Telugu Sri Garuda Puranamu (Savyakhyanaandhra Thathparya Sahithamu ) - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

శ్రీకృష్ణపరబ్రహ్మణేనమః ._ శ్రీగరుడ వురాణము

. .. సవ్యాఖ్యానాంధ్ర తాత్పర్య సహితము. శక. “=. వావిళ్ల రామస్వామిశాస్తుులు అండ్‌ సన్స్‌. ..

చడ రామానుజ అయ్యర్‌వీధి మద్రాను-27 . ౧. ంం.. “2 _ వారిచేం బ్రకటితము. ల శై న. ౨ మొర000

శ్రీరస్తు, శ్రీశృవ్లపర బ్రహ్మలేనముః, 4 ఖా తదు నీ గరుడపురాణము వీ సవ్యాఖ్యానాం శ్ర ఆాత్చర, స్టసహితను, చన్నపవురి: సులు అండ్‌ సన్‌, వావిళ్ల రామస్వామిశ్శాస్త్రు ని వారి చేం శ్ర గటితము, 1998

స్‌ లా న! నీఓఓకలి! గక న! గిరా౦083 & సక 2గ20్ర100 1115126 ౪౪వ. ౯౮౦60 ౧5 ( ౯౦౧౪. గిజాటా4డగ/ ఏక & 5056 26, 20250013 న! 5166 వే ళం! = 600 021. గ్‌ ౧10౧4: 5951378 | భాయ నయా లాగా! థి యల! ఫంథాలఖు్నో తంల లె సకసల. లన్న గ శో గ్‌ క లో శే రం. నళ, లోర్మ ఫె యా. కో ళ్‌ మాల ఇట్‌ సీ స్త

విషయసూచిక

వ్ర థభమాధ్యాయనూు--..ఐహీ కాముమ్మీ కదుకిఖనిరూవణము ... స్ట్‌ ద్వితీయాధ్యాయము---యమమనార్ల నిరూవణము జం వై. తృతీయాథ్యాయము---యమయాత నానిరూవణను ఎం లికి చతుర్థాధ్యాయము---నర క వ్రదపావనిరూపణము |. సంచనూభా్య్రాయము---పావచిన్నా నిరూపణము 4 లకి వష్టాధ్యాయము---పాపుల జనా దిదుఖఖనిరూవణము ఆఅ త్త స్తమాధ్యాయను--బ ఛువావానప్రే తసంవాడము ల రికీ అన్టమాధ్యాయను..--ఆతురదానము " లం 96 నవమాధ్యాయము:--- మ్రియనూణకృత్యము లం కేరి దళశమాధ్యాయము---దాహాదిసం చయనక ర్మ నిరూపణము లం. పి వకాడళాధ్యాయము--దళ రాత్రవథినిరూవణము లం. కేక3ి ద్వాద శాధ్యాయము----వ్‌ కాడదశావావిధి 4 152. శ యోడశాధ్యాయము..-సవిండీక రణశ య్యాపడదాననిరూపణము 171 చతోుర్చ ఇాధ్యాయము----ధర్మ'రాజనగర నిరూవణము 44 కతిర్‌ వంచడ కాధ్యాయము....నుకృతిజనజన్శాఒ-చరణనిరూవణము, 4 లీ08ి షోడ కాధ్యాయము.మోతధరనిరూవణము లుం లలి?

_ వలక్టుతి ఎం. 257

శ్రీరస్తు, గరుడపురాణము లు ॥ త్ర థమా ధ్యా యము, మంగ కెచరణము, మూ, ధర్మదృథఢబద్ధ మూలో "వేడప్క_ంధః పురాణశాఖాథ్య!, కృతుకునుమో మోశతఫలో మధుసూడనపాదపో జయతి, ౧ శౌనకాదులు. సూతుని ఐహికాముష్మిక దుగఖములను చెప్పు మనుట,-- కన నానిధి, రామనుధీవిరచితా, అథ టీకాకారః సమ న్తగంథ ముక్తాటయళ౯. హరిం సాతి, వట్ట ఖు వుం శ్లో, సర ణాద్దుర్ణతివార్తా వూజినయశ్ఞేన పద్ద లేన్హా శా, యః పరయా నిజభక్త్యా దదాతి ముక్రిం సమౌొం వారిః పాతు, అక్షీలతాసమౌశ్తి స్టం కాస్తుభస్రబకొజ్జ్బ్వలం శ్వన్తాపవర్ష ఫలదం హరం కల్చ్బద్రుమం నమః, సారాళ్చారం సముద్ధ న! ప్రాచేనకృతసం్ర్రవోత్‌ ణా క్ర చేయం మయా టీశా యభానుతి వికన్య లే అథ సార్‌ద్ధారక రా శిష్టసంప్రదాయానుసా రేణ మంగళ మౌచరతి, ధర్మ దేరి, అఆ శ వృత రూపేణ వారం నిరూపయతి-ముధునూదనపాదలో జయరీతిః ఆధా పాదపో వృషః పడ్భిః అధఖపృసృకళాఖా ఖిః జలం సీబరీరతి పాదపః తభ వాయం మధును+దనోజ_షిపాదప పీన పద్యా ఫి చరణా భారం పాతి సంసారా చృతు నీతీ పాదప! *పంపారవాపపలితో తృరణొవలంబంి “భవ్మాద్శిపోతం వందే నువాఫురువు శే వరణాగవిందంి ఇతి భాగవకవచ నార్‌ +, పోఒయం కీదృక:? థర్శ దృఢబద్ద మూలః-ధర్లో౭త్ర, అమృకరూపో భగవద్ధర్యః “ఆట్వేహ్రై సర్వభూ తానా మిళ్యారభ్య యీ తు ధర్య్యామృత మిదం యథోక్తం పర్యుసాసత్వే శ్రృద్దానా మతృరమా భక్తా, న్లీజతీవ మే ప్రియో ఇత్యం లేన గీతాయాం చ్యాదళాధార్థయాం తే అష్ట్రళి వ్యోమ ః

ఢి గరుడపురాణము వై మి శేఒనిమిమ నే, శ్రే, జఖుషయ శ్నౌనకాడయః, సతతం స్వున్తాయ లోకాయ సవా న సమమాసత, తా నతన తక వు న క ప క భగవతో క్తః స ఏవ చృఢ బద్ధం మూఅం య స్యేతి, అఆస్మద్దేశ ఖభాహాయాం ఈజ్బడ్డృంధ్ధ ఇర్యుచ్య లే, అర్రాయ మళిప్రైంకః, వృత యథా దృఢమూలో హీ స్వస్థ్యానే నుస్థిరో భవతి పచురతరపవనా ద్యుషదృ్కవె రసి తతస్వస్థానాన్నోన్యూలితత్వ ముప యాతి ఠతత్రాచాయ మపీ భగవద్ధర్తో పృాదయే సునిక్చృలో భవతి. మూర్భృనాది ఉబఅతరదుఃఖాంళశరాయైరవీ ఛ_క్రహవృదయాన్నాపయాతీతి, తదు క్షం శ్రీళాగవతే ఆాోవిసృజతి వృదయం న యస్య 'సామో ద్ధరి రవళాభిహితో2_ప్య ఫరా నాశ ప్రుణయరకనయా ధృళాంఘిపద్మ న్స భవతి భాగ వత వ్కృధాన ఉా క్త ఇతి, పున కీదృళః? వేదస్కంధః పురాణకాఖాధ్యః వేదాఃస్కంధాః య '్యేతి, పురాణా న్యేన శాఖాష్తాఖి రాఢ్యః యుక్త శతి, ఆశ్రా ప్యయం ఖావః, వృతో యథా ఆతివి_స్ఫృక స్కంధ: కాఖాభి ర్హూరతరో2_ఫ్యుప సమిప ఏవ దృళ్యతే, తచైచబాయ నుసి వేద ఫురావైః ప్రకృతిఫురమయోః పరో2_ఫ్యుపలభ్య తే యథా చ వృతః స్మ_ంధ కాఖాఖి రవోపసమాగతానాం ఇహుతరఫలాని ప్రదదాతి, తన్టైచాయ మపి జీద ఫురాళైః తచ్యోఛర్భవ క్యా ణొం ధర్యార్థకౌమమోమఫలాని చుదదాతిం యభథా-చ వృతమస్య శాఖా: స్కంధేభ్య వీన నిస్సరంతి,-- అథ చ తక్సంఅగ్నా ఏవ భవంతి? తథా ఫుశాణాన్యపిః జీదోద్యూ తాని తన్మిలితా శ్యేవ చ సంతి నతు తేభ్యః పృథక్‌, కబ్చరివోసపురాణాని పంచమో బేద ఉచ్య లే ఇతీ వచనాదితి వునః కీదృళః? శ్రకుట్‌నును. మోతఫలః-ాక్రతవః యజ్ఞా వీవ కనుమూని యస్య మోత ఫలం య స్యేతీ, అతశ్రా ప్యయ మాళయః--వృతా ద్యథా కునుమోద్దమానంతర మేవ భలస్రా ప్రీ ర్భృవత్కి తథా ద్రవ్యయజ్ఞాద్యను స్టా వై శ్ళుద్ధాంకః కరణ నైవ తతో 'మోత్ము ఫలతలాభఖో భవలీతీ, కించా-ీన మోతఫలదాతాపీ మధునూదనపాదప వ్‌న నాన్య ఇత్యవీ నూచికం, కదు_క్రం దేవై రి చుతుందం ప్రతి---*వరం వృణీవ్వ భద్ర స్తే బుతే వై వల్య మద్య సళ) పేక ఏ వరయ ళగనా న్విష్ణు రవ్యయః” ఇతి వీవంభూతో నుధునూదన పాదపో జయతాసర్ల్యోత్కంన్లేణ వర్తతే, అశ్రావి సర్వేభ్యో బ్రహ దిభ్య్యో౭..ప్యధికతయా వరీవ _్రీత్యర్థ ః, వృతో యథా వనస్య సర్వస్య మవో కేకురివ స్ట్‌ ఇతి నిరూపణాత్సర్వవకృ తభ్యోఒధికో భవతి తద్వదితి, ఇద మౌ ర్యాచ్భందః, ౧ వీనం నుంగళం కృత్వా ఇదానీం కథ్యాపృస్తావాయ నూక కౌనకసంచాద మన శారయతి --వైమిమ. ఇతి, అనిమివ కే సల్రే ఆనిమిమ। శ్రీవిమ్ణుః ఆలు ప్పదృష్టి త్వాత్‌, తన్య మే శ్రే నైమిహిరణ్యే బునయః సహ ప్రం సమౌః సంవశ్చ్సరాః ఆనుసైనకాలాా

| (| చఛథభనమాధ్యాయము తవకదడా తు మునంయః ప్రాత రృృుతముతాగ్నయః, నశ "న సత్కృ్భ్భృతం సూత మాసీనం పప్రచ్భు రిద మాదరాత్‌ , వ బువయ ఊచుః, కథితో భవతా సమ్య "గ్లేవమార్శ స్పుఖప్రదః, ఇచాసీం శ్రోతుమిచ్భామో యమమార్షం భయ ప్రదమ్‌, ళీ తథా నంసారదుఃఖాని తత్‌ క్షేశశయసాధనమ్‌, ఐహికాముష్మి కాక్‌ శ్లేశా౯ యథావ ద్వ క్తుమర్హసి, య! శౌనకాదు లగుమవార్డులు స్వర్గ లోకప్తా_పీవై. వేయిసంవత్సర ములు చేయవలసిన సత్ర, యాగమును జేయుచు ఒశనాండు ప్రాతేఃకా లము అగ్ని హోత్రములను జేసికొని తమచే సత్కృతుండై న సూతుని జూచి “ఇంతకు మున్ను సీవు నుఖవ్రద మైన "చేనమార్గమును జెస్సీ తివి, ఇప్పుడు మాకు యమనూగ్గము వీనం గోరిక కలదు, అళ్లు సంసార దుఃఖములును, ఆదుఃఖములు తొలంగ నుపాయములును, ఐహీకాము మ్మీక్ణేశము లను వినం దలంపు కలదు; గావున చక్కగా. "ప్పుము అని యడిగిగి, సూతుండు శౌనకాదిమోహర్దులకు ఐహికాముమ్మీకదు!ఖములను 'జెవ్చుట న యన్య త త్సృహ్యస్రసమం స్తం యజ్ఞం ఆసత అకుర్వకం కిమర్థ 6 స్వర్హాయ లోకాయ స్వన్తే గీయక ఇతి స్వన్తాయో హరిః స వీవ లోకః భన్రానాం నివాస ఫ్రానం కమైన్ట కత్చ్రాప్తయే ఏవ నతు స్వర్దార్ధం, తస్య వివాశిల్వేన తుచ్భఫల శ్వా దిత్యర్థఃం ౨ ప్రాతః కాలే సుతా ఏవ వుళాః అగ్నయో మై నే మున యః డానమాాదిఖి స్పత్కృృతం సింహాన నే ఇచాసీనం నూరం ఇదం వత్యుమౌణం ఆద కాల్‌ పప్రచ్చుః 3, బుషిల్సిన్తు ఆన్మిా సమ_్షగృంభీ నిరూపికస్య సద్దతిదుర్గతి ప్రృదస్య థక్యాధర్య న్య వీళశఏవ వక్షః కృతో భవతీ కథిక ఇతి చ్వాఖ్యాం, భవతా పర్వశ్ఞే న సమ్యక్‌ 1 చేర్చిరభినంభవతీి తిక్రుత్యుకో ర్నిరాడి స్లేవమౌర్డ 8 కథిరఃం బహుభిః ఫురాళైః నిరూసికఃః ఇదాసీ మిలీ ఈ, ఈథా సంపారదుఃఖాదీన్యపీ ఖ్రోకు మిచ్భామఇతి, వూర్వేళైవ సంబంధః, తత్‌ శ్లేళమయసాథనం 31 సంసార దుఃఖైః యః క్లేకః కన్య శయపాధనం చ-సంసోరదుకఖా నాం 'శేళచంపః శన సాధ "నేన భవరీఠ్యపి గ్రోతుమిచ్చాను ఇత్యర్థః, ౫౮ అత్రోత్తరం ,క్రీభగవద్దరుడసంచా

రి గరుడపురాణము నూత ఉచాద:... శృణుధ్వం భో వివమ్యమి యమమార్షం నుదుగ్ష మమ్‌, సుఖనం ఫుణ్యశీలానాం పావినాం దుఃఖదచాయకమ్‌, ౬ యథా శ్రీవిమ్షునా ప్రోక్తం వెనతేమయాయ వృచ్భత్తే తశ్ష్రైవ కథయిష్యూపెం సం దేవాచ్ళేకనాయ వః, జ అంతట సూతుండు ఇట్లు చెప్పెను. మవార్దులారా, దుర మ ముగు యమమార్మ మును జెప్పెడ వినుండు, అది వుణ్యా తులకు “సుఖ మును కలిగించును, పాపాత్తులకు దుఖఖమును గలిగించును, పూర్వము గరుడుండు అడుగంగా శ్రీ మజో్‌ఏస్షువు "ెషిన మోసం చేవాములు తీరునట్లు ఇచ్చి ప ఇ౯ా విమయమును కచాచి శ్భ్సుఖమానీనం వైకుంళే శ్రీవారిం గురుమ్స్‌ వినయావనతో భూత్వా పప్రచ్భ వినతానుతః, ళో గరుడు ఉచాచ:--- భ క్రిమార్లో బహువిధః కథతో భవతా మమ, తథాచ కథితా జేవ భక్రారాం గతి రుత్తమా, నా అధునా శోతు మిచ్భామి యమమార్లం భయంకరష్‌, త్వజ్భ _క్రీవిముఖానాం చ త్మత్తైవ గమనం శ్రుతమ్‌, ౧౦ నుగమం భగవన్నామ జిహ్యోూ చ నశనర్షినీ, తథ్రావీ నరకం యాంతి ది ద్ధి గస్తు నరాధమా౯ా, ౧౧ అతో మే భగవచస్యూూహి పాపినాం యా గతిర్భ వేత్‌, యమమార్డ్ష స్య దుశఖాని యథా కే ప్రావ్నునంతి వె, ౧౨ ఒకప్పుడు వె కంఠమున నుఖానీనుం డగు శ్రీవారిని జూచి గరు డుండు వినయనినమితశిరన్కుజై “గురూ, బవువిధ మగు భ _క్రిమూా రృమును వెప్పితివి, అళ్లు జేవళాభక్తు లగువారికి లభించు ఉత్తమ జేన నూర ఉచాచం శృణుధ్వ మితి, సుఖదం వూర్వాదిమౌర్లం దుఃఖదాయకం దత్నీణమౌర్ష మిఠ్య గ్రే వమ్యుతి, ౬, ఛగవడ్యాక్యస్యాతి సప్రామా ణ్యా ర్సందేపళో న కర్తవ్య ఇతి భావః, ౩, వినయేన అవనతో నమ్రః ఉఊూర్తమౌా గతి నృద్యో ముక్తిః క్రమము _శీళ్చీతి, ౯. శ్రుతం సర్వళాస్త్రే వ్యు సృృకమితి పాశే మునిఖిః కథితం, ౧౦, నారిస్మరణాత్‌ నులభో మోత్షః ఆత సద్రృపితా ననుళోచన్నావ్యా నుగముం పఠ జీ కఠినం న భతి, ౧౧, అతపస్త్వ్యా మళజతాం పాపినాం, ౧౨, అష్టోత్తరం నమా

త్ర థభనమూధ్య్ధాయ ము, త్రి గతియు వెప్పితివి, ఇవ్వడు భయంకర మగ యనుమాగ్ల మును వినం గోరెదను, సీయెడల విముఖు లగునారు అయమలళోకమునకు. బోవుదు రని గూడ చె్పితివి, అయ్యూ! భగవన్నామము సులభ మెనది, జివార్ధి వశమున నుండునది, అయినను నరాధము- నరకమునకు. బోవు చున్నారు. ఎంతమాథ్యము! కావున శ్రీహరీ! పావులకు వగతికలుగునో, యమవమార్మ మున వారి శీదుఃఖములు గలుగునో ఇవి యన్నియు విన రముగ "ెవ్చవలయును, శ్రీభగజానువాచ;-- వత్నేఒ-వాం శృణు వత్నీం ద్ర యమనూకం చ చుస యీ, నరశే పావినో యాంతి శృణస్యతా మపి భీకివమ్‌, ౧౩ యే హి పాపరతా స్వార్థ ్య దయాధర్మవివర్షి ఆ, దుష్టసంగాళ్చ సచ్చాస్త్ర, సత్సంగతిపరాజు ఖాఃి, ౧౪ ఆతృసంభావితా _న్త ఎవ ధనమానమదాన్వి తాః, చే డు ఆనురం భావ మావన్నా దై వీసంవద్దివర్డి తా, గన! అనేకచి త్తవిభ్రాన్తా మూహ జాలసమావృ త; ప్రసక్రాః కామభోోగేషు పఠంతి సర కేఒళుచా, ౧౯౬ అందులకు శ్రీహరి యిట్లు చెప్పెను...” వై. నలేయా! ఎట్టివారు యమమూర్మమున నరకమునకు బోయెదరో వెచ్పిద వినుము, యమ మౌగ్లేణయే పాపినః నరకే యాంతీ తా నపి వమ్యుమా త్యన్వయః, ౧౩, యే హీ పాపరళతా ఇత్యాదిపదానాం పఠంతి నరకే ఇతి తృతీయేన నంబంధ:, పాపరఠతాః నిసి ద్ధాచరణోళ్సు కాః దయా థన్నే తి.దయానామ ,ప్రశ్యుపకా రాపేమోరహితసర్వభూత హితానుచింకనతా, ధరో ఛగవద్ధర్మ వన్షాశ్సమవిపీతో వా తేన వివర తాః రహి తాః, దుహ్టానాం సనంగో యేషాం తే తథా సర్భాస్త్రాదా పరాజ్యు ఖా కృ, లః ఆత్మని స్వన్మి న్నేవ సంఖభావితాః పృతిస్టితా వయ మితి మన్యమొనాః ఆత వీవ శ్దాః అన్నమ్రాః వూజ్యానప న నమం తీత్యర్థ ధనేన యో మౌనం మద ళ్ళ "తేన అసురం భావం *దంభో దర్చోళిమౌన క్సే త్యాదిి ర్భగవతో క్రః-వై ఏసంపత్‌ “అభయం 'సళ్వసంశుద్ధో రత్యాద్యాచగ్‌తాయాం ప్రోకా,౧౫,ఏవం భూతా యత్పాాప్నువంతి ఠల్‌ శయ అ"నేకేతిఅసేళేను పరజారపర చృవ్యహరణాత్మే చు వ్రవృ _ల్తం చిత్తం అనేక చిళ్షం "శ్ర విభ్రాంతాః విమీప్తాం, మోహాముమేన జాలేన సమావృతాః మత్సా్యా ఇవ

క్షం గరుడవురాణమను మొర్షము వినువారికిలహూడ భయంకరమైనది, ఎవరు పావకార్యముల యంచే ఆస్న క్తి కలవారో, ఎవరు దడయాధర్మవర్థితులో, ఎవరు దురా ఠ్లలతో సన్నేవాము చేయుదురో, ఎవరు మంచిళాన్తములయెడలనూో మంచివారితోడి 'న్నహమునెడలను వరాజ్డుఖు లయ్యెడరో, ఎవరు అత్మ స్తుతిపరులై యుందురో, ఎవరు వినయవిహీనులును, ఐశ్వర్య మత్తులు రాతసభావముపొందినవారును, డై వికసంపద్విహీనులును అయి యుందురో ఎవరు అనేకమినోవికారములు గలిగియుందూురో, ఎవరు మోవాజాలమున గట్టువడియదరో, ఎవరు కామ వమోహపరాయణులో వారు నరకమునకు పోయెదరు,

య్‌ నరా జ్రానశీలాశ్చ "శే యాంతి వరమాం గతిమ్‌,

పాపళీలా సరా యాంతి దుళ్లఖేరం యమయాతనామ్‌, ౧౭

పావినా మైహికం దుఖం యథా భవతి తచ్చృృణు,

తత స్తే మరణం ప్రావ యథా గచ్చుంతి యాతనామ్‌, ౧౮

ఓ గరుడుండా! జ్ఞాశని-తు లగు మానవులు ఉ_త్తమగతిని బూంచె

దరు, పాపాత్తులు దఖిఖముతో యమియాతన ననుభవింతురు, పాపులు బ్రతికియున్న౧త కాలమును ఐహికదుగఖములను మరణానంతరము యము యాతనను పొందెదరు,

నుకృతం దువల్బృతం వాపి భుక్తా వూర్వం యథార్జితమ్‌,

కర్మయోగా త్తదా తన్య కశ్చి దార్థ్యధిః చజాయలే, ౧నా

అధివ్యాధిసనూయు కం జీవితా శాసముత్సుక మ్‌,

శాలో బలీయా నహివ దజ్ఞాతః ప, తిపద్య తే. ౨౦

'బాల్యాడ్యవస్థలయందు నుక్కతఫలముల ననుభవించిన వ్‌మ్మ ళు

వార్థకమున దుష్కృత్యనులకు ఫలముగా నొశానొక వ్యాధి పుట్టును, న్యూత్రృమయేన జాలేన నియం త్రి తౌ; ఏవం కౌమభో గేను చృసకైాః అశుచా నరకే పతంఠి, ౧౬, జ్ఞానశీలా ను మోతం యాంతి పాపశీలానా మేవ యమయాతనా ఛవంతీ త్యాహ య ఇతి, ౧౭. ఐహికం అస్మికాలోశే భోగ్యం = తతః ఐహిళదు౩ఖ భోగానంతరం, ౧౮ పాపశీలానాం యమయాతనాం వివతుః ప మం మాని ప్రృళ్నా నుపాలేణ ళసై శ్రీపాకదుఃఖా న్యావాః సుకృత మిత్యాది దశభిః వూర్వం చాల్యా

'సౌాయాం ॥ లి నధత ప ఆ తం...

ర న్యానసీవ్యథా తేనైవ బహువర్థ

త్ర థమాధ్యాయ ము క! వీదవ ఆధివ్యాధులచే వీడితుం డగుచుండియు. ఇంకను శ్రుతుకం గోరిక యున్న అనరుని బలీయ మయిన కాలము ఒడువువేసిళొని పామునలె

తత్రాప్యజాతని ర్వేదో బ్రియమాణః స్వాయంభ్య ఏలె!

జరయోపాత్తవె రూప్యో మరణాభిముఖో గృహే, = ౨౧

ఆ "స్తఒవమతో్యోవన్య _న్తం గృవాపాల ఇవాహరకా .

అవ యావ్య ప్రదిప్తాగ్నీ రల్పాహారోఒల్పచేష్టీఈః, తాం

వాయునోత్కమతో త్తారః కసంరుద్ధ నాడికః

కాసక్య్వాసకృ తాయాసః కంశే ఘురఘురాయ తే, ౨౩

శయానః పరికోచద్భిః పరివీత స్పుబంభుఖిః,

వాచ్యమానో౭ఒపి న బ్రూతే కాలప కవశం గతః, అ

అమరణకాలమున నై తము 'హేయత్వబుద్ధి "లేక తనచేత పోషీం

షుబడిన ఫుత్రకళతశ్రాదులచే పోమింపంబడుచు ముదిమిచే విళకృతిరూప మును పొంది నరుండు ఇంటియందు మరణాభిముఖు:2ై. యుండును, ఫొడుకులు కోడండ్రు మున్నగువారు ఈసడించుచు. పెట్టిన అన్నము మున్నగువానిని సిగ్గువిడిచి కుక్కవ లె భత్సీంచును, మజియు రోగియు, మందాగ్నియు ఆల్బాహోరు(డును, అల్పగతియు, ప్రాణోత్క్మ్రమణముచే చ్యాధిక్చ ళాభ్యాం 'సమ్య గ్యాతి వ్యాకులతా తయా యుక్తం తథాపి జీవితమ్యైవ ఆళా యాం 'సముత్ఫుకం భోగవాసనయా సాఖిలాపుం తం నరం కాలః అహి ర్థూమక మివ అజ్ఞాత ఏవ అభిపద్య లే, తథాహీ, * చన్నుత్తే ముద్చై రితి కృత్య-చింతయా చవృద్ధ లోభం విమయేము లాలసం, త్వ మృప్తమత్త సృవాపా2_భిపద్య సే ముళ్లేలివానో2హీ రివాఖు మంతక* ఇతి, ౨౦, తత్రైష్యంత కాలేసి నష్టాతః కదర్యవ న్ని్వేదో యస్య స్వయంభృ తైః స్వయంపాలి తైః పుత్ర కళశ్రాదిలిః ఛ్రియమాణః ఫువ్య మౌణస్సకా మురణోన్ము ఖో భవతి, ౨౧, పాపినా మేవ అవకా భవతి న తు సుకృతి నా మిత్యాహా ఆస్ట ఇతి, అవమత్యా అవ్య యా ఉపన్య స్తం సమోసే వపమీవ్లం అహారం గృవాపాలః శ్వాషన అవాశక్‌ భుంజానః ఆ_స్టేఆమయ వీ రోగ్‌ ౨౨ కెఫ్టేన సంగుద్ధాః నాడయో మార్గభూశాయస్య కేన ఊత్క్రమళా ప్రాంవాయునా వివృల్త నేత్రః కాసళ్వాపా ఖ్యాం శృత ఆయాసో యశఖ్య కంఆే భఘురథుర ఇతి కబ్బం శరోత్సి ౨3, పరివీఠు పరికేస్టితః వాభ్యనూనోనపి బంథో ళాతే శ్యాహూయ

క్రీ గరుడపవురాణము వివృత నేశ్రుండును అయి శే ముచే బంధింపంబడిన నాడులు కల వాండె శ్వాసకాసలచే ఆయాసమును బొందుచు పరుండి బంధువు

రా లందేటును విచారించుచు చుట్టును మూ౭గియుండ కంఠమునుండి గురక 'వెడలుచుండ బంధువులు పషిలుచుచున్నను కాలపాశ బద్ధుం డగుటం జేసి వలుక నేరక యుండును,

వీవం కుటుంబభరణే వ్యాప తాకా జితేం ద్రియః

మ్‌ యతే రుడతాం 'స్వేషూ మురు వేదనయా స్తథీః, జో

తస్టిన్నంతవుణే 'తాక్థ్య వైప దృష్టిః ప్రజాయతే,

వశీభూతం జగత్సర్వం న కించి ద్వక్తు మావాతే, ౨౬

వికలేం చి యసంఘాతే చై. తన్యే జడతాం గతే,

ప్రచలంతి తతః ప్రాణా యామైై ర్నికటవ ర్తిఖిః, ౨౭

స్వష్టానాచ్చలితే శ్వాసే కల్పాఖ్యో హ్యాతురషమణః,

శతవృశ్చికదస్టన్య యా వీడా సానుభూయ తే, అ

ఇట్లు నరుండు కుటుంబవ్యావ హారములయందు ఇచ్చకలపాండును,

ఇందద్రియని గ్రనాము లేనివాండును, మిరణవాధవలన నష్ట్రమతిమై బంధువ్చ లందజు నేడ్చుచుండ మరణించును, వైనలేయా! ఆమరణ కాలమున జీవునకు దివ్యదృష్ట్రీ కలుగును, ప్రవంచ మంతయు కరతలా మలకమువ లె కాన్పించును, అందుచే న్వు డేమియు పలుకంజూలకుం డును, ఇట్లు ఇంద్రియములు వికలతను బొందుటవలన చైతన్యము. విలు పము కాంగా సమిాపమున నుండెడి యమభటులు ప్రాంనులను వాసి న నా రను వ్యాప్పతాత్తా అస క్తచిల్తః ఊఉరువేదనయా అ_స్తధీః కతవృళ్చిః యుగ పద్దళననదృళయా కీడయా నష్ట్రమతిః మూర్భితస్సక- రుదతాం రోదనం కుర్వ కాం స్వేహాం బంధూ నాం మే మ్ర్‌యతే మరణం ప్రాప్నోతి. ౨౫ అంతతణే ఆంళసమయే జై వీ దేవానామివ దివ్యదృష్టిః యయాద్భృష్ట్యా యమదూ తౌనాం పృత్య షదర్శనం ఛవతీత్యర్భ 8, పున యయా సర్వం ఇవాలోకపరలోకరూపం జగత్‌ ప్రక్తీ భూతం స్వసీమానం లగ్న మివ ప్రజాయతే అత ఆళ్చర్యదర్శనాల్‌ న కించి ద్వక్రు మిచ్చతీ ర్యర్థః, ౨౬ సమిపాగ తైః యామ్యైః హేతుభూ.తై ర్యమదూ 88 కృత్వా ప్రాణాః స్వస్థానాల్‌ చృచలంతి, ౨౭, అతురస్య మ్రియనూణస్య పాపినః తషణో౭౬పి ॥ ల్బాఖ్యః మహాకష్టతయా" కల్చసదృళః శతవృళ్ళివై దస్ట్రస్య పురువస్య యా ఫ్‌డా

" థమాభ్యాయ ము, శ స్రానములనుండి తొలలింతురు, ఇట్లు శ్వాసము స్వస్థానమునుండి చలిం వంగా'నే ఆతణము అజీవునకు కల్చ్పననూన మగును, అప్పుడు "పెక్కు వేల 'శేళ్లు ఒక్కసారి కుట్టిన నెంత వాధ కలుగునో అంతబాధ గలుగును,

సఫీన ముద్లిర తే సోఒథ ముఖం లాలాకులం భవేత్‌,

అధోద్వా లేణ గచ్చంతి పాపినాం సప్రాణవాయవః, తనో

యనుదూతా తదా ప్రాప్తా భీమా సరభసేమణ్యా

పాళదండధరా నగ్న్నా దంతెః కటకటాయిలే”, ౩0

జ $ేేళౌ కాకకృష్ల్ణా వక్రతుండా నఖాయుధా,

స దృష్ట్వా త న్రహృదయః శిక్ళృస్తూ త్రం విముంచతి, 5౧

ఆపమయమున న్లేమ్యము వెడలును, నోటినుండి చొంగ కారును,

పాసాత్తు లప్రాణవాయువులు అధోమార్షమున వెడలును, అప్పుడు జివుండు భయంకరులును, కోవఫఘూర్డి త నేత్రులును, పాశములను డండ ములను ధరించినవారును, దిగంబరులును పళ్లు వటపటోోజుకుచున్న వారును, జూ స శేశులును, శకాకులవ లె నల్ల వైనవారును, వంకర ముక్తైలు గలవారును, గోళ్లే ఆయుధములుగా గలవారును అగు యమ దూతలను జూచి భీతచిత్తుండ్రై మూత్ర వురీవములను విడుచును,

అంగుస్థ్రమా శత 8 పురుషో హోప్‌ కుకర్తన్క_ భేబరాల్‌ ణి

తదైవ గృవ్యాతే దూై ర్యామై్యైః పళ్య౯ స్వకం గృవామ్‌, 9౨

యాతనాచేవ అవృత్య పాశెర్చభ్యా గళే బలాత్‌,

నయతో దీర్థ్రమభథ్యానం దండ్యం రాజభటా యథా, 39 పరూణే-ప్రాప్తా సరసభం సక్ర్రోధం ఈతణం యయోః, 30, శాదూతాదృష్ట్వూ ళ్ళ న్మలం మాంచతి 3౧,పురునుః జీవః అంగుష్టమా తృఇతీదం కంఠస్థా నే పోడళదళ?నుళే ఛ్యానస్వరూపచి భవత్కి నత్వంగుష్తమాత్ర,ం బీవస్వరూపం సర్వకరీరవ్యాపకాత్‌, ఆతోత్ర హృదయాకాశే ప్కృతిష్టితత్వా త్తీత్చ్రమాణం ఫుర్యష్టక వేస్టితం సూత్యళరీర ఫంతం ప్రాచోమా ల్రం పురుషం వసంత మితివల్‌ జ్ఞాతవ్యమ్‌, 3౨, ఏవమైహీకదుఃఖం నిళూ జ్యుచాసీం పరలోకదుఃఖం నిరూపయతి, యారనాబేహ ఇతి, యారనాచేహే భోచాయ ప్రారస్థకర్శ్యణా 'స్వప్నవ ద్ధి తే, యథా భగవతా క్రీక్ళష్ణేన వినష్టళరీక మపి గురోః వక్రం కళ్సద్భశ మేవ యమలో శౌ చాసీయ గరటే దర్తం, తద్వశ్‌ స్వ

క్షే గరుడ ఫు రాణము తపైవం సియమానస్య దూతాస్పంతర్జయంది చ, ప్రవడంతి భయం తీవ్రం నరకాణాం పునః పునః, 3 శీస్టుం ప్రచల దుష్టాత్మ్మ౯ యాస్యసి త్వం యమాలయమ్‌, కుంభీపాకాదినరకాం సాం నయావోఒద్య వమూాచిరమ్‌, క! ఏవం వాచ_స్తదా శృణ్వ౯ బంధూనాం రుదితం తథా, ఉచ్చై రాహేతి విలవ౯ తాడ్యకే యమకజ్కరై 1, 38౬ జీవు-డు అంగుష్థమాత్చ్రుండ్రై స్థూలళరీరమునుండి పజోహాకార ములతో వెలువడి తన గృహమును జూచుచునే యమభటులచే వట్టు కొనంబడును, యమభటులు జీవుని యాతనాచేవామున బంధించి బలా త్కారముగ కంఠమున పొశములను బంధించి తప్పుచేసిన మనుష్యుని రాజభటులు వోలె డండించును వాల దూరము తీసికొనిపోవుదురు, చారు ఇట్లు జీవుని తీసికొనిపోవుచు తర్జనభర్ణ న చేయుదురు, భయంక రము లగు నరకగముల వృత్తాంతములను జిటికిని మూటికినిం చెప్పుదు భయపెట్టుచుందురు. “ఓపాపార్ష్ముండా ! త్వరగా నడువుము, సీవిపుడు నరకమునకు. బోవుచుండుట మయెటుగచా! అచిరకాలమునం బే నిన్ను కుంథీపాశాదిఘోరనరకములయందు. "కూల వేసెనము” అని యను భటులు మూటిమాటికిని వలుకుచుండ జీవుడు బంధువుల యాషక్రందస ధ్వనులవలన వృాదయము బ్రడ్జ లగుదుండ తజుచు యమభటులచే కొట్టంబడుచు పహోాసాకారములు చేయుచుండును, తయో ర్నిర్భిన్నపృదయ _నర్జనై గ్లాత వేవథు:, వథి శ్వళిర్భ మ్యైమాణ అర్లోఒభం స్వ మనుస్త్మ్యరక, 32౭ తము_త్సృట్పరీతోర్కదవానలాని లై స్స్పంఠలవ్యమానః పథి తప్త వాలుకే, కృచేణ వృష్టే కళశయాచ ాడితశ్చ లత్యకకోఒపినిరాశ్ర మాదశేః వతి వై సృవ తస్య సప్పదశావయవలింగళరీ౭ త్య కన్య పాన ర్షే బంధనామోగాత్‌. ఆథ వాస్తు జ్ఞా నేంద్రియపంచకం. క న్మేంద్రియసందకం ప్రాణపంచకం ఒ.ద్ధిమనసీతి ఛేతి ఇద మేన క ర్భృత్వభో కృత్వా ద్యఖిమా-నేస' ఇహ లోక పరలోక గామా వ్యాన హారకో జీవ ఇ శ్యుచ్యతే ఇతి: దండ్యం పాపరాధమ్‌, 33.3౬. తయో ద్దూఠరయో।ః కర్టవై ప్తాడవై ర్నర్భిన్నం విడీర్ణం హృదయం యస్య సః స్వం ఆఫఘం పాపం స్యరజా అ్నక్తన్సకా చలకితి ర్వితియేనాన్యయః, ఏ8, తుత్తృశ్చాష్టం పరీతో ఇాస్ట్ర పశ

చ్ర థమాభ్య్థాయ ము, కర్‌ మజియు వారి తర్జ్ణనభర్ణ నలచే గుండె లవియ నడవడ వడం కుచు మార్షమున కుక్కలచే కజువంబడుచు, తాను చేసిన పావములను తలఃచుకొనుచు, జీవ్రండు మిక్కుట ముగు అంకలిచేతను జావాముచేశను ఇజాధవడుచ్రు ఎండ, "ార్చిచ్చు, వడగాలి ఏనిచే తసించంజేయ. బడుచు చారు కొజడాలతో వీజ్జలమిోాంద కొట్టుచుండ నడువ క _క్తి లేకున్నను కాలిన ఇనసుకతివ్పమిోంద ఎట్లో నదుచుచుండును, తత్ర త త్ర వతకా చ్భ్యాంతో మూర్చితః ఫునరుస్థితః, యథా పాపీయసా నీత స్తమసా యమసాదసమ్‌. వా త్రిభిర్ము హూ రై వ్వా భ్యాం వా నీతుతే శ్ర మానవః, వ్రదర్శయంతి దూతా స్తా ఘోరా నరకయాతనాః. ళం ముహూ_ర్తనూశ్రాత్సరితం యమం వీత్యు భయం పుమా౯, యమాజ్ఞయా సమం ద్నూలెః పున రాయాతి శఖేచరః, ళం ఇట్లు అరికష్టముతో నడుచుచు నడునునడుమ పడుచు. లేచుచు అలసి సొలసి కటికిచీకటిలో యమలోకముం జేరుకు, ఇక్కడనుండి బయలుేజిన రెండు ముహూ_ర్తములకీ జీవుడు యమలోకమునకుం బోవును, అచ్చట దూతలు జీవునకు నరక బాధలు అన్నియు జూవీ యమడర్శనముగూడ చేయింతురు, అవ్వడు యముండు అజ్ఞ వెట్టంగా ఛటులు జీవుని ముహూ_రృమాత్రమున ఫేదరగమనమున భూలోకము నకుం గొనివత్తురు, అగమ్య వాసనాబద్ధో చేహ మిచ్భ న్యమాను గః ధృతః పాశేన రుదతి య్‌ త్తృణ్భా ఫ్రం వరిపీడితః, ళ౨ భు_క్కే విండం నుతైక్ట త్తం దానం చాతురకాలికమ్‌, తథాపి నాస్తిక సాన తప్పి యాతి న పాతెక్రీ. ళ39 తష్తా చాలుకొ యన్మిక్‌ నిర్గరః అశ్రామః విశ్రమస్థానం ఊదకంచ యన్నీకా రసికా పథి తు దాదిభిక్చలితు మళక్తో౭_ఏీ కళయా తెడికఏవ కృష్ణుణ చలతి, 3౮, అక క్రత్వ మేవావాం ళశ్రేతి, తమసా తమోరూపేణ పథా యమస్య సాదనం గృవాం ప్రతి సతో భవతి, 3౯ పాపాధిశ్యే చ్వాభాష్టం 0, భయం యాత నాః పునః స్వగృవాం ప్రతి త్వరితం శీఘ్రం దూతై స్స్పమైవ ఖీదర స్స న్నా కౌళమాన్లా కేవాయా తీత్యర్థః, ౪ఈణ౧ు బేవాం ప్రతి ప్రృజే్ష మిచ్శక ౩ ౪౨ దత్తం మృత్యుస్థా నాదిషు సుకొదిభిః,

16 గదడడవృురాణము ఇట్లు జీవుడు మజుల ఇంటికి వచ్చి కర్శబద్ధుం డగు జీవ్రండు "జీవామును ప్ర 'వేశింపం గోరియు, యనుభటులు పాళశేములతో గట్టిగ బంధించియుండుటవలన నిమృలుం డగును, ఆతలికివి, దప్పికిని 'ఓర్వ లేక చీడ్చును. మజీయు జీవ్రుడు వుత్తులచే సీజయంబడు పిండములను, ఆతుర 'కాలికము లగు చడానములను ల్‌ పాంచును, అయినను నాస్టికుండు (పాపాత్ళు ండు) తృ వీ పొందండు, పాపీనాం నోపతిష్టంతి డానం శ్రాద్ధం జలాంజలిః, అతః తుదా్థ్యాకులా యాంతి పండ దాసభుజోఒపి తే, 'ళ ధవంతి శ్రేతరూపా స్తే పిండదానవివర్షి తాః, ఆశల్భం నిర్ణ నారణ్యే భ్రమంతి బహునుఃఖతాః, న! నాభుక్తం శీయతే కర్మ కల్పకోటిశతై రవి, అభుక్యా మరాతవాం జంతుర్శానుమవ్యం లభలేన హీ, 'రోఇ పాపాత్తులకు పుత్రాదులు ఇచ్చు జలాంజలి, శ్రాద్ధము, జాన మును ముట్టవుః అగుటచే విండమును భుజిందచుచుండియు 'శ్షుడార్వు లై వోయెదరు, అయినను వారికి పె వ్రటై పాక క్రియలను మానం గూడము, మానినచో బహుధుఃఖత్చులె విళాచరూపములతో నిర్మనా రణ్యములయందు చళయాంతమువఅకును పగిభృమించుచుందురు, చేసి కొనిన కర్మ అనుభవింవక తవ్పదు, అనేకకల్చ్పములు గడ చినను అనుభ వింపం బడని కర్మ అఫ్లు నిలిచియుండును, యమయాతనల ననుభవిం చినంగాని మా*ఎవజన్మ కలగదు, అతో డద్యా త్సుతః ఏండా౯ా దినేమ దళను ద్వెజ, ప్రత్యహం శ్రే విభజ్యంతే చతుర్భా గై ॥ ఖనో త్తమ ఈ౭ ౪3, వను భుశ్తే వీింజే కథం తృప్తి రస్ట్రాయాతీతి చే త్తత్రావా, పాసినా మిళి. నో పతిస్టంతి తృ పేంన జనయతి-పిండ దానం వర్ష పరసంకం భంజంతి తథాపి, ఈళ, నను కృతాన్యపి పిండదానాదీని యది పాపీనాం నోపతిష్టుంతి తదచాకి మశేన పిండదా నేన కృతమస్యకళ్ళతసమ మే వేతి చే దక్ళ తేనతు ధ్రేతరూపా భవంతీత్యావా భవంతీతి, కళ, కించస్రాకుళ్ళ్చీ ర్తరూప యమయాతనాఖో గేనై వ పాపత్షయీ సతి మనుష్య దేవాంలధ తే నాన్య భే క్యాహా, శేతి, తథాపీచ వడ్యుతి *ోవీనం దుమ్కర్మక రాహి భుక్త్వాచ నరకా నృమౌల్‌ మూనుద్యం అభ తే తార్ష్మ్య 'ససమిభూ తే కుభాశుభొబతి అతో నునుష్య

చ్రభమాధ్యాయము శ భాగద్యయం తు "జేీవాళ్య వుష్టిదం భూళవంచశే, తృతీయం యమదదూూతానాం చతుర్థం సోవజీవతి, ళో౮ా ఆకారణమువలన చనిపోయి;ది మొదలు వదిదినములవటకును పుత్రుడు పిండ ప్రదానము మున్నగునవి చేయుచుండవ లెను, ఇట్టీయం బడు వ్రేశేపిండము నాలుగు భాగములుగా విభజింవంబడును, అందలి "'కండుభాగములు యాతనాశరీరమును వృద్ధిఫొందించును, మూండవ భాగము యమదూతలు-అనుభవిం చెదరు, నాలుగవ భాగము వ్ర (మర ణించినవాండు) భుజించును,. ఆహో రా శ్రైశ్చ నవభిః ఫ్రేతః వండ మవావ్నయాత్‌. , ళా 6౮౪ క్త ర జంతు ర్నివ్చన్న చేహశ్చ దళయే బల మాప్నుయాత్‌ , న్‌ా డగ్ధే చీపా పున న్లేవాః పండై రుర్పద్య తే ఖగ హ, న్తమాత్రః పుమూన్యేన పథి భక్తే శుభాశుభమ్‌, గం ఓ వైనలేయా ! మరణించినదినము మొదలు తొమ్మిది దినము లీయంబడు. ప్రేతవిండములవలన జీవునకు చేతెండు పిండ చేవాము కలు గును. వదియవనాంటి పంజముపలన ఆచేహమునకు బలముకలిగి నడు చుటకు సమర్థ మగును, జీవుండు ఆపిండ చేవాముతోడ నే పుణ్యపాపము లను అనుభ వించును, పథ మేఒ.హని. యః పిండః చేన మూర్తా వజాయశే, నా క థి స _ శీనా స్కంధా ద్వితీయేన తృతీయాథ్ధ దయం భవేత్‌, నేం చతు స్థన భ వే తృృష్టుం సపంచనూ న్నాభి రేవచ, మస్టేన చ కటీగుహ్యం సప్త్పమా త్సక్టినీ భవేత్‌, ఫో జూనుపాదా తథా ద్వాభ్యాం దశమే హ్ని యుధా తృషా, విండజం చేహ మూ శిర్యే చుధావిష్టః తృపార్షితః, క! జన్మని సంచిరసుకృతకర్ణోదయవశా త్క_దాచి త్సద్గతి ₹సీ భవివ్యత్‌తి తప్తాదకరణా దల్బమసి విహితాచరణ మేవ యా క్ష మితి భావః, రకు ౪౭, తజేవానా, సః ప్రేతః ఉపణజీవతి భతృయతి, 'ఈ౮, పిండం పిండజళరీరం నిష్పన్న॥ పింతై రుత్పన్నో జేవాశి యస్య సజంకుః జీవః బలంమొర్దగ మన సామస్థ ఫ్టైమ్‌: రరాయేనపిండజ డీహేవ పథి యమ మ్‌ౌగ్తే కుభేను పుణ్య ఫలేషు ఆకుభం పాపఫల మేవ భు కే, ౫0+ పిండజదేవోలత్చ ్రి ఇతన...?

క్షి గరుడు రాణము

వీకాడకం ద్యాదళం చ శ్రేతో భు శ్కే. దెనన్వయమ్‌, ఫ్యిం్రీ

త యోదశేఒహాని శ్రేతో యంత్రితో యమకింకనై ౪,

తస్మి౯ మాన్లే వ్రజ త్యేకో గృపీత ఇవ మర్కటః, ఫ్య్సి

మొడటినాండు ఈయం-బడు విండమువలన శిరన్సును, ఆండవ

నాంటి పిండమువలన కంఠమును భుడములును, మూండవనా:టి పిండము వలన వృాడదయమును, నాల్లవనాంటి పండమువలన వృష్టమును, అయిదవ నాంటి పిండమువలన బొడ్డును, ఆజవనాంటి పిండమువలన మొలయు గువ్యూ వ్ర చేశముశు వండవనాంటి పిండమువలన తొడలును, ఎనిమివవ నాంటి విండమువలన' పిక్కలును, త్‌ొమ్మి దవనాంటి పిండమువలన పాజ ములును పుట్టును. పషడవనాంటి విండమువలన ఆశలియు దప్పియు కలు గును, ఇట్లు సంప్రాప్త మయినపిండశరీరము నాశ్రయించి జీవండు అఆ(కలివలనను దప్పికవలనను వాధపడుచు వకాదళ ద్వాదళదినమి. ల యందు ఫుత్రాదులచే సీయ/బకు పీండములను భుజించును, పదమరాండవ నాడు యకుభటుల వెంట పాశబద్ధుండ్రై కట్టంబడిన కోంతివలె దుర్గమ మగు యమమాామిన వెడలును,

మడశీతిసవా ప్రాణి యోజనానాం ప్రమాణతః,

యనుమార్డ్ష స్య విసారో వినా వై తరణీం ఖగ, హ్మోజ్ష

అహాన్నవాని వై వ్రేలో యోజనానాం శతద్వయమ్‌,

చత్వారింశ _త్తథా సప్త దివా రాశ్రేణ గచ్చతి, -ఖ్య౭

అలీర్య క్ర మళో మాచే ఫురానీమూని షోడశ,

ప్రయాతి ధర్మరాజస్య భవనం పాలకీ జనః, స్తూ

సౌమం సౌరిపురం నగేండ్రభవనం గంధర్వ _ఇలాగమా

క్రాంచం క్రూరఫురం విచిత్రభవనం బహ్యోపదం దుకిఖడమ్‌,

నానా క్రండపురం సుత_ప్తభవనం రౌద్రం వయోవర్హ ణం

శీళాఢ్యం బహాుఖీతి ధర్మభవనం యామ్యం పురం వాగ్రతణ న్ననా

యామ్యపాశై ర్భృతః పావీ హాహేతి ప్రరుదకా పథి,

స్యగృహంతువ పురం యామ

స్వగృహం పరిత్వజ్య వురం మ్య మనువ్ర, బేత్‌. ౬౦ ప్రశౌరమౌవహా ప్రృథమేవాసీతి పార్ధ చ్వాభ్యామే, ౫(౧-౫(౮+పోడకవుర నామా న్యావా, ఫొమ్యమి తొప్టది,ధర్మ భవనం ధార్ని వైర భ్యం వత్యమాణం దివ్యసఫాసపోతం యామ్యుం

ట్రీ థ మూ. భఛ్యా యము శం శువై నతేయా! భూలోకమునుండి యమపురము ఎనుబదియాజు ఆమడల దూరమున నున్నది. ఇందు వైతరణీనదిరొక్క. వె కాల్యము చేరలేదు, ఇట్టి మార్లమున ఒక 'ర్యాత్రియాం బగలును రెండువందల నలువదియేడు. ఆమడల చొప్పున జీవుడు సౌమ్యావురన్ము సౌరి వరము నేం చే భవనము, గంధర్వనగరము, వై లాగమపురము, క్రాంచపురము, క్రూరవురము, వీచ్చితృ భవనము, బవ్వ్వుపదపురము, దుఃఖదపురము, నాన్మాక్తండపురము, నుత ప్తభవనము, రౌ, ద పురము, వయోవర్ష ణవురము, శీతాథ్యవురము, బహుఖభీకిప్రరము. అనుపదు నాజుఫురములు. దాంటి వీడ్చుడు స్వగృ్భృవహము విడిచి తుదకు యను ఫురము. జేరును. ఇతి శ్రీసారోద్దా నే-గరుడదవురాణే-పావినా మైహికాముమ్మీగదుఃఖ నిభూవణం నామ చ థమోఒ౬ధ్యాయః: పావీఖ్‌ ర్లభ్యం యనుయథాతనారూసం చకార ఇత్యేవ "భేద ఇతి స్థాపనార్థః శత్తు అగృతః హోదళ పురేభ్యః అగ్రే భవతీతి, ౫౯, ఇం, ఇతి శ్రీగరుడపుకాణటీకాయాం

ద్వి తీయా ధ్యా యము లావుతో? ఈశీనాకి గరుడునకు యమనొర్శ వృళల్తౌంఠరేము చెప్పుట, గరుడ ఉవాచ?లా శీన్బశో యనులోకస్య వంథా భవతి దుజిఖదః, యత్ర యాంతి యథా పాపా _న్తన్మే కథయ శీశవ, ౧ శ్రీభగవా నువాచవంా యనుమార్మం మహాదుకిఖ ప్రదం "తే కథయామ్యుహమ్‌, మమ భకోఒఒపి తచ్చు శరం భవిష్యసి కంవితః, అ వృడద్భాయా న లేత్రా స్త్రి యత్ర, వి శ్రమళతే నరః, యసిన్యాన్లే న వాన్నాద్యం యేన ప్రాణాసృముద్ధ'రేత్‌. శ = న జలం దృశ్య లే "కార్టిపి తృితో ౭తీవ యః పిబేత్‌, తపంతే ద్వాదశాదిత్యాః ప్రళయాంతే యథా ఖగాః, తో “4శ్రీవారీ | దుఖ ప్రద మగు యచునార్ష మెట్టిది! ఆమార్ష మునలబోవు సొవులు ఎట్లు కడ దరు? ఈనసంశయములను వాపు” మన్ని గరుడుయ అడుగంగా శ్రీవారి యిట్లు వెప్పెను, *5ర్చీయీ! వినుము, యమనూర్డ వృ త్తాంతమును జెల్బనచో నాభ క్తుండవగు సీవ్ట గూడ గజ గజ వడంకిపోయెదవు, వీమూర్లమున చెట్ల నీడయైన లేదో వమార్ష మున అతశలి నకనక లాడుచున్నను ప్రాములను నిలుఫుళొనుటకు కొంఇ మయిన అన్నాదికము లభింపదో, వత్రోవయందు జావహాము వలన నాలుక ఎండిసోవుచున్నను అలిచిప్పెడు జల మయిన లభిం పదో, వచారియందు ఉ్యాద"ా దిశ్యులు ప్ర భయకాలమునందువ లె ఎల్లవుడు ఎండకాయుచుందురో అట్టమార్షమున పాపాత్తోలు నడచి పోవుచుందురు, వపశాముప్‌ కం గఃఖం డ్రుళ్వా సం కేపశోధునా, తదేవ విస్తరాచ్యోోకుం ళీ (టో క ;రుడః పరిషృచృతిః శీద్యళ ఇలి+ ౧, అనుహ్మె కం సమా సేన ప్రోక్తం దుఃఖం రదేవ హొ, సతీయ్‌ పునరధ్య్యాయే వి స్తశేణా హా బూథవః। ౨ యనమొౌర్ష స్య దుఃఖప్రదత్వ చం

ద్వి ఫీయా ధ్యాయము వీ తసి నచ్చతి పాపాత్తా కీతవాలేన పీడిలః, క ంటేైై ల్వీధ్య తే శ్వాజవి క్వచిత్సరై ృర్మవోవిపైః, య! సింహైర్వా తయో వళిర్థోమైర్భత్యు తే శక్య్వాజాపి పాపకృత్‌. గ వృళ్చివైై రంక్య తే కార్టజపి క్వ్పచిద్ద వ్యాతి వహ్నినా, ౬ అఆమార మున చలిగాలి వడవడ వడంకించును. 'ఒక్కొక్క చోట కాళ్లలో ముండ్లుగ్రుచ్చుకొనును, ఒక్కొక్క_చోట ఘోర విమవూర్మము లగువాములు కజుచును, సింహములు, "పెద్ద పులులు; కుక్కలు మున్నగు శ్రూరజంతువులు - ఒక్కొక్క చోట కజచును, ఒక్కొక్కచోట్ట లేళ్లు కట్టును, ఒక్కెక్కచోట అగ్ని దహించును. తతః క్వచి న్మహాఘోర మసిషత్రవనం మహత్‌, ఇూూజనానాం సవాస్రే, జ్వే విస్తారాయామతేః స్మ లేన్‌, 2 కాళకోలూక వటా గృ ధ్ర సరఘా జడంశ నంకులమ్‌, సదావాగ్ని చ తత్పతై, శ్చిన్నభిన్నః వ్ర జాయతే. ళౌ ఒకచోట ెండు వేలయోజనముల పొడవును వెడల్పును గల దియ్యు మపహాషఘోర మైనదియు కాకులు, గుద్గగూబలు, టే ద్దు "తేనెటీగలు, దోమలు మున్నగువానిచే నిండినదియు అగు అసివత్ర . వనము గలదు, అందు గొప్పదావాగ్ని గలదు, అండలి చెట్ల యాకులు కత్తులవలె నుండును, జీవుని పిండశరీరము ఆ యాకులచే ఛిన్నభిన్న మగుచుండును, క్పచి త్పతత్యంధకూపే వికటాత్పర్వ తాత్క్వచిత్‌ శ గచ్భతే తురభథా రాను శంకూనా ముసరి క్పిచిత్‌ , న! స్ధల త్యంభే తమస్యుగ్రే జలే నిపతితః క్పచిత్‌ , కరచిత్పంశే జలూకాభ్యే క్వ్యచిత్సంత _ప్తకర్ష మే, ౧౦ సంత_వ్షవాలుకా క్ర్‌న్లే థ్యాత తామ్రమయే కర్షిచిత్‌ , కరచి డంగారరాశౌ” చ మహాధూమాకులే క్వచిత్‌ , ౧౧ క్వచి డంగారవృష్టిశ్చ శిలావృష్టి స్ప వజృకా, | ర కృవృష్టీ శృస్త్రవృష్టిః క్వచి దుష్టాంబువర్ష అమ్‌, ౧౨ బావృవృకుచ్భాయే త్యాది వైతరణీ నిరూపణాంఠక, 3-2, సరఘా మధుమక్షకా, రా ౯౧౨ మరం భస్తనవోనిమ్నాని మహాగర్వా॥ వ్ర, ప్రతోవాణం ఉచ్చప్రృచేళాతో శళ, 396

ల గరుడవురాణము చూర కర్పమ వృష్టికృ మబోనిన్నూ్నని చ క్వచిత్‌, వప్రప్ర రోవాణం కాపి కండ శేషు ప్ర, వేళశనమ్‌, ౧౩ గాథాంధకార_స్తత్రా స్తి దంఖారోవాళిలాః క్వచిత్‌, వూయళశోణితపూన్ల్హాశ్ళ విష్టాపూన్షా వ్రాదాః కం్పచిత్‌ , ౧ళీ మజీయు - నొక్కొక్క చోట చీకటితో నిండియున్న నూతు లలో కూలంబడును. ఒక్కొక్క చోట పర్యతాగ్రములనుండి పడును, ఒక్కొ-క్క-స్థలమున మిగుల పదునుగల కత్తులమోా;దను, మేకులమిం దను వడుచును, ఒళ్కాక్క్యయడల గాఢాంధకారమున నడుచుచు సీళ్లలోంబడి పోవ్చచుండును, ఒక్కాక్క-స్థలమున జలగలతో నిండి యున్న బురదగుంటలలో వడిపోవును, ఇట్లే మార్ష మధ్యమున ఇంకను అనేక బాధలు కలుగును, తెకతెక ఉడుకుచుండు బురవలోం గూలం బడును, ఎజ్జగ 'రాగివలె శ్రాగిన యినుకలోను, నిప్పులతో నిండియున్న మార్గ్శమునందును, మిళ్ట్ర్టటమగు పొగగల చారియందును నడుచును, అక్కడక్కడ నివ్వులవాన, రాళ్ల వాన, పిడుగులు, ర_కృవువాను జేండి నీళ్లు బూడిబె, బురద అతిడారుణముగ మింద పదుచుందును, ఒక్కా క చో అగాధము లగు గోతులలో వడిపోవును, ఒక్కొక్క చో గొట్ట “లెక్కును, గువాలలో దూరును, అంతటను గాఢాంధకారమును, దుఃఖ్ఞ మును కలిగించు కజకురాళ్లును ఉందును, అక్కడక్కడ చీమ్సు, రక్తము, మలము మున్నగు అసహ్యూవదార్థములతో నిండియుండు ల మడుగులు గలవు, వానిలోం శూలంబడుచుండును, మార్గ మధ్యవపోత్యుగ్రా ఘోరా వైతరణీ నదీ, సా దృష్టా. దుఃఖదా కింవా యస్యా వార్తా ళభయావసహో, న. కత యోజనవి నీనా వూయళోణితవాహిన్‌, అస్థి బృందలతటా దుర్గా మాంసళోణితకర్ష మా, ౧౬ అగాథా దుస్తరా పాపైః కేశ శె వాలదుర్మమా, మహాగ్రాహసమాకీన్లా ఘోరవత్నీశ తైర్వృ తా. ౧౭ ఆగతం పాసినం దృష్ట్వా జ్యాలాధూమనసమాకులా బంద నా యంళాడుభాలోవు బంథవావాభయలడ్యా నర చృష్ణా శపకిదుఃఖచదా భవశీతి 80 చాచ్యుమ్‌, ౧౫, తామేన నిరూపయతి శతయోజ సే త్యేకా

ద్వి తీయాధ్యాయ ము వికి క్వథశతే సా నదీ తార్షఫ్ర కటావ*ింతర్ధ్య తం యథా, ౧లో శక్రీమిఖిస్పంకులా ఫఘోనై. స్పూచీవ బే 9 స్స్పమంతతః, వ జతుండై ర్మవోగ్భ త్రై రార్ట్రయనైః వరివారితొం ౧౯ో శింళుమూరై శృ మకరై, గ్లలూకామత్స్యక చ్చమై 8, అనై రలస్థజీవై శృ వూరితా మాంసభేదవై_ ౪, తం వ్రట్లు భయంకర మై యుండు యమమార్షమున వినినంతమాత్ర, మున్‌ గబజగజవడకించుచు భీకర మగు వైతరణీనది ప్రవహించు చున్నది, చానివెడల్ను నూతామడలు, అందు చీమును, రక్తమును ఎడ తగకుండ వ్ర వహించుచుండును, చానిలతీరములు ఎముకల గుట్టలు, అండలిబురజ మాంసమును రక్తమును, వెం ట్ర్ర్‌లే అందు నాచు, అందు "పెక్ట పెద్ధ 'మెంసళ్లు ఉండును, ్రూరవక్తులు అనేకములు అందు నిండీ యుండును, అది" పాపాత్తు6 డగు జీవుడు చూదినవెంటటనే సెగల తోడను పొగలతోడను నిండి కడవలో జేయి క్రాగుచున్నట్లు నలసల శ్రాగుచు మజింత భయంకర నుగును. మజియు నది సూదులవంటి ముక్కులు గల పురుగులతోడకు, వజ్రతుండములు గల పెద్ద గద్దల తోడను, బాంతశాకులతోడను మూాంసమునే భటి,ంచి ఆ చుకు నీటి కోంతులు, మొసళ్లు, జలగలు, చేపలు, తాంబేళ్లు మున్నగు భయంకర జంతువులతోడను నిండియుండును, వతితా న్తత్వ్రవాహే చ లే ందంతి బముపాపిన$, వోభ్రాతః వులత్ర తాతే పలపంతి ముహుర్ముహుః. "౨౧ తుధితా న్త ఫస్‌ లౌః పాపాః వీబంతి కిల శోణితమ్‌, సా సరిద్రుధిరావూరం నవాంతీ ఫేఫలలం బహాు, 9౨ మజపాఘో రాతిగర్హంతీ దుర్నిరీమయ్యా భయానవో, తస్యాదర్శనమా గ్రేణ పాపా స్సు శ్రే త చేతనాః, ౨౩ పాపాత్తులగు జీవ్రలు ఆ నదియందు పడ్‌ యందు సంభవించు ఇాధలు పడలేశ “అన్నా! తండ్రీ! కొడుకా!” యని మాటిమాటికి వద్చుచుందురు, మరియు అ;కలీయు. దవ్చికయు తీర్చుకొను నుపాయ ములు లేక అందలి ర క్తమునే ద్రావుచుందురు. అది ఎప్పుడును తరిగి దళళిః;, ౧౬-౨౯ ఏవ ముక్తప్రకాళేణ బహువిధాః న్లేాః యస్కి న్నితి కీదృళో

ల! గరడవురాణము పోక ర_క్షముతోడను నుఅగలతోడను పాఆుచుండును, "పెద్దధ్వన్రలు వేయుచు చమూాడశ కము 'లేనివై. అది వ్రృనహీంచుచుండును. చాననిం జూచినతోడనే పాపాత్తులు మైమఆచిపోయెదరు, బహువృత్సికసంకీ గా సవితా కృవ్లవన్న గ 5, తన్మభ్యే వతితానాం చ శ్రాతౌా కోపి న విద్యతే, అర ఆవ_ర్రశతసావామ్రైః పాఠాలే యాంతి పాపినః, యణం తిష్టంతి పాతాళే తమణా దుపరివ_ర్టినః. ఆగే సాపీనాం పతనాయెవ నిర్మితా సా నద్‌ ఖగ నాపరం దృశ్య లే తస్యా దుస్తరా బవుదుఇఖదా, ౨౬. వ్‌వం బహాపిధ న్లేశే యమమా శేతి దుఃఖ చే, .శ్రోశంతశ్చ రుదంతశ్చ దుఃఖతా యాంతి పొవీన8, ౨౭ అశేకములగు లేళ్లు, నల్మశ్రాచులు నిండియున్న ఆనదియందు వడిన పాపాత్ములను రఖతీించువా రవ్వరును "లేరు, ఆనదెయందలి పెద్ద "వక్ష నుడిగుండములలోం బడి పాపులు చూచుచుండంగా పాతాళ మునకుం బోయెడరు, ఉ _తృరతమణమునం చే మజల పెకి ఎగురంగొట్టం బడుచుంజెడరు, ఆనది పాపాత్తులు వడుచుండుటకొజే నిర్మింపంబడినది, ఇంతకంకు దున్తర మగునది మజీియొకటి కనంబడదు, ల్లు అసేకవీధ ముల డుఃఖములను గలిగించు ఆయమమాగ్ష మున పొవులు అనేక విధ ముల దుఃఖించుచు పోవుచుందురు, పాశేన యంత్రితాః కేచి తృృమ్యమాణా _సథాంకునై 5, కస్త్రార్రైః పృస్టితః వోతైగ్నీచుమానాళ్చ పావీనః, ౨౮ో నాస్యాగ పాశశృష్ణా శ్చ కర్ష పా? సథాసపశరే, చో ట్ర ణా + కాలపొ్రై 8 కృమ్ణనూణాః కావై:ః కృప్యా నథావరే, ౨నా గీ బాబాహుముపాబేషు బద్దాః వృషస్టే. చ కృంఖలై ః, ౬ థై ర 9 లయోభెరచయం శేచి ద్వహంతః పథి యాంతి తే, 30 యమదూ తై ర్మ హోఘోరై స్తాడ్యమా నాశ్చి ముద్గ రై ;, తూ రా టా యనులోకస్య పంథా భవతి దుఃఖద ఇతి ప్కృథమపృళ్నం నమాథధాయ య శ్రే యాంతి యథా పాపాఇతి ద్వితీయస్యో త్తీరమావా, యావద ధాష్టయసమొ _వ్లీ, ఏవ మితి, ౨౭. శస్ట్రాణాం కంఠ త్రిశూలాదీ నాం చృష్టతః ప్రోతైరశ్రైః; రొ నా సొగ్హో త్యుస్త్ర

చఛళభమాధ్యాయము, లక్‌ వమంతో రుధిరం వశ్రా _త్తటేవాళ్నంతి తే వునః కణ శోచంతే స్వాని కర్యాణి గ్లానిం గచ్చంతి జంతవః, అతీవ దు॥ఖసంపన్నాః ప్రయాంతి యనుమందిరమ్‌, క్ర తథా చ సవ్రజ న్యాన్లే పుత్రపాత్ర ఇతి బ్రువక, చ+ళ హేతి వ్రరవ న్నిత్య మనుతప్యతి మండధీః, ఏప్ర యమదూతలు కొందజను శ్రాళ్ల జే బంధించి తీసికొని వెళ్లైడరుః మజికొండజను పృష్ధ్ట్రభాగమున ళూలములు గ్రుచ్చి తీసికొని వెళల్లెదరు, ఫొందజను ముక్కు శ్రాల్లు కట్టి లాగుకొనిపోయెదరు, చెవులకు ల్రౌట్తే కట్టి కొందజను ఈడ్సుళొనిపోయెడరు, శాలపాళకములతో కొందణు లాగుకొనిపోయెవరు, కొందజఅవాపులను కాకులు లాగుచుంకును,. మెడ, చేతులు, పాదములు, సృష్టభాగము వీనికి బరువైన లోహపు బేడిలను తగిలించి నెలత్తిమింద ఇనుపకడ్డీలను బెట్టి యమభటులు కొందజను తోలుకొనిపోయెడరు, భయంకరు లగు యమదూతలు ముద్ద రములు మున్నగు సాధనములతో మోద పావులు ఆ హాధలు అనుభవింపలేక అనుభవించుచు, నోటినుండి ర_క్రమును గృక్కుకొని చానినే శ్రావుచు పోవుచుందురు, ఇట్లు పాపులు తాము చేసిన దుష్కృత్యములకు తగిన ఫలముఆ ననుభవించుచు ఆయాసముతో యమమందిరమునకుం బోవు దురు, పొవీ ఆ మార్గమున మూటిమాటికిని కొడుకులు మనుమలు మున్నగువారిని. దలంచుొని దుళిఖఎచుచుండును, మహతా వుణ్యయో7గేన మానువం జన్మ లభ్య లే, తత్నా్రావ్య న కృతో ధర్మః కీదృశం హి మూ కృతమ్‌, 3ళ మయా న దత్తం నహుతం హుతాశనే తపోన తప్తం త్రిదళా న వూజితాః, చక్‌, ౨౯, అయోభారదయం లోహ ఫారసమావామ్‌,ఏ0-3ళ, అనుశాప మేచావ్యా మయీతి స్పభిఃః 'చేపశో్‌ యస్యా పీతి దేహిక్‌ న్థూలసూక్మ చేవాభిమాని౯- జీవ, ఇత్యమ శాపాత్స న్రరుమేవాత్తానం సంబో ధ్యాళా, మాయా బ్ధాలదేహేన చానంన దత్తంన హుఠం వేతి, అక స్ట్వయా క_్భృత్వాఖిమొనినా కృఠం యడ్విగర్భితం శర్మత త్వ

కక గడడవురాణము న తీర్ధసీవా విహితా విధానతో "జేహి? క్వచి న్నిశ్తర అకుత్త్వ్యయా కృతమ్‌, 3౫ న పూజితా విప్ర, గణా న్పురాపగా న చాశ్చితా స్పత్పురుషా న సనేవిళాః, వరోపకారా న కృతాః కచాచన "జీహిళ్‌ క్వచి న్నిన్తర య_త్త్రయా కృతమ్‌. 3౬ “గొప్ప వుణ్యము చేసినంగాని మనువ్యజన్మము లభింవడ్షు, దుర్గభ మగు అఆ మనువ్యజన్మ పొందియు అది యొన్నటికిని తవ్చివ్రః కుండుటకు తగిన ధర ర్మ్మ్మును జేయనై తిని. అయ్యూ! ఎంత వెత చెతిని, తపన్సు వేయలేదు, -జేవపూజలు అంతకు మునుపే చేయలేదా చాన ధర్మములును జేయ లేదు, యజ్ఞాది క్రతువులను కలలో వైనం దలంవ "లేదు, యథావిధిగా కాశి మున్నగు పుణ్యమే. శ్రములకై_న వెళ్ల లేదు, బ్రౌషాణుల నైన వూజింవలేదు, గంగాదిపుణ్యనదుల నైన సేవింపలేదు, -మోతప్రా వికి అధారభూతవుగు సజ్జన సేవమొన చేయలేదు, పరో శజారమును కల్గనై నం దడలంవలేదు, నేను చేసిన పావకర్శ లను ఎవ రనుభవించెడరు? జలాకయోం నైవ కలో పీ నిర లే మనువ్య హేతోః వక్‌వకీ హేత వే, గో విష్రవృ_త్త్యర్థ మకారి నాణర్టిపీ 'జీపా౯ క్యచి న్నిన్తర య_త్త్యయా కృతమ్‌, 9౭ న నిత్యదానం న గవాహ్నికం కృతం న వేదళాసార వచః పమూణితమ్‌, ఉఆఖి ళ్‌ ఠ్రళం వురొశణంనచ వూజితో జ్జ "జేహిళా కరిచి న్ని న్తర య_త్త్ర్రయా కృతమ్‌, తి౮ా మేవ నిస్తర - భోక్సృత్వాభిమానినా తతృలం భుజ్‌ క్షేత్యర్థ ః అత్మ త్వయేతి లోకోక్త్యా పర త్యాపరత్వని న్టేళః పౌనః ఫున్యం చేరి, 324 3౬, నోవిప్రాణాం వృత్తి ళాణీవీకౌరదర్భం స్వల్బమపి ధభనాదికం నాశౌరిన కం మయేతీ, 32, నిత్యచానం ఆన్నాదిశం నవాహ్న్‌కం చేకి వీకస్యాః నో ఏకావాకృ _వ్లీజనకం రృణాది తథ్దా ప్సాక మితి పాశ అహ్నికం “ప్నానం నంధ్యాం జపం వళోమం స్వాధ్యాయం 'బేవ

ఛథళథమాధ్యాయము (| మనుష్యుల నిమి_త్తముగాని వళువ్రులు పతులు మున్నగు ప్రాణుల నిమిత్తము గాని నిర్ణలస్థలములలో నూతులు ఇెటువులు మున్నగు వానివ6 ద్ర వ్వింపలేదు, ఆ్రాహణులు, గోవులు వీని విమయమున అణు మ్మాఠత్ర్త మైన పుణ్యము వేయ లేదు. దినదినమును ఉన్నంతవనజ కయిన అన్నదానము చేయలేదు, గోవులకు ఒకనాండైన కడువునిండ గడ్డి మొన వేయలేదు, నా స్పికబుదినె వేదళ్శాన్తములను నమక స్వేచ్చగా యా ఆ " ఉటా ౯౩ శీ సంచరించితిని, ఫురాణములను వినలేదు, పౌరాణికుల నైన వూజింప "లేదు, నేను వేసిన పాపకర్శ్మల నెవ రనుభవనించెదరు! భ ర్తర్మయా నైవ కృతం హిఠరం వచః పత్సివ్వతం వైవ కచావీ పాలితమ్‌, న శారవం శ్యాపీ కృతం గురూచితం 'బేసా౯ క్వచి న్నిన్తర యత్త్యయా కృతమ్‌, వినా న ధర్మబున్హ్యా పతిలేవ నేవితో వహీ ప చేశే న కృతో నృుతే వతా షల తె ల్ర లి ఎల, వై ధవ్య మాసాద్య కపో న నేవితం "దేహి న్మ్వ్వచి న్ని_స్తర య_త్త్వయా కృతమ్‌, ళం మూసోవవాపై ర్నవిశోపితం మయా చాంద్రాయనైై ర్వా నియమైస్స విన్తరై1, నారీశరీరం బచూుదుకఖఫాజనం లబ్ధం మయా వ్లార్వకృతై ర్వికర్యభిః, ళం తార్చని మితి శ్రుత్యు క్షం అవళ్యకం కర్మం కించ 'వేదళాస్త్రాణా నుర్ధం *ఆవళ్య మేవ భో క్షవ్యం కృతం కళ్య శుభాళుభి మిత్యాద్ది యథార్థ 6 వచః న ప్రమౌణిరం 'నాస్టికతయా ప్రమాణం న కృతమ్‌, జం తద్వక్ర్తాం 3౮, పీతం మమైవ సుఖదంభ ర్లు ర్వచః గురూణాం శ్వళ్వ్యాాదీ నాం ఉచితం గారవం దరణసేవాదికం శ్వాపి కదాచి

• దీవి న కృతమ్‌, ఏ౯, పతినేవవమేవ స్ర్రీణాం పరమో ధర్మ ఇతి బుద్ధ్యా పతి వైన 'సేవికళ కింతు డాంభికౌః ముండాః నేవితాః, ౪0, తప 'స్సేననే మే వాహ, మౌొపోపవా వెరితి, బహుదు?ఖానాం వై ధవ్యపరాధీనతాడినాం వూర్వజన్మని కృరైః వికర్త్శభిః నిషిద్ధాచరలై 8 మయా జీజేన నారీకరీరం లస్థమిత్య శ్ర ర్థూలకరీరాభిప్రాయేణ జీవ సో క్రఃంకించ నూక్ష్యళరీరాఖిమొనవతీి జీ జేతు బాసనానుపా శే టైవవురంజనవన న్నరనాతీ

వీరి - గరుడపురాణముం నన్ను కంటికి ెప్బ్పనో లె కాపాడు భ_ర్తమాటను ఒకమూబు అయిన వినలేదు, భర్తను ఫపూజింవవలయునను నీతిని కలనై నం 'దలంవ "లేదు, అట్టి నాకు పాత్మివత్య ముండునా? అత్తమామలు మున్నగు వూజ్యులను ఎన్నయును వూజింవనేలేదు, నాకు స్వర్ష- మెట్లు వచ్చును! నేను చేసిన పాపము నెవ రనుభవించెదరు!. భర్తే ఇప్పుడును భక బుద్ధితో చేవింపలేదు, భర్త మరణించినపుడు సహగమసము వైన చేయే "లేదు. వై ధన్యము వచ్చినపుడు చేయవలసిన ఒంటివూట భోడనము, ఉవవాసము, కృ చ్చ్రచాంద్రాయణాదికములు, ఫలములు కూరలు తినియుండుట, భూమిమిో:ద పరుండుట, తలంటుకొనకుండుట, వరిమళ ద్రవ్యములను స్వీకరింపకపోవుట, పతి బుద్ధితో శ్రీవారిని. బూజించుట, భర్తలకు ఇష్ట మయిన పదాగ్ధములను 'యోగ్యులకు సమర్పించుట మున్నగు కృత్యములను 'వేనిని చేయ లేదు, పూర్వజన్మమున అ నేకపాప కర్శలు చేయుటవలన సంప్రాక్రించినట్టియు, వై ధవ్యము, పరాధథీనత్వము మున్నగు అనేకదుఃఖములకు ఆకర మైనట్టియు చ్రీసన్మమునె.త్తి మాసో వాసాదికములచే దానిని మజల రాకుండ చేసికొన లేక పోయినాను, "నీను చేసిన పాపముల నెవరు అనుభవించెదరు! వీవం విలప్య బహుళన్సంన్మరళ వూర్వదై పాకమ్‌, మూనువత్వ్యం మమ కుత ఇతి క్రోళ న్నసర్పతి, ళఈ౩ అని యిట్లు అనేశవిధముల విలపించుచు పురాకృత పావములను దలంచుకొనుచు మజల నాకు మనువ్యుజన్మ యెట్లు లభించు నని యేడ్చుచు ఆమార్ల మున పోవును, దళన_ప్రదినా న్యేకో వాయు వేగేన గచ్చతి, అష్టాదశే దినే తార్జ్య ప్రేత స్పౌమ్యపురం వ్ర జేత్‌ , రక ఇట్లు బయలువెడలిన జీఫ్టండు వాయు'వేగమున పదునేడు దిన ములు నడిచి పదు నెన్మిదవదినమున సౌమ్యువురనును 'జేదును, త్వం న తు వాసవ మితి, రదు క్షం శీ రామస్వామి నా తారాంప్రతి-..*న స్త్రీ ఫుమొన్వా వండోజూ జీవ స్సర్వ తోఒవ్యయ:, వీకఏజాద్వితీయో2.య మాకౌళవ దలేవకఃి? ఇతి, ౪0౧, “ఏన మనుత్తాపం నిరూప్య మౌర్దగమనం నిదూపయతి, ఏవ మిత్యాది, ఈవి,

వ్రథమాధ్యాయ ము, ల్లీం తస్పిన్నురవళే రమ్యే ప్రేతానాం చ గణో మహా శ తో వువ్నభద్రానదీ తత్ర నస్టగ్రోధః చ్రీయదర్శనః ళల వనే త్త నవి్తానుం న్‌ యమనకింకనై 2 ల నాతొ ౬ జఊారపుత్రాదికం నాఖ్యం న్యర తత్ర దుఃఖితేః, ధనాని భృత్యమాశ్రాణి సర్వం శోచతి వై సదాం తదా జకేతాం స్తు తిత్తత్యాః కింక రాక్చేదమబ్రువక, ర౬ క్‌ కే క నో క్ష ప్‌ ధనం క సుళతాజాయాక [1 సువ్భాత్క్యెచ ఇచాంధవాం స్వక ర్గోపార్ట్రతం భోకా మూఢ యాహి చిరం వథిః ళ౭ి అవట్టణముస ప్రేతగణము నివసించియుండును, ఫువ్పభ ద్రయను నది ప్రవహించుచుండును, వి శ్ర మించుట కనుకూల మగు ెద్దమజటి ఇిట్టును గలదు, యమభటులు జీవులను అచ్చట విశ్ర మింపంజేయుదురు, విశ్ర్రమించియున్నపుడు భారి బిడ్డలు మాన్నగు బంధువులును ధన మును 'సౌఖ్యములును జ్ఞ వ్రికిరాంగా జీవులు శోక8ంచుచుందురు. వారిని6 జూచి యమకింకరులు “జ జీవులారా! ధన మెక్కూడ* భార్య "'లక్కుడ! మిత్రు "లెక్క్కడో బంధువు 'లెక్కడ+ వారిని తలంచుకొనుట వ్యర్థము, మోరుచేసిన కర్మలకు ఫలము అనుభవించితీరవలెను”. అని పలుకు చుందురు; జూనాసి సంబలబలం బల మధ్వగానాం నో సంబలాయ యతసే పరలాక పాంథ!, గంతవ్య మస్త్‌ తవ నిశ్చిత మేన తేన మాస్తేణ యిశ్రే భవతి క్రయవి క్ర యోఒ-పీ, ళో నడిన్యగ్రోధయో॥ సంయో'-గాదస్య సౌమ్యుత్వం రమ్యుత్వం చేతి అన్యత్ర “వృగచ్భా మాన తత్రస్ట్‌న జలం దృళ్యతే క్వచిదితి నిదరూపణా జేతద్విపరీళళ్వమ్‌ః రరర క త్ర త్యాః ఫౌమ్య పుర వాసినః ౪౬, చిరం యాహి వర్ష పర్యంపం గచ్చ శ౭హేాపర లోళపాంథ 1! త్యం సంబలబలం సమ్యన పృతివాతం బలవ యస్యేతి సంబల8, యను _వస్య బలం పరాక్రమం నో జూనానీ కంచు అధ్వగానాం ఆధ్వని యమమొశ్లే యుష్మ చాదిఇి సవా గచ్చంతీ త్యథ్వగాః వూ ఆస్మదాదయో దూళతాః తేషాం బలంనో బానాని* కించ సంబలాయ యమొౌర్థం' నోయతసేయథాయమో యాతనాంన దదాతి కథా యక్నం న శరోషీతి సావబ్ఞ్య వచ నానింఅర్ర నో ఇత్యస్య దేవా దీప న్యాయేన

క్రి గరుడవురాణము ఆ బాలఖ్యాతమార్లోఒయం నైవమ_ర్త్య శ్రుత స్త క్ట్‌యా, పురాణసంభవం వాక్యం కిం ద్వి జేభ్యో౭-పి న క్రశమ్‌. ళా మజియు యమకింకరు లిట్లువలికెదరు. *మూాఢధులగు ఓ వరలోక పొంథులారా! ప్రయాణీకులకు చారిబత్తె మే యాధారమిని మిరెజుం గరా! ఎజీగియున్న చానికొఆ శీల ప్రయత్నించలేదు? వీమార్షమున అమువారును కొనువారును లేరో ఆ మార్గ మున నడువవలయునని _మిోకు తెలియదా? ఓ మూఢమనుజు,డా! పరలోకమాగ్ల మున వీమియం లభింపదని కాలురకుంగూడ కలియును. నీశేలతెలియలేదు! వాహాణుల వలన పురాణముల నెప్పుడును నిన లేడా? ఉంాశి ఏవ ముక్త సతో దూత స్తాడ్యమానళ్ళ ముద్గరె ౪, నిషత న్నుత్సత శ్జాన న్నా కాకృమ్య లే బలాత్‌ , సం అశ్ర దల్సైః స్నుతెః పొత్రైస్పేహాచ్యా కృవయా2పివా, మాసీకం విండ మక్నాతి తత స్పౌరిపురం చేత్‌ , సం యమకింకరులు ఇట్లు బలుకును ముస్గరములతో కొట్టుచుండ జీవ్రలు పడుచు లేచుచు, వరుగెత్తుచుు పాశములవే లాగయడుచు అక్క-డ స్నేవాముచేతలాని, కృపచేతంగాని కుమూరులు వగయిరాలచే వమూాసికములయం దీయంబడిన వీండములను దిని పిదవసౌరి్టురమును 'జేరుదురు, _ తత్ర నామ్నా స్ర్తి శాజూవై జంగమః కాలరూవధృత్‌ , తం దృష్ట్వా భయ భీతో సౌ విశ్రామే కురుతే మతిమ్‌, సం ఉదకం చాన్నసంయు శక్రం భుజ్కే తత్ర ఫులే గతః, శ్రైసవీశే వై యద్ద త్తం స తత్పుర మతిక్రమేత్‌ , క నుక్తీతి, ౪రా బాలా నభివ్యా జ్యే త్యాచాలం - అబాలం ఖ్యాతః-బాలాఆపీ జానంతీ త్యర్థ్యః = సభాసౌ మౌర్దశ్చాయంన శ్రుళః కిం, ఈర ౫౦, నవా త్రో దశే2ఒ-వాని మౌన్సే వృజతి - అసహ్టైద శేఒహాని ఫౌమ్యఫురం ప్రాప్న్టితి.అ్మత్క సౌమ్య 'ఫుకే మాసిక మళ్నాతి - శ్రైపకీకస్య చ విశామాభావా దకథిక మనీ భోజనం మౌళ్దే ఏవ జ్ఞాతవ్యమ్‌, ౫౧, త శ్ర పౌరిఫుళలే కాలరూపధృత్‌ కాలో యమ కదూ వం థరళతితి నేషణాల్‌ -యమవ జ్ఞంగ మస్యాపి 'సౌరిళ్వం-నూర న్ఫూర్యుః తసాస్టి ఇళ్యంసారి స్య ఫురం-ఆతో2_స్య ఫౌరిఫుర మితి నాను, 2౧౨౫ 3 , నరేంద్ర భ వనర=

తో థభమాభథ్యా యను న! సాతథయాత్తుగ యమునింబోలు జంగముం. డను “రాజు అ నగర మును పాలించుచుండును, అతనిం జూచి జీవుడు భయధ్రాంతుంజై వి శ్ర మించుటకు స్థలము జూచును, అచ్చట జీవుడు క్‌ వతీక శ్రాద్ధ మున పుత్రాదులచే నీయంబడు విండోదకముల ననుభవించి బయలు -జీజును, తతో నణగేం ్రభవనం ధ్రేశో యాతి త్వరాకృతిః వనాని తత్త ఇాదడ్రాణి దృష్టా శ్రందతి దులఖతః: ఏలో నిర్ధృలైః కృష్యమాణస్తు రుదతే చ పునః పునః, మాసద్యయావసానేతు తత్పురం వ్యథితో వ్ర జేల్‌ , వాన భుక్తా వీిండం జలం వస్త్రం దత్తం యద్భాంధ:వై రఈ, కృమ్యమాణ: పునః పాఖళె ర్నీయకే చ్రేచ కింకరై?, ఫ్య మూసే తృతీయేం సంప్రాప్తే ప్రాష్య గంధర్వవ త్తనమ్‌, తృతీయమాసికం పిండం తత్ర భుక్త్వా వ్రసర్పతి, వో౭ శై లాగమం చతుశ్ణే చ మాసి స్రాప్నోతి వె వురమ్‌, పాహిణా స్త త్త "వర్ష ంతి ప్రేతస్యోపరి భూరిళః, ఫో చతుర్గమాసికం విండం భుక్తారి కించిత్సుఖీ భ వేల్‌, తతో యాతిపురం ప్రేః క్రాంచం వమూనేఒథ వంచమే, ఫా వానస్తనత్తం తదా భం శే ప్రేతః క్రాంచవునే స్థితః యత్పంచనమూసికం విండం భుక్వా శ్రూరపురం వ్రశేళ్‌, ౬౦ ఇట్లు రెండవమాసముదాంటిన తరుపాత నశేం చ భవనవురము "చేరును, ఛయంకరములగు అచ్చటి అసిపశ్రారణ్యములను జూచి వీడ్చును, యమదూలతలు జీవుని అవనములో నిగ్దయులై యీజ్చెదరు, న గచ్భంకిత్‌ వగాః వృకః లేమా మంద్రాః ఉచ్చళరళరవః ఆహం భవనం స్థానం ఆతో౭స్య నశేందృభవన మితి నామ, ఠబే వాహ, త్ర తళ్చురమా శ్రే మభ్యే చ కార్రాణి అసీషత్ర్తవవాని దృష్ట్వా శ్రందకీతి, ౫0కంక, గంధర్వప నం - యథా సూర్య ఉదయే దృళ్యతే తథా దూరాబేవ దృళ్యమౌన * సమిపగమనా దదృశ్యం భవతీతి హేతో రచ్య గంధర్వవగరం నాను ౫,8, తైలానాం పాహెణా నాం ఆగమం పతనం యన్మన్నితి తై లాగమం. నామ ఏటా శ్రాంచం “కృంచ్‌. హింపసాయాి మితి ఛాతోః హిం్యస్రజనై శ్వాష్ట ప్తత్వా దస క్ర్రాంచపురం నామం (౯ ట్రా

కి గపడభఖృ్ఞరాణము జీవం ఉజబాధల కాలలేక 'యేద్చుచుండును, అచ్చట పీండములను భుజిం చన తరవాత యమభటులు వానిని పాశబద్ధునిం గావించి ముందు నగర మునకు ఈడ్బుక్‌విపోవుదురు, మూండవమాసమున గంధర్వపునముం "జీరును, అఆ వురమునంబే మూండవమాసికమున ఈయంబడిన పిండ ములను భతీంచును, నాల్లనసూసమున ెలాగమపురము ప వేశిం చును, అచ్చట ప్రేతలమి:ద రాళ్ల వాన సంతతధారగా వడుచురడును, గావుననే దానికి ఆపేరు వచ్చినది, నాల్లవమాసపిండముల నచ్చట భథ్సీంచి జీవుడు కొంచెము సుఖణు పొందును. అయిడపమాూసమున శ్రాంచపురము చేరును, ఆ పట్ట *నుందలి ప్రజలందజు హీంసకులే యగు టం జేసి ఆ పురమునకు శ్రాంచమని 'పేరువచ్చినది, అయిదవ నూసిక విండముల నక్కడ స్వీకరించి వీదవ మ్ర్రూరపువము చేరును, సార్ధక? వంచభఖి గానై ర్నూ స్రనపార్యాసికం భవేత్‌, “తత్ర, ద శ్తేన పిండేన భళే నాప్యాయితి స్థితః ఇజం మువూన్రూర్ధం తు విశ్ర్రమ్య కంవనూస స్పుదు౭ఖతః, తత్పురం తు పరిత్యజ్య తర్షి తో యమకింఠరై ౩, ఇ 9 ప్రయాతి చిత్రభవనం విచిత్రో నామ పార్థివః, యమ పై్యైవానుజో భ్రాతా యత్ర రాజ్యం ప్రశా స్తిహి. ౬ ప్రి తం విలోక్య మహాకాయం యదా భీతః పలాయే, తదా సమ్ముఖ మాగత్య వైవర్తా ఇవ మబ్రువక్‌, ఇర ఆండలి ప్రజలు నిర్ణ యాత్ము లగుటవలన అఆ వురమున కా జ్పిర్ర వచ్చినదిః అచ్చటనే యుండి ఉోనపాణ్యాసికమున (నూటడెబ్బదియొక టవరోజున) ఈయంబడు వించోదకాదులను భుజించి ఆ సందర్భమున వేయంబడిన ఉదకుంభచానమువలన కొంచెము తృప్పుండై అండుగడి యల కాలము. మాత్రము విశ్రమించి ఆ ఫురమ ను విడిచి యమకింఠకరు లచే తర్శనభర్జన వేయంబడుచు వడంణకుచు బయలుచేజును, తరువాత జీవుడు విచి త్ర భపనము అను పట్టణము చేరును, యముని సోదరుం డగు విచిత్రరాజు ఆ ఫురమును పాలించుచువడును,. జీవ్రడు స్థూలకరీ వీవ విచిత్రః-జయపఏవ విజయ ఇతివల్‌ తస్య విచితృస్య భవనం మందిరం యత్ర

ద్వి తీయా ధ్యాయము, కిక్‌ రుండు అగు ఆ రాజును జూచి భయ శ్రాంతుండ్రై పాతిపోవును, అంతట వల్లెవాం దు కొందజు ఎదురువచ్చి యిట్లు వలుకుదురు, వయం లే తర్తకామాయ మవ+ోవె తరణీం నదీమ్‌, నావ మాదడాయ సంప్రాప్తా యది తే వుణ్య మిోద్చ్నశమ్‌. ౬౫ జఊజానం వితరణం ప్తోక్షం మునిఖి నళ దర్శిభిః, ఇయం సా తీర్యతే యస్యా _త్తస్తా దై ్యతరణీ స్యృృతా, ౬౬ యిది తయా వ్రదత్తా గొ స్తదా నొ రుపసర్పత్తి: నాన్యథాతి వచ సేపాం శ్రుత్వా బశ చైవ భామలే, ౬౭ తం దృష్ట్యా కథ్య తే సాతు తాం దృష్ట్వా సోతిక్ర ండతే, అద_త్హడానః పాపాళ్తా తస్యా యేవ నిమజ్జతి, ౬౮ తను ఖే కంటకం దత్యా ద్హూకె రాకాశసంస్థి తె, బడి శేన యథా మత్స _నృథా పారం ప్రణీయతే, ౬గో పార్యాసికం చ యత్స్పిండంత త్ర భుశ్ర్యా చనర్పతి, మాన్తేస విలవన్యాతి బుభుమోపీడితో వ్యాలమ్‌, ౭౦ *ళ్సీ జీవ్రండా! జుము వైతరణీనదిని డాంటించు పళ్లెవాండ్రను, వడవ రేనున సిద్ధ ముగా నున్నది, బుములు గోచానమును వితరణ మని వలుకుచున్నారు. ఇది గోదానమువలస దాంటంబడుచున్నది; గావున వై తరణి[యనివీలువంబడుచున్నది, నీవు గోదానము చేసిలివా! అట్లయిన యెడల నీవు పడవ యొక్కవచ్చును, లేకున్న లేదు.” ఈమాటలు విని జీవ్రండు తాను గోదానము చేసియుండకపోయినచో “స్కి చై వమా” యని యేడ్చును, గోదానము వేయని జీవునిజూచి అనది సలసల కాంగం దొడంగును. దానిని జూచి జీవుంయు వడవడ వడణశును, గోడానము తన్మీ న్విచిత్రభన నే ౬3,౬5, ఈద్భళం నాకారోవాణయోగ్యమ్‌, కు తటేవావా, డానమితి ద్వాభ్యామ్‌, యా త్వయా మర్త్యలో శే వ్రతా "సీయం కవాశ్రే వర్తమానా యస్తా డ్వితరణా ద్లోదానా శ్రీర్యతే తస్తా గ్లేతో ర ్యతరణీతి, ఒ౬, ఉపసర్పతి శ ల ణి శి చిం ధథ టా సమీ పే ఆయాస్యతి అన్యథా గోదానం వినా నేతి హాదై చే త్యదానా న్ని న్న ల్వేదవచ నమ్‌, ౬౭+ నిమజ్జతి నిమగ్నో భవతి, ౬౮+ నిమబ్దితస్య పారప్రా విప, కౌర మొనా తన్ను ఖతి, బడిళం మర్స్య వేధ సమ్‌. ౬౯ హెళ్గాసికం పీణ్ణం భుక్త్వాపి బుళుకోపీడిక ఇతస్ట్ర శ్రావ్‌ “కథా౭_పీ నా్టీక స్తార్ట్య స్య! తృ ప్రిం'యాతీ న పాఠక్కీ పాపినాం నోపతిన్టంతి గరుడ. బ్ర

ర గరుడవురాణము వేయని జివుండు ఆ నదిలో దిగిపోనలయును, గాలముతో వేయను ెకి లాగునట్లు ఆ పాపాత్తునినోట ముల్లు స్తచ్చి యమకింకరులు ఆకాళ పీధ్ధింి నడచుచు నదిని దాంటించెదరు, జీవుడు అవుడు అఅనమాసిక మున ఈయియుడిన విండోదకములను భశీంచియు ఇంకను మిగుల నాశలిగొని యేడ్చుచు బయలు దేజును, సప్తమే నూసి సంప్రాప్తే ఫురం బవ్వివడం వ్రజేత్‌, తర్ర భుశ్సే ప్రదత్తంయ త్సప్తమే మాసి పుత్ర వై: ౭౧ తత్పురం ళు వ్యతి క్యమ్యు దుళలఖకం పుర మృచ్చ్ళతి, "మవాద్దుఠఖ మవాప్నోతి ఖే గచ్చకా ఖేచ రేశగిర.. రం మాస్యష్టమే ప్రదర్సం య ల్పిండం భుక్తార్ధి ప్రసర్పతి, చవనమే మాసి సంపూశ్హే నానా క్ర్రందం పురం వ్ర చేత్‌: ౭29 నానా లే ంశగణా౯ా ద్సృష్లాం శండమానాంత్పుచారుణాక స్వయం చ ళూన్యస్య్నూాదయ స్పమౌా 'క్రందతి దుఖఖతః, ౭ వీడవమాసమున బపహ్వో్టివడపురమును ప్రవేశించి వడదనమాసిక్ష మున నీయంబడిన పిండోదకానులను నీగ్లకరించును, తరువాత ఆకాళ్ళ గమనమున దుఠఖవనగరమును చవేళించి ఎనిమివవవూసిగమును ఈయంబడిన విండావికమును భుజించును, వమా ట ల్‌ొమ్మి దవనెలవఫవ్లూ 6 యగునప్పటికి నాన్నాక్రందపురముం జేరును, అందున్న శ్రేతగణములు అనేశవిధముల దు£్లిఖంచు మండును. అగుటవలన నీ అవటణమునకు నానా శ్రుందపుర మని "పీరు నచ్చినది. జీవుండు అక్కడ ఆ రోదనధగ్గినులు విరి ఛూన్యహవృదయుంరై. చేయునదిలేక తానుగూడ రోవసముచేయును, వివశయ తత్పురం ప్రేత న్తరితో యమకింఠరై 5, షీ. జు యా సుత _ప్త్రభవనం గబ్భేక్షశమే మూసి కృఛ్రతః, ౭ ఉొనం గ్ఞాద్ధం జలాంజలోరితి పూర్వవత్‌ జ్ఞాతవ్యమ్‌, ౭౦: బహువిధా తుధాద్యాపత్‌ యన్న న్నితి బహ్వాపదం నామ, 2౧, ఖే క్వచి న్ని రాలంబమొన్డే ఖగవ ద్రచ్భకా మహా ద్దుఃఖం ప్రాప్నోతి-ఆతోఒన్య దఃఖదంనాను, 7౨. నానాగళాః శ్రందంతి యస్మి న్నితినోనాకృందం నామ ఫురమ్‌, ౩ 3.నానాపృకారై ౪ ఆక్రృందంతిచ తేగణా భృ కాకా ఆతిదారుణాజా దృష్ట్వా న్వయమ స్యతీదుఃఖిక స్పక- ఆక్రృందతి, ,8౮పరితో

ద్వి తీయాధ్యాయ ము, శి5 పిండదానం జలం తత్త, భుక్త్వాపి న నుఖీ భవేత్‌, మాసి వైకాదశే వూన్తే పురం కొద్రం స గచ్చతి. ౭22 డవై కమూసికం తత్ర భుంతే డ్తం నుళాదిభిః, సాన్టే మై శాదశే మాసి పయోవర్ష ణ మృచ్చ్శతి, ౭2 మేఘ న్త తే ప్ర వర్ష ంతి ప్రేతానాం దుఖఖదాయ కాః, న్యూనాబ్బికం చ యచ్చ్భాద్ధం తత్త భుంే స దుగిభతిః, ర౭౮ా వదునొకండవ మాసమున రౌద్రవుకము త్త వేశించి వకాదళ మాసికమున సీయంబడిన పిండాదిశములను న్వీకరించి విదవ పదునైదు దినములకు అనలా 36౫% వన రోజునకు పయోవర్ష అనగరము వేరును, వ్రేతలకు ఉపద్రవము కలిగించునంతటి వర్షమును మేఘములు అక్కడ కురియును గాన దానికి ఆపేరు వచ్చినది, అందు జీవ్చండు న్యూనాచ్చీక శ్రాద్ధమున నీయంబడిన వీిండోదకములను న్వీకరించును, సంపూన్లే తు తతో వనే శీతాఢ్యం నగరం వ్ర జేత్‌, పామా చృతగుణం తత్ర మహాశీతం తపత్యవి, 2౯ శీళాార్తః తుధితస్పోఒపి వీతుతే హి దిశో దళ, తిష్టతే 'బాంధవః కోఒవి యో మే దుఠఖం వ్యపోవాతి, ళ౮ార సంవత్సరము వ్లూ_ర్తి యగునప్పటికి శీతాఢ్యనగరము ప్రవేశం చును, ఎండకాయుచున్నను మంచుకంగకు నూజురె ట్లధికవు.గా చలి శాయుచుండుటవలన ఆఫురముసకు ఆపేరు వచ్చినది, జీవ్రండు అచలికి ఆంగ లేకయ్యు. ఆంకట నకినక మూడుచుండియు “* ఈనాదుణఖమును పోంొట్టంగల బంధువు లెచ్చటను లీరాశి యని దళీదిళశలును జూ-చును, చావాన్నినా ఉపరుంగారవృష్ట్యా చ సుస్టు అతిక_స్తం చ తద్భవనం చేతి నుతప్త గవరం గామ 830 కాద్రాణాం భయంకరాణాం పుర మితి కౌద్రపురం నామ, 35 క సపజలానాం వర్ష [౦ వృష్టి ర్యసిన్నితి పయోవర్ష ణం నామ ఫురం గృృతి, “బుచ్చృ గ తావితి థాతో గ్ల చృతిత్యర్థః, 88, 8౮, హిమాడపి ళళగుణేనశీతే గాఢ్యం యు క్షం భవతోతి శీతాఢ్యం నాను, 8 గవ్యపోవాతి దూరీక తోతి,రాం = తాద్భృకం

8 గరుడపురాణము ర్ట క న్స్‌ జ్‌ షి ౦కరా స్తే పజడంత్య త్ర క్వ "కే పుణ్యంహి తాదృశమ్‌, భక్తా చ్‌ వార్షికం పిండం ఖ్రైర్య మాలంబతే పునః, రాం తశ సృంవత్శరస్యాం తే ప శ్యాసన్నే యనూలయే, బహుఖీకివు గతార్థి హ_న్తమూా త్రం సముత్న సేత్‌, ౮9 అట్లు దుశఖతుగై. యున్న అజీవుసిం జూచి యవమకిం కరులు “మరీ! అట్టి పుణ్యము సీకెక్కడ నున్నది! విచారించిన జీవియు ఫలము "లేదు, వాపోవక అనుభవింపుము” అసి పలుకుచుందురు వ్రత అచ్చ టే ప్రభ మా్ళీ కమున ఈయబడిన పిండోదకాదులను భత్మించి కొంచము ₹ై ర్యను సహిందును, పిడదవ అనేశవిధములగు భీతులకు అకరమయిన బహుభీత్రిపురము ప్ర వేశించును, అక్కడకు యమపురము సమిపమున నున్నది, అచ్చట వా_న్తప్రమాణమై యున్న పి 'డజశరీర మును విడిచిపెట్టును, అంగుస్టమాలత్రో వాయుక్చ కర్యభోగాయ ఖేచర, యాతనా చేహ మాసాద్య సహ యామ్యెః ప్రయాతి చ, రపి పర వదె హికదానాని మెర్న దత్తాని కాశ్యవ, వ్‌వం క్టేన "లే యాంతి గృహీళా దృథఢబంధనై £, ల ధర్మ రాజవుగే సంతి చళతుర్షా స్‌ రాణి ఫేచం, తత్ర్రాయం దథీణదార్ట మార్గ స్తే పరికీ ర్తితః, . అస్మి౯ పథి నువాఘోలే ము త్తృప్లాశృమపీడితాః, యథా యాంతి తథా ప్రోక్తం 80 భూయః శ్రోతుమిచ్చ్భసి. ౮౬ యాదృ*ేన ఏకద్దుఃఖం యాతి, ౮౧, యమపురయాత నాపాన్ని ధ్యాద్బృహు, ప్రకారం ఫ్‌ఫి రయం యని న్నితి బహుఖీతిఫురం నాను - రస్మిన్నేవ హాస్గమౌ త్రం పిందజం చేపూం త్య్టజతి, శాం, వాయు రిత్యుపలకణం చాయ్యాదిస _ప్రదళతత్వార్య కలింగ ఛరీరాఖిమాన్‌ జీవః యాతబాబేవాం ప్రారస్థకర్శ భోశాయ స్వప్న వదుత్థితం స్వసద్భృశం కరీరం సమ్మాశృీరస్పళ * ౮9, *క్సీద్భకో యమలోకశ్యు పంథా “తత్ర, య-ంతి యథా పాపో ఇతి వ్రశ్నప్యో త్త ముపసంవారతి, ఏవమితి, శొర-ర౮౬+ ఇతి చ్రీగరుడపురాణ టీశాయాం యముమౌర్షనిరూపణో శాన ద్వితిమో౬.ధ్యాయః,

ద్వి తీయా ఛ్యాయ ను, 87 ఆంగస్థ ప్ర వమూణుండును లింగశరీరాఛినూనియు నగు జీవ్రండు ప్రారబ్ధకర్మ ననుభవించుటకు సుప్న మువలె బయలు బేజిన యాతనాశరీ రము నధిష్టంచి పాపాత్తులతో కలిసి వెళ్లును, కుగరుడుండా! పుత్రులు మున్నగువారు శ్రాద్ధకర్మ సరిగం 'జేయనిచో పితరులు దృథఢపాశములచే బంధింవంుడి ఫూరోర్ర కృము లగుకన్టముల ననుభవించెదరు,. ఓ వైన తేయా! యమపఫురమునకు నాలుగు ద్వారములు గలవు, అందు దత్నీణ దారమార్గ ముయొక్క_ వృ త్తాంతమును సీకు ఇవ్పితిని, ఇంక నేమి వినం గోరెదవు! అని శ్రీహరి యడిగెను. ఇతి శ్రీగరుడవురాణే సాఠరోద్దారే యమమాగ్లనిరూపణో నామ ద్వితీ రదూఒధ్యాయః,

న శ్రీవారి గరుడునసతు యను సాధలను వివరించి వెవ్చుట. గరుడ ఊవాచ ;-_- యమరూర్మ నుతిక్రమ్యు గత్వా పాపీ యహాలయే, కీదృశీం యాతినాం భుంక్తే తన్మే కథయ కేశవ, ౧ శ్రీళనచా నువాచ 1--- అద్యంతం చ పవత్యూమిం శృణుష్వు వినతాత్త్మజ, కథ్యమా నేఒవి నరశే త్యం భవిష్యసి కంపితః, కా “శ్రీవార్‌! ఇట్టు యహునూర్మమును గడచి యమనవురము ప్రవే శించిన తరువాత జీవులు ఎట్టి బాధల ననుభపం చెడరు[?” అని గరుడు డడుగంగా శ్రీవారి యిట్లు చెప్పందొడలాను. _“ఓపిన తాత్త జా! పాపాత్తు లనుభవించు యమయాతనలను వివరముగా చెప్పెదను. సావధానుం డవై వినుము, సరకఖాధలను వినినవో నీవ్ర భయవడెదవు, చత్వారింశ ద్యోజనాని చతుర్యుశ్రాని కాశ్యప, బహుఖీవ్రిషురా దగ్రే ధర్మ రాజఫురిం మనుహాల్‌ , తె హోహో కారసమాయు క్షం దృష్ట్వా కృందతి పాతిక్తీ, అ చి జ్య ఆస ॥ తిత్మ్రందితం సమాశర్శస యమన్య వురణారిణః ళో స్ట జి 1 శ ఇ క్‌ గత్వా చ రర తే సర్వె ప్రతీహోరం వదంతి హీ, | ల + ధర్మ ధ్వజః ప్ర సార స్త తిన్టతి నర్వదా, డు! బహాఖీకిపురమునకు నలువదినాలుగు ఆమడల దూరమున గొప్పది యగు యనుధర్మ్మ రాజు నట్టణ మున్నది, అందు నరక భాధల ననుభవించుచుండు. సొవ్టులహోాబాో కొరములను నినుటతోడనె నాపా “యాకనాదేవా మాశ్చిత్య కర్ష్మభోగాయ యాంతి తే ఇరి క్రుత్య్వాతు గరుడో యాతనా మేవ వృచ్శతి, శ్వా యమఫురం పొపా యమం దృష్ట్వా సశిం కరం, భుంజంతీ యాతనా మొనా తృతీయ ఇతి మోధనః యమమొర్ష మితి, ౧,

తుండ అగు ే.త వడ్చును, యమపురముననుండు ఇారులం ఆయే్‌డువు విన్‌ పోయి డతీణచార్గరమును కాంచుచుండెడి ధర్మధ్యజుం డను వ్రతీ హారితో పాపాత్ముడు ఒకండు వచ్చియున్నాండని ఇప్పెడరు,

స గతార చిత్రగుప్తాయ బూతే తత కశుభాకఘుభమ్‌,

“న /

తతన్ఫం చిత్రగుప్తోజ-వి ధర్మ రాజం నివేదయేత్‌ . ౬

నాస్తికా యీ నరా స్తార్థ శ మవోపాపరతా స్పదా,

'ాంశ్చ సర్వ్యానథా యోగ్యం సమ్యాగ్దానాతి ధర్మశరాటొ శ లి

తథాఒవి చిశ్తగుప్తాయ శేపూంపావంస పృచ్ళతి,

చిత్రగుప్తోఒపి సర్విజ్హః శ్రవణా న్పరివృచ్భతి. లా

జార్థరపాలకుండు' అగు ఆ ధర్ష్మధ్యుజుండు' చిత్రగువ్లుని దగ్గజకు

వెల్లి వాని ఫుణ్యపానములకు జెవ్చును. ఆచి శ్ర గుప్తుడు యమధర్మ శాజుతోం జెవ్చును. ధర్మరాజు వచ్చిన పొపులలో ఎవరు నా_ప్రికులో, ఎవరు మసహాపాపాత్తులో 'లెస్సగగు_్రించును, అయినను అఆతండు చి త శువుని అడుగును, సర్వజ్జుండగు చి త్ర గుప్తుడు శ్రవణులనడుగును,

శ్ర ణా బ్రుహాకాః పుత్రాస్ప వ్‌ ర్భూపా తాళచారిణ,

దూర కృవణవిజ్ఞానాః దూరడర్శనచతఖపః, ణో

"తేషాం పత్న్య్య స్తథా భూతాశ్ళ్రవణ్య:ః సృథ గాహర్థియాః,

న్రీణాం విచేస్టితం సర్వం తా విజానంతి త తతః, ౧ంం

నరై ః ప్రచృన్న ప్రళ్యషమం యతో క్షం చ కృతం చ యత్‌,

సర్వ మా వేదయం ల్వేవ. చిత్రగుప్తాయ తే చ తాః, ౧౧

వారా స్తే ధర్మ "రాజస్య మనుష్యాణాం సుభాళుభక్‌,

మనోవాక్కాయజం కర్మ సర్వం జానంతి తత్త్య్షతః, ౧౨

వీవం లేషూంళ క్తిరస్తి మర్తాామ రాధి కారిణామ్‌, ఆద్యంత మితి, అది మారభ్య్గ ఆంతపర్యంకఠమ్‌. ౨-౪, త శ్ర దషీణద్వానే, 2౬.8 ,రాః శ్రీల్మేశృవణా ఇక్య 'పేమొయా మాహ, లువ్యాణః పుత్రా బడీస పభిః దూరాలట్‌ ఛ్రావలే విశేవం విజ్ఞానం యేహెం తే దూరదర్శ నే దూరగకవ స్యుపృత్యమీకరణే చముశ్యేషాం తేల పృథల్‌ స్రీనాచకం అవ్వూయం నామ యాసాం తాః ౧౦, లే శ్రావణాః

శ్ర గరుడవృరాణము

చ,తెన్దానై శ్చ సతో శ్రా యసోషయతి 'తాన్నరః,

భవంతి తస్య తే సౌమ్యాస్స్రర్ల మోమప్రచాయినః, ౧౮

పొపీనాం పాపక రాణి క్షాత్యా తే సత్య వాదినః,

ధర్మ గాజప్ఫురః ప్రోక్తా జూయం తే దుఃఖదాయినః, య్‌

శ్రృవణు లన నెవ్వరో చెప్పెదనినుము, వారు బ్రప్యవుత్రులు,

వారు స్తుర్గరుంర్త వ్రపాతాళశలోకములయం దపలివాతముగా సంచరించు చుందురు, వారికి దూర శ్ర వణదూరడర్శనళక్రులటుగలవు. వారిధార్ట లును అట్టివాశే, శ్రవణుని భార్యను శ్రావణి యందురు, ఆ శృవణులు ముల్లోకములలో నుండు త్రీ చేష్ట లన్నియు. లెన్సగ గ్రహింతుకు, స్త్రీలును పుగుషులును గూడ ప్రత్యతముగను, రవాస్యముగను చేసిన పావములను వారు చి త్ర గుప్తునకు శెప్పైదరు, ధర్మ రాజు ఇవారులగు ఆ శ్రవణులకు మనుమ్యులు మనో చాక్కాయకర్య లతో చేసిన పౌవము లన్నియు స్పష్టముగా. దెలిసిపోవును, "దేషమనుప్యూదిసర్వ ప్రాణులమిాం దను అధికారము గలిగిన యాశ్రపణులకు మనుష్యాదులు చేసిన పావ ములు తెలిసికొనుటకు శ క్రిగలదు. వాకు యథ్యామునే ఇప్పైెవరు. వృశములు చేసియు, దానములిచ్చియు, సత్యముపలికియు ఎవరు వారిని సాతోమ పెక్టెదరో వారికి వారు స్వర్ణ సుఖముల నిచ్చాదరు. సత్యవాదు లగు శ్రృవణులు పావుల చర్మిత్త ములను యమునకు. బెలీవి వారికి కష్ట ములను కళిగింతురు,

అదిత్యచం డ్రా వనిలో యమశ్చ

జ్యా ర్భూమి "రావో హృదయం యమక్స్చ,

ధర్మశ్చ జూనాతి నరస్య వృ త్తమ్‌. ౧౬

చంద్రు-డు, సూర్యుడు, వాయువు, అగ్ని, అంతరితము,

భోామి, ఉవక్‌ము, అంతరాత్మ, యముడు, అహో రాత్ర ములు, పాలకి జానంతి సాతమీతయా వళ్యం తీఠ్యర్థ : ద్యాః అంతంతం తదంతర్ణతన వానతత్రాద యో వా, వృావయం అంతరాత్తా అవాంకోరాప్‌నా.ం దీవతౌ, రాశత్రిళ్చ ఉఊభేఇతి సంధ్య ఛ్రావ కర్షఃః ఢర్శ్యః వారే ర్దదయ- ద.త్చన్న్నోయః, ౧౬ సర్వళః స్వే క్యాతే

తృ తీయా ఛ్యాయ ము, శ్రే కాలము, సాయంకాలము ధర్మమును మనుమ్యులు చేయుసమన్త కృత్యములను జూచుచుందురు, ధర్మరాజ శ్చిత్రగు_ప్తః శ్ర వణా భాస్కరాదయః, కాయస్టం తత్ర వళ్యంతి పావం వుణ్యం నే సకర్షికః, ౧౭ వఏీవం నునిశ్చయం కృతాగ్గి సానినాం పాతకం యమ అహూయ తా న్నిజం రూపం దర్శయత్యతిభీవణమ్‌. ౧౮ పాపిస్టైా స్తే ప్రవళ్నంతి యమరూసం భయంకరమ్‌, దండవా నం మజవోకాయం మహిపోపరి సంస్థితమ్‌, ౧నో ప భయాంబుదనిర్ధోమం క్‌ ద్ఞలాచలసన్ని భమ్‌, విద్యుతృ్రభాయా ధై ర్భ్‌మం ద్వా త్రింశ ద్భు జసంయుతమ్‌, ౨౦ 'రొరూజనత్రయవిస్తారం వావీతుల్యవిలోచనమ్‌, దంహోాకరాళవనదనం రకాతుం దీర నాసికమ్‌, ౨౧ 'ఈ' జూ ఘ్‌ ధర్మ రాజు చిత్రగుప్తుడు శ్రవణులు సూర్య చంద్రాదులు తమ తమ స్థానములయందుండి యే. మనుమ్యూల వుణ్యపావములను ఎఆింగ దరు. యము డిట్లు పాపాత్తుల పాపములను నిశ్చయించి వారిని బీలిచి అతిభయంకరమగు తననిజరూపమును జూవును, దండవా స్తుడును, మహా శరీరుందును, దున్నపోతు సెక్కీయున్న వాండును, వళయ కాలమునం దలి జుమముయొక్క. ధ్వనిగలవాండును కాటుకకొండవంటి బేవా శాంతికలవాండున్తు మెజఆపువలె మెజయు అయుధములబే భయంకర మయినవా,డును, మువ్చదిరండు భుజములు కలవాండును, మూః:డు ఆమడలపాడవు కలవాండును, దిగుడుకావులవంటి కండ్లుకలవాండును, భర్మరా బ్బిశ్రనప్తాదయః కృత్ర భ్యస్థా చే స్థితాప్‌వ శాయర్థం ళరిశ స్థితం యక్వావం పుణ్యం చ తత్సర్వం పళ్యంతీ త్యర్థః, కాయస్థ మితి పాపపుణ్యవై్యైన విశేషణం- నతు జూతివరమం యే ీచిత్‌ చితృన ప్తం కాయస్థం జాతీవిశేవం వదంతీ, త న్న నహీ తన్ని నృరలో'ేక్చి జ్ఞాతివిశేపో2_ సి, తృర్ర ల్వేకా ేవజాతి+ేవ, యది జాతి విశేమ పడా తు*కౌయస్థః పళ్యతీి 'ల్యేవ పాఠ స్స్యాట్‌ , సతుళ స్మిన్నపి పుప్తశే నా_న్హీ అతో యదనవద్యం తళ్‌ జ్ఞాతవ్య మితి, కించ చిత్కగుప్తస్య ద్వాదళపుత్రా స్సంతి, లేహిం వంళో దృవా ఇమే ఛూమిస్థాఃకాయస్థా భవంతీత్యపి బహుముఖగతక థా నకం వదతి, తత్‌ చ్రం థాంతశే లోకవ్యవవాలేయది భవతి ఈదా భవరు నామ,అగ్రైపి

శి గదడవురాణము దంస్లాధీమణముఖుండును, ర_క్షనేశ్రుయను, దర్భ వాసికుండును అగు ఆ యమునిం జూచి పాపాత్తులు భయవడుదురు.

మృత్యుజ్వరాదిఖి రు క్షళ్చి శ్రగుపోఒవి భీవ.ణః,

స్వే దూూూతా త్న గర్జంతి యమతుల్యా నదంతిశే, ౨౨

తం దృష్టా భయభీత స్తు హబోహేతి వదతే ఖలః,

అడత్తదానం సాసాశ్తా కంవతే క్రందతే పునః, ౨౩

చీ త్ర గుప్పుండును మృత్యుజ్య[ురాది రోగములతోం గూడి అతి

లే యింక రాకారుండై యముని సమీపమున నుండును, యమునికంయకును భారకుంకరులగు దూకలు యనుసమిోవముననుండి గర్జించుచుందురు, ఇట్లు ఎప్పుడు జీమియు డాననూ చేసి యజుంయని పాపాత్ము డు వారిని జూచి వడ/శిపోన్లచుండును.

తతో వదతి తా౯్‌ సరాధ న్మ్ర్ఫ్రందనూనాం శ పొపినః,

నోచర స్పార్టిని కర్తాణి చిత్రగుప్తో యమాజ్ఞ యా, ౨లో

భో భో పొపా దురాదారా అహంకార ప్రదూపి.తాః,

కిముగ మూార్రితం పాపం యుషాభి రవి వేకిభిః, లని

థాట్‌ వ్‌

శామక్రోధా ద్యదుత్పన్నం సంగమేన చ పావినామ్‌,

తత్సావం దుగిఖదం మూఢాః కిమర్థం చరితం జనాః, ౨౬.

కృతవంతః పురా యూయం పాపాన్నత్వంతవాక్షి తాః,

తశ్రైావ యాతనా భోగ్యాః కి మిదాసీం పరాబ్ముఖాః, ౨౭

కృతాని యాని పాపాని యుష్ణాభిన్పుబహూన్యవి,

"తాని సొపొని దుఃఖస్య కారణం చ నవంచనాః, నై

నూసన్షేఒవి దండితే వావ దరిచ్రేవా శి యాన్ని లే

సబ లేనిర్భలే ఇాసి సమవ ర్తీ యమః స్మృతః, ౨౯

చిత్రగు ప్తస్వేతివాన్యం శ్రుత్వా తే షావిన న్లడా,

, శోచంత స్పా రని కర్గాణి తూస్లీం తిన్ధంతి నిశ్చలాః. 30 మమ నాగ్సవా ఇతి, ౧౭-౨౧,తదంతి"కే యమసమాే చిత్రగుప్తోజవి. భీవణః భయం కర ఏవా నే నతు కుండలాద్యలంకృత ఇతి, ౨౨-౨౬త థై వాత్యంఠవా వేళ వంభో-గ్యాః భో కం యో-గ్యావివ, ౨౭,౨౮, సంఫావితానాం పాపాపళాధం కాజవన్ధర్మ రాడపితు మళతే.-అప్రృతిస్థఠం మామేవ మొరయతీతి మౌమంస్థాఇత్యాహామూ్టే2. కి ౨౯౩౦.

తృతీయాధ్యాయ ను; క! అంతట తమతమ పాపకర్శ్మలను తలంచుకొని వడ్చెడీ పాపాత్తు లను జూచి యమూనిచే ఆజ్ఞ వుండై చిత్రగుప్తుం డిట్లు వలుక్షును,..' “కరీ! పాపాత్ళులారా! దురవాంళారుళల్రై పాపము లేలచేసితిర! మూఢులారా! పాపాత్తులతో నవావాసము వేసి కామస్టోధనశన రుతై నరకదుకఖము లను కదుగంేయు. ఫానముల నేల చేసితి! చాల అనందరుతో పాప ములను చేసివారు, తిత్భలముల ననుభవించువవు బేల దులిభంచెదరు! మిోపాసములే మోయీ బాధంకు హేతున్చులై నవ్వి గాని మేము మిమ్గు వంచించుట లేదు; యమధర్మ రాజు మూరులను, వండితులను, దరి దు, లను ధనవంతులను, బలవంతులను, బలహీగలను ఒక్కరీతినే శివం చును గాని వమపాతముమూాపండు.” ఈ;ళాటలు వి. పాపాత్తులు తమ కర్మలను దలంచుకొని చేయునదిలేక నిశ్చలులై నమూరుమాట లేనివానై యూరకుందురు, ధర్మ రాజోఒవి ఆ స్పృష్ట్వా చోరపన్నిక్చలస్థి తాళ, ఆశ్ఞాపయతి పాపానాం శాస్తి వై వ యథోచితాః 38ం తత్తే నిర్ణయా దూతా స్తాడయిళ్వా వడండి చ, గచ్చ పాపీ న్మహాఘోరా న్నరకా నతిభీివణాళ౯ా, నా య మాజూాకారిణో దూతాః శ్ర చండళ్చండ కాదయః, వకపాశేనే తా నృథా్థా నయంతి నరకా న్న్రతి, త్రి ఇట్లు చి త్ర గుఖ్లుని మాటలు విని 'దొంగలవ లె సెశ్చల్యులై భయున్న ఆపాపాత్తులను జూచి యముడు *“ఛారివారిపావములకు తగిన యాత నల ననుభవింపంజేయుడు”. అని భటుల కాజ్ఞాపించును, అంతట చండుండు చ్రచండుండు మున్నగుదూతలు న్వియాళ్ళు లై వారినందణ నొక్కత్రాట్‌కీ గట్టి నరకములదగ్గటుకు తీసికొనిపోవుదురు, తత్ర వృత మువో నేళో జ్యలదగ్నిసనుప్రభః, యా ర్‌ం మ ల్‌ పంచ యొూంజునవి_ బుక నీక యూజస ముచ్ళితః, కో తద్వృృతే, శృంఖలై ర్భృధ్యాఒధోముఖం తాడయంతి తే, రుడంతి జ్వలితా స్తత్ర లేషాం త్రాతా న విద్యతే. త్ర చోరలో యథా చాళ్యే కర్మణి జ్ఞాలే సతి సునిళ్ళలో భవతి తద్వ్య దిక్యస్థః, శాస్టిం ప్రాళుళ్ళి శ్సరూపాం యాతనామ్‌, 3౧౨౩3; త్ర నరకతకే, 35, కిలధోమభం

జ్తీక్తీ గరుడపఫపురాణము ఆనరకముల సమీపమున అయిదావముడల వి సీరమును ఒక 'ూజనము కొన్నత్యమును గలిగిన యొకవృతము అగ్బీ పో త్రము వలె వెలుగుచుండును, పాపాత్తుల నండఆను ఆచెట్టునకు తల కిందుగాం గట్టి యమదూతలు కొట్టుచుందురు, వారిని రత్నేంచువోో రచ్శట అ న మ నెవ్వరు నుండరు, తస్తి౯ వై శాల్మలీవృతే లంబం తేఒ-నేకపావివః, యృర్పిపాసాపరిశ్ర్రాంతా యమదూ తై శ్చ "లాడితాః, 32౬ తమధ్యం భోఒపరాధం మే కృతాంజలివుటా ఇతి విజ్ఞాపయంతి ఆకా దూతా న్పావిషస్టా సే సరాశ్రయాః, 32౭ పునః పునశ్చ తే దూత ర్హ్హన్యంతే లోవాయప్ట్‌భిః, ముద్దర్దై స్తోమనరై ః కుంతై ర్ల దాఖి ర్ముసలె ర్భృ ఎమ్‌, 5ె౮ా అనేకపాపాతులు ఆబూరుగుచెట్లునకు కటంబడి వే లాడుచుం = ర్త ళు ల దరు, తయుత్చిపాసాపరి శ్రాంతులగు ఆజీవ్రులు “మమ్య రత్నీంవుండు” అని దోయిలించుకొని 'ప్రార్సింతుర్యు గాని యామాటలను వినిపించు కొనక యమదూతలు వారిని మాటిమూటికిని ఇనువయూచలతోడను పలుసాధనములతోడను మోాదుచుందురు, కాడనా వ్యైవ నిక్చేష్టా మూర్చి తాళ్చ భవంతి తేే తథా నిక్చేష్టి తా౯ దృష్టా కింక రా స్తే వడంతి హూ, ౩3 ౯ా ఖోభో పాపా దురాచారాః కిమర్థం దుష్ఫుచేష్టితమ్‌, సులఫౌని న దత్తాని జలా న్యన్నా న్యపీ క్వచిత్‌ , ళం ల్తాసార్థ మవీనోదత్తఃన శ్వ వాయసయో ర్బలిః, నమస్క్యృ తా నాతిథయో న కృతం వితృతర్చశమ, ళం యమస్య చిత్రగు ప్రస్య న కృతం ఛ్యాన ముత్తమమ్‌, ఐధ్వాం 323౯, దుష్ట చేష్టితం దుహ్టాదరణం కిమర్థం కృత మితి శేషః, ఈం, బలిరితి వైళ్వదేవాదిక మపీన కృత మిత్యర్థఃః ౪౧, కించ శ్వ్యయా యాతనానివ రకం యమ చిత్ర ప్పయో థల మంత్రజప శ్చాపీ న కృత ఇత్యాహుః, యమస్యేతి ధ్యాన మంత్ర మంత్రృమహోద థావుక్షా, తద్యథా - “పాథస్సంయాత మేఘసన్నిభతనుః ఉద్యోతనస్యాత్మజో న్యణాం ఫుణ్యకృతాం శుఫానవావఫుః పాపీయపాం దుఃఖ కళ్‌ ణ్‌ మాజా దత్నీణదిళ్చతి ర్మ హీమగో భూహెంబరాలంళ్ళతో భ్యీయ స్పంయమనీ

తృ తీయా ధ్యాయ ము, త్త న జప్తశ్చ తయో ర్మంత్రోన భ వే బ్యేన యూతనా, ఈ9 నాపి కించి తృృళం తీర్ధం ఫూజితా నైవ "జీవతాః, గృహా శ్హ మస్థితే నాసి హంతకారోపి నోద్ధృతేః ళ9 శుళ్తూవి కాళ్ళ నో పంతో భుజ్‌ త్వ పాపఫలం స్వశమ్‌, | యత_స్త్వ్యం ధృ్యహీనోసి తతస్పం తాడ్యసే భృశమ్‌, రల తవూవరాధం కురుత భగవాక౯ా వారి రీళ్యర క వయం తు సాపరాధానాం దండదా హి తదాజ్ఞయా, రళ౫% ఏవ చుశ్ర్యా చ తే దూతా నిర్ణయం తాడయంతి ఆ౯, జ్యలదంగారనదృశ-ః పతితా సాడనా దధః, లో౬ ఇట్లు కొట్టండి చేష్టలు ఉడిగియున్న పాపాత్తులనుజూచి యమ భటులు ఇట్లు వలుకుదురు,. టీ పాపాత్తు లారా! మోము చుష్టళర్శ్మల 'జీలచేసితిర! ఒకప్పుజై నను మిగులసులభము లగు జలదానాదులై న వల వేయగపోయితిరి! వై. శ్వ చేవమును 'జేయరై తిరి. అతిథిపూజ, విళ్ళతర్చ ణము మున్నగు నిత్య నై మి తికాదికర్మలనుగూడ చేయరై తిరి, యముని యొక్కయు చిత్ర గుఫ్తునియొక్క_యు మంత్రములు యమయిాతనలను తొలఃగించును, వానినైైన జవింపరై తిరి, గృవాన్థులు అయ్యా "బేవవూజ వైన చేయలేదాయె, తీర్థే, త్రములకు నేవించలేదు, సత్చురుషులను వూజింవ లేదు, అన్న చానేము చేయ లేదు, కావున మోరు చేసికొనిన పానములను అ.ుుభవింపక తీజదు,. మిోతవ్చినములను ఈశ్వరుడు మాత్రమే తమింపంగలండు, ఆతని యానతిచొనున మేము పావులను డండింతును యమదూతలు ఇట్లు వలుకుచు నముజలమజల కొట్టు చుండంగా ఆ పాపులు చెట్టునుండి క్రింద వడుచుందురు, పతిః పితృగణస్వామా యమో దండభృత్‌, అభ్యస్తోఒ-యం మహామంక్ర సృళలా ఫువినాళకన$ నరకస్రా ప్రిరోద్ధా స్ట ద్యమఖితినివర్హళః””, ఇని, ఈకిర్రట్రోజ్ఞ్వలం వస్త్ర భూహిభిరానుం విచిత్రాసనానీన మిందుప్రభాస్యమ్‌, వృణాం పాపఫుణ్యాని పత్రై లిఖంక + భతే చిత్రన్తప్తం సఖాయం యమభ్య, సిద్ధముంక, మిమం పుంసాం జపతాం చిశృన ప్రక ప్రృసన్నోగణయే శ్చుణ్యం పాపం నైవ కచాదనిఇతి, అత్మ రహస్య త్వాన్యంత్రా న లీఖితౌ,ఈ౨, నోద్ధృతిః వ నిహ్మెసితః, ఈక, రచ. “తమథ్వం భో ఆప శాధం మే” ఏక స్యో త్తర మనా, ఆపకాధే షమేతి షమాపరాధం తు హరిః కురు లే-

శీ0 గరడపవురాణము

పతనా _త్తస్య వత్రైశ్చ గాశ్రచ్చేదో భవే _త్రతః,

తా నధఃవతితా౯ ఛ్వానో భతయంతి రుదంతి తే, ఈ

రుదంత సే తతో దూ.తై ర్ముఖ మాఫూర్య "రేణుభిః,

నిబధ్య వివిరైః పాశ ర్స స్యంతే క్‌ ముద్గరై ౪. ఈ౮ా

పాపినః పి భిద్యంతే శ్రగమెః కాస్టవ ద్విధా,

వీప్త్వా చాన్యే ధరాప్తు స్వే కుఠానై £ ఖండళః కృతాః, రణే

అర్థం ఖాత్యాఒన మే శేచిది ద్యంతే మూగన్ల్ని సాయశైె 8,

లై ఛై థమ లా

అవశే యంత్ర మధ్యస్థాః పీడ్యం లే చేళుదండవల్‌ . సం

ేచిత్స్రజ్వలమూానై స్తు సొంగానై ః పరితో భృశమ్‌,

ఉల్తు కై ర్వేసష్టయిత్యా చ థ్థాతుంతే లోనావిండవత్‌ సం

శ్చీచి ద్ద ఎతమయే పాకే తై లపాకే తథా పరే

కటాహశ్షీ_ప్త వటవత్స్రిఖీవ్యం లే యత స్తతః, ౫9

శీచి నృ తగజేందాణాం తీవ్యంతే పురతః వథి,

వ కలి బధ్యా వాస్తా చ పాదౌ చ శ్ర్‌యంతే శేష్యధోముఖాః, సం ెట్టునుండి క్రిందండునపుడు దాని యాకులచే శరీరము ెగి

పోవ్చ్రచుండును. శ్రీందంబడిన పాపులను కక్కులు కజచుచుండును, ఆ కాధ కోర్య లేక వారు వీడ్చుచుందురు, ఇళ్లుడ్చెడి ఆ పాష్టలనోళ్ళలో దుమ్ముగొట్టి తతో కట్టి యమకింఠరులు ముద్ద రములతో ఫొట్టుచుం దురు, ఆ చాధథలకుం గూడ టర్వంజూలక వారు వీడ్చుచుందురు, యమ భటులు కొందజపావులను ఆంపములతో కజ్జులు కోసినట్లు కోయునుం దురు, కొండజను భూమిమింద పరుండంజేసీ గొడ్డళ్తతో ముక్కలు వేయుచుందురు, కొందణను మొలవజకును భూవెలో పాతిపెట్టి మోణ ములతో శిరములు భేదించుచుందురు, కొందజను చెజుకుగడలను వలె గానుగులో పెట్టి శ్రిష్పుచుందురు, కొందును నిప్పులలో నుంచి తద్యే, ఇదం క్‌మర్థం నోక్తం యశ్రైానంతాపరాధానాం తృమా స్యా దితి భావః, ఈంళళలు. అవకు గ శ్రేఒర్థం ఖాత్వా కటిపర్యంఠం రజోఖిః ఫూరయిత్వా దృఢ లత్యుం శృ గ్వేత్యర్థః, ౫౦4 ఉల్లు ౩8 జ్వల త్కా్ఫెళ్చ పరత స్పమంతా 'జ్వేష్టయిత్వా భృళ మఠ్యంకం ధాయంతే ఛస్ట్రాఖి ర్ధం లే, ౫౧. వటో వటక _స్పద్వత్‌ ప్రతీ వ్యంలే, ౫౨, కలాకయా ఊణ్థ్యాధోముఖా॥ ్రీయంతే, ౫3ం0ర, ఆమిమగ్భధ్నుభ

రృతీయా ధ్యాయ ము, శ్రీ ఇనుము కాల్చినట్లు సమెటులతో సాగంగొక్షైదరు,. సలసల కాగు జీతిలో కొందజకు, నూనె”ో కొండజను పడవైచి లేప్టుచుందురు, కొందజను కాళ్లుచేతులు కట్టి బోరగిలం బరుండంబెట్టి వీనుంగలచే వీవ్వంలే శేఒవి కూపేను ాత్వంతే శేఒవి కరర్గతాత్‌ , నిమగ్నా:ః శీ2వ కుంచేషవు తుద్వంతే శీ మిఖిః వశే. సో వజృతుంగైై రృహోకావై గ్దశ్రై రామివమగ్సధ్ను ఖిః, నిషృవ్యంతే శిరోచేశే కే్తే చాన్యే చ చంచుఖిః, వగ బుణం వై ప్రార్థయంత్వ న్యే "జేహి బేసి ధనం మము, యమలో కే మయా దృష్టో ధనం కే భతీతం త్యయా, ఫ్యోక్ష- వీవం వివదమూనానాం పావీనాం నరకాలయే, ఛిళారి సందంశ కై ర్దూతా వమూాంసఖండాకా దదంతి చ, ఫ్య ఫొండజను నూతులలో పడంద్రోయుదురు, మజిఫొందజను పర్వ తాగృములనుండి క్రిందికి గెంటి వేయుదురు, కొందఆను పురుగుల గుంటలలో వడగెంటుదురు, ఆప్పురుగులు పాపాత్తుల ననేకనిధముల షాంసించుచుండును, వజృవుముక్కులుగల బొంతకాకులు శిరస్సుల మోండను కండ్లలోను నోళ్లయందడును పొడిచి మాంసమును. వీకుకొని తినుచుండును,. నతీయు ఇవాలోకమున బుణముచేసి అబుణముతీర్చని మవోపావులను ఆబుణ మిచ్చినవారు “నాడబ్బు వారించి యొక్క డకు. బోయెడవు! ఎన్నిచోట్ల వెడకినను కనంబడ వై త్రివి, యమలోక మున దాగఫొంటివా?” యని గడ్దించుచుందురు. యమభటులు ఇట్లు వీివాడవడు ఆపాఫవుల శరీరములను ముక్కలుముక్కలుగా ఖండించి వీవం సంతాడ్య తా స్షూతా స్పంకృమ్య యమళాసగాత్‌ , క్షాంసలు మై - శకోజేలే నుస్తకే - అకొస్టేశు ఇతి పాలే కాడీస్టా నే. ఆ న. న(జృతుండై ర్య కం విదార్య నాడిం చోత్పాట్వ కదంఠగ్గతం మళ్టాం మాంసం భత యంతీ త్యర్థః, కించ శ్రే జీ స్థానే చముఖేచ నిమృ్భమ్యం తే, క యథా నృపస్యాధి కారిణః ప్రథమం పసాపరాథఫం సంతాడ్య పళ్చాత్‌ కారాగాళే

శీర గపడవురాణము

'తామిస్ర్రాదిము ఘోనేషు ఖీవ్యం తే నరశకేషు చ, సో

నఠరకా దుశఖబహుశా స్త శ్ర వృవేసమి-వత్క

'ేవ్య స్తి యన్యహద్దుఖఖ) తద్వాచామవ్యగోచరమ్‌, న్నా

యవకషదూతలు ఇట్లు కొట్టి తిట్టి యమాజ్ఞ చే పాళయులతోం గట్టి బరబర యిీడ్భుకొనిపోయి. ఘోరము లగు ఆతారి '్రాదినరక ములలో గూల డో యుదురు, ఆ బూరుగు చెట్టుసమోపమున బహూ దుఃఖ ప్రదము లగు నరకము లనేకనములు గలవు. వానిని వర్తింవ లం

నెవ్య్వరితంము!

చతుంశీతిలమోణి నరకా స్పంతి ఖేచర!,

"లేసూఐ మభ్యే ఫఘోరతమా భౌశేయా సే గగవింశతిః, ౬౦

తావిస్తో లోహకుండశ్చ మహారారవశాల్త లీ,

అగ,

రౌరవః కుడ్మలః కాలనూత్రకః వూతిమృ త్తికా. ౬౧

సంఘాతో లోహితోదళ్చ సవిష స్పంప్రతావనః,

మహానిరయకాకోలా సంజీవనమసావచా, ౬౨

అవీచి రంధతావి న్రః కుంభీపాక _న్తశ్రావచ,

సంప్ర తాపననామైక స్త్రవన స్తే సక వింశతిః, ౬35

నానాపీడామయాస్స్ప ర్వే నానాభేదై: కల్పతాం

నానాపాక వివా కాళ్చ కింక శామై రధివ్టీ ఆః, ౬రో

వై న కేయా! ఎనుబదినాలుగులతల సరకములుగలను, వానిలో

ముఖ్యము లగు కొన్నిటిపేరులను చెప్పెదను. తామిస్ర్యము, లోహకుం డము,. మజూోరారవము., ఇాల్మలి, రౌారవము, కుడ్మలము, కాలసూ త్రము, వూతిమృ త్తి, సంఘాతము, లోహీతోవకము, సవిపము, సం ప్ర తావనము, మహానిరయసు, కాకోలము, సంజీవనము, మచ్‌ వథము, అవీచి, అంధళతామి న్రము, కంభీపాశరము, సం వప్రతొవనము, వ్ర 'తావసము అని యిరువదియొక్క. మహో కరకములు గలవు. ఎనుబది నృపాజ్ఞయా పృ&ీపంతి తద్వ దశ్రా పీత్యాహ, ఏవ మితి౫(౮. గోచరం వర్షయితు మళళ్యమ, స్వభోగ బేద్యత్వా దతః కిం వర్మియా మితి, ౫౯, థాలేయాః చుధానాః అలిదుఃఖదా ఇత్యర్థః, ౬౦. తానే వావా, శామిప్రు ఇతి త్రిశిః శ్రుంథవి_సరభయా 'న్నామనిరు క్రి ర్న కలా, ౬9, ౬5, వానా ప శెరాణాం పాపానాం విపా

తృతీయా ధ్యాయ ము శం త స్ట్‌ నాలుసలతలనరకములలో నని అజేకబాధలకు స్థానములు, అకేకభేవ ములతో కల్పిఠములు, ఆయామ'హో పాపములకు తగినవియున్నై సూరా శ్రైసరులగు అనేకయమకింళరులతో నిండియుండును, వీలేవు పతితా మూఢాః పావిఘ్టా ధర్మవర్జి తాః, త్ర భుంజంతి కల్పాంతే ఈా స్తా నరకయాతనాః, ౬౫ యా స్తామిస్రాంధతామిస్రా శారవాద్యాశ్చ యాతనాశు భు శ్కే నరో చా నారీ వా మిథ స్పంశేన నిర్మి తాః, ౬౬ ధర్మమును 'జేసియజులోని మవోపాపాత్త్ములు ఈమహానరకముల యందుం బడి కల్పాంతమువజకును ఆయానరక బాధల ననుభవింతురు, త్రీలుగాని, పురువులుగాని పరస్పరసంగమముచే నిర్మితము లగు అంధ 'తామిస్రాదినరక ములలోం బడి యాతనల ననుళవింతురు, వీవం కుటుంబం బిళ్తాణ ఉడరంభర వ్‌ీవ వా, విస్ప 'జ్యేహోభ యం ప్రేత్య భు శే తత్ఫలమిదృశమ్‌, ౬౭ వ్‌కః ప్ర పద్యతే థార్థంతం హీ చ్యేదం స్తం కళేబరమ్‌, కుక లేతగపా'భే యో భూతద్రోహేణ యక్భ పచమ, ౬౮ కుటుంబపోపుణవరు:జై నను, శీవలోదరంభరుండై నను నరుండు ఇహలోకమంే కుటుంబమును స్థూలశశీకమును విడిచి వరలోకమున ఆపొవమునకు తగినఫలము ననుభవించును, భూతద్రోహముచేసి అన్యాయముగా సంపాదింపయిడిన ధనముతో పోవీ.పంబడ్‌న ఈస్థూల శరీరమును విడిచి పావపాఖేయుండై. ఒక్కడే మహానరకములను బొంది పాసమును అనుభవించును, దారవుత్రాదులు అన్వాయార్జి తరధన మును ఆనుభవించినను వారలకు పావము ఉండదు. వారికి నరకమును శాం ఫలరూపాళ్చేత, ఒర 64 మిథ సృంగేన పరస్పరాసక్త్యాం ౬౬, యాతనా ముససంహరతి ఏవ మితి, ఉభయం కుటుంబం న్వదేవాం చ- ప్రేత్య పరలోే శే, ౬?, ఉపార్షితం థనం భుంజంతి, బవావ. కన్మైవతు నరకం యాతీ త్యావా,వీక ఇతీ, భూత బోవావై శేజ యద్భ్బృశం పోషితం త దిదం కళేబరం స్థూలళదీరం. ఇమహెవ హిత్వా - "కళలా దికర తృాపం 6 జేవ పాభేకుం భోగ్య్టం యస్య 'స కర్తైవ ధ్వాంతం తమః నర కం ప్రవద్య లే-నరు భోక్తారఃరథా చ స్మృతః “జేశగ్రానుకలాని న్యుర్భానభాంజి ళ్ళ కాదిము కలౌరు కేవలం కర్తా ఫలఛు బృణ్యపాపయోఖి ఇతి, ఇర, నను పాపమపి గరుడ___4

ర్‌0 గరడపఫపురాణము "లేదు. కుటుంబపోవకుం. డొక్క_ంటే ఫవుణ్యపాపములను అనుభవింప వలెను, కావున అన్యాయముగా ధనము నార్జించి కుటుంబపోవపణము చేయ'రాదు,

టై వేవాసాదితం తస్య శమలం నిరయే పుమూళ౯ా,

భుశ్సే కుటుంబపోవస్య వాత దృవ్య ఇవాతురః, ౬న

శీవలేన వ్యాధశ్యేణ కుటుంబభకణోత్చుకః,

యాతి జీవోఒంధతామి వం చరకుం తమసః ఒదమ్‌, ౭౦

అధస్తాన్నరలోకస్యు యావంతో యాతనాదయః,

ృమశస్పమనుుక్ర మ్య ఫువర శ్రాఒ వ్ర చేచ్చుచిః, ౭౧

అన్యాయాక్ట్రి త ద్త వ్యమువలన కుటుంబపోవణము బేసినవానికి

బ్రైవము నరకమున వాధలు సిద్ధముగా నుంచును, శీవలము అధర్మ మార్షమునం చే కుటుంబపోషణము గావించినవాడు ఫఘోరాత్ర్తిఘోర మంనుు మజాదుల్లఖ ప్ర దము నగు అంధతామి న నరకమును పొందును, జీవుండు ఇట్లు నరకమును పొంది అచ్చటి యాతనల నన్నిటిని అనుభ వించి సూక రాద్య నేక జన్మముల నత్తి వీణ పాప్రుం జై మరల నరలోక మున మనుషమ్యుండే మొ పుట్టును,

ఇతి శ్రీగరుడపురాణీ-సారో ద్ధారే-యమయాతనానికూవణో నామ

తృతీ యోఒ.ధ్యాయః. వివియ కింన గళ్ళే _ర్రశ్రావాః వై జేరి, తస్య కుటుంబపోమస్య శమలం పాపం దై జీన ఈక్వశేణ ప్రాపకం భం శ్తే ఆకః పాప త్య్యాగేన న్వరం త్ర ఇతి భావః, ౬౯, నను కేటుంబపోవణం తు విహిత మేవ తశ్రావా, "కేరలేన వ్యాధన్నే జేతీ రమసః నర కస్య చరమం పదం అంతీమం స్థానం మనవోదుఃఖ ప్రద మిత్యేర్థః 20, పున ర్శను మ్యళరీరప్రా వ్లీకొరణ మొవా, నరలోకస్య ముమ్యేవా ప్రై స్టే రధస్తా దర్వాక్‌ యా వంతోర్థ యాతనాః ఆదికట్టేన నూకరాదియోనయో యా స్తా నృర్వాః శ్రమేణ సం ప్రాస భోగేర శ్షీణపాపః శుచిస్సకా అత్ర, పునః నరత్వం ప్రాప్నోతిత్యర్థః, ౭౧, ఇతి ్రీగరుడపురాణటీ కౌయాం యమయాత నానిరూపణో నామ తృతీయో2.భ్యాయః,

చతు ర్‌ధ్యా యము అలాశాణలయననటే టీ ్తమమునలూలలలలం శ్రీవారి నరక ప్రదము లగుపానములను వివరముగా చెప్పుట,

శ్రీగకుడ ఉవాచ ఫా

౭ర్త చృంతి వుహోమా రే? వెశరణ్యాం వతంతి ౫:1

యా వో టా మా

కై: పాపైర్నరశే యాంతి? తన్మే కథయ “శీశ్సవ!, ౧ం శీళగవా నువాచఫిలా

సదై వాశర్మనిరతా శ్ళుభకర్మపరాబ్మ ఖాః,

నరకాన్నరకం యాంతి దుఠఖాద్దుఃఖం భ యాడ్భయమ్‌, కి

ఉల్రీవారీ! ఎట్టి పాపములను జేసిన యమయాతనల _ననుభవిం

తుఠ? ఎట్టిపానములు చేసిన _వైతరణియందు పడెకరు! ఎట్టి పాప ములు చేసిన నరకములపాలు అయ్యెదరు! ఆపావములను వివరింపుము” అని గరుడుడు అడుగంగా శ్రీహరి యిట్లు చెప్పెను, *పీగరుడ్డా! పాపకర్త్య లయం చే యాళ్ళ కలవారును, పుణ్యకర్శల నెప్పుడును గలనైన తలంవనివారును, ఎన్నటిక్‌ని సద్ద్గ తిని. బొండరు, వారికి దుుఖములో దుఃఖమును, నరగరములో నరకమును, భయమున భయముజీ కలుగు చుండును, .

ధర్హ్మరాజపులే యాంధి త్రి ఛిర్వ్వానరైన్తు ఛార్జి కాక

పొపాసు దతీ.ణ ద్వారమా- న్లేరై వ వజంతి తత్‌, న్‌

వనన “కనా. టో అస్మి న్నేవ మహోదు॥ఖే మాన్లే వైతరణీనద్సీ తత్త యే పాపినో యాంతి తానహం కథయామి లే, ల “పాపా స్యేవ మనుష్యాణాం యాతనా దఃఖదాని చ ఇతి శ్రుత్వా చ గరుడః పాసా న్యేవవిషృచృతి, స్తే ము బహుధా స్ట్రోక్తం నరక్పప్కదపాళకమ్య తస్య సారం సముస్థ ఖరీఫ్‌ చతున్ధే ప్రా మాధవః” రితి, ౧ అత్ర దుఃఖస్యానంకరం సుఖ మిత్యాగమాపాయిక్వం న కింతు పాసీనాం దఃఖటభయానంతరం దుఃఖభయా న్యేవేతి 69, 2% ౮

క్రి గరుడపురాణము థర ము వేసినవారు పళ్చిమో _త్తర ప్రాగ్వ్యారములనుండి యమ

పురము ప్ర వేశింతురు,పాపాత్తులు దథీ,ణద్వారమునుండి ప్ర వేశింతురు. అనేకవిధము లగు దు౭ఖములకు నాకర మగు ఈదతీ,ణణద్వారమునం బే వైశరణి గలదు, అమౌార్షమున యమఫవుమునకు(. బోవు పాపాత్తులను 'జెప్పెవ వీనుము,

బ్రవ్యఫఘ్నాళ్చ సురాపాళ్చ గోఖభ్నా వా బాలఘాతుకాః,

త్రీశూకీ గర్భ పాతీ చ యే,చ ప్రచ్భన్న పాపినః, డ్‌

యే హరంతి గురోర్జ్రవ్యం "జేవ చ్రన్యం ద్విజస్య వా,

స్రీదవ్యహారిణో యేచ 'బాలద్రవ్యం ద్విజస్య య్‌, ౬.

యే బుణంన ప్రయచ్భంతి యీ వై న్యాసాపహార కాః,

విశ్వాసఘాతకా యే చ సవిషాన్నేన మారకాః, ౭

దోవగ్రాహీ గుణాన్లాఘీ గుణవత్సు సమత్సరాః,

సీచానురాగిణో మూథా స్పత్చంగతివరాజ్యు తాకి ళా

తీర్థసబ్దనసత్కర గురు బేవవినిందకాః,

పురాణ చేదమిమాంసాన్యాయ పచాంతదూపకాః, నా

హర్షి తా దుగఖతం దృష్ట్యా హర్ష తే దుఠఖదాయకాః,

దుష్ట వాక్యస్య వారో దుష్ట్రచిత్తాళ్చ యీసదా, ౧౦

న శృణ్వంతి హ్‌ూ్‌తం వాక్యం శాస్త్రవార్తాం కదాపీన,

అత సంభావితా స్త ఎట మూఢాః వండితమానినః, ౧౧

వ్‌తే చాన్యే చ బహవః పాపిస్టా ధర్మవర్జితాః,

గచ్చ్భంతి యమమాన్తే హీ రోడవమూనా దివానిశమ్‌, ౧౨

చ్రావాణహంతకులు, కల్లుద్రావువారు, గోవాంతకులుు శిశళునగో

వాంతకులు, త్త్రీాను హింసించువారు, గర్భపాతమును జేసినవార్యు రవా స్యముగా పాపములు చేయువార్కు గురువులయొక్క యు, త్రూవ్జాణుల యొక్కయు, 'బేవతలయొక్కయు ద్రవ్యములను హరించువారు, స్త్రిలడ్ర న్యమును వారించువారు, వీల్లల ద్రవ్యమును హరించువారు, అప్పుతీర్చస మాన్లేళ్రన్యమ్నా ఇళ్యాడిప దానారగచ్భంతి య మమా న్లేహీత్యస్ట మేనసంబంధ 8 ఎ్యక్య8 దోహె-నేవ గృహ్లాతితి దోమగ్రాహీ - గుణానాం క్లాఘాం న కరోతీతి గుణా

ఖ్‌ చతుర్థాధ్యాయము, క్‌ల్‌ వారు చాచియుంచిన్కవ్యము నవహరించెడువారు,. విశ్వాసఘాత కులు, అన్నములో వివము పెట్టి వరులను చంపు బారు, దోవములను శాఘీంచెడివార్కు గుణములను నిందించెడివారు, గుణవంతులను పరివా సించువారు,. సీచులతో చెలిమిచేయువారు, సత్చురుషులతో సహవాస ముచేయని వారు, వుణ్యతీర్థములను, సజ్జనులను, సత్మ_ర్మ లను, గురువు లను, 'జేవతలను నిందించువారలు, పురాణములను, వేదములను మిానమూాంసాన్యాయశా స్త్రములను, 'వేడాంతశాన్త్రమును దూవీంచు వారు, పరులకు సంతోవము కలిగిన దుళిఖించువారు, వరులకు దుఖము కలిగిన సంతోమీంచుచారు, దువ్తవాళ స్యములను వలుకువారు, దుష్టస్వ భావము కలవారు, పెద్దలహితోపటేశ ములను విననివారు, శా శ్రీ య నచనములను మన్నింపనివారు, ఆత్మ స్తుతిపరాయణులును, వరసిం డావర తంత్రులు, _న్తబ్టుల్కు పండితంమన్యులు, ధర్మముచేయనివారు, ఇంకను ఇట్టిపాప కార్యములను 'జేయువారున్యు దవ్మీణనూర్షమునం బడి ర్యాత్రిం బగళ్లు వీడ్చుచు పోయెదరు, యమదూ తై స్తాడ్యమానా యాంతి వై తరణీం ప్రతి తస్యాం పతంతి యే పాపా స్తా నవాం కథయామిం తే, ౧౩ మూతరం యేఒఖమన్యంతే పితరం గురు మేవ చ, ఆచార్యం చాపి ఫూబజ్యం చ తస్యాం మజ్జ3తి తే నరాః, ౧౮ పతివ్ర తాం సాధుశీలాం కులీనాం వినయాన్వి తామ్‌, స్ర్రీయం త్యజంతి యే జ్వేపా దై్యతరణ్యాం వశంతి తే, ౧౫ సతాం గుణసహస్రే షు దోపా నారోవయంతి యే, తే వ్వవజ్ఞాం చ కుర్వంతి వైశరణ్యాం వతంతి తే, ౧౬ బ్రావ్యాణాయ ప్రతి శ్రుత్య యథార్థం న దదాతి యః ఆవూయ నా స్తియో బ్రూయా త్త యోర్వాసళ్ళ్చ సంతతమ్‌, ౧౧౭ స్తయం దత్తాపవూరా చ చానం దత్వాఒనుతావక ౩, శ్ఞాఘీఎమక్సరాః త దుక్కర్ణ నుసహమహా నాః, సీచేస్వేవ అనురాగ స్నేవాః రుహామం రాం౬, ఏతౌవ దానం తుభ్యం ప్రచాస్యా మితి పృతిశ్ర్రత్య ప, తిజ్ఞోయ - యథా ర్‌ం యథాప్రతిజ్ఞ 0 ఆగచ దొనం దాస్యామి త్యాహూాయ పళశ్ళా న్నాన్టీతు భ్యం న దదామిోతి బ్రూయాళ్‌, ౧౭, స్వదర్హప్యాపి దానన్య యో వార్తా-అనులౌప

కడ గరుడవృురాణము

పరవృ త్తివార శైవ దానే దత్తే నినారకః, ౧ంఠ౮ా

యజ్ఞ విధ్వంసక శైవ కథాభంగకర ఠ్చ్యయః$,

వేశ్రసీమావార శ్చైవ యశ్చ గోచరకర్ణ కః, ౧॥ా

బ్రాహ్యణో రసవిశ్రే తాయదిస్యాద్వ ఫపలీవకిః,

వేదో క్తయజ్ఞా దన్యత్ర, స్వాక్యార్థం వశుమార కః, ౨౦

ట్రహ్మశర్శ్మపరిభ్రష్టో మాంసభోశ్తా చ మద్యవః,

ఉచ్భ ంఖలస్వథావో య ఇృాస్త్రాధ్యయనవర్జి తః, ౨౧

“వేదాతరం పలేచ్భ్చూద్రః కాపీలం యః వయః వీబేత్‌,

భఛారయీ ద్న్రహాసూ ల్రేంచ భవే ద్వా బ్రాహ్మణీవతిః, ౨తా

రాజభార్యాభిలామీ చ వరచారావహార కః,

కన్యాయాం కాముకశై్చైన నతీనాం దూవకశ్చ యః, ౨9

వీకే చాన్యే చ బహవో నివిద్ధాచరణోత్సుకాః,

విహిత త్యాగినో మూఢా వై తరణ్యాం పఠంతి తే, ౨౮

తల్లిదండ్రులకు, గురువ్చునకు, అచార్యునకు, వూజ్యులకు అవ

మానము గలిగించువారున్సు. పలివ్రతయు, సాధుకీలయు, కులీనయు, వినయాన్వితయు నగుభార్యను నిర్నిమి_త్తముగా "జ్వేపమువలన విడుచు ఆ న్యేన ద శక్తే సతి-స్వయం దత్తాపవార్తా చేత్యాదిపదానామ వై తరణ్యాం పఠంతి లే” ఇళ్య నేన సంబంధః, ౧౮ యక్ఞేమ చ్రక్య్టయక్ఞాదిను విషఘ్నుళర్తా.. వారేః కథాయాః నిచారణకర్తా- మేత్ర, ఇతు్య్టుపలక్షణం గ్రామ హ్యాపి పరంపరాగతసీమావా ర్తా - గోచర కర్ణ కః గావ కృరంతి యన్మీ న్నితి గోచరం వవం-భాసాయాం శవ్పీద్సు? బ్లత్రి పనిద్ధమ్‌, కనికా కృషికర్తాం ౧౯ వృవల్టుః స్యృలతౌ కథితాః వేరా ౬సతీ చ చాసీ చ కమాకీ స్యా జస్వల్వా దయాచ సంగృవాణీ భార్యా వృషమల్యః పంచనంస్టృ తాః 'చేళ్యా ఇత్యర్ర, “వంభ్యేతి పాఠః క్వాచిక్కః, అన్య క్ర, యజ్ఞం వినా- వేదో క్షయ థ్జేు పళకుహింసాః విహితైవ తథాచ శ్రుతిః గీదేవా య ద్యజ్ఞం తన్వానాః, అబధ్నళ౯ా పురువం పళుమి ఇతి, స్కృతిళ్చృ “ోయజ్ఞార్థం పళవ స్పృహ నయ మేవ స్వయంభువ్యాణ అక స్వాం ఘూతయా మ్య ర్ర తస్మా ద్యక్డే వధోఒవధః?” ఇతి, ౨౦. ఉచ్చృంఖలన్వభానః నిరంకుళన్వభౌావ8, ౨౧, కపీలాయాః గోః ఇదం "కొవిలమ్‌, చి, కొౌముక। కౌమాభిలాపీఎసలీనాం పత్మివ్రుతానాం దూవమకః ఒలాత్‌ శీలభ్రష్టక రః,

చతుర్థాధ్యాయము, కర్‌

వాండును, సజ్జనులయందు దోషారోవణము చేయువారును,. సత్పురు షల నవమౌాసించువారును, వ్రాహణులకు ఇచ్చెద నని మాటయిచ్చి ఈయనివారును, దానము ఇచ్చెద నని వీలిచి సీ కివ ననువారును, తామి ఇచ్చినచానిని మరల ఫపుచ్చుకొనువారును, చానముచేసి వీదప అయ్యో, ఇచ్చి వేసీతి మే యని పరితకవించువారును, పర ఎత్తుల నవవా రించువారును దానము చేయవద్దని దాతలకు బోధించు వారును, యజ్ఞ విధంసకులును, హరిశథలకు విఘ్నములు గలిగించువారును, పరమే్ర, ములను, సరివాద్దులను అవహరించువా రును, పశువుల బీళ్లు దున్ను వారును, పాదరసమును అముశ్రాహ్యణుందును, చూ ద్ర శ్రీ భ్‌్రర్తయగు ట్రాహ్య్మణు-డును, యజ్ఞ ములలో అగ్నినిమి త్తముగాక తమనిమి త్తము పకవులను. హీంసించువారును, వేదో_క్త్షకర్శలను చేయనివారును, మాంసమును భుజించువారును, కల్లుద్రావు వారును, నిరంకుశస్త్వభా ,వులును, శాస్త్రములు, "వేదములు చదువనివారును, కచిలగోవుల పాలను ద్రావువారును, యజ్ఞోపవీతములను ధరించు. ద్వి జేతరులును, బ్రాహ్మణస్త్రీలను "పెంద్దీియాడినవారునుు రాజభార్యలను పొందగోరు వారును, పరభా ర్యాపహారులును, కన్యలతో రమింప।గోరువారును, వతి ల] తలను దూమషమీంచువారున్ను ఫా త్ర ములు నిపే.ధించు వనులు చేయువారును, శాత్త్రములు విధించు పనులు చేయనివారుకు,. ఇంకను ఇట్టి పాపకారర్థములు చేయునారును వైతరణీందియందు. కూలం జడెదరు.

సర్వం మార్గ మతిక్రమ్య యాంతి పాపా యమాలయే-,

ఫునర్యుమా జ్ఞ యా ౬౭_గత్య దూతా_న్తస్యాం తీవంతి తాకా, ౨౫

యావై ధుకంధరా సర్వం ఛా శేయా-ణాం ఖగాధివ,

ఆత _న్రస్యాం ప్ర వీవతి వై తరణ్యాం చ పాపినః ౨౬ ౨౩,౨౮. దూఠతౌాః పునః పుత్యాగత్య వైతరణ్యాం తాజా శ&ీపంది, ౨౫, నరుపూ ర్వం నరకేష్వేన కంన పాఠ్యం లే-ఆత ఆహా, యా ఇతి, ధాశేయాణాం సర్వనర"కేము ముఖాద్టరాం - ఏక వింళచినరకాళాం ధుకం యాత వాప్రయాసంధారయ తీతి ధురం ధళా-పీకై వ సర్వనరకాణాం దుఃఖ్మప్రటే శ్యర్థ అతో నరకౌ న్వివాయ పూర్వం వైతరణ్యాం పంతీతి భావః, ౨౬౪ దానాద్యుపాయం వినైవ కస్యాం దుఃఖం భజ

క్‌ గదడపురాణము

కృస్తా గా ర్యది నో దత్తా నోస్ట గజేవా క్రియాః కృతాః,

తస్యాం భుంక్తార మహాద్దు[ఖం యాంత్రి వృతం రటోద్భవమ్‌ +౨2

కూటసాత్య ప్రదా తారః కకూటథరక్య వరాయణాః,

నా లేనాక్టనసంసక్తా శ్చార్యవృత్యా చ జీవినః, “ ఆ౮ో

ఖేకయంత్యతినృ మోం శ్చ వనారామవిభంజకాః,

వ్రశేం తం పరిత్యజ్య విధవాళీలనాళకాః, ౨౯

భర్తారం దూసపయేన్నారీ పరం మనసి ధారయేత్‌,

ఇత్యాడ్యాశ్ళాల్మలీవృ మే. భుంజలే బచుతాడనమ్‌. 80

యమమార్గము నంతనుదాంటి యమలోకమును ప్ర 'వేశించిన

పాపాత్తులను యముని సెలవుచొప్పున కింకరులు అవై తరణియందుం గూల ద్రోయుదురు, నోదానము వేయనివారును, ఎవరికి జో $్రచేవా ్రీయలు వేయంబడవో వారను ఆనదియందు అనేకదు[తఖముల ననుభ వించి చానియొడ్డుననున్న బూరుగు ఇెట్టు నాశ్రయించుకొనియుందురు, తప్వుసాత్యుములు వలుకువారును, 'వేదబాహ్యుములగు ధర్మములయం జాసక్రిగలవారును, వంచనమువేసి డబ్బుసంపాజించువారును దొంగ తనముచే జీవించువారును, పెద్ద పెర్ట వృషముములను పడంగొట్టువారును, ఫలవృతములను నరుకువారును, వూలతోంటలను పాడుచేయువారును, 'వ్రశములను తీర్థయా త్రలను జేయనీయక వితంతుస్త్రీలను మోసము చేసి లోభచవెట్టి ఇజుచువాదను, భర్తను విడిచి వరవ్టరుమునిం గోరు నదియు ఇంక నిట్టివారను బూరుగుచెట్టునకు: గట్ట ంబడి యమభఛభటులచే కొట్టయడుచుందురు

'తాడనా తృతిళా౯ దూశతాః థీవంతి నరశేషమ తాళ,

వతంకతి లేవు యేపాపా స్తా నవాం కథయామి త్తే, 39౧

న్నాస్తకా భిన్నమర్యాడాః కదర్యా వీిషయాత్మ కాః, తీ త్యాళా కృష్టేతి. ౨౩. కూటపాత్యుం మిథ్యాసాత్యుం - వివదతాం మ్థ్ధ్యే యే మిథ్యావాదినం సంత *మయం 'సత్యం వదతితి ద్రువంతి తే కూటథర్లో "వేదబావాన ధర్మ్మః-భలేన వందనాదినా అర్జనే ధభనసంచయే హటసాచ్యూదయః వృ తే శాడనం భుంజతే ఇతీ కృతీయేన సంబంధః, ౨౮ ఆలివృమోక- ఉచ్చకరతరూకా =వనం ఫల చుధానం-ఆరానుం ఫువ్చప్రధానమ్‌, ౨౯, 90, 3౧, నాకా జగత్కంర్తా ఈశ్వ

చతుర్ధాధ్యాయ ము, ర్‌ చాంభికాశళ్చ కృతఖ్నూశ్చ లే వై నరకగామినః, క్‌ కళూప్తానాం చ తటాకానాం వావీనాం "బేవసద్మ నామ్‌, ప్రజాగృవోణాం భఛీత్తార స్తే వై నరకగామినః, తి విసృజ్యాశళ్నంతి యే డారా౯ శనిళూకా భ ఎ్రల్యాం శ్రథా గురూకా ఉత్సృజ్య వితృాబే వేజ్యాం తే వై నరకగామినః, కిలో శంకుఖి స్పతుఖిః కాస్యెక పాపాళైః కంటవై. నథా, "యీ మార్గ ముపరుంధంతి తే వై నరకగామినః, 3౫ శివం శివాం వారిం నూర్టం గశేళం సద్దుళుం బుధమ్‌, న వూజయంతి యే మంచా స్తే వై నరకగామినః, కొఇ ఆరోవ్య జాసీం శయనే విప్రో గళ్ళే దధోగతిమ్‌, ప్రజా ముత్చాద్య ళూద్రాయాం ్రాష్తాణ్యా చేవ హీయలే. 22 న నమస్కార ఇకూగ్యో హీ స కదాపీ ద్విజాధమీః, తం ఫూజయంతి యే మూధథా స్తే వై నరకగామినః, కతా ఇట్లు కొట్టుటం జేసి శ్రీందయడిన ఆ పా పాత్ళులను యమభటులు మజల నరకములయందు పడంద్రోయాదోరు. నరకమునకుజోవు పాపా తృులను సీకుం జెచ్పెట వినుము, నా స్తికులును, పరంవరాగతములగు ధర్మములను మర్యాదలను విడుచువారును, కదర్యులును, విమయనుఖా భిలాములును, దాంభికులును, క ఎతఘ్నులును, నూతులు, వెజువులు, తో నాస్టీతి వాదశౌః డానాదిఫలం పరలో'శే నా్టీతి వాదినో వా-భిన్నా దూరీ కృతా పరంపకఠాగతధర్థ్య మర్యాడా మొ నేంళదర్యా స్తు స్కృళా వుక్తాః, “ోఆత్యానం ధర్మ కృత్యం చ ఫుత్రాకా చారాంళ్న సీడర్‌, బేవ తాఒతిథిభృ త్యాం శస కదర్య బరి స్మృతొ ఇతి, “ప్రాయోథర్మః కదర్యాణాం న సుఖాయ కదాచన ఇవాచాత్తో పతాపాయ పర్మత్రేనరకౌయ చి ఇత్యర్థః, విమయే'మ్వేవ ఆత్తాకునో యేహిం తే చాంభికౌః మిధ్యాచారాః లోకవందనాయ తపోజపాదా వ్రృవృత్తా ఇతి, కృతథ్నాః కృతోవకౌరనాళకాః, 3౨, 33, విసృజ్య అక్నంతి జ్వేహెత్‌ కృపషణకయా చా దారాదీకా పరిత్యజ్య అళ్నంతి, వఏీశౌకినఏవ మృహ్టైన్నం భుంజంతి, యే చ సిర్భదేవా నాం ఇజ్య్యాం యాగం ఉత్సృజ్య వెళ్ళ చేవ మళ్ళృళ్వా, “పితృ జీ చేజ్యి మితి పాశీళు పీరృచేవా నాం ఇజ్యం పూజ్యం హరిం ఉత్సృజ్య ఈవై అని వేద్య అళ్నంతి యే జే వై నరక గామినః, ళు 330 ఏ౬, చ్కాం నంతానం-హీయ'లే చ్యుతో భవతి, 39,

క్‌ి గదడడపురాణము మడుగులు మున్నగువానిని పాడుచేయువారును, జేవాలయములను పడంగొట్టువారును, ఇండ్లను కూలద్రో[యు వారును, ఛార్యన్ను బిడ్డలను విడిచి ముందు తాను భుజించువారును, తల్లిదండ్రులను వూజింవని వారును, ముండ్లకంపలు, రాతిబండలు మున్నగువానిచే మార్గములను పాడుచేయువాదను, శ్రీహరిని, శంకరుని, పార్వతిని, సూక్యుని, గణ పతిని, సద్దురువులను, పండితులను ఫూజింవనివారును, చావీసంభోగము వపేయువాదను, శూద్ర స్త్రీయందు బిడ్డలను గనువారును, అట్టి బ్రావ్యాణు లను వూజించువారును నరకములను బొంచెదరు, బ్రావాణానాం చ కలవాం గోయుద్ధ ౦ కలహ వ్ర యాః, సవర ష్టం త్యనుమోడంతే లే వై నరకగామినః, వనా అనన్యశరణ శ్రీ ళా మృతుకాలవ్యతి క్రృమమ్‌, యే వ్రకుర్వం౭ విజ్వేషూ త్తే వై నరకగామినః, ళం యేఒపి గచ్చంతి 'రాగాంఛా నరా నారీం రజన్వలామ్‌, వర్య స్వప్సు దివా శ్రాద్ధే "కే వై నరకగామినః ళం యే కాశీరం మలం వవ్నూ ప్రషీపంతి జలేఒపి చ, ఆరామే పథి గోష్టే వా తే వై నరకగామినః, ఈ౨ శస్తాణాం యే చ కర్గారః కరాణాం ధనుషాం తథా, విశ తారశృ యే తేషాం తే వై నరకగామినః, ఈక చర్షవిక్రయిణో వై శ్యాః ేళవిక్రేయికాః త్రీ యః, విషవిక్రయిణ స్సర్వే లే వై నరకగామినః, రీ అనాథం నానుకంవంలతి యు సతాం "జ్వేషకార కా వినాపళాధం దండంతి తే వె నరకగామినః, ర౫ ఆశయా సమను స్రాప్తాకా 'బాహ్మణా నర్ధి నోగృహే, న భోజయంతి పాశేఒ£ తే వై నరకగామినః, 'ర౬ సర్వభూతే వ్వవిశ్వస్తా స్తథా లేవు వినిర్ధయాః, కిర్యా/ిగ అవన్యళరణా ళృ ఆః ప్రీత కృ-తాసాం చ్వకీయానాం వై శేణ బుతు చానం న దదరి యే, ౪౦-౪3, కేలో భగ స్టం విక్రీణంతి శాః వ్యభిచార పజీవిన్య ఇత్యేర్థం ళు క పాళీ సత్యపీతి "కేవ ఈ౬ః కసిన్నపీ విళర్వాసం న కుర్యంతీ

చతు శ్గాక్యా య ముః క్‌ంి సర్వభాలేషు జిన్యా యే తే వై నరకగామినః ౪౮౭ నియనా స్పముపాదాయ యే వశ్చా డజిలేం ద్రియాః, విగ్దాయు ని తా న్ఫూయ _స్తే వై నరక గామినః, ళ౮ా అధ్యాత్మవిద్యాదాతారం నై వనున్యంతి యే గురుమ్‌, తథా పురాణవన్తారం తే వై నరకగామినః రా మిత్రద్రోవాకరా యే చ క్రీతిళ్ళేడళరాశ్చ యే, ఆళా చ్భ్చేవకరా యేచ తే వై నరకగామినః, సం బ్రావాణుల కలవహమును, గోవుల యుద్ధ మును నివారింపని వారును, బుతుకాలములందు' స్వ శ్రీ లసు పొండనివారున్సు రాగాంధులై బహిస్టు అయియున్న చ్రీలతో రమించువారును, సర్వకాలములయం దును ఉదకంబులు దివాభాగమున, శ్రాద్ధదినమున సంభోగము చేయు వారును, మలములను అగ్నియందు, జలమునందు, ఉద్యానవనముల యందు, మౌార్గములయందు, గోష్టములయందును “వేయువారును, శన్హ్రములను, సఫరములను, చావములను చేయువారును చేయించు వారును, విక్రయించువారును, చర్మ వ్యాపారము వేయు వ్రైశ్యులును, వ్యభిపరించుస్త్రేలును, వివములను అమ్మువారును; అనాథలను రశ్నీంవని వారును, సత్చుదవులతోనిరోధించు వారును, అవరాధముచేయనివారిని డండించువారును, భోజనము నాళించివచ్చిన బ్రావ్లాణునకు భోజనము 'ెట్టనివారును, సమన్తభూతములను నమునివారును, భూతడయ లేని వారును, సర్వ్యభూతములను వంచించువాదేను, నియమములను బూని అజ లేం చియ్యులై మజుల విడుచువారును వేదాంతోవ బేశికుని పురా ణము చెప్పెడువారిని గురువుగా భాావింవనివారును మి త్ర ద్రో వాము వేసినవారును, ప్రీ తివి చ్చేదకరులును, అశాభంగము జేయువారును నరకమునకుం బోవుదురు, వివావాం "చేవయా్రాం చ్‌ తీర్థసాన్టా న్విలుంపత్రి, స వనే న్నరశే ఘాలే తస్తా న్నావర్తనం ఫునః, కిం అగ్నిం డద్యా న్మహాపాపీ గృహే గ్రామే తథాననే, ళ్థవిళ్యప్తాశ భిహ్లాః శరటీలాః, ఈ8, నియమాజా 'సం ధా్రళందనకృఛ్ర)చాంద్రాయ ఇాదీికా నముసాజాయ చ్రేలిజ్ఞి యాజ్వోళ్యళ్యంయి ఆజి రేంట్రియా ఆ దొాంకనునసః।

60 గరడపురాణము స సీతో యమ దూతై శృ వహ్నికుంజేవు పచ్య తే, ణం అగ్ని నాడగ్ధగాత్రోఒ సౌ యదా ఛాయాం ప్రయాచతే, నీయతే చీతదా దూతై రసిషత్త వనాంతనే, సి3 ఖడ్డతీన్నైళ్చ తత్ప్రై నాత్రచ్చేదో యదా భషేజ్‌ తదోచు క్ళీతలచ్చ్భాయే నుఖనిద్రాం కురువ్వు భోః, సారో పానీయం పాతు మిచ్చ నై్యై తృషార్లో యది యాచతే, పానార్థంటతై ల మత్యుప్షం తదాదూ లై; పదీయ లే, జ! పీయతాం భుద్యతాం పాన మన్న మూచు నృబే౭ తే, పీఠనూ శ్రేణ తేనైవ దగ్ధాంత్రా నివతంతి లే, ౬ కథందీ త్పున రున్రైాయ ప్రలపంతి నుదీనవత్‌ , వివా ఉచ్చ్వసంతశ్చ లే వక్తు మవి నాశకళా, సై వివావామున్సు, దేసయాత్తను, తీర్థయూ శ్రను భగ్నవజుచిన వాండు శాశ్వతముగ మహానరకమన ఫఘోరయాతనలను అనుభవించు చుండును, ఇండ్లు, గ్రామములు, వనములు తగులంబెట్టినవానిని యమ దూతలు అగ్గిగుండములలో 'పడం రోసి కాల్చెివరు, అగ్నిదగ్ధ్గశ రీతు లగువారలు సీడకు, గొనిపొండని గ్రార్థింవ వారినీ యమదూతలు అసి వత్రవనమునకుం గొనిపోయెదరు, అచ్చట కత్తులన లె నుండు ఆకులే శరీరములు తజుగుఫొనివోగా విలకించుచుండు పాపాత్తులను జూచి యమదూతలు “*అస్సివ త్రవృవీముల నీడలయందు ని బొండు” అని వలుకుదురు. పాపులు చాహము తీర్చుళానుటకు మంచినీళ్లు ఈయ వలసినదని కోరగా యమభటులు సలకల శ్రాంగుచుండు నూనె నిచ్చె వరు, పొవ్టులు చేయునదిలేక కింళరుల నిర్భంథమువలన అఆనూనెను డ్రావి వ్రేలు ముండిపోంా -దయడిపోయనదరు, వీదవ కొంత సీవ టికి ఎట్లో లేచి అతివినముగ నిలపేంతురు, ఇల్యేవం బహూకళే సార్ద్య! యాతనాః పొపినాం న్యృ్రాః, 8 మృేలె ర్వి స్తరా త్రిక స్పరిళా ప్త్రేషు భావీ, తైః, సో కజంఠి తే కంకి, శీకలా ఇాయా యస న్నితి శిళంచ్యాయం వనం తళ 'న్నితి కభటాముః, 24-౫0౮, యాద దాభూళసంన్ల కం నువ క్రృళయపర్యంళం-కులాలాగ్ని

చతు శ్‌ ధ్యా యము, 61 వ్‌ీవం వై క్రిశ్యనూనా పస్తేనరా నార్య సృవాస్తశఃః పచ్యంతే నరకే ఘోశే యావదాభూతసంప్ల వమ్‌, స్నోడా తస్యామయం ఫలం భుక్త్వా తత్రై, వోత్పడ్య లే పునః; యమాజ్హ యా మహీం ప్ర్ఫ భవంతి స్థావరాడయః, ౬౦ వృతగుల్మ లతావల్లీ గిరయశ్చ తృణాని చ, స్థావరా ఇతి విధ్యాతా మహో మోవాసమాన్న తాః, ౬౧ ఇట్లు అనేకవీధములగు యాతనలను పాపులు అనుభవించెదరు, గరుడుండా ! సర్వశ్యాశ్ర్రములయందును ఈ విషయము విశేషముగా ఇెస్పయడియున్నది, ఇట్లు సరకములయందు మహా ప్రళయమువటకు పాపులు కాధవడుచు మజల ఆ యనులోకమున ఫుట్టుదురు, పిమ్మట యమాజ్ఞ చే భూలోకమునకు జని స్థావరము లగు తరులతాగుల్మపర్వ శాదిరూపసములం బొందుదురు, కీటాళ్ళ్చ పళవ శ్చెవ వత్సీణశ్చ జలే చరాః, చతురశీతిలవేషు కథితా చేవళెరానయ!, ౬౨ టంజేషు ఘటవ తృచ్యంతే, ౫౯, నను గోదిచాంతే బ్రహ్మణ స్రోక్తో నాళో లొళ క్ర, యస్య మై, పరార్థద్వితయాం లే2 చ్రుహాండస్యాపి సంతృయఃఎి ఇతి వపురాణవచ నాత్‌ కథం నువోప్రళయపర్యంతం పాపీనాం నరకే నివాస స్పంభవతి, భువాణో దినాంకవీవన తేషాం వీనాళ స్స్యాదితిచే క్తత్రావా, త న్యేతి, తే పాపినః పున రుత్చ త్రి శనయే త 5 నరశే "స్విస్‌ ఉర్చద్యం తే-కస్య పాపస్య అతమయిం ఫలం భుంజంతి, తదుక్తం బృవాన్నారదీయే_నిర్టణో౭_సి నిరానంద స్పర్వాత్తా సర్వభావనః, చకా చళాత్మశం విళ్ళం యథావూర్వ మకళ్చయళ్‌ = స్టావరా ద్యాళ్చ విహ్రేంద్రూ యత్ర య్న్ర వ్యవస్థితా॥, తస్యా క్క్చతానాం పాపానాం ఫుణ్యానాం చైవ సర్తమాః, ఆవళ్య మేవ ఫో క్రవ్యం సర్వథా వ్యాకయం ఫలమ నాభ కం శ్నీయతే శర్మ కల్ప కోటికరైరసి” ఇతి, స్మృతి కృగోనిశాంతే ఫున రుస్థాయ ప్రళయే యల్ల యం గమ్‌, ట్ర జగ త్త యం సర్వం య థావూర్వ మళల్చ్బయల్‌ లి బరి, శ్రుశిళ్చంలధాకా యథా వూర్వమకల్చ్బయత్‌ , దినం చ పృథివీ చాంకకితు మథోనువఖి ఇతి, ఆత ళ్సిర్ల నరశస్థాన్స వ్రస్వష్థా సేపే వోర్చద్య కుధాకుభకర్య కల మమయ'మేవ భుంజంతీ త్యళ్థఃః ఒం, ఇతి శ్రీగరుడచ్చరాణటీశాయాం చకుళక్థోఒ యః,

శ్రి గరడవురాణము ఏళా స్పర్వాః పరిభ్రమ్య తతో యాంతి మనువ్యుళామ్‌, ల మానుపే.ఒపి శ్వపాశేషు జాయంతే నరళాగతాః, ౬౨౩ తత్రాపి పాపచిమ్నైో స్తే భవంతి బహుదుకిభితా:, గలభ్కుష్టాశ్చ జన్మాంధా వుహోారోగసమాకులాః, కుర ళ్‌సం త్యేవం నరా నార్యః పాపచి హ్నో వలీ, తాః, ౬౫ తరువాత క్రమముగా శీటములు, వశువ్రలు, పతులు మున్నగు వానిలో: బుట్టి తుదకు మనుమ్యుండైై పుట్టును, చరకలోకమునుండి వచ్చిన పావులు మనుష్యులలో చండాలజాతియందు. పుట్టి కుమ్హువు మున్నగు జాడద్ధములవలన పీడింపయడుచుందురు, ఇతి శ్రీగరుడవురాణే సారోజ్జా రే నరకప్ర, దపాపచిహ్నా నిరూపణో నామ చతుర్ధోఒధ్యాయ:ః,

ప9చమౌా ధ్యా యము వానా లానటిటీ ఉషూనారాాాాా

గరుడ ఉచాద?లఎ

యేన యేన చ పాచేనయ ద్య చ్చిహ్నం ప్రజాయతే.

యాం యాం యోసిం చ గచ్చంతి తన్మే కథయ "కేశవ !. ణం శ్రీళగవా నువాచ:-

మెః పావై ర్యాంతి యాం కొూనిం పొవీినో నరకాగళఠాః,

యేన పాపేన యచ్చిహ్నం జాయతే మను తచ్చ వ్రు తొ

“శ్రీవార్‌! వపానమువలన ద్‌చివ్నాములు గలుగును! వ్‌బన్మ్య

కలుగును!” అని గరుడుండు అడిగెను, శ్రీవారి గరుడుండా! నరకము నుండి వచ్చినవార అేయేపాపములచే నేయేజన్మముల నెత్తుదురో, వీయే పాపమున శీయేచివ్నా మో చెప్పెదను వినుమని యిట్లుచెప్పును,

బ్రవ్యునో తయరోగ్నీ స్యా దోళ్ను స్పా త్కుబ్దకో జడః,

కన్యాఘాతీ భవే త్క్‌స్టీ శ్రయ శృండాలగొకూనిషు, కి

శ్రీఘాతీ గర్భపాలీచ పవుళిందో రోగవా న్ఫృ వేల్‌, శ

అగమ్య్యూగమనా త్ద ండో దుశ్చర్శా గురుతల్పగః, లీ

బ్రహ్మవాత్వ వేసినవాండు చండాలుండ్తై పుట్టి తమయరోగము

కలవాండగును, గోవాత్య చేసినవాండు చండాలురలో మజగుజ్జువాలైై వుట్టును, కన్యకను చంవినవాండు చండాలుండైై, పుట్టి కుష్టరోగి యగును. స్రీను చంపినవాండు, గర్భ పాతములు చేసినవాండును ఇిల్లుడై వుట్టి సదా రోగములతో బాధపడుచుండును, అగ మ్య్యాగమనము వేసినవాండు (తనగోత్రమునండలి స్త్రీలో అక్రమ సంబంధము గలవాండు) నఫుంసకు. డగును, గురుభావ్యతోం గూడిన ఛవాండు దొశ్చర్శము కలవాం డగును, శ్రుత్వా చ పాపచివ్నాని గళత్కుష్టాదికాని చ ఇదాసీం గరుదస్తాని యథా పాపం విషృచృతి, యేసే, ౧, మనుజై । పాతకం కర్శ కృతం య త్చూర్వజన్న ని వారి సత్చూచకా న్యావా పాపచిహ్నాని పంచమే, యొరితి, ౨, 3, పుళింద: భిల్ల ॥ ఆగమ్యా స్వగోత్రజా-దుళ్ళక్యా, గజచ ర్యా-గురుకల్భన॥ గురుకుల స్రీ కౌముక॥, ఈ, అతి

రికీ గరుడపురాజము

వమాంసభో క్తాఒతిర కాంగ శా శ్రవనంత స్తు -మద్యవః,

అభత్యభతుకో తాల్యా ద్చ్రాాహ్మణ స్పాష్థ న్మహోదరః, ర!

అదత్యా మిష్ట మక్నాతి సభ వే ద్లళగండవాళ౯,

శ్రా బ్టేఒన్న మశుచిం దత్వా చిత్రకుస్టీ, ప్రజాయతే, ౬

గురో ర్వీ శావమాశా డపస్తారీ భవే న్నరః;

నిందకో వేదథాస్త్రాణాం పాండురోగ్‌ భవే ద్ధ్రవమ్‌, ౭

కూటపాశ్నీ భ వేస్తూకః శాణస్పార త్పం _క్రిభదకః,

అనోన్ట. స్పా ద్వివావాఘ్మోో జన్తాంధః పున్తకం వాలేత్‌, రో

గో వ్రాదాణవదాఘాతా త్థ 0జి వంగుళ్ళ జూయతే,

గద్గ దోఒన్ఫతవాదీ స్యా _త్రచ్చ్రతా బధిరో భవేత్‌, ణా

గరవ స్పా శ్‌ స్రదోన్మత్లో ఖల్యాటో2ఒగ్ని శ్ర జాయకం,

దుర్శగః పలవి శ్రీతా రోగవా న్పరమాంసభుక్‌, ౧౦

మూంసము తిను ఛ్రాహణుండు అతిర_ క్త మను కుష్టురోగ ము

కలవా డగును, కల్లుద్యావువాండు నల్లని పండ్లుగలవాం డగును, మభ రములగు పదార్థములను ఇతరులకు. బెట్టక తా నొక్క_ండే తినువాండు గళగండరోగము గలవాండగును, లినరానివ స్తువ్ర్చలను తినుబాహ్ధణుండు మ హోదరజాడ్యముకలవాం డగును, శ్రాద్ధమున అశు చిపద్శాము లను 'బెట్టువాండు చి త్ర కన్లువు కలనాండగును, గర్వమువలన గురువు నవమానించువాండు అవస్తారరోగ ము గలవాండగును, వేనశాస్త్రము లను నిందించువా4థడు పాండురోగిమై పుట్టును, అబద్ధ సాథ్యముచెప్పూ వాండు మూలయవాంతై ఫుట్టును. వపం_ క్రి భేదము చేయావాండు అనంాం బంతిలో ఒకనికి ఒకవిధముగను, మజీయొకనికి మజియొక విధముగను రక్తాంగః కష్టవిశేమః క్యావదంత।-స్వభావతః కృన్ణదంతః “కావదంతి ఇతి పాశేతు ఇశాచాః ఆతినూక్మూః భోజనే బహుదుఃఖదాః దంతాః య స్యేతి కశావదంత!, కావదం తానాంతున కించి ద్దుఃఖానుభవో౬ సీ-ఆకః పాపచివ్నినా మతిదుఃఖప్కద త్వాల్‌ శాావదంత ఇల్యేవ పాలో యుక్తః, లౌల్యాత్‌ అజిలేం ద్రియత్వాత్‌ - మవే 'దరః జలోచరరోగీ, ౫ ౬ ఆపస్తారీ మృగ్షీరోగ్కీ 8, రా పాదేన తొడనాత్‌ ఖ౦జః, పద్భా శ్‌ వొభాతాల్‌ పంగుః గద్దదః అస్ఫుటవక్తా, తస్య అఆనృతవాదస్య 'ల్రోతా, లో పలవిశ్రేశా మాంస వక్కయి, ౧౦ కునఖీ నిసక్షతః కత్సితనఖః కస్ట

నంచమాధ్యాయ ము, కఫ్‌

'బెప్టెడివాండు కాణు:డ్లై (బక కన్ను అేనివాండైై) పుట్టును, పెండ్లి చెడం గొట్టువాండు. టీవ్చములు లేనివాండగును, ఫు స్తకములను దొంగిలించు వాండు వుట్టుగ్తుడ్డి యగును, గోవులను బ్రాన్యాణులను కాలితో తన్నిన వాండు ఖంజుం డగును, రెండుకాళ్ళతోడను తన్నినవాండు కుంటివాం డగును, అబద్ధము వెప్పెడివాండు అన్ఫుట వాక్కులు కలవా డగును, అబద్ధ ములను వినునా:డు చెవిటివాం డగును, వివము "పెట్టువాండు ఉన్న త్తుం డగును, ఇండ్లు మున్న గువానిని తగులంబెట్టువాండు. ఖర్వాా టుండు (బట్టతలవాండు) అగును, మాంనము నమువాండు కురూవీ యగును, వరమాంసమును భుజించునాండు రోగ యగును,

హీనజారౌ ప్ర జాయ్‌ీత రత్నానా మపహారగక,

కునఖీ స్వర్ణ హార్తా స్యా స్టాతునూ త్ర వారోఒధనః, “౧౧

అన్నవార్తా భే దాఖుః శలభో ఛాన్యహోరకః,.

• చాతకో జలహర్రా స్యా ద్వినవార్తా చ వృళ్చికః, ౧౨ శాకం పత్రం శిఖి వృాత్వా గంధాఇఖ్పుచుండరి శుభాళ, నుధుదంశః ఫలం గృధ్ధో లనణం చ వివీలికా, ౧౩ తాంబూలపఫలపవుష్పాదివాక్తా స్యా జ్యానరో వనే, ఉపాన_త్త ఖ" కార్చాసహ రా స్యా న్మేవయోనివు, లో

రత్నములను దొంగిలించువాండు హీనజాతులలో పుట్టును, బంగారము వారించువాండు పువ్పిగోళ్ల వాండ్రై పుట్టును, లోజోదులకు వారించువాండు నిర్ధ నుండ్లై పుట్టును, అన్నమును అవహరించువాండు ఎలుకమొ పుట్టును, ఛాన్యమును దొంగిలించువాండు మీడుతమొ పుట్టును. సీళ్లు దొంగిలించువాయడు. వాతకవవ్నీ యగును, విమమును హరించువాంయ కేలు అయి ఫుట్టును, కూరలను, ఆకులను అపహరించు వాడు నెమలిమై పుట్టును, పరిమళ ద్ర వ్యములను దొంగిలించు వాండు చుంచు అగును, తే నను దొంగిలి..చువాండు దోనుమై పుట్టును, మయూర స్ఫ్యాల్‌ -వృ త్వే తస్య సర్వ, సంబంధః-కుభాకా మృగమదాడికా గంధథాక్‌ వృాత్వా చుచుందర్‌ స్యాత్‌ భాషోయాం “వామనడి ఇతి, మధు వ్సాత్వా దంళః మధువము£ఓ కొ స్యాత్‌ ౧౩, ౧౪ రాద్రేణ హిం్రశర్మణా

గరుడ 5

66 గరుడశవుశాణము మాంసమును దొంగిలించువాండు గద్ద యగును, ఉప్పూ అవహరించు చాండు చీము యగును, ఫలములను ఫుష్పములను, తాంబూలమును వారించువాండు అడవిలో కోంతియై. పుట్టును, చెప్పులను, గడ్డిని, దూదిని వారించువాండు మేశఠ యగును, యస్తు రౌాద్రోపజీవి చ మాన్పే సాన్ధా న్విలుంపతి, మృిగయావ్యసనీ యస్తు ఛాగ స్పా ద్వధిశే గృహే, ౧౫ యో మృతో విషపానేన కృన్ణసర్సో భవే ద్లిరా, నిరంకుళస్వభావ స్స్య్యా త్కుంజరో నిర్ట'నే వనే, ౧౬ వైశ్వజేన మకశ్తార స్పరభ య్‌ళ్ళ్చ యే ద్విజాః అపరీఖీతభో శ్రారో వ్యాష్రా న్పు్యు ర్నిర్ణనే వనే, . ౧౭ గాయత్రీం న న్మనే జ్యస్తు యో న సంధ్యా ముపాసళలే, ఆంతడ్డప్ట్రో బహి స్పాధుస్ప భవే చ్చా్రాాహుణో బకేః, ౧తో శ్రోవలు కాచి చాటసారులను దోచుకొనువాండును, వేంట కాండును కటికవానియింట మేంకయొ పుట్టుదురు, విషము తిని మర ణించినవాండు కొండమింద నల్లత్రాంయు. అయి పుట్టును, 'స్వేచ్భాసం ఇారము చేయువాండు అరణ్యమున వీనుంగయి పుట్టును, వైళ్వ చేవ మును చేయసనట్టియు, భవీ,0పరాని పదార్థములను భవీ,ంచునట్టియు, పరీతీంపక అశు చిపదార్థములను భథీ,ంచునట్టియు బ్రాహాణులు మహా రణ్యమున పెద్దపులులై ఫుట్టుదురు, గాయ త్రిని జపింపనట్టియా, సంధథ్య్యో పాసనము చేయనట్టియు, అంతర్జుమలును, బహిస్స్పాధువులును అగు బ్రాష్టాణులు కొంగ లగుదురు, ఉపకేపీ-సార్ధాక- యాశ్రీకజనసమూవాక్‌ * ౧౦ ౧౬. విశ్వం సర్వజాతీయం ప్రాణీజాతం-జేబా చేవతా యస్మికా త ద్విళ గదేవం స్వా స్టేతద్ధితః-చై క్వచేవం నాను కర్య-ళ దక ర్హారః ఇ సళ్వేహాం కులాలరజకాదీనాము ప్యన్నం భషయంతి తే నర్వ భతాఃః “గణాన్నం గణికాన్నం.చ భుక్త్వా చాంద్రాయణ చశేి దిరి నిషేభాత్‌ , సర్వభతు మపి ఛతయం తీలి వా అపరీడీఠభోక్తారః హేయోపాజేయపరీకూ మళ్ళ శ్వా యే ళుంజంతి లే2ఒవ, ౧9, ౧౮ ఆయాజ్యాకా యాజయికు మనర్హాక్‌ పతిత _యవనాడీిక యాజయ శతీతి “ఆయాళ్యయాచకి ఇతి పౌలాంతరమ్‌, బదూకా ద&ీణాలో భేన యాజయతి బహుయాజీ-తస్య ఫావ _స్టత్హ్వం.కస్తాత్‌ , నిర్శంత్రం

పంచమాధ్యాయము, 67 అయాజ్యయాజకో విపస్పభ వే దామసూకరః, లీ ళు ఖరో వై బహుయాజత్యా త్కాకో నిక ౦త్రభోజనాత్‌ , ౧౯ పాత్రే, విద్యా నుదాతా చ బలీవడ్ట్లో భే ద్ది ప్రద! గురుసీవా మకర్తా చ శివ్య స్పాష్ట ద్లోఖరః వఘః, ౨ం గురుం చుంకృత్య తుంకృ్య విప్త్రం నిర్జిత్య వాదతః, అరణ్యే నిర లే చేకే జాయే బహాూరాతునః, ౨౧ జ ఆః ప్ర తళ్కుతం ద్విజే దాన మడత్వా జంబుకో భవేత్‌, సతామనళత్కారకరః ఫేత్కారోఒగ్నిముఖో భవేత్‌, న! మిత దు, గిరగృధ స్వాల్ల దులూకః కమవంచనాల్‌, టో అత్ర నావీ వర్లిస్త, మువరీవాదా తృపోతో జాయ వనే. ౨9 ఆశా చ్భ్యేదడకరోయ స్తు స్నేవాచ్చేదడకర స్తుయః, సీ ఎ 4 యూ బ్వేషాత్‌ త్రీసిత్యాగీ చ్‌ క్రవాక శ్చిరం భవేత్‌, అ మాళావితృగురు చ్వేషీ. భగినీ జ్రాతృవై. రకృత్‌, గ్ళే ూనా వినష్ట స్పా ద్యావద్యోనిసవహ చ్రశః, వో శ్వశ్యో? రాలిపదా నారీ నిత్యం కలవాకారిణీ, ౧ ౪ సా జలూశా చ యూకా స్యా దృర్తారం భర్తలే చ యా, ౨౬ స్వవకిం చ పరిర్థుణ్య వరవుంసానువ ర్లినీ, వల్లులీ గృవాగోధా స్యా డ్హ్వైాముఖ వాథ సర్పిణీ, ౨౭ యదబ్ధము చేయ:;దగనివానిచేత యజ్ఞము చేయించిన బ్రాష్య ణుండు ఊరంబందిమై పుట్టును, తజుచు యజ్ఞ ములను జేయించువాండు గాడిన యగును, పిలునకుండ భోజనమునకు వచ్చినవాండు కాకియై వుట్టును, విద్య చెవ్పండగినవానికి పెవ్పనివాండు. ఎద్దు అయి పుట్టును, గురునేవ చేంకని శిన్యుండు గోఖరవశు వై వుట్టును, గురువును సీవ్ర సీ వనియు బుంకంంచియు అవమానించువా,డును, బ్రావాణుని జయిం చినవాండును సీరులేని మవోర ణష్బమున బ్రహ్యరాతనుండైై. పుట్టును, అన్ఫుతోప _స్తరణాదినుం త్రం వినా, అమం ల్రేణరహీతం వా, ౧౯ ౨౦ హుంకృళత్య తుంకృళ్య గురు మవక్ఞాయే త్యస్థః, ౨౧,౨౨. మిత్రర్రుక్‌ మిక్రద్రోహీ-సికా గ్తః త్రయ వ్యవవాశే, పరివాదాళ్‌. విందగాత్‌ , ౨౩-౨౫ భర్త నెలే ధిక్క

648 గరడపవురాణము మిత్రద్రోహి పరర్షితముమిోంద గ్రడ్దమై పుట్టును, అమ్మకమున మాయ వేయుచాండు గుడ్డగూబమొ పుట్టును. వర్షాశ్రనూచారములను నిందిం చువాండు అరణ్యమున పావురమె పుట్టును, ఆశాభంగము చేసిసవాం డును, పతివ్రతయగు భార్యను విడుచువాండును చ లే నాళజన్న మెత్తు- దురు, తల్లి దం డ్రులను, గురువులను, అక్క చృట్లిండ్రను, అన్నదమ్తుఐను 'జ్వేషించువాండు అనేకవర్యాయములు గర్భమునం బే మరణించును, అత్తమామలను బాధించునతియు, వ్రశతిదినము కలహించుచుండు నదియు నగు ఆడుది జలగమొ పుట్టును, తన భర్తను విడిచి వరపు మనిం నోరు ఆండుది బల్లియై పుట్టును, లేడా రెండుతలల పాము అగును, యస్స వగోత్రోవఘాతీ చ వ్వగో త్ర త్రీ సిపేవణాత్‌, తరము శృల్లకో భూత్వా బుతయోనిషు జాయ తే, 9రో తావసీగమనా త్కామి భవే న రునిశాచకం అస్రైప్తయావనాసంగా దృవే దజస్‌రో వనే, ౨౯ గురుదారాభిలాపీ చ కృకలాసో భవే స్నరః, రాళజ్జీం గత్యా భవే ద్దుష్టో మిత్రవత్నీం చ గర్జ భః, 30 గుదగో విద్వరావా స్యా దామ స్పా ఫ్ట్‌వ్వ వలీపతిః, మహాకామో భవే డ్య స్తు స్యా దళ్యః కాశులంవటః, జం మృత సై ఖగౌదశావాం తు భుంజూన సూ వ్‌ నిజాయ లే లభే ద్దేవలకో విప్రో యోనిం కుక్కుటసంబ్రి కామ్‌, రె౨ి ద్ర్తన్యార్థం "చేవతావూజూం యః కరోతి 'స్యేజాధమః, స వై ేవలకో నామ వావ్యక వ్యేషు గర్పితః, 53 జ్ఞాతివంశమును నళింపంజేసిసవాండును, సగోత్రకన్యను పొందిన వాండును, శివంగియు వీందుపందియు ఎలుంగుగొడ్డు నగును, తాపన స్త్రీని పొందినవా(డు మరువిశాచము అగును, అపా _ప్రయావన యగు కూలి కతో క్రీడించువాండు అడవిలో కొండచిలువ యగును, గురుభార్యను వృషలీ వ్యాఖ్యాతా, 3౧, ఐకాదశావహాం అ ఏశాదకావాహతిచ్చేదః, ఏశాదళాహ పర్యంఠం నూతి కాన్న మిర్యర్థః ఏ౨ చేవలక మానా, వావ్యక వ్యేషు గర్జాళః సిర్భజేవ

వంచమా భష యము, 69 గోరువాండు తొండమొ పుట్టును, రాజవత్నిని, మిత్రుని భార్యను గూడు చాండు గాడిద యగును గుడసంభోగము చేయువాండు వందియగును, వృవలీభ_ర్త ఎద్దు అగును,అతి కాముకుండై. యుండువా;డు గుజ్జమగును, సూతశాన్నమును భుజించినవాండు కుక్కయగును, "బేవలకుండు కోడిమై పుట్టును, జీతమున 'కేర్చడి చేవాలయాదులలో "బీవవూజ చేయువాండు "జీవలకుం డనిపించుకొనును, వాండు సర్వకర్శలయందును బహిమ్మ రణీయు-డు అని యెజుగవ లెను,

మహాపాతకజాకా ఘోరా న్నరకా న్బ్రావ్య జారుణాకా కర్శతయే ప్రజాయంతే మహోపాతీకిన స్తవ, 38ళ ఖరో వ్ర మహివీ.ణాం హీ బ్రవ్శాహా మోసి మృచ్ళి, వృక శజ్యానసృ గాలానాం సురాసా యాంతి 'యోసిమషు; త్రో తీ మికీటపతంగత్వం స్వశ్మ స్తేయీా సమాప్నుయాలల్‌ , తృణగుల్మలతాత్వం చ శ్రముళో గురుతల్పగః। కఇ వరస్య యూపషీతం వృళ్యా న్యాసాపహర ణేన చ, శ్రుహస్వవారణా చైవ జయలే టహారాతసః, | ౩ెరై బ్రవ్మాస్వం శ ణయా ద్భు క్షం దవా త్యాస _ప్త్రమం కులమ్‌, బలాత్మా_శేణ వారేం దహ త్యాచందడ్ర, తారక మ్‌, క్రూ లోహచూక్షాశ్మచూ నే చ విమంచ జరయే న్నరః, బ్రవ్మాస్వం “త్రిషు లోకేషు కః పుమూ౯ జరయిష్యుతి, తా టహ్మస్వరసవుప్టాని వాహానాని బలాని చ, యుధ్ధ శాఅే విశీర్యం తే వైఠతా స్పేతవో యథా, ళం _కలా నృ్యకులతాం యాంతి వ్రాహ్కుణాతిక్కమేణ చ ఈం శాళ్యషు భోజయితు మనర్హ్శః, ఏ 3,మహాపాపీనాం యోని మావా త్రిఖిః3 ౪-3జ న్యా సస్యవ్వన్భృ య్‌ ధృతస్య పరథన స్యాపహారణేన చ్ర్‌వాణేన 38, ప్రసంగాద్బ్వన్నా స్వ వాఠకశేదోవమావా, ట్రవ్మాస్వ మీళి చతుర్శిః। ప్రణయాత్‌ కపట న్నేవిళ్‌ భుక్తం భతీఠం న్నాస్వం బ్రావ్యణథనం ఆస _ప్రమం స _ప్రమఫురువపర్యంఠం కలం దవాళిం పుణ్యలో కై శ్సవా దగ్ధం కరోలీ బలా ద్యు క్రంసళ్‌ ఆచంద్ర శౌరకం చంద్ర తారా పర్యంతం భావికులం వవాతి-వంళచ్ళేదం శరోరి త్యర్థః। ఏరా ఈఃళిన కోపీ త్యర్థః। నే విశీర్యుంతే పలాయంతే, ౪0, అఆకతళొం ఊళ్ళేదతాం, ఈగ, అతిశ్ర్రుమం

70 గరడపృ్యురాణము సమా శ్రీ తం పరిత్యజ్య 'వేదళాస్త్రవరాయణమ్‌,

అన్యేభ్యో దీయతే దానం కథ్య లేఒయ మితిక్రమః, ర౨

బ్రావ్యణాతిక్రమో న్నా్తి విశ్రే వేదనివర్ణి శ్రే, జ్వలంత మగ్ని ముత్స్ఫృజ్య నహి భన్మని హూయ లే, ఈ మహాపావములు చేసినవారు మహానరకములు అనుభవించి పొసమీయ మైన పిమ్మట మరల సీభూలోకమునం బుట్టుదురు, బహా హత్య వేసినవాండు గాడదులొట్టిపిట్ట, దున్న పోతుజన ము అెత్తును, సళ 'పాసము వేసినవాండు తోడేళ్ల, కుక్కలు, నక్కలటో మున్నగుజన ము 'నెళ్తును, బంగారము వారించువాండు క్రీమికీటపత్సీజన్త ము ఫయును, గురుభార్యను పొందినవాండు ఇెట్టు చేవ అయి పుట్టునో వర భార్యను హరించినవాండు చాచుమని యిచ్చిన వస్తువును పారించినవాందును, బ్రౌహ్యణ ద్రవ్యమును వారించినవాండును ట్ర ప్థారాతనుంై పుట్టును, ర్తాం ద్రవ్యము న్నవాముచే తినినను వడుతరములను వహించి యును, బలాత్కారించిగాని, దొంగిలించిగాప్‌ యొనండు శాషహణ

అల ాాలీ

ద్రవ్యమును వారించునో వానివంళము నిర్ధామధామ మైపోవును, లోహపుమార్ష్మ మును రాతిపొడిని జీర్ణింంం జేసొనవచ్చును;. గాని బ్రాహణ ద్ర వ్యమును జ్‌ర్ణి ంవంజేసికొనుటకు మూండులోక ముల నెవ్వసికిని తేరముగాదు, వఏవిధమున నైనను హరింవంబడిన ట్రైప్తాణద్ర, వ్యముచే పోషింపంబడిన రాజులయొక్క_. వాహనములు, బలములు యుద్ధ కాల మున _యిసుకవంతెనలవలె వీడిపోవును, దేవ బ్రాహ్టాణ ద్రవ్య ఎలను వారించిన కులములు నశించిపోవును, బాహుణాతి కృముణనము చేసిసను అట్టి టా శి ఆ ఈ గతి గలుగును, తన్ను అశ్రయించుకొనియున్న 'వేదళాస్ర్రపారంగతుని విడిచి యితరునకు దాన మిచ్చుటయే భ్రాహ్ఞణాతి క్రమణ మనంబడును, "వేడగమును చదువనివానివిషమయమున ఈసూశ్రము వ్రింపదు, మండు చున్న అన్నియం'దే అందటును జచోమము చేయుదురు; గాని బూడిద దోపో నా_్టీ త్యర్థః, జ్వలంకం దూశే డిష్యమానం అగ్నిం భస్తని నికటవ గిన, యథా దూరా చాహృార్య ఆ గ్నాబేవ హవన ముచితం తథా నికటవ_ర్లినం మూఢం పరిత్యశ్య ఫిజేకా జాసీయపాత్తే ప్రృజేయమికి ఖోవః, 63, పాత్రం పరిత్యజ్య అసాాత్త దాగ స్ట

పంచమాధ్యాయము, 8! యందు ఎవరును చేయరు, అక్ష వేదళాస్త్రములను చదువుకొనిన వాందే మొనచో ఇశ్‌ పరున కీయనలసిన యగత్యము దీమి యుండును!,

అతిక్రమే కృతే తార్ట్య! భుక్త్వా చ నరకాక్‌ శ్రమూల్‌,

జన్తాంధస్పళ దరిద్రస్పా్యా న్న దాతా కింతు యాచకః, లీళీ

పొత్రునకు దానము చేయక అపాశ్రునకు దానము చేయు

చాండు కనముముగా అనేకనరకముల ననుభవించి ఫుట్టుగ్ర డివాండును, దరిదుండు నగును, మజియు ఎన్నటికిని ఒకనిని అశ్రయించియేబ్రతుక వలస్‌నవాందుగూడ నగును, |

సైిదత్తాం వరదత్తాం వా యో వారే చ్చ వసుంధరామ్‌,

వవివర నవాసాణి విషాయాం జాయతే కమిః, రసి

అ ఎ. ల్‌ లు

స్టియ 'వుఐ చ యూ దత్వా సయ మేవాసకర్ష లి,

స పాపీ నరకం యాతి యావచాభూతసంప్ల వమ్‌, ఈర౬

దతారి వృ తిం భూమిదానం యత్నతః వరిపాలయీల్‌,

న రడతి వాలే ద్యస్తుస వంగు శ్యృాాఒభిజాయతే, ఈ౭

విప్తస్య వృ త్తికరణే లతమభేనుఫలం భవేత్‌,

లీ టై/-టక

విప్రస్య వృ త్తిహరణా నృర్కట థ్యా్వ్వా కవి ర్భ వేత్‌, ఈలా

వవమాదీని చిప్నోని యోనయ శృ ఖగేశ్వర!

స్వశర్శవిహితా లోశే దృళ్యంలేఒత్ర శరీరంణామ్‌, ళో

వనం దుష్కర్మకర్తారో భుశ్తాా నిరయయాతనామ్‌,

జాయంతే పావశేపే.ణ వ్రో్క్తా స్వేశాను 'యోూనిము, సం

'తానుగాని పరులుగాని యిచ్చినభూమిని హరించినవాండు అమే

ధ్యమున అరువది వేలయేండ్లు వురుగై పుట్టును, తా నిచ్చిన భూమిని శాజీ వారించినవాండు మహా ప్రళయపర్యంతము నరకమున నివసించి యుండును, ్రాహ్మణునకు భూమి నిచ్చినవాండు అభూసిని బహవుభ చ్రముగా కాపాడుచుండవలెను, అట్టు కాపాడంజేని కుంటికుక్క మొ జన్నించును, బ్రాహ్మణునకు వృత్తిని కల్పించినవారికి లషుగోజానముల ఫలము లభించును, బ్రాహ్మణవృ త్తిని హరించినవానికి కోంయతిజన్మ గాని ఫల మావా, అరీతి, ఈఈ, 43, అపళర్షతి హారతి, ౬-౪౯ ఊపసంచారతి, పీఏ మితి, ౫౦, తిర్యకృరీర తాం పశుపతీచేవాఫావమ్‌, భారవసహ నేన శద్భవో యేహిం

70 గడడపవురాణము కుక్కవుట్టుకగాని ప్రా ప్రించును. గరుడుండా! పూర్యోోక్ర్తము లగుచివ్నా ములున్కు వూర్యో కృము లగు జైన్మములును పాపాత్తులకు కలుగును, పాపములు వేసినవారు ఆయా యాతనల ననుభవించి పాసశేపముతో వూరోర కృజన్మము "లెత్పైవరు, శతో జన్మసహ్నన్రే వు ప్రాప్య తిర్యగ్భరీ: తామ్‌, దుశిఖాని భారవహనొోద్భ వాదీని లభంతి తే, నం వత్నిదుఃఖం తతో భక్త్యా వృష్టిశీ తొాతపోద్భవమ్‌, మానుషం లభతే పళ్చా తృమిభూతే శుభాశుఖీ, సం శ్రీఫసో స్తు ప్రసంగేన భూత్వాగల్ఫే శవా దపా, గర్భాదిమరణాంతం చ ప్రాప్య దుశ్రఖం మ్రియే త్పునః, నం సముత్స త్తి ర్వినాశశ్చ జాయ తే సర్వ చేహినామ్‌, వ్‌వం ప్రవ_ర్తితం చక్రం భూతగ్రామే చశుర్విభే, ఫరో ఘటీయం తం యథా మర్త్యా భ్రమంతి మమ మాయయా, లో శి హ్‌ ॥ జి భూమౌ కదాచి న్నరశే కర్మహశనమావ్చ తాః, పిమ్మట వపశుయూోనులయందు వేయి జన్మము "తె ల్టి బరువు మూ యుటవలన కలుగు దశఖములను అనుభవించి అనంతరము పమీళూూ నులందు. వేయి జన్మము లెత్తి శీతాతవనర్థాదులవలనం గలుగు దుకిఖ ముల ననుభవించి పుణ్యపావములు సఃకూనములు కాంగా మానవ జన్మ మె_త్తెదరు, స్త్రీఫురుపసమా వేశముసందు శుక్ల శోణిత ములు కలిసి గర్భమున ప్రవేశించి క్రమముగ జననాది దుశఖముల ననుభవించి మర ణము నొందోచుందురు.. మటల వుట్టుదు చచ్చుచుందురు. ఇట్లు చతు ర్విధమగు భూతజాలము తిరుగుచుండును, నామాయచే మోహితు లగు మనుజులు ఘటీయంత్రమువలి భూలోకమున కొన్నాళ్లును, నర కలోళమున కొన్నాళ్లును కర్మపాశబద్ధ్యులె తిరుగుచుందురు, అడత్తదానా చృ భవే దరిద్రో దరిద్రభావా చ్చ శోరోతి పొవమ్‌, రంల ల ాాాాాాసాానూా శన పసదపా లభంతే, ౫౧, వృహ్యైదిభవం దుఃఖం వద్నీడేహే ఇతి, 2౨-౫8, ఇతి ఆ్రీగ రడపురాణటీకాయాం పంచమో2.ధ్యాయః।

వంచనూ ధ్యాయము, 78 పాపప్రభావా న్నరశే ప్రయాతి, పున ర్చరిదడ్రః పున "లేవ పాపీ, సి అవళ్య మేవ భో_కృవ్యం కృతం కర్మ శుభాశఘుభమ్‌, నాభుక్తం శ్చీయలే కర కల్పకోటిశ తై రవి, ఖ్శాై దానధర్మములు వేయనివాండు దరిద్రుండై పుట్టును. చారిద్రస దోవమువలన పాపము చేయును, పాొవమువలన నరకము పొందును, ఇట్లు మజలవముజల దరిద్ర్తుండును పావియునై పుట్టుచుందయను, గరు కు న్‌ న ళా డుండా! చేసికొనిన వుణ్టపానములు అనుభవించి తీరవలెను, ఎన్నికల్ప ములక్రై న అనుభవీంపని బే ఫు రాకృ్ళతకర్త్మ నశింపదు, ఇతి శ్రీగరుడవురాణే సారోద్దాగే పాపచిహ్న సిభూవణోనామ పంచమో౭ఒధ్యాయః,

సష్లా ధ్యా యము అ గరుడ ఉవాచ: కథ ముత్చద్యలే మాతు ర్థృఠరే నరకాగత;, గర్భాదిదకఖం య ద్భుం్తే త న్యే కథయ "శేశవ!, ౧ శ్రీళగవా నువాచ:--- శ్రీపంసో స్తు ప్రనంగేన నిరుద్ధే శుక్రళోణి తే, యథాఒయం జాయతే మర్త్య నథా వయ్యా మ్యహం తవ, ౨ “శ్రీహరీ! నరకమునుండి వచ్చిన పావులు తల్లి గర్భమున నెట్లు ప్ర వేశించెడరు!. ఎట్లు పుక్టైడరు! గర్భాదిదుగఖముల నె ట్లనుభవించె దరు! సవిశ్తరముగా నెజింగింపు”. మని గరుడుం డడుగంగా శ్రీవారి ఆది యంతయు 'జెప్పెడ వినుము, అని యిట్లు చెప్ప్చందొడంలాను, బుతుమ భ్యే హి పాపానాం ేహోలత్ప త్తిః ప్రజాయశే ల క ఖై, ర వ, ఇంద్రస్య బ్రవ్మావా త్యాఒ స్తీ యస్మిం న్తస్మి౯ దినత్రయే, | (ప్రథ మేఒహాని చండాలీ ద్వితీయే బ్రహ్మఘాతినీ, తృతీయే రజకీ హ్యేతా నర కాగతమాతరః, ళీ కర్మణా మై వనేశ్రేణ జుతు చ్రేహోపనత్తయే, పాశకీ నరకం గత్వా జాయతే నిర్ధనే కుల్కే ఇతి శ్రుత్వా తు గరుడ సన పరివృచ్ళరి కథ మితి, ౧. ప్రో క్త మౌముష్మికం దుఃఖం యేసా మథ్యాయపంచ క్కే లేహెం మపేజధునా సాహ జన, శర చ శీోవం, స్తీతీ, _ప్యసంగేన సంగ మేన- ఆ ల్‌ అశ కీ ఈ ౬ నిరుద్ధే గర్భపీవ న్గ్‌తే సతి, ౨, యస్మీకా బుతుమ'ధ్యే హత్యా చతున్ధాం కేన అ్ట్రి తస్మి న్నే దినత్రృయే పాపినాం చేహోత్స్తి 8 త్యన్వయః, 3, టవ్వాభాతీనీ మువో పొఠకయు శ్తేవ అస్పర్శా=వీతాః త్రీ యః మలినడినాంకర్ణతా కృంజాల్య్యాదిసమా హా నరశేభ్యః ఆగతానాం మాతరో భవంతి. ఏతా స్వేన నరకగతా ఉక్బ్పద్యంళత ఇత్యర్థః ౪, వైనం ఈశ్వరః తబేవ ేరృప్రవర్హశం యస్య శచ్చెవ నేత్రం "తేన వూర్వ కృతేన ళర్యణా జంతు ర్డీ వః దేహాస్య స్రైస్టయే పుంసః పురువస్య రేస ళుక్రృన

మష్టా ధఛ్యాయ నుం, 75 స్రీళటూః ప్రవిష్ట ఉడరం వుంసో ేతఃకణాశ్రయః, ఫో ఫూర్వకాలమున దేవేంద్రుడు వృత్రాసురుని. బరిమార్చుటం జేసి. అతనిని బవృాహత్యామహాపాన మా శ్రమిం చెను, చానికి దుిఖంచి "జే వేంద్రుండు" బ్రవ్శా నారాధింవ నతండు సాయోత్క_రించి కరుణించి అపాతకమును నాలుగుభాగములు గావించి త్రీ రజన్సున నుండు నక్లుర్చజిచి అంతర్జితుం డయ్యెను, నాంటినుండియు.. స్త్రీలు బహిష్టలగు కాలమున మొడటి మూండుదినములయందును క్రమముగ చంజాలి, ట్ర హృఘాతిని, రజకి అని ఇవెన్పంయడుచున్నారు, ఈమూవురును నరకలోకమునుండినచ్చిన పాపాత్తులకు ఈలోక మున తల్లులగుచున్నారు, ఫ వూరం జన_కృత పాపలు ర వ నానిన సభని క ర్థానుసారముగ స్పే త్తికై స్త్రీల గర్భములను ప్ర ॥ కలిలం ్వేకరాశ్రేణ పంచరా్రేణ బుద్బుడమ్‌, దశాహేన తు కర్కంంధూః ళ్యండం వా తతః పరమ్‌, కు మాసేనతు శిరో ఉజ్వాభ్యాం చావ్వూంగాద్యంగవి "టే వ్యూ స్‌ ఖ్‌ః, జి నఖలోమాస్టి దర్యాణి లింగచ్చి ద్రోడ్భవ స్తీలిః మడ్శీ ర్జరాయుణా ఏతః కుమో ఖ్య్రాచ్యుతి దత ణే, తొ మాతు ర్టర్ధాన్నపానాదై్యై రేధద్ధాతురసంమ తే, కణో బిందుః తప్యాశ్ర్రయస్సకా ,స్మియాః ఉదరం ప్రవబిష్టో భవతి, ఆశ్రాయం విళేషః “క్సు క్రృళోణిఠసంయో-గా త్చిండోత్స త్తిః చ్రృజాయ శే రక్రాధిశ్యే భజీ చ్నారీ కుశ్రాధిక్కీ భవే త్ప్చుమాకా సమాచే చ్రృవ్యసంయో గ తృతీయా ప్రశృతి రృ వేత్‌, ౩ విభ్తే శేళని ప్రాయో భజే ద్యుగ్మ మపి క్వచిత్‌" ఇతి, ౫, “థూత్వా గే ఛ్రుమూ” దితి పూర్వ నూచిత క, మేళై వ గర్మోక్చ త్తీప్కకార మానా, కలిల మితి, చతుర్శిః, కలిలం శుక్రృశో ణితమి శృితం భవతి, తతో బుద్బుదం వర్తలం భవత్మి "పీేశీమాంసం పిండాకోరం భవతీ, కర్కంధుః బడరీఫలం కఠినం భవతి అండం చా యో న్యంఠనే, ౬ బాన్వాంగా ద్యంగానాం విరృవాః విఖాన।ంలింగచ్చి ద్రాణి చ తేషా ముద్భవః॥ 9, జరాయుణా గర్భవేష్ట శేన వీతః ప్రావృతఃః ౮ మాతు ర్జన్ధేన భమీతే శాస్నేన పొనాచ్య్యైళ్ళ ఏధమానా ధాఠకవో యస్య జంతూనాం. సంభవో

76 గదరడవఫవురాణము

శేతే విణుస్తత్రయో ర్ల్తే స జంతు ర్టంతుసంభ వే, నో

శ్రీమిఖిః తుతసరార్థంగ స్పాకుమూర్యా త్ప్రతితుణమ్‌,

మూర్చా మాప్పో త్యురు శ్లేశ నృత్ర తైః ముధితై దృవుః, ౧౦

గర్భమున వ్ర వేశించిన యొకదినమునకు కలిల మగును, అయిదు

దినములకు బుమ్చుదాకార మగును, పదిదినములకు బదరీపలమువ లె కరిన మగు మూంసపు ముద్ద యగును, ఒక మాసమునకు శిరస్సు వీర్చడును, రెండుమూసములకు కాహువులు మున్నగు అవయవము 'లేర్చడును, మదూండునూసములకు గోళ్లు, రోమములు; చర్మము, లింగము, నవరంధ్రములు అంకురించును, నాలుగుమూసములకు న్నప్త ధాతువులు ఉద్భవించుకు, అయిదుమూసములకు అఆంకలియు, వప్పియు కలుగును, అజుమాసములకు జరాయువు (నూవి) చే కళ్చంబడి కడు వులో జత్నీణమున తిరుగుచుండును, ఇట్లు మాతృభున్ర్తాన్న పానా దులచే శ్రమముగా వృద్ధిపొందుచు దుర్శంధభూయిన్ట మగు మల మూ శ్రముల గుంటలో శియనించుచు నచ్చటి పురుగులు సుకుమూర మగు శరీరమును కబుచుచుండ అబాధ కాగలేక మాటినూటి!ి మార్చిల్లుచుండును,

కటుతీత్లో షవలనణరూతూాకమూదిభి రుల త $,

కం [ణల ంం బీవా

మాతృభు మై దేపస్పృష్ట స్పర్వాంగోన్టిత "వీదన:, ౧౧ ఉల్చేన సంవృత _న్‌స్మి న్న లె, ళ్చ బహ 'రావృతః;

ఆస్తే కృత్వా శిర కుచూ భుగ్నపృష్టశిరోధరః, ౧౨ వని ఇన్నిలా తన్మే దుర్దంథ న శ్తే శేతే తథా చ మార్యంచేయపురాణే 66నాండ్తీ ఇాస్యాయినీ వాను నాఖ్య్యాం తస్య నిబధ్య తే, స్త్రీణాం తథాంత్రను పర సా నిబద్ధోపజూయ తే, శ్రచంతే ఛుక్తపీతాని శ్రీగాం గత్భోదశే తథా "తై రాప్యాయిక చేపలోఒసొ జంతు రృ ద్ధి ముపైతి హి” ఇతి ౯ కథ ముర ద్యతః ఇతి వశ్నుస్యో త్తర ముక్త్వా “గర్శాదిదు॥ఖం యద్భు జ్షో ఇళ్యస్యోత్రర మావా, క్ర, తై ఫి గర్భస్థితె తుది తైః ఖాదద్భిః శ్రీమిఖిః సౌకమార్యాత్‌ కోమల ల్వే న కృతాని సర్వాంశాని యస్య, ౧౦, ఉల్బతైః దున్సయోః సర్వాంశేము ఉస్థితా "వేదనా యస్య ఆపే ఇ త్యులత్తశే అాన్వయః, ౧౧, ఉల్చీన జరాయు అ భుగ్నం వక్రం పృష్టం శిరోధరా సగ్ర్రీవాచ యన్య, ౧౨, వైవా త్చూర్వకర్మవకాళ్‌-

మష్టాధ్యాయ ము, 1 అకల్ప స్పా వ్రంగచేష్టాయాం శకుంత ఇవ పంజశేే త్ర లజ్జ నతి జైవా తృర్మజన్మశతోడృవమ్‌, ౧8 స్మరకా దీర్స్స మనుచ్భా్వాసం శర్శ కిం నామవిందతే, నాధవూనసముపి. ర్ఫ్‌తః స్వప్రవధ్ధికి కృతాంజలిః, ౧౪ స్తునీత తం విళ్లబయా వాచా యే నోదళేఒర్పితం ఆరభ్య స_్తమా న్యాసాం ల్ల వ్ఞలోధోఒపి జేవీతః, ౧౫ వైకత్రాఒ స్తే సూతివాత్రై ర్విష్టా భూరివ సోదరః మాతృభు క్త ములును, దుస్పహములును అగు క ట్వమ్లులనణాది పదార్థములచేత సరార్టంగములయందును వేదన కలుగుదుండ మాని వేతను, ప్రేవ్రలచేతను చుట్టంబడి వ క్రీ భూతప్పష్టశీరోధరుండై అధళ్శిర న్కుండై కొవలుటకు నై తము శ_క్రిలేక పంజరముందడలివథీవ లెనుండును, అంత ద్రైవవశమున న్యృతి వచ్చి పూర్వజన్మమున వేసినపావము లన్నియు జ్ఞాపకము శాంగా దీస్స సశ్యాసములు విడుచుచు సుఖములేక యుండును, 'పిదవ పరితపించుచు బంధభూతనులగు స్రధాతువులు కలిగి కృతాంజలిమై గద్దదస్వరముతో భగవంతుని సోత్రము వేయుచుం డును, ఏడవ మాసము మొదలు జ్ఞానము గలిగి నూతికావాతములచే నిటునటు కదల్ప'బడుచు సమానోదరజన్మ యగు క్రిమివలె నాకవోట నుండక తిరుగుచు జివుండు భగవంతుని సో ల్రము వేయును, జీవ ఉవాచ్వ శ్రీవతిం జగదాధార మశుభతుయ కారకమ్‌, ౧౬ వ్రగామి శరణం విమ్లుం శర ణాగతవత్సలమ్‌, త్వన్శాయామోహీతో జీహే తథా ఫుత్రకళత్ర శే, ౧౭ అవాం మమాఖభిమూానేన గతో2ఒహం నాథ సంసృతిమ్‌, కృతం పరిజన స్యార్దే మయా కర్మ శుభాభుభమ్‌, ౧ళో ఏకాకీ లేన దగ్ధోఒవాం గళా స్తే ఫలభాగినః లన్ఞాస్త ఛతిళ్యేన సః డిర్ధం దురంతం అనుచ్భాాసం యథా భవతి తథా తత్ర స్థితస్సకా శర్మ సుఖం నైవ విందత ఇతి, ౧౩, నూఠెహేరుఖి క్వాతై శ్వీపికః, సోదరః సమానోదరజన్నా నా విహైభూః క్రీమిరివ నాథమౌాన। యాచమౌనః, ఉపరప్యమానో వా = బుషి: ేవోత్మ దర్శీ-స_ప్తవ ధ్రయః బంధనభూ తాః ధారతవో యస్య సః, ౧౫|| అ శ్రైజ-తిదుఃఖితో జీవో మందవిరక్రబవ స్తాతి, శ్రీపతి మిత్యాద్యష్టఖిః ౧౭౬౧౭;

78 గరుడవురాణము

యది యోన్యా॥ ప్రమువ్యేఒవాం తత్‌ న్యరి్యే వడం తవ, ౧|౯ా

త ముపాయం కరిష్యామి యేన ము_క్రిం వ్రజా మ్యవామ్‌,

విర్షూత్ర, కూపే పతితో దన్ధో౭ఒవాం జఠలాగ్నినా, అం

ఇచ్చ న్నితో వివసితుం కచా నిర్యాస్య తే బహిః

యే నేదృళం మే విజ్ఞునం ద త్తం దీనదయాళునా, ౨౧

తమేన కరణం యామి పునన్మే నూస్తు సంసృతిః,

నచ నిర్ణంతు మిచ్భామి బహిర్షర్భా త్మృదాచన, ౨౨

యర్ర యాతర్య మే పాపకర్శణా దుర్శతి రృ వేత్‌ ,

తస్తా దత్ర మహాదుఃఖే స్థితో 'ఒపి విగతశ్ల మః, ౨9

ఉద్ధరిష్యామి సంసారా దాతక్థానం క వదాశ్ర్రయః;,

త్రీ యఫివతియ్యు. జగదాధారభూతుండును, నమ _న్తపాపతేయ

కారకుందును, శరణాగతరతవకుండును అగు శ్రీమహోవిన్ల్షువును శరణమును పొందుచున్నాను, శ్రీహరీ! నీమాయచే మోహితుండ నై వుత్రకళత్రా దులయందు అవాంకాాంమమకారములు గలిగి సంసారమునం బడితిని, భార్యాపు త్రాదుల పోవణవ్లై మంచి చెడ్డల నరయక దుర్శార్గమున చరించి ధనసంపావనము చేసినాను, భార్యావు శ్రౌదులు శీను సంపాదిం చిన ధనమంతయు అనుభవించి తమచారినిం బోయినారుు గాని నన్ను మాడరైరి, ఓభగవంతులా | ఈగర్భకువారమునుండి బయటవడ 'వేయుము, ఎల్లపుడును సీ చరణకమలములనే న్మరించుచుండెదను, ము_క్రిమార్గ మును వెదకకొందును, సంసారములు ఇళ నెప్పుడును స్మరిం పను, శ్రీహరీ! మలమూత్రకూపమునయుడి జరరాగ్నిచే మాడివోవు చున్నాను, ఎట్టయినను నాకు బయటకు వచ్చుటకు అనుగ్త హింపుము, దీనదరయూళూ! ఇట్టి జ్ఞానము ఎవరికృపవలన కలిగినదో అట్టి పర మేళ్వ రుండ 'వగు నిన్ను శరణము పొందుచున్నాను, ఓకరణాగతత్రాణవరా పరిజనఫ్యాన్టే కటుంబపాల నాయ, ౧౮ ౧౯, స్వదుఃఖం విజ్ఞాపయ న్నాహ, ఇతో గర్భాల్‌ - వివసిళుం నిర్ణంతు - మిచ్ళకా అసౌకదా బహిః నిర్వాస్యలే నిష్కాన్య లే ౨౦ ళత్కృత ముపకోరం స్మర న్నావా, యేేతి, ౨౧, వా అథవా,౨౨: తస్తైద త్రై వస్థితోఒవీ విగతక్షమః ఆవ్యాకులస్సక, కౌ. శ్ర, తవ సాధ నపామ్మ్నీ ళష్టత్రాహ, కే పడ్శాక్త్రయస్స న్నితి, ౨౩, దళమౌస్యః దళ మౌసా గర్భే వ్యరీతా యఫ్యేతిం

మష్టాధ్యాయ ము, 19 యణా! భ_క్తవత్పలా! నాకు మజల నెన్చటికిని సంసారము "లేకుండం "జేయుము, గర్భకువారమునుండి బయటకు వచ్చిన పాపములం వేయుట గాక వుణ్యకర్ష్మల నాచరించుటకు వలనువడదు, గావున బయటకు రా నొల్లను, గర్భకుహారమునుండియే గర్భనరకము ననుభవించుచు సీ్‌పాద ముల నాశ్హ్రయించి అనాయాసముగ ము_క్షిపొందుదును,

వవం కృతమతి ర్గళ్ళే డశమాస్య స్తువ నృవీ.1, తో

సద్యః వవ త్యవాచీనం ప్రన్నూత్యై నూలిమూారుతః,

తేనావసృష్టు స్పహసా కృత్వా వాగ్భి రవాతురః, ౨౫

వినిప్కామతి కృచ్చ్రేణ నిరుచ్భా సో వాతస్యృతిః;

వలితోభువి విణ్ఞా గ్రే విషస్టాభూ రివ చేన్టతే, ౨౬

రోరూయతి గతే జ్ఞానే విపరీతం గతిం గతః

గ్ళే వ్యాథౌ శ్శానే చ పురాణే యా మొతి రృ వేల్‌, ౨౩

సా యది స్థితాం యాతికోన ముచ్యేత బంధనాత్‌,

యదా గర్భా ద్బహి ర్యాతి కర్మభోగా దనంతరమ్‌. తతో

తదైవ వై ష్ణవీ వనూయా మోహయల్యేవ వూరువమ్‌,

స తదా మాయయా సృష్టో న కించి డ్య్వదలే వశః, ౨౯

శై శవాదిభవం దుఖం వరాధీనతయాశ్ను లే,

పరచ్భండం న విదుపా వుమ్యుమాణో జనేన సః, 30

అనభి ప్రేత మూవన్న$ వ,త్యాఖ్యాతు మసీశ్వర క

“-కఫాయితో ఒళు చిపర్యం కే జంతు స్వేవజదూపి. లే, న

"జీశః కండూయ జీంగానా మూసీనో ఫ్లానచేస్టనే, పనూతై స జననార్థం = తీపతి నుదళతి, ౨౦౪, అవసృష్ట్రః అధిమీ_ప్రసన్సకాం ౨౫౮ ౨౬, ళు శాన్‌ చృుతానుగమ నే - ఫురాణే శచ్భువణే, ౨౭౩౭ కివితి స్థ్‌ంతాం నయాతీ త్యశ్రావాః యేల, అరా ౨౯, గర్భదుః ఖ ముక్త్వా శైళవదుఃఖ మొహ, పశతి త్రీ పరస్య ఛందం మభిప్రాయం-న విదుపూ జచేన - ఫుమ్యమాణః పాల్య మౌనః - అనభిక్రేతం ప్రృతిహూలం - ఆపన్నః ప్రైప్త్రస్సళా అ _వన్యార్భం రోద చేీఉద రవ్యథాం ప్రళల్ప్య్య నింబరశపానం ఉదరవ్యథయా కోద "నే _స్తన్యపాన మిత్యాది, వెం? ఆసనోత్థానచేస్ట సేద “చీళఈః ఆనీళస్సకా తోరూయతీ త్యనుషంగ::. 3౧, అమా

80 గరుడవఖ్పురాణము తుడం త్యామత్వచం దంశా మళశా మత్కుణాదయః త్ర రుడంతం విగతజ్ఞానం శ్రీమయః శ్రీమికం యథా, ఇళ్యేవం శైశవం భుశ్వ్వా దుఃఖం పౌగండ మేవ చ 99 ఇను కృతమితియై స్తోత్రము వేయు. ఆజీవుని పదవవమాసంబున న సవహేగు వగు మారుతము అవాజు ఖముగా చిమును. అటు చిమం ల్లీ శీ జ్‌ ఉం జీ బడి అవాళక్ళిరుండై ఆతురుండును, విగతన్నృలియు, నిరచ్చా నుం డును ఆయి అలికన్టముమిాందం బయటకువచ్చును, భూమిమిోందయిడి మలమూశ్రములయందు కృమివలె కజలుచుండును, అంతట జనము నశించి అజ్ఞానము అవరింపస వీడువందొడంగును, గర్భమునందున్నపు దును, జబ్బు 'చేసినపుడును, కృ శొనమునం దున్న ఫుడును, పురాణమును వినునపవుడును గలుగు జ్ఞానము స్థిర మగునెడల మనుజు లందజును ము క్రిని పొందిలీజెదరు. గరుడుండా! అట్టి జ్ఞానము స్థిరముగ నెప్పుడును ఉండదునసుమూా, జీవుడు గర్భగోళమునుండి ఖై టకు వచ్చినవెంటనే 'వైస్టవమాయ కప్పివేయును, అట్లు మాయాచ్భాదితుండయి నేమియు బలుక'నేరక వరాధీనుండై. శాల్యాదికములగు దుశ్రఖము లనుభవించు చుండును. కాంబట్టి పూర్వదన్మజ్ఞానము మనుజులకు స్థిరముగా నుండదు, సరల మనోభావముల నెజుంగనివారిచే పోవీంపంయబడుటయు, పృతికూల ములును, అనిష్టములును అగువానిని పొందుటయాు, వలదని 'స్పర్టటకు శక్తి లేకపోవుటయు. నల్లులు మున్నగు జంతువులతో నిండి అపరి శుభ్ర మైయున్న మంచముమి ద పరుంుటయు, అవయనములను గోకు కొనుటకు, శ_క్రిలేకయుండుటయు, లేచుటకు నడచుటకు శ క్రిలేకపోవు టయు మొదలగు శై శవదుములచే చాధపడుచుండు. జీవుని లేతచర్మ మును నల్లులు చీమలు మున్నగునవి తినుచుండును, అట్టి బాధ పడలేక వడ్చుచుండు జీవుని కృములు భథ్నీంచుచునే యుండును, విడవ పొగండ (యావన) దుఠఖముల ననుభవించును, తతో యావన మాసాద్య యాంతి సంపడ మానురీమ్‌, తోమలా త్వక్‌ యస్య తమ, విగతం గళ్ళ జాతం"జ్ఞాశం యస్యం 3౨, ళవం పంచవర్షాణి పౌగండం యొవనా దర్వాక్‌, తత్రచ అధ్యయనాదిదుః ఖాని యావన దుఃఖ మావా, ఆసుకీం దంభో దక్చో౭-భిమాన శ్చే క్యాది కాము, 33, తడా యావన

॥ 8 వు స్టో ఛ్యా యము

తచా దుర్వ్యుసనాసక్తో నీచసంగవరాయ ౨1, కరో

కాన్త్రనత్పురుపాణాం చ చ్వేష్టా స్యాత్కామలంపటః,

దృుషా సీయం చేవమాయాం తద్వావెరజిలేంద్రియః, 39౫

ప్రృలోభితః పతత్యంభే తమస్యగ్న్నా వకంగవళల్‌ ,

కురంగమాతంగవతంగభృంగమిశనా వాతాః వంచభినేవ వంచ,

వకః ప్రమాదీస కథం న వాన్యతే య స్పేవ.లే పంచభినేవ పంచ, 3౬

అలకాభీప్సితో జనా దిజ్ధ మన్యు శ్ళుచార్చితః,

సహ జేహేన మానేన వర్ఫమానేస మన్యునా, ప్రై

కరోతి విగవాం కామా కామిమ్టింతాయ వాత నక

ళీ శీ

బలాధికై స్స వాన్యేత గడై రనై్యా రజో యథా, కా

వీవం యో విషయాసక్రా శ్‌ సరత్వ మతిదుర్గ భమ్‌,

వృథా నాశయ కే మూఢ _నస్థాత్పాపతరో హి కళ1, త్రణా

జూతీశలేషు లభ తే భువి మూనువత్వం

తత్రాపి దుర్గ భతరం ఖలు భో ద్విదత్వమ్‌, సమయమే, కళ, కౌమలంపటతా మే వావా, దృష్ట్వేతి, దేవ గ మమ మాయారూపం- తద్యావైః తస్యాః కటాతకపట స్నేహావంచ నాదిఖి ర్భావైః చృలోభితన్సకా అంభే తమసీ మవిమోహే పకతి, ఏ౫, తత్ర పంచేర్మడ్రియ ప, ధానో నరః పశతీతి కిం చాచ్యమ్‌, ఏవై "కేంర్చద్కియాస ఖిన బహవో నష్టా ఇళ్యాహ. కరం గతి ప"'చఖిః, శబ్దస్పర్శరూ 3రసగంవై రోహి ఈాః కరంగాదయః పంచవాతాఏవ, కించ పంచభిః శ్రోవణాదిఖి రింద్రియైః పంచ శస్దైదివివయాక యః వీకపీళ ప్రృమౌది అవివేకీ సేవ లే సః యువా కథం న వాన్యలేక్‌ ఆపితు వాన్యక వ్‌వేళ్యర్థ $. 3౬; వానన మేవ నిదూపయతీం ఆలస్ధేతి ద్వాఖ్యామ్‌, న లస్థం అభిప్సికం చాంభికం కామి న్యాదినుఖం యీన సః-అజ్ఞానా దవిచారాత్‌ స్ట ఇద్ధః ప్రువృద్ధః మన్యుః కోపో యన్యేతి, యదా వాంభికలాహ్లో న జాతః తదా శుఇార్చితః ళో కేన యుక్తో భవతి, యదా దేహేన సహెవ వర్ధ మూ నేన మనుష్ధనా చ-అక్మ్‌ నః అంతాయ స్వస్య నాశాయ = శామిషు అవ్భ్ధజా శేషు-కామిశీనిమి త్రం విగృవాం విరోధం కరోతీ, 33, తదా కౌొమోయాు వా బలేన అధిక్సై గ్లైరై ర్ల న్యేక-ంయథా ప్రబలై ర్లతై ర్హీనో గజ ఇవ కళా యో విషయాసక్త్యూ వృశైవ నరత్వం నాకయతి త మనుళోచ న్నాహ, ఏవ మితి చ్వాళ్యామ్‌. 3౯ జూతీళతే స్వితి, పళ్వాడిజాతీనాం క తేమ - శతళస్టో౬ శ్రాజ.వం

గరుడ_6

రికి గరుడపఫురాణము య_న్తన్న పొాలయతి లాలయతీం ద్రియాణి తస్యామృతం తరతి హస్తగతం పమాచదాల్‌. ళం శ్రోల్రేంద్రియ ప్రధాన మగు లేడి శబ్బముచే ఇెడినది, త్వగిం ద్రియ

వ్రధాన మగు వ్‌నుంగు స్పగ్శచే వెడినది. చయురింద్రియప్ర ఛాన మగు పత్నీ రూపమువలన ఇెడినది, జిహే్రం ద్రియప్రధాన మగు తుమ్యైద రసముచే చెడినది, థ్రూణే- ద్రియ్యుప ఛానమగు చేవ %ంధముచే వెడినది, కోత్తత్వ జ్నే త్ర జిహోర్ట్యఘ్రూనము లను క్షానేం ద్రి యములతో శజ్బస్పర, స్‌ రూపరసగంధము లనుభవించుచున్నట్టియు, అవివేకియు, యావనుం డును అగు మనుష్యుడు అవశ నుం ఇెడితీరును, యావనప్రాదుర్భావ మగుటతోడ'నే మనుమ్యులకు ముందుగ సంభోగేచ్భ పొడమును, తీరు వాత చానినిమి_త్తము చవ్రయత్నించును, వ్రయత్నమ్సు విసల మయిన అజ్ఞానమువలన కోవముం జెందును, వీమ్మట దశ్రఖమును పొందును, అనంతరము. కరీరముతోంగూడ దినదిన పవర్థ మాన మగు కోవము బొంది ఇతర కాముకులతో నిరోధించును. అంతట బలాధికు లగు వారి వలన తాను వనుంగులచే ఏనుగు చెడినట్లు హతుండై పోవును. ఇట్లు విషమయసుఖతత్పరు. డగుటంజేసీ అత్రిదుర్తభ మగు మనుమ్యజన్మ మును వ్యస్థముగ చెడంగొట్టుకొను మనువ్యునికం కె మూఢుండును, పాపాత్తుండును మటియొకం డుండునా? గరుడుండా! పశువత్నీమృ గాది తిర్యగ్దన్మ ల నెత్తక మనువ్యజన్మ పొందుట అతిశకషస్ట్రము, అందుళు వబ్రాహణజన్న నెత్తుట మజతీయు. గష్ట్రము, అట్టి బ్రావూణజన్య నెత్తి యాద్రాహాణత్వమును రశ్మీంచుకొనక విమయాస క్రుండై ఇంద్రియము భ్యవాదకః = అ పేళలీవళాతిప్వెళ్యర్థు భువి కర్త్యభూడూ చ మా నుమక్యర యన్హను మ్యళరీరం లభతే త ద్దుర్ల్భభం హి - భగచాన్నామస్మరణార్హ త్వాళ్‌ , “అవ్‌ బక శ్వపచోతో గరీయాక్‌ య జ్జిహ్వాగ్రో వర్తతే నామ తుభ్యోి మితి వచనాత్‌ , తశ్రాపీ నర జేహే2పీ ద్విజతం బ్రావ్శణక్వం దుర్గభతరం అతిదుర్గళం ఖలు 4 అతః భో గరుడ! యో ద్విజ వృత, తారుణ్యే పాలయతి= లేవా మిశి శేమః, రల్‌ ద్విజతం న పాలయతి-ఇంద్రియా ణి లాఅయతి విమయా స్వాదనలఅంపటాని కఠోతి, తస్య ద్విజస్య వా_స్పగఠం అఆనాయాసేన కరతలే ప్రాప్తం పానేన అజరామరత్వ ప్రద మమృతం ప్రమాచాల్‌ పాన స్యాలప్యాత్‌ మరతి వృధైవ నిస్సరతి, తప ్రీర్ధాదిషు ర? 0 ముకి ప్రదం తారుణ్యం తు ద్రవివయాభ్సిలామే. వృమైన యాతీ త్యర్థః, వీ తళ

వమ స్టా ఛ్యా య మం 88 లను జయింపలేక చెడిపోవు వ్రావాణుండు తన వాన్తమున నున్న ఆమ్మ్భ తమును శ్రీంద జూరవిడుచు వెంగలివంటివాండు,

తత సాం వృద్ధ తాం ప్రావ్య మహా వ్యాధిసమాకులః,

మృొత్యుం తు మవోదుఖకిఖం నరకం యాతి వూర్వవ ళం

వవం గతాగళతెః కర పాశ ర్వ్దాశ్చ పావీనః,

న్‌ నాజ్రీ కం న్నే

కచాపీన విరజ్యం తే మమ మాయావిమోసహితాః, ళ9

ఇతి తే కథితా తాగ్జ్మ ప పావినాం నారకీ గతి

అం ల్యేష్టికర్మహీనానాం కిం భూయః శ్రోతుమిచ్ళసి! ఈ౮3

అనంతరమును వార్థ కమును పొంది అనేకరోగములచే వాధ వడును మృతిం బొంది మపహోదుల్లఖాకరము లగు నరశములకు మరల పోవును, ఇట్లు గతాగతములచే పాపాత్తులు కర్మ్యబద్ధులై మన్నారా వ! 1 ధి జా ఊఉ 'మోహితు లగుటం చేసి ఎన్నటికిని వై రాగ్యమును బొాందక సంసార మునంబడీ మునింగి లేలుచు డరిగానక దులిఖచుచుందురు, గరుడుండా! జార్ధ్వదై పికవిహీను లగు పాహిత్తులకు గలుగు యమయాతనలను ఇప్పినాను, మరల నింకేమి వినంగోరెదవు! ఇతి శ్రీగరుడపురాణే సాగోద్దారే పావీనాం జన్శాదిదుకిఖ నిరూవణో నావ మష్టోఒధ్యాయః,

వాహాణ్యానతంం శాం ఇం న్షవంచత్యంచ్య త్ల మళ్యాదవా వత్వడాం వృద్ధతాం ప్రాప్య వూర్వవత్‌ “యాత వాబేనా అవృళ్య' ఇత్యాది వూర్య్వో క్షషప్రశా శేణ, ౪౧, ఏవం పడధ్యాయో క్ష చృకౌళేణ గళాగతైః గళా నరశే-ఆగళా భళువి=ఏత ర్రూపెః కర్మణాం పావై రృద్ధాః న విరజ్యంతే విరక్షిం న లభంతే, అక్ర హేతుః మను మయావిమోహితా ఇతి, ౪౨, పాపగతి మపసంహరతి, ఇతీతి, ౪3, ఇతి శ్రీగరడపుకాణటీ కౌయాం మష్టోజఒధ్య్యాయః,

సప్తమా ధ్యా యము అణవావవ్త నివు

నూత ఉచాచ:-ా-

ఇతి శ్రుత్వా తు గరుడః కందితో2_శ్వత్ధప త్ర వత్‌,

జనానా ముపకారార్థం పునః పప్రచ్భ శీభృవమ్‌, ౧ గరుడ ఉవాచ:

కృత్వా పాపాని మనుజాః ప్ర మాచాద్భుద్ధితోఒపి వా

న యాంతి యాతనా యావమ్య్యాః కేనోపాయేన కథ్యతామ్‌. ౨

సంసారార్మ్మ నమగ్నానాం నరాణాం దీనచేతసామ్‌,

పాపోపవాతబుద్ధీ రాం విమ యోపహ తాత్త్య నామ్‌, 8

ఉస్ధారార్థం వద స్వామిన్పు రాణార్థవిసిశ్చయమ్‌,

ఉపాయం యేన మనుజాస్పడ తిం యాంతి మాధవ, ళ ీళగచానువాచ:--- క

సాధు పృష్టం త్వయా తార్ట్య మానుపోణాం హితాయ వై,

శృణుష్య్యూవహితో భూత్వా సర్వం తే కథయావమ్యనామ్‌ య!

అక్క థకుండు శౌనకాదిమువోమునుల కిట్లని చెవ్చ-దొడంగెను, గరుడుండు రావియాకువలె వడణశిపోయి “శ్రీహరీ |! మనుమ్యులు చమాదమువలనంాని, బుద్ధిపూర్వకముగం గాని పావములు చేసినను యమయాతనల సనెట్టనుభవింపకుందురో ఆ యుపాయములను చెప్పుము, సంసారసాగరనిమగ్ను లును, దీనచేతస్కుులును, పాపాత్తులును, విషయ సుఖాస క్తులును అగు మనుజులు ఏ యుపాయనువలన సడ్డ తిం బొందు దురో వానిని. గూడం జెప్పుముు” అని యడుగ శ్రీహరి యిట్లు , చెప్పెను, మానవుల నుద్ధరించుటకు మంచిప్రశ్న నడిగితివి, సావధా నుండవై వినుము, గరుడన్ష డ్భిర ధ్యామై శ్శ్రుత్వా పాఠకయాతనాం, అథ తన్నాశవోపాయ

మస్టభిః పరిషృచ్చతి, ఇరీశతి, ౧. బక హీశ'దా-నేన గతః చ్రేలోఒపి సద్దతిం, ఇత్యాహ'సప్త మే విష్ణుర్చ ఛ్రువావాన సక్క ఛామప్రమౌదాళ్‌. ఆఅనవథానర్వాజ్‌ ,౨, 3,

సవ్రమాధ్యాయ ను, 85 దుర్శతిః కథితా ఫూర్వ్వ మపుత్రాణాం చ పావీనామ్‌, వుత్తిణాం ఛార్మి కాణాం తున కడాచిత్ధ శేశ్వర. కా పుత్రదన్యావరోధ స్పాష్ట ద్యది శీనావీ కర్మ కా తదా కళ్ళి దుపాయేన పుత్రోర్స త్తిం ప్రసాధయేత్‌ , ౭ వారివంశ కథాం శ్రుత్వా శతచండీవిధానతః, వో భక్త్యా శ్రీశివమారాధ్య పుత్ర ము క్పాదయేత్సుధీః, ళా ఫున్నామ్మ్నో నర కాద్యస్యాల్సితరం త్రాయతే నుతః, తస్తా త్పుత్ర, ఇతి ప్రో ర్స్‌ స్వయ మేవ స్వయంభువా, నా వకోే౬పి పుత్రో ధర్శాత్థా సర్వం శారయళతే కులమ్‌, పుత్రేణ లోకాళ౯ జయతి శ్రుతి లేపా సనాతనీ, ౧౦ ఇతి వేదైరపిప్తోక్కం పుత్రనూవోత్త ఫ్టము_త్తమమ్‌, త్వుతముఖఫం ద షైభముచ శేషెత శకాదృణాత్‌ ౧౧ తస్యత్చుత్రముఖం దృష్ట్వా ముచ్య చలు కాదృా! పౌత్రస్య స్పర్శనాన్యర్య్యో ముచ్యలే చ బుణ్యత్రయాల్‌ , లోకా సల్యే ద్లివః ప్రా వః పుత్తపాత్రప్రపాత్రవై ౧౨ ద ఆ టం ఆటీ కా గరుడుండా! తొల్లి అవుత్రకు లగు పాపాత్తులకు దుర్గతి కలుగు నని చెప్పబడియున్నది, పుత్ర వంతు లగు ధర్శాత్గులకు దుర్గతి ఎప్పుడును కలుగదు; ప్రా శన జన్మ కర్మ ౧బున సంతానము లేనివారు హారివంశకథ వినుట్క శతిచండీవిధానను, శివవూజ మొదలగు నుపాయనులవలన పుత్రులు కలుగునట్లు చేసికోవ లెను, పుంనామనరకమువలన తలిదండ్రు లను రథ్నీంచును; గావున నుతునకు పుక్రుడు అని బ్రహ్మా "వీరు "పెక్సైనుం ధర్యాత్తుం డగు నొక ఫుక్రునివలననే వంశ మంతేయు తరిం చును, వేడములయందు వుత్రమహిమ "వేయినోళ్ల కొనియోడంబడియు న్నది, పుత్రముఖములను జూచుట తోడనే మనుజుండు మై తృకబుణను పురాణాన్టేను విశేషేణ నిళ్చయో యశ త మపాయం వద, ౫-౬; మృతస్య పుణ్య పా పాఖొం జ్వే గతీ, క్త పాపగతి స్తు నిరూపీతా, ఇదానీం పుణ్యగతిం శీళళా నువాచ, సాధ్వితి యావద్ద్రుంథసమొ ప్రి, కింద అఫుత్రాణా మేవ దుర్గతి ర్భవతిః నరు ఫత్రిణాం ఆఈ పుత్రమహిమానం నీరూపయితి, ౪, ఉపాయా "నీ వావా, హరివం కేతి స స్‌ యమలళోశౌదీకా అల్యేల్‌ అతీక్రవుతి - ఫుత్రాదిభిః కృత్వా చినః స్వర్గస్య ప్రా ర్శవతిః ౧౨, అత్ర విెశేష మావా ద్రాహ్య్యూభేతి, బ్రావ్య్యవివా

88 గనరుడవురాణము నుండి విము క్రి. బడయును, పౌత్రునియంగస్పర్శ్మమువలన పితృయుణము, "జేవబు శము, మునిబుణము ఈమూ.డుబుణములవలన ము క్తుండగును, పుత్తపౌత్రప్ర పొత్రులచే సమ_స్తయమలోకముల నలిక్రమించు స్వర్షము నకుం బోవును, ల బ్రాహ్యాభావుత్రోన్నయతి సంగృహీళ_న్త్వధో నయీత్‌, వ్‌షం జ్షాత్వా ఖగ శ్రేష్ట కీంనజాతిసుతాం _న్తస్రైజేల్‌ , ౧౩ సవ గ్టేభ్య స్పవర్షాను యీ వుత్రై బెరసాః ఖగ త వ్‌ీవ శ్రాధ్ధదానేన పిళ్యూణాం స్వర్ష "క్వీత్రవః ౧౪ శ్రౌట్టేన ప్పుత్తద శ్తేన స్వర్యాతీతి కి ముచ్యతే ప్రేతోఒవి పరద త్తేన గతస్పర్లం మయా శృణు, లై అత్రై వోచాహరి్యేఒహ మితిహాసం ఫురాతనమ్‌, జెర్థ శ్రిటె హిక దానస్య వరం మాహాత్మ వ్రిసూచకమ్‌, ౧౬ పురా శ్రేతాయు?ే తార్హ్య। రాజాఒసీద్బభు వాహనః, మహోదయ్‌ వురే రమ్యే ధర్షనిష్థో వముహాబలః, ౧౭ యజ్య్వా డానపతిః శ్రీమూ న్న ఏహ్మణ్యస్సాధువత్సలః, భ్‌లాచారగుణోపేతో దయాదాతీ,ణ్యసంయుతః, ౧౮ో పొాలయామాస ధన్మేణ చ్రజాగి పుత్రాని వరసా, తత్రధర్మరతో నిళ్యం సదండ్యాల దండయన్నృవః, ౧గా తా. స కదాచి న్మృవోబాహుః సస న్యో మృగయాం గతః వనం వివేశ గపహానం నానావృతసమన్వితమ్‌, అం నానామృాగగణాకీర్ణం నానాపథ్నీనినాదితమ్‌, హీన ఊభా వివాహిశా యా పల్నీ తస్యాః పులో బ్రాహ్య్యోభాపుత్రః-సరు ఉల్‌ ఊర్ధ్వం స్వర్షాడిలోకం నయతి, ఊఉన్నయతీ త్య సంధికార్డ 8, ట్రాహ్యం తు ట్వ క్లాయా స్పవన్లేన వళేణ నవా జాయ తే వివాహా జేదవిధినా బ్రావ్మన్టి ఇత్యభిధీయ తే? ఇతి, సంగృహీతః ఆవివాహితాయా! పుత్ర స్తు అధః అధోగతిం నయతి, ౧౩, ఇవ శ్లేభ్యః స్వపతిభ్యః సవన్షాను స్వన్త్రీమ, కరసా, ఇతి దత్త క్రీ తాదివ్యావృ తిఃస్వరి త్యవ్యయం-స్వర్యాతీతి కం వాభ్యం-పరద _ల్రేన శ్రాన్టేనే త్యనువంగ॥, ౧౫, అతృపు త్ర, మూవాక్య్య ప్రష్తావేన శ్రాద్ధమహిమాన మితివోసముకేన ప్ర్రృస్తాతి, అ్యలేతి, యావ దధ్యాయసమొ ప్ల, ౧౬-౨౧, లేన నృ పేణ దూరా రృ్రతీ, స్తేన అతీవ సుదృథేనావి

సప్తమాధ్యాయము, 87 బ్రౌహావివాహనున స్వీకరిందణబడిన కన్యకకు పుట్టిన వుత్రోండు స్వుర్షాదిపుణ్యలోక మును పొండించును, అఆవివాహీత పల్నీ పుత్రుండు నరకలోకమును పొందించును, సవర్శ స్త్రీయందుకలిగిన కొరసవుత్రుని వలన చేయంబడిన శ్రొద్దాదికము తలిదండ్రులకు స్వ ర్హాదిలోకములను కలిగించును, వరులు వేసిన ్తాద్రములవలన నే మృతిం బొందినవారు స్వర్ష లోకమును పాండుచుండంగా కూరనులు వేసిన శౌర్టాదికమువలన స్వార్లాదివు శ్యలోకములు కలుగుటలో నాళ్చర్య మేమి ! గరుడుండా | ప్రాచీనమును, జెర్ట $దె హీకమహిమాసూచకమును అగు నొక యితి పోసమును ఇెప్పెద వినుము, తొల్లి త్రేతాయుగమున బభ్రువావానుం డను రాజు ఉంజెను, అతని రాజధాని మహోదయ మను నగరము, యానగశీలుండు, మహాజాత, శ్రీమంకుండు, బ్రాహ్మణావ్రియుందు, సాధు వత్సలుండ్క శీలాదారవంతుండు, సద్దుణోచీతుండు, భూతదయ గల వాడు, వరిజనులయందు డాతీణ్యము గలవాండు, తమత్తియధరక్మ నీర తుడు అగు ఆబ భ్రువావాననుహారాజు ప్రజలను వుత్రులనువోలె వరిపాలించుచుండెను, ఒకరాండు అ మజ+శరాజు వై న్యసమన్వితుందై $ "వేటకు బయలు చేజి నానావృ తయసమన్వితంబును, అనీకవిధ మృగ సమూహసంకులమును, నానావశత్నీగగనినాదితమును అగు నొక మహః రణ్యము ప్ర వేళించెను. వనమభ్యే తదా కాజూ మృగం దూరా దదృళ్వత, ౨౧ "జేన విద్ధో మృగోఒతీవ వాణేన సుదృభేక చ, కాం మాదాయతం తస్య వ నేఒడర్శన మేయివాకా, త్ర కష్నేణ రుధిరాశ్హ్రేణ స రాజూఒనుజగామ లక్స్‌, తతో మృగ శ్రసంగేన వన మన్య ద్వివేశ సః, ౨౩ జ నీ మో అనన్ను థ్‌ [గ వ వ్యగావాత, శీ చాణేవ వద్ధవీక = న ళు చృళఈ 2 పయిన నతన త ధు కుమ్మ కంలో యశ్య - దూరగమ నేన శ్రొనమః ఖేదః అక పీన సంతాప శాభఖ్యాం మూర్చితః అస్వస్థఃసరోవరం ప్రాప్య అశ్వేన నహీఠ వీవు వ్యశావాత ఈస్మికా వ్రవి షః" అక తత; ఆళ్యాదవతీర్య శదుదకం పఫపౌ = సలిలా స్ఞలపానాత్‌. వకవ?

88 గరుడవురాణను వపా తదుడకం' శీతం వద్మగంథానువాసితమ్‌, తతోఒవతీర్వ సలిలాద్వి శ్ర మో బ్థభ్కచావానః, ౨౫ వడర్శ న్యగ్ట్రోధతరుం శీతచ్య్చాయం మనోవారమ్‌, మజవోవిటవవి _స్తీగం వథతీసంభుంినాదితమ్‌, ౨౩౬. వనస్య తస్య సర్వస్య మజ కేతుమివ స్థితమ్‌, మూలం తస్య సమాసాద్య నిమసాద మహీవకిః, ౨౭ ఇట్లా వనమును ప్రవేశించి దూరమున ఒక మృిగమును జూచి జానిమో,దికి కౌ.*+ము విడీచెను; గాని అవమృ్మగము ఆ పాణముతోడజీ పాజీిపోయకు, అంతట నారాజు మృగ కరీరమునుండి నవించుర క ధార నాథారము చేసీకొని మృీగమును కనుగొనంబోవఆమార మై మశీయొక ముహారణ్యముసకుం బోయెను, అవ్పటికి ఆరాజు మరా యాసమువలనను, అ.కలివలనను, గొంతుక యెండిపోవ సంతావవరం ర్భితుండై యొట్లో వెదకి ఒక జలాశయము నారసి అశ్వుంబును డానును ఆందలి తీయని నీరు తావి శీతలచ్భాయ యు మనోవారమును, పెద కొమ్మ్‌ లచే విస్తార వ్ర జ్జైశును ఆ క్ర మించినదియు, అనేకపశ్సీగణములకే అఆశ్చయమును, ఆమబోరణ్యమునకు శీతువుంబో లె విరాజిల్లుచున్న దియు అగు నొర వటవృతుమును జూది దాని క్రీందికిం బోయెను, అథ ప్రేతం డడర్శాదా యు త్తృడ్భా ఫ్రం వ్యాకు లేంద్రియమ్‌, ఉత్కచం బలినం కుబ్బం నిర్శాంసం భీమదర్శనమ్‌, తా తం ద్నష్ట్యా విక్కతం ఖఘోరం విసి, తో బ్థభ్రువావానం, చేతోఒక దుషాంతం ఘోరా మేటవీ మాగతం న్నవమ్‌, వ్రే సృష్వాతం ఘో స ౨౯ా సముత్పుకమనా భూత్వా తస్యాంతిక ముపాగతః, అబవీచ్చ తదా తార్థ్హ్మ్య ప్రేత రాజో నవం వచః. 30 ప్రే తభావో మయా ల్వే క్తి ప్రాపోఒసి న్యు పరమాం గతిమ్‌, త్వత్సం యోగాన్మవో బావో జాతో ధన్యతరోఒన్యహమ్‌, కిం అంతట' దప్పిక చేతను, ఆకలి చేతను వ్యాకు లేం ద్రియ మైనదియ్యు, ఊఊ రశ ములుగలిగినదియు, బలముగలదియు, పొట్టిదియు, నిర్గాంసమె నదియు భయంకర మైనది యు, వికృత మెనదియు, ఘోర మైనదియునగు విగత్త్హ్రమా బభూవ ౨౫( న్యగ్రోధతరుం వటవృతుమ, ౨౬ మహాేరుం ఉచ్చ్నకర

నళ్తమా ధ్యాయ ము, 69 సొక పీతము బభువానవానమవోరాజు నారసి అశ్చర్యముం బొంది ౮ కో చ్రసన్నచి _త్తముతో ఆరాజునమోపమునకు వచ్చి *ఈర్టీర్రాజూ! సీసం ఇరా గమువలన నాస్రేతత్వము వదలిపోయినది, వరమగతిని పొందిలిని, నేను థధన్యతం బడసితిని” అని పలిశను, రాజోవాచ? కృష్ణవర్ల! కరాళాస్య! ప్రేతత్వం ఘోరదర్శనమ్‌, శ్‌ కర్మ విపాజేన ప్రాప్తం లే బవ్వామంగళమ్‌, పం వీ తత్వకారణం తాత బ్రూహి సర్వ వమశేవతః, ఫో శ్చ చీతరంం తే వినక్వతి 33 కో2సి తరం న దానేన ప్రే స0 ల వినశ్యతి, ధ్ర ఉవాచ; కథయామి నృవశ్తేవ్ష! సర్వమే వాదిత స్తవ, వో ప్రేతత్వకారణం శ్రుత్వా దయాం కర్తుం త్వమర్ష స్స, వైదశం నామ నగరం సర్వసంవత్పమన్వితమ్‌, నానాజనపదాళకీన్ష ౦ నానారత్న సమాకులమ్‌, త్రో వార్య్యప్రాసాదకో భాఢ్యం నానాధర్మసమన్వితమ్‌, తతాఒవాం న్యవసం "తాత "జేవార్బనరతస్పడా, 3౬ శో వైశ్యో జాత్యా నుబేవోఒవాం నామ్నా విదితమస్తు కే వావ్యేన తర్చితా ే3 8 కవ్యేన వీతర ! నథాః 32 వివిధై కాన రొాగ్రైశ్చ విసప్రాస్సంతర్పి తా మాయా, దీనాంధకృవణేభ్యశ్చ ద_త్తమన్న మనేకథా. | కైరో తత్సర్వం నివ్భలం రాజ! మమ చై వాదుపాగతమ్‌, యథా మే నివ్ఫలం జూతం సుకృతం తద్వదామి శ్రే వపైణా అది విని రాజు *ోటకృష్ణనడ్డుండా! కరాళాన్యుండా! ఫఘోరడర్శ నంబును, బవారమంగళంబును అగు సీప్తేతత్వ మెటుల కలిగినది! శ్వా ద్వవధ్వజ మివ ౨౭ ౨౯, సముత్సుళమచాః ప్రసన్న చిత్త 30 _ ౨౪, నానాజనపదాక్షీర్ణం ఆనేక శేళోద్య వై ॥ జవైః పరివూర్జ్యం _ నానార లై షక “జాతా జాథా యదుద్క్యృష్టం తద్రళ్న మళ్ళిధీయతి ఇతి స్రీగకాళ్యాది (శ్రేష్టవన్తుభిః పూర్షమ్‌, ఏ2, “హర్రం కాజగృవాం ప్రోక్తం ప్రాపాదో ధనినాం గృవాహ్‌ "తేషాం శోభాభి రాఢ్యం యుక్తం - నానాధరై శః శ్రాతప్తారైః ఏ౬ ఛోజనీ త్వ మితి ప్ర్నస్యో _త్తర మోహ, వైళ్య ఇతి, “ీబేచార్థ మన్నం వాద్యం ప్యాళ్‌ వీ శ్రశ్ధం

త్‌ గరుడవురాణము ప్రేతత్వశారణ మెద్ది! సీవెవరవు! ఎన్దాన సీప్రేతత్య్వము. నళించును! సీవృత్తాంతమును సాకల్వంబుగా నెజింగింపుము”అని యడుగ చేతను ఇట్టు చెప్పెను, “నా క్‌ ప్రేతభావ మెట్లు వచ్చినదో మొడటినుగడియు వప్పెడ వినుము, సము _నసంవదభిరామంబును, సానాజానవదసంకులం బును, నవరత్న విపణిశోభితంబును, హాఠ్యవిరాజితంబంను, ప్రాసాద వూలావిరాజమానంబును నానావిధధర్మవిభూమితంబును అగు వై దళం బను నొక నగరము గలదు. అదియే నాకు వాసస్థానము. నేనెల్ల ఫుడును "బీవవూజ వేయుచుందును, జాతికి వై శ్యుండను, నాపేరు నుబేవ్చండు. వావ్యముల వేర 'జేవతలన్సు కవ్యముల చేత పితరులను వివిధదానముల చేత బ్రావాణులను తృప్తి పొందించిలిని, దీనులు, అంధులు, అనాథలు మొదలగువారికి అనేకపర్యాయములు అన్నమువెట్టి సంతోమవజిచి తిని గాని చై. వవశనున అది యంతయు నిష్ఫృలమైనది. అది యంతయుం 'జెన్పద వినుము,

మను నై సంతతి ర్నాస్తిన నువ్భాన్న చ కాంధవః,

నచ మ్స్‌్తం హ్‌మే ఆాదృగ్యః కుర్యా డార్థ విచెహికమ్‌, ౪౦

యస్య న స్యా న్మహారాజ! శ్రాద్ధం మాసికపోడకమ్‌,

ప్రేతత్వం సుస్థిరం తస్య దత్త శ్యాాద్ధశతై రవి, ళం

త్వమార్ధ్వదై పాఠం కృత్వా మా ముద్ధర మహీవ తే|,

వశ్హానాం చైవ సర్వేషాం రాజూ బంధురిహోచ్య తలే, రా

తన్నాం తారయ రాజేంద్ర మణింళ్నం దదావిం న్‌

యథా మే సడ్డతి ర్ఫూయా ల్న్రేతయోనిశ్చ గచ్చతి, ఈ9

తథా కార్యం త్వయా వీర మమ చేదిచ్చసి వి యమ్‌,

తధా తృషహాదిభిర్ద[ై 8 ప్రేతత్వం దుస్పహం మమ, రోల కవ్యమేవ విం ఏళ ను నుళక్ళతం కథం నీవ్భలం జూత మనో ఇత్యాళంకౌయా మొవా, మమేతి, ౪౦4 కించ అప్పుత్కస్య మమైవ గ్రేతర్వం జూత మితి న, కింతు పోడళ శ్రాద్ధరహితన్య సప్మత్తప్యాఒవి స్యాదిత్యాహ య శన్యేతి, ౪౧, విపది రతక్షత్వాత్‌ బంధురితి “హేతోః పర్రాద్యభా వే రాజాది! క్కియాం శౌరయే. దితి భావః ఈదు క్షం విన్షుఫురాణే “ఉచ్చిన్నబంధుజాతీనాం "కౌొరయే దవనీపలిః? ఇతి, ఈ౨వూర్వ సుక్ళరప్రభావా న ణిరత్నలాభః, 63-65, సర్వయోనిషు అవోరనుఖేన దుఃఖ

సప్తమాధ్యాయము, న! సార్రదూదకం ఫలం వాస్త వనేఒస్మి ఖ్ఫీతలం శివమ్‌, న ప్రాప్నోమి యుభధార్లో౭.వాం తృీపార్లో న జలం కచిత్‌. ళ౫్‌ యది మేహి భవే ద్రాద! న్విధి ర్నారాయణో మహాకా, తడగ్హే వేడమం్నత్రైశ్చ క్రియా సళ్వార్ధ్వదైహికీ, ర౬ తదా నశ్యతి మే నూనం ప్రేతత్వం నాత్ర సంకయః, 'వేదమంత్రా నృపో జాసం దయా సర్వత్ర, జంచుమ. ళ౭ సచ్భాన్హ్ర్యశ్త్రవణం విష్లోః వూజా సజ్జనసంగతిః, ప్రత యోనివినాశాయ భవంతీతి మయా క్రుతమ్‌, ర౮ా ఓరాజా! నాకు పుత్రులు లేరు, మిత్రులు లేరు, బంధువులు లేరు. నాకు జౌర్ధ్వదైపింకము. నిర్వ ర్తించుటకు మఖెవ్వరును లేరు, షోడశ శ్రాద్ధపహితం బగు నౌర్ధ్వటె పాకము ఎవ్వనికి జరముగదో ఎన్ని శ్రాద్ధములు చేసినను వానికి వ్రేతత్వము వదలదు, కావున క్స్‌ మహో రాజా! నీవు జ్‌ర్ధ వ్రదెహీకము గావించి న న్నుద్ధరింపుము, సర్వవర్ష ములకు రాజు బంధువు అని న్రుతులు ెప్పుచున్నవి,, కాంబట్టి నన్ను ఉిద్ధరింపుము, నీకు మణికత్నము నివ్చెడను, నాకు సద్గతి కలుగునట్లును; సరీతత్వము విను క్రియగునట్లును అనుగ్రహింపుము, ఆంశలి వవ్చిక వీనిచే నాకు ప్రేతత్వము దు్చహముగా నున్నది, ఈమహారణ్యమున స్వాదూదకమును, మధురఫలంబులును గలవు, ఇన్ని యున్నను నాకు ఆకలి దవ్చిక తీర్చుకొనుటకు లభింపకున్నవి, కీరాజూ! విధివూర్వక ముగా నారాయణబలి చేసి నీవ తత్పన్నిధిని నాకు కెద్వదె హ్‌ాక శ్రీయను చేసిన వెంటనే నాకు ఈ ప్రతత్వము వదలిపోవును, అందు లకు సంజేహము లేదు, 'వేదమం త్రవఠనము తపస్సు, చానము, భూత దయ, సబ్భా శ్ర శ్రవణము, విమ్ణువూజ సజ్దనసహావాసము మొదలగు నవి ప్రేతత్వవినాశమునకు కారణ మని "నేను వినియాన్నాను, అతో వయ్య్యమిం తే విమ్ణువూజూంక్రేతత్వనా+నీమ్‌, పహిస్ల్ణుతా భభచి, మమ తదభాచా ద్దుఃఖం దున్సవా మేజే ఛ్యాహ, ప్వాద్వితి. ఈ శీన డానేన తే స్ర్రేశత్వం వినక్యతీతి పృళ్యస్యో త్తరమావాపంచభిక, యడదీతి, ౮౬,68, సచ్బాస్త్రశ్రువణేన ధూంధుమాతో విముక్షః, సద్జె వానాంధర్మదత్తాడీనాం సం గాద్బహ వః శకలహాదయో విముక్తా ఇరి, శరా, కింద నును శ్రేతత్వంచు విష్ణువూజమైన యాస్య

ర్ట గరుడపఫురాణము సువర్ధడ్వయ మానీయ సువర్షం న్యాయసంచితమ్‌, తస్య నారాయణనై్యా కాం ప్రతిమాం భూప! కల్పయేత్‌ , రగా పీతవస్త్రయుగచ్భన్నాం సర్వ్యాళరణభూవి. తామ్‌, స్నాపితాం వివి సోయై రథధివాస్య య జేేత్తతః, నం వూర్వే తు శ్రీధరం తస్యాదత్సీ,ణే మధుసూదనమే, పళ్ళి మే వామనం ేవ ముత్తేే చ గచాధరమ్‌, సనం మభ్యే వీతామహం వైవ తథా "దేవం మహేశ్వరమ్‌, వూదడయేచ్చ విధానేన గంధపుష్నాదిఖిః వృథక్‌ సం తతః ప్రద పీ బేళ్తళ్య వవ్శా సంతర్చ్య జేనతాః, ఘృతేన డథ్నా "రేణ విశ్వే బేవాంశ్చ తర్చయేత్‌ , స్మం "ప్రతత్వమును తొలంగించు విన్దువూజ్యా క్రమమును సీకు చెప్పెద వినుము, రెండునూడల యెత్తుగల బంగారముతో నారాయణ పతి మను జేయించి పచ్చని రెండు వనస్త్రముల చేతను, అలంకారములవేతను అలంకరించి అనేకవిధములయిన ఉదళములతో నభిపే.కించి సింహానన మున నుంచి వూజింవవలెను, ఆ చతిమకు పూర్వదిగ్భాగంబున ఖ్దీ ధరుని డట్నీణఛాగమున మధుసూదనుని పశ్చిమభాగ మున చామనుసి, ఉ_త్తరథాగమున గదాధరున్సి మధ్యను పితామహుసి, మహేశ్వరుని ఉంచి యథాశాస్త్రముగ గంధపుసష్పాత తాదులతో వూజించి వదతి ౯ము చేసి అగ్నీహో శ్రమున నేతితోను, పాలతోను, పెరుగుతోన్న హోమము గావించి విశ్వే బేవతలకుం గూడ తర్పణము చేయవ లెను, తతీస్సా షో వినీతాత్తా యజమానస్పమాహితః నారాయణాగ్లే, విధివత్సా్థాం క్రియామహార్థ పదై హికీమ్‌, ౫౪ అరభేత యథాశాస్త్రల ఫ్టోధలోభవివర్టి తః, కుర్యాచ్చ్భాద్ధాని సర్వాణి వృవమస్యోత్సర్జ్దనం తథా, స్మోవ్యు తతః పదాసి విప్రేభ్యో దద్యావచ్చైన త్రయోదశ, పోడిళమొామసంఖ్యాకం, తెస్య-ద్వయం ద్వాత్రింళ నామకం-సువర్ష 9 కౌంచనం తన్య వ్రృతిమాం ప్రృకల్శ సాల్‌ ,ఈ౯ంవివిధె ర జేకతీర్టోద్భ వై 8, ఆలా భే వాపీకూపజలై ర్వా, ఆధివాస్య సించాన నే స్టాష్య వూజయేళ్‌ , ౫౦, వూజనప్రృ శర మావా వూర్వ

శయ్యాదానం పప్రదత్వా చ ఘటం ప్రతస్య నిర్వ వేల్‌ , సజ శాబోవాచవ-- కథం ప్రేతభుటం కుర్యా ద్ద ద్యాత్మేన విధానతః, జి నీ, (1 బ్రూప్‌ా సర్వానుకంపార్థం ఘటం ప్రతవిము ._క్రిదమ్‌, స౭ రే ఉవాచ: సాధు వృష్టం మహారాజ! కథయామి నిబోధ క! ప్రతత్వం న భవే 'జ్యేన దానేన సుదృభేన చ, డై దానం పేతభుటఏం నామ సర్వాశుళవినాశనమ్‌, దుర్గ భం సర్వలోకానాం దుర్గ తితయ కారకమ్‌ నో సంత ప్రజబోాటకమయం తు భటం విధాయ, జ్‌, జ్యే శ్ర పాశ శేశనయుతం సవా లోకపాలై 8, తీ రాజ్నువూర్ల వివరం పణివత్వభ క్యా కను ఉదవలత్రన కట విప్తాయ 'జేహి తన దానళ_లైః క మనై్య్యః ౬౦ బహ మభ్నే తథా విను శృంఠర * ౦కరో౭ఒ-వ్యయః, లాలీ తీ జ ళ ట్‌ ప్రాద్యాదిము' చ తత్కంతే లోకపొలా న్మ్రమేణ తు, ౬౧ సంవూజ్య విధివద్రైజక్‌! ధూవై8 కుసుమచందనై *, తతో దుగ్ధాజ్యవపీతం భటం జేయం హిరణ్య యమ్‌, ౬కి సర్వడానాధికం చై తన పోపాతిక నాశనమ్‌, కర్తవ్యం శ్ర ద్ధ్యయా రాజ! శ్చ్రతత్వవినివృ త్తే, ౬9 విమ్గట స్నానము చేసి నారాయణ, వ్రతినూసన్ని ధానమున క్రోధరహషితుండై. యథాశాస్త్రముగ కిర్ధ్వదై హీక క్రియ నారంఖింప వలెను, సమ_స్తశ్యాద్ధములు వృషోత్పర్జనము చేసిన విమ్మట బ్రాహ్మణులకు పడమూండుదానములును శయ్యాదానముగూడ చేసి సే/తతృ ్రికర మగు భఘుటదానమం చేయనలెను, ఇదివిని “ఓయీ?! ప్రేతఘుటము నెట్లు (నలల రానని ఇతాదిపంచభిః, 3౮4౮ నిర్వపేల్‌ ప్రేతభుటిం దద్యాత్‌ , ౫(౬,౫9, .నుదృ ధేన త్యక్త మమోగ్యన- ఆవళ్యం క ర్త్యే వేళ్యర్థః, న్యా, తేడేచానా, 'సంత_స్థహాటకమయం ఛోధితసువర్ష। రచికం- బ్ర, హ్థాదియాతం ట్రహ్వారిఫః స్వవూబజార్థం స్వస్వస్థా వే వా్ట్టిధిప్టితం- కేసాం ఖనితనమాంతనామాతురై ర్యుక్త మిళ్యర్థః దుద్ధఘృత పూరం చ కృళ్వా "ఆశసీచ్చవృసం కౌళిమితి మం క్రేణప్ర్రణద్యు ప్రడేహితి, ఇంఎ౬8; తన్య థూూవ లేళ

రిక గరుడపురాణము ేయన లెను?! వీవిధానమున దాని నీయవ లెను! పే్రేకత్వవిము_క్రిహీతు భూతం బగు భుటముసంగతి సాంతముగం కెవ్వు" మని రాబముగంగా 'ప్రేతము మరల సిట్లు చెప్పెను. మహారాజా! మంచి పృశ్నయడిగి లివి, చేఠంవలన 'ప్రతత్వము నశించునో అట్టి ప్రతభటచాన్‌ము సంగతి చెప్పన వినుము, అది సమస్తామంగళ ములను బోంగొట్టును, దురతిని రు బోనాడి నుగత్రి నిచ్చును, అందజకు నది లభింవదు, ఆభుటమును ఎబ్లు చేయి:వవలె నందువా! బంగారముతో కలశము చేయించి బవా వీన్లు ను హేశ్వరలోక పాల ఉపతినులు దానిమిోంద చెక్కించి జానిని పదే తోడను, జీతితోడను నివి భక్తితో ననున్కరించి ట్రాహూణునకు సీయవ లెను. ఇతరజానములతోం బం లేదు, అఘటమునకు “మేధ్యను శ్రి హావిమ్టుమ హేశ్వరులను, ప్రాచ్యాదిదిక్కుల నింద్రాదిలోక పాలకులను భకూవదీపాదులచే వూజించి దుగ్గాజ్యసహితంబును, సరరడానాధ్ధిక్ష 7 ] వుణ్యంబును అస భుటమును ప్రతత్వవిమోచనార్థ మై త్రద్దగలిగి చాహూణున కీయవ లెను, న్‌ పన్‌ ఆీళగవానువాచ:ంా వీవం సంజల్పత _న్హ్య్య ప్రేతేన సహ కాళ్యప్య శ ంాఒ౬ఒజగామూనువదు వాస్త ఫ్రశ్టరథసంకులమ్‌. ౬లో తతో బలే సమాయాళతే దత్యా రాజే మహామణిమ్‌, జ్య, జీ, చ సమస్కటృత్య పునః వ్రార్ధస్ట చేశో౭దర్శనమేయివాక, ౬న న తస్థాద్వవాద్యినిష్మ్రమ్య రాజా౬ఒపీ నవుం యయా, స్వపురిం చ సమాసాడ్య తత్సర్వం చేత భామీతమ్‌. 2.ఇ చకార విధివ త్పశీ! నార్థ్థ ద హీకజం విధిమ్‌, తస్య వుణ్యప్రదానేన వః ముక్షోదివం యయా. 2.2 శ్రాబ్ధేన పరద ల్తేశ గతః ప్రేతో౭౨ సద్దతిమ్‌, కిం పునః పుత్ర దడ శ్రేన వితా యాతీతి చాద్భుతమ్‌ కలా పదం పద న్యాసం ఆకు లక్షీక్ళత్య-నే నా ఆజగామ, ౬ళ, మమ కృత్యం న విస్యరణీయ మికి సంప్రార్ధ స్ట ఆంకస్ధానం గళః.౬౫, ౬౬, విధిం కృత్వా ర్రేశౌయ దదౌ, 8౬2, ఇతి హాసకథభన స్యాఖిప్రాయ చూవా, లైట్టే తి, ౬౯ ఇతి ఉశ్రీగరుడపుకాణటే కాయాం శ ప్పమోఒభ్యాయః,

సప్తమాధ్యాయము, ఫీఫ్‌ ఇతిహోసమిమం ఫుణ్యం శృణోతి శ్రావయేచ్చ యః న తౌ ప్రేతత్వమాయాతః పాపాచారయుతానవి, ౬౬ ఈకథ యిట్లు ఇెప్పి ముగించిను,. ఓగరుడుడా! అట్టు రాజును ప్రేతమును సంభామీంచుచుండ గజాశ్వరథభటసంకుల మగు నా రాజుమై న్యము అచ్చటికి వచ్చినం జూచి యా'ప్రేరము రాజునకు మణి నిచ్చి నమస్కరించి మరల ప్రార్ధించి అంతర్ధాన మయ్యును. రాజును అచ్చటనుండి బయలుచేరి స్వఫురమునకు వచ్చి శ్రతము ఇెప్పినట్లు యధాకాన్త్రముగ కర్ణ ్గదై హీకమును జేసి పుణ్యమును ప్రేతమునకు ఈయంగా ఆప్తేతము ప్రేతిత్వమును బాసి స్వర్హ మునకుం జోయెను, గరుడుండా! వరులు చేసిన శ్రాద్ధమువలన నే స్రతము స్వన్లాది వుణ్యలోకములను పొందుచుండ జొరసపుత్రులచే చేయంబడు శ్రాద్ధము వలన సడ్డ తిం బొందుటలో నేమి యాశ్చర్యమున్నది! ఎవ్వరు ఈయితి చోసమును విందురో లేక వినివీించెడరో ఆయిరువురును మహాపాసా వారు శైనను శ్రుతత్వమును బొందక స్వ న్హాదిపుళ్యలోక ములకు6 బోవుదురు, ఇతి శ్రీగరుడవురాణే సాఠరోద్దాగే బభ్రు వాహానకృృత ప్రే తసంస్కారోనామ స్తమోఒధ్యాయః:

అపషమా యము ర షె. గకుడ్‌ ఉపాచనిా ఆముమ్మికీం క్రియాం సర్వాం వద సుక్చతినాం మమ, కర్తవ్యా సా యథా ప్యుతె, స్తథా చ కథయ ప్రభో! ౧ ఆ భగవానువాచ; సాధు సృష్టం త్వయా తాగ్డ్య్య! మానుషాణం హితాయ మై, ఛార్నికార్హం చ యత్కృత్వం తత్పరర్గం కథయాపిం తే, అ నుక్కతీ వార్థ శ్చ దృష్టో శరీరం వ్యాధిసంయుతమ్‌, క్ష ప్రతికూలాస్త్ర)వోం 3 వ ప్రాణఘోవస్య ాగ్రులిమ్‌, క్ర త్‌చా స్వమరణం జాతా నిర్భయస్సా వ్రదలేంద్రితః, అజ్ఞాతక్ఞాతపాపానాం ప్రాయళ్చి త్తం సమాచశేజ్‌. లా అంతట గరుడుండు ““శ్రీవారీ! తలికందడ్రులు వృద్ధాలె ఆతురు ఖై నపుడు పరలోకోవయోగ మగు కర్మను కుమూరులు' ఎట్లు వేసిన ఆతలికంద్రులకు సద్గతి గల్గునో యట్లు చేయందగు నయ్య్యాముష్మి క కర్యతు చెవ్చ” మని యడుగంగా “మానువహి తార్థము మంచీవివయ ము నడిగితివి చెప్పి విను” మని శ్రీవారి యిట్లు చెప్పెను, పుణ్యాత్మ కుండగు బాండు మునలితనమున శరీరము వ్యాధివీడిత మగుటను, ఇాధ్ధి ర్యమువలన ప్రాణఘోవ నవినంబడకుండుటయుం జూచి తనకు మరణము తప్పడని యెొటీంగి, ఆలస్యము చేయక జ్ఞానాజ్ఞానకృతసమ_న్తృపాపములు పోవుటకు సర్వప్రాయళ్చిత్తము చేసికొనవ లెను, కర్శణా2..2.నుష్మి కేనై న సద్దతిం లభ లే నరః, తద్వినా “లి గరుడ నలేవ జరి సృచ్శతీ. ఆమష్మి కీ మితి, ఆముస్మి కీం పరలోఠోపయోగినీం సర్వాం ఆతురకృ్ళ త్యాది శాం సత్కింయామ్‌,౧, “అన్టయే నానముమాబోత్య్యం దానం చాతురకాలికం, ధర్మపు ళంసాం ప్రోవాచ భగవా స్థర్మవక్సలఃి ౨, ప్రశ్న మభివంద్య భఛాక్మిశౌర్చం నుకృతి జనో-చికం కృత్యం శ్రీళగవా నువాచ, నుళ్ళతీత్యాది. అ్రుతిం కన్తే రుద్దే "సతి - ఆంత కృబ్దసస్ట్రాల్మక్కవణం చ దృష్ట్వా తళేతీ ద్వితీయేన చంబంధః. 35, నిర్భయః మృత్యుభయ కూన్యః స్యాత్‌ అ ఆపరిహాళ్యత్వాత్‌. ॥ ఆతంద్రితః ఆతురక్ళ ల్యే నిరాతులళ్ళ ప్యా

అష్టన్గూధ్యాయ ము, 87 యదా స్యా దాతురః కాలన్తదా స్నానం నమాచ రేల్‌, పూజనం శారయే డ్విఫ్లో స్పాలగ్రామస్వరూవిణః, క! అర్చయే దంధవుమైైశ్చ కుంకుమై స్తులనీదలై £, ధూజవై ర్జీవై శ్చ నై వేద్యైర్భనాభి రోడ కాదిఖిః, ౬ దత్వా చ డవీణాం విప్రాన్నై వేద్యాదవి భోదయీళ్‌ , అష్టైమయరం జపే న్మ్మం త్తం జార్రనశాత్‌ర మేవచ. రి సంస్త రేచ్చృణుయా చ్చైన విష్ణోర్నామ శివన్య చ వారేర్నామ వాళలేత్చావపం న్ధూణాం శ్రవణగోచర మ్‌, ౮ రోగిణో౬ంతిక మాసాద్య శోచనీయం న హాంధవై:, స్యారణీయం పవిత్రం మే నామధేయం ముహుర్ముహుః, నా మత్ప వ్‌! కూర్తో వరావాశ్చ నారసింహశ్చ వామనః రామో రామశ్చ కృన్ణశ్చ బుద్ధ$ కల్కీ తశ్రైవ చ, ౧౦ వఏవతాని వశనొమూనిన ర్తవ్యాని సదా బుధః, అట్లీ లా ల. సమీపే రోగిణో బ్రూయుర్చాంధవా వే 'పకీ _ర్రితాః ౧౧ కృప్ణేతి మంగళం నామ యస్య వాచి ప్రవర్తతే, తస్య భస్మీభవంత్యాశు మజబోపాతకళోటయః, ౧తి ఆవసాన కాలము సమిోపించుట యొటింగి స్నానము చేసికొని సాలగ్రామరూవి యగు. విష్ణువును గంధపుష్పాదులచేతను, తుంనీడళ ములచేతను వూజించి ఉండ్రాళ్లు మొవలగు పిండివంటలతో నైవే ద్యము చేసి బ్రాహ్గణులకు దమీణాదు లిచ్చి పిమ్మట అష్టాతరిని గాని ద్యాదశాతరిని గాని జవీంవవలెను, శివ ీశవుల నామములు విన్నను, న్మరించినను మనుజుల సమ న్తపాపములు తొలంగిపోవును, వారినాము నృరణమువలన పాపము నశించును, రోగివద్ద కూర్చుండి బంధువులు వీడువంహాడదు, పనిత్ర మగు నానామమును క్షీ ర్తిచుచుండవ లెను, ట్ర రోగివద్ద కూర్చుండి *మత్స్య్యః కార్లో! వరావాళ్చ నారసింహ శ్చ వామనః, రామో 'రామశ్చ కృవ్ణశ్చ బుద్ధ కల్కీ తశ్రైవ చ అని ఖ్చతి, ౪, ఆతురః "కౌలః అంక 'సృమయః, ౫-౭, అత్ర గురు ర్యథా గుగుముహిమౌా వం కాద్చేణ శిహ్యాయోపదిళతి తషాన నారి రసి సారినామనుహిమొనం. 'స్వముఖే వానా, సంన ౫ దితాల్లది వింళద్నిః।, రా-౧ఏ, నను ఆజామిళ సు బవుపాపకొార్‌- గరుడ...

08 గరడపఫురాణము యొవ్వరు ఈనా పది నామములను న్మరించెదరో వారే బంధువులు, ఎవని నోటినుండి కక్షృట్టం= యను మంగళశబ్దము 'వెలువడునో వాని సమస్తపాపములు భస్మ మై పోవును,

మ్రియమాణో హనరేర్నాము గృణన్ను శ్రోపవారితమ్‌,

అజూమిళో పవ్యగాద్దామ కీింపునళ్శ్రద్ధయా గృణ౯, ౧౩

వారి ర్హ్హతి పాపాని దుస్ట్రచిత్తైరపి న్మృతః,

అనిచ్చయాఒఒపి సంస్పృష్టో దవా ల్యేవ హీ పావకః, ౧ళి

వారేర్నామ్నశ్చ యాశ క్రి పాపనిర్హరణే ద్విజ!,

శతావత్క_ర్తుం సమర్థో న పాతకం పాతకీజనః, య్కో

కింక రేభ్యో యమః ప్రాహ నయధ్యం న్నాప్లికం జనమ్‌,

నై వానయత భో దూళా! వారినామస్య్యరన్నరమ్‌, ౧౬

మవోపాపార్ళుండగు అజూమిళుండు అవసానకాలమున *నారా

యకణా యని పుత్రుని వీలుచుటనలన వై కుంఠమును బడసెను. అట్టియె డల శ్రద్ధాళ క్తులతో వారిని న్మరించువారికి మోతుము గలుగు నని చెప్పుటకు సంబేవా మేమి! న్మగించినవారు దుర్తార్గు లయినను నేను వారిపావనముల నన్నిటిని శమింప: జేయుదును, తెలియక తొక్కి నను అగ్నీ కాలకుండ నుండదు గదా? పాపములను తొలంగించుటలో వారి నామమునకు. గల శ_క్షి యింత యని చెప్పుటకు 'అయితిగాదు, యముండు దన భటులకు “నా స్తికుని నాలోకమునకు తీసికొని రండు, హరినామన్మరణ చేయువానిని మాత్రము తీసికొనిరావలదు”” అని చెప్పును,

అచ్యుతం "శేళశవం రానునారాయణమ్‌

కృష్ణ దామోడరం వానుబేవం హరిమ్‌, కథం ధామాశాదిరిమామాళం కౌం పరిహారన్నావా, వారినితి ద్వాభ్యామ్‌, ౧౪ ౧౫౪ అర్ర .నామమౌవోత్త్మ్యం కన్సు షాంవరాయం చృతిభాతి చాలంప్రృమాద్యం తం ధన లో భేన మూఢమి, ఆయం లోకో నాస్టిపరళ్చ నా_న్టీతి పునః ఫునర్వశ మాపద్య లేమి ఇతి శ్రుత్యు కేన యనుదూతసంవాదే నావా - కింళలేభ్య ఇత్యాది ౧౬ వారి చామౌ న్యేవాహ, ఆచ్యుళ మిత్యాది. ౧౩ య్‌ ఆచ్యుతాదినామక దంబం స్మరంతి

అష్టమా ధ్యాయము, రిప శ్రీధరం మాధవం గోపికావల్ల భమ్‌, జాసకీనాయకం రామచం ద్రం భజే, ౧౭ కమలనయన వాను దేవ విష్ణో ధరణిధరాచ్యుత శంఖచక్ర పాణే భవశరణమితీరయంతియే వై త్యజభటదూరతరేణ 'తానపాపాకొం౧తో, “అచ్యురా? శేశవా నారాయణ్సా రానూ, కృష్ణా, దోమో దర్యా వాసుదేవా, శ్రీవారీ, శ్రీధరా, మాధవా, గోపి కావల్ల భాం జూనకీ నాయక్సా రామచం చౌ కమలనయనా, విష్ణో ధరణిధరా, శంఖచ శ్ర పాణీ” అని హరినామన్మరణ చేయుచు ఉశ్రివాతీ! నిన్ను నమ్మి నీ్‌వించు నన్ను రవ్నీంపుము” అని శ్రీవారి నెల్ల వుడును భజననేయు పుణ్యాత్వు లను దూరముగా నుండియు భూడకుము, వారిని నాలోకమునకు లీసి కొనివచ్చుటకు వైతము ప్రయర్నింపకుము” అని యముండు తనభటు లకు ఇచెన్పును, తా నానయధ్వ మసతో విముఖాన్నుకుండ పాదారవిందమకరండరసా దజ (న మ్‌, నిమ్మంచనై ః పరమహాంసకు.లె రసశై య్‌ ర్‌ న్నా ష్టఘ్టై నే నిరయవర్ష్యని బద్ధతృష్టాక్‌, ౧నో జిప్పు నవ_క్రి భగవద్గుణనామధ్యయమ్‌ చేతశ్చ న న్మరతి తచ్చరణారవిందమ్‌, కృష్ణాయ నో నమితి యచ్చిర వశచాపి తానానయధ్వమసతో ఒకృతవిమ్షుకృ త్యాళ, ౨౦ ముకుందపా దారవిందధ్యానము వేయని పాపాత్తులను నాలోక మునకు తీసికొనిరండుు వవిధ మగు పుణ్యమును 'జేయనివారిన్సి నిరయ తానితి ద్వాఫ్యాం అఆసకః దుష్టాకా తానే వాహ ముకుందపాదారవించదయో త్యో మకరందరూపో రస 'స్తస్కా ద్విముఖాకా - హరిభ క్రీరహితా నిత్యర్థ ౩, కీదృళాకా నిష్కించవై ఆజ్మస్తం జూష్టైకా, లేషాం జ్ఞాపకఘౌవాం నిరయవ_ర్ష్మని స్వధర్మళూ న్యే త్‌ ఎహే బద్ధా తృష్టై యమొస్తాకాం. ౧౯ కించ యద్యేషా జివ్వ ఇత్యాద్యన్వయః, న కృళం విష్ణోః కృత్య మాళాభనం మై స్తా నానయధ్వ మితి, ౨౦+ అతో వారి

100 గరుడవురాణము మూర్చ మగు గృహమున బద్ధతృన్లు లైనట్టియు, పాపులను తీసికొని రండు, ఎవ్వని జివ్వ భగవంతుని గుణగణములను బలుకదో, ఎవ్వని చిత్తము ముకుందుని పాదారవిందములను ఛ్యానింపదో, ఎవ్వని శిరము కృష్ణుని ఒక్కమానై న నమస్మరింపదో అట్టి దుశాణైలను నాలోశమునకు లీసికొనిరందు” అని యముండు తనభటులకో "ఆజ్ఞా వించును, ఆ

తస్యాత్సంకీ రృనం విష్ణో గన్మంగళమంహసామ్‌,

మవాతామవి పత్నీండ్ర! విద్య్యై కాంతికనిష్కృరిమ్‌, ౨౧

ప్రాయక్సిత్తాని చీర్తాని నారాయణపరాబ్యుఖమ్‌,

న నిమ్సునంతి దుర్భుద్ధిం నురాకుంభమివావగాః, ౨39

కృవ్ణనామ్నూ న నరకం పళ్యంతి గతకిబ్చిమోః,

యమం చ తడ్భటాంక్చెవ స్వప్నేఒపి న కదాచన, ౨౩

నూంసాస్థి ర క్తవత్కాయ్‌ వైతరణ్యాం వతేన్న సః,

ఇయోజఒంతే దద్యాద్ద్వి చేభ్యశ్చ నసందనందనగామితి. ౨౮

అతః న్మ "రేన్మ వోవిష్ణోర్నాము పాపాఘనాశనమ్‌,

గీళాసహ న్రనానూని పలేద్వా శృణుయాదవి, న!

వ కాదల్‌ వ్ర, తం గీతాగంగాంబుతులనీదళమ్‌, విమఖా పేచబానయంత్వితి యమోదూతా నాజ్ఞాపయతి,తస్యాజ్టైగతో2_నీమంగళ రూపం౦ం- మహఠౌం బసహునామప్యంనాసాం పాపానాం ఐకాంతికనిష్మ్భృతిం పరమపస్ర్రాయ శ్చిత్తరూపం విద్ధిః తిం కించ చీక్లాని కృ తాన్యపి తాని హరివిమాఖం న ఫునంతి, కింతు ఆభన్తా నరకేచ్వేన వతంతీత్యర్థః, ౨౨, తర్చి "కేన పతంతీత్యత ఆవా, కృష్ణ నామా గతం కిల్చిమం పానం యేషాం తే - న్వ'స్నే2సి న యనుం పళ్యంతీత్యన్వ యః, ౨౩ మౌంసాస్థిరక్తాని విద్యంతే యస్యాం సా మౌంసాస్థిర క్రవతీ_సా చాసా శాయవైఠరణీ చ, వ్రనిజ్భ్యాపి పొ అస్థిబ్బందతటాదుర్దమామాంసళో ణిఠకర్షమా భవతి, ఆకః ఠర్సాదృళ్యాత్‌ కాయో్లో2_పి వైతరణేవ, కస్యాం యథా య? ద్విజేభ్యోో గాం దద్యాత్‌ సఃన పలేశ్‌, కశ్రైవాస్య్యా2.వి యః ఆంతసనుయే నందనంద నేతి శాం వాణీం ద్వి బేభ్యః దం తేభ్యః దద్యాత్‌, తవర్షస్య దంకస్థాసయ క్వాల్‌ సోపి కౌయ వెళతరణ్యాం న పలేత్‌, కంతి ముక్తో భవతీ త్యర్థః తత్ర యథా “ఏకాయహ్యాకస్య జాఠవ్యా బహూ నాంన కచాచని ఇతీ నొషీధాల్‌ ,కథాఒత్రావి ద్వి బేభ్య శ్చేతిచకారః

అ వ్హ మూ ఛ్యా యము, 101 వ్‌హ్లోః పాదాంబునామాని మరణే ముక్షిదాని చః ౨౬ తతస్పంకల్ప యేదన్నం సఘృుతం చ సకాంచనమ్‌, సవత్పా భేనవో "చేచూళ్లో ఛత్రియూయ ద్విజారయే, ౨౭2 అకారణమువలన మాహాపావములకు నిష్కృృృతికరమును, జగ న్య ౦గళకరమును ఆగు విష్ణునామన్మరణము అవశ్యము చేయన లెను, నారాయణపరాజ్యఖుండగువానిని ప్రాయశ్ళి త్తములు సైతము ఫునీ తునిం గావింపంజాలవుః, నదు లన్నియుం గలిసియు. కల్లుకుండను పవి త్రము గావింంజాలవు గ చా* గరుడుండా! క ఏప్షనా మోచ్చారణము వలన గతపాపు లగు మజాపుణ్యాత్తులు యముని యమకింకరులను గూడదూడరు, అవసానకాలమున ఎవండు**నందనందనా””యనిపలుకునో వాండు వైతరణీనదిం బడండు, కావున మహాపావములను గూడ నళింపం 'జేయు ్రీనవోవిష్ణువునామమును న్మ రింపవ లెను, భగవద్లీతాపారా యణమును, విష్ణుసవాన్ర, నామపారాయణమును, అథవా తచ్చ్రవణము నై నచేయవలెను, వకాదళీ వ్రతమును, భగవద్గీతయు, గంగోదకమును, తులనీదళముకు, _విష్ణుపాదోదకమును, విష్ణునామమును మరణకాల మున ముక్తి నిచ్చును, ముక్తిని. గోరువాడు పరులకు మ డ్రసోవేత మగు అన్నము పెట్టవలెను, దూడలతోంగాడ ఆవులను క్రోత్తియ బ్రాహ్మణులకు చానము వేయవ లెను, అంతే జనో యద్ద దాతి స్వల్చ్పం వా యదివా బహు, తదమయం భ వేత్తార్ణ్య యత్పొత్ర శ్చానుమోదళతే, తూ అంతకాలే తు సత్చుత్రస్పర్వదానాని చదాపయేత్‌ , వతదర్థం నుతో లోశే ప్రార్థ ఫ్ట్‌ే ధర్మకోవిదై. కి తొ భూమిస్థం వితరం దృష్టా వ్యార్ధోస్మీలితలోచనమ్‌, " వు తైశుకాన కర్తవ్యా తెద్ధనే వూర్వసంచితే, 80 పౌనఃపున్యవిధా నార్థ అతో నందనంద నేతి వాణీం బహువార మావర్హయే ది త్యవి రోధః, ౨౨-౨౬; ఏవం నామమౌహాల్మే ఫ్రం నిరూప ఇదాసీ నువశ్యడార వ్యాతురడా నే పుత్రం ప్రోశ్సాహాతిచుతి, తత ఇత్యాది, ౨౭, అనుమోదతే య నృననీ చింతయతి వా వాచా వదతిచాతద ప్యతృయం భజే దితి, ౨౮ ఏఠదర్థ 9 ఆతుర దానదాపనార్థ మ్‌, ౨౯ వూర్వం విర్తైవ సంచితే = ఆక స్తవ్యైద ధ నే 30, టిత్తీమానః పరలోళ గామా = ఈ మాన

109 గరయరడవురాణము

స తద్దదాతి సత్చుత్రో యావజ్జీ వత్యసౌ చిరమ్‌,

అతివాహా స్తు తనా నే దుఠఖం న లభతే యతః, 39ణం

అతుచే చోవరాగే చ ద్వయం జానం విశివ్య లే,

అతోఒవళ్యం ప్రదాతవ్య మిష్ట్రదానం తిలాదికమ్‌, 33

అవసానకాలమున కొద్దెగ నిచ్చినను, గొవ్చగ నిచ్చినను అది

అతయ మగును, మజతియు కుమారుడు ఆమోదించిన అదియం అతమయ మగును, తం డీ చవసానకాలమున కుమారుండు తండి చేత సకలడానములును చేయింవవెను, అఆవసానసమాయమున చానీమేలు ఇచేయింతు రను నాశచేతన ధర్యాత్థులను వుత్రులను కోరుచుందురు, సత్చుత్ర్రులు తమ తండ్రుల సంపాదనమును మిగుల్చుకొనక చానధర ములకు వినిరురాగింతురు, సత్చుతుండు బహుకాలము జీవనాభార మనే నటుల చానము "జేయును, ఆతుకచానములు వేసినవో యమవమార మున దుగ్లఖములు గలుగవు,ఆతురళాలము, గ్రవాణము.___ఈశెండున్నో దానములు చేయించుటకు ఉ త్తమ మైనవి అగుటచే ఆతుర కాలమున తిలదానము మున్నగు ఎనిమిది దానములను చేయన లెను,

తిలా లోవాం పీరణ్యం చ కార్పాసో లవణం తథా,

స_ప్తథాన్యం తతి నాన వవైకం పావనం న్యృరమ్‌, త్రం

వీఠదపష్టమవహోదానం మహాపాతక నాళనమ్‌,

అంతళాలే ప్రదాతవ్యం శృణు తస్య చ యత్ఫలమ్‌, కి

మమ స్వేదసముద్య్భూ తాః పవిత్రా స్తీ విధా స్తిలాః,

అసురా చానవా కైత్యా స్త ఖ్‌్టంతి తిలచానతః, వ్యూ

తిలాక్మే వౌ _న్తథా కృష్ణా ఉఊానేన కవీలా _స్తిలాః

సంవారంతి త్రిధా పాసం వాజ్మనకికాయసంచితమ్‌, పిజి

లోవాజానం చ దాతవ్యం భూమియు ్తేన పాణినా,

యమసీమాం న చాప్నోలి న గచ్ళే త్తస్య వర్మని. 39౭

కుఠారో' ముసలో దండః ఖడ్గశ్చ చ్భురికా తథా,

శసా యేయనవానసే చనిగ హే పాపకం,ణామ్‌ 3౮

(య్‌ జా ౯ ల జాజి న్థాన్లే- యకేః ఆతురదొనాళ్‌ , 3౧ అష్టమవోదానం ఫలసహిత మౌవా - ఆఅతురఇతి, కం=8 ఈ తిలదానఫలమూనూ...ఆన్తురా ఇతి సాన్టేన 320. 8౬; భూమియా క్షేన

అష్టమాధ్యూయ ము, 108 యవమాయుధానాం సంతొడ్స్యై చానకేతదుదాహతమ్‌, తస్తాజ్చ డ్యాల్లోవాదానం యనులోకే నుఖానహమ్‌, విడో ఊరణశ్నాామనూ తశ్చ కుండామర్కో_వ్యుదుంబరః, =శీషంబలో వచోదూతా 'లోవాదానాత్సుఖ చదాః, ళం శకిలదానము, లోవాజానము, హిరణ్గడానము, కార్పాసదా నమ్ము లవణదానము, స్తధాన్యదానము, భూదానము, గోదానము ఇవి యెనిమిది మహాదానములు, వీనిలో నొక్కొక్కటియే. పావనము గావించును. మచ+పావవినాశకరము లగు ఈ యునిమిది చానములను అవసానమునం జేయనఆెను, వాని ఫలము నెటీంగించెడ వినుము, శ్వేత తిల లనియు, కృన్ణతిల లనియు, కపిలకిల లనియా నాశరీరమునండలి ఇమ్మటవలన మూండువిధము లగు "తిలలు పుట్టినవి, వానిని చానము చేసిన అనురులు, దానవులు, దైత్యులు తృ్రిం "'జెంచెదరు. మజియాు మనోవాక్కాయములచేం జేయయుడిన త్రివిధము లగు మహాపాప ములు నళించును. ఇంక లోవాదానఫలము చెవ్పెద వినుము, భూమిని స్పృశించి లోవాదానము చేయనలెను, లోహదానము వేసినవాండు యమమార్శమున బోండు, యమాలయమునకును బోండు, కుఠారము, ముసలము, యమదండము, ఖడ్గము, చురిక మున్నగు యముని యాయు ధములకు ఈదానమువలన తృేప్ప్తి కలుగును, కాంబట్టి యమలోళనుఖ కర మగు ఈదానము అవళ్యము చేతువ-లెను. నముతియు టోరణుండు, వఇ్యామనూత్రుండు, భుంజామర్కు౧డు, ఉదుంబరుండు, "శీవంబలుండు “మొదలగు యముదూత లందటు సీలోవాదానమువలన సుముఖు లగుదురు, శృణు ఆార్ట్య వరం గువ్యూం చానానాం డానము_త్తనుమ్‌, ద ల్తేన. తేన తువ్యంతి భూర్చ్భువస్స కర్ణ వాసినః ళం ట్రహోద్యా బుషమయో బీవా ధర్మ రాజస భాసదః, స్వర్గ దానేన సంతుష్టా భవంతి వరదాయకాః, ర౨ భూమ్యాం కరణం భృ త్వేత్యర్థ 6:.లోవా దానఫలమావాంయ మేలి పార్ధత్రిభిః 3260

కండ గవద పురాణము న యాతి యమలోకం స స్తుర్గతిం "తౌత గచ్చతి. ఈక చిరం నసేర్పత్యలోే తతో 'రాజూ భ చేదివో రూవవాన్ధార్మి శా వాగ్మీ శ్రీనూనతులవి శ్ర మః, ఈళీ కార్చాసస్య తు దానేన దూతేభ్యో న భయం భవేత్‌, లవణం దీయలే యచ్చ కేన నైన భయం యమాల్‌, . అయోలవణకార్పానతిలకాంచనదచానతః, చిత్రగుప్తాడయ స్తు ప్రా యమస్య పఫురవాసినః, ళో౬ స ప్రధాన్య చదానేన వీ తో ధర్మ్శధ్యజో భవేత్‌, తుష్టై భవంతి యేఒన్యేఒవి త్రిష ద్వా రేవ్వధిస్టి తాః, ౮౭ వీ్రీవాశరూ యననగోధూమా ముద్గా మాషాః ప్రియంగవ౪ చణకా స్ప్పమా శ్రేయా స్స్తథాన్య ముడావృాతమ్‌, ళో కీగరుడుంజా! స్వర్ణ దానఫలము 'చెచ్పడ వినును, సమ నచాన ములలో సువర్ణ దాన ముత్తమో త్తమము, సువర్ష దానమువలన సమస్త లోకవానులు తృ్ప్పి. జెంచెడరు, మజీియు | వాయు, జుములు, "జీవతలు, ధర్మ రాజునభఛాసదులు ఈదానమువలన ఈప్పి తార్థముల నిత్తురు;ు గావున ప్రేతము కికై. స్వర్శ దానము అవశ్యము చేయవ లెను, నువర్ష్మ చాత యనులోశకమునకు వెళ్ళ్లండు, స్తుర్ష లోకమును బొంది య చ్చటం గొన్ని దినములు నివసించి పిమ్మట సత్యలోకమునకు- బోయి యచ్చట చిరకాలము నివసించి తర్వాత మనువ్వలోకమున రూనవం తుండును, ఛార్షికుండును, వాగ్షియు) శ్రీమంతుండును, అతులవరా శ్రమను శాలియు ఆగు రాడయి ఫుట్టును, కార్చాసదానను చేసిన యమ దూతలవలని భయ నుండదు. లవణదానము చేసినవనో యమునివలని భయము పోవును. లోహాలవణతిల కార్పాసనువర్ల డానములచే 'యవమ _వురగనివానసులు అగు చిత్ర గుప్తాదులు తృ ప్పిం బొందుదురు, వ్రీహిధా న్యము, గోధూమధాన్యము, యవధాన్యము, ముద్ద (పెసలు) ధాన్యము మావధాన్యము, చీ యంగుధాన్యము, చణకభాన్యము ఇవి సప్త ధాన్యములు, ఈస_ప్తధాన్యములను చానము చేసిన యముని సో స్వర్ణ చానఫలమౌనా - కృణ్వితి చతుర్భిః ఆంంళుట లోవోదిపంకడా నేన తుష్పాః భనంకీతి కేవ: ఈ౬ త్రిష, వత్యుమాణేషు, ఈ౭-5ర్యా భూూమిదానఫల మావా, గోచ

అషస్టనూధ్యాయనుః 105 రం డగు ధర్మ ధ్వజుండు వ్రీతుం డగును, మజియు మూండుచ్యారముల యందును ఉండువారునాడ తృ వ్తిం జెంచెదరు,

గోచర్శ్యమా త్రం వనుధా దత్తా పా్రే విథానతః,

పునాతి బ్రవ్యాహత్యాయా దృష్ట మేత న్నుసీశ్వరై :: ళో

న వ, కేభ్యో న తీ స్హభ్యో నాన్యదానా ద్వినళ్యతి,

రాజ్యే కృతం మహాపాపం భూమిదానా ద్విలీయలే. గిం

వృథివీం సస్యసంపూ శాం మొ దదాతి ద్విజాతయే,

సవ్ర ఈూతీం చ్రభవనం ఫూజ్యమాన స్సురాసురై:, సెం

అత్యల్పఫలడాని న్యు రన్యడానాని కాశ్యప,

పృథివీడానజం పుణ్య మహ న్యహని వర్ధతే, సం

యూ భూత్వా భూమిపో భూమిం నో డదాతి ద్విజాతయే,

స నాప్నోతి కుటీం గ్రామే దరిద్ర స్స దవే భవే, సం

అచానా ద్య్యూమిచానస్య భూపతి ళ్వాభఖిమానతః,

నివస్తే న్నరశే యావ బో థఛారయ కే ధరామ్‌, సర

తస్యా ద్భూమిాశ్వరో భూమిజాన మేవ ప్రదాపయేత్‌. 9

అన్యేషాం భూమిదానార్థం గోజడానం కథితం మయా, స్స

పాత్రుండగు ద్వొిజునకు గోచర్శమా, త్ర మగు భూమి నిచ్చిన

టబ్రవావాత్యాదిమహోపాపములు నశించు నని మహార్షులు కనుంగొనిరి, గోచర్ష్యమా శ్ర మగు భూమి యనంగా రెండువందల నోవ్టలు 50డు వందల వృషభములతో కలిసి పడుళొనిన నెంతభూవి యా శ్రమింపం బడునో అంతభూమి యన్నమాట. రాజ్యము చేయునపుడు సంభవించు పాపములు వ్రతములు చేసినను, తీర్ణయా త్రలు చేసినను నళింపవు, భూమిదానమువలన మాత్రమే అవి నశించును, ఎవ్వరు సస్యపూర్మ ర్యవమాణం యథా శోగోళతం వృమసంయుక్తం యస్రోపవిళతే భువి త ద్య్భూపరి మికం జే యం గోఛర్మమొన ముత్తమమ్‌” ఇతి, ళు ౫/౦, స్వల్చేన భూమిచా నేన మహాపాప మపయాతి, కించ సస్యవూన్తాయాః ప్రదాేన త్వింద్రభవనం ప్రయాతీ 'శ్యాహ; పృథినీమితి, ౫(౧ ౫౨, అదానే దోమమౌహాః య ఇతి ద్వాఖ్యాం కుటీం వ్వకీయాం పర్ణశాలా మపి నాప్నోోతి ఈదృళో దరిద్ర స్ఫ్యాత్‌ , ౫3, తావ న్నివసే దితి సంబంధః, (౪౮. భూమేరవీ నోరూప త్వా ద్లోదాన మేవ, 2౧1, అంత "బేనుః

106 గదరడవురాణము యగు' భూమిని బ్రాహ్మణులకు దానము చేసెద రట్టివారు నురానురు లచే వూజింవణలుడుచు స్వుర్గమునకుం బోవుదురు, గరుడుండా!. ఇతర దానము లన్నియు కొద్దిఫలము నిచ్చును, భూడానమువలన కలుగు పుణ్యము వరిదినము వృద్ధిపాందుచుండును, భూమిపతి యయ్యూ నైవండు శ్రావాణునకు భూదానము చేయండో అతడు _త్సరజన్మమున మవోకరిద్రుం డగును, గ స్టవహాళూన్యుండును అగును. భూమిపతి తాం భి మానమువలన నెవండు భూమిదానము జేయందో వాండు శేముండు భూమిని మోయునంతకాలము నరకమున నుండును) గావృవ భూమి గలవారు భూమిచానమును వేసితీరవలెను, ఖభూమిలేనివారికి ఆఫలము లభించుటకు గోదానము చెప్పబడినది, తతోఒంతభేను గ్లాతవ్యా రుద్ర ధేనుం వ్రడావయేత్‌ , బుణభేనుం తతో దత్వా మోత భేనుం వచావయేత్‌ స్మ టీ దద్యాదై ్వతరణీ ధేనుం! వికేవవిధినా ఖగ, 'తారయంతి నరం గావ స్తీ విఖథా చైవ పాతకాత్‌ , ఫ్మా౭ ఇాలక్వే యచ్చ కౌమూలే య తాపం యావనే కృతమ్‌, వయఃవరిణతొ యచ్చ యచ్చ జన్తాంత రేవ్వుపి, లై య న్నిశాయాం తథా ప్రాతః య న ధ్యావ్నోపరాసప్త్ర యో సంధ్యయో ర్యత్కృతం పాపం కాయేన మనసా గిరా, మో దత్యా "'భీనుం సకృద్యార్రిపి కవీలాం శీరసంయు తామ్‌, సోవస్క_రాం సవత్స్చాం చ తపోవృ్చ త్తసమన్వి లే, ౬౦ బ్రావ్యాణే వేజవిదువి. సర్వపావై 8 ప్రముచ్యతే, ఉద్ధశే డంతశాలే సా చాతారం పావసంచయాల్‌ , ౬౧ తర్వాత గోదానముచేయవ లెను, వనుక 'చెప్పంబడిన ఎనిమిది చానములలో చివరది యగుగనోచానము చేయవ లెను, మృత్యుదు॥ఖ అష్ట్రదానోక్తా కిరు ద్ర-భేనుం శీరద్రస్య మృూత్యుంజయత్వా నృృత్యుదుఃఖనివృ న! క్థం = బుుణెధేనుః జ్ఞా తాజ్టాతబుణవిము క్త్యస్థం = మోతు దేనుః మోమర్ధం, 20౬ వై తరణీతారణార్థం పంచమిచేతి, ౫౭, వాల త్వాదిషు య త్పాపం కృతం తస్తా త్తా రయం తీతీ వూశ్వేవై వనంబంధః, ఎరా 20౯ సకృత్‌. సర్వజన్య ని ఏకవార మేశాఒపి ఇం ౬౧ న్వస్థచి త్తన్య పౌవధానస్య తు వీవైన గ78 - ఆతురన్య సన్నిహిఠమరణ

అన్టమా ఛ్యాయ ము, కం?

నివారణనునిమి_త్తము ఒక గోదానము చేయవలెను, జ్ఞాతాజ్ఞాతబుణ నిము_క్షినివి_త్తము ముజియొక గోదానము చేయవలెను మోతార్థము మజియొక నోడానము వేయవలెను, ైతరణీనదిని తరించుటకు ఒక గోదానము చేయవలెను, దీనిని తప్పకుండ చేయవలెను, కాల్య కౌమారయావన వార్థ కములయందు మనోవాక్కాయములచే చేయం బడిన సమ_న్తపావములును ఈగోదానమువలన తొలంగిపోవును, ఇంతి యగాక జన్గాంతరములయందు చవేయంబడిన పాపములును నళించును, రా త్తి శ ప్రాతశికాలము, మధ్యాహ్నము, అవరావ్నా కాలము, ఉభయ సంధ్యలు వీనియందు చేసిన పాపము లన్నియు, జక్క. కవీలగోవును దానము. చేసిన పోవును, పాలు ఇచ్చునదియ్యు, అలం కారములతో. గూడినదియ్యు. సవత్సయు నగు కవీలనోవును వేదవేతత్తయు తపోవృత్త సమన్వితుండును. అగు బ్రాహ్గణునకు ఇచ్చిన సమ_నస్తపావములు నళిం చును అంతకాలమున ఈయంబడిన గోదానము డాతకు సకలపాపము లను తొలగించును, పుణ్యలోకములనుగూడ కలిగించును,

వకాగా స్ప వ్రఫ్గ్‌చి _తృస్య వ్యూతురస్య చ గోళతమ్‌,

సవాన్త మ్రియమాణస్య ద్త్తం చిత్తవివర్జితమ్‌, ౬౨

మృత వ్య్యైత త్పున ర్లతుం విధివూతం చ తత్సమమ్‌,

తీ్ధీయాత్రాసమో'పేకం చాన మేకం చ లతధా, ౬౩

పాత్రే దత్తం చ యద్దానం తల్లతుగుణితం భ వేత్‌,

దాతుః ఫల మనంతం స్యా న్న పాత్రస్య పరిగృవాః, ౬ఒరో

స్వాధ్యాయ హోమసంయుక్షః వరపాకవివరి త

రత్నవూన్తా మపి మహీం ప్రతిగృవ్యా న లివ్యతే, ౬౫

విపషశీతావవశా మం త్ర వహ్నీ కిం దోషభాగినా, స్య తు గోళతం - అిమడుణే మరిద్యు రితి మ్రియమాణః తస్య తు చి త్తవివర్జి తదా వానుసస్థానరహితం దత్తం గోపవాస్కం చః ౬3 మృకస్య మరణానంతరం చ గవాం ఆతం - సీతత్సర్వం సమం తుల్యఫలదం భవతి అతః స్వస్థావస్థాయా మేన జేయ మితి కైవః, ఏవ మపి ఏకగోదాన మన్యచ్వా తీర్ధయాశ్రాఖ్యాం సమ్యు గుపేకం యుక్తం కత్‌ లవథా భవతీ త్యర్థ శ ఇళ మం ఆపాశ్రడా నేన ళు నువాతీ వినస్ట్వి రిశ్య్థావ్యూ

106 గరడపవపురాణము స్వస్థచిత్తుండై. యున్నపుడు వేయంబడిన ఒక నోదానమును, సన్నిహితమరణుండైై యున్నపుడు చేయంబడిన నూరుగోదానములును, ఉ_త్తరతేణమున మృతియొందునవుడు చేయంబడిన వేయిగోదానము లును, మృతింబొందిన విమ్మట వేయంబడిన లతునోదానములును సమాన వఫలమునే ఇచ్చును, గరుడుండా! స్టిరచి త్తము గలిగి స్వస్థతగా నున్న పుడు గోదానము చేయవలెను, దానము చేయునపుడు తత్ళలాదుల 'నెవండు అనుసంధానము చేయినో వానికి ఫలనిశేవము కలుగును పుణ్యతీర్థమున పుణ్య కాలమున సత్చాత్రునకు ఎవ్వ రొక్క గోదానము చేయుదురో అట్టి వారికి లమనోదాననులు ఇేసిన ఫలను లభించును, తత్చాత్రునకు ఈయంబడిన డానము లత్సగుణితిము అగును, వాత్త్రభూ తునకు' దానము వేసిన దాతకు ఫల మసంత మగును, సత్బ్చాతునకు అక న ప్రతి బ్రవాదోవము "లేదు, అధీతవేదుండును, నిత్యాగ్నిహో త్రయ వర పాక వివర్జితుండును అగు సత్సార్రుడు రత్నపూర్ణ్జ యగు భూమిని ప్రతి ల హించినను పాపమును బొందండు, వివము వారించు మం త్ర ములు, శీతమును బోంగొట్టు వప్వ్నియు దోషయు_క్తములు గావు, అపాశ్రే సా చ గార్ట్షత్తా జాతారం నరకం నయేత్‌ , ౬౬ కలై కళతపంయు క్తం చహీతారం తు పాతయీత్‌, నాఒపాత్రేవిదుషా "చేయా ఆత్మన శ్రేయ ఇచ్చతా, ౬.2 వ్‌కా హ్యేకస్య డాతవ్యా బవూనాం న కదాచన, సా విక్రీతా విభవ్తా వా దహత్యాస_ప్తమం కులమ్‌, ౬౮ కథితా యా మయా వూర్వుం తవ వై తరణీనదీ, తస్యా ఉద్ధరణోపాయం గోదానం కథయామి తే, ౬న కృస్తాం వా పోటలాం వాపి ధేనుం కుర్యా దలంకృ తాం, మ! ా స్వర్ణ ఖృంగ్‌ం రాప్యటురాం కాంస్యపా త్రోవదోహినీమ, రిం కృష్ణవస్త్రయుగచ్చన్నాం కంఠథభుంటాసమన్ని తాం, శార్చాసోపరి సంస్థాప్య "తొమపాతం సచె లకమ్‌, ౭౧ థి మా యమం హైనుం న్యసేత్తత లోవాదండసమన్వితం, అప్మాశ, ఇతి స్తాళ్టేన ౬౭ పొాఠాణా నువ బసూనా మేకా న చెయీ త్యాహ క క లో ఫం బహూశా మితి, ౬ర్సా ౬౯, *దద్యా చై్యైకరణీం "ధేనుం విశేవవిధినా ఖగ!” ఇతి

అష్ట మూ ధ్యా యము, 109 కాంస్య పాత్రే ఖఘ్బతం కృత్వా సర్వం తస్యోపరి న్యసేత్‌ * ఓం అపాత్రునకు గోదానము ఇచ్చిన దాతకు నరకము సంభవించును, గోడానము "స్వీకరించిన ఆపాత్రు-డు నూరుతరముల వా రితోంగూడ, నరకమును బొందును, కాబట్టి శ్రే యోభిలాషియగునతండు. అపాొత్రో నకు గనోడానము చేయంగూడదు, ఒకనికి ఒక గోవును ఈయవ లెను; గాని అనేకులకు ఒక్కాగోవును ఈయం/ాడదు, చానలబ్ధయగు నోవ్ర్చను అమ్మినను పంచుకొనినను ప్ర, తిగృహీత వడుతరములవారితో దహింపం బడును, ఇంక ైతరణీనోడానవిధిని జెప్పెదలు, నావ మిముమయీంకృత్వాా పట్టసూ శ్రే ణ వేస్టయేళ్‌ , గర్తం నిధాయ సజలం కృత్వా తస్మి౯ తీపే త్రరిమ్‌, ౭9 తస్యోపరి స్టితాం కృత్వా సూర్య దేహసముద్భ వాం, 'భీనుం సంకల్పయీ _త్త త యథాళా స్రవిథానతః, ౭లో .. ఇరకుగడలతో నావను చేసిన చానికీ పట్టుదారము కట్టి ఒక గోతిని త్రవ్వి అందు జలము నింపి అందు నావనుంచి సూర్య చేవాసము ద్భవ యగు గోవును దానిమోంద నుంచి యథాశాస్త్రముగా గోదాన సంకల్పము వేయస లెను, సాలంకారాణి వస్త్రాణి బ్రాహృణాయ ప్ర, కల్పయేత్‌ , ఫూజం కుర్యా ద్విధా నేన గంధవుస్పావ.తాదిఖిః రో పుచ్చుం సంగృవ్యా 'భేనో స్తు నావ మా శ్చ్రిత్య పాదతః, పురస్కృత్య తతో విప్ర మినుం మంత్ర ముదీర యీత్‌ , రి౬ భవసాగరమగ్నానాం కోక్రదా హోర్షి దుకఖినాం, శ్రా త్తం హీ జగన్నాథః శరణాగతవత్సల: ౭2౭ పిమ్లురూప ద్విజ శ్రేష్ద! మూ ముద్ధర మహీనుర%, సడ్‌ఖీణా మయా చత్తా తుభ్యం వై తరణీం నమః, ౭2౮ా యమమాగ్తే మజవోఘోశే తాం నదీం శత యోజనాం, తరుకామో దదా చ్యేనాం తుభ్యం వైతరణీం నమః, ౭న భేనుకే మూం ప్రదీతన్వ యమద్వానే మసహాపథే, వూర్వనూ చికవి శేసవిధి మేజాహం కృష్ణా మితి, ౩0.8౮, చై తరణీం విరరణం దానం తద్రూపిణీ మేనాం "ధేనుమ్‌, 8౯ మాం వశతీతన్వ వైరరణ్యా స్పకౌళా దుత్తా

కేం గరదరడపవపురాణము ఉత్తారణార్థం "ీవేళి వైశరతై్యా నమో౭_స్తుతే, ౮ాం గావో యే వ్యా టే త స్పంతు గావో మే సంతు వృష్టృతః, గావో జు వృదయీ సంతు గవాం మభ్యే వసా మ్యవామ్‌, ౮౧ యా లక్ష్మీస్పర్వభూతానాం యాచ బేవే ప్ర తివి. తా, భేచరూచిణ సా దేవీ మమ పానం వ్యపోవాతు, తాం సర్వం ప్రదశిణీకృర్య ్రాహ్మణాయ ని వేదయేత్‌. ౮ పిమ్మట బ్రాహ్మణుని గంధపుప్పాతతాదులచేతను, వస్త్రాద్యలం కారములచెతను అలంకరింపవ లెను, తెరువాత గోన్ళ తోక పట్టుకొని కాలిని నావమిోాండ నుంచుకొని బ్రాహ్మణుని యెదుట నుంచికొని *సం పారసాగరమున మునిగియున్న వారికిని, శోకతావములచే దు౭ఖతు లై నవారికిని నీవు రయకత దాల్చియున్నావు. జగన్నాథా, శ రణాగతివత్ప ల్కా విమ్షుస్తురూపాా ద్వొజశ్రే స్టా ఓమహీసుర్కా. నన్ను ఉద్ధరింపుము, ఇది సదత్నీణాకముగా సీయంబడినది. మహాఘోర మగు యమమార్మ ముసం గలవై తరణీవదిని దాంటుటకు నీకు దీనిని ఇచ్చుచున్నాను. నా ముందు అవు లుండుంగాక, నాయదుటంగాడ ఆశ్ర లుండుంాక, నావృాదయమునంగూడ అవులు ఉండుంగాక, నేను అవ్టల మధ్య నివ సించెదను, వమె సర్వభూతములకు లమ్మీ యో, ఏమె భేనురూవమున జీప్రనియందు అధిష్టింపయిడినదో ఆ బేవి నాపాసములను పోంగొట్టుగాకి అని గోవ్రను యముని దోసిలి ఒగ్గి ప్రార్థించి ఆనోవ్రనకు ప్రదతీణము గావించి శట్రావ్యాణున కియవ లెను, వీవం డద్యా ద్విధానేన యో గాం “వై శరణీం ఖగ సయాతి ధర్మమాశ్లేణ థర ,రాజంభాంత కే, ౮ళ లేనే మ. స్వస్థావస్థశరీరే తు వైశరణ్యా వ్రతం చరేత్‌, థి”కి చ్‌ నో చేయా చ విదుపా ధేను స్తాంసదీంతర్తు మిచ్చ్ళతా. తా రణార్థం త్వంమాం చశీతస్వ దృష్టిం కర్రున్వుం శాం యమమొర్షభయఖీరస్య వాకస్ధ మిదం గావోచేం ఇతి, ౮౫౧ భూతానాం నరేంద్రాడీ నాం చేజీం 'ద్రౌదిషు ప,తిషి తాయా లక్ష్మీః ఆ స్ల్‌ పైవ త్వం 'ధేనురూపేణ ఆనీ - ఆతో న్యపోవాతు దూరీకరోతు, ఛాయారాకం వ్రకం ఆవళ్యం "భీమం దాస్యామాతి నియనుం కుర్యాత్‌ , ర) తాజ

ఆ నే మూ థ్యా యము, కష సా నాయాతి మహామాన్లే గోడానేన నదీ ఖగ, తస్యా దనళ్ణం చాతవ్యం పుణ్య కాలేషు నరర్పిడా. లౌడా గంగాదిసర్వతీ స్టేషు శ్రాహణానస ఖేమ వ చండక్రనూర్య్నోప రాగేవు సంశ్రాంతౌ దర్శవాసరే తలి అయనే వివువే చైవ వ్యతీపాతే యుగాదివు, అన్యేవు వుణ్య కాలేవు కుర్యా న్లోదాన ము . త్తమమ్‌, ౮లొ యదై వ జాయతే శృన్టా పాత్రం సంప్రాప్య తే యదా, సవవ పుణ్యకాల స్పా శ్‌ ద్యత స్పంప త్తి రస్థిరా, నో ఇట్లు ఇాస్త్రో క్తవిధానముగ ఎవ రీవై తరణీనోదానమును చేయు దురో వారు ధర్మమార్షముమిందుగా ధర్మరాజు నభకు పోవుదోొరు, శరీ రమున ఎట్టి జబ్బును లేనపుడే స్వస్థావస్థగా నున్నవుడే వై, తరణీనోదా నము చేయవలెను, వై తరణీనదిని దాంటం గోరువాండు స్వస్థత గానున్న వుడే వై తరణీనోదానము చేయవలెను, ఇట్లు చేసికొనినవారలకు యమ మార్గమున వై తరణీనది కాన్చింవద్యు కాంబట్టి శీ గరుడుండా | వుణ్య కాలములయందును, పున్యతీర్థములయందును, బ్రావ్యణగృవాముల యందును, దర్శయందున్ను ఉ_త్తరదథీ,ణాయ నములందును, వ్యతీపాత ఫుణ్యకాలనున యుగాదులయందును, ఇతరపుణ్య కాలములయందును గోదానము. అవక్యముగా చేయవలెను. ఎప్పుడు శ్రద్ధకలుగున్నో ఎవ్వుడు సత్చాత్రుడు. లభించునో అదియే పుణ్య కాలము. అట్టి పుణ్య కాలమును ఎవరు విడిచెడరో వారు ెలివితక్కువవా రని తెలియ వలెను, ఎందువలన ననంగా సంప త్రీ అనంగా సత్సా లే ము లభించినపుడు శృీద్ద కలుగదు, త్తద్ధ జనించినవుడు సత్నాత్రము లభింపదు, కావున కాలము గడువంబెట్టక శృద్ధ కలిగినవుడును సత్పాశ్రము లభించినవు డును. వెనుకముందు లారయక గోదానము చేయవలెను, , యుశాదిషు ఆకయతృకీయాదిషు, రాళ స పీవ గ్రాద్ధపాత్రయో చ్సంయోగ వీవ - ఆకః అన్య ర్పులణ్యకాలాపేషో న క ర్త్య్‌ త్యర్థఃం ౯ ఇదం "భీవ్వాదిదానం 'న్వ వా_స్పద త్తంసత్‌ వ్వర్ణనుఖ ప్రృదం,భవతి,ఆతో వై రాగ్యమశ్చాదయక' స్వహస్థచాే

1148 గపడవురాణమను

అసిరాణి శరీరాణి విభవో నైవ శాశ్వతః,

నిల్యేం నన్ని పితో మృత్యుః కర్తవ్యో ధర్మ సంచయః, గాం

ఆగ వితానుపసాశేణ తత దాన మనంతకం,

-జీయేంవ్‌స్తాయ విదుఉ స్వాత్మన "జ్జ య ఇచ్చతా

చ శీ ని ణి ఖ + గ్ల అకల్పేనాపి హీ విశ్తేన స్వవాస్తే నాత్మనే కృతం,

త దచయం భచే దానం తత్కాాలం చోవతివ్టతి, గ్‌౨

గృహీతదానపాఖేయ స్పుఖం యాతి మహాధ్యని,

అవభ్యథా శీ్య్యలే జంతుః పాభేయరహీిరః వథి, ౯ోకి

యాని యాసి చ దానాని దత్తాని భువి మానవై,,

యమలోకవఖే తాని హ్యూపలిష్ట్రంతి చా ర్ర్‌లేః, నాల

• శరీరములు స్థిరములు కావు, ఐశ్వర్యము బుద్భ్బుదప్తాయము, మృత్యువు ఎప్పుడు సన్నిహిళమై యుండును, గావున నునుష్యుండు ఎవ్వుడును దానము చేయుచుండవ లెను, తనళ_క్రికొలంది చానముచేయ వలెను, ఆదానము అనంతఫలనుం కలది యగును, తన యభివృద్ధిని నగోరునతండు విద్యాంను డగు బ్రాహ్మణునకు దానము చేయవలెను, తనచేతితోం జేసికొనినది స్వల్పదాన మైనను అతీయ మయి యమ మార్షమున వాల ఉవయోగించును, దానధర్మములు వేసిఫొని స్వర్గ పొఖథేయము సంపాదింనుకొనిన మనుజులు యమమౌార్గనమున సుఖ ముగా వెన్లైదరు, చానధర్ష్మములు వేయనివార లకు స్తుర్ష పాభేయ ముం డదు; గావ్సన తినుటకు తిండి లేక యభుమార్షమున మలమలమాడుచు ప్రయాణము వేయనలసివచ్చును, భూలోకమున వేసికొనిన దాన ధర్మములు యనుమౌర్ష మున ప్రయాణము చేయునపుడు సిద్ధముగా నుండును,

మవోపుణ్య ప్ర భావేన మూనుషం జన్మ లభ్య శే,

య స్త త్చాాప్య చనే ద్ధర్మం స యాతి పరమాం గతిమ్‌, ౯౫ ఠా ముత్చాదయతి, అస్థి రాణీత్యాది, ౯౦. తత్ర ప్యాశ్తే ఆక్షవిత్తానుపారేణం బహుని తే వతి స్వల్చ్పంన చేయ మితి భావః ౯౧, ౯౨ గృ హీతం ఉజానపాాభేయం పరలోకభోగ్యం యేనసః, అన్యథా పాఖేయం వివా పథి అన్ని న్లోకమాన్తే యథా అక కః వ్ల తే ఈ వాజ.ముత్రాపీ, ౭౯౩=౯౧| అవిజ్ఞాయ ఆజ్ఞాత్వా అకృ్వే త్యర్థ శం

అష్టమా ధ్యాయము, 11కి అవిజ్ఞాయ నరో ధర్మ ౦ దుఖ మూయాతి యాతి చ మనుమ్యజన్మ సాఫల్యం శీవలం ధర్మ సేవనమ్‌్‌, న్‌ ధనపు!తశళ తాదిశరీర మపి బాంధవాః, తాక ఈ అనిత్యం సర్వమే వేదం తస్యా ద్ధర్మం సమాచశేత్‌. ౬౭ చాల పుణ్యము చేసికొనినలాని మనువ్యజన్మ లభఖింపదు, దుర్గ భ మగు మనుష్యజన్మ ము నెత్తి ఎవరు ధర్మము 'జేయుదురో వారు స్వర్లాదిపుణ్యలోకమంలం బొందుదురు. ధక ॥ము 'జేయనివారు దుఖ్లిఖ ముల నరకమును పొందుదురు, ధర్మమా వేయుటవలన నమూనవజన్మము సఫల మగును, ధనము, వుత్రులు, కళత్రము, బంధువులు, శరీరము మొదలగునవి యెల్ల అనిత్యముల్వు గావున ధర్మము చేయవలెను, తావ దృంధుః ఏతా తావ జ్యావ బ్జేవతి మానవః మృతానా మంతరం జ్ఞాత్వా మణా కేవో నివర్తతే, ౯౮ ఆల్మైవ వ్యోత్మనో బంధు రితి విద్యా న్నుహు ర్యుహుః, జివన్నపీతి సంచింత్య మృతానాం కః ప్రదాస్యతో, నో సఏీవం జూన న్నిదం సర్వం స్వవాస్తే వైవి చాపయేత్‌, అనిత్యం జీఏతెం యస్తా త్సళ్చా తో్కోఒవీన చాస్యతి, ౧౦౦ మానవుడు జీవించియున్నంతవజకే తం డి యు బంధువులు మున్నగువా రుందురు, మరణానంతరము వారు బంధములను తెచి 'వేసికొందురు. తనకు తానే బంధువు. జీవించియున్న వారలకు సెట్టు వారు లేనపుడు ఇక మరణించిన తరువాత "పెట్టవా రెవరు!- ఇట్లు తెలిసికొని స్వహ_న్తృములతో దానము చేసికోవ లెను, బ్రతికియున్నఫుడే తనచేతులతో దానము చేసికోవలెనుు గాని చచ్చివళరునాత ఇచ్చెడు వారు ఉండరు, గ మృతం శరీర ముత్స్ఫృజ్య కాస్టలోవానమం వీతౌ. విముఖా బాంధవా యాంతి ధర్మ న్త మనుగచ్నృలి. ౧౦౧ గృ పో ద్థా నివర్తంతే తానా త్సర్వ్యహాం వొః, శుభాశుభం కృతం కర్య్శగచ్భ్చంత మనుగచ్చతి, ౧౦౨ గజాళ౯రా,. జీవన్నపి.. అతై ఖ్‌ ఆక్త్యనః బంధుః స్వస్యహపికకర్తా ఇతి విద్యాళ్‌ జానీ యాత్‌, జీవితానా మపీ నోద త్తం తర్హి మృతానాం కః ననో౭పి చాస్యతీత్యర్థః నరుడ._..8

క్షత గసవడపృ్పరాణము శరీరం వహ్నినా దగ్ధం కృతం కర్మ సహాస్థితమ్‌, వుణ్యం వా యది వా పాపం భు_క్మే సర్వ్మత్రమానవః, ౧౦౩ న కోపి కస్యచి దృంధు స్పంసానే దుఠతఖసాగ శే, ఆయాతి కర్ష్మసంబంధా ద్యాతి కర్మతుయే పునః, ౧౦౪ పితృ మాతృ సుత భ్రాతృ బంధు దారాదిసంగమ;ః, 'ప్రపాయా మివ జంతూనాం నద్యాం శాస్టాఘన బ్చలః, ౧౦౫ కస్య వుత్రా శ్చ పౌత్రా శ్చ కస్య భార్యా ధనం చ వా, సంసాళే నా_స్తికః కస్య స్వయం తస్మా త్ప్రదీయ తామ్‌, ౧౦౬ ఆత్థాయ_త్తం ధనం యావత్తాన ద్విప్రే సమర్పయేత్‌, వరాధీకే ధనే జూళే న కించి ద్వక్తు ముత్సహేత్‌ , ౧౦౭ శావ్టలోవ్టసను మగు మృత చేవామును భూమిమిోండ విడిచి పెట్టి బంధువులు విముఖుల్రై వెడలిపోవుదురు, ధర్మమువూ త్రము జీవునితోం గాడం బోవును, ధనము గృవామున ఉండిపోవును. బంధువులు శా నమునందు అగిపోవుదురు, పుణ్యమును పాపమునుమా శ్ర, మే జీవునితోం గూడ వెళ్లును, స్టూలశరీరము ఇక్కడ అగ్నిచే దహింపంబడును, వేసి కొనినకర్శ తనతోం గూడ నుండును, పుణ్యపాపములను మనుజుండు అనుభవించును. దుిఖసాగర మగు సంసారమున ఎవరికిని బంధువులు "లేరు, కర్మసంబంధమువలన జీవి వచ్చి కర్మ ముగియుటతోడ నే వెడలి పోవును. మా ఆాపితృభ్రాత్రాదిసంబంధము చలివెం చ యండలి జనసంగ మమురీతిని నదియందలి 'కాస్టసమాగమనువ లెను చంచలమైనది. ఛార్యాపుత్రాదులు తనకుగల రనుఖొనుట వట్టి థ్‌ మ, కాబట్టి స్వయ ముగా జానధర్ష్మములం చేసికోవలెను, ధనము తనకు స్వాధీనముగా నున్నంతవజశే జానధర్ష్మములను 'జేసికోవలఅెను, ధనము వపరాధిన మెనపుడు “ఆధనము నాది” అని చెప్పుట కైన అధికారము ఉండదు, అట్టి స్థితిలో దానము చేసికొనుట యెట్లు! అగుటచే తనకు స్వాతంత్ర్య మున్నంతవజశే జానధర్మములు ఇచేసికోవలెను, ఆక వీనం జానన్నితి ద్వితియేన సంబంధః, ౯౯, సర్వ మిద మాతురదొనమ్‌, ౧౦౧- ౧౦౬, ధనం యావత్‌ అత్త్థాయర్హం ఆక్మ నః స్వస్య అయత్త అధీనం భవతి, మనాన్టిం రించి ద్టేయ మశేశి ఇరిన క్టమవీనోత్సవా లే ఉత్సాహేల్‌ వక్తుమపి యోగ్యోన భవతి,

అషహ్టమా ఛ్యా యము, కేక్‌ వూర్వజన్మ క ఎళలాడ్రాగా ద్ర లబ్ధం ధనం బహూ, తస్యా "బేవం పరిజ్ఞాయ థధర్యార్ధం దీయతాం ధనమ్‌, ౧ంఠతొ ధరా త్సంజూయ లేఒర్థ ళ్చ ధరా త్కా.మోఒభిజాయ కే ధర్మవీ వాపవన్దాయ లేస్తా ధ్ధర్మం సమాచరేత్‌, ౧౦|౯ో శ్రద్ధ యా ధార్య లే ధరో బహుభి ర్నార్ధరాళశిభిః, సిషమ్కించనా హి మనునయ శృ్రద్ధావంతో దివంగతాః ౧౧౦ వత్రం పువ్చం ఫలం తోయం మయో మే భక్ష్యా ప్రయచ్చ్భి, త దవాం భక్తు శ్రవవ్చాత మశ్నామి ప్రయరార్మనః, ౧౧౧ తస్తా దవళ్యం డాతన్యం తడా దానం ఏవధానత:ః, అల్పం వా బహు 'వేతీమాం గణనాం నై వకారయేళ్‌ , ౧౧౨ ఇప్పుడు ఉన్న విశేసుముగు ధనను వూర్వజన్మమున చానథర్మ్య ములు చేయుటనలననే వచ్చిన వని తెలిసికోవలెను, ధర్మముకొజకు ధనము ఈయవ లెను, ధర్మమునలన'నే అర్ధకామ మోమములు లభిం చును, అట్లగుటవలన ధర్మము అవళ్యము చేయవలెను. శ్రద్ధతో చేసినధర్మము సద్గతి నిచ్చును, ధనము ఎంత యున్నను శ్ర ధ్‌ లేకుండ నిచ్చి నచో డానివలన ప్రయోజనము. కలుగదు, మవార్దులు ధనళూన్యు ఎైనను శృద్లకలవారు కావున స్వర్గమును బొందిరి, * శృద్ధాపవిత్ర చిత్తుం క్‌ ణి ఆకు హీ. డగువాండు శ్ర ద్ధతో వత్రపుష్పాదికమును. నిచ్చినను. నేను ప్రేమతో న్వీకరింతును” అని శ్రీకృష్ణ భగచానుండు చెప్పెను, అగుటచే విధినిసి తముగా అవశ్యము దానము చేయవలెను అల్బ మనియు అధిక మనియు లెక్క పట్టలహూడదు, శ క్రికి లోవము లేకుడ భ_క్షిశడ్దల ఉప అ వాటరు తోడను చిత్తశుద్ధితోడను జేసిన దానను స్వల్ప మైనను అమయ ఫలమునిచ్చును, ఇందు ఆశ్చర్య మేవింయు "లేదు, . శర్తి చాతుం యోగ్యః తఈ6ఠ? ఇత్యర్థః. ౧౦8 నిదర్శన మాహా వాశ్వేతి, ధనం చ ధరై సకఫల మితి ధర్శార్థమేన దీయతామ, ౧౦౮, చతుర్వర్గ ఫం దాత్రవీ థన యేజే ఇ్యానా-ధర్యాడితి, ౧౦౯ ఈృస్థావాకథర్శ గే సద్దతిిప్కదో భవతీ త్యావాంశ్రద్ధయేతి, ద్వాఖ్యామ్‌, ౧౧౦. భక్త్యా ఉపవాతం 'ససనుర్చిరం కట్‌ పత్రౌదెః పయ తాత్త్మ నః ఈఫ్‌ వూరచి త్తస్య=లనా నుశ్నామి, ౧౧౧, స్వహ _సదానం శంల్లాఖఘ్యు పుత్రద ర్త్‌ం ఫౌొలింకస్తా ది, ౧౧౨, జేచానాం సమావో చైవఠం టైన్దేశసమూా మై రసి

116 సెరడపవురాణము

ధర్యాక్ళా చసపవుత్రో వై దైవశై రపి వూజ్యలే,

'డాపయే త్య స్తు దానాని వితరం హ్యోతురం భువి, ౧౧౩

పితో ర్నిమిత్తంయద్విత్తంపు లో పాత్ర) సృమర్చితమ్‌,

అత్మాఒవపి పావిత _స్తేన పుర్రపౌత్రప్రపౌత్రతై ౩; ౧౧౪

వీరు శృతగుణం పుణ్యం సవాన౦ మాతు శేవచ

జ పుణ్య ల 0

భగినీ దళసావాన్రం సోడరే దత్త మమయమ్‌, ౧౧౫

న వైవోపద్రవా చాతు ర్నవా నరకయాతనాః,

మృత్యుకాలేన చ భయం యమదూతసముద్భవమ్‌, ౧౧౬

యది లోభా న్న యచ్చ్భంతి కాలే హ్యాతురసంజ్ఞి శ్చ

మృతా శ్నోచంతి శే స్వే కదర్యాః పాపినః ఖగ |, ౧౧౭

పుత్రా పొత్రా స్పవా భ్రాత్రా సగోత్రా న్పువాద స్తు య్‌,

ఉదళలే నాతుకే చానం టబ్రవ్మఘ్నా స్తే న సంశయః, ౧౧౭

మరణోన్ముఖుం దడగుతం డి వేత భూడానము మున్నగు చాన

ములు చేయించిన పుత్రుండు "దేవతలచే వూజింపంబడును, తల్లిదండ్రుల నివి_ర్తమైం ప్రల సత్చాణ్రులకు దానములు చేసిన దానివలన పుత్ర పొత్రప్రపౌత్రులతో పవిత్రు లగుదురు, తం డ్రికిచ్చిన నూజు శెట్లును, తల్లి కిచ్చిన వేయి శెట్లునుు తోయబిట్టువుల కిచ్చిన పదివేలు రెట్టును, పుణ్యము కలుగును, సోదరుల కిచ్చిన అతయ్యం బగు పుణ్యము కలు గును, చానళీలురకు ఇవహమునను పరముననుగూడ ఉప ద్రవములు ౧౧౩, లేవైవ విర్తేన ఫుత్రాదిఖి సృవా స్వయమనవి నిష్పాసో భవతీ ర్య, ౧౧౪ సిభ్రోర్నిమి _త్తమిళ్యనువృత్యైన అస్యార్థ 8న ర్భృథారణపోచా భ్యాంపితుర్తాతా గరీయి) పరి హాతోః సహా వ్రం “దయాయా భగిసీ మూ రితి -పీతోః దళసాహా్రం *న చయాసద్భృళం చాని మితి వచనాచ్చేతీ సోదరస్యాపి సమానోదరజన్య త్వా చాత్మ తఈుఅ్యర్వమ్‌. ఆత సళ మషమీయం భయశి.*ఈదతయం భ చే దానం స్వవా _స్టేనాఒత్మ "కళ్ళకి మితి వూర్వో క్రవచనా దితి, ౧౧౫, చానదాతుః ఫుక్రస్యాపిం ఇనాతు కూప బ్రవాః మార్యాదయః న పరత్ర, న చేత్యాది, అశ్రాపి తేనైవ వి శ్రే నేతి. వూర్వస్యై వానువృ్తిః, ౧౧౬ ఆద శ్రే దోవమాహాయదీతి ద్వాఖ్యామి, ౧౧౭, ౧౧౮ ఇకి శ్రీగరడళుకాణటీశాయా చష్ట్రమో౭..భ్యాయః,

అష్టమాధ్యాయ ము, 11 గలుగవ్చ, మరణకాలమున యమదూతలవలనం-(ాడ భయము గలు గదు, ఆతురకాలమున లోభమువలన దానము చేయని కృవణులం మరణించిన వ్‌మ్మ ట దుఃఖంవెడరు, తం డ్రి మొదలయినవారు మరణో న్యుఖు లైనవుడు అఆతురచానము చేయించని వుత్రాదులు త్ర హృఘ్న్ను లనిపించుకొందురు, వారికి సద్దతి కలుగదు,

ఇతి శ్రీగపడపురాణే-సారోద్దా రే ఆతురదాన నిభూవణో నామాష్ట మోఒధ్యాయః,

నవమౌా ధ్యాయము

గరుడ ఉచాచ:..

కథితం భవతా సమ్యాగ్దాన మాతురశాలికమ్‌,

మ్రిముమాణస్య య త్క్బృత్యం త దిదాసీం వద వభో!, ౧ ఆీ భగవానువాచ

• శృణు 'తార్జ్మ్య! వ్ర వయ్యైమి "జేవాత్యాగస్య తం విధిమ్‌,

మృతో య్‌న విధానేన సడ్గతిం యారి మానవః, ణల

“శ్రీవారీ! మరణకాలనున చేయందగిన చానధర్శ్మములను

గుజించి చెప్పితివి మరణకాలమున చేయవలసిన పనులు, ెవ్చ వే” యని గరుడుండు అడుగగా “వినుము అని శ్రీవారి యిట్లు ఇెవ్బం దొడలణొను,

కర్యళారాగా డ్యడా "దేహీ, ముంచ త్యత్ర నిజం వఫుః,

తులపీసన్ని ధా కుర్యా నృండలం నోమయేన తు, జ్‌

తిలాం శైవ వికీర్యాథ దర్భాం శ్చైవ వినివీ సత్‌,

స్థాపయే జాసనే ళో సాలగ్రామళిలాం తదా, ళీ

సాలగ్రామశిలా య త్ర పావవోమభయావచో,

తత్సన్నిధానమరణా న్ను క్రీర్ణంతో న్ఫునిశ్చితా, స్స్‌

తులసీవిటవిద్భాయా యళతా సిభవతావవాో,

శూ వాట్‌

తత వ మరణా న్యుక్రి స్పర్వడా డానదుర్గ భా, ౬.

తరీలపేవిటవిస్తానం గృహే యస్యావరిస్టతే,

తద్దృవాం శీర్ధరూనం హి నాఒయాంతి యనుకింక రాః, ౭

ప్రార బ్టకర్మవశమున సంప్రా_ ప్తమెన ఆజా బేవాము వెచ్పుడు విడున

వలసివచ్చునో., అవుడు మానవుడు తులసీసన్నిధానమున గోమయ “నడద ఉవాచ. కథిర మతి, అగ్రినుకుణే మరిష్యరీతి మ్రియమాణ స్తస్య య త్కృత్యం క ద్వద, ౧ తుల స్యాదికమావోత్మ శ్రి నన్నా ఫ్రసవిధివూర్వళ 9 ఉవా చనవ మే౭_ధ్యాయే మ్రీయమొణవిధిం వారిః, కృణ్వితి. యేన మృకః సద్దతిం యాతి కం విధిం ళృణు, ౨ శర్ష్మయోగాత్‌ స్రారస్థకర్తోదయాళ్‌ =ఎబేహీ బీనః నిజం

ననమా ధ్యా యము కే19 ముళో మండలము చేయన లెను, ఆమండలమున తిలలు చల్లి డర్భలను పజచి శుభ్ర మగు నాసనమున సాలగ్రానశిల నుంచవలెను, ఎచ్చట సమ_న్తపాపభయాపవా మగు సాలగ్రామశిల యుండునో, ఎచ్చట భవ శాపవరమగు తులనీచ్భాయ యుండునో అచ్చట మరణించినవారలకు సమ_న్తదానదుర్ల భ మగు మోతము సంప్రా ప్రంచును, ఎవ్వనిగృహమున తులనీవృతుము. ఉండునో ఆగృహము వుణ్యతీర్థస్వరూపమగుటం జేసి అచ్చటికి వచ్చుటకు యమకింకరులు భీకిల్లెదరు, తులసీమంజరీయుకో యస్తు ప్రాణాళ్‌ విముంచలి, యమ న్తం నేవీతుం శక్లో యుక్తం పాపశ_లె రవీ, ళో తస్యా డళం ముఖే కృత్వా తిలదర్భాసనే మాతమ్‌, నరో విన్ణుపురం యాతి పుత్రహీనోఒప్యసంకయః గ్‌ తులనీడళమును ధరించి యెవ్యుండు మరణించునో వాండు మహో పాపాత్తుండైనను వానిని యనుండు మూడసేరండు తులనీదళమును నోటియందుంచుకొని తిలదర్భాసనానీనుండై. మరణించిన యాలతండు వుత్రహీనుండై నను విష్ణుపురమును బొందును. ఇవ్విమయమున సంశే యను లేదు, లతిలాః వవితా* సివిధా ద శ్చ తులసీ తథా, ఆ నరం నిహారయం ల్యేతే జ్యా యాంత మూారురమ్‌, ౧౦ మమ 'స్పేదసముద్భూూ తా యత నే పావనా _స్తిలాః, అనురా చానవా దైత్యా విద్కవంతి తిలై న్తతః, ౧౧ డర్భా విభూతి సే తార్డ శ్రి! మమ రోమసముద్భ నాః, అత్ర _న్తశ్చృరృనా “చేవ స్వ్షం గచ్చంతి మూసవాః, ౧౨ కుళశమూలే స్టితో బ్రవ్ఞో కుశమ భ్యే జనార్టనః3 ఆర్మ 'ల్వేన స్వీకృతం వపుః అత్ర యదా త్యజతి తడా మండలం కుర్యా దిఠ్యన్వయః, కఎళం నను “ఆప్యకృచ్యగతిర్నా? సీతి వూర్వో క్షవికోధాత్‌ ఫత్రహీనః కథం విన్దుప్రరం యాతి నతు దుర్గతి మేవ యారీతి చే కకత్రావ, ఏతే లీలా దయో దుర్గతిం యాంతం నిచారయంలీ, ౧౦౦ నను తిలానా మిదృళో జాకినాకి రోమా ల్యుర్భిష్టైజాతీనాం ఉత్స ్తి స్థానాన్సి ఇతి భగవద్యచనా దితి,

120 గవడళృ్ళరాణము

కుళాగ్రో శంకరో జీవ త్రయో చేవాః కు కేస్టితాః, ౧౩

అతః కుశా వహ్ని మం శ్ర తులనీ వి ప్ర, భేనవః,

వై తే నిర్శాల్యతాం యాంతి ్రీయమాణాః ఫునకిపునః, ౧౪

పవిత్రము లగు తిలలు, దర్భలు, తులసి అను సీమూ+డు వస్తు వులను నరకమునం బోవు మనుష్యులను స్వర మునకుం గొనిసోవును, తిలలు నాశరీరమునుండి వుట్టుటచేత వనితము లయ్యె కావున తిలలను ట్‌

జూచుటతోడనే అనురులు, చానవులు, వైశ్యులు పారిపోవుదురు, నారోమములనలన నుద్భవించిన దర్భలు నావిభూతి యని తెలిసి కొనుము. వాని స్పర్శనమువలన మానవులు స్తర్ష మును బొందుదురు, కుళశమూలమున టి వ్యయు, కుళమధ్యమున విష్ణువును, కుశా గమున శంకరుండును నివసించియుందురు, కావ్రన కుళలును, అగ్నియా, “షం త ములును, తులసియు, శ్రావ్శణులును, గోవ్రలును మరల మరల త్‌ 'యోూగిందంబడుచుండినను కర్ష్శ లయందు ఆయోనగ్య ములు గావు,

దర్భాః పించేము నలా వ్రాహణాః ప్రే తభోజనే,

మంత్రా ణా స్తులసీ సీచే చితాయాం చ చబుతాకనః, ౧౬

శ్రహ్‌ విమ్లు శ్చ రుద్ర శృ స్వే "జీవా హుతాకనః,

వమండలోవరి తిస్టంతి తస్తా త్కుర్వీత మండలమ్‌, ౧౭

విండములయందు వినియు క్తము లగు డర్భలును ప్రేళశ్రాద్ధము

నందు భుజించిన బ్రాహ్యణులును, సీచజాతివరితమం శ్రములును, తెద్దువా వర్ధి తము లగు తులసియు గోవును కర్శల కరములు గావు, మజియు చితాగ్నియు అర్హ ౦ంబు గాదు, గోమయముచే ఉవలి _వ్రమును, దర్శా _నృలేమును అగు భూకలమున ఆతురుని పరుండంబెట్టవ ఆను, మంచము మున్నగువానిమింద పరుండ బెట్టరాదు. మతియు బ్రవ్యయు, విష్ణుం డును, రుద్రుండును సరు_న్తజేవతలును, అగ్నియు మండలము నధిక్టించి యుందురు. కాంబట్టి మండలమునందు ఆతురుని వరుండంలెట్టుట మోతు, సాధన మని యెజుంగుము, జ్యమా'నా ఆపి నిర్శాల్యఠాం అయోగ్య కాం న యాంతి, ౧౪, సామాన్యళాస్త్రా ద్వి శేష శాస్త స్య బఅవర్తా మావా, దర్భా ఇతి, నీచే నీదజాతిము ఖీ మంత్రాక సౌః తులసీ చ తద్ద ఖ్‌ నిర్థాల్యాః ఆగ్రా న్యో॥॥ ౧౫, ప్రానంగిక ౦ పరినమాప్య ప్రశ్ళత మనునరతీి,

నవమాధ్యాయ ను, శ్రేభి1

సర్వత్ర వనుభావూతా 'అశేపోయ ల్తన విద్యతే,

య లేసి కృత _న్తత్ర వున న్లేపేన శుధ్యతి, ౧౮

రాతసా శ్చ పిశాచా శ్చ ఘాతాః శ్రేతా యమానుగాః,

అలి ప్తజేశే ఖట్యాయా మంతరితే, విశంతి చ, ౧గో

అతోఒగ్న వో త్త 6 శ్రాద్ధ ౦చ కలో వ్యభోడ్యం నురార్చనమ్‌,

మండలేన వినా భూన్యూ మాతురం నైవ కారయేత్‌ , ౨0

లిప్తభూమ్య్య నుతః కృత్యా స్వన్మం రత్న ముఖే శ్న్‌పేల్‌,

విహ్ఞోః పొదోవకం డద్యా త్పాలగ్రానస్వరూపిణః, ౨౧

సాలగ్రానశిలాతోయం యః వీబే ద్భిండుమూలత్రగమ్‌,

సర్వపాపవినిర్ముకో వై కుంఠభువనం వ్రజేత్‌ , ౨౨

ఉవలి_ప్తము గాని భూమి యొల్లవుడు పవిత్రమై యుందును,

ఒకవమూలఆు అలుకంుడీన భూమి మరల అలుకువజుకు పవి త్ర ముకాదు, రాషతసులును, పిశాచములును భూతములును యమానుగములగు ప్రేతములును, అలి_ప్తభూమిని ఖట్వ (మంచము)ను అంతరియమును అశ్ర యించుకొనియుందురు, కాంబట్టి అగ్ని హో శ్ర మును, శ్రాద్ధమును, బ్రాహాణభోజనమును, బేవవూడను అలి_ప్లభూమిమింద చేయంగూడదు, ఆతుపని వరుండంబెట్టంాడదు, ఉవపలి_స్త ముగు భూమిమిో దం బరుండం బెట్టి నోటియందు స్వర్శమును, రత్నమును ఉంచవలెను, పీమట సాల గ్రామత్యీము సీయవ లెను, సాలగ్టామతీర్థమును పొనముచేసినవారు సమ _స్తపాపనిర్ము క్లులె వై కుంఠమును బొందుదురుం

తతో గంగాజలం దద్యా న్మవీపాతక నాశనమ్‌,

సర్వతీర్థ కృళస్నానడానపుణ్య ఫల ప్ర దమ్‌, ౨౩

"ాంద్రాయణం చే ద్య స్తు సవాన్తం కాయళోధనమ్‌,

వి'బేద్య కె ఎవ గంగాంభ స్పమౌా స్యాతా ముఖా వవీ, తర

అగ్నిం పావ్య యథా ఆాస్ట్మ్థ! తూలరాళి ర్వ్చినళ్యతి,

తథా గంగాంబుపానేన సాతికం భన్యసా దృ వేత్‌- క!

యస్తు సూర్యాంభుసంత స్తం గంగాయా స్పలిలం విబేత్‌ ,

స సర్వయోనినిర్ను కః ప్రయాతి సదనం హరేః, ౨౬ గోమయము ేతి, ౧౬, ౧౩౩ ౧౮ ౧౯ సురార్చనం జేవఖభాజామ్‌, ౨౦, ౨౧ ౨౨, ౨౩; ౨౮, ౨౫ ౨౬; ఇతరాః అన్యా వద్యః ఆవగాహేన స్నానేన గంగాతు

క్ష గపడపవఫపురాణము

నద్యో జలావగాహేన సావయం రీతరా జనాకొ,

దర్శనా త్స్పర్శనా తానా _త్తథా గంగేతి కీర్సనాత్‌. ౨౭

ఫునా త్యపుణ్యా న్చురుషా ఇ్భృరకోఒథ సవాన్రశః,

గంగా తస్తా ల్సిబే త్తస్య జలం సంసార తారకమ్‌, ౨రో

గంగా గంగేతి కరా బ్రూయా త్చా్రాన్షైః కంఠకగ తై రవి,

మృతో విష్ణుపురం యాతి న వున నాయతే భువి, ౨౯

ఉత్కామభిశక్చ యి ప్రాలైః పురుషు కద్ధ యా౭న్వితః,

చింతయే న్మృనపా గంగాం సోఒసి మూతి వరాం గలిమ్‌, 30

అతో ధ్యాయే న్న మేద్సంగాం సంస నే _త్తజ్బలం పిబేత్‌,

వమ ట సమ_న్తమహాపాతకములను నాశనము చేయునదియు,

సర్యతీర్థములయందును స్నానముచేసినను, అయాతీర్ధములలో చానము చేసినను వీపుణ్యము వచ్చునో ఆపుణ్యము నిచ్చునదియు. నగు గంగోద కము నీయవలెను, శరీర శుద్ధికరములగు సవాన్ర, గాంద్రాయణములను 'జేసినవాండును, గంగోడకము శ్రావినవాందును, సమానులు అని ్రపాంపుము, అగ్నిస్పర్శవలన తూల (దూది) రాశి దహింపంబడురీలిని గంగోడకము ఫుచ్చుకొనుటనలన సమి_న్తపావములును నశించును, సూర్యకిరణములచే తప్త మయిన గంగోదరము నెవండు పానము వేయునో వాండు జన్మరహితుం డగును, యమున, కృష్ణ వేణి, కావేరి మున్నగు మపహానదులు స్నానము చేసినవారిని పునీతులనుగావించును, గంగానదియోూ, దర్శనమువలనను, స్పర్శ్మనమువలనను, పానమువల నను “గంగ గంగ”. అని యెల్ల ఫుడును కీ రించుటవలనను, పునీతు లను గావించును; శాయిట్టి సంసార తార క మగు గంగోదగరమును పానము చేయనలెను, ప్రాణములు కంఠగతముులై యున్నపుడు ఎవండు “0 గా! గంగ[ియని స్మరించునో వాండు విమ్ణసాయుజ్యమును బడసి ఎన్నటికిని వృథివిమా౭ద జస్మింపండు, ప్రాణములు పోవునఫుడు ఎవండు శ్రద్ధతో గంగను న్మరించునో చవాండు పరమగథతిని బొందును; కాంబట్టి దర్శశాదిభి శేవ పువాతీతి ద్వితీయే నాన్వయః, ౨౪ ౨౫. జఅపానమహిమా తు కిం వర్షే, తఠ్సృరణచింఛనా ధపి మక్షో భవతీ త్యావా-గంగతి చ్వాభ్యమి, ౨౯=

గంగను న్మరించవ లెను, నమస్మ్క_రింవవలెను, గంగోదకమును పానము వేయవలెను,

తతో భాగవతం కించి చృృణుయాన్నోతమ్‌దాయకమ్‌, ౩౧

శ్లోకం శ్లోకార్థ పాదం వా యోజఒ౦లే భాగవతం వళేత్‌,

న తస్య పునరావృత్తి రృ్రవ్థాలోకా తృదాచన, 93

"వేదోవనివడాం పసాఠా చ్భివ విష్ణు స్తవా డనీ

బ్రాహ్మణ తు తియ విశాం వరణం ము కిడాయకమ్‌, ౩8

శీ / న

ప్రాంప్ర యాణసమయే కుర్యా దనశనం ఖగ

చదద్యా జాతురసన్నా వ్ర్‌సం విర_క్తస్య ద్విజన్మనః: తో

సంన్య స్త మపి యో బ్రూయా త్నా్రారైః కంఠగతై రవ్సీ

వాయి = చ్లా న్‌. మ్ళితో విళ్లువురం యాతి న పున న్లాయలే భువి, క! .. 3౨, ఆనళనం జలాన్నపరిత్యాగః, అనక నే కాళ్యపయా౭౬.తకయా గతి రితి హేతోః

క్‌ ఇ క నరా దితి అథ అరురసశాస్న్ర్యాసం నిగ్థారయతి, దద్యాదితి సాన్టేన అత్ర, యద్యపి ల్రావ్యాణాః పచజంతి ఇతి శ్ర 9. “ముఖజానా మయం ధరో యద్విష్టో క్లింగ ఛారణమ్స్‌ బాహుజాతోరుజాతానా మయంధర్తో న విద్య తే”ఇతి స్మ ఎరినిషేధాక్‌. ల్రౌవాణవ్యైన వ్ర వజ్టాన తు తశ్రియాడే రిత్యాహుః. తథావి ఈ*ంుడ్రవూ"రేన విరజే త్తదహ లేవ ప చక దిత్యాడి'శ్రు, తేః 'క్రైవ్షి: కపాధారణత్వాల్‌ తృయాణాం వగ్గానాం వేద మ్‌లర్ట అక్రృమవాచరణ మితి నూత్రుకౌరవచ నాచ్చ “మ్వుఖజూా"నా మయం థర వైస్ణవం లింగధారణమ్‌, బాహుజాతోరుజబాతా నాం త్రిదండం విధీయ లే” ఇతి దందనివయు నిషేధదర్శ నాచ్చ సోపవీఠయో రధీకఠ వేదయో ర్విర క్షయోః మత్రి యై శ్యయో రనీదండధారణ మంకరేణ "కేవలం చ్రైెషమంచ్రోచ్చారణమా త్ర ఏ చాతు రసన్నా్యాసాధి కౌరఃఎన త్వనుపవీతయోః గృవాదూఢమాఢయో రత్యాహంః కించ ద్విజన్మ ఇత్యు క్తవతా క్రీభగవతా౭వ్యయ మేన పత స్స్వీకృఠః, తత్రియవైళ్య చోరవి ద్విజన్తృ త్వా చాతురసన్నా్యాసాధికౌర న్ఫూచిత ఇతి చృతీమఃః తధా౬ఒవీ విరశ్షస్యెన కిమర్థం? యడి సన్నా్యాసో_క్తరం ప్రారస్థివళా బ్లేతో2ఒవి ఫున తోన్‌ భుక్యాచాశాశిత్వం సాల్‌ = కింతు గృహార్ప్ర వ్రజేదే వేతి, తదుక్తం నునునా, “ఆర్మ్‌ వ్యన్నీం తృమారోష్యమ్రావ్యాణః ప్రవృలే ద్దృవాత్‌ , బ్రావ్యాణః తత్రియో వాఒనీ వై ఛ్యోవా మ్యవ్కకే ద్ద ఎవో” దితి: అశ్రాయం విశేమః, బ్రావ్యాణన్తు దండధారణం శృత్వా తత్రియో వైళ్యళ్చ ఉపళమాదిసన్నా్యాసథ ర్యాక్‌ స్విళ్ళృళ్య ప్రృవ్రకే డిత్సి ఆలం ప్రానంగికేన 3 ఈ తబేన మూచయతి సన్న స్లమితి, ఓం భూః సన్నష్థ స్తం మయా

కవత నరుడపురాణము అనంతరము మోతుదాయక ముగు శ్రీమహోాభాగవతమును విన

వలెను, ఆవసానకాలమున థాగవతమునండలి యొక శ్లోకమునై నను, న్లో కార్థమునై నను, , శ్లోకపాదము నై నను, ఎన్వండు. వినునో వాండు పునరావృ త్తి లేని శాశ్వత బృ ప్యలోకమును బొందును, వేదము నై నను, ఉపనిమర్తుల నై నను శివసో శ్రే ములనై ననవిష్ణు ) నృవముల్మృనై నన్ఫు ఎవ్వరు పఠింతురో చారు మోతము పొందుదురు, గరుడుండా! ప్రాణములు పోవునపుడు జలమును అన్నమును పుచ్చుకోంగూడదు, విరక్తుండగు ద్విజుడు అతురసన్నా్య్థసమును స్వీకరింపవ లెను, ప్రాణము పోవ్చనవుడు ఎవండు ళన్తన్న్న స్రసీంచినాను అని పలుకునో వాండు విమ్షులోక మును పొందును, వానికి ఇత జన్మ కలుగదు,

వీవం జాత విధానస్య థార్మికస్య తచా ఖగ

వ! వ్రచ్భిద్రే ఇ గచ్చంతి ప్రాణా _స్తస్య నుఖేన పా, 3౬

ముఖం చ చతుపీ, నానే కర్తాద్వారాణి స్పప్త చ,

వభ్య స్సుకృతినో యాంతి యోూగిన స్తాలురంధ్రతః, త్‌౭

అపానా స్మిళితప్రాణో యదాహీ భవతి వృథక్‌,

సూత్తీభూత్వా తదా వాయు ర్వినిప్కా్రమతి వుత్తలాత్‌ , 3౮ మీం భువః సన్య స్తం నయా ఓం సువః సన్న స్తం మయా, ఓం భూర్భువస్సువః సన్నష్ట్టస్రం మయా స్వాహా గాయ్రీ-షీం ప్యుత్రేమణాయా విత మణాయా లో"కేన ఇాయాళ్చ్న వ్యష్థితోఒహాం స్వాహా శిరళ్చ ఓం అభయం సర్వభూలేభ్యో మత్త స్వాహా త్యాదిప్రైెషమంత్రానుచ్చార్య ఆవాం ఛ్రైహాజ-స్మీ త్యనుభవవా క్యార్ధ విచా రణేన బ్రవాపరో భూయాది త్యాతురవిధిః, అత్ర, డండధారణీ తు దావాః తిలోదక పిండదానాదికం చ న స్యాల్‌ -కన్య బహిస్సన్న స్ట స్తస్య తురీయాకృమత్వాత్‌ =, అస్య అహం బ్రహ్లాజస్మీ త్యంతః, సన్నష్ట్రన్యతు పారలౌకిక మపి వకమ్యుమాణంకర్శ కుర్యా దిశివిశేవ!, కించ సాంప్రదాయికౌనాంతు ఇదమ ప్యనభిమతమేన, లేతు “శ్రావ్యాణ ప్యాన్‌ దండధారణం వినా ఆతురసన్నా సో నా్ట్రి త్రయ వైళ్య యోళ్ళ సర్వ శ₹ వానధికారి ఇత్యేవం వదం తీతి, 3౫, ఏవ ముక్తప్రకాలేణ జాతం విధానం ఆతు రళృక్యం యస్యకస్య, 3౬, ఊర్థ వచ్ళిద్రు ల్యే నావా, ముఖ మితి, 39, ప్రాణోత్కం) నుణేన శరీర త్యాగ ప, శాల మొవా, ఆపానా దితి, నాభిస్థాే మిళితయోః ప్రాణాపా నయో। యచా విన్తేపో భవతి తదా నూశ్మీభూత్వా అతీంద్రియ నృకా చాయూుః। ప్రాాః ఫ్పుళరాల్‌ రీకాల్‌ నిస్సర తీతి, 3ర, మరుతి ఈళ్వశ ళరీరాభారభూ తే ప్రాోే,

నవమాభ్యాయము, క్షేతిక్‌ శరీరం పతే వశ్చా న్నిర్ష తే మరు తీశ్వ శే, కాలాఒవహాతం వత "త్యేవం నిరాధారో యథా ద్రుమః, రనో నిర్విచేస్ట్రం శరీరంతు ప్రాతైష్మ కం జగువ్సితమ్‌, అన్న ఫం జూయళలే సద్యో దుర్ష ౦ధం సర్వనిందితమ్‌, ళం ఇట్లు విహితాతురళృత్యుం డగు ధర్యాత్ళుని ప్రాణవాయువులు శూ వుచ్భిద్రము లగు ముఖాదులనుండి సుఖముగా వెడలిపోవును, ముఖము, "న్మేత్తములు, ముక్కులు చవ్చలు ఈయేడును న వి జ్ర ములు, యూగుల ప్రాణవాయువులు 'తాలురంధ్ర, ములనుండి వెడలివో వును, నాభిచేశమున మిళితములగుప్రాణా పానము 'లెప్పుడు విడిచిపోవునో అప్పుడు ప్రాణవాయువు సూత మై శరీరమునుండి వెడళ్‌ పోవును, పిమ్మట కాలహతమును, నిరాధారము సగు వృతమువలె శరీరము సె తము ప్రాణవాయువు. నెడలినతోడనే క్రిందంబడిపోవ్రను, _ ప్రాణములు వోవుటతోడ'నే శరీరము సిర్విచేష్టమును, జాగున్సీతమును, స్నృశింప న యోగ్యమున్సు దుర్ష ౧ధభూయిస్థమును, సర్వనింద్యమును అగును, తిధా వస్తా శరీరన్న్వ కిమిఒవి టన ,రూపతః, క్‌ గర్వ ల్రయళే సహ తణవిశ్యేరేసికౌళ్ననై =, ళం పృథివ్యాం లేయ తే వృథ్యీ ఆప శ్ర్రైవ తథాఒప్పు చ తేజ స్రేజసి లీయేత సమిర స్తు సమీర ణే, ర అకాశళ్చ తథా౭.౬కాే సర్వవ్యావీ చ కంకరః, " క్రిమి విట్ఫన్మ రూపములబే శరీరమునకు నూూండు అవస్థలు శలు గును, ఇట్టి చేహమును పోందియు మానవులు వలగర్వముపాం దెడరు! స్థూలశరీరమున నున్న భూమి భూమియందును, ఉదకము ఉదకమునం దును, 'తేజన్సు 'తేజస్సునందున్సు వాయువు వాయువునందును, ఆళా శకము ఆకామునందును కలిసిపోవును, నిత్యముక్తో జగత్సాత్నీ అత్తా దేహే వ్వజొఒమ5ః, “ళకి యథా నిఠాధారో ద్రుమః పతతి వీనం ళరీరం పతతే, 3౯, గళప్రాణస్య కరర స్యా వస్థా మౌవా, నిర్విచేస్ట మితిద్వాఖ్యామ్‌, ఈం4 ఈదృ శే దేహే, ౪౧, పృథివ్యాదీనాం వ్వస్వరూ పే అయమావా సపాదేన, 'ళంరిః ఆక్షాతు 6జ్ఞార్సు తే ఆ స్త్‌ వర్ధతే విపరిణను తే అపగ్శీయ లే నళ్యతిఇ త్యేభం ఫామ్యకొరాడిభి రుక్షమణ్భావవికౌరరహిత ఏ చాాస్టీళ34

126 గరుడభఫురాణము స్వేం ది యయుతో జీవ శృష్దాదివివమొ ర్యృతః, కామరాగాదిఖి ర్యు క్తః కర్మః కోళసమనిిత:, ళల పుణ్యవాసనయా యుక్తో నిర్షితే స్వేన కర్మణా, స ప్రవిశ్య నవే జేహే గృహే డగ్దే యథా గృహీ, ళ౫ తదా విమాన మూచాయ కింకిణీజాలమాలి యళ్‌, ఆయాంతి "జేవదూ'తాశ్ళ్చ లసచ్చామరళోభి తాః, 'శీ౬ ధర్మత త్త స్రవిద్‌ః వ్రాజ్ఞా స్పా ధార్జ్మికవల్ల ఖాః, తక్షైనం కృతకృత్యం స్వ ర్వినూనేన నయంతి తే, ౮౭ సుదివ్య జేపో విరజాంబరన్త క్పువర్మరత్నాభర తై రుపేత్క చాన ప్ర బావా త్ప మహానుభావః ప్రాప్నోతి నాక ంనురవూజ్యమానః, సర్వవ్యాపియా, నిత్యము క్తుండును, జగత్సామీయు, మడ్భావ వికారరహితుండును, జ్ఞానాదిసర్వేం ద్రియసహితుండును, శష్దాదివిషయ సంయుతుందున్ను అరిమడ్వర్ష యు క్తుండును, ప్రా _కృనకర్మ్శసమన్వితుండును అగు జీవ్చండు పుణ్యవాసనాయు కుండై. పూర్వజన్మ క ర్థానురూపమగు నూతనశరీరమున గృవాస్థుడు గృహము దగ్ధము కాంగా మతియొక ఫ్ర త్తగృహము ప్ర వేళించినరీతిని ప్ర 'వేళశించి నుఖదుణఖము లనుభవిం చును, అంతట కాల మాసన్నమయినతోడ శే వామరశోభితులును, ధర్మత త్త స్ట్‌వే త్తలును ప్రాష్టైలును, ధర్మాత్తులకు వ్రీ యులును అగు బేన దూతలు కింకిణీమూాలికాఖి రాము మగు విమానమును దీసికొనివచ్చి అతురకృత్యములను జేసికొని సిద్ధముగా నున్న జీవుని స్వర్గమునకు గొనిపోవుదురు, జీవుండును దివ్య దేహథారియు, భుక్ష మాల్యాంబర శ్సాషీ భవతి తర్చి కర్శఫలభోక్తా కఃశి ఇత్యాళంకొయాం బీనపీవ పుణ్యాపుణ్యవాస వానుపాకేణ కుభాళుళ్ళ కర్శఫలఫోక్తా సి ఇతీ చ్యావహోరికం జీనస్వరూపం నిరూపయ న్నావా, సశ్వేతి, 66-౮౬, ధార్మికౌ వల్ల భా యేహెం తే జేవదూతాః, కృతం ఆతు. రళ్ళళ్యం యేన తం సీనం ఛాక్షికం స్వః సర్షలోకే నయంతిం ఈ౭= నుస్హు శోళభనః దివ్య సేజోమయో లేపా యస్య సః జేవరూప చకా నాకగ స్వర్షాదిలోకం శర్తణ “మేవ ప్రాప్నోతి, నహి సుకృతీనాం వర్ష సర్యంఠం యనుమౌర్శ గమనం భవతీథి, భావః * కరః ఇతి శ్రీనరుడప్పడాణటీ కౌయాం నవ మోజధార్థయః।

దశనూధ్యాయముః శవ థారియు. దివ్యాభ రణకోభితుందును, అయి దానధర్మములు వేసి ఆహా, కొనుటవలన మవోనుభావుండై. చేవతలచేపూజింపంబకుచు. వెంటనే స్వర్ణలోకమునకుం బోవును, ఇతి శ్రీగరుడపురాణే-సారో ద్ధా శే-మ్రియమాణకృత్య నిరూవణోనామ నవ మో ్యాయః, దశమౌొా ధ్యా యము. గరుడ శుచాచ:లాా "చీేవాచావావిధానం చ విభో! నుగ్చతినాం వద, సతీ యది భవే త్పల్నీ తస్యా శృ మహినూం వడ, ౧ శీ కగచా నువాచ?ా ఒ శృణు ఆార్హ్మ వ్‌" పవత్యూమి సర్వ మ్‌ వౌర్ట $దె పాకమ్‌, య తృృళం పుతపొశ్రాశ్చ ముచ ౦కే పత్సకా దృణాత్‌, ౨ కిం దళత్తె రృహుళి న్లానైః విత్రో రం ల్యేస్ట్వి మూచశేత్‌ తేనాన్నహ్హైామసదృశం వుత్రః ఫల మవావ్నయాత్‌ డి “పభూ! వుణ్యాత్ముల "జీహచాహవిధానమును, పతిన్ర తామహి నుమును చలువవేి యని గరుడుండు అడుగల శ్రీవారి “ప్పుత్రులును పొతశ్రులును కొర్ధ్వదె పొకము నాచరించినగాని వైతృక మగు బుణ మును తొలగలమికొనంజూలరు, ఎన్ని దానములు భేసినను ఫలము లేద; గావ్సున ముఖ్యముగా అంత్యేష్టి నాచరింవవ లెను, అం క్యేష్టినిగావించిన పుత్రుండు అగ్నిష్టోమఫలమును పొందును” అని యింకను ఇట్లు "చెప్పెను, తచా శోకం పరిత్యజ్య శారయీ న్యు ండనం నుత;ః, సమ న్తబాంధవై ర్యు ర్త స్పర్వపాపాపను త్రయీ, ళ్రో వాణీ రు జూద వాన్‌ న్వర్షంగళస్య జీవస్య చేవా దేవా విధిం ఖగ సత్యావిధానం మహిమాం హారించ పరిష్పృచ్శతిం జీవా ఇతి, చాహతృతీయదినయోః పంచకస్య విధం కథా సతీ గంశాప్కృభావం చృదళమే ప్రావా మాధనః శృణ్వితి, జార్ధ స్ట్‌ చైపాకం లోకౌంత శోపయోగి కర్మం ౨, ఆం ల్యేస్టిం చావోడికర్శ్య, 3, పాపానాం ఆపను త్తి ర్న్నాళః

198 గరుడపవఫురాణము

మా తాపిత్రోర్యు ఖే” యేన కారితం ముండనం నహి,

అత్మజ స్స కథం జేయ స్పంసారార్ల వతారకః, స్స

మా కాం అతో ముండన మావళ్యం నఖళతువివర్టితమ్‌, తత స్పవాంధవ స్స్య్నాత్వా థాతనస్త్రాణి ఛారయేత్‌ . ౬ తల్లికండ్రులు మరణించినపుడు తోకమును నిడిచి పుత్రుండు

సమ _న్తబంధుసమేతుండైై సర్వ్యపావమును తొలంిపోవ్రటకు తురకర్శ ను "'జేయించుకొనవ లెను, అట్లు చేయించుకొననివాండు తల్లిదండ్రు లను సంసారార్డ్మ వమునుండి తరింవంజీయంజూలండుు గావున అవశ్వను ముండ నము చేయించుకొని స్నానము బేసి ధథౌతవన్హ్రములను ధరింవవ లెను,

సద్యో జలం సమాసీయ తత _నృం స్నాపయే చ్చవమ్‌,

మండయే చ్చండనై స్స్రగ్భి గ్లంగామ్మి త్తీకయా౭౬.ధవా, 2౭

నవీనవ నె) స్పంచ్భాద్య తడా పిండం సకథఖీణమ్‌,

నామగోత్ర ం సముచ్భార్య సంకల్పే నావసవ్యతః ౮

మృత్యుస్థానే శవో నామ తస్య నాన్నా వచాపయేత్‌,

వక్‌ (లీ

"లేన భూమి ర్ఫ వే'త్తుష్టా తడధిష్టాతృ చేవతా, ౯

ద్వార జేకే భవే "త్పాంథ యస వాన్నూ వ దాపయేల్‌ ,

కేన నై వోవఘాతాయ భూతకోటిము దుర్గ తాః, ౧౦

తతః ప్ర డథీణం కృ తార వూజనీయ స్సు షపాదిభిం.

స్కృంధః పుత్రేణ దాతవ్య _న్తదాఒనై్వ్యై ర్చాంధవై సహ, ౧౧

ధ్సత్వా స్కంభే స్వవితరం య క్శాశానాయ గచ్చతి,

సోఒశ్రమేధఫలం ఫుక్రోలభ లే చవబేవచే. ౧౨ కదర్థ మితి హేతు రుక్తః, ఈ, మృతా మరశేసది, ౫ ఒం ప్రగ్భిః పువ్పమాలాదిల్సి ర్యండయేత్‌ శవం భూషయేళ్‌ , తదుక్తం విన్షుపురాణే “ఈ జ్ర్రేత్రచేవాం శుచై స్బ్వ్నానై .ప్సాష్షవీతం ్రస్విభూషిళం, దస్ధ్వా గ్రామౌ దృహి స్స్యృ్నాయా” దితి. ౪* సంళల్పేన అముకగో్రాయ అమకనామ్నే కనాయ బ్రవ్యాదైవత్యస్థానపేండోఒయం మయా దీయలతేేత వోపతిష్టుతా మితి, రా వీవం హీ చ్వారె విశ్రామే పాంథః భూతనామ్నా విన్ణురుద్కవై వర్యం పిండం దద్యాదితి, తేన స్పానపీంజేన తస్య కళవస్య ఆధిష్టార్భడేవ కా అధారభూశా భూమి న్తుహ్టై భవే దితి కౌరణ ముక్షమ, ౯, లేవ చ్వారి పింజేన భూకఠకోటిషు భూతానాం గణనానుయే దుర్గతాః దుష్టం ఆళుచిస్థానం ప్రాష్తా స్టే

గశమాధ్యాయము, క్షేశ9 న్‌త్యా స్కంభే స్తువృ ప్వేఒఒం శే సచా తాలేన లాలిరః, తదైవ తడృణా- నుబ్యే నృృతం సవితరం వహేతశ్‌. ౧౩ వీమ్మట అప్పుడు తెచ్చిన జలముతో శవనునుస్నానముచేయించి ఫువ్వులతోడను, గంధముతోడను, గంగామృ త్తికతోనై. నను అలంక రించి నూతనవ్త్రములు కస్పవ'లెను, అపసవ్యముగా సంకల్బము చేసి ప్రేశనామనగో త్రములు నుచ్చరించి మరణస్థలమున సడతీణాకముగ పిండము నుంచవలెను, ఇట్లు చేసిన శవాధిస్టాత్ళ దేవత యగు భూమి తృప్తి బొందును, తరువాత డ్వార ేళమునందును, భూతనామముతో వీండము నుంచవలెను, అట్లు చేసిన భూశకోటులయందలి దుర్గ తులు విఘ్నములు కలిగింపంజూలరు, అనంతరము శవమునకు పదథీణము వేసి కోడలు మున్నగువారు ఫవూజింపనలెను, పిమ్మట బంధుసపితుండై. పుత్రుండు భుజము నీయవ లెను, వవుత్రు:డు భుజమునతండ్రి, నివహించి శ్మశానమునకుం జను నతనికి వరిపదంబున అశ్వుమేధఫలము లఫఖిం గును, వుక్రుండు 'చాల్యావస్థయందు తం డీ వే భుజములయందును, తొడలమిోందను, పవీంప్చమోాందను ఎక్కించుకొని లాలింవయిడును, అట్టి జు,*ముతం డి శవమును భుజమున నుంచుకొని శ ఛానమునకుం గొని వోయినం గానీ తొలలదు, తతోఒర్ధమాన్లే విశ్రామం సంమాన్చ్యాభ్యుత్య కారయేత్‌ $ సంస్నావ్య భూతసంజ్ఞాయ తస్మై కేన పదాపయేత్‌ ॥ ౧౯ వీశావా రాతసా యమా య వా న్య డితు సంస్థి తాః, తస్య హోతవ్య బేవాస్య వై వాయోగ్యత్వకార కా, ల! తతో సీత్వా శ్మ శానవు స్థాపయే దుత్తరాముఖమ్‌, ఊపఘాతాయ విఘ్నాయ నం విఘ్మా౭త్ర, సద్గతి మవరుధ్య స్వసమౌనం కారణం తత్క_ర్తుం వైవ ప్రభవంతీతి, ౧౦-౧౩. తేన భూతనామ్నా తవైై గ్రేశాయ పిండ ఇక్యకునర్తతే సమ్మార్ద ప్ర భూమిం అభ్యుక్య-జలేన సంస్నాప్య కవమ్‌, ౧౪ తస్య ఛ్ర్రేశస్య వగోతవ్యవ్య నోతుం దస్ధం యోగ్యపస్య అయోగ్యక్వకారకా న, అత్ర, పిండదానం వినా కన్గాంసభతణ మయోగ్యర్వం యథో చ్చిస్టం వా విర్ణాక నాయోనగ్యం భవతి తద్వ ద్దేవో౬పీ త్యర్థః, అతః సిశాచాదయః పిండం భుక్త్వా ఈ న్ధాంసభడుం న శృర్వంతితి రణ ముక్షమంఇద మేన చితాదెంంగ౧౬ సందార్ట్య్యభూమిం నంలిష్య గరుడ

180 గరుడపురాణము త త్త "చేవాస్య దాహార్థం స్ధలం నంశోధయే ద్యధా, ౧౬ సంమార్డ గ భూవింం సంలి ప్యోల్లి ఖ్యోద్ధృత్వ చ వేదిశామ్‌, అభ్యు య్వీపసమాధాయ వహ్నిం త్ర విధానతః, లణ౭ి ఫుపష్పాత.తె ర థాభ్యర్చ్య దేవం క్ర వ్యాడసంజ్ఞ కమ్‌, “లోమభ్యి శ సనువాశేన హోమం కుర్యా డ్యథావిధి, ౧౮ తరం భూతభ్ళ జ్ఞగద్యోని న్యం భూతపరిపాలకః, మృత స్పాంసారిక _న్తసా "జీనం త్వం సగ్లతిం నయ, ౧౯ ఇతి సంప్రార్థయిత్వాఒగ్నిం చితాం తై, వ కారయేల్‌, శ్రీఖండతులనీకాస్యె వలాకాశ్వత్థదారుఖిః, ౨౦ వీళాచములు, రాతునులు, యతయులు మొదలగుచారు ప్రే తశరీర మాంసమును భుజంతురు, అట్టు భుజంచిన ఆశవము డహనముచేయుట కయోగ్య మగును; కావున తత్పిశాచాదులహొాజఅకు మార్గమధ్యమున భూమిని తుడిచి ప్రోతీంచి శ్రే తనామనోశ్రాదుల నుచ్చరించి వండ వ్రదానము చేయవలెను, తరువాత శవమును క్యృ్శానమునకు తీసికొని పోయి. ఉ త్తరాభిముఖముగా ప్రేతము నుంచి డదవానమునకు ఉపయో గించు భూమిని కాగుచేయవ లెను, అదెట్లన+ ముందుగా భూమిని తుడిచి గోమయముతో లికి డర్భలతో ఊర్థ ముగా నొక గీటు గీచి తర్వాత ఉదకము ప్రోమీంచి అచ్చట అఆగ్నని యథావిధిగా నుంచి నగోమయేన జీదికాం లి ప్రభూమి. ఉల్లి ఖ్య తస్యాం దశ్ళేణోర్ధ వలేఖాం కృత్వా శేఖా మ్యే ఆనామికౌంప్పేవ ఉద్ధ ఎరీట్‌ బలే నాభ్యుమ్యు ఉపసమాధాయ ర్క వహ్ని నంస్థాప్య క్రృవ్యం మృతకన్య మౌంసం ఆ త్తి భవమయతీతి శ్రువ్యాదః తదేవ సంజ్ఞా నామ యస్యతం చేవం వహ్నింపుష్పాదిఖి చ్చంవూజ్య ఈల్రాోేము భ్యః స్వాహా త్వగ్శ వి స్వాహ మాం సేభ్యః స్వాహా ఇత్యాద్యనువాకేన 'చేదమం శ్రేణ విధి మనతి క్ర, మ్యేతి యథావిధి పరోమం కుర్యాత్‌ *- ౧౭, ౧౮ హేశ్రవ్యాద! జేవీ త్వమే చాంతే భూతాని పంచభూ తాత ళళరీరాడి ఇిభర్షి స్వన్ని ధ్ధారయసీతి భూతభ్ళ దసి, కించ త్వమేవ జగతాం యోనిః; కారణం ఇానీ, పంచమహాధూ తాంతర్షతత్వా త్వమేవ లోకన్య సర్వస్రాణిజబాతన్య మధాసందీప-నేన భుక్తాన్న పరిపాకేన పరిపాలకో2_పి తపా ద్ధేతో ప్సాంపారిళ స్పంసాలే భవః మృతా కాయం ఫురవ్నన్ల మేనం 'స్వర్గతిం నయ ప్రాపయేతి ప్రా శాం, ౧౯ ౨౦, చితాయాం మోతస్థాపనం కర్చ 9భృతిళం

దశమాధ్యాయము, 181 ్రృవ్యాదసంజ్ఞుం డగు వహ్నని గంధవుష్పాత తాదులతో వూజించి “లోమభ్యస్స్వ్వావో” అను అనువాకముతో యథావిధిగా హోమము వేయవలెను, అనంతరము “త్వం భూతభ్ళ్చ జ్ఞైగద్యోని _న్త్వం భూత పరిపాలకః;, మృత స్సాంసారిక _న్తస్యా "జేనం త్వం స్వర్గతిం నయ” యని ప్రార్థించి చందనము, తులస్కీ మోదుగు, రావి మున్నగు కజ్జలతో చితిని "బేర్చవ లెను,

చితా మారోవ్య తం ప్రేతంవిడా బ్వాత త్రదాపయేత్‌ న

చితాయాం శవహ స్తేచ ప్రే తనామ్నా్యా ఖ గేశ్వర!,

చితామోవమప్రభృతికం ప్రేతత్వ మువపజాయ లే, తం

"శీ2వీ తం సాధకం పాహాుః పేతకల్పవిదో జనాః,

చితాయాం లేన నాషహ్నా వాట్రేతనాన్నూ౬థవా కళలే ౨౨

ఇల్యేవం వంచభఖిః పిండై. శృవస్యాఒహుతియోగ్య తా,

అన్యధా చోపఘాతాయ వూర్యోకా స్తే భవంతి హీ, ౨కి

ప్రేో డత్యా వంచ చిండాకొ హుత మాదాయతం తృళై ః,

అగ్నింవుత్ర స్తదా దద్యాన్న భవే తృంచకం యది, ౨రీ

అనంతరము శవమును చితిమిోంద నారోపీంచి చితిమోండను శవ

వా_స్తమునందును. రెండు పీండములు ప్రేతనామముతో నీయవలెను, చితియందుంచినది మొదలు సపిండీకరణమువజకును ప్రేతత్వముండును, ప్రే తకల్పవిదులు నగు కొంవజు అఆచితిని సాధక మని చెప్పుచున్నారు, కాంబట్టి చితిమిాంద సాధకనామముచేతను, ప్రే తవా న్తమున థే త తచారభ్య సపిండనా త్పా్రాళ్‌ శ్రేతత్వం భవతి, ఆత శ్చితాయాం శవనా సేద సవిందన పర్యంతం చ ్రేతచామ్నైన ,దౌళవన్యమ్‌, ఫ్టానాదిషు కవపాంథధభూరతనామభి రితి, ౨౧, పమాంతర మాహా "కేపీతి, ప్రేతకల్చం ఆం ల్యేస్టినిధానం తద్విదః సౌధళ మ ప్యాహుః, అక సేన సాధకనామ్నా చా కళే ఏన ధేశశామ్నేతి, ౨౨, యథా దిక్సాలాదిబలిఖిః వావి రాహుతియోగ్యం భవతీ తద్వ రృంచసిందై శృవ స్యాషఒహుతి యోగ్య లేతి, అన్యథా పంచపీండడానం వినా తూపఘాతాయ స్వకల నాశాయ పూర్వో క్ర్షభూతపిశాభాదయో భనం తీరి, ౨౩, వూర్వం లోమభ్య స్వాహేాత్యను చాకేన సుఠం త మే వాగ్నిం త్ఫిళై రాచాంయ ఫుల్లో దజ్యాల్‌, అగ్నిం నరగ్నికో నామ్‌, సాన్నికౌనాం ఈు అగ్నిపగత్రా జాజాయ దద్యా దితి విశేమః। ౨౮; యది పం

18 గరుడ పురాణము

నామముచేతను పిండముల నుంచవలెను, ఇట్లు అయిదు పిండముల నిచ్చిన శవమునకు దహానయోగ్యత కలుగుచున్నది, ఇట్లు "చేయని యెడల పూర్వో క్తములగు భూతవిళాణాదులు స్వకులనాశకరము లగు చున్నారు, కాంబట్టి ప్రేశనామముతో వైదు పిండములను వేసి తృణ ములతో నగ్ని గ్రహించి కుమూరుండు ఆచితియందు ఉంచవలెను, ధనిషస్టాసంచకమున దహనము చేయంలహాడదు,

వంచశేషు మృతోయ స్తున గలిం లభతే నరః

చావా స్తత్ర న క_ర్తవ్యః కృలేఒన్యమరణం భవేత్‌, ౨౫

అదా కృత్వా ధనిష్టార్ట మేత న్నమత్రపంచకమ్‌,

"శేవత్యంతం న దాహేఒర్హం చాహే చ నళుభం భవేత్‌, ౨౬

గృహే చని ర్భవే .త్త్‌స్య బున "ప్వేవు మృతో పా యః,

పుత్రాణాం గోశ్రిణాం భావి కళ్చి ద్విఘ్నః ప్రజాయతే. ౨౭

ధనిస్టాపుచకమున వమారణించినవానికి సుగతి గలుగదు ఆధనిష్టా వపంచకమున దహనము చేయరాదు. అట్లు చేసిన మతటియొక్క_ండుగూడ మరణించును. ధనిష్ట మొదలు -బేవతివఅకునుగల అయిదు నతు ్తేము లకు ధరిస్టావంచక మని పేరు, ఈధనిస్టాపంచకమున మరణించిన వాని గృహమున బోని కలుగును, ఫుత్రులకును జ్ఞాతులకును వచే నొక హోనియుం గలుగును.

అథవా బుతమభ్యే హి దావా స్పా్య్ధ ద్విధిపూర్వకః,

తద్విథిం తే వ్ర వమ్యోమి సర్వదోమ. ప్ర వాంతయే, అ౮ా

శవస్య నిక పే తార్హ్య! నితీ.పీ త్పుత్తలాం స్తదా,

డర్భమయాం శ్చ చతుర బుతుమంత్రాభిమం త్రి కా, ౨దా

తత్ర క్‌ు శ్రక్‌_ర్తవ్టం వహంతి బుతనామభిః,

“చృ్రతా జయతి మంత్రేణ పున ర్హోమె స్తు సంపుమైః, 30 చ్‌కం స్యాత్తదా జావళోన, “వాసవో త్తిరద ళాడిపంద తే 'శ్రేశచావారృణకాన్టసం ల్ర్‌వాం న శారయి" దితి నిపేధాత్‌, ౨౫, శేవతీ ఆంతే యస్య తదేత రృంచకం డాహేఅర్జ్యం యోగ్యం న, ౨౬ కతాహే సతి శుభొాళావ ఏవావాం గృహే ఇతి,౨?౭, విధినా రు పంచళీపీి చావా సాఫ్ట్‌ దీత్వావా ఆధ వేతి, ౨౮, విధి చే నావా, కవ శ్యతి. మంత్రాః సంహితాయాం జ్ఞాతవ్యాః, ౨౯, ర్రేశా జయతా గర ఇంద్రోన కర్మ యభ్యకు? ఇతి మం్రేణ-నంపుమైః బుతమనామభిః హోమః శౌర్య! 30-

జశమూా థ్యా య ము 188 తతో చావాః ప్రశ _ర్తవ్య స్పెశ్చ పుత్తలకై స్పవా, సపిండనదినే కుర్యా _త్తన్య శకాంతివిధిం నుతః, 3౧ తిలపాత, 0౦ హిరణ్యం చ రూవ్యం రత్నం యథా కృమమ్‌, “| ఘృతవూర్మం కాంస్యపాత్రం దద్యా జ్లోషపశాంతేయే, క వవం కాంతివిధానం తు కృత్వా దావాం కరోతి యః, న తస్య విఘ్మ్నోో జాయేత ప్రేతో యాతి వరాం గతిమ్‌, 353 వవం పంచక చాహస్య తద్వినా శీవలం దహేత్‌, సతీయది భవే త్పల్నీ తయాసహ వినిర్ద హేత్‌ . 5లో అధవా ఈధనిస్టాపంచకమధ్య మే తటస్థించినచో అప్పుడు చేయ వలసిన దవానమునకు ఒకవిధానము గలదు, దానింబెప్పెద నినునుః సమ _స్తదోవుములను బోంగొట్టు నవ్విధియిది, శవసమిోవమున దర్భమయ ములును దమత్రమంత్రాభిమంత్రితములును అగు నాలుగు పతికృతుల నుంచవలెను, అత్ర “ప్ర్రేతా జయత” అనుమం శ్రముతో నంపుటితము లగు నతుత్ర, నామములతో హోమములు చేయవలెను, తరువాత అదర్భ ప్రతికృతులతో గూడ దవానము వేయవలెను, సవీండీకరఖాదినమున తచ్భాంతిని 'జేయవలెను, ఆకాంతి విధి యెట్లంకు! తిలప్మాత్తము, పార లణ్య్బాము, రూప్యము, రత్నము, ఖృతపూర్ష కాంస్థపా త్త ము అనువానిని యథా[శ్రమముగా అయిదునత్‌ త్రములయందును మరణదోమనివృ త్రిక చాననము వేయవలెను, ఇట్లు శాంతి వేసి దవానము చేసినవారికి విఘ్న ములు కలుగవు, 'ప్రతలు సుగతిని వొంచెదరు, మరణించిన యలేనిసల్ళి పతివత యగు రచితి'పె నుంచి దహనము చేయ పలకల "నేని ఆమెనుగూడ ఛ_ర్తచితిపై పత్మివృతా యచడా నారీ భర్తుః క్రియహితే రతా, ఇచ్చే త్సమైవ గమనం తడా స్నానం సమాచశేత్‌, త్రై కుసుమాంజనసద్వస్త్రభూప. తై ర్ఫ్భూమ్‌ తాం రనుమ్‌, చానం దద్యా ద్ద జాతిభ్యో బంధున న్లేభ్య వవచ; 9౬ గురుం సమస్క్యృత్య తదా నిర్గ చే న్యందిగా దృహి 3, ప్రసంగా కృతీళ్ళత్యం కన్న పామౌనం చాహః పతివ్రతా బ్యేకోనవింళతిః,

శకి గరుడపవ్రురాణము

సమ'ర్పా సఒభరణం తత్ర శ్రీఫలం పరిగృవ్యా చ,

లజ్ఞాం మోవాం పరిత్యజ్య శ శానభవనం చ్ర,జేత్‌, 3౮

తత్ర సూర్యం సమస్మృృత్య వరిక్రృమ్యి చితాం తథా,

వున్పుశయ్యాం తడాఒఒరోయే న్నిజాంే స్వావయే తృతిమ్‌, 5౯

సఖీభ్య శ్ర్యీఫలం దద్యా బావ మాజ్ఞాపయే తతః,

గంగాస్నానఫలం జాతా శరీరం వరిదావాయ్‌ేజ్‌ , ళం

భర్తకు ప్రియము చేయునదియు పత్రివతయు నగు స్తీ సవా జ స! ల ౫

గమసము చేయ నిచ్చ కలది యగునెడల భర్త మృతిబొందిన వెంటనే స్నానము చేసి కుంకుమ, కాటుక, వ త్రద్వేయము, భూషణములు... ఏనిచే శరీరము నలంకరించుకొని బంధువులకును బ్రాహృణులకును చాన ములు వోయవలెను, తరువాత గురువ్రనకునమస్క రచి గృహమునుండి బయలు వెడలి చేవాలయమునకుంబోయి శ్రీవారికి నమస్కరించి యొక యాభరణము నాటేన్చనకు సమర్పించి శ్రీఫలమును పరి గ్రహాంవవ లెను, లజ్ఞామోహములను విడిచి శ్శ శానముసకు "వెడలి సూర్యునకు నమస్క రించి చిలికి ప్రదమీణము చేసి ఫుప్పళయ్య నధిష్టించి భ_ర్తశిరమును తన తొడమింద నుందుకొని ఇలికత్తైలకు శ్రీఫలనము నిచ్చి దహన మున శాజ్ఞావింపవ లెను, ఇట్లు భర్త శరీరముతో;గూడ తనశరీరమును దహించుకొానుట గంగాస్నానతుల్య మని తెలిసికొని శరీరమును డహించుకొనవ లెను,

న డహే ద్లర్భిణీ నారీ శరీరం పతినా 'సవా,

జనయిత్యాా ప్రసూతిం చ బాలం పోవ్య సతీ భవేత్‌. ళం

నారీ భర్తార మాసాద్య శరీరం దహలే యది,

అగ్ని స్టవాతి గాత్రాణి వైనాత్తానం ప్రవీడయేత్‌ , ళ9

దవ్యాలే ఛ్థాయమానానాం భఛాతూనాం చ యథా మల,

తథా నారీ దహే త్పావం చుతాశే హ్యూమృతోవమే, ఈ3

దివ్యాదా సత్యయు క్ర ఫి శుద్ధో ధర్మయుతో నరః,

యథా న దవ్యూతే త_ప్తళలోవాపండేన కర్షి చిత్‌ , ర 32ఈ౨, అపీడన మేవ దృష్టాంతేన స్పష్టయతి, దవ్యాతే ఇరి ద్వాభఖ్యామ, ౮3, దివ్యాదొ వివాగొ వివాడే కపథాబొం కళ, కీంచ ఆంఠరరాత్తా సరీజీవః, మృ తేన

దశమా ధ్యాయ ము, 185 తథా సా పతిసంయుక్తా దవ్యా కే న కదాచన, అంతరాత్తాత్మనా భర్తా మృతే తత్వ మూాగళతా, న! యావ చ్చాగ్నా మృతే వఠ్యొ స్త్రీ నాత్తానం ప్ర చావాయీత్‌, తావన్న ముచ్యతే సాహ్‌ీ శ్రోరీరా త్యథంచన. రీ౬ గర్భవతి సహగమనము చేయరాదు పనసవించి బాలుని పోమీం చినచో వక్శివత యగును, త్రీ సవాగభునము చేయుచున్న పుడు అన్ని శరీరమును దహించుచున్నను, అత్త ఈ వీడ కలిగిందండు, లోవాములను కరుగనపుడు ఆలోహములయందలి మాలిన్యము దహింవంబజినటుల పత్మివతయు తెనపావముల నగ్నియందు దహింపవలెను, వివాదము వచ్చినపుడు ప్రమాణము చేయు నెడల ధర్షాత్తుడును సత్యసంధుండును అగునతండు త_ప్తలోవావిండనము వా_నృముతో గ్రహించినను ఆతని కేవిధమగు కాధయు ఎట్లు కలుగదో అటులే పక్శివత యగు స్త్రీ ఆగ్నిచే దహింవయిడుచుండినను కాధ కలుగదు, మజీయు అవ్యయా తృరూవుం డగు భర్తతో న్వైక్యము సొందిన ఆండుది మటల న్రీచే వామును పొండదు, భ_ర్ణ మృతిపాొందినపుడు సహగమనము వేయని ఉీకి ఎన్నటికిని శ్రీళోము నశివదు. . తస్మా త్సక్వుప, యల్నేన స్వవకిం సేవయే త్పచదా, కర్శణా మనపా వాచా మృతే జీవతి తద్గ తా, ర2 మృతే భర్తరి యా నారీ సమారోహే ద్ధుతాశనమ్‌, సౌఒరుంధతీ సమా భూత్వా స్వర్లలోశే మహీయతే. ళా తత్తసాభ రృవరమూాన్తూయమానా2వ్సరోగ రై // మోతే వలినా +వ శతుర్లశళ వా రీనా రమతే పతినా సార్థం యానవదింద్రా కతుర్ద క, కావుర గరుడుండా! ఆండుది భ_ర్ధ జీవించియున్నవుడును, మర ణించినపుడును మనోవాక్కాయకర్శములచే భర్తను సేరంపవలెను, జేవారూపీణ తు మరణం గ లేన-అర్మే వా అవ్యయాతృ స్వరూపేణ చ భర్ర్రాసవా ఫీక తాం ప్రాప్తా పున శ్నారీకరీరం న ప్రాప్న్నోతీ త్యర్థః ఈ ఇమ మేవార్థం వ్యతినేళ ముఖేన ్రృఢమతి యావ దితి, యాన లృలతీ న ప్యాక్‌ తావత్‌ తీ త్వాన్న ముచ్య లే 90కు సతీ ఏద ముద్యలే ఇత్యర్థః, ఈ౬, భర్హరి మృతే బీవతి చ సతి తద్దతా తద నుగతకా భజేత్‌, ౮౭, మహీయతే పూజ్యా భవతి, ఈ౮* భ_ర్హ్భృపరమౌ భర్తు రపికోభన

186 గరుడపవపురాణము నవాగమనము గావించిన యాండుది అరుంధతితో సమానురాశలై, స్వర్శమున అవ్పరసలచే స్తుతియింవంబడుచు వదుసలుగురు ఇంద్రులును స్వర్షమును పాలించినంతకాలము ను భర్తతో స్వర్షమున నుఖంచును,

మాతృకం పైతృకం వైవయళత సా చ ప్రదీయతే,

యయా న్‌్‌. ల్‌ ల్‌

కుల్మత్రయం వునా త్యత్త భర్తారం యా౭నుగచ్చతి. సం

త్‌న్తః కోట్యోఒర్హకోటీ చ యాని రోమాణి నూనుషే,,

'తావత్కాాలం వనీ త్ప రే వతివా నవా మోదతే, సీం

విమానే సూర్యసంకాశే క్రీ డతే రమణేవన పా,

యావ దాదిత్యచంద్రా చ భ_గ్భృలోశే చిరం ననేత్‌, పం

పున శ్చిరాయు స్పా భూత్వా జాయతే విమలే కులే,

పరివృతా తు యా నారీ తమేవ లభళలే వలిమ్‌, డన

భర్తతో సహాగమనము గావించిన పతివ్రత పీతృవంశమును,

మాతృవంకమును, భ ర్ట వంశమును వవి త్త ము చేయును, నూనవశకరీ రమున మూండుకోట్ల వంయబదిలతుల రోమములు కలవు, వతివృతమొ సహగమనము గావించిన స్రీ అన్ని సంవత్సరములు భ_ర్తతొ్‌ స్వర్గ లోకమున సుఖించును, మజియు సూర్యునితో సమముగ ప్రకాశించు విమానమున భర్తతో సుఖించుచు రవిచంద్రు లుండునంత కాలము భ_ర్హ్యృళోకమున నుండును, పిదప దీర్దాయున్దాయము కలదై నిక్యల మగు వంశమున పొడిమి ఇ్రూర్వపుపతి నే పడయాను, న్పిశతా భూమే స్తావతీ రదదంస్థ గా ఇతివల్‌ , ౫(౧, రమణేన సహైకత్వం గతాపీ లేన క్రీడతే ఇత్యత్ర *ఆపై వే చ న్మ్‌తం సీం న స్యా దన్యో౭ఒ-న్య మాతణి మితి వచనా దదై్వైతానందా దసి న్నేవోనందే అధికసుఖానుభావా త్వ అళకగ్భాత్వా రమతే, ఇతి ఫభానః, భ రృృలోకే పనే ఏట, కించ మక్తాపి లీలావిగ్యవాం కృత్వా ఛజలే, అత్ర భజనానంద స్యాధిక్యమ,తథా శ్రాజపి స్నేహానంద స్యాధికత్వా ద్రుమ జాయ న్వే నృృయైవ విమతే కలేజజయతే, నతు కర్శణా ఇతి, అన్యథా తీ ఏవ త్రీోరీరా న్యు చ్యతే నాన్య ఇతివూర్యోో క్షవచనవిశకోధ స్ప్యాల్‌ తం స్వపతి షేవ లభతే, ఈదు _క్తం మౌఘేటసతీవ యోషి కృరికృతి చ్చు నిళ్చలా వుమూంస మభ్యేతి

గదళశమా ధ్యాయ ను, 18 యాతణం డాహదొ[్రఖేక సుఖ మేతాదృశం త్యజేత్‌ శ సొ మూఢా జన్మపర్యంతం దహ లే విరహాన్నినా, ఫో తస్తా త్పతిం శివం జ్ఞాతార్గి సరా 'శేస దహే త్తనుమ్‌, యదిన స్యా త్పతీ తార్హ వై తమేవం ప్రనహే _త్తదా, ఎ స్యగ్మే సహగమనమునంతలి తణిక నుగు దుఠఖమునకు భయపడి ఇట్టి శాశ్వతసుఖమును వికవాడు మూఢు వాలు ఈ తికియున్న ౧త కాల మ. విరవోగ్ని వలన దహింపంబడుచుంకును;ు కావున భర్త శివుందేయని భావించి అతని శవముతోంహాూడ తనళరీరమును దహించుకోవలెను, భార్య పతివ్రతయు, సహాగమనశీలయు. కానిచో పురుషుని ఒక్కనినే శక్తి ందివిధమున దహానము చేయవలెను, అశే ద్శేఒధవా వూ స్పోటయే త్తస్వ మ నసశకమ్‌, థ "ధి క్‌ి న్‌ గృహాస్థానాం తు కాచ్యేన యుతీనాం న్ర్రీఫలేన చ, వ్మోబ జ్‌ ప్రయీ పతృలోకానాం ఖితార్ధిత ద్బ శహ్మారంధ్ర, కమ్‌, అజ్యాహులిం తతో దద్యా న్మంత్రేణా నేన తత్పుతః, ణ౭ అస్తా త్వ మధిజాతోసి త్తి దయం జూయతాం ఫునః, అసౌ స్వునాయ లోకా నార్ధినో జంతు పావకః, డై వ్‌ీవ వమూజ్య్యాహుతిం దత్వా తిం మిస్రైం సమం త్ర శామ్‌, భవాంతలే వ్వపీ “ఇతి, (3 అనుకప్యావా, యా ఇతి, (౮ ప్రాగంగికం పంచకసతీ కృత్యం పరిసమాప్య ప్రస్తతదాహా మే వానుసరతి, యవీతి తం నరం ఏవం వయ్య మాణపుకౌారేణ, 200, స్ఫోటయేక్‌. +. అశ్ర్రాయ మభిప్రాయః, వాఠయోగిన స్తు న్వేచ్భయా ఛవ్మారంధ్రం భిళ్వా శ్రుహ్గాలోకం యాంతి, కర్శయోగిగాంతు పరతో -జీద నేన పితృదేవతోళప్రై పీ రృవతిం సన్య్యనీనాం తు వూర్వం భిత్వా పక్కా ద్దం గాయాం తదలాభే భూబూ వా నిమీపే దితి. ౫౬, 2౧9. మంత్ర, మేవానా ఆప్తాత్‌ అళొరాత్‌ “అకారో వానుజేవ స్ఫార్ధిచితి మంత్ర కోక 8, “అఆషరాఃణా నుకొౌరో2 నతి భగవద్య్వచనా చ్చ పూపావక ర్యం ీనానుజేవా జ్లైలోటని “వాచాం వహ్నే ర్ముఖం కేశ మిది సృృత్యు శేః కంచ ర్వళ్‌ ర్వత్త స్సృకాశా దయం జనః స్వన్తాయ లోకౌయ స్వర్ణలోక 0 ప్రతి గంతు ఫున న్లైయతాం 'తేచోముయ దివ్య శరీళే ణోత్పన్నో భవేత్‌, కించ అసౌ అస్య స్థూలదేవాః స్వాహా త్వయి వావిరన్సు కించిజ్ఞ్వాలాయా మేవ నావి ట్హాయలే, అక స్వం జ్వల చజ్వలితో భేరి నుంత్రా ర్ధఃం ౫౮ పీన మితి, అర్థద గ్జే తు మ_స్టళం స్ఫోటయేక్‌ , పూర్ణదగ్ధే సతి ఆజ్యాహు

1188 గరుడవురాణనుం రోదితవ్యం తతో గాఢం లేన తస్య నుఖం భవేత్‌, స్తా శరీరము సగము కాలినవుడుగాని అంతయు కాలినపుడు గాని శవశిరన్పును ,బద్దలుకొట్టవ'లెను, గృవాస్టుని శిరన్సును కజ్దతోను, యతిశిరస్సును శ్రీఫలముతోను బృద్దలుకొట్టవలెను, పిదప బహ్మ రంధ్రమును జ్‌దించి పీతృలోకము దొరకుటనిమి _త్తము! “అ స్యాత్వమధిజా తోస్‌ శ్వ దయం జాయతాం పునః అసౌ స్వన్హాయ లోకాయ స్వాహా జ్వలతు పావకణ” అను మంత్ర, ముతో సుతుడు తిలమి శ్రమగు ఆజ్యా హుతి గావించి గట్టిగా వడ్వువలెను, అట్లు చేసినచో మృతింబొందిన వానికి నుఖము గలుగును, జహా దనంతర కార్యం స్త్రీఖి స్ప్నానం తత స్సుతై £, విలోవకం తతో దద్యా న్నామగోత్రోపకల్పితమి, ౬ం ప్రాశయే న్నింబపషత్రాణి మృతకస్యగుణా న్య చేత్‌ 9 స్తీదనోఒగ్రే గృవాం గఖ్ళే త ఫవ్వతో నరసంచయః, ఒం గృహే స్నానం తతః కృత్వా గోగ్రాసం చ ప్రదాపయేత్‌. 3 పత్రావళ్యాం చ భుంజీయూ దృృవోన్నం వైన భతయేత్‌, ౬౨ మృతకస్థాన మాలిష్య దమీణాభిముఖం తతః, చ్యావళావాకవర్యంతం దివం కుర్యా దహార్నిశమ్‌, ౬3 ల! సూ్యేఒ తమాగలే స! (1 వానే వా చరువృనే, | దుగ్ధం చ్‌ మ్చొఖ్మ 'ల్ర యం డద్యా ద్లిన్నత్తయ ఓ ఆవక్వం మృణ్మ్యయం ప్యత్రం &ీరనీరప్ర, వూరితమ్‌, శాబ్టు శ్రే గుతై రృ ్థ్ధే ధృళ్వా మంత్రం పే దిముమ్‌. ౬౫ శృృళానానలదగ్థ్ధోఒసి పరిత్యక్తోఒ-సి బచాంధవై 8 ల లావా డా విం డదద్యా చ్చేతి, "లేన రోద జీన, గూర్చరాణాం కులస్య వ్యవవారపర మేఠత్‌ , ౫4౯. వూర్వం స్త్రీ ఖః-కఠ శ్రీ ళ్యః సళ్ళా కృుకాలిలి రితి జామగోత్రాభాక్టం ఉపకల్పితమ, సంకల్పితం ఆముకగోత్రా యామాక ప్రేతా యేదం తిలోదకం మద్ద ల్రేంత వోపతిస్టతా మితి, ౬౦ స్ర్రాళయేక్‌ * చర్వయేల్‌ , శోకదినే మిస్టభోజనపరివోరాయ భూర్వం కటుముఖం కర్యాది ర్యఖిప్రాయః గుణాళ క్‌ ర్తికరాడ యావ త్కీల్లి రృనుమ్యస్య వుణ్యలో లేను గీయతే శావక్కాలం వసేత్స వనే వూజ్యమౌన న్పురానురై ”” రిత్యఖి ప్రాయః ౬౧-౬4, ఇదం సీరం-అ్మిత్త స్నాసాం అత్ర అనిత పాత్రే మితం న్వల్బం

జళవమూ ధఛ్యాయ ము, కశ3 ఇదం సీర మిజం తీర మత్త స్నాహ్‌ి మితం వపీబ, ౬౬ దవాన మైనతోడనే ముందుగా శ్రీను, తరవాత వురుము లును స్నానముచేసి మృతిబొందినవాని నామగో 'శ్రముల నుచ్చరించి తిలోదకము సీయవలెను, తరువాత వేపాకులను భవ్నీంచి నృుతుని గుణగణముల నుగ్గడింపవ లెను, తరువాత త్రీ ముందుగను వారి వెనుక పఫురుములును ఇంటికి జని మజల స్నానము చేసి గోవులకు గ్రాసము పెట్టి కుట్టిన విన్తరాకులలో భుజింపవ లెను, గృపహోన్నమును భుజంవంహాడదు, తరువాత దథటీణాఖిముఖముగా మృతిస్థానమున అలికి వండ్రె ండుదినములు అచ్చటరా తి ంబగళ్లు దీసమునుంచవ లెను, నూర్యుం డఊస్తనింంచినతరువాత క్మ శానమునంగాని చతువ్నథమునంగాని పాలాను, సీళ్లును మూండుడినము. లుంచవలెను. కిదవ కాల్యంబడని మట్టేమూకు టిలో పాలును నీళ్లును బోసి త్రాళ్లతో కట్టండీన్‌ మూండుకజ్ఞలతో గ్రపాంచి “శ్చ ఇానానలడస్ధో౭-సి పరిత్యకోఒసి 'భాంధవై 5 ఇదం స్‌ మిడంతీర మ శ్ర స్నాహి మిదం విబొ” అని ఇవప్పి దానిని శాన మున నుంచవలెను, చతుగర్దే ససచయః కార్య స్పాగ్నినై శ్చ నిరగ్ని వై తృతీయేఒహ్ని ద్వితీయే జూక _ర్తవ్య శ్చానిరోధతః, ౬ఒలె గత్వా శృశానభ్తూమిం చ స్నానం కృత్వా శుచి ర వేత్‌. ॥ ఊ్ణనూ, లేం వేష్టయిక్వా వవ్శితం పరిధాయ చ, ౬లో దద్యా చృసశానవాసిభ్య నలో వూవబలిం సుతః, యమాయ ల్వేతి మంత్రేణ తిన్తః కుర్యా త్పరిక్రమాంః, ౬నో తతో దుభ్దేన చాభ్యుత్యు చితాస్థానం ఖగేళ్వర గ్‌ జలేన సమయే వళా. దూద్ధ "రే దస్థిబ్బందరమ్‌, ౭0 కృత్వా పలాశపా్రేషు మోళయ్‌ ద్దుగ్గవారిభిః, సంస్థావ్య మృణ్మ య్‌ పొల్రే శ్రాద్ధం కుర్యా ద్యథావిధిః, ౭౧ ఇదం శ్నీరంచ పీబ, ౬౬, చతుగ్ధే దిజే తదుక్తం విమ్తుపురాణే, “దకు స్థే2_ప్నాచ కర్తవ్యం భష్యాస్థిచయనం నృప$” ఇతి, ఆవిరోధతః చతుర్ధది"నే బంచకళనివారాడియో గాత్‌, ౬౩: సంచయవిధాన మేవావా-గ ్వే త్యాద్యేకాదళభిః, ౬ పరిక్రమాః చామొవ న్దేన కుర్యాత్‌ ం ౬ అభ్యుత్యు పూర్వంళు కించి ద్దుబ్టేన సంస్రోత్య ఉద్ధ్‌ త్‌ చిళాస్థానా న్నిమ్కో.సయేల్‌ ; 380, ౧ ఉపళే2వీ కర్ధ్సల కు. స్థండిఅం

క్షే40 గరడపురాణము

తి, కోణం స్టండిలం కృత్వా గోవ య్‌ నోవలేవీతమ్‌,

వతవీణాభిములోదియు దద్యా ల్పిండ్యత్రయం త్రివు, రెం

ఫుంజీకృత్య చికాభన్మ త త్ర ధృ త్వా శతి పాదుకామ్‌,

స్థావయే _త్హ్మత్ర్త సజల మనాచ్భ్భాద్యముఖం ఘటమ్‌, ౭39

తత _న్తండులపాశేన దధిఘృుతనమన్వితమ్‌,

బలిం ప్రేశాయ సజలం దచ్యా న్మిష్టం యథావిధి, ర౭ళ

వదాని దళ పంచైవ చో _త్తరస్యాం దిశి వ్ర చేత్‌. 9

గ_ర్హం విధాయ తత్రాస్థి పాత్ర సంస్థాపయే తగ, ర్‌

తస్యోపరి తతో వద్యా త్పెండం దాహా_ర్రినాశనమ్స్‌

గర్తా దుడ్ధ ఖో తత్చాత్రం సీ్‌త్వా గబ్భే ద్ర్దలాశయమ్‌, ౭౬

తత్ర (ప్ర మయోళయే ద్దుగ్ధజలా దస్థి పునః పునః,

చర్చయే చ్చంగనేఒనాథ కుంకుమేన విశేషతః, ౭2

ధృత్వా సంపుటకే తాని కృత్వా చ వృాదిమ స్తే,

పరిశ్రమ్య సమస్కృృత్య గంగామధ్యే వినితి,పేత్‌, ౭ిం

వచవనిసోయిసనయాతండు అహీ తాన్ని మొనను, అనాహిళాగ్నమొ నను ద్వితీయదినమున. గాని, లృతీయదినమునంగాని, చతుర్ధదినమునం గాని ధనిష్టాపంచ కాదులను వివారించి అస్థిసంచయనను చేయవలెను, అడెట్లన! శ్యశానమునకుం బోయి, స్నాసమువేస్కి ఉన్ని త్రాటిని చుట్టి పవి త్ర మునుధరించి ష్‌ శానముననుండు భూతములను'యమాయి త్వా” అను మంతముతో మాహపుబలి నిడి ముమూరు పదటథీణము నేయ ల ళ్‌ లీ

వలెను, అనంతరము థటీతిని పాలతో ప్రోమీంచి విడవ సిళ్ళ తోంాడ తడపి అన్హులను దీసి మోదుగాకులయం దుంచి పాలతోడను, నీళ్ళ తోడను కడిగి మృణ్మయస్కాత్తముసన జించి యథావిధిగా శ్రాద్ధము వేయవలెను, నోయయముతో నలికి తి కోణాకృతిగా మండలము గావించి దతీ.ణణాఖిముఖు. దై దతీణపళ్చిమో త్తరదిశలను మూండువీండి ముల నుంచవలెను, పీమ్మట చితి భన్మమును స్టో వుచేసి సజలమును, మూత లేనిదియు నగు కుండయం దుంచవలెను, తగువాత పెరుగు భవల్‌, తత్‌ బ్రికోగం కృత్వా రత్ర, త్రిషు దడిణపకిమోగిక్తరాను దిము, ౪౨-౭౫ గర్హపిరిణా జ్ధావాపొప్టిజ క్రి ర్నక్యతి, ములినవోడళ స్యాంగభూతో భవతి, ౩౬-8౮

దశమాధ్యాయముః కేశ "నేయి వీనితోంగూడిన యథావిధిగా ప్రుతకు బలియీయవ లెను, పద పడి ఉత్తరముగా పదునైదు పదములు నడిచి అచ్చట గోతిని త్రవ్వి చానియం దస్థిప్కార్ర, ము నుంచి దానిమోంద దాహా _ల్పినాశనం బగు వీండ ప్రదానము సేయవ లను, తరువాత గోతిలోనుండి ఆయస్థిపా త్త మును దీసి జలాశయమునకుం బోయి నీళ్ల తోడను, 'సొలతోడను మరల మరల కడిగి కుంకుముచందనాదులతో విశేషముగా ఫూజచేయవ లెను, కడకు వాసిని ఒక సంపుటమున నుంచి, హృదయముమిోందన్సు శిరస్సు మిందను ఉంచికొని ప్రదతీణననుస్కారాదులు వేసి గంగామధ్యమున విడువవలెను, అంతర్షాశావాం యస్యాస్టి గంగాతళోయే నినుజ్జతి, న తస్య వునరానృ త్తి రృ్రవాలోకాత్క్మదాచన, రా యావ దస్థి మనువ్యస్య గంగాతో యేమ తిష్టుతి, తావ ద్వర్హసవాస్రాణి స్వరలోశే మహీయ లే, ౮ాం గంగాజలోర్మి సంన్న ఖై చ్చుతకం వవనో యథా, న్ప్ఫృశ తే పాఠకం తస్య సద్యవీవ విసళ్యతి, ౮౧ ఎన్వస అస్థులు దళావామధ్యమున గంగాదలమున విడువం బడునో, వానికి ట్ర హాలోకమునుండి మతెన్నండును ఫునరావ్చ శి కలు గదు, మనుమ్యుని అస్థులు గంగయందు ఎంతకాలము ఉండునో అన్ని "వేలయేండ్లు అతండు ఎస్టర్ల- టన సుఖంచును గంగాతరంగములమో(షత నుండి వచ్చిన గాలి మరణించిన వానిమోండ వీచినచో వాని పావము లన్నియు తొలంగిపోవును, ఆరాధ్య తపసోగ్రైణగ ంగాబేవీం భగీరథ ఉద్ధారార్థం ఫూర్వుజూనా వూూనయ దృ్రహ్యలోకతః, ఛం త్రిష లోకేను విఖ్యాతం గంగాయా.ః8 పొవపసం యశ, గంగాయాం ఆస్టిపకనస్య మహిమాన మాహా-అంకరి త్యష్టభిః, ౩౯. దళదినమధ్యు థి లలు ఏవ మహీయతే పూజ్యో భవతి, ౮౦, తస్యా మస్థిపతనప్రభాంతు కిం వర్ష గ్‌ లకృతసంగపవనపస్పర్శా ది శృతార్థో భవతీ త్యాహః గ ౧ గేతి౮౧,గంగాజల పాపా భారణకా మానా-అరాభ్యేతి: ౮౨. యళవీ వావా, యతి, ఏతాణా మష్టిసనాస్రాకా

కేకకి గరుడవఫవురాణము

యాపుత్రా న్నగర ప్ర్యైతా నృస్తాఖ్యా ననయ ద్లివమ్‌, ఛాతి

పూర్వే వయసి పాపాని యే కృత్యా మానవా మృళతాః

గంగాయా మస్థిపతనా త్పస్టర్మ లోశేే చ్రయాంతి లే, ఛారో

కశ్చిద్వా వధో మహారణ్యే సర్వ ప్రాణివిపింసకః,

సింహేన నిహతో యావ త్రయాతి నరకాలయి, భానో

తావ త్కాలేన తస్యాస్థి గంగాయాం పాతితం తదా,

దివ్యం ఏిమాన మారువ్యూ స గతో ేవమందిరమ్‌, ౮౬

థ్‌ ధి ఓ తొల్లి భగీరథుడు తన వూర్వుల నుద్ధ రించుటకై_ గొవ్ప్చ తవము

గావించి బి హృలోకమునుండి గంగను భూలోకమునకు తీసికొనివ చ్బెను, ళ్‌ స్యావశినులును, మష్టిసహ స్మసంఖ్యాకులును ఆగు సగరచక్రవ _ర్తికుమూ రులను స్పుర్గ మును పాందించుటవలన గంగకు మరూడులోకములయ్లుం దును కీర్తి గలదు, పడుచుతినమున సకలపాపములను గావించి మృత్తి బొందినవారి అన్గులను గంగయందు ఉంచినచవో వారిపాపము లన్నియు పోవును, ఇందుల కొక ఇతిహాసము గలదు, అేమన! ఒక యరణ్య మున నొక కిరాతుండు ఉండెను, సకలస్రాణులను సర్వ కాలసర్వావస్థల యందును హింసించుటయే వాని వ్రతము, ఇట్లు కొన్ని దినములకు ఒక సీంవామువలన చంపంబుడి నరక మునకు. బోవుచుంజెను, ఇంతలో ఎట్లో వాని యెముకలు గంగలో వడుట తటస్టించెను. వెంటనే వాండు దివ్యవిమాన మొకటి రాంగా దాని నెక్కి స్వర్గ మునకుం బోయెను, కావున సర్చుత్రుం డగు నాతండు తలిదండ్రుల యస్థులను స్వాయముగ గంగలో విడువవలెను, అస్థించయనానంతరము దళ రాత్రవిధి నాచ రింవవలెను, ఛన్లాఖ్యా వధను పవ అఫ్యా నామాని చుహం, భప్తావళషాన తృర్థం, ౮3, పఠనా తృతనమాశ్రా దేవ, రాళ అత్ర ఇదీహాసం కథయతి, కర్చి డితి ద్వాభ్యామ్‌, ౮౫ అయం భావః, ఆజామిళో యథా అనిదిశవారినామమహిహొపి నుళకగళవారి నా మోచ్చా రణాన్ముక్తః తశై చాయ మపి తచ్చరణోద కా దితి, ర౬. ఆక గంగ్రైవ యు కప శతి హతో: ర, ఆథళజ్లో విధానాంత శే, ఆత్ర, ఫునన్దాపోశం సీంవోవలోక జీ

అథ కళ్ళి ద్విదేశేవా వనే చోరభయే మృతః, న లజ్జ _న్తస్వ "జీవా శ్చ చ్భ్రణుయా ద్యద్దినేతదా, ళోతో దర్భవుత్తలకం కృత్వా వూర్వువ త్కేవలం దహేత్‌, తస్య భస్మ సమాదాయ గంగాతోయ్‌ వినిథీ.పేత్‌ , ౮ానో దశరాతాదికం కర, తద్షినా బేవ కారయీత్‌, స వవ 'ప్రపసో గావో సా "జీ సాంవతరాదిళేం ణాం గదీ + ధ్‌ ణి ఒకానొకండు విబేఠమునంగాని చోరభయాకులమగు అరణ్య మునంగాని చనిపోవును, వాని కళేబరము దొరకదు, అట్టిచో వాండు చనిపోయె. నని యొప్పుడు అెలియునో అప్పుడు దర్భలతో వాని ప్రతి కృతిని గావించి దవహానము గావించి అభస్మమును గంగయందు ఉంచ వలను, అంతమూా త్ర ముననే వానికి సన్లతి కలుగును, వినినరోజు మొదలు కర్మ చేయవలెను, ఏదినమున వినునో యాదినముననే (వతినంవ త్పరము అచ్చి కాదులను 'బెట్టవ లెను, యలు యి వూన్తే గ్ళే మృత నారీ విడార్య జఠరం తదా, జాలం నిపష్కాస్య నితీవ్య భూమా తా మేన చావాయేీత్‌. నోం గంగాతీే మృతం బాలం" గంగాయా మేవ పాఠరయేశ్‌, అన్య చేశే మీపే ద్భూమా స_ఫ్రవింశతిమాసబమ్‌, ౯౨ అతఃవరం దహే _త్తస్య గంగారయా మసి వితీపేత్‌, . చాహ, యత్‌ యస్మికా దినే కృణుయాత్‌. తచా కన్ని న్నేవ దిజీ, శరా వూర్వవళ్‌ వార్వో క్షవిధాచేన ఫుత్తలం ఆేవల చేవ దహేత్‌ ,నకతు కాచ్వెః, సమౌదాయ సమ్యు గస్థిపంచయనవిధా శీ నాదాకు, క్వచిల్‌ “విష్ణపు త్తీలళం ళ్ళ” త్వేతిపాఠః, రశ్రాయం విధి;;యవసిష్ట్రష్య పొాంగంి వహా_స్థమ్మార్రం ఫ్రుత్తలం విధాయతన్నాభె చ్కజ్వలికం దీపం నిధాయ ప్రౌప్రతిస్టాం కుర్యాన్‌ , యథా అమాకనో క్రస్య ప్రాణఇవాస్రైణాః హంసః న ఇవా స్థితో. స్వేం ద్రియాణివాబ్య న_స్యశ్చతుళ్నో ర్రృజవ్వూఘ్రూణపొణిపాద పాయూపస్థాని ఇపోనత్య నుఖం తిసష్టంతు స్వాయేతి లేరివానముద్ర యా తద్ధ్భృదయే విన్యనేత్‌ , తతో యావ గ్టీ పః ప్రజ్వలితి కావత్చూర్వవత్‌ విష్ణుస్తరణం కర్య్యాత్‌ *, ఆతు రడానం చదద్యాక్‌ తతో దీపనిర్వాణే సతితం శాస్వెః పూర్వవ దే దితి, రరాళం; ప్రుశంగా చ్నాలాదీనాం కృత్య మొహ, గంగేరీ, ౯౨, ఆడఃపరం సప్తవింకతిమాపా

కేతక గరడపవ్రురాణము జలకుంభ శృ చాతవ్యో ఇకఇారానా మేన భోజనమ్‌,. నాం గర్భవతి మరణించినచో ఆగర్భము వూర్ష మయిన దగునెడల ఉానిసి చీల్చి శిశువు సీవలకుం దీసి భూమిలో పాతిపెట్టి ఆస్తీ నొక్క "తెనే దహింపవలెను, మతియు గంగాతీరముల మరణించిన శకుచ్చలను సగంగయందు పాతి పెట్టవలెను. "ఈళండు సంవత్సరములు చాటిన వీదవ శిశున్చలు మరణించినచో చారిని దవానము గావించి వారి యెముకలను గంగయందు విడువవలెను. ఉడకుంభచానముగూాడ గావించి బాలురకు భోజనము "పెట్టవలెను, గర్భే నష్టే క్రియా న్నా్తి దుగ్ధం "చేయం మృతే శిశౌ, ఘటం చ పాయసం భోజ్యం దద్యా ద్భాలవిపచ్టిషము. _ గారీ కునూళలే చ నృళే బాలా న్కుమూారా నేన భోజయేత్‌, స చాలా న్ఫోజయే ద్విప్రా న్చౌగండే స్మవ్తతే మృతే, న్‌ మృతశ్చ పంచమా దూర్ధ్య్య మవ్రత స్పవ్ర తోఒపి వా, పాయసేన గుడే నాపి పండా న్లద్యా ద్దృశ కమాత్‌, గ్‌౬ు య ద ఆఒ/్‌ వీకాదళం చార్థదళం చ్‌ వృషోత్పర్గవిధిం వినా, మహోదాననిహీనం చ పౌగ్వడే కృత్య మాచేత. న్‌౭ . జీవవమూనే చ వీతరి న పౌగండే సవీండనమ్‌, అత_న్గస్య ద్వాదళావా స్యేకోద్దిష్టం సమాచ-ేశ్‌ , ౯౮ శిశువు గర్భమున మృొథిబొందినవో వ్‌సియు కర్మ చేయనక్క_జఅ అేదు. .జన్మించిన తరువాత మరణించినచో పాలు ఈయవలెను, తృరమ్‌ః ౯౩. నర్శఏీవ నస్హే. మృతే సతిక్కియా దుద్ధదానాదికం నాస్తి, తస్య కించి దపి న చారవ్య మిత్యర్థః శిశు రోదంతజన నా” దితి సృ లేః,దంతోత్ప త్రిపర్యంతం ఇ రితి సంజ్ఞా, కజ్చాల్ర స్సాష్ట ద్యానదాశిఖమి' ఆశిఖం చూడాళర్త్మ -ళృతీ కువరగ్ద్న పర్యంఠం చాల ఇతి సంజ్ఞాం నిప్పత్తివు మరణేను ఘుటాదికం జేయం “బాలే చా తరుళే వృద్దే భుటో భవతి చామయి ఇతి వచనాత్‌. ౯౪, “ఆపంచవక్షై శ్కెమారః పౌగండో దళవోయనఃి ఆ వ్రుతే వాలాకా సవ్రతే విస్ర్రాక్‌* ౯౫ పంచమొ ద్వర్షా దూర్ధ్వం పౌగండావస్థాయాం, ఆ (వః ఉఊపవీరసం స్కాారరహితః , స్వత స్యోపవీకః, ౬, ముహాదానం కయ్యాదికమ. ౯౭౪ ఏకస్య తస్య ఉద్దేశేన కృతం ఏళోద్దిష్టమ, ౯౮, వృత ళు దబు క్‌

డదశమా ధ్యాయము, శేశీక్‌ లుండు అనలా డంతనులు వచ్చినది మొదలు చౌలము అగులోవల మరణించినవో ఉనకుంభచానము చేసి పాయసము భోజనము పెట్ట వలెను మూండుకంవత్సరములు డాంటిన విమ్మటను అయిదుసంవత్సర ముల లోవునను మరణించినవారికి వారితో ససూను లగు వారికి భోజ నము పెట్టవలెను. ఉవనయనముసకు వూర్యము మరణించిన యెడల ఉపనయనము కానివారికీని ఉపనయ కమైన తరువాశ మరణించినయెడల ఉపనయన మైనవారికిని భోదనము పెట్టవలెను. పొగందుండు ఉవనయిన మైనను కాకున్నను మృించొందినయెడల పాయసముతోగాని బెల్ల ముతో గాని వదిదినములు పిండప్రడానము చేయవలెను, పదునొక్క_ పండ్రైండవదినములయందు వృషోత్సర్గమును, మహాదానములను విడిచి తతిమ్మా కర్య యంతయు గావిందవవలెను, తం డి జీవించియుండంగా పౌగండు,ండు మరణించినయెడల సవీండీకరణము చేయంగాడదు, పండ్రైండవ దినమున వకోద్దిన్ట్నము నాచరింపవ లెను. త్రీగార్రాగాం వివావా స్తు వ్రతస్థాకే ప్రశీరితః, చ్రళా 'శ్చాొ కృర్య=శ్షానాం వయ స్తుల్యా క్రియా భవేత్‌, ౯గా స్వల్చా త్మర్మ ప్రసంగా చ్చ స్వల్పా ద్వొమయ బంధనాత్‌. శ స్వల్చే వయసి చేహే చ క్రియీం స్వల్పా మవీచ్చతి, ౧౦౮౦ 8శో-రే తరుణే కుర్యా చృయ్యూ వృమమఖాదిక మ్‌, పదదానం మజబోదానం గోదాన మవీ దొావయేల్‌, ౧౦౧ శ్రీగాద్రులకు ఉపనయనమునకు బదులు వివావాము చెప్పంబడి నది, సమన్తవర్శములవారికివి ఉపనయనాత్నూర్వము వయస్సు ననుస రించి కర్మము చేయవలెను, చిన్న వయన్సునన్సు చిన్న "చీవామునను స్వల్పకర్మ చేయవలెను. కిశోరుయ. (వదునాతేండ్ల వయసుగలవాండు) మరణించినవో శ య్య్యాదాన ము, వృషాత్సష్టనము; మహాదానములు మొదలగు కర్మలను యథావిధిగా చేయవలెను, జ్ఞానే - వ్రకబంధస్థానే ఉపవీతపంస్కార స్యాజ-నధికారాత్‌,. ౯౯ ఉహేచాపి స్వల్చేసతి శ్రీయా మపీ స్వల్చాం కుర్యాత్‌ , ౧౦౦, “శోరతరుణావస్థాయాం తు మృలే సతి సర్వమేవ కృృళ్యం కరణీయమిత్యాహా, కిశోర ఇతి, కశోరః పోడళసమస్తతో యావ న మౌదిశేత్‌ *,౧౦౧.సన్నా్యానీ నాంకు డావోదికంకమపిళ్ళత్యం న కరణీయమిత్యానా, గరుడ-- 10

కశ6 గరుడపురాణము యతీనాం మైన సశ్వేషూం న దాసహో నోడక క్రియా, దళ రాత్రాదిళం లేషూం న కర్తవ్యం నుతాదిఖిః. ౧౦౨ దండ గ్రవాణనూ శ్రే,ణ నరో నారాయణో భవేత్‌, వ్‌ ్రిడండగ్రవాణా _శ్తేషూం ప్రేతత్వం నైవ జాయతే, ౧౦౩ క్షానిన స్తు సదా ముక్తా స్స సరూపానుభ వేన పా, అత స్పశు శ్ర దత్తానాం వీండానాం నైవ కాంథీణః ౧౦౪ తస్తా ల్పిండాదికం తేషాం న తు నోడక మాచశేత్‌ , తీరశానం గయాశ్తాడం వీతృభ క్యా సమాచరేత్‌, ౧౦౫ అటాభి ర] ఆని యతీనా మితి సర్వేహెం వాంపొదిచతుర్విధా నాం లేసూం స్వపిత్యాణా మపీ గృవాన్థై రపి నుతాడిఖి నాహోదికం న కర్తవ్యం *“ఠటీచకం తు ప్రదహేి తి ప్రాచీవై ర్య దుర్తం త డయుక్త మిత్యాకీపన్నాహ న దావా బరీ, యమైః ్రైవ్యమంసోచ్చార అవూర్వకం సంన్య స్తం "తేషాం చాబోడికం సర్వశాస్త్రే స్వవిహీత మేవ, ౧౦౨, నను దళరాత్రం వినా గ్రేశత్వం స్యా దితిచే నై శైవం దండ్య్భవాణమా శ్రే, నది, జాన కూన్యానా ముసీ సన్నా ఫ్ర్‌స్‌నాం ర్రేశత్వం నైవేతి. ౧౦3౩, కించ జ్ఞానయు కేన నన్నా ఫ్టేనతు జీవన్ము కృవిచేనాత్వ 'మేవ భవతీ త్యావా.ళ్ఞానిన ఇతి, ౧౦౪, ఆవళ్ళ్టి క_ర్తవ్యరయా తు నాదళేత్‌, ౧౦౫, నన్నాసనీనాం కృత్య మావా, చన్నా్యాన స్తు శ్వమిత్రపుక్రశళ తబం ధ్వాదీ భృిఖాయక్షోపవీఠ స్వాధ్యాయగాయ శ్రీ జపాద్యశేను కర్యాణి సన్న స్య దండ మొచ్చాదనం కౌపీనం స్రైమ్యమంస్రోచ్చారణవూర్వకం పరి శ్రే దితి, వన్చ్య్యాసో యస్యా స్రీతి సన్యాసీ, అస్యావస్థా భేదేన ఇచాతుర్విధ్యం దర్శయతి, హాంస మితి, వాంస స్తు యథా జాత _సథా రదూపథరో నిర్వందో్య నిష్పరిగృవళో బ్రవ్యామాన్దే సమసి కృంపన్న శ్ళుద్ధమానసః ప్రాణసంధార ణార్థం పశే చ్భయా ఖైత్యు మౌచర న్నుదరమాశ్రే,ణ లా భాలాధనమశ్ళుళ్ల ఛ్యానపఠో౭ఒ_థ్యా త్శనిన్గ శ్చళుర్భ ఛూమికారూఢ కృుభాకుభకర నిర్తూాఅనపరః, కశూనా్యాగారేజేనతా గారే తృణపహట వల్శీక వృతమూఅణ కరలాఅళాలా2_గ్నివళో త్ర, నదీవుళిన గిరకకవార కందరకోటర నర స్ధండెలే స్వేన కృత్తవానప్కయత్శ్నో నిగ్మమస్స న్నివసఠీతి హాంసో నా మేతి, ౧, పరమహంన స్తున దండం కౌపీనం న ఇాచ్చాదన మాదరతి, విధి నిపేభారీతోయ డ్భవ్యా "చేదాం లేను వూన్లానంచై కబోథః పరమౌాత్మేతి నిరూపికం రద్భ్రహ్గో౭.వామస్మీ ల్యేవం చతుర్థాదిభూమికాను సర్వథా భవ న్నేన సప్త్రభూమికా రూఢః ఛ్యాళ్ళ ఛ్యయవి భాగరహితో ట్రృహ్తానండవిలీనవృ త్రిత్వా చ్భృరీళ మసీ నాను

డశమాధ్యాయము, కేజీ? వాంసం వరమవాంసం చ కుటీచకబనవూదకా, | షాను

వఏతాం త్పన్నా్నా వ్ర్‌స్‌నాం తాక్ట్ట్య స్రవృథివ్యాం స్థావయేన్మ ఫలక్‌ ,౧౦౬ సంధ త్తే, ఏఠదేవో క్రం శ్రుశాగవతే “చ్చేనాం వినళ్వర మవస్థీత మత్ధితం వా నిద్ధో న పళ్యతి యతో౭_ధ్యగము త్స్వరూపం, చై చా దపీఠ-మథ వైవవళా దుపేకం వాసో యథా పరికృతం మదిరామదాంధథః?) ఇత్యయం యోగీ శితో వ్లనుఖదుఃఖమో నావమాన వడూర్థ్యాదిళి ర్వివర్సితో భవరి, నిరద్ధా నేమ చిత్తవృత్తే తో్యోగినః శీతాదికం నాస్తి తర్చ 9త్యయాఖావాల్‌ యథా లీలామాయాస కస్య చాలక స్యాఒఒచ్చాద నాడిరహిత స్య్యాపీ “"హీమంఠశిశిరయోః ప్రాఈ కాలే శీతం నా నీ తథా పరమౌత్మ వ్యాస క్తస్య యోగిన శృితాద్యభానః, అతః కృతకృత్యో భవతి, ఇతి స్మర్యతేే “జ్జానామృ తేన తృప్తస్య కృతకృత్యస్య యోనః, నైచాన్తి కించి తృ _రృవగ్ధిమస్తి చేన్న స త_ర్హ్వవిత్‌ ” ఇతి పరమహాంసః, ౨, అథ కరటీచకబహూదకావిర _క్రిభేదేన యథా, అత్రవిర క్రి స్త్రిధా తీన్రాత్మవ్రృతరా మందావేతి, తీవ్రా యథ్యా “అన ౯- జన్మని మా ణయోవ న్చుతృదారాదయో మమేితియా నుస్థ్రిరా బుద్ధి ప్సా వై శాగ్యస్య తీవ్రత, అన్ని వ్వైఠాగ్య కటీచక బహూదకసన్నా్య్థసాధికారః, తధా చోక్తం “యాత్రా ద్యళ కళ $ిభ్యాం తీశ్ర్రే న్యాసద్వయం భ జీత్‌ కుటీచదతో బహూద శ్చ దుఖా వేరా త్రిదండినాగా కటీచకస్తు యాత్రాద్యళ_క్షః ఏళన్మి బ్నేవ తీన్దే సంవస న్ప్రత్య వాం డ్వాదళసహ, చసమవొవజిపం కర్వన్యథో _క్షకాలభైత్యు మౌవారన్న హోవా క్యార్థ మనలోకయ నా త్యానుసస్థా నే చి క్తన్చ త్రి మవధారయ న్కూట్య్యాం పర్షశాలాయాం చకాన్లీ బృవాధ్యానేన ప్రకాళతే ఇతి కటిచకః కుట్యా మేవ చరతి యాగ్రాద్య క_క్రీతయా విచరతీతి, యద్వా చరగతిళ్ళతణయోా రతి ధాతోః కుట్యాం చరతి భత్మ యతి ఛిమొన్న మితి కటీచకో వా, 3, బహూదక ళ్ళ తీర్థియాత్రాను శక్త్తూమ 'త్వేకళా, త్రం నగశే త్రిళా త్రం తినే సప్తరాశత్రం నిసా త్రిశౌలస్నానపరో మాధు కరిం బృ త్తి మొాశ్సితో నివాసస్టా నాళ క్రిరహితో నిజాశ్రమధర్మరతో ప్రణవ మను సర్యణా దంిడాదిశం పరిగృవ్యూ పున _స్టీర్థాంతరం చ,జతీతి, బహూని ఉదశాని, తీర్ణజలాని యన్యేతి బహూాదక ఇతి, ఈ తీ 'వృళరవై రాశ్యే తు హంసనపరమహాంస సన్నా్యాపాధికారః, త్‌వృతరం య థాంగీఫునరావృ తిసపితో లోకో మే మాను కశ్చన ఇలితీవ్రతరత్వం స్యా న్మందే న్యాపో న కోపి హీగొతి, మందవై రాగ్యేకు స నాన పూధికారఏవ నా వీమందడా య థాయోీప్పుర్రదారథ నాదీనాంనా శే శాతక్కాలి కీమతి8) ధిక్సంపార మి తీదృళ్స్యా ద్విర కేమందశా హీ పాగిఇలి,ఏలేషొం విశేవలతు జాని విశ్వేశ్వరీపద్ధత పరమవహాంసోపనిషడి కీవను చ్తేక్న విళశేవతో నిరూసితాని, అ్ర

కేళి గరుడ వురాణము గంగాదీనా మభావేఒవీ వృథివ్యాం స్టావనం న్య ఖతమ్‌, యత్ర సంతి మహానద్య స్తదా తా స్వేవ నివీ, పత్‌, ౧౦౭ సన్నాసి మరణించినవో డహనము ఉదరదానము ఆశౌచము వట్టుట అక్కరలేదు, దండమును ధరించినంతమా త్ర మున మనుజుండు నారాయణమకా ర్తి యగును, త్రిదండ ర్క వాణము వేసిన సన్నా్య్యాసులకు ప్రేత త్త్వము "లేదు, క్రానులు స్వరూ పానుసంధానము చేయువారగుటం జేసి నిత్యము క్తు లనంుడుదురు కావున వారు వు త్రులు మున్నగు వారిచే సీయంబడు పీిండాదులకు ఆశవడరు, తీర్థ శ్రాద్ధమును, గయా శ్రాద్ధమును, పితృభ క్తితో చేయవచ్చును, వాంస్క వరమవాంస్క కుటీ చక, బవూదక- ఈనాలుగువిధముల సన్నా వ్ర్‌సులను డహీంవంగాడదు, భూమియందు పాతి'పెట్టవ లెను, గంగాదిమహానదులు లేని దేశమునందు ఖసనము వేయవలెను గంగాదినదులు ఉన్నచోట వారిని వానియందు విడువవలెను, ఇతి శ్రీగరుడవురాణే-సారోద్దా లే-దాహోస్థించయసకర్ణ్య నిరూవణో నామ దశ మో౭ఒ.ధ్యాయః, ననున తు విస్తరథయా న్న లిఖితాన్మి ల్లోశార్థన్ను వ్పష్టవ్లీన, ౧౦౬ ౧౦౩ ఇతి శీగజడ ఫుళాణటీశొయాం దళమో2.ఫ్ట్యాయ 5,

ఏకాద శా ధ్యా యము గరుడ ఉవాచ: పుశ్రాభా తుకః కుర్యా దితి ౪

• భగవానువాచ: శృణు త వ్‌! ప్రవయ్యోమి దశరాతవిధిం తవ, యద్విధాయి చ సత్పుల్రో ముచ్యతే పై తృకాదృణాత్‌. ॥ త్రి “శ్రీహరీ! దళరాత్రవిధానముగూడ నెటింగింపుము, పుత్రులు లేనపుడు కర్మ యవరు వేయవలయునో ఆదిగూడం “జెవ్వునము”” అని గరుడుండు అడుగలాా శ్రీహరి “5 జ్రస్ధ గ్రా త్ర విధానము చేయుటవలన పుత్రుండు వై తిక బుణమునుండి విము కుం డగును, అది యంతయుం జెప్పెద విను” మని యిట్లు వెన్నందొడలను, పుత్ర శ్ళోకం పరిత్యజ్య ధృతి మాస్థాయ సాల్వికీమ్‌, వితుః పింజాదెకం కుర్యా దష్ర్రు పాతం న శారయెత్‌ త్రి శేషాళశుబాంధవై రు కం పేతో భు జేటష యతోఒవకం జీలో ర టీ ఆ ఆ అత్‌" న రోదితవ్యం హి తదా శోకా న్నిరర్ధ కాత్‌, ళీ యది నగసహసాణి ళోచతే హర్నిశం నరః, మో లీ తథాఒపి నైవ నిధనం గతో దృ శ్యేత కర్షిచిళ్‌ , య పుత్రుడు శోకము మాని" సాత్విక మగు త్రై రష్టము వహించి కన్నులనుండి సీపు రాసీయక తల్లి దం డ్రులకు పెండ ప్రచానము గావింబ వలెను, బంధువుచే విడువబడిన కన్నీళ్ళను మృతుండు అవశుండై పానము అస్థీసంచయ నా చూర్ధ వం దళరా, త్ర సమాచశేళ్‌, ఇతి ప్రత్వా ఖగః వూ ర్వం తదేవ పరిషసృచ్ళతి, ధశేతి, ౧ ఏకాదశేఒన్మి న్యోోచాచ శోకోపసనయనం వచః, అ 'ప్రజే విండడాతారం దళర్యాత్రవిధిం నారిః, కృణ్వితి ౨, పాత్వికీ ధృతిః గ్‌తా యాం ప్రోక్తా “ళ్ళ శ్ర్యా యయా భారయ తే మనః ప్రాణేంద్రియ క్రియాః, యోగే చాన్యభిచారిణ్యా ధృతి పా పార్ధ! సాత్విటొతి, ర్క శీ యాయాము క్ర పాఠసస నిషథ మాహా- న్లేషేతి, నిరర్థకౌత్‌ న్యర్థాల్‌ , ఈ, లేచావా యడితి సప్త్పఖిఃః నీథనం

కశ0 గరుడవురాణము వేయును, గావున నిరర్ధక మగు రోదనము మాని వేయనఅెను, వేయి యేండ్లు దివారాత్రములు వడ్చినను మృతినొందినవాండు మరల ట్ర తుకండుం జాతస్య హిధ్యువో మృత్యు స్ట్రావం జన్మమృతస్య చ, తస్యా దపరివ+ ల్యే2_ స్టే న శోకం కారయీ ద్బుధః, ౬ నహి కళ్చి దుపాయోఒస్తి దైచో వా మానుపో పి వా, యో హీ మృత్యువళం ప్రాప్తో జంతుఃపున రివోవ్ర, జేత్‌ , ౭ అవశ్యం భావిభావానాం ప్ర తీకారో భవే ద్యది, తడా దుక్షై ర్నయాజ్యేర న్నలరామయుధిస్టి'రాః తో నాటఒయ మళ్యంతసం వాడః కస్యచి 'త్యేవచి తృహ, అపి న్వన భరీచేణ కిము తాన్వ్యైః వృథగ్ధ్ననై 1, నా యథా హి పథికః కళ్ళి ఇ్య్బాయా మాశ్చిత్య విశ్ర మేత్‌ విశ్రమ్య చ పున ర్ష్ళే _త్తద్వద్య్భూతసమాగమః, ౧౦ వుట్టినవానికి మరణమును, మరణించినవానికి వుట్టుకయు. ధ్రువ ము, నివారించుట కశక్య మగు నిషయనమున బుధుండు శోకిందలహా డదు, మరణించినవాండు మరల వచ్చుటకు దైవికమును మానును మును అగుఉపాయ మేదియులేదు, అవశ్యము జరిగితీరవలసిన దుళిఖా దులకు ప్రతీకారము లేదు, అట్లున్న యెడల సలరామయుధిస్టి.రాదు "లేల దుళఖమును బొందుదురు! ఒకనికొకనికిని చిరసంయోగము ఉండదు, తనకు తనశరీరముతో చిరసంయోగము ఉండనపుడు. ఇతరులతో ెట్లుండును! బాటసారి మూర్షాయాసను పోవుటకు చెట్టుక్రింద వి శ్ర వింంచును. విశ్రమించి మరల వెడలిపోవును,. అశ్లు భూతజాలమున్నుు చచ్చుచు పుట్టుచు నుండును, య త్చాాత స్పంస్కృతం భోజ్యం సాయం తచ్చ వినళ్యతి, గఈః మృత్యుం స్టా ప్తః, ౫ ఆపరివా ళ్యే దూరీక ర్తు మళ ్యే. ౬ ఉపాయాభొవాదస్కి ఛోళో నో చిత ఇత్యాహా-న పీతి, ౩, ఫభావానాం దుఃఖానీనాం పృతీశారః దూరీక శకణోపాయః *సంయోగో విప్రయో'గాంతో మరళొాంతం హీ జీవికి మితి న్యాయ మౌవా - నాయమితి, ౯ ఉక్త మేచార్థం దృష్టైంతే చ్రఢయతి, యఖేత, ౧౦. యస్య కౌరణ మేన వినాళి తదా తఠ్కార్యస్య శ్రాకాఖీ ఠక్యాహంయ దిలి, సంస్కృ

వీళశాదశాధ్యాయ ము, కక్ట1 త దన్నరససంభుస్టే కాయే కా నామ నిత్యతా, ౧౧ ఖభవజ్య మేర ద్ధుశఖస్య విచారం పరిచింత్య చ, అజ్ఞాన్నపభవం శోకం త్య క్యాకు ర్యాత్కి యాం సుతః, ౧౨ పుశత్రాభావే వధూః కుర్యా ద్భార్యాభావే వ సోదరః, భ్రాతావా జ్రాతృపుత్రో వా సవీండ శ్శిమ్య్రవీన వా, ౧౩ 'జ్యేష్టన్య వా కనిష్టువ్య భ్రాతుః వ్యులెశ్చేః పొత్రవైః కే రాత్రాదికం కార్యం ఫు త్ర క్‌ జనల ఖగ, ౧ంళ భా9త్యూణా మేకజూతానా మేకక్సే త్పుత్తవా న్ఫవేత్‌. ॥ సర్వే తే లేన ఫుక్రేణ వుత్రిణో మనుర బ్రఏత్‌ , ! సుగంధ్ర్రవ్యములతో 'పాచిత మయ్యును ప్రాతకకాలము చేసీన వంటశము సాయంతనమున గతరస మగును, అట్లు ఉండంగా ఆయన్న రసమువలన పోవీంపుబడు శరరీరమునూ త్రము నిత్య మెట్ల గును! దుఖఖరోగనివ_ర్తకమును, అజ్ఞానమువలన ఫుట్టునదియాు నగు శోఠమును విడిచి పుత్రుండు కర్మచేయవలెను. ఫుత్రుండు లేనియెడల భార్యయా, భార్య లేకున్న సోదరుండు సోదరుడు. లేకున్న శిమ్యఃడు సపిండులు శ్రాద్ధము జేయుట కథధికారులు, జ్యేస్టసోదరుండు పుత్రహీనుం. డగు నెడల కనిష్టని వు త్ర పొత్రులు కర్మ చేయవలెను, కనిమ్టుందు వుత్ర కీీనుం డగు నెడల జ్యేస్థుని పుత్ర పాత్రులు కర్మను "'జేయవ లెను, సోదరులలో నొకండు పుత్తవంతుం డయినను అందటును పుత్రవంతు లే యని మనువు శాసించియున్నాండు, పత్న్య్య కృ బవ్వ్య్యూ వకస్య వై కా పుత్కవతీ భవేత్‌, సర్వా స్తాః వుత్రవత్య న్స్యు స్తేనై శేన నుతేన హి, ౧౬ స్వేషాఐ పుత్రహీనానాం మ్‌త్రః విండం ప్రదాపయేత్‌ , తం నుగంధిద్రవై త్రీ పాచిక మసి వినళ్యతి గతరసం భవతి, ౧౧, శ్రైమజ్య వావధం దుఃఖరోగనివ ర్తక మిర్యర్థః. ౧౨౩ శోకాపసనోదనోపాయం నిరూవ్య “పత్రాభాబేతు కః కుర్యా” దితి ప్రశ్న స్యోత్తర మావా, ఫుర్రేతిపంచఖిః, వధూః పత్నీ, ఫుత్రవ ధ్వభావే సోదరః కనిష్షభ్హాతా, ౧౩, స్ర్రాకుః ఫుశ్రేణ సర్యథ్థాక్య-ణాం ఫుక్రవ త్తం స్యాది శ్యాహ-ల్యేస్ట స్యేరి ౧౪, వశజాతానాం పశస్తా త్పికున్న కళా దుక్న న్నానాం మ్యేః ౧౫ శాపత్న ఫశత్రేణ శ్రీగాం పుత్రికా సాష్ధ దిత్యావా-పత్న్య్య

58 గరుడవురాణము శ్రీ వాళ పురుమః కళ్ళి దిష్టస్య కురుతే. క్రియామ్‌, అనాథ శ్రేతసంస్కా_రా తో్క్కటియజ్ఞ ఫలం లళేల్‌, య౮ా ఒకనికి అ నేశ భార్య లుందురు, అందొక తె మాత్రమే వు త్రవతి యగును, అఆమెనుబట్టి అండజును వు శ్రృనంతులే యని ఇా త్రము, వుత్రులు "లేనివారికి మిత్రుండు వండ చదానసము చేయవలెను, కర్శ లోవ 'మెప్పుడును చేయకూడదు, ఎవరును "లేకున్న పురోహితుండు కర చేయవలెను, స్రీయెనను వురుముండై నను మితునకు కర్మ వేయవ లెనే, అనాథ ప్రేతపంస్కారము చేసినవారికి పోపయజ్డ ముల ఫలము లభించును, పితుః పుత్రేణ క_ర్తవ్యం దళరాత్రాదికం ఖగ! మృతే క్యేష్య ప్యతిన్నేవో న్నకుర్విత పితానుతే, ౧౯ బవావోపీ యదా వుత్రా విధి మేక స్పమాచశేశ్‌ , దళర్మాత్రం సపీండత్వం శ్రాద్ధా న్యన్నాని పోడళ, ౨ఆం వీకే నైవతు కార్యాణి సంవిభ_క్తధనే వ్వపి విభ్యై స్తు వృథ కార్యం శ్రాద్ధం సంవత్పరాదికమ్‌, తం తం డీ కి కువూరుండు కర్మ వేయవలెను, జ్యేష్టకుమవూరుండు వ్చోతిబొందిన అతనికి తం డి కర్మ చేయ(గూడదు, ఫు త్రులు అనేకులు ఉండి చారు విభక్తు అైనను అవిభక్తులై నను వారిలో నొకంజే దవా నాదిసపిండీశరణమువజకును చేయవలెను, విఛక్తులై నయెడల ప్ర త్యా బ్లైకాదులు వేలు వేజటుగా ఆచరింపవలెను గాని కలిపి చేయంగూడదు, తస్తా వ్యథావిధి జ్యేష్టా దశర్శాత్రం సమాచేల్‌, వీకభోజీ భూమిశకొయిీి భూత్వా బృహ్మపర శ్ళుచిః, ౨౨ స్తవారం పరిక్రమ్య ధరణీం య త్భలం లభేత్‌ , క్రీయాం కృత్యా పితు న్గాతు _న్త్‌ తెలం లభ జే నుతః, ౨౩ ఆరభ్య దళర్శాత్రం చ యావదై సవార్షికం భవేత్‌, తావ త్పుత్రః క్రియాం కుర్వ స్షయాశ్ర్రాద్ధఫలం లభేత్‌. ౨౪ కాబట్టి వెద్దకుమూకుండు భ్‌ _క్రితో దవానాదికమును ఆచరింప ఇరి, ౧౬, ౧౩. ఇన్షస్య మిత్రస్య, ౧రా౨౨, కళ్ళే కిం సుకృతం భవే దితి ప్న సోో్పోత్సర మొవా-సస్టేతి చ్యాఫ్యామ్‌, ౨౩, ౨౪. దళర్శాత్రవిధిం బ్రూహ్‌తి ప్న

వీకాదశొ ఛ్యాయ ము, 168 నలెను, కర్మ చేయునతండు ఒంటివూట భోజనము; భూశయనము, టబ్రవ్మాపరత చేయవలెను, వడుసర్యాయనులు భూప్ర, దవథ్నీణము వేసిన వెట్టి ఫలము లభించునో అట్టి ఫలము తలిదండ్రులకు కర్మ చేసినవారికి కలుగును, దవానాదివ్రథ మూబ్దిక పర్యంతము, కర్మ చేసిన కుమారునకు గయా శ్రాద్ధఫలము కలుగును

కూప రలటాకే వారామే తీస్దే "బేవాలయే వీ వా,

గత్వా మధ్యమయా మే తుస్నానం కుర్యా దమంత్ర, కమ్‌, ౨౫ శుచి ర్యా త్వా వృషయమూ లే దతీణాఖిముఖ టే

కుర్యా చ్చ వేదికాం తత్ర నోమయే నోపలిష్య తామ్‌, ౨౬ తస్యాం వన్దే దర్భమయం స్థాపయే 'త్కౌశికం ద్విజమ్‌,

తం పాద్యాదిళి రభ్యర్భ్య్యప్రణమే డతనీతి చ, ౨౭ తద చ తతో దత్వా విండార్థం కాళ మౌసనమ్‌,

తస్యోపరి తతః పిండం నామగోత్రోపకల్పితమ్‌, కలో దద్యా త్తండులపాశేన యవవిష్టేన వా నుతః,

ఉశీర చందనం నే స్టంగ'రాజవువ్సం నివేదయీత్‌ ౨నా ధవూవం దీపంచ నై వేద్యం ముఖవాసం చ డతీణామ్‌,

శాశాన్నం పయసోః పాత్రే వర్ధ మానజలాంబజలిమ్‌, 80 ప్రే శాయాముకనామ్మే చ మద్ద త్త ముపతిన్థతు,

'రెండవజామున బొడ్డనవావికింగాన్ని నూతికింగాని, వెరువ్రునరుం గాని బోయి సంకల్నము లేకుండ స్నానముగాపించి, భుచిమై, వృతుమూ లమున దతీణాభిముఖుండై యొక వేదిక వేసి నోమయముితో నలిక్తి డానిమోండ నొకపర్ణమును, పర్ణముమింద డర్భమయుం డగు ద్వజుని ఉనిచి ధ్యానావాహనాదులతో బూజించి “అతనీపువ్పసంకాశం వీతవా సస మచ్యుతం, యీ నమస్యంతి గోవిండం నలేషూం విద్యతే భయమ్‌, అనాదినిధనో జీవ శృంఖచ క్రృగడాధరః, అవమయ్యః ఫుండరీ కాత ప్రేత ప్యో త్తరమావా-హప ఇత్యాడి యావదధ్యాయసమా ప్రి మధ్యమయా మేడ్వితీయ ప్రవ ళే-హ్రథమయామమ ఛ్యాన్నాయోన్సేవవీతృ సమయ శ్వార్‌ , అనుం త్రకంసంకల్చరసాతం, అస్సలు? పశ్లే పక్షాసనే “ఆతసీష్టన్పపంకెళి మితి మంత్రేణ ప్రణమేల్‌, + ౨౭; కౌళం దళ్యాసవమః. ౨ర్భా ౨౯ పయ ళ్ళ పయ కృ పయస్లీంకయోః సీరత్సీరయో॥ పాగ్రే*

154 గరడపవురాణము మోమయసప్రదోభవ” అను శ్లోకము నుచ్చరించి, నమస్కరించి పిమ్మట తద్యగ్హభాగమున విండప్రదానమునిమి .త్తము దర్భ నాసనముగా వేసి "ప్రేతనామాదులు ఉచ్చరించి చానిమింద అన్నముతోంగాని యన విష్టముతోంగాని విండపదానము చేయవలెను, విడవ వట్టి వేళ్లు, మంచి గండపుపొట్టు, గుంటగలగరవూవులు నివేదించి, దూపదీపాదు లిచ్చి నై. వేద్యము తాంబూలము వథీణ మున్నగువానిని సమర్పించవలెను, విమ్మట ప్రేతనామగోత్రాదులతో కాకబలిని, త్మీరసీరములను జలాం జలులను ఈయవ లెను,

అన్నం వస్త్రం జలం ద్రవ్య మన్యద్వా దీయతే చ యత్‌,

స్రతక బ్దేన య ద్ష్ద_త్సం మృత స్యానంత్యడాయకమ్‌, 23౧

తస్యా చజాదిదినా దూర్థ వం స్రాక్స్‌విండీవిధానత;,

'మోమీతః పురమస్యావి పే/తళబ్దం సముచ్చశేత్‌ , 8౨

పథ మేహని య త్చిండో దీయతే విధిఫూర్వకమ్‌,

వీ వ విధినాన్నేన నవ పిండా న్న్రచావయేత్‌ ః తై

ననమే దివసే వైన సపిండై స్పశలై ర్హనై

అై లాళ్యంగః శ్ర కర్తవ్యో మృతక స్వర్ది కామ్యయా, 8

బహి స్ప్వ్నాత్వా గృహీత్వాచ దూ 'ర్వాలాజసమన్వి తాః,

అగ్భతః ప్రమదాం మ! సమాగచ్చే న్మృతాలయమ్‌, క!

దూర్యావ త్కులవృద్ధి సే లాజూ ఇవ విశాసతా,

ప్‌న ముక్త్వా త్యజే ద్లేహే లాజా స్టూ ర్వాసమ న్వితాక్‌, 3౬

అన్నము, వస్త్రము జలము, ఇతర ద్రవ్యములు మున్నగు వేనిని

అయినను స్రతశబ్దమును ఉచ్చరించుచు ఇచ్చినవో అది అతయ్య మగును, కావున వె.డటిదిసములగాయతు సవిండీకరణమువరకు శ్రీశురు మలలో నెపరు మృతిబొందినను ఛ్రేకళబ్లోచ్చారణముత" అన్నాది కము సీయవలెను, 'మొడటిదినమున పిండపవ్రదానము ఎట్లు చేయం ఏ0 అనంఠక్యదాయకం అనంకఫలదం భవరీ త్యర్థ 1 3౧, ఆదిదినాల్‌ ప్రథమదినా త్‌, 3౨, లేవై జాన్నేన చరుపాయపాదినాచ నవడినేను నవ సిండాక, ౨3, నవను దినస్య కృర్యం కథయతీిం నవమే ఇతి శ్రిభిః, 36-3౬, దళనుదిీ విళేవ మాహా

బడునో తొమ్మిదిదినములు నళ్లు చేయవలెను, తొమ్మిడనదినమున సపిం డులు అండజును మృతునకు స్వర్గము లభించుటకు తై లాభ్యంగము ఛవేసికోవ లను, వీమ్సట బహిః ప్ర బేశమున స్నానముగావించి దూర్వులను లాజలను” కొని న్సీలను ముందు నడివించుచు మృతగృహమునకు త్త ఆ

వచ్చి “దూర్వ్రలవ లె కులవృద్ధియు, లాజలవ లె కులనికాసమును అగును గాక” అని పలికి ఆలాజలను ఆదూర్వలను ఆగృహమున విడువవలెను,

డళ మేఒ.వాని మాూంసీన వీండం శడద్యాత్థ "గేశ్వర!,

మాపే.ణ తన్నిపేధా ద్వా కలౌ న వలవై, తృకమ్‌, వ!

డళ మే దివసే మరం బాంధవానాం వశీ ర్తిళమ్‌, '

శ్రియాక త్తు స్పుత సై సవం సపిండీశర ణాత్సరమ్‌, 8౮

“జగ జు దివసే మొరం 'బాంధనానాం నసముండనమ్‌,

్రీయాక ర్తు స్పుతస్యావి పున ర్య్ముండన మాచశేల్‌, తనా

మృాష్టానై ర్య్భోజయే "జీకం దనేవషు దశను ద్విజమ్‌,

ప్రార్థయే 'క్న్రేతము_క్రించ వారిం ఛ్యాత్యా కృతాంజలిః, ఈ౦

అతసీపువ్ససం కాశం వీతవాససమచ్యుతమ్‌,

యే నమస్యంతి గోవిందం న తేషాం విద్య తే భయమ్‌, ళం

అనాదినిధనో 'జేవ శృంఖచ క,గచాధర గ

అతయ$ి పుండరీకాతు.! "ప్రేత మోయ వ్ర దో భవ, ళ౨౩

ఇరి సంప్రార్థనామం శ్ర 0 శ్రాద్ధాంతే ప్రశ్యేవాం వళేశ్‌, శ

స్నాత్వా గత్వా గృకే దత్వా గోగ్రాసం భోజనం చ త్‌, ఈ93

డశాహామున మాంసముతో పిండప్రదానము చేయనలెను,

అయిళే కలియుగమున మాంసము నిపే,ధింయబడినది; గావున వింను దళ మేతి, బా ఆథచా కలౌకలియుగ పలేన మౌంసేన వెక్ళళం విరృశ్రాద్ధం నభవరీతి తస్య మౌంస పిండస్య నిపేధా న్థాసేళైన దశ్యాదిక్యర్థః, అత్ర, “ఆతో వ్యోమిమవర్ష సర స్యాక్డు ధాఠస్యనశామ్యుతి? ఇతి ప్రాచీవై స్వ్వానక్యక ల్వేవై వో కం తదన్యయుగాఖి ప్రాయేణేతి, 39, “దళ యే దివసే మురి మితి ద్వితీయళ్లోకః సృృళ్యంతర జేళాంకర ధర్యానుపారేణ, ఏరా6ం, ఆకసీతి, నున్నీగ్ధనుకోమలశ్యామసుందరమ,. ౪౧. హీ ఫుండరీశాౌవ! జేవ! త్వం ఆనాడినిధనోఒసి ఆతో మోమప్రడో ఛజేతి, ఈ 3, ఇతీ శ్రీగవడపఫురాణటీ శాయాం ఏళొదళోఒ ధ్యాయః।

156 గడడవురాణము

ముతో పిండవ్రదానము చేయవలెను, బంధువు లందజును మోరము షేయించుకోవలిను, కర్త మరల మౌరము చేయించుకోనలిను, మొడటి దినముమొడలు వపదియవదినమున ఆకు ప్ర తీదినమును వంచభ తయ్యువర మాన్నములతో ఒక బ్రాహ్మణునకు భోజనము పెట్టవలెను. పిమ్మట ప్రేతవిము క్రికై శ్రీహారినీ వ్రార్థించవ లెను, ఇట్లు ప్రతిదినమున శ్రాద్ధాం శమున శ్రీహరిని స్రార్ఫించి. ఇంటికి వెళ్ళి నోవునకు మేత వేసి భుజింప వలెను,

ఇలి శ్రీగరడపురాణే ఆ సాఠోధ్దారే = దశరా త్రవిథి నిరూవణో నామ వకాడళో౭౬ధ్యాయః,

ద్య్వాద*ా ధ్యా యము. నరుడ ఉవాచ వకాదళదినస్యాపి విధిం బ్రూహ్‌ ను చేశ్వర! వృషోత్పర్గవిధానం చవద మే జగదీశ్వర!) ణి శ్రీ ళగచా నువాచాా వకాదశేఒ.హ్ని గంతవ్యం ప్రాతలేవ జలాశయే, జార్చ్వదై పొక్రియా సర్వా కౌరణీయా (ప్రయత్నతః క ఫర యు స్క ్ర)బ్యాణాం క దశా స్త పలాయణాళ్‌ నిమం్ర చా పహ్యణాం బృ త్‌ కి ప్రార్థయే 'త్స్రేతము_క్తిం చ నమస్కృత్య కృతాంజలిః, క్రి కళ్చద్రునొకండవ దినమున చేయవలసిన వధిని వృషోత్సర్లెవిధిని నాకు చెప్తాము” అని గరుడుండు అడుగంగా శ్రీవారి “వదునాకండవ దినమున జలాశయమున "కేగి సమిస్తార్ధ న్‌చేవా క్రి యలను జేయన లెను, “వీదళాస్త్రపారంగతు లగు బ్రావాణులను నిమం త్రించి వారికి నమస్క_ రించి కృఆ “ంజలియె పేతవిము కి యగునట్లు ఆనుగ్యహింపం శూర్తింవ ఫి దూ ఓ ఆవ జూ త్‌ టఖి నలో నని యింకను ఇట్లు చెప్పెను, , స్నానసంధ్యాదికం కృత్వా హ్యోచార్యోపి సుచి రృ వేల్‌. 3 విధానం విధివ త్కుర్యా చేశాదళదినొచితమ్‌, ళీ అమంత్రం శారయే వ్య్రాద్ధం దళశావాం నామనో తతః) వకాదశేహ్ని ప్రేతస సేద్వో త్పిండం సమంత కట్‌, రే శ్‌ దద్యా తో వినుట అఆచాప్యండును స్నానసంధ్యాదులను నిర్వ రించుకొని అట్లీ న! భుచిమొ 'నకాదశదినోచిత మగు విధి నాచరింంనలెను ప్రథమ దినాదిడకాహసర్యంతము ప్రే లరనామగోశ్రాదులతో మంత్రరహిశముగా శ్రాద్ధను నాచరింవవ లెను, వకాడశదినమున సమం శ రకముగా విండ ప్రదానము వచేయన లెను, సౌవర్డ్మ, ౦ కారయ్‌ే ద్విష్ణుం బ్ర, హ్యాణం రాజతం తథా, రుడ్రం తాను, మయం కార్యం యమం లోహమయం ఖగ ౬ షకాదశేతి, ౧, కృళ్య 'సశాదరళావాస్య అలమణాని వృషస్య చ శదుక్సర్ణ ఫణం

156 గపడవురాణము

పశ్చిమే వి్ణుకలళం గంగోడకోసమన్వితమ్‌,

తస్యోవరి న్యసే ద్వ్‌ష్లుం వీతవ స్తే ణ "వేస్టితమ్‌, ౭

వూ ర్వేతు బ్ర వ్యాకలకం తీ రోదకసమన్వితమ్‌,

శ్రహ్మోణం స్ధ్‌మే త్త ్వేతవస్తేణ వేక్ట్రితమ్‌, లో

ఉ_త్తరస్యాం రువ్రకుంభం ఫూరితం మధుసర్చిపా,

శ్రీరుడ్రం స్థావయ్‌ _త్తత్ర ర_క్తవ న్తేణ వేష్టితమ్‌, దా

దమేణస్యాం యమభఖుట మింద్రోదక సమన్వితమ్‌,

కృష్టవస్తేణ సం వేష్ట్య తస్యోపరి యమం న్య 'ేత్‌ , ౧౦

బంగారముతో ్రీహారియొక్కయు, వెండితో బ్రహ్మయొక్కయ్యు

రాగితో ఈశ్వరునియొక్కయు,. లోహాముతో యమునియొక్కయు ప్రతిమలు ఇవేయింవవ లెను, పళ్చిమదిగ్భాగమున గంగోదరము నింపిన విష్ణుకలశము నుంచి చానిమోండ వచ్చని వశ్త్రముతో చుట్టంబుడిన విమ్లు వ్రతిము నుంసవ లెను, వూర్వదిగ్భాగమున శీరోదకసమన్నిత మగు ట్రవ్మకలశమును స్థాపించి దానిమోండ తేల్లని వస్త్రముతో చుట్టంబడిన ఛనప్రతిమను స్థావింపవ లెను, ఉ_త్తరదిగ్భాగమున అేనెతోడను నేతి తోడను నింపంబడీన రుద్రకలళశమును ఉంచి చానిమోండ ఎజ్జని వస్త్ర ముతో చుట్టంబడీన రుద్ర ప్రతిమను స్థావింపవ లెను, దథీణదిగ్భాగమున ళం (దోదరముతో నింపణుడిన యమభఘటమును ఉంచి దానిమిోండ్‌ నల్లని న శ్రముతో చుట్టంబడిన యమ ప్రలిమ నుంచవలెను,

మభ్యేతు మండలం కళ్యా స్టాపయే త్క్కెాళికం నుతః,

దవీణాభిముఖో భూత్వా ఒవస వ్యేన చ తర్పయేత్‌, ౧౧

విష్ణుం విధిం శివం ధర్శ్శ 0 వేదమం తే శు తర్చయేత్‌ ,

చోమం కృత్యా చెం త్పశ్చా చ్భాాడ్ధ ౦ దద్యా ద్ధ్స టాదికమ్‌, ౧౨

గోదానం చ తతో దద్యా త్పిత్తూణాం తారణాయ వై,

గా శేషా పి మయా దత్తా వ్రీతయ్‌ లేఒస్తు మాధవ! ౧౩

ఉమభుకృ్తంతు తస్యాసీ ద్వన్రభూమణవాహనమ్‌,

ఘృతపూర్మ్మ ౦ కాంస్యపా త్త 0స ప్రధాన్యం లదీస్సితమ్‌, లళ

తిలాడ్యషస్టమబోదాన మంతకాలే న చే ర్కృశమ్‌, టైవ ద్వాదశే ప్రాహ మాధవః, ఏశాద శీలి, ౨౧౩, ఉవభుక్తం రస్య ళరీరలగ్నమి, ఛసీప్పీరం రస్యచాంచితం చ, వీకద్వస్ట్రాదిసర్వమ, ౧౪ ౧౫; ్రేతన్యళయా్యాయా

చ్వాడశాధ్యాయ ము 159 శయ్యాసమిా'పే ధృతై రత డ్రానం తస్యాః ప్రదాపయేత్‌. ॥ ౧౫ చతోౌళ్య విష్రచరణా వూజయే నంబరావిభిః, సిద్దాన్నం తస్య డాతవ్యం మోద కావూవకాగి వయః, ౧౬ స్థాపయే త్పురుషుం హైమం శయ్యోపరి తేడా సుతః, పూజయిత్వా పదాతవ్యా మృతశయ్యా యథోదితా, ౧౭ ప్రతస్య వ్ర తిమూయుకా సరోగ్షవకర తై రర్భాలాః న తశయ్య్యా మయా హ్యేషా తుభ్యం విప! నివేదితా) ౧లో ఇత్యాచార్యాయ డాతవ్యా బ్రాక్మణాయ కుటుంబినే, తతః ప్ర దవీ.ణీకృత్య వ్రణివత్య పసర్టయేత్‌. * ౧౯ నీవం కయ్యాప్రదానేన శాచేన నవకాదినా, లీ ళా వృషోక్సర్గ విధానేన ప్రల యాలి పరాంగతిమ్‌. ఆం మధ్యథాగమున ముడలముగాపవించి అచ్చట కుశమయద్వజుని ఉంచవలెను, దథీ,ణాభిముఖుల్లై. వేదమం త్ర ములతో అపనవ్యముగా _ విస్షుబ్రహరుద్రయములకు తర్పణమును పహోమరునుచేసి విమ్యట శ్రా ము నాచరింవవలెను, అనంతరము పీతరులు తరించుటకు నోదానము గావించి విదవ ప్రేతోవభు_క్రమును, తదీవ్సీతమును అగు వశ్త్రవావాన భూవణాదికమును, ఘృతవూర్ష్మ కాంస్య పా త్ర మును, తిలాద్యష్టమవో చొానములును, శయ్యా దానమును చవేయవ లెను, శయ్య్యాదానవిధాన మె ట్లనిన: శ్రాహ్మణుని పాదములు కడిగి వస్తాదికముతో నతనిని పూజించి వ్చోష్టాన్నము పెట్టి తరువాత శయ్యమిోంద సువర్హ ప్రతిమ నుంచివూ జించి మృతుని ప్రదిమతో కూడినదియా, సర్వోవకరణములతో నున్న దియా అగు మృతుని శయ్యను ఆచార్యునకు దానము చేసీ నమస్కార పదతీణాదులు గావించి అతనిని పంపివేయవలెను, ఇట్లు శయ్యా చానముచేశను, వృషోత్సర్ష ముచేతను మ్ఫ్భోతిబొందినవారు సక్షతిని బొం "దెడరు, | వీకాడశేఒహ్ని విధినా వృషోత్సర్లం సమాచశేత్‌, నగ పీంనాంగం రోగిణం జాలం త్య ్తా న్‌ కుర్యా త్సలతణమ్‌, ౨౧ జానవిధి నూవాః చ్రుషాశ్యేతి చతుక్శిః ౧౬-౨౧. వ్రాన్గాణాడినర్షానా మపా ధారణ

160 గదడడపవురాణము

రక్తాతః పిగళోయస్తురక్త శృృంగే గశే ఖుకే,

"శ్వీతోదరః శృన్తవృష్టో శ్రూవాణస్య విథీయ తే, శం

సుస్నిగ్ధవర్లో యో రక్తః తమత్రియస్య, విధీయ లే,

పీతవర్శ శృ వైశ్యస్య కృష్ణ ళ్ళూ ద్రస్య శస్య తే, ౨౩

వదునొకండవ దినమున యథావిధిగా వృపోత్పర్శము గావింప వలెను, అంగహీనత గలదియు, రోగములు కలదియు, లేయటియు నగు వృమభము వనికిరాదు, ఎజ్జనికండ్లు కలదియు, ఎజ్బని కొమ్ములు కల దియు, ఎజ్జిని జెక్కలుగలదియు, ఎజ్జని కంఠము కలదియు, తెల్లని కడుపుశలదియు, నల్లని పృష్ణ్టభాగము కలదియు, సింగళవర్ష ము గలది యు నగు వృమభము శ్రాహాణులకునుు, స్నిగ్ధవర్గము కలదియు, ఎజ్జని రంగుకలదియు నగు వృమభము రాజులకున్కు పీతవర్లమగు వృమభము వై శ్యులకును, కృష్ణవర్ష మగు వృమభము శూద్రులకును యోగ్య మైనవి,

యస్తు సర్వాాంగపింగస్స్పా స చ్చ్వేతః పుచ్ళే నవబేమ చ,

స వీంగో వృష త్యావాః విత్యాణాం 'వ్రీశివర్థనః,

చరణా ,స్తుముఖం పుచ్చం యస్య శ్వేతాని గోపతేః,

లామోరసనవర్లో య స్ప నీల ఇతి కీర్తితః, ౨౫

లోహితో య స్తు వన్హేన ముఖే వుచ్ళే చ పాండురః,

వీంగః ఖురవిపాణాభ్యాం ర్క్తనీలో నిగడ్య తే. ౨౬

సర్వాాంగే ప్వీకవర్లో యః వీంగః పుచ్ళే ఖులేషు యః,

తం సీలవీంగ మిత్యావుః ఫపూర్వజోద్ధార కారకమ్‌, ౨౭౬

పారానతసవర్హ్మ స్తులలాకే తిలకాన్న్ధతః,

తం బభ్రునీల మిత్యాహు?ః వూర్మ్మం సర్వా్రాంగళశోభనమ్‌, నై

నీల స్సర్వశరీలేము ర క్రశ్చ నయనద్వ యే,

త మప్యాహు ర్మ జోసీలం సీలః వంచవిధ స్మ ఎ ఏల ౨౯ో వృషస్య అతుణా న్యాహ, రక్తాతు ఇతి చ్వాభ్యామ్‌. ౨౨, కస్యలే విహితో భన తి, ౨౩. సర్వవర్ష్శ పాధారణవృవం కథయతి, య ఇత్యాదినడ్భిః చః పంచప్ర, కౌ రం నీలవృవభం దర్శయతి, 80 ఈూ_క్తలతమణస్యైవేత్యావా, చరణా ఇతి గోప లేః వృవస్యం ౨౫౬౨౯4 ఉక్షలమణో బ్భృమః గృహే న ధార్యః, తం భారవావాళం న

జ్వాడఫాధ్యాయ ము, శేధి1 తోకను పాదములను "తెల్లని వర్షము గలిగి సర్వశరీరమునను వింగళవర్గము గల వృమభము పింగళవృపుభ మిని చెప్పబడును, అది పిత్సచేవతలకు సంతోవకర మెనది, పాదములయందు ముఖముమింద తోశను 'తెల్లనై శరీరమంతయు లత్తుకరంగుగల వృషభ ము సీలమని ఇవ్చంబడును, శరీరమందు ఎజుఫవురంగు గలిగి ముఖముమింద తోను పాండురవర్శ ము గలిగి జెక్కలను, కొమ్ములను సింగళవర్షమును గలిగిన వృషభము ర_క్తనీల మని చెప్పంబడును, సర్వావయవములను ఒకళు రంగుగలిగి తోకను, డెక్కలను వింగళఎర్లముగల వృమభము నీలపింగ మని 'చెన్పంుడును, అది పితృదేవతల నుద్ధరించును, పావ్రురపవురంగు గల దియు నుదుట తిలకము గలదియా, సర్యాంగనుండర మును అగు వృష భము జబ భ్రనీల మనయుడును, సర్వ్యానయవపములను నల్ల నిరంగు కల దియు, నేత్రములను ర_క్రవర్ణము కలదియు అగు వృషభము నుబో నీల మని 'వెవ్పంబడును, ఇట్లు నీలవృమభము సీల మనియు, రదక్తనీల మనియు, సీలవింగ మనియు, బృభ్బుసీల మనియు నువోనీల మనియు అయిదునిధముల నలరారుచున్నది, అవళ్య మేవ మోక్రవ్యో నస ధార్యో గృహే భవేత్‌, తద్థ మేమో చరతి లోకే గాథా వురాతనీ, . 8౦ వష్టవ్యా బహవః పుత్రా య "బ్యేకోఒపి గయాం వ్రజేత్‌, గారీం వివాహయ్‌ే త్కన్యాం నీలం వా వృషముశ్చ చేత్‌ 9౧ సవన పుత్రో మంతవ్యో వృషోత్సర్గం తుయ న్న ేత్‌ , గయాయాం శ్రాద్ధదాతా న యో ఒన్యో నిష్టాసమః కిల, 339 కర్యాది త్యర్థః, యథా కపిలా గాః బ్రావ్యణాతీరి కరవై గృహా ఛార్యా న భవతి కింతు చారవై్యాను తచై వాయమ ప్యకళ్యం మో క్తవ్య[ఏ వేరి, తదర్థం వీఠన్మి న్న వాళ్టే ఫుశాతనీ సర్వశాస్త్ర ప్రనిద్ధా శాథాస్మృతి కృరతి లోశే విఖ్యారిం యాతీ,30, కా మేవానా ఏీష్టవ్యాః వాంఛికవ్యాః, మను బవావః పుత్రా స్పంత్వి త్‌ఛ్భా కర్త ్యేత్యర్థః తత్కిమర్థ మితి చే శత్రవః యడీతీ బహు "స్వేకోజపి గయాం గచ్చేక్‌. ఏకః గారీ మస్ట్రవర్షైాం కన్యాం వివావాయే చ్చ, నీలవ ఉక్తలక్కణం మాచ యీ దితి హేతోః పీకఏవచే క్రీడా గృవాకౌర్య ఏవ వ్యగ్రో, భవేళ్‌, తస్య గయాది పీకృము క్రికృ ల్యే ఆవపగ్యాఖానా దితి భావః 3౧, అన్యః వృషోక్సన్హా ద్యళర్తా ఇత్యకళ ణే సమాన వ ఏ౨, కరణీరు ఆేరలం పితులేవ ము కిర్న, కింతు సర్వసిర్థాణా నరుడ__

169 గదడపురాణను వూర్టో క్రలమణములతో నొప్పు వృవభమును విడు: వలెను,

గాని ఇంటియం ద్బుంచుకొనంహాడదు, ఇందుల ఫొక ప్రాచీన మగు ఇతిహోసము గలదు? ఫుక్రులు చాలమంది కలుగవలె నని కోరుకోవ అను: వల ననగ వారిలో నొకందై నను గయను చని శ్రాద్ధము "పెట్టును, లేకున్న గౌరీవివావామును గాని అంతకును గాకున్న వృషో త్సర్గము నైనం గావించును, వృషోత్సరము వేసినసయలతండును, గయా శ్రాద్ధము నాచరించిన యత,డును ఫు త్రం డనంుడును; గాని తద్వ ఖ్టితి ఈక్తుం డగువాండు పుత్తుండు కాంజాలండు, విషస్టాసముం డగును,

శారచవాదివు యే శీచి ర్సచ్యంతే యస్య ఫూర్వికాః,

వృషపోత్పన్తేణ "తాం త్సర్యాాం స్తారయ్‌ "చేకనింశతిః, 99

వృషోత్పర్షం క్రి లేచ్చంతి వీతర స్ప్వర్గతా అవి,

అస్త డ్వంశే సుతః కో2_వి వృషోత్పర్షం కరివ్యతి, ఏరో

తదుత్సర్గాద్వ్యయం సర్వే యాస్యామః వరనూం గత్రిమ్‌,

సర్వయ్లేము చాస్తాకం వృషయజ్ఞో హ్‌ ము _క్రివః, వసి

తస్తా త్పితృవిము_క్ర శ్రి ౦ వృషయజ్ఞం సమాచసేత్‌,

యథో శ్ష్తేన విధానేన కుర్యా త్సర్వ్యపయత్నతః, 9౬

వృషోత్సర్శము చేయుటవలన రౌరవాడినరకములయందు 'ాధ

వకు ఇరువదియొక్క_ తరములవారు తరించి పరమగత్రిని బొందుదురు, “జూ వంశములో. పుట్టినవాం డొక్కండై నను వృషపోత్సర్శము గావిం పక మానందు, దానివలన మేము పరమగతిని. బొందెదము, యజ్ఞము లన్నిటీయందును మాకు వృషంకుబ్హ మే మోతమదాయకము” అని పితృ "బీవతలు ఎదురుచూచుచుందురు. గావున సర్వ ప్రయత్నముల వలనను వృషోత్సర్శము చేయన లెను,

గ్రవోణాం స్థాసనం కృత్వా తత్తన్మం తో ఫూదనమ్‌,

హోమం కుర్యా ద్యథాశెన్త్రం పూజ డవు మూతురః, 9౭

వర్పం వల్సీం నమానాయ్య బధ్నీయా త్క_ంకణం తయోః,

వై వాహ్యేన విధానేన నృంభ మారోపయీ _త్తదా, కా మే చేత్యావ శారవాది స్వితి, 33, వ్వర్దశాః స్వశ్లే స్థితా అపీచృంతి పరమ౫గతీ ప్రస లీక్ధం? గ సర్వ్యప్రయత్నతః యదిజేశే వ్‌! ఈకచా జేశాంతరా దప్యా

ఉఊ్యూదళాధ్యాయ ము, 168 స్పావయే చ వృషంక్షివత్సీం రుదీం కుంభోదశేన చ నా శార్‌ కం. నో త్ర్‌హాలం డతీ.జే పాళ్ళ్వే వామే చక్రం ప్రృదావయేత్‌, తం వీము ఇవ్యాంజలిం బఛ్యా వకే న్మంత్ర మిమం సుతః, ళం ధర్మ న్త్వం వృవరూ'పేణ అవగా నిర్మితః ఫురౌా, తదోత్సర్మ ప్రదానేన 'తారయస్వ భవార్డ్మ వాల్‌ , ళం ఇతి మంత్రా న్నమస్కృృత్య వత్సం వల్చీం సముత్చృ జేత్‌, ం వరదోఒనాం సదా తస్య ప్రేతమోవుం దదామి చ, ళం తస్తాబేమః ప్రక_ర్తవ్య స్తత్భలం జీవతో భవేత్‌, అవుత్రస్తు సాయం కృశణ్యా నుఖం యాతి వరాం గతిమ్‌, రక ఇంక వృషోత్సర్ల విధానము నెటింగించెడ నాలింపుము, ముందుగా గ్రవామంటపము. గావించి తత్తన్యంత్ర ములతో త_త్తద్ద్రహముల నావాహానము చేసి యథాశాశ్త్రముగ హోమము గావించి పిమ్మట వృషభమును బూజింసవ లెను. తరువాత వృషభమును, అవును తీసిఫొని వచ్చి కంకణము గట్టి వివావావిధానము జరిపి రుద్ర కలకోదకముతో అగరెంటిని స్నాసము వేయించి గంధపుస్పాతుతులతో పూజించి ప్ర తీణము చేయవలెను, తరువాత వృమభమునకు కుడిభాగమున త్రిళూ లమును, ఎడమభాగమున చక్రమును అంకనముచేసి దోసిలి ఒగ్గి “నీవు ధర్మ "జీవతవుః వు నిన్ను వృషభరూపనున. ఫుట్టించెను, నిన్నిఫుడు విడుచుచున్నాను, భవసాగరమునుండి నన్ను చాటింపును” అనిప్రార్థించి నమస్కరించి గోమిథునమును విడువవలెను, ఇట్లు ఎవ్వరు వృషోత్సర్మ ము ,నాచరింతురో. వారికి నే నెప్పుడును మోతమునిచ్చుటకు సిద్ధముగా నుందును, కావున తండ్రి మృతిపొందినపుడు అవశ్యము వృషోత్సర్గ ము వేయవలెను, జీవించియున్న పుడు స్వయముగా నాచరించినను ఆఫల ధర్మ ఇతి, చళుష్పా దో వృషరూపో హీ భవ తీతి, ఉర్సర్ణ స్యాగఏీవ ప్రదానం మయా దత్తం తవాభయడానం తేన తారయస్వ, మమ విర్యా నిలిశేమః॥ ఈం, ఈం మృళస్యు పుర్తహ స్తేన ,యక్కృలం భవతి తదేవ కీనికస్య స్వహ_స్తకృతేకాస్య న్లిః

కే64 గరుడపస్పురాణము మును పొందును, ఆపు శ్రకడు స్వయముగా 'వృపోత్పర్ష్మ ము నాచరించి కార్తికాదా శుభీవూసే చోత్తరాయణగ రనౌ శుక్షవవేథవా కృచ్ణే ద్వాదళ్యాదితిథా తథా, ళీ గవాణక్వతయే చైవ వుణ్యతీ న్టేటయనద్వయే, వీన్లువ ద్ల్వ్యతయే ఇావి వృషోత్సర్శ్యం సమాచరేత్‌ , ళ౫ి కుభలగ్నే ముహూశ్తే చ శుచా చేశే సమాహితః, బావూణం తు సమాహూయ్య విధిజం శుభలతణమ్‌, ఈ౬

• కు జవై ర్లోమై నథా దానై!ః ప్రకుర్యా శ్రేవాశోధనమ్‌, పూర్వవ త్పళలం కృత్యం కుర్యా స్ఞోమాదిలకమణమ్‌, ౮2 అవు శ్రకుండు స్వాయము గా వృషోత్పళ్మ ము ఇజేయుటకు విధానమం "చెప్పెద వినుము, కా_ర్షికాదిశు భమూసమునందు గాని ఉత్తరాయణము సందు గాని శుక్షవతమునంగాని కృష్ణ వమమునగాని ద్వాదశి మున్నగు తిథులయందు సూర్యచంద్ర గృహణముల సమయములయందును మకర కర్కటకాయనములయందును, శుభముహూ_ర్రమున శుభ చేశముం వృషోత్సర్ష ము గావింవవలెను. విద్వాంసు డగు శ్తాహూణుని పీలివించి ణి ఆలి జపహోమడాననులు వేసి చేవళోధనము గాదించుకొని ఫూర్యో క్త ప్రకారముగా వృపోల్సర్శ కృత్యము నాచరించి పహోమముణూడ గావింవ వలెను, సాలగాముం చ సంస్తాప్న నెషవవం శాన మాచశేక్‌, ననా. జి లి రాం భి శ ళళో ఆత్యశ్రాద్ధం తెతః కుర్యా ద్ద్స్యా ద్రానం ద్విజన్య సః వపం యః కురుతే పథీ! న్నపుత శ్చాపి వుత్తవాక ॥ సర్వకామఫలం తస్య వృషోత్సన్లా త్స్రజాయ ₹ ॥ ళా అగ్నిహో శ్రాడిఛి రై కానెశ్చ విపధ్రై రపి, స తాం గతిమచాప్నోతి వృషోత్సశ్షేణ యాం లీక్‌, సీం అనంతరము సాంగామమును స్లాషింది 'బెనవశాన్లనము నాచ ని ా క ళం జ కు హము చేయ ళఈ9, అక_స్తడ్విధాన నుప్యాహ శకొెర్థిశొదా వితి పందభిః, ఈళ, విమువద్ద్వితయు మేమళులాసం శ్రాంతిడినే, శయనం, సర్యపాపానాం ప్రాయళ్చి క్షృరూవము క్యిజే బీ

చ్వాడశొ థ్యా యము, కే6క5్‌ వలెను, ఇట్లు వ పుత్రవంతుండు ఒక ఫుత్రహీనునకు వృపోత్సర్శము గావించునో అతని సకలకామములను లభించును, అగ్నిహోశ్రాదుల నాచరించుటనలనను వివిధదానములను జేయటవలనను సంభ౦ించు సఫలము వృపోత్సర్గమువలన లభించు ఫలమునకు సాటిరావు, బాల్యే కామారే పాగండే యావనే వార్థ శ్రీ కృతవ్‌, యత్బాపం తద్విన శ్యేత వృషోత్సర్ణాన్న సంశయః, గిం మిత్రద్రోహీ కృతఘ్నశ్చ సురావో గురుతల్ప్బగ;, బ్రహ్మహా హేకుహోరీ చ వృపోక్సర్లా తృ్రముచ్య తే. ల తిస్తా త్సర్వప్రయతల్నేన వృమయక్ఞం సనమూచ రేత్‌ వృషపోత్సర్శసమం పుణ్యం న్‌్స్తి కార న్‌! జగత్ర యే, సై పతివుత్రవతీ నారీ ద్వ్మయో రే మృతాయద్కి _ వృషోత్పర్ష్మం నైవ కుర్యా డ్ద్యా ద్రాంచ వయస్వినీమ్‌, ఏ చాల్యమునను, శామారమునను పౌొగండ వయస్సునను, యావన మునను, వార్థ కమునను వేసిన సమ_స్తపాపములు వృషపోత్సర్వము చేసిన నశించును, మిత్ర బ్రోహియు, కృతఘ్నుండును, నుళశాపానము చేసిన వాండును, గురుతల్పగుండును, బి హవాంతయు, బంగారమును హారిం చినవాాడును, ఇంక నిట్టి మసహాపాతకులు వృపోత్పర్జ నము గావించిన పరిశుద్ధు లగుదురు; కావున సర్వష్క యరత్నములచేతను వృషోత్సర్ణనము గావింపవ లెను, వృషపోత్పర్గ నముతళో సమ మొసది ముల్లోకములయం దును లేదు, కుమూరులును భ_క్రియు గల త్తీ పతివు త్రులకంళు ముం దుగా మరణించినయెడల వృషపోత్పర్ల్గనము చేయంగూడదు, పాలు ఇచ్చు చున్న గోదానము గానింపన లెను, వృషభం వావాయే ద్య స్తుస్కంభే పృక్యేచ ఖేచర!, నినతే న్నరశే ఘోనే యాపదాభూతసంప్త వమ్‌, ఖ్‌ త్యావా-బాల్య ఇతి చ్వాభ్యామ, 2౧-౫౮3, బహుకరనుళ్ళతశ్రవణోత్సుకతయా సౌభాగ్యవత్యాః సపుక్రాయాః స్త్రీయాళ్ళ న కుర్యా దిత్యావాం పతీతి, కింద పతి ఫుత్రవతీ త్య నేవైన విధనాయాళ్ళ కుర్యా దిత్యవగమ్య లే, తథా౭.సీ నృమయజ్ఞ్మ్యం సమౌచశే ది త్యాడివచనా ద్వ్భృపోక్సర్ణస్యాసి యజ్ఞమయ శ్వా తా తీ కూద్రాణా చుధికెరఏ కేశిళ్వ చిత్‌ +ఆరోజఒత్ర, చవలపకంపకాగకథ శ్యానుసరణం క్లర్ణన్యం (5

166 గరుడప్రరాణము వృభమం తాడయే్‌ డ్యస్తు నిర్భ్వయం ముళ్టియస్టిభిః, న నరః కల్పపర్యంతం భుక్సే చ యమయాతనామ్‌, ఎక ఎద్దుయొక్క_ వీవుమోందగాని మెడమిోందగాని ఎవండు ఎక్కునో వాండు ఘోరనసరకములయందు భూత చ, ళయమువజకు బడియుందును, మజీయు సెవ్టుండు వృమభమును వీడికిళ్ల తోగాని కజ్జలతోగాని కొట్టు నో వాండును కల్పాంతము వజకు యమయాతనల ననుభవించు చుండును, | వీవం శృ తాా వృషోత్సగ్గం కుర్యా చ్య్భాాద్ధాని పహోడళ, " సవిండీకరణాదర్యా _కృదవాం కథయింామి తే, ౫౭ స్థానే ద్వా రేఒర్థ షూళ్లే చ చితాయాం శవవాన్తశ్తే ఆస్థిపంచయనే మష్టో దశపిండా దశాహ్నిాః, సా మలిసం షోడళం వైత తృ 9థమం పఃికీ ర్రితమ్‌, అన్య చ్చ హోడళం మభ్యే ద్వితీయం కథయామి తే, ఫోనా "ప్రథమం విష్ణువే డద్యాద్ది సృతీయం ్రీశివాయ చ యూన్య్య య వరివారాయ తృతీయం వండ ముళ్సే బేల్‌, ౬౦ చతుర్థం సోమరాజాయ వావ్యవాహాయ వంచమమ్‌, కవ్యవాహోయ పషస్థం చ దడ్యా త్యాలాయ స్టనుమ్‌, ౬౧ రుద్రాయ. చాష్టమం దద్యా న్నృవమం పురుపోయ చ, 'ఉతాయ దళమం చె వె కాదళం విషవే నమః, ౬౨ ఈ న ణా ద్వాదళం బ్రవాణే డద్యా ద్విష్ణ వే చ శ్ర యోడశమ్‌, చతుర్షశం శివామయెనవ యమాయ దశి వంచకమ్‌, ౬౩ దద్యా _త్తత్చ్పురషో మొవ విండం పోడళకం ఖగ మధ్యం పోడశకం ప్రాహాు -జేత _త్తత్స్వవిదో జనాః, ౬ర ద్యాదళ ప్రలిళూ+ సేవు పాత్మీకం చ త్రిసాతీకమ్‌, న్యూనహాణ్మాసికం పిండం డద్యా స్నూ సనాన్టికం గథా, ౬సో ఉ_త్పమం షోడకం నైతి న్యయూ 'తే పరికీర్ధితమ్‌, 394 వీవం వృషోత్సర్ణం నిరోప్య ఊనాదిపోడళత్రయ మౌవా-స్థానఇ త్యాది యావ

ఉద కా-ధ్యాయ ము, 16 ఇట్లు వృషోత్సర్మ నము గావించి సావిండ్యమునకు పూర్వము పోడక శ్రాన్టముల నాచరింవవలెను, తద్విధానము. వెప్పెడ వినుము, పోడశకము మలిన మనియు, మధ్యమ మనియు, ఉత్తమ మనియు మూండు విధములు, మలినహోడక శ్రాద్ధ ము లెవ్వి యన మతి స్థానమునందును, చ్యారమొనను, భధ్యమార్ష ముననుు చితియం దును, కవహా_న్తమునను, అస్థిసంచయన మందును, దళాహ్ని్‌క ములయందును చేయంబడు శ్రాద్ధములు మలినపోడశము అనియు, వ్రథమపోడశ . మనియు చెప్పబడును, ద్వితీయ పోడళము ఇెప్పెన వినుము: విష్ణువునకు శ థమపిండమును, శివునకు రెండవదియు; యమవరివారమునకు మూండవదియు, సోమరాజునకు నాల్ల వదియు, వా: శ్రనావానునకు అయిదవదియు, కవ్యవాహనునకు ఆజవదియాు, యమునకు వఏడనదియు, రుద్రునకు ఎనిమిడవడియు, పురుషునకు తొమ్మి దవదియు, వ్రేశమునకు వడవదియు, విన్ణువునకు వదునొశండవదియు, బ్రహ్మకు వండ్రై ండనదియు, మరల విన్ణువునకు వదుమూ:.డవదియ్యు, శీవ్రనకు పదునాల్లవదియా, యమునకు పదునైదవదియు, ఫవురుమునకు వదునాజువదియు పిండ ప్రదానము చేయవలెను, ఇది మధ్యమహాడళ మని చెప్పబడును, ఉ _త్త్రమహాడశ మెడ్డ యన వండ్రై, ండుమాసికము లును, ల్రైపవీశమును, ఉఊనమాసికోన హాళ్షాసిక ములును, ఊనాబ్దిక మును గలిసి హోడశ శ్రాద్ధము లగును, వీనిని ఉ_త్తమషోాడశ మని తత్వ విదులు చెప్పెదరు, వదునాకండవదినమున అన్నమువండి ఈయుత్తను పోడశము నాచరింపవ లెను, చత్వారింశ త్తి వాష్టా త్యొద్ధ శ్రేతత్వనాశనమ్‌, య్య జూతం విధానేనసభ వే ల్పితృవ_జ్కి భక్‌, ౬౭ విర్ళవ జే ప "వేళార్లం కారయేత్‌. హోడళ త్రయమ్‌, లీ వీతచ్చాన్థ విపీన క్చేల్ప్రేతో భవత్షి నుస్టిరమ్‌ ఇ౮ా యావ న్న దీయతే శొద్దం షోడశ తయసంజ్లి ! మ్‌, ' స్వద త్తం పరదతం కతావ నె హోణివం, ౬నో నన య ౬... ర్క" [౮ తస్తా త్పున్రేణ కర్తవ్యం విధినా హోడళ శత్రయమ్‌, దధ్యాయసమొ ప్తి ౫౮-80, సంపశేరస్య మృత ఫ్యాద్ధ్వదై హిళం లోశాంతరోప

168 గరడపురాణము ఇట్లు ఎవనికి , ప్రేశత్వమును లతొలంగంచు తఈనలుబదియెనిమిది శ్రాద్ధములును యథావిధిగా చేయయంుడునో బాండు విత్ళ చేవతలలోం 'జేరును, పితృ జేనతలలో చేరుటకు షోడశ చ్రతము చేయవలెను, ఎవని! ఈషోడక వ్రతము చవేయంబడదో వాండు కాశ్యుతముగ శ్రే తయె యుం డును, పోడళ చ్రతము షపేయునంతవఅక్రు స్వదత్తము గాని వరద తము గాని మృ్‌తునకు ముట్టదు, అందుచే కుమూరుండు షోడశ వ్రతము అవ క్యు చేయవలెను, భర్త ర్వా కురుతే పల్నీ త్య శ్రే శూ హ్యానంతకమ్‌, ౭0 సంవశే తస్య యా వత్యుః కురుతే చార్ల ప్రై హికమ్‌,

• రట తయావాం పాతీళ శ్రాద్ధం సా సతీ వ్యుచ్య తే మయా, ౭2౧ ఉపకారాయ సా భరుగ్జీవ ల్యేషా పఠివృ తా, జీవితం సఫలం తస్యాః యా మృతం స్వామినం భజేశ్‌, ర9 భ_ర్త మృతిబొందిన తరువాత మ! [దె హిళమును, ఎ త్యాచ్ది కమువు, మహాలయ శ్రాద్ధమును ఆచరించిన భార్య వరి వత యస్‌ చెప్పం బడును, భర్తకు ఉపవకారమువే-యుటకు భార్య బ్రతికియుండును, నృతి-బొందిన భరృను శ్రాజ్జామలశో సేవించు భార్య బ్రతుకు పఫల మయినది, అథ కళ్ళి తమా టేన మ్రియలే వహ్నివారిభిః, సంస్కార ఛముఖం కర్మ సరం కుర్యా ద్యభాధి. ౭3 ప్రమాదా దిచృ్భయా వావి నాగాద్వారు మ్రియ యది, యోగి పిండ దొనాదికం, మయావాం వా్వాకం, తథాచస్పృతిః “*మాసపతతిథిస్పృ్తే. మయో యశనిి మ లే2వాన్కి ప్రృళ్యపం తు తథాభూకళం తయావాం కస్య రం విదుకోపాక్షీకం కు “ఆశ్వినే మాసి కన్యాళూం గలే వాన గతే రవ్వా కృన్ణపతు కృతం శ్రాద్ధం పాతీశంత ద్వధీయ రే? ”ఇతి, యా పన్నీ ఠకరుతే సా2పీ సతీ వీ ౭౧.౮౭౨. నతు ప్రారస్థవ శేన వచ్నో శ్రది లక తౌనాం నా రాయణబలివిధి క్రియా మోయేదా భవరి, ఆతి స్త మేవ కర్యాశ్‌ , సర్చాన్ఫృతౌనాం చ సర్బవూజనం కర్త వ్య మిత్యాళా.అఖేవ్యాది వడ్మిః అథళబ్లో విధానాంతనే, పమాదే నానవధా నే దంస్కార ప్రముఖం దాహాదిక౦ సర్వం వూ-ర్య్వో క్షం కర్ణ, 83626 ఏన మితి,

జ్య్తాడళా ధ్యా యము, 169 వతయో రభయో ర్నాగం వంచమిామ ప్రవూజియేక్‌ , డో కుర్యా చ్చిష్టమంయాం 'లేఖాం నాగభోగాకృతిం భువి . అక్బయే త్తాం సితైః వుమై న్పుగంధ్ర శృండనేన చ, ల వప,దద్యా ద్ధూపదీపౌ చ తండులాంళ్స తిలా వ్ల ఉత్‌, ఆమసిస్టం చ నై వేద్యం &ీరం చ విని వేదయేత్‌ , ౭౬ సౌవర్షం శక్తితో నాగం గాం చ దద్యా ద్ద్ల్వైబన్మనే, కృతాంజలి స్తతో బ్రూయా త్పీయతాం నాగరాడితి, ౭82 ఫున స్తేపాం ప్రవర్తన నారాయణబలి క్రి చూమ్‌. తయా లభంతే స్వర్వాసం ముచ్యతే స్య్యపాతశ్రైః, రా

ఎవం డయిన వమాదనవళమున అగ్నిలోం జడిగాని సీళ్లలోం జడిగాని మృతింబొందినయెడల వానికి దహూనాదికను లగు సరరకర్య లును యథాకాస్త్రముగాం 'జేకువ లెను. శ్ర చూదుపువలనలగాని కోర గాని ఎవండయిన పాముకజుచి చచ్చిపోయినయెడల టప్రశిమాసమున శుద్ధపంచమినాండును, బహుళవుచమినాండును నాగవ్హూజను గావింవ వలెను, పిండితో భూమిమో:ద పామువడగను దీర్చి దానిని తెల్లని వూవులతోడను, ధూవదీపాదులతొడను వూజించి బియ్యమును, నుఖ్యు లను జేసి వచ్చివిండిని పాలను నివేదన 'చేయువలెను, బంగారముతో సర్పమును చేయించి. దానిని, ఒకయావును బ్రాహణున కీయవలెు, తర్వాత దోసిలి ఒగి “పీ తి బూందుము అని నాగరాజును పారించ

భౌ పుల్‌ జా టి

వలెను, తరువాత మృతిబొందినచారికి నారాయణబలి.. ఈయవ లెను, దీనివలన వారికి పాపములన్నియు. బోవ్రటయా, స్వర్గమున వసించు టయు సంభవించును, అబ్బం ఆ అబ్బ మితి ఛేడః, అజ్బసర్యంకమిత్యిర్థ:, ప్రర్యవాం ఘటం దద్యాదితి చా, అథవా యథా సంఖాణా సష్ష్యు రృగశతత, చుసంఖ్యా ళల జలాంబలిసహీతాకా క్ర మౌ త్చామీకస్య పంచదళమౌాసిక ర్య త్రింశల్‌ , పున స్స్సెర్టరూసికస్యపంచదళ ఇత్యా

[0 గరుడఖవురాణమను వ్‌వం సర్వకిి యాం కృత్వా ఘటం సాన్నం జలానిర్టతమ్‌, దద్యా చాబ్బం యథా సంఖ్యా న్చిండా న్వా సజలా నృ్రమాత్‌ 4 వీవ మేకాదశతే కృత్యా కుర్యా కశ్సాపిండనం తతః, శయ్యాపదానాం దానం చ శార యేత్పూతశే గలే, తోం ఇట్లు కర్మ అంతయు చేసి సంవత్సరమువణకు ఉడకుంభఛ దానము చేయవలెను, యథాసంఖ్యముగా పిండప్రదానము నైన వేంకవ లెను, అట్లు ఏ కాడళదినమున పోడళ శ్రాద్ధాదుల నాచరించి చద్య్వాదకాహమున పాసిండ్యమును, శయ్యాదానమున్కు పదదాసమును 'చేయవ లెను, ఇతి శ్రీగరుడపురాణే-సారోద్దా రే-వ కాదళవిధి నిరూవణో నామ ద్వాదళోఒధ్యాయ:ః, దిక్రదేళైవ వీశాదేే2.హ్ని సిండానేవ ద జ్యాదిక్యర్థః 2౯్ళారాం, ఇతి శ్రీగరుడ ఇకాణటీశౌయాం చ్వాదళో2. ఛ్యాయః,

త యోదశాధ్యాయము లో గరుడ ఉవాచలా సవీండనవిధిం బ్రహ్‌ సూతకస్య చ్‌ నిష్టయమ్‌, శయ్యాపదానాం సామ్మోగ్సీం "'కేసూం చ మహినూం వభళోో ౧ ౮ భగవా నువాద:-- శృణు తార్థ్మ ఫి శవమ్యోవిం సాపించ్యా ద్యఖిలాం కి యామ్‌, వ్రేతనామ పరిత్యజ్య యయా వీతృగ ణే విశేశ్‌. తి “ధగవంతుంకా! ససిండీకరణవిధిని అశౌచనిర్టయమును, శయ్యావడదానసామ న్రైని; వానిఫలమును 'తలియంజెవ్వుా మని గరుం డుడు అడుగంగా శ్రీవారి “వినుము” అని యిట్లు చెప్పను, న విండో ఐంళితో యేషాం పీతామవాళివాడిషు, , నోపతిస్థుంతి చానాని వుత్తై ర్త న్య నేకధా, ఎ. అశుద్ధ స్పాస్ట తదా వుుతో న శుధ్యతి కదాచన, సూతకం న నివ్తేత సవిడేకరణం వినా, ళీ తస్తా త్చుత్రేణ కర్తవ్యం సూతకాంతే సవిండనమ్‌, వసురుద్రా దిత్యరూవు లగు వీతామపహాదుల విండములయం 'దెన్వని పీండము మిళితము చేయంబడదో వానికి ఫుత్రులచే నీయంబడు వదానములును ముట్టవు, సవిండీకరణము చేయనిచో వుత్తుని కెన్నటికి శుద్ధి కలుగదు; గావున అవళ్యము సపిండీకరణము చేయవ లెను, సూతకంలే ప్రనవ్యామి స్వేసాం చ యథోచిశమ్‌, డి! వ్రావూణ స్తు దళాహేన మల్రియో డ్వాదశేఒవాని, వైళ్యః వంచదశాహేన ళూద్రో మూసేన శుధ్యతి, ౬ సపిండీనుఖకయ్యయాః సజానాం దాన మేవ చ, తక్నామ గీ ఫలం "రేసాం వారిః ప్రాహ శ్రయోదశే "తేషాం శయ్యాడినాం మహినూం జానభల౦ త్రాహీతిః శ పింద"నేతి, ౧ యయా సపిండనాడి క్కియయా, ౨, పిఠౌమహా వవ శిజాదయః నను :రుద్రాదిక్యస్వరూపా సేషు, 34 ళబప్త మెక బ్వాదళానాం రాజన్యస్యా ప్యాశా ఛళమితి విస్ణువురాణవదనా ద్య్యాహ్యాణస్య్యాపి ద్వాదళానసం నూరక మ, ౬; సఫిండాః

క్షే గరుడవపురాణము దశాహేన సపిండాస్తు శుధ్యంతి ప్రేతసూతశే, తం సాని వుంసి వ లర ల న్‌ స ంచమీ లో [ నక క ఖో 4 అప్పుమే దిన మేకం తు కపయ్‌ చహరద్యణుకొ, దశ మే స్నానమా,త్రం హీ మృతకం జన్మసూతకమ్‌, ద్‌ గరుడు.డా |! ఆశె"చనిర్ణ యమును వప్పద వినుము, బ్రహ ణుుడు వదిదినములును, క్‌ త్రియుంయ వండ్రైండు దినములునో, వైశ్యుడు పదునై దుదినములును, ళూద్రుయి మువ్పదిడినములును ఆశెచము వక్తి వలెను, మజియు సపిండులు వదిరోజులును, సమానోదకులు మూండు దిసములును ఆశౌచము పట్టని లెరు, సగోత్రులు స్నానముతో పాంబె దరు, చతుర్థ వురునుండు మృతి పొందిన పపదినములు అఆకౌచము వట్ట వలను, పంచమపసష్టుపుముండు మరణించిన ఆటురోజులును, అజువపురు ముండు మరణించిన సాలుగుదినములును, వడవపుువుండు మృతిబొందిన మూ:డుదినములున్కు ఎనిమిదవ పురముండు మృతిబొందిన ఒక్‌ దిన మున్కు తొమ్మిదవ పురువు-డు చనిపోయిన రెండు యానుములును ఆశౌచము పట్టవ లెను, దళనుపురుషుండు మృతిపొందిన స్నానముతో శుద్ధియగును, వురుడుగూడ ఇళ్లు వట్ట వలెను, "జేశాంతరగతః కళ్ళి చృృృణుయా ద్యో వ్యాహర్నిశమ్‌, య చ్భేషం డళర్యాత్రన్య తావ బేవాళుచి ర వేత్‌, ౧౦ అతిశ్రాంతే దశాహే తు త్రిర్మాత్ర మశుచి ర వేత్‌, సంవత్సరే వ్యతీతే తు స్నానమాశ్రా ద్విశుద్ధ్యతి, ౧౧ చతుఃపురుహవధయః, సకుల్య్యాః స్తపురుషావధయః, గోత్రజాః దళ ఫురుపావధయః; 8, ఏక చేవ విశేషేణ నిరాపయతి, చక్‌స్దే ఫుంసీ వృద్ధప్కపి తామవాకులోత్స న్నే వవింటే పురుపే దశరా 'ల్రం నూరకం ఫుంనీ నూతకం చేతీం సర్వ శ్రైవ యోజ్యమ్‌, శా ౯ అవార్నికం దళదినమధ్య ఏవ, ౧౦, దశాహే ఆతిగ్రాంతే వ్యరీతే సతి సంవక్సరాలత్నా 9 క్తి ర్మాత్రం నూకేకమ, డళావా మితి ససిండీపర్యంతం జ్ఞాత క్యమ్‌, కౌం నినా సంధ్యారందనాదీనా నునధికారాతల్‌, ౧౧, నను ప్రథను

॥ శ్రీ త్ర ఆయూతకా ధ్యా యము 'జీశాంతరమున నున్నవాండు పదిరోజులలోపున వినినయెడల దశరా త్ర ములలో మిగిలియున్న దినములు ఆశెచము పట్టవ లెను, వది రాతులు గతించిన విముట వినినయెడల మూండుదినము లాశెచము ఖల మో వట్టవ లెను, సంవత్సరము డదాఃటిన తిరువాత నై నచో స్నానముతో హుద్‌, జై అద్యభాగద్వయం యాన న్య ఖ్రతకన్య జ సూతే ద్వితియ్‌ వతితే చాడ్యా త్భూతకా వ్‌ రిమ్య తే, ౧౨ ఆదంతననవా త్సద్య అచాలా న్న్నైశ్‌ న ఫె లిరాత నూవఠతా చేశా దశ రాత్సమతఃపరమ్‌, ౧౩ లం. టట ఆగి అజన్మన సు చెలాాంతం య త్ర కన్యా విపద్య లే, సవ్య శౌచం భవే తత సర్మవ్దేషు నిత్యశః, ౧౪ తతో వాగ్దానపర్య్థంతం యూవ బేశాహ మేవ హ్‌, అతఃవరం పవృద్ధానాం త్రీ కొత్త వ నిశ్చయః, ౧౫ వాక్షివానే కృతే త్వ త శ్రేయం చోభయత త్రుశ్రవమ్‌; వీతు ర్వరస్య చ తతో దత్తానాం భర్తు రేవ హి, ౧౬ మొదట సెక యాశౌచము పట్టుచుండ దాని అజవదినమున నూరే వైవా ద్ద్వితీయే ఆగతే 'సళి కిం కర్తవ్య మిక్యత ఆనా - అచ్యేతి చతుర్భాగస్య ఛిక్వినై శేకో విభాగః మణి క్చాద్యఖాగద్వాయమి, తతృప్రాబ్ళృ తని. మడ్జినము"భ్యే ద్వితీమే న్భుతే సతి ఆ క్యేన సహౌన ద్వితీయస్యాసి దళ రాశ్రాదిశం సపిండనం చ కర్భవ్యమ్‌, వడ్డి నా దూర్థ్వం మృ లేన సవా ఆద్యస్వ “పవీండనాదిక మితి తాత్చర్యార్థః ౧౨, ఆదంచజన నాల్‌ దంఠోద్భచా శ్చాక్‌ సద్ధః, స్న్మ్మానమాత్రా చ్భుద్ధిః, ఆచాలాత్‌ , అచూజాకరణాత్‌ , ఆమూడా తృాిక్‌ వైశికీ ఏకర్శాత్రేల పద్ధిఃం అవృఠాదేశా ద్వ్రకబంధనా శా ర్‌ త్రిరాత్ర,ం నూరకమ్‌ ఆకఃపరం ఉపపవీఠ సంస్కా_రా దనంతరమ్‌, ౧౩, కనాస్ట్రనాం నూతక మొహ, చవాలాంతం స్పవింళతి మహౌాసపర్యంఠరం య శ్ర యచా విపద్యతే మ్రియతే, ౧ బార్టానా ళత్పా ర్తి వికదినం న్తూరక మ్‌, ఆకఃపరం వాక్ఫ్రుదానా చదనంఠరం పశృన్ధా వాం వయసపాఒధికానాం-చ త్రిగాశ్రంచేతిః వాళ్ళ 9చానం నాను (ఫామయాం *సగాతఈి శ్యుచ్య తే, ౧౫14 ఏర చేవ వివృణోతి-వాగితి, ఉభయతః పీకు ర్వర ప్యాపి ట్రీదినం దత్తానాం వివాహీ కాచాం భర్చుర్భ్భృవాపీన న తు పికుః; ౧౬, శాసొం మూత్యాణా మేన యావసన్నాస

కక గరుడపవురాణము మజియిక అనౌచము తెలిసినచో వ థవమాజౌ-చముతో శుద్ధి యగును, ప్రథమాశౌచమున ఆజుదినములు గతించినపిమట తెలిసినచో ద్వితీయా శౌచముతో శుద్ధి యగును గాని ప,థమాశాచముతోే శుద్ధి కాదు, పుట్టినది మొదలు దంతోత్ప త్తి అగులోపున (ఆజుమాస ములు దాటకుండ) మగపిల్ల వాండు మృలిపొందినవో జ్ఞాతులకు స్నాన ముతో శుద్ధి, చౌలము అగువజకు (మూడేండ్లు నిండువటకు) ఒక రాత్రింబగ లాశౌచము, అదిమొదలు ఉవనయసను అగలోవల (ఎనిమి "జేండ్లు నిండువజుకు) మరూడురా శత్రు లాశౌచము,. ఎనిమిది సంవత్పిన ములు నిండిన -తరువాత ఉపనయన మైనను కాకున్నను ఫూర్తాశౌచము పట్టవలెను ఇక క న్యాశె”చము చెప్పెదవినుము, వుట్టినది మొదలు చౌలము అగులోపవున కన్యక మరణించినయెడల అన్ని వర్శములవారికిని స్నానముతో శుద్ధి, ఆది మొదలు వివావాము నిమిత్తము వాగ్చానము అగువజకు ఒకదినము ఆశెచము, వాక్న్రదాన మైవపిమ్సట భ_ర్హృవం శవపేవారికిని, వీతృవంశమువారికిని మూడుదినము లాకౌచము, విచావా ' మైనతరువాత భ_ర్తృవంశమువారికే అశౌచ ముండును,

మశ్శాసాభ్యంతే యావ డ్సర్శ స్రావో భవే ద్యది,

తదా మాససమైై స్తాసాం దివనై శ్ళుద్ధి రివ్యతే, ౧౭

అత ఊర్ధ్వం స్వజాత్యు క్ర మాశౌచం తాను విద్యతే,

స్య శ్నాచం సవింజానాం గర్భస్య వతనే సతి, లణ౮ా

వుజియు ఆటుమాసముల లోవువ గర్భ స్తాన మైనయెడల

ఎన్నవనూసమున గర్భ స్రావ మగునో అన్నిదినములు తల్లికి జననా శౌచము, అజుమూసములు గతించిన వీదవ గర్భ స్రావ మైన యబయుడల తల్లి స్వజాత్యు కృవూర్తాశౌచము పట్టవలెను, జ్ఞాతులకు పాతా ఫౌచము స్నానముతో శుద్ధి యగును,

స్‌్వేషా మేవ వర్హానాం సూతశే మృత శేఒవీ చా,

డళానో చ్భుద్ధి రి త్యేమః కలౌ శాస్త్రవ్య నిశ్చయః. ం౯ా

కలియుగమున సర్వవనములకును జననమర ణాదులయందు పది

న్శితా గర్భా స్తావద్దివాని నూకక”మితి వచనాల్‌ ,౧౭,అాను మాతృ మ్యేవన రు పిత్రా రను, ౧౯, పామాన్య ముత్త్వా విళేమకా త్త మూవాంసక్వమ మితి, 'సమాన్యళాస్త్రతో

త్ర ఆజూదశాఛ్యా యమం, 175 రాక్రు లాశౌెచము వట్టవలెను, అని శాన్రములయందు నిర్ణ యింపం బడినది.

ఆశీ రారాడం “జీవపూజూం పశత్యు ్రానాభివందనమ్‌, శ శ వ జ పక ఖింే శనం స్పర్శం న కుర్యాన్మ ఎరీసూతశే, అం సంధ్యాం డానం జవం హోమం సార్థధ్యాయం విత్చతర్చణమ్‌, టహాభోజ్యం వ్రతం నైవ కర్పవ్యం మృతనూతశే. ౨౧ నిత్యం నై మి_త్తికం కామ్యం నూతకీయ స్పమాచ రేత్‌, తస గ ॥ స్య ఫూర్వకృతం నిత్యాదికం కర్య వినశ్యతి ౨౨ ఆకౌ-చనియమములను. నినువవ, ఆశీర్వాదము, "జీవవూజ, ప్రత్యు వ్రైనము, అభివండనము, మంచముమిోంద శయనించుట్క ఇత రులను స్పృశించుట, సంధ్యావండనము; దానము, జవము, హోవుమ స్వాధ్యాయను, ఓితృతర్చణము, బ్రాహణభోజనము, వ్రతము; నిత్య కలు, కామ్యుకర్మ్మలు ఆశౌచముస చేయంాడదు, సనూతగకసమయ మున నిత్యనైమి త్రిక కామ్యకర్కలు శేసినయెడల వూర్వుము చేసిననిత్య నైమిత్తిక క ర్యాదికములు నశించును, బ్రతినో మంత్ర వూతస్య సాగ్నికస్య దిజస్య చ వ్‌ | స ॥ త్రి ఛ్రహ్మానిష్పన్య యలినోనహిా రాజ్ఞాం చనూ టఉహణారికిని, మంత్ర వూతునకును, ఆహిళాగ్నికిని, బ్రవా నిమ్టుం డగు యతికిని, శాజునకును ఆశౌచము లేదు, శమ పట వనకతు. శన న న లాలా మౌనం వెేపో బలబా నృవేదితి విశేషనైవ్రన ప్రామాణ్యాల్‌ , ౧౯ ౨౦, నూతక చృయోజన మావా-సంధ్యా మితి త్రిభిః ౨ం ౨౨ చతినః ువ్వాచారిణః "లేన నరుకుస్తాషి న శ్యాజ్యేతి యద్వా చాండ్రాయ ణోదిమహో వ్రతయా కసం 'శేనానీ చళళంగో న కర్తవ్య శ్చీతి భావః, మంత్ర, వూతస్య మహామంత్రజపె స్సదా పవిర్త్రస్య య జపత్యనో నోచిక ఇతి, పాన్నికస్య వావనస్యావళ్యత్వ్యాల్‌ శ ట్రన్యానిస్టున్యు గృవాస్థప్యాపీ తస్య అలివక్షాశ్రుమిత్వాత్‌ య వన్లాశ్రమో-చికం నరరకం శా స్యేవ గ్‌ జన్మమరణకమో రవా_స్తవత్వా శ్చేతీ యతినః సన్న్యా సినః-కసా్య్రాఫి లో శేమణాయా వ్యుష్థికత్వాళ్‌ = రాజ్ఞాం చదాస్ధాభిసి క్తానాం_ చానం ర్రాన్యూ మీజేరి భావః ౨౩ తన్య నూతక'స్య ప్రాహ్బశ్యం కరం

176 గవపడక్పరాణము వివాహోత్సవయశ్టేవు జాతే చ నృుకసూచశే, తస్యపూర్వకృతం చాన్నం భోజ్యం త న్మను రబ్బవీత్‌ , ౨ీ నూతశీయసు గృపహ్హోతి త దజ్ఞానా న్న దోవభాక్‌, ఉాతా దోమ మవాప్నోతి యాదకాయ దదన్నపి, న! ప్రచా నూర య సు ద శ్యేన్నం ద్యిగాయ వ జ్జుత్వా గ్యన్షాంతి వ్‌ప్రాః పమభాజ _స్తనీవ హి, ౨౬ వివాహోత్పనయజ్ఞ ములయందు జననమరణాళి "చములు' సంభ వించినయెడల అయాశె"చమునకు వూర్వము సిద్ధము చేయంబడిన అన్నాదికము భుజింపవచ్చు నని మనువు" ఇవెవ్చియున్నాందు, అజ్ఞానము వలన సూతకాన్నము భుజిచిసవా' కీ దోవము లేదు, అకౌ-నము వచ్చినపుడు ఇతరులకు అన్నము పెట్టికయెడల దోమను సంభవిం చును; గావున అశౌచము ఉన్నపుకు ఇతరులకు. అన్నము పెట్టగూడదు, మజతియు అశౌచమును కన్ప్సీవుళ్చి బ్రాహ్మణునకు అన్నము . పెట్టిన యాతండునుు -ఆశౌచము ఉక్న దప యెజిగియా చోరి అన్నమును భుజించిన యాతండు దోషము బొందును, తస్తాత్ప్చూతక శుద్ధ శ్ర్‌్గం వతుః కుర్యా తృవిండనమ్స్‌ తతః వితృగలై న్సార్ధం వితృలోకం స గచ్చతి, ౨౭ డ్వాదళా హే త్రిపతే వా మణ్తాసే వత్సరేఒవ వా, సవిండీకశరణం ప్పో క్తం ము?ఖి న త్త్వ్వద్శొఖిః, శిరో మయాతు ప్రోచ్యతే త్మ్యా! శాస్త్రధ ర్యానుసారత, చతుర్తా మేఎ వర్ణానాం ద్యాదశా హే సవపీిండనమ్‌, ౨ నిద్ధాన్నం పక్వాన్నంతు భోజ్యం భోజనాన్ట్‌ మేవం పళ్చాత్కృకం చేది ౨౪ళ,తద జ్ఞాచాల్‌ తస్య నూరక స్యాజ్ఞానాత్‌ గృప్షాతీ, మూఠశే కథిలే౭.వీ యో యాచతే తై కద్దదక్సడా డాతా దోమభాగ్ఫువతీ త్యర్థం ౨)(, చాతాదోవు మవాష్నోరీ త్యేప వివృణోతి, ప్ర్భాద్య సంగోహ, ౨౬, తస్ళా త్యూకళం సపిండనం వినా నాపయాతి; తదపసరణం వినాచ దొనాదానయో రనధికారా దితి హేతో స్పపిండనం తురఠ్యా దిలి, సవీండనాల్‌ సః ధ్రేఈ నీతా, ౨౭, మునిమతో క్షశపిండనకాలం చ్రృదర్శయతి-ద్వాద శాహేా ఇతి, ౨౮, మునినుకం నిరాళ్ళత్య యుగానురూపం న్వమళం కథయతిం మయీతి, ౨౯, నూునిముతే బహూ జ్టోహెజా ప్రదర్శ్య స్వమకం ద్రృఢయథి - ఆరి

శ్ర యోదళాభ్యాయ ము, శ? అనిత్యాత్మ_లిధన్శాణాం వుంపాం. వై వాయుమః మయాల్‌ , అస్థి ళా చృరీరస్య చ్యాదతాహే ప్ర శవ్య తే 280 కాయిట్టి అశెచశుద్ధికై తిండ్రి మరణించినపుడు సపిండీకో రణము 'జేయవలెను, అట్లు సపిండీకరణము నాచరించినయెడల మృతిబొందిన యతండు విత్చృగణములతోం బిరృలోకమును బొందును, ద్వాడళా హామునను త్రిపకంబునను వణ్యాసంబునను సంవత్సరాంతమునను సపిండీ కరణము జేయవచ్చు నని తత్త్వవేత్త లగు మునులు ఇెప్పియున్నారు, కాస్ర్రధర్శముల నాలోచించిన యెడల నా నాలుగు వర్షములవారికిని డాదశావాంబున సవిండీకరణము జేయుట ఉత్తమమని నా యఖ ప్రాయము, కారణ మేమం పే! కలిధ్యు ము లనంతములగుటవలననుి, వురువులకు ఆయున్దాయము శ్నీణించుచుండుటవలనను, శరీరము లస్టి రము లగుటవలనను పండ్రైండవదినంబున సవిండీకరణము జేయుట అత్యుత్తమ మని యెజుంగుము, చశబంధథోత్సవాదీని వ్రశస్యోద్యాపనాని చ వీివాహ*ది భవేనై న మృతే చ గృవామేధిని, అ! భయము ర్భియోం న గృప్షాతి వాంతకారో న గృవ్యా తే, నిత్యం నైమి _త్తికం లుప్యే చ్యాన ల్పిండం న మళిరమ్‌, 8 కర్శలోపొ తృ్రత్య వాయి భవే త్తస్యా త్సవీండనమ్‌, నిరగ్నిక స్పాన్నికో వా ద్యాదళా హే సమాచరేత్‌, 939 యత్భలు సర్వతీ స్లేషు సర్వయ చేదు యల్ఫలమ్‌, తత్ఫలం సమవాప్నోతి చాన? శీ+ సవిడనాత్‌ = తళ ఉవనయనము, యజ్ఞాద్యుత్సవములు, వ్ర తో ద్యావనములు,వివా వోదిళుభకర్మ్మలు తండ్రిమరణించినపుడు చేజయుంాడదు. సపిండీశకర శ్యా దితి పంచళిః కలిధర్థాణా మనిర్యక్వ మేవావా, ఫుంసొ మిత్యాది ఏ0, వ్రత బంధః ఉపవీఠసంస్కా-రః-ఊర్సేవః యజ్ఞుదీ నాం-లదిక సేన హాళి కౌదీ నామవీ చశశ్య శా్రికాజే ర్య్వ్రతమాత్రస్య ఆదీని ద్విరాగమ వాదీ న్యపి గృహా మేధిని వృస్టేసతి, 30, భితుః ఉన్నా స్టిసీ వాంర కౌరః వైళ్వటేన మకేర్వతాం పంచనూనా నినర్త కొన్న విభాగ, 3౨, ప్రృత్యవాయీ దోవమభా గ్భృవేత్‌. + 930 ఏళ, అకః చ్వాదళానా కవెటనక్‌ ఇం

178 గరడవురాణము జీయకూడదు, నిత్యనై వింత్తికములు లోవించును. కర్శ్య లోవంబువలన ప,ర్యే వాయము కలుగును, కాంబట్టి నిరగ్నికుండ్రై నను సాగ్ని కుండై నను డార్టదథావాంబున సపిండీకరణము జేయందగును, దార్చచశాహాంబున సపిండీకరణము చేయుటవలన సర్వతీర్థ స్నానపులమును సర్వయజ్ఞ ఫల మును బొందును,

అతః స్నాత్వా మృతస్థాజే గోమయీ నోపలేవీతే,

ఇాస్తో కేన విధాజేన సవిండీం కార యేత్సుతెః, 8౫

పాద్యాన్ధ్యాచతునీయా టై ఫ్టిర్వశ్వే చేవాంశ్చ ఫూజయేల్‌ ,

కౌ విత్తే వికిరం దత్వా వ్యాహః పున రువస్ప శేత్‌ . 3౬

దచ్యార్పితామహాదీనాం త్రీ న్పిండాంశ్చ యథా క్ర్రృముమ్‌,

వనురుద్రార్కరూ పాణాం చతుర్థం మృతకస్య చ, 32

ఖవాన న్స జతుణా జ 4 ౮ా

పతవిండం. సమ స్ట మం. ప కయా

న్‌ టా ఫలి ర్ట ₹లా 9

వీతామహాదిపిందేము మేళయ్‌_త్తం పృథక్నృథక్‌ , ౩నా

పీతామహ్యా సమం మాతుః ఏతామవహాసనుం వికుః,

సవిండీకరణం కుర్యా దితి ఛా [=] న్‌! మళం మమ. ౪౦

సవిండ్డీకరణవిధాన మెట్లంకే! స్నానము జేసి మృతస్థానంబున

నలికి శాస్త్రో కృవిధానముగా సపిండీశరణము జేయవ లెను, పాడ్యార్చస్థం బులచేతను ఆచమనముచేతను వికేచేవ్రలను పూజించి భూమిని వికి రంచిడి ఆచమనము చేయవలెను, తరువాత పసురుద్రాదత్యస్వరూపు లగు విర్చపితామహప్ర, వీతామజహూులకును మృతునకును విండ వ్ర చా నము జేయవ లెను, చందనముచేతను తులనీస త్ర ంబులచేశతను ధూవ దీవవ 'శ్రడమీణఅంబులచేతను బూజించిన విమ్మట వ్రేతపిండమును సువర్మ శలాకచే మూడుముగ్క_లుగా జేసీ వితామహోది పీండంబులయందు 'ాష్టి2ఎవళ్యక శ్వా ద్ధేతో ( మృతస్తానం నోమయ్‌ నోపలిష్య సవీండనం కారయేత్‌, 3 అవః ఉపస్ప ఖేల్‌ వాప్తా చృతాళ్య అచామేళల్‌, 3౬-౩౯. పీఠరుః పిండస్య స్రేతోమనాడిపిందై సృ హెకీళరణం సవీండీకరణ మితి, ఈం, అథ శబ్యో విధానాంత రే

త్రీ ఇకూడదశాధ్యాయము, క్ర జేయి'వేలుగా కలుసవలిను, తల్లి మృలి బొందిన వితామహితోను తండ్రి మరణించిన పితామ'హాూునితోను సపిండీకరణము జేయవ లెను, మ్బతే వీతరి యస్యాథ విద్యతే చ వితామహోః, తేన చేయానశ్రయః సండాః ప్రపితామహఫూర్వకాః, ఈల తేభ్యశ్చ వైతృకం పీండం మేళయీ త్తం త్రి ధాకృతమ్‌, మూతర్యగ్రే 'ప,శాంతాయాం విద్యతే చ నీతామహీ, ళీ౨ తజూ మాతృక శ్రా న్లేఒవి కుర్యా లై ్పతృకవద్విధిం యదార్థ మయి మవాలక్ష్య్యూం తయోః పిండం చ మేళయేత్‌ , ౪93 . వీితామవహూుండు జీవించియుండం దం డి మరణిచినయిడల సవీం డీకరణ మెట్ల న, ,పవితామహోదు లగు మువ్య్వురకు పిండ ప్ర జానముజేసి చారివిండములతో తం డ్రివిండచుంను కలువవ లెను, ఇన్తు వీతామహీ జీవించియుండం డల్లి మరణించినయడల వపికామహీ “మొదలు ముగ్గు రకు విండ ప్రదానము 'జీసి వారిపిండములతోం వల్లి పిండమును కలుప వలెను, పితామహీపితామహరూవు లగు లశ్షీనారాయణులయందు వమూతాపీతరలవీిండములను కలువవలెను, అని మొతాంతరము కలదు, అవుత్రాయాః న్తీయాః కుర్యా త్పతిస్పావిండనాదికమ్‌, శ్వశ్వాందిఖి స్పమైవాస్యాస్సవీండీకరణం భ వేల్‌, కళళ భర్చాదిభిః స్రిళిః కార్యం సవిండీకరణం స్రిళాఃః సైన్యము మఠం తార్థ! వత్యా సాండ్య ద్దు తి, ర౫ అప్పుత్ర యగు భార్య వమృతిబొందినయడల భర్త తన తల్లి మొడలగువారితో సవిండీకరణము 'జేయవలెను, స్త్రీకి భర్తతో సపిండీ ౪౧, వూర్వం నువర్ణశలాకయా త్రిధా కృతం వెళ్ళం పితుః, పిండం తేభ్యః ప్రవ శామహాది శ్రిభిః పండై స్పృహా "మేళయే దితీ, ఆచ వితామవహాన్టః వూర్వం మౌళరిప్ర శాంతాయాంసత్యాం వెళ్ళృళవత్చ్రవితామహ్యాదీ నాం శీన్పిండాక్‌ దత్వాత్రచ్చనా మౌఠతుః పిండం మేళలయీ దితి, ౪౨, పమాంతర మావహ= యద్వేరి, ఠరయోః మాతావీ ॥ తోః సితామనారూ పే మయి పితుః పిండం-లక్ష్యూంమాతు శ్చేశి, ళం తో శ్రియాకరణే పత్యుర ప్యధికారోన_ పీ 'త్యాహా-అఫుక్రాయా ఇతి, ఈళ, మతాంత రం నిఠరాకతోతి. భ త్తేకి భర్తా వ్వకౌం లేన వహ న తు సపిండనం యోగ్యం భవతి- అర్థాంగి క్వాల్‌. 1 ఈగ; దయితా న వతిళ్న దంపతీ “జాయాదయికయో ర్టందంఖా వ"

శ80 గదరడపురాణము కరణము చేయవలయునని యున్నది, గాని అయ్యది నాకు సమ్మ తము కాదు,

వీకాం చితాం సవూరూఢా దంపతీ యది కాళ్యవ!,

తృణ మంతరతః కృత్వా శ్వశురాజే న్రదా చరేత్‌, ర౬

వశ వవ సుతః కుర్యా దాదౌ వీండాదికం వతు,

తదూర్థం చ వప్రకర్వీత సత్యా స్స్వానం ఫువ శృశేత్‌, ఈ౭

హుతాశం యా సమారూఢథా దథాహాభ్యంత కే సతీ,

తస్యా భర్లుర్చిన కార్యం శయా్య్య్థచానం సవిండనమ్‌, ఈత

భాళ్యాభర్న "లేకకాలంబున మృతిబొందిసయెడల చారల సవీం

షేశరణము భర్త వితృవిళానువాప్ర పవితానువులతోం: జేయవలసీయుం డును, కాంబట్టి శ్వళు రాదుల మధ్యను దృణమునుంచి సపిండీక రణము జేయవలెను, తం డ్రి నృుతిబొందినపుడు ఒకకుమూరుండే. సవిండీకర ణము జేయన లెను, అక్ష తల్లి కిని జేయవ'లెను, భర్త మృతిబొందినపుడు అతని దళ రాశ్రులమధ్యను భార్య సహగమనము చేసినయెడల దానికి భ_ర్హృసావిండ్యదినంబుననే సపిండీకరణము మొడలగునవి జేయ వలను,

కృత్యా నవిండనం 'తార్థ్హ శ్‌! వ్రకుర్యాత్పితృతర ళామ్‌,

ఉదాహారేత్స స్రధాకారం “వేదనుం తె స్పమన్వితమ్‌, ణా

అతిథిం భోజయ్‌ త్పశ్చా ర ౦తకారం చ సర్వదా,

"తేన తృవ్యంతి పితరో మునయో ేవదానవాః, గం

గ్రాసమాత్రా భ వేద్భిమో చతుర్లాంసం తు ఫుమ్మలమ్‌,

వుమ్కలొని చ చత్వారి హంతకారో విధీయ తే. హల

ఇట్లు సవిండీకరణము జేసి పీళ్ళతర్చణను. జేయవ లెను, అనంత రము వేదనుం త్ర ములతోం గూడిన న్థధాకారము నుచ్చరింపన లెను, భవతః సకురాటేఃంఆంతరత। మ్మే తృణం కృత్వా తత్సత్య్యా స్స్పపీండనం క్‌ర్యా ది త్యన్వయ।: ఈ౬, సత్యా స్పపిండనాదిశ మ ప్యీక ఏక సుతః కర్యాల్‌ నతు ద్వితీయ॥, ౪8, విడేశే దళాహామభ్యే ఖైైర్వా నృుళాయా సత్యా శృవణాదిడినా దనశేవ, దినే దళర్శాత్రం విధాయ భర్తు .స్సపిండదినే ససిందనాదికం కార్యమ్‌, ధళాహా దనంకరం జ్ఞరోక్వా మృతాయా స్తు ₹ నణడినాద్ద్వ్యాద కే2వాన్‌తి,. రళా౫00%, నంత జా పహ యా. ది లి

శ్ర ఇకూాూద శా ధ్యాయ ము, క్షేప్ర1 తరువాత అతీథికి భోజనం బిడి హంత కారమునిచ్చిన వితరులు మునులు "బేవదానవులు తృప్తిం బొందుదురు, సాంతకారప్రమూణ మే దనగా ఒక గ్రాసము భితు యనయిడును, నాలుగు శ్రాసములు పుష్కల మనం బడును, నాలుగు ఫపుష్కులములు వాంతకారనుని పెవ్చయిడును, సపిండ్యాం విప్రచగ శౌ ఫూజయేచ్చ నృందనాత తై క్రి జానం తన్న చ,దాతవ్య మతయ్యతృ ప్రిహేత వే, ౨ వర్షవృ త్తిం ఘృతం చాన్నం సువర్యం రజతంసుగామ్‌ అశ్వం గజం రథం భూమి మావార్య్యాయ ప్ర చావయ్‌త్‌: ౫౩ తతశ్చ పూజయేన్మం ఆగు సినా చనవూర్వకమ్‌, కుంకుమామతనై వేదై స రృహాక్‌ చేవీం వినాయకమ్‌, ౫రీ ఆచార్య స్తు తతః కుర్యా దభిపే.గం సమం త్రకమ్‌, బధ్వా సూత్రం కరే దద్యాన్మంత్ర, ఫూతాం నథాఒతతాకా ౫ తతశ్చ భోజ యేద్విప్రా న్మ ఎప్పానెష ర్వివిథై. శ్ముభె 9, దద్యాళ్సడవీ,ణాం స్తేభ్యస్సజలాన్నాకా ద్విమడ్హ టాకా, ఏ౬ వార్యాయుధప్రతోద సు దండను ద్విజభోజనాత్‌ 9 స్ప్రిష్టవ్యో౭-నంశరం వన్తైళ్ళు భ్యేరం స్తే తతః క్ర మూత, ఏ౭ సవీండీకరణమునందు ట్రాజాణచరణములను గంధాతతలచేం బూజించవవలెను, అతయ్యతృ _వ్రీకొఆనై. వానికి చాన మీోాయన లెను, సంవత్సరమునకు సరిపడు అన్నమును, ఖృుతమును, నువర్ణ మును, వెండిని నోవుకు, అశ్వమును, గజుమును, రథమును, భూమిని ఆచార్యుని కివ్వువ లెను, వుణ్యావావాచన మెనపీమ్మట నవగ్రనాములను, సరస్వతిని, నినాయకుని మంత్రములచేం బూజంపవలెను. విమ్మట నాణార్యుండు శౌరప్రమాణ మూవ. చత్వారి పుమ్మలాని పోడళ ర్రాసమ్మా శ్రమ, 1౧౫౨ నుగాం నుశీలాం గామ, 2౮3006, న్యూర్ర్యం రమోనూత్రమ్‌, ౫౦౮ కుణైః సరవైః బహుకర్క రాయక రిఠ్యర్థః. నజలా న్నాకా జలవూన్షానోదకదతీ జాసహి తాళ చ్విమట్‌ చ్వా దళ ఘటాకా ద్వాదళవిసప్రాది న్యోజయిశ్వా తే నే ద్యాడితి, 21౬4 ద్విజభోజనానం ళరం వె ర్విస్రాదిఖి క్యార్యాద్యాః క్రమాత్‌ సృఏష్టవ్యాః తతృసే కుభ్యేర న్ని త్యన్వయః, వ్రావ్గాణాదిళి ళ్నతుర్భి ర్వశ్తై శృళత్యారః శ్రునూళ్స్ళ ఎప్పన్యా ఇత్యర్థః

182 గరుడవఫురాణము యజమానునకు అభిపేకము జేసి పాన్తమున రమోబంధనము గట్టి మంత్రవూతంబు లగు నతతల సనీయనలెను. అనంతరము వంజెండు క గురు శ్రావ్యణులకు మృష్టాన్నమిడి దతీణానమన్వితంబులగు పండ్రెండు ఉదకుంభచానంబులః జేయవ లెను, త'రార్షత బ్రైహుణు లువ మును య్రైియు. లాయుధమును వళ్యులు ప్రళతోదమును శూద్రులు డండ మును న్నృశింపం బరిశుద్దు లగుడంరు ఖై

వ్‌వం సవిండనం క్శత్యా యా వశ్రైణి సంత్య జేత్‌ ,

శుక్లాంబర భరో భూత్వా క్‌ యాాదాన) వదావయ్యేత్‌ , స్‌ో

శయ్యాదానం వ్ర శంసంతి సే జ్‌దా న్పచాసవాః,

తస్తాచ్చయ్యా ప్రదాతవ్యా మంణే బీఏ తేఒవీ వా, ఫోనా

సార దారునుయిాం రమ్మ్యాం నువయొనితి తాం నృథామ్‌,

పట్టసూ తై ర్వి సిశాం మష్టళ్తై రలంక్క తామ్‌, ౬౦

హంసతూలి ప్రశిచ్భ్ళన్నాం శు భశీర్ణోవధాని మ్‌,

ప్రచ్భాదనవటీయుక్రాం పుష్పగం ర్ల స్పువాసితామ్‌, ఇ౧

దివ్యబం ఫై స్సుబంథాం చవ నువిశాలాం నుఖ ప్ర చామ్‌,

శయ్యా మేవంవిధాం కృత్వా పహ్యో నృ తామయాం న్య సేద్భువి, ౬౨

ఇట్లు సవిండనము జేసి కర్ష్శవన్ర్రములను విడరాడి శుక్లాంబర

ధరుండై శయ్య్యాదానము జేయన లెను, 'జే వేంద్రాది'చేవత లీ శయ్యా దానమును ప్ర, శంసజేయుదురు. కాంబట్టి మరణించినపుడేని జీవించినవు జేని శయా్థదానమ జేయవలెను, సారంబులగు చారువ్సలచే నిర్మింప ౫8, ఆఖ సపింద నానంకరం-కయ్యాదానం నిరూపయతి-ఏీవ మిత్యాది, 3౮ ౫౯, కయ్యాం అస్ఫృశాం విచిత్రవ స్తే అాజచ్భాదితాయాం భువి న్యనేక్‌ స్థాపయేత్‌. ఇతి రృతీయే నాన్వయః,కథ ంభూతాం సార దారుమయీం ఫారసంవనా సకొష్టరచితాం యద్వా పారరూపో చాడు ర్విద్రుమ స్తన్మయింం చా రమ్యా మితి విశేషేణ ఊక్త రమ్యతా మేవానా-సచిశ్రైరితి విరనికాం సం త్రుఖిళమ్‌, లోవాపత్రస్థా నే హేమప శ్రై రిల, ౬౦, పాంసవ దుజ్జ్వలా మృదులా దయా శూలీఆధః ప్ర_స్రరణిశ్శా భాసా యాం “రులా ఈ” చేతి రయాస్రతిళ న్నాంజిచ్భాదితాం కుఖానిసుంద వాణికీళ్లోప ధాని కాని యస్యాం (ఫాహాయాం *తకియా" ఇతి ప్ర్భాదనపటీ త తాభ్భాదనిన మపరికనవస్త్రం దివ్యుబ౦ంంైః (భాషెయాం *కసణాి ఇతి, ౬౨, ఛ త్రం చతుళ్ళరణనంలన్నం కథస్థ

త్రయో డశాధ్యాయ ము, షై జడినదియు, చి త్రవిచిత్రంబులచే చి త్రింపంయడినదియు, దృఢథమైనదియా, వట్టున్నూత్రంబులచే కట్టంబడీన వితానము కలదియు, బంగారువ్రున్నుం బులచే సలంకరింవంబడినదియు, వాంసతూలికాతల్పముతోం గాడి నదియు. చీక్క ని తలగడలు బాలీనులతోను గూడినదియు, దున్న. టితోం గూడినదియు, పుష్పగంధసు వాసితంబును దివ్యంబులగు బంధం బులతో. గూడిశదియు. విశాలమైనదియు నగు శయ్యను నానృతం బగు భూమిపై నుంచవలెను, ఛత్రం దీపాలయం కావ్యం ఇావరాసనభాజనమ్‌, భృంగారకర కాఒఒదర్శం పంచవర్శవితానకమ్‌, ౬9 శయనస్య భ వేత్మించిద్యచ్చాన్య దుపకారకమ్‌, తత్సర్వం పరితస్తస్యాస్ప్వే సే స్థానే నియోజయేశ్‌ . ౬లో తస్యాం సంస్థాహయేన్టైమం వారిం లవ్షీ సమన్వితమ్‌, సర్వాభరణసంయు క్త మాయుధాంబరసంయుతమ్‌. ౬న న్హీశాం చ శయనే ధృతాం కజలాల కకుంకువముమ్‌, వ్‌ బతౌవ జలాల వస్త్రం భూషూదికం యచ్చ సరమేవ ప్రదాపయేత్‌ , ౬౬ న్‌ త్ర మును వెండి వెొందలగు లోవాములచే నిర్మితంబగు దీవపు శమ్యును వింజామరములను కీటను జలపానపాొ త్ర మును జూరీని స్తుల్చ ప్యాత్రను అడ్షమును పంచనర్ధముల చాందిసీవస్త్రమును మరియు తాం ళా బూలవ ళ్ళెరము మొదలగు కయనోవస్కరములను ఆశయ్యాకు అంత టను వానివానిస్థలంబుల నుంచన లెకు, విమ్మాట నాశయ్యను బంగార ముచేం జేయింపంబడిన లన్నీ నారాంయణులను సర్శార్గభర ణవస్రాదులచే వక్‌, రౌప్యం దూప్యాదిధాశుము కుం దీపాల యం(గదినటీ "ఇతి భాసా యాంచామరం వ్యజనం ఆసనం కౌస్ట్రమయం ౧చాకిషతి భాహెయాం) భాజనం జలపానప్మాత్రం్య భృంజారం గడూళౌ (“గడపీరూ రీతి భాషాయాం) కరళొ ఆల్బఫఘటాః, కలళ మితి కమండలుర్వా, అదర్శం దర్శణమ్‌, ౬౩4 ఆన్యల్‌ తాంబూల సెత్రైద్యుక శొగక సాము లొ స్వీస్వే స్టే ఇతింఛ త్రం పాదేషు-డిపాలయం వామే-చామకం ళయ్య్యోపరిం ఆసనం దట, ణే భాజనం తదుపరి-వితానం ఛత్రస్యోపరి నియోజయే దితి, లళ్తు ౬0 శ్రీణాం ఫౌఖ్రాన్యవరీ నామ్‌, ౬కి క ర్లాంగులీయాదిఖిః దంపత్యోరాభరణాని తైళ్చా

కే84 గదడవురాణలము నలంకరించియుంచవ"-లెను, సాభాగ్యవతులగు త్రీ నుజ్రేశించి శయార్థ చడానము 'జేయినవుడు కాటుకను లత్తుగను కుంకునును వస్త్రమును అలం "కారములను ఫూర్యోో క్తంబు అగు వస్తువులను ఉంచి చానము జేయ వలెను,

తతో విప్రం సపల్నీకం గంధవుప్పై రలంగృశమ్‌,

కనర్తాంగుళీయాభరతై ః కంఠసూ త్రైశ్స కాంచనై ః, ౬౭

ఉన్నవ ము త్రరీయం చ చోళకం పంధాయ చ,

స్థోవయ్‌త్పుఖ6 య్యార్ధయాం లశ్మీ నారాయణ్యార్యతః, ౬౦

అనంతరము సవత్నీ కుండగు బ్రాహ్గణుని గంధపుపష్పాదులచేతను

నముకరకుండలాంగుళీయకంఠసూ త్రముల చేతను నలంకరించి తలపాగాను బెట్టి ఉత్తరీయము నిచ్చి కంచుకము దొడిగి ఆశయ్యమిండను లక్షీ నారాయణా టో థఛాగంబున గూర్చుండంబెట్టవ లెను,

కుంకుమైరి పున్పమాలాభిర్ద్లరిం లక్షీ ౦ సమర్చయేత్‌,

వూజయేల్లోకపాలాంశ్చ గ్రవహోద్దేవం వివాయకమ్‌. ౬౯ా

టి _త్తరాభిముఖో భూత్వా గృహీత్వా కునుమాంజలిమ్‌,

ఉచ్చారయే దిమం మంత్రం విప్రస్య వుర త స్థితః, ౭౦

యశథా కృష్ణ ! త్వదీయా స్తీ శయ్యా శ్నీరోదవాగ లే,

తథా భూయా దళూ జ్యేయం వమ జన్మని జన్మని, ౭౧

న్‌వం ఫుష్సాంజలిం విప్ర చ్రలిభూ యాం వానేః వీపత్‌,

తతస్పోవప్కు ౬ఒ'రాం శయ్య్యూం దానసంకల్పవూర్వకమ్‌. ౭౨

దద్య్యాద్వ తోవ జేస్తే చ గురవే బహ వాదినే,

గృహాణ మ్రాహ్యవైనాం త్యం కో గచాశీతి కీ ర్తయేత్‌ , ౭3

ఆందోళయే ద్రం లశ్షీం వరిం చ శయనస్థితమ్‌,

తతః (ప్రడతీణీకృత్య ప్రణిళత్య విసర్థయేత్‌ ॥ ౭౪

సర్యోపస్కర తై ర్యు క్తం ప్రదద్యాదతినుందరమ్‌,

శయా్యాయాం సుఖను_ప్యష్థం గృహం చ విభవే సతి. ౭ అంకృకం వివ్రచ-స్థాపయే దిఠ్యు రక ణాన్వయః. ౬౭-౭౦, మమేయ మితి జీవ శే మరణే నును పీతు 3తి విశేమః, ఇయం శయ్యా అకూన్యా-యమా మను పిశ్రావా నహి_తైవ భూయా దిత్యర్థ :, ౭౧, ౭౨. కోదచారీరి చానాఖిమానం న తర్యా దితి,

శ్ర యోదడకాధ్యాయము, కంక అనంతరము కుంకునుచేతను పువ్పమాలికలచేతను లడ్షీనారా యణులను ఇండ్రాదిలోక పాలకుఎను నవ గృవాములను సరస్వుతిని వినాయకుని బూజించి ఉ త్తగాళలిముఖు డై దోసిలియందు పువ్వుల నునిచికొని “యథా కృష్ణ! త్వదీయా స్త్రి శయ్యా శీరోదసాగళే, కథా భూయా డళూన్వేయం మమ జన్మని జన్మ ని*ి అను మం తృమును బ్రావాణున ఇశకురుణా నిలిచి వపఠిచి ఫ్రౌవ్యాణులమిందను లల్రీనారా యణుల చతిమలమిందను జల్ల వలలను, తరార్భితను సంకల్పించి సోన స్కరంబగు శయ్యను వ్రృతోవబేస్టయు బహూవాదియు నగు గురువు నకు “హే వ్రావ్యణ వీనాం త్వం గృహాణకో దదాతి” యిని క్‌ రిం చుచు డానము చేయవలెను, అనంతరగుూ శయ్యమిోండ నున్న చ్రాషా ణుని లక్ష్మీ నారాయణులను నూరేగించి, ప్రదథీణము'శేసి నమస్కరించి విసక్టింపన లెను. ఇట్లు శయా్య్యాచానము_ జేసి పామర్ధ ్యమున్న యెడల శయ్యమిోంద నుఖముగ శయనించుటకై సరోరివకరణసంయాు _కృంబగు గృహమును గూడ దానము జేయన లెను. జీవమూనస్ప ర్థివా స్తేన యది శయ్యాం దదాతి యం) తజ్జవతా వృషోత్పర్శం వర్వణీషు సణాచశేన్‌ , రకు ఇయ మేకన్య చాతవ్యా బహూనాం న కదాచన, సా విభన్తా చ విక్రీకా దాతారాం పాతయత్యథః, ౭2 పాత్రే ఊతదాయ శయనం వాంభితం ఫలమాపు సయాత్‌ 9 వీిశా చ చాతా తనయః పరశత్రే, వా చ మోవతే, ౭2౮, శయ్యా దానమును వృషోత్సర్శ్మ మును జీవించియున్నవుడు జేయ దలంచినయెడల పర్వములయందు నాచరింవవ లెను, శయ్య నంతయు నొకచనిే ఇన్వవలెను గాని విడదీసి అవేకులకు ఇవ్వకూడదు. శయ్యను విభాగించి ఇచ్చినను అమ్మి నను దాత అధోలోకమును బొందాను, పాత్రభూతుండగు. వానికి శయ్యాదానము జేసిన వాంధిగమనోరథ ములు లభించును, తండ్రి ఇన్బిసను ఫు తుం డిచ్చివను ఇహపరసుఖం బులు బొందును. 9386, సర్వోపస్కర తై రృహో చితసన్వవస్తుఖిః సహితం సుఖను ప్ల ష్రర్థం నుఖేన నిద్రాసు పః తదగ్థం గృవాం చ దద్యా దితి ౭౭౯. అభూతసంప్ల వం మహాప్రళ

196 గరడవురాణను వురండరగ్భృ హే దివ్యే సూర్యపుత్రాలయేఒవి చ, ఉపతిశే న్న సంచేవా శృయ్యాచానప్రభావతః, 2౯ విమానవర మారూఢ స్పేవ్యమానోఒప్ప్సరోగ తై 4 అభూతసంప్లవం యావ త్తిష్ట ఆ్య్యాతంకవర్టితః, లోం సర్వతీ స్టేము య త్నుణ్యం సర్వపర్వదినేవు చ, 'కేళ్ళళ్చాస్యధికం ఫుణ్యం శయా్య్యదానోద్భవం భవేశ్‌, శాం శయ్యాదానప్రభావంబువలన దివ్యంబగు స్వర్గంబునను యవ లయంబునను శ్రేన్టంబగు విమానము నధిష్టించి అప్పర స్సేవ్యమానుండై వీవిధంబు లగు పీడలు లేక మహాప్రళశయమువజకు సంచరించుచుం దును, సంేహము లేదు తీర్థయా త్రాదిసమ స్తపుణ్యంబులకం మెను శయ్యా డానోద్భవం బగు ఫుణ్యం బధికం బని ెలిసికొనుము, వవం దత్వా సుతళ్శృయ్య్యాం పదదానం ప్రదావయేత్‌. ; తచ్చ ఎణుమ్వ మయా౭ఒఒఖ్యాతిం యథావత్క.,థభయామి లే, ౮౨ ఛత్రోపానహవ ప్రాణి ముద్రికా చ కమండలుః, = అసనం పంచపాత్రాణి పదం స్తవిధం స్యృతమ్‌, ళాకి గందేన తామ్రపాల్రేణ వ్యోనూనై్న్న ర్యోజనై రవి, అర్ధ బ్రయజ్షోవవీతై శృ వడం సంఫూర్ష తాం చ్రబేత్‌ ః॥ ౮ శ్ర, యోదళపదానీత్ధం యభథాళ శ్రా ఫ్ర నిధాయ చ, శ్ర యోదశేభ్యో విశ్రే భ్యః ప్రదద్యా ద్వాద శేఒహాని, ళో అనేన పనడానేన ఛార్షికా యాంతి సద్గతిమ్‌, యమమనమార్షగతానాం చ వదదానం సుఖ ప్ర, డమ్‌: ౮౬ ఇట్లు శయా్య్యాదానము. జేసి పదదానము జేయనలెను, అవన చానవిధిని యథాశాన్త్రముగాం దెలియంజెప్పెద వినుము, ఛత్రోపానవా వన్ష్రములు ముద్రిక కమండలువు ఆసనము పంచపౌత్రములు పద మని వీలువ(ంబడును, పదము ఐదు విధములు, మజియు పదము పదుమూండు విధము లనిగూడ ఇచెప్పంబడుచున్నచి, అపదుమూ+డును ఎవ్వియన? ఫీండారహీతః స్వన్తే తిష్చశీతి వూర్వవద్‌ జ్ఞాతవ్యమ్‌. శాం-రౌచిః శయ్యాదానో _త్తరం పదచొనం ప్రదద్యాదిత్యావాః భ్యక్రేతి, ౮9-౮8, పథి యమమాన్హే నుఖం నిస్థరతే

శత్రయోదశాధ్యాయ నుం, శక? డండము, రాగిచెంబు ఆమాన్నము, భోజనము, నే ఖ్టము, యజ్హోప వీతము పూర్యో క్తవంచవిధవడాంతర్ల తంబులగు వస్తువులు వీనును కలిసి వదము పదొమూండునిధము లైనది, ఇట్లు వదుమూండువిధంబు లగు వడములను యథాశ క్రిగా శ్రే 'యోదడశసంఖ్యాకు లగు వ్రావ్యాణులకు వంద్రెండవ దినంబున నివ్యవలెను, ఇట్లు పదదానము 'జేయుటవలన ఛార్మ కులు సద్గ తిని బొందుదురు, పాపాత్ములు సుఖము బొందుదురు, ఆతప _న్నత్ర వై రౌద్రో డవ్యూలే యేన మానవః ఛత్రదానేన నుచ్భాయా జాయ లే తస్య మూర్ధని, ౮ా౭ీ అతికంటకసంకీ నే యమలోకస్య వర్మని, అశ్వారూధాశ్చ "జే యాంతి వదలే యీ వ్యూపాననశా, తం౮ా శీత్రోన్నవాతదుగిఖాని త శ్ర ఘోరాణి ఖేచర!? పన్ర్రదాన వ భా వేణ నుఖం నిన్తరతే వథి, ॥ ౮ానొ యమదూతా మహారౌద్రాః కరాఫాః కృష్ణపీింగళాం, న వీడయంతి తం మాశ్తే ము,ద,కాయాః ఉదానతః, నోం బహుభర్మసమా+ీ నే నిర్వాశే తోయవర్షి లే, కమండలు పడానేన తృమ్‌తః విబళే జలమ్‌, నాం నృుతోచ్దే శస మయో దద్యానునప్శాత్రం చ తాన్ర జమ్‌, ప్రపాచానసహా న్రన్య యత్ఫలం సోఒశ్నుతే ధ్రువమ్‌, న్‌ ఆసనే భోజనే వైవ దత్తే సమ్యగ్షజాతయే, సుఖేన భుశ్చే పాభేయం వథి గచ్చళ్ళునై ళృనైః గి చీవం సపిండనదినే దత్వా దానం విధానతః, బహూంత్సంభోజయేద్విప్రా న్యః శ్వపాకాదికానవి, గ్‌ యమమార్శ బున నెండ యతిరా చ్రంబుగా నుండును, కాయంబట్టి ఛ.త్తదానము "చేసినయెడల నెండవలన కాధ నొందక శీతలఛ్భాయను వెళ్ళును, ఉపానవా (చెప్పులు) చానము'జేయుటవలన నతిసంకటనంకీర్ణం బగు యమవార్ష ౦బున నక్య్వారూఢులై నుఖంబుగా వెళ్తుదురు, వస్త్ర దానము చేయుటవలన యమునార్శంబున వర్ష వాతాతపబాధలనొందక సుఖముగా పేళ్టుదురు, ను ద్రిశాదానను జేయుటచే మహారౌస్ర్రులు భుక్తం రాగంళనం పొళ్టియం. పరళోకఖభోగ్యమ్‌, (30౯౫4. నను “టా క్తమం

188 గవపడభురాణము కరాళురు కృ్ణపింగళులు అగుయమదూతలవలన వాధనొందరు, కమం డులుదానమువలన నతిఘుర్మ (గాడ్చు) సమాకీళ్షంబును నిర్వాతంబును ఉదకళూన్యంబును నగు యమమార్ష్మంబున జలమును ద్రౌాశుచు సుఖ ముగా వెళ్లుదురు, తాన్రుపాత్రను మృతో దేష్యముగానిచ్చిన యతండు సవాన్తప్రపా (చలి వేంద్ర) దానఫలను నొందును, పీటను వంచపా త్రీ లను దానము జేసినయెడల యమమార్మంబున బడి మెల్ల మెల్లగా. సడ చుచు పాఖేయమును సుఖముగా భుజించును, ఇట్లు సపిండీక రణదినం బున దానములను యథావిధిగాం జేసి బ్రాహ్మణులకు విశేషముగా భోజనము బెట్టవ లెను, తతస్పవిండనా దూర్థ్వ్వ మర్యా్ది కంవత్చ'రాదప్సి ప్రతిమూసం వప్రచాతవ్యో జలకుంభ స్పషిండకః, ద్‌ కృతస్య కరణం న్నాస్తి ప్రేతకార్యా దృతే ఖగ ప్రేశార్థం తు పునః కుర్యా దమయ్యతృ ప్రి హేత వే, గ్‌ సపిండీశరణానంతరము సంవత్సరము వజకును 'పతిమాూసంబు నను ఉదకుంభదానమును మాసిక శ్ర్రాద్ధమును జేయుచుండన లెను, వళోద్యావనాదుల నొకవర్యాయము. ఆచరించిన మకలం జేయంగూ డదు, ప్రేత కార్యము మొత్తము ములనురలం జేయుటవలన వ్రేశలకు అతీయళృ క్రీ కలుగును, కాంబట్టి తిరిగిదిరిగి చేయవచ్చుకు. అతో విశేవమం వవ్యావి మాసిక స్యాబ్లి కస్య చ, పాతీకస్య విశేమం చ విశేవతిథివు మృతే, ౯౭ పొర్ణ మాస్యాం మృతో యస్తు చళుర్తీ తస్య ఊనిక్కా చతుర్ధ్యాం తు మృాతో యస్తు నవమి తస్య ఊనకా, న్‌ పోడళం “్యేక న్యయా తే కథికం ఖగ! శసయిత్వా చరుం ఈఆాక్ష్మ్య! కుర్యా 'ఉేశాధే*ే౬ఒవాని” ఇతి ప్రానుక్తళత్వా చేశాదళాహే కృతాయామ ఫ్యు త్తమహాడ శ్యాం పునః ప్రతిమాసం ఘటం పిండడానం చ కిమ్ధ మితి చేత్తర్రావా, కృత స్యేతి, అక్ర, కృళస్య కరణం వా్టీతి నిషేధన్తు ప్రేశ శార్యం వినా చో చ్యాపనాదిమ్వే వం ్రేతార్థంతు పునకలేన త స్యామయళ్ళ ప్రి రృవతితి "హేతోః ఫునరపి కర్యాది త్యర్థః, ౯౬; అతః మౌనీకౌదీనా మౌొవళ్యక శ్వా చితి హేతోః వేసాను పౌక్షమా. సాష్ట్రిదిలిథిను పురువే, నృుతే ఇతి ప్రథమం పామీకవి శేమం నమ్యోమాతీ, ౯౭, ఈమే

॥ 1569 త్ర యోదళా ఛ్యా యము న! నవమ్య్యాం తు మృళోయ న్తురిక్రా తస్య చతుక్షశీ, ఇల్యేవం పాథ్నీకం శ్రాద్ధం కుర్యా ద్వింశతిమే దినే, నాదా మాసికాబ్టి కములు ఆపశ్యకములు గనుక పౌర్శమాస్యాదివిశేమ తిథులయందు మరణించింఆయెడల పాతీకశ్రాద్దమురు జెప్పెద వినుము, వూర్లి నునాడు మరణించినంయతిెసికి చవుతియందును, చవ్చగియందు మరణించిన యశతనికి నవమియందును, ననవియందు మరణించినయుత నికి చతుర్టశియందును. మ: ణించిస రోజున కిరువదవ రోజున పాత్నీక శా, దము నాచరెంవవలసియుండును.

ఆభ

వశవవ యదా మాసర్సం శ్రైంతిద్వాయసంయుత

మానద్యయగతం శ్రాద్ధం మలనమూసే హీ కస్య తే, ౧౦౦ తొ, లో జ

వకసిిన్యాసి మూసొ జా యది స్యాతాం తయూర్ష స్థియోః,

"తా వేవన వషూ తా వవ తిధథయ స్రీ” చేవ ష్‌, ౧౦౧

తిథ్య స్టే పథ మే ఫూర్యో ద్వితీ యేఒ స్టే తదు_త్తరః,

మూసా వితి బు శ్చింత మలమాసస్య మధ్యగా, ౧౦౨

అసంశ్రాఎతే చ కర్తవ్యం సపిండీకరణం ఖగ],

తశ్రైవ మాసికం శ్రాద్ధం వార్షికం శప్రథమం తథా, ౧౦౩

సంవత్సరస్య మే తు యిది స్యా డధిమాసికః,

౧ రే హోదరే మాసి క్రియా ప్రేత్య వార్తికీ ౧౦౮ ఇావా- పౌర్టమాస్యా మితి చ్వాభ్యాం లీథిము రక్తాఖ్యా చతుర్ధీ తస్య చ్రేతస్య ఊ నికా పాతక లద్టవిధిల ౯ర్కా౯ల మొనిశస్య విశేమమాహా-వీశ వీ టేతి శ్రీఖిః మఠ మాసే దయమాసేోరవిసం శ్రమహీనో యో మలమాపో౭_భిధీయ లే స పన తు ద్విసం శ్రాంకః షయమాసో౭_ఫ్యుదీరిక, ఇతి”, యది కా _క్రికమొర్గశీర్ష యో: చయమాసాంక పాలే సతి కౌ రకసంబంధీనీ మౌర్షశీర్ష సంబంధీని యాని ళా ధవ్రశాడీని చ యనీ

బే ఉ్టీ న్నే యస్యాంతిఫా యస్మీ న్నపరాస్లాదికాలే నిహి్‌తానీ తాని షయమాసనే రత్రరత్రై వశర్తవ్యా నీతి, ౧౦౦ ఏకస్మి వాసే మాసద్వయం నిర్ధారయతి, కౌః ఫంచదళ ఏన తిథయః ఉభా పమ జ్జేయా, తాః పంచదళ పీన త్రి త్తిథయో క్ఞారవ్యా, ౧౦౧, ఆసంక్రాంతే ఆధికమో సే యడి జ్యాద శేపేవసరి తచాతు న్ని న్నీక ప్రథమాళ్షికణ కర్త ళ్యక్‌, ౧౦౨ ౧౦8౪ జా శ్రుథయా్టి!। ౧౦౪ ఫ్ర్రతిపంకళ్ళరం శ్వితయాన్టికా

190 గరడపవురశాణము విండఎర్జ ' మసంక్రాంతే సంశ్రాంతే విండసంయుతమ్‌, ఉపతిసంవత్పరం శ్రాద్ధ మేవం మాసక్వయే౭ఒపి చ, ౧౦౫ మాసికనునకు విశేషమును చెప్పె వినుము, ఎప్పుడైన నొక మాపమునందు రెండుసం క్రమణములు సంభపంచినయెడల (అనంగా త యకాసము నచ్చినయెడల) మానద్దయగతంబు లగు మాసిక ములు చతయచూసమునందు జరిగి: వవలెను, ఎట్లన; తిథిఫూ ర్వార్థ ము నందు ప్రథనుమాసగత మాసికాదిశాాద్ధమును ఉ _త్తరార్థమునందు ద్వితీయమాసగతమాసి కాది శ్రాద్ధమును నాచరించవవలెకు;, మటీేయు సవీం డీకరణమును మాసికముళు ప్రథనాబ్చి కమును అధికమాసమునందు జరిగింంవచ్చును, వముతీయు సంవత్స్చరమధ్యంబున నధికమాసము నంభ నించినయెడల త్ర ఇరూదళవూాసంబున ,ప్రథమాబ్చికము జరిగింవ లెను, ద్వితీయాది ప్ర త్యాబ్టిక శ్రాద్ధములు అధికమాసముసనందు విండహపీ-నము గాను నిజమాసమునందు విండసహాితముగాను జరిగింవవ లెను, వ్‌ీవం సంవత్స శే పూలే వార్షీ కం శ్రాద్ధమాచేత్‌ , తసి న్నవి విశేపే.ణ భోజనీయా ద్విజాతయః, ౧౦౬ లి, వే కు ర్యాత్సంవత్స రాదూర్థ వం శ్రౌద్ధవీండ శీ యం నదా, నళ వకోద్దిష్టం న కర్తన్యం "లేన స్యా త్చితృఘాతకః, ౧౦౭ ఇట్లు సంవత్సరము వూ _ర్థియెనతోడ నే చథమౌబ్దికము జరిగించి విశేవముగా బ్రాహ్మణులకు భోజనము. బెట్టవలెను. సంవత్సర మైన పిమ్థట ప్ర 'త్యాబ్ల్‌ కాది శ్రాద్ధము విడ త్రయసహితముగా నాచరింప వలను, వీకోద్దిష్టవిధానముగా సంనత్ప రానంతరము శ్రాద్ధము నాచరింవం గూడదు, అట్లాచరించినయెడల పితృఘాతుకుం డగును, దికం తు మలమాసే శ్రాద్ధదినస్య వంధ్యత్వనిఠాపార్థ ౦ విరు రుద్దేశేన గ్రావణా న్యోజ యిత్వా కుస్ధమానే సంపీడళం శ్రాద్ధం తర్యా దితి, ౧౦౫ ఏవం 6 కవపుకౌలేణ ౧౦౬ ౧౧౦౭: నజచ్చాయాయో గ కం శ్రాద్ధం గజుచ్చాయం తా గజచ్చ్భాయా కఖ్ళిష్టపత్నే శ్రృయోదళ్యాం మమా న్విందుః కరేరవిః;, యదా తదా నజచ్చాయా లః పుణ్య మచవాష్య లే” ఇతి, యద్వా పూర్వాభిముఖ స్థిత నష గజన్య కాయాయాం దషీణాఫిమాఖో భూ త్వా లా ద్ధం కళ్యా డిర్యవ్‌ శేచిల్‌, యాగాదియు గాదితిథయో

కప తీర్థన్రాద్ధం గయాశ్యాద్ధం గజావ్భాయం చ పైతృళమ్‌, మ అబ్బమభ్యే న కుర్వీత తవా న యుగాది ణల యదా వుత్రేణ వై కార్యం గయా శ్రాద్ధం ఖ గరం తదా సంవత్సరా దూర్ధ్వ్వం క్ర్తవ్యం వీర్చభ _క్రితః. ౧౦౯ శఛావము గవహాణ తీర్థ శ్రాద్ధము గయాగ్రాద్ధము గజచ్చ్భాయాశ్రాద్ధ ము గ్ర శ్రాద్ధము యుగాదిశ్రాద్దము సంవత్సర మధ్యంబున నాచరింవగహాడదు, వితృభ_క్రి గలిగి గయాశ్రాద్ధము నాచరింపవలె నని కోరిక యున్నచో సంవత్స'రానంతరము గయకు వెళ్ళి గయాగ్రూద్ధము నాచరింవవ లెను, గాని సంవత్సరమథ్యంబున నాచర-వంగాడదు, గయాగ్రా ద్ధాత్స్రముచ్యంతే వితరో భవసాగరాన్‌ , గచాధరానుగ్ర హేణ తే య+ంతి వరవమూం గతిమ్‌, ౧౧౦ తులసీమంజరీభిళ్చ వూజయేద్వమ్లు పాదు కామ్‌, తస్యాఒలవాలతీ నేవు పిండా స్ట బి బ్బడ్యథా క్రృమమ్‌, ౧౧౧ ఉద్ధ రేక్స ప్తగోత్రాణి కులదేకో_త్తవం కశమ్‌, శిమిోవత్రప్ర మూశణేన పిండం దద్యావయా-శి రే," ౧౧౨ గయాము పేత్య యక్శాద్ధ ౦ కరోతి కులనందన;ః, సఫలం తస్య తజ్జన జాయ లే వీళృతుస్టిదమ్‌, ౧౧౩ యథా “మాఘే పంచదళీ కృష్ణా నభశ్యే చ త్రయోదశ్సి తృతీయా మాధజే కున్లా నన మూష్రిద్దే యుగాదయి ఇతి, శ్రుమ్మోర్రృన వినకీరః, త ద్యథా కౌర్రికళుక్ష నవమి 'సత్యయుగస్య్యావ-ద్యా తిథి వైళాఖే అమయ్యతృతీయా _త్రేతాయుగళ్య మాఘీ అమా చ్వాపరస్య- థాబ్రే కృష్ణా త్రయోదశి కలీయుగణవ్యేతి, ఆశ్రాబ్ద మభ్యేేతి "కేపాంచినృతమ్‌, కేచి ద్దావీణాత్యాదయ స్తు నర్షమధ్యేఒసి కో ర్వంతి శిమితీ పాపీనా "మేవ వర్షగమ్యో యమమొస్షో భవలి-౪ఆకస్రస్యాతి శ్రా ఇచానంకరం గయాదిగ్రాద్ధం కర్తవ్య మితి అబ్బమ'ధ్యే నేతి నిపేధః = కించ నుక్చతిన స్తు కఠ్‌తణమేక ధర్మసథాం ప్రవిఃంతి ఆతో2బ్బామ భ్యే2-వి కర్యా శిక్యభి ప్రాయః, ౧౦తా, గయామౌవాత్మ్య మావా, యభదేతి, "౧౦౯౧౧౧, శమిప క్రృ్ర్కృమొణం ఆలీనూత్మ్‌ మసి పిండం గయాశిలే నయవై. త్యస్య అసమంతా చ్భికో భోగ ఇతి గయామా వారో క్తం జ్ఞాకవ్యమ్‌, ౧౧౨౧౧. కలాప హినువ

99 గవపడపవపురాణము పుత్రులు గయకుం జని గయా శ్రాద్ధము నాచరించినయెడల నతవి వీతరులు గడాధరాన్యుగు వావంళంబున పరవగతిని బొందుదురు, గయ యందలి విన్లుపాదమును తులసీమంజరుబచే. బూజించి యథాక్రను ముగాం బిండ పృదానము నాచరించిన వీడునగో త్ర ములను నూటజఒక్క_ కులములను తరింవంజేయును. గయాళిరమందు మిక్కి.లి చిన్నవగు వండ ములను నుంచవలెను, వ్‌ వుత్రుడు గయకుం జని గయాశ్రాద్ధము 'జేయు నతని జన్మము పీలృతృ్లీ సిచ్చునది యగును, శ్రూయతే వావి వితృభిర్లీ తా గాథా ఖోక్వర!, ఇత్వూకోర్త, నువుత్రస్య కలాపోపవనే సురైః, ౧౧౪ అపి న స్తే భవిమ్యంతి కులే సనార్గశీలినః, గయాము చేత్య యీ వీండాన్టాస్యంత్యస్థాకమాదరాత్‌ ౧౧౫ శీగరుడు:డా! హిమవత్పర్నుత ప్రాంతమందలి కలావనామక గ్రామ మున నున్న యుపవనమున మనువుత్రుం డగు నియ్యాకు నున్హేశించి పితృ బేవత లొక గీతను బాడి, ఆగ్‌తను నీకు వినిపించెను, గయకుం జని మాయం దాదరము కలిగి గయాక్యాాద్ధము నాభరించెడి సన్హార్గ నర్తనులు మానంశంబున బుట్టుదురా1 యని పీతృ చేవతలు పక గీతను శకాడిర, వీవమాముమ్మికీం శార్హ్య! యః కరోతి ్రీయాం నుత, సస్యాత్పుఖ భ వేను కో కాశిక స్యాత్మజా యథా, ౧౧౬ భరద్వాజాత్మ జూస్స ప భుక్త్వా జన్మ్మపర ంవరామ్‌, కృళార్థఒవి నోవధం ఆర్య! ముకాః పితృ ప్రసాదతః, ౧౧౭ స _వ్రవ్యాధా దశా న్హేవు మృగాః కాలాంజనే గిరా, చక్రవాకా శృరద్వి పీ వాంపాస్పరసి మానసే, లంళా "లేఒవీ జాతాః కరువే, ర్రే ల్రాహణా 'వేదపారగాః, "పితృ భ శక్యా చతే స్వే గతా ము_క్రిం ద్విజాల్త్మేజాః, ౧౧౯ో ఓీగరుకుండా! ఇట్లాముపి క క్రియలు జేసిన పుత్రుండు శ్రాన్తిక్రా త జులంజోఅ నుఖవంతుండును ము_క్రికలవాండును అగును, మణతేయు

శ్ర మయోడకాధ్యా యము, క్ష్రశి నో గరడుండా! తొల్లి భరద్వాజుని పుత్రు లేడుగురు గోవధను జేసి వీతృప్ర సాదంబున జన్మంబుల - నెత్తి క్రమముగా మోతంబును బొండిరి, మొడట కిరాతు క్రై డళార్డబేశంబుల జనియించి పిదప 'కాలాం జనగిరివై మృగంబులై ఫుట్టేయుం దర్వాత శరధరవంబున వ్య బులై యాుడ్భవిల్లి యనంతరము మానససరోవరంబున వాంగ్నెకై పనించి కురు త్నేత్రంబున మరల వేదసారగు లగు బ్రావాణుల్లై ఫుట్టి వళ ళ్‌ క్రిచే నందటు మోయంబును బొందిరి. తస్యాత్సర్యప్ర, యశ్నేన వితృఛకో భనేన్నరః, ఇసహాలోశే వే వాపి పితృళక్త్యా సుఖి ళ వల్‌, ౧౨౦ వీత త్యార్ష శ్‌! మయాఒ.ఒఖ్యాతం స వ్రమేవార్థ టె హీికమ్‌, పుత్ర చాంఛావ్రతం పుణ్యం పితృము _కీపదాయకమ్‌, ం౨ం కాయిట్టి సర్వవిధంబులను మనుజుండు పితృభక్తి గలిగ.యుండ వలెను, వితృభ_క్రీచే నిపాపరలోళనుఖంబులను మనుజుండు పొందును, కగరుడుండా! ఫు శవదంబును పితృముకిపదాయకనును పుణ్యం బును ఆగు నాస్థ్ర 3దె పాశము నంతను సీకుం జెప్పిలిని, నిర్భనో౭ఒ-పి నరః కళ్చిద్యశ్శృణోతి కథామిమామ్‌, " సోజఒవీ పొపవినిర్ముకో చానస్య ఫలమావ్నుయాత్‌ , ౧౨౨ విధినా కరులేయస్తు శ్రాద్ధం చానం మయోదిరమ్‌; శృణుయాద్దారుడం ఇాకి శృణు శస్యాపి యతలృ్ఫలమ్‌, ౧౨౩ వీతా దదాతి సత్చుతత్తాళ గోధనాని పితామవాః, భధనడాతా భవేత్చోఒవి య_స్తస్య ప్రవితామహః, ౧౨౪ దద్యాద్విపులమన్నాద్యం వృద్ధస్తు ప్ర వీతానువాః, తృప్తాశ్రా బ్ధేన తేసర్వే దత్వా వు స్య వాంభితమ్‌, ౧౨౫ గచ్చంతి ధర్మమాన్దె శ్చ ధర్మ రాజస్య మందిరమ్‌, తత్ర ధర్మ సభాయాం తే లిష్టంతి వరమాదరాతశ్‌ , ౧౨౩౬ కీగరుడుండా! మనుజుడు ధనరహితుండై నను ఈకథను వినిన యెడల పావవినిర్ము క్తుఃడై దానఫలమును బొందును, ఎవ్వాడు మదు చ్వాజస్యా౭-కృజా నాం దర్శిత్రం విశేనకయా బారివం శే జ్ఞారభ్య మితి, ౧౧౧౨౩౩ ఇతి ్రీగరుడపుకాణటీకాయాం శ్రయోదళో2.ధ్యాయః, గరుడ... 18

క్షేఫక్క గదడడవురాణ ము _కృం బగు శా్రాద్ధమును దానమును యథాశాన్త్రముగా నాచరించునో గరుడపురాణము వినునో అతనికి తండ్రి నత్చు త్రులను చిళామహుండు గోధనంబులను శవీతామహూుండు ధనంబును నృద్ద ప్రవీతామవహుండు విఫులం బగు నన్నంబును ఇచ్చెదరు, మజీయు వారలు శా్రాద్ధముచేం జృప్తులైై కుమూరునికి వాంఛిశంబుల నిచ్చి థర్మమార్షంబుల ధర్మరాజ మందెరంబునసకుంజని యాతెనిసభను వపరమాడరముగాం జూడంబడుచు శ్రీనూర పశాచ:ా ॥ ఆ శ్రుత్వా మాహాత్మ ష్ట్ర లం హర్షమా కిం ౧౨౭ ఓమహర్టులారా ! ఇట్లు శ్ర్రీవిష్టుభగవానునిచేం జెప్పంబడిన కార్చ గటె సాకకృత్యమును తన్మహిమను విని గరుడుండు అతులం బగు సంతోషము నొందెను, ఇతి శ్రీగరుడవురా జీ-సార్గొద్ధా రే-సపిండనాదిసర్వకర్శ నిరూవణో నామ త్ర, యోదళోఒధ్యాయః,

చతుర్ష్లశా ధ్యాయము ౧ శ్రీవారి గరుడునకు ధర్మ రాజునగరవృ త్తాంతము ఉన్ప్సుట, గరుడు ఉవాచ: యనులోకః కియాన్నార్డ ॥ కీదృళః చ్‌న నిర్మితః, సభా చ కీదృకీ తస్యాం ధర్మ ఆస్తే చ వైస్సవా, లం య్‌ ధర్మమా రై చృంతి ధారి కా ధర్మమందిరక్‌, తాస్థక్యానవి మార్షాంశ్చ మమా౭ఒఒఖ్యాహి దయ్యాని భే!, - కొ ఓభగచవానుంా ! యమలోక ప్రమాణ మెంత ! ఎట్టుండును। ఎవనిచే నిర్మింపంబడినది! యముని సభ ఎట్లుండును! ఎవ్వరు ఆస భల నానీను లగుదురు? ఎట్టి ధర్మముల నాచరించి థ ర్యాత్థులు ధర్మ వార్ష ములదార్థరా యమనష్రృరంబునకుం జ నెదరు? ఈవృ త్తాంతంబులను దయతో నానతియ్య వే యని గరుడుండు న్రీభగవానుని అడిగెను, శీ భగచా నుచాచ;---- ళ్సణు "తార్హ! వవమ్యూమి యుద్ద మం నాక చాదిఖిః, డ్ధర్మనగరం దివ్యం మవోవుతై్యై రవావ్య ౪ త్ర యామ్యనై. రృత యోర్మ్య ఛ్య పురం వై వన్వతర్య తు, సర్వం న ెచుయం దివ్యచుఖేద్యం తత్పురానుూరై ॥, లో చతుర శ్రం చళున్ర్చ్వారముచ్చ ప్రాకార వేష్టతమ్‌, జనానాం సవాన్రం హీ వ్ర, మాణేన తదుచ్యతే, ఫో ఇట్టడీగిన గరుడునింజూచి భగచానుండు ెప్పుచున్నాండయ. ోక్కీ గరుడుంా! నారడాదిమహార్షి గమ్యం బగు భర్మనగరవృ తశ్తాంతమును జెప్పెడ వినుము, మహాపుణ్యాములు జేసిన గాని అయ్యడది లభింవదు, దవీ,ణనై రృతదిజ్ఞ థధ్యంబున యనువురంబు గలదు, సర్వవజృమయ ప్రాహ చకుర్ద కే, చతుర్దళా ధ్యాయార్థ స్త్‌ సృష్ట్రవవ విజ్ఞారవ్యఃః వ్‌ారః

106 గరుడపురాణము మె నుఠానురుల క భేజ్య మై చతుర చమై చతున్హ్వార మై ఉన్నత ప్రాకార శోభితమై సవాన్త'యోజనప్రమాణమై అయ్యమపురంబు విరాజిల్లు చుండును, తస్మిన్పురే2_ స్తి సుభగం చిత్రగు _ప్తస్య మందిరమ్‌, పంచవింశతిసంఖ్యా వై రోష్టజ నె ర్వి సృ తాయతమ్‌, ౬ దళోచ్చితం మహాదివ్యం లోవాప్రాకార వేష్టితమ్‌, ప్రతోళీశతసంచారం పతాకాధ్య్వజభూపి.తమ్‌, ౭ విమానగణపంకీర్షం గీతవాది శ్రనాదిశమ్‌, చితి తం చి త్రకుశ లైర్నిర్మితం 'జీవశిల్పిిః, ౮ ఉద్యానోపవ వై రన్యుం నానావివాగకూజితమ్‌, . గంధరై ్యృరవ్పరోఖిశళ్చ సమంతాత్పరివారితమ్‌, నో ఆయమపసృురంబున నుందరం బగుచి త గుప్తమందిరంబు గలదు, ఇరువదిమైదుఆమడల వెడల్పును అంతియ పొడపును గలిగి వడామడల ఎత్తు గలిగి లోవాప్రాకార వేష్టీతంబును ్రతోలీ శితసంచారసనూ-కు లంబును పళతాకాధ్వజభూపీతంబును వీడంత స్తుల మేడలతో సంకీర్ణ ౧ బును గీతవాది త్ర నాదితంబును చిత్తకుశలు లగు "చేవశిల్పులచే చిత్రం వలుడినదియు ఉడ్యానవనంబులతో డను ఉవననంబులతోడను సుందరం 'బెనదియు అనేకవమీకూ+జితంబును గంధర్వులతోడను అవ్పర స్త్రీలతో డను సంకులంబును అగు నామందిరము త్ర కాశించుచుండును, తత్సభాయాం చిత్రగు_ప్రస్సాానే వపరమాద్భు తే సంస్థితో గణయేజాయా ర్రానుపాణాం యభథాతిథమ్‌, ౧౦ న మువ్యాతి కథంచిత్స సుకృ తే దుష్కృ లేఒవి వా, య ద్యేనో పార్టితం కర్మ శుభం జా యది వాఒకుభమ్‌, ౧౧ తత్సర్వం భుంజణే యత్ర చిత్రగు వస్య కాసనాత్‌ , అట్టి సభకు చిత్రగుప్తుడు పరమాళ్ళ్చగకర ౦ బగు సింపోననం బున నాసీనుండై మనుష్యుల యాయుర్తాయమును యథార్థముగా ఆషంచాచుంను? అట్ట ₹ళావయుకే నాళవార వుణ్చోవావలు లను వరిగణించునపుడు స్వల్బమైన 'శేడా లేకుండునటుల లెక్క_వే

చతు లే శా భ్యా అనము, 197 యును, మనుజులుచేసికొనిన ఫుణ్యపావము లచ్చటనే చిత్రగుప్తుని కాస నానుసారముగా ననుభవింపంబడుచుండును,

చిత్రగుసప్తాలయాత్సా శచ్యా్టం జ్వురస్యా ప్తి మవోగ్భవామ్‌, ౧౨ దటణస్యాం వ్‌ శఈూలస్య లూ తావిస్ఫోట యూ_న్తథా, పళ్చి మే కాలపాశస్సా సా దజీర్శ స్యారుచే నథా, ౧8 ఉదీచ్యాం రాజరోనోఒ _స్తి పాండురోగ న్తశథైవ చ ఐళాన్యాం తు ళిరో _ర్రిస్యా శ్రదాగ్నేయ్యామ ప్తి మూర్చనా, ౧రో అతిసారో నైర్భకే తు వాయవ్యాం శీతదావాకౌ, వవవాదిఖిర నై ఫ్రే వ్యాధిభిః వరివారిత?, ౧౫ లిఖలే చిత్రగు ప్రస్తు మానుపాణాం శుభాశుభమ్‌, చి శ్రగుప్తాలయంబునకుం దూర్చుభాగంబున జ్వర గృవాంబును దతీణదిగ్భాగంబున శూలరోగ గృహంబును లూ'తావస్ఫోటగృహం బులును సళ్చిమంబున యమపాశగృవహాంబును, అజీశ్హారుచులగృహంబు లును ఉత్తరంబున రాజయత్ము పాండురోగుల గ స్రహంబులును ఈశా న్య దేశంబున శిరోరోగగృవాంబును అగ్నేయంబున మూర్చనాగృహం బును నై రృతదిగ్భాగంబున. అతిసారగృవాంబును వాయవ్యంబున శీతచావాంబుల గృహంబులును గలవు, ఈ మొదలగు వ్యాధులచేం బరివారితుంద్రై. చిత్రగుప్తుడు మనుజుల శుభాభుభములను చ్రాయు చుండును, చి త్ర, గుప్తాలయావో "కొకాజనానాం చ వీంశతి!, ౧౬ వురమ ధ్యే మవోదిన్యం ధర్మ రాజన్య మందిరమ్‌, ఆస్తి రత్నమయం దివ్యం విద్యుజ్ఞ్యాలార్క_పర్చసమ్‌ , ౧౭ ద్విశతం యోజనానాం చ విస్తారాయామతన్సు ఎటమ్‌, నంవాకచ్చ ప్రమాణేన యోజనానాం సముచ్చ్భితమ్‌, ౧౮ా ధృతం న్తంభ సహ మై శ్చ వై దూర్యమణిమండితమ్‌, కాంచనాలంకృతం నానావర్ష్మ న్‌ ప్రాసాడసంకులమ్‌, ౧నా శారదావ్ర నిభం రుక్మకల శై స్సుమనోహరమ్‌, చిత్ర, సృటిక సోపానం వజ్రకుట్టిమళోభితమ్‌, తం

198 గరడవురాణము

ముశ్రాజాలగవాతుం చ వతాకాధ్యజభావీ.తమ్‌,

ఘంటా నేకనినాదాఢ్యం న లా. ౨౧

నానాశ్చర్ట్రమయం స్తర్శ కవాటశతసంకులమ్‌,

నానా ద్రుములతాగు ల్రైర్నిష్కంం పై స్పువిరాజితమ్‌, ౨౨

వవనూదిఖిర నై వే భూపతై ర్ఫ్భూమీతం సడా,

అత్కయోగప్రభావైశ్చ నిర్మితం పళ్వకర్మణా. అక

ఆచి త్రైగుప్తాలయంబున కిరువదియోడనంబుల మిందను వు మధ్యంబున ధర్హ్మ రాజమంటిరము 'రాజిల్లుచుండును, రత్నమయంబును విద్యుజ్ఞ్యాలార్క_స మాన కాంతియుతంబుకు "రెండువందల ఊయూజనముల పొడవును అంకియ వెడల్పును గలదియు. బడియోజనము లుచ్భ్చి తంబుకు సవాస్త _న్తంభమండితంబును వై డూర్యరత్న శోభితంబును నానావార్మ సృప్రా పహాడరంకులంబురు శరద్మ్థ్భనిభంబుకు. స్వగ్శకలతోవ శోభితంబును విచి త్రనృటికమణినిర్మి తసోవానరాజితంబును వ బ్రైమణి కుట్టినుశోభితంబురు ముక్రాజాలాసమావృత గవాతుంబును వతాకా ధ్వజశోభితంబుకు మృదంగ భేరీఘుంటానినాదయుతంబును సువర్శ తోరణ మండితంబుకు స్వర్షక వాటసంకులుంబును నానా ద్రునుల తాగుల్మవరిశోఖ్ళి తంబును నగు సయ్యమమందిరము విశ్వశర్శ చే యూగ ప్ర భావము వలన నికి ,0ప.బడినది, వశీ

తస్మిన్నపి సఫా దివ్యా శతయోజసమాయ తా,

అర్మ_ ప్ర కాశా భా జిష్టుస్సర్వతః కామరూపిణీ, ౨

నాకిశీతా న చాత్యుష్టా మనసోఒత్యంభహర్షి ణీ

న శోకో న జరా తస్యా శుర్పిసాసే న చా వీ! యక్‌, న!

సర్వే కామా స్సితౌ యస్యాం యే దివ్యా యే చ నూనుపూ,

రసవచ్చ ప్రభూరం చ భత్యం భోజ్యం చ సర్వశః, ౨౬

రసవంతి చ తోయాని శీతాన్యుష్టాని వైవ హి,

పుణ్యాశ్శబ్ధాదయ _నస్యాం నిత్యం కామఫ్గలా ద్రుమాః, ౨౭

అసంబాధాచసా తార్థ్మ్య! రమ్యా కామగమా సభా,

దీర్ధకాలం తేవన్తప్త్వా నిర్మితా విశ్వకర్మణా, తూ

నూరు యోజనములు పొడవు గలతడియు సూర్య ప శాశమాన మైనదియు కామురూ?ణియు నాతిశీతం ఖైనదియు నాత్యున్లం నైన దియు మనోహ్లాడకారిణియు నగు. దివ్యం బగు నభ అఆమందిరంబున గలదు, శోళములు ముదిమి యఘుక్పిపారలును అక్రియంబును అసభను కలుగవు, దివ్యంబులును మూనుషంబులును అగు సమ న్తశామంబులును అచ్చట గలవు: రసవంతంబు లగు భశత్యుభోజ్యాదు లానభను విస్తార ముగా నుండును, శీెంబులును ఉన్షంబు లును అగు ఉదళంబులును గలవు, ఎచ్చట జూచిన పుణ్బ- బ్బ బులు ఏీనంబదుచుండును వృతం “బులు సర్వ శ్తుఫలకునుముంబుల'చే విళాజిల్లుముందును. ఇరుకు అేనిటై. రమ్యం బగు నాసభ కామగమమై యలరారుచుండును, అట్టి సభను విశ్వకర్శ 'విడ్డ కాలము తసంబు చేసి నిర్మించాను, "తామ్ముగ్యతపసో యాంతి సు వ 'తాస్పర్యవాదినః, శాం తాస్సన్నాాసినస్పిద్ధాః వూ తాః పూన్వేణకర్య ణా, నో సర్వే ఛాస్వర జేహో స్తేఒలంకృతా విరజూంబరాః, స్వకృతైః కర్మభిః వుసైైన్ట న త్త తిష్టంతి భూవీ,తాః, 80 ఉ గ్ర తవపంబు నాచరించినవారలును సు చవ తులును సత్యవాదు లును సర్వకర్యసన్యాసము సాచరించినవారలును సిద్ధులును వుణ్యకర్మ ల నాచరించి వునీతు లైనవారలును అగు పుణ్యాత్ములు ప్రకాశమాన "జీవులును దివ్యాంబరధారులును దివ్యాభరణభూమీతులునుఅయి యాయనుసభకుం జని యచ్చట నుందురు, తస్యాం స ధర్తో భగవానాసనేఒనువమే శుభే, దళ రరాజనవి స్తీ సే సర్వం _త్నైన్సుమండితే, 8౧ ఉవవిష్టస్పతాం 'క్రేష్టళ్ళ త్రశోభితమ స్తకః, కుండలాలంకృత శ్రీ, ఎనూన్మ పహామకుటమండితః, గా సర్వాాలంకారసంయుక్షో నీలమేఘసమ ప్రభః, వాలవ్యజనవాస్తాఖిరప్సరోభిళ్చ పీజితః, 99 ఛత్ర శో భితమ _స్తకుండును మళరకుండలాలంకృతుండును. కిరీట నుండితుండును సర్వాభరణభూమితుండును నీల మేఘసమ ప్రభుండున

కి00 గదడపవురాణయు అగుధర్మ్మరాజు ఆసభను నధిస్టించి డళ యోజనవి స్తీర్ష ౦ బగు రత్న సింబోపనమున నానీనుండై వింజామరవా_స్తలగు అప్సర స్త్రీలచే వీజతుం

గంధర్వాణాం సమూవోక్చ సంఘశశ్చాస్పరోగణా,

గితవాది 'త్రనృత్యావై సః పుతస్పేవయంతి తమ్‌. రత

మృత్యునా పాశవా_స్తేన కాలేన చ బలీయసా,

చిత్రగు_ప్తేన చిత్రేణ కృళాంలేన నిపే.వితః, 9గ్తో

పాశడండధనై రు కట ర్ని చేశవశవ ర్రిఖిః,

అత్మతుల్యబలై 'ర్నానానుభ మై ః పరివారితః, రజ

గంధర్వుసమూహాంబులును అవ్పరోగణంబులును సంగీతముల

అాడుచు నృత్యములం జేయుచు నతనిని సేనించుచుందురు, మజియు మృత్యువును పాశవా స్తుండగు కాలుండును చిత్రగుప్తుంయను కృ తాంతుం డును ఆయముని సేవించడరు. మజియు పాళఠడండధరులును నిబేళ న ర్తులును అత్త్మతుల్యబలులును అగు యమభటులు పై తము సతనికిం జుట్టు నుందురు,

అగ్నిప్వాత్తాశ్చ పితరః సోమపాశ్చోవ్మ పాక య్‌,

స్వధావంతో బర్జి మదో మూర్తామూర్తాళ్చ్ళ యే ఖగ!, 38

అర్యమాడ్యాః వితృగణా మూర్తిమంత_న్తృథా వె్తే

సర్వే తే మునిభ్గిస్పార్భం ధర్మ రాజముపొన లే, త౮ా

అ త్రిర్వశిస్టుః పులహో దత్షః శ్రతురధాంగిరాః,

జామదన్గ్నో వ్ట్‌ళుగు శ్చైవ వులస్త్యోఒగ శ్ర ఫ్టసౌర దాః వా

వ్‌తే వాన్యే చ బవానః పితృరాజసభాసదః,

న శక్ష్యాః పరిసంఖ్యాతుం నామభిః కర్శభి నథాః ళం

మజియు అగ్ని ప్వూత్తులును సోమఫులును ఉమ్మవులును అగు

పీతరులును అర్భమాడ్యాదివీతృగణంబులు మునిసహితుులై. ధర్మరాజు నుపాసించుచుందురు, అత్రియు వసిష్టుండును పులహుండును దక్షుండును శ్రతువును అంగిరు:డుకు జామదగ్ను సండును భృగునుహర్షి యా ఫుల సుష్టందును ఆగ స్త్యుండును నారదుండును మొడలగు మహర్థు అందణు

వతు ర్చ ధ్యా యము, లి01 థర్మసభను నాసీనుతై ధర్మ రాజును సేవించుచుందురు. ధర్మసభ నున్న వారిని లెక్కించుటకు ఎవ్వరికి శక్య్యంబు గానము, వ్యాఖ్యాభిద్ధర్మ కాస్త్రాణాం నిస్ణేతారో యథాతథమ్‌, జీవంతే ధర్మ రాజం తే ఇాసనాత్ప్సర మేస్టినః, ళం ధర్మ్మనిన్థేతలు ధర్మ్మశాన్త్రములకు యథార్థం బగు వ్యాఖ్యను "జేయుచు శ్రుహశాసనంబున నళేనిని నీవింబ్రుదురు, రాజూానస్సూర్యవం శీయాస్సోమవం క్యా సృథాపహరే, సభాయాం థర్ష్యరాజు జే ధర్శజ్ఞాః పర్యుపాసతే, రోీ5 మనురి లీపో మూంధాతా సగరళ్చ భగీగథజ ఆంబరీషో౬.నరణ్యశక్చ ముచుకుంవో నిమి; వృథుః, ! యయాతిర్నవుప॥ పూరుర్టుమ్యంతెశ్చ శిబిర్నలః, వ్‌తే రాజక్ష్రయః పుణ్యాః కీ ర్హీమంతో బహాక్ట్రు తాః, ఇష్ట్వ్యాఒశ్వ మేధ్రై ర్బహుభి శ్లాతా ధత్మనభాసదః, లో మజియు మనువు దిలీఫవు-డును మాంధాతయు సగరుండును భగీ రథుండును అంబరీముండును అనరణ్యుందును ముచికుందుండును నిమియు సృథుచక్రవ_ర్తియు యయాతియు నహుముండును' వూరువును దువ్యం తుండును శిబియు నలుండును భరతుండును శంతనుండును పాండురాజును కా_రృవీ ర్యార్టనుండును మొడలగు సూర్యవంశ్యులును చంద్ర వంళ్యు లును అగు మహారాజులు అనేకాశ్యమేధంబుల నాచరించుటంజేసీ ధర్మసభాసదులై ధర్మ రాజును ేనించెదరు, సభాయాం ధర్మ రాజన్య ధర్హ్మవవ ప్రవ రృతే, న తత్ర పతపాతోఒ స్తి నానృతం చ న మత్ప్సరః, 5౬ ళ్‌ గ లి సభ్యాస్ప ర్వే వా 'శ్రవీదన్సన్వే ధర్మ వరాయణా;, తస్యాం సభాయాం సతతం వై వస్వతముపాన తే, గా అధర్మ సభను ధర్మ మెల్లవుడు నుండును. పశతపాతము అన్ఫ తము మత్ప్సరము నచ్చట "లేవు. సభ్యు లంజలు కాశ్త్రవిదులును ధర్మ వపరాయణులును అయి యముని నుపాసించుచుందురు.

ల02 గరుడభజ్రరాణమయం జ్య నక ఈద్భశీ సా సభా తార్హ! ధర్మరాజ మహాత్మనః, న తాం పళ్యంతి యే పాపాః దవీణీన వథా గతాః, రోం ఓగరుడుండా! ధక్శనభ ఇట్లుండును, అసభను దతీణమార్మ ము డార్టరా వెళ్లెడి పావులు చూడదు, ధర రాజే గంతుం చతుశాశా భవంతి చ, ఆజాశ్లీ కో పాని”ాం గమనే వూర్వుంసతు లే పక్షీ ర్తిచః, రగా ది న త్తే టై. నుళ్కతినః పుతైై న్తస్తాాం గచ్చండి 'తాఖ్బృణు, ౫౦ కీగరుడులంా! ధర్యరాజపురంబును బె, వేశిచ్వటకు నాలుస చ్వారంబులు గలవ్చు, పాపాత్ములు జముదెంచు దథ్నీ:2౭మా వృత్తాంతము నిదివర కే నీకు: జెప్పియున్నాను, పూరార్థిదికూర్ల ముల ార్షిరా యమ ఫురంబునకు పుణ్యాత్తులు జనుదె:చపరు,. వాగల వృత్తాంతమును వూర్వు మార్గన్తు తహైతైశస్సర్వ ఖోగసమన్వితః, పారిజాతతరుచ్భాయా ఒచ్చ్భాదితో రత్నమండితః, సం విమానగణసంకీర్లో హంసావళివిరాజిత!, విద్ధమా౭.రామస-కీర్ల 8 వీయూవు. చవసంయుతః, ప తూర్చుద్వారపు వృత్తాంతమును జెప్పెద వినుము, అపూర్గము సర్యభోగనసమన్విత మై కల్చ్పవృషపునీడలచే నలరారున దై రత్న్మమండి తంళై. విమానగణసంకీ్ష మె వాంసరాజివిరాజితం 2 విద్రువమూరామం బులచే నొప్పారుచు అమ్భుళడ్రవరంయుతమై యుండును, లేన టహర్ష యో యాంతి వుణ్యా రాజక్ట్ర మొంఒమలాు అప్సరోగణ గంధర్వ విద్యాధర మహోర గా, స్సో్ర "బేవతారాధకాళ్చా న్య శివభ క్షివరాయణా;, గ్సీపషే పృపాదానరతాః నూఘే కావ ప చాయినః, సోలో పాటీ ఆ గ రి ఇఒ విశ్రామయంతి వన్లాను విరకా౯ా జానమానత;ః, దుఃఖతస్యామ్బతం బ్రూతే డదళతే బ్య శ్‌ వంతు యీ, న.

చతుక్ష శాధ్యాయము, లికి సత్యధర్మ రతాయేచ క్రోధలోభవివర్టితాః వితృనపషాతృవషు యేభక్రా గురుకుక్రూప జే రతాః, ర భూమిడా గృవాడా గోదా విద్యాదానప్రచాయ కాః, వుళాణవ క్త ఎకో తారః పాఠరాయణపరాయకాః, సై వ తే సుకృతినళ్చాన్యే ఫూర్వద్యానే విశంతి చ, యాంతి ధర్మసభాయూం శ్ర సుకీలాళ్ళుద్ధ బుద్ధ య, సూ పుణ్యాత్ను అగ్ర హ్మ్యర్దులును నిర్ధలు లగు రాజర్టులును అవ్ప రోగణంబులును గంధర్యూలును పిద్యాధరులును ఉరగులును "జీవతారా ధకులును శివభ_క్రివరాయణులును చ్రీష్మ కౌలంబున చలి వేందడ్ర బెట్టిం చువారలును శీతకాలంబున శీతనాశనారయు కామపదాతలును వశా ధ్తూ ఈ హ్‌ కాలంబున వర్ష ంబులచే 'బాధితు లగు వథికులను చానమానములచే బూజంచుచారలును దుకఖాత్తులను నోదార్భ్చువారలు నొ త్ర ముడాత లును సత్యథర్మ రతుభును వ్రోధలోభవివర్డి తులునువితృమాలతృభ క్తులును గురుశుక్రూమణర తులును భూమిదాతలును గృవాదాతలును గోదాత యును వచ్యా దాతబును ఫురోవ క్తలును ఫుఠాజశ్రోతలును పారాయణ నరులును 'మొవలగువుణ్యాత్తులు వూర్వద్వారమున యమవురంబును ఫ్రై వేశించి ధర్మసభకుం జనెదరు, దిర్ధతీయన్తూ త్తరో మార్లో చుహారథళ తై రుత నరయానసమాయుక్షోో వ -+రిచందనమిండిత,, డి హాంనసార సనంకీర్ష త్చ కృనారోవకోభితః, అమృత ద్రవసంపూర్హ నత భాతి సరోవరః, ౬౦ "రెండవదియు_ తృరమాన్షము, అయ్యుపి అ జీక మహారథపవృతంబును సరయానస కూూయునతంబును నారిచందనభూవీతంబును ఆయి యలరా రుచుండును, సాంససారససుకీర్ణంబును చ కవాకపరిశోభితంబును అన్భుతర సోదళసంవూర్ష్మ ంబును అగు సరోవర నయా _త్తరవూర్ష ంబున చ శౌశించుచున్నదది, అనేన వైదికా యాంతి తథాఒభ్య్యాగతవూజ కాం దుర్గా ఛాన్యోశ్చి యే భక్రా _నీస్టస్నా తాశ్చ పర్వను, ౬౧ యీ మృళతా భక్మసంగ్రామే పఒనక నేన న్భుతాళ్చ యే,

ీగశ్త గరుడపవురాణము వారాణస్యాం గనోగకే చ తీరతోయీ మృఠా విభు, ౬౨ ట్‌ (లే రి ్రాహ్మణాశ్టే స్వామికా్యే తీర్ధ మేక్రేషు యే మృఠతాః, కువృేళ 'దేవవిధ్యంసే యోగాభ్యాసేన యే మృతాః, ౬౩ సత్పాత్రవూజకా సిన్యం సుహశదానర తాళ్చ యే, 'ప్రవిశం త్యు త్తరే ద్వారే యాంతి ధర్మసభాం చ తే, ౬రో 'వేవదచేదితక ర్యాచరణతత్చిరుబు.. అభ్యాగతవూడలు. దున్తాళ కులు భాస్క్రభ కులు పుష్య గాలంబులం బుణ్బతీస్థయాత్రావముల ధరక్మయుద్ధంబున మృతి బొందినవారలు అనళనవతమును స్వీకరించి మృతి బొందినవారలు కాళీతేత్త్రంబున ్రుహ్యతీర్థంబున వ్భుకి బొం దినవారలు 'బేవస్రై పాణ కాళ్యంబుల మరణించనవారలు వుగా తీర్ధంబుల మరణించినవారలు 'చేవవిధ్యంసమువందు మంణీంచిన వారలు 'మోూగముచే. శరీరమును విడచినవి"రలు సత్వా త్రశవూజకులు మహా డానపరాయణులు ఈ ఉ_త్తరదార్ధరమున యమనవృరమును ట్రై వేశించి ధర్మనభను శ్ర "వేళించెదదు, తృతీయః వళ్చిమోా మార్షో రత్నమందిరమండిళః, సుధారససడాపూర్ణ్మ దీర్ధ్సి కాభిర్యి రాజిత: ౬౫ వి రావలకులోద్భూతమ _త్తమా తంగసంకులః, ఉవై ఎ శ్ర శ్రవస్పముత్చేన్న వాయరత్న సమున్నతః, ౬౬ వలెనాఒత్మ వరో యాంతి సచ్చా శ్ర వరిచింతశాః, అనన్యవిమ్ణుభ కాళ్చ గాయ శ్రీమం త్ర జాపకాః, ౬కే పరహీంసాపర[క్రృవ్యపరదారవరాబ్యు ఖాః స్వడారనిర తాస్సంతస్పాగ్ని కా వేదసార కాః, ౬౮ ఉుహవ్మాచర్య వ్రతధరా వానప్రస్టా న్త్వవస్వినః, శ్రీపాడసన్నా శ్రసవరాస్సమలో స్టాళ్ళ శాంచనాః, ౬నా న్ఞానచై రాగ్యసంపన్నాన్సర్యభూతహి శే రతాః, వనిష్ణు వ్రతకరా; కర్మ బ బాసమర్చకాః: ం ముతై స్తీ భిర్వినిద్మ "కా పంచయబ్ఞ్హ రళాస్సడా, వీత్య్తూణాం శ్రాద్ధదాతారః "కాలే సంధ్యాముపొసకాః, ౭2౧ సీచసంగవినిక్యు కా స్నత్సంగతివరాయణాః,

చతు రా భ్యా యము, లి0క్‌ వ తేఒవ్సరోగ తై ర్యుక్తా విహూనవరసంస్థితాః, ౭9 నుధా పొనం పకుర్వుంతో యాంతి తే ధర్మమందిరమ్‌, విశ౧తి వళ్చిమ ద్వారే దహూంతి ధర్మసభిా౬ంతి నే, ౭౬9 మూండపడిపళ్చివు డ్యార ము అయ్యుది రశ్నమందిర వంండితంబును అమృతోవమాసచలవూర్మ చీరి 39విరాజితంబును ఐరావళకులోత్పన్న మ త్రమాతంగసంకులంబును ఉవ్చ్చైశ్మృవఃశులీననాయర త్న సంయుతం బును నె వ, కళించుచున్నడె అత్మ పరులు శాస్త్రవరిచింతనపరులు అనన్య నిన్దుభ క్రులు గాయ శ్రీజవతత్ప్సరులు పరహింసాపర ద్రవ్యపర దార పరాజ్యుఖులు స్వదార నిరతులు ని త్యాగ్ని హోత్రులు "పదపాఠకులు ఖు పూచర్యరతులు వాసప్రస్థాశ్రగువరాయణులు. తిపస్వులు సన్నాష్టస వరాయణులు సనులో స్టాత్మ కాంచనులు క్షానవై రాగ్యసంవన్నులు సర్వభూతహితులు శివవిష్ణు వ తాచరణపరాయణులు కర్ష్మలను బ్రహ ' ర్పణము చేయువారలు వీత్ళిచేవర్షి బుణవిము క్తులు పంచమహాయణ్ఞా వరులు పితరులకు శ్రాద్ధంబులచేం దృప్రి బొందించునారలు సకాలంబున సంధ్యోపాసకులు నీచులతో. జెలిమి చేయనివారలు సత్సంగవరాయ ణులు అగువారలు అవ్పరోగణయు క్తలై విమానారూఢులై అమృత పానంబు జేయుచు వళ్చిమచ్వార మున యమపురమును ప్ర 'వేశించి ధర్మ నభకు వెల్లె డరు, యమిస్తానాగ తాన్షృష్ట్వా స్వాగతం నదతే ముహుః, సముతానం చ కురుతే తేపాం గచ్చతి సమృుఖమ్‌, ౭౪ థ్‌ జ్‌ తదా చతుర్భుజో భూత్వా శంఖచ శ్రగ దాసెభృత్‌. 9 పుణ్యశర్మరతానాం చ న్నేహో న్నిర్రవ చాచశేత్‌ = రో సింహాసనం దదత్యాళు నమస్కారం కరోతి ఇ పాద్యార్థ ష్టం కురుతే వళ్చాత్నూజతే చందనాదిఖిః, రైక ఇట్లు చనుదెంచిన పుణ్యాత్ములం జూచి యముండు నూటిమూ టికి స్వాగత వాక్యంబులం. బలుకును, లేచి ఇారలకు సముఖముగా వెళ్ళును, అప్పుడు చతుర్భుజుండై శంఖచ లే గచానందకంబుల ధరించి వుణ్యాత్తు లగు వారలకు మిత్రునివలె ఉవపచారముల నాచరించి సించో సన మిచ్చి నమస్కారము జేసి అర్థ శ్రీిపాద్యాదులచేం బూజించును,

206 గపడభురాణము సమన్ముర్వంతు భోసభ్యా! జ్జానినం వరమాదరాత్‌ , ఏపు మే మండలం భిత్వా బ్రహ్మలోకం చయాస్యతి, ౭౭2 _ యముం డిట్టు స్పాయముగాం బూజించి సభ్యులం జూచి ఓసభ్యు లారా! మూరలు ఈపుణ్యాత్మువికి నమస్క రింవుండు.. ఈతండు నామం డలమును భేదించికొని బ్రహ్మలోక, మునకు. వెళ్లును, శాంబట్టి మీర లందటజు ఈతనికి నమస్కరింపు-డని సభ్యులతోం జెవ్వును, భో భో బుద్ధిమతాం క్రేస్టా! నరక న్లేశభీరపః, భవర్భిస్పాధితం వుతై న్‌ న్రేవత్వం సుఖచాయకమ్‌, లో మానుషం దుక్షభం వ్రావ్వ నిత్యం యస్తు న సాధయేశ్‌, స యాతి సరకం ఫోరం కోఒన్య _స్రస్థాదచేతనః, ౭నా అస్టిరేశ శరీరేణ యోజఒస్టిరై శ్చ ధనాదిభిః సంచినోతి స్టిం ధర్మ ౦న వీకో బుద్ధిమా న్నరః, ౮ం తస్యాత్సర్య్య ప్రయత్నేన క్‌ _ర్హవ్యో ధర్మసంచయః, గచ్చద్వం పుణ్యవత్‌ స్థానం సర్వభోగసమన్వితమ్‌, ౮ం

• బ్రతి ధర్మవచశ్రుళ్వా తం ప్రణమ్య సభాం చ తామ్‌, అనురైః ఫూబ్బువమూనా_స్తేస్తూయమానా ముసీళ్వరై ః, ళ్‌అ వినూనగణసంకీర్ధా; ప్రయాంతి పరమం పదమ్‌, వ్‌వవ పుణ్యాత్థులం జూచి *ళస్పీ బుద్ధిమద్యరిష్టులారా! నారక్ష న్షోభీరువులారా! సుఖదాయకం. బగు. జేవత్వమును సంపాదించిఖా న్నారు, దుర్గభం బగు మానుషజన్మను నెత్తి ఎవ్వరు సత్యం బగు ధక్మ మును సాధింవ రట్టివారలు ఘోరంబగు నరకమును బొందుదురు, వారి కంటె నచేతనుండు మజీేయొకం డుండ(బోండు, అసిరముగ మానువశరీర ముచే స్థ మగు ధరము నుపారించిన యలేండు బుద్ధిమంతులలో శేన్టుడు, కాంిట్టి సర్వేవిధములచే ధర్మ ముకు సంపాదింపవ లెను, సర్వ భోగసమన్వితం బగు పుణ్య స్థానము నకుం బాండు” అను యముని వలు కులను విని యతనికి యీకని సభకును నమస్కరించి చేవతలచేం బూ్యూజింపండుచు ముసీశ్వరులచే స్లో త్రములు జేయంబడుచు విమానగణ సంకీర్ణ లై పరమపడమునీ బొందుదుకు, "కేచి ద్ధర్మసభాయాం హి తిన్టంతి పరమాజఒడరాత్‌. ళా9

చతు ర్ష కా. ఛ్యా ఎస ముం 207 ఉమీత్వా తత్త కల్పాంతం భుశ్త్వా భోగానమానుషూ౯, ప్రాన్నోతి పుణ్య శేపేణ మానుహ్యం వుణ్యడర్శనమ్‌, ళాల హమవాధనీ చ సర్వడ్డ స్పర్వ శాస్త విశారడ, వునస్వా క్రత్మవివారేణ తతో ఊఈగణతి వఠాం గతిమ్‌, ళో వత త్తే కథితం సర్వం త్వయా పృష్ట్రం ఉకయవూాలయమ్‌, ఇడం శృణ్వన్నరో భక్త్యా ధర్మ రొజరఖొం వ్ర చేత్‌, ౮౬

కొందజు అధర్మసభయం బే వపరమాదరంబున నుందురు, అచ్చట కల్చాంతము వఆకునుండి దిప్యభోగ ముల ననుభవీంది ఫుణ్య శేమముచే మరల వుణ్యం బగు మానుషజన్మ న్‌ర్తి వహాధనుండును సర్వాన్ర్ర విశారదుండును అయి మరల ఆత్మ పఏఇగారము వే వరమపదమును బొంగును, కీగరుండుడా! యవమాలయపవృ త్ర్తాంత వను జెప్పినాను, దీనిని భ_క్రితో నీనువారలు ధర్మ శాజపళకు సేసుతురు,

వ శ్రీారుకవురాణే-సా 5*జ్ఞా-రే-ధర్మ'రాజనగర నిరూవణోనామ చతుర్ట శోఒధ్యాయః.

అచు త సపంచద శా ధ్యాయము, శ్రీమవోవిష్ణువు గరుకునకు విశ్వాత్ముల జన్మకర్ష్మల నిరూపించి షప్పుట, గరుడ ఉవాచ ధర్తాత్తా స్వరక్షతిం భక్తా క్రజాయతే మతే కులే, అత_స్తస్య సముత్స త్రం జనసీజర రే వడ, ౧ యథా నిచారం కురుతే 'జేహేఒస్మింత్సుకృతీ జనః, తథాహం శ్రొతుమిచ్భామి వద మే కరుణానిఖే! తి ఓభగవానుండా! పుణ్యాత్తుండు పి గ్లాదివుణ్థలోకంబులకుం జని యచ్చట దివ్యభోగంబుల ననుభవించి పుణ్య శేషముకో భూలోకం బునకుం జం శుద్ధ వంళంబునం బుట్టి యాత్మవిజార ముచే మరల స్వర్శతిని బొందు నని యానతచ్చిలివిగదా! కాబట్ట పుణ్యాత్ముడు తల్లి గగ్భనును బ్రవేశించినది మొదలు ఎట్లు సంచరించునదియు. ఎళ్స్లైట్టి విచారము "జేయునదియు నాకుం దెలియంజెస్స్పుమా* యని గరుడుం డడిగెను, శ్రీ భగచా నువాద:-ా సాధు ప్పృష్ణ్యం ర్వా తార్డ్మ న్ట! వరం గోప్యం చామ తే యన్య విజ్ఞానమాల్రిణ సర్వజ్ఞత్వం వజాయ 4 జ్ర వతయ్యామి చ ఫరీశస్య స్వరూసం పారమార్థికమ్‌, బ్రహ్థాండగుణసంపన్నం యోగినాం ధార ణాన్సదమ్‌, ల మట్బ క్రచింతనం యసిన్యథా కుర్వంతి యోగిన3, అన్మిణ సుళకృతినాం జన్మ జాహీ వైరాజఛారణమ్‌, మట్పక్రచింతనం చైవ హరిః చఉంచద కేఒ్టవీళ్‌ ॥ వూర్వాధ్యాయాం లే 6కర్తుష్టి'త్ర్వా శత, కల్చాంకం భుక్వా ఖభోగా నమొనుహెక్యా ప్రాప్నోతి పుణ్య శేషేణ మొనుష్యం ఫుణ్యదర్శనం, ఫున స్పా వ్‌్మ్‌ విచాశేణ కరో యాతి పరాం గతి”,మిళ్యు క్తమ, ఇదానీం గరుడ _స్దదనుచాదవూర్వ ళం నుకృతిన స్సముర్చ త్తీం పృచృతి, ధర్మ క్షేతి ద్యాభఖ్యామ, ౧౨, అనో ర్తీరం (శీ భగచానువాద, యావ దధ్యాయసమొ ప్పి, 3, ఈ ధ్యానం యథా కుర్వంతి త చ్చ

వంచదశాధ్యాయము, ల09 ట్ర ప్యరం భే చిడానండరూపధ్యానం తథా శృణు, ఓగరుడుండా!. బాగుగ నడిగితివి, సీవు ప్రశ్నించిన ప్రశ్నము గోవ్య మైనను జెప్పెచను, "బీనిని తెలిసిఫొనుటవలన సర్వజ్ఞ తము కలు సనో వది బహాండగుణసంపన్న మై యోగులకు ధారణాస్పదమై వెలయుచుండునో "యోగులు 'జేనియందు వట్ప శ్ర చింతనమును "జేయు చుందురో ట్ర హ్యరంధ్ర, ంబున చిదానండరూవధ్యానము "'జేయుదురో* అట్టి పారమార్థికం బగు శరీరవ్వురూసమును జెప్పెద వికుము అని భగ శుచీనాం శ్రీనుతాం శీపీ జాయలే నుకృతీ యథా, తథా విధానం నియమం తల్పిభ్రోః కథయామి తే, ఇ పుణ్యాత్యుండు సుచు లగు శ్రీమంతుల గృహంబులం బెట్లు జనిం చును? తత్పిశరుల శెట్టి నియమమం లున్నవి! వానిని జెప్పెడ వినుము. బుకుకాలే శు నారీణాం త్య జేద్దిన చతుష్టయమ్‌, "శావన్నాలోేశయే ద్వకృం పాపం వపుపీ. సంభ వేశ్‌, ౭ స్నాశ్యా నబేలం సా నారీ చతు స్టేఒవాని శుధ్యతి, సప్తాహోత్చితృ బేవానాం భ వేద్యోగ్యా చతార్చనే, తో త్రీ రజన్వల నల్రైనవుకు మొదటి నాలుగుదినసములయందు తన్తు ఖము జూచిన పావము లభించును, కాంబట్టి మొడటి నాల: గురో జ్ఞుబు విశువసలెను, నాలనదనంబున సవేలస్నానము జేసినతోడనే పరి శుద్దురా లగును, వడపదినము మొగం పిళృకర్మలం దద్హ రా లగును, సష్తావామభ్యే "మో గర్భస్ప భ వేన్మలిశాశే యః, ర్రైయంభాంత్య ర వ్యా న్డ్‌ వ్రష్టాహమధ్యతః, క ౯ ల టా ఆ ఫూరస్థిస ప్ర ము ఏ పద్య స్గాద్యుగా సంవి = ౧౦ వీచుదినములలో సంభవించు గర్భము పాపచిత్తము కలదగును, ఎవిమిడ్‌డినంబులలొ. జిరుచుగాం బుత్రులు సంభవింతురు సరిదినంబులం ణ్విరి, ౫. యథా యేన విధానేవ తత్చిట్రోః తస్య మాతాపిస్రోః. ౬, పాపం యావ దింద్ర,వ్టి టహవాత్యా నంభవతి;, ౩-౧౦, సామౌ న్యాః గర్భధార ణేపాథారణా వ్‌వం గరుడ. 14

ల10. గరుడఫసరాణము బుత్రులును జీసిదినంబులం బు తి కలును జన్మించెదరు. కాంబుట్టి 'వెదటి వఏడురోజులను విడచి అనంతరదినంబులలో యుగ దినంబులందు తీత ని మోడళ ర్తు ర్నిశా త్రైగొం సామాన్యాప్పముదావ్భాతాః, యా వై చతుర్షక్‌ రాతి గ్లర్భ స్పిఫతి తత్ర వై, ౧౧ యి ఒం ఖ -౨€ ట్‌ అ గుణభాగ్యనిధిః పుత్ర _నదా జూయేత ఛార్మి కః, సానిళా ప్రాకృతై. ర్జ్‌వె ర్న లభ్యేత కదాచన, ౧౨ బుతుదినంబు లగు వదియాజుదినంబులలో సాధారణముగా శ్రీ గర్భోత్స త్తి ఆయగుచుండును, ఆపోడశదినంబులలో పదునాల్లవ ర్భాత్రి గర్భోత్స తికి మిగులం బక స మనువది, ఆ వదువాలవరాతి చింఎాని టీ ఆ రా లా న యందు గరాస్భత్స _త్రియెన శిశువు సకలగుణములకు భాగ్యమునకు నిధియు ఛార్తిికుండును అగును, సామాన్యమానవుల కారాతి ఎవ్వుడును ఓ లభింవదు, వంచ మేఒవాని నారీణాం కార్యం మధుకభోజనమ్‌. కటు చూరం చ తీషమం చ త్యాజ్య మువ్లం చ దూరతః, ౧౩ వ! న! తత్‌ కే శ్ర మోవధీప్మాత్తం బీజం వా వ్యమృ 'తాయితమ్‌, ణి, టి జ, నా తసి న్ను ప్తాానరస్ప్యామిోా సమ శక్ఫలమవావు షయాశ్‌ , ౧౪ వంచమదినము మొదలు త్త్రీలకు మధుంభోడనము బెట్టవ లెను, కటువ్యులై నదియు మోొరమైనట్టియు. తీళ్ణు మైనట్టియు. వేడిదై నట్టియు భోజనము బెట్టగూడదు, ఛాన్యాదుల గుత్ప _త్తిస్టానం బగుమే త్రీ ౧బును ౧౧, గుణాః విచారాదయః భాగ్య మైళశ్వర్యం లేసాం. నిధిః నిదానస్థానం - ప్రాకృతైః నిర్భాగై ట్టి ౧౨ పంచ మేఒవానేత్యువల కణం పంచమదినా చారభ్య పోడళ ర్థునిశాపర్యంకమ, ౧౩, తత్‌ ష్ర మోవ.ధ్‌ పా శ్రమితి, ఓవధీనాం ఏీలాదిధా న్యానాం పాత్రం ఉఊర్చ్‌ ్రిస్టానం లత వ్రనిద్ధం "క్షేత్రం య థాకంటక గుల్యాదినిరస "జీన కదుపయోగి ద్రువ్యాంతర మేళ నేన జల నేచ నేన శృషియోగ్యం విధాయ తన్ని. న్ముప్వా బీజం వాపయిత్వా స్వామి కర్మ కః న్థూలాన్నరూపం ఫలం ప్రాప్నోతి, తశా౭.గ్రైవీ ఓవధీపార్కం ఇత్రోత్చ శ్రి స్థానం కత్‌ గర్భరూపం త్మేత్రం శటుషొ రాడి భోజనం పరిత్యజ్య మాధుర్యభోజనం కారయిశ్వా వీర్య నేచనం చ కృత్వా తన్నీ నుషప్వా స్వామా పితా 'నమ్యక్‌ ఛార్మి క్‌భు శృరూపం భలం ప్రాపుష్నయా దిత్యర్థః, ౧౮,

వంచడశాధ్యాయ ము, వ్‌[1 శుభ్రవరచి బీజములు చల్లిన యెడల ధాన్యాదులు వాగుగ ఫలించిన రీతి వుత్రోత్స_త్తి హేతుభూతం బగు గర్భ వేత్రమును మధురభోజన ముచే బాగువరచి బీజమునుంచినయెడల ధర్శాత్తు లగు బుత్తులు జని,0 శా ఆ చుదురు, తాంబూలవువ్నన్రీఖండై స్పంయు కృశ్శుచివస్త్రభ ట్‌ 9 ధర్మ మాడాయ మనసి నుతల్బం సంవి శేత్చ్నుమూ౯ా, య్‌ ఫురుముండును తాంబూలము వేసికొని వువ్వులరు మెడను శిఖను ధరించి గంధ మలందికొని శుక్ల వస్త్రముల ధరించి మనంబున ధర్మ మును జంతింపుచు శయ్యను నధిష్టించి భార్యతో భోగి-వవలెరు, నిపేకసమయే యాదృ బ్నరచి_త్తవిశల్పనా, 'తాజృక్స న్రభావసంభూడెక్ణంతుర్వికతి కుత్నీగః, . ౧౬ మైతిన్యం వచీజభూతం పా నిత్యం కు! వ్యవస్థితమ్‌, కామళ్చిత్తం చ శుక్రంచ యజూ ్యేకత్వమాప్నుయాత్‌ , ౧౭ తదా ద్రావ మవాప్నోతి యోమిన్ల ర్భాశయే నరః, శు క్రళోణితసంయోగా త్పిండోత్ప త్తిః ప్రజాయతే, ౧౮ వరమానందదః వుత్రో భే ద్దర్భగతః కృతీ, భవంతి తస్య నిఖిలాః యాః పుంనవనాది కః, ౧౯ జన్మ ప్రాన్నోతి వుణ్యాక్తా గ్ర హేషూచ్చగ తేమ చ, తజ్జన్మ సమయీ విప్రాః ప్రాప్నువంతి ధనం బహు, నం విద్యాపనయసంపన్నో వర్ధతే పితృ వేశ్య ని, సతాం సంేగేనన భ వేత్సర్వాగమవిళార దః, ౨ణ దివ్యాంగనాదిభోక్తా స్యాత్తారుణ్యే చానవాన్థ సీ మాధుర్యభోబనాదిఖి, స్రీ ణాం విధానం నియమమత్త్యా పుకుహిణా మావాంతాంచూ శేతి, నుకల్చం “పార డారుమయీామి త్యాద్యు క్షప,కారాం శయార్టం చంది ళేల్‌. ౩స్థిలో భూయాత్‌ *, ౧౫ నిషేకననుయీ రతిశాలే యాద్చళి విళల్చనా శుఫాశుభవాసనా భవతి కాద్భ శ్యేవ స్వభొావస్య ఉఊర్చ త్రి రస్య సజంతుః వికతి గర్మేప్రవిష్టోభవతి, ౧౬ చైతన్యం జీవః-కౌమః అభిలాషప్తూ్షిః, ౧౭, ౧౮ శృతీ పుణ్యాత్తాం ౧౯౨౦౩ ఫూర్వ మితి వూర్వజన్యని కృతాశాం తపఆదీనాం ఫల స్యోధయాలత్‌ భోకా 2ఒవీ భవేల్‌, తథాచ స్మృతః “భోళ్యం భోజ్యనళ క్రీ శృ రళిళ శ్రి ర్వరస్త్రియః;

వప గరుడపురాణము వూర్వ్యం కృతతళప .న్తీర్గమ హాపుణ్యఫలోడయాత్‌ , ౨౨ తతశ్చ యతతే నిత్య మానాల, విచార శే అభ్యారోపావవాదాభ్యాం కురుతే బ్ర హృచింతనమ్‌, ౨౩ సంభోగసమయంబున సెట్టి చింత యుండునో అట్లు చింతించు మనంబు గలిగియుండునట్టి జంతువు గర్భంబును ప్ర 'వేశించును, బీజ భూతుం డగు జీశ్రండు ఎల్ల వుడును శుక్ర మునందుండును, అభిలావు వూ ర్హియు చిత్తంబును శుక్రృమును వకత్వము బొందినపుడు నరుండు శ్రీగర్భంబున ద్రవత్వము బొందును, అప్పుడు శుక్షశోణితసం రురూగం బుపలస పీండోత్ప త్తి యగును. వరమానందప్రదుండగు వుత్రుండు గర్భ మును ప, వేళించును, అట్టి పుణ్యాత్తునకు పుంసవనసీమం తాదికర్మలు శ్రోమంబున జరుగును గ్రవాంబు లుచ్చాదులయం దున్నపుడు వుణ్యా తుండు జన్నించును, అతని జన్మ-కాలమున అ్రౌష్టాణులకు వి శేషధనము లభించు, పిముట విద్యానినయములు కలిగి తండి,/గృహంబున పరిలు మ్య ఈల రగా చుండును, అనంతరము సత్పహవాసంబున సర్వకాస్త్రవిశారదుం డగును, యావనానర్థను దివ్యాంగనాభగోక్షయు ఉఊానము చేయుఐవా(డును ధనియునగును, వూర్వజన్య సకృతివి'శేవంబును జేసి ఆక్థానాత్త్మవిచా రణయంద్లు ప్ర వృ'త్తుండయి. అధ్యారోపాపవాడంబుల టబ్రహ్మచింతెనము జేయును, అస్యాసంగావబోధాయ ట్ర ప్యాణోఒన్వయ కారిం8, వ గు "జ్‌ వీత్యాద్యనాత్త్మ వర్ష స్య గుణాంస్తే కథయామ్యవామ్‌, కల విధవో చానళ క్తిళ్చ చాల్చస్య తపసః ఫలోమితి, .౨౨, యత తే యత్నవాజ భవతి, అసర్నభూ తాయాం రష్ట"సర్చ్బారోపన ద్వస్తున అరోపో2_.ధ్యారోపః, వస్తు సచ్చిడా నందాద్వయం బ్రహ్మం &ీ, త్యాడ్యజ్ఞా నాంతసక అజడసమానోఅఆవ స్తుూఅపవాదో నామ రజ్జునివర్రస్య రజ్ఞామాత్రవ ద్వస్తువిన ర్త స్యానస్తునో జ్ఞానాచేః చ్రృపంచస్య వస్తుమూ ్రృళ్వం-ఆభ్యాం ఆధ్యాగోపాపచా దా భ్యాం త్వంప డార్థం సంళోధ్య *సర్వం ఖ ల్విదం బ్రా జేహ నాన్నా కించనిఇత్యాది శ్రుశ్యు క్షం టెన్మాచింతనం కరులే, 33, అస్యేరి, &. త్యాదిషు అన్వయం కరత శ్యన్వయ కెరిణో౭_ప్యస్య ట్రైవ్వాణః అసం గావబోధాయ *ఆనంగో వ్యయం ఫురుషిఇతి శ్రుక్యుక్ష జ్ఞా నార్థం కథయామిత్య వయ; చిక ఆవార్యలిధారణ మానా-టీతిరి క్యాదిఖి?, స్థూలభూ తాః, అప్రుపంచీ

పవపంచడఛాధ్యాయ ము, లక్‌ శ్నీతిర్వాారి వావిర్భో కా వాయురాకాళ వవ చ, స్థూలభూతా ఇమే స్రోకాః ఓండో౬ఒయం పాంచభౌతిక ః, ౨౫ భూమ్య్యూదులయం దన్వయ కారి యగు బ్ర వ్యయొక్క_ అసంగ జానార్ధ మై భూమ్యాద్యనాత్మ వర్మ మందలి గణములను నీకుం జె చ్పెథను, పృథిన్య ప్తేజో వాయురాకాశము లని స్థూలభూతము లెదు, మానవ శరీర మిావంచభూతంబులవలన నుత్స త్తి యగుటచే పాంచభౌతిక మనం బడుచున్నది, త్వగస్థి నాడ యూ రోమ మాంసం వైవ ఖగేళ్వర!, వతే పంచమయా భూమేర్గుణా స్తే పరికీ ర్తితాః, ౨౬ లాలా మూత్రం తథా శుక్రం మజ్ఞా రకృం చ పంచమమ్‌, అపాం వంచగుణాః పో్రా “స్త్పవసోఒవి నిశామయి, ౨2 తుభా తృమో తథా౭ఒఒలనస్యం నిద్రా శాంతిన్త శఖ్రవ వ "లేజఃవంచగుణం తార్థ్మ్య్య! ప్రోక్సం సర్వత్ర యోగిఖిః, నై అకుంచనం ధావనం చ లంఘనం చ ప్రసారణమ్‌, వేస్టితం చేతి పంచైవ గుణా వాయోః ప్రకీర్థితాః. ౨ణా ఫఘోవశ్చింతా చ ళఛూన్యత్వం తథా మోవాశ్చ సంకయః, ఆకాశర్య గకాః వంచ క్షాతివ్యా స్తే ప్రయత్నతః, 30 చర్మము ఎముకలు నాడులు రోమములు మాంసము అని భూవింగుణము లైదు, లాల మూత్రము శుక్రము మజ్జా రక్తము అని ఉదకమున కైదు గుణములు కలవ అకలి దాహము ఆలస్యము నిద్రా కాంతి అని అగ్నిగసణము లైదు, ఆకుంచన ధావన లంబన వ్రసా రణ చేస్టితంబులని చవాయుగుణంబు లైదు, ఘోవ చింతా ళూన్యత్వ మోనాచింత లని ఆకాశగుణము లైదు, మనో బుద్ధి రవాంళార శ్చిత్తం వేతి చతుష్టయమ్‌, అ”తఃశరణ ముద్లిష్టం పూర్వ ర్భాధివాసితమ్‌. కిం బృశాల వాంచభాతిళః. భంలేకృతపంచభూతోర్సన్న?. ౨౪ క త్యాదిపంచభూ శాచాం గుణా నాహ-క్వగితి పంచళిః, ౨౬-౩౦, ఫూర్వశ ర్థాధివానితం పూర్వ జన్యకృలై శ్ళుభాళుభక ర్మభిః ఆధిచానీఠం కుకాకుభవాసనాయు క్షం ళభవరిం “బుద్ధిః కర్గానుసారిణీ” తి నవబాక్‌ బుద్ధి రిక్యుపల షణం, ఆంకఃకరణచళతుష్టయ మే వేత్యర్థః

వ్య గరుడపఫురాణము క్‌ ళో త్ర ౦ త్వక్చముషె జివ్వోఘ్టాణంజ్ఞా నేం చ్రియాణి చ, వాక్చాణిపాదపాయూవస్తాని కళేందియాణి చ, 39 ఖి ఊటీ ఓ దిగ్వాతార్కప్ర చేతోఒశ్వివహ్నీంద్రోపేం ద,మిత కాః, ట్‌ ల ఆ జ్ఞానక మ్మేంద్రియాణాం చ' బేవతాః వరికి ర్థొతాః, 33 మనసు బుద్ది అవాంకారము చి తము అని ఫూర్వజన కర ధి న వ్యు లి చాసనలతో కూడియున్న అంతఃకరణము నాలుగుపిధములుగ నుండు ను. క్రో త్రత్వకృతుర్జి హ్వోఘ్రాణము లని జ్ఞానే ద్రియము నైదు, వాక్సాణి ఇొదపాయూపస్థలని క మ్మేంద్రియము లైదు, క్ఞానేంద్రియము లలో శ్రోత్ర త్వక్పముక్టహ్వోఘాణంబుల కై దింటికిం త్రమంబుగా డిగా తార్క_ప్ర చే తాశ్వినులును కర్మేంద్రియంబు లగు వాక్సాణిపాదపా గా న్డ్‌ యూపస్థలకు వహ్నీంద్రో పేంద్రమి త్రకులును అధి చేవతలు, ఇడా చ పింగళా చైవ సుషుమ్న ఖ్యా తృతీయ క్సా గాంధారీ గజజిహట్టు చ ఫూపా చైవ యశస్విని, 8ళ అలంబుపో కహూనశ్నాపి శంఖసీ దశమి తా, విండమభధ్యే స్థితా పహ్యేతాః ప్రధానా దశ నాడికాః. ౩౫్క్‌ ఇడ పింగళ, సుషుమ్న, గాంధారి, వా_స్తిజన్వా, పూప, యక స్విన్తి అలంబువ, కుహూును, శంఖిని యని పొంచభాతికళరీరంబున ప్ర ఛానంబు లగు నాడులు పది గలఫ్టు, ప్రాణాపానసమానాఖ్యా ఉడానో వ్యాన వవ చ,

• నాగః కకార్శక్చ కృకరో జేవదత్తో ధనంజయః, 3౬ వాది ప్రాణో గుజేఒపానస్పమానో నాఖిమండ లే, ఉదానః కంఠబేే స్యా డా ఫ్టనస్పర్వశ రీరగః, ఏ2 ఉచానరే నాగ ఆఖ్యాతః కూర్చ ఉస్పిలనే న్యృతః, శ్‌ వాత నీ న. కృళరః యుత్కరో ేయో 'ేవదత్తో విబృంభ ణే, కలో న జహాతి మృతం వాఒవీ సర్వవ్యాపీ ధనంజయః, 30, ఉభయేంద్రెయా ణ్యావా-ల్రో ల్రేమితి, 3౨, దిగాదయః పంచశ్రోత్రాడీ నాం య థ్మాక్కమం చేనళాః, వహ్నా స్టదయళ్ళ వాగాద్‌నామితీ, 33-336 అథ దళ ప్రాణాక స్థానశర్మనహీ తానావా-స్రాణ ఇతీ పార్టత్రిభిః, ఏ౬, 32, యత్కరః చుధాక ర్త, 3ర, మృకళోనకారిర్వం భనంజయచ్య శక్యః 9౯, వానో వాయుః

వ. చదశాధ్యాయ ము, వక ప్రాణాపానసమానో దానవ్యానములని వ్రధానవాయువు లైదు, నాగకూర్మగృకర బేవద _త్తధనంజయము లని ఉపవాయువు ఖైదు, ప్రాణ ము హృదిస్థానంబునను అపానము గుడస్థానంబునను సమానము నాఖి స్టానంబునను ఉదానము కంఠస్థానంబుసను వ్యానము సర్వశరీరంబునను నుండును, నాగము. వాంతిని కూర్మము నేత్రోన్మీలనంబులను కృళ రము తుమ్యును "బేవద_త్తము అవులింతను కలుగంజేయును. సర్వవ్యాపి యగు ధనంజయను మృతుం డైనను వడలక కరీరమునంటియుండును, కబలై ర్భు క్తమన్నం హీ పుష్టిదం సర్వ చేహినామ్‌. కో నయతే వ్యానకో వాయుస్సారాంశం సర్వనాడివు, ఆహారో భు_క్తృమాత్రో హి వాయునా క్రియతే ద్విధా, ళం సంప్రవిశ్య గుబే సమ్యుక్నృథగన్నం వృథర్దలమ్‌, మ! శమ ్నే రం కృాా కృ తాన, ౦ చ జలోపరి, రం అగ్నో శ్చాధస్ప కాయం ప్రాలస్థి ఎల్వటగ్నిం ధ ములే శనైః, వాయునా ధ్ధాయమానోఒగ్నః వృథక్కిట్టం వృథ్యగ్రనమ్‌. ర౨ కురు'కే వ్యానకో వాయుర్వివ్వుక్పం ప్రావయ్‌ే ద్రసమ్‌, సమ్నస్తజీవులు. ఫుష్టిడం బగు నన్నమును భుజిప నందలి సారమును వ్యానవాయువు సర్వనాడులకు ప్ర సరింవంజేయాను. అదెట్లన; వాయిన్సు గుదస్థానమునం్టు 'వేశించి భుజువంబడిన యాపోరమునందలి జలమును అన్నమును విభజంచి అగ్నికి నూర్జ క్రభాగంబున నుదకమును చానికీ మాండను అన్నము నుంచి అగ్నికిం లి ందిళఛాగంబున తానుండి మెల్లగా నగ్ని ్రచ్యలింవ జేయును. ఇట్లు ఛబ్వలింపం చేయబడిన యగ్నియు అన్నమునందళిరసమును మలమును వీభజించును, అంతట న్యానవాయువు ఆ రసమును సర్థినాడుల యందు పసరింపంజేయును చ్వారై వ్రష్టదశభిష్భృన్నం కిట్టం "జేవోద్చహిస్స్ర వేత, ౪౮9 సన్హావీ, నాసికా జివి దంతా నాభిన్నఖా గుడమ్‌, సర్వళరీకవ్యాపక శ్వాత్‌ సారాంకళం రసం నయలే ప్రాపయతి, రసస్రాపణప్రశార మే చా౭ఒహ = అహార ఇతి త్రిభిః; ఈం=ళ౨ భీన్నం కపాతృథ న్యాతం కిట్టం మలధ,

త16 గరడథురాణము

గువ్యూం శిరో వపుర్లోమ మలస్థానాని చక తే, లోలో

వ్‌ీవం స్వే వ్రవ_ర్తంతే స్వస్వశర్శణి వాయనః,

ఉవలభ్యాఒత్మ నస్పత్తాం సూర్యాఒలోక యథా జనాః, హే.

పిడప కరములు నేత్రములు నాసిశము జివ్వ దంతములు నాఖి నఖములు గుడస్థానము గుహ్యము (శిశ్నము, -మొోూని) శిరము శరీ రము లోమములు అనంబడు దాం్రదశనూర్న ములద్వారా అగ్నచే వృ గ్భూతం బగు మలము శరీరమునుండి బయటికి వచ్చును, ఇట్లు సమ ళా

_న్రవాయువులు ఆత్మస త్తను బొంది సూర్య వ కాశమును బొందిన మనుజులువ అ తమతమ కర్శలయందు వ ర్తించుచుండును,

ఇచానీం నర చేవాస్య శృణు రూవద్వయం ఖగ,

వ్యాపచోరిక మేకం చ ద్వితీయం పారమార్థికమ్‌, 'ఈ౬

తన్రః కోటా 2 ద్ధఠోటీ చ రోమాణి వ్యావహాోరికే,

స్త్పలయాణి శేళాన్సు స్రీర్నుఖా! ప్రోక్తా స్తు వింశతిః, ఈ౮౭

దార త్రింశద్దశనాః ప్రోకాస్స్పామాన్యాద్విన తానుత!,

మాంసం పలసవ్మాన్తం తుర క్రం వలశతం స్మ ఎచీమ్‌, ళ౮ా

వలాని దళ మేదస్తు త్వక్పలాని చ సప్తతిః

పలద్వాకశికం మజ్జా మహోర_క్తం వల్మ్రయమ్‌, లోనా

కుకుం దింకుడవం చేయం కుడవం శోణితం న ఎమ్‌,

ంటీంళ ట్‌ జేహే పక్‌ వష్ట్యు త్తరం చ్‌ త్రీశతమస్థ్యాం చ ర్తితమ్‌, సం జ్‌. అధ జ! జ

నాడ్యస్టూలాళ్చ సూత్మైాళ్ళ కోటిళః పర _ర్హితాః,

పిత్తం వలాని వంచాళ త్తదర్థం జేష్ముణ నథా, హోం ౪3, మలస్య నిగ్గమస్థా నాన్యావా = కన్లేతి. ఈళ సశ్వే ప్రాణాడివాయవః ఆర్మ్‌ సల్లే మొన వేస్టంతీత్యావా = వీవమితి నూర్య స్యాఒ లోకం ప కౌళం ఉపలఅభ్య ప్రాష్ర జనాః యథా న్వస్వకర్యణి చృవర్తంలేే తె ఇా2.త్మ సత్తాం ప్రాషష చాయవో 2_పీ త్యర్థః, ఆయం భావః నూర్యో యథా కర్మణి జవాన్న్రన ర్య స్వయం సాక్షీతయా ఇ-సంగ త్వేన స్థితో భవతి, తద్య చాత్తాఒపీతి జ అ నేనాజఒర్మ విచారణ మఫ్యు క్షం భవతి, 'ఈ(, వ్యావహారికం ఆగన్యుం, పౌరమార్థి కం యోగిజన్హే యమ్‌. ఈ౬ తశ్రా ఒడ్యం రౌవడావా-త్కిస, ఇతి మడ్శిః తివః కోట్యః వనప్పలమా జీర్యగణి తాని - ౪ 3,'ఈశరొ, న్ధ్థూలమా నేన ధాతుప్రమాణ మొహ మహారదక్ష ప్రాణా ధారభూతమ్‌, ౪౯

వంచడ ఛాధ్యాయము, ఫ్ర సతతం జూాయమాూసంశతు విజ్ఞూత్రం వావ్రమాణతః, వీతద్దుణరమాయు_క్తం శరీరం వ్యావహారిక మ్‌, స శీయిగరుడుండా! వ్యావసహో ఏక మనియు పారమార్థిక మనియు మానవశరీరము రెండు దెెంగులై వదర్తిల్లుచుండును. అందు ముందుగా వ్యావహోరికళరీరలతణ ములను వివరించెద వినుము. మూండుకోట్ల య్‌ంబది లషల రోవుములును వకులవతల కేశములును ఇరువది నఖంబులును మువ్చదిరెొడు దంతములురు సహ్మన్తృపలముల ఎత్తు మాంసమును నూరువలముల రక్తమును పదివలముల మెనడును డెబ్బది జ్‌ జం నె రనఘువ కి ణ్‌ వలముల చర్మమును వం ద్రైంచువలముల మజ్ట్దయాను ప్రాణాధావం బస రక్తము మూఃడుపలములును ఇరు “దిమాసముల "లేతస్పును వదిమూపు ములకోణినమును మరూాందువందల యబజువది మావముల ఎముకలును స్టూలంబు లును సూక్షంబులును ఆగు నాడులు కోటియును వంబదివల ముల పిత్తమును ఇరువదై దు పలముల క్షేమును వ్యావనోరిక చేహం బున నున్నవి. విణ్ఞూత్తము లెప్పటి కప్పుడు పుట్టుచుందుటం జేసి వాని పృమాణ వింత యని చెప్పుటకు నిలనుపడదు, ఇట్లు వ్యావహోరికళరీర శో ళా స్త్వరూవము జెప్పీనాను, భువనాని చ సర్వాణి వర్వతద్వ్విపపాగ రః, ఆదిత్యాద్యా గగృవోప్పంతి వరీలే పారనూర్థి కే, సిం పారమార్థిక జేహే పా మట్బక్రాణి భవంతి చ, శ్రువ్యాండే యీ గుణాః వ్లోక్తా స్తేఒవ్యస్మి న్నేవ సంస్థితా: ఎనిరో ఇంక పారనూంర్థి క ళరీం స్వరూపమును జెప్పెడ వినుము. చతుర్జశ భువనములు వర్వతద్వీపసాగర ములు ఆదిత్యాదిగ్రహములు మూలా తడపం దళమౌాపష! కి-కోణికం బుకూద్భవం గ ర్భాధావభూతమి, ౫౦-౫౨, ఏనం చ్యానహారికంనిరూప్య ఇడాశిం పౌరమార్శి ఫి స్వరూపరిరూప ణీన నూత్యస్వరూ జీన్సు ప్ర శేశాయ స్వజేటా తావద్విరాడ్రూ ఎన్నూత ధార ణా మౌవా-పారమౌక్థిక జేహేహీ త్యారభ్య చూవద థధ్యాయస మా ప్రీ గుణాః భువనాదయః,తా జే చావా-భున నానీత్యా ది పారమర్థి కే పౌరమాళ్థిక స్వరూప ప్ర కాళ శే, ౫3, (౪. వై రాజరూపభాక్‌ *వైరా

విప్ర గరుడవృురాణనముం ఛాళశాది మట్ట్బక్రములు, 'వేయేల? టవ్యాండము నండలి సమ న్తగుణ ములు ఈపిండాండంబున గలవు, 'శానవాం తే పవమ్యోమి యోగినాం ధారణాన్పదాళా యేషాం భావనయా జంతుర్శ వేదై స్రరాజమావఖాక్‌ ॥ జ! పాదాధస్తాత్తలం శ్రేయం పొదోర్ట కం వితలం తథా, జూశునోన్సుతలం విది స్థ చేశే మహోతలమ్‌, పో౬ తలాతలం సక్టి మూశీ గువ్యా జేకే రసాతలమ్‌, పాతాళం కటిసంస్థం చ సృప్పలోశాః వ్ర కీ రితాః, స౭ ఆగుణంబుల నన్నిటిని నీకు. జెచ్పిద వినుము, వానిని భావిం చుటవలన జంతువు విరాజ్రూవమును బొందును, పాదముల, క్రింద తల మును పాదోర్ట న్రంబున వితలంబును జానువుల సుతఅలంబును సి -జీళశం బున మహాతలంబును సక్తి మూలంబున తలాతలంబును గవ్యూ బేశంబున రపాతలంబును కటిిప, బేళంబున పాతాలంబును గలవు, ఇట్లు సప్త పాతాలలోకములం 'జెవ్చంబడినది. భూర్షోకం నాభిమభ్యే శప భువర్లోకళం తదూర్థ వే స్వర్ణోకం వృాదయే విద్యాత్కంఠ బే శే మవా_న్తథా, ణా జనలోకం వక్త "'జేశే తపోలోకం లలాటే సత్యలోకం బ్రహ్మరంభేే భువనాని చతుర్చశళ, వా నాభిమధ్యంబున భూర్ణ్తోకంబును ఉదరంబున భువర్లోకంబును వృాశనయంబున స్వర్ణోకోంబుకు కోంఠంబున మహర్షోకంబును ముఖం బున జశనలోకంబును లలాటంబున తపోలోకంబును శ్రుహారంధ్రంబున సత్యలోకంబును గలవు. ఇట్లు చతుక్షశభువసములు మానవశరీరం బున గలవు, త్రి కోణే సంస్థితో మీరు రధఃకోజే చ మందరః, డమకోతే చ కై లాసో వామకోణే హిమాచలః, ౬౦ జః పురపో యో వెభగచా నాగ గౌజాశ్రయిఇతి భాగవతో కృః.స్వయం సా దిత్య ర్ధఃం ఏ0, వూర్వళ్లోలో కక, మేచైన సర్వేషాం ధారణా మావా-పాటేతి, (౭౬ ౫(8, ఈదూర్థ్వ"కే ఉదశే, ౨౮ ౫౯, త్రిళోణే వృార్పీకళమలాంతర్ల లే. తదుక్తం ప్రై ఫురాణే*బ్భాది రర్నమరే, కృీముత్సించోసనగ తాంబుచే, త్రీళోణాంకన్సమౌనీనం శిభం

వంచడ శాధ్యాయము, లం నిషధశ్బోర్థ క్రేభాయాం దయోయాం గంధమాదన, రమణో వామశరేఖాయాం సప్పతే కులప: ప్ర తాః, ౬౧ పహృత్చీఠక మలాంతర్మ తం బగు శ్రీకోణంబున 'మేరువును, అధః కోణంబున మందరపసర్వ్ట్రితంబును, దల్నీణకోణంబున కవ్రైలాసంబును వామకోణంబున హీమూ చలంబును, కోర్ధ న్రచేఖను నిమధంబునుు దత ణనరేఖను గంధమూాదనంబును, వామ శేఖ రమణంబును గలవు, అస్టిస్టా నే భ వేజ్ణంబూశ్నాకో ముజ్జాసు సంస్థితః, త్వచాయాం శాల్యలీద్వీపో గో మేదో రోమసంచయీ, నఖస్థం వుష్కరం విద్యా త్సాగరా నదనుంతరమ్‌, ౬౩ యారోదో హీ భ వేన్తూశ్రే శీ శే తీరోదసాగరః, నురోదధిః శ్లేమ్యసంస్థః మజ్జ్ఞ'-యాం ఖృతసాగరః, ౬రో రసోదధిం రసీ వించ్యాచ్చోణి తే డధిసాగరః, స్వాదూదో లంబికాస్థా నే జాసీయాద్విన తానుతః, ౬న -నాదచశ్రే స్లితస్సూర్యో చిందుచశ్రే చ చంద్రమాః, లోచనస్థః కుబో శ్రేయో వృాదయజ్ఞ వ్రకీ ర్తితః ౬౬ విన్ణుస్థానే గురుం విద్యాచ్చు్రే, భుక్టోవ్య వస్టీతః, నాఖ్ళిస్టానే స్థితో మందో ముఖే రావుః ప్రకీర్తితః, ౬౭ వాయాస్థా నే స్టిః కేతుళ్ళరీ శే చ్రవామాండలమ్‌, వ్‌వం సర్వనస్వరూ జం చిన్తయేడాత్మన న్తనుమ్‌, ౬౮ భ్యాడు జదాఫవ త తస్య మళ్ళ ్రాకాలే షూస్వ బమెంచామోభాను చ మే ర్వాదయ స్స కఅపర్వతాః భవంతీతి, ౬౦, ౬౧, నీరాను చాడీము, ౬౨, గో మేద ప్లతుః।, అక్క ౬౮, రసే అన్నస్య లంబికౌ కంఛాంకర్షతా, 8౬౪ నాదబిందుచ శ్రే ట్రహ్వారంధ్రాజా పనై కౌంసళ్యథో2.ధ సః, తము క్షం యోగకాస్ట్రే కకప్ర కై కాంగళ్యధో ఒథో2ఒ ] రంధ్రం వాదం చ చిందుకమ్‌, విద్రుమస్ఫృ!కికౌకారం నూర్యృ చం, చ్రృశమ చళి మితి, జః బుధ:, ౬౬ విస్ణుస్థా నే నాభ్యంకర్షరమణి ప్రూరకచ శే శాఖిస్థా నే నాభిగోళ కీ మందః కనిః, ౬౩, వాయాస్థా-సే వృాదయా చాళంఠం వాయుస్థానం తన్నీకం షీర ము క్తప్కళాకేణ సర్వస్వరూ శే. సర్వాశ్య కవిఠాట్స్వరూేణ స్వ ఉహ చి వ్రయాల్‌ ఇతి మూలధారణా, అరా, పృథమషట్బక్రృచి _ననాత్సే కనూక్మ థా

వ్లీలీ0 గరడవురాణము అస్థులయందు జంబూడద్వీపమును, మజ్జ్ఞయందు ఇాక ద్వీవమును, మాంసముస కుళద్వీపమును, విరలయందు క్రాంచడ్వ్‌వమును, చర్ష్మమున శాల్మలీద్విపముసు, రోమములయందు. ఫ్లతద్వీవమును, నఖములలో పుమ్మరద్వీపమును ఇట్లు సప్తద్వీపములును శరీరమ.నంబే యున్నవి, మజటీయు మూ త్రమున ఉప్పునీటిసముద్రమును, పాలయందు శ్రీరసాగర మును, శ్లేమ్యమున నురాసము ద్రమును, మజ్జ్ఞయందు భృుతసము ద్రమును రసమున రససము ద్ర మును, శోణితమున దధి (పెరుగు) సము ద్రమును, లంబికాస్థానమున తియ్యనీటిసము ద్రమును ఇట్లు సప్పసముద్రృములును శూడ శరీరమునం బే యున్నవి. ఓవినతాకుమూరుండా! నాదచ లే మున సూర్యుందును, విందుచ శ మున చంద్రుండును, కన్ను లయందు రుజుం డును, వ్యృాదయమున బుధు:డును, విస్తుస్థానమున (నాభ్యంత_తమణి ఫూరచ క్ర మున గురుండును, ళు శ్రమున శుక్ర, (డును, బొడ్డున శనియు, ముఖమున రాబునును, వాయుస్థానమున (వ్నాదయను మొదలు కంఠమువజకును వాయుస్థానము) *శీతువ్సును, ఇట్లు నవ్య వాములును గూడ శరీకమునం బే యున్నవి. ఇట్లు శరీర మే విరాడ్రూవమై యున్నది, సదా ప్ర భాతసమయ్‌ బద్ధపద్దాసనస్థి'తః, షట క్ర చిన్తనం కు ర్యాడ్యథో_క్రమజప్శాక్రమమ్‌, ౬౧౯ అజపా నాము గాయ త్రీ మునీనాం మోతజాయిసీీ అస్యాస్సంకల్పమూ శ్రేణ సర్వసావై: ప్రముచ్యతే, ౭0 శృణు తార్జ్మ వ్ర! ప న జ్యేఒవామజపా శ్రచుము_త్తమమ్‌, యం కృత్వా సర్వదా జీవో జీవభావం విముంచతి, ౭౧ వరాలాధారస్సా ర్లధిష్టానం మణివూరక్‌ మేన: చ, అనాహతం విశుద్ధ్యాఖ్య మాజ్ఞామట్బ శ్ర ముచ్యతే, ర9 విదస యథా క్రమముగ మట్ట క్ర చింతనము అజప్మా క్రమమును గానింపవలెను, అజవయ నంగా మునులకు మోవథదాయినియగు గాయ తి ॥ చానిని సంకల్పించినంతనకూ త్ర, ముననే సకలపావముల వలనను మాన రణా మావా సదేశ్యాది, ౬౯, జపానుస్టైనం వినా సవాజళ్వాసరూపా జప్తా ఛవతీత్య జపా[మాసీనాం మననశీలానాం శంకల్చ గాయ క్రీం చ గురుముఖాత్‌ జాళవ్యమ్‌, ౭0, శర్వా కృత్వా వీఠదాచరణం నిత్యకనై శనీ కకతి నతు వైమి్తీక మితి, జీదఖానం

పంచదశాధ్యాయ ము, 0! వుండు విడువంబడును, గరుడుండా! గాయ శ్రీ క్రమము చెప్పెద వినుము, దానిని జేసి.చో జీవుడు మోతమును బడయును. మూలాధారము, స్వాధిష్టానము, మణివూరకము, అనానాతము, విశుద్ధ ము, అజ్ఞ ప! వట్బ క్ర మని పేరు,

మూలాధాశకే లింగ చేశే నాభ్యాం హృది చ కంఠణగే, .

భ్రువోర్మభ్యే టబవ్యారంభే శమాచ్చశ్రాణి చిన్తయేత్‌ , రె9ి

ఆధారం తు చతుర్జళానలసమం వాసాన్తవన్షాశ్తయమ్‌

స్వాధిష్టానమవి ప్రళకరసమం బాలాన్తమట్స త్రకమ్‌,

రశ్రాభం మణివూరకం డశదళం డాద్యం ఫకారాంతకమ్‌

స్మత్తె న్వ్వాదశభి స్తర్షనావాతపురం హమైమం కళాంతావృతమ్‌, ౭6

ప్మత్రైస్పస్వురి షోడనైశ శ ధర జ్యోతిర్వశుద్ధాంబుజమ్‌ క్ష

వాంనేత్యతమరయుగ్భ్య కం ద్వాయదళం ర వభ నార్రాంబ న్‌

జ రా వ వ తస్యా దూర్థ్యగతం పభ సిలేసిదం దం సవాన్త చృద సత్యానందమయం సదా శివమయం జ్యోతిర్మయం ఇాశ్వతమ్‌. ౭౫ మూఃూాలాధారనమున, లింగ చేశమున నాభియందు వృాడయ

మున కంఠమున, భ్రూలతల నడుమ, ఛి హారం ఛ్ర మున ఈస్థలముల యందు చక్రములను. చింతన చేయవలెను, ఆధారము చతుర్చళము, ఆగ్నిసముము వకారాదియ్కు సకారాంతమును స్వాధిష్టానము సూర్య తుల్యము బకారాదియ్యుు లకారాంతనును అది మట్బ శ్‌ కము వోణి వూరకభు, ర_క్తసదృశము దళశడళము లకారాది ఫకారాంతము అనావాతనము, ద్వాడళదశము, బంగారముతో సమమైంనది, కఠాంతా వృతమం విశుద్ధ ము ఫోడశదళము చంద్రతుల్యము, హాంసాంత్యవన్లా త్రయము అజ్హ, ద్విదళను ర_క్ర్తతుల్యము, ఏీని యన్నిటికిని వని ప్రభాసిత మను సహ శ్ర దళపడ్మము కలదు, అది సత్యానండమయమనము, ఎప్పుడును శివమయము, జోతిర్మ యను శాశ్వతమును,

గణేశం చ విధిం పిన్లుం శీవం జీవం గురుం తతః,

వాష్ట్రపకం వ్‌పరం ట్ర వా క్రమాచ్చ క్రేషు చింతయేత్‌ , రజ విముంచలి- బ్రవ్మాస్వరూపో భళరీ త్యర్థః: 8౧-౯౦: అత్ర సజాచారం !

వలి గరడపురాణము

వీశవింశత్సవహాస్రాణి మట్ళ తాన్యధికాని చ

అ హోరాన్రేణ శ్యాసస్య గతిస్స్ఫూక్షూన్నృ తాబుక్రైః, 22

వాకాచేణ బహిర్యాతి సకాచరేణ వికేత్చునః,

వాంసో వాంతి మంత్రేణ జీవో జవతి తత్త్వతః, ౭లో

వమట్ఫతం గణనాథాయ మట్సవాన్తం తు వేధశ,

మట్సవాన్తం తు హరయే వట్సహన్తం వారాయ చ, ౭౯

జీవాత్మ 'ే సహస్రం చ సహాన్తం గుర వేతథా,

చిదాత్మ శే సహ్మన్రం చ జవసంఖ్యాం ని వేదయేత్‌ , తోం

వతాంశ్చ లే గతాన్బ్రహ్యమయూఖాక మునయో౭_.మరా౯ా,

సత్సంప్ర దాయ వేత్తారశ్చింతయం త్యారుణాడయ:, ౮౧

శుకాదయోఒపి మునయళ్ళి ప్యానుపదశంతి చు -

అత; పవృ త్తిం మహతాం ఛ్యా త్వాధ్యా యేక్సడా బుధః, ౮౨

చక్రములయంద వరుసగా గణేశుని, బ్రహ్మను, విష్ణువును, శివుని,

జీశ్చనిి గురుని, సర్వవ్యాషకుం డగు పరబ్రహ్మను చింతన వేయవలెను, అహోరాశ్రమునకు శ్య్యాసముయొక్క గతి ఇరువటి వేల ఆజువందలు అని చెప్పంబడీనది, అది వాకారముతో పెకివెడలును, సకారముతో మరల లోవలకుంోవును, అగుటచే జీవుండు ఎల్ల వుడును *వాంస్క వాంసి అని జవచును, గణనాథునరు ఆజువండలును, బ్రహ్మకు ఆజు వేలును, , యతి ఏతా నిరతి, ువామయూఖా5 సర్వ జేదమయ'స్య బ్రువ్గాణః కరణరూపాకా తదభిన్నా నిత్యర్థః చక్రగతాజ్‌ ఆమరాజ్‌ వట్ట క్రుస్థి2 శ్రీగ తేళాదిదేవాణా బుషీఇాం సంప్రడాయమౌనేను యే ఆరుణాదయో మునయః లేఒని చింతయంతి ఉపాసతే, శదుక్తం వీదస్తుతౌ “ఉదర ముపాసలే య బుషివ_ర్తత్తస్తు కూర్చదృస్కు పరిపరపద్ధతిం వృాదయ మారుణయో దవారోమితి,౮౧శి హ్యాక్‌ పరీక్ష తాదీకా రద్యు ్తం ద్వితియే సద్యోము క్రిస్థలే “చ్వపాక్ట్మి నా౭పీద్య గుదం తతోఒనిలం స్టాేము మట్ఫూూన్నమయే జ్ఞెతక్లమః; నాభ్యాం స్థిరం వృాద్యవరోప్య తస్థాదుడానగతోోరని తం నయేన్నునిః, తతోజఒనుసంధాయ ధియా మనప్వీ శ్వలౌలుమయాలం కనకైర్న యేక, తస్యాద్భు్రువో రంతరమున్నయేళ నిర్భద్య మూర్థ న్విస్ఫృజే తరం గక ఇతి, ఏఠచ్చా శ్రీఖొవ్టసం ,శ్రీథరప్వామిఖిః కృఠం జ్ఞారవ్యమ్‌, ర౨, అనన్యధీః ఏకా

వారికి ఆలు వేలును, శివ్రనకు ఆజు వేలును, జీవాత్మకు "వేయి, గురునకు "వేయి, చిదాత్మ కు వేయి. ఇట్లు జపసుఖ్యను నివేదింవవలెను, చ క్ర ము నందలి ఈ ేవతలను, సకల బేవతలను, అరుణామలగువారిని సత్పం వ చాయ వే శ్రలు చింతించెదరు, శిష్యులకు ఉపచేశముగూడ చేయుదురు, అగుటచే గొప్పవారి ప్రవృ త్తిని ధ్యానించి యెప్పుడు ఇట్లు చేయవ లెను,

కార్త చ మూససీం ఫూజూం సర్వచ శ్రే వ్వనన్యధీః,

తతో గురూవబేశేన గాయ శ్రీ మజపాం జసేశ్‌, ౮౩

అధోముఖే తతో రంధ్రే సహెస్తదళవంక చే,

వాంసగం శ్రీగురుం ఛ్యా యేద్వరాభ చుక రాంబుజమ్‌. ౮ారీ

తశూళిరం చింతయే ద్లేవాం తత్పాదామృతధారయా,

వంచోపచారై స్పంపూజ్య ప్రణమేత్తిర్‌ _స్తవేన చ, లా

తతః కుండలిసీం ధ్యాయే చారోహో దవరోవాతః,

కీ 4

మట్ట శ్ర కృతసంచారాం సార్థ త్రివలయాం స్టితామ్‌, ౮౬ గుచి త్తస్సజా, ౮3 రం్ర్రే ైహ్యారంధ్రాంకర్ణ తే ఆథోమాఖపంక జే శ్రీగరుం ధ్యాయే త్‌ -కదు_క్తమి రృుదుయామళే *ీసవా్యస్రదళపంకచే సకలశికరళి ప్రృఖభే వరాభయక రాంబుజం వినులగంథపుస్పాంబరం, ప్రృసన్నవద చేక్షణం సకలదేవతారూపిణం నీ చృిరనీ వాంసగం జననవ్యాధి వై ద్యం గరు”మితీ, ౮౪ పంచోపచారైర్మనపా కల్సి తెః పంచభూతాత్మ కగంథధపఫున్పధూపడదీప నై వేదై ్యః, రద్యథా, లం పృథివ్యార్య ] గంధం సమర్పయామి, వాం లకాకార్మ "జే ఫున్నం, యం వాయ్యాక్మ నే ధూపం, రం కేజ ఆత్మనే దీపం, నం ఆమృకాత్మ నే అమృగనై వేద్యం సమర్పయామా”” తి తట్‌ _స్తచేన “గురుర్భ్రన్నో గురు ర్విబ్లు ర్లరు న్లేవో మహేశ్వరః, గురు స్పామో తరువా తనె శై స్రీ గురువే నమః” ఇతి గురుస్యోతేణ, తాట రాత్పర బ్రవ్యాకళాం కందలి సీం ఆరోహేీాతు వ శౌశమానాం అఆఅవరోహేవద అన్ఫుకం శృనంతిం ధ్యాయేళ్స్‌ కదు కం యోసళాన్తే చోస్రకౌళమా నాం చవృథమే ప్రయాణే ప్రతిప్రయాణే౭_వ్యమృ శాయమానాం,ఆతఃపరం వ్యోనును సంచరంతీం ఛ్యామేత్సచా కుండలిసింపరాఖ్యా?” మిళి-ఆరోహోవరోహాళ్ళ శ్రీళంకర స్వామిచరై ర ప్యుకోజ సి సౌస్షర్యలవా ర్యాం తద్యథా “మహీం మూలాధాళే కమపి మణివూరే హుకవవి మితి, ఆరోవాః అవ రోవా ను *“నుధాధారాసా? రై శృరణయాగళాంతర్విగళి త.) రితి, ఏకదేవావా,వడితి, మూలా ధారాదిము మట్నశ్రేషు కథః నంఛచారః అరోహావరోవా, క్ర, మేణ గమనం యయాపాస్థ్మత్రినలయాం పమ _ప్ల్రళభుజగాకారాం మాలాధాశే స్ధ్‌తామ్‌ః శొ౬ః భామ మత్స్య ప్రిస్టానం రంగ్ర్రాదృహిక్షతం టన్మారంధ్రాత్‌. టన్యలో కౌంకం ప్రాఫ్థం

ల్రివిత్స గరుడవృురాణము నర్వచక్రములయందు శ్రద్ధ గలవా.డై మానసికవూజను గావించి తరువాత గురూవచేశమువలన గాయత్రిని జవింపవ లెను, అఆధోముఖమును సరం భ్ర, మును సవా న్ర డళము నగు వంకజమున హాంస గుండును, వరాభయక రాంబుజుండును అగు శ్రీగరుని ధ్యానింవవ లెను, పదవ తత్పదామృతధార చే 'బేవామును తాళితము గానించుకొని, పంచోవచారములతో ఫూజించి నమస్కరింవవ లెను, తరువాత ఆరోపహ* వరోవా లే మమున మట్బ క్రకృతసంచార యు, సార్‌ ్రివలయయు నగు కుండలిని ధ్యానింవ లెను, తతో. ధ్యా యేళ్చువుహ్నూ ఖ్యం ఛామ రంధ్రాద్బహిర్లతమ్‌, తథా కేన గతా యాంతి తద్వ్విప్లోః పరమం పదమ్‌, ౮౭ తతో మచ్చింతితం రూపం స్థాయంజ్యోతిస్ప నాతనమ్‌, సదానండం సదా ఛ్యాయేన్ను వూచ్తే బ్రౌహూసంజ్ధ శ్రీ, ళాతో వీవం గురూపజేశేన నునో నిశ్చలతాం నయేత్‌ , నతు శ్వేన వ్రయశల్నేన తడ్వినా పతనం భవేత్‌, లోనా ఆంతర్యాగం విధామైవం బహిర్యాగం సమాచ శేల్‌ , స్నానసంధ్యాదికం క్‌ ఖల కుర్యాష్థ రినారార్చనమ్‌, ౯౦ కేన చధా నునుమ్నామాన్లేణ గతా యోగినః విష్ణోః పదం మమ న్వరూప మేన యాం తీ-పునః నృుత్యుముఖే సంపారే న పఠంతీత్యర్థః, శదు క్షం వేదస్తుతా “తత ఉదశా దనంకత! తన ధామ శిరః పరమం పున రివా య త్న మేత్య న పతంతి కృతాంతముఖి” ఇతి, శ౭, నుచ్చింతితం మయా శీ ళృన్ణరూపపేణ థ్యాతం-తిదు కం దళమే సప్ప శిఠయేఒ ధ్యాయే “ల్రాక్తూ ముహూర్తే చోన్టాయ వాడ్యపస్పృక్య మాధవ డధ్యా ప్రృసన్నకరణ ఆత్తానం తనముసః పరమ్‌, పీఠం స్వయం జ్యోతీ రనన్య మన్య్యయం స్వ సంస్థయా నిఠ్యవిర_స్తకల్మమం) చ్రుహాఖ్యమస్వోద్భవ నాళ హేీతుభిస్ప్వళ క్రి భిర్ల &ీఠ భావనిర్వృతి* మితి, ౮౮, తద్వినా తద్దురూపడేశం వినా పతనం సంసా రేేజన్య చురణమేవ భవేన్న తు మోతుః తదుక్తం ,క్రీళుకేవ “విజిరవృపీకవాయుభి రదాం తమన స్తురగం య ఇవా యతంతి యంతు మళిలోల నుపాయఖి వః, వ్యసనళ తాన్వితా సృమభహాయ గురోశ్చరణం వణీదఐఖ వాజు సంత్యకృ్ళతకర్షధరా జలధాఃి రా౯, ఆంత శ్యాగమ్‌ మౌనసోపచానై 4 పూగ్వో క్తచ్రేషు ీగణేళాదివూజనమ్‌, బహిర్య్యాగం యథా అస్థోపచారైః ీవారివారవూజనమ్‌, ౯0౩ జేవోభివానినాం తు నిఠ్యం ప్రవ

వంచడళా ద్యాయము, లివర్‌ "జేవీభిమానినామంతర్హు ఖీ వృత్తర్న జాయ లే, అత _స్పేసూం తు మడద్భ _క్రిస్సుకరా మోతచాయినీ; నాం తపో యోగాదయో మోతనూర్ష స్సంతి తథాఒవీ చ సమిచీనస్తు మద్భ క్రిమార్గస్పంతర తామిహ, గ్‌ ట్ర వ్యోదిభిళ్చ సర్వజైరయ మేవ వినిశ్చితః, శ్రీచారం వేదళా స్తాణి విదార్థ చ వునః వునః, న యజ్ఞాద యో౭ఒవి సద్ధర్యాళ్చి త్తే ధన కార కాః, ఫలరూపా చ మదృ క్రిస్తాం లా నావసీదతి, గ్‌ వవమాచరణం తార్హ్మ ని! కరోతి నుకృతీ నరః, స యోగేన చ చుద్భ క్ర్యా చమోశత్సం యాతి సనాతనమ్‌, ద్‌ వీడప సుషుమ్న యను స్థానమును ధ్యానింపవ లెను, అట్టు వేసిన చారు విష్ణుసాయుజ్యమును బడసెవరు, తరువాత స్వాయంజ్యోతియు, సనాననమును, సందానంవమును అగు మచ్చింతిత మగు రూవమును ట్రాహ్మనువూ_ర్తమున ఎల్ల వ్వుడును ధ్యానింవవ లెను, గురూవేశమున మనన్సు నిశ్చల మగును, స్వప్రయత్నమునలన ఎవ్వుడును గాదు, డాని _ వలన పతనము సంభవించును, ఇట్లు అంత్తర్య్యాగమును గావించి పిదప బహిర్యాగమును ఆచరింవవ లెను, స్నానగంధ్యాదికొమ్ము లయిన తరు వాత వారిహరార్చనముగూడం గావింపవ లెను, "బేబోఖిమాననముగలవా ణక్వవ్య దుర్భ్య ట త్వాద్దుర్లభో మో, కః మద్భక్తానాం తు మక్ప్రపాజా, దనాయాసక ఏవము క్రి ర్ళవతీ త్యావా, జీసేతి'చతుక్ళిః, ళ౧,సమాచీనః శ్రేవ్పకరః, ళం, న! దిఇి ర్నిశ్నికత్వాత్‌ ఈదుక్తం ద్విరీయ్మే ఆస్‌ వ్యనో2-న్య శ్శ్‌భళ్సి వంధా విళత స్సం చృతా వివా వాసుదేవే భగవతి భ_క్రయ్యోగ్లోయతో.భనోత్‌, ఛభననా నృ్రవా కా శ్తే్సషథ్టన త్రిరస్వీమ్యు మనీమయా, తదధ్యవస్య కూటస్థో రతి కాత్మ న్యతో భజే త్‌,” ౯౩, నావసీదతి పునర్జన్యాదిదుఃఖం న ప్రాప్నోతి కింతు మల్లో భవతీళ్యర్ణః, ౯౪ యథా విచారం కఠ లే ఉహేఒన్మి న్ఫుళృతిని ఇతి పశ్నస్యో త్తం కళా యూపసంహరతి ఏవమితి, సనాతనం విదేనావై భల్యమ్‌, ౯౧4 ఇతి చ్రీగరుడపుకాణ టీశాయాం పంచదళో2ఒధ్యాయః, గరుడఎణకేర్‌

ఏ26 గరుడపఫవురాణము రికి అంతర్షుఖిత్వము సాధ్యము గాదు, అగుటచే వారికి నాయందలి భక్తియీ సులభ మగు మోతసాధనము, తపన్సు యోగము మున్నగు చూచసాధనము లసేగము లున్నవి; గానీ సంసారనిర్మగ్నూలకు మద్భ శ్రయే చాల మంచిది, "వేడగ్శాన్త్రములను ముమ్లారు పరిశీలించి ట్రవన్గదు లిదియే నిశ్చయించిరి, యజ్ఞాదులు చి _త్తశోధనకారకములు, నాయండలి భ_క్టి ఫలరూవము, దానిని బడసినవారు వెడరు, నుక వి యగువాయు ఇట్లు ప్రవర్హించి నాయందు. గల భ కీవలన తుదకు టి. ీ ఎప అలాటి మోషనును బడయును, ఇతి శ్రీగరుడవురా ణే-సారోబ్థా లే-నుకృతజనజన్యాచరణ నికూవణోనావమ సంచదళో౬ధ్యాయ:, దుల! గరా ఉక 1 నన్నే త్తి గ్‌ గ. శ | ఇ ఇంఎస్లే న | షై సహో స అతోలో

హీోడ శా ధ్యా యము గరుడ ఉచాచగాా శ్రుశా మయా దయాసింధో! వ్వాజ్ఞానాజ్జీవసంసృతి అధునా శోతుమిచ్భామి మోమాపాయం సనాతనమ్‌, ం భగవ! నేవ! "దేవేశ! శరణాగతవత్సల, అసాళశే ఘోరసంసానే సర్వుదుఖమలీమ నే, కి నానావిధశరీరసా అనంతా జీవరాశయః, జాయంతే చమ్రియంతే చ కేషామంతో న విద్యతే, న్‌ సదా దుకఖాతురా వీవ న నుఖ విద్యతే క్వచిళ్‌ ,_ శేనోపాయేన మోవేశ! ముచ్యంలే వద మే ప్రభో!, ళీ “4స్పడయాసింధూ! జీవసంసృతి యంతయు విన్నాను, ఇప్పుడు మోటమోపాయమును వినంగోరదను, ేనబేవా! శరణాగతవత్సలా! దుఠఖవూరితమును, ఆసారము నగు ఈఘోరసంసారమున జీవరానులు అనేకవిధములగు శరీరములను ధరించి పుట్టుచు గిట్టుచు నున్నారు, వారికి అంతము గానవచ్చుట "లీదు, ఎప్పుడును దుఠిఖంచువాండే గాని సుఖవంతుం జెందును గాన్పింవండు, బారు వీయుపాయమున మోవతము' పొంచెదరో నయలో తెలుపుము” అని గరుడుండు ఆడుగంగా శ్రీవారి యిట్లు చస్పందొడంలాను, శీ భగవానువాచవలా - శృణు తార్హ న్‌! ప్రవత్యామి యన్మాం త్వం పరివృచృసి, యస్య శ్రవణమాత్రేణ సంపాశాన్ముచ్య తే నరః, య! పోత్తా పంచదళా ధ్యాయైః పాపపుణ్యాతి శౌ గతిపాడశేఒన్మి క్షంఃప్రావా మోదీ పాయం సతాం మకమ్‌ంవూర్వధ్యాయాం తే *“మోమం యాతీ సనాతనిమిత్యు కృష్‌, ఇదానీం మోటోపాయ మేవ పృచ్ళతి--శ్రుతేరి చకుర్శిః, ౧, “క్వ భగవకా! ఇవా ఆసారసంసాలే జననమరణానా మనంఠత్వా త్సృడా దుఃఖాకురాణాంమోతే పాయ మజానతాం జీవానాం ీనోపాయీన మోచృస్ఫ్య్యాదితి మే వగేతి సముచ్చ యార్థః, తాళ, అల్లో తరం శ్రీభగచా మువానఎహేగరుడ! పరబ్రవ్యస్వరూపీ

వీ£8 గరుడపఫపురాణము

అస్తి చేవః పరబృవ్యాస్వరూపీ నివ్మళళ్ళ్శివః,

సర్వజ్ఞస్సరకర్తా చ సర్వేశ" సిర్మలో౭.డ్వయః, ౬

స్వయంజ్యోోతిర నాద్యంతో నిర్వికారః వరాత్సరః,

నిర్ణణస్పచ్చిదానంద _స్తదంకాజ్జీవసంజ్ఞ ర్‌ం, ౭

అనాద్యవిద్యోపహి తాద్యథాఒనగ్నా విస్ఫులింగ తాః

"చీబోద్యుపాధిసంభిన్నా స్తే కర్యభిరనాదిభిః, ళా

సుఖదుిఖ ప్ర దై ః పుణ్య పాపరూపైర్నియ ని తాః,

త_త్తజ్ఞాలియుతం బేహమాయుర్శోగం చ శర్తజమ్‌, నో

గరుడుండా!. చేనిని తెలుష్రు మని నీవు నన్నడుగుచున్నా వో,

'జేనిని విన్నంతమాత్రమున నే నరుడు సంసారబంధమునుండి విము క్తుం డగునో దానిని చెప్పెద వినుము, పర్వ ప్థాస్వరూవి యగు. శివుండు కలండు గడా+ అతండు సర్వజ్ఞుడు. సర్వకర్త, సర్వేశ్వరుండు. నిర్మ లుండు, అద్వితీయాండు, నిర్ణణుండు, సచ్చిదానందుండు స్వయంజ్యోతి, అదిమధ్యాంతరహీతుండు, నిర్వికారుంు. పరముకంకొను వరుండు, అతని నుండి అగ్నినుండి విన్ఫులింగములవ లె "బేహాద్యు పాధులచే భిన్ను లై జీవులు నుఖదుగఖ ప్ర దములును, పుణ్య సాపరూవములు నగు అనాది కర్మ చేతను నియంత్రితులై ఆయాజాతుల కుచితము లగు శరీరము లును, అఆయాుస్సును, భోగ భాగ్యాదికమును పొందుదురు, కశ్చిద్దేవో2.స్తిం 30 ౬ తస అనాద్యవిద్యోపహితాళ్‌ ఆవిద్యాయాం ప్రతిబించాత్‌. అంళబన ఆంళ స్రస్యాత్‌ జీవ ఇడి సంజ్ఞ భవతి, ఆఖేదే దృష్టాంతఃః ౭, యథా౭ఒగ్నా విన్ఫులింగ కా ఇతి, యది ఆసౌజీవో నిజావందస్వరూపం విస్టృర్య బేవాధర్గా నాత్మ న్యాగోపయతి తదా అన్య అేకయోనిము' మూడుగంథఢో2.పి నాస్లీ యదా మౌనవో భూత్వా జ్ఞాన్‌ ధశేత్‌, జ్జానం నామ ఈ బ్రమహ్యోవావహాం శమ ళ్శాంక సృచ్చిదానంద లమణ$ు నావాం కేస్‌ వాంసరూపో జ్జాన మిత్యుచ్యతే బుఖై”” రిత్యు క్తలమషణ స్పా చ్చే ర్హణా మోమం ప్రాప్నోరీతి స్పష్టమేన సంబంధః, త్యత్రాయం చేడాంత నీద్ధాంతః. యథా అంధ కారాదా నిశారరహితే రజ్వాజౌ సర్చాజ్యారోపణం కృత్వా భళయకంపాదికం వహేళ్‌, ఏనమాత్యా2పి స్వ కొ జీవత్వమారోప్య న్వద్వితీయిం పరి చ్భిన్నం జాశ్వా దుఃఖసాగశే మన్నో భవతి యడాశాస్త్రాచార్య ప్ర్కసాబెన చాశ్యార్థ

పోడ శా భఛ్యాయ ము, వ్రైలఫి ళీ లి జ! ళో

వప్రతిజన్మ పపద్యంతే తేషూ మపి పరం ఫునః,

సునూత్ములింగళారీర మూమోమా దతురం ఖగ! ౧౦

స్థావరాణి ్రీచుయ శ్చాజూః వఠత్సీణః పళవో నరాః

థార్షి కాస్త్రీదళా_స్తద్వ న్లోతీణక్చృ యథాక్రమమ్‌, ౧౧

చతుర్వధశరీ రాణి ధృత్వా ముక్తా సవ్మాన్తశః,

క్షి ణ్‌

సుకృతా న్యానవో భూత్వా జ్ఞాన్‌ చే నోయ్‌ నూప్వుయాత్‌, ౧౨

చతుర శీతిలతేము శరీలేవు శరీరిణామ్‌,

న మూనువం వినా౭ఒ-న్య త్ర రత్తసక్షానం తు లభ్యతే, ౧౩9

అ అగ జనల “మె త

అత్త జన్మసహస్రాణాం సవాశ్రై రపి కోటిఖిః,

కడాచిల్లభ తే జంతు క్యానుమ్యం పుణ్యసంచయాత్‌ ॥ ౧౪

సోపానభూతం మోతుస్య నూనుమ్యం ప్రావ్ష దున్ల భమ్‌,

య సారయతి నాఒతానం తస్తా త్చావతరోఒ తకః, లం౫ి వ్‌ం శి వ్‌ ల జీవ్రలు అయాజన్మములను వరల మరల పొందుదురు,

జ్ఞాన ముక్చన్నం తదా విపేకచతుపా స్వాత్యాన మఖంచజానందజ్ఞ_ానెకరూపం సం పళ్యక్‌ తతో నావాం జీవః పరమౌత్తా౬-వా మితి క్షాశ్వా భయదుఃఖాదిరహితస్సలా నుఖీ భజీత్‌. యథావ జలస్థనూర్య్యాంకః జలస్య నిమిత్సస్య ఆపాయే మార్య మేవ _ గత్వా లేవైవ రూపేణ పున ర్నా౭ఒగచ్భతి యథా చ చావ్యాఘటాద్యుపాధిపరిచ్చి న్నోో ఘటాకాళో ముఖ్యాకాళాంకన్సక్‌. ఖటాజే ర్నిమిత్తన్య అపాయే మఖ్యాకా శం స్రైష్య పున ర్న నివర్హల్వే ఏవం లింగళరీ రావచ్చిన్నః పరమౌాత్శ్యనోజ౦ళః మాయి కలింగళరీరాపాయే పరమాత్థాకం ప్రాప్య న నివర్హలేం కింతు తత్త్వజ్ఞానానోయో భభ తీతి, తథా చోక్తం ,శ్రీశుకేక చబ్వాదళస్క_ం"ధే గోఘుటేబిచ్నే యథా౭.౭౬ కాళ అకాళో స్సాష్టి ద్యథా పురా, ఏవం చహే మృతే బీవో మ! సన్నుద్యతే శునక ఇర్య ధ్యా యార్థఃం శా-౧౨ అస్మి న్నధ్యాయే పృథమజ్ఞానెహేతుం నరత్వం స్తుత్వా తతోజ్ఞాన జనకం వై రాగ్యం నిరూవ్య తతో జ్ఞానవై రాగ్యరహిశాకా దాంధికొ న్విగర్హ ప్రి కఠ శ్రత్త్వ్వళాగా నోషో భవతీతి వ్రతిపాద్య అనే జ్షానినా మౌతురళ్ళత్యం నిరూపయతి, అనేనైన కృమేణా౬ఒవా, శరీరిణాం జీవానాం అన్య శ్ర పళ్య్వాదికరీలేషు జ్ఞావలాఖో నభశే దిర్థస్థ ౧,జ్ఞానహేతో క్థానుషళరీరన్య దుర్గళతా మోొనా- శ్రే తి ౧౮ దుర్గ భం ప్రాస్యస్‌ యః మోమోపాయం న కరోతి బతు మహాసాక శ్యేవే త్యావ, పోపానళూతం మోతస్య సాధనరూపమ్‌, ౧౫ ఉత్తమం సర్వో త్తీనుం ల్రావృణాడి

ఏ0 గరుడశస్రురాణము జీవులు ముందు ఫ్థావరము లగుదురు, పిదవ పురుగులు అగుదురు, పిమ్గట అజము లగుదురు, వదవడి పతులును, అనంతరము పళువ్రులు నగుదురు, పిమ్మట నరులు, అందును ధార్మికులు, "జేవతలు నై మోము లగుదురు, వేలకొలంది చశుర్విధశరీరములను ధరించి విడిచి సుకృతము వలన మానవుండై జ్ఞూనవంతుం డయినచో మోవమును పొందును, ఎనుబదిలముల శరీరములయందును జీవులకు మనువ్యుజన్మమున తక్క ఇతరజన్మలలో తత్త వు్లానములఖింవదు. ఈయెనుబడిలతులజన్న ములలో వుణ్యసంచయమువలనంగాని మానవజన్మ లభింవదు, మోశథమునకు సోపానభూతమున్సు దుర్గ భము నగు మనుష్యజన్మ మును పొందియు ఎవండం అత్మకు తరణోపాయబమును జూచుకొనంయో్‌. వానికంకు పొపుండు ఎవండు!

నరః స్రాప్యో త్తమం జన్మ లహ్హ్వా చేం ్రియ సౌస్ట్రవమ్‌,

న వేత్త్యాత్మహితం యస్తుస భవే దాత్మఘాతకః, ౧౬.

వినా చేహేన కస్యాపి పురుహెర్జో న విద్య లే

తస్తా "ద్దేవాం ధనం రత త్పుణ్యక రాణి సాధయ్‌శ్‌ , ౧౭

రయయే త్సర్వదా౭.౬.త్తాన మాళ్తా సర్వస్య భాజనమ్‌,

రతణే యత్న మాలిళ్డే. న! నృృద్రాణి పశ్యతి, ౧౮

పున న్లాాముకి ఫున&ి మే త్తం వున ర్విత్తం పున రృవామ్‌,

వున శ్ళుభాశుభం కర్మ స శరీరం ఫునకి పునః, ౧౯ జన్మ-సౌష్టవం ఇంద్రియాణా .మప్రతివాకళ క్రిత్వం లహ్ఞ్వైడపి యః అరక్మహితం చూషోపాయం వ జూనాతి స త్వాత్యఘాతకః = స్వవైన నాశక త్యర్థఃం ౧౬, వినా జేహేన నరళరీరసంయోగం వినా కస్యాపీ చేవాదిజీవస్యాపి పురుషార్థ! మోటో నాతి వ్యవహారమొచ్లే2_సి ధనం వినా సబలళరీరం వినా చ తీర్దాటనాదిపురుహెర్థో సా-స్తీం తస్తా స్టేలోః ద్వయం రవేత్‌ _ అసక్క_ర్మ్యను న నియోజయ్‌ే దిఠ్యగ్థః, కింతు పుణ్యకర్యాణి పాధయీ దితి, ౧౭, అత్తా నరదేవాః సర్వుక్య మోమాలేః స్మార్తం భవతి - ఆక సస్య రతణే కుత్నం యోగాభ్యాస మాచశేత్‌. భద్రాణి సక్సంగాత్మ ఛ్యానాని బహుకల్యాణాని, ౧౮ గతా అపి (్రామాదయ స్తు ఫున ర ప్యాయాంతిం వరళరీరం తు పునః పునః నాయాతి-ఆతో రశ్నే తి వూర్వేళైవ సంబంధః, ౧౯, ఊ పాయా న్భుత్యో ర్వంచనాయ సమౌ ధ్యాదయః, రోగిణో2.సిత్యానంతు చేచ్చంతిం

షోడ శా ధ్యాయ ము, వలి1

శరీరరతణోపాయాంః క్రియంలే సర్యదా బుర్హైః,

నేచ్భంతి చఫున సాష్టగ మువీ కుష్టాదిరోగిణః, అం

త డ్లోవితం స్యా ద్ధర్తార్థం ధరో జానా కేువచ,

జ్షానం తు ధ్యానయో గార్థ మచిరా త్రవిముచ్య తే, ౨౧

అత్షైవ యది నాత్థాన మహి తేభ్యో నివారయేత్‌,

కోఒన్యో హితకర _గ్‌ప్తా దాత్థానం 'తారయివ్యతి, న

ఇమహైవ నరకవ్యాభే శ్చికిత్సాం న కరోతి యః,

గతా నికామథం "దేశం వ్యాధిస్థః కం కరివ్యతి. ౨౩

వ్యాఘ్టీ చాఒ స్తే జరా చాయు రాతి భిన్న భఘటాంబువథ్‌. $

నిఘ్నుంతి రిపువ ద్రోగా స్తా నేయ స్పమభ్యనేత్‌ ॥ అర

యావ న్నాశ్రయతే డుశ్లఖం యాన న్నాయాంతి చాసపదః

యాన న్నేం చి యవై కల్యం తావ చేయ స్పమభ్యనేత్‌. + ఈ

యావ త్తిస్టతి చేహోఒయం తాప త్త త్తం సమభ్య సేత్‌ ,

సందీ శక్తే కోంభననే కూపం ఖనతి దుర్మతిః, ౨కు

ఉత్తమ మగు నరజన్మమును బడసి దృఢశరీరియ్యునై. ఎవండు

అత్మహితమును చకాచికొనండ్‌ వాడుబ్రహ్మవాంత యనివీించుకొనును, "జేవాము లేనిబే యెవండును ఫుకుషార్థములను సాధించుకొనంజూలండు, అగుటబే చేవామును ధనమును రథీ,చుకొని పుణ్యకర్ష్మ్మలను సాధింవ వలెను. అత్మ యీ అన్నిటికి నాధారము, గావున దానిని శ్రద్ధతో రత్నీంవ వలెను, రషమణమున నెప్పుడును మహోత్సాహియై యుండవలెను, వమన? బృతికియుండిన శుభములు పడయవచ్చును, గ్రామము పోలే రషణం శిమర్థ మితి చే ర్తత్రాణా-క దితి, ౨౧, “ఆ తైవ వ్యోత్మనో బంధు 8తీ విద్యాన్యుహు రృుహురితి వచనాత్‌ స్వయ మే చాత్తానం తారయే దిత్యాహ-అ తై బీతి, అహి తేభ్యః అసక్కర్యదుస్సంగాదిభ్యః, ౨౨, ఇమోద వరళరీక ఏకంచిత్సాం దూరీకరణోపాఎయం-నిరాషధం పళ్వాదిడేహామ్‌, ౨, అతో౭_సి న్నేత సబలనరళరీశే తత్త్వాఖ్యాం కుర్యాడిత్యాహం-వ్యా ఫ్రీ వేతి త్రీభిః యావ జ్ఞరాదయో నాయాంతి యావ దయం దేవా కృలిస్థతి స్వస్థో భవతి-తావ త్త త్వంశమభ్యనే దిరి త్రయాణాం సంబంధః, ౨౮, ౨౫ యది శారుణ్యే విమయాకా భుక్త్వా వార్థశే రత్వాభ్య్యాసం

వలి గరడవృురాణము వరల “రావచ్చును, వమాన్యములు పోయినను మరల రావచ్చును, భనము పోయినను, ఇల్లు పోయినను శుభాళుభకర్శలుగూడ మరల రావచ్చును గాని శరీరమును మరల పొందుట కవకాశములు లేవు, వండితులు ఎన్పుడును శరీరరతణోపాయములు చూచుకొందురు, కుస్టాది క్రూర వ్యాధులబే ఇెడియున్న శరీరములనుగూడ ఎవరును విడువంజా లుట లేదు, కావున శరీరము ధర్మమే ప'యోజనముగాంగలది. ధర్మము జ్ఞానార్థము, జ్ఞానము ధ్యానయోగార్థము, ఛ్యానమయోగ శీఘ్రముగా మోశతమును బడయును, ఎవడు అహితమునుండి తన్ను ఠా నేరత్స,ంచు కొనండో చానిని మజియెనండు రథీంచును! ఎవండు తరింవయచేయాను? నరక మను వ్యాధికి ఇక్కడనే యెవండు చికిత్స చేయండో బెామధ ములు లేని ఆలోకమునకుం బోయి. ఆరోగి యీమి చేయంగలండు! ముసలితనము 'పెద్దపులివలె 3దుట పీంటపెట్టకొనియున్నది, పగిలి పోయిన కుండలోని సీటివ లె అఆయాుర్తాయను గడచిపోవ్రచున్నది, రోగ ములు కత్రువ్రలవలె కొట్టుచున్న వి" ఆకారణమువలన శ్రేయమును భూచుకోవతెను, ఎంతవజకు దుగ్రఖములు సంప్రా్రములు కావో, ఎంతవజకు ఆవడలు రావో, ఎంతవజకు ఇందద్రియనికలత్వము "రాదో అంతవజకును శ్రే యస్సును చూచుకొనవ లెను, ఈ చేహము ఎంతవజకు ఉండునో అంతవజకును తత్త వ్రజానమును గడించుకొనవ లెను, ఇంటి ముంగిలి నిస్పంటుకొనిన తరువాత (జలార్థము) నూయి త్రవ్వువాండు

మూఢుండు గదా? కాలోన కాయలే నానాకామై స్య స్పంసారసంభ వై 8,

నుఖం దుఖం జనో వాంత న వేటి పాత మాత్మనః, ౨౭ భష్యా మాల ఐచార స్తుష్యర్థ పచ శ్యావా. సంపస్తేఇత్‌,. యధా సంవ్‌ప్తభవనస్య శమనం నవఖనికటాపోద కేన న సంభవత్వి తథా జరాదిషుఠత్త్వాభ్యాసం వారిస్మరణం చన స్యాల్‌ - అతః స్వస్థావస్థాయా మేన ర్ర్రేయ సృమభ్యనే చిత్యర్థ్న 12 తదుక్తం భర్చృవారిణా “యావ త్ప్వస్థ మిదం శరీర మురుజం యావ జ్ఞరా దూరతో యావ శ్చేంద్రియళ కి రప్రతిాాతా యావ తయో నాయువః, ఆర్మ్‌ శ్రేయని శావ చేవ విదుషా కౌర్యః ప్రయత్న నువో౭ా సందీసే భవే తు హాపఖన నే పృత్యుద్యమః కీదృళగఇతి, ఉక్తం చ గాత మేవావీ కక్ళృష్ణత్యడీయపదపంకజపంజరాం లే వన్యాచ్యైన

జాతా నార్తా నృతా నావడ్డ స్తా నృృష్టాా చ దుఠఖతా౯ా

లోకో మోవాసురాం పీత్వా న బెళేవతి కదాచన, తంలో

సంవద స్స్యవ్నసంకాళా యావనం కుసుమోవమమ్‌,

తటిచ్చవల మాయుష్యం కస్య స్యా జానతో ధృతిః, ౨౯

కతం జీవిత మత్యల్బం నిద్రాలనై శ్రి _స్తదద్ధకమ్‌,

కాల్యరోగజరాదు॥ిక్షై రల్పం తదపి నివృలమ్‌, 30

జ్‌ అస్‌ ప్రారబ్ధవ్యే నిరుద్యోగో జాగ_రృవ్యే వ్రన్తుప్తకః, విశ్వ స్తవ్యో భయస్థానే హో సరః కో న వాన్యరే, తిం సాంసారికములగు అ శేశజటిల ప్రవృత్తులవలన కాలము ఎజుకం

బడదు, సుఖదుఇఖముల నెటింగియు, మావోపాయ 'మెజీంగియా జనుండు తన హితమును చూచుకొనుట లేదు, ఆర్హలయినవారిని, మర మే విశతు మౌనసరాజవహాంచళ ప్రాణప్రయాణసమరే క ఫవారసి తైః కంశావరోధన విధా స్మరణం క్‌ఠ స ఇతి, ౨౮ వై రాగ్యోక్సాదశవచనా చ్యాహా, కాలఇత్యా చీని, హితం మోళోపాయం జీశ్యపీతి నః, వాంలేతి ఖేదే, వత్యుత ఆపాత మేవా2_. వరతీతి, ౨౭౩: జాతా నితి, ఠదుక్తం భర్చృవారిణా వ్యాస్టీ వేతి పంచళ్లో కాదయః కంచ్చ్యామ్టీన తిన్టుతి జరా పరితర్ణంయంతి రోఇాళ్చ కర్త ఇవ పృవారంతి జేవామ్స్‌ ఆయుళ్చ సంస్పృవతి ఛివ్నఘటాదివాంభోలోక. సఖా ప్యహితమొచరతీతి చిత్రమ్‌, ఆదిత్యస్య గతాగ కేరవారవా స్ఫంశ్సీయ లేబీవనం వ్యాఫారై రృపుఖార కార్యనరుభిః శకాలోన విజ్ఞాయల్వే దృష్ట్వా జన్మ జరావివ త్రి మరణం శ్రా శ్న నోత్పద్య తే పీత్వా మోవామయీం ప్రమౌదమదిరా మున్న _ర్తభూరం జగత్‌ , ౨, సంపదాదయః స్వ స్నాదివ జ్ఞానతః కన్య వివేకనః ధృతిః స్యాల్‌ -న క స్య్యాపీత్యర్థ: ౨౯+ కతమితిః తదుక్తం ఛాగవ తే బాలా నతి చృష్లాదీన శళబ్ధం్రప్రాక్‌ వస్ష శతం ప్యోయు _స్పడర్భం ఇచా2.జితాత్మ నః, నివ్ఫలం యదసపౌ రాత్ర్యాం ేలే20ధం ప్రాసిత సమః, మం స్య జాళ్యే కామాశే శ్రీడతో యాలి వింళశి జరాయ్యాగ్యు _సచేవాస్య యాత్యక్‌ ల్పస్య సింళతిః, దురావూశేణ కామేన మోహీాన చ బలీయస్యా శేషం గృహము సక్తస్య శ్రమత్రస్యాసయాతి హీ తి, 30, ప్రైరబ్ధవ్యే ప్రారభ్ధాం యోగ్య మో మోపాయీ జాగర్త వ్యే పరస్రవాచింక నే భయస్థానే చంసాళీ విళ్వ స్రక్యః విళ్వా పార్డో నరః కః న బావష్టలే యమేన - ఆపీతు పర్వ వీ జేత్యర్ణ 1. వో ఇతి కరుణయా అనుతాపః, ఏ౧ అక్రుమ్యు జీవం వశీకృళ్య స్థలే జేస్తూ చేజీన సహైవ జలబుద్భుడ

వక్త గరడశభజృరాణమను ణించినవారిని, అవద్గఫస్తులను, దుర్రఖతులను జూచియు ఈజనసమూ వాను మోహము అను కల్లుడ్రావి (మత్తుపొాందుటవలన) ఎవ్వుదును భయపడుట లేచు. ఆయున్తాయము మెఆవ్రువలి తణమా ల్రము సంప దలు, కలలోని ముచ్చటలు, యావనము ఫూవువంటిది, ఇదితిలిపినచో ఎవనికి ధైర్య ముండును! ఆయుశ్చాయము నూరేండ్లు, అదియే అల్పము, ఆందు నిద్రవలనను, ఆలస్యమువలనను సగము గడచిపోవును, బాల్య ము, రోగములు, ముసలితనము, దుళ్లిఖము లు-వీనివలన మటింత గడచి పోంగా. ఇంక మిగులునది అత్యల్పనము, అదిగాడ నివ్ఫల మగును, ప్రారంభింపడగిన మోవోపాయమున నిరద్యోగుండ్రై. యుందును, ములుకొనియుండండగిన అనంగా బృహ్మచింతనమున నిద్ర్రాముద్రితుండైై యుండును, భయస్థానము అగు సంసోరమున నమ్మియుందును, కట్టా వనరుండు యమునివె వాతుండు కాకుండును?

తోయ ఫేనససమే జేహే జివేనాఒ శ్రుమ్య సంస్టితే,

అని ల్యే క్రియసంవానే కథం తివన్‌ నిర్భేయళ, ప్ర

అహి'తే హితసంజ్ఞ స్సా ఫ్‌ దధ్రువే ధ్రువసంజ్ఞ క

అనస్ధే చార్థవిజ్ఞానిః స్త మర్థం యోన వేత్తి నః, 239

పళ్య న్నవి ప్రన్థలతి శృణ్య న్నీ న బుధ్యతి,

వఠ న్నవి న జానాతి "జేవమాయావి మోహీతః, 9

త న్ని మద్ద డ్డ దిదం గంఖభీలే కాలసాగ నే,

మృత్యురోగజరా గ్రా హై ర్న కళ్ళి ద్‌పి బుధ్య లే, జ!

చ్రతితణ మయం కాలః శీయమాణో న లత్య లే, చమే సనిర్భయః కథం తిస్టతి,. 3౨, అహితే పరిణామే విపోపమే విషయీ హితం మమేష్టలాభ మితి సంజ్ఞా య మ్యేరి-అధ్రు చే చవోాదా అననే దం భాన్ఫ తాదిప౦ంచదవ శానర్థమూలే ధనే అర్థః మమ ప్రయోజనం సిద్ధం ఇతి విజ్ఞానం యస్య ఈద్భృళో యో నరః స్యాత్‌ సః స్వం ఆర్థం ము_క్షిప్కదం ఆత్మజ్ఞానరూపం స్వప్కయోజనం నైన వేత్తి, 33, అనో బేవమాయాబల మిత్యాకా - పళ్య న్నపి అత్యజ్ఞానానోతో భవతీతి జాన న్నపీ పస్థళతీ 'మోతమమొర్తా ద్రష్టా భవతి - రజణాచరణం వి నేత్యర్థ ః 38, ఇదం జగత్‌ మరళా చెగ్రామోః శారకణభూ తైః కాలసాణే నినుజ్జల్‌. నిమగ్నం భవతి త దపి న బుధ్యతే ఇత్యపో, 3౫, విశీర్ణః గళితః యథా న జ్ఞాయతే తథా

పోడశాధ్యాయ ము, లీక అఆమకుంఛ ఇవాంభస్థో విశీర్లో న విభావ్యతే, 9౬ యాజ్య తే చేషస్టనం వాయో రాకాశస్య చ ఖండనమ్‌, చగ్రథనం చ తరంగాణా మాస్థా నాయుమీ. యుజ్య తే, పరి తరంగములమి:ది నురుగుతో సమానమును నిత్యమును అ వ్రీయసన్నిహితమును అగు ఈశరీరమున జీవుండు నిర్భయాండైై. యెట్టుం డును! అహితమును హిత వనుకొని, భ్రుషము కాని దానిని ద్దు వవును కొన్ని అనర్థమున అర్థము నూహించుకొని ఎవండు తన గతిని తలంచు కొనంయో వాండు బేవమవాూాయామోహితు.డై చూచుచును గూడ తవ్చిపోవుచున్నాండు, వినుచున్ననుగూడ జోధపజుచుకొన లేకున్నా ండు, చదువుచు మైతము "తెలిసికొన లేకపోవుచున్నాండు, మృత్యువు, రోగ ములు, ముసలితనము మున్నగు మొపళ్ళచే గంభీర మగు కాలసాగర మున ఈజగత్తు మునింగివోవుటగూడ ఎవండును అెలిసికనంబజాల కున్నాండు, పచ్చికుండ నీటిలోగరలిపోవునట్లు ఈకాలము తమణయణము తీణించిపోవుచున్నది, దీని నెవండును చూచుట లేదు. వాయువును గూడ ఆరికట్టవచ్చునుః ఆకాశమునునూడ ఖండింపవచ్చును. తరంగము లను ప్రోవుచేయవచ్చును గానీ ఆయున్దాయమనును మాత్రము స్థిర ముగా స్‌లువుట శేయుపాయనును లేదు, వృథివీ దవ్యా శే యేన మేరు శ్చావీ విశీర్య తే, శువ్యుతే సాగరజలం శరీరస్య చ కా కథా, 3౮ా అవత్యం "మే కళత్రం పు ధనం మే కోంధవా శ్చ మే, జల్బంతమితి మర్తాష్టజం హంతి కాలవృకో బలాత్‌ , వినా “ఇదం కృత మిదం కార్య విన మన్య తృృ తాక ఎశమ్‌, శౌాలోజఒప్‌ నూత్త్మనతిశ్వాత్‌, 3౬, ఆయు రపి శాలవత్‌ శీయమాణం న లత్యుక ఇత్యావా-వేస్టనం రోధనంయుజ్య తే కుడ్యాదిఖి! కర్తుం శక్య లే,ఏవమఘటవాఘటనా తు భజే దవీ పరంతు అయాసి తయాగ్గమ"నే ఆస్థా స్థితా నయుజ్యలతే ఇత్యర్థః, ఏ8 యేన కాలేనాపరిమితాః పృథివ్యాదయో౭_పి నళ్యంతి తదా సప్తవిక స్రీకస్య కౌ వా క్తేత్యావా-పృథిపీతి, 3ళా,స్వభతహన నే కాల స్య దయాలేశోఒపి శాప్టీ త్యాహ-_ ఆపళ్య మితి; మే మే_ఇక్య జవచ నానుకరణం మర్త్యో నరః స ఏీవాజ_స్టమ్‌, 3౯,

086 గరుడ బ్రరాణము వవ మీవహోసమాయు_క్రం కృతాంతః కురుతే వళమ్‌, ళం శ్వః కార్య మద్య పర్వీత పూర్వాస్టై చాపరాష్ట్రాకమ్‌, నహీ మృత్యుః వశీమేత కృతం వా వ్యథవాఒకృతమ్‌, లం జరాదర్శితపంథానం చ్‌ చండవ్యాధినై నిశమ్‌, మృత్యు త్రు, మధిష్టోఒసి శ్రాతాళం కింసన పశ్యసి, 'ళ9 తృష్తాసూచీవినిర్భిన్నం సెక్తం విమయసర్పిషా, రాగ జ్వేపానలే పక్టం మృత్యు రళ్నాతి మానవమ్‌, ళీ జాలాం తళ యావననస్థాంళ్చ వృద్ధా న్లర్భగతా నవీ, సర్వా నావిశ తే మృత్యు 'రేవం భూత మిదం జగత్‌, రాళ న్వబేవా మపి జీవోఒయం ముశ్రాగి యాతి యమాలం.కుహా, శ్రీనూళృవితృవుత్రాదిపంంబంధః కేక షతునా, ళ౫ి భూమి తగులబడిపోవ్రచున్న ది, మేరువు కరంగిపోవ్రచున్నది సము క్ర మింకిపోవుచున్నదిం ఇంక కరీరమునంగతి ఇన్చనేల ! “వీడ నాకా డుకు, అది నాభౌర్య, ఇది నొ ధనము, వీరు నాబాంధనశ్రలుూ” అవి అజచు మనుమ్యుందు అను మేశను కాల మను తోజేలుు బలవంత ముగ పట్టుకొనుచున్నది, 9ది చేయంబడినది,. ఇది యింగను వేయ వలెను, చాం డద చేసెను, అది యింకను చేయ లేదు. ఇట్లు యోచించు కొనుచుండువానిని యముడు తనవశము వేనీకొనుచున్నాండు, ేష్పు వేయవలసినదానిని జేయ వేయవలెను, మధ్యాహ్న ము వేయవలసిన డాని ఉపొద్దుటనే చేయవలెను, వేసినకు వేయకున్నను మృాత్వువ్రుమూ+ శ్ర్రము కని'పెట్టుకొనియుండదు, ముసలితనము నూన్లము. చరాపలా శాలః కృ తాళ్ళత మవి న ప్రతిషత ఇత్యావా - ఇద మతి, ళం, అతో మాచశా ళ్యే విణఅంబో న "కార్య ఇత్యావా = శ్వఇతి ౪౧, సామంత ఇవాగతం మృత్యు శత్రుం వ త్యభధిష్టోజని స్థితోజఒసీ ఆర్‌ స్ట్రాతారం పర మేశ్వురమ, ఈ౨, పరిపక్వమాం శవీందవ నృృత్యు ర్థానవ మళ్నాతీ త్యాహా-క్ళ ప్లేతె, ౪9, మృతోన్టి 'నృర్వ్యత్త తుల్య తా మావా వాలా నితి, ఆవిళ తే అపళ్య మాయాతి, శద్దుక్తం శీ ఖొగల తే “మృత్యు ర్థన్మవతాం వీర! జేహేన సవావాయ ల్యే అద్య బాఇబ్బగ తాం లేవా మృత్యు3ై వస్త్రాల వాంధ్ధువి మితి ఈళ, సహచరః స్వలహా౭సి జీవే నవా నోపయాతి శెర్టా “గృథక్‌' స్ట్‌తౌనాం శ్రీ ఫ్రైద్‌ నాం తిం చ్రమూజన మిత్యాహ ఎ స్వవేహ మితి, ళ₹04*

పడకా ఛ్యా యము, లీ

వచండమగు వ్యాధియను సై నికుడు అక్ర మించియుండగా మృత్యు వను శత్రువు నిన్నుపట్టుకొన్నాండు. శ్రాతను మూచుకొన "వేమ? తృప్ట అను గంటములతో గ్ర చ్చి విషయములను నేతిలో శాగబ్వేషము లను అగ్నిమింద వేళల్చిన మానవుండను మాంసవుముద్దను మృత్యువు తినుచున్నది, జాలురను, యావనులను, వృద్ధులను, తుదకు గర్భగతు లను గూడ మృత్యువు అక్రమించుచున్నది. జగత్తు ఇట్టిది, జిశ్చండు చిరకాలమునుండి యున్న తనబేహమునుగూడ విడిచి యమగృ్భహము నకుం బోవుచున్నాండు. ఇత భార్య, తల్లి, దండ్రి; బిడ్డలు మున్నగు వారినిగుజించి 'చెవ్చనేల?

దుశఖమూలం హి సంసార స్ప యస్యా స్తి స దుఖఖతః,

తర్య త్యాగః కృతో యేవ స నుఖీ నావరః క్యచిత్‌ , 'ర౬

ఉఊ భవం సర్వదుకఖానా మాలయం సక లావదామ్‌్స్‌

ఆశ్రయం సర్వపాపానాం సంసారం వర్థయే త్త ణాత్‌, ళ౭

లోహదారుముమైః పాళెః వుమా న్బ్ధో విముచ్య శే,

పుత్రదారమమైః పాశై “ర్ముచ్యతే న కదాచన, ళ౮ా

యావతః కురుతే జంతు స్పంబంధా న్మనసః వ్రియాళ్‌,

తావంతోఒస్య నిఖన్యంతే హృదయే శోరకంకవః, ఈడో

వంచితా కేవవి త్మై షై ర్నిత్యం లోకో వినాళితః, ప్రీ పుత్రాదిసము దాయ రూపసం సార హ్యైవదుః ఖాపక్సర్వపాసా నాంమూల త్వార్సు ఖేఫ్సు _నచా స కిం మవనసా౭-పీ పరిత్యజేత్‌. చంసక్తన్లు కదాపీ న ముచ్యత ఇత్యాహా- దుఃఖమాల మితి క్రిఖిః, త్యాగోఒత్ర, మనసైన *యన్య్థనసా కృతం తనేవ కృతం భవతీ న కరీశేణి ఇతి శ్రులేః, తథా చ చూడాలయాసి శిఖిధ్వజస్య నునస్త్యాగ వీనాంగీక్ళత బతీం ళ౬ వభవముక్చ త్రిస్టైనం - అ్యశ్రయం వృర్ధానమ్‌ ఈ3 లోవోడిపా2ై న్తు శరీలేణ బద్ధక్క స తు దృళ్యమానత్వాత్‌ , పశేణాపీ ముచ్య లేన ఫుత్రాదిపానై ర్మనపా బద్ధః జేనాపీ న ముచ్యత్వే ఆదృకళ్యత్వాత్‌ , ఈర, అతః పుత్రాదిను "్న్‌వాసంబంధా శ్రద్దతదుఃఖళో కౌదిల్సిః వ్యథితో భవతి ఆత స్తం కర్యాది త్యావా - యావతే ఇతి, భోళకరూసపా శృంకవః శీలశా నిఖన్యంతే నిపా త్యంతే,- కేసు మపగ మే తన్నాళాదిళోకానపగ మూ దిత్భర్థః ౪౯ వంచితాన్య శేమ భశానియైః-విషయా నాహా ర్తుం శీలం యేషాం తే ప మ్నేఖ్యోవిషయేఖ్యో ఉశేళ్యో ధన

988 గరడపఫ్రురాణమను హో హంత విమయాహాన్వై న్లేహస్టేంద్రియతస్కంనై 1, ణం మాంసలుబ్ధో యథా మళ్ళ్చో్య లోవాశకంకుం న వళ్యతి, నుఖలుబ్ధ న్తఖా బేహీ యవుబాధాం న పళ్యతి. సం నంసారము దొల్లిఖమునకు మూలము, అది యవనికిం గలపహో వాండు దుగ్ఞఖతుండు, దాని నెవండు వికుచునో వాండు సుఖపంతుయ, మజియొకం డెవ్పుడును కాండు. సంసారను స స్వదుకఖములకును "కొర ఆము, సకలావవలకును నిలయను, సర్యుపావములకును నివాసము కావున వెంటనే కంసారమును విడువవలెను, ఇనుము, కజ్ఞ న్‌సథో చేయంబడిన శృంఖలములు బొండలు మున్నగువానివలనంాడ మాస వునకు విము క్రి గలదు; గాని ఫుక్రులు భార్య మున్నగు శృంఖలాదుల వలనమా త్రము ముక్తి లేదు, మనుష్యుంయ మనఃప్రియము. లగసం బంధముల సెన్నింటిని చేయునో వాని వృాడయమును అన్ని దుగ్రఖము లను గసికలు కొట్టంబడును, విషయము లను ఆహోరములు తినుచు తన "జీవూమునం చే యున్న ఇంద్రియము లను దొంగబవలన సర్వువి త్తము లను వారింవంబడి లోళము నాశనము వేయంబడుచున్న ది, మాంసబుబ్ధ ముగు మళ్స ప్టము ేలము నెట్లు చూడదో నుఖలుబ్ధు? డగు ేహీ అట్లు యమ బాధను చూడంజూలకున్నాండు. పాతాపాతం న జూనంతో నిత్య మున్నార్ష గామినః మానారంతి జే విషయావారాః తె స్తస్కరైః లోకో నిర్యం వినాశితం-హావాంత ఇతి ఖీడీ, ౫౦ కం చ పరిణా మే విపోపమవిషయనుఖాసక్షః పుమాక.మక్కో్య బడిళదుఃఖి మివ యనుయాతానాంప్రాల్టీతీ త్యావా-మౌాంచలుస్ధ ఇతీ, *(౧, హితాహితం సువ్భ త్తీనివృ త్తిం.హితం ““ఆమొౌనిత్వ మదంభిర్వ నుహింసా యోంతి రార్టవమ్స్‌ అాదార్యో పాసనం కౌచం స్ట మాఠ్యవినిగ్యవః ఇత్యాది పంచళ్లో శై. ర్స్‌ తాయా ముక్తం త_త్త్వజ్షానసాధనం తన్ని నృ్రృవృ్రిం చ ఆహిఠం *ప్రవృ త్తిం న నివృ త్తించ జనా న విదు రానురాకి న శౌచం నాపి చాచారో నసక్యం లేము సద్య తే” ఇత్యాది జ్వాదళళ్లో క్రై ర్భృగబ తో_క్త నూనురం భావం తన్ని న్నిభృత్తిం చ న జానంకః, ఆత ఏక నిర్యం జన్మని జన్మని ఊనార్థ మొనురమార్షం తం చ్రతిగచ్భంతి యే "తే ఉదరం - భరా నరాః నరకే నిపతంతీత్యర్థః ఉక్తం చ “*ోఅనురంగావమాపన్నా చూూఢ్రా జన్మని

హకోడ భా ధ్యాయము, వ్రీల్రిర్ర కుతీఫూరణనిష్టా యే తే నరా నారకాః ఖగ!, సం నిద్రాదిమెభునాహోరా స్ప్వేషాం ప్రాణినాం సమాః,

జ్ఞానవా న్యానవః ప్రోో జ్ఞానహీనః వకు; స్మృతః ఫా

ప్రభాతే మలమూత్రాభ్యాం యుత్తృ డ్శా విం మధ్యే రనౌ,

. రాళ్రై మదననిడ్రాఖ్యాం జాధ్యంతే మూఢమానవాః, సరో స్వచేహధనదారాదినిర తా స్పర్వజంతవః,

జూయంలే చ మ్రియంతే చ వో వాంతాజ్ఞానమోహితాః, ౫౫

తస్యా తంగ స్సదా 'త్యాజ్య స్సర్వ స్త శ్‌ క్తుంన శక్యతే,

మహాద్భి స్సహ కర్తవ్య స్పంగ స్పంగష్య శీపజమ్‌, , ఫబ్రి

సత్సంగ కృ వివేక ళ్చ నిర్మలం నయనజ్వయమ్‌,

యస్య నాస్తి నర స్ఫోంధః కథంన స్యా దమౌర్డ గః, స్మి

స్వస్వవ శ్హాశ్రమూచారనిర తా స్పర్వమానవాః,

న జానంతి పరం థర్మం వృథా నశ్యంతి జాంభికాః, స జన్మని మామహ్రాె ఫ్ట్‌వ కాం లేవ! తతోయాంత్యథమాం గలిమలి్‌ ౨, ఆతళ్చ హీ కాహీరజ్ఞానహీనః సకలప్రాణి సాధారణధర్శమూఢః పకుగే వేత్యావా-నిగ్రాడీతి, ౫౩, కింద చేవాధ రై రభిభూతానాం మూథానాం పాతాహిరజ్ఞా నానుసంధానావసరో ఇసి నా _ప్రీత్యాహ- ప్రభా లేతి,ఎ05, అతో జేహాద్యాసన్తానాం జ్ఞానపాధనమోక్షరహి తానాం వన్షైా,క్రిమోణామిన "తేషాం వృశైవ జన్మమరళో ఇత్యావా-న్వేతి, ఏఏ. అక సృంనో చేవోజ్యాసక్రిరూపః, యది సర్వః పరమహాంసవ ర్ల ష్టక్తుం న శక్యతే తదా మహతాం సంగం కర్తవ్యః తే హీ వూర్వక్చృత సంగరోగ భేమజం నీవర్తకా భవంత త్యర్థ 81, 2౬, కించ సత్సంగా జే సహ్మైర్తదర్శనం భవతి నాన్యధేత్యాహ, సత్సంగ ఇతి, సతాంతదత్త పక్షాన గాం నంగ ను సత్సంప్రదాయదర్శశ త్వా చేకం నయనం విబీకళ్చ అక్క స్వరూవస్య నిర్యక్వం చేవో చేరనిత్యత్వదర్శక త్వాద్ది వైతీయనయనంచ యస న్చాప్రి వః అంధః ఆనూర్షగః జీదదూషిత భ్రష్టమార్గగకః కథంన స్యాత్‌ అవీ శు ప్యాదే వేత్యర్థ $, 2 వీనం వె రాగ్యోత్సాదకవచ నాన్యుక్త్వా ఈ చృహిళాకా చాం భిళాడ్‌ వింద తింస్వస్వవన్లా శ్రమాదిధన్యాణాం చాంభిక క్వేనావరణా ను క్రిర్నా స్ట్‌ కం తుతత్త్యళ్షానా జివళ్యాహా-స్వస్వేతి శ్రృయోదళ భః పరంపరమార్థనిష్టం మోతధర్మం- అతో డాంభికాః మిథ్యాచారా స్తే న పళ్యంతి, మోకప్యాలాకాత్‌ - వృథా జన్మ వురణా భనంలీ త్యర్థఃః ౫(౮= ఇకిళయాను కర్తను ఆయాసపరాః శీశాదిసహానప్రయాస

ల్క0 గరడలృరాణము ్రీళూయాసపరాః శేచి ద్వ్రతచర్యాదిసంయుతా:, అజ్ఞానసంవృ తాత్థాన స్పంచంంతి చ, తార కాః, ఫణ నామమాల్రేణ సంతుష్టాః కర్మ కాండర అతా నరాః, మంత్రోచ్చారణహోమాటై ్య ర్భ్రామిఆాః శ్రుతువిపనై ః, ౬౦ వకభుకోవవాసాదై్య ర్నియయమైః శాయళోవ గై :, మూూధా8ి పరోతు మ్‌చ్చంతి మమ మాయానిమోహితాః:: ఇ౬ం నుంచియు. చెడ్డయు నెజుంగక ఎవ్వుదును తప్పుచారినేపోవ్రుచు శేవలలము తమ కడువులు నిండించుకొనుటకే చూూచుచుండు నరులు నరకమునకు పోవుదురు, నిద్ర, మైథునము, ఆవోరము మున్నగు ప్రాణి కోటికంతకును సమమే, జ్ఞానముశలవాండే మానవుడు, అదిలేనివాండు ద్విపాత్సశువు, మూఢులు, ప్రాతేకిశాలమున మలమూ శ్ర ములవలనను, మధ్యావ్నాము ఆంశలిదన్నిక లవలనను, రా తి వొదనతావమము ని ్రలవల నను శీడితు లగ్గుదురు, అజ్ఞానమోహితులై తము చేహమని, ధనమని, ఇల్లు అని, భార్య అని అహమిక పొంది ప్రాణులు -వుట్టుచు. గెట్టుచు నుందురు, అకారణమువలన ఎవ్వుడును సంగముపిడువవ లెను, ఆంతయు విడుచుట కష్టము గావున గొవ్చవారినంగతి చేయవలెను, సాంగత్యము వలని అనర్థ ములకు గొద్బవారు నివారణొవధము, సశ్ళంగ ము, వివే గము ఈరెండును దోవములేని నే ్రములు, అవి యొవరికి లేనో చారు అంధులు, అంధులు తవ్వుదారిని బడివోయడరు. డాంభికులు స్వస్వ వర్తాదారధర్యముల ॥ తత్వము వెజబుంగమి షరథర్హ్మము సజుంగంయజాల కున్నారు, కల్మలుచెయుటయందును, వృతేచర్యలయందును అ శకమలు అజ్ఞానులు అయి లోకవంచనము చేయుచున్నారు. *ో మీము కర్మ కాండ మును నిర్వహించుచున్న్న్న” యస్‌ నామనూ త్రముగంచేయాచు మంత్రో చన్చార ణము, పహోనుములు, కృృతువులు మున్నగునవి చేయచు అనేకులు పరాయణా:-వ్రళచర్యాను య త్తృడ్యా్యాం సంయుతాః, అజ్ఞా నేతి, అవివేకాబృత చిత్తాళ్చుతే చ,శారకొః వంచ కః యే విదడరంతివతు పరం ధగ్మం జూనంతీతి పూర్వేవైవసంబంధః, ఏం నామమ్‌ా లే,ణన్వన్లాదిసుఖేన వలోమాటై $ః భాామితాః మూభథాః పరోత్కం స్వర్షనుఖమ్‌-య ద్వా బుద్ధిగ్ర్రావ్యా మతీందిియం మోత నుఖం క్షానం వినా "జేచ్ళంతీత్యస్థః, ౬౦ అత్ర కూతు ర్మమ మాయేతి,.౬౧, ఏత లేవ స్త

సెడుచున్నారు, మూఢథులు మామకమాయామోపి-తులై శరీరములను భుమ్మ్‌ంపంజేయు. ఉవవానను, వీకభుక్తము మున్నగునవి చేయుచు మోయమును కోరుచున్నారు,

"చేహదండనమా ల్రేణ కా ముకి రవివేక$నామ్‌,

వల్మీక తాడనా దేవ మృ్‌శ॥ కుత్ర మహోరగః, ౬౨

జటాభారాజినై ర్య కా చాంభికా వేవధారిణః,

భ్రమంతి జ్ఞానివ ల్లోశే శ్రామయంతి జనా నసి, ౬౩9

న ో

సంసారజనుఖాసక్తం బృ వ్‌ సతి వాడినమ్‌్స్‌

జ న గ

కర్మబ, హోభయభభ్రష్టం తం త్య భంత్యజం యథా, ౬రీ

గృహారణ్యసమూ లోశే గతవ్రీడా దిగంబరాః,

చగంతి గగ్చభాడ్యా శృ విగత్తా స్తే భవంతి కమ్‌! ౬౫

మృదృ్భస్యోద్ధూళనా 'జేవ ముక్తా స్ప ర్యది మానవాః,

వృోద్ళన్మవానీ నిత్యం కార్ధిస క్రిం ముక్తో భ్‌ విష్యతి, ౬౬

తృణపర్లోదకావో రా స్సతతం వనవాసినః,

ల-ణ యతి, దేవా దండ నేన కౌయళోమణేనైవ ము_క్రిర్నా న్లి, ఆంకర్లతావివేకస్య విద్య మానత్వాల్‌ -యథా వల్మీ కస్య సర్వాలయస్య కాడనా జేవ తన్మ ధ్యగతభుజంనగో న మ్రియలే, కథా దేవాదండ నేన అవివేకోన సళ్యతీత్యర్థః ౬౨, అతో౭_వివేకిన స్టే స్వయం నహ్ఞైః పరానవీ నాళ, యంతీత్య్రావా-జ మేతి కీదృళాః ఉజాంభికౌః నాను “బేమం _స్తస్థత్వం భఛారయంతీతి, ఖైనధనా నపిజనాన్న నమంతీక్యర్థ 2 ౬3 అతనే షపాంసంగో న కర్తవ్య ఇత్యాహ-సంసారచేతి, చెవాజ్రోఒన్మీత్య క్ర, ట్రెన్మానిహై వయం అతో2._స్యాళం ఏిమయసుఖాస_కే ర్లోపో నాస్తి కుకాకుభకర్శణాం లేపాధా చాఠ్‌.ఇతీ వాదినం సర్వకర్శబ్రవా ధ్య్యానపరాజ్యుఖం చ తం బోధచం చుం అంత్యజవ త్యజేత్‌, క్వపాకవ న్న స్పృశే దపీత్యగ్థః, ౬లో, కం చ యే నిర్ణజ్ఞాః స్త్రీణాం సమా క్వూ2..వినగ్నా విచరంతి లే గర్ష భౌదిసమొ వీవ నతువిరక్తా ఇత్యావాంగృహారణ్యసమా ఇతి, జం సదా భస్మవానీనో౭-పి శ్వనర్దభాదయో యథా వుక్తౌ న భవంతి కభా సర్వాంగన్భుదృస్మధారణాదని ముక్రి ర్నాస్ట్రీ త్యావాా ఇఒ౬ు కించ ఆవి జేకళ్ళతదురాగ్రహేణ గృవోన్నపరిత్యాగా బేక తాపసా న భవంతి, కింతు శామసా. ఏజీ త్యావా.తృనేతి, తామసతాపసాః గీతాయా ముక *ోవూఢ గ్రాహాణాఒత్మనో య త్నీడంయా శ్రీకతే రప, పరస్యోళ్సాడ నార్థం చా గరుడ 31

0! గరుడ భృ రాణమం జంబుకాఒఖుమృు గాద్యా క ఇావసా స్తే భవంతి కిమ్‌, ౬౬ ఆజన్మ మరణాంతం చ గంగాదితటిపిస్లి తాః, క మండూశమత్స [్రప్రృముఖాః మోగిన స్తే భవన్తి కిమ్‌, ౬౮ పారావతా శిలాహారాః శచాచి దపి బాతకాః, నపిబంతి మహీతోయం వ్రతిన స్తే భవంతి మ్‌, ౬న తస్తా దిత్యాదికం నక్ష లోళరంజనకారగమ్‌, నం క మోతస్య కారణం సాయా _త్త క్వజ్హానం ఖనేథర!, ౭0 శరీరమును కుమ్మీ.ంవం జేసికొనినంతనూత్రమున అపిచేకులకు ముక్తి గలుగదు, కాదినంతమౌా త్రమున లోపల నున్న వాము చచ్చునా! జడలు లేడితోళ్లు మున్నగునవి దాల్చినవారు జ్ఞానుల మని యనుఫొనుచు లోకులను భృమింపంజేయుచున్నారు. బ,హజావనుం హ్‌ టల్‌ టీఈ కలవాండ నని చెవ్పుకొనుచు సంసాంసుఖములను ఏనువనివాండు కర బృహ్మాలకు "ఇండజింటికిన ఛష్టుండు; "ఇావున చండాలుసిన"లె వానిని దూర మున నుంచవ లెను. ద్‌గింబరముై సర్గజ్ఞమ్మలె అడవులలోను గృవా ములలోను సమముగ చంంచు గశాలేదలు మున్నగునవి నిభ క్తులనివించు తత్తామస ముదావ్భాతి” మితి, ౬౭+ కించ మలినఖావవయా గంగాదితీరే స్థితా ఆసి యోగికో న భవంతీ త్యావా-ఆజనే తి ఉక్తం గోప్రాతః ప్రైతః ప్రపశ్యంతి నర్మ చాం మక్స స్రబంధ కాః, నే శివపురం యాంతి భావో కీ భవకాగణమిఇతి కుద్ధ ములినభావనా, హీ శివపురప్య భవస్య జన్మమక అాత్త్య కషంపారస్యు శాశణం భవవీరి - అయమస్య్యాన్థ 1 2౮౮ యే వాతిక్రూరావివే[వః, ఆకాన్త్ర విహితోపచాపాదిభి ర్దలా న్నపరిహారా ద్వృ తై వాత్థానం పీడయంతీ లే వృతినో నంకంళు అనుననిళ్నయా ఏజీ త్యాహ-పారావతా ఇతి, శదు క్షం గీతాను “4 ర్మయంత శృరీరస్థం భూశత్రామ వముచే తసః, మౌం వై చాంత్ళరీరస్థం తా న్నిద్ధ్యానుంనిళ్ళయా?” నతి, ౬౯, కప్మా దితి ఆకూతో 8త్యాదికం వర్షా శ్రామౌదధ ర్థాచర ణొదికం యిత్కిక్య త ల్లోకౌ గాం మాఢ జనానాం రంజనశొెరళకం మోచష కొరణమేవ-నతుత తానం ఏనా మోచ కారణ మితి తదుక్తం జ్ఞానప్కృళంసాయాంగీమిన స్పా్మానరతః ఫణీ పవనభుచ్మే మళ్చ పగ్ణాళనో నీరాశీ ఖలు చాతక: కి నుపరం శేతే గుహాం మూసకః, భ స్థోర్టూళ నత్చకః ఖలం ఖగో ధ్యానానురకో బక స్ప్వేహె మసీ కౌరణం శణు సఖే జ్జానం పరం కింళప8ి* లే న కా ఇతి, 8౪0, ఏవంయథా సదంభా వగ్ష్శాక, మధ రది కియా ము స్తేతుభూతానా స్టి-

పహోడకా ధ్యాయము, లక్షకి కొనునా! మట్టి, భ స్మము ఫవూసికొనినంతమా శ్రమూన ము క్తులయినచో 'యెవ్వుడును మట్టలోను, భన్య ములోను పొరలు కుక్క. ము_క్రిణుడసి సే యగునా? గడ్డి, ఆకులు, నీరు శ్రావి యెల్లవ్వుడును అడవులయం చే యున్నచారు. తావసు లయినచో నక్కలు ఎలుకలు మృగములు ముస్నగునవి యొల్ల 'తావనులే యగనా? ఫుట్టినది మొదలు చచ్చునంత ళం ఆ ళు దనుక గంగానది మున్నగు వవిత్రృనదులలో నుండు కప్పలు చేలు మున్నగునవి యెల్ల యోగులే యగునా? రాళ్లు భుజించు పావ్రరములు ఎప్పుడును. భూమిమిఃది. సీటిని తాకని చాతళములును వ్రతోలే యగునా కావ్రన ఇది యంతయు. లోశ్‌విడంబనము, గరుడుండా! నిజ మెన మోవశకారణము, సాతాత్తు త_త్త్వ్వజ్ఞాసముతప్ప "వేజు లేదు, వడ్దర్శసనమవోకూ పే వతితాలి పళశవ$ి ఖగ], వరమార్థం న జానంతి వకుపాశ నియం త్రి ౮ 8; రెం అ జ! గ వేదశాస్త్రార్ణ వే ఫఘో రే ఊవ్యూసూనా" ఇతన్తత;, పషడూరి ,నిగుసాగసా _సివ్వంతి హీ కుతార్కి కాః, డా! లాం ఆ లా వేదాగమపురాణజ్ఞైః నరమాష్థం న వేత్తి య, విడంబకస్య త్నసె్ట్టవ తత్పర్వం కాకభామీతమ్‌. ౭3 ఇదం జాన మిదంస్జేయ మితి చంచాసదూ!కులాః, న హహ ప. తథా దంభరహితా2-ప్‌ కాత్రక్షైకా జ్ఞానం వినా మోతమృ్యప్కుడా న భవతీ త్యావా, వడితి చతుకశభిః, ఖగ! హాగరుడ! మడ్డర్శనమవోకూ పే వమట్బాత్హ్ర రూపాంధపాపే వతితాః య్‌ ఆనాత జాః డ్విసదపకవః "తే పరమారం బృహృస్వరూపం న జూనంతి ఆశీల్లా థి అంశ ల ప్రృతిపాదయంతో2వి స్వయం నానుభవంతీ - అతః పళువ త్చాశేన అతిళళి నార్థ విచారణ రూ పణ నియం శ్రి ఆ: బద్ధా వ తిస్టంతీతి చంబంధః, 8౧ ఘోనే అనంతత్వా దృయంకళే ఇత_స్రతః గృంథా దంఖథాంతరాధ్యయ నే ఊవ్యూ మౌనాః చ్యావలాః శోకాదిపడూర్మీ శాం నే నితో చ్కస్తాః వ్య్య్ర్ధాః ఈద్భృళాః కళతార్కకౌః కుతర్కబలాచై వ్రరీళ్షైనపరా వీరం తిష్టంతి నరుత జ్జానింతీ త్యర్థః ౭౨ ఆతో జేదాదిజ్ఞా తౌజాపి యః పరమౌర్థం త_త్ర్వజ్ఞానం న జే్తితదా వీడంబ కస్య ఉపహాపక శ్యవకస్య అక త్వజ్ఞ స్యపీ తత్సర్వం జ్టైళ్ళశ్విం వక్షృత్వం చ కాక న ద్భామీతం న్యర్శి మత్య్యగ్థః* 23, కీంచ పరక ర్ష్వవిముఖా హాం శా సపఠరనజాన లం చుచే ల స మితిటాభం నామ చేదా 2 ఉక మపి వ్యగ్థ్‌ క్యాహా-ఇద మితిజ్ఞానం నా ఖైయస్రా ప్లిసా ధనరూపం'అమొనిక్వ

బిక్షతీ గరుడపవఫవురాణము

వఠంత్యవార్నిశం సాస్త్రం వపరతత్త వ్రవరాజ్ముఖాః: ౭2౮

వాక స్టథందోనిబంభేన కావ్యాలంకారశోభితాః,

చింతయా దుఖఖతా మూఢా స్రిష్టంతి వ్యాకు లేం దియా, తో

అన్యథా వరమం త్తం జనాః శీలి చాన్యధా,

న జ ఏ

అన్యధా ₹ త్రసచ్భావో వ్యాఖ్యాం కుర్వంతి చాన్యధా, ౭౬

కథయం త్యున్మనీఖభావం సాయం నానుభవంతి చ

అవాంశారరతాః శేచి దువ బేళాదివర్టి తాః, ౭22

పఠంతి "వేదశాస్త్రాణి బోధయంతి పరస్స్పరమ్‌,

న జానంత్రి పరం తత్తం దర్వీ పాఠరసం యథా, రతో

శిరో వవాతి ఫుష్పాణి గస్ధం జూనాతి నాసికా,

వఠంతి 'వేకళాస్త్రాణి దుర్గ భో భావలోధకఃం రా మదంభిక్వి మిత్యాది గీతో కమ్‌, “దేయం వై తద్‌ జ్ఞానగ మ్యం” కజఆ-నాదిము తరం చై జశ్వాశ కాది తతవోకం బృవాస్వరూప నదిదం జూనం జేయం చఅనసి నా నీ జతి న ౯ -ఏం ఆ ఆతి ఇ ఇా వ శ! సంకయచి నయా. పఠంతీతి, 2ళ, కంచ వాక్యాదిభి రజ్జ్ఞ దృష్ఞై శఛోభికా ఆవి మూణధా స్త త్వపరాజ్యుఖాః దుఃఖితా ఏవ తిష్టంతితి, ఆకీఏవ చ్యాకు లేన్హియా _స్టే- “శ్రద్ధావా న్త్షభతే జ్ఞానం తత్సర స్పంయి లేంద్రియః జ్ఞానం లసన్ధ్వా పరాం కాంతి మచిరేణాధిగచ్చ్భతి” ఇలీ గీతో కం సంయ తేం చ్రియాదిన పై ర్ల భ్యబ్ఞానలా భాభావాల్‌' కదాచి దవీ పరమనుఖినో నభవంతీతి భావః, 236, కించ ళా ప్త జనా త్కుతర్క_బ లేన విపరీ తార్థ ప్రతిపాద శా తర్ష్వజ్ఞానం న భవతీత్యావా-అన్య'ఖేతి,త త్త్వం రు'తర్త్వ మసీతి గురూపబేళనమ్యం జహా శ్చ శాస్త్రపఠ నేవైవ కద్‌ జ్ఞాతుం క్లిళ్యంతి-కించ కా త్త క త్త వము స్యాడిమవోవాళ్యరూప నే డాంతస్య సద్భావః కాగ త్యాగనలతణమయా ఆ భేద పృతిపాదక శ్వేస్టాకయః, చాఖ్యాంచతస్యత త్త బమసీతి శాక్వా న! త్యన్య శ్రన కర్వంతి, ౩౬, శేచి ద్ధార్తా స్తు ఉప చేకాది-అదిళ ట్రేన చృణిపారదయః శతైర్వ రతా పస్ప్య్వానుళభనం వినెవ ఉన్యనీభానం ఊపళనుమా దృయా యన్శాపరక త్హ్వం కథ యంతి; త్తి గురూపటేళం కిమర్థం న గృహ్హంతీత్యత అనా-అపహాంకొరరతా ఇతిం పండితా భయం కింను వః సృచ్ళామః సేవయాము. ఇత్యభిమానపరాః-అకః *త ద్విద్ధి వ్రణీపాలేన పరిప్రళ్నేన సేవయ్యా ఉపదేత్యంతి తే జ్ఞానం జ్జానిన _స్తత్వదర్శివః? ఇలి భగవదుక్తార్య్‌ జ్ఞానసాధనగహి తా శృ తే నానుభవంతీ తషర్థి 1 2 2,క80ద గురూపబేశం విన+ పఠనపార న" త్తి ర్హ్వీజ్ఞానం న భవతీ తషవా-పఠంతీరి,2ర,కించ ఖారవావాకవ చ్యాస్త్రైకళుబోళ్ధా నా సి = అకి స్టలర్స్వంన జానా తత్యాహా-శిక ఇతి, 3౯ కిం

పోడ ఫా ధ్యా యము, జర్‌ తత్త్వ మాత్త్మస్థ మజ్ఞాత్వా మూఢ కా నేవు ముహ్యాతి, నోవః। కుత్సీగలే భాణే కూపే పశ్యతి దుతిః, ౮౦ వశు సౌశనియం త్రి తులై అనేవలు మడ్డర్శనము లను నూతిలోం బడి వరమాగర్దము నెటుంగంజూల కున్నారు "వేదళాన్త్రము లను ఘోరా రణ్థము సొచ్చి కుతార్క్‌్కి లు రొందజు షడూర్మైవి గ్రవాగ్రస్తులై యిటా అటా యని యెజుంగకున్నారు, ఎవండు 'వేదశాస్త్రములను ఎజీంగ్‌ అందు వతిపాదింపణు క్‌ పరతత్వము వజబుంగయో వాండు విడంబమునకు ఉదాసారణము వాండు చెన్పినది కాకికూతలకంళు ఘన మయినది గాదు, జాన మిది. తెలిసిఫొనందగినది యిది అని రాత్రింబ గళ్లు శాస్త్రము. చదివెకకుగాక, అందనేకులు తళ్వజ్ఞ-నళూన్యులు, వాకముళలయందుకు, ఛంజమునందును గలమాధుక్య మునకు ముగ్గు లై అనేకులు ఛృంథ గౌర వమునుకొనియా కుచుందురు, గాని వ్యాకు లేంద్రి యులైై వారు వరతత్వము సెజటుంగయంజూాలరు, వరతత్వ 'మొకవిధమున నున్నది, జనులు మజియొకవిఫముగ క్లిష్టపడుచున్నారు, శక్త మొక విధమున నున్నది. ఈవండితులు చుతీయొక 0ధముగా వ్యాఖ్యానము చేయుచున్నారు అవాంకావవూర్లు లగుటవలన కొందజు ఉప బేశమును బొందక వివయ 'మొకనిధమున నుండగా మటీసొకవిధముగా బోధిం చుచున్నారు, అనేకులు వేదళాస్త్రములను చదువుచున్నారు. చదివి బోధించుచున్నారు. గాని గరికె కూరలునున్నగువాని మాధుర్యము నెజుంగంజూల నట్టు వర తత్వమునూ లే మెజటుంగంజూలకున్నారు. శింస్సు వుష్పములకు వనహించున్నది; గాని దాని వరిమళము ముక్కుునకు అనుభవ మగుచున్నది, అశ్లు వీరు వేదశాన్త్రములను చదువుచున్నారు, గాని భావము వోధవడుట లేదు, తనంయథంబచే గల తత్వము నెజుంగం జూలక్‌ అనేకులు మేక తన కడువునం బే యున్నను గొల్లవాండు నూతిలో తొంగిచూచునట్లు శాస్త్రములను వెదకుచున్నారు, నంపాశ మోహనవాశాయ శబ్దలోథధో న హి తమః, చా౭ఒత్త్మస్థత త్త్వజ్ఞానం వినా కాస్తే: జ్ఞానం మోహమౌత్ర, మే చేత్యాలా-క_ర్ర్విమితి, శాం, కంచ స్వానుభవం వినా ఛజబ్దబోభేనైవ అత్మశ త్వనిరూ+పణాదజ్తానం న నివ నదడ.17 న

న నివ చేత తిమిరం కచాచి వీవవా రయా, తోం అతి న్‌ు! న! తీ జ న శ చజ్ఞాహానస్య వఠళనం యథా౬_౦ధస్య చ దర్చణమ్‌, నళ ఆత ఆళలేకి వ్రజావతాం వాస్త్రంతత్త $క్టూనస్యలతుణమ్‌, ౮౨ దం జూన మిదంజేయం నకం౧ం తచో౦తుమిచ న్‌్‌ రేసరాస్రాయి కా సు మ్‌, సః దిన్యవక్షస గ్రా స్త్రి ౧నైవ గచ్చతి. తోక నీ అనేకాని చ వాస్త్రాణి స్వల్చాయు ర్విఘ్న కోటయ:ః, తస్యా తారం విజానీయా సీరం వాంసంవాంభసి, ౮ళ జ్యే నే అభ్యస్య వేదశాస్తాణి తత్తర్టిం క్‌ శ్వాశ బుద్ధి దూ౯, వలాలమిశ ఛాన్యాక్థీ సర్వశాస్త్రాణి సంత్య జేత్‌ , త్‌ో యథా౭ఒమ్మ లేన తృప్తస్య నాఒబోనేణ ప్ర యోజసమ్‌, శం గం స! మ చ నా తత్త్వజ్ఞప్య తథా తార్మ్య! స శాస్త్రే ప్ర, యూజవమ్‌, ౮౬ కలీ అర్‌ జ్య లి న వేడాధ్యయనా న్యు కి ర్న శాన్ర్రపఠనా దపి, శేత కింతు కద్‌ జ్ఞానప్కు కా శే నే త్యావా - సంసార ఇతి, ౮౧, ఆశో వై శారదీ బుద్ధి మఠౌ మేవ కాస్ట్రీ క్ర శ్వజావం భవతి, తయా హీనస్య ేత్యాహ- పృష్ణేతి, ౨. ఈ - వజ వా “ఆయిభర్టి క మహద్భ్యశ్న కా శ్రే్ళ్యః కళలో, నరః సర్వత ప్ఫార మాడ ్తే పుష్చే భ్య ఇన మట్బదఃి” ఇతీ దృత్తవక మలం బ్యా2ఒ-హ-ఇద మిచి డ్వాఖ్యామ్‌, ౮౩, సారం తృత్వజ్ఞానమ్‌, రాళ, కించ కాస్త్రాణ్యళ్యస్య పూర్వం దురవగమౌాత్మ తర్త్వగవాణా య ఆధిక్య పళ్చాల్‌ జ్ఞానో_త్తరం సంక్య చేత్‌ -పరత్‌ స్తు వాధీయీత, తదుక్తం పంచమే “*ధందాఐ స్యభ్యాపయిమ్యకా సహ వ్యావ్భాతిభిః వ్మప్కణవశిర తీ పడీం గ్రైవ్యవాసం తికా వాపా నధీయాన మ ప్యసను జీకరూపం గ్రావాయామాసి” ఇతి, విముపురాతేచ “న పపాఠ గురుప్రోక్తం శృతోపవయనం శ్రుతం న దదర్శ ద కర్షాణి కాస్త్రాణి జగృ హ్‌ న చి ఇరి, *క నాధీయీాత బహూ ఇ్భస్లౌ న్వాచో విగాపనం హ్‌ఈ” దితి భగవద్వదనం బేతి, ౮౮ కా శ్రే ణ *“అహరవా, స్పంధ్యా ముపాసీ లేతి విధిప ఫతిపాదక తృచృ త్రిరూ పేణ్యప్త్కయోజనం దత్తవ చావళ్యకల్వం నా స్తీ అల్రాపనిసుగీయ మొఖ్యాస్టి యికౌ_జనకః క దాచిత్సం ధ్యాసమయే న్వేచ్చతయా పర్యటంకం దత్త మిద మష్పృచ్చళ్‌. లా భో భనవకా!భవా న్యాాళాణో౭ స్కి ఆత స్సంధ్య్యావందనం కీమస్థం న కరోషీతి= తదా స వకోవాచ హృ దాశ ' శే చిచాదిలోో భర్త తే న నిరంతరం, నా _స్తమేతి న చోచేతి కథం సంధ్యామపాస్య హే, 'మృతా పితామహీ మొక జూనో విష్థానబాలక నూరే పాఠ కీ ప్రే కథం ఒంధ్య్యా ముప్వృా యా” ఇతి, ౬, అాప్రయోజన మే

షోడ శా ఛ్యా యము; లిక జ్రానాచేవ కి వ్లైవల్యం నాన్యధా వీన తాత్మజ, నాజ్బ్మశ్ళమః ఆకారః:౫ణ0 ముశే డ్పర్శనాని నకారణమ్‌, త్రైవ సర్వక రాణి జ్ఞాన మేవప్‌ కారణమ్‌, లో ముక్తిదా గురుపూ గేకా విద్యా సర్వా విడంబకా, కాష్టభారసవాస్రేవు హ్య్యేశం సంజీవనం వరమ్‌, లోనో అదై ్యళంహి శివంప్రోక్తంకి యాయానవివరితమ్‌, య. టి ఆ జ్ర గురువ్తే ణ లభ్యేత నాధి తాగమకోటిభి;, ౯ం నంసారమోవామును కాబ్దబోధ ఇవాలటకు, దీవ మదినో అని "చెప్పీనవో అంధకారము పోదుగచా? అంధునకు ఆద్జ వెంట్లో వజ్ఞా పీనునకు శాస్త్ర మట్టిది అగుటచే ప్ర జ్ఞావంతునశకే ఇాస్త్ర ముపకరిం చును, *ల్తది జ్ఞానవ ౫, అది శ్రేయను "లని వినంగోరిగ యుండును; గాని' శాన్త్రముయొక్క... 30తము చూచుటకు ఆయున్షాయము చాలదు, ఇాన్త్రము లసంఖ్యవ లు, ఆయువు అత్యల్పము, విఘ్నములు. అనంత ములు, ఆకారణము: 2లన నీటినుండి హాంస పాలను తీసిభొనునట్లు సార _మున్ముగ హింపవ లెను, వేకళా 'స్ర్రచులను చదివి తత్వమును తెలిసికొనిన బుద్ధిమంతుండు ఛ్యాసొర్టి యగు బాండు వలలమాను విడుచునట్లు సకల చానా అధ్యయ నాదీ నాం బైదంవివామో మే2.నపయోగాద్భ లే జ్జానా న్నమా_క్రి? “ర మేవం విదిర్వాఒ-తిమృ త్యు మేతి, నాన్యః పం థానిద్య లేఒయ నాయిఇ త్యాదిక్రు, తేః ప్రమాణం దర్శయతి- నేతి చ్వాఖ్యామ్‌,ఊక్రం చ శ్రీమడాచార్యచర లై నాత్మ జోాజ్జే 65ట్తోద్రో2 న్య పా ఖ్‌ నేభ్యో పాం సామో నోమోళపాధనం, పాళి వహ్నివద్దానం వీవా మూషోన సిధ్యతి? ఇతి, తాక, కించ జఖ్ఞైానకూన్యసన్న్యా పాక్రమాలీయో ఊపి ముేః కారణం నేత్యావా, నాశ్రామ. ఇతి, రారా వకర్దానం గురూ ( న్‌ పదిష్ష చేవ మోషీశౌారణ౦ భవతినతు కాస్త్రాధ్యయనజళ్యం = ఆత సడ్విజ్ఞా నార్థం స నరు మ వాధిగచ్ళేల్‌ , “సమిత్చాణి శ్య్ళోరత్రియం ర్రుహ్మానిష్టో మితి శ్రుతి ప్రణీక గురూపదేశే నెవ గృహ్ఞాయాడిత్యావాంకు క్తి దేతి ద్వాభ్యాం ఏకా ఆవై వ్‌ జూనోపజేళి శ సకువాక్‌ ఆనుకరణకౌెరకైన న ఠ్వనుభవ దాయి కేక్యస్తః, అఆకధా. బేంజీవనం నాను కౌద్బం జీనప్రదత్వా చేశ మపి పరం శ్రేస్ధమ్‌, ౮౯, మచ కం తురీయం మన్యంతే? ఇతి ప్రుత్యుక్తం బృవా గురువశ్తేణ గురూపదేళేన తు క్రియా ఆకాశవక్టి తక్‌ అధ్యయనాదికర్మ ప, శూసరహిశక్‌ యథా స్యా _త్సథవ అభ్యేత ప్రా

కకం గరుడవృ్పురాణము కొస్ర్రములను విడిచిపెట్టును, అన్ఫుతమునో తృ ప్రిపడినవానికి ఆహార ముతో నెట్లు ప్రయోజనము లేవో అట్లు తత్వజ్ఞానము గలవానికి ాస్త్రములతో పని లేదు. వేదములను చదివిన ముక్తి రాదు. శాస్త్ర ములను చదివినను రాదు, జక్క జ్ఞానమువలన తప్ప మజి యే మార్ష మువలనను అది లభింపదు,ము కక్రికి వక్తా శ్రృమములు కారణములు గావు, వడ్దర్శవనములును గావు, సర్గ్గకర్మ్లలునుగూడం గావుం క్ష్లానమే కార అను, గురు వాక్యము ఒక్క_ శు మోతము నొసంగును, విద్య లన్నియు “శీసలము విడంబనములు కస్టైల మోపులు పిక్కింటిలో సంజీవని యొక్క కే యుండును, మోతునునకు అదై ్యత మొక్కే మంచి మార్గము, దానికి కర్శ మున్నగు ఆమానము లేమయులేవు. అది గురు వాక్యములవలన ననుభూతము అగును గాని కోటిగ్రృంథములు చది వినను ప్రయోజనము "లేదు, అగచమోా కం వనివేకోఠం ద్విధా జానం వచతుతే, న భ్‌ న్‌ వ్‌ శబ్ద బ్రహ్థోగమమయం పర్శఖబృ హవి వేకజమ్‌, నాం అదై ్యతం శేచి దిచ్ళంతి ద్వైత మిచ్భంతి చావతే, నమత_త్త వం నజానంతి చెంళాదై శరవివర్టితమ్‌,. ణో? 'జ్వేవచే బంధమోషమోాయ మమేతి నమమేతి చ, ప్ప్నోతి. అన్యధా ఆనంతళాస్త్రాధ్యయ నేనాపీ నానుభవతీత్యర్థః: ౯౦. అత్ర, పరో తత్వాపరోక్ష ల్వేన జ్జానస్య కై్వైవిధ్య మావా, ఆగమో క్షం కాస్త్రైధ్యయ నా కాక మాత్రం యథా ఆస్మ దౌడీనార ] ర్పగోతుణ్ఞానం శబ్ట్కైవ్యసంజ్ఞ్ఞ శం భవతి - కించ వివేకోళ్ళ 9 వస్తు విజీకౌ తృ్యయమే వోత్నన్నం - యథా సిద్ధ గీతా ర్భానణేనై వ జాతం- జనకాదీనాం తదపరోత్షజ్ఞానం పరబృహ్యసంజ్ప కం భవకీత్యర్థః. ౯౧, కేచిచ్చంక 'రానుయాయిన! శ వాః స్వాభిమ లేన అప్హ్వైక మేవ వృతిపాదయంతి, ఆపనే మభధ్వాద్యనుగా॥ వెన్యవాభిమానినో వైరం చేతి, క0కు చలా కళ మకదురా గ్రవావరితం త్త స్ట్‌ం స్వానుభవగమ్యం శివ మై వ్ర్‌రి చమం సర్వమ తానుక్యూర్గతేం న జానంతి, శదుళ్తం కుసుముదక సేన *ీ శ్రలణూ సాంఖ్యం యోగః పనుపతి మతం వైన్లవ మితి ప్రభిన్నే ప్రస్టానే పర మిద మదః। పథ్యమితి చ రుచీనాం వై చిత్ర్యా దృజాకేటిల నా నాపథజుహెం నృణా మేకో గమ్య ద్వ మనీ పయసామర్ష్మవ ఇవి” ఇతి, ౯౨, అతో మయేతి మనుత్వేన బంధకత్వా ద్వ్శృాథా సాండిత్య

పోడ శా ధ్యా యము, వ్రీక్ష్రి

మమేతి బధ్యతే జంతు ర్న మమేతి ప్రముచ్యతే, నో

తత్కర్య య న్న బంధాయ సా విద్యా యా విము క్రిదా,

ఆయాసాయాంవరం కర్శ విద్యాఒన్యా శిల్పనై ఫుణమ్‌, న్‌రో

యావ త్కర్గాణి దీవ్యంలే యావ త్సంపారవాసన్నా

యావ దింద్రియచావల్యం తావ త్త త్త గకథా రుతః, న్‌

యావ బ్రేవాభిమానళ్ళ మమతా యాన టేవ హి,

యావ త్న్రెయత్న వేనోఒ స్తి యావ త్పంకల్పకల్పనా, గ్‌

యావనన్నో మనస స్టైర్యం న యావ చ్భాన్హ్రచింతనమ్‌,

యావన్న గురు కారు ౧్యం "తావ త్త కథా కత;ః, ణోరై

తావ త్తపో వ్రతం తీర్థం జవ హోవమార్చనాదిళమ్‌,

"వేదశా స్తాగమకథా యావ త్త త్సరం నవిందతి, ణం

తస్యా త్పరర్షిప్ర, యన్నేన సర్వావస్థాను సర్వద్చా

చ య! ॥ తత్తవిష్టో భ త్తాన్ష్హ్య! య దిచ్ళే నోతమమాత్మ నః ద్‌ జ ఆ, క! జే = ధరక్మ్మజ్ఞ్జానపృనూనస్థు స్వర్గ మోతు ఫలస్వ చ

మేచే త్యాకా-చ్వేఇతి కళ శ్రౌదినమత్వేన వా, ౯9, కిచ కర్శ తు తజేదయద్భం ధాయ న భవతి-విద్యాఒవీ ఎవ యాము క వృదా భవతీతి, అపరం బంధవం కర్శతు ఆజూసాయతు హెవఘాతవ క్లే దామైన ఆ న్యా ధ్యాతవిచ్యాతిరికా శిల్ప వై పుణ్యం వాక్య్యాదిని రాణచాతుర్యవ దృవతీతి, గళ, తత్త్వబజ్తా నే అంతరాయానాహ- యావడితి తిఖిఃః దీప్యం తే ఫలోన్యుఖాని భవంతి జ్ఞానాన్నినా న దస్ధాసీక్యర్థ ః, ళ్‌ యావ త్ప్ర్రయత్న జేగః రజసోదో్యోనో2_ ని కల్చ్పపహా అఘటఘట నాక త్త్వళ థా అ త్హ్వజ్ఞానన్య చార్లా2-పీ తఠః తత్త కజ్ఞానం శచదాచిదపేన భవతీళ్యర్తః, ౬జి ళ౯9ి, తత్త్వం ఆర్యజ్ఞానం యావన్న విందతి కావదేవ తపఆగీని కర్తవ్యాని త ళ్ష్వే జ్జాతే తు తఈపఆది సర్వం కర్శ తని న్నే వాంతర్భవకీతి భావః-తదు క్తం భళవతా “సర్వం శర్శాఖిలం పార్థ ఇ జ్ఞానే పరిసమాప్య లే” ఇతి క్రృతిక్ళ “సర్వం తదభిసమేతీ య త్కించిత్ప్రజా స్సాధు కుర్వంతిఇతి శ్ఞాచార్ష జీ ప్యుక్తం చ స్నానం తేన సమస్త తీర్థనిచయే సర్వా౭_నీ దత్తొ౭-వని ర్యజ్ఞు నాం చ కృతం సవ్వ్యస్క మయుతం దేవా శ్చ ఆ జ చును 4 క జో ళ్‌ సంతర్ని తాః, సంసారా చ్చ 'సమ ద్ధృశా స్ప్వ్వనికఠ స్పర్వచథి వూజోస్ట వాసా ణున్య బ్రన్మావిచారణే తణ మపీ ప్రాహ్నాతి ిర్యం మర” ఇని, ౯రా తూళ్త త్త్వనిష్టోభ జే దితి సంబంధః, ౯౯, ఊపాన నాధన్లో బ్ధైనం చ ప్రనూచే యస్య వీజాస్పద త్వాత్‌

క్రిర్ట( గరడపురాణము శాప (శ్ర యాచిసంత ప్త ఇజ్భాయాం మోతతరో శ్ర శ్రయేల్‌ , ౧ంం జనము ఇకాస్త్రమువలన ఫుట్టిన డని వివేకమువలన వుట్టిన దని 'రెండువిధములు, శిబ్దబృహృము కాస్త్రసంబంధము, వర బహము వివేక సంబంధము. కొండలు అదై తము నిచ్చించెదరు, కొందజు టై గతము నిచ్చింతురు, చై (తాచై తరముల కలీత్ర యైన తత్వమును వారు తెలిసి కొనుట "లేదు, *ీనాది కాదు” అను రండువవములే బంధమోషతము లకు, కారణములు: “నాది” అనిన జంతువ్చు (సంసార) బంధములోం బడును, గనాది లేదు” అనిన మోవతము పొందును, వది పంసారబంథ మును కలిగింపదో అది కర్శ, వది మోతమును ఇచ్చునో అద విద్య, తక్కిన కర్మ ఆయాసమునకు కారణము, శక్కిన విద్య శిల్పనై వుణ్మీపద రృకము, కర్మ "లెంతవజకు ఫలోన్ను ఖము లగున్నో సంసారవాసన 'మయంతవజకు నుండునో, ఇంద్రియచావల్య మెంతవజకుకు నుండునో అంతవ ఆకును త_త్త్వజ్ఞాన మెట్లు! ఎంతవజకును ేజళ+భిమూన ముండు నో, మమకార మెంతివజడు నిలచున్నో ప్రయత్న వేగ మెంతవజకు నడుచున్నో ఎంతవజకు మనస్సునకు స్థిభావము కలుగదో, ఎంతవణకు శాస్త్ర చింతన కలుగదో గురువు జన్యు హము ఎంతవజకును గలుగదో అంతవజకును తత్ర శుజ్లూన మెట్లు లభించును! ఎంతవటుకు తత్త్వము "తెలి యదో అంతవణకే తపస్సు, అంతవజ'శే వ్రశములు? అంతవజశే వీ ॥ యాత్రలు జవము, వోోమము, ఫూజయు నంతవణశీ, వేదళాస్తాభ్యో సము నంతవటుశే. అకారణమువలన సర్వువృయత్న ముల చేతను, సరా వస్థలయందును, సర్వ కొాలనులయందును, మోయాన క్తి యున్నచో త త్త్పనిన్థుండు కావలెను, 'బేనికి ధర్మము జ్ఞానము ఫుష్పములో, స్టుర్ష ము మోశము ఫలములో 'తావత్ర్రియములను బోనడంచు అ మోతు. వృతుము నా త్త యింవవ లెను. తస్యా జ్ఞానే నాత్మ్మత_త్త్వం విజ్లేయం శ్రీగురో కృుఖాత్‌, సుఖేన ముచ్యతే జంతు ర్లోరసంసారబంధనాత్‌. ॥ ౧౦౧ చ్వన్తాదిభోగఫలం యస్యేతి యత్ర, ఆనాయానేవై ద నకలనుఖాచా వీర్భవరీత్యర్థ 1, ఆ ధ్యార్తాది తాప త్రృయోపసంరప్తః అభ్యాత్మి కం జ్వరాద్ధి అధిదైవికం ఉష్టాదిఅథిభాతి కం దుర్ణవాది ఇకాయాం శ్రాయేళ్‌ మోమనుఖం సదైవ వాంఖే దిత్యర్థ 8౧౦౦. ఆత్మ

షోడ శాధ్యాయ మను, న! త _త్త్వజ్ఞస్యాంతిమం కృత్యం శృణు వమ్యూమి 'కేఒధునా, న మోతు మవాప్నోతి ెవ్మనిర్వాణసంజ్ఞ కమ్‌, ౧౦౨ అంతకాలే తు పురుషో హ్యోగ తే గతసాధ్వనః ఛించ్యా దసంగశస్త్రేణ స్పృవోం జేహేఒను యే చ తమ్‌, ౧౦౩ గృహా త్రి వ్ర జితో ధీరః వుణ్యతీర్థజలాన్లుతః, ఇకుచా వివిక్త అనీనో విధివ త్మృ_ల్పితాసనే ౧౦౪ అభ్యసే న్యృనసా శుద్ధం శ్రివృ ద్థృగవ్యవరం వరమ్‌, మోనో యచ్చే డ్రైరశ్వాసో బృవ్యాదిజ మవిన్మరకా, ౧౦౫ నియచ్చే ద్విమయేభ్యోమో న్మనసా బుద్ధిసార థః, , మనః కర్మభి రాజీీప్తం శుభాగర్జే ఛారయ్‌ ద్ధియా, ౧౦౬ ఆహం ట్ర హౌ వరం ఛావమ ట్ర హ్యహం వరవమం వదమి, వ్‌ీనం సమిత్మ్యు చాత్థానమాత్మ న్యాధాయ నిష్మ లే, ౧౦౬ ఓమి ల్యేకాతరం హా వ్యాహర న్నా మనుస్మరకా జానా చేవ ముక్రి రృవతిత్యుపసంవారతి -తస్తా దితి, ౧౦౧ ౧౦౨, ఏవం త త్త ౯1 ననా నోతచుం ,ప తిపాద్య ఆఅధునాత త్యజ స్యాతుళకృళత్యం నిరూపయలి- అంత కౌల ఇ లా లో ఎనీ లోల్ము ఇతి మడ్మిః గతపాథ్వసః మృత్యుభయకూన్యః అసంగో నామ అఆనాన శ్‌ నేనా త్తే ణ న్నృహాం సుఖేచ్చాం తం దేహం అనుయ్‌ ఫుత్రశళత్రాదయ స్తే ష్వపి సృహాం ఇండ్యాత్‌ -జేవోదిషు వీఠతరానగో భజే దిత్యక్థః, ౧౦౩౨ కింద గృహే త్ర వుజితో నిర్ణ తః గృహే స్థ్‌స్య ఫునరప్యాస_క్రిసంభవా కశ, కృత్య మావా.కుచా వితి, వివిశ్తీ ఏకాంతే నిధివల్‌ కళాజినచేలై ! క్రమేణ నిర్మితే, ౧౦౪ శ్రీకృళ్‌ అఆకౌరఉకార మశౌరార్మకమ్‌, ౧౦౫౪ బుద్ధిః వైశారది సా సారథిః సహాయభూతా యస్య 'సఃః శుఖాన్టే భనవద్రూపే. ౧౦౬; ఏకం చతురాడిభిర్మనసా చ కావ్యావిమయ్యగృవాణం స్మరణం చ వివాయ బృహావా మస్మీ త్యనుభవవాక్యార్థం విఖానయే దిత్యావా = ఆవామితి, యో2ఒనాం స చమ్యైోనయ ద్బ్రవ్యా త దవా మేజేరి సమిత్యు ర్రానాం అస్తి భావనయా బీరస్య ళో కాదినివృ త్రిః॥ ట్రవావా మితి భావనయా ట్ర్యాణః పాఠోత్ష్యవివృ త్తి ర్భృవతీతీ వ్యవహారో దర్శికః, రఠ కృ నిమ్మశే నిరుపాదా ఆత్మని బృవ్యాణి ఆత్థానం మనః ఆధాయ సి గీళ్ళత్య, ౧౦$ ఈగ ఓీమిత్యేవం య దషరం త బేవ హ్మ-కదుచ్చారయ న్నేవ చేవూం శ్యజజా యః త కన్లేణ యాఫి అర్చిరాడిమా న్లేణ శ పరభఘాం శ్రేస్టాం 'ముద్దతి శుభ యాతి పున

కలి గరుడపఫురాణము యః ప్రయాతి త్యజ స్లేవాం స యాతి పరమాం గతిమ్‌, ౧౦౮ న యత్ర చఊచాంభఖికా యాంతి జ్ఞానవై రాగ్యవర్జి తాః, నుధియ స్తాం గతిం యాంతి తా సవం కథయామి జే, ౧౦౫౯ ని ర్థానమోహా జతసంగదోపా అధ్యాత్మ నిత్యాపనివృ త్తళామాః, వద్వందై్యె రము శ్రా స్ఫుఖదుఃఖసంజ్థై ర్ల చ్భంత్య మూ ాః పదమవ్యయం తత్‌, ౧౧౦ జ్ఞానహ్హ చే సల్యజలే రాగ జ్వేమమలావహే, య సాతి మానసే తీశ్టే స వై మోత మవావ్నుయాత్‌ , ౧౧౧ కనుక గురుముఖతః జ్ఞానమువలన అర్ష్మతత్త వ్రమునెజుంగవ లెను, డానివలన చూనవుండడు అనాయాసముగా మోవునును బడయును, త_త్స్వజ్ఞానము గలిగినవాసికి అంతకాలమున చేయవలసిన కృత్యమును చెప్పెన ఏనును, దాసివలవ బ్రహ్మనిర్వాణవదవిని పొందును, =. అంతకాలము వచ్చివపుడు పురువుండు సాధ్వసమును పిడిచి అసంగము అను శస్త్రముచేత ేహాభిమానమును తెగగొట్టుకోవ లెను, వీడవ ఖ్రైర్యముతో గృహమునుండి పోయి పుణ్యజలములలో స్నానము వేసి యథాశాస్త్రముగ కల్పిత మగు అఆసనమున పివి క్తస్థలమునం గూర్చుండి మనస్సున ఓంకారమున జపించుచు, జత శ్వాసుండ్రై బుద్ధిసా రథిమై మనన్సువలన దృష్టిని విమయవాంఛలమిదికి బోకుండ జేసి తకాలే ధారణయా నుత్చాాప్తి ర్నిత్యాఖభ్యాసవతాం జ్జానినా మేవ భవతి నాన్యేహె మిత్యావా-న యశ్రేతి మడ్మిః, ౧౦౯, నిర్తానేతి, నిర్ణతా మానమోహౌొ అవాంకౌర మిథ్యాభిని వేళా యళ్య స్తేంజిఈః ఫు (రృేశళశ్రాచ్యాస శిరూపో దోపోయై స్తే. అధ్యాల్తే అతృల్డాే నిత్యాః పరినిప్టి ఆ1-వి కే పేణ నివృర్తః శకామో౭_ఖిలాపో యేభ్య సేంయుఖదు ॥ఖ హేఠుత్వాల్‌ మఖదుఃఖసంజ్ఞాని శీతోష్టూదిని ద్వంద్వాని తైరుక్తాః ఆక ఏవ ఆమూాథాః నివృత్తావిద్యాః వివేకనః త దవ్యయం పదం గచ్చంతి త ద్విష్టోః పరమం పదగ్‌ ౦ సదా పళ్యంతి నూరయణజ్‌ ఇతి శ్రుత్యుక్తం కించ *న ఠకద్భాసయ క! నూరోస్ట న కశాంకో న పావక య ద్దత్వాన నీవర్తంతే త వ్ట్‌ను పరమం నుమ” ఇతి భగవదు క్తస్వరూపే లీనా భవంతీ త్యర్థః, ౧౧౦౩ జ్ఞాన మేవస్రాదో నిఖా

పోడశా ధ్యాయము, 258 కొని కర్శలచే ఆవీప్త ముగు మనన్సు భగవద్రూపమున నిలిపి “నేను వర బ్రహ్మమును, సరంధామనును, పరమనదమును” ఇట్లు నిమ్మృలమగు మనస్సును ఆత్మియెడల బడ్ధము గావించుకొని నన్ను స్మరించుచు ఎవండు “ఓటమి ల్యే కామరం బ్రహ్మ” అని స్మ్మరించుచు "జీహామును విడు చునో చాండు వరమవదమును బడయును క్షనము వై రాగ్యమును లేని జాంభికులు ఎద్బటకుం జోరో అక్కడకు బుద్ధిమంతులు వెల్లెనదరు, నోవము, మోవాము లేనివారు, నంగదోషరహితులు, అధ్యాత్మ నిత్యు ల్యు కామరహీతులుు, సుఖదుల్లిఖ ములు, శీత్రోన్టములు మున్నగు ద్యం ద్వములను విడ్‌చినబారును అగు జ్రాఎవంతులు అవ్యయ మగు పరమ వడమును పొందెదరు, రాగ జ్వేషము లను మలము లేనిదియు, సత్యము అను జలము గలదియు అగు మనస్సునందలి జ్ఞాన సప్రుదమునందలి తీర్థ మున ఎవండు స్నానము చేయునో వాండు మోతిమును బడయును,

ప్రొఢం వైరాగ్య మాస్థాయ భజలే నూ మనన్యభాక్‌,

వూర్ణ దృష్టిః ప్రసన్నాత్థాస వై మోత మవావ్నుయాల్‌ , ౧౧౩

త్యక్త్వా గృహం చ య న్లీస్టే నివ న్యరణోత్సుకః,

మ్రియలే ము _క్రితేత్రేమ స వై మోతు మవావ్నుయాత్‌ , ౧౧౩

అయోధ్యా మధురా మాయా కాళీ కాంచీ వ్యావంతికా,

వుకీ చ్యారవతీ శ్రేయా స్పై తా మోాతదాయకాః, ౧౧౯

ఇతి లే కథిశం తాళ వ్‌! మోతథర్మం సనాతనమ్‌,

క్షానవై రాగ్యసహితం శ్రుత్వా మోత. మవావ్నుయాత్‌ . ౧౧౫ తో యస్య సత్యం ఛ్రువ్యా తదేవ జలం యస్న్‌౯ మౌనసే చృాదయాంతర్ష లే వీ తీన్టనతు వాహ్య, ౧౧౧, కించ మద్భ జ్‌ స్తు స్వతం 'శ్రౌవి ము $హేతుః కింపునః జ్ఞునమై రాగ్యయు కే త్యావా-ప్రేఢ మతిం “*బృవోదిస్థావరాం లేము వైరాగ్యం విమయే వ్వన్వు యశ్రైన కాళ విస్టాయాం వైరాగ్యం ప్రాఢ మాచ్చుతే” వీక చాస్థాయ థృశ్వా అనన్యభాక్‌ - చానుదేన స్సర్వ మితి బుద్ధ్యా అన్య మజాన న్నిత్యర్థః = వూర్మ్మ దృష్టిః వూస్తే వ్యాపతే ఛ్రువ్యాణి దృష్టి ర్యస్య, ఆకిఏవ పృసన్న ఆత్తా మనో య స్యేతీ,౧౧౨ మరణోత్సుశః “కృతళ్ళ త్యాః వ్రశీతంతే మృగ్యుం ప్రీయ మి చాలీథిమ” ఇత్యు శ్కంంతితోయ వినే నివస న్నేవద మ్రియతే, ౧౧౩, ఆయోభ్యాదిస_ప్టము కికే ఆ్రాత్యే చావా, ౧౧౪, మోమోపాయ ముపసంవారతి, ౧౧౫ సకల గ్రంథ ప్రతిపాదితార మా

లికక్తీ గరుడపురాణము మోతుం గచ్చంతి తత్త నళ్షాశి ధార్త్మికా స్పర్టిర్ణతిం నరాః, పాపీనో దుర్షతిం యాంతి సంసరంతి ఖగాదయః, ౧౧౬ ఇల్యేవ సక్వకా స్రాణాం సారోచ్చారో నిరూపితః, మయా తే పోడశాధ్యాయెః కిం భూయః శ్రోతు మిచ్భసి, ౧౧౭ సంవూర్ష్మ్మ మగు వె గాగ్యమునుబొంది నామోందనే మనస్సు నుంచి భజంచుచు పూర్మదృష్టియు, ప్రసన్నాత్మయు గలవాండు వంతు. మును పొందును, మరణకాలమున ఎవలణాు స్వగృహము విడిచి తీర్థ మున నివసించునో, మోచతుము నిచ్చు మే త్రములయం బెవండు మే ణించునో వాందు మోశతమును బడయును, అయోధ్య, మధుర, మాయ, కాళి కాంచి, అవంతి, ద్య్యారవతి ఈ యేడు పురములును మోవము నొసంగునవి, గరుడుండా! నీకుం జెప్పిన సనాతనమును, జ్ఞాన వై రాగ్యసహితము నగు ఈ మోవధర్మ ము నెనండు వినునో వాండు మోవమును బొందును. త_త్త్వజ్ఞానముగలవారు పువరాణ త్రిరహీత శాళ్వత బ్ర ప్యూలోకముసు బడయుదురు, ధర్మ వార్ష నిరతులు స్వర్షమును పొందుదురు. పాపాత్తులు నరకమునకుం బోయెదరు, పశువ్చులు, పతులు, కీటకములు మున్నగునవి ఫుట్టుచు; జచ్చుచు స.౦డును, ఇట్లు నికు జను సకలకాన్హ్రముల సారమును పదునాజు అధ్యా యములలో ఇెన్సీతిని, ఇంక నేమి -వినండలం చెదవు! నూక ఉవాచ; వవం ళ్తుత్వా వచో రాజక! గరుడో భగవన్ముఖాశ్‌ , కృళతాంజలి రువా చేదంతం ప్రణచ్యు ముహూర్షుహుః, ౧౧౮ భగవ! న్లేవ! బే వేళ! శ్రావయిత్వా వచోఒమృతమ, 'తారతోఒహం త్వయా నాథ! భవసాగరతః ప్రభో! ౧౧న౫ో వా-మోతమీతి, ఆశ్రైవం ప్ర కీయా-క త్ర వక్షు నేన తు ఫునరావృ త్రిరహీతా విదేవా మూ క్రిగ్భవరీతి.. శ్రాద్ధాచిఫరై శ్ర శ్చ శ్వర్ణఫో శానంతర మౌవ్ళ శ్రీః-నిషిద్ధకర్యభి స్తు నరక భోగానంశర మొవృ తిః ఖగాదయః పళుపత్నీకటాదయః త ద్రృబీవాస్తు నంసరంత్రి, అత్రైన పునఃపునః జన్మమరశో అభంతే ఇతీ గ్ర శార్థ సరవా, ౧౧౬,ఫునరపి మన్నా శ్యాఒ.నుకంపయా త్రావణేచ్చా మొవిమషృ_రోతి-8మితి, ౧౧౩, నూడః కౌనకం గరు డసష్య కృతార్థశా మావా-ఏర మితి త్రిఖి;, ధ్యానపరః ఆంఠర్ముఖవృ త్య్యా ఆత్త్మతత్వా

ల్ని, ణి, న ! స్థితోఒ స్మి గతసం'ేవాః కృ తార్థోఒస్మిన సంకయః, ఇత్యువ్రా ర గరుడ స్తూస్టీం స్థిత్వా థ్యానవరోఒభవత్‌, ౧౨౦ న,రణా దుషతివారా వూజనయశ్చేన సక్ష లే శాతా, జీ 0౧౧ ౨ వే లి ది యః పరయా నిజభక్రా్థ దదాతి ముక్తిం స మాం నారిః పాతు, శ్రీవారి యిట్లు ఇెక్పలా విని గరుడుండు కృతాంజలియై శత సహన ప్రణామము. లర్పించి “*భగవంతుండా! 'దేవచేవా! అమృత వాక్యములను వినిపించి భవసాగరమునుండి నన్ను తరింపంజేసితివి, సంజే వాము తొలంగిపోయినది, కృతార్థుండ నైతిని, సంశయ మేమియు లేదు” ఆని చెప్పి గరుడుడు థాష్టనపరుం డయ్యెను, వ్‌ీవారి స్యరించుటవలన దర్షతిని తొలంగించునో, ఫూజించుట వలన సద్గతి కలిగించునో, తనసయెడల ఛ_క్రికలిగియుండిన ను _క్రీనిచ్చు నో అశ్రీవహరి నన్ను రత్నీంచుంగాక, ఇతీ శ్రీగరుడవురాణీ-సారోద్దా రే-భగవద్ల్గ రుడసంవా దే మోతయధర్మనిరూపణో నామ పోడళోఒఛ్యాయః, నుభవపరాయణ ఏవాభూల్‌ -న తు శ్రావలేచ్చా టా లేత్యస్థః, ౧౧౫౯-౧౨౦, ఇదానీం “గృంథారంధే చ గ్రుంధాంతే శగ్రుంథక రా స్తువే ద్ధరిమొఇతి సర్సంప్రృజాయాను రోభేన ర థాక్థ ముర్ధాటయణా హరింస్తాతి, యః స్వనామస్యరణా దేవ ్రైళమాదివడ ధ్యా యోక్తదుర్ల తిం నున్వాదికో _క్షప్రాయళ్ళి త్తం వినైవ వాంతీతి వార్తా-న్వపూజన మేవ యజ్ఞః లేనైన ద్రవ్యయజ్ఞాతుర డానాదికం వివైన సప్తమాదినవాధ్యాయో క సద్ద తే న ౯ భవతీతి, కించ పరయా నిర్గ ణసర్యధర్లో త్తమయా నిజభ కైన ఏతదధ్యాయో క్ష త _త్వేజ్ఞానం వినైవమూు క్రిందదాతి సఃవారిః మాం పాతు జన్నమరణాదృతకు।౧౨౧, ఇతి శీగరడపురాణటీ కౌయాం పోడళో౭_ధ్యాయః, ఇయం నౌనిధిరామేణ మయా టీకా కృఠాఒదరాశ్‌, అనయా రమయా సార్ధం చ్రీతోనాం మభథునూదన॥, గరుడపు రాణము స క్ర ౮౭. సంపూన్ష్మ ము,

అధ ఫల కు తిం శీళగచా నువాచవి-ాా ఇత్యాఖ్యాతం మయా శార్థ్య! సర్వమే వౌర్ధ్వ్యదై హీఠమ్‌, దశావోభ్యంతశే కృతా్య సం్భపాపెః ప ిచంతే స్‌ ఎలు సర్వపాపైః ప్రముచ్యతే. ౧ ఇదం చాముమ్మీకం కర్మ పిత్సము క్తి పచాయకమ్‌, ఫుతవాంధితదం చైవ పర లేవా సుఖపదమ్‌, నా (క య న్న ౮ ఇడం కర్శన కుర్వంతి యే నా స్తకనరాధమా3, 'కేపూం జల మపేయం స్యా త్సురాతుల్యం న సంకయః. నం! 'జీవతాః పితర శ్చైవ నైవ పశ్దంతి తద్దృవామ్‌, భవంతి లేషూం కోపేన వుత్రాః పాత్రా శృ దుర్గ తాః. ళీ ఛ్రావ్యణాః మియా వైశ్యా క్యూ ద్రాశ్చె వేత రేఒవి చ, 'కచోంజాలసమోా శ్రేయా స్సర్వే వ్ర శీ యాం వినా స్కి ప్రేతకల్ప మిదం పుణ్యం శృణోతి శ్రావయే చ్చ యః, ఉఖాలె పాపనిర్ము కా దుర్గతిం నైవ గచ్చతః. గ మాతావిత్రో స్‌ నురణే సౌవర్ష్మం వ్బణు తేతుయః, వీతరా ముక్తి మావన్నా నుత స్పంతకిమూ నృ వేడ్‌ ॥ ౭ న శుతం గారుడం యీన గయాసాదం చ నో కృతమ్‌, ఖో ధి 6 వృషోక్సర్ల ః కృతో నైవ నసవమాసికవార్షి శే. ళ౮ా న కథం కథ్య లే వ్లుత్రః కథం మువ్యే దృణత్రయాత్‌ ౪ వూతం పితరం వెవ కథం తారయితుం తమః, బ్‌ తస్యా త్సర్థపృ్యయ ల్నేన శోతవ్యం గారుడం క్‌ ధర్యాస్థ కామ మోమోెణాం దాయకం దుఃఖనాశనమ్‌, ౧౦ పురాణం గారుడం పుఇష్టం వవిత్రం పావనాశనమ్‌, శృణ్వతాం కామనాఫూరం శ్రోతవ్యం సస్యదైవహిః ౧౧ వ్రావణో లభతే వీద్యాం తత్రియః పృథివీం లభేత్‌ , వైళ్యో ధనికతా మేది ళూడ్ర శ్ముధ్యతి పాతకాత్‌ , ౧౨ శ్రుత్వా దానాని 'జేయాని వాచకాయాఖలాని చ వూర్యోో క్ర్షశయనాదీని నాన్యథా సఫలం లభేత్‌ , ౧౩

ఫల శ్రు లీ, లిక

వురాణం వఫూజయే త్పూర్వ్రం వాచకం తడనంతరమ్‌, వస్ర్రాలంకారనోచా నై కగ్షమీణాఖి క సాడరమ్‌, రి

అన్నాశ్వహేనదాన్నై శృ భూమిచాసై శృ భూరిఖిః, వూజయే ద్వాచకం భశ్ష్యా బవుఫుణ్యఫలా 'ప్పయే, ౧౫

వాచక స్యాగ్భనే నైవ పూజితోఒవాం న సంశయః, సంతుస్ట్ర తుష్టతాం యామి వాచీ నా శ్రీ సంశయః, ౧౬ ఇట్లు నాచే చెప్పంబడిన కౌద్ధ్యదైహికము. పదిరోజులలో విన్నవారు పాసవిము_క్తు లగుదురు. అమువ్మీక మగు ఈకర్మ విళ్ళబేవత లకు ముక్తి కలిగించును, కుమవూరులకు కోరినడానిని ఇచ్చును, ఇవా వరసాధళ మైనది, న్నాస్తికులై యెవ రీకర ను జేయరో వారి యింటి నీళ్లు ముట్టుకోణంహాడదు, అది కల్లుతో సవే-న మైనది, “జీవతలు, పితృ "జీవతలుణూడ వాని గృహమును జూడరు, వారికోవమువలన వారి పుత్రులు, పొశ్రులునుగూడ దుర్గతు లభయ్యెదవ, ప్రీత్యక్రియను చేయ నిచో ధ్రావాణులైనను, తత్రియు లైనను, మై ళ్యు లైనను, ఛఈూద్రు లైనను చాండాలసమాను లయ్యెవరు, వుణ్యతమ మగు ఈప్రేతకల్ప మును ఎవండు వినునో, ఎవండు ఇతరులకు వినివించునో ఆయిరువురును "“ూడ పాపమునుండి దూరులై. సక్షతిని. బొం బెదరు, ఎవండు తల్లి దం ద్రులు చచ్చిపోయినపుడు ఈగరుడపురాణమును వినునో వాని తల్లి దండ్రులు ముక్తి పొందెదరు, కుమారుండు సంతానవంతుండగును, ఎవండు గరుడవ్చురాణము వినండో, గయాగ్రాద్ధ ము ఇచేయడో, వృపో త్సర్ణనము చేయడో, మాసికములు అన్ది కములును “పెట్టడో వాండు పుత్రుడని యొట్లు చెప్ప నద్ద్హండు! వాండు ముణ్మత్ర యమునలన ఎట్లు ము క్రుండగును! మజియు వాండు తల్లి డండ్రు ల సెట్లు తరింపంజేయం: గలండు! అందువలన, సర్వప్రయత్నములును వేసి ధర్గార్థమోతమదాయక మును, దుళిఖనాశకము నగు గరుడపురాణమును తవ్నకుండ వినవలెను, ఈగరుడపురాణను పుణ్య ప్రదము, పవిత్రము, పాపనాశ నము, నిను వారికి సకలమును ఒపంగును, గావున తప్పళ వినవలెను, దీనిని విన్నచో బ్రావ్యణుడు. విద్యావరొండగును, శ్ష శ్రియుండు భూమ యగును,

క! ఫల శ్రుళ్‌తి,

వై భ్యుండు ధనికుం డగును, ళఈూద్రుండు పాతశముసుండి శుద్ధుం డగును, దీనిని విని వూర్వోో క్తృము లగు శయనాదిసకలడానములను చెప్పిన వానికి ఈయన లెను, లేకున్న ఫలము ఉండదు, ముందు పురాణమును వూజింవవఅెను, తరువాత వస్త్రములు అలర కారములు, గోవు, దవీ.ణలు వ్‌ని నిచ్చి పొారాణికుని. బూజింవనలెను, బహుపఫుణ్యఫలములు కోరు వారు అన్నము బెట్టి, నువర్షము ఇచ్చి, భూడానముగూడ చేసి గరుడ వురాణమును ెవ్పినవానిని నంతోవమవజచవ లెను, వానిని వూజించి నచో నన్నును బూజించినక్లు, ఆతండు సంతుస్టిం బడసిన నాకు సంతుష్టి కలుగును,

గుం థకర్తం న్లో అసీ ద్వశా వురాణస్య ీశార్దూలమహీవతేః, గ్యీంరుణూనగర స్యావి మిశ్ర ః శ్రీసుఖలాలజి, ణల తస్య శ్రీవారినారాయణాత్త్మ్య జ _న్ర్‌త్సు లేన చు, మయా నౌనిధిరామేణ కృతోయం సారనం గ్రవఃః జక ప్రాచీనై ర్యత్క్బృతం ఫూర్వం గారుడ స్పారసంగ్ర వః సతునో బుద్ధి చార్చల్యా జ్‌ గస్తా దయం కృతః, త్రి వునరు క్రిం పరిత్యజ్య శ్రమే ణాయం వయా కృతం, జాలానాం నుఖబోధాయ నతు పాండిత్యగర్వతః, ఈ అశ్రాప్రమాణం యకల్కి.ంచి తృ్ర్వమాడా ల్లై ఖతం మయా, నిదద్భి స్సువిచానై వ శోధనీరుకూూఒనసూయుఖిః, ఖ్‌ సారోద్దారో మయా మూల్తై ర్చృహుగ్రంత్షా ర్యథా కృతః, తై వానేకటీ కాఖి రుద్ధ్యృతే స్పారసంగ్రవాఖ్క ॥ం ౬. మజబాఖేదా న్మయా త్ర యథాస్థానం నియోజితః, ప్రాజ్లం వినా ప్రయాసం మీకో క్షాన్యతి విమూఢథ్‌ః, ౭ విద్యా నేన విజానాతి విద్వజ్ఞనపరిక్తృమమ్‌్స్‌ న పా నంధ్యా విజానాతి గుర్వీం ప్రసవ వేడనామ్‌, ౮ య్‌ పూర్వసపంగ్రహే మూఢా సైవ జూనంతి యోగ్య తాం, శేకథభంపహి భనిమ్యంతి వార్షి తాః పఠనేఒస్య చ, ణా సారోద్దార మిమం మిత్రాః వఠంతు స జఠకంతు వా, మయా తు స్వీయహోధాయ కృత మేత న్న్న సర్వశః, ౧౦ రుంరుుణూనగర ప్రభు వగు వార్దూలమపహారాజునకు వురా ములు బెన్పు నాతండు సుఖలాలజీ యనుపండితుండు, అతని కుమూ రండ నైన శ్రీవారినారాయణుండను ేను(89800ఈసారసం గృహమును

వ్‌(0 ఎరచించిలిని, వూరస్త్రము ప్రాచీనులు వేసిన గరుడప్రురాణముమయొక్క_ సౌర

సంగ వాము లోక5ముయొక్క బుద్ధి దార్భల్యమునలన ఖలము కాంగా దీనిన చేసినాను. గంథమునందలి ఫ్పునరు క్తులను విడిచి 'జేను దీనిని యథా క,వుముగా చేసినాను, ఇది చిన్నవారికింాడ నుఖబోధ యగుటశీ గోని నాపాండిత్యగర్వమును భూపించుకొనుటకు గాదు, ఇందు ప్రమా డమువలన వఏడయిన అప్రమాణము అగు విషయము వడినచో అససూ యుళ విచారణచేసి వండితులు చానిని విడిచి బెజ్టదరుగాక, అనేకవకా ల గ్రంథములను జూచియు అనేక వ్యాఖ్యాననులను జూచియు నేను ఈసారోద్దారమును న్రాసినాను, సే స్మి ౨థభరచనమున పొందినప్రయాస వండితులకే గాని పాముతులకు బోధవడదు, విద్వజ్ఞనుల సరి శ్రమమును విచ్వ్యాంసుండే గ్రహింపంగలండు. గాఢమగు ప్రసవ వేదనమును గా డ్రాలు "ఇలినిషొనం జూాలదుగచా! ఎవరు, పూర్వ్యగ్యంథములయం జే ఆూగ్య తను కనివెట్టంజాలరో వారు దీనిని చదివి యెట్లు ఆనందింవం గలరు? ఈసారోద్దారమును పండితులు పఠించిన వఠింతురుగాక , లేకున్న మూస దరుగాళ, వమన? లది నాయువపరెరాగమునిమి _త్తము రచియింనంబడినది, లోకము అంతకును ఉద్దిష్టము గాదు, శ్లో, మంగళం భగవా నిమ్మ ర్హ్యంగళం గరుడధ్వజః,

మంగళం ఫుండరీకాష్ష్‌ మంగళాయతనో వా౭;,

లాభ _స్పేపాం జయ _స్తేమోం కత స్తేషాం పరాభ వః,

చుపా మిందీవర ఛ్యా మో వృాదయస్రో జనార్జ నః,

రాజానః పరిపాలయంతు వనుధాం థన స్ట్‌” స్పర్వడా

పృథ్వీ కామదుఖూ భవత్వవిరళం వర్షంతు కాలే భువాః

ఈర్ష్యా ముక్టుతు దుక్షనః వరగుశ్తో ప్యూసజ్జకాం సజ్జనః

సళ్కావ్యామృతవర్షి ణీ కవిముఖే వాణీ చిరం నందతు,

కచ్చావిళ్ల ! 'య్రైన్సువ ముద్రికము?... 1998

తు గల భాబ న _ ందరీ ఫట రలు ఖా ఛా-ల మ. ఖ్‌ నన , తో జ్‌ మ న అణ మైకననటునావనాాలా 2 ఎక్క

ం _ మావునర్ముదణలు . | యాజుషపూర్వ[్రయోగచందద్రిక ౨ యయయయి0.00 న

• య . ్రీలలితాసహ(్రనామము పరిమళ వ్యాఖ్యాసహితము..................80.00 ' ॥ శ్రీకృష్ణలీలాతరంగిణింనంలంయయలతక్ట యయ వంయంంయ25,00 | | ౨. (వ్రతరత్నాకరము [ప్రథమభాగము .ఆయయై400 2 ల [| . . సంఖ్యా శాస్త్రముంంంంయంంయయయయంయలంయుముయంయంయయయ2000 ॥ గ నవ[గ్రహస్తోతంయియంలయయటనయ్తుయంయలలలంముకే 2.00 | న. ౨ ఆ మా జ్యోతిష్య గంధ్రములు ' ] శ్రీపతి - జ్యోతిశ్శాస్త్రరత్నము........వ0.00 =. . న. .. - శ్రీకృష్ణవాస్తుశాస్త్రము.......యనయయలలలమ.20.00 _ హస్తరేభాశాస్త్రము. ఎనయలల20.00 .. సకలశుభ ఫల అదృష్టదీపిక...............||యయయంల2000... బృహద్యోగరత్నాకరము...........యయలల1600

. .._ సాముద్రిక శాస్త్రము....ంంయయయంయకే200

స. మెస్మరిజంయవయయయయమయయ 0.00 . .. కేరళప్రశ్నము.యయయలయయలంే20ి0.... . స... ఆరూఢరత్నసిద్ధాంజనము.యయయయయయయలలలే260

• పుట్టుమచ్చలశాస్త్రము......ంయయంయటమంయమలి ఈ00 . గృహవాస్తువుపయయయయలలం య0ి0.. “ఎ... మయవాస్తువుయియయయయ్తోరిగ.. . శ్రీ విష్ణు సహస్రనామ స్తోత్రము నా

" .. . త్రీ మచ్చంకర భగవత్పాద విరచిత భాష్యమున్యుస్థ/

య *... విద్వాన్‌ సరస్వతి వేంకటసుబ్బరాము శాస్త్రిగారి చే వ్రాయబడిన టీకా తాత్పర్యసహిత స