Telugu Sri Ravindra Vaane - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

న న న న! 3 శీ నో జ్‌ చి జ్‌ కా న ; ఆలఆఅంరద్రవాణ శ సట్‌ అల్లాది కృష్ణ వ్యామి ఎండోన్‌ చెంటు వరతులననుసరించి (| “అంధ విశ్వవిద్యాలయంలో రవీం[దనాథ టొగూరు శ్రీ ”[ మవోకవి యిచ్చిన ఉపన్యాస్యతియ సమిక్ష ల్జీ నమీక్షకులు : శ సః శ్రీ కొవషి రామం ఏ; మ,యల్‌, బి.యిడి; రీ కే కౌముదీ పరిమశ్తు, విజ్ఞక్రనగరం, ఖీ న ఫ్‌ జ్‌ శ [| (పచురణక ర్తలు : న్నే వ శ్రీ కొల్లా సత్యారావు అండ్‌ (అదర్సు నే గ రా (౮ ట్ల మి ర్తి వలస వ్‌ ఇ] పాచిపెంట 0, శ్రీకాకుళం జిల్లా, | న్‌ ఇల కు, శ=క్‌ట వై శీ సి " _ ల టే “అల వాకంత రలు స వానటతలయునణ

వనీ రవీందవాణ్‌ యి ౦౨ ఆ ౦ంఅ 8) వ్‌ నో సర్‌ అల్లాది శృవ్ణ స్వామి ఎండోవ్‌ వెంటు వమరతులననుపరించి కం్యధ విశ్వవిద్యాలయంలో రవిందనాథ టొాగరారు మహాకవి యిచ్చిన ఉపన్యాస్మతయ సమిీాత్‌ జ ఇటపాలీత ప నమీక్షకులు ; య ఆ ఆల హిత కం గా [ సాహిత్యళోవిడ ౨౦ న్నిలే ౫6. ముద్‌ నరిషశ్త, విషయవరకల “నీ /' శక్తీ య "బాగ లై ౮ బి లల ళ్‌ శ య్‌ న! త్స క దా వేట న న మ ల ర లాలో శ గ్‌ ని $ే ప ప మ” ల ఫ్‌ జ్‌ ద్రీరరజక తొక్కల. ల్‌ ఆ్మ్‌ న్‌ ఎ శ్రీ కొల్లా సత్యారొవు అండ్‌ (బదర్పు. మీరి వలస పాచిపెంట 1,0, టశ్రీకొకుళం జిల్లా

పారనం వో న ఛందః శాఖ శిఖాన్వి రై న్విజవనైః సంజేవితే శాశ్వశే సౌఖ్యా పాడిన, భేదభేదిని, సుధాసావైః ఫలై గ్రీవీ తే జీతః, పవ్నీశిఖామ'ే, త్యజవ్ఫధా సంచార మన్వ్యైరలం నిత్యం శంకర పాదప యుగళీ నీడే విహోరంకుగు = గస ర చల్‌ విదాంా స్థా ణ్‌ 2 ణీ ర రాటం (్క్ర ౧కరభగవత్స్పాదులు, ్మే లే మ్య. న. “శక షః

లా అయా లావా ఇర వాశాగ్యాల. ఇరళ్టిల్ల లి ఇ శ్‌ సె పొ ఓ స ళా

• = ఖ్‌ గ ఫ్‌ శ | నే | గె వ్‌ ల జ ళ్‌ " | ్‌ మ. ! అనే క్‌ శే సైస్‌ టిగ శ జ్‌ అ" లో” ఖే వ జ పం ఖే | జ * ఉం ్‌ స బాం భి (శ్ర జీల క న! ళ్‌ వ న. స న వత (౨ రేకుల లం చపల అంకిత్‌ వం ఈ కృతి ॥ ల భక్తి భావ ప్నరస్పరవముగాానో “ భనానాాా శ్రీ సత్యపాయిీబాబావారికి అంకితను,

స్ట యం వ్వ గ క్స్‌ | [7 శి క్వ వ జి ర ణో ము ఎపనిట్‌. ఈ శ టే క్ష 9ఆీ శ [ల సలల ద చ్‌ + గ్‌ శ ణు ఇ . ట్టు న! న్‌ ్న. టా కి భగవాన్‌ శ్రీ పాయిరావు పొర్వభావపని పవిత్ర పాదార విందములకు కే౭గీ॥ శ్రీలజెలువొంద నంప్రీతి కేలనె త్రి ఆఅభయమొనగుచు పాయీకుడందుకొనగ విమల వాగ్ద్యరి దివ్య ఆరవీం దవాణి” వాణీకాభరణరిబయి వరలుగాత।; శాజ ఆదిన్‌ చెల్చె “రవీం(ద్రు”డుత్పుకతతో = ఆక్మాభిరామంబుగా వేదాంతంబును, “మానవుం”డను మహా -_ విథ్యాతవమౌ శీర్షికన్‌ నాదొవ్యాఖ్యను వానిపల్కులకు వి-న్నాణంబుగా (వాని నీ పాదాద్దింబుల జేర్చితిన్హ్‌ కడుదయన్స్‌ పాలింపు పొయిాశ్వరా! శాః “నేనుండన్‌ భయమెందు”కన్న పలుకుల్‌ - నిండౌ మన పైర్యమున్‌ ఆనందంబునుగూర్చ, నేకృతిని, వీ - కందించితిన్‌ భ క్రతో యీ నా జన్మతరించెనంచు దలతున్‌ - యిర్దాని సీ కిచ్చుటన్‌ దీనింగొంచు కృపారసంబు జిలుకొన్‌ = దేవాః నినున్‌ వేడెదన్‌, మరంఏధి, కప్పా : విజయనగరం? విన్నవించు భక్రపరమాణువ్యు శే [49.1070 ది (కొవ్విడి రాముం,

పరిచయ వాక్యాలు ; పాహిత్యరోవిద : శ్రీ) (శొవ్విడి రామంగారు జగ మెజిగిన (జావ్గూణులు, ఎందజో రచయితలను ముందడుగు చేయించి (పోత్సహించే పప్‌్టరగుణం ఏకి అలవోకగా అల వడిన మేలువరం, వీరి చిన్న సంసార. జీదనం ఆదర్శాల వేదాధ్యయనం, అందరిని తనవాంగా తలంచడం, ఉన్న దానితో తృవ్నిని పొందడం, సర్యులను సమాదరంతో మన్నించడం ఆతనిహృదయక హరంలోొ పొదగబడిన (వశ్యేశ నిధులు వినయభూవణుండై, వివేకనిధియె, నిగర్వ్యచూడా మణియై, స్వార్థ మెజుంగక, పరమార్థయిను శాంమీంచు (శ్రీ రామంగారి అశరుూలకు తగిన [వహోత్సాహాం లేకపోవుట విచారనీయము.. (శ్రీ పాయిరామ వార్యభౌమునకు అంకీత మిాయంబడిన *ోరవీయద వాణొయను ఏరి వేదాంత వ్యాఖ్యాన (ంథము నన్నలరించినది శ్రీ, కొల్లా పత్యారావ్రుపోదరులను (వొత్సహించి [గంథమును ము దణ!ప్పించితిని శిమ్యుని విధిగా జీనుచేసిన యీ చిన్న శార్యమును నువాళొా-ర్యముగా చర్కొన్న శ్రీరామంగారి అల్పసంతోవగుణం [వశంసా పొతేముం నువోశయుండైన గురుజేపుని గుణగణవర్షనం ఆం లేవాసి కెంలెనాఆనసరం అవసరాన్ని ఫురస్క.50చుకొని అతిశయోక్షులను వల్లించక గురుజేవుని పరిచయ పరిచానుం జగద్దురువు మూ గురు బేవునకు ఆశయనిద్ధినిచ్చి అననరతము రతీంచుగాత! _గీఠావిలయం పాచిపెంట. ఇట్లు, తే 218.76 దీ | పొఢకవి: పి, వి ఎస్‌, స్యాతో ః

కృతజ్ఞతా నివేదన వసే భామ్యా శాశనములకే ద్విపష తయుతమైన సృష్టి శావ్యాన్ని పరిశీలిస్తున్నమానవుడు సృష్టికర్తకు, తనకుగల సంబంధాన్నిగురించి తెలుసుళోఠానికి యెన్నో పయత్నాలం చేస్తున్నాడు, ఈ త శ్వాన్వేషకలలో రవీంద కవిచంధదుకు అగ్రోసరుడు “మానవుడు” అనేశీ్షీకతో ెనుగుగడ్డ పె అంధ విశ్య్వవిద్వాలయ (పాంగణంలో సుమారు 48 సంవశన్స రాల్టకితం కాగూరు చేసిన అధ్యాత్మిక (ప్రసంగాల సమిాశ్షును (పచురించి వెలుగులోకి తీసుళొనిరావడంలో నాకు ఆ వ్తుషు (వ్రీయశిష్యుదుఅయిన చిరంజీవి వీ వియన, పాతో చాలా తో డ్పజ్డాడు, గీ్‌కాచాక్యుని బోధనలను దృష్టిలోవుంచుకొని ఫలా చేశ రహితంగా సంఘశీప, సాహిత్యా రాధన 'జీయడం యితని జీవితలమ్యోలు, ఈ సాహితా శ్యేపాసకునిక్రి నాయందు గల (వగాఢమైన ఆదరభావంచేత యీ రచన వెలుగులోకి రాగలిగింది, కృవాపకుడైన పర మేశ్యరుడు యితనికి అభ్యు దయ పరంపగలను అను గహించుగాక! ఈనారచనను ఆంగ మూూలంతోసపోచదివి పీఠ వాసేన మూన్య శ్రీ యమ్‌, వేంకశుక్వస్ట, క.కి)క34,,. గారికిన్నీ, అభ్మిపాయాన్ని యిచ్చిన మాన్యమి(తులు డాక్టర్‌ $ యాజలు గారికన్నీ ఇవేనా శృరజ్ఞశాంజలులు. _ ఈ రచనను వెలుగులోకి తీసుకురావడానికి కారణ భాతుల్తై ముదణవ్యయాన్ని భరించిన వదాన్య శేఖరులః

(శ్రీ ఇొల్లా పత్యాశావు (బదర్పువారికి నా వృాదయపూర్వక మైన అభినందనలను అంద జేస్తున్నాను, వారి సుకృ్ళతులళు యిీాశృటి మరుగు పెటి వారి యశశ్చం(దికలను బహుధా వ్యాపింప కేయగలదని నావిశ్వాసముః దీనిని ఆవిమ్మ..ర0చి నన్ను ఆశీర్వదించిన మూళాజీ శ్రీ క్యాగీశానందవురివారికి నా ఖ కపూర్వశ నమవ్కా-రములను “నాటిది జీటిజా బుములనాటిదీ యా అనుబంధ” మన్నట్టు శ్రీ) విజయ (ప్రింటింగ్‌ (జన్‌ (పొొపయిటరు శ్రీ చి నారాయణరావుగారితో కాకుగల పరిచయం చిరకాల పరిపోషీతమైనది . నాయి రచనను ము దింపించిన వారికిజే నొ వచణామ (శసూనము మకంవీరి కప్పాః విజయనగరంం2, విన్నవించు బుధ జనవిరేయుడు, శే 14.8.1878 6 (క్రొవ్విడి రావుం,

శ॥ 0011101. లిం గీ ₹5. 21410, 8.2.8 5 ₹121ట40%2484 818 16-3-76 ల!

తిం క0771641 [2002008208 గౌంయ080 6౪16౪ 0 ౫౭0168 1604176 09 “*కి[జరొ 18 2 మి256001 క₹ం0రేల108 05 లుం 920)ం0ంట శమం 1166720 [626 ౪728 0381016 [0౯ 821 20120082౯0 28 56 4600 128 2 ౧111030021021 1291806 1040 013 బ్ర£626(100)10. 1] రల 6టం4 20౪108 ౧8౦16 10 భంట2ై9ి 26 40 ౧0 క00 అం్వ1ంల 029 366 లుం ల 9051605 0282015

16002౯69 09 గిశ22 080 13 ౯61644 శర 9001006 కౌంం16 00 కశ20 28 07132766 0? శజ్యిం!?6 ౩ లం6ం[0006 ౧0౪ 27222016 206 ఇంగ ల ౯౭330064 10 ఆంగ గౌం084 110620 [0 6049016 లం శౌలంట్రిం ౧46010 60 866 2 61109086 1240 కౌ28్ర0/ల8

వండ.

(56) ౫ ₹. 5. ₹214[6,

జ తొలిపలుకు,

|. +€13(టళ2010, 18 2 పంటల 12 061169, వీరీ 20272)20)8 011686 0£ పరంండటంప్కి ₹1214ఉ%4ఉంకిత నడ

శ్రీ రవీరదనాథ శాకూరుగురించి తెలియనివారు సామాన్యముగ ఉండరు భారత బేశవుకీ కిన, (పపంచమంతట వారి “గీకాంబలి” వ్యాపింవ కేసినది. (శ్రీ గుగూటేవులు (పతి వన్తువలోవి, ఆఅంతరత మ సౌందర్యమును గ్రహించి, సుందర తమముగ, వ్య క్తముచేసిన్క కవికేఖరులు,

శ్రీ) గురుటేవులు అంధ విశ్వ విజ్యాలయనునకు వచ్చినప్పుడొళమారు వెజ్‌28, 5006౯ కెగీజ 1 20 0 అను శీర్షికల కింద ఉవన్యాసములనిచ్చిరి, వారి అంన్లోవన్వ్యాస ములను, అంధ విశ్వవిద్యాలయనునారు చిన్న వపుప్తోముగ నచ్చ త్రించిరి= అంగలి విషయను, చానిని వివరించి విస్పష్టముబేసిన విధము, లోలో _ల్తరముగనున్నవి- కారణ మేనున కాంతగంభీర భావములు, శాంత గంభీరజీవితముం జీవించినవారికి, స్వభావసిద్ధములు

విజయనగర వాస్తవ్యులైన, శ్రీ (శొవ్విడి రామం గారు, ఆంధ సాహిత్య సేవ చేయుచున్న శ్రీ/ కౌముదీ పరిమత్కార్య శమను. లలో పాల్గొని సభానదులను, ఇారి గచనలబే నానందింప జేసియున్నారు=- వీరికి అంగ్లములోను, అంధములోను, విశిష్ట్రవతిభ యుండుట చేత, (శ్రీ రవీందుని ఉపన్యాస్మతయనుపైై ఏకు (వాసిన సమిత్‌ - రవీందవాణి రమణీయనుగనున్నది, మాత్చిభాన చదువనేర్చిన అంధుల కందరకు, పఠన యోళ్య్ళముగ నున్నదనుటలో సందియ మావ౦ంతయును లేదుం (64) క. 1014461410, / 11-2-1972 7121202820. నో

చ

హయ

ల్‌ జి

రచయిత జననం విశాఖపట్నంలో అనంద భాదపదం=జనకులు శ్రీ (శొవ్విడి చిన్నంరాజు పంతులుగారు = జనని శ్రీమతి శా మేశ్యరమ, శ్రగారు- శళ్ళతము చిః సౌః ఆన్న పూర్ణ = క987లో చఏం ప్యాసయినారు = మ(జాసు విశ్వవిజ్యాలయంలో శ లిశ్రక్ర లో బి-యల్‌ డిగ్‌ వుచ్చుకున్నారు - అభినవ వాగనుశాసను లైన కళా్యావపూర్ణ గిడుగు వేంకట రామమూ ర్తిపంతులు గారు డాక్టర్‌ బుతా శేషగిరిరావు వంతులుగారు సాహిత్యవ్యాసం లు ఉం

గంలో వీరికి చేయూతనిచ్చేరు - 1958లో విశాఖసట్నంలో కళాసమితివారు నిర్వహించిన విశాలాంధ క థానికలపోటీలో పీరికి ద్వితీయ బహుమతి లభించింది - అసంవత్సరంలో నే

భారతీతీర్థ ఏరికి “సాహిత్యకోవిదొ అనే చిరుదాన్ని బహూక కించింది. 1961 లో పొచిపెంట జమించారువారు ఏ8కి పట్టు ఇాలువనిచ్చి సత్మ_రిం చేరు, రచనలు ;= 14 నుహావీగుడు :- కైనమత (పవ క్త వర్థమాన మహవోవీరుని చక్కిత (అనువాదము) కం శాన్యాంబలి ;=* కథానికల సంపుటి క, సహ(సచరణ శివగ్గ్‌త మాలిక ఉ నాహిర్య సౌరభం (వ్యాప సంపుటం) 5 భ_క్తరంజని 6, కేపాదినాధ సేవ 7, వ్యాసపారిజాతంః- ( ఆంధధ్యవచేశ్‌ పాహిత్య ఎకాడమిా (దవ్యపహాయంతో మ్యుటంపబడిన వ్యాసప౦ంప్రుటం).

ర వెంక కేశ్యర శరకంం

చిరశాలంనుంచి పీరు పాహీతీ సమితి సభ్యులుగా వున్నారు ఇరవై సంవత్సరాలకు వగా ఉపాధ్యాయవృ త్తిలో వుంటూ [(శిఖాకుళం జిల్లా పరిషత్‌ ఉన్నత పాకశాల [వథా. నోపాధ్యాయుఆంగా పదఏీవిరమణ చే సేఠరుం

జ్జ

వూనవుడుం

కవి (శాంతగర్శి _ విశ్వశల్యాణ నంధాత, విశ్వ | శేయస్సుళొఆకు మధురాతి మధుకములైన శావ్యాలః (వాస్తాడు- గురుగంభీరములెన భావాలను చవిగల పలుకు లతో చదువరులకు అంద జేస్తాడు,

విశ్వకవి రవీంర్యదుడు 1988.8ిక సంవత్సరంలో, ఆంధ విశ్వవిద్యాలయ (పొాంళణంలో డాక్టర్‌ సర్వేవల్లి రాధాక్ళవ్ల పండితుల అధ్యవశీతను అంధసీమకు అంద బేసీన ఉపన్యాప్యతయంలో మొట్టమొదటిది మానవ్హడు - వెడీగి[

పర మేళశ్వరుని అత్యడ్భుత సృష్టి మానవుడు, పర మూణునులతో (నారంభ మైన సృష్టికర్శకు పరాకాష్టగా మానవ నిర్మాణం జరిగింది? సృష్టీలోని తొలిమానవుడు, “అవాంభో అభివాదయే” అని ఎలు” త్తి అరవేడు- ఈ అర వంతమైన వాక్కు. సృష్టినంతటినీ చకితం చేసింది, ఎన్నోవగ బ్లీ ఎన్నో ర్యాతులు కాలగర్భంలో లీన మైనాయి* ఎవరీ నేను” అనేపశ్నకు సమాధానంళోపం మూనవుడు ఎంతో పరి[శమిం వేడు తుదకు సర్వాంత ర్యామి, విశ్వస్వరూవుడ అయిన పర భూత్ధ, అఆ మానవుని వృాదయంలో స్యుపతివ్వీకు డై నాడని అరను తెలుసుకున్నాడు అసరమాకత రళ్వాన్ని తెలుసు కోడానికి నిరంతరము జరుగుతున్న కృమీఫలితంగానే, ఎన్నోో మతాలు), ఎన్నో సిద్ధాంతాలు వెలిసేయి. ఆ నూనవుని గురించి రవీర్యదుడు తెలియ జేసిన కొన్ని ముఖ్యవిషయాలను మాతం స్థాలీప్రలాశన్యాయంగా యిక్క_డ నుచ్చటిస్తాను,

శి మానవుడు

అవ్య _క్రంలోనుంచి, వ్య కృంలోకి మూరిన సృష్టియొ క్ర పరిణానుకూవం ఒళ చక్కని రాచ వాటవంటిది ఒక(పాంతం వారిని మరొళ [పాంతానికి ేర్చడానికి ఉపకరించడంలోనే మార్గంయొక్క- విశిష్టత వుంది, వాహ్యమైన ఒక (పాంతం వెవు అవాట కొనసాగుతూ వుంటుంది, అంతర్గతంగా పౌటకు ఏవిధమైన (వ త్యేశ శా లేడు. ఈవాట గృవాపాం గణం చేరినతగువాత, అక్కడ మందిర మధ్యంలో గృజబోంతి గ్లర్‌మైన జీవి కానికి అవకాశం వర్పడూతుంది, అఆ విధంగానే సృష్టీ ఆరంభమైనప్పటినుంచీ, మానవావతరణవరక్షు ఒళ బ)ివాగ్డండ మైన మార్గం వర్పడింది; గృహ ప్రాంగణం చేరిన వీమ్ముట, బచైటనున్నవారు వాటమిోదనుంచి, గృహంలో (ప్ర వేశించినట్టు నూన వావతిరణానంతరం, జీమ్మిపాకృతిక మైన మార్గం విడిచి మనోమందిరంలో [వవేశిస్తాడు- అప్పటినుంచి శరీరంకంఒ మనస్సుకి (వాధాన్యం బవుథా హెచ్చింది

మానవులు సమ(గమైన ఒక అధ్యాత్మిక సత్యాన్ని గుర్తించగలిశోరు వారంతా ఆ, ఆధ్యాత్మిక సంపత్తికి భాగ స్వాము లేనని కూడా శెలుసుకున్నారు, అందుచేత సర్వ మానవళోటికీ, సర్వ శాలములయందు అమోదచాయక మైన వరమస త్యాన్ని (గహించగల మానవులే ఉత్కృష్టమైన (ేణికి చెందిన వారవుతారు. విశ్వవ్యాప్తమైన మానసిక విశా నానికి అవరోధాన్ని కలిగించే ఆచారాలను, ఆటవిక సంబంఢ మైన మూధాచారాలుగా పరిగణిస్తాము

థ్రీ రవీం(ద్రవాణి శ్‌

మానవుడు పరిపూర్మతను అపేత్సీంచి ఒకవ్వుడు కాహ్యమైన కర్శళాండకు ఉష్మకమించేవాడు, వివిధములైన (పకియలను అచరణలో పెళ్తునాడు తుదకు గీ కాచార్యుడు (వనచించినట్టు, (దవ్యమయ మైశ యద్దె ముకంళ్క శానమయ మైన యజ్ఞ మే, అత్యంతో త్క్చృష్షమైనదని తెఆసుకున్నాడ్యు బావ్యాములై న విధినిపే.ధాలను పాటించడ౦లో శాక, వా దయ పనితితను శాపాడుకోడంలో నే పారిశుధ్యం యిమిడి వున్నదని, (శ్రీన్తు చేసిన బోధనను, ఆాను అలక్రించేడు అట్టి పరిస్థితులలో, విశ్వాత శ వ్య క్రిగతమైన మనస్సు ఆనే ఫలకం వైన అవతరిస్తుంది, వ్‌శ్వాత లో తనను; తనలోవిశ్వాత ను చూరెగలిగినవాడే ఆ పరమసత్యాన్ని తెలుసుళోగల్లు కాడ వళు (పవృ్రిని అధిగమించిన మానవుని జిజ్ఞాప తన అక యంతోపాటు పెరుగుతూనే వుంటుంది. పాంచభౌతిక మెన శ కులకు అవగతము కానిదిన్నీ, ఛాతికమైన నిత్యజీవిత యాత కు మ్యాతం అంత ఆససరముకానిదిన్నీ, కనుకనే విశ్వాళ కు సంబంధించిన యిీజిజ్ఞాస అకి _పముఖమైన స్థానాన్ని అక) మించుకుంద్కి

పరనూత్శను, “*పాదోస్య విశ్వాభూ కాని, (తిపాద ప్యాం శ్చుతందివి” అని బుషులు కీ ర౨చేరుం వరమాత్శులో ఒక పాదము మాత్రమే చావ్యా పవంచకంలో వ్య _క్తమవు తుంది. మిగిలినది, అనంతి తత్వంలో ఊర్థ్వముఖంగా న్యా వించి వుంటుంది వ్య కి తన సంకుచిత ల సని పరిత్యజించి, విశ్వ శేయస్సునుగూర్చి యో చించినవ్వుడున్నూ, సర్వులకూ,

తీ మానవుడు ్రీరిప్మాత మైన కోరికను బెల్లించినవ్వుడున్నూ, అందరూ నం చుళో గలిగే అనండానికి రూవకల్చ్పన చేసినవ్వుడున్నూ ఈ ఆనంతమైనశ వరమాతే + తత్వం నోచరమవుతుంది. దీనికి విరుద్ధమైన మార్గంలో యెవ్పటికెయ్యది పిస్తుత తుష్పటికా నడతనడిచే సంకుచిత మైన, స్వార్థమైన స్వభావం గలవానిని ఆటవికుడు లేక సంప్కొార ళూన్యుడు అని పిలుస్తాం. కోట్ల కొద్దీ కణములతో నిండివున్న నున చేహమే ఒళ విశాల (వపంచం

వతి కణానికి తన న్య క్రిర్యము, విధ్యు కృధర్శము వున్నా, అవి యీ విభిన్నత్వంలో వళ త్వాన్ని వాధించి ఉవాధిపోమణకు తోడ్పడుతున్నాయి, వాటికీ బ్ఞాన మేవుంళే, అవి, యిావిభిన్న త్వంలోని వ్‌క త్వాన్ని (గ్రహించి వుండును, వ్యి_క్తంచేయడానికి నాధ్యంకాని సంబంధం ఏదో వున్నవ్వుదే, యా వక త్వాన్ని సాధించడం జరుగుతుంది వర్తమానంలో ఈ ఉపాధి నునతో వున్నా భూతళాలపరిస్థిల కొంత దీనిని విడిచిపెట్టలేదు, భావికోసం యిది ఎదురుచూస్తూ వుంటుంటి కళ ఆరోగ్యము 9 అజేపేగరుతో వ్యవహృళమై, చహనుంళతా వ్యావించివుండి, విభ జించడానికి ఏలుశాని ఒక ఇొప్పసాఖ్యం కూడా యీజేసాంలో ఇమిడివుంది జీవితంయొక్క- సంపూ గృతను పెంపొందించడానికి (వతిజీవశణము అళాగకృణం చేసుకుంటుంది జీవశణముకమొక్క.- యా కద్భుత మైన తళ్యా న్ని మనం (గహించగలిగిననాడు, తమన్న క్రిత్వాన్ని పరి త్యజించకుండా భిన్నత్వంలో వక త్వాన్ని విరూవించి, సమస్త అవయవములయొక్కం ఫుగోభివృద్ధికి తోడ్పడడంలోనే యీ

ఫ్రీ లవీం్యద్రవాణి ఠ్‌ కణముల గొప్పతనం యిమిడివ్రందని మనకు అెలుస్తుంది. మానవుని వివషయంలోకళూడా యిటువంటి పరిస్థితి గోచర మౌతుందిం

ఈ కం 128 ౦౨86౮ 6 6600ల 6౦66270౪8౯ 0€ లం 0౪9 పం6 2౬41 భు ఏ6 13 204 6౫01081౪61 29 1061164021 క6 ఏ 2190 096 9 8011 + 06 అముళలాం2! 29 ఎంిరేల *036 1080122609 ౧6 106ే1- ౪716441 ౧౭2౯6 10 ఆఆ3౯ స ౮౮00266 రట, లుగ0ళ్ర% ౧౦౦౪౨౯ 9260168 1100162600” అని రవీం్యదుడు తత్వ తున్యాది మజోవాశ్యాల రకాన్ని ఠరన సవాజ నుధుర ధోరణిలో అఆందించేడు అఆ వరాత్నగరుడు సత్యంలోను, అనందంలోను, అలౌకికమైన దివ్యసొందర్యంలోను భానిస్తూ వుంబాడం

చతుప్పూది ఆయిన పశువు ఆధోదృష్టీితో, తన నిత్య జీవి తావసరాలకు అవసర మైన పజాగ్ధ కేకరణలోనే నిమగ్నమై వుంటుంది మానవావతరణతో నాలుగుళాళ్ళమిద జీవి ఆధారపడవలసిన అగత్యం తొలగిపోయింది - ండుకాళ్ళ మిద నిలబడ్డ మానవుడు, రందుచేతులను కెత్తి ఊర్థ్వ దృష్టితో విశాల విశ్వాన్ని వరీఖీస్తూ అనంతమైన వరమాత గో యొక్క దివ్య క్వౌన్ని (గహించగలికేడు,

“1 గల పే2రిరే3ం పీడ64 ౧06 821064 ల6౦౧౧(01 గాంగ లం +11563 0 6 666 ల *ంఇ!4 276 06ల 102 2 9002౯610466 ౧091609 12 16 0026 2 [0జి 62516 ౪1 ఉల 018010 2141264 (౧ 906 9 1000012016

ఠి మానవుడు

౧ టం ఏంగ20 0067, 6 534౧2 ౪28 61672664 10 క9002012 = 1004 = 56 106364 (16 618010” 0 6 సే2064 206 ౨౮664 1010 ం2లాి[ం 10 ఓం ౨106” అంటాడు ఈ మవోకని,

సరాాంగ సుందరుడైన మానవుని ఉవ్య్వో[గ౦ంవైన

• ఆకుమువాంభో” అనే దివ్నవాక్కు శాండపించింది అ కుణంనుంచి ఈ శ్రణంవరకుు * జీఇవరు! ” అనే (పశ్నకు అశేగ భావలలో, అనేక విధాలుగా అనేక రూపాలలో వీని స్రత్యు తీరం వ్య క్రశువుతూనే వుంది

ఈ పం 28 ఇ౧6రేలో60061 2696 19 906 9100016, 08616 ౧166 2 “కలల 056000 + 103610 206 24 26 ౪11] 602119 100౪ వ108610 0౧) *068 126 7౪41 0 0984677 276 0660 ౧౮18664” అంటుంది రవీందనాణి - మూనవునిలో అంతర్గతమైన ఒక మహత్తర త్తం వుంది. ఇదమిశ్ధేం అని చఊానిని విన్నీ చెప్పడానికి వాక్కు.లు చాలవు తనసితాను తెలుసుకో వాలంకు తనలో గల కెరలను తొలగించుకోవలసి వుంటుంది అంటాడు ౦౫ త _ల్వేవే_ళ్త అ

పళుజీవితానికి సంబంధించినంతవరకు, శారీరక మైన పోవణ, వుష్టి, (వముఖమైన స్థానాన్ని వహిస్తాయి, కాలం గతించినళొద్దీ శారీరక వుస్టీకి ఏవిధమైన లోపంకలిగినా, అవ యవాలకు ఏవిధమైన అవగతిపంభవించినా అవి [కమేణ కృశించి నశించికోతాయి. “నేను” అనే ఎైకన్యాన్ని కలిగిన మాౌాశివుడు, ఆ “జీన” ఎవరో సరిగా తెలుసుళో లేనినాడు, శారీరక మైన విచ్చి త్తికంె, దుర్భరమైన (పమాదం సంభ వి నంద్‌,

థ్రీ రవీం్యద్రవాణి ళ్‌

౧0లఅ ఏ లం 00016 05 ౪౦1౮600౧, 6 00౧- 801043 56107 “క” 20062764 1౧ 2020; 20) 0134246 20046 013 కల 164 206 16268 60 2 662 (21 86౬26౯ 20 0ండేస) రజటంంటండ” అన్నాడుయా త _త్త్వవే త్తం ఆయితే ఈపమాదం ఎలా సంభవిన్తుది అనే 3శ్న ఉత్పన్న మౌతుంది “2౧6 00136266 1163 18 6 00302016 €0 100౪108 ల “రం 11 లోగం0 కల” అవిద్యా మయమైన ఉపాధిలో నిగూఢంగావున్న పరమాత్థును టోహించే (పయత్నృంలోనే యీఆడంకులు, పొరపాట్లు వస్తు న్నాయని అందరుత ర్య వేతృలుఅంగీకరిస్తాను ఈఅవరోధాన్ని తొలగించడానిశే నూనవుడు ఎన్నోయుగాలనుంచి శ_క్రివం చన లేకుండా (పయత్నాలు చేస్తున్నాడు. ఈ తత్వ జిజ్ఞాస కోసం ఎన్నో సంస్థలను నిర్మాణం చేసుకున్నాడు,

జంతువులు భూమిమిద నివసిస్తాయి. మానవుడు 'జేశంలో వివసిస్తాడు. ఈ బేశమునేది కేవలం భాగోళిక మైన జే శాదు అధ్యాతి శక్‌ మైనదికూడాం

కంర020 0640౯9 11610 2 ౧౦౮౦౬ అల0కీ 0062108 2 7681002 *సఏలొాం 6201 ౧0420 ల 06006 116 అంటలరేజగేం 00 2 లగు6 206 01206 2 ?ల6109 *స676 1 1200108 286 1 లుయేంజ౪0%5 ఠరంంంమ6ం లాం 19 ౧06 0౦09002100 0211 ౧౧ల౦ ౦211 0064 126 ౧25 296 భం [0006 6642110) 0ం1098 0 6 *౪ంలత 929 అని రవీఠ దవాణి ఉద్గోమించింది మానన జీవితం కాలాన్ని, భౌగోళిక మైన అనధులనుడాటి పర్వశాల స ర్వావస్థలయందు వుంటే మాశవత్వవు విళిష్టమైన విలువలతో సంబంధం కలిగి వుంటు:ందిం

థి మానవుడు చీశటిలోవున్న మొక్క. నిరంతరము వెలుతురులోకి విస్తరించడానికి (పయర్ని సున్న న్లుం అజ్ఞానతిమి రావృతుడు, జ్ఞానజ్యోతిని అన్వేపి.మూ, అదిక్క_గాపో తాడు, ఇది నిరంత రం జక్యోయాత క 129 +2660 0౪౯ 100౪166826 040 ౧6 ౧2౧౦౪ ₹0086 2064 81769 16 అరేంరు 1 2 ౪164601 గషం14 అని యా త శ్వాన్యేషణలోని విశిష్టతను యాయన నిరూవీ౦ంచేడు, మూనవ విజ్ఞానం ఆధునిక యుగంలో ఊహకంజని 'శేగంళో. వురోగమిన్తూ, అత్వద్భుత విషయాలను వెలువ రిన్తుర్నాది, నేటి మానవుకు రాతినోడనుదూసి, అది ఎలక్రా నుల నిర్విరామ కాండవం అంటున్నాడు, ఈ వివరీత వై ఖరి అకన్ని వీద్చివానిశందజనుక్‌ దతుందని అతను సంశేయించడం లేదు. మృగపంతతి 'చావ్యా పరిస్థితులతో సంతృ ప్తివడుతుందిం ాహ్యపరి స్తిత, విషయ పేకరణకూడా మానవ్త్వనకు అవసరమే అయినా మానవుడు అంతతో తృవ్నిపొందలేడు. డాని నముూలకారణాన్ని నిజత క్వాన్నిశోధిస్తాదు. “గక ౪11 01061 29100213, [206 6003664668 02౧) 68007668 206 6౬ ల్‌ ౪64160 ౧౦౧36 18 2”. అంటాకు యీ కవి, సంపదయొక్క_. చరమలవ్య్యం ీవలం జీవిళావన రాలను తీర్చుకోవడం మా తమేశాదు - వై భనోన్నతివి (పదర్శించి నప్పుడే చానికి లశ్యపిద్ధికలుగుతుంది. అందుచేవనే మానవుడు “మా మైవసుఖమ్‌” అని ఉధ్ధాటిం చేడు ఇవి శీవల౦ం భోగ లాలనుని (ఆగల్భాలుగా కొందరు భావించవచ్చును అందు చేంనే “సులార్థీ పంయతోభ వేల్‌” అనే (ప్రవచనం మరొక

(శ్రీ రవీం్యద్రవాణి థి వైప్రనించి వినబడుతున్నది, ఆంగంలోకూడా *మ[008% ౫ 28 స్ర౦00౦06ే 28 2 [6230 అనే నానుడివుండి. ఈవిధంగా భూమకు సంబంధించినవీ, సంత్చివ్లీకి సంబంధించినవీ, పరస్పర విరుద్ధ ములైన ఖభొవాలు మూనవునిలో ఎప్పుడూ చెలరేగుతూ'నే వుంటాయి. మౌానవునిలోవుండే దై హిక(పవృ త్తికి సంబంధించి నంతవరకు కడువువింజెతిండి, కంటినిండాని ద మొదలై నవి ఆతసికి తృ ప్వినికలిగిస్తాయిం ఆంఠికన్న యెక్కువ అతను కోర నవసరంలేద్య వాటితో ఆతను తృవ్తిపడవచ్చును. కొని తనలోఉందే *“సోవాల అజే ఆంతరంగికళ క్తి ఈ సామాన్య మైనసౌల్యాలతో తృవ్నీ చందవలసినదికాదుం చానికి బవోుం డమైన “భూమొశావాలి, అది అనంతంగా తెచ్చుకోవాలి - అశంతంగాయిన్వాలి, అందుచేత యెటువంటి బాధలకు కూడా యా ఆంతెళ్ళ్శక్రి లొంగవలకినదికాద్యు వ అడ్డంకులు చాని (వగతిని, నిరోధించ లేవు. ఐహికమైన సుఖాలన్నిటినీ తృణ (ప్రాయంగా తోసిపార వేసి, వెజ్రిపరుగుతో ముందుకుపోతున్న యూ అంఠశ్శ క్తినిచూసి, ఇది శీవలం గుడ్లెద్దు చేనులో పడిన వ్యవపహోరంవంటిదని జాహీరమైన నూన వుడు ఒకిస్వుడు నవ్వుళలోవచ్చును. శాని మానవునిలో వున్న *భూమి” విగం తర జిజ్ఞాసతో ముందుకుసాగిపోతూ నే వ్రంబుంది, “వభగవన్‌ కస్నిన్‌ (వలిస్థితయిత” అనే ఒక (పశ్నను ఉవనివ క్కా_రులు వేసుకుని, “న మహిమ్ని ”అని జవాబు చెప్పు

• కున్నారు, అనగా వర మేశ్వరుడు తన “*భూదమొోలోనే ఉప విష్టుడెనాడని, అభూమ, సచ్చిజానందమనిన్నీ పెద్దలు న్యాఖ్యా నించేరు, మానచవుడుకూడా ఈశనయొక్క.- వై భవాన్నిచూసి మురిసి

10 మానవుడు పోతాడు-అయితే ఆవెభవం ఊహించినంత సులువుగా లభ్య మయేదిశాదు,. ఎంతో,(కమించి, తనలోవుండే పళుపవృ త్తిని, అహంకారాన్ని ఆరికట్టవలసివుంది. ఇవి పూర్తి గా జరిగినవ్పుటే నూనవుడు తనలో ఇమిడివున్న “*భూమిొను తాను అనుభ వించగలుగుళాడు = శాని ఇది అసాధారణ కార్యమని హపెౌచ్చ రిక చెయ్యడానికే కాబోలు, “దుర్ల-పథ స్పత్‌ కవ యోవదంతి” అని పూర్వంబుషులు వశ్కా-ణించేరు.

వా స్తవిక పరిస్పితులతోత్భ ప్తివజేది జంతుగణం దానికి తర్క-౦తోషని లేదు... పకృతిలోలభించే తనకు శావలసిన వాటిని ఆ పళుగణం స్వేచ్చగా స్వీకరించి అనుభవిస్తుంది, అంతకు మించి వాటిఆలో చన వెళ్లదు, మాశ వుడుఅటువంటి వాడు కాడు

వాధారణంగా మనర ఇదినీరు, ఇదిగడ్డి, ఇది ఆవు అని ఇబుతరూవుంటాం. అ *ఇదొ వదో అెలుసుకోవలసివుందిం చేతనా చేతన మైన సర్వసృష్టిజాలంలోను వెనుకవున్న “ఇది” వీదో తెలుసుకో వాలని మానవుడు అటేజనిగా నిరంతరం కృషి. చేస్తున్నాడు - ఆచార్యుడు “తద్విద్ధి నేదం యదిదముపాస తే” అని [జవచిస్తాడు. అంక, నాయకా ! సీవుతెలసుకో = నీవు కోరే “ఇది”నిర్వచనానికి అతీతమైనది. అని ఆ బుషివాక్కు యొక్క శార్చ్పర్యం.

మరొక ఉదాహరణ తీసుకుందాం - (శోతస్య_శోతం- (శోతకు వినేశక్తి ఎక్కడినుంచివచ్చింది! గాలిలోఉండే తరం గాలవల్ల అని సమాధానంరావచ్చునుః కాని అ తరంగాలు] వినేళక్తి కాదుకదా ! ఇంతకీ విన్న ళానెవడ 1! ఉవనివత్తు

ఫ్రీ రపీం్యద్రవాణి [1 “అన్య చేవతద్భి కాదధోం ఆవ కొదధి" అని దెబుతుంది=అంకు అ *నేనూ మనకు తెలిసిన అన్నిటికంకు భిన్న మైనటి = నున ఊహకు ఆతీఠ మైనది ఈ భావాన్నే * 1[1 61360006 001 211 26 ౪6 900౪ 2064 211 24 ౪6 640 06 110౪” అని రవీగ్యదుడుచక్కగా చెప్పేడు _ (పకృతిళాస్త్రుంలో కూడా కొన్నిళొన్ని, బాహ్యదృష్టికిగాని, జరుగా మన అనుభవానికి గాని లొంగవి హన్యాలువున్నా యి, అవిధంగానే అక్మయొక్ట వుస్టీకి, విళానానికి, ఉద్దమనానికి అవసర మైనధర, ౧సూమోస్తలు అతి గువ్యూంగావుంబాయి, వాధనవల్ల మానవుడు (శమంగా వాటిని గహాంచి సిద్ధిని పొంజవలసివుంది,

ధర్హం అజీశ టానికి సంభావంతిని అరం-సంభావాని పాధనచేసి యేటాంచడమనేది వట్టాకండా శసేకంచేవచ్చును! శాని కై స్తవ ధర్ధళాస్త్రాలు, హిందూ ధర్మశాస్త్రాలు కూడా ఒకవిధంగా యీవివమయాన్నే సూచిన్తున్నట్టున్నాయిం మానవుడు జన చేతను పావీగనుక, నిరంతర తపస్సుపల్లః సాధనవల్ల మానవుడు వునీతుడు శావలసివుందని ౨ 9స్తవ ధర్మశాస్త్రాలు చెబుతాయి =

(శేయశ్చ (జీయశ్ళ్చ మనుష్య మేరన్‌

తౌ సంపరీల్య వివిన క్షిధీరః

తయోః (శ్రేయ అదడానస్య సాధుభ వతి

(హీయ క్యేగ్ధాల్‌య ఉపేయోవృణి తె అని భారతీయ తఠర్వవే _ల్తలు ఉర్కొన్నారు. మానవ స్వభా వములో (శేయము, [ఉయముకూడా వున్నాయి = ధీశాలి వాటిని వేరు వేరుగావుంచుకాడు మంచిని ([గహించి ఆచ

క్రి మానవుడు శించినవాను సత్పురుషుడు = చెడుతోవనుపట్టిన నాడు యీ వక్పడార్థానికి థూరం అవుళాడని యా మంతంయొకట. పౌళాంశంం మానవ స్వభావంలో ఒక వైచి,తి నోచరిస్తంది - శ్చీవలం (ఫాపంచిక సంబంధమైన ళో ర్కెలను తీర్చుళోవాలనే శాంత ఒకటి - ఇదిగాక తన ఇందియాలకు ఆతీతంగావుండే విళ్యవ్యా స్తమెన ఆ మహత్మరశ కినిగురించి తెలుసుకోవా బనేళశాంత వేరొకట్కి మొదటిదానికి ధర్మపాధన ఆక్క_ర లేదు, "శందవచాన్ని జయపదంగా నిర్వహించి, “జీన ఎవరో "కెలసుకోడాసికి [పచిండమైన ధరగ్హపాధన శావాలి = ఈ చందర్భంలో రపీం[దునివాకుట ఏముంటుందో వింజాం- కాం 316 [05 926 *1యే 3820086 00౯ 2౧1 02] 1080663 13 201176 10 ౧00220 2౧6 806361 ళల 02? 6 8004 ౪9109 20896 10 06 665176 13 2150 ఓ ఏం [0406 లం!6 1[1 206 416 కిశ్‌20 26463 €0 113 70396331౧93 ౫ 20060602 లం బ్రం06. 16 13 ౧2౯06 సంకుల $0026001028 013 13 “021164 006102 526006”= ఆంం౦60౧638 16 10 1606112102 1 06౩ 96% (6 ౨౪౮02-= మట ౪౨100 ఓ 3917ల321 206 0 211 రం౦6కోం చందుని [వభావంచేత సము దతరంగాలు నిరంతరము కిందికీ పై కజళలుతూ, వస్తూవ్రంటాయనే విషయం మనకు తెలి యనిది శాదు, ఆఅంతరిత౦లో అగోచర మైన ఒశళ(ళవాంయొ క్ర *+ఉపభావం, మరొక గవాంపైన ఎక్కు.వగా (వసరించడం చేతి న! "ండవగవాం తన పరిధినుంచి అప్పుడప్పుడు తప్పిపోతూ వుండడంకూడా ఖనోళ కా స్త్రుజ్ఞులు గమనించేరు, అవిఫంగానే

థ్రీ రవీం[ద్రవాణి $8 మానవునియొక్క. మేధ వృదయాంత రాళశంలోవుండే ఒకా నొక అఆనోచర మవాత్తరశ కి యొక్క. (పభావాన్ని ఫురస్మ- రించుకుని తన సామాన్య శఆర్య(కమూాలను విసర్టించి అత్యు _త్తమమైన అఆధ్యాతి (| (వనంచకంలో॥ి అడుగు వెడుతూ వుంటుందిం కై ౪28 2వ5లాళ64 02 6 090106 0 ళల 0020 2190 (116 06౧1076 21008 (ఏ6 004136 ౧౯69౧౫1064 9 16 2016 00౯ 06 ఆజల౪షజ600 0 16 1106 1౬ 66712666 60౪2768 06 2౦614210 60౪72165 6 ౮08= ౧లుగలుణ శౌటస 164 0020 60 10022106 €06 ౯6210 0 6 801546 86 288ల66 26 భల 0001002063 ౧2006 [7000 బలాల *- 16 ౪2౩ లలాం ల ౨3 0600౮6 ౦8 90108 12)”- అన్నాడు యీ మహామనీషి, మానవుడు అఆవోరాదులబేత తన శరీరాన్ని పోమీంచు కుని 'ెంపొందించుకుంటాడు. అతను ఎఎత్‌ ఫుఫ్టికర మైన అహోరాన్నితింకు, జేహం అంఠబలంగా వుంటుంది. కొని లోపలవుంజే ఆత్మతత్వం వేరు. అది ఎల్లవ్వుడూ+ లోవలినుంచి మక అవిర్భవిమ్తూవుంటుంది - అ పమయంలో ఒళొక్క-ప్పుడు (శళ్ళతి అవధులనుకూడా డాటిపోతూవుంటుంది అత్భయొ క్ష వై ళవాన్ని వైకి ఎంత ఎక్కువగా విబృంభింప జేయగలిగి తే, లోశాన్ని అంత దీ _ప్రివంతం చేయగలుగు కామన్న మూట, (వకృతిలోవుండే సౌందర్యంతో మాత్రమే వళునమ్యోదులు _ సంతృ ్లిపడతాయి. _ లో వెలుగును, బహిర్గతం చెయ్యడం జ్వారా కలి అ త్మానందంకో పం నిరంతరం [శమిస్తాడు మానవుడు-లళిన వృాదయంలో నేవున్న పరమాత ను తెల్సు

కేక మానవుడు కున్నవాడు పూర్మ పురువుడవుతాడు - డీవిక్రి ఒశ్రే మాగ్గం వుంది-ో11/6 260210 ౦4౯ ౪010 *ల 13 ర౪ల)16 ౦0064: ఏల (60 (66 లల 206 ౪6 62106 లాంలి 1 [00% 16686 ఇవి6 [661108”= అని అంటాడు రవీరదుడ = “*త్రోరిభిగ్రర్‌ అంతర్‌ సాగర్‌ మనోర్‌ మధ్యే మనోర్‌ మూనువకరో అన్వేషసొ “సీలో నే ఒక ముహోసాగరంవుంది. నీ వృాదయంలో నే వుండే వురువుడ్ని తెలుసుళోో_ఆనే ఆాత్వికచరణాలు, అతి (వాచీన కాలంనుఎచీ పల్లెనీములలో పొధువులు, భిత్షకులు, విని వీస్తూ, మహ త్తగి మైన సత్యాన్ని అతి కేలికభామలో (ప్రబో ధిస్తూవ్రుంబారుంో గిల్లీ 118 ౧02006562602 ఏ 6 06 60౧91666 [1% 6 *%౦086 ౧20౯6 18 561 7670612608” అనే ఆ కాంశతతో రవీందుడు ఈ పసంగాన్ని ముగించేడ్కు ఉఎవరీ నేను!” అనే (పళ్న చాలా జటిలమైనది = వాణిఫలోటిగో మానవుడుమ్మాతమే దీని సమాధానంళకోసం (పయత్నించగలడు = హ్యృాభయంలోవ్రంజే ఆ పరమఫ్పురుషుని కోసం మానవుడు చేజే అన్వేమణ అతి విశిష్టమైనది = భోగ “ల త్యం వ్వార్ధం మొదలైనవాటిని తృణపాయంగా “ది యెశ్నోకష్టాలను నప్పాలను ఎదుర్కొంటూ మాన ౭౬ లు ఈ లాలి అన్వేమిప్తాడు - తత్వమస్యాది మహో సలోని మువాత్తర సత్యాన్ని అనుభవపూర్వకంగా ఎ క్రైందిన వాడే పూర్మ వురువుడు, అవనీ శ

మౌానవునిగురించి, మానవుని హృదయంలో వుందే పర మాత్మనుగురించి ముచ్చటించినకరువాతి రపీద కవీందుడు మపహోానూనవునిగురించి యీ అెండవ ఉవన్యాసంలో (పసంగిం వేడు-ఈ (పసంగం చాలా కమసీయంగాను, రమణీయంగాను వు“దనడంలో అతిశయో క్రి లేదు “2066 ౪10 8276 12 ల0 6 6౯62 0204010” 05 60102 *సల10 లం961= +౪ఆ, 6 086 9016౬10 211 లు 26 06 ౧6001660 అసం *6 176 అల 2006 04 ఉక తర నిక్‌ 0౯61626 3041 అని ఈశఏ మవోతు గప నిర్వచించేడు

ఒక ఇనువముక్క్‌- తీసుకుంచాం - ఆది చాలాధృడం గానూ, వకంగానువున్నట్టు వె కళనబడుతుంది, శాని కొన్ని విద్యుత్‌ సూత శ్రీణాల నిరంతర పర్శిభనుణమే, అ ఇకుప ముక్క_రూపాన్ని సంతరించుకుందని శాస్తు వే తలు చెబు కారు, విభిన్నమ్నులెవ అనేక సూత విద్యుత్మణాల సంవుటీశరిణమే వై కిధృుడమెన, అఖండ మైన ఇనుపముక్స లాగ కన బడుతున్నది,

మరొకఉడాహరణ తీసుకుంజాం వదిరూపవాకులనోటు చభూడండి.-అది ఒక చిన్న శాగితివుముక్క.. కాని వేరు, జేరు. పది కౌండినాణేల ఐక్యతకు ఆది ఒళ ఇాహ్యచిహ్నాం _ అ విధంగానే మానవునకు మానవునకు మధ్య సల శాలాదుల వంటి ఎన్నో భేజాలు న్న ప్పటికీ, ఏీరందరియొకో_ వశ శ్వాన్ని చవాటగలిగో ఒళానొక మవా త్తికశ క్తివుంది. అది వామాన్య మానవుల ఇం దియములకు నోచఠం శాకపోవచ్చును కాని విశ్య్వాలే (| నస్యభా వాన్ని తెలుసుకున్న పూర్ణ వురుములూ, నంకుచి

16 మహోమూనపుడు రళ్వాన్ని స్వార్ధాన్ని విడిచి, విశ్వమానవ శల్యాణంకోసం విరంతరం వర(శమిష్తూవుంటారు, [1 రల ౪700 020 127 తంజ9 లలా 11769, [0* 106 8004 0% 211 60-14 1 6 *సిం 629 264659 16 ౧౦౧౧౫౦ ల౦916 90హల *ం 2౨6 ౪10006 11602 256 327 త బీఠత్‌ చేయ; ఫుళాత్‌ ణి (శయోవిశ్రాల్‌ , (పయోన్యవ్నా శక్‌ సర్వ వాదం తరంతరం యదయనా తా” అని ఉటంకించేడు ఈ మవోకవిం

సూగ్యకుటుంబంతో భూమికి మానవునకు అత్యంత పన్నిహిర మైన సంబంధంవుందిి ర్యాతింబవళ్ళు, వెలుగు చీకట్లు మొదలయినవి ఈ (భమణంవల్ల కలంగుతున్నాయిం సూర్య కటుంబంకంకు ఆతీత మైన మవాత్తరమెన నత(తిలోళం మరొకటి, దీనికీ వై నతీశన్న దన్న సంగతి మనకు తెలంసు-జానితో అత్యంత సన్నిహిత సంబంధం లేశపోయినా?, డాని [భావం మ్మాతం మనం (గహించకుండా ఉండ లేముు అవిధంగానే, ఇండియ గోచర మైన జగత్తు మనకు సన్నిహితమైన సూర్య కుటుంబం వంటిదనిన్నీ, సృష్టినంతటినీ బయటా లోపలా అవరించివున్న పరమాత్మ అనంతమైన నశ, తనుండలంవంటి దనిన్నీ ఉదవారించేడీకవి

భాతికవంబంధ మైన వాంఛలను, వాసనలను, తృణ (పాయంగా విసర్టించి, (హాగండ మైన కష్టనష్టాలకు పాల్పడి, మహాతు శర: విశ్వాత్శను ఆన్వేషిస్తాడుం ఈ అన్వేషణ కమం రవీందునికి అక్యంత్‌ వైన ఆస క్రినికలిగించింటి, దీవివ, చడు వరులకు సులువుగా అర్హమయేటట్టు చెయ్యడానికి, ఆయన యెన్నో(పకియలను, టీ పమాశాలని (వ మోగించే వు,

థ్రీ రవీయ్యదవాణి 7 భూమి తనచుట్టూ ఆానుతీరుగుతూ, సూర్యునిచుట్టూ పరి భమిస్తుందిం అంశు చానికి కెండు స్వభావాలున్నాయన్న మాట ఆవిధంగానే మానవునిలోకూడా తన సౌల్యాన్ని ఆఈనుదూసుకొనీ స్వభావము, విశ్వాతల్మను కెలటసుకున స్త భావముకూడా మిళితవైం ఉన్నాయని రవీందుడు ఎంతే చక్కగా అెప్పడో చూడండి కం 8270 ౪017 06 16 తిం 2218 26 ౪76 1 ంహం68 ౧0006 6 ఏ2? 21002 16 286 ల౧౦16- 10126676 2రలు3 10 080220 300607 4180 లయ1014 ఆం ౪0 16౧6600165- 0౫ (46 076 206 ల ౧2౯- వల౧212 00 *ం210 206 ౧౦౪6౯ 286 20౧3౧04112666, ూంలలిి 6 ౯౬6 0 6 614421 6౩౪౦ 206 76౬ 02 ౧6౦౪ల, ఇం6రల భం 1990122609 0 6 ఇ1౪ల:2! మశ, ౧౧౦౧ 20166 ౪100 ౦96 &00060లా 1 లః? 2067107 296 లయం)౦ం/ 2064 226 ప్‌డం1%ంల [008 006 210-= లిం 3266 వరమార్శను సగుణబవ్శాగా, మన శాస్త్రాలు కొన్ని నిర్వచించేయిం ఈ సగుణ్యబవ్మా సర్వేం డియ గుణాభాపస మైనది. పరమాల్మతో నునకు అనుసంధానం కలగ జేసేది, నిర్శలమైన ము ఈ (నుత ఇ్వానికి మాతృత్వం, విత్ళ త్వం అత రాభ్యాసం చేస్తాయి. “10 ల6 1076 స్‌ మ 6049, మ20 068103 వట 200021062906 ౪164 6 ౨01= 10721 ౪0౧6 00% రు *౪ల/ ౦00694 08 1 000. కాసత రఎలి1090 [27 2556 *పలలుు 116 16 02818 0 ౧6 ల౪€ 0 ౧42౯ల 0046. క 008 06 1 0 *౦ 13 వీత్ళితమః విత్తాణాం- ౪80 ౮0242105 ఉల ౧౮6౦౪401 6 6 [24ల%006 01 41] ₹20ల% అంటాడు రఏంద

18 మహామౌానవుడు శఏీందు)డు, ఈ విశ్వవీత సర్వకాల సర్వావస్థలయందు విశ్వ మంఠటా తన (వేమను వెదబజల్లుతునే వుంటాడుం

మహాత్య్గులు ఈ విశ్వరూవుని అనుభవపూర్వకంగా శెలటుసుకుంటారు, అంశు జకామే ఆ వరమాత్మ అని (గ హించ గలుగుతారు. 128 106 ౪౧2౨180269 *6 2210 264. 28210 [206 ౧౧ల౧౦౪౦ 0 18 242000ల౯ €7౦= ఇంర 00198 కీగ00 ఆరి ౪76 ఇం0లక+206 026 షెథ్‌20 ప 026 1 తం *లు ల 5007ల16 క్కంం4 0 11 ఏ10171065- అని మరొకసారి రమ్యంగా ఉద్దాటించేడు రవీం దుడుః

ఒక నన్తువుయొక్క నిజస్వరూపాన్ని వెలుసుకోడానికి జానిని అంటీవన్న మలినాన్ని ఈుభంగా మోళనం చెయ్యాలి. ఆవిధంగానే పరమాత్మ తత్వజిజ్ఞాసుపు తనఅత్భకు వవిధ మైన కళంకము సోకకుండా చేసుకోవాలి *1[౪ *ఏలు ౪6 20౮1 సే046 40 900421 లంటి ల గ౮7ల౫1095 2రకిర్టి 0646 0017 10౪4ల ౨200౯6, 28 ౦౯ మ1+2%£ల6 060006 మ0310 ర206ల205ొ. అని పౌచ్చరిక చేస్తాడు ఈత _ల్వేవే త్త

ఆత్భత క్వాన్ని అనుభవపూర్వకంగా "కెఆసుకో వడం చూటలతోపనిశాదు. మూనవులలో ఉ తవ త్తను (కేణికే చెందినవారు మాలమే, అ మహా క్కార్యానికి ఉవకమించ గలరు, వారి హృదయం (ప్రపంచకంలో ఉంజే మంచిని, నళ్యాన్ని పంపూర్శ్మ 0గా అకళించుకోగలదు. స్వార్థబుద్ధితో ఆటువంటివారు ఏ శార్యాన్నీ తలపెట్టరుః విశ్వమం ఆా వారు కుటుంబంగా పరిగణించి, ఉానివురోభివృద్ధికోసం నిరంతరము

ట్ర రవీందవాణి శ్రి పరి శమిస్తారుం అట్టివారిని వురుమఃశ్నవు అని గీతా వాళ్యం సర్కొండి,

జీవితంలో ఒళ విలతణ స్వభావంవుంది, అది గమ న్నార్యమైనది,. మాయామోహిత్సుడైన జీవుడు ఇందియ లోలత్యంవల్ల యెన్నో తప్పుటడుగులు వేసినా, అత్మయొక్క- (పాశస్త్వ్యాన్ని గుర్తించకపో లేదు, వరమసత్యాన్ని మానవుడు గుర్నించినవిధాన్ని యా మాటలలో రవీం.దుడు ఎంతో ముచ్చటగా వివరించేడు-

ళ్‌ గెల నిజం పీలిరం 0104ల 10 800160 206 ౧ న్‌[266, *6 [064 266౪ల)” 8400 ౧00(746106౧0౨ 00006 కాలు ఓ 42110 00060066 296 66 సశ 20 ౨28 817602 (0 1 6 ఆ 01106 18 11 361 [00%]16686, 6211 160౪8 “*లిిజరంుడొ మంట మ6208 013 1౧0246 వి2ట6లం

సత్యంయొక్క- ధర్మంయొక్క మివాత్తర స్వభావాన్ని గుర్తించి, సత్యము ధర ము లోకంలో స్థావించేవానే లఠకొా మహోవురుములు = పీరిశ క్తి చాలాఅద్భుతంగా వుంటుందీ (శబలక్మతువునికూడా సుతనిర్వికేమతగా (పేమించగల మజా మహి ఆాత్ములువీరు-

ఒక యాద్ధభామిని లీసుకుంచాం - వగ, శార్చ్పణ్యం, మజా వికృతరూపం౦ జాల్చి విలయతాండవం వేస్తున్నట్టు, వైనుంచి విమానాలు శత్రువుల ల జాంబులవర్షం కురివీస్తూ వుంటాయి, కాని యాద్ధభూమిలో రెడ్‌ (శాన్‌ సొహైటీవారు

౭0 మహామానవుడు శత్రు, మిత భేదం లేకుండా, తతగ్యాతులకు, అర్హులకు, తమ (ఫాణాలనుకూడా లెఖ్క. చేయకుండా, జేవచేస్తూవుంటారు, అంశ, ఒశేఘట్టంలో నూనవునిలోని పై శాచికపవృ్తి, వైవీపవృ త్తికూడా మనకు వ్య కృమాతాయి. యుద్ధభూమి నుంచి పారివోతున్నవాడిని శరణుళోరినవాడిని, పాగా విడి పోయిన వాడిని చంపకూడదసని ఆర్యుల ఈ చేశం-భఛయానకమెన యుద్ధభూమిలో వత్యతమయ్యే దై విరూవమైన శరుణ యీ అచేశంలో మనకు విన్నష్టంగా వ్యికృమౌతుంది = మవో నమూనవులకుంజే మన సృత్వింవంటి మన స్త త్వెంకలవారో ఈ శరుణరనాన్ని అర్హులవై వెదజల్లు గలుగుతాగుం

సంగీ తాన్ని (పారంభించీసనమయంలో ఒకప్పుడు (శవణ కలోరమైన అపష్మళుతులు బెవినిపడుతూవుంటాలిి అంత మ్మాతించేత భయపడి సరిగీతమే మాన్పించడం విజ్ఞుల లక్షణంకాదు,. అఆబేవీధంగా అవగోధాలకు ళభఇయపడీ వనరవు సత్యాన్ని త న్వేషించడం మానకూడదు ₹06 1౬౯6 ౦0% 16 621110 ఓం 1010166 1 100, ౧28 0200216 220 ౦4+ 09 (16 ౪29 19 ౦61 0 ఏ6 ఇ916420664” అంటాడు రవీందుడుం

స్యామాజ్యాలు లేబేయి - పడిపోయీయి - ఎంతో సంపద మానవుడు గడించేడు = తుదకు ఆది నుట్టిగా మారి పోయింది. పరమసత్యాన్ని గుర్తించడానికి నూనవుడు ఎన్నో రూపాల్ని సృష్టించుకు న్నాడు = కారి తృప్రికలూగ లేదు. శాల వాహినిత*వాటు తాను యింకొ యీ వరనుస త్యాన్వేషణలో ముందుకు సాగిపోతున్నాడు= గీళం [011౪48 266 10 ౧00022

థ్రీ రవీం్యద్రవాణి £1 40౧ 204 ౧20 0౮౩10068 913 6౧628ల683 964100, 90% 10? 6 3203120602 ౮ 13 మ246ల121 ౨6669, $68610 6౭66౫ 40 ఏగా౪6 * 21019 ౧1206 102 ౧6 ౯6౪7612601 ౦1 మఠ ఇంాంలు2! 20 10 116 ఇంగ64 0౯ లొ” అని మవోమానవుల లతణాన్ని రఏందుడు చివిగల పలుకు లతో ఎంతో మనోజ్ఞంగా ముచ్చటిం చేడుం సోహ ౦0,

పరమేశ్వరుడు తనకంయె. భిన్నుడు ఆసనేభావంతో మ్వైలస్థితలో పరాత్పరునిం రాధించడం, సర్వబన సామాన్యం వర మేశ్వరునకు, తనకు భేదం లేదని (గ్రహించి. అదై్వైరస్థితిని వాంది, చానిని అనుభవించడం అనన్వ్యసామాన్యం ఈ అవ్వైతభావన నేోసోహంోసిద్దా ఎతేం తెలియ జేస్తుంది విజ్ఞలం (పవచిస్తారు-రవీంద శవీర్యదుడు ఆర్భధ విశ్య్వవిజ్యాలయంలో శ్రీ సర్‌ అల్లాది కృష్ణ స్వామి ఎన్‌ డోవ్‌ మెంబును అనుసరించి మానవుడుఅనే శీర్షికతోయిచ్చిన ఉపన్నాపాలలో తుది ఉప న్యాసం ఈ శీర్షికకు చెందినది, “౭౨ 1ర్యొ హాస మ్మర ఆని యా ఉపన్యాస న్టీర్షి కం తి మ్‌ న. క.

ఈ సిద్ధాంతాన్ని “ప్రవచించడంలో రవీందుడ ఆఅధ్యాణ్భక తత్వంతో తెనృ్ససహాజగోమల కవితా తత్వాన్ని

లి సోహం మేళవించి, (శోతలక అత్యంత మనోజ్ఞంగా ఈ సిద్ధాంతానికి సంబంధించిన వినూక్న విశేపాలనుఅంద జేసేడు, ఈ అదై్యైత సితి ఉపనివత్తులలో ఏ విధంగా విరూపవీంచ బడినదీ ఆయన ల్‌ ఉవన్యాస (ప్రారంభంలో వివరంగా ఉటంకిం చేడు " బృహదారణ్యళోవనిమత్తులో ఓక (పముఖమైన మం లంవుంటి అథ యోన్యాం జేపతాం ఉపా స్తే అన్యోసౌ అన్నోహం అన్మీతి నసవే దయధాపళు లేవం సజేీవళానాం తనకంళ బాహ్య మైనవానినిగా, ఛగవంతునిపూజించిన వాడు, ఆ పర మేశ్వరుని "తెలియ లేడ; అటువంటివాడు బేవతలకు ఇెందిన పళువువంటివాడు, అని యీ మం(ఆనికి అర్థం, ఈ నిర్వచనాన్ని ష్థూలదృష్టితో పరిశీలించినవారు ఆ[గవాపూరి తమైన (పతిఘటనకుద్యాక్తులవడంలో ఆశ్చర్యం లేదు-సూశ్ష్మ దృష్టితో ఈవిషయాన్ని పరిశీలించినప్పుడు, సత్యం చక్కగా గోచరవషరాతుంది, మానవుడు తనను తానే ఆరాధించుళోనవా లన్నటి ఈ మంంయొక్క. ఉద్దేశం ఎంకమా తంశాదుం అబోన్ని పెంపొందించుకు9, స్వకీయ మైన (వతిభతో విజ్జవీగ వము పశుగణానికిమా[తమే సహజమైవుంది. మానవుడు అవాంశార వివర్టితుడై భూమను తనలోనే గురి చగలుగు కాడు-ఈోధూపు” అహం౦కారంనుండి వ్నేరెపోమి, తనలో నేర యిమిడివుంటుంది.

థ్రీ రవీం్యద్రవాణి లి

సం్య్రచాయసిద్దమైన అరాధన (వకీయలతోను, నియ మాలతోను, పగుణోపాసన చె మ్యడంసులభ మే ఆ పరమార్శ మన చన తోను, భావనలలోను ఇమిడీవువ్నటు [గహించి ఆంఠర్‌ దృష్టితో “లో వెలుగుమ”. దర్శించడంలోనే కష్ట మంతా యిమిడివుఎది ఈ విషయూన్ని నివేదించినప్పుడ, విశ్వకవి, (బహ పమాబజసిద్దాం కాలను స్థాలీవులాక న్యాయంగా స్ప్యృశిం చేడు “నాయమా లా బలహీ నేనలభ్యః” అంక, పరమాత్శయొక్కఒ పత్వస్వరూవాన్ని బలహీనులు అవగతం వేసుకో లేరని మవాబుషుల (పవచనం,.

య అశాగ ఆఅపహత పాప్గావిజకో

వి న్భృుత్యుర్విశోకో విజఘతో్యపిపాసః

సత్యే కామః, సత్యసంకల్పః సోన్ఫేష్ట

వ్యః; సవిజిజ్ఞాసితవ్యః అనే ఉపనివన శం తంకూడా వరనూత్శ త కాన్ని మనకు ఎరుక పగొస్తుంద. నాలోవున్నపరమాత్థ కాలమునకు, మృత్యు వునకు విచారమునకు అకలి, దప్పులకు అతీగవైంవది- ఎవరు భావనలోను శర్మలోను సత్య్యవతులో వారికొరకు మానం అన్వేషించ పలసివుంది, మనం ఆ పరమాత్మను గహించవలసి వుంది-ఈ గహణము, బాహ్యంగాను, తనక ెబభిన్నంగాను జరుశవలసినదికాదెసి రవీందుడువెప్పేడు, ఈ 'తెలుసుళలోవ డం, శాదాత్మ్యంవల్ల నేం అనుభ వపూక్యకంగా జరగాలి (18 100౪102 000612 0600౧308 త60ల711 80021 అలంంంమ18ై [06 *1మఏ1రో అని ఈ మవోకివి నొక్కీవకా్య-

రికీ సోహం ణించేడు, ఈ కాదార్యృ భావాన్ని చదువరుల మనోఫల శాలి చక్కగా ము(దించడాసికి ఈయన తన కవితాకళను ఆత్యింక మనోజ్జకంగా (పదర్శించేదుం తల్లి తన బిడ్డతో ళా డా కాన్ని పొందుతుంది, తనే ఆ బిడ్డ అనే భావంతో వుంటుంది* అ బిడ్డకు సేవచెయ్యడం, తనకు తాను కేవ వేసు శోవడంవంటిదని భావిస్తుంది. అలాంటి భావమేలే;వోతే అ పరిచర్యలో మారృత్యమాధుక్యం అంతరిస్తుంది. ఆమె ఒక వరిచారికవంటీదై పోతుందిం ఆవిధంగానే, భారతీయ అధ్యా తి సిద్ధాంతర్నవళారం మానవుడు, అ వరాత్చరునితో శాచాళా శ్రన్నిపొందు కాదు-అప్పుడే అతనికి వరిపూ ర్త్వేము సర్వాంగ సౌష్ట్రవము సిద్ధిప్తాయి జా అ్మిగ్నగ్రే 10 0౪౯ మ0120 ౧1103000) ౪6 1621126 06 ర్యా 07 0 వెశ్‌22 10 001 9021621 1ంలుట[ం2ళం0 ౪10 ఆం4ే 1000015. గౌ06 రాం 6౦6640౧ 13 001 1 పం12౬0మ, కట 2 హమ లం 000౪9064 ఇమం ౪011ల ఓ రగల60టిం అని రవఏంద వాకుట- అః

వ్య కిగతే వైంన అభిరుచులతో గాని, ఇష్టాయిష్టాలతో గాని నిమి త్తం లేకుండా, సర్వకాలములకు, సర్వ దేశములకు, సర్వులకు అమోద*యోగ్యంగావుండే విజ్ఞానాన్ని *మై ను” అని నామశరణంచేసేం. అది సర్వులకు వర్తి న్తుందికనుక నే జానివిలువ హెచ్చింది. ఆవిధంగానే మానవుడు స్వార్ధాన్ని త్యజించి విశ్వవ్యా పమెన అనంత సత్యంయొక్క_ పరిధిలోకి వెళ్లగలిగిననాడు, అతను దిన్యమెన అనుభూతినిపొందగలుగు ఆాడుం అతను వేసినకర ట్‌ అతసనికిబంధింగా పరిణమించకుండా,

్రీ రవీం్యద్రవాణీ వర్‌ )శ్వకర్యగా శోభిస్తుంది, ఉవనిమత్తు “యు క్రాతాగ్గానః సర్వ మీవావిశంతి” అని ఖోషీస్తుంది- వెన ఉదహరించిన మహా ష్ములపంటివారు; పంమాత్మిత“కలిసి వతిచోట (ప వేశిస్తారు కిని దీని అగం థి

జీవార కు పరమాత 'కుగల ఆఅభేజాన్ని నాధించే బృహ శ్కార్య[కమంలో అరిమడ్యన్లాలు, చూనవునికి అడ్డు రగులు తాయి, వాటిని దూరంగాపార(దోలడినిక్కి ఉపనిషత్తు యభధార్ధ్రృ మైన హెచ రిక్‌ ను చేసింది. “మాగ్భధజొ వరుల నొత్తును ఆశించకు అనేది ఈ హెచ్చరిక - పేరాళ, స్వార్థ రహేత మైన వాని, ప్వార్ధపరునిగా చూర్చివేజే వమాదంవుంది అందుచేతనే బుషులు యా హెచ్చరిక చేకేక్కు పదిమందితో కలీనివుంశు వుంజేసుఖం, వశాశిత్వంలోను, స్వాగ్ధపరత్యం లోను ఎంతిమాతం లేదు మానవునియొక్కట- కళలోను, సాహిర్యంలోను, వాంఘి॥ శార్యాలలోను, ఉమపూరితేమైన అఆతిధ్గంలోను, ఈ విశ్వదనీనత మనకు గోచరమౌాతుంది = ఈఆవ్రిఫ్ర జీవోభవి అస బుక్కువళ్కా-ణించింది ఒంటకిగా వుంజేమానవునిగృువాంలో విశ్వరూ ఫునియొక్క- | పతినిధిఅయిన అతిధి వవేశిసాడు, కేవలం తనథోసం, తన వారికోసం, వర్పాటువేసుకున్న సౌ॥ ర్వాలను గృహ మేధి విశ్వరూవుని మొక్క. వలిసిధి ఆయిన ఆశిధివరకు విస్తరింప చెయ్యడంలో కూడా యా సోహం తత్వం ఇమిడివుందని రవీర్యదుడు ఎంత చక్కగా. చెప్పిడోదూడండి,

ఈ (02 0060164110 15 6 ౧011109001? 0€ ఉన్లాపూంయి 1౧4౬13 60 329, శ 20 10 ౩0100 ౪100 1102

లక పోహం +*నేం 13 మిల 1964 *ల00 1 ౧0౯6 లడ0 [ళం నిండు వృాదయంతో అతిధిని, అభ్యాగతిని ఆదరించనినాడు, అది రాజభవనమైనా తుదకు కటి దిరిదంతో కుంగివోతుంది, అని కూడా ఈకవి పౌచ్చగక చేసేడు

మన బేశంలో కొంతమంది సన్యాసులు, వఐహీక వివ యాలతో వవిధమైన సంవర్క-ం 'వెట్టుకోకండా, తుదకు తమ శరీరాల్నికూడా లెఖ్క చేయకుండా, యోగమార్లంలో వర మాలను సంధానాన్ని పాధించడానికి యత్నిస్తారు. కాని రవీం దవాణి, ఈ అనుసంధానానికి వేరొకమార్షాన్ని సూచిం చింది, నిత్యజీవితంలో, తోడిమాన వులతోసహక్రరిప్తూ న్వార్థ రహితమైన సేవతో, విశ్వ శేయస్సును పెంపొందించ డంకూడా సోవాం సిద్ధాంతాన్ని తెలుసుకోడానికి ఒక మార్షంశాగల దని రవీందుని అభిపాయం - సత్యాన్ని ఆ(గవహంతో (పతి ఘటించడం కత్తితో అగ్ని జ్వాలలను వాడవడంపంటిది, క్తి మానవుని చంపగ లదు కాని సత్యాన్ని సంహరించే శక్తి జానికలేదు. ఒకానొకప్పుడు, ఒక శాస్రవేత్త భూమిం సూర్వ్యునిచుటూ వరి భవిస్తున్నాదనే సత్యాన్ని కనుక్కొని లోకానికి వెల్లగించేడ-అది సర్వ్యశాలములకు, సర్వ బేశములకు అవెం-ద యోగ్యమైన మహత్తర పవిచనం= శానీ అతని కాలంలో అనేకమంది, అయన నిర్వచనాన్ని విని, అగవో వేశ చిత్తులెనారు, సత్యాన్నిగహాంచ లేని అమానవులు సూ" షే భూమి చుట్టూతిరుగుతున్నాడని వాదించేకు సృష్టిలో వ్యక్త మయ్యే ఒ॥ పరమపత్యాన్ని మొదటిశారిగా వెలువరించిన

(శ్రీ రవీం్యదవాణి ల ఈ మవానీయుడు సోవాం పిద్దాం తాన్ని మరొకసారి బుజువ్ల శేచేడు లల ౪201646 10 002186 1100 520 2 18 18 ల 500 16015 ౪౧100 ౯౮౦1౧6 10296 €ం కజయు కళ? ంళలులా 900ల0048 లంం6 0గులా ౧6౦౦౧16 20 0276 అంలు, 9 ంళా8 ౩, ఓల? ఇ0006 గేలుంట2666 భలః 64ల౨21 12002010- ౧ 26 64249 21006 10 6 160310 ఓల(6 00000 ల049, 6 ౧232 0 లి ర601= 664, “సోవాంి *! 200 లిం 202619 €0 92) మ 01+ ౪16021 1000౪16626 2064 0160 16 ఈలగు2! కశేడ0. 216 02లో అని రపీం(దుడు ఈ వినరాలను సౌంపుగా తిన ఉపన్యాసంలో ఉటంకించేడు,

మరొక ఉదాహరణ తీసుకుంజాం కొన్ని ఫ్రుఖనదు లలో పర్వదినాలలో స్నానంచేసినట్లయి క్‌ న్నానంవేసిన వారి పాపాలేశాక. వారి వీళానుహ, | పపవితావహులపాపాలు కూడా మోళితమైపో తాంకుని కొందరి విశ్వాసం, శాని ఇది విశ్వజనీనమైన విషయం శాశపోవడం చేత, దీనిని పరి మపసత్యంగా ఆంగ్‌కరించ లేము - కాని, నీరు భావ్ము శరీరాన్నిమా(తిమే శుద్ధి చేయగలదు. సత్యం మనస్సును వొళిననోన్తుంది. అనే (వాచీనసూ క్షి విశ్వవ్యా ప్రమెన సత్పదార్థంతో సన్నిహిత సంబంధం కలిగివ్రంద.

(ఉగాఢ మన పశ్చాతాపం పాపాన్ని పరిహ” స్త్వుందిం తిరిగి అట్టి పొపప్రుపని చెయ్యడానికి యెట్టిపరిస్థితులలోను ఉద్యుక్తుడను కానని నిశ్చయించిన మానవుడు పూళాత్ము డవుతాడు - ఈ పరిస్థికలొ సత్యరూవుడైన పరమాత్మ తెన

ణి సోహం హృదయంలోనే ఉన్నాడనేవిషయాన్ని;, అతను గ్రహించ గలుగు కాడు

క $29102 ౧019 0020 20%£౧0౪/16642763 102 ౧18 ౦౪1౧ ౧౧1006 కం లాంరు 0 6 10172521 ౨106. 0 0020, ౧6 6064 *1ట010 క సం00 ౪76 క౧0 1 0౪౯ 3001 2006 ౪౦ 76౪76213 60 ౪8 0౯౦౪9 రయి. అని రవీం్యదుడు యా (పస్తావననచ్చినప్పుడు, తనభావాన్ని ఈ ఉవన్యాసంలో ఎంతో చక్కగా చెప్పేడు =

సోహాం నిద్ధాంతత త్వాన్ని మరొశరూవంగా చాటి ఇజప్పీన నువోామసులం మరిళొందరున్నారు, కుల మత నిబంధినలు తు-చ-_ తప్పకుండా అమలుజరుపబడేరోజులలో రోమానందుడ నే (ాహ్మణుడు, తన ఛ్యాతులను విసర్జించి, ఛండాలుడైన నాభానుు (భాతృళావంతో ఆలింగనంచేసు కన్నాడు, నేతవనివారి తెగకు చెందిన కబీరు, నైచాన్‌ అనే ఛండాలుడ్చి, అప్యాయంగా చేరదవీపేడూ = నాటి సంఘం, రామానందుని, $ వీరుని, కులంలోనుంచి వెలివేసింది, కాని, నిజంచేత ఏలే అగకులానికి చెందిన (కేష్లులు = సకల రూప ములు, తనరూపమేఆఅయిన ఆ ప రాత్చరునిశాఖకు వారు చెందిశి వారెనారు.

0౧ 26 6297 86206102 10 6 2016594 0 6 ౧౪౯;6౩ ౦01 19 ౦౦00010 కిడగు2ం02062 21006 126 8216 *సోవాం” “1 20 లో అని రవీ దుడు ఈ పరమ సళ్యాన్ని నురొశవారి ఓర్కొన్న్నాడు- 1 2964 [07 [2010౯ &76 026 ఆని (పవచించినవసు పభువు, పృష్టిజాలాన్ని అంశ టినీ మె తీబంధంతో కలియగట్టిన బుద్ధధగ వాను, సోవాం

రవీం్యద్రవాణీ ఖం సిద్దాంతాన్ని అమలుపరచిన మహామహులు సృష్టిజాలాన్ని అంతటినీ, మారృమూర్తి బిడ్డమ్మేమించినట్టు, మానవులు (పిమైకళానంతో చూడాలన్న చే, బుద్ధభగ వానుల సంబేళ సం్యగహం, ఇటువంటి మహ_త్రకవిమయాలను పరిశీలన చేసి, నిర్ణయం చేయవలసివిచ్చినప్పుకు, శేవల సంఖ్యాబలాన్ని మా(తమే అధారంగా తీసుకోకూడదు ళోటిమ.ది అజ్ఞానులు బలపరిచినంతమా. కాన ఒక నూఢవిళ్వాస౦ం సల్యే సమ్ముతిం శాదుగడా = పరమాత్మమయొళ్క- ఆనంళ ఇ్యానికి జీవ్రనకుగల సంబం ఛాన్ని నిరూపించినప్పుడు, ఈ మవోకవి కవిళాచమత్కృతి మరొళపారి వెల్లడిఅయింది -- భూమిని ఆవరించుళొని వుండే వాతావరణం భూమిళశంకు యెన్నోలక్షుల రెట్లు ఎప్పవగా వుంటుంద్కి అవ్య కృమెన యా వాళావరణంలోనుంచే భూమి, కాంతివర్ష్యము జీవము మొబ్నలెనఏ వస్తున్నాయి మేఘాలురూపొంది వర్షపాతం 70భవించజానికికూడా ఈ వాతావరణమే ముఖ్యకారణం. దీనివల్లనే మ ద్దులు మూట శ్రే కళావిలసితమైన శోభ (పళ్ఫితిక లభిస్తున్నాది నశ్వ్యత మండలానికి భూమికిగల, ఆనుబంధాన్ని సూచించడిెనికి కూడా ఈ వాళావరణమే కారణభూరవావుగున్నది = ఈ వాతావరణాన్ని భూమియొక్క అక్కతో రనీం[దుడు పరి పోల్చేడు (బచ్యూండ మైన వాళావరగానికి భూమికిగల పంబంధి మే విశ్వవ్యా పమైన పరిమాత్మకు, నూనవునిలో (వశాళించే ఆత్మజవుందని రవీర్ధదుడు జప్పిడ పూన ప్రరుషు డైన పర మేశ్వరు ని యొక్క ఒకవాదమే లేక నాలుగ పవ౦తు

80 సో మాఠమే, ఈ సృష్టిజూలంలో వ్యక్తమె, మిగిలిన మూడు భాగములు, ఉర గైముఖంగా అనంతత్వంలోకి వ్యాపించిఉన్నా యని, బుమలుఉరొళన్నారు. “౨పాదస్యామృతం” అనే వేదవాక్కు.లోగల కీకంయి బే, సృష్టిని అనంత వైన వర మాత్మ అవరించివున్నట్టు పరిమిత మైనమానవుని, అనంతేమైన “భూమ” “*రం608ట పరివేష్టించి వుంటుంది

౧ 20000300లాం ౧020 6 46011064 28 ౪6 8070138 80411 0 ౧16 8200,,6536 25 6 ౦౦0౧౧16166 0020 228 06౬ శేలయం1066 28 (తిపాదన్వామృతం, 18 016 ౧౯౬ 6 1 2002762 10 6 0[6ల 1౯66 6 13 10[0166--16 8 602036 ౧13 1020281016 20౧08012౧6 13 80 1011002- 461 20 (609109 0 6 4100 166106౬౦2౬ 6౫067౯20 ౪62100 00 16 ౧౧291065 16061 09 6 ₹౪ల౫ 61096 2 ఇం2100 ౪910 1 1000062307201 ౧౧0176 1601003 020 ౪6 6686366౯” అని రవీందుడు వాతావరణానికి భూమికి గల బాంధవ్యాన్ని తన సహాజ కవితాధోరణిలో వెలువ రించేడు-. ఈ వాదృ శ్వాన్ని బట్టి మూనవునికీ, అనంతమైన విశ్వాత్శకుగల సాద్భృశ్యాన్ని మనం[గహించుకోవచ్చు

ఈశో పనిమత్తు మనత నూరేళ్ళు వర్ధిల్లాలని యధా ర మైనకర్మలః చెయ్యూలని ఇాసిస్తుంది- అవిధమైనక రై శీవలం ఉదర పోవణార్థం సంకల్పింవబడినది శారాను; మానవుడు అశియపిద్ధికి (బవోండ మైన త్యాగంచేస్తాడు = ఎంతటి కష్టా నై ఇనాసహిస్తాదు- కారులు, విజ్యేమపరులు, తనపై జరిపే ఆ త్యాచారాలకు బప లేశ మైనా చలించడు= అతినికి యిీాశ క్రి

రపీం్యద్రవాణి క! ఎకటడనుంచీ వచ్చింది మానవునిలో కీవలము జీవనమే శాకం౦డా “భూమి” లేశ *ఐ మెన్పిటికూడావుందిం=

“ళ్ళ 3 1 268౯176 020), ప 3టల౯ €0 82051106 113 1106, 10 6౦౦07206 52షలా[08 €0 ఉం 2 ₹ంల0168 ౧౦౪6 *గటింట6 26ల121 3250620216 _. = అ అటి 9000 2022108 [0106ల 06 62900 13 ౧౧29 23 ౪110 100561 ౨06౬౦91? 16 04 10060316 అని అంటాడు రవీందుడు,

మొక్క-లద్యారా విశ్వవ్యా ప్తమైనశ క్షి, (దవ్యంగా మారకురడావున్నట్రయితేే ఈ (పవంచిమంతా ఒక ెద్ల ఎడారి ఆయిపోయివు్రండు నుు ఆవిధంగానే తెలిసో, తెలియళో, స్రీలు వురుషులు, (పేమ, విజ్ఞానము, త్యాగము మొద్శలె నవు మానవజీవితంలో జొవ్పీించకుండా వున్నట్టయి తే, ఇదంతా ఒక పెద్ద పళకు వపంచంగా మారిపోయివుండునుః సరళి మైన సాంఘీక జీవితమే దుర్లభ మైపోయి వుందేది=

శరీరంమిాద కురువులుపుట్టినట్టుగా, సాంఘికజీవితంలో కొంతమంది దుర్మాస్టలు చెలనేగుకళారు- తక్కీనచగ శింబ ఉబ్బెత్తుగా ను, (పస్ఫుటంగానువ్రన్న కురువులాగోో దారు కూడా, కొంతకాలం గొప్ప[షాచుర్యాన్ని వాందు తారు= కొంతకాలానికి కరుపుచితికి నళించిపోయిన క్లే వారుకూడా నిలించిపోళారు- దుష్టశ్‌ క్షణకు, లిష్టరత ణకు | ఆప్పుడిప్పుడం మవోవురుషులు అవతరిస్తూంటారు,

89 పోవన

జీవితంలో నే సృష్టి మొక [ర వాస్యమం శో ఇమిడి వుంది, జడ పశ్చతికంయె భిన్న మెన, నవ్య వెతన్యాన్ని, జీవ్మిపదర్శిం చింది తరువాత, అఆజీవి తనలోనే పరమాత్మ ఇమిడివుందని చెం. సుకుని 'బవాూనందాన్ని పొందింది బక చిన్న ఉడా హర- తీసుకుందాం- విద్యార్థి ఎంతోకవ్షపడి అక రాలు, గుణింలెం నేర్చుకుంటాడు అనంతిరం, అర్థంలేని వాక్యాలు ఎన్నో వాసి శాగితిం ఖరాబుచేస్తాడు- తుదకు, కవిగా మనో వారమైన కవితావాహిని అకాగికంవై ఆను వ్యక్తం చేయ గలిగినప్పుడు అమితమైన ఆనందాన్ని పొందుతాడు- ఆ విధంగానే సృష్టి ఒక చిన్న జీవకణంతో వారంభమైనది- (మంగా అది పళుగణంవరకు పెరిగి, తుదకు మానవరూపాన్ని చాగ్చొంది- భూవవుడు తన విజ్ఞాన పటిమ చేశ, జీవాత్మిక, పర మాతకు భేదం లేదనిన్నీ, పరమాత్మ తనలోనే ఇమిడి వుందనిన్నీ, కేల్చుకున్నాడు- మానవజీవితంలో, దుఃఖము, నిఫ్ట్‌ ము, మృత్యువు, వుండవచ్చును, శాని ఇటువంటి అడ్డంకు లస్నింటీని అధిగమించి, అనుళవపూర్వళంగా “సోహం” ఆని చెప్పగలిగిన వాడు పూర్షవుగుషుడుం ల ర6 $07662

• 10466, 0% 16 20౧౧౦420౦6 ౦ ోోకి!210” 09 జాల, ౪6 ₹64106 ౧6 87626౯ 2మ; [ాక6ల10645 ౧౭౪౧ ౦ ₹612= 664063 01 6 $80౯౦4ీమరం10/ 0 21 భష 00౧1 621 కీశ20 ౮6014౯6 (౧2 టమడది 00 100% అం ౧2౧ ల 1000 6 సంర 011 ఇ జాజ్‌ స్థజ్వమూనవ సంటేమ సం చేళాన్ని అం్దనోసా"ర ఏం్గదుద్డు " శ్రీ న. ఉవన్య్యానానికి ర తవాక్ష్యర్వదెప్పే డిఏ న

న. తట ఖు లో చం లారు._306 నో