Telugu Sri Sri Sahityam Rendu ( Kavya VibhaGam ) 1933 1945 - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

శ్రీశ్రీ సాహిత్యం

రండు

[కావ్య విభాగం]

19033=1945 వూర్చరి:

కె. వి. రమణారెడ్డి

శీ శీ షష్టివూర్తి సన్మాన సంఘం ఏ జనవరి 1970

నర్వస్వామ్యములు థీథీ జూవియర్‌ వి, ఖఇ4444౯ | 33 రమ ౮ అ్రీళే గ" ళ్‌ ల్ల 460 | ముఠఖచిత్ర కల్పన : (/ శ్రీగోఖలే ల గ మాదణ ౮ా ౧తి (ఎ న్‌, 12, ప్రాన్సిన్‌ జోచెఫ్‌ స్ట్రీట్‌, తడాన-ేం

బల్షి ముఖ్య విషయాను[కమణిక

గండ భీరుండం. ,. కే. వి. రమకారెడ్డి శాల్మకమణిక

మహావస్థానం (గ్‌శాల)

సిరిసిరిమువ్వ శతకం

ళుక్కు కేశ్వర శతకం

(వథమ పంక్తుల సూచిక

సంకల్పం

నిఠ్యహారితమైన (శ్రీశ్రీ) జీవితంలో మస్టిపూర్తి అనేది ఒక నరిహాద్దు కాదు, కొండగుర్లు మ్యూతమే. ఈ ఆరవై వళ్ళలో చాదాపు పక అర్ధశ శాబ్ద కాలం ఆయన సాహిత్య నృజనకుగా వ్యయించాడు. ఆంధ సాహిత్యానికి ఆధునికత నేగాక (వయోజన నర త్వాన్ని చేకూర్చే విధంగా, ఆనన్య (వతిళభతోటి యావ దాంధ జీళశానికి నిస్తలమైన అతుర నంవదను సమర్పించాడు, లోకజీవనానసీకీ సాహిశ్యాన్నాక స్వర్శ ముకురం చేస్తూ, సాహిత్య (వ్రజాతింత సంవ డాయానికీ ధ్వజారోహణం చేశాడు. (వయోగవరత్యం పూర్తిగా పెడదారులు వట్టకుంజా జాగరూశత వహించి, నవ్యత్వా నికి భవ్య త్వాన్ని జోడించి, జీవిళానికీ సాహిత్యానికీ ఉండవలసీన ఆన్యోన్యా,శయశ్వాన్ని చేసి దూపాడు, రాసీ చూపాడు.

(శ్రీ (శ్రీ మష్టిపూ్తి సందర్భంలో మే మాయనకు యావ చాంధధ బేశిం తరఫున సమర్పిస్తున్న కానుక ఈ శ్రీ (శ్రీ సాహి ర్య మే, శాళిలోనూ గుణంలోనూ ఇది గెణనీయ మైనది. వతికలలో మోాటుమణగిపోయి యుండిన (శ్రీ) (శ్రీ రచనలను తవ్వితీయకం వరి శోధన శాకపోయినా, చాన్ని పోలిని వరిశమే కాక తవ్చ్స లేదు, ఈ కృవీి.లలో మాకు తోడ్చడిన వారందరికీ మా కృతజ్ఞత. ముఖ్యంగా ్‌ శ్రీ సాహిశ్యాన్ని సమకూర్చి కూర్చరిగా వ్యనహరించబూనిన (శ్రీ ₹. వి, రమణారెడ్డిగారిక్సీ ఆయనకు చేళాహిళా తోడ్చడిన (శ్రీ బండి గోపాలరెక్షి వభ్చతులకూ, ఈ రచనలను ఉశ్చాహం తోటీ శార్యదతత తోటీ మ్యుదింపబూనిన [కాంతి (వెన్‌ యజమాని (శ్రీ ధనిళొండ పహానుమంతరావుగారికీ ఈ ముద్రణ వ్యయానికి మాకు సోమత కలిగించిన యావ దాంధంలోని వచాన్యుల కందరికీ మూ వందనాలు, ముఖపత చ్నితకారులైన (శ్రీ నోఖలేగారికి కూడా కృతజ్ఞ లం,

శ్రీశ్రీ షష్టిపూర్తి సమ్మాన సంఘం

గండభఖేరుండం

మిరు అజేడానికన్న [శీ (శీ లో అధిక్యముంది కౌని అకని ఆరాధకులు మనని నమ్మమ జీటంత నొన్పలేరుం

చాదాపు ముప్పై ఏళ్ళ క్రితం (1840) చలం దీక్షికులుగారికి ఉశ్తర మొకటి రాస్తూ అలాగన్నాడు. చిత్ర మేమిటంకే. *'మహావ్రస్థానం" గీతాల ఊప్పకు తావే కాలి వట్టు తప్పిపోయి. విర్విమర్శగా శ్రీశ్రీ ఘనవతమ అంగికరించడమేగాక, (శ్రీశ్రీవి విమర్శకు ఆతీతుడైవ కవిగా చేవిన చలమేవా ఈ మాటలు రాపిండీ, ఈ షరతులు “పెట్టిందీః

న!

చలం ఒక్కడే ఆమితే ఫర్వా ఉండేది కాదు. కవులూ, విమర్శకులూ శశ్రీ/శ్రీవి అతిశయోక్తి అలంరారమంతటి విరాట్‌కవి వ్యక్తిగా అంగీకరించారు. (శ్రీశ్రీ 168601 ఒకటి అలా మెలమెల్లగా నృష్టి అయింది. కథలలో కల్పనలలో మాత్రమే శవిపించే గండలేరుండవక్షి ఆలా ఏర్పడింది.

అ నంవత్సరంలోనే మార్చి 80 తేదీన *కృష్ణానత్రికి ఏమి రాసిందో చూ స్టే ఈ విషయం మరింత నృష్తమౌతుంది.

నిళానికి మందుకు వచ్చి *జీను కవిని అని వెష్పుళో తగిన వ్యక్తి శ్రీశ్రీ, ఆఅరనిలో మొక "పెనుగులాట! ఎంత బాధ! ఎంక అజేవన!--- 'శలిమ౧ం కొట్లా డుతూ ఉంటయో్య్యూం- ౨౩5 రవన వలన రేలంస్తుంది...ఫావ కవి అమరాలా అధునిక కవిం అతనిలో సౌఖ్యం కన్న ళష్టవేం కదనానికి దోవాదమిక్తుంది అసన్నెఅకన్న చీశ కే అనందాన్నిన్తు-". ఆకళన్న నిరాళీ నిక్చాలత చేడూరస్తుందిదేళంలో రెప్పూకో కగ్గ కొద్దిమందిలో ఆకడొక జౌతాడచంే అక మనకు కలిగించగఅ ఈతడు పరిమర్తుకు

“క్రవి మవ తృణావ ర్త” అంటూ ఆంధ్ర భారతీ తీర్థ పీఠస్థులు డా బుర్రా శేషగిరిరావు పి. హెచ్‌. డి. గారు 1886 లోవే శ్రీశ్రీకి ఒక వీరుడు వడవేశారు ఇందులో వేళాకోళం కొద్ది, యదార్థ దర్శవం హెచ్చు.

లీ థీ పాహిశ్యం "కెండు "శౌన్య వికాగం క్‌

దీషేతులుగారి సంశయాన్ని చలం ఎలా తొలగిస్తూ రాశాడో, ్రీ(క్రీ కవిత్వం లోని వీభత్సం సరిపడని ఆచంట జానకిరామ్‌గారి ఆపోహమ మల్లంపల్లి సోమశేఖర శర్మ అలాగే తొలగించాడు. *.,మిరు పొరబడుతున్నారు. ఆరని రదనలో సత్యాన్వేపణ ఉన్నది ఉ ద్వేగ మున్నది ఆపరిమితమెన విప్లవ ళ కులు న్నాయి ఈరకరాలుగా (ప్రబంధపు సంశళ్ళతో, అదీ నిళ్ళష్టపు ప్రబంధ కలి సం₹ళ్ళతో, బంధింపబడిన నున కవిత్వానికి శ్వేచ్చనిచ్చి అద్భుర మైన నవజీననము కలిగిన్తుంది శ (శ్రీ రచన, అరను నవకవిఠా మౌర్గదర్శకు డవుతాడు. =. ీథీ రచనలను కాను ముద్రిస్తున్నానవి, దానికి పీలిక రాసిపెట్టమని విశ్యనాథ వత్యనారాయణగారు చలాన్ని అడుగుతున్నారు. అంతేనా? నవ్యసాహిత్య పరిషత్తు వేదికపై నుంచి “కవితా ఓ కవితా గీతం శ్రీశ్రీ దదివాక, ఆధ్యక్షస్థానం నుంచి లేచి పోయి శ్రీశ్రీని అ(శ్రుపరిష్వంగంలో అదిమివే స్తున్నారు. జలసూత్రం రుక్క్మిణీనాఠళాస్త్రి నోట *చేదుపాటి విని చలం కంట తడిబెడుతున్నారు. కృష్ణళాస్రగారు (శ్రీశ పాటలమ బుజాన వేసుకొని దేశానికి వినిపిస్తున్నారు. 1840 దశాబ్దం అవతరించేనాటి కే శ్రీరంగం శ్రీనివానరావు (కవితానమితి, విశాఖపట్టణం) అనే పేరూ, దాని తోకా మరుగున సడిపోసాగింది. శ్రీశ్రీ అనే రెండక్షరాలు నవ్య కవిత్వంలో కూడా ఘటిల్లిన ఒక మహా భూకంపావికి పర్యాయసదమై పోయాయి. (శ్రీనివానరావు కవి _వ్యక్తి మట్టుకే; శ్రీశ్రీ కవిత్వ జీవశక్తి; కవిత్వం ఒక సృష్టి, ఆనుకోని స్థలాలనుండి ఆనుకోని విధాల ఇది సామెత్క రిస్తుంది, జాగ త్త! ఇచాళ నువ్వు ఎవరూ కౌవుం శపు మహా కవివి! కానే తన భనిష్యత్తును చూచి 1858లోనే ఇలా న్వగతంలా చెప్పుకొంటు న్నాడు (శ్రీశ్రీ. అవును, అంతటి ఆత్మవిశ్వానమే లేకపోతే, రాటోయే యుగం తనదే నవి పురిపండా అప్పలస్వామిగారితోటి దీమాగా చెప్పుకోగలిగి ఉండేవాడేనా? అయితే ఆన్పుడప్పుడే తన రెక్కలలోగల నిక్కునూ ఉక్కునూ పరీక్షీంచుకొంటూ ఉండేవాడు కొవిట్టీ అప్పుడప్పుడూ ఈ ఆత్మవిశ్వానం నడలిన నూచనలు కనుదగులుకాయిం మహా గరుతృతిగా వరివ ర్తనం చెందుతూ వచ్చిన ఈ మధ్యంతరదళలోనే, బేదీస్య మానంగా ఒక మహాకవి (ప్రకాశించే ఆకాళాన్ని ఊహించుకొని “ఆ ఆకొళం మీదకు అీథఫీ పాహిత్యం అండు శ శాక్య విభాగం

ఎగురుతున్న మిణుగురుపురుగులమే మనం” అవి చిన్నబుచ్చుకొంటూ వచ్చాడు. ఇడి తాత్కాలికమైన నిన్సృుహమాత్రమే. తామ 1140 01 €09 104౯ కాకపోయినా ఇం66 06 104౯ అనే సృహ అప్పటికే ఉంది.

అన్యాపదేశ పద్ధతిలో నడిచిన ఈ రచన చూ స్తే చాలు:

యావకపీ! ఎక్కడ నువ్వు? నీ అగత్యం నచ్చింది మూకుం

తలుపులన్నీ విళృకంచేనీ వుంచాను నువ్వు కాబాలి. రాజాలి, ఆరోవాణాన శోవాణాఅలో మం(ద్రం నుండి తారంజాకా ఉ్మేకరుంగ్యు ఊత్సావాళంప కలం ఇ త్థించి ఉృకూకలూగించి జీవితాన్ని నమత రాగమాలా.__ఆలాపనంతో ముంచెక్తు శావోం విళ్వు కటావాంలో. _ీగిపోగున్న శళోటి కోటి మూనవుల ఘోటు ఘోటు మని కొట్టుకుత్‌ విన్వాళత్వం, బాథలూ విభనక్వం, చ్యాధులూ నకల వికల మసో2-కస్థలనూ సఏషం1100240 చేని శృృటికీకరణం చేస్తావో. నువ్వు ఎప్పుడు వప్తానవో! నువ్వు 0901016 లాగో, ఏళ1ై[ి216 జం16ి లానో గంధ నీంధుకం లాన్యో గండ భేకండం లానో శానోయ్‌! లావోయ్‌! యుఃవకవీ! నర కపీ!!

౭

అనుకరణతో తన వ్య క్రిత్వాన్ని వరాధీనం చేనుకొని నీంం004-2206 కవిత్వాన్ని మాక మే రాసుకొంటూ ఎంతకొల మిలా ఆత్మ నంతృ ప్రతో ఉన్నచోపే ఉండిపోవడం: కవిత్వమనేది వట్టి ఉక్స త్తి (2020201126) గాక నిజంగా నృష్టి (0762600) అయే మాటుం'పే, అనుక ర్త ప్రాణీకాడు, కవప్రాయుడే.....జీనకళ లేనివాడన్ననూట. జీవితంలో తండ్రీమీద ఆధారపడి ఉండవలసిన స్థితి పోతున్న ఆ ప్రారంభ స్వాత౦(త్ర్యంలోనే. కవిగా తన ఏిన్నతనం ముంచి బయటపడి అన్నలమీడ ఆధారపడకుండా ఉండిపోగోరాడు.

చెన్నపట్నంలో రెండేళ్ళుండి (1928.80) చదువు పూర్తిచేసుకొని మరో ఏడాదికి (1831) వట్టాకూడా సంపాదించుకొని విశాఅవట్నానికి మరలిపోయేవరకూ ఈనకు సెల్లీ. టాగూరు, కృష్ణళావ్రుగారు అభిమాన కవులుగా ఉంటూ వచ్చారు. నరే, కృష్ణళావ్రగారి తోకవెందడి వేదుల, నాయని, నండూరి కూడా. మరోవైపునుంచి విశ్వనాథ (వ్రఐలాకర్షణం తాను ఉవ్యగహ(ప్రాయుడేగాని మండలాధిసతి కాదు.

శ్రీ శ్రీ సాహిత్యం శెండు ౌవ్య విభాగం ణా

1980 లో బైెఫాయిడ్‌ జ్వరాన వడి దాదాపు రెండు నెలలు మంచానికి అంటుకుపోనలసి వచ్చినప్పుడు. దాని ధర్మమా అవి ఒశ్హైతే రాలేదు గాని మెదడు ఈన వెనకటి పొరలమీది జిడ్డు బరువు దించుకొన్నది. పాతవి పోవడమూ కొత్తవి ఛానడమూ ఏకకాలంలోనో, వెందిడి వెంబడిగానో జరిగాయి. ఈ మాటలు 112018- 176 861806 లోనే వాడీనవి కొవు. ఫలికాన్నిబట్టి చెబుతున్నవి కూడా.

ఆయితే, మైఫాయిడ్‌ జ్వరం కనికరించకముందునుంచీ, తన రాతకోతల గురించి తనకే అనంతృ ప్తి ఉంటూవచ్చిందన్న మాటకూడా నిజమే. ఒకరి సాయం అక్కర్లేకుండా, తొడతొక్కిడి కారణంగా భావక౦ిత్వం రాజమార్గంగా ఉండడం పోయి, ఇసుక డొంకగా మారింది. అడుగులు కూరుకుపోనడమే మిగిలింది గాని, అనాయానమైన స్వచృందగమనానికి వీలే లేకుండాపోయింది. చట్టాలనూ చృటాలనూ చండళాసవాలుగా ఎంచి వాటికి ఎదురు దిరిగిన మహానుభావులే మరికొంతకొలానికీ తను కొత్త చట్టాలకూ చట్రాలకూ లోఐడి మహానుభావుల్తై పోవలసి వచ్చింది. అనుభూతి తన సహజత్వాన్ని కోల్పోసాగింది. ఆ లోటును భర్తీచేపేందుకు ఒక్క శృతిమత్వమే ముందుకు వచ్చింది. భావకవిత్వం పలకలనై తే ఎన్నింటినో వేస్తూ వచ్చిందిగావి, అవి పీలనరుకు. తొల్లింటి అకోశమూ ఆరాటమూ హృదయ నిర్భర మైన గానపరవళత్వమూ [క్రమేపీ వైదొలగిపోగా, లోపలి గుజ్జు నత్తా కోల్పోయి రాలి డొల్లను మాత్రమే మిగిల్చింది. ఎవ్వుడై తే నవ్యకనిత్వానికి ఒక నంస్పా న్వరూపం చేకూరిండో (1008) ఆ క్షణంలోనే దావి (ప్రాణనదార్థానికి (ప్రళ్నార్ధక చిహ్నం ఎదురైంది.

విరక్తి అక్కడే మొదలైంది (శ్రీనివానరావుకు భానకవిత్వ చరమ రూపాల తోటి. "నవ'కవులలో “యువకవి అగత్యం ఏర్పడింది. కొకినాడలోనూ, విందరు లోసూ, బెజవాడలోనూ నవ్యసాహిత్యవరీష త్తు జరుపుకొన్న సమావేశాలలో ఈ “యువకవులు" ఒక కూటమిగా వ్యవహరించారు. అవహే[న అధిక్షేసపణ (ప్రారంభ మయ్యాయి. అయితే ఈ “యువికపులకు....కూడా మానాలు పెట్టగల, (ప్రమాణాలు స్థాసించగల నాయక కని ఒకడు అవసరమయ్యాడు. అకకడే మన మెరిగిన, జగ మెరిగిన క్రీ. ఒక కవిత్వయుగ శిథిలాల మధ్యనుంచి మరో కవిత్వయుగ భవనా వికి శంకుస్టావన చేసిన అనాటి “యువ” కవి ఈనాటి 'యుగ కవి. ఆ వెనకటి "స్వేచ్భా' భావకవి *విహగమే' ఈ గండభేరుండం.

థీ థీ పాొహత్యం "ఆండు 8 శౌన్య విభాగం

బుర్రా వెంకటసుబ్రహ్మణ్యంగారు. ఒక అంగ్ల వ్యానక్రమంలో అన్నట్లు, శ్రీశ్రీలో అభివృద్ధి అయితే ఉందిగాని, (కమ్మకమాభివృద్ధి మాత్రం (8౯84211810) లేదు. కౌలు తీసి కొలు పెట్టడంగాక, రెండు కాళ్ళెటత్తి ముందుకు దూకడ మే అయి నప్పుడు, ఈ (క్రమసరిణామావికి ఆనలే చోటుండదు. పాకి ముందుకి పోవడానికి ఈ కవి పురుగుకొదు; నడిచి నెమ్మదిగా ముందుకు పోవడానికి పశువు కొడు; పైకి ఎగరడానికేగాక ముందుకు ఎగిరి దూకడానికే పుట్టాడు.

“సుప్తాస్థికలు' రాపినప్పటిమంచీ (1820) ఈ కదలిక మొదలైంది. అంతకు ముందే “విద్యున్మాలికలు”లో నంపదాయచ్భందస్సులకు స్వస్తి చెప్పి ఉన్నా, భాష ఇంకా సమాసభూయిస్టమెన (గ్రాంథికాంధమే. నంస్కృతళబ్ద వ్యామోహం ఒకంతట వదిల్లేదు. శద్దిక్రీడ తనకు అస్టినిష్టమైన వ్యవహారమే. “సుప్తాస్టికలు” ఒక మైలు శాయే గావి, మజిలీ ఆయినా కావచ్చునేమోగాని, గమ్యం మాత్రం కాదు, కాలేదు కూడా. ఈ కొలంలోనే హరీంద్రవాథ ఛటోపాధ్యాయ ఆంగ్ల మూలాలకు తెలుగు నకళ్ళు తీయడమూ, ఆంగ్ల కపుల కృతులను ఆంధ్రీకరించడమూ జరుగుతూ వచ్చిందిః దీన్నే తన *పాధన'గా “శోధన'గా (శ్రీశ్రీ న్వయంగా అభివర్షించుగొన్నా డొక వ్యాసంలో. ఇదంతా “ఏకాంత యవనికాభ్యంతర మున" జరుగుతూ వచ్చిన డెస్‌ రిహార్సల్‌ లాంటి సన్నాహ నంరంభమేగాని, అనలు (వదర్పనం మాత్రం కాదు,

ఆంధ్ర విశ్వవిద్యాలయం విశాఖసట్నానికి కర లివెళ్ళడమనేవఏ ఇతరుల కేమో గొని, శ్రీశ్రీకి పెదైత్తునే లాభించింది. అబ్బూరి రామకృష్ణారావుగారి పరిచయంవల్ల యూనివర్సిటీ లై (బరీలో వడి బందిపోటు చెయ్యడానికి వీలు కలిగింది. ఇప్పుడు తన దూరళూరేఖలన్నీ దగ్గిరిగావప్తూ మరింత దూరాన కొత్త భూరేఖలు విలుస్తూ ఆకర్షించి తను చేరువకు నడిపిస్తూ, తన లోకాన్ని విశాలం చేశాయి; తన మనస్సుకు పట్టిన కన్నెచెరము తప్పించి మొగ్గవల్లా పువ్వుగా నూర్చాయి. తలుపులూ కిటికీలూ తెరిచి వేశాయి. తలపుల తుప్పూ ఊహల ఇరుకూ వదలగొట్టాయి. యూనివర్శిటీ నుంచి విశాఖపట్నానికి వచ్చే బాటలోనే [శ్రీవవానరావు ,శ్రీశ్రీశా పరివర్తనం చెందసాగాడు.

ఈలోవల విశాఖపట్నం సందుగొందులూ జీవితం నందుగొందులూ నంగ మించడంకూడా జరిగిపోయింది. మివెస్‌ ఏ. వి. యన్‌. కాలేజిలో డిమాన్‌ ప్రేటరు ఉద్యోగం ఏడాది తిరక్కముందే (1881___82) ఎగిరిపోయింది. చిన్ననాడు కొండపై విలుచుకొని కళ్ళముందు వ్యాపిస్తున్న వోర్చరు నిర్మాణ దృశ్యాలను చూస్తూ గాఢంగా

థీ భీ సాహిత్యం శండు శావ్య విభాగం ప్ర

విశ్వపించినవాడు ఇప్పుడు ఆ హార్చరులోనే కొటావద్ద గుమౌస్తాగికీ చేపే మరో అర్థంలో అంత గాఢంగానూ విశ్వపించవలసి వచ్చింది. అదీ అల్పాయుష్షువే అవి శేలాక, ఒకటి రెండు. అచ్చు పేజీలు మించని ఒక స్థానిక పత్రికకు (విశాల) రిపోర్టరునుంచి ఎడిటర్‌ దాకా నానా చాకిరీ చేయనలపి వచ్చింది. ఉద్యోగాలవి పేరే గాని ఉదరపోషణకుకూడా ఉవపకరించవివయ్యాయి. తండ్రిగారికి హెడ్మాస్టరు గిరీ ఆంతమైన కొద్దికాలంలోనే ఆయన ఆప్తిపాస్తులన్నీ, ఇంటితోనహా, కళ్ళముందే కరిగి పోయాయి. బతుకు నిజంగా చేదుపాళు అయింది. కవిత కరక్కాయగాక తస్సలేదు.

వ్యక్తి ఈ ఆక స్తిక దారిద్ర్యం కారణంగానే కవిగా తనలో పెనుమార్పు వచ్చిందవి నిర్ధారణ చెయ్యడమనేది, చలం అన్నట్లుగా. తప్పే కావచ్చు. ఆంత 80 బలీయమైన శక్తుల (ప్రాభవం కూడా తన మనస్సుపై వడీ ఉంటుంది. (ంంైైబ గసా0168) అవి పేరుదెచ్చుకొన్న అన్ఫిక మహా నంకోభదళ అది. సీనులోమా కవులూ, మేధావులూ వామపక్ష రాజకీయాలవైపు మొగ్గుతూ వచ్చిన రోజులు. కుప్ప గూలిపోతుండిన ధశస్వామ్యలోకం--చెక్కుచెదరకుండా. నిలిచిన సామ్యవాద దేశం-ఈ ఆంతరం కొట్టవచ్చినట్లు కవిపించక తప్పలేదు. దేశంలో ఆస్పటికే సంఘటిత కార్మికోద్యమం తన ళక్రిని ఎన్నో సమ్మెల కొలిమి మంటల్లో పకీక్షించుకొని గట్టివరచుకొంటూ ఉంది. కమ్యూవిసు ఉద్యమం (ప్రనవవేదనల దళ దాటుతూ ఉంది. జాదీయోద్నమంలో నే ఆతివాద శక్తులు సామ్యవాద పరిభాషను వాడుకచేస్తూ వచ్చాయి.

ఎంత లేదనుకొన్నా ఈ దేశదేశాంతర ఘటనలూ, ధోశణులూ ,శ్రీనివాన రావు వ్యక్తిత్వాన్ని కదసకుండా పోయేందుకు వీలేలేదు. బ్లాక్‌, పాస్టర్నాక్‌, మయా కోవస్కీ వంటి సమకొలిక రష్యన్‌ కవులు తన మనోరంగంలో అడుగు మోపి ఉన్నారు. హరీన్‌ఛట్లో, నజుల్‌ ఇస్లామ్‌ కూతవేటులోకి వచ్చి విలిచారు. పైగా అబ్బూరి ఎప్పుడూ అందుబాటులో ఉంటున్నారు:

అబ్బూరి అభ్యుదయ రచయికఅ 1'పసంచ సంఘానికి ఇక్కడ ఒక కాఖిని ప్థానీంచాడుం చాటకాలతో, ఉపన్యాపాలతో పామరులకి జ్ఞానబోధ ఇశేస్తారటం చానికోసం వాళ్ళనుంచి కథల్నీ పాటల్నీ (ప్రోగు వేస్తారట, జీను జాంట్లో వభ్యుణ్న్యి కొంత రాజకీయ వాకావరరణం చాసన వుంది, కొ త్త గొడకలం గావునుం

థీ థీ సాహిత్యం కండు

10 “శౌవ్య విభాగం

[లండన్‌లో ఏర్పామైన అభ్యుదయ రచయితల నంఘం (401109 €0) చదివాక దావి సారాన్ని శ్రీశ్రీ తన "వ్రతిజ్ఞ' “లో దించాడని గు ర్తుంచుకోవాలి ] దీకితులుగారికి చలం రావిన 1886 నాటీ ఈ వక్కణం ఏ దిక్కుగా గాలి తోలుతూ వచ్చిందో తెలియనేయడావిక్తైనా వనికిన స్తుంది ఈ “కొత్త గొడవలిలో పుట్టిందే “మహాప్రస్థానం”. శ్రీశ్రీ అనే అభ్యుదయ కవిత్వ నంస్థావనాచార్యుడు 691206 +6౯1016 0£106 ౧౨10168, త్రి “మహాప్రస్థానం” శ్రీశ్రీ కవిత్వానికి పునర్ధన్మ మాత్రమే కాదు, జన్మలోనే జన్మలాంటిది. నవ్యసాహిత్యావికి గూడా ఆంతే. తన కంఠంనుంచి ఈ ఖీషణ మహా వచోధార “రణన్నినాదాలై" వెలునడిందో లేదో, ఇంతలోనే అన్యులు దీన్ని ఆనుకరించ బూనుకొన్నారు. వారి నోళ్ళల్లో దిడి. ఆది చస్పబడిన మాట కూడా నిజం. విశాఖపట్నం టర్నర్‌ చౌల్ట్ర)లో పరదుగురి కళ్ళు మూతబడేలాగున (శ్రీశ తన కావ్య ఖడ్గాన్ని ఒరనుంచి లాగినప్పుడు అడివి బాపిరాజు దానికొక కార్బన్‌ కాపీలాంటిది తీసి వెంటనే "జ్వాల' వృతికకు పంపాడు, "భారతి శ్రీశ్రీ గేయాన్ని తిప్పిపంపగా ఆయన దాన్ని "జ్వాలికు పంపి అచ్చు వేయించేలోగొం బాపిరాజు గేయాన్ని ఆ వ్రిక ముద్రించివేపింది. డాని శీర్షిక“జ్వాలలు ఎగర నివ్వండీః” ఈనాడు అది ఎవ్వరికీ గుర్తులేదంపేనే, (శ్రీశ ఎన్నుకొన్న మార్గం “అవితరసాథ్యం" అయిపోయిందని ఆర్థం. భావకవులు, కృష్ణళాస్త్రగారి నుంచి గణపతిళాస్త్రీవరకు, (శ్రీశ్రీ కావ్యప్రవాహ వేగానికి కొలిపట్టు తవ్పగా (శ్రీశ్రీని ఒకవిధంగా తమ కంఠాలకూ గంటా లకూ ఆరిష్టాన ద్రైవతంగా స్వీకరించక తన్పలేదంకే, ఆకలిమీవా "సేదలమీవా పాటలు కట్టక తస్పలేదంకే, వారి చి త్తకుద్ధిని ళంకించకుండానే శ్రీశ్రీ వచళ్ళక్తిం గుర్తించే ఆవకాశం ఉంది. వాళ్ళదందరిదీ "పాత సీశొలలో కొత్త సారాయ' మైకే కావచ్చుగావి, శ్రీశ్రీ సీసా, దానిలో సారాయమూ రెండూ కొత్తవే. అనలుకూ నకలుగా మధ్యగల అంతరం లేదేమోగాని తృష్ణకూ తృ ్తికీ మధ్యగల లేవం ఉంది. 16068816) కీ 430197 కీ మధ్యగల భేదం కూడా అంతే. ఉగతపళ్చర్యలాంటిది (శ్రీశ్రీ కవిత్వ సారన, “చిరదీజి +& తపన్సమీక్షణ”. ఒకప్పుడు తనకెంతో దూరాన ఎత్తున అందని అందంలా అకొళాన సంచరిస్తూ ఉండిన. థీ థీ పాపాత్యం "కండు శావ్య విభాగం కే

శవిత ఇన్చుడు తనకు దాసయ్యే విధంగా దిగినచ్చి దివ్యచేలాంచల ప్పర్శ కలిగించి అమోఘమైన గానంగా తనను కరిగిస్తున్నది. తన నాడుల తీగలను కమాన్నై మీటు శూంది. తొను అఆమెదాకా ఎదగడమూ ఆమె తనగాకా ఒదగడమూ వంగి దిగి రావ డమూ జరిగాయి. (పేయసపిగా గాక మాతృ,శ్రీగొ కవిత్వం తనకు దర్శనం అనుగ పొంచింది. డై9డన్‌ అన్నట్లు, పాహసికే దివ్యపారితోషికం లభించింది.

డీ? 102 డీ18 9880 వాదాన్ని హృదయానికి బలంగానే వట్టించుకొవి “మోహినీ గంధర్వగానం'"తోటీ “మహోన్మాదంలోని మహాకవిత్వం” తోటీ వింత 8628211005 కలిగించే అనుభూతి సుఖంతోటీ సరిపెట్టుకొని 10476 06౪97 కోనం కలవరిస్తూ వచ్చాడు కాను. తన కావ్య జీవితాన్ని (పోదీచేసి "ఆదర్శాలను మలిచిన” బుషిత్రయంగా బోద్‌లేర్‌, ఎడ్జార్‌ అలెన్‌ పో, మొపాసాలను పేర్కొని ెల్లీ జీవన సిద్ధాంతాలను కూడా కవిత్వ బాహ్యపదార్థంగా ఎంచి నిరాకరించాడప్పుడు,

" అయితే [క్రమంగా తనను గురజాడ అప్పారావు ఆవే? స్తున్నాడు. 'నవ్యి కవుల్లా ఒక్క ఛందస్సు విషయంలోనే గురజాడ తనకు భిక్ష పెట్టలేదు. భాషా సౌలభ్యం విషయంలో తా నిటీవలి వరకూ గురజొడను అనుసరించలేదు. దేశాన్నీ వ్రజలనీ కవులకు గుర్తుచేపి పోయిన గురజాడే శ్రీశ్రీ గురువు. ఆలాగే వేమన. అలాగే కిక్క.న, వాళ్ళు బుషి కయంగా ఉంటూనే వీబ్ళ తన కవిక్రయం కాగలిగారు. వష6 90615 విషయంలో తన అభ్విపాయాలు సడలివ్వకుండానే. డిళైం11041 పెంంళ%” అంటూ ఒక కొత్త అభిపాయం తనలో తలెత్తింది. కవివిఅంకే తనను శానే-ఇలా ఉద్పోధించాడు:

నీ ఫలితాలు నీ ఒక్కడివీ కావు, వాటికి సాంఘీక (ప్రయోజనం వుంద వాటీని వుపయోగించుకొ జే వాక్కు. సంఘానిది సంఘం చేతిలో ఆది 2001164 0669 ఆఅవుకురా,

కవిగా శ్రీశ్రీ చిత్తవృదత్తిలో ఇది ద్ర్వైధీలావంలా కనిపించవచ్చు గావి నిజావికి వీటికి విరోధం లేదు. కొవ్య నృజనకు సంబంధించినంతవరకు కవి స్వేచ్చ్భాస్వాతం (శ్రాలకు మితులుగావీ తదితర (ప్రమేయాలుగానీ ఉండగూడదు. సృష్టి ఆయిన కావ్యం పాఠకలోకం ముందుకేగాక విశాల జనతాలోకం మధ్యకి వెళ్ళినప్పుడు, దావి (ప్రయో ఉనమూ సార్ధక్యమూ కవి = వ్యక్తిని మీరి (ప్రపంచానికే చెందిపోతాయి. కవి లోక

థీ థీ సాహిత్యం ఒకటీ

క్షి శౌర్య విభాగం

విరోధి కాదు. "నేని మనికు బాపారమైనది కాదు. తనతనమనేది న్యక్తికి ఎలాంటిదం'ఘే, పుష్పావికి పొరభం నంటివి. దాన్ని సాధించుకొంటేనే తనకు సాఫల్యం, సార్ధక్యం. లేకుంటే కాను మూకలో ఒకానొకడు మట్టుకే. న్య క్తికీ, కవిం వ్యక్తికీ ఇది ప్రాణాధికం. కాబట్టి శ్రీశ్రీలో కవిపిస్తుందనుకొనే దైైధీభానం ఆది కొనే కాదు. ఆయన హృదయం అంతర్యుద్ధరంగం కాకపోగా, నహజీవనాలయం కొగలి గింది ఇందుచేత నే. అయితే కాను ముళ్ళదారినే ఎన్నికచేసుకొన్నాడు. జీవన సౌఖ్యాన్ని కంటగించు కొంటూ (“నుఖం పొట్లపాదుమీది గొంగళి పుకుగు”) బాగువడడాన్ని పాడుచేను కొంటూ,“లేవిపోని వాంఛలతో, కానరాని కాంక్షలతో” అసాధ్యాలకోనం వరితపిస్తూ, ఆళాంతీసీ అలజడినీ ఊపిరిగా మార్చుకొని ఆవేగం పొందుతూ, ఆవేగంలోని ఆళాం తిని ఆహ్వానించుకొని దారిసటోయే దాన్ని ఇంటికి పిలుచుకొవివస్తూ, ఆశాంతిలో ఆనం దాన్ని అనుభవించడం గురించి తానే ఘనంగా రానుకొన్నాడు. "వడ్డించిన వి.న్తరివి తోవి వేసుకొన్నాడు. -్‌ భావకవికి ఇది విడ్డూరంగా కనిపించింది. విపరీతమనిపించింది. 'టొహిమియన్‌ వద్దతులకు, పద్దతే లేకపోవడమనే వద్ధతికి. తెలుగుకవి చాలాబాలా దూరం. లౌక్యం అతగాడికి కూసువిద్య- వాళ్ళమధ్య శ్రీశ్రీ, తను విలవలనూ విలువలులేని లావాదేవీ లనూ ధ్వంనంజేపే అగ్నిపర్వతపు లావా పొంగే, చిటిపొటి పట్టల చిరుక పొటలలో శ్రీశ్రీ పాట పాకే కాకుండా. "భేకం వాకా మూకం కేక అయిపోయింది. మార్టవం కాదు పారుష్యం, (ప్రణయం కొడు జగత్ప్రళయం, శృంగారం కొదు అంగారం, ఇవి శ్రీశీ *నవకవిత"కు ఊపిరిపోసిన వస్తువులు. పైగా, పారిశ్రామిక మహాయుగంలో కవిత్వం మడిగట్టుకొని మడివి నమ్ముకొని కాల్చనిక భావనాసౌఖ్య పరవశమై ఉండ కుండా. యంతత్రాలనూ వాటి దర్పాలను, కార్మికుణ్ణీ వాడి దోపిడీని వర్గాలనూ వాటి వ్యత్యాసాలనూ దర్చణమై చూసవలసి ఉంటుందని గమనించి వెనువెంటనే ఆలా చేసి చూవిన మొట్టమొదటి “"నవ్య"కవి శ్రీశ్రీ. అంతేకాదు, కళొకొరునికీ (ప్రజాపొమ్యావికీ మధ్యగల అడ్డుగోడలు కూల్చివేయ బూనాడు. కళను మత్తునుందుగా జోలపాటగా కాకుండా శ క్రిదాతగా మేల్కొలుపు పాటగా మార్చ బూనాడు. “*భావివేదముల జీన నాదములు”” చవిచూపించ బూనాడు. తనలో కదిలే *నన్య” కవిత్వాన్ని (శ్రామిక థ్రీ శ్రీ సాహిత్యం ఒకటీ శౌావ్య విభాగం [3

పీరులకూ కొర్మిక రీరులకూ సమర్చణం చేయ బూనాడు. జగన్నాథువి రథచ[క వో ఘోషను భూమార్షం పట్టించి భూకంవం పుట్టించ బూనాడు. రాజ్వాధి కొర్యావ్ని పామాన్య జనాళకి హస్తగతం చేయించ బూనాడు. (ప్రపంచం నొనటినుంచి యుద్దాన్నీ ఛిద్రాన్నీ తుడీచివేసి కాంతినీ కాంతినీ చేకూర్చు బూనాడు. కవి లోక రవి. కవిత్వం పౌఖ్యసారనం కావడానికి ఆయుధనిశేషం. మళ్ళీ లోకనాయకత (1౯101006) కవికి సిద్ధించింది.

శబ్దలౌల్యమేకాదు, శబ్దదాన్యమవి, అపోహ కలిగించే విధంగా శబ్ద విన్యాసాల ద్వారా చిత్రాలు కడుతూ, అర్థాన్ని అగొరవించకుండానే అడిదం సూరకవి అన్నట్లు ఛేనువు వెంట వత్సంలాగా శద్దంవెంట అర్థాన్ని నడిపిస్తూ, వచనగితాలేమో అని (భమగొలిపించే విధంగా వివిధచ్భందస్పులను నిర్వహిస్తూ, మాటలకూ రంగూ రుదీ వాసనా ఉంటాయని విరూవిస్తూ, 1888 నుంచి 1889 వరకు శ్రీశ్రీ చేసిన కావ్య రచ వలుఏకకాలంలో నే పండిత సామరు లుభయులసీ” రంజింపజేళశాయి. మహాక విత్వావికీ అదొక్క'పే గీటురాయి కొకపోవచ్చు. తన తర్వాతి కపులంకా తన నోట్లోంచి ఊడి వడినట్లుగా తన మానన వ్యుత్రులై నట్లుగానో అనుక ర్తలై వట్లుగానో ఏకవి విండు?ా విర్భరంగా స్పష్టంగా ఐలంగా రాసిపోతాడో...*ఎ కవియొక్క ఆవిర్భావంవల్ల ఈ (పపంచం ఇంకో అడుగు ముందుకు” వేస్తుందో... కవి మహాకవి అయేట్లుంతే, నిన్సంశయంగా “మహా(ప్రస్థాన" కవి మహాకవి.

డ్శీ

మరో మహాయుద్ధం విరుచుకుసడడావికి ముందునుంచీ మొదటి మహాయుద్ధ కొలంనుంచీ (ఫ్రాన్సువంటి పాళ్చాత్య దేశాలలో భావనంచలనం సాగుతూ వచ్చింది. ధవస్వామ్య (వవంచ హంనగీతం ఇలా అప(క్రుతుల మయమై పోయిందేమో తెలి యదుగాని అంతకు ఎంతో ముందునుంచీ, గత శళతాన్లి చరమదళకం నుంచి కూడా. (ఇంకా వెనక్కూ. పోయి ములివేళ్ళను వెదికి నట్టవచ్చు.) ఈ భావకల్లోలం పాగుతూనే ఉంది. నంజ్ఞావాదం (81001182) ఇంద్రియానుభూతుల విషాకు ఖషీకి అధిక ('ప్రాముఖ్యమిచ్చి యకథార్థవస్తువునము అవగతం చేసుకొని కాన్యంలో పునన్పృష్టించ డంలో ఉపమానాన్నో రూవకాన్నోగాక నంజ్ఞను మాత్రమే ఆశ్రయిస్తూ భావచిత్రాలను కుదించివేయసాగిన కవులలో వెర్దాన్‌ (706౯131060) రాంటో (2190224),

థ్రీ ఫ్రీ పాహిత్యం ఆండు

క్షత "కావ్య విభాగం

వల్లార్మే (2112౯120) ముఖ్యులు, కవిత్వానికీ గానానికీ మధ్యగల అంతరాల నన్నిటీనీ తీసివేసి వాటివి పరన్పరాశ్రితాలుగా చేయడానికి టోద్‌ లేర్‌ (1461216) కవిత్వం-..ముఖ్యంగా అతని (01₹౯0800116460068---వవికివచ్చి తోవ చూపింది, వాన్తవాన్ని అవగతం చేసుకోవడంలో సకలేంద్రియాలూ పనిచేయాలి; అలా అన్నీ పవిజేపినప్పుడు పుట్టుకొచ్చే కళలో చూపు, వినికి, రుచి, వాసన, కల అన్నీ కలగలిపి పోయి దానికి వైచిత్రిని చేకూరుస్తాయి.

విచిత మే సౌందర్యం! సొందర్యమేం విచిత్రం!

అయితే, అవరకే మొగలైై బలీయం కూడా అయిన ్రాయిడ్‌ (కం44) మనస్తత్వ పరిశోధనలతోటి నేరుగా నంజ్ఞావాదం (ద్రిహ్మాముడి పెట్టుకోలేదు. నుప్త వైతన్యం (2120000801౧18) లోకి దిగి దాని లోతు నెమకకున్నా, అంతరంగ చైతన్య అగాథాలనే కళకు పప్రాతివదిక చేపినందుచేత, ఈ రెంటికీ ఒకలాంటి భావ పామ్యం చేకూరింది. [క్రమేపీ అవి ఒండొంటితో కలిసీ "నర్రియలిజం'లో నంగ మించాయి.

ఇంగ్లీవుకవి వ్విన్‌బర్న్‌ ద్వారా, ముఖ్యంగా అతవి గాన (ప్రధానమైన కవిక్వం ద్వారా, (పెంచి మహాకవి టోద్‌లేర్‌ను, మరి అతని కొవ్యానువాదాల అధ్యయనం ద్వారా అమెరికన్‌ కవి ఎడ్గార్‌ అలెన్‌పోను ,శ్రీశీ సమీపించాడు. ఇలా మొదలైన పాశ్చాత్య నవీన విచిత్ర కవిత్వ (వ్రళావం ఇవ్పటికీ తన మీద చెరగని ముద్రగా విలిచి ఉంది.

భావకవిత్వంతోటి ముఖం మొ ్తిన రోజుల్లోనే, "మహాప్రస్థానం" గేయాలు వరంపరగా వెలువడుతున్నప్పుడు కూడా, దానికి జఠగానో రిలీఫ్‌గానో ఈ వెర్రి వెదుకులాట కొనసాగింది. విశాఖపట్నానికి శాశ్వతంగా వీడ్కోలు చెప్ప మదాసులో కొన్నాళ్ళు “ఆం(ర(వళ'లోనూ. ఢిల్లీ, లో కొన్నాళ్ళు “ఆకొశవాణిలోనూ, లక్నోలో ఆర్మీలోనూ వనిచేయవలసి రావడం జీవితానుభవాన్ని సంవన్నం చెయ్యడానికే గాక కవిత్వంలో (ప్రయోగాలు చేసి చూడడానికి కూడా బాగానే ఉపకరించింది. చెవిలో ఖా నూదిపోయిన గురుమంత్రం (శ్రీరంగం నారాయణ బాబును గురువును మించిన శిమ్యుడ్జేగా చేపింది. “న్వజేశజమ్‌' అని ముద్దపేరు పెట్టు కొన్న తెలుగు నర్రియలిజం “అతి వా_స్తవికవాదం"నుంచి “అధివా _స్తవికవాదంగా"తన్ను దిద్దుకొనే లోపలనే పీఠాధిపతి సోదాలో “ఆశాంతి వికేతనం” నుంచి తాను (ప్రకటనలు

థీ శ్రీ సాహిత్యం శిండు "శౌన్య విభాగం కేక

జారీ చేసేంతవరకూ పోయాడు (శ్రీ. "అడ్డమేహం” వర్షవిసర్యయంవల్ల పరుప్కు విలుపుకొంది. *జిననాథ దేవుని శరస్పు' అలంకారాన్ని అశ్రయించబట్టి సరిపోయింది. “ఆడుది ఆడించి ఆరాటపెట్టసాగింది. ఆశ్చర్యమూ హాహాకారమూ కలగలిపిపోయేలా అహాశ్చర్యం తయారైంది. అర్దం అధ్వాన్వపు అడివికి పోయింది. “న....న.... న_త్రిమాటలు”రూడా కవిత్వమయ్యాయి. [క్రియ విశ్చంఖలమైంది, విభక్తి షికొ 'శెళ్ళింది. కవి హృదయంలోని రోగరాగాలావన ఎలాపాగితే అలా కొవ్యం రూపా లంకరణ చేసుకోవలసి వచ్చింది. కవి "ప్వేచ్చాజీవి అయినప్పుడు, స్వేచ్చ వియమ రాహిత్యమైనప్పుడు, శబ్దనేత కాకుండా "ళబ్ద (ప్రభువు మాత్రమే కాగలిగాడు. విరం శశత్వమనేది నై ష్ఫృల్యమే అయింది. విరర్ధకతకూ అనర్ధకతకూ అభేదం కలిగింది.

గుడ్డిలో మెల్లగా. శ్రీశ్రీ శ్రీరంగం నారాయణబాబులా అగమ్మ్యగోచర మైన అధి వాన్తవిక కవిత్వాన్ని రాయలేదు. ఎందుచేతనంటే, రాయలేడు కనకనే. వాస్తవం, వైతన్యంలోని ఊర్థ్వభాగం రాశిలో చిన్నదే అయినప్పటీకీ, క్రియలో గుణంలో మంచిదీ మిన్నైనదీ. దాని నెప్పుడూ విన్మరించలేకపోయాడు శ్రీ. అధివా స్తవికతలో ఆనందం ఉందేమో, అధివా_స్తవికానందం, కాని అభ్యుదయం లేదు. బుర్రా వెంకట సుబ్రహ్మణ్యంగారు రాపినట్టుగా.

వళూూం811802, 0 141 76 02280162, 6800801 06 180- బ్ర౯౦38170. క౯087083 0010028 10 100 క0210 01 02110163. 14 18 11028116 0% 800181 ంళాళమ, 0 ౭8౦74 0 & 800121 07467 00 84404206 €0 80204106. 6 18 ౧౭౧661 0% 82618 01- 021 0౫ ౧12001120170 &102221890600. 11 18 021, [6211302 సత ఇ09081. 1618 * ఉం7106 01 4181000100 19 0 16210 01 2౯6,

'హేతుబుద్దివి విరాకరించి దావి నతి,కమించిపోయి వ స్తుయాథార్థ్యానికి వెనక నున్న సత్యాన్ని ఆవగతం చేసుకొని వివిధ కళలలో దానిని విరూపింప బూనుకొన్న డాడాయిజం, క్య్యూవిజం, ప్యూచరిజం వంటి ఆధునిక ధోరణులకు ఏగ- *6&1150 అంటూ 1018 లో అపోలివేర్‌ (9011109216) నామకరణం చేపి పోయాడు. ట్రిస్టన్‌ జారా (018620 ౦8222), ఆద్రేవ్రితో(శగరూరి 400), లూయీ ఆరగో (11,0418 డీ?2ర్టం0మ) వంటి రచయితలు (ప్రతిష్టించిన డాడాయిజం పిల్లల తొక్కుసలుకుల పద్ధతిలో (1012011113%) అధునిక (వ్రవంచపు కర్ణకతోర

ఫ్రీ శ్రీ సాహిత్యం కండు

కథ శాన్య విభాగం

మైన ఘోషను వెల్లడించ బూనుకొంది. ఆ తర్వాత (వితో న్వయంగా *న(ర్రియలిజం" స్థాపించి ఫ్రాయిడ్‌ పరిశోధనలను కావ్యకళకు అంటుగట్టాడు. గి101228110 ఇక4108 అనేది ఉద్భవించింది. అయికే డాడాయిజం కంటె ఇది మెరుగు. ఆది పూర్తిగా విధ్వంననవరాయణం. దీవికి 0316176 14628 కొన నా ఉండేవి, ఆలోచనాక్రమాన్ని యథాతథంగా విహిర్గతపరచడమే ఈ ధోరణి చెప్పుకొన్న నంకల్పం. హేతుబుద్ధి పెళ్లుఆదుపునుంచీ ఆజమాయిషీనముంచీ తప్పించుకొని మనోగతి ఎటు నిగ్దేశించి శాసి స్తే అటు, నైైతికమైన (వ్రమేయాలకు ఆతీఠంగా కళ ఉండాలి. చైతన్యానికీ సుప్తదై తన్యానికీ __వ్య క్తావ్య క్తాలకుంమధ్యగల అడ్డుగోడలన్నీ పోయి, వాస్తవాన్ని తలదన్నేంతటి అధివాస్తవం (31065-762110) ఏర్పడుతుంది. అందులో కల, మెలకున, నిజము, కల్పన, అన్నీ కలగలిసి పోతాయి. జీవితాన్ని శాసించవలసింది ఈ విరాట్‌ వాన్తనమే. అర్థాన్ని అసేషీించకుండా, న్వచ్చందంగా, ఉద్దేశరహితంగా, కవి కావ్యం రాస్తాడు, మాటలు తనుంత కామే (ఏ001142600285) వచ్చి తమ వరననూ (క్రమాన్నీ కామే విర్ణయించుకొంటాయి.. వాటి అిర్భ మేమిటో నృజన తర్వాత నేగావి, సృజనకు ముందుగా తేలదు.

ఈ అయోమయ మనోవ్యాపారంలో కవీ కళాకారుడూ తముతను మనస్సులకు ేంణ 016 క600౯6108-102001068 గొనే వ్యవహరిస్తారు కొబట్టి శుద్దకవిత్వం, శుద్ధకళ పుట్టుకొస్తాయి. కళా కలా సంగమించి ఏది ఏడో తెలియరానంతగా కలగలిపి పోతాయి.

ఇదీ సిద్ధాంతం అయితే [శ్రీశ్రీ ఆచరణా, రోజంకి అప్పలస్వామిగా రన్నట్లు, వీద్ధాంతానికి బెత్తిడు దిగువగానే ఉండిపోయింది కాబట్టి లోకం దితికిపోయింది.

ఫ్‌

జీవితంలో కవిక్వాన్నీ కవిత్వంలో జీవితాన్నీ వెదుక్కొంంటూ వెళ్ళిన ($, ఇలా ఎన్నో (ప్రయోగాలు చేశాడు, ఎన్నో పోకిళ్ళు చూపాడు.

"శెలుగు భామచేత యితడు చేయించిన గారడీలం బహుళా ఒక్యం శ్రీ, నాధుణ్ని మినహాయి స్టే యింెనరూ చేయించ లేదేమో!

అని “తెలుగు న్వతంటత్ర"లో ఎవరో రా స్తే “ఆవందవాణిలో" దాన్ని ఉద్ధరించి కానే ఇలా వ్యాభ్యావించాడు, (]$.

థీ శ్రీ సాహిశ్యం "కెండు రాం "శాన్య విభాగం క?

బహుళా! బహుళా!

ఆ “మహాప్రస్థాన గీతాలనూ ఈ “ఖడ్గసృష్టి” గీజాలమా పక్కపక్కన సెట్టి చదివినప్పుడు [శ్రీశ్రీ కవిత్వంలోని రెండు పెడలూ పాఠకుడికి స్పష్టంగా గోచరిస్తాయి. శ్రీశ్రీ వచనరచన విలక్షణమైనది. కవిత్వంలో వెయ్యి నోళ్ళతో మూటలను విప్పి కుమ్మరించే మూటలన్నీ వచనంలో నన్మరంతి. బటువుగా పలచగా, సింహం నడుం లాగొ, కత్తి అంచులాగా. కూచిగా విక్కచ్చిగా ఉంటుంది శ్రీశ్రీ వచన శైలి. అనవనర మైన శబ్దానికి తావే ఉండదు. అద్దంలాగా నవ్పృష్టంగా అర్థం స్ఫురిస్తుంది, కవనంలోని పురుషాటోవం వచనంలో దృడిమగా దర్శనమి స్తుంది,

శ్రీశ్రీ కళలు కథలే కావు, నాటికలు నాటికలే కొవు, అంటే, వాటి సుపరిచిత న్వరూపం, వాటి లక్షణం వీటికి ఆగుపించి అన్వయించదు. ఇవి పూర్తిగా ఆతని ఇచ్చాధీనాలు, ఆ ఇచ్చ ఒకొకస్పుడు సరమ ఏరంకుశ మైన స్వేచ్చ. దానికి ఆధివాన్త విక స్పర్శ సమకూరితే మరి చెప్పవలసిన పని ఉండకు. *స్వీయచరిత్రాత్మక చరిత్రా త్మక సవలి'గా ఉద్దిష్టమైన “ఆనంతం” ఆలాంటి రచన. తతిమా వచనరచవలలో కూడా (శ్రీశ్రీ విచిత్రమైన ఊహశాలిత్వం (ప్రత్యక్షం కౌకుండా పోదు. అయినా ఇక్కడ అది విరూపత వాత దడిపోలేదు.

1008 మంచీ ఇలా నిరంతరాయంగా అనేక ముఖాలుగా సాగిన శ్రీశ్రీ రచ నలను సంపుటీకరించేప్పుడు ఎన్నో చిక్కు. లెదురయ్యాయి.

విషయాన్నిబట్టి విభాగించే పద్దతిని మొదకే వదులుకోవలపి వచ్చింది కాబట్టి శొల,కమానుసారంగా విభాగించడ మొక్క కే శరణ్యమైపోయింది. ఇలా చెయ్యడం వల్ల “మహా(వ్రస్థానం” వంటి సుపరిచితమైన (గ్రంథంలోని కావ్య,క్రమాన్ని మార్చి 'వేయవలపి వచ్చింది. అయితే, స్వయంగా శ్రీశ్రీ ఒకచోట...

మహాపళ్యాన౦ం సంపుటిలో మాట్ట మొదటి గీతం మహాప్రస్థానం చిట్టచివరి న్‌ఠం జగన్నాధుని రథ చకొలు వుంచాఅని నా వుద్దేకం,

అన్నాడు. కొలక్రమం తప్పినా, శ్రీశ్రీ ఉద్దేశ్యాన్నే పాటించాను. "అంకితం" గీఠం (గ్రంథ (ప్రారంభానికి తేవడంలో, "జగన్నాథుని రథచ(క్రాలుకు గల (ప్రాముఖ్యం ముఖ్యంగా దావి ముగింపుకు గల ప్రాముఖ్యం, మందగించ కూడదనే నా ఉద్దేశం.

థ్రీ శ్రీ పావాత్యం "కెండు 18 "ాన్య విభాగం

ఇక “ఖర్గనృష్టి'కి వ స్తే *మైటిల్‌"గీతం పూర్తి అయింది. ఇటీవలి రోజుల్లోనే అయినా, దాన్ని రచిద్దామని నంకల్పించుకుని కొంతవరకు రాసిపెట్టింది. దాలా వెన కనే కాబట్టి దాన్ని ఈ నంపుటిలో చేర్చాను. విశాలాంధ్ర ప్రచురణాలయం వారు 'నేపిన “*అగ్గనృష్టి'లో శ్రీ ఆధివాన్తవిక రచనలతోబాటు ఇంకా అనేకం వచ్చిచేరి దాని విలక్షణతను భంగవరు స్తున్నాయి. అంతేగాక, కాల[క్రమాన్ని అనుసరించిన ట్లయితే, వాటిలో ఎక్కువభాగానికి ఇందులో చోటుండే వీలు లేదు. 1947248 తో ముగియవలపిన ఈ సంపుటిలో చోటు చేసుకొన్న ఒకటి రెండు గేయాలు అచ్చు కావడం వరకైతే ఇటీవలనే కావచ్చుగావి, రాయడం వెనకే జరిగింది కాబట్టి, ఇంకొ చెప్పవలసివ_స్టే అవి ఉండవలసిన తావు కూడా ఇదే కాబట్టి, వాటిని విందులో చేర్చడం జరిగింది. ముఖ్యంగా ఇది ఆధినాస్హవిక గీతాల నంవుటి కాబట్టి తదితర గీతాలను కొన్నింటిని తొలగించి మరో సంపుటిలో చేర్చదలిచాను.

శీశీ (వకృతిలో విదూషకత్వం కూడా ముఖ్యమైన (ద్రవ్యం కొబట్టి ఆయన రచించిన లఘుకృతులకు ఈ సంపుటిలో నముచితమైన స్థానం లభిస్తుంది. అందులో మొదటిది. “ఆంధ్రజ్యోతి మానపత్రికలో వరసగా అచ్చుపడిన “సిరిసిరి మువ్వశతకం”. రెండవది, ఆర్వుదతో కలిపి జలసూత్రం రుక్క్మిణీనాథళాస్త్రీవి ఉద్దేశించి వేశాకోళావికి రాసిన శతకంలో ఆచ్చయినంతవరకు “రుక్కు కేశ్వర శతకం”.

వ్యాసాల విషయంలో కూడా ఒక మాట. తదనంతరకాలాన ఆచ్చుసడివచ్చినా, “మహాప్రస్థానం' గీతాల నిర్మితి గురించి ఎంతో తెలియసరిచేది కావిబ్టీ, కొలకనుం భంగపడినా సర్కే ఒక వ్యాసాన్ని తెచ్చి ఇందులో నిలుసవలసి వచ్చింది.

నాటికల విషయానికి వ స్తే, “మరోవ్రపంచం*లో అచ్చుపడిఉన్న “నుప్తాస్టికలు" తీసివేసి, *శరస్సుచెప్పిన రహస్యం” చేర్చవలసి వచ్చింది. దీవికి కారణం, వాటి న్వభావమే. దాని ఐక్యతకోనమే ఇలా చేశాను.

1946 జనవరిలో (పతిమాబుక్స్‌వారు ముద్రించిన *వారం - వారంలో శ, “అనందవాణి' న(త్రికకు రాపిన వ్యాసాలు చేరాయి. నాటి వరసనూశ్రం నాచేత మార్చు చెందింది. 1848 నుంచి *నవోదయ' పత్రికకు శ్రీశ రాసిన *వారం-వారంి వానికి జతచేరింది. అలాగే, ఆ కాలంలో (104849) “తెలుగు న్వతంత్ర'ప(త్రికలో (శ్రీశ్రీ వ్యాసాలు కొన్ని అచ్చువడ్డాయి. వాటిని కూడా ఈ విభాగంలోనే చేర్చాను. ఈ

థ్రీ శ్రీ సాహిత్యం శండు శౌవ్య విభాగం క్రి

వ్యాసాలలో కొన్ని మరో నంపుటిలో చేరదగినవి కాబట్టి వాటివి మినహాయించక తస్ఫలేదు. -

ఈ సంపుటి ఇలా రూపొందడానికి బాధ్యత పూర్తిగా నాదే అయినా, మి(కుడు దిండి గోపొలరెడ్డిగారు (బంగోరె) మంత్రిగా కూడా వ్యవహరించి, అంతటితో ఊరు కోకుండా నే నేరిపెట్టి ఉంచిన రచనల మీద కాస్త చెయ్యి జేసుకొన్నాడు కబట్టి ఆతని ఉపకారాన్నీ సహకారాన్నీ వేను మరిచిపోలేను,

"“పీణి మొదటి సంచిక కుందేటికొమ్ము లెమ్మనుకొవి విస్పృహచెంది ఉండి నప్పుడు, హైదరానాదులో పాటిబండ మాధవళర్మగారిని కలిసి ఎంతో అపురూప మైన శశీ రచన....శ్రుతుణ'---సాధించి న్వయంగా కాపీచేసి పంపిన డాజ చేకూరి రామారావుగారికి బొలాదాలా రుణవడి ఉన్నాను.

బెజవాడలో తమ (గ్రంథాలయం నుంచి పాఠతసత్రికలు అరువిచ్చిన అయ్యంకి 'వెంకటరమణయ్యగారు, నార్లవారి హ_స్తగతమై ఉన్న “ఆనందభారతివి చూచి శ్రీశ్రీ రచనలను కాపీచేసుకోనిచ్చిన పురాణం సుబహ్మణ్యశర్మగారు, సరే విశాఖవట్నిం మ్మికులు చలసావి వ్రసాద్‌, టి. కృష్ణాబాయిగార్లూ వందనార్హలు.

నెల్లూరి వర్ధమాననమాజం, వేటపాలెంలోని సారస్వత నికేతనం (గంథాల యాల విర్వాహకులూ ఉద్యోగులూ...-వీరి విషయం (వ్రస్తుతించడం చర్వితచర్వణమే.

వీణ, ఉదయివి, ప్రతిళ, జ్వాల, భారతి, ఆంధ్రపత్రిక, ఢంకా, అనంద వాణీ, మాలి, కథానీథి. సూర్య(వ్రభ, 'పెంకిపిల్ల, తెలుగు స్వతంత్ర, ఆంధి!ల్పి, కృష్ణాపత్రిక, నవోదయ, మంజీర, వరళోధన--ఈ పత్రికలు శ్రీశీ రచనలకు రత్న గర్భలే. వాటి సౌజన్యం న్మరింవదగినది.

కవిత్వమూ వచనమూ కలిని రెండవ నంప్పటం దాదాపు ఎనిమిది వందల సేశీణ మించిపోతున్నందుచేత, దీన్ని రెండు భాగాలుగా విడగొట్టి, కవిత్వం వేరుగా ముద్రించడం అనివార్యమే గాక పాఠకుల దృష్టిలో నుంచి వాంఛనీయం కూడా అవు తున్నది. జనవార్‌. స్ట్‌) శె, వి, రమణారెడ్డి

శౌవల్సి 25.10.69 థ్రీ శ్రీ సాహిత్యం అండం 80 శాన్య విభాగం

ఇందులో కాల్మకమణ్‌క “సుప్తాస్టికలు" రచన 18028 మైఫాయిడ్‌ జ్వరం అల. కలి8ి0 బిఏ, డగ ఆం. 189081 కాలేజి ఉద్యోగం ఆం... 1981082 “మహాప్రస్థానం” గికాలలో తొలిదావి రచన జం... |808 బరంపురం అభినవాం్రకవి పండిఠతనళ ఎం... కేలిరీరీ *మహా(్రస్థానం' రచన ఎం. 1084 “వీణ” సంపాదకమండలి నభ్యత్వం అం. 1886 నవ్యసాహిత వరిషత్తు స్థావన ళల. 1లీ86 “ఫ్రతిజ్ఞ' రచన ఎం. 1007 “కవితశాః ఓ కవితా? రచన 1987 కొంపెల్ల జనార్దనరావు మరణం ంంంం.. 1ల8ీ? "నవ కవితి రచన 96 1887 “డేళ చరిత్రలు” రచన 1808 “ఆం(ధ(పభళిలో ఉద్యోగం ల... 108888 “జగన్నాధుని రథచ(కాలుి రచన అం. 1840 “ప్రతిభ సంపాదకవర్గంలో నభ్యత్వం అం. 1840 “రష్యాః ఓ రషారి రచన ఎం. 1841 ఆలిండియా రేడియో ఉద్యోగం అ. 842 ఆర్మీలో ఉద్యోగం ఎం... 1948 ఆంధ్ర అభ్యుదయ రచయితల నంఘస్థావన అం... కల48 “*వట్రాలి” వాటకసమాజంలో పవి ఎం... కలీ84445్‌ తండ్రీ మృతి ల... 1845 అీ థీ సాహిత్యం అండ శావ్య విభాగం డ్డ

యమహాపసానం ఆఫ (గీతాలు)

విషయాను[కమణిక రొూగ్యతా పతం... చెలం ఆ౦కితం మహాప్రస్థానం జయభేరి ఒకరి గంటలు ఆకాశదీపం బుక్కులు అవతారం బాటసారి ఆళొాదూతలు ఐ శై శవగీతి అఆవతలిగట్టు పాహవపి లిక్తువ్షీ యసి ఒక క్షణంలో వరాజితులు అః ఉన్నాది స్విన్‌ఐర్న్‌ కవికి అద్వైతం వాడు అీథీ సాపాత్యం శెండం శావ్య విభాగం 23

ఆభ్యుదయం

వ్యత్యాసం

మిథ్యావాది

(వతిజ్జ

చేదు పాట

కవితాః ఓ కవిళాః

నవ కవిత

కళారవి

దేశ చరిత్రలు

జ్వాలా తోరణం

మానవుడా:

సంధ్యా సమస్యలు

కేక

"పేదలు

గర్జించు రష్యాః

విజంగానే?

వీడలు

జగన్నాథుని రధచ కాలు

(్రీ ఫ్రీ పాహిత్యం అండు డడ 'ౌాన్య విభాగం

యోగ్యతాష్మతం నొ అది మహా(వ్రస్థానం సంగతి కౌదు. ఇదంతా చెలం గొడవ. ఇష్టంలేని వాళ్ళు యీ పేజీలు తిప్పేసి (దీంట్లో మీ 'వెక్ళుని ఉదేకించే సంగతులు ఏమి లేవు) అీథీ ఆర్జవంలో పడండి. వదండి ముందుకు. ఆగాధంలోంచి బైైలుదేరే నల్లని అలలు మొహానకొట్టి ఉక్కిరి విక్కి రై, తుఫానుహోరు చెవుల గింగురుమవి, నమ్మిన కాళ్ళకింది భూమి దొలుచుకుపోతో వుంకే, ఆ చెలమే నయమని వెనక్కి. వరిగెత్త చూస్తారు. తన కవిత్వానికి ముందుమాట (వ్రాయమని (శ్రీ(శ్రీ అడిగితే, కవిత్వాన్ని తూచే రొబ్ళ తన దగ్గర లేవన్నాడు చెలం. *ఠూచవద్దు. అనుభవించి, పలవరించ” మన్నాడు థీఠీ చెలం చూళాడు, మాట్లాడాడు. కొని శ్రీ(శ్రీవి ఎరగడు. రుక్మిణీనాధకాన్తి ఒక ఉదయం వచ్చి. “ఇదేమిటి, ఈ మూల శ్రీలకోసం ఇట్లా మూలుగుతున్నారు? శ్రీ.శ్రీ వద్యాల వేగంతో వ్రవంచపు పాఠ దునూరమంకా వూడ్చుకు పోతోవుంటేః “వ్భుదయాల మీది పెంకులు పగిలిపోతున్నాయి. బ్లైట వినబడుతున్నాయి. ఇట్లారండి, రోడ్డుమీదికి” అన్నాడు. ఆంతవరకు శ్రీశ్రీ కవిత్వాన్ని ఎరక్కపోవడం నెలంలో శతమించతగిన విషయం కొదు. కొని చాలా వాటికి శమిందాలి చెలాన్ని. కవిత్వాన్నీ, ముఖ్యం తెలుగు కవిత్వ కన్యల్నిచూ స్తే చెలానికి 10261006, అనుమానం, శబ్దపొందర్యంలో తృ ప్రిపడి సంతోషించ నలపిందేకొవి, చెప్పేదానికి అర్బం వెదకడం అవివేకం అవి. కొని నీరసపు కళాచతురుల మళ్లే అందాన్ని దూరంవించి చూపి నంతోషించి. విచారించి తవ్పుకోడం చెలావికి చాతకొదు. తను చెవ్పదలచుకున్న నంగతి తనకే స్పష్టంగా తెలీనస్పుడు తన దాతగానితనాన్నీ, ఆర్భ థీ థీ సాహిత్యం ఆ0ండు ాన్య విభాగం 25

అస్పష్టతనీ ఛందస్సు చీరల వెనకా, అలంకొరాలమధ్యా, కఠినవదాల బురథాలలోమా దాచి మోసగించాలని చూస్తాడు కవి..-ముఖ్యం, నహజ పౌందర్యం తక్కువై నవ్వుడుః సులభంగా, సూటిగా చెప్పేవి, ఇంత ధ్యానావికీ. మౌనావికీ,కార్యాలకీ, విజయా లకీన్యవధి నివ్వరాడా అని చెలం కోర్కి. ఆ పవి స్త్రీలూ చెయ్యరు, దేశవాయకులూ చెయ్యరు, కవులూ చెయ్యరు--ఎంకీ, (శ్రీ(శ్రీ తన్ప- కవిత్వంలోనూ, జీవితంలోనూ 60010123 01 ఇ₹0౯68 294 $11028 168 లేకపోవడం దేశభక్తీకన్న హీన మైన పావం. ఆత్మలోకంలో దివాలా.

తనకీ, (వ్రవంచానికీ సామరస్యం కుదిరిందాకా కవిచేపే అంతర్‌, బహిర్‌ యుద్ధరానమే కవిత్వమంటాడు చెలం. అందువల్లనే దిక్కుల్ని, దేవుల్ని. అధి కాయల్ని వూగించి ప్రశ్నించే శ్రీశ్రీ పద్యాలు అంత అభిమానం చెలానికి నెత్తురూ. కన్నీళ్ళు తడిపి కొత్త 60010 తయారు చేశాడు శ్రీశ్రీ యీ వృద్ధ (ప్రపంచానికి,

హృదయం ఎల్లా కంపిస్తే ఆ కంననకి మాటల రూపాన్ని యివ్వడం ఆతనితే తెలుసు. మాటల్ని కత్తులూ. యీహెలూ. మంటలుగా మార్చడం అతనికే చాత నవును. సద్యాలు చదువుతోపుంటే, ఇవి మాటలు కావు, అక్షరాలు కొవు-ా ఉదేకొలు,. బాధలు, యుద్ధాలు.--ఇతని హృదయంలోంచి మన హృదయంలోకి 617606 గా పంపిన ఉత్సాహాణ, నెత్తురు కొలనలవిపి స్తుంది.

ఎందుకం పే.

కిష్ణళాన్తు తన బాధని అందరిలోనూ పలికి స్తే, (శ్రీ శ్రీ అందరి బాధనూ తనలో పలికిస్తాడు.

క్రిష్టళాత్రి బాధ (వ్రపంచానికి బాధ. (ప్రవంచపు బాధ అంతా శ్రీశ్రీ బాధ.

ఆని

శ్రీశ్రీ కవిత్వము, పొల్‌రోబ్బన్‌ నంగితమూ ఒకకేరకం అంటుంది సొరిస్‌. అ

రెంటికీ హద్దులూ, ఆజ్జలూరేవు. అప్పుడప్పుడు లక్షణాలనూ, రాగాలనూ మీరి చెవి కిర్రుమనేట్టు ఇద్దరూ అరుస్తారు. ఏమీ రనం లేకుండా 1146 గా ఎక్కడికో, ఏమీ చాతకాని వాళ్ళమల్లే జారిపోతారు, కాని ఆ అరుపుల్లో, చీకట్లో మొహాలూ, తోకలూ కనపడక వెతుక్కునే (ప్రజల రొద, గాలి దెబ్బలకింద ఎగిరిపడే నము[ద్రపు

థీ భీ సాహిత్యం అండు

26 శాక్య విధానం

తుఫాను గర్జనం, మరఫిరంగుల మరణధ్వానం గింగురుమంటాయి. కంఠం తగ్గించి వినవడకుండా తగ్గుస్థాయిలో మూలిగారా, దిక్కులేని దీనుల మూగవేదన, కాలికింద నలిగిన చీమల కాళ్ళువిరిగిన చప్పుడు, నీళ్ళులేక ఎండుతున్న గడ్డిపోచ ఆర్తనాదం వినిపింపచేస్తారు. బుద్ధివున్న వాడెవ్వడూ అతనిది నంగీతమని కాని, ఇతనిది కవిత్వ నవి కొని వొప్పుకోడు, వొవ్చుకోటమూ లేదు. ఎందుకంటే యీ యిద్దరి 00021 మిద్ధివి, వివేకాన్ని, కళానిబింధనల్ని మించిన ఏ అంతరాళానికో తగులుతుంది... ఆ అంతరాళం అనేది వున్నవాళ్ళకి, కీర్తి మర్యాదల్ని డిగీలతో కొలుచుకుంటో అగచాట్లుపడి కులికే మనుషులకి ఆత్మ ఎన్నో మందపు ఇనస పొరల వెనుక అణగి చచ్చి, కొన వూపిరితో ఆరిపోలేక మిణుకు మిణుకుమంటో వుంటుంది. అటువంటి వాళ్ళకి ఉత్త అర్ధంలేని న్యూపెన్పుగా తోస్తాయి (శ్రీ(్రీ పద్యాలు. సౌంత యిల్లూ, ఆణగారిన భార్యా, (ప్రతి నంవత్సరం ప్రై క్లాసులోకి వెళశ్ళీకొడుకూ. ౦౬౧1- 200028 వొట్టిపోవి అవుతో తృప్తపడే నంసారుల శాంత హృదయాల మీది. మంచి యీ గీకాల్లోవి ఉదేక ఉత్సాహాలు విశాఖపట్నం నమ్యూదంలో సల్ల రాళ్ళమీద ఆలలు విఫలమైనట్టు దొర్లి పోతాయి. తాంబూలం 'వేసుకుంటో. పుస్పకాన్ని ముడిచి. పెట్టి “దేనికోనం? ఎందుకు? ఏమిటి కొవాలంటాడుః ఏమిటి ఈ వేదన పాపం?” అవి: కొంచెం ఆలోచిస్తారేమో।

ఇదీ సాధారణంగా కల్చెర్డు రీడర్సు సంగతి,

కవుల సంగతి వేరు. ఉత్తమ కవిత్వం ఎప్పుడు (ప్రచురిత మపుఠుందా అని వెయ్యికన్నులలో కనిపెడుతూవుంటారు. కనపడ్డదా, 'ఆనాటినుంచీ ఆతిశ్రద్దగా ఆ కవిత్వాన్ని గురించీ, కవిని గురించీ (ప్రదారం మొదలు, సారస్వత పోషకులతో, ఉచితులతో ఎట్లాగో ఓలాగు అ కొత్త కవిత్వాన్ని నంభాషణలోకి తీసుకొవి వచ్చి వ్యక్తి, కాల, పరిస్థితులనుబట్టి చప్పరించడమూ...__తఈమ కావ్యాలనించో, ఇతర కావ్యాలనించో సం[గ్రహించవడినదనటమూంవిప్ల వకారణమనడమూంవిర్జీ వ మవడమూం కవివిగురించి చాలా 18166048 1041202108 తోనో, జాలిపడుతోనో, చాలా సాొనుభూతీ, దయావున్నట్టు (వస్తావించడమూ వీళ్ళ పెక్నిక్‌,

“ీథీ కవిత్వాన్ని గురించి మీ అభిప్రాయం చెప్పండి' అవి కవిని అడిగారా, ఆతను “దావికేం, చాలా బావుంటుంది, ఓ బాగా (వ్రాస్తాడు. వేను అతన్ని కూడా బాగా ఎరుగుదును. వా అభిప్రాయం ఏమిటంటే...” అన్నాడా, అతను

అ థీ సాహిత్యం అండం శౌర్య విభాగం రా

చాలా సన్నిహిత (ప్రియమి[తుడన్నమాట కవికి. చిరునవ్వుతో శ విషయమై మీ కళ్ళల్లో కారంకొట్టి పోతున్నాడు, పొగడ్తలతో మీ నోట్టో విషంకక్కి పోతున్నాడు, జాగ త్త

ీథ్రీ కవిత్వావికి కెకీం్ళ176 న్‌ం01519638 చూపుకాడు అ మి(క్రుడు, శఈస్పదు,

“ఆకలిపాట....కటీక దర్శిదుడు అతను._--తిండిలేక వీధులు తిరిగాడు.... పావం” అంటో (వ్రపంచపు నరిహద్దుల్ని వూగించాలని (ప్రయత్నించే ఆతని హృద యోోదేకాన్ని 6301210 చేస్తాడు.

విజమా? విజమైతే [శ “ఆకరేసి” నక్ష్యతాలు అదిరి చూసే “కేక లేశాడు”.

ఈ కవికి ఆకలివే స్తే రాంగారి ఇంటికెళ్ళి ల్లాఘించి భత్యఖర్చు తెచ్చుకుని, ఖోజనంచేసి (ప్రియురాలిమీద గీఠం వాళాడు.

అబద్ధాలతో. స్తోశ్రాలతో, వంచనలతో, ఆమకూల దుష్టవచారంతో, ఆత్మ ల్లామనలతో దేశం మీదపడి బతుకుతున్న యీ 4148166 కవివరేణ్యులు శ్రీశ్రీని విమర్శించడానికి సాహసి స్తున్నారు. “అభివృద్ధికి రాతగినవాడవు* అవి అకొశమంత ఎత్తుగావుండే ఆతని వీపు తట్ట చూ స్తున్నారు.

(వపంచంలో ఈనాడు (వతిదేశంలోనూ నూతనయుగ విర్మాణంకోనం ధర్మ యుద్ధం చేపే ధీరులు ఈనాడు పడుతున్న 'ఘోరమైన అగదాట్లు చూ స్తే, అవాదిగా తన కోసం ప్రయత్నించే 616201018 మీద యీ లోకం వర్షి స్తున్న కర్కుళత్వం వరించి ఆమేంచిన 206060 00200018 యీ నాటి సారన్వత సభాపతులు.

తాము బతికివున్న కాలంలో పొతవాంగృయంమీద తిరగదిడ్డ ఈ బతికిపున్న శవాలు ఈ నాటికీ తాము ముప్ఫైయేళ్ళ కిందచేసిన తిరుగుబాటు ఇతరుల ఖర్చుమీద కాఫీ యిడ్తైనముందు 1182176 ఐ (ప్రగల్భాలు పలికే యీ రసికులు, కాము తెచ్చిన నంస్కారమే ఇంక సారస్వశానికి కొాశ్వశావధి అని నిరూపించి, ఉప్పొంగి తిలుగు (ప్రపంచాన్ని పావనం చెయ్యటానికి మీదికి ఉరికే భగీరధ (వవాహాల్ని ఊరి రట్చిష్‌ చెత్తల కట్టలతో ఆపాలని (ప్రయత్ని స్తున్నారు.

మ ద్రాను బస్సుల గోలలమధ్య ఓసారి “శశ, ఇవ్వుడు వాస్తున్న కొత్త శనాలకే ప్రజలు ఇంకా అలవాటు కొలేదే, ఇంకౌ యా నర్రియలిజం తెస్తే అనలు థీ థీ సాహిత్యం శెండు

28 'శాన్య విభాగం

గావిరానడి చదవడమే మానేస్తారేమోః:” అన్నాడు చెలం. 1040 ౦01 110116 క214మ. శ్రీశ్రీ ఏం జవాబు చెపితేనేం? మానవజాతిని ఉద్దరించడావికి కొత్త మకాన్ని కనిపెట్టిన పవక్తవలె చిరునవ్వు నవ్వాడు. తన వ్రాతలు అంగీ కారాన్ని పొందేందుకు ఇరవై యేళ్ళ తర్వాత ఇంకా ఆశవదలక కాదుకొనివున్న చెలం నూనవత్వంమీద శ్రీశ్రీకి వున్న గాఢ విశ్వాసాన్ని చూపి తలచొంచాడు. ీథ్రీ కవిత్వాన్ని 202186 చేప, ముక్కలకింద ఎత్తీచూవి, కవీ, మనిషీ, శ్లైలీ, బాల్యం, కవిత్వం, ఛందన్సు ఎదిరింపు, కొత్తపోకడలు, పాఠ 1003000698 అంటో వాటి (శ్రేష్టళ్వాన్ని 9301210 చెయ్యడానికి చెలానికి అధి కారమూ, అర్హతా లేవు. చెలానికి విమర్శే చాతనై తే కొ త్తవ్రాతల్ని పాఠ వత్రి కల్లో చీల్చి, చెండాడి. గొప్పతనం లేదని విరూపించి. ఘనత నంపాయించి, సంవత్ప్సరానికోసారి విండుభోజనాలుచేసే ఒక డజన్‌ సారన్వత, కళా, నాటక, నృత్యం గాన, సినిమా పరిషత్తులలో నభ్యత్వం, ఏమో అదృష్టం ఆపూర్వంగా కలిపినా ప్లే జాయంటు 'పెక్రటరికూడా సంపాయించేవాడు కౌడాః శ్రీశీ పున్తకంకొని తీరికగా చదవండి. పద్యం పదిసార్లు చదవండి ఏమీ అర్థం కాలేదా.--ఏ యునకుడికో, లిక్షకుడికో, 08002-064] 9౦861 గా సంపండి. పారెయ్యకండి. అంతకన్నా దాచుకోకండి. తెలుగు కవిత్వాన్ని అండించి, దీవించి. ఊగించి, శాసించి ర4&ంచే అపూర్వళ క్రి మీ చేతులో పుస్తకం. వ&88 10 0%. పదేళ్ళు ఆగండీ. ఈ లోవల అస్తి సంపాయించడం, పిల్లల్ని కనడం, ధరలు హెచ్చడంకాక, జీవితంలో ఇంకా ఏనన్నా మిన్ముల్ని అమితంగా గీ 10006 చేపినవి జరిగిపుంటే.__మళ్ళీ కొత్తకాపీ కొని శ్రీశ్రీ పద్యాల్ని చదవండి, అపుడన్నా ఆర్ధమౌతుందేమో. స్వయంగా చదవండి. చదివింతరవాత థ్రీథీవి చూడాలనిపిస్తే స్వయంగా చూడండి. ఎవరి అభ్మిపాయమూ ఆడగకండి. ముఖ్యం, కవి అవేవాణ్డీ..-చెప్పినా, వినకండి. తె ర్రవిత్వపు కాలం అంతమయింది. నగలూ, అపురూసపు కళలూ, సూర్యకిరణాల్ని ఎరగని అందాలూ గతి స్తున్ననే కవిత్వమూ గతించింది, కవిశ్వావికి కూడా ఠఈన థ్రీ శ్రీ సాహిత్యం శండు శాన్య విఫాగం 2ల్తి

వ్రయోజనం తానే చెన్సుకోవలపిన గతి పట్టింది. “ఈనాటి కవిత్వమంతా ఏమిటి? ఎందుకు వుండి? ఏం చేస్తోంది?” అవి దిఖ్మరించి అడిగే తెలుగు.నజకు (శ్రీశ్రీ కవిత్వం (వ్రత్యుత్తరం. కొద్దిరోజుల్లో నేడు విర్రవీగే కవులు (ప్రతివొక్కరూ శ్రీశ్రీ నీడకింద నించువి తను ఉవికివి నమర్శించుకోవలపిన గతి వొస్తుంది,

చెప్పుకోతగిన ఒక్క కవీ, మన క్రిష్టకాస్తి ఉన్నత హమాలయ +ఖరాల్లో కురిసిన కవితావర్షం పాయలై, దేశాలవెంట (ప్రవహంచి, చివరికి వై డుకొలువల్లో వలుకుతున్న నమయాన, తన భీషణాతస జ్వాలలతో ఆవిరి ఫొగలురేవి, ఆకాశమార్గాన విహరింపజేపి రకీందాడు శీ8.

ఎవరివించి దొంగిలించామో వాళ్ళవి క్షమించడం కష్టం.

క్రీష్ణళాస్తీ పద్యాలు చదివి, అర్థం విడతీపి, “ఏదీ గొప్పతనం, చూవ” మంపే చూపలేకపోయినాను పూర్వం. శ్రీశ్రీ అగ్గిపుల్లలోనూ, కుక్కపిల్లతోనూ కవిత్వం చూవలేను ఈ నాడూ.

అగ్గిపుల్ల వంక___.ముఖ్యం పుచ్చిన అగ్గిపుల్లనంక చాలా వేపు చూడమంటాను.

కుక్క-పల్లని....ముఖ్యం తల్లి చచ్చిన దిక్కులేని గజ్జీకుక్క- పిల్లని పెంచ మంటాను.

మెరినాలో గాలిలోవూగే (రేడియోలేవి రోజులవి) 106౯-9064 పుష్ప శయ్యకేస్‌ చూస్తున్న నమ్నచూచి, “ఈ పువ్వులుపాడు పుప్వులుః ఎక్కడచూపినా రోడ్డుపక్కన అంతా ఈ పువ్వులేః'” అవి నన్ను వింది స్తున్న మ్మిక్రుడికి ఏం జవాబు చెవ్చగలిగాను?

“ఏమిటి వంతెనమీద వించువి చూ న్తున్నావు?”

“సంధ్య క

“ఎవరు ఆమె”

అంటే ఏం మాట్లాడగలిగామ?

పాఠవదాలు, డిక్షన్‌, వర్ణనలు, అలంకోరాలణు, ఛందస్సు, ఉపమానాలు, పద్ధతులు, ఆచారాలు, కవిత్వంలోవీ, జీవితంలోవీ ఇంక మళ్ళీ లేవకుండా వాటి గడ్డి విరక్కొట్టాడు 8, ల

ధ్వంనంచేపి రోడ్డు వేశాను...

ఖీ థీ సాహిత్యం శండు

30 శౌన్య విభాగం

“ప్పద్రండ్తి ముందుకు పడండి తోసుకు.” ఆంటున్నాడు.

తాము వేటిని ఎదురించలేక (వ్రతిదినమూ లొంగికోతున్నారో, ఆ విరంకుశాధి కారుల నెత్తిమీద నాలుగుదెబ్బలు కొట్టాడవీ యువకులు చెలం మీద చూసే అభిమానం చాలదు శ్రీకి. తామూ ఇంకో నాలుగు దెబ్బలు కొట్టగల శక్తిని తెడ్చుకోమంటున్నాడు మనుమల్ని.

శ్రీశ్రీ ధర్వంనంచేసిన పాత ఛందస్సుల్లోంచి పాతమూణుగులూ, న్‌ం7614- ౧10285, మూర లూ వేదాంకాలూ. మ త్తులూ పోయి... దేశాలకి, ఉక్పాహాలకి, శదిలిపోయే యువక సై న్యాలకి. నూతన యుగనిర్మాతలకి అేజ౦0%్‌ 270౪4642 22810 కింద 12901102 0814 కింద, కొత్తరకాన్ని కదను తొక్కించే నంగిళం వినపట్టం లేదా, ,శీశ్రీ గీతాల్లో: వినవడకపోతే._

“ఎముకలు (క్రుళిన, వయస్సు మళ్ళిన సోమరులారా, చానండిః” (వ్రవంచం ఎట్లా పోతేనేం? మీకెందుకు లెండి.

“అదృష్టవంతులు మీరు ... వడ్డించిన విస్తరి మీ జీవితం”

(వళభుత్వాలు, న్యాయస్థానాలు, రిక్షకభట వర్షాలు, చెరసాలలు, ఉరికొయ్యలు, భ్రానకవిత్వం ఇవన్నీ మీ వీయమ్మితులు, యుద్దాలనించి, ముష్టివాళ్ళనించి, విప్లవాల వించి. అవాధలనించి, ఆశాంతినించి, సత్యాన్నించి మిమ్మల్ని కాపాడుతారు వీళ్ళు.

వీళ్ళందరి ఆధ్యకుడూ మీ దేవుడు. మీ డబ్బుకి దాసుడు. మీ నంగిపూజలకీ, స్వార్థప్రార్ధనలకీ వశ్యుడు. డొంగ భక్త పరారీసుడు,

ఇన్ని బాంబులు కురుస్తున్నా, ఇన్ని మరఫిరంగులు మోగుకున్నా, ఇన్ని చెర పాలలు విండుతున్నా, ఇన్ని విస్తవాలు జరుగుతున్నా ఇంకొ విశదంకాదా మీకు. పొతపద్దతులు, విశ్వాసాలు, ధర్మాలు అన్నీ ఓ మూలనించి కూలిపోతున్నాయనిః ఇంక లాళం లేదనిః మీ ఆటలు ఇంక సాగవనిః

ఈ విధ్వంనం అనంతరం ననప్రపంచ విర్మాణకర్తల ఉత్సాహంతో కంఠం కలివి పాడుతున్నాడు శ.

ఏ లోకంలో అన్యాయాలు, అధికారాలు, ఏడుప్పలు, క్షొమాలు, యాచకాలు, తుద కవిత్వాలు, కలు, సీ08301418 లేవో ఆ లోకాన్ని 4260200 చేస్తున్నాడు యీ కవి.

థీథ్రీ సాహిత్యం లెండు "'శౌాన్య విభాగం మ!

మీ అఆనందంకన్న ఇతరుల కోభ సంతృప్తి నిచ్చే మీకు నరకమంళే అట్లాంటి లోకం. శ్రీశ్రీ ఎందుకు నద్చుతాడు?ః ఇంకా రాత్రి చీకట్లో లోకం వ్నిదలో భయంకర న్వప్నాలు కంటో దీనంగా పలనరించే నమయాన ఉషాగమాన్ని గుర్తించి స్వాగతమిచ్చే వైతాళికుడు శ్రీ్ర, దేవుడు, అధికారాలు, పాతర్లు, సౌఖ్యాలు, నీతులు, స్వర్గం, మర్యాదలు: మూట కట్టుకుని కులికే మీకు అర్థంకొని బాధ, మరణం, దరిద్రం, అవిశ్వాసం, అశాంతి ఇవన్నీ. అర్థంకాక గట్టిగా నృష్టివే ప్రశ్నిస్తున్న యువకుల లక్ష కంఠాల్ని ఏకంచేసి పలుకుతున్నాడు శీ. మీకెందుకులెండి, పట్టు డిళ్ళలో తలలు దూర్చి, భాగ్యవంతుల పాలిటి ఈళ్వరుడిమీద స్తోత్రలోకొలు చదువుతో---*డ11 18 ఇ011 ₹100 ఈం ₹ాం216 అనుకుంటో వి(దపొండి. విర్భాగ్యులం కొందరం మాకు--- “*ఆప్నీ నమవ్యలే, నందేహాలే” "ప్పవ్రో ఏవేవో, ఏవేనో 'ఘోషలు వినఐడుతున్నాయ్‌! గుండెలు విడిపోతున్నాయ్‌:” మీకు కవిత్వం కవాలా? అరుగో ఆ మూల పాతగోరీలక్రేసి మొహాలు తిప్పుకొని, నగిషీలు చెక్కు తున్నారు.-పాత పదాలకీ, ఊహలకీ చిత్రికలు పట్టి-__[పేయనీ మెల్లకన్నులమీద పద్యాలు అల్లుతున్నారు.-.--రానూయణాలు, శర్మిష్టలూ, వృద్ధమునులు (వ్రాపి అర్పిస్తు న్నారు, “భారతికి నై వేద్యంగా. వాళ్ళలో చేరండి, వాళ్ళ ధ్రైర్యవచనాలను విని మళ్ళీ విద్రపొండి, “రాబందుల రెక్కల చప్పుడు, పయోధర (ప్రచండ ఘోషం, రుంరూనిల షడ్డధ్వానం” విని తట్టుకోగల దానపుంచే ఈ పుస్తకం తెరవండి, బెజవాడ, జభ. చెలం థీ శ్రీ సాహిత్యం ఆెండు 32 "శౌాన్య విభాగం

ఈ “యోగ్యతాపతంి సరించి.._.ఆందులో ముఖ్యంగా పాల్‌ తోబ్బక్‌ (త్రస్తానన గురించి చఆం స్వయంగా కురంగేళ్వర్‌ కు రాసిన లేఖలలో (9.119509) ఒళ మాట వెన్సి ఊన్నాడు:

“కానీ అ 8౭1 చం0ం801 ని టాం లో ఇరికించింది చఅం శౌదు, శ్రీ, శ్రీ, ఇరికించుకున్నాడు చలం 6711138109 తో...” (ఈ 5కే

కీర్తిశేషులు జలనూ,(ర్రం రుక్టీణీనాథళా క్రీ శారు ఈ విషయమె చాతో మాట్లాడుతూ, బెంగాలీ గాయకుడైన శని, జే, గానంతో ఆని మౌకమే 8 ళీ శవిత్వాన్ని చలం పోల్చినట్లు పట్టుపట్టి (4,4 ఈ మార్చు చేయించుకొన్నట్లు ెస్పిలోయారు

శె న జే శానంతోటి (శ (శ శవిత్వానికి “సొటువకీ తెచ్చింది పొరీచీ అని చలం రాళాడు కౌబట్టి ఇ నీ, జే. "పీకు మారుగా పాల్‌ తోబ్స్బన్‌ "పద ఉండ వచ్చు గడా ఆని చలానికి (4 (క యే నూచించాడు ఆ నూచవము చఅం పాటిం చాడు ఇది (శ తీ చెబుతున్న విషమయంం 1987 లో చఅం విశాఖపట్నంలో ఊదో్యోగం చేసేప్పుడు 'ఇెందటిమార శీ (శ పరిచయం అయింది “శీ 4 చరైనవాడు కాని భగచాక్‌8 లాభం లేదు, కాని నాకు బాలా సరిపడ్డ మనిషి"”” అని చలం దీతీకులు గారికి రాళాడు, 1040 లో ఈ “యోగ్యకాష్యతంగ. శాయడమైతే జరిగింది గాని లేది విషయం అనుమౌనయేం ఎందుకంటే అ సంకత్పరం ఏనవీల్‌ క న దీతీరులుగారికి రానీన లేఖలో చఅం కీ ఫీ బుస్తకానికి జీను (శానీన పీఠిక అతని ఆరాధకల కది అసంతృ వ్రిగా ఛచుంది” అన్నారు, అచ్చులో వున్న తారీఖు “యోగ్యకాపతంి హగ211606 ఆయిన తారీఖు కానచ్చుు. విశ్వనాథ సత్యనారాయణగారు తీతీ పడ్యాఅను ఫుస్లకంగా జీస్తానుంటూ చలంగారిని పీఠిక రానిమ్మంటూ అడుగుతూ వచ్చారని వడా ఈ లేఖవల్లి తెలుస్తుంది. (“చలం ఉ_ర్పరాలు.. చింతా గీమీశతులం చాలిక... బేశికవితా మండలి విజయవాడ 1957) ీ థీ పాహాత్యం ఆండు శా శావ్య విభాగం 33

అంకితం కొంపెల్ల జనార్దనరావుకోసం త్రలవంచుప వెళిపోయానా, నేవ్తం! “సెలవంటూ ఈ లోకొన్ని నదలి.... తలసోసిన వేవీ కొనసాగకపోగా, వరివేదన బరువు బరువుకాగా, అటు చూ ప్తే, ఇటు చూ స్తే ఎవరూ చిరునవ్వ్యూ. చేయూతా ఇన్వక-- మురికితనం కరుకుతనం వీ నుకుమారపు హృదయానకు గాయం చే ప్తే- అటుపోకే. ఇటుపోతే అంళా అనాదరణతో, ఆలక్ష్యంతో చూసి, ఒక్క-జ్జేచేసి వేధించారని, బాధించారని వెక్కి. వెక్కి. ఏడుస్తూ వెళపోయావా, నేస్తం: కఠంవంచుకు వెళపోయావా, నే స్తంః దొంగలంజకొడుకు లసలే మెసలే ఈ ధూర్తలోకంలో విలదిడజాలక తలవంచుకునే వెళపోయావా, నే _న్తంః చిరునవ్వులవే వరిషేచన చేస్తూ... అడుగడుగునా పొడచూసపే అవేకొనేక శత్రువులతో, థీథీ పాహిత్యం అఆండు పెడ శాన విభాగం

పొంచి చీకట్లో కరవజూచే వంచకాల ఈ లోకంతో పొనగక ఆంచికానంత కాంత సామాజ్యం దేన్ని వెదుక్కుంటూ వెళ్ళావోయ్‌, నేస్తం: ఎంత అన్యాయం చేశావోయ్‌, నేస్తం! ఎన్ని ఆశలు నీమీద పెట్టుకుని, ఎన్ని కలలు నీ చుట్టూ పోగుచేనుకొని.... అన్నీ తన్నివేశావానే న్తంః ఎంత దారుణం చేశావయ్యా, నే నం: బరంపురంలో మనం ఇంకా నిన్నగాక మొన్న మాట్లాడుతున్న శ్లే ఉందిః కాకినాడ నవ్య సాహిత్య పరిషత్తుము కలకల లాడించిన వీ నవ్వు కనబడకుండా కరగిపోయిందా ఇంతట్లో నే; విశాఖపట్టణ వీధుల్లో మనం ఉదయిని సంచికలు పట్టుకు తిరగడం క్షొ్‌నకం ఉందా? చెన్నపట్టణపు నము(ద్రతీరంలో నునం అన్నీ పిచిక గూళ్ళేనా కట్టింది? సాహిత్యమే సమ నమూ అనుకొవి, ఆకలీ, నిదా లేకు ఎక్కడ ఉన్నామో, ఎక్కడకు పోళామో తెలియని అవేశంతో. చుక్కలలో ఆదర్శాలను లెక్కిస్తూ ఎక్కుడకో పోతూన్న మనల్ని 'రెక్కపట్టి విలబెట్టి లోకం ఎన్నెన్ని దున్సృహ దృళ్యాలు చూపించి, ఫీ థీ సాహిత్యం ఆండు కౌద్య విభాగం కే

ఎన్నెన్ని దు స్తర విభ్నూలు కల్పించి, కలలకు పొగలనూ, కాటుకలనూ కప్పి, శపించిందో, శలీంచిందో మనల్నిః తుదకు నిన్ను విషనాగురలలోనికి లాగి. ఊపిరితి త్తులను కొలిమి తిత్తులుగా చేపి, మా కళ్ళల్లో గంధక జ్వాలలు, గుండెలలో గుగ్గిలపు ధూమం వేసి, మా దారిలో (ప్రళ్నార్ణ చిహ్నాల (ిహ్మచెముడు డొంకలు కప్పి, త లచుకున్నప్పుడల్లా తనువులో, ఆణువణువులో సంవర్త భయంకర రుంరూపవనం రేగిస్తూ ఎక్కడకు విపిరిందయ్యా నిన్ను ఎంత మోసగించిదయ్యా మమ్ముః ఎవరు దుఃభించారులే, నేస్తం: నువ్వు చవిపోతే, ఏదో నేనూ, ఆరుగుడు 'న్నీపాతులూ తప్పః ఆకాశం పడిపోకుండానే ఉండి! ఆఫీసులకు వెలవు లేదుః పారా దుకాణాల వ్యవహరం వజావుగానే సొగిందిః పానుభూతి సభలలో ఎవరూ సా(శ్రునేత్రాలు (వదర్శించలేదులే నీకోనంః ఎవరివనులలో వాళ్ళు ఎవరి తొందరలో వాళ్ళు! ఎవరికి కావాలి, నేస్తం: ఏమయిపోకేనేం మవ్వు? ఎవ్వరూ విన్ను స్మరించడం లేదులేః థీ థీ సాహిత్యం ఆండు వెళ ౌాన్య విభాగం

ఎవరికి కొవాలి, నేస్తం! నువ్వు కొగితం మీద ఒక మాటకు బలి అయికే, శనవడని ఊహ విన్ను క? స్తే! అందని రెక్క విమ్న మంతి స్తే, నిమంధక్రి స్తేః ఎవరికి కావాలి నీ నేస్తం; ఏమయిపోతేనేం నువ్వుః మా బురద రోజూ హోజరుః మా బురఖా మేము తగిలించుకున్నాం: మా కాళ్ళకు డెక్కలు మొలిచాయి, మా నెత్తికి కొమ్ములలాగేః మమ్మల్ని నువ్వు పోల్చుకోలేవుః లేదు, వేస్తంః లేదు.... నీ ప్రాభవం మమ్మల్ని వదలలేదు! విరుత్సాహాన్ని జయించడం వీవల్ల నే నేర్చుకుంటున్నాముః (ప్రతికూలశ క్తుల ఐలం మాకు తెణనసు, భయం లేదులే ఆయినప్పటికీ। వీ సాహవం ఒక ఉదాహరణ: వీ జీవితమే ఒరవడిః నిన్న వదలిన పోరాటం వేడు అందుకొనక తవ్పదు. కావున ఈ నిరాశామయ లోకంలో కదనళశంథఖం పూరిస్తున్నానుః ఇక్కడ నిలవిడి నిన్ను ఇవాళ ఆవాహనం చేస్తున్నాను అందుకో ఈ దాచిన హ స్తం అీథీ పావాత్యం అండం శౌవ్య విభా॥ం వా

ఆవేశంచు నాలోః ఇలాచూడు నీకోసం ఇదే నా మహాప్రస్థానం! రచన; 1938 శొంెల్ల జనార్దనరావు తమయవ్యాధినో 1937 జూన్‌ లో మరణించాడుం తొమ్మిది పటేళ్ళ కిందినుంచి శి (శ క పోవరుడుగా సవా్యకగుడుగా ఊండ్వి “భారతి లో ఊదో్యగం వడిలాక అభినవాయధ కవి పండిక సధ (బరళురం) లో 10339 లో (శీశీని మళ్ళీ కలీనీ నునశిచ్చాడుం “ఉదయిని పత్రికను స్థాపించి మండీ మౌొర్చళనూ లేక ఆది తఅకుమించిన బకువుకాగా నికు త్సావాపడకుంచా ఊన్నర (పమాణాలతోటి నిర్వహించాడుం “నవ్యసాహిత్య పరిషక్తు ఏర్పశళ్లాక కొకి చాడ సమాజేళం 1936 లో మళ్ళీ ఈ ఇద్దరు జోడం కలిశారు నవ్యసాహిత్య పరి వర్తువారి “'ప్రతిభి తో పోటీ తగలక రప్ప లేదు ఇంతిలో తషయవ్యాధి తీవమెందిం ఆ విషయాలన్నీ ఈ గేయంలో (ప్రప్తావనకు వచ్చాయిం థీథీ సాహిత్యం అఆండు 38 "కౌద్య విఫాగం

మహాపస్టానం 'నురో ప్రపంచం, మరో (పపంచం మరో (ప్రవంచం పిలిచిందిః పదండి ముందుకు వడండి _తోనుకుః పోదాం, పోదాం పైపైకిః కదం (తొక్కుతూ, పదం పాడుతూ, హృదంతరాళం గర్జిస్తూ. పదండీ పోదాం, వినదిడ లేదా మరో ప్రపంచపు జలపాఠం? దారి పొడుగునా గుండె నెత్తుకులు తర్ప్చణచేస్తూ పదండి ముందుకుః బాటలు వడశీ, "సేబలు కడచీ, కోటలన్నిటిని దాటండీః నదీ నవాలూ, అడవులు, కొండలు, ఎడారులా మన కడ్డంకీ? పదండి ముందుకుః పదండి (తోసుకుః పోదాం, పోదాం, వైపైకిః థీ థీ సాహిత్యఎ ఆ0ండు "శౌవ్య విభాగం 39

ఎముకలు కుళ్ళిన,

వయస్సు మళ్ళిన

పోమరులారాః చావండి:

నెత్తురు మండే.

శక్తులు నిండే

వై వికులారా రారండిః

“"పూరోం। హరోం హరః

హరః హరః హరః హరః

హరోం హరాః అని కదలండిః

మరో (ప్రవంచం,

మహా (ప్రపంచం

ధరిత్రివిండా నిండింది!

వదండి ముందుకు

పడండి (త్రోసుకుః

(వభంజనంవలె హోరె త్తండీః

భావ వేగమున (వ్రసరించండీ:

వర్షకాభ్రముల ప్రళయఘోషవలె

“పెళ పెళ పెళపెళ విరుచుకు సడండిః

పదండి,

వదండి,

వదండి ముందుకుః

కనబడలేదా మరో (వ్రపంచప్ప

కణకణమండే (క్రేతాగ్ని?

ఎగిరి, ఎగిరి, ఎగిరి పడుతున్నవి

ఎనలై లక్షల మేరువులుః

తిరిగి, రిరిగి, తిరిగి నముద్రాల్‌

థ్రీ శ్రీ సాహిత్యం శెండు

త్ర శాన్య విభాగం

జల (ప్రళయ నాట్యం చే స్తున్నని; సలనల (క్రాగే చముకా? కాదిది ఉష్ణర క్త కొసారంః శివ సము[ద్రమూ, నయాగరా నలె ఉరకండీః ఉరకండీ ముందుకు! పదండి ముందుకుః వడండీి (తోనుకుః మరో (ప్రవంచపు కంచు నగారా విరామ మెరుగక (మోగింది: (శాచుల వలెనూ 'రేచుల వలెనూ, ధవనంజయునిలా సాగండిః కనబడలేదా మరో (ప్రవంచపు అగ్నికిరీబపు ధగధగలు, ఎ(ర్ర బావుటా విగనిగలు, హోమజ్వాలల భుగభు గలు? రచనని 13. 4.1933ీ ముద్రణను జ్వాఅ 1935 జనవరి 16 “జ్వాల” ప్మతిళలో అచ్చుపడి వచ్చిన శె నుకవూ తర్వాతి కాలాన రూఢయమైన ెర్షనునా లేడా ఊన్నట్లు తెలుస్తున్నది. సీతా. ఆననూయలఅ పాటకోసమని ముద్దు ళ్లు జేవుఅపల్లి కృష్ణళా,క్రిశారలం నడకళోసం కొన్ని చిన్నమౌర్చులం వేళారట, అ “జ్వాఅి సంచిక ఇప్పుడు లభించడం లేదు, “ఫారతి'కి దీనిని పంపీంచే నాటికి “మవ (ధష్థానం? అని శీర్షిక "పెట్టలేదు; అంతేగాక “శాం(డు శాండ్రుమని గది? అజే తొలిపాఠం “వ్ళ్చృాదంత ళాళం గర్జిన్తూ” అని మొర్చ్పువెందిందని తీశీయే ఒ జ్యాసంలో చెప్పాడు, కృష్ణళా,న్ర్రిగారు చేనీన మార్చు “ఇావ్మాసమౌొజి కీ ర్తనలం” చ్వాళా వెల్లడి అయేసరికి చింతా డీ&ీతులూ జఅనూ[తం రుక్మిణీశాధ శాస్తి: ఇంకా కొందరు కలినీ రము అవేపణ తెలుపుతూ “కృ ష్టాప్టతిళ కు ఒక లేఖ శాళారట నూచాం థీ థీ సాహిత్యం ఆండు శావ్య విఖాగం టే

జయణెరి “బేము సైతం (వ్రవంచాగ్నికి సనమిధ నొక్కంట్‌ ఆఅహుతిచ్చాను! నేను వైఠం విశ సివృష్టికి అకు వొక్కటి ధారపోళాను। వేను సైతం భువన ఘోషకు వెర్టిగొంతుక విచ్చి (మోశానుః న! త ఎండకాలం మండినప్పుడు గబ్బిలం వలె వానకొలం ముపిరిరోగా విలువు విలువున పీరు కాలేదాః శీతకాలం కోత పెట్టగ కొరడుకట్టి, అకలేసీ కేకలేశానేః శ గ! థీ థీ సాహిత్యం అండు టై “శాన్య విభాగం

చేనొకగ్ణే విల్చిపోతే__ చండ్రగాడ్చులు, వాన మబ్బుణు,మంచుసోనలు భూమి మీదా భుగ్నమౌతాయిః। వింగినుండీ తొంగిచూచే రంగురంగుల చుక్కలన్నీ రాలి, నెత్తురు (కక్కుకుంటూ “సేరి పోఠాయి! పగళ్ళవ్నీ వగిలిపోయీ, విశీశాలూ విశీరిలీ, న! మహాపకయం జగంవిండా (వగల్ఫిస్తుందిః | |! నే నొకణ్నీ ధాత్రివిండా విండిపోయీ-_ నా కుహూరుత శీకరాలే లోకమంతా జల్లులాడే ఆ ముహూర్తా లాగమిస్తాయుః |! న! నేను పైళం (వ్రపంచాబ్దిపు తెలం రే3 పలవిసానః ణా ఓఉబఐ ఉి అశ థీ థీ సాహిత్యం శెండు కావ్య విభాగం శ్వ

నేను వైతం: విశ్వవీణకు ఈంథిన్లై మూర్భనలు పోతాను; వేను సైతం భువనభవనప్ప బావుటాన్నై పైకి లేస్తాను: రచన; 26.1988 మా(దణః ఉదయిని 1034 సంపుటి కె సంచిక 1 థీ ఫ్రీ పాహిత్యం ఆండు జీ శాన్య విఖాగం

ఒక రాతి గగనమంతా విండి, పొగలాగు (కమ్మి. ఒహుళ పంచమి జ్యోత్స న భయపెటు నన్ను బి ఆకాళసపు పెడారి నంతటా, అకటః ఈ రేయి రేగింది ఇసుక శుపాన్సు; గాలిళో కనరాని గడుసు దయ్యాలు భూదివమ్ముల మధ్య ఈదుకున్నాయిః నోరెత్తి, హోరెత్తి నొగులు సాగరముః కరి కశీదిరములా కదలదు కొండః ఆకొళపు పెడారి లో కాళ్ళు తెగిన ఒంటరి ఒంపెలా గుంది వావిలి: ళా విశ్వమంతా విండి, వెలి బూదివోలె._ దిహుళ పంచమి జ్యోత్స్న భయ'పెటు వమ్నః స! రచనః 12.85.1933 థీ థీ పాపాత్యం శిండు కావ్య విభాగం శ్‌

గంటలు

పట్టిణాలలో, పల్లెటూళ్ళలో, దిబ్టబయలునా, పర్వతగుహలా, ఎడారులందూ, సము[ద్రమందూ, ఆడవులవెంటా, అగ డ్తలంటా, (ప్రపంచమంతా (ప్రతిధ్వవిస్తూ

గంటలు; గంటలు: గంటలు; గంటలు!

గంటలుః గంటలు:

గణగణ గణగణ గణగణ గంటలు:

గణగణ గణగణ

గంటలు! గంటలు: భయంకరముగా, వరిహానముగా, ఉ(ద్రేకముతో, ఉల్లానముతో, న్మకోధముగా, జాలిజాలిగా, అనురాగముతో, అర్బాటముతో, ఒకమారిచటా, ఒకమారచటా

గంటలు: గంటలు

గంటలుః గంటిలు నీంహములాగూ, వివంగిలాగూ, ఫిరంగిలాగూ, కురంగిలాగూ, శంఖములాగూ, నర ృములాగూ, సృగాలమట్లూ, బిగాలమట్లూ, పండిళులట్లూ, వాలకులట్లూ,

గొణగొాణ గణగణ

గణగణ గొణగొణ

గంటలు: గంటలు!

గంటలు! గంటలు:

థీ ఫ్రీ పాహిత్యం "కండు జగ్‌ శావ్య విభాగం

కర్మాగారము, కళాయతనమూ, కార్యాలయమూ, కొారాగృహముల, దేవుని గుడిలో, బడిలో, మడిలో, ప్రాణము [మోగే (ప్రతిస్థలములో, వీహృదయములో, నాహృదయములో గంటలు। గంటలు: గంటలు।ః గంటలు: ఉత్తరమందూ, దక్షిణమందూ, ఉదయమునందూ, (ప్రడోషమందూ, వెన్నెలలోనూ, చీకటిలోనూ, మండు పెండలో, జడిలో, చలిలో, ఇప్పడూ, అప్పుడూ, ఎపుడూ (మోగెడు గంటలు: గంటలు: గంటలు। గంటలు: గంటలు: గంటలు! గంటలుః గంటలు! గణగణ: గణగణ! గంటలు: గంటలు! గణగణిః గంటలు; గంటలు: గంటలు: (౨ తీ, ₹06 (శ్రానిన గలం 06118 కనువాదం కౌద్సు రచన: 6.2.1034 కంై్రై2క 1102 కింం (15091049). అమెంళక కవి శధకుడుం 1527 లో 1410671206 &94 0౪16౯ కిం6018 (వచుకించాడు, అశేక షలిళ అకు సంపాదకుడుగా పనిచేశాడు, చీఠమైన కథలను 10క0లో 6168 02 16 (7098026 2941 ౯4063016 లోను భయంకర వాతావరణంగఆ ఖండీకఅను కర45 లో 00 పేజ?69 2204 ౦0౪6౯ కం6008 లోను 'వకటించాడు, ఆయ (ప్రధానమై ళవణసుభ్‌గ మైన కవిత్వం ఆయవదిి కథా నంవిధానంలో ఆపారమెన శాళలంం (ఫెంచి మహాకవి జోడ్‌ లేర్‌ మై ఇకని (ప్రభావం (ప్రసరించి పాహిఠక్యంలో సంజ్ఞావాదానికి చారితీనింది 6 30118 ఆశే ౦0ా ఖండిక కబ్దనిన్యాపానికి (002%181220614) ప పేరుపొందిన రచన థీ అీ పాహిత్యం అండు శాన్య విభాగం న్‌్‌

ఆకాశ దీపం గదిలో ఎవరూ లేరు, గదినిండా విశ్శద్దిం, పాయంత్రం ఆరున్నర, గదిలోపల చినుకులవలె చీకట్లు. ఖండసరకుగళ కపాలగణముల కనుకొంకులలో ఒకటీవలె చూపురేవి చూపులతో తేరి చూస్తున్నది గది గడిలోవల ఏవేవో ఆవిరులు. దూరాన వింగిమీద తోచిన ఒక చుక్క మిణుకు చూపులు మెల మెల్లిగా విసరి గదిని తలపోతతో కౌగిలించుకొాంటున్నది. ఒక్‌ దురదృష్టజీవి ఉదయం ఆరున్నరకు ఆ గదిలోనే ఆరిపోయాడు. ఆతవిదీసం ఆ గదిలో మూల నక్కి. మూలుగుతున్నది. (ప్రమిదలో చమురు (శ్రాగుతూ వలుదిక్కులు చూ స్తున్నది. చీకటి బోనులో పింహములా విలుచున్నది. థీ ఫ్రీ పాహిత్యం "ఆండం శ్రి శాక్య విభాగం

కత్తిగంటుమీద నెత్తుటి బొట్టులాగున్నది. ప్రమిదలో విలిచి సలుదిక్కులు చూ స్తున్నది దీపం. ఆకస్మాత్తుగా ఆదీవం ఆకొాశతారను చూసింది లాకౌపి కేకలు 'వేపింది. (ఫీకూ నాకూ చెపుల సోకని కేకలు) ఆకౌశతార ఆదరప్ప చూప్పలు చాపింది. ఆలిపిపోయింది పావం, దీవం, ఆకొశతార ఆహ్వానగానం చేపింది. చీసం ఆరిపోయింది. శారగా మారిపోయింది, రచన: 7.8.2034 మూ, ద్రణః భారతి 1934 డిఇంబర్‌ ఈ గేయం “భారతి” లో. అచ్చుపడినప్పుడు,.. డీని కింద ఒళ సంపాదకీయ చ్యాఖఫ్ట లాంటిది ఉండింది “ధంధన్సు యభేచృముం గణ్యపధానము అయ (_పధాననణ శావండాా విరుఫులతో, ఆన్యుపాసఅతో, వివిధస్వరవి న్యాసంతో భావానుగతి నిరూప్యమై ఈ రచనకు పద్యత్వనీద్ధి అర్థించబడ్డది వచన వాక్యాలే కొని గీరమునలె (ాయబడుట కూడా ఈ నిద్ధిని ఆందుకొనచానిశే.. చదువడం రాగయు క్తంణశాజీ ఆక్క-ర లేదూ సెక మ్యూత్రం చదివితే నుంచిది నిరామ నూశాఅను పొటీన్లూ. ..” వచన గేయం తెలంగ శవిర్వంలో ఇంరకుముందే (పొరంభమైన్యా ఈ "కం ద్వాకా అది గణనకు రాగలిగిందన్న మౌటం థీ ఫీ పాహాత్యం కండు గ ్క్ట శాన్య విభాగం శి

బుక్కులు క్రకథాపిల్లాం ఆగ్గిపుల్లాః నబ్బువీళ్ళా--- హీనంగా చూడకు దేన్నీ! కవితా మయమేనోయ్‌ అన్నీః రొజకైముక్కొా ఆరటితొక్కొ, బల్ల చెక్కొంలా వీవేపే చూస్తూ ఉంటాయ్‌: తమ లోతు కనుక్కో+మంటాయ్‌! తలుపుగొళ్ళిం, హారతిసళ్ళెం, గుర్రపుకశ్ళెం-- కాదేదీ కవిత కనర్శ౦1 బొనొను శిల్పమనర్హ, 0 ఉండాలోయ్‌ కవితా వేశం: కానీవోయ్‌ రనవిక్రేశం! దొరకదటోయ్‌ ళోభా వేశం? కళ్ళంటూ ఉంపేచూసి వాక్కుం టే (వ్రాసీః (బ్రవంచమొక పద్మవ్యూహం కవిత్వమొక తీరని దాహం। రచన; కీ.4.1034 థీ థ్రీ సాహిత్యం ఆండు 50 శాక్య విభాగం

ఆవతారం యుమువి మహిషపు లోహఘంటలు మబ్బుదాటున న. ఖణేల్‌ మన్నాయిః య పహ, అ (యటం నరకలోకప్పు జాగిలమ్ములు ॥ ల న; గొలుసు (శైంచుకు లొల్లి ఘు మ్‌ హైదరాబాద్‌ ట్‌. ఉరికిపద్దాయిః సావో ఉదయసూర్యుని నష్తహయములు మరుగులె శ్రే వరుగు పెళ్లేయిః కనకదుర్గా చండసీంహం జూలుదులిపీ, ఆవులించిందిః ఇం(ర్రదేవువి మదపు'పేమగు ఘీంకరిస్తూ నవాల్‌ చేసింది, నందికేళుడు రంకేవేస్తూ, గంగడోలును కదిపి గంతేడుః ఆదినూకర వేదవేద్యుడు ఘుర్దురిస్తూ, కోర సాచాడుః పుడమి తల్లికి ప్తరుటి నొప్పులు కొటర్త నృష్టివి స్ఫురింపించాయి; రచన; కే4.ఉ.19934 థీ థీ పాహిత్యం లండు శౌర్య విభొనం క్‌

బాటసారి గ్రూటికోనం, కూలికోనం, పట్టణంలో (బ్రిదుకుదామని.- తల్లి మాటలు చెవివి పెట్టక వియలుదేరిన బాటపాొరికీ, మూడురోజులు ఒక్కతీరుగ నడుస్తున్నా దిక్కు తెలియక వడినముద్రప్తు నావరీతిగ వంచరిస్తూ. సంచలిస్తూ, దిగులువడుతూ, దీనుడౌతూ తరుగుతుంపే.-- చండ చండం, తీవ తీవం జ్వరం కాస్తే భయం వేస్తే, వ్రలాపిప్తే-- మబ్బు పట్టీ, గాలి కొట్టి, వానవ స్తే. వరదవ స్తే చిమ్మచీకటీ క్రమ్ముకొ పే దారితస్పిన బాటసారికి ఎంత కష్టం? కళ్ళు వాకిట విలిపి చూచే పల్లెటూళ్ళో తల్లి ఏమని పలవరిస్తోందో ....? అీ ఫీ సాహిత్యం శ₹0డు శ్‌2 “కావ్య విభాగం

చింత విన్సులలాగు కన్నుల

వెరిగిపోసే మంట లె త్తగ

గుండుసూదులు (గుచ్చినశ్లే

శిరో వేదన ఆతిశయించగ,

రాత్రి. నల్లని రాతిపోలిక

గుండెమీదనె కూరుచుండగ,

తల్లి పిర్చే కల్లదృశ్యం

కళ్ళముందట గంళులేయగ,

చెవులు సోకవి పీలుపులేవో

తలుచుకుంటూ, కలత కంటూ.

తల్లడిల్లే,

కెళ్ళగిల్లే,

పల్లటిల్లే బాటసారికి

ఎంత కష్టం:

ఆకని (బ్రతుకున కదే ఆఖరుః

(గుడ్డి చీకటిలోన గూవఐలు

ఘూకరించాయి;ః

వాన వెలిసీ మబ్బులో ఒక

'మెరుప్పు మెరిసింది;

వేగుజామును తెలియచేస్తూ

కోడి కూపింది:

విడిన మబ్బుల నడుమనుండీ

'వేగుజుక్కా. వెక్కిరించింది;

బాటసారీ కశేబరంతో

శీఠవాయువు ఆడుకుంటోంది:

వల్లెటూళ్ళో తిల్లి కేదో

పాడుకలలో 'పేగుకదిలిందిః

రచన: క85-1934ీ థ్రీ శ్రీ సాహిత్యం అండం కార్య విభాగం క్‌3

ఆనా దూతలు

స్వ్గాణ కరిగించి,

స్వప్నాలు వగిలించి,

రగిలించి రక్తాలు, రాజ్యాలు కదీపి.. ఒకడు తూరుపు దిక్కునకు!

పాపాలు వండించి

భావాలు మండించి,

కొలిమి నిప్పులు రువ్వి, విలయలయ నవ్వి-ా- ఒకడు దశిణ దిక్కు!

ప్రాకారములు దాటి,

ఆకాశములుకాకి,

లోకొలు మూకాల బాకాలతో వించి, ఒకడుదీచికి।

మందార హారాలు,

సాంద్ర చందనచర్చ నవరించి ఒకడు వడమటికీః

మానవకోటి సామాజ్యదూతలు, కళా

యజ్ఞాశ్వముల్‌ గాలులై, కరగలై, కావులై

పు్పొళ్ళు, కుంకుమల్‌, పొగరై సాగిరిః

రచన క.6-19034 థీ థీ పాహిత్యం అండం వశీ "కావ్య విభాగం

ఖు భరూశాన్ని, యజ్ఞోవవీశాన్ని, వైప్లవ్య గీతాన్ని నేనుః న్మరిప్తే పద్యం, అరిస్తే వాద్యం, అనల వేదికముందు అనై వేద్యంః లోకొలు భవభూతి ల్లోకొలు, వరమేష్టి జూకాలు నా మహో,దేకొలుః నా ఊహ చాంపేయమాలః రనరాజ్యడోలః నా ఊళ కేదార గొళ గిరులు, పాగరులు, కంకేళకొ మంజరులు, రుకులు నా సోదరుణుః నే నొక దుర్గంః వా దొక స్వర్ణ 01 ఆవర్ష్శళం, అనితర సాధ్యం నా మార్గం। రదన 1-6-1036 థ్రీశ్రీ పాపాఠత్యం ఆండు శౌాన్య విభాగం ర్‌క్‌

'శైగవగీతి పావం, పుణ్యం, ప్రపంచ మార్గం. కష్టం, పొఖ్యం, శ్లేషార్థాలూ ఏమీ ఎరుగని పూవుల్లారాః అయిదారేడుల పాపల్లారాః మెరుపు మెరి స్తే, వాన కరి స్తే, ఆకసమున హరివిల్లు విరి స్తే అవి మీకే అని ఆనందించే. కూ నల్లారాః అచ్చటి కిచ్చటి కనుకోకుండా ఎచ్చ 'పెచటికో ఎగురుతు పోయే, పిట్టల్లారా: ప్‌ల్గల్లారాః గరిక వచ్చ 'మైదానాల్లోనూ, శానర పూవుల కోనేరులలో, వంట చేలలో, బొమ్మరిళ్ళలో, తండ్రి నందిటా, తల్లి కౌగిటా, దేహధూళతో, కచభారంతో, నోవుల (వేవలు, పాల మిగ్గలూ, ఎక్కడ చూ స్తే ఆక్కడ మీరై విశ్వరూసమున విహరిస్తుండే

థీ ఫీ పాహిత్యం శెండు న్‌్‌ ౌవ్య వికాగం

వరమాత్మలు ఓ చిరుతల్లారాః మీదే. మీదే నమనన్త విశ్వం? మీరే లోకపు భాగ్యవిధాతలుః మీ హానంలో మెరుగులు తీరును వచ్చేనాళ్ళ విభాప్రభాతములుః బుతుపులరాణీ వనంతకొాలం మంత్ర కవాటం తెరుచుకునీ, కంచు వృషభళముల అగ్నిశ్వానం క్రిక్యే- ్రీష్మం కదలాడీ, ఏళ్ళు. బయహ్శా ఊళ్యూ, వీబ్ళా ఏకం చేసే వర్షాకొలం, న్వచ్చ కౌముదుల శరన్నిశీథినులు, పామానీ నీవిడ హేమంతములు, చలి వణకించే శై శరకాలం వస్తూపోతూ దాగుడుమూకల క్రీడలాడుతవి మీ విమిత్తమేః ఇవాళకలాగే ఎప్పుడు కూడా ఇనవింబం పయవించు వింగిపై: ఎప్పుడు కూడా ఇవాళలాగే గాలులు వీచును, పూవులు పూచునుః వాకు కనంబడు నానా తకారక, లనేక వర్ణా, లనంత రోచులు, దిక్కుదిక్కులా దివ్య గీతములు మీరూ వీటికి వారసులేః ఇవి మీలో కూడా మిలమిల లాడునుః థ్రీ థీ సాహిత్యం ఆండు శాన్య విభాగం వ్‌?

నా గత ళన రాగమాలికల (ప్రతిధ్వనులకై. పోయిన బాల్యపు చెరిగిన సదముల చిహ్నలకోనం, ఒంటరిగా కూర్చుండి ఊరుప్పులు కదలే గాలికి కబశము విస్తూ, (వ్రమాదవీణలు కమాచి పాడగ "పెలయేళ్ళను. లేళ్ళను లాలిస్తూ పాఠాళావికి పల్టీకొట్టీ వైతరణీ నది లోతులు చూస్తూ, కశాంఠములే, కేకొంతముగా, ది గ్భాాంతిలో మువిగి గుటకలు వేస్తూ. 'మెటిక విరుస్తూ ఇట కూర్చుండిన నను చూస్తూంటే నవ్వొస్రోందా? ఉడుతల్లారాః బుడుతల్లారాః ఇది నా గీఠకం, వింటారా? రచన: 9.619036 ముద్రణ: వీణ? ఉమన్సు? 1934 నిస్సైంబరుం “ఉమన్సు* (వీణ?) పత్రికలో అచ్చు పడినప్పుడు, ఈ గీఠం శీర్షిక “దూర భాశీఖ” (ఏ10) థీథ్రీ సాహిత్యం కండు వ్‌8ి కౌద్య విభాగం

అవతలిగట్టు ఉ్రవేమి టీ వింత భయాలు? ఇంట్లో చీకటిః ఇవేమి టీ ఆపన్వరాలు? తెగింది తీగః అవేమి టా రంగుల నీడలు? చావూ, (బ్రదుకూః ఎచటికి పోతా వీ రాత్రి? అవతలి గటుకుః న! రచన; కేరి 6.190346 ముద్రణ ఉఊదయిని 1936 కె సంపుటి 0 సంచిక ఛాతసంవత్సర వసంత సంచిక “ఊదయినిలో ఇదీ, దీని రర్వాతి శేయాలు 50దూ కలిని (వాస్వగీతాలు శీర్షిక కింద ఆచ్చుపక్తూయిం ఫీ ఫీ పాహిత్యం రండు ౌవ్య విభాగం క్‌9

సాహసి టగిరించకు లోహ విహంగాలనుః కదిలించకు సు _ప్పభుజంగాలనుః ఉండనీ, మ స్తష్క్మం కులాయంలో! మనో వల్మీకంలో: ఆంతరాశ భయంకర 'ప్రాంతరాలనా నీ విహారం ముళ్ళదారినా నీ సంచారం? వలికించకు మౌన మృదంగాలనుః శెరలించకు శాంత తరంగాలనుః హృదయంలో డీసం పెట్టకు మంత్రనగరి నరిహదులు ముటకుం చి వ! ళచనన 9.7 కేంటీ మా్యద్రణః ఉఊదయిని కై034 కే సంపుటి సంచిక 2 థీ థీ పాహిత్యం అ౫ండు 650 'శొన్య విభాగం

బిక్షువర్తీయసి దారి వక్క, చెట్టుకింద, ఆరిన కుంనటి విధాన కూర్చున్నది ముసిర్హొకతె మూలుగుతూ, ముసురుళున్న ఈగలతో వేగలేక ముగ్గు బుట్టవంటి తలా, ముడుతలు తేరిన దేహం, కొంతిలేని గొజుకళ్లు, తనకన్నాశవం నయం, వడిపోయెను జబ్బుచేపి, అడుక్కునే శక్తలేదు; రానున్నది చలికాలం: దిక్కులేని దీనురాలు. ఇ ల వట ఏళ్ళు మదికి, కీప్ల కదిలి, దితుకంపే కోర్కి. సడలి. పక్కనున్న బండరాతి పగిదిగనే వడి ఉన్నది. “ఆ ఆవ్వే మరణ ప్రే ఆ పాపం ఎవ్వరి” దవి వెర్రిగాలి (ప్రశ్నీస్తూ వెళిపోయింది! థ్రీ శీ పాహిత్యం కండు శౌవ్య విభాగం 61

ఎముక ముక్క కొరుక్కుంటు ఏమీ అనలేదు కుక్క ఒక ఈగను వడవేసుకు క్రమ్మె చిమ్మ దీకట్లూ, దుమ్ము శేగె వంతలోన, “బది వా పానంకొ దనె ఎగిరి వచ్చి ఎంగిలాకుం రచనని కేల 5-క1963 థీ ఖీ పాహిఠత్యం శ0డు ళ2 శావ్య విభాగం

ఒక క్షణంలో

ఒక జణంలో మనస్సులో ఎదో న్మృతి తటిన్మణీ మణీఘృణి ఎదో మతి వికొసించి,

త&ణంలో అదే పరుగు మరేడకో.... అకలలో చీకటిలో ఇరుల ఇరుకులలో చినుకులలో ఏడనో మరప్పలలో మరవుల మడతలలో కనబడక.

ఒక కణంలో పూర్వపు నఖువి ముఖం నవ్వులతో రంగుల పువ్వులతో కలకలమవీ కళలు కురిసి

థీథీ సాహిత్యం అండు శాన్య విఖాగం 63

హర్షంతో ఆకావర్షంతో కవుల వెనుక తెరముందర కవివీంచి,

మరు కణం విడివడి మరేడకో..._ వడివడి మరేడకో?

ఒక కణంలో నకల జగం సరభన గమనంతో...

సిమ్మట నిశ్శబ్దం.

ఆ క్షణమందే గుండెల కొండలలో (యమోగును మాక్మోగును హుటాహుటి పరుగెత్తే యుగాల రధనాదం.

రచనః 30.10.1034 థీ థీ పాహిత్యం ఆండు రశ శౌర్య విభాగం

పరాజితులు ఆలసిన కన్నులు కొంచే దేమిటి? తొణకిన న్వవ్నం, తొంగిన న్వర్గ గా! బెదరిన గుండెల నదిమే చేమిటిః అవతల, ఇవతల ఆరుల్లై ఇరులేః విసిగిన ప్రాణుల పిలిచే దెవ్వరుః దుర్హ్యతి, దుర్గతి, దుర్మతి, దుర్మతిః రచనల 27.__క....1935 ముద్రణ? ఉదయిని 19036 కే సంపుటి ర సంచిక థీ శ్రీ సాహిత్యం ఆండు కౌర్‌ శౌాన్య విభాగం 65

ఆః! నివ్వులు చిమ్ముకుంటూ వింగికి నే నెగిరిపోతే, వివిడాశ్చర $ంతో వీరు. నెత్తురు క్రక్కుకుంటూ నేంకు వే రాలిలోతే వీర్దాడీణ్యంగా వీరె.... రచనః 9...2..1035 ముద్రణ: ఉఊదయిని 1936 కై సంపుటి 5 సంచిక థీ ఫీ సాహిత్యం అండం (నన శావ్య విభాగం

ఉన్నాది ఆలకలన్నీ అట్టికట్టిన, టొమికలన్నీ (పోవుపట్టిన, కాగితంవలె పలచబారిన 'వెరి.వ్రాడాః కురవాడాః వీథికంకొ వెక్కిరింతగ, ఊరికంతా దిస్టిటొమ్మగ, తూము(పప్రక్కన ధూళిలోనే తూలుతున్నావా? వీవుచూపే వెకిలిచూపూ. పీపుతీపే కూవిరాగం, మాకు తెలియవి సీ(పవంచపు మహారణ్యపు చిక్కుదారులుః 'వెరివాడాః కుుర్రవాడాః విన్నుచూసీ చూడనశ్లే శిలివి మీరిన "పెద్దమనుషులు తొలగిపోళారుః 'వె[రివాడాః క్మురవాడాః కమిస్తావాః సహిస్తావాః బుర్ధిమంతులు వీకుచేనిన దురవ్యాయాన్ని? అట్లుచూడకు, అట్లుపాడకు, మమ్ము వేశాకోళ మాడకుః 'వెరివాడా!? కురవాడాః 'వేడుకుంటాము. రచనః 1085 ? ముద్రణ; పీణ 1938 జనవరి థీ థీ పాపాత్యం ఆండు 'శౌొత్య విభాగం ళ్‌

స్విన్‌బర్‌్‌ | రవికి విషం కక్రక్కే- భుజంగాలో, కదం ్రొ క్కే- తురంగాలోం మదం పట్టిన మాతంగాలో కవీ. నీ పాటల్‌? వలయ విచల ద్విహంగాలో, విలయసాగర తరంగాలలో, యుద గుంజన్మృదంగాలో 9

కవీ, వీ పాటల్‌? షెల్లీ కవనపు హల్లీనకమూ, ెంచిగీకుల మంచిరీతులు, మోపానీ గంధర్వగానం కవీ, నీ పొటల్‌:

_ ఎర్రకాంతుల ఇనోదయమూ, 'రెక్కవిప్పిన రివల్యూషన్‌ ం కడలి వలపూ, వలప్పకడలీ కపీ, వీ పాటల్‌: కవీ: వీగళ గళన్మంగళ కళా కాహళ హళాహళిలో కలసిపోతివిః కరగిపోతివిః కానరాకే కదలిపోతినిః

రచన; 1936 1 ముద్రణః పిణ 19036 జూన్‌ థ్రీ థ్రీ పాహిక్యం ఆండు గ్రరి "కావ్య విభాగం

ఈ గేయం *వీణిలో ఆచ్చుపడినప్పుడు దీని శిరళ కథం. త వ

4. ౮, న్‌ా1100006: శ్రీశ్రీకి నరుతుల్యుడైన కవిని _ విజేశ కవిని “సీర్కొనమంకే న్వీన్‌ బర్న్‌ "పేల న్కృరిన్తుంది. 1087 లో జన్మించి 1909 లో మరణించిన ఈ ఇంగ్లీషు కవి పాతిక కామ్యనంకఅనాలం 'పకటించాడుం అయవిశ్యా సంలో శబ్దాల పోవాళింపుల్లో, (పాస కూర్పులో ఛందోవ్యవస్థలో ఎంతో ేర్చరి తనం 'ప్రదర్శంచాడు._ ఒకప్పుడు అతిగా, గేయనాటికలం 'ౌావ్యవిమర్శలు కూడా రచించాడు, ఇటలీబేళఫు జాతీరోద్యమంపట్ల తీవమైన సానుభూతి ్నపదర్శించాడుం ఆధెంచి కవి బోడ్‌ లేర్‌ (పభావంతోటి "ాల్పనిశకోద్యమాన్ని మరొక మలుపు తిప్పారు, జీవితం అల్లకల్లోఅంగా గడిపాడు,

గాం 3[ఉ0064 అశే న్విన్‌బర్న్‌ చేయం, శ్రీశ్రీ అనుసరణతో పోలి స్తే వెల వెలసోతుందిం

థీ ఫ్రీ పాహిత్యం ఆండు శౌాన్య విభాగం 6౮9

అచై వం ఆనందం అర్హవమైతే. ఆనురాగం ఆంబర మైరే--- అనురాగపుటంచులు చూస్తాం, ఆనందపు లోతులు శీస్తాం- వీకంకణ వనిక్వాణంలో = వాజీవన విర్వాణంలో--- సీమదిలో డోలలు శూగీ, నాహృదిలో జ్వాలలురేగీ..- వీఠలపున రేకులు పూస్తే, నావలప్పన బాకులు దూ స్తే-- మరణానికి 'ప్రాణంపోస్తాం, న్వర్షావికి విచ్చెన వేస్తాం, హసనావికి రాణీ వీవై- వ్యననావికి బావిన నేనై ---- విషమించిన మదీయఖేద౦, కుసుమించిన త్వదీయ మోదం... విషవాయుపుల్తై (ప్రనరి స్తే, విరితేవియల్సై (వ్రవహి_ప్తే--- వ్రసంచమును పరిహాపిస్తాం, భవిష్యముము వరిపాలిస్తాం. థ్రీ శ్రీ పాహిత్యం కండు 1! "కౌనప్ట విభాగం

వానంకఠ నమీరం సీవై, 'హేమంత తుషారం నేనై. పీ ఎగిరిన జీవవిహంగం, నా వగిలిన మరణమృదంగం. చిగురించిన తోటలలోనో, చితులుంచిన చోటులలోనో___ వలయములై. చలించినప్పుడే, విలయములై జ్వలించినపుడే___ కౌలావికి కళ్ళెం వేస్తాం, (యేమావికి గొళ్ళెం తీస్తాం. సీమోవికి కావివి చేనై. నాభావికి దేవివి నీవై __ వీకంకణ విక్వాణంలో, వాజీవన విర్వాణంలో__ ఆనందం అర్జ వమైతే, అనురాగం అంబర మైతే. (గ్రవంచమును పరిహాసిస్తాం, భవిష్యమును పరిపాలిస్తాం. రచనః 1996 1 మ్యాద్రణః భారతీ 1937 డిసెంబరు (క. ౮. వళా190ళూ56 రవ రచనలలో. ముఖ్యంగా కి కేశ్‌2ళంష అశీ శీకంలో చూవీన మౌనానికి కృరజ్ఞ ఠత్రో థ్రీ శ్రీ సాహిత్యం రండు కౌవ్య విభాగం ణ్గ

వాడు అందరం కలిసి చేవిన ఈ అందమైన వస్తు నముదాయం అంతా ఎక్కడో ఒక్కడే వచ్చి ఎ త్తుకుపోతూ ఉంకే చూచి, “అన్యాయం, అన్యాయం” అవి మేమంటే. “ఆన్సభవించాలి మీ కర్మం” అంటాడు. పొద్దు పొడిచి పొద్దు గడిచేదాకొ ఎద్దుల్లాగు పనిచేసే మమ్మల్ని మొద్దుల్నీ మొరటుల్నీ చేని ముద్దకి కూడా దూరం చేశాడు. “ఘోరం ఇది, దారుణం ఇ” దంళే__ “*ఆచారం: ఆడుగు దాటరా” దంటాడు. భరించడం కష్టమైపోయి, వనిముట్లు మేము క్రిందను వడవై చి__ “చెయ్యలేం, చస్తున్నాం మేము, జీవనావికి ఆనరా చూపించి మం... నోరుమూపి, జోడు తీసికొట్టి “దార్డ న్యావికి దౌర్జన్యం మం” దంటాడు. రచన 19371 థీ శ్రీ సాహిళ్యం శెండు 72 కావ్య విభాగం

అభ్యుదయం వివో, ఏవేవో, ఏవేవో "ఘోషలు వినవడుతున్నాయ్‌:ః గుండెలు విడిపోతున్నాయ్‌! ఎవరో, ఎవరెవరో, ఎవరెవరో తల విరటోనుకు నగ్నంగా నదర్తిస్తున్నారు! భయో ద్విగ్నంగా వరర్తిస్తున్నారుః అవిగోః అఆవిగవిగో: అవిగవిగోః ఇంకిన, తెగిపోయిన, మరణీంచిన (కొన్నెత్తురుః వినంచికలు!;: యువయోధులుః వేడే, ఈనాడే, ఈనాడే... జగమంతా చిలివితర్ణిః నరజాతికి పరిన్నర్తనః నవజీవన శుభసమయం! అభ్యుదయం: రచన 1.419037. ముద్రణాయా(ప్రతిభ 1938 జనవర థీ అీ సాహిత్యం శఅండు శావ్య విభాగం ౯

వ్యత్యాసం ఆఅదుస్టవంతులు మీరు. వెలుగును (యేమిస్తారు, ఇరులను ద్వేషిస్తారు, మంచికీ చెడ్డకీ నడుమ కంచుగోడ లున్నాయి మీకు, మంచి గదిలో వే సంచరిస్తాయి మీ ఊహలు ఇదినరకే ఏర్పడిం దా గది. ఆందుకే వడ్డించిన విస్తరి మీ జీవితం. నిశ్చల విశ్చితాలు మీవి. మంచివి గురించి, మర్యాద, మప్పితం గురించి, నడకతొ, నాణ్యం, విలువల విషయం విశ్చల విశ్చితాలు మీవి, మీ కన్నుల చూపులు సరళరేఖలోః రేల చెదిరితే గొల్లుమని పోతారు. రేఖ కవకలి వారంతా నేరగాళ్ళు, 'రేలను రక్షించడానికే వ్యాయస్థానాలు, రక్షకభట వర్షాలు, చెరసాలలు, ఉరికొయ్యలుం కేలను కాపాడక తీరదు. ఠి వ త

థీ థీ సాహిత్యం "5ండు 74 శౌవ్య విభాగం

అభాగ్యులం మేము. సరిహద్దులు దొరకవి నంధ్యలలో మా నంచారం. అన్నీ నమన్యలే నందేహాలే మాకు, వెలుగులోని చీకశ్లు, ఇరులలోవి మిణుగురులే చూస్తాం. నూరు దోషాలలోని ఒక సుగుణం, మారు వణ్యాలలోని ఒక ఘోరం: వ్యత్యాపాలూ, వ్యాఘాతాలే అడుగడుగునా మాకు, మావంట మేమే వండుకోవాలి. ఒకొక్కమారు విస్తరే దొరకదు. జీవితపు నన్ననీ సందులకే ఆక్‌ ర్ష్మ ణ మాకు, మౌ దృష్టిది వర్తల మార్గ 0౦ ఆద్యంత రహితం, సంధ్యాజీవులం, నందేహ భావులం పశ్నలే, (ప్రళ్నలే. జవాబులు సంతృ _ప్రిపరచవు, మాకు గోడలులేవు. గోడలను పగులగొట్టడమే మా వని అలజడీ మా జీవితం. ఆందోళన మా ఊపిరి. తిరుగుబాటు మా వేదాంతం. ముళ్లా, రాళ్లా, ఆవాంఠరా లెన్ని ఉన్నా ముందుదారి మాది. (థీ థీ పాహిత్యం "రెండు "కావ్య విభాగం 7క

ఉన్నచోటు చాలును మీకు, ఇంకా వెనక్కి. పోతామంటారుకూడా మీలో కొందరు, ముందుకు పోతాం మేము. పపంచం మా వెంటప స్తుంది తృప్తిగా చచ్చిపోతారు మీరు. (ప్రపంచం మిమ్మళ్ని మరచిపోతుంది. అభిప్రాయాలకోనం బాధలు లక్ష్య పెట్టని వాళ్ళు మాలోకి వస్తారు. అభిప్రాయలు మార్చుకొని సుఖాలు కామించేవాళ్ళు మీలోకి పోతారు, రచన; 25.4199. థీ థీ పాహిత్యం ఆండు 276 శాన్య వికాగం

మిథ్యావాది వరాయంటావాః అంకా మిథ్యంటావాః నాముద్దుల వేదాంతీః ఏనుంటావు?ః మాయంటావూ? లోకం మిథ్యంటావూ? కనదిడినది కనబడదవి వినవిడీనది వినదిడదని జగతి మరపు, స్వప్నం, ని శృదబ్దం ఇది మాయః మాయః మాయంటావూ? ఆంకా మిఠ్యంటావూ? జమీందారు రోల్పుకొరు మాయంటావూః? బాబూ ఏమంటావు? మహారాజు మనీసర్చు మాయంటావూ? స్వామీ ఏమంటావు? థ్రీ శీ పాహిత్యం ఆండు కామ్య విభాగం తొల

మరఫిరంగి, విషవాయువు మాయంటాపూ? ఏం ఏమంటావు? పాలికాపు నుదుటి చెమట కూలివాని గుండె చెరువు, విచ్చగౌవి కడుపు కరువు మాయంటావూ? తుపానులూ. భూకంవం, తిరుగుబాట్లు, నం(గ్రామం, నం[గామం, నం(గ్రామం, మాయంటావూ? ఏయ్‌ ఏమంటావుః జగతి మరప్ప, స్వన్నం, ని శృద్దం, ఇది మాయః మాయః మాయః మాయః మాయః మాయః మాయంటావూ? అంతా మిథ్యంటావూ? రచకః 1903 ముద్రణ నవళ క్తి 1930.-29 థీ థీ పాహిశ్యం ఆండు ?పి “న్య విభాగం

అగి ప్రతిజ్ఞ ప్రాలాలనన్నీ, హలాల దున్నీ, ఇలాఠకలంలో హేమం పిండగ___ జగొనికంఠా పొఖ్యం విండగ___ విరామమెరుగక్‌ పర్మిక్రమించే, దిలం ధరిత్రికి ఐలికావించే, కర్షక వీకుల కాయం విండా కౌలువకశ్ణే ఘర్మజలానికి, ఘర్మ జలానికి. ధర్మ జలానికి, మఘర్మ జలానికి అరీదులేదోయ్‌! నరాల వీగువూ. కరాల నత్తున వరాల వర్ష ౧ కరిపంచాలవిం (పపంచ భాగ్యం వర్తిల్లాలవి... గవిలో, వవిలో, కార్థానాలో వరిక్షమిస్తూ, పరిప్త వస్తూ, ధవికస్వామికి దాన్యంచే పే, యం(త్రభూతముల కోరలుతోమే, కార్మికధీరుల కన్నులనిండా కణకణ మండే, గలగల తొణకే విలాపాగ్నులకు, విషాద్మాకులకు ఖరీదుక స్తే షరాబుబేదోయ్‌ః థ్రీ సాహిత్యం శిండు శౌావ్య విభాగం 7ం్త

విరవరారులైై దురదృష్టంచే చెరసాలలలో చిక్కేవాక్నూ-- లోహరాక్షసుల పదఫఘట్టనచే కొనప్రాణంతో కనరేవాళ్ళూ--- కష్టందాలక కడుపునుంటచే తెగించి సమ్మెలు కన్లేవాజ్శా-ల శ్రమ నిష్ఫలమైం జవి వీస్టరమైం నూతిని గోతిని వెదకేవాళ్ళూ._ అవేకులింకా అభాగ్యులంకాం అనాభులంతాం ఆఅళొంతులంతా, దీర్ష (శుతిలో, తీవధ్వనితో విష్ణవన శంఖం వివిపిస్తారోయ్‌: కావున....లోకపుబన్యాయాలూ, కాల్చే ఆకలి, కూల్చే వేదన, దారిద్ర్యాలూ. దొర్జన్యాలూ పరిష్కరించే. బహిష్కంరించే బాటలు తీస్తూ, పాటలు (వాస్తూ నాలో కదలే నవ్యకవిత్వం కార్మీకలోకపు కల్యాణావికిం శామికలోకపు సౌభాగ్యానికి నమర్చ్పణంగా. సనమర్భనంగా--- త్రీలోకాలలో, శ్రీకొలాలలో, థీ థీ సాహిత్యం "రండు 40 శావ్య విభాగం

(శ్రమైకజీవన సౌందర్యానికి నమానమైనది లేనేలేదని కష్టజీవులకు, కర్మ వీరులకు విత్యమంగళం నిర్దేశిన్తూ, న్వ_స్తవాక్యములు సంధానిస్తూం న్వర్ణవాద్యములు సంరావిస్తూ... వ్యథ్నార్హ జీవిత యతార్దదృశ్యం పునాదిగా ఇక జవించటోయే లావి వేదముల జీవనాదములు జగత్తుకంతా చవులిస్తానోయ్‌। కమ్మరి కొలిమీ, కుమ్మరి చక్రం. జాలరి పగ్గం, పాలెల మగ్గం, శరీరకష్టం న్ఫురింపకేపే గొడ్డలి, రంపం, కొడవలి, నాగలి, నహ(సవృ తులనమ _న్త చిహ్నలు. నా వినుతించే, నా విరుతించే, నా వినిపించే నవీనగితికి, నా విరచించే నవీన రీతికి భావం। భాగ్యంః పాణం! వజవం।ః రచన; 7=5.19037 మాద్రణః భారతి 1937 జాక్‌ థీ అీ పాహిత్యం ఆండు గాగ్ర శావ్య విభాగం 81

వేదుపాట

బొను విజం నీ వన్నది;

పీ వన్నదిం పీ వన్నది,

పీ వన్నది నిజం, విజం!

లేదు సుఖం, లేదు సుఖం,

లేదు మఠం జగత్తులో:

వ్రితుకు నృథాః చదువు వృథా,

కవిత వృథాః వృథా, వృథాః

మన మంకా బానినలం,

గామగలం, పీనుగులం:

వెనుక దగా, ముందు దగగాం

కుడి యెడమల దగా, దగాః

మనదీ ఒక (బదుకేనా?

కుక్కులవలె, నక్కలవలెః

మనదీ ఒక (బదుకేనా?

నందులలో పందులవలె

విజం సుమీ, విజం నుమీం

పీ వన్నది నిజం సుమీ;

ితుకు ఛాయ, చదువు మాయ,

కవిత కరక్కాయ సుమీ;

థఖీథీ సాహిత్యం ఆండు శై "శౌవ్య విభాగం

శేదు సుఖం, లేదు రసం,

చేదు విషం, జీవ ఫలం!

జీన ఫలం చేదు విషం,

చేడు విషం, చేదు విషంః

కోను ఏిజం, కొను సుమా,

బాను విజం నీవన్నది:

పీవన్నది, సీవన్నది,

రచన; షట-ర్‌.2007 థ్రీథ్రీ పాహిత్యం శెండు శాన్య విధాగం 83

కవితా కవితా? ద్రవికాః ఓ కవితా! నాయువకాశల నవ'పేశల సుమగీఠావరణంలో. విమ వేనొక సుముహూ ర్తంలో. అతిసుందర సున్యందనమందున దూరంగా విను వీఠుల్లో విహరించే ఆందవి అందావివిగా భావించిన రోజులలో. పీశై (బిదుకే ఒక తసమై 'వెదుకాడే విమిషాలందు విషాలందువ. ఎటు నే చూచిన చటులాలంకారప్ప మటుమాయల నటనలలో వీ రూనం కనరానందున, వా గుహలో. కుటిలో, చీకటిలో ఒక్క-డన్వై (నక్కిన రోజులులేవాః వీ ప్రాబల్యంలో, చిరదీకి +£ి తఈపన్పమీశణలో, విశ్చల నమాధిలో. సర్గద్వారపు తోరణమై (వేలివ నా మస్తిష్కంలో ఏ యే ఘోష, భాషలు, దృశ్యాల్‌ తోదాయో: వే నేయే చిత్ర విచిత్ర శ్యమంత రోచిర్ని వహం చూశానోః

ఠీథీ పాషాత్యం ఆండు ! శాన్య విభాగం

వాగీఠం ఏయేళ 'కులలో ప్రాణ న్పందన పొందిందో? వీకై నే వేరిన వేయే ధ్వమలో, ఏ యే మూలల వెదకిన ప్రోవుల (ప్రోవుల రణన్నివాదాలోః నడిరే యాకన మావ ర్తించిను మేభూ లావర్షి ంచిన, (వ్రచండ రుంరూ (వభంజనం గజగజ లాడించిన నడి నం(ద్రపు కెరటాల్లో (మోగిన శంఖారావం, ఢంకా ర్వానంః ఆ రాశ్రే, కారడవులలో లయాతీఠమై విరుతించీన నావా జంతుధ్వములో నళ రాంతర్నివిడ విఖిలంగానం, భూకంపాలు, (వ్రభుత్వ వతనాలుం విప్లవం, యుద్ధం అన్నీ సీ వైతన్యంః పీ విశ్వరూప సాజెత్కారం! మరి విమ్న వరి స్తే వా కగుపించే దృళ్యాలా? వినిపించే భాష్యాలా? అగ్ని నరస్సున వికసించిన వజం। ఎగిరే లోహశ్యేనంః ఫిరంగిలో జ్వరం ధ్వవించే మృదంగ వాదం! ఇంకా వేవేం విన్నానా? వడిరే విద్దురలో థ్రీ ఫీ సాహిత్యం నెండు శాన్య విభాగం క్రెక

అప్పడే ప్రనవించిన శి బవు నెడద విడుకొని ఈుచిర న్వప్నాలను కాంచే జవరాలి మనః ప్రపంచప్ప టావర్తాలుః శీశువు చిత్ర నిద్రలో ప్రాచీన న్మృతు లూచే చప్పుడుః వైద్యశాలలో, శస్ర్రకారుని మహేం[ద్రజాలంలో, చావు బతుకుల నంధ్యాకాలంలో కన్నులు మూసిన రోగార్హుని రక్తనాశ నంన్పందనః కాలువ సీకులలో జారిపడి కదలగవనైనా చాలని శ్రాగుటోతు న్య క్తావ్య క్రాలాపన। థేలాపనః కడుపు దహించుకుపోయే వడుప్పుక _త్తె రాకనరతిలో అర్థవిమీలిక నేత్రాల భయంకర బాధల పాటల సల్లవిః ఉరితీయబడ్డ శిరస్సు చెప్పిన రహన్యం: ఉన్మాది మనప్పిసీవాలిలో ఘూకం శేకా, భేకం బాకా! సమ్మె కట్టిన కూలీల, సమ్మె కట్టిన కూలీల భార్యల, విడ్డల ఆకటి చీకటి చిచ్చుల హాహాకారం అ ర్హారావం: ఒక లక్ష నక్షత్రాల మాటలు, ఒక కోటి జలపాఠాల పాటలు, శతకోటి నముద్ర తరంగాల (మోకలు; థ్రీ ఫ్రీ సాహిత్యం ఆండు కి6 శాక్య విభాగం

విన్నానమ్మా। విన్నా, నెన్నో విన్నాను. నా విన్నవి కన్నవి విన్నవించగా మాటలక్షై వెదుకాడగటోరే.__ ఆవి, పుంథామపుంఠథంగా శ్యశానారివంటి నిఘంటువులదాటి, వ్యాకరణాల నంకెళ్ళు విడిచి, ఛందస్సుల సర్పపరిష్వంగం వదలి... వడిగా, వడివడిగా వెలువడీనై, పరుగిడినైై, నాయెద నడుగిడినైైః ఆ చెలరేగిన కలగాపల “పు విలయావ ర్తపు బలవత్‌ రురవత్‌ పరివ _రృనలో, వేవేయే వీధులలో చ(క్రమణం చేశానో, నా సృష్టించిన గానంలో (వ్రకెళిత మామక పాపపరంపర లానంది వశంనద హృదయువి శే స్తే. వీవై మేలుకొనిన నకరలేంద్రియము లతో ఏది రచిస్తున్నానో. చూస్తున్నానో, ఊపిరి తీస్తున్నానో, విర్వికల్స్చ న వాధిలో నా (ప్రాణం నిర్వాణం పొందిందో, అటు నను మంత్రించిన, నమ్ముగ్ధం గావించిన ఆగాంధర్వానికి, శారానినహపు (పేను నమాగమంలో జన్మించిన సంగీతావికి.... వానాడుల తీగలపై పాగిన అీ థీ పాహాత్యం ఆండు శాన విభాగం 87

వాద(ిహ్మపు వరి చుంబనలో. (ప్రాణావసాన వేళాజనితం, చానాగానానూన స్వానావళితం. (వ్రిదుకును [వచండ భేరుండ గరు శృరిరంఠంలో పట్టిన గానం, సుఖదుఃభాదిక ద్వంద్వాతీతం, అమోఘ, మగాధు మచింత్య, మమేయం, ఏకొంఠం, ఏక్రైక౦ం, కణీకమై శాశ్వతమైన దివ్యానుభవం, (బ్రహ్మానుళవం కలిగించిన, నను కరిగించిన కవనఘృణీ। రమణీః తవితాః ఓ కవితాః నా జనవి గర్భంలో, ఆకారం లేకుండా విద్రిస్తూన్న నవా అహంకారానికి అకలి గొల్పించిన నాడోః నా ఐహిరంతరింద్రియాలలో ప్రాణం (వసరించగ వేవీ భూలోకంలో వడి నుఖదుఃభా లేవేవో వస్తూంటే తలదాలిచి (వవంచ పరిణాహంలో ప్రయాణికుడనై వర్శివ్రాజకుడనై విహ్వలంగా నర్తించే వేళ అభయహ స్తముద్రతో ననుదరివిన, నన్ను పునీతుని కావించిన కవితాః లలిత లలిత కరుణా మపాతాః ఆఅనుపమితాః ఆపరిమితాః శవితాః ఓ కవితా?

ఛ్రీ(లీ సాహిత్యం

శెండు ఈ శావ్య విఫొగం

వేదో, నా ఊహాంచల పాహసికాంనం కప్పిననా విట్టూర్చులు వివిపిస్తాయా? నేనేదో విరచిస్తానవి, వారచనలలో లోకం (వతిఫలించి, నాతపస్సు ఫలించి, నా గీకం గుండెలలో ఘూర్డల్లగ నాజాతి జనులు పొడుకొనే మంతంగా _మోగించాలవి నా అకాశాలమ లోకొవికి చేరువగా, వా ఆదర్శాలను పోదరులంతా పంచుకునే వెలుగుల రవ్వల జడిగా, అందీ అందకపోయ వీచేలాంచలముల వినరుల కొస గాలులతో నిర్మించిన వానుడి నీగుడిగొ, నాగీఠం నై. వేద్యంగా. హృద్యంగా ఆర్చిప్తానో నావినరిన రన వినృమర కుసుమ సరాగం ఓవోః ఓ రసధువిః మణీఅవి! జననీ; ఓ కవితాః కవితాః కవిశాః ఓ కవితాః ళచనః 19371 మాదణః భారతి 1989 అక్టోబరు థీ థీ సాహిత్యం శెండు శొవ్య విభాగం 89

నవకవిత సిందూరం, రో క్త్రచందనం, బంధూకం౦, సంధ్యారాగం, పులి చంపిన లేడి నెత్తురూ. ఎగరేసిన ఎ్యరవి జెండా, రుద్రాలిక నయనజ్వాలిక, కలకత్తా కొళిక నాలిక కావాలోయ్‌ నవకవనావికి ఘాటెక్కిన గంధక ధూమం, పోపెత్తిన నప్ప నముద్రాల్‌, రగులుకొనే రాక్షవ్‌ టౌగ్గూ. బుగులుకొనే బుక్కాగుండా, వికపించిన విద్యు క్రేజం. చెలరేగిన జననమ్మర్షం కావాలోయ్‌ నవకవవావికి. రాందిందుల రెక్కల చప్పుడు, పొగగొట్టపు భూంకార ధ్వని, ఆరణ్యమున హరీం(ద్ర గర్జన, వయోధర (వచండ ఘోషం, ఖడ్గ మృగోద్మగ విరావం రుంరూనవిల షడ్డ ధ్వానం, కావాలోయ్‌ నవకవనానికి. థ్రీ ఫీ సాహిత్యం శెండం పం శౌవ్య విభాగం

కడిలేదీ కదిలించేదీ, మారేదీ మార్చించేద్కీ పాడేదీ పాడించేదీ, మునమముందుకు సాగించేదీ, 'పెనునిద్దుర వదలించేదీ, వరిపూర్ణపు (బదుకిచ్చేదీ కొవాలోట్‌ నవకవనానికి. రచనః 3-5.219097 మా్యాదణః (ప్రతిళ 1030 జనవరి థీ థీ పాహిత్యం 'శెండు శాన్య విభాగం త్త

రళారవి ప్తోపీ పోనీ, పోతే పోనీః సతుల్‌, సుఠుల్‌, పొతఠుల్‌ పోనీ పోతే పోవీః రాసీ, రానీ, వస్తే రానీః కష్టాల్‌, నష్టాల్‌, కోపాల్‌, తాపాల్‌, శాపాల్‌ రావీః వస్తే రానీః తిట్లూ. రొట్లూ. పాట్లూ రావీః రానీ, రానీ: కాపీ, కానీ: గానం, ధ్యానం: హానం, లానంః కాపీ; కానీ! కళారవీః పవీః కవీః ఫ్రీ శ్రీ సాహిత్యం ఆ0డు త్రై శావ్య విధాగం

దేశచర్శితలు వీ దేళ చరిత చూచినా ఏమున్నది గర్వకారణం? నరజాతి చరిత్ర నమ న్తం వరపీడన పరాయణత్వం. నరజాతి చరిత్ర సమన్హం వరన్సరాహరణోద్యోగం నరజాతి చరిత నమన్హం రజర క్త (వ్రవాహనీ క్త, వీళత్స రన వ్రధావం, పీశాచగణ నమవాకారం। నరజాతి చరిత్ర నమన్తం దర్శిదులను కాల్పుకుతినడం. విలనంతులు దుర్చల జాతివి బానినలను కొవించారు: నరహంతకులు ధరాధివత్నులె చరిత్రమున ప్రపిద్ధి కెక్కిరి. రణరంగం కావిచోటు భూ స్థలమంతా వెదకిన గొరకదు; గతమంతా తడినెర క్రమమున కొకుంపే కన్నీకులతో. ఛీ థీ సాహిత్యం రండు "కావ్య విభాగం వ్‌!

న! మరణించిన జనసందోహం, ఆసహాయుల హాహాకొరం చరిత్రలో మూలుగుతున్నవి. వైషమ్యం, స్వార్ధపరత్వం, కౌటిల్యం, ఈర్ష్యలు. నృర్ధలు, మాయలతో మారుపేర్ణతో చరి(త్రగతి నిరూపించినవి. పికందరో ఎవరై తేనేం? ఒకొక్కడూ మహా హంతకుడు. వైకింగులు, శ్వేత హూణులూ, శథియన్లూ. పారశీకులూ. పిండారులు, థగ్గులు కట్టిరి కాలానికి కత్తుల వంతెన. అజ్ఞానపు టంధయుగంలో. ఆకలిలో, ఆవేశంలో... తెలియని ఏ తీవ కలో, వడిపి స్తే నడిచి మనుష్యులు. అంకా తమ (వయోజకత్వం, తామే భువి కధినాథులనువి, స్థాపించిన పా్యమాజ్యాలూ, విర్మించిన కృ(త్రిమ చట్టాల్‌... థీ ఫీ సాహిత్యం రండు న! "శౌన్య విభాగం

ఇతరేతర శక్తులు లేస్తే వడిఫోయెను 'పేకమేడలై: పరస్పరం సంభఘరక్షించిన శక్తులలో చరిత్ర పు్లైను. చిరకొలం జరిగిన మోనం, బలనంళుల దొర్జన్యాలూ, ధనవంతుల పన్నాగాలూ ఇంకానా: ఇకపై చెల్లవు. ఒక వ్యక్తివి మరొక్క వ్య క్రీ, ఒకబాతిని వేరొక జాతీ, పీడించే సాంఘక ధర్మం ఇంకొనా? ఇకపై పొగదు. చీనాలో రిక్షావాలా, దైక్‌ దేశపు గవి వవిమనిషీ, వఐర్లాండున ఓడ కళాసీ అణగారిన ఆ ర్తులందరూ....= హోపెన్‌టాట్‌, జూలూ, వీగ్రో, అండాంతర నానా జాతులు చారిత్రక యథార్థ తత్త్వం చాటిస్తారొక గొంతుకతో. వీ యుద్ధం ఎందుకు జరిగెనొ? ఏ రాజ్యం ఎన్నాషందోః తారీఖులు, దస్తావేజులు ఇవి కొవోయ్‌ చరిత్ర కర్థం, ఈ రాణీ (సేమస్పరాణం, ఆ ముట్టడిక్లైన ఖర్చులూ,

థీ థీ పాహత్యం

ఆండు శావ్య విల్లాగం త్‌

మఠలబులూ, కై ఫీయతలూ ఇవి కొవోయ్‌ చరిత్ర సారం. ఇతిహానపు చీకటికోణం అట్టడుగున పడి కొవ్పిందవి కథలన్నీ కొవాలిప్పుడుః దాచేస్తే దాగని సత్యం నైలునదీ నాగరికతలో పామాన్యువి జీవన మెట్టిదిః కాజనుహల్‌ విర్మాణావికి రాళ్లెత్తిన కూలీ లెవ్వరు? పామాజ్యపు దండయాత్రలో పామాన్యుల పాహస మెట్టిది? వ్రభువెక్కిన పల్లకి కాదోయ్‌, అదీ మోపిన టోయీలెవ్వరు? తక్షశలా, పాటలిపుతం, మధ్యధరా వముద్రతీరం, హోరప్పా, మొహంజొదారో, (క్రోంమాన్యాన్‌ గుహాముథాల్లో--- చార్మితిక విభాత నంధ్యల మానవకథ వికాస మెట్టిది? ఏదేశం ఏకాలంలో పారించిన దే పరమార్థం? ఏ శిల్పం? ఏ పాహిత్యం? ఏశాస్త్రం? ఏ గాంధర్వం? వి వెల్లుల కీ వ్రస్టానం? ఏ స్వన్నం? ఏ దిగ్విజయం? రచన: 194.19 ముద్రణ నళ క్షి 1900 థీ థ్రీ పాహిత్యం "ఆండు థ్‌ శావ్య విభాగం

జ్వాలా తోరణం స్వ నరకముల ఛాయా దేహళి తెలి, నలి తలుపులు కెరచి, మూసీకొవి-ా న్‌ర్గ విలయ హేమంత వనంత ధ్వాంఠ కొంతి విక్రొంతి వేళలో, బొవు పుట్టుకల పొలిమేరలలో అవులించె నొక చితాగ్ని కుండం! అనాఠథజీవుల నమాధులన్నీ అమఘోరించి ఘోషిందాయి! ఇదేమి! లోకం పారణ్యవే(కుని వదాఘాతమున (వ్రతిధ్వవించగ, కురుకే త్రమున [క్రుద్ద వృకోదరు గదాఘాతమున గజగజలాడగ, జాతీ జాతి విర్హాతపాత నం ఘాత హేతువై. కాలకేతువై, అదె నంనర్తపు తుపామ మేఘం తొలి గర్జి ౦చిన తూర్య విరావంః వ్రదీప్తకీలా (వవాళమాలా (ప్రపంచ వేలా ప్రపారములలో. మిపార వాబిఠతిః; మఠవ ధమర్ద్యుతిః పుడమికి నేడే పుట్టినరోజట: రచనః 19038 ముద్రణ: థారతి 1985 అక్టోబరు అీ థీ పాపాత్యం ఆరెండు లా శాన్య విభాగం ప్ర

మానవుడా! రా! చక్రగతులలో రా(త్రిందివాల సరిణొమాలలో, బ్రహ్మాండ గోళాల పరిభ్రమణాలలో, కల్పాంతాలకు పూర్వం కదలిక పొందిన సరమాణువు నంకల్పంలో (వళవం పొందినవాడాః మానవుడాః మానవుడా? సౌందర్యం ఆరాధించేవాడా; కవితలో. కల్పంలో = పురుగులో, పుష్పంలో = మెరుపులో, మేఘంలో సౌందర్యం ఆరాధించేవాడాః జీవించేవాడాః సుఖించేవాడాః దుఃభించేవాడాః విహ్వలుడాః వీరుడాః (యేమించేవాడాః వియోగీ। యోగి; భోగీ: త్యాగీ: ఆలోచనలు పోయేవాడాః ఆనునిత్యం అన్వేషించేవాడా! చెట్టూ, చెరువూ గట్టూ, పుట్టా ఆకసంలో, నముద్రంలో అన్వేషించేవాడా! థీ థీ సాహిత్యం శెండు క! శౌవ్య విభాగం

ఆఅకాంతుడాః వరాజయం ఎరుగనివాడా?ః ఊర్థ్వ దృష్టీః మహామహుడాః మహా (ప్రయాణీకుడాః మానవుడాః మానవుడాః కాట్లాడుకొ వేవాడాః ఓర్వలేనివాడాః నంకుచిక న్వభావుడాః అయ్యోః మానవుడాః ఓహో; మానవుడా: ధర్మస్థావనకు యుద్ధం చే సేవాడా! అన్యాయం భరించలేనివాడాః ఆదర్శజీవీః: మహాత్మాః మానవుడా! అపవియా, అమెరికా, యూరప్‌, అధఫ్రికొ, ఆస్ట్రేలియాలలో, నము[ద ద్వీపాలలో, (రువ ప్రాంతాలలో, నట్టణాలలో, పల్లెలలో ధవివో, దర్శిదుడవో, వృద్దుడవో, యునకుడవో తెల్లని, నల్పవి, ఎర్రవి, వచ్సని రంగో, బలవంతుడివో, దిలహీనుడివో బ్రిదికేవాడాః పాడేవాడాః మానవుడా: మానవుడా! అవి భక్త కుటుంవీ! ఏకర క్రఐబంధూః మానవుడా: మానవుడా: ఆవేక భాషలు మాట్లాడేవాడాః అవేక స్థలాలలో తిరిగేవాడాః ఫీ థీ సాహిత్యం శండు "శౌన్య విభాగం స!

అనేక కొంతులు వెదజల్లే వాడా! నహృదయాః సదయాః . నన్మార్లగామీః నముదాలు దాకేవాడాః ఎడారులూ, వర్వతాలూ గడచేవాడాః ఆకాళాలను వెదికేవాడా! నక్షశ్రాలను ళోధించేవాడాః పిపాసీః తవస్వీః వంతెనలు విర్మించినవాడాః వైద్యశాలలు, వస్తు (వదర్శనళాలలు, (గంథాగారాలు, వరిశ్రమాలయాలు, ధూమశకటాలూ, నొకలూ, విమానాలూ విర్మించినవాడాః దూరదృష్టి దూరశ్రవణ శక్తులు సాధించివవాడా! మానపుడాః మానవుడా! రపైక జీవీ: కవీ: నటుడా! శల్పాచార్యాః గానకళాకో విదుడాః వేదాంతీ! విజ్ఞానధవీ! భావధువీః దుఃలమయాః దయాళూ। వరదుఃభానహనశీలీః చీమనుకూడా చదంవడావికీ చేతులు రానీవాడాః బుద్ధమూ ర్త! జీనస్‌: థీ భీ సాహిత్యం అండం 100 శాన్య విభాగం

సంఘ వకూః శ్రమైక జీవీః శరీర పరీవృతుగాః మర్మవర్ష వయోదుడాః రదక్తకణ సమష్టి కుటుంవీః కష్టజీవీః కార్మికుడాః మూనవుడాః కూలీః మాలీః రైతూః గుడిపెలలో (బదికేవాడాః గంజినీన్ల తాగి కాలం గడి'పేవాడాః కడుపెడు నంతానం కలిగినవాడాః ఆకలికన్నూ: మానవుడాః తిరగదిడేవాడా: (పశ్నించేవాడా। అన్యాయాలకు అహుతి కావడానిక్తై నా జంకవివాడాః లైదీః రొడీః ఖూసీకోర్‌: బేవీః మానవుడాః మానవుడా రచనః 1981 మా(ద్రణు ఆంధధ్రపతిక 1941....42 ఉఊశాది సంచిక థ్రీ ఫ్రీ సాహిత్యం 50డు శౌాన్య విభాగం కే01

సంథ్యానమస్యలు ఆ సాయంథ్రం.... రాక్సీలో నార్మాషేరర్‌ టొడ్వేలో కాంచనమాల: ఎటకేగుటొ సమస్య తగిలిం దొక విద్యార్థికి। ఉడిసీ శ్రీకృష్ణవిలాస్‌లో...- అటుచూ ప్లే బాదంహల్వా, ఇటుచూ స్తే పేమ్యా యిగ్లీః ఎంచుకొనే నమన్య కలిగిం దొక ఉద్యోగికి! అ సాయంథత్రం.... ఇటు చూ స్తే అస్పులవాళ్ళూ, అటు చూస్తే విడ్డల ఆకలిః ఉరిపోనుకు చవిపోవడమో, నమ్ముదమున సడిపోవడమో___ నమన్యగా ఘసీభవించిం దొక నంసారికీః రచన; 19391 అీ ఫీ పాహిశ్యం ఆండు 102 శౌావ్య విధాగం

దేని కొరకు? "జీ/కాని వేళలలో, లేవిపోని వాంఛలతో __ దారికొని దారులలో, కొనరాని కాంకలతో__ 'ేవికొరకు పదేవదే దేవులాడుకావ్‌? ఆకటితో, ఆలనటతో ప్రాకులాడుతావ్‌? ఫ్రీవివానరావ్‌ | శ్రీ వివానరావ్‌: 'డేవికోన మోయ్‌? నడిరాతిరి కడలివద్ద హోరుగ లి ఉపక్రుతిగ, వీలోవే వీవేదో ఆలపించుతావ్‌? అవ్య క్రపు టూహలతో అఆలపించుతావ్‌! జగమంతా విదుర మునిగి వద్దణీగిన నడిరాతిరి వీలోవే నీవేదో ఆలకించుకావ్‌? (శ్రీవివానరావ్‌: శ్రీవివానరావ్‌! రచన 1939? థీ థీ సాహిత్యం శెండు శావ్య విభాగం 103

్రేద

నిరక వెలిదై....

నే నొంటరిన్హై....

నా గదిలోపల చీకటిలో! చీకటిలోపల నా గదిలోః

నా గదిలో...

చీకటిలో ....

వే నొక్కడనై.....

విద్రకు వెలియెై....

కన్నుల విండిన కావిరితో: కావిరి విండిన కన్నులతో! కన్నులలో....

కావిరితో ....

నిద్రకు వెలియె....

వే నొక్కడనై ....

గుండెల కప్పిన కుంవటితో:ః కుంపటి కప్పిన గుండెలతో: గుండెలలో....

కుంపటితో ....

నా కనుగోనల,

నా యెదగోడల,

నాలుగు దిక్కుల బాకులతో.... వొకుల తోటల వాటలలో.... వొటలలో .... వాపలతో...

థీ ఫీ పాహిశ్యం శెండు 104 కావ్య విభాగం

తగఠళగ కుగభుగ

భగభగ మండే

నా గది చీకటి వాలుకతో!

నాలుక చీలిన నాగులతో।

వాగదిలో....

వాగులతో....

ఇరవై కోరల్క

అరవై కొమ్ముల,

(కూర ఘోర కర్కోటకులో?

కోరకి కన్నూ,

కొమ్ముకి కన్న

శద్యా-టక కర్కోటకులో?

దారుణ మారణ దానన భాసలుః

'ఫీరవ థత్లైరవ ఖీకర 'ఘోషలుః

"'ఘూషల, ఖా షట,

ఘంటల మంటల

కంటక కంఠపు గణగణలో?

చీటికెల మెటికెల చిటవటలో?

నే నొంటరిన్హై ....

విద్రకు వెలిమై....

చీకట్‌లోపల నా గదిలోః

వా గదిలోపల చీకటిలో!

చీకటిలో ....

ఆకటితో....

కచనః 6.190803 ఊ(ద్రణః భారతి 1939 అనక్టు 9 థ్రీ శ్రీ పావాఠ్యం కందం ర్య విభాగం కేక

'పీదలు అంతేలే. "సేదల గుండెలు! అశ్రువులే నిండిన కుండలు! శ్మశానమున శశకాంతులలో చలి బారిన వెలిరాబండలుః ఆంకేలే, పేదల మూప్పలుః అణగార్భగ విధిత్రోదోపులు, వయోధి తట కుటీరములనలె భరియించవు బాధల మోప్పలుః అంతేలే, "పేదల చేకులు?ః శ్లధ శ్రైశిర వలాశరీతులుః విశుష్కుములు, పరిపాండురములుః విచలించెడి విషాద హేతులు! ఆంకేలే, పేదల కన్నులు! విన్న్వమముబణు వెతల వణమ్ములుః తుపానులో కడిపిన, జడిపిన గోమాతల కన్నుల తమ్ములు: అంకేలే, పేదల (బతుకులు! తిరిపెమునకు పిడికెడు మెతుకులు: తెరు వెరుగవి దీర్చరాత్రిలో . తల పగిలెడి తలపుల గతుకులు: (0016 7670467068 వ్రావిన 1682247768 అనే గీశావికి అమవాదం. ) రచనః 19391 మా(దణ: భారతి 1960 డీపెంబరు థఅీథీ పాహిత్యం ఆండు 106 ావ్య విఖాగం

భారతి పతికలో ఈ శేయం అచ్చుపడినష్రూడు. శ్రీ శ్రీ, స్వయంశా చాని కొక పీఠిక లాంటిది రాళశాడంః “సంజ్ఞావాద కవిగా జెర్‌ హీరక్‌ రచచా (పారంభం* భయం కరాద్భుఠమగు పపంచ విహెదం ఇతనిని (క్రుంగదీనీంది. ఈ విషాచాన్ని -ఫెమిస్‌ చితకారుల శు చం తప్పుని విక్ల బక్వం (వేశీంళ0!4 2001౯207) తో ఇకడు వర్ధించాడు, లోకం లోని ఏకాకీత్య విషావమయనుగు విశూనప్టత్వం, నిశీథధం సమోరం బెల్జియం జీళంలో పౌాయం[తఫు వేళల్లో అంకు లేకుండా ఎక్కడిళో జెళ్ళిలోయే సిభులు చారులు. శలునుకొ శే చోట నీలు వి([గహాలుు కొండఅ మిద కనబకజీ భూతాఅవంటి గాలి యంత్రాలు గుడీలో (పార్థనలుచేనుకా జే నుతగురువులు ఇతని పాటఅలో కనబడడం౦ం ఆంకట అధునిక నగరాల అరుంతుద విభాంతి (12&111010261002) ఇరనిని అవ రించింది, (“నగర జాహాువులు"అని ఇతని ఒక శావ్య సంపుటం పేగు) ఒక్క- ఎమిల్‌ జోలాను మినహాయి స్లే ఇంకెవ్వరూ ఇకనినలె నున కెఅఫు ఫ్యాక్టృ రీలు యం(కౌాలం మున్నగు పారిళామిళ దృళ్యాఅ పరిభ్రాంతన్థి తిక ఆళృతి యిన్వడంలో కృతకృర్యులు "కాలేదు. అధునిక (ఫపంచంలో అనుభవానికి వచ్చిన వివిధ ళక్తుల సంఘర్థ్మ ణ ఇతని గీతాలలో కంచు గంటవలె మౌరు,మోగుతూ వినివీస్తుంది శార్మిపలు, కష్ట్రజీవనం9 సుకునశై _పాణుల నిత్య సమరం ఇకనిని కవిగా చేసిన ళ కలు ఇరని పొాటఅకు భరత చాక్యంగా 1917-5 సంవత్సరములో రూవెన్‌ లో సంభివించిన వైలం (ప్రమా దంలో ఇతని జీవితం విపాదపరిసమౌా ప్రి పొందింది చనిపోవడానికి ముందు ఇతడం యాూస్ధాన్నీ తన జీళంమిద దండయా[శ్ర చేనినవారినీ తీఛ్రాజేకంతో శవీన్తూ గీతాలు 'ఛాళాడు (68 &1168 01608 ఢ6 18 (10176---యూస్థపు షర రెక్కలు అజే సంపుటిలో ఇవి ఉచ్నాయిలో--- 26218 వశ100204 11 సీండం90 గొలింష[ైమ6 ఓ06 1066220400 10 వోకజ006) శ్రీరంగం శ్రీనిబాసరావుం వెంటం 70320100 (1855..1967) బెల్జియం బేళవు కవి, సంజ్ఞానాద (వూమ0ం11800) ఢోరణిలో తీవ భావనా ళక్తితో రచించిన చేయాలను 11,68 72168 0002001468 కబంధ హాప్తాల నగరాలు) 1095 లోనూ క68 1108 001408 రేం 12 బ్రచ0226 (యాద్ధపు ఎ్యరటి రెక్కలు) 1917 సంపుటాలంగా వెలువడ్డాయి, థీ థీ సాపాత్యం ఆండు శౌావ్య విభాగం 107

“ారతొ పల్రికలో శ్రీ, శ్రీ, యిచ్చినది

“హొర్రై[ 10౯6 06222 28 & 8710001186 0050698642 ₹౯140 26 శజ0628610 8260088 0€+26 ఇాంక4 ₹ప10స 6 6080౯19004 ౯14% టం 201014 26041869 0% 2 పౌ 20130 41006౯. 36 9222 406 90110246 294 06 8210 6000610008 01 భం ఇ₹ంగేడి, €10 91280 106 ౪104, 606 108413 86600100 0 సమం! శ/ &€ 491 +మ0%8ై% €06 క612180 1826, *06 0621722165 24 *86 0058 క02648, 116 2%086ూ ₹104-111113 09 లం 01118, చం 90018 6290108 ₹689653 2 1మంస 0%200618 000 100 2110014 ౨8609 02 మం 2026 010168 0206 2009 001, ఇసీ&€ 16 6211661 “198 ౪11108 160'204121208” కంఏంత్వే? ఆం620 2014 జడే 3200666684 80 ఇ6] 19 7198్ర [0200 60 1106 1211401- 20008 02 ౪06 12010168, 106 1120910068 &96 09 1064680041 8002ల” ౦£€ 01౯ ఢేజా8, గ06 109098 &€ 1143 10 106 12060౯9 ఇాం164 6002114 సం సంజాత 21082102 018 0౯868 ఇ₹0101% ౯080204104 116 2 20౨8 మేం ౪28 116 పైం066 01 12004౯ 816 1110 204 9006 9టా02210 102 621860006. 18 1100 040260 €0 & +92810 6041 ఇక10ం 20 16 1101809102 10405 10 118 80088 ఛసేంర 6 ₹&8 0౯81064 €0 468౬00 10 2 2211 20464 ₹7601 &€ పెంచం9 10 10109 6010706 16 4164 06 194 18461006 0 02236 +మేం ఇజ్‌ 204] 116 107266౯8 0% 18 60200%7( 00181400)

12 801206 0[ 118 [081 18116641 762668 ఎావెం2ై18 క1ండటఢే

శ సండిలా3 ంళ2ై00 &04 14067404౯0 18 వౌకడిల06 థీ ఫీ పాహిత్యం అండు 106 శాక్య విభాగం

గర్జించు రష్యా! (౧16 [507161 4! వౌంక00 188 2016 1060 20600. ంళా8 4621: లేచ06 *శీక్ష) గర్తించు రష్యాః గాండించు రష్యాః వర్ణన్య శంఖం పలికించు రష్యాః డౌర్జ న్యరాజ్యం ధ్వంపించు రష్యా లేలే, రష్యాః రారా రష్యా రష్యాః రష్యాః రష్యాః ఓ రష్యా వ్యక్తి న్వతప్పిద్ధ స్వాతం[త్య దాకాః పతిత నిర్గతిక (ప్రపంచ (త్రాతాః భావికొల న్వర్ణభవన నిర్మాతాః లేలేలేః రష్యాః లారారా, రష్యాః రష్యాః రష్యాః రష్యాః రష్యాః పుష్కిన్‌, గోగోల్‌, షెకోన్‌, టాల్‌ స్టాయ్‌, డోస్టో వస్కీం గోర్కీ. కూపన్‌ శిల్ప సనమాట్టులె జీవికం మధియించి, పాపవపంకంమండి వద్మాలు పుట్టించి కొర్మిక న్వర్గాన్ని కలగన్న రష్యాః రష్యాః రష్యాః రష్యాః నారష్యాః (థీ థ్రీ పాపాత్యం శెండు "శౌవ్య విభాగం 109

శమ్రార్క్బొ, ఎంగెల్స్‌ బుఖారిన్‌, దికూవిన్‌ క్రోపోట్కిన్‌ భావాలకోలాహలంతో లెవిన్‌ తపస్సు, స్టాలిన్‌ "వేద్యం జ్వలించిన, ఫలించిన సముజ్జ్వ్యల తేజం! యునై జెడ్‌ సోవియట్‌ సోషలిస్ట్‌ రాజ్యంః స్వాతంత్ర్య శ్యతువుల గుండెల్లో దిల్లెం! పరపీడనాపరుల ప్రాణాల లై రవిః రారారా రష్యాః లేలేలే, రష్యాః రష్యాః రష్యాః రష్యాః ఓ రష్యాః ఈ ఆగ్ని వర్షాలు, ఈ రక్రపాఠాలుం ఎలాగూ వచ్చాయి ఏమయితే కానీః ఈ సవనరంగంలో ఎరగనీ జీవాలుః ఈ సమరం తుది చూడక ఇక నిలిచిపోరాదుః తిరుగులేని (వ్రతిజ్ఞ తీసుకో రష్యాః పెట్టుబడి కూటాలు కట్టు కడుతున్నాయి: కుటలూ, కూహకం చెలరేగుతున్నాయి! అసత్య (వచారపు రేడియో బాకొ, శాజకీయాలలో రంకు వేషాణ, మరఫిరంగులు తెచ్చి మందిచ్చి రష్యాః విమాన బాహువులు విసురుతూ రష్యాః అనంత (పపంచం అంతటా నీవై పీ గొడుగు వీడల్ని సాగించు రష్యాః థ్రీ అీ పాహిత్యం అండు 110 "శౌవ్య వికానం

న్వఠంథత్రత, నమానత సాధించు రష్యాః రష్యాః రష్యాః రష్యాః ఓ రష్యాః న్వుప్ప కంకాళాలు మేలుకొంటున్నాయిః (ప్రవంచం పడగె త్రి బుసకొట్టి లేచిందిః కార్మికులు, కర్షకులు, తాడితులు, పీడితులు. శెరటాలుగా పొంగి తిరగబడుకున్నారుః (వ్రవంచం వీ కోనం పరివక్వంగా ఉంది! కోటి గొంతులు నిన్ను కోరి రమ్మన్నాయి! కోటి చేతులు విన్ను కౌగిలి స్తున్నాయి! వై అంటూ రష్యాః జై అంటూ రష్యాః లేలే లే, రష్యాః రారారా, రష్యాః రష్యాః రష్యాః రష్యాః ఓ రష్యాః రచనః 194% మాద్రణః పెంకీవిల్ల? 1962....ఉ9 “మవ పస్థానంి తొలి మాదణలో ఇ గుర్తుపెట్టి ఊన్న చరణాన్ని విళా లాం(ధ్ర (ప్రచురణాలయం చారి ముద్రణతో మార్చిజేళాదడు మౌర్క్‌ం ఏంగాల్స్‌, లుఖారిన్‌, బజానిన్‌ (కోపోట్కి.న్‌ భాచాఅ కోలా వాఅంతో, (ప్రథమ నూ(ద్రణ) మార్‌్క్సం ఎంగల్సొ నుపోప్రనక్తలై మౌనవ పురోగమన మౌగర్గాలు కెద వగా (విళాలాం(ధ్రవారి మా(ద్రణ) అీ థీ పాపాఠత్యం ఆండు శాన్య విభాగం క్ష

ఈ నూర్పుకు కౌరణం వూర్తిశా రాజకీయమే, ఈ శేయం ఆంగ్లానువాదం 04122 ష14ం20026 (1953. సంచిక) పత్రికలో ఆచ్చుపడినపూడు, డాని వంపాదకుడై న ఆలీ సక్త్సార్‌ జ్యాపీని సంజాయిన్సీ చెష్పూకోవఅనీందిగా అనాటి పార్టీ శేంద కమిటీ నాయకలు కోరారు, అనువాదం చేయించి పంపినందుకు శ్రీ తుమ్మఅ "కెంకట రామయ్య గారిని గూడా మందలించారు. 1053 ఏట్రిల్‌ 30 చాటి ౨4౯౮ 161401 చివరకు ఆమెరికన్‌ రచయిత లై న 07018206 రము 1162 లం కలిని రానీన ౦౦00201822 13 రత8 (0 ఉర్‌ లోకి గూడా ఎక్కవఅనీ వచ్చింది

థీ థీ పాహాత్యం శండు క్షం శాక్య విభాగం

నిజంగానే? నిజంగానే విఖిలలోకం విండుహర్ష ౦వహి స్తుందా? మానవాళికి నిజంగానే మంచికొలం రమా స్తుందా? విజంగావే, నిజంగానే విఖిలలోకం హవి స్తుందాః దారుణ ద్వేషాగ్ని పెంచే దానవత్వం ని స్తుందాః బానినల నంకెళ్ళు బిగిపే పొడుకొలం లయి స్తుందా? సాధుసత్వపు సోదరత్వపు స్వాదుత తత్త్వం జయిస్తుందాః జడలు విచ్చిన, సుడులు రెచ్చిన కడలి నృత్యం శమిస్తుందాః వడుమ తడదిడి, నడలి, ముడుగక పడన తీరం (క్రమిస్తుందాః విజంగానే, విజంగానే? రచన; 10411 థీథీ పాపాత్యం ఆండు గాప్ర శావ్య విభాగం కేం

నీడలు '

చూడు, చూడు, నీడలు: పీడలు, పొగమేడలు: యుగయుగాల దోపిడిలో. నరవరాల రాపిడిలో... వగదూరిను పొగచూరిన శాననాల జాడలు; జాలి జార్చు గోడలు! చూడు, చూడు, వీడలుః నీడలు, పొగమేడలుః

క్‌ గా గా చూడు, చూడు, నీడలుః "సేదవాళ్ళ వాడలు: నరనరాల వేదనలో తరతరాల రోదనలో.. విక్క-చిక్కీ-, వీక్కచచ్చి వడిన బతుకు గోడలు: పాడుపడ్డ వాడలు!

ీ థీ సాహిత్యం కండు శిత "కావ్య విభాగం

చూడు, చూడు నీడలుః "సీదవాళ్ళ వాడలు:

థి తి న్‌ చూడు, చూడు, నీడలు: పూలిలేని కాడలు: తరతరాల చెరసాలల రకరకాల తిరచాటుల పొదిగిటిలో ఒదిగిలివడు నిర్భాగ్యపు నీడలు: ఎడారిలో ఓడలు: చూడు, చూడు, వీడలుః పూలు లేని కొడలుః

న్‌ 4 ఈ చూడు, చూడు, (వీడలుః పీడలతో (క్రీడల! చూడు, చూడు, నీడలుః సూర్యువితో (క్రీడలు: సూర్యువిలో సూదులతో క్రీడలాడు నీడలు!

రచనః 19.6.1947 మూ(ద్రణః ఆభ్యుదయ 1947 జూలై థీ ఫ్రీ పాపాత్యం ఆండు శాక్య విఫాగం కై15

జగన్నాథుని రథచక్రాలు పఠితులారః భస్టులార | వాధానర్చ దస్టులారః (వ్రిదుకు కాలి, వనికి నూలి, శనిదేవత రథచ(క్రప్ప టిరునులలో వడినలిగివ దీనులారః హీమలారః కూడులేవి, గూడులేని పకులారః: భితులార। సనభులవలన సరిచ్యుతులు, జనులనలన తిరస్కృతులు, నంఘావికి బిపాష్క్టృతులు._. జీతాసువులు, ద్యుతాశయులు, హృతాశయులు, హతాళులై ఏడవకం డేడవకండిః మీరదక్తం కిలగి కలగి, మీ నాడులు కదలి కదలి మీ (పేవులు కనలి కనలి ఏడనకం డేడనకండి. ఓ వ్యథావివిష్టులారః

థ్రీ శ్రీ సాహిత్యం కెండు 116 కావ్య విభాగం

ఓక థావళిమ్హలార: | వతిళులార। ('అస్తుళారః బాధానర్య ఏదమ్హులార ॥ ఏడవకం డేడవకండిః వస్తున్నాయొ స్తున్నాయి.... జగన్నాథ జగన్నాథ, జగన్నాథ రథచకక్రాల్‌: జగన్నాథుని ర థచకక్రాల్‌ రథచ। కాల్‌, 9 రథచక్రాల్‌, రథచ[క్రాల్‌, రథచకక్రొ లొ స్తున్నా యొస్తున్నాయిః వతిశులారః శ్ర్‌ష్టులార ॥ మొయిల్దారివి బయత్హేరిన రథచథ్రాల్‌, రథచతక్రా లొస్తున్నా యొస్తున్నాయిః పింహాచలం కదిలింది. పామాచలం కరిగింది వింధ్యాశలం వగిలింది. వింహాచలం, వామాచలం, థీ థీ సాహీత్యం ఒకటీ శౌావ్య విభాగం క్ష

వింధ్యాచలం, నంధ్యాచలం.... మహానగా లెగురుతున్నాయి! మహారథం కదులుతున్నాదిః చూర్ణమాన ఘూర్డ। మాన దీర్ణమాన గిరిశిఖరాల్‌ గిరగిరగిర తిరుగుతున్నాయి: పతితులార। (శ్రస్టులార 1 బాధాసర్సదస్టులారః రారండో! రండో: రండిః ఊరవతల వనీరింకిన చెరుపువక్క_, చెట్టునీడ__ గోవెలతో, కుండలతో. ఎటుచూ స్తే అటు చీకటి, అటు దుఃఖం. పటు విరొశ-ా చెరపాలలు, ఉరికొయ్యలు, కాలునలో ఆత్మహత్యః దగావడిన తమ్ములారః మీ బాధలు నే నెరుగుదును.... వడలో, కడు అడిలో, పెను చలిలో తెగనవని కుములు మీ వారలు, మీగాధలు ఆవగాహన నాకవుతాయిః సతితులార: శ్రష్టులారః థీ థీ పాహిత్యం శండం 118 శౌవ్య విభాగం

దగావడిన తమ్ములార॥ః మీకోనం కలంపట్టి, ఆకాళవు దారులంట అడాపుడిగ వెళపోయే, అరచుకుంటు వెళిపోయే జగన్నాథుని రథచథక్రాల్‌, రథచ[క్ర [వశ్రయమఘోష భూమార్గం పట్టిస్తామః ళభూకంవం పృట్టిస్తామః నట ధూర్జటి విటాలాజీ పగిలిందటః విటాలాగ్ని రగిలిందట: విటాలాగ్ని!ః విటాలార్చిః విటాలా&ీ వటాలుమవి, వ్రవంచాన్ని భయ పెట్టింది: అరె దూ! యో రుటక్‌, ఫటక్‌ .... హింసవచణ ధ్వంపరచన ధ్వంననచణ పాంస రచనః విషవాయుపు, మరఫిరంగి టార్బ్చీడో, టోర్నాడోః ఆదివిలయం, థీ థీ సాహిత్యం ఆండు శావ్య విభాగం క్షం

ఆది సమరం,

ఆబో యిటో తెగిపోతుంది:

వంరంభంి

సంమోభం,

చమ్మర్షవ, సంఘర్షణ!

హాలాహలం బొగచూరిందిః

కోలాహలం చెలరేగింది:

వతితులారః

(ష్టులారః

ఇది సవవం,

ఇది నమరం॥

ఈ యెగరిన ఇమపదేగ,

ఈ పండిన మంట సంట..-

ోహాలను తూలగొట్టి,

దోషాలను ఈుడిచిపెట్టి,

స్వాతం(త్ర్వ్వం,

నమభావం,

సౌభాతక్రం,

పౌహార్టం

పునాదుల్తై ఇళ్ళు లేచి,

జనావళికి శుభం పూచి...

కౌాంకి, కొంకి కొంతి, శాంతి

జగమంతా జయిస్తుందిః

ఈ న్వవ్నం నిజమొతుందిః

ఈ న్వర్గం బుజువపుతుందిః

పతితులారః

(్రష్టులారః

థీ ఫీ సావాత్యం ఒకటి

120 "శౌన్య విఫాగం

బాధానర్పదస్హులారః దగావడిన తఈమ్ములార | ఏడవకం డేడవకండిః వచ్చేశాయ్‌. విచ్చేశాయ్‌, జగన్నాథ జగన్నాథ, జగన్నాథ రథచ[క్రాల్‌, జగన్నాథువి రథచ[క్రొల్‌ రథచక్రాల్‌ గ రథచశ్రాల్‌, రథచ(క్రాల్‌, రథచశక్రాల్‌, రారండోః రండోః రండిః ఈ లోకం మీదేనండి! మీ రాజ్యం మీ రేలండిః ళచనః 1960 థీ థీ సాహిత్యం అజెండు కౌవ్య విభాగం శ21

ఖర్గనృప్టై ౧ ఈట గితాలు

విషయాను[కమణిక అంకితం అగ్గనృష్టి పిశాచి విక!ర నృత్యం రువాయత్‌ మం-ర0102008141018 విదూషకువి ఆత్మహత్య టాంటాం కొంచె కోణాలు అఖిసారికి కడసారి అధివా స్తవికుల (వ్రవేశం మాటల మూట మహాకవి ఆశ్చర్యం మంచి ముళక్యాల నరాలు థీథీ మార్కు వద్యాలనే వాడుడు (నురగీఠ అభఖరిమూట మొదటి మాటః 'కోఈ హం్‌ రహాహై 'కోఈ రో రహాహైో ఎన్నాన్ల ఇంకొ కన్ప వైద్యుడు వీంహ కన్యకలు తులం = వృళ్చికం 28. టీకా తాత్సర్య సహితం పన్లిక్‌ రోజూ వాడిదే, ఇంకో గీఠం (యేమగీఠం థ్రీ థీ సాహిత్యం ఆండు "కావ్య విభాగం కై

ఛాయాభంగిమలు

తీసీ

సంధ్యా నంగీతము

ఏవి తల్లీః

జోన్‌

స్వాఠంత్యం

[12061000

ఒకరో పలువురో

విషాదనగరం

చిన్నపిల్లల నర్కస్‌లో

పిచ్చి దానిమ్మ చెట్టు

నాకొయానాల తర్వాత

వ్వేషగీతం

గీతం

యుద్ధర ౦గం

మరీ ముఖ్యంగా ఒక మాఘమానప్పగాలి కాగిఠంమీద నంతకం చేసిన చెయ్యి అ వాహన దిగుమతిచేసిన వచన గీఠాలు:

$. అంతరంగంలోవి ఆకాశం 2. వికొరి వణయం-స్మరణం పుట్టని పాప ప్రార్థ న టొపెనరుగారి రిపోర్టు వివృండి మీ వికారపు వేషం థీ ఫీ పావాత్యం కెండు కే2ైడ కౌవ్య విభాగం

గరళపు ముద్ద లోహ మవ గాఢ మహాళవికోట్లు నమ్మెటల్‌ హరు నయనాగ్ని కొల్మి ఉర గాధివు కోరలు పట్టుకౌర్లు ది క్కరటి శరమ్ము దాయ లయ కాలుడు కమ్మరివైరి వీర నం హరణ గుణాభిరాముడగు మైలమలీమన క! సృష్టి” కిన్‌, ల (వేములవాడ ఖీనుకవి అంరిత౦ కెలుగు వాడి! థ్రీ థ్రీ పాపాత్యం “కెండం శాక్య విభాగం కేక

ఇఖర్గసృష్టి గ ఊట రెండు రెళ్ళు నాలుగన్నందుకు గూండాలు గండడ్రాళ్ళు విపిరే సీమలో క్షేమం అవి భాజ్యం అంటే జైళ్ల నోన్ల తెరిచే భూమిలో అన్వఠ౦(త్రతవి జయించడానికి అహాంపాయురం ధరించామంటూ ర క్తపాఠం లేకుండానే రాజ్యం నంపాదించామంటూ అవివీతి భారీ పరిశ్రమలో అన్యాయాల ధరలు పెంచేవి స్వాతంత్ర్యాన్ని బ్యాంకుల్లో వేనుకని చత్రవర్డీ తిప్పే కామందులకు క్షణ క్షణం నూరుతూన్న లోకాన్ని నరీగా అర్ధ ంచేసుకున్న వాళ్ళంతా “సేద వ్రజల వక్షం వహించడమే పెద్ద ఆపరాధమైపోయింది. అపాంన ఒక ఆకళయమే కొని ఆయుధం ఎప్పుడూ కాదు ఆశయం సాధించాలంటే ఆయుధం అవసరమే మరి. థీథీ సాపాఠత్యం ఆండు 126 కావ్య విాగం

ఆశయం ఉండడం మంచిదే కొని అన్ని ఆశయాలూ మంచివి కావు ఆశయాలు సంఘర్షి ంచే వేళ ఆయుధం ఆలీనం కొదు అందుకే అంటున్నాను నేను అందుకో ఆయుధం అవి ఆచరణకి దారి తీ స్తేనే ఆవెశం సార్ధక మవుతుంది. అందుకే సృష్టిస్తున్నాను అధర్మ నిధనం చేసే ఈ ఖడ్గాన్ని కలంతో నృష్టిస్తున్న ఖడ్గం ఇది జనంతో విర్మిస్తున్న స్వర్ణం ఇది ఈ కత్తి బూజుపట్టిన భావాలకి పునర్ణయం ఇవ్వడానికి కొదు కుళ్ళిపోతున్న నమాజ వృజెన్ని సమూలచ్చేదం చెయ్యడానికి దీన్ని నల్లబజారు గుండెల్లో దిందు దీనితో కల్లి కవటాలను వధించు ఇది సమాన ధర్మాన్ని స్టాపిన్తుంది నవీన మార్గాన్ని చూపిస్తుంది గో అటి థీ థీ సాహిత్యం ఆండు శావ్య విభాగం 127

ఈ కత్తి ఊహా సమూహాల వ్యూహాలు వన్ని వీర విహారంచేస్తూ రణకోణీలో జనాకజుహిణులు కదలడావికీ అందుకే రాస్తున్నా నొక గీతి చేస్తున్నా నొక హేతి రావోయి లోనికి నందేహం దేవికి? ఇది నిజం నవధర్మం మానవధర్మం ఆణన ళ క్తి5న్న మానవ శకి మిన్న రావోయి రావోయి లోనికి నంకోచం దేనికి? నను చూడగా ఇదేవేళ నామనః కార్మిక శాల క్రక్కేది భావాగ్ని నెగలు (క్రమ్మేది దావాగ్ని పొగలు రావోయి రావోయి లోవికీ రాపేరి రవ్యుష్ణ గితి చేపేది పవ్యు(గ్ర హేతి “విచాదాం(ధి* శేరుతో ఈ శేయం శ్రీశ్రీ, డైరీలో కొంతవరకు ఉఊందిం రచశా శౌలం 191, ఆయినా విశాలాంధ్ర (ప్రచురణాఅయం జారి “ఖడ్గ సృష్టీలో ఇది (ప్రధమ స్థానం అశ్రమించింది. ఆప్పటికి (966) దీని రూపే మారిపోయింది థీ థీ సాహిత్యం ఆరెండు 128 శౌావ్య విధానం

కోల్పడిన (పేమకు బ్రనులు విచ్చి నీదు నమాధి కాంచలేను అట గులాలి తీయనిదెంతయైననేమిః వా అడుగులంట పర్వు శూన్యతను కడుగు 'పెనుకరంగాల (మోతల వినుపె దాలు ఊరట నహింతునా? మహాదూరమున వ పంతు వేమొ జీవాత్మవై, ఎదొ అగాథ వీరవత ఆవరించగా తారకలకు చుట్టు సెలకొను నిశ్శబ్ద మట్టి విను, నీ 2 శు

శీఠలివిని నీ వైతివిః। ద్యోతలాన నిననముందువు వీయంత నీవె. ఆచటి అమిక మఠిమంతమైన నీ హాయిలోన వరివృృతమ్మీ హృదున్మ త్రభానమెల్ల, కొనియైన నొక్కొాకవేశ కాంచెదీవు కడచు నొక్క విశ్వాసమ్ము, గాఢ బాధ చకిళనొదు తెరువంబడి న్వర్గమందు చ్వారమొకడు వెన్వెంట మూఠవడినట్లు, నంచలింతు నీ వింత [వళకాంతములగు (ప్రార్ధనాగీతు లచ్చటి వాగిపోవ్స, సగము న్మరియింతు నీవొక్కకణము నన్ను; మరల వీ కాంతిలోవికి మనరిగిపోదు,

థీథ్రీ సాహిత్యం

"రెండు గార్ట శౌవ్య విధాగం కై29

ఐన నయ్యయోః ఇకపై ననారతమ్ము పీదు చూప. నవ్వు, హొయలు, నీ గళమ్ము. వివిధ తావక భూలోక విభ్రమములు పోవు నెన్నెన్నా చినిచిన్ని ముచ్చటలవి. కాన కానకీన సమాధి కొంచలేను అట గులావి తీయనిదెంత యైనకావి, నా ఆడుగులంట పర్వుళూన్యకను కడుగు “పెను తరంగాల (మోతలే వినగవలతు. మూలం: స్రీ పెన్‌ ఫిల్లీ ఫు గీఠం ముద్రణ: అంధ భూమి 1933 జూడ్‌ ఈ పద్యాలకు “ఖడ్డస్ఫృష్టి సంపుటిలో నిజానికి తావులేదు, నాష్టయం గా అవి శ్రీశ్రీ, పాహిఠర్యం ఇజదటి సంపుటాన ఉఊండదగినవి “అంధభూమి” పత్రిళలం అభీంచేనాటి! 'శథనమ సంపుటం అచ్చు పడిపోయింది. కాబట్టి “మువో( ప్రస్థానం కీతాఆఅలోగాకు వీటినీ జ్‌ఖ్రడ్గ వృష్ట్రిో పొరంభంలో ఉఊంచవలని వచ్చిండి థీ ఫ్రీ పాహిత్యం "రెండు 130 "శావ్య విభాగం

పిశాచి పగణు రెక్కలు ముడిచి ఎగురు టాపగానే, రాత్రి రాక్షపిలాగు ధాత్రిని పూనుకుంది. రాతి కొలిమినుండీ రాలిన నిప్పు కణాలు రేగిన దట్టపు పొగలు. అకనప్పు ముక గ్రాలూ అల్లాడు మబ్బులూః రాత్రి కృష్ణనర్పం పూత్కరిస్తూ ఉంటే వేరోండకటాహంలో రోదోంఠరాన చీకట్లుః రాత్రి రాక్షస కన్య కొలంతో వ్యభిచరి స్తే ధ్యాక్రికీ భూకంపాలు, భూమికి మహామారి, వీషూచి, మళూచికాలుః మాద్రణః జ్వాల 19036..._.డీపెంబరు 16 థీ ఫ్రీ పాహిళ్యం ఆండు శావ్య విభాగం 131

వికిర నృత్యం జ్రీవన్మనుష్యకోటి చరించే లోక మియ్యధది కంకాళః వీ కిదికాదు వివానయోగ్యం ఏకాంతకోణాలలోనికి ఎడం ఎడంగా వో, పోః కంకొళమా! రాకు రాకిట, కదలిపో, పో; కంకొశములకు కూడ ఒకొక్కొ-కొక్క-ప్పుడు కలదు కలదు లోకులతోడ న్యవహారం. కావి ఓహో; క్లిష్ట కష్ట పరిస్థితి కాదా ఎముక ఎముక రాపాడేటి శద్దం? ట్రిళికియున్న మానవులింకా పాన్సుల్‌ దిగవివేళ మృత మనుష్యుడు మేల్కొవి సంచరించును. కొటుకలో స్నానం చేపిన చీకటివోలె కారువల్లవివి వావి అనేకొనేకము లూహలు కదలి తొందరగా చేరు తన కార్యాలయం, కర్మాగారం. వ్యాయస్థానమో ఏదో తాను వవిచేపే చోటు కాగిశాలపై కలాలు చేయధ్వనులు కర్ణరం(ధ్రాలకు కమశ్రావ్య గీతం గంటల తరబడీిగా తనవని చూచుకొనుచు తుదకు విముక్తుడై తొందరగా బై టికివచ్చి ఊగుతూ డాబుగా మిత్రుని చూచి నవ్వి చచ్చినవాడొక మురికి కథ చిన్నది చెవ్పును. థీ ఫీ పాపాత్యం శండు కై32 శావ్య విభాగం

వాన కురిసి తడిపింది పేరులేని ఆనవంతో ఇల్లు, వాకిళ్ళు, గుడులూ, గోపురాలు, మోటారెక్కి పోయి మన మృత మనుమ్యుండు బాట మీది బురద నొకింతయు నరకుగొనండు. తానేగుచోట తక్కు-వలేదులే బురదః గొప్పవారి గృహమే అయితేనేమి? అద్దాలతోడ అలంకృతం, ఆత్యంత వైభవ రమ్యం ఆయిళల్లు ళన కొటోయే ఆ _త్తవారిల్లు. డబ్బున్న ఒళ మూర్చగృహమేధి ఆతవికన్నా మతిలేని భార్య “స్వాగతం, వీకు స్వాగతొ మంటారు. (అర్హుడే ఇతడు, చూడూ, వీని దుస్తుల గొప్పు) వచ్చింది తరుణం. ఓయి శవం! నహించు ర్టైర్యం సంగీతఘోష మంచిదే, ముంచదా ఎముకల రటనం? నటించడం కష్టమే మృతుడవు జీవించినవానివోలె. ముందేగిపొందుము వారి కరన్సర్శ, దూరాన న్తంభాన కానుకొవి విల్చిన దామె యెవ_ర్తె? విస్ఫారనయముడై చూచె. అఆమెయు మృఠవ్యక్రి ఒక చిన్న సంభాషణ. మాటలు కూడా నరిగా జీవన్మమమ్యుల వెచ్చవెచ్చని వదాలు. అలిపిపోయిన నేస్తం! దారి తప్పితి, నొంటరినై తి అలిసిపోయిన నేస్తం: అయ్యోః మాట్లాడలేను.” “వడ్రిరేయి కాబోలు విప్పుడు?” “*వ్రత్యవాయంలేదు” నా మేనగోడ లది నీతో వాట్యం ఆమె కిష్టం” థీథీ పాహిత్యం ఆండు | శావ్య విభాగం 133

అదిగో నిలువదిడియున్న అమాయకపు కన్య. మడి తిరుగుచున్న వామె సకలేంద్రియములు 'వేచికొనెంపిద్దముగ, హుషారై, రదక్తంమంట రగిలి వేశ్రాల నిండి ఉద్రిక్త జీవన వాంఛ, మానవాతీతం నీ వికృత క్రౌర్యం వెల్లివిరిసి ఆ కన్య చెవిలోన నేమో గుసగునలు పోతావు. బ్రదికినవాడు (ప్రేమించినశ్షే బాగా నటించావు. “*న్సరుకై న-_--తెలివై నవాడు: ఇతడెంత మంచివాడో? శాని ఆమెకు వినవస్తుంది, కడు సమీపంగా, అస్ఫుటంగా ఎముక ఎముక రాపొడే ఒక రటనం. వాలం: గీ1ంయంమి60% 310% రచించిన ౭౦86 ]6&20ఇ006 పీ: 1937 ఆక్టోబరుకే1ే డీ 10282667 10% (1880-3921) రమ్యక్‌ సంజ్ఞావాద కవులలో ఆ(గ్రోసరుడు, వెంజ401101 1,26౮ అశే శావ్యచ(క్రం ద్వారా ను(ప్రతిష్టికుడై (1%04) బోల్షివిక్‌ విప్లకంలో పాల్గొని గాలం గళా017?60 ఆీ బృవాకత్కా. జ్యాన్ని రచించాడుం థ్రీ శ్రీ పాహిత్యం "0డు క్షై34 శాన విభాగం

రుబాయత్‌ 611716 0149110, ౮౦08691 5810 416 01806, 1607068 కఇ[ై164 (1612 (210, 2149640110 ఇటీవల మా 12891742౪100 న్‌12120064 వంళథి, మజకం14 1096 తీ1పీం౯€ 1081610, ౮2౭౦090 ౨0806618 హరీన్‌ చట్టో, గిరాం మూర్తీ ఇటీవల మా 1801726102 కథాకాలీ, కూచిపూడీ జావా నాట్యం, 188122 381101, తేజ22, మ 02, ౮42004 హుషారిస్తాయ్‌, విషాచేస్తాయ్‌. ౨౦0 వె8ి41189, వీంపే&0 తడల 2140౯ 11062400, 1068, ౮0౦164 కొంచెం 8౯౯0008 కాన్త 1085-0008 ఒక ౮649 కొఫీ. ఒక పఫ్‌ 01881౯6600 తమాంవుద్‌ మాద్రణః (ప్రతిభ థీథీ పాపాత్యం అండం శౌావ్ట విభాగం కంక

వలెకాా00390510108

ంి

తురాయి కంటె, ఆ

కు రాయి కంటికీ

చు రాయి కంటె....హినూం

శు రాయి గొప్పవాడు లి

భుజంగ (వయాతం, బుభుడెలి ఘాతం

చలంగారిపాపం, (వ్రజామి(త్రకోపం

జరుక్‌ నాధ 2211-9341, మిజీ శావ్ర ₹010204(%)

లకాంకార్ట్ర రాగంబి లంబాడి లంగా.... క!

కాకి కేమి తెలుసు 8ా౦షే0 28417818?

ఆట వెలది ద్విపద కత్తగారు;

5, 8, 2; ఆము క్రమాల్యద;

విశ్వదాభిరామ వినుర వేము

(పాఠాంతరం: దీని భానమేమి తిరుమలేశ)

ఆ

హాంగ్‌ కొంగ్‌లో

కింట్‌ కౌంగ్‌తో

ఒరాంగ్‌ టాంగ్‌ ఆడిన

పింగ్‌ పాంగ్‌ లాగుః1

(వశేషం, విహుకా) మూ(ద్రణః (ప్రతిభ (గడుగు రామమూ ర్థి పౌన్టరక సంచిక 1960) థీ థీ పాహిత్యం ఆండు న 'శాన్య విభాగం

విదూషకుని ఆత్మహత్య క్రొవ్వొళ్తు లారి పోయినై క్లోరోఫారంలా చీకటి కమ్మింది. (వప్రవసంచం తన మరణళాననం రానుకుందిం విదూషకుడు ఆత్మహత్య చేనుకున్నాడు. యంథ్రాల మం(త్రగానం విషధూమాల తుపాను స్టీమర్లో చింవంటీ నాందిలో భరత వాక్యం. మృళత్యుపులో నృష్టి విదూషకువి ఆత్మహత్య విదూషకువి వికటహానంలో కపాలం వకాలన్నది అకలి అన్నం పండుకుంది హంన ఆకొశం అందుకుంది. విదూషకుని విషాదం నము(ద్రంలో బడబాగ్ని భూకంపంలో పూట్‌ లాడ్‌ కావి కొవ్వొత్తులు మళ్ళీ వెలిగి మరణళాననం మండిపోయింది మ్య్యదణః (పతిళ (గిడుగు రానుమూ ర్ల స్మారక సంచిక 1960 థీ థీ సాహిత్యం ఆండు శార్య విభాగం 137

టొంటొం

నిన్ను

ఇం[ద్రుడవనీ, చంద్రుడవపీ

ఇంగదువి సుతుడవనీ

చంద్రుని హితుడవనీ ఇంద్ర సుతువి పొతువి మేనమామ వపీ చం(ద్ర హితుని సుతుని బావమరది వసీ కరి కరి ఖిత్‌ గిరి గిరి ఖిత్‌ __కబుర్ల తో కవులు పొగడడం మేంవి న్నాంంవి న్నాం

కౌవి నువ్వు

పురుగువనీ నురుగువవీ ఏమీ

ఎరుగవవీ

వొట్టి చేటపెయ్యవనీ కొయ్యవనీ గుడ్డి గవ్వ చెయ్యవనీ

గోడమీద వీడవవీ

చేతకాని వాడవసీ

పెద్దక్క బొమ్మవి వాజమ్మవసీ

థ్రీఫ్రీ పాహిత్యం అెండు క38 శావ్య విభాగం

'మేధావద పాధారణ గాథలు మేం నమ్మమనీ కస్టం కొవచ్చుగావి వృష్టంగావే మెం అం టాం! అం టాంం మాద్రణః 'పతిభ థిడుగు రామమూర్తి స్మారక సంచిక 1940, థ్రీథీ సాపాఠత్యం ఆండు కావ్య విభాగం 139

కొంటె కోణాలు

ఛందో ఐందో బస్తులన్నీ ఛట్‌ః ఫట్‌ ఫట్‌ మవి (కించి 02023 141 ఏమి(టా ఇ? దంపే వి౯జా! 18 06007 అందాం. అర్జాన్ని అధ్వానపు అడవిలో వదలి గద్యాన్ని పద్యానికి పెళ్ళి చేదాం. కాదన్న మాదన్న యెవడన్నా ఉంటే, వేమన్న యేమన్నాడో చూడమందాం. వోష్‌ హూమ్‌, హూస్‌ హాష్‌ అవి కేకలు వేపి కాన్‌ కావ్‌ మ్యావ్‌ మ్యావ్‌ అందాం గమ్మత్తుగా వ....న....న....న....వత్రిమాటలు కూడా మ....మ....ము....మ....మన (వ్రాతల్లో ఉండొచ్చుం అచ్చా! స్వేచ్చాజీవీః ఐతే, నైతే నీ వాతని తీవ₹2ై11000€ కోనం ఒప్పుకున్నాం పానుగంటివారు ఒప్పుకోరు. పొనుగంటివారు ఒప్పుకోకపోతే పామువంటిదానికి విరుగుడుంది. ఇం[ద్రకంటివారి సడిగితే ఏమిటంటారో తెలుసునా?

థ్రీ(ఫ్రీ పాహిత్యం

కండు 140 "శాక్య విభాగం

"*వలికి పిలక లేదనడం చలికి తెలుగు రాదనడం: (శ్రీనివానరావు వ్రాన్తున్నది మా విషాద గితంలో ఉన్నది.” శటికటాః లొటిపిటా చే కృ. కా. విషాదకావ్యం (వ్రాయాలా? ఏంకలో ల కర్టం తీస్తూ చలం కలం వట్టుకోవాలా? జీ(వొకి &21ళ60₹2 చీహ్నాల లాంకోటూ పాంకోళ్ళూ తొడిగి సాహిత్య పొరోపాత్యం ఇస్తే వెర్రికొదు 5496211811 రా సోదరా. మూ[దణన గ్రతిళ (గడు రామమూర్తి పా్టరళ సంచిక 1940 థీ థీ సాహిత్యం రండు కౌవ్ట విభాగం 141

ఆభ్‌సారికి కడసారి

ఆకొశంమీద రాకాసీకోర

ఏడకయ్యా పోశావు

కోరచుట్టూ నెత్తుటి చుక్కలు

ఏడకయ్యా పోతావు

కనుమలోవిది...కొ..._కొ...కొ...కొలిమి

'వెళ్ళకయ్యా చెడతొవు

వీడ చూడకు వీకే హోవి

సంకేతం వీ శ్మశానం

వింత్రై నది విహంగం

ఏడకయ్యా పోతావు

చూపులలోవివి సూదులు

ఎందుకయ్యా పోతావు

ప్పక్షృచ్చుదనానికి జడుప్పులేదు

నంకేతం నా సరస్సు"

వెళ్ళకు వెళ్ళకు చస్తావు

నాచువిండిన కో వేరు

ఏమిటి దంతపు చర్మంమీద

ఎ(గ్రవి పచ్చవి దేదో మచ్చ

లోతులోయలో భూతాలు

కొలిమివిప్పులో గు్యరాలుం

నూదికి కంట్లో సోపానం

కాళ్ళకి కల్లా సంకెళ్టూ

సంకేతం సీ సాల్వర్పాన్‌

జలపొఠంలో జంరూటి.

ముదణ: 1ఫతిభ 1940 జూలై (థీ భీ పాపాత్యం శఆెండు శ? శావ్య విభాగం

ఆఅధివాస్తవికుల (పవేశం క్రాసరమా వికారములు కార్చకు పూసరమా మసారప్పన్‌ రాసులలో కపొలములు రాల్బకు తావళమా విషాదపున్‌ వేసములో కుశాసనము పేర్చకు రానభమా నమాధిలో మీనసముపెంచి మా తొడలమీద నటించకు పుణ్యమయ్యెడున్‌ విచ్చెన పచ్చినె శ్తురులు నింపి నిలింప్పల దుంవ (కెంపికా ర్చిచ్చులు శకచ్చుకొన్నది శచీపతి పీచుమికాయి వేటలో పచ్చిక మచ్చిక్రైనది క్షపాకర లీకర సూకరాకృతుల్‌ పిచ్చిదనాలు పోయిరి కబీరును శ్రాగిన రోషనారలై. ప్రాతది నూదికన్ను పొరపాటున తా తెరచాటు చేసి ఘో షా తిలకించటోయి వెదజల్లును గుమ్మడి పూదుమారముల్‌ లేతది రావికొమ్మ వడలేదు భయానక దందశూక వి ర్హాత సతాక దానికొరకైై యిరుక్తైనవి నందు లెందుకో గంధముగా 'మెడన్‌ పులుమగా తలపోయుదు వంధకారపున్‌ బింధకి యూర్చ్భు జాలి చనుబాలను గాలము వేసి లాగుచున్‌ పింధువు పిల్చెనా వరిహసించెడు పైగల? సుప్తళోజణ పా జీంధమలడ్గధార హవణించకుమీ తిలకాస్టవహ్నిలోన్‌ (మింగి తిమింగిలాంగల తమి(న్ర గుహాంతర మీనమేష పా రంగతకుల్లై న బొంగరములార యెరింగిన తెల్పుడా పరి సష్వంగము పాడు టెందుకు? విపంచికి కంచికి దూర మెంత? న (డంగుల రంగులా గులకరాళ్ళగు మా గుడిలోని లింగముల్‌? థీ థీ పాహిత్యం రండ శావ్య విభాగం శి43

ఉద్యమ నాయకా చదువుకోః వివిపించవి కంచుకాగడా వాద్యములన్‌ నిశావిశిత వల్లరి అల్లరి యల్లి కన్‌ నము క్పాద్య సుధా నృథావ్యధలు భాషకు లొంగని భావళాఖలో చోద్యము లూహలో మలుపు చూడ్కులు వీ తలమున్క్మకాన్కలైై శైకొని కొకికన్ను కలకాలపు చూపులు రెక్క రిక్కపై పైకొని మేకు తాకిడికి ప్రాణము హామి బజారు జారుడైై డాకయిక్షై కడావి వగడాల గుడారములో విడాకుల్తై రోకలి రోదనాకులత రోదసి విండిన రోగలోగమై మౌనము శంఖమై చెరగు మాయగ నేత పతంగ బింబ వి ర్వానము కొంగనె త్తురులు తాగెడు నల్ల తురాయిపూవుగా 'వేనలిపై అవే అయిదువేల కుశీర కుఠార దారుణ ప్రాణ శలీంధ్రముల్‌ తిరుగుబాటు తుపాకి తుపాను కొనుప్పల్‌. వచ్చెడునాడు ఫల్గుణుడు వార్చితరంగ మృదంగ ఘాషలో విచ్చెడు మద్చుమందు పలవించెడు కీంచిదుషస్తుషారముల్‌ వచ్చిక మచ్చిక్షైనది (ప్రపంచపు నెత్తురు మంట పొటలన్‌ 'మెచ్చనివాడ సీ మెడలమీద వివే ఉదయా(ద్రి రొద్రముల్‌ మూద్రణ; కాగచా 1960.._.411 ఈ పద్యాల “ఆలి కా స్తవికుల (ప్రజేళం ఇందట అచ్చుపడినప్పుడం జాటి కింద శ్రీ,శ్రీ, రాసిన చ్యాఖ్య; “ఆగి విను...-ఉన్న ఆర్థం వదఅనద్దు, శని అర్థాఅను చదవవద్దుు ఓక మాటను ఉపయోగించి జీరొక అర్ధాన్ని న్ఫురింపజేనే ఇబ్బంది నుండి మేమూ రప్పించుకున్నానము, మా ఫామలో ఒక మాటకు ఒళీ ఆరం-- కాదని ఆరాలు తీస్తే అర్థంలో ఆర్థం:ో అర్థం నిన్ను నఅలం నలలం౫గా కలలు కఅలం-గా ఎక్కడికో తీనుకొని పోయినప్పుడు నీ శేమౌనికి మో వోమిో పీమిలేదుు. నురచి పోటు వీళగ08118200 బ్‌ స్యాటిక స్వచ్చ మైన గుణం పుచాడి? థీ ీ సాహిత్యం శండు కతత శాష్య విభాగం

మాటల వనాట ఒక మంచి కుకవారంనాడు (అయ్యో అంత మంచిది) నా భాషను మూటకట్టి మూపున వేసుకొని, నా విశ్వానంగల కుక్కను వెంటబెట్టుకొని బయలుదేరగా,

సూర్యుడు చూస్తున్నాడు. పువ్వులు నవ్వుతున్నాడు.

వేను చేస్తున్న (వయాజపు దారిలో ఆగమని ఒక చెయ్యి అరిచింది. ఎవరిదా చెయ్యి అవి (ప్రళ్నీంచగా, (నేనుకాదు. కుక్క) మాయమయింది. నేను ఆగలేదు. అక్కడ ఉన్న చెట్టు ఆంత వేపూ నేను చూడనిది నాకంటి నాకర్షించింది. దేవేంద్ర డేమో అవి భయపడ్డాను. వెయ్యి కచ్లన్న ఆ చెట్టును చూచి. వాటిలో అన్నిటికన్నా ఒక పెద్దకమ్న ఆగమని అరిచింది. నా పాదాల చవ్చుడు భూమిలోని ఈన వేళ్ళద్వారా వపసికట్టిందేమో... నేను ఆగలేదు,

నా మూపున భారంగా తోచిన భాష దాహంవేస్తున్నదని అరిచింది. అనలే ఆకలిగా ఉన్న వేను సరసుల దారి తస్పిపోయాను. మంట, ముళ్ళడొంకలు, నెక్‌ మె, "చెపు రైటరు, హంన ఎందువల్లనో వరునగా ఒకదాని తర్వాత ఒకటిగా నామన స్పులో దొర్లుతూ క్షణంలో కనబడి మరుక్షణం మాయమై పోయినవి. నాకు వాటీ అర్జంగావి ఆవనరంగావి అవగాహన కాలేదు,

వా కుక్కు ఇంతలో జాలిగా అరిచింది. ఎన రా వస్తున్నవారు? ఎదురుగుండా గుండెలు బాదుకుంటూ, మూడు చీలికలుగా చీలిన నాలుకను జడీపింపుగా కదిలించుతూ, ఏవరా వస్తున్నారవి చూశాను. మరు మరీచిక. మరీ చికాకుపడి, నన్ను నా అవజ్ఞతకు చిందించుకొవి, విలవకుండా నడిచిపోయాను.

నన్ను ఆగమని ఆజ్ఞాపించవద్దవి అవ్వవి (ప్రొర్టించాను. అవ్వకి బహ్మచెవుడు. ఆవిడ చుట్టూ ఆవిడవంటివారే మూగి, ఆధ్యాత్మిక భజన చే స్తున్నారు. కొన్ని (పళ్నార్ణ శప్పు గుర్తులూ, ఒక విభూతి పండూ, రెండుమూడు అకింతలూ నామీద వేశారు.

థీ థీ పాహిత్యం శండు 010 శావ్య విభాగం కతర్‌

వాలో ధిక్కారం ఘీంకౌరం చేపింది. (ప్రశ్నార్ధకపు గుర్తులను మాత్రం మూటలో కట్టుకొవి, వెళ్ళిపోయాను విసురుగా. మూటలో విప్లవం. మాటలు కలుస్తూ. విడిపోతూ, నాట్యంచేస్తూ, (ప్రాకుతూ, మొగ్గలు వేస్తూ, పాడుతూ, ఆరుస్తూ విష్ణవం. కొమ్ముల బిండీ రాకొసి నాకేపి చూసినప్పుడే వినర్ణత తటస్టించింది. గుణితం ద్విగుణితమయింది. ఓ ఆధ్వానపు అడవీ, అసారకాసారమా, ఆగమన్నవాడిని నేమ నన్ను ఆగమన్నష్పుడు నే నెలాగ ఆగలేదో ఆలోచించుకొని, అన్నానా. లేదులే, కొన్ని మాటలు లయగా కలయగా వాటి ధ్వనులవల్ల ఒక ళ కి రేగింది. కవిత్వం పట్టుకో అన్నారు. చిన్నపిల్లల గొంతుక లోవికి పారిపోయి దాగుంది. వార్తా శీర్షికలూ, సినీమా (వకటనలూ నన్ను ఆకర్షించడం మానలేదు, కౌర్జూన్‌ చిత్రం కలత పెట్టి. కలలు పుట్టిస్తుంది. హల్లుల ఆడావిడికి అచ్చులు విచ్చుక త్తులు, అచ్చులమాట వచ్చినప్పుడు ఆర్థర్‌ రింటో జ్ఞాపకం వస్తాడు. మనలో వర్ణభేదం పోయింది కాదు. నంథక్రాంతికి రంగులేదు. విఘంటువుకి విస్పుపెస్టై. తర్వాత కొంతకాలానికి ఒక గడుసుసని చేశాను. అది నా రహన్యం. ఒక్క నా కుక్కకు మాత్రమే ఎలా తెలిపిపోయిందో తెలిసిపోయింది. నేను చాలా భయ పడ్డాను. ముఠం చేతులలో మూసుకున్నప్పుడు చేతులలో ముఅం కనబడింది. నా కన్ను పేరు కామాడి, ఇంతలో విశ్వనాధనత్యనారాయణ వేషం వేసుకొని, నన్నయభట్టుగారు కన బడ్డారు. నమస్కటరించాము. నమ్మలేదు. ఆ మూట విస్పమన్నారు. మీ వేషం వినం డన్నాను. వీలులేదట. ఈరీతి మేము సోరాహోరిగా పోరాడుతుండగా, రుక్క్మిణీనాధ శాన్ర వేషం వేసుకొని రుక్కిణీనాధళాన్రి నచ్చాడు. అ మూటలో ఏముందో నాకు. తెలునునన్నాడు, రెండేరెండు అక్షరాలు, శ్రీశ్రీ అన్నాడు. నా కొశ్చర్యమయింది. నన్నే నేను మోస్తున్నానంపే నమ్మలేకపోయాను. మాూదణ: ఆంధ్ర పత్రి 1940 డిశెంబరు 11 థీ థీ పాహిత్యం ఆండు క146 "శౌవ్య విభాగం

“మన భాషలో ఆతి వాస్తవిక రచనకు ఇటే మొట్టమొదట (పయర్నంం అతి బాస్ట్రవిక రచన అంటే, మనస్సంచారంలోని అసంఅత్యు,కమాన్ని మక 'శేవడం అన్నమాట రూపం సరిగా ఏర్పడని ఊవాఅకు రూపం ఇన్వడం “మంటు మాళ్ళడొంకలు, క్‌ మై మెపునవై టర్‌, వాంస ఇవి ఎందుకల్ల నో వరసగా ఒక చాని తరువాత ఒకటిగా నా మనస్సులో దొర్గతూ తుణంలో కనబడ్వీ నురుతణం మొాయమైనవి” అన్న జాక్ళంతో మైన అన్న చాక్యం సనున్వయిన్తుంది, అపార శాపారమా () *“శాసారమాిలో పౌర పోళ్తే కామా (0) “ఇది మనకు కొత్తది శాదు, వను చరిిఠతలోో పారసలోచనలున్న చోట రసభంగం అంటే సాలో చన లౌతారుం అన్నదానిలాంటిది ఇది. ఐతే నాకన్ను శామాట్సీ శామా చూపులు చూనీంది అన్నచో, కొళ్తే, పువ్వులు చూస్తున్నాడు ఇెట్టు అరనడం ఇవన్నీ ఆతీఠ మైన ఊవాళు నిదర్శ నాలం (సంపాదకుడు)

థ్రీ శ్రీ సాహిత్యం కండు శౌావ్య విభాగం కడ?

వుహాకవి జశ్చర్యం సూది కొనవలె సూత్మమైన ఒక లోకం. నా ఆలోచన అయస్కాంతం.

అణువులో ఆలాసన, కలంలో కలకలం. అణాలో అల్కెమీ. ఆరాధనలో ఆముదం. జింటాన్‌ నన్ను తింటానంది. రత్నాలు 8. రసాలు 0. ఆకొళ నేత్రంలో అష్టాదశ పురాణాలు. ఇంద్రధనుస్సు వాయిస్తూ ఎవరో పాడుతున్నారు. (ప్రవాళ ద్వీపంలో మరకత మంజీరం కౌంవోలునుః ఆంబోతులు

మరచిపోయి చూచినవి, చూచి మరచిసోయినవి, ఆనుకొని ఆలకించినవి, ఆలకించినట్లు అనుకున్నవి, ఆకస్మికంగా ఆఘాణీంచినవి, రుచిచూచి రచించినవి, న్పృశచి అనుభవించినవి. రమ్మం'శే రావు. వొద్దన్నా వొస్తాయి. నాటకళాలలో గురకపెడుతూ, జంతు (ప్రదర్శనకాలలో పియానో వాయిస్తూ, వస్తువిక్రయశాలలో వేజ్దీబ్ళ తాగుతూ, ్రిడ్జిపక్కు పిల్లి మొగ్గలు వేస్తూ, లాడ్జిలో కూరగాయలు కోస్తూ ఎప్పుడో వస్తాయి. ఎలాగో చూస్తాయి. *శమారా కన్ను

చం(ద్రకిరణాలనే శాశ్వతంగా తాగలేము. నందులో వుంది పాహనం. జడస విన్వదు సౌందర్యం. సరదాకొనని కొరడాకొనని నరదాకొనని కొరడా, నా యిష్టం వచ్చినంక రాస్తాను, ఎక్కడ ఆగాలో ఎరుగుదును, అధరం నా ఆదర్శం. బింబంలో (వతివిందింం

బాం శాన్నాల్సు దం ౦అలో నం

కోర్చొని చేవిన పానం గుడికట్టినా పోదు. చిన్నప్పటి మాట. ఆడపిల్లల

బడిలో అహెండెన్సు రిజిస్టరు తస్కరించిన తర్వాత చేతిలో సని చేతిలోనే అయి థ్రీ ఫీ సాహిత్యం అ౫ండు

148 శాన్య విభాగం

పోయింది. “అన్నన్నా. ఎంతపని చేశానా” అనుకున్నాను. కొన్ని నంపాదకీయ రచవలకంటె నయమే అవిపిస్తుం దిప్పుడు. శెమాచే సిరి పిల్లి తాగుతూన్న పొలలాగు బాధతో పడుక్కున్నాను. కొన్ని రూళ్ళ కర్రలు. వాటికొక దారంకట్టి లాగుతూ పందికొక్కులాంటి పొడుం డొక్కువస్తోంది. సీసాలు శ్రే. సనుపువచ్చవి పషతికలు కట్టుకొని పెళ్ళికూతురయింది వాస్తవికత. ఇార చాబిల్లి ఛందన్సు (గాయత్రీ సాక్షిగా చెబుతున్నాను) ఎటు తిరిగితే ఆపే ఒరుగు తుంది. విధానంలో వికారం.మౌాత్రలు మింగడం నాకు చేతకాదు. అల్లిక రంగ వల్లిక. ఆంకెలు మన సంకెళ్ళు. అడగవయ్యా ఆర్థికళాస్త్ర పండితుణ్ణి. నర్వతం పండి బద్దలవుతోంది. లావా-- - జీవీ శ్రావణ కుద్ద దశమీ సోమవారం మెడమీద అవతారాలు కప్పుకొని చంద్రుడు తొంగి చూశాడు. బడబానలంవలె భయంకర మనోహరమైన పయోధి. అదృష్టంవలె, ఆఘంవలె, నొకాభంగంవలె, నగ్ననక్షత్రంవలె. నలుచదరపు వీలిమందు. అందు లోనిది తిమింగలం, దానికొక బొక్థానా్థదంతాల నందున కొర్థానా, కొరత్‌ ఖానా జరత్కారుని చమక్కారంలాగు నన్ను నేమ తిరగేసి తొడుక్కు న్నాను. అడుగునుంచి చూ స్తే ఆస్థివర్వతం; అగ్ని వంజరం, మీదనుంచి చూస్తే మేగ్నాకేసు; మీరట్‌ కార్టా. అర్థంకాదు ఆలాపన - అయితే = అదిద్ధంకాదు ఆశ్చర్యం. మహారాజ(్రీ) కళ్ళ పిడికిళ్ళలో కర్పూర వీహారం ధరించి, ఉపమానంవంటి ఉల్కా గై 9వేయంతో కవీవికాదిష్టిత కాళిదానుడై, (వబంధ (గ్రంథ గంధగజాన్ని ఆధిరో హించి ఆకస్మా త్తుగా పాకొత్కరించాడు మహాకవి ఆశ్చర్యం. (ీ శీ సాపాత్యం శఅండు శావ్య విఖాగం 149

ఆతివా (1111)

రానేవద్చావు ఎలాగూ, కళ్ళతోనయినా ఒకమాట ఆడుదూ...-లాల్చీ విప్పేస్తా నన్నామ. బహిరంగ రహస్యాలు బయట పెట్టడావి కేమున్నాయి? అందరూ అను కుంటున్నవే. తలలలో దాచుకుంటారు. కలలలో కరవ్వాస్తాయి. అన్నీ నాకు 64 లాగే కనవిడతాయి. పరధ్యానంగా ఉన్నప్పుడు అర్హ మవుతాయి. ఆలె్కె-రూరా

అన్నిటిలో ఆందంవుంది. అర్థం వుంది. కావలసినన్ని ఉవమానాలకి అక్కర లేనన్ని ఉపమేయాలు, ఎక్కడో బోలిక దొరుకుతుంది. ఎక్కడో చేతులు కలుస్తాయి. “స్నేహం చేవడుతుంది. ఇంద్రవీల మణులను కరగించి ఎవరో సముద్రాన్ని నృష్టించా రన్నావే. అనమాట బుజువు చెయ్యగలవా? కార్మిక ఘర్మ కఠోర కొరతలో కడలికి తూవం కలిగిందని నేనంటేనా కోపం? ఆదోదృక్పథఠం. అదో చి త్తవృ త్తి. ఆ స్థితిలో అన్నీ క్షమిస్తావు. అన్నీ రుచిస్తాయిం దృకో శాం

న్వప్నాలను కో స్తున్నాడు శస్త్ర వైద్యుడు.... లలో, మేఘాలలో ....యలలో, లోయలలో ఉన్నవి ఉంటాయి. పోయినవి పోతాయి. వీ కెందుకు బాధ? బా........ధ. వా....ఆబ్బా....బా....బా, బౌ, వొ, బాం, బాం, బాంబు,

ముద్రణ; అంధధప్యతిక 1961 జకవరి 29 ీ ఫీ సాహిత్యం శెండు

శ50 "కౌన్య విభాగం

మంచి ముత్యాల సరాలు అరశాలున కవ్చకొవి మా ఇంటి కొచ్చిందొక రివాల్వర్‌ బాధలో బెందైన్‌ సీసా వేమలో గడైమాన్‌ రాణీ, మెడకి కాంచనమాల చక్కని దావు బతుకుల జమిలి దువ్పటి కవ్పుకొచ్చింది. (పేమగానం మోనుకుంటూ మహాశంఖం మాటలాడదు వఐం(ద్రకార్ముక మంద్ర బర్హం మబ్బుదాటున మాయమైనదిః పాఠపీపా పీఠతపాపా పాడుకుంటూ తిరుగుతాయట కొత్త గొంతుక చెవివివడితే గుడ్లు నిప్పులు చెరుగుతాయట. నేను వెళ్ళిన నాటినించీ వీడ లోవలి మేడ దిగదట. కోడి గుడ్డు వ్రమాజకంగా కృష్ణశావ్తీవి చదవలేదట, (లీ శ్రీ సాహిత్యం ఆ0డు శౌాన్య విభాగం క్షేక|ే

నన్ను తిట్టిన తిట్లతో నే మళల్లెపూపవుల మాల కస్దైను నాకు వ్రాపిన (ప్రేమలేఖలు పోస్టు చేయట మావివేపెను. వెయ్యి రాచ్చిప్పలని మేసిన వెరికుక్కకి గాలివాన రోలు చెప్పిన కఠకి పానం డోలు కంచికి పైనమైనది ఓరి కూపస్థ భల్లూకం గోడపై రుద్రాక్ష పిల్లీ ఆట లోపల ఆరటీవండూ పాట లెందుకురాొ. ఎగురుతున్నాయ్‌ ఇనవకోటలు వగులుతున్నాయ్‌ పాత పొటలు రగులుతున్నాయ్‌ రాచబాటలు రాజుకో వేరా (ఢేమకీ నంఘానవికీ ఒక " జారు ముడితో చాలు పోరా విన్ను తిప్టై వాళ్ళకోసం కళ్ళు విన్నుకు ని(ద్రపోరా. ఇదే నా కడసారి నలహా ఇలాకే నీ మనీపర్సవి థీ థీ సాహిత్యం ఆడు క్షేక2 "శావ్య విభాగం

ఆం(ర్రసథత్రిక కన్చుకొని కా రడవి కేగిందా రివాల్వర్‌. వేడునా కంట్లో వివంగులె నిద్రలో నిలిచే ఫిరంగులు కొళ్ళ చుట్టూ కపాలాలే కావ్యగీతీ కలాపాలు. మాదణ; భారతి 194 మార్చి భారతిలో ఇది తొలిసారి ఆర్భుపడినపుడు దీని శీర్షిక చక్కని ముక్యాల జరాలణీి థీ థ్రీ పాపాత్యం ండు శౌవ్య విభాగం కిక

శ్రీ శ్రీ మార్కు పద్యాలనే వాడుడు రెండ ఇగ్గాఐ రెండు ఖంజరీటాలు రెండు అగ్నిపర్వతాలు శెండు ఆంజనేయదండకాలు జోజో జేజే రెండు కంకాళాల కౌర్తిక దీపాలు రెండు రాబందుల రా(జా)జీనామాలు రెండు కళ్ళు తెరచిన నాగళ్లు రెండు పిడికిళ్ళు విగించిన కొడవళ్ళు హాహా హాహా రెండు కళ్ళు రెండు కళ్ళజోళ్ళు రెండు కళ్ళ జోళ్ళ నోళ్ళు రెండు కళ్ళ జోళ్ళ నోళ్ళ వాగుళ్ల హీ్‌హీ రిరీ శిండు పెలి(గ్రాన్యు భాషలు రెండు సమస్తాం్యర్ర 'ఘోషలు రెండు నిండు కొబ్బరికాయలు రెండు ఎండు నారింజకాయలు బాబా వీవీ థీ ఫీ పాహిఠక్యం ఆండు 154 "కావ్య విభాగం

రెండు చదువురాని విన్తరాకులు 'రెండు దారితస్పిపోయిన కిరీటాలు రెండు చీకటింట్లో రాకాసి కేకలు రెండు విరిలడ్డ విద్దూర్చు కొరడాలు దాదా దీదీ రెండు వేషాలు వివ్పి వేసిన తలగడాల కింద విద్ర మేల్కొన్న నఖక్షతాలు రెండు విశ్శబాలు విసిరిన నరిగమవదవిశల మీడ నీడలు పలికించిన విలోల కల్లోలాలు రెండు యుగాంకాల సందున దిగంకాల మాటున వనంతా లాడుకునే అనంకాలు నేనే నానా రెండు జగన్నాథ రథరథ రఖథాధర ధరాధర రసాతల (జల) పాతాళాలు రెండు న్వయంశమం నరంతకం (ప్రకంపమాన లోకాలోక విలోకనాలు 'రెండు భ్రమాభ్రమర (భ్రమణ భ్రమరణ (భ్రమావరణ (బ్రహ్మ వై వస్వత మన్వంతరాణు రెండు నవరత్న-_-రం(ధ్ర రన (ప్రవంచ మహా(పస్టానాలు 'రెండు చాలీదాలవి కారీకొలవి లంగావంచాలు రెండు ట్వింకిల్‌ ట్వింకిల్‌ లిటిల్‌ థియేటర్‌ స్టార్లు రెండు ఆరుద్రాభిషేకాలు రెండు రిక్షాపె మౌన శంభాలు రెండు విన్షీయార్భాటాలు రెండు హనుమత్‌ శాస్త్రాలు అీీ సాహిత్యం శెండు శావ్య విభాగం క్షే5క్‌

రెండు నమస్కరించదగిన విశ్వనారాయణాస్తాాలు శెండు నామరహిత ఫిడేలు రాగారాబాలు రెండు పఠాపిఠా కళోరకుఠారాలు 'రెండు గోరావీణా వినాయకారాగారాలు రెండు తృవన్వట బాబా పిగపై పువ్వులు రెండు సిరి సిరి మువ్వల నవ్వులు రెండు వీరెండ వానన ఒఓకట్లు 'రెండు తురుఫాసు కవిళ్వాల శకట్లు శిండు తుపాను మానాలు రెండు తుపాకి స్నానాలు రెండు పిన్‌ సిన్‌ పిన్‌ కిస్‌ కిస్‌ కిస్‌ కోణాలు రెండు లడ్గాల కంథాణాలు రెండు కళ్ళ నోష్ల రెండు కళ్ళు తెరిచిన పడికిళ్ళు విగించిన మానవ నరోవరంలో వికపించిన మందారాతరాల మరచిపోలేని మ(దద్రాక్షస ముద్రాక్షనరాలు ముద్రణ; ఢంశా..104 పునర్ము(ద్రణః మంజీరృ 1904 జనవరి థీ ఖీ పసాహిశ్యం శెండు కక6 కామ్య విభాగం

(భమర గీత (కాంతిలో అశాంతి ఆళాంతిలోనే శాంతి అనుభవించగలవాడు శ్రీ థ్రీ) గిర్‌ గిర గిరాం (మరం గిరాం భ్రమణం (మం “భమరణం” ళమణ (భమరం (భ్రమర (భ్రమణం గిర గిర గిరా గిరా గిరాం (భ్రమణం రణం మరణం రణ మరణం దారుణ హననం ధిషణా విధనం వృథా మథనం అది నా చెవిలో కథనం లోక ధనం కదనం కదన కథా కథనం అది నా యెదలో రణనం రుణ రుణ రుం రుణ రుణా రుణా నిక్వణనం ఆది నా నయనంలో (ప్రథమారుణ కిరణం రణ విస్పహణం వధావిధానాచరణం వాలో లోలోపల (భ్రమా (భ్రమర నంచరణం రణ[ద్రణ విన్సహణ (పణవం ఆది నా హృదయంలో రుధిర జ్వలనం గీతాజవనం!! థ్రీథీ పాహాత్యం అండం "శాన్య విభాగం కైక?

ఆఖరిమాట మొొదటిమాట]! ఆరి మూట మొదటిమూట ఆశలకేం అనంతం ఆకొళం నా గుడారం అఆలు నాళిప్తి ఆపియౌా ఆంతవాణ్ణీ ఆశలకేం ఆనంతం అప్పారావు నానేస్తం ఆంధధ్రత్వం నా శాపం విశాఖపట్టణం వూరు 'వెరాసుపత్రి పేరు ఆఖరి మాట మొదటి మాట ఆశలకేం అనంతం అసియా అంఠవాణ్ణే ఆశలకేం అనంతం అమాంఠంగాజీ శౌదండయ్యా (క్రమంగా (క్రక్రమంగా శా సమస్తం మి సమతంలో సమర్సిప్తా మి స్లే కపాఅం నవ్విలేీం కంపింపించించింపిప్తా] నీ 'ప్రపంచాశ్నే పాటల్లో అటల్లో చా మొటల్లో ఇజే గా రనాస్యం యథార్థం నా కుడవ నాకేమున్నాయిలే ఆసులా రాజులా రాణీలా జాకీలా శణకాలం జెండా ఎగిరించేస్తాం థీథీ సాహిత్యం ఆండు శ58 శాన్య విభాగం

ఆకొంచెం చాలదంపే పైనైడ్‌ కూడా కొంచమేకా

దా కాదంకే కొాదనండయ్యా అన్నయ్యలారా వరమాణువు నా వ్రవంచంి నాతో వా గుణకారం

తణాన్నే పాగదీ సే కాలం డొంకంతా ళదల్డా

ఇలా ఎక్కేద్దాం శిఖరం కొత్త రాష్తాలం తీన్తూ

మిల్మిట్రీ లారీ నడిపించే పద్ధతిలో పద్‌వాతి తో

ఆణాలూ అఆరణ్యాలూ అణువులూ అదులూ చాటుకుంటూ ఆవేగం వా వేగం ఆనియాలకేం ఆనల్పం

విశృర్వంళుం కాయమొనం-గాో కనబడీతేచేం

ఒకానొక బుజార్వం పౌధిప్తాం మనం లోపా

యికొరీ వ్యాపాకాల్లో పాల్టాంటామా చేస

ఆకస్మాత్తుగా ఓపెన్‌ గా చేస్తాం లేకపోతే నిద్రపోతాం న్వన్నంలో స్వర్గ ఠీ హతాశయాలకి పొటాసియాలు

హీప్పోపొటానున్‌ హిట్లర్‌ హిండెక్‌ బర్ట్‌ హీడించా

హీర ణ్యాతరాజ్యూలూ ఇకన్నీ ఎందుకోయ్‌ (హీ (హీ

ఈతో ఈ” ఈతలో 64 శీశత్రీ4ో ఈ

శిఖరంయె జెండా శిలలకి (పాణం చీనీతో[చీచాతో 8 న్నేనాం ఆఖరి మాట మొదటి మాటి ఆళలకేం అనంతం! అప్పారావు నా నే స్తేం'! ఆం(ర్రత్వం నా కావంేి

థీథీ పాహిత్యం అండం శాక్య విభాగం కేక9

ఆశయం అంక వాణ్ణే]8 ఆశలకేం అనంతం ఆఖరి మూట మొదటి మాట ఆళలకేం అనంతం ఆప్పారావంత వాజణ్ణీగే ఆశలకేం అనంత౦. 0168: క్‌2201108 €0: &10092జ6ం ₹214108 & వ8ాంమీం00%21286, 1, 04016 76090 €016800137 2, &826068 0 262110 28 1230220027 6402 9, నెక10౯00020000052001089 శ, 2200221408 100281 5. 0061510 4ఉంమ13100 502018 6, “*వష10146 18 0 80146100” 7. 102597 షే881010 8: 1606070501 0. 860202--మాం+6%010 10. మెం?0178జాం నిళ8987&7 2 ౮110022466216 కే ౦160201300. 139, కేరేం811800 కశ, మండ81002914 ఇది మొడట అచ్చుపడినపూడు డీనీ శీర్షిక “మహా 'సంకల్పంంి "గేయం కింద శ్రీశ్రీ రానీన నోట్బుతోళాటు ఈ కింది వివరాలు కూడా ఊన్నాయి ఆళశాంతి నిశరనం 8-5-44 “ఖడ్డ వేఘం లోంచి థ్రీ శ్రీ పాహిత్యం అండం 160 కావ్య విభాగం

*కోఈ హయ్‌ రహా హై “కోఈ రోరహా హై

ఒక మనిషి టబ్రిడ్డిమీద నడుస్తూ జేబులోని చిల్లర డబ్బులు విచ్చగాడి కిచ్చే స్తాడు; రిస్టువాదీవి ఎదురుగుండా వస్తూన్న నర్సు కిచ్చేస్తాడు; కోటు తీసి నీళ్ళలో వడ వేస్తాడు; దాని వెనుకనే సీళ్ళలో వడిపోతాడు.

ఒక మనిషి వ్యాపారం పారం కనుక్కుంటాడు; వాడి చేతుల్లో రూపాయల చెట్లు మొలుస్తాయి. ఆవి బ్యాంకుల్లో బంగారపు గుడ్లు పెడతాయి; వాటిలోంచి కన్నీరు సౌనగా కారుళుంది.

ఒక మనిషి మైలురాయి దగ్గర మౌనంగా కూర్చుంటాడు; అనుక్షణం ఎవరో వస్తూన్నట్లు విరీ&ిస్తాడు; బస్సులు లెక్కపెడుతూ బటానీగింజలు తింటూ వుంటాడు; “మేఘాన్ని చూస్తూ కాలాన్ని మరిచిపోశాడు.

ఒక మనిషి విచ్చెనలు మోసుకుంటూ. తిరుగుతాడు--నంచీలో బాతుగుడ్లూ వాడూనుః గోడకి విచ్చెన చేరవేస్తాడు: నిచ్చెన ఎక్కి బాతుగుడ్డు ఆకాళంమీదికి వినురుకాడు; అంత ఎత్తు బంగారానికి హరిశ్చంగర్రుణ్ణి కొనుక్కున్న ఆసామీ వీడే

ఒక మనిషి రం(గ్రాల్ని అన్వేషిస్తాడు; వాటి పైజుల్లో భేదం వుంటుంది.

ఒక మనిషి అరాజకొన్ని అమ్మజూప్పతాడు; దీర్చవాహుంవుల్లో దేన్నో దేవు శున్నశ్లే వుంటాడు; యువకుల హృదయ ర క్తకొపారాల్లో దొరికే గజవిమ్మపళ్ళు న్స మరేవీ తినడు; అదైనా రోజుకి ఒకపారి మాత్రం.

ఒక మవిషి కాంభోజిరాగం పాడుతూ కాలాన్ని వెళ్ళపచ్చుతుంటాడు; వాడి దగ్గర ఒక విపంచి కూడా ఉందన్న సంగతి ఇక్కడ జ్ఞాపకం చెయ్యకపోవడం అన వసరం; అవేళల్లో ఆలాపించే రాగాల్ని కొసించడానికే ఆ వేబ్ళ; వాటి స్పర్శకి నక

థీ థీ సాహిత్యం ఆండు న! ావ్య విభాగం 161

శాలు అంటుకుంటాయి; చంద్రుడిలో నరస్సులు నలనల కాగుతాయి: నా గుండెల్లో చలికాలం చివురు తొడిగి సీకాకోక చిలుకతో సెళ్ళిమాటలు (ప్రారంభిస్తుంది. ఒక మనిషి కర్పూరం కళ్ళకీ, సిందూరం చెక్కులకీ రాసుకుంటాడు; పూను కుంటాడు; వాడొక కవి. రహన్యభాషలో అందుకున్న సందేశాలని వ్యాభ్యానంచేస్తూ విమాన శాఖలో సని చేస్తాడు; బజారు ధరలు పడిపోతూండడానికి వాడే గొప్ప కొరణం. ఒక మనిషి రుద్రాక్షశావళాలు మెడలో వేసుకుని జనంచేస్తూ వుంటాడు; బొజ్జతో ఆలోచిస్తాడు; వాడిముందు. కొబ్బరికాయలు కొట్టొద్దు మొరో అని నేను మొ త్తుకోవడంనల్ల [వ్రయోజనం లేదని తెలిస్తే మాత్రం వ్రయోజన మేమిటి? ఒక మనిషి ఒక్క-_శ్రినే సేమిస్తాడు; ఆమె చచ్చిపోతుంది; తరువాత కర శెరమీద చూడండి. ఒక మనిషివి ఉరి తీసేస్తారు; వాడి చావుతో శాంతిని కొనుక్కుంటుంది సంఘం; న్యాయశాస్త్రం తృప్తిగా విట్టూరుస్తుంది; వాడి నెత్తురు చిందినచోట (ప్రతి పాయంత్రం వొక కన్నులేని కుక్కపిల్ల జాలిగా మొరుగుతుంది; తన్ను అన్యాయంగా ఉరితీశారవీ చెప్పడానికి కిష్టంలేనంత గర్వం ఆ మానవుడికి. ఒక మనిషి ఉపన్యాసాలిచ్చి గొప్పవాడవుతాడు; ఒక మనిషి చిత్తుగా తాగేసి వీదవాడపుతాడు; ఒకడు దొడ్డన్ము దగ్గర కొనీ తీసుకుని గాలివడగ కొనుక్కుంటాడు; ఇంకొకడు దాన్ని లాక్కుంటాడు. ఒక మనిషి పరారీ అయిపోతాడు; నొకడు పూనాకి పోతాడు; ఒకడు పెళ్ళాడే స్తాడు; ఒకడు వడుక్కుంటాడు;మరొకడు కునికిపొట్లునడకాడు; ఇంకొకడు బాఠాభానీ కొడతాడు; ఒకడి ఏడుస్పకి నవ్వొస్తుంది; ఒకడి నవ్వు ఏడుపు తెప్పి స్తుంది; ఉదాహర జలతో నహా ఇది నేను బుజుపు చెయ్యగలను. అండజ ఫీను డండ డడ డండడ డండడ డండ డండ డండం డడ డండ డండ డడ డండడ డండడ డండ డండ....స్వామీః దీని కంత మెప్పుడుః శిష్యా! ఇది అనంతం. ము(దణ.--(శావణీం థ్రీ శ్రీ పాహిత్యం శెండు 162 "శాన్య విఖభాగం

ఎన్నాళ్లు ఇంకా

గండలేరుండపు రెక్కలతో ద్వేషం వచ్చింది. "సేదవాళ్ళతో చెప్పింది. “మిమ్మల్ని దోచుకున్నా”రని.

మురికి కొలువలను చూపిస్తే నగరం మొగం చిన్నబోయింది. ఫ్యాక్టరీ గొట్టంలో ప్రతిధ్వనించిన శేక ఏవి కొర్మికుడు తుళ్ళిపడ్డాడు. అతవి కళ్ళలో ఆహాశ్చర్యం౦.

ఎన్నాళ్ళు అంది ఎలెక్ట్రిక్‌ (పెయిన్‌, ఎన్నాళ్ళు అంది (టాం బండి, బస్సు. జట్కా, రిక్షా, ఎన్నాప్ల అంది షాపునోరు. ఎన్నాళ్ల ఎన్నాళ్లు అంది కాలేజీ అంది

వడివీధిలో వాన.

ఎక్కడయినా దొరుకుతుందా ఒక్క వృస్పం అవి వెదికొను. ఏ కాఫీ క్ల బృుకూడా నమ్న ఆహ్వానించలేదు. ఈ చీమలకు రెక్కలు వస్తే ఏం దారి అనుకున్నాను.

ఎన్నాన్ల అంది ద్వేషం.

కళపెళ కాగుతోంది రక్తం, బిగుసుకుపోతున్నాయి నంకెళ్ళు. పిడికిలిపట్టి ఆకాశాన్ని బెదిరించాను, వికటంగా నవ్వింది మెరుప్ప, ఉరుము నన్ను ఓదార్చింది.

ఎన్నాన్ల అంది వాను

థీ ఫీ పాహాత్యం ఆ₹ండు శౌాన్య విభాగం 163

కప్పవైద్యుడు అనగొ అనగా ఒక కస్ప అది తానొక గొప్ప వైద్యుడవి భావించింది వైద్యం చేస్తానని చాటించింది. ఆడవికీ వెళ్ళిందా కప్ప అమాంతంగా ఒక గొన్న వైద్యుడై నట్టు తన మెప్పు చాటింది బెకబెకల డప్పు ఇలాగ ఆ కథ ఆంక్యానుప్రానతో సాగుతుంది. చూ్యూదణః ఢంశా 1965? థీ ఫీ సాహిత్యం ఆండు 1గడీ శొవ్య విధానం

సింహ కన్యకలు

భాన్వరపు తీగెల జూలు వసూలు చేసుకొని (బౌను. అక్కడే అక్కడే ఆ నందు చివరనే) కుళ్లకాలువ తన ప్రారంభాలను వెదుక్కొనే వయాజంలో ప్రవహిస్తోందని.

ళ ఠి బూజూ జూలు (కాటోలు) విరాళాలు రాదిట్టి (బౌమ, అప్పుడే అవ్వడే ఆ క్షణం చివరనే) ఇరుకునందు తన "సీదతనప్ప వైశాల్యాన్ని చదరపు మెళ్లలోకీ మార్చుకోవాలని

భి త వెలుతురు కిరణాల జూలు జావితా వేస్తూ (బామ, అందుకే అందుకే ఆ సుఖం చివరకేే కుళ్లునందులోని ఇరుకుకౌలున వక్క. లాంతరు స్తంభం చీకటి ఏనుగుపిల్లల్ని చీల్చుకు తింటోందవి.

మాదణ: అనందవాణి...? శ్రీ అ సాహిత్యం నెండం శౌర్య విభాగం కేర5్‌

తులం నృన్చికం గొణును గొలుసుల బొమ్మ కుట్టయం[త్రంలోన కవుల నల్లమందు కలల సందుల్లోన ఆం(ధ్రజొతికి నే డుగాదిపండుగకొదు. ఆంధ్ర రాష్ట్రం విదయందు వార్‌ కాదు క! 4 క్నుటదారుల కట్ల కుట్టుయంత్రంలోన రాజకీయ సీతి వీరకాయలలోన చెన్నరాజధావి చిన్నదా చితకదా పదితులాల బాటు పపిడిగా ఐతకదా. ల! న! మతఠవిఖేదప్పు కల్లు కొట్టు యం(త్రంలోన పివిలుయుద్ధ మనెడు క్రిమినల్‌ కోర్టులో భరతగోవుపాలు వజ్లైదై నమచాలు పొదుగు కోయ పాలు వదుకుటెట్లు. మా(ద్రణః అనందచాణి---] థీ థీ పాహిత్యం శండు కేరళ శౌాన్య విఖాగం

26 (టికాతాత్పర్యసహితము) క[రుమంటూ ఇంజన్లు కాకలీ కొకలీ ఎవరో నా హృదయనాళ తఈరళళార కొమండికాందిర పధాన ముడుచుకొని తమముఖాల వస్తున్నారు మునికొళ్ళ కొని వారలవలెనె అలండమైన అనుజ కార్యము వనెరపగానరిగిరాము తాతలు నీ శమ తలచుచు తెచ్చిరి తెనుగువీరుల విమల కీ ర్తి[ప్రభావ చివురు తేనెకరుళ్లు వాసించి నవియు వాడరేలొ విస్సారమౌ నాయెడంద చిరునవ్వు వలయునా నా ప్రధమ దృష్టి నీమవర్జాంగ జలజ తలిరాకు శోొంసముల సం గాదు కొన నెట్లొందితో కరుణ దనర కొట్దగ జోలబాడి (బ్రిదుకుల్‌ మరపించెడి కోకిలమ్మకుం పట్టిన దెల్లగిట్టామరిపుట్టును గిట్టిన చెల్లి కావునన్‌ 26 అజీ రదన ఠయారు చెయ్యడానికి కొంత కష్టపడ్ధానన్నమాట నిజమేం ఈ పద్ధతిని జీను పేటుంట్‌ చేనుకుళే ఉద్దేకం జాటు లేదు కాబట్టీ నా రచశా రవాసస్టం బయలం ెట్టడానికి సంకోచించనుం ఇది నుహాకాన్యం అవునో శొడో థీథీ పాపాత్యం ₹0డు శౌళ్య విభాగం కీర?

నణ్గగవాణ పారీణులై వ పాఠకులే ౫హీంచుకోగఅరు కాబట్టి అ విషయమై అవన వర పాహీత్య చర్చ వెయ్యను, దీనికి ఆర్థం ఏమిటే (_పశ్నకుముంగు ఇది యెలా కయారుచేశానో వెప్పనఅనీ వుందిం

మి(కుడు కాళిడానుగారు అనందజాణి దీపాఃళీ సంచికళు ఒక రవవన కావా అని వాళాత్తుగా కోరి పెళ్ళిపోయారుు నుర్నాటికి ఏదో ఒకటి ఇర్వక తచ్పని సరి వచ్చింది. ఏది (జాయానికీ పాలంపో లేదు (ఇది మొనలు అవస్థేస్‌ వా దగ్గర రక రకాల కవుల (గంధాలు ఉండడం అదృష్టం, వాటన్నిటినీ తీసీ దగ్గర పెట్టుకొని ఏ6 వ పుటలో మొదటిపాదం ఏది ఉం ఖే ఆది (నానీ "పెట్టాను ఆ పద్యపాదాఅన్నీ కాళు తోచిన వరసలో (వాయగా తయారయినజే ఈ రచన ఇవి ఏయే ఫు సకాల నుండి తీళానో వెలుతూ మా కాఅం, నా కౌలం భ్యయం చెయ్యను అంతేకాక ఈ విమకుమై రీపెర్చి య్యదఅచిన వారికీ కొంత అనకాళం ఇవ్వడండాడా చ్యాయమేం

ఇదంకా టీక అనుకోండి, శాళ్సర్యం విషయమె "జేనిచ్చిన వాన్చానం ఇంఫో మార వెల్లించునంటాను అంటీ ఆందుకోసం తహకవా లాడుకున్నవారు ఊన్న బటి మాట!

ముగింపుగా చెప్పవలనీన ముక్కాలు రెండుశ్చ్నాయి. ఈ పద్ధతిని పద్యం ్‌ తయారు వెయ్యడానికి "జీను వెందటి వార్మీకౌను, ఇంచుమించు ఇజే వికంశా 1862 గ28౯4 కొన్ని 644ే&1846 రచనలం తయారులేళశాడం ఇళ 26లో శాళు (వత్యేశాభిమానం ఏదీ లేదు అయితే 018001 తన 026 18 తీ లో అప్పటి వనకవుల [(గంధాఅనుండి 26 నబ పటళలోని గీశాలను ఉద్భృతం శేనినమాట పూహిత్య డిెక్ట్రీ వ్‌లకు చర్విత చర్వణమే కాగఅరు

మ్యుదణ; అనందచాణీ.....!

ఈ పద్య రచనకు “ోచంపాదకుడున. (శ్రీరంగం ీనితాసకావుి” అని వర్ణించు

కొన్నాడు (శకి థ్రీ శ్రీ పావాత్యం శెండు

కే68 శాక్య విథాగం

పబ్చిక్‌ రోజా య] చలికాలం శాభోవళాఖలతో శవంవలె కరినాతి కఠినం నందొకటి జనసమ్మర్ష మంచి సన్నగా తప్పించుకుపోయింది వందునిండా ఏకాంతం అందులో ఒక బల్లమీద మనిషి దారి చేస్తుంది నందు దారుణ వేదనా కళోర యంత్రాలకు వెల్లుల్లి (జావిల్లి) పాయలకు కంకరరొళ్ళ కొలునలకు ఘనీభవించిన శిలా విగ్రహాలకు నందుచేస్తుంది దారీ మంచితనాన్ని మరిచిపోవడానికి నందుచేస్తుంది దారి సాహవం పీసాలోని నత్య సంన్మృతుల పీలికలకు వల్ల వెలుగు పురాఠన జ్వాల అల్లకల్లోలంలో ఒప్ల తెలియక జుట్టు చిక్కు-కొవీ వ్యూహంలో దారి తప్పిపోయిన మవిషి తల సే పోల్చుకోలేడు తాళం తియ్యనేలేడు ళ్జానం కావాలంటాడు (యేముం కొవాలంటాడు థ్రీ థ్రీ పాహిత్యం శెండు కావ్య విభాగం 69

వర్ణనలకు లొంగవి శిధిల వైభవాలు

కాలణా కన్న జాలి గొలుపుతూ

పావం వాటి కన్నాలలోంచి

పాడుకుంటూ (వవహిస్తాడు సూర్యుడు

పాలు చిలుకుతూ ఆకాశం

పాట పాడుతూ ఉంటే అకాశం

పాడుపడిన గోడలమీద

పాత కధలు వుష్పిస్తాయి

వీడలకు జోల పాడుతూ

విర్మలమైన ఆలిచిప్పలు

వాటికింద తిరగబడే మంట

రక్తనాళాల మంట

అందుకో హస్తాల నాలోకించు నేత్రాల

ఆ(క్రమించుకో (ప్రకృతి శోభను బలాత్కారంగా

రాజుగారి దివాణం వెనక

మూతదిడ్డ దుకాణం వెనక

కాళీడబ్బాల వక్క

గంధపు కూజాల మాటున

'మొగాడిముందు

వరాగ విర్మోకం విడిచి

పరుండిన రహదారిమీద

జ్వరాల గు(ర్రాలులాగగా

అదే సుదినాల దండయాత్ర

వీలి బాకులతోట

తెరుచుకున్న కనుటొమ౨ కింద

గుబురు టాకుల గుంపులలో

సుఖం వండించిన బరువునంట

థీథీ పాపహిత్యం "ఆ0డు 170 శావ్య విభాగం

వత్తిపువ్వు బరఖాలను చింపుతుంది ఫారంతెలినిన రంగు [వక్షళి స్తుంది ముభాలను, భూతకొలప్ప ప్పనీత దివసొలు

వాటి జాళువా సింహాలు వాటివి శుభ్రజలాల సాళువాలు గర్వించిన వాటివి ఉరుములు ఘడియలను బూరటిల్ల జే స్తే ఉషఃకాల

శృంఠఅలాల

ఉష్ణర్తక (వ్రవాహాలతో

అన్నీ ఆకొళానికే అడ్డుగా

ఒకే ఒక హృదయపు

ఒకే ఒక ముకురముడ్గరంమీద

వాటి వైడూర్య కిరీటం వసివాడిపోతే

కౌవి నేడు ఖర్చువడ్డ. వీఘులకు

శడుంగడు దూరంగా

కాళరాత్రిని కాపించే ఈ పాట

కళ్ల పొడిచి చెవులు చిల్లులు పెస్లే ఈపాట

కటిక చీకటి భూతాలకు కౌగిళ్ళిచ్చే ఈ పాట

ఈ (పేమ ఈ నిస్ప్వార్భ (పేను

బాగా తడిపిన కన్నీళ్ళతో

బాధతో గిలగిల్లాడే ప్రేమ

ఈ వికలిక వితృటిత విలులిత

మీ వికలికతమీ

వికటపు వేళాకోళపు న్వన్నం

ఉప్పొంగిన ఈ నంగీతపు వరద

'వేడుకొనే ఈ వెలదుల పేన

థీ థీ పాహిత్యం ₹0డు శౌావ్య విభాగం కర!

ఏలన ఈ లలన హేీమాన్నే (పేమించింది (యేమవు పరిపక్వత వే జీవితమంతా కొమించింది తీ[లా 676%” ఇాడిసి ఫ0608 01 876% న్‌కీడ6ేం బ20స07 296 వల1108000126 మూలం: 641 ౨10226 4 మేం86 9401100106 ముద్రణ; ఢంకా? *పల్లిక్‌ రోజూ అంటే పీథుల్లో తిరి మౌనం ఆమ్ముకుం యే జేగాని దినం 'కెళ్ళని దీనురాలు. (ప్రజిల గులాబి.--వాడననిన.-చాలున్యా ఇంకా స్పష్టంగా ఇప్పాలా?”..-(శశ థీ శ్ర సాహిత్యం శండం క72 శౌర్య విభాగం

ర్రత్తుణ వాడిగా దిలంగా వాటికి ఐరువే లేదు కత్తులు ెనుగులాడే జన సమూవోన్ని చీబ్బకుంటూ ఆలివిపోయినవి కొన్నీ డాబుగా దర్చంగా పోయేవి కొన్నీ కత్తులు రౌ వి(గహాలు వికారపు కుళ్లు బికారులను వెంటాడుతూ వేటాడుతూ కత్తులు అనంతాకాశంలో అంతిను నతత్రాలు గాలిలో వ్రైదు తలుపుల్లాగ కత్తులు పడవడానికీ ఎన్నటికీ ఏడవక పోవడావికీ కత్తులు ఉషఃకాలపు పూలకొగితాలను చీల్చి చెండాడడావికి థీ థ్రీ పాహాఠ్యం శలెండు శౌావ్య విభాగం టు

అన్నంలాగు నల్లగా తెల్లగా ఉండే జీవితపు గళ్ళ పునాదులను ఛిన్నా భిన్నం చెయ్యడానికి కత్తులు ఊపిరి మీద విషపొత్రికలాగు వరదల బాధను కవిపెప్పే ఉజ్జ్వల విషాదపు నగ్న వాహంవుల్లాగు అర్థ బేవి దానికే అంతం తెలుసుకోవాలని. మూలం డల]! 1112 వ0ే 4 086 లపీ1రఉ69 (పల్లిక్‌ రోజూ నుంచి. గీ 6080082110 తీశేళాజాం 6% “ోఆనుతుణ నపీన మోహిని” అజీ కావ్య కళళలం దీనికి మూలం, *ఆన్సతణ నవీన మోపిన అజే శీర్షికతో" ప్మర్రికలలో యిది పందట అచ్చు పడిందిం థీ ఫీ పాహాత్యం కండు కై74 శాళ్య విభాగం

(పేవు గీతం (యేమ (పేనము (సీేమించడాన్ని (సేమిస్తుంది గ్రేమ (ప్రేమను. (ప్రేమగా (ప్రేమిస్తుంది (ప్రేమను (సేమించిన (పేమ (పేమచే (_పేమించబడిన (పేమను (సేమి స్తుంది వర్చు కొత్త డాక్టరును (పేమిస్తుంది 14 నం. కనిష్టీబు మేరీ కెల్టీవి _పేమిస్తాడు హంటర్‌వాలా హంటర్‌ వాలీని (గ్రేమిస్తాడు నాయకులు నాయికలమ (సేమిస్తారు మనవాళ్ళయ్య వాళ్ళవాళ్ళమ్మను (సేమిస్తాడు సరోజాబాయి పైకిలు మీద వచ్చిన క్కుర్రాణ్జీ పేమిన్తుంది వీధి కొనను అమ్మాయి గోడ చాటున అబ్బాయిని (పేమిస్తుంది చీ చీ చీ చీవావాడు చౌ చౌ చొ చీనీదాన్ని ప్రేమిస్తాడు మునుగు మవిషి చచ్చిపోయిన మనిషివి పేమిస్తుంది మహారాజుగారు మహారాణీగారివి (పేమిస్తారు మహిషం మహాొషివి (పేమిస్తుంది మవ్వు ఒకానొక_ర్తెను _పేమిస్తావు ఒకానొక _ర్తె ఇంకొకొనొకర్ని పేమిస్తుంది భగవంతుడు అందరినీ (యేమిస్తాడు. మూఅం: 220066 తే౦9700 మూద్రణః ఢంకా 1941 ఫి బకరి లే&1068 తేం06 (3482...]19ట) బళ్లాండు. జేళపు నహాశవి, పుట్టినది బిర్లాండులో నయినా తనంత తాను 'శవానీయై యూరళ్ర ఖండంలో...[(ఫాన్ఫులో ఎక్కువగా జీవికం గడిపాడు, 1907లో 41067 141810 1037ళో వెం601008 "శీర్ణతో తన కౌాళ్య రచనలను (పళటించాడంం, అతని కథలు 1౫౫110 6౯81914, నవల కైంైటా21+ 0% €%10 18 &8 & (౦002 1188 (1916) తొలి కదన రచనలు, జాయిన్‌ ను విశ్వపాహిత్య పథి త్రి నిలిపిన గొప్పవచన రచనల ౮198868 9229) వౌయుంండై08 శ 2క0 (19389) ననఆలు, తదనంఠర రచజా ఢోరణులమె జాయిన్‌ (ప్రభాతం బలీయమైసదిం ఫ్రీ శీ పాపహాత్యం శండు శౌాన్య విఖాగం క్షే75్‌

వ్రాయా భంగిమలు జ్రీవిశావికి ప్రాముఖ్యం యివ్వను జీవితపు కనీసపు పిపీలికలకు ప్రాముఖ్యం అంటించను జీవితానికి నా లక్ష్యం లేదు కావి లవణ శాఖికలు ధవళళొఖికలు ఛాయా బుద్బుదాలు నముగ్రపు సలక ప్పల్లలు నా ఊహలలో ఊపిరి తీసుకోవడానికి దిగుతాయి నావి కౌని కన్నీళ్ళలోంచి వస్తాయి వేను వెయ్యని ఆడుగులలోంచి వాటిని గూర్చి ఇసుక(పోవులు కెరటాల రాకను న్మరిప్తాయి పంజరం లోనల ఇనుసకమ్ము లున్నాయి ఈ కమ్ముల నుందు పొడాలని పదులు ఆకాశపు దూరం నుంచి దిగుతాయి భూగర్భ మార్గం సరీమళా లన్నింటినీ ఏకంచే స్తుంది ఆక్కడ ఒకనాడు ఓక న్ర్రీ వాగ్దానం ఇచ్చింది ఈ మగువ మసా(పకాశమానంగా వెలిగి వాకు కనబడనే లేదు. ఈ కళ్ళతో కాలిపోతూన్న నా తనువును కవిబెడుతూన్న ఈ నాకళ్ళతో ఆమెను చూడ

లేకపోయాను ఆప్పటికే వాకు ఇన్చటి వయస్సుంది (విహ్మాండమైన ఫ్యాక్టరీని ర్యాత్రి పారాజనామలాగ నన్నూ నా ఊహలనూ కవిబెడుతున్నాను ఒంటరిగా పాఠరొయిమ్తా థ్రీ ఫ్రీ సాహిత్యం శండు క76 శౌావ్య విభాగం

అవే టాం వట్టాలను ఎల్లప్పుడూ అదే సర్కస్‌ నమ్మోషాతం చేస్తుంది మట్టిబొమ్మల ముఖలక్షణాలేవీ మారిపొలేదు చిరునవ్వు ఫలాన్ని కొరికినవాళ్లు మరిచిపోయిన నగరంలో మంచి విట్టలషాపు నెరుగుదును ఆ బట్టలు 'వేనుకొని సీకు కనబడాలని అడిగావం కే వీ అంతం నమీఏంచిందమకుంటావు నా అంళం లాగే ఆఖరికి బొక్టొనాలకి అర్థమవుతుంది బౌక్టానా అనకూడదని తోడేళ్ల మంచుటద్దాలని తొడుక్కున్నాయి ఏ బుళువుకీ చెందని ఒకపడవ నాకుంది మంటకోరల మంచుబండి నన్ను లాగుతోంది ఎప్పుడూ పచ్చగావే వుండే ఈ చెట్టుమ కోస్తూ ఈడిగిల బడకాను వైణీకుడు తన వీణ తీగెలలో చిక్కుకున్నాడు పెద్దబాలశిక్ష కథలో పేదరాళ పెద్దమ్మ ఇంళఠవరకు సీడలాగే వున్న ఓడనెక్కి పోతుంది బహుశా ఈ క త్తికొకపిడి ఉందేమో కొని ఈ పిడిలో అప్పుడే కలహం ఈ పోరాటంలో వీరులకి ఆయుధాలు లేవు మృత్యువు పెద్ద నేరంకాదు భవిష్యత్తు ఎప్పటికీ రాదు ఎన్నడూ ఎ _త్తవిడని తెరలు ఇకమీద కట్టనలవిన ఇళ్ళ కిటికీలదగ్గరకు తేలుతూ వస్తాయి కలువపూలతో కట్టిన శయ్యలు ప్రాచేయదీపికల కింద జాలువారుతాయి ఒకానొక పాయంత్రం వస్తుంది సీలివాచుకింద వెలుగు ముద్దణు వీరవిస్తాయి (పేమనీ గాళివీ ముడివేస్తూ ముడివిస్పే చేతులు కళ్ళున్నవారు చూడగలిగినట్లు తమ స్ఫాటికత్వం విలుపుకుంటాయీ అరచేతుల రేలల్నీ కళ్ళలో కిరీటాల్నీ చూస్తారు థీ శీ సాహిత్యం

రెండు

రా రి శార్య విఖాగం క్ష7?

కాని కీరటాలూ అరచేతులూ ఆరణ్యంలోని ఆగమ్యస్థానాల్లో వెలిగించబడవు నంవత్పరాల్ని పరీకించడావికి సారంగాలు శిరస్సులు వంచేచోట్ల మంద్రాతి మంద్రధ్వనులు మాత్రమే వినిపిస్తాయి ఆ ధ్వనులండి అనేకమైన చల్లచల్లని పెద్దపెద్ద చప్పుళ్లు సాగుతాయి ఆ వాద్యం అనంతంగా మోగుతూనే పుంటుంది స్పందించే చీరలు ఆ స్పందనాలతో (కుతి కలిపే వాద్యం వాటిని ధరించినవారి ముఖాల్ని చూకడాలనుకుంకే ఓక గొప్ప పొగ మబ్బు నేలనుండి లేస్తుంది ప్రొకారాలకి అడుగున జీవితానికీ ఐశ్వర్యావికీ కాణొచులై న ఉగ్రాణాల వెనుక 'రెండుకొండల మధ్య దాక్కునే లోయలలో సూర్యుడు చల్లారిపోయే సమయప్పు సముద్రంమీద వాకు సంజ్ఞలుచేపే వారివి నక్షత్రాలు 'వేరుచేస్తాయి అయినా అమిత జనంతో పోతూన్న శకటం బొల్తావడి వా అంతిమ సంకోచందాకా తీసుకుపోతుంది ఆ సందేహం నాకోసం వేచుకువి ఉన్న నగరంలో కంచువ్మిగహాలూ శిలాఏ(గ్రహాలూ మైనపు విగ్రహాలతో మార్చుకు పాల్పడ్డాయి మర్రిచెట్లు మర్రిచెట్లు (ఉంరయం పి?6000 (వానీన 10 69701702 2వ 0%676012 పే123008---* రెల్లి వెంగడ్రుకల రివాల్వర్‌ ”___నుంచి,] ముదణ ఢంకా 1045 మార్చి తీవరః6 926600 (1596....294.) ఫెంచికవ్వి నవలాకారుడు విమర్శ ళుడు, క్రథమ' ప్రపంచయూద్ధానంకరం (ఫాన్చులో బయలుదేరిన కొ తృకొత్త కళా ధోరణుల కన్నిటీలోకీ “'జాడాయిజంి అనే ముఖ్యమైనది, డానికి ఇతడు మాఖ్య తినిధి, అఆ తర్వాత '“స్ట్ర్రియలిజం” ఇతని నునన్ఫును చూరగొన్నదిం థీ భీ సాహిత్యం ఆం0డు కై78 శౌన్ట విభాగం

స్ర్తి ర్రథానాయిక అహా ఆడుది అభవి(శ్రేణి గరళ(దోణ్‌ తన వేదనలో మన జనయిత్రి. కథానాయిక శేషమ్మ 2 8616 మాళృత్వ వంచిత చలం మైదానం వివాహాల వికారాలు విరాగాలు. కథానాయిక మిస్‌ బేవీ 0261000 ప్కీ౨న్‌మీద గి నరిన్‌ బాష్పాలు తెరవెనుక ఖరీదైన (పేమ. కథానాయిక నిశాంచలాల వినీల వక్షెలమీద తూగుటుయ్యా అలు గులావీపూల దరహాసాల విలాసాల కలాపాలు. కళనాయిక వాననకి నంపెంగవనం ఆది రా నీ గుండెబెదురు వే రంగమెల్లి పోతానే నారాయణమ్మ. కథానాయిక కాంటభోజీ మేళవిపంచి ఈసున బుట్టీ డెంద మున హెచ్చిన కోధదవాగ్ని పాటలగంధి వేదన నెవం వరము న బుట్టితిన్‌ భరతవంశము. కథానాయిక వార్తావత్రికల గర్భప్రావం వంట యింటి కుందేలు బురఖాలో ఘోషా అన్యాయానికి అనుమతించిన అజ్డాని. కథానాయిక నేటికొలపు రుద్రమదేవి టాంకు మీద రూప్పీరాణి 'యుద్ధనౌకమీద విజయవపతాక. కథానాయిక సంగీతపు సౌందర్యం సౌందర వపు సంజోభం సొందర్యపు సంక్షేమం మరిచిపోయిన చుక్కల మీదికి ఎగిరిపోయే రెక్కల చేప, కథానాయికకు కోవం వష్తే నా మొగుడు అని తిడుతుంది. శ్రీత్తీ నీకేది ఆంతం ్రీభ్రీ నేమ అనంతం. అఆనందచాణి 1946 చే 13 శ్రీ ీ సాహిత్యం శండు శౌావ్య విభాగం క70

సంధ్యాసంగీతము త్రరుణమిదేః: సమీరముల దారుల నొయ్యన నూగులాడుచున్‌ విరులొకటొక్క'కే వలపు (వేల్చును హారతి దీపరేఖలై! హరిదనిలమ్ములన్‌ తొణకు నద్భుత రాగములున్‌ సువాననల్‌ తరలెడు శ్రాంఠనృత్యముః వితాంత నటత్సదమూర్భలియ్యెడన్‌। విరులొకటొక్క'పే నలపు (వేల్చును హారతి దీపరేఖగా, అరచు నిశోషికాత్మ లటులై దురపిల్లును వాయులీనముల్‌, ఈరలెడు శ్రాంతనృత్యము, నిళాంత నట తృదమూర్చలియ్యెడన్‌, మరుచిరళోభయున్‌ మృతియు సోలెడు వేది విహాయవంబనన్‌: అరచు విళోషిశాత్మలట్రుల్లై దురపిల్లును వాయులీనముల్‌ మరణ విశాల కాళనిశ మాట కనహ్యము పొందు నాత్మలై : సురుచిర శోభయున్‌ మృతియుసోలెడు వేది విపోయసందినన్‌, స్ఫురదరుణాన ధారలను నూర్యుడు మున్లుచు వీడు నూపిరిన్‌. మరణ విశాల కొళనిశ మాటనపాంచని మామకాత్మ ఆ దరమున విన్ఫురగ్గతకథల్‌ నకలమ్మును నంస్మరించెడున్‌1 స్ఫురదరుణాన్ర ధారలను సూర్యుడు మున్లుచు వీడు నావి, బం గరు కలశమ్ము వీ (వ్రతిమ కాంతిలు నా హృదయాంతరమ్మునన్‌: ఆద నిదే మలయానిలాధ్వముల కదలాడి హారతులవలె నలపు లలరుగములు వెలార్చు ప్రాకు నవనములలో రాగములు, వాసనలు: స్విన్న లాస్యాలు మూర్భన్నృత్య చరణాలు థీ శ్రీ సాహిత్యం ఆండు 180 శాక్య విభాగం

జోరతులనలి వలవు లలరుగములు వెలార్చు; ఆరచు క్షబ్ధాత్మలటు లడరును వివంచికలు; వ్విన్నలాస్యాలుః మూర న్న అత్యచరణాలుః మృత్యుసౌందర్యాలు మెరయు వేది నభస్సుః అరచు కుబ్దాత్మలటు లడరుము వివంచికలు మరణకాళ విశీథమథిత దీనాత్మలై మృత్యుసౌందర్యాలు మెరయువేది నన్ను, ఎరుప్పునె త్తుట మున్లి ఇమడూపిరిని వీడుః మరణకొళ నిశీథ మధిత మీ నా ఆత్మ కడచిపోయిన నాటి కథల నెలమి న్మరించు ఎరుపునె త్తుట మునిగి ఇనుడు మరణించు. ఐం గరు కల వీ ప్రతిమ కొంతిల్లు నాయెడద. (రాంచి మవోకవి 0917168 వెజళరేం1836 (వ్రాకీన వేడం000010 01 ఏం కు శెండు రశౌాల ఈర్జమాలం) మాదణః ఆం(థళిల్పి కై సంపుటి 1 సంచిళ (194%) 00%21081272. సంధ్యా సంగీతంలో (ప్రతిపద్యపు $, కీ పాడాలం ఈర్వాతి పద్యంలో 19 ౩ పొజాలు" మారతాయి, మొదటీ అను జాదంలో ఆర్ధ 0 ౌానివి రెండవడానిలో అర్థమవుకని (&లిడి ₹106 ₹6౯88) 0౮22168 క8 66146 (1021.2067)౮ఫెంచి మవాకవి1168 వౌ1041౯8 ఈ 81 (పాప పుష్పాలు) అశే ఒశే ఒక్క సంకలనం 1857 లో ెలంవడిందిం అందులోని ఆరు ఖండికలను శాష్ట్రయస్థానం అవినీతికరంగా ఊశ్నాయని గర్భించిందిం లాద్‌ లేర్‌ గొప్ప పదళిల్పి. అమెరికన్‌ రచయిత ఎడ్చార్‌ అలెన్‌ పో (వభాచానికి లోనై పో కృకులను [ఫెంచి భామలోనికి అనువదించాడు జూడాం సాహిత్య విమర్శ వాడా చేశాడు, ఆకని ౮057652008461008 అశే ర010066 సంజ్ఞావాడానికి చారి చూసీందంటారుం థీథీ పాపాఠ్యం "'తెండం శావ్య విఫాగం 2!

ఏవి తల్లీ! చవ క్రి ఆకోవడెచ్చట? జగర్గురు శంకరుండెచ్చట? ఏవి తల్లీ 1 నిరుడు కురిసిన హిమ సమూహములు? శాళిదాన మహా కవీం(ద్రువి కవన వాపావిలో కరంగిన ఉజ్జయిని వేడెక్క డమ్మా ఉంది? చూపించు: షాజహాన్‌ అంఈపురంలో షట్పదీ 80జాన మెక్కడ? రూన్సి అడ్మీదేవి యెక్కిన 'వైంధవనం నేడేది తల్లీ? రుద్రమాంబా భద్రకాళీ లోచనోజ్జ వల రోచులేపీ? ఖడ్గతిక్కన కదనకొహళ శహకహ ధ్వను లెక్కుడమ్మా? ఎక్కడమ్మా కృష్ణరాయని వ్‌హు జాగద్బాడ బాగ్నులు? బాలచంద్రుని, బహ్మనాయని ప్రాణవాయుపు లేవి తల్లీ ? థీ థీ పాహాఠక్యం ఆండు 1832 శార్య విల్ళాగం,..

జగద్గురువులు, చ,కవ ర్తులు, నత్యవీశులు, పై న్యనాథులు, మానవళులగు మహారాజ్ఞులు కానరారేమీ? వసిడి రెక్కలు విపిరి కాలం పారిపోయిన జాడలేవీ? ఏని తల్లీ! నిరుడు కురిసిన పొిమ నమూహములు? ముద్రణ: ఆం(ధ్రళిల్చి కై చంపుటి 6 సంచిక ఫునర్ముద్రణవి తెలంగు స్వతంత్ర 1952 ఏపీల్‌ 1 మూఅం; గే1ం మ[20%8 0% ౫౦8661 ౮6822 వో, ౪1100 కౌాజ00018 7311008 ౧431-1463) (౮ఫెంచికమి మధ్యయః గాల (ఫెంచి కవులలో గొప్పవాడు, 211260 (108 620098 4 161108 +&6ే18 అశే పెద్ద శేయంలో కల ఛఇాసేలకం 279 (6 ఏ10%8 01 3౦8062 ౮62౬ అది పళ్ని విలాగా వన్తుందిః ఖీథ్రీ పాహిత్యం అండు శాన విభాగం $03

జోన్‌ (యుద్ధరంగం) ద్రుగ్గిపోయిన (వ్రవంచంతో వినుగెత్రిపోయింది నీకు కుతుట్‌మీనార్‌ ఈ వుదయం గోలచేస్తూ అరవటోకు వీవంతెనల గొంతుకలతో వీ గొరెల మందలతో వేదాల పురాణాలనాటి వెరికలల వందలతో ప్రాచీన రథాల బార్లు ఇచ్చటి మోటారు కౌర్లు ఇక్కడ మఠం ఒక్కటే నవీనం తతిమ్మా నమస్తం దగా మఠం ఒక్క ళే ముకం, కాశ్వతం, విశాలమైన విమా వాశ్రయంలా అనూయకం భారతదేశంలో బుద్దు డొక్కడే బతికున్నాడింకౌ ఈనాటి ఆతి నవీన కవి ఒక్క (శ్రీ శంకరా చార్యుడే కంచి కామాకి గోపురద్వారాలు తెరుచుకున్నాయి పీల్చి వెయ్యాలవి వీ పాపాలు మవ్వు మాతం సిగ్గుతో ఒన్పుకోవు నీ దోషాలు మవ్వు మాత్రం చదువుతావు గోడలమీద నమాసాొలు జీవిత ఛీమా కరష(శ్రాలు; పేరు మార్కెట్‌ తమాషాలు ఇదిగో నీ న్యూస్‌ పేపరు... ఇవాళ ఉదయపు సరికొత్త కవిత్వం అణాడబ్బులికి కొనుక్కో. హత్యలూ అనత్యాలూ సళుత్వం పారప్వానుబంధంలో (వ్రముఖుల జీవిత విశేషాలు, శొత్త కొత్త ఆకర్షణలు---కోటికోటి విచిత్ర శ్షీకల పతాకాలు ఇవాళ ఉదయం చూళానొక యెంచక్క-టి వీధి ఏమిటి చెప్మా దాని పేరు సూర్యుడిలో తడిపి శుచిగా శుళ్రంగా ఉంది శంఅధ్వనవి దాని నోరు డైరెక్టర్లు కార్మికులు అందమైన టైపిస్టు అమ్మాయిలు ఆ వీధిలో నడుస్తారు సోమవారం ఉదయం మొదలు థ్రీ థ్రీ పాహిత్యం ఇండు కకత "కౌన్య విభాగం

శవివారం రా(త్రిదాకా రోజుకు నాలుగు వర్యాయాలు ముమ్మారు వతి ఉదయం మూలుగుతుంది సైరన్‌ మంట మధ్యాహ్నం నరికి వినఐడుతుంది మతిచెడిపోయిన గంట షాపుల మొగాలమీద సాహిత్యం గోడలమీద నంగీతం చిలకలాగ చెప్పిందే చెప్పే ఈ పారిశ్రామిక వీధిని చూడ్డం ఎంతో నాకు సంతోషం. మళ్ళీ వీ చిన్నవ్పటి వీధి నువ్వో చిన్న బొమ్మప్పుడు వీలిలాగూ తెల్లచొక్కా తొడిగింది మీ అమ్మపష్పుడు దినదినం దేవుడి గుడికి ఈ వీధంటే వెళ్ళావు నీతో ఒక నేస్తంమీ భద్రికి హదర్దుఖ్గేవు దేవుణ్ణి మించిన రహస్యం లేనేలేదా రోజుల్లో శా(్రివడ్డాక చీకట్లో కుమకుడీవం వౌణుకుల్లో ఆమ్మవక్కవి విద్రించి ఆవేవేనో (పార్ధనలు మర్నాడు స్కూల్లో మాస్టరు ఆయన ప్రాతఃకీర్తనలు మహావువి సోతం ఆతని మండే మూడో వేత్రం ఆతన కాలసర్పపు ఫణామణుల కాంతుల దివ్యసొందర్యం విస్ఫారిత మహాపద్మం వేయి కిరణాల వైడూర్యం ఆళని ఆర్భరలేని దీసం వాల్ప్సరాని బావుటా ఎన్ని గాలులు వీచినా ఎదిరించి నిలిచి పింహాల జూలుకాగడా ఆతడే క్రీస్తుకూడా అమ్మకి పుట్టిన కొడుకు అతనే ఒక చెట్టు దాని చిటారు చివర (ప్రార్ధవల చిగురు అవి కాలం కర్మం కలిపిన జంట జంటల జటాజూటాలు అది ఆరుకోణాల నక్షత్రం మూడుమొనల వాలు శుక్రవారం చచ్చిపోయి ఆదివారం బతికే యేను వైమావికులందర్నీ మించి మీదిమీది కెగిరే క్రీస్తు (వ్రవంచప్పు విమాన రికొర్డు వర మేశ్వరుడిదే వాకంటిపావ క్రీస్తు ఇరవయ్యోపాన ఇంకా ఎన్ని శతాబ్లాలకైనా థీ భీ పాహిత్యం ఒకటి శాన్య విభాగం 185

శంకారంకొలు లేకుండా ఒంటరిగా ఎగిరే మైనా ఈ శతాబ్దం మారింది పిట్టగా ఎగురుతోంది ఈశ్వరుడి పింహాననం దిక్కుగా గోతుల్లో దయ్యాలు మెడలె త్తుకు చూస్తాయి విక్కుగా దేవుడు దేవుడికి ఇమి'కేషన్‌ అన్నారు లోగడ ఎగురుకాడా ఆయికే---ఈగ ఆయినా నందిర్‌వన్‌ ఈగట గంధర్వులూ కిన్నరులూ కింపురుషులూ ఈ యెగిరే (బెపీజిస్టు చుట్టా ఎగురుతారు ఈ మొట్ట మొదటి విమానంతట్టు. శెక్కలు ముడవకుండానే దిగుతుంది ప్లేను లెక్క-లేవి పిట్టలతో నిండిపోతుంది సీను. ఆకొశం అనంతం అందులో పతులు అనంఖ్యం కాకాలు ఘమూకొలు ఫాల్కన్లు పుంథాను పుంఖం ఆఫ్రికొనుంచి బవీస్‌లు మారబెౌట్లు స్లేమింగోలు కవులు పాడే గండభేరుండం ఆరేవియన్‌ న్లైట్ల రాక్సడీ ఆది మానవుడి కపాలం గోళ్ళ యిరుకుల్లో ధరించి ఆమెరికొవించి వస్తుంది చిట్టి చిట్టి హమ్మింగ్‌ బిర్జు చీవానించి పీహీలు పిల్కు రెక్కల గరుడులు వాటి వింగ్‌శ్చాన్‌ ఒక్క కే--ఎగరడం రెండేపి చొప్పున దివ్యమైన సింబాలిజం-ఆయినా బోధపడదు చప్పున ఇదిగో ఇది పావురం అనశ్వరం ఆమేయం వైరు బర్జూ దాని అంగరక్షకుడు లక్షకళ్ళ మయూరం చితిమంటల్లోంచి లేస్తుంది 'రెక్కలాడిస్తూ ఫీవిక్పు (గీక్పురాణొల సై రెన్లు వాటి సమ్మోహనకర మైన మ్యూజిక్కుం డేగా గూబా ఫీవిక్స్‌ పీహీ కాండర్‌ అన్నిటికి స్నేహితుడే ఈ ఎగిరే వండర్‌ ఇనాళ పారిస్‌లో నడు స్తున్నావు ఒంటరిగా జనాలమధ్య ఆలమందల్లా అరుస్తూ బస్సులు పాగుతున్నా యీరథ్య పాత (ఫేమల బాధలు వీ గొంతపట్టి పీడిస్తున్నాయి థ్రీ శ్రీ సాహిత్యం ంఈ క8ి6 శాన. వికాగల

(్రేమించనే ఇక లేనే లేవనే భయాలు వనిన్నీడు స్తున్నాయి ఏదైనా మహర్షి ఆశ్రమానికి పోదామని ఉంది నీకు కొని ఇన్సుడు నువ్వు జపించే గాయత్రి వీ గుండెల్లో బాకు చిరాకుపడతావు నువ్వు వీ నవ్వు కాగితం వువ్వు నరక జ్వాలలాంటి నవ్వు వెలిగిస్తుంది వీ లోపలి దీపం వెలుతురు లేవి చిత్రకళా (ప్రదర్శనశాలలో ఒకరూనం ఆదే వీ ఆంతర్జీవం దగ్గిరసా వెళతావు దానికోనం ఇవాళ నడు స్తున్నావీ నగరంలో ఆడకళ్లు నిన్ను చూడవు ఆందాలు నిన్నాకర్షించపు ఇవాళ నువ్వొక నీడవు ప్రచండమైన నీహృదయ రక్తం ముంచెత్తింది నన్ను పవిత్రమైన (ప్రార్థన గీకాలు విరున్తున్నాయి నా వెన్ను ఏమిటనుకున్నావు నా (పేను అదో పిగ్గుకలిగించే జబ్బు _ పీకు నిద్రరాదు నా చుట్టూ అమగొలిపే జ్ఞావకొల మబ్బు ఇంఠల్లో కనదిగ్డావు కావేరీ నదీతీరంలో చివురించిన చెట్లకింద స్నేహితులతో దూరంలో షికారుగా వెళ్ళారు మీరు నది మీద టోల్లో 'దేవువి మొదటి అవకారం చేవ కనబడింది సీట్లో ప్రాగ్‌ నగరంలో హొపేలు దానిచుట్లూ ఒకతోట "శేనిల్‌ మీద గులావిపువ్వు దాన్ని చూడ్డం నీకో ఆట వచనంలో వీ జీవితాన్ని వడగట్టడావికీ బదులు వరధ్యానంగా చూస్తావు వీక్కనబడుతుంది పువ్వులోని పురుగు భయపడి పోయి చూస్తావు దేవాలయంలో విిగహాన్ని పీ కళ్లు జాలిగా తోడుకుంటాయి పరమేశ్వరుడి ఆగ్రహాన్ని లాజరస్‌వి అయావు నీవు నీ ఒళ్ళంతా కుళ్ళు కుడినించి ఎడమకి తిరుగుతున్నాయి గడియారం ముళ్ళు మళ్ళీ నీ జీవితంలోకి మెల్లగా జారుకుంటావు వల్లెల్లో వదాలు వింటావు వెల్లుల్లి తిలపిష్టం తింటావు. ఖీ అీ సాహిత్యం కండు "శాన విభాగం కేగ7.

ఇదిగో ఇది ఇంకో వూరు ఇంకో హోటల్‌ ఇంకో దేశం ఎన్ని నగరాలు చూళావు ఎంత (ప్రయాణంచేశావు. మళ్ళీ నీ స్వగ్రామం విలుచున్నాపు జడ్డీ ముందర వేరంచేపిన ముద్దాయివి శిక్షవివాలవి వీ తొందర చాలా (ప్రయాణాలు చేశావు సంతోషంగా దుఃఖంగా నంవత్సరాలు పెరిగాయి వీమీద అవిద్ధం కనబడింది అందంగా ఇరవయ్యో ఏట పేమ నీమప్పయ్యో ఏట (యపేమనీ చవి చూశావు నువ్వు తెలిపింది వాటి రుచి చేదని. పిచ్చివాడిలా బతికాన్నేను వ్యర్థమైనాయి నా దినాలు చూడలేవు నీ చేతులు ఆగటోపవు నా కన్నీళ్లు చూశావా ఈ కాందిశీకుల్ని అందరూ మనలాంటీవాశ్ళే దేవుణ్ని నమ్ముకున్నారు వీళ్ళు వాళ్ళవీ మనలాంటిక శ్మే కష్టపడి 'పెంచుకొ స్తున్నారు విడ్ణల్ని రైలుప్టేషన్ల లో చెట్లకింద ఎప్పటికైనా మంచిరోజు లొస్తాయనుకొంటున్నారు ఏముంది దీన్లో వింత ఇంకో చోటికి పోయి బతకాలని ఎలాగైనా ధనం ఆర్టించాలని తర్వాత ఇంటికి వచ్చేపి సుఖించాలవి ఆళ బండమీద పచ్చడి మూరుతోం దా అమ్మాయి పీ గుండెల్ని నువ్వు మారుతున్నంత సులుపుగా ఆ పదృడీ వీగుండెలూ మన న్వప్నాలూ అన్నీ మిథ్య కాందిశీకుల్లో కొందరిక్కడే ఉంటారు మన మధ్య చదరంగంలో ఐలం లాగ ఆరుదుగా కదుల్తారు ఏదో వ్యాపారంచేస్తారు ఎలాగో బతుకుతారు. థ్రీ శ్రీ సాహిత్యం ఆండు 186 కావ్య విభాగం

పారాకొట్లో దూరేవు అలగాజనంతో చేరేవు రాత్రి పెద హో పేల్లోకెళ్ళి రాక్షసుడివిగా మారేవు చెడ్డవాళ్లుకా రీ స్త్రీలు తేలిక కాదు వీళ్లు మోపే బరువు అందరూ తమ (ప్రియులకి కష్టాలే కలిగించారు అదుగో ఆ ఆమ్మాయి ఒక బీద ఉద్యోగి కూతురు ఆమె కడుపు మీద కుట్లవి ఎవరుడేస్తారు ఖాతరు అదుగో ఆ నల్లపిల్ల ఆమె నవ్వు అనహ్యం ఈతలవంచాను నమంగా ఆమె దుఃఖం అనూహ్యం ఒంటరిగా మిగిలిపోయావు వెంటనే ఉదయం వచ్చింది- వగలుచేపే చప్పుడు నగరం విండా హెచ్చింది విశీథం వట్టుకుపోయింది నీకు నచ్చిన ముఖాలను హాలాహలంలా మండే ఆల్కహాల్‌ను 'సేవిస్తావు అందులో కొలిపోతున్న వీ దినాలను చూస్తావు ఒక్కొక్క వీథిలో ఒక్కాక్కడు కనబడతాడు అందరిలోనూ దేవుడ్దే చూస్తావు దాలు చాలు పోదా మృరి సాయంత్రం మయిపోయింది. (౪411144000 శీ?0]1108హాం రచనకు అనువాదం (1111240020 ఉ?011108169 (090-391) (ఫెంచికవి, కవిర్వంలో ఎన్నో విచ్నితమెన (ప్రయోగాలు చేళాడు &100018 (190139), ౮211187800200268 (39189) ఇతని కౌాద్యసంకఅ నాలు, ఇతని కళావినుర్శ జ్యూ బిజాన్ని 'పెంపొందించిందిం థ్రీ శ్రీ సాహిత్యం శిండు కావ్య విభాగం కి89

త స్వాతంత్ర్యం నాన్కూలు కాపీ బుక్కు మీద నొ దిల్ల మీద చెట్లమీద ఇనుక మీద మంచు మీద వీ పేరే రాస్తాను: చదివిన (పతి పేజీ మీద తెల్లని (వ్రతికాగితం మీద రాయిరక్తం అట్టి మీద్‌ మిగ్గి మీద పీ పేరే రాస్తానుః తళుకు బేళుకు ్రమల మీద వీపాయీల తుపాకుల మీద మహారాజుల కిరీటం మీద పీ పేరే రాస్తానుః ఆడవి మీద ఎడారి మీద పిట్టగూళ్ళమీద చీపురు కట్టల మీద శికుత్వపు (ప్రతిధ్వనుల మీడ వీ పేరే రాస్తాను. చితమైన రాత్రులమీద వగళ్ళ తెల్లని వేడి వేడి అన్నం మీద పెళ్ళి మాటలాడుకున్న బుతుపుల మీద వీ పేరే రాస్తాను. థీ ఫీ సాహాఠత్యం ఒళటి 190 కావ్య విభాగం

నా వినీలాకాశపు చింకీపాతల మీద చెరువులోవి సూర్యుని మీద చండద్రువి నజీవ నరోవరంమీద నీ పేరే రాస్తాను. (వ్రవంచపుటంచున వంటపొలాల మీద పతుల రెక్కల మీద నీడల గాలి తీరుగుడు మరల మీద వీ పేరే రాస్తాను. ఉదయిస్తున్న (ప్రతి సవనాంకురం మీద నము[దం మీద వాకలం మీద వెరెత్తిన పర్వతం మీద వీ పేరే రాస్తానుః మబ్బుగుంపుల నాచు మీద తుపామల చెనుట మీద రుచిలేని చిక్కవి వాన మీద్‌ వీ పేరే రాస్తాను. రంగురంగుల రూపొల మీద ఇం(ద ధనుస్సు గంటల మీద నృర్శించదగ్గ నత్యం మీద పీ పేరే రాస్తాను, మేలుకొంటున్న నందుల మీద వి స్తరిల్లుతున్న వీథుల మీద శృంగాటకాల వరదల మీద నీ సేరే రాస్తాను.

అ థీ సాహిక్యం

శెండం "కావ్య విభాగం అక్ష ఫిక్షే

వెలిగించిన దీనం మీద మరజణీంచే దీపంమీద మళ్ళీ కలుసుకున్న మా యిళ్ళ మీద వీ పేరే రాస్తాను. రెండుగా తరిగిన వండు మీద అద్దంమీద నాగది మీద శూన్యమైన నాళయ్యా ళంఖంమీద నీ పేరే రాస్తాను. నా కుక్కపిల్ల గూటి మీద రిక్కించిన దావి చెవుల మీద దాని అడ్డదిడ్డపు పాదం మీద వీ పేరే రాస్తాను. కిరు చప్పుడు తలుపు మీద వాకు తెలిసిన నేను (పేమించిన వస్తువు మీద పవిశ్రాగ్నుల కెరటంమీద వీ పేరే రాస్తామ. శ్రావ్యమైన శరీరం మీద "న్నీహితుల ముఖాల మీద చాచిన ప్రతి హస్తం మీద సీ పేరే రాస్తాను. వింతైన కిటికీ అద్దం మీద "పెదవులపై నిలిచే ఏకాగఠ మీద విళ్శబ్దావికి చాలా అవతల పీ పేరే రాస్తాను. అ థీ సాహిత్యం రెండు క92 శౌావ్య విధాగం

నా కూలిపోయిన గుడిపె మీద పడిపోయిన నా దీవగృహాల మీద నా విసుగుదల గోడల మీద పీ పేరే రాస్తామ కోరికలేవి ఆదృశ్యత మీద నగ్నమైన ఒంటరితనం మీద మరణపు సరిహద్దుల మీద వీ పేరే రాస్తాను. ఇప్పుడే కోలుకొంటున్న ఆరోగ్యం మీద విష్క9మించిన (వ్రమాదడం మీద క్లావకంరేవి ఆళ మీద పీ పేరే రాస్తాను. ఒక్‌ శద్దం శ ! వల్ల నా బతుక్కి ప్సనర్డ న్మః ఎందుకు జన్మించానా? నిన్ను తెలుసుకోవాలని: వీ మననం నా జననం స్వాతం త్యం: మూఅంం వజ! మేయటలే మాదణః అం(ధ్రశిల్సి 1947 "సెస్టైంబరు ఫ్రీ శ్రీ సాహిత్యం శండు లా 18 శాక్య విభాగం 93

5%4ఉ[9 జనల 3 వ్‌ వరానపులు ద్వారాలు దాటుతారు, సముద్రాలు తరిస్తారు. నంఘాలుగా ఏర్పడి పనికీ పాటకీ కలిసొస్తారు. పిల్లలకి సాయవడుతారు; నహవంక్రివి భుజిస్తారు, తరుచు కలుసుకుంటారు స్త్రీలతో పురుషులు. ఒక్కొక్కరి కొక దిహుమతి వారి వారి లింగ వర్గశ క్రి భేదాల నమనరించి, ఒకడికి దిలమైన నణీకట్టు అందం, ఓకడు బంధనాలు బాగా వెయ్యగలడు. ఒకడిది చక్కని చర్మం, ఒకడి వాసన ఆకర్షిస్తుంది. ఒకడికళ్ల బాగుంటాయి; ధైర్యంగా వలకరిస్తాయి. వీటి హృదయం ఒకడికి తెలుసు; చేతులు ఉపయోగించకుండా ఈదుఠాడు. ఒకణ్ణీ కుక్కలు మన్నిస్తాయి. ఒకడు ఎగురుతున్న పిట్టని ఇస్లే పడగొట్టగలడు. ఒకడు నాటకశాలముందు. పిల్లిమొగ్గలు వెయ్యగలడు. ఇరుకైన రింగులోంచి ఒకడు దూరిపోగలడు. ఒకడు వీణ వాయిస్తూ జల ప్రవాహాన్ని న్ఫురింపిస్తాడు. నాటకొలు వేయించడంలో ఒకడు దిట్ట; అవి చూ స్తే కడుపు నొప్పి. ఒకడు పెదప్పలు మడిచి నవ్విస్తాడు; మదించిన గు[ర6 ఎలా సకిలిస్తుందో చూపించ గలడు. ఓకడు నల్ల యిసకలో ఇనుము కరిగిస్తాడు. ఒకడు ఇంజన్‌ లను మచ్చిక చేస్తాడు. ఒకడు ద్రవ్యం అంచి కిటికీలు గెంతుకాడు. ఒకడు హంసకి కొనలసిన ఆముధాలమ ప్రళుత్వోద్యోగుల పురమాయింపు మీద చేస్తాడు. ఒకడు కరక్కాయల తోనూ బూజుపట్టిన మేకులతోనూ కొడుక్కి సిరా చేసి పెడతాడు. ఒకడు పురజనుల కోరికమీద వందిరిమంచాలు తయారుచేస్తాడు. ఒకడు మేడగదిలో కూర్చుండి వంతెన లకి ప్లానులు వేస్తాడు; (వ్రయోజనం గల సౌందర్యం నృష్టిస్తాడు. ఒకడు మాటల్లో బోల్తా కొట్టిస్తాడు; డబ్బు ఖర్చు పెట్టనలసిన అవసరాన్ని కౌర్య నిర్వాహక నభలచేత ఒప్పిస్తాడు, ఒకడు రాత్రిపూట రహస్యాలు వింటాడు. ఆడపిల్ల లచేత గోళ్ళు కొరు కోవడం మావిపించగలడు. ఒకడు అనవసరంగా పెరిగిన శరీర భాగాలను ఆపరే షమ లేకుండా తొలగిస్తాడు; ఒకడు పక్షుల (ప్రవానయాత్రలకి జాఠకం కడతాడు. ఓకడు రకరకాల గుడ్డను పోల్చుకోగలడు. ఒకడు మెరుపుల వేగాన్ని లెక్క కట్టి గలడు. అతడు సాధారణంగా యువకుడు. ఒకడు ఏమీ ఎరగనక్లు ఉంటాడుగావి థీథీ సాహిత్యం శండు కేశ శావ్య విభాగం

శ్రైమ్‌'పేవిల్స్‌ (వని వచ్చినస్పుడు అతిని తెలివితేటలు మనకి ఆశ్చర్యం కలిగిప్తాయి. ఒకడు ఇంటింటా నిలిచి పాలు కొలిచిపోస్తాడు. ఒకడు (పడి _ప్తపాఠాలకు పాఠాంత రాలు సమకూర్చుతాడు. ఒకడు వైజ్లావిక నక్యాలను వడటోస్తాడు. ఒకడు సిల్కు చీర కట్టుకున్న ఆ త్రగారి ఆజ్ఞననునరించి అన్నిగదులూ అలంకరిస్తాడు. ఒకడు నర్కన్‌ ఏముగులకోనం నగారాలు చేయిస్తాడు. ఒకడు పురాణ కొలకేపాలు ఏర్పాటు చెయ్యడంలో గొప్ప నేర్పు చూపిస్తాడు. ఒకడు ఆకువచ్చని గిన్నెలో మంచు విందువు లను సేకరిస్తాడు. ఒకడు ఏమీ చెయ్యడుగాని చాలా మంచివాడు.

అజ్ఞ ఏ వాళ్ళ నాన్నని తిట్టుకుంటూ పోయాడు. ఆ శకొవం వాడి ఆస్తి.

15

తలుపుల దగ్గర వినకు,

శ్రీడారంగం, పెన్నిస్‌, పుట్‌బాల్‌, ప్లానెల్‌ దుస్తులు పకపక నవ్వులు, సంభాషణ. పెద్ద చన్పుడయితే చిన్న ఉలికిపాటు. అంతంలేని మైదానం మీద జయాన ఆయాలు. దీపాలు పెళ్టువేశకి యిల్లు చేరుకోవడం. అవతలి గదిలో మాటలకి అంత వట్టింపు కూడదు.

ఒకడు కొండ లెక్కుతూ జారిపోతాడు; స్నేపాతు లకనికి అంత్యక్రియలు చేస్తారు. ఒకనికి నముద్రతీరంలో కీన్లు సడలిపోతాయి, టి దుకొణాల ముందు జన వమూహంలో కరిగిపోళాడు. ఒకడు స్నానంచేస్తూ చచ్చిపోతాడు. వెధవపని చేపి నందు కొకడు అరెస్టవుతాడు. ఒకణ్నీ "పేగుల్లో పురుగులు బాధిస్తాయి. ఎంత పాలి పోయాడో అంటా రతణ్నీ చూసినవాళ్లు. ఒకడు తాను ఇద్దరనుకుంటాడు, వాణ్నీ గొలుసులు వేసి కళ్తుస్తారు. ఒకడికి తారీఖులు జ్ఞాసకం ఉండవు. ఒకడికి పరలోక భయాలు- ఒకడి తెలివితక్కువకి ఫలితం భూములమ్ముడు పోవడం. ఒకడు కూడిక లెక్క తవు చేపి ఉద్యోగం పోగొట్టుకుంటాడు. ఒకడు విదేశాలలో ఒంటిగా కాగు తాడు. మొగంమీద మచ్చలతో ఒకడు వికారంగా కనదిడతొడు, ఒకడి కాలర్లు అసహ్యం కలిగిస్తాయి. ఒకడి భార్య స్కూలుక్కురాళ్ళతో భర్తని మోనగిస్తుంది. కడు అక్కచేత చీవాట్లుతింటాడు. ఒకడి చిన్నకొడుకు అ్యవయోజకుడవుకాడు.

ఎవ్పుడూ ఇతరుల నంగతి ఆలోచించు---

థీథీ పాహిఠ్యం శెండు శౌవ్య విభాగం 19క

ఒకడు మువిగిపోతూఉం'టే కన్పలు రక్షిస్తాయి. పవిత్రోదకాలు తాగి ఒకడు జబ్బు కుదుర్చుకుంటాడు. ఒకణ్నీ సినీతార దద్రాక్షగుత్తులతో గౌరవిస్తుంది. మాన: వథతికలు ఒకణ్నీ మహాకవి అంటాయి. ఒకడికిక బ్బులో ఉన్న పేరు వేరు. ఒకడు నడివయస్సులో తాను చిత్రకొరుణ్నని గుర్తిస్తాడు. ఒకడు వీరుడు, సువక్ష పతకాలు ధరిస్తాడు. మిలిటరీ వాద్యాలు అతవి కాహ్వానం ఇస్తాయి. బుకువులో మార్పువల్ల ఒకడు యుద్ధంలో జయిస్తాడు. ఒకడు (ప్రపంచంలోని తపాలా విళ్ళలవ్నీ పోగు చేస్‌ఠాడు. ఒకడు కావిచ్చిన నలహాలవల్ల జీతం హెచ్చింపు పొందుతాడు. ఒక మీటను కవి పెట్టిన కిటుకుతో ఒకడు లజెధికారి అవుతాడు, శాస్త్రవరిళోధన నిధినుండి వొకడికి విరాళం లభిస్తుంది. ఆధ్యాత్మిక విషయాలమీద ఉపన్యపించడావి కొకడికి ఆహ్వానం వస్తుంది. ఒక కొత్తరకం పూలచెట్టును వొకడు కనిపెడకాడు, దాని కఠతనిపేరే పెడ కారు. ఒకడికి చ్చైర్మన్‌ ఎన్నికలో ఓటు ఇవ్వండని మరుగుదొడ్డిలో (వ్రాయదిడి: ఉంటుంది. ఒకడు మరణించిన తరువాత తన డై రీలద్వారా కీర్తి సంపాదిస్తాడు.

గోడకి చేర వేసిన ఎ్మర్ర పైకిలు చూశాను. తర్వాత పూర్తిగా దృళ్యం తుడు. దుకుపోయింది.

క్షై[1

ఒక పాతఠవాడు ఇద్దరు కొత్తవాళ్లు కావడం (ప్రారంభి స్తున్నాడు. ఇద్దరు కొత్త వాళ్ళు ఇద్దరు పాఠవాళ్లు కొవడం (ప్రారంభిస్తున్నారు. ఇద్దరు పాఠవాళ్ళు ఒక కొత్త వాడు కావడం (పారంభిస్తున్నారు. ఒక కొ త్తవాడు ఒక పొతవాడు కావడం ప్రారం లిస్తున్నాడు. ఇదివరకు జరిగిన ఆ సని ఇంకోమారు మరొకడు చేస్తున్నాడు, ఇంత వరకు జరిగిందేమీ లేదు కాని ఎవడో మళ్ళీ ఏమిటో చేస్తూనే ఉన్నాడు.

అనేకం జీవితం, నరుగుడుతోటలో సూర్యకిరణం, అతి నిశ్చలం: చేన కడు పులో బాణం వనిచ్చెనమీంచి దాటుతూ; కడుపు స్వీకరిస్తుంది; వీపు నిరాకరి న్తుంది; కన్ను సంకల్ప విలాన్ని పరీక్షిస్తుంది. నత్త చాలా సోమరి; (ప్రపంచాలు మునిగి పోతున్నా పర్వాలేదంటుంది. కొంకిప్పరుగుకి విగ్గు జాపి ఒకప్పు డది స్వాతంత్ర్యం అనుభవించింది. చేవకి స్వార్ధం; పాముకి ఈర్ష్య; లోపణ్నుంచీ విషం, వక్నికి భయం. ఆకాశంలో విహరిస్తుందవి దాన్ని నంహరిస్తారు.. గరుడపక్షి గర్విష్టి. ఎద్దుది

థీథీ పాహిత్యం శెండు

196 కావ్య విభాగం

మూర్భం: శ కక్రివల్ల ఇబ్బంది. ఎవరిలాగా ఉండదు బింకం. ఇంకో కారణంవల్ల సంకానం వెదజల్లుతుంది; దావికీ మనకి వడదు...__ మగవాడు ఆన్యాయంగా అర్జిస్తాడు. ఆడది వాణ్నీ దేవదూతగా ఆహ్వా విస్తుంది. వాళ్ళ నమ్మకానికి ఫలితం బిడ్డ. టోధవడని హాస్యానికి స్నేహితుడు నవ్వు తాడు. కురదీ కు[రడూ కలిసి మెలివి ఆడుకోకూడదు. అధికారం కోసం వేచుకొని ఉండాలి. మునలివాళ్లు ఉద్యానవనంలో కాళ్ళు చాచుకొని మృత్యుపుకోనం ఉవ్విట్ళా రుతూ ఉంటారు. నాయకు డొక పెద్ద భయం: ఉపద్రవాలను రాకుండా చేస్తాడు. మరరిచెట్టుకింద చెక్కిన బొమ్మని (వజలు పూజిస్తారు. వఐిలవంతులు మద్యశాలలో విహరిస్తారు; ఐలహీనులు నంస్కృతభాషలో డైరీలు రాస్తారు. సైనికుడు నొస్పించ డానికీ మంచిరోజు అంటాడు. మచ్చికయిన కుక్క గురించి మాట్లాడినట్లు మరణం గురించి వైద్యుడు (ప్రనంగిస్తాడు. తిండిటోతు నోటితో (సేమిస్తాడు, బందిపోటు (పేమకి ఆర్ధం “ఈ ఉత్తరం చదవగావే చింసేస్తావు కాదూ?” గొన్సవారికీ సేద వారికీ డబ్బే (ప్రధానం. రోగులు (సేమగురించి “అదో దళ, ఎంతట్లో మారిపోవాలి” ఆంటారు. మనళ్ళొస్త్రవేత్త “ఓ సులభం” అంటాడు.... “చాలులే వరనం” అంటుంది. "పెన్సారు. రవికలు కలగంటాడు, వెర్రిజంతువు; హంతకుడికి పూలమాలలు వేస్తాడుం ప్రజల తరపున మరణిస్తాడాయన, కుడిపక్క సూర్యుడు, ఎడం పక్క చంద్రుడు భూమికి (శ్రీరామరక్ష. చీకటి మీద వెలుగుపడితే చీకటి ముడుచుకుపోతుంది. అప్పుడు నృష్టి, మూఆఅం: (|. ₹. ఉంరేంరి8 06 09400189, వెంంక్‌ 1 వడక పేక!. వ4060000) ము(దణః నవోదయ (జారం-జారం) 25..1948 అీ థీ సాహిత్యం అండ కావ్య విభాగం కఫ

ఒకరో పలువురో తుపానుపై విద్రించే నీలిమ పతులపై మంచు కాఠతర కాననసీమల లీతి ధ్వనించే గణగణ ఒకరో సలువురో మంటి అలి చిస్పలమధ్య మాలకొకుల్ని జల్లారు మాసిపోయిన రెక్కలమీద భూకంపం చంచువుమీద గాలివాన గులాబీల ఎర్రని ఆశ్చర్యాలు సేకరించారు ఒకరో వపలువురో మార్యుని వడ్డాణం (విహ్మాండపు కూష్మాడం మా ర్లాండుడు గుబురు తోటల సీసామెడమీద ఒకరో వలువురో వానకిన్న వెలుగు దినాలకన్న బాల్యాన్నే న్పందిస్తూ చల్లని విద్దుర శనుమలకన్న చక్కగా స్పష్టంగా చిడినుడిపాటుకు దూరంగా ఒకరో సలువురో అల్లరీ బాణా ఆద్దాలలో తెల్లారగట్ట వాళ్ళ అరుపు చీరలాగ చిరుగుతుంది ఒకరో వలువురో వివిరిన రాళ్ళతో వెదజల్లిన వెండ్రుకలతో చేయబడి ీ అీ పాహిత్యం రండు క్ష98 ాష్య విభాగం

చేయబడి కంటకాలతో. దిట్టలతో. మద్యంతో. నురుగుతో, నవ్వుతో, ఏడ్పులతో, వదలిపెట్టడంతో, అసందర్భపు టాందోళశనలతో ర క్రమాంపాలతో విస్పందేహంగా విజమైన నేశ్రాలతో వేయబడి ఒకరో పలువురో తను నమన్త దోషాలతో, నమస్త సుగుణాలతో, నుగుణాలతో. లలనాతతి ఒకరో పలువురో మొగావికి దంతపు బురఖా అప్పుడే వండిన అన్నంలాగ ఆళ పెడుతూ నన్ను రెచ స్పగొ స్టే ఆడవాళ్ళంతా అలంకృతలై అల్ల నేవాంఛించిన దావితో అలంకృత లై వ్రశాంకితో సరికొ త్తదనంతో అలంకృళలై ఉప్పుతో నీటితో సూర్యునితో సారళ్యంతో, పాహనంతో. ఒక వెయ్యి చిలిసిదనాలతో ఒక వెయ్యి గొలునులతో ఒకరో పలువురో నా కల లన్నిటిలో ఒక కొత్త ఆడగవిపువ్వు కళ్లు మోపులవంటి కింజల్కాలి అనాగరిక పుష్పం గాయపడ్డ చీకటిలో ఓకరో పలువురో మరణించతగిన యౌవనం ఈూరం ఘోరం ఆశాంతి మయమైన యొవనం థ్రీ థీ సాహిత్యం ఆరెండు శాన్య విఖాగం 199

-చిరాకులతో వరదలె_ శక్తే యొవనం వాతో నంచుకుంది నా ఒక్కడితోనే ఇతరుల లెక్క లేకుండాః మూలం: ౩2౧1 వ108006 మూ్యదణవ ఢంకా? 1945 డిసెంబరు థీ (థీ పాపాత్యం శండం 200 శౌావ్య విభాగం

విమాదనగరం

మరుగుజ్ఞుణు లేవి మధురమై హృదయ విదారకాలు గాని ఎడారి దారుల్ని చూపించే ఎ[రవి గంధర్వ కాంతలతో వి(ద్రిస్తాం మనం వీద్రిస్తాం మనం ఓక రెక్క మనల్ని విద్దలు కొట్టింది

' ఎక్కడికో పోతాం మనం ఎగపిపోయిన ఎరకలకన్న వయస్సు మించిన చక్రాలు మనవి దారి కనదిడదు మవకి శనై గ్గమనపు శ్మశానాలలో పాగించాలి మన అన్వేషణ అదొక్క-'పే మనకు మిగిలిన ఇం([డ్రియలోలక్వం మన గాయాలికి కట్టిన కట్లమీద, కస్పుకొనే పీపా ఎప్పుడూ ఈర్ష్యని వ్రతిఘటించదడు తీసుకో హృదయాల్ని మస్తిష్కాల్ని ఆఅగహ కండరాల్ని తీసుకో పాలిపోయిన బాలికల ముడులువడిన బాలకుల ఆద్భృళ్య పుష్పాల్ని అందుకో న్మృతిహ_న్తం మూసుకో క్లొాపకాల కళ్ళు

థీ థీ పాపాత్యం ఆండు శౌాన్య విభాగం 201

ఐందిపోట్లు కల్పించిన వృక్షళాస్త్ర సూత్రాలు మనల్ని కొట్టి విభజిస్తాయి అన్ని ముక్కలూ మంచివే వీటీవి మళ్ళీ ఏకంచేసే దెవరు భయనూ బాధా ఆనహ్యమా ఇక ని(దపోదాం సోదరులారా ఇదినరకు వ్యాభ్యానించలేని అధ్యాయం ఇప్పు డర్ధమే కాకపోతోంది మహా౮ాక్షసులు కదు లున్నారు భయంకరంగా ఊపిరితీస్తూ ఉషస్సులాగా అరుస్తూ ఆరవడం మానలేని ఉషస్సు అఆనాటిమంచీ సోదరులారా ఆనాటినుంచీ. మూళం వలే మ10జాఢే మా్యాదణః ఢంకా? 1949 జనవరి (థ్రీ థ్రీ సాహిత్యం ఆెండు 202 శాన్య విభాగం

చిన్నపిల్లల సర్మస్‌లో చిన్నపిల్లల నర్కస్‌లో ఫిడేళ్ళు ధరించిన నర్తకులు కష్టాలన్నీ మైమరచిన కాలం అనేది ఉండేదా? (గ్రంథాలమీద వడి వాశ్ళీడ్చే కాలం ఒకటి ఉండేది, కొలం అయితే వాళ్ళమీదికి కాష్టాన్నే ఉపికొల్పింది. ఆకొాళప్ప అర్ద వలయంకింద (వ్రమాదమైన (బతుకు వీళ్ళది ఆజ్జ్టేయం మాత్రమే లోకంలో ఆత్యంత సురక్షితమైనది. అకొశపు నంజ్జిలకింద హస్తాలు లేవివాళ్ళవే ఆతిశుభమైన చేతులు! గుండెల్లేవి శవానికి గాయాలబాధ లేనట్టు గుడ్డివాడు మాత్రమే మూఅంవి క్ఫై1&0 'సరిం102&క మాద్రణః తెలుగు స్వరంత్ర 1949 ఫీ్రనరి 25 అీథీ పాహాత్యం ఆండు శావ్య విభాగం 203

పిచ్చి దానిమ్మ చెట్టు శైల్లగా వెల్ల వేసిన ఈ నపారాలలో అనుకూల దక్షీణ వాయువులు (వసరించే అందమైన గదుల వెలుపల ఇస్లే వెలుతురులోకి ఉరికేది ఈ పిచ్చి దానిమ్మచెశ్తునా, చెవృపూ? ఉయ్యాలలూగే గాలుల గుసగుపలలో సారవంతమైన తన సంతోషాన్ని వెదజల్లేది ఎవరుచెప్పవూ, ఈ పిచ్చి దావిమ్మచె సేనా? ఉదయవేశ అప్పడి తొడిగిన మొగ్గలతో ఊగుతూ ఉవ్వెళత్తుగా తన రంగుల పింళం విప్పి విజయగర్వ రోమాంచంతో కులికేది జఇెప్పవూ ఈపిచ్చి దానిమ్మ చె స్తేనా? పాలికొప్త బాలికలు పొలాలలో నగ్నంగా నిద్ర బద్దకపు లోతులు దులిపేస్తూ లవంగాలు తమ పపిరికచేతులతో పోగుచేపేటప్పుడు చెప్పవూ ఈ పిచ్చి దానిమ్మచె సేనా? సూర్యకొంతివి వాళ్ళ శట్టలకే శ్తేది? వాళ్ళు పిలుచుకునే పేర్లని పాటలతో ముంచె త్తేది? చెవ్చవూ ఈ పిచ్చి దానిమ్మచె స్టేనా బ్రవంచపు పీడలతో పోరాడేది? ఈసులాడి దినం తన్ను ఏడు నిగవిగని రెక్కలతో అలంకరించుకొని ఆనంళ సూర్యవిందిం చుట్టూ అకొళ సహసాొలను చుడుతున్నప్పుడు చెప్పవూ ఈ పిచ్చి దానిమ్మ చెశ్లునా వెయ్యి కొరడాలు పచ్చుకొన ఫ్రీఫ్రీ పాహిత్యం ఆ5ండు 204 శాక్య విభాగం

దౌడుతీపే గురాలను జూలులాగి విలలెడుకుంది? ఒకసారి విషాదంతో, ఒకమారు విభ్రమిస్తూ ఈ పిచ్చి దావిమ్మచెప్టేనా. చెన్పవూ ఏడో నవీన (ప్రభాతాన్ని ఎలుగెల్తి చాటుతుంది? ఒహో చెప్పవూ, ఈపిచ్చి దావిమ్మచెస్టేనా మదూరంలో పరవళ్ళుతొక్కుతూ వెయ్యి వడవల్ని కడుపుతో ఉన్న కడలిలాగ ఇతరుల అడుగుజాడ లెరుగని తీరాలకు విరగదిడే కెరటాలు వంపుతూ చెవ్పవూ, ఈపిచ్చి దానిమ్మచెశ్లునా ఆకుల పోకెట్‌ రుమాలు ఊపుతుంది? సరికొత్త నిస్పులు చెరుగుతుంది? చెప్పవూ, ఈ పిచ్చి దానిమ్మచెశ్లునా తేటతెల్లని గాలికి తెరచాన లెత్తతుందిః విర్ణ క్యంగా (వ్రమాదకరంగా బ్రాషలతల విసీల శఖరాల మధ్య విందులతో వీరావేశంతో ఎవరుచెప్పవూ, ఈ పిచ్చి దానిమ్మచెస్తేనా (వ్రవంచపు నడుంమీద వెలుతురుతో విరుచుకునడి రాక్షపి తుపానుల (వ్రసొరాన్ని (పతిఘటించి చెప్పవూ, ఈ పిచ్చి దావిమ్మచెశ్ల్షునా పంటలతో పాటలతో నరిగంచులు దిద్దిన ద్రశళ్యూషప్త వసుప్పపచ్చవి పింహప్క జూలుపట్టుకొనీ దివనకాంత కట్టుకున్న వట్తుచీరని హళాత్తుగా జారలాగి వేస్తుంది? థీ ఫీ పాహ్‌త్యం ఆండు "శావ్య విభాగం 205

చై (త్రమానపు రవికలు రరించి _[శావణమాసప్పు విపంచి ధ్వనించి చెప్పవూ. ఆడుకునే పాడుకునే ఈవిడ మనకి మఠులు పోగోస్లే ఈవిడ వీభక్సాన్ని పట్టుకొవి ఊ'సేపి కాటుక చీకటి నీడలు రాల్సించి సూర్యుడి గోలెంలో మత్తెక్కిన పడ్‌ల్ని వొంపే ఈవిడ సమన్త వస్తువుల హృదయాలలో మన (ప్రగాఢ స్వప్నాల గుండెలలో విశాలంగా తన రెక్కలు విస్పుకునే ఈవిడ ఎవరు ఈ పిచ్చి దానిమ్మచెక్షేనా? మా్యద్రణని లెలుగు స్వతంత్ర కై049 వీల్‌ కెర్‌ (డి న్యూస్‌ ఎలిటీస్‌ శోయానికి అనువాదం) థీ ఫీ సాహిత్యం ఆండు 206 శౌవ్య విభాగం

నౌకాయానాల తర్వాత దరౌరదేశాల నౌకొయానాల తర్వాత ఈ రేవునే చూస్తా నెప్పుడూ ఇంకోసారి ఈ వసారావి ఈ వెచ్చవి నీడని సముద్రపు నురగ చల్లగాలుల చనుబాలిస్తుంది మళ్ళీ చూస్తాను మన గదిని నీతో కలిపి మన కోరికల వంట వార్చే గదిని ఎప్పుడూ చూస్తామ వీ నగ్నత్వపు వీరనం, తెల్లవారుజామున కరిగిపోయే దుక్కల్లో కలిని పోతుంది బామ నే నెరుగుదును కళ్ళు మూసుకొని చూస్తే చాలు కనిపిస్తాయి నిన్ను వమీపించనిచ్చే వన్నెవన్నెల విలాసాలన్నీ క్లొపకం వస్తాయి మళ్ళా కళ్ళు విప్పితే మరోమూల కుళ్ళిపోతూన్న గొడుగు మంచి రోజులమీద నమ్మకాన్ని సూర్యుడిమీద జీవితంమీద నమ్మకాన్ని భగ్నం చేస్తుంది వెలుతురులో నిన్నింక యేమించలేను విన్ను వెదుక్కోవడానికి బయర్దేరిన రోజు బాధపెడుతోంది నా గుడ్డికనం నా మూగ తనం ఈ టోదసడని (పప్రపంచంముందు మవ్వు ప్రోత్సహించే అంగీకారం ముందు. పి చిలిపిచేష్టలచేతనే వీతో పోరాడిస్తున్నానంపే నా నిజొయితీలో నువ్వుకూడా ఎందుకు వాటా తీసుకోవు? ఎంత నన్నేడిపించావు కొవు? ఇక సీ దగ్గర కెన్సుడైనా వస్తే ఎందుకను కున్నావు? రాత్రికంపే ఎక్కున వైశాల్యంలేని అర్థంలేని నా జీవితపు మహా రహ ప్యాన్ని తడిమి చూనుకొవి ధైర్యం తెచ్చుకోనడానికి వేను వచ్చీ రాగానే సడవలన్నీ ప్రయాణం కడకాయి వాటిని చూపి తుఫాను వెనుకంజ వేస్తుంది జడివాన విడిసి స్తుంది పేరులేవి పువ్వుల్ని వాటి పునర్వికొనం దూదిగోడలమీద ఎదుకు దాడి చేస్తుంది బొను నేను ఎరుగుదును వీకో నిశ్చయంలేదు కౌని మననుధ్య అబద్దం ఐతకలేదు మనంచేపే పొరపొట్లు మనకన్న మర్యాదగా బితగ్గలపు ఎన్నాళ్ళయింది ఈ తలుపు కెరుచుకోవడం నిరాకరించి ఎన్నాళ్ళయింది ఆళ విరాశకాహారమై ఎన్నాళ్ళయింది వీ చిరునవ్వులు కన్నీన్లగా మారి. థీ థ్రీ సాహిక్యం అండు "శౌవ్ట విభాగం 207

(పేక్షకులప లోనికి (వవేశం లేదన్నాం ఏముం దిక్కడ చూడడానికి క్షావకం: ఉంచుకో ఒకతివే ఉన్నప్పుడీ డీ జనంలేవి నంగీతంలేని రంగస్థలాన్ని ఇంతే ఈ జీవిత నాటకం (సవంచరం౦గం ఇక్కడ మవిద్దరం మాత్రం ఏమిటో.

దీని అర్ధం మనిద్దరం అదేమాట వేరువేరు నౌకాయానాల వేళలలో ఆగిన 'వేడవేరు రేవులలో మనం ఇద్దరం కలిపే ఉన్నాం విజం కలిపే వున్నాం నాకు తెలి సింది కలిసే ఉన్నాం మనిద్దరం కలిపే ఉన్నాం మనం నీకూ తెలియదు నాకూ తెలియదు మవిద్దరం విడివిడిగా ఉన్న వేళశలకి ఇద్దరం కలిసిమెలసి ఉన్న వేళలని కలనడం ఎలాగో నీకూ నాతూ తెలియదు నీలోవించి నన్ను నాలోవించి నిన్నూ తీసి వెయ్యడం ఎలాగో

నువ్వూ నీడవి నేనూ నీడని కొని ఈ నీడలోనే మనం ఇద్దరం అవి మరిచి. పోతాం,

మూలం: స] పౌ!16౯64

వడం! ౨104064 (1095.195)0) ఫెంచి కవి, సంజ్ఞావాద కవిశా (పారం ఖించి స్మరియలిస్టు కవిగా పరిణమించాడు, శమూ్య్యూనిస్తు ఉద్యమంలోణాడా కలిళాడుం ద్వితీయ మహాయాద్ధ కాలంలో జర్మన్‌ ఆక్రమణకు వ్యతిేకంగా రవాస్య (పతిఘట నోద్యమంలో పాల్గాన్నాడు, ఇకని కౌన్య సంకలనాలలో ముఖ్యమైనవి గెడ్‌041717౯ డం 26 28 0001 (1924, 006316 84 ₹67166 (195),

థీ ఫ్రీ పాపాఠ్యం ఆండు

206 "కావ్య విఖాగం

ద్వేషగీతం బొను మరి బూర్జువా వర్షాలన్నా పోలీసు రాజ్యం పూజారి రాజ్యం అన్నా నాకు విపరీతమైన ద్వేషం అయితే వీటిని నేను జ్వేషి స్తున్నంత తీవ్రంగా ద్వేషించని వాణ్ని మరీ తీవ్రంగా ద్వేషిస్తాను అసలు నేను వ్రాసిన కావ్యా లన్నింటిలో ఈ ద్వేష గీఠం చాలా బాగుందవి ఎవరై తే ఆనడో ఆ దొంగతొ త్తు కొడుకు మొగంమీద ఉమ్ముతాను, మాళజం: 801 మ1182రే (ఆఅనువాదటుని గమనికవ చదూఅంలో దీని శీర్షిక ౮౪141016 ఢం 1& ఫ06816 ఈొన్యు విమర్శ” అనిం) (థ్రీ శ్రీ సాహిత్యం శండు లై క్షక్టీ "కాన్య నిభాగం 209

గీతం అన్నీ చెయ్యగలిగాను ఏమీ చెయ్యలేకపోయాను అందర్నీ _సేమించగల శ్రి నాకుండింది ఆయినా ఆది చాలదు ఆకొశం సముద్రం భూమి అన్నీ నన్ను మింగివేశాయి మళ్ళీ కన్నాడు నన్ను మానవుడు శెల్లవారుజామే అన్ని యుగాలకీ మంచిదన్న మాట సందేహిందకుండా బతికిన వాడొక డీ వమాధిలో ఉన్నాడు ఆతను చచ్చిపోయినప్పుడు మళ్ళీ ఐతుకుకానవి అనుకున్నాడు సూర్యుడు మళ్ళీ ఉదయించినట్లు నాకోనం ఇతరులకోనం బాధగా దితికొను ఈ భుజాల భారం దించుకోవాలవి ఎంతో వాంఛించా వెస్పుడూ దీనాతిదీమలై న నా సోదరుల భారం కూడా శ్మళానానికి మోసుకుపోయే ఈ పిశాచప్పు భారం వా ఆళ'పేరిటి చీకటి కెదురుగా నా పేరు నిలబెట్టాను ఆగి జ్ఞానకం చేసుకో అరణ్యాన్ని బిళికున్న సూర్యుడి కింద థీ థీ సాహిత్యం శెండు 210 శావ్య విభాగం

వచ్చగా వెలిగే పంటపొలాన్ని క్లొవకం చేనుకో పీడల్లేవి పీడల్లే ని మైదానాన్ని దాని చోటు తీసుకుంది సీ ఐతుకు జీవించడం వల్ల వసంతకాలాల్ని అనులవించడం నల్ల మనం ముందుకి సాగిపోతాం జీవిత వాంఛకీ నహనానికీ కిరీటం తొడుగుతాం. చూఅం; ౭11 మేండంరే మాద్రణన విశాలాంధ్ర 1955 ఏపిల్‌ ఏ థ్రీ అీ పాహత్యం అఆండు శాక్య విభాగం 211

మరీ ముఖ్యంగా ఒక మాఘమాసపు గాలి వనంరీ ముఖ్యంగా ఒక మాఘమానపు గాలి మంచు వేళ్ళతో నా జుత్తును *€&ించేటప్పుడు పీఠచేతుల సూర్యుడికి దొరికిపోయి విస్పులమీద నడుస్తూ నేను వేలమీద రచించగా ఒక పీఠలాంటి నీడని సము[ద్రతీరంవార విహంగాల రొద వింటూ చలికొలపు కలో వింటూ మాలకాకి దగ్గులు నా తొందర గుండె మాట్లాడుతూ నణుకుతుంది చూటల నెత్తురు కక్కుతుంది భాషవి పూర్తిగా పిండుతుంది మరిన్నీ మాటు మణిగి మాటల (ప్రాకారంలో నేను పరీజిస్తాను కీతిరేఖమీద చెట్లలా నడుస్తూ మాటల రూసం ధరించిన మందయానల నెందర్నో చుక్కల సంజ్జ్ఞలుచేపే చక్కంవి పిల్లలబారుల్ని చూస్తాను కొన్ని వీకోసం చెయ్యనిస్తాయి అచ్చుల నరుగుడుచెట్ల వి పార్కులో కొన్ని మర్రిచెట్ల కూతల్ని కొన్నిటి వేళ్ళలోంచి ముళ్ళపట్టణాలు బయర్టేరి మోహనగానం చేస్తాయి కొన్ని చెయ్యనిస్తాయి నీకోసం మంచివీళ్ళ ఉపన్యాసాలు గోలెం మొక్కల వెనకాతల ఊగాడే గడియారం కాలం వాక్కు. చెబుతుంది నరాల్లోవి ఆర్థం ఎగురుతుంది చక్రబాణంమీద ఊదుతుంది ఉదయాన్ని కోడి గొంతుకలో పొడిచిన పొద్దు వేడెంతో కొలుస్తుంది కొన్ని చెయ్యవిస్తాయి సీకోనం మైదానాల నంకేతాలు హెచ్చరించే పచ్చిక నేను నేర్చినదంళా చెబుతుంది

థ్రీ థీ సాహిత్యం ఆండు తం శౌద్య విభాగం

పురుగు దొలిచిన శీతువుతో విరుచుకునడుతుండి కంట్లో కొన్ని చెన్పవిస్తాయి వీకోనం మాలకాకి పాపాలు మరీ ముఖ్యంగా ఒకానొక మాఘమానపు గాలి (కొన్ని చెయ్యవిస్తాయి వీకోనం శరక్కాలప్ప యజ్ఞాలు పాలెప్పురుగు నాలుక వేల్చుకొండ గర్జన) దుంపల పిడికిళ్ళతో నేలను శిడించేటవ్పుడు కొన్ని నీకోసం చెయ్యవిస్తాయి గుండెల్లేవి మాటల్ని నిండుకుంటుంది హృదయం రాసాయవికర క్రంలో వల్లె వేస్తూ వర్జ్యక్రమాలు వచ్చే తుఫాన్‌ని పపికడుతుంది సముద్రతీరంవార కొటుక మాటల పిట్టల్ని వింటుంది. మూఅం; 0180 0000188 మ్యూదణ: కవిత 2 జయ ఫుమ్యు సంచిక 142 0010228 (1916-1953) జీల్సులో పుట్టిన (బిటిమ్‌ కవిం బతికిన అ కొద్ది కాలంలో ఉజ్జ్యలమైన కవిర్వం రచించాడు, 00116064 వం 1052 లోనూ, 9665 నేక 18 004 అశే శేడిరమోూ శాటకం 10954 లోనూ 'జెలువద్దాయి, ఊహను స్వేచ్భా సంచారం చేయించగలఅడని పీరు తెచ్చుకొన్నాడు థ్రీ శ్రీ పాహిత్యం ఆండు “శ్రావ్య విభాగం 213

కాగితంనీద నంతకం చేసిన చెయ్యి న్రాగికంమీద నంతకంచేవిన చెయ్యి నగరాన్ని తిగ నరికింది. ఆధికొారం వహించిన అయిదు వేళ్ళు ఊపిరిమీద వన్ను విధించాయి. ద్విగుణీకరించి మరణాల గోళాన్ని, నగానికొక దేశాన్ని కోళాయి; ఈ రాజు ల్లైదుగురూ కలిపి రారాజును బాది చం 'సేకారు. మహాళ క్తి వంపన్నమైన హస్తం భుజాల సానువులవైపు దారి తీ స్తుంది, వేనృ కీళ్లు సుద్దతో కొంకర్లు పోతాయి;

యది శం వాతుకలం సరినమా ప్తి చెబుతుంది హత్యకి... వ్రనంగావికి పరిసమా ప్రి చెబుతుంది హత్య శాజు లై దుగురూ చచ్చిపోయిన వాళ్ళని లెక్కిస్తారు గాయానికి మందు వెయ్యరు. కజణళల్ని అనునయించరు. స్వర్గాన్ని శాసించే హ _న్తంలాగ జాలిని పరిపాలి స్తుంది చెయ్యి; హస్తాల క్యక్రువులు లేవు (ప్రవహించడావికి మూలం 9140 00048 మ్యద్రణ కవిత్య జయ భాద్రపద సంచిళ ఫ్ర శ్రీ పాహిత్యం ఆ0డు 214 శాక్య విభాగం

ఆవాహన “"్రామంతకాలంలో మేంఏం భావించామో, నగం రాత్రి వేళ ఏం భాషించామోం ఎడారిదారిలో మేం ఏం చేశామో ఎందుకదంతా ఇప్పుడు? రక్షించు మమ్మల్ని చేజే తులా మా శరస్సుల మీదికి వీ ఆగ్రహజ్వాలల్ని ఆకర్షించకుండా చీమల విషాదమరణం మాకు లేకుండును గాక--- మాయలమరాఠీః మమ్మల్ని కాపాడు. భయానకమైన మా గృహాల ప్రచండమైన గబ్బిలపు నీడలనుండి, సరిహద్దుల తొలగింపు నుండి, [వ్రణయసందేశాలనుండి, వైతాను పలికే సాొంఠత్వనవచనాలనుండి సవినస్పెక్టరుగారూ: మమ్మల్ని రక్షించండి అభిప్రాయాలనుంచి, అత్మీయబంధనాలనుంచి, జాలినుంచి," పిగ్గుమంచి ఇతరులకు టోధించాలనే ఆభిలాషనుంచి అపరాధపరిశోధకా।ః మమ్మల్ని కాపాడు. కిందా మీదా ఉండకపోనడంనుంచి, ఎంక తో స్తే అంతచేపి అనుళవించడం మంచి, వాయిదావేపిన పాపం ఫాయిదాలేని గాయంనుంచి,మధ్యాహ్నపు ఐరువునుంచి, ఆర్భ రాత్రి భయం నుంచి. ఆల్లాటప్పయ్య బాబూ: మమ్మల్ని కాపాడు శస్త్రవై ద్యువి మం్యత్రహ స్తంనుంచి, ఎర్రదీపాల వింత ఆకర్షణనుంచి, గుండం తొక్కేవాళ్ళ మృత్యువాంఛనంచి కస్తూరి రంగాః మమ్మల్ని కొపాడుం తోసుకొచ్చే దుఃఖాల మంచి, పొత్తికడుపులోనొప్పి నుంచి. అపాయం సూచించే నక్ష్యత్రంనుంచి. అగ్గి గండంమంచి హరిదాసూ! నుమ్మల్ని కొపొడు. వెనక భాగాలలో ఆకస్మాత్తుగా ఆర్థంకానడంనుంచి, రమ్యదృశ్యాలు (క్రమక్రమంగా కలిగించే జ్ఞానంనుంచి, థఖీథఫీ సాహిత్యం శెండు శాన్య విభాగం 215

వ స్గకొల్లో చదువుకున్న ముక్కలనుంచి, ఫ్లాట్‌ ఫారాలమీద వివిపించే నంభాషణల నుంచి,

విళూతిసండూః మమ్మల్ని విడిపించు.

స్పష్టంగా చూడగలిగిన క్షణంలో, కరతాళధ్వనుల గడియలలో, పరాజయం పొందినచోట, స్నేహితులు దగాచేసిన సమయంలో

షెర్లాక్‌, వోమ్స్‌! మమ్మల్ని కాపాడు.

ముఖ్యపట్టణాలలో నృత్యంచే పేవాళ్ళకోనం, రంపం ధరించినవాళ్ళకోనం, శై లిసనమన్యలు చర్చించేవాళ్ళకోసం, సమస్తమూ అనుభవించిన వాళ్ళకోనం

భజగోవిందం: మన్మల్ని విను.

వి(ద్రట్టనివాళ్ళకోనం. శరణాలయాలలోని వాళ్ళ కోనం, చిలుకా గోరింకల్లాగ బతుకుతున్నవాళ్ళకోసం, ఒంటరిగా వి(దించేవాళ్ళకోనం,

పిల్లి పిల్లలతల్లీ! మమ్మల్ని విను.

భక్తుల కొరకు, పాషండుల కొరకు, ఈడురాని వాళ్ళకోసం, ఒకరిని కోరే ఇద్దరికోనం ఎదిరించే ఏడుగురికోనం,

సులోచనాల జోడూ: మమ్మల్ని విను.

ఉరుము చప్పుడు విని జడుసుకునే కన్యకోనం, భర్తవి లొంగదీసుకున్న భార్య కోనం, ఆ,ఫికాను (సేమించే అవివాహితకోనం

భయంకర భల్గూకమా: మమ్మల్ని విను.

విభజనవల్ల పెరిగే వాళ్ళకోసం, అమాయకత్వాన్ని (ప్రకటించే వాళ్ళ కోసం, మరణాన్ని నిరాకరించే వాళ్ళకోనం,

నీలిరంగు పివంగీ! మమ్మల్ని విను.

అరువు పుచ్చుకునేవాళ్ళకోసం, అప్పిచ్చేవాళ్ళకోసం, ఎదురువడితే మొగం బాటుచే పేవాళ్ళకొరకు, ధర్మరాజని పేరుపొందిన వాళ్ళకోసం

'రెండుతలల హంసా।ః మమ్మల్ని విను

ఆతపస్నానంచే పేవాళ్ళకోసం, మర్యాదగా దున్తులు ధరించే వాళ్ళకోనం, తమ గొవ్పఠనం గురించి సందేహం లేవివాళ్ళ కోసం, భజన చెయ్యడం నేర్చుకున్న వాళ్ళ కోనం,

(ఫ్రీ శ్రీ సాహిత్యం ఆండు

216 శాన్య విభాగం

'శ్వేశాశ్వమాః మన్ముల్ని విను. బాధపడాలవి విశ్చయించుకున్నవాళ్ళకోనం, (వ్రకృతివి శాసించగలమని విళ్వ పిన్తున్న వాళ్ళకోనం బాకా వూదేవాడాః మమ్మల్ని విమ... ఎగరగలవాళ్ళకోనం, ఇబ్బందివడుతున్నవాళ్ళకోనం, నిరుత్సాహాన్ని అరా ధించుతున్న వాళ్ళకోనం అందమైన అమ్మాయీః మన్మల్ని విను. పొదరింట్లో బతకదలచుకున్నవాళ్ళకోనం, కొండెక్కేవాళ్ళకోనం, ఇక్వాకుల కొలం ఇప్పుడు కౌవాలనేవాళ్ళ కోనం రంగూన్‌రొడీ:! మమ్మల్ని విను మౌన(వతం ఆవలంబించినవాళ్ళకొరకు, ఆనలంబించనివాళ్ళకోనం, కొడుకులు చవిపోయిన తర్వాత గుళ్ళకి వెశ్ళేవాళ్ళకోనం ఏడూళ్ళ చథక్రన క్రీ; మమ్మల్ని విను. పరాన్నభుక్కు.లకోనం, శవాన్నలో కృలకోనం, జంటగులావి పూలకోనంం మచ్చికయిన జంతుపులకోనం ఆకుపచ్చ మనిషీ! మమ్మల్ని విను పీదయ, మరి వీ (ప్రజలని ఎలా పడుక్కో బెడతావో వళూః విన్ను ప్రార్టి స్తున్నాం, వినవూ! మూఅం: శగ. మ. ఉగం0 ఇ. క, ఉజతింతి %7.-) ఇంగ్లాండులో. పుట్టి *పెరిగి ఆ మెరికౌలో స్థైరపడిపోయిన కవి 19000 దళాబ్బంలో చానుపతు అభిప్రాయాలను ఒంట బట్టించు కొన్న కవులకు మొనగాడుగా ఉండి రర్వాతీశాలాన సంప్రదాయాన్ని ఫునస్స్వీ కరించాడు. 0011601641 09119 (1945్‌ వెలంకడక ముందు విడిగా ఎన్నో “శామ్య రచనల శేయనాట కౌలం వెలువడ్డాయి థ్రీ ఫీ పాహిత్యం ఆఅండు "శావ్య విఖాగం 217

దిగుమతి చేసిన వచన గీతాలు: (అంతరంగంలోని ఆకాశంనుండి)

నేవథ్య నంగీతం

గోరుచుట్టు ప్రాణాంతకం,

అంతకన్నా ప్రాణాంతకం బాధ తీరా ఆరవలేకపోవడం.

హొపేల్లో ఉన్నాను. అటూ ఇటూ గదుల్లో

మమమ్మ్యులు విద్రపోతున్నారు. రాత్రి పెరుగుతోంది.

అరవడం ఎలా?

ఆందుకవి ఓ తమాషా చేశాను. నా మెదడు వొలిచి పీపాల్లాంటి బాజాలూ, పాపాల్లాంటి బాకొలూ పైకి తీశాను. నా జ్వరంవల్ల రెండింతలై న ళ క్రి తో వాటిలోంచి ఇల్లెగర గొప్రే నంగీతం పెల్లగించాను.

ఆ చప్పుడులో నా అరుపులు వినబడవుగాః

ఇస్పుడు గొవ్పగా అరుస్తున్నాను.

ఇప్పుడు నొప్పి కొంచెం తగ్గింది. నృష్టి

రొప్టై ముక్కతో చిన్న జంతువును చేళాను,

ఎల కనుకుంటామ.

బాము. ఎలకేః చినైలకః

రెండు కొళ్లు పూర్తిచేశాను.

మూడో కాలికి పాదం తయారుచేసే లోపుగా చిమైలుక చీకట్లోకి పారిపోయింది. ఇంద్రజాలం

“క్రాఫ్టీ శ్రే”

సర్వర్‌ వెళ్ళాడు.

థీ అ సాహిత్యం "కండు

218 శాన్య విభాగం

చాలామంది తీంటున్నారు. వా సరదా పోరాటం, “ప్పన్సండోయ్‌, బాగున్నారా?” అవి నేను పలకరించను. కిందిదవడ వగల గొట్టడం వా కుశల (పశ్నం అడుగో మీసాల అసామీః “ఏమండోయ్‌, బాగున్నారా? ఆసామీ దవడ అతికించుకున్నాడు. మీద పడ్డాను. ఓ కుమ్ము, ఓ గుమ్కీ, ఓ గలీఠాః మొగ్గలేస్తూ మీది కెగిరాడు. నిచ్చెన పట్టి కిందికి దించాను. బండమీద ఉతికేను, పిండి పిండిగా పిసికేను, బల్లమీద వరిచేమ ఇంకా దిఠికే ఉన్నాడు. వీల్లేదు, వీడి అంతు చూడాలి. ఒక్కచూపతో వీడి మొత్తం కూడిక చేశాను. వన్ను నాలుగుతో హెచ్చ వేసుకున్నాను, కొస్తేశాను- అరేః మళ్ళీ నిలబడ్డాడు: రెచ్చి పోయాను. వీడితల వెయ్యి చెక్కులు చెయ్యవలసిందే! విసిరాను చెయి।। నర్వర్‌ తెచ్చిన కాఫీ న్లాను ముక్కముక్కలయింది. నామిోద ఫిర్యాదు వేను చెప్పిన (ప్రకొరం చెయ్యనట. ఏం చెయ్యను? దారుల కూడలి దగ్గర రాట బల్ల మీ ఊరు ఎటుందో చెబుతుంది. కొని కానే ఆ ఊరు వెళ్ళదు. జబ్బు మనిషికి సలహా అబ్బు మనిషి ఎప్పుడూ ఒంటరిగా ఉండకూడదు. మి,కులతో మాట్లాడినా ఎక్కువ వాగి వాగి అలిపిపోతాడు. కొబట్టి నర్చు తెచ్చిన మందు తాగడావికి కూడా వీరసవడి పోతాడు. థీ శ్రీ సాహిత్యం శ₹ండు శావ్య విభాగం 219

అందుచేత జబ్బుమనిషి తన మి(్రులను కానే నృష్టించుకోవడం మంచిది. వాళ్ళు వక్క_నుంటే డాక్టరు వచ్చినా రైర్యంపోదు.

దువ్చటి మడతల్లో దాలామంది స్నేహితులను దాచడానికి వీలుంది. వాళ్ళవైజు ఎక్కువై తే తగ్గించుకోవచ్చు. ఆకొరం మాత్రమే (వ్రధానం.

ఒకపారి నాకు జబ్బుచేసినప్పుడు తొలిరోజు పారిజాతపు పువ్వులు పెంచానుం దువ్పట్లన్నీ పారిజాతాలతో విండిపోయాయి.

“హార్రికాతపు పువ్వుల్లారాః పాటలు పాడండి” అన్నాము. అనలే అవి గజగజ వొణికిపోతున్నాయి. ఆనుప శిలోకి వచ్చినందుకు! నా మొగం, ఇక అవేం పాడుతాయి?

"*పార్రితాతపు పువ్వుల్లారాః పారిపొండి” అన్నాను.

ఈసారి వాటిస్టానే ఏనుగుల్ని రమ్మన్నాను. (చిన్న పైజు) అవి తీరుబాటుగా అటూ ఇటూ వచారుచేస్తూంకే నాకెంతో హాయిగా ఉంది. వాటి చిన్న కళ్ల నన్నర్ధం చేసుకువి సలుకరి స్తే ఎంత బాగుంది, ఎంత బాగుందిః

కావి అంతట్లోకే అలుపొచ్చింది. చెప్పొద్దూ. వేను ఉత్ధసోమరిపోతువి. శళ్లు మూసుకొవి అటు తిరిగిపోయాను. “దుప్పట్లో కొచ్చి తొండాలను గురించి ఉప వ్యాసం ఇవ్వండి. ఊ గొడుతూ పడుక్కుంటబాను” అన్నాను.

ఏమగులెక్కడేనా మాట్లాడతాయా? అవి ఉపన్యపించ రేదు.

కాని ఏ ఉసన్యాసం చెయ్యకపోయినా ఏనుగులు విన్ను కౌపొడుతూ ఉంటే ఎంత ధైర్యంగా ఉంటుందిః

విశ్చింతగా విద్రపోయామ.

మూలం: కేం: రకీ10ల203 ముద్రణ; తెలుగు స్వతం్యత్ర 1953 నవంబరు 6 థీ థీ పాహిత్యం శెండు

220 శాన్య విభాగం

కంల స10డ035 (10 ఫ్రాన్సులేోపు స్మర్రియలిస్టని. దత్నీణ అమెరిక్యౌ ఆనీయాఖంచాఅళటు పోయి. ఉండివచ్చిన ఫలిఠకంశా 02461017 (19), ౮1 52100%₹0 60 4&816 (1932) రచించగలిగాడు, ఆరని ఊర్పమ రచనఅన్న్నీ ఎక్కువగా కచన గీతాల, (ఫ్రాన్సు బేళొన్ని పొట్లరు ఆ(కమించుకొన్న శళ్వాత (1940) జర్మక్‌ ఆక్రమణ రించి 0101768, కైశం[01820268 (1945) వంటి ఉత్కృష్ట వచన గీతాలు రచించాడుం థీ శీ సాహిత్యం శిండు కావ్య వికాగం 221

వికారి ఒకనాడు ఒకనాడు త్వరలో, బహుశా, ఒకనాడు నము[ద్రంలో సుదూరాన నా నావను విలబెట్టిన లంగరు లాగి పారేస్తాను. ఏమీ కొకపోవడానికి, ఏమీ కొకపోవడం తప్ప ఇంకేమీ కాకపోవడానికి కొనల సిన సాహసంతో నన్ను దింధిస్తున్న అన్నింటినీ విసిరి పారేస్తాను. .... గొడ్డళతో కొస్టేస్తామ. తలకిందులు చేస్తాను, ధ్వంనం చేస్తాను. కిందికి దొర్లి ంచేస్తాను. ఒక్కం- దెబ్బకి నాలోని వెధవ సిగ్గు, వెధన స్కీములు, నా సమంజనత్వపు మందగమనం నాలోంచి చంపివేస్తాను. ఎనరో ఒకరు కావడమనే కురుప్పను పిండి వేశాక, ప్పష్టినిచ్చే మహాకాశజలా లను మళ్ళీ తాగుఠాను. అవి వేకాలనల్ల, పరాజయాలవల్ల (వరాజయం ఆంటే ఏమిటి?) (ిహ్మాండాలు ఐద్దలనడంవల్ల, శూన్యంవల్ల, పూర్తిగా చెడిపోవడంవల్ల, వేగకోళశంవల్ల. (వ్రజెళనం వల్ల, నా జీవితంలోనుంచి ఎంతో బాగా అంటుకుపోయినం చక్కగా తీర్చిదిద్దిన, సమీకరించవిడిన, నా పరినరాలకీ, మిత్రులకీ, ఓహో చాలా యోగ్యులయిన మిత్రులకీ, సరిపోయిన స్వరూపాన్ని బహిష్కరించి వేస్తాము. మసశోప(ద్రవం వల్ల వలె విన్వమమై, తీవ్ర కలహోనంతరం లాగ వేల మట్టి మయిపోయి; - - ల అట్టడుగుకి, నా విజమైన వోదాకి, ఏ కారణంవల్ల వదలివేశానో ఇప్పటికీ తెలియని నా ఎందుకూ కొరగావి స్థలానికి దిగిపోయి: విర్ణక్యెవికీ. యశన్సుకీ పనికిరాకుండా నాశనమైపోయి; దూరదేశాలలో దారి తప్పి (లేదా దారికూడా తస్సక), పేరులేక, అప్తిత్వం లేక; అీ ఫీ పాహిత్యం శండు 222 'శావ్య విభాగం

వికారిన్నై. అనందర్భాల బురదలో దొర్లుతూ. అందరి వెక్కిరింపలూ అందు కుంటూ,నాపై నే నారోపించుకున్న గొవ్పతనావికీ విరుద్ధంగా, వికారినైై. దమ్మిడీ లేకుండా దమ్మిడీ చెయ్యకుండా, అందరికీ అందుబాటులో ఉన్న అనంతమైన అడుగు మనస్సులోకి గెంతేస్తాను, నమ్మలేని ఒక నవీన శుషారావికి అర్హత పొందుతాను. వండి సున్నా కౌవడం వల్ల (వ్రయత్న పూర్వకంగా పవికి మాలి పోవడం నల్ల నవ్వులపాలు కావడంవల్ల మూఅం: మం రేడ10ంేడ2ట2 ము(దణ మాలి? థీ థ్రీ పాహిత్యం శెండం "కావ్య విఖాగం డై23ై

(పణయం = స్మరణం (అనంపూర్జం) “రొ సైవలె విశ్చలములగు వస్తువులు కలవు.” ముర్దోచ్చే పరగణాలలో (మరీ ముద్దొచ్చేవి మాత్రం కావు) హలా త్తుగా అతిమర్యాదగా లంకించుకొవబడి వలసరాజ్యాల పలుకుబడి కలిగి ఒక మిరఖా వడ్డీవలె రాదిట్టుకొనవిడి ఏమయితేవేం ళతలకిందులయి ఏమయినా ఈ రాజ్యంతో ఎందుకు మనకి సపేలీలనుకొని ఆయితే ఈ వలసరాజ్యంలో అజమాయిషీ చేపే ఆఫీసు బెత్తాలు ఇంకేవో అస్పష్టపు అసందర్భపు అఫీషియల్‌ వస్తువులు అన్నంలాగ పవిచేస్తూ బాగావండిన అన్నంలాగ ఏడుపును పోలిన అన్నం పిట్ట గూటీివి పోలిన ఏడుపు మూడు రంగుల్లో ముద్రించిన పిట్టగూడు నా కవిత్వాన్ని సరిపోలినదై వేను భయంకరంగా ధరించే కవిత్వం షరతులున్నా సరే లేకపోయినా నకే వలసరాజ్యాల బురభాధరించిన వస్తువులు ఏకీభవించి థీ (ఫ్రీ సాహిత్యం శెండు 224 "శౌావ్య విభాగం

ళ క్రివపంతంగా నైనా సరే శాకపోయినా సరే ఒక్క అంచుమౌత్రం కలిగి లేక చవడ యెమనుకలు కలిగి లేక నాటకప్ప దుస్తులు కలిగి లేక తీగమీద నడనడం కలిగి లేక నగం వస్తువులు కలిగి లేక బోర్లించిన వస్తువులు కలిగి లేక తాళపు చెవి కలిగి లేక అనేక నదుపాయాలు కలిగి లేక మా అక్కయ్య ఫోటో(గ్రాపు పక్కని సూదీ దారంకలిగి “- అడుగు బిద్దా అన్నం మెకుకులూ కలిగి మూఅం: ని1ళ8కే0ంల 811 మాద్రణః ఆంధ్రపత్రిక? వొ8ి17460౯ ౨211 090%. ) స్పెయిక్‌. చేళస్థుడైనా (ఫ్రాన్సులో ఉండిపోయిన స్మర్రియలిస్టు చిత కారుడు, చ్యర్రియలిజాన్ని వేబట్టకమాందు వూష్థ్రచ రిజం, జ్యాలిజిం పధాచాఅకు లోవై శాడం, "హీతుబద్ధం కొని స్వష్నసీనమును పటు తరంగా చి్నితించగఅ ేర్చరి, కవిర్వం జడా రాశాడు, థీ ీ సాహిత్యం “కెండు గ 15 “శావ్య విభాగం 225

అ జి పుట్టని పాప (ప్రార్థన "జీనింకా పుట్టలేదు: నా ప్రార్ధన వినండి గాలీ ధూశి మహామారి బాలారిహ్టైలులేని గద్ద గుడ్డగూది రాని గబ్బిలాలు జడీపించవి బకుకివ్వండి వేనింకా పుట్టలేదు: ఓదార్బండి గోడలలో గోడలతో కుమ్మికుమ్మి నల్లమందు విషాలలో ముంచి ముంచి అబద్ధాల పఠం'శ్రాలు కురిసి కురిసి జైళ్ళలో చిత్రవధ రైళ్ళలో దోపిడి మీ యుద్ధాలకు నన్నాక బలివశుపును చేస్తారవి భయం, ధాన్ని పోకార్బండి నేనింకా పుట్టలేదు; వాకోసం వానలు కురిసించండి వంటలు పండించండి ఆడుకొనే చెట్లూ పాడుకొనే అకాశం పతలతో స్నేహం నా దారికి వెలుగిచ్చే తెల్లవి దీవం నా మనస్సు వెనకాతల వెలిగించండి నేనింకా పుట్టలేదు: క్షమించండి నాద్వారా (వ్రజలుచేసే సాపాలూ థీ థీ సాహిత్యం శఅండు. 226 శాన్య విభాగం

నాసేరిట జరగటోయే మోసాలూ నేనాడవి మాటలు ఊపాంచని తలప్పలు వేనెరుగవి (ద్రోహుల కుటలు నాచేతులతో చేయించే హత్యలు నా నాలుకతో పలికించే దొంగపాక్యం ఇతరుల ఐతుకుల ఫలితంగా నా మరణం నా బతుక్కి. ఫలితంగా ఇతరుల మరణం వా భావిబాధ్యతల నన్నీ మన్నించండి నేనింకా పుట్టలేదుః మీరేమ న్పండి ఏ పాత్ర రరించాలో ఏ మాటలు పలకాలో మునలివాళ్లు నాకు నీతి టోధి స్తే (ప్రభుత్వాలు నా నడవడి శాప్‌ స్తే పర్వతాలు తమకోవం (వకటి స్తే నన్నుచూచి హేళనగా (ప్రేమికులు రా రమ్మని పిలిచే పెనుకెరటాలు నా శవాన్ని నాశనాని కెరచేపే ఎడారి వా బిచ్చం పుచ్చుకోని భిక్షకుడు నేనేం చెయ్యాలంటారో మీరే చెప్పండి, వేవింకా పట్టలేదు! నాప్రార్భన మదిమంచండి వళు[పప్రాయుడై నవాడు లగవంతుబ్న వేవాడు వా కుభయుల సంపర్క-౦ వదిలించండీ వేనింకా పుట్టరేదుః నాకివ్వండి వాలోగల మానవత్వ మెవరై తే అవహరించటోతారో ఎవరైతే థీ థీ పాహిత్యం శండు శాక్య విభాగం 227

వన్నొక యంత్రంగా నూర్చాలవి యత్నిస్తారో

బజారులో నన్నొక నరుకుగా

'మొుగాని కొక అరీదు తగిలించి

నా అస్తిత్వం ఎవరై తే చీల్చాలని చూస్తారో

అటూ ఇటూ

ఇటూ అటూ బంతిలాగ తంతారో

ఎవరైతే

నన్నొక విర్జీవపు శిలనుచేసి

ఎవరై తే ఎవరై తేనేం వాళ్ళని

వ్రతిఘటించగల శక్తివి వొకివ్వండి

ఈ షరతులమీద నన్ను రావిన్వండీ

లేడా నన్నీ క్షణమే చానిన్వండి

మూద్రణన అనందచాణి? (లూంజూ మేకనీస్‌ గీతానికి ముక్కస్య ముక్కొా-నువాదం) 0114 సీకజంయ్య6106 (1907. ౧) (బిటిమ్‌ళవి. అక్చ్‌ఫర్డ్‌ విశ్వవిజచ్యా అయంలో విద్యార్థి శా ఊండిన తోజాల్లో ఆజెన్‌ కవి బృందంలో కలినీ “ఆక్క్‌ఫర్డ్‌ తిరునళాటులో చేరాడంం 1940, 1945 1945 అలో కౌవ్యసంకఅ నాలను (ఫళ టించాడు, (శక్‌ సాహిత్యాన్ని కొంత అనువదించాడు కూడాం థీ లీ సాహిత్యం రెండు

228 శౌవ్య విభాగం

(పొఫెసరుగారి రిపోర్టు (భూమినుండి మొనవకాతి తుడిచి పెట్టుకుపోయిన తర్వాత] ఆనగా అనగా ఒక (గ్రహం దావిపేరు భూమి ఆ (గ్రహంమీద ఒక వింత జంతువు దానిపేరు మానవుడు. మానవుడికి రెండు కాళ్ళుండేవి రెండు నమ్మకాలుండేవి ఒకటి ఆదృష్టం అన్నీ తనకు అనుకూలంగా సాగినప్పుడు అలా సాగనప్పుడు దానిపేరు మతం మనిషి వెన్నెముక గల జంచువు ద్విపాది నర్వభక్షకుడు ఆకే! అన్నట్టు అతనికొక ఆక్క ఉండేదట దానికీ మరణం లేదట .భనానానానా ననన నాలను నాలుకల ననున ననున ననన నవ్యత తాన మా ననననముననన్తనమలలా నును నను నకును పనన నసనను నము నాలననాతకాా నక నాననన. ఈ “అక్క” అీ చానికోసం ఖనగోళొాంతర పరిళోధక సంభూలు చాల ళృషీ చేశాయ్యి. సమస్త విశ్వాన్ని ఇాలించాయి. కొన్ని అర్బుడాల అనక్వరార్మలకోసం 'దికాయిం ఒక్కటీ కనిపించలేదు అయితే ఏమాట శామాటే చెప్పుకోవాల్సి మానభేడం తనగురించి ఆబస్ధాలు (ప్రచారం చేసేవాడన్న సంగతి ఆందరికీ తెలంనుం ఎ=-(పొఫెసర్‌ టువోల్సస్కీ థీ థీ పాహిత్యం ఆండు 'కౌవ్య విభాగం 229

మానవుడు నుస్తుగా తినేవాడు చెట్లవీ, చేపల్న. జంతువుల్నీ, పిట్టల్నీ, నత్తలనీ అప్పుడప్పుడు సొటిమానవులనుకూడా భకంచేవాడు కావి ఇది బాలా అరుదు (వతి మానవుడికీ ఒక కార్డ 0 ఒక గుండె ఒక మెదడు ఒక జెండా ఉండేవి ఇవే వావి (వధానాంగాలు వీటిమీదే వాని బ్రదుకు ఆధారపడింది అయికే కొందరు లేకపోలేదు సగం కార్ట మే ఉన్నవారు అసలు గుండెలే లేవివారు మెదడు లేనివాళ్ళు £ కొని జెండాలేవి మానవుడా? అనంభవం౦। చేఠనాలలో మానవుడే అత్యంత (ప్రముఖజీవి, వానివల్ల నే యుద్ద పరిశ్రమల్లో వాటాలకు విలువ పెరిగేది 'పైనికుడ్తై నంతోషపూర్వకంగా అతడు మరణాన్ని వరించేవాడు లేదా వింత వింఠ నేరాలు గొవ్ప గొవ్ప ఖూవీలు చేసేవాడు అందువల్ల లక్షలకొర్డి సథత్రికలు అమ్ముడు పోయేవి ఇప్పుడా పత్రికలన్నీ అంతరించాయి థీ ఫ్రీ పాహిత్యం అఆండు 230 శావ్య విభాగం

మానవ నైజాన్ని అనేకులు మెచ్చుకున్నారు కాని ఆది రెండుగా చీలింది

ఒకటి మగ ఆలోచించడం అంటే దావి కనహ్యం రెండవది ఆడ

ఆలోచించవిచ్చారుకాదు ఆడజాతిని కావి రెండు జాతుల్లోను ఒక నమౌన్‌ ధర్మం ఉంది అదే భయం

రోగం అంపే భయం

అస్పులంపే భయం వార్ధక్యం అంపే భయం

ఒంటరితనం అంటే భయం

ఓటమి అంపే భయం

ముఖ్యంగా బొరుగువా డంపే లయం ఆందుకే మానవుడు తాను

“*బుద్ధిమంళు” డనుకొనేవాడు=

మానవుడు రాజకీయజీవి

ముఠాలుగా తిరిగేవాడు

ఒక గుంపు ఇంకో గుంపును ద్వేషించేది అట్బో ఎన్నెన్ని విద్వేషాలుః

అన్నిటిలో (ప్రధానమైనది

దేశాభిమానం

మానవుడికి రెండు చెవులుండేవి కాని ఏదీ వినిసించుకొ నేవాడుకాడు

ఎప్పురైనా ఏంటే

వాగ్దానాలూ

థీ అీ పాహిత్యం ఆండు శావ్య విఫాగం 231

వాడి విలనమ గూర్చిన అంచనాలూ ఆభినందనాలూ విశేషించి, కృతజ్ఞతా ప్రకటనలూ ఇవే వినేవాడు మరి కొందరుండేవారు విజ్ఞానులు, జిజ్ఞాసువులు, విస్లవ కౌరులు, వై గందరులు కొని వీరు అఆల్పసంభ్యాకులు వీళ్ళని సెందరాశే పంపించి వేసేవాళ్ల పిలువవేసి షూట్‌ చేపి విషం ఇచ్చి! మానవులతోబాటు గకిణొఫికా కెల్లజాతి అవి ఉండేది ఇది ఒకంతటగావి అంతంకాలేదు అఖరికి ఇదీ అంతరించింది. వీరిని గురించి తెలుసుకోవడాని కేమీ మిగలలేదు వచ్చేవారం మనం కుక్కల్ని గురించి ముచ్చటించుకుందాం. ీట్టోఫర్‌ లోన్‌ గోయాను బాదం థీ థీ సాహిత్యం ఆండు 232 శావ్య విభాగం

విప్పండి వీ వికారపు వేషం పాలుతవ్ప మరేవీ తాగకుండా అన్న్సడప్పుడు ఉపవాసాలుంటూ నిజం కనబడితే జడుసుకొని వీడల్లా బకుకుఠా రేం? ఏమిటి సాధించాలని ఇంత కాస్యత్రయం మీకు? ఎప్పుడూ ఏదో పవి ఉన్నట్లు ఎందుకు తిరుగుతారు మీరు? ఎవరేం చెప్పినా వమ్ముతారు చుక్కిలలో పేకముక్కలలో అరచేతుల గీఠలలో భవిష్యత్తును పతించటోతారు ఉప్పెనగా ఉపద్రవం ఒక్క పెట్టున ముండె త్రినప్పుడు దారితెలియక పరుగె త్తుతారు దారి కడ్డుగా దాగుంటారు నమ్మకాలను కౌగిలించుకొని అమ్మకాలను నమ్ముకొవి ఎవరెలా చెప్పితే ఆలాఅలా గిరగిరా గిరగిరా థ్రీ థీ పాహిత్యం ఆరెండు శావ్య విభాగం 233

తిరిగి తీరిగి తుదకు సొమ్మపిల్లి పడిపోతారు! కళ్ళకి గంతలూ మెదళ్ళకి దళ్ళూ కట్టుకొని కనదిడలేదంటారు టోధపడలేదంటారు. విప్పండి మీ వికారపు వేషం విశ్వసించండి వివేకాన్ని పౌందర్యమా కావాలి మీకు ప్వాతం(త్ర్యమా మీరు కోరేది? స్వాతంత్ర్యం సాధించాలంటే ఏదీ తెలివి? పొందర్యాన్ని సందర్శించే కన్నేదీ? మీ నాగరికతకు కొలతలు నా కెరుక మీ రోగాలకు మందివ్వగలను కాని మిమ్మల్ని మీరే రక్షించుకోవాలి నస్వన్వరూపజ్ఞానం కావాలి. ముదణు విశాలాంధ పతషప్యతిళ 1948 మొర్చి థీ శీ పాహిత్యం ండు 234 శాన విధాగం

సిరిసిరిమువ్వ శతకం

మొదటి దగ ష్యందంగా, వఠితృ హృదయ సంస్పందంగా కందా లొకవంద రచిం చిందికి మనసయ్యె నాకు పిరి పిరి మువ్వా, “ఏవేవాకొత్తవిరా శానా? చూపిందు' మంచు చంపేవా ళం శా వినడానికి నేవీ జీవత్కృతి నాలపించు సిరిసిరి మువ్వా. పెసలో, బొచ్చిర్లో, న! రు పెనగలో వి,కయించి రూపాయలు టొ క్కసమున కెక్కించడమా పిసలైన కవిత్వ రచన? పిరిపిరి మువ్వా. “*పందివి చంపినవాడే కందం రాయాలి టన్న క్‌వి మాక్కికి వా చందా యిస్తానా? రా 'పేందు కయో షరతు లేలః పిరిపిరి మువ్వా. కుర్చీలు విరిగిపోతే కూర్చోడం మాననట్లు గొన్ప రచవలన్‌ కూర్చే శక్తి నశిస్తే చేర్చదగు వొకింత చె త్త సిరినిరి మువ్వా. థీ థీ పాపాత్యం శెండు 236 "కావ్య విభాగం

మళ్ళీ ఇన్నాళ్ళకి ఇ న్నేళ్ళకి పద్యాలు రాయుటిది యెట్ల న్నన్‌ వబ్ళాడిన ముసిలిది కు చ్చిళ్ళన్‌ నవరించినట్లు, పరివిరి మువ్వా. అగరాట్‌ కృషి ఫలితంగా పొగాకు భూలోకమందు పునైను గానీ పొగడుట్ట లెన్నియైనను పిగరెట్టుకు సాటిరావు నిరిపిరి మువ్వా. ఏం లాళం వెరిగిన గ డ్లం లా దట్టంపు కొారడవిలా మన డే శంలో వ్యాపించిన ము సిం లీగుము చూడరాదె సిరిసిరి మువ్వా. ఎప్పుడు పడితే ఆప్పుడు కప్పెడు కాఫీ నొనంగగలిగిన సుజమల్‌ చొవ్చడిన యూరనుండుము చొప్పడ కున్నట్టి యూరు చొరకుము మువ్వా. అవురా, శ్రీరంగం శ్రీ నివానరావూ, బలే మనిషినే ఇక వీ కవితావాద్యం చాలిం చి వెళ్ళిపొమ్మనకు వనమ్ను పిరిపిరి మువ్వా. థీథీ సాహిత్యం ఆంద “శావ్ట విభాగం 237

సంపాదక సాక్షాత్కారం ఒకనాటి రాత్రినేస్వ సన్న కుటీరము లల్లాకొనుచు, నాలో నేనే వవకప నవ్వుచు, ఊహల షికార్లు పోదొడగినాడ సిరిసిరి మువ్వా మును హరిహరనాథుడు తి క్కంన గారికి కలల దారి కనపడినళ్లే, మన “చ(క్రపాజి”* రాణ్‌ం చెను నాదున్వస్నసీమ సిరిప్‌రి మువ్వా. అనె నాత డిట్లు నన్గవి, “అనఘా, శ్రీ శ్రీవివాను వోన విభాసా, వినవయ్యా, నా నుడివెడు చిని పల్కులు చిత్తమలర పిరిసిరి మురళీ. "నూకావు కదా లోకం 'వేశావుకదా అభూత వేషారెన్నో (వ్రాశావు కదా బోలెడు, చేశావు నదా తపస్సు నిరిసిరి మౌనీ. “వీకొక పిగరెట్టిస్తా, నా కొక శతకమ్ము వ్రాసి నయముగ నిమ్మా, తై 9కాల్య స్ట్థాయిగ పీ (శ్రీకొవ్యము వరలునోయి సిరిసిరి భాయీ, థీ థీ పాపాఠ్యం "కండు 236 శావ్య విభాగం

“"నరవానర కిన్నరఖే చర దానవ యక్షపిద్ధ సాధ్యాపాధ్యా తిరథ మహారథులు భవత్‌ స్థిర కీర్తిని పొగుడుతారు సిరిసిరి గారూ. “వీలాంటి వాళ్ళతోనే ఈ లోకం ముందుముందు కేగును నున్మూ, ఆలస్య మెందుకిక? వీ శ్వేళారుత మందుకొనుము పిరినిరి నే _న్త౦ం “భారద్వాజన గోతుడ వారబ్ధి నపీశ తాండ వాడంవిర మం జీరారవాను రణన 'స్మీరానన మూర్తి వీవు పిరిపిరి రావూ. “వాగ్నేతవు నీవె, మవో ్రాగ్నుు ర్వీరరము వీవె. అమృత పామానీ రుగ్న్య (గోరము నీవె, ఆఅ నృగ్న్య త్యగురుండ పీవె సిరిసిరి సుకవీ, “*ఛవిమ (ద్రనవగ్గతుల చ దివెడు నుదారులకు హృదయతృష్ట శమింవన్‌. నవనవమగు శతకము (వా వీవేయు” మని మాయమాయే సిరిసిరి మువ్వా, థ్రీ థ్రీ సాహిత్యం "ఆండు శావ్య విభాగం 239

ఇష్టదేవతా ప్రార్థనం ట్‌ స్‌ వనునమున కోరి భజింతున్‌ తెనాలి రామున్‌ (వగల్ఫ ధీ నిస్సీమున్‌, ధ్వవిరాజ్య సార్వభౌము, రు చి విరుపమ కవిత్వధాము సిరిసిరి మువ్వా ఏడీ కవిగా డీ భువి గాడిద యేడుపును పాడగలిగిన వాడౌ చొడవ్ప కీడు? కర ని ప్పీడన కర్హుండు లేడు సిరిసిరి మువ్వా. అట్టలకు నడుము మాత్రమె (దష్ట్యృవ్యుడు కావి మనకు తక్కొాక యెడచూ పట్ట 'డెవడట్టి టిట్టిళ "సిటీ నేదన్‌ బెట్లి కొలుతు సిరిసిరి మువ్వాం న! ళు అమలిన మనన్కతన్‌ ధ్యా న మొనర్హును గద్య పద్య నానావిధ లా న్యములన్‌ హోన్య మొలుకు కూ చిమంచి జగ్గకవి పలుకు సిరిసిరి మువ్వా- వవయువకులకు నమూనా కవియ్రైన గిరీశ మకటకటః నంఘోస (ద్రవముల సవరణ కొసిం చి వెళ్లకిలదిడుట దలతు సిరిపిరి మువ్వాం థ్రీ శ్రీ పాపాత్యం ఆండు 240 "శౌమ్య విభాగం

జంఘాలకాన్తీం మానవ సంఘాల (వణాలపాలి ళన్తిన్‌, స్తుత్యు ల్లంఘన వాగ్రచనల మే చ్రం ఘన భక్రిన్‌ న్మరింతు పిరిపిరి మువ్వా- ఉతిలో బారిష్టరు పా ర్వతీశముమ చెప్పి పిదస పణుకనలె గదా కితకితల కితరులను, భా పిత పిత నుళ్లోకు డతడు పిరిపిరి మువ్వా. అల కృష్ణళాన్తి వేమన మెలకువ లాధువిక ఫణిఠి మెరపించుటచే సులువయ్యెను నా కుభయుల చెలిమి యొకే పద్యమందు సిరిసిరి మువ్వా “*చ్చళ్ళక్రీకృత కాఫీ టీ జలనిధి” యనిపించుకున్న జలసూత్రం కొ స్త్రుల పాలాస్త్రులు కడు విల పిలుత తెలుగు కురుప్పమీద పిరిపిరి మువ్వాం జీవితమొక యాగముగా భాననమొక యాగముగ స్వభావము లోగా భోగముగ తిరుగు తిరుపతి జేగురు గడ్డము నుతింళతు సిరిసిరి మున్వా. థీ ఫ్రీ పాపాత్యం ఆండు ల్లా కర్ర "శౌవ్య విభాగం ర!

కుకవి నింద నాకేమో లోకంలో కాకపులే కొనరారు, కవి దూషణ న న్నాకర్షించదు, రచనో శేకాన్నే మెద్చుకొందు సిరిసిరి మువ్వా. అయినా ఈ కొలంలో కయికల్‌ చవకైన యట్లు కనిపించున్‌, ని శృయముగ కొందరు చేపే చఇెయిదములను తిట్టవలదె? సీరిసిరి మున్వా- అవురా, మన తెలుగింట్లో కవిరాజులు, కవినరాహ గార్జ ఈల శునకొ ద్యవకారమూ ర్తు లెందరొ శివమెట్తినటుల్‌ నటింథత్రు సిరిసిరి మువ్వా, ఓ అంకా కపురే, అ ఆఇ ఈ లైన రాని యం్యబ్రహ్మలె, మే మూబుషులం అవి, చీ చీ ఎంతటి నవ్వుబాటు పరిపిరి మువ్వాం ఇమిపేషన్‌ తప్ప న్వతం త్రముగా మూహించగల మెదడులే కసమ ర్థృముగా కృతులను విరచిం చి మమ్ములను పొగడు మందు పిరిసిరి మువ్వా. థఅీథీ పాహిశ్యం "ఆ౫ండు 242 "శౌవ్య విభాగం

బండెడు చెత్తను ఛంద శృండముగా పోగుచేసి స్వారన్యము చూ డండవి కోతలు కో స్తే దెండాడెద నట్టివారి సిరిసిరి మువ్వాం పూర్వులవలె నా ప్తేనే నర్వ(త్రా మంచిదనుచు స్వాతం(్ర్య ఫిన్‌ ఖర్వ మొనరింస గుండెయొ ఇెర్వో నే చెప్పలేను సిరిసిరి మువ్వా. మునునటివలె కొదంటా, మనలోకం రూపమసలె మారిందంటా, వెనుకటి గొప్పలు తల పో సిన లాభం బండి సున్న సిరిసిరి మువ్వా, కుష్కుచ్చాందన కవిజన ముష్కరులకు పౌంటిపిక్క, మూర్థమ్మున కా యుష్కర్మము, తదుసరి ళో చిష్కేశున కప్పగింత సిరిసిరి మువ్వా రాజీనామా లేల? ఆ భోజనము లవేల? వెర్రి మొర్రి వనులతో ాజక్కవనికాపీధి మ షీ జుష్టము చేయు'పేల? సిరివిరి మువ్వా, కుకవి యన నామతంలో ఒకడే, తన గొవ్ప యెదిరి న్యూనత చూపే వికలిమతి, వానిపై నా చికటారిని మూరవలతు పిరినిరి మున్వా, థ్రీ థ్రీ సాహిత్యం రెండు "శౌన్య విభాగం 243

శ్రీరంగనీతులు హపాళబడి కుళ్ళిపోయిన పీతులనే పట్టుకుని మనీమలమంటూ నూఠన జీవిత లహరికీ 'పేఠువు విర్మించుకేల? పిరిసిరి మువ్వాః వ్యాపార వ్రకటనలే వ్యాపించుటచేత వేటి వత్రికలందున్‌ రాపిడినడి సత్యం కా శీసయనం క శైనయ్యొ, సిరిసిరి మువ్వాః నంగ్రామ పింహమై ఒక కౌం([గైస్‌ నాయకుడు కదలగా ఆతవి వెం టం (గ్రామసింహమై నడ చెం (గ్రుడ్డిగ వేరొకండు, విరిసిరి మువ్వాః 'వైవాపాక జీవితములు దావాలకు దారితీసి తగలడిపోతే శ్రేవలము పెళ్ళిమూని ఖ షీవాలా లగుటమేలు, సీరినీరి మువ్వాః మీసాలకు రంగేదో వేసేస్తే యౌవనం లభించదు నిజమేః పీపా లేవిల్‌ మార్చే స్తే సారా బ్రాంది యగునె? సిరిసిరి మువ్వాః థీ థ్రీ పొహిత్యం ఆండు చైడడ శౌావ్య విభాగం

“రమ్మని ఆహ్వాని స్తే పొమ్మనడం పొడికొదు పూవి ల్లావిరా జ్యమ్మునకున్‌, *, మధుకాలకు.__ చెమ్మ సుమీ రెండుచోట్ల, సిరిపిరి మువ్వాః మాస్కోకు వెళ్ళగలిగే ఆస్కారం లేకపోయినప్పటికై నన్‌ విస్కీ పేవిస్తూనే (శ్రీసీ-నై. ఐతకగలను, పిరిపిరి మువ్వాః అంతా సురాఘజేకశులె, అంకింతో ఆచమాన మడిగేవారే, పంతానికి మాత్రం శివ చింకా దీక్షితుల నుండు, పిరిసిరి మువ్వాః ఉగ్గేల (త్రాగుబోతుకు? ముగ్గే లా ఠతాజమహలు మునివాకిటిలో? విగ్గేల కృష్ణళాస్త్రకః పిగేలా భావకవికి? పిరిపిరి మువ్వాః ళా పీత్యవిసీతులలో గ్‌ల వ్యత్యాసం తెలిసినట్టి వాడెవడు? నా కత్యవసర మొకటే, బొ చిత్యం వర్తనమునందు. పిరిపిరి మువ్వా? ము్యదణ ఆం(ధజోోతి 1 జనవరి 1946 థీ థీ సాహిత్యం శిండు శావ్య విభాగం 245

వైరాగ్యపద్ధతి జేషరతు (బ్రతుకుకోనం శోషిల్లెడి మామకాత్మ చుట్టా ఏవో 'ఘోషలతో వియనూ లా శ్లేష స్తే ఏది దారి? సిరిసిరి మున్వాః నాకూ ఈ లోకానికి తూకం సరికుదరలేదు తొలినుంరీ, అ జ్చేః కప్పల తక్కెడ వలె చీకట్లో చిందులాట సిరిసిరి మువ్వాః ముందుకు బోతానం టే ఎందుకు నీ విరగబాటు ఇటనే నిలుచో మందురు వెనక్కి పోవల సిందవి కాసింత కూడ పీరిపిరి మున్వాః గడియారం వెమకకు 'త్రి 'స్పెడువారే నేడు మనకు పె త్తనదారుల్‌ నడికడలిని పడవను నుం చెడు నావికు లిట్టివారె సిరిసిరి మువ్వాః స్వాతంత్రం సామ్యం సౌ (శ్రాశృత్వములనుచు చిలుకనలుకులతోడన్‌ నూతన విగళ నిబంరన చేశస్కులు వెలపినారు సిరిసిరి మువ్వాః థభీథీ సాహిత్యం ఆండు 246 శాన్య విభాగం

ఇంకెందుకు? వింతలలో వింతైన విశేష మొకటి వినిపిస్తున్నా, పౌంతంగా సాంతంగా చింతిస్తే పెద్ద తవ్సం సిరిపిరి మున్వాః తలకొయలు తనుఠమ జే బుల లోనల దాచుకొనుచు పోలింగుకు బో వలసిన రోజులు వస్తే "సిలవింక డెమో[క్రసీకి పిరిపిరి మువ్వా! గొ(వెల మందగ, వేలం

వై[ర్రిగ ఉద్రిక్తభావ వివశులయి జముల్‌ కిరెక్కి పోయినప్పుడు

చి.రెత్తుకు వచ్చు నాకు పిరిసిరి మువ్వాః

ఈ రోజులలో ఎవడికి

నోరుంటే వాడె రాజు, మారుచు మిరియాల్‌ కారాలు, లతిగ బుకాయి

స్తే రొజ్యాలేలవచ్చు సిరిసిరి మున్వాః

యుద్ధం పోరేనేం? వా

గ్యుద్ధాలూ, కొగితాల యద్ధాలూ లో

కోద్దరణ "సీర మళ్ళీ

సిద్ధమురా కుందవరపు సిరిసిరి మువ్వా!

మద్రణశ ఆంధ్రజ్యోతి; 1 ఫిస్రైవరి 1946 థ్రీ ఫీ సాహిత్యం శంకు శాన్య విభాగం 247

మూర పద్దతి ఇత ఆఅ "నేనా ఒక మూర్చుజ్జే ఐనా నాకన్న మూఢు లగుపడుతుం కే ఆనందపారనళ్యము చే నవ్వక తప్పలేదు సిరిసిరి మువ్వాః 'పెద్ద చెరువు దోమలలో పెద్ద దయిన దిబ్బశర్మ "సేరింటిది తా 'మొద్దబ్బాయి చరికఠఈర చిద్దామని సిద్ధపడదె సిరిసిరి మువ్వా! హాన్య రచనలో నొక్కుర హస్యం కలదనగవచ్చు వది యేదన్నన్‌ 'వేళ్యానూతల నవ్నిధి శిష్యరికం ఆరునెలలు పిరిపిరి మువ్వాః *"ెదబాల + చదివీ చదవడమే తడవుగాగ సాహిత్య విళా రదులయినట్లుగ భావిం చెదరు గదా కొంతమంది సిరిసిరి మువ్వాః మేం గొప్పవాళ్ళమంటూ నంగీతం తీయునట్టి చవటలనెల్లన్‌ ఐంగీకట్టి వయోరా శింగూలగ (గ్రోయనలదె సిరిసిరి మువ్వాః థ్రీ భీ సాహిత్యం అండు 248 శొవ్య విభాగం

ఎన్నికలకు విలచుంపే తన్నెదిరించిన నమస్త తదితరుల వయిన్‌ మన్నె త్తిపోయు వీరుని చెన్నెవ్వడు పొగడగలడు సిరిసిరి మువ్వాః ఏ యెండకు సరిపోయీ ఆయా గొడుగుల ధరించు నాతని (దిదుకే హయ మటువంటి మానిసి జేయడు తుది చిల్లిగవ్వ సిరిసిరి మువ్వా! కా దెచ్చిన కుందేటికి పొదమ్ములు మూడెయనుచు పైగా తనదు ర్వాదావికి స్టాంపుగల ర సీదిస్తానను నౌకండు పిరిపిరి మువ్వా! వనిలేనియట్టి మంగలి ముమకొవి మార్జాల శిర్షముము గొరిగెడు తీ రున రాస్తానేదో, రా పిన దావికి కోవమేలః పిరిపిరి మువ్వాః మా(దణః ఆంగ్రజ్యోతి 1946 ఏపిల్‌ 1 థీ థీ సాహిత్యం ఆండు శామ్య విభాగం 2క9

1595 695095 నళలిటతి ఉ11[5055

హపిప్పోపొటామ సొక్క వీ

షప్పునుగవి యడిగెనిట్టు, “స్వామీ: మీఠె న్లిప్పుడు చెప్పిందాన్నే

బెవ్చడ మెంచేత?”” ననుచు సిరిసిరి మున్వాః భోషాణప్పె క్లైలో

ఘోషా స్త్రీలను బిగించి గొళ్ళెం వేస్తూ “భ్చేర్స బ్రబే వీగాొ* లవి

శ్లేషించెను సాయిబొకడు సిరిసిరి నువ్వా ఆకస్మికముగ బాది

వ్యాకరణంలో విభక్తి వత్యయముల దొ నాకటిచే కొటోలును

చేకొవి భడీంచె నొకడు సిరిసిరి మువ్వా! “దెయ్యాలను చూపిస్తా

నయ్యాః” రమ్మనుచు నొక్క ఆసామీనా కయ్యో, కన కూతుళ్ళను

చెయ్యూపుచు వలిచి చూపే సిరిసిరి మున్వాః విసుమానముగ ఖరక్షీ

రసాగర గరంగరం తరంగాంతర దీ

ర్చ నుష్పుప్పిలోంచి మేల్కాం చి నలాం కొవించె నొకడు పిరిపిరి మువ్వాః

థీ పాహిత్యం ఏడు 250 శాన విభాగం

బంగాళాఖాతంలో నంగీఠం పారవైచి పాయంకాలం కాంగానే ఆకాశపు వెంగావివి శాగెనొకడు సిరిసిరి మువ్వాః ఒక (ప్రాణంపోయిన పి ల్లికూన తోకకొన కౌగిలించుకొవి. పిసపీ లికలకు దావిని చూపిం చి కోసముగ నవ్వెనొకడు సిరిసిరి మున్వాః కవ్చలను తెచ్చి ఒకరా చ్చిప్పం వఐిడవైచి కండరీమలతో కొ రప్పిండి జల్లి, తింపే చిప్పిల్లునె కవనధార? పిరిపిరి నువ్వాః వీడీలు కొల్చుకుంటూ, గాడిదలను తోలుకొంటు, కనరత్‌ చేస్తూ పాడుకొను నెవడు వాడే జీడికి రాజగును నేడు సిరిసిరి మువ్వాః ఇటువంటి వద్యములు నే ఘటికొళతముల్‌ రచించగల నై తే నేం? కుటిలమతులై న కొందరు చిటిలింతురు కమల టొమల సిరిసిరి మువ్వాః ముదణః ఆం(ధ్రజ్యోతి 1046 జీ పే థ్రీ ట్రీ పాపాత్యం అండు శాన విభాగం రైక

7 చాటువులు వ్యవహారాంధధ్రం జీవ తంవాహమది వదలిపెట్టి పాతదయిన స్టా ణువయిన (గ్రాంథిక భాషను చెవినెవ్వడు పెట్టు నేడు సిరిసిరి మువ్వాః టబ జగణంతో జగడం కో రగా దగదు కొవి దాని ఠప్పాగొయ్యా (0 నగలాగ వెలుగును గదా చిగిర్చితే నాలుగింట సిరిసిరి మువ్వా, కందం తిక్కనగారిది కుందవరప్పువారి ముద్దుకురవి దంతే, ఆందరి తరమా కందపు చిందుల కిటుకుల్‌ (గ్రహింప పిరిపిరి మువ్వాః భాష కొక స్థాయినిచ్చే ప్రానలు యతు ల లంకృతులు వ్యాకృతులయ్యో పై సొగసు పూతక్తైతే చేసేదేమున్నదింక? పిరిసిరి మువ్వాః జేనెకు సీసా, బంగరు పళ్ళెమునకు గోడచేర్చ్సు కొవాలి సరే మధు కనక (ప్రాముఖ్యం సీపా గోడలకు లేదు సిరిసిరి మువ్వాః (1) కంటి కంయైన యతిం మ్యాదణః ఆనందవాణీ---? భీథ్రీ పాహిత్యం ఆ0ండు 252 కావ్య విభాగం

71 చాటువులు క్రోయకుమీ సౌరకొయలు (వ్రాయకుమీ నవలలని అవాకు చెవాకుల్‌ డాయకుమీ ఆరవ ఫిలిం శీయకమీ చేబదుళ్ళు సిరిసిరి మువ్వా. ఊళ్ళో తిరిగే కుక్కలు మళ్ళీ కనదిడనియెడం మనకేం పోయెన్‌ జిల్లా కలెక్టరున క రీ లిఖియించిన పనేమి సిరిసిరి మువ్వా జలా జెండా ధరించి కేకల అండంగా వేపివేని ఖైదుకు పోతే పండువలె జాజిపూవుల చెండువలెన్‌ పడునె స్వేచ్చ సిరిసిరి మున్వా. బారెట్లా ఆయితే సాం బారెట్లా చెయ్యగలడు భార్యయెదుట కా నోరెట్లా మెదలించును చీరెట్లా బేరమాడు సిరిసిరి మువ్వా- ఈ కావ్యం దట్టమగు పొ గాకు పొగల నట్టనడుము కాంచెను జన్మన్‌ లోకంలో నహృదయులె చేకొందురు గాక దీని పిరిపిరి మువ్వా ఈ ళతకం యెవరైనా చూసి చదివి వ్రాపి పాడి సొగసిన, సిగరెట్‌ వాననలకు కొదవుండదు శ్రీశు కరుణ బలిమివలన స్పరిపిరి మువ్వా. మ్యుదణః ఆనందజాణీ ఖీ థీ సాహిత్యం ఆండు శాక్య విభాగం గళ

ఉపసంహారం ర్రువిమర్శా మృణ్మయ వి ర్జన మస్తిష్కులు (గ్రహింవజాలదురా మత్‌ ఛవిమత్‌ పవివత్‌ కవితా &ీ విలోకన తీక్హధార పిరిసిరి మువ్వాః వాలాగ కందబంధ జ్వాలాజాలాగ్ర నంవసత్‌ సద్గీతా లాలాపించే కవిశా *క్రీలోలుడు నషానపహీతి సిరిసిరి మువ్వాః నంపాదకుడంటేు నా కింపారెడు భక్తి కలదు ఎంచేతనగా సంపూర్ణ మమజుడాతడు చింపొజీకన్న నయము సిరిసిరి మువ్వాః

ఉగ శీ లోలండు లేడు లేడు నీరినిరిము వ్వా అని పాళాంతరంం ఫీ అ సాహిత్యం ఆ0డదం 254 శాక్య విథాగం

ఉపాలంభనం బ్రేళంకోనం క్యాగం చేశామని చెప్పి వదవి చేవడగానే చూశారా: మన కాంగగైెస్‌ వేవినవని పిగ్గుచేటు. సిరిపిరి మువ్వా విజమైన శకువులతో భుజం కలిపి....(వ్రజల వాధ పొడిగించే, స్వీ యజమల హింపింజే ఫా వజపున్‌ ధోరణి వహించె పిరి పిరి మువ్వా! చేనై షే పూర్వంకొ దన్నామో, రాశసత్వమవి యెంచామో, దాన్నే ఆరాధిస్తే చిన్నతనం వేరే కలదె? సిరిసిరి మువ్వాః మన కాం(గైనవి యసెంబ్లీ కమవగ నది యున్న స్వేచ్చ నవరోధించెన్‌, మనసు నప్పంనకమవి వం చివ దయితన్‌ దవిలినట్లు, పిరిపిరి మున్వాః దేవుడి సేరిట ఏవే వో వెధవ సమల్‌ పొనర్చుటున్నదె కద, హీం పా వాదం గాంధీజీ 'సేవకులే చేయరలేదెః సిరిసిరి మువ్వాః అీ థీ సాపాత్యం ఆండు శాన్య విభాగం 2ైక5్‌.

చీకటి బజారులో (వే కాకోళం కదు లక్షలకొలందిగ మ స్కా కొట్టిన వాళ్ళంతా ట్రీ కాంగ్రెస్‌ వాదులౌరః సిరిసిరి మువ్వాః గొను ఐనాయి స్లే దొర పావిగ గడసాఏ మారజాలునె?ః ఖొౌదీ కానులు సైతాను ధరి స్టే నాయకుడెబ్టు అవును? సిరిసిరి మున్వాః కోట్లకొలది ప్రజలను చీ కట్లోపల వదలి నేటి కొంగైస్‌ రాజ్యం కొట్లాటల పోట్లాటలి శీట్లాటగ మారిపోయె, పిరిపిరి మువ్వా! ఆసలు సమస్యలు (గానం, వననం, వానం, అలాటి వాటిని చూచే వనలేక గింజుకొవి చ చ్చి సున్నమవుతోంది వ్రభుకః పిరిసిరి మువ్వాః ఎన్నాళ్ళీ దారిద్ర్యం ఎన్నాళ్ళ్‌ ఆస్వతం్ర హీనస్థితి? ఇం శెన్నాళ్ళ్‌ వై ఫల్యం? చెన్ననగర రాజ్యమందు, సిరిసిరి మువ్వాం థీథ్రీ సాపాశ్యం ఆండు 256 శాన్య విభాగం

రుక్కుబెళ పల శతళతం ర్షా్మ?

రుక్కుటేశ్వర వత్రక్రం (అంకితం: జలాలుగ్దీన్‌ బామీకి రుక్కాయ్‌ః అందరికీ అందరు సన్మానాలు చేస్తున్నారు; సీకు మే మెంయమహ్కూడదూ? అందుకో ఈ నూట పదార్లు.] 1, నీరియన్‌ గానే ద్విగజీకృళ కర్పరికా సిగరెట్‌ పొగరీకృతుండు, జిహ్వాగ్రనటిత్‌ భుగభుగభుగాయితోజ్జ వలి తిగపొ సగరీ గరీసరిగ పారుండున్‌. రుక్కునకు, అగపాముగల ముక్కునకు, విచిత్రభావ ముఖరితవాణీ భాకష్క_నకున్‌, తెగవాగెడి డొక్కుంనకున్‌. సాటిలేని డుబుడుక్కునకున్‌. రుక్కుయ్యాః పీ కితరులు లెక్కయ్యా! వాణీకీవు ఓస్‌స్టిక్టయ్యాః నక్కుయ్యాః దిసవయ్యకు డెక్కయ్యాః జగతి పీకు డీడిక్కంయ్యా? వ, అవధరింపుము బుస్దే వా! వచియించి “వరద లోగడ రచింతునవి రుక్కుపేళశ్వర శళకమును మే మ చలిఠత దైర్యమ్ముననా మ చౌర శ్రమొనరించివాము మన్నించు, జరూ థీ థ్రీ సాహిత్యం అండు 258 కొన విభాగం

పిల్లులు పిల్లలు బెట్టును, నల్లమ దద్రావెడి కఠాన నల్లి యనబడెన్‌, అర్లురు దశ మ్మోగహములు, వెల్లుల్లికి తీపిలేదు విశ్వమున, జరూః న!

కాన్తీని చేఐదు లడగకు, విస్రింశము దూయవద్దు నీ పైనీమే విస్త్రాణపడకు రతిలో, వష్టమ్ములు విప్పి నడువవలదయ్య, జరూః శ్రొన్వర్జు వజిలు సాల్వకు, భాన్వరమును ముబ్దుకొనకు భగ్గున మండున్‌, బాప్వెలు జాన్సను శివ్యుడు, విశ్వామిత్రుడు మహర్షి వేదమున, జరూః టఅాములు మెల్లగ నడచును చీమలతో పోల్చునెడల చెచ్చెర నడలన్‌ భూమీనుత రాముని నతి, రాముడెవడు? భూమిసుతకు రమణుండెె జరూః వాగ్వాదము ఖేదమగున్‌, భాగ్వతమనరాదు భాగవత మనవలయున్‌. దిగ్వానుడు శంకరుడే, బుగ్వేదము బొమ్మరిల్లు బుషితతికి. రూ: +గోల్ద్వ్యా మోహం చెడ్డది, మైల్వ్వ్య్యాయామం శరీరమాద్యం అలుడా, వైల్ల్వ్వాఫపారం కూడదు, ఓల్ల్య్యూలను హోల్దచేయకుండుముర, జరూః

థీ థీ పావాత్యం

శెండం శావ్య విభాగం 2కి

వింహాలకు [00 లుండుమ, నంహారమె సృష్టియగును పామాన్యముగా, అంహస్పె యౌను పుణ్యము, ఏం116 షేంళా మన కవనమిజ్లై (వ్రవియించు జరూః విప్రల వాక్యం ముందట ఆ(ప్రాచ్యుల ధిక్కరింపు లాగవనుచు వే దప్రామాణ్యముగా రొ య,ప్రోలు వచించుమాట సార్ధకమ, జరూః జట్కాలకీ, వైకిళ్ళకీ, రిక్షాలకీ, మోటార్లకీ రైలుఐిళ్ళకీ, ఇత్యాది శకటాలకి చక్రాలుంటాయ్‌ (ప్రమాణపూదర్తిగా, జరూః * లలా తిమరా?; అఖరి పజ్యంలో గణాలూ, యతి_ప్రాసలూూ 'లేవనుకోవద్దు. కళకటాఅ గురించి పజ్యుం కనక సడకొ, వడీ ఎలాగూ రప్పవు పాస బండీ రాం థీథీ పాపాత్యం ఒకటీ 260 శౌాన్య విభాగం

(ప్రభుత ఆదిరా ఆసలు రహన్యం చదవే స్తే ఉన్న తెలివిజారిన రీతిన్‌ పదవీ స్వీకారంతో మది చెదిరెను భారతీయ మంత్రులకు జరూ। కొం(గ్రేసువారి రాజ్యం ఆంగ్రేజీ పాలనమ్ము అం(ర్రుం కొక ఏం (గ్రహచారం మనరా ష్ట్రం గ్రీష్మపు పిల్లయేటి సామ్యమ్మె జరూ!.. వెళ్ళిరి దొరలనుకుంపే కోళ్ళుతినే వాళ్ళ ఐదులు గొ,రెల్ని తివే వాళ్ళొచ్చినట్లు కౌంగెస్‌ కుళ్ళాయిల వాళ్ళవల్ల ఘోరాలు జరూః రుద్రాక్ష పిల్లి బాపతు మద్రానున కొంగిరెస్పు మంతివరులు (శ్రీ మద్రామ రాజ్య మంటూ భద్రంగా (వ్రజలనెల్ల భడీ౦(త్రు జరూః మార్షణు వ్రణాలికకు మన వగ్షణ్ముఖి చెట్టియారు స్వాగతమి స్తే హర్షిద్దామని కొందరు వర్షినికి దాతకాలనలె కలరు జరూ; థ్రీ థ్రీ సాహిత్యం శండు శౌవ్య విభాగం 261

దోచేసే వాళ్ళను ఏ దో చేస్తుందని శివాశతో చూస్తుంళే డోచేస్తోంది కదా కం చే చేమనుమేసినట్టు లీ ప్రభుత జరూః వికాలాం[ధ (పత పత్రిక) 1968 అగక్హు ఇది |(శ8, ఆయ్యద్రలు కలిని రానీ పకటించాడు శందటిచానిలో “క, శ్ర అడది” అని ఉఊభయాల "పీర్లు ఉఊన్నాయిం ఈ ోగోల్గ్డా్యామోవాం. ..” పద్యం * తేలుగు స్వతం్యత 19058 "సెశ్రైంబరు 11 సంచికలో ఆచ్చుపడిందిా థీ థీ పాహఠ్యం ఆ0డు 262 కావ్య విభాగం

(ప్రథమ పంక్తుల సూచిక మహావస్థానం గీతాలు తఅ నంచుకు జెళిపోయావా, ీస్తం శ62 కె మరఠో[పపంచం గ. స "జీను వెళకం న శె గ౫గనమంతా నిండి ం థం శీర్‌ పట్టణాఅలో, పల్లెటూళ్ళలో 966 ఉరి గడిలో ఎవరూలేరు జలం న! కుక్కావిల్లాం ఇల6ి ర్‌0ి యముని మపాివళు లోహ ఫఘంటలం కం న! జాటిళోసం జూలికోసం థలంి వ! స్వగ్లాలు కరిగించి న ర్‌ట్తీ భూతాన్ని ంఅం ర్‌ర్‌ పౌపం పుణ్యం (ప్రపంచమౌర్ష్శం-- న ర్‌రీ ఎఇ కేమిటీ వింతభయాలం? ంంం ర్‌ం ఎగిరించకు లోనా వివాంశాఅను! న ఠం జాకిపక్క, బెట్టుక్రీందం ంళ6 న! ఒక తణంలో న 653 ఆలఅనీన కన్నులు కొంచే జేమిటి? ఇంఏ 65 నిష్తూలు చిమ్ముకుంటూ ఎ 46 66 ఆలకలఅన్నీ అట్ట కట్టేన అలం 67 విమం (కక్కే భుజంశాలో ంఅం న! అనందం ఆర్జవమైతే 498 70 అందరం కలినీ చేనిన ఈ 699 గ! ఏవో న 79 థీ థీ సాహిత్యం అండం శావ్య విభాగం 263

ఆదృష్ట్రవంతులు మోర న “| మొాయంటావా! అంతొ అ 68 ళా పొలాఅ నన్నీ / ఉం ౯79 కెౌశు నిజం ను నిజం 668 82 కవితా! ఓ కవిశా! 66 ౫4 నీందూరం రక్త చందనం, ఏ అథ 90 పోనీ అలి రం ఏ జేళచరిత చూచినా 06 903 స్వర్ణ నరకముఅ ఇాయాబేహళి ం6ం 07 రాశి ద్యక్రగకుఅలో ఏ ఠ6 8 అ సాయం [కం ఉఠ4ి క02 జీేళశాని వేళలలో అం 108 ఆం తేలే "పేదల గుంటెలు! ఠం ఏ6 106 గర్జించు రష్యా! ॥అం 10 నిజంగా జే నిఖల లోకం అఠం టు చూడు చూడు నీడలు లం 114 పతికులార! త 66 కై16 ఖడద్గనృష్టి గ్‌కాలు గరళళు ముద్ద లోవ లం 1125 "రండం కెళ్ళు నాలుంగన్నందుకు న 126 కనులం విచ్చి నీదు సమౌధి కాంచలేను ఎంజి 15 వగలు రెక్క లం ముడిచి ళం క! జీవన్మనుమ్యకో టి చరించే లోక మియ్యది 446 392 ౮14516 ౮119118, లేం369 న+8112 666 కతర్‌ రురాయికంకై అ న క36 కావ్వొత్తు లారిపోయినై జతల క్షం? నిన్ను అలి 136 ఛందో బండోబస్తులన్నీ లం 140 థీ అీ సాహిత్యం "ిండు 264 కొన విభాగం

ఆశకాళంమిద రాకానీకోర ఉం క్ష2 శాసరమా వికారములు కార్చకు వూసరమా మసారళుక్‌ ... క43 ఓక మంచి శుకజారంచాడు ంజం కర్‌ నూది కొసనలె నూత్ముమైన ఓక లోకం ఉం కేళి ఎర కాలువ కష్వుకొని మౌ లం 151 "రెండు ఖర్రాలు లలి కైన గిరగిర గిఠశాం న కెర్‌? అఆఖరిమాట మొదటిమూట ఠం ఖం 158 ఒక మనిసి, (బిడ్డిమోద సడున్తూ ం20 క61 గండ ఖేరుండపు రెక్క.అతో జ్వేవం వచ్చింది త6ం 163 అనగా అనగా ఒక కష్ప ళ66ి న! భాస్వరఫు తీ?అ జూలు జం 165 గొలును గొలంసంఅ బొమ్మ కం కె66 క్యరునుంటూ ఇంజన్లు న క67 చలికాలం కాఖోప శాఖలతో ంజం 169 కత్తులు తఠ8ి కై7్ర్ర పేను పేమను (ంసేమించచాన్ని 'ఆసేమిస్తుంది న కై75్‌ జీవితానికి _(పానుఖ్యుం యిన్వను త అం 76 కథానాయిక అహా ఆడుది ంల6 క79 తరుణమి బీ! సమిరముఅ దారుల సొయ్యన నూగులాడుచున్‌ ... 150 చ(శ్రనర్థి ఆలోకు డెచ్చట? 666 152 కుళ్ళిపోయిన (ప్రపంచంతో ంఠం 184 నా న్యూూలం కాపీ బుక్కు. మిద ఏ66 190 మౌనవులం ద్వారాలం చాటుకారు 6జ6 కైలీ ఒళరో పలంవురో ఇఠి6 క98 మరుగుజ్ఞులు లేని ఠఠల ర! ఛిన్న వీల్ల అ సర్కస్‌ లో అంం 203 కెల్ల గా "కెల్ల ేసీన ఈ వసారాఅలో త 66 204 మూర బేళాల నాకాయాశాల తర్వాత త6ం ల థీ థీ పావాత్యం అఆండు శావ్య విధానం 265

కౌనుమరి బూర్జువా వర్గాల న్నా లం 200 అన్నీ చెయ్యగ లిశాను ఉం అ2 210 మరీ ముఖ్యంగా ఒక మొాఘమాసఫు జాలి లం ర2 శొగికంమోద సంతకం 'చేనీన చెయ్యి ఏ 48 ల శూనుంత కాలంలో వేం ఏం భొవించామో్రో ఏ ల6 2105 సోరుచుట్టు పౌణాంకకం 496 218 ఒకనాడు న £2ై2ై ముద్దొచ్చే పరగణాలలో అలం ఓ౭త్తీ శీ నింకా పుట్టలేదు; నా (ప్రార్ధన వినండి ంంం 226 అనగా అనగా ఓక (గవాం ఎ ఠ6ి 229

ఈ

• (10.0. నెం శ!

థఖీథీ సాహిత్యం రెండు

266 శాన విఖాగం