Telugu Sri ramana maharshi suktulu - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

భ్ర్రీ రమణ మహారి సూకులు లు అవాణాహి “ఆంధ్రప్రభ” నుంచి పునర్ముద్రితము కమలా పబ్లికేషన్స్‌ చోడవరపు 'దేవలాజుగారి త్రీ ట్‌ గవర్నరుపేట ః విజయవాడ.2

(వథమ ముద్రణ నెఫ్రెంబరు 1966 ౨000 వ తులు వ్‌ గ ॥ శ నం య్హం ఎ లా ల “శపా వెల; రు. £/_ పో న్దే జి అదనం౦ గక క న్‌ శ// గిం బా గిలాలాాం ల్ల వగ గిం02౧474గ125, డా రంంగిగంగ4/22 క క్కు క న్‌ ళ (/ ర్త ఆన యూనివర్సిటి (వెస్‌ ఈత3నాలి

కృతజ్ఞత -- ఖో పరాంచి ఖాని వ్యతృణళ్‌ న్వయంభూః తస్మా త్పరా బృళ్యతి నాంతరాత్యన్‌ కళ్ళి డీరః ప్రత్యగాత్మాన మైవత్‌ అవృ త్తచకథుః అమృతత్వ మిచ్చన్‌ అని కరోపనిషత్తు (బహు ఇందియములను బహిర్ముఖములుగా చేయుటచేత అవి బహిః[(ప్రపంచమును మాతమే చూడగలవు లోనవున్న అంతరాత్మను చూడలేవు ఒకానొక ధీరుడు ఆ ఇ౦(దియములను 'వనుకకు (తిప్పి అంతరాత్మను దర్శించి అమృతత్వమును పొందునని దీని భావం ఈ ఉపనిషద్వాణికి ఆధునిక కాలమున లత్యభూతులై వెలసిన శ్రీ రమణమపహార్షి తమ చివ్యసన్ని ధిచే మౌన వ్యాఖ్యలచే, మధుర (పంంగములచే సర్వులకు నంశయ విచ్చేదము, మనక్శాంతీ కలిగిస్తూ (ప్రదర్శించిన జీవన్ముక్ర లీల అత్యద్భుతం. చారి ముఖతః అప్పుడప్పుడు "వెలువడిన జ్ఞూనగుళిక అవంటి ఈ సూక్తులను (శ్రీ కమలాకర వెంకటరావుగారు సంకలనం చేస్తి తెలుగులోకి అనువదించగా, వాటిని “అంధ(వభ”

నంపాదకులు శీ నీలంఠరాజు వేంకట శేషయ్యగారు పడాది పాటు తమ పత్రికలో అనుదినం [పకటించి, విశేష (పచారం కల్పించారు. పిరికి _ ఆంధ పారకమహాళశయుల కొక అపూర్వానుభవం కలిగించిన ఈ నూ క్తిము_క్తములను పుస్తక రూపంలో వెలువరించడానికి దయతో అనుమతించిన (శ్రీ, రమణా శమ నిర్వావాకులు (శ) టి. ఎన్‌, వెంకట రామన్‌ గారికీ _--- మా కృతష్ఞ్హ త

ఎా=[పకౌశకులు

_ సల ఇ గ

న్‌. లే ౨ అముము మ

కళ్చి ద్రీరః (ప్రత్యగాత్మాన మైక్షత్‌

ఆవ్య_త్తచతు రమృతత్వ మిచ్చన్‌

జా భగవాన్‌ యే (శ్రీ రమణ మహర్షి తె దతీణ భారతదేశంలో, పురాణ (వసిద్ధమైన అరుణాచల శమేతమున ఇగువదవళ తాక్షి పూర్వార్దథాగమందు ఆభ్యాత్మిక [ప్రభలు దళదిశల విరజిమ్ముతూ నొక దివ్యజ్యోతి మానవరూవంలో తిరుగా డింది దాని పేరే ఖగచాన్‌ శీ రమణ మవారి లొ అరుణాచల మత్రమే తిరువన్నామలై ఆద్యంతములు 'ఇలీయ న్న జ ళా జగ ఇళ రాని అనంత శేటోరాళిగా (బ్రహ్మవిష్ణువులకు (ప్రత్యకమైన పరమళివుజే అటుపిమ్మట మానవలోకము ననుగహించే నిమిత్తము అరుణాచల రూపమైన జ %్యతిర్లింగంగా వలసినాడని పురాణగాథ అరుణాచలమే మహాళివుడు అరుణాచల (వద&ిణమే మవోశివునికి [పదతణం దీని మహిమాతిశయం గురించిన కథలు ఎన్నో ఉన్నాయి పరమశివుని కుమారుడై న కుమారస్వామియే తం [(డియాజ్ఞ వై రమణ మవహార్షిగా జన్మించినాడని చెవుతారు. అవతార (వకటన కాలం వచ్చేవరకూ ఆ బాలుడు లోకంలో అందరు ఇాలుర వలెనే సామాన్య లతణాలళో పెరిగినాడు అవతార 'వకటన సమయం ఆనన్న మవుతున్నదనడానికి నూచన మొదటగా అరుళలాచలం పేరు థ్‌

చెవినీ బడడంతోనే చానియం చా జాలునికి కోలిగన వరమీతి రూపంలో న్యక్తమయింది అరుణాచలం అతనిని తన చెంతకు చేర విలుచుకోడాన్నికె వేసిన తొలి కేక అది

నమయం రాగానే అరు ణాచ లేళ్వరుడు అతని లోపల నుండి మరియొక పిలువు పిలచినాడు ఆ పిలువు అపతివాత మైనది అతని కవుడు వదునేడవ సంవత్సరము నడున్తున్నది ఒకనాటి మధ్యాహ్నాం మేడ గదిలో ఒంటరిగా కూర్చున్న వేళ ఉన్నట్టుండి ఎందుచేతనో విపరీతమైన మృత్యుభయం అతని నావహించింది వట్టి భయమే కాదు మృత్యువు వచ్చి వై కొంటున్నట్లుగానే అనుభవం శరీరము నం బెట్టి అనారోగ్యమూ లేని స్థితిలో అ విచి[తానుభవం అతనికి ఏల కలిగినదో అదియే దేవ రహాస్యం

కాని అంతకంశు వరమాద్భుత విషయ మేమంశు అతడా మృత్యు భయాన్ని వెంటనే జయించ గలిగినాడు మృతి నొందు తున్నది కరీరమని శరీరమునుండి తాను వేరు కాగలిగినాడు శరీరం శవసన్నిభమై క న్సైవలె లిగునుకొని పోయింది (పాణస్పందనం నిలిచి పోయింది గుండె కూడా కొట్టుకొనడం ఆగిపోయింది కాని తాను మాతం దీని కంతకూ సాతీగా వేరై ఉన్నాడు చచ్చినది శరీరం గాని తాను కాదు ఈ అనుభవం అతనికీ కలుగునట్లు చేసీనది కూడా దేవ రవాస్యమే కచా

ఆత్మజ్ఞానోవలల్టి గురూప దేశమూ గుర్వను[గగవామూ లేనిబే కలుగవంటారు బాలుడైన ఆ వెంకట రామన్‌కు మాతం ఆ నాడు ఇవి రెండూ అతనిలో నుండియే అభించాయి అంత రాత నిష్ణమైన ఆ గుర్వనుగహ విశేమం వల్ల నే అతనిలోని *నేను --అహంనృ త్తి.

కళ

తన మూలవే.మిటో తెలునుకోచాలని లోలోపలకు పోసాగింది అలా పోతుండగా అయస్కాంత వర్వతం ఒక ఉక్కు ముక్కను తనవైపు నకు లాగుతున్న మాదిరిగా ఏడో మవోళ క్తి బలాత్కారంగా మరింత లోవలికి లాగివేస్తున్నట్టు తోచింది ఆ “వేకు పాతాళ లోకంలోకి కూరుకొని నళించిన ట్లయిపోయింది దాని స్థానే మరొక నేను ఆవిర్భవించింది అది “అనలు నేను ,--- వెలుపలి మానవునికి ఆధార భూతమై అధిష్టానమై వున్న “నేను ఈ సంఘటనమం తా జరగడానికి ఓక్క అరగంటయినా పట్ట లేదు

ఆత్భసాజాత్కారం ఈ విధంగా పొందినవాని జీవితం ఇక మామూలు ధోరణిలో ఎలా నడుస్తుంది? బావ్యా[వ్రపంచం పట్ల పరమ వైరాగ్యం ఆయనను ఆవహించింది ఒకనా డాకన్మికంగా ఎవ్వరికీ తెలియకుండా గృవాపరిళ్యాగం చేసి, అంతకు పూర్వమే వృద యంలో తన నాకరించిన అరుణాచలానికి చేరుకున్నారు. కౌపీన మాత్రధారిమై. త్మీవమగు తపోనిస్థలో (ప్రవేశించారు నూర్యరళ్ళి చొరని పాళాళలింగమనే భూగ్భహంలో ఆయన ధ్యాన నిమగ్నుడై వుండడం తటస్థిం చినపుడు అచటి పురుగుల కాహోర వై. ఆయన అథః కాయమంకతా చశీము నెత్తురులతో నిండిపోయింది. కాని ఆయన మాతం నిశ్చల సమాధిలోనే ఉండిపోయారు. శరీరము నుండి వేరు పడడం తెలునుకొన్నవాని విషయంలో ఇంచాళ్ళర్య పడవలసిన వని 'యేమున్నది ణి

అరుణాచలంలో మొదట చాల కాలం వరకూ ఆయన మౌన ము(దాధారి. ఆయనకు చదవనూ [(వాయనూ వచ్చుననే సంగతే ఎవ్వరికీ "కలియదు పిమ్మట ఆయన మౌనంగా ఉండియే తమ నమా

7

ఛానాలను వాసి చూపుతూ ఉండేవారు. అనంతరం జిజ్ఞాస వులై న భక్తులయెడ అదరం కొలడీ పెదవి విస్‌ పలుకడం కూడ నారం భించారు. ఆ పలుకులు ముక్తనరిగా నోటినుండి జాలువారిన ఆణిముత్యాలు అయినా ఆయన నహజస్థితి మాతం మౌనమే యావనారంభ వయసులో ఆయనయం చా మౌనం వరమళివుని గఉళామూ రి స్వరూపాన్ని చూపరులకు తలవింప జేస్తూ ఉం డేది

మౌనంచ్వారా జ్ఞానబోధ యొట్టిదో అపరదకఠి ణామూ్రిగా లోకానికి నిరూపించడమే ఆయన అవతార ముఖ్య[వ యోజనం లోకాన్ని అను[గహించడం కోనవే వచ్చిన మూర్తి గనుక తన ఆశత్యానందంలో కాను మునిగిపోనడ మే ఆయన ముఖ వ్రలత్యం శాలేదు ఆ అళ్ళానం చాన్నీ ఆత్మ ళాంతినీ అత్భజ్ఞానాన్నీ ఇతరులకు వంచి యిచ్చే అను[గహం కూడా ఆయన (వనరింవ జేశారు. కనుకనే భ కకోటులను తన 'దెనకు ఆకర్షి ంచుకొనే ఒక దివ్యజో్యతిగా ఆయన జీవితం కేజరిల్లింది తొలినాళ్ళలో, ఆ దీవ్యమూ రిని గుర్తించి ళాను తరించి తోటి దేశీయులు వైతం శగించడాని3కై ఆయన మవానీయతను సు పకటితం గావించిన ఘనత కీ శే (శ్రీ కావ్యకంక గణవతీ మునీం ద్రులదని చెప్పవచ్చు

(శ్ర గణపతిశాస్ర్రిగారు గీర్వాణభాపలో ఉద్దిండ పండితులు మపో కవులు గొవ్ప ఉపాననావరులు తవన్వులు కూడ కాని తపళ్చర్యలో చాచావు వం(డెంజేళ్ళు గడచినా ఆయనకు ఫలితం ఏమంతగా కనిపించలేదు వృాదయం అనం తుష్టితో నిండిపోయింది కడకు ద్రైవయోగం చేత ఆయన అరుణాచలం భేరుకున్నారు. అచట నొక మకంలో ధ్యానం చేనుకుంటూ ఉండగా “దేవుడు నిన్ను

థి

పిలుస్తున్నా ఉన్న అంతర్వాణి వబోధం మేరకు అన్వేవణళె బయలు దేరి విరూపాత గువాయం. దేశాంతముగ నున్న ఈ అపర ద&ణామూ ర్తిని గుర్తించి తశ్చాదపద్భములు కరణు వేడుకున్నారు దొరకవలనీన వి(శ్రాంతిస్థానం దొరకడం చేత యిక ఆయన సమన్య

గురుదేవులకు రమణ నువార్డి యను నామకరణం వేసీనది కావ్యకంఠులే శిష్యు లెల్లరూ భగవాన్‌ అని పిలుచుకోవాలని నిశ్హేశించినది కూడా ఆయనయే శీ రమణుల వద్దకు పోకముందే కావ్యకంఠులకు శిష్యు లనేకు లుండేవారు వారంతా యిప్పుడు (శీ రమణుల శిష్కులై నారు. శీ రమణుల బోధసారమును- కావ్య కంఠులు “రమణ గీత యను జేరుతో సంస్కృత ల్లోక రూపమున రచించి వకటించారు ప్యాదయానిక్షీ మనస్సుకూ గల నంబం ధాన్ని తెలియ జెప్పులూ మనోనియమనోపాయం వివరించే పృాదయ విద్య అందలి ముఖ్య విషయాలలో నొకటి

రమణ మహిమ నమకాలిక భారతీయులకు వెల్ల డిం చినవారిలో ముఖ్యులు కావ్యకంరులు కాగా పాళ్ళ్చాత్యలోకమునకు రాని నెరుక పరచిన వారిలో (ప్రధానుడు పాల్‌ (బంటన్‌ మవేశయుడని చెప్ప వచ్చు [బంటన్‌ గొప్ప ఆధ్యాత్మిక త _త్త్వజిజ్ఞాసువు [బహ్మూ వేత్తలగు భారత యోగిపుంగవుల యన్వేషణలో బయలు దేరిన వాడు ఎన్నో పళ్నలు వేచ్తామని అనేక సంళయాలు మనస్సులో పెటుకొని (౬ చి ద క్‌ ట్‌ (తీ రమణుల చెంతకు చేరినవాడు అప్పటికి రమణాశ్రమం జాగుగా వృడ్లి పొంది ఎక్క డెక్కడి వారినీ ఆకర్షిస్తూ ఉన్నది (బ్రంటన్‌ కు తొలి దర్శనం (శ్రీ రమణులు తమ దఉిణామూ త్తి స్వరూప (పకటన

ఠి

పూర్వకంగా ఇచ్చారు. ఇంచుమించు రెండు గంటల కాలం అనంతా ఇాళంలోకి నిళృలంగా చూన్తూ కూర్చున్న మహర్షి సమకంలో (బ్రంటన్‌ కు కలిగిన ఆంతరంగికానుభూతి అద్భుళావిహం అనిర్వచనీయమైన ఒక దివ్యాకర్ష ణం సూదిని అయస్కాంతం వలె అతనిని వశీకరించుకొన్నది అతనిలోని నకల నంశయాలూ ఒక్కసారిగా మటుమాయమై పోయాయి అప్రతిహత మైన శాంతి[ప్రవావాం అన్ని వైపులనుంచీ అతనిలోనికి ముంచుకొని వచ్చింది మనను శాంతిసాగరంలో తేలియాడగా తాను మవార్షి నడగాలని తయారుచేసుకొని వచ్చిన (వళ్నలన్నీ అతనిలో ఒకచాని వెంట ఒకటి అంతర్జానమై పోయాయి తుదకు వృ త్తిరహితమై మనన్సు నిళశ్చలాకృ్ళతిని నిలిచిపోయింది “గురోస్తు మౌన వ్యాఖ్యానం శిష్యూన్తు ఛిన్నసంశయాః _-- అని (శ్రీ దతీణామూూర్హి గురుని గురించి చేసిన వర్ణ నలోని సత్యత్వ నిరూపణకు ఇంతకం ళు నిదర్శనం ఇంకేమి కావాలి? (బ్రంటన్‌ అటుపిమ్మట మహా క్రికి శిష్యుడ్లై ఆయనను శరణు పొందడంలో ఆశ్చర్యంలేదు 4 56280% 1 560761 [1061-ల నే (గ్రంథంలో ఈ అనుభవమం తా అతడు పూసగుచ్చినట్లు వివరించాడు (శ్రీ రమణుల సన్నిధి శాంతినంఛాయకమూ సంశయవిచ్చే దకమూ అనే మాట సర్వసామాన్యంగా అందరూ అనుభవపూర్వకంగా చెప్పుకుంటూ వుం జేవారు నిత్యమూ ఆత్మస్థుడై ఉండేవాని వరినరాలు ఇశాంతితరంగాలతో నిండివుండడం సనవాజమే ఆత్మస్థులై వుంటూనే శ్రీ రమణులు థక్తుల నను[గహింపగోలి నర్వనులభులై అందరితో కలసి మెలని తిరుగుతూ వారడిగే (వళ్నలకు వా[గూపమున గూడ చక్కని సమాభానము లిచ్చి వారికి జ్ఞూనోవ దేశం చేస్తూవుం జేవారు $0

భారత దేశం నలుమూలల నుండే కాక, విదేశాలనుండి నైతం వచ్చిన? యాత్రికులతో [శ్రీ రమణులు సల్పిన యిష్టాగోస్టులను 1985-00: మధ్య నాలుగు సంవత్సరాలపాటు (శీ మునగాల వెంకటఠామయ్య గారు (పిమ్మట వీరు ఆశ్రను స్వీకారం చేసి శీ శామానంద నరన్వతీ స్వాములవా శైనార్రు శశద్దతో (వాసివుంచగా రూపొందినబే గజ! ౪1 5 20802 సేశంకిడనన! అనే గ్రంథం. ఈ చిన్ని పొత్తం లోని రమణనూ క్షు లన్నీ ఆ (గంథరాజంనుండి ఎన్నిక చేని అనువదించ బడిన వే.

(వతి మానవునిలోనూ "నేను", *నేను'.-అని అంటూవుం డేది. ఒకటి. ఉండడం అందరికీ అనుభవసిద్ధమే. ఆ *నేను' కు మూలం తెలుసుకోమన్న దే మవార్షి చేసిన బోధకు ముఖ్య సారాంళం- అహంకారరూపమైన “మాయ నేనును వదలి చానికి మూలంలో ఉన్న “అనలు నేను ను పట్టుకోవాలి. నుష్టుష్య్ర్యవస్థలో అహంకార మడగి “అనలు నేను' ఇాసిన్తున్న మాట నిజమే కాని, అది తెలియబడడం లేదు. జాగత్తులో నుండియే. చానిని తెలుసుకోవాలి. “నేను” కు మూలాన్ని అన్వేషమించడమే చానికి సూటి మార్గం. ఆత్మ గురు బోధచే అది (శ, రమణమహా క్టి పదునాగేండ్ల వయస్సులోనే తెలుసు కున్నారు. [పవ్లోదుడు తండికి చెప్పినట్లు, ఇది “చదువులలో మర్మం" 'తెలుసుకోడమే కాని వేరుకాదు. సకలశానన్త్రముల పరమలక్ష్యమూ, సకల సాధనల పరమ గమ్యుమూ, దీనిని ఇలునుకోడ మే.

ఈశ్వర సొజొత్కారం, (బ్రవ్మాసాజా క్కారం, అనే వాటికి కూడ ముఖ్య కీలకం ఈ అత్మసాజూ శ్కార మే. బేనిని తెలుసుకున్నా ఆత్మ చ్వారముననే తెలుసుకోవలని వుంటుంది. (బ్రవ్మాము 'నేననే

క!

అనుభూతికూడ ఆత్మ్యయంచే బింంవలసి వుంటుంది. కనుక ఆత్మ నిజస్వరూప మేమిటో తెలునుకోడం. అనగా అనలు నేను ను తెలును కోడం తెలుపుల కన్నింటికీ మూలం ఎవర్శికెనా ఆత్మకం కు-- అనగా శనకంశళు తనకు సన్నిహితమైన వస్తు వేదీ లేదు అయినా అజ్జైునం చేత మానవుడు తనకు తానే దూరమై పోతున్నాడు జ్ఞానం చేతనే ఆ దూ కాన్ని చాటవలసి వున్నది మాయ నేన. మూలాన్ని ఎరుకల” వెదకడంకం శు అందుకు దగ్గరడారి మరిలేదు ఈ పరమరవాస్యాన్ని అనుభవపూర్వకంగా తెలునుకున్న (శ్రీ రమణులు దానినే ఎలుగెత్తి లోకానికి చాటారు ఆ అనుభవంతో ఆతృన్థుడ్లై చెప్పినమాట కాబట్టి అది మవో(పభావసంపన్న మై విరాజిల్లింది (శీ) రామకృష్ణ పరమహంస మహోన్నతమైన ఆధ్యాత్మిక సత్యాలను చక్కని కథలలో పొదిగి బోధించేవారు (క, రమణమపా ర్రి బోధించే నూటివద్దతి మరొక రకం ఇరువురూ తమతమ పద్ధతుల యందు తమకు తామే సాటి జ్ఞానాంజనళ లాకలవంటి (శ్రీ రమణ మహా ర్రి బోధలు ఎవరిని ఉత్తేజితులను గావింపవు ? బోధలు పూర్ణ ఫలితము లివ్వడానికి దైవానుగ్రహం కావాలి భగవాన్‌ (శ్రీ రమణ మహ రర్టి భౌతిక కాయంతో ఈ భూమ్మివై తిరుగాడిన కాలంలో అట్టి అను[గహరూపంగా కూడ విరాజిల్లారి అమృతన్వరూపుల అను[గవాం శరీర త్యాగానంతరంకూడ ఉండేదే ___ఎక్కడికీ పోదు ఎ==కమలాకర వేంకటరావు శై2

అధ (భీ రమణ మహరి లర అన సూకులు అ

ఆఅంతర్ముఖత్వ సాధన మవోావాక్యాలూ వాటి అర్థనిక్ష్ణయాలూ అంతులేని చర్చలకు దారితీసి సాధకుల మనస్సులను బహిర్ముఖంగా (ప్రసరింప "జేస్తూవుంటాయి.. మనస్సును అంతర్ముఖం చెయ్యాలంగే సాధకుడు నూటిగా నేనులో నిలకడ సంపాదించుకోడం అవసరం వాహ్య ప్రవృత్తు లంతరించి అతని కపుడు పరమశాంతి చేకూరుతుంది

అంతా చిద్విలాసం

ళివ శక్తులన్నా ఈశ్వర జగత్తులన్నా అంతా ళివ స్వరూపమే ఒకటి శివుని అచల స్వరూపం రెండవది ళివుని సచల న్వరూపం చిద్వన్తువే అటు అచలంగా, ఇటు సచ లంగా కూడా ఉంటున్నది వైశన్య స్వరూపులు కానివా "కెవ్వరు ? చైతన్య స్వరూసమైన ఆత్మ (ప్రత్యక్షం కాకపోతే శివుడు (పత్యతం కాలేదన్న మాశేే 2 3

ఆంతా మాయేనా ? అంతా మాయ, అసత్య మే కాని. సత్య వస్తువనేదె లీదంటారు కొందరు కాని అంతా అసత్యమని నిర్ణయిన్వన్నది ఎవరు? అంతా అసత్యమె తే ఈ నిర్ణయం కూడా అసత్యమే కాదా ? సృష్టి వికాస సిధదాంతం యిట్టి దృష్టి గల వానిచే

లు అ ల 4)ల

(ప్రపంచించ బడింది కాని, అది ఎక్కడ ఉన్నది ? మనస్సులో నాదా ?

అందరూ గురువులే లోకంలో చెడ్డవారు. మంచివారు - అందరూ. మనకు గురువులే చెడ్డవారు తమ ఛెడ్డపనులద్వారా “నా చెంతకు రాబోకు'మని బోధిస్తూవుంటటారు. మంచివా శెప్పుడూ మంచివాశేకదా, కనుక లోకంలో అందరూ మనకు గురువులవంటివా'ే

అకర్మ

అకర్శు అనగా కర్ణుగాని కర్మం అపవహాంకారం౦ం నిర్మూలమెన తరువాత చేయబడే క్క అకర్మ

ఆజ్జానం - ప్రజానం

సక ల సుషు_ప్ష్యవస్థ్ర అజ్ఞాన మంటూవుంటారు. కాని, జా[గదవస్థ లోని విపరీత జ్ఞానాన్నిబట్టి దానిని అలా అనడం జరుగు ఇ ల కేశ

తున్నది జా(గదవస్థయే నిజానికి అజ్ఞానం నష ఇ డా లా (వజ్ఞూనం (పజ్ఞానం (బవ అని శ్రుతి చెప్పుతున్నది సుషముప్పిని అనుభవించేవాడు 'వజ్ఞానం మూడు అవస్థల్లో కూడా అతడు 'వజ్ఞానమే అయినా, శుషు ప్తిలో (వజ్ఞానఘనుడు అజాన వినాశం ఖా

నూర్యరళ్ళికి దూది తగులబడదు భూతద్దం[కింద చానిని ఉంచినప్పుడు మాం భూతద్దంద్వారా (ప్రసరించిన నూర్య కిరణాల కది నిప్పంటుకొని తగులబడిపోతుంది అన అశు యొక్క ఎరుక సర్వకాల సర్వావస్థలలోనూ పకాళిస్తూవుండేదే అయినా, జీవుని అజ్ఞానాన్ని మాత్రం అది నశింప జెయ్యదు ఛ్యానసాధనద్వాళా చిత్తవృ త్తి రాహిత్యపూర్వక మైన వికుద్ధ అహంస్ఫూ ర్తిని సాధించినప్పుడు అజ్ఞానం పూర్తిగా నశించి పోతుంది

అజ్ఞానానికి ఆధారం సర్వమూ ఆత్మవై ఆఛారపడినదే ఆత్మ్మవెన ఆధారపడనిది ఏదీ లేదు ఏమంటే, అజ్ఞానం కూడా ఆత్ముళ క్షి విశేషమే ఆత్మను ఛాధించకుండా అది ఆత్మయందు గోచంన్తుంది అయితే దానిచేత కాధించబడేవాడు అసాంకార విళిష్టుడెన జీవుడు కనుక అజ్ఞానం జీవునిది

కే

ఆద్వయ సుఖం గాఢనిద కూడ అదె వతస్థితియే జీవాత్మ పరమాత్మల భేదం అక్కడ లేదు. అన్ని భేదాలనూ మరచేస్థితి అది అలా మరవడంలోనే నుఖమున్నది ఆ నుఖం సంపాదించడం కోసమై జనులు మెత్తని వరుపులూ దిండ్లూ మొదలైనవాటిని ఏవిధంగా సిద్ధంచేసుకుంటారో చూడండి మెలకువ పోయి కమ్మని నిద "ఇప్పించుకోడానికి (ప్రయత్నమిది కాని గాఢనిదలో ఈ మెత్తని పరుపులు మొదలై నవాని అక్కర ఏమీలేదు దీని అభిపాయ మేమంశే, సకల |పయత్నాలూ అజ్ఞాన నిర్మూ లనశే క్షానోపలబ్టి అయిన తరువాత ఇక ఏ |పయళ్నాల తోనూ పనిలేదు అధికార భేదం _ ధ్యాన పద్ధతి సాధకుని అధికార ఖభేదాన్నిబట్టి ఛ్యానపద్ధతి మారుతూ వుంటుంది పట్టుకో గలిగితే నీ లోపల ఆలోచించే వానిని సరాసరి పట్టుకో అప్పుడా ఆలోచించేవాడు తనకు మూల మైన శుద్ద _వె తన్యంలో తనంత తాను లీనమై పోతాడు అఆ పద్ధతి కుదరకపోతే ఈశ్వరధ్యానం చెయ్యి. అది నిన్ను పరికుద్దుని గావించి, నీలో అలోచించేవానిని పట్టుకో గలిగేటట్టు చేస్తుంది తద్ద్వారా శుద్ద చైతన్యంలో నీవు లీనం ళా గలుగుతావు 16

ఆభయ స్ధితి భయ మనేది ఒక చిత్తవృత్తి ఆతు కంశకు. ర0డవ వస్తువేదె నా ఉంచే భయపడడం యుక్తమే కాని ఈ "రెండవ వస్తువును చూస్తున్న దెవరు 9? మొదట అోాంకారం తలయెత్హి ఆవైన విషయాలను తన వెలుపల ఉన్నట్టు చూన్తుంది. అపహాంకారం తల యొత్తకపోతే ఉన్నది. ఆత్మ ఒక్కాకే -- రెండవది లేదు ఆత్యస్థుడెన వానికి అవహాంకా రాన్ని ఆశయించుకొని బయలుదేకే సళశయాలూ భయాలూ మొదలై నవి ఏవీ ఉండవు అభ్యాసం ఆలోచనవలన విశేపం పొందినప్పుడెల్ల ఆత్మలోకి ఉపరమించే (యత్నం చెయ్యడం అభ్యాసం అది మనస్సును ఏకా[గం చెయ్యడమూకాదు, వినాశం పొందించడమూకాదు కేవలం ఆత్మలోనికి ఉపరమించడం వ జ న! తీీవంగా ఆలో చించగలిగికే మనస్సు చాల బలంగా వున్నట్టు సామాన్యంగా అనుకుంటూవుంటారు కాని జ్షూన సాధనలో వ ఆలోచనలూ లేకుండా ఉండగలిగినప్పుడే మనన్సు ఇవాల బలంగా ఉన్నట్టు సాధకుడు తాను ఆత్మగా ఉండిపోవడం "ేర్చుకోవాలి అది చేతగానప్పుడు 'నేను' అనేదాని నిజత_త్త్వం విచారం చేసుకుంటూ ఇతరాలోచనలు వచ్చినప్పుడెల్ల తిరిగి దానినే చిక గ్రాబట్టుకుంటూ రావాలి ఇదే అభ్యాసం [17

అరిషడ్వర్ష విజయం కామాది అరిషడ్వర్గాన్ని ఎలా న్మిగహించడం ? ఈ ఉద్వేగాలు ఎవరివో కనుక్కో నీవు ఆత్మస్థుడ వై ఉండగలిగితే అఆత్మకంక వేరుగా. నీ శేది కనిపించదు అప్పుడు న్మిగహించడమనే (వనక్కి "కే అవకాశం వుండదు “ఆసలు నేను” అసలు నేను చూడబడే వస్తువ కాదు చూడబడేది, చూచేది చూపు _- మూడూ దాని అభివ్యక్తులు ఆత్మ సాజాళ్కారంలో చూడబడేది ఏమీ ఉండదు ఎరుకయే చాని స్వస్వరూపం దాని వెలుగులోనే శరీరం అహంకారం (ప్రపంచం మొదలై నవన్నీ (ప్రకాశిస్తాయి ఆసలు నేను అనుభవం అవాం (బహ్మీస్మి ఎ అనేభావం పకా[గత కొక సాధన ఇతర భావాలను అది నివారించి తానొక్కశేు నిలుస్తు౦ది కాని, ఆ భావం ఎవరిదో విచారించు మాయ నేను నుంచి అది బయలుదేరుతున్నదని తెలునుకుంటావు ఆ మాయ నేని స్వరూపమేమిటో పరిశీలించు. అప్పుడది అంతర్జానమె “అసలు నేను' స్వయంపకాశమానంగా అనుభవానికి వస్తుంది అటు పిమ్మట ఇక ఏ (పయత్నంతోనూ పనిలేదు న!

ఆసలు సమస్య అవాంకారాన్ని వదిలించుకోడమే సత్య సాజాత్కారానికి నూటి మార్షం అవాంకారానికి వస్తుత్వం లేదు కనుక చాని నిజ స్థితి విచారించగా నే అది అంతర్జానమెై సత్యం 'దానంతటది సాజాత్కరిస్తుంది అవాంకారాన్ని అటి వెట్టు వయ రలు లు కుంటూ సత్య సాజాత్కారం పొందగోశే యితర మాగ్షాలు అనేక సంచేవాములకు ఆలవాలమ్నులె అనలు నమస్య చిట్ట చివరకు మిగిలే వుంటుంది వైన చెప్పిన నూటి మార్గంలో

అసలు సమస్య మొదశే పరిష్కార మౌతుంది 'అహంి ౨ '“ఆహంకొరంి ఒకే “అవాం' ఎప్పుడూ ఉన్నది అప్పుడప్పుడు బయలుడే శేది “అహా౦కారం', అభివ్య_క్షం కాకముందు కూడా “అవాం స్వయం [పకాశమానంగా ఎప్పుడూ ఉండనే ఉన్నది స్థూలదేహం పుట్టుక మన పుట్టుక కాదు అవాంకారం పుట్టుక యే మన పుట్టుక ముక్తికి [కొత్తగా నంపాదించుకునేది పమీ లేదు అది మన స్వతస్సీద్గమెన స్తితి ఎప్పటికీ అది మార్పు లేకుండానే

దా ఉన్నది ఆహంకొరం . ఆత్మ అవాంకారం లీకుండా ఆతు ఉండగలదు ఆత్మ లేకుండా అవాంకారం ఉండలేదు వాటి సంబంధం నీటిబుడగకూ మవో 19

సము దానికీ గల నంబంధం వంటిది అపహాంకారవు మూలం 'తెలునుకుంశే ఆత్మ తెలియబడుతుంది అహం - ఇదం అవా౦ - ఇదం --- నేను - ఇది - అనేవి ఒకదాన్నిపె ఒకటి అధారపడి విడివిడిగా ఉన్నట్టు ఇప్పుడు కనిపిస్తున్నాయి. శాని వాన్తవానికి అవి విడివిడిగా లేవు నేను లోనే ఇది వ్యాపించివున్నది ఇది అనేది నేనులో లీనమై దానితో ఒక మైపోవాలి అప్పుడు మిగిలివుండే నేనే అసలు నేను అహంకారప్ప నిజస్వరూపం అవాంకారపు విళశుద్ద స్వరూపం రెండు అవస్థలకు లేక ఆెండు ఛావాలకు, మధ్య నుండే విరామకాలంలో తెలియబడుతుంది ఒకదాన్ని పట్టుకున్న తరువాత గాని రెండవదాన్ని వదలి ఇెట్టని గొంగళిపురుగు వంటిది అవాంకారం విషయాలతోనూ భావాలతోనూ సంబంధం లేకుండా ఉన్నప్పుడే దాని నిజ స్వరూపం వ్యక్తమవుతుంది కనుక మనం అనుభూత మొనర్చుకో వలనీనది ఆ విరామకాలాన్ని, అహంకార నిర్మూలన అవాంకారాన్ని ెకలించడమంళే చాని మూలాన్ని వెదకి సట్టుకోడ మే. కాని వేరుకాదు అవాంకార రూపములో శ్తే - 12

ఉన్నయీ మాయనేను కు మూలములో వున్నదే అనలు నేకు, అది జాగత్‌ ---న్వవ్న---నుషు పులు మూడింటిలోనూ ఉన్నది ఆ మూల స్థానాన్ని కనుగొని అందు నిలిచి పోవ డమే కావాలి. అంతవరకే నీ పయత్న౦ - ఆఇపెన ఇక (పయత్నంతో పనిలేదు ఆహంకొరం నీడవంటిది నేలమీద కనిపించే మన నీడవంటిది అపహాంకారం ఎవరై నా ఆ నీడను ఊడ్చడానికి |పయత్నించడం అవివేకం కాదా? ఆత్మ ఒక శ్ర సత్యమెనది పరిమితికలదె తే అది అహంకారం పరిమితి లేనిదై శే అది అనంతం, నిత్యసత్యం అహంకారప్ప బిగివి (వతివాడూ అహా౦కారపు పిడికిలిపట్టులో చిట్బకొని వున్నాడు ఆ పట్టును వదలించుకోచాలంశకు సాధకుడు [కొత్త వాసనలు సృష్టించుకో కుండా నుండడం అవసరం ఆహంకారోత్పతి అలి గాఢ నిదలో నీకు (పపంచం లేదు. కాని నీవున్నావుం సుఖంగా కూడా ఉన్నావు నిదనుంచి మేల్కాంచిన తరు వాతనే నీకు సుఖం పోయింది ఎందువలన శ" మేలుకోడంతో అవాంకారమనేది (కొత్తగా వచ్చిందిజ్రట్‌ దలో ఈ ఆవా౦ళారర, 71 52నా 9

లేదు అహంకారం పుట్టు కే వ్య క్రి పుట్టుకగా చెప్పబడుతున్నది అహంకారాన్ని నశింప జే స్తే మిగిలేది ఆత్మ ఆత్యానందమే ఆహంకార వినాశం అవాంకారాన్ని ఎలా వినాశ మొందించడం అని ఈ వితర్చించేదీ, యోచించేదీ ఎవరో కనుక్టో అదే అవాంకారం దానిని పట్టుకో, ఇతర వితర్కాలు యోచనలు --- అన్నీ నళించి పోతాయి అవాంకార మొక్కు విశుద్దంగా మిగులుతుంది ఈ అహాంకారం ఎక్కడనుంచి బయలుదేరుతున్నదో చూడు అదే శుద్ధ వ్తైతన్యం అహం (దిహ్మాస్మి “అహం (బ్రహ్మాన్ని --- "నేకు (బహ్యుమును' -- అని చేసే సాధన ఒక భావన మాతమే ఆ మాట ఎవరు అంటున్నారు? (బవ్యాము అనదు -__ అనవలసిన అవసరం చానికి లేదు “అనలు నేను అనదు __ అది (బవ్యాముగా _ ఎప్పుడూ ఉండనే ఉంటుంది ఇక ఆమాట అనేది మాయనేను మాత్రమే భావాలన్నీ మాయ నేను' నుండే పుట్టుతాయి. ఏ భావనా లేకుండా వుందు భావన ఉన్నంతకాలం భయం తొలగదు ఆహం వృత్తి = అహం స్ఫురణ గాఢ నిదలో “నే ననేది తెలియబడదు మేల్కొ న్నష్పుడే ళరిరాదులతో తాదాత్మ్యం చెంది లియబడుతుంది 22

దీనికే అహంనృత్తి అని పీరు ఈ ఆాదాత్మ్యం లేకుండా శేవలాత్మగా 'తలియబడినప్పుడు దానిని అవాం స్ఫురణ” అంటారు జ్యాగత్‌ స్వప్న సుషువ్లులు మూడింటిలోను నిత్య సిద్దమై ఉన్నప్పటికీ అది తెలియబడడం లేదు జా[గదవస్థలో అకా థి వుండగానే దానిని మొదట తెలుసుకోవాలి పిమ్మట అది మూడవస్థల్లోను అవిచ్చిన్నంగా వున్నట్లు తెలియబడుతుంది

అహంస్ఫూ 5 అనుభవం

అణా సత్యబోధకు వేదాంతశా(్త్రు (గ్రంథ పరనమే చాలదు, సమాధి కుదరాలి ఆలోచనలు సత్యమును మరుగుపరుస్తాయి సమాధిలో అపహాంస్క్ఫురణ తస్ప ఇతరాలోచన లేవీ ఉండవు అహంకార వర్టితమైన అవాంస్ఫురణ ఆలోచనకాదు అవరో జూనుభూతి అవాంస్సురణ పరమార్థం (బహ్ముమే అహం స్ఫూర్త అనుభవం నిశ్చలంగా ఉండిపోవడం ఆత్మ అవ్యవపితం ఆత్మాన్వేషణం ఒక దూర్మపయాణం వంటిది కాదు ఆత్మకు నీ వెతదూరంలో ఉన్నావని? ఆత్మను నీ వెన్నడూ విడచి లేవ, విడిచి ఉండడం అసాధ్యం ఆత్మకంకె నన్నిహిత మెన వస్తువు లేదు ఆత్మను పొందడానికి నీవు ఎక్కడికీ పోన క్కర లేదు అది నీకు అవ్యవహితంగా ఉన్నదే 23

ఆత్మ - అంతర్యామీ వైష్టవ భక్తుడు నమ్మాళ్వారు “నా ఆత్మే నీవు' అని అన్నాడు అంపే పమిటి* నా ఆత్మను నేను తెలుసుకోక పూర్వం నీ కొరకు బయట వెతుకుతూ తిరిగాను కాని నా అత్మును తెలుసుకొన్న తరువాత నీవు నా ఆత్భు వే నని తెలి సింది దీన్ని విశిష్టాద్వెతంతో ఎలా సరిపుచ్చడం ? ఇలా వివ రించుకోవాలి నా ఆత్మను వ్యాపించి నివు అంతర్యామిగా ఉన్నావు అందుచే నేను నీ శరీరంలో ఒక భాగాన్ని నీవు శరీర యజమానుడగు శరిరివి " ఆత్మ(గహణం మనస్సుకూ ఈ దృశ్య (ప్రపంచానికీ అతీతమైన ఆత్మును నేననే దృఢ విశ్వాసం ముఖ్యంగా వుండాలి మనస్సు ఎంతగా ఉరకలు "పెట్టుతుంళు నేమి? చాని వ్యాపాఠాని కంతకూ అధిష్టానం ఆత్మయే కనుక అది ఉరకలు ెట్టుతున్న కాలంలో కూడ అత్యును అందుకోడానికి (యత్నించు ఆత్మజ్ఞానం ఆత్మను 'తెలునుకోడ మంకు, ఆత్మగా ఉండిపోవడ మే పలనంశు అది ఆలియబజడే విషయం కాదు, తెలుసుకొనే విషమయి - అత్మ నాకు తెలియడం లేదంటున్నావంశే నీకు అలవామైన సాపేక్షిక జ్ఞూనంతో = విషయ జ్ఞానంతో అంటు రైక

న్నావు, “నేను ఇది అది అనీ గాక, “జీను నేనీ గా ఉండీ పోవడమే కావాలి ఆత్మధ్యానం "నేను బహ్ముమును -- అని ధ్యానం చెయ్యడం కంక, మనస్సును అంతర్ముఖం చెయ్యడం (ప్రధానం. నేను బస్ముము' నని ధ్యానం చెయ్యవలనిన అవనర మేమున్నది*+ నేనును వినాళ మొందించడమే ముక్తి కాని అది నేను , “నేను - అనేదాన్ని ఎప్పుడూ పమరకుండా ఉన్నప్పుడే సాధ్యమౌతుంది. అందువల్ల నే "నేను అనే భావాన్ని పరిశోధించవలసిన అవసరం పర్పడుతున్నది. _ నేను ను వదలకుండా వుంకే సాధకుడు శూన్యస్థితిలో పడకుండా ఉంటాడు లేని యెడల, ధ్యానం నిద్ర లోనికి దారి తీస్తుంది ఆత్మ (ప్రకాశం చిత్తవృత్తులు అేకపోవడమంకే భూన్యస్థితి కాదు శూన్య స్థితి నై నా తెలుసుకొనే వారెక రుండాలి తెలియడం తెలియక పోవడం, రెండూ మనస్సువే ఆత్మ యీ రెంటికీ అతీతం,--- సాజాత్తూ (ప్రకాశ స్వరూపం ఆత్మ (ప్రేమస్వరూపం ఆత్మ అనంద స్వరూపం (పేమస్వరూపం ఆత్మ పేమను బన్లు సమస్తమూ (ప్రియమౌతున్నది _పేమ ఆత్మకంళె వేరు 25

శాదు విషయ(సేమ తక్కువ తరగతి (పేమ ఇక ఆత్ముఅనేది కేవలం (పేమయే మరొక రకంగా చెప్పితే భగవంతుడు (పేమ స్వరూపుడు అన్నా అదే ఆత్మ లక్షణాలు

ఆత్మ యెప్పుడూ సత్‌ -చిత్‌-ఆనంద లక్షణములు కలిగినదే, వీనిలో మొదటి ర0డూ జా(గత్‌ -స్వవ్న-సుషువ్తులు మూడిం టిలో కూడ తెలియబడుతూ వుండగా చివరిది నుషుప్తిలో మాషతమే తెలియబడుతుందని చెపుతారు జాగత్‌ -స్వప్నము లలో ఆ ఆత్ములకణం౦ లు_వ్రమవుతున్నచా అని (వశళ్న వాస్త వానికి ఆది ల్లుష్తం కావడంలేదు సుషు ప్రిలో మనన్సుండదు ఆత్మ తానుగా | పకాళిస్తుంది జ్యాగత్‌ -స్వప్నాలలో (పకాశిం చేది ఆత్మయొక్క ఆభాస సుషుప్తిలో మనోవృ త్తి అణగిపో యిన పిమ్మట ఆనందం అనుభ వానికి వస్తుంది ఇతర సంద ర్భాల్లో అది (వయం, మోదం, (ప్రమోదం అనే రూపాల్లో అభివ్యక్త నువుతుంది కాని అవన్నీ చిత్తవృత్తులే

ఆత్మలోనిది జగత్తు జగత్తు మనః ప్రసారితమని నిత్యమూ జ్ఞాపక ముంచుకో మనస్సు ఆత్ములోనిది. శరీరం యెొక్కడెక్కడ సంచరించినా మునన్సును సంయమంలో ఉంచుకోడం అవసరం శరీరం కదలు తుంది గాని ఆత్మ కదలదు జగత్తంతా అత్మయందే ఉన్నది

26

ఆత్మవిచారావళ్యకత అత్మవిచారం చెయ్యకపో తే లోకవిచారం నీకు గతి అవు తుంది. దేహమే. ఆత్మ అనుకోడం వల్ల నిజమైన ఆత్మను నీవు కోల్పోయినట్లు కనిపిస్తున్నావు. ఇలా నీవు ఆత్మ అనుకుంటూ వున్నవి లోకంలో అనేకం ఉన్నాయి, కనుక నిజమైన ఆత్మను కనుక్కోడ మే ఆత్మవిచారం, ఆళ్ళా న్వేషణ ఆత్మవిచారం సమర్పణం పూర్షజ్ఞానంతో చేసినదే సమర్పణం ఆత్మవిచారం పూర్ణజ్ఞూనా నికి సాధన అది సమర్పణలో పర్యవసిన్నంది జీవజ్ఞానాన్ని అతి శ్రమించిన (బహ్ముక్షానములో సమర్ప్చణకు తావెక్కడ అని అనవచ్చు. వస్తుతః జ్ఞానానికీ సమర్పణకూ. భేదం లేదు సాధకు నకు ఇట్టి పరిస్థిలో సత్సంగము, ఈశ్వరభ క్తి ముఖ్యంగా ఉపా "దేయాలు ఆత్మవిద్య అన్ని విద్యలలోకీ ఆత్మవిద్య అత్యంత సులభమైనది. ఎందు చేత ? ఇతర విద్యలకు తెలుసుకునే వాడు "తలునుకోబడేది, తెలుసుకోడం అనే మూడింటి అవసరమున్నది ఆత్మవిద్యకు అట్టిదేమీ అక్కరలేదు శఆాను తాన్వై వుండడమే కావలంినది తనకంశే. పత్యత విషయం తనకు పముంటుంది ?* కనుక్క 27

అదీ ఆత్యంత నులభం శేను ఎవరినీ * అని విచారణ చేసు కోడం మాతమే ఇచట అవసరం ఆత్మవ స్ట తిశ్ఞానం

వృ శత్రిజ్ఞానం మొాతమే అజ్ఞానాన్ని నశింప జయ్య గలుగుతుంది చి త్తవృత్తులు కండు రకాలు ఒకటి విషయవృ త్తి "రెండవది ఆత్మవృ త్తి విషయవృ త్తి పోయి ఆత్మవృ త్తి నిలబడాలి ఇదే సాధకుని అభ్యాస లక్ష్యం అభ్యాసం చ్వాఠా మొదట జీవా తను పిమ్మట పకాత్మను అతడు తెలునుకో గలుగుతాడు

ఆత్మసమర ఏణ ఆత్తునమర్పణ మంశే ఆత్మకు నిన్ను నీవు అర్చించుకోడం అనగా నీ అహంకారాన్ని ఆత్మాధీనం చెయ్యడం అసహా౦కా రం మూలాన్ని కనుగొని అందు లీనం కావడమన్నా అదే అహా౦ంకారం వాన్తవానీకి ఆత్ముదే చాన్ని. మనకు ఎట్టి వాక్కులూ లేవు అయినా ఉన్నట్టు భావిస్తున్నాం కనుక వాటిని అత్ముకు సమర్పించి వెయ్యడం అవసర౦ అపాంకా రాన్ని వదలుకొని ఆళ్మాధీనులం కావడం మనం నేర్చుకోవాలి

ఆత్మ సంస్సితి

య! బంధరహిత మైన ఆత్మ (పతి వానిలోనూ నిత్యసిద్దంగా నే ఉన్నది ద్రై నందిన జీవితం యీ అధ్యాత్మిక జీవితం కంక డై

భిన్నంగా లేదు భిన్నంగా ఉన్నదని అనుకోడంలోనే వస్తు న్నది చిక్కు ఆత్మను సరిగా తెలునుకున్ననాడు, ద్రైనందిన జీవితం దాని కంచు భిన్నంగా గోచరించదు. చిత్తవృత్తుల మూలాన్ని వెదకి పట్టుకొన్నప్పుడు ఇది తెలుస్తుంది వ క్‌ |! చంచలత్వం మనన్సుకు న్వథావం నీవు మనస్సువు కావు మనస్సుకు ఆవిర్భావ తిరోళభావా లున్నాయి. అది అస్థిరం అశాశ్వతం, నీవో స్థిరుడవు ఇాళ్వతుడవు నీ ఆతృన్వరూపంలో నీవు నిలిచిపోవడ మే కావలసినది మనస్సును 'లెక్కచెయ్యకు చాని మూలాన్ని అన్వేషిస్తే అది అంతన్దానమై ఆత్మ అఖండంగా (పకాళిస్తుంది ఆత్మస్థానం

నీ వెవరవని ఎవరై నా అడిగినప్పుడు నిన్ను గురించి చెప్పుకో డానికి వక్షఃస్థలం కుడిభాగాన చేయి వుంచుకొని "నేను' అని సమాధానం చెప్పుతావు శరీరంలో నీ ఆత్మస్థానం నీ వా రీతిగా నీకు తెలియకుండానే చూపుకోడం జరుగుతున్నది అదే వ్భ్‌దయ కేంద్రం

ఆత్మస్థుని మనోవ్యాపారం ఆత్మసాజూాత్కారం. పొందిన వానిలో మనో వ్యాపారం ఉండవచ్చు ఉండక పోవచ్చు కాని అతడు మాతం ఆక్మస్థుడు కె 29

గానే వుంటాడు మనస్సు శరీరం (ప్రపంచం.--ఇవి ఆత్భుకంెె 'వేరుకావు ఆత్మయందు. పుట్టి ఆత్మయందు అయిస్తాయి ఆత్మను విడచి వాటికి ఉనికి లేదు కనుక ఆత్మను తెలుసుకో ఈ నీడలను గూర్చి ఆదుర్దా నీశందుకు ? ఆత్మన్ఫురణ

"నేను- నేను (అహం-అహం) అనేదే ఆత్మ “చేను ఇది" (అహం ఇదం) అనేది అహంకారం నేననే స్ఫురణ ఎప్పుడూ ఉంటుంది, అహంకారం అలా ఎప్పుడూ ఉండేది కాదు నేను కేవలం “నేను గా ఉన్నప్పుడది ఆత్మ అది అలా ఉండక వెలుపలకు (వనరించి ఇది అని అన్నప్పు డది అపహాంకారం

ఆత్మస్ఫురణ | కర్మప్రవృత్తి ఆత్మవిచారం చేసేవానికి తన వ్యక్తిత్వం గురించిన ఎరుక ఉన్నది ఆత్మవిచారం ఆ వ్యక్రిత్వ స్ఫురణకు అడ్డు రావడం లేదు బావ్యాకరగ సైతం అట్టి వ్యక్తిత్వ స్ఫురణకు అవరోధం కావడం లేదు బావ్యామైనదిగా కనిపించే కర్మ ఇలా వ్యక్తిత్వ స్ఫురణకు థభంగం కలిగించనప్పుడు ఆత్భ్ముకంశళు అనన్యమైనదిగా 'ఆలియబడే కర్మ అవిచ్చిన్న మైన ఆత్మస్ఫురణకు మాత్రం ఎలా భంగపాటు కలిగిన్తుంది? ఆ అత్మన్ఫురణ రెండవది లేని అద్రైతస్థితి అది కర్శకంశు వేరైన ఒక వ్యక్తి కాదు,

30

ఆత్మానందం

గాఢ న్నిదలో (ప్రపంచం లేదు అహంకారం లేదు. అశాంతి దుఃఖం లేవు కాని ఆత్మ ఉన్నది మెలకువలో యివన్నీ ఉన్నాయి. ఆత్మకూడా ఉన్నది ఆత్మ యందే ఇవన్నీ కల్పి తె ఆత్మను మరుగు పరుస్తున్నట్టుగా ఉన్నాయి అసత్య ముళఠై న వీటిని తొలగించుకోడమే కావాలి అప్పుడు నిత్య

నత్యమైన అత్మ అనంద స్వరూపంతో (ప్రకాశిస్తుంది

ఆత్మానుభూతి _. వ్యక్తిత్వం

అహంకారం వదలుకొని విళుద్ధమైన జీవాత్మ పరమాత్మకు శరీరం వంటి దంటారు విశిష్టాద్ర్వైతులు జీవాత్ములు శరీరం, పరమాత్యు ళరిరి కాని, ఆత్మకు అత్మ ఉంటుందా * ఆత్మ అంకే పమిటి ? శరీరేందియాదులు తొలగించుకున్న తరువాత మిగి లేదే కదా. చాని కంు. వేరుగా పరమాత్మ ఉన్నాడంళే, ఈ తలుసుకొన్న ఆత్మ పరమనత్యం కాదన్నమాట, నిక్కామెన ఆత్మ కాదన్నమాట వాస్తవానికి, పరమసత్యమైన ఆత్మలో

లీనమైన తర్వాత ఇక వ్యక్తిత్వ మనేది ఉండదు ఆత్మాన్వేషణ సాధనలో ఏ దివ్యనాదాలు నీవు విన్నా ఏ దివ్య దర్శనాలు నీవు చూచినా, వాటిని వినేవాడూ చూచేచాడూ ఒక డుండాలి. అతడే నీలో ఉన్న “నేను నేనెవరిని? అని ల!

విచారణ ద్వారా ఆ “నేనును అన్వేషి స్తే, విషయాలూ విషయి ఒకశై పోతాయి. ఆ వైన ఇక అన్వేషణ లేదు అంతవరకూ ఆలోచనలు పుట్టుతూనే ఉంటాయి విషయాలు గోచరిన్తూ మాయమవుతూ'నే ఉంటాయి. ఏమి జరిగింది ఏమి జరగబోతుంది అనే (వళ్నలు నీకు తప్పవు వివయి తెలియ బడితే విషయాలు విషయిలో లీనమై పోతాయి

ఆత్మోపలబ్ది ఆత్మవస్తువు కొత్తగా సంపాదించుకొనేదికాదు ఇదివరకే అది సిద్ధమై ఉన్నది నాకు తెలియలే దనుకోడమే పోవాలి చిత్త వృత్తులు నశిస్తే అత్మ చానంతటదే ('వ్రకాశళిస్తుంది. అనాత్మ యందు ఆత్మభావం మూలంగానే చిత్తవృత్తు లుదయిస్తు న్నాయి అనాత్మ అద్భృశళ్యమైనప్పుడు మిగిలేది ఆత్మయే

క! న! జ! జనులు (ప్రపంచాన్ని చూన్తూవుంటారు. చూడడ మన్నప్పుడు చూచేవాడు చూడబడేది ఉండి తీరాలి చూడబజే విషయాలు చూచేవానికి పఠాయివి చూచేవాడు ఆత్మయే అయినందువల్ల అత్యంత సన్నిహితుడు కాని జనులు తమ యందలి చూచే వానిని ఆలుసుకోడానికి ప్రయత్నించక చూడబడే దాని వెంట పరుగులెత్తుతూ వుంటారు మనస్సు వి_స్హ్రృతమెైన కొద్దీ ఆత్మకు దూరమై ఆత్మోపలబ్టిని దుస్సాధ్యం చేస్తుంది చూచే వానిని (పత్యతం చేనుకొనేవాడు ఆత్మోపలద్దిని పొందుతాడు 32

ఆధ్యాత్మిక సంఘటనలు ఆధ్యాత్మిక విషయాలు పౌతువాదానికి అతీతమైనవి కౌరవ సభలో ద్రౌపదికి శీరలు అక్షయం కావడం అటువంటి నంఘ టనే ద్రౌపది సర్వసమర్పణం చేసుకొన్న మీదట అది జరిగింది. చాని కీలకమంా సర్వసమర్పణలో ఉన్నది ఆనందపా ప్పి ఆనందం నీలో ఉన్నది గాని బయటి వస్తువుల్లో. లేదు. గాఢ సుషుప్తిలో శరీరనృష్చతి కూడా లేకున్నప్పుడే, - నీకు అమిత సుఖం ఉంటున్నది ఆ సుఖాన్నే నీవు గాఢంగా వాంఛిన్తూ ఉంటావు అంతులేని ఆనందసాగరంలో నీవు ఓలలాడాలంకు నీ ఆత్మను నీవు తెలుసుకోవాలి ఆభాసజ్ఞానం ఒ సత్యజ్ఞానం మనస్సు కల్పించిన _వె చిత్యమంతా నీకు తెలియబడుతున్న దంశే. ఒక వెలుగు దాని నంతనూ 1పకాశింప "జేస్తున్నదని సి వంగీకరించి తీరాలి ఈ భావసముదాయం గాఢని[దలో అంతశ్చ్టానమై మెలకువలో తిరిగి తలయొత్తు తున్నది. కనుక యీ వెలుగు అనిత్యమని చెప్పాలి దీనికి ఆద్యంతము లున్నాయి స్వతంత్ర సత్తా లేదు అందుచే నిది ఆభాసజ్ఞానం అవాంస్ఫురణ ఒక్కళు నిత్యం అవిచ్చిన్నం ఇది వృాదయ స్థానంలో స్ఫురిస్తూ ఉంటుంది న్నిద నుంచి మేల్కొను నప్పు ఫ్రై

డది మెదడులో (పతిఫలించి. అటు పిమ్మట శరీరమంతా వ్యాపిస్తుంది

ఆరతి, విభూతి కుంకుమ జ్ఞూనజ్యోతిలో మనస్సును దహించి వేయాలన్న దానికి సూళనయే కర్పూరవోరతి విభూతి శివతత్త్వానికి కుంకుమ శ క్రితత్వానికి చిహ్నాలు విభూతి పరాపర భేదాలచే కెండు రకాలు మనం నొనట ధరించేది అవరావిభూతి క్ష్లూనజ్వాలచే సకల వాసనలూ దగ్ధమైపోగా మిగిలేది పరావిభూతి

ఆవరణం ఆవరణం జీవుణ్ణో పూర్తిగా కప్పి వేయదు శాను ఉన్నాననేది అతనికి తెలుసు తాను ఎవరనేది మాతతమే "తెలియదు. అతడు (పపంచాన్ని చూస్తాడు కాని అది బహ మేనని [గ్రహించడు అతనిది చీకట్లో వెలుతురు అజానంలో జానం సినిమా (ప్రద యం రా ఖ్‌ ర్శనలో పహోలును మొదట చీకటిచేసి పిమ్మట కృతక మైన 'వెలుతురు (వవేశ పెట్టి బొమ్ములు చూపిస్తారు భేదజ్ఞానానికి (పతిలించితమైన వెలుతురు అవసరం నిద అనే శీకటి లేక అజ్ఞానంలో నిదించే వాడు కలలో దృశ్యాలు చూస్తాడు అదేరీతిగా అజ్ఞానమనే శీకట్లోనే (ప్రపంచ దృశ్యజ్ఞూనం క లుగుతూవున్నది మ!

ఆవరణ వికేపాలు అజ్ఞానంలోంచి మేల్కొనడం నిద్రలో దుస్స్వవ్నంలోంచి మేల్కొనడంతో పోల్చారు చిత్తానికి ఆవరణం వితేపం అనే "రెండు దోషాలున్నాయి వీటిలో ఆవరణమే చెడ్డది విశేవం చెడ్డది కాదు నిచావరణం ఉన్న౦త వరకూ దున్స్వపష్న౦ ఉంటుంది మేల్కొనగానే ఆ ఆవరణం పోతుంది ఇక భయం ఉండదు విజేపం సుఖానికి (పతిబంధకం కాదు 'వ్రపంచం వలన కలిగిన విచేపం తొలగించుకోడానికి గురుసన్నిధి శాస్తా భ్యాసం రై వారాధన మొదలైన (పవృత్తులను అవలంబి స్తే అది అజ్ఞా నావరణంలోంచి మేళల్కొనడానికి చారితీస్తుంది ఆవృత్త చథతువు ఆవృ త్త చడువనగా అంతర్హుఖమెన దృష్టి అంశ కను గుడ్డును నా. ఉల్టా లి ళ్‌ లోపలికి (తిప్పడంకాదు కన్ను తనంతట తాను ప రూపాన్నీ చూడలేదు. దానిద్వారా చూచేవాడు వేరే ఉన్నాడు ఇక్కడ చకువనేది ఆ చూచేవానికి వర్తించే మాట ఆశ్చర్యాల్లో ఆశ్చర్యం (వతివారికీ తెలిసినది వారి ఆత్మయే కాని ఆశ్చర్యాల్లో కెల్లి ఆశ్చర్య మేమంశే కానిది అవునని యెల్లరూ అనుకుంటూ ఉంటారు ఆత్మ కంచ భిన్నంగా (ప్రపంచాన్ని చూస్తూ ఉంటారు జ్ఞాత వున్నంతసేపే (వ్రత్యకజ్ఞానం, అనుమాన క

జ్ఞానం - మొదలైన అన్ని రకాల జ్ఞానాలూ ఉంటాయి జ్ఞాత అద్భశళ్యమైతే అతనితో పాటు అన్నీ అద్భళ్యం కాక తప్పదు, ఇదం” లేని 'అహం” నిద్రలో ఆత్మ శుద్ధచై తన్యంగా ఉంటుంది మెలకువలోకి వచ్చే సంధివళలో ఇదం (ఇది) లేని అహం (నేను గా రూపొంది మెలకువలో “ఇదం తో కూడిన “అహం గా అభివ్య క్రమౌతుంది అవాం' ద్వారానే మానవుని అనుభవం కనుక అతడు ఆ సంధి దళలోని అవాం'ను అనుభూత మొనర్చుకోడానికి కృషి చెయ్యాాలి అది అనుభూత మైనప్పుడే అధిష్టానం అందువామై లక్యసిద్ధి నుగమ మవుతుంది ఈశ్వరతత్వం జీవుడు ఈశ్వరుడు బంధము - ఈ మాదిరి (తిపుటులు పతి నుతంలోనూ ఉన్నాయి. మనస్సు పని చేస్తున్నంతకాలం యివి యళథార్థములే ఇవి కేవలం మనః కల్పితములు ఈశ్వరుని (వతిపాదించేది మనస్సు చాన్తవానికి ఈశ్వరుడు ఆత్భకం"ు వేలు కాదు అత్ముయే ఈశ్వరుడుగా విషయీభూత మవు తున్నది గురువు విషయంలో కూడ యింతే ఈశ్వరుడు జగత్తుతో సంబంధాన్ని పురన్కరించుకొని [బహ్ముమును ఈశ్వ రుడని పేర్కొన్నారు. మనం ఒండొరులతో మాట్లాడు వ

కున్న శక్తే ఈశ్వరునితో కూడ మాట్లాడవచ్చు అయితే, అందుకు మనళ్ముద్ది మనోబలం, ఛ్యాననివ్య అవసరం ఉతమోతమ దీక్ష అనీ అణాల మౌనంతో యిచ్చే దీశే దీకలలో కెల్ల ఉత్తమమెనది ఇది తీ దథిణామ్లూర్తి అను[గహించినది స్పర్శ దృష్టి మొద లైన వాటి ద్వారా యిచ్చేవి చానికంళె తక్కువ రకానికి చెందినవి మౌనదీక్ష సకల వ్భృాదయాలలోనూ నూర్చు 'తెన్తుంది ఉపవాస (ప్రయోజనం ఉపవాసం మంచిదే కానీ, అడే పరమలక్యం కారాదు చానితో పాటు ఆధ్యాత్మికాభివృద్ధియందు కూడా [ద్ద వహించాలి కటిక ఉపవాసం మనస్సును దుర్భలపరుస్తుంది ఆధ్యాత్మి కాన్వే మణకు కావలసిన శ క్రి నీవు పొంద లేకపోళావు కనుక మిళా వోరం కొంటూ నీ అభ్యానం కొనసాగంచు ఎదురు (వపశ్న భగవంతునీయందు భక్తికలిగి వుండుమని చెప్పడంతో శే తృ ప్రిపడి వెళ్ళిపో యేవాడయితే సకే అలా కాక, ఒక్కా క్కూప్పుడు ఎదురుతిరిగి “భగవంతుడు నేను అని ఇక్కడ ఇద్దరం ఉంటున్నాముకదా, ఎక్కడోఉన్న భగవంతునికంశే 3?

అత్యంత సన్నిహితమైన నేనెవరో ముందు. తెలుసుకోడం అవసరంకాచా ?* అని (ప్రశ్నిస్తారు అట్టివారి కే విచారమార్షం బోధించాలి వన్వతః భక్తికి విచారానికీ భేదంలేదు.

ఎరుక అత్యంత ముఖ్యం చిత్తవృత్తులు నిరోధించే టప్పుడు ఎరుక గలిగి ఉండడం అత్యంత ముఖ్యం లేనియెడల అది నిద్రలోకి చారితీస్తుంది (పాణాయామం తరువాత (వత్యాహారం ఛారణ, ఛ్యానం, సమాధి అనే వాటిని పతంజలి నిచ్చేశంచడంలో యీ యొరుక ముఖ్యమనేదే నూచిత మవుతున్నది 'పాణాయామం వల్ల నృత్తులు నిరుద్దములై. మనస్సు నిశ్చలమౌతుంది "క్షోరోఫారం మొదలై న వాటివల్ల కూడా _పె స్టితుల వంటివి కలుగవచ్చు శానీి యెొరుక లేకపోవడం వల్ల అవి మోత పదం కానేరవు

ఏకాంతవానం మనస్సును నిశ్చల మొనర్చుకోడమే ఏకాంతవానం విజన స్థలానికి పోవడం కాదు జనంమధ్యలో ఉండికూడా మనస్సును నిశ్చల మొనర్భ్చుకోవచ్చు. విజన స్థలంలో ఉన్నంత మాతాన మనస్సు నిశ్చలం కాదు, అభ్యానం వలన మా(తమే నిశ్చల మవుతుంది విజన స్థలంలో ఉన్నప్పుడు కూడా ఏకాంతానికి ఎక్కడ భంగం వాటిల్లుతుందో నన్న భయం ఉంటుంది _వెగా, ఎక్కడ ఉన్నప్పటికీ అభ్యాసం తప్పదు. 38

క _ర్భృత్వ భారం ళె లుబండిలో 'వయాణం చేసేవాడు తన నెత్తిమీద బరువు దించుకోకపోతే అది అతనితప్పే అవుతుంది అతడా బరువు దించివేనుకోడం అవనరం అతనితోపాటు ఆ దించిన సరుకు కూడా తుదకు గమ్యం చేరితీరుతుంది అన్లు ఈ జగత్తులో మనం క_రృత్వభారం తలనిడుకోరాదు జగన్నియంత్నవై ఆ భారం వదలి కూర్చోడం నముంచిది

క్ర ర్మఫల పదాత కరగ్హకు ఫలం ఉన్నది ఒకటి కారణం రెండవది కార్యం ండిటికీగల సంబంధం ఒకానొక శక్తి ఫలితం దానినే దైవ మని పిలుస్తాము దైవం కర్మఫల (వదాత.

క్ర ర్మృయోగం తానుకర్త ననుకో కుండ కర్ణ చేయడమనేదే కరు యోగం క_ర్శృత్వబుద్ది లేకపోయినా కర్మలు వాటంతట వే జరిగిపోతాయి (పతివాడూ. పదో ఒక [ప్రయోజనం నిమిత్తం జన్మ యెత్తు తున్నాడు తాను కర్తనని అనుకున్నా అనుకోకపోయినా ఆ (వయోజనం కొనసాగితీరుతుంది జ్‌ కామ(పవృత్తి నిర్మూలన కామ (పవృ త్తిని నిర్యూలం చెయ్యాలంళశే, 'దేవామే నేననే ఇావాన్ని నిర్మూలం చెయ్యాలి 'చేహామే నీవని అనుకుంటు 39

న్నందువల్ల నే యింకొకరిని కూడా దేహంగా చూస్తున్నావు లింగభేద భావం అందువల్ల ఉత్పన్న మౌతున్నది నీవు దేవోతి రిక్తమైన ఆత్మవని తెలుసుకో ఆత్మకు లింగ భేదం లేదు- అందుచే కామ(పవృ త్తి నిన్ను బాధించదు కామవినాశం (స్తీ పుం విభేదదృష్టి నశించినప్పుడే కామ(పవృ త్తి నళిస్తుంది. ఆత పురుషుల పరన్పర నంబంధం మనోభావానికి సంబంధించి నది ఆత్మ [పియ మైనందువల్లనే ఏ ఇతరులై నా [పియులౌ తున్నారని ఉపనివత్తు చెపుతున్నది ఆనందం మననులోనే ఉన్నదిగాని బయట లేదు ఆత్మ(_పేమయే (ప్రేమ అది వెలువల గాక లోపలఉన్నది అని తెలుసుకుంళే భేదదృష్టి అంతరిస్తుంది కార్యసాధక పద్ధతి యోగళాన్త్రం చిత్తవృత్తి నిరోధం బోధిస్తున్నది "నేను ఆత్మ విచారం చెయ్యమంటు న్నాను ఇది కార్యసాధకం చిత్తవృత్తి నిరోధం నిద, మూర్చ నిఠావోర్మవతం మొదలై న వాటివల్ల కూడా కలుగుతున్నది కాని ఆ కారణము తొలగగానే తిరిగి చిత్రివృత్తులు 'యెప్పటివలె (వత్యవత మౌతున్నాయి అవి శాళ్వతంగా తొల గేటట్లు చేనుకోవాలంశు వాటికి మూల మెన ఆత్మనిస్ట నంపాదించడమే కర్తవ్యం త

కోరికలను బలసరచరాదు కోరికలను తీర్చినకొద్దీ సంస్కారం బలపడుతుంది కోరికలు నిన్ను వం చేనుకోకుండా వుండాలంశకే అవి బలహీనం కావాలి సరయమం వలన అవి బలహీనమౌశతాయి గాని, కోరికలో మునిగి తేలడం వలన కాదు కోరికలను జ్లూనం బల హీనపరుస్తుంది కోరికలు మనన్సులోనివి నీవు మనస్సు కాదని నీకు తెలుసు ఈ జ్ఞానం కోరికలు న్నిగహించడానికి తోడ్పడుతుంది కై9స్తవ ధర్మం _ మ్లూర్త్మిత్రయం శ్రైన్నవధర్ముంలో చెప్పబడిన మూ _ర్తితయంలో తండ్రిగా చెప్పబడిన భగవంతుడు ఈళ స్రైరుడు కుమారుడుగా చెప్పబడిన భగవంతుడు గురువు పవి(తాత్మగా చెప్పబడిన భగవంతుడు ఆత్మ భగవంతుడు భక్తునికి గురురూసములో సాజాత్కరించి- భగవంతు డాత్ముస్వరూపుడనీ అది అంతటా నిండియున్నదనీ, ఆత్మను 'తెలునుకోడమే భగవం౦తుని ఇలుసుకోడమనీ "ఆలియ జెప్పుళాడు అగ అహ అ కెఎిస్తవధర్మ రహస్యం అసహా౦కారం (క్రీస్తు శరీరం సిలువ అవాంకారం సిలువ వేయ బడి నశించినప్పుడు, మిగిలేది పరమాత్మ నేనూ నా తండడీ త

ఒక శేనని [కీస్తు (వవచనం. పరమాత్మ రూపంలో ఇలా శీషించడమే రినరెక్షన్‌”

గా నే స్య యోగ్యత (శావ్మాణ వివాహ కలాపంలో కాశీయా[త అనేది వరుని వైరాగ్య లకణాన్ని సూచిస్తుంది వైరాగ్యం కలవానిశే కన్య నివ్వాలి వైరాగ్యం కలవాడే కన్యాపరిగవాణం చేని గా ర్హస్థ్య్ర జీవితం గడపడానికి ఉత్తమాధికారి.

గురుని అను(గహం “ఓ గురూ నీ వెల్లప్పుడూ నాలోనే వుండి, అనేక జన్మ పరంపరల వెంట నన్ను కని పెట్టుతూ నా విముక్తి పర్యంతం నా నూరగ్లాన్ని నిశ్హేశిస్తున్నావు' - అని క్రై వల్యోపనిషత్తులో ఒక మంగత౦ చెపుతున్నది నమయం వచ్చినప్పుడు ఆత్మయే గురువుగా అఖివ్య క్త మవుతుంది లేనిచో ఎప్పుడూ లోపలే ఉండి యివ్వవలసిన తోడ్పాటు యిస్తూ వుంటుంది

గురువు - ఆత్మ గురువు నీ వెలుపల ఉన్నాడని [భమిస్తున్నావు కాదు, నీ లోపల ఉన్నాడు వావన్తవానికి నీ ఆత్మయే నీగురువు ఈ యథార్థం గురించి గురువును నీలోపలనే అన్వేషించు నీ మనన్సు బహిర్షుఖమై ఉన్నది అందుచేత విషయములను 'వెలుపలఉన్నట్టుగా చూస్తున్నది గురువుకూడా ఆ విమయా తై

లలో ఒకడవుతున్నాడు కాని, సత్యం దీనికి ిన్నం ఆత్మయే గురువు మనన్సు నంతర్ముఖంచే సే విషయాలను నీ లోపలివి గానే గుర్విస్తావు. నీ ఆత్మయే గురువనీ, ఆయనకంకశు అన్య మేమీ లేదనీ తెలుసుకోగలుగుతావు గురు సొంగత్యం గురు సాంగత్యం వాహిరము, ఆంతరముకూడ _ (పత్యత గురు సాంగత్యం మనస్సును బయటినుంచి లోపలికి నెట్టుతుంది గురువే సాధకుని వృాదయంలో గూడ ఉన్నాడు కనుక అంతర్ముఖం కాజొచ్చిన అతని మనన్సును ఆయన లోపలినుండి వ్భాదయంలోకి లాక్కుంటాడు జ చిత్తనిరోధం (ప్రధానం (పాణాయామమే ముఖ్య లత్యం కాదు దానివైన (వత్యా వీరం ఛారణ, ధ్యానం నమాధి అనేవి ఉన్నాయి ఇవి చిత్త నిరోధానికి సంబంధించినవి [పాణాయామాళ్యాసకులకు ఇవి సులభగమ్య మౌళాయి. కినుక [పాణాయామ సాధనకు ముఖ్యలథ్యం చి_త్తనిరోధ మే. కొందరు ఉత్తమాధికారులు (పాణాయామంతో కాలం వృథపుచ్చక, సరాసరి చిత్త నిరో ఛానికే కృషిచేస్తారు.. కేవల [పాణాయామంవల్ల సాధకునికి కొన్ని సిద్దులు కలిగికే కలుగవచ్చు. శ

చీత్తనిరోధం _ శ్వాసవిరోధం నాహం కోహం సోవాం -- అనే విచారపూర్వక 'పాణా యామం చెయ్య లేనివారికి ఛ్యానాభ్యాసం శ్వాననిరోధం కలిగించి చిత్తచాంచల్య ముడుపవచ్చు. చిత్త నిరోధంవల్ల శ్వాసనిరోధం దానంతటదే సిద్ధిన్యంది అనగా, గాలి వదలడం పీల్చడం అనే శేచక పూరకాలతో పనిలేకుండా గాలి తనంతట తానే నిలిచిపోయే కేవలకుంభకం అలవడుతుంది ఇది కూడా చెయ్యలేని వారికి సాధారణ (పాణాయామం చి_త్రనిరోధం కొరకు విధించబడింది చిత్తశు ద్ధి కర్శును భగవదర్పితం చెయ్యడం వల్లి చిత్తశుద్ది కలుగుతుంది అయితే కర్మ చేసినప్పుడే భగవంతుని స్మరిస్తే చాలదు భగ వంతుని స్రరణ నిర్విరామంగా, సంతత పవాహంగా కొన సాగాలి అప్పుడే చిత్తం విశుద్ధ మవుతుంది చిత ఎ0కౌళ 0 చిత్పకాశం సూర్య ప్రకాశం వంటిది కాదు నూర్యప్రకాళం జడం అది చీకటిని పారదోలి వస్తువులను (వకాళింప జేస్తుంది చీకటి సూర్యుని వెలుగు ముందు నిలువజాలదు కానివైత న్యపు 'వెలుగు ముందు నిలువ గలుగుతుంది వెలుగు చీకట్లను శ్వ

శెంటినీ ప్రకాశింప జేయగలది చిత్పకాశం అన్తే, జ్జానా జా నాలను శఆెంటినీ (ప్రకాశింప చేయగల విళుద్గ చె తన్య మది కా 0 క జగతు శివమయం న!

జగత్తులో కనిపించే రూపాలు వట్టి రూపాలు కావు చై తన్య ముతో కూడిన రూపాలు. అజ్ఞాని వాటిని వట్టి రూపాలుగా చూస్తాజే తప్ప శివుడే ఆయా రూవాలలో కనిపిస్తున్నాడని తెలునుకోడు ఈ రూపాలను ధరిస్తూ వున్న సత్పదార్థమూ శివుడే __ వాటిని శెలునుకుంటూ ఉన్న చిత్సదార్థమూ శివుడే. అనగా, దృ శ్యానికీ, (దష్టకూ శెంటికీ కూడ అధిష్టాన మైనవాడు శివుడు

జగతు శివస్వరూపం

న! (ప్రతివాడూ చైతన్య స్వరూపుడే కనుక శివ న్వరూపుజే అతనిచే ఆలియబడినదీ తెలియబడనిదీ - సమ న్తమూ శివ స్వరూపమే అయినా వట్లి అజ్ఞానం వల్ల అతడు శాను లు ళో ౧

చూచేది నానా గూపాత్మకమైన జగత్తు ననుకుంటున్నాదు ఆత్మదర్శనం అతనికి కలిగిననాడు జగత్తు తనకంశు. వేరుగా లేదని తెలుసుకొంటాడు రూపాలు రూపాలుగా కనిపిస్తూనే వాటి 'వేరుతనం అంతర్జానమౌతుంది జగత్తు శివన్వరూపంగా గోచరిస్తుంది శీ శ్‌

జగతు సత్యాసత్యాలు అవత ఆత్మకంళ వేరుగా చూడబడినప్పుడు జగత్తు అసత్యం ఆత్మకు అభిన్న౦గా ఆత్మగా చూడబడినప్పుడు జగత్తు సత్యం జగత్చ్వరూపం

చూపు నంతర్ముఖం చేస్టే జగత్తంతా పరమాత్మమయంగా నే కనిపిస్తుంది జగత్తు మాయ అని అంటారు కాని మాయకూడా వాస్తవానికి సత్యమే జగత్తు సత్యమనే వారికి కాదనే వారికి చూపులో మాతమే భేదం ఈ వాదాలలో నీవు తగుల్కౌన వద్దు లకమ్యుం అందరికీ ఒక్కళు కనుక ఆ లజ్యాన్ని అన్వేషించు

జన్మకర్మ లెవరివి ? జన్మకు కారణం ఏమిటంజే కరు యని శాసాలు చెవుతు

యో న్నాయి మ9 కర్మకు కారణం పమిటి * వెనుకటి జనగ్టయని చెప్పవలసి వుంటుంది ఇలా వెనుకకు పోతే దీనికి అంతం అనేది వుండదు కనుక ఈ ధోరణిలో విచారణ చేసేకంశు జన్మ 'యెవరిది కర 'యెొవరిది అనీ విచారణ చెయ్యడం నూటి పద్ధతి యని "నేను చెవుతుంటాను ఈ పద్ధతిలో నేను' అనేదాని మూలాన్ని అన్వేషించడం జరుగుతుంది శ్‌

జపధ్యానాలు ఉచ్చరిత శ ఛ్రాలకు మూలం ఆలోచనలు ఆలోచన లే మనన్సు కనుక నోటితో జపం కంశు మనస్సుతో జపం (గ్రేస్టం జపం మానసిక మైనప్పుడు శజ్టోచ్చారణతో పనిలేదు మానసిక జపమే ఛ్యానమవుతుంది ఇతరాలోచనలు కట్టి పెట్టి ఒక అలో చనలో లగ్నం కావడమే జపధ్యానాల లక్యుం ఆ ఆలోచన కూడా తుదకు తనకు మూలమైన ఆతచై తన్యంలో లీన మవుతుంది ల్‌ జపనిష 0 బాహ్య రూపథ్యానం కంచ ఆంతరిక ఒపనిష్ట ముఖ్యం నవా జంగా చానంతటది జరిగే పర్యంతం చానిని కొనసాగించాలి మొదట అది (వయత్న పూర్వకంగా (పారంభ మవుతుంది కడకు దానంతటది కొనసాగే స్థితి 'యేర్పడుతుంది. ఇతర కార్యాలు. చేస్తన్న సమయంలో కూడా జపం కొనసాగించ వచ్చు జప _పయోజనం సాధకుని అధికారాన్ని బట్టి సాధన ఉంటుంది ధ్యానించడా నికి ఒక రూపం కావా లొకనికి. కాని కంటి చూపు ఒక రూపం. పై నిలిపిన మా(తాన ఇాలదు మనస్సు ఆ రూవంవై లగ్నం కావడానికి జపం సహాయకారి అవుతుంది. కొందఠా శ

రూపానికి సంబంధించిన నామంతో తృప్తి చెందుతారు భగ వంతుని గుణ విశేషూలను ఆ నామం స్ఫురింప జేస్తుంది నిరంతర జపం ఇతరాలోచనలను (తోసిపుచ్చి మనన్సు 'నేక్యాగం చేయ్య డానికి తోడ్పడుతుంది జయాపజయాలు జయాపజయాలు (పారబ్బకర్మకు దై వమిచ్చే ఫలితాలు గాని సంకల్పళ క్రి ఫలితాలు కావు ఒకడు కేవలం సత్కర్యలే చేస్తున్నా అపజయం పొందవచ్చు. వేరొకడు ఇందుకు విరు దంగా (ప్రవర్తించినా జయం పొందవచ్చు ఇంత మా(తాన ఇతనిలో సంకల్పశక్తి ఉన్నదనీ ఆతనిలో లేదనీ అర్థం కాదు న 4 జాగ్రత్తు కూడా స్వప్నమే ఈ జాగదవస్థ కూడా ఒక స్వప్నమే స్వప్నం నిదలో గాని రాదు అనగా ఈ జా్యగత్స్వప్న సుషు_వ్యవస్థలు మూడూ ఒక్‌ నిదలో అంతర్భాగాలు జననమరణాలు కూడా నిద లోనివే మెలకువ ఆ నిదలోంచి కలగాలి జాగత్‌ = సుషుపి అణాతో నమాధి అనగా జ్యాగత్తులో సుష్సుప్తి - మెలకువలో ని(ద - అందులో అపారిమైన అనంద మున్నది నుస్పష్టమైన అనుభవ మది మామూలు నిదలో ఆనందమున్నా అది సుస్పష్టమైన లుడాా అనుభవం కాదు ష8ి

జీవత ఈ విం న! జీవుడనబడేది వాస్తవానికి జ్ఞూనస్వరూప మే కాని అజ్ఞానా వృతుడై స్థూల "'దేవాంతో తా చాత్మ్య్యం చంది తాను దేహామే ననుకుంటు న్నాడు ఇనుపగుండు నిప్పు == ఆండూ కలిసి కాలిన ఇనుపగుండు అయినట్లు (వపసంచము శుద్ధజ్ఞానము, న "లెండూ కలిసి జీవు డవుతున్నాడు జీవస్వరూపం ఆవరణం అజ్ఞానానికి ఒక లక్షణం అది ఆత్మది కాదు ఆత్మను అది ఏవిధంగానూ కజాధించదు జీవుని మాతమే మరుగు పరుస్తుంది అవాం౦ంకారం జడం ఆత్మ నుండీ (వసరించిన వెలు గుతో కలిసినప్పుడది జీవుడని పిలువబడుతున్నది అవాంకారం ఆ వెలుగుతో ఎప్పుడూ కలిసే వుంటుంది అవి విడివిడిగా కనిపించవు ఆ ఆండింటి మిశ్రమమే జీవుడు అటే భేద జ్ఞానా నికి మూలం జీవాత్మ పరమాత్మలు పరమాత్మ దివ్యధామం చేరిన తరువాత అచటనే ఆయనను 'సేవిన్తూ జీవాత్మ ఉంటుందంటారు. సేవ అనే మాట పరమా తను మోనగించ గలడా ? వీరి సేవకొరకే ఆయన వేచి ఉన్నాడా? నాకు సేవ చెయ్యాలనుకునే మీరు నాకంళశు క!

వేరుగా ఉన్నారా వమమి టని శుద్ద శై తన్య స్వరూపుడైన ఆయన వారిని (పశ్నింవడా ౭ జెహోవా 'జహోచా అంశే “నేను ఉన్నాను అని అర్థం భగవంతుని గురించి ఇంత సూటిగా చెప్పే మాట ఇంకొకటి లేదు (బహ్మై వాహం౦ం అవాం (బహ్మీస్మి సోవాం కంశచు నూటిగా బ్రైబులులోని నేను జహోచా నన్న వాక్యం భగవత్స్వరూ పాన్ని నిర్వచిస్తన్నది. ఉన్నది పదో అదే కాను అదే భగవంతుడు తోను తెలునుకుంకే భగ వంతుని తెలుసుకున్న శ్లు భగవంతుడు తనకంశి వేరుకాదు జ్లానచక్తువు జ్ఞాన చతువంకశు పంచేందియాల వంటిదే ఇది కూడా ఒక యిందియ మనుకోరాదు జ్ఞానమే చకువు గిఒ5్‌ మొద లినవి జ్ఞాన చకు వ్యాసారములు కావు జ్ఞాక శ్రేయం అనే విభేదం ఉన్నంత వరకూ అది సాపేక్ష జనమే నిర పేక క్షూనం కాదు. నిర వేకు జ్జానం జ్జుగ్భృ శ్రీయాలకు మూలమె నది అజ్ఞానంచేత జ్ఞాతయే మూలవస్తు వనుకుంటారు. జ్ఞాత (తిపుటిలో ఒక భాగం సత్యం జ్ఞాతృ శ్రేయముల కతీతమైనది జ్ఞానదృష్టి నేను శరీరాన్ని అనే అనుభవం జ్ఞానికీ అజ్ఞానికీ గూడ ఉంటుంది అయితే అజ్ఞాని తన శరీరానికే ఆత్మ పరిమితమై ఉన్నదని క్‌0

విశ్వసిస్తాడు జ్ఞానీ తన శరీరం ఆత్మకంక వేరుగా. లేదని భావిస్తాడు అతని దృషఫ్టిలో ఆత్మ అనంతం అందు శరీరం కూడా చేరిఉన్నది క్షాన ప్రాణాయామం ఆత్మవిచార సాధనలో నావాం ---నే నీ శరీరేందియ సంఘా తం కాదు ---అనేది (పాణాయామంలో "రేచకం వంటిది కోవాం _--నే నెవిని _--అనే అన్వేషణ పూరకం వంటిది సోహాం --- నేను (బహ్ముమును __అనేది కుంభకం వంటిది కనుక ఇది జ్ఞాన (పాణాయామం దినిలో న-ా-అవాం క--అవహాం, నఎట--అపహాం అనే మూడింటిలోనూ గల ఉపసక్షలను వదలి వేసి మూడింటికీ సామాన్యమైన అహాంను పట్టుకో అదే ఇందలి ముఖ్య సారాంశం జ్ఞానమంటే జ్లానమంశేే సత్యాన్ని అనుభూతం చేసుకోడమే అది ఛ్యానం వలననే సాధ్యమవుతుంది. ఇతర ఛావాలన్నింటినీ వర్జించి సత్యాన్ని అనుభూతం చేసుకోడానికి తోడ్పడుతుంది ఛ్యానం కాని ఆక ర్త ఖఫత్వం దేహిత్మ బుస్టిని అతి[కమించినవాడే జ్ఞాని జ్ఞానికి కర్తృత్వం శేదు కర్మ లేదు కాని అజ్ఞాని, _జ్షానీని దేహిగానే చూస్తు _ రజీ 62౫ 1%

న్నందువల్ల, జ్ఞాని దేహం పనిచేస్తుంకు జ్ఞానే పనిచేస్తున్నా డనుకొంటాడు జ్జానిని తెలిపే లక్షణం కూని తత్వం జ్ఞానికే తెలుస్తుంది జ్ఞానే మరియొక జ్ఞానిని అర్థం చేసుకోగలుగుతాడు ఇతరులు క్లానిని గుర్తించి అతని గొప్పతనం అర్ధం చేనుకోవాలంకు అతని పరినరంలో నిండు కొని ఉండే శాంతి ఒక్క శు అందుకు ఉపాయం మూటలను బట్టీ చేతలను బట్టి అతని గొప్పదనం తెలియ వలను పడదు అవి సామాన్యులు అర్ధం చేనుకో లేనివిగా ఉంటాయి జ్లాని నిశ ౧లత్వం అతివేగంగా తిరిగే బొంగరం నిశ్చలంగా ఉన్నట్టు చూవులకు కనిపిస్తుంది కన్ను చాని వేగాన్ని అందుకోలేక పోవడమే ఇందుకు కారణం అశు జ్జాని నిళ్చృలుడుగా కనిపించినా ఆ నిశ్చలత్వం మాటున త్మీవమైన కర్మణ్యత్వ మున్నది సామాన్య జనులది జడత్వమని పొరపాటు పడుతారు కొని స్ధితి _ బాలుని స్టితి జ్లానిని శాలునితో పోల్చారంశు అతని స్థితి బాలుని స్థితిని పోలి వుంటుందని అర్థం కాలునియందు అవహాంకారం వుండదు అన్హు జ్ఞానికూడ అవాంకార వర్ణితుడు కాని, అంతమా(తాన క్‌2

వాలుడు జ్ఞాని కానేరడు జ్ఞానివలె వాలుడు జ్ఞాన వపోధం

కలుగ జెయ్యడు. జాలునిలో అవాంకారం గువమై వుండి

(క మేణా అభివ్య_కృమౌతుంది, జ్జూనిలో అది ప్హూరర్తిగా నళించి పోతుంది

జాని మనస్సు

గ

నూర్యుని "వెలుగు ముందర చంద్రుడు చిన్న తెల్ల మబ్బు

తునకవల ఉంటాడు క్షాని మనస్సుకూడా ఇలా సూర్యుని

'వెలుగుముందు చం దుని వంటిదే ఉండడానికి ఉన్నా అది తన

వెలుగును మాతం చూపుకోదు

జ్జాని - శారీరకబాధ

పర్రై నా పురుగు కుట్టితే అజ్ఞానికి వలెనే జ్ఞాని దేవోనికిగూడా

జాధఉన్నట్టు కనబడవచ్చు కాని దానిలో తేడా ఉన్నది అజ్ఞాని

లు ౯

దేహమే తాననుకుంటాడు జ్ఞాని సర్వమూ ఆత్మమయమని

లేక సర్వమూ [బహ్మామని తెలుసుకొని ఉంటాడు బాధజఉంళేు

ఉపాధికి ఉండుగాక అది గూడ ఆత్మలో భాగమే ఆత్మ పరిపూర్మం

జాని సితి

న్‌ (4 జ్షాని స్ధితి న్నిదకాదు మెలకువా కాదు “రెండింటికీ మధ్యగా ఉండే స్థితి 'మెలకువలోశలి యెరుక నిదలోని (వశాంతి దానిలో క్రై

ఉంటాయి. జ్యాగత్‌ -సుషుప్రి' అన్నారు మెలకువతో కూడిన నిద నిద్రతో కూడిన మెలకువ నిదలేని మెలకువ మెలకువ లేని నిద --ఇలా దానిని వ విధంగానైనా పిలవండి విడి విడిగా అది ని దవంటిది గానీ మెలకువ వంటిది గానీ కాదు అతి జూ గళ్తు లేక అతి సుషువ్లీ అని కూడ దానిని పిలువ వచ్చు. విశుద్ధమైన ఎరుక విశుద్గమెన (ప్రశాంతి దానిలో మ్‌ళతమెై వుంటాయి

క్లొనుల కుండలిని యోగులు కుండలినీళ క్రి అనేదీ భక్తులు భగవదాకారవృత్తి అనేదీ జ్ఞానులు (బహి కారవృ త్తి అనేది ఒకశు హృదయమే జ్ఞానమార్షంలోని కుండలిని అది తామర మొగ్గగా, సర్పా కృతిగా నాడీ కేందంగా--అ నేక విధాలుగా వర్ణిశమయింంది అహాంవృ్తి కి అదే మూలం

తత్వాల" పరిశీలన ఆత్మ స్వయం[పకాళకం ఆత్మను 'తెలునుకోడానికి తత్త్వా లను విచారణ చేయనక్కరలేదు కొందరు ఈ తత్త్వాలు ఇరువది నాలుగంటారు మరికొందరు ఇంకొకరీతిగా చెప్పుతారు ఆత్మ ఉనికి ెలుసుకోడానికి ఈ తత్త్వాలను తెలునుకోడం అవంరమా? అత్మ వీటికి అంటుకొనే వస్తువుకాదని తెలుపడానికి శాస్తాలు వీటిని వివరించాయి. కాని సాధకుడు ఈ తత్త్వ పరిశీలన

$్‌శీ

చెయ్యకుండానే సరాసరిగా ఆత్మ ఉనికిని గుర్తించి తాను అదిగా ఉండడానికి (వయత్నించవచ్చు తురీయం అవస్థలు మూడే--జాగత్‌ స్వప్న _నుషుప్తులు తురీయం నాల్గవ అవస్థ కాదు అది వై మూడవస్థలలోనూ అను న్యూతంగా ఉండేది సమస్త ఘటనలకూ అధిష్టానం దానికంళె వేరుగా వదిలేదు అది నీ నిజస్వరూపం మూడు అవస్థలూ చానియంచే ఒకచాని వెనుక ఒకటి గోచరించి తిరిగి దాని యందే లయమవుతాయి కనుక అవి మిథ్యలు తురీయానుభూతి ఆత్మకు మరొక శీశే తురీయం జగత్‌ స్వప్న నసుష్టుప్తి అవస్థలను ఆెలుసుకొంటూ మన౦ మన ఆత్మనే "ఆలుసుకో లేక పోతున్నాం కానీ యథార్థానికి ఆత్మ నిత్య పత్యవ వన్యవు అదొక్కకే సత్యం-తకిన దేదీకాదు శరీరంతో తాదాత్మ్యం ఉన్నంతవరకూ ప్రపంచం మనకు వెలుపల ఉన్నట్టు కనిపిస్తుంది "ఎళ్ళ వని ఆత్మను 'తెలునుకున్న నాడు అలా కనిపించదు తెంపులేని ఎరుక తెంపులేని ఎరుకయే ఆత్మ _ఆత్మస్వరూపాన్ని అట్టి ఎరుకగా ఇఆలుసుకోడ మే ఆత్మవిచారానికి లక్యం "భేదభావం కలిగి క్‌క్‌

వున్న౦తకాలం సాధకుడు ఆత్మవీచారం కొనసాగించవచ్చు ఆత్మసిద్ది కలిగిన తర్వాత ఇక విచారంతో పనిలేదు ఎరుక ఎవరిదనే పళ్నకు ఆ ఎరుకలో అావుండదు ఎరుక అచ్చమైన ఎరుకగా నే ఉండిపోతుంది దుఃఖ నివృ త్తి దుఃఖనివృ త్తికి 0జే ఉపాయాలు నీవు అక ్క్ర్తుడ వనుకొని భగవత్సహాయం అపేఠించే సందర్భంలో భగవంతుని శరణు పొందు అలా కాని పక్షంలో దుఃఖకారణం విచారణ చేసి మూలమరసి నీ ఆత్మలో లీనం చెందు దుఃఖం వీటిలో ప ఉపాయంచే నయినా నివృ_త్తమౌతుంది న! న! వ ఆను కర్త ననుకొన్నవాజే సుఖ దుఃఖాలు అనుభవిస్తాడు అన్నీ భగవంతుడే చేయిస్తున్నాడనీ తాను నిమి_త్తమాతుడ ననీ ఎల్లప్పుడూ భావించగలవాడు సుఖ దుఃఖాలకు అలీతుడు కాగలుగుతాడు వ్యక్సిత్వం నళించనంతవరకూ దుఃఖ నివృత్తి కాదు సదనత్కర్ములు రండూ భగవంతుని వే అయినప్పుడు సుఖ దుఃఖాలు మాతం వేలుగా నీవి అని ఎందు కనుకోవాలి? దృష్టి = (దష్ట (భూమధ్యంలో దృష్టి నిలిపే అభ్యాసం చేసేవారు. (దరష్టను మరువకు౦డా ఉండడం అవసరం దస్టను ఎల్లప్పుడూ గుర్తులో ఉంచుకుంకే ఇక అంతా సవ్యంగానే ఉంటుంది క్‌

దేహజ్ఞానం - సమాధి దేవాజ్ఞూన మన్నప్పుడు దేహా ముండాలి దానికి పరిమితమైన జ్షానం ఉండాలి రండూ కలసి దేహజ్జాన మవుతుంది. దీని కతీతంగా _స్వతంతమైన --- నిరపేవమైన మరొక జ్జూనం ఉన్నది దాని నందుకోడమే సమాధి దేహజ్ఞానం లేనప్పుడు ఉన్నప్పుడు కూడా అది వుంటుంది అది లభిం చినప్పుడు దేహ జనం ఉంళు నేమి, లేకపోతే నేమి? ఉంకే అది కావ్యూ సమాధి లేకపోతే అది అంతస్సమాధి అవుతాయి దైవం - గురువు = ఆత్మ దైవం - గురువు - అత్మ మూడూ ఒకే వస్తువు యొక్క భిన్నరూపాలు నిన్ను నీవు ఒక వ్య క్తిగా భావించుకుంటు న్నంత కాలం నీకు దె నమందు విశ్వాస ముంటుంది _దెవా రాధన చెయ్యగా చెయ్యగా ద్రైవం నీకు గురు రూపంలో (వత్యక మౌతుంది అళ్లే. గురుసేవ చెయ్యగా చెయ్యగా గురువు నీకు ఆత్మగా సొఖాత్కరిస్తాడ. వి వపూజ ధర్మ శా స్తొల్లో చెప్పినట్టుగా ప్రతిదినం దె వపూజ చెయ్యడం ఎప్పుడూ మంచిదే మనస్సును నిర్మలం చెయ్యడాని కది దోవాదం చేన్తుంది సాధనలో ఉన్నతస్తాయికి చేరుకున్నందు వల్స తన కిక ఫూజతో అవసరం లేదని అనుకున్నప్పటికీ సాధ ర్‌?

కుడు యితరుల కోనమైనా దానిని చెయ్యడం అవసరం తన

పిల్లలకు తన కుటుంబంలోని వారికి అది ఆదర్శ [పాయంగా ఉ౦టుంది

వైవ సాకెత్యారం

దై వసాఖాత్కార మనేది ఇష్ట దేవతారూపంలో విషయీభూత

మైన ఆత్మసావా త్కార మే కాని వేరు కాదు కనుక ఆత్మను తెలుసుకో

ధ్యాన సానం౦

థి

నీ వున్నావనేది కాదనరాని యథార్థం ధ్యానం నిన్ను గురించి

నీ చేత నీలోనే ఎరగాలి కనుక ధ్యానానికి నివే "కేయ్యదం

అదే హృదయం హృదయమొక ఛావం కాదు లక్యుం కాదు

కాని అది ఛ్యానస్థానం అత్మ శా నొక్కట్నియె 'విలుగొందుతూ

ఉంటుంది హృదయంలో నీవు శరీరాన్ని చూస్తావు సకల

(పపంచం అందులో ఉంది. దానికంశు వేరె నది వదీ లేదు

కనుక అన్ని సాధనలూ అక్కడే జరగాలి ఉప ఎ, తి,

డి

ధ్యానబల సంసిద్ధి

కొందరు తమ యెదుట నున్న విగ్రవామందు దివ్యత్వ భావన

కలిగి దానిని సచేతనంగా దర్శిస్తారు. కొందరు మనస్సు

లోపల దివ్యత్వ భావనచే మానసిక వ్మిగహాలను దర్శించ

ల!

గలుగుతారు. అెండూ కూడ బలమైన ధ్యాన వికాసాన్నే సూచిస్తాయి. కెండు సందర్భాలలోనూ అనుభూతి ఆంతరిక మే ధ్యాన యుద్ధం

ఛ్యాన ముక యుద్ధం వంటిది ధ్యానం ('పారంభించగానే ఇతర భావాలు వచ్చి మునురుకొని నీ లజ్యూన్న్ని చెదరగొట్ట జూస్తూ ఉంటాయి సంతతాభ్యాసం వల్ల నీ ముఖ్య భావానికి బలం కలిగినప్పుడు యితర భావాలు దుర్చలము లై పలాయనం చిత్తగిస్తాయిం

ధ్యానసాధనలో పురోగతి అక్కర లేని తలపులు రాకుండా ఉండడం కావలనిక ఒకే తల ప్పువె మనస్సుకు పకా్శగనిష్టు కుదరడం -- ఇవి ఎంతంతగా చేకూరితే అంతంతగా సాధకుడు ఛ్యానసాధనలో ముందుకు సాగుతున్నట్లు పరిగణించవలసి ఉంటుంది ఇతరమెన అనుభచా లేపీ ఇందుకు (పమాణములు కావు

ధ్యానం _-భకి - జపం

అత ధ్యానం భక్తి జపం 'మొద్శ€౬నవి చిత్తవృత్తుల వైవిధ్యం తొలగించడాసికి సాధనాలు వాటి వలన ఒకే చిత్తవృత్తి (ప్రబలి తుదకు అది కూడా ఆత్మయందు లీనమౌతుంది వ

ధ్యానం - మనోన్నిగహం విషయత్యాగరూపమైన మనోనిగ్రహం లేనిదే ఛ్యానం కుద రదు ఛ్యానం కుదరనిబే మనోనిగవాం అలవడదు ఈ చిక్టు ఉన్నమాట నిజమే ౭0డూ ఒకదానిపై ఒకటి ఆధారపడి ఉన్నాయి... కనుక్క, సాధకుడు ెంటినీ సాధన చెయ్యాలి అభ్యాస వై రాగ్యాలవల్ల (క మేణా సత ఏలిశాలు చేకూరుతాయి. మనస్సును బహిర్ముఖం కాకుండా చెయ్యడానికి, అంతర్చు ఖంగా ఉంచడానికి అభ్యాసం తోడ్పడుతుంది ధ్యానం _ విచారం ఛ్యానం వేరు విచారం వేరు తక్కిన విషయాలు వదలి ఒక్కా విషయంవైన మనన్సు లగ్న౦ చెయ్యడం ఛ్యానం అన్ని వీవు యాలు వర్జించి, తాను తానుగా, విషయంలేని వివయిగా ఉండిపోవడం వీచారం అత్మవిచారం ఆతృ్భసాజాత్కారం ఇండూ ఒక తు ఆత్మ కొత్తగా సంపాదించుకునేది కాదు నిత్యసిద్ధంగా ఉన్నదే అడ్డంగా వున్న ఆలోచన లనే ఇరను తొలగ దీయడమే కాచాలి ధ్యానస్వరూపం చి_త్తవృత్తులను తరిమి వెయ్యడ మే ధ్యానం మనకున్న వాధ లన్నీ చి త్తవృత్తుల మూలాన్నే కలుగుతున్నాయి ఆ బాధలు కూడాచి _తృవృత్తులే చిత్తవృత్తులను త్యజించడమే ఛ్యానం ళ0

అదే సుఖం చిత్తవృత్తుల రూపమైన భావాలు భావించే వానీవి ఆ భావీంచే వాలి ఆత్మస్వరూపంగా నీవు ఉండిపో అప్పుడు భావాలు అంతరించి పోతాయి

ధ్యానాభ్యాసం ఆత్మ ధ్యా నాభ్యాసానికి (పారంభ దశలో మనకు తెలియ కుండానే ఇతర విషయాల మీదికి పరుగెత్తిన మనను దీర్చ కాలానీకి గాని తింగి రాదు అభ్యాసం చెయ్యగా చెయ్యగా, (కమేణా తొందర తొందరగా తిరిగివన్తూ, తుదకు" చలించ కుండా నిలచిపోతుంది. మనలో నిదాణమై వున్న శక్తి (పబుద్ధమ య్యేది అప్పుడే

ధ్యానాలంబనం ఛ్యానమంశేే ఇతర భావాలన్నీ (తోసిఐచ్చి ఒక్క భావాన్ని అవలంబించడం. నీకు అత్యంత 'ప్రియమైనదానిని నీ ఛ్యానా నికి ఆలంబనంగా తీసుకో ఛ్యానానికి స్థిరత్వమిచ్చి యితర భావాలను [తోసిపుచ్చడాని కది తోడ్పడుతుంది,

నగ్నసత్యం

ఆత్భుకం౭, - అనగా తాను అనే దానికంజక నిత్య (పెత్య జూనుభవసిద్ద మైన సత్యం వేరొకటి లేదు కాని, జనులీ నగ్న సత్యాన్ని గాక, స్వర్గం, నరకం, పునర్జన్మ, మొనలైన గువ్యూ న్‌ 61

వీషయాలు లుసుకోవాలన్న ఉబలాటం చూపుతూ ఉంటారు మతాలు అలాగే వారి ఉబలాటం తీరున్తూ వున్నా వాటి సరమలత్య్యం మాత్రం వారి దృష్టిని తమ ఆత్భువై శేంద్రీక రింప చెయ్యడ మే. తిరిగి తిరిగి ఎప్పటికైనా నీవు తుదకు నీ అత్మ కడకు చేరుకోవలసినదే అయినప్పుడు ఇప్పుడే ఇక్కడనే ఆత్ముస్థుడవు కావడానికి నీ వెందుకు |1పయత్నించ రాదు ?

నమః అంపే నీవు చేసే జపంలో “నమః£ి అనే మాటకు అర్థం ఏమిటి ? అత్మ కం వేరుగా మనస్సు అభివ్యక్తం కాని స్థితిని ఆ మాట సూచిస్తుంది. ఆ స్థితి చేకూరి నప్పుడు, ఇక జపం పూర్తి అయి నన్లే. ఆ స్థితిలో కర్త ఉండడు. కర్శకూడా ఉండదు నిత్య సత్యమైన ఆత్మ ఒక్కు3ే మిగులుతుంది. ఆ స్థితి వచ్చేటంత వరకూ జపం చెయ్యవలసిన దే

నమస్కారం అహంకారం అణగిపోవడమే నమస్కారం అణగడమంళేే, చాని మూలంలోకి లీనమై పోవడమన్న మాట భగవంతుడు బయటి సాష్టాంగ (పణామాలకు మోసపోడు అపహాంకారం ఉన్నదా లేదా అని పరిశీలిస్తాడు

ళ2

నమస్కారం ల ప్రసాదం నీ కర్తవ్యం నీవు నిర్వహించడమే భగవంతునికి నిక్కమైన నమస్కారం, [శళ్రా భక్తులతో కర్తవ్య నిర్వహణ కంక ఉత్తమమైన భగవత్సేవ మరి లేదు అక్ష నీవు పది భజిం చినా అహంకార వివర్ణితుడవ్వై భుజించు అవుడు నీవు భుజిం చేది (పతివీ భగవత్పసాద మే అవుతుంది నామసంకీ రనం అవల జం ఆత్మవిచార సాధన చేసేటప్పుడు నిద వచ్చేటట్లుగా. వుంశే నామసంకీ ర్తనం చెయ్యి నిదలో నామనంకీ ర్తనం కొనసాగదు కదా అనే సంశయం నీ కక్కరలేదు. మెలకువగా ఉన్న౦త "నీపూ నామసంకీ రృనం చెయ్యి. తిరిగి నిదలోంచి మేల్కొన డంతోనే మొదలుపెట్టి కొనసాగించు సాధన మేళ్కొని వున్న వానికి గాని న్నిదించేవానికి కాదు, నిద = మెలకువ ఛ్యానం చేసేటప్పుడు నిద్రమత్తులో పడిపోకుండా జ్యాగత్త పడాలి కొంతసేపటికి మెలకువ వచ్చే నిద ని మైన నిద కాదు కొంతసేపటికి న్నిదవచ్చే మెలకువ నిజమైన మెలకువ కాదు. ఇప్పుడు నీది మెలకువయేనా * కాదు నిజమైన మెలకువ నీకింకా రావలసి ఉంది నీవు అబద్ధపు వద పోరాదు, అబద్ధపు మెలకువలో ఉండగూడదు లయే సంబోధయ 6౮3

చ్చిత్తం వి&ివ్తం శామయే త్పునః --- అంక ఏమిటి? నె రెండవస్థల్లో 'దేనిలోనూ పడకుండా వాటిమధ్య నీస్వ స్వరూపంలో నీ వుండిపోవాలి నిర్వాణం౦ నిర్వాణ మనగా పూర్ణత్వం పూర్ణస్థితిలో విషయము - విషయి శెండూ లేవు చూడడమూ లేదు. తిలునుకోడమూ లేదు. చూడడం ఆెలుసుకోడం అనేవి మనః పవృత్తులు నిర్వాణంలో ఆానున్నాననే విళుగ్రానంద చైత్యం తప్ప ఇంకేమీ ఉండదు నిషేధ సాధన "నేను శరీరం కాదు ఇందియాలు కాదు [పాణవర్షం కాదు, మనన్సు కాదు -- అని నిషేధపూర్వకంగా సాధన చెయ్యడం ఉన్నది కాని ఈ నిషేధం చేస్తున్న నేను ఎవరు? అదే అహం కారం అదే తక్కిన భావాలన్నిటికీ మూలం ఆ మూలాన్ని ఇకలి స్తే తక్కినవన్నీ వాటంతటవే పెళ్ల*లి పోతాయి. విశుద్దమైన ఆత్మ ఒక్కశే మిగులుతుంది. ధా సీ నిజస్వరూపం నీ నిజస్వరూప మేది * చిత్తవృత్తి సహితమైనదా చిత్తవృత్తి రహితమైనదా * జాగత్‌ - స్వప్న - సుషుప్తులు మూడింటి లోనూ నీ వున్నావు చిత్తవృత్తులు జూగత్‌ - స్వప్నాలలోనే 64

కాని సుషుప్తిలో లేవు నీ ఉనికి మూడింటిలోనూ ఉన్నది ఉనీకి అవిచ్చిన్నం చిత్తవృత్తులు అలా కాదు చాటికి విచ్చిత్తి ఉన్నది కనుక పది ఇాళ్వత్యమెనది ? ఉనికియే అచే నీ నిజన్వరూపం చిత్తవృ_త్రి రహితమెన ఉనికి అది. చానిని 'తెలునుకో “నేను' ఉండే తావు నేను అనే దానికి తావు తల కానేరదు నిద వచ్చినవ్చుడు తల ఒరుగుతుంది. తిరిగి మెలకువ వచ్చిప్పుడు తేన్తుంది “నేను అనేది యెప్పుడూ ఉండేది కనుక ఒకప్పుడు ఒరిగి ఒకప్పుడు లేచే తల దానికి తావు కానేరదు “నేన్సు' తెలియడం ఎలా ? నేను అనేది ఎవరో ఎవరికి వారు లోవల అన్వేషించి తెలుసుకో వలసినదే కాని ఒక వన్వువును చూవినట్లు ఇదిగో అని ఒకరు ఇంకొకరికి చూపించడాలరలికి పీలళైనది కాదు. గురువు మాగ్గం న్యతమే నిస్దేశించ గలడు ఆ మార్గాన పోయి నేను ను తెలుసుకో వలసినది సాధకుజే “నే నెవరనే అన్వేషణ “నే ఎవరనే అన్వేమణ హృ దయధ్యానం కంశు భిన్న మెనది గాఢని దల్‌ *మూ 'మెలకువలోనూ అంతటా ఉన్నది ఒకశళశే కాని మెలకువలో సుఖరాహిత్యమూ చానిని తొల 65

గించుకోవాలన్న [1వయత్నమూ ఉంటున్నాయి మిడలోంచి మేళ్కొన్న దెవరని వశ్ని స్తే “నే నని నీవు సమాధానం చెపుతున్నావు, ఆ నే నెవరో వెదకి పట్టుకోడమే యిప్పుడు చేయవలసిన పని, అలా చేసినప్పుడు ఆ నిత్యవస్తువు స్వయం గానే నీకు తలియబడుతుంది

పట్టుకోవలసిన నేను” న్నిదలోంచి మేళ్కొనే సవ యంలో, | వపంచ సృురణ ఇంకా కలుగక ముందు శుద్దమైన నేను భాసిన్తూ ఉంటుంది నిద లోకి పోకుండానూ ఇతరాలోచనలు వచ్చి నిన్ను ఆక్రమించ నివ్వకుండానూ ఆ నేనును పట్టుకో భ(దంగా చాని౨ క్‌ు పట్టుకోగలిగిన తరువాత ఇక [పపంచం కనిపించినా ఇబ్బంది లేదు దృశ్యం దృష్టి నెంతనూ[తమూ అాధించబోదు

పతంజలి (ప్రధమ సూతం

యోగళ్ళ్చి త్తవృ త్రి నిరోధః _- అనే పతంజలి మొదటినూ( తం అన్ని యోగ వద్దతులకూ నర్దిస్కంది చిత్తవ్యాపాశఠాలు లేకుండా చేసుకోడమే కావలసినది ఆ లక్యసాధశకు చేసే (వయత్సా న్నే యోగమని పిలుస్తారు

పరమాత్మ జడమా ? పంచదార తన తీపి తాను తెలునుకో లేదనీ, చానిని రుచి చూచే వాడు వేరుగా ఉండాలనీ, అన్హ పరమాత్మ స్థితిలోని ఆనందం

66

అనుభవించడానికి జీవాత్మ వేరుగా ఉండాలనీ కొందరంటారు పరమాత్మ పంచ దారవంటి జడపచదార్థమా ? పరమానందాను భవాన్నిక్తె తనను తా నొకవై పున అక్పించుకుంటూ తన వ్యక్తి శ్వాన్ని నిలుపుకోడం ఎలా సాధ్యం ఇ

పరమాత్మ శరీరిత్వం ఆనందం అనుభవిం వడానికి వ్య క్తిగ్వం అవనరమనీ _ కనుక అహంవృ త్రి కోల్పోరాదనీ విశిష్టాద్వెశు లంటారు. కాని తాను శరీరం కాదని శరీరాన్ని [తోసిసచ్చిన తర్వాత తిరిగి తాను వేరొకరికి (పరమాత్మకు) శరీరం కావడం జేనికి* ఒక శరీరం అనాత్మ అయితే ఇవర శరీరాలు కూడా అనాత్గులే (ప్రపత్తితో పరమాత్మకు నిన్ను నీవు అర్పించు కొన్నప్పుడు నీవిక ఆయవవాడవే గాని నీవాడవు కాదు ఆయనకు శరీరం శావలసివ స్తే అది ఆయనకు సంబంధించిన విషయం ఆయన శరిరం కలిగినా అశరీరి అని నీవు చెప్పనక్కర లేదు

పరలోక రాజ్యం ఈ [పపంచమూ భై బులులో. చెప్పిన పరలోక రాళజ్యమూ 'వేశ్వేరు లోకాలు కావు. పరలోక రా్యం నీలో ఉన్నది -- అంటున్నది వ్రైబులు అది నిజం జ్ఞాని ఈ (ప్రపంచాన్నే పరలోక రాజ్యంగా చూస్తాడు అజ్ఞానికి ఇది పపంచంగా మాశతమే కనిపిస్తుంది భేదం చూపునుబట్టి పర్పడినదేకాని "వేరుకాదు 67

పంటినొప్పి

పంటినొప్పి మానసికమా ? అవును, మానసిక మే ఇతరాలోచ నలలో నిమగ్నమె వున్నప్పుడు పంటికొప్పి కనిపించదు నిద్రలో ఉన్నప్పుడు కూడా పంటినొప్పి లేదు అయినా పంటినొప్పి వాస్తవమన్న భావం పోవడం లీదంశు [పపంచం వాస్తవ మన్న భావం మనలో అంతగట్టిగా పాదుకొని వుండడంవల్ల నే ఒక పట్టాన ఆ భావం తొలగిపోదు, అయినా అంతమా (శాన

జీవునివలెనే [ఫపంచమున్న్నూ వాస్తవం కాబోదు

పాప పుణ్యాలు

నేను శరీరమును అనే భావంలో మునిగి వుంజేవాడు మహా పాపి అతడు ఆతృహాంతకుడు "నేను ఆత్మను అనే అను భవం కంక మించిన పుణ్యం మరొకటి లేదు అట్టి అనుభవ పూర్వకమైన ఛ్యానం ఒక్క తణం కుదిరినా సంచితకర్మ నంతనీ హాతంచేసివేస్త్యంది చీకటిని పారదోలే సూర్యుని వంటిదది న జేర్కొన్న ధ్యానంలో నిరంతరం ఉండగలి గే టట్టయితే దానిముందు యె.0తటి ఘఫోరపాతక మెనా నిలువడం

అసంభవం కాదా * పూర్ణతత్వానికి మొదటి పేరు అఖండం అనంతం అయిన పూర్ణ్శతత్వం "నేను అని తనను ాను తెలుసుకుంటున్నది అదే చాని మొట్ట మొదటి శీ్రు 60

తక్కిన పేర్ణన్నీ - ఓం మొద్యలెనవి - తరువాత వచ్చినవి తనను తాను తెలియడమే ముక్తి అహం (బహ్మాస్మి అనే మవోవాక్యం దానికి పమాణం. నేను ఎప్పుడూ అనుభూత మవుతూనే ఉన్నా అది తెలుసుకోడానికి గుర్తు చేయవలసి వస్తున్నది ఉపనిషత్తులు జ్ఞానులు చేసేది అదే (పకృతి పురుషులు ఒకే పరతత్వాన్ని "రెండుగా విభజించి పకృతి పురుషులుగా చెపుతున్నారు మనలో దై్వృతభావం పాతుకొని ఉండడాన్ని బట్టి చేసిన విభాగమది [పకృతి పురుషులను గురించి చెప్పిన గీతయే ఆ రెంటికీ అతీతంగా పురుషో _త్తము డున్నాడనికూడ చెప్పింది ప్రత్యక్షజ్ఞానం ఇం[దియాలచే తెలుసుకోబడిన విషయజ్ఞానం (వత్యక జ్ఞానమని చెప్పబడుతోంది. కాని అత్ముకంచు పశ్యకు వస్తువు ఏదైన ఉంటుందా ? ఇం్టదియ సహాయం వీమీ లేకుండానే ఎప్పుడూ అనుభూతమయ్యే్యే వన్తువది ఇం[ద్రియజ్ఞానం నిజానికి పరోక్ష క్షానమే కాని (ప్ర్య్యవజ్ఞానం కాదు. ఆత్మజ్షాన మొక్క ళేంా అనగా తనను గురించిన ఎరుక ఒక్కశు (ప్రత్యమజ్ఞూనం (ప్రత్యక్ష పరోక్ష వృత్తులు అవాం | బహ్మాస్మి (నేను (బవ్మామును) అనేది (వత్యతవృ తిని కూచించగా [బహ్మైవావాం ((బహ్ముమునే "నేను అనేది ౮9

పరోత జ్ఞానాన్ని సూచిస్తుంది మొదటిది అహం (నేను తెలుసు కోడంతో (పారంభంకాగా "రెండవది పరోతంగా విన్న (బహ్ము జ్ఞూనంతో (పారంభనౌతుంది (బహ్మము ఆతగకం"కు వేరు కానేరదు (వత్యతానుభవం జీవుడు ఈశ్వరుడు ఒక్కళు అన్నప్పుడు జీవుడు (పర్యవ వస్తువు ఈశ్వరుడు పరోకు వస్తువు [ప్రత్యజానుభవమే నీకు డఉపయోగపశజేది గనుక ముందు నీ వవరో తెలుసుకో పరో జూనుభవం ఉసలబ్ది కానేరదు నిన్ను నీవు తెలుసుకున్నప్పుడే అది ఉపలబ్బి అవుతుంది ప్రథమ క్ర _ర్తవ్యం అదై్వైతులుగాని విశిష్ట ద్వెచులుగాని అంతా అహంకారం నశించాలనే విషయంలో పకీభవిస్తున్నవారే కనుక, దాని కొరకై ముందు (పయత్నించడం మంచిది ఆత్ముసావా శ్రార౦ం బా

చేరు పరమాత్మసావాత్కార౦ వేకు, అది దీనికి సోపానం అని తర్జనభర్జనలు పడనక్కుర లేదు ఆత్మలు "రెండులేవు ముందు ఆత్మసాజా త్కారం పొందిళే, తర్వాత ఏమిఅయ్యేదీ అప్పుడే

తెలుస్తుంది

0

ప్రపంచదర్శనం ; ఆత్మదర్శనం (వపంచదర్శనం చేసేవానికి ఆత్మ వర్శనం లేదు. ఆత్మదర్శనం చేసేవానికి (ప్రపంచదక్శనం లీదు కనుక ఆఅత్మదర్శనంచేసి (ప్రపంచం లేదని తెలునుకో ప్రపంచం మానసికం (వపంచ మనగా ఏమిటి ?* ఆకాశంలో పరుచుకొని వున్న విమయజాతమే (ప్రపంచం చానిఫి ఎవరు తెలుస కుంటున్నారు 9 మనన్సు ఆకా కాన్ని. తెలుసుకునే మనస్సుకూడా ఆకాశమేకదా అది భూతాకాశ మయితే ఇది మన ఆకాశం దీని కాధారం చిదాకాళం జ్ఞూనతత్వమైన హేతువుచే మనన్సు ఆకాళతత్వంగా నే తశ్వశాన్త్రుంలో పరిగణించబడింది. ళుద్ధ మనన్సు ఆకాశమే దాని రాజస తామన న్వరూపాలు ఫ్టూలవిషయా అవుతున్నాయి కనుక (ప్రపంచమంతా మానసిక మే (ప్రపంచ స్వరూపం సినిమా తెర్టపె బొమ్ములు కదులుతూ ఉంటాయి అగ్ని భవ నాలను కాల్చి వేస్తున్నట్లుంటుంది సము[ద తరంగాలు ఓడలను ముంచి వేస్తున్నట్లుంటాయి. కాని తెర మాతం తగులబడదు తడిసిపోదు _- ఎందుచేత ? బొమ్మలు నిజం కాదు 'తెరయే నిజం అశు అద్దంలో కనిపించే (పతిబింకాల గుణ (క్రియా క!

దులు అర్జానికి అంటవు అదే విధంగా ఈ (ప్రపంచం కూడా సత్యపదార్థమందు గోచరించే మాయాకల్పన (పాణజయం, మనోజయం (పాణము మనన్సు - "ండింటికీ మూలం ఒక్కళు (పాణ నియమన౦ం మనోనియమనం - ఆెండింటిద్వారా కూడా ఆ మూలం చేరుకోవచ్చు శెండవది కుదరనప్పుడు మొదటిది నవోయకాంగా నే ఉంటుంది (పాణగతులను కని చెట్టి చూన్తుంకు పాణ నియమనం సిద్ధిస్తుంది అశు మనోగతులను కని ఇట్టి చూస్తుంశునూ 1పపాణాయామం చిత్తవృత్తులను నేరుగా నిరోధించలేనివారి కోసం [పాణా యామం ఉద్దేశించబడింది 'మోటారుకారుకు (బేకువంటిది (పాణాయామం. కాని సాధకుడు (పాణాయామంతోనే ఆగి పోరాదు (ప్రత్యాహారం ధారణ ఛా్య్థనంకూడా సాధించాలి ఛ్యానం కుదిరినప్పుడు [పాణాయామం లేకపోయినా చిత్తం వశమౌతుంది ఛ్యానసిద్ధి వలన కలిగేది మనశ్శాంతి పాణాయామం . మనోనిగహం నీ ఆత్మలోనికి నీవు మునగాలంళే, (పాణాయామం అందు కొక సాధన మాతమే మనోని[గహాం వలన కూడా నీవు 72

మునగవచ్చు. మనన్సు న్నిగహించ బడినప్పుడు [పాణం దానంతటదే న్మిగహించ బడుతుంది (పాణాయామంతో పని లేదు - మనోన్మిగవామే చాలు మనన్సును సరాసరి న్నిగ హించలేలి వారి కొజకే (పాణాయామం చెప్పబడింది

(ప్రార్థనకు ముక్తాయింపు నీవే తివి నీవే తండ్రివి నీవే సఖుడవు, నీవే వాంధవుడవు, నీవే నా సర్వస్వానివి -- అని భగవంతుని మనం పార్గిన్తూ వుంటాము నీవే అది, నీవే ఇది అని అంటూ" నేనును మాతం వదలి పెట్టుతాము “నీవే నేను అనే ముక్తాయింవుతో ఆ [పార్థనను మనం ఎందుకు పూర్తిచేయరాదు *

బంధ మోక్షెలు చార పు తాదులతో కూడిన కుటుంబంలో నీ వున్నావా లేక నీలో కుటుంబ మున్నదా ? నీమనస్సును దారపుతాదులు బంధిన్నన్నారా, లేక నీవే నిన్ను వారితో బంధించుకొంటు న్నావా ? ఇదినా భార్య అనీ, వీరు నొ విడ్డలనీ నీవు అను కుంటున్నందువల్ల నే వారితో నీవు బంధించబడుతున్నావు ఇవి వీ భావాలు -- నీలోంచే పుట్టుతున్నాయి. వాటిని -ఏెంచుకోడం గాని వదలుకోడం గాని నీలో ఉన్నది. పెంచు కుంశు బంధం వదలుకుంకు మోవకం కని

బొలురలో భగవంతుడు జాలురు ఛగవదూపులు సంస్కారాలు వారిలో ఇంకనూ అభివ్య క్తంళాని హేతునవుచేత వారు నిష్మళంకులు పరిళుద్ధులు సంస్కార నిర్మూలనమై తే వయస్సువచ్చికవారు కూడా తిరిగి బాల్సుర్త భగవత్స్వరూపులు కావచ్చు బుద్ధికి చరితార్థత నిరంతర మెన అభ్యాసం వల్ల మానవబుద్ధి తనకు స్వతంత్ర నత్తా లేదనీ పదో పరాశక్తి ఆధారం వల్ల తాను వ్యవహరించ గలుగు తున్నాననీ తెలుసుకుంటుంది. ఆ ళక్తిని తాను న్వయంగా అందుకో జాలమ అందుచే అది ఒక దళలో వ్యవహారం మానివేస్తుంది అప్పుడు దాని కాధారభూతిమైన పరాళ క్రి ఒకే నిలుస్తుంది అదే సాజాత్కారం మానవ బుద్ధికి చరితార్థత ఈ రితిగా ఒక పరాశ _క్రివె తాను ఆథార పడి ఉన్నాననీ స్వయంగా దానిని తానందుకో లేననీ తెలుసు కొని ఆ లక్యసిద్ధికై తనను తాను వినాళ మొందించుకోడమే బుద్ధి (ప్రయోజనం నిన్ను నీవు విమర్శిశేనుకోడానికి బుద్ధి సహాయ పడుతుంది దాని ఉపయోగం అంతవరకే - ఆవైెన లేదు ఆపైన దానిని అహంకారంలో లీనంచేసి అవాంకార పు మూలాన్ని అన్వేషిం చడం అవసరం అలా చేసినప్పుడు అహంకారం అంతస్థానమై 74

పోతుంది. ఆ మూలన్వరూపుడవుగా నీవుండిపోతే యిక అపహాంకారం మరల తలయెత్తదు న! న! న!

మానవబుద్ధి ఒక పట్టాన అంతర్ముఖం కాదు వర్తమానాన్ని వదలి ఎంతసేపూ భూతభ విష్యత్తులను గురించి విచారణ చెయ్య డానికి ఉత్సాహపడుతూ వుంటుంది వ_ర్తమానపు ఉనికిని "తెలుసుకోడానికి అనగా ఆత్మా న్వేషణ (యత్నంలో అది అంతర్ముఖమై తే తుదకు తానే లేకుండాపోతుంది వాన్గవానికి సృష్టివిధానంలో బుద్ధివికాసానికి ('వయోజనం ఆత్మా న్వేష ణకు దారిచూపడమే అందుకొరకే దానిని వినియోగించు కోవాలి

భక్తి = ఆళ్మజ్ఞానం “ నేను నాది -అనే ఉచ్చులో తగుల్కొని ఆత్మను తెలు సుకోలేక నేను చాలాకాలం తిరిగాను ఆత్మను ఆలుసుకొన్న మీదట నేనే నీవనీ నావని అనుకునేవికూడా నీవేననీ [గహిం చాను”, = అన్నాడు వై వ్లవభక్తుడు నమ్మాళ్వారు భక్తికూడా ఆత్మజ్జూన మేవని దీనినిబట్టి విశదమవుతున్నది అయినా ప్‌?ిష్టా చ్ర్వైతులు తమ సాంప్రదాయిక ధోరణిలో శతీవాత్మలు పర మాత్మలో ఛాగమనీ ఆయనకు అవయవాలవంటివారనీ అంటూవుంటారు

75

భ కీ జ్లానాలు నా న భక్తి విచారం (జ్ఞానం)- రెండూ ఎక్కే. భక్తిలో భగవదూప ఛ్యావం ఉంటుంది భగవద్భావవ యితర భావనల నన్నిటినీ "టో

పారదోలుతుంది అదే పక్యాగత భగవద్ధ్యాన లమ్యం విచార

సాధన లక్యం - రెండూ లూ రీతిగా ఒక్కుళు భ కి. విచారం

అణాల విభ క్తి (విభాగం) ఉన్నంతవరకూ భక్తి తప్పదు వియోగం ఉన్నంతవరకూ యోగం (కలయిక) తప్పదు _ద్వెతం ఉన్నంత వరకూ భగవంతుడనీ, భక్తుడనీ వ్యవహారం తప్పదు అశు ఆత్మవిచారంలో కూడా _ద్వ్వైత మున్నది ఆత్మలో లీనమై నప్పుడు మాతం పకత్వమే అదే రితిగా భక్తిలో కూడా భగవత్సాజాత్కారం పొందిన తరువాత ఉండేది పకత్వమే భగవద్విచారం సాజాత్కారం అత్మయందే ఐర్రుగుతున్నవి కనుక భగవంతుడు ఆత్మకంళ వేరు కాదు భగవత్సాకెత్కార స్వరూపం భగవంతుని (ప్రత్యవం చేసుకున్నవాడు తన వ్యక్తిత్వాన్ని నిలుపుకోడం కుదరదు చూచేవాడూ చూడబజేవాడూ యిరువురూ ఒకే వనస్మృవుగా ఏకమై పోతారు చూచేవాడు చూడబడేవాడు చూపు అనే (తిపుటి కక్కడ స్థానం లేదు అంతా ఒకే పరశివ తత్వంలో లీనమై పోవలసీనదే 76

భగవత్స్యరూపం

భిగివంతుడు సాకారుడా నిరాకారుడా అని తర్జనభర్జనలు పడినందువల్ల ఏమిప్రయోజనం ? నీకు ఆకారమున్నదో లేదో నీవు ముందు. తెలుసుకో అప్పుడు భగవంతుడు ఎట్టివాడో "తెలుసుకో గలుగుతావు

భగవద్దర్శనం భగవద్దర్థునం మన లోపల కలి గేదిగాని వెలుపల కలిగేది కాదు మనస్సు అంతర్ముఖం చేయబడినప్పుడు, భగవంతుడు అంత వెఎశన్యంగా మనకు సాజూత్కరిస్తాడు

వః వ వ

భగవద్దర్శునం కలిగేది మనస్సులోనే ఏరూపంలో భగవంతుడు సాజాత్కరిస్తాడ నేది చిత్తసంస్కారాన్నిబన్తే ఉంటుంది పమైనా అది చరమసీమ కాదు అందులో ఇంకా .ద్ర్వతభావం ఉన్నది అది ఒక స్వప్నదర్శనం వంటిది భగవద్దర్శ నానంతర౦ విచారం (పారంభమై ఆత్మదర్శనంలోకి పర్యవసిస్తుంది కట్టకడపటి మార్గం విచారమే

భగవద్దర్శనాలు ఛ్యానించిన భగవ(దూపం సుదీర్హాభ్యాసంవల్ల స్వస షంలో కను పిస్తుంది తరువాత జాగత్‌లోకూడా కనిపించవచ్చు దర్శించే వాని స్థితినిబట్టి భగవద్దర్థ నాలు కలుగుతాయి మనమెంత 6 77

యథార్థ మో ఈ దర్శనాలుకూడా అంత యథార్థములే కాని ఇవి ఆత్మసాజాత్కా రానికి (కిందిభూమిక లోనివి భగవద్ధ్యానం = ఆత్మధ్యానం అంతటా భగవంతుని దర్శించాలంచు మొదట మనస్సులో భగవంతుని భావించడం నేర్చుకోవాలి అలా భావనచెయ్యడ మే ఛ్యానం ధ్యానం అనుభూతికి దారితీస్తుంది అనుభూతి ఆత్మలో కలుగవలసిన దే భగవద్ధ్యానమైనా, ఆత్మ ధ్యాన మైనా, "రండింటి లక్ష్యం ఒక్కుళు భావ (పతిబంధకం “నేను ధ్యానం చెయ్యలేక పోతున్నాను' _- అనే భావం కూడా (వతిబంధకమే నీ స్వభావం కాంతి, ఆనందం ఛ్యానమనేది ఆత్మను పొందడానికి కాదు దానికి (వతిబంధక 0గా ఉన్న ఆలోచనలను వదలించుకోడానికి నాకు శాంతి లభించ లేదన్న ఆలోచన ఆత్మకు విజాతీయం ధ్యానం యిట్టి విజాతీయ భావాలను పో దోలడానిశే కనుక, మనసులో యే భావం తల యొలత్తినా దాని వెంటపడి కొట్టుకొని పోబోకు భావాలకు అతీతుడవై నీ సహజ శాంత్యానందస్థితిని అనుభవించు భేదభావ నిర్మూలన (వ్రపంచం 'ఖేదమయంగా కనిపించడం క_ర్భృత్వబుద్ధి మూలాన క_ర్శృత్వబుద్ధిని వదలితే భేదాలు అంతస్టానమై పకమైన సత్యం 70

సాజాత్కరిస్తుంది క_ర్షృత్వబుస్పని వదలాలంశే కర్త యెవరో తెలుసుకోడానికి అన్వేషణ చెయ్యాలి అది నీ లోపల జరగ వలసిన అన్వేషణ అదే విచారమార్షం

మతాల పర మార్ధం సమస్త క్షానము యొక్క లక్ష్యమూ మానవునకు ఆత్మజ్ఞానం కలిగించడమే మతాలు మత్యగంథాలు అన్నీ అందుకోసమే పుట్టాయి. ఏమిటి వాని పరమార్థం ? భూత భవివ్యత్తులను గురించి అవి ఏమి చెపుతున్నాయనేది వదిలెయ్యండి అదంతా ఊహా కల్పన వర్తమానం అలా కాదు, వర్తమానపు ఉనికి అందరి అనుభవంలో ఉండేది అచ్చమైన ఉనికి -- విశుద్ధ సత్యం ఏమిటో "తెలుసుకో ఇక వాదోపవాదాలతో పని ఉండదు

మనశ్చలన కారణం మనన్సు హృదయంలో లీఠం కాకపోవడానికి పూర్వనంస్కా రాలే కారణం వాస్తవానికి మన స్సెపష్పుడూ హృదయంలోనే ఉన్నది కాని నీ పూర్వనంస్కారాల మూలంగా అది చలిస్తూ వుంటుంది పూర్వసంస్కారాల బలం లేకుండా చేయబడినప్పు డది చలన ముడిగి శాంతిని పొందుతుంది. (పాణాయామం, సజ్జన సాంగత్యం ఈ సంస్కారాలను తొలగించడానికి తోడ్పడ తాయి అయితే, ప్రాణాయామం వల్ల ఆాశ్రాలికంగా మాత్రమే

79

మనస్సు నిశ్చల మౌతుంది దానికి కారణం సంస్కారా లింకా మిగిలి వుండడమే మనను అత్మగా మారినప్పు డే చిక్కూ వుండదు అది ఛ్యానం వల్లనే సాధ్యం మనన్సు, ఆత్మ గాఢని[దలో నీవున్నావు మేల్కొన్నప్పుడూ ఉన్నావు "3ండు అవస్థలలోనూ ఉన్నది ఒకే ఆత్మ _ (ప్రపంచమును గురించిన ఎరుక ఉండడము లేకపోవడము - ఇదే రెండింటికీ గల భేదం (ప్రపంచం మనస్సుతో ఉదయించి తిరిగి మనస్సుతో అన్హమిస్తున్నది ఇట్టి ఉదయా_స్త్రమయములు గలది ఆత్మ శాదు మనస్సు యొక్క ఉదయాస్తమయాలకు ఆధార భూతమై అధిష్టానంగా ఉండేదే ఆత్మ మనస్సు - మెదడు మనస్సు మెదడులో పుట్టిందనుకుంటారు కాని మెదడు ఎక్కడ ఉన్నది * శరీరంలో ఉన్నది. శరీరమే మనస్సుచేసిన కల్పన అని నేను అంటున్నాను శరీరాన్ని, అందులోని మెదడును సృష్టి చేసినది మనస్సే ఆ మెదడు తన స్థానమైనట్లు నిర్ణయి స్తున్నదీ మనస్సే మనస్సులోని వై చిత్యం ఒక జ్యోతిశ్శాస్త్ర) వేత్త అంతులేని దూరాన ఒక నూతన నత (తాన్ని కనుగొని దాని వెలుగు భూమికి చేరడానికి. వేల ఠి

కొలది కాంతిసంవత్సరాల కాలం పట్టుతుందని 'వకటిస్తాడు వాస్తవానికి ఆ నత(తం ఎక్కడ వున్నది? చూచేచానిలో లేచా ? సూర్యుని కంఠ వెద్దదైన ఆ మహాగోళం ఒక మాన వుని మెవడులో ఎలా ఇమిడిందని జను లాళ్చరంపడుతారు అంతులేని ఆకాశం లెక్కకు మించిన కొలతలు పరస్పర విరుద్ధ సన్ని వే శాలు---అన్నీ మనస్సులోనివే

మనోనాళానికి ఉపాయం మనస్సు ఎలా నళిస్తుంది * మనస్సు తనను తానే చంపుకోడం సంభవించదు కనుక, మనస్సు నిజస్వభావ మేమిటో కనుక్టోడం నీ ముఖ్య కర్తవ్యం అప్పుడు మనస్సనేదే లేదని నీవు తెలుసుకో గలుగుతావు. ఆళ్మును నేరుగా వెదకి పట్టుకుంళే యిక మనస్సెక్కడిది * నీవు ఆత్మస్థ డవై నప్పుడు మనస్సును గురించిన ఆందోళన నీ కక్కర లేదు

మనోబల సంసిద్ధి జాహ్య్య[పవృత్తులు మనోబలాన్ని త&ణింపచేస్తాయి వాన్యా (వవృత్తులను నిరోధించినప్పుజే దాని బలం పెరుగుతుంది మనస్సును ఒకే ఛావమందు లగ్న౦ చెయ్యడం ద్వారా చాని శ క్రిని పెంపొందించుకో గలుగుతాము. తుదకు ఆ ఒక్క భావం కూడ అంతర్థానమై శుద్ధ వైతన్యం మిగులుతుంది 81

మనోమూలం మనన్సును పరిశీలనచేస్తే మనోవృత్తులు వాటంతటవే అణగు తాయి. మనస్సు మూలాన్ని అన్వేషణ చెయ్యడం మరొక పద్దతి మనోమూలమే భగవంతుడు ఆత్మ లేక వై తన్యం అని పిలువబడుతుంది మరఠరణదుఃఖ నివారణ చచ్చిపోయిన వారికొర్శకె దుఃఖ మెందుకు ? అది మనస్సు తనకు తాను కల్పించుకునే బంధన నీవే చచ్చిపోతే నీకిక దుఃఖ ముండదు అనగా, శరీరముండగానే నీ అవాంకారం చచ్చిపోవాలి గాఢనిద్రలో అహంకారం స్ఫురించదు శరీర స్ఫురణ లేదు అది లేకపోయినప్పుడే నీవు సుఖన్తున్నావనేది నీకు అనుభవంలో ఉన్నదే జ్ఞానులు కూడా ఇదే అనుభవ పూర్వకంగా బోధిన్తూ ఉన్నారు. దేవాబుద్ధి విడచి 'దేవోతి రిక్ష్తమెన ఆత్మబుద్ధి నలవరుచుకో మహాత్ముల దృష్షిప సారం రుల మవోత్ముల దృష్టి[పసారం నిస్పంచేవాంగా కలువహార మే - కాని దాని |వపభావం ఒక్కొక్కప్పుడు వెంటనే కానరాదు నేలబొగ్గు రగుల్కొనడానికి యెొక్కువకాలం తీసుకుంటుంది మామూలుబొగ్గు కొద్దికాలంలో నే రగులుకొంటుంది తుపాకి 82

మందు ఉత్తరకణంలోనే భగ్గుమంటుంది మానవులలోని తరగతులనుఐట్టి మహాత్ముల దృస్టి[వభావం పనిచేస్తూ ఉంటుంది మార్గద్వయం అవాంకారం ఉన్నప్పుడే ఛ్యానం సాధ్యపడుతుంది ధ్యానించ బడే వస్తువు అవాంకారము - శెండూ యిక్కడ ఉంటాయి ఇది పరోకమార్షం కాని ఆత్ముకంచై రెండవవస్తువు లేదు. అవాంకారం ఏమిటని చాని మూలాన్ని తరచి చూచినప్పుడది అంతస్టానమై ఆత్మ ఒక్కుళకే మిగులుతుంది ఇది (వత్యక మారం "మ. మాయ నటన తాను మూలకారణం కంక వేరని చెప్పడం కేవలం మాయ నటన దీనికితోడు అవాంకారం విసర్జించి పరికుద్దుడైన మీదట తాను పరమాశ్మును అనుభవించడానికీ సేవించడానికీ న్య క్చిత్వం కలిగిఉంటాననడం వట్టి కువానాయుక్తి మొదట ఆయన సొత్తును తాను భుక్తం చేనుకోడం పిమ్మట ఆయనను తాను అనుభవిస్తున్నట్లు సేవిస్తున్నట్టు నటించడం -_- ఇది వంచనా వృత్తి కాదా ? పరమాత్ము కిది తెలియదా ? మిథ్యాభూతమైన నేను ల ఆత్మ శుద్దచై తన్యం కానీ, వై తన్యన్వభావుడై న మానవుడు జడమైన శరీరంతో తాదాత్మ్యం కల్పించుకొని తాను శరీర 83

మనుకుంటున్నాడు శరీరం తనంతట తాను “నేను శరీరము” నని చెవ్వదు అఆ మాట మరొకరు అంటున్నారు శుద్ద వైతన్యమైన అఖండాత్మ ఆమాట అనదు గదా ఇక యెవ రంటున్నారు ? శుద్దచై తన్యానికీ జడళరీరానికీ మధ్య మిథ్యా భూతమైన ఒక '* నేను* ఆవిర్భవించి. తాను శరీరము నంటున్నది చానిని వెదకి పట్టుకోబో బే అది మాయమవు తుంది ముక్తి మార్గం

ఆలోచనలే నిన్ను బంధిస్తున్నాయి ఆలోచనలు వదలుకుంకేనే మోతం అలోచనలు "పెట్టుకొని బద్దుడవు కావడంగాని ఆలోచనలు మానుకొని ముక్తుడవు కావడంగాని అంతా నీలో వుంది ఆలోచనలు మానుకోచవాలనే (వయత్నం నీవు చేయ నక్కరలేదు ఆలోచనల మూలమేమిటో అన్వేషించి తెలు సుకో అప్పుడు ఆత్మయే (పకాశించి ఆలోచనలు వాటంత టవే అంతర్జాన మవుతాయి

ముఖ్య విషయం నీవు ఎక్కడ ఎటువంటి పరిస్థితులలో ఉన్నా మనన్సు నిత్యమూ తన మూలస్థానంలో నిలిచి ఉండడమనేదే ముఖ్యంగా కావాలి జాహ్యాంతరాలు విడివిడిగా లేన్ల అంతా మనస్సే మనన్సు చలిస్తూ ఉం" విజనస్థలం కూడా బజారు నూదిరిగానే తయా

84

రివుతుంది కనులు మూసుకున్నందువల్ల నే (ప్రయోజనం లేదు మనస్సనే కన్నును మూయాలి సత్పురుషులు తమ కర్మ కలాపాన్ని ముందుగానే యోజించి తయారుచేనుకోరు మన లను ఈ (ప్రపంచంలోకి పంపిన భగవంతుని యోజన ఒకటి వేశే ఉన్నది అదే (కమంగా కార్యరూపం ధరిస్తుంది

మూలాన్వేషణ నీ ఉనికికి మూలం నీ లోపలే ఉన్నది. వెలుపల ఎక్కడనో లేదు అది నీకు వెలుపల ఉన్న ఏ భగవంతుడో అని [కమించ బోకు ఆ మూలమేదో అన్వేపించి దానికి నిన్ను నీవు నమర్చించుకోడమే ---- అనగా దానిలో లీవం కావడమే శకావలసీనది ఆ మూలానికి నీవు వెలుపల ఉన్నట్లు భావించు కోడంవల్ల నే అది ఎక్కడ ఉన్నదని నీవు (పశ్నించడం జరుగు తున్నది

మృతమనస్సు మనన్సుజే ఛావింపరానిద్రై నా మనన్సు చ్వారానే ఆత్మను పొందవలని ఉన్నది అనగా, మృతమనస్సుచేత --- వృత్తి రహితమై అంతర్ముఖమైన మనన్సుచేతనని అర్థం అట్టి మవన్సు

ఈ... 6. థి ళు తన మూలాన్ని తాను తెలుసుకొని అదే తానుగా అయి పోతుంది అప్పుడది ఒక విషయాన్ని తెలునుకునే విషయివలె ఉండదు శ5

మోక్షపా పి అవాలి 'మోవక మనగా నీవు పుట్టనివాడివని 'తెలునుకోడమే. నిశ్చ లత్వము పొంది, "నేనే [బహ్ముము నని తెలునుకో నిశ్చలత్వము పొందడమంశే మనోభావనలేవీ లేకుండా ఉండడం కావలసినది “ఇెలునుకోడం గాని “భావించడం కాదు మొనత త్వం మౌన మనగా ఆంపులేని సంభాషణం సంతత ప్రవాహ రూప మైన భాష అది మామూలు భావ ఆ భావకు అంతరాయం లరీగలో (వవహించే విద్యుత్తుకు అంతరాయం కలిగినప్పుడే అది దీపంగా వెలగడం పంకాగా తిరగడం సంభవిస్తుంది అశ్లే, మౌనమనేది మాటలచే అవరోధించబజే నిరంతర భాషా (ప్రవాహం. మౌన్నపాళ స్త్యం గురువు అను గవోనికి ఉత్తమోత్తమ రూపం మౌనమే అడే ఉత్తమోత్తమ ఉపదేశం కూడ మౌనంలోనే సాధకుని ప్రార్థన నైతం పరాకాస్ట్ర చెందుతుంది. స్పర్శదీక చడుర్దీక మొద వైనవి మౌనదీక్ష తరువాత్తివే అదే అన్ని దీకమలకూ మూలం గురువు మౌనంలో (వతిష్టితుడై ఉన్నప్పుడు సాధకుని మనన్సు చానంతటదే విళుద్ధిని పొందుతుంది కి

మౌనసిద్ది భె మౌన మనగా నోరుమూనుకొని ఉండడం కాదు, వాబ్మనస్సు లకు అకీతస్థితిని అందుకోడం _ చిత్తాన్ని ఏ భావమందై నా లగ్నంచేసి చాని మూలానికి పోయినప్పుడు మౌనం సిద్ధిస్తుంది చిత్తవృత్తులులేని ధ్యాననిష్ట యే మౌనం మౌనస్వరూపం మౌనమంశు నోరుమూసుకోడం కాదు మనోవాక్కులకు అతీతమైన స్థితి మౌనం వదో ఒక ఛథావాన్ని దృఢంగా ఛారణచేసి దాని మూలాన్ని అన్వేషించు మౌనం అట్టి పకా (గ్రతవల్ల సిద్ధిన్తుంది అభ్యాసం సవాజమైపోయినప్పు డది మౌనంలోకి పర్యవసిస్తుంది మనోవ్యాపారం లేని ధ్యానమే మౌనం మనస్సును స్వాధీనం చేసుకునే [పయత్నమే ధ్యానం (వగాఢమైన ఛ్యానం నిత్యమైన శబ్ద (బహ్ము౦ 'ర0డు పద్ధతులు ఛ్యానమూ విచారమూ --- రెండూ వస్తతః ఒక్కాళే. విచార పద్దతి నవలంబించ లేనివారు ఛ్యానపద్ధతి నవలంబించాలి ఈ పద్ధతిలో సాధకుడు తనను మరచి “చేను బహ్మను' అనో, లేక “నేను శివుడి ననో ఛ్యానిస్తాడు (బహ్ముముగా గాని శివుడుగా గాని మిగిలేది తానే యని తుదకు (గహిస్తాడు విచారపద్ధతిలో సాధకుడు తననే ఆలంబనంగా గైకొని నే 87

'నెవరినని (వశ్నించుకుంటూ తద్ద్వారా అత్మసాజాక్కారం పొందుతాడు రూపధ్యానం _ ఆత్మవిచారం [(పారంభ దశలో సాధకునకు రూపధ్యానం నులభమై ఇష్టంగా ఉంటుంది. [క్రమేణా ఆ సాధనే సదసద్వవేక రూపమైన ఆత్మ విచారానికి దారితీస్తుంది అవరోభాలను తొలగించడం ద్వారా ఆత్మదర్శనం కలిగింపచేన్వుంది ఆత్మవిచారం దానినే నిది ఛ్యాసమని కూడా అంటారు రూసరాహిత్యం నిదలో ఉన్నప్పుడు నీకు రూపం లేదు మెలకువగా ఉన్నప్పుడే ఒక రూపంతో తాదాత్మ్యం చెందుతున్నావు ఇందులో నీ నిజ స్టితి పది? విచారణమీద అది రూపరహితమనే తేలుతుంది నీ ఆత్మ రూపరహితమని నీ జ్ఞానంవల్ల తేలినప్పుడు, భగవంతుడు కూడా రూసరహితుడని అంగీకరించడం యుక్తమే కదా? లీనంచేసే ఉపాయం మనస్సును హృదయంలో లీనం చెయ్యడమే కర్మ భక్తి, యోగ, జ్ఞాన సాధనల సారాంశం తేలుతున్న వస్తువు మునగా లంకే మునిగే ఉపాయాలు చెయ్యాలి మనో వితేపాల నరికట్ట డానికి (పాణాయామం ఒక ఉపాయం నజ్జన సాంగత్యం 88

మరొక ఉపాయం మనస్సుకు (పశాంతి చేకూరినప్పుడై నొ అప్రమత్తతతో నిర్విరామంగా ధ్యానం కొనసాగించినప్పుడే మనస్సు హృదయంలో లీనమౌతుంది

వ్యవహారదళ = సమాధి వ్యవవోరదళలో కూడా నమాధి ఉన్నది సమాధిని విడిచి మన వ్యవవోరానికి (ప్రత్యేక సళ్తా లేదు బొమ్మలు [పదర్శిత మౌతున్నా కాకపోయినా నినిమా ఇర ఉండనే ఉన్నది అదే రీతిగా వ్యవహారంలోనూ శాంతిలో కూడ ఆతు నిత్యసిద్ధమే

వాసనొాక్షయం వాసనామయం అత్యంత (ప్రధానం వాసనలను నశింస జేయ నంతవరకూ సమాధివలన కూడా [ప్రయోజనం లేదు అట్టి సమాధిలోని అనందం తాత్కాలికం. వ్యుక్టైనదళలో పాత వాననలు తిరిగి ఎప్పటివలె తలలెత్తుతాయి. వాసనలు రెండు రకాలు. బంధపౌాతువులు, భోగ పూతువులు. అజ్జూనులను బంధించేవి మొదటిరకం జ్ఞానులకు భోగమిచ్చేవి రెండవరకం ఈ శెండవరకం వాసనలు ఆత్మ్మోపలబ్దికి (పతిబంధకములు కావు ఠ వ వ ఆత్మజ్ఞూనసిద్ధి కలిగినప్పుడు వాననలు వాటంతటవే దహించి వేయబడుతాయి. వాటిని వేర్వేరుగా, అవి తలయె త్తి నప్పు జెల్ల దహించడిమనేది ఉండదు. 89

విచొర మార్గం ఏదైనా ఒక్‌ లమ్యం చూపి ధ్యానించుమని చెప్పినప్పుడు, సాధకు లనేకులు దానితో తృలప్తిపడవచ్చు. కాని, ఒక్కొక్కరు “ఆ లజ్యాన్ని ఛ్యానించ వలసిన చే నెవరిని * అని ఎదురు తిరిగి (పశ్నిస్తారు అట్టివారికి ఆత్మా న్వేషణ మార్గం చూపాలి అదే విచారం ఉన్నది నేనే అనెడి అనుసంధానం [పయత్నపూర్వ కంగా చేసినప్పు డది విచార మవుతుంది అప్రయత్నంగా, స్వాభావీకంగా అది అలవడినప్పుడు సిద్ధి అనిపించుకుంటుంది, వివేకసాధన (పతివాడూ తాను 'చేహామే ననుకుంటున్నాడు కనుక, వానికి “'ముదట నీవు బేహాము కాదని చెప్పవలసి ఉన్నది. జడము నుండి చేతనమును వేరుచేసి తాను చేతనమని అతడు మొదట ఇెలుసుకో వాలి - ఇదే వివేకం పిమ్ముట అతనికి జడము చేతనము కంశు వేరుకాదనేది కూడా తలియబడుతుంది అంతయూ తానే యని తుదకాతడు తెలుసుకుంటాడు విశ్వభాష ఛాషు అనేది ఒకరి భావాలొకరికి 'తలియ చేసుకునే సాధనం మాతమే భావా లుదయించిన మీదటనే భాష అవసరం కలుగుతుంది. అహం భావం పుట్టిన సషీదట గాని యితర భావాలు పుట్టవు అవాం భావమే సంథాపషణ కంతకూ 90

మూలం భావరహిత స్థితిని అందుకొన్నప్పుడు మౌనరూపవ

మెన విశ్వభావ ద్వారా ఒకరినొకరు అర్థంచేసుకో గలుగుతారు

విశాంతి

లో

ఆత్మయందు సుస్థితి పొందడమే వి(శాంతి అంతేశాని పరిసరాలు

మార్చుకోడం విశాంతి కాదు. బాహ్య (ప్రపంచం నుండి

మానసిక (ప్రపంచానికి మార్పునై తం విశాంతి అనిపించుకోదు,

ఆత్మస్థ్యలినవారికి సుఖదుఃఖాత్య్రక మైన నకల ప్రపంచం అత్ముగా

కనిపిస్తుంది విశుద మనస్సు థి

మనన్సు చాల విళుద్ధమైనది దానికి సత్వ రజ నమో రూపము

లున్నాయి రజ_న్తమన్సులు విచజేపాలు కలిగిస్తాయి. సత్వం

విశుద్ధమైనది అచట ఆలోచన లుండవు అది ఆత్మస్వరూపమే.

మనస్సు ఆకాళం వంటిది ఆకాళంలో వివిధ వస్యజాత మున్నట్టు, మనస్సులో ఆలోచన లున్నాయి

వేయరాని ప్రశ్న

విశుద్ధమూ, పరిపూర్ణ మూ అయిన పర(బవ్మాము మనలను

ఎందుకు ఇలా సృష్టించి తనను 'తెలునుకోడానికి ఇన్ని (శ్రమలు

మనం పడేటట్లు చేన్తున్నదనే (పళ్న 'వేయబడుతున్నది. ఈ

'పళ్న వేసే వ్యక్తి సృష్టిలోనివాడు - సృష్టికి కాను బద్ధుడై

|

ఉండగా ఈ (పశ్న ఎలా వేస్తాడు ? సృష్టికి అాను అవీతుడు కానేగ్చి అటుపిమ్మట ఈ (పశ్న పుట్టుతుందో లేదో చూచు కోవాలి

వేరుతనం పోవాలి నీవొక జీవుడవనీ నీ చుట్టూ జగత్తు ఉన్నదనీ చానికి అకీ తంగా భగవంతుడు ఉన్నాడనీ అనుకుంటున్నావు ఇందులో వేరు భావన ఉన్నది ఇది పోవాలి భగవంతుడు నీకంచె జగత్తు కంశ వేరుగా లేడు ఆయన అన్ని హృదయాలలో ఉన్నాడు అన్నిటికీ ఆధారమై ఉన్నాడు అన్నీ ఆయనలో పుట్టి ఆయనలో వసించి, తిరిగి ఆయనలో లీనమెపోతున్నవి కనుక ఆయన వీటన్నిటికంచు వేరుగా ఉన్నవాడు కాదు

వెక్షబ్యం తగదు

ఉా=గం అనారోగ్యం నీ ధ్యానానికి అవరోధ మౌతున్నట్లు భావిస్త న్నావు ఈ వైక్సబ్యానికి మూలం 'దేహాత్మబుద్ధి అనారోగ్యం ఆత్యుకు లేదు అది శరీరానికి కాని శరిరం తాను అనారో గ్యంగా ఉన్నానని చెప్పదు నీవు చెప్పుతున్నావు ఎందువల్ల లి శరీర మే నీవని శరీరంతో లేనిపోని కాదాత్మ్య్యం కల్పించు కున్నందువల్ల శరీరం కూడా ఒక భావనే నీ వాస్తవ స్వరూ పంలో నీ వుండు ఎవెక్షబ్యం పొందవలసిన పనిలేదు

ఫ్రై

వైరాగ్యం రా ఆనందం తనకు వెలుపల ఉన్నదనుకునే అలవాటుకొద్దీ మనస్సు వాహ్యూ విషయాలవై పు పరుగిడుతూ ఉంటుంది ఆన౦ద మిచ్చేవి జబావ్యూ వీషయాలు కావనే జ్ఞానం కలిగితే మనన్సు అలా పరుగులు పెట్టదు అదే వై రాగ్యం నంపూర్మ వై రాగ్ట్టం కలిగినప్పుజే మనస్సు నిలకడ చెందుతుంది వైరాగ్యం - ఆహంకారం మ్‌ ఆపహాంకారం౦ం తొలగని థై రాగ్యం నిమృ యోజనం అవాంకారం౦ అంతరించినప్పుడు ఎన్ని సంపదలున్నా అవి బంధ హౌతువులు శకానేరవు శ కిమంత మెన భాష అణాత్‌ి రా అనేక సంవత్సరాల సంభామణవల్ల కూడా తెలుసుకోలేని విష యాన్ని మౌనంలోగాని మౌనసన్నిధిలోగాని [తుటికాలంలో 'ఇలుసుకోవచ్చు. దఊిణామూర్తి అవతార నిరూపణం అదే మౌనం అత్యంత థ్‌ క్తి మంశతమైన భామ శరీర రుగ్మతలు _ సాధన శరీర రుగగతల విషయంలో సాధకుల (ప్రవృత్తులు వారి వారి పూర్వ సంస్కారాలను బట్టి వేరు వేరు విధాలుగా ఉంటాయి- ఒకడు, ఆ రుగ్గుతల నివారణకు వార యోగ మభ్యసిస్తాడు. 7 ఫ్రై

మరొకడు, వాటిని భగవంతుడే నయం చేస్తాడని నమ్ము కుంటాడు _ వేరొకడు తన సంకల్పళ క్తిని అందుకొరకు వినియోగిస్తాడు ఇంకొకడు వాటిని పూర్తిగా ఉపేడిస్తాడు ఛ్యానసాధనమాత౦ అందరూ విడువకుండా చేస్తూ ఉంటారు, అత్మవిచారణే ముఖ్యం తక్కినవి అ్మపధానాలు శాంతి సాధనోపాయం శాంతి మన సవాజ(పకృతి (కొత్తగా సంపాదించుకోవలసిన వనిలేదు మనస్సును నిశ్చల మొనరి స్తే శాంతి దానంతటదే చేకూరుతుంది గీతాపద్ధతియైన అభ్యాన వై రాగ్యా లొక్కశు దానికి ఉపాయం వై కాగ్యం భావ ఏీతపాలను తొలగించ డానికి తోడ్పడగా అభ్యాసం ఒకే ఖావంవై మనస్సు నేశ్మాగం చేసి శాంతినసంఛాయక మవుతుంది శివుని నిజస్వరూపం దృశ్యరూపమెన భగవత్సాజాత్కారాలకు న్వతస్సీద్ధమైన విలువ లేదు అవి స్థిరంగా, శాళ్వతంగా నిలిచే వై నప్పటికీ సాధకునికి సంతృ్తి నీయజాలవు ఉమాదేవికి శివుడు నిత్య సన్నిహితుడే ఇరువురూ కలిసి అర్ధనారీశ్వరుడై నారు అయినా ఆమె శివుని నిజస్వరూపం తెలియగోరి తపస్సు చేసింది ధ్యానంలో ఒక మహా తేజస్సు కనిపించగా “ఇది నా దృష్టి పరిధిలోనిది కనుక శివుడు కానేరదు ” __- అని నిశ్చయించి ర!

తపన్సునింకా కొనసాగించింద చి త్తవృత్తు లంతర్థానమై (వశాంతస్థితి నెలకొనగా నత్త యే శిన్సని నిజన్వరూపమని అప్పుడా మెకు సాజాత్కారమయింది శుద్ధమనన్సు చి _త్తవృత్తులే జాహ్యావిషయాలుగా రూపొందగా ఆ నృత్తుల్నవె (వతిఫలించిన వెలుగు ఆ వినయాలను (ప్రకాశింప జేస్తుంది చిత్త వృత్తుల నువేఊంచి, వాటిని (వకాశింప జేసే వెలుగు నన్వేషించి నప్పుడు మనను ని బలమెై "వెలుగు స్వయం[పకాళ మానంగా నిలిచిపోతుంది రజ_స్తమో గుణాలతో కూడిన మనన్సునే సామాన్యంగా మనన్సంటారు రజ స్త మోగుణ వివర్ణితమైనప్పు డది శుద్ధమై స్వయం్మపకాశమాన మవుతుంది ఇదే ఆత్మోప లబ్ది ఇందుక నే మనస్సును దీనికి సాధనభూతంగా "పేర్ణాన్నారు ఛీ చ్యక్రార్చనో ద్దేళ్యం బహిర్ముఖమైన మనస్సు అంతర్ముఖం కావడానికి దోవాదంచేసే నిమిత్తమే మూర్తులు మం(తాలు యం( తాలు మొదలై నవి పర్పడ్డాయి. భావపతీకలై న నామరూపాలు మనస్సును బాహ్య పవృత్తులనుండి మళ్ళించి అంతర్నిష్టం చెయ్యడానికి తోడ్పడుతాయి. నలుబదిమూడు కోతణాలయందు వీజతరా లతో కూడిన శ్రీ చకార్చ్భన అలా మానసిక కాగతకు ఉద్దిష్టమెన దే. $క

సంకల్పళ క్రి వాలి జయం నిశ్చయంగా చేకూశ్చేకే సంకల్పశక్తి అనుకోరాదు జయాపజయాలను సమానంగా చూడగల మనోబలమే సంకల్పళ క్రీ చేసే (వయత్నాలన్నీ విజయవంతం అయికీరా లని ఏమున్నది ?* విజయం అవాంకాశాన్ని పెంచి ఆధ్యాత్మి కాభీవృద్ధికి అవరోధం కలిగిస్తుంది అవజయం౦ కనువిప్పు కలిగించి ఆత్మార్చణకు సాధకుని సిద్ధపరున్తుంది అత్మార్చుణం నిత్యానందానికి నామాంతరం, నంక ల్పమూలం సంకల్పాలకు మూలస్థానం గాఢని[దలోని (వశాంతతే గాఢ నిదలోని (వశాంతతకూ, మెలకువలోని సంక్షోభానికీ గల భేదం సంకల్పాలను బశ్లే ఏర్పడుతున్నది నంకల్పాల మూలా నికి వెళ్ళితే, గాఢని[దలోని (వశాంతస్థితికి చేరుకుంటావు అయితే, ఆ వెళ్ళడం అతి త్మీవమైన సాధన నిష్టతో, _ అనగా సంపూర్ణ్మమైన ఎరుకతో వెళ్ళవలసి ఉంటుంది సంఘ సంస్కారం నంఘ నంస్కొారానికి కీలకం ఆత్మసంస్కారం నీవు ఆత్మ నంస్కారమందు (శద్ధకలిగివుంశు, నంఘనంస్మారం చానంత టదే సిద్ధిస్తుంది థి

సంశయ విచ్చేదం ఒక నంశయం నీకు కలిగి చానిని తీర్చుకుంకు మరొక సంశయం తలయొత్తుతుంది. దానినికూడా తీర్చుకుంకు ఆవైన ఇంకొక సంశయం తయారవుతుంది ఇలా దీనికి అంతులేదు సంశయాలన్నీ పూర్తిగా తీరిపోవడం ఎన్నటికీ జరగదు సంశయాలు ఎవరికి కలుగుతున్నా యో విచారించు వాటి మూలంలోకిపోయి. అచట నిలదొక్కుకో అప్పుడిక నంళ యాలు బయలుడదేరవు నంశయ విచ్చేదానికి ఇదే సరియెన మార్గం ”ా సంసారం = సన్యాసం సంసారమనేది నీ మనస్సులో ఉన్నది గాని బయట లేదు బయటి. (పపంచం “ఇదిగో నేనక్కడ ఉన్నా" నంటూ ఘోషించదు. అది ఎప్పుడూ ఉండేదే అయిళే, నీ గాఢ నిదలో కూడ ఉండవలసిందే అలా ఉండదు గనుక అది అనిత్యం అత్మ ఒక్కకు నిత్యం మనస్సుతో అనాత్ముతో, తాదాత్మ్యం వదలి పెట్టడమే నిక్కమైన సన్యాసం సంస్కారాభివ్య క్రి పదైనా ఒక విషయం జ్డాపకం చేసుకోవాలంశే, ఎంత (వయత్నించినా అది జ్డాపకం "రాక (వశాంతంగా ఉన్నప్పుడు మనస్సులో తళుక్కున మెరియడం సామాన్యంగా అందరికీ |

అనుభవంలో ఉండేదే. ఎంతటి గూఢ నంస్కారాలై నా మనస్సు (ప్రశాంతంగా, నిశ్చలంగా ఉన్నప్పుడే అభివ్యకక్ష మవుతాయి సచ్చిదానందం ఆత్మ అసత్తుకాదు అచిత్తుకాదు అనానందంకాదు అని నూచించడానికే అది సచ్చిదానందమని చెప్పబడింది ఆ సత్తు సదనత్తుల కతీతం ఆ చిత్తు చిదచిత్తుల కతీతం ఆ ఆనందం ఆనంచానికీ అనానందానికీ అతీతం సదసత్తుల కతీతమెనా చానిని పర్యవసానంలో సత్తుగా చెప్పవలసినదే అక్తు చిత్తు అనందం విషయ౦ంలోకూడా టీ సత్యదృష్టి అత్మలోనే అన్నీ ఉన్నాయి. (ప్రపంచం ఉన్నదనీ అందులో నీ శరీరం ఉన్నదనీ, దానిలో నీవు ఉన్నావనీ తలంచడం తప్పు నత్యం తెలిసినప్పుడు ఈ (పసంచం దానికి అవతల ఉండేదీ, అన్నీ ఆత్మలోనే ఉన్నట్టు అవగతమౌతుంది యే సత్వరజస్తమన్సులు నత్వరజ న్తృమన్సులలో సత్వం వెలుతురు రజస్సు విమయి తమస్సు విషయం అయికే సత్వపు వెలుతురు [పతిబింబిశ్వమెన 'వెలుతుకే కాని అసలు వెలుతురు కాదు అనలు వెలుతురు నిశ్చల 9%

మెనది మనాకాశం భూతాకాశమెై (వతిఫలించగా, విమయి “చు వేరుగా విషయములు గోచరిస్తున్నవి.

సత్యపదార్హం

(,ఏ బంగారం ఆభరణం కాదు కాని ఆభరణం బంగారం కంళచు వేరు గాదు ఆభరణం ఏ రూపంలో ఉన్నా, ఎన్ని రకాల ఆభరణాలున్నా, అసలువస్తువు ఒక్క, _ అది బంగారం అన్తే శరీరాలు ఆత్మవిషయం కూడ శరీరాలన్నిటిలోనూ అసలువస్తువు --- సత్యపదార్థం ఆత్మయే సత్యపకటనం తీరులు

“యోగః కర్మసు శాళలం' ఎ కరస శాళలమే యోగం "సమత్వం యోగఉచ్యతే' - సమత్వమే యోగం, మామేకం శరణంవజ' - నన్నే శరణుపొందు ఏక మేవాద్వితీయం -- ఒక్క_కే. లెండవది లేదు. కర్మ యోగ భక్తి జ్ఞానాలను నూచించే ఈ నాలుగింటి అర్థమూ ఒక్క ఒ కేసత్యం థిన్న ముఖాలుగా (వదర్శించబడింది

సత్యవస్తువు విషయాలు విషయానుభూతులు నంకల్ప వికల్పాలు అ అన్నీమనో భావనలే మనస్సుకు మూలం 'నేననే అహాంకారం అహంకారానికి మూలం శుద్ధచై తన్యం సత్యవస్తువు అదొక ఆ

ధజా- ఆలి "౪౮ తి

జీవుడు అన్నా అహాంకారం అన్నా, మనన్సు అన్నా ఒక శే, అవన్నీ మిద్నలు- నత్యశవణం సత్యవస్నృవును గురించిన (శ్రవణం "ఆండుకళాలు ; మొదటిది అరువా. వివరించి చనాగా. వినడం శెండవది తనకు అానే 'వశ్ని రచుకొని అఖండమైన “దీము'గా తనయందే అన్వేషించి, నమాఛానం కగుగొనడం. నిక్కమైన (శవణం శెండవదే నత్య సాకొాత్కారం ఉన్నది ఒక్కాశే సత్వవన్తువు. అది మని ని స్వరూవం కాని నమిమును నత్వంతోే ఎరం చెంది వున్నారి మె మి్పు' ఆ +త్నం ఇఅాదాత్మ్గం వున్నా ఆ ఉదా ళ్య్వాన్ని వవలించుళొని నున నత్యన్న్వరకూవం 'తెలును కోడానిశే భక్రి, *వం,విచాాం మొవక్టని నత స్వరూ పాన్ని భావించడం వర్లినే అసత్య ఆాదాత్మం తొలగుతుంది. వానవాని కీ భావన సత్వనన్టనూపానికి అతా వెస్నై అవ పోభాలను ఛెలపించుకేోడం మామే నత్ప్సంగం సచ్చెరసి మనణా నిద్వవ్వవుతో క లసివుండడరి. నద్వన్తువు నిజానికి ఓక్క అన్గమే కాన్మి అది తెలుకో లేనంతకాలం, ఇ€ిసికొన్న నత్చుకుషులతో కలసివండడమే సత్సంగ మవుతుంది. అ శి

సెత్సింగిం అంతర్యుఇ్వానికి చావతీని ఆతసావాతాం రాన కళిగిస్తుంది. సత్యానుభూతి నీవు అవాఐ౨కాకానివి కావని చెవుతూవుంచు నతంం శహించక ఇ0కా అవాంకావంతేనే ళా చాశ్చాన్లిం చెందు ఆ ఇందుకు ? “మందు తీసుక వేటప్పుడు కోతిని గికించి ఆలోచించవక్డు -- అనడంవంటిచే అద్‌, - ఎన్నటికీ సంధివంకారు.. నత్నముము వ్రస్తావించినవ్వుడు, “సశవాం” అనీ, “అవాం ఒవుస్మి" జనీ ఇ: కా ఛ్యానిస్తా వెందుకు ళి్‌వ* మాగ్టం జాడళలిసి అండుకోడమే శావాలి. మాటలు ఊరళే -పిమూ అలోచిా కూక్చుంళే వాలద్‌.. సక్యాపక్యాలు (బవాుముకం"ెబు "వేరుగా చూడబడినవ్వుడు, సకల వన్నవులూ అనతిమిులే. కాని, ఆవే (వబవ్యాముగా, (ఒవ్మాము కంళ అోయుగా చూడబడినవ్వుడు సత్వము కౌతుస్నవి అధిష్టాన మయి ఐవామును బలటియే వాటికి అ సతుత్వం న ౬ లా నవ్యాపి - గృహ వ్యక్తిత్వాన్ని, అవాంకారాన్ని వదళి పెట్టడమే నన్యానం, శాషాయాం2ఒరాలు ధరించడం కార ఒకడు గృహిమయెనా కాను గృహివని అమకోేకపోతే అతడు నన్నాసియే. అదే $01

రీతిగా ఒకడు కాపాయాంబరధారిమయై తిరుగాడుతున్నా, తాను నన్యాసినని అనుకుంశే అతడు సన్యాసి కాడు సన్యాసి నని అనుకోడం సన్యాస పరమార్ధానికి విరుద్దం జ్‌ టి అహ ఆపు సన్యాసి గృహస్తు “నేను నమన్తమూ నన్యసించా' ననుకొనేవానికంకు తన ఐహిక కర్మలు నిర్వహిస్తూనే నేను ఇది చేసన్తన్నాను " "నేను కర్తను -_- అని అనుకోనివాడు గొప్పవాడు నేను సన్యాసి" ననుకునే సన్యాసి నిజమైన సన్యాసి కానేరడు “నేను గృహ సును" అని అనుకోని గృవాస్థు నిజముగా సన్యాసి ఇ, థి సమత్వం అ'నేకత్వంలో ఏకత్వం దర్శించడ మే నమత్వం నుఖ దుఃఖాది ద్వంద్వసవాన రూపమైన సమత్వం డానిని అనుసరించే ఉంటుంది (దష్ట ఒక్కడే (దష్ట లంిడే దృశ్యాలు లేవు దృశ్యాలన్నీ మారినా (దష్టమాతం మారడు అదే దర్శించవలసినది. సమాధి - క ర్మ(ప్రనృ త్తి సాధకుడు నిమీలితనేతుడైై సమాధిస్టితిని అందుకోడం మంచిదే కానీ చానినికూడా అతడు అతి[కమించ వలసి వున్నది కరుకు, కరురాహి త్యానికీ పరస్పర వై రుధ్యంలేనిస్థితిని నైతం అతడు సాధించాలి కర పవృ త్తియందు నమాధిభంగం కలుగుతుందని 10?

భయపడడం అజ్ఞూనలకణం సమాధి 'వతివానికీ స్వాభావిక జీవితం అయిపోవాలి సమాధి - రోమాంచం పరిపూర్ణ శాంతిస్థానమైన సమాధిళో రోమాంచం గాడ్గద్యం ఆనందబాష్పాలు మొదలై నవానికి తావులేదు నమాధినుండి లేచినప్పుడు దాని నృస్టితివలన ఈ చిన్నెలు కలుగవచ్చు భక్తి మార్గంలో ఇవి సమాధికి పూర్వమందు కలుగుతాయి జ్డూన మార్గంలోనై నా వ్యక్తిత్వం ఇంకా పమ్యాతం మిగిలివున్నా ఇవి కలుగవచ్చు సమాధిస్టితి సమాధి మన సవాజస్థితి ఆత్మస్వరూపం జూ[గత్‌-స్వప్న- నుషు వ్లి అవస్థలు మూడింటిలోకూ అది అంతర్వాహినిగా ఉన్నది. జ్మాగదవస్థలోంచే మనం నమాధిని పొందగలిగితే నుష్టుప్లి అవస్థలోకూడ అది నిలిచిపోతుంది జాగదవస్థలో ని ఎరుక నుషు _వ్రీఅవస్థలోని మరుపు రెండూ మనోభూమికకు చెందినవే ఆత్మస్వరూపమైన సమాధిస్థితిలో వీటిని అతి[కమించ గలుగుతాము సర్వం ఆత్మయే ప వివమయాలై నా చూచేటందుకుగాని తెలుసుకు నేటందుకుగాని “శాను' ఉండాలి. చూచేవాడు లేనిదే వాటికి ఉనికి లేదు- 10

కనుక అవి తనకంళ వేలుగా లేవు విషయాలను అజ్ఞాని చూచేటప్పుడై నా తననే చూచుకొంటున్నాడు కాని (భమ చేత ఆ విషయాలు అాను కాదని అనుకొంటున్నాడు - విషయం విషయి -- అన్నీ ఆత్మలోని వే తనలోనివే చూచే వాడు చూడబజేవి అనేవి లేవు ఆఅ రెండూ ఆత్మలో వే ఆత్మస్వరూపాలే ఆత్భులు అనేకం అని చెప్పడానికి కూడా వీలులేదు ఉన్నది ఒక్కతే అత్మ సర్వం ఖల్విదం (బ్రహ్మ జ్ఞానదృష్టి అలవరచుకొన్నప్పుడే (ప్రపంచం (బహ్మామయంగా కనిపిస్తుంది [బహ్మ మెవరో తెలియకుండా ఆయన సర్వ మయత్వం ఏవిధంగా తెలుసుకో గలుగుతావు * సహజసితి థి నేను మానవుడను అని అనుకోడం సహాజస్టితి కానేరదు నేను ఉన్నాను అని అనుకోడమే వాన్తవానికి సవాజస్థితి మాన వుడను' అని దానిని విశేషణ విశిష్టం చెయ్యడ మెందుకు ? “ఉన్నాను'---అనేదే యథార్థం అదే సహజస్థితి నేను ఇది అనీ అది అనీ ఆ ఉనికిని పరిమితం చెయ్యడం అనుచితం గాఢని[దలో ఆ పరిమితి లేదు మేల్కొని వుండగా ఆ అను భూతిని (జగత్‌ -సుషు ప్తిన్సి సంపాదించడమే కావాలి. 104

సాధకుడు _- సాధన అత్ముసాజా త్కారం కలుగనంత వరకూ సాధన అవసరమే, (వతిబంధకాలను తొలగించడానికి అవి ఉద్దేశించబడ్డాయి య అయితే సాధనలు చేస్తున్నప్పటికీ తుదకు ఒక విధమైన నినృవోయస్సితి సాధకునకు ఏర్పడుతుంది అప్పుడు ఆ సాధనలు కూడా కొనసాగించ లేకపోళాడు ఈశ్వరానుగహం ఆ సమయంలో అభివ్య క్త మవుతుంది సాధకుడు ఆత్మసాజా తారం పొందగలుగుతాడు పాధన లక్ష్యం సాధనకు లత్యం అజాన నివృ లతిగాన్తి జూననముపారన కాదు ఖు ఆవి [ జ ఎందుకంళశీ, జానం ఎపుడూ ఉన్న దే కాని కొతగా నంపా దించవలసినది గాదు ఒకప్పృుడుండి ఒకప్పుడు లేక (కొత్తగా సంపాదించవలనిన దానికి శాశ్వతత్వం లేదు అట్టిచానిని సంపాదించి (వయోజనం లేదు సాక్షీ చైతన్యం యూ సామాన్యంగా సాతి అనే పదం చూడబడే విషయమున్నష్పుజే వాడబడుతుంది అనగా అక్కడ దె వతమున్నది కాని, నత్యం ఈ రెండింటికీ అతీతం ఆత్మను 'సా& చేతా కేవలో నిర్దుణళ్ళ" అని వర్ణించి నప్పుడు, అక్కడ సామీ శజ్రానికి నన్నిధి అని అర్థం సూర్యుని విషయం చూడండి మన దైనందిన వ్యవవే శ105

రాలకు సూర్యుడు అవనరం ఈ ఒగచ్వ్వ్య్యాపారఠాల్లో ఆయనకు భాగం లేదు కాని ఆయన లేనిదే ఇవేవీ జరుగవు వీటన్నిటికీ ఆయన సాతీ ఆత్మవిషయం౦లో కూడా అంతే సాక్షీత్వభావన చిత్తవృత్తులకు సాటగా తనను తాను భావించుకోడం సహజ స్ధితి కానేరదు అది చిత్తనిరోధానికి నవనాయక మెన ఒక భావన మాతమే అవ్వుతుంది నీవు భావించినా కావించక పోయినా ఆత్మవన్తు వెప్పుడూ సాఉగానే ఉన్నది ఆత్మస్వరూపంగా ఉండిపోవడం తెలిస్తే (ప్రపంచమూ ఉండదు. సాతీ ఉండడు సుఖస్థానం ఏకాంత వానంలోని సుఖం విజనస్థలాలలో దొరుకుతుందని చెప్ప లము జనసంకుల (పదే శాలలో దొరళదనీ చెప్పలేము విజన స్థలాలలోగాని జనసంకుల (పదేళాలలోగాని శాదు దాని నస్వే మషించవలసినది అది లభ్యమయ్యే స్థానం ఆత్మ సుష పిలోని ఎరుగ అటి కారు మేఘాలు కమ్ముకొని వున్న కటిక చశీకటి ర్యాతిలో కళ్లు తాగా తెరచి చూన్మిన్నా చీకటి తప్ప వన్తజాత మేదీ కనిపిం చదు అదే రీతిగా నుషు_ప్యవస్థలో ఏమీ తెలియకపోవడాన్ని "తెలుసుకునేవాడు మిగిలి వుంటాడు 106

నుస్పష్ష విషయం బ్‌ తత్వశాన్హ్రుంలోని వివిధ సిద్ధాంతాలూ సత్యాన్ని విశదీకరించ డానికని చెపుళారు కాని వాస్తవాని కవి సుస్పస్టమెన దానిని గజిబిజి చేస్తున్నాయి. పది తెలుసుకోడానికై నా తాను ఉండాలి ఇది సుస్పష్టం తానే ఆత్మ తాను తానుగా ఉండి పోవడమే కావాలిగాని తాను కానిచానిని వివరిస్తూ కూర్చు న్నందువల్ల ఏమి వ్రయోజనం ? నుస్టిరధ్యానం ఛ్యానం సుస్థిరమైనప్పుడు ఇక అది వదలిపోదు నీవు ఆడు తున్నా పాడుతున్నా ఏ పనిలో ఉన్నా అ్మసయత్నంగా అది సాగిపోతూ ఉంటుంది ని వలో నె తం అది కొనసాగుతూనే వుంటుంది సాధకునికి స్వాభావిక మైపో యేటంతగా ధ్యానం స్థిరమైపోవాలి సూర్యచం.దన్యాయం సూర్యుని వెలుగు (పతిఫలించడంచేత చందుడు (పకాళిస్తు న్నాడు నూర్యుడ న్తమించినప్పుడు చందుని వెలుగు వన్వవు లను (పకాశింప జేయడానికి వనికి వక్యంది సూర్యుడు ఉద యించిన పిమ్మట చందబింబం 'వెలవెలపోతూ ఆకాశంలో కనిపిస్తుందే తప్ప దాని అవసరం ఎవరికీ ఉండదు అటువంటిదే వ్భృాదయానికీ మనన్సుకూ ఉన్న సంబంధం [పతిఫలించిన 107

వెలుగుమూలంగా మనన్సు విషమయజ్ఞానానికుప యోగిస్తుంది అది అంతర్మ్భుఖమై హృాదయజ్యోతి స్వయంగా _(పకాశించి నప్పుడు మనస్సు పగటి చందుని వలె నిష్ప్రయోజన మౌతుంది

ఆం తి, ఆన

సృష్టి (ప్రయోజనం సృష్టి (ప్రయోజనం యేమిటి * సృష్టి వయోజనం ఈ (ప్రశ్న ఉదయింప జేయడాని శే (పళ్నకు జవాబుక్తై అన్వేషణ తుట్ట తుదకు ఆత్మా న్వేషణగా పర్యవనిస్తుంది. అనాత్మను (తోసిపుచ్చి ఆత్మను విళుద్ధరూపంలో అనుభూతం చేసుకొన్నప్పుడు ఈ (పళ్న అంతరిన్తుంది.

న! న! వ "దేహంతో తా చాత్మ్యబుద్ధి నీవు వదలుకుంశు సృష్టి జను కర్మ మొదలై నవానిని గురించిన పప్రళ్నలు పుట్టనే పుట్టవు గాఢ నిదలో నీ కా (పళ్నలు ఉదయించడం లేదు అదే రీతిగా ఆత్మసాజాళ్కారం పొందిన స్థితిలో కూడా అవి ఉదయించవు దేహాత్మబుద్ధిని వదలుకొని నీ స్వస్వరూప సాజాత్కారం పొందాలనేదే సృష్టి పయోజనం

ల న! టే సృష్టి రహస్యం విషయి లేనిదే విషయం లేదు | దష్ట్ర లేనిదే దృళ్యం లేదు విషయాలు తమ ఉనికిని తమంత తాము తెలియ పేయలేవు, అవి వున్నవని తెలియ బేన్తున్నది నీవు నీవు లేకుండ వాటికి 108

స్వతంత్ర సత్తా లేదు కనుక నీ వెవరవో నీవు ముందు తెలును కుం, ఈ సృష్టిని అప్పుడు అర్థంచేసుకోగ లుగుతావు స్వతంత్రేచ్చ

వ్యక్తిత్వం ఉన్నంతవరకూ జీవునికి స్వతం(లేచ్చ ఉన్నది ఇది గుర్తించడంవల్ల నే శాస్త్రాలు ఆ స్వతం। కేచ్చను స్మకమమార్షంలో వినియో గించుకోవలసిందని ఉపదేశిస్తూ ఉంటాయి స్వతం( తేచ్చ ఉన్నదా, లేక సర్వమూ విధి నిర్దీతమా అనే [పళ్నలు ఎవని కుదయిన్తున్నాయో తెలిసికొని అందు స్థిరపడడం నేర్చుకో అప్పుడే రెంటినీ అతికమించ గలుగుతావు. నీకు శాంతి లభిస్తుంది ఈ 1పఫళ్నలను గురించిన చర్చకు ముఖ్య (ప్రయోజనం అదే

స్వప్న దృష్టాంతం తన కవ్వరూ నిచాభంగం చెయ్యకుండా వుండాలని ఒకడు గది తముపులు విడాయించుకుని పడుకుంటాడు నిదలో కళ్ళు మూనసుకుంటాడు గనుక బయటి వన్తువు లేవీ కనిపించవు కాని కలలో ఒక విశాల (వపంచాన్ని, అందులో జనాన్ని తననుగూడ చూస్తాడు అదంతా ఎక్కడిది? తన మెదడులో విస్తరిల్లినదే కద చిన్న మెదడులో అంత విశాల (ప్రపంచం ఎలా పట్టింది * జగత్తు కేవలం మనోఖావమనీ, మనోభావ పరంసరయనీ తర చుగా చెప్పబడే దానిని ఈ దృష్టాంతం విళదీకరిస్తుంది, 8] 10

స్వస్వరూపజ్డానం మన నిజ స్వరూపాన్ని మనం ఎలా గుర్తించ గలుగుతాము * ఆలోచనలనుండి పూూర్తగా విముక్తి పొందిన స్థితి అట్టి గుర్తింపు నకు మిక్కిలి అనుకూలం స్వస్వరూప స్థితి “అనలు నేను' తానొక్కమైై (పకాశించేటప్పుడు నేను (బవ్మా మును అని వెప్పుకోదు. నేను మానవుణ్ణి" అని ప మానవుడెనా చాటుకుంటూ వుంటాడా ? ఎవరై నా కాదంశు తప్ప అలా చాటుకోవలసిన పని అతని శేముంది ? “నేను పశువును కాదు మానవుణ్ణి అని చెప్పుకోడానికి మానవుడు తాను పళువునని (భమించడం జరగదు గదా అక్ష అసలు నేను' కా నొక్క.ై (పకాశిస్తూ, కాదనేవా రితరు లెవ్వరూ. లేనప్పుడు నేను (బహ్మము నని చాటుకోవలసిన అవసరం దానికి లేదు స్వరూపానందోం మాశే అవస్థల వెనుక మారకుండా వున్న నీ స్వరూప మేమిటో తెలుసుకో ఆ నీ స్వరూపం ఆనందమయం మాశే శరీరం నీవనీ మనస్సు నీవనీ ఇప్పుడనుకుంటున్నావు కాని నీవసలు మారనిచాడవు శాశ్వుతుడవు ఆ సత్స్వరూపమే చిత్స్వ్వరూపం అదే ఆనందన్వరూవం కూడ = క్ర0

హృదయం . ఆత్మ నీ వున్నావని నీకు తెలుసు ఎక్కడ ఉన్నావు * శరీరంలోనే వున్నావు అయినా, శరీరమంతటిలో కాదు శరీరమంతా నీవు వ్యాపించి ఉన్నా నీ ఆలోచనలన్నీ (వభవించి లయించే కేర్చదమె కటి. ఉన్నదని ఒప్పుకుంటున్నావు అంగవిచే ఇదం కలిగినా ఆ కేం[దంలో వే వుంటావు అడే వ్యృాదయం అది కేవలమొక కేంద్రమే కాదు సాజాత్తూ ఆత్మయే ఆత్మకు మరొక 'పేశళే వృాదయం హృదయమే ఆత్మ హృదయమే ఆత్మ. అది స్వయం [పకాశమానం _ వెలుగు హ్యాదయం నుండి బయలుదేరి మనస్సుకు స్థానమైన మెదడుకు చేరుతుంది మెదడులో అలా పతిఫలించిన వెలుగుతో నే మనస్సు (వపంచాన్ని చూన్తుంది చాని కా వెలుగు అందనప్పు డది (వ్రపంచాన్ని చూడలేదు మనస్సును ఆ వెలుగుకు మూలస్థానం వైపు (తిప్పినప్పుడు విషయజ్ఞానం అ౦తర్దాన మై ఆత్భు హృద యాశాశంగా (వకాళిస్తుంది హృదయము . కుండలిని కుండలిని హృదయం కంఠచబ వేరుకాదు వాన్తవానికి వాద యంలో'నే షడాభారం (వడ్చ[క కేందర ఉన్నది నుషుమ్న నాడి, చానీకి మూలమైన కుండలిని_అంతా హృదయంలోని వే (111

హృదయకేందం వ్యాదయమనేది శరీరంలో (పక్కన స్పందించే మాంసకోశం ఇాదు దాని స్థానం కుడివైపున ఉన్నది మనం శరీరంలో ఉన్నామనుకునే అలవాటును బట్టి అది శరీరానికి "కేంద్రమని చెప్పబడింది గాని, వాన్తవానికి ఈ శరీరం ఇతర (వపంచం- అన్నీ ఆ శేందంలోనే ఉన్నాయి ఉ ఖ న!

శరీరమంతటికీ వ్యాదయమే ముఖ్య కేంద్రం మెదడుకు వెలుగు బలము చదానినుంజే (ప్రసరిస్తాయి వాసనలు అతి నూవ్మ రూపంలో మెదడులోనే ఉంటాయి వ్యాదయం నుంచి శక్తి మెదడులోకి (ప్రవహించడం జరుగుతుంది. మెదడు వాటిని సినిమా (వదర్శనలాగ విపులీకరించి (ప్రదర్శిస్తుంది

హృదయకోళం నానాత్వ విశిష్టమెన (ప్రపంచంగా మనస్సిషడు ఛాసిన్తూ ఉన్నది నాజాత్వం అభివ్యక్తం కానప్పుడు ఖది తన సవాజ స్థానమైన వృాతయంలో - ఉండిపోతుంది. శోటపాలేవీ. లేక అత్మస్థుడ ఉండడ మే పౌ ఈజకకవేకంతో స వేశించడం

హృదయ జ్యోతి గదిలో చీకటి ఉన్నప్పుడు, కనులు వస్తువులను గుర్తించడానికి దీవం కావాలి సూర్యోదయ మెకే దీపం అక్కర లేకుండానే

112

వస్తువులు కనిపిస్తాయి సూర్యుని చూడడానికి దీప మక్కర లదు స్వయం పకాళమానుడై న సూర్యుని వైపు నీ దృష్టి మళ్ళి స్తే చాలు అక్తే విషయాలు గు్తించడానికి మనస్సులో వతిఫలిం చిన వెల.గు అవసరమవుతుంది. హృదయాన్ని గు ర్తించడానికి మనస్సును దానివైపు తిప్పితే చాలు అప్పుడు మనస్సు లయించిపోయి హా దయజ్యోతి యే (వళాళిస్తుంది.

హృదయస్సానం

థఖ వ్యాదయం కుడివైై పున ఉన్నదా, ఎడమవై్లైపున ఉన్నదా అనే విచారణ వదిలే నెయ్యి ఆ కుడి యెడమలు శరీరానికి నంబంధించినవి. ముఖ్యమెన విషయం,--- ఆత్మయే హృదయం ఆత్మను 'తెలునుకుంశు ఆవెన అంళా నీ యంతట నీకే అవగత మవుతుంది ల ళా ద్రంప్త 6 శ ఇనా... స్తో వ్వ. అ తార డా శశ

54+ 168 07 581 గ4 సతీ సేతగ4గ్లంి గ ౪4 7౬౯౬66 అనాలని నాలాల ననా నాననా ననిన ననాననననన ననన న నవాని ననన. ॥ శ్ర జ, 11నే? ఉన సతినే 64114 ఓ4 ౧౮9౬ 047 0౫ ౪ ఉత దష -2