Telugu Sri Krushna Subhashitaalu Trishanthi_0 - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

వ ఈ చే. న్నా శని త్రిశతి న న. గా ౯. కబనకుంట కష ద కైక్వాన: కబనకుంటి క్పష్ణమా ద్దార్య |

శ్రీమాత్రేనమః 7. జ్లానఎర అనాస గ్రాం || " శీకృష్ణో' స. నారాయణ లెఖ కరి ఆల ల్ని సుభాజషత త్రిశతి రచయిత విద్వాన్‌ కలువకుంట కృష్ణమాచార్యఎఏ.. | శ్రీవాణీ పబ్లికేషన్స్‌ రామాలయం వద్దః మెట్‌పల్లి: 505325

5! గగ5[౧గ౧౬ 3800029012 7౧9౧41 ౧6 ౪౮౪ గ౦౭౧౧9) శ౮110[1. గఉంంళ4గంగి4 గణి 54సషతంగత గతి 14 (ర ల్‌ ౮ ద్రం. ఉజై.] ఉష్ణ సుభ ౯౪౬6610౧ 1996 న్‌ విగం6 ౧5 21/ [0/000 65: రం క గగంం౧గ204జ008260/4 5% 112౧6౧౧8 తంట 902 2/20) స!6102 " - 505325 గం 5% ౪2౧1 ౪901041019 థర దోశి 6 టిరాలయ్య మాం గ౯ాజబజా భీలజ! స్‌ ల్‌ సం ప్ప గజ0౧202౯ - 505325 కీ న అలం అంటి 4 లో శ మ ల పాదం సి జ దా డ్‌ర్టిగంి (| ౧4౦ 90660. 8౧ ౪41 ౧౮8౬ ౦4౫ 0%5 సం4౯ ౧4౧0౧2182౧) (0) 16102 1647౧౯౫౧౭౦ (0) ౯ ౧ 505325 069614 41 ౧౮8౬164110%5 క02 282026 కరం(2046-4 ద. 315547 న౧౧|660/: 41 ౧౧౧౧౬౧౩ ౧81౯420216 (స612026-4

కృట్‌జ్ఞత్‌లు ఈ “నుభాషిత (త్రిళతిని ముద్రణ జోయించిన వారు మంచిని వంచి పెట్టాలి - ఆనే మానవతా వాది? “పరోపకారం చేయాలని - “తపించే త్వాగళీలి? గర్పం లేని జ్ఞానిగా పేరున్లు - పెద్ద్రమనసుగల” వెద్ద మనిషి? త మామిడి వెంక(ట్రామరెడ్డె గారు, (అడ్వొకేటు) మెట్‌పల్లి వైర్మన్‌, మిత్ర క్రెడిట్స్‌ అండ్‌ ఇన్వెస్టుమెంట్స్‌, “భువనేశ్వరి సేవింగ్స్‌ అండ్‌ ఫైనాన్స్‌ కంపెని” మరియు ఎన్నో ఇండ్టీజ్‌లలో డైరెక్టరు, ఇండ(స్రియలిస్ట్‌. వారికీ, వారి కుటుంబానికి, సర్వేశ్చరుడు సర్వదా ఆయురారోగ్య భాగ్యాభివృద్దిని (ప్రసాదిస్తూ వుండాలని ఆకాంక్షిస్తూ, ఆశీర్వదిస్తూ, కృతజ్ఞతలు తెల్పుచున్నాను.

• కలువకుంట కృష్ణమాచార్య

లి. ౬ 5/4 2౯9౦౫ ౧౧||౦ 6ఉ2౦0౫౦ సిక. (90144 (60౧౨) ౯౧౮ "గతరతి 8[4షగమ[ " ౦193301. ౧1౧౦ ౧౧౦౮౧. కిం6/6 ౦1 “౪6౪6౧0600౧ 9116 63. 0౯౧? ౦0/19 69౮ ౦౧4౦౮౧౦ ౪ ౦౪౯౧౦౧౦ ౮౧౧౭౧౧౧ [౮9/0006 (ం9!:600606 - 20 కలువపంట శ్రీమాన్‌ కలువకుంట కృష్ణమాచార్యగారి “శ్రీకృష్ణ సుభాషితత్రిశతి చవివి ఆనందించాను భక్తిభావనార్దమైన హృదయంలో నుంచి ఉప్పాంగిన కవితా కాంతి గంగ యీ రచన నా విద్యార్ధి దశలోనే, వారి “యథార్థ మానవత్వం” అనే రచన చదివి జీర్ణించుకున్నాను మరియీనాడు వారి మరో రచనకు నాలుగు అభినందన వాక్సాలు రాసే అవకాశం కలిగింది. వారి పద్యరచన సరళం ధార జలపాతం భాష మాధుర్య గుణోపేతం భక్తి భావన పరమ సుకుమారం. మూడు వందల పైచిలుకు పద్యాల్లో కృష్ణస్తవం చేసి ధన్ఫులయినారు శ్రీకృష్ణమాచార్భగారు వివిధ కోణాల నుండి లోకానుశీలనం చేశారు మానవ ప్యాదయ విశ్లేషణ కావించారు. మానవ చురంతాలను లలిత లలితంగా దుయ్యబట్టారు హితోపదేశం చేశారు. హితోక్తికి తగిన మిత భాషణం చేశారు కవి తన అనుభూతులనూ, భగవద్విభూతులనూ తరచుగా వెల్లడించారు ఈనాటి మేధావుల్లో కొందరు భక్తిభావాన్ని నిరసిన్తారు వారు ఎవరికీ భక్తులుగా ఉండటానికి అంగీకరించరు మంచిదే కాని తమకు భక్తుల్ని కొందరిని తయారుచేసుకుంటారు. అదే వింత లోకంలో ప్రతి మానవునికి, ఎవరూ ప్రశ్షించగూడని కొన్ని వ్యక్తిగత విలువలున్నాయి సమాజాభ్యుదయానికి భంగం కలగనంత వరకు,

ర్‌ మరెవరికి వాటిని ప్రశ్నించే అధికారం వుండదు

“శ్రీకృష్ణ సుభాషితము” (త్రిశతిలో పద్యరచన అందులోని వాక్యరచన శొష్టవోపేతంగా ఉన్నాయి కొన్నింటిని చూడండి

“డబ్బలున్నవాడు దండినాడు”

“శాంతముగను వచ్చు సత్కర్శ ఫలమురా"”

“ధనముగోరి తిరుగ దాసుడై పోవురా”

ఇలాంటి వాక్సాలు, కొన్ని ప్రాచిన ప్రముఖ కవి వాక్యాలకు టిటుగా నిలున్తాయి ఈనాటి సాహిత్యకుల స్థితిని పట్టి చూపే యీ పద్యాన్ని గమనించండి

“మూర్చుడైన వాడు మూర్చుని వెదకును

ఒకరినొకరు మెచ్చుకొనుఏ కొఅకు

పండితుణ్ణిగనిన భగ్గున మండురా,

కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ

ఏరి రచనలో దొరలిన కొన్ని వ్యావహారిక రూపాలు సమాదరించ దగినవే ఇలాంటి రుచిరకృ్ళతిని అందించిన కలువకుంటగారి రచన, కలువపంటగా భావిస్తూ మననారా వాలకి నా అభినందనలు తెల్బతున్నాను.

• ఎల్లూరి శివారెడ్డి

6 ఆదర్శ దర్శనం “ఐద్వత్కవి కవికోకిల" శ్రీమాన్‌ వేముగంటి నరసింహాచార్యులు సిద్ధిపేట శ్రీమాన్‌, విద్వాన్‌ కలువకుంట కృష్ణమాచార్యులుగారు ఉత్తమ కవిగా రచయితగా, జ్యోతిష పండితులుగా ప్రసిద్ధి వహించారు వీరు ఇది వరకు 2 కృతులు సరళమైనవైలిలో సంతరించారు వాటిలో శంకరాచార్యక్కత “భజగోవిందస్తోత్రం” రామానుజులకు సంబందించిన “భజయతిరాజన్తోక్రం” అనే కృతులు సంస్వృతం నుండి చక్కగా అనువదించారు “హనుమాన్‌ చాలీసా” ను హింది నుండి సరియైన తర్జుమాచేశారు శ్రి రంగనాధ శతకం శ్రీ ఆంజనేయ శతకం, అనేవి కృష్ణమాచార్యులు గారి శతక రచనా చతురతకు భక్తి భావానికి తార్కాణాలు చౌడేశ్వర్‌ న్తోక్రం, శ్ర నరసింహస్తవం, సింహవాహిన్యష్టకమ్‌ శ్రీ వాణీ గద్యమ్‌ అనేవి కవిగారి దైవస్తుతి రత్తాలు ఈ విధంగా భగవత్చరములైన, స్తుతి కావ్యాలే కాక, సామాజిక స్పృహకు వెలిగాని రీతిలో, “యధార్థ మానవత్వం” "స్త్రీ దర్శ ప్రబోధిని' నీతి పధం, అనే వచన కృతులు రచించారు శ్రీమాన్‌ కృష్ణమాచార్చులుగారు వీరి రచనలు సరళ సుందర శైలీ విన్యాసంతో కూడి సామాన్య పారకులను కూడ ఆకర్షించే లతిలో ఉన్నాయి ఇందుకు చాల కృతులు రెండవ ముద్రణ కావడమే నిదర్శనం భక్తి జ్ఞాన - ధర్మ ప్రబోధాలైన వీరి రచనలను ముద్రించి పలువురికి పంచిపెడుతూ వుండటమే వీరిధేయం ఇదియితర రచయితలకు

7 అదర్శవ్రాయము

శ్రీమాన్‌ కృష్ణమాచార్యులు గారి ప్రస్తుత కృతి “శ్రీకృష్ణ సుభాషిత'

త్రిశతి (క్రీ కృష్ణ త్రిశతి తేట మాటల మూటగా 300 ఆట వెలది

పద్యాల కావ్యం. ప్రతి పద్యం “కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ” అనే మకుటంతో భాసిల్లుతున్నది “కృష్ణ పదం కవి పేరును కూడ సూచిస్తున్నది. ఇది ఒక చమత్కారం. “కృష్ణో మకుటంతో రోచిష్టువులైనప్టటికి పద్యాలన్ని నీతి ధర్మాది విషయ బోధకములై, మానవ కోటిని, మంచి దారిలో నడవడానికి ఉపకరించాలని వరి ఆశయం,

కవిత ఎలా ఉండాలో, కవిగారు ఇలా ఉగ్గడిస్తున్నారు:-

“కవితయన్ల్న జనుల కంటికి చూపుగా

నిలువ వలెను మేలు కలుగవలెను

అల్బ భావ రచన లారుద్ర పురుగులౌ

కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ”

కవిత మానవులకు కంటి చూపు వలె ఉండి, మంచి చెడుల వివేకం కలిగిస్తూ మేలుకలిగించాలని కవిగారు ఆకాంక్షిస్తున్నారు అల్బమైన భావాలు కలిగిన్న రచనలు, ఆరుద్ర వురుగులవలె నశ్వరములని, కవిగారి భావన ఈ లాంటి భావన ఉన్న కవి, అభినందనీయుడు ఇలాంటి భావాన్నే మరొక వద్యంలో, ఇలా ఉద్డాటిన్తున్నారు:-

“ముంచి కావృ్యమొకటి మానవశ్రేయన్సు

కూర్చగలదు, నేడు కుష్పలుగను

కాన వచ్చు కొన్ని - కాగితాల్‌ ఖర్చరా ”

8

“బహుజన హితాయ - బహుజన సుఖాయ” అనే తత్త్వం ప్రతి

కవికి ధ్యేయం కావాలనేదే, యా కవిగారు మనసారా కోరుకుంటున్నారు.

వరశుల్మాన్ని నిరసిస్తున్న వైనం ఈ క్రింది పద్యంలో గమనించ వచ్చుః-

“*దంసతులన నేడు ధర్మ బద్ధులుగాక

డబ్బుతోడ తూచి - డగ్గరైరి

తూకముపడి పోవ తుస్సృన బోదురు”

ఈ నాటి యువతీ యువకులు వరశుల్క ధనంతో తూచి దంపతు లౌతువ్నారు తప్ప - ధర్మ బద్దులు కావడం లేదు కనుక వరకట్న దురాచారాన్ని నిరసిస్తూ యువకులు ధర్మ బద్దమైన దాంపత్యాన్ని సాగించాలని, కవిగారు ప్రకటించిన ఉత్తమాశయం

కుల భేద నిర్మూలన కూడ కవిగారి ధేయనుని కొన్ని పద్యాలవల్ల వెల్లడౌతున్నదిః-

“కులము కంటె గొప్ప - గుణమని చెప్పిరి

గుణము లేని వాడె గుర్తు పాందె

కులము, గుణము లేని గూండాలె పెద్దరా!”

ఇంకా కుల కాలుష్టాన్ని కవి ఇలా నిరసిస్తున్హారు:- “కులము కులము పేర - కొట్లాట లేలరా” “కులము పేర - సీట్లు - గుంజిరి - టఉట్లను”

నేటి రాజకీయ వృవస్థలోని లోపాలను కవిగారు ప్రకటించిన రీతిని చూడండి -

ర “కనగ రాజకీయ కలుషంబు వల్లనే అణచివేయబడిరి అధిక జనులు” “ప్రజల టఓట్ట్లతోడ పదవిని బొందిరి ప్రజకు సేవ జేయు బ్రాంతిగొలిపి” దేవాలయ ధర్మ కర్తల నీతి బాహ్య వర్తనను కవి ఇలా వక్కాణిస్తున్నారు:- “దైవభక్తి లేని దేవాలయాధ్యక్ష పదవి బొంద చాల పాటు పడిరి ధనము కొంత మ్రింగి తగుసేవచేసెరా” “దేవతా ర్హనకును దేవాలయమనముపేర- ట్రస్టు వర్తిలేని ట్రస్టులెల్ల తీరు-తీరు సామ్ము దిగమ్రిందినారయా! కొన్ని దేవాలయాల్లో జరుగుతున్న తీరు మనం చూస్తూనే ఉన్నాము కదా! కవి వేదాంతం ధనమహిమ - మొదలైన అంశాలను గూర్లి చెప్పడం జరిగింది మచ్చునకు కొన్ని పద్యాలు - “అంతరిక్షయాన మంతకు యొదిగినా ఆత్మవైపు దృప్టి యబ్బవలెను అత్మ దెలియలేని అభివృద్ధి యేలరా” “మాప కర్మ కిపుడు ఫలితమ్ముగనరాదు విత్తు నుండి చెట్టు - విధము పెరిగి పాప ఫలమువచ్చ పరిపక్పమందగా” ధనము కులమునిచ్చు ధనమిచ్చ విద్యను

10

ధనము పదవి నిచ్చ దర్హమిచ్చ!

ధనములేనివాడు తగు చుల్క్మనగునురా ” ఎలాంటి దో చూడండి:-

“నదిని వెనుక కెట్లు నడిపింప జాలమో

కాలమట్లురాదు గడచివోోవ

కాలమహిమ దెలిసి కార్యంబు జేయరా ”

నవ్వే ఆడుదానిని పడ్డే మగవానిని నమ్మరాదని సామెత ఉంది ఆ సొమెత భావాన్ని కవి ఇలా పద్యంలో ప్రకటించారు:

“అతిగ నసవ్వుచుండు అతివను నమ్మకు

వలవలయని యేడ్డువాని - నట్లె”

దైవ మహిమను కవి చూపిన తీరు ఇట్లా ఉంటది:-

“ఎవనికెంత దైవ మేమి శాసించెనో

అతని కంత ఫలమునందవచ్చు”

'శాటి చెట్టు నీడ తగునని నిల్వగా

తాటిపండు పడెను - తలయు పగిలె

ఈ పద్యాన్ని చదువుతూ వుంటే భర హరి సుభాషితం - దైవ పద్ధతి లోని “ధరఖర్వాటుడొకండు” అనే పద్యం జ్ఞప్తికి తెస్తుంది

గుణహీనుడైన కొడుకును గూర్చి కవి ఇలా చెప్పారు:-

“ఇంట నెగససియర్షి ఇల్లును గాల్మను

బంటి మీదబడిన నొడలుగాల్చ

గుణములేని సుతుడు కులమెల్లగాల్చురా

భక్తికి సంబంధించిన అంశాలుకూడా ఎన్నో మనోహరంగా ఈ “త్రిశతి” లో ఉన్లాయి. ఉదాహరణకు బకటి రెండు పద్మ్హాలు:-

[1

“మొసలి చేత జిక్కి మొరపెట్టె గజరాజు

వేయి గజములుండ వేల్చులుండ

నమ్మితుదకు బ్రోచె నారాయణుండెరా ”

“పాండవ సతి భంగపడె భర్తలుండగా

మాధను శరణొందె మానముండెో

ఇలాగే విభీషణ శరణాగతి ద్రువభక్తి మొదలైన విలువైన విషయాలు హృద్యంగా పద్యాల రూపంలో వెల్లడింపబడినాయి

ఈ “త్రీ కృష్ణ సుబాఫితం"లో నీతి వేదాంతం దర్మం రాజకీయాలు మొదలైన ఎన్నో విషయాలు చెప్పారు కవిగారు ఈ కావ్యం బక “విజ్ఞాన సర్వస్వమని” చెషప్టడంలో అతిశయోక్తి కాజాలదు ఇది సమాజానికి ఎంతో ఇపకరిన్తుంది ఇది అందరికీ ఆదర్శంకాగలదు

ఇట్లా కృష్ణమాచార్ములుగారు సులభ శైలిలో తేట తెల్లముగా పలు విషయాలను ఆట వెలదుల్లో వ్రాసి తెలుగు సాహితీ సరస్వతికి మిసిమి నిగ్గుల పసిడి నగలు కై సేసినారు. ఇందుకు వారిని మనసారా అభినందిస్తున్నాను

• వేముగంటి నరసింహాచార్యులు

10

ధనము పదవి నిచ్చు దర్హమిచ్చ,.

ధనములేనివాడు తగు చుల్మనగునురా”

అంటూ ధన మహిమను చక్కగా వెల్లడించారు కాల మహిమ ఎలాంటి వో చూడండి:-

నదిని వెనుక కెట్లు నడిపింప జాలమో

కరాలమట్లురాదు గడచిపోవ

రాలమహిను దెలిసి కార్యంబు జేయరా”

నవ్వే ఆడుదానిని ఏడ్డే మగవానిని నమ్మరాదని సామెత ఉంది ఆ సామెత భావాన్ని కవి ఇలా పద్యంలో ప్రకటించారు;-

“"అతిగ నవ్వుచుండు అతివను నమ్మకు

వలవలయని యేడ్చవాని - నట్లె”

దైవ మహిమను కవి చూపిన తీరు ఇట్లా ఉంధది;-

“ఎవనికెంత దైవ మేమి శాసించెనో

అతని కంత ఫలమునందవచ్చు”

“తాటి చెట్టు నీడ తగునని నిల్వగా

తాటిపండు పడెను - తలయు పగిలె”

ఈ పద్యాన్ని చదువుతూ వుంటే భర్శ హరి సుబాషితం - దైవ పద్ధతి లోని “ధరఖర్వాటుడొకండు” అనే పద్యం జ్ఞప్తికి తెస్తుంది

గుణహీనుడైన కొడుకును గూర్చి కవి ఇలా చెప్పారు:-

“ఇంట నెగసియగ్ని ఇల్లును గాల్టును

బంటి మీదబడిన నాడలుగాల్చు

గుణనులేని సుతుడు కులమెల్లగాల్నురా

భక్తికి సంబంధించిన అంశాలుకూడా ఎన్జో మనోహరంగా ఈ “త్రిశతొ లో ఉన్నాయి ఉదాహరణకు ఒకటి రెండు పద్నాలుః-

11

“మొసలి చేత జిక్కి మొరపెట్టె గజరాజు

వేయి గజములుండ వేల్చ్బలుండ

నమ్మితుదకు బ్రోచె నారాయణుండెరా *

పాండవ సతి భంగపడె భర్తలుండగా

మాదవు శరణొందె మానముండెొ

ఇలాగే విభీషణ శరణాగతి ద్రువభక్తి మొదలైన విలువైన విషయాలు హృద్యంగా పద్యాల రూపంలో వెల్లడింపబడినాయి

ఈ “శ్రీ కృష్ణ సుభాషితం”లో నీతి వేదాంతం ధర్మం రాజకీయాలు మొదలైన ఎన్నో విషయాలు చెప్పారు కవిగారు ఈ కావ్యం బక “ఐజ్ఞాన సర్వస్వమని” చెప్పడంలో అతిశయోక్తి కాజాలదు. ఇథి సమాజానికి ఎంతో ఉపకరిస్తుంది ఇది అందరికీ ఆదర్శంకాగలదు

ఇట్లా కృష్ణమాచార్యులుగారు సులబ శైలిలో తేట తెల్లముగా పలు విషయాలను ఆట వెలదుల్లో వ్రాసి తెలుగు సాహితీ సరస్వతికి మిసిమి నిగ్గుల పసిడి నగలు కై సేసినారు. ఇందుకు వారిని మనసారా అబినందిస్తున్నాను

= వేముగంటి నరసింహాచార్యులు

12 శీ అభినందన పద్య వందనమ్‌ శ పదార్టనారచబిత శ్రీ పద గుంఫిత వర్లరాశి న ర్వేశ విశేష నేషి నిజవేష మనోజ్జమవార్జ భావనా వాశ పదార్థ సత్యయుత పాత్ర పవిత్రత వాక్‌సుధాసమా వేశిత “కృష్ణనామ” కృతి వేదయతీతి ప్రశంసయా మృహమ్‌ వేళ సుశోభితంబనగ వేల్పుల దీవెన పంటపండ యాం డాళుకు దేశికార్యులకు నాత్మభవుండన కృష్ణరూప మాం దోళిక యందు నద్దుత సుదోదదియందు ముకుందుగాంచి యా కేళిని భావిభారతికి కైతలమూర్తిగ దల్చిరిద్ధరన్‌” లోకమనేక రీతులను లోతును దెల్వని బావితీర్దమున్‌ చేకొని చేదవేసి మనసెరత మదించగ తోడగోరి యా నాకము దింపగా 'హరిత” నామ సువంశ సుదాంశుమూర్తియై తోకిల కూజితా “ల్కలువకుంట” సుథీరుడు కృష్ణమార్యుడై” భక్తియు యుక్తియుక్తమగు భావక శక్తియు ముక్తి మౌక్తిచి ఛృక్తినిగూడి బీజయుత శారద పాద సరోజ బృంగ నం సక్తమనోజ్ఞ పద్యశత సంఖ్యలనేకము లేక ధారగా మౌక్తికమాలలై వెలసె మాన్యత నొప్పుచు మానవాళికిన్‌” అమ్మసదమ్ములంటి తన యాత్త్మకు రక్షన్యసింహదేవునిన్‌ కమ్మని కందపదృముల కంజ పదమ్మ్ము స్తుతించేనట్లెసా

13

యమ్ముగ జీయరుల్‌ పాగడి మెళ్ళ్చగ నోయతిరాజస్తోత్రములొ

సమ్మతినన్వదించి కనుసన్ష్నల మాతయెవాక్కునివ్వగన్‌

“మూనవతా యథార్ధ్థముూను మానిత “స్తీజన దర్శబోదినిా”

పూని రచించ నర్వులకు పూతగ నీతి పధమ్ముు నిల్బగా

చేనికి గట్టు వేసినటు చేవజనించరచించనట్లు - లో

కానికి కావె కాపరివి - కావ్య పరంపర లల్లికమ్మగన్‌”

“రంగనాథుూ" గొలిచె రమ్మ మౌ శతకము

కొండగట్టు హనుమ” గొలిచెనట్లె

నందవరపుదేవి నామ్న్షోాయ స్తుతిజేసి

“నారసింహవిభుని” నతుల గూర్చె

లౌకిక వృత్తిలో నిజమలౌకిక వృత్తిని నాత్మవాదమున్‌

చేకొని పూర్వజవ్మరుచి చేత నిహంబుపరంబు నిలబ్బగా

వాకొని సర్వులన్‌ విమల వాక్టటిమన్‌ తరియింస సర్వము

న్నేకమనెండు ఠ6తి గడునేర్పును జూప ననన్య సాధ్యమే

దేవిక్కపా విశేషమున తేట మనంబుల నాటునట్లుగా

మావినిజేరి మంద్రమున మంత్రములోయన భృంగరాజముల్‌

పూవులజుంటి కేనియల పూత మవిోప్త పదార్థ శోబ - ప

ల్తావుల నింప “కృష్ణశతి” ధర్మ నుభాషితముల్‌ నుధాక్యతుల్‌

సమర్హ్దణ

భాగవతుల లక్ష్మణాచార్యుడు ఖ్‌ వ్ర 301౬3 8 (సంస్కృత)

14 తియైనమ నివేదనము

నా రచనా వ్యాసంగము 2 యేట ప్రారంబమైనను 30వ ఏట నుండి సాహితీ జీవితము రూపుదిద్దుకొన్నది వరుసగా రెండు వచన రచనలు రెండు పద్య-శతక-రచనలు మూడు అనువాద (స్తోత్రములు ద్వితీయ ముద్రణ జరిగి పలువురికి పంచి పెట్టడం జరిగింది మా తలిదండ్రుల ఆశీస్సులు మా ఆచార్యుల కృపా విశేషమే నన్ను ముందుకు నడిపించాయి

ఈ సందర్భంలో స్మరించవలసిన వారు కీ శే బ్రహ్మశ్రీ కవిసమ్రాట్‌ విశ్వనాథ సత్యనారాయణగారు వారు ౨60౦లో కఠలీంనగరంలో ఎన్‌ఆర్‌ఆర్‌ డిగ్రీ కళాశాల ప్రెన్సిపాల్‌గా పనిచేస్తూ వున్నప్పుడు కొంతకాలం వారు మేము బకే ఇంటి ఆవరణలో నివసించుటవల్ల వారి సాహచర్యమేర్చడినది అలాగే నా రచనా వ్యాసంగానికి వారి ప్రోత్సాహము లభించింది మొట్టమొదటి నా రచన “యదార్థ మానవత్వము” గ్రంధరూపము దాల్చుటకు వారే ముఖ్య కారణము వారి “ప్రశంసాభిప్రాయం"తోనే పుస్తకం ప్రథమ ముద్రణ చేయించాను రచయితగా నాకొక క్రొత్త అనుభూతికి అంకురారోపణ జరిగి నన్ను ముందుకు నడిపినది శ్రీ విశ్వనాధగారే వారి ప్రేమాభిమానములు చిరస్తరణీయములు

ఆ రోజుల్లోనే పుస్తకానికి సమగ్రమైన “పేీఠలకా వ్రాసి యిచ్చి ముద్రణ చేయించుటకు, మరొక ప్రోత్సాహకులు అత్మీియబందువులు ఉభయ వేదాంత పండితులు శిరోమణి శ్రీమాన్‌ కందాడై రంగా చార్యులు గారు ఆ తర్వాత మధ్య మధ్యన ఆచార్య శ్రీ దివాకర్ల

15 వేంకటావధానిగారి నలహాలు అభించనవి కాని ఉద్యోగరీత్యా తరచుగా బదల్‌లు జరుగుటవల్ల అలాంటి పెద్దల నాహచర్యం దిర్హకాలం అభించలేదు అదే దైవాథినం దైవ ఐధానం

ఆ తర్వాత పూజ్యలు పరమహంన-పరిన్రాజకాచార్య శ్రీ శ్రీ శ్రీ త్రిదండి శ్రీమన్హారాయాణ రామానుజ జీయరు స్వామ (పెద్ద జీయరు స్వామి వారి నక్సంగము లభించి వారి ప్రేమకు పాత్రుడనై వారి ఆశీన్సులతో కొన్ని బక్తిపరమైన అనువాదములు రచనలు చేయగల్లితిని సంస్కృత స్తోత్రములకు చక్కని అనువాదములు వారి మంగళా శాసనములతో నావిష్కరింపబడినఐ వారి ప్రేరణయ అందుకు మూలకారణము

తరచుగా వారి దివ సాహచర్శం లబించడంవల్ల మా కుటుంబంలోనే ఒక నూతన బక్తి వాతావరణం వెల్లివిరిసినది వారి పవిత్రమైన క్రతువులలో కార్యక్రమాలలో పాల్గొనగలటం మా పూర్వజన్మ సుక్యతం

పిదప ప్మరించవలసినవారు దేవీ ఉపాసకులు నిరాడంబరులు, శీ తీ తీ సుకందరస్వామి (వాల్లోట్‌ మహరాజ్‌ వారితో పరిచయం కల్గుటచే కొన్ని రహస్యమైన దైవోపాసన పద్ధతులు తెలిసికోవటంతో పాటు దేవీపరమైైన కొన్ని రచనలు చేయగల్లితిని అమ్మ దయతో కొన్ని అడుగులు వేగంగా ముందుకు సాగినవి

థైవార్శణంగాను దర్శ్మప్రచార ద్యష్టితోను రచనలు వ్రచురణలుచేనితినేగాని వెనాడు (కవిగా) కీర్తివ్రతిన్టలకై ప్రాకులాడలేదు అందుకు తగిన సందర్భాలు అవకాశాలు వున్నను లేకున్నను వాటిని వినియోగించుకోవటానికి ఆరాటపడలేదు అందుకు నా అనాసక్తి అశ్రద్ధ కావచ్చను ఆ నూర్గం నేను

16

అనునరించలేక పోయాను

నలబభైయైదు సంవత్చరాలు వయస్సు వచ్చనాటకి “హనుమాన్‌ చాలీసా” అనువాదం మరికొన్ని పద్యనెత్రత్రాలు ఇష్టదేవతా స్తుతుల రూపంగా వెలువడి ముద్రణ చేయబడి బక్తులకు పంచి పెట్టడం జరిగింది అందులో “హనుమాన్‌చాలీనాో” (తెలుగు మాత్రం ఒంగోలు విజయవాడ మెట్టుపల్లిలలో నివసించిన సందర్హాలలో అయిదుసార్లు ముద్రణజేయబడి అన్ని కలిపి మొత్తం 2000 ప్రతులు పంచిపెట్టబడినవి బకటి రెండు సందర్హాలలో కొందరు భక్తులు మిత్రుల సహాయ సహకారాలు అల్బమాత్రం అందినవే తప్ట అన్ని గ్రంధాలు స్వయంగా వృ్యయప్రయాసల కోర్చి ముద్రణ చేయించడం కష్టసాధ్యమైనది

హైదరాబాదులో ఉన్నపుడు ఒక సందర్ధంలో “ఆంధ్రసారస్వత పరిషత్తు" వారితో నాకు సన్నిహిత సంబందాలు కల్గ్లినవి నాపై కొంత అభిమానంతో వారి “పుస్తక విక్రయ - విబాగంొ ద్వారా పలు గ్రంధాలయాలకు మంచి పుస్తకాలు సరఫరా చేస్తూ నా గ్రంథాలు కొన్ని (వారి “కేటలాగులో చేర్చుకొని సరఫరా చేశారు

ముళఖ్ళుంగా నా పుస్తకాలు చదివిన వారిలో కొంద్దరైనా సజ్జనులు భక్తులు కాగల్లినచో నా రచనలు సార్ధకం కాగలవని నా ఆశయం కొంత వరకు నా సంకట్దం నెరవేరిన తృప్తి మూత్రం నాకు లభించింది అదే సాధనం సర్వేశ్వరునితో గల్గిన ఆత్స్మసంధాన ధనం నా రచనలు గ్రంథ రూపం దాల్చ్బటకై ఆశ్రయాలు అంకితాలు ఆవివ్కరణలు అట్లే సన్మానాలు ఏనాడు కోరుకోలేదు సమాజంలో బకనిగా, సేవాభావంతో జీవించడం అందరూ అంగీకరంచిన సామాజిక ధర్మము

17

కొందరు ధనవంతులు ద్రవృంతో ఉన్నతాధికారులు ఉపకారంతో మువాత్ములు పవిత్రమైన తమ ఉపదేశాలతో సమాజానికి ఎనలేని సేవజేస్తుర్నారు కొందరు తమ జీవిత సర్వస్వాన్ని సమాజసేవలో వినియోగిస్తున్హారు వారంతా ధన్ఫులు

నా వంటి సామాన్సుడు, కొబ్టిగానో గొప్టగానో పెద్దలసేవ వల్ల అభించిన జ్ఞానాన్ని రచనల ద్వారా సామాన్య పారకులకు అందుబాటులో నుండునట్లు నావంతు సేవగా చిన్హ చిన్న పుస్తకాలు (సరళమైన భాషలో ప్రచురించి అందించాలనేదే నా తపన ఆ ఐధంగానే ఇష్టటి వరకు ధర్మ-కర్మ-జ్ఞాన-భక్తి ప్రబోదకములైన రచనలు ప్రచురించాను అదే క్రమం ఈనాటి శ్రీ కృష్ణ “సుభాషిత-త్రిశితి” రచన వరకు సాగింది

ఈ మధ్య యీ “సుభాషిత త్రిశతొ తప్ట పది సంవత్షరాలుగా ఏలాటి నూతన రచనగాని ప్రచురణగాని చేయలేక పోయాను ఇందుకు సంసార సాగరంలో మునకలు వేస్తూ ఆటు-పోటులతో అలసి-సాలసి ఊపిరి పీల్చకొనుటలోనే కాలం గడచి పోయిందని భావిస్తాను ఈ నాటికి అలాటి బరువు బాధ్యతలు వెనక్కి లాగుచునే ఉన్నను అనుకోకుండా శ్రీ కృష్ణపరమాత్మ ప్రేరణ వల్లను జగన్మాతయైన శ్రీవాగీశ్వరీదేవి అవ్యాజ కరుణతో యీ “సుభాషిత త్రిశతిని” శ్రీ కృష్ణనామాంకితముగా వ్రాయించి మరొక మెట్టు యొక్కించినదని చెప్పడం అతిశయోక్తికాదు

ఎంతో కాలంగా రచనా వ్యానంగం ఆగిపోయిన తద్వాత వ్రాసిన యీ పద్యాలలో కవితా శిల్బం వరైరా ఎలా వున్నా జక విధమైన భావావేశం కల్గించి మూడు వారాలలో మూడు వందల పద్మాలు వ్రాయగల్గడం వెనుక ఆ పరనూత్మ దివ హస్తం వున్నదని

18 నేను నిమిత్త మాత్రుడననే నమ్ముతాను మహాతపస్పి పరమభక్తుడు సహజకవితాదారాన్యుతమును వెలువరించు శక్తిగల శ్రీ పోతన్షగారే “పలికెడిది భాగవతమట పలికించెడివాడు రామభద్రుండట అని చెప్పుకున్నాడు నేనెంతటి వాడను అంతా అమృ్మదయయే

ఈ “శ్రీకృష్ణ - సుబాపిత - త్రిశతినిొ తీరిక చేసికొని చూసిన సహృదయులు ఉభయ బాషా ప్రవీణులు నాపై అభిమూానముతో “అభినందన - కలువ - పంటొను అందించిన చిరకాల అజ్జాతమిత్రులు నేటి అభిమాన మిత్రులు నిరాడంబరులు రసజ్ఞులైన అచార్య శ్రీ ఎల్లూరి శివారెడ్డిగారికి నా కృతజ్ఞతాంజులులు

శ్రమకోర్చి, సమగ్రముగా పరిశీలించి యీ “సుబాషిత త్రిశతి కి సుదీర్ధమైన పీలక రచించి. ఆదర్శదర్శనముతో నాకృతికి పసిడి వస్షెల మిసిమిని చేకూర్చిన అఖిలాంద్రప్రశస్తి గాంచిన “విద్వత్కవి” బహుగ్రంథరచయిత కవికులబుపిగా నెన్షదగిన ఆత్మీయులు శ్రీమాన్‌ వేముగంటి నరసింహాచార్యుల వారికి నమస్సుమాంజలి

నాపై ఆదరాభిమానాలతో “పద్యవందనమ్‌” అందించిన సరస సహృదయుడు యువకవి వేదపరిశోదకుడు శ్రీమాన్‌ భాగవతుల లక్ష్యణాచార్భులు సంస్మృతోపన్వ్యాసకునకు కృతజ్ఞుడను

ముఖపత్ర అలంకరణ గూర్చిన చిరంజీవి లక్ష్యణ్‌కు మాన్యతగల మాన్‌ పబ్లికేషన్స్‌ వారికి కృతజ్ఞతలు

శ్రీధాత | ఇట్లు

ఉగాది ఈలువకుంటి కృష్ణమాచార్య

త్ర ాావాంవయలావావాయాయాయలాల. సుభాషిత (త్రిశతి శ్రీమాశ్రేనమ శ్రీకృష్ణ జ ల సుభాషిత త్రిశతి శ్రీ ఈ కంసదమన శ్రితజన రక్షక నియుగమ్ముగాదు నేడు కలిని కల్మవంబు నిండె గల్లెధర్మచ్యుతి కరుణతోడ నన్ను కావు కృష్ణ” విష్ణుమూర్తివోలె వశ్వంబుగాచు నా శాంతమూర్తియైన శర్వసుతుడు వరద మూర్తియగుచు వాగ్భాటి యిచ్చత కరుణ తోడ నన్ను కావు కృష్ణ మూడు కోట్ల సురల ముందు పూజ్యండయి కరుణగల్లినట్టి గణపతినిల విఘ్నములను బావ వేడితి మనసార నాదుకలమునట్లు నడపుగాక ఇహము పరమునిచ్చు నిలవేల్బ మాకు శ్రీ లక్షినారసింహు లక్ష్యసిద్ధి కల్గునట్లు దలచి కలమును బట్టితి చేయిబట్టి తటము జేర్చగాక కలువకుంట కృష్ణమాచార్య తం

నుభాషిత ్రిళతి. కాకరకాయలు 2 వాక్కునందు నిలిచి వాగీశ్వరీదేవి పహయవదనుడునాకు అండనుండ నారసింహగురులు నాకు చేదోడుండ నుధ నుభాషితములు - నురలు మెచ్చ మనుజధర్మమిదని మనుజుడై రాముడు నడచి చూపినాడు నడచి తీవు

అట్టి మంచినడక లక్కరలేదయా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ

ధర్మము అడుగంటె దానబుద్ధియు లేదు పరహితమ్ముగోరు పాటిలేదు పద్యరూపమునను బాధతెల్పుదున్‌కు కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ శ్రీశునందు భక్తి చెన్నాందగా నాడు సిరులయందు భక్తి చిక్కెనేడు దైవభక్తియున్న దారిద్ర భీతితో కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ! భయముగల్లజేయు పలుక్రూరులకు నేడు కాళ్లవేళ్ల బడుచు కాన్కలిడిరి దానగుణములేక దండుగలేగతి కలయుగంబులోన కావు కృష్ణ తతవయాయాయయనాయియియిలయలయాలిం కలవకుంటు కృష్ణమాచార్య

పై నాలు నననననానాననవవవవలలాల సుర్రాప్పిత (త్రిశతి రాముడు “మనుజుండి రాజును నేననె “ముఖ్యదేవుడవని” - మునులు బల్క దేవుడనని జెప్పు తెగి మూర్జజనుడురా కలియుగంబు తీరుగనర కృష్ణ సిరులు గల్లమున్ను జేసిరి పుణ్యముల్‌ పేదసాదకింత బెట్టినారు భోగహింసలకును బోవురా ధనమెంతో కలియుగంబుతీరు గనర కృష్ణ వేదసమ్మతమగు వేలుపుల్‌ మరుగైఠి అఛ్చమైన పూజలంతరించె స్వార్థబుద్ధిగల్లు స్వాముల పూజలే కలియుగంబు తీరుగనర కృష్ణ పురహితమ్ముగోరు పొరోహితుల్లేరు వాడవాడకొక్క వాదువెలసె కర్మకాండలేల క్సాసెట్టులుండగా! కలియుగంబుతీిరు గనర కృష్ణ జడరయ$ (౩ ధాలర్పు శాకపాకములను చప్పిడియందురు. (7 కంగా మద్యమాంనములకు మహిమహెచ్చె | జ ( [. మా. మందువిందులేక మాన్యత లేదయా న్న స _ లో కలియుగంబుతీరు గనర కృష్ణ సైప్‌ లాడగ్ట్య 0ీ కలువకుంట కృష్ణమాచార్య తతా

వ ల సత్యధర్శ్మములును శాంతియహింసలు నోటబల్కుచుంద్రు నొక్కి చెప్పి ఆచరించువారు అగుపడుటే లేదు కలియుగంబుతీరు గనర కృష్ణ ముజఖ్యమతములన్ని మూలకు నెట్టిరి నకలు గురుల పూజ నడచుచుండె భక్తులెక్కువైరి భయముతో మాత్రము కలియుగంబుతీరు గనర కృష్ణ పెట్టి పెంచినట్టి పెద్దల సేవలు మానుకొనిరి నేడు మాయగప్హి తల్లిదండ్రులెవరు? తనకన్న ముఖ్యులా? కలియుగంబుతీరు గనర కృష్ణ ఆత్మశక్తి మున్న అధికాదికమ్ముగ వ్యద్ధిజెంద బుద్ధి వృద్ధిజెందె మానవుండునాడు మహిమాన్వితుండురా కలియుంగంబుతీరు గనర కృష్ణ ఆత్మను మరచిట్లు ఆధునికాంధులై అంతరంగ మథన మాపివేసి భౌతిక సుఖమందు పరిణతిగాంచిరి కలియుగంబు తీరు గనర కృష్ణ

కలువకుంట కృష్ణమాచాద్య

బై ా్ళా్ళాకనాతలానాలానావావాజావామల. సుభాషిత (వ్రిశతి ప్రకృతినడ్డగించి పలుమార్దులందెచ్చి తెలివిమీరి గొప్ప తెగువజూసి

అదిక భోగవాంఛభనంధులైనారయా కలియుగంబుతీరు గనర కృష్ణ

ప్రకృతి దర్మములను బలవంతపరచగా ప్రాణసంకటాలు పరిణమించె సౌఖ్యమందబోయి చచ్చుచున్నారయా కలియుగంబుతీరు గనర కృష్ణ

మనుజ జన్మ మొకటి మనకు నద్గతినిచ్చు ఇత్యమైన కర్మ నిచ్చశాంతి ఆత్మనెరుగకున్న నదికుక్క బ్రతుకురా కలియుగంబు తీరు గనర కృష్ణ ఆత్మదెలియనట్టి అంధయుగమ్మిది సత్యధర్శ్మములను జావగొట్టి బహుళవాంఛలందు బద్దులైనారయా కలియుగంబు తీరు గనర కృష్ణ

నాడు ధర్మబుద్ధి నరునకు బలమిచ్చె మంచి కర్షజేసి మానవాళి శాంతిసౌవ్యిములను చవిచూచినారయా కలియుగంబు తీరు గనర కృష్ణ

కలువకుంట కృష్ణమాచార్య తతా

సుభాషిత ప్రిశతి. అాలాానాలఖాకకాకానకానాలనొనాతనావనవాడాడాననానాయనాయలు. స్థ ఇహము పరములకుగను హితమైైనవ్వద్ధిని గల్లు కర్షజేయ గల్లు శాంతి ఆత్మహితముగాని యభ్ధివృద్ధియేలరా కలియుగంబుతీరు గనర కృష్ణ త్యస్తినివ్వలేవు తుళ్ళవు భోగముల్‌ బాహ్మదేహకాంతి భన్తమగును నత్మ్యమెరుగజన్మ సార్థకమగునురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ విడచిపెట్టిపోవు వింతైన భవనాలు కట్టనేల క్రూర కర్మజేసి

కర్మవెంటవచ్చు - కట్టడాల్‌రావురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ తనదువెంట వచ్చి తన్ను గాచెటి ధర్మ కర్మ-భక్తి-యోగ కాంక్ష విడచి వదలిపెట్టిపోవు వస్తువులేలరా? కలియుగంబులోన - కావు కృష్ణ పుత్రమిత్రబంధు భృత్యులకొణకును పాపకర్షచేసి పాటుపడకు బంధవులిటనుంద్రు పాపము వెంటాడు కలియుగంబులోన - కావు కృష్ణ. తతనతవంవాయావానంయయయాయాావవావావాలాాలా. కయవకుంట కృష్ణమూచార్వ

దద ్ళాాాాంంంా సుభాషిత డ్రిశతి దేవుడిచ్చినట్టి దేహనిబంధనల్‌

తప్పి - తెచ్చికొనిరి తగని వ్యాధి

కట్టులేని వాడు కష్టాలు పొందురా కలియుగంబులోన - కావు కృష్ణ పరిమితమిది జవ్య పరమార్థ మేమిటి? దేహబుద్ధితోడ తెలియలేక కామక్రోధములను గట్టిగా నమ్మిరి కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ

దేహమందు వ్యాధి తేల్చి చెప్పిననేమి? యంత్రశక్తిచేత నేమివచ్చె? . యత్నమింతజేసి యెన్నాళ్లు బ్రతుకురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ

ఎంత ధనమునున్న యంత్రంబులున్నను చావుదప్పునట్టి జాడలేదు

మితములేని కోర్కె మృత్కువుదిర్చురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ భోగచింతతోడ బుద్ధులు మారును కట్టుబాట్లు లేక క్రమము దప్పు దేహశక్తియుడుగు తేజమ్ములుడుగురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ

కలువకుంట కృష్ణమాచార్య తతత

సుభాషిత ్రిశతి అకాల నాననా తనననాననటనలనునను లం తీరు తీరురుచులు తీరైన వ్యాధులు

పేరులేని వ్యాధి పెరుగు ఫీజు

జౌషధాలుమిన్న ఆరోగ్యమేసున్న కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ చపలచిత్తయుగము చైతన్య హీనము ఆత్మమరుగు పడెను ఆశపెరిగె

యముని దారి జూపు యంత్రాల యుగమురా కలియుగంబులోన - కావు కృష్ణ లోకనిందగాని - లోకనంస్తుతిగాని అప్పుడప్పుడుండి యంతరించు విజయమందగోరి వినబోకు 60టిెని కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ

నీవు తప్పుజేసి నేరస్తుగాకున్న

తప్పుడేయువారి దరికి జనకు

నీచజనుల కొలువు - నీకు చిక్కగునురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ

నికు మేలుగోరి నీతప్పు జెప్పిన

వాని మాట వినుము - వాడు హితుడు

నిన్ను మెచ్చుకొన్న నీకేమి వచ్చురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ ననన లానవననాావావానాయమవావావావావాలి. రయవకుంకు కృష్ణమాచార్వ

బై లననలంవయయయయలయాాం ప్రునూమ్మిత్ర (ట్రైన్సట్రి జాతి గౌరవమ్ము జన నంఖ్యుతోరాదు ధనము వల్ల రాదు తగిన విద్య ఇణకమత్యబలము అన్నిటినిచ్చరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ వినయ శీలగుణము - విజిత ధైర్యము నేర్చు కార్మదీక్ష - నేర్రరావు పూర్వపుణ్యరీతి వుట్టుకతోడరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ వంచనపరుడున్న వంచనజాతికి జ్ఞాని యొక్కడున్న జాతి గొప్ప జాతి గౌరవము జనులకు గల్గురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ నీకు మంచికీర్తి నీనడకదెచ్చును కీర్తి తక్కువైన కీడులేదు చెడ్డపనులు జేసి చెడు పేరు దేకురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. నీతిలేని చోట నిలువబోకెప్పుడు కుటిల జనుల తోడ గూడ బోకు సిగ్గులేని వారి జేరకు చెడకురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ! కలువకుంట కృష్ణమాచార్య నకలును

సుభాషిత శతి. ాాాాాాాాాకలలను్తకాడాాునాననననునననవాంవవావానాలలలంి. ధు పాయసంబుకొణఅకు బతిమాలబోకుము గౌరవమ్మ్ము తోడ గంజిచాలు అన్నిటికిని మిన్న ఆత్త్మాభిమానమే కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ, కథతయన్న జనుల కంటికి చూపుగా నిలువవలెను మేలు కలుగవలెను అల్బిభావ రచన లారుద్రపురుగులౌ కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ మంచి కావృ్మమొకటి మానవశ్రేయస్సు గూర్చగలదు నేడు కుష్టలుగను రానవచ్చు కొన్ని కాగితాల ఇర్షురా కలియుగంబులోనగు కావు కృష్ణ పుస్తకాలు జదువ బుద్ధివికాషము జనుల జదువ లోక జ్ఞానమబ్బ నిన్ను జదివిలోని నీ జ్యోతివెడురళాః కలియుగంబులోన కావు కృథ్ణ స్వంత తెలివితోడ స్వర్గము స్త్రాథ్టిల్షవ వచ్చునన్నమాట వట్టిదేను అన్నిటికినిమిన్న అదృష్టకర్మరా! కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ లలల. కబవనుంట. కృష్టనూచార!

29 పాట సుభాషిత త్రిశతి, చదువుచెప్పువాడు చదువువూనగరాదు నేర్షకొనుచుగాని నేర్చగల్లు పూర్తి విద్యవచ్చు పూర్ణుడు లేడురా ” కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ చావుపుట్టుకలకు నమతాల్బముండును- యుగయుగమ్ము ధర్త్మముండునట్లు జనులవృద్ధి యట్లె జననష్టమగునురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. అదుపుజేయుదుమని ఆర్హాటమేగాని కాగితాలమీద కట్టుకథలు

న్యప్టికర్త 3ణుక వృద్ధి క్షయంబులు కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. క్షామరోగపీడ కాలువ్యపీడలు

యుధ్ధ పీడ జనుల ఊచకోత అడ్ని-భూమి-ప్రళయ మాపువారవరయా

కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

యుగయుగమ్ములందు నుండిరి దుమ్టలు

అప్పుడట్టి పేరు లమరియుండు

అసుర - చోర - దుష్ట - ఆతంక్ష్రులట్లెరా

కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ:

కలువకుంట కృస్తనూచార్త్వ్వ లాలా

సుధాషిత త్రిశతి. లాలా 30 దంసతులన నేడు ధర్మబద్ధులుగాక డబ్బుతోడ తూచి డర్గరైరి

తూకము పడిపోవ తున్నున బోదురు కలియుంగంబులోన కావు కృష్ణో మానవతుల కివ్లు మంచిరోజులుగావు భంగపాట్లు పడిరి భర్తవల్ల జీవితమ్ముతోటి చెలగాటమౌనయా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ! కామక్రోధ దుష్ట కార్భంబులధికమై మానప్రాణములన్మ మట్టి విలువ

తోటి మానవులకు ద్రోహముజేతురు కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ మానవునకు “మనసూ మన్నికగల “కోట” నిత్యజీవితమున నెగ్గుటకును కోటదెబ్బతినిన ఉటమిగల్టురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ! ఎప్పుడైన, మనుజుడేకాకియైైనను దిక్కుతోచనట్టి దీన దశను

మంచి పుస్తకంబు మరి దారి జూవురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణు నననవవాయయాయయయియిలంం. కయునకులరు కృష్టమాచార్య

ప వలవలా మభాషిద శ్రిశతి ఆగ్రహమ్ముగల్టు నావేశమంండిన తేరుకొనిన పిదప టినుడగును తామసమదియేల? తావవడుటేలరా? కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ

దృశ్య శ్రవణదూర దృష్టియాత్తకుకద్దు యాంత్రికమ్ముజేసి రట్టిశక్తి ఆత్తమరుగుపడెను యంత్రాలు వెలువడె కలియుగంబులోన కావు కృష్ణో పంచభూత కలిత పంచప్రాణమ్ములు మనుజ జవ్యకిచ్చు మనుగడయును ప్రకృతి నపహసింప ప్రాణాలు బోనురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణు పరిధిదాటకుండ పంచభూతముల వాడుకున్న మనకు వచ్చు నుఖము విజ్ఞవ్‌గి నడువ వైపరీత్మమ్సులు కలియుగంబులోన కావు కృష్ణో

ప్రకృతి సహజమైన పరమాత్త్మన్యప్టిపై మానవుండు తలచె మార్చుజేయ చేయబూని నేడు చేతులు గాల్డెరా కలియుగంబులోన గావు కృష్ణ

కలువకుంటు కృష్ణమాచార్య లతలు

సుభాషిత ట్రిశతి అాాలాననాననిననానావవానాన. స్పర్థ మంచి-చెడ్డ ఫలము మరుజన్న్మకందురు పాతరీతి; నేటి పద్ధతిగను తీవ్రకర్మఫలము శీఘ్రుమ్ముపొందురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. దానమిచ్చువాడు దారిద్రమొందెను చంపబూనువాడు చంపబడెను శాంతిగోరువాడు చవటగా మిగిలెరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

క్రైెంది ఆకురాల క్రీడించుపైయాకు పైదిగూడరాలి భంగపడును ఆకులన్నిరాలు అర్థమ్ముదెలియరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. హెంసకు ప్రతిహింస యీనాటి ధర్మము

తగిన శిక్షగల్లు తక్షణంబు

శాంతముగనువచ్చు సత్క్మర్మఫలమురా

కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

పేద జనులగొట్టి పెద్దవారైనట్టి

గొప్ప గొప్పదొరలు గొల్లు మనిరి,

అందరి తలదన్ను అన్నలున్నారురా

కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ!

కలువకుంట కృష్ణమాచార్య

35 టయ సుభాసిత త్రిశతి కులముకంటిె గొప్ట “గుణమ'”ని చెప్పిరి.

గుణములేని వాడె గుర్తు పాందె.

కులము, గుణములేని గూండాలె గొప్టరా, కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ!

కులముకొక్క నీతి కులపెద్దకొక నీతి

మానవత్వమింక మంటగలిసె

కులముకులము పేర కొట్లాటలేలరా

కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ!

కులముకొక్క తీరు గుర్తింపులిచ్చిరి

కులముకొక్క పదవి గూర్చినారు

కులములేని వంచకుల రాజనీతిరా

కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ

కులముపేర సీట్లు గుంజిరి వోట్లను

కులము పేర డబ్బు గూర్చకొనిరి

కులములందు కలత గొప్టగ జేసిరి!

కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

ఉన్నకులము మార్చి ఉపకారవేతనాల్‌ పొందినారు పెద్ద పోస్టులెన్నా అసలుకులమువాడు అగచాట్లు పొందెరా కలియుంగంబులోన కావు క్యృష్ల! కలువకుంట కృష్ణమాచార్య _నవనానరవాావంవావయానునాల

నుఖాసిత త్రిశతి. తతా 36 ముడుపులేని పనులు ముందుకు సాగవు నోట్లులేని ఫైలు నోరుమూయు అంచెలంచెలుగను లంచాలు గోరిరి కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ అందలమ్మ్కు నెక్కి యథికార వర్గము ప్రజల బాధలేమి పట్టిలేరు కొద్ది కాలమందు గొప్పనారైరిరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ! అంచెలంచెలున్న యథధికార వీరులు లఅంచములను కోరి లాలసతను కొద్దికాలమందు గొప్టవారైరిరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. పలు విలాసములకు పన్నులు బెంచగా నరుకు రేట్లు పెరిగి సకల జనులు కటకట పడినారు కష్టాల పాలైరి కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ! ఇంటిలోని నొమ్ము ఇంటి దొంగల పాలు జేబు సామ్ము గొట్టు జేబు దొంగ బాంకు - దారి - యందు - భద్రత లేదురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ! పతయ, కబువకుంట కృష్ణమాచార్య

7 ాానాకావాోలవలావాయలయయయలల సుభాషిత (త్రిశతి మాంస మద్య్మములును - మగువపై ప్రీతియు దినదినమ్ము పెరిగి తీవ్రమయ్యె

మనుజ జన్మ మింక మరిరాదు తెలియరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

కామ క్రోధములను కలహప్రవర్తనల్‌

జార చోర కళల జాడ తెల్చు

నేటి యువత కిట్లు నేర్పును సినిమాలు కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ!

చిత్ర నాట్టములను సిగ్గును విడనాడి

అర్ద నగ్గదృశ్య మతిగ జాచి

చంచల మతు లైరి చవటలైపోరయిరి. కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ!

మనుజ జవృ్యమట్టు మలినమ్రైపోవగా

దిన దినమ్ము గితి దిగువజుర

శాంతి లేక ననుర సంపద పెరుగురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ! బాల్బమందెయట్సె బహు తోర్కెలెన్షియో

అదుపు దప్పి యువత అడుసుద్రొక్కె వృద్ధులకును నేడు బుద్ధిచలించెరా! కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ!

కలువకుంట కృష్ణమాచార్య ాదానారాయయనారాయనవననవాయు

సుభాషిత త్రిశతి. అాాాాకనతాననానుునమలలలలు. స్ట ్రి కనగ రాజకీయ కలుషంబు వల్లనే అణచివేయ బడిరి అధిక జనులు

అదికు అనుభవించి రల్పుల పీడను! కలియుగంచులోన కావు కృష్ణ.

సూకరంబె నేడు చూడగా గొప్పది

గోవు కెందుకనిరి - గొప్ప తనము అల్బునిబ్రతిమాలి అధికారమిత్తురు. కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

ప్రజలవల్లి నెగ్గి ప్రజలతో కలిసియు

ప్రజల కొఅకు రాజ్య పాలనమ్ము అందజేయు చుంద్రు అభినవరాజులు కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ

గ్రామ ప్రజల కొజణకు గ్రామ పంచాయతి ౫ యనిరి - రోడ్ల నమ్ము కొనిరి - కలిసి నభ్యుల యథభివృద్ధి చక్కగా జరిగెరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ!

ప్రజల ఓట్లతోడ పదవిని బొందిరి

ప్రజకు సేవజేయు భ్రాంతోగొల్చి నాయకులకు హితులు నటవిటగాయకుల్‌ కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. తా కలువకుంట కృష్ణమాచార్య

ప్రత నానారకాల. సుభాషిత ్రశతి నోట్లను వెదజల్లి ఓట్లను పొందిరి * పాట్లు బడిరి తగిన పదవి కొఅకు

నోట్లు గూర్చు కొనుచు నోటర్ల మరచురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

పెద్ద పదవి బొంది పెంచిన తలిదండ్రి నపహసించు పుత్రులధిక మైరి

ఎక్కినట్టి కొమ్మ నేకమ్ము నఅకురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

కావ్య దృష్టిలేని కవులెక్కువైనారు

బ్రతుక నేర్చువాడె వండితుండు

జ్ఞాన మింతలేదు గర్వంబుజాపురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ!

మంచి నడక లేదు - మాయతో ఘనతను బొంద గోరి నటన బూను కొనిరి

తొద్ది కాలముండు కొండ గాండ్రాటలు. కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

పెద్ద చిన్న వంటి భేదంబులేలేవు

డబ్బులున్న వాడు దండివాడు గుణములేల? ధనమె గొప్టను గూర్చరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ!

కలువకుంట కృష్ణమాచార్య నవనవ

సుభాషిత త్రిశతి. అాలాాానానానాలలలనావానావనామునమవతాన _ర్థి గ్ర అల్బి బుద్ధులైన అధములు జేరిరి బకరినొకరు మెచ్చి యొక్కటైరి

చొక్క మైన జ్ఞాని జొరనివ్వకుందురు కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

జకరి కొకరు - అల్బు లొక చోట సభజేసి పూలదండ వేసి పొగడుకొనిరి

బిరుదు లిచ్చు కొనిరి. బింకముల్‌ బల్కిర! కలియుగంబులోన - కావు కృష్ణ

అట - పాట లాడి అంగళ్ల దినువాడు గొప్ప బోధ జేయు గురువు వోలె

శాస్త్ర విధ్య లేదు సంస్కారముండునా. కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

చదువు సంధ్య నడక - చక్కగ లేనట్టి అల్న డొకడు జూపు నార్హటమ్ము

గొప్ప వాని ఫైన కొండెముల్‌ జెప్పురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ!

భక్తి లేని వాడు భక్త నంఘము బెట్టి వాడ వాడ దిరిగి పాడుచుండు

తనదు తప్పుదాచు దాంభిక భక్తిరా కలియుగంబులోన - కావు కృష్ణ! లనానానానవానాలవవవావానావయయియియిలాయయాాాయి. కలువకుంట కృష్ణమాచార్వ

త ాతనవవానానవానాయయవాలలంయిలం. సుధాషిత ట్రెశతి దైవభక్తి లేని దేవాలయాథధ్యక్ష

పదవి బొంద చాల - పాటు పడిరి ధనము కొంత మ్రింగి తగు సేవ జేసెరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. దేవతార్టనకును దేవాలయము పేర ట్రన్టు వర్తిలేని ట్రస్టు లెన్నా

తీరు తీర సొమ్ము దిగమ్రింగినారయా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

కలిని దేవగణము కన్నులు మూసిరి నోరు లేని శివుడు నొనలు బట్టి

దిక్కు లేని యట్టి దేవుడు దిక్కౌన? కలియుగంబులోన కావు - కృష్ణ. కొడుకు లేని తల్లి గొడ్రాలు ననియేడ్డె తొడుకులున్న తల్లి గొల్లుమని యె,

పెట్టి పోయకున్ల తిట్టిరనేడెరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

చదువు నేర్షటకును శ్రమలొంది పుత్రుల వేలు వేలు పెట్టి పెద్ద జేయ

పెద్ద చదువు జదివి పెద్దగ తిట్టిరి

కలి యుగంబులోన కావు కృష్ణ. కలువకుంట కృష్ణమాచార్య తననన

సుభాషిత త్రిశతి తతత 2 బాల్బమందు పెండ్లి పనికి రాదన్నారు యువతులకిల పెండ్లి యోర్యమనిరి కోడలైన యువతి గొట్టెరా యత్తను! కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

పెండ్లెిగాక ముందు పిల్లులు బంధువుల్‌ పెండ్డి పిదప నైరి పెద్ద పులులు. కోడెత్రాచులైరి. కోడలల్లుండ్రును. కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

తమకు పెండ్లి గూర్డ తగువారమని జెప్పి తీరు తీరు మాట తీపి బల్కి

పెండ్లి యైన తగవు పెద్దగా బెట్టిరి. కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

ఇల్లు లేని వాడు ఇంతెత్తు ఎగురును భూమిలేని వాడు బొబ్బ పెట్టు

తెలివి లేని వాడు తెగవాగుచుండురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. గుణములేని వాడు గుణవంతు జెలిచును గుణము లేని యువతి గూడు జెజఖచు గుణములేని కొడుకు కులమెల్ల జెణచురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ, రా కలువకుంట కృష్ణమాచార్య

త ్ళకానానననాకాలనాలాలలానాయాలలానాలాలంలాల. సుఖాషిత (ద్రిశతి సిగ్గు తోడనడచు శీలమ్ము గలవాడు సిగ్గు లేని యువతి చెంగలించు

అద్ని బడిన మిడత ఆహుతైపోవురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. పదుగురివలెనడవ పరుగులు తీయును తనకు తాను గొప్ప తనము చాటు

ఆర్జి తంబు సున్న అహమెంతో మిన్ష్నరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ

బ్రతుక నేర్చు లేక పరులను పీడించు తెలివిలేక పరుల తిట్టు చుండు

నటన చేయబూను నడక శూన్యంబురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ

కష్ట పడియు తండ్రి గట్టిన యిల్లును తల్లి దండ్రి కిడక తరిమివేసి

తగువు బెట్టి సుతులు తామాక్రమంతురు కలియుగంబులోన - కావు కృష్ణ. బిళ్చ్సగాడు బ్రతుకు భిక్షాటనమ్ముతో బిచ్చమెత్త లేడు పిరికి వాడు

పిరికి పందకన్న భిక్షకుండే మేలు కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ,

కలువకుంట కృష్ణమాచార్య వనన

సుభాషిత త్రిశతి అలానా. సజ్జనుండు నేర్చ సకల లోకులనుండి మంద బుద్ది నుండి - మంచిగుణము మంద బుద్ధి నరుడు మరినేర్ర లేడయా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. బద్దకమును మించు పరమ శత్యవులేదు చురుకుదనముకన్న చుట్టమెవడు?

యత్న శీలుడెపుడు యెదుగును తెలియరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

సంకట మిలలోన సహజంబువచ్చుట పారిపోవు పిరికి పందయైన

దిట్ట తనముతోడ థీరుండు నిల్టురా కలవియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

స్థిమిత భాషియైన స్థిరముగా వినగల్లు మంచి యోర్చు వున్న మాన్యుడగును. చపల చిత్తుడైన చవటయైపోవురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

మనుజ ధణుమునకు మరి కారణంబేమి? ఉన్న దాని విడచి యుస్త్సురనుటి. అందుబాటులేని దాశించుటొకటిరా కలియుగంబులోన కావే కృష్ణ. తనోతుతతననవవనవాలయవనాలాయయయామాి. రీలువకుంట కృష్ణమాచార్య

తద ్ళ్ళ్ళవాావావావాలాం. సుభాషిత క్రిశతి వంద బార్లు నడచు మందగతిన్‌ చీమ క్రమము దస్టకుడ కదలుచున్న

గరుడు డంగుళమ్ము కదలక - పోలేడు కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. ప్రతిభబయున్న జెప్పు ప్రశ్నల కనువుగా తగిన ఉత్తరంబు తక్షణంబు

ప్రతిభ లేని వాడు ప్రక్కలు జూచురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

లక్ష అక్షరాలు లఘు గురు రూసమై చిన్న పుస్తకముగ జేయ - నదియు

లక్ష జనుల హృదిని లాన్యంబు జేయురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

మమత గల్గువాడు మానవతావాది నమత గల్లియున్న నజ్జనుడగు

క్షమత గల్గునతడు శంకరుడగునురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

మూట జారిపోవ మున్నాళ్లలో పొందు మాట జార - తిరిగి మరలరాదు మూటకన్న మాట - ముఖ్యమంచెంచరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ, కలునకుంట కృష్ణమాచార్య తతత

సుభాషిత త్రిశతి ాాాాానకనలాలాలాలాలులి స్థిట్ట పరుడు మేలుగోర బంధు సమానుడు ఈర్వ్యగల్ల శత్రు వింటివాడు

ఆత్మకు హితుడైన ఆత్మీయుడగునురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. పదుగురైన గెల్బు బయటి శత్రువులను, ఇంటి శత్రువొకని యేదరాదు. దినదినమ్ము శాంతి దిగజార్చు చుండురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. స్వంతశక్తియుండి స్వార్దితమున్నచో

వాని వ్యక్తి యుక్తి వన్సెకెక్కు

పరుల పంచబ్రతుకు పతనమ్రైపోవురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. థైర్యముండ దనము దాస్యము చేయును మహిని వాడె గొప్ట మాన్యుడగును థనము కోరి తిరుగ దాసుడై పోవురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ నిత్యయత్షమున్న నెఖినేరు పనులన్ని చేతనవైనమేర చేయకున్న

పగటి కలలుగన్న బ్రతుకులు చెడునురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. 22వ కలువకుంట కృష్ణమాచార్య

ఉ7 యా సుభాషిత త్రిశతి నీరు బొట్టుబొట్టు నింపును కుండను కొంత కొంత కృషియె కోర్కెటిర్చ పట్టుబట్టిచేయ ఫలితమ్ము వచ్చురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ, నిద్రపోవ మనిషి నిద్రించు పనులన్ని దీక్షతోడ జేయ తేజమొందు మబ్బు విడచి వెల్లు మధ్యాహ్న నూర్యుడై కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. తగని కోర్కెనెపుడు తలపెట్టబోకుము కష్టనష్టములగు - కనగ నీత, బహుళ దుఖమందె బంగరు లేడెకై కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ వేళ దప్పెైతినుచు వేళకు రాలేక వేళ దప్పి పనికి వెళ్లువాడు పరగవానినమ్మ - పనిచెడిపోవురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. నెయ్యి కారునట్లు నెయ్యముతో బెట్టి మంచి భోజనము మరియు పనులు చెమటగారునట్లు చేయించవలెనయా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. కలునకుంట కృష్ణమాచార్య తతా

సుభాషిత ట్రెళతి. అజాానానానానాననాలనానాలిినవాలవాలా ప్ర అంతరిక్షయాన మంతకు యుదిగినా ఆత్మవైపు దృష్టి యబ్బవలెను ఆతృ్మదెలియలేని యభివ్యద్ధియేలరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. పరులననుకరింప పరదాస్యమబ్బును నీకు తగిన రీతి నీవు నడువు నీడ తీరుబోక నీరూపు దిద్దుకో

. కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. నీదు మనసునెపుడు నిగ్రహించితివేని మంచి మిత్రునివలతె మనగజేయు అదుపుదప్పైనేని యదెశత్రువౌనురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ పాపకర్ష్మకిపుడు ఫలితమ్ముగనరాదు విత్తునుండి చెట్టు విధము పెరిగి పాపఫలము వచ్చు పరిపక్తమందగా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ అవని దుఖమునకు అజ్ఞాన మొక్కటి నేను నాదను భ్రమ నిండియుంట ఏని విడచిపెట్ట వేదన శాంతించు కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. లవరవావనయావయాలనాయావలలనయయవావవావాలాాలంలా కలువకుంట కృష్ణమాచార్య

త్ర ోా్ళ్ళ్ళ్ళ్ళవవావాలలలలు. సుభాషిత (్రిశతి ధనముతోడ జెషధమ్ములుగొనవచ్చ వాని తోడబోదు వ్యాధిపూర్తి అంకితమగు భక్తి ఆరోద్యమిచ్చురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. ఎదురు దెబ్బ తినిన యెదుగును థిశక్తి క్రొత్త అనుభవాలు కొన్ని నేర్చు కఠిన శిలను చెక్క కళలున్న శిల్ట్బమౌ కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ శత్రురోగబుణము శేషముంచగరాదు జాతి సర్ట్పమట్లు జ్ఞాతియగును అప్రమత్తుడగుము ఆపదరాకుండ కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ నిన్ను పరిహసించు నీచుల నుండియు దుష్టకర్మ జేయు దుర్దనులకు దూరదూరముగను తొలగుట మేలయా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ తనకు బద్ధకమ్మె తన శత్రువైకీడు అన్నిటినభివృద్ధి నాపివేయు పాటు పడినవాడు బ్రతుకు సుఖమ్మ్ముగా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ కలువకుంట కృష్ణనూచార్వ

సుభాషిత త్రిశతి తాజాలండాణాడా దగ పెద్ద మనిషియ్రైన పెడక్రోవ జూపిన వాని థిక్కరించువాడె ఘనుడు హీనుడైన నేమి హితబోధ వినుమురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ! ఆర్హులైనవారి నాదుకో, నీకెంత చేతనైన మేలు చేయవలెను ప్రాణిహితుడుగాని బ్రతుకేల సోదరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. ఇష్టమైనపనిని యిలమూర్ధుడునుజేయు కష్టమైనజేయు కార్యశీలి మర్మమెరిగి పనిని మలచుకోవలెనయా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. మనసు మర్కటంబు మంచినిచెడ్డగా, చెడ్డ మంచిదనియు చెప్పు్రచుండు నిశ్చలమగు బుద్ది నిజము బోధించురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. క్షేమమిచ్చు బోధ చేదుగా నుండును జౌషధమ్ము చేదు అటులె నుండు కఠిననత్యమట్లు కటువుగానుండురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ! లాలా కలువకుంట కృష్ణమాచార్య

కశ హా సుభాసిర ప్రతి రాజనీతిగాని రాజకీయముగాని ధర్మబద్ధమైన ధరణినిల్టు నీతిలేని పార్టి నిలువకపోవురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ట! తనకు లభ్యమైన ధన-భోజనాదులు భార్య-యందు తృప్తి బడయవలెను నర్జుబాటులేక నంక్షోభ మొందురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ! శ్రద్ధవల్ల విద్య శ్రమతోడ ధనమును బుద్ధి-కర్మ వశము బుట్టుచుండు నుకృ్కతఘున్న తీరు నుఖమును బొందురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ! మూర్చుడైనవాడు మూర్చుని వెదకును ఒకరినొకరు మెప్పనొందు కొణకు పండితుణ్హిగనిన భగ్గున మండురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ల! కృష్ణ దరలశి (గంధాలల్య ఖా ల స స కు తలచినట్టి వనులు త్వరలోన గ సే ల్‌ ఉం ఓఏర్చుబట్టి కష్టమోర్వదగును పో ల లో శ ఓర్చు నుండి ఫలము ఉత్చన్నమగునుర్నువైం స్ట సీ కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ! కలువకుంట కృష్ణమాచార్య యయవారాలాడాలా

సుభాషిత (క్రిశతి. లాలన నునననననను 52 దుష్టజనులసేవ దు ఖంబుగల్లించు సుజన సంగతిచ్చు సుఖము శాంతి జ్ఞాని సేవవల్ల జవ్మవిముక్తిరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ నదిని వెనుకఠిట్లు నడిపింపజాలమో కాలమట్లు రాదు గడచిపోగ కాలమహిమదెలిసి కార్యంబు జేయరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. బహుళధనముగూర్చ పరిశ్రమించినర్‌తి ఆత్మనుద్ధరించ నార్తిజూపి బుద్ధిపూర్వకముగ బూనుకోవలెనయా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ కడలి జూచి నేర్చు గాంభీర్య గుణమును నదిని జూచు సాగు నడచి ముందు పరహితమ్ముగోరు ఫలవృక్షముల తీరు కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. బ్రహ్మ న్యష్టిడేసె బహుసాధనమ్ముల అశ్వ-సర్ద-గజము లదుపుజేయ మార్గమేది? మూర్జుమార్చుటకిలలోన కళియుగంబులోన కావు కృష్ణ. పాసా కలువకుంట కృష్ణమాచార్య

టం ్ళ్ళ్ళవావావాలాలాలలలు. సుభాషిత త్రిశతి అంతరాత్మమాట - నాచార్ముమాటయు, తల్లిదండ్రి మాట తాల్మి వినుము సపరులమాట విన్న పతనమ్ము దారిరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

ఒక్క దైవబక్తి - ఒక భార్భతో వొందు మంచి సుఖమునిచ్చ - మానవునకు చపల చిత్తమున్న శాంతియే సున్నరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ, విష్ణువందు బక్తి - వీలైన సద్వత్తి

అవని పతినిగాని యతినిగాని ఆశ్రయించ-బుక్తి-అటు ముక్తిగల్లురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

వట్టి మాటబల్మి వదరుబోతువుగాకు చేసి చూపు మొక్క చిన్న పనిని పాటవమ్ముజూపి ప్రఖ్యాతినొందరా కలియుగంబులోన కావుకృష్ణ ముఖ్యమైన పనికి ముందవరోధముల్‌ పరుల యీర్వ్య-విఘ్ష-బాధలుండు అదగమించినడువు మాటంకముల్‌బోవు కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. కలువకుంట కృష్ణమాచార్య తతత

సుభాషిత (త్రిశతి లలనా కక అల్పుడెపుడు బల్కు నథధిక కోపమ్మున వరున వాక్కు తోడ బాధపెట్టు గడియసేవు వదరి గడ్డిపోచగునురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ! నహనమింతయున్న నంన్మారియనదగు నహన గుణము మనుజ సహజవ్వృత్తి నహనశీలి జవ్మ నార్థకమగునురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ! తిండి నిద్ర భయము తీరి సంభోగము మనుజ పశువులకు నమాన మరయ పేర్మి “జ్ఞానొ మొకటి భేదంబీగలదురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ! నేటి కొంత జనము నీతిని వదలిరి వశువువలెనె నడచి పాటి దస్సి వరగమనుజరూప పశువులు దిరుగురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ! అంగహీనుల ఏక్యతాంగుల, పేదల టర్ధరోగ వృద్ధ దీన జనుల వరిహసింపబోకు వండితునెప్పడు కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ! ఆజా కలునకుంట కృస్ణమాబదార్వ

ఈర్ష్య మత్సరంబు యెదబూనియెప్పుడు పరుల నిందజేయు పామరుండు తనకు తాను గొయ్యి త్రవ్వియు పడిపోవు కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ! ఉత్తమునకు కోప ముండును నిముసము మధ్యమునకు నొక్క మానముండు అధమునకు కోప మాజన్యముండురా కలియుగంబులోన కావు క్యష్ల! వాలిపగనుబట్టి బాధించునారలు

పైకి రారు, నిజము పాండవులను చంసబూని తుదకు జచ్సిరి కౌరవుల్‌ కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ! ధనము యౌవనంబు తగ నవినేకము అంగబలమునున్న నాగలేరు

నాల్గు నరునికున్న నాశంబుజేయురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ! ఈవణత్రయంబు యెక్కువ గోరిన, పుత్ర-ధనము-స్తీల బొందుటికును

వాప పంకిలమున బడిపోవు తెలియరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ! కలువకుంట కృష్ణమాచార్య

సుభాషిత (త్రిశతి ాాాాావనానననానానాడావునునానువనానానాడాలనానానవనలలల ర్స్‌ రి చితిని గాలు శవము - “చింత” జీవుని గాల్భ చితిని మించు “అగ్ని - “చింత” సుమ్మి నీదు చింత వడి నిశ్చాముండర్హా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. తల్లిదండ్రి ఏఫ్రు తన - ఇల వేల్టును పరిహసింపవలదు పామునెపుడు వారి శాసమున్న వంశక్షయంబగు కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ సకల నదుల నీరు సంద్రమ్హు జేరును వివిద దైవభక్తి విమ్ణుజేరు ఇట్ట్‌ మర్మమవు గట్టిగ దెలియరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ ఆత్మదృష్టలేని యల్చ పాండిత్యము నేతి బీరకాయ నీతియగును భక్తిలేని నటన ఫలితంబులేదయా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ తర్క శాస్త్ర పటిమ తనకెంతయున్ష్నను దాన-ధర్మ-కర్మ-త్యాగ నిరతి భక్తి లేక యముడు బాధించు తెలియరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ తతత కలువకుంట కృషస్తమాచార్య

ద్‌ ాాాాాడవాలవవలలలయలలలల సుభాస్కిత (త్రిశతి చెట్టు నరకబడిన చేతి గొడ్డళ్టతో తిరిగి చిగురు వచ్చి తీరు గాని మనసు విరిగినంత మరి మైత్రి కల్టదు కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. స్వేఛ్చ జీవితమ్ము చేపట్టి ఎట్రైన

బ్రతుక నేర్టగోరు బాధ్యతెరిగి

బానిస బ్రతుకున్న బాధలు పెంచురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ, గొప్పవాడు పరుల కోసము బాధలన్‌ అనుభవించు జీవి తాంతమట్లు కంరమందు శివుడు గరళంబుదాళ్లైరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. మొదటిసారి నిన్న మోసము జేసిన వాని తప్పు - తిరిది వాడు నిన్ను

చేరి మోసగించ చెడుట నీ తప్పురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. తాను జేయు తప్పు దాచుటకై, నింద పరులపైన మోవు పాపి - వాని నిజముదెలియవచ్చు నిల్బ్మడ మీదరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ! కలువకుంట కృష్ణమాచార్య లావు

సుభాషిత త్రిశతి. అాాాాాాాాాాానానానానానావలావానవవలాలాలవాలాలల. గ్రరి సుజన-దుష్టజనులు చూడగా,.నొక తీరు కాకె-కోకిల వలె గాని పింత్రు కోకిలమ్ము-కాకి కూతలు వేరురా? కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

అతిగ నవ్వుచుండు అతివను నమ్ముకు వలవలయని యేడ్డువాని నట్లె

కనగనిట్టి చర్య కపటంబుదెల్డురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. కష్టకాలమందు కడుగొప్టవాడైన 'చిన్షవానిజేరి చేయుసేవ

విధిని పాండవులటు విరటుని గొల్వరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ

మాట తీపి గల్గి మనసున విషముండు చెప్పునొకటి - వెనుక జేయునొకటి ఇట్టివానినమ్మ కిల్లును జెజచురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

నుదుట న్రాసినట్లు నూరేళ్లు నడచును ప్రాప్రమున్న్షయంత బడయగలవు కడలిచెంతనున్న గ్లాసెడు త్రాగురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. నాటా కలువకుంట కృష్ణమాచార్య

త్రం వయాయాయాయాలు. సుభాషిత (త్రిశతి కనగ గొప్పవాడు కైలాసనాథుడు ధనపతికిని మైత్రి తనకుగలదు తగనిబిఛ్చమెత్తు. తలన్రాత మహిమరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. అడవియందు యుద్ధమందును శత్రువు లందు నిద్రబోవునపుడు నరుని పూర్వపుణ్యమున్న పూని రక్షించురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ పుణ్యవంతుడైన పురుషునకందరు సహకరింతురెచట జనినగాని అడవిలోను వాని కన్నంబు దొఅకురా కలియిగంబులోన కావు కృష్ణ కులము విద్య శీల గుణమెంతయున్షను నుఖముగల్లు పూర్వ సుక్కతమున్న కాలరీతి చెట్లు కాసిఫలించురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

సుకృత కర్మమిచ్చు సుఖము ధనమ్మును దుష్టకర్మమచ్చ దుఖములను

ముండ్ల తుమ్మనాట పండ్లను యిచ్చనా? కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. కలువకుంట కృష్ణమౌచార్య ____ంలాాు

సుభాషిత త్రిశతి... నాాావాలవజాలాల ప్రి (గై ఎవనికెంత దైవమేమి శాసించెనో

అతని కంత ఫవిత మందుచుండు దైవబలము లేక తనకేమి వచ్చురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ,

అమృ్మత కాంతి రూపుడైన చంద్రునకును శివుడు తలనుదాల్ట చింతయేల

చెల్ల, కర్షవల్ల క్షయరోగముండెరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ నూర్యచంద్రులిలను సుడిబడి పోవుట దైతృరాహుపీడ. దైవలీల. పక్షిగజము-పులుల బంధించుటట్లెరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ తాటిచెట్టు నీడ తగునని నిల్వగా తాటిపండు పడెను తలయు పగిలె అనువుగాని కాలమాపదలొందురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

బాల్చ్బ యెవనములు బహుచింతవృద్ధాపష్య దశలు దాటె ఆశ తరుగబోదు

ఆశ విడువకున్న యమపాశముండురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. తా కటలువకుంట కృష్ణమాచార్య

61 ్ళౌ్ళౌాాోాాాాాాాాాాాాాాాాాాాాాానాంకాాలానా సుభాషిత ద్రిశతి మాంసరక్తమయము మానిని దేహము మార్పు జెంద తెలిసి మానవుండు మోహబుద్ధి విడక మోక్షంబు విడచెరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

ముసలి దైనకుక్క ముఖముపై పుండ్లెన కుంటికాలు నడక కూలబడిన ఆడకుక్కగనిన యాశతో వెంటాడు కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ కామవాసన తన కాయంబుపై మోహ మున్న నింకనెట్లు ముక్తిగల్గ్లు

భక్తి - రాగద్వేషముతక్తి, మోక్షంబురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

దనము గోరువాడు తలిదండ్రులన్విడచు స్త్రీల గోరువాడు సిగ్గువిడచు చదువుగోరువాడు సౌఖ్యమ్ము వడునా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

ధనము కులమునిచ్చ ధనమిచ్చు విద్యన్లు ధనము పదవినిచ్చ దర్హమిచ్చు ధనములేనివాడు తగు చుల్మనగునురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. కలువకుంట కృష్ణమాచార్య తతత

సుభాషిత త్రిశతి. ాాాలకానాకానకాాలలలతనననాాలనులనననననావునరానావాలమలన. ్రల్లై తాను అనుభవించి తనవారికినిబెట్ట ధనము విడుచుచున్న దాతయగును దొడ్డలోభియైన దొంగల పాలగున్‌ కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. ఇంటనెగసియడ్షి యిల్లునుగాల్టును బంటిమీదబడిన నొడలుగాలు

గుణములేని సుతుడు కులమెల్లగాల్చురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. ఆలమందగెల్చె నర్దునుండొక్కడె

చూసి గూడ రణము వేసినాడు రాజ్బకాంక్షచేత - రారాజు జచ్చేరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

జలధిదాటి వనము చండాడెగుసురుల కపివరేణ్యుడొకడె కాల్చెలంక

తెలిసి రావణుండు టినుడై జచ్చెరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. నమ్మియున్నవాని నట్టేట ముంచుట శరణుజొచ్చువాని జంపునట్టి

నరుడు వేయి యేండ్లు నరకంబు పొందురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ లా కలువకుంట కృష్ణమాచార్య

63 "అనానానడువారరా నతన నముముననాననాలనననాయాండానానానానాలనాయణవాయాలనాణాణణాణాలా సుషూస్నిత బ్రశతి గాంగజలము గ్రోల గడచును దుష్కర్మ దీత జదువు నీదు దీతమారు సజ్జనులను జేర సద్దతి వచ్చురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. కర్మకన్న గొప్ప జ్ఞానమార్గంబగ్తు దానికన్న గొప్ప తగిన భక్తి భక్తికన్న గొప్ప పదశరణాగతి కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. నిఖిలమార్గములను నిర్హర భావన శరణు పొంది దైవ చరణమందు 'చిత్తముంచసకల శ్రేయమ్ములందురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ... దుర్దనుండు పరుల దోషమ్ములెంఛచును స్వంత గొప్టకనము చాటు కొనును సజ్జనుండునేది చాటింపబోడయా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. హేమ కశిపుడెట్లు హింసించె ప్రవ్హాదు తండ్రి కొడుకులేమి? ధర్మమేమి? నారసింహుడట్లు నమ్మ-రక్షించెరా? కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ! కలువకుంట కృష్ణమాచార్య తాను

సుఖాషిత త్రిశతి. నతన 68 తన్ని వెడలగొట్టి తమ్ముని రావణు

డల విభీషణుండు నార్తి తోడ రాముశరణుజొచ్చి రాజ్యంబు పొందెరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

మొసలి చేత జిక్కి మొరబెట్టె గజరాజు వేయ గజములుండ వేల్చులుండ

నమ్మి తుదకు బ్రోచె నారాయణుండెరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. పాండవసతి భంగపడె భర్తలుండగా మాధవు శరణొంద మానముండె దేహబంధులేమి తీర్టరు తెలియరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ

తండ్రి ధిక్కరించి తమ్మునికిచ్చెైను రాజ్బపదవి ధ్రువుని రచ్చకీడె

దృఢమతి హరి వేడి ధృవతారయయ్యెరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. అంశుమంతు సూర్ముడారోగ్యమిచ్చును మోక్షదాత హరియె ముక్తినిచ్చ ధ్యానమిచ్చ శివుడు ధనమగ్శి - యిచ్చురా కలియుగంభులోన కావు కృష్ణ! అరా కలయువకుంట కృష్ణమాచార్య

రద వాలా సుఖాసిత ద్రిశతి అమిత విద్య వాళి హయగ్రీవు లిత్తురు ఆది లక్షైెయిచ్చు నమిత శక్తి వైభవ సుఖములు వైష్ణవి యిచ్చరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

పుత్ర సంతుకొఅకు పూజంచు గోపాలు గణపతింగొలచిన కార్యజయము

వలయు సంపదలను వరలక్షియిచ్చురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

కులము కొఅకు నొక్క గుణహీనువిడుపుము దారసుతుల కొఅకు దనము విడువు ఆత్యనుద్దరించ నన్నిటి వడువరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ దేహ-సంపదలిట దిగబడి పోవును దినదినము వయను తీరిపోవు

కోరి మృత్యువెపుడొ కొనిపోవ వచ్చురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

మట్టిగడ్డ కట్ణ మాదిరి దేహమున్‌

పారవేసి పం, బంధు జనులు నీదుధర్శ్మమొకటె నీ వెంట వచ్చురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

కలువకుంట కృష్ణమాచాద్య ____ాలతవరావానాాం

ఎఅఖాషిత త్రిశతి. ాలాాాలననననననునునాననననాయలలయలలు. ట్ర ్ర్‌ జక్క కజ్ఞు ముక్క, ఒక కజ్ఞతో గూడి నదిని కొంత నడచి వదలిపోవు

అట్టు వడచిపోదు రాలు బిడ్డలు కూడ కలియుంబులోన కావు కృష్ణ. జకరికొకరు “బాకొ యుండగ తిర్టగ తల్లిదండ్రి భార్య తనయులైరి

బాకి తీరిపోగ పయనించి పోదురు కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ

పిన్షనాట దిట్టు పెంచిన తలిదండ్రి పెరుగుచుండ బిట్టు పెద్ద అన్న

పగటి వయనునందు భార్యయు దిట్టురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

జనన మరణ పీడ జవ్వనబాదలు

బాల్మ వృద్ధ పీడ భార్య పీడ

జన్మజన్మ కిట్లు జరుగును తెలియరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. తల్లిదండ్రి ధనము తన పుత్ర బాంధవుల్‌ దేహనామ వస్తు గేహములును

అన్ని వడచిపోవు ఆత్మను దెలియరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. తతతతతతతతతతతతతతతతతతవవవవవవవవవవవావావవాా- కలువకుంట కృష్ణమాచార్య

త లవవావావావాలలిు. సుఖాషిత (త్రిశతి పెరిగినట్టి సుతుల పెళ్చిళ్లు జేయగా కొడుకులేమ్‌, బార్య కూడా నిన్ను ఆర్దనమ్ము లేక నందరు తిడుదురు కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. ధనికుచెంతనిలిచి దైన్యము జూపించి చేయిజాచి యడిగి చిన్నబోయి బ్రతుకు కంటె, కూలి పనిచేయమేలురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. బోగబాద్యములను పొందుటకై నివు కోరినట్లు లేక కొఅతయుండు ఆశపడుట వడి యాత్మను దెలియరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ దేహ-నామ-రూప తేజమ్ము గోరుచు పాటుపడిన నీకు ఫలితమెంత? అల్బకాల బోగ మడియాసలేలరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ

పరుల బుజ్జగించి పరిచర్య జేసియు నటనలెన్నా జేసి నలగనేల?

నీకు ప్రాప్రమున్న నీముందు వచ్చురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ కలువకుంట కృష్ణమాచార్య __లాలాలాాా

సుభాషిత శ్రిశమి లాలన 68 నకల ధర్మశాస్త సారము జెప్పెద

పరుల కుపకరించ బహుళ పుణ్య

మబ్బు - పరుల పీడ పాపంబు దెచ్చురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణు అన్నదమ్ములక్కలత్త గోడండ్రును

భార్య వదినె చెల్లె బంధుగణము

కపట నటన, మైత్రి కలుషంపు బ్రతుకురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ సైన్సబలము లేదు సాయంబుకోతులు రాగ లంక కేగి రావణున్ని

చంపె, రాముడతని సంకల్చబలమురా. కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. ఘోరవర్షమందు గోకుల రక్షణ కొండనెత్తిచేసె గోటిపైన

సాగి, బాలకృన్లు సంకల్ప బలమురా. కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ

సాగర జలమంత త్రాగనగస్తుడు పొట్టివాడు. చిన్న పొట్టయున్న సాధ్యమగుటనతని సంకల్పబలమురా! కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ! తతతనవవవవవవవవావాపయటం--ా కలువకుంట కృష్ణమాచార్య

దత్త నవా సుభాషిత ద్రిళతి ఇంద్రుడపహసింప నింకొక స్వర్దము స్యష్టివేసె, గాధి సుతుడు. జూడ

సాటి బ్రహ్మగాడు సంకల్పబలమురా, కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. కౌరవకులమంత కలసియావుల మంద నౌక్రమింప నొకడె అర్జునుండు సంగరమునగిలై సంకల్పబలమురా. కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

శాంతి తోడ గాంధి న్వారాజ్యమొందెను ఆంగ్లజాతి బలము నణచివేసి శస్తబలము లేదు సంకల్ప బలమురా. కలియుగంబులోన కావు కష్ణ

పొసగ శూరగుణము పురుషులకే కాదు యివతికైననేమి యుండదగును

నాడు సత్యభామ నరకుని జంపెరా. కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

మనుజ రూప మందు దనుజులు నున్నారు దుర్గుణంబులున్న తొణకనట్టి దివ్వ్యగుణములున్న దేవసమానులు కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ!

కలువకుంట కృష్ణమాచార్య యయా

సుఖాషిత త్రిశతి అతనలా. సౌ కొంగకుట్రజేసి కొనిపోయి ఎండ్రిని చంపబోయి తుదకు జచ్చెనదియె తాను కీడు దలప తగు ముప్పు వచ్చురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

నిన్ను బెదరగొట్ట నిందలు వేయుచు కపటి చెప్పుచుండు కట్టు కథలు టెదరబోకు వాడె బేలయై పోవురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ

పెండ్లి పిల్ల మాకు ప్రియమైన దింకేమి పెట్టు పోతలన్న ప్రీతిలేదు

అనిరి వొచ్చి మొదట - ఆపైన పీడరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

తనకు ఆస్తిలేదు తనయాశగొప్టది ఆశకొలది గోరు నత్తవారి

ఆశదీర్టకున్న నల్లుడు దిట్టురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ ఇరువదేండ్లు బెంచి ఇల్లాలుగా నీయ పరువుతోడ భర్త బ్రతుక వలెను

భార్య వెంట సొమ్ము బానిస గోరురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. లా కలువకుంట కృష్ణమాచార్య

అ వావ. సుభాషిత త్రిశతి టెంతు క్లాసు జదివి తెన్మునెనొాకలక్ష డిగ్రి పూర్తియైన తీర్హురెండు

ఇన్నియైన “జాబు” ఇప్పించగోరెరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. తల్లిదండ్రి బెంచి తన్ను జదివించగా సార్దకమ్ముజేసి నాకవలెను పెట్టిపోయకున్న పేరు నిలబెట్టరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

తల్లి నిన్ను బెంచె తన రక్రమర్చ్హించి తండ్రి బెంచె తనువు ధారవోసి

పితృ బుణముటీిర్డు - పిసినారి గాకురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

నీదు రూపు చదువు నీదు వ్యక్తిత్వము ఎవరి కష్టఫలము ఎదిగితీవు?

పుత్ర ధర్మమేమి? బుద్ధిగా తెలియరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. ఇరువదైదురాగ ఇంత విద్యను బొంది ముప్పదేండ్ల వృత్తి మొదలుబెట్టి అనువుగల్లినట్లు ఆర్జించి బ్రతుకరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. కలువకుంట కృష్తమాచాత్య లాలా

సుభాషిత ట్రిశతి. ాజాాాకాాకాకరతవననానవలలయయ.. బాల నీకుగల్లియున్న నిండైన యోగ్యత దేశకాలరితి తెలిసి నడువు

నడక వన్నెకెక్కి నల్గురు మెచ్చగా * కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ

బ్రతుకు దెరువు నేర్చు పరహితముగ ఓర్చు బంధు జనులు మెప్పు బడయవలయు దర్శ విహిత జీవితమ్ము సాధించరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ పుణ్యఫలము నీవు పురుషుండవైతివి ఇహపరంబు సుఖము నెంచి నడువు మనుజ జన్మమంక మరిమరి రాదురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. స్వార్ధబుద్ది జెజచు సద్దుణ సంపద

క్రూర కర్మ జెణచు కులము కీర్తి

తనదు మూర్థగుణము తనజన్మ జెలిచురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. అన్నదమ్ములందు ఆత్మీయతలు బెంచ బకరికొకరు అండనుండవలయు లక్ష్యణుండడవికి అన్నతో వెళ్లెరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. తతతతతతతవవాపపపటా-ా కలువకుంట కృష్ణమాచార్య

7 తతా సుభాషిత క్రితి కన్నవారి కట్టు కొన్న వారి గురించి ధర్మబుద్ధి నుడుపు తదిన రీతి

నీతి విడువబోకు పాత కంబంటురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ, సత్సశాంతములును నద్విచారములున్న ఆయువెక్కువగును అట్లుగాక కోపతాపమున్న కోల్టోవునాయువు కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

ఇతర జనుల జూచి యీర్వ్యనుబొందకు నారి కర్మఫలము వారి కబ్ళె

నీదు కర్మ తీరు నీకుండు తెలియరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. రూసవంతు జూచి రూపహీనుడుదిట్టు పరగ ధర్మవరుని పాపిదిట్టు

నీతి మంతు జూచి నీచుడు దిట్టురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. తొడుకులున్న సతిని గొడ్రాలు దిట్టును కులనతినిలదిట్టు కుటిలురాలు కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ! కటునకుంట కృష్ణమాచార్య లాలా

సుభాషిత శ్రిశతి అనాలని ననాననాాానాని. 'స్లద్ధు కోతికేల మంచి కుచ్చుల అంగీలు పరుపు బట్టలింక పందికేల

గుణము, ధర్మబుద్ధి కుల్సితుకేలరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. కాకికేల వెండి కంచపు తిండియు ముసలివానికేల? ముద్ధకాంత?

కృష్ణభక్తి యసుర క్రూరుని కేలరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. త్రాగుబోతుకేల? తత్త శాస్తంబులు విమల ధర్మబుద్ధి వేశ్యకేల "

హరిని ఆశ్రయించ నత్యాశలేలరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

కటిక వానికేల కారుణ్య బుద్ధియు స్వర్ణకారుకేల? సత్యనిష్ట

సరస భోగచింత సన్యాసికేలరా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ గాడిదలకు నేల? గంధము పూతలు? వంచకులకు నేల? వావి వరుస కులము, శీల గుణము కుక్కల కేలరా?, కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ. టా కలువకుంట కృష్ణమాచార్య

7ట్ర ానానానానానలకననాననననననానాల స యలలాలయాలాలాం. సుధ్రాస్నిత్‌ (ద్రెశత్సి విద్య నేర్చు శ్రమను విద్వాంనుడెఅగును

కన్న తల్లి కెలుక కడుపు తీసి

మోసినట్ట్‌ బరువు మోయువాడెజలుగురా కలియుగంబులోన కావు కృష్ణ!

వినయ విద్యయున్న విద్వాంసుడనదగు మంచబినడక తోడ - మణినిదాల్చి నర్దమున్త్ననేమి? సాధుత్వమబ్న్బ్ననా కలియుగంబులోన కాను కృష్ల!

వాపనుండు మేలు తాలిమయున్నచో శక్షిమంతునకును శాంతగుణము

గొప్పనాని ఏర్చి కొనియాడచగునురా కఠియుగంబులోన కావు కృష్ణ.

నామసప్యరణ మహిమ నారదుండు

దుకరి ద్రుంచ, శరణు మహిమను దగజమెలురు కరుణతోడ నన్ను కావు కృష్ణ.

స్తేహ థలము నల కుచేలుండు యొభఖుగును ఐందునిచ్స్చి ఫలము విదురుడెఅగె కునుమగంథధఫలము కుబ్బయెరింగరా కరుణతోడ నన్ను కావు కృష్ణ.

కలువకుంట కృష్ణమాచార్య లాలా

సుభాషిత (త్రైశతి. అంాజక్తానాలాలాలాల్తత్తాలోన్త్యల్తకన్తకననవాననా్తవానావానాకావాన్తానాానావవాాలవాయాలాయాట్రాలకని.. 'స్లాట్ట్ర అల్లరి పనులెల్ల నాయశోదయెలుంగు బాల్య చేష్ట గోప బాలురెజఖుగు

కాలి నాట్స సరళ కాజీయుడెలుగురా' కరుణతోడ నన్ను కావు కృష్ణ!

వెన్న దొంగతనము వ్రేపల్లె యెబుగును కామలీల గోప కాంతలెలుగు

ఆత్మ గీత బోధలర్జునుడెలుగురా కరుణతోడ నన్ను కావు కృష్ణ. చిన్నకావిబలము శకటాసురుడెలుగు పుక్కిలి బలమేమొ పూతనెలుగు

మధ్య కటి బలంబు మద్ది చెట్టెలుగురా కరుణతోడ నన్ను కావు కృష్ణ. వేదనాదరవము వేణువెలుంగును

కఠిన ముస్టిబలము కంసుడెజుగు రుచిర భక్తి బలము రుక్షిణి యెొబుగురా కరుణతోడ నన్ను కావు కృష్ణ.

రాజనీతి రీతి రారాజెరుంగును

చతుర నటన రీతి శకుని యెరుగు కపట ప్రేమ రీతి కర్డుడెరుంగురా కరుణతోడ నన్ను కావు కృష్ణ.

కలువకుంట కృష్ణమాచార్య

ఇళ నత్తకానవవవాలాలాలాలాలల. సుభాషిత ్రిశతి దయయు బందు ప్రేమ ద్రౌపదియెరుగును గుణము ఆదరమ్ము కుంతియెరుగు

తగిన సమరభితి దర్శ్మజుండెరుగురా కరుణతోడ నన్ను కావు కృష్ణ.

చదువు సంధ్య ఓర్మి సాంటిపుడెరుగును చేతి చక్రబలము చైద్యుడెరుగు మూయలన్ని యోగ మూాయయభఖుంగురా కరుణతోడ నన్ను కావు కృష్ణ.

దృష్టినిచ్చు మహిమ ధృతరామ్రడెరుగును మిశ్వరూప మహిమ విజయుడెరుగు గరిమ విమడవని గాంచేయుడెరుగురా కరుణతోడ నన్ను కావు కృష్ణ.

గోవులపయి ప్రేమ గోకుల మెరుగును రాసలీల ప్రేమ రాధ యెరుగు

కరుణతోడ నన్ను కావు కృష్ణ.

ఉన్నత హృదయంబు నుగ్రసేనుడెరుంగు దేవదేవుడవని దేవకెణగు

వరమునిళ్చి పుట్టి వసుదేవుడెరుగురా కరుణతోడ నన్ను కాన కృష్ణ!

కలువకుంట కృష్ణమాచార్య న న నన

సుభాషిత త్రిశతి ప్రవయయయలి. ఫైద్రి జాంబవంతుడెలుగు జవసత్వబలమును గమనవేగ బలము గరుడు డెరుగు పటిమ శబ్ద మెరుగు పాంచజన్యంబురా కరుణతోడ నన్ను కావు కృష్ణ. కాలయవనుడెజబుగు కపటంపు పరుగులు పాద విక్రమంబు బలియెఖుంగు కఠఅకు గోళ్లు హేమ కశిపుండు యెరుగురా కరుణతోడ నన్ను కావు కృష్ణ. అస్తబాధ వడు టల పరీక్షి త్తెరుగు భీకర రణయుక్తి భీమ్మడెరుగు వాసుదేవుడవని వ్యాసుండు యెరుగురా కరుణతోడ నన్ను కావు కృష్ణ బావమరది రుక్ష్మిపరివోనమెరుగును విమల ప్రేమ వార్త విప్రుడెరుగు రోచకాపహరణ రుక్షిణి యెరుగురా కరుణ తోడ నన్ను కావు కృష్ణ. సత్యనిస్ట నెలుగు సత్రాజతుండును సరన ప్రేమ నెలుగు సత్యభామ బుజు ప్రవర్తనంబు బుషిపత్తులెరుగురా కరుణతోడ నన్ను కావు కృష్ణ

---- కలువకుంట కృష్ణమాచార్య

ల యా నరుడు అర్జునుండు నారాయణుడవీవు పరగనవతరించి భరత భూమి శిష్టరక్షదుష్ట శిక్షణ జేయరే!

కరుణతోడ నన్ను కావు కృష్ణ! శ్రీముఖాశ్విజమున శ్రీకారమునుజుట్టి మూడు వారములను ముగిసె పూర్తి చేయగల్లునట్లు చేయూత నిచ్చిన కంసదమన నన్ను కావు కృష్ణ.

మానవత్వ రచన మానిని ధర్మాలు

రంగ హనుమ శతక రచనలట్లె

స్తవము నారసింహ చాముండి స్తోత్రముల్‌ కరుణతోడ నన్ను కావు కృష్ణ! కరినగరములోని ఖ్యాతి గడించిన

దివ్య గౌతమినది తీర భూమి

మెట్టుపల్లి వాడ మెచ్చ జ్యోతిష విధ్య

భక్తి యోగ శాస్త్ర పటిమగల్లె ఇహపరంబులందు నీతిశతిచ్చుత మానవాళికింత మాన్మనుఖము

తరతరాల వారు తరియింవ జేయరా కరుణతోడ నన్ను కావు కృష్ణ!

కలువకుంట కృష్ణమాచార్య తతతతతతతతతననలా

సుభాషిత శతి అాాాానననునమనునమమమమానినాయాలయలలు. ఫ్ర గై కృష్ణనామ త్రిశతి కృవ్ణునికిచ్చితి కృష్ణ సూక్తి కుసును గుచ్చమిట్లు కృతిని స్వీకరించి కృపజూప రావయా కరుణతోడ నన్ను కావు కృష్ణ రరర (గం రాలర్యు ఖా జంగ వళి / బ్ర9ర్ల 5 2ర్కో ఇ ఖే. లో టు వ. టో గీ వనరననమయనతాలాలావావావావలవావాలాాం. కలువకుంట కృష్ణమాచార్య

న. న న ౫ | 95న] 4౧1564స4 508184511114 ౧151147] వ? / విద్యాన్‌ కలువకుంట కృష్ణమాచార్య జననం: 2, ఏస్రిల్‌ 1936 విద్య బాల్యంలో గురుకుల విద్య సంన్కృతాంధ్ర కావ్యాభ్యాసం. తర్వాత, ఎంప, (ఫిలాసఫిలో పట్టభద్రులు. స్వయంకృషితో సంస్కృతాంధ్ర-ఆంగ్ల, హిందీ, మరాఠీ, తమిళభాషలలో పరిజ్ఞానం. వత్తి; వీరు మెట్‌పల్లి ఖాదీ పరిశ్రమలో అడుగుపెట్టి, గాంధీఆశ్రమం, సేవాగ్రామ్‌, వర్గ్థాలో బీర్ధకాల ప్రశిక్షణ పొందినారు. ఖాదిగ్రామోద్యోగ కమీషన్‌ (కేంద్రప్రభుత్వం)లో ఇన్స్‌పెక్టర్‌గా చేరి ఖాదీ పరిశ్రమలో పనిచేసి, అఖిలాంధ్రదేశంలో వన్నెకెక్కినారు. తుదకు అడ్మినిస్ట్రేటివ్‌ ఆఫీసర్‌గా రిటైరయ్యారు... . ప్రన్తుతం విశ్రాంతి -మెట్‌పల్లిలో నివాసం. ప్రవృత్తి: వీరి 2వ యేట నుండి భక్తి-ధర్మ ప్రచార దృష్టితో కేవలం వైవసరమైన పద్య- గద్య-రచనలు చేశారు. మొత్తం 12 గ్రంథాలు ముద్రింపబడి, ధర్మప్రచార " , దృష్టితో పంచిపెట్టడం జరిగింది. ఇంచుమించుగా అన్ని రచనలు, సామాన్య | పాఠకులకు అందుబాటులో నుంచాలనేదే వీరి ధ్యేయం. | అభిమాన విషయాలు: వీరు, జ్యోతిష, సాముద్రిక-వాస్తు శాస్త్రాలలో అనుభవం గడించి, నిరంతరం పలువురికి సలహాలు ఇస్తున్నారు. ఆగమశాస్త్రంలో ప్రవీణత వున్నందున 4, 5 . దేవాలయాల నిర్మాణాలకు, ప్రతిష్టలకు అధ్వర్యం వహించి, తమ నంకల్పానికి __ సాకారత సాధించారు. భక్తి-జ్ఞాన-వైర్షాగ్యముల తర్వాతనే ఇతర ఫిషయాలకు --- -- =... ప్రాముఖ్యతనిచ్చే మనస్తత్వము. నం. = 1 "= ఇతర వశేషాలు: 1984లో “శ్రీవాణీ నికేతన్‌ ఎడ్యుకేషనల్‌ సొసైటీని” స్థాపించి, నేటికి ॥ విద్యారంగంలో మంచి సంస్థగా రూపొందించారు. “మంచి ఉన్జేత పాఠశాలో 'గా విద్యాబోధనలో కీర్తిగడించిన ఈ సంస్థకు వీరు అద్మక్షులు.. ం ఖ్‌ 1996లో వీరి “షష్టిపూర్తి యగుచున్ష సందర్భంగా వీరికిజ్ఞాసకగా, సమాజానికి _ " కరదీపికగా; యీ సుభాషిత త్రిశతిని అందిస్తున్నాము. ల ఎ. ఎ - ప్రచురణకర్తలు