Telugu Sridevi Bhagavtham Vol 1 - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

ంాాచలదలను ను చాంలోాను! టా. మం టా వా ల ” ప ము... 1 - . రా. ([” రంల అం ఖి “ట పాణ ద; ర్యాక్‌ [| వ ం | (2 స్‌ 11 . ణ్‌ ం లై ఘు వక శతి, ని టీ త న గే వి కం త... య స వ క స్ట షా (ను. త నం జు ౧త తో) స. వ స 5! నం (1 మే గ కర గ్గ 1న ననే ఆంట్‌ 7 స్య. అంక! ల్‌. గి (| సు రో గస స్‌ గా. గ్‌ గ్ల శ ల. య స వ స... మ రా టు (మ; శ్లో లా ఆత 1 కాల తిటఆాత్టా శ

శ్రీ దేవీ భాగవతం ఉఅయినంప్తూడి గురునాథరాప్పు యం. శేషాచలం అండ్‌ కో., మచిలీపట్నం-=సికింద్రాదాద్‌

521 ౨౯౧ ౨4 6త/4ఉగ4ఉకశి. 70% 1 తీ5 66016 0? 5 ఉరు లలల! ఆంకా ి4ాక4ట ౬4౦

• చూ 'ఉళ నేక. కర ముర్నాం ; ళాల 0234028, 1982 అ మ్యైం)190615 : భు! నో

4. 5254054434 & 00, తో కళ్‌ జంయషైడ(02మి, వ్‌ంం1మరేల్లుజడరే=8 అనై ఎటట - ( ర్య లగ న ాసమంక: : శ . .. పెళితవతుం వ౨షిరలూకన “. | స్‌ ॥ 920యఘు౩2టుతో . చొలనన్ట నన 1501001018 9 ఉసుల వనటముక5కు 30010 ౨152[0టల3101%5, 828", 90042021 మండే, వంంట86ేీఆడజ0264-500 008 వశం! : మం, 15-00

వున్నుడీ

శతావధాని కి॥ శేః శ్రీ కోట వీరాంజనేయ శర్మగారి ఎమెస్కో వచన రామాయణము [పచురణ పూ ర్తికాగానే- అనూహ్యంగా థ్రీ దేవీ భాగవతమును వచన రూపంలో వెలువరించాలని సంకల్పం కలిగింది. అహ్టైదళపురాణాంతర్గతమగు దేవీ భాగవతమునకు ఆంధీకరణ ఆంధలోకమునకు విశేషోపకారమని వేరుగ చెప్పనక్కర లేదుగదా! "

ఈ సంకల్పము కలుగుటయే తరువాయి-మా చూపులు- సంస్కృతాం్యథ ఆంగ్ల హింఠీ భాషా చతుర్ముఖులు విద్వాన్‌ ఫ్రీ అయినంపూడి గురునాథరావుగారి దెస [పసరించాయి. పీరు ఈ వజకే- .పండితరాయలు, మేఘ సందేశం, విజయ (పస్ట్థానం, కవితా [పకాస, కోదండరామశతకం మున్నగు పద్యకావ్యాల్ని, హనుమత్సందేళశం (సుందరకాండ), గురునాభరామాయణ బాల అయోధ్య కాండలు-గొనంచేయుటకు వీలుగా గేయకావ్యంగాను వెలువరించి పలువురి [పళంస లను పొందియున్నారు. వీరి హనుమత్సందేశం (సుందర కాండ గేయకావ్యం) వాడవాడలా శ్రీ వారణాసి లక్ష్మీ నరసింహమూ ర్తిగారిచే-సపాహాలు పర్యంతము గానము చేయబడుతూ వేలాది (ప్రజలను సమ్మోహితపరుస్తూన్నది.

ఉదా త్తము పవ్మితము అయిన రామాయణ మహా సాగరంలో మునకలు వేసిన ఈ రచయిత- స్వయకృత గురునాథభరామాయణములో- మూలమందలి శబ్ద పద, వాక్య, భావ గాంభ్రీర్యములను గుర్తించి సారళ్యమును, సముచితత్వ మును భావించి, మూలాతి [క్రమణముచేయక, కథాభంగము కావింపక, సందళ్ళ మును సంరకత్మించుచు పాృాతగత ఖాషా గౌరవమును పాటించుచు వెలువరించిన రచన- వీరి భావనా సంపదయు, కవితా శక్తియు పరిపక్వతనొంది పరిణత (పజ్ఞోన్ముఖమై _పజ్వరిల్లుతోందని నిరూపించుచున్నది.

ఈయనలోని ఈ వై శిష్టమును గుర్తించి థీ దేవీ భాగవతమును సరళ వచన సరళితో మూల విధేయంగా ఆంధీకరింపుడని కోశియున్నాము. కొరినదే తడవుగా గృహపరిస్థితులు ఆహ్హాదకరముగాలేకున్నను తాదాత్మ్యముతో, విన్నమ భావముతో, ఒక పట్టుదలతో ఈ కార్య (క్రమమును చేబట్టి రచన సెగించు చున్నారు,

శ పాఠకులకు మేము లోగడ చెప్పెన (ప్రకారము ఈ వచన. థ్రీ దేవి నాగ వళతమును ఇప్పుడు అందజేయు చున్నాము, సమయము కలిసీవచ్చినచో. అనతి కాలములోనే ద్వితీయ, తృతీయ సంపు టములు వెలువరించగలము, “ఈ మవి కార్యక్రమమునకు పాఠకులు సహృదయంతో చేయూత నిచ్చె దరగాక = | దేపీపూజ, దేవీ ఉపాసన అనూచానంగా సం్యపదాయ పరంగా యావత్‌ భారతదేశంలో - సంరంభంతో 'జరుగుతూనే "వున్నాయి. 'శ్రీ దే భాగవతంలో దేపీ విశిష్టత మనోజ్ఞంగా చెప్పబడియుంది. శ్రీ దేసీ భాగవతం చేదనుల, పురాణముల ఈంత నంత శాస్త్ర సమ్మి?ితమై, దేసీ పీరోచిత గాథలతో విశ్వ వ్యోప్త .తేజో పఠీభూతమై అలరారుళూంది. గాయత్రీ వైశిష్ట్యము, మంత (పాళ స్త్యముతో షేక్షావ్షర సంపుటితో విరాజిల్ణుతూంది. ఆఖ్యాన ఉహే్యాన పరంపర క భాగవతా నిక్షి ఘనోరంజకళ్వాన్ని వైశిష్ట్యాన్ని సమకూర్చుతోంది, అన్ని కథలలోను దేవ కొన్నత్యము మూలమై అన్ని. భేద భావములకు. ఒక సమన్వయత్వమును ఆపాదించుచున్నది. అందరిలో -భక్తి (పపత్తులకు - ఒక్క మహా__పృర్రాణిముగా భాసిల్లుతున్నది. - . న. థ్రీ వ్యాసమహర్షి పో కచుగు ప్రరాణములలో శీ చేసీ భగవతమ ముఖ్యం గానేవుంది. _సంస్కృతమునుంకి ఇంతముంద తెలుగు పద్యకొవ్షములుగ్య శ్రీ ములుగు పాపయారాళ్యుల్లు శతావధాని ఫ్రీ చెళ్ళపిళ్ళ చేంకటకాత్రీగారు,. శ్రే దాసు థ్రీరామ మహాకవిగారు మున్నగు (పసిద్ధులు రచంచియ్యన్నారు. ప్టవ్లన తూపమున ఏ రెండు మూడు రచనలో వెలువడ యున్నవి. ల కొంతవరకు పండితులలో దెలీ భాగక్షతము వ్యా ప్రి చెందియున్నను= పామరులలో చనివ్యా ప్రి తక్కిన పురాణములకు వచ్చినంతరాలేదు. థ్రీ దెవీ స్వరూపము, శ్రీ దేవ ధ్యానము, 11 దేవీ వాత్సల్యత। మాతృరూపము, [పేమ అందరికి తెలియక కేవలము “భక్తి! “నా శ్రేయము' అను = పర్యామపదమృలతో ఓక విధమగు భయముతో థ్రీ డెవీ భాగవతముక్న (ప్రజలు అంతగా అవగాహన చేసికొనలేదు,

ళా

అ తిజగజ్జనం మాతృ పేమ, భక్త వాత్సల్యత, అపూర్వ కరుణా కటా తృము అందరికి తలియగలందులకుగాను ఈఅఆనుగు వచన ్రీ దేవీ ఖాగవతమును ఆం్మధజనులకు అందజేయుచున్నాము,

పోతన-థ్రీమద్భాగవతము అం్యధీకరణ సందర్భములో, “భాగవతము తెలిసి పలుకుట చ్యితంబు, కూలికై న దమ్మి చూలికైన్‌ అని చెప్పేయన్నారు.

శ్రీ అలినంపూడి గురునాథరావుగారు పస్తుతమగు శ్రీ దేవీ భాగవతము ఆం ధీకరణములో- ఆ భాగవతమునకు ఏ మ్మాతమూ తీసిపోకుండా సరళవచన రచనములో ధారాళముగా రచన గావించియున్నారు. మూలముళో శ్రీ దే భాగవతముతో మం్యతయోగ, వేదాంతాది శాస్త్ర రహస్యములున్నవి.. థ్రీ. గురు నాథఠావుగారు ఈ శ్రీ దేవీ భాగవతమఃలో వాటినన్నిటిని సండర్భ శుద్ధితో మూలము నకు భిన్నముకాని రితిని సరళముగా తెనుగున అనువదించియున్నారు..

శః గ్రంథ రచయిత _ శ్రీ అయినంపూడి గురునాథరావుగారి అన్యకావ్యములను గురించిన పండిత (ప్రశంసలు 1: 'జానుమత్సందేశం . (1) హనుమత్సందేశ గేయకావ్యం స్కుపసిద్ధ మహాకవి భ్రీ అయినంపూడి గురునాథరావు' మహోదయుల హృదయకేదారంలో పండిన బంగారుపంట, (ప్రాశన సంస్కారం (ప్రసాదించిన పరిపూర్ణఫలం. ఏరి పద్యశైలిలాగే గేయ శెలిహడా హృదయంగమంగా ఉంటుంది. శయ్యా సౌకుమార కం చాల సుని తం. భావాన్ని తేలికగా అందించే లలిత పదరచన వారి మన స్తత్వరీతినికూడా సూచిస్తుంది. . భాష్మాపవీణ, సాహిత్యా విద్మా(ప్రవీణ కూచిభట్ట చం్మడశేఖరశర్మ, ఎం. ఎ.

(త్ర య1ం జలం 40 160 216 200056 10 రం “మ 588025, వ్‌ 60011612 20 115 2190 & $ఆ 006 0110211018 10 119 0కే గరం 162 స0011గ0 ఇగాసలు 13 ఆకల కొం 0 90010. /

_ విం కం 06 యు, ఉం డ123212 (196121 న. శి గురునాథ రామాయణం '(బొల-అయోధ్యాకాండములు)

(1) వీరి ాషాసటిమ, శబ్దసొందర్యము, భావనాబలము, అర్థగాంభీర్యము నాన్యతో దఠ్శనీయము. వీరికలము పదుశ్రెనది, భాష రసరమ్యమైనది. భావన పరిజతమైనది. ఇవి యన్ని యునొకచోట చేరి మూసపోసినట్టు ముదకటినటు వీరి అనువాద సరణి పరిశిలించినవారికి తెల్బము కాగలదు. లలల

సాహిత్య విద్యా పవీణ, మధుర భారత్తి మల్ద్యాపగడ థ్రీ రంగారావు

ఇస పై (2) వీరిదొక విశిష్టత్తైలి. అయత్నంగా సహజ- సుందరంగా శబ్దాలు థావాన్ని వెన్నుదట్టి దొర్దుకుంటూ వస్తాయి. శయ్యలో ఎక్కడా శిధిల బంధం వున్నట్లు తోచదు. వెదకి చూచినా ఎక్కడా వ్యర్థపదం కంటికగుపడదు. స్వీయ నామాంకితంగా [వాసిన వీ3 రామాయణం (గేయ కావ్యం) చదువుతూంటే వాల్మీ కాన్ని చదువుతూన్న జే (కాంతి కలుగుతుంది. ఏరి అల్లుడు పొఫెసర్‌ యం.వి. రామళర్మ ]4.డి.,2%.0., (42165) వైస్‌ ఛాన్సలర్‌ శ్రీ యస్‌.వి. యూనివర్సిటీ [వాసిన 31198 0£€ 1186 అనే ఆంగ [గంభాన్ని 'ష్మేతయ్య' అనే పేరుతో వీరి అనువాదం చూచాక వీరి రచనా పాగల్బ్యం ఎలాంటిదో అవగతమైంది. అదొక మధుమంజుల కలకం. రన (్‌ల్బ్య మి రమః౦గా హృాదయావర్ణకంగా పుండె ఆ (గంథం రసజులందరూ చదవదగడి. వి జి వా గి థ్రీ ఎమెస్కో అధినేతల ఆదేశంతో వీరు సరళ వచనంలో .వాస్తున్న దేవీ భాగవతాన్ని వారు అక్కడా అక్కడా చదివి వినిపించగా విని ఆనందిం చాను. భాషా శ్రైలి మనోహరంగా వుంది. సాహిత్య విద్యా (పవీణ' కోట సుందర రామశర్మ, వేజ్‌. 04.0.1,34%.86. తి, కేతయ్య ఆంగ్లమూలం [ప్రొఫెసర్‌ యం.వి. రామశర్మ, అనువాదం అయినంపూడి గురునాథరావు. ,... .. . .గురునాథరావుగారి ఆంధానువాదం చాలా మనోజ్ఞంగా వుంది, (పత్యేకంగాచెపితేతప్ప ఇది అనువాదమని ఎవరూ తెలుసుకోలేరు, శర్మ గారు ఆంగ్ధంలో రచించి [వపంచానికి స్మేతయ్య మహితను (ప్రకటించారు. దానిని తెనిగించి గురునాథరావుగారు తెలుగు సాహితీ (పియుల్లకు విందుచేశారు. థీ లీ, -రామకృష్ణారావు .. (ఈనాడు) ం క, పండిత రాయలు మేఘ సందేశం కమ్మని కవిత- చక్కని ధారాపద్ది- (పతీపద్యం ఒక ఆణిముత్యం. ౮ జి శ్రీ యామిజాల (ఆంధ్యపథ్య

౪71 క్‌ పండిత రాయలు (నాటకం) నాటకాన్ని. చతువుతున్నంత సేపు సద్యపరనిర్వృతి [ప్రా ప్తిందించి “ఒక మనోజ్ఞరసమయమృతుల (పణితి”, విలక్షణమైన మాధురీరుచులను తలపింపజేసే అనుభూతి. “శిలలు దవించగా మోదులు చిగురుళొడుగునట్టి నవోన్మేషణ మంజుల గాన్నసవంతి”- స్ఫురిస్తాయి. మీరు మీపండితరాయల కావ్యంనుంచి తీసికొని శక దక్కడపాదిగిన పద్యరత్నాలు నాటకశిల్పాన్ని మరింత శోభాయమానంగా శాయి (పౌవెసర్‌ పి వి, ఆరుజాచలం వేశ్‌.డీ,, వట, (౨ 12 ఆంయిజ్యి) యస్‌. వి. యూనివర్శిటీ, తిరుపతి 6. శాపం=కొదు=వరం (నాటకం) వ విశ్వకవి రవీర్యదులు [వాసిన 'కచదేవయాని' కావ్యపఠనం వలన (గేశేపితులై. మీరు ఈ నాటకాన్ని [వాసినట్టు సెలవిచ్చారు. రపీం, దుని రచ? లోని పీడలు ఘట్టానికి పరిష ఖే చ ఉల టి శైలు మట్టానికి పరిపూర్ణతను ఆపాదించిన మీ రచన ఎంతో సరళం గానో మనోహరంగానూ సాగింది- సని+వేశ క ష న న్‌ సవళ కల్పన, ప్మాతపోషణ, కథాగమ 0, ఆన్నీ సర్వాంగసుందరంగా అమరీనాయి. నొటకం పదర లంగా వంది, (2రర్భానానిక్తి ఇనుక్తూ (పొఫెసర్‌ పి.వి. అరుణాచలం 9. తిరుపతి పం ర గరనాళరానగాం రచనలను గూర్చిన పండితాభిపాయాలు, [వముఖ ష్మతికా సమక్షలు అనేకం వున్నాయి. వి స్పృతి ఫీతిచే వాటిస్‌ ఇందులో హెందు “వఠచలేదు. 1-8-81 తేదీ ఆం్యధప్మతికలో [] జె. వెంకటరత్నం ]శ్‌.4.23 26, వీరి జీవిత చర్మితనూ, రచనా వ్యాసంగాన్ని వుల్దేఖిస్తూ ఒక (ప్రత్యేక వ్యాసం [వాళార. ( (పకాళకులు)

శ్రీ దేవీ భాగవతం మంగళాచరణం

సర్వై తన్యస్వరూపయు సర్వమునకు ఆదిభూతయునై న విద్యకు నా నమోవాకములు. నిరంతరం ఆ దేవిని ధ్యానించేందుకు ఆమె నన్ను యే పించు చుండుగాక!

శానక (పశ్న

నై మిశం మునిజనావాసమైన పుణ్యకే[తం, కలికాల భయావిష్టులైన మునులకు ఒకనాడు [బహ్మదేవుడు మానసమైన చ్యకం ఒకటి యిచ్చి “దీని వెంట వెళ్ళండి. ఇది యెక్కడ విచ్చిన్నమైపోతుందో అక్కడ కలి భయం వుండదు. అది మహాశే[తం అవుతుంది” అని అంతర్జి తుడయ్యాడు.

అంతట మునులు ఆనేమి వెంటరాగా రాగా అది ఒకచోట విచ్చి పోయింది. అప్పటి నుండీ ఆ (పదేశానికి “న్తైమిశం' అనే పేరు వచ్చింది, మహర్షులందరూ ఆ క్షేతంలోనే తపస్సు చేసుకుంటూ యజ్ఞయాగాలు చేస్తూ కృతయుగాగమం కోసం ఎదురు చూస్తూ వుండిపోయారు.

ఇలా వుండగా ఒకనాడు యాదృచ్చికంగా ధర్మరథ సూతుడ్తైన సూత మహర్షి అక్కడకు వచ్చాడు. శొానకుడు ఆయనకు (పాంజలించి, “మహాభాగా! శుభంకరమైన పురాణ. సంహితలన్నింటినీ కూలంకషంగా ఆధ్యయనంచేసిన సుకృతాత్ముడవు నీవు. సత్యవతీ సూనుడైన వ్యాసమహర్షి నీకు అష్టాదళ పురా ణాలూ, వాటిల్లో వ్పండే రహస్యౌలూ దోధించాడు.

అటువంటి పుణ్యశాలివై న నీవు మా అదృష్టంచేత ఇక గ్రాడకు వచ్చావు* ఇది కలిదోష వివర్షితమైన వేత రాజం. ఇక్కడ వున్నది మహర్షి సమాజం కనుక పుణ్య పదమూ (బహ్మసమ్మితమూ అమన ఒక పురాణ సంపొతను చెప్పి మా అందరినీ చరికార్డులను చెయ్యండి.

జిహ్వేం్యదియానికి ష్మ్యడసాలూ ఎలా సంతృ ప్రి కలిగిస్తాయో అలాగే (శ్రవణేం్యదియాలకు ధీమంతులు పలికెడి భగవత్కథలు సంతుష్టిని కలిగిస్తాయి చెవుల్లేని సర్చాలుకూడా శద్దానికి పరవళింవిపోతాయి. చెవులుండిన్నీ మఫఘరకథొ (్రవణానికి నోచుకోన అభాగ్యులను ఏమనాలి! కనుక ఈ నై మి”వాసువై న

వ్రీ (ఫీ దేవీ భాగపతీం ద్విజులందరూ ఏదై నా ఒక పుణ్యకథ మీ వంన వినాలని సహాహితులై వున్నారు. మూర్థులు వ్యసనాల్లో చిక్కి కాలంగడుపుతారు. మతిమంకులు శాస్త్ర చింతనంచేస్తూ కాలక్షేపం చేస్తారు. కాని శాస్తోలు విచ్మితమైనవి, నికపయోగ మైన వితండవాదాలతోనూ, నానా విధాలైన ఆర్థదాదాలతోనూ అగాధంగా వుంటాయి. వేదాంతం సాత్త్వికం. మీమాంస రాజసం, హేళువాదాలతో నిండిన న్యాయశాస్త్రం తామసం. మనోరంజకములై న ఆభ్యానాలతో నీవు ఇదివరకు మాళెన్నో పురాణాలు చెప్పావు. నిరంతరం అమృతాన్ని (గోలుకున్నా దేవతలు తనివి చెందరు. అలాగే మేమున్నూ ఎప్పుడూ మ్‌ వాక్సుధారసాన్ని ఆస్వాదిస్తూన్నప్పటికీ సంతృ ప్రై చెందకుండా వున్నాం. (పసంగవశాన నివాకప్పుడు భాగవతమనే పురాణ 'మొకటి పున్నదనిన్ని అది సద్యోమోక [పదమనిన్ని అన్నావు. సుధాపాన నిమి త్తం మేము ఎన్నో -యజ్ఞాలు చేశాం. అవేవీ మాకు శాంతిని చేకూర్చలేదు, ఎందుకంటే వాటి ఫలితం స్వర్గ్యపా ప్రి మ్మాతమే. కాని అది అనిత్యం. ఆ ఫలితం క్షీణించగానే తిరిగి మర్త్యలోకంతో పడిపోవడమూ, [తిగుణాత్మకమైన కాలచ్యకంలో పర్శిభమించడమూ తప్పదు. కనుక ఆ కర్మలవల్ల (ప్రయోజనం లెదు, జ్ఞానం వల్టనే మోక్షం లభిస్తుంది. అంచేత సర్వ రసోపేతమూ, పుణ్యమూ, మోక్ష[పదమూ అయిన భాగవతకథను మాకు సాకల్యంగా చెప్పమని శౌనకుడు సూతమహర్షిని అర్థించాడు, | అంతట సూతుడిలా అన్నాడు, “మునీర్యదులారా! నేను ఎంతో ధన్యుణ్ణి సర్వ వేదార్ధసమ్మితమైన వ్యాసకృత దేవీ భాగవతాన్ని నేను మీకు చెపుశాను. సౌవధానంగా వినండి. చేవి మహిమాను వర్షనం (తతిపథంలో డేవిని విద్య అంటారు. ఆమె సర్వళకి స్వరూపిణి, సర్వజ్ఞ. భవబంధ విచ్చి త్తి కావింపగల రైపుణి ఆ దేవి కొక్కరిత5 వుంది. [తిగణాత్మకమైన స్వియళ క్రిచే తోకాలను నృజించి, "పెంచి లయకాలంఠో రమించే విశ్వజనని ఆ దేవి. ॥ వేదవిడులూ, పౌరాణికులూ సకల జగత్సృష్టిని [బ్రహ్మదేవుడు చేస్తా డంలాలు. కాని అతడు స్వతం్యతుడు కాదు. అతడు విస్తువు నాభికమలం నుండి జన్మించి అందులోనే లయమప్పతాడు. ఇక విష్ణువో! ఆయనకూడా ఆదిశేషువు నాఖికమల ముకుళం నుండి వుదృవించి కల్పాంతంలో ఆ శేషాహిపై యోగన్మిదలో మునిగిపోతాడు, ఆ

అయినంపూడి గురునాథీరావు వ్ర శేషాహికి ఆధారం జలనిధి. సృష్టికి పూర్వి పూర్వాపేక వుండాలికదా! కనుక ఆ జలనిధికి ఆధారం సర్వస్వతం్యతయు సర్వశ క్రిసంపన్నయునైన ఆ పరా ళకియే. కావున ఆ జగధంబికకు [పాంజలించి ఆ దేవి కథను (పారంభిస్తాను,

ఆ దేవి చర్మిత అద్భుతావహమైనది,. అభిల పురాణాలకూ ఆది తల మానికం వంటిది. పన్నెండు స్కంధాలుగా విభక్తమై మొత్తం మూడు వందల పద్దేనిమిది అధ్యాయాలతో అలరారుతూ వుంటుంది అది. పురాణానికి సర్గం, [పతిసర్గం; వంళం, మన్వంతరం, వంశానుచరితం అనే అయిదు లక్షణాలుంటాయి.

సత్వరజ సమో గుణస్వరూపిణులైన లక్ష్మీ సరస్వతీ కాఠ[కల గాత సర్గమనీ, పాలనోత్ప త్తి నాశముల కొరకు హరి విరించి ర్ముతుల సముత్పత్రి (పతిసర్గమనీ, సూర్య చర్మదోదృపుల్తైన రాజుల చర్మితయ, హిరణ్య కళ్యప _ (ప్రముఖ రావ సేశుల జననగాథయు వంశమనీ, స్వాయంభువాదిమనువుల అఖి వర్ణనమూ వారికాల సంఖ్యా మన్వంతరమనీ, వారి వంశాను కథనం వంకాను చరితమనిన్నీ భావింపదగును. -

ఇలా పంచలక్షణ సముపేతమైన ఆ వ్యానభాగవతం మవి పురాణం. సపాద లక్ష సంయతమూ వేదసమ్మితమూ నైన భారతం ఇతిహాసంగాని పురాణం కాదుో

అనిన సూతమహర్షి భాషితం 'విని శౌనకుడు, 'మునీం్మదా! వరాణా లెన్ని? వాటి పద్య సంఖ్య యెంత! వాటి క ర్రలెవ్వరు? ' ఆ విషయాంన్నీ వినా లని మునులు కుతూహలపడుతున్నారు, సవిస్తరంగా చెప్పమని అర్థించాడు.

పురాణ వివరణం

అంతట సూతుడు ఇలా చెప్పడం మొదలు పెట్టాడు, “మునిపుంగవుళారా! సత్యవకి సూనుకై న వ్యాసుని వల్ల "నేను విన్న రీతిగా చెపుతాను వినండి.

పురాణాలు పదునెనిమిది.

అందు మాత్స్యంలో పద్నాలుగు వేలూ, మార్కంండేయంలో తొమ్మిది వేలూ, భవివ్యంలో పద్నాలుగువేల అయిదువందలూ, భాగవతంలో పద్దెని మిదివేలూ, (బ్రహ్మ పురాణంలో పదివేలూ, [బహ్మాండ పురాణంలో పన్నెంతు వేలూ, [బహ్మక్రై వ ర్తంతో పద్దేనిమిదివెరూ, _ వామనంరో పదివెరూ, వాయవ్యంలో పద్నాలు/గవేల అయిదు వందర్యూ వైష్పవంతో పదమూడువేమా; నారదంతో ఇరవై అయిషవేరూ, వారాహంలో ఇరవై నాలుగువేలూ, అగ్ని పురాణంలో పదహారువేరూ, పద్మంలో యాఖభె అయిమవేలూ, లింగ పురా ణంతో పదకొండువేలూ, గరుడంలో పందొమ్మదివేలూ, కూర్మ పురాణంతో పదునేడువేలూ, స్కాందంలో ఎనభై ఒక్కవేమా క్లోకాలుంటాయి.

ఉప పురాణ వివరం

ఇవిగాక సనత్కుమారం, నారసింహం, నారదం, త౭ైవం, దౌర్వాసం, కాపిలం, మానవం, కౌళనం, వారుణం, కాలికం, సాంబం, నందికృతం, సౌరం, పారాశరం, “ఆదిత్యం, మాహేశ్వరం, భాగవతం, వాళిష్టం = అనే పద్దెనిమిది ఉప పురాణాలుకూడా ఉన్నాయి. ఈ పురాణారూ, ఉప పురాణాలూ అన్నీ వ్యాస 1పణీతాలే.

వ్యాసమహర్షి అషహ్టైదళ పురాణాలూ చెప్పి వాటి సారభూతంగా అద్భుతా వహమైన_ భారతాన్ని రచించాడు. [ప్రతీ మన్వంతరంలోనూ, (పతీ ద్వాపర యుగంలోనూ ట్రీ మహావిష్ణువు కలి (పథావం వలన ఆల్బాయుష్క్లులూ అల్బ బుద్ధులూ అయిన ద్విజులకోసం వ్యాసరూపంతో వేద విభాగమున్నూ తదన్యుల కోసం పురాణాలున్నూ విరచిస్తూవుంటాడు.

ఇప్పటికి ఆబు మన్వంతరాలూ, ఇరవై యేడు ద్వాపరాలూ గతింది పోయాయి. నా గురువు సాత్యవతేయడు ఇరవై యెనిమిదవ వ్యాసుడు. రాచోయే ద్వాపరంలో ఆశ్వత్థామ వ్యాసుడు కాగలడు.”

అని సూతుడు వచింపగా మునులు పరమాళ్చర్యభరితులయ్యారు. అపుడు శౌనకుడు, “'మహశ్షీ! ఇప్పటికి ఇరవై యేడు ద్వాపరాలు గడచినవన్నారు. (పతీ ద్వాపరంలోనూ ఒక్కొక్క వ్యాసుడు జనించి వేదవిభాగంతేసి పురాణాలు రచించాడన్నారు, ఆ వ్యాసులెవ్వరు * వారు ఏయే పురాణాలు విరచించారు? సాకల్యంగా చెప్ప'మని (గార్థించాడు.

అపుడు రోమహర్షణ తనయుడైన సూతుడు పూర్వ యుగోదృవులై న వ్యాసుల చర్మితను ఇలా చెప్పడం మొదలు పెట్టాడు.

"పథము ద్వాపరంలో స్వయంభువు వేదవిభాగం చేశాడు, [కమంగా అలాగ ద్వాపర ద్వాపరంలో (పజాపతి, శ్యుకుడు, బృహస్పతి, సూర్యుడు, మృత్యువు, ఇందుడు, వశిష్టుడు, 'సారస్వతుడు, (తిధామ; వృషభుడు, థార ద్వాజుడు, అంతరిశ్సుడు, ధర్ముడు, “అరుణుడు, ధనంజయుడు, మేథాతిథి, (వతి, అతి, గౌతముడు, హర్యాత్మ, వేనుడు, వాజ్మళవుడు, ఆముష్యాయనుడై న సోముడు, తృణవిందువు, థార్గవుడు, జాతకర్ణుడు - వేదాలు విభబించి పురాణాలు రచించారు. ఇరవై యెనిమిదవది అయిన ఈ ద్వాపరంలో కృష్ణదై్య పాయనుడు వ్యాస కార్యం నిర్వ రించి పురాణాలు విరచించాడు. ఆ పురాణాలన్నీ రస నిధానాలు,

వాటిల్టో దెవీ భాగవతం మహా మహిమాన్వితమైనది, సర్వాగమ సారమూ వేదారపరిబృంహితనూ సకల దుఃఖాఘ నాశనమూ ఆతి రహస్యమూ అమున

అయినంపూడి గురునాథరావు కీ .ఆఃఖ్గాగవతాన్ని వ్యాసమహర్షి తన కుమారుడై న కకునకు చెప్పగా నేనున్నూ (శవణ'పేయంగా విన్నాను. " ం గ. అరణియం దుద్భవించిన "ఆ కకుడు మహా విరాగి. అనేకాఖ్యానాలతో రసోదధికమైన భాగవతాన్ని తన తండి పారాశర్యుడు చెప్పగా విని అతడు నంసారసాగరాన్ని తరించాడు. ఆ మహాదేవిక థాసారాన్ని ఆస్వాదించినవాడు కలి భయంనుండి ఇట్లే విముక్తుడవుకాడు. ॥

ం జ్ఞానహీనుడై నా, పాపాత్ముడై నా, వేదధర్మ విడూరుడ్రేనా దేవీ నామాంకిత దేహావసానమంద యోగిజన [పాష్యమైన నిశ్చలపదాన్ని పొందగలడు."

• _ శుకోత ఎకి అటి

అనగా విని శౌనకాదులు సూతున కిలా అన్నారు, “మహర్షీ! శుకుడు అరణియం దుదృవించాడన్నారూ. అయికే. అతడు వ్యాసునకు ప్కుతుడెలా అయ్యాడు? ఆతడు గర్భయోగి అని మేం విన్నాం, గర్భగతు డయోనిసంభవు డెలా అవుతాడు? మీమేదో సందేహ సమ్ముదంలో పడ్డట్టయింది. సందేహ నివృ త్తిచేసి మమ్మల్ని గట్టెక్కించండి అనగా సూతుడు వారికి శకుని చర్మిత ఇలా చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు, . "

“పూర్వం సత్యవతీసూనుడై న వ్యాసుడు సరస్వతీ నదీతీరాన అ్మశమం నిర్మించుకొని తపస్సు చేసుకుంటూన్న సమయంలో ఒకనాడు పిచ్చుకల జంట ఒకటి అయన కంటబడ్డది. ఆ కలవింక దంపతి కిచకిచనుంటూ ఎంతో ఆనం దంగా పరవశించి విహరిస్తూవుంటాయి.

వాటికి ఒక చిన్నబిడ్డ పుట్టింది. ఎజ్జని ముక్కుతో మృడులమైన శరి రంతో అది ఎంతో మనోజ్ఞంగా వుంది. ఎక్కడెక్కడికోపోయి గ్రమించి అహారంతెచ్చి దాని నోటికందించి అది తింటూంటే చూచి ఆ పిచ్చుకలు మురిసి పోత్రాయి.. దాని అంగాలను నిమురుతూ ముఖంలో ముఖంపెట్టి ముద్దు పెట్టు కుంటూ అవి తన్మయం చెందిపోతాయి.

.. ఆ పిచ్చుకల [చేమానుబంధానికి వ్యాసమహర్షి ముగ్ధుడై తన మనస్సులో ఇలా అనుకున్నాడు. 'బలా! ఎంత చితం? తిర్యకు (లకే. బిడ్డలయంధింత (పేమానురాగం ఉన్నదే! ఇక మానవుల కుండడంలో ఆశ్చర్యం ఏముంది?

నిజంగా వివాహం సుఖసౌధనమే కాగలదు. వధూముఖంచూస్తూ ఎంతో ఆనందించవచ్చు. సుఖించవచ్చు. ఆంజేకాదు, వార్థకంలో భార్య ఎంతో పరిచర్య చేస్తుంది. ఇక ఆమెవలన ప్యుతుడు కలిగాడా! ఇక చెప్పేదేముంది? ప్కుతగ్యాత పరిష్యంగ సుఖంకన్నా వేరే సుఖం ఏమీవృండదు. అతడు పెరిగి పెద్దవాడై ధనార్జన

శ్రి ఫ్రీ దేవీ భాగవతం చేసి తలిదం్యడులను పోషిసైడు. వార్ధక్యంలో పరిచర్య చేస్తాడు. మరణిస్తే పార లౌకిక (కియలు నిర్వ ర్తిసాడు. గయలో విధివిహితంగా పిండప్రదానం చేస్తాడు. పుత్రుడు లేనివానికి గతులుండవు, పుత్రునికంటె ఇతరమైన పరలోక హెధ్రనం శూన్యం." ॥ అని పరిపరివిధాల చింతించి ద్వైపాయనుడు సుతకాంక్షతో తపస్సు జేయడానికి మేరునగ ప్రాంకానికివెళ్ళి, ఏ దేవుని వుపాసిస్తే తన అభీప్సితం నెర 'వేరుతుందో అని వితర్కిస్తూండగా అక్కడికి తలవసిశలంపుగా నారదమహర్థి వచ్చాడు. -

॥ ఆ దేవర్షినిచూచి సాత్యవతీేయుడు పరమ్మప్రీతుడయ్యాడు. అర్భ్బ్యం, పాద్యం, ఆసనం ఇచ్చి పూజించాడు. _ అంతట నారదుడు బాదరాయణునిచూచి, “'ముసీర్మదా! నీ వెందుకో చింతాకులుడవైనట్టున్నావు. కారణమేమిటో చెప్ప! అని .అడగ్గా, పారాళర్యుడు :

“నారద మునీందా! సీకు తెలియనిదేమున్నది? ప్యుతహీనునకు గత లుండవు. మనస్సంతోషం వుండదు. అందుకోసమే నే నిపుడు చింతిస్తున్నాను, వ్‌ దేవుని ఆరాశిస్తే నాకు సుత్మపాప్తి కలుగుతుందోచెప్పండి. మీరే నాకు శరణ్యం అన్నాడు.

అప్తుతు నారతర్షి అన్నాతు, “వ్యాసమునీం్యదా! నీవు నన్నడిగిన (హ్నే పూర్వ మొకప్పుడు నా తండ ఖు మహావిష్ణువును అడగాలనివెళ్ళి కౌస్తుభోద్భా సితుడూ, శంఖ గదా సమన్వితుడూ, పీతాంబరధరుడూ, (్రీవత్సాంకితవకుడూ అయిన ఆ దేవదేవుడు ధ్యానస్టుడై యండడంచూసి విస్మయపడి ఇలా అన్నాడు.

“(పథూ! న్‌ విలా ధ్యాన నిమగ్నుడవై పున్నావెందుకూ? సీవు తపస్సు దేనికి చేస్తూన్న ట్టు? ఇచి చాలా విచ్మితంగా వుందే. సీవు సకల జగన్నాథుడవు కదా! నీ రండీ అవకు డెవ్వడున్నాడు? నీవు కాంత్షీంచదగ్గ దేముంది? సమన లోకాలకూ ఆడికారణుడపు నీవే. కర్తవూ భర్తపూ హర్తపూ నీవే. సకల కారా కరణ సామర్థ్యం నీకుదక్క ఇంకెవ్వరికీ లేదు. ల

నీ నాభిపద్మంనుండి పుట్టిన నేసునీ యిచ్భానుసారంగానే సకలరోకనృష్టి చేస్తున్నా ను. శివుడు లయకార్యం చేస్తున్నాడు. నీ యాజ్ఞానుసారంగానే సూర్యుడు గగనమార్గాన సంచరిస్తూన్నాడు. వాయువు చలిస్తూన్నాడు. అగ్ని జులిస్తోంది. పర్తన్యుడు పర్షిస్తూన్నాడుం భువన్మతయంలో నీకంచె పరముడైన దెవుడు లడ్డు, ఈ స్థితిలో సీవు ఎవర్‌నిహార్చి తప మాచరిస్తున్నావో నాకు తెలియకుండావుంది. నా సంశయం తీర్చండి అని (పారించాడు.

కమలభవుడు జిజ్ఞాసాపూర్వకంగా పలికిన పలుకులువిని శ్రీహరి యిలా అన్నాడు. “కునూరా! విను. నీప్లూ నేనూ ఈళ్యగుడు సృష్టి స్ధితి సంహారాలక్షృ

అయినంపూడి గురునాథరావ ణ్గె కారకులమని అందలూ థావిస్తాము, కాని అది వా స్తవంకాదు. మనలను సృజిం చిన పరాళక్రి యొక ర్తెవుంది.

లోకాలను నృజించడానికి రజళ్ళ క్రిగా, భరించడానికి సత్త్వళ కిగా, సంహరించడానికి తమళ్ళ క్రిగా నిన్నూ, నన్నూ, పరమశివునీ ఆ జగదంబికయే నీయమించించి. ఆమహాిళ కక్రివినా, నీవు సృజించనూలేవు. నేను పాలించనూలేను. ఈళ్వరుడు సంహరించనూలేడు. మనం అందరం ఆ దేవి వశవర్హులం. " దానికి తార్కాణంగా. నేను నా విషయమే చెపుతున్నాను విను. నేను స్వతంతుణ్ణి కాదు. కేవలం అ జగదంచిక అజ్ఞావర్రిని. ఆమె యాదేశానుసారమే నేను ₹షళయ్యపె న్నిదిస్తాను. తపమాచరిస్తూ వుంటాను. అప్పుడప్పుడు రమా దేవితో విహరిస్తూ వుంటాను. ఒక్కొక గ్రాప్పుడు భయంకర సం[గామ ఈంగంలో రాతసోన్మూలనం చేస్తూవుంటాను. " గ

.. పద్మసంభవా! నీకు తెలియదా! నా కర్ణమలంనుండి పుట్టి మదగర్వితు

లైన మధుకైటభులతో అయిదువేల సంవత్సరాలు. సము దంలో ఏకధాటిగా బాహుయుద్ధంచేసి ఆ మహాశక్తి అనుుగహంచేత జయథ్రీని వరించిన సంగతి?! ఆ మహాదేవి ళక్సి తెలిసివుండిన్నీ నీవు నన్నెందుకు ఇలా (పశ్నించడం? నేను పరతం్మతుణ్ణి కాకపోతే. లక్ష్మీ సాంగత్యం కోల్పోయి మీన కచ్చప వరాహోది తిర్భగ్యోనులలో జనించి నానావాధలూ పడతానాః! హంనళూలికాతల్పం వదలి గరుడాసనస్టుడనై యుద్ధాలుచేస్తూ కష్టాలు కొనితెచ్చి పెట్టుకుంటానా?

పూర్వం ఒకప్పుడు వింటినారి హఠాళ్తుగా సడలి తగలడంతో నాతల యెగిరిపోయింది.. అప్పుడు దేవశిల్పిని పిలిపించి నీవేకదా! నాకు గుజ్జపు తలను నంధయోజింపజేసింది. ఆప ఎటినుండ్‌ నేను హయాననుడ నయ్యాను. అదంతా తెలిసికూడా నీవు నన్ను సర్వాధికునిగా నుతించడం అసంగతం. నేను కేనలం దేవీ పరతంతుఖ్లీ. నిరంతరం ఆమెనే ధ్యాంస్తూ వుంటాను” +

అని" శ్రీహరి చెప్పిన యుదంకాన్ని నా తండి పద్మయోనీ చెప్పగా నేను విన్నాను. కనుక నీవున్నూ సి వాంధితార్థసిద్ధికోసం ని హృదయక్షమలంలో దేవీ పదాంబుజాతాలను నిలిపి భజించు. ఆ దెవి నిన్ను తప్పక కరుణిస్తుంది అని నారదుడు సాత్యవతేయునకు చెప్పి నిర్గమించాడు. అనంతరం పారాళర్యుడు నారదుడు వచించినట్టుగా జెవినిగూర్చి తపన్సు చెయ్యడానికి దృథనిశ్చయు డయ్యా'డని రోమహర్షణి మునులకు చెప్పాడు.

హయ[గ్రీవావతార ఘట్టం య

సూతుని మాటలు విని మునులు ఆళ్చర్యచకితుల్తై, “మహర్షీ! ఆది

దేవుడూ, సర్వకారణ కారణుడూ అయిన మాధవుని తల తెగిపోయి అనంతరం

లి ఫ్రీ దేవీ భాగవతం అతడు హయ్యగీవు డయ్యాడంటే అత్యంత విస్మయంగావుంది. ఆయన శిరస్సు వలా విచ్చిన్నమైనదో ఆ ఉదంతం ఆంతా మాకు సవిస్తరంగా 'సెలవివ్వండి" అని ఆర్థించగా సూతుడు ఇలా చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు.

“పూర్వం ఒకప్పుడు పరమ తేజళ్ళాలియైన మహావిష్ణువు పదివేల సంవత్స రాలు దారుణ యుద్ధంచేసి అలసిపోయి. ఒక సమ్మప్రదేశంలో సజ్యమైన ధను ర్మగాన్ని కంఠానికి ఆలంబనంగా చేసుకొని పద్మాసనస్థుడై దై వయోగంచేత గాఢంగా న్మిదపోయాడు. అదే సమయంలో దేవతలు ఓక యజ్ఞం చెయ్యడానికి సంకల్పించుకొని [బహ్మేందాదులతో కలిసి శ్రీహరి దర్శనార్ధమై వైకుంఠానికి వెళ్ళారు. ఆయన అక్కడ లేకపోవడంచేత జ్ఞానదృష్టితో విలోకించి ఆయన వ్మిశాంతుడై వున్నచోటికివచ్చి యోగనిదాగతుడై న ఆయన్ను చూచారు. కాని ఆయనకు ఎంతకూ సమాధిభంగం కలుగలేదు. వారికేమీ పొలుపోలేదు. శ్రీహరికి న్మిదాభంగం చెయ్యడమెలాగా? అని ఆలోచించడం మొదలుపెట్టారు.

=... అపుడు శంకరుడు పరమేష్టివంక చూచి -_ "శ్రీహరికి న్మిదాభంగం కల్లిం చడం దోషహేతువ్వ. మన యజ్ఞకార్య్మకమమున్నూ జరగాలి. కనుక నీ వక్ర పుర్వును సృజించి హరి కంఠానికి ఆధారభూతంగావున్న వింట్మికింది కొప్పు దగ్గర వదులు. అది ఆహారార్థం నారిని కొరుకుతుంది. అప్పుడు విల్లు సడలి పోతుంతీ, హరికి న్మిదాభంగమూ మనకు కార్యసిద్ధీ కలుగుతాయి" అన్నాడు,

“__శివు డన్నట్టుగా [బహ్మ ఒక కీటకాన్ని సృజించాడు. కాని ఆది పర దేవుడై న మాధవుని న్మిదాభంగం ఎలా చేస్తాను? న్మిదాభంగం చెయ్యడమూ సత్కథాకలాపాలకు అంతరాయం కల్పించడమూ సతిపతులను విడదీయడమూ మాతా శిశువులకు ఎడబాటు కల్పించడమూ [బహ్మహత్యాతుల్యమని ఆర్యు లంటారు, కనుక నేను రమాధవునకు న్మిదాభంగం కల్పిస్తే నాకు పాతకం గాక వచ్చే ఫలితమేముంది?'

అనగా విరించి దానికి ఇలా అన్నాడు, “ఇది దై పకార్యం. యజ్ఞంలో హవిర్దానం చేసిన తర్వాత పార్చ్వభాగాల్డై పడిన పదార్థాన్ని నీకు సర్మకమింప జేస్తాం. కనుక నీవు వెంటనే చూ కార్యాన్ని నిర్వర్రించు. థశ్రీవిస్తువును మేల్క్లా లుపు.'

(ఎహ్మదేవుడు ఆలా అనేనరికి ఆ వ్యమి వింటి కింది కొప్పును కొరికింది. వెంటనే వింటి అల్ష్మైతాడు విముక్తం కావడంతో ఒక మహానాదం పుట్టింది. (బహ్మాండం సంత్షుభితమైంది. భూమి కంపించింది. సమ్ముదాలు సంచలించాయి. చిక్కులు దద్దరిల్హాయి. ఉల్కలు రాలాయి. సూర్యుడ సంగతుడయ్యాడు, లోకాలన్నీ తమోవృతాలయ్యాయి. వింటికొన తాకిడికి ల్రీ రమాధవుని శిరస్సు తెగి ఎగిరిపోయి ఎక్కడా పడ్డడి,

అయినంపూడి గురునాథరావు క్ట

ఈ విలయానికి హేతువేమిటో దేవతలకు అర్థం కాలేదు చీకట్లు.[కమ (క్రమంగా విచ్చిపోగా శిరోవిహీనమైన మాధవుని శరీరం చూచి వారు ద్యిగ్భాంతు లయ్యారు. |

“(పభూ! ఏమిటీ ఘోరం! నీవు సర్వదేవతలకు దేవదేవుడవు. అచ్చేద్యు డవు. యక్షరాక్షసగణాల్లో నీ శిరస్సును హరించగలళ క్తి ఎవరికున్నది?! మాయా తీతుడవైన నిన్ను మాయ ఎలా వంచిస్తుంది? మూఢమతులమైన మా వల్టనే ఏదో ఘోరాపరాధం జరిగి వుంటుంది. మాకు ఇక దిక్కెవ్వరు?' అని ఆకందిస్తూన్న [బహ్మేం(దాదులను చూచి దేవగురువు, “విలపించి [(వయోజనం, ఏముంది! మన బుద్ధికి గోచరమైన వుపాయం ఏరై నా ఆలోచించాలిగాని' అన్నాడు. ,

“మనం చూస్తూండగా (శ్రీహరి మూర్ధం విచ్చిన్న మై పోయింది... దై వబలం ముందు పొరుషం ఏపాటిది్‌ అని ఇం్యదుడనగా, విరించి ఈ రీతిగా సమాధానం పలికాడు. 'కాలాపాదితమైన శభంగాన్‌, ఆశుభంగానీ అవశ్యం అనుభవించవలసి నదే! దానిని ఎవరూ అత్మికమించలేరు.

కాలవళం చేత మున్నాకప్పుడు నా తల శంకరుడు నరికిషయళదా? కాప కారణంగా శివునకు లింగపాతం జరగలీదా? శవీపతికి సహ్మసభగ్మపా ప్తి దుఃఖం కలుగలేదా? అదేకాదు స్వర్గ (భం ౦ చెంది అతడు మానస సరోవరంలో

. నూరేష్ళ దాగియండలేదా? లోకంలో కష్టాలు ఎవరికి తప్పినాయి? కనుక మనం వ్యర్థంగా కోకించి [ప్రయోజనం లేదు. సచరాచరాత్మక మైన ఈ లోక్మతితయాన్నీ ఆవరించి అందరికీ జననియైనపరాశ _క్రి శ్రీవిద్యనుఆరాధిద్దాం. ఆమె మనకార్యాన్ని నెరవేరుస్తుంది అని పలికి సర్వకార్యార్థ సాధనియు,గూఢాంగియనగు ఆ మహా దేవిని స్తుతింపుడని ప్‌రించి [శుతులను ఆజ్ఞాపించగా ఆ [గుతిపతులు ఇలా నుతిం చడం మొదలుపెట్టారు. |

“దేవీ! నమోవాకములు. నీవుసకల జగదాధారవు. [పాణవంతులకు (పాణ మవు. ధీవి, ్రీవి, కాంతివి. శాంతివి, (శద్ధవు, మేధవు; ధృతివి,స్మ్మతివి. [పణ వంలో అర్థమా తాకృతివి; గాయ్యతివి, వాగ్భవ మంతావాసవు. లీలావిలాసంగా లోకాలను సృజింపగొరి తొాల్లగా నివు హరిహరాడులనూ, [బహ్మే్యదాదులనూ పంచభూతాలనూ నృష్టించితివి కదా! అట్టి నీ రూపాన్ని తెలిసికొనగల ళక్రి తోకంలో ఎవరికుంది? సంఖ్యాతీతమైన సి నామాలను వచింపగల యోగ్యుడెవ

ఒక చిన్న కాల్వను దాటలేనివాడు మహి సమ్మ దాన్ని ఎలా దాట గలడు? భగవతీ! దేవతల్టా సైతంనీ అనంత విభవాన్ని తెలిసికొనగలవా డెవడూ

10 థ్రీ డేవీ భాగవతం లేడు, నీ చర్మిత అతి విచ్మితం. నీవు సకలమునకూ నియం్యతివి నీకు తెలియ నిది ఏదిన్నీలేదు. శ్రీహరి శరోవిహీనుడగుటకు హే తువేమి? ఆయనస్వయంకృతాపరాధమా? లేక దేవతలే ఏమైనా అపచారం చేశారా? రేక్ష నమరవిజితులై న రాక్షసులు తప స్సులో నిన్ను మెప్పించి వరాన్ని పొంది యిలా హరికి గర్వభంగం. చేశారా? లేక విగత శిరస్కుడై న హరిని షూడాలని నీశేవినోదం కలిగిందా? కాక లవ్ష్మపై ఆగ్రహించి ఆమెను భర్శృ హీనగా చేయాలనుకున్నావా? నీ అంలో జనించిన ఆమె యొకచేళ ఏదై నా అపరాధం చేసినా ఆమెన్సు క్షమించి మహావిష్ణువునకు స్వస్వరూపం కల్పించు. దేవతలందరూ కో సంతప్తలై నీ అను గహం కోసం తపిస్తున్నాథు.' క (| "అని పతిపతులు పకిపరి విధా నుకింపగా నూహేశ్యం (పనన్నురాలై దేతల నుర్దేసవి అరీరవాక్కుతో ఇలా అన్నది “సురే దులారా! ఫయప్షకంది

• _ నిగమ సన్నుళులకు నేను సం్కపీతురాలనయ్యాను. మానుష లోకంలో నాయి అ టే ఇళ్ల స్తో మతిని భక్రీత్‌ [తికాలములయందూ పళశించినా, విన్నా సకలవాంఛలూ సిద్ధి వినండి. కారణంలేన్సి కౌర్యం వుండడుకడా! చేరసముు దంలో శేషోయానుగె న ల్రీహరి ఓకనాడు లక్ష్మీదేవి ముఖం వంకచూల్చి నవాండు, “ఎంకుబేతన్లో కం హేరిక్షి వికృతంగా గోచరిం్చి వుంటుంది. లేర్రప్రోత్ర అకార గాం ల ఖం లేదా అన్నకాంకా హీ మోహంలో ప్ల ప బన్‌ హసిందదు, శమర్టి ర హంల్రో పడెన్రా సను చూచి రక... అనుకొన్నది. ర యా లన బంహసింం వృ స్‌ ఒన్‌ క్ర్‌ టెశించింది. మహాస త్రం లల ౨ క రమాదేవిలో ఆలా త్రామస్సీ[ క్రీ (పతా కారణం న. అఖనొన్‌ కార్యార్థసిద్ధి కూడా ఒకటి వుంది. ఆ తామస్సీ/ క్ర యోగ చం న లో మెన స్వభావంచేతనూ “అవ్వ సై ము టం న న ఈ నహ షధవ్యంకంటే సవ్ర ప్రై ట్య ఫావించి “నీ తల యెగిరి పోను క అభ లిళం దుస్సహ్షని పినాళకమైన ఘోరళాపం పెట్ట“ పతిని అనారోఎరంగా. ఆత్ర! మిన మౌోరళాపం పెటింది అనంతం మాలల అగ ఖ్య అకౌచం, నిర్ణయత్వం, ఇవి బ్యా నలం సాహసం, మూయ, మూారత్యరీ ఆ కాప ఫలితంగా ఫ్రీహరి శరన య న్‌ ల లూ నేను ఇప్పుడు మాధవ్యనక్స యథా పురాస్తో నోయి లవణ సమ్ముదంలోపడ్డ్వ సహ ఈరకారణం వంకన బ్ర నక క ల్సీసాను. ఇలా బరగడాన్సిక్రి క్ష ఇంకా లాబం. వదా! అదికూడా చైప్పణ / పూర్యం సరస్యతి నకి ని ం (విడను రాక్షన్న

అయినంపూడి గురునాథరావు శ్రే గొకడు దారుణమైన తపస్సు ఆచరించాడు. ఆతడు అహారం మాని నకల భోగాలూ త్యజించి ఆత్మను నిర్జించి వేయి. సంవత్సరాలు మాయావీజాత్మక మూ ఏకాక్షరమూ అయిన నా మతాన్ని జపిస్తూ తామనీళ క్తిని ధ్యానిస్తూ తప శృర్యలో నిమగ్నుడై వున్నాడు.

సింహారూఢనై. నేను అతనికి [పత్యక్షమయ్యేసరికి అతడు మహానంద భరితుడై (పదవ్శిణ్మపణామములాచరించి ఆనందవాష్పాలు రాలుస్తూ నన్ను అనేక విధాల నుతించడం మొదలుపెట్టాడు. నేనున్నూ అతని భక్తి [పప త్తికి మెచ్చి అభీష్సితవరం ఇస్తానన్నాను.

అంతట నతడు 'దేవీ నాకు మృుతిలేకుండా వరం అన్ముగహించు' అని వినయంగా ఆర్థించాడు.

అతని కోరిక విని నేను “ఓయీ! జన్మికి మృత్యువూ, మృళునకు జన్మా తప్పదు, ఇది లోక మర్తాాద. కనుక నీవింకేదయినా వరం కోరుకో యిస్తా నన్నా ను, "

అందుమీదట నాతడు “అంబా! నేను హయ్యగీవుజ్జి. కనుక హయ్యగీవుని వలననే నాకు మృత్యువు కలిగేలాగా వరం అన్ముగహించు. ఇది నా మనోగత మైన కోరిక అన్నాడు. అంతట నేను అతనివంక సాదరంగా చూచి “మహాభాగా! ఇక నీవు వెళ్ళి యకా సుఖంగా రాజ్యపాలనంచెయ్యి, హయ గీవేతరునిచేత నీకు మృత్యుపు కలుగదు, అది నిశ్చయం అని వరమిచ్చాను.

అనంతరం అతడు నిజభవనానికి వెళ్ళి సహజ స్వభాచంతో మునులను హింసించడమూ, వేడాలను అవమానించడమూ మొదలుపెట్టాడు. జగ త్త్రరయంలో వానిని సంహరించగలవాడెవ్వడూ లేడు. కనుక చక్కని హయాననం ఒకటి తెచ్చి శ4రోవిహీనమైన విష్ణువు ఫరిరాఫికి దేవశిల్సి అతిగేలా చెయ్యండి. హయ గీపుడై న శ్రీహరి దేవపితంగోరి దుష్టాత్ముడయిన ఆ దానవుని వధిస్తాడు. మీ కొర్కె ఫలిస్తుంది" లని దేవగణాన్ని ఆనునయించి అంతర్జితురాలయింది.

. దేవతలందరూ సంతుష్టుల్తె విశ్వకర్మ నుద్దేగించి, “దేవశిల్చీ! దేవ కార్యా ర్థం జగడంబిక వచించినట్టుగా ఆశ్వశరంతో విష్ణువును శీర్షాభియోజనం చెయ్యి. హయ్యగీవుడయిన ఆతడు దానవజ్ణి సంహరిసాడు' అన్నారు. వెంటనే త్వష్ట ఒక

• వాజిమ స్రకాన్ని ఖండించి తెచ్చి శ్రీహరి శరీరానికి సంయోజించాడు. మహామాయ అన్ము గహంచెత ఫ్రీహరి హయ్యగీవుడయికాల్మకమంలో మదదర్చెతుడయిన ఆదాన వుణ్ణి వధించాడు, ॥

పవ్మితమూ, హైపనాశనమూ, సర్వసంపత్కర మూ అయిన శ దివి చర్మిత చదివినా వినినా మానవులు సర్య ఈఃఖ వినిర్ము కులవుతారు,

మధు శైటభుల జనన? అనంతరం మునులు సూతునకు ఇలా అన్నారు. 'చహర్షి పుంగవా! శౌరి మహార్జవంలో మధుకై టభులతో అయిడువేల సంవత్సరాలు యుద్ధం చేశాడని అన్నారు. ఆ దానవుల జనన వృత్తాంతం ఏమిటి! దురాధడ్దలై న ఆ రాజసు లను మురారి యెలా సంహరించాడు? అత్యద్భుతమైన ఆకథ మాకు చెప్పండి. మేమందరమూ వినాలని వేడుక పడుతున్నాం. బహ్మువతుడవై న నీ సాంగత్యం లభించడం మా అదృష్టం.

" మూర్ధులతో చెలిమి విషతుల్యం, (పాజ్ఞులతోడి సాంగత్యం అమృత సమం, పశువులు తింటాయి, తిరుగుతాయి. ఎలాగో జీవిస్తాయి. కాని వాటికిమోతృ (పదమైన సదసద్‌జ్లాస వివేకం వుండడు. సత్కథా (శ్రవణానికి నోచుకోనివాడు పళుతుల్యుడు. [శనోహీనమైన సర్పాలు కూడా మధురనాదానికి పరవశిస్తాయి.

పంచేం్యచియాలలో (శ్రవణ దర్శనాలు ముఖ్యమైనవి. [శవబం వల్ల విజ్ఞా నమూ దర్శనంవల్భి మనోరంజనమూ లభిస్తాయి! (శ్రవణం స్త్యరజ స్తమోభేదం జేత మూడు విధాలు, వేద శాస్తాందికం సాత్వికం. సాహిత్యం రాజసం. పరదోష (పకాశకమైన యుద్ధ వార్తాదిక 0 తామనం. నె

ఉఊ తమ మధ్యమాధమ భేదం చేత సొత్వికం తిరిగి మూడు విధాలు, అలాగే రాజసం కూడ్‌ (త్రివిధాలు. కార్యా సాంగత్యం వుత్తదుం. వేశ్యా సంగతి మధ్యమం. పరస్త్రీ గమనం అధమం, అదే రీతిగా తామసం కూడా మూడు విధాలు, దుష్ట సంహారం కోసం చేసే యుద్ధం ప్తత్తమం, ఈర్లాగి ద్వేషాలతో చేసేది మధ్యమం. న్నిర్లేతుకంగా చేసే కలహం అధమం,

కనుక పాపనాశకమూ మోశతపదమూ అయిన పురాణ [భవణంముఖ్యం. నీవు పూర్వం దై గపాయనునివల్హ విన్న పుఠరాణగాథను నూకు రర్ణపేయాగా విని పించవలసిరిదని అర్థించిన మునులకు సూతుడు “'యమునిర్యదులారా! సత్క్థథ వినా లని మీకూ, చెప్పాలని నాకూ కుర-హలంగానే పుంది.. ఇరువురమూ ధన్ములమే, ఇక వినండి చెపాను అని మధుకై టభుల చర్మితను మురుర మంజల దాక్కు లతో ఇలా చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు,

“పూర్వం [ప్రళయ సమయంలో పాలకడలిలో శేషళయనుడై న శ్రీహరి కర్ణమలం నుండి మధుక్తై టభులను ఇద్దరు దానవులు వుదృవించారు. వారు సోగర జలంలోనే పెరిగి అమిత బలాఢు్యులయ్యారు. అన్నదమ్ముల్డాగా ఆ మహార వంలో (్రీడిస్తూ వుండగా. వారికో వూహ కలిగింది. "కారణంగన్‌ కార్యం వుందదు. ఆధారంలేని ఆఢధేయం వుండదు. ఈ సౌగరజలానికి ఆధారమీమిటి? మన జననానికి కారణం ఏమై వుంటుంది?” అని వితర్కించడం మొదలు పెట్టారు.

అయినంపూడి గురునాథరావు శేతీ

అంతట క్రైటభుడు మభువుతో, 'ఈ జలదికి గానీ మనకు గానీ అధార భూతమైన ఒక పరాళక్షి వుందని నా వూపహా అన్నాడు. ఇంతలో ఆకాశంలో ఒక వాగ్బీజం వుదృవించింది. ఆ దానవులిద్దరూ ఆ వాగ్బీజాన్ని దృఢచి త్తంతో జపిం చడం మొదలు పెట్టగా గగనతలాన తకుక్కున ఒక మెరుపు మెరిసింది. ఆది దేవి బివ్య తేజదని ఆ దానవులిద్దరూ నిశ్చయించుకుని నిరాహారులై నిర్జి తాళ్ములై. సర్వభోగ వివర్షితుల్తై వేయి సంవత్సరాలు ఆ మం్మతాన్ని జపిస్తూ దేవిని ఆరా థించారు. ॥

దేవి వారి తపస్సునకు [పసన్నయె “వరం కోరుకోండి. ఇస్తా ననగా, వారు స్వేచ్చా మరణాన్ని అన్ముగహించమని అడిగారు. ఆమె అలాగేనని అంత ర్హితురాలైంది. అనంతరం ఆ దానవులిద్దరూ శీరసము[దంలో యథారితిగా కలయదిరుగుడూండగా ఒకనాడు పద్మాననస్టుడైన [ప్రజాపతి వారి కంటబడ్డాడు. ఆయన్ను చూచి మద గర్వితులైన ఆ మధుకైటభులు *పితావమవి! మాతో యుద్ధానికి తలపడు. లేకపోతే ఈ పద్మాసనం విడిచిపెట్టి వెళ్ళు. ఈ ఆసనం వీరభోజ్యం." ఈ మాటలు విని (బహ్మదేవుడు గజగజ వణుకుతూ ఇలా వూహిం చాడు.

“ఈ ఆపద గడిచేదెలా? వీరు మవో బలదర్పితులు. మదోద్ధతులు. వీరితో పోరు నాకు తగినది కాదు. సామదానభేదాలకు కూడా వీరు లాంగరు. పోని వదో రీతిగా వీరిని [ప్రశంసించి (పనన్నుల్ని చేసుకుందామా అంటే నా దుర్చు లత్వాన్ని నేనే వ్యక్తం చేసుకున్నట్టవురుంది. కనుక యోగ నిిదలో నిశ్చలంగా వున్న ్రహరిని లేపి ఆ దేవదేవుని సాయంతో నేను 'వీరిజారి నుండిబయటపడాలి అని భావించి ఆయన్ను యిలా నుతించడం మొదలు పెట్టాడు.

“దేవా! విశ్వంభరా! భక్షార్రిహరా! శ్రీహరీ! కరుణించి మేలుకో. మదో ధ్రతులైన దై త్యులిద్దరు నన్ను సంహరించడానికి వుద్యు క్షుల్పెవున్నారు. మహి సంకటావస్థలోనున్న నన్ను ఇలా వుపేక్షించడం న్యాయమా!" అని వెడినా, యాగ న్మిదాసమాకాంతుడయిన హరి కడలబేడు. మెదలలేడు.

ఆ సమయంళఠలో (బహ్మ యిలా వూహించాడు. “శకి [పథభావం చేతనే థ్రీ విష్ణువిలా యోగన్మిదావపుడయి. యున్నాడు. అంచేతనే _ మేలుకోలేదు. నాకిప్పుడు దిక్కెవ్వరు!ః మద గర్వితులై న ఆ దానవులు వచ్చి మీద పడేలాగా వున్నారు. ఇక నాకు గత్యంతరంలేదు. యోగన్మి దాకృతిలో వున్నదేవియే నాకు రక్ష, ఆమను నుతి స్తే కమలన్మేతుడు లేచి నా కష్టాన్ని హరిసాడు* అని చింలించి జగదంబికను స్తుతించడం మొదలుపెట్టాడు.

“తల్లీ! సకలలోక సృష్టికీ నీవే కారణం అని వేదాలు పేర్కొంటున్నాయి. అది నిజం, కాకపోతే అభిలలోకాలనూ పాలించేహఏ౨ి నీ పళవ్థియై యోగ

|! థ్రీ దేవీ భాగవతం న్మిదలో మునిగి నిక్చేతనుడయి వుంటాడా? అమ్మా థి మహావిష్ణువే నీ మాయకు తొంగిపోగా ఇక నేనెంతటివాడిని? నాకు నీ లీలా వినోదాలు ఎలా తెలుస్తాయి? పుడషాధీనమయైన (పకృతి చేతనారహిత అని సౌంఖ్యులంటారు. ఆదే నిజమైతే నీవీనాడు జగన్నాథుడయిన ఛ్రీహరిని చ్చైతన్యతా విరహితునిగా ఎలా చెయ్య గలిగావు? | .. సగణవై నీవు నీ లీలా విహారాలతో విన్తోదిస్తూంటావు. నీ విధానాలు ఎవ రికీ తెలియవు. మునులు నిన్ను సంధ్యగా పేర్కొని (తిసంధ్యలలోనూ నియతితో సీ గుణధ్యానంచేస్తూ వుంటారు. జననీ! నీవు సకల మానవకోటియందు బుద్ధివై, ఫ్రీవై, కీర్తివై; మతివై, ధృతివై , కాంతివై, (భర్ధవె [పవర్రిస్తూ వుంటావు. అనేక వితర్మాలు దేనికి? నాకు ఈనాడు తటస్థించిన దుఃఖాన్నిబట్లే సీవ సకల జగజ్జననివని నిర్భతించుకున్నాను.

వేదాలూ వేదవిదులూ కూడా నీవు ఎచటి నుండి వుద్భవించావో, నీ రూప సుగుణాలెలాంటివో వచింపలేదు. నీ చర్మిత ఎవరికి తెలుస్తుంది? నేనేకాదము హరి హరాదులూనా ఆత్మభవులైన దేవతలు కూడా తెలిసీకోలేరు. సీ మహిమ అనిర్వచనీయం! యజ్ఞాలలో వేదవిడులు స్వాహాయని నిన్ను పేర్కొనకుండా హవనం చేసినా దేవతలు యజ్ఞ భాగధేయాన్ని పొందలేరు,

ఇంతవరకు నీవు మమ్మల్ని పరిరక్షించావు, ఇపుడ్‌ మధుక్రై టభులునన్ను వెంటాడి నా (పాణాలు తీయడానికి సిద్ధంగా వున్నారు. వివీకృత దేహుడయిన ్రీహరికి నా బాధ్య తెలియడు. నీవు ఆయన్ను మేర్కొలుపు. లేదా నీవే ఆ దాన వాధములను వధించు. నీకు వశంగతుడయి యోగన్మిదలతో మునిగిన శ్రీహరిని లక్ష్మీదేవి కూడా (పబోధించలేడు. పరదై వతాలను పదలి కామధేనుష్పలాంటి సి పాదాంబుజయగ్మాన్ని 'సేవించువారే ధన్యులు.

దేవీ! శ్రీహరి నేడు యోగనిిదచేతనే బందీకృతుడయి. నిశ్చేతనుడయి యున్నాడు. ఆయన్ను విడిచి శాంతి చృమాయళళ్శీ9 కులుఎక్కడికినిర్ణమించాయో? యుగారంభంలో (త్రీ హరిని సృష్టించి జగత్పాలనాధారాన్ని ఆయనకు పప్ప గించి నేడిలా నిష్కారణంగా ఆయన్ను చేతనారహితునిగా చెయృడంన్యాయనూ?

నన్ను సృజించినదీ నీవే, నన్ను లయింపజేయాలనే కోరకలేకపోతేవాసం వదలి నన్నురక్షింకు. నకల జగత్తునూ సృజించి లీలావినోదంగా హరిస్తాప్ప. నాకు మరణఖీత్రిలేదు. నన్ను వధించు. ద్రైత్యులే నను, వధిస్తే సీకు అపయశస్సు కాదా? కనుక దేవీ! ఇకలే. మహో(గమైన ఆకారాన్ని ధరించి నన్వైనా లేక ఈ నిశాటులనయినా సంహరించు. లేదా శ్రీహఎని రేపు. తయనే ఈ దుష్టులను నిర్మా లిసాడుల ”

అయినంపూడి గురునాథరావు 15 [బహ్మదేవుని స్తుతికి సంతుష్టురాళై యోగ నిదాకృతిలో వున్నా దేవి శ్రీహరి శరీరాన్ని విడిచి పెట్టింది. వెంటనే మహా తేజశ్యాలియైన విష్ణువు యోగ న్మిద నుండి మేల్కొన్నాడు! (బ్రహ్మ మహానందభరితుడయ్యాడు!” అని సూతుడు చెప్పగా మునులు విస్మితులై సూతునకు ఇలా అన్నారు. “మహాభాగా! మాకో సందేహం కలిగింది. ఈ (బహ్మాండంలో (బహ్మా, విష్ణువూ, మహేశ్వరుడూ ఈ మువ్వురే సనాతనులనీ వీరే సృష్టి స్ధితి లయకారులనిన్నీ వేదాలు చెపుతున్నాయి. వారిలో శ్రీహరి ఆదిదేవుడనీ, పురుషో త్తముడనీ సకల కార్యనిర్వహణ దతుడనీ, అంతటి సమర్థుడు మరొకడు లేడసీ విజ్ఞులుకూడా అంటాప. అంతటివాడు వివకుడై. యోగమాయకు లోబడి ఎలా న్మిదాగతు డయ్యాడు? ఆతడు న్మిదావవడయినప్పుడు అతని విజ్ఞానమూ, తేజమూ ఏమ య్యాయి? ఆళ _క్రి యెవ్వరు? ఆమె యెక్కడ జనించింది? ఆమె రూపమహిమ లెట్టివి? మాకు వినాలని ఉత్కంఠ కలుగుతున్నది. శ కి స్వరూప కథనం న! అనగా సూతుడిలా అన్నాడు. “ముని (బేష్టులారా! చరాచరాత్మకమైన ఈ తై 9తోక్యంలో ఈ సందేహాన్ని తీర్చగలవాడెవడున్నాడు? నారదుడూ, కపి లుతూ మొదలయిన బుషి తల్లజులు కూడా వ్యామోహంలోపడి దేవతల్లో విష్ణువు. నర్వాతిశాయి అనీ, సకల జగత ఏరిపాలకుడనీ ఛావిస్తారు. కొందరు మహోదేవుడై న శంకరుని సేవిస్తారు. మరికొందరు ఇంగదునీ, కొందరు అగ్నినీ యజిస్తారు. వేద [పమాణాన్ని అనుసరించే అందరూ ఎవరికి (ప్రియమైన ద్రవాన్ని వారు వుపా సిస్తూ వుంటారు. అయితే ఎవరు ఎవరిని "సేవించినా అన్ని సపర్యలూ విష్ణువు నందే పర్యవసిస్తాయని కొందరి భావన. | (పత్యక్షం, అనుమానం, శబ్దం మొదలయిన [ప్రమాణాలను ఆధారం చేసు కొని ధీమంతులు దుక్టేయమైన (బహ్మ స్వరూపాన్ని నిర్ణయించాలని వ్యర్థ్మ్హ్‌్పయ త్నం చేస్తారు... కానీఈ (ప్రమాణాలకు గోచరం కానిది పరా క్తి ఒకటి వుంది. “పికి హర (బహ్మలకూ ఇతరదేవతలకూ గల శ _క్రిసామర్థ్యాలు వారికి ఆ జగ దంబిక వలన సం్యకమించినవే కానీ తదన్యం కాదు. ఆమె అన్ముగహం చేతనే ఆయా దై వతాలు తమ తమ విధులను నిర్వహించేది. లేకపోతే వారెందుకూ కొర గారు. కొరణ కార్యాలలో గ! మహిళ క్రియే [పత్యక్షంగా గోచరి స్తుంది. పండితులు ఆమెను సగుణయనీ, నిర్గుణ యనీ అథభివర్డి సారు. రక్తులు ఆమెనగుణ రూపాన్ని విరక్తులు ఆమె నిర్షణ రూపాన్నీ ఆరాధిస్తారు. ధర్మార్ధ కామ మోష్షాలకు ఆమె అధికారిణి, అందరి కోరికలనూ తీర్చేదీ ఆ మహా శక్తి యొక ర్తెయే.

| ఫ్రీ దేవీ భాగవతం

మాయావృతులై న మూఢులు ఆమె నెజటుగకపోగా ఇతరులను కూడా అసమాగ్గాన్ని పట్టిస్తారు. కల్మిపేరితులై పండితులనుకొనేవారుకూడా మతిహీనులై పాషండులై.. వేద వాహ్యమైన (ప్రవర్తనకు లోనై చెడిపోతారు. హరి హరాదులు అనేక సంవత్సరాలు వ్యుగమైన తపస్సుచేసి యజ్ఞాలు నిర్వ ర్రింది (బహ్మ స్వరూ పిణి అయిన జగజ్జనని నిత్యమని నిర్ధరించి మనసా ధ్యానిస్తూ వుంటారు, మోక్షకాంక్షలకు ఆ దేవిని భజించడంకంటే అన్యమార్గం లేదు.

ఈ రహస్యాన్ని నేను వ్యాసుని వలన తెలుసుకున్నాను. వ్యాసుడు నార దుని వలన (గహించాడు. నారదుడు (బహ్మ వల్చనూ, (బహ్మ వాసుదేవుని వల్చనూ విన్నాడు. ఇతర కథా (ప్రసంగాలు సరర్ధకాలు, ఆ జగదంబయే అంద రికి సంసేవ్యురాలు.

క పక త హే ను 4 డె న్‌ ఇళ యోగని. ద 'పెడ్చేవ న. రా జగన్నాథుదైన థ్రీ విష్ణువు దేహాన్ని వు కన్‌ లక య తనర్‌లక్ట్‌ది లీ విష్ణువు వెంటనే కనులు

చ్చి స్‌దుట్‌ భయ్యతస్తుడె వున్న (బహ్మదేవృని చూచి మేఘ గంభీర వాక్కులతో ఇలా అన్నాడు. 'పదృర్పానీ? తవ క గ్రా-' యి శ్రయాణ! తప చర్య వదలి యిలా వచా వేమిటి? భయాకులితమానసుడవై యున్నట్టునా వు. కారణం ఏమిటో చైశ బి వధిందడానికి నమెదీ వల్లన "సీ రంగుడి పట్దిన సరుకై టభులు నన్ను చ్చిపడ్డారు. ఘోరాకారులూ మహాబలోళేత్రం వారికి భయపడి ఎలానో వ్యా కనుగప్కి మీ క్ర మధి “దున చాల అన్నాడు, ఎ) కడకు వచ్చాను. మీరే నన్ను రక్మిం భయకంపితుడూ విజేత్రన్సడ్తు బ్ర 'పరమేన్షీ! భయపడకు. వా అయన (బవ్మా దినాలాపాలు విని థభ్రీహరి డిక్కడరు వసార్త వారిని న్న ఆ సబిపించింది. యుద్ధోద్యుకు లె వారిప స్తారు, వా ను వధిస్టాన్స' బ్ర శ లెంలా పొ రానే నచ్చారు. = యు ంటూండగా ఆ దానవులిదరూ టు వసూనే హ్‌ ః్‌ లా (బహ్మనుచూచిి *ఓక్షళా ప్ప ఈయన కండ్లయదుటన్లీ నిన వధస్తా పారిపోయి ఈయన ద్‌గ్గరక్షృ వచ్చావా? 0 శ వ ఆపుడ్రు ల్రీహ8 వారిని చూల్చి “దానవు అని గద్దించారు, ౭ | కి పేవదనాన్ని ఇళ్లే హర్రింద్చి వైప్ప! నన్నాద్సు య. తలపడండి. దా "క సా రు. జనారనుు పా. గాన వులిద్దరూ [5 ధారుణ న్మేత్రుళై నిరాధారమైన 1. ల సిని ఆ ఖై $ కులయ్యారు, తలగా మరువ శ్రిత. యున్దం చెయ్యడాన3 న్నారు. కొంత సేపటి3 ఆత్రడ్షృ అలీన పష ఎరా బాస్ప యముస్ధాన్సెక్రి పూను గ్నాపనితో మల్ణయర్ధం చెయ్యడం షట పొలి మైటభుడు విజ్బంభించ ఖ' న సం క తా శక్టక్ష్మ పర్మిశాంత్తుడై తే మరొక బ్‌ యం మ ట్‌ భి క అలా వం ల ఆన ఆ ॥ శు ుంస్పళ్ళు ఒచ్చె మహావష్టువరో

అయినంపూడి గురునాథరావు [గ ఘోరంగా సమరం సాగిస్తున్నారు. అంతరిక్షం నుండి జగదందీకొ, - సొగర మందుండి సారనగర్భుడూ, ఆ భయంకరసంగ్రామాన్ని వీక్షిస్తున్నారు. ఆ యుద్ధం అయిదువేల సంవత్సరాలపొటు జరిగింది. ఫ్రీ విష్ణవు అలసిపోయి తన మనస్సులో ఇలా చింతించడం మొదలుపెట్టాడు.

“పంచవర్షసహ్మ సాలు భయంకరమైన ఆహవం జరిగిందే! అయినా ఈ రక సులు అలయలేచు సొాంయలేదు. నేను మ్మాతం పరి్మిశాంతుడనయ్యాను. ఇది చాలా విచ్మితం. నా బలశౌర్యాలే మయ్యాయి? ఏ కారణంచేత ఈ దానవు లిద్దరూ రణ రంగంలో చెక్కు చెదరకుండావున్నారు?' అని చింతాపరుడై వున్న హృష్షికేవని చూచి మదోన్మత్తురై న ఆ నిశాచరులు పరిహసిస్తూ మేఘ గంభీర నిస్వనంతో ఇలా అన్నారు: “శ్రహరీ! మాతో సమరం చెయ్యడానికి నీకు బలం చాలకపోతే తలపై అంజలీ ఘటించి *దాసోహం' అను లేదా సంగరమేచేస్తానంటావా? అలాగే కానీ! ముందు నిన్ను వధించి ఆపైని ఈ చతుర్ముఖుని ఆట కట్టిస్తాం."

అనగా తేశవుడు వారితో సామపూర్వకంగా అన్నాడు “అలసినవానితోనూ ఖీతునితోనూ అస్త్రహీనునిలోనూ, పతితునితోనూ, వాలునీతోనూ వీరులు యుద్ధం చెయ్యరు. ఇది సనాతనధర్మం. అయిదువేల సంవత్సరాలు భీకర సం్మగామం జరిగింది. నేను ఒక్క_ళ్లీ మీరు ఇద్దరూ. మధ్య మధ్య అలసినప్పుడు ఒకరి తర్వాత ఒకరు వ్మిశాంతి తిసుకుంటూ మీరు పోరుసాగించారు. కానినేను మ్మాతం విరామంలేకుండా యుద్ధం చేశాను. కనుక మీరు కొలది దినాలు ఆగండి. నేనున్నూ కొంత వ్మిశమించి న్యాయమార్గాన యుద్ధంచేస్తాను,' అనేసరికి వారు దానికి అంగీక రించి దూరంగాపోయిరూర్చున్నారు.

" అపుడు వాసుదేవుడు వీరు మరణించకపోవడానికి కారణం ఏమైవుంటుందా! అని ఆలోచించి, దేవి వర్యపథావంచేత వీరికి స్వేబ్బామరణం తప్ప అన్యవిధంగా మరణంవుండదని దివ్యదృష్టితో తిలిసికొని “అయ్యో! వృధాగా ఇన్ని వెలండ్లు నా శ క్రినంతా పణంపెట్టి యుద్ధం చేశానే? వా స్తవస్థితి తెలిసికూడా ఇంకా ఎలా పోఠాడగలను? పోరాడినా (ప్రయోజనం వముంటుంది? ఆ దేవీ కారుణ్యం లేక నేనేమీ చేయలేను” అని కృతాంజలియై గగనస్థఅయిన యోగమాయను నుతించటం మొదలుపెటాడు. " =

“దేవీ! నీకు నానమస్సులు. నీవు ఆద్యంఠరహితవు, భ క్తిము క్తి పద్యతివి, సృష్టిసంహారకారిణివి. నిహూపంసగుణమో నిర్ణణమో నేనెరుగను, ఆతిదుర్హ టమైన నీ పథావంచేతనే నేనుయోగన్మిదానక్తుడనయ్యాను. పద్మోర్భవుచెంతయల్ని ంచినా నెను మేలుకోలేకపోయాను, నిమహిమ. యెట్టిదో. నాకిపుడు అనుభూతమెంది. న్మ్‌ పథావంచేత నేను నిదావిము క్తుదనయ్యాను. ఇంతకాలమూ యుద్ధంచేశాను నేను

దెపె-డ

అలసీపోయాను కాని నీవర్మపభావంచేత వారికి అణుమ్మాతంకూడా [శమ అని పిఠచడంలేచు.

“.. కమలసంథవుని నిమిత్తంగా. నేను వారితో యుద్ధానికి తలపడ్డాను. నీవర గర్వంచేత వారు నన్నూ పరమెస్టినీకూడా హతమార్చేటట్టున్నారు. నేనేంచెయ్యాలి? ఎక్కడకువెళ్టాలి్‌ అని దీనంగా అర్థించిన పద్మనాభుని చూచి ఆ దేవి మంచ స్మితంచేస్తూ ఇలా అన్నది.

*.. “అచ్యుతా! తిరిగి యుద్దంచెయిరి.. వీరిని వంచించి వధించాలి. నేనునా కుటిలదృక్కుులతో వీరికి మోహంకల్సిస్తాను. విమోహితులై న పీరిని నీవు సుల భంగా సంహరింపగలవు.'

అని (పణయభరంతో పరాళ క్రిపలికిన పలుకులు విని జనార్టనుడు ఆ మహార్గవంలో తిరిగి సర్మగామస్థలాన్ని చేరుకున్నాడు, మహాకాయులూ మదగర్వి తురూ అయిన మధుక్రై టభులు ముకుందుని చూచి, రా. రా. జయాపజయాలు డ్లైవాధీనాలు. ఒకప్పుడు బలాధికుడు ఓడిపోతాడు. దై వబలం వుంటే డుర్చలుడు జయిస్తాడు. కనుక్త జయంలభి స్తే హర్షించడంగాని అపజయంకలిగితే శోకించడం

గాన్‌ ఉచితంకాదు. ఇదివరకు నీవుదానవుల నెందరినో వధించావు, ఇప్పుడు మా

చెతిలో నీప పరాజయం లభించడం తథ్యం. దానికి విచాచంచకు" అని నిష్టురంగా హెళనగా మాట్టాడగా మురవైరి ఆ[గహంతో వారిని పిడికిలితో పొడిచాడు. వారున్నూ వెనుదీయక శ్రీహరి పైబడి ముష్టిఘాతాలతో నొప్పించారు. ఇలా పరస్పరజయేచ్భతో వారు సంకులనమరం కావిస్తూవుండగా తమా ధవుడు నిర్వీర్యడై ఆకాశస్థఅయిన దేవివంక దీనంగా చూచాడు. వెంటనే ఆదేఏ కరుణారస సంభరితడై. అ'రాక్షనులపై కామవాణాల్దాంటి తనకుటిలదృక్కులను (పనరింప వేసింది ఆ చానవులిద్దరూ మోహవశుల్నై మందస్మితంచేస్తూ నభో విథినీ నిలబడియన్న ఆమెనంక ఏకా గంగాచూస్తూ సంగరకౌతుకంలో కొంచెం [ప్రాలుమాలార్తు, | దేవీకృత్యాన్ని వీక్షించి కార్యవిదుడగు శ్రీహరి కామాతురులై యన్న ఆ దానవులతో అన్నాడు. *“మహాయోధులారా! నే౦ిదివరకు రణరంగంలో రాష్షస్‌ వీరు లెందరినో చూచాను కాని మీలాంటి యుద్ధకోవిదలనూ మహాజాకులనూ ఎక్కడా చూడరేము. నేన్సు చాలా సంతుష్టుడనయ్యాను. మీఅభివాంధితవరం ఏడా చెప్పండి ఇస్తాను! స అనగా మడదనజ్వరపీడితులై న ఆ న క్రంచరులు పఠపకనవ్వుతూ', “ఏమేమీ! నవు దాతవూ, మేర్మపత్మిగహీతలమూనా! భేష్‌ బాగావుంది నీకేమైనా కోరికవృంథే మ్రైచిందు మేం ఇన్తాం, మేంకూడా సీ రణకౌళలానికి ముద్ధలమయ్యాం' అని భిమానంగా అన్నారు.

అయినంపూడి గురునాథరావు శ్రేల్రీ న , “అయితే మీరిద్దరూ నాచేవధ్యులగునట్టు కోరుతున్నాను. మాట తప్పరు దా! అని నలినాక్షుడనగా ఆ రక్త సులు విస్మితులయి '“అయ్యోవంచితులమైతిమే!” అనిశోకిస్తూ. గత్యంతరం లేక స్థలవివర్థితమైన జలమయ ,పదేశాని, ఒక) సారి క్‌ నో “శ్రీవ శి గాకా మె 6 ల రా లయజూచి.. “శ్రీహరీ! నీవున్నూ మాకువరంఇసానని మాటయిచ్చావుకదా! ఆమాటకు కట్టుబడి నిర్ణలమైన విపుల పదేళశంలో మమ్మల్ని వధించు. మేం వధ్యులంకాగలరి అన్నారు. మరుసూదనుడలాగేనని తన యూరువులను పెంచి జతోపరితలాన్ని అక మించాడు. “ఇది నిర్ణల [పదేళం. ఇంకరండి" అని హుంకరించాడు. జనార్జనుసి మాటలువిని ఎలాగ్లై నా మరణం తప్పించుకోవాలనుకొని వారూ తమదేహాలను అంతకంటే అధికంగా పెంచారు. మురారి తిన తొడలనూ దానవులు తమ దేహాలనూ పెంచుకుంటూ పోగా చివరకు ఆశ్చర్యకరంగా శ్రీహరి యూరుతలమే (పబలమైంది. అప్పుడు శ్రీహరి చ్య కాయుధాన్ని స్మరించగా అది వెలుగులు చిమ్ముతూ. రివ్వున వచ్చి ఆ నిశాటులను ఖండించివేసింది. అమితబలాథ్యులూ మహాకాయులూ అయిన ఆ రాక్షనుల మేదస్సు(కొవ్వు) అంభోరాశ అంతట అఆకమించి ఆది కూడా నేలగా మారింది. అప్పటి నుండీ భూమికి 'మేదిస అనిపేరు వచ్చింది. మన్ను భక్షయోగ్యంకాకుండా పోయింది. అని సూళతుడింకా ఇలా అన్నాడు, “అందజికీ ఆ మహామాయయే ఆరాధ్య, ఈ అనంత విశ్వంలో అంతకంటే పరమైన శ క్తిలేదు. ఆది ముమ్మాటికీ సత్యం. ఆది వేదళాస్తాంర్థ నిర్ణయం. కనుక సగుణ కానీ నిర్గుణకానీ అందరికీ పరాళ క్రియే పూజసీయ.” _ ఎ అని నూతుడు చెప్పగా మునులు [పహుష్టులయి “మహాభాగా! శుకోత్ప త్తి కథ నెత్తుకుని మధ్యలో అత్యద్భుతమైన మధుకై టభుల చర్మిత చెప్పి మా (శ్రవ ణేర్యదియానికి విందుకూర్చారు. ఇక శుకజనవగాథను చెప్పి మూ కూతూహలం తీర్చండి అన్నారు. వ్యానుని, తపశ్చరస అంతట సూతుడిలా చెప్పడం మొదలు పెట్టాడు, “జొనొను అద్భుతావహ మైన పకజననగాథ చెపుతాను. ఏక్కాగంగా వినండి. పుర్త్రార్థిఅయి సాత్మవ తేయుడు మనోహరమైన మేరు నగళ్ళుంగం మీద కర్ణికారవనంలో నారదుని వల తాను పూర్వం వినిన ఏకాషర మంతం వాగ్బీజాన్ని జపిస్తూ మహామాయను ధ్యానిస్తూ గతావోరుడయి. నూరు సంవత్సరాలు శవామహేశ్వురులడు గూర్చి

రీ శ్రీ దేవీ భాగవతం "ఘోర తపస్సు చేశాడు. తనకు సకల త త్త్వ్వతేజశ్శాలిఆయిన నసుతుడుకావాలని అతని ఆకాంషం ఆ పర్వుతశృంగమూ ఆ కర్ణి కారవనమూ ఎంతో మనోజ్ఞంగా వుంటాయి, అక్కడ నిరంతరమూ దేవతలూ మునులూ విహరిస్తూవుంటారు. ఆదిత్యులూ వసుర్ముడులూ మరుత్తులూ అశ్వినులూ. ఇంకా (బ్రహ్మ విత్తములైన మహర్షులూ అక్కడ వసిస్తూ వుంటారు. పుభు మధురమైన సంగీతం నినదించే ఆ హేమనగ శిఖరం మద వ్యాసభగవానుడు తపశ్చర్యలో మునిగియండగా అతని తేజస్సు సకలచరాచర విశ్వాన్ని ఆ్మకమించింది. అతని జటలు అగ్నివర్ణాలయ్యాయి. వ్యాసుని తప స్తేజానికి విహ్వులుడయిన దెవేం్యదుని చూచి శివుడన్నాడు, “ఇందా! ఎందుకు భీతి? తాపసులందునీకు ఈర్ష్యాసూయలు తగవు. నన్ను శక్తి సమన్వితునిగా భావించి మునులు నన్ను గూర్చి తపస్సు కావిస్తూ వుంటారు. నీకు ఏనాడూ వారు అహితం 'తలపెట్టరు' అనిన వృషభధ్వజునిగని శచీపతి “అయితె వ్యాసుడు ఎందుకు తపస్సుచేస్తున్నాడు? ఆతని మనోగతం ఏమిటి? అని _పశ్నించగా, 'కృష్ణదైపాయనుడు సుతార్థియై తపళ్చర్యకు ఉప్మక మించాడు. ఇప్పటికి నూరుసంవత్సరాలై ంది. ఇక ఆతనికి ప్కుతదానం చేస్తాను అని వల సర్వలో కేపడై న శివుడు సాత్యవతేయని సమీపించి అన్నాడు. వష! లౌ నీరు పుత్తుడు కలుగుకాడు. అతడు స త్త్వతేజో పయుడూ, కీ రికారకుడూ సత్యవికముడూ సకల సా తికగుణ సంవనీ, ౯. కాగలడు. అనగా సతృ్యవత్రీస్తూన న్‌ హన న నిజ్యాశమ భూమికి మా సూనుడు అమితానందంత ఆయనకు (వాంజలించి ర్‌ు కాలలో అల్యర కక హాతురురై న వ్యాసభగవానుడు నిశ్శాథమానికివెళ్ళి యాగ చింకాభరం (పామ అగ్ని మథనం చేస్తూవుండగా ఆయన మనస్సులో నుత 6 ర్భవించిఎది, ఇలా అనుకున్నాడు. జం మంధనారణి సంయోగంవల్ల అగి, జనించాడే ! అలాగే నాకునూ సుతోత్పత్తి యందుకు జరగరాదు ? న ని లేత ననిఅయిన త గాకు న్‌ కదా! ఒకవేళ క్రలీనప్సు పల్‌ గి చయం రాం గౌ ఆ బంధనహేతువ క్రాక్స స్‌ ఎత్మిదతయు అగు తపవబిని చెర-_సినా ఆమె నాక్త లించకళ డ్‌ ుంటుండా ? అపుడు నాకాలీకి నేనే సంకెల తగ చుక్‌స్హనత్వట్ట్యు, నం | , న వని... వుడు నికంకారుదయాా గాధ న శోవితలగడ్‌పడంగదా? నసెమూ క స్య, భమం ఎరిషకు సీంకరీ వరాప్ప?నీ 'న్నివననస్వులో విషపు పోరు ఎందకు స్వకరించరాదు క అక్ష (రోం క మ సంంస్తుకుంట్లూ వ్తషిడగా ఆకాళమార్షాన ఘృతాచి అన మస్తక ట్రైనుస్రయనక దృగ్న చరమైండి...ప చపలాంగిని చూడగానే వ్యాసుసరు లల నానంది “సదన్లశ్లాప సంతప్త డై మూ చింతించడం మొదలు పెట్టాదు.

అయినంపూడి గురునాథరావు ల్లీ!

“నేను ఈ సంకటావస్థలో ఏంచెయ్యాలి ? "ఈ అప్సర నన్ను వంచీంచ

. డానికే వచ్చింది. కామవళడనై నేను ఈమెను చేరదీస్తానా ౪? మునులందణజూ

నన్నుచూచి 'నూరేక్ళు తపస్సు చేకాడే! ఇప్పుకి అప్సరసనుచూవి ఇలో విహ్వాలు డయ్యాడేమిటి?” అని నవ్వుకుంటారు, నిందిసారు. ” "

.. అయితేనేం 'గృహస్థోశమ స్వీకారంవల్ప అనిర్వచనీయమైన సౌఖ్యం చేకూరుతుంది? పు త్త్రలాభం కలుగుతుంది. స్వర్గం లభిస్తుంది.. మోక్షం వస్తుంది అని మహాజ్ఞానులే అన్నారు. కాని ఈ అప్సరను నమ్మేదెలో? పురూరవ 'చ్యకవ ర్తి వూర్వశీ వళంగతుడై. పరాభూతుడైన కథను నేను నారదర్షి వలన పూర్వం వ్‌ని పున్నానుకదా!' అనే వేద వ్యాసుడు కలవరపడ్డాడు." |

అనగా మునీర్మదులు, "సూత మహర్షీ! నీ రసనాంచలం నుండి వెల్వడు మాటల సుధామధురాలు ఎంత విన్నా మాకు తనివి తీరకుండా వుంది. ఆ పురూరవు డెవ్వడు? ఊర్వశి ఎవర్తె? ఆమె వలన ఆ రాజేం్య్యదునకు పరాభవం కలగడానికి హేతువేమిటి? మాకు వినాలి (ప్రబలమైన ఆకాంక్ష కలుగుతోంది. సాకల్యంగా చెప్పండి" అని వేడుకొన్నారు. ఎ

బుఢోత్స త్రి

సూళుడన్నాడు, “మునీం దులారా! దివ్యమూ మనోహరమూ అయిన ఆ కథను నేను ద్వైపాయనునివల్ల విన్నది విన్నట్టుగా చెపుతాను సావధానంగా వినండి.

తార దేవగురువు బృహస్పతి భార్య. ఆమె రూపవతి. మదవిహ్వల, ఆమె ఒకనాడు చం్మడుని ఇంటికి వెళ్ళింది. రూప రనొవన సంపన్నయైన ఆ సుందరాంగిని చూచి శీతకిరణుడు మన్మధవాణ సంతప్తుడయ్యాడు. ఆమె కూడా నిళాపతి నొందర్యానికి పరవశించి మదనపీడిత ఆయింది.

అలా ఆ యిద్దరూ అనంగవాణ (పపీడితులై అన్యోన్యానుూగంతో కలిసి అక్కడే వుండిపోయారు. కొన్ని దినాలు గడిచాయి. గీస్పతి దుఃఖా ర్తుడై ఆమెను తీసికొని రమ్మని ఒక శిష్యుణ్ణి పంపాడు కాని ఆమె రావడానికి నికాక రించింది. సతీ వియోగం భరించలేక వాక్చతి పదే పదే తన శిష్యులను పంపాడు, కొని (ప్రయోజనం లీకపోయింది. లలల

ఆంతట సురాచార్వుడు |కుద్దుడె తాన్హై నన. హేశనగా నవ్విన మదమ్తుడు టి నో ను! నిక ప్టపు పని ధర్మ విగర్జి తమైనది, రన్‌ స గురువును. కార్య చల |. సీకు గురు భార్యాగమనం తగదు. (౧౬6 రం ర.

[బహ్మ హత్య కొవించినవా తనీ బ్య్యో్నాన్ని _ కాలమో స్తో

లిలీ ఫ్రీ దేపి భాగవతం పానం చేసినవాడూ గురు తల్పగుడూ-వీకన్నూ వీ5కో సాంగత్యం కోరేవాడూ కలిసి ఈ అయిదుగురూ మహాపాతకులు,

ఈ రీతిగా పర థార్యను చేరదీసి మహాపాతకానికి ఒడికట్టిన నీవు స్వర్గావాసానికి అర్హ డవుకావు. కనుక ఈమెను వదలిపెట్టు. నా యింటికి తీసు కొని పోతాను. లేకవోతే గురుదారాపహారివై న నిన్ను శపిస్తాను అన్నాడు.

(కోధ కర్మితుడూ సతీ విరహసంతప్తుడూ అయిన వాచస్పతిని చూచి వ మయాఖుడన్నాడు, “ఆచార్యా! సీవు (వాహ్మణుడవు. (బాహ్మణులకు కోపం తగదు. సీవు వ్యధ చెందకు. ఆమె మీయింటీకి వస్తుంది. 'భాగలాలసతో ఆమె యిక్కడ హాయిగా వుంది. కొన్నాళ్ళయిన తర్వాత ఆమెకు బుద్ధి పుట్టిన ప్పుడు నీ దగ్గరకే వస్తుంది. ఇంతలో ముంచుకుపోయింది యేమిలేదు.

.“రజోదర్శనంచేత కామాతురయైన వనిత పరపురుషునికో సంగమిళ్ళే దోషం లేదు. ఆమెకు (ప్రాయశ్చి త్రం చెయ్యవచ్చు. అలాగే అగకులజుడ్చు

పాపం చేస్తే వేదకర్మలతో అతన్ని పరిశుద్దుని చెయ్యవచ్చు.'. అని ఒకప్పుడు మీశేకదా ధర్మ శాహ్రంన్న్‌ వుదహరీంచింది!' కానా బోసి దేవగురువు చింతాకులుడైై. తన సదనానికి తిరిగి వచ్చాడు, నిల శె 7 చూచాడు. కాని. తార రాలేదు. బృహస్పతి మీ హిమాంశుప్ప దానితో అయ ఈసారి ద్వార పొలకుడు ఆయన్ను లోనికే పోనీయలేడు, నా భార్యన్ను నాట వె. బయట నుండియే చం్మదుని దూషిస్తూ, “నీవు “చూడు షీ ఇెదరింళో కలే నిన్ను శపించి భస్మసాత్కృలతుని చేస్తాన్స గం సరి శేతకిరణుడు బయటకు వచ్చి, “ఆచార్యా! పమ్మేద్‌ అధిక (పసం కావలిశ్సే న్స నన్నయ సౌంకర్యరాశయనై వ ఈమె నీకు తగి౨దికాద్ర యింట వృంకత్ప గిన మరొక రెను పెండ్దాడు. ఈ వవవర్షినె నీవంటి దవ్యద్చు నీకు జక భన శాస్రాాలు చదివితే మ్యాతం ఏం లాభం? కామళాస్త్రతో పెటను. ర్స్‌ బ్రాకూడా తెలిసినట్టు లేదు. వెప వెళ్ళు. నేను ఈమెను విడి చేదకకు ల వన్చిన పరి చేసుకో. కామార్తుడవైన, నీ శాపం నన్నేన్మీ కేవేత్తప ఇమను నిష్కర్షగా చెప్పేసరికి బృహస్పతి రోషంతో 'చఛరచరా అర్థింతాషు. _ ౧౯౫) వట్టి: జకిగ్గిన ఈ దురంకాన్ని చెప్పి ఆయన సాహాయ్యాన్ని ని ర షన గవిని. పొర్టిస్టు మహాభాగా! విదారించకు చరదుకు దూతను పంప ను..నీ. దగ్గరకు. పంపేలా, చేస్తాను. ఇష్టుడే వాక్య నిపుణుడైన .లితాను. చం్యదుడు, .నా మాటను వినకపోతే దేవ సెళ్యాన్ని అతని

అయినంపూడి గురునాథరావు లి పైకి యద్ధానికి. పంపి అతనికి గర్వభంగం. చేస్తాను అని సురాదామ్యనకు థైర్యం చెప్పి వాక్య విచక్షణుడైన దూతనొకనిని యామినీపతి దగ్గరకు పంపాడు. ఆ దూత ళశిలోకం వెళ్ళి రోహిజీకునితో ఇలా అన్నాడు “మహా భాగా! నన్ను ఇం్యదుడు తన మాటగా ఇలా చెప్పమని పంపాకు, చెపుతున్నాను .... “చం్మదుడా! నీవు ధర్మజ్ఞుడవు. నీతి విదుడవు, నీ తర్మడి అతి మహర్షి ధర్మాత్ముడు. నీవు నింద్యమైన పనిక్సి పాల్పడటం ఉచితంకారు. ఎవరి భార్య వానికి రకణీయ. శ్రీ కారణంగా కలహంకూడా అనివార్యం కాగలదు. నీకు దక్ష (పజాఫతి కుమా ర్రెలు ఇరవై ఎనిమిది మంది భార్యలున్నారు. వారుగాక స్వర్గంలో మేనకాద్యప్సర లున్నారు. నీవు వారందరితో భోగించవచ్చు. గురుపత్నిని నీ యింట నుంచుకొని ఆమెతో కామ్మకీడల్లో మునిగి తేలడం భావ్యంకాదు. ఆమెను విడిచిపెట్టు. నీ వంటి కోవిదులే ఇలా జుగుప్పాకరమైన ' పనులకు పాల్పడితే అజులు కూడా అదే దారి (తొక్కరా? అపుడు ధర్మక్షయంకాదా? కనుక గురు పత్నీని పంపించు. అందుకోసం మనకు కలహం తగదు' అన్నాడు. . 1 దూత వాకగ్ణిం విని చర్మదుడు కోప్యోదిక్తుడై *నా మాటలుగా నీ [వభువు దేవేర్యదునితో ఇలా చెప్పమన్నాడు. 'దేవనాథా! నీవు ధర్మజ్ఞుడవు. సి గురువు కూడా అంతటివాడే. పరులకు నీతులు చెప్పడానికి అందరూ కుశలురే. కాని ఆ నీతులు స్వయంగా పాటించేవారు అరుదు. మానవులు వార్హస్వత్స [పణీతమైన శ్యాస్రాన్నే స్వీకరిస్తారు, తన్ను కదా! అందుచేత నేను చేసిన పనిలో వై రుధ్యమేముంది? తారకు నా యందున్న అనురాగం గురువునందులేడు. బృహస్పతి చేసిన కునకార్యం నాకు ఇలియదను కున్నావా? అనుజుడై న రుతభ్వుని భార్యయందను ర క్తుడె ఆమెను కూడలేదా! అప్పటి నుండియే తార అతనియందు విర క్త యైనది. కనుక ఆమెను నేను విడిచి పెట్టడంకల్ల. వెళ్ళి సహ్మసాక్షుంతో చెప్పు. అతగేమి చేసినా సరే' అన్నాడు. దూత తి౨గి వెళ్ళి కీతరళ్ళి అన్న మాటలు దేవేర్యదునకు తెల్చగా శ్యకుడు [కోధోద్ధతుడై చండునితో తలపడడానికి సైన్యాన్ని ఆయత్తం చేసి రణశంఖం పూరించాడు. దైత్య గురువు శ్యుకాబార్యులు ఈ సంగతి తెలిసికొని సురాచార్యుని యెడగల వై రభావంతో తుహినాంశువు దగ్గరకు వెళ్ళి రండ! భయపడకు. తారను వదలకు. ఇందుడు నీతో 'సం్యగామానికి తలపడితె నేను నా మర్యతళ కిదే సీకు విజయం లభించేలా చేస్తాను అన్నాడు. గురుదారాభిమర్శన వృత్తాంతమూ, శుకుడు చం్యదునకు అండగా నిల బడటమూ తెలుసుకొని శివుడు బృహసృతికి నాహాయ్యంగా నిలబడ్డాడు. ఆనేక

ల్లి ఫ్రీ దేవీ భాగవతం

స పుడు వ్‌ పహాంసవాహనారూర్తుడై

సంవత్సరాలు యుద్ధం జరిగింది. ఆపుడు పితామహుడు హంస కుడ

వచ్చి చంద శకులను మందలించి యుద్ధం ఆహాడు. .

విధిలేక చర్మదుడు తారను ఆమెభర్ర బృహస్పతికి అప్పగించాడు.

బృహస్పతి సంతుష్టుడి సతిని వెంటబెట్టుకుని నిజావాసానికి వెళ్ళాడు. కొంత కాలానికి తారకు కొడుకు పుట్టాడు. ఆతడు సాఇ్షాత్తూ చం్మదుడులాగానివున్నాడు. బృహస్పతి ఆతనికి యథావిధిగా జాతక ర్మాదికాన్ని నిర్వ ర్తించాడు.

౧... సుతజనన వార్రవిని చందుడు బృహస్పతికి వర్తమానం పంపాడ్సు, “ఆతడు సీ కొడుకు కాదు. నా వీర్యానికి జనించాడు. నీవు అతనికి జాతకర్మాది కం ఎలా చేశావు అని. బృహస్పతి అతని వాదం అంగీకరించక 'ఆతడునా కొడుకే అన్నాడు. తిరిగి వివాదం తలెత్తింది. తిరిగి యుద్ధ -(పయత్నాలు జరిగాయి. కాని _ కాంతికాముడై న (బ్రహ్మ రణడుర్మదులై న వారిని నివారింి తారను పిలిచి 'ఈ బిడ్డ ఎవరికి పుట్టాడో చెప్పి మళ్ళా [ప్రమాదం రాకుండా చూడు తల్టీ' అని అడిగాడు.

_. ఆమె _లజ్ఞావనత వదనయై చందునికే పుట్టాడని చెప్పి లోనికి మె హోయింది. చర్మదుడు (పహృష్టుడె కొడుకును తీసీకొని నిజనివాసానికి వై అతనికి బుధుడని "పేరు శ్పెట్టాడు. అంతట ఎవరి దారిని వారు వెళ్ళిపోయారు."

పురూరవ చర్విత

*.. అనంతరం సూతుడిలా అన్నాడు, 'పురూరవనోదంతం ఆరంభించి ఆను షంగింకంగా చం్మదుని వలన బుధోత్చ త్రిని తెలిపాను. ఇక ఇలయండు ప్పరూ రవుని జనన వృతాంతం చెబుతాను వినండి.

చై వస్వతమనువు కొడుకు సుద్యుమ్నుడు, అతడు ధర్మాత్ముడు. సత్య వాది జితేర్యదియుడు. ఒకనాడు హయారూఢ్సుడై. కొద్దిమంది. మర్మ ఈీఏను చెంట్రీ బెట్టుకుని ధనుర్భాణాలు దాల్చి మృగయా వినోదానికి ఆరణ్యంలో (పవేశించాడు. తన కంటబకిన మృగాలన్నింటినీ వధిస్తూ వివిద వృక్ష పంక్తులతోనూ, ల్వత్రా నికుంజములతోనూ మృగ చ్విజరాజితోనూ న్మేత పర్వంగా వున్న కుమార వనంలో [పవేశించాడు. (పవేశించీ (పవే?ించగానే ఆశ్చర్యకరంగా ఆ రాజక్షై సహామాత్యంగా కణంలో త్రీగౌ మారిపోయాడు, హయం కూడా బడబగా (ఆడు గుజ్జుంగాా మారిపోయింది.

సుద్యుమ్నుడంతట సిగ్గుపడి “ఈ త్రీ రూపంతో నేను వెళ్ళి రాజ్యపాలన ఎలా చేస్తాను? నశ్నేవరిలా వంచించారు"గో అని దుఃభించడం మొదలు పెట్టాడు.” అని సూళుకు చెప్పరూ వుండగా మునులు విస్మితుల్నై “సూతుడా! నీవు చెప్పింది

అయినంపూడి గుకునాథరావు ఖ్‌ చాలా విచ్మితంగా వుంది. దేవ నన్నిభుడై న సుడ్యుమ్నునకు స్త్రీత్వం రావడానికి కారణమేమిటి? తరువాత ఆతను ఏం చేశాడు? సవి సరంగా చెప్పండి అన్నారు. సూతుడు. తిరిగి. ఇలా చెప్పటం మొదలు పెట్టాడు.- 'ఒకన్నాడు సనకాది మహర్షులు ఆత్మతేజాన్ని నలువంకలో వెదజల్లుతూ శివుణ్ణి చూఢట్రోసేకి వచ్చారు. శివుడప్పుడా కుమారవనంలో పార్వతీదేవితో (క్రీడిస్తూ "వున్నాడు. అమె "వివస్రయై పియుని యొడిలో జరిగి [కీడామగ్నయై వుంది. వివస్త్రయగు అంబిక 'అ బుషులను చూడగానే సిగ్ధపడి పతి అంకం నుండి లేచి వస్త్రందాల్చి లజ్జా విష్టయై కంపిస్తూ అక్కడ నిలబడ్డది. - బుషులు క్రీడాస క్తులై యున్న శివామహేశులను జూచి వెంటనే సారాయ జ్యాళమానికి మ్ళొపోయారు. పరమశివుడది (గపాంవి “నేటి నుంచీ ఏ పురుషుడే వనంలోకి (పవేశస్తాడో అతడు వెంటనే తరుణగా మారిపోతాడు. అని కాసిం చాడు. ఈ విషయం తెలిసి అక్కడకు ఎవరూ వెళ్ళేవారు కాదు. కాని సుద్యుమ్నుడు అది యెరుగక ఆ వనరామణీయకానికి ముగ్గుడై అక్కడకు వెళ్ళి సచివంగా త్రశ్వాన్ని వహించాడు. చింతావిష్టుడె అతడు తిరిగి తన రాజ్యానికి వెళ్ళకుండా ఆ వనబహిఃపదేశంలో అటూ ఇటూ విహరిస్తూ వుండిపోయాడు. ఇలా నామంతో ఆ రీతిగా విహరిస్తున్న అతనికి తారుణ్యంలో మిసమిసలాడుతున్న బుధుడు కంటబడ్డాడు. " | సుందర వనితాజన పరివృతయై ఒయ్యారంగా అక్కడ విహరిస్తూన్న ఇలను చూచి బుభుడు మోహించాడు. ఇల కూడా శశి తనూజుడైన బుధుని చూచి కామ [ పేరితటై ఆతనిని [పేమింబింది. ఆ (పేమానురాగం (పవృర్ధం కాగా ఇరువురూ అక్కడే కలిశారు. వారికి పురూరవుడు జన్మెంచాడు, ఇల ఆ విధంగా సుతుని కనీ చింళావిష్టడ్లు స్వకులాచార్యుడై న వశిష్టుణి స్మరించింది. ఆయనవచ్చి నుద్యుమ్నుని దుకవస్థకు చింతించి కృపా యత్తుడై ఆ నరేర్యడునకు తిరిగి పుంస్వం లభించేలా వరం అన్ముగహించమని శివుణి [పార్థించాడు. శివుడు తన వాక్కు కూడా దబ్బర కాకుండా అతడు ఒక సెల పురుషుడుగా ఒక నెల స్త్రీగా ఉండేలా వరం అన్ముగహించాడు. అలా వశిష్టాన్ముగహంచేత శంకరునివల్బ వరం పొంది సుద్యుమ్నుడు తిరిగి స్వగృహానికి వెళ్ళి రాజ్య పాలన చెయ్యటం మొదలు పెట్టాడు. పురుము డుగా ఉన్నప్పుడు ధరాపాలనం చేస్తూ త్రీగౌ మారినపుడు అంతఃపురంలో అదృశ్యంగా ఒదిగి వుంటూ అలా కొంతకాలం ధ్యాతీ పాలనంచేసి) పురూరవు నకు యుక్త వయస్సు రాగానే అతనికి పట్టం గట్టి తాను , అరణ్యానికి వెళ్ళి పోయాడు. అక్కడ అతడు నారదోపదిష్టమైన నవాక్షర మం్యకాన్ని దీక్షతో

లి. (ఫ్రీ దేవీ భాగవతం జపించగా దేవి సంతసించి సింహ వాహనా రూఢయై అతని యెదుట ప్రత్యక్షం శాగా అత్తడు జగదంబిక దివ్యరూపాన్ని చూచి ముగ్ధుడయ్యాడు. [ప్రాంజలించి యిలా సన్నుతించాడు. “భగవతీ! సకలలోక హితంకరమైన నీ దివ్య స్వరూ ॥ పాన్ని దర్శించి నేను ధన్యుడనయ్యాను. సురనం సేవ్యమైన నీ పాదాంబుజ ద్వయికి నా నమోవాకొలు, హరిహరాదులూ అబ్బయోనీ దేవేం్యదాది దిక్పాలకులూ మహర్శలుకూడా సీ పభానాన్ని యెరుగలేరు. ఇక మానవమాశులెలా 'తెలిసీకోగలరు? సి స త్వ శ క్త్‌ని థ్రీహకీ, రజశ్థ కిని పితామహుడూ, తమళ్ళ క్తిని శివుడూ ఎరుగుడుప కానీ, నీ నిర్ణణ స్వరూపాన్ని మ్మాతం వారుకూడ్లా (గహించి యుండరు. ఇక మందమతినై న నాకు అది యెక్కడ సాధ్యమౌతుంది? నాకు నీ దర్శన భాగ్యము లభించిందంచే ఆదినీభక జనావన దీక్షన్న వ్యక్తం చేస్తుంది, శ్రప్యోదులు కూడాసీ మూలళ క్రి యొక్క (పతిభను ఎలు గరు. సీ లీలా వినోదాలు దుర్జేయాలు, అనంతాలు, లకి తివై. నీవ హరిని చేబట్టావు. అయినా ఆయన్ను ఎన్నో విధాల ఆడిస్తూ వుంటావు,

4 ఉీధోహం వస్తే అకోకతరువునట్లు న్య ఆయన్ను పాదాలతో తాడనం చేస్తావ. అన్ముగహం వస్తే మేఘంమీద విద్యుల్ల తలాగా ఆయన వక్షస్థలం అధి రోపిమ్యావు.. నవు ఆయన్ను త్యజిస్తే ఆయన ఎందుకూ కొలగాడ యవతీ భావంలో వారు నిన్ను ఆర్చించినా త్రిర్రిగ్‌ పురుషాక్ష- శ్రిన్సి వహించినా ద అమేయ కృషాకట్రాష్ష్‌ ఫల్రికమ్స. ల గగాంచినా ఆదంకా న్లీ

దేవీ! నీది పుం రూపమో! శరమ. నాకు తెలియదు, ఆ వికలాలలి నా భూపమో! సవ నిర్ణణవో! సగుణవో। నిన్ను భజిస్తూన్న నాక సోయండు నిశ్చల గ 'వ్రేయను భామకో సంస్తుతించగా జగదంబిక్ర సంకుషాంత * _ తన్ముగహించు, వాలు అ (ప్రసాదించింది. అక్కు ఇ ( _రంగయె సుడ్యుమ్నునకు సాయ్యజ్య్య పొందాడు. లల మునిజన దుర్భభమైన మృ శ్ర పదాన్ని

పురూరవ చరిత్ర

సుడ్యుమ్నుడు దివంగతుడద్చున వ రాజధానిగా రాజ్యహీలన చేయటం మరి పురూరవడ్తు (పకిష్టానప్పర్య ధీమంశుడు, స్పుర | కూప”... టైదలు పెట్టాడు. అతడు గుణవంతృడ్న చేస గ (దూపి. [వజారంజన శ్రశ్ర రుడు, ఆత్ర ఇ భ్‌ మం।తోత్సవా [పభుశ కలు నల ద రు ధరాపాలన్వ

0గతాలరై యంక్షవి, జ్యూ నాద్యుపాయాలా సా వర్ణ్యాశమ ధర్మాలు నిర్భాధక్ష 0గ్గా షాని, అతని

ఆఅయినంపూడి గురునాథరావు ది ఆతడ నేక (కతువులుచేశాడు, దానధర్మాలు ఆచరించాడు, అతనిరూపాన్నీ, గుణసంపదనూ, జౌదార్యాన్ని, పర్యాకమాన్నీ విని ఊర్వ? ఆతనినీ మోహిం చింది. అతడుకూడా ఆమె సొందర్యంచూచి ముగ్గ్దుడయ్యాడు, [బహ్మ శాపంచేత ఆమె భూలోకానికి రావడం తటస్థించింది. ఆమె పురూరవునితో ఇలా అన్నది, “రాజా! నీ గుణఫీలాలకు ముగ్ధరాలనై నేను _ నిన్నువరించాను. నాకు మూడు కోర్కెలున్నాయి. " అవి తీరుస్తానని మాటయిసే నేను నీతో కలిసివుంటాను. నాకు రెండు పైట్టేళ్ళన్నాయి. కన్న బిడ్డలకం టె కూడ నాకు వాటిపై మమకారం. వాటిని నీవు వేయికళ్ళతో కాపాడాలి. నెయ్యి తప్ప నేను ఇతరమైన ఆహారాన్ని ముట్టను. కూటమివేళల్లోతప్ప ఇతర'సమయా లల్లో నీవు నాకు నగ్నంగా కనపడరాదు. ఈ సమయాలు. నీవు పొటిస్తే నం, లేక భంగించావా | నెను నిన్నువిడిచి వెళ్ళడం నిశ్చయం !' |. పురూరవుడు ఆమె విధించిన సమయాలకు అంగీకరించి అహోర్మాతాలూ అమెను విడువకుండా ఆమెతో క్రీడిస్తూ వున్నాడు. అనేక సంవత్సరాలు గడి చాయి. ధర్మకర్మాదికంవిడిచి ఆఅమెతోడిదే లోకమని అతడు అనన్యమనస్కంగా వున్నాడు. స్వర్గాధిపతిఅయిన దేవేర్యదు డొకనాడు గంధర్యగణాన్నియాలి ఇలా అన్నాడు. “ఊర్వశి ఇంకా రాలేదు. ఆమె లేకపోతే స్వర్గం చిన్నవోయినట్టుంది. మీరు ఏదో మిషలో పురూరవుని వంచించి పొట్టేళ్ళను అసహరించి ఆమెను తీసుకురండి అన్నాడు. క | గంధర్వులు విశ్వావసువును వెంటబెట్టుకొని నడిరేయి గాఢాంధకారంలో పురూరవుని రాజ్యపాసాదంచేరారు, అప్పుడు అతడు రతికేశీలోలుడ్తై యున్నాడు, "అది [గహించి వారు ఆ పొభ్రైళ్ళను అపహరించుకొని పోయారు. అవి బిగ్గరగా అరుస్తూ రోదించటం మొదలుపెట్టాయి. ఊర్వశి వాటి రోదనధ్వని విని కుపిత ఆయి ఇలా అన్నది, “రాజా! చోరులెవరో నా గొజీయలను అపహరించుకొని పోతున్నా రు. అవి ఆ్మకందిస్తున్నాయి. వాటిని నేను సుతనిర్విశేషంగా "పెంచు న స నేను కుంటున్నాను, వాటిని రశ్షిస్తానని మాట యిచ్చావుకదా ! _ మహావీరుడవని నే న్‌న్ను వరించాను. నీ కన్న ఆడుది నయం, అయ్యో | [పాణాతుల్యములై న నొ మేషాలు పోయాయి." అని విలపీస్తూన్న ఆమెనుచూచి విమోహితుడై ఏమీ పాలుపోక నగ్నంగానే వానివెంట బడ్డాడు. అలా నగ్నంగా వస్తున్న -రాజను ఊర్వశికి కనబడేలా చేయడానికి గంధర్వులు రాజభవనంలో విద్యుత్కాంతులను కల్పించి ఆ పొస్టేళ్ళను విడిచిపెట్టి వెళ్ళిపోయారు. _ క్‌ పురూరవుడు వాటిని తీసుకొని తన భవనానికి వచ్చాడు. కొని అతని నగ్నంగా చూచి ఊర్వశి తక్షణం. అతనిని త్యజించి వెళ్ళిపోయింది. అలా

లం ఫ్రీ దేవీ భాగవతం "ఊర్వ విడిచి వెళ్ళేసరికి రాజు నిర్విజ్జుడై ఎంతో విలపించాడు. ఆకందిస్తూ అమెకోసం దేళదేశాలు తిరిగి ఒకనాడు ఆమెను కురుషేతంలో చూచాడు. చూడగానే అతనికి (ప్రాణాలు లేచివచ్చాయి. అనునయపూర్వకంగా ఆమెతో లా అన్నాడు. న య్‌ 1! కఠినాత్మురాలా! ఎంత ఘోరానికి ఒడిగట్టావే ? (ప్రాణా కంగా నిన్ను _పేమించిన నన్ను ఇలా విడిచిపెట్టడం నీకు న్యాయమా? నీవు నన్ను అంగీకరించకపోతే నేను దేహత్యాగం చెయ్యడం నిశ్చయం. నీవు చూస్తూండ గానే దాన్ని కాకులూ, తోడేజ్ళా తినివేయగలవు,' అని దిక్కులు (బద్దలయ్యేలాగా విలపిస్తూన్న నృపతినిచూచి ఊర్వశి అన్నది. “రాజా! నీవు మూర్జుడవులాగా వున్నావు. రి జ్ఞానం ఎక గాడకుపోయింది 1? నస్రీలనూ, అండులో స్వెరిణులనూ ఎవ్వరూ విశ గసించరు. చాలుచాలు, ఇక సీవుసీ రాజ్యానికివెళ్ళి సుఖంగావుండు, దుఃఖపడకు అని నిర్దాష్షిణ్యంగాపలికిఆమెదారినిఅమె వెళ్ళిపోయింది. పురూరవుడు పశ్చాతప్తుడై ఆమెను విడువలేక విడువలేక స్వగృహానికి తిరిగి వెళ్ళాడు." సూతుడు మునుల నుదేశించి యిలా అన్నాడు. "*వేదంఠతో వి సతంగా వున్న ఈ ఊర్వశీ వృకాంకాన్ని మీకు సంమ్షో ప్రపరచి అనుషంగవోందేత చెప్పాను. ఇక (పసుత కథను తీనుసరిస్తాను. వినండి, ఘ్యుతాచి వృతాంతం వాిసమహర్షి దేకకన్యయగ్వ ఘృ్ఫుతాచినిచూచి *ఈమె నాకు తగదు, నేను ఏంచేయాలి? అని చింతిస్తూండగా ఆ ఆప్సకోంగన వ్యాసమహర్షి తనను శపిస్తాడేమో అని భయవిహ్వలయై శుకాంగనారూపం వహించి యథేచ్చగా మై పోయిండి. ఆమె అలా చిలుక్షగా మారిపోవడంచూచి సాత్యవతేయుడు - విస్తితు డయ్యాడు, శ్‌ ఠి ఆ అప్సరఃకాంతయండు అలా మరులుగొన్నా, ఆమె తనను వంచించ డానికి వచ్చిందెమో అనే సందేహంతో మనసు మరల్బుకోడానికి యత్నించాడు రాని మన్మధ పేరణదేతనూ, భవితవ్యత కారణంగానూ మీరలించుకోరక చింతిసూ అరణీయండు అగ్నినిమి త్రం మధిస్తుండగా అతనికి కామో దేకంతో వీర్యసలనం జరిగి ఆరణీలో పడ్డది అది యెఃబగక ఆ మహరి అలాగే మధించటం 'మకలు పెట్టాడు, బు ం ఆళ్చర్యకరంగా ఆ ఆరణినుండి కుకుకు జనించాడు. అతడు సాఇాతు గృసనుూని వభాంతుడై. ఈశ్వరుని వర్మపభావచేతనే స్వీయతేజాన్ని నలు ఎలజిల్టుతూ అధణిన్సుండి కృక్షుడ్డు జనించాడని భావించాడు,

అయినంపూడి గురునాథరావు పం ఆపరగార్హ పత్యం (₹ళాగ్ని) లాగావున్న ఆ బాలుణ్ణి: వ్యాసుడు పావన గంగోదకంలో పునీతుణ్ణి కావించి తిరిగీ తన తపోవనానికి వచ్చాడు. అతనికి జూతకర్మాదికం నిర్వర్తించాడు. అకాశంనుండి. ఆ బాలునిపై' పుష్ప వర్షం కురిసింది. దేవదుందుభులు (మోగాయి.. అప్పరనలు నృత్యం చేశారు అరణీగర్భసంభవుడై న పకునిచూచి దేవ గంధర్వాదులు పరమానందం చెందారు. గగనవీథినుండి అతనికోసం దండం, కమండలం, కృష్ణాజినం భూమిమీద పడ్డాయి. [కమంగా వ్యాసుడు అతనికి ఉపనయనంకూడా చెళాడు. +" తండికి వచ్చినట్లుగానే శుకునకుకూడా జన్మకాలమందే సకల వేదాలూ సరహస్యంగా వచ్చాయి... ఘృతాచి శుకాంగనారూపాన్ని దృష్టియందుంచుకొని వ్యాసమహర్షి ఆతనికి కుకుడని. పేరు పెట్టాడు, ఆయన ఆజ్ఞానుసారం. శుకుడు బృహస్పతి దగ్గణకు వ్ళి విధిపూర్వుకంగా (బహ్మచర్య వతం నిర్వర్తిస్తూ నిగమాగమాలూ, సకల శాస్రోోలయీ అభ్యసించి అచిరకాలంటీనీనే తిరిగివచ్చాడు. తిరిగివచ్చిన పకుటిచూచి వ్యాసుడు పరమానందంతో కౌగిలించుకొని మూరం ఆ; ఘాణించి కుళలాదికాన్సీ, అధ్యయనాన్సీ గూర్మి ,పళ్నించి సా,ళ మంలో వయయకొన్నాడు. కొంఠలోసానికి ఉచకునకి వివాహం చేద్దామని న్‌ ల్పించి వ్యాసుడు కులీనయగు నొక మునితనయను నిశ్చయించి శకునితో. ఇలా అన్నాడు. “నాయనా! వెదాలూ, శాస్త్రాయీ సాకల్యంగా ఆభ్యసించావు. అధ్యయనం పూర్తయింది. ఇక దారా పర్మిగహంచేసి గృహస్తాశమం స్వీక రించు.. దేవ పితరులను సేవించు. ప్కుతులనుగని మమ్మల్ని బుణవిము క్తులను గావించు. వ్యత విహీనులకు స్వర్గతులుండవు. గృహస్తాాశమం స్వీకరించి ప్కుతునిగని నా చిరవాంధితాన్ని తీర్చు. నూజేండ్లు దారుణమైన తపస్సుచేసి శివానుు గహంచేత మనవి పాజ్జుడవూ అయోనిసంభవుడవూ అయిన నిన్ను సుతునిగా పొందాను.

తం్మడినయిన నామాట విని నన్నుద్ధఏంచు. ఏ ధనానాథునయినా ఆర్థించి గృహస్టాళవ నిర్వహణానికి సీకు కావలసిన ధనాదికం చేకూరుస్తాను' అనగా పరము విరక్తుతైన పకుడిలా అన్నాడు.

“తండీ! లౌకికదృష్టితోకాక త త్త్వ్వదృష్టితో నీ వేమిచెప్పినా నేను శిరసొ వహించి చెస్తాను. మా నుషలోకంలో నిరామయమైన సుఖం ఎక్కడన్నా వున్న దేమో చెప్పు. [ప్రాజ్జుఎ డుఃఖవిరుద్ధమైన సుఖాన్ని సుఖంగా భొవించరు. పెండి చేనుకున్న పిదప ఎవశైనా భార్యకు వశుడుకొకుండా వుండడు, పరతం[తునకు అందులో కాంతాయక్తునకు సుఖమెక్కడుంటుంది? శృంఖలాబ్యద్దుడెనవానికి ఎప్పుడైనా విముక్తి ఉంటుంవికాన నవేసుక బంధనంలో చిక్కెనవాన3 మోదం |

లభించడం కల్ల. మలమూ[తమయమైన కాంతాళరీరాన్ని పాజ్జుడై న వాడేవ్వడూ ఆశించడు,

. నేను అఆయోనిసంభవుడను, ఆత్మసుకాన్ని వదలి యోని సనముదృవమైస సుఖాన్ని ఎలా కాంక్షీంచగలను? తొలుత వేదాలు 'పఠించాను. అవన్నీ హ్‌ంసా మయమైన కర్మమార్షాన్ని ఉపపాదిస్తున్నాయి. అనంతరం సురాచార్యునికడ ఆధ్యయనం చెయ్యడానికి మాన. సంసారసాగరంలో పడి ఈడులాడుకూన్న ఆయన నాకు త త్వదోధ ఏంచెస్తాడు? రోగ్యగస్తుడై న వై ర్యుడు పరరోగచికిత్స ఎలా చేయగలడు? కనుక దేవాచార్యునకు ఒక నమస్కారంచేసి నీ దగ్గరకు వచ్చాను.

కాలసరంలాంటి సంసారబంధం నాకు ఆంటగట్టక త త్వవోధచేసి నన్ను రక్షించు, మహా ఘోరమైన సంసారంలోపడి నక తచ్మకంలాగా సూర్యుడి

లాగా ఆహర్నిళయా (అమిసూవుండడంతప్ప వ్మిశాంతి లభించటంఅనేద్రి వటిమాట. త త్త్వవిచారం చేస్తే సంసారంలో ఏమి సుఖంవుంది? పురుగులు మలమూ హ్‌దలో చరించునట్టు మూఢులు హేయమైన సంసారంలోపడి ఆదే సుఖమని వి (భ్రమిస్తూ వుంటారు. తలని. భావించ్సి

వేదళాసాగల్ప అధగయనంచేని శ న మూర్తునకూ, స సూకహిలక నికూడా సంసార పంకంలోపడి క్రొ ట్టుకొనే ఫ్‌ రాలకూ అంతర మేముంటుంది? దుర ల జన్మ యె తి వేదకాస్త్రల్స అధ్శయనంచేని స సార. ఫీ మైన మానవ వారికిక ము క్రి దెకస్త? స్తశ్రతీ. “గి సంసారబంధంలో బిక్ష కృంజే ఎ గెక్కడ? సుతదార గృహాసకుణి ₹ గ్రా

ఆభృర్యమేమీ వుండదు, సంసారాన్ని శోసిషన చిదీశుడంటే అంతకంటే "వళంగళుడు కాకుండా వుండేవాడే సహస న్న మాయావినులయిన స్రీలకు భవబంధం నుండి విమ్సు క్ర కలిసే లి ధావి కా స్త్రపారంగరుడు.

మైన అధ్యయనం చేస [పయోజనం ఏముంది? పఠించాలి క్రాన్సి బంధకారణ బంధించే దాన్నే గృహమంటరు. అటువంటి టి నం. పోనీయకుండా ముంది! తర్మడే! నాకు గృహ్మశమమంటేన 0లో సుఖమెక్కడ్యుం పౌొందికూడా మందముతులు కొందరు భయం వేస్తోంద్రి, మానుష జన్య విధి వంవితులై త్రిష జ్జ

చిక్కుకొందురుగాక్ష ! నేను మ్యాతం ఆ పంకలో కాం సంహిరబంంధలే షట లవాం బంధనాగారోంకాద్రు. మనో నెర ద్వ ? రుషమూర్రా! నీవన్స మోక్ష పదవి లభిస్తుంది. న్యాయ మార్రాన రన త్త్యోంగల గృహన్హునిక్ర తూచా యథావిధిగా ఆచరిస్టూ, వాళ్ళుచ్చి కలిగ నతషర లూ వ్‌దో క్ర శర్మలన్స మేధిక్ర కూడ మోగ్య్వం కరతలామలకం కాగలద్య గం తప్పక్షుండ్షా ప్పంటి గృహ

ఎధ్యాహ్నం అత్మికమించేస్వక్ర [బహ్మచార్త,

(ఉర్జురూ, [వతస్థితురూ గృహసుం గ ముం ల; యత్తు, వాన్త న టాపరు, సర్ముపక్ప్పమ్య్యు గుం

ల సలి

అయినంపూడి గురునాథీరావ్వ తీ (శమ వాసులు మధుర వాక్కులతో వారికి అన్న పానాలీచ్చి ఆదరిస్తారు. గృహస్థా (శ్రమాన్ని మించిన ధర్మాన్ని వినం, కనం, మవిజ్ఞానులై న వశిష్టాదులు గృహ మేధులు కాదా! వేదో క్త ధర్మాలను ఆచరించేవారికి స్వర్గం మోతృం అన్నీ సులభ సౌధ్యమౌతాయి. ఒక ఆమం నుండి మఠో ఆశమంలో (క్రమంగా అడుగు పెట్టాలని

• విజ్ఞులంటారు. కావున అగ్నిని ఆధానంచేని కర్మలు ఆచరించు. గృహాశమం స్వీకరించి ప్యుతులను గని దేన పితరులను తరింపచేయి. అనంతరం గృహస్థా' (శ్రమం విడిచి వాన్మపస్థం స్వీకరించు. అత౭ఃపరం సన్యసించి మోక్షగామి వగుదువుగాక! కుమారా! ఇర్మచియాలు మప హేతువులు. దార విహీనుని అవి పెజ్టే బాధలు అన్నీ ఇన్నీ కావు. కనుక ఇందియాలను జయించాలంటే దార పర్మిగహ ణం చెయ్యాలి. వార్థకంలో తపమాచరించాలి. ఇది శాస్త్ర విధి. . విశ్వామ్మి తుడంతటివాడు నిరాహారుడై జితేం్య్యదియుడై అనేక సంవత్స రాలు దుళ్చర తపస్సుచేసి మేనక యై మరులుగొన్నాడు. వారికి శకుంతల జన్మించింది. ఆయన తప స్సేమైంది? నా తండి పరాశరుడేమి. చేశాడు? మన్మధ బాణా హతుడై దాశకన్య సత్యవతిని మోహించి పరిణయమాడలేదా? (బహ్మ దేవుడు కూడా పంచవాణ (ప్రపీడుతుడ్డె తన కన్నకూతురు వెంటపడలేబా? కనుక నా మాట విని ఒక కులకన్యను వివాహమాడి వేద మార్గాన్ని అనుస రించు. శుకుని సంసొర నిరాసనం అని ' సాత్యవతేయుడు అనగా శుకుడు సంసారాన్ని నిందిస్తూ ఇలా అన్నాడు, “తం్యడీ సర్వ భూత కోటికి నిత్య బంధనమూ దుఃఖ దాయకమూ అయిన గృహస్థ ధర్మాన్ని నేను స్వీకరించను. ధన చింతాతురులకు సుఖమెక్క డిది? ధన హీనులను స్వజనులే పీడిస్తూ వుంటారు. నిస్పృహులయిన బీక్షుకునకు వున్నంత సుఖం ఇందునకు కూడా లేదు. ఎవరైనా తపస్సు చేస్తూవుంటే ఇం్యదుడు గగ్గోలు పడిపోతూ వుంటాడు. వారికి తపోభంగం కల్పించటానికి నానా బాధలూ పడతాడు. [బహ్మాకు ణి సుఖం లేదు, ఇక విష్ణుషు సరేసరి. లక్ష్మిని తన నవస్థ్రలమందుంచృుకని త నిరంతరం దై త్యులలో సం్యగామాలు చేస్తూ బాధలు పడడం తప్పి కు న వుంటుందో “యరుగడు. అలగే శిపుకున్నూ ఎప్పుడూ ఏదో దుఃఖం ఆ విస్తూ వుంటాడు. శ " ల్‌ న. కూడా సుఖంగొ న్మిదపోశు, ఇక లేనివాని సంగతి చెప్పవ

స్రీ 2, క్ర దే లేనా సిందేముంది? తం్మడీ! తెలిసి వుంకీ (౮ దేవి భాగవతం ( ల వుండి కూ ల పాం సాగరంలో [తోయడం ల్లో డానీ కన్న కొదుకుని నను, నంసాత దుఃఖం, ఆ పై న్యాయమా మొదట జను ద ఇ సంసార హాస 7 మెని మరణథభయజన దుఃఖం జన్మ దఊఖం, పిమ్మట జరా వాసమంద పునర్జ్ణనన దుఃఖం. ఆప న్‌ ము ములమూ[తమయమైన గల ధలు ఇన్నీ అన్నీ అని చెప నకిరలేష. ఇక సుఖమెక్కడ! నంసారిపడీ వ నుల - ను లుల ళి గాం గ యాచించటంకం టే నెచ రించి ధనికుల చగ్గరకుజేరి వా3ని వాగు లాంటిది. ఏకాకికి. చింత ల ఇంకేముంటుంది! గర ఛనాన్ని సొట్లనూ నింపుకు ంత యముంటుంది? ఏవో పష్యత మూ | పడే అవస పుకుని సంతృప్తుడౌతాడు. ఇక భా న్‌ మూల ఫలాలతో తన ఒక. గ్‌ చెప్పాల=? కా ఇం థార్యా ప్కుతురూ చా కంర సార జ్ణాన శాహ్లస్మి చెప బట్టి తం్యడీ! నాకు యోగ్‌ శాస్తి వ్యాతులుగల కుటుంచి గా నో పు, కర క్ష కానన , సుఖ, పవ త (హేరజ్ధంు సుంట ంయ్యందు నామ అంత మా న యమేమిటో నాకు సోధిందు. వర్రమానం ఎళా నిన లదు. అవిద్యా ధించు నశిసాయో కఠుడ మూర్‌ త్రీశన లూ కర్మివయా క ర్థుడది (గహించడు భర్త రృుధిరాని పీలునుండి.” - లతో మనస్సు+-; టం త్రీ థోగల ఆని ఖై స్తుంది, కామ మోహిరుడె నిదా ననూ హరిసుంది భోగలాలసతో"' ధన వీరారలనూ, కుటుదారు (దా సుఖ వినాకాని న్‌్‌ * విధి పంచితుడె మారు 1 కుటింవాక్కు శుకుని మాట ని తెచ్చి పెటుకుంటాడు.” " ఏ దార సం్యగహాంచేసి ఆయనకు లు విని వాసుడు | పోయా తోచలేడ్ర క క్ష గసుడు ఎంతో చింతించాడ: డు అమితమెన ళ్‌ వెంట దొటవెట నీరు చాడు. ఏం చెయ్యాలో భోక్రస్టగ్ష (వోన్‌ మనోగ్గా సేద కార్చాడు. గజగజ చే ణాలో పరీళుడయిన త్ర గ్ధాని చెందాడు, ౨౫౫ చఐకి మప వచించాడు, భాగ్రత్ర ర్మడిని చూచి కకుడు తనలో అన హాన్సభావున్సే 0 రచించాడు. వే. క కష అనుకున్నా డు “ోష న మోహప *, వెచవిభాగం చళాదు,. న వ్బో అదొ విషు మహేః పరచిన శాదు. సరూజ్జుడ ర శ్వరులే ఆ ఆ మాయ, అహో! ఎంత ఉ,గ వ్రజ్ఞాడు. ఆంతటి బల విర్యాలు అమోమ చెప్పడం దేనికి? నేను ఆ స్‌ న్‌ వ్యామోహంఠొ పదో డంటారు. ఘాలు.” ప్రొరాఖికు మహాదేవిని ఆరాశసాకు. ద్వే వ అంతటివాడ్రే ణికులు కఇషదె ౧పాయన వ సాగర మగ్నుడ దే నౌకా భంగం చేత భద యనుని విష్ణ్ట్రంళ సంభవ సు న! యు విల విలలా చ భిన్నుడయిన వబిజు లా అమ “అ ఈయనను లు కూడా మాయ [వౌకృతుడులాగా కన్నీరు కార తక నెవ్వడు? నేనవంని, వాయాబలం దుస్వజ షే కారా కమెన దే ఎనెవఏని? _స్వజం కడా? ట్ర మున దేహము నా ని? ఈయనకు ఈ త ఎంతటి దు తం; డి అని మైల చకి (శాంతి యేమిటి! పంచ భఖ పరిభ బలవ శ్రర్రచ్ప (డి అనీ కొడుకని ఈ వ్యామోహమె స స భూతుడ్రల్ప్వు బస, దో! చుహాతు, దయిసన క వచ శన మి్‌టి? ఈ మాయ ఆ ద్‌స్తున్నాడు, 0 కృష్ణచై వాయనుడు సైతం ఆపె

అయినంపూడి గురునాథరావు క్రి

(బ్రహ్మాది సర్వదేవతలకు జననియు, సర్వుకారణ కారణమూ మాహేశ్వ రియునగు దేవికి అంజలించి హోకార్టవమగ్నుడయిన తర్మడిని చూచి ఆరజీనంభవు డగు శుకుడిలా అన్నాడు. 'మహాభాగా! అందరికీ జ్ఞానాన్ని చోధించే నీవే పాక్స తుడులాగాశోకించడం తగదు. ఇప్పుడు నేను నీకు ప్కుతుఖ్ణి. పూర్వజన్మలో నేనెవరినో నీవెవరవో తెలియదు. నిజంగా ఇది పరమాళ్చర్యం. ౮ “ధైర్యం వహింయ. దుఃథించకు. ఇది అంతా మోహజాలమని భావించి శోకాన్ని త్యజించు. తింటే ఆకలి తీరుళుంవి. కాని పు తదర్శనంచేత కాదు. సుగంధం (ఘాతానికి, శాస్త్మ్టశవణం చెవికి ఆనందాన్ని కలిగిస్తాయి.స్త్రీ వలన శారీరక సుఖం లభిస్తుంది. నేను నీ ప్కురుణ్ణి. నీకు నేనేమిచేయగలను?

అజీగ ర్తుడను (బాహ్మణుడు ధనం తీసుకొని హరిళ్చందునకు తన కుమారుని యజ్ఞపపవుగా అమ్మాడు. కనుక (ద్రవ్యమే సుఖసౌధనం, కొని ప్యుతాదికం కాదు, అంచేత కావలిస్తే ధనం ఆర్జించు. కాని నావల్ల నీకేమిన్నీ (పయోజనం లేదు.

. తర్మడీ! నాక పునర్జన్మ భయం లేకుండా జ్ఞానవోధ కావించు. ఈ కర్మ ఖభూమయందు మనుష్యుడయి జన్మించడమే అదృష్టం. అంచులో [బాహ్మణుడయి పుట్టడం మరీ దుర్గభం. నాకట్టి థాగ్యం లభించింది.

చతుర్ధ్యాశమముందే. కాంక్షగల మహిాజ్ఞానియగు శుకువే రీతిని పల్కగా వ్యాసమహర్షి యిలా అన్నాడు, “నాయనా! నేను రచించిన . వేదసమ్మతమైన పురాణం డేవి భాగవతాన్ని పఠించు. అంగలో పండెండు స్కంధాలున్నాయి. పురాణానికి వుండవలసిన పంచ లక్షణాలూ అందులో వున్నాయి. అది సకల పురాణాలకూ శిరోభూషణం లాంటిది. విన్నమ్మాతం చేతనే సదసద్‌జ్ఞాన విజ్ఞా నం లభిస్తూంచి. కనుక అది నీవు పఠించు. ఈ ధాగవతం ఎవరు ఎవరికి ఉపదో శంచారో విను! - ”

శికరూపంలో పటప్యత శయానుక్నైె హరి 'ఏ చిదాత్మ ఎందుకోసం, ఏద్సవ్యంతో నన్ను బాలుజ్జేగా సృజించిందో నాకెలా తెలుస్తుంది!” అని చింతి స్తుండగా “సర్వమూ నేనే. నా కంచే సనాతనమైనది అన్యమేది 3దు' అని భగవకి శ్లోకార్థంలో అన్నది. ఈ వాక్యం పూర్వమే తనకు తెలిసివున్నా. ఖీ విష్ణుష్త కట మాటలు అన్నవెవ్యరో? అవని అకృతి మబా వ్వుటుంచోః పుషు పు క! స్తీమాః రెండూకాక నపుంసకుడా?” అని వ్మిభాంళుడ్రై క్లోకార్థ రూపమైన ఆ భాశవవాన్నె [పప త్తితో పఠిస్తూ వటస్మతంముద శయనించి యున్నాడు.

అంతట దేవి సౌత్త్వికీ రూపం తాల్చి చళతుక్భుకాలకో, శంఖచ (కగదాద్యా యుధాలకతో. చివ్యాంబర భూషకాలతో ఫగధగళలాడుకూ తనలాంటి దివ్య

ప్రత్త శ్రీ దేవీ భాగవతం విభూతి సంపన్నలై న సఖియలెందరో వెంటరాగా మందహాసాన్ని చిందిస్తూ అమిత తేజక్యాలియెన విష్ణువు ఎదుట [పత్యక్షమైంది. ల ఆ మహాదేవి పార్స్యభాగంలో రతి, భూతి, బుద్ది, మతి, కీరి, సాతి | శద, వే ల శ క్ష ళ్‌ చి “త్రీలో లజ్జ, జృంభ, తం్యద మొదలై న శక్తులు నిలబకి ఆమెను సేవిస్తూన్నాయి. నిరా ధారమైన నీటిలో తన యెడుట అలా (పత్యవ మైన థ్రిదేవినీ, ఆమె సథీయలసూ, ఇతర నే కసూ చూచి విష్ణువు విస్మయావిష్ట చేతస్కుడ్తై యిలా వితర్కించడం ఎచలు జటాడు. ట ॥ ” క వీరంతా యొవ్వరో? నేనిలా వటప్మతళాయినైై వుండటమేమిటో? ఈ రార్జవంలో వటపృత్షం యెళా ఉదృ్భవించిందో? నన్నిక్కడ శిపు రూపంతో ఎవరు నిలిపారో? 'క్కమె నా జననియో! లేక దుర టమెన్‌వ సఇరూపివో! సను ఏ గ కీ రృటబున మాయా స్వరూపినో?ః మ్‌ మాట్టాడాలో? ఎక్కడికి వెళా,లో తెలియకుండా వంద కా వహయి బాం లా న! ౨డా పుంది అని పెనం హించి బాల భావంతో ని _స్తం్యదుడ్డై వుండిపోయాడు. 'దేవీ భాగవతోత్ప అలా విపి షణ న కి వ క ఆడ ఇం జగబనని ఇలా టక వటప్మతంమీద శయనించి యున్న విష్ణువును :ాచై ద్ద అన్నది. “శ్రీహరీ! పరాళక్రి | పభావంచేత్‌ నీవు నను, విస వుంటావు, న్నివ నీదని నిర్గణంగా వుంటుంది. నీవు సగుణుడవుగా ని నాభముల్ప షో క్తగా (పాం. టై ళ్ళ క్రీన్ని పొంది సరా (హ్మ్‌ జన్మిస్తాడు, అతడు తపస్సుచేసి రజ నీవు పాలసు వల్‌ కాలను సృజిస్తాడు. [బహ్మ సృజించిన సకల విశ్వాన్ని ల" (బహ్మదేవుని |భూమధ్యం నుండి (కో వ జన్సిసాడు.. ( స్యం (| ధం వలన రు, దుడు త్రాగు ఆతడు కూడా ఘోర తపను* చేని సి [ తంతో సకం గల. పస్స్ఫు చేసి తామసి శక్తిని పొంది కల్పాం ౨ సృష్టిసంహారం చేస్తాడు. నేను సా త్తికను. ఎపుడూ నీ దగ నీ వక్షస్థలం మిద వుంటాను. ల వ. ఏడూ న దగ్గ అని న! న! న ॥ పను,టమైన లవి పల్క_గా విష్ణువు అన్నాడు, “దేవీ! గగనవీథి నుండి ఓ? గఎటుమిన ఒక క్టోకార్రాన్సి వినా, ను. పరమ రపానంమూ వంకర తె లోకాన్ని ఎవి శ స , ఏ పర స్యమూ శివంకరమూ అయిన నేను మ్య్‌ మ దాన్న గ్‌. గ్ర పాలేరు. పెన్నిధిని నిర్ధనుడులాగా థ్రీహం సం ర్క . (వై నగు దూప్రాన న విని లక్ష్మీదేవి స్మితాననయై అన్నది. “శ్రీహరీ! నా మాతం నీకు ర. వు తెలునుకోగలవు. ' కాని ఆ పరాళ క్తి నిర్ణణ రూపం (గ్రహింష ల పం. నీవు విన్న -ఆ శ్లోక్రార్థం వేదసారమైన భాగవతంగా క్చేళార్తుడవ హోళ కీ కరుణించి నికా రహస్యాన్ని తెలిపింది. నీవు నిజంగా ఖాలి అది సర్వశాస్త్ర సారం, [పకాశితమైన మహావిద్య. ఈ భువన

అయినంపూడి గురునాథీరావ్చ తీర్‌ (త్రయంలో ఆంతకంటే తెలిసికోతగ్గది మరొకటి లేదు. నీ యందుగల అవ్యాజ మైన కరుణే దేవి నీకా వాక్కును చెప్పింది. కనుక నీవు పవితమైన ఆ శ్లోకార్హాన్ని హృదయంలో పదిల పరచుకొని స్మరిస్తూ ఉండు.”

లు థి స్ట

లత్న్మీదేవి వచించినట్టుగా శ్రీహరి ఆ క్టోకార్థాన్ని మహామంతంగా భావించి హృదయగతం చేసుకున్నాడు.

కొంత కాలానికి ్రుహరి నాభికమలం నుండి పుట్టిన [(బహ్మ మధుత్రైట ఖభుల ఖితిచే ఆయన్ను శరణు వేడగా ఆయన దారుణ సంగామంలో ఆ దానవు లను వధించి ఆ శ్చెకార్థాన్ని జపించడం మొదలు పెట్టాడు. ఆలా జపిస్తూన్న థీహరిని చూచి (పజాపతి అన్నాడు. “దేవదేవా! నీ వెవరిని గూర్చి జపిస్తున్నావో నీకంటే అధికులెవరున్నారు?!' అనగా విని మహావిష్ణువు ఇట్టు పలికాడు.

“పితామహా! విను, కార్యకారణ లకణయగు నాక మపిళకి సీ యందూ నా యందూ సకల భూతకోటి యందునూ కలదని యెరుంగవా? ఈ జగ తంకా లయకాలంలో ఆ మహాళ క్తి కి ఆధారభూతమైన మహార్దవంలో వుంటుంది. ఆమె తిరిగీ సాకారయై ఈ చరాచరాత్మక మైన జగత్తును సృజిస్తుంది. సనాతనియైన ఆ పర విద్యయే మోక్షహేతువూ, సంసారబంధ హేతువూ కూడా. ఆమెయే సర్వేశ్యరేశ్వరి. నేనూ, నీవూ, ఈ అఖిల విశ్వమూ ఆ చిచ్చ క్తి నుండియే జన్మించాము. ఆందులో సందేహం లేదు”

ఆ దేవి శ్లోకార్థంలో చెప్పినదే భాగవతం, విష్ణువు నాభికమలం నుండి (బ్రహ్మ దాన్ని |గహిందాడు. ఆ _బహ్మ_నారదునకు చెప్పాడు. నారదుడు దాన్ని నాకు సం్యకమింప చళాడు. దాన్ని నేను ద్వాదళ స్కంధాలలో విసృత _ పరచి పూర్తి చేాను కుమారా! పరమోత్కుష్టమైన ఆ దేవి చర్మితను పఠించు.

అది _ సామాన్యమైనదికాదు. తత్వజ్ఞాన రనోపేతమూ ధర్మశాస్త తుల్యమూ, వేదార్థోప బృంహితమూ, వృ[తాసుర వధాది నానాఖ్యాన సంయ తమూ, సంసారార్డవ తారకమూ, [బహ్మవిద్యాచిదానమూ, అయిన మహా (గ్రంథ మది, నీవు యోగ్యుడవు. మతిమంతుడవృ. నీవా భాగవత పురాణాన్నె దీక్షతో చదువు. అందులో అష్టాదళనహ్మస శ్లోకాలున్నాయి. ఈ పురాణ సంహితను రోమహర్షణ సంభవుడైన నా శిష్యుడు సూతుకు కూడా నీతోపాటు చచువు తాడు" అని వ్యాసుడు శుకునకు తెలిపి ఆ విషయం నాకు కూడా చెప్పాడు. నేను ఆ పురాణాన్ని సాకల్యంగా (గహించాను!' ఆని సూతుడు పలికి యియా ఇలా చెప్పడం మొదలు పెట్టాడు. "

“శుకుడు వ్యాసాశమంలో వుండి ఆ పురాణం అధ్యయనం చేశాడు. శౌని ఆతనికి శాంతి చేకూరలేదు. ఏకాంతంగా వికలంగా వుండేవాడు, భోజనం కూడా చేసీ చేయనట్టుండేవాడు. చింతావిష్టుడిన శుకున్ని చూచి వ్యాస భగవానుడన్నాడు. “కుమారా! అలా చింక్యాకాంతుడనై వున్నావేమ? నీ వ్య్యగతప కారణమేమిటి?

ల్రీ దేవీ భాగవతం లెత లాం ల లాణ పుంటునా ప్త గా నీ పపభడూ ఏవో పరధ్యానంగా బి ఫసుడస నిరనుడులాగా ని 3 న న కం. విడిచెపెటు. . మణ్య(గస్ట్వైాంని తు మురెగత శోకాని-, ట్‌ న న చింత? సుఖంగా పండు. మనోగత క నేనుండగా ౧ కెందుక థ్‌ ను ంతిని చ్‌ాలా అవ పొం పుఖి లం డిని నిలుపు. నా కూటలు ర స స టై న సషందు జుదిసి ” విఎకుతు, చప, బత్జా నిమురు ల ని దగరకు పపం. అతరు ఫర్యాళ్సుడు. వివకుడు, చట్ట యస జసకుకి దగర! అల. అతి ఊటి _ టా సరగ న స అం ష్‌ న =. ల (| నట సానరుడు. అతడు ని మ న్‌ పేప్యక. ఆ రాజి జీవరు స. | ఎను పార్‌ అడుగు, ని ౧ఎందటాబను లఅయ్బివ . య ఆలా ఛర్మాలను గార్చి హృత్చాన సంపనుడు.” - ల్లో ఈ కు మహాయోగి. (బల్మాళ్షాన ణంబణ్యు . నందా ఎ చమూ నా యలు వ ఆరతేయుచె న పరు తథ్య నగ! తేజళ్శారియన వాాసపషహం ఫాషతం విని ఆంబయుదై న హై అయరిళ అ శ అ , స! వ. వటి రం రోసేోంని. రాట! న హాక్మా! న్‌ు చెప్పుందంకా నాక్‌ ఒప్పిదంథంగా ఎంగ / లో, టి అ . ఇ ఉన్నాడు. మప ల ఖా పు,తవలి అపరుందా? జ. చేసేవాడు జీవన్ము రుడలా అప్పతాడ్సు? గ్మాడాలు ఆతివతి ఆప్పురుంది న్‌ కన న ఇ గ శ ం క రాజు సంసెరంలోీ నేను నమ్మలేకుండా వుర్నాను. నీటిలో రామరాకులాగా. ఆ రాజు సంసారం యై వ్‌ క. (| రం టి వా వ అ 4 పె ఎ న్‌ యం. క ఈ స. అంచ అంటకుండా ముకుడె యం పఅంటున్నాడ చూడాలని కృష్య బ్‌ ల షై ర ఉననా స వు! తున్నాను. సౌగత సిద్దాంతంభాగా. లద్రో థిన్నమైన ముకి రర కొపుగిడా! గ్‌ దా క్‌ , చ రు ఠరకతభుకం ఆభు క్రమూ, కృతం అక్యతమూ ఎలా ఆపుతుంది? ఇంచియాలను త్యజించి వ్యృషహకంచేదెంా? ॥ ల న. యి 4 ళం. న. ॥ | సంసౌరచక్రంలో పర్యభమించెవానిక్త తల్చియని, బులుసు ఇ న్‌ న ౮ ఖా న జ ను! న. ప యని భగిని య్వస్సే చేదథాపం లేకుండా. ఎలా పుంటుంది? పంచే ముత ఎం జెలియకుండ్లా పుంటుంది? అదే రెతిగా శీత్రోష్ష సుఖ దుఃభ్ఞాద్రి పరిజ్తానం కుందా బె హ్‌ న ఎళా వుంటుందీ? ఉంటె మొకం ఎవా సాధ్య హౌర్కుంద్రి? తర్మడ్రీ! నాకు సందె హంగా వృంది, అదిగాక ధరాషపాలనం చెసెవాక్స్ర శ్యతుమ్మిత పరిజ్హానం ఇక్సుందా స న / న్‌ వ ల త న్‌ ఎలా వ్పుండ్రగం్రడ్షు? చోర్చుజ్ణీ తపహోధన్పళ్ణీ సమంగా ఎలా చ్రూప్రార్ష్య? అటువంటి అసమబుది వున్నప్పుడు మీకి ఎం కరగతం ఆవతుంది? జీచన్ముక్తుడైన వరా న యై యది పాలకుణి చననింతవరిక్షు చూడరిదు, గృహస్థాశదుంలోవుండ రాజు పాలనం కా చా న వ్‌ స్‌ థు పు చేసేవాడు ము కుడెలా అవుకాడోః ఆఅస్నా ఆ౦క, ఆయినా శ్రీవన్తు. ఫడని ఘట త నో న. ॥ శ [1 ఆ= కొరకు మిథలానగరాన్సిక్షి చెళ్ళివసాన్సు.! సుకుడు ఆ థెలానగ్యర్రాన్సిక్రి వెళ్ళడం / స్‌ళజు, త్‌ మై లల శ శ శ డా వని పరుడు త్‌ర్కడి పౌదాం కడి కలా అన్నాడ్డు. “మహాత్మా! న్స మా 3 మ ల రా ౩ న్‌ ఆజ్ఞానునారం ఉనకవాలితమైన దివ్వ రాజ్యానికి బయలుదేరుత్రున్నా ను. జనరుడు

• మలా ఫర న న నా హ్‌ న్నా

• దండసేత్రిన్సి వారంచతుండా ఎలా ౮ జ్యం చెస్తున్నావో చూడ్షాల్చి, దండం లేళచోలే భళి రం. న పర అసంణలళలా ల ల వ. అలా నా! అలంచిడ్దం ఈణంభవం, అన్నానికి దండిం మూలం అని

అయినంపూడి గురునాథరావు ఫ్‌? మన్వాచలన్నారు.' జనకుడు చ్వండ్వాతీతురె ఎలా వ్యవహంస్తున్నాచో నాము నంచయంగా వుంది. నా రల్లి మంధ్య అనే మూట ఎంత అనంగతమో దండు ౪క పోయిగా ధర్మం ఉంటుందనుకోవదం ఆంత అర్ధరహితం. ఆ్ఞాపిందండి. వెళ్ళి వస్తాను. అనిన శకున జూచి నంతోష రో వ్యాసుడు అతన్నె ఆలింగనం చేసి కొని అన్నాడు. 'శకుదా! నీకు చభం కలుగగార! దీర్దాయు లథిం స గాక! యశా సుఖంగా. వెళ్ళిరా! వెళ్ళి అ్మభమానికి తిరిగి రావాలి, మరెక్కడికిన్నీ వెళ్ళవద్దు. నీ ముఖపద్మాన్ని చూస్తూ నేను సుఖంగా జీవించగలను. చూదర్‌ పోక నాకు దుఃఖం తప్పదు. స్‌వు నాకు (పాజతుల్ముడపు, జనక మహారాజును దర్శించి సందేహ నివృత్తి కావంచ కొని, లిరిగి ఇక్కడకు వచ్చి వేదాధ్యయన తర్చరుచవై యందువుగాని' అని బాదరాయణుడనగా శకుడు ఆయనకు నమస్కరించి [ప్రదశిణంచేసి ధనుర్ము క దాణంలాగా శ్మీఘంగా బయలుదేరి వెళ్ళాడు, మ యం . _ దాంతో ఎన్నో దేశాలూ, వనాలూ, మ్యేతాలూ, తాపస్మాశమాలూ, చూచాడు. డివాన్సితులై న యాజకులనూ, యోగాభ్యాస పరులనూ, యోగులనూ, వాన్మపస్థులనూ దర్శించామ. వివిధ థధర్మావలయిల్సె న ౩ వులనూ, సూర్యారాధ కులమూ ళా క్తుంలూ, వైషపులనూ చూచి విస్మితుడయ్యాడు. రెండు సంవత్స రాఃకు మేసప్పను, ఒక సంవత్సరానికి హిమువన్నగాన్ని చాటి మిథీళానగరం చేరాదు, " పరి సర్వుఖోగ నమృద్ధమైన అ నగరాన్ని, నఖ సాగరంలో ఓలలాడు తున్న ఆచటి (పజలనూ, నదాబార సంపన్నులసూ చూస్తూ ముంచుకు అడుగు పెట్టగా. దెవారకుడు అతన్ని అడ్డగించి '. ఎప్వుడవు! ఎందుకు వచ్చావులి అని అదుగగా పకుడు మార 'పల్కకుందా నగర ద్వారానికి కొంత దూరంగా న్‌. రూర్చుండి లోలోపల నప్పుకొనడం మొదలు పెట్టాదు శ " దా౧రవాలకుడు ఆళ్చర్వపడి ఆయన దగ్గిరప వెళ్ళి ఏమయ్యా! మూగ వాజిదా! ఇక్కడకు రావడంలో నీ ఆంతర్యమేమిటి? నిళ్ళలుగా వుంచి ఏ పనీ జరదు. నగర [పవేళానికి రాణాజ్జి అవసరం, సలశలాలు లలిసిక గుండా ఎపరెన లోనికి వళ్యనిద-ఏ. వేదవిచుడవై న (దాహ్మవో త్రముడపులాగ కనృడుళున్నాను, నీ కుం మేమేటో?. నీవు వచ్చిన పని యేమిటో చెప్పి యకేచ్ళగా వెళ్ళి ఆనా?గు, " ఇ ఆంతట శుకుడిలా అన్నాడు. “సమాటల వల్ద నేను వచ్చినపని ఇక్కడ ఈ నగర్ర బహిరాంరం దగతే తీంపోయించి. చాలుచాలు. విదేహనగరం చూడాచని వచ్చాను, ఆది దుర్లభమని నాకు తిలియక శ్‌ న క రి రతం టి మిథిలాపతిని దర్శించాలని అనేకగేశాలు. తిరిగి రెండు మహాపర్వతాలు దాట కం ఎను కు హై-రబేశంలోనే నాకు విఘ్నం ఎదురైంది. కుతూహలపడి వచ్చాను. వచ్చినందుకు ద్వారదెళం టై!

ఫ్రీ దేసీ భాగవతం రి ఎవరిని దూషించీ ఏమీలాభంకేదు. మానాయనగారే నన్ను వంచింబొడు. నా కర్మ జ నభ ప స్తూ రావటమ న కాకపోత్వే నిచ్చ చరత క్‌ సామాన్యంగా ధనాళశయే (పధాన కారణం. అదినాకులేదు, అయినా [భమపడి యిలావచ్చాను. మోహవార్థితా మునగకుండా వుంటే. ఆకారహితునకు అంకా సుఖమే. నేను అశారహిరు నయినప్పటికిని మోహావిష్టుడనై వచ్చాను. కాకపోతే ఎక్కడి మేరువు? వీ మిథిల! కాలినడకను ఇంత దూరం రావటమేమిటి? శుభంగాని, అశుభంగాని (మ బం అనుభవింపక తప్పదు. లేకపోతే (శ్రమపడి నేనిక్క. డకు వసైనా? ఇదొ వేద

• సిలయమా లేక మహాతీర్షమా? వచ్చినందుకు నాకు శృంగ భంగమైంది. ఈ విదేహ రాజనగరంలోనికి (పటేశమే లభించలేదు. (ప్రతీహారి_ బుద్ధిమంతుడు. ఈ వచ్చిన [బాహ గణుడు మహాజ్ఞాని అని (గహించి ఇలా, సౌమపూర్వకంగా అన్నాడు. “మహాక్షి!్‌ నీకెచ్చట పనివుందో అక్కడికి యథేచ్చగా వెళ్ళ. నేను మిమ్మల్ని నివారించి మహాపరాధంచేశాను, నన్ను కమించాలి. విముక్తులకు క్షమయే కదా బలం!" శుకుడన్నాడు. “ఓయీ! ఇందులో సి తప్పేముంది? సేవకుడెపుడూ పర తం్కతుడే! రాజకార్యం నిర్వహించడమే సేవకుని ధర్మం. సీవు నన్నునిరోధించా వంటి ఇందులో రాజదోషంకూడా ఏమీలేదు. వచ్చినవాడు చోరుడో, శ్యతువో తెలిసికోకుండా (పతివానికీ (పవేశం అనుమతించడం విబుధలక్ష్షణం కాదు, తప్పు నాదే-పరగృహ గమనం గౌరవ్యపదం కాగలదా? అంతట ఆ పణిహాం “ఆర్యా! సుఖమేది? దుఃఖమెది? శుభాన్ని ఆకాంక్షించే వాడుఏంచెయ్యాలి? శ శ్రవెవడు? హితుడెవ్వడు? నాకు వివరంగా చెప్పండి ఆని అర్థించాడు. అతనికి శుకుడిలా సమాధానం చెప్పాడు. * ప్రపంచంలో ఎక గ్రాడ చూచినా ద్వైవిధ్యం కనబడుతుంది. రక్తులు విర కులు అని రెండు రకాల మనుసు లుంటారు. వారి చి త్తవృత్తులు వేర్వేరుగా వుంటాయి. విర కుడు మూడు విధాలు తెలిసినవాడు, తెలిసీ తెలియనివాడు, అసలు వషీ తెలియన్‌వాడు అన్ని, అలాగే రక్తుడు రెండు తెరగులు., మూర్చుడు, చతురుడు అని, చాతుర్యం రెండు విధాలు. ్‌్రనళం, బద్ధిజనితం. అందులో మ్ష్ళీ బుద్ధీయు క్రం, అయ కం అని శండు పతీహారి అన్నాడు, *అయ్ష్యా! మీరు చైప 'రవగాహంగణ ౬ నాక త్థ్‌మత్యుల హై సవిస్తుకీన న. రరవగాహంగా వుంది. అనగ్గా శుకుడిలా చెప్పడం మొడలు పెట్టాదు, " (బొఅన్తాయి, సు తులపల్స నూ మానాథిమానాలవల్ధ నూ

అయినంపూడి గురునాథరావు కిరి సుఖమూ, అవిలేని పక్షంలో దుఃఖమూ క్షణక్షణమూ తటసిస్తూవుంటామయి. కావున అతడు సుఖోపాయానికి (పయత్నంచెబ్యూలి. సుభోజ్బోదనం కోసం తోడ్పడేవాడు మ్మితుడు, సుఖానికి విఘ్నం కలిగించేవాడు శ్మతుపు. ర క్షుల్లో మూర్దుడు ఎప్పుడణ మోహవకుడాతాడు. చతురుడు అలాకాద,

విరకుడై నవానికి ఏకాంత సేవనం, ఆత్మానుచింతనం, వేదాంత విచారం సుఖ హేతువులు! సంసారకథనాదికం దుఃఖ కారణం. అతనికి కామ్యకోధాదులు శ్మతువులు. సంతోషం (పియబంధువు.'

అని చెప్పగా దేవారికుడు అమెతానందం చెంది మహాజ్ఞానియగు ఆ శుకుని తాలికక్య్యలోనికి పంపాడు. ఆ నగర రామణీయకం చూచి _శకుడు ఆళ్చర్య పడ్డాడు. జనసంకులమైన విపణివీథుల్లో [కయ వ్మికయాలు చేసేవారినీ, రాగ ద్వేషాదులతో కామ్మకోధాడులతో పరస్పరం నివక్షించుకొనేవారినీ పరికించి చూస్తూ రెండవ సూర్యభగవానుడా అన్నట్టు మహాతేజళ్ళాలి అయిన శుకుడు రాజమందిళలం దగ్గరకు వెళ్ళాడు.

అక్కడ ద్వారపాలకుడు మళీ అడ్డగించగా వీమీ మాట్లాడకుండా శుకుడు అక్కడే శీత్రాతపాలను లక్యుం చేయకుండా తపోమగ్నడై మోవ్యును చింతనం చేస్తూ ఏకాంతంగా స్టాబువులాగా కూర్చున్నాడు. ఇంత రాజామాత్యు డొకడు వచ్చి కృతాంజలియై మహర్షిని రాజ్మపాసాదల ద్వితీయ కక్ష్యలోనికి సాదరంగా తిసుకొని వెళ్ళి మనోహరమైన యొక వృ్యానవనంలో అతినికి అతిథి సపర్యలు చేళాడు.

అనంతరం రాజసేవాపరాయణలూ, ఆటపాటలలో చతురలూ, కామశాస్త్ర విశారదలూ అయిన వారస్త్రీలను శకునకు సకల సపర్యలూ చేయడానికి ఆదేశించి మంత్రి తన సదనానికి వెళ్ళిపోయాడు. శుకుడు ఆ అంతఃపురోద్యానంలోన్నే వున్నాడు. ఆ వారస్రీలు ఆయన్ను భక్తి తో సేవిస్తూ దేశకాలోప పన్నములైన నానా విధభత్ష్య ఖోజ్యాలతో సంతుష్టుని కావించారు.

అనంతరం ఒకనాడు అపర మన్మకుడులాగా నవయావనంలో మిస మిస లాడుతూ ఎంతో మధురమంజులంగా మాటలాడుతున్న అతన్ని చూచి కామ మోహితలై న ఆ వేళ్యాంగనలు అతనికి అతిమనోజ్ఞమైన ఆ ఉద్యానవనం అంతా కలయ్యదిప్ప్‌ చూపించారు. ర్యాతివేళ శయనించేంచకు మెత్తని వాన్సులు గలిగి నానాలంకారళోభితంగా వున్న పర్యంకాన్ని అమర్చారు. కొన్‌ అతనిలో వారి కెక్కడా కామవికారం కనృడలేదు- విజితేర్యదియుడై న ఆ మహర్షి వారిని బూల్చై భావనతో చూడటం వారిని ఆళ్చర్యచకితలను చేసిది. స

ఆయన కాహ్మ్‌ చేతులూ. కడిగిక్‌ని కుళపాణియై పశ్చిమ మ సించేవాడు. అలా జక జాము ధ్యానమగ్నుడై యండి ఆనంతరం న్నీ గన్‌.

| కీ (ఫ్రీదేవీ భాగవతం రెండు జాములారీతిగా నిదించిలేచేవాడు. తుదియామం తీరిగి ధ్యాననిమగ్బు డై గడిపేవాడు. తెలతెలవారిన తర్వాత సహ్నసంచేసి (సాతళ్యకియలు నిరం ర్రించి “తిరిగి తపస్సమాహితుడ్హై వుండేవాడు, ఆ శుక జనక సంవాదం శుకుని ఆగమన వా ర్ర్తవిని జనకుడు సచివసహితుడై పురోహితుడు ముందు నడువగా ఆ వనానికి వచ్చి ఆయన్ను పూజించి పయస్వినియెన గోవు నాక దానిని సమర్పించి కుళలమడిగాడు. శుకుడున్నూ జనకుని పూజలండచుకొని ఆయన కుళలాచికం అడిగి తన కుళలోదంతాన్ని నివేదించాడు. కుశల పశా నంతరం సుఖాసీ ధల ॥ నం ర సుఖాననుడై న వ్యాసనుత్తుని జూచి పాం మహాభాగా! సిస్సృహుడవై న నీవు నా దగ్గరకు ఎకీషనిమి తం వచావో క్ట్వైడు మని అడగ్గా శకుడన్నాడు. ౧ ఉలి చేప్ప “మహారాజా! అన్ని ఆ;శమాలోనూ గ, ఇప , దార ప్రర్మిగహం చేయమనీ నన్న ల్‌ (శమం ఉత్తమమైనది గనుక బంధహేతువని నేను అంగీకరించికిడ బంధీ రాక ర్యుడు ఆదేశించాడు. అది నేను వివాహాసికి ఒప్పకోలేరు. ౧ కాదని ఆయన అన్నాడు. అంఎనా నస్కుడనె వ్యాసభగవానుడిలా అన్నాడు, “అయో నైన నన్ను చూచి మనిస ళమడై న ఆ మిథిలకు అధీపతి. ఆన య శ కీరానగరానికి వెళ్ళు, జనకుడు అయినా ఆవంచికంగా రాజంఫా క చ ఉవన్ము కుడు, దేహ్మభాంతిలేనివాడ్స అయన మాయాపాభాలక్ష. బీద్పర్తు్ష డ్‌. రాష్యపాలనర. చేస్తూకూడా యదు, ఆ నరేరోడ్దో _ ద్ధుదుకాడు, నివెండుకు భ్యవ్షడతలె క అడిగి గాగ్ర “(దని దర్శించు. మనోగతమైన మొదలి ఆం గవో తెలి గ్లో గార్హ స్త్యం స్వీకరించు. ని నుం ా న్ని విడ్రిషెట్టు, ఆయను తీరుహైడ్వు. ఆ నశ్తె మనస్యంజనితమెన్‌ సంద ర! వ అం, దున్సి మూయ ఓ మూ నందిహాన్సి ను ం ల ( ఓవిని తిరిగి వెం! నేలు ్మె ఆయన అంచేత ఓ రాజు! న్ల ల్‌ రా అన్నాడు.” రకు వచాన్స “ను మోద కాంక్షతో ఆయన త్రయ. ఒను. నాకు క రవం ఇం యన ఆజ్తాన్స్పప్తైలై ౬ వత ప్రవ్యం చోధచేసి నన్న శ్లాగనారం మీ దగ్గి (చతమా, యజ్ఞమా, సంహ నన్ను క్భోతార్తుణి చెయండి త్‌ మోడు కారణమేది . వటియవా, త్రిరస్వన్యు టం ల లీపమా, థి న జ్ఞానమా-పీవిల్రో దలచిన సదు. (దాహ్మదో శ్రమ, అచి పష లెట్లు ల్‌ న్న | ౯ రం సో అర డు న్‌ వ్మిపుడు తొల్తగా పపనీకుఇ స విను. మోవత్వనూరాని (తొక ద్‌ వెదాంగాలు అధ్యయనం చేని న రవ దగ్గర వేదాభాం ర్తి (1 టా గారసా ని ఆ నన తక్వాత్ర గురుదళ్షి శ్ర్‌ఎం చెయాంలి, పాల కల్బ అవలంబెంచొతి. నా ఇణముల్చి? వ్రివాకం ఇలిలి ల్మషుడై తన ప తుమాళ్లాన్నగ్బ్యృత్షై [ల నాహల చేస్పర్రాని థి మ అగి,వో శ గి నుగామిటె ట్స

అయినంపూడి గుకునాథరావు . సీ-కరింకారి. అనంతరం తపస్సు చేసి ఆరివడ్వర్గాన్ని జయించి ప్ముతులకు భాల్య యొక్క జాధ్యతగు వదరి ధర్మవిడుదై. వై రాగ్యభావంతో తురీయా న మాన్ని (గ్రహించాలి. సన్యాసం స్వీకరించడానికి విఠరక్తునకే అధికారముంది. ఇది వేదవాక్యం. తథ్యం. దరోదారి రదని నా నిశ్చితాభ్యిపాయం. వేదాలు నలబై. యెనిమిది సంస్కారాలను విధించాయి. వాటిలో నలభై గృహమేధికీ, ళమదమాదు లెనిమిది ము క్తి కాములకూ అనువర్తిసాయి. ఒక ఆ్మళమం నుండీ మరో అ్మళమం లోనికి అడుగు పెట్టాలని శిష్టాను కాసనంం _ ॥ “హృదయంలో జ్ఞాన విజ్ఞాన మూలంగా వై రాగ్యం ఉత్పన్న మైతే వనాళ్లో అ్యశమవాసం చెయ్యవచ్చుగదా?' అని శుకుడనగా జనకుడిలా సమాధానం చెప్పాడు. “ఇందియాలు బలిష్టములై నవి. వాటిని న్మిగహించడం సులభంకొదు . అపక్వదళలో వున్నవానికి ఆది ఎన్ని వికారాలైనా కలిగిస్తాయి. అవి భోజనేచ్చ, సుఖేచ్చ; శయనేచ్చ, సుతేచ్చ మొదలై నవి, ఒకవేళ యతిత్వం దాల్చిన వానికి ఆ వికారాలు కలిగితే అతడేంచేయగలడు? ఇం్యచియవాసనలు " బలీయమైనపః వాటి వలన కాంతి లభించదు. కనుక కాంతికోసం వాట్‌ిని [కమంగా. పరిత్య బించాలి. లం శః ఎత్తుమీద పడుకున్నవాడు (కరదపడవచ్చును. కాని [కిందపరుండినవాడు పడదు. సన్యసించి (భష్ట్రడలే వాడికీ ఏదారీ దొరకదు. చీదు చెట్టుమొదలు నుండి సమ్మది నెమ్మదిగా [పాకుతూ అ్యగధాగం ఇరి సుఖంగా వ్మిశచుస్తుంది. మనస్సు (పబలమైనది. అక్కలార్ములకు. అది అజేయం. కనుక ఆశమాన్ముకమంగా నెమ్మదిగా దాన్ని జయించాలి. కాని ఒకేసారి వృజ్మగానికి తటుకున ఎగరాలని [వయతృంచేసే పక్షిలాగా వ్యవహరి స్తే విఘ్నాలూ కలుగవచ్చు. వ్మిశాంతీ వుండడు. కాంరుడూ, మతిమంఠుడూ, ఆత్మజ్ఞానీయైన గృహమేధి కూడా దృంద్వా లకు అతీతంగా వుంటాడు. సుఖానికి పొంగిపోడు. దుఃఖానికి [కుంగిపోడు. రెంట యంచు సమధావంతోనే వుంటాడు. విహిత "కర్మలు ఆచరిస్తూ, దచుఃఖహేతు వైన దానిని వదలి అత్మసుఖంతో సంతుష్టుడైన వానికి ముక్తి తప్పక లభిస్తుంది. నన్ను చూడు. నేను వివిధ భోగాలనుభవిస్తూ ఎన్నో రాజకార్యాలు నిర్వహిస్తూ జీవన్ము కుడుగా చరిస్తున్నాను. ఆలాగే నీవు కూడా ము క్తడవు కావచ్చు. ఈ దృశ్యజగత్తు జడం. దానిచేత అదృశ్యమైన ఆత్మ రతం బంధింపబడదు. ఆత్మ (పతృకం గాదు, అది అనుహూన గమ్యం, నిర్వికారమూ నిరంజనమూ అయిన ఆత్మ ఎలా బంధితమౌతుంది! న. సుఖదుఃఖాలకు మనస్సేకారణం. మనస్సు నిర్ములంగా పంటే సర్వమూ నిళ్శలగానే వృంటుంది, సకల తీర్దాలూ తికిగి ఎన్నిసారల్తైనా మునుగు. చెప్త

శుద్ధి లేకపోతే ఆదంకా నిరర్ధకమే! కాపున బంధమోశాలకు రారణం మానప్పని మనస్సేకాని, దేహమూకాదు, ఇం్యదియాలూ కాదు, జ్రీవాత్మాకాడు. పరిశుద్ధమైన ఆత్మ ఎప్పుడూ విముక్తంగానే పుంటుంది. బంధమోగ్షాలు మనస్సంభవాలు.- అది శాంతిస్తే అన్నీ శాంతిస్తాయి. శ్మతు మ్మతాది భేదభావాలు కూడా మనోగతాలే. ద్వైత దర్శనం చేతనే అవి సంభవిస్తాయి. అలాకాక అన్నింటిలోనూ ఉన్నది ఒకే ఆత్మ ఆని (గహిస్తే ఏ భేదభావమూ తలెత్తదు. సంసారంలో అవిద్యావస్థయండే జీవ బహ్మ భేదబుద్ధి ఉత్పన్న మౌతుంది. ఈ అవిద్య విద్యచే నశిస్తుంది. అయితే విద్యోదయం కావాలంటే అవిద్యకూడా తెలిసి వుండాలి. ఎండ ఎలా వుంటుందో తెలియకపోతే సీడ వలని సుఖం ఎలా తెలుస్తుంది? అలాగే విద్యా (పయోజనం తెలియాలంటే ఆవిద్యాకార్యాలు కూడా అనుభవించాలి. గుణాలు గుణాల్లోనూ, భూతాలు భూతకోటిలోనూ, ఇందియాలు ఇంది యార్థాల్లోనూ [పవ ర్తిస్తూంటాయి. అంతేకాని ఆత్మకు అంచులో ఏ దోషమా అంటదు. సకలజన (శ్రేయస్సుకోసం వేదం కొన్ని మర్యాదలు విధించింది, ఆ మర్యాదలు పాటించకపోతే ధర్మాలు నశిసాయి రా ల్‌ (దష్టమైపోతాయి. కనుక వేద (పదిష్టమైనా మరాని ట్‌ వకాగారాలు రంటొలి” (టలబ్టదు గ్గాన్ని అందరూ విధిగా అనుస ' జనకుని వుపదేశం విని శకుడనా ణి డు. చి నాకో సందేహం కలిగింది, అది నివారింప్టిరే లా! మీరు చెప్పింది వింటుంటే ధిస్తున్నాయి. హింస అధర్మం కడా! అలా టప ధర్మాలు హింసను (పవో మెలా అవుతుంది? కాస్టీల్లో బడిన ఖడు వేదో క ధర్మం ము క్త్మిపద భక్షణం, సురా గహణం ర ్ష్‌ స్ట సోమపానం, పజ హింస, మాంస హేతువులంపే నిర న్య. మొదలై న ఆనాచారాలన్నీ మోక్ష శళదీందువనే “ధరపరు జ డ్రె న న అసంఖ్యాక పశువులను వధీలాడ. వాట ఫౌర్వం తాను చేసిన యక్షాలో ఏర్పడింది. వాటి రకం ఒక నల్‌ “రతితో వింధ్యనగరం అంత 'గ్వ &౦త్‌ చేసినా ఆ ర్రాబ్రష గా (పహహిందింది. అదే చ బ్ర రాజుక్స స్వర్ణమేకాని మైక్ష ర్మణ్వతీనద్ర లను [పతిపాదించే వేదాలలు కు ఇం లభించలేదు. ఇటుపంట్రి + త్యంత భోనన మాద నాక విశ్వాసంలేదు. మానవుడు శ్రీ వో తే. అభి సై అటువంటివాడు జీవన్ము క్కుడెలా అవకాడో చకపోతే డ్రం పొండుతాడ్షు, ఉకుని సందేహం తెలుస్తక్రాన. క లుసుకొన్సి న " కలో మూల విధించిన హింస ఉపా న ఏడు. 'మనీందా! యబ గ ఫా 0: న్‌ శో _ జీంపదిడుత్తుంది, త్రడ్ష కష్టెలు వేసే నిప టూరు. అది అపాంస్స్‌

• ఉక క సంభవిస్తూ “జక

అయినంపూడి గురునాథరావు తి అవి తీసివేస్తే పొగ వుండదు. భోగ కాండతో రక్తుడై నవాడు చేసేది హింస అవుతుంది. కాని విరక్తుడు ధర్మ నిరలితో చేసే హింస పొంసకాదు.కనుక వేదోక్తమైన హింస అహింస యనియె భావించాలి. ॥ విరక్తుడు ఫలాపేక్ష ₹కుండా అహంకార విరపితంగా చేసే కర్మను వేద విదులు అకృతంగానే నిర్ధరించారు. కాన యాగీయమైన హింస పొంసకాదు, గృహస్థులు భోగేచ్చతో చేసేదే హింస. జితాత్ములూ ముముతువులూ. నిరహం కారముగా చేసేది ఆహింసయే అవుతుంది. "| జనకుడిలా అనగా శుకుడు అన్నాడు, “మహారాజా! నన్నొక సందేహం వేధిస్తోంది. మాయామధ్యంలో వున్నవాడు నిష్కాముడెలా అవుతాడు? కాస్త్ర జ్ఞానమూ,' నిత్యానిత్య వివేకమూ కలిగి యుండిన్నీ చిత్త [భాంతిని విడువని వానికి మోశం ఎలా లభిస్తుంది? దీప దార్తామ్యాతం చేతనే చీకటి తొలగి పోతుందా? అలాగే భాస్త్రజ్ఞానం ఉన్నంత మ్మాతం చేత అంతర్గతమైన తమస్సు పోడు. ఏ జీవికీ [దోహం తలపెట్టరాదు. గృహమేధికి అది సాధ్యమౌతుందా? రాజు బొక్కసం నిండా ధనం ఉండాలనుకుంటాడు. రాజ్య సుఖం కావాలను కుంటాడు. యుద్ధాల్లో జయశ్రీ లభించాలనుకుంటాడు. అటువంటివాడు జీవన్ము కు దెలా అవుతాడూ? చోరులందు చౌరబుర్ధీ, తాపసులండు సాధుబుర్ధీ, ఇంకొ స్వపర బుద్ధీ మీకూ వుంటుంది. కనుక మీరు విదేహులెలా అవుతారు? ష్మడసాలను మీరూ ఆస్వాదిస్తారు. శుభం కలిగినపుడు మహాహ్హాదం చెందడం, ఆసుఖం తటస్థిస్తే దుఃభించడం కద్దు, జ్యాగదవస్థ, స్వప్నావస్థ, సుషుష్యవస్థ, వీటి భేదాలు మీకూ తెలుస్తూనే వుంటాయి. ఆటువంటి స్థితిలో మీరు తురీయావస్థకు ఎలా అర్హ్మలవు తారు? ఇవి నా చతురంగ బలాలు, నాకు సర్వస్వామ్యములూ వున్నాయి అని మీరు థావిస్తారా? భావించరా? సుమమాలనూ సర్చాన్నీ, ఇనుమునూ జంగారాన్నీ సమభావంతో చూడగలరా! అందరి హితాన్ని సమంగా కోరడం మీకు సాధ్య మేనా? అలాంటి స్థితిలో మీరు విముక్తులెలా కాగలరు? గృహ దారాడులందు. నాకు మనస్సు పోవడంలేదు. నేన్ను ఏకాకిని నిస్పృహుడను. నిస్సంగుడను. శాంతుడను. ద్వంధ్వాతీతుడను, సత్వమూల ఫలాలు తింటూ మృగంలాగా స్వేచ్చగా సంచరిస్తాను. _గుణాతీతుడను విర క్తు డను అయిన నాకు గృహమెందుకు! భార్య యెందుకు? ధనం యెందుకు! నాకు ఏ చింతా లేడు, ఏ భయమూ లేదు. మీకో? ఒకప్పుడు శతు భయమూ, ఒకప్పుడు ధనం లేదే అని చింకా,మరొక్కప్పడు సేవా సంబంధమైన దిగులూ. మితాహారులూ, జిత్మవతులూ, మహర్షులు అయిన వై ఖాననులు కూకా గృహస్థాశమంలో చిక్కి నానా అవస్థలూ పడుళ్తూ వుంటారు. వారికే జీవన్ము క్షి

శశీ ఖీ దేవీ భాగవతం గగన కుసుమంకాగా,. నానా రాగ "వికారాలకు లోగైనమీకు విదెజులని [పక టించుకొనడం కేవలం దంభం అని నా- ఊహ, - రాజా!నీ వంశోదృవుల్తై న వారి కందరికి విషహ నారుం అనూచానంగా పస్తోందనుకుంటా ను. అంలేకాని అది సార్ధక నామం కాదని గా అఎమరం, సూర్చని విద్యావరుడనీ, జన్మాంధుని దివాకగుడనీ, దర్మిదున అత్ష్మీపతి అ) అంటే ఎలా వుంటుంది? పూర్వం మీ వంశంలో నిమి అను పేరుగల రాజుండేవాడు. అతడొక యజ్ఞం చెయ్యదలచి తన కులగురువై స వశిష్టుని ఆహ్వానించాడు, వశిస్టుడిలా అన్నాడు, రాజా! దేవేర్యదుడు నన్నొక యాగ నిమిత్తం ఆహ్వానించాడు. ఆతని మఖం పూర్తిచేసి వచ్చిసీ యజ్ఞంకూడా చేయిస్తాను. ఆ రోగా నెమ్మది నెమ్మదిగా. యజ్ఞ సంభారాలు సమకూర్చుకుంటూ పుండు! అని పలికి ముని ఇర్మదునియాగానికి వెళ్ళాడు, ( కాని నిమి మరో గురువును పిలిచి యజ్ఞ పరిసమా ప్రి చేశాడు, త -విష | గ - (దోహివై న్‌ నీ, శరీరం - భూపతితదువ గాక అని శపించాడు. “నీ శరీరానికి గూడ అదే ద య వర్తి కూడ వశిష్ణునకు (ప్రతి కాపం పెట్టాడ కలుగుతురోదని నిమి చ్మక [| య ఏ. వాం త 4 ఇద్దరూ భూలోకపతితులై నట్లు నేన్స వినా*న్న ఇలా అన్యోన్య శాప. ఫలితంగా గుడవును అలాస యం లల షె త్‌ నిమి నిజంగా విదేహుడ్రే అయితే గః స్రంలెంగా. శపినాడా? ఇదంకా నాకు ఏదో వినోదం అన్నాడు. న్‌ దంగా వుంది ల్ల నాం డు, “వి వ శ అందు ర్క పెం్యదా! సీక్సు చైప సైదలో అబర్థమేమీ లేదు. అయిసో విను, సవ పీ లల టి నియే. సి గారిసన్నావు బాగానే వుంది అని (క ననీమకు నిస్సంగంగా ఏలా వ్రుండగలవ! +, కొని ఆక్కడ సూతం సిక సారం ౧డగలవ్వు! క్ష గాలతోనూ ౫ నీ ఖ్‌ ంగత్యం లభించదా? ఆహారం క్రోసం నీ ష్‌ పిచదూతాలతోనూ స్వ ఏమైందో అనే వ్యథ నీకున్న స్టే నాకను చ్‌ దండమేమైందో ల్న్య “వీవో. వ్‌ దవా గ్‌ న్నూ రాజ్యచింత ఉంటుంది ల్‌ణం ॥ ఎన" లేనిఫ్టోన్సి సందేహాల్పు పెటు ల మంది, 'ఆటువరట్‌ సందేహోట్టు ఏమీళష . ప్ని కంత దూరం వచ్చావ సా లేవు నేను ని చలి, నాక స భుజీసాను. కాని దేనిచేతను కటిట ఆ ససంగా నిది కొలం గడుపుతాను, “న్న బదుడను' ట్టువడ్లను, నిర్హి ప్రంగా సుభ ల ఎవొ ఉంటావు, కనుక సే ల వ ఎప్పుడ్తూ గుఖంగా వుండు. నాకు విము కి లేదని నే శంకను విడనాడి సమాహిత్రుడ్డవై కూడా అల క యల 'హేతువృలని భావీంచి నేనపడు బగ రం, ధనం,

ఆఅయినంపూడి గురునాథరావు 45 అనగా వకుడు సం, పీతుడై జనక మహారాజు ఆజ్ఞ తీసికొని వ్యాస్మాళ మానికి తిరిగి వచ్చాడు. వ్యాసుడు పరమానందం చెంది కొడుకును కౌగలించు కొని శరం మూర్కొబని కుళలాదికం అడిగి అలుసుకున్నాడు. అనంతరం శుకుడు తంది దగ్గరే ఆశదంలోనే వుండిపోయాడు. జనక చ్యకవద్తి పరిస్థిలిచూచి శకుడు ఎంతో ఆనందించాడు. చి అనంతరం శుకుడు పీవర్షి అనే కన్యను వివాహమాడాదు, ఆమ యంచతనికి కృష్ణుదు, గౌర్మపభు, భూరి, దేవ్యశుతుదు అను నలుగురు కొదు కులు పుద్ధారు. తర్వాత కడగొట్టు చిడ్డగా కీర్తి ఆనే కన్య జనించింది. కుడా కన్యను వ్యిభాజ ప్యుఠుదైన అబుహాయుడనే మహానుభాపునకు ఇచ్చి వివాహం . చేగడు. ఆ దంపతులకు (బహ్మదత్తుడనే కొదుకు పుట్టాడు. అతడు మహా (పఠాహాలి. (బహ్మజ్జుడు. కొంతకాలం అవనీ రాజ్యం పాలించి ఆనంతరం నారదుని వలన మాయాబిజోపదేళం. పొంచి విరక్తుడై ప్యుతునకు రాజ్యం వప్ప గించి బదవకా శమానికి వెళ్చాడు. సుకుదును పితృనంగం వదలి ౩ై లాస+ఖరంమీద నిస్పంగంగా నిశ్చల ధ్యాన సమాఢిలో వండి అంతరిశ్నాని కెగిరి సిద్ధి పొందాడు, అపుడు అ. కైలాస శఖతం. రెందుగా విచ్చిన్నమైంది+ ఎన్నో వుత్చాతాలు జనించాయు. మహత్షులు [వస్తుతిస్తూ వుండగా అతడు గగనతలాన అపర భాస్క్టరుడులాగా అపర మహామారుతంలాగా మహాోతేజంతో (ప్రకాశిస్తూ వుండిపోయాడు. సుత విరహం భరించలేక వ్యాసుడు కై లాసగిరిశిఖరం. చేరి అక్కడ చుకుని గానక గగ్గోలుపడి ఎలుగె త్రి ఆ్యకందిస్తూ మవి దీనావస్థ యందుండగా అతనికి సకల భూతగతుడై న శుకుడు [వపతినాదం చేళాడు." ఆ గిరిశిఖరంమీద ఇప్పటికీ (పతి శబం వినబడుమూనే వుంటుంది. నుత విరహంచే వేనుడై మఃఖస్తూన్న వ్యాసభగవానుని కడకు శివుడు వచ్చి ఆయన్ను పూరడిస్తూ “మహర్షీ! కోకం విడిచి పెట్టు. నీ కొడుకు "మహా యోగి. కృతాత్ములకు కూడా దుర్గభమైన పరమ పదాన్ని పొందాడు. మహా యశస్సు గడించాదు. అంతటివాని కోసం నీవిలా విలపించటం తగదు. అనగా వా నుడు “జగత్పతి! నాకు శోకం ఆగడంలేదు. నా కుమారుని చూడకవాొతె నాఠనులకు త, "వివేదు.. నేనేం చెయ్యాలి" అని వ్యాకులమనస్కుడయ్యాడు- ఇంతటి నువాదేవుడు కరుణించి ఇలా అన్నాదు= “ని పార్వ్వ్యతలనుందు. = ప్మళుని భాయ సి శపుడూ కనబదుతూంటుంది, అది చూచి శోకం విడిచిపెట్టు అన అంతర్హి తుడయ్యాదు. మ? వ్యాసుడు సంకృప్తుడ్దై రనఆ్మశమ భూమికి తిరి వెళ్లాడు. మ అప్పడు. సుకు సూత మహర్షిని తి “వకురు అకా. పరసిద్ధిని

పొందిన యనంతరం వ్యాస భగవానుడేం చేశాడో మాకు సౌకల్యంగా చెప్పండని అర్థించగా సూతుడిలా అన్నాడు, "

'వ్యాసునకు అసితుడు, రేవలుడు, వైశంపాయనుడు, జై మిని, సుమం తుడు మొదలైన శిష్యులెందరో వున్నారు. వారందరూ తపోధనులు,. వవాథ్యాస పరాయణులు, వ్యాసుని అనుజ్ఞ తీసుకొని వారు ఆదివరకే భూలోకానికి వెళ్లారు.

వాళ్ళనూ శోకాంతరగతుడై న కుమారునీ స్మరించి వ్యాసమహర్షి ఆశ మంలో ఇక ఉండటం ఇష్టంలేక ఎక్కడికైనా వెళ్ళిపోదామని నిశ సయించు కొన్నాడు. ఇంతలో తల్లి సత్యవతి స్మృతి వీథిలో మెదిలింది. వ్యాస జననా _ నంతరం పరాశరునిచే పరిత్య క్తయై ళోకభారంతో గంగాతీరాన_ వున్న ఆమె

శలపునకు రాగా ఆతడు తన అ్మళమాన్ని విడిచి తన జన్మ స్థానానికి వచ్చి ఆమెను గరించి విచారించాడు. ఆమె శంతనుని వివాహమాడినట్లు నీషాదులవలన విన్నాడుం ౯ దాశరాజు వ్యాసుని చూచి ఆనంద భరితుడై వివిధ సపర్యలు చేసి విహితాంజలియె యిలా అన్నాడు. “ద్విశో త్తమా! దేవతలకు కూడా దుర్దర్శమైన నీ దర్శనం నాకు లభించడేంచేత సా జన్మ చరితార్థమైంది. నా కులం పవ్మిత మైంది. మీ రాకలోని ఆంతర్యమేమిటి? భార్యా బీడ్డలున్నారా? ధన సంచయం ఏమైనా చేశారాళ అని అడగ్గా సాత్యవతేయడు ఏమీ మాట్లాడకుండా సరస్వతీ నదీ తీరాన ఇశమం నిర్మించుకొని సమాధీ మగ్నడై అక్కడే వున్నాడు. శంతనునకు సత్యవతియందు ఇరువురు కొడుకులు పుట్టారు. మొదటివాడు చికాంగదుడు. సర్వ లక్షణ సంపన్నుడు. శతు భయంకరుడు. రెండవవాడు విచ్చితపీర్యుడు. వీరు గాక ఏీరికంటే "పెరవాడు గాంగేయడున్నా డు. ఆతడు శంతనునకు గంగవలన జనించాడు. ౧ జ వపను రు. సర్వలక్షణ సంయతులైన కొడుకులను జూచి డై శంతనుడు తన జన్మ ధన్యమైనట్టు భావించి కొంతకాలం రాజ్యపాలన చేసి దివంగత్తడయ్యాడు. గ ఆపుడు గాంగేయడు తళడికి పరలోక (క్రియలు. నిర్వ రించి తాను రాజ్యభారం వహించకుండా చి తావగదునకు పట్టం కట్టాడు న్‌ా చేత ఆయనకు దేవ్యవతుడను శే ఏ తాయచుడు. మవపిరుర ఒకనాడు ఆత్ర (5 పెరు. వచ్చింది. చ్యితాంగచుడు మహావిరుడు. వనసీమం క్ష వ అపార సైన్యాన్ని వెంటబెట్టుకొని మృగయా వినోదానికి తలపడ్డాడు, + అక్కడ ఆత్మనామధకుడై న గంధర్యరాజుతో యుద్ధానికి జ యవ్తరకీ మూడేండ్డు ఆ కురుష్నేతంలో భయంకర యద్దం జరిగింది. ఆ యుద్ధంలో స్య్య్యక్ర 'కనూజుడై న బ్యీతాంగదుడు. గంధకునవే నిహరు నో నూజుడ్రన చ్యితాంగచుడు గంధడ్వునిం ఆహారు

అయినీంపూడి గురునాథరావు శ. డయ్యాడు. ఆవ్వార్త విని భీష్ముడు ళోకాకులుడై ఆతనికి ఊర్థ్య దై పాక కర్మలు కావించి అనంతరం నుచివుల సమ్మతిని విచి తవీర్యునికి పట్టం కట్టాడు. పత కోకోపహతయయ్యూ నత్యవతి తన కనిష్త్షసుతుడు రాజూధి షి కుడె నందుకు కొంత సంతసించింది. వ్యాసుడు కూడా తన్‌ తమ్ముడు విచిత వీర్యుడు రాజై నందుకు ఆనందించాడు. (క్రమంగా యౌవనంలో అడుగు పెటిన విచ్మితవీర్యునకు వివాహం చెయ్యాలని ఫీష్మడు తలపెట్టాడు. ల

కాశీ రాజునకు అంబ, అంకాలిక, అంబిక అను నర్వలవషణ సంపన+,౩ న మువ్వురు కువూ ర్తెలున్నారు. వారికి వివాహం చేయదఐచి ఆ రాజు స్వయసివరం చాటించాడు. స్వయంవరార్థం రాకుమారులెందరినో ఆహ్వానించాడు. ' " వారికంద రికి యథావిధిగా సపర్యలు చెశాడు.

ఆ స్వయంవర సమయంతో మహావీర్య వంతుడైన థీషు)ుడు వచిాన

కుమారులందరినీ తన భుజబలంతో నిర్హించి ఆ మూవ్ల కి చ రాజకు: ల ల ర్లించి ఆ మూవుకు కన్యలను ఆపహ రించి వారిని మాతృభావంతో చూస్తూ తన రథంమీద తీసికొనివచ్చి తల్లికి చూపించాడు. లం

అనంతరం దైై వజ్జులయిన [(దాహ్మజోత్తములచే సుముహూ ర్రం నిర్హయించి విచితవీర్యునకు వివాహం చెయ్యాలని యత్నిస్తూ వుండగా ఆ మువ్వు3లో పెద్దదైన అంబ లజ్జాభారంతో గాంచీయనికిలా అన్నది!

“కురు. కేస్టుడా! నేను స్వయంవరంలో సాళ్వరాజును వరించాను. ఆ నరేం (దుడున్నూ నన్ను మనఃపూర్వుకంగా వరించాడు. నీవు ధర్మజ్ఞ్జుడవు. నీ వంశ గౌరవానికి తగినట్టు ఎల? న్యాయమని తోస్తే అలా చెయ్యి' అనగా ధర్మ విత్తము డై న గాంగేయుడు మం[తులనూ కులవృద్ధులనూ సంపదించి వారి "ఆఅభిమతాను సారంగా ఆమెను యథేచ్చగా వెళ్ళిపొమ్మనాడు.

ఆమె యెొకాయెకిని సాళ్వురాజు దగ్గణకు వెళ్ళి “మహారాజా! నేను నిన్ను

మనసారా (కేమించాను అని చెప్పడంచేత, ధర్మజ్ఞుడైన భీష్ముడు నన్ను విడిచి "పెట్టాడు. నేను నీ దగ్గరకు వచ్చాను. నన్ను వివాహమాడు. నేను నీ ధర్మపత్నిని" ఆనగా- సౌళ్వరాజు ఇలా అన్నాడు. "నేను చూస్తూండగా భీష్ముడు నిన్ను తన 'లథంమీద ఎక్కించుకొని. వెళ్ళాడు. కనుక నేను నీ కర్మగహణం చెయ్యను. మతిమంతుడై న వాడెవ్వడూ పరోచ్చిష్టమైన కన్యను (గహించడు. కాబట్టి భీష్ము నిచే పరిత్య క్తయెన నిన్ను నేను వరించను. నీవు నాకు మాతృ సమానవు'”

ఇలా సాళ్వ నరేం్యదుడనేసరికి ఆమె దుఃఖిస్తూ తిరిగి ఖీమ్మని దగ్గరకు వెళ్ళి “న్పిచే పరిత్య క్షనైన నన్ను సాళ్వుడు స్వీకరించడానికి ఇషపడలేదు.

శీర థ్రీ దెవీ భాగవతం పొందిన యనంతరం వ్యాస భగవానుడేం చేశాడో మాకు సాకల్యంగా చెప్పరంిడని అర్థించగా సూతుడిలా అన్నాడు, “గ “వ్యాసునకు అసితుడు, రేవలుడు, వై శంపాయనుడు, జై మిని, సుమం తుడు మొదలై న శిష్యులెందరో వున్నారు. వారందరూ తపోధనులు. వేదాభ్యాన పరాయణులు. వ్యాసుని అనుజ్ఞ తీసుకొని వారు అదివరకే భూలోకానికి వెళ్టారు, వాళ్ళనూ లోకాంతరగతుడ్రై న కుమారునీ న్మరించి వ్యాసమహర్షి ఆఫ మంలో ఇక ఉండటం ఇష్టంలేక ఎక్కడికైనా వెళ్ళిపోదామని నిశ్చయించు కొన్నాడు. ఇంతలో తల్లీ సత్యవతి స్మృతి వీథిలో మెదిలింది. వ్యాస జననా నంతరం పరాళరునిచే పరిత్య కయై శోకభారంతో గంగాతీరాన వున్న ఆమె తలపునకు రాగా ఆతడు తన అ్మశమాన్ని విడిచి తన జన్మ స్థానానికీ వచ్చి ఆమెను గురించి విచారించాడు. ఆమె శంతనుని వివాహమాడినట్టు నిషాదులవలన విన్నాడు. దాశరాజు వ్యాసుని చూచి అనంద భరితుడ్తై వివిధ సపర్యలు చేసి విహితాంజలియై యిలా అన్నాడు. 'ద్వివో త్తమా! దేవతలకు కూడా దుర్దర్శమైన నీ దర్శనం నాకు లభించడంచేత నా జన్మ చరితార్థమైంది. నా కులం పవ్శిత మెంది. మీ రాకలోని ఆంతర్యమేమిటి? భార్యా బిడ్డలున్నారా? ధన సంచయం ఏమైనా చేళారాళ్‌ అని అడగ్గా సాత్యవతకేయుడు ఏమీ మాట్లాడకుండా సరస్వతీ నదీ తీరాన ఆ్మశమం నిర్మించుకొని సమాధి మగ్నుడైై అక్కడే వున్నాడు. శంతనునకు సత్యవతియందు ఇరువురు కొడుకులు పుట్టారు. మొదటివాడు చి తాంగదుడు. సర్వ లక్షణ సంపన్నుడు. శతు భయంకరుడు. రెండవవాడు విచ్యితవీర్యుడు. వీరు గాక పీంక్రంటే "పెదవాడు గాంగేయడున్నాడు. అతడు శంతనునకు గంగవలన జనీంచాడు. ద అతడు మహావీరుడు. సర్వలక్షణ సంయుతుల్తైన కొడుకులను జూచి -మహానంద భరితుడై శంతనుడు తన జన్మ ధన్యమైనట్టు భావించి కొంతకాలం రాజ్యపాలన చేసి దివంగతుడయ్యాడు. ఆపుడు గాంగేయుడు తళ్మడికి పరలోక [కియలు నిర్వర్తించి తాను రాజ్యభారం వహించకుండా చిిత్రాంగదునకు పట్టం కట్టాడు. ఆ కారణం చేత ఆయనకు దేవ వతుడను పేరు. వచ్చింది. చిత్రాంగదుడు. మహావీరుడు. ఒకనాడు అతడు ఆపార సైన్యాన్ని వెంటబెట్టుకొని మృగయా వినోదానికి వనసీమలకు వెళ్ళి అక్కడ. ' ఆత్మనోమధకుడై సీ గంధర్యకాణుతో యుద్ధానికి తలపడ్డాడు. ౯ ళ్‌ ఉగన్తగకీ మూడేండ్డు ఆ కురుకేతంలో భయంకర యుద్ధం జరిగింది. ఆ యుద్ధంలో సత్యవతీ తనూజుడైన చ్మితాంగచుడు గంధడ్వునివే సహరు

అయినంపూడి గురునాథరావీ శీ?

డయ్యాడు. ఆవ్వార్త విని భీష్ముడు ళోకాకులుడై అతనికి ఊర్థ్వ దైపాక శ జ ఫా యణ క

కర్మలు కావింవి అనంతరం నచివుల సమ్మతిని విచిితవీర్యునికి పటం కటాడు. చ్‌ ల్‌

ప్యుత శోకోపహతయయ్యూ సత్యవతి తన కనిష్టసుతుడు రాజ్యాభి

షిక్ర్తుడై నందుకు కొంత సంతసించింది. వ్యాసుడు కూడా తన తమ్ముడు విచ్మిత

వీర్యుడు రాజ్లై నందుకు ఆనందించాడు. [క్రమంగా యౌవనంలో అడుగు పెటిన

విచ్మితపీర్యునకు వివాహం చెయ్యాలని థిష్ముడు తలపెట్టాడు. న్‌

కాశీ రాజునకు అంబ, అంవాలిక, అంబిక అను సర్వలశణ సంపన్నలై న మువ్వురు కుమా రెలున్నారు. వారికి వివాహం చేయదలచి ఆ రాజు స్వయంవరం చాటించాడు. స్వయంవరార్థం రాకుమారులెందరినో ఆహ్వానించాడు. " వారికంద రికి యథావిధిగా సపర్యలు చెకాడు.

ఆ స్వయంవర సమయంలో మహావీర్య వంతుడైన భీష్ముడు వచ్చిన రాజకుమారులందరినీ తన భుజబలంతో నిర్ణించి ఆ మూవురు కన్యలను ఆపహ రించి వారిని మాతృభావంతో చూస్తూ తన రథంమీద తీసికొనివచ్చి తల్లికి చూపించాడు. " న

అనంతరం డై వజ్ఞులయిన (వాహ్మబోత్తములచే సుముహూర్తం నిర్ణయించి పెద్దదైన అంబ లజ్ఞాఖారంతో గాంగయునికిలా అన్నది!

“కురు. శేష్టుడా! నెను స్వయంవరంలో సాళ్వరాజును వరించాను. ఆ నరేం (దుడున్నూ నన్ను మనః పూర్వకంగా వరించాడు. సీవు ధర్మజ్జుడవు. సీ వంళ గౌరవానికి తగినట్టు ఎల' న్యాయమని తోస్తే అలా చెయ్యి” అనగా ధర్మ విత్తము డ్రై న గాంగేయడు మం్యతులనూ కులవృద్ధులనూ సంపదించి వారి "అభిమతాను సారంగా ఆమెను యథేచ్చగా వెళ్ళ్ళిపొమ్మనాడు.

ఆమె యెొకాయెకిని సాళ్వురాజు దగ్గణకు వెళ్ళి “మహారాజా! నేను నిన్ను మనసారా పేమించాను అని చెప్పడంచేత, ధర్మజ్ఞుడైన భీష్ముడు నన్ను విడిచి "పెట్టాడు. నెను సీ దగ్గరకు వచ్చాను. నన్ను వివాహమాడు. నను నీ ధర్మపత్నిని' ఆనగా-

సాశ్వురాజు షలా అన్నాడు. “నేను చూస్తూండగా భీష్ముడు నిన్ను తన రథంమీద ఎక్కించుకొని వెళ్ళాడు. కనుక నేను నీ తర్యగహణం చెయ్యను. మతిమంతుడై.న వాడెవ్వడూ పరోచ్చిష్టమైన కన్యను [గహించడు. కాబట్టి భీష్మ నిచే పరిత్య క్షయెన నిన్ను నేను వరించను. నీవు నాకు మాతృ సమానవు.'

ఇలా సాళ్వ నరేర్యదుడనేసరికి ఆమె దుఃఖిస్తూ తిరిగి భీమ్మని దగ్గరకు వెళ్ళి “నీచే పరిత్యక్తనైన నన్ను సాప్వుడు స్వీకరించడానికి ఇప్పపడలేడు.

జి థ్రీ దేవి భాగవరం ధర్మజ్ఞుడపు కనుక సీవే నా కర్మగహణం . చెయ్యి, తేకవోతే నాకు మరణం అనగా భీష్ముడు 'అన్యచి త్తవైన నిన్ను నేనెలం [గహాస్తాను. ర. నీవు తిరిగి నీ తం్యడీ దగ్గరకు వెళ్ళు అన్నాపు. అంత అఎబ కోహ్యాపితమ్రై జనకుని పాలికి పోకుండా వనంలో నిర్ణ్షనమైన ఒక తిర్ధ (పదోొనికి మై అక్కడ తపస్సు చెయ్యటం మొదలుపెట్టింది. అత్యంత రూపవతులై న ఆమె చెల్లెం్యడు ఆంకాలికసు, అంచికను ఏఎచ్మిత పిర్యుడు వివాహమాడి భోగలాలసుడై అంతఃప్పురాల్లోను ఉపవనాల్ణాను స్వేచ్చగా విహరించటం మొదలుపెట్టాడు. అతడలా తొమ్మిది సంవత్చవాలు భోగార్హవంలో మునిగితేలుతూ తుజకు తయరోగపీడితుడై మరణించాడు. పు్కతకోకంతో (కుంగిపోయిన సత్యవతి అతనిక్రి [ప్రేతకావ్యాలు నవ గించి ఖీమ్మనితో ఏకాంకంగా ఇలా అన్నది. 'నీవున్నూ "శంతనకుమారుదదే కనుక రాజ్యభారాన్ని వహించు. యయాక్రీ చ్మకవర్తిలాగా నీవ (ఖాత భార్యను “స్వీకరించి సి వంశాన్ని నిలబెట్టి అనగా భీష్ముడు సత్యవలతినిచూవి 'క్‌న్సు రాజ, ల. దారసం్మగహం చెయ్యనని యెన్నగో (సతిజ్ఞ చేశాను కదా స లి ॥3 దుఃభించకు. కలీనుడై న బబ్వరీ ని పడుతూండగా గాంగేయుడు “తల్ల! వెదంకూడ్రా అంగీకరిస్తుంది, నీకు ఆ విధంగా క. ఇలా చెయ్యడం షెకం చేయవచ్చు. నేన్సున్తూ ఆతన్ని మం. మడు జన్మిస్తై అతనికి రాజ్యాభి లీస్మని మాటలు వినీ సతవత్ర . సరి సను అన్నాదు, చ్యూతంచేత్రనే ర్వైపాయకుడు అ ల గపష్పు ౬న వ్యాసుని స్మరించెంది. స శ్రంణ మైన ఆగ్మిలాగా మహాతేజంత్రో వెలిగొండ తల్లికి నమస్కరించాడు, విషకూమ సత్యవతీ యథోచితంగా ప్రూక్రింది గౌరవి చాకు +! వా్యనభగవానుని. భిష్ముదు*, వినితపిచ్యని భార్యయందు. పృ తునక అనంతరం సత్రవ వ్యాసుని తల్లి ఆదేశాన్ని ఆ ప్తవాక్యంగా హల న్ని నిఐవెట్టమని అంవంది. కను గలియగా ఆమెక ప్ముతోదయం కలిగి రాళర్యుదు -ఎరుస్మాత్రక్షైస అంని ఇ ళంచుడై న అతసినిన్స్వు సత్యవధ వస సరము లఘు య్యాడు, భార్యయైన అంవాలికను ప్యుతోతాదను శ మె వివ్మితవేష్యుని మలో రింది బుతుకొలంలో చ్యాస్సన్సి గలే స - నం అగర్థించింది, మె. బ్రుదుకంగక యమయ్యాడు, ఈ విధంగా ఇదరూ రాష కన్నది. కాని బ్రశ్రడు హండ్రురోగె కను వర్షాంతమ్రందు వ్యాసునీవ్యు నా్షలు కౌక వోవడువేత సత్రవ అందాలి

• సలం నతన క్యు ఎన / వారంవందిః ఆ ఫి

అయినంపూడి గురునాఫరాస్త శీల అంబాలిక ఆమెషాట కాదనంళపోయింది. సత్యవతి వ్యానునికూడా అలాగే (పార్థింం ఆయనని ఆందాలికళయనాగారానిక పంపించి. కానిశయనమందిరంలో నికి అందాలికతానువెళ్ళకుండా తనదాసిని పంపింది. ఆమెయంచువ్యాసునివలన ధర్మ వదుడైన విదురుడు పుట్టాడు. ఈ విధంగా వా గసుడు వంళరతణకొబకు ముగ్గురు కుమారులను కన్నాడు అని సూతుడు గెనకాదిషునులకు వ్యాసుని వృత్తాంతం

శ్రీ "దేఏ భాగవతం ద్వితీయ స్యాంధం బుషులు సూతునకు ఇలా అన్నారు. “మహర్షీ! మీరు చెప్పింది. ఆక్బత్య కరంగా అస్పష్టంగా వుండి. తాపసులమైన మా కందరికి ఇక్కడ ఒక సందేహం కలిగింది. వ్యాసమహర్షి తల్చి సత్యవతి శంతనుని వివాహమాడింది అన్నారు- అయితే అంతకుముందే ఆమెకు వ్యాసుడు. ఎలా పృట్టాడు! కనుక సత్యపతి యథార్థచర్మితను వ్యాసుసి జన్మవృత్తాంకాన్ని పూకు సపి స్తరంగా చెప్పండి."

ఆనగా సూతుడు ఏ దేవి వాగ్భవపేజాన్ని ఏ వ్యాజంతోనై నా ఉచ్చరించి .నంతమా[త్రాన వాంపితార్థసిద్ది కలుగుతుందో ఉ పరాళ కిని సంక్మరించి ఈ విధంగా చేస్పడం మొదలుపెట్టాడు, ॥

ఉ పరిచరుడనేరాజు చేదిదేశాన్ని హెలిస్తున్నాడు. అతడు సత్యసంధుడు- తపళ్శాలి. పరమ ధార్మికుడు. అతని తపస్సుకు మెచ్చి ఇం్మదుడతనికి స్ఫటిక శిలమయమైన దిస్యవిమానం ఒకటి ఇచ్చాడు. ఆతడు నిరంతరం ఆ ఏవమాన మెక్కి ఉపరిస్టుడై ఉండడంచేత అతనికి ఉపరిచరవసువనే శేరు వచ్చింది.

అతనీ భార్య గిరిక. ఆమె యందతనికి అయిదుగురు కొడుకులు పుట్టారు. వారందజు మహావిరులు, అమితొజసులు. ఉపరిచరవసువ్స వారిని వేక్వేజు దేశాలకు అధిపతులుగాజేసి. తాను నిజాంగన గిరికతోకూడి సుఖంగా ఉన్నాడు,

ఒకనాడు గిరిక బుతుస్నాతయై భర్రను కలియాలసి కుకూహలపడది. బడే రపాన తంర్టు అరణ్య కి ఛార్దకర జ న్‌మి త్తం మృగాంనువేటాడితమ్మని

0 + ఇ బుతుషుకి నకోస నాస్య ణ్‌ మగమరు అడపికి వెళ పు ఎరడు వాలి ంటుంచ. తర్మడి న్‌నీ చింతన పితృవాకంపేలనమే మతం. రెంటల్‌ ఏది క వరో శక నన హరన ఎఖ్యమని భావించ అతడు మనస్సులో గీిషముానాచేస్తూ చేడికు వెళ్ళాడు,

వల్‌ అరణ్యానికి వెళ్ళెను ఆ రాజర్షి అసాధారణరూపసంపన్నయగు .కార్యెను పదేపదే మనోపిఖలో స్మరిసూపుండడందేత కామో క్తుడయ్యాదు- వెంటచె-ఆతనివి 'రతస్స్పృలినం జరిగింది, అప్పుడతడిలా జనుకున్నాడు... “క పరం

అయినంపూడి గురునాథరావు క్‌! వ్యర్థంకాకూడదు. గిరిక యిప్పుడు బుతుమతియై వుందికదా! అమోఘమైన ఈ రేతను ను ఆమెకు ఎలాగ్రై నా అందించాలని నిశ్చయించుకొని దాని [్‌ అభిమచ్శితించి ఒక మజాను దొన్నెలో నికి ప్తంచేశాడు. ఆ (వక్కనేవున్న ఒక డేగనుచూచి “పక్షీర్యదా! ఈ పతపుహాన్ని తీసుకొని నీవు మా యింటికివెళ్ళి నా. భార్య గిరికకు ఇవ్వాలి. ఆమెకిప్పుడు ముతుసమయం. నాక్షీన్యూతం [పియంచేసిపెట్టు అని పలికి ఆ దొన్నెను డేగకు ఇచ్చాడు.

డేగ ఆ దొన్నెను నోటకజచుకొని ఆకాళమార్గానికి ఎగిరివెళ్ళతూ ఉండగా దాన్ని దుతో డేగ చూచింది. ఆ దొన్నెలో మాంసఖండం | ఉందని (భమపడి అదికూడా పైకెగిరి దానివెంటపడ్డది. నభోవీథిలో ఆ రెండు డేగలు కొంతతడవు పోరాడాయి. ఆ పోరాటంలో ఆ ప్మతపుటంలోని, రేతస్సు జారి యమునా జలంలో పడ్డది, ః "

ఆ వీర్నాన్ని కాష్యగ స్తయై యమునానదిలో మత్స్యాంగనా రూపంలో పడివున్న ఒక అప్పర [మింగింది అనగా బుమలు ఆశ్చర్యపడి “ఆ అప్పర యెవరు? ఆమె శాపకారణమేమిటి? అనంతరం యేం జరిగింది? అని అడుగగా సూతుడిలా చెప్పాడు. -

*జకనాడొక (దాహ్మణుడు యమునలో స్నానంచేసి సంధ్యావందనం చేసుకుంటున్నాడు. అదిక అనే అప్సర అక్కడకు జలకేళికి వచ్చింది. అది నీటిలో మునిగి తిరుగుతూ ఆ [| బాహ్మబుని కాళ్ళకు అడ్డంపడింది. (పాణాయామ తత్పరుడైై న ఆ విపుడు కామచారిణియైన ఆ అప్సరను చూచి కోపంతో “ఓసీ! నీవు నాకు ధ్యానభంగం కల్పించావు కనుక నీవిక్కడ మత్సాంగనవై పుండు మని శపించాడు. అంతట ఆ అప్పర విస్కితల్రై దీనంగా. ఆ వ్యిపుని శరణువేడింది. వ్మపుదు కనికరింం “ఓసీ! దుంఖంచకు. కోపంతో నేనిచ్చిన శాపందలన నీవు మత్సయోనివై మానుషాక్న్మఠియందున్న ఇరుపురు జెడ్డంను కందాప్తు, అపుము సీకు భాపమోవ్యం కలునళుంది' అనిన వెంటనే ఆ అప్పర ముత్స్యరూపం థ 9వ థరించెంచి.' +" య? " పచిషు సాలు నిరూయి. ఇంతో ఒవనాడు జాంచె యొకు పంచసరగా . ఆ మత్స్యాంయగన ఆ వలతో పడ్డది. ఆతడా పెనువేప ఉచరాష్యా ననదుందే. ముడ్డులు మూటకడుకూ. ఎంతో చునో హరాన్యసోలా క్కు న్న ఉపరిచరవసువునకు నషర్చెంబాడు. రాజక్య్టో ఊరీ హ్‌ ర. తాను స్వీకరెంచ జాంకను ఆ పల్టివానకి ఇచ [మ్మే నలి ద్య స్త్‌ | స వీ న 654 లో గ న! ప తసి

ర్‌ల్లీ 6 డెపీ భానిపతం ఉపరిచర వసువు ఆ భాలునకు మత్చ్యుడని పెరు పెట్టాదు. అతడున్నూూ తండి యంతటి పరా[కమ వంతుడై విఖ్యాతికన్నారు. ఆ బాలిక దాశపరి యింట కాళిక, మత్మ్యోదరి, ముత్స్యగంధియసు. గామ్యతయంతో.. పెరిగి పెద్ద దయింది. ఆ పిల్చలను కన్న వెంటనే మత్స్యాంగస మృతి చెండి ప ము క్త్రయై | 1 తా (| వ్‌ దివ్య రూపం థకించి స్వనివాసానికి వెళ్ళిపోయింది. . వ్యాసోత్వ ౨ ల వ లారా పరుడై. పరాశరమహర్ని ఒళనాడు యమునానది దగరకు వచా తెప్ప ఆ జె ళ్‌ అతదీప వ్‌ ద నదిని దాటించడానకి ఆ మహర్షి పళ్రైవానిన. పిలిహటు. చెసునా జు ఖో త ష్‌ మహానపావుడ గ, వన గతురు మత్స్యగంధిని పిలిచి “ఓసీ! అన్నాడు... * లలస్వని తప్పమిద సదిని దాటించి ఆవలి గటున దింపిరో ఆలాగనని మత్చ్యగంధి ల్యమవర్యా ఎ | (లో ఎహాకని తెపళో ట్రూత్ర నటి ల ఒ( గట్టు వైపుకు నడిపించడం మైలు వేపెటించై ర్నాండబెట్టి దాన్ని ఆవలి అప్పును నడుపుకుపోళ్తూ కంగా చక. “ఎ చముగా జలంలో తొికిసలాడుతోన్న ఆమెను చూ ఎ.వయోగంచేర పరాశరుడు ఎహొవనం ఆంతట మత్స గ్‌ ల $/10ధి చిరునవుగ నవ్తంత ॥ న పని ర్సీ క్పోలాన్సిక్తి గాని (శతానికిగొన్స లా ష్‌లా అన్నది. “మహాభాగా! మరు మహాన్నభావ్యడై న హాష్ట ప్రహామ్మన్సి బ్ర ొని సద్భళ మైనరికాద్దు. మిరిలా చెయ్యడం ఉచితంకాదీ. లోకంలో ౬ ాయాడుల్సు, మన్మధ పిడితులె ఇళ ఉని ఇ జ ము (వాహ్మణత్వం మశీ దుర్దభం. అన్ని విధాల ఉ తకు ఉన్మ చుర్గభం, అండ్రులో బైన నన్నుచూచి ఈ ఆనార్య భావర ఎలా కలిన్నదు లన్‌ మీకు మీనగంది నా శరీరంతో వ్య్య 0౬2 ఏ నాక చ ॥ తురులె నా దగ్గరకు ఎలా వదాకు? మిధ ,ర(గహణం చేశార్న? కామా ఆని పలికి శ్రనల్రో బి ధర్మాన్ని సీర పాటించక, దతం? కపోతే న్లా చేశ్రిని ప నం ఈయన బుడి మందగి వికలడె పట్టుక్రుంట్రాడ్లా? ఈయన 1 నను రిచినట్టుంది. మైనట్టుంది, దీనిక్రి [పతీకారం చెయ ను మన్మధ బొణావహతమై చింతించి ఆ షహర్షిని చప వళ [దానికి ఎవనికి కరీ బాలా ఆ పెర్పహైను'. అనగాన్నా్యు నద దాస! కొంచెం ఓపిక పటండ్తి ల జ మి పషతపు. టే ము చేరని ఏడిపైటి టా ఆ జెవలిగట్టుకు సష్ట పట్టుకున్నా ధ్ర పట్ట అపం యొర్దుక్త కేరగానే భాగాసనా కర్ర న చోటు ఆ స్కై యనిరో బ్య ౧ంరాన మరెలా జ్య నాపనర గనా అన్నది. 'మహో ః' స్‌ో కూ మ ఏలుగొనా శ్రి (శ ర లా నారా ఆలియకుంద

అయినంపూడి గురునాథరావు . క్‌ి పంది. నమాన వయోమాపాలుగల. వారి సంగపం నుందాయకం, కాఎ మన నన్ను కామించడం అశంగతం!' అనగానే తన తపోబలంచేతక ఆమెను యోజన నింధిగా అసమాన లావణ్యవతిగా " మార్చాడు. మృగమచ పరిమళాలను నలు వై పులా వెదజల్లువూ మనోహరాకారంలో ఉన్న ఆమె దశిఐ హస్తాన్ని మదన పేదితుడై న ఆ ముని చళ్ళీ (గ్రహించాడు. . అప్పడు సత్యవతి కంపిత న్వరంతో 'మున్మి శేషా! తోఠం అంకా నాకు (ప్రీతికరంకాదు. చీకటి పడేదాకా ఆగండి. రత్మక్రీడకు మానవులకుద్దిష్త సమయం ర్యాతివెళ, దివానంగం మహి దోషం. దురాసదమైన తోకనిందకు పాల్పడవలసి వస్తుంది అని (బతిమాలింది. - ఆమె అనిన మాటలు యుక్తంగానే వున్నాయని భావించి పరాశరుడు తన తపోమహిదుచేత మంచును సృష్టించాడు. నదీ తీర (ప్రదేశమంతా మంచు (కమ్మి వేసింది. చీకట్టు ముసిరినట్టయింది. ఆమె. అప్పుడా మునితో మృదువుగా అనునయ పూర్వకంగా ఇలా అన్నది. “దిిజో త్తమా! నేను కన్యను. మిరు నాతో (క్రీడించి మీ దారిన మీరు వెళ్ళిపోతారు. మి ఏర్యం అమోఘం, నేను గర్భవతినై తె నా గతి యేం కావాలి? నా తల్లి ద్య్యడులకు నేనెమని చెప్పను? ఏం చెయ్యను? చెప్పండి అని వెడగా ముని అన్నాడు. “కాంతా! నీవు ఇప్పుడు నాతో రమించినా నీ కన్యాత్వానికి ఏమీ భంగం రాదు. అశీగొక ఇంకా నీకేం వరాలు కావాలో అడుగు, ఇసాను అనగా నత్యవతి సంతోషించి ఈ ఉదంతం తన తలిదండులకు వ్‌ మ్మాతమూ తెలియకుండా వుండాలనీ, తన కన్యావతానికి ఎన్నడూ భంగం వాటిళ్చ కుండా పుండాలనీ, తనకు ఆ మహర్షి లాంటి మహా వీర్యవంకుడై న కొడుకు పుట్టాలన్‌, తన యౌవనం, పరిమళం నవనవంగా వుండాలని పరాశరమహర్షిని కోరింది. పరాళశరమహర్షి అన్నాడు “సుందరీ! విను. నీకు జనించే ప్యుతుడు విష్ణ్ట్రంళనంభపుడై మహాఖ్యాతి చెందగలడు. ఏదో దైవికదుయిన కారణంచేత నిన్ను చూడగానే నీ యందు. నాకు కొమ థావం కలిగింది. ఇటీ వరకు నేనెంచ రినో అప్పరసలను చూచాను. కొని నా మనన్సు వికలం ఎన్నడూ కాలేదు, దైవ యోగంచేత కాకపోతే దుర్గంధవైన నిన్ను నేను మోహించడమేమిటి? దై వం దురత్మికమం కదా! నీకు పుటే కొడుకు పురాణక ర్త అవుకాడు, వేద విథాగం చేసి ముల్లోకాల్లో మహా యళస్సు గడిస్తాడు." (| అని పలికి తనకు వళంగతయైన సత్యవతితో యశేచ్చగా రమించి యమునానదీ = తోయాల్లో స్నాతుడ్రై శుచియై తన దారిన తాను వెళ్ళాడు. సత్యవతి సద్యోగర్భం ధకించి కాల్యకమాన, యమునాద్వీపంల్‌ ఆపర మన్మధుడులాంటి కుమారుని కన్నది. అతడే వ్యాసభగవానుడు. పుట్టి పుట్టగానే

థ్రీ దేవీ భాగవతం రీ 1 5 తన తల్పితో అన్నాడు. “తల్లీ! బసు ప దు సిష్రన్నూ యలే్పగా వె. నీవు ఎంటా వ అమర జనించరేంచేత ఆయనకు . ద్వైపాయనుడనే పైరు "వచ్చింది... వష్ట్యంశ యోగం వలన అయన మహాళ క్రి ంకుడై అన్ని న్‌ సే స్నానంచేసి అద్భుతమైన తపస్సు చేశాడు. కలియుగాగమం సీ ో శ్పుట్టుకొని 'వేద విభాగం ' లేకాడు, వేద వి స్తరణం చయడం వలన ఆ డు వ్యాసుడనే నామం వచ్చింది. అనంతరం ఆయేన అషహ్హైదళ పురాదాలు రచించాడు. భారతం (వాకాడు. అవన్నీ తన కుమారునితోప్వు తన శిష్యులైన వైళంపా నాదులకు కూడా చోధించాడు,! - తని పలికి సూశుడింకా ఇలా అన్నాడు, 'మహర్షులారా! మీకు సత్యవతీ వృత్తాంతమూ వ్యాసుని జననగాథ సౌకల్యంగా చెప్పాను, ఇందులో మిరు సంళ యుంపదగినదేదీలేద్ర, మహాత్ముల చర్మిళలీ గుణాలనే (గహించాలికాని దోషాలను పాటించరాడు. దైవికమైన ఇలాంటి +కారణం వుండబళ్లే సత్యవతి మత్స్యొ 'దరంలో -జన్మించింది, పరాళరమహర్షితోనూ, అనంతరం శింతననితొ బీ "అమెకు సంయోగం కలిగింది. తేకపోతే చుహర్షి మనస్సు కామాకులం ఎందుక పు తుంది? ధర్మజ్ఞుడైన ఆయన అనార్యజుష్టమైన కార్యానికి ఎందుకు తలొగ్గుతాడు? సకారణమూ, పరమాద్భుతమూ ఆయిన శ్ర వ్యాస జనన గాథన్సు విన్నవారికి “షహాప విమోచనం కలుగుతుంది. " అని పలికిన స్తూశ్రుని జూచి బుషులన్నార్వు, “అనఘా! నత ఫివతి జననో 'దంతమూూ, వ్యాసుని జననగాథా, సవిస్రరంగా చెప్పారు. ఆయినా మమ్మల్ని ఇంకో సందేహం వేధిస్తోంది. దాన్ని మీరు నివారించాలి. సత్యపతి వ్యాసుని త్ణి అసి వచించారు. ఆమె ధర్మవిడుడై న శంతన మహారాజున్స లా చేబట్టింది? "పురు వంశోదృవుడై న ఆ చ్మకవ ర్రి కులహీనయైన నిషాదప్పు త్రిన్ని ఎలా వరిం చాడు? శంతనుని (వథమ భార్య యెవ్వతె? భీష్ముడు వన్వంళ సంఘాతుదెల్రా అయ్యాడు? శంతనునకు తాను చస్టసుకుడయ్యండిన్నీ ఖేష్మడు తాన్స రాజ్యభారం సహించకృండ్తా సత్యవతీసూన్సలూ, తనకు క్రస్వస్సలు అమున చ్మితాంగద చిన్మితపీర్యులక్రు ఎంకుకు పట్టం కట్టాడు? సంత్రాన విహీనంగా ఆ యిదరూ 'స్వర్గతి చెండిన తర్వాతనై నా సత్యవత్రి భీష్మునక్సు రాజ్యం యివ్వకుండా ద కోడర్యడయండు గో కలను జనింప చేయడాన్తక్ర హేతువేమిటి? మహావీరుడైన భీమ్ముడెందుకు వివాహమాడ్రలేద్ర? వ్యాసుడు (కాత్మ

అయినంపూడి గురునాథరావు శ్‌క్‌ వధువులందు సంతానోత్పత్తికి నుద్యమించడం ఆధర్మంకాదా? వేడ విభాగకర్తా, పురాణ [పణేకా ఆమిన కృష్ణదై పాయనుశు పరదారలలో, అందునా నహోే దరుల భార్యలతో ఎలా సంగమం చేరాడు? జుగుప్పాకరమైన 'యీ పని వేద సమ్మతంగాని శిష్టాచారంగాని ఎలా కాగలదు? మీకు వ్యానుని. శిష్యులు, మహా మేధావులు. మాకు సందేహ నివృత్తి చెయ్యండి. మేమంవరం వినాలని కుళూ హల పడుకున్నాం." ః అనగా సూతుడిలా చెప్పడం ' మొదలు పెట్టాడు. “ఇవ్వాకు వంళజుడైన

మహాభిషుడనే రాజొకడున్నాడు. అతడు సత్యవాది, ధర్మశీలుడు, మహాచ్మకవ ర్తి. అతడు వేయి అశ్వమేధయాగాలు, నూరు వాజపేయాలు చేస్తి ఇందుని మెప్పీంల్సి స్వర్జోకంలో నివిస్తున్నాడు. ఒకనాడతడు [బహ్మ సదనానికి వెళ్ళాడు. అదే సమయంలో (పజాపతిని సేవించడానికి సురలందరూ ఆక గ్రైత్‌కు నచ్చారు. గంగాభవానికూడా విరించిని సేవించడానికి వచ్చి అక్కడ జఇకచోట "నిలబడీ వుంది. ఇంతలో గాలి రయ్యిమని వీచగా ఆమె వస్త్రం తొలగి యెగిరిప్తోయింది. దేవతలందలు తలలు వాల్చి ఆమె వంక చూడకుండా ఉండిపోయారు. కాని మహాభిమడు మాతం జంహకొంకూ లేకుండా వివస్త్ర ఆమిన గంగను 'చూచాడు. ఆ నృపేం్యదుడు తనపై మరులుగొన్నా డని ఆమె (గహించింది. 'కామమోహి తుడ్లై సిగ్గువిడిచి అలా వున్న వానిని చూచి (హ్మ్‌ కోపావిష్టుడె “రాజా! నీవు భూలోకంలో జన్మించి కొంతకాలానికి పుణ్య _పరిహాకం వలన తిరిగి స్వర్గానికి రాగలవు" అని శపించాడు. గంగనుకూడా అదే విధంగా శపించాడు. ॥

ఆ యిద్దరూ వెంటనే (బహ్మలోకం విడివి వెళ్ళారు. 'మహాభిషుడు భూలోకంలో ఏ రాజ వంశంలో జన్మించడమా అని చింతించి పురువంశజుడై న (పతీపుని తన తర్మడిగా భావించాడు. _ ల

అదే సమయంలో పృధువు మొదలైన అష్టవసువులు పత్నీ. సమేతులై విహరిస్తూ వశష్టాశమానికి వచ్చారు. వారిలో ద్యార్నామకుడై న వసువు .థార్య నందినీధేనువును చూచి 'ఈ గోవు ఎవరిదని భర్తను అడిగింది... అతడిలా అన్నాడు. “సుందరీ! ఇది వశిస్టమహార్షి గోవు. దీని పాలు (తావిన స్రీకి గాని పుకషినకుగాని జరామరణ వ్యాధులు సంభవించవు. నిత్య యౌవనంతో కళకళ లాడుతూ -వుంటారు.* ల

స్త పతి మాటలు విని ఆమె యిలా అన్నది. 'ళూ లోకంలో ఊశీనర జాడులు తప్పవు. కనుక ఆమె కోసం మ్‌రు' పయస్వి న గ నందినిని తీసుకోనిరండి. డాని పాలు (తావి ఆమె జకారోగ్‌ వివర్షితయై నుఖం వుంటుంది.

ం గవతం క థ్రీ దేవీ భా అనగా అమె మాటలు విని ఆతడు ఇతర పసువలకోగూడి ఆ ధేనువును ఆపహరించాడు. పశిస్టుడు అరణ్యం నుండి 'కందమూల ఫలాలు తీసుకొని ఆ మానికి తిరిగివచ్చి. చూడగా నందిని కనబడలేదు. పర్వత కందరాల్లోనూ అరణ్యా ల్లోనూ వెదికించాడు. ఎక్కడా దొరకలేదు. తుదకు ఆతడు | కోధాన్వితుడై యౌగబలంతో వసువులు దాన్ని అపహరించిసట్టు తెలుసుకొని తన ధేనువును దొంగిలించిన వారందరిని మ ర్య లోకంలో పుట్టండని శపించాడు, ఎ... ఆ కాపోదంతం తెలుసుకొని వసువులు శొకభారంతో వశిష్ట మహర్షి దగ్గ రకు వచ్చి (పాంజలులైై శాపమోక్షం అన్ముగహించండని వేడుకొన్నారు, మహర్షి కరుణించి “యేటేటా .ఓక్కొక్కనికి శాప విముక్తి కలుగుతుంది. కొని నా ఖేన్స వును అపహరించిన పాపాత్ముడు మ్మాతం చిరకాలం మానవ దేహంతో ఉంటాడు అనగా విని వసువులు తిరిగి వెళ్ళిపోతూ దారిలో విధి శాష్మపభావంచేత దీనాననయై భూలోకానికి .పయనమై పోతూన్న గంగను చూచి తమ కాప (ప్రకారం తెలిపీ యిలా అన్నారు, , “తల్రీ! మేమందరం నీ గర్భాన జన్మిసాం. నీవు మూనుషివై శంతన మహా .పడవెయ్యి. ఆలా మాకు కాపమోత్షం లభిస్తుండి' అని స్వర్గలోకానికి వెళ్ళారు. గంగ అండుకంగీకరించి తనదారిన తాను వెళ్ళిపోయింది.

-.._ ఒకనాడు [పతీప చ్యకవర్తి గంగా తీరాన సూర్యుని ఉపాసిస్తూ పుండగా గంగాతోయం నుండి మనసా సౌందర్యవతి యగునొక ఎల ఉప్వని చెలువడి తటాలున వచ్చి ఆ నరేర్మదుని కుడి తొడపై కూర్చున్నది, అలా హఠాత్తుగా అంక స్థితకయైన ఆ కాంతను చూచి రాజు “సివెవ్వతపు?' ఎందుకోసం నీవు నా అంకం అధిస్థించావు అనగా ఆమె “రాజా! నేను నిన్ను వరించాను. నీవ నన్ను భార్యగా స్వీకరించు" అనీ డినంగా అర్రెంచింది. ల

కథ

అంతట (పతీపుడిలా అన్నాడు” “ఓ వరపర్డి నీ! నేను పర క్ష్రీని కాంక్షం

చను. పు్యతులకు వారి భార కలకు మ్మాతమే దక్షిణాంకంలో రూర్చుండే అధికారం వుంటుంది, నొకు కొడక జన్మిస్తే సీవు ఆతనికి కార్యవికా, నీ ప్తఖ్య యోగంచేత నాకు తప్పక కుషార్యడ్తు జన్మిస్తాడు" అనగా ఆమె వెళ్ళిపోయింది. రాజు కూడా ఆమెనే స్మరిస్తూ నిజమందిరానికి వెళ్ళిపోయాడ్తు, ॥ నుడు. క్ర్రరకారానికి అతన్ని కడుపున నృహాభిషృకు జన్మించాడు, ఆతడే భంత స (వ్ర యౌవనుడు క్రాగా [పతీపుడు వాన, పసాన్సికి పోదలచి

సుతునకు గంగా తీరాన ఆంతక్తు ముందు జరిగిన వ ల్‌ వాతి.

అన్నాడు. “కుమారా! వృతాంతం తెలిపి యిలా షె రా! వనంలో నీకాధాల త్రవసించి నిను కామి స్తే కాదనకుండా ఆమ్పెన్స ధర్మపత్ని గా స్వీకరించు" అని ఆచ్రేళ్లో త (1 క్క ం చి వనాభిమ్షలన్షీ గ్‌ పోయాడు లి. దెశంచ్లి ఆతనికి రానా న్ని అప్పగించి న. - అక్కడ కొంత గాలం తపన్ఫులీని పరాంచికను

అయినంపూడి గురునాథరావు న్‌? సేవించాడు. తుదకు స్వీయ తేజంతో వహ క్యాగం చేసి న్వర్గతుడయ్యాదు. మహా తేజక్శాలిలైన శంతనుడు చతుస్సమ్ముద పర్యంతమైన భూషండలాన్ని ధక్మ చండంతో పరిపాలిస్తూ గొప్ప కీర్తిని గడించాడు రు గాంగేయుని గాథ (పతీపుడు స్వర్గతినందిన కొన్నాళ్ళకు శంతనుడు మృగయాశీలుడై. (కూరమృగాలను వధిస్తూ గంగా తీరగత మహారణ్యంలో విహరిస్తూండగా మహా 'సౌందర్యవతియైన ఒక మృగాక్నిని చూచాడు. ఆమె సాషుత్తూ లవ్ష్మీదేవిలాగా వుంది. తన తర్మడి చెప్పిన జవ్వని ఆమెయే అయ్యుంటుందని భావించాడు. ఆమెను చూబీ చూడగానే అతనికి శరిరం పులకించింది. ఆమె వదనాంబుజ సుధా రసాన్ని ఎంత (గోలినా ఆతనికి తనివి తీరడంలేదు. అతని మనస్సు "ఆమె యందు ఇస్టే నిమగ్నమైంది. క ఇతడే మహాఫ్‌షడని ఆమె (గహించి మందస్మితం చేస్తూ అతని యెదుట నిలబడ్డది. ఆ అసితేక్షణను చూచి రాజు మదనజ్వర 'పీడితుడై మృదుమధుర వాక్కులతో “జవ్వనీ!' సీవెవ్వరిదానవు? మానవాంగనవా? దేవకాంతవా! యక్ష వనితవా? లేక నాగకన్యవా? ఎవళెవై తేనేమి? నేను నిన్ను ధర్మపత్నిగా స్వీక రస్తాను. నీవు సహర్షంగా అంగీకరిస్తావని భావిస్తాను అన్నాడు. " ఆమె గంగయని అతనికి తెలియదు. కాని ఆమె న్యూతం అతడు శాప్‌ వళంచేత మానుషజన్మ యె త్తిన మహాభిషుడని (గహించింది. పూర్వ పేమ సమా యోగంవల్స అతని మాటలు విని ఆమె అతనికిలా అన్నది. “రాజేందా! (పతీప తనూజుడవైన నిన్ను నేను ఎరుగుదును, నీవంటి మనోహరాకారుని భర్తగా ఏ యవతి కాంక్షంపేదు? నా కట్టుబాట్టకు నీ వంగీకరి స్తేనే నేను నిన్ను వరిస్తాను. శుభంకాని, అపభంకాని నేనేమి చేసినా నీవు నన్ను. నికోధించరాదు. నన్ను పల్చె త్తి ఏమీ అనరాడు. ఏనాడు నీవీ సమయాన్ని ఉల్లంఘిసావో ఆనాడే నిన్ను విడిచి వెళ్ళిపోతాను.” అండుకతడు సమ్మతించాడు. ంం వసువుల [ప్రార్థనను తన మనస్సులో స్మరించుకొనిన్న మహాతథిషునకు తనపై గల అనురాగాన్నీ దృష్టిలో నుంచుకొనిన్నీ ఆమె ఆతనిని పతిగా అంగీక రించింది. మానుషరూపం దాల్చిన ఆమె ఆ నరనాథునితో ఆయన అంతిప్పరికి వెళ్ళింది, అక్కడ ఇద్దరూ భోగార్జవంలో మునిగి. తేలుళూ ఆనందంగా . కొలరి గడుపుతున్నారు. అలా ఎన్ని సంవత్సరాలు దొర్చి పోయాయోకూడా ఆ రాడేర్మదు డెరుగడు. రాజసొధాల్లోనూ ఉపవనాల్లోనూ వారిద్దరూ. ళచీ శత్మకతుపుల్హాగా లక్ష్మీ నారాయణుల్లాగొ అనో$న్యానురాగంతో మన్మధ్యకీడలో మునిగియుండగా ఆమె గర్భం ధరించింది. |

568 ఫ్రీ దేవీ భాగవతం , కాల్యకమంలో వసువును ప్యుతునిగా పొంది వానంగంగలో విసి5వేసింది. అలాగే ఏటా ఒక్కొక్క వసువును కని ఏటిలో వినరివెయ్యటం మొదలు పెట్టింది, ఏడుగురు బిడ్డలు ఆలా నిహతులయ్యారు. అప్పుడు రాజు అలోచించదం మొడలుమెళ్టూదు... “ఇప్పుడు నేనేం చెయ్యాలి? నా వంశం ఎలా నిలుస్తుంది! ఈ పాపిస్టురాలు ఇప్పటికి ఏడుగవిని పొట్టబెట్టుకుంది. ఇప్పుడు మళ్ళీ గర్బం ధరించింది. ఈ అష్టమ సంకానాన్ని కూడా నిస్సందేహంగా ఈమె గంగపాలు చేస్తుంది. ఇప్పుడేమైనాసరే నేను నా వంశాంకు రాన్ని కాపాడుకోవాలి” అని చింతిస్తూవుండగా ఆమె కడుపున అష్టమ చసువు జన్మించాడు. భార్యా పేరితుడై నందినీ ధేనువును అపహరించిన వసువతడు. . అతడు జనించగానే శంతనుడు గంగ కాళ్ళపై బడి “దేవీ! దాసోస్మి, నిన్ను (పార్థిస్తున్నాను, నాకు ప్యుతభిక్ష పెట్టు. ఈ ఒక్కని (పాణం. నిలుపు, ఇస్పటికి ఏడుగురు ఏట కలిశారు. ఈ యెనిమిదవ కాన్పునైనా రక్షించ. నీ వింకేమైనా కోరు. ఇస్తాను. ఇప్పుడు నీవు పంశాన్ని రక్షించాలి. ప్యుతుడు లేని వానికి గతులు లేవని వేదవిదులంటారు. (పాంజలించి నిన్ను అర్థిస్తున్నాను. వీనిని వదిలెయిగి అని అనునయపూర్వకంగా ఎంళఠ వేడినా ఆమె లెక్కచెయ్యకుండా వానిని కూడా గంగలో పడవేయడానికి ఉడ్యు క్తురాలై బయలుదేరింది. "రాజు క్రోపం పట్టలేకపోయాదు.. కను ల్మెరటేసి ఆమెతో అన్నాడు! “ాపిష్టిదానా! నీవు వున్నా సరే. వెళ్ళిపోయినా సరే. నేను మ్యాతం ఈ వాలుని విడువను, నీవు నా వంకాన్ని అంతం చెయ్యడానికి వచ్చినట్టున్నావి అని దృఢంగా మాట్లాడేసరికి ఆమె. ఆ బాలుని తిసుకొనివెష్టతూ కోపంతో ఇలా అన్నది. “రాజా! నేనీ బాలుని తీనుకొనివె్ళి "పెంచునాను. సనమయభంగం జరిగించి కనుక నేను ఇక్కడ ఇక వుందను, ఒకానొక దేవకారార్థం వచ్చిన గంగనుగా నన్ను తెలిసికో, _వశిష్టమహర్షిచేత శప్తులై న అష్టవసువులూ, శప్తనై మానుషయోనిగా మ ర్యలోకానికి వస్తున్న నన్ను జూచి నా కడుపున పుట్టడానికి నిశ్చయించుకుని నన్నర్థించారు. నేను మాటయిచ్చి నీకు పత్నినయ్యాను. డేవ కార్యార్థమే నేనిలా జన్మించాను. ఏడుగురు వసువులకు ఇప్పటికి శాపవిమోచనం కలిగింది. ఇతడు నీ ప్కుతుడుగా చిరకాలం వుంటాడు. గాంగేయడై న యితన్ని వసువుగా భావించి నీవు నన్ను ఎక్కడ వరించానో అక్కడకు వచ్చి స్వయంగా తీసికొని వెళ్ళు. నేనిప్పుడితనిని నాతో అక్కడకు తీసికొని వెళ్తున్నాను. ఇతనికి యౌవనం పా ప్రించిన తర్వాత వీనిని నిచేతులో పెడతాను. తల్చిలేని బిడ్డ జీవించడు, క్ట్‌నా సుఖంగా వుండడు. అని చెప్పి ఆ" వాలుని తీసికొని ఆమె ఆంతర్జ్మి త అయింది. ్ష

అయినంపూడి గురునాథరావు ర5్‌9

భార్యాప పాకి ్రాకానకవముసాడు-అనాగే శుఃబవారంతో రాజ్యపాలనం సాగిస్తున్నాడా:' బయలుదేరి కంటబడిన భీకర మృగాలను తన్‌ సొితా వాతాతామావాకుని వమ్షక్తూళ్లా నది తీరభూమికి వెళ్ళాడు. అల్బజలంతో శుష్క ంచినట్టున్న గంగను చూడి అతడు విస్మితుడయ్యాడు. ఆ నదీతటసీమలో ఆల్లైతాడును ఆకర్ణాంతం లాగి బాణాలు విడుస్తూ ధనుర్విద్యాకే?లో నిమగ్నుడై న ఒక బాలకుని చూచి అతడు ఆళ ఏర్యపడ్డాడు.

ఆతిమానుషమైన అతని హ స్తలాఘవానికి ముగ్ధుడై ఈ వీరకికోరం ఎవరి వాడై వుంటాడా! అని అనుకుంటాడు, తన కొడుకేమో అని శంకిసాడు. " మళీ కాదనుకుంటాడు. సందేహ నివృ త్తి చేసుకుందామని అతన్నే, “టయీ బాద్‌ పీరుడా! నీ తల్లిదండు లెవ్వ'రని (పళ్నిస్తాడు. కాని ఆతడేమీ సమాధానం చెప్ప కుండా అంతర్జి తుడాతాడు. శ

అపుడు రాజు చింతాకులుడై ఏమీ తోచక గంగను స్తుతించాడు, ఆమె [పత్యక్షమయ్యేసరికి రాజు ఆనందభరితుడై “గంగా! అసమానమైన ధనుకర్షద్యా చాతుర్యమూ; మన్మధుని ఢిక్కారించె అద్వితీయమైన సౌందర్యరేథా కలిగిన బాలకుని ఇక్కడ చూచాను. నే నాతని వృతాంతం అడిగేసరికి అతడు అంత ర్హితు డయ్యాడు. వానిని నాకు చూపించు అన్నాడు.

గంగ మందస్మితం చేస్తూ. “రాజా! అతడే నీ కొడుకు. గాంగేయడు, దక్షెతుడై న అష్టమ వసువు. అతడు నీ వంకానికి వన్నె తెస్తాడు. వశిష్ట్య్మాళ మంలో వుండి సకల వేదాలూ అభ్యసించాడు. ధనుర్విద్యాపారంగతుడయ్యాడు. సకల విద్యా [ప్రాగల్బ్యంగల పరశురాముని కూడా శ్మశూషించి అంతటి వాడని పేరు గాంచాడు. ఇతనిని తీసికొని వెళ్ళు అని శంతనునకు ఆ క్మురవానిని అప్పగించి గంగ అంతర్జ్హితురాల్తై ంది.

శంతనుడు మహానందం చెంది కుమారుని కౌగలించుకొని శిరం మూర్కొబని తన రథంమీద కూర్చుందబెట్టుకొని నగరానికి వెళ్ళాడు. వెళ్ళగానే అతనికి గజారోహణోత్సవం గావించి దై వజ్ఞులు నిర్ణయించిన నొక శుభలగ్నాన అతనిని యౌవ రాజ్యానికి అభిషేకించాడు. =

ఆ విధంగా గాంగేయని యువరాజుగా నియమించి ధర్మాత్ముడైన శంతనుడు గంగా వియోగ దుఃఖాన్ని మరచిపోయాడు" అని పలికి సూతుడు, “మునులారా! మహాభిషుడు శప్తుడై మ _ర్య్యలోకంలో శంతనుడుగా జనించడం, గాంగేయుని జననం, గంగావతరణం, వసువుల చర్మిత విన్నారుకదా! ఈ మహా ఖ్యానాలను విన్నవారంతరూ పాప నిర్ము క్తులౌతారు. వారికి సద్గతులు కరతలా మలకాలౌతాయి* అనగా బుషులు వ్యాన జననియైన దాళప్యుతిని ధర్మిష్టుడగు శంతన్నుడెలా వివాహమాడాడో సవిస్తారంగా తెలపండని సూతుని అ్థెంచారు..

నత్యపతీ శంతనుల సంచాదం బుషుల కోర్కెనెరిగి సూతుడిలా చెప్పడం మొదలు పెట్టాడు మృగయా నిరతితో ళంతనుడొకనాడు అరణ్య భూములకు చెళ్ళి మృగాలను పటామురు, పోయిపోయి. యమునా తటగతవనం చేండు. అక గడ అతడె ఆమ్మ్భత పరిమళాన్ని ఆఘాణించాడు, అటువంటి సొగంధ్యాన్ని ఆతడింతవరకు ఎన్నడూ అనుభవించలేదు. ఆ సుగంధానిలం ఎక్కడనుండి వస్తూందో తెలిసికొండామని బయలుదేరాడు. అది మందార పరినుశమూకాదు. మృగమదమూకాదు. చంప కామోదమూకాదు. మాలతీ సౌరభమూ కాడు, మొగలి పూదావీకాదు. “అననుభూత పూర్వమైన సుగంధ వాయువు ఎక డనుండి వీసోందా' అని వ్ర గ్రా గా వ్మిభాంతుడై ఆ వన మండలం అంతా తిరుగుళూ ఆ యమునా నశీతీరాన మలి నాంబరందాల్చి, శృంగార విరహితగావున్నా ఎంతో మనోహరంగా ఉన్న ఒక్‌ జవరాలిని చూది విస్మితురై ఈమె భరిరం “నుండే ఈ నెత్తావి ఘమంఘుమలు వాాపిస్తున్నాయని నిశ్చికాత్ముడై ఆమె సౌందర్యానికీ, త్తావనానికీ. నుభ గాకృతిక్కీ ఆన్నింటినీమించి ఆ అద్భుత పరిమళానికీ ముగ్గుడె ఇలా అనుకున్నాడు, మె ఎవ్వత? ఎక్కడనుండి వచ్చింది? దేవ మానుష గంధర్వ నాగ కన్యలో ఎవరితెలయ్రైనా ఆయ్యుంటుందా? ఈమె కింతటి నొగంధ్యం ఎలా లబ మైంది? అని వితర్శిస్తూ కామనళంగతుడై యిలాఅన్నాడు. | క సుందరి! సివెవ్వరిదానవు? సీవెవరి పుతికవు? వివాహితవా? అవివాహి నన ఈ విజనారణ్యంలో ఒంటరిగా ఎందుకున్నట్లు? నిన్ను చూడగానే నావ నస కామని వళంగతమైనది. నాక నీచర్మితను సౌకల్యంగా చెప్ప” "అంతట ఆమె స్పస్పితత్సు ఎ ॥ వ / కన్యను, శ్ర క) వ్‌ ఇలా అన్నది. “రాజా! నేన్స నిషాద ప్యుతికస్తు, మానాయన ఇప్పుడే య్యిభిక్క (0 నిమితం పడన నడుపుతున్నాన్స గబ్బు యుంటిక్తివెళ్టాడ్చు! అనిపలికి వూన్తగణ్య ప్పండిపోట్పు ల. కామాతురుడైన ర్రా ముంది. పతిగా అంగీక. ర అన్నాడు, ధన; నర క నన్ను పతిగా అంగీకరించు. నీయావనర్‌ వరత కురు చ్మకవర్తి ని, వెళ్ళిపోర్వుంద్రి అనంతరం నేనెష్ళతన ఇ ఛారాదు. నాఫార్య నన్ను విడివి పేరణచే నే సన్న ఉిస్టోదు. విరరడను, శై (పెరణచే నేన్సు స్పీక్ష వశంగతుడనయా్న (స్‌ ను మన్మథ గౌనే నామనస్సు వివళమ్రైంద. నాకు నీ * భనాంగివై న నిన్ను చ్తూవ్చీ బ్యా అని అమృతం చిందేలాగ పకి బంతీయ ధర్మపత్తి వగుదుకుగ్గాజ్ర? ల లాగ పలికిన జ ఇ కలిరయగ్య ఆ దాళకన్య స్రాహస్సి్బి యమని మాటల్సువిన్సి సాత్వికభావ = ,పిఠ, ల్‌ అ 4 క్ర ( “పితృపరాద్రిన్సన్సు, ఆయన ఆంగీక్రర్రశి టి రాజేర్మదా! నేన్స అస్వతం రి ఇయమాశవద్చు.

అయినంపూడే గురుగాథరావు 61 నిన్ను మన్మథుడెలా వ్యథ పెడుతున్నాడో నన్నుకూడా అలాగే వాధిస్తున్నాడు, అయినా కులాబార పరంపరను పరిరవత్నెంచాలిగదా[

అని దాశకన్య అనగా పొరవుడు దాశరాజు ఇంటికి వెళ్ళాడు. చ్మకవంై వన యింటికి రావడం చూచి దాశరాజు వ్మిధాంతుడయ్యాడు. అంజలి బంధంతో ఎదరు వెళ్ళి “పభూ! దానోస్మి. మీ రాకచె నేను కృతార్జుడనయ్యాను. ష్స్‌ ఆగమనహేతువు శలపవ్వండ్‌' అని సవినయంగా అన్నాడు. | *దాశరాజా! నీవు నీకన్యను నాకి ఫ్రే ఆమెను నెను ధర్మపత్నిగా స్వీ | రినాను. నా మాట నిజరి అని శంతనుడనగా నిషాదపతి ఇలా అన్నాడు. “రాజా! ఆమను మీరువరి స్తే అరాగే ఇస్తాను. కన్యను అర్హు డైన యవరిచేతుల్లీ!నెనా యెప్పు డైనా పెట్టవలసినదే కదా! కాని నా ఒక విన్నపాన్ని మీద పాటించాలి. మీరు మీఅనంతరం ఆమె కడుపున పుట్టిన వానికే రాజ్యం ఇవ్వాలి. కాని అన్యుని

దాళరాజు మాటలు విని రాజు తన త్యేష్టసుతుడైన గాంగేయుని మనటఖలో పెట్టుకొని అప్పుడేమీ సమాధానం చెప్పకుండా చింతాకులుడ్తై యింటికి తిరెగి వచ్చాడు. డున్సీహమైన మనోవేదనతో స్నాన పానాలూ న్మిదాహారాయా మాని [కుంగి కృశస్తూన్న తం్మడినిచూసి గాంగెయుడిలా అన్నాడు.

“త్రంగ్రే! మీరు చిస్హాతురులై వున్నారు. కారణం ఎమిటి? మీకుఅజేయర్షై న శ్యతువెవడైనా వుంటే చెప్పండి. వానిని మీకు వాద్యాకాంకుని చేస్తాను. మీ దుఃభాన్ని అపనయించలేని నేను మీకు కొడుకునై యుండి (పయోజనం ఏముంది? పిత్తూణం తీర్చుకొనేందుకే నాయా జన్మ!

ప్మితాజ్జా హైలనం కోసం ఆ్రరాముడు సీకాలమ్మణ సముపేతంగా చ్మితకూట్యాదికిపోయి నివసించలేదా? హరిశ్చంగదుడు సత్యంకోసం తన కొడుకు లోహితుని వ్‌పణిలో అమ్మి వ్మిపగృహంలో దాస్యం చేయించలేదా! అజీగ ర్తుడనే (వొహ్మణుడు తన కొడుకు ఉనశ్శేవుని యాగ పశువుగా వ్మికయించగా ఆనంత రం ఆతనిని గాధిసూతి విడిపించాడు కదా! తండియానతిని జామదగ్ను్యుడు తన తల్చి శిరస్సునే ఖండించలేదా!

అంతలేసి ఆకార్యాలు కూడా చేశారంపే ప్మిరాజ్ఞ ఎంతటి నుహర్రరమై నదో పలుస్తుంది. సమర్థుడయియుండిన్నీ తం్కడి దుఃఖాన్ని పోగొట్టలేని కొడుకు రొడుళకుకాదు.'

అని దేవవతుడనగా శంతనుడు సిగ్గుపడులూ ఇలా అన్నాడు. “కుమారా! నాకు సీవాకడచే క్రైమారుడవై నావే అని నా చింత. నీవు మహాహరుడవు. యుద్ధాల్రో నుకంజనేయడం నీవెలుగ్‌పు,. ఒకవేళ నివు స్వర్ణతడవైతే గొ గతియేం కొవాలి? వనుక బక కొదుకు కొడుకు కాదంటారు. &దే నా దుఃఖహేతువు. నా అసంతోషానిక ఇతరకారణం లేదు.

ఖీ 'అ్రీ దేవి భాగవతం అని శంతనుడనగా గాంగేయుడు అమాత్యవృషద్దులను పిలిచి మహారాజు ఆంతర్యమేమిటో తెలుసుకొని తనకు చెపితే త్రాన్సు దానిక అనుగుణంగా వ్యవహ రిస్తానని చెప్పాడు. అది విని వారు రాజుదగ్గరకు. వెగ్ళ ఆయన్ను అర్థించగా ఆయన దాపరిక్తింలేకుండా వారికి తన మసోరఖాన్ని ఎజుక పరిచాదు. దేవ్యవతుడు పారివలన జనకుని శోక షేత్రప్పున్స తెలిసికొని వారిని వెంట బెటుకొని దాశరాజు దగ్గరకు వెళ్ళి _పేదుభావం ఉట్టిపడేలా విన్నమంగా అన్నాడు ట్‌ న లి “దాళరాజా! సీక్షమారైను నా తర్మడ్రికి ధర్మపర్నిగా ఇమ్ము. ఆమెను నను నా తల్లి గా భావిస్తాను.! . అనగా దాశరాజు *“మహాధ్ధాగా! అయితే సీవే కృమ్పెన్సు పత్నిగా (గ్రహించు. లేకపోతే రాజ్యార్హ డవు సీ కండగా ఈచె కడుప్పన పుట్టిన వాడు రాజేలాకాగలిడ అపుడు గాంగేయుడనా, డు. “ఈమె నా మాత దేవత, ఈమెకు జనించిన జే వ్‌ న న య్‌ ల ల్‌ వా రాజ్యంచేసాడు, నను రాజ్యత్యాగం చెస్టానని (పతిజ్ఞ చేసున్నాను అనగా ఆ మాటవిని దాళపతి మళ్ళి అన్నాడు. “నీవన్నది నిజమే. 'క్రాస్సి సీకుపు ధ్రేవాడు , ఘు బలపంతుడై నాదౌహ్మితునివద్దనుందీ రాజ్యాన్ని బలవంతంగా[గహిస్సే ఏంకావాలి?" అపుడు దేవ్యవళుడు “ఆయితేనేను అసలు దారాపర్మి గహణజమేచెయ్యను' అని ఖీష్మమైన (పతిజ్జ్ఞ చేళాడు, గాంగేయుని (పతిజ్ఞ విని దాశరాజు సంకుష్షడై సత్యవతిని శ్ర నటి వివాహం చేగాడ్చు, శంతనుడీరీత్రిగా నత్యవతీ కరగ చెశాడ్సు, సుంట న గ కక కొని ఆదు యందు వ్యాసుడ్రు జనించినట్టు మ్మాతం ఆతని దృతరాష్థ్రాదుల జనన గాథ కడు అను ఇదరు క న యనంతరం, నత్యవత్రి చ్మితాంగదుడు, విచ్మెశ్ర శం. అను. ఇద్ద స్యయలను కన్నది, క్రాన్సి కాలవళంచేత్ర హూ స్యర్రా చెందౌరు.. చి, తొంగడు (ల ఆ యిద్ధరూ సర నన్‌ | డు వివాహం కాకుండానే మరణించ్రా విగ అంబీక, అంబాలిక అనే ఇద్రగ్రన్సి పరల బుంజించాడ్సు, విచిితపేర్య్యడ్హు హేనంగ్గాన్సే. స్వర్గతుడ్షాడ్తు అన వగ మాడార్ను. కాని అతడ్వున్న్న సంతాన ఐ: గ్‌ 2 + 0౩, 09 చంళ్ల స య ణనోలు ల వ నియె 'దేతుడై వ్యాసుడ్సు ఆంబ్సిక్రన్స కలియగా న. ౧౧ సత్యవతివే తానీ నాటమ్‌ వేళ "జట్రిల్బనై స్వ వ్యాసుని సృ మె ధృతరార్ట్రిడ్ష పుట్టాద్సు, కొనడంచేత ఆవ్పళ్ర సప్త ని చూచి సెం ఆంగిక జ్య "ఆజ జనించిన థ్‌ తరాక 6,౧ ణి చ ః “ బ్చిమూస్య కోల్పోయాడు లొరొష్టరీడు. జనృష్టాం్రకై . అపుడు' శ్రిర్రగ సత్యవత్రి యథభివృఖ్యలవ . ల టం న బతాన్సస్ప్క్య్య లాడగు ఆమెక్షూడ్ల ఆతన్నిద్పుడ్ష అనరా. రంగా. వ్యాస్సుద్రు అంబాల్రిక్షన్ల ఆం అక్ర వై. నలబడి చు

తెలతెలవోయింది. ఆ కారణంచేత ఆముక్తు పుట్టిన పాండురాజు పాండురోగ్యగస్తు డయ్యాడు.

అనంతరం సత్యవలి (పేరజచే వ్యానుడు అందాలికను మరోసారి కలియ డానికి ఉద్యమించగా ఆయ, ఫయనాగారంలోకి తాను రాక తన దాసిని పంపింది. ఆ దాసి శృంగారవలి. కామకశాకోఏద. ఆమె రతికేళిలో వ్యానుని మెప్పించి విదురుని కన్నది. ఛధర్మాంశలో జనించిన అతడు ఛర్మజ్ఞుడు, నీతికోవిదుడు అయ్యాడు. ఈ విధంగా వ్యాసునివఐస ధృతరాష్ట్ర9డు, పాండురాజు, విదురుడు అను మువ్వురు జన్మించారు,

• అంధత్వం కారణంగా ధృతరాష్ట్రుడు రాజ్యార్హత కోల్పోయాడు. భీష్మానుమతితో వాండురాజు రాజ్యభారం పహించాడు. నయజ్ఞుడై న విమరుడు సచివుడై ఆతనికి అండదండగా వున్నాడు,

ధృతరాష్ట్రనకు ఇరువురు భార్యలు, సుబలుని కుమా రెయైన గాంధాతి అ|గమహిష. రెంఠపయామె వైళ్య. పాొండురాజుకు కూడా ఇద్దరు పళ్ళులు. కరసేనుని తనయ కుంతి, మ చరాజకన్య మాది,

ఛధృతరాష్ట్రునివలన గాంధారికి సుయోధనాదులు నూర్జుకు కొడుకులుసు, వై శ్యత్తీకి యుయుత్సువను నాక పమారుడున్నూ జన్మించారు. కుంతి పుట్టింట కన్యగా వుండగానే సూర్యునివలన నొక కుమారున్‌ కన్నీది. అనంతరం ఆమె పాండురాజును పెండ్సీ చేసుకున్నది.

అని సూతుడు వచింపగా బుప్పులు *సూతుడా! నీవు చెప్పింది చ్మితంగా వుందే! కుంతికి "పెంద్దికాక ముంచే సుకుడు పుట్టాడా? ఆమె అనంతరం పాండు భూవిభుని చేబట్టిందా? కస్యయైన కుంతికి ప్యుళుడెలా జన్మించాడో అనంతరం ఎ ండుఠాజు ఆమెను ఎలా పర్యిగహింబాడో సవిస్తరంగా చెప్పండని అడిగారు. అపుడు సూతుడిలా చెప్పడం మొదలు పెట్టాడు, “మునులారా! మీకా ల్వేతాంతం చెప్పుతాను వినండి. పొరసేనునితనయ కుంతిని కుంతిభోజుడనేరాజు ఓ షృతనంతోనే. తీసుకొని వెళ్ళి పెంచుకున్నాడు. కొన్నాళ్ళకు దుర్వాస సహర్టి కుంతినోజునింట ాతుర్మాన్యంగడిపాడు. అప్పుడు కుంతి తనకు చేసిన క్ట బేరికు మహర్షి సంఠుఫుడె స్మరించగానే యేదేవతయైనా సరేవచ్చి కోర్కెలు (ల ఒక మంకాన్ని అచుకు ఉపదేశించాదు. . న్‌ ఆయన వెళ్ళిపోయిన తర్య్వార రంత కుతూహలంతో ఏదేవతను ఆహ్వా మూ అని ఆలోచించడ) మొదలుపెట్టింది. ఆ సమయంలో ఉదయిస్తున్న వాల గడు ఆమె కంబబడ్డాదు. వెంటనే మం్యతం ఉచ్చరించి సూర్యభగవానుని న్‌ “్వనించింది. నుగ గొంవాస్క రుడు వెంటనే మవోహరమైన మానవాకృతిలో సూర్యమండలం

విస్మయంచెందింది. అప్పుడే ఆమె రజస్వలకూడా అయింది. క ఎరౌంజలియై ఆమ “దేవా! నీ దర్శనంతో సం పీతురాలనయ్యాను. [(భ్రమయిచ్చినండుకు చృమించాలి. ఇక సీ మండలానికి దయచెయ్యండి' అన్నది. అప్పుడు సూర్యభగవానుడు, 'కుంపి! సంతబలంచేత నివు నన్ను ఆహ్వా సించావ. తీరావచ్చాక నీవు నా కో ర్కె తీర్చకుండా హిమ్మంటావా? నేను కామా ర్లుడనై యున్నాను. నాతో రమించు అన్నాడు. కుంతీ గజగజ వణకుయా,

• “దేవా! నేను కన్యను. నీవు సర్వసాక్షివి. నికు ఆలియనిదేమున్న ది. ధర్మజుడప్పు, సీకు నమస్కరిసున్నాను. కులకన్యనైన నన్ను నీవలా అనరాదు.” అనగా సూర్యుడాాగహించి. “నేన్స ఇప్పుడు వ్యర్థంగా తిరిగి వె దేవత లందరు నన్నూ అపహాస్యంచేస్తారు. ఇదిగో చూడు. నికు ఆ మంతోపదేళం చెసిన మునిని ళపిసాను. నా మాటవినకపోతే నిన్నూ అలాగే నాశాపాగ్నికి ఆహుతిచేస్తాను' అన్‌ బేదరించి, 'భయపడకు. నేను నీతో రమి స్తే నీకన్యా ఛర్మా నికి భంగం ఏమీరాదు. ఈ విషయం ఎవ్వరికీ తెలియదు. అదీగాక నీకు నా లాంటి కొడుకు పుడతాడు అని పలికి లజాభరంతో తనకు వళంగతయెన కుంతితో [క్రీడించి ఆమెకు వాంఛితవరాన్ని యిచ్చి'సూర్యభగవానుడు మె్ళొిపోయాడు. కుంఠి సద్యోగర్భం ధరించింది. తన గు_ప్రమందిరంలోనే వుండివోయిండది. తన దాదికి తప్ప ఇంకెవ్వరికీ ఈ విషయం ఆలియదు. కాల్మకమంలో ఆ రహస్య మంచిరంలోనే సహజకవచకుండలాలతో అపర సూర్యుడులాగా ధగధగ లాడుళూన్న ఒక కుమారుని కన్నది. అయినటే చ లిఖీను జూచి లజ్ఞానతపదనయై చింతిస్తున్న కుంతికి దాది “కుంతీ! జనమేమం అయింది. ఇప్పుడు క ర్తవ్యమాలోచించాలి గాని చింతించి (ప్రయో టుంది? క మండీసంలో పెట్ల దానిని ఒక విజనవనంలో విడిచివస్తైను లె తెచ్చింది. కుంతి కన్నీరు కాల్వలుకట్టగొ రోదిస్తు ఆ వాయన సగజ ప ి1రలైన నిన్ను దారుణంగా త్యజిసున్నాను తుగాక! స్వెంజిలగో సగ సర్వేశ్వర జగదంవిక నీకు సనం పడు చూసానో, పరాక్‌ క న గ నంపాల చేసన పదక చేసియుడను అ కలే ఫ్ర ఎననిమైన పరాం తకినైన నేను నీ విడిది అభా ణ్‌ రదుచేతనే స్వయంకృతాపరాధంళ ర క క మ. శ్రరాలనయ్యాను.' ః అని ఏలపీన్తూ కంతి కొడుకును మంచాషతోనుంచి దాద్‌కి. అప్పగించి న మౌ ఏతృగృహంలోనికి వెళ్ళింది, ఆ మందసాన్ని తీసి ఎస్పతూన్న స్తా ట్య అనయిని రౌంణ రులు అసషుద్షళ్న లర చడనే సూతుని రార్య రార సంతాన స ఆ విడ్ధను తనకిమ్మని అర్థించగా దాది. అమెకు తబ లా

అయినంపూడీ గురునాథరావు 6కి

ఆ చిడ్డసూతుని యింట పెరిగి పెద్దవాడై కర్టుడనేకేరుతో వ్మిశుతుడయ్యాదు. తర్వాత కొంత కాలానికి స్వయంవరంలో కుంతిని పాండురాజు వివాహమాడాడు. ఆ తర్వాత అతడు మ్మదరాజతనూజయైన మ్యాదిని చేబట్టాడు.

ఇలావుండగా నాండురాజు ఒకనాడు నృుగయార్థం అడవికి వళ్ళి అక్కడ మృగాకృతిలో ీడిస్తూన్నవౌని డంపతిని చూచి మృగ [భాంతితో ఆయనపై జాణంవదిలాడు. కిందముడను ఆ మహర్షి నేలపెబడి ఆ్మగహంతో కనులవెంట నిప్పులు .రాలగాః “ఓరీ! నీవుస్త్రీ సంగమం కావిస్తే మరణిస్తోవని శపించాడు. .

ఆ రీతిగా భప్తుడెన పాండురాజు రాజ్యంవదలి అడవిలో నివసించడం మొదలుపెట్టాడు. సతీధర్మాన్ని పాటించి ఆతని భార్యలైన కుంతి, ష్మూి అతనికి పరిచర్యలు చెయడానికి వారుకూడా అరణ్యానికెళ్ళారు. పాండురాజు “ంగాతీరాన మున్మ్యాాళమంలో ఫర్మశాస్తాాలు వింటూ దుళ్చర తపం చేస్తూ కాలం గడుపుతున్నాడు.

ఇలా వుండగా ఒకనాడు “పు త్తహీనునకు స్వర్గమనం దుర్లభం” అని ఒక మహర్షి అనగా విని పాండురాజు వికలచిత్తుడె. “నాకు పుత్తులులేరు. నేనేమి చెయ్యాలి? నాకేమీ హార్గాంతరంలదాఃి అని పశించాడు. అంతట ఆయునీం దుడిలా

'రాజూ! తేదు. ఏ విధంగాసై నా పుత్త్రృనం్యగహం అనివార్యం. కారనుడు, రిహ్మతుడు, షే్యేతజుడు, గోళకుడు, కుండుడు, సహోఢుడు, కానీనుడు, [కీతుడు, స్వయం్యపాప్తుడు, దత్తుణు అని దళవిధ ప్యుతులున్నారు, వీరిలో ఉ త్తరో త్తరులు సకృష్టులు. అయినా ఏరీకి ప్కుతుడున్నా పున్నామనరకం నుండి రతించగలడుఎ

అనగా ప్‌ని వాండురాజు కుంతిని పిలిచి “దేవీ! తపోధనుడై న ముని నొక్కని కలిసి పు్రతుని కను. నేను ఆజ్ఞాపెస్తున్నాను. గనుక నీకు దోషం ఏమీ ఆంటచు. పూర్వం సౌదానుడనే చర్మవిదు.₹న రాజు వస్టుని వలన సుతుని పాందాడని నేనువిన్నాను."

"భర్త వాక్యం విని కుంతి అన్నది. “దేవా! సకల కామ పదమైన మంతం ఒకటి నాకు హ్రార్యుం చురాం్రన మహక్రి ఉపజశనంచాడు. ఆ మం్యతంతో సనే ద్ర వాన్ని ఆవ్వాని స్తే ఆద్త్హైవం తష్ష్షణంపచ్చెనా యడుటని_బడతాడు' ఆని నంగిమించి అమె దనయ సుని నన్నదం అలాగ వాయువువుని వంన ఓమున్వె ఇందుని వలస అర్జునుని, సుళులనుగా వొండింది. ఈ తెితిగా ఆమతదువున నపేటా ఒకడు చొప్పున ముగ్గరు ప్యుతులు జన్మించారు.

మా(డికి కూడా సుతవాంఛ కలుగగా కుంతిదేవి పతి యభ్యర్థన్నపె ఆమెకు ఆ మం్యతాన్ని ఉపదేశించింది. ఆమె ఆశ్వినులసు స్మరించి వారి వలన నకుల *.. దేవీ-5 +

త్రి చెవి భాగవతం సహదేవులను ఇరువురు కుమారులను కనది. ఈరితిగా హెండు న సయాతులై న చేతజ్ఞులై దుగరు ప్యశులగా లరింబారు. వా నాసరాబానకు ల ఆయ గవడ్తు వదిని. వారిసునా ర్దన్మాళదంలో మ్యూదిని చూచి కామంపట్టలత తూ వాంబ్తున్నా ఆమెను ఆలింగనం పసీకొని ముని అహిపభా వంచేత._.వెంటనే నేలపైబడి మృతి చెందాడు. చెట్టుపడివోతే న ప్రీవలాగా-' ఫాంఢువాషు నేల కోరిగి కనుముయగన నర ఆ చెట్టును అల్లుకున్న పడ్డది. అనంతరం, కంతి, పలల ము యగానె మ్చికూడ రోదిస్తూ (కింద హలం విని మునులు గుమిగూవాడు దప నో జ పప గుర్తా వచ్చారు, ఆ కోలా రాజు మృతదేహానికి దహన స చుపం గంగాతీరాన యథావిధిగా పౌంచు మా తన కు హన సంస్కారంచేశారు. కరా ని పతన బలె (ది. న కుమామలను కుంతి చేతులో పెటి సథ మం. పుఠరస్కరించుప ర్చి .. జలతర్చ్పణాదికం ముగించి అక రు ప్రతిక నహగమనంచెసిందీ., వెంటబెట్టుకొని హ సినాపురం వంట రు రుంతిన్స, పాండవ పంచకాన్ని వృత్తాంతం ఆంతా చెప్పి' వారికి అరనారన్‌ లై [పశ్చించగా కుంఠిదవి జరిగిన నించింది. = వారిక్‌ విళ్ళాసం కలిగించడానికి దేపతలను ఆహ్వా ల గనగతత సంవ చెపె-చక ష్‌ (గీవంగా. పలికారు. లీష్మాడులందరు సంతె చెప్పినదంతా యశార్తమని. యేక ఆదరించారు. రు దివవా్శాన్నె ఎని సం్యపీరుల్తై వారని ఇ వ ల పరీకిజననం అనంతరం యు జ సూత్రుడి లయితుగ =ంటంరొ శ ఎ లయిడుగురికి (చుపద కుమారి ఇరా చెప్పడం మొదలు ఫెట్టాడు. “దాండునుత్సు అయిదుగురు కొడుకులు పటారు (దౌపదియొక ర్రియే పత్ని అయింది. "ఆమెకు. న! _లదనుడు శ్రీకృష్ణుని స - [. వివాహమాడాడు వ్తసమ్మలితా ఆయన చెల్లెలు సుభ్యదను అపవహారించి వోవీరుడు, అతడూ , దాప్ష అభిమన్యుడనే కొడుకు జన్నించాడు. అతడ అభిమనుంని - * (దౌపదేయులూ, అంద (1 , హతరు శని కార్య ఊత , అందరు రణరంగంలో నీహతులయ్యారు యుండి (దొణళరాగి క విరాటరాజసుళ, ఆమె అప్పటికి గర పరీలు కనికరించి కురువ భె మృళుడై న యొక కొడుకును పనవిం॥ చ సక వంక ఆనక యల శయం కాకుండా తన వ్‌ (టా చింది అకృవ్లుడు ది తె క న న మయంచో లో శ. పరీక్ష త్తు అనే పేరువచ్చింది, ౨౯ జన్మించాడు కనుక అఆ కుమారునర్హు బా రం రణరంగంలో నివాలులె ౪ ల రాజ్యంలో యష్టిరుని ఆళయంలోనే క. అనంతరం ధృతరాచ్హుశు పాండద ఇ ( నె కాలం గదుప్పుకూన్నా డు, ప్కుతకోకాళుర

ఆయినంపూడి గురునాథరావు శ్రి రైన్‌ గాంధారి కూడ అక్కడేవుంది. యుథిష్టిరుడు వాఠినివేయికండ్రతో కను పెట్టుకుని నకల సపర్యలు చెస్తున్నాడు.

థభర్మవిచుద్దోన విదురుడు ధర్మనుకుని అనుమతితో | పజ్ఞాచకువై న ధృత రాష్ట్రభనకు గాంధారికి జ్ఞానదొధబెన్తూ అక్కడే వున్నాడు. కాని భీముడు మ్మాతం

తన వాగ్బొాణాలతో దారిని పీడిస్తూ వుండేవాడు, “ శ.

“దుహ్హడెన ఈ అంధనృపతి ప్కుతులందరిని సంహరించాను. దుళ్శాననుని రుధిరం్మతావాను. ఇప్పుడీ (గుడ్డిరాజు సిగ్గువిడిచి మాయింట కాకిలాగా యింత పెండం తింటున్నాడు" అని భీముడు వా3ని ఎంతో తీక్టంగా నిందిస్తూవుంటే ధర్మ జుడు “భీముడు మూర్చుడు. అతని మాటఐతో మీకు పనేమి? అని వారిని ఆక్వా సెస్తూ వుండేవాడు. " అలా పద్దెనిమిది సంవత్సరాలు గడిచాయి. ధృతరాష్త్రతాకనాడు ధర్మజుని ఇలా అర్థించాడు. “ర్మజా! నేనిప్పుడు నా ప్ముతులకు విధి పూర్వకంగా నివాస

[కియలు నిర్వ ర్రింపదలచుకున్నాను. భీముడందరికి ఊర్థదై పాక్యకియలు చేశాడు గాని పూర్వవై రాన్ని మనసులో పెట్టుకుని నా కుమారులకు మా్యతంచెయ్య లేదు. నాకునీవు కొంతథినం ఇ మే నేను వారికి పారలౌకిక విధులు నిర్వ ర్తించి అడవికి హోయి తపస్స్నుచేసుకుంటాను.”

అనగా ఫీముడు ఇవ్వవద్దని వాంంచాడు.. కాని ధర్మరాజు మాతం అతని మాటలెక్క_ పెట్టకుండా విదురాచుల సమ్మతిని థృతరాస్తునకు అఖిప్సిత ధనాన్ని యివ్వడానికి నిశృయించుకున్నాడు. అందుకు వృకోదరుదు కుపితుడ్తై ధర్మజుని ఈరీతిగా నించించడం మొదలు పెట్టాడు.

_౯.. “అగజా! దురాత్ముల్తైన దుర్కోధనాడుల నివాపష్యకియలకు మనం ధనం ఇవ్వాలా? సీ ముంచితనం కారణంగామేం ఎశ్నో ఆపదలకు తోనయ్యాం. వనవా సంతో మేం పడిన కషాలు అన్ని ఇన్నీకాపు, దుర్మార్గుడైన చుక్ళాననునిచే [చౌపచె నిండు సభలో ఎంతట్‌ అవమానానికి పాలై ౦చః . వ్‌రటుని కొల్వులో దాస్వానికిమేం తలాగ్గడం సే అన్ముగహం చెత నేకదా! దిండిగంచస్రానాః దుహాపిరుడె న అడ్జనును. పేవటై కాటుక పెట్టుకొని గాజులు కొాదుక్కొంని ణాలకలనస నాట్యం నెప్ట రాడా! నీకు లధియకుంవా. కీచవ) పంంబాను కనుక నరిపోయిఐది. లేకవోచ [దెపది గతి యేమయ్యేవిః

వై వవళంచేత కీడు తప్పిందికాని హొపార్ముడ్తై న పురోచనుడు సుయోధన [ పరితుడై కొంపకు చిచ్చుపెట్టి మనలను చంపించడానిక్‌ యత్నించలేదా* "

-. వనంలో గంధర్వులచేత బంధింపబడిన డురాత్ముల్తై న నసుయోధనాదులను విడిపించడం మౌధథ్యంకాదాశ అటువంటి తరాతకుల ఊర్థ్వలోక [క్రియలకు థన

రికి ఇస్తావా ఆదినాకు వీమా లా నుండి వెళ్ళిపో యం ను | . పోయాడు... త 1. ఆఅయినాధర గాడు, ్త్ర కాదు అని భి నతదు అ స ఈం ధృత మ దాసధర్యాలు చన తనసుతు రాష్టనమ తదంప వ పూరా యలుకో సి పనానికి దరికి తననన మనవ వినక క వెళ్ళారు కి నిర్ణమించాడ రలొకిక య స వన స్స లి స ల శ యర, - ] “| అనే తీదేవికూదా చర్మరాజాదు దు, ఆతని వం! మ స్తు నే భయంతో , పు,తళో లుకని,రు ఆ గాంధారియ వ వా నిజసుళ (ఈళకస న్నరు కారునూ య విదం రిని గంగాతీర' తులక్షేన ౨ఎతపుడెనథ స్తూ వెళ్ళవ వ వాద అం రతో ఇ | 2 నా ఫపిస్తాడేమె నిర్మించుకొని రి గ నందరూ దిలపిసూ న ప ఇలా అఆరుస చట సమాహి తఆఠాన యో వెసుదివగి్‌ 5 స కి వెలాంటి సంవత తులె సతయూచ హృసినాపుం మము నాకు కుంతీపే ధర్మరాజు ల యి, నుకుంటూ కా: రంప రా రా / పవి కల ఈనతమ న స్టైదులనూ చ కనబడ మ్కులతో . ప్తతున్నారు రండిల చూడాలని చది. ఆమే జ్‌ అన్నాదు " | మ ష్‌ యేం వ షం _'అనుణలారా! రాత ముఖి ? విన, త రపకుతునా?న పరచ ఆమెన ్ట ఇస్టియారాగా ? తమ్ములు యిం మితుక ల కానివి ధర య. వ! స దురు శ్రైడు టే స (. పరద కనబడలే ప గర ం | అ వాన్‌ టి త్త ఎక్కడో ంచగా స (మానికి వె? త్తర, ఇంకొ ఇతర 2 ఆ మరునా ధ్యానమగు- డె ఏ. విరక్తుడె వ. మూ: - యన వాడు గంగాత్ని, యన్నాడని మ. ల నమన ర్త చూచి శ ంతవతా నాయని ప ప్తె క్‌ (| (1 మై ఏస ర పందటేయా చికస్నేరకారుస్తూ వెద ఇకచటి ట్‌ | నం భర్మాంళంలో న అతని బడు. కొని టు పెశిభ్రాగా! తపస్‌ వా విదురుడి వె పుట్టిన .ముఖంను దునూరు ప నా ము డి పాజ్‌ తీ గ మన | ను రం వళ నం ధరరా 'ఇ౦ బేజం జ థ్‌ ణువులా, జో ను. న న స + న జునకు అః సత దేహానికి తాకాళంటే మంలో క్షే ప్‌ క నమ శ ల రోలినిపో అఎనమె క (మా సీను వెచ్చ” వాణి " హ కర్శచే స్‌ యా వ. సీపు వెష్ళ” అన్న రాజా! టి న్య మానికి ప? గది. అంతట ఫ మరక షు న సంన స ఈవి థర్నరా, కుడు దహ కా. న శ్‌ | ప హనామ సూ నం శి న శైంస్తూ ఎం ఓ హూది గాస్మడ న. స్తూ గంగలో సె అంరాచే సదయ భార సేద వడ న పా గలోొ సాానంచే చెపగా కారంవోి ఛ3 న సరా ఆక ౦డప్పులా అ నంగారు. ఎగా అందవు గాక సప్తమ క ట్రాోకు వధా+త్త | ంలో ప్ప క్‌ (్రనయనులె వి ల ఎరు. అవృడ ండగా ఒరనా లం రట కుంతి మూడు ద్యాస ంంతి వాాస ద్యాసనారిచు స ఏ స్ట్‌ అదులు యు గ్‌ జాచి “ఏవ స్టార నగారనలు అంత ణి క ఈ

అయినంపూడి గురునాథరావు 8 సుతుడు. అతడు పుజ్టినప్పుడు చూచాను. అఎచే తర్వాత చూడలేకు,. ఆక్రన చూడాలని నామనన్సు తసస్తోంది. నీవు తపోవనునపు. ననుక్టుడవు. నాక తనే చూపి నాకోరిక తీద్చు' అనె వేడింది. శ | వచ్చ అళాగే గొంధారి సనుయోధనాయపలు తన నూర్వురు కుమూరులనూ, సుభ,ద మహావీరుడై న అభిమన్యునీ ఒకసారె కన్నుల కరుపు తీరేలా చూడాలని కుకా హాల పడుతున్నామని వ్యాసభగవానుని అర్థించారు. లం ॥ - అంతట సంధ్యాసమయంకాగా “వేదవ్యాసుడు ధర్మరాజాదులతో గంగా తీరం చేరి ఆ పావన నదీతోయంతో [కుంకిడి [పాణాయామనిష్టుడై విశ్వజననే యైన పరాంబికను సన్నుతించడం [పారంభించాడు. శ | “పకృతివి పురుష్యాశయవు సగుణవు నిర్గ్ణణవు (టహ్మన్వరూపవు నగు దుణిద్వీపాధివాసి సీకు నా నమోవాకాలు. - " [బ్రహ్మేందాడులు, అష్టదిక్పాలకులు; సూర్యచం(దాధులు, పంచభూతాలు, గుణాలు, ఇందియాలు, చునోబుద్ధ్యహంకారాలు లేని కాలంలో కూడా ఆస్తి త్వాన్ని కోల్పోకుండా నిత్యంగా స్థిరంగా నిలిచివుండే పరాశక్తి! సీకునా [పణామాలు.' ఒం ఈ జీవరోలంన్నె చిత్రమంవనుసంధించి తిగి సత్తాది గుణాఐబచేత లింగ కోళశంతో [ప్రవేళ పరచి సమాధినిష్టలో మునిగి కల్పకాల పర్యంకం స్వతంతవై యమండెడి ఓదేవీ! నిన్ను ఎంతటి మహాజ్ఞానియు శరుగజాలడు. వీరందరు నృుతులనుచూడాలని కుతూహలపడి నన్ను ఆర్థిస్తున్నారు. అందుకు నేను. సమర్జుడను కాను. కావున తల్లీ! నీవు కరుజించి పీరికి ఆ మృతు లను చూపించు" అని వేదవ్యాసుడు [పార్ధనా పూర్వకంగా స్తుతించగా పరాంవిక సం్యపీతయె స్వర్గం నుండి ఆ పార్థివులనందరెని రప్పించి వాకెకి చూపింపింది. కుంతి గాంధారె మున్నగు వారు ఆలా కనబడిన స్వజనాన్ని చూచి మహానందం చెందారు. అమిత తేజస్విమైన వ్యాసుడు దేవిని స్మరించి వారిని త5గి స్వర్గ లోకానికి పంపివేయగా. చూచిన వావందరికి అదౌక ఇంద్య జాలఎలాగా తోచింది. అనంతరం వ్యాసుని ఆనుకుతిపొంది పాండవాదులు హ స్తినగరానికి తిరిగి వెళ్ళిన మూడవరోజుని గాంధారీ, కుంతీ, ధృతరాష్ట్రడూ వనంరో దావాగ్నిచేదగ్ధులె మరణించారు. సంజయుడు కూడా ధృతరాష్ట్రుని విడిచి పెట్టి తీర్థయాాతకు పోయి అక్కడ స్వర్గతుడయ్యాడు. ఈ హే ర్తలు ధర్మజుడు నారదుని వలన విని దుఃభితుడయ్యాడు- కౌరవ నాశనం జరిగిన ముఫ్పైఆరు సంవత్సరాలకు [పభానతీర్థంలో విిపఠశాపంచేత యాదవులు మ _త్రిల్లదావి పరన్పరం కలహింవి బలరామ కృష్ణులు చూస్తుండగానే ఒక్క_డుకూడా మిగలకుండా నశించారు,

అనంతరం బలరాముడుకూడా దేహత్యాగంచేశాడు. శ్రీకృష్ణుడును వ్యిప 'శాపఫలితంగా కిగాత వాణాహతుడై మరణించాడు. శ్రీహరి శరిరత్యాగ వాలర్తవిచె వసుదేవుడు '్రుభువనేశ్వరిని తన చిత్తంలోన పొచుకొలిపి పరంగతుడయ్యాడు. ఆ వా ర్తలువిని విజయుడు (పభాసతిర్జానికి వెళ్ళి శకారులుడై వారంచరి3 యథావిఛిగా పారలౌకిక (కియలు నిర్వర్తించాడు. కాష్టసంచయంచేసి రాముక్చషు లకు సపత్నీకంగా దహనాదిక సంస్కారాలుచెశాడు. _ అనంతరం అర్జునుడు ద్వారకా నగరానికి వెళ్ళి ఆచటి జనాన్ని అక్కడ నుండి తరలించిన - వెంటనే సముడం ఆ నగరాన్ని ఆ్మకమించి ముంచివెసింది. పారుడు వారినందరిని వెంటబెట్టుకొని హ _సినాపురికి బయలుదేరగా దారిఠో చోరులు గోపీకలను కొవ్లిగొట్టి ధనం ఆంతా అపహరింపగా ని స్లేజురై అర్జునుడు ఏమీ చేయలేకపోయాడు.

... అలా ఇం్యద్యప స్తపురంచేరి అర్జనుడు అనిరుద్ధుని కుమారుడై న వ్యజునరు యాదవాథిపతిగా పట్టం కట్టాడు. ఈ విషాదవా ర్తలను పార్థిపుడు వ్యాస భగ వానునకు చెప్పి ళోకారుడు కాగా [కాంత దర్శియగు మహర్షి "భవిష్య దుగంలో నీవూ థ్రీకృష్ణుడూ తిరిగి అవతరిస్తారని, అపుడు ఆత్ముుగమైన ని తేజం సీకు తిరిగి లభించగలదని' అనగా ఆతడు అక్కడనుండి హ స్తీనగరాని వెళ్ళాడు.

శోకసంతప్తు డె న పార్టుడు గత వృత్తాంతం అంకా ధర్మరాజునకు చెప్పాడు. '్రీకృష్ణుని కరీరత్యాగమూ యాదవుల సర్వనాకనమూ._ విని ధర్మ రాజు వికలచిత్తుడై ముప్పైఆరు సంవత్సరాల వయస్సుగల. ఉ త్తరాత్మజుడు పరీక్షిత్తునకు పట్టంగట్టి థార్యానుజులతోగూడి తాను హిమాచలానికి వెళ్చాడు.

శ ముప్ఫైఆరు సంవత్సరాలు అసాధాతణ (ప్రతిభతో హ సినాపురాన్ని పాలించి ధర్మజుడు పత్నీ భాతృసహితుచై ఆ రీల్‌గా హిదవన్నగానికి వెళ్ళీ అక గాడ్‌ దేహత్యాగం చెకాడు. "

| రాజర్షిమైన పరీత్మీత్తు ఆరవై సంవత్సరాలు ధర్మబద్ధంగా, నిఖిలజస శంజకంగా రాజ్యపాలనం చేసి ఒకనాడు మృగయాశీలుడై ఆరణ్యాలకు వెళ్లాడు, అక్కడ వాణవిద్ధమైన మృగమొక్కడు పర్విడిపోగా నతడు దాగివెంట బడ్డాడు, అప్పటికి మధ్యాహ్న వేళ అయింది. రాజ, అలసిపోయాడు. వుళ్చిపాసా పీవ్చ తుడై అటు నిటు చూచాడు.

_ దగ్గఅగా ఒక మున్యాళమం కనబడ్డది. అక్కడకు వెళ్ళి ధ్యానస్థితుదై స శబికమునినిచూచి నీళ్ళడిగాడు. కాని ఆ ముని ఎమి పలుకలెదు. పరీక్షిత్తు అగహించి కలి సమావిష్టచిత్తుడై తన వింటి కొనతో నెక మృతసర్చాన్ని యె త్రితెచ్చి ఆ ముని మెడలో వేశాడు. సమూధి నిమ్హుడెన ఆ ముని చలించలెడు. పలకరేడు, రాజు అనంతరం న్వనివాళానికి వెళ్ళిపోయాడు.

అయినంపూడి గురునాథరావు ళ్గ

ఆ సమయాన వనాంతిఎకిలో [కీడినున్న ఆ ముని కుమారుకు గవిశాతుడు ఈన మి్యతులవలన ఆవార్త విన కోవోక్టీపెళుడె. చేతిలో జలం తీసికొన “నా తం్మడి కంఠంలో 'చమ్యత సర్పాన్ని చేసిన పావాళ్క్యుడు ఏడు రోజులకు తతక ద్‌్షుడై ద్కుతి శాందగాకి అనె శపించాదు.

ఆ వృత్తాంతాన్ని మున శిష్యుగొకడు పరీషృత్తునకు తెలియజేయగా నతడు . పళ్చా త్తప్తుడె ముని కాపం అనివార్థుముని భావించి చుం్యతులను, వృద్ధులను రావించి ఇలా అన్నాడు : “*చుహానుథావులారా! సర్బదష్టుడనై చ్చుతిచెందేలా ముని యొకడు నన్ను శపిందాడు. ఆ శాపనివృత్తికి నేనేం చెళ్యూలో చెప్పండి. వేదవాదులు మృత్యువు అనివార్యమంటారు. అయినా యత్నించడం విజ్ఞ్ణలశణంకదా! ఉపాయవాదులు. క్రొాందబజు విజ్లోపాయంచేత " కార్యసిద్ధి కలుగుతుంది. కాని అన్యధా ఆసంభవం అంటారు. పణిమంతోషధుల [సభాపం ఆచింత్యం కాకపోతే వాటి [ప్రయోజనం ఏమిటి? కేవల "భవిత్యమందే విశ్వాసం వుంచి పురషయత్నం చెయ్యరుండా చేతులు ముడుచుకొని కూర్చుండ డం [పాజ్జుల లఅతపషణంకాదు. పూర్వం సర్బ్పదత్ట్యయైన యొక ముని థార్య తన భర్త ఆయువులో నగం [గ్రహించి జీవించింది. ఇటువంటి (పత్యష దృష్టాంతాలు ఎన్నో పుండగా కేజంంర్త వాన్ని నమ్ముకొని వుండడం ఆసంగతం.

విరక్తుడై న యతికూడా గృహమేధి యెవర్తైనా తన నోట్లా అన్నం పెట్టినా ఆతడు యత్నించి దాన్ని నమిలి (మింగితేనే అది ఉదరంలోకి పోతుంది కానీ దానంతట అది వోడు. కనుక పురుషయత్నం అనివార్యం. ఆవల డై వేచ్చ యెొవూవుంటే అలా అవుకుంది .

అనగా “అర్జాయువిచ్చి తన సతిని (బతికించుకొన్న ఆ ముని యెవ్వరు! ఆమె యొలా మరణ్‌ంవింది! మాకు ఆ ఉదంతం నవిస్తరంగా చెప్పం'డని మం్యతులు కోరగా పరీక్షిత్తు ఇలా చెప్పడం మొదలు పెట్టాడు.

ఖభృగుముహల్షి థార్య పులోమ. ఆమె మహి సౌందర్శువతి. ఆమెకు చ్యవనుడను కొడుకు పుట్టాను. అతడు శర్యాతి కూతురు సుకన్యను పరిణయ మాడాడు. ఆమెయం దతనికి | పమతియను పు త్తుడుదృవించాడు. అతని భార్య (పకాపి. ఆమెకు రురువు అను నొకనందనుడు జన్మించాడు.

రురువు మవాతపశ్శాలి. అదేసమయంలో స్థూలకేళుడను మునికూడా దారుణ తపస్సుకు ఉప్మకమించాడు. ఇంతలో మేనక యను నప్పర నదీతీరాన విశ్వావసువను మునితో కీడించి గర్భం ధరించింది. స్థూలకేశాాశదుంలో ఆమె సర్వలోకాతిసుండంయైన ఒక కన్నెను కని ఆ బిడ్డను నదీతీరాన విడచి తన నివాసానికి వెళ్ళిపోయింది. .

ఆ ఆనాఫ కన్యను 'చూచి స్టూలకేళశుడు దయార్ద్ర ప్పూాదయుడై నిజ్మాళ దుంలో వుంచి పెంచి. (ప్రమద్వర అని 'ఫేరు పెట్టుడు. కాల్మకమంలో సంప్తో ప్త

ళీ కా థ్రీ దేవీ భాగవతం యావనయె సరఇలషణ సంప మా వ్ర ణ సంపన,యె వం ని ఆ త శుడై ఆమెపై వీరులుగొన్నాడు న ఆమెను రురుపు చూచి మన్మధ దాణారి అతడు దీనంగా నిజా బై ల శమానికి తిరిగివ+- విషనస అతని తరి [ప్రమతి ఆతని దై న్యానికి తెరిగి వెళ్ళ విమనస్కుడై యుండగా ఆ్యశమంల్థ్‌ | పమద్వర అనె అలిరొక ఐం అదగ్గా అతడు 'స్థూలకేపని ష్‌ ని లావణ వరి ఆ భాలుగా స్వీకరించాలని నా ఆకాంక్ష అనా నా తియెన కన్య వుండి. ఆమెను ల. (ప్రమతి స్టూలకేజని ఆ్మశమానికి షి | . సహరంగా అంగీకర వచ్చిన కార్యాని చలిపా ( స్కరించి జనక్‌ ంచాడు. ఇరువురూ వివాప య డు. స్థూలకేపడు పెట్టారు. జా [(వయత్సాలు చేయడం ఆ సమయంలో |పమ " హిమును (తొక (ప్రమద్వర తన గృహా చెండిన వరక ఉప కరిచింది. అ్రపగణంళో నిదిస్తున్న ఒక జస ఆ కోలాహలం వీని ఆ నో ందరూ గగ్గోలుపడి దు ౦టగ మరజించింది. మృలి వచ్చి ఆ దురంతవా ర విని పంలోనే తన అశమం స్కభించడం మొదలుపెట్టారు. "పెట్టాడా! ఇది పరమో దుస్టవిధి ఈ సరాని, ప మొదలు పెట్టాడు, వల్లరి మరణించగా సి అన్పి హంపి నా జీవితంలో చచ్చు ఆమెన వీ లా" డ్‌కు వె గూకీ అగ్నిలో లాజాపో ంచలేదు. ఆమె కర గక మందభాగ్యుడనగు నేను మం చెయలడ్షు... సి చెయ్యలేదు, అమెతో ఖర్‌ నేన్స కూ (గో 4. ని అలుల ఆహుకియైకాని, కంఠా [కి మోరోమైన ఒక మృడృగృలో అని విలపిసూ తగ ఈ ఊరి తగిల్హిక్షా గులో దూకిగాని “మళ రిగి ఈ రీలిగా వితరే నిగాని [పాణ పగి లీ అగ్నిలో దండులను త్తం నేను యేం సాం మొదలు పెటా డి చేస్తాను షు ంళత నట్లు? జ బట మృతిచెందడం వ మైన శోక సముద్ర అత్మహత్య దురతశయ ణి విరవపీడర ఉం [ప్రియ (డంలో *, త్రోసి గొ ళం వా వావడితుడనై నేన్స రాలికి కలిగే శ్రప్రా[. భా చగవకాను. నేను భూతకుడనని క ౮(ిహననానికి పై పకారం మాతం ఏం వులటు: ఫలితమే ను ఆమె నను, నిట్ట 5 పవొలండి పరోక్ష 0 వుంటుంది? మీ వుండదు. ఓ "సచ్‌వచ్చు. కనుక పర కానికి. వెళ్ళినా ఆత్మ జలం గప్పి ంచుకొని కృష వలల కొని ((1బాంచి *“దేవాగ్ర వస్తా త్స్‌గ్తె ఇనాన్ని భకితో ప్త సనాదికమైన ఫ్య ృతుడై ఆచమించి ఆ ॥ చేదాళయన్నను. (నంటే ఖర్‌ కొంచెమైనా నేను క (యనుకేస గార ల తపస్కుచేసి అన్నలను చేసివుంటే, గురు

• (తిని జపీ౦7 ఎదని అగ్నులన్న | చివుంపే సూపు శవము వుంటే, ₹వాసన చేసిన వాడనై లే

అయినంపూడి గురునాథరావు గల్లి ఈ నా (వాజ్యపియ జీవిస్తంచి. కేకహోతే [పాణ త్యాగం చేస్తాను ఆని కా జలాన్ని నేలమీద చల్దాడు.

ఆలా తన (పాణేశ్వరికోనం విలపిస్తూన్న రురువు కడకు అనూహుంగా ఒక దేవదూతవచ్చి “వాహ్మణా! సాహసించకు! చృుతి చేందిన నీ (ఫియరాలు తిరిగి ఎలా జీవిస్తుండనుకు, బాపు?! అప్సరస్సుళల్లైన అమెకు ఆయువు తీ3 పోయింది. కావలిస్తే మరో సుందరాంగిని చేట్టు, ఆమెపై ఎందుకు వృధా వ్యామోహం?" అన్నాడు.

రురువు అతనికి ఇలా సమాధానించాడు. “ఆర్యా! నేనింకెవరినీ వరించను. ఆమె జీవించినా సరే! లేకపోలే నేను మరణించడం నిశ్చయం అనగా ఆతని దృఢ నిళ్చృయానికి సం్మపీతుడై “వ్మిపోత్తమా! పూర్యం. దేవ విహితమైన ఒక ఉపాయం చెపుతాను విను. నీ ఆయవురో నగం ఇస్తే (ప్రమద్వర జీవిస్తుంది

అనగా విని రురువు మహానందం చెంది “అమె కొరకు నా ఆర్ధాయువు నిస్సంశయంగా ఇస్తాను. ఆమె పునక్టీవిత అయ్యేలాగా చెయ్యం'డని అర్థించాడు. ఇంతలో విశ్వావసువు తన కుమార్తె [పమద్వర మరణించిందని విని స్వర్గం నుండి విమానంమీద వచ్చాడు.

అనంతరం విశ్వావసువు దేవదూతను వెంటబెట్టుకొని యమధర్మరాజు డగ్గరకు వళ్ళి జరిగిన వృత్తాంతం చెప్పగా ఆయన సహర్షంగా ఆలాగేనని ఆ కన్యను (బతికించగా రురువు ఒక శుభ దినాన ఆమెను వివాహమాడాడు."

అని పలికి పరీక్షేత్తు ఇంకా ఇలా అన్నాడు. *ఈ విధంగా. ఉపాయాంతరం చేత మృతి చెందిన (ప్రమద్వర తిరిగి (బతికింది. కావున శాస్త్ర సమ్మతమైన ఉపాయాన్ని తప్పక ఆచరించాలి. మణి మంతౌషధులనుకూడా, యత్నించాలి,' అనిపలఠికి సీ ప్రభూమికల్లై న యొక సమున్నత్మపాసాదాన్ని నిర్మింపజేసి అందు సచివులతో గూడి - నివసించడం మొదలుపెట్టాడు. క్షమాభిక్షపెట్టుమని అర్థిస్తూ తనను శపించిన శళమీకునికడరు గొరముఖుడనే మునిని పంపాడు.

ఆ (ప్రాసాద సంరక్షణార్థం మణిమం్యతధరులై న వీరులను కాపు పెట్టాడు. మంతసిక్టులెన వ్మిపవతంసులను అందందు నియమించాడు. రాణాజ్ఞచే మంతి ప్యుతులు గజసేనను [ప్రాసాద రక్షణార్ధం చుట్టూనిలిపారు. ఎవ్వరూమేడ ఎక్కు డానికి వీలులేదని కాస్తిచాడు. గాలికూడ అందులో జొరబడచానెకి వీలులేకుండా కట్టడిచేశాడు.

స్నానసంధ్యలూ, భత్యలోజ్యాలూ అన్నీ అక్కడే. రాచకార లన్నీ అక్కడే. అలా మంతులతో సమాళోచనలువేస్తూ, దినాలు లెక్కిస్తూ పరిక్షిత్తు ఆ (ప్రాసాద మధ్యంలో జాగరూకుడై యున్నాడు. | వ.

ఇలా వుండగా కళ్యుపుడను [బాహ్మణుడు పరీషిత్తు శాపవృత్తాంతం విని

॥శ్న శ్రీ దేవీ భాగవతం ధనార్థెయె ఆయన్ను తన మం్యతబలంచే రక్షించాలని నెళక్ళయింయకొని నజ గృహం ఏడి హ స్తినాపురాభిముఖుడై బయలుదెరాదు, పరీకిన్మరణ 0 అవే రోజున తక్షకుడు మునికాపోపప ర్చి హొడైన పరిష్నత్తును ఆగటారాడానెకి (వాహ్మణ వేషంతో బయలుదేరి మార్లమధంంలో కళంప నే , మ రప పర్‌ చలి మార్గమధ్యంలో కళ్యషని చూచి, “వసో తమా! షం? అంతవెగరంగా ఎక్కడికి పయాణంభ అనగా చు య కళ్యపుడిలా అన్నాడు. 'తకకునిచే మృతిచందనున్న పరీక్షిన బ్రిభ్రనదిమైన డానికి నేను త్వరితంగా పోతున్నాను. సా వద వివ? న దె రుని ర్‌షించ “అనగా ఈ ల్‌ ద్ద అబా కళంకరమైన మం్యతంపుంది.* ॥ కకుడు కళ్యపుని మాటలువిని, *ఆరాం! నేన్త నేనిప్పుడా రాజేం్యదుని [పాణాలు హరించచోతునా, న ల ఆ తవకుడను, ఆతని రక్షించడం నీ తరంకాదు, తిరిగి వచ్చి న్నాను. నెను కాటువెసిన తర్వాత సరోషంగా “ఏమీ? అలాగా? నా మంత స్వ దారీని వెళ్ళ. అనగా కళ్యపుడు కిస్తానో లేదో చూడు అన్నాడు తీకకు త నీచే దస్హుడె న ఆ రాణును (బి దంష్ట్రలచే ఈ మ శిచెటునికట్పు వకుడా మాటలు వీని, "అయితే నావైవ (బతికించు చూసోను భన్మం చేస్తాను. దేన్ని వ్లీన్ల క ంచు. చూస్తాను అని అతడా వన = న్ని మంతబలంతో చగ్ధమై బూడిదరాశిగా మారింది. అపుథికలి ట్రగారు.. చణకాలంలో అద్రి న్స మం ఇ శిపుడనా డు; . నన తత నం గీన్కీచూతమైన ఈ మజ్జి చ తిరిగి సజీవంగా చేస్తాగో ద చూడు టి, నీవ చూస్తూండగానే మంతిం్రి ఆ ఖూడిదరా?షీద్ర చల్లాడు ఎ అనె చెరలో జలం తీసికొన బెట్ట తగి జక నంద చల్తిడు.. అలిమంతిత జలసేచసంవల అ ట్ర న ంపుకుని నవనవంగా కనబడ్డదీ సెచనంవల్ల ఆ మై త్‌కుడు విస యప 5 నబడ్డది, యణ పడి * బ్రాపా, బో వాంభితమేమి ర్త (నొహ్మణొ తమా! ఎందుకు వాళరమిటో చెప్పు నేను తీసాను అ టెక నీకీ శమ? నీ లుదేరాను, రాజన్స +, టాం గా కళ్యపుడు "నేన గ్‌ ర్‌కిస్తే నా క్రోం తీఠుతురి ని 'ఎ ధనార్ధినై అయితే నీక్స ఎంత కాప్తుకా ఇ “సరగ దన్నాడు. వూ వెళ్ళు. నా కర్తవ్యం కూడా నరవ్ష ల చలన. అది తిసిక్రా ఖే నం రూడా నెరవేగుతుంద్రి? అనె ళల ణనాని కంటిక్తి స అపుడు పరమార్ధవిడదై న బ్య. దోడన్నాడు. మొదలుపెట్టాడు. “ఇష శ మ “పడు తనలో ఇలావిత పోతానా క షో నేనేం చెయ్యాలి? ఇతడల్న క ర్థంచకొనడం కా ని తపడు శ! న ధనం తీసుకొని బ్ర లభిస్తుంది. ధనం ఎరు. నృపేర్యదుని | బతికిశే "తగి భీ! యశోవా కూడా. పుష్కలంగా గ్‌ ర్‌ ల నాక్కు భాళ్యత్ర కీర్రి కలిగించే ధనం దేనికి? కుతుంది.. పుణ్యం కృంటందా " రఘుమహారాజు య | అలో అంటుంది, ర్గడూ హర్చిళ్ల నం ముఠ్తూ ర్ట య్యజ్చైణునకు లాలా తము సమస్తాన్ని

అయినంపూడి గుడునాథరావు "75 త్యాగం చేసింది? సర్భవిషాగ్నికి ఆహుతి కానున్న రాజేర్యడుని ద పేషెంచడం న్యాయంకాడు. నేను ఆతన రక్షిస్తే రాటం సుఖంగా వుంటుంది. లేకపొగే ఆలౌజకం [పజానావనం తప్పుదు" అని “చింలించాడు. కాని యోగదృష్టలో రాజుకు మృత్యు వాసన్న మైనదని (హించి హకాళుడదై చచ్చే థనం ఎందుకు పోగొట్టుకోవాలనుకొని రషకమునవలన భనం [గ్రహించి తిరిగె యింటికి వెళ్ళాడు.

ఆరీతిగా సుర్యత్మదష్టయైన కశ్యపుని పంపివేసి ఏడవరోజున పరీక్షత్తును తుదముట్టించడానికి తకకుడు హా స్తిపుక వెళ్లాదు. కాని మణిమం్యతాషధజ్ఞులచే పరిరశ్షితమైన యొక దుర్గమ్మ పాపాదంలో ఆ రాజున్నాడని విని చింకావిష్టు డయ్యాదు. “ఏదో ఉపాయం ఆరోచించి ఈ భవనంలో (పవేశించాలి. ఏలా గ్లైనా వంచించి పాపాత్ళుడై న ఆ రాజును అంతమొంచించాలి, లేకపోతే ౨ మహర్షి నన్నే హ₹పించకమానడు.

పాండపకుల సం౯తుదైన యవ్వడూ ఈ రీతిగా మృతనర్చాన్ని మునీం (యని మెడలో వేయడు... ఇంత నిగర్జితమైన పనిచేసీ, కాలగతి 'తెలిసీకూడా ఇతడు థభవనంచుట్టూ వరవకులను నయమించి మృత్యువును తప్పించుకోవాలని

ఇతడు మందబుద్ధి కాకపోతే ఎన్ని యత్నాలుచేసినా వ్మిపశాపాన్ని ఎలా తప్పించుకోగలడు? వైవకృతమైన మృత్యువును ఎలా నివ రించగలడు? మరం తప్పదని తెలిసి వుండికూడా ఎలాగో (బతికి బయటపడాలని నకం యత్నాలు చేస్తున్నాడు,

ళం

అంతకంపెి ఆతడు దాన ధర్బాదికంచేస్తే దుంవిదికదా! ధర్మాచరణ వల ఆధివ్యాభులు పోగొట్టుకోవచ్చు - అకాల మృళత్యువునుకూడా తపి ఎంచుకో వచ్చు, ఇక్కడ ఇంతమంచి విజ్జులైన ద్విజులున్నారు. ఒక్కరూ రాజునకీ సంగ తిచెప్పరె!”

అని తగకును చెంంంచె తన వెంటనున్న సర్చాలను శతాపసవేషంతో ఫల మూలాలు తీసికొని రాజ్యపాసాదంలోనికి వెళ్ళుండని ఆదేశించాడు, తాను కీటక రూపంలో ఒక పండులో డాగాడు,

వాశలా తాపసవెషం ధరించి భవన ద్వారంవగ్గరరు వెళ్ళేసరికి బేవారి కలు వారిని వారించి ఏం పనిమీద వచ్చారని (పశ్నించగా వారిలా అన్నారు :

“మేం ఆధర్వణ మం[తాలతో శాపనిషృత్తి కావించి (ప్రభువును రక్షించ డానికి మా ఆ్మశమంనుండి వచ్చాం, మా రాకను వారికి తెలియజేయండి. వారిని అభిషేకించి అభీష్టఫలాలిచ్చి వెళ్ళిపోతాం అన్నారు.

ఇల లెవారికుల్‌ విషయాన్ని రాజునకు నీవేదింపగా “ఆ తాపసేందులను

యకథోచిత్రంగ్గా సత్కరించి వారు తెచ్చిన ఫలాలు శీసికొనిరండి.. రేపు ఉదయం

౯గ్రి ఫ్రీ దేవీ భాగదతం వాది డర్యనం చేసానని చెప్పండి అసె (ప్రభువు ఆజ్జ్ఞాపింపగా దాస రాపనుంలో ఉదంతాన్ని విన్నవింద,పండ్రు అసికొనివెి (ప్రభువుకు సమకవ్పెంచారు.

అంతట పరిక్ష్‌త్తు తన చుట్టూవున్న సుహృజనానికి అ పండు తిగండని ఇచ్చి కాలచోదితుడ్రై తక్షకుడు కీటకాక్ళతిలో దాగివున్న పంచునరు తన చెతిలో రీసికొని దాన్ని (తుంచాడు. అందలో ఒక కీటకం వుండి. అర క్యామా కారంలో వుంది. దాని కళ్ళు నల్టగా వున్నాయి.

ఆ కీటకాన్నిచూచి. విస్మితులైన ద్విజులకు మదోన్మత్తుడై న పరిన్నీత్తు ఇలా అన్నాడు: “సూర్యుడ స్తంగతుడు కాదొళున్నాడు. ఇక నాకు విష భయం లేడు. పాపం ఆ వ్మిపుని శాపం ఎందుకు వ్యర్థం కానివ్వ్యాలి! ఆ శాపాన్ని నేను అంగీకరిస్తాను అని ఆ [కిమిని తన కంఠమందుంచాడు. ॥

సూర్యుడ స్తమించిన మలుక్షణంలో కీటకం భయంకరమైన తక్షక రూపాన్ని దాల్చి తన కరాళ దంప్ష్రలనుండి విషాగ్నులను [కక్కుతూ అతన్ని చుట్టుకుంది. 'ఘోరాకారంలోవున్న తక్షకాహినిచూచి మర్మళులు షహ్హీ సురులు భయార్జితు లయ్యారు. రక్షకులు హాజోకారాలుచేస్తూ అటూ ట్రూ పరువులెత్తారు.

తవ్షక పరివేష్టితుడై న. నృపతి కిమ్మనశదు. . కదలలేడు. అంతట ఆఆ

తకకుని నోటినుండి వెల్వడిన విషాగ్ని శిఖలు జ్వలిస్తూ నరనాథుని దహింరి వేయగా ఆ తక్షకుడు గగనగతుదయాాడు. - విగతానువైన రాజు బగ (దుమంభాగా నేల కొరిగాడు. లి ఆ జన మేజయుని రాజ్యప్తొప్తి అతి

గంగాతీరాన పరీక్షిత్తు మృతదేహానికి దహన్మకియలు గావించి. వేదవిస్హా

తంగా ఊర్ధ్వ దైపాక్మకతువులు నిర్వర్తించారు. అనంతరం ఒక సుముహూ ర్రం

• నిశ్చయించి తైళవదశలోవున్న నృపకుమారుడు జనమేజయుని సింహాస నాశ్టీన్సన్స కావించారు.

రాజలకణలవితుడై న జనమేజయుడు దాది పెంపక ంతో చక ్రాగా పెరి పెద్దవాడయ్యాడు. సదకొండేండ్ద (పాయం రాగానే కుల పురోహితు డాతని క్వ వేతుని గావించి అనతికాలంలోనే నకల విద్యాపారంగతుని చేశారు.

(దోణుని అర్జనుడూ, భార్గవుని కర్ణుడూ క్యుళూషించి అభ్యసిందినట్ట జనమేజయుడు సమర్థులైన గురువుల వేదధనుర్వేదాన్ని_ కూలంకషంగా అభ్య సించాడు. నిఖిల శస్తాంస్త విద్యా పారంగతుడూ, ధర్మళాస్తాంర్ధకుళలుడూ అయ్బన్య ఆ ఠాజు పూర్వం ధర్మరాజు పాలించినట్లుగా రాజ్యాన్ని పాలించాడు,

అయినంపూది నరునాథరాప్పు 77 అనంతరం కాశీ రాజైన గుల్ల వర్మావతుడు తన కూతురు వపుష్టమను జనమేజయునకిచ్చి వివాహాం చేళాడు. పూర్వం కాశీరాజ తనయను కర్మగహణం చేసిన విచ్మితవీర్యునిలాగా, సుభ్యదను పెండ్రాడిన పార్ధనిలాగా, ళచ్రీదేవిని చేబట్టిన దేవే్య్యదునిలాగా. ఆ రాజా వపుష్ణ్టమతో ఇష్టభోగాలనుభవిస్తూ కాలం గడుపు కార్యకుశలులై న మంతులు రాజకార్యాలు చక్కగా నిర్వర్తి స్తున్నారు. [పజలు సకల సుఖాలు అనుభవిస్తున్నారు. ఇలా వుండగా ఒకనాడు ఉత్తంకుడనే ముని తక్షకునిలో తనకుగల పూర్వ వైరాన్ని చృష్టియందుంచుకొని జనమే జయుని (యేనేపించి అందుకు తగిన (పత్మికియ చెయాలని నిశ్చయించుకొని వా స్తినగరానికి వచ్చాడు. జనమేజయుని దర్శించి ఇలా అన్నాడు, 'రాజా నీవు కార్యాకార్యాలెరు గవు. [కోధమెరుగవు- నీకు వైరం తెలియదు. తంతం తెలియదు. బాలభావం ఇంకా నిన్ను వదలిపెట్టలేదు. నేను నిన్ను ఏమి యాచించను!” అని నిందాగర్భంగా అన్నాడు- ్‌ , "| _ ఒం రాజు విస్మితుడై “వ్మిపోత్తమా! నేను ఏం ఆకార్యం చెశాను? ఎవతి వైరాన్ని విస్మవెంచాను* అనగా డృాత్తంకుడు "నీ తండి తక్షకునిచే నిహతు డయ్యాడు. నీ వెరుగవు.ని మఇ్యతులను పిలిచి అడుగు." అని పలకగా నతడు మం్యతులను పిలిచి అడిగాడు. వారు జరిగిన వృత్తాంతం అంతా సవిస్తరంగా చెప్పగా నతడు విని ఉదంకుని చూచి “'మునీం్యదా! నా తం్మడి మరణానికి వ్మిపకాపం కారణంగాని ఇందులో తత్షకుని దోషమేముం' దన్నాడు. అప్పుడు ఉ త్రంకుడిలా అన్నాడు “'మంతవేదియైన కళ్యపుడనే వ్మిపుడు మ్‌ తర్మడిని రషంచడానికి ఉద్యుకురై వస్తూండగా తడకుడాతనికి అఖీప్పిత ధనం ఇచ్చి మరలించాడు. ఇది తక్షకుని దోవంకాడా! నీ పిత్ళ హంతయైన ఆరదు నీ వై కాదా? నికో వృత్తాంతం చెపుతాను విను. రురువను వ డు తాను "పెండ్రాడదల చిన [ప్రమద్వర సర్పదష్పచ్టై మృతిచెందగా తన ఆర్జాయు విచ్చి ఆమెతిరిగి జీవించేలా చేకాడు. అయినా ఆమె మృతికి సర్పం కారణం కనుక కనబడిన సర్బాలన్నింటిని చంపడానికి (పతిజ్ఞ పట్టి రురువు ఒక దుడు క్యరకై కొని వేలకువేల పన్నగాంను హతమార్చాడు, తుదకొఠక ముదుసలిడుండుఢం అతని కంటబడ్డటి. దాన్ని సంహరించడానికి అతడు క్ర నెత్తగా ఆ రెందు లలల శిఖండి (ౌర్హనా పూర్వరంగా ఆ వ్యిపుని “మహాభాగా! నేనేం అపవావం చేను? నన్నెందుకు చంపాలని ఉద్య్మమిస్తున్నాపుః అన్నది.

ఇస్ర న్‌ థ్రీ దేఏ భాగవతం రురుపనా-* డు య (= యి ౫] సఎలయిణ సర+దపష్యయ మయమలణి చంది జ 2, మ దృగ్గొాచరమైన (పతీసర్పాన్ని చంపుతొనసీ - పత ౮ 9ది. ఆ కసితో నేను “ఆర్యా! నేను విషసర్బాన్నికోను. నేనెవరినీ కర: ్రపతిజ్ఞ చేశాను. అనగావిని ఖీ ఎ న్మువిపనరాన్నికాను. నేనెవరినీ కళవను. విషసర్పాలు వేరేపుంటాయి. నామ్యంచెత నన్ను హింసించడం నాాంయంకాదు ఎ న వుంట అన్నది. న్యాయంకాడు అని ముగుజవామ్మ్లతో , | ॥ ఆయికే నీ వవంలప+! నిక్‌ ద . మమల వు నకి దుండుభతంం ఎలా ,హా2 ః ఆళ్ళర్యంకో రురుపు [వళ్నంచగా ఆ సరం ఇ (గ ప్తంచించ అని పూర్వం (బాహ్మణుడను. ఖగము; లోప సా అన్నది, “నేను శ్రీ ఖః డనే ఏవి; పముఖఘుంవొకడ అ ల! ఒకనాడు వినోదానికి తృఐపయమెన సరా సచదొకడు నాకు చిరమి,తుడు. లి మైన సప్బాన్నె కలిాంచ ఇచ ల ( మ ఆతడు భయపడి ఆగ్నిగృహంరో స్‌ గ య చ ని భయ పెట్టాను. సర్పోభవి అని నన్ను శపించాడు. వెంటనే. నేను (21జవణకుతూ “మూఢుడా! సం చు నున,కా వా కల్పిసా"డని చెప్పాడు, ఆ రురువు నీవే వాతుడు రుకువు నీకు శాప విము 3 ల సివి అనినా ఆళయం, న ద పరమంబైన / హాట్‌ ఒకటివిగు నః న. క కం ను భూదెవల*స ర ఎత ల యాగుణం ముఖ్యం. "వారికి యజ్ఞ కార్యాలు తప అన ర ధర్యం. కాదూ అనిపలికి షా 1 ఆట నం;చ ౯ స్త్ర క్ష కి ఆ , బాహ ల ల ఏ అన్యళ హింస అంగికార శొపాంతం కల్పించి సర్పహింసకు స ఎ ని విసర్జించాడు. రురువు అతనీక్త ॥ స్వస్తి చెప్పాడు (వాహ ణుడే అలా రై ఎ బి వరాన్ని పరిత్యజించి పిత+క వ న౧ందగాదు, భరత, శేష్పవ్ర పూరుకుంటున్నావు- అంతర ౫ పితృఘాతుకములై న పన శ (ంల్దుడ . వన్నాడు “న్‌ సీతం్యడి స్తా నదాన వివర ష్‌ కి (= శ అల నే _ 7 రాజేం। దా! ॥ లు ర్పరుడ్రై దుర్గలిషాల్హ వాడ్సు మృత త్‌బండు వస పధించి నీ తం్మడిని ఉదరించు.' హ్రోత్త నీ కం్యడి8 భి వ్ప సర్బయాగంచేసి న చుం పితృనై రం తీర్చని ॥' జస లీ జల ల్‌ కులితనయన్తై స్వైిచదు అని ఊఉ తంకుడన ల గంహారం చెయ్యలక నా తం్యడికి చితకా డ్రి సర్పస్మతం ఆరంభించి గసనమీజయడు దావ్వు. శఉకొాంతిని కల్పిస్తాను, సద 1'బడితుగె మర ప కూర్చుండి. గం బపఎ సర్బయాగాన్సిై క త్వ గారీరాన శత సంప్‌ కావలసిన సంభావా4, ర్చండి. ఈ యజా అంధ మండపం నే 9ఖ శాలన్ని స్వ తన న. జ్ఞానికి డీ తంకుడ్డు అదదాస్ట్‌ నిక్మి రవండ్రి పే ల్‌! లైన విపుంనందంపే బే పోత తవకుకు ప్రజ యజ్ఞవే్పిక్రన్య నా ఎను ఆహిలటూ | +, తరవరుక్సు పభణం తో క్‌సు ళు ఆంగింంచంది ల్‌ న న రృయాగాన్నిక్షి రు ఆ ట్‌ న లం పప్ప. వైజ్రప్రైాణం _ ౩ నిర్వసన్నాహాల్సు స్పా ౪ ఆద?ించాక్స వారన ల ఉరగ యజం ఖై చయెపవ్లార్ను “స. రౌవాట్తాన్సపవెళ్ళ గుప్ప్‌లుగా వ లా ఆరంభమైంది. న క | చె యాగాగ్నిక ఆహ ఎగయాలల న్వంపి స త వేత స 0 న్‌ ౮ ఇ బుత్పనా యి జ ఎ “ఎంప్పులు ఖై “ “ఆకిపవాల్ర బ్రళి వ్‌ ంతకుష్పు

అయినంపూడి గురునాథరావు ణ్గ్‌ర్టి విని ఇం్మడుని ఆ్యశయించి శరణు వేడాదు. ఇం్యచుడు అభయమిచ్చి తచకుని తన అసనంమీచ కూర్చోవెట్టుకున్నాడు. ,

ఉత్తంకుదీ సంగతి విని ఆ్యగహావేశుడ్డై నహేం్యదా తకకంగా మంతం పఠించగా తక్షకుడు గజగజలాడి యాయావర కులోదృవుడును, జరత్కార తన యుడున్తైన ఆ స్రీకుని స్మరించాడు. అతడు వెంటనే యజ్ఞవాటికకు వెళ్ళి ఉనమేజయుని సన్నుతింపగా రాజు అతనిని అర్చించి నీ వాంభతం ఏమీటో చెప్పమన్నాడు. '“సర్ఫయాగం విరమించండి. ఇదే నా అభీప్సితంి అన్నాడు ఆ_సెకుడు. సత్యసంధుడై న న నరే్య్యేదుడు యాగాన్ని ఆపివేళాడు.

ఆనంతరం వై భంపాయనునివబన అతడు థారతం విన్నాచు. కాని ఆతనికి మనళ్యాంతి లభించలేదు. అపుదు వ్యాసమహర్షిని దర్శించి “మహాభాగా! నా మనస్సు దహించుకుపోళున్నది. శాంతి లేదు నా తండి సత్చదష్టుడ్తె దుర్మ రణం పాలయ్యాడు. ష్యతియులకు రణరంగంలో మరణం అభించడం (శేష్టం. లేడా స్వగృహంలోనైనా [పా పించాలి. నా తం్మడి అలాకాక అంతరిచంలో దుళ్శతిపాలై వున్నాడు. ఆయన స్వర్గతుడయ్యేది యెలా? నేనేంచెయ్యాలి? నాకు శాంత్యు పాయం చెప్పండి అని ఆర్టీ ంచాదు. -

వ్యాస జనమేజయ సంవాదం

ఆంతట వ్యాసుదన్నాదు, “రాజా! నీకు పరమ రహస్యమైన భాగవత పురాణాన్ని చెప్పతా విను. అది నానాకథా సంయుతమైనది. అత్యంత శుభ [పదమైనది. సర్వాగమసమృద్ధ మైనది. ధర్మార్థ కామమోఇాలకు కారణమైనది, దానిని నా కుమారుడు శుకునకు చెప్పాను. ఇపుడు నీకు చెపుతాను విను. "

"అనగా జనమేజయుడు “మహర్షీ! ఆ_సీకుడెవరు? ఆతడెవరి సుతుడు? వా సర్బయాగానికి అతడు విఘ్నం ఎందుకుకల్పించాడు? ఈ కథ ముందుగా వినాలని రుతూహలపడుతున్నాను. అనంతరం భాగవతం చెప్పుదురుగాని" అన్నాడు.

అప్పుడ్తు కృష్ణద్వైపాయనుడిలా చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు. 'జరత్హారుడు చుహ్షి. పఠరమగాంతుడు. (బహ్మచారి. ఒక వనంలో గోతియందు (వేలాడుతున్న అతని పితరులొకనాడతని చూచి “ఓయి! నీవు పెండ్రిచేసుకొని ప్యుతుని కను. కకపోతే మాకు సదతులుండవు, నరకదాథ తప్పదు" అన్నాడు.

“అయాచితంగా నా పేరుగల. కాంఠ నాకు లభిస్తే. నేను పరిణయం చేను కొని గృహస్థా శమం స్వికంస్తాను అని తీర్థయ్యాతలకు బయలుదేరాడు, అప్పుడే సర్చాలను వాటి తల్లియే “అగ్నిలో ఆంసచికం'డని శపించింది. "

అదెలా సంభవించంచంటి-

ల థ్రీ దేవీ భాగవతం శ్యడువ, పినత కళ్యపుని థార్యలు,. ఒకనాడు సూర్యుని రఖాళ్వాన్ని చూచి ఆది నలుపని క్మడువ, కాదు తెలుపని వినత వివాదపడి ఎవము ఓడితే వారు శెండప ఆమెకు దాస్యం చేసేలా పండెం వేసుకున్నారు. అరుణ రథాశ్యం అసలు తెలుపే. కాని వంచన కుళలమైన క్యదువ తన మాట నెలాగైనా నెగ్గించుకోవాలని తన కొడుకులైన సర్పాలను పిలిచి “మీరు పెళ్ళి సూర్యుని రథహయాంగాలను పరివేష్టించి నల్చగా కనబడేలా _ చెయ్యండి అన్నది. కాని వారిలో కొందరు సిరాకరింేగా ఆమె ఆ్మగహింది.. “మీరు జనమే జయుని యాగాగ్నికి ఆహుతికరిడని కోపించింది. మిగిలిన వాష భయపడి తల్చి యాజ్ఞ 4రసావహించి ఆ తురంగవాలొన్ని పరివేష్టించి కృష్ణవర్దం కల్పించారు. అనంతరం కదూ వినతలిద్దరూ మళ్ళి రథ హయాన్ని చూడగా ఆది శ్యామలంగా వుంది. వినత చింతాకులయె దుఃఖించింది అంతలో ఆమె కుమారుచు మహాబ..కాలియెన గరుత్మంతుడు వచ్చి తల్లి చై న్యానికి కారణం అడిగాడు. ఆమె జకిగిన వృతాంతం అంతా చెప్పి “నేనిప్పుదు క్యదువకు దాసిని. ఆమె ఏం ఆజ్ఞాపిస్తే ఆ పని చెయ్యాలి. రనశు తన స్యళు లను సీ వీపుపై నెక్కించుకొని మోయమంటున్నది" అన్న ది, - ళు జ అంతట గరుడుడన్నాడు,. “అమ్మా! నేను జీవించి పండగా నీకు దుఃఖ కంగిందంటే నేను నీ కడుపున పుటి పయోజనం ఏముంది? ఆమె ఎక్కదకు మోసుకుని పొమ్మంటే అక్కడకు నెను తీసికొని వెళ్లాను అని కదువను ఆమె పేళంన్నతన వీపుపై నెక్కించుకొని సమ్మదం ఆవలికి తీసికొనివెళ్ళి “తల్లీ నీక నా గ రి, మా అమ్మ దాస్యాని స తప్పించడానికి నన్ను ఏమి చెయ్య మంట్రా చెప్పు అని అర్థించాడు. “ కళ స్వర్లోకానికి వెళ్ళి ఎలాగైనా సరే అమృతాన్ని తచ్చి నా ప్యుతుల కర్చించు. సి తల్టికి దాస్య విమోచనం కల్పిస్తాను' అన్నది క్మదడువ. అంతట గరతంతు గ కదూ ప్యుళులకు క ంతుడు స్వర్గం నుండి అమృతాన్ని అపహరించి లచి ర రల” అర్పించి తల్దికి దాస్మము క్రి కల్చెంచాడు. సరాలు ఆము తి ంచాలనే ల లక ణం పోయాడు దర్యాణ షడ్‌ వచ్చి దాన్ని అసహరింకుకొని ప) సరికి వాటి నాలకటికః ఆతి ల అట్బిత చందుప్పులను ఆ నర్చాలు * | ర్‌ ఇవి చ్వీజహ్వాలయ్య్యూయి, మాతం ఇంగావిక్త యె వంటి భలం సరు శరజువ్తా లి నడ గురియైన వానతి మొదల్లైన పన్నగాలు [బ్రహ్మా జ ణంటదెయె., (ఓలా వారితో లౌ అన్నాం జ గ దు వ న్‌ తన 'పసేపగల కనను క మలనళనివ = “లే జరల్కారుడను యత ల్‌ ల రా గ్రా. చరం ఉపాహమాద్రక్లన పతినబూనాదు. వాసు

అఆయినంపూడి గురునాథరావ్వీ 81 సోదరియైన జరత్కారువును ఇచ్చి అతనికి పెండ్రి చెయ్యండి. వారికి పుట్టినవాడు మిమ్మల్ని రక్షిస్తాడు. అతడు ఆ _స్రీకుడనే పేరుతో విగుతుడౌతాడు.!

(బహ్మదేవుని ఆజ్ఞానుసారంగా వాసుకి జరత్కారమునిని సమీపించీ తన గోడు చెప్పి సనామికయైన తన చెల్పెలిని వివాహమాడుమని కోరాడు.

, నాకు అ్మపియం ఎప్పుడు చేస్తే అప్పుడు వదిలేస్తాను అనగా వాసుకి అందోకొడంబడి ఆమెను ఇచ్చి పెండ్రిచేసి తన యింటికి పోయాడు. ॥

ఆ వనంలో ఒకచోట ఒక కుటీరాన్ని నిర్మించుకొని జరత్కారుడు ఆమెతో సుఖంగా కొలం గడుపుతున్నాడు. ఒక రొజున మధ్యాహ్న థోజనానంతరం ఆ ముని “నన్నెవ్వరు లేపవద్దని' నిిదావకుడయ్యాడు.

సూర్యుడు అస్త్యదిని సమీపిసున్నాడు. జరత్కారుడు లేవలేదు, సాంధ్యోపాసనా సమయం అత్మకమిసోంది- లేపితే సమయభంగం జరిగిందని తనను విడిచిపెడతాడు. లేపకపోతే. ధర్మలోసం జరుగుతుంది. ఏమైనా కానీ ధర్మహాని మాతం జరగరాదని ఆమె “సంజ వేళయింది లెండి" అని ఆ మునిని ఐపింది.

“ఓసీ! నాకు న్మిదాభంగం కల్పించావు- నిన్ను విడిచిపెడుతున్నాను. నీ అన్న దగ్గరకు వెళ్ళిపో". ఆని కోపోర్టీపితుడ్డై _ అన్నాడు. ఆమె గజగజ ౮ాడుళూ, 'ఆర్యా! నా అన్నగారు ఏ ఆశయంతో మీకు నన్ను ఇచ్చారో అది నీం కావాలి? అని దీనంగా అడిగింది.

అనగా 'తద స్టో అని పలికి వెళ్ళిపొమ్మన్నాడు- ఆమె వాసుకి ఇంటికి వెళ్ళి జరిగిన వృతాంతం అంతా చెప్పగా నతడు విని ముని సత్యసంధుడు సుమా! అని ఆమెను ఆశ్వాసించాడు. కొంత కాలానికి ఆమెకు కొడుకు పుట్టగా ఆతనికి ఆ స్తీకుడని మేరు పెట్టారు. అతడు సర్ప పకపాతిగనుక సీ ణూగాన్ని విరమించమని కోరాడు. ॥

నీపున్నూ సర్పయాగం నిలిపివేసి మంచిపని చేశావు. భారతం విన్నావు, దానధర్మాలు చేశావు. మునులను పూజించావు.. నీవు చేసిన సత్కృృతివలన నీ తర్మడి స్వర్గానికి వెళ్ళడమేకాదు, సీ వంళం అంతా తరించింది.

దేవీ యజ్ఞం ఆచరించు. దానివంన నీకు సకళార్థసిద్ధి కలుగుతుంది, జ పరాళ క్రిని పూస్తే నీకు వంశ వృద్ధి కలుగుతుంది. నీరాజ్యం సుస్థిరంగా వుంటుంది. విధంగా బివి యాగం చేసిన తర్వాత ్రమవ్చాగవతే ప

సమ లతకంతి నివు వనదగిన పరాం ఇరటద లా ల ఎటే నీవు సేవించవలసినది అన్యమేమీలేదు. దెవీ=6

రి బ్ర దెవ భాగవతం 'శేమ సంకులమైన ఎవని హృదయంలో దేవి వసిస్తుందో_ బాదు అన్ని విధాలాధిక్యుడు. మహామాయయైన ఆ జగద౭చికను ఆరాఢించకవా తె దుఃఖాలు తస్పపు. (బ్రహ్మాదులే ఆ మహాదేవిని సేవిస్తూ పుండగా ఇతడం సంగతి చెప్పడం దేనికి ॥ . , విష్ణువుకు భగవతి చెప్పిన శః పరమ పృరాణాన్ని విన్నవారికి సకలాఫీప్సి తాలు సిద్ధిస్తాయి. ఈ పురాణ శవణంవల్ద నీకు చిత్త కాంతీ లభిస్తుంది. సీ పితృ దేవతలకు అమయళమైన స్వర్గసుఖం ప్రాప్తిస్తుంది."

దేవీ భాగవతం దేవీ న్వరూప పర్షనము ణల

అనె వ్యాసభగవాను డనగా, జనమేజయుడిలా [పశ్నించాడు, “థగవన్‌! ఆంబకాయాగం మహిమాన్నితమైనదని మీరన్నారు. ఆ అంబిక యెవరు! ఎక్కడ, ఎవరివల్ల , ఎలా జన్మించింది? ఆమె గుణాలెట్టివి? ఆమె యజ్ఞస్వరూపం ఎలా వుంటుంది? చెప్పండి. మీరు సర్వజ్ఞులు, దయా నమ్ముదులు

ఆదీకాక ఈ (బహ్మాండంయొక్కు ఉత్ప త్తికమం కూడా మీవలన ఎనాలని ఆకాంక్షిస్తున్నాను. (బహ్మః విష్ణువు, శివుడు ఈ ముగ్గురు సగపమిలని, స్పష్ట స్ధితి సంహార కారకులని విన్నాను. వారు స్వతం్యతులా? ఆస్వతంతుకా! కో శీ జ్‌ వ ల, ఖో లి వారు సచ్చిదానంద న్వరూపులా లక మృత్యుధర్మమూ, (తిశాత్మకములై న చుఃఖాలూ(1) వారికికూడా వుంటాయా?

సులే్యదాడులు కూడా కాలవళంగతుల్తై ప్పుంటారా? వారెలా ఎవరివలన ఉద్భవించాడు? న్మిదొజాగృతులు, హర్ష శోకాలు వారికీ వుంటాయా? వారి కోతిరాలు కూడా స ప్రధాతుమయాలేనా!(2) లేక అన్యదప్య వినిర్మితాలా? వారి గుణారెలా వుంటాయి! వారి ఆయుః్యపమాణ చెంత! వాం నివాసస్థానమేది? వారి భోగ భొగ్యా వివా కృంటాయి! నవి స్తరంగా చెప్పండి."

అసి వేడగా వేదవ్యాసుడిం సమాధానం చెఫ్పాచు.. “రాశా! (బ్రహ్మాదుల సముత ల్లి యెలా జుగింది! అని నీవడిగిన [ప్న చాలా చున్లమమైనది.. ఒక నాడు నెను దెవర్తియైన నారడుని గంగాడీరాన కలిసికొని ఇవా |పళ్నంవాను.

“డవ! ఈ (బ్రహ్మాంచం వూ పుట్టింది! ఇచి నిత్మషాశ అనిత్యహా? కనుక సున సంక పప 1

(1) ఆధిఖౌతికం, ఆధిదై వికం, ఆధ్యాత్మికం- అని దుఃఖం మూడు విధాలు. (8) వస, నెత్తురు, మాంసం, మేదస్సు, అస్థి, మజ్జ, శర్టం- ఇబ సప్త ధారువ్పలు.

(| థ్రీ దేవీ భాగవతం కార్యత్వమే వుండదు కాన ఏరుద్ధంగా పుంటుంద్‌.. ఇలా నన్నెన్నో సందేహాలు పిడిసునా+యి- ల పడిస్తు పసత్కారణభూతులు హరిహర్మబహ్మలని కొందరు, ఇందాది చిక్ళా ఎలక అని కొందరు, సూర్యచం్యడులని కొందరు, గణాధిప్తడని కొందరు, అనేకులు అనేక రీతుల అంటారు. ల్‌ శ మరికొందరాబార్యులు ఆదిమాయయ, పకృరయ, పురుష న్నగయ, అనాదినిధనయు; _ సర్వాంతర్యామ్‌నియ, _ సకలలోకేశ్య్వరియ, సగుణయు, నిష్ణణయునై -వైప్లవి, శాంకరి, (బాహ్మి, వాసవి, వారుణి, వారాహి, నారసింహిః మహాలక్ష్మి అనెడి అనేక నామాలళో విభ్యాతికెక్కిన పరదేవతయే సకల సృష్టికి కారణమంటారు. , - మునులు కొందరు, నిరంజనమూ, నిరాకారమూ, నిశ్చేషమూ, నిర్గ్ణణమూ అయిన పర్మబహ్మయే అంతటికి కారణమంటారు... మరికొందరు. వేదోపనిషర్‌ య కమైన మహా తేజస్సరూపమునిన్ని, చురికొందరు సహ్య సశీర్షుడు, సహస నయనుడు, సహ్మసకరకర్షుఢు, సహగసపడుడు నగు పృరుషో తీముడే. కారణ యనీ అంటారు. న్‌ కొందరు ఈ (బ్రహ్మాండం అనిశ్వరమనీ, ఈశ్వరు డసలు ేనేబేడనీః ఈశ్వరజన్యమైతే దన్ని అగ్‌ంత్యమనీ, అనిర్వచనీయమనీ ఎలా అనగలమని కనుక ఈ సృష్టి స్వభావసిద్ధమని, ఎప్పుడూ ఇలాగే పుంటుందనీ వాదిస్తారు. ల సంఖ్యలు, కపిలాది మహర్టిు శ్ర సర్వ్మపపంచమునకు కర్రి (పకృతియేకాని పురుషని క రృృత్యం అణుమ్మాతం కూడా లేదని భావిస్తారు ఇలా ఎన్నో నాకు సందెహాలున్నాయి. నాచితం వికల్పోపహతమై నిచట ననన యందు నా మనస్సు నిరం = ధర్మ ధర్మలక్షణ మేమిటో కూడా దచోధపడడంలేదు* లన్‌ కగం సొపన్నురూ, సత్యధర్మ వ్యవస్థితులూ అయిన దేవతలను మాభాత్ములగు రాక్షసులు దాధిస్తూ వృంట్రిర్ష, "సదాచార సంపను, లన నొ పూర్వసాలు పాండవులు ఎన్నో డఃభాలు అనుభవించారు. కస నా సృాదయం కంపిసోంది. నాకు సంశయ నివృ త్తి కలిగింద్ష, మోహజలావిలమెన సంసౌర చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు! ఉన ్రసమహర్షీ! ఈ బహ్మాండం ఎలా ఉత్పన్న మైందో! ఎవరిని ఆరో ధించాలో! ఎవరిని నురించాలో! నాకూ సంళయ కలిగ్‌: నీవడిగినట్టుగానే. నేను నా తండి (బ్రహ్మను అడిగాను. ఆయన నాత్రో ఇలా అన్నా డు. వు. " కుమారా! వం చెప్పను! నీ బ్యగన పళ్న'" విష్పుడేపనప రూడీ

అయినంపూడి గురునాథరావు రిక్‌ దుర్యోధమైనది. నిరీహుడు; విమత్సరుడు అయిన విరాగికి తెలుస్తుంది. కాని సంసార లంపటంలో పడి వైరాగ్యదూరుడై నవానికి ఏమీ ఇలియదు.

పూర్వం స్థావరజంగమాత్మక మైన [పపంచం అంతా నుంది పంచ భూతాలు మ్యాతం నిలిచి అంతా జలమయమైనపుడు నేను కమలగర్భంనుండి జన్మించాను. నాకు సూర్యచం[ దాచులుకాని, తరు పర్వతాడులుకాని ఏవి కన బడలేదు. ఆపుడు నేను ఆ తామరపువ్వు కర్ణి కయందు కూర్చుండి ఇలా _చిఇతిం చడం మొదలుపెట్టాను, |

“ఈ ఏకార్డవంలో నేనెలా పుట్టాను? నాకు క ర్త యెవ్వడు? భర్త యెవ్వడు? యుగాత్యయంలో హర్త యెవ్వడు? ఈ జలానిక ఆధారమేమీ కనబడదే? పంకజం ఎలా ఉత్పన్నమైంది? పంకజం అంటి పంకంనుండి పుట్టిందచికదా? ఇక్కడ పంకం ఏది? అదెక్కడుందో వెదకుకాను. ఆ పంకానికి ఆధారభూత మైన భూమి కూడా ఎక్కడో వుండివ్సృండాలి.” |

అని వితర్కించి ఒక వేయి సంవత్సరాలు అన్వేషించాను. కాని భూమి దృగ్లోచరం కాలేదు. 'తప, తపి అ9 అశరీరవాణి పలకగా విన్నాను. ఆ పద్మంలోనే వుండి మరో వెయ్యి సంవత్సరాలు తపస్సు చేశాను. “సృజుి అని తిరిగి ఆశరీరవావి వినబడ్డది. ఆ మాటవిని “ఎవరిని సృజించాలి? వేంచెయ్యాలి? అని వితర్మించుకుంటూ వుండగా మభుక్తైటభులను దానవు లిద్దరు నాతో యుద్ధా నికి తలపడ్డారు. ॥

ఆ సమ్ముద జలంలో వారంతో సంగరం చెయ్యడానికి వెరచి నేను ఆ పద్మ నాళాన్ని ఆలంబంగా చేసికొని జలమధ్యంలోకి వెళ్ళిపోయాను. అక్కడ నాకు ఆళ్చర్యకరంగా, మేఘశ్యామ ళరీరుడూ, పీతాంబరధరుడూ, వనమాలా విభూ షితుడూ, శంఖచ[ కగదాద్యాయుధ విరాజితుడూ, శేషపర్యంక ళశాయూ అమిన మహా విష్ణువు క్ర నబడ్డాడు.

ఆలా భోగిఖోగోపరితలాన యోగ ని్మిదలో నిశ్చలంగా వున్న అచ్యుతుని చూచి నారదా! నేను విస్మితుడనయ్యాను. ఏం చెయ్యాలా? అని ఆలోచించి నిదా స్వరూపయెన దేవిని సన్నుతించాను. అవితర్మ్య్య శరీరయు, దివ్యాభరణ మండితయునగు నా దేవి మహావిష్ణువు శరీరాన్ని విడిచి గగన స్థితయై (పకా శించింది. | -

యోగ ని దనుండి జనార్జనుడు మెల్కొన్నాడు, అయిదువేల సంవత్సరాలు మధుక్తైటభులతో యుద్ధంచేసి తన యూకువుల్నపై నిలువరించి వారిని సంహ రించాడు. మేమున్న చోటికి రుచుడు(*) కూడా వచ్చాడు. మెం ముగ్గురం ఆకాశ

[తినూ ర్తలకు భిన్నమైన శురీయ ర్ముదుడు.

86 ట్రీ దేవీ భాగవతం స్థితయైన దేవిని సన్నుతించగా ఆమె మాపై తన కృపాకటావ వీక్షణాలు తసరింపజేస్తూ ఇలా అన్నది, “దానవ సంహారం జరిగిపోయిందికడా! ఇక మేద ష్స్‌ స్వస్థానాలకు మో సృష్టి స్థితి కార్యాలు నిర్గహించంగి. యి స్వీయ విభూతిచె చతుర్విధ _పజానృష్టి చెయ్యండి. అనిన ఆ దేవి మృదుమధురో క్తులు విని నేను అన్నాను. “తల్లి! నం అశ క్తులం. ఈ (పజాసృష్టి ఏలా చెయ్యగల9? ఆంతా ఏకార్ణవంగా వంది. ఎక్కుడా భూమిదృగ్గచరం కావడంలేదు. భూతపంచకంగాని గుణాలుకాని తన్మ్యాతలు(ఇ) కాని .ఇం్యదియాలుగాని ఏవీలేవు' అనగా విని మాహేళ్వరి కుంద స్మితం చేసింది. ఇంతలో ఆకాశం నుండి ఒక విమానం తపక్కున అక్కడకు వచ్చి ఆగింది. అందులో ఎక్కి నిర్భయంగా కూర్చోండని దేవి మమ్మల్ని ఆదేశిం చింది. మీకో అద్భుతాన్ని చూపిస్తానన్నది. ఆమ్‌ మాట వీని మే? మువ్వురం ఓంకారనాదం కావించి నవరత్న మండితమూ, ము క్తాదామవిభూషతమూ, కింక్తిి నినాద సంకులమా, సురసన్న్‌భమూనైన ఆ వీమానం అధిరోహించగా జగదంబిక దానిని మనోవేగంతో 'నేడపడం మొదలుపెట్టింది. కొంత సేపటికి అవ్వ జంవిరహితమైన మరొక చోటికి వెళ్ళింది. ల మేము ఏిస్కితులమయ్యాం. అదొక మహానగరం. అంచులో కోకిలార్వ మండితములై న ఫలవృజాలూ, పర్వతాలూ, వనోపవనాలూ, శ్త్రీపురుషులూ, పచపక్యాడురూ, వాపీకూపతటాకాలూ, 'సెలయేక్షూ, దివ్య పాకారళోభితసులై న మంబిరాలూ, యజ్ఞకాలలూ ఎంతో మనోహరంగా వున్నాయ:.. దానికి దగ్గరగా ఓక వనంలో దేవతుల్యుడైన ఒక రాకుమారుడు మృగ యావినోదంలో న్సిజ్బ స్నడై యన్నాకు. ఆ నగరాన్ని చూచిన దూకు అదీ స్వర్గమనే (వత్యభిజ్ఞ కలిగింది. ఇదీ ఎవరు నిర్మించారా అని మేం ఆళ్చర్యచకితులమై చూస్తూండగానే విమానం వాయవేగంటో కదలిపోయి క్షణకాలంలో మరో మనో హరమైన [పదె థానికి వెళ్ళింది." అక్కడ మాకు నందనవనం కనబడ్డది. ఆ వనంతో పారిషాత్ర తరుచ్భాయలో కామథెనుపు వుంది. దాని దగ్గర చళుర్జంతాలు గల బరాపతం నిలబడి వుంది. మేనకాద్యప్సరలు ఆడుతూ పాడుత్తూ వినోదిస్తున్నార. యతగంథర్వ విద్యాధరులెందరో మందారవాటికామధ్యంలో రమిస్తూ విహరిసున్నారు. ఇంతలో శచీసహితుడై న దేవేర్యదుడు కనబడ్డాడు. ఆ ఇందలోకం చూచి మేం విస్మిత్తుల మయ్యాం.

_అయినంపూడి గురునాథరావు రి

వరుణుడూ, కుబేరుడూ, యముయా, సూక్కుడూ, అగ్నీ, ఇంకా ఎంచరో దేవతలూ మాకు అక్కడే దృగ్గోచరమయ్యారు. అపుడు సాలంకృతమైన పురం నుండి వెలువడి దేవే్యదుడు నరవాహ్యమైన శిదికలో కనుష్తించాడు.

అక్కడనుండి మా విమానం జేగంగా మరో లోకానికి వెళ్ళింది. ఆదె

(బహ్మలోకం- అక్క డ మరో [బహ్మను చూచి. పారకేళవులు దిగ్భాఫంతి చెందారు. ఆ సభలో వేదవేదాంగాలూ, సాగరాలూ, నరిత్తులూ, పర్వతాలూ,

. పన్నగాలూ కంటికి గోచరించాయి. అపుడు నారదా! నా మతిపోయింది. సనాతను డైన ఈ [బహ్మ యెవరు? నేనెవరిని? ఇదంతా (భమగా వుందే? అని నేను 8వ 'కేశవులతో అంటూండగా విమానం మనోజవంతో క్షణంళో క్రైలాస శిఖరం చేరింది. _ .

యకషగణాన్వితమైన ఆ మనోహర శిఖరంతో శుక కోకిల కూజితమూ, వీణామురజవాద్యనాదితమూ నగు మందార వాటిక దగ్గర విమానం ఆగగా ఓక సుందర భవనంనుండి శివుడు మహా వైభవంతో బయటకు వచ్చాడు. ఆయన వెంట గజానన షడానను లున్నారు. నంది [పముఖులైన (పమభాతిపతు లున్నారు. వారందరు జయథ్యానాలు చేస్తూ ఆయనవెంట వస్తున్నారు. మాతృకలు కూడ ఆయన్ను పెంబడ్‌స్తున్నారు. క్షణంలో అక్కడనుండి విమానం పవన వేగంతో వైకుంఠ సదనానికి వెళ్ళింది. +

అక్కడ నేను ఆసంభావ్యములై న విభూతులను చూచాను. ఆ సదన్మాగ భాగంలో అతసీశాామళరిరుడూ , పీత్రాంబరథరుడూ, దివ్యాభరణ భూషణుడూ, చతుర్భుజురూ, గరుడారూఢుడూ నగు ఫ్రీవిమ్టుపును చూచి మేం విస్మితుల మయ్యాం. రమాదేవితోపాటు ఇతర కాంతంందరో వింజామరాలు పేస్తున్నారు. మేం ఆశ్చర్యంతో ఒకళ్ళవంక ఒకళ్ళం చూస్తూవుండగా విమానం స్మరున సాగి పోయింది. |

పోయిపోమి ఆడి ఉవ్వెత్తుగా లేచి పడుతూన్న అలలతోనూ రకరక్తాల . జలజంతువులతోనూ భయంకరంగా వున్న సుధా సముదం చేవంటి. అక్కడో ద్విపం వుంది. ఆచి మందార పారిజాతాది నృషాలతో రమశీయఎగా వుంది. కోకిలా రావాలు [శ్రవణ నుభగంగా వినవస్తున్నాయి. నుగంధ పరిమళాలు నలుగడలా వ్యాపిస్తున్నాయి. తుమ్మెదల రుంకృతులతో అది పరమాద్భుతంగా వ్పంది.

ఆ ద్వీపమధ్యంలో నవరత్న ఖచితమైన శివాకార పర్యంక౦ం ఒకటి వుంది. ఆ పర్యంకంమీద ర క్రమాల్యాంబరధరయు, ర క్తగంధానులేపనయు, రక్త నయనయు, రక్త దంతచ్చదవిరాజితయు, భానువిఅబ సమౌన తేశోరాశియు, వర పాళాంకుశాలీష్ణధరయునగు థీ భువనేశ్వరీదేవి కొలువు దీర్ని యుండగా చూచ్చి మేము వ్మిథాంతి చెందాం, ం.

"58 ఫ్రీ దేవీ భాగవతం (హీంకార జపం చేస్తూ పక్షిెగణాలు ఆమెను సేవిస్తున్నాయి. అరుణారు ణంగా వున్న ఆమె కళ్ళల్లో కరుణారసం తాణికిసలాడుతోంది. నానా మణి గణా కిర్ణ భూషణాలతో ఆమె ఎంతో కమనీయంగా వుంది. ఆమె వదనాంబుజానికి (భ్రీచ(కాకృతిలో వున్న తాటంకొాలు ఎంతో వన్నె కూరుస్తున్నాయి. 'హృక్చథా, భువనేశ్‌ అని నామజపం చేస్తూ చెలికత్తెలు ఆమేను (పస్తుతిస్తున్నారు. ఎందరో అమర కన్యలు యం్యతావరణ దేవతలు, అమెను పరివేష్టించి సేవిస్తున్నారు. షట్కోణ యంత్ర మధ్యస్థయై సహ్మస*ః నయనాలతో, సహ్మస హసాలతొ, -సహ్మస ముఖాలతో వెలుగొందుళూన్న ఆమెను చూచి, ఎవ్వరీ మహాదేవి? ఏ శుభ నామంతో శమె విరాజిల్ణుతోంద్‌!! ఈమె అప్పరా? లేక గంధర్యాంగనా? లేక దేవవనితా? అని అచ్చెరువందుచుండగా విమ్లుదేపుడు కొంత సేపుపదో యోచన చేసి యులా అన్నాడు, ర్‌ " “సురేం్యడులారా! ఈమె మహావిద్య, మహామాయా, అవ్యయమైన పూర్ణ గసకృతి” ఈమెయే. మాలాటి వారి అందరి సృష్టికి కారణం. ఈ దేవి యోగ్‌ గమ్య. అల్ప్బబుద్ధులకు ఈమె నెరుగుట సాధ్యం కాదు. | 2 విశ్వేశ్వరియ, నిక్యానిత్యస్వరూపిణియనగు ఈమెను అల్బభాగ్యులు ఆరాధించలేరు, శ్రమె వేద గర్భ. యగాత్యయంలో ఈమె సమస్త విశ్యాన్ని లయం కావించి సర్వజీవులను తన్‌ శరీర మందిమిడ్చుకొని లీలా విహారం చేస్తూ వుంటుంది. కొట్టకొలది విభూతులు పార్చ్వమందుండి ఈ మహాదేవిని సేవిసు న్నాయి చూడండి. వా ఈ మహాడేవి దర్శనం మనకు లభించింది. మనం ధన్యులం. పూర్వం మనం ఎంతో తపస్సు చేశాం. దాని ఫలితమిది. కాకపోతే మనక్తు ఈ జగదంవిక దర్శనం _ దొరుకుతుందా? పుణ్యాత్ములకూ తాససులకూ మాతమే ఈ దేవి సన్నిధానం సాధ్యంమౌతుంది కాని సంసార సౌగరంలో మునిగితేలే వారికి ఎన్నడూ సాధ్యంకాదు. ఈమె మూల (పకృతి. ఎల్లప్పుడు పురుషానుగతయై (బహ్మాండాన్ని నృజిన్తూ వుంటుంది. ఈ దృశ్య [పపంచానికంతటికి ఈ సర్వేశ్వరియే కారణం, నేనేమిటి! ఈ దేవతలేమిటి! లత్ష్మీదేవి మొదలై న సురయోషితలేమిటి! ఈ ఆది దేవిళలో లషాంకానికికూడా సాటికాజూలం. సా తై శవదళలో మహార్దవంలో నేను వటప్మతశాయియె యున్న పుడు చూచిన దీ మహాదేవినే. చేతిలో కాలి బొటన [వేలును (గహించి నోటియందిడికొని, (కీడెంచెడి నన్ను మృదుల న్వనంతో జోలపాటలు పాడి అలరింవినది ఈ తల్లి యే. ఈము నిక్కడ చూడగానే నాకు ఆ [పత్యభిజ్ఞ కలిగింది. ఈమెయే

ఆయినంపూడి గురునాథరావు రి మన జనని. అందులో సంశయం లేదు. అంజలిపట్టి మనం ఈమె దగ్గరకు వెళదాం. ఈమె చరణారవిందాల దరికి చేరి సన్నుతిద్దాం. మనకు అఫీప్సిత వరాలను (గహిస్తుంది. ఒకవేళ ద్వార స్థితలైన పరిచారికలు మనలను వారిస్తే ఇక్కడనుండియే యెలుగె త్రి ఆమె స్తపం చేద్దాం."

అని విష్ణుదేవుడనగా మెం ముగ్గురం విమానం దిగి ద్వారదేశం చేడకోగానే దేవి మందస్మితయై మమ్మల్ని చూచింది. వెంటనే మేం స్త్రీలుగా మారి విస్మి తులమై ఆమె చరణ సాన్నిధ్యానికివెళ్ళి నమస్కరించి నానామణి విభూషితమూ కోటి సూర్య [పతీకాశమూ, అయిన ఆ దేవి పాద పీఠాన్ని అవలోకిస్తూ వుండగా ఆమె మందస్మితంతో మమ్మల్ని సాదరంగా చూచింది.

ఆమెకు నలుపార్శ్వాలా వుండి. పరిచర్యలు చేస్తున్నవారిలో _కొందరు ర క్రాంబరాలూ, కొందరు నిలాంబరాలూ,; మరికొందరు పీకాంబరాలూ ధరించారు. మనోహరాకారుల్లై న వారందరూ చ్మికాంబర విభూషణాలు ధరింవి మిలమిలళాడు తున్నారు. కొందరు నాట్యం చేస్తున్నారు. కొందరు పీణావాద్యాలతో ' సర్యు పాసిస్తున్నారు.

నారదా! విను, మేమక్క_డ ఒక అద్భుత దృశ్యం చూచాం. దేవేచరణ పంకజంలోని అద్ధంలాంటి గోటిలో స్థ్టావరజంగనూత్మక మైన సమస్త (బహ్మాం డాన్ని చూచి విథాంతి చెందాం. నేనూ; హరి హరులూ, రవి శీతాంశువులూ, కఇందాది దేవతలూ, అఖిల బిక్నాలకులూ, గంధర్వులూ; అప్పరలూ,; తుంబు రాడులూ, దేవ గాయకులై న హాహా హూహూ లు మొదల్తె నవారందరూ మాకు అందులో దృగ్గతమయ్యారు.

అంలేకాదు ఆ నఖ మధ్యంలో వై కుళమూ, (బహ్మలోకమూ, కైలా సమూ కూడా చూచాం. ఇంకా చరాచరాత్మకాలై న సర్బాలూ, పర్వతాలూ, నదులూ, సాగరాలూ కనులకు కట్టినట్లు అగుపించాయి. నా జనన కారణమైన కమలమూ, అందులో నేనూ, శేషళయ్యాః దానిపై విష్ణువూ కూడా కనబడ్డాం. మధుక్రైటభులు కూడా గోచరించారు. ఇలా ఆమె కాలిగోటితలో మా మువ్వురి మూర్తులను చూచి మేం ఆశ్చర్యచకితులమై ఈచమెయే విశ్వజనని అని విశ్వ సించాం, అలా ఆమెను దర్శిస్తూ, సుధామయమైన ఆ ద్వీపంలో విహరిస్తూ నూరు సంవత్సరాలు గడిపాం. వనితాకృతిరో ముగ్ధమోహనంగా వున్న మమ్మల్ని శ్రీ జనం ఎంతో ఆదరంగా చూచారు.

విష్ణుకృత దేవీ స్తుతి ౯ వావి

_ ఇలా వుండగా ఫ్రీ మహావిష్ణువు జగదంవికను ఇలా స్తుతించడం (పారం ఖించాడు “(పకృతియు,; విధాాతియు, కళ్యాణియు, కామ[[ప్రదయు; సిద్ధియు; వృద్ధియనగు దేవికి నా నమోవాకాలు, . సచ్చిదానంద స్వరూపిణియు; సంసార

ర శ్రీ దేవీ భాగవతం యోనియ,. పంచకృత్య _విధ్యాతయు(1), భువనేశయనగు పరాళ క్తి నా (ప్రణామాలు. సర్వాధిష్టాన్‌ రూపయ, కొటస్థయ, అర్ధమా(త్రార్థభూతయ(2), హృల్దేఖయునగు మాహేళ్వరికి నా కై మోడ్డులు. టు దేవీ! ఈ సమ స్త విళ్వడూ నీ యందే సన్నిఎప్టమైప్తంది. ఆది నీ యంవే పుట్టి సీలోనే లయం అవుతోంది. సదసద్వికార భూయుష్షమైన ఈ సకల నృష్తిం నిజే. చేసి పురుషునకు చూపిస్తావు. ఇరవై మూడు తత్త్యాలతో(8) భాసిస్తూ వుంటావు. ఇదంతా నాకో ఇందజాలంలాగా గోచరిసోంది. సీవు లేనిది ఏడీ లేడు. ఆంతటా నివే వ్యాపించి పున్నా వ స్వీయ [పఠా వంతోనూ, స్వీయ తేజంతోనూ నీక అభిలాన్ని సృష్టిస్తావు, సంతుష్టి చెకూరు స్తావు. కల్చాంతంలో హళిస్తావు. నీ వై థవ చర్మిత ఎవరికి తెలుస్తుంది? మధుకై టభుల నుండి మమ్మల్ని రక్షించాప్ట. అతి విస్ర్రృతములై న అనేక లోకాలను చూపింళావు. సీ మూల నివాసస్తానమైన మణి ద్వీపానికి మమ్మల్ని తీసుకొనివచ్చి నీ అనితర వైభవాన్ని 'చూపింకాప్తు.. నీ దర్శనం అభింపచేకావు, నీవు కరుణావార్థివి, హరి హర (బహ్మలమైన మాకేనీ చర్మిళ ఆగమ్యుగోచరంగా వుంది. ఇతరులకేం తెలుస్తుంది? వో రచనా కలాపంలో ఎన్ని భువగాలు ఉన్నాయో? ఈ _భువనంలో ,తిమూర్తులమైన కేం వున్నై అన్యభువనాల్లో మ్మాతం ఎందుకుండరు? అది నీ మహిమా విశేషం, నిరంతరం మనస్సులో ని రూపాన్నే ధ్యానిస్తూ నోటిలో నీ నామాన్నే జపిస్తూ, కనులలో నీ పాదాంబుజాలనే దర్శిస్తూ ఉంచేలా అన్ముగహించు. సీ అడుగు దమ్ములకు (మొక్కిడి అర్థి సున్నాను.

" నేనునీ భృత్యుడను, నీవునా స్వామినివి. నీకూ నాకూ గల సంబంధం తల్లికి బిడ్డకూ గల సంబంధం లాంటిది నీకు తెలియనిది లేడు. సర వ్రజ్ఞితకు నీవు పరాకాస్టవు, నీ మనోభీష్టం ఎలా వుంటే అలా చెయ్యి. మేం మువ్వురం సృష్టి స్థితి సంహార కారకులమని అందరూ భావిస్తారు. ఒకవేళ అది నిజమే అనుకున్నా నీ యిచృ లేనిదే మేం ఏమి చెయ్యడానికి సమర్థులంకాము.

ఆధారళ క్తి వైన నీ ఆలంబనం లేకపోతే ధ్మాతి ఈ జగద్భారాన్ని మోయ లేదు, నీ [పాపు లేనిదే సూర్యుడు (వకాశించలేడు, సమస్త [పపంచమూ ఒక్క అడుగు కూడా ముందు వేయలేదు. (బహ్మాదులమైన మేమే నిత్యంకాదు. ఇక లి అర్థమాతుడు పర్మబహ్మ అర్ధమా(త్రార్మిక దేవి. కి, ఇకాళ వాయుజల భూమ్యాదులు 16, మహదాది తత్త్యాలు 7.

అయినంపూడి గురునాథరావ ం! ఇం్మదాది దేవతలకు నిత్యత్వమెక్కడ? ననాతనవు, (పకృతివి అగునీ

నీ అన్ముగహాతిళయంచెళ నీ సొన్నిధ్యంలో వుండి నీ మహో మహిమను (పత్యషంగా చూదాం కనుక పురాణ పురుకుడంటే ఏమిటో మాకు కొంచెం తెలిసింది. లేకపోతే 'నేనే విభుడను, నేనే ఈశ్వరుడను, నెనే విశ్వాత్మరీని' అని థావించి అజ్ఞాన తమస్సులో కొట్టుమిట్టాడుళూ వుండేవాడను.

విద్యావంతుల్లోని విద్యవు నీవె. శక్తివంతుల్లోని శక్తివి నీవే. కీర్తివి, కొంతివి, తుష్టివి, మోక్మపదవు నీవే. నీవే గాయ్యత్రివి. దేవద్విజ హితార్థము నీవే తొలుతగా నకల వేదాలను సృష్టించావు. నీవే స్వాహవు, సీవే స్వధవు (4).

సము్ముదంలో తరంగాలు ఉత్పన్నమై విలీనమైపోవునట్లు నీవు అనాది నిధనుడై న పురాణ పురుషుని అంశలో జనించిన జీవులకు ముక్తిని కలిగించేం దుకు (బహ్లాండాలను సృజిస్తూ ఉపసంహరిస్తూ వుంటావు. జీవుడు తెలివి తెచ్చు కుని నీ కృత్యాన్ని (గహించేలోపల నీవు సర్వ విలయం సృష్టిస్తావ. న్‌ వర్తనా, నీ లీలా వినోదాలూ ఎవరు [గహించగలరు?

దేవీ! నీవె మోహమయమైన భవాన్ధినుండి నన్ను రతశ్నీంచాలి. మున్ముందు నాకేర్లైనా ఆర్తి కలిగినప్పడు నన్ను ఉద్ధరించే భారం నీదే. దేవీ! మహావిద్యే! నీ చరణాంబుజాలకు నమస్కరిస్తున్నాను. నాకు జ్ఞాన దీప్తిని (ప్రసాదించు.

శవకృత 'దేపీసుతి హి!

అని దేవదేవుడై న జనార్దనుడు భువనేళ్యరిని సన్నుతించి విరమించే సరికి వుడా దేవిని ఇలా నుతించడం మొదలు పెట్టాడు.

• ద్రవీ1 విష్ణువు నీ వలన జననమందాడంటే [బ్రహ్మ కూడా నీ వలన జన్మించిన్లే. ఇక నీ (తిగూణాల్లో ఒకటిన తమోగుణం [పధానంగాగల నేను కూడా నీ కారణంగా ఉదృవించినత్హే కదా! * ం?

పంచభూతాలూ, జ్ఞానే్య్యదియ క ర్మేం్యదియాలూ, బుద్ధి మనోహంకారాలూ నీవే. ఈ చరాచరజగత్తును హరిహర [బహ్మలు నిర్మించారని అనేవాళ్ళు అజ్ఞులు, ఆ హరిహర్య బహ్మలను సృజించింది నివేకదా! కావున నీవే నిఖిలజగత్క ర్తవి.

॥ సవిషయాలూ, నగుణాలూ అయిన పృథివ్యాది పంచభూతాలతో (బహ్మాం డత్పత్తి జరిగిందనుకున్నా నీ చిదంళశకారణంగానే ఆ భూతపంచకం[పస్పుటం కొగలుగుతోంది. కావున నీచే జగత్కాారణ మనడంలతో సందేహంలేదు, | ఈ సమ_స్తమున్నూ నీవే. అజ విష్ణు శివాకృతులలో నీవే ఈ సకల

(4) వేద మం్యకాల చివర పలికే స్వాహాకారం. దేవతలను, స్వధాకారం పితృ ేవతలను తృప్తి పరుస్తాయి. .

092 ఫ్రీ దేవీ భాగవతం సృష్టిని కావించి వివిధ వేషవిలాసాదులతో (కీడించె [కీడాసంతరం ఎప్పడు బుద్ధి పుట్టికే అప్పుడు [ప్రళయం కల్పించి విరమిస్తావు. సృప్పి స్థితి లయాబకు కారణం [ల్‌మూ రులమైన మెమీ అనుకున్నా నీ పాదాంబుజరజః (పకావంపల్లనేమేం ఆయా విధులను నిర్వహిస్తున్నాం.

సృష్టిలో అందరూ ఒకే స్వస్థాయిలో వుండకుండా ధనికులనీ, ధనసానక్సు లనీ, (పభువులనీ, భృత్యులనీ విభేదాలెన్నో వుండడానికి కారణం నీ యిచ్చ కాక మేమిటి? (పపంచం యిలా బహృధావిహితం కావడం నీ మతివై షమ్యం అనడానికి సందేహం లేదు.

• (తిగుణాక్కికవైన నీవ్పునే సృష్టిస్థితిసంహరణ కార్యాలుజరుగుతున్నాయి. జగత్కారణమని భావింపబడుతున్న (తిమూ ర్తులమగు మేము నీ వల్చనే విరచింప బడ్డాము. నేనూ, విష్ణువూ, (బహ్మా విమానగతులమై వెళుతున్నప్పుడు దారిలో ఎన్నో (కొంగొత్త భువనాలు చూచాం, దేవీ! వాటిని నిర్మించిందెవరు? నీక కాదా?

జగజ్జననీ! స్వీయకళచే సమ స్తమూ నీవే సృజిస్తావు. నీవే పాలిస్తావు, ఇచ్చ వచ్చినపుడు సీవే హరిస్తావ్స, సీపతియైన పురుషుని ఆనందింపజేస్తాపు. నీ లీలావిలాసాలు ఎవరికి తెలుస్తాయి? మాకు యువతీత్వం [పా _ప్తించినా సీ పాదాంబుజసేవ లభించిందిచాలు. అదే పదివేలు. నీచరణ 'సేవకు నోచ్చుక్రోని పురుషత్వంవల్ట మాకు ఒరిగేదేముంద్ర? మానివజన్మయె త్రి |తిలోకాధిపత్యం చేజ్తిక్కినా నా కానం్డింలేదు. నీ పదాబ్రసేవ ,నమే నాకు అభిలషణీయం! శ్‌ నీ సాన్నిధ్యాన్ని కాదళి ఆకంటకమైన రాజ్యం లభించినా ఎవ్వడూ అంగీక రించడు. నీచరణసరోజులకు దూరమైతే కణం ఒక యుగంగా తోసుంది. నీ సాన్నిధ్య భాగ్యానికి నోచుకోని తాపసులు కూడా _ విధివంచితులనే నా యభి మతం, నీ వదాబ్ధపరాగనిషేవణం వలన నంసౌరసాగరం నుండి విముక్తి లథి స్తుందికానీ తపన్సువలనగానీ, సమాధివలనగానీ, విహిత కర్మల వలనగానీ యెన్నడూ లభించదు. తల్టీ! నీకు నాయందు అన్ముగహం వుంటే నాకు నవాషర మంతాన్ని అన్ముగపాంచు. ఆ మంతాన్ని జపిస్తూ సుఖంగా కాలం గడుపు తాను. తొలి జన్మలో నేను అభ్యసించిన ఆ మం్మతం ఇప్పుడు విస్మరించాను. కనుక జననీ! ఆ మం్యతాన్ని ఇప్పుడు మళీ ఉపదేశించి సంసారసాగరం నుండి నన్నుద్ధరించు.” మహి తేజస్వియైన శివుడు అలా అర్థించగా దేవి కరుణించి ఆయనకు చండికామం్మ్యతోపదేళం చేసింది. అపుడాయన దేవి పాదద్వ్యయానికి మోకరిల్డి

ఆయినంపూడీి గురునాథరావు లలి వీజకలితమూ, మోక్ష పదమూ అయిన ఆ నవాషర మంతాన్ని జపిస్తూ అక్కడే వుండిపోయాడు.

జగతృంకరుడై న శంకరుడారితిగా దేవీ మంతాన్ని జపిస్తూ అక్కడ వుండగా నేను ఆ జనని చరణాంతికమందు నిలిచి ఆమెనిలా సం స్తుతించడం మొదలు పెట్టాను. ్‌ః

“దేవీ! నిన్ను నిర్వచించగల సమర్థత వేదాలకుంటే అవి సకలజన ధ్యాతి వగు నిన్ను గురించి వివరంగా చెప్పకుండా వుంటాయా? యాగ 'హోమాల్లో పలుకబడు స్వాహాభూతవగు సివు సర్వజ్ఞవు. సర్వజననివి. ॥

ఈ (బహ్మాండానికంతకూ నేనే కర్తను అని విజ్జవీగిన నాకు నీ పాద పంకజ పరాగ పభావంచేత' గర్వభంగంజరిగింది. జ్ఞానోదయంకలిగింది. ధన్యుడ నయ్యాను. నీ అన్ముగహాతిశయంచేతయాథార్థ్యాన్ని తెలుసుకున్నాను. మోహకలిత మైన ఈ నంసార శృంఖలాన్ని ఛేదించి నన్ను న్‌ భక్తునిగా అన్ముగహంచు.

నీవు సృజించిన పద్మకోశం నుండి నాకు విము_క్రి కల్పించు.. నీ ఆజ్ఞా వ ర్తినై యుంటాను. శివే! భవసాగరమందు మోహమగ్నుడనై న నన్ను రక్షించు, నన్నే సృష్టికర్తగా ఖావించే మానవులకు నీ ఆద్య చర్మిత తెలియదు. స్వర్గ కాముల్లై న ఇం దాదులను పూజించే యాజకులకు కూడా ని [ప్రభావం తెలియదు.

నీవే నన్ను సృజింవి సృష్టై కార్యానికి విధిస్తున్నావు. అయినా ఆ విష యాన్ని విన్మరించి నేనె సర్వస్వం అని అహంకరిస్తున్నాను. తల్టీ! నా ఆపరా ధాన్ని క్షమించు. అష్టాంగయోగసాధనలో శ9మిస్తూ సమాధినిష్టులై నవారున్నూ మోష్మపదమైన నీనాను మహమ నెరుగరు.

సౌంఖ్యులూ యోగులూ కూడా ఆజ్ఞతచేత నీనామాన్ని విడిచి ఏదోత త్త్వ విచారం చేస్తూవుంటారు. 'కానీ జ్ఞానులు మాతం నీయందుగల [పేమాతిశయంచేత చేత ఆర్థనిమేషం కూడా నీ పవ్మిత నామోచ్చారణం విడిచి పెట్టరు, ఆ |

చతుర్జా విభక్తమైన ఈ విశ్వాన్ని సృజించే శక్తి నీకు లేదా? అయినా నిమి త్తమాతంగా వినోదార్థం నీవు నన్నాకార్యానికి నియోగించావు. శ్రీహరి పాలించేవాడా? సింధుమధ్యంలో మధుక్షై టభులనుండి నీవు రక్షించకపోతే ఆయన యేమయ్యేవాడు? అలాగే కల్చాంతంలో నీవలన సంహృతుడయ్యే శివుడు లయ కర్త ఎలా కాగలడు? నా [భూమధ్యం నుండి ఆయన జన్మించడమేమిటి? కనుక మేం మువ్వురపూ నిమి త్తమాతులమే. సివలన సృజింపబడినవారమే,

కానీ నీవు మ్మాళం ఎక్కడ జన్మించావో ఎవరికీ తెలియదు, నీవు ఆది శ కివి. అఆనన్యవు. వేదచొదితవు. నిన్నుకాదని మేం ఏమీ చెయ్యలేం. నీవు లేక హోతే మా ఆ స్రిత్వమేలేదు. సదసద్వికల్చ్పాస్పదమూ, అత్యంత _విచ్శితమూనగు నివీలావినోదంతో ఇక అల్బబున్టులెన వారు విమోహితులు కాకుండా యెలా

. వుంటారు?

ః్న థి దివీ భాగపితం అక ర్రయ, అగుణుడూ, నిరీహుడూ, అనుహెరియు, సకలుడూ నగు ఈశ్వరుడు స్‌ వినోదాన్ని వీషస్తూవుంచాదని విధిజ్ఞులంబారు.అంపేఅతదొక్కదు కాక సీకు పరుగవ్వడుళడని భావము. అయితే * ఏక్రమేవా ద్వితీయం (టుహ్బా; సర్వంఖల్విదం బ్రహ్మా” అనె వేద సూ క్లులకు అర్థమేమిటి? వాదికిమిధ్యాత్యాన్ని కనుక ఈ పరస్పర విరోధాన్ని పరిహరించి. వేదో క్తమైస (బహ్మ పదానికి వాచ్యం నీనో లే పురుమడో విస్పష్టంగా చెప్పి అల్బమతినైన నాసంశ్‌ యాన్ని తీర్చు. సీపు స్త్రీవో పురుషుడచో కూడా ఎరుకపరి సై నేను పరళక్తి స రుహీేన్ని తెలీసికొని భవసాగరం నుండి ఏిము క్తుడనోతాను,” "దివి నిజరూప పర్ణ నం అని. నేను పలుకగా భగవతి సిజరూహెని, ఉపదె్శసూ ఇలొ అన్నది. 'మాణురుపురిలో ధేదం అణుమ్మూతం కూడా శీదు. అతడే నేసు. నేనే “అతడు. భేదథాపం వున్నదసుకొనడం (థమ. ఆత్యంఠ సూచ్యమైన మా అంత రాన్ని రరసకన్నవాడే టరపరుడు. వానికే .భఛవవిము ౨ లభిసుంది. ్యమూ, సనాతనమూ అయిస | బహ మొక ) ఉహిధి ఖే బట్టి దీపం దిథాగోచరించినట్టు లపల న. రా ట్జి (1 ంచిసెట్టు, అద్దంలో (పరివింబం కనబడట్లు, స్పషికాలందో మ్యాతం ద్వైళభావం వ్య కనమువుతుంది బయకాలంలో నే దల న్న! అం ! 4 $ అ జ ఇం దనూ కాదు, తృతీయా (పకృతిసీకాదు న త్తని కాదు పుదుపు బుద్ది స్థ ధ చ, క్రీ సంతులు ్ట్‌ షె న్‌ శప రు రల కల్తి నరటైాలులు తదా మధా, దయా, అబ్బ, ఫిద్యా స్పా, వాంఛా శరభ కులును, వసో, క్‌ శి ఎరాజరలును, క్‌ కరా చు ల ఎలి ల్వెమ్ములును, బలా నృత వాక్కులును, పరా, మధ్యా; పశ్యంతులును, వివిధనాభలక్సు నేనే సప స్త్రమూ నేనే, నేను కానిదేదీ సిక్సు కని2 తిన్నలా వన ఓ న 1 కనిపెంచదడు. నా యూ రూపాలకు స! షంకెనా ఈ సృష్టిలో వంపే చెప. కను నెసోవాంవ లై సం కన క రఈ విశమంచటా శ్రిపించివున్నాను. సకల దేవతలయందును గౌరీ, జాహీ, రా పీ / వై షీ శవావారలో నాక య ( (చొావ్మా రది వారాపీ షన్తి కౌదెటి నారసీంహ్‌ వాసపీ , పం మలో ఎగ దొ (వముఖ వివిధ శ కి రూపైలరో వ్మికమింవి వారినె నిము తమా, తులనుగా జ చి సరంచారాాంళ పహొస్తూ వృంటాను, జా పీ (ఎం సర్యవార్యాలనూ నిర్వ న ॥ ఇటిటోొ న్‌ తొసి, , ఆగి న చి చర్మడునిలోని హిమాసే షతగ్నల్‌ ఉష్టన్వాన్ని, సూర్యునిలోని తేజస్సునూ ఏ బౌాదూసి నన నన్నుం కాకస్సి శః నుషితో నం ఖా న కరలేదు. నను, విడదల క ఖ్‌ సంప. పకూడా కదంనైనా ౪ చ శవుదరు దెతం సంపః బి వా హీనుడసీ, అధ ్హేడని అంంాతలన క్రీ రం, చెయ్యలిడు. చురృలుని భ | మై న స ఏప్పహూసుడన అనరు, -

అయినంపూడీ గురునాథరావ్చ ర్‌ శక్తితో చూడినవాడవు కావడం చేతనే నీవు నృష్టీకార్యాన్ని నిర్వహిస్తు న్నాప్ప. అలాగే హరిహరులూ, ఇం్యదాది దిక్పాలకులూ శక్తి కారణంగా తమ తమ విభులు పాటిస్తున్నారు. కళ క్రిసముపేత కావ్సననే ధ్యాతి సకల భువనభారాన్ని వహిస్తోంది. లేకపోతే ఒక పరమాబువునుకూడా మోయలేమ. అలాగే ఆదిలేసువూ, అదికూర మూ, అప్టదిగ్గజారూ ళ₹ క్రికలగబఫ్టే స్యియ కార్యాలు సాధిస్తున్నాయి. నేను త్తలుచుకుంటే జలాన్ని హరించివేయగలను. అగ్నిని ఆర్బివేయగలను. వాయువును ్రంభింపచేయగలను. మృత్కపాలములందు ఘటాఖావంలాగా ఒకప్పుడు (పధ్వంసా భావమూ, ఒకప్పుడు (పాగభావమూ తప్పితే తత్వాలన్నీ నశించిపోతాయి. అని ఎన్నడూ ఛావించరాదు. ఇప్పుడిక్కడ భూమిలేదే? అది ఎక్కడికి పోయింది? అంటే ఎక్క డళూ పోలేదు. పరమాణు రూపంలో వుందనే వుంది. కాళ్యుతం, వషణికం, హూన్యం, నిత్యం, అనిత్యం, సక రకం; అహంకా రా్యాగిమం అని మహత్తు సప్తవిధాలు, ఈ మహతత్త్ర త్వం నుండి అహంకారం పుట్టింది. నీవి మహత్వత్వాన్ని (గ్రహించి సర్వభూతసృష్టిని కావించు. పితామువో! (కీడార్థం నీకు సహచారిణిగా శ్వేతాంబరధరయ, _ దివ్యభూషణ భూషితయ, మనోహరాకారయు, రజోగుణసము పేతయనగు సరస్వతి యను ఈ ళ క్రిని ఇస్తు న్నాను (గ్రహించు. ఈచొు నిన్నెల్హప్పుడు అనుసరించి వుంటుంది. ఈమె నా విభూతియని గురుతుంచుకొని ఈమెను ఎన్నడూ అవమానించకు. పూజ్యభావంతో చూడు, ఈమెతో నీవిక సత్యలోకానికి వెళ్ళి, చతుర్విధమైన సృష్టిని ఆరంభించు. స్వక ర్మానుగుణంగా జీవసహితములై [పవ ర్తిల్టెడి లింగకోళాలను (గహించి కాల కర్మ స్వభావాలనే కారణాలతో పూర్వుంలాగా చరాచరాత్మకమైన నగుణ సృష్టికి వెంటనే ఉప్మకమించు. సత్వగుణ ప్రధానుడు కావున విష్ణువు నీకు మాననీయుడు. ఏకై నాదురంతం వాటిల్లి నపుడు (గ్రీవరి తిర్యగ్యోనినిగాని మానుషయోనినిగాని ఆశయించి దానవ వినాళనం చేస్తూ వుంటాడు. మహాళ క్రి నంపన్నుడై న శివుడు నీకు తోడ్పడుతూ వృంటాడు. దేవతలను సంచి యశాసుఖంగా వివరించు. ద్విజులు విధివిహితంగా యజ్ఞకర్మలాచరించి మిమ్ములను యవిస్రారు. సకల సవనాల్లోనూ నా చామోచ్చార ఇం వల్చ దేవతలు సంతృ పువొకారు, ॥ తమోగుణ సంపన్నుడైన శివుడు కూడా నీకు పూజనీయుడే. ముఖ్యంగా యజ్జకారాాత్తో ఆయన్ను విశషంవి పూజించాలి. దై త్యులవలన దేవతలకు ఏడయినా పష్మవం దన్చెనప్పుడు నా హక్తులు వైష్టఏవారాహ్‌ గౌరబాదులు అప్పటి

ర థ్రీ దేవీ భాగవతం కప్పుడు అవతరించి ఆ ఉప్మదవాన్ని నివారిస్తాయి. మంత్రాల్లో ఉత్తమో త్తమ మెన్‌ నవామర మంతాన్ని జపిసై నికు సర్వకార్యార్థ సిద్ధి కలుగుతుంది.

అని పలికి జగన్మాత శ్రీహరి నుద్దె?ంచి యిలా అన్నది.

“జనార్జనా! మనోహరాకారయగు ఈ మహాలక్ష్మిని స్వీకరించు. ఈమె ఎల్లప్పుడూ సి వక్శస్థృలాన్ని ఆలంకరించి కేశవినోదాలకో నిన్ను అలకించేందుకు నేను ఈచొును సీకిస్తున్నాను, సర్వార్థాలనూ అన్ముగహించేళ క్రి మూయమె,. ఈమెను ఎన్నడూఅవమానించకు. ఎల్బ వేళలా మాస్యభావంతోచూదు, లే శనారాయణాఖ్య మగు యోగంగా విధించి నేనీమెను సికిస్తున్నాను. దేవతల జ్లీవనార్గం యజ్తాలను సృజించాను. థ్‌ సా

మీరు మువ్వురూ అవిరుదమైన సి మిన సాంగత్యం కలి నాగ వల్ల సంభూతులైన మీరు అందట మానుట పు భేదభావాన్ని ఎవరై నా కలిసే అ మాడుకు న్‌ కాగలరు. మీలో ఒకటే. “ఎన అ మూఢులకు నరకం తప్పదు. మీరుమువ్వురూ జనార్దనా! ఇంకో గృణభేద శ గుణం, రజ 'సమోగుణాలు గణాల వంది. చెపుకున్నావిను. సత్వం నీ [ప్రధాన లక్ష్మేదేవితోగూడి శేగా విహంచూ ల స్‌ (పబలమైనపుడు నీవు వ్ర హరిస్తూ సకలభోగాలు అనుభవించు స వ న వాగ్బీ మ్సు కామరాజము, మాయాపిబ్రక్సు. తల చు ం మం్యతరాజమును సీకిస్తున్నాను. దాన్ని స్ప దయు-ఈమూడింటి. సమాహారమగా మృత్యుభయంగాని కాలజన్యేమైన ధం వై జపిస్తూ స్వెచ ఫగొ విహరించు. నీకు పూ గాగ క్త ఎంతకాలం బుద్దిపుడితే అంతకాలం _ ఈ విశ్వాన్ని లయం చేస్తాను అప్పడు మీర. చరాచరాత్మకమైన ఉపదేశించిన ఫీజతయాత్మకమైన “గలు కూడా నాలో రినమైపోతారు. నేను మా మెం యు జు ఆ కా తీరుతాయి. నీకు మోక్షం (పా పిస్తుంది ర ను స్మరిస్తూ పుందు. నీ కోరికలు కావున శుభాని? కాం ఉర గుంది. 8 మంతం [పణవంతో కూడుకున్నది ల (0 శేంచేవారు శః మం, శ్రాని కద క్‌ టి నివాసంగా చేసుకొని సనాతన్సినె న నను “సస (ళద్ధగా జపించాలి. వైకుంఠాన్ని అని పలికి దేవి సుధామరురవాల్తీ,' శ చేచ్చగా విహరించు.” “శంకరా! మనోహరయు, మహాక్షా హా. శంకరునుద్దే!ంచి యిలా అన్నది కై లాసాన్ని నీ నివానళూమణు చ “రిని అర్ధాంగిగా.. స్వీకరించు. ౦, సభామిగా చేస్తుక్రొన్సి యృష్చే స స గుణం (పధానం. మిగిలినవి ఆ పధా థెచ్చగా విహరించు. నీకు తమో పధానా రజ నమోగుణాలను , గక చ, ఆ లో ((బాంచె నిక అసు నంళ ఇర చేసేటపడూ, నన్న త నురి సంహారం చెమ్యు. తపస్సు గ్‌ నై బ్బ ధ్యానించటప్పమూ శాంత కనక థ ని ఈ సృష్టిలో దృశ్యమానమయ్యే గ్యృంస్త్‌ 2. సత్వగదాన్ని అళయించు. వస్తువంటూ లోకంలో ఎక్కడా కనడ (తిసణాత్మకదే. నిర్గ్ణఐమైన పరమాత్మ ఒక్కడే నిర్దుదు. ఆతా చో వము

అయినంపూడి గురునాథీరావు రి యంలో సగుణను. సమాధి సమయంలో నిర్గణను. నేను సర కారణస్వరూపను కాని, కార్యాన్ని మ్యూతం యెన్నడూ కాను. నృష్టి సమయంలో సగుణగొనూపురు షాంతికంలో నిర్గణగానూ వుంటాను.

సృష్టికి ఆహంకారం మూలకారణం. సృష్ట్యారంభంలో అవ్యక్తం నుండి వెలువడిన 'ఆయమహమస్మి' అనే పరావాజియే పరాహంతరూపమైన తొలిఅహం కొరం డానికిన్నీ నేనేకారణం కనుక ఇతర పదార్థ జొతంలాగానే ఆది కూడా సత్యరజ స్తమోగుణాత్మకమే.

ఆ పరాహంత నుండి మహ త్తత్వమూ, ఆ మహ త్తత్వంనుండి నులి ఆహం కొరమూ, దాని నుండి పంచతన్మాతలూ, వాటినుండి పంచమహాఖభూతాలూ [పభ వించాయి.

కర్మేర్యదియ పంచకం, జ్ఞానే్య్యదియ పంచకం, మహాభూత పంచకం, మనస్సు-షోడళాత్మక మైన ఈ గణం కార్యమూ కారణముకూడా నయి పరిణతి చెందుళు వుంటుంది. ఆది పురుషుడు మాతం ఈ దఉఊభథయమూ కాచు.

ఈశ్వరా! ఈ సర్వమూ ఇలా సముద్భూతమైంది. నేనిదంకా చాలా సంగ హంగా చెప్పాను. ఇక మీరు మీ నివాసాలకు విమానం మీద వెళ్ళి మీ విధులు నిర్వహించండి, విషమ స్థితి సంభవించినపుడు నన్ను స్మరించండి. నేను మీకు దర శనం ఇసాను.'

అని పలికి దేవి అంతర్జ్హితకాగా మేం అక్కడ నుండి కొంత డూరంవెళ్ళే సరికి ఎప్పటిలాగా పురుషాకారాలు దాల్చి ఆశ్చర్యచకితులమయ్యాం. అనంతరం విమానం దగ్గరకుపోయి దానిలో నధిరోహించి చూచాం కదా-ఆ సుధాసముదమూ లేదు. ఆ ద్వీపమూలేదు. ఆ దేవీలేదు. అక్కడ మేం తప్ప ఇంకెవ్వరూ లేరు, ఆ తర్వాత మేం వచ్చి వచ్చి పూర్వం మధుకై టభులు వధింపబడిన ఆ మహార్దవంలో నా జననస్థానమైన తామరపూవు దగ్గణ విమానం దిగాం.

ఈ రీతిగా హరిహరులూ, నేనూ ఆ పరాదేవినిఅన్యశ క్తులనుదర్శించారి అని (బహ్మవచింపగా నారదుడు విని (పవాపతిని తిరిగి ఇలా (ప్రన్నించాడు. “తండ! (తిగుణాత్మకమైన సగుణ శ క్రి (పథావాన్ని తెలిపావు. నిర్ణణళక్షీ యొక్క న్వరూపం ఎలా వృంటుందో ఆదిపురుషుడెటుపంటివాడో ఆతని పారమ్య చొట్టిదొ చెప్పి నన్ను కృతార్థుని చెయ్యండి.

ఇందుకోసం నేను శ్వేతచేపంలో తపస్సు చేశాను. ఎందకో తాపసుఐను కలుసుకున్నాను. నాకు పరమాత్మి దృష్టిగోచరుడు కాచేదు.' అని నారదువతనగా పితామహుడు మందస్మితపూర్వకంగా ఇలా చెప్పడం మొదలు పెట్టాడు.

“నారదా! నిర్గుణ రూపం దృష్టి గోచరంకాదు. దృళ్యమైన్యప్రతిదినశ్వరం,

దేవే-”?

కనుక నిరాకారమైనది ఎలా దృళ్యదాతుంద! నిర్ణణ శక్రగాన్‌ “ణాతీతు డైన పురుషుడుగాసీ మహర్షులకు భావనీయులు, జ్ఞానగయ్యులు. అనాచినిధనులై న (పకృతి పురుషులు విశ్శాసగమ్యులు, ఎశ్చాసంలన ._ వారిక్‌ వారి త త్తం గల్లమం. సకం జీపుంయందునునం ప్తతన్యం పరాల్యిశం. _హఊది సర్వా వ్యాపించి వుంటుంది. ఆలాగు దానకి భిన్నంకాని శ్‌ కూచా సర్వ

• వ్యాపిని. ఆ యిరుప్పరూ తకుండా స్మష్టల ఏ వస్తువూ వృండదు. ం (వ (పకృతి పురుషులికువురూ అచిఐత్యులు, _అవ్యయులు, చిదాత్మకులు, నిర్ణణులు, నిర్మలులు. వారెల్పష్పృదూ మి్యిిభూతళరీరులై ఏకచూపులై వుంచారు. "భక్తియే పరమాత్మ, పరమాత్మయే శక." ఆ ఉభయుంలకూ అంతరంందు. సర్వళాస్తా9ిలూ, వేదవేదాంగాలూ ఆధ్యయనం చేసినా విర్ర్తుడు కాకవోదే సూఇ్మారిసూచ్మమైన వారి అంతరాన్ని తెలునుకోలేక్షు, ఆహంకారకృత మైన సకల చరాచరాత్మకవిశ్వమూ కల్చశళతాలు గడచినా తద్విరహితంగా ఎప్పుడూ వుండదు. కనుక సగుజుడును, అహంకారాది విశష్తుహానను పృర్రుచృక్తు నిన్గుణ శుహ్మను చర్మచకువులతో ఎలా చూడగలడు? ఆది ఆసంథభవం. పైత్యం కమ్మిన వాని నాల్క_కు రుచులూ, కళ్ళకు రూపపెదాలు తలు స్టాయా? ఆలాగే గృజాకృతమైన చేతం నిర్ణణ స్వరూపాన్ని ఎలా (హించ గలదు? అహంకార జనితీమైన సృష్ట తచ్విరహితంగా ఎలా వృంటుంది? గుణ పెచ్చెచం కానంతవరకు ఆత్మతత్వం గోచరించదు. లహంకార వివర్సిరుడై నవానికే ఆద్ది మనోగమ్మ్యం కాగలడు" ల ల అని (బహ్మ వచింపగా నారదుడు దేదదేవేచుడై న పరమేష్టన సత్య రణ మైమౌ, గుణాల స్వరూపస్వభావాలను చెప్పి తనకు జ్ఞానోదయం '5లిగేలా ఇయ్యమని ఆన్సి ఆరించాడు. అంతట (బహ్మ్‌ దేవుడిలా ఆన్నాడు. 'నారదా! విను. సత్వరజ స్త్రమో /ఏణాలకు (క్రమ్ష్యగ్గా శ్ఞాపకళ క, [కియాళ క్రి, (దవ్యళ_క్రి అనే మూడు ళక్తు “న్నాయి. తామసికమైన [దవ్యళ క్రి నుండి శబ్దస్పర్మ రూవరసగంధాలనే తన్మా (తలు ఉద్భవించాయి, వాటి న్వుండ్రి పృధ్వ్యాప స్తేపోవాయురాకాళాలు అనే పంచభూతాలు [పథ వంచాయి. ఆకాళం ళబ్దగుణకం, వాయువు స్పర్శగబఐకం, అగ్ని రూప/సణకం. జలం రనగుణకం. భూమీ గంధ/గఏణకం, ఈ పచిన్ని [దవ్యళ క్రిరేహడిన లాదు నా హంకారజన్యాలు. విబినే తమన్పర్గం ఆంటారు. ల తాకడము శో తజిహ్వా పొజాలనెడి జ్ఞానేంయ్యదియ పంచకంవాక్చాణిపాద వా ౮సాపన్థులనెడి కర్మేయ్యదియ పంచకం, (పాజోపానద్యాచోదాన నసమాచాలనెడి వాయపంచకం- లః పడుతైదున్నూ రాజసాహంకారంన్యాలు, ఇవి ైయాభక్ర ౧ంయిుతం- లు, టిని రజన్సృర్ష్గం అంహిర్క్య,

అయినంపూడి గురునాథరావు ర్టిల్టి

జ్ఞానేర్యదియ పంచకానికి అధిష్టాన దేవతలైన దిగ్యాయు సూర్య వరుణా శ్వినేయులు* ఆరుగుర్తును, మనోబుద్ధి చిత్తాహంకారాలనెడి అంతఃకరణ చతుష్ట యమూ, వాటి అధిష్టానదేవతలు చంద (బ్రహ్మ ర్ముద వేతజ్జులు నలుగురూ, మనస్సు- ఈ పడునైదున్నూ సత్వజన్యాలు. ఇవి జ్ఞానళ క్రి సముపేకాలు. వీటిని సాత్విక సర్గం అంటారు.

పరమాత్మకు స్థూలమని, సూక్ష్మమని రెండురూపాలుంటాయి. అందులో స్థూలరూపం సాధకులకు ధ్యానయోగ్యంగా వుంటుంది. నా శరీరాన్ని స్మూత మంటారు. పరమాత్మ స్థూలరూపాన్ని వివరిస్తాను విను.

సూక్ష్మ భూతాలై న తన్మాాతలు పూర్వోక్తాలు ఏవైతే వున్నాయోవాటిని పంచీకరిస్తే మహాభూతోత్ప త్తి జరుగుతుంది. ఈ పంచీకరణ ఖేదం ,యీ రీతిగా వుంటుంది.

రసతన్మాతవుంది. దాన్ని మనన్సులో (గహించి ద్వేధాకల్పనచెయ్యాలి. అనంతరం ఫ్రూలజలం ఎలా ఏర్పడుతుందో ఆ విధంగా, దాన్ని కల్పించాలి. ఆ కల్చన యొలా అంటె?

రనతన్మాతను చేసినట్టుగా ఆఅవష్ట భూతతన్మా తలను కూడా. ద్విధా క్రరెంచి వాటన్నింటియండు అర్ధభాగమైన సూఇ్ముంళాన్ని వేరుగా నిలిపి వుంచి, మిగిలిన అర్హభాగమైన స్టూలాంకాన్ని మళ్ళీ వేజువేజుగా.. నాలుగు భాగాలు చెయ్యాలి.

ఆ అంశాలను (పతీతన్మాాతలోని సూఖ్ముంశలో మ్మశమం చెయ్యాలి. ఈ మిషశీకరణ విధానం చెత పాంచభౌతికమైన ఈ దేహమూ పంచ భూతాత్మక మైన [బహ్మాండమూ వుత్పన్న మౌకాయి.

అప్పుడు ఆ భూత విభాగంలో చైతన్యం [వవే+స్తుంది. ఆ చై తన్య పవేళం పెబ్ట “అహం అనే తాదాత్మ్యం [పతీయమాన మౌతుంది. ఆ స్టూలదేహమండు అభిమానం గల విశిష్ట చైతన్యాన్ని ఆదినారాయణుడంటారు,

ఆలా ఘనీభూతమైన పంబీకరణం చేత భూత విభాగం దృథమై ఆకాళొాటి రూపంలో స్పష్టత్వం సంతరించుకున్న తర్వాత దానిలో శజ్దాది గుణాలు ఏకైక వృద్ది [కమంలో విరాజిల్లుతూ వుంటాయి. - -

ఉకారాదిక శబ్దమే కాని మరోగుణం వేడు. వాయువునకు శబ స్పర్శలు, అగ్నికి ళబ్బస్పర్శ రూపాలు, నీటికి ళబ్బస్పర్శ రూపరసాలు, భూమికి శబ్దన్పర్శ దహాపరసగంధాలు అయిదూ గుణాలుగా వుంటాయి. ఈ విధమయిన గుణ సమ్మే శనం చేత [(బహ్మాండోత్ప త్తి జరుగుతుంది. |

భీ దేవీ భాగవతం 100 వ. హో ఆశనముదదానే. వాటి సంఖ్య ఎన్నఖె సమ స్రభివరాసుంూ క్రి 'సమాస్నీ వివరించి కమలభపుణు నారచునకుసత్వాది నాలుగు లషలు అని నృష్మ య = ఉపదేశంచడం మొదలు పైటాడు. గుణ్యతయి యొక్క స్వరూపాన్ని ఇల ఉపదేశ య సత్న్వాది స్వరూప కథనం “నారదా! మహొత్కృష్టమెన సృష్టి కమాన్ని వివరించాను. ఇక నల్త్వాడి ' నణ స్వరూపాన్ని తెలియజెసాను. ఏక్షాగ మానసుడవై విను. బ్‌ స్త్వం (ప్రీత్యాత్మకం, (పీతి సుఖజనీతం, ఆర్జనం, | సత్యం, శౌచం, [శద్ధః షమ, ధృతి, అనుకంప, ఐజ్జ, కాంతి, సంతోషం, విటిచెసత్త్య/ఏణ (పతీ౨ కలుగుతుంది. సత్వం ధర్మ పీతికరం, అది తెలుపు. సాత్వికి, రాజసి, తామన అన్మిశద్ధ మూడు విధాలు, సత్వం సాత్విక (ోట్టను ఉత్పాదింపచేస్తుంది. తజోగుణం ఎరుపు. అద్రి అపేతికరం. అపీతి మఖయోగం వల్దకలుగు తుంది. "ద్వేషం, (దోహం, అస్థిరత్వం, ఉత్కంఠ, నిద, మానం,దమం, గర్వం- ఇపి రజోగుణ లక్షణాలు, ఈ లకణాంన్సబట్టి (దాజ్ఞులు రశోగుణాన్ని నిశ్చ యించగలుగుకాడు, తమోగుజం నలుష్ప, ఇది మోహవి షావకారక్రప్షు, ఆలస్యం, అక్షానం: నిద వైన్యం, భయం, వివాదం, కార్పణ్యం, కౌదిల్యం, రోషం, వైషమ్యం: నా స్లిక్యం, పరదోషానుదర్శనం... ఇవి తమెగ్ప చిహ్నాలు. శధాన్ని అకాంత్నించే జనులు సక్వాన్ని (పకాశంపచెయ్యాలి. రజస్సును న్మిగహించాలి. తమస్సు ఎనుసంహరించాలి. ఇవిఅన్యెన్యా శయాాలు, నిర్మాశయంగొ ఎప్పుడూ వుండవు, పరస్సరాభిభవంచేత వైరుధ్యానికి "అవకాశం ఇవ్వకుండా వీటితో శ్యాగత్రగ్గా వ్యవహరించాలి. ఎక్కడా కేవలం నత్వంగాన్నీ, శేవలం రజంగానీ _ శ్రేకలం తమంగాని వుండదు. అన్నీ కలిని వుంటాయి. అంచేత అవి అన్మ్యోన్యాాశయాలు. నారదా! విను, ఇంకా వివరంగా చెబుతాను, విన్నంత మాతంచేత, కన్నంత మ్మాతం చేత వెంటనేపరిస్టానంకలగద్త. అది అనుభూతదు అఖభీప్సిలే ఫలం ఇవాలి, గా షణ సంపన్నుడైన వమొకడుప్పుబ్యత్రీర్ధానిక్ర వెళ్ళాడు.స్నా నసంధ్యలు చెళాడు, నిత్య విషల్వు నిర్వ రించాడు. దానకర్మాలిచ్చాడు. 'కొంతలొలంఅక్కదే వున్మాడు.. అయునా వ్యానస్టా కమ కోదాల విడిచి పెట్టరేడు. ఇంటికి దగి వచ్చి “ళారత్‌గానే పుంటున్నా దవన తీర్ణయాాతా ఫస: ఏముంటుంది? జిక కర్షకుడున్నాడు. కష్టడి సల బ్య వచ్చేలాగా. దున్నాగు- “మంది విలువయిన వి తనాలునాట్రాడ్త ఫళౌత్వుకంద్రో అహోర్మాతాలు (్రోమింవి

అయినంపూడి గుకునాథరావు 10! కొపలా కాచాడు. కానీ తీరా పంట చేతికి వచ్చే సమయానికిచలికి వెజచి ఎక్కడో న్మిదహోయాడు. మైరంతా శలభాలు, మృగాలు తినేకాయి.. అతడు హతాశు డయ్యాడు. అతని కృషి నిష్ఫలం కాలేదా? అలాగే విన్నది అనుభూతం కాక పోతే అది విననియజ్లే అవుతుంది. కొమ (క్రోధలోభమోహమదమాత్సర్యాలూ, తృష్టా ద్వేషాసూయలూ, ఈర్ష్య, అక్షమ, అశాంతి-ఇవన్నీ పాప హేతువులు. వీటిని త్యజించకపోతే ఎన్ని తీర్థయ్యాతలు చేసినా గ్రమేకాని ఫలితం శూన్యం. ॥ శాస్త్రదర్శనం వలన సత్వం [పవృద్ధం అవుతుంది. తత్ప్సలంగా వైరాగ్య భావన కలిగి రాజసతామసాలను (తోసి వేస్తుంటి. లోభయోగంచేత రాజసం సము త్కటమైతే అది తమస్సత్వాలను [తొక్కివేస్తుంది. అదేరీతిగా మోహయోగంచేత తమం వివృద్ధమైతే అది సత్వరజాలను అణచివెస్తుంది. ఇది ఎలా జరుగుతుందో నారదా! వివరించి చెబుతాను. విను. సత్వం [పవృద్ధమై స్వీయ ధర్మాన్ని అంటిపెట్టుకొని ఉంటే అది రజ _ఫమసముదృవాలై న బాహ్యార్థాలను గూర్చి విచారించచు. సత్వ నముద్భూత మైన అర్థాన్నే (గహిస్తుంది కానీ తదన్యం వాంధించదు. యజ్ఞకర్మములయందు ఆస క్రి కనపరస్తుఎది. సౌత్విక భోగాలనే కాంక్తిస్తుంది. ఇలా రజ స్తమోగుణా లను నిర్జించినపుడే సత్వం నిర్మలంగా వుంటుంది. . రజోగుణం (పవృద్ధమైతే అది సనాతన ధర్మాలను విడిచి పెడుతుంది. రాజసీ (శద్ధను పొంది అన్యధర్మాలను అవలంబిస్తుంది. అర్జకాంక్ష యెక్కువవు తుంది. భోగేచ్చ (ప్రబలుకుంది. సత్వతమోగుణాలు సమసిపోతాయి. తమస్సు ఉత్కటమైతే వేదాలయందూ ధర్మ శాస్రాలయందూ విశ్వాసం నశిస్తుంది. తమశళ్ళ్శంద్ధను అవలంబించి ధనాత్యయం చెస్తుంది. సర్వ[కాదోహానికి పూనుకుంటుంది. ఆళాంతిని కల్పిస్తూంది. రజస్సృత్వాలను జయించి (కోధానికి దుర్మతికీ శాథ్యానికీ పాల్చడుతుంది. స్వేచ్చా విహారం చేస్తుంది, ఎక్కడా కేవలం సత్వంగాని కేవలం రజంగాని కేవలం తమంగాని వుండదు. అవి మిధున ధర్మం అవలంబించి [(పవదర్ధిస్తూ వుంటాయి. ఒకదాన్ని విడిచి ఇంకొఠటి వుండదు. అన్యోన్య సంశితాలై వుంటాయి. అంతకాతు అవి పరస్పరజన్యజనక భావకలికాలై కూడా వర్తిస్తాయి. బుద్ధియందు (పవేశించి యి | తిగుణాలు దేవద తనిషుమిదరయతిదరా దుల మాదిరిగా కలిసి కోరికలను (ఫేరిపెస్తాయి. కత్తా న రళ్యగ్యా్యస్ట నైక దాంపత్యభావాన్ని అనుసరించి వ్యవహ సాయం మో. లం, | ఈరితిగా ఉపదేశించిన పరమేస్థి నుడ్దోరః శళడుడు 'తండీ! న వో | మృతాన్ని ఎంత్యగోలినా తనివి తీరదు. నా! మకీ ర... ! గాం. స న. | చ

్రీ దేవీ భాగవతం 10 తేటతెల్లంగా విపరించి చెప్పు అని వేడగా రించి ములా స్వరూపాన్ని ఇంకా రేటకెల్సి నను విన అన్నారా! నాకు తెలిసినంతవరకు గుణ స్వరూపాన్ని అభివర్ణి న రం పుండడు. అలాగేమిగిలినరెండూనూ,. అన్ని పర వ శ్రేవలం సత్వం న జ హరజణలిస్తాను. | కద్లగా పరిలించు. సి మిశ్రీభావంత్‌ వుంటాము. కొన్ని ఉదాహరణలిస్తాను. (కద్ధ కనన కలిసి వట్ట త్తమ స్త్రీ వుంటుంది. ఆమె నర్వాభరణభఖూషితయయి. హావథావా న పేతిని కలిగిసుంది. అలాగే తలి దర్యడులకూ, ఇతర బంధువగ్గా పవ రిసుంది. వా. సత్వగుణ (పవృ త్రి ఒకప్పుడు సుఖజనికంగా వుంటుంది కాలాంతరంలో రజ స్తీమోగుణాల సంపర్కాన్ని బట్టి దుఃఖమోహాత్మికంగ టుంది, - వం రజ స్తమోగుణాలు కూడా ఒకప్పుడు దుఃఖమోహజనకంగావున్నా కాలాం తరంతో స్వేతరగుణ సంపర్కాన్నిబట్టీ సుఖ హేతువులు కాగలవు. నా రామకళాకుళలయైన యెలజవ్వని తన భర్తకు అనందాన్ని కలిగించినా సపత్నులకు దుఃఖహేతువౌళుంది, ఆలాగే సత్వం వికృత పరిస్థితిలో అన్వ థావాన్ని వహిసుంది. . “లగే రాజసేన చోరభయ్యగస్తులై న సాక్రవ్యలక్తు సౌధ్యాన్నీ, చోరులకు దుఃభాన్నీ కలిగిస్తుంది. ఉరుములు మెరుషులతోగాడి మేఘచ్భన్నమైన వర్షాదినం నేలను దుని వీజోపన్కరణం కావించిన కర్షకులకు ఆనందహేతువు కాగా? ఇంకా పొలీటున కుష్మకమించనివారిక్రీ, ఇర్టూవాకిలీగాని, త్వణకాష్ట సమృద్ధిగా లేనివారిక్తీ [పోషిత భ రృృలకూ డుఃఖకారణం అవుతుంది. న అదేవిధంగా గుణాలు స్వధావస్థాలెనప్పటికీ, అన్యగుణ సంపర్కంచె విపరీతంగా పరిణమిస్తాయి. కుమారా! “వాట్రి లక్షణాలను షరాకసారి వీవరిస్తు నిర్మలత్వం, వై ళద్యం, లఘుత _ ఇవి సత్యలనణాలు. ఇందియా లు అఘుపుగా వుండి మనస్సు నిర్మలంగా వుంటే రాజసకామస విషయాలు దగ్గరకు రాపు. అపుడు శరీరంలో సాత్రక గ్య్యం సముత్కటంగా వుందని (గ్రహించాలి, ఆవు ఐంత, అస్థిమితం, తండ, చాంచల్యం, ఇవి రజోలకణాలు, గుణం శరీరంలో అధికంగా వున్నపుడు కలహానికి వెనుదీయడు. దేభాలు తిరగొ అనుకుంటాడు, చిక్రచాంచలజ ఎక్కువవుతుంది. [పతీవానితో వివాదానికి సిద్ధ మవౌకాడు, " | “తమోగుణం అధికమైనప్తదు ఒడలు బకువెక్కుతుంది. మనస్సుళూన్యంగొ

అఆయినంపూడి గురునాథరావ 1039 వృంటుంచి. ఇం్మదియాలు కూడదా తమోవృకాకై పుంబాయి. నిదాావాంచవురగచు, నారదా! ఇలాగా గుణలత్వణాలు విజ్ఞయాలని గంహించు."

అనగానారదుడు, 'విలామహా! [తిగుణాలువిభిన్నలక్షణాలుగలవనిచెప్పావు, అవీ ఒకచోట చేరిరే కార్యసిద్ధి ఎలా కలు/”ఏకుంది? విధిన్నత్యం కాతివలక్షణ కడా!” అని పిష్నించగా (బ్రహ్మ దానికి సమాధానం యికా అన్నాడు.

“కుమారా! విను. దిపం, తైలం, వత్తి ఇవి పరస్పర విరుద్ధ లక్షణాలు గలవి. ఆయినా ఈమూడూ ఒకచోట కలిసి పదార్థ దర్శనాన్ని కలిగిస్తాయి అలాగే (తిగుణాలు అన్యోన్య విరుద్ధాలయినా ఒక చోట కూడి కార్యసిద్ధికి దోహదం చేయడంలో ఆశ్చర్యంలేదు.” | -

అని (బహ్మ నారదునకు చెప్పగా ఆ విషయాలన్నీ నేను నారడునివల్ట విన్నా'నని వ్యాసమహర్షి జనమేజయునకు ఇంకా ఇలాచెస్పడం మొదలుపెట్టాడు.

“రాజా! ఇక నీకు కర్తవ్యోపదేశం చేస్తున్నాను. విను. సకలజగద్వ్యాపిని మైన పరాళ క్తిని సీవు ఆరాథించాలి. మోఇన్ని కొంక్షించేవాడు- సర్వవేదాంత తాత్పర్శభూమిలైన ఆ మహాదేవిని అ్యశయింగడం కంటే మార్గాంతరం లేకు. పరాళ క్రి సగుణ అనీ,నిర్గణ అనీ రెండు విధాలుగా వృంటుంజి. పురుషుడు అవ్య యుడు, నిరీషడు. కార్యకారణాలతో అతనికి సంబంఫల లేదు.

సదసదాత్మికమైన ఈ సమస్త సృష్టిని అ మహామాయయే.. నిర్వహిస్తూ వుంటుంది. హరిహర్మబహ్మలూ; సూర్యచండులూ, అశ్వినులూ, ఆష్టవసువురూ'” త్వష్టా, కువెకదూ, వరుణుడూ, వహ్నః వాయువూ, పూషుడూ, సేనానీ, వినా యకుశతూ వీరందరూ భ క్రితోగూడిన వారవడంచేత ఆయా కారార్టలను నిర్వహించ గలుగళున్నారు.

శీక్రపోశే వారు కదలనయినా కదలలరు, ఆ పరమెశ్వరియే ఈ జగత్తుకు కారణం. ఆమెనే విధివిహితంగా ఆరాధించు. దేవీ యజ్ఞం నిర్వహించు. పూర్వం హరిహర్మ బహ్మలు ఆ దేవిని ఆరాధించారు. మోకకాండవేవిజితాత్ములై న తాపను " తెందరో ఆమెను సేవించారు.

ఆమె మహిమ వర్ణనాతీతం, ఆమె నామాన్ని వర్ణలోపంతో గానీ, వర్దాధి క్యంతోగానీ ఎలా ఉచ్చరించినా వాంఛితార్థం సిద్ధిస్తుంది. వ్యా_ఘాధి దర్శనఖితిచే ఆ దేవి వీజాకరమైన బిందునహితమగు ఐకారాన్ని విందురహితంగా ఒక్కమారు పలికినా ఆ దేవి కరుణించి కరుణిస్తూంది.

దీనికి దృష్ట్యాంతంగా నే చెప్పే ఐతిహ్యం విను. సత్య వతుడనే ద్విజు డొకడున్నాడు. ఆతడు నిరక్షరకువ్ని, పరమమూర్శుడు, ఒకనాడతడు యాదృుచ్ని కంగా ఒక వరాహం నోటి నుండి వెలువడిన ఐకారాన్ని అనుకరించితానూ అలాగె ఉచ్చరించడం మొదలుపెట్టాడు. బిందుహీనమైనప్పటికి కేవలం ఐకారోచ్చ రణ మ్మాతం చేత దేవి సంతుష్టయై అతన్ని మహాకవిగా చేసింది,

సత కిచతోపాఖ్యానం అనగా జనమేజయుడు వ్యాసమహర్షితో అన్నాడు. “మహర్షీ! సత్య [వతుడనే ఆ ద్విజస త్రముడెవ్వము? ఎక్కడ జన్మించాడు? ఎటువంటివాడు! అతడు విని తిరిగి ఉచ్చరించిన శబ్దం ఎటువంటిది? అతనికి ఎటువంటి సిద్ధి కలి ంది? భవాని ఎలా సంతోషించింది? మనోహరమయిన ఆ కథను సవి సరంగా గి గ్‌ చెప్పండి. అనగా వ్యాసుడన్నాడు. “నరేర్యదా! నేనాకనాడు మునులవలన వినిన ఆ పురాణగాథను చెప్పతా విను. ఒకప్పుడు నేను తీర్థాటనం చేస్తూ మని సేవితమైన నై మిశారణ్యానికి వెళ్ళాను. - అదెసమయంతో జమతగ్నికూడా ఆక్కడక్స వచ్చి “ఏ దైవాన్ని ఆరా ధిస్తే సులథంగా శ్మీఘంగా వాంభితార్థసిద్ధి కలుగుతుంజోచెప్పం'డని అచటి మును లను అర్థించాడు. అపుడు తోమశుడనే మప ॥ శుభాన్ని ఆకాంక్షించేవారిక్ష మహర్షి అతనిక్రిలా అన్నాడు. “ద్విజోత్తమా! విను, స్ట్‌ వారికందరికి శ కిఆధారనీయ. ఆమెథత్వే ఆద్య పకృతి, పర చేవ. సకలశీవంకరి, (బహ్మేందాది సకల దేవతలకు ఆమెయే. జనసే. "సంసార వానికి మూలం. ఆమె దయాసింధువు. ఆమెనుస్మరించినా లేక ఆమె నామాన్ని నా లాలు వాంభతాన్ని అన్ముగహిస్తుంది. దేవి తనవీజాక్షరాన్ని బిందు ర తంగా పలికినా కరుణించి యొక ద్విజునకు అభీప్సిత వరం యిచిన ఐతి వ్యోన్ని ఒకటి చెప్తతాను వినండి. చ కోసలదేశంలో దేవవతుడనే వి పడా వ్‌ ఎటీత్తుడన విపుడొకడున్నాడు, అతడనపతుండు. అంచేత తమసాతీరాన అతడు యశావిధిగా శేప్టిని సంకల్పించాడు పత్యు 0 సుహోత్వడు | బప ణ్‌ టి (బహ్మగా, యా జైవల్క్యుడు అధ్యర్యుడుగా, బృహసతి హోతగా, గోధిలుడు ఉద్గాతగా, వలుడు (పసేరగా ఇతీవకీలనేష లై క్కులుగా ఆ యాగం సాగుతోంది, స్రష్టైవ్లేదంలో వ్మిశతుడై న ఉద్గాత గోభి లుడు న్త్తస్వర సమన్వితమూ, సంలితోపేళమ్రూ నగు త త " నం చేస్తున్నా దు, గ ధంతరం గా కాని దెవయోగం చే, సమం సరళ టై గం చేత నతడా సమయంలో ఉండుండి నిశ్వశించడంవల్ల స్ట్‌ ౦ కలిగింది. అప్పుడు యజమానియె దే నష్టించి మూర స యన దెవదత్తుడు ఆ(గహంతో గోభిలు 90/౧౦ నా ఆ చాప్‌ [ అన్నాడు య ంచి నా కామ్యకర్మకు విఘాతం కలిగిం తట గో పితు కొడుక మారడం స్‌ కొవోర్టీసితుడె యిలా అన్నాడు. _*“సీకు పుక్లే భైడూ శలడూ అవ్పతాడు, సర్వ పాణులకూ శ్యాసో చ్భాసలు

ఆఅయినంపూడి గుకునాథరావు 105 స్వాధీనంలో వుండవు. వాటిని ఆపడం ఎవరికి సాధ్యం కాదు. ఆ కారణంగా కించిత్తు న్వరథంగం కలిగిందంటే అది నా దోషమా?”

గోభిలుడలా ళపించేనరికి దేవదత్తుడు గజగజాచణుకుతూ అన్నాడు “నిరప రాధినై న నాయందు నీకింత కోపం యెందుకు? మునులు సహజంగా ఆకోధనులు గదా! స్వల్చాపరాభం కోసం నన్ను ఇంత ఘోరంగా. శపించడం న్యాయమా? ప్యుతునికోనం యెంతో తపించాను. ప్ముతేష్టి తలపెట్టాను. మూర్ధుడైన ప్మతుని కంటే అనపత్యంమేలు. అందులో (వాహ్మణుడై యుండి మూర్జుడ్రె తే. అందరూ నిందిస్తారు.

మూర్డుడై న [వాహ్మణుడు పూజార్హుడూ కాదు. దానార్హుశూ కాథు. సకల కర్మలయందును అతనునింద్యుడుగా భావింపబడతాడు. వేదవర్డితుడై న వ్మిపుడు ఏ కర్మకూ పనికిరాడు. (శాద్ధకర్మలు దర్భలతోనైనా నిర్వ_ర్రిస్తారు కాని మూర్గుడై న [వాహ్మబుని కూర్చుండ బెట్టరు, ॥

అపండితుగై నవానికి ఎవడూ అన్నం కూడా పెట్టడు. అలా పెట్టినవానికి నరకం తప్పదు. ఏ దేళంలో మూర్చులై న (వాహ్మణులు పూజింపబడతారో ఆ దేశం గర్హనీయం. అక్కడ పండితులెన్వరూ వుండరు. దుర్దనునిసంపదలు అసొధు వులకు ఉపఖోజ్యాలవుతాయి. నింబవృక్షం ఫలాఢ్యమైనా ఆ వలాలన్నీ కాకుల పాలే కాగలవు.

(పపంచంలో మూర్థడెన ప్యుతుని కలిగివుండడం మరణంకంటే కూడా గర్హితం. నాకు శాపవిము కిని అన్ముగహించు అని స్మాశనయనుడై _ గోభి లుని పాదాలమీదపడ్డాడు.

దీర్చ కోపం అధముల లవణం. మహాళ్ములకు కోపం క్షణంకంటే ఎక్కువ కాలం వుండదు. సహజ శీతలమయిన జలం పాపకాతపయోగంచేత వేడిగా వుంటుంది. వాటి సంపర్కం లేకపోతే అది తిరిగి యిజ్లే చల్ల బడుతుంది. అలాగే గోభిలుడు వెంటనే దయార్జ్శ హృదయుడై. “నీ కొడుకు ముండు మూర్చుడుగా వున్నా అనంతరం విద్వాంసుడవుతాడు' అని వరమిచ్చాడు, దేవదత్తుడు సంతో షించి యాగపరిసమా ప్తి కావించి యింటికి వెళ్ళాడు.

కొంతకాలానికి అతని భార్య రోహిణి గర్భంధరించింది. ద్విజుడు ఆమెకు సీమంతం, పుంసవనం మొదలయిన [5 తువులు యశ్రావిధిగా చేయించాడు. అనం తరం ఆమె రోహ్హిఖ్లీ నక్మతయుతమగు నాక శభదినాన నొక శుభలగ్నంలో ప్ముతుని కన్నది. _దేవదత్తుడమితానందంతో. ఆ శిశువునకు జాతకర్మాథికం కానించి “ఉతథ్యుడు' అని నామకరణం చేకాడు. _

ఎనిమిదవయేట ఉపనయనం చేశాడు. వేదాధ్యయనం మొదలు పెట్టాడు. కాని వాని నోరుతిరగడంలేదు. ఏమీ ఉచ్చరించలేకపోతున్నాడు. తం్మడియెంతో

106 శ్రీ డేవీ భాగవతం సమపర్దాడ్యు కాని వానికి మతినిలవడం లేదు. అలా పం, డెండే , ఈ వార్త అందంకి తెలిసింపి. కర అలన కుమారుణ్ణి అందరు పరిహసించడ క్కడ కనబడితే అక్కద ఆ ని,ప క క్ష 2 ౦ యొదలుపే! ల త్తు ల్‌ [౨ తుదకు కుంబి పెటాకు. మూర్తుడిన క. చ ఏంటి వాడయినా, గుడ్షివాడయినా వే ప్‌ వ్దణని కొదుకుకంల అడదలించి. నిందించ డె నా మేలని అతనితలిదం, డులు'డాఅవ డం మొదలుపెట్లారు. అతసికి ర్యడులు హాడాఅవన్ని ఇల్టు విడచి గంగాతీరాన ఒక్‌ కుజీ విర క్రి కలిగిందె. చర్యంలో వుండడం మొదలు పెట్టా రం నిర్మించుకుని అక్కడ (బప దష వహించాడు. ట్‌ డు. ఏ పరిసితిళలోనూ అసత గ్‌ ఆ (న్యా

• చదువు స స్థితిలోనూ. అసత్యం పలుకనని అంచి చదువ సంధ్యలు లేవు. జప తపిలులేవు 0 తెలి లులవు. ధ్యాః నే తంగా గంగలో టం. లేవి దంకథాజేను రాధనలులేవు గాయ కంగా గంగలో మనుగతాడు మర్యాహ్నవేళ ఏనో సం చేస్తాడు. మంతపరి శ్రభత్యు పరిజ్ఞానం కూడా లే శహ్నవేళ ఏవో పండ్రు తెచ (రా అము క్త డా లదు. ర్త తచ్చుకొనిలింటాడు. అందరు న నా సత్యాన్ని విడువడు, అస అం స సత్యతపుడని పవడం మద పలుకడు.. అంచేత అత మ నిర్భయంగా సుఖంగా సలు పెట్టారు. ఎవరికీ అహిత అత్ను న ర్థుడె వుండడానికి రెవ న్మిదిస్తాడు, ఉతమ ( ఆలం చెయ్యడు. లేని గా,డా దై పమే కారణుగాని అనం జన్మ పొందికూడా అలా టన లాగ్‌? ఫంభరి అన్యం ఏమే లేద ॥ న జీవితం నిషలమె తం కానీ తరువుల్తా క్ష స ఛావిస్తాడు. బిడ్డలు నఖ ిమైనదే అని వాఫోరా లాగా. పాలీయని. గోపులాగా ఇది గ పళ్ళా త్తాపం చెందు రాడ్డు, లూ న కృతమైన రారు “నేను దెవాన్ని ని వ నాను చేసి వేంను. కేసిసం కలం టమ ని రన రాటనంగాని సాం క జన్మల్లో నేడు ఎవరికీ నా తోడి మునిప ) దిరజొపాసనగాని ఎన రి ఇచ్చి వుండను. యోగం చేతనా ప్కుతులందరూ వేదశాస్త్రషై ఎన్నడూచెసి వుండను బహే (బిళుకిలా అయి ాస్త్రవారంగతులయా ం (బహ్మేం[దాదిదేవీతలు కూర షన రేనిదే ప రు. ఏదో దైవ ఇలా వితరి_స కాలవశంగతులే. కనుక పురుషకారం వ్యర్థం= గ్రాత్తా ఆడి, కనుక కా అత్తి వుండగా పదునారేండ్లు | 0జుడు గంగా క్రీరవ్ష లం డురతికముం.” మ్మాతం అణుమాత గడిచాయి ఏ నియ రమందు తన ఆశ్రమంలోనే వట [తం కూడా అతి ఏమ నిష్పలూ లేవు టిం (వతుడనీ ఎన్నడూ అన [కమించకుండా పాలించే. కానిసత్య పతాని న్‌స్తూ వుంటాట్‌ స్పతమాడడనీ అందరూ డా ఫాలించేవాడు. త్రము ల్యే ఇటుండ ల ఒక వి త ధనుష్సాజీయై గా ఒకనాడు యముడులాగా , క్ష రంగా (వం శ మా ణఅణఅభ౦లొని రారాకా రవిద్ధమైన ఆ వరాహలీ కి వేటకు వచా ట్‌ రుడైన నిషాదుడొకడు 0 భయ, నడు క్వ ఏవిహ్యూలమై ప * ఒక అడవి పందినికొ లిమె పరుగు పరుగున వ పందిని ట్టాడుం గున మున్యాశమం దగ్గ

అఆయినంపూడి గురునాథరావు 101 రకు వచ్చింది. ఆది గజగజ వబికిపోరోంది. దాని శరీరం నుండి రక్తం ధారగా

దాన్ని చూడగానే దయాభినివేళంలతో మునికుమారుడు కూడా కంపించి పోణతూడు. ఆతని నోటివెంట అ్మృపయత్నంగా శోకసూచకంగా. *“ఐఐీ అనే శబ్దం వచ్చింది. వంయహానమైన సారస్వత విజం అది, ఆ వినయం అతనికి తెలియదు.

ఆ కోలం ఆ్మశమ మండలంలో [పమాంచి ఒక దట్టమైన పొదరింటిలో దూరింది. ఆ సమయంలో చెవిదాకా ఎక్కు పెట్టిలాగిన వింటితో ఖీకరాకారుడైన నిషాదరాజు ఆ పందిని వెదుకుతూ అక్కడకు వచ్చాడు.

కుశాసనస్టుడెన సత్య్మ్మవతుని చూచి వ్యాభుడు (శ్రద్ధాంజలియయి అన్నాడు. “మునీర్మదా! మృగయార్థం వచ్చి ఒక వరాహాన్ని నా బాణంతో కొట్టాను, అడి ఈ దారిని పారిపోయివచ్చింది. ఎక్కడికి పోయిందో అన్ముగపించి. చెప్పండి, సత్య్యవతుడని (పసిద్ధి కెక్కిన మిమ్మల్ని నేనెరుగుదును. " |

ఇంటిదగ్గర నా కార్యా బిడ్డలు ఆకలితో నకనకలాడుత్తున్నారు. ఆ ఖేటం నాకు విధివిహితమైన వృతి. నేను ఏదో రీతిగా కుాతురమైన నా పోష్యవర్గా నికి ఇంత ఆహారం చూపించాలి -

అనగా సత్య వళుడిలా వితర్మించడం మొదలుపెట్టాడు.

“నేనేం చెయ్యాలి? సత్యం చెపి తుఖార్థితుడై న ఈ నిషాదుడు సూక రాన్ని చంపివేస్తాడు. చెప్పఠవోతే అసత్యదోవానికి పాల్పడిన వాడనౌత్గాను. అయినా హింసాన్వితమయిన సత్యం సత్యం కాదని, దయాపరమైన ఆనత్యమున్నూ సత్యం కాగలదని భావించి శమీ తోచక దై్వైవిధ్యంలో పడిమౌనంగా వున్నాడు.

దోషభూయిషంగా అయినప్పటికి నిజబీజాత్షరాన్ని ఉచ్చరించడం చేత దేవి అతని యెడ (పీనన్నయై అతసీకి దుర్లభమైన | బహ్మ విద్యను అన్ముగపొం చెండి. ప్ప | హరి నో అ్యపయత్నంగా ఓక శ్లోకం వచ్చి న పూర్వం వాల్మీకి మహర్షి న టీవెంట క్‌ స్తై క ణికంి వెలువడ్డది" నట్టు దేవీ కృపకు వ్యాతుడైన సత్య వతుని నోటి వెంట ఈ జ్ఞ డ్రి

“యాపళ్యతి నసా (మూతే య్మాబూలె వ...

అహ వ్యాధ! స్వకార్యార్థిన్‌! కింపృచ్చసీ పునః ఇ నా మాటిమాటికి

“చూచేది చెప్పదు. చెప్పేది చూడదు. నిషాదుడా! ఎందుకన చిత్స్య నన్నడగడం?” భావమీది! చూచేది సర్శసాషిజియెన పరాయ 6 రత్యుం

యూప. వస్తు (పకాళకత్వం చిచ్చ_కి యొక్క లోకం కన్ను అదిమిట్టాడ బుద్ధిది. చిచ్చ కక్రిదికాదు. ఎందుచేతనంటే బుద్ధి జడం. ఒం లేడ్రు, మాట్టాడేది నాలుక అచిచూడలేదు,

ఫ్రి దేవీ భాగవతం 108 పూడ నగా విని వ్యాధుడు హతాకుర్తై నిజాలయానికి తిరిగి వెళ్ళిపోయాడు. 'హెరసంత వీజాన్ని జపించడం మొదలుపెట్టాడు. ఆతని పాండితీ ప్రతిథ న నల పరచింది. విపులు అతని యశోగానం చెయ్యడం మొదలు ఎట్జాలుం యు న ఆభ్యానాన్ని స్తుతించడం [పారంభించారు. న ఆనోటా అనొటా అకట లనాలు విని తలిదర్శడులు, అన్య బంధు కావున సనమిలషా! ఆదిశ క్రియైన పరాదేవిని సభ క్రింగా ఆరాధించు. వేదదోధితవిధిని దేపేయా.ఏ0 సర్వ ర్రించు, ఆమెను స్మరించినా, ధ్యానించినా, కీర్తించినా తుదకు కేవల నామోచ్చరణ చేసినా వాంభితార్థం సిద్ధిస్తుంది, |పపంచంలో ఈనాడు మన కళ, యెదుట నానా చెసినా ర్‌ం ణట్జగి (1 ళ్లి ' లి విధకష్టైలూ అనుభవించే దురదృష్టవంతులందరూ తొలి జన్మల్లో దేనిని ఆరాధం? వుండరు. వారి రైన్యానిక్రీ, కష్టాలకూ అదే కారణం. అదే రీతిగా ఈ జన్మలో సకలై శ్వర్యాలతో తులతూగుళూ సుఖమయ జీవితం గడిపే వారు [ప్రాకన జన్మలో ఉగడంచికను తప్పక ఆరాధించివుంటారు. బరి లోగథాగ్యాలకూ సౌధ్యాలక్షూ అదే హేతువు. ఇందుల. సందేహం యేమీ దుం నేను శ్య దేవీ మహత్యాన్ని గృర్రిం్చి మునిసదస్సులో లోమళునివలనవిన్నాను. కనక నీవున్నూ భ్ధ _కీతో దేవిని ఆరాధించు. అని వ్యాసమహర్షి చెప్పగా జనమే జయే మహారాజు “దేవా! దేవీయజ్ఞ వధానంఎలావ్సంటుందో దానికి ఏయే (దవ్యాలు రానాలో దింజలెందరుండాలో అస్నగహింది పద అమ ట్కు ని స్రం్యదంగా 'దేవీయజ విధి షా అంతట వ్యాసుడు లా చెప్పడం మొదలు పెటాడు. 'రాజేఇ్యదా! విను, దేవీయజ్లం సౌత్వికం,రాజసం తామన వో నులకు సాత్వికం: రాజే దు జా స్‌ న ౧౦ అని (శివిధం. ము న్‌లకు గణక గ్‌ సం. రాక్షసులకు కాషసం ఆవక్‌వషు.. వికాక జ్లానులక చ్‌ ్లీ తమైన యజ్ఞం, విము కులకు జ్ఞానమయమైన యజ్ఞం క ర్రవ్యం- కలిగి (శ్రద్దగా నిర్వ రింపబగేది సత్ర ంళది క్రియాశుద్ధి; మం! ద్ధి లేక్రష్టోత్రే స యాగమా ప్య్యర్ద ఫల్బా ర వ్వడు. అన్యొాయార్జిత మై శ్రబ్యస్తో రకు చేపే దానివలన దవ్వ పోస్ట పరంలో మ కానీ

అయినంపూడి గురునాథరావు 109 దీనికి తార్కాణంగా పాండవకృత రాజసూయాన్ని మనం తీసుకోవచ్చు. ఆ యాగంళో పాల్గొన్న యాదవేం[దుడు, థీ కృష్ణుడూ, థారద్వాజాది మహ రలూ అసాధారణ వ్యక్తులు. అయినా యజ్ఞ సమా ప్రి అయి నెల తిరక్కముందే పాండవులకు వచింపరాని కష్టాలు (ప్రారంభమయ్యాయి. ద్యూతంలో పరాజయం (పా ప్రించింది. నిండు సభలొ పాంచాలి పరాభవం పాలయింది. అరణ్యవాసంలో ఎన్నో విపత్తులు తటస్థించాయి.. విరటుని కొలువులో దాస్యానికి తలొగ్గాల్సి వచ్చింది. కీచకుని చేతుల్లో (దౌపతి నానాయాతనలు అనుభవించింది. కుభచేతస్కులై న ఆ ద్విజుల ఆశీర్వాదాలేమయ్యాయి? శ్రీ కృష్ణుని అను (గ్రహాతిశయం ఏమైంది? తీ కృష్ణుడూ, యుథిష్టిరుడూ వంటిమహామహులుండగా యాగానంతరం అంతటి 'ఘోరవిపత్తులుసంపా _ప్రమయ్యాయంటే యజ్ఞంలో వీదో ధర్మ వై గుణ్యం తప్పక జరిగి వుంటుంది. భవితవ్యం అనుల్లంఘనీయం అనుకుంటే ఆగమం వ్యర్థం, [క్రియలు నిర కాలు. తపస్సు నిరుపయోగం. కనుక ఏ కర్మలోనయినా విపరీత ఫలం లభిస్తై అందుతో తప్పకుండా వైగుణ్యం ఏదో వృందని (గ్రహించాలి. కర్తృ (దవ్య మంత భేదాలచేత ఒక్కొక్కప్పుడు వై పరీత్యాలు సంభవిస్తూ వుంటాయి. ఒకప్పుడు దేవేం్య చుడు విశ్వారూపుని గురువుగా వరించి ఒక (కతువు (ప్రారంభించాడు. కాని విశ్వరూపుడు తన మాతృపక్షం వారైన రాక్షసులకు తూడా హితంచేకూర్భాలనేఆకాంక్షతో “దేవోళ్యో దానవభ్యస్తు స్వ సి'అనిపదేపదే ఉచ్చరించడంచేత ఇందుడు ఆ(గహించి తన వ్యజాయధంతో అతని శిరస్సులు ఖండించాడు. ఇక్కడ కర్త భేదం చేత వై గుణ్యం (పా పించింది. వై గుణ్యం లేకపోతే వాంభిత ఫలం కంటే కూడా అధిక ఫలం లభించ " వచ్చు. (దుపదుడు (దోణనాళశనమూ, పు తోదయమూ కాండించి యథావిథిగా యజ్ఞం చెశాడు. ఆతనికి డ్భుష్టద్యుమ్నుడనే కొడుకే కాక వేది మధ్యం నుండి (దౌపది అనే కూతురు కూడా జన్మించింది. (| అలాగే దళరథుదు పు(శార్థిమై నియతితో యజ్ఞం చేయగా ఆతనికి నలు గురు కొడుకులు పుట్టారు. ధర్మరాజాడులు సామాన్యులా? అయినా అనేకమంది రాజన్యులను వధించి ఆర్జించిన పాపప్ప (దవ్యం వలన వై గుణ్యం [పా వ్రిచి రాజసూయం విరుద్ధ ఫలి తాన్ని ఇచ్చింది, రాజా! సాల్వికయజ్ఞం దుర్గభం. వై థానస (వతం అవలంబించి వన్యమూ, ఎవ్యమూ, సునంస్కృతమూ, న్యాయార్జితమునగు సాత్వికాహారాన్ని మాతం భుజించే రాపనులకే అదిసౌథ్యం. సాత్విక యాగాళ్ళ్‌ పశుహింన వుండదు కనుక అవి వియాహెలుగా సృంటాయి. పుఠరోవాళం అనే భక్ష్య విశేషాన్ని మ్మాతం

110 వినియోగిస్తా రు. మ పేక ముం అధ యు గి యాగ విధి అది (త పురస్సరంగా ఎ థ్రీ దేవీ భాగవత ” లశ రాజసయ న్‌ శచాసకు 0 మూపాశలుంటాయి. సొభిమ సాధ్యం. అందులో ఆచరించదగిన స వానులయిన త చుతో మేవ న విహి (కోధులు, మదోద అయిన షః లెయ శస పళువలుం! తమైన తు లు యులకు ం ఆలుంలా వి. లు న్స ౮ యికన్లు ము ధి క్‌ (కూరులునగు యూయం నుక ఈ ఇద ఎమంటనది మును ఈ మూడింటి కంటే దానప్పలకు లన అది. లూ 0౦టి క - వస య నాలచేత ; విరాగురూ, ఆ య త్కృష్టమైసడి ముని లుజ్ఞాలు నానన యటం సట్‌ చ చడాని మానస య కాజా యజంస షా య్యుడానెకిి టం లవు, జ్ఞం సంహర్దమైని. చసన యజ్ఞం మోమూాటులై నమ” బెక కాయిల్నె న మాససయజ మైనము. అన్య యంలన్‌ బో స్‌ పరిశుద్ధంగా కర ఆచరించ "లన్న దానికి స్ట్‌ ఇవ ము థె వుంటె ళకిర డానీకి మనక శ్‌ నకి సా నశ్శాచం క్‌ రంకూ చమ) కవష నాటి “ఇక దేఏ ౦ కలిగిన వారికే న. య గం చెప్పతాను మానస యి ఇ వుంటుల్పు వుండాలి. మనన ఇ ఇ ము కు జేయ త విను జ్జం చేసే అ ఇందిరసా నస్సు నమ జ రుస ॥ ధ్‌క్తాల హారాలను ॥ నే: ండ సంభ (ఆ ణా శ అనువి అనూ వాన్ని మనన వాలైన వేలకా ౦ వృంటుల్నే డిచి (బహి (బ్రాహ్మమలన న్ఫులోనే క్షల్రి అకొలది సంభాలతో ది. రాజా! 6 అజలిటూ రము వంభాలతో థి అధంరు 1 దక్నెణా లి మకొవాలె బహు లనూ న్‌ గడు, హోత్ర దికాలంగు షు " అంగ న్‌ విసత ధావ సికంగానే ) (ప్రదాత పమనసుఇరోనే 7౦మైన వే లలి న చేయా పూజ్తి తది నల లె క దినీ లి జెంచొ శ దాత సంక గ అగు _యుండా; - సిర్చబచె లి మనస గాః (పతిహ" ల లి,౦దుకో న (3. లి మైన యాగీ న లి నః థ్‌ కనీ" మకోవారి, 0, (౨ ౯1 లా గి ఆ (. ఈ (దవ్య లి నేవా అనం సథ గ్గ యా లి రుష యు భి హుం. దెవత. అఖిలా గానికి పనోత్రా ముదాయం క వులండు అగ ధార య కూడా మునే / కల్పితమయి న నిగ్గ జమాని క్ష మనోభావ లి తరం చి (దవా, = అంధ్యాత్రి పనసె బా ప తాన్నిని గన్స్‌ , చ ళా భ ఏ నిక్షు బహుయండు “పాజ్‌ స్‌ (దాణా భగవ “ని టిప్‌ ఇ గ వరి ప్ల [(బ శ్రయందు (పాడా బంకాంబి క్షు 'సృలలో వై [పేరికొరష హ్మా అప ల్‌ ఇలా [వాణక లను కూడా దలిమీమట న. వునసా అపుడు సమాథి స్లి లయం జరిగిన లయం చెయ ర్గం డొగరా న్‌సిక సి స నం యా? ః ప్రశేేవ్ష ఆత్మనూ, ఆక సతి యేర్పడుతు తరువాత వ నలి. ప్ర కాళ్యతషమిన నంఠరూవీజిల్ను డ్రి నిష్షమై ౨దడి, ఆ సంకల, విక మున ప్ర విణిరా త్‌ నస ఆ సా వి జీల్రైన భగవ న సర్వధూ క య. అంతట సవతి సాష్షాలా తౌలన్లూ వల యోగంలో బ్వీ గాచాన సా శరీరం వ (బహ్మజ్జాన గారం ప్పుడు నే నలం వ స్తాయి, వున, ంతవ శ్రక్షానం లభెస్త లభిస్తుుశై చూహిట్లై * భూతనమెైన టై వరకు పై వెస స్తుండి సాన వ మెస్‌ న బ్దకర్మ పళ క్‌ చ“ యబ్రపముప్ప కా ఠ్రి మాత =ఎతీ0 సలాము లి ఆ తాజాగ జుంప్‌ | రిక రా ఇ " వాంగాన = శగానందతం

అయినంపూడి గురునాథీరావ్య 111 జీవన్ముక్తుడై మోదం పొందుతాడు. రాజా! జగదంబికను సేఏంచినవాడు తప్పక కృతకృత్యుడాతాడు. కనుక నిరంతరం దేవిని ధ్యానించాలి. దేవీ గాథలు వినాలి. దెవీ మం్మతం జపించాలి.

అన్యయజ్ఞాలెన్నో వున్నాయి. అవి సకామాలు కనుక క్షయోన్ముఖాలు. స్వర్గకాముడై న వాడు అగ్నిష్టోమాదికం చెయ్యాలని విజ్ఞులంబారు. కొని పుణ్యం త్మేణించగానే తిరిగి మ_ర్యలోకంలో ప్రవేశించడం తప్పదు.

కనుక మానసయజ్ఞం సర్వోత్కృష్టమైనది. కాని ఆది రాజులకు యోగ్య మైనవి కాడు. నీవు పూర్వం తామసమైన సర్ప యజ్ఞంచేసి తవకునిపై పగతీర్చు కున్నావు. ఆ దురాత్ముడు కారణంగా కోట్లకొలది సర్పాలు ఆగ్నిదగ్గమై పోయాయి. గ్‌

సృమ్ష్యాదిలో ఫ్రు మన్మహావిష్ణువు ఆచరించినట్టుగా నీవున్నూ విధివిహి రంగా దేవి యజ్ఞం సంకర్క్సించు. దెవీ వీజ విధానజ్ఞురూ, మం్యతమార్ల విచత బులూ అయిన ద్విజులు యాజకులుగా వుంటారు. నీవు యజమానివి, ఆ విధంగా యజ్ఞం చేసి యజ్ఞార్ధిత ఫలంతో దుర్గతిపాలైన నీ తం్మడిని ఉద్దరించు.

అంతరాళంలోసూ. కాదు. కుళ సంస్తరమైన నేలమీదా కాదు. సంగా మంతలోనూకాదా. గంగా తీరానాకాదు. నీ తం్మడి సర్ప దష్షుడె సౌధాంతంలో దుర్మరణం పాలయ్యాడు. చుర్గతికి కుత్పితులై న కారదాలెన్ని వున్నా వై రాగ్య భావన ఒకటి వుంటే చాలు మానవుడు ముక్తుగౌతాడు. .

“పంచ భూతాత్మకమైన ఈ ళరీరం వుంటే యేం? నశిస్తే యేం? అందువల నాకు అణుమ్మాతం కూడా దుఃఖం లేడు. నేను ముక్తుడనూ, నిర్గణుడనూ, = అప్యయుడనూ. ఈ దేహానికి నేను అతిరి క్తుడను. శరీరంతోడి నా సంబంధం కర్మ పతిపాదికమైనది. శుభాలుకాని, ఆశుభాలుకాని, ఆ సర్వ కర్మలూ అనుభ వించాను.

"అతి భయంకరమైన ఈ నంసార సంకటం. నుండి నేను విముక్తుక నయ్యాను, జన్య ట్‌ఃఖం నుండి బయటపడ్డాను అని వైరాగ్య భావంతో చింతన చేస్తూ దేహ య్యాత చాలించిన వానికి మోడం హస్తామలకం. యోగులకుకూడా దుర్లభమైన పరాకాష్ట ఆది. ఆలా కాకుండా రాజా! నీ తండి పరీకత్తు దేహ మందు మమత్వాన్ని పెంచుకొని; “నెనింకా ఆరోగ్యంగా వున్నాను, నా రాజ్యం నిహతకంటకం. నేను జీవించదం ఎలా? యం తజ్ఞులనూ మణిమం్యత విదులనూ పిలిపించండి' అని సమున్నతమమున సౌధం నిర్మెంచుకొని అందులో కూర్చు న్నాడు, ॥ ॥ _ ల

స్నాన సంధ్యలుకపు, దాసథర్మాలు లేవు. దేవిని ఒక్కసారి కూడా సరించి యటొపగడు. డెవాన్సీ పరాన్న తలవోసూ భూశయనమైనా చెయందు, వం హమన మూ హోళ్టవంరో ఈ నూ నళ్చవస్టుతై [పాడాలు విషజాడుం

11లీ ఫ్రీ దేవీ భాగవతీం కభియోగంచేత మహర్షిని అవమానిం చె అలా నరకం అతచ్మివె నివు నీ తండిని పాపే పంకిలం నుండి సముద్ధ రకం చ్చి పెట్టుకున్నాడు కనుక అని _వ్యాసుడుద్చోధించగా జనమీజయుడ, " న నరకయం। తణ అనుభవిస స (శుకంతడై “నా తం,డి ( భవిస్తూ వుండగా. నేను జీవించి ( గైనా ఆయనకు సంర క జా ఏమి [ప్రయోజనం ఎలా గర్గతి లభించెలా చెనాను' ని ల జనత్కారణభూతుడయిన విషువు దేవీ యజ ఆగ [పలిన పట్టి “దుహత్షీ! చెప్పండి. అనంతరం శన వేదద గ ఎక్టం ఎలా చెళాడు? బుత్విజులెవ్వరు? చేస్తాను అన్నాడు. 'దృష్ట విధిని ఆంబెకాయాగం సమాహితుడనై అంతటి వ్యాసమహర్షి న్‌ యులా చెప ల్‌ మైన ఆ గాథను చెపుతాను ' విను చెప్పడం మొదలు పెట్టాడు, “రాజా! అద్భుత దేవి హరి హర [బహ లకు జ యవతీ భావాన్ని వదలి స న. (వదానంచేసి పంపిన తర్వాత వారు వచ్చారని చెప్పితినిగదా! వస్వరూపాలతో విమానంమీద దుహార్దవం. దగ్గరకు అనంతరం వారు ణ ౧ ము అపుడు అచలయెన దేని వ్వురూ నివాసారం సానాలు నిర్శించుకున్నారు ఆధారంగా ధరోతా ఆధారశకి స ష్‌ ఇ ర్మెంచుకున్నా " చేత 'మేదిన్‌ టు దనం జరిగింది. ఆద్రి గంగా వ్‌ము శ్రమయ్యేసరికి అది “మహో ఆ అయింది. ధారణ చేసిన స మధుకై టభుల మేదస్సుతో నిండడం అని, వి సంశ్రిచ్చే శల్య వాతువుచెత దరి ఆడి లే శేషాహి దాసీ పృథివి" అని భూమికి నావ అని, మహీయ స్త్వ్యంచి గిరులు -కూ; ట్‌ తన మ సకషందజ॥హె నామాంతరాలు వచ్చాయి. డా కలి+ంప _అతమందుధరిసాడు, మషి మేరువు ఇద దూప్ల్‌ కగు. అందుకే వాటి 1. మహిధారాన్ని మైోయడా న లతో అది య వి సరమైనది, కనమ న లి "పేరు. వాటిలో 0గా నిబయమ్రైనది. మ మరీబి, నారద వుంటుంది. మణిమయాలై న ళృంగొ వశిష్టుడు వీ డు, అతి, పులస్త ద ల రు (బహ్మదేవుని న ఏల న్య్యుడు, పులహుడు కళువు, ద డు అమరులు దె తులు " ని పరిణయమాడాడు డుకు కశ్యపుడు. అతడు కాశ్యపమైన స ము కలిగారు. మనుష్య పచ అతనికి వారి వలన ఎందరో టై అత్తి ఆఫ పశుస 7 శా! అనంతర. వ కపి, క్‌ పప సర్ఫాది. భేదంచేత [కమంగొ వామార్గం నుండి శతక రే ఇణార్థ దేహం ఉతానహపాదుడు శతరూప అనుకనడ్టా పుటం నుండి స్వాయంభువ మనువున్న్నూ మువ అనే కొడుకులిదరూ టారు. ఆ యిరువృరికి (పియ వళుడు వ్వురూ జని చారు ది అతం౦ంత మం (ల టి శృంగమునంద *. కమలభవృడ్తు ఈ బ్రీ న ందర్యవతులై న కన్యలు థఖ్రీహరి త్‌న్త (క్రీ అతి మనోహరమైన సంగా సృష్ట గావించి మేరునగ న్‌ డా మ మో బహూ, చీ ల డున్నూ ప నా స్టానంగా వై పంకాని హలొ కాస్స నిర్మించుకున్నాలా. ఆర్కా. ౩ లానాన్న న. రచించుకున్నాడు. పరమేశ్వరు . మమ్యచుకొన ధాతుగంతో.. స్వేచ్చగో

అయినంపూడీ గురునాథరావు 119 విహారం చేస్తున్నాడు. నానారత్న విరాజితమైన స్వర్గాన్ని దేవేర్యదుడు తన ఆవాసంగా నిర్మించుకున్నాడు. శ “

సమ్ముద మధన సమయంలో సము[దంనుండి కామధేనువూ, కల్పతరువూ, ఐరావతమూ, ఉచ్చైళ్ళ్రవమూ, రంథాద్యప్సరలూ ఉద్భవింపగా ఇం[దుడు అవన్నీ నంగహించాడు, ఆనంతరం చర్మద ధన్వంతరులు జన్మించారు.

ఈ రీతిగా దేవతిర్యజ్మనుష్యాది (తివిధ వేదాలతోనూ, అండజములూ, 'స్వేదజములూ, ఉద్భిజములూ, జరాయుజములూ అనే చతుర్భేదాలతోనూ జీవ నృృష్టి జరిగింది. హరిహర (బహ్మలిట్టా సృష్టి గావించి స్వస్థానాల్లో యథేష్సితంగా వుంటూండగా ఒకనాడు అచ్యుతునకు సుధాసింధుగతమైన మణిద్వీపం స్మృతి పథంలో మెదిలింది. ౩

వెంటనే అంబికా యాగం చెభ్యూలని సంకల్పించుకొని అతడు తన భువనం నుండి వెల్వడి హరుని, విరించిన్‌, ఇంద, వరుణ, కుచేరులనూ, యమాగ్నులనూ, వశిబ్జాది మునీం్యడులనూ ఆహ్వానించాడు. యాగార్థం సాత్విక మైన సకల సంథారాన్ని సమకూర్చాడు.

శిల్పులు. అఠ్‌ విస్తరమైన యాగళాలను నిర్మించారు. స్కువతులై న ఇర్నవైయేడుగురు ముత్విజులు నియు క్తులయ్యారు. విశాలమైన యజ్ఞవేదికలలో యథావిధి ఆగ్నులు కల్పింపబడ్డాయి. (దాహ్మణులు దేవీ పఏీజసమన్వితాలై న మంతాలతో పోమం. చేశారు. అపుడు అశరీరవాణి మధురంగా మధరాక్ష రంగా ఇలా పలికింది. “జనార్దనా! నీవు సకల సురానీకంలో [శేస్టుడవు. నిన్ను (బహ్మేం్యదాలుకూడా పూసస్రారు.

సీ యంచు అందరు భక్తి ధావం గలవారవుతారు. వ్వారికి నీవు వరపదాత వౌతావు, అసుర పీడితుల్లైన దేవతలకు నీవే దిక్కు. వేద పురాణాల్లో పూజ్య తముడవుగా నీవే కీరింపబడతావు. ॥ ఇ

యజ్ఞాల్లో .నీకున్నంత (వాముఖ్యం ఇం కెపరె్‌ పుండము. యాజ్ఞతులం దరు నిన్ను పూజిసారు.దర్మ గ్లానినంభవించినపుడు సివు వివిఫమయిక్షైన అవకారా లెత్తి ధర్మరష్షణ చేయగలవు. అలా ఛర్మరక్షణార్థం నానా యోనులంచు సంభ వించెడి నీకు ౪కి సహవదావెణిగా వుంటుంది.

నా అంశలోజన్మెంచిన వారాహీ నారసింహా (ప్రముఖ ళక్తుం సొహాయ్యంతో నీవ నురకారా్యాలను నిర్వెమ్నుంగా సాధిస్తావు. వాఎగెప్పువెన నిప్పు అయిము్యతు

లి ల నా కూడా అనుమనించరాడు. కరత ఖండంలో ఆ ళ క్ర్తులందరూ పూజనీయులు కాగలరు. సప్త ద్వీపాల్లో అందరూ. నిన్ను వేదో క్రమున్తైన మం్యకాలతోనూ నామ జపాలత్తోనూ సేవిస్తారుల

దెవీ-8

నీ న్నీ 1పతీం 4 వ్రు దెవీ భాగవతీ | అని ఆళశీవాణి పలకగా మహావిష్టువు సం్యపీళుదై యజ పరినమా ప్రి కావించి అందరినీ యథోచితంగా సత్కరించి నిజావానమైన వైకుంఠానికి తిరిగి వెళ్ళాడుం | శ అని విష్ణుక్సృతమైన దేవీ యాగ విఢిన వివరించి నాతృవతేయను జనల జయునకు మరో ఇతిహాసాన్ని చెప్పడం మొదలు పెట్టాడు. ఫ్‌ లా ల యవసింధూ పాఖ్యానం అయోధ్యను రాజధానిగా పూర్వం సూర్యవంశోదృపుడై న ( సనసంధి భ్‌ టు. ఆ వ జా (ఎ ల అనే ఒకరాజు కోసల దెశాన్ని వాలించాడు. అతడు ధర్మాళ్ళుడు, సభత్యసంధుహు, శుచి వతుడు, చో అతని రాజ గస పరాం శ ల లి _ ల, నాలుగు చర్జాలవారు స్వస్వఫర్మాలను అత్మికమంచ కుండా న్యా , మార్లలలో చరిస్తూ రాజ్యానికి వన్నె తెస్తున్నారు. ఆ; లాంటో మ నార్‌ ఆటు వ ఇ ఇ. రన స ఇద్దరు ఖ్‌ రలు. నారమ. అలావతి, హప యౌవన సంపన్ను ఆతా యి త్‌ జు నొదానో . ప్త నె వ్‌ వు ఆ రాజు నౌధాశ్డో ఉపవనాశ్హో, వేడా నగార్హో నర్తికల్లే కట ము కాలాన్ని హాయిగా గచుపుళున్నాడు, అలా కం; క టం... ఖల ఆ (| లా పః ” అండగా మరోరమకు సర్వలంషణ సంపన్నుడైన ఒక కొడుకు అటహ్హీడు, అతని పేకు సుదర్శనుజు అతడు సజల జ తం. వం భాం ఒక్‌ కు శీ + అలలా అుబ్బ్టన ఒక్‌ నెలకు అలావతి తూడ వ మారుని కన ది. అతనిపెచ టం యు లం ్‌ ఆ ల ఎలి | తునతు. ప్పుతజనన ; పమాదితుడెన నతని చు ధనల యధావిధిగా చేశాడు, నమసౌహిర్దంతో ఇదరిని చూచుకుంటూ రాజు వారికో, క్ర పదాల, ఆ టి. / వక్తి క! (టుంగా చూడాకర్మసుకూవా చేయించాడు, లా, సూనుడె న జ్ఞ, కుబితు లు ఆ గ్‌ రోడు. అంచేత అతడు కల్వ ద్ర క దర్భనునికంటే అందగాడు. వాక్ళతు గ ౦ డులకు మం పె ను కుువ (పీతిప్యాళుతయ్యాడు. (6౨౯, మంత్రివర్గానికి వైరులకు. ఎక్కు కలా వుండగా సం యణు నళ నాం వళాడు అనేక మ గాన పీ మ్బగ యాభిరతుడై &కనాడు అరణ్యానికి =, ఈ, ల క సింహము కనబడగో నిమి వధించాడు. ఇంకలో. ఒక పొదరింటిలో ఒక ్ర దొనిమిద బాణ, ఉనా వ గ జు ,కోదంతో ( ద వాణ్యపయోగం చెశాడు. శరవిదమెన ఆ మృగ రాజు [క ధంత్‌ చిందులు (తొష్కుళూ జూలు విదఠి, తోక శం మేరుం లాగా గర్షిస్తూ అతనిపై క్రర్ష్యు ఎల్చి తొక పై కెత్తి వర్షాయుము చ నూ. చి [భువసంధి కూడా వైన్సకుట చంచల ఇ ద్‌ చనుకంజ వేయకుంకా ఖరాసి౨ చేదాల్చి రెంచోసింహం లాగా నిలబడి యెదురొడ్డాడు. కాని ఆ హట ంం బత వన తనిమీదపడి ఆ ట్‌ బారడం మహ్య గంగా గరన చిట్తోొ అతనిబిదపడి ఆతన్ని తన న్యిత్రనభా ప కా జ తశ న సం ₹(గౌలతొ వీల్చివేసింది. ఆతదు కూడా తన సి?తానతొ ఆ నుంహాసె, చీళ్చిచెండాదాడు ందాను గ ళు ్ట య + ఎంతంగా రాజా హూ వురూ నేలకొరిగారు. + మృగమూ ఇ

అయినంపూడి గురునాథరావు 1]1ల్‌ సైనికులు హాహాకారాలు చేస్తూ వెళ్ళి ఈ సంగతి మం్యతులకు చెప్పగా వారు వనాంతికానికి వచ్చి రాజునకు పరతోక (క్రియలను యశావిధిగ్యానిర్వ రించారు. , , , అనంతరం వశిష్ణుడూూమచ్యతులూ, పౌరులూ అందకూకూడి 'జ్యేస్థక్రుమారు డై నసుదర్శనునకు పట్టంగట్టవానికి నిశ్చయించారు. జామాతృ మరణవా రర్తవిని యుజ్జయిని నుండి లీలావతీ జనకుడు యుధాఎత్తూ, కళింగదేళం నుండి మనోరచు తండి ఏర సేనుడూ ఇరువురూ ససైన్యంగా అయోధ్యకు వచ్చారుః న. మంగతురూ, పురోహితులూ' మనోరమా సుతుడయిన ." సుదర్శునునకు రాజ్యాభి షేకం చెయ్యడానికి నళ్చయించుకున్నారని విని యధాజత్తు.. [కోధోన్మ త్తుడై మం్యతులను పలిచి అన్నాడు. “మీహ, మీహ వకమెై భనేచృతో, స్వార్థ నిరతితో సుదర్య్శ్యనునకు పట్టం కష్టాలని చూస్తున్నారు. కానిఆచి పొసగయ. సుద రుడు పయోజ్యేష్టుడేగాక! నా మనువడు భ్యతుజిత్తు (సణచే్యష్టుదు సరస్టరాజ కాబట్టి వానికి పట్టం కట్టండి. ఫైకపోతే సచ్యగామం తప్పదు. నడు కృపాణం చేదాల్చి రణరంగంలోకి ఉరికితే ఈ మేచిన రెండు ముక్కఎపుతుంది, ఇక్‌ మిరెంతళి' అని గర్హించాడు. . | తన మునుమడు సుదర్శనుడు కూడా సర్వలషబ నంవన్నుదనె, ఆఅఎకాక్‌ వ్యష్టుడనీ, కనుక అతనికే రాజ్యార్హత కలదనీ వర సేనుడు కూదా పట్టుబట్టాడు. కాని యుధాజిత్తు అతని వాదాన్ని పెడచెవిని పెట్టి శ్యతువ్నైై. రాజు కావా లన్నాడు, ॥ " యుద్ధం అనివార్యమైంది. ఎవరి స్తామంతులు వారికి అండగా సేనా సమే తంగా వచ్చి రణాయత్తులై. నిలిచారు. యుధాఎద్వుర సేనులిరుపుకూ యుద్ధానికి మోహరించడం చూచి మంతులూ, పురోపితులూ, పౌచులూ, వ్యృగసంయ్యారు. ఈ సంక్థిష్ప స్థితిలో శృంగిచెద నివాసులయిన చోరులు రాజ్యచవ్యాన్ని కొల్ప గొట్టి చానిక్రి వచ్చి అక్కడా అక్కడా స్థిరపడ్డారు. శః అస్తవ్యస్త పఠిస్టింతో యుధా ఎద్వీరసేనులు యుద్దానికి సన్నర్టలయ్యారు. . ఇరువురి మధః ఆతి భయంకతమలయిన రము యమచం ఇంగించి మహో ఏీరుడగు వీర సేనుడు తటివ్వంతమైన మేఘం కొందపై తోయవ్యష) కువసినటు యుధాజత్తు ఫె బాణవర్షం కురిపించాడు. రణకోఎదుడగు యధా ఎత్తు పర పేసునె వాణాలన్నిటిని అతిదారుణాల్నై న తన విశిభాలతో తుత్తునియలు వేళభాడు, ఏనుగు లేన్గులనూ, రథాలురథాలనూ, అశ్వాలు ఆశ్వాలనూ, భటులు ఖభటులనూ గదిసి మూర్కొలని భయంకరంగా వోరగా చూచి థఖెచరులు కూడా నంతృప్తులయ్యారు, రణరంగం అంతా యోూపం ఖందితొాంగాంతోనూ, గఎతుకంగామంల కఐకా

116 థ్రీ దేవీ భాగవతం శాలతోనూ నిండిపోయింది. వెల్లువలై కట్టి (పవహిస్తూన్న ర క్రపుటేజబులను జూచి ఫేరువులు, వైతరణీనదిని గాంచిన దురికాత్ముల్లాగా భయభీతులయ్యారు. మాంసౌశన కాంచతో వచ్చిన కాకులూ (గద్దలూ మొదలై నపశ్గులు గగన పథాన్ని (కమ్మివేయగా వీకట్టు ముసిరినట్టయింది. యమునా జలాల్లో. వికీర్దాలై తేలియాడుతూన్న ఖళడిత మ స్రకాలు శే? వినోదం కొరకు పిల్లలు విడిచిన తుంచీఫలాల్లాగా గోచరిసున్నాయి. ఆత్యంత భయానకంగా సంగ్రామం జకుగుతుండగా యుధాజిత్తు విజ్భం భంచి దారుణవాణాలు కురిపించి వీరసేన్సుని పరిమార్చాడు. అలా రణరంగంలో నేలకొరిగిన వీర సేనుని చూచి ఆతని సైన,ం థై ర్యసారాన్నికోల్పోయి కకావికలైై నలుదిక్కులకు పారిపోయింది. " శ్‌ " రణమూర్థమందు తర్మడి- మరణించాడనే దురంత వార్త విని మనోరమ కంపించిపోయింది. రాజ్యలోభంకేత దురాత్ముడైన యుధావిత్తు తననూ, తనకుమా రున్‌ (బతకనీయడని నిశ్చయించుకుంది. ఇలా చింతించింది. "నేను యిప్పుడేం చేయాలి? ఎక్కడకు వెళ్ళాలి? నాభ ర మఠజించిడు, నా తండి సంగ్రామ రంగంలో నిహతుడయ్యాడు. నూ కొడుకు చిన్నవాడు. లోభం పాపిష్టీది. లోభావిష్ణుడెన వాడు ఏమైనా చేస్తాడు.తలివర్యడులనూ, సైదోడులనూ, గృర్వషినులనుం దాంధవవితతినీ కూడా తుదముటించడాసేకి వెను చేయడు. తృష్టారుడు ఎంతటి అకార్యానికై నా ఒడిగటగలడు “ ఇచ్చట. నాకు దికద్వరు? నేనెవిమీద ఆధారపడి 'నావిడ్డ | పాణాలు రక్షించకోగలను? నా. సపత్ని లీలావతి నిర్ణయరాలు, డ్ర్‌ రణశ్లోణి నుండి యుధాజిత్తు తిరిగి వచ్చాడంటే నన్నూ, నా కుమారునీ కారాగారంలో తప్పక బంధిస్తాడు. ఇక నేను నయటపడే మార్గమే. వుండదు. పూర్వం ఇట్టి డురంతాలు ఎన్ని జరిగి వుండలేదు! స ఇం్యదుడ్డు మాతృగర్భంలో (పవేశించి తద్దర్భగత శిశువును వ్యజాయు ఛంతో నలభై తొమ్మిది తునియ్‌లు చేయలేదా? వాలే గది మరుతులు. ఒక రాజపత్ని తన సపత్ని గర్భవతి కాగా క్రైచలేక ఆమెకు విషం పెట్టగా కాల్మకమంలొ ఆమె విషసంయుతుడై న కొడుకును కన్నది. అతడే సగరుడు. | రాజ్యలోభంతో కైకేయి శ్రేరామచర్మదుని అడవులపాలు చేసింది. భర్త మృతికి హేతుభూతురాలై ంది. నా హితం కోరిన మం్యతులు కూజా యుధాజిత్తునకు భయపది అతనికి వళంగతులు కాగంరు. నాకు బంఫ విముక్తి కల్పించే వారెవ్వరూ లేరు ద్వైవ యోగంచేత మనోవ్యధ తటస్థించింది. ఈ విపత్సాగరం నుండి (బతికి బయటపడ పెంకి ఉచ్యమ్‌ంచాలి. ఫలితం దై వయోగాన్ని పట్టి లభిస్తుంది.”

అయినంపూడి గురువాథరావు 11%

అం వితర్కెంచి తన'స నివ్వాసప్మాతుడై న వివల్లుడను సచివావతంసుని పిలిపించి ఏకాంతలో బిడ్తను చేతున్లోకి తీనుకాని కన్నేరు కాగస్తూ_ “నా తండి రణశోజిలో విగతానుపయ్యాడు. ఈతడు పసివాలుడు. యభాజిత్తు పాపొత్ముడు. ఇపుడు ఏం చెయ్యాలికో అని ఆర్థించగా ఆతడన్నాద్దు.

“ఇక్కడ వుండడం ఏ మ్మాతమూ వాంఫనియంకాదు. అపవణ్యహార్షాలను బడి వారాణసీ వెళదాం. కాశీనగరాధినేత సుబాహుడు నా మేనమామను, అతడు మహాబలవంతుడు. ఆతడు మనలను రక్షించగలడు. కనుక ఏదో మాయోపాయం పన్ని బయట పడాలి."

అనగా మనోరమ యోచించి తన సపత్ని లీలావతి కడకుపోయి. యుధా జిత్తును దర్శించి రణభూమిలో నిహతుడ్హై పడియున్న తన తం్మడికి పారతౌకిక విధులు నిర్వ ర్తించి వస్తానని చెప్పింది. తన మైరంధిని, విదల్లుని వెంటబెట్టుకొని రథారూఢయైై వెళ్ళి తంగడికి అర్హ సంస్కారాలు కావించి రహస్యంగా రెండురోజు లకు గంగాతటం చేరింది.

ద్లురదృష్టవళంచేత అక్కడ నిషాడులు ఆమెను చుట్టుముట్టి. ఆమె కత నున్న ధనాన్నీః సువర్ణాన్నీ కొల్లగొట్టి ఆమె యెక్కి వచ్చిన రథాన్ని కూడా అపహరించుకొని పోయారు.

మనోరమ వివళయై సైరం(ధి చేయాత నీయగా భయంతో కంపిస్తూ నాపనెక్కి థాగీరథిని దాటి (తికూట పర్వతం చేరింది.

అనంతరం భారద్వాజా్యాశ మానికి వెళ్ళి ఆ మహర్షిని దర్శించిండి. అప్పడు ఆమె మనసు కొంచెం కుడుట పడ్డది. _

మూ_క్రీభవించిన ద్రైన్యంలాగా వున్న ఆమెను చూచి మహర్షి హృధయం (చవించింది. ఆమె యానతిపై విదల్లుడు ఆమె దీనగాథను చెప్పగా మహతక్షిఆమెకు అభయ్య పదానం చేస్తూ ఇలా అన్నాడు.

“కళ్యాణి! భయపడకు. నీవు నీ బిడ్డను చక్కగా హోషించుకుంటూ ఇక్కడే వుండు. ఆతడు కాల[కమంలో సింహాసనం అధిష్టించి మహావిక్యాతినంవ గలడు. శ్యతువుల వలన నీకు భయంగాని శోకంగాని సంభవించదు. అనగా ఆమె ఆశ్వసిల్లి, ఆ తపోవనంలోనే ఒక కుటీరంలో సైరంథీ విదల్ల సహితంగా వుంటూ కాలం గడుపుతూ వుంది.

ఇక అయోధ్యలో ల

యుధావిత్తు సంగరతల౭ నుండి విజయగర సంతో అయోధ్యానగరంలో అడుగుపెట్టాడు. వెంటనే సుదర్శనుని వధించాలనే ఊహతో మనోధమ అంతః పురానికి వెళ్ళాడు. కాని అతనికి అక్కడ నిరాళ యెదురై ఇది. మాయోపాయంతో ఆమె పసిబిడ్డను వెంటబెట్టుకొని ఎక్కడికో వెళ్ళిపోయిందని ఊహించాడు.

విధిలేక మంథతులూ,ప్పరో పితులూ, హైథజానపడులాయుథాజిత్తుకు తలొ-

118 ఫ్రీ దేవీ భాగవతం గ్గారు. ళ్యతుజిత్తును మహావైభవంగా రాజ్యాభిషిక్తుని చేశారు... యుధావత్తు కొన్నాళ్ళున్న అనంతరం తన రాజధాని ఉజ్జయినికి బయలుదేరాడు.

చునోరచు తనబిడ్డతో భారద్వాణ్యాశమంలోవుందని కర్ణాకర్ణి కగావిన్నాడు తనమి[తులయిన నిషాదాధీపతి బలున్కిశృంగిచేరపురాధీశ్వరుడు దుర్దర్ముని "వెంట బెట్టుకొని సుదర్శనుని ఎలాగ్లెనా తుదముట్టించాలని చ్యితకూటపర్కకానికి బయలు దేరాడు.

ఈ వార్త మనోరమ చెవినిబడ్డది. ఆమెదద్దరిల్లి పోయింది. సాశులోచనయై భారద్వాజ ముని దగ్గరకు వెళ్ళి ఇలా అన్నది. -

_ _“మునీం్యదా, వింటివే. యుధాజిత్తు నా వునికి తెలిసికొని నా బిడ్డనువధించ డానికి వచ్చి చి(తకూటా దికడ నున్నాడట స్వామీ! పూఠర్యం ఇట్టి దురంతాలు ఎన్నో జరిగినట్టు నేను విన్నాను, చి

పాండవులు పోంచాలీ సహితులై. ధౌమ్యుని ఆశమంలోవుండగా ఒకనాడు ఆ అయిదుగురూ మృగయార్థం ఆడవికి వెళ్ళారు. పాంచాలి ఆ్మళమంలో ఒంట రిగా వుంది. అయినా ధామ్యుడూ, అతీ, గాలప్పీడూ. మొదలయిన మహరులెందరో అప్పుడా తృపోవనంలో వుండడం చేత ఆమె భయరహితంగా వుంది, లన

_ ఇంతలె సింధుపతి జయ్మ దధుడు ససెన్యంగా ఆదారినిపోతూ వేద ధ్వని

విని ఆశ్రమాంతికానికి వచ్చాడు.” భావితాళ్ములై న మహర్షులను జూచి వారిని

దర్శించాలనే అకాండతో రథాన్ని దిగి హెంజలిటై ఆళమంలో అడుగుపెట్టాడు. వర్షలు అతన్ని యధోచితంగా సత్కరించి సుథాసీనుణి కావించారు.

ప్‌త్తో తాపస స్రీలు కౌళూహంతో ఆ నృపేం్యడుని “డూడటానికి వచ్చారు. నారి ఫాటి (దౌపది కూడా వచ్చింది. అపర లక్ష్‌ శదేవికాగావున్న యాజ్ఞసేనిని

= ౧ ము ॥ నో . ల్జ తోకం నూ వా యెవని తనూజ ఎవ్వని సత్రి? ఈమె పేరేమి? స్వర్ణ

రంభలాగా వుంది కంటకవనమధ్నసయెన్స కమనేవిరాగా, అపరా ంగనామణి న రంగా వుంది, ఈమె మునికాంత మి ళం ఉషవలె ఈొమెఎంత్యా సుకుమా పత్నియా? చుహత్షి! నిజం చెప్పండి? అని కాషా ఈమె క్‌న్యయా లక రాజ ॥ ఆంరట దొమ్యుడిలా అని డు. రాల న్మాదంళ అడిగాడు. గుతి పాంచాలి. పాండవులు మ నూ పం్యదా! నివెజబుగవా? ఈమె పాండవ వేళు తిరిగి వస్తాక్రృ? ఆ్ర్యగ్గా షై [.నడవుంకు వెళ్లారు... మధ్యాహ్నం కృతాంజలిమై “దేవీ! 'కుళలమా? స [దరుడు (దౌపదీ సాన్నిధ్యానికి వెళ్ళి మీ వసవాసం పదకొంద్వేడ్హ్య గతించిన లు ఎక్క్లడక్స వెళ్ళినట్టు? ఈ సరికి పలకరించాడు,. న్‌ నుకుంబాను.. అని వేంత్రో ఆప్యాయంగా

అయినంపూడి గురునాథరావు 110

(దౌపది అతనికే న్వస్రి పలికి “కాజేర్యదా!. ఈ [శమంలో.. కొంచెంసేపు వ్మిశమించండి. నా పతులు వాండప్పలు అరణ్బం నుండి షణంలో వస్తారు'అనగా కాదూంఛకారంలో కనుగానక నభ్యుతదా, సంచ్కారానికీ తిలాంజఎ యుచ్చె దుహర్షులున్నాం అే జంకూకొంయదూ హూనా లరుంవా అతదు ఆమెను జలావ్యా రంగా అపహరించుకుని వెళ్ళాడు, *.... కనుక ఎవరినీ విశ్వసించరాదు. విశ్వసీస్తే దుఃఖం తప్పదు. అని మనో రమ దీనికి మరో దృష్టాంతగా వదాన్య "శేఖభరుడు బలిచ్మకవ ర్తి చర్మితను చెప్పింది. ”

బలి (ప్రహ్లాదుని ప్మాతుడు, వైరోచనుని కొడుకు. మహా ధర్మిస్టుడు. నత్వమూ ర్తి. అనేక యాగాలు చేశాడు. ఆంఠటి వానినే నిర్వికారుడూ? _యోగిజన

సం సేవ్యుడూ అయిన శ్రీమహావిష్ణువు మాయావటువుగా వచ్చి వంచించి ఇందుని

కొరకు చతుస్సాగర పర్యంతమైన మహామండలాన్ని డానంగా (గహిందొడు. విష్ణువంతటివాడే లోఖభానికి వళంవదుడ్తై ఆలా చేస్తే అన్యుల విషయం చెప్పడం దేనికి? లోభోపహతులైై నవారు ఎంతటి దారుణానికై నా ఒజికట్టగలరు. వారికిపాప థీతిగాని, పరలోళఖీతిగాని వుండదు. ఏదో శీతిగా ధనార్జన చెయ్యడమే. వారి యేక్షైక లక్ష్యం. [హజణాది పర్వదినాల్లో కూడా థనసం్యగహంవోసం నానావిధా _లేనఅకృత్యాలు చెస్తారు. "

లోభమోహవశంగతులై నవారు తీర్థాలు సేవిస్తే యేం? దానాలి స్తేయేం? అధ్యంపనంచేస్తే యేం? అంతా వృధా. (పాణుల్లో అధికా౭ళం పళజార ధనాప హరణ తళ్చరులే, అంచేత ఎవరినీ విశ్వసించరాదు. కాబట్టి మునీందా! మీకు యుథాకిత్తు ఎలాగ్లైనా తిరిగి వెళ్ళేలాగా చెయ్యండి.

వాల్మీకి ఆ(శమంలో జానకి వున్నట్టు నేనున్నూూ మీ ఆ(శమంలోనే నా ప్ముకునితో కాలం గడుపుకాను.'

అని మనోరమ స్మాశుకంకలైై దీనంగా వేడగా భరద్వాజుడు “అలాగే నని యుధాజిత్తు దగ్గరకు వెళ్ళి మందలింవి వచ్చిన దారిన పౌమ్మసి హెచ్చరిం చాడు. రమను విడిచి పెట్టు. లేదా నేను ఆమెను బలాత్కారంగా వీసుకొనిపోతాను' ఆని పరుషంగా అన్నాడు, తపోధనుడయిన భరద్వాజుడు సాభిమానంగా “సరే పూర్వం విశ్వామ్మితుడు వశిషస్ట్యాశమం నుండి ధేనువును బలాత్కరించి తీసికొని వెళ్ళినట్టు నీవున్నూ తిసుకుని వెష్మ చూసాను! అన్నాడు.

ముని సరోషంగా పలికిన పలుకులు విని యుధాశిత్తు తనవృద్ధామా త్యుని పిలిచి “మునిమాటలు విన్నావు కదా! ఇపుడు మనల ఏ9 చెయ్యాలి? పత స్తహ్హితంగా ఆమ్మెన్సు నేను బలాత్కారంగా తీసుకొని వస్తాను. శ్యతుపు అల్బుడై నా

120 వానిని ఉపేశించరాడు. రాజ యక్ష్మలాగా పెరిగి వాదే అ కారణమౌ తాడు. . క

ఇక్క-డ నన్నిపుడు నిరోధించేవాడెవడున్నాడు? పట్టి వధించి నా దౌహ్మితుని రాజ్యాన్ని నిహితకంటకం అన్నాడు.

నరేందుని మాటలువిని సచివుడిలా అన్నాడు. *రా

గాధి సుతుడైన విశ్వామ్మితుడొకనాడు సేనానవు- మానికి వెళ్ళాడు. వఃిఘస్థుడు ఆ నరేం్యడునకు అతిథ సవర వుండండి అన్నాడు, ఆ మహర్షి హోమదేన్సవ నందిని కూర్చిన భక్ష్య భోజ్యూలు ససైన్యంగా భుజించి విశ్యామి భరితుడయ్యాడు.

ఆ ధేనువుయొక్కు ([పతిభ తెలుసుకొని దానిని త్ర్య్వా. రిని అర్థించాడు. అండుకు బదులుగా కుండలవంటిపొదున్వల ఇస్తానన్నాడు...

“ఇది నా హోమధేనువు, నీవు లక్షలకొలది గోవులశ్ర ఈయనని వుష్థుడన్నాడు, “అయితే దీనిని బలాత్కారం అని గాధేయుడు స్మాగహంగా అన్నాడు.

“అలాగే తీసుకొని వెళ్ళ, కాని నేన్స మాతం బుటి ధేనువును అప్పగించడం కల్లి అని ముని దీనంగా బడుల్స

అంతట విశ్వామ్మ తుని ఆదేశానుసార్ర భృతుంల్సు జ హరించి తీసుకొని పోన్సంప్రగా అది కన్నీ రుకార్చస్తూ మున్ని ఈ ముష్కరులపాలు చెయ్యడం ఏమి నా్యాయం' అని ఆ నూ ఆళ క్రతను వ్యక్తం చేకాడ్రు (| అదిచింది. వెంటనే దానిశరిరంనుుడ్కి కృపాణధర్ర ప ర కైతోదా:

వించి విశ్వామ్మిళుని సైన్యాన్ని నిశ్శేషంగా "రక త్య

ఆయింది. | గుంహరించాల్ష

ఆనేక వర్షాలు దారుణ తపస్సుచేసి ఇషా, త నుడ్సు [బొవ్యొాబంల. కనుక “₹[తవిధిని త్యబించి

_ న రాజేం్మదా! నికు పట్టుదలత్రగ్య్యా త్‌ యుద

కరం. కుల, నాశకరం.' కాట సీవీనూ ధార పం తాపస్సళ్హ

వెళ్ళు. సుదర్శసుడిక్క డే వ్యట్పాడ్షు. “రద్వాజునకు శ్ర

అయినంపూడి గురునాథరావు .

అతడు బాలుడు. నిర్ధనుడు. నిన్నేం చేయగలడు? దిక్కులేని ఆ దుర్బల శిశువుపై వృధా వైరభావం తగదు. ఎవ%కైనా దయాగుణం వుండాలి. ఈర్ష్యా సూయలు పనికిరావు. ఏది యెలా జరగాలో అలా జరుగుతుంది. _

దై వయోగంచే వ్యజం తృణకల్పం అవుతుంది. తృణం వ్యజతుల్య మౌతుంది. శళకం శార్టూలాన్ని వధిస్తుండి మళకం మనేథాన్ని మర్చిస్తుంది.

వృద్ధ సచిపుని హితోక్తులు విని యుధాజిత్తు మునీర్యదునకు నమస్కరించి నిజపురాభిముఖంగా వెళ్ళిపోయాడు. మనోరమ ఆ కుమారుని కనుపెట్టుకొని ఆ మున్యాాళమంలో వుండిపోయింది. -

సుదర్శనుడు దినదినాభి వృద్ది చెంయతూ __మునిబాలకులతో స్వేచృగా (కీడిస్తూ వుండగా ఒకనాడు వారి దగ్గరకు విదల్లుడు వచ్చాడు. విదల్లునిచూచి మునిజాలకులు “సీ బ, క్రీబి(*) అని పరిహసించారు. " . - "

సుడర్శనుడు అది విని ఆ మాటలో తొలి అక్షరాన్ని అనుస్వారయతంగా, అనగా "క్లీం, అని మాటిమాటికి ఉచ్చరించడం మొదలు పేష్టాడు. ఆది కామ రాజాఖ్యబీజం. భావియోగంచేత అతడా వీజాక్షరాన్ని సహజంగానే (గ్రహించి సాదరంగా దాన్ని మనస్సులో జపించడం మొదలుపెట్టాడు. క

ధ్యానన్యాస వివర్షితమూ, బుషిఛందోవిహీినమూఅయిన ఆ మం్మతం అతనికి లభ్యమయ్యేనాటికి అతన్మిపాయం అయిదేండ్తు. అప్పటినుండీ అతడు ఆడుతూవున్నా పాడుళూవున్నా మెల్కొనివున్నా _ విడువకుండా మనస్సులో ఆ చుం(తాన్ని జపిస్తూ వుండేవాడు.

అతనికి పదకొండవయేడు రాగానే ముని అతనికి ఉపనయనంచేసి వేదాధ్య యనం (పారంభించాడు. అతగు ధనుర్వేదం సాంగంగా అభ్యసిరవ్రాడు. _ మంత బలంచేతనా అన్నట్లు అనతికాలంలోనే అతడు సకలశాస్త్ర పోరయగతుడయ్యాడు.

ఒకనాడతనికి రక్తాంజర, ర క్షవర్ణం, రక్తాంగ భూషణభూషితయూ గరుడవాహనారూఢయూ ఆయిన వైప్పవీశ క్ర (పత్యవమైంది. ఆప్పుడతని ఆనందానికి అవధులులేవు. తన మాతృదేవతను సేవిస్తూ అతడా ఆ్మశమంలోనే వుండి ఒకనాడు నదీతీరానికి విహారార్థం వెళ్ళాడు. అప్పుడతనికి ఆశ్చర్యకరంగా అంబికాను[గహంచేత ధనుర్చాణాలూ కవచచూణీరాలూ లభించాయి.

అలా వుండగా కాశీరాజు కుమా రై శశికల మహాళూరుడూ, నవమదనాఖథి రాముడూ అయిన నుదర్శనునిగూర్నె వందీజనం చెప్పగా విని అతనిపై వఒపు 'పెంచుకొన్నది.

ఒకనాడు వేకువను ఆమెకు జగదంబ స్వప్నంలో కనబడి “కళ్యాణీ! సుదర్శనుడు నా భక్తుడు. సీవాతని వరించు. అతడు తప్పక సీ కర్మగహణం

• నప్పంసకుడు

శరర ఈ దేవీ భాగవతం చెసాడు” అన్నది. ఆమె మనోన్మేతం ముందు నుదక్శానుని మురోతావాకానం మెదిలింది. అముతానందంతో ఆమె పులకించి పోయింది. ఆలా సంతోషంతో నెయరమీల్కాన్న ఛశికలనుమూచి. తల్లి ఆమెను [1పమోదకారణం చెప్పమని పదేపదే అవిగింది. కాని సిగ్గుతో ఆమె చెప్పలక పోయింది. అయితే తన ఆత్మసభి నాకర్తెకు మాతం తన స్వప్నవృతాంతం చెప్పించి. . ఒకనాడు ఆమె చెలిక _అెలతోగూడి. ఉపవనానికి విహారార్థం వెళ్ళింది. పోతూన్న ద్వాజుడొకడు ఆమె కంటబడ్డాడు. శశికల ఆ ద్వెజేం్య్యదునకు నమస్కరించి. “మహిభాగా! మీ శుభాగమనం ఎక్కడనుండి అని అడిగింది. “భారద్వాజాా భమంనుండి కార్యాంతరంమీద బయలుదేరాను. ఏమిటి విశేషం” అన్నాడు విపుడు. శశ4కల మందస్మితంచేసూ నర్మగర్భంగా 'అయితే మీ ఆ్యశమంలో కీ రసీయమూ, (గేక్షణీయమూ అయిన విశేషం ఏమైనా వుందాళి అని (పశ్నించగా _వాహ్మణుడిలా అన్నాడు.

“లేకేం వుంది. ధృతసంధే కుమారుడు సుదర్శనుడను ఒక రాకుమార్త డక్కడ వున్నాడు. ఆతడు సార్ధకాభిఖ్యుడు. కన్నులున్నండుకు ఫలం ఆతన్ని చూచితీరాలి. సకలగుణనిధానమైన యొక వస్తువును సృజించిచూచి ఆనందించ్తా లనే కుతూహలంతో విరించి ఆతన్ని పుట్టించి వుంటాడు. నీవాతన్ని చేబట్లితే సువర్ణానికి సెౌగంధ్యం లభించినట్టు కాగలదు ట

అని పలికి న మాటలు విన్నతర్వాల లది, తాను వెళ్ళిపోయాడు. ఆతని

న ' ఎ, అనురాగంతో మటింత వికలమైంది. ఆమె తన్న ఇష్టసభితో ఇలా అన్నది. 'చెలీ! నేనిస్పృడేం చెయంను? మదన్సుడ్ను నన్ను వేధిస్తున్నాడు. ల

అపర మన్మధునిలాంటి ఆ రాకుమారుని స్వప్నంలోచూచి నేను విర్వూ కులిత నవుతున్నాను. నా శరీరానికి అలదికొన్న ఈ చందనం వివ, పాయ పుంది. ఈ సుమమాల సర+తుం తోనో మరు లుంగ్గా అం “-వాబ్యంగా తోస్తోంది. చం దక్రికణ్లాలు అగ్ని కీలల్లా తాపం కర్తిగ సన్నాయి. నా కెక్కడా సుఖం కనబడడంలేద్తు య గొగా ఆ వనానిక్షి ఎసివ మన ల ముంచివేసోంది. సా తండి నక్టగపది “యం పూధీనను. సిగ్గు నన్ను రాజ్యహీనుడూ, వనవాసి అయిన సుదరప పన నని ని, చెయ్యడు. చెసినా అమె విరగ కమొ రినమొక యగంగా గడుపుతియీ న. కని వితర్కిన్తూ గ్నుడై యన్నాడ. స్వప్నావస్థ మపనాధ్రాలు దేవీజపంలో నిమ ఇలా వుండగా. ఒకనొడు. అనూహ్యంగా పకంగా చూసున్నాడ్ను ఫ్‌ - లంగిబీరపురాధీశ్వరుషై న్య

అయినంపూడి గురునాథరావు 198 నిషాదరాజు సర్వాలంకార సంకోభితమూ, _ చతుస్తూరగ సంయతమూ, దివ్య పతాకాన్వితమూ అయిన రథాన్ని కాన్మగా సమర్పించాడు, "

సుదర్శనుడు సాదరంగా ఆ శబరనాయపనకు కందమూల ఫలాడులతో ఆతిథ్యం ఇచ్చి వీగ్కొలిపాడు.

ఈ హఠాక్‌ సంఘఓన సుదర్శనుని భావిభాగ్యోదయ సూతకం.

అనతికాలంళోనే సుదర్శనుడు ధరాధిపతికాగలడని బుషులు భావించి అతనితో అన్నారు. 'రాకుమారా! నీయెడల జగదంబిక (పసన్నురాల్డె 0ది. ఆమె సహాయంతో నీవు అచిరకాలంలోనే అవనీ సాామాజ్యాన్ని పాలిస్తావ. చింతించకు' అనగా విని మనోరమ అన్నది. "

“'మహర్చులారా! మీ వాక్కు ఫలించుగాక! ఇతనికి సైన్యంలేదు, సచివులు లేవ కోళంలేదు. అయినా అమోఘమైన మీ అీర్భలంతో. ఇతడు మహానేత కాగలడని నేను విశ్వసిస్తున్నాను.

అని వ్యాసుడు జనమేజయనకు. ఇంకా ఇలా అన్నాడు. 'రాజా! విను, నుదర్శనుడు ఆ రథాన్ని అధిరోహించి ఎక్కడకు వెతే అక్కడ స్వీయశేజంతో అమహిబీ సేనా సమాన్వితుగై యున్నట్లు గోచరిస్తాడు. ఇదంతా ఆ మంత వీజంయొక్క మహిమకాని అన్యంకాదు. “ల "

కామరాజాఖ్యమైన ఆ అద్భతవేవాన్ని జపించేవానికి భువిలోగాని దివిలో గాని దుర్గభమైనది ఏదీ వుంయదు. యగాదియండు సర్వదేవతలకూ అదిజననియి కీర్తింపబడిన ఆ పరాంవికను పూజించనివానికంపె మందుడు, దౌర్భాస్యుడు మణొకడుండడు.

ఆ జగదంబికయే సమ స్మప్రాణులయందు, బుర్ధి, కీర్తి ధృతి, లక్మి, శక్తి, [శద్ధా మతి, స్మృతి ఇత్యాది రూపాలతో ప్రత్యక్షంగా (ప్రకాశిస్తూ వుంటుంది. కుతర్మవాదులూ మాయామోహిళులూ దేవిని భజించరు. హరిహర (్‌హ్మరూ ఇం దాదిదేవతలయూకూడా సృష్టి స్ధితి లయకారిణియైన ఆ మహాళ కిని సెవిస్తారు.

విద్యా విద్యా స్వరూపిణి అయిన ఆ పరాశక్తి ముముమువులకు యోగ గమ్య. సుదర్శనుడు అట్టి పరాళ క్రిని నిరంతరం మనస్సులో స్మరిస్తూ శుభ సమయంకొలకు నిరీక్షిస్తూ అృశమంలో సుఖంగా వున్నాడు.

అక్కడ వారాణసిలో శకల మన్మధబాణ ఫీడితయై సుదర్శనుని యందే మనసునిల్చి ఎలాగో (ప్రాణాలను ఉగ్గబట్టుకొని వుంది. ప్యుతిక మనో గతాన్ని కొంత తెలుసుకొని సువాహుడు స్వయంవరం నిశ్చయించాడు.

రాకుమారులకు పరిణయ యోగ్యమైన స్వయంవరం ఇచ్చా సయం వరమనీ, సణస్వయంవరమనీ, పల్క స్వయంవరమనీ ,త్రివిధాలు. సీకా స్వయం

వతం 190 థ్రీ దేవీ భాగ వానిని ఉపేకంచరాదు. రాజ యక్ష్మలాగా పెరిగి వాడే ఆఖరికి మునకు చ్భుతు క్ట న డుం ” కారణ రాలా నన్నిపుడు. నిరోధించేవాడెవడున్నాడు? మనోరడు కొడుకును పటి వధించి నా దౌహ్మితుని రాజ్యాన్ని నిహితకంటకం చేస్తాను అని ధీరంగా ల్‌ డు. ల అన్నా నరేర్యదుని మాటలువిని సచివుడిలా అన్నాడు. “రాజన్‌! సాహసంతగడు. భరద్వాజుడు విశ్వామిి తుని దృష్టాంతం చెప్పాడు. ఆ గాథను నేను సవి స్తరంగొ చెపుళకాను విను. గాధి సుళుడైన విళ్వామ్మి తుడొకనాడు సేనాసహితంగా వశిష్టుని ఆక మానికి వెళ్ళాడు. వశిష్టుడు ఆ నరే్య్యదునకు అతిథి సపర్యలు సలిపి 'విందుచేస్తా వుండండి అన్నాడు. ఆ మహర్షి హోమథధేనువు నందిని తృటికాలంలో సమ కూర్చిన భష్య భోజ్యాలు సపైన్యంగా ఘబించి విశ్వామ్మితుడు పరమానంద భరితుడయ్యాడు,

ఆ ధేనుపుయొక్క పతిభ తెలుసుకొని దానిని తనకిమ్మని వశస్థ మహ ర్లిని అర్థించాడు. అందుకు బదులుగా కుండలవంటిపొడు గులుగలవేయి. ధేనువులను ఇస్తానన్నాడు.

“ఇదినా పహోమదధేనువు. సీవు లక్షలకొలది గోవులను ఇచ్చినా నేను దీనిని ఈయ'నని వుస్టుడన్నాడు. “అయితే దీనిని బలాత్కారంగా తీసుకొనిపోతానుి అని గాధేయడు స్యాగహంగా అన్నాడు. ॥

॥ “అలాగే తీసుకొని వెళ్ళు, కాని నేను మాతం బుద్ధిపూర్వకం నీకు ఈ ధేనువును అప్పగించడం కల్ప" ఆని ముని దీనంగా బదులు పలికాడు.

అంతట విశ్యామ్మతుని ఆదేశానుసారం భృత్యులు నళిదినిని బలవంతంగా హరించి తీసుకొని పోనుండగా అది కన్నీరుకారుస్తూ మునినుద్దే?ంచి *నన్ను ఇలా ఈ ముష్కరులపాలు చెయ్యడం ఏమి న్యాయం" అని ఆ్మకోశించింది. ముని తన అశ క్తతను వ్యక్తం చెకాడు,

అప్పుడు ఆ ధేనువు (కోధంతో మంకిపడి అత్యంతదారుణంగా “అంథా"అని అంిచింది. వెంటనే దానిశరీరంనుఎడి కృపాణధారులై నదె త్యయోఘలెందతోవుదృ వించి విశ్వామ్మెతుని సైన్యాన్ని నిశ్శేషంగా సంహరించారు. నందిని విముక్త ఆయింది.

షత బలాన్ని నిందిస్తూ గాధినందనుడ్సు (దాహ్మబలం సంపాదించడానికి అనేక వర్షాలు దారుణ తపస్సుచేసి ఇ్యాతవిధిని త్యజించి బుషిక్వాన్ని పొందాడు. | కనుక రాజేందా! సిక పట్టుదలతగడ్ప, తాపసులతో వైరం [ప్రమాద కరం. కుల, నాశకరం. కాబట్టి నీవునూ భారద్వాజునకు కోపోపశమనం కావించి వెళ్ళు. సుదర్శనుడిక్కడే వుంటాడు,

ఆయినంపూడి గురునాథరావు 1వ] అతడు బాలుడు. నిర్ణనుడు. నిన్నేం చేయగలతకు? చిక్కులే ఆ దుర్చల శిశువుపై వృధా వైరభావం తగదు. ఎవ”కైనా దయాగుఐం వుండాలి. ఈర్ష్యా సూయలు పనికిరావు. ఏది యెలా జరగాలో అలా జరుగుతుంది. _ న దైవయోగంచే వ్యజం తృణకల్పం అవుతుంది. తృణం వ్యజతుల్య మౌతుంది. శశకం శార్డూలాన్ని వధిస్తుంది మళకం మనేధాన్ని "మర్చిస్తుంది. వృద్ధ సచిపుని పొతోక్తులు విని యుధాజిత్తు మునీం్య మునకు నమన్కరించి నిజపురాభిముఖంగా వెళ్ళిపోయాడు. మనోరమ ఆ కుమారుని. కనుపెటుకోని ఆ మున్యా_ళమంలో వుండిపోయింది. ల సుదర్శనుడు దినదినాభి వృద్దిదెందుతూ మునిబాలకులతో స్వేచ్చగా. కిడిస్తూ వుండగా ఒకనాడు వారి దగ్గరకు విదల్లుడు వచ్చాడు. విదల్లునిచూచి మునిబాలకులు “శీ బ, క్రీబి(*) అని పరివాసించారు.. " సుడర్శనుడు ఆది విని ఆ మాటలో తాలి ఆక్షరాన్ని అనుస్వారయుతంగా, అనగా “క్రీం, అని మాటిమాటికి ఉచ్చరించడం మొదలుపెహ్లీడు” అది కామ రాజూఖ్యవిజం. థావియోగంచేత అతడా వీజాక్షురాన్ని నహజంగానే [గహించి సాదరంగా దాన్ని మనస్సులో జపించడం మొదలుపెట్టాడు. క ధ్యానన్యాస వివర్షితమూ, బుష్‌భందోవిహీనమూఆఅయిన ఆ మంతం అతనికి లభ్యమయ్యేనాటికి అతన్మిపాయం అయిదేండ్లు. అప్పటినుండి అతడు ఆడుతూవున్నా పాడుతూవున్నా మెళ్కొనివున్నా విడువకుండా మనస్సులో ఆ చుంతాన్ని జపిస్తూ వుండేవాడు. అతనికి పదకొండవయీడు రాగానే ముని అతనికి ఉపనయనంచేసి వేదాధ్య యనం (ప్రారంభించాడు. అతణు ధనుర్వేదం సాంగంగా అభ్యసిరచాడు. _ మంత బలంచేతనా అన్నట్టు అనతికాలంలోనే అతడు సకలశాస్త్ర పారంగతుడయ్యాడు. ఒకనాడతనికి రక్తాంజర, రక్తవర్ణం, రక్తాంగ భూషణభూషితయూ గరుడవాహనారూఢయూ అయిన చైపష్పఏశ క్తి (పత్యతమైంది. అప్పుడతని ఆనందానికి అవధులులేవు. తన మాతృదేవతను సేవిస్తూ అతడా ఆథమంలోనే వుండి ఒకనాడు నదీతీరానికి విహారార్థం వెళ్ళాడు. అప్పుడతనికి ఆశ్చర్యకరంగా అంబికానుు గహంచేత ధనుర్భ్చాణాలూ కవచతూణీరాలూ లభించాయి. అలా వుండగా కాశీరాజు కుమా ర్తె హ“చశకల మహాశూరుడూ, నవమదనాఖి రాముడూ అయిన నుదర్శనునిగూన్చి వంపదీజనం చెప్పగా విని అతనిపై వంపు పెంచుకొన్నది. ఒకనాడు వెకువను ఆమెకు జగదంబ స్వప్నంలో కనబడి “కళా్యణీ! సుదర్శనుడు నా భక్తుడు. సీవాతసి వరించు. అతడు తప్పక నీ కర్మ్యగహణం

• నపుంసకుడు

శేలిలి త ర) కాగవకం చేసాడు” అన్నది. ఆమె మనోన్మేతం ముందు సువర్శనుని మనోహవాశాగం మెదిలింది. అమతానండంతో ఆమె పులకించిపి యింది. 'పమాచి తల్పి ఆమెను ఆళా సంతోషంతో నివరమీల్కాన్న రళవలుఎమూటి తన చెపృలక (పమోదకారణం చెప్పమని పదేపదే అవిగింది. వ్‌ సిగ్గుత సంచ, వృత్తా౦తం చెప్పినాడు ఆమె చెలిక త్తిలతోగూడి ఉపవనానికి విహారార్థం వ ఆమె అక్కడ సంపెంగపూలు కోస్తూ వుండగా తొందరగా ఎక్కడకో అలానా డ్విజుడొకడు ఆమె కంటబడాడు. పోతూన్థ్య క్ష ఆ ద్విజే్య్యదునకు నమస్కరించి “మహాభాగా! మీ భఠాగవునం ఎక్కడనుండి! అని అడిగింది. “భారద్వాజ్యాశమంనుండి కార్యాంతరంవ బయలుదేరాను. ఏమిటి విశేషం అన్నాడు విప్రుడు. శశికల మందస్మితంచేగ్తూ, నర్మగర్భంగా “అయతే మీ ఆ్మశమంలో కీ రసేయమూ, (పేక్షజీయమూ అయాం విశేషం ఏమైనా వుందాళి అని (పళ్నించగా (వాహ్మణుడిలా అన్నాడు. రు “లేకేం వుంది. ధృతసంధ కుమారుడు సుదర్శనుడను ఇక రాకుమా డక్కడ వున్నాడు, అతడు సార్ధకాభిఖ్యుడు, కన్నులున్నందుకు ఫలం అతన్ని చూచితీరాలి. సకలగునిధాన మైన కరీ వస్తువును సృభించిచూచి ఆనందించా లనే కుతూహలంతో విరించి అతన్ని పటిచి వుంటాడు, నీవాతన్ని చేబట్టిలే సువర్డానికి సొగంధ్యం లభించినట్టు కొగలడు' అని పలికి ఆ భూదేవుడ తనదారిని ఇ్రాన్స వెళ్ళిపోయాడు. ఆతని మాటలు విన్నతర్వాత శళ్చిక్రల మనస్సు అనురాగంతో మటింత వికలమైంది. ఆమె తన ఇప్టసభితో బ్లల్రా అన్నది. 'వైళ్చి! నేనిప్పుడేం చెయ్యను? మదనుడు నన్ను వేధిస్తున్నాడు, ౮ ॥ అపర మన్మధునిలాంటి ఆ రాక్రమాడని స్వప్నంలోచూచి.. నేను విరహ కులిత నవుతున్నాను, నా శరీరానికి అలదికొన్న ఈ చందనం విష్యపాయం వుంది, ఈ సుమమాల సర్చతుల్యంగా తోస్తోంద్రి, చందకిరణాలు అగ్నికెలల్లొగా తాపం కలిగిస్తున్నాయి, నాకెక్కడ్రా సుఖం కనబడడంలేదు. ఆ ఆతడున్న వనానికి వెళ్టాంనిష్టంది.. కల్సి పితృపరాధీనను. సిగ్గు ముంచివేస్తోంద్రి. నా తండి నొకిప్పుడు స్వయంవరం యత్నం చెయ్యడు. చేసినా రాజ్యహేనుడూ, వనవాస్‌ అయిన సుదర్శనునకు నన్నిస్తాడా? అని వితర్కిస్తు ఆమె వికలచి త్తయె దినమొక యుగంగా" గడ్వప్పుతోంపే ములో నిమ ఛారద్వాజా మంలో సుదర్శనుడు అహోర్మాతాలు దేవీజపం! డు. గ్నుడ్రై యున్నాడు, స్వప్నావస్థలో అతడు ఆదేవిని (ప్రత్యక్షంగా దన న ఇలా వుండగా. ఒకనాడు అనూహ్యంగా శృంగిజేరపురాధీళ్యరుడై

అయినంపూడి గురునాథరావు | 2! నిషాదరాజు సర్వాలంకార సంకోభితమూ, చతుస్తూరగ నంయుతమూ, దిక్య పతాకాన్వితమూ అయిన రథాన్ని కాన్కగా సమర్పించాడు. "

సుదర్శనుడు సాదరంగా ఆ శబరనాయకునకు కందమూల ఫలాడులలో ఆతిథ్యం ఇచ్చి వీర్కొాలిపాడు.

ఈ హఠాత్‌ సంఘటన సుదర్శనుని వావిభాగ్యోదయ నూచకం.

అనతికాలంళోనే సుదర్శనుడు ధరాధిపతికాగలడని బుషులు థావించి ఆతనితో అన్నారు. “రాకుమూరా! నీయెగల జగదంబికో [పనన్నురాలై ంది ఆమె సహాయంతో నీవు అచిరకాలంలోనే అవనీ స్యా మాజ్యాన్ని పాలిస్తావు. చింతించకు" అనగా విని మనోరమ అన్నది.

“మహర్షులారా! మీ వాక్కు ఫలించుగాక! ఇతనికి సైన్యంలేదు, నచివులు లేరు, కోళంలేదు. అయినా అమోఘమైన మీ అశీర్భలంతో ఇతడు మహానేత కాగలడని నేను విశ్వసిస్తున్నాను."

అని వ్యాసుడు జనమేజయునకు ఇంకా ఇలా అన్నాడు, “రాజా! విను. నుదర్శనుడు ఆ రథాన్ని అధిరోహించి ఎక్కడకు వెళితే అక్కడ స్వీయతేజంతో అక్షాహిఖీమేనా సమాన్వితుడై యున్నట్లు గోచరిప్తాడు. ఇదంతా ఆ మంత వీజంయొక్క మహిమకాని అన్యంకాదు. “ల

కామరాజాఖ్యమైన ఆ అద్భుతవీశాన్ని జపించేవానికి భువిలోగాని దివిలో గాని దుర్ణభమైనది ఏిదీ వుందడు. యగాదియందు సర్వదేవతలకూ ఆదిజననియి కీర్రింపబడిన ఆ పరాంవికను పూజించనివానికంటె మందుడు, దౌర్భాగ్యుడు మజొకడుండడు, మ

ఆ జగదంబికయే సమ_స్మ్రపాణలయందు, బుద్ధి, కీర్తి, ధృతి, లక్ష్మి, శక్తి, (కద్ధా, మతి, స్మృతి ఇత్యాది. రూపాలతో (పత్యక్షంగా పకాళిస్తూ వుంటుంది. కుతర్మవాదులూ మాయామోహితులూ దేవిని భజించరు. హరిహర (బహ్మలూ ఇం దాదిదేవతలూకూడా నృష్టి స్ధితి లయకారిణియైన ఆ మహాళ క్తిని 'సెవిసారు.

విద్యా విద్యా స్వరూపిణి అయిన ఆ పరాళ క్రి ముముక్షువులకు యోగ గమ్య సుదర్శనుడు అట్టి పరాళ క్తిని నికంతరం మనస్సులో స్మరిస్తూ పభ సషయంకొజకు నిరీక్షిస్తూ అ్మళమంలో సుఖంగా వున్నాడు.

అక్కడ వారాణసిలో శశికల మన్మధవాణ పీడితటై సుదర్శనుని యందే మననునిల్పి ఎలాగో (ప్రాణాలను ఉగ్గబట్టుకొని వుంది. ప్యుతిక మనో గతాన్ని కొంత తెలుసుకొని సువాహుడు స్వయంవరం నిశ్చయించాడు.

రాకుమారులకు పరిణయ యోగ్యమైన స్వయంవరం ఇచ్చా స్వయం వరమనీ, పణస్వ్యయంవరమనీ, శుల్క స్వయంవరమనీ ,తివిధాలు. సీతా స్వయం

124 థ్రీ దేని భాగవతం వరం పణాభిఖ్యం- ఆ స్వయంపరంలో జనకు ము శిపఛుపర్భంగాన్ని పణంగా పెట్టాడు. శ్రీరాముడు ఆ చాపాన్ని వించి జానకీ కర్యగహణం చేశాడు. ఐం ఇక్కడ శశికలకు సుబాహుడు. విధించిన స్వయంవరం ఇచ్చాన్వయం వరం. స్వయంవరానికి వచ్చిన రాకుమారులల్లో ఆమె తనకు ఇష్టంవచ్చినవానిన వరించవచ్చు. సుబాహుడు స్వయంవర (పయత్నాలు మొదలుపెళ్టాడు.. వివాహ నికి పెద్దయెత్తున సన్నాహాలు చేస్తున్నాడు. దేశదేశాల రాజకుమూరులకు స్వయం వర సందేశాన్ని అంద స్తున్నాడు. శశికలకిది ఒక విషమపరీక్ష. ఆమె తహతహలాడిపోతోంది. చెలికత్తెను పిలిచి తన మనోరథాన్ని తల్లికి చెప్పమన్నది. లేకపోతే [హాణక్యాగం చేస్తా నన్నది. ఆమె వెంటనే కశికల తల్లిదగ్గరకు వెళ్ళి (పాంజలించి ఏకాంతంలో యిలా అన్నది. “అమ్మా! మీ యనుగుషుతి శకల [పస్తుతం భారద్వాజ్నాళ మంలోవున్న ,ధువసంధి సుతుడు సుదర్శనుని వరించింది. ఆతనివినా ఇంకెవనిని కన్నె త్రి చూడనని దీకపట్టింది. ఆమె కోర్కె. మీరు తీర్చాలి. లేకపోతే ఆమె మీకు దక్కిదని స్మాకకంఠంతో అనగ్‌ ఆమె పవారను భర్తకు చెప్పింది. న సుదాహుడు విస్మయంచెంది నవ్వుతూ ఇలా అన్నాడు “డెవీ! నీవెణుగవు* ఆ కుమారుడు రాజ్య భస్తుడె నిర్శనవనంలో తల్లితోకూడి ఏకాకిగా వుంటున్నాడు- అతనిమూలాన అతని తాత వీర సేనుడు యరధాజితుళేత రణకోణిలో నీహతు డయ్యాడు. అటువంటి ధాగ్యహీనుజ్ణి (8 ల భర్తగా యెలా వరిస్తుంది? అపియ మైన ఈ విషయాన్ని సీవు ఆమెకు చెప. ఆఅష్షయిళ రాలతో తులతూగే రాక్రుమారులెందజో స్వయంవరానికి వస్తున్నాథి.. వ్‌ భర్త వచనానుసారం వైదర్భి ప్యుభనుయొడిలోకూర్చుండబెట్టుకొనిసాను వలా వ “తల్లి! సీ వెందుకేలా వ్మిపియం పలికి మాక్‌ దుఖం ఎ రు వ. అభ్య అలి మూల ఫలాళ నుడై “త ల క. రు ంచుపరిత్య కుడు క్యూ సీకు యోగ్యుడైన వరుడు? ళం అనాలా గం నిన్నా రూపవంతులూ, రాజచిహ్నాలంకృతులూ అయిన రాకుమారు లెందజో వున్నారు. కోసలదేశాధిపతి శ్యతుబిత్తు ఆతని నఎకి తముడు. మహావీరుడైన యుధాజిత్తు రణరంగంలో సుదర్శనుని మాతామహుడె న వీరీ శేసుని వధించి తన దౌహ్మితుడు ళ్మతుజిత్తుని సింహాసనారూఢునిచేసి ఎప్పటికైనా అతనికి అవరోధం కాగలడని సుదర్శనుని చంపాలనే వూహతో భారద్వాజ్నాశమానికి వెళ్లాడు. కాని అచటి మునులు వారించగా అతడు తనయత్నాన్ని తాత్కాలికంగో విరమించుకొని వెళ్ళాడు. కనుక ఎప్పటికైనా అతడు సుదర్శినునిపై పగసొఫో

అయినంపూడి గురునాథరావ్సీ బీర్‌ చకమానడు, కనుక తల్టీ! నీవు నీ మనోభీష్టాన్ని మార్చుకో” అనగా ;4కల గద్గదకంకంతో ఇలా అన్నది.

“అమ్మా! వనస్థుడైనా నేను సుదర్శనుని మనసారా వరించాను. అతడే నా ఖదర్త, శర్వాతి వచనానుసారం సుకన్య వృద్ధుడెన చ్యవనుని వివాహమాడి నిరంతరం ఆతని శ్యుజాషంచి ఆదర్శప్రాయ అయింది. స్రీలకు పతిసేవయే పరమధర్మం. నేను (ఘవసంధి తనుజునీ నా [పాణేశ్వరునిగా వరించాను. కత కంగా మజొకనికి నెరు నా హృదయం ఇవ్వరను. అక్తైతవ కృతమే యెప్పుడూ నుఖదం.

ఆచకాక భగవతి స్వప్నంలో. నాకు అతన్ని పతిగా నిర్జేంచింది. నా హృదయఫలకంమీద ఆ దెవియే అతని చి తర్వును లిఖించింది. అది నేనెలా చెజీపివేయగలను? అన్యునకు నా హృదయాన్ని ఎలా ఈయగలను అనితిరస్క కెంచగొ వై దర్శి భర్త దగ్గజకు వెళ్ళి ఆ సంగతి చెప్పింది _ స్వయంవరానికి నిర్ణీత సమయం ఇంకా జికరోజు మ్మాతమే వుంది, శశికల కొస్త్రజ్ఞాదెన ఒక ద్విజొనిభారద్వాజ్యాశమానిక్ర సుదర్శనునకు తనమాటగా ఇలా చెప్పమని పంపించింది. “దేవా! నా తం్మడ్షి నా స్వయంవరానికి అన్ని సన్నా హోలూ చెశాడు, బలవంతులై న రాకుమారులెందణో వస్తున్నారు.

భగవతి నాకు స్వప్నంలో (పత్యకమై ఆదేశంచడంచేత నేను నా హద యాన్ని సిక్సు అర్బెంచాను, నా తల్లిదర్యడులు నన్నెంత [సేరేపించినా, విషభవణ మైనా చేస్తాను అగ్నికి అహుతియైనా అప్పశానుకాని (త్రికరణశుద్ధిగా వరించిన నిన్ను కాదని నే నింకొకరిని దరిస్తానన్న మాటకల్ల.

భగవతీ [పసాదంచేత మనకు తప్పకమేలు కలుగుతుంది. కనుక దైవ బలంమీద ఆధారపడి మీరు తక్షణం బయలుదేరిరండి. జగదంబిక ఆదేళం వితథభం కారాదు"

(గ్రామానికి వెళ్ళి ఏకాంతంలో సుదర్శనునకు ఆమె నందేశాన్ని వినిపించగా నతడు (ప్రయాణానికి సన్నద్ధుడెనాడు. ॥

(ప్రయాజోన్ముబరేన ప్యతునిజాచి మనోరమ సా వలోచనడై ఇలా అన్నది. “కుమారా! ఎక్కడికి నీ [పయాణం నీవు ఎవరి బలం చూచు స్వయంవరానికి వెళ్ళతున్నావు! యుధాబిత్తుక ల తనీ దీనురాలను నీవే నా నీశెవ్యరూ సాయంచే సేవారు లేరు. నే ప్త ర్న రాన్‌ శకలి ఫం యుక్రైక ఆధ్రారమనవ్ప. నాకు నిరా సం యధాజితు అక, డ నిన్ను ఒంటరిగొ

నా తం, డిని వధించిన దురాత్ముడు టం య తి

(్‌ న. డన్సాడు అమ్మా! నివు క్ష! చూచి తప్పక వధస్తాడు' అనగా విణ సుదర్శను న చువపరానికి వష యాంగ్యన్షక్భ్య, ఛోకింపకు. వ్‌గవచి ఆదేళిగుసారం న్‌ు న్వయమాంా [;

న్స లీ 18 ఫ్ర దేవీ భాగవతీం తున్నాను. నాకు ఆ జగజ్జనని బలమే బలం. నాకు వెజప్పలేదు. కాదగిన కార్యం కాకపోడు ఆసగా మనోరమ అతన్ని ఇలా దీవించింది. “నాయనా! నీకు (పాస్తానిక స్వ సి. నీ అ,గభాగాన అంబికా, వెనుక (వాన్తా గు ట్ర ఇ పార్యతీ, విషమమార్గంలో వారాహీ, దర్గమ (ప్రదెకాల్లో దుర్గా, కలహవేళల్లో పరమేశ్వరియైన కాళికా, స్వయంవరమండలంలో సామ్యయణగ మాతంగి? నృపేం్యద మధ్యంలో భవానీ, గిరిదుర్గాల్లో గిరిజా, చత్వరాల్లో చాముండీ, కాన నాల్లో సనాతనియగు కామగా, వివాదంలో వై ష్టవీ ఖళు సమాగమంలో టై రవీ నిలిచి నిన్ను సర్వధా రత్షింతురుగాక్ర! భువనేశ్వరి సీకు రక్షగా నిలుచుగాక్ష!” అని ప్కుళ్ళని దీవించి వెంటనే భయకంపితయె “తం్మడీ నేను నిన్నువిదిచి యొక అర్ధనిమేషమైనా నిలుపలేను, నేనూ నీత్రో వసన” అనగా. ఆ్రలాణీయని అర యక ౯ త వే క సుదర్శనుడు సైరంథీ సహితంగా తల్లిని రథమెక్కించుకొని శ్మీఘగచునంలో వారాణసి చేరుకొన్నాడు, ల న! బళ, యశవితగ నైన సుదర నుని ఆగమన వార్త విని సుబాహుడాతన్ని ది లి న, టి బం వ్య బి నియోగించాడు.. ఎంచి అతని సర్యలకు వలసిన పరిజనాన్ని కరూష మ్యద సింధు మాహిష్మతీ (ప్రమ్పృదేశాధీసలయిన రాకుమారు లందరూ స్వయంవరానికి వచ్చారు, యుధాబితు క్రూ త హి, తుడు ₹,తు జిత్తును వెంటబెట్టుకొని వచ్చాడ. లఐురూడా తన గొపి [ఠుడు శ

• నసుదర నుని రాక్ష ర్‌ ల క న మొదలు పెట్లీవ గీ గౌరు మారులందకూ సమావేళమై ఇలా తర్కెంచడం లు పెట్టారు. సుదర్శనుడు నిరాకులుడై మ్షూశత్ర సమేత, రథారూఢుడే వచ్చాడు, సకలయుద్ధ సజ్జితులై ఆసంథాంక "సీనా మ క వచెటకొసీ మీ వాహిన్సు గీ న వచ్చిన శ రాజేర్యదులను కాదని రాజవు స్స్‌ ఈ మహాప ల కళ నగా వినియ: | (! హోఎరుని వరిస్తుందా*ి అన రాజీళు | కోధంతో “కన్య నిమి తంగా నేన తన్ని వధిసొను చూడండి అన్నాడు, అంతట కేరశేశ్యరుడు ఇలా వాదించాడ్సు క ఇ చిస్తూ ॥ “నరేదా! ఈ పట్టున యురం త శే , గదు. ఇదె శృేంట్రాస్త ళం, 2 దరణంగాని కలపకుయల. ఎలి “గదు. ఇది స్వచ్భాస్వయంవరం, బలో ద్ద గ్రవ్వ్యయంవరంగాని కూడనిప్పన్సి ళ్‌ న్‌ గ నిని త్‌ లే పని, కన్య తన యిచ్చవచ్చిన వా వరిస్తుంది. ఇండులో వివాదానికి ఆస్పదమెక_డృంద్ష? నే శ ట్రాలొంది: వెడలనం “వు, ఇ డు కాకుత్ధ్సృడు, కోసలేం్య మని కొడురు. ఏ పాపమూ ఎరు గని ఈ రాజప్యుత్తుని నీవు ఎలా వధిసాన్ట? శ రవేళ నీవలా చేసే నీకు శ్రగ్వ్యా సి తప్పదు. ఈ జగత్తునంతటిని నాసంచెడి పరమేళ్చుర్వ చొక్క్లడే, వరం జయనసుండిర్తాని న కాచు. సశ్యం

ఆయినంపూడీ గురునాథరావీ 1బీ? జయిసుంది కాని అనృతం కాదు. అన్యాయానికి ఒడిగట్టకు. కన్య ఇష్టమైతే నీ దౌహ్మితునె పరించవచ్చు. వరించదే అనుకున్నా ఈ వివాదంవల్డ సీకువచ్చేే పయో జనం ఏముంది? బలవంతులై న రాకుమారులింకా ఎందరో వున్నారు. పరస్పర విరోధం థావ్యం కాదు.”

కేరళాధిపతి ఇలా వాదించగా యుధాజిత్తు సగర్వాంగా అన్నాడు. “రాజా! యోగ్యులై న రాజప్ముతులెందరో వుండగా కన్య అయోగ్యుని వరిస్తే అది న్యాయ మనిపించుకుంటుందా! అయితే / గా న్యాయం నికు మ్యాతం రుచించవచ్చు. కాని ఇతరులకు రుచింపడు.

సింహానికి కేటాయించిన మహాంనభాగం నక్కకు భోగ్యం ఎలా అవుతుంది? ఆలాగే ఈ సుదర్శనుడు ఈ కన్యకర్మగహణం చెయ్యడానికి అర్హడెలాకాగలడు? భూదేపులకు వేదబలం బలం. భూభుజులకు చాపజమైనబలం బలం. రాజ 'వివా హాల్లో అ స్త్రబలమే శుల్కం. కనుక బలవంతుడే కన్యా[గహణం చేస్తాడు కాని బలహీనుడు కాదు." _ = ॥

ఇలా వితర్మ్కిస్తూ రాజులు సువాహుపు కోసం కబురు పెట్టారు. అతడు రాగానే “రాజా! సీ ఆహ్వానాన్ని పురస్కరించుకొని మేమందరం వచ్చాం, మేం- ఏవేవో వింటున్నాం. నీవు నీ కుమా ర్రెను ఎవరికీయదలచుకున్నానో నీ మనో గతం ఏమిటో చెప్పు" అని రాకుమారులందరు ఉద్వేగంతో అడగ్గా రాజు ఇలా" అన్నాడు,

“రాకుమారులారా! నా ప్యుతిక సుదర్శనునితప్పఅన్యుజి వరించనంటోంది. నేను ఎంతో వారించాను, వినేలాగా లేదు. సుదర్శనుడు రూడా స్వయంవరానికి . వచ్చాడు. ఇప్పుడు ఆమె నా వశంలో వున్నట్టు లేము. నేనేం చెయ్యను"

అనగా వారందరు సుదర్శనుని సభామధ్యానికి పిలిచి యిలా అన్నారు. 'మహాఖభాగా! నిన్ను ఎవ్వరు ఆహ్వానిస్తే వచ్చావు? నీ దీమసం' ఏమిటో తెలియ కుండా వుంది. నీకు మైన్యమూలేదు. సచివవర్గమూలేదు. కోళాగారమూ లేడు, . నిన్ను రాజకుమారి యెలావరిస్తుందనుకున్నా వు? సీ రాకలోని ఆంతర్యం చెప్పం అవసరపడితే యుద్ధమయినా చేసి కన్యను తీసుకొనిపోవాలని కొందరు రాకువూ, రులు సంసిర్దులె వచ్చారు. -

సీ తమ్ముడు కూడా వచ్చాడు. ఆతని సహాయార్థం అతని మాతామహుడు మహావీర్షడు యుధాజిర్తు కూడా సేనా సమేతంగా వచ్చి విడిసి వున్నాడు. నీకేమో ఏ బలం లేదయ్యె. నీవేం చేయదలచుకున్నానో చెప్పు 'అనగానుదేర్శను డన్నాడు,.

“రాకుమారులారా! మీరు చెప్పింది నిజం. నాకు ఏ బలమూలేద్దు, దుర్గమూ తెడ్కు మ్మితులూలేరు, నహాయకులూ తేరు. అయినా భగవత్‌ (పేరేపించగా నేను

శే 2ర్రీ థ్రీ దేవీ భోగవతం ఈ స్వయంవరానికి పచ్చాను. నేను అన్యధా చేయగలిగింది. ఏమీలేదు. జగదీ శ్వరి టేమి చేయదలచుకుంటి అది జరుగుతుంది. అంతేకాని నా కెవ్వరితోనూ వై రభావంబేదు. సర్వ్యతా నాకు జగదంచికయే కనబడుతోంది. ఎవరైనా నా యెడల శ్యతుత్వాన్ని (ప్రకటిస్తే అది వారు జగ జనని పట్ల చూపినట్టు అవుతుందికాని నాకేమీ సంబంధం లేదు. సర్వందైై వాథనం,. వివి ఎలా కావాలో అలా జరుగుతుంది. దీనికి చింతించడం దేనికి? సకల్యప్రాణులయందూ ఆ జగజ్జనని శ క్రిత్పే అంతర్నిహితంగా వుంటుంది. ఆమెను కాదని హరిహర్మబహ్మలంతటివారు కూడా ఒక్కు అడుగైనా ముందుకు వేయభలేరు. నా శ _కిసామర్థ్యాలు ఎలాంటివై చే లేం? “నను ఇక్కడకు ఆమె ఆజ్ఞానుసారం వచ్చాను. ఆమె యిచ్చ్భానుసౌరం యేదిజరగవలసివుంటె అది జరుగు తుంది. నాకు అణుమ్మాతమూ చింతలేడు. జయాపజయాలుగాని, లజ్ఞాభఖిమానాలు గాని నాకు, లేవు. అవన్ని ఆ మహాదేవికే. నేను కేవలం ఆమె అధనుణ్ణి. సుదర్శనుడలా సమాధానం చెప్పగా రాకుమారులు సంతుష్లులె "మహా థాగా! నీవు చెప్పింది నిజం. కానీ ఉజ్ఞయనీపలి . నన్ను వరా కాండిస్తు న్నాడు. అంచేతమేంసీ యెడల దయాభావంతో అలా అన్నామే కాని నీకేది యుక్తమని తోస్తే అలాచెయ్యి.' అనగా విని సుదర్శనుడు ఈ రీవ్రిగా (ప్రత్యుత్తరం ఇచ్చాదు, “రాజేందు లారా! ఎవడూ ఎవని మృత్యువును గానీకోరడ్రం భావ్యంకాడు. చరాచరాత్మక మైన ఈ విశ్వమంతా దైవాధీనం. జీవృక్చు కర్మవళుడుగాని స్వతంతుడుకాదు. విజ్ఞులు కర్మను మూడువిధాలుగా అభివర్షి చారు. సంచితం, వ రమానం, [పారబ్ధం అని, కాలకర్మ న్వవావపరీవ్యా పమైన ఈ విశ్వంలో కాలం ఆసన్నం కాకపోతే దై వం కూడా ఎవరిసీ చంపలేడు. యముడుకూడా. నిమి త్తమ్యాతుడే. సింహం వల్ప నా తం్కడ్సీ, యుధాజిత్తు చేతిలో నా తాతా నిహతులయ్యారనుకోవ డం కూడా ఇట్టిదే, వాస్తవానికి వారి మృతికి హేతువు కాలాగమమే. ఆసన్న మృత్యువై న వాడు ఎంత యత్నించినా మృత్యువును తప్పించుకో లేడు. దై వయోగం వుంటే ఏ అన్యరషణా శీకవోయని వేయేండ్ల్డు జీవిస్తాడు. కనుక నేను యుధాజిత్తునకు భయపడను. అన్నింటికి ఆ దైవమే వృన్నాడనే స్టిరచి తంతోనే వుంటాను, విశ్వజననిమైన దేవిని నేను అనుక్షణమూ న్మరిస్తూ వుంటాను. ఆజగదంవికయే నాకుఇంగరత్ష. నాకుధాశుభాలు అమెవేతిలోవున్నాయి. శుభంకాని, అపభంకాని పూర్వార్జితం అనుభవించక తప్పదు. స్వయం కృతాని ఆనుభవించవలసివ స్తే దానికి భోకించడం దేనికి! కనుక్త్‌ వై రంగానీ, భయంగానీ, శోకంగానీ నేనేమీ యెడుగను, దేవి ఆజ్ఞానుసారం నాకు ఏది (పాటప్రిస్తే అడి సీంకరినాను. నాకు భగవరిచ్చే [పమాణం, అన్యం నాకేమీ లలియడు.

అయినంపూడి గురునాథరావ్వ 1వ్రీ9

యుధాజిత్తు సుఖంగా వుండుగాక! నాకు అతని యెడల శ్యతుభావం అణుమాతమున్నూ లేడు. అతడు నన్ను ద్వేషిస్తున్నాడంటే దాని ఫలితం అతడే అనుభవిస్తాడు. అని సుదర్శనుడనగా రాకుమారులు సం పీతులయ్యారు. అఆనంత రం అతడు నిజావాసానికి తిరిగివెళ్ళాడు.

ఆ మరునాడే స్వయంవరం. స్వయంపర మండపం నానాలంకారళో భి తంగా నయహనందకరంగా వుంది. ఆహుతమైన రాకునూరులు వివిధ మణిమయా భూషణాలతో మెరిసిపోతూ. నిర్జిష్టాసనాల్లో విమానగతులై న అమర వీరుల్దాగా తీవిగా కూర్చున్నారు. మంగళవాద్యాలు (మోగుతున్నాయి. కన్య యెప్పుడు స్వయంవర మండపంలోనికి వస్తుందో ఏ అదృష్టశాలిని వరిస్తుందో అని అందరూ ఉద్వేగంతో ఎదురు తెన్నులు చూస్తున్నారు. దైవవళంచేత ఆమె నుదర్శనునే పరిస్తే కలహం తప్పదని కొందరు భావిస్తున్నారు.

శశికల అభ్యంజన స్నానం చేసింది. తెల్టని పట్టువీరె కట్టింది. అనక్ష మణిమయాభరణాలు దాల్చింది. రమాదేవిలాగా కలకలలాడువూ వుంది, భగవలి ధాాన పరాయణయై ఇంకా అంతఃపురంలోనే వుంది.

సుబాహువులోనికి వెళ్ళి ఆమెతో స్మిత పూర్వకంగా ఇలా అన్నాడు, “అమ్మా! లే. మధూక మాల చే దాల్చి స్వయంవర మండపంతోనికి రా. వచ్చి రాకుషూరులను ఒకసారి కలయచూడు. గుఐవంతుడూ రూపవంతుదూ కువ నుడూ అయిన నీకు నచ్చిన రాకుమారుని వరించు. దేశదేశానతులై న రాజకుమారు లందజు వచ్చి సభా మండపాన్ని అలంకరించారు |

అని సువాహువనగా శశికల లలితంగా ధర్మ సంయువంగొ. ఆంది, “తంగడీ! కాముకుల్తై న నతేం్యదుల ఎమటికి నేను రాను. పలకాఎతలెవ్వరూ ఆ పని చెయ్యరు. ఆర్యమైనకన్య ఒకనినే వరిస్తుంది. కాని ఇంకొకని కన్నెత్తి చూడదు. సుమమాల చేధరించికన్యస్వయంవ మండ పంరోకిఅడుగు పెడిచేఅక్కుడ ఉపవిష్టులెన ఉర్వీనాథులు ఎవడికి వాడు ఆమె తననే వంస్తుంవని భాఏస్టాడు. అపుడు ఆమెకూ వారకాంతకూ అంతరం ఏమి పుండు.

విపణివీథికిపోయివెలయాలు కాముకుడ్తై న ఎవశో ఒకవిటుని పత్మిగహాంచు నట్లుగా నేను రాజనుండలం యొదుటికివోయి వాాతో ఎవరో ఒకరి వుసానను కున్నారా? అలాంటి వారత్త్ర కృత్యానికి నేకు మాల్చడను. వృద్దులు నిర్ణయించిన ధర్మమార్గ మైనా అండుతో. నేనడుగు పెట్టను. సామాన్వ త్రైలాగా మనస్సుతో ఎందరినో సంక ల్పెంచుకొని తుదశెవరో ఒకరిని వరించడం పత్నివతాన్ని పొటించాలనే ఆకాంక్షగల నాకు సమ్మతంకాదు.

గాం ఇప్ప పూదండ

దేవి-3

130 అ దేవి భాగవతం సుదర్శనుని నేను సర్వాత్మనా పతిగా వరించాను. ఇప్పుడు. అన్యా కరించడానికి ఎలా అంగీకరిస్తాను? కనుక నీవు నా హొరం కోఏన వాడవెతే శుభ ముహూర్తం చూచి వేదోక్త విధిని సుదడర్శనునకు కన్యాడాసం చెయ్యు. నశగరల ఆలా తన చనోభిష్టాన్ని దృథంగా వ్య క్త చేసేసరికి సుదాహుదు సిర్విజ్డుడయ్యాడు. ఏం చెయ్యాతో అతనికి చోధపడరేదు. “రాకుషూరులందలు సేనా సమేతులై వచ్చారు. శళకల వారి యెదుటకు రావడానికే తిరససరినోందని అంటే వారందణు నన్ను (బతకనిస్తారా? క్‌ కాక, అంతమందిని ఎదిరించగల సైన్యబలంగానీ డుర్గబలంగానీ నావెక్కు డిది? ఇక సుదర్శనుని చూద్దామా అంటే అత డేశాకి. నిర్గరడు, ఈ శోక సోగ రం నుండి గభ్జైక్కే దారి యేముంది! నేనేం చెయ్యాలి అని చింతిస్తూ సుదాహుపు నృపమండలం దగరకు వెళ్ళి [వాంజలించి యెగా అన్నాడు రాజేర్యడులారా! నా కుషూర్తె ఈకల న్యయరవర మండపం క నావడానికి నిరాకరిసోంది. నేను మహారాఖీ ఆమెకు ఎన్నో విధాల " (ప్రయోజనం అకవోయింది. అవర న సు నస సట న్వస్వనిలయాలకు పయనము పళండి. మీరు కోరిన దత్నరాసులూ ర్‌థ గజ తురంగాలూ. ఇసాను టిని మి చిక్‌ నస . ఇస్తాను, వా గ్రహించి మిరు సన్ను అన్ముగహించండి, మీ దేశాలకు వెళ్ళండి. నాకుమార్తెనా ఆధీనంలో " లదు కోకభారంతో ఆమె పె చేసేనా దఃథానికి అవధులుండవు మీ "ముప యం. రాగం స్త 8 ండవు. మిరు మహాజనులు. కరుణావారులు. మూళత్తు రాలైన నా పమారైను గణింపకుండా నన్ను ఆన్ముగహించండి. ఆమెను మీరున్నూ మీ ప్కుతికలాగానే భావించండి, అని దీనంగా వేడుకొన్న సువాహృని ఎవడూ ఏమి అనలేదు కాని యుధా బీత్తు [కోధరంజిత న్యేతుడ్రై యిలా అన్నాడు “మూరుడా! ఆతినిందనీయమైన పనిచేసి ఇంక ఏమంటున్నాప్తూ? నికలాంటి అనుమానం వున్నప్పుడు స్వయం వరం ఎందుకు రచించాలి? నీవు ఆహ్వాని స్తేనేకదా రాకుమారులందయు ఇకగడరు వచ్చింది. ఇప్పుడు తపైడు అవమానం నెత్తిన వేస్తుకాని ఎ. 85౧ పోతొరను అందణూ.. వెళ్ళిహోంచనతర్వాత నీవ్స సీ కూతుంని సుదర్శనునకు కట జెట్టాలని భావిస్తున్నావా? ఇంతరంపే అనార్యమైన పని యింకొఠటిలేదు. కభాన్ని ఆశంసించవాదు ముంచే ఆలోచించి కార్యారంభం చెయ్యాలి. 3రిసివ్పందీ కూదా స్‌వు ఆది చెయ్యలదు. కిచ్చి ఎలా. పజయం చెంహ్యలనుకుంటున్నాప్పుః పాహెర్వుడా! నిన్నూ

అయినంపూడి గురునాథరావు 191 ఇప్పుడే వధిస్తాను. అనంతరం సుదర్శనుని (ప్రాణాలు తీస్తాను. నా దౌహ్మితునకు నీ కన్యను వివాహం చేసాను. నేనుండగా ఈ కన్యను హఎంచడానికి ఎవనికి గుండెలున్నాయి+ ఇక సుదర్శనుడెంతటివాడు? పూర్వం భారద్వాజా(శమంలో మునుల కోర్కెను మన్నించి వాసిని విడిచిపెట్టాను. ఇప్పుడు మ్మాతం విడిచి పెట్టడం కల్ద. కనుక నీవు నీ కూతురుతోనూ థార్యతోనూ సంపదించి మాతో సంబంధం కలుపుకో. శుభాన్ని ఆకాంక్షించే వాడు మహిద్మాశయం కోసం యత్నించాలి వకాకీ రాజ్యహీనుడూ అయిన సుదర్శనునకు ని పృతికనిచ్చి ఏం సుఖపడదా మనుకుంటున్నావు? ధర్మాన్నీ రాజనీతినీ హొటించి యథోచితంగా వ్యవహరించు. ౧ కుమా లత్తెను స్వయంవర మండపానికి పిలిపించు. నుదర్శనుని కాక ఇంకెవరిని వరించినా వివాదం లేదు. అందరూ కులీనులే, బలాన్విళులే. అలా కాకపోతే మాతం నేను కన్వను బలవంతంగా హరించి తీసుకొని వెళ్ళడం తథ్యం! యుధాజిత్తు అనిన నిస్టురోక్తులు విని సుబాహుడు శోక్మాకాంతుడై నెశ్వ సిస్తూ అంతఃపురానికి వెళ్ళి భార్యతో జరిగినచంకా చెప్పాడు. | అప్పుడు ఆమె శశికల దగ్గరకు వెళ్ళి సౌనునయంగా ఇలా అన్నది “అమ్మా ని తండి కోకార్తుడ్డై యున్నాడు. ని నిమిత్తంగా రాజలోకంలోవ్మిగహం తలెశ్తేలా వుంది. సుదర్శనుని తప్ప యోగ్యుడైన ఇంకెవనిన్నై నా వరించు. లేకబోతే దురార్ముడయిన యుధాశిత్తు నిన్నూ, నస్నూ;ః సీ తంగడినీ, ఆ సుదర్శనునీ అందరినీ నిర్దాక్షిణ్యంగా వధిస్తొడు." అని తి యెంరో చెప్పింది సుబాహువు కూడా ఆమెకు నచ్చచెప్పడానికి ఎంతో యత్నించాడు... కాని ఏమీ (పయోజనం తేకపోయింది. ఆమె నిర్భయంగా ఇలా అన్నది. “తండ! సవ నా వకాన్ని యెరిగి పున్నావు కదా! రాజులను చూచి నీపు పిరెకితనంతో భయపడుతున్నట్టున్నావు+ ఏమయినా నెను సుదర్శనుని విడిచి అన్యుని వరిస్తానన్నమాట అసంభవం. రనుక నీవీ ర్మాతి నన్ను రహస్యంగా సుచర్శనునితో నగర వాహ్య (పదోనికి పంపించు. అతదు నన్ను అక్కడ రథాన్ని ఎక్కించుకుని తెసుకునివోతాడు, ఆనంతరం ఏదై తే అది అవుతుంది. నీవేమీ చింతించకు. అనగా సుడాపబపు యిళా నమాధానం పలికాస. “సహా! సాహసం తగదు. అనేకులతో విరోధం పెట్టుకొనడం తన గొయ్యి. తాను తవ్వుకొనడమే. సుదర్శనునకు నిన్నిచ్చి ఎలా పంపగలను? (కోధోర్ధతులయిన రాకుమారులు ఎంతకైనా తెగిస్తారు. వారు పగబట్టి వున్నారు. నీ కిష్టమైతే సీతాస్వయంవరంతో చినకుడు శివధనుర్శంగాన్ని పణంగా విధించినట్టు నను మాడా ఏన్పైనా ఒక పణం నిర్ణయిస్తాను. ౨ పణాన్ని హెలించె

131 థ్రీ దేవీ భాగవళీం వాసిని సుదర్శనునైనా సరే నీపువవాహమాడు. అప్పుడు ఏ వివాదమూ వుండచు. అలా అయితే రాకుమారుల్లో వైరం శమిస్తుంది. ॥ ల

తం డిమాటలు విని శశికల యిలా అన్నది. 'తర్మడీ! నా మనస్సు ఇది వరకే సుదర్శనునకర్చించాను. మనస్పేపుణ్యవాపాలకు కారం. మనసా (హం చిన వానిని విడిచి అన్యుని ఎలా వరిసాను? నీకు పణసపుంటూ నిర్ణయిసే వ అందరికి వళవ రిని కాగలను. నిశ్చిత పణాన్ని ఒకనికంటేఎక్కువముంది సాధిసై అప్పుడేమి కావాలి? అపుడైనా వివాదం తప్పడు. ॥ శ

సంశయాధిష్టితమైన పని చెయ్యడానికి నా మనస్సు అంఎగికరెంచచు.

కనుక రాజా! నన్ను సుదర్శనుని కిచ్చె వివాహం చెయ్యండి. దెఎఏ నకల ఉఖాలు? చేకూరుస్తుంది. ఆమె నామ సంకీర్తనం చేస్తేచాలు. నకల దుఃభాలూ పలాపంచలై. పోతాయి. ఆ పరాళ క్తిని స్మరించి ని స్తర్మ దంగావ్యవహరించండి. రాజమండరానికి దోసిలొగ్గి “శేపు స్వయంవరం, రండి'అని పలిక ఎవరి విడిడుకువారిని పంపండి. ఈ ర్మాతి రహస్యంగా వేదో కృవిధిని నా పరిణయం కావించి అర్హ మైనపారిబర్హం ఇచ్చి మమ్మల్ని సంపిచేయండి. సుదర్శనుడు నన్ను తిసుకొని వెళ్ళిపోతాడు. ఒకవెళ ,కుద్దలెన రాజేర్యడులు సం్మగామానికి తీంపడితే ఆ దేవియే మాకు సౌహాయ్యం చేస్తుంది. అలాకాక నంగరంలోఅతను మరణిసే నేనూ వాణత్యాగం చేస్తాను. - ం

నీకు కభం కలుగుగాక! నీవ్ఫ నీ సెన్యంతో ఇంటియందేవుందు. అతనితో నేను ఒక ర్రెనే వెళ్తానో అనగా సుభాహుక్ష విధిలేక నృపమండలాన్ని సమీపించి ఇలా అర్థించాడు.

“నరేణ్యదులారా! మీకునా వినయాంజలి, ఈ రోజు మీరు మీ శిబిరాలకు వెళ్ళి రేపు వుదయం రండి. ఏదో రీతిగా అనునయించి నా ప్యుతికను రేపు స్వయంవరమండపానిక్తి తీసుకుని వస్తాను. అప్పడు ఇచ్చా పణమో "లేక శొర్య పణమో ఏదో ఒకటి నిర్హ్ణయిసాను. మీరు అన్యథా భావింపవదు, మ్మ్‌గహం తల పెట్టడం భావ్యం కాడు.! ౦

అనగా రాజులు కాదనలేక స్వస్వనిలయాలకు వె? ఛపోయాతు. కాని వారికి వుండే అనుమానం వుండనే కృంది. అందరినీ వంచించి ఈ రా, తికి రాలే సుబా హుడు తన కుమా రెను పంపివేసాడేమో అని భావించి నగరు నాలను పొలి మేరల్లోనూ పైన్యాన్ని రక్షణగా నిలబెట్టారు.

ఆక ర్యాతి కే అహస్యమందిరంలో విదాహ నన్నాహాలు అన్నీ చేశారు. సుదర్శనుడు అభ్యంజన స్నానం చేసి అలంకరించుకుని వివాహవేది దగ్గరల వచ్చాడు, నరేం్యదుడతన్ని యళావిధిగాఅర్చించి ఆననం, ఆచమనీయం, అ ర్జ్యం; గోవూ, నూత్న వస్తాబూ, రత్న కుండలాలూ ఇచ్చి కన్యాదానం చేయడానికీ

అయినంపూడి గురునాథరావు 1ల్రిఫ ముత్తయముడుప్తలు సాంంకృతటైన కన్యను కళ్యాణవేదిక చగ్గరపు తీను కుని వచ్చారు. పువోహితు స వధూవరులను చతుష్క యుక్తమైన మండపంమీద కూర్చో పెట్టాడు. వేదచోదితంగా అగ్నిని ఆధీనంచేసి అందులో లాజా విపగ్గం(1) చేయిండాడు. ఆనంతరం వారిరువురిచెత అగ్నికి [వదనీఐం చెయించాడు. కులగోతోచితంగా సకలవిధ లాంఛనాలతో కన్యాదానోత్సవం ముగిసిన తర్వాత సువాహువు అల్లునకు పారిబర్హ్య ంగా(2) నూములకొలది రథగజతురంగాలు సమర్పించాడు. వధువునకు ధనకనకవస్తు వాహానాలు సమృద్ధిగా ఇచ్చాడు. - పరిణజయానంతరం సుబాహువు మనోరమకు (పాయాలించి ఆమె మనో గతం ఏమిటో చెప్పమని అర్థించాడు. ఆమె ఆనంద్యాశుపులు రాలుస్తూ ఇలా అన్నది. “రాజేర్మదా! నీకు శుభం కలుగుగాక! నీ వంశం అభివృద్ధి చెందుగాక! సీవ్లుని కన్యను మాకిచ్చి మాకు ఆఖండ గౌరవం కల్పించావు. పితృహీనుడూ, రాజ్యహీనుడూ, వనవాసీ ఆయిన నా కుమారునకు సర్వలక్షణ సమన్వితయైన సీ తనయనిచ్చి పరిణయం చేశావంటే ఆది వా'స్తవంగా నీ ధ్రేర్యానికీ కౌదార్యా నికీ తార్కాణం, - ఎవరైనా సమానబల సంవ త్తి కలవారితో వియ్యానికి యత్నిస్తారు. కాని అలాకాకుందా నిలిలరాజన్యలోకంతో వై రంకొనితెచ్చి పెట్టుకొని నిర్ధనుడూ, నిరా టబ్రయుడు ఆయినవానికి తన కుమా రె నెవ్వడూ ఇవ్వడు, అది నీ కొక్కనికే చెల్లింది. నీ సాహసొదార్యాలను నేను ఏమని వర్జి ౦పను? " సుబాహువు [పణయభారంతో ఆమెకు తిరిగి అంజలించి యిలా అన్నాడు, “సోదరీ! నీ కుమారుడు రాజ్యహేనుడని ఎందుకు భేదపడడం? నా యూ రాజ్యం సమ స్తమూ మీరుతీసికోండి. నేను సేనాధిపత్యం వహించి వుంటాను. లేదా అర్థ వుండండి. వారాణసీ సివానం వదలి అన్య తా ఎక్కడా వుండటం నా అభిమతం కాడు, ఇక [కోధాన్వితుల్తె న రాజుల సంగతి ఆంటావా? తొలుదొ ల్లగా సామో పాయాన్ని అవలంబించి చూస్తాను. అది ఫలించకపోతే దానభఖేదో పాయాలున్నాయి కదా. అది నిరర్ధకమైతే యుద్ధానికి సన్నద్ధమౌతాను. జయాపజయాలు దైవ వకాలు. అయినా ధర్మమే జయిస్తుంది కాని అధర్మం ఎన్నడూ జయించదుం' అర్థవంతమైన ఆ రాజేం్యదుని భాషితం విని మనోరమ మహానందంతో యిలా అన్నది. 'రాజేం్యదా! నీకు కభమగుగాక! నిర్భయంగా నీవు నీ తనయు లతోకూడి రాజ్యాన్ని పాలించు. నాకుమారునకు దేవిన్ముగహంతో కోసలరాజ్యం

1. పేలాలు సోనుం, 2. పెండ్డికానుక,

థ్రీ దేవీ భాగవతం 194 సకల శుభాలు కలుగజేస్తుంది. అనుక్షణం ఆ పరాంచకను స్మరిస్తూ వుండే మాకు అణుమా్యతమూ చింతలేదు. అధ యు ఇలా కథాషించుకుంటూపవుండగా తెల్లవారింది. ర్మాతి ళశికల పరిణయం జరిగిపోయిందని ఆ నోటా ఆనోటా విని రాజులందరూ. నగల బహిజ్మపదెశానికి చేరి పరస్పరం ఇలా వితర్కించడం మొదలుపెట్టారు,

“రాజలోకానికి కళంకం తెచ్చిన సుబాహువునీ, ఆ నుదర్శనునీ ఇప్పుడే సంహరించి ఈ రాజ్యాన్నీ ఈ కన్యనూ చేజిక్కించుకుందాం. ఇంతటి. అవమా నాన్ని భరించి నిజవాసాలకు ఎలా వెళ్ళగలం! తూర్యనాదాలూ, శంఖస్వనాలూ వెని రాతికి రాతి రాజు శశికలా వివాహం చేసివేయడంలేదుగదా అని ళంకిం చాము. అలాగే జరిగింది. మనల్ని [పతారించి ఈ సుదాహుడు శాస్త్రవిధిని పాణి [గ్రహణం చేయనే చేశాడు, ఇప్పుడు మన క రవ్యం యేమిటి౯్‌

ఆని రాకుమారులు పరస్పరం వితర్కంచుకుంటూ వుండగా, కాశీపణి వచ్చి కృతాంజలియై వారికి ఇలా అన్నాడు, “నృపేం్యడులారా! మీరీనాడు మా యింటికి భోజనార్థం రావాలి. నా కువ _రె సుదర్శనుని వివాహమాడింది. హితం గ్లాని అహితంగాని నేనిప్పుడు ఏం చెప్పను? మీరు మహోన్నతులు, దయాశీలురు. మీరు కాంతం వహించాలి.

అనగా వారు (కోధోద్ధతులై “రాజా మా భోజనాదికాలయ్యాయి. ఇక మీరు యింటికివెళ్ళి శేషకార్యాలు పూ ర్రి చేసుకోండి, బహు పుణ్యకార్యం చేశావు మేము ఇక ఎవరి యిండధకు వారు వెళ్ళిపోతాం!” అన్నారు. ఫా మౌటలు విని సుదాహువు “కోభోన్మత్తుకి న వీరు ఏంచేస్తాలోవీమో' అని శంకిస్తూనే ఇంటికి వెళ్ళాడు. ఆతన్సఅలా వెళ్ళగానే రాకుమాడులు. తిరిగి సమావేశమై “వధూవరుల మార్గాన్ని నిరోధించి సుడర్శనుని వధిద్దాం వధువును బలాత్కారంగా తీసుకొనిపోదాం' అని కొందరనగా కొందరు *వుదుకు వచ్చిన రభస యిదంకా? వివాహాన్ని పూర్తిగా చూచి ఎవరి బంని రు వెళ్ళడం ఉచితం అన్నారు. ఇలా వితర్కెస్తూ వారు దారులుకాచి వుండగా సుబాహువు ఇంటికి వై అవష్ట కార్యాలను యఖథావిఫగా నిర్వ ర్రించాడు. రాజ[వాసాదంలో గౌరవ పురస్సరంగా ఆధ్రరోజులు విందులు ఇరిగొయి. ఒక శుభవేళ ఈకలను సుదర్శనునితో బుషాాళమానికి పంపడానికి నుదాహువు నిళ్చయించగా రాజులు పగబట్టి మార్గాలు నిరోధంచారని దూతలువచ్చి చెప్పారు- ఆ వార్తవిని సువాహువు చింక్యాకాంతుగై వుండగా సుదక్శనుడన్నాడు “రాజా! మమ్మల్ని త్వరగా పంపించండి. నిశ్శంకంగా వెళ్ళిపోతాం. [కుద్ధులెన _రాజన్యులను చూచి మీరు భయపడకండి, కంటికిరెప్పలాగా జగజ్జనని. నన్ను కాపాడుతుంది. అనగా నుబాహువు భైర్యాన్ని కూడగట్టుకొని (ప్రయాణ సన్నాహం

అయినంపూడి గుకునాథరావు 15 చెగడు, వధూవషలు ఒక రథం 'అవివోహింకాను. వావ రక్షణార్ధం చతురంగ బళ౯లు వారిని వెన్నంటాయి. సువాహుపు కూడా రశాహాథుడ్తి వెంటనున్నాడు.

రథస్థితుడై న రఘునందనుకు అల్లంకమారంలో రాజన్యు. సేడానికాన్ని చూచాడు. ననోధమైన పత్ని తోపాటు. కామరాజు మర్యతవీ వాన్ని జపించాడు, నవదంపతిని చూడగానే రాజుల్లో కోలాహలం చెలవేగింది. కన్యను అపహవెంచు కొనిపోవడానికి కొందటు, ఉద్యుక్తులుకాగా యుధాఎత్సహాయుడైై శ్యతుజిత్తు సుదర్శనుని వధించడానికి సిద్ధపడి ఎదుర్కొన్నాడు. కొందజు తాటస్ట్యం వహించి ఏం జరుగుతుందో చూద్దామని నిలబడిప్పున్నారు.

ఇరువాగుల వారికి సంకుల సనసురం (ప్రారంభమైనది. దారుణ సంగా మం జరుగుతుండగాసింహారూఢయై దేవి వివిధాయుధాలతో (పత్యక్ష మైంది. దివ్యాం బర భూషణాలతో,. మందారదామంతో. దగధగ మెరిసిహోళూన్న ఆమెనుచూచి రాజులు విస్మయావిమ్టలయ్యారు. +

సుదర్శనుడా మహాదేవినిజూచి సుబాహువుతో అన్నాడు, “రాజేర్మదా! అదిగో! చూచారా? జగజ్జనని కరుణించి నాకు సహాయం చెయ్యడానికి వచ్చింది. ఇక నాకేమీ భయంలేదు.” వ

ఇద్దయూ మవానందంతో పరవ?ంచిపోతూ చేయెత్తి ఆ దేవికి |[పణామం చేశారు. అపుడు సీంహం కావించిన గర్జధ్వని విని మదగజాలు భయంతో విహ్వ లభించాయి. (పాణవాయువులు వీచాయి. చిక్కులు మాళాయి. ఆ భయానక స్థితిని చూచి రాజులు చలించిపోయారు.

సుడర్శనుని ఆదేశంపై "సేనాపతి ముందుకు సౌగిపోతున్నాడు. యుధా జిత్తు రుషారంజీత నయనుడై రాజన్యులనుద్దేశించి యిలా అన్నాడు. “రాజేర్యదు లారా! ఏమిటి అలా భయసంగతస్తులై చూసారు? ఒక దుర్భలుడు బలాధికుల మైన మనల్ని అవమానించి కన్యను తీసుకొనిపోతూవుంటే హార్షించి వూరుకొనడ . మేనా? సించోరూథయైవచ్చిన ఒక అబలనుళూచి ఇంత భయమా?

సుదర్శనుని ఏమ్మాతమూ ఉ పేశించరాదు. ఇతన్ని వధించి కన్యను తీసు కొని వెళదాం. కేసవిపాలబడినదానిని ఈనక్క_ ఏమిచేయగలదు."

అని బీరాలు పలుకుతూ యుధాజిత్తు శ్యతుజిత్సహితుడై. సుదర్శనుని మీద బాణాసారం కురిపించాడు. .

సుదర్శనుడు వచ్చిన వాణాన్ని వచ్చినట్టుగా చేధిసున్నాడు. (కమ [కమంగా యుద్ధం దారుణరూపం ధరిస్తొంది. దేవికి ఆ్మగహం కలిగింది. నానొ విధ శస్తాాస్రొలుదొల్చి అనేక రూపాలతో భీకరంగా రణరంగంల్‌ నికి వరికి యుధాజిత్తుపె బాణవర్షం కురిపించింటి. తుముల యుద్ధానికి వుష్మకమించింది. ఆ భయంకరాహవంలో యధాజిత్తు శతుజిత్తుకూడా నిహతుల్తై రథంమీడినుండి నేలకొరిగారు. జయధ్యానాలు మిన్నుముట్టాయి,

థ్రీ దేవీ భాగవతం 196 జయా విస్మయావిష్టులయ్యారు. సుబాహుకూడా తనకు మేనమామ . లాబులంగ్తిరొ స్పైశ్సల్లుడేన శ్యరుజిత్తూ యుద్ధంలో నేలకొరగడంచూచి 'జ్రైన యర్దరుడయ్యాడు. తనక టైదుటవున్న జగజ్జనవిని ఇలా సన్నుతించడం ఆశ రు, మొదలు పెట్ట కల్ప, జగద్ధాతివి, మోక్మపదాయినివి, శాంతివి, విద్యవు ఆగు నోబేప్‌! సికు నా క్రై మోడ్చులు. (తిగుణాత్మకుడనై న నేను నిర్ణణవగు నిన్ను ఎలా 'స్వతించగలను? సీవు వాగ్జేవతవు. సర్వగతపు, _బుద్ధివి, మతివి, (ప్రాణికోటికి గతివి. నిన్ను నేనెట్లు సన్నుతించగలను? నిన్ను నిరంతరం జపించెడ్‌ హరిహర (బహ్మలకే న్‌ అనంతగుణ వారమ్యం తెలియదు. ఇక గుణావృతుడనైన నేను సి చర్మితను ఎలా తెలిసికోగలను? (పాసంగిక మైనప్సటికీ సత్సాంగత్యంవల్స మహాసిద్ధి లభిస్తుంది. యాదృచ్ళి కంగా లభించిన సుదర్శన సమాగమంచేతనేకదా నాకు నీ దివ్య దర్శనం లభించింది! [బి హ్మేం(దాదులకుకూడా చురాపమైన సీ చర్శనం శమ దమాది సమాధులు శ్‌ండా నాకు ఇట్టే లబ్ధిమైనది. ఇది నా పురాకృత సుకృతం. నావంటి ధన్యుడు

కాకపోతే మందమతినై న నేనెక్కడ? అమరపూజ్యవూ భక్తానుకంపన నిరఠరతవూనగు నీవెక్కడ? నీ కారుణ్యాక్రిరణ స్పర్శచే సుదర్శనుడు ఈ సంకటం నుండి బయటపడ్డాడు. వై రులు నిహతులయ్యారు. నీ భక్షడైన సుదర్శనుని యశస్సును దిగంత వ్యా ప్తం చెయ్యడానికే నీవీ సన్నివేశాన్ని రచించావు. లేక పోతే ఈ మహా విపత్తునుండి ఆతడెలా బయటపడేవాడు?

తల్లీ! నీ మర్యతబీజం ఎలుగను. నిన్ను జపించి యేలుగను. అయినా కృషపాసింధువైన సీవు నాకు పాదారవిందదర్శనం కళ్చించి నన్ను కృతాథ్ధణ్ధిచేకావు ఈనాడు నీ మహిమను కళ్దారాచూచి తరించాను. జననీ! సీకు నా సవినయ [పాంజలి."

అని సుబాహువు ముకు?ితకరుడై నిలబడియుండగా జగదంబిక ఆతని సౌదరంగాతన్య కీగంటచూస్తూ “రాజా! నీసన్నుతికి నేను సంతుష్టాంతరంగనయ్యాను. నీయిష్టంవచ్చిన వరం అడుగు ఇస్తాను అనగా సుజుహృవు హర్ష పులకితగాాతుడై యిలా అన్నాడు.

“దేపి! ధారుజీరాజ్యమూ, స్వరోకాధిపత్యమూ నీ దివ్యదర్శనంతో సమానంకావు. ఈ ముల్లోకాల్లో నీ దర్శనంకంచె నేను కోరదగిన దింకేమీబేదు. ధా తీతలంలో నావంటి సార్ధకజన్ముడులేడు. అయినా నేనీవరాన్ని కోరదలిచాను. నీయండు నాకు నిళ్చలమైన భక్రియుండేలాగా కరుణించు. చుర్గాఖిఖ్యతో న్‌వ్పు కాశీనగరంలో ఆచర్మద తారార్కంగావుండి దిని న రక్షిస్తూ రిపుల సంహారం వేస్తూ వుండు."

అని సుబాహువు అర్థించగా దుర్గ [ప్రశన్నయె “రాజా! సర్వలోక రచార్థం మేదిని వున్నంతవణకు నేశు ఈ ము క్తిప్తులంలో వుంటాను" అని వాగ్దానం చేసించి. అనంతరం సుదర్శనుడు దేవి సాన్నిధ్యానికి వచ్చి బద్దాంజలిలై ఇలా స్తుతించడం మొదలు పెట్టాడు.

“అహో! డేవీ! నీ దయాగుణాన్ని నేను ఏకుని వర్దింపను? నీ భక్ర జనా వనదీక_నిరుపమానం. నిపు సర్వ్మప్రపంచాన్ని సృజస్తావు, పాలిస్తావు, తుదకు లయం చేస్తావు. అట్టి సర్వళ క్రి సమన్వితవైన నివు నన్ను రక్షించడంలో విచ్శిత మేముంది? .

నేను ఇప్పుడు కింక ర్రవ్యతా మూఢుడను. నేను ఏం చెయ్యాలి? ఎక్కడకు వెళ్ళాలి?! నీ అదేశానుసారంచేస్తాను."

ఆనగా జగదంబ కరుణింని '“మహాధాగా! అయోధ్యానగరానికి వె్ళి కులో చితంగా రాజ్యం పాలించు. నన్ను నిరంతరమూ స్మరిస్తూ పూజిస్తూవుండు, నేను , నీకు రాజకృత్యాల్లో తోడ్పడుతూవుంటాను. నగరంలో నా (పతిమను స్థాపించి థ క్రితో ముప్పొద్దులా పూజించు.

అష్టమి, చతుర్ద?, నవమి- ఈ తిథులందు బలిదానవిధీని అనుసరించి నన్ను అర్చించాలి, శరత్కాలం నాకు చాలా [పీలికరం. శరన్నవర్శాతులలో త్సవాలు నిర్వహించాలి. కృష్ణపడ చతుర్దయందు, అష్టమయండు నన్ను సభకి కంగా ఆరాధించాలి.”

అని దేవి అంతర్జితకాగా సుదర్శనుడు వినతుడ్లై ఆమెను అనేకరీతుల (పస్తుతించాడు. అక్కడవున్న రాజలంవంా అయోధ్యాధీపడై న సుదర్శనునకు అంజలి ఘటించి యిళా అన్నారు. .

“ఆర్యా! సీవు మా అధీనేతవు. మేము నీ వినీత సేవకులం. నీ అన్ముగహాతి శయంచేత మాకు విశ్వేశ్వరి దర్శనం లభించంది. నీకారణాన సనాతనియెన దేవి (దౌదుర్భవించింది. నీవెంతటి ధన్యుడనో! ఎంతటి పుణ్యశాలివో! |

0 తమోవృతులం. మాయామోహితులం. కొను [కోధరుషాకులమైన మహార్గవంలో ధనదారసుతాభిరతితో నిరంతరం మునిగితేలుతూ. వుంటాం. పరా క క్రియేక్క మహిమ మాకు ఏమీ తెలియదు. ఆ క్తి యెవరు? ఆమె రూప గుణా లెలావుంటాయి? ఆమె శకి సౌమర్థ్యాలెట్టివి? వివరంగా మాకు చెప్పి నీవు మమ్ముల్ని ఈ సంసారసాగరంనుండి తరింపచెయ్యి."

అనగా విని సుదర్శనుడు నిమీలితన్మేతుడై దేవిని స్మరించి వో చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు. 'మహీధవులారా! ,బహ్మేం దాదులకే గొదరంగాని ఆ జగదందిక మావోత్మ్యాన్ని నేనేం అభివర్ణించగలను?! ఈచె అద్య హ్‌ పాలనం అంతా చేసేది ఆమెయే. నృజించేటప్పుడు రాజసిగొః పాలించెటప్పుడ్నా

188 థ్రీ దేవీ భాగవతం సె త్ర్యికిగా, లయంచేసేటప్పుడు కాపసిగా ఇలా (3గువార్మికంగా ఈమె డూపాం తరం చెందుతూ పుంటుంది. సమసానికి ఆమెయే కారబభూతురాలు. ఆమె నిరం రూవాన్ని యోగులు కూడా తెలిసికోలేరు. ఆమె సగుణరూపం మాతం వృద్దంగాలకు 'సెదాయోగ్యం కాగలదు అనగా రాజులు ఇలా (పశ్నించాడ. “రాకునూరా! నీవు భయాతురుడవై బాల్యదళలోనే వనానికి వెళ్ళావుకదా! పరాళ క్తి అయిన ఆ దేవిని సీవెలా తెలుసుకున్నావు? నీకిలా (పనన్నయై ఆసా ఛారణ విజయాన్ని చేకూర్చిందే! ఆమెను ఎలా ఉపాసించావు? ఎలా పూషంచావ? వినాలని కుతూహలపడుళున్నాం' అనగా సుదర్శనుడు, నాకు బాల్యంలోనే ఆ దేవి మం్మతలీజం లభించింది. కామవీజాఖ్యమైన ఆ మంతాన్ని నిత్యం జపిస్తూవుంటాను. బుషిజనం పేర్కానే ఆ జనని నాకు సాఇాత్కరించింది. రేయింబవవ్మ నేను భ కితో ఆమెను స్మరిస్తూ వుంబాను” అన్నాడు. నై గో ఆఅ మాటలువిని రాజులు ఆ దేవిని పరాళ కిగా (గ్రహించి నంతోషంతో నిజావాసాలకు తిరిగివెళ్ళిపోయారు. సుబాహువకూడ తన అల్దుని పీక్కొని కాశీ నగరానికి నిర్గమించాడు.. సుదర్శనుడు నవవఘుపును వెంీవెటుకాన్‌ కోనల దేశంతో అడుగు పెట్టాడు, టి ఈ వా ర్తవిని సాకేతవానులు పరమహరంకో కాన్కలు తీసికొని ఎదురు వెళ్ళారు. మంతులు అతనికి మనపూర్వకంగో. స్వాగత పలికారు. సుదర్శ నుడు ఆందజినీ యథోచితంగా సమ్మానిస్తూ రాజ్మపాసాదానికి వెళ్ళాడు... వందీ మాగధులు క్రైవారాలు చేశారు. మర్మతులు అభినందించారు. కనాంజనం అతని పె రాజులూ పూవులూ చల్లారు, ల అంతఃపురానికి వెళ్ళగానే సుదర్శనుడు ఎకాయెకిని తనపినతల్లి లీలావతి దగ్గణకు వెళ్ళి కృతాంజలియై ఈ విధంగా అన్నాడు, “అమ్మా! సీపాదాల అన. సీకుమారుడు శ తుజిత్తునుగాని నీ తండి యలొవిత్తునుగాని" నేను వధించలేదు. సంగామంలో పరాంబిక దుర్గ వారిని సంహరించింది. అందులో నా అపరాధం అణుమ్మాతంకూడాలేదు. అవళ్యం కాగిన కార్యాల్లో [పతీకారానికిగానీ శోకానికి గానీ తావుండరాదు. న శభావభకర్మ లేవై నా విధిగా అనుఖో క్రవ్యాలు. కనుక హర్షశోకాలకు ఎవ్వరూ వశంగతులు కారాదు. అవి శ్మ్యత్ముపాయాలు. అంతా దైవాదినమేకాని అణుమ్మాతంకూడ అఆత్మాధీనమైనదిలేదు. అంచేత మతిమంతుడై నవాడు ళోక నీమగ్నుడ్రై ఆత్మను ళోషింపచేసుకోడు, .

దారునిర్మితమైన చొమ్మ నటుడు ఎలా ఆడి స్తే అలా ఆడుతుంది. అదే రీతిగా జీవి స్వ్యకర్మవజుడ్తై నర్తిస్తూ పుంటాదు. చేసినకర్మ అనుభవింపక తప

అయినంపూడి గురునాథరావు 1809 దనే భావంతోనే నేను వనవాసానికి వెళ్ళానుగాని .. కించిత్తుకూడా దుఃభపడలేదు. నా మాతామహుడు మృతిచెందాడు. ఆనాధ అయిన నా తల్లి థయాతురయె నన్ను వెంటబెట్టుకొని గహనారణ్యం పాలై చి. దారిలో చోరులు ఆమె నగలూ నాణ్యాలూ దోతుకున్నారు. దారిబ అంకూడా మృగ్యమైంది.

ఎకాగో. భారద్వాజా శమం. చేరాం. విడల్లుడూ సైరంధ్రీ మ్యాతం మావెంటవున్నారు. మునులూ మునిపత్నులూ మా ముగ్గురిని ఆదరించి ఫల నీవారా లిచ్చి హోషించారు. ఆనాడు నేను దముఃభించనూలేదు. రాజ్యం నాకు తిరిగి కైవళ మైన ఈ రోజున నేను హర్షించనూలేదు. నేను నా మనస్సులో వైరానికిగానీ ఈర్జ్యాసూయలకుగానీ ఎన్నడూ చోటు ఇవ్వను.

రాజభోగాలను అశించడంకంచె తపస్సుచేసుకుంటూ నీవారభక్షణం చెయ్యడం మేలు. ఎందుకంటే రాజభోగాలు ఆశించేవానికి తుదకు నరకం ధృషపం. ఇం్యదియాలను జయించి ధర్మాచరణానికి పూనుకున్న వాడెవ్వడూ నరకానికి పోడుం

అమ్మా! శివంకరమైన ఈ భారతావనిలో మానుషజన్మ దుర్గభం. అహా రాది సుఖాలు సర్వ్యపాణి సామాన్యాలు. మానుషదేహం లభించినందుకు అన్య యోనులకు సాధ్యంకానిదీ, మోమ్యపదమైనదీ అయిన ధర్మసాధనం చెయ్యాలి.

అని అర్థవంతంగా సుదర్శనుడన్న మాటలువిని రాళ్జి లీలావతి ప్ముత శోకాన్ని పరిత్యజించి స్మాశుతలోచనయై లజ్ఞాభారంతో ఇలా అన్నది.

“కుమారా! అపరారినినేనే, నా ప్యుతునిగాని నా తండినిగాని నేను వారించలేకపో యాను. తత్చలితంగా సీ మాతామహుడు నిహతుడయ్యాడు. సివు రాజ్యాన్ని కోల్పోయావు. ఇప్పుడు వారిద్దరూ స్వకర్మవపలై మృతిచెందారు. నేను వారిక్తై దుఃభించను. కాని వారు చేసినదానికి ళోకిస్తున్నాను.

నీవే నా బెడ్డపు. మనోరమ నా తోబుట్టువు. నిరపరాధివైన స్‌యందు నాకు (కోధమేమిన్నీలేదు. జగటంబిక అన్ముగహంచేత లబ్ద్బమైన ఈ రాజ్యాన్ని ఆఅకంటకంగా న్యాయబద్ధంగా పాలించు

అనగా సుదర్శనుడు ఆచు చరణాద్దాలపై (వాలి సరానరి మనోరనూ మంది రానికి వెళ్ళాడు. వెంటనే సచివులను దై వజ్ఞులను రప్పించి యిలా అన్నాడు.

“మాన్యులారా! మనోహరమైన కాంచన సింహాసనంమీద _పరాళ క్తి [వతి మను (పతిష్టించి ముందుగా అమెను పూజిసాను. అనంతరం రాజ్యపాలనం చేస్తాను. సర వకామ్యార్థాలు ఇచ్చే ఆ దినిని నాగరికులందంబా పూజించాలి అని వెంటన చక్కని మందిరాన్ని నిర్మించండని శిల్పులను ఆదేశించాడు.

కణంలో వారు మనోజ్ఞమైన (పాసొదాన్ని నిర్మించగా సుదర్శనుడు అందులో దేవీ (పతిమను. (పతిష్టించాడు.. వివిధ. వాద్మిత నిస్స్వ్రనాలతోనూ ద్విజో త్తముల వేద ఘోషలతోనూ [బ్రహ్మాండంగా ఉత్సవం జరిగింది.

140 థ్రీ డేవీ భాగవతం అలా జగదంబికను (వతిష్టించి విధివికహాంతా పూజలూ పునస్మారాలూ కావించి సుదర్శనుడు పైతృక మైన రాజ్యపాలనా కారాన్ని వహించాడు. కోసల దేశంలో జగదంబిక సర్వజన నమ్మాన్య అయింది. ధక్మెష్టుళిన సోమంతరాజణు లండలు విధేయుల్లై వుండగా, దిలీపుడూ, రఘుక్టూ బ్రరాముడూ చాలించినట్లు సుదర్శనుడు దాజ్యపాలనంచేస్తున్నాడు. అందలూ వర్ణాశమ ధర్మాలు పాటిస్తన్నా రు. అధర్మానికి ఎవ్వడూ ఒడిగట్టడంలేదు. కోసలదేళంలో (గౌమ్మగామంలో మందిరాలు నిర్మించి అందరూ పరాశ _క్రిని పూజించడం మొదలు పేటారు, కాశీనగరంలోకూడా సుబాహూవు దేవికి య్‌ సమున్నతమైన (పాసాౌదాన్ని కట్టించాడు. అక్కడి జనానీకం అందరూ విశ్వేశ్వర స్వామిని అర్భించినట్టుగా భక్తి [శేమ పరాయబులై దేవిని అర్బిస్తున్నారు. దర్గాదెని విఖ్యాతి దేళదేశాలకు పాకింది. సర్వ్మతా దేవీభ్‌ కక తసాధారణ [పాధాన్యంలభించింది. సకలవర్దాలవాకూదుర్లనుఆగమో క సవాలతో జపిస్తున్నారు. ధ్యానిస్తున్నారు. విశేషించి నవర్మాళులలో వీధివిహితంగా దేనికి అర నం, హవనం, యాగంచేస్తున్నారు.” + అనగా వ్యాసమహర్షికి జనమేజయుడు 'మునీం, దా! నవర్శాతులలోనూ, విశేషంచి శరత్కాలంలోనూ దేవిని ఎలా పూజంబాలో పం ఫలిత లభిస్తుందో నవి స్తరంగా చెప్పండి అని అర్థించగా వ్యాసుడిలం వచించడం మొదలు పెట్టాడు. రాజా! విను. శరద్వసంతముతువులు రెండూ యముని కోరలాంటివి. (ప్రాణు లకు ఈ రెండు బుతువులు దుర్గమాలు, జననాళంకరాలు. అంచేత చై(తాశ్వా యుజాల్లో దేవీపూజలు చెయ్యాలి, అమావాస్యనాడే చండికాపూజకు కావలసిన (దవ్యాలు సమకూర్చుకోవాలి, ఆరోజున హవిచ్యాన్నాన్ని ఏకభు క్తం చెయ్యాలి. సమ్మ పదేశంలో పదహారుమూరల (పమాణంకలదీ, స్తంభాలతో ధ్వజా లతోకూడినథ అయిన మండపాన్ని నిర్మించాలి. గౌరవర్తంగల మబ్లితోసూ గోమయంతోనూ అలికి (ముగ్గులుపెట్టాలి ఆ మండప మధ్యంలో. నూలును ల ర! మూరలనిడివీ ఒకమూర యెత్తూగల వేదికను పీఠారం నిర్మించాలి. ఆ పీఠాన్ని తోరణాలతోనూ, వితానాలతోనూ అలంకరించాలి. “నాటి ర్నాతే వేద వేదాంగ పారగులూ, ఆచారనిరతులూ, దేవీతత్త్య ఏశారడులూ అయిన ద్విజో_త్తములను శ నిమం్యతించాలి. ఇక మరుదినం అనగా శుక్టపతక్షం (పతిప త్రిథినుండి నవర్శాతాలు దేవీ పూజలు నిర్వహించాలి. నదీనదాల్లోగాని, వాపీళూపాల్లోగాని, తటాకంలోగాని లేక యింటిదగ్గరగాని [పాతస్స్నానం చెభ్యూలి. నిమంతితులై న ద్విజో త్రములను మధుపూర్వకంగా అర్శ్య పాద్యాలిచ్చి పూజించాలి. అనంతరం శ క్రిని అనుసరించి నూతనవస్తాొయా అలంకరణాలూ సమర్శింబాలి, ఓపిక వున్నప్పుడు విత్త శాఠ్యం పనికిరాడు,

అయినంపూది గురునాథరావ్ప 141 డేవీపూజకు తొమ్మిదిమంది (దాహ్మబులుండాలి. లేదా అయిదుగురుగాని ముగ్గ్సురుకాని తుదకు పరమకాంతుడై న ఒక్కడుకాని చాలు. వేదమర్మత విధా నాన్ని అనుసఏంచి స్వ సివాచనకం చెయ్యాలి. వేది యందు ఇామవనస్త్ర సనమ న్వితమమిన సింహాననం కల్పెంచారి. అంచ దేసీ (ప్రతిమను (పతిష్టించాలి.

(ప్రతిమకు నాలుగు చెతులుండాలి. నాలుగు చేతుల్లో నాలుగు ఆయుధా లుండారి. ము కారత్న విఘాలతోనూ, దివ్యాంబరాలతోనూ ఆమెను అలంకరిం చాలి. ఆమె సొమ్యయై సింహవాహనాహాథయై యుండాలి. అష్టాదళ భుజాలుగల దేవి వ్మిగహాన్ని (పఠిప్టంచాలని కొంచరి యభిమతం.

[పతిమ లెకపోతే నవార్త మంత సంయుతమైన యంధతాన్ని స్టాపిం చాలి. దాని పార్శతల మంయమ పంచపల్లవ సంయుతమూ వేదమం[తపరిపూతమూ పుణ్యనదీజల సంభరితమూ మణికాంచన సమన్వితమూ అయిన కలాన్ని పూజా రం వుంచాలి. పూజార్థమైన సంభారాలన్ని అక్కద సమకూర్చాలి.

గీతవాద్మిత ధ్వనులు నలుదిక్కులా [పతినచిస్తూండగా హస్తానవ్మతంతో గాడిన [పతిప _త్రిథి యందు దేవీ పూజకు ఆరంభం చెయ్యడం (శేష్టం.

“వకాకాలంలో ఉపవసించిగాని, నక్షాలుండిగాని, ఏకభు కంతోగాని నవ రాలి (వతం ఆచరిస్తాను. దేవీ! జగదందా! నీవు నాకు అన్ని విధాల సహాయం చెయ్యాలి" అని సంకల్పం అనంతరం మం్మతపూర్వుకంగా పూజకు వుష్మక మించాలి.

చందనాగురు కరుూ ఎరాలతోనూ, మందార చంపకాది పరిమళకుసుమాల రోనూ, నారికేశకదశీపనసాధి ఫలాలతోనూ దేవిని అర్చించాలి. అనంతరం అన్నదానం చెయాలి. మాంసాశనులు అజమహిషావరాహాలను బలి పెట్రవచ్చును. అంబ నమక్షంలో చేసే పశుహింసనం హింసకాదు. ఆ పవవులకు న్వర్గం లభి స్తుంది. పోమం కోసం (తికోణాకారంలో కుండం నిర్మించాలి. లేదా దర్భలచే సంస్కరింపబడిన నిర్ణిత పరిమితికల స్థలాన్నైనా ఏర్పాటు చెయ్యాలి. నానావిధ తుడు నేలమీద శయనించాలి.

వస్తోంలంకారాలతోసూ ఇష్టమృష్టాన్నాలతోనూ కుమారికలను ఏకైక వృద్ధి [కచుంలోగాని అంతకు ద్విగుణంగాని, [తిగుణం గాని లేదా విభవాన్ని బట్టి (పతి దినం తొమ్మిదేసి మందినిగాని ఆరాధించాలి.

రెందు పత్సరాల వయస్సు మొదలుకొని పది నంవత్సరాల వయస్సు వరకుగల కన్యకలు పూజనార్హలు. రెండేండ్లు వయస్సు గలదానిని కుమారిఅని అంటారు. అలాగే మూడు, గాలు, అయిదు, ఆరు, ఏకు, ఎనిమిది, తొమ్మిది పది సందత్సరాల [పాయంకల కన్యలకు (కమంగా[తిమూ రి, కళ్యాణి, రోహాతి, కాళిక, చండిక, శాంభవి, చుర్లు నుభ్వద అనిపేర్గు. ఈ శేర్ణతోనే కుమూరీ పూజ

1%లి (్రీ దేపీ భాగవతీం చెయ్యాలి. అలా చొమ్మంచుగురి కన్యలను పూఎంచడం వు వచ్చే ఫలం చెప్పు తాను. విను. న వ టో మమ |! కుమారిని పూపస్తై దుఃఖం చాల్మిచ్యం నాస్తాయి, శ్య్రుదయం జరుగు తుంది. ధనాయుష్య బలాలు వృద్ధిచెందుతాయి. న జ ” న గ జ [తిమూ ర్తి పూజనంవల్ట. ఆయువు "పెరుగుతుంది. (తివల్ల భంం ఎఖిస్తుంచెం ధసధాన్యసమృద్ధి, పుతపొరాచివృద్ధి కలుగుత్తుది. | క అరాధిసే శ బా కళ్యాణిని ఆరాధిస్తె విద్య, విజయం, రాజ్య వ్రైభవం సుఖ నంపర్రి ల యు. - వ్వ! చ్శి జ ర్న ధనాని కాళకను వ శ్మతునాళనం జరుగతుంది. చండిక ఖళ్వవ్యాన్ని, ॥ వ్‌ ల న. స్‌ ప స్టయుకుం ల లాలిసే రాజతోకం వళంగత మౌతుంది, సంగా ౦ లభిస్తుంది. దుఃజదాఈ నశినె [కూరశ్ళతు వినాథం చె పంపాం నె పరలోక | య్యాలన్నా ఏదయినా ఉ్యగకర్మ సాధించాలన్నా ప “ఎఖం కొండేంచినా దుర్గను ఆరాధించాలి. రోగనాశనం కొరకు రోపొ ణిని, వాాఫితార్డ సిద్ధికొరకు సుభ్యదను యజించాలి. రనను ప . ర న్తను షం్యతంతోగాని శ్రియక్షాలై న మం్యరాలరోగాని పీజమంగలా అతోగాని కన్యలను ఇలా ఆరాధించాలి, [బహ్మోది దేవతలనూ, కుమార తతాఇలనూలీలారం స-బంచెడి కుమాః న్త్‌్తు వృహేనిసామ్‌. లనూ, కువు త్వాలను అలార్థం సృజంచెడి తుమూరిని లే సత్తాదిగుణాలతో రమాదిమూ ర్రి (తయాన్నే కాక నానాళూపాలూ ధరించి వ అలి ర చ్‌ (తికాలాదాధితయైన చ్మి దూపిణియగు (రిమూ రిని ఆరాథిసాను ల లా న ప భ క్తకోటికి సనకలవాంధితాలూ నకల శుభాలూ అను గహించెడి సర్గ కామదయగు కళ్యాణిని భఖ కపప లితో పూజిసాను య జ మె కణ ం ... సకల భూతాలూ (ప్రాగ్గన్మలో సంచయించిన దెజాలను వెలికిదీసి అంకు రితం కావించి త త్తతృలాలు చెకూర్చెడి రోహిణిని నేను సేవిసాను. కల్పాంత సమయంలో చరాచరార్మకమైన [బహ్మాంవాని లయింపచే సే కాళకను నేను ఆరాధిసాను. " లా - న ఆలి వ! వ శ చ _ [పచండరూపంతో చండముండాసుర సంహారం కావించి (పచంచములైన పాపాలను హ3ెంచెడి చండికను నేను అర్చిస్తాను, అకారణ సముత్చన్న యైన కాంధవిని నుభాకాంచ్నిన్నై భక్రితాత్పర్యంతో అ (ప వ, క్ష ం ల పూజనాను,. దేవతలకు కూడా తలియకానిదె భ కుల చురతిని నంంపచేసి రత్మెంచెడె చుర్గను నేను ఆరాధిస్తాను. . అపభాలను పోోదోల భక్తకోటికి సూలు. చేకూర్చొద్‌ నుథ్యవను. నేను ఉహెసిస్తాను.* ఆనె మకా కన్యకా పూజ అయ్యాం.

అయినంప్తూడి రునాథరావీ [4

హీనాంగీ, కృళాంగీ, కుష్టురోగపీడితా, (వణాంకితా 1, దుర్గంధభూయిష్టా, దుష్కుల సంభవా, జాత్యంధా, కేకరాలి, కాణీక, బహురోమళా, రజళ్చిహ్నితా1, గర్భ సముచ్భ్చూతా5్‌, గోలకా6, కనస్యకోదృవా _ ఏరు పూజకు అన ర్లలు,

ఆరోగిణీ, సురూపొంగేి, (వణవర్షైతా, ఏకవంశ సంభూతా - వీరు ఆరాధ నీయులు. సర్వకార్యాళ్లోనూ (దాహ్మణ కన్యా, జయార్థం రాజకన్యా, లాథార్థం వై ళ్యకన్య గానీ హ్మదకన్యగానీ పూఎనీయకాగలరు. [దాహ్మణ, త్య్యత్రియులు సు్యదులు నాలుగు వర్ణాలవారినీ పూజించదగును. విశ్వకర్మాది శిల్పులు స్వవంళ సంభపయేన కన్యను అర్చించాలి.

అశళక్తుడు నవర్శాతి పూజ చెయ్యాలనుకుంటే ఒక్క అష్టమినాడు విశేష విధిని యజిస్తే చాలు, వాంఫితఫలం సిద్ధిస్తుంది. చక్షయక్ఞాన్ని భంగించిన భ్మద కా? కోట్లకొలది యోగినులతో అష్ట్రమిళాడే పాదుర్భవించింది. కనుక అష్టమి నాడు సకల సంభారాలతో యశావిధిగా దేవిని పూజిస్తే చాలు.

అన్ని రోజులూ ఉపవాసం చేయలేనివారు నప్తమి, అష్టమి, నవమి ఈ మూడు రోజుల్లో ఉపవాసం పాటిస్తే ఉత్తమ ఫలం లభిస్తుంది. పూజలతోనూ, హోమాలతోనూ కుమారీ పూజలతోనూ (వ్రతాన్ని పూర్తిచేయాలి. ః

ధనధాన్యాలూ, ఇహపర సెఖ్యాలూ, ఆయురారోగ్యాలూ, సంతానాభివృద్ధీ యిచ్చే ఈ (దకానికి ఇతర (వతాలు కానీ, దానధర్మాలు కానీ సమంకాజాలవు. విద్యనుగాని ధనాన్నిగాని సంతానాన్నిగాని కాంశత్నీంచేవాడు ఈ (వతాన్ని విధివిహితంగా చెయ్యాలి. ఈ (వకాన్ని ఆచరిస్తే విద్యార్థి సర్వవిద్యాపారంగతు డపుతాడు. రాజ్య భష్టునకు తిరిగి రాజ్యలాభం కలుగుతుంది.

(కిందటి జన్మలో దేవీ [వకాన్ని ఆచరించనివారు రోగపీడితులూ, దరి [దులూ, ప్యుతహీనురూ అవుతారు. వంధ్యగానీ, విధవగానీ, నిర్ధనగానీ కంట బడినప్పుడు వారు పురాజన్మలో జగజ్జననిని యజించలేదని అనుమానించవచ్చు. నవర్శాత్మవతాన్ని ఆచరించనివానికి ఇహంలోనా పరంలోనూకూడా సుఖం వుండదు.

ర క్తచందన నమ్మి శమములూ, మృమలములూ అయిన బిల్వష్మతాలతో దేవిని పూజెంచినవాడు షిరిపరి కాగలడు. అలా దేవిని ఉపాసించనివాడు ఈ లోకంలో దర్శిడుడయి సకల దుఃఖాలూ అనుధవిస్తాదు. ఆమహాశ క్రిని హరిహర

1 [వణాలుకలది, జె మెల్లకన్ను గలది, క ఒంటికంటిది, * రజస్సు మొద లగ యొవన చిహ్నాలు కలది, 5 కడుప్పులో పుట్టింది అనగా సంవత్సరలోప్పు

శ థి దేవి భాగపతం క్షే బహ, లూ ఇం దాదిదిక్పాలకులూకూడ అభీష్సిత సిద్ధకోసం పూబిస్రారు. ఇక ర సక్తీలు ఆ జగదంబను యజించడంలో ఆశళ్చర్యమముంచి? మ స్వాహాస్వధాకారాలతో దేవపితరులు సంతృప్త లౌతారు. అధ్వరాల్డో వేచ మం తాంతమందు మహర్షుల ఆ నామ యుగ్మాన్ని (పమూగించి నుహానందం చెందుతారు. ఆ స్వాహాస్వధలు దేవి నామాలేకదా! . దేపేమూలంగానే [బహ్మ సృష్టిసున్నాడు. విష్ణువు వాలిసున్నాడు. త్య రుడు సంహారం చేస్తున్నాడు. అటువంటిస్థితితో మనుష్యుడు జగదంచితను యజించకుండా ఎలా పుంటాడు? ఆమె ఒక లు నకల భువనాళల్లోనూ నిండి వుంది. ఆమె శ క్తియే లేకపోతే సకలజీవరాసులు కదలనై నా కదలలెవు. అర్ధచతుష్టయాన్ని కొంత్నేంచేవాడు చంక్షీవతాన్ని ఆచరించకుండా ఎలొ వుంటాడు? మహాపాపాలుచేసినవాడుకూదా నవర్శార్మి వతం ఆచరిస్తే వానికి వాప విమోచనం తప్పక లభిస్తుంది. జనమేజయా! దేవి నారాథించి అభీష్టఫలాన్ని పొందినవారి గాథలు ఒకటి రెంటిని చెపుతాను విను. " కోసలదేశంలో సుశీలుడనే వైశ్యుదున్నాడు. ఆతడు నిర్ధనుడు కాని బహు కుటుంబి. సిల్లలందయి ఆకలితో నకనకలాడుటూ సాయాహ్నానికి అతడేదో తెస్తె చొనితో ఎలాగో కృుద్భాధ తీర్చుషనేవాష్థ. అనంతరం భార్యాభ ర్తలిద్దదా మిగి లితే తినేవాళ్ళు లేకపోతేరేద్సు, అలాగా అతను కుటుంబాన్ని మోస్తూ నిరాకులుడై వున్నాడు. అతడు ధర్మరతుడు, శాంతుడు, సత్యవాది, అ్యకోధకుదు, థృతిమంకుడు; అనసూయ కుడు. నిత్యం దేవపెతరులనూ అతి[్రలనూ పూవ్రస్తూ పోష్యవర్గం భుజించిన అనంతరం వున్నది భుజించేవాడు, "| ఈ రీతిగా కాలం గడుపుతూ వృండ్రగా శాంతుడైన ఒక ద్విజుని అడి గాడు, 'భూసురో త్తమా! దారి ద్యనాకనానిక్రి నాకేదైనా ఉపాయం చెప్పండి* నాకు ధనేషణలేదు. కుటుంబభరణంక్రోస్తన్చే అర్థిస్తున్నాను. శుదా రిని. సహించ లేక ఇంటిదగ్గర పిల్పలు రోదిసున్నారు. నా హృదయం దహించుకుసోతున్నది+ ధనంవినా నేనేం చెయ్యగలను? పెంద్రీడువచ్చిన కన్యవుంది. పదేష్ట పైబడితే కన్యాదాన రాలంహడా గడచిపోతుంది. కాని డబ్బులేదు.. వివాహం *ఠతులా చేయగలను? చ్వెజేర్యదా! నన్ను అన్ముగహించి నాకు తపమో, దానమో, మం్యతమో, జపమో ఉపదెళంచి నా దార్మిద్భాన్ని అపనయించండి. నాకు అవకం అక్కరలేదు, నా పోష్యవర్గానికే అలిథిసత్కారాలకు పరా ప్రమైన వనం అభిసే చాలు" , అని వణిజుడు తై మోడ్చి వేడగా వ్విజేం్య్యడుడన్నాడు. వణిగ్యరా వెపనవర్మాత్మదతం అచరంము. షె నం అనునుంంచి. ందంపం వేమం

అయినంపూడి గురునాథీరావు 5 వేదపారాయణంచేయించు. నవర్యాతి (వతాన్ని మించిన మణో[(వతంలేదు. అది సకలాభీష్టాలు సమకూరుస్తుంది.

రాజ్య భష్టుడూ సీతావిరహసంతప్తుణూ అయిన థ్రీరామళం్యదుడు కిష్మింధానగరంలో ఈ (వతం ఆచరించాడు. ఆ [వత [పభావంవల్ది రాముడు మహార్ణవానికి సేతువు నిర్మించాడు. ప్కుతసమేతంగా ఫొలస్తుని వధించాడు. విభీషణుని లంకా రాజ్యానికి అభిషెక్తుణ్ణి చెశాడుం సీతాదేవిని [గవాంచి తిరిగి అయోధ్యకువచ్చి అకంటకంగా రాజ్యపాలనం చేశాడు. అనిన ప్మ్‌పోక్తులువిని వైప్యడు ఆయన్నే గురువుగా (గ్రహించి మాయా వజ మం్యతోపదేశం పౌందాడు. ఆ 'మం్యతరాజాన్నీ భ కితో జపిస్తూ నానావిథోప హారాలతో నవర్శాత్మివతం ఆచరించాడు. అలా తోమ్మీది సంవత్సరాలు దీక్షతో నెవిని యజించాడు. తొమ్మిదవ సంవత్సరాంతమందు మహాష్టమినాడు నిశీధ సమ యంలో మాహేశ్వరి ఆతనికి పత్యకమై అఖీప్సిత వరాలిచ్చి అతన్ని కృతకృత్యుణ్ణి కావించింది. న్‌ "

అనగా విని జనమేజయుడు వ్యాసునకు _పణమిల్లి 'మునీం(దా! రాముడు రాజ్యాన్ని ఎందుకు కోత్పోయామ? సీతాపహరణం ఎలా జరిగింది! ఆయన దేవీ (వకాన్ని ఎలా ఆచరించాడు? సవిస్తరంగా చెప్పండి. వినాలని కుతూహల పడు తున్నాను అనగా సాత్యవతేయుడు ఇలా చెప్పడం (ప్రారంభించాడు.

“పూర్వం దళరథుడనే రాజు అయోవ్యను పాలిందాడు. అతడు నూర్య వంశోదృవుడు, దేవ్మవాహ్మణ పూజానిరతుడు. అతనికి రామలక్ష్మణ భరత శ్యతుఘ్నులు అను నలుగురు కొదుకులు. ఆ నల్లుహ నయవార్థులు. తుల్యరూప గుణసంపన్నులు.

దళర్‌థునకు మువ్వురు భార్యలు. కౌసల్యకు రాముడు, కై కకు భరతుడు, సుమి[తకు లక్ష్మణ శ్యతుఘ్నులు జన్మించారు. రాజు వారికి విహిత సంస్కారాలు చేయించాడు. వారందణ సకలవిద్యా పహారంగతులయ్యారు. ఫగువ్విద్యలో ఆరితేరారు. _ |

... కళికుడొఠనాడు దళరథుని దగ్గరకువచ్చి తన యాగ సంరక్షణార్థం శ్రీరాముని తనవెంట పంపమని అర్థించాడు. అప్పుడతనికి పదహారేండ్ద వయస్సు. రాజు సరీ అని పంపాడు. అతనివెంట లమ్మణుడుకూడా వెళ్ళాడు. దారిలో తపో;నులను బాధిస్తున్న తాటక అనే కూరరావసిని శ్రవాముడు ఒకే ఒక బాణంతో వధించాడు. సుబాహువును వధిందీ, బాణవేగంతో మారీమని హిర్మదోలీ రఘునందనుడు కౌళికుని యాగాన్ని కాపాడాడు. | అనంతరం ఆ మువ్వురూ మిథిలా నగరానికి బయలుదేరారు. " మార్గ మధ్యంలో ్రీరాముడు అహల్యకు శాపవిముక్తిని కల్పించాడు. విదహా నగ దెవీ-10

14గ ఫ్రీ దేవీ భాగవతం రంలో జనకమహారాజుచేత పజీకృతమైన +వచాపాన్ని భంజంచి లక్ష్మీదేవి అంళంలో జన్మించిన సీతాదేవిని పరిణయమాడాడు. ఆయన మతో కూతురు ఊర్మిశను అలక్మ్మృణుడు వివాహమాడాడు. ఆయన తమ్ముడు కుళధ్వజుని కుమా శైలు మాంతవీ (శుతకిర్తులను భరత శ్యతఘ్నులు చేబట్టారు. అనంతరం ఆందమౌా ఆయోధ్యకు వచ్చారు. ం వార్భక్యభారంచేత దశరథుడు శ్రిరామచత్యదునకు యువరాజ్యాభి షేకం చెయ్యాలని సంకల్పించాడు. పట్టాభిషేకయత్నాలు చూచి కైకేయి పూర్వం ఎన్నడ్‌ దళరథుడు తనకు ఇస్తానన్న రెండువరాలూ పురస్కరించుకొని భరతు నకు రాజ్యాధి షకం, శ్రిరామునకు పధ్నాలుగేండ్లు వనవాసం అడిగింది. ఆమె ఆజ్ఞానుసారంగా శ్రీరాముడు సీతాలమ్మణ సమేతుడై రాక్షసావాసమైన దండకారణ్యానికి వెళ్ళాడు. దశరథుడు ప్యుతవిరహ [పపీడితుడై పూర్వం తనకు వ్మిపుడొకడిచ్చిన శావాన్ని అనుస్మఠిస్తూ [వాణాలు విజిచాడు. ఇతంతా కైకేయీ కృతమని తెలుసుకొని భరతుడు (ఫ్రీరామచం్యదుని యంకుండే ['పేమాతిశయంతా రాజ్యాన్ని కాలదన్నాడు. పంచవటిలో వసిస్తూ రాముడు కామాతురయైన రావణావరజ హర్చుణఖ ముక్కూ చెవులూకోసి ఏరూ పను కావించాడు. ఆమె దుస్థితిచూచి ఖరాడులు అమతతేజుదను శ్రురామునితో రణానికి కాలుదువ్వారు. సత్యపరాాకముడై న రాముడు మును (ేయస్సుకోరి అతి బలా న్వితులై న ఇరాది నిశాటులను సం్యగామరంగంలో నిహతుల్ని చేశాడు. కూర్ప్చణఖ లంకానగరానికి వ? +. రావణునితో ఖరదూషణామలను రాముడు వధించాడని చెప్పింది. రావణాసురుడు ఆగహోద్మగుడై. రథాన్ని అధిరోహించి మారీచ్యాళమానికి వచ్చాడు. మారిచుడు రావణుని " ఆదేశానుసారం సీత్మాపలోభనంకోనం కాంచనమయమైన మాయామృుగరూపం ధరించి వెళ్ళాడు. ఆ కనక మృగాన్నిచూచి సీతాదేవి దై వచోదితయై ధగధగ మెరిసిపోళూన్న దాని చర్మం తెచ్చిపెట్టమని శ్రీరాముని అర్థించింది. రాముడుకూడా. అనాలోచితంగా లక్ష్మణుని అక్కడపుంచి ససాయకమైన ధనువును చేతపట్టుకొని ఆ లేడీ యడుగు అను అనుగమిస్తూ వెళ్ళాడు. హర౨ిణరూపధరుడై న మాయావి మారీచుడు ్రీరామునిచూచి దృశ్యాదృత్య డవుతూ వనాంతరంలోనిక! నిర్గమించాడు. రాముడు (కోధావిష్టుడె నారిని ఆకర్ణాం తం లాగి వానిమీద జాదాన్ని విడిచాడు. వాణాహతికి (పాణాలు కడగట్టగా మాయావియగు ఆ నిశాటుడు. “వో లక్మణా! హతోస్మి' అని పెద్ద కేక పెట్టి (పాణాలు వదిలాడు. ఆ కేక సీకాదెవి చెవినిబడ్తడి.. అది రాఘప్పురి కంకన్వనం అనుకొని

అయినీంపూడి గురునాథీరావ్చ 147 మరిదితో అన్నది. 'లక్మణా! ఆ ఆర్తనాదం రఘునందనునిదే. సత్వరం వెళ్ళి అన్న గారికి సహాయంచెయ్యి." అనగా సౌమి[తి, “అమ్మా! ఇక్కడే వుండమని నన్ను శ్రీరాముడు ఆజ్ఞాపించాడు. ఆయన ఆజ్ఞను ఆత్మికమించి నేను నీ సాన్నిధ్యాన్ని విడిచి వెళ్ళను. నీవు భయపడకు. థై ర్యంగావుండు. (ఫ్రీరామచర్మదునకు ఏమీ ప్రమాదం వుండదు. ఆయన్ను సంహరించగలవాడు ఈ ధ్యాత్రీతలంలో ఎవ్వడూలేడు. రామాజ్ఞను ఉల్ల 9ఘించి ఈ వనమథ్యంలో నిన్ను ఒంటరిగా విజిబి వెళ ఇజాలను. ఒకవేళ రాముడునిహతుడయినా నిన్ను మాాతం యిక్కడ అసనహాయగా వదలినేను అడుగు ఆవలికి పెట్టను.” | అని లక్ముణుడనగా సిత కన్నీరుకారుస్తూ ఆ([గహవశయె ఒళ్ళు మరచి యిలా నిష్టురంగా అన్నది. 'ఓయీ మాయావీ! నీ మనోభావం నేను (గహించ లేననుకున్నావా? నీవు నాపైమరులుగొన్నట్టున్నావు. భరతుడిండుకే నిన్ను మా వెంటపంపినట్టున్నాడు-. అధముడా! నేను కులటనుకాను. శ్రీవాముడు పాణక్యాగం చేస్తే నేను'నిన్ను వరించి పెండ్డాముకాననుకున్నావా? రాముడు తిరిగిరానట్లయిడే నేను జీవితాన్ని త్యజించడం తథ్యం. నీవు వెళ్ళినా లేక ఇక్క_డేవున్నా సీ ఈప్సితమేమిటోనాకు తెలిసింది. ధర్మనిరతుశయిన అగజునియందుఇంతవరకూ ఒలకచొోసిన నీ సౌహార్దమేమైంది?" జనకజ నిష్టుకో క్తులు విని లక్ష్మణుడు రుద్దకంఠంకో దీనంగా ఇలా అన్నాడు. “తల్లీ ఎంత [కూరంగా మాట్టాడావూ? మహానిష్టమేదో జరుగుతుందని నా బుద్ధికి తోస్తోంది." అని శోకిస్తూ ఆమెను విడిచి బయలుచేరాడు. శ్రీరామ చంుని పాదాంకితాలను అనుసరిస్తూ ఆ ఆర్తధ్వని వచ్చిన చిక్కుగొ వెళ్ళాడు. అలా లక్మణుడు వెళ్ళాక రావణుడు ఫిథువేషంతో ఆ ఆ్మళమంతోనికి (పవే?ంచాడు. ఎవరో యతి అనుకొని శానకీదేవి అతనికి ఆర్ధం, భై వ్యం సమ ర్చించింది. ఆ దురాత్ముడు సవినయంగా మృషల స్వనంతో ఇలా అన్నాడు. “కశ్యాచీ! వనంలో ఏకాకినిగా వున్నావూ? నీ తర్మడి యవ్వరు? సీ పతిఎవ్వురు? సి అన్నదమ్ములెవ్వరు? రాజనిాల్లో వుైడదగిన నివు ఈ నిర్షనవనంతో పర్ణ కుటిరంలో మునిపత్నిలాగా దేవకన్యలాగా వున్నా వెందుకుళల ఆ ధిషువు కాపటుం తెలియక నిజసముమిన యశ్రిశ్ళారుడనే ధావించి సితా చేఎ యిలా అన్నది 'శ్రీమద్రకరథ రాజేర్యయనకు నలుగురు కొదుకులు. వావిలో అ్యగజుడు ఫ్రీరామచం[దుడు నాపతి. కైకేయీ నిమి తంగా భూపతిదే వివాసి తుతయి ్రీరాముడు ఆరణ్యంతో లమ్మబునితోగూడి పడునాయిగేండ్డు గడపడానికి వచ్చాడు. నేను జనకజాత్మజను. సీతను. 3 వచావాన్ని థభంగింని శార్యతోయథి అ రామచం్యదుడు నన్ను పరిణయమాడాడు. రామబాహుబలాన్ని ఆలంబనగా

॥ '్రీ దేవీ బాగవతీం చెసుకొని మేం ఈ దుర్గమారణ్యంఠో నిర్భయంగా పున్నాం, కాంచనమృగాన్ని చూచి నా పతి దానివెంటపడ్డాడు. అన్నగాకి కంఠరవపం విని లక్ష్మయిడు ఇప్పుడె వెళ్ళాడు. | | ల వారు ఇప్పుడే పచ్చి ఆతిథిదేవులయిన మిమ్మర్ని యథోచితంగా పూజ సైరు. యతి విష్ణు స్వరూపుడు. అంచేత నేను మిమ్మల్ని పూజించాను. రాక్షసా కులమయిన ఈ ఘోర విపినంణో మేం ఆ్మశమం నిర్మించుకొని వున్నాం. కనుక నేనడుగుతున్నాను. నిజం చెప్పండి. [తిదండి రూపంలో మీరు ఈ దుర్గమ కాంతా రానికి వచ్చారు. ఎవ్వరుమీరు?" అని భూసుత (పశ్నించగా రావజుడన్నాదు. 'శోభనాంగే!. నేను లంకేళ్వ రుడను. శ్రీమన్మందోదరిపతీని. నీ క్రోస్తక్సే నేన్‌ ఇలా యతి వేషంలో వచ్చాను. నా చెల్లెలు హార్చుణఖను విరూపనుగా జేసి నా సోదరులు ఖరదూషమబులను నిపతి వధించాడని విని వచ్చాను.

_ రాజ్యదూరుడూ, నిర్ధనుడూ, దుర్చలుడూ, వనవాసీ అయిన మానుష భరను విడిచి నరేర్యడుడన్రన నన్ను పతిగా అంగీకరించు. నిన్ను పట్టపురాణిగా “నాను. మందొదరి కూడా నీ తర్వాతనే. తలోదరీ! నేను నీ టీస్తశ సాకు స్వామ్‌నివై నన్ను అన్ముగహించు. ణం

దిక్పాలకులనుకూడా జమించిన నేను నీ పాదాబాలమీవ [వాలుతున్నాను. నా కర్యగహాణం చేసి నన్ను సనాభణ్ణిగా చెబ్యు. ఎన్నడో నేనునా మనన్నును నీకు అర్చించాను. నీ తం్యడిని అర్థించాను. కాని పణం సంగతి చెప్పేసరికి శవ ధనువనే భయంతో నేను స్వయువరానికి రాలేడు. అప్పటి నుండి విరహోతురమైన నా మనస్సు నీ యందే లగ్నమై వుంది. పూర్వానుకాగంవల్ర కలిగిన వ్యామో హంతో నీవిక్కడ వనంలో వున్నావని తెలిసికొని వచ్చాను. నా [శమను వ్యర్థం చెయ్యకు.” ౭ అనగా జానకీదేవి భయ విహ్వలయై గజగజ వణుకుతూ " ఎలాగో మన స్సును దిటవు చేసుకొని “పొలస్త్యుడా! కామమోహితుడవై యిలా అసభ్యంగా మాటలాడటం నీకు తగదు. నేన్స జనకకులోద్భవను. _స్వైరిణిననుకున్నావా? 'శ్రైరాముడు వస్తే నిన్ను తప్పక వధిస్తాడు. నామాలాన నిశ్శంశయంగా. నీకు మృత్యువు తవ్పచు. చాలు వెళ్ళ వెప" అంటూ ఆమె ఉటజాలతరంలో అగ్ని నన్ని ధికి వెళ్ళింది, కాని ఆ దుర్మార్గుడు నిజరూపాన్ని ధరించి కుటిరంతోనికి వెళ్ళాడు. భయా కాంతయె “హా రామా! హా లడ్మణా!” అని గోడుగోడున శోకిస్తున్న సీతా డెవిని ఆతడు బలవంతంగా హరించి రథారూథను కావించి వెడలిపోయాడు. మార్గంలో అరుబ తనూజుడయిన జట్రాయువు అతన్ని నిరోధించాడు ఇద్దరికీ భయంకర సం్యగామం ఆగింది, రావబుదు తన నిశత బాణాలలో ఆ

అయినంపూడి గుషనాథరావు 149 పశ్షీర్యదుని వథించి వెంటనే లంకకు నిస్గమంవాడు. మెషాంగనలాగా ఆర్హా స్వనంచెస్తూ కన్నీరు మున్నీరుగా కోకిన్తూ వున్న సీకడు అశోకవనంకో పుంచి రాష్షస వనితలను ఆమెకు కాపు పెట్టాడు, "

రఘువేరుడు మారీచుని వధించి పర్తశాలము. తికగి. వస్తూండగా. దాతా ఎమర్తై న లక్మణునె జూచి “సామ్మత్రీ! ఏమిటిది?! మాయావిచైన ఆ నిశాచరుని ఆ ర్తనాకం విని నా [ప్రాజేశ్వరిని ఒంటరిగా విడిచి వచ్చావాశో అనగా సీకా వాగ్భాణ పీడితుడైన లక్ష్మణుడు “అ్యగజా! "నేను కాలయోగంవలనఇలావచ్చాను?ః ఇందులో సందేహం లేడు అన్నాడు. _

అనంతరం ఇద్దరూ పర్షకుటింానికి వెళ్ళారు. అక్కడ సీతాదేవిలేదున శోకాతురులె. యిర్వురూ ఆమెనుఅన్వేషించడానికిటద్యు క్షులె జటాయువు (పాణా' వశిష్ణుడె పడియున్న చోటికి వచ్చారు. అతను రఘునందనులను జూచి. అనందా [శువుల్లు రాలుస్తూ "'రామచం[దా పాపాత్మాడయిన రావణాసురుడు సీళాదేవిని' అపహరించుకొని లంకకు వెళ్ళాడు. నేను నివోధించాను. కాసి ఆ [క్రూరాత్ముడు. నన్ను నేల కూల్చాడు" అని కన్నుమూశాడు. .

" రామలక్మణులు అతనికి అగ్ని సంస్కారమూ ఊర్జ్వద్తై హిత (క్రియలూ నిర్వ_క్రించి భౌకవేగంతో అక్కడి నుండి కదలి వెళ్ళారు. మార్గమధ్యంలో కబంభుని వధించి అతనికి శాపవిమోచనం కల్పించారు. అతని ఆదేూనుహీరం స్నుగీవునితో కలిసి అతనితో చెలిమి -చేశారు. వాలిని వధించి కిష్కెంధారాక్యాన్ని. స్యుగీవునకు పట్టం కట్టాడు, .

శ్రీరాముడు అక్కడే లక్ష్మణ సమేతుడై రావణాపహృతయైన_ సీతను స్మరిస్తూ వర్షాబుతువును . గడిపాడు. సీతావిరహపీడితుడయిన రాఘవు' డెక నాడు సౌమ్మితితో అన్నాడు. “తమ్ముడా! కేకయాత్మజ కోరిక సంపూర్ణంగా నెవవేరింది. సితలభించకవోతే నేను టీవిిచను. ఆమె లెకుండా నేను అయోధ్యలో తిరిగి అడుగుపెట్టను. | (

రాజ్యంపోయింది. వనవాసం | పా_ఫ్రించింది. నాయననాకలోకానికి వెళ్ళాడు.

(ప్రాణేశ్వరి దానవాపహృాత అయింది. హతవిధి ముందుముందింకా ఏమి చేయ

నున్నాడో! [పాణికోటికి భవితవ్యం దుర్దేయం. మనక్రింకా ఏగతి పట్టనుందో! _

మనం ఉత్తయులం మనువంశంలో జన్మించాం. పూర గక్రతం కారణంగా మనం అడవులలో పడరాని పాట్టుపడ్డాం. భోగాలను కాలదన్ని నీవు కూడా మా వెంటపచ్చి దై వయోగంచేత నానాకష్టాలూ అనుభవిస్తున్నావు. మనవంళంలో పూర్వం నా వంటి దుఃఖవాజనుతూ, అకించనుడూ, అక్షముడూ ఎవ్వడూ వుండి వుండడు. సౌమ్మితీ! నేనిప్పుడేం చెయ్యను? శోకాద్ధిలో తలమునకలుగా వున్నాను. నాకు తరుణోప్తాయం కనజడగ్గం లేదు, అసహాయుడను,

150 (ఫ్రీ దేవీ భాగవతం ధనమాలేదు, బలమాలేదు. నీవొక్కడవు మ్యాతం నాకు తోడునీడగా ఇంతసభాతుల్యమైన రాజక్టం పోయింది. వనవాసం (వా పించింది. విధినిర్మితం ఎవరికి తెలుస్తుంది? బాలభావంతో వై దేహి కూడా మనతో వచ్చింది, దష్టవిధిచే ఆమెకు మహో దుర్దశ (పా ప్తించింది. ఆ మహాపత్మివత లంకేశుని మందిరంలో ఎలా వున్నదో! యేమో! లక్ష్మణా! జనకాత్మజ స్వైరిణిలాగా అతనికి ఎలా తలొగ్గుళుంది? ఆమె (పాణాలన్నా త్యబిస్తుందికాని రావణునకు కోబడడం అసంభవం. ఒకవేళ ఆమె మరణిస్తే నేను మాతం వుండెందుకు? నేనూ [పాణ త్యాగం చేస్తాను.

• ఇలా విలపిస్తున్న (శ్రీరామం తుని అనునయిస్తూ సౌమ్మితి అన్నాడు. “అన్నా! లైర్యంగా వుండు. ఈ పిరికితనం నీకు ఎక్కడ ను౨డి దాపురించింది? ఇదిగో చూడు. ఆ రాక్షసాధముణ్ణి వధించి వై దేహిని తీసుకొని వస్తాను. ధీరులు ఆపదలోనూ సంపశలోనూ ఒకే రీతిగా వుంటారు. -

సంయోగ వి పయోగాలు దైైవాధీనాలు. దీనికి శకోకించడం దేనికి? చ్మక

నేమి రీతిగా సుఖం తర్వాత దుఃఖం, దుఃఖం తర్వాత సుఖం రావడం సహజం.

తగిన సమయంలో తిరిగి వై దేహి సమాగమం తప్పక లభిస్తుంది. ఇదిగో! ఈ

_ వానళులు నలుగడలా వెదకి సీతాదేవిజాడ తీసికొనివస్తారు. అపుడుఆమె ఎక్కుడ

వున్నా సరే వెళ్ళి వ్మిశమించి ఆ పాపాత్ముని వధించి మైథిలిని తీసుకొనివస్తాను.

లేదా భరతళ్యతుఘ్ను లకు సేనా సహితంగా రమ్మని వర్తమానం పంపి

ఆ దానవాధముని తుదముట్టిసాను. ఏకరళుడై రఘువు పూర్వంనాలుగుదిక్కులూ జయించాడు, ఆ వంళంతో జన్మించిన నీవిలా కోకించడం తగదు.

నేనొక్కడనే సురాసురులనుసంహరించగలను. ఇకనాకుసాహాయ్యంకూడా

వుంటేకులపాంసనుడయిన ఆ రావణావఛముని వధించడం ఒకలెక్కా! అవసరపడితే జనకుని సాహాయ్యమైనా అర్ధించి సురకంటకుడతున ఆ దానవెం్యదుని సంహారి సాను. మనోధైర్యం లేనివానికి ఎప్పుడూ సుఖం వుండదు.

ఇలాగే పూర్వం ఇందునకు ఒక ఆపత్తు వచ్చింది. దేవతలందరు నహు

షునకు ఇర్యదత్వం కట్టబెట్టారు. ఇందుడు _ఛేర్యాన్ని కోల్పోకుండా సహనంతో అనేక సంవత్సరాలు కమలమధ్యంలో అజ్ఞాతవాసం చెళాడు, కాలం పరివర్తిత మతల్ష్యేనరి అతని ఇంద్రపదవి అతనికి వచ్చింది.

7 "నపుషునకో దుర్చుద్ధి పుట్టింది. ఉన్నవాడుండక శచీదేవిని కామించాడు. అజీగాక అగ న్య మహర్షిని అవ్‌మానిలచాడు,. దాంతో. ఆ మహర్షి ఆ్మగహింవి “నివ సర్పమవుతాను" అని శపించాడు.. వెంటనే అతడు నర్చాక్ళతితో నేలపై

అయినంపూడి గురునాథరావు ేక1 కనుక ఏదయినా విపళ్తు ముండుకౌని వచ్చినపుడు సహనంతో కర్తవ్యా నికి పూనుకోవాలిగాని శోకించరాదు. మహోభాగా! నివు సర్వజ్ఞునవు. ససుర్థుడపు. [పాకృతునిలాగా నీవు మనస్తాపం చెందడం తగదు'ఆని లక్మఖడన్న అర్హవంత మయిన మాటలు విని శ్రీరాముడు కోకం మాని చునష్థయిర్యం తెచ్చుకున్నాడు. అలా ఆ అన్నదమ్ములిద్దరూ వితర్కించుకొని మౌనం వహించి వుళదగా ఆకాళం నుండి నారదుడు సప్తస్వర -విభూషతమయిన మహతిని మీటుళూ,. సామ వేదంలో విశ్యాతమయిన బృహ్మదభాన్ని గానంచేస్తూ' వారి సమఖనికి వచ్చి నిలి చాడు, రఘునందనులు ససంభమంగా లేచి ఆ దేవర్షికి వృషం ఆసనం అర్హ్యం పాద్యం ఇచ్చి కృతాంజలులైై నిలబడ్డాను. నారచుడు వారిని “కూర్చుండ నియ మించి ఇలా అన్నాడు. -... “రామభ్యడా! [పాకృతుతిలాగా అలా శోకార్తుడవై వున్నా వెందుకు? డురాత్ముడై న రావణుడు మోహావేశంతో నిజమరణాన్ని వూహించక సీకాదేవిని అపహరించాడని స్వర్గంలో విన్నాను. రామా! నీ జన్మ పౌలస్త్య వధ కొరకు. వుద్దిష్టమైంది. అండుకొరకే మైథిఫీహరణం జరిగింది. పూఠ్వజన్మలో మైథిలి మునిప్కుతి. ఆమె తపస్సు చేసుకుంటూ “వుండగా రావణుడు ఆమెను చూచి కామాతురుడై తనను పతిగా స్వికరించమని అడిగొడు.. ఆమె తిరస్కరించగా మదోన్మత్తుడై న అతడు ఆమె చెయ్యిపట్టుకున్నాడు, అంత ఆమె పరసృృర్మడూషిత పయిన తన శరీరాన్ని త్యజించడానికి నిశ్చయింయకొని అగహంతో “ఓరీ! నేనీశరీరాన్ని వదలి నిన్ను నాశనం చెయ్యడం కోసం భూలోకంలో అయోనిజగా జన్మిస్తీను' అని శపించింది. . సర్బాన్నిచూచి పూలమాల అని [భమపడి (గహించినట్టుగా ఆరాక్షసుడు స్వనాళశనల కొరకు హవెళచిన రమాంశసంభూతు5ాలు ఈమె. అమరులు [పాక్టిం చగా అందుకోసమే సీవున్నూ విష్ట్వ్రంశతో అజవంళశంలో జన్మించావు. కనుక ధైర్యంగా వుండు. ఆమెకు ఏ అపాయమూరాదు. ఆమె దివారాతాలు నిన్నే ధ్యానిస్తూ సకీ ధర్మాన్ని పాటిస్తూ అక్కడ న్మిగహంతో వుంది. ఆమెకోసం దేవెళ్ళదుడు వేల్పు టావు వాలనూ, అమృతాన్నీ స్వయంగా పంపుతున్నాడు. ఆ సాధ్వి అవి (కాగి ఆకలిదప్పులు లేకుండా వుంది. నేను వెళ్ళి ఆమెను కళ్టారా చూచాను. రామచందా! రావణ వినాశనం కొరకు నెనొక పుపాయాన్ని చెపుతున్నా విను. ఆశ్వినమానంలో నీవు దేవీ [వతం " ఆచరించు, తొమ్మిదిరవామన్షప్రన్ష సించి సకల సిద్ధి పదమయిన దేవీపూజను -జపస్తూ్యోలతో చయకాయమ పశువులను బలి యిచ్చి దళాంశాన్ని అగి స్నల్తో గ జం వెయ్యాలి. నీపఆచ్యేర్‌ | శ _క్రిసామర్థ్యాలు లభిస్తాయి. 7 టి స్ట [ ర్మ ఇన ఆరి య్‌ స వూ.

159 థ్రీ దేవీ భాగవతం వాలేకాదు. పిశ్వామి(తుడూ, భృగువూ, పశిష్టుడూ, కశ్యుపుడూ రూడాకళ్ళవకాన్ని ఆచరించారు. - చం్యదుడు తన సతిని ఆపహరించగా తి3గి ఆమెను పొందడానికి దేవ గురువు ఈ (వతం చేశాడు. వృతాసుర వధ కోసం ఇం[దుడూ, [తిపురసుహార నిమి త్తం శివుడూ, మఘ ఏినాశం కోసం ఫథ్రిహకీ (శర్ధాసక్తులతో ఈ (వకాన్ని చిళారు. కనుక సీవున్నూ రావణవధార్థం ఈ్కవతాన్ని ఆచరించు.” అనగా ఆ్రరాముడు "నారదా! ఆ దేవి యెవరు? ఆమె మహిమ యెట్టిదిఓ ఆమె యొక గాడ్‌ జసి శ్రైంచింది? ఆ [వత విధానం యుళా. వృంటుంది?' 'అని " అడగ్గా నారదుడిలా చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు. “రామభ్యదా! విను. ఆ దేవి పరాశ క్రీ. సనాతని, (బ్రహ్మేందాదులకూ, సకలజీవకోటికీ ఆమెయేకారణం, ఆ ళ కియే లేకపోతే _ఏవీ స్పందించనయినా స్తృందించదు. అటువంటి ఆమె యెక్కడ నుండి జన్మించడమేమిటి? ఆమెస్వయం యుగాడియందడు (బహ్మా, విష్ణువూ, ర్కుడుడూ, సూర్యుడూ, * దేవేష్మదా' దురూ౬.భూమీ, భూమీధరాలూ, ఇవేఏ లేనపుడు నిర్హణయె ఆ 'పరాళ కి" పర పురుషునితో గూడి విహరిస్తూ వుంటుంది. గ - " ఆమె సగుణయై ముందు (బహ్మాడులను సృజించి వారెకి తనళ కినియివ్చి అనంతరం ముల్లోకాలను విరచిస్తుంది. వేదాలకు మూలమయిన ఆ పరావిద్యను ఆలికాన్నవానికి సంసారబంధ విమోచనం ఇచే కలుగుతుంది. అకారం మొదలు తకారం దాకా ఎన్ని ఆక్షరాలున్నాయో అన్ని అశరాలతో గూడిన పేర్లను గుఐ కర్మ విధానం చేత (బహ్మాడులు ఆ దేవికి కల్పించారు. అంచేత ఆమె 'పేరుఏమని చెప్పను? అని నారదుడనగా రాముడు “మునీం్యదా! ఆ (వతవిధానం చెప్పండి. ఈ అపుడు నారదుడు ఇలా చెప్పాడు. “రామా సమ పదేళంలోపేఠంనిక్మించి దానిమీద జగదంబిక (ప్రతిమ నుంచి ఉపవాస పాటిస్తూ దెవిని యజించాలి. దేవ కార్యం కనుక ఈ [కతువుకు ఆచార్యత్వం వహించడానికి నాకు ఎంతో వుత్సా హంగా వుంది". |

నారదో క్తులు విని (ఫ్రైరాముడు పీఠం- చేయించాడు. అంబికా విగ్రహాన్ని స్థాపించాడు. ఆశ్వయుజ మ్లూసం రాగానే ఆ పర్వతంమీద అన్నదమ్ములిద్దరూ ఉపవానపరుళ పహోమాల్దత్తోన్నూ బలిదానాలతోనూ, పూజబతోనూ అత్యంత (శద్ధతో నవర్శాతి (వతం “ఉృర్తరళ్లారు. ' అష్టమినాడు అర్థర్మాతివే. సింహా డూథయైజగజ్జనస్తి వారికి పత్యషమొ్థైమ గంభీరవాక్కుతొఇలా అన్నది.

“రామా! రామా! 'మహాపొప్తూ (నీవాచరి9చిన (వ్రతం నాకు సంతుష్టిని

ఆయినంహూడి గురునాథీరావ్వ 158 కలిగించింది. నీ మనస్సులో వున్న కోరిక యేమిటోచెప్పు, రావణవధార్థంసురలు (ప్రార్థించగానీవు మానవవంశంలోనారాయణ్రాంళలోజన్న్మించావు. పూర్వం కూడా -

సీవు దేవ హితం కోసం మత్స్య శరీరం ధరించి సొమకాసుగని పధించి వేదాలను సముద్ధరించావు. స

సమ్ముదపధన సమయంలో పాతాళానికి (క్తుంగిపోతూన్న చుందరగిఏని కూర్మరూపం ధరించి పైకె త్తి దేవతలను ఇఅదుకున్నావు-

పరాహావతారమె త్తి హిరాణా్థాకుని వధించి దళనాాగంలో భూమినియె త్రి కాపాడావు. _ _ నృసింహ శరీరం ధరించి హిరణ్యకశిపుని సంహరించి భక్తాాగేసరుడయిన

విష్టంళతో జమదగ్ని కడుపున పుట్టి క్యతియ నాశనం కావించి సమస్త భూమండలాన్ని కాశ్యపుసకు దక్షిణగా సమర్పించావ. _. _

_రామభం్మదా! ఇపుడు'రావణపీడితులయిన దేవతలు _ (పాక్థించగా దర్శ థాత్మజుడవై జన్మించావు. దేవాంశుల్లై న కపులు నీకు సాయంచేస్తారు. వారందరికి కూడా నేను నా ళజక్తిని ఇస్తున్నాను. నీ అనుజుడు లన్మమణిడు కూడా శేషార్న కుడు. - - -

వసంత ర్తువులో నీవు. నీయత్నాన్ని ఆరీంథించు. సీవాంఛితం సిద్ధిస్తురది.. రావణసంహారం చేస్తావు, పదకొండువేల సంవత్సరాలు చతుస్సమ్మదపర్యంతం మయిన భూమండలాన్ని ఏకాతప్యతంగా పాలిస్తావ్న. అనంతరం తికగ్‌ తిదివానికి చేరుకుంటావు" అని దేవి అంత ర్లిత అయింది." స .

_... థ్రీరామఛండుడు విజయారాధన చేసి దళమినాడు. కపి సేనాసమేత్తుడై సమ్ముదానికి సేతువు కట్టి ఘోర సంగరంలో రావణాడులనువధించాడు_అనంతరం; విభీషణుని లంకా స్మామాజ్యానికి అభిషి క్తుని చేసి "సితోసమేతంగా అయోధ్యకు' వెళ్ళి పట్టాభిషి కుడయ్యాడు. , రె

ఈ దేవీ చర్మితను విన్నవాడు సకల సౌఖ్యాలు అనుభవించిపరమపదాన్ని పొంచుతాడు. అన్య పురాణాళన్నో 'వున్నాయి. కాని శ్రీ మద్భాగవతానికి అవిస్తాటి' కొవు. భగవతై ్యనమః. " - -

శ్రీ 'దేవి భాగవతం జ చతుర్ధ స్య్తైంధం జనమేజయుడర్నాడు, “వ్యాసమహర్షి! నీవు జ్ఞాననిధివి. ముని(తేస్టుడవు మా కులవర్థనుడపవు. నిన్ను నేనొక విషయం అడగాలని కుకూహాలపడుతున్నాను. కరుణించి చెప్పాలి. -

-. కూరసేనుని సుతుడు వసుదేవుడు ్రీమంతుడనీ, మహ్మాపతాపళాలి అనీ విన్నాను. అతని భార్య దేవకి కంసుని చెల్లెలు. వారిద్దరూ ఏమంత్త మహాపాపం చేశారని వారిని కంసుడు కొరాబద్ధులను చేశాడు? సొఇ్షాత్తూ థ్రీహరి అమిన వాసుదేవుని జననం కారాగారంలో ఎలా జరిగింది? సకల జగదుద్ధారకుడయిన భ్రీహరి వారి కడుపునబడి కూడా వారికి విము కిని కల్పింపలేకపోయాడా? కంసుడు వున్నతమయిన యయాతి వంళంలో జన్మించాడే! అంతటివాడు నిష్కారు ణంగా దేవకిబిడ్డ లాలుగురినీ చేజేతా ఎలా వధింపడు? ఆ బాలకు రెప్వరు? అత్తని చేతికందకుండా ఆకాశానికి ఎగిరిపోయిన ఆ బాల యవ ౭?

. జేవకీ గర్భాన జనించిన శ్రీహరి గోకులానికి ఏలా వెళ్ళాడు? అక్కడ ఆతని గార్హ ఫ్య జీవితాన్ని గూర్చిన గాథలు వింటూంటే ఆశ ఏర్యం చేస్తుంది. గోకులంళో. అతడు చేసిన చేష్టలు హృదయాన్ని జలదరింపచేస్తాయి. ఆ వాసు దేవుని చరిత నాకు సాకల్యంగా చెప్పండి.

మరో విషయం. నరనారాయణులు ధర్మ పుత్తుులు. మహాత్ములు. బుషి న_త్తములు. బదరిక్కాళమంలో వారు నిరాహారుల్తై నిర్జితాత్ములె నిన్సృమాల్తే, అనేక నంవత్సరాలు తపన్నుచేసి మళీ కే అప్పొక్టునులుగా మానవ జన్మయె తడ మేమిటి?

శ్యూదుడు ధర్మనిస్టుడైతే క్యతియ జన్మ యెత్తుకాడు. ఆ జన్మలో కూడా శుభాచారుడయితే [వాహ్మణుడైై జస్మిస్తైడు. వాహ్మణుడు నిస్పృహుడూ శాంతుడూ అయితే విముక్తుడౌతాడు. ము క్రికోసం గెషకామ్మలె దారుణ తపం చేసిన నరనారాయణులు ష్యతియుల్తై జన్మించడమేమిటి? ఇది విపరీతంగా లేదా? కర్మవళంచేత వారికి అలా జన్మాంతరం లభించిందా? లేక ఏదయినా శావఫలం వల అలా పుట్టారా?

అయినంపూడి గురునాథరావు 155

యాదవకుల నాశనానికి (జాహ్మణశాపమూ, శ్రీకృష్ణుని కులకయానికి గాంధారీ కాపమూ కారణమని విన్నాను. అది సరే. ఫ్రకృష్ణుడు ఇంటిలో వున్న ప్పుడు వంబరానసురుడు సూతికాగ్భృహంలో (ప్రవేశించి అతని కుమారుడు (పద్యు మ్నుని ఎలా హరించాడు? ఇది దుర్ధటకాఠ్యంకాదా! అఘటన ఘటనా సమర్డు డయిన, కృష్ణుడు దివ్యచకువుతో ఆ మాతం తఆలిసికోలేకపోయాడా?

విష్ణ్వ్రంళలో జన్మించి భూభారహరణదక్షుడయిన _ ్రీహరి భయా [కాంతుడై మధురా రాజ్యాన్ని విశీచి ససైన్యంగా సమి త్త బాంధవంగా ద్వార వతికి వెళ్ళడమేమిటి? ఆయన. స్వర్గమనానంతఠం _ ఆయన భాత్యలను చోరులు దోచుకోవడమేమిటి? నాకు ఇదంకా విస్మయాన్ని కలిగిస్తోంది. _ _

పాండవులు ధర్మతత్సరులు. మహాత్ములు. వారికి శ్రీకృష్ణునిపె ఆగాఢ మయిన భ క్తిఖావం వ్వంది. వారు విధి విహితంగా రాజసూయం చేశారు. [బాహ్మణులకు అపార ధనరానులు దక్షిణగా ఇచ్చారు. వారు వాసుదేవుని ఆశి తులీకాక దేవాంశలో జన్మించిన వారుకూడాను. అట్టివారికి రాజసూయాగానంత రం అంతలేసి కష్టాలు (ప్రా ప్తించటమేమిటి? ఆ సుకృతం ఎక్కడికిపోయింది!.. ... . టౌపటి అయోనిజ. రమాంళలో వేదీ మధ్యం నుండి ఆవిర్భవించింది. మహాసాధ్వి. కృష్ణ భక్తురాలు. రజస్వలయై .ఏకవస్త్రంతో వున్న ఆమెను దడుళ్శాశనుడు జుట్టుపట్టుకొని నిండు కొలువులోనికి ఈడ్చుకొని వచ్చి అవమా నించడం ఆళ్చర్యంకాదా! అనంతరం ఆమె విరటుని కొల్వులో దాసీత్వానికి తలొగ్గడమూ, కీచకునిచే పరాభూత కావడమూ, మైంధవునిచే అపహరింపబడ టమూ ఇదంతా ఆమె పురాకృతం కాకపోతే మరేమిటి? స

ఈ జగ త్తంతా కేవలం మిధ్య అని తెలిసి వుండిన్నీ సదాచార" సంపన్ను లయిన కౌంజేయులు ధనలోఖభంతొో భీష్మ దోణాదులను రణ.కోజిలో సంహరిం చారు. శ్రీహరిచేత (పేరితులైవారు కులక్షయానికి పొల్బడ్డారు. మహాయోధు లను వధించి రాజ్యభో గాలనుభవించడంకన్న భిషాటనంగానీ నీవారభచణంగానీ చేస్తూ సాధుజివనం చెయ్యడం పుత్రమం కాదా?

వంశక్షయం కానున్న సమయంలో నీవు మా తాజ్ఞానుసారం గోళకులను కని వంశాన్ని నిలబెట్టావు. కాని కొద్దికాలానికే నా తర్మడి పరీక్షిత్తు తాపసుని మెడలో మృతసర్పాన్ని వేసి శప్తుడై మృతిచెందాడు. క్ష్మ్యతియకులంలో జన్మించిన వాగెన్వడూ మౌనంగా తపశ్చర్యలో నిమగ్నుడై యున్న ,బాహ్మళ్జ ద్వేషించడు. మణీ మా నాయన అలా ఎందుకు చేసినట్లో?

మహానుభావా! ఇలాంటి అనేక సందేహాలతో నో మనస్సు వికలంగా వుంది. నీవు జ్ఞాన నిధివి, కృపాసాగరుడవు, సందేహ నివృ త్తిచేసి నాకు మన

15 6 లీ. దేవీ- భాగవతం అని పరీషి త్తనయుడ్డు వేడగా. నిఖిల పురాబజ్జుడగు వేదవ్యాసుడిలా చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు. ॥ " “రాజా! ఏమని చెప్పను? కర్మగతి " అత్యంతగహనమైనది. దేవతలకే అది డుర్దేయం. మానవులకేం తెలుస్తుంది! జీవుడు ఆద్యంత రహితుడు. కర్మ పిజంవల్లినే జీవగణం నానా యోనులయందూ జన్మించి నశిస్తూ' వుంటుంది. కర్మ వల్దనే-జీవునకు దేహ సంయోగం కలుగుతుంది. సంచితం, ఆగామీ, (ప్రారబ్ధం ఆసి-కర్మ-తివిధాలు, | (బహ్మాదులుకూడా కర్మకు వళశంగతులే. సుఖ దుఃథాలూ - జరామృత్యు వులూ హర్షశోకాల్లూ ఇవన్నీ దేహగత గుణాలు. దేవ మానవుల కేకాడు తిర్యక్కు లకు కూడా పూర్వ వెరాను యోగంచేతనొో స్నేహ. యోగంచేతనో శరీర సంగతాలైై "ఈ వికారాలు వుంటూనే వుంటాయి, కర్మ వినా సర్వభూత సము త్ప త్తి జరగనే జరగదు, (

శివుడు భిమకుడవడానికీ, చం్యదుడు కయరోగ (గస్తుకు కావడానికి, సూర్యుడు వీరతి ' లేకుండా పరిిభమిస్తూ వుండగానికి కారణం కర్మయేకాని తదన్యంకాదు, కర్మచేత నియంతితమై జగ-త్తంతా పర్మిభమిస్తూ వుంటుంది.

మాయా (ప్రభావం వల్ట అది నిత్యమైనదిగా [పతీయమాన మౌతుంది. కాని అది నిత్యమో అనిత్యమో మునులుకూడా నిర్ధారించలేకుండా వున్నారు.

కర్మవళంచేత కాకపోతే (శ్రీమహావిష్ణువు రమాసొంగత్యాన్నీ సకల భోగా కరమైన వై కుంఠావాసాన్నీ వదలి యగ యగమూ ధర్మరకణార్థం నానా యోనుల్లో ఘోరమైన గర్భనరకం అనుభవిస్త్రా?

_ భువన్యతయంలో గర్భవానం కంటే మరో నరకంలేదు. ఆ గర్భ నర కానికి వెరచి మునులు ద్వుస్తర "తపస్సు ఆచరిస్తారు: మనీషులు భోగాన్నీ రాజ్యాన్నీ వీడి. వాన్మపస్థం స్వీకరిస్తారు. గర్భస్థ శిశువులన్ను పురుగులు పీడిస్తూ వుంటాయి. జఠరాగ్ని దహించి "వేస్తుంది. | +"

అక్కడ సుఖమేముంటుంది? గర్భవాసం కంటే కారాగ్భృహ వాసంమేలు,

గర్భంలో ఆ పది మాసాల నివాసమూ, మహా. ఘోరంగా. వుంటుంది. అతి

ధారుణమైన యోనియం్యతం నుండి, బయట పడడం ఒక దుఃఖం. ఇక బాల్యా

వస్లలో అనుభవించే _దుఃఖాలక్షు మితి వుండదు. అంచేత ఏం సుఖం కాంక్షించి

.. బుషలు తిరిగి భవబంధంలో పడాలని వాంఫిస్తారు? పూర్వజన్మ కృతమైన

కర్మవిపాకంచేత సుఖదుఃఖాలు సంభవిస్టాయి. [హ్మాదులమునా సరే అవి

అవళ్యం అనుభవించి తీరవలసిందే. తపస్సుతోనూ దానధర్మాలతోనూ యజ్ఞ

యాగాలతోనూ మానవుడు ఇం్యదత్వాన్ని పొందవచ్చు. కాని ఆ పుణ్యం కాస్తా తే ణించగానే ఇందుడుకూడా భవార్గవంలో పడకుండా వుండడు,

అయినంపూడీ గుడునాథీరావ్సి 157 రామావతార సమయంలో దేవతలు వానరులై జన్మించారు. కృష్ణ సహి యార్థం యాదవులయ్యారు. ఈ విధంగా [బహ్మచే (పేరితుడ్రై విన్దువు (పతీ యుగంతోనూ ధర్మసంరక్షణార్థం అనేక యోనుళ్లో అవతరిస్తూ వుంటాడు, ఇలా అవతరించి దైతృ్యహననం చెయ్యడం శ్రీహరి కర్తవ్యం కనుక యదు కులంలో ఛశ్రీకృష్తుచుగా అవతరించిన మహావిష్ణువు చర్మిత చెపుతాను విను. కృష్ణ జన్మకథ శుభంకరమైనది. , 'పూర్వుశాపానుభావంచేత వాసుదేవుడు కశ్యపుని యంళలో గోపాలుడుగా జన్మించాడు, వరుణుని కాపఫలితంగా అదితి, సురస అనే ఆ కశ్యపుని -భార్య లిద్దరూ దేవకీ రోహిణులనే పేరుతో అక్కాచెలైచ్ళుగా భూలోకంలో జన్మించారు." "అనగా విని జనమేజయుడన్నా డు, “మహర్షి! కళ్యపుడు అలా శప్తుకు కావడానికి అతను ఏం పాపం చేళాడు? వై కుంఠాన్ని వదలి రమాపతి గోకులంలో ఎలా జన్మించాడు? అసలు ఎవని ఆజ్ఞానుసారంగా ఆయన అలా [పవర్తిస్తూం టాడు? మానుష దేహం ధరించి మానవ సహవజాలై న సుఖదుఃథాది ద్యంద్వాలకు లోనె విచారించడం ఏర కర్మ? అనళ్చరమైన సుఖాన్ని వదలి ఎందు నిమిత్తం శ్రీహరి ఈ గర్భవాస దుఃఖాన్ని తెచ్చిపెట్టుకుంటాడు!? .' మానవజీవితమంతా దుకఖభూయిష్ట మీకదా! గర్భదుఃఖం, జననదు?ఃఖం, సరేసరి. ఇక బాల్యావస్థలో ఆరిష్టాలూ, యౌవనంలో కొమజమైన వ్యధా, గార్హ్య స్థ్యంలో నానావిధాల్నైన కష్టాలూనూ. శ్రీమహావిష్ణువు మాటిమాటికి మానుష లోకంలో జన్మించి ఇంతలెసి దుఃఖాలు ఎలా అనుభవిస్తున్నాడో! . | రామావతారమె త్తి ఎన్నికష్టాలుపడ్డాడు? దారుణమైన వనవాసం అనుభ వించాడు. సీతావిరహంతో [కుంగిపోయాడు. సంగ్రామ శ్రేశానికి లోనయ్యాడు. అనంతరం కాంతా పరిత్యాగ దుఃఖంకూడా అనుభవించాడు. కృష్టావతారంలో కూడా ఎన్ని బాధలు?. చ కారాగారంతో జన్మింగాడు. గోకులంలో పెరిగాడు. ' ఆల "కాపరిగా చరిం చాడు. అతికష్టంమీద కంసహననం కావించాడు. 'మధురానగరం విడిచి ద్వార “'వతికి తరలిపోయాడు. నానా సంసార దుఃథాలూ అనుభవించాడు. - కావాలని ఈ దుఃఖాలను జ్ఞానవంతుడై నవాడు ఎవడు తెచ్చిపెట్టుకుంటాతు? మహాభాగా! ఈ సంశయ నివృ త్తిచేసి నాకు చి త్తశాంకి కల్పించు అని జనమేజయు డర్ధిం చగా సాత్యవలేయు డిలా చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు. - వనుదేవాదుల అవతారకారణం “రాజా! శ్రిహరి అవతారానికిగాని దేవతల అంళావతారాలకుగాని అనేక కారణాలున్నాయి. వసుదేవుని అవతారగాథనూ అతని భార్యలు దేవకీ రోహిణుల

158 ఫ్రీ దేవీ భాగపతీం ఒకప్పుడు కశ్యపుడు యజ్ఞార్ధం వరుణదేవుని గోవులను అపహరించాడు. వరుణుడు ఆయన్ను ఎంతో దీనంగా ఆర్థించినా ఆయన థేనువులను తితిగి ఇవ్వు లేదు. అపుడు గత్యంతరంలేక వరుణుడు [బహ్మదగ్గణకు వె? 1 వినయ విన్నముడై (ప్రాంజలించి “కమలనాభా! కళ క్థిపుడు నా ధేనువులను అపహరించాడు. నేను ఎంత ్రుతిమాలినా మజోన్మత్తుడై న ఆతడు వాటిని తిరిగి ఇవ్వడానికి నిరాకరించాడు. ఇంటిదగ్గణ లేగలు తల్జులకోసం అడలిపోతున్నాయి. నాకు పట్టరానికోపం వచ్చింది. అపుడు కళ శ్రపు నుద్దేశించి “నీవు మానుషలోకంలో గోపాలుడవై జన్మి హైవు. నీ థార్యలుకూడా అలాగే భూలోకంలో జన్మించి నానా దుఃభాలూ అనుభ విస్తారు. అందులో అదితీ కారావాసంతో ప! తశోకంతో (కుంగిపోతుంది. ఆమెకు పుట్టిన బిడ్డలు మరణిస్తారు" ఆని శపించాను." అయినా ఆతడు నా దధేనువృులను ఇవ్వలేదు. చూచావా? ఎంతటి ఘోరమో?. అనగా విరించి కశ్యపుని పిలిపించి యిలా అన్నాడు. -

'మహర్షీ! నీవు లోకపాలుని గోవులను అపహరించడమేమిటి? తిరిగి ఇవ్వక పోవడమేమిటి? ఇంతకన్న అన్యాయం ఇంకేముంది? నీవ్ప నర్వజ్ఞుడవు, న్యాయం తెలిసినవాడవు 'ఆయ్యుండిన్నీ పరవిత్తాపహరణానికి ఒజికట్టడేం ఆళ్ళ ర్యం. అహో! లోభం ఎంతటిపనై నా చేయిస్తుంది: నీయంకటివాడే లోభానిీ దాసుడై తే చెప్పేదేముంది? లోభాన్ని జయించిన మునులూ వై ఖాననలూ ధన్యులు, [ప్రపంచంలో లోభాన్ని మించిన బలవదై్వైరిని చూడదోము.”

అని విరించికూడా “నీవ నీభార్యలతో భూలోకంలో యరుకులమందు జన్మించి గోపాలనం చెయ్యి” అని కళ శ్రిపుని శపించి “అయితే. శ్రీహరి భూథార హరణార్థం నీ గర్భాన అవతరించి నిన్నుద్ధరిస్తో'డని అన్నాడు. ఈరీతిగా వరుణుని చెలా విరించిచేతాకూడా కశ్యపుడు ళ ప్తడయ్యాడు. అరికేకాక. “పుట్టిన వాష్ళ పట్టినట్టుగా నీ యేడుగురు పుత్తుంలూ మరణిస్తో రని శోక నంత ప్పయైన వికీ

తన సపత్ని అదితిని శపించింది"

అని వ్యాసుడు చెప్పగా జనమేజయుడు “మునీం[దా! దితి తన సపత్నియు ఇం్యదజననియునగు అదితిని అలా ఎందుకు శపింవింది? అన (పళ్నించగా సాత్యవతేయతన్నాడు, ॥

“రాజా! విను. దితి, అదిత చత్మపవాపతి కుమా రెలు, కళ శపర్షి వారిన అీనీ పరిణయమాడాడు. అదితియంచతనకి అతివీర్యవంకుడై న ఇం్యదుడు జనిం చాడు. దితికూడా ధర్మిష్టుడూ పీర్యవంతుడూ ఇందతుఖ్యడూ అవన కొడుకు తనకూ కలగాలని కశ్యపుని అర్థించింది. ం

కళ్యపుడు ఆలాగేనని ఆమెకు సుతజనకమైన పయో వత విధిని తెలిపె “నీవా [వతాన్ని నిష్టతో ఆచరిస్తే ఆ్మవతాంతమందు. నీకు శత్మరతుసముడ్తై న కొడుకు కలుసతాడని పెస్నాడు. న = (తాన్ని వఫవిహిరఆగా. ఆచుం

అయినీంపూడి గురునాథీరావీ కళా చింది. అనంతరం ఆమె గర్భం ధరించింది. (గమ[క్రమంగా అమెకు నిండు నెలలు వచ్చాయి. ఆమె శరీరం తెల్టవడి మిలమిలమెరిసీపోతూ ఎంతో మనోజ్ఞంగా వుంది. ఎ.

అదిచూచి ఆదితికి కన్నుకుట్టింది. ఆమెకు ఇందతుల్యుడై న కొడుకు పుడితే అతనిముందు తస కుమారుడు తేజోహీనుడౌతాడని చింతించిందా వంటనే ఇం[డుని పిలిచి అన్నది “నాయనా! దితి గర్భంలో నీకు శ్మతువు జనించబోతు న్నాడు. ఏదైనా వువాయాన్ని ఆలోచిచి ఆమె గర్భంలో మొలకగా వున్నప్పడే ఆతన్ని (తుంచివెయాలి. | (| |

అమెనుచూస్తే నా హృదయం దహించుకుపోతోంది. సపత్నీభావం నేను భరెంచలేకుండాపున్నాను. శ్యతువును పుపేక్షిస్తే అతడు రాజయక్మలాగా పెరిగి తుదకు (ప్రాణాంతక మౌతాడు. కనక అంకురంగా వున్నప్పుడే నిర్మూలించాలి: ఆమె గర్భం తోహళంకువులాగా నా హృదయంలో _ కలకవేస్తోంది. నీవు నా హితాన్ని కోరేనాడవైతే సామంచేతగాని దానంచేతగాని బలంచేతగాని నీవు ఆమె గర్భస్థ శఉళశువును వదించాలి.' ॥

అని అదితి చెప్పగా ఇందుడు ఎకాయెకినీ దితి దగ్గజకు వెళ్ళి ఆమె పాదాలకు నమస్కరించి విషగర్భితాలై న మధురో క్తులతో ఇలా అన్నాడు, “అమ్మా! నీవు (వతాచరణంలో త్నీణించిపోయాోవు. నేను నీకు సపర్యలు చెయా లని వచ్చాను. ఏం చెయ్యమంటావో చెప్పు. నీ పాదాలొత్తనా? గురుకు కూష వలన అక్షియగతి లభిస్తుందంటారు. నీవూ మా అమ్మా నాకు సమానులే అని ఆమెకు పాదసంవాహనం చెయ్యడం మొదలుపెట్టాడు.

(వతపరి[శాంతయెన దితి ఆ సంవాహన సౌఖ్యానికి మైమరచి న్మిద. పోయింది. అపుడు ఇందుడు యోగబలంచేత సూక్ష్మరూపం ధరించి ఆమె గర్భ వ్యజాశిహతుడై న శికువు నిడ్వడం మొదలుపెట్టాడు. అపుడు శస్త్రపాణి భీతుడై “ఏడ్వకు, ఏడ్వకు'మని నెమ్మదిగా అంటూ తిరిగి వాటిని సప్తధా ఖండించాడు. అలా అది మొత్తం నలభై తొమ్మిది తునియలయ్యాయి, |

_ అపుడు దితి మేల్కొని మాయ్లారూపంలో ఇందుడు తన గర్భాన్ని విచ్చి న్నంచేశాడని గహించింది. కోకచేగంతో కంపించిపోయింది. ఇదంతా తన సపత్నీకృతమని నిశ్చయించుకొని “ఓసీ! నా గర్భాన్ని భంగంచిన నీకొడుకు ఇందుడు రాజ్యహీనుడౌతాడు. రహస్యంగా నాకు గర్భపాతం కల్పించిన పాప చారిణివైన సీ పుత్తుులు పుట్టగానే మరణిసైరు. సుతశోకాతురవై నీవు "కారావాన జీవితం అనుభవిసావు. అన్యజన్మ లోకూడా నస్‌వు మృతాపత్యవవుతావు' అని అది తిని, ఇం్మదునీకూడా శపించింది.

ఈ శాపోక్తులు విని మారీచుడై న కళ్యపుడు బితిని అనునయిస్తూ ప్రణయ

ణి ట్రీ దేపీ భాగీవతీం

కదిటో ఇలా అన్నాడు, “కల్యాణీ! కోపించకు.. నీ కొడుకులు మరుత్తులనే పం! ల విధాన నడిస్తారీ ఇం్యదునికంధికూడా బలాధికులౌతారు. నీ విచ్చిన ఈ శాపఫలితాన్ని ఆమె ఇరవై యెనిమిదవ ద్వాపరంలో మానుషజన్మ దుథె అనుభపిస్తుంది.

-.. వరుణుడుకూడ్తా ఆమెను అలాగే శపించాడు. సీవున్నూ ఇప్పుడు కపిం చావు, మీ యిద్దజి శావాయూ అమోఘాలు. అని కాశ్యపుడు ఇళ్వాసించగా. దికి సంతుషాంతరంగట్తు ఇంకేమీ వ్మిపియం పల్కకుండా మౌనంగా వుండిహోయించి. ఆనంతరం కొల్మకమంలో అదీతిస్వాం తో దేవకిగా జని గ్రంచింది. రాజా! వింటివి కదా వారి శొపకొరణం[

_ అనగా. జనమేజయుడన్నా డు, “మహాత్షీ! నీవ చెప్పిన ఈ అఖ్యానాన్ని విని నేను విస్మితుడనయ్యాను. పాపభూయిచ్పమైన ఈ నంసారబంధంనుండే విముక్తి ఎలా లభిస్తుంది? 29తోక్య విభవ సంపన్నుడైన కాస్యపసుతుడు ఇందుడే అంతటి జుగుప్సాకరమైన కార్యానికి పాల్చడితే ఇక చెప్పేదేముంది?

సేవావ్యాజంతో పినతల్లి దగ్గరకుచేడి అమె గర ఫాలో (వవేంచి శనహననం చెయ్యడం దారుణంకొదా?

_. ధర్మాన్ని కాసింది రక్షించవలసిన ఇందుడే ఇలాంటి ఘోరమైన కర్మ చేస్తే ఇంకా ఎవడు చెయ్యకుండా. వుంటాడు! నా పితామవంలు పాండక్పలు దారుణ సం్యగామం. చేళారు. వాసుదేవునిచే [సేరితుల్లై భ్‌వ్మ [దోణాదురూ ధర్మాంళలో జనించిన యుథిస్థిరుడూ ఆ దురంతకర లో పాల్గొన్నారు. సంసార అస్తారమని యెజిగి యుండిన్నీ ధర్మతత రులయిన వారందజూ అలాటి నిందిక కార్యం ఎలా చేశారో! ఇక్ష ధర్మానికి ఆస్ట యెక్కడ? (_సమాణమేమిటి? ఈ ఆభఖ్యానం విని నీజంగో నా మనస్సు చలించింది.

ఆ ప్త వాక్యం (పమాణ మనుకుంటే అప్తుడెవ్వడో తెలియకుండా వుంది. పురువుడు విషయాసక్తుడ్డ రాగబద్ధుడౌతాడు. రాగం ద్వేషానికి దారితీస్తుంది. ద్వేషానికి తోనయిన వాడు స్వార్థసిద్ధి కొరకు అన్ఫతమాడడానికి వెనువీయడు. ౬ ఉొసంధుని వధింతడానికి సత్యస్వరూపుడయిన ్రేవిష్ణువే మాయా (గాహ్మణ రూపం ధరించాడే? ఇక అ _ప్రవాళ్యానిక్రి [వమాణమేముండి? అర్జనుడు కూడా రొజనూయాగంలో అలాగే చేశాడు! శమ వర్తితమైన ఆ యజ్ఞం ఎండుకు చేసినట్టు? పరలోక పదార్ధానిక యళస్సుక

దర్మానికి నాలుగు పాదాలు, మొదటిది సత్యం, రెండోది శౌచం. మూడోచి దయ. నాలుగోది దానం, అవి థేకుండా ధర్మం ఎలా నిలుస్తుంది? ఛర్మహేనంగొ చేసిన కర్మ నాంంత ఫలాన్ని ఎలా ఇస్తుంది? ధర్మనిష్టమైన. బుద్ది ఎక్కదా ఎసని భయంహూ నాకు గోచరం కాపతంబెకు,

అయినీంపూడీ గురునాథీరావీ 18] బలిచ్మకవ ర్తి నూజు యజ్ఞాలు చేశాడు. వేదాజ్ఞ పరిపాలకుడు, ధగ్మిస్టుడు, దాన$ీలుడు, సత్యవాది, జితే్యదియుడు;, అంతటి వానిని శ్రీమహావిష్ణువు వంచించి స్థాన్మభష్టుణ్రి చేశాడు. వీజిద్దరిలో వా స్తవానికి విజయం ఎవరిది? అధికు డెవ్వడు? బలిని వంచించిన ఛ్రీవిష్ణువా? లేక సత్యానికి కట్టుబడి ముల్లోకాలను దానం చేసిన బలిచ్మకవర్శియా? మహర్షీ! నీవు బుద్ధిశాలివి. ధర్మజ్ఞుడవు. నిజం చెప్పుల అనగా వ్యాసుడు, 'సూక్మ దృష్టితో విచారిస్తే విజయం బలి నృపేం్యదు నిదే, ఆతడే అధికుడు కాని (తివ్మికముడని 'పేరుగాంచి వంచనార్థం వామ నక్వాన్ని వహించిన ్రీవిష్టువుకాదు” అని ఇంకా ఇలా అన్నాడు. ' సత్యం ధర్మానికి మూలం, కాని దేహధారులకు అది సర్వాత్మనా దుస్సా ధ్యం. ,తిగుణాత్మికమైన మాయ బలవతి. మాయావళుడై న వాడెన్నడూ సత్యాన్ని ఆ్మశయించడు. నిస్సంగులూ, నిష్పత్మిగహులూ, నిశీహులూ అయిన మునులకూ వై థాననులకూ సత్యం సుసాధ్యంకాగలదు. అట్టివారు అక్క డక్క_డా ఆదర్శంగా నిలిచి వుంటారు. ఇతర జీవజాతం ఆంకా గుణ్యతయంతో కూడి వుండేదే. వేదాల్లోనూ' శాస్త్రాల్లోనూ కూడా ఏకవాక్యతలేదు. లోకంలో సగుణ వర్తనమే కాని నిర్గణ వర్తనం ఎక్కడా కనబడదు. విశుద్ధమైన ధర్మ మందు ఎవనికీ స్థిరమతి లేదు. ఇం్మదియాలు బలవతత్తరాలు. మాయా మోహితుడయిన వాని మనస్సు ఇందియాస క్రమై వుంటుంది. స్థావరజంగమాత్మకమైన ప్రాణికోటి మాయకు వళంగతమై ,కీడిస్తూ వుంటుంది. కార్యసాధనకు వువ్యమించేవాడు మొట్టమొద టగా సత్యానికి తిలాంజలి యిస్తాడు, ఇం్యదియార్థాలు ఎప్పుడు లభించవో అప్పుడు పురుషుడు వంచనకు పాల్పడతాడు.. ఇక అతనిలో కామ్మకోధాదులు (పబలమౌతాయి. వాటికి వళశంగతుడయినవానికి కృత్యాకృత్యాలు తెలియవు. విభవం వల్టి అహంకారమూ, అహంకారం వల్ల మోాహమూ మోహం వల్ల సంకల్పవికల్పాలూ, ఆశాతృష్టలూ, దై న్యదంభాలూ, ఈర్ష్యాసూయలూ సంభవిస్తాయి. ఆహంకారాఖి భూతుడయిన పురుషుడు చేసెడి యజ్ఞాలుకానీ, _దానాలుకానీ, తీరాలుకానీ, (వకాలూనీ నిరర్హకాలు. అహంఖథావ కృతమైన యేదిన్నీ కచిర్యూతంకాదు. ( తొలుదొ ల్లగా చవ్యశుద్ధి వుందాలి. ధర్మక్షార్యాలకు న్యాయా వమన (చ్రవ్యం [ప్రశ స్తం. అన్యాయార్జితమైన (దవ్యంతో చేసెడి కర్మ మేనయిగా విపరీత ఫలితాన్ని యిస్తుంది. నిర్మలమైన మనస్సుతో కర్మాచరణం చేసవానికి సమ్మ్యకృలితం లభిస్తుంది. మనోవికృతి గలవానికి ఈప్సిత అలం ఎప్పు (పా ప్రించదు. దేవీ-11

దేశకాల్యకియా [దవ్యశుద్ధి కలిగి విశుద్రమనన్కులయిన యుత్విక్కుల చేసే యజ్ఞాలు సంపూర్ణ ఫలాన్ని ఇస్తాయి. స్వవృర్ది, పరనాశమూ ధ్యేయంగా చేసే కర్మలు విరుద్ధ ఫలితాన్ని కలిగిస్తాయి. స్వార్ధపరునకు శథాశుభాలు తెలి యపు. (పారర్దాధినుడై పాపాచరణానికే. పూనేకుంలాడుకాని పుణ్యకర్మ చెయ్యడు.

(పాజాపత్యులయిన సురాసురులు స్వార్ద నిరతులవడంచెత పరస్పర వై రభావంతో చరిసాకు. సత్త్వరజ సమో గబసముచ్చూతులయిన దేపమానవ తిర్యగాదులకు పరస్పర వైరం నహజం౨. దేవతచే (దోహపరులూ తపోవిఘ్ను కరులూ ఆన్యాన్య వైర కలితులూ కాగా తిరకులో 'పలన ఒర జాతివ్తైరం వుండ దంలో ఆళ్చర్యమేముంది? కనక అహంకార నీముకూ.తమైన ఈ సంసారంలో రాగ జ్వేష విఠరహితుడు జన్మించడం ఆనంభవం.” ల

వ్యాసమహర్షి జనమేజయునకు ఇంక్షా ఇలా అన్నాడు, 'రాజేం్యచా! వెయ్యిమాటలెందకూ? ఈ (ప్రపంచంలో ధర్మాత్ముడయినవాడూ (దోహచింత లేనివాడూ ఎక్కడో నూటికీ కోటికి ఒకడుంహడ్సు. క ఎతయుగంలో. కూడా న్డ్‌ వరజంగమాత్మకమైన ఈ విశ్వం రాగ ద్వేషావృతమయ్య్మేవుండేది. ఇక కఠి దూషతమైన ఈ యుగాని ఎ వార్చి చెప్పేదేముంది?

దేవతలుకూడా ఈర్ష్యాపవులు, వంచకులు, [దోహా నిరతులుకాగా మాన వుల గుణించీ తిర్యక్కులను గుజించీ ఇక చెప్పడం దేనికి! (దోహం చేసిన వానికి (దోహం చేస్తే ఆ ఇద్దటూ సములే అవుతారు. అ్మదోహి (దోహంచేస్తే అంతకంటే దొష్ట్యం వుండదు. జపధ్యాన పరాయణులె శాంతులయిన తాపసు లకు తపో విఘ్నం కలిగించే ఇం్యదుణ్ఞిసమనాలి?

• సాధువులకు నత్యయుగమూ, ఆసాధువులకు కలియుగమూ, మధగ్రములకు (లేతా ద్వాపరయుగాలూ వ్యవస్థితాలు. సత్యేతర యుగాల్లో కూడా వాసనాబలం చెత కావచిత్కంగా ధర్మపరాయణులుండవచ్చు. శుద్ధమలిన భేడంచేత పూర్వ జన్మ వాసన చ్వివిధాలు. పూర్వువాసన మలినమైతే ధర్మంకూడా మలినమవు తుంది, సత్యం అడుగంటుతుంది, రాజా! దీనికి ఒక ఇతిహాసం పుంది. చెపుతాను విను,

నరనారాయణులు

(బ్రహ్మ మానస పుత్రుడైన ధర్ముడను విపుడు సత్యసంపన్నుడు, వేదధర్మరతుడు. అతడు దత్సుని కుమా రైలు పదిమందిని పరిణయమాడి గ్బహ

ధర్మాన్ని అవంందించాడు, ఆతనికి జారి, కృష్ణుడు, చరుడు, నారాయణుడు

అయినంపూడి గురునాథీరావు 168 అను నల్లురు కొడుకులు పుట్టారు. వారిలో హరీ, కృష్ణుడూ యోగాభ్యాసరతులు. నరుడూ నారాయణుడూ తాపసులు.

హిమవన్నగ సమీపంలో గంగాతీరాన బదరికాశమంలో తాపన్యశేస్టులైన నరనారాయణులిద్దరూ ఒక వెయ్యి సంవత్సరాలు గాయత్రిని ధ్యానిస్తూ దారుణ తపస్సుచెశారు.. వారి తపోగ్ని జ్వాలలకు జగ త్రంఠతా తపించిపోయింది. ఇం దుడు సంషుభితుడై ఇలా చింతించడం మొదలుపెట్టాడు. (|

ధర్మపుత్తుులయిన నరనారాయణులు దారుణమైన తపన్ఫు చేస్తున్నారు. ఇప్పుడు నేను ఏం చెయ్యాలి? ఐవారెకి తపస్పిన్సి కలిగితే వారు నా ఇర్యత పదవిని హరిసారు. వారికి తపోభం%0 ఎలా కలిగించడం? వారిని నా మాయా బలంచేత రామ్మకోధాడులకు వశంగతులను కావిస్తాను' అని భావించి ఐరావకాన్నెక్కీ శిఘగమయనంతో శీతశైలానికి వెళ్ళాడు. బదరికాశమంలో తపోదీ ప్రితో ఇద్దజు సూర్కుల్లాగా, ఇద్దరు అగ్నుల్లాగా, బహ్మవిష్ణువుల్దాగా ఛగధగలాడు కాన్న ఆ తాపసద్య్వయాన్ని చూచాడు.

చూచి సహసాక్షుడు వారినుద్దేశించి “మహాథాగులారా ! మీ తపస్సుకు నేను సంకుష్టుడనయ్యాను. ఏం వావాలో చెప్పండి. ఇవ్వరానిదయినా ఇవ్వడానికి కృతనిశ్చయుడనై వచ్చాను' అన్నాడు. రానీ ధ్యానస్థితులై న వారు కష్ళ విప్పి చూడనయినా చూడలేదు. శ్యకుడు 'పదే పదే హెచ్చరీంబాడు. కాని వాష్మ పలక

అపుడిం్యదుడు తన మాయాళ క్రితో తోడేళ్ళనూ, సింహాలనూ, వ్యామా లనూ సృష్టించి వారిని భయపెట్టాడు. ధారాపాతంగా వర్షాన్ని కురిపెంచాడు, "ఘోరమైన దావాగ్నిని సృష్టించాడు. కాని వారు అబుమ్మాతం. కూడా చలించ లేదు.

వివశుడై ఇం్యదుడు దేవలోకానికి తిరిగివెళ్ళి “ఆ తపోధనులు భయ లోభాలకు అణుమా[తమూ చలించతేదే! సనాతనియూ మహావిచ్యయూ ఈళ్వరి యూనగఏ పరాళక్తినీ ధ్యానించే వారిని ఎంతటి మాయావిదుడయిననూ. ఏమి చయగలడు? జగదందిక వాగ్బీజ కామబీజ మాయావేజ మం్య్యతాలను జపించ వారిని బాధించడానికి ఎవరికి శ క్రి వుంటుందిః' అనె చింతిస్తూ మాయా మోహి తుడ్లె ఆతడిండా ఏ విధంగానైనా (వత్మికియ చెయ్యాలని భావించి మన్మధ వసంతులను పిలీచి అన్నాడు.

“మనోభవా! నీవు రతీదేవితోనూ అప్పరలతోనూ గంధమాదానికి వెళ్ళాలి. అక్కడ బదరికా వనంలో పురాణ బుషిపుంగవులయిన నరనారా యఖణులు ఏకాంతంగా తపస్సు చేస్తున్నారు. నీవు వారిని సమీపించి వారికి మనో వైకల్యం కల్పించాలి. సే సుమబాణాలతో వారిని కామాధీనులుగా చెయ్యాలి, ఈ. సకం. విశ్వంలో దెవాసురులుగానీ మానవులుగానీ నీ సుమసాయకాలకు

164 థ్రీ దేవీ భాగవతం వశులుకాని వారెవ్వరున్నారు? హరిహరాడులే నీ బాణాహతికి విమోహితుతా తారే! ఇక సీకు వారొక అక్సా? సి సహాయార్థం వార్రీలను కూడా పంప్పతున్నాను. వాస్తవానికి రంభా తిలో త్తమలే వాలు ఎంతటి కార్యాన్నయినా సాధించగలరు. నివున్నూ ఒక్కుడవే చాలు వారి తపౌభంగం చెయ్యకానికీ. ఇక మీరభయులూ కఠి సే కానికీముం టుంది? ఇది రైవకార్యం. నీ వాంఫితాన్ని ఈడేరుస్తాను. నేను వారికి వరాలిస్తా నన్నాను. _పలోభ పెట్టాను. భయపెట్టాన్లే. కాని వారు చలించలేదు. నా (శమ వృధా అయింది. ఓ సాను హరిహర్మ బహ్మా దులను నడి స వాధిపా! సమన భీష్టాన్ని తిరు న గూ ఠి గాని, దివాకరుణ్ణిగూర్చిగానీ, లేక ఇంకెవవ యినా గూర్చిగానీ వారు తపను చేసునా సరే నేను స్త టాను. కానీ డేవీ ధ్యాన్స శస ఎ _ఎస్తున్నాసర నెను వారిని ఇ్థే వశపరచుకుం మాతం వధరంీ సెవారినీ కామరాజు మహాబీజాన్ని జపించేవారినీ బావాలు స్పృశించి * వారా మహాళ కక్రినే సమ్మాళయించివుంటి వారిని నా యినా న (| న్‌ శం లల ఇదు చ గ, లను వెంటవ్లీలక న యా స్తన అని పలికి మనోభవుడు వసంతాదు వెళ్ళాడు, జ్‌ ఉణూనులై న నరనారాయయి.ు తపోవనానికి బయలుదెశ పష ( ఆ నగతట (వాంతంళో అడుగుపెటగానే తరువులూ, లతలూ ఎంచాయి, తుమెదలు డుంక క ట్‌ ? '్రి ౧రన్బకాలు. చస్తున్నాయి. వుగా, గాల యండు కోకిలలు మధురంగా గానంచేన న కన + ంచెస్తున్నాయి. లతలు మహీరుహాలను ఆలింగనం చేస కున్న ట్లున్నాయి. (ప్రేయసీ పియు న లాలాలిలు ఆ షా ౯ (టయులు కామాతురులై. కేఫివిలాసాల్లోమునిగిలేలుళూ న్నారు. ౮ దవ్శిణానిలం నలువలంకులా స్ష ల లా నసుగంధా; రజి నషి మనస్కులయిన మునులనుకూడై ఇం దితి ఫర జెమ్ముతొంది. నిగ్భహత ధుతు సుమబాణాన్ని యెకు,_వెటి ర్‌ | లవర పెడుతున్నాయి. మన్మ రై గ్రాజట్ట రతయుతుడై బదరికా, శమంలో. | పవేశించాడు రంధాతిలో _త్రమాదులుకూడా మనోపహూరమయిన ఆ వన ఈ అడుగు ట్టి మధుర స్వనంతో పాడడం మొదలుపెటారు ౦౯ అడుగుపెట్టి మ ః అశ ఆక ర ఏ" రా వ్ర ిపసల్న మరురో బ్లీతాలూ, కోకిల కలకూజితాలూ, [భమర రుంకా స లూ ఆ | రదులు కళ్ళు తెరచి చూచారు. అకాల వసంతాగమనాన్నీ పువ్చిత వనరాజినీ చూచి చింతాపరులయిననరనారాయణులు '“అసమయంలో తో శశరాపాయముమిటి? ఈ వసంతోజ్బంభణంఏమిటి? సకల (పాణురూస్మరాతుర్నులె విహ్వలించిపోతూన్నట్లు గోచరిస్తున్నారు. దురాసదమయిన ఈ కాలధీర్మ విప ర్యాసం యెలా సంభవించింది” అని విస్మితుల య్యారు. అంతట నారాయణుడు నరుని పుద్ధశించి ఇలా అన్నా దుం

• “అన్నా! చూడు ఈ తరువులు ఎలా పుష్పించాయో! కోకిలాలాపాలూ,

అయినంపూడి గురునాథరావు 165 [భమర విరావాలూ వింటున్నావా? శశరమనెడి మదేభాన్నె వసంతమనెడి కేసరి మోదుగు పువ్వులనెడి కరకు గోళ్ళతో చీల్చిచెండాడి వచ్చినట్టు కనబడుతోంది. వసంతలక్ష్మి సర్వాంగ శోభతో ఎలా నయన పర్వంగా వుందో చూడు.

ఈ అకాల వసంకాగమం విస్మయజనకంగా లేదూ! ధ్యాన వినాశక మైన సురాంగనా గానం వింటున్నావా? దేచె్య్యడుడు మనకు తపోంతరాయం కల్పించ డానికి ఇలా చేసివుంటాడు, లేకపోతే కాని కాలంలో బుతురాజు ఇలా ఎందుకు మనః పీతికలిగిసాడు. భయంతో అసుర శ్మ్యతువగు_ ఇందుడు చేసిన పని ఇదంలా! అంతకువినా ఇంకోకారణం నాకు కనబడడంలేదు.' .

అని నారాయణుడంటూ వుండగా మన్మధుడు వారి కంటబడ్డాడు. వానిని చూడగానే నరనారాయణులు విన్మయావిష్టులయ్యారు. వాని వెంట మేనకాద్యప రలు పరహారువేల యాభైమంది వున్నాళు. ఆ కామ సైన్యాన్ని చూచి ఆ తాపసు లిద్దరూ మరింత ఆశ్చర్యపడ్డారు. _

" దివ్యాభరణభూషితలూ దివ్యమాల్యోపశోభితలూ అయిన ఆ దేవోంగనలు మునులకు నమస్కరించి వినయభరంతో నిలబడ్డారు. మధురస్వనంతో పాడడం మొదలుపెట్టారు. శవణసుభగమైన వారి మధురోగ్లీతానికి సంపీతుడయి.. నారా యజణుడు “అప్ఫరఃకాంతలారా! రండి. రండి. మీరు [శ్రమపడి స్వర్గం నుండి. వచ్చారు. మికు ఆతిథ్యం ఇసాము” అని పలికి వెంటనే సాభిమానంగా తన మన స్సులో అనుకున్నాడు. -

“మాకు తపోభంగంకలిగించడానికి ఇంద పేరితులై వీరిక్కజికివచ్చొరు. నా తపోబలంతో వీరికంటే అందగ త్తెలను సృజించి నేను వీరికి గర్వభంగం చేసాను” అని భావించి చేతితో తనతొడను చరిచాడు. ఆ తొడనుండి జగన్మోహ నాకారయైన యొక కాంత వుదృవించింది. నారాయణుని ఊరువునుండి జనించింది కనుక ఆమెకు ఊర్వశి అని శేరు వచ్చింది. ఆమెతోపాటుగా ఆమె పరిచర్యార్థం అంతటి లావణ్యవతులూ అయిన అతివలెందరో ఆవిర్భవించి కృతాంజలులై నవ్వుతూ ఆడుతూపాడుతూ "అ మునుల యెదుట నిలబడ్డారు, ఊర్వశీసొంతర్యం చూచిన దేవకాంతలు విభ్రాంతి చెందారు. వారి శరీరాలు పులకిలచాయి.

ఆ తాప సేం్యదులకు [పణమిల్లి వార ప్పడిలా అన్నారు. 'ముసీ*్యదులారా! మా మౌఢ్యాన్ని మన్నించాలి. మీ తపోమహిమనూ; మీ మనోన్మిగహాన్నీ మేం యెలా కొనియాడగలం+ మా కుటిలాపాంగవీక్ష్షణాలకు ఇదివరకు ఎంతరు తగ్గం కాలేదు? కాని మీరు చలించలేదంపే ఆశ్చర్యంగా వుంది. ॥

మీరు పరమేశ్వరాంశసంభూతులు, శమదమాది గుణసంపన్నులు, మేం వా_స్రవంగా ఇందుని పనుపున మీ తపస్సును భంగించడానికే వచ్చాం. అఆఎనా ఏ పురాకృతసుకృతయోగంచేతనో మాకు అజ్ఞాతంగా మీ దివృవర్శనఠి లభిం ఛింది. మేం చేసన అపరాధానికి మమ్మల్ని శపించవలసినదే! కాని షీ వమా

136 ్రీ దేవీ భాగవతం గుణం (ప్రశంశనీయం. అదీకాక మీవంటి మహానుభావులు తుచ్చ సుథాలకు ఆం చరు. ఇపనిమి త్తం వ్యర్థంగా తపోవ్యయం చెయ్యరు. అనగా జితేర్యదియులయిన ధర్మసుతులుపసన్నులయ్యారు. నారాయణు డంతట ఆ. దేవకామినుల నుద్దేశించి ఇలా అన్నాడు “కాంతలారా! మీ వాంఛితం ఏమిటో చెప్పండి ఇస్తాను. సౌందర్యరాశిమైన ఈ ఊర్వశిని మీ వెంటతీసికొని వెళ్ళి దేవేర్యదునకు మా కాన్సగొ సమర్పించండి, దేవతలందవకూ శుభం కలుగు గాక! యథేచ్చగా మీరు మీ స్వర్లోకానికి తిరిగి వెళ్ళండి." " అనగా ఆ దేవసామాన్యలందరు చేతులుమోడ్చి ఇలా అన్నారు, “మహో భాగా! మేం ఎక్కడికి పోతాం? అదృష్టయోగంచేత మాకు మీ పాదాంబుజ సేవనం లభించింది. మా మనోభీప్పితాన్ని చెపుతాం. వినండి. మేమందరమూ మీకు భార్యలుగా ఇక్కడే వుండి మీకు సకలోపచర్యలూ చేస్తూ వుంటాం. నూకు పతి దేవులై మీరు మమ్మల్ని భోగవారాశిలో తేల్చండి. మా వాంఛితం తీర్చండి. కామాతురలె న కాంతలకు ఆశాభంగలి కలిగించడం ఘోర హింసనం కాగలదు. భాగ్యవళం చేత మేం స్వర్గం నుండి ఇక్కడకు వచ్చాం, మా [(ప్రణభూన్ని కాధన కండి. మమ్మల్ని త్యజించడం న్యాయం కాదు." అనగా వీని నారాయణుడు “అస్సరలారా! జితేం[దియుడనై నేను యిచ్చట ఏక్మాగతతో వేయేండ్ల్డు తపన్సు చెశాను. ఆ తపస్సును నేను ఎలా భంగించగలను? మతిమంతుడే నవాడు ఇలాంటి [గౌమ్య ధర్మాన్ని ఎలా ఆశిస్తాడు?" అన్నాడు, - అపుడా అప్సరసలు “మహామునీ! శద్దాదులైదింబిలో స్పర్శ సుఖం మహోత్కృష్టమయినతి. అంతకంటే అనంద రసమూలమయిన కీరో సుఖం ఏదీ లేదు. ఈ గంధమాదనంలో మాతో కూడి సుఖించండి. స్వర్గం ఈ గంధ మాదనం, కంటే అధికమయినదేమికాడు, ఈసురాంగన.ందరతో రమిస్తూహాయిగా వుండండి.” అని ఆర్థించిన దేవాంగనల మధురోక్తులు విని ధర్మప్వుతుడు తన మనో వీథిలో ఇలా చితర్కించడం మొదలుపెట్టాడు. “"నేనిప్పుడేం చెయ్యాలి? అహం కృతితో లనిపోని దుఖాన్ని తెచ్చి పెట్టుకున్నానే! ధర్మ వినాకానికి మొదటి కొారణణ అహంకాఠం. నా తపస్సును భంగించడానికి వచ్చారని తెలిసి వుండిన్నీ నెను న్మిగహంతో మౌనంగా వుండక వీ9తో మాట్టాతడానికి ఎండుకుష్మకమిం చాలి? విరికి అతిథి సపర్యలు ఎందుకుచెయ్యాలి? అంతటితో పూరుకోకుండా అహంకృృతితో ధర్మవ్యయం చేసి ఊర్వశీ [ప్రముఖ వనితాజనాన్ని సృష్టించడం దేనికి? కాసూ ర్లలబిన ఈ (పమదలు ఇప్పుడు నా వెంటపడ్డారు. ఊర్హనాభి (సాలెపుకుగు) లాగా నేను న్‌ర్మించిన వలలో నేనే చిక్కుకువోయాను. వీరి నెలాగమునా వదిలించుకోవాలి, శాంతంగా

అలునంపూడి గురునాథరావు శ్ర? వుంటే (పయోజనువేడు. (క్రోధం వహించి. ఏకిని జెదిరిస్తాను. భగ్నమశోరథ,ె మ్ళైపోతాకు. ఈ - ॥ ం

అని భావించి. మళ్ళీ తస మనస్సులో ఇలా 'వితర్వించడం మొదలు పెట్టాడు, “సంగాప కారకమైన [కోధు. ద్వితీయ శ్మతువు, మొదపేచి అహం కారం దాని ఫలికాన్ని చవిమాచానుకదా! కామంకంచి లోభంకంటె. (కోభం దారుజమైనది. [కోధావిష్టుడు [పాణఘాతుకమైన హింసా చరణానికి వనుకీయకు. అదేకాదు, రాపిడివలన చెట్టునందుదృవించిన అగ్ని ఆ చెట్టునే ధ్రహింఎవేయనట్లు దేహోత్పన్నమైన (కో ధం ఆ దేహాన్నె దహించివేస్తుంది." న

అని చింతాకులుడై న నారాయబణునిజూచి- నరుతు, “అన్నా! కోపం తగదు; కాంతం వహించి అహంకారాన్ని నిర్మూలించు. పూర్వం అహంకారానికిలోనై మనం తపస్సును పాడుచేసుకున్నాం. వేయేండ్లు (పహ్లాదునితో దామణ సళగా మం చేశాం. కనక [కోధం త్యజించి కాంతం-వహించు అనగా ధర్మనందనుడు కాంతించాడు.”" ॥ (

అపుడు జనమేజయుడన్నాడు, “మహర్షీ! నరనారాయణులు శాలతులు; మహర్షులు. (పహ్లాదుడు మహాభక్తుడు పరమళాంతుడు, అతనితో నరనారోయా - అకు సమాగమం ఎలా కలిగింది? ధర్మాళ్ములూ మవిజ్ఞానురూ. ఆబున వారికి సం్యగామం ఎలా తటస్థించింది? వారికే పరస్పరవైరం సంభవిస్తే ఇక తాపస ధర్మం కేవల [శమాపాదకమేకదా! “.._ సత్యయగంలోకూజా. అంతటి మహానుభావులే (కోధాహంకోరాలకు లోనైతే ఇక జపమేమిటి? తపమేమిటి? అహంకారాంకురం. లేకుండా (కోధమూ పుండదు. మౌత్సర్యమూ వుండదు. అన్ని అనర్థాలకూ అహంయారమే మూలం, అహంకారంనుండియే కామ కోధాదులు సముత్చన్నమౌతాయి.

సూర్యోదయంతో తమస్సు విచ్చిపోవునట్లు అహంకారంతో అనేక సంవ త్సరాలపాటు చేసిన దారుణ తపస్సు ఇట్లే భంగమైపోతుంఖీ. ఆహంకారం మందు పృణ్యం నిలవతు. పరమళాంతులూ ధర్మజ్ఞులూ అయిన నరనారాయణులూ (ప్రహ్హాదుడూ సంగరానికి సన్నద్ధులయ్యారంటే. ఇక ళముమెక్కడ! సుకృత చెక గ్రాత్‌?

నత్త్వగుణ సంపన్నులైన అంతటివారికే అహంకారం దుర్ణయంకాగా నావంటివారి సంగతేమిటి? ముల్టోకాల్లో అహంకారదూరుడ్తై న వాడెవ్యడూ లము. ఉండదోడుకూడాను. లోహళ్ళంఖలాబడద్ధునకైనా ము క్రివుంటుందికాని లం కారావృతం అహంకార భూయిష్టమూ మోహసంవృతమూ ఆయిన సంసారం (బహ్మజ్జానానికి తావెక్కడ? ఎతటి మహానుఖావులనైనా కొమ్మకి కా సలు విడిచి'పెట్టవను మీమాంసకుల మతమే సమ్మతమైనదిగా తోస్తోంది. కొలంభో మూమూలువార్సి గతి యేమిటి?

168 ఫ్రీ డేవీ భాగవతం అనిన జనమేజయునకు సాత్యవతేయుడిలా అన్నాడు, “భారతా! కారణానికి భిన్నంగా కార్యం ఎలా. వుంటుంది? స్వర్ణ విరచికాలైన కటకకుండలాల్లో సువర్హగుణమేక దావుండేది? పటం (వస్త్రం) తంతువళం.. తంతువిరహిత్తంగా పటం వుండదు. ఆలాగే అహంకారోదృవమైన (బహ్మాండంలో ఆహంకారంకాక్ష -ఇంక్షే ముంటుంది? మాయాగుణ నిర్మితమైన ఈ జగళ్తు 'ఏ రూపంపొౌందినా గుణ ఘయంగానే వుంటుంది. ఆందుకు విజారపడడం ఎందుకు? ల |. హరిహర బహ్మలుకూడా అహంకారమోహితులైై అగాధమైన ఈ సంస్తా రంలో పర్శిభమిస్తూ వుంటారు. మహాజ్ఞానులై న వశిష్ట నారదాది మహామునులు కూడా. ఈ భవార్ణంలో మునిగితేలుతూనే వుంటారు. ఈ ముల్టోకాల్లో దేహధారి బడదు. అహంకారజన్యాలై న కామ కోధాదులు మానవుని ఎప్పుడూ పట్టి పల్డా రస్తూ వుంటాయి కాని విడిచి పెట్టవు. వెదళాస్త్ర పురాణాలు ఆధ్యయనంచేసినా తీర్ధాలుసేవించినా జవతపాలు చేసినా. అహంకారయోగంచేత మానవుడు విషయాస క్తుడై చరించేకర్మ కేవల దంభతికాని మజేమీక్షాదు, కృత్శతేతా ద్వాపఠయుగాల్లోకూడా కామమోహ *.మదా న్విళుడై న వానికి పూర్వాపరవిదారంలేడు.. అపుడుకూడా ధర్మచ్యుతి వుండేది. ఇక ఈ కలిలో చెప్పేదేముంది? ఎక్కుడచూచినా స్పర్దా, (దోహం, లోభ (కోధాలూ గోచరిస్తూవుంటాయి ఈ సంసారంతీరేఅంత, దానిక్తి ఖేదంచెంది (పయోజనం ఏముంది? | కోధమాత ఎర్యాలను జయించినవారు ఎక్కడో ఆరుదుగా వుంటారు. అని వ్యాసుడు వచింపగా జనమేయుడు అన్నాడు “'మునీరదా! మద మోహ వివర్జితులూ జితే్యదియలూ సదాచార సంపన్నులూ అయిన మహాను భావులే వాస్రవంగా ధన్యులు పుణ్యాత్ములు. ఈ ముల్లోకాలు వారిముందు మోక రిల్లవలసినదే, నా తండి తపస్వికంఠంలో మృతసర్చాన్ని వేసి మహాదురంతానికి ఒడికట్టాడు. ఆదినా స్మృతిపథంలో మెదిలితే నా హృదయం జలదరిస్తుంది: ఆతనికి ఇతపూర్వం ఏం జరిగిందో ఇకములదేం జరగనున్నదో నేనెజబుగను. - మం మూఢాత్ముడు మభువ్పును ఆస్వాదించాలని ఉవ్విళ్టూరుతాడుగాని అలా చేసే రాబోయే పతనాన్ని వూహించడు. -నిందితకర్మచేస్తాడ్సు.” కాని నరక యాత నను తలపోయతు. అశినరే. ధర్మవిమడై న (పహ్హాదునకూ తపోధనులై న నర నారాయణులకూ దారుణ సం్యగామం జరెగిందన్నారే! అది ఎలా సంభవించింది? వారి పరస్నర వై రకారణమేమిటి? విత్తార్థమా? దారార్థమా? మునిసన త్తములైన ధర్మప్యుతులు సారస్వతతీర్థంలో. బదరికాాశమంలో కదా తపస్సుచేస్తూ వుండేది? [పవ్హాదుడు అనలు పోతాళంనుండి అక్కడకు ఎందుకు వచ్చాడు? ఏషణారహితులై న వారు యుద్ధం ఎలా చేశారు? ఈ విషయా లన్నీ సమ్మగంగా వినాలని నేను కుతూ హలపడుతున్నాను.'

అయినంపూడి గురునాథరావు 169 అని పారిక్షితుడు సత్యవతీసూనుడై న వ్యాసుని (పళ్నించాడు. తర్మడి చేసిన దురంతానికి జనమేజయుడు వా స్తవ౭గా ఎంతో నిర్వేదం చెందాడు. వ్యివ శాపంచేత హర్మ్యోపరిభాగాన స్నానదాన వివర్షితుడై సర్పదష్షుడి. ఆతడు మర ణించాడనే వా ర్తవిని జనమేజయుడు [కుంగిపోయాడు. . విపావమానదురితంతో యమలోకానికి వెళ్చిన తం, డిని సముద్గరించడం లి తె ( ఫ్‌ ఎలాగా అని ఆతని వేదన. పున్నామనరకంనుండి పితరులను రక్షించేవాడేకదా. పుత్తుడంటే, కనక ఎలాగైనా తం్మడికి సద్దతులు కల్పించాలనే కుతూహలంతో పుణ్యకథ్మాళవణ తత్పరుడై న జనమేజయుడు నరనారాయణుల కథను వినిపించ మని అర్థించగా వ్యాసుడు ఇలా చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు,

_. _పారణ్యకళిపుడు నృసింహునిచే నిహతుడైన తర్వాత అతని కుమారుడు. (ప్రహ్లాదుడు రాజయ్యాడు. అతడు రాజ్యాన్ని శాసిస్తూవుండగా "రాజులు (శ్‌ద్దా న్వితులై యజ్ఞయాగాలుచేస్తూ. వుండేవారు. విప్రులు తపోనిరతులై * తీర్థాలు సేవిస్తూ వుండేవారు. వైశ్వులూ శూ, దులూ నంసంవుతులను చేసుకుంటూ వుండే పడ ని ( వగనాలక్తు

కొంతకాలానికి నృసింహుని _ఆజ్ఞానుసారంగా (పహ్లాదుడు. పాతాళానికి అధిపతి అయ్యాడు. అక్ర గాదేవంటూ [పజారంజక ౦గా రాజ్యపాలనం చేస్తూ న్నాడు,

ఇలా వుండగా భృగుమహర్షి కొడుకు చ శ్రవనుడు ఒకనాడు నర్మదా నదిలో స్నానం చెయ్యడానికి వ్యాహృతీశ్వర తీర్థానికి . వెళ్ళాడు, నదీజలంలో దిగీదిగగానె భయంకరమైన విషసర్పమొకటి - ఆ తపస్విని పట్టుకొని పాతాళానికి ఈడ్చుకొనిపోయింది. చ్యవనుడు భయవిహల్యుడై శ్రీహరిని న్మరిం చాడు. వెంటనే ఆ సర్పం నిర్విషం అయిపోయింది. తపోధనుడై న వ్మిపుడు (కుద్ధుడై ళపిస్తాడేమో అని శంకించి ఆ భుజంగం అతన్ని విడిచిపెట్టింది.-

ఇ _నాగకన్యలు సకలోపచర్యయూచేస్తూ సేవిస్తూ వుండగా ఆ ముని ఉరరగ' లోకంలోనే వుండిపోయాడు. ధర్మవత్సలుడైన దైైత్యపతి [పపహ్టుడు డొకనాడా మునీందునిచూచి యథోచితంగా పూజివిచాడు. అనంతరం, “తాప సేందా! పాతాళా నికి రావడంలో మీ ఆంతర్యమేమిటి? దై త్యవిద్వేషి దేవే్య్యదుని పనుపున వచ్చారా? లేక మీరే మా రాజ్యం చూడాలనే కుతూహలంతో వచ్చారా? నిజం చెప్పండి”

“ థై త్యే్య్యదా! ఇం్యదుడేమిటి? దూతకార్యానికి నన్ను ఇక్కడకు పంపడ

రై త్యం! (1 గ మేమిటి? నేను భృగుపుుతుడను. చ్యవనుడనువాడను. ఒకనాడు .నర్మదానదికి స్నా నార్హం వెళ్ళాను. నదేతోయాల్లో 'మున్మిడగానే ఒక మవోనర్భం నన్ను పట్టు

స ఫ ఇ ణ గ్రా జ్‌ (| కొని ఈ ఉరగలోకానికి తీసుకుని వచ్చింది. భయకంపిళుడనై నే శ్రీహరిని స్మరిం

భం థీ దేవీ భాగవతం చాను.. వెంటనే ఆది నిర్విషమై నన్ను విడిచిపెట్టింది. నా ఆతృష్టవళంచేత విమ భకులేన మీ దర్శనం లభించింది. ననున్నూ విష్ణుభ క్తుడనే"

“అనిన చ్యవనునకు |పహ్ణడుడు, “మహాభాగా! ముల్లోకాల్లో మీకు తలియశీ దేదీలేదు. స్వర్గ్షమ ర్య పాతాళలోకాల్లో ఏయే తీర్థాలున్నాయో విపరించి చెప్పండి" ఆనగా- /

' చ్యవనుడు' దైత్యపతికి ఇలా చెప్పాడు. ' 'రాజేందా! (త్రికరణవద్ధిగల పుణ్యాత్ములకు అడుగడుగునా అన్నీ తీర్థాలే. మలినచిత్తులకు స్వర్గం కూడా కీకట దేశంలాంటిదే. మనను షాపవివర్జితమయి పరిపద్ధంగా వుంటే అన్నీ పవ్మితంగానే వుంటాయి. "

గంగాతీరాన ఎన్నో నగరాలూ, (గౌమాలూ, గొల్హపల్లెలూ, శబరా వాసాలూ వున్నాయి. అక్కడ అందడూ (బహ్మోపమమయిన గంగాజలాన్ని _ (క్రాగుకారు. మ్యుప్పొద్దులా స్నానాలు చేస్తారు. కొనీ వారిలో ఒక గ్రాడూ పరిశుద్దా త్ముడుండడు. ఇక్‌ ఆ తీర్థ ఫలం ఏముంటుంది? ల స కనుక రాజా! మనశ్శాచం పరమాదసరం. తీర్థవాసి అయ్యుండిన్నిపాపం చేస్టే వానికి నిష్కృతి అంటూ వుండడు. ఇం్మదుని వాపణం (ఐరావతం) నదీ: తోయాల్లో స్వేచ్భగా (ీడిస్తుంది. కాని ఏం [పయోజనం? అకాగే మూఢుడుపుణ్య తీర్థాలో కోటిసార్దు మున్కలిడినా పరిపద్ధుడు కాడు. మున్ముందు మనష్మద్ధి వుండాలి. మనశ్ళుద్ధి వలన (దవ్యషుర్ధీ దాని వలన ఆచారశుద్ధీ లభిస్తుంది. ఆచార వద్ధివలన తీర్థం (పసిద్ధికెక్కుతుంది. శౌచహినంగా ఏది చేసీనా వ్యర్థమే, “సం. సయునా అడుగుతున్నావు కనుక చెపుతావిను.. నైమిళం చకతీర్ధం సష్కరం ఇవి భూమండలంలో ముఖ్యతీర్థాలు, అసంభ్యాకమయిన_ అన్న తీర్చా లున్నూ వున్నాయి. అవన్నీ. పవ్మితమయినవే[” చ్యవనుని మభధూక్తులువిని పహ్ల్హా తుడు నైమికం వెళ్ళి పీతాంబరధావయైన పుండరికాతృు9 దర్శనం చేసుకోవాలను కున్నాడు. పాతాళం నుండి సపరివారంగా బయలుదేరి నై మిశారణ్యానికి వచ్చాథు అచ్చటి తీర్థాలో స్నానం చేశాడు. వరమపివనమైన సరస్వతీనదిని దర్శించి ఆ నదీజలాల్లో కృతావహుడయ్యాడు. ' తీరవిధులు యథోఃకంగా. నిర్వ ర్తించ్లి దగ్గరలోనున్న ఒకో మ్య రిచెట్టునీడలో విశోమిద్దామని వెళ్ళాడు. ఆశ్చర్యకరంగా అతనికి అక్కడ శిలా ధౌతాలూ మహాతీక్షామూ అయిన రకరకాల బాణాలుకనబడ్డవి. పుణ్యతీర్థమయిన ఈ యుషార్మశమంలో ఈ దాణాలు ఎవ్వరివో? అని చింతిస్తూ వుండగా కృష్ణాజినాలు, జటలూధరించి ధ్యానస్టులె యన్న ధర్మసుతులు కనబడ్డారు. వారి యెదుట ధనువులూ, కార్డం, పినాకం, అక్షయ ళూణీరాలు వున్నాయి. = తపోమగ్నులై యున్న నరనారాయణులను చూచి దైత్యరాజు [కోధ ర_క్రేక్షణుడయి అన్నాడు, “ఏమిటీ దంభం? ఒకవైపు తపళ్ళరణమా! " మరో

అయినంపూడి గురునాథరావు 171 వై పు ధనుర్ధారణమా? (ప్రపంచంలో ఇంతటి వింత ఎక్కడా చూడలేదే! తపళ్ళ రణమూ. చాపధారణమూ పరస్పర విరుద్ధాలు. ఏమీటీవిడంబనం! ధర్మాచరణమే, మీకు తగినది." - | అనగా నరుడు అవహేళనా పూర్వకంగా ఇలా" అన్నాడు. “రొజా! సీ కెందుకు వచ్చిన వ్యథ? మేం ఎలా తపస్సుచేస్తే నీకెందుకు? (బాహ్మంకొనూ ఇ్య్మాతంలోనూ మేం సమర్థులం. [బహ తేజం దురారాధ్యం- విమోహితుడవయిన సీకుఅదితెలియదు, శుభాన్ని ఆకక్షింటీవాడు వ్మిపచర్య చెయ్యరాదు- -కోనుక' నీ దారిన నీవు వెళ్ళక మాతో యెందుకు వచ్చిన వాదం?” అనగా విని (ప్రహ్ఞారదముడతనితో “మీరు మందబుద్ధురూ; మృషా(పియులూ: గర్వమోహితులూలాగా వున్నారు. ధర్మాన్ని పరిరక్షించడానికి "కంకణం కట్టు కున్న దైత్యపతిని నేనుండగా ఈ పవి్యత తీర్ధంలో అధర్మాచరణం జరగడానికి వీలులదు, యుద్ధంలో మీ భక్తి యేపాటిటో చూస్తాను! అన్నాడు... __ [పహ్హాదుడలా అనేసరికి నరుడు “అలాగా! అయితే నాతో "యద్ధానికి రౌ* తణంలోనీతల [(వయ్యలు చేస్తాను అని సాాగహంగా ఆనా+డు, నరుని వీరా లాపం విని దై త్యేం్య చుడు కుపితుడై ధనువు తిసుకుని నారిని సారించి టంకారం చేళాడు. నరుడున్నూ వెంటనే. తూణీరం నుండి శిలాసితాలయిన త్మీవేబాణాలుు స్మరునలాగి చాపానికి సంధించి ఆకర్పాంతంలాగి (పపహ్లాదునిపై వదిలాడు, చైత్యరాజు [కోధాన్వితుడయి బంగారు మొనలుగలవాడిబాణాలతో వాటిని ఛేదించాడు. అదిచూచి నరుడు నిప్పులు [కక్కుతూ శితళరాలను సృజించి మీ [పహ్లాదునిపె పయోగించాడు, [ప్రహ్లాదుడు వాటినికూవాతుత్తునియలు చేసి నపసి. వక్షం మీద కొట్టాడు. నరుడు వెంటనే అయిదు. బాణాలు (గహించి 'దైత్యపతి బాహుదేశాన్ని కొట్టాడు. - = ॥ అలా ఒకరినిమించి ఒకరు పరస్పర జయేచ్చతో చేస్తున్న సంకులసమరం చూడడానికి విమాన గతులై వచ్చిన ఇందాది దేవతలు దివ్యసుమాలు వర్షించారు. అనంతరం దైత్యపతి స్వర్ణపుంభాలుగల నిశిత బాణాలను నారాయణునీమీదహడా కురిపించాడు. నారాయణుడు వఐాటినన్నింటిని ఇట్టే ఖండించాడు. ' __ గగనస్థితులయిన దేవదానవులు స౫థాంకులై. జయధ్వానాలు చెయ్యడం మొదలు పెట్టారు. ఉభయుల శరవర్షం ఆకాశాన్ని (కమ్మివేయగా' పట్టపగలు కూడా తమో[కాంతమయింది. ఆదృష్టపూర 3కమయిన ఆ దారుణ సంగామం చూచి దేవగంధర్వాదులు విస్మితులయ్యారు. లా “తారకునితో కుమారస్వామి, వృతాసురునితో దేవే్య్యదుడూ, మధు త్రై టభులతో శ్రీహరి చేసిన భీకర సంగామంలాగా వుంది ఇది" అని నారదుడు విస్మయావిష్టుడై పర్వతునితో అన్నాడు. అలా అహోర్మాతాలు ఘోరాతి ఘోరంగా యుద్ధం. జరుగుతోంది. నారో

॥ ఫ్రీ దేవీ భాగవతం యణుడు ద్రైత్యుని చాపాన్ని ఒకబాణంతో భండిందగా వైత్యనాఠడు మరో ళరాసనాన్ని వీసుకొని బాణం సంధించి 1పయోగించాడు. నారాయణుడు. దాన్ని కూడా ధిన్నీం చేశాడు. ఇలా దానపరాజు చేపట్టిన (పతీధనుపునూ. తాపసుడు' తునియలు తుశియలు చేయగా అతడు పరిఘను తీసుకుని అతని భుజసుధ్యంలో కొట్టాడు, | నారాయణుడు ఆ పరిఘనుకూడా నిచ్చిన్నం చేయగా రాక్ష సేందుడు ఆచలసన్నిభంగా నిలబడి దృఢమయిన ఒక ఇనుపగదను పైకి విసిరాడు, భయం కరంగా తన మీదికి వచ్చిపడుతున్న ఆ గదను ముసీర్మదుడు ఒకే ఒకదాణంతో 'పాలగా ఏడుముక్కలు చేశాడు,

ఈ రీతిగా వారికి వేయి డివ్యసంవత్సరాలు చుర్ధర సర్మగామం జరిగింది. అందరూ విస్మయా[కాంతులయ్యారు. అపుడు శంజచ[కగదాధరుడయిన రమా కాంతుడు పత్యవృంకాగా [పవ్ద్హాదుడు బద్దాంజలియై “దేవదేవా! జగనా+థా! భక

నేను వేయిదివవత పసులతోన ానుకాని వీరస్‌ వత్సలా! / ఎరాలు ఈకాపసులతోసం[గామంచేశాను. కాని వీరిని జయింపలేకపోయాను. విరు విజితులు కాకపోవడానికి కారణమేమి'టని (పశ్నిం చాడు,

మ ఆలా (పళ్నించిన [పపహ్లాదునకు భ్రీహరి “దై త్యేరదా! వీరు సిద్ధులు. మహా తపస్సంపన్నులు. నా అంశలో జన్మించిన నరనారాయణులు. వీరు జీతులు కాలేదంటే అందులో క్త

0 ఆశ్చర్యం ఏముంది? ఈ మహర్జులతో విరోధం నీకు తగదు. ఇకనీవు వితలానికి వెళ్ళి నాయందు భ క్ర తత్పరుడవై యుండు" అని అంతర్జి తుడుకాగా _దైత్యరాజు సపరివారంగా నాగలోక్రినిక్ర వెళ్ళిపోయాడు. నరనారా యణులు తిరిగి తపశ్చథ్యకు వుష్మకమించారు.'

అని వ్యాసుడు వచింపగా జనమేజయుడు 'మునీం; దా! వె షవాంళ నంభూ తు అహం

లూ, తపోధనులూ అయిన నరనారాయణులకు అంత అహంకారం ఏమిటి? తపస్సు విడిచిపెట్టి వేయి దివ్య సంవత్సరాలు ఘోర యుద్దం ఎలా. చేశారు? విర క్తులయినవారికి యద్ధం చెయ్యాలనే తలంపు ఎందుకు క లిగిందో? వ్యామోహం వల్లనా? సుఖ భోగనిమి తమా? లేక స్వర్గంకోసమా

• = తపస్సుతో కృశీభూతదేహులయిన వారు. వేయేండ్డు సం్మగొమ. క్షేకాన్ని

భరించి మరింత పీడితులవకానికి హేతువేమిటి? నిష్కారణంగా ఎవ్వడూ యుద్ధం చెయ్యడు. యయాతి యజ్ఞక ర్త దానధర్మాభిరతుడు. అయినా ఆహంకారజన్య

అ అద మైన పాపఫలితం చేత అతడు ఇం్మదుడదలించే సరికి స్వర్గచ్యుతుడై నేలమీద పడ్డాడు. అహంకారం లేకుండా ఏ యుద్ధమూ జరగదు. మునీం[దా! అట్టియుద్ధం వల్చ ఫలితమేముంటుంది?”

అనగా వ్యాసముని యిలా (పత్యుత్తరం ఇచ్చాడు. “రాజేందా! విను. కారణం వినా కార్యం వుండదు. దానం, తపం, యజనం ఇవి సాత్త్విక రాజ

తయినంపూడి గురునాధరాచ్చీ ఓలి సికాలు, కలహం తామసికం. ఎంతటి స్వల్బకార్యమయినా అహంకార రహితంగా వుండదు. శుభాశుభాదిద్వంద్వాలు అహంకారజన్యాలే, ఆహంకారంకంటె జగత్తులో బంధహేతువు మరేదీలేదు. _

ఈ విశ్వం అహంకారకృతం. ది అహంకార విరహితంగా ఎలా వుం టుంది! హరిహర (బహ్మలే అహంకారయుతులుకాగా మునులనగా ఏప్తాటి? అహం కారాపృతమైన ఈ చరాచర విశ్వం నె రంతర జననమరణాలతో చకనేమిలాగా (భమిస్తూ వుంటుంది.

విధిచోదితుడై ్రీ చుహావిష్ణువ అసంఖ్యాక మైన అవతారాలెతాడు. వైవ స్వత మన్వంతరంలో భృగుశాపంచేత ఎన్నో అవతారాలు తాల్చాడు" అనగా జనమేజయుడు విస్మితుడై, “'వ్యాసమునీం[దా! సాఇిత్తూ భగవంతుడయిన శ్ర విష్ణువు భృగుమహర్షిచేత శ పుడు కావడమేమిటి? ఆయన ఆ మనికి వం వ్మ్‌పియం చేశాడో! ఆ వుదంతం సవి న్తరంగా తెలిపి నాకు సందేహ నివృత్తి చెయ్యండి" అని అడిగాడు.

అప్పడు సాత్యవతేయుడిలా అన్నాడు; “రాజా! భృగశాపానికి కారణం చెపుతాను విను. హిరణ్యకశిపుని మరణాస్‌ంతరం (ప్రహ్హాదుడు రాజయ్యాడుకదా! ఆతడున్నూ సురలపై ద్వేషభావం వహించి వారితో నూజేండ్లు యద్ధంకీసి పరా జీతు డవడంతో నిర్వేదంచెంది తన ప్యౌతుడై న బలికి పట్టంకట్టి తాను తపస్సు చేయడానికి గంధమాదన పర్వతానికి వెళ్ళాడు.

బలిచ కవ ర్రికూడా దేవదానవుల పూర 3వై రాన్ని అనున శ్రరించి అసంఖ్యాక మైన దానవసేన వెంటబెట్టుకొని దేవే్యడునిపై యుద్ధానికి వెళ్ళాడు. కాని ఇర్మిదుడు శ్రీహరి సహాయంతో దానవులను ఓడచగా వారు దై త్యాచార్యుడై న పకునిశరణుజొచ్చి'మహాభాగా! మం్యతవిదుడవై న నీవు మాకు సహాయపడక పోతే మాకు నిలవసీడ వుండదని మొజ పెట్టారు. ఆపుడు శ్ముకాచార్యులు, “స్వీయ తేజంతోనూ, మంతౌషధులతోనూ మిమ్మల్ని రవ్నిస్తాను. మీకు వై ర్యోత్సావిలు కల్పిసాను, నిశ్చింతగా పుండండి' ఆని వారిక అభయమిచ్చాడు.

దేవతలు చారులద్వారా ఈ విషయం తెలుసుకున్నారు. ఆలన్యంచే స్తే మైత్యులను జయించడం కష్టసాధ్యమౌతుందనుకున్నారు. వెంటనే స్వబఠాలను సమీకరించ్చోక్రాన్స ఆకస్మికంగాపోయి దానవుల పెబడ్డోరు. దానవులెందజో నిహతు అయ్యారు, మిగిలినవారు కఠావికలై పారిపోయి. అసురాచార్యుని దగ్గరకు వెళ్ళారు. దేవతలు వారిని వెంటాడారు.. కాని మర్మతవిదుడైన ఇకునిచూచి భయపడి తిరిగి వెళ్ళిపోయావు. _

దేవతలు అలా తింగి వెళ్ళిపోయాక జశ్మకాచార్యులు హతశేషులైన దొనవృల నుద్జె)ంచి యూరీతిగా అన్నాడు. “దానవులారా! (బహ్మచెప్పగా నేను విన్న విషయం

| థ్రీ దేవీ భాగవతీం రూపం దాల్చి హరణావముసి వధించాడు. నారసింహావతాలం ధరించి హిరణ్యక? పుని సంహరించాడు. ఇలాగా కృతోత్సాహుడై ఎందథినై నా హతమారుస్తాడు. కనక తొందరపడరాడు. జాగ తగా వుండాలి. ఈః స్థితిలో నా మం్యతబలంకూడా పనిచేయదు. ఎప్పటికైనా నా ఆండ దండలతో మిరే జయిస్తారు. కొంతకాలం ఓపిక పట్టండి. నేను ఇప్పుడు చుంతా రం దహాదేవుని దగ్గణకు వెళుతున్నాను." _ *__ జ్యకుడిలా అనేసరికి దైత్యులు ఆతనికి పాంజలించి, ప్రభూ! పరాజతుల మైన మేం భూమిమీద అంతకాలం ఎలావ్తండగలం? మాలో బలవంకులందచటూ యుద్ధరంగంలో నేలకొరిగారు. ఇక దుర్చలులం మిగిలాం, నుమ్మల్ని అమర గణం (బతకనిస్తుందా?” అని దీనంగా అనేసరికి రాన గురువు, “సరే! అయితే ఒకపని చెయ్యండి. నేను ళంకరునివద్దనుండి మంతవిద్య [గహించి వచ్చేదాకా మీరు శమాన్వితులై తపస్సులేస్తూ వుండండి. దేశ కాల బలా లను దృష్టియందుంచుకొని సమయోచితంగా సామదానాదులు వృపయోగంచడం రాజనీతి, మీరు బలాధికులయ్యేదాకా శ్మ్యతువులను 'సేవిసూ వండండి. సామపూర్వ కంగా వారిని ఎలాగైనా వంచించి. నేను తిరిగి వచ్చేదాకా మీ నివాసాల్లో మీరు అ్యపమత్తులై యుండండి. నేను మహేశ్వరునివద్దనుంటి మంతవిద్య (గహించి వస్తాను. అపుడు మం్మతళ క్రిని పురస్కరించుకొని ఆదిళ్యులతో యుద్ధం - చేద్దాం అని పలికి భృగుపుత్తుుడై న శ్ముకాచార్యులు మం, తవిద్యోపార్టనకోసం నిర్గమించాడు. అనంతరం దానవులు (ప్రహ్లాదుని సురసన్నిధికి పంపారు. పళ్ల చుడు సత్యవాది. ఆతనంటే దేవతలకు పూజ్యభావం వుంది. అసురసహిలుడై (పప్దాదుడు సురగణందగ్గరకు వెళ్ళి 'అమరేర్యద్రులారా! ఇక మేం మీతో విరో ధించం. ఆస్త్రసన్యాసంచేసి జటావల్క_లాలు ధరించి తపనస్సుచేసుకుంటూ కాలం గడపడానికి నిశ్చయించుకున్నారి అని సవినయంగా ఆన్నాడు. [పహ్హాదునిమాటయందు విశ్వాసం వుంచి దేవతలు సంతృప్తులై. నిశ్చింతగా వున్నారు. రాక్షసులు కపటతపం ఆచరిస్తూ కళ్యపుని ఆ్మశమంలో వుండి శుకుని రాకకోసం ఎదురుచూస్తున్నారు. కావ్యుడు కైలాసానికి వె గ్‌ మహేళ్యరునకు సవినయంగా (పాంజలించి; “పభూ! నేను కార్యార్థినై వచ్చాను. దేవతలను నిర్జించే నిమిత్తం బృహస్పతికి తిలియని మం్యతవిద్యలు మీరు నాకు ఆను గహించాలి” అని అర్థించాడు. శుకుని వచనం విని మహేశ్వరుడు తన మనస్సులో ఇలా వితర్కించు కున్నాడు. “ఇపుడు నేను ఏం చెయ్యాలి? ఇతడు దేవతలకు (దోహం చెయ్యాలనే తలంపుతో నావలన మంత విద్యలు (గహించడానికి వచ్చాడు. నేనితనిక మం్యతోపదేశళం చేసానా! దైత్య విజయం తథ్యం. కనక దేవతలను ఎలాగే గా రక్షించాలి” అని వితక్కంచి “చార్నా! నీవు జామహెనంచేస్తూ తల్మకిందుగో

అయినంపూడి గరునాథరావు 115 వేయి సంవత్సరాలు నియమంతో తపస్సుచేస్తే నీకు మం్యతల్తాథం కలుగుతుం' దని చుష్కరమైన ఒక (వతాన్ని విధించాడు. ..

శుక్రుడు “అలాగే నని అథోముఖుడై ధూమపానంచెస్తూ శంకరుడు విధించిన దారుణ్మవతాన్ని ఆచరించడం మొదలు పెట్టాడు. అసురాచాన్యుడు 'వ్రతె నిరతుడై వున్నాడనీ, డానవుల తపళ్చర్య కేవలం దంభమనీ దేవతలు తెలుసు కున్నారు. ఇంకా వుపేక్షస్తే (ప్రమాదం తప్పదనుకున్నారు. ళస్తస్తాాలు తీసు కొని తిరిగి సం్యగామానికి ఉద్యుక్తులయ్యారు.

అలా రణాయత్తులై వచ్చిన దేవతలనుచూచి భయకర్మెతులై దానవులన్నారు, '“అసురులారా! మేం అస్త్రసన్యాసం చేశామయ్యే. మీకున్నూ మాకు అభయ (పదా నం చేశారయ్యె. మజి ఈ మఘోరమీమిటి? అస్తాలువిడిచి ఖీకితో శరణాగతులై న వారిని వధించడళల న్యాయమాళ

అని దానవులు దీనానులై అనేసరికి అమళులు, "అలాగా! మీరు కపట బుద్ధితో శుక్రుని మం్మతవిద్యకోసం పంపలేదా! మీ తపళ్చర్య "కేవలం దంభం కాదా! కనుక యుద్ధం తప్పదు. మీరుకూడా శస్త్రస్త్రాలు తీసుకొని రణానికి ఆయ_క్రంకండి" అని హెచ్చరించారు. _. __దేవతల మాటలు విని దానవులు అడలిపోయి శ్యుకాచార్యుని తల్లి దగ్గరకు పారిపోయి ఆమె పాదాలపై [వాలి శరణువేడారు. భయా,కాంతుల్తె న వారిని చూచి “దానవేర్యదులారా! భయపడకండి. నా సాన్నిధ్యంలో వుండికూడ మీరు

._ సంత స్తలవడం తగదు అని వారికి ఆమె అభయ ప్రదానం చేసింది. -

ఆమె అవ అనేసరికి ధై ర్యంతెచ్చుకొని దానవులు ఆమె ఆ్మశచుంలోనే నిర్భయంగా వున్నారు. బలగర్వితులై న దేవతలు దానవులవెంటపడి వధించడానికి వచ్చారు. శృకునితల్లి వారిస్తున్నా వినక వారు దానవులమీదపడి వధించడానికి వుద్యు క్రులయ్యారు. అపుజామె కంపించిపోయింది. తనతపోబలంతో న్మిదను సృజించి పంపగా ఆ దేవతలందణు నిదావపల్తె పడిపోయారు. ఇంగదుడదిచూచి భయకంపితుకయ్యాడు. | | అప్పడు విష్ణు పేరితుడ్రై అతడు విష్ణువు శరీరంలో (ప్రవేశించి నిర్భయంగా అన్నాడు. కాని శ్ముకజనని ఆ[గహంతో ముందుకువచ్చి, 'ఇం్యదుడా! నా తపో

ఆమె అలా అనేసరికి ఆమె యోగళ క్రిచే అశ క్తులై విష్ణువూ ఇం దుతూ నిళ్ళేష్తులయ్ల్యారు. వారి దై న్యంచూవె దేవతలు కంపించిపోయి. హాహాకారాలు చెయ్యడం మొదలుపెట్టారు. అపుడు ఇం్యడుడు భ్రీహరినిచూచి. “దేవా! మీమాట విని మజింత పమాదంలోపడ్డాను. ఇక మీరు వుపేశస్తే లాభంలేదు. తపో దర్చంతో ఈ డుష్టాత్మురాలు మనల్ని దహించివేయకముందే ఈమెను సంహరిం చండి" అని ససం్యభమంగా వేడాడు.

176 థ్రీ దేవీ భాగవతీం వెంటనే ఫ్రోహరి చఢాన్ని స్మరించాడు. స్మరణమ్మాతంచేతనే లది (శ్రీహరి సాన్నిధ్యానికి వచ్చింది. దాన్ని చెదాల్చి శ్రీహరి వెంటనే ఆమె. శిరస్సును ఛదిం చాడు, అమరులు మహానందం చెందారు. కాని పత్నీ మరణవా ర్తవిని భృగువు తమను ఎలాగో శపిస్తాడని ఇందుడూ విష్ణువూ కంపించిపోయారు. శుకుడు=జయంతి

ఈ ఘోర వార్త విని భృగువు ఆ(గహోద్మగుడై తటాలున అక్కడకు వచ్చి శ్రీహరితో అన్నాడు 'మధుసూదనా! ఎంతటి అకృత్యానికి పాల్పద్దావూ? వ్నిపకాంతను వధించాలని ఊహించడం కూడా క్షమింపరాని విషయంకాగా నీవు సాఖుత్తూ ఆ మోర కార్యం చెయ్యనే చేశావు. నీవు సత్యసంపన్నూ డవనీ, [బహ్మ రజోగుణాన్వితుడనీ, ఈశ్వరుడు తామసోపేతుడనీ అంటారు.

కాని నీవు తామసం వహించి అతి నిందితమైన ఈ పని ఎలా చేశావా? ఏ పాపమూ ఎలుగని అవధ్యయెన స్త్రీని ఎలా వధించావు? నేను నీ మూలాన విధురుజ్జయ్యాను. నీవు సత్ర్వసంపన్నుడవని అనే మునులు మూర్తులు. నీవు పరమఠామసుడవని నాకు (పత్యక్షంగా చోధపడ్డది. |

ఉచొ[యడు నిన్ను (పేరేపించుగాక! నేను అతన్ని శపించను. నిన్నే శపినాను. నా శాప ఫలితంగా నీవు మృత్యులోకంలో నోనా యోనుల్లో అవత రించి గర్భభవ దుఃఖాన్ని అనుభవిస్తావు" అని శపించి భృగువు తన భార్య ఖండిత శిరస్సును అమె కాయానికి సంయోజించి ఇలా అన్నాడు,

“దేవీ! నేను నిన్నిప్పుడు పునర్జీవితనుగా చేస్తాను చూడు. నేను ధర్మజ్జుడ నియితే సత్యవాదినయిలే “ఈ దేవతలందటూ ఇప్పుడు నా తేజో బలాన్ని చూస్తారి అ౦ చేతిలో శీతల జలాన్ని [గహించి (ప్రోషంచగా ఆ దేవి పునర్జీవి తయై మందహానం చేస్తూ న్మిదనుండి మేల్కొన్నట్టు లేచి కూర్చుంది.

అందణూ సాధువాదాలుచేసి భృగు మహార్షిని సన్ను తించారు. ఇం్యదాదులు విస్మయావిష్టులయ్యారు. కాని మంత విదుడయిన శకీడు తపళ్చర్యానంతరం వచ్చి ఈ దురంత వార్త విని ఏం చేస్తాడో ఆని ఇందుడు కంపించిపోయాడు.

తన కూతురు జయంతిని పిలిచి ఇలా అన్నాడు; “కుమారీ! శ్యకుడు తపస్సు చేస్తున్నాడు. నీవడనిక్రి మనః్యపియమైన వృపచావాలుచేసి నా నిమి_క్రం ఆతన్ని వశం చేసుకోవాలి. నా భయం కొలగించాలి. త్వరగా అతని ఆ్మళమానికి వెళ్ళి నా అభీప్సితం నెరవేర్చు.”

అని ఇందుడనేసరికి ఆ జవ్వని అసురాచార్యుని తపోవనానికి మ్ళెంది. ధూమపానం చేస్తూన్న అతన్ని చూసింది. అరటాకు వీవనతో విసిరింది. [తాగ డానికి శీతల సుగంధజలాన్ని తెచ్చిపెట్టింది. ఆయనకూ సూర్యునకూ మధ్య నిలబడి తన బీర బఇరగును ఆతప్మతంగా అమర్శెంది.

1" ఆయినీంపూడీ గురునాథరావు ॥ షప లన ఎవి త ,విపలకు ఆయన రినడానెకి పరిపక్వ సంలు ఎది అబ్బింది. నెత్యవిధలకు ళో ఇ! జ య. ల లలని ం ణ్నా గ న్‌ ై న్‌ు నే నే జాగ ర. - తల్‌ రాకులతో వౌన్చును రచించింది. కాన మున శాప వయంేర ఆమె వకారఎనవ స్‌ న్‌ వచల ం ర టలం న య. మయిన హావభావాదికం ఏమి చవేసేషూదు, (పయవాషణాలరో. ఆయన్ను సుతిస్తూ వుండేది. ఎతాత్ముదయిన సప) .వప్కురి యెలా వందో లలిస్‌ కొనేంద్ర ౮ ల టీల స ॥ ఈ ఆ య ర క! కొనేందుకు ఇం్మడుదు అప్పుదప్టుచూ చాసలనఏ పంప్పమూ పృ్పంచేవాదు, (కోధ వికారాలు తేకుండా (ఎహ్మా చరాగా హెవెసూ ష్య్యచ తనూజ చ జున్‌ (| న అ ాం ్గ్‌ తానీ ల క్ల క్ష జర ంతి అనెక సంవత్సరాలు చానవాచాష్యనము షష్ట సపర్యలు చేసింది. [దత యల = గ / ల నీ మ న్‌ు అయ్యేసరెకి శంకరుడు (పతృకమై “వానవాచార్యా! నివు సర్వధూతా లను జయిస్తావు. నిన్నెవ్వరూ వధించతకుి అన చెప్పి అంకర్తి రుద య్యాదు. ఎ శ యు న. ల్‌ మ కకం శకస గ ప పకుడపుడు జయంతిని చూచి ని వెవ్వరీదానప్‌ నికే. కావాలి? చె రజ కల సపర్యలక్షు నేన్స సృ, 3 న వ న స ॥ ర్‌ంలి నను న్య ఎతుబ్దయ్యాను. ఏం కావాలో ఆడుగు. హను అన్నాదు. శుక్ర జచ మం శ ల య “మద రని మెఘవ ఖిబచం ఎస్‌ జయంచి వంవోసం చేసూ అన్నవి, ఆక్టా గ్నాం గ గు కర్న ఇన ము శ ర్చ మావా న్‌ు ఇం్యదుసి రుహూ్తైము జయంరిని. నా అన్న జయుతుషు, యో నాయన నను మ్వక్ష ప్‌వ్రప పసం లు ల ల క్ష కౌమించాను ర. వ ( జుం బ్య్బారింగ యర్టంచాదు, నెసు యట్మల్న కాం గడపవ్‌్‌ పురస్బరంగా ఫత్మబద్దంగా విట న కై వై వేదాలలో అం న్న చే న యై సీ శ వ అుతాసు. నాక్రే నం శో న్‌ మ్‌ సీవృ య లి నా ర్క అర్మిండి అనగా వం చె త” ఏరువ్పు *“కళా వ్‌! సథ. ఎ సవోనరాల. కాలం ఎపంకి. కనబడం ప్రవ న కనబదం య ఈక యఖిచ్భగ్గా అనస్సుభవిర్వి అనా, పా రమిిిపముంనా నార ఇష్పధోగాలు న అనంతరం శక లాం = విధివిహిత్రంగా ఆపై (మ్రుచు ఆఎ్యైన్సు ఎంట-టుక్రున నె=ావానా నక వళ్యాడ్తు, యు వైప్ప సరన. ల ర న ఛి జో గాలన్సుభ్రవిన వు ౦ ాంది మాయా యోగంచే అవృషుడె ఆమీతో యా నాాడు, న య బ్రమ చ పూ నాం “ అ కాచారుందు నిఠించ్ల శాంకళణ సార్తి చెళాడ్షన్సి విని“ సంత గ ల్‌ో _గక్విమ్నంగా శాంతం [వతం వారు కాని ఆయన కల. చొనపులందటూ ఆయన ఆ, మ్రాన్సిక ఇ ఆం ఆయన కనబడకపోపడంచేత న మ లిరెగి వెళ్ళార్తు వారు హతాపర్పై స్వహేనాలకు || శకుడ్సు జయంత్రతో శల ఎ . బహ త ముగు లై యున్నాపనె పైల్లిస్పెక్హ్యా టు సలపని పిలిచి 'ఆచారా! ఉత్తమ తగ. బన్‌సెకొసి ఇం వుడు గ ప అ పులిపు క్యా హం నటన ఉత్త. టాం అయుతుం న ఇదే టం * శ తా అపంంచుమై. సోగ ్సాత్రో మునిగి కార్యం ఉచేసు వళాగంునా. పీకు దానవంత్త న శమీ “ర టేర్చాలి అన వం. వం “మ రు ఫం. [పతొభ పెటి నుల 1 పం ఆలె (షంర అమపజకా టై శ్‌ న గం చగ్గరక్ష్ర వెళ్ళాడు పు ఎుువాచి అప్యనె మూవం వరించి ర, " | రా షె దానవు య ఆళి ల శ సతా వబలాయస్ను చూచ్చి శ్యకాచార్యుచే అనుకొని ఇట స ప్రారాలు చెశారు. మాయా ఇ కుడ గో వృాతాంజలులై. యఫోచిళ దేపీ-19 ఎ 5 న్వ్యాగతం పలిక్షి

178 థ్రీ దేవీ భాగపతీం “మీ [శ్రేయస్సు కోసం ఈశ్వగడన్ముగహించెన మంత విద్యను మీకు బోధించ డానిక్‌ వచ్చాను అన్నాడు. జచార్యుని (ప్రియభాషణం. విని దానవులు ్యపహృ న యంగా వునా,రు.

ప్పి నిర్త్య వ్యాసుతు స్ట్ప్‌గా జనమేజయుడు ఆయష్న మీ ఇలా అడిగాడు, “'ఘునీం్యదా! పంచనతో సురాచార్యుడు దైత్య పురొాహితుడయిన వార్గవుని రూపం ధకఠించి ఆసంతరం ఏం చేకాడు? బృహస్పతి సురగురువు. విద్యానిధి. మహానుభావడయిన ఆంగిఠసుని ప్కుతుడు. ఆంతటివాడు వంచనకు పాబ్బడడ మేమిటి? సత్యం ధర్మానికి మూలమని అన్ని శాస్త్రాలు చెపుతాయి. సత్యంవల్హ ఫరమాత్మ సాఇుత్కారం కూడా అభిస్తుందంటారు.

ఆలాంటప్పుడు వాచస్పతి అంతటివాడు అన్ఫతానికి ఒడిగట్టడమేమిటి? ఆయనే అలా చేస్తే సామాన్య గృహమేథి యెవడయిషా సత్యాన్ని పాటిస్తాడా? ఎందుకిలా లోభానికి పాల్పడడం? అపార థఛసరాసులున్నా వలసిన దానికంటే అధికం ఎవ్వడూ తినడు. అట్టి స్థితిలో అందుకోసం నిస్సంగులయిన మునులు కూడా మిథ్యా [పవర్తకులు కాబేడమేం న్యాయం? శిష్టుబయినవాతే నిందితకర్మకు పాల్పడితే ఇక ఆపులెవరు? ఆపులే లేకపోతే ఇక శబ్ద [(పమాణం నశించక ఏమవుతుంది? న త్త్వగుణ సంజనితులయిన దేవతల గుఠువు బృహస్పతే నొచాత్తూ మిఖ్యావాది అయితే. రజ _సమోచ్భూతులమిన వారిలో సత్యవాడదులెవ రుంట్రారు? ముల్లోకాలూ మిథ్యాభూతాలయితే ఇక (పాణికోటి గతేమిటి? ధర్మం యేంకావాలి? హరీందాదులే 'వంచకులయినపుడు మానవులు కపట వ ర్తనులు కావడంలో ఆళ్చర్యమముంది?

దేవతలూ మునులూ అందఖూ అరిషట్కాలనికి వశంగతులే. ఆందరూ మాయా కుశలురే. వశిష్ట వాసుదేవాది మహర్షులు సేతమూ పాప నిరతులయి నప్పుడు ధర్మానికి నిలవనీడ యెక్కడ? ఇంచుడు, చం్మదుదు, అగ్ని, విరంచి- పీరు సకేసరి పరదారాభిలంపటలు.. ఇలు అందరూ లోభాభిభూతులయినప్పుడు ఇక ఎవరి మాటను మన్నించాలి?

॥ అని జనమేజయుడు నిర్వేదంతో (వశ్నించే సరికి వ్యాసుడన్నాడు “కాజా! విను. హరిహరులేమిటి? (బహ్మేందాదులెమీటి? డేహధారి ఆయిన [పతీ వ్య కికీ ఈ వికారాలన్నీ ప్పండేవే. వీరందరూ రాగాభిమానాలు కలవారే. రాగ

కాని ఆరనీవేదయినా సంకటానస్థ పా ప్రించినపుడు ఆ ధూ _ర్హత్యం బయటపడుతుంది. పరులకు వృపదేశం చెయ్యడంలో ఆంతా శిష్ణుత్రాగానే గోచ రిస్తాప. కాని న్వకార్యం వచ్చేసరికి కామ్మకోధాడులకు వశీభూతురౌరారు. (ప్రపంచస్థితి ఎన్వహ ఇలాగే పుంటుందిం

అయినంపూడి గురునాథరావ్వ కేగార్టి

శ్రుహరి ఒక్కొక్కప్పుడు లక్ష్మీదేవితో కేశీవిలాసాల్లో మునిగి తేలుళూ వుంటాడు. ఒక్కొక్కప్పుడు దానవులతో దారుణ సంగామం చేస్తాడు. ఒకప్పుడు జయిస్తాడు. మరొకప్పుడు పకాజితుడాతాడు. ఒకప్పుడు శేషళయ్య పై శయనిస్తాడు. ఒకప్పుడు యోగనిదావకుడ్తై ఎప్పుడో మేళ్కొంహిడు. ఈ తీతిగా సుఖదుఃఖాలు అనుభవిస్తూనే వుంటాడు,

శంకరుడూ (బహ్మేర్యదాదులూ మునులూ నిర్హీతమయిన జీవితకాల మంతా అదే రీతిగా విచరిస్తూ వుంటారు. ఆయువు తీరగా అందరూ నశించి తీరవలసిందే. అపుడు హరిహరేం్య దాడులు తిరిగి జన్మిస్తారు, కనక దేహీనె కామాది భావాలు అంటిపెట్టుకునే వుంచాయి. అంచేత దేనికీ విస్మయపడనవసరం లేదు. ఈః [ప్రపంచమే కామ్మకోధాది సంకలితం. సంసారఖితుడు దార పఠ్మిగహ ణానికే ఇష్టపడడు. కామ్ముకోధాడులు నిర్జించిన వారు అరిచి. సర్వనంగ విముక్తు డయినవాడు అవిశంకితంగా [పవ_ర్రిసాడు.

గుణబంధం వల్ట నే చందుడు బృహసనృతి భార్యను దగ్గరకు ర్రీశాడు. బృహస్పతి తమ్ముని థార్యతో రమంవాడు. ఈ విఛంగా సంసార చ్యకంలో అందరూ రాగలోవాదులకు వశంగతులే. గార్హ వ్‌ ధర్మం అఆవలబింని "మానవుడు ము క్తుడెలా అవుకాడు? కనుక సంసాకాన్ని త్యవించి నచ్చిదానంద స్వరాపిణి యైన మహేశ్వరిని ఆరాధించాలి.

మాయాబద్ధ్హుడే మానవుడు ఉన్మత్తుడులాగా మదిరామత్తుడులాగా సంచ రిస్తూ వుంటాడు. మతిమంతుడయిన వాడు జగవంబను యకిఎవి గునాలను అణచి వై చి ముక్తిని సాధిస్తాడు. అంతకంటే అన్యమార్గంచేదు.. చేవి కరుణాసాగర. ఆమెను ఉపాసిస్తేచాలు. ఎవడ్తై నా అమెఅను[గవోనికి ప్యాతుడొతాడు. జీవన్ము క్తు డౌతాడు. దుర్ద భమయిన మానుషజన్మయె త్తి కూడా జగజ్జననిని సేవించనివాడు నిచ్చెన పై మెట్టుజాకా ఎక్కి అక్కడ నుండి [కిందకుపడిన వాని రితి కాగలడు, కనుక సర్వమూ పరిత్యజించి భువనేళ్యరిని సివించాలి.'

అని వ్యాసుడు చెప్పగా జనమేజయుడు, 'మాయా శ్యక్రరూపం ధరించిన బృహాస్పతి ఏం చేశాడో? శుకుడు ఎప్పుడు వచ్చాడో? విశాలని కుతూహలంగా పుంచన్నాడు. అంతట వ్యాసుడిలా చెప్పడం మొదలు పెట్టాము.

“| పచ్చనంగా చ్యకాకృతిదాల్ని వచ్చిన గీష్పతిని చూచి తమ గురువే అను థావనతో దైత్యులు ఆయన్ను మంత నిమిత్తం శరణు చ్చారు. ఇంతలో చ్మ్యతుడు జయంతికి ఇచ్చిన మాట[| పకారం పదేండ్హుగడిచివో యాయి. అపుచాయన తన మనోవీధిలో ఇలా తలపోశాడు. .

“దానవులు నా రాకకోనం ఎదురు చూస్తూ వుంటారు. నేను వెళ్ళి భయా తుశులయిన వారికి ధైర్యం చెప్పాలి. దేవతలవలన వాలికి అపాయం కలగకుండా చూడాలి” అని భావించి జయంతిని చూచి “కళ్యాచే! నీతో నేను చెప్పినట్టుగా

ల అ్రీ జేవీ భాగవతం పదిసంవత్సరాల గడువు తీరిపోయింది. నేనిక డ్రై త్యుల దగ్గరకు. వెళుతున్నాను.

&రిగి ' తొందరలోనే నిన్ను కలుసుకుంటాను," ॥ ॥ శ అనగా జయంతి అభ్యంతరం చెప్పకుండా “అలాగే వెళ్ళరంది మీ వలన ధర్మలోపం కలగరాడుి అన్నది. శ వెంటనే శ కాచార్యుడు ద్తైత్యుల దగ్గవకువెళ్ళాడు. వశ్శేసరిక్కిపచ్చన్న శ్యుకుడైన వాచస్పతి వారికి యజ్ఞ నివాపరమయున తైన ధర్మాన్ని చోధిస్తు న్నాడు. ఆహింసయె పరమధర్మమని, అఆతతాయులుకూడా హంతవ్యులు కాదని, వేదాల్లో చెప్పెన పపుహింసనం, జిహ్వచాపల్యంకో భోగరతులబిన ద్విజులు కల్పించినచసి, వుపదేశిస్తున్నాడు. " అతను దానవులను వంచించడానికి తనరూపంళలో వచ్చిన బృహస్పతి అని వెంటనే (గహిందాడు. “అయ్యో! దానవులు అతని మాయావాగురలో పడి పోయారో” అని ఇలా చింతించాడు. “శీ! లోధంఎం3 నాచేస్తుంది.పాప, పేరితుడై గురువంతటివాడే ఆన్నతానికి ఒడికటాడే! నమన సభై టి ఘూ. నృతౌగుం ఓ మాచ నమస్త నురగణానికి. ఆచా ర్యుడ ('

ధర్మళ్లాస్త్ర 1పవ ర్తకుడూ అయిన ఆతడే పాషండుడ్రయితే ఇ౨రేముంది!

"అని చెంకించి రై త్యాచార్ముడు నప్వుతూ ఇకా అన్నాడు. “దై త్యులారా! నా రూపంతో వచ్చి దేవగురువు మిమ్మల్ని వంచించాడు. నేన వ్యకుణ్ధి. ఇతిడు దాంభికుడు, ఈ బృహస్పతిషూట వినకండి. ఇతని త్యజించి నామాటవినండి"

అనేసరికి దై త్యులు తెల్బదోయారు. ఇద్దరిని త్రేపారచూచోరు. సం్మభాం తులై ఆలా చూస్తూన్న దానవులనుద్ధేశంచి బృహస్పతి అన్నాడు. “దానవేం్యదు లారా! ఇతడు బృహస్పతి, దేపకార్యార్థం మిమ్మల్ని వంవించడానికి నా రూపం ధరించి వచ్చాడు. నేను కంభని వలన (గహంచిన మంత విద్య మీకు చోధి స్తాను. మీరు దేవతలను తప్పక జయిసారు.

అని జ్మ్యకరూపం ధరించిన గురువు అనేసరికి దై త్యులు ఇతడే. నిజమైన

శ్యుకాచార్యులని విశ్వసించారు. చ్మకుడు వారికి ఎంతో నచ్చచెస్పాడు. కాని కాల చిపర్యంచేత మాయామోపితులై నవారికి ఆ మాటలేవీ చెవికెక్కలేదు.. భార్గపు నితో ఇలా అన్నారు. “ఈయనే మా గురువు, మా హితైషి. పదేండ్దనుండిమాకు ఈయన ధర్మోపడెళం చేస్తున్నాడు. వెప వెప, నీవు మాయావిలాగా వున్నావు" ఆని మూర్జులైన దానప్పులు భార్గవుని తికస్కరించారు.

థార్గపవుడు ఆ, గహోద్య గుడయ్యాడు. “నేనెంత చెప్పినా మీరు నా మాటను

అక్షం చేయఎడు. కనుక మీరు నష్ట సంజ్ఞుకై పరాథవాల పాలవుతారు. నన్ను భిక్కరించినంచుకు ఫలం అనరికాంంతోనే పొంద్రువారు. ఇతఎ కపటం మీకు తెలిసి వస్తుంది అని శపించి వెళ్ళిపోయాదు.

స్మకుడు ఆలా దానప్పులను శపించినందుకు ఆనందించి బృహసృతి వెంటనే

స్వన్వరూపంతో దేవలోకానికి వై ఇం్యచునితో అన్నాడు, 'సురేర్మదా! నేను

ఆయినంపూడి గుకునాథరావ 191 వన కార్యం పరిచింది, ష్యక్రడు వ్రైత్యులను కపింవాడు” నేనుహ్న -- వాలిని జందాను ఫొలు, 3న అస జ అ ల ల్ల ల్‌ వా9తో యుద్ధానెకి య. సివాధాషుల్తై వున్నారు, కనుక ఇప్పుడు

అని బృహస్ఫతి చెప్పేసరెకి ఇం్యడుడు మహానందం చెందాడు. దేవత లందరు బృహస్పతిని అభినందించారు. పంటే రాశసులపె దండెత్తారు. రాక్ష న్‌ ంచనకు లోనై నట్టు [గహించారు. దిక్కుతోచక. విలవిల్లాడి వోయారు. “మహా(ప్రాజ్ఞుడె న దైత్య గురుపు [కుద్ధుడె వెళ్ళిలోయాడు. పాపాత్నడూ, కపట పండితుడూ ఆయిన దేవగురువు వంచింది వే టుండి-. అంతర్తి [7 డు ఇపఇడేం చెళూంలి? ఎక, డికి పోవా దె అర డయ్యాాడ్‌ + వలో అ) కక వి ల. లి? దైత్య గురువును (పసన్నంేసుకోవడం 0౦ఎ వొ లలి ఆం కా వ ౫ రకు వెళ్ళారు. (| [పచ్చాచుని వెంటబెట్టుకొని పా బారుని, దేగ్గ మూ ఆయన పాదాల పె (వాలారు. కొని ఆయన సరోషంగా అన్నాడు. నరు మాయామోసాతులై నేనెంత చెప్పినా మీరు నామాట విన్నారా? వినకపోగా ఇంకా న! అవమానం కూడా చేశారు. మదోన్మత్తులై న మీరు ఆ ఫలికాన్ని ఇప్పుడు నుభవిస్తున్నారు. (భష్టుబయ్యారు. సురకార్యార్థియెన ఆ వంచకుడూ మాయాదీ ఎక్కడున్నారో అక్కడకు పొండి రా అని భార్గవుడలా కోపంతో అనేసంకి (పప్టోదుడు ఆయన చరణాలను సని సవినయంగా అన్నాడు. “మహాభాగా! శోకాతురుల్తె వచ్చిన దానవులను రు కాదనడం న్యాయంకోదు. వారు మకు బిడ్డల్లాంటివారు. మరలా మం్యత విద్యార్థం వెళ్ళేసరికి మాయావియైన గరువు మీ వేషంతో వచ్చి తియ్యని మాటలు చెప్పగా మేం ముగ్గుఖమయ్యాం,. మీరు సర్వజ్జాలు. మి యెడల మాకెంత ఆదరథావం చ్చేందో మీకు తేలియనిదికాదు. అజ్ఞాన కృతమయిన దోషికి మాపై మీరిలా ఆ్యగహించడం ధర్మంకాదు. సాధువులు క్షణకోపులంటారు. జలం సహజంగా శీతలంగా వుంటుంది... కౌని అగ్నియోగం చేత గానె ఆ తాపానికిగాని అది కాగి వేడెక్కుతుంది. అది తాలగివోతే- తిరిగి. తిట్టే చల్దబడుతుంది. కనుక నహజ శాంత స్వభావులయినమీరు కోపాన్ని పరిత్యజించి మమ్మల్ని అన్ముగహించండి. లేకహోతే మాకు రసాఠలపే గతి అళకుంది. అంత కంటే గత్యంతరంలేదు.'

మ అని (పహ్చాదుడనేసరికి శ్యుకాచార్యులు జ్ఞాన న్మేతంతో అంతా పరికించి (పసన్నుడై. వారితో ఇలా అన్నాడు, 'ధై త్యుహరా! భయపడకండి. అమోఘా లయిన మంకాలతో మకు రమణ కల్పిస్తాను. కొని నేను పూర్వం (బహ్మ్‌ వలన విన్నది చెప్పుతాను వినండి.

అవశ్యం కాదగిన శుభాశుభ కార్యాలను అన్యధాక రించడం ద్దైవం తరం కూడా కాదు. కాలయ్లోగంచేతనిస్సృంశయంగా మీరుమీ బలచర్భాలు కోలుపోయారు

188 ఫ్రీ దేవీ భాగవతం దేవతలచే సనిర్హితులై మీరిప్పుడు పాతాళానికి పోకతప్పడు. దైవబుంచేత మీక పది యుగాలు ' తై 3లోక్యాధిపత్యం వహించారు. తిరిగి సౌవర్టిక మనువు కాలంళో బలి ముళ్లోకాలనూ జయించిరాజ్యపాలన చేస్తాడు. విష్ణువు వామనావతారం దాల్చి బలిచకవ ర్తి రాజ్యాన్ని హరించినపుడు ఆయనే బలితో “ఓయీ! దేవకావ్యార్థం నేను హరించిన ఈ రాజ్యానికి నీవు తివిగి సావర్ణిక మనువు కాలంలో ఆధిపత్యం వహిస్తావు' అన్నాడు, అప్పటి నుండి బలి అదృశ్యంగా సంచరిస్తున్నాడు. ఒకనాడతగాక కన్య గృహంలో గార్జభరూపంలో ఇం దునకు కనబడ్డాడు. ఇందుడు చకిళుడై 'దొాన వేండా! తిల కాధిపత్యం వహించినవాడవు దానవనాథుడ్స.. నీవిలా గార్థభ రూపం ధరించావేమిటి అనగా బలి ఇలా అన్నాడు. “సురో త్తవా! దీనికి విచా రించవలసిన పనేముంది? విధిబలీయం. మహా తెజస్వియైన శ్రీమహావిష్ణువు మత్స్య కచ్చప రూపాలు ధరించలేడూ? (బ్రహ్మహత్య కారణంగా నీవు తామర పువ్వులో తలడాచుకోలేదూ? అల్రాగే నేనున్నూ కొల వళంచేత ఖరరూపం ధరించాను. సుఖదుఃఖాలు దైవాధీనాలు. ఏ కాలాపీక ఏది కావలసివుందో అది తప్పక జరుగు తుంది అని బలి దేవేపలిర్వురూ భాషింకుకొని యెవరి దారిని వారు వెళ్ళారు. కనక ఈ సమస్త జగత్తూ దై వాధీనం[ అని ్యకాచార్యులు వచింపగా (పహ్హాదుడు దైత్యగణాన్ని వుద్దేంచి, “దై వబలం లేనవ్పడు మనం యుద్ధం చేసినా మనకు జయం లభింపదు. కనక ఆ (పయత్నం మానుకుందాం” అన్నాడు. అప్పుడు మదగర్వితులయిన దాన వులు, 'దైవబలమా! దైవం అంటే ప్రబో ఎవరు చూదాను? దైవం, దైవం అని పౌఠుష హీనులంటారు. వఏకుయినా సం్యగామం చేసి తీరవలిసిందే, సివు మాకు సేనానివిగా వుంటేచాలు యుద్ధంలో మాకు విజయం తథ్యరి అన్నారు. ఆలాగేనని | పహ్హాదుడు సేనాధిపత్యం వహించి దేవతలను యుద్ధానికి ఆహ్వానించాడు. నూరేండ్లు దారుణ యుద్ధం జకిగింది. అనూహ్యంగా ఆ నంగా మంలో దైత్యులు విజయం సాధించారు. అప్పుడు సురాచార్యుని ఆదేశానుసారం దేనేర్యదుడు దేవిని ఇలా సన్నుతించాడు. “దేవీ! మహామాయా! ' భంఖ చ్మక గదాద్యాయధహస్తా! జగదంబికా! అభయ్యపదా! జయము జయము. సాలాయుధధారిణీ! సచ్చిదానంద రూపిజీ! పుచ్నబహ్మ స్వరూవిబీ! మహాబింతు స్వరూపిజీ' నమోవాకములు. మాతా! మహాకుండలినీరూపా! ఆసందకలికా! దేపళిథాత్మికా! విద్యా! (పణతులు, ॥ *... తల్టీ! దైత్యులచే పరాజితులమయిన నుక్ముల్ని రక్షించు. చూ దుఃఖాన్ని

అయినంపూడి గుకునావరావు 1ేస్తీస్ట ళమింపజేయగల సాకుర్ధ్యం నీకు కాక ఇఏఎతెవవికుంచి? నిన్ను ధ్యానించే వారికీ నిరంతరం సౌఖ్యం లభిస్తుంది. దుఃఖాలు శొలగిపోతామి. భవబంధ విముక్తి చేకూరుతుంది. ఈ సమస్త విశ్వాన్ని సృజించి పాలించి సంహరించెడి నీ చత్మిత నా వంటి మందబుద్ధులకు ఎలా తెలుస్తుంది? నీ (వభావం [బహ్మేర్యదోలహా, మహా మునులకూ, నినమాగమాలకూ కూడా దురూహ్యాం,.

భవముఃఖ రహితులై నిరంతరం భక్తి తో నిన్ను సేవించేవారు థన్యులు, ఈ జన్మలో సకల భోగాలతో తులదూగుళూ వుండెవారందలూ గత జన్మలో నిన్ను భక్తిభావంతో సేవించినవారై యుంబారని నా విశ్వాసం."

ఇలా ఇం్మదుడు విశ్వేశ్వరిని సోర్టతం చేసేసరికి కరుణామము అయిన ఆ దేవి ర క్రాంబకాలూ, దివ్యమాల్య విభూషలూ ధరించి సింహాచళూఢలైై శంఖ చ్మక గదాద్యాయధాలను ర్పుకిపిస్తూ (పత్యక్షమై “భయపడకండి. మీకు సభం కలుగుతుంది' అని దేవతలకు అభయమిస్తూ మతమత్తులయిన దానవుల దగ్గరకు శ్నీఘగమనంతో వెళ్ళింది.

ఆమె భీకరాకారాన్ని చూచి (పహ్ఞాదాదులు థయక అపితులయ్యాతు, 'మహిషాసురునీ చండముండాదులనూ సంహరించిన చండిక ఈమె. కుటిల దృక్కులతో ఈమె మఘశ్రై టభులను సంహరింబిళది. మనలను కూడా ఈమె వధించటం నిశ్చయం. కనక యుద్ధం చెయ్యకుండా పావపోవడం ఉత్తమం అని అన్నాడు (పహ్హాడుడు, “|

అపుడు నముచి, దానవులను. వారిస్తూ “ఇప్పుడు మీరు పాఠిపోతే జగజ్జనని అగహించి మిమ్మల్ని వధిస్తుంది. కనుక ఆమెకు ఆ్యగహం కలగ, కుండా మనం ఆమెను సన్నుతించి ఆమె యాజ్ఞానుసారం రసాతలానికి వెళదాం" ఆన్నాడు. (పహ్హాడముడు కూడా అందుకంగీకరించి కృతాంజలియై జగదంచీకను కలా (పణుకించడం మొదలు పెట్టాడు. ॥

“జననీ! నీవు సర్వాధిష్టాన స్వరూపిణీవి (హీంకార మూర్తి వి. సుమమాల యండు సర్బభాంతి కలుగునట్లు నీయందీ చరాచర సృష్టి ఛాసిస్తూ వుంటుంది. స్థావరజంగమాత్మకమైన ఈ విశ్వానికి సృష్టి స్థితి లయకారులనుకునే _బ్రవ్మోాదు లను సృజ్తించిందో నీవేకదా! వారు కేవల నిమిత్త మ్మాతులు. ఆంవా! నీకు నా నమస్టత్రులు.

క్టానవలను సృజించింది. నీవేకదా! అయినప్పుడు నీకీ భేవథావ మేమిటి? తల్చికి తన కన్న విడ్ణలందణి యందును తుల్య (పేమ వండడం ధర్మం కౌదా! వారెట్లాగో అలీ మేమున్నూ సీ బిద్దలమే. వారికీ మాకూ అంతరం ఏముంది? మా లాగానే వారునూ స్వర నిరతులే. ధనదారాడి భోగాస కలే, మేముభయ్స ల వ సితిలో తలీ! నీకు మా మీట లమూ కళ్యపర్షి సంతతివాఠమే. ఈ స్థితి ల

వైర కావ్య ఎందుకో అలియద్యు. సురాసుకులందణు గుణ వ్యతికరంవల్సి జన్మిం

194 (భీ దేవీ. భాగవతం చినవారే కనక గుణాన్వితులయ్యే వుంటారు. కామ కోధాలు అందణిలోనూ వుంటాయి. అంచేత సీక్తు అందజియందు సమభావం పుండాలికదా! మేం వుభయు లమూ యుద్ధం. చేస్తుంటే చూడాలనే కుతూహలం కొలదీ నీవే మాలో .మాకు ఫరస్పర విరోధం కల్పించావమో అ౧నాఆశంక. . ॥

• లేకపోరే సహజన్ములమధ్య ఈ వైరం ఏమిటి? ఈ స్యగామమేమిటి! ఇర్మదుడు ధర్మబద్ధంగా వుంటే ఏ కలహమూ వుండదు." మా యీ కలహం భోగార్థమే.. అందా! నీ వొక ర్తెవు తప్ప ఈ విశ్వంలో ఏకైక కాసకుడు ఎవ్వడూ వుండడు. ఎవడయినా ఎంతవరకు సహనం వహించగలడు? .

సింథు మధన సమయంలో దేవానురులమధ్య శ్వ విఖేదాన్ని నీచే సిం్రబడిన విష్ణువే క ల్పించాడు. సుధారసాన్నీ, చింతామణినీ దేవతలకిచ్చాడు;

ల శ్రిబేవిని తాను సం్యగహించాడు, అదేకాదు ఐరావకాన్నీ ఉమ్ప్యైశవాన్ని,

కామధేనువునూ కల్పతరువునూ అన్నీ దేవతలకే సమర్పించాడు. సాగర మధ

నాకి మేం వుభయులం [శమించాంకచా! అటువంటప్పుడు జగత్పతిభైన మహా పన్టువునకు ఈ పాశ్నిక భావం ఎందుకు?

ఇంతటి అన్యాయానికి పాల్పడటమేకాక తుదకు దేవతలకే రాజ్యం కట్ట పెట్టాడు. మమ్మల్ని పరాభూతుల్ని చేరాడు. ఇక ధర్మం ఎక్కడుంటుంది! ఎలా వుంటుంది! అంతలేసి ఘోరాలు. చేసిన దేవతలు సాత్త్వికురూ ధర్మజ్ఞు లూనా? అడుగడుగునా వంచెతులై న దానవులు తామసులూ అధర శ్రిపరులూనా?

కొర్యాకార్యాలేవో? ధర్మాధర్మాలెట్టినో! నిర్హయించేదెవరు! తార్కిక మీమాంసకాదుల సిద్ధాంతాలు ఒకపే అఖుతే. ఒకే కర్మ యందు ఈ పరన్పర వైరుధ్యం దేనికి? వేద కాస్తాంల్లో కూడా ఏక వాక్యత కనిపించడు. స్వార్థ నిరతులవడంచేత వేదవిదుల్లో కూడా సామాన్యాధికరణం గోచరించదు. కనక

ఈ (ప్రపంచమంతా స్వార్ధపరమైనదే,

-“ కతి సురాచాయ్యని భార్యను అపహరించాడు, సురాచాక్యుడు గర్భవతి యైన సోదరుని భార్యను బలాత్కరించి భోగించాడు. ఇందుడు గౌతమ పల్నిని కూడి. రమించాడు. ఏ ఆపరాధమూ చేయకపోయినా నర్వజ్ఞుడయిన బలిని. ఫ్రీవిష్తువు సురకార్యార్థం వామనావకారం రించి వంచించి రాజ్య భప్తుజీ చేశాడు. ఆయినా దేవతలకు ఛర్మజ్ఞులని పేట వవ్చింది. ఈ స్థితిగతుల్ని విమ ర్మించి జననీ! నీకు ఎలా తోస్తే అలా చెయ్యి. దానవులందణజూ నిన్ను శరణు. వేడుకున్నారు. వారిని రక్నించినా సరే శిక్నించినా సరే!

-_ అని పహ్హాదుడు సన్నుతించేసరికి దేవి యిలా అన్నది, 'అసురులారా! మీరందరూ వాతాళానికి. వెళ్ళి పభ సమయం కొరకు నిరీక్షీస్తూ నిర్భయంగా వుండండి. లోభ్మాకాంత మాననులకు లై? కోక్యాధి పత్యం లఖింవినా సుఖం

ఆయనంపూడి గురునాథరావు 185 వుండదు. తోభం లేనివానికి ఆంకా నుఖమే. కృతయుగంలో కూడో కాంవాపరు లకు సుఖంలేడు. కనక నా ఆజ్ఞానుసారం మీకు గత కల్మమలై. భూమండలం విడిచి వెళ్ళండి.' " అని దేవి ఆదేశంచగా. వారు ఆమెకు (వణమిల్లి రసాతలానికి వెళ్ళారు, అనంతరం దేవి అఎతర్జితురాంయింది. - వైరథాపం, విడ్శచి దేవదోనప్పల్ళు సఖ్యంగా వున్నారు. ఈ ఆభథ్యానాన్ని విన్నపారూ పతించినవారూ దుఃఖ విన్‌ ర్ముక్తులై పరమపదాన్ని పొందుతారు." విష్ణువు. అవతారాలు . అని వ్యాసుడు వచింపగా జనమేజయుడు, “మునీం(దా! భృగు కాపం వల్ప (భ్రీహరి షయే మన్వంతరాళ్లో ఏయే. అవకారాలెత్తోడో వినాలని కుతూహల పడుతున్నాను. సవిస్తరంగా చెప్పండి. అని అర్థించగా . సాత్యవలేయడిలో చెప్పడం మొదలు పెట్టాడు, 'రాజేందా! ఆ ఉదంతం సంకి ప్తంగా చెపుతున్నాను: విను. దావుషమన్వంశరంలో ధర్ముడను వ్మిపునకు థ్రీహరి 'నరనారాయణు. లుగా జన్మించాడు. _ వై వస్వతమన్వంతరంలో అతికి దత్మాతేయడుగా పట్టాడు, కతి థార్య అనసూయ. ఆమె మహాసాధ్వి. ఆమెచే సంపార్ధితుల్తె (హ్మ్‌ విష్ణు మహేశ్వరులు మువ్వురును ఆమె. కడుపున జనించారు. వారిలో (బహ్మ చంగుడు. పాచి దత్తా లేయడు. శివుడు దుర్వాసుడు. "నాల్గవ యగంలో థ్రీహరి విస్క్మయకరమయిన నృసింహావక్తాధం దాల్చి హిరణ్యకశిపుని వధించి దేవతలకు పాతం చేశాడు | కవ రిని (కేతా యగంలో కళ్యపునకు వామనుడుగా వుద్భవింని బలిద్యకవి న్మిగహించి ఇం్యదునకు (తిలోకాధిపత్యం ఇచ్చాడు, ॥ పందొమ్మిదవ [తేతాయగంలో జమదగ్నికి సుళురై అన్మిందా పరశురాముడు, మహాపరా[కమళాలి, జితేర్యచియుకు. త్మతకులనాకనం కాం ధ్యాతీతలాన్సి కశ శ్రిపునకు దానంచేసిన అనఘాక్క్ముడు. డు. [తేలేయగంలో రఘువంశంలో దశరథునకు థ్రీరామడై ఎన్మిం పరంలో దుషశికణమూ శిష్టరకణమూ _ చెం ఇరవై యనిమిదవ ద్యాపరంల్‌ దుష్టశిక్షణ రం తంలో. దారణ నికి నరనారాయణులు కృష్ణార్థునులుగా అవతంరింబి కుకు మ్యతం లుల, ఇ * శ్రీహరి అవ ఈ విధంగా ఆయా యగాల్లో భగవతీ యిచ్భానుసారంగా థ్రీహరి అక

196 ఫ్రీ దేవీ భాగవతం తకిసూవుంబాడు. ఈ ముల్లోకాయా [పకృతికి పళంగతాలికదా! పురుషుని సంతృ ప్రికొలకు ఆమె ఈ జగత్తును సృజిసేంది. సవ్వారియ సర్వగుశూ అవ్య యుడ్తూ నిరాకారుడూనగు పురుషుడు చరాచరాత్మక మైన ఈ సను స్త జగత్తునూ సృష్టించి ఏ ఉపాధివలన తిమూర్యాత్మకుడై వ గ్రిసూవుంబాడో ఆ దేవి (పకృతి) ఉత్పత్తి కాలయోగంచేత భిన్నంగా (ప్రకాశిస్తుంది. కాని వాస్తవంగా సృష్టిస్థితి

"లయాలుచేసేది విశ్వమోహినియు (తివమూాపయునగు ఆమెయే.

, ఆమెతోకూడియే (బహ్మ విష్ణు మహేశ్వరులు సృష్టి స్ధితి సంహార కార్యాలు నిర్వహిస్తూంటాఠు. దానపవినాళతకొణకు పూర్వం కాకుళ్సుడను రాజేం (దుని సృజించి ఒకచోటనుంచింది ఆ దేవియే. ఈ అనంత విశ్వంతో (ప్రాణికోటి సుఖానికిగాని కష్టానికిగాని ఆమెయే కారణం."

_ అని వ్యాసమునీర్యదుడు పల్కగా విని జనమేజయుడు సంతుష్టాంతరం గుడై “మహర్షీ! ఇల్మ్టదుడు పంపగా నరనారాయణ్యాళమానికి వచ్చిన వారాంగ నలు. కామాతురలై నారాయణుని పతిగా వరించారన్‌ చెప్పితివికదా! అనంతరం నావాయణుడేంచేశాడో వినాలని ఉవ్విళ్శారుతున్నాను. కౌతూహల జనకమైన ఆ వృత్తాంతాన్ని సాకల్యంగా చెప్పండి" అని అర్గించగా క ఎప్జరె ృపాయనుడిలా చెప్పాడు. - తం ణా

“రాజేం్మదా! విను, ఆగహంతో నారాయణుడు ముందు వారిని ళపించా లనుకున్నాడు. కాని నరుడు వారించగా శాంతకోపుడై ఆతడు స్మితపూర్వకంగా వారికీ ఇల అన్నాడు,

“సురాంగనామణులారా! ఈ జన్మలో మేం దారసం్యగహం చెయ్యమని సంకల్పించాం. కనక మీకు అన్ముగహించి మీ స్వర్షోకానికి వెళ్ళిపొండి, ధర్మ జులు ఇతరుల (వళానికి భంగం కల్పించరు. శృంగారానికి సాయీభావం రతి. అదిలేకుండా మీతో సంబంధం ఎలా సాధ్యం? అవి యూ జన్మలో సాధ్యంకాదు. మజో జన్మలో నేను మీకోర్కె తీరుస్తాను.

దేవకార్యార్థం నేను ఇరవై యెనిమిదో ద్వాపరంలో భూలోకంలో జన్మి స్తాను. అప్పుడు మీరు వేర్వేరుగా రాజకన్యలుగా జన్మించి నన్ను చేబట్టగలరు' అని నారొయణుడు వారిని వూరడించి పంపాడు. వారున్నూ సంతోషంవి స్వర్షోకానికి వెళ్ళి ఇం్యతునకు జరిగిన వృత్తాంతం అంకాచెప్పి మున కల్పితమైన ఊర్వశిని సమర్పించారు.

ఊర్వశి సౌందర్యానికి ఇళ్కదుడు విస్మితుడై, *శౌరా! ముని ధైర్యమూ సామర్థ్యమూ ఆళ్చర్యకరం, తపోబలంతో ఇంతటి లావణ్యవతులను నృజించొ డంటే సామాన్యమా?' అని నరనారాయణులను సన్నుతింది (పసన్నుడయ్యాడు.

"నరనారాయణులు తిరిగి తపోనిమగ్నులయ్యారు. ఆ మహావీకలే భృగుకాపంచేత

ఘూభారహరణార్థం క ఛష్షాద్ధనులుగా జన్మించారు.!

అయినంపూడి గురునాథరావు. 187 ॥ అని వ్యాసమునీందుడు చెప్పగా విని జనమేజయుడు ఇలా అన్నాడు. మౌనీర్మదా! కృష్ణావతార చర్మిత సాకల్యంగా వినాలని కుళూహలపడుతున్నాను? దేవకీవసుదేవులెంతటి పుణ్యాత్ములో! వారి కడుపున సాఇ్నాత్తు శ్రీమన్నారాయడుడు' జనించాడు. అంతటి. వారినే కంసుడు ₹ అంఖలాబద్ధుల్ని "కావించి. కారాగారంలో హింసించడమేమిటి? న మధురలో జనించిన క ఎమ్హుడు గోకులానికి ఎందుకు -వెళ్టాడో? కంసవధా నంతరం ద్వారవతిలో ఏ కారణంచేత నివాసం వీర్పరుచుకున్నాడో? తేలియ కుండా వుంది. సమృద్ధమూ పావనమూ అయిన జన్మబెళాన్ని విడిచి ఎవరైనా అనార్యమైన అన్యదేశం వెళారా? ఇ మ ద్విజశాపంచేత ్రీకృష్లుని కులకయం జరగడమేకాక ధరాభారాన్ని హరించి తుదకు ఆయన దేహత్యాగంకూడా చేఠాడే! ఆయన అనంతరం ఆయన భార్యలను చోరులు కొల్పగొడితే అర్జునుడు వారిని వధించకుండా ఎందుకు విడిచి పెట్టినట్లు? న భీష్మ్మదోణాది మహాయోధులను దారణనం్యగామంలో కృష్ణార్టునులు' సంహరించారు. వారు భూమికి థారమయ్యారా? వాస్తవంగా ధరాథారకుల్తేన చోరవర్గాన్ని వధించి వేటాడకుండా వుపేక్షీంచడంలో వీమి బొచిత్యం వుంది? మహాపత్మివతలై న శ్రీకృష్ణుని భార్యలకు అంతటి దుఃఖం ఎలా [పొాఫ్రిం చింది? వసుదేవుడు ధర్మవ ర్తనుడు. నుతశేకంతో సంత ప్లుడై ఆయన (పాణ త్యాగంచేశాడా? మునీందా! పాండవులు ధర్మనిరతులు. శ్రీకృళ్ణునియందు అనన్య భ క్రిగలవారు. వారంతలేసీ కషాలు అనుభవించడానికి వోరణక్లీ సిటి? లక్ష్మీదేవి అంళలో వేశీమధ్యంనుండి ఉద్భవించిన [దౌపది రజోదూషితయె యన్నపుడు ఆమె జుట్టుపట్టుకొని దుక్ళాసనుడు నిండుకొలుపులోనికి ఈడ్చుకుని రావడమూ, _సెంధవుడూ కీచకుడూ ఆమెను నానావాధరూ పెట్టడమూ ఆళ్ళర్యం కామూ! అంతేకాక. ఆమె కొడుప లై దుగురిని అశ్వత్థామ సంహరింవాడు. పన్ని వాడై న సుభదాసుకుణ్ణి యద్ధంలో మవోవీకులంకాజేరి. వధించారు. కంసుడు దేవకీసుతులార్గు3ని తుదముట్టించాడు. శ్రీహరి సర్వ సమర్థుడ్రై నా ఇలా జరగడానికి హేత్రువేమిటి? ల యాదవులు ద్విజ శాపోపహతులై (పథాసతీర్థంలో నిహతులు కావడమూ, వారి భార్యలు దొంగలే భంగపాటు చెందడమూ,. సాత్షాత్తూ ఆదినారాయణు డయిన శ్రీకృష్ణుడు 4[గసేనునకు సేవలు చేయడమూ వింతగా వుంది. సామాన్యమానవుడులాగా థ్రీహరి కూడా హార్షళోకాలు. అనుభవించడ మేమిటి? దోర్రడులాగా రుక్మిణిని అపహరింబి మారిపోవడమేమిటి? జకాసంధునికి వెచి మధురామండలాన్ని విడిచి పెట్టి ద్వారకకు వెళ్ళడమెందుకు? (వజగోపనం

• కొవించి శ్రీకృష్ణుడు అజ్ఞాతంగా వుండిపోవడానికి కారణం ఎవ్వరికీ తెలియదే!

శ్రీ దేవీ భాగవతం 198 ట్ల నయిం) నాకు చిత్తశాంతి చేకూర్చు. మరో పరమ రహస్య. వాంళా క్‌హో ఆ గుప్వాకరం కాదూ! సదాచారం | పమాణమని విజ్ఞులంటారే? చుహా యాధులయిన హెండవులు అటువంటి పపధర్మాన్ని ఎలా అవలంబెంచారు? ప రతణం కోసం గోళకోత్చ తికి భీష్ముడంతటివాడు ఎలా అంగీకరించాడు? | ,. “_ప్ముతోత్సాదనం కొసం ఎంఠటి నీచమయిన దారి తొక్కినా సమర్థనీయమ అసి- మహర్షులు కూడా కావింవినట్టున్నారు. అలాంటి ధర్మ నిర్ణయం గర్హ జీయం కాదాళ్‌ అని జనమేజయ డావేదనతో అడగ్గా సాత్యవతేయుడు ్రీకృష్ణచర్శ్మితను చెప్పడం మొదలు పెట్టాడు. - _ “రాజా! మహ త్తరమైన శ్రీకృష్ణుని చర్మితను చెప్పుతాను. విను. అవతార కారణాలూ దేవి చరి, తమూ అద్భుతంగా వుంటాయి. భూభారం మోయలేక ధ్యాతి గోరూపధారిజియై జేడిందుని దగ్గరకు వెళ్ళ తన వేదన ఇలా వ్యక్తం _ చేసింది. “దేవేశా! నేను భార్మాకాంతనై ఎంతో దుఃఖం అనుభవిస్తున్నాను. జరా , సంధుడూ, శిళుపాలుడూ,- కంసుడూ, రుక్కీ, నరకుడూ, సాల్వుడూ, క ధేనుక వత్సకులు - వీరందరు స్వధర్మహీనులు, పొపాచారులు. [కూరులు; మదోన ఖై త్తులు, పరస్పరవై రభావంతో విరెస్పుకూ వీవో ఉప్మదవాలు కల్పిస్తూ వుంటారు నన్నెష్పుడూ పీడిస్తూ వుంటారు. వీరీ ఛారాన్ని నేను సహించలేకుండా వున్నాను. నేను ఎక్కడకు వెళ్టాలి? ఏం చెయ్యాలి? నాఠమీ తోచకుండా వుంది. నాకీ వ్యధ వరావోవతారం దాల్చిన శ్రీహరి వల్చ వచ్చింది. ఎలాగంటే? (కూరుడయిన హిర ణ్యావుడు నన్ను సమ్ముదంలో (తొక్కివేసినపుడు శ్రీహరి కీటి రూపధావియై ఆ దానవాధముడ్ని వధించి నన్నుద్ధరించి యకాస్థితి క్‌ ల్పించాడు, ఆయన అలా చెయ్యకుండా వుంటే నేను రసాతలంళోనే సుఖంగా వృండి' పోయేదాన్ని. నాకీ దురాత్ములబెడదపుండేది కాడు. ఇక రానున్న ఇరవై యెశిమి దివయది కలియుగం. ఇంకా ఎన్ని బాధలు రానున్నవో. నేకు ఈ భారంమోయ లేను. నన్ను ఈ దుఃఖార్ణవం నుండి సముద్ధరించు. లేకపోతే రసాతలానికి వెళ్ళి పోతాను 'అని భూదేవి నిష్టరంగా నిర్వేదంతో పల్కగా ఇంద్రుడు “నీ దుఖాన్ని నేను అప్రనయింపలేను. _బహ్మ ఒక్కడే అందుక్రుసమర్టుడు. నేనుకూడా వస్తాను. వెళ్తాంపది అన్నాడు. _ ఇద్దరూ పద్మభవుని సాన్నిధ్యానికి వెళ్ళి ఆయనకు నమస్కరించారు. విరించి వారిని యథోచితంగా ఆడీంంచి దీనవదన్‌యై. వున్న భూదేవీని చూచి ఆమె దుఃఖానికి కారణమేమిటని (పశ్నించాడు. రు

• అమె ఇలా అన్నది. “దేవా! కలియుగం రాబోతున్నది. రాజులందరు పాపాచారుల్తై పరసృరం కలహించుకుంటూ వుంటారు. వారి 'సినాభారాన్ని ఇ

అయినంపూడీ గురునాథరావృ్ప 189 మోయలేను. అదీగాక జారచోరులకు కూడా పటపగాలుండవు, కనుకో జారి నంద రిని వధించి నా వ్యధ తొలగించు.” ట్‌ ౧ ( పధక వేడగా పద్మయోని తాను కూడా అందుకు అళ క్షుడనని ైప్పిహసా వేదవారా వారెని వెంటబెట్టుకొని శ్రీహరి దగ్గరకు వళ్ళి భి (పవణమానసుడై వేదవాక్యాలతో ఆయన్ను ఇలా స్తుతించాడు. 'జశార్డనా! నీఫు సహన 'శీర్టడవు, సహ్మసాకుడవు. సహ్యపడుడవు. నీవు వేద పురుషుడవు, దేవదేవుడవు. సనా తసుడవు. (పభూ! మాకుభూత భవిష్యద్వ ర్తమానములందు అమరత్వాన్ని కల్ళిం చినది నీవే. జగ త్రయంలో నీకింత మహిమగలదని తెలియనివా డెవడు! కర్తవూ భర్రవూ హర్తవూ నీవే. . = అని బహ్మ నన్నుతింపగా థ్రీహరి (పసన్నుడై వారి ఆగమన 'హేతువే గూర్చి (పశ్నించాడు. అహట (బహ్మ (పాయిలిటై ఇలా అన్నాడు. “ప్రక ఈ ధ్యాత్రి భూభారాన్ని మోయలక వ్యథాకలితయై వుంది. ఆమె. ధుఃఖాపనోదనం చెయ్యడానికి మేం సమేర్టులం కాము. ద్వాపరాంతంలో నీవు అవతరించి దుస్తులను వధించి భూభారాన్ని హారించాలి.” - న అని (బహ్మవేడగా ్రీవిష్ణువు ఇలాఅన్నాడు. “సురేందులారా! నేనుగొనీ: (బహ్మేం[దాదులుగానీ ఎవ్వరూ స్వతం్మతులు కాదు. స్థావరజంగమాత్మక మైన ఈ సమ్స్‌ నమూ. యోగమాయ వళం. పేపీలికాది (ఇహ్మపర్యంతమా స్తూతంతో (గథితమయినదే. ఆ మహాదేవి యేం చెయ్యాలనుకుంటే అది చేస్తుంది. మనమందరమున్నూ ఆమె వళవ ర్తులమే. నేను స్వతం్కతుడ్డే అయితే మహార్గ నంలో మత్స్య కచ్చప యౌనుల్టో జన్మిస్తానా? తిర్యగ్యోనుల్లో . భోగమా! సుఖమా! యళస్సా? క్ష్ముదయోనిగతుడనయిన నాకు పుణ్యమేముంది! ఫలమేముఎది! ఎన్ని అవతారాలు ధరించి యెంతలేసీ నీచకర్మలకు పాల్పడ్డానో! ఎన్ని నెత్తుటేర్ణను' (ప్రవహింపజేశానో నీకు తెలియదా? పితామవో! ఇమదగ్నుడనై నిర్టయంగా నేను క్ష్మతకుల వినిర్మూలనం చేయ్యలేదు. కనలో (శ్రీరాముడనైై జనించి జటావల్మ్కలధారినై కాల్నడకను దండకవన ఎన్ని కష్టాలు పడ్డానో దేవేం్యదా! నిషంగినదే కదా, అఆసహాయుడనై దారు ణాటవిలో మృగయార్థం సిగ్గు విడిచి తిరిగొను- మాయామోహీతుడ,నై. సీతను కుటీరంలో 20టరిగా “విడిచి కాంచన మృగం, వెంటపడ్డాను. లక్మణుడు కూదౌ ఆమెను త్యజించి నా కాలిజాడను బట్టివచ్చాడు. ఖలన్ని నేనంతో. వారించాను. అయినా అతడు (ప్రాక్సతగణ సమ్మోహతుడై వనకినీ వదలి వచ్చాడు ప వంచనకిలడయీన రావఐడు భిత్సురూపం ధరించివచ్చి ఆమెను అం రించుక్తుని వెళ్ళాడు. దుఃథార్తుడనై నేను. ఆమెకోసం వనసీమలన్నీ గాలి కార్యవళంచేత స్నుగివునితోనఖ్యం వేశాను. అన్యాయంగా వాలిని వధించోని. అనంతం వానర 'సెనుంతో లంకకు వై యుద్ధం తాను.

. థ్రీ దేవీ భాగవతం 190 అక్కడ నేనూ నొ తమ్ముడూ నాగహిళబడ్ధులమ య్యాం. కళ్లి జ యావిష్టులయ్యారు. అదృష్టవశాత్తూగరుడుడు మాకు విమోచనం 9 వం వ్‌న్నో హధలు పడ్డాం! దైవం వలన కానిదేముంది? రాజ్యంపోయించె. వనవాసం (పా ్రేంచింది. తండి స్వర్గతుడయ్యాడు. భార్య ఆపహృత అయింది. దారుణ యుద్ధం తటస్థించింది.

క అమళేం(దులారా! నేను సీతా లక్ష్మణ సముపేతంగా వనవాసానికి బయలు దేరినపుడు నా తం్యడినాకు చిల్లిగవ్వకూడా ఇవ్వలేదు. అలా చేత కాసుకూడా “లేకుండా కాలినడకను అసహాయుడనై బయలుడెరాను. క్ష్యాత ధర్మాన్ని పరిత్య వించి చోయవానిలాగా నేను దారుణాటవుట్లో పద్నాలుగేంద్దు గడిపాను. దైవ

యోగంచేత యుద్ధంలో జయం లభించింది. లంకేపుడు నిహతుడయ్యాడు. సీతా దేవిని వెంటబెట్టుకొని ఆయోధ్యానగరానికి తిరిగి వచ్చాను.

, కోసలసామాజ్యానికి అక్సీష్‌ కుడనయ్యాను, కొన్నాళ్ళ సాంసారిక సు;౦

అనుభవించాను. కాని లోకాపవాదనశీతిచే సీత్రా పరెక్యాగానికి పాల్పడ్డాను. తిరిగి

దురాసదమయిన కాంతా విరహజ దుఃఖం (ప్రా ప్రించింది. అనంతరం సీకాసాధ్వి భూమిని ఛేదించి పాతాళానికి వెళ్ళిపోయింది.

ఈ విధంగా రామావతార కాలంలో పరతంతుడనయిన నేను నిరంతరం కష్టాలు అనుభవించాను. కనుక ఎవ్వడూ స్వతం్యతుడు కాడు, అనంతరం కాల వళంచేత నేను నా అనుజులతో స్వర్గానికి వెళ్చాను. పద్మ సంభవా! నా మాట నమ్ము. నేను పరతం్యతుణ్ణి, అలాగే నీవూ, రుుదుడూ, ఇతర సురేర్యదులూ అందరూ అస్వతం్యతులేం

అనిపలికి శ్రీహరి (పజాపతితో ఇంకా ఈ రీత్రిగా అన్నాడు... “కములో దృవా! ఇంకా చెప్పుతున్నాను విను. సర్వమూ మాయా మోహితీం. ఇచి ఎవ్వడూ ఎరుగడు. మాయావృతులమై మనమందరమూ అవ్యయుడూ,శాంకుడూ, నచ్చిదా నంద స్వరూపుడూ అయిన జగన్నాథుని ఎన్నడూ స్మరించం.

నేను విస్ణువుడను, నేను (బహ్మను, నేను శివుడను అని మనం[క్రాంతి పడ తాం. అంతేకాని పితామహా! సశాతనమైన పరవస్తువుకు మనం తిలిసికోలేం, మాయావిమోహితుడనై న నేసు ఐం్యదజాలికుని చేతిలోని కొయ్యఎొమ్మలాగా పరా ధీనుణ్ణి. కల్చాంతమంద సుధార్ణవంలో మణిన్వేపంలో మందోరంటపంలో రాన మండలలో, ఆదృష్టపూర్వమూ, అ్మకతపూర్వమూ, వాగి్యచియాగోచరమూ ఆయిన ఆ దేవి అమృతవిభూతిని మనం కళ్చారాచూచాంకడా? ,

కనక సకలాభీష్ట్ట్రపద్మాతియైన ఆ జగదంబను మీళఠందణు యవంచండి అని ఏష్ణువనగ్గా _బహ్మేర్మడాదులు యోగమాయలైన ఆ భువనేళ్వరెని మన సారా స్మఎంచాపు, స్మరణహ్మాతంచేతన హాశాందశధారబెయ, జఆవామణ పహయు

అయినంపూడీ గురునాథీరావ్సీ 101 నైన దేవి వారికి [పత్యవమైంది. వారందబలూ నవినయంగా ఆ జగదంబికకు [పాంజలించి యిలా స్తుతించడం మొదలు పెట్టారు,

“దేవీ! ఊర్జనాభి. (సాలెపురుగు) నుండి తంతువులూ అంపమాలినుండి అగ్నికణారూ' ఉద్భవించినట్లు ఈ జగత్తంతా నీనుండి సముకృన్నమైందిః నీవు సకలలోకాధీశ్వరివి. కరుణాసమ్ముదవు. జ్ఞానస్వరూపిణివి. చరాచరాత్మకమైన ఈ విశ్వం నీ మాయాశక్తి విరచతం, "

నీ శక్తి తెలియనివాడు భవబంధాల్లో చిక్కుకుంటాడు. తెలిసినవానికి _ భవవిమోచనం లభిస్తుంది. కనక దేవీ! జ్ఞానస్వరూపిణివై న నిన్ను నేను మన సారా స్మరిస్తున్నాను. మహాలక్మివిగా సర్వళ క్రి స్వరూపవుగా నిన్ను భావిస్తు న్నాను. కనక మమ్మల్ని నీ యజనార్థం నిరంతరం (ధేరీపించు. వధించి ఈ భూదేవి భారాన్ని హరించు. నీ దయాలేశంలేనిదే రణరంగంలో దేవ తలకు విజయం లభించడంకల్టి, నీవొకప్పుడు యక్షరూపం ధరించి అహంకారంతో కనులుమూసుకుపోయిన హుతాశనాదులకు గత్వంభంగం _ చేశావుకడా!* | కంసాది (కూరాత్ములను వధించి నీవు జగద్భారాన్ని హరించు. హరిహర (బహ్మాడులచే నిహతులుకాని [కూరదానవుల నెందజినో నివు లీలా వినోదంగా రణరంగంలో వధించావు, నీ శ క్రి మహిమవలన కాకపోతే హరిహర్యబహ్మలు కదలనై నా కదలలేరు. ఆదిశేషువు ఈ భూభారాన్ని వహించలేడు,"

అని అందరూ ఐకకంఠ్యంగా సన్నుతించిన అనంతరం దేనేర్యదుడు పో జ్ఞైనని నుద్దేశించి, 'తల్లీ! నీళ క్రి అనిర్వచనీయం. సరస్వతి, లక్మి, గౌరి రు నీ అంశతో జన్మించిన శ క్కితయం. వీరిసాయంలేనిదే (బహ్మ విష్ణు మహేళ్వ రులు ఏమీ చేంపీలేరు.' న

అని ఇళ, దుడు | పస్తుతించగా ఫ్రీ విష్ణువుకొడాదెవికి (ప్రణమిల్లి జ/్జి ననీ! (బహ్మగాన్‌ తశపరుగాని ననుగాని నీఠశావిరహితంగా ఏమీ చేయలేము లాలా

• దేవాసుర సర్మగామంలో ఒకప్పుడు దేవతలు విజయంసాధించారు. వారి శ కిసామర్ధ్యాలవల్లనే జయం లభించిందని వారు అహంకరింపగా వారిక గర్వ భంగం చెటూూలన్‌ సంకల్పించి దేవి యక్షరూపం ధరించి అగ్నిదేవుని సబపించి నీవేం చేయగ ళీ వంటుంది. నేను తలుచుకుంటే. ఈ నమ స్త పృథివిని దగ్ధంచేసె నంటాడు. ఆమె అతనిముందు ఒక గడ్డిపోచవేసి చహించమంటింది. అరడెంత యత్నించినా అది సాధ్యంకాలేరు. అపుడామె నిజరూపంతో అతనికీ ర్‌ మౌతుంది. అతనికి కనువిప్పు కలుగుతుంది. అలాగే ఆమె వాయ్వాదులకు కూడా పరీక్ష ప్పెట్లి వారికి గర్వభంగం చేస్తుంది. -

థ్రీ దేవీ భాగవతం [9బీ ఈ జగత్తును సృజించడానికిగాని పాలించడానికిగాని హరించడానికిగాని నీ వొక రివే సమరురాలవు. మా ఆఖీష్టాన్ని తీర్చు అని అర్థించాడు. ॥ ఏమిబో బో అప్ఫ్‌డు దేవి సావాత్కరించి “సురేం్యడులారా! బు అభీప్సితం యి ను చెప+ండి: ఎంతటి అసాధ్యమైనదై నా సురేప్పితాన్ని నేను తప్పక తీరుసాను. మప్తా ఈ ధ్యాతికి తటస్టించిన దుఃఖం. ఏమిటో విపించంక. తినగా దేవకలు రు, | ఇలా అ కిరాతకులై న ష్మానాథుల దౌష్ట్యాన్ని సహింపతేక ఈ ధ్యాతి కంపించి పోతున్నది. వారిని సంహరించి నీవు భూభారాన్ని అపనయించాలి. మౌ అభీప్సితమున్నూ అదే, పూర్వం నీవు మహిషాసురాది 'అసంఖ్యాక దానవులను శుంభ నిశుంభులనుు చండముండాది మహావీకషలను, ర క్రవజుని, భ్యూమలోచనుని అమితబలాఢ్యులె న కరాపని వధించలేవా? అలాగే దురాత్ముల్తై న మహీపళు లందజిని ఇప్పుడు సంహరించి భూదేవికి ఊట క ల్పించు" ॥ అని సురీందాదులు వేడగా జగజ్జనని మంవహాసంచేస్తూ. ఇలా అన్నది? “దేవతలారా! భూభారాన్ని హరించేందుకు. నేనివివతే అవతంంచడానిక సో యించుకున్నాను. జరాసంధాది దుష్టమహీపతులందజిని తప్పక వధిస్టాను." మీరు కూడ స్వాంశల్లో భూలోకంలో అవ్‌తరించండి.. ం "| దివిజ పజాపతి కళ్యపుడు భార్యతోకూడి యాదవకులంలో వస్తుచేవు దుగా జన్మిసాడు. భృగుళాపవళంచేత్ర ఫ్రీహ3 వసుదేవ నుకుకుగా అవతంస్తాడు- అనంతరం నేను గోకులంలో యళోదగర్భాన (పభవిస్తాను. అపుడు చేయదగిన దంతా చేస్తాను. | స " కారాగారగతుడై న విస్తువును గోక్షలాన్సిక పంపిస్తాను. దేవకీ గర్భగళు డయిన శేషుని హరించి రోహిజీగర్భంలో (పవేశపెడతాను. నా ౪ క్రితోగొడిన బలరామ కృష్ణులిద్దణూ ద్యాపరయుగంలో దుష్ట సంక్షయంచేస్తారు. త ఇ యుభిషినుడూ: , ఇం్మదుని అంశంలో అర్జునుకూ,. ధర్ముని అంశంలో యుఖివ్టీరుడూ వాయుదేవుఫి అంశంలో భీమ సేనుకూ, అశ్వినీ దేవతల అంళంలో నకుల నపొ దేవులూ, వస్వంశంలో గాంగేయుకూ జన్మించి దుష్టనంహారంచేసి భూభారాన్ని హరిస్తారు. - " చలే కనక మీకు నిశ్చింతగా వెళ్ళండి. వారి) నిమి త్తమ్మాతంగానుంచి స్త స్వీయళక్తితో. స్వ సికార్యాన్ని నిర్వహిస్తాను. కపునతంలో క మష్యతియ వినాళంచేస్తాను. ఈర్ష్యాసూయలతోనూ, మపుతాలిమానా లం వ్మిపళశాపంచేకకూడా యాదవకులం నంస్తుంది. గ్రికృషుడువూడా శాప ప ర్చ దేహత్యాగంచేసాడు. ఆయనకు సహాయార్థంగా. మరున్నూూ మీ జార్యలళ గే లంలో మభురానగరంతో జప్మెంచండి' టటకాని చేవ ఇని పలికి యోగరూయ అంతర్థానుంచి. ఘాచేఎన సంటకెట్టుక్‌

తలు సంతుస్టలె స్వస్వనిలయాలకు తిరిగి వెళ్ళారు. లతౌషధులతో భాతి సుస్థి రంగా వుంది. [(పజలు సుఖంగా తన్నారు. ద్వజులూో మునులూ ఛీ గసకశులై నిశ్చింతగా వున్నారు.” కర ఇదు నీ లీ 'దేపి పమాహాత్మ్య వర్ష సో "| అనంతరం వ్యాసమహర్షి జనమేజయునకు భూభారహరణాన్ని శతక కురుకేతంలోనూ (ప్రథానతీర్థంలోనూ యోగమాయకృత వినాశాన్ని గుబ ఇలా చెప్పడం మొదలు పెట్టాడు. . ర __ 'భృగాపష్మ పభావంచేతనూ, మహామాయాబలంచేతనూ భూతారహరణార్థం ర్రివిష్టువు యదువంఠంలో జన్మించాడు... భూలోకంలో. శ్రీహరి జన్మించడాని కారణం మాయాయోగమేకాని అంతకంటె. వేజే కారణం ఏమీలేదు. _జగదంబిక తన ఖీలచే |, బహృవిషుమహేశరులనే ఆడిస్తూ వుంటుంది. ఇతర (వాణుల సం 1 కడలి జనక? ్రటేన గరాదుఃఖం. కలగడానికి ఆ దేవియే గతి ఇక చెప్పడం దెనికి? శ్రీవిస్తుపునకు గర్భదు?ఃఖం కలగడా కారణం, పూర్వం రామావతారంలో దేవతలు వానరులుగా జన్మించారు. థ్రరాముడు దుఃఖపాశంచేత మోహితుడయ్యాడు. “శ్పేర్చనాదో అనే పాశబంధంనుండి విముక్తి పొందడానికి ముక్తసంగులై న మునులుకూడా _ ఆ దేవిని ఆరాధినారు. “భష నేక అని ఉచ్చరించినంతమ్మాతాన ఆ దేవి (తిలోకాధిపత్యాన్ని వస్తుంది మాన పాహి అని అంటే అపుడింకా ఇవ్వదగినదేదిన్నీ లేదుక నక ఆ భ్య క్తున గౌ బుణపడివృంటుంది. అంతటి కరుణామూ రిని విశ్వశ్వరిని ఎవరు సేవించ ర రాజా! ఆ జననికి విద్య, అవిద్య అని రెండు గూపాలుంటాయి. వ్య వలన మోక్షమూ. అవిద్య వలన బంధమా (పా నిసా, లర అవేద్యానియం్మతితాలు. అందుచేతనే శ్రీహరి వై కుంఠంలోనూ శరన 0! స్‌ ఒక్కొక్కప్పుడు సుఖాన్ని అనుభవిస్తూ వుంటాడు. ఒక్కొక్కప్పుడు దానవ / స్ట ఎ కంపండు తపోయజ్ఞాల్లో నిమగ్నుడై లతో దారుణ యుద్ధాలు చేస్తాడు. ఒక్కొక్కవ్వు రా 7 వుంటాడు. మరొకప్పుడు యోగ న్మిదను ఆ్యశయిస్తాడు.. ఆయ ధీనుడేకాని స్యతం। తుడెన్నడూ కాదు. అలాగే (్రహ్మం[దాడులూ, సనక వశిష్థాచి మనీం్యదులూనూ. వందే ఉాలిక్సుని చేశ్రిలోని పొంచాలికలాగా ముక్యుతాప్ట 3 సిన వృషభంలా సకం దేవతలూ కాలహికనియంతితులే కాని ఎవ్వడూ స్వరం తలనే శోకారూ, న్మిదాతర్మదాదులూ దేహధారులందరతూ నామిని త ఆమరులని నిర్ణరులని (గంథకొరులంటారు. కాని అది ప ర్‌ కాదు. దేవీ-18

[లశ శ్రీ వారికిన్నీ ఉత్పత్తి. స్థితి శ్రీ దేవీ భాగవతం న్యూనతాధిక్యాలు వుంటొయి లో శాలు తప్పవు. అయితే ఏకవర్ష జీవులూ, శతవర్ష వప కోటిలో దిన జీవులూ ఆయుర్దాయంలో హర ల్‌ ద్వ రూ, వరళతాయత ;, మాసరు జీవులూ ర (బ్మ్మూలు అధికాయష బ్శె త జీవులూ గో నస ( చక కాయుష్మంతు గోచరిసాయి. హరి (కనేమ్‌లాగా. అవృ త్తహౌ శ్రంతులు.. ఏమైనా వారికిన్‌ య ల మూనే గా న న కుల విముక్తి యన్నడూ లదన నే ప్రృంటబాయి. మై క్ష. జనన మరణాలు 5 సుందదు. మూయ వన మోహావ*తుడయిన ఉత్చ తి కాలంలో వం అన్న ంతవరకు మోహ జ ల్‌ వానికీ లకు కూడా నాళం క్‌ పత ర్తి యెలాగో అలాగే హం నశించదు. జో ఉంవాలం న్‌ ర్‌ం వ్‌ కాని ఎవని కఠ్వను “వార్యం. వాస్తవానికి. జన్మ కల్పాంతంలో (_బహ్మాదు త్తం చేత వాని ల వానికి. పరాంవక ఒక ఉట లు మాయాక్సకాలు. బా న క మా వ్‌స్తెక్త్‌ దోహా క్‌ వావ నిమితానె క్‌ శ్టబులూ, సుఖదుఃఖాలు" న దం చెస్తుంది రా ం కల్పించి ఆ నిమి (పత్యడ రైష న్ని విధి నిరయాన్ని బడిన మృత్యుపులూ, జరా తప్పిందా? క. వైపితాలనుకునై సూర 47వ సంఖభవిసూ వుంటాయి. నో అంలకొావు. సూడ్ర "ఈర్యచంయ్యచులకు మ ఖ్‌ పేదితుడు. జనమేజ మూ! ర్యుని కొడుకు మదట మాతం వెరి పీడ డు భనం ఎరటి ఏ చం్యదుడు తన క చతుద్ముఖుడు సామ వారికిని విధిసూ, త ఇదడు చయరొగ నతన, క చుం వట రా శం ట్ర స్‌ కూతురు సరన్వతినచు. వేదకరా, మవ ఎంత దుర్వారమో క లై శాం ఇన ల బహాయి ద్రిధాటి దషాధ్యర సమయ కామాతుడుడయ్యాదు.”. ల. అంతటివాడే శివుడు వె యంలో. సలీవేవ ఫ్‌ అ గ్‌ కాళిందీ జలాళలో ప చలో దగ్ధం కాగాఆ ఎ 0తా న పచాష్‌ ఎరవ ల్‌ శ నల బడిపోయింది నట అతని విచా 'హాగ్నికి తాళలేక

• అిప్పడదుంతటితో న స్‌ ్రగుమహర్షి తపోవనానికి వ₹ రటితో. షకకోరడు ల విడిచి నగ కి వెళ్ళేసరికి ఆ మవ -. కామార్తుద్రై నగ సంగా వచ్చినందుకు ళ ఆ మహరి ఆ. ౫౩ ర్తుడె నగ్నంగా అనంతరం మే. బ కు సీకు లింగవాతో ()వాంబి *స్పిక్ట శు ౦ మేళంరుడు ద ంగహెతం. జర్సేగసతు నీవు ఇలా సిగ్గు ( య. త్‌ 4 (రాగాడు, జ ప. నర్మితమయిన దా తుందని' శపించాడు. అల ర వాఎ నుండి అముశతాని మయా ఇందుడు కూడా ఒకప ల యు. శిడు. ఇక రామాన ఏడు పృషభమై ఒకానొక కాఆచన మావతారంతో మపోదిళావ ఒకానొక నరేందు క మృగం యొక్క నిజ సి మహాధీశాలియెన శ్రీవ (చునకు వాహన ఆయన సర్వజ్ఞత్వమేముము వ. తెలిసికోఠేక పను సంగత్తి సరేసరి ను వ న అల్లి రాజా వాయ న ద్‌! (పభుళక్రి యక) డికి ఎంట పద్దాడు. అప్పుడు అర ఆర చ. ణ్‌ గా 9 యు వ పురుషడయిన రాముడే షు త బలవ ర్రరషయినద ందో మట! డె మూద్సత్ళ డో 7 చూడ వంతు ఎంతో విలపించాతు. కనుషి శుడులాగా కామ మోహితు డుం అవతార ఏమయింది? ఆమెను వంచిన (పతీ చెటునూ యాం, విరహా ర్లుడూ అయి ( అస వయసు శ్‌ ఇక పోయారా?” అని [పాక సమ యునా (మిగవాల? సంబోధించి (గా నాన వ రా లే (ప్రాక్సతుడులాగా కన్నీరు కారుస్త రక అవహరించుకొని కారుస్తూ ₹ కించాడు,

అయినంపూడి గురునాథరావు 185

లక్ష్మణునిచూచి, “తమ్ముడా! నేను కాంతా విరహ శోకంతో మరణించడం నిశ్చయం. అపుడు. సీవున్నూ చుఃఖత ప్రుడవై (ప్రాణాలు విడుస్తావు. మన, యిద్దజి మరణ వార్తను విని కౌసల్య విగతాసువవుతుంది. ఆపైన సుమ్మితా శ్యతుఘ్నులు కూడా (ప్రాణ త్యాగం చేస్తారు. అప్పటికి కైకా, భరతుడూ పూర్ణ కాములౌతారు' అని పలికి ఇంకా ఇలా విలపిస్తాడు. ॥

“సీఠా! స్మరాతురుడనై న నన్ను విడిచి ఎక్కడికి వెళ్ళావు! ఇదిగో రా, వచ్చినా (పాణాలు నిలుపు, నేనేం చేయను? ఎక్కడకు వెళ్ళును? నా జీవితం నీ అధీనం. జానకీ! దేనుదనై న నన్ను సమాళ్వసించు.' అమిత తేజస్వియైన శ్రీరాముడిలా విపిస్తూ అడవులన్నీ తిరుగుతాడు, కాని జనకాత్మజ కనబడదు.

అఖిల లోకాలకూ శరణ్యుడయిన రాఘవుడు మాయా మోహితుడ్తై వానరులను అ్మళయిస్తాడు. వారి సహాయంతో సేతుబంధనంచేసి రావణ కుంభ కర్ణాదులను వధిస్తాడు. సర్వజ్ఞుడై యుండిన్నీ చురాత్ముడయిన రావణునిిచే ఆపహృతయైనదనే కారణాన సీతాదేవికి అగ్నిషద్ధి చేస్తాడు. సమస్త విశ్వాన్ని ఇలా తన ల్రీలచే ఆడించే ఆ యోగమాయ (ప్రతిభ అనిర్వచనీయం.

రాణా! ఈ రీతిగా శాపవళంగతుడైై శ్రీహరి నానావతారాలూ దాల్చి ఎన్నో పనులు చేస్తాడు. దేవకార్యార్థసిద్ధికోసం మానుష లోకంలో. జన్మించిన శ్రీకృష్ణుని చేష్టలు నేకు చెపుతాను, విను.

మనోహరమయిన యమనానడీ. సైకతాల్లో. పూర్వం మరువనం ఆనే ఒక రమణీయ వనం. వుండేది. మధు ప్యుతుడయిన లనజాసురుడు అక్కడ వుండేవాడు. వరగర్వంచేత ఆతడు ద్విజులను. బాధిస్తూ వుండేవాడు లవ్మణా నుజుడై న ళ్యతుఘ్నుడు ఆ దానవు? వధించి అక్కడ పరమ శోఖితమయిన మధురా నగరాన్ని నిర్మించాడు. శ

ఆ మధురా రాజ్యున్ని పువ్కరాక్షులను తన మువ్వురు కుమారు లకు ఇచ్చి వ్యతుఘ్నుడు. కొన్నాళ్ళకు. స్వర్గతుడయ్యాడు. కాల్మకమం సూర్యవంశం త్మేణించిహోగా ఆ రాశ్యానికి యాదప్తలధిపతులమ్యారు. ముక్తి

మ క టంత తలు షాలిన

(పవమయిన ఆ మధురానగరాన్ని యయాం కౌడుకు జొర సేనుకు వలి డగా వరుణ ఇపవళంచేత కళ్యపువు అతఎకి ప్ముతుపుగొ జన్మందాడు... అల పనుదేవ్పత్తు,

కాని అతడు వై శ్యవృ తిని అవలంబించడం వలన ఖర సేనునిఅనంతరం మధువంఠంలో జన్మించిన ఉ[గసేనుడు రాజయ్యాడు. అతని కొడుకు కంసుడు. వం డ్రి (గ లీ చేత భ రనుఅనుగమించి పలఠమ దుర్మార్గుడు. కశ్యపుని ధార్య అదిరి; వపణళాపంచెతి భఖ?

00 శ్రీ దేవీ భాగవతం దేవకుని కడుపున దేవకిగా జనించింది. దేవకుడు కంసునకు పితృస్థానీయుడు. అంచేత దేవకి అతనికి చెల్బెలవుతుంది. ,

యు క్రపయసురాగానే మహాత్ముడయిన దేవకుడు దేవకిని వసుదేవునకిచ్చి 'పెండ్సిచేశాడు. పెండి జరుగుతూండగా ఆశ్చర్యకరంగా *కంసుడా!. దేవకి కడు పున పుట్టిన అఆష్టమసుకుడు నిన్ను వధిస్తాడు' అని ఆకాశవాణి పలికింది.

ఆ అశరీరవాణి విని కంసుడు విస్మితుడయ్యాడు. కంపించిపోయాడు. “దేపవాక్కు. ఎప్పుడూ వితథం కాదు. కనుక దేవకిని వధిస్తే ఇక నాకేభయమూ వుండదు. మృత్యుభయావహుడనై న నాప ఉపాయాంతరంలేదు” అనుకున్నాడు.

" కాని మళ్ళి ఇలా ఆలోచించాడు. “ఈమె నాకు చెల్లెలవుతుంది. ఈము నెలా వధించడం? వధించకపోతే ఈమె వలన నాక్షు మృత్యువు తప్పదుకదా? బుద్ధి మంతుడయినవాడు పాపకృత్యంతోనయినా స్వీయ దేహాన్ని రక్షించుకోవాలి. అనంతరం [పాయళశ్ళి త్తంతో ఆ పాపాన్ని పరిహరించుకోవచ్చు”

అని వితర్శించి కంసుడు కృవాణపాణియె నవోఢయైన ఆమె కొప్పు పట్టుకొని లాగాడు. అందరూ చూస్తుండగా ఆమెను వధించడానికి క త్తిపైకెత్తాడు. ఈ దారుణ దృళ్యం చూచి అందరూ హాహాకారాలు. చేశారు. వసుదేవుడు గు డయ్యాడు. యి-దవవీరులందరూ కళ్తులు దూళారు. కంసుడు దేవకినివిడిచివా౨తో యుద్దానికి ఉద్యమించాడు. దారుణ యుద్దం జరిగింది.

అప్పుడు వృద్ధులెన యాదవులు "కంనుని వారించి యిలా అన్నారు. 'కంసుడా! ఈమె నీకు చెల్లెలు. పూజనీయ. వివాహ సమయంతో ఆమను వధించడం ఎంతటి నీచకార్యం? స్రీహత్యసహింపరానివి. అదిమహాపాప హేతువు. కేవలభూతభాషితం విని నీ వింతటి దౌప్ట్యానికి పాల్పడడం ధర్మంకాదు. అసత్య భాషణానికి వెరవని శ్యళువెవడైనా వసుదేవుని యియికి చిచ్చు పెట్టడానికీ, నీకు యశ్‌ హాని కల్పించడానికి పన్నిన పన్నాగం కావచ్చు ఇది. 'ఒకటేళ అశరీర వాణి ఎన్నడూ వితథం కాదని అనుకుంటే దాన్ని ఎవ్వరూ వారించలేరు. భవి తవ్యాన్ని తప్పించడం ఎవరి తరమూకాదు.

అని వారెంత ఉద్మోధించినా కంసుడు తనయత్నం మానకపోయేసరికి నీతిజ్ఞుడైన వసుదేవుడిలా అన్నాడు. 'కంసుడా! నా మాట విను. నేను సత్యం పలుకుతున్నాను. సత్యమే ముల్లోకాలకూ ఆధారం. దేవకీ ప్యుతులు. పుట్టినవాళ్లీ పుట్టినట్టు నీకు వప్పగిస్తాను, నేనుమాటతప్పి అలాఇవ్వకపోకే నాపితరులు ఘోర నరకం పాలవుతారు.”

వసుదెవుని (పతిజ్ఞావాక్యం విని అక్కడ వున్న వారందరు సాధువాదాలు చేశారు. వసుదేవుడెన్న డూ ఆసత్యమాడడని 'బెప్పి కేంసుని హత్యాయత్నాన్ని వారించారు. వారంతా అలా అనేసరికి కంనుడు కూడా (క్రోధం విడిచి శాంతం ఎవాంచాడు.

అయినంపూడీ గుకునాథరావ్వ 197 డెన్‌ వ్‌ చుంయభుఎు (ౌనౌయ వాష్నెకాలు స్వవంచామి. మహాప దన వసుచెవును నం ఎను వెంటచెట్టుకొనె నికృయంగా నిజనివాసాఎకి వెళ్ళాడు. ..__కాల్యకమంలో దేవకి గర్భం ధరించింది. ఏశోమాసం న్నింజేసకి ఆమెకు రూపావయ సంపన్నుడయిన కొడుకు పుట్టాడు. అపుడు సత్యవాదియైన వసుదేవుడు దేవకితో అన్నాడు. “నీ కన్నకొడుకులను నీ అన్న కంనునకు అరి స్తానని నేను చేసిన (పతిజ్ఞ నీకు తెలుసు, ఆనాడు అలా శపధం, చేసి నీకు విము క్షి కల్పించాను. ఇప్పుడు వీనిని అతనికి అప్పగిస్తాను. కర్మసరిపాకం దుర్జేయం. కాలపాళాధీనులేన జీవులందరు ఎవరుచేసుకున్న వభాపభకర్మలువారు అనుభవించవలసినదే. (ప్రారబ్ధం (పాణికోటికి విధికతం." "

అని వసుదేవుథనేసరికి గవకి అన్నది. 'నాకా! పురుషులకు పూర్వకృత కర్మ అనుఖో క్రవ్యమే. కానీ తీరాటనంతోమా, తపోదొనాదులతోనూ అది శయం కాదా! పూర్వార్జిత పాప పరిహారానికి ధర్మశాస్తాాల్లో (ప్రాయక్సిత్త విధులుఎన్నో చెప్పారు కదా? ష్‌

(బ్రహ్మహత్య, స్వర్ణ ప్లేయం, సురాపానం, గురుపత్నీగమనం చేసిన మహో పాతకులు కూడా మన్వాచులు నిర్దేశించిన (పాయకశ్చి త్త విధానాన్ని అనుసరించి పం డెండేండ్లు (వతాన్నిఆచరి స్తే ఆ పాపంపరిహృతం అవుతుంది. అలాకొక పోతే ధర్మశాస్త్ర్మపవ ర్తకులేన మహర్షులందరూ మిథ్యావాదులు కాగలరు. _. _

“భవితవ్యాన్ని ఎవరూ తిప్పించలే' రనేదే నిశ్చితమముతే 'అంకా కైవ నిర్మతమే" అనుకుంటే మనం ఏ వుద్యమమూ చేయనక్కరలేదు.మం।తవాదాలూ ఆయుర్వేదాదులూ ఆన్నీ వ్యర్హవౌతాయి. "కానున్నది కాకమానదినే | పవృత్తి

టి జే నిరర్ధకం, అలా అయితే స్వర్లసాధనకు నియళమైన అగ్నిష్టోమాచికం. కూడా వ్యర్థమే అవుతుంది.

(పారబ్ధ [పాబళ్యాన్ని స్వీకంస్తే వేవపమాణాదికం మిధ్య అవుతుందీ (ప్రమాణం వ్యర్థమమునపుడు ధర్మచ్చేద౨ కాగలదు. (పత్యక్ష కృషి వలన కార్య సిద్ధి కలుగుతుంది. కనుక ఈ బాలుని క్షేమంకోసంఏదై నా (పయకత్నంవెళ్యూలి (పాణ సంరక్షణంకోనం మిథ్యాచరణమైనా సమ్మతం కాగలదు. అంచులో దోషం ఏమీలేదని పెద్దలంటారు.' !

ఆని దేవకి వాదించగా వసుదేవుడన్నాడు. “ద్రేపీ! విను. నేను సత్యం చెపు తున్నాను. జౌను. నీ వన్నట్టు యత్నం చెయ్యవలసిందేకాన్ని ఫలితం మ్యాతం రైవకాశనం. దేహధారులకు సంచితాలూ, (వారబ్ధాలూ; వర్రమానాలూ. ఆగ్‌ శుభాశుభబీజభూతాలై న కర్మలు ,తివిధాలు. జీవుడు కర్మవళంగతుడ్రై పూర దేహాన్ని వదలి దిష్థదేహాన్ని గాని, యాతనా దేహన్నిగాని ధరించి స్వర్గానిక్‌ ;

18 థ్రీ దేవీ భాగవతం నరకానికో పోతాడు. అక్కడ అనుభవించదగిన సుఖ దుఃఖాలు అనుధవించి భోగాంతంలో మళ్నే భవాంధ్ధులోపడ్‌ | పౌరల్యకర్మలు అనుభవసారం (పారబ్ధ కర్మలకు (వాయళశ్ళి త్రవిధిలెదు. అవి అనుభవించి తీరపలసినదె, అపుజే అవి నశించేది. సంచిత వ_ర్రమానాలు మాతం [ప్రాయశ్చి త్రకర్మాచరణం వల్ది నశిస్తాయి. కనుక ఈ బాలుని కంసునకు అర్చించక తప్పడు. లేకపోతే .అసత్యవాదిననడి లోకనిందకు నేను పాలు కావలసి' వస్తుంది. అనిత్యమయిన ఈ సంసారంలో జనన మరణాలు దైవాధీనాలు, అంచేతళో కిచడంతగదు. సత్యానికి తీలోడకాలిచ్చిన వాని (బతుకు నిరర్ధకం. - ఇహదూరునకు పరం యెలా (పా ప్రిస్తుంది? అంచేత దేవీ! శోకం విడిచి కుమారుని ఇవ్వు. సత్యం వలన మున్ముందు కభం లభిస్తుంది. సుఖ దుఃఖాలు 'రెంటనూ మానవుడు సుక ఫలాన్ని విడిచి పెట్టరాదు. ఆ / _ అని వసుదేవుడనేసరికి జీ8 శోకకంపితయై ప్యుతుణ్ని వసుదేవునకందిం చింది. ఆ పిల్లవానిని చేతుల్లోకి తీసికొని ధర్మాత్ముడయిన వసుదేవుడు మందగమ నంతో కంసుని సథనానికి బయలుదేర వెళ్ళాడు. ్య -. అరా వెహన్న వసుదేవుని చూచి పౌరులు: “అహో! వసుదేవుడెంతటి మనస్వి; సత్యవాక్యపరిపాలనం కోసం తనకన్న బిడ్డను మృత్యువునకు అప్పగించ డానికి సాహసించాడు. ఆతడెంత ధర్మాతునో చూడండి. వాస్రదంగా అతని జీవితం చరితోర్థమైనది. | తని (పళంసిస్తూండగా వసుదేవుడు కంసమందిరానికి వెళ్ళి ఆ పుట్టు (గుడ్డును కంనుని ముందుంచాడు. వసుదేవుని _రెర్యసాహసాలకు కంసుడు విన్మయావిష్టుడయ్యాడు. అ పిల్లవానిని చేతిలోనికి తీసికాని మందస్మితపూర్వ కంగా వసుదేవునితో అన్నాడు, | “వస్తుదేవా! అన్నమాట్మపకారం నీవు ప్యుతుణ్ని సమర్పించి ధన్యుడ వయ్యావు. నీ అష్టమ గర్భంవల్బ నాకు మృత్యువు కష్ముగుతుందీని... దివ్యవావి చెప్పింజి. కాని ఈ శిశువు వలనకాదు. కనుక ఈ దాలుడు హంతప్యుడు కాదు. ఇతనిని తీసికొనివెళ్ళు. ఎనిమిదవ గర్భంలో జనించినశికుప్పుడు మాతంతీసుకుని నాకు సమక్చించాలి అని హెచ్చరించి ఆ నిసువును తిరగి వసుదేపునకు ఇచ్చి వేశాడు. వసుదేవుడు వానిని తీసుకొని హర్షవాష్పాలుకాలుస్తూ (దుత గమనంతో నిజమందిరానికి వెళ్లాడు, - ఆనంతరం కంసుడు మంతులతో అన్నాడు, ఈ “శిసవును వృథాగొ సంహరించడం దేనికి? దేవకి అప్టమసుతున వలనగదా నాకు మృతిక ల్లుతుందని అళరీరవాణి అన్నది! అంచేత నేను ఈ తాలిపుట్టుపును వధించి వృథాగా వొవాని2 ఎందుకు ఒడికట్టుకోవాతి? అనగా సచివులు కంసుని ధర్మబుద్ధిని (పళంసిన్తూ ఎవరిదారిని వారు వెళ్టారు. _

అయినంపూడి గురునాథరావు 1 ల వాము ఆలా వెళ్ళి వోగానే గావత ఎహ్షై వవ్చాగు. కంనుడు నసంభ మంగా స్‌చి ఇఅర్హ్య్యవాచ్యాదువిచ్చి కువంలం “”దగాశు,. అపుడు నారనమకు స్మిత పూర్వంకా ఇలా అన్నాడు, 'దై త్యేర్యడా! నెను ఈ మధ్య హేమపర్వతానికి వెళ్ళాను. అక్కడ (బహ్మాదిదేవతలందజు సమావిస్టులె కంసవధార్థం ్రవిష్ణువు దేవకీ గర్భంలో జన్మిస్తాడు" అని అనుకుంటూండగా నేను విన్నాను. రాజనీతి వికారడుడవై న నీవు దేవకిపుత్తు9ని వధించకుండా ఎందుకు విడిచి పెట్టినట్టూ!”

అని (ప్రశ్నించగా కంసుడు, _చుహక్షి! నా మృతి అష్టమగర్భంవలన అనికదా దేవధాషితం!' అనగా నారదుడు, 'జోనయ్యా! బెను. దేవకాషితం అదే. , కాని నీకు రాజనీతి తెలిసినట్టులేదు. దేవతల మాయాబలం నీకు తెలియదు. నేను చెపుతున్నాను. విను. శ్యతువు అల్పుడై నా వుపేషించరాదు. నీ మృతి అష్టమ సంతానంలోనై నా ఈ యేడుగురుకూడా వానితో చేతులుకలిపితే నీ కార్యల ఎంత దుస్సాధ్యం అవుతుందో వూహించావా? శతువును విడిచి నీవు చాలా లెలిని తక్కువ పనిచేశావు" అని నారదుడు నిర్గమించేసరికి మందబుద్ధియైన కళసుతు ఆ బాలుణ్ణి తిరిగి తెప్పించి రాతిపై విసిరివై చి వధించాడు. .

కంసుని దురంరచర్యను విని జనమేజయుడు. చకితుడై.. వ్యాసునితో అన్నాడు, “మునీర్మదా! పుర్టీపుట్టగానే నిహతుడయ్యాడే ఆ బాలుడు! ఇంతకూ వాడే పాతకం చేశాడో! నారుడు మహాజ్ఞాని ధర్మతీల్పరుడు. ఆయనకూడా ఈ హౌపంలో పాలుపంచుకోవడదేమిటి?

-_పాపకృత్యాన్ని చేసినవాడూ, దానికి దోహదం కల్పించినవాడూ ఇరు వురూ తుల్యపాపులని వీజ్ఞులంటారు. అటువంటి స్థితిలో నారడుడు. దుష్షుకెన కంసుని అలా ఎందుకు (పోత్సపాంచినట్లు? ఏ కర్మ విపాఠంచేత ఆ పని గుద్ద నిహతుడయ్యాడో నాకు తలియీకుండావుంది. ఆ వుదంతం నవి స్రరంగా చెప్పండీ అని వేడగా ప్యాసమునీం[దుడిలా చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు.

“కాజా! విను. నారడుడు వినోదాకాంకి- కలహ్మపియుడు. దేవకార్యార్థ వచ్చి అతడలా చేశాడు. అతడేన్నడూ అసత్యవాదికాదు.. దేవతలేది ఆదేశిస్తే అతడది చేస్తాడు.

కంసుడు దేవకీదేవికి. పుట్టిన యేడుగురిని పుట్టినవాళ్ళను పట్టినట్టుగా వధించడానికి కారణం వుంది. శాపయోగంచేత ఆ యేడుగురు ఆమె గల్ఫాన జనించి వెంటనే మృతులయ్యారు. ఆ కాపకథ చెపుతాను. విను ,

స్వాయంకు్‌ మన్వలతరంలో మరీచికి ఊర్హయను. లార్యయాస అన్టడ బలాఢ్య్యులైన కొడుకులు పుట్టారు. వారందయా ధర్మవిచక్షణులని బి సదడ చూచి ఒకనాడు (బహ్మదేవుడు తన కన్న కూతుతిని కామించి అమెవెంటప చచ వారు ఫక్షున నవారు. | బహ్మ ఆ గవిచేశంతో. “మీరంతా జై త్యయోనిక నం? డ్రా సి (శ్ర (| కాలనేమికి పుత్తుులుగా జని పుట్టరిడని శపించాడు. ఆ శాప ఫలంగా అర్థరూ కాల మ

కం శ్రీ దేవీ భాగవతం చారు. జన్మాంతరంలో హిరణ్యకశిపునకు జనించి విజ్ఞానవంతులుకనుక భాంతుల్తై సమాహితులె. తపస్సుచేశారు.

వారి తపస్సుకు మెచ్చి విరించి (పత్యక్షమై “కుమారులారా! పూర్వం నేను (కోధావిష్టుడనై. మిమ్మల్ని ళపించాను. ఇప్పుడు మీకేం కావాలో ఆడగండి. ఇసోనన్నాడు- వారు సంపత మానసుల్లై “మహాభాగా! దేవదానవులచేగాని ర వుకీగాని గంధర్వోరగసిద్ధగణంచేతగాని మేం వధ్యులం కాకుండా వుండే '్రాగా వరం అనుగ్రహించండి" అని ఆర్థించగా (బహ్మదేవుడు. “అలాగే జరుగు

_ తుంది. మీరు నిశ్చింతగా వుండం'డని పలికి అంతర్జితుడయ్యాడు.

ఈ వార్త విని హిరణ్యకశిపుడు [కుద్దుడే కొడుకులనుజూచి, “మీరు నన్ను కాడని నా విరోధియెన పితామహుని ఆరాధించి వరాలుపొంది బలగర్వితు లయ్యారు కనుక మిమ్మల్ని నేను త్యజిస్తున్నాను. మీరు పాతాళానికి వెళ్ళి బహు వత్సరాలు న్మిదాధీనులై ఆక్కడపడి వుండండి. అనంతరం దేవకీ గర్భంలో ఏటేటా మీరు పుతతారు. మీ తర్మడి కాలనేమి కంసుడుగా జన్మిస్తాడు. అతడు మిమ్మల్ని పుట్టగానే వధిస్తాడు' అని శపించాడు.

"ఆ శాపకారణంగా ఆ ఆణుగురూ దేవకీ గర్భగతులై కంసునిచే నిహతు లయ్యారు. అనంతరం దేవకి శేషాంళంలో ఏడవ గర్భం ధరించింది. అయిడు మాసాలు నిండాయి. యోగమాయా (పథావంచేత ఆమెకు గర్భపాతం జరిగింది- యోగమాయ దేవకి ఆ సమ గర్భాన్ని రోహిణి గర్భంలో (వవేశ పెట్టింది. దేవకి గర్భపాత నృతాంతంవిని కంసుడు సంతోషించాడు. కొదికాలానికి దేవకి

• మళ్ళీ చూలాలైంది. ధ్రేహరి భూథార హరణార్థం ఆమె అష్టమగర్భంలో (పవేిం చాడు.

ఈ రీతిగా కశ్యపుడు వసుదేవుడుగా, అదితి దేపకిగా, ఆదిశేషువు బల దేవుడుగా అవతరించారు. ఆలాగే ఇతర" దేవతలు తమ తమ" అంశాల్లో ఎలౌ వుద్భవించిందీ చెపుతాను విను, ' . . 0 +... నరనారాయణులు ధర్మునికుమారులని చెప్పానుకదా! నరుడు అర్జునుడుగా నారాయణుడు కృష్ణుడుగా అవతరించారు. ధర్మాంశంలో విదుర యుథిస్టిరులూ: వాయ్యంశంలో నీముడూ, అశ్వినుల అంళంతో నకుల నహదేవులూ, సూరా్య9 శంలో కర్షుడూ, బృహస్పతి యంళంలో (దోణాచార్యుడూ, అతనికొడుకు అళ్వ ల్ఞామ శ్రివాంళంలోమోుస్తట్టార్చు. శంతనుడు సము దాంళ లో జన్మించాడు. అం_ ... 'ఫీమ్మడుగా వసువు, దేవెషిళ్టున్నోగ్ధంధర్వపతి, విరాటుడుగా మరుద్గణం ధృతరాష్ట్రడుగా. అరెష్టస్టుతుడు 'హంసుడు!్‌ ఉద్భవించారు. కృపాచార్య కృళ వధ్మలుకూడా మరద్గణాంళ సంభవ్తుకి. దుర్మోఫనుడుగా కలి; శకునిగా ద్వానా

అయినంపూడి గురునాథరావు రి01 రం, సువర్యుడను సోమపుత్తు9డుగా సోమ్మపడుడూ పుట్టారు. దృష్టద్యుమ్నుడు పావకాంశంలోనూ, శిఖండి రాక్షసాంళంలోనూ జన్మించారు.

(పద్యుమ్నుడు సనత్కుమారాంశంలోనూ, (దుపదడు వరుణుని అంశం లోనూ, (దౌపది రమాంశంతోనూ జనన మందారు, (దౌపదికొడుకులు అయిదు గురూ విశ్వేదేవాంశజులు. కుంతిగా సిద్ధి, మ్మాదిగా ధృతి, గాంధారిగా మతి, ఇక దేవవారాఆగనలందణూ ్రీకృష్ణుని పత్నులుగా జనించారు,

ఇక అసురాంళ సంభవులను గుఖజించి చెపుతాను విను. హిరణ్యకశిపుడు శిశుపాలుడుగా, వి్మిపచి త్తి జరాసంధుడుగా, (పహ్లాదుడు శల్యుడుగా, కాలనేమి కంసుడుగాా హయశిరుడు కేశిగా, గోకులంలో హతుడ్ద్డైన కకుద్మి బలిసూనుడు ఆరిస్టుడుగా, అనుహ్లాదుడు ధృష్టకేతువుగా, బాష్కలుడు భగదత్తుడుగా, లంబుడు (వలంబుడుగా, ఖరుడు ధేనుకుడుగా, వారాశికిళోరులు చాణూర ముస్టీకు లను మళ్లులుగా, దితిప్కుతుడగు అరిస్టుడు కువలయాపీడమను మదగజంగా జన్మిం చారు. బలికుమా_ర్రె బక, ఆమె అనుజుడు బకుడు స్వీయనామాలతో విథ్యాతి చెందారు. అశ్వత్థామ ర్కుదాంశంలోనేకాక కామ్మకోధ యమాంశాల్లోకూడా జన్మిం చాడు. ఈ రీతిగా శితిభారహరణ నిమిత్తం సురాసురుల అంశావతరణాలు జరిగాయి.

(బహ్మాదిదేవతలు శ్రీహరిని ఛరాథారాన్ని హరించమని ఆర్థించడానికీ వెళ్ళినప్పుడు హరి వారికి సితాసితకేశాలు రెండిచ్చాడు. వాటిల్లో అశిత కేళంవల్స నారాయణాంశంలో జన్మించిన కృష్ణుడు శ్యామల వర్ణంగల వాడయ్యాడు: సిత 'కేశంవల్డ శేషాంశంలో పుట్టిన బలదేవుడు ధవళవర్ణంగల వాడయ్యాడు. ఈ రితిగా వారు భారావతరణనీమి త్తం దేవాళ సంభవులయ్యారు. భక్తీ భావంతో ఈ అంకావతరణ చర్మిత విన్నవారు. సర్వపాప. వినిర్ముక్తులై స్వజనకోటితో సుఖంగా _వుంటారు.'" -

-వ్యాసమహక్షి యిక శ్రీకృష్ణ జన్మగాథను ఇలా చెప్పడంమొదలు పెట్టాడు.

॥ వ సె దేవకి ఆరురు కొడుకు

బ్యాగసేని నారద వచనానుసారం [క్రమంగా ళు లపమ లను సంహరించాడు. ఏడవ గర్భం విచ్చిన్న మైహ్లోాడ = ఖో స | గర్భం వలన తనకు మృతి కలుగుతుందత్తో ధ్పచ్రార కోనా స!

(దంగా తగిన (ప్రయత్నం చేశాడు. న్‌ కయ “జక 1. ్రీహరి దేవకీ గర్భంలో ను అస్ర్రత్థేయోద మారయ కభీ. సిద్ధికొరకు యళోదాగర్భంలో[పవిష్షయ్రంద్ని గతీలదలో బలదేవుడ్తు గోస్ట్‌ న నా ల.

903 ట్రీ దేవీ భాగవతం యుడుగా జన్మించాడు. కంసభయంలో ఆమె కలపెంచిోయింది. కంసుడు దేవ క్రి కారాగారంలో బంధించి ఆమె వవణ కోసం సవకులప నియమంగాడు.- వసుదేవుడు దేవకెయండు *1ల అనుకాగాతళయంచేత తానుకూడా. కారా గృహంలో భార్యతోపాటు వున్నాడు. దేవకి గర్భగతుడై న థ్రీవిష్టువు [కమంగా వృద్ధిపొందుతున్నాడు. పదినెలలూ నిండాయి. అవి శుభ్యపదమమిన (ౌవణ మొసం. కృష్ణపషం. రోహిబీ నద్మ్యతయు కృమైన అష్టమీ దినం. కంసుడు భయవిహ్వలుడై పోతున్నాడు. దానవులను పిలిచి అన్నాడు “దేవకి అష్టమగర్భంలో నా్మాపాణహంతయైన శ్యతువుజనింపనున్నాడు. మీరువేయి కండ్లతో కనుపెట్టుకొని ఆమె గర్భాన్ని కాపాడాలి. మృత్యురూపుడై న ఆ బాల కుని వధించి నేను నిశ్చింతగా న్మిడపోతాను. మీరు సకలాయుధాలూ ధరించికన్ను మూయకుండా నిహతేక్షబులై కని పెట్టుకాని వుండాలి" అని కాసింది హృదయ భారంతో నిజమండిరానికి వెళ్ళాడు, కాని అతని మనస్సు మనస్సులో లేదు. తట నతితేయిన దేవకి వసుదేపునితో అన్నది. “దేవా! నాకు (పసవ సమ మయింది. ఏం చెయ్యను? కాలకింకరుల్హాంటి భయంకరులై న రక్షపాలకులు మందిరం చుట్టూ కాపున్నారు. లోగడ నందుని ధార్య నాతో, న! స్‌ పో పిన ౌదునును నా దగ్గరకు పంప, ఆ పిల్లవానికి పాలన ! యాగ కు విశ్వాసం కలిగెండుకు నేకు నీకో విగదను పంవు తాను అన్నది. య్‌ ల పంపర నేనేం చెయ్యాలి? త మార్చిడి యెళాసాధ్యమౌతుంది. మైన ఆ పల్దవానిని చూచి తలస ఏవ సరణి కన్నది. మహా తేజస్వి లన్‌ ఆ బల్జ స్మయం చెందింది. సంరోషంతో ఆమె ఒడలు పులకరొంచింది. పతివంకచూచి 'నాథా! అతి మనోహరమయిన ఈ ప్యుతు౨ ముఖం చూగండ్‌. అయ్యో! నేడే కాలరాప్పుడయిన కంసుడు ఈ పసికందును వధించివేసాతుకదా!'" అని దేవకి విలపిస్తూండగా వసుదేవుడు ఆ పిల్బవానిని చేతుల్లోకి తీసు కుని ఆతని సుంకర వతనాన్ని వీక్షించాదు. కోకావిష్టుడయ్యాడు. “నేను ఇప్పుడు ఏం చెయ్యను? సుతళోకాన్ని నేనెలా తప్పించుకోగలనులో "ఆని చింకాతురుడై. యుండగా “వసుదేవా! వీనిని తీసుకొని నీవు గోకులానికివెష్ళ. రకపాలురంవరు నా మాయ్యాపభావంచేత న్మ్‌దామైోహితురాతావు, అష్టకవాటాలూ ఇరుచుకుని వుంటాయి. సంకెన్ళ వీడిపోత్తారి. వీనిని నందగృహంలో వుంది యోగమాయను ఇక్కడకు తీసుకొనీ రా అని ఆశరీరహిఖి వివప్‌ంచింది. _

• అలా దివ్యవాక్కు వినబడగానే 'వన్తుబెప్పదు. ఆ పిల్చవానిని తీసుకొని రక్షకభటులకంటబడకుండా బయటపడ్డాడు. కాంచీ నవీతీరం చేరుకున్నాడు-

అయినంపూడి గురునాథరావు ల098 అది సలిల వేగంతో పరవళ్ళు [కోక్కురోంవ కాశ యోగచూయా (పభావంచేత అది మణంలో మొలబంటి అయింది. వసువేవవు వెంటనే ఆనదిని దాటి ఆ అర్ధర్మాతివేళ నిర్ణనమైన (తోవను బడిపోయి పప నద్బుద్ధినిబట్టి నందగృహాన్ని గుర్తించి ద్వారం దగ్గర నిలబడ్డాడు. అప్పుడే యోగమాయ. యకోదా గర్నం నుండి జనించింది. ఆ దేవియే _సెరంథీరూపంలో ఆ బాలికను తీనుక్షుని. చచ్చి వసుదేవుని కరకమలాల్లో వుంచింది. అతనిచెళుల్లో దాలుళ్లీ తీసుకుని లోనికి పోయింది. - . వసుకేవుడు క్షణం కూడా ఆలస్యం చెయ్యకుండా కారాగృహానికితిరిగ్‌ వచ్చి ఆ బాలికను దేవకి (పక్కన పడుకోబెట్టాడు... కారాగార కవాహారిన్నీ మూసుకునీపోయాయి. , భయావిష్టుడై వసుదేవుడు దేవకి (పక్కన నిలబడి వున్నాడు. ఇంతలో బాలిక కేరుమని యేడ్చింది. . రాజభటులు త తరపడిలేచారు, పరువు పరువునపోయి కంసరాజుకుదేవక్తీ సుతజనన వార్త చెప్పారు. అతను భయాందోళిత మనస్కుడై... వెంటనే కారో గారానికి వచ్చి కవాటం బంధింపబడి వుండడం చూచి వసుదేవుని పిలిచి “మహా భాగా! దేవకీ సుతుని తీనుకొనిరా[్‌ అనగానే వసుదేవుడు ఏడుస్తూన్న _ బాలికను తీసుకొని పచ్చి కంనుని చేతులలో పెట్టాడు.

_. బాలికనుచూచి కంసుడు ఆశ్పర ద కితదర దు. *డొరా1 దేవవాక్కు. నారదభూషితమూకూడా మిథ్యలయ్యాయె. వసుదేవుడు .ఈ సంకట జ్‌ పంచన ఎలా చెయ్యగలడు? నిళ్సంశయంగా నా రక్షపాలురందరూ ఎంతొ సావ ఛానులై వుండి వుంటారు. మరి ఈ బాలిక ఎక్కడ నుండి వచ్చింది! అ బిడ్డడు ఎక్కడకు వెళ్ళాడు? వృధా ళంకలు దేనికి? ఇది కాల వ్యత్యాసంకాని యమ్‌ కాదు అని భావించి నిర్ణయుడయిన కంసరాజు అ బాలిక కాస్మపట్టుక్షొని కఠిన" ల కాని ఆ బాలిక అతని చేతుల నుండి జారి ఆకాశమండళానికీ , వెళ్ళింది, దివ్యరూపం ధరించి అతనితో అన్నది. “ఓరీ! పాపాత్ముడా నన్ను చంపితే నీ వస్తుంది? నీ బలవద్వ్వైరి ఒకవు. ఒకచోట. పుట్టాడు. నరాధముడవైన _ నిన్ను అతడు నధిసాడు' అని వెంటనే అంతరి తురాలముంది. ల టు

కంసుడు సంభాంతుడై నిజమందివానికివెళ్ళాడు. బకద్ధెసుక వత్యాదుిశి దానవ వీరులందరినీ పిలిి 'ఓరీ! మీఠరందహ నా [శేయన్సుకోసం వెంటి బర్టలు ద వెళ్ళండి. ఎక్కడయినా నే పుట్టిన వానిని పట్టినట్టు ఛం నువవ నా ౮ా లి రూ నాఆజ్జిగో కంటబడిన హంతకి ఈ పూతనకూడా మీతో వస్తుంది మీరందరూ నాలక ఒ.హఠంకోసం అందరినీ సంహరించండి. ముందుగా నందగోకులానికి వెళ డు... మీరందరూ అక్కడే వుంచండి" ఆ౨ ఆజ్ఞాపించి నిజగ్భవానికీ ఇగ

శ్రీవ ష్షలీలలు

మరుసటి దినం ఉదయం నువ గృహంలో ప్యుతజన్మోత్సవం. జరిగిం దన్న క్రింవదంతిని కంసుడు చారులవలన విన్నాడు. వసుదేవుడు కూడా ॥ తన భార్యీతోనూ, దాసదాసీజనంతోనూ, పళుసంపదతోనూఅక్క_డే పున్నట్టుతెలిసింది.

అంచేత అతనికి గోకులంలో కృష్ణుడు జన్మించి వుంటాడనే శంకకలిగింది. నందగోకులంలో సురాంళంతో జన్మించిన అందరూ అతని శ తువులని పూర్వం నారదుడు చేసిన హెచ్చరిక ఆతనికి జ్ఞాపకం వుంది. అంచేత అతను నందగోకులం అంటే మండిపడుతున్నాడు. అక్కడ అనుమానంగా వున్న శివవు అందరినీ వధించమని ఆదేశించాడు, కానీ అతని యళ్నాలన్నీ విఫలమయ్యాయి. శ్రీకృష్ణుడు పూతన (ప్రాణాలు హరించాడు. బకాసురుని వధించాడు. ధేను కుని మట్టుపెట్టాడు. వత్సకుసి నేలకూల్చాడు. [వలంబుని చెండాడాడు. గోవర్థన గిరి నెత్తాడు. కేశి అనే పరమకిరాతకుని ఛేదించాడు. ్రికృష్ణుని ఈ అద్భుత

కృత్యాలు విశి కంసుడు తన మరణం నిశ్చయమనుపునా డు.

. మహాహరులై న రామకృష్ణులను వయోపాయంటీ! వధించాలని వూహించి ధనుర్యాగమిషతో వారిని తీసుకొని రావడానికి అకూరుని. పంపాడు. కంసాదే శాన్ని అనుసరించి గాందినీ సుతుడై న అ్యకూరుడు బలరామకృష్ణులను రథ మెక్కించి మధురానగరానికి తీసుకుని వచ్చాడు. అక్కడవారు. ధనుర్భంగం కూల్చారు. వీరవరేణ్యులై న శలుణ్ని తోళలుణ్ని సరిమార్చారు.

అనంతరం నిండు సభలో విష్మయాఎప్టుె అందరూ చూస్తుండగాకంనుని సిగపట్టుకొని ఈడ్చి వధించారు. దేవకీ చసుదేవులకు బంధ విము_క్రి కల్పించారు+ ఉగ సేనునకు రాజ్యం పట్టం కట్టారు. అనంతరం పశుదేవుడు మౌంజీ బంధన పూర్వకంగా రామకృష్ణులకు ఉపనయనం చేశాడు. సాందీపుని దగ్గరకు విద్యా భ్యాసానికి పంపాడు. అక్కడవారునియతులై సకలవిద్యలు అభ్యసించి మధురకు తిరిగి వచ్చారు. "

అప్పటికి వార్తి వయస్సు పర్మడెండేండ్దు. వారు మధుంానగరంలో వున్నారు. తన అల్లుడేన కంసుని రామకృష్ణులు వధించారనే వార్రవిని మగ ధేవడగు జరాసంధుడు అపార సేనావాహీనితో మధురపై పదిహేడుసార్లు డండయ్యాత సాగించాడు. పదిహేడు పర్యాయాలూ ఓడిపోయాడు. చివరకతడు మ్లేచ్చాధిపతియైన కాలయవనుని | పేరేపించాడు. అతడు మహావీరుడు. అతని పేరు వింటే యాదవులు కంపించిపోతారు. -

జరాసంధుడు కాలయవనుణ్ణి | పేరిపించి యుద్ధానికి తీసుకొని వస్తున్నాడో్‌ విని ్రీకృష్ణుకు యాదవులందకిని రప్ఫంచి ఇలాఅన్నాడు. “ఏీర్రలారా! ఇవ్వు

అయినంపూడీ గురునాథరావు లీ0క్‌ మనకు జరాసంధునివలన మహోప్మ దవంఒకటివచ్చిపడ్డది. ఇప్పుడు మనం ఇష్మూ వాకిళ్ళూ; బలమూ, ధనమూ సర్వమూ విడిచి | పాణరక్షణంకోసం యత్నించాలి.

ఎక్కడ సుఖంగావ్వంటే అదేపెతృకం. కనుక ౩లసొగర సాన్నిథ్యంలో వైరిభయంలేనిచోటికి మనం వెళ్ళి నివసించాలి. శ్రీ హారియంతటివాడు " ఖీళుదై సాగరమధ్యంలో శేషళయ్యి మై న్మిదిస్తున్నాడు. (తిపురాంతకుడు రజతపర్వ తంపై కాపురం పెట్టాడు. అందువలన శ్మతుపీడితులమైనమనం ఇక్కడ ఉండ రాదు.

మనం అందరం ఇప్పుడు ద్వారవళికివెళ్చాం. ఆది ఎంతో రమ్యమైన ప్రదేశ మని గరుడుడన్నాడు. అది రైవతాచల సాన్నిధ్యంలో సింధుతీరాన వుంచి. “శ్రీ కృష్ణుడలా అనేసరికి అండిరూసరే. ఆని బళ్ళమిదా ఒం టెబమీదా గ్యురాలమీదా వీలై నంతవరకు ధన ధాన్యాలు వేసుకొని సపరివారంగా బయలుదేరారు. కొన్ని దినాలు (పయాణంచేశాక ద్వారవతిచేరారు. థ్రీ ప్టుడు అక్కడి జీర్ణ గృహాలను బాగుచెయించి యాదవులను వాటిల్లో (పవెశ పెట్టాడు, ం

అనంతరం రామకృష్ణులిద్దరూ తగి నిర్ణనమైన మధురానగరంవచ్చారు. ఆ సమయంలో కాలయవనుడు అపార సైన్యంతో అక్కడకురాగా ్రీకృష్ణుడు పొదచారిమై నగరంవిడిచి వెళ్ళడం మొదలు పెట్టాడు. కాలయవనుడుకూడా కాల్న డళను అతనివెంట పడ్డాడు.

కృష్ణుడలా వళ్ళి వెళ్ళి రాజర్షియైన మువికుంచుని ఆశమంలో (పవేశించి అక్కడ అంత ర్లితుడయ్యాడు,. అపుడు మువికుందు ని దపోతున్నాడు. కొాలయవ నుడు అతణ్ధి చూచి అతడే కృష్ణుడనుకొని కాలితొ బలంగా తన్నాడు. ముబి కుందుడు దిగాలునలేచి [కోధ ర క్రావుడై కాలయవనుని దగ్గం చేశాడు

మ్లేచ్భాచిపతి అలా దగ్ధమయ్యాక ముచికుందునకు శ్రీహరి దర్శన మిచ్చాడు, ముచికుందుడు భక పప త్తితో ఆయనకు (పణమిల్సి తన తపో వనానికి వెళ్ళాడు. రామకృష్ణుడు బలదేవ నమన్వితుడ్రై ద్వారవతికి తిరిగి వెళ్ళాడు. ఉగ సేనుని రాజుగా చేళాడు* స్వయంవరం గుండి రుక్కిజీదేవిని హరించి తీసికొని వచ్చి రాక్షస విధిని వివాహమాడాడు. _

అనంతరం వాసుదేవుడు జాంబవతిని, సత్యాదెవిని, మ్మితవిందను, కాళిందిని, లక్మణను, భ్మదను పరిణయమాడాడు. రుక్కిణితో కలిసి ఇలా ఆరు నకు ఎనమ్షండు భార్యలయ్యారు. కాల్మకమంలో రక్కిణి గర్భం దరించి (పద్యు మ్నుని కన్నది. శ్రీహరి వానికి జాతకర్మాదికం చేరదు టా ,పమంచి

కాస్‌. శంబరాసురడు. దొంగచాటుగా సూతికా గృహ కు (పద్యుమ్నుజ్హి అపహరించి తీసికొనివెళ్ళి తన భార్య మాయావతికిచ్చాడు. స్‌ ్రీకృష్ణుడు సుతకోకనమన్వితుడై వృథతానురాది దానవవీరులను లీలామ్మాతం సంహరించిన దేవిని మధురో క్తులతో ఇలా నన్నుతించాడు.

తం థ్రీ దేవీ భాగవతీ౦ *డ్రవి1 నేను నా (కిందటి జన్మలో ధర్మసూనుడనై బదరీివనఖండంలో నిన్ను అర్చించి సంపీతురాలను కావించాను.. అమ్మా! ఆ వుదంతం మరచి బైయావా? " సూతికాగ్భహం నుండి. చుర్చుద్ధితోగాని కొతూహలంతోగాని నా పిలవానిని ఎవడో అపహరించుకొనిపోయాడు. నీ భక్తుడనైన నాకు ఇది అవ మూనంకాదా! లజ్జా హేతువుకాదా? " | నా నగరం చుట్టూ బలిష్టమయిన దుర్గం వుంది. నగరం మధ్యంలి నా "సదనం ఎక్కడో సంగు ప్రంగా వుంచి. ఆ సదనంలో ఒక అంతఃపురంలో రహ సంగా వున్న సూతికాగృహం నుండి నా పిర్ది వాణ్ణి ఎవడో అపహరించుకొని సపోయాడంపేనా [పారథ్ధా డాపకమయిన దోషంకాక మేమిటి? నేను పరనగరం ఎక్కడికీ వెళ్ళలేదు. యాదప్పులందరూ కూడా నగ రంలోనే వున్నారు. వీరులెందరో నగర రక్షణం చేస్తున్నారు. అమునా మాయావి యైన యెవడో నా పస్నిగుడ్డును అపహరించుకానివోయాడంటే ఇది మాయగొ వుంది. అతినిగూఢమైన నీ చర్మితను నేనే తెలిసికోలేక పోతే మందబుద్ధులయిన యితపలేం తెలిసికోగలరు? నా భటులు వానికోసం నలువె పులా గాలించారు. కాన్ని వాని జాడ తెలియలేదు. ఇది నీవు కల్పించిన యవనికగా. నేను కావిస్తు న్నాను. నేనలా భావించడంలో ఆశ్చర్యమేమీవేదు. . బలదేవుని జననోదంతం ౩ెలిసిందేకదా! అయిదవ నెలలో దేవకీ గర్భం నుండి శీపవును తీసికొనివెళ్ళి రోహిణి గర్భంలో (పవేళ పెట్టావు. పతిసౌహ చర్యం వినా మహాసాధ్వి రోహిణి బబదేపుఏ కన్నది. ఇది లోకానికంతకూ తెలును. నీ చర్మిత ఆగోచరం. నీవు లోకాలను సృజించి పెంచి హరిస్తుంటావు ..._ నాకు మనోహరాకారుడయిన ప్ముళుణి అన్ముగహించి మహానందాన్ని కలుగజేశాపు. వెంటనే విరహజన్యమయిన శోకథారాన్ని కల్పించావు. ఇది ని వినోదం కాక మరేమిటి? నా థాల్య సుతకోకంతో 'కుంగిహాతోంది. జననీ! అమేయ ,పతిభాసంపన్నవై న నీవుకాక నాకు ఇర దిక్కెవ్వరు? సుతజననం సుభానికీీ తన్నాళం దుఃభానికీ పరాకాష అని విజుబంటారు.

.. జననీ! నేనిప్పుడేం చెయ్యను? "నా రాలి సంకానపే. వినష్టమైనప్పుడో నా హృదయం బద్దలుకాకుండా ఎలా వుంటుంది! సన్ను య౫ిసాను. పూజిస్తాను" నా సుకుడు జీవిచచ్‌ ప్పంటే దేవీ! నాకు వెంటనే చూపెరదు. సకలళోక వినాశనం చేయగల శక్తి నీ కొక ర్తెతే ప్పందిం వ.

అని వ్రహళి జగదందికను నన్నుతించగా ఆమె సాషాత్కరించిః “దేవ కోకింపకు. గాపకారణంచేత సీ కొదుకున్తు శంబరానురుడు బలవంతంగా అవ రించుకొనిపోయాదు. ఆతడు వాని యింటి నుఖంగా వున్నాచు. అతనికి పదహా రే

ఆయినంపూడీ గురునాథరావు లీ? (యింటికి. తిరిగి వస్తాడు" అని పలికి అంతర్థానమైంది. థ్రీహరి సుతళోకాన్ని దిగ్మమింగి సుఖంగా వున్నాడు."

ర్‌ ష దుం జత జఫ

(అక్భుష్టుని స్వల్బ జ్ఞతకు వాతువు

ఆని వ్యాసమహర్షి చెప్పేనరికి జనమేజయుడు, 'మహరీ! నీ మాటలను బటి నాకో సందె ల ఇ న్‌. క స గ పవంతు బట్టి నాకో సందేహం కరిగించి. వెషవాంశంలో జనించిన మవో[పతాప డయిన ప్రశృమనకు గవర చుఃభాన్ని కల్పించడమేమిటో సురక్షితమైన నగరంలో ఎక్కడో. ఓ మూలనున్న నూతికాగృహంలో దైత్యుడు (వవేించి శిపవును ఎలు అపహుంచాడు? ఈ విషయాన్ని భగవానుడైన థ్రీకృష్ణుడు తెలిసికోలేకవోయాడంపే నాకు పరమాళ్చర్యంగా వుంది. మహర్షీ! దీనికి కారణ మేమిటో చెప్పు అని అ్పైంచగా కృష్తె సపాయనుడిలా అన్నాడు.

ఖి న

“రాజా! విను. దేవి మాయ బలీయమైంది. అది ఎంతటి వానికయినా' చిత్త థాంతి కల్పిస్తుంది. మానుష జన్మ ధరించిన తర్వాత. సురాసుఢులయ్యేది ఎవరయ్యేది గుణోతీతులు కాలేరు. శుల్పీపాసరూ, భయళోకారూ, హర్డాలిమా

అఆ నాలూ, జరామరణాలూ, ఈర్ష్యాసూయలూ, ఆజ్ఞానం, గాని మొదలయిన దేహభవ థావాలు వుండనే వుంటాయి.

ఆ కారణం చేతనే సాతార్తూ విష్ట్వంశంలో జనించిన భ్రీరాముడు కాంచేనే మృగంయొక్క యకళారసితిన ఆలిసికోలకపోయాదు. జానకీ హరణాన్నీ జహి న మరణాన్ని వహించలనోయాము. ఆలాగే అభిషేకదినాన వనగమనం త్‌ సుందనిన్ని తన వియోగంరో తం్కవి మృతి చెందుతాడనిన్నీ గ్రహించలేక పోయాడు. అజ్జుడులాగా కాష్య ల౩గెటట్టు సీతకోసం అడవులన్నీ గాలించొ ॥ కాని ఆమెను లవణుడపహరించొడని యాహించలేకపోయాడు. సంన్వేవ / వానరుల సాహాయ్యం అర్గించాచు.. వాలిని సంహరించాడు, సేతుబంధనం లంకానగరంలో [పవేశంచో రావపనిరో దాపణ కర్మగామం చాడు, వ

యుద్ధంలో నాగహెళ బన్హుడై గరుమని వలన విమోచనం పొడ

ఖా శి (= రావణ కంభకర్షాదులప చధుచాము. జానకి ని్టోషత్వాన్న్‌ న ణ + ల! నేందుకు జ్వలితాగ్నిలో వాయాడు, ఆమె తన సాథ్వీళ్వాన్ని నిహపించుకునం। సలా ప నయగ. క! భోకోవవాద థయంచేత పరిత్య (పవే?ంచింది. అంతటి నక్తోషిమున వానతి ఈ తటి జించాడు ల ॥

• క కోలే డు,

మహర్షి చెపేదాకా మవంప్తలు ఈని కొదుకలని ెలిసిక్‌ లేకపోయా సు

మలో ర శవ చత | కుడుడె ఒకప్పు జానకి పాత్రాశగమనం ఆయనము నృంత అలి కాలము, (1 మాడా సను ల ణే న్‌! (7 | అనుజుని వధించదానికి వ్యు ప్రదయా్యాదు. తుచకు తన మృతిని మాగా పసికాను గ కుద ద తాం. ధరింబీ మానవుడులాగొ పసికటలేళకపోయాదు,. ఈ రీలిగా. చమూపష దూర మి

200 ట్రీ దేవీ భాగవతీం వ రించాడు. కనుక. అవతార. పురుషుడయినా మానుషజన్మ యె త్తిన తర్వాత. అతనిలో మానుష కావాలు గోచరిప్తే శంకించరాదు. పూర్వం యడదునందనుడు కంస భయంచేత గోకులానికి వెళ్ళాడు. జరా సంధుని వలని ఖీతితో ద్వారవతికి నిర్గమించాడు: సనాతన ధర్మాన్ని ఎజీగుం డిన్నీ శిశుపాల హృతయైన రుక్మిణిని అపహరించి అధర్మానికి ఒడిగట్టాడు* శంబరాపహృతుడయిన బాలునికోసం పరితపించాడు, అతడు విము క్తుడయాశిక మహానందం చెందాడు. సత్యాదేవి యాజ్ఞానుసారం స్వర్షోకానికి మళ్ళి ఇండదుణ్ణి జయించి కల్ప తరువును తెచ్చాడు. డాన్ని. ఆమె పెరటిలో నాటించి తన స్త్రీజితత్వాన్ని వ్య క్తంచేశాడు. హర్షాతిరేకంతో సత్య (శ్రీహరిని నారదునకు దానంచేసి అనంత రం కనకమయమయిన ఆతని వ్మిగహాన్ని ఆ చుహర్షికిచ్చి విడిపించుకున్నదిః (పద్యుమ్నాడులను చూచి జాంబవతి దీనమై సంకానంకోసం _శ్రీకృష్తుని ఆర్థించగా- ఫ్రీ కృష్ణుడు తపస్సు చేయడానికి శివోపాసకుడైన ఉపమన్యుని ఆ మానికి వెళ్ళాడు. ఆయన్నే గురువుగా [గహించి శివదీక్ష వహించాడు. పత కాముడై ఫలమూలాలు భక్షిస్తూ ఒక మాసం ఉ్యగతపంచేశాడు. శివధ్యానపరుడే +వమం[తాన్ని జపించాడు. ఒక మాసం జలాహారంతో వున్నాడు. ఒకమానం వాయుభక్షణంచేస్తో పాదాంగుష్టా గంమీడ నిలబడి తపస్సుచేశాడు. అనంతరం శంకరుడు (బహ్మేం (ద్రాద లందఆటూ వెంటరాగా వృషారూఢుడై సాజాత్కరించి “కృష్ణా! నీఉ్మగ తపస్సును నేను మెచ్చుకున్నాను. నీ వాంభితమేమిటో. చెప్ప. నేను సఫలం చేస్తాను అన్నాడు. దేవకీ సూనుడు మహానందంతో శంకరునకు దండ [పణామాలాచరించి మేఘగంభీరవాక్కులతో ఇలా నుతించాడు. “దేవదేవా! జగన్నాకా! సకల భూతార్తి నాశనా! విశ్యయోనీ! సురారిఘ్నా! తై 9లోక్యకారకా! నీలకంఠా! నమోనమః. నీ పవ్మిత దర్శనంవల్ద నేనూ ధన్యుజ్ఞయ్యాను. నీ పొద పంకణొ లకు నమస్కరించి నెను జన్మసాఫల్యం పొందాను. మహాదేవా! నే నీ సంసరణంలో. స్రీమయ పాళాలతో బర్జుణయ్యాను. నేను నీ శరణువేడుతున్నాను. నన్ను రక్షించు. మానుష జన్మ ధరించి నేను భిన్నుడనయ్యాను. భవభీకుడనై న నన్ను నీవే రక్షించాలి. గర్భవాసంలో మస దుఃఖాన్ని అనుభవించాను. పుట్టినప్పటినుండి కంసభయంతో అల్జాడిపోయా.౧ నందగోపొలుడనయ్యాను. గోపాంగన్‌ల యాజ్ఞావ ర్రినై వారి కనుశన్నల్లో మ గాను. ఆలమందలనుకొాస్తూ దుమ్ముకొట్టుకున్న శిరోజాలతో వన్నెతటిగి బ్బం వనంలో తిరిగాను.

" అయినంపూడి గురునాథరావు ౨09

మ్థుచ్చరాజు భయంతో పెతృకమైన మభధురానగరం విడిచి ద్వారవతికి వెళ్ళాను. యయాతి కాపబర్ధుడనై రాజ్యాన్ని ఉఊగసేనునకిచ్చి అతనికి దాష్యం చెశాను, నా పూర్వజులుకూడా అతజ్జే యాదవరాజుగా చేశారు. గార్హస్థ్యం దుఃఖ హేతువు. స్త్రీ వళ్ళోం ధర్మవిరుద్ధమైనది. పారతర్యత్యంలో బంధమో కల్ల;

రుక్మిణీ ప్కుతులనుచూచి జాంబవతికూడా సంతానాన్ని కాంక్షించి నన్ను తపన్సుకు (పేరేపించింది. కనుక ప్యుకార్థినై మోక్ష్మపదాతవైన నిన్ను ఇలాంటి తుచ్చమైన కోర్కె కోరడానికి సిగ్గుపడుతున్నాను._ మాయామోహితుడనై నేను ప్కుత సుఖం నిమిత్తం నిన్ను యాచిస్తున్నాను. సంసారం దుఃఖభూయిష్టమనిన్నీ ధర్మనాశకమనిన్నీ నేనెలుగుదును. అయినా శాపవళంచేత నారాయణాంశంలో ఈ వ్నితితలంలో జన్మించాను. మాయాపాళ నియం తికుడనై దుఃఖాన్ని అనుభ విస్తున్నాను. నాకు విరతిలేదు.

అనగా మహేశ్వరుడు, “కృష్ణా! నీకు పదవారువేలయాలై మంబికాంతలు భార్యలౌతారు. వారిలో ఒక్కొక్కరివలన పదిమంది ప్కుతులు కలుగుతారు ఆని ఫలికీ విరమించగా పార్వతి ఇలో అన్నది, వాసుదేవా! నీలీ (ప్రపంచంలో గృహస్థులందణికి తలమానిక మౌతావు అలా నూజేవ్న గడిచాక ద్విష పం వన్టీనూ గాంధారీశాపంచేతనూ నీ కులం క్షయం అవుతుంది. నీ ప్యత్రులందలు పరస్పరంపోరాడి రణరంగంలో నిహతుళౌతారు. అనంతరం యాదవులందటూ నళిసారు.

ఆ తర్వాత నీవున్నూ నీ అనుజులతోపాటు దేహత్యాగంచేసి. దివంగళుడ వెతావు, భవితవ్యం అనత్మి కమణీయం. దానికి (పతీకారంలేదు. కనక వృథా కోకం తగదు. నీ మరణానంతరం అష్టైవకుని కాపంవలన నీ భార్యలు చోరులకు చిక్కి తమ సరస్వాన్ని కోల్పోతారు. అని పలికిన వీడప శంకరుడు పార్వతీ సమేతంగా అంతర్తి తుడయ్యాడు. [బ్రహ్మాది దేవతలందరూ స్వస్వనిలయాలకు వెళ్ళి పోయారు. "

్రీకృష్ణుడుకూడా ఉపమన్యునకు | పణమిల్లి ద్వారక క్సు వెళ్టాడు కనక రాజా! [బహ్మాదులు అధీశ్వరులై నప్పటికిన్నీ మాయాయోగంచేతీ వారవ ని ల్లాగా తీథేనుల్రీ పంటారు. “ పూర్వభవకర్మలనుబబ్ది _పర్మవిహ్మన్యడాప్టిల , మాయ ఆందజినీ (సేరేపిన్తూ వుంటుంవి. భగవకికి ఎవనియందున్నూ వ్‌ భావంగాని వై షమ్యంగాని నిర్ణయత్వంగాని వుండదు. ఆమె యెళ్లప్పుడూ వు లకు మోక్షం యెలా కలుగుతుందా అనే తపిస్తూ వుంటుంది, యాలీన

ఆలా జగదీశ్వరి చరాచరాత్మకమైన విశ్వాన్ని సృజించి మా దు కు షః కొయ్యబొమ్మలు

510 థ్రీ దేవీ భాగవతం మోహమేమిటని నీవు సంళయించడం తగదు. సురాసురులందజూ మాయారీనుకే అస తంతులే. మహేళ ంరి యొక గ్రారితయే స్వతర్మతురాలు. అంచెత అమ అంటేరూ సర్వాత్మనా సేవించాలి. ఆమెకంటే ఆధికులు అతఃపరం ఎవ్వ లేరు,

ఆ పరాళ కి పదన్మృతివల్లనే జన్మసాఫల్యం లభిస్తుంది. ఆమెను యశించని యింట జన్మించడం వ్యర్థం. వేదాంత [శవణాదులచేతనూ క్‌ స కితో గురుజనాన్ని 'సేవించిన్నీ నే దేవిని, నేనే (దివ్మాన్ని'* అనెడి "ఆ ని భావంతో నిత్యమూ “ఇగదందికను' సేవించేవానిక్తే మ _క్రికరగతం అవృతుందికొ కోటి కర్మలు చేసీనా (పయోజనంలేదు. వ

శ్వేతాశ్వతరాడి మహర్షలందణూ నిర్మల మనస్సుతో ఆదేవిని యజించిలన బంధనం నుండి విము'కులయ్యారు. (బహ్మాదులూ వారి పత్నులూ సచ్చిదాన స్యరూపిజియెన ఆమెను ఉపాసిసారు,

జనమేజయా! సంసారతాష్యతస్తుడవై న నీ వడిగినదంకా చెప్పాను. షంకో సీకు ఏంవినాలనివుందోచెప్ప, నీకిప్పుడు నేను వచించిన ఆఖ్యానం మహొత్కంల మైనది. సర్వపాపహరమైనది, వేదసమ్మితమైన ఈ పవ్మితగాథను విన్నపాగ్గా సర్వపాపవినిర్ముక్తుడై దేవీలోకానికి వె శాడు' అని వ్యాసమహర్షి చెప్ప జనమేజయుడు మహానందభరితుడయ్యాడు,.

న ( ష్‌ ఇమ్మరలాం వ్‌ మో

. లా. . అ) నా = 7 క? క. ట్‌ భా ల న టే. క. |. రా గన జలు వే త ఇవ! |! స్త్‌ ( న్‌ [ న యు గవ ॥ న్‌ న? కు. న ఎమ్‌ .? ఏట, [3 క క టాకీ శి ల చ / ఇగ (సోన భి] ॥ ప స్స న ని ప. || (1 శ 1