Telugu Sri Bhagavadgitha - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

“ఉల. వంంవష | మ . న న. కఈ గగ త

న, తాసాం సరా

• ఇ ణి భతి. + ౩

శి ॥ . / 'గొలవ్రూడి వీరాస్తామి సన్‌ - , కోదగుమ్మం-రాజమంర్రికతి ఒం

వూజావిధానము తాత్పర్యములతో 0 గ్రంథకర్త పండిత మాల్లాది లి నరసింహశాస్థ్రి పరిష్క లర్హవ ్రీ వి, వి యస్‌, శాస్త్రి ళా ;పబ్లిషర్చు: గొలపూడ్‌నీరాస్తామి సన్‌ శ్రీస్‌తొరామా బుక్‌డిపా. కొషుగుమ్మంరొజమండ్రి మన శాపీరైటు ) 1 ఆఅంలి. ఐల 1౬8-౦౧0

మలి ముుగ్రణ ఫ్రీ శుక్ల సంక్రాంతి [(4 ళో ౯ స్య షం 0 దంంవ్క గా న్‌ | ళు య 'వకామ్‌ (ప్రింటింగ్‌ వర్కు రాజమం్మడి-8 స [ సూర్య రత్న్యఆర్జృ ప్రింటర్స్‌ క్‌ టగుమ్మం _. రాజమండ్రి _ 1

అ నిషయనూచిక అ ఉపోద్దాతము భగవద్గీతా మాహాత్మ్యము భగవద్దీతా పారాయణ శ్రమము భగనద్షీత పూజానిభానము మొదటి అధ్యాయము అష్టునవిసాద యోగము ండన అభ్యాయము సాంఖ్యయోగము మూడవ అధ్యాయము . కర్మయోగము నాలుగవ అభ్యాయము క్షాన యోగము అయిదవ అధ్యాయము కర్ణనన్న్వాసయోగము ఆజన అధ్యాయము అత్మసంయమన యోగ ము ఏడన అధ్యాయము విజ్ఞానయోగము ఎనిమిదన అధ్యాయము అత్షరనర్మ బహ్మూయోగ ము తొెమి 'శ్రదన అభ్యాయము రాజవిద్యా రాజహ్యూ

యోగము

జీ వదవ అథ్యాయను విభూతి యోగము వదునొకండవ అధ్యాయము విశ్వమావ సందర్శన యోగము వం జెండవ అధ్యాయము భక్తి యోగము వదమూడవ అధ్యాయము మేత తేతజ్ఞ 'మయోగము పదునాలుగవ అధ్యాయము గుణత్రయ విభాగ "యోగము వదునై దన అధ్యాయము. పురుషోత్తమ (నప్రి యోగము వదునాఅన అధ్యాయము యెనాసుర సంవద్విభాగ "యాగము నదునేడవ అధ్యాయము (శస్ధాత్రయ విభాగ యోగము నదునెనిమిద్రన అధ్యాయము మోవ్ష సన్నా్యాన యోగము

ధ్ధ్‌ ఉపోదడాతము యి వ'రక మహాశయులారా , జగమున నే మానవుడై ననూ తరించుటకు [వయ త్నములు చేయు వానికి సాధనంబులు మూడు అసిభ_క్ర్రి జ్ఞాన వై రాగ్యములు, వీని యొక్క- అఆద్యంతములను (నబోధంబు చేయు (గంధంబు లందు భగనన్తీత (నధాన వుయినది దాని యందు వదునెనిమిది అధ్యాయములు; వనదునెనిమిది యోగరూవనులుగా నచింబనడినవి, దానిని (శ్రీకృష్ణ భగవానుడు, పాండు ప్యుతులలో నొక్క డగు నిర్ధరున కునబేశించెను. దాని _పాబల్యమును వచింపుటకు ము.దుగా మూ పారకుల వొక నిన్ననం ఇశాచరింనవలసి యున్నది. సమ_న్త జగములను పొట్టయం దిమిడ్చుకొని యున్న సన్వేశ్వరుడు (నధమమున సమస్త సౌవుర జనులను గూడ రతణచేయ దితంబూని తాను వివిధ రూవములను ధరించి దుష్టుల నంపహారించుచు, తన

6

దివ్య రూసము గానుపింవం జేసిన వివేకములు గుబ్లునని మూఢ జనుల నుద్ధరించు తలంపున "తానే గురువై "తానే శీష్యుండయి, తాను నారాయణుండ ననియు, శిష్యుండు నరుండనియు నామములను కల్పనలం జేసికొని తపోహిత మును, పురుపార్ధ (వదమునునై_న “అషస్టాతేురి యను మం్యతమును నిజలయోగపూర్వకములగు థం ముల కను కూలముగ బదరిక్మాశమమున శిష్యుం డస నరుశకు బోధం జేసి, నారాయణ నామముతో (వకాశమూానుండ గుచు యోగగురువని బాలా (వసిద్ధి నొంచెను.

అనంతర మాయన యుగధర్మ (వశారముగ రెండు గహూవములతో భూవింలో నవతరింవ నుగ్రేశించి, అస్టున మనూవముతో కుంతీజేవికి ఇందాంశంబున జనన మంబెను, ెండన రూనమున_ (శ్రీకృన్ణ నాముబుతో యాదవ వంశమున నవతరించెను. ఈ విధముగా ననత రించి యుండీననూ అర్జునుండు పూర్వ కర ం వశంబున "తానీ విధముగ జన్మించెనని యెజుంగ "లేక కృష్ణుడే నాశాయణుడని (గ పొంవ లేక, క ఎపహ్షానిస్నేహితునిగానుః

1 బంధువుగాను అమాత్యునిగాను, ఎన్నియో విధము లుగా నూహించి _నవ_ర్తించుచుండెను. కాని, ఆచార్య రూపుండని యూ శయించ లేదు, మజియు తనకు రథసార థిగా చేసికొని డదాయాదులగు దుఠ్యోధనాదులతో కాల (కనునున నంభవ్‌ంచిన యుస్టమునకు సిద్ధుండై ధర్మ వేత్రమునకు నచ్చి, త్యత్ప'దేశమున కింతకు పూర్వమే యుద్ధ సన్నద్ధులయి యరుబెంచిన భీష్మ (దోణ, కర్ణ కృ పాశ్యశ్టామాదులను జూచి, తనకు వారి నారి యందు గల గురుత్వ బంధుత్వ మి్మతత్వ భానములను సహృదయ వీమయందు తలంచి గలుగుండువడి వారలతో నమరము వేసి వారిని చంపు టుచితంబు కాదని వివారించి, విరక్సి బూని; వాసుబేవు నుళ్రేశించి. “అచ్యుతా , నాకీ తరుణమున నంభవించిన ధర శ్రసంచేవాంబు తొలగింపు మసి వినయ పూర్వకముగా (ప్రార్ధించెను, అంతట వాను బేవుండు పూర్వము బదరికా వనమున కాను నారాయణస్వమానంబుతో. నుండి నరర్శూ,

8 వంబుతో నతం ఢడున్నయప్పు డువబేశించిన నమస్త యోగములన్వు విరక్తి ధర (ములను విశదముగా మరల నువటేశం బొనర్చెను. మరియు, జగ న్యోహూనాకారం బును నమస్త జగదా ధారంబును అనన్య సామాన్య లభ్య మౌానంబు నగు విశ్వరూవమును కూడా పాళ్టునకు జూపేను,

ఆ యువచేశ వాళక్యచాతుర్యముచే విచారశోకవమును మహాసాగర మందు మునిగియున్న పార్థునకు నిజలబంధు జనుల బంధనంబులను చాపి, వవ్శీతతను కల్పింవం "జేయు టం జేసి దీనికి భగవద్దీత యను నామము సార్ధక మయి యుండెను, అష్టనుండను మిపును కల్పించి జనులకుం గల యజ్ఞానము పోంగాట్టి వరిశుద్ధ జ్ఞానము నొసగు నట్టిది యును, నిఖల శాస్త్రార్థముల కాధారమయిన యీగ్నీతా శాశ్ర్రమును భూమిమై చిరస్థాయిగా నుండు నటులను, జనులు ము క్షి నొందుటకుగాను యువచేశం బొన ర్చెను. దీని కనేక మంది అనేక విధముల అర్థ, 'ాత్సర్యములు (వాయుచుండీరి, లోళంబిపుడు జూతి మత భేదములు లేక

రి విద్యా వ్యామోహమున బడుటం 'జేపి మిక్కిలి సులభ శైలిని యిటునంట్మి గధము నుద్ధరిచుటయే వరమ శుభ మని, దీనికి నాతోచిన శీతి సులభ శైలిలో చాత్పర్యంబు (వాసితిని దీని నెందరుఎన్ని విధంబుల వాసనను కొజంత తీరదు, దీనిని సర్వ హాక్కులతో (నకటించు కొనుటకు మ కా (శ్రీ గొల్లపూడి వీఠరాస్వామిగారికి ననుజ్ఞ యిచ్చితిని, మటియు దీనిని నఠించియు వినియుః తరింన ను్జేశించిన వెద్దలకు నావందనములు, చచిన్నల కాళీస్సులు, యింక నేనువిరమించెదను. శభన్య శ్‌ఘుమ్‌ ఇట్లు విశేయుడు - మల్లాది లక్మ్మీనరసింహశాన్త్రి గ (2

10 శ్రీ వుదృగవద్గితా మాహాత్మ్యము ధరోవాచ :- శ్లో భగవన్చరమేశాన భక్తి రన్యభిచారిణీ (ప్రారబ్ధం భుజ్యమానస్య కథం భనతి హేవభో ఖఘూమి అడుగుచున్నది ఛా కా హే భగనన్‌! నన్వేశ్వరా (పొరజ్బ కర శ్రముల ననుభపించుచున్న వారికి సీయందు భక్తి ముక్తి యేవి ధంగా లభించును? ప్‌ష్ణు రువాచ ,- శ్లో (పారజ్ధం భజ్యమానో౭౬పి సీతాభ్యాన రతన్పదా సముదక్త స్పసుభి లోశే కర గా నోవలివ్యతే విష్ణువు ఇబుతున్నాడ్డు య తా భూదేపీ స్రారబ్ధకర ననుభవి స్తున్న స్పటికీకూడా, భగవద్గీతను పారాయణచేసినచో, వాడు లోకయుకందు కర్మ లంటని వాడునూ, జీప న్నుక్తకునూ, సత్య సుఖు డునూ యగును

(శ్రీమదృ్భగనద్గీతా మాహాత్మ్యము క న్లో మసాపాపాది పాపాని గీతాధ్యానం కరోతి చేత్‌ ! క్వచి త్ప్పర్ముం న కుర్వంతి నళినీదళ మంభసా తా తామశాకును నీరు అంటలేనశ్లు, మనసా భగ నద్దీ తా పారాయణ చే సేవారిని 'యటువంటిమహా పొ పాలూ కూడా అంట లేవు. శ్లో గ్‌తాయాః ప్పున్తకంయ్య తు య్యత పారః (వనవర్తతే తత సర్వాణి తీర్ధాసి (నయాగాదీని తత నె తా ఈ భగవద్గీతా (గంధ మెచ్చటనుండునో; య్‌ ావు నందు ఈ భగనద్దీత పారాయణము చేయబడు చుండునో యాస్థల మందు (నవయాగ మొదలగు. నిఖల తీర్ణములు ఉండునన్న మాట నిశ్చయము, శ్లో... సర్వేదేనాశ్చ్వబువయోయోగినః నన్నగాశ్చయే గోపాలగోపికావాఒనీ నారదోస్థన పొర్షటై$ తా ఈ భననద్లీతా శాస్త్రము పారాయణ చేయు 'శావునందు మున్నది మూడు కోట్ల _ దేనతలునూః

19 (శ్రీమద్భుగనద్లీతా మాహాత సము మునులునూ, "యోగలునూ, వన్నగులనూ, గోపాలకు లునూ, గోపికలునూ, నారదుడును, ఉద్ధవుడును వైకుంఠ మందలి డ్వారపాలకులునూ సహాయులై యుందురు, శ్లో! యత్రనతా పిచారశ్చ పఠనం పాఠనం (శుతం। తళతాహం నిశ్చితం నృథ్యి] నివసామినై నవహి॥ ళా! ఏ భూచేవీ! వ స్థలమందు గీతలను పారాయణ వేతునో, యెచ్చటనువ చేశిం;రో, యచ్చట గీతలధ్వని వినబడుచున్నదో, యా స్థలమున సర్వ బేవతలతో సహః తస్పక నేనుండి తీరదును, శ్లో గీ త్మాశయోపాంకతిష్టామిగ్‌తా మేవోత్తమంగ ఖ్రహాం గీ తాజ్ఞానముపాశిత్య శ్రీన్‌ లో'క్రానా నృ అలయాా మ్యహం తా! గీతను అశయించుకొ నే స్లన్బు స్థిరుడనై. వుంటు న్నాను. గీశను వ్రు ) తృనుమైనగా గృహము భావించి 'నేనంబే నివి _స్తున్నాను. గీతలో వెన్సబడిన జ్జానము (నకారంగానే నే ముల్లోశాలినూ పాలి స్తున్నాను,

(శ్రీమద్భగపద్లీ తా మాహాత్య్థము 18 వో గీతామ్‌ వరమార్థవిద్యా బహ్మూరూపా న సంశయః ఆర్ట మా. కాత రానిత్యా న్వనిర్వా చ్యనదాత్ని కా | "తా వరమసవాన్ని బోధించే విద్య గీత, ఇచే వర (బహ ం న్వరూనము, ఇచే అర్ధమ్మాత నాశనం లేనిది, ఇాథ్వతమైనది,. న్వకీయం:. స్వ్యవకాశం, స్వబోధం “ఇదియిదీి అని ఇెన్సడానికి వీలు లేని ఉత్తమోత్తమ మైనది గీత, ఇందులో ఏమి నంబేహాం లేదు, శ్లో చిదానందేన కృష్ణేన (వోక్తా సృముఖతో౭ర్డున "వేదుతయీ నరమానందా తత్త్య్వార్ధ జ్ఞానమంజసా తొ మూడు "వేదముల యొక్కయు, మోహమాెనం దము యొక్కయు, అని విధమ్యులైన తత్త్వము లందలి అంత 'రార్థ్రముల యొక్కయు, సమ_స్తమైనజ్ఞానమును గుది (గుచ్చి నర్వ ప్యృాదయానంద కరుడ్రైన (శ్రీకృష్ణుడు న్వయంగా తిన నోటితో తను అర్జునునకు గీతామానంగా

14 (శ్రీమద్భగవద్గీతా మాహాత్మ్యము నో యో౭ష్టాదన జపేన్నిత్యం నరో నిశ్చలమాననః ౬93 జ్ఞానసిద్ధి చ లభతే తతో యాతి నరం వదం తావ మాసవుడై తే (వతి రోజుననూ నిశ్చలమ యిన మనస్సు కలవాండయి, యీ గీతా శాస్త్రము యొక్క వదునెనిమిది అభ్యాయములను పారాయణ చేయునో ఆ మావవుడు (బహ శ్రసదార్థ జ్ఞాసమునుబొంది యా జ్ఞానలాభము వలన మోకము పొందుకు, శో పౌశేఒసమర్థ సృంపూళే తదర్థం పార మాచశేత్‌ తదా గోడానజం పుణ్యం లభతే నా నసంశయః తౌ సంపూర్మముగా పారాయణ చేయుటకు సామ ర్ధ్యము "లేనివాండు నగము పారాయణ చేసినచో వాండు నిస్సంచేహముగా గోదానము చేసిన పుణ్య ఫలమును పొందుచున్నాండు, శ్లో. త్రిభాగం పరమాన స్తు గంగాస్నానఫలం లభేత్‌ పషడంళం జవమాన స్తు సోమయాగస్థలం లభేత్‌

(శ్రీమద్భుగనద్లీ తా మాహాత్మ్యము 13 తా మూడనభాగము (ఆరు అధ్యాయములు) పారా యణ చేయువాడు గంగాస్నాన ఫలితమును పొందును, ఆరవఫాగము (మూడథ్యాయములుు పారాయణ చెసిన వాడు సోమయాగము చేసిన పలమును పొందును శ్లో వ కాభ్యాయంతు యోనిత్యం నకతే భ _క్రిసంయుతః ర్యుగలోక మవాప్నోతి గణోభూ త్వా వసే చ్చిం తా ఎవ్యరి లే (నతిదిన మందును ఒక్క అధ్యాయ మైనను భక్తి లోలురై చదువుచుందురో, వారు తన్బక ర్యుదలోకము చేరి (సమధ గణములతో చిరకాలము నివానము చేయుదురు, ళ్జో అధ్యాయ వ్లోక పాదం నా నిత్యం యః వరతే నరః సయాతి నరతాం యాన న్నను కాలం వసుంధ నే తా (సతిరోజునను నొక అధ్యాయములోని నాల్లవ వంతు పారాయణ చేయువారు భూమిలో మన్వంతర "కాలము జీపించి యుందురు,

16 (శ్రీమద్భగవన్లీతా మాహాత్మ్యము శ్లా గితాయాః క్లోకదళకం న _స్త వంచ చతుష్టయమ్‌ డ్యాశ్రీ సం తదస్థం వా శ్లోశానాం యఃవశేన్నర శ్లో చంద్రలోక్ష మవాప్నోతి పర్షాణా మయుతం (ధ్రువం గీ కాపారసమాయకగిమృత్ర న్న తౌంవ జేత్‌ తౌ | వలిదిన్వున్సు ఈ భగవద్గీతా కాస్రుంబు నం డలి పదిశ్లోకంబులనుగాన్న లేకు యేడుక్లోకంబులనుగాని విదు శోకయిలనుగాన్ని గ్రండ్తు శోకయిలనుగాన్సి తుదకా క్కటిశకాన్స, శోకములోన్స సగము గాని భక్తితో శ పురుషుడ్సు చదువునో ఆఆ పురుషుడ్సు సంశేయంబు. తేక వది వేల నంవత్ప్సరంబులు చం దలోక్ష్య్వ్వ్బ్య నివసించ్రున్సు, ఏ పురుషుక్షు మృతి నొంెక్సి కాలంబున సీకైస చె ఫృనట్లు పారాయణ చేయునో ఆ పురుషుడు "క్ట 'చేవత్యము న్‌ ందుచున్నాడ్షు, శ్లో గ్‌తాభ్యాసం పునకృత్యా లభతే _కీ ముత్తమం నౌళ్యున్భాకుయలో మిదామూద్య న

2. శ్రీమద్భగవద్గీతా మాహాత్మ్యము 1. తా పపురుషుడు యీభగవద్దీ తౌ శాస్ర్రమును అధ యనము వేయునో ల | థి నము చేయున్‌; టి పురుషుడు తవ్చక మోాయంబు నొంది తీకును. మజీయు, అనసానకాలము నందు గీత నొక్క_మారు స్మృరించినవాండు "జేనత్వము నొందును శ్లో నతార్థ (శవణానక్తో మహాపానయుతో౭.పి వా వైకుం౦ం సమ వావ్నోతి విష్ణునా నహమోదళలే! తా ఎంతటి పాపొలుచేసినవ్యారై నానే, అద్థయ్యుక్త ముగా భగనద్లీతను వినుటకెవరు (శద్దనహిస్తాగో వారు -వెటంగాన్నే పొందుతారు, అక్కడ పిష్ణువువలె నమ_న్త విధాలా ఆనందిస్తారు న్‌ తంంక త్లో గ్‌తార్థం థ్యాయలే నిత్యం ఫల కర్మాణి భూరి! జీవన్నులక్త న్స ప్‌ జయో -జీహాంటే వరనుం నదం |! ఆశా ఎటునంటిక ర్యాచరణులై నాసరే (నతిదినం యువ నైతే సార్ట్‌ కంగా గీ తాధ్యానం (పాలాయణం) చేస్తాగొ క్‌ అటువంటివారు జీనన్ను కలౌ తారు; వారు అమృతమయ మైన జ్ఞానవంతు లాతారు శరీరాన్ని నిడిచిన తళ్వాతీ వరమ నచాన్ని చేరుతారు

[8 (శ్రీమద్భగవద్లీ తా మాహాత్యము శ్లో గ్‌తామాశిత్య బపహావో భూభుజో జనకాదయః ] నిర్ధాతకల్మపాలో శే గ్‌తాయాతాః వరం వదం తా ఈ జగత్తులో జనకుడు మొదలుగా గల అనేక మంది రాజులు ఈ గీతాశాస్రాము నాాశయించి పావ ములను పారదోలుకొని వలువురవే సో తము చేయబడి పరమ వదంబు నొందిరి. ళ్జోగ్షి తాయాఃవరనంకృ త్యామాహాత్భ్యంనై వయఃవశేత్‌ వృథాపాళో భవే _త్తస్యాశ మేవ హ్యుదాహృత; "తా భగవద్లీతా పారాయణము చేసి యీ మూహః త్‌ ము పారాయణము చేయని చో, ఆ పారాయణన్యర్థ మే యగును, దానికి ఫలము ఆయానమే కాని, వేరులేదు, శ్లో వతన్నాహోత్త శస్టనంయు క్తం గీతా భ్యానంకరోతి యః సత్భల మవాప్నోతి దుర్గభంగ తిమాప్నుయాత్‌ తా ఏ పురుషుడు యీ భగవద్దీ తా మాహాత్మ్యం బుతో కూడా గీతా శాన్రమును (శద్ధతో పారాయణ మాచరించునో ఆ పురుషుడు వైన చెన్సబడన రీతిగా

(శ్రీమద్భగవద్లీ తా మాహాత్మ్యము క్షి గంగాస్నాన ఫలము మొదలుగా గల నగొవ్చ ఫలములను పొందుటయీగాక, మోతమునుగూడ పొందుచున్నాడు, సూత ఉవాచ :- శ్లో మాహాత్య మేతన్లీ తాయామయా,పోక్తంసనాతనం

గ్‌ తాం లేచ పశేద్భ్యున్త్యదుక్తం తతృలం లభేత్‌ నూతుని వాక్యము వా

తా! చాలాపురాతన మయినదియును, నాచే వచింన బడిసదియును నయిన ఈ భగవద్దీతా మాహాత 'స్రమునుః భగవద్లి తాసంతరం పారాయణ చేసినమానవుడు, యిందు వెవ్పబడిన సలమును తవ్పక సొందుచున్నాడు,

సం౦ంపూర్మ్మః అల సు జనాల

లి౦ (శ్రీ రను శ్రుకుష్త పర్మబహ్మ తో నమః ధ్యాన శ్లో కములు

భగవద్గీతా పారాయణ (క్రవః నారాయణం నమస్కృత్య నరం చైవ నరో_త్తమమ్‌ “చీవీం సరస్వతీం వ్యాసం తతో జయ ముదీరయేత్‌ వ్యాసం వసిష్టనప్తారం శే! ప్యాత మకల్మమమ్‌ వరాశ రాత్మజం వందే శుకతాతం తపోనిధెమ్‌ వ్యాసాయ విష్ణ్టుకూపాయ వ్యానూపాయ వివ్షవే | నమోావై (బహ్మనిధయే వాసిస్టాయ నమోనమః అచతుర్వదనో (బ్రహ (శ ద్విచాహు రవరోపహారిః అఫొలలోచన శంభు రృగవాన్‌ చాదరాయణః ముని న్ని ధ్ధాంబుదాభానం "నేదవ్యాసమ కల్టుషమ్‌ వ్యాసం ననన త్యావాసం 'వేదవ్యానం నమామ్యహమ్‌

న్‌ తా పాలాయణ (శ్రమము వే

అంగన్యాస కరన్యాసాది [క్రమః ఓ కు అన్య (శ్రీభగవద్లీతా శాస్త్ర మహోమన్త్రస్య (శ్రీ "వేదవ్యాసో భగవాన్‌ బుషి. అనుష్టాఫ్‌ ఛందః క్యచి న్నావ ఛందాంకి) ((స్రీకృన్ణ సరమాత్నా 'జేవ తా అశోచ్యా నన్యకోచ_స్వ్వ మితిబీజన్‌ ॥ సర్వధ ర్మాన్సరిత్యజ్య వూమేకం శరణం (నజేతి వ. అహాం ఆ్ధసర్వపా వేభ్యో మాతయిస్యూమి మాకఘచ ఇతి కీలకమ్‌,

(శ్రీకృష్ణ (వ్రీత్యష్ధే జపే వినియోగః

అథ కరన్యుసః

ఓంశ్రీమత్‌ జ్ఞానాత్మనే (శీక అఫప్తాయఅంగుస్టా భ్యాన నమః

=! గీతా పారాయణ (క్రమము ఓం (శ్రీమదై శ్వర్యాత్మనే ఛందసే (శ్రీకృష్ణాయ తర్జనీభ్యాం సాహా | పం (శ్రీమకృష్త్యాత్మనే శ్రీ 'వేదవ్యాసాయ మధ్యమాభ్యాం వవట్‌ ! ఓ (శీమద్బలాత నే జలభద రామాయ అశామి కాభ్యాం హుం? ఓం (శ్రీమశైజసాత నే వాసుచేవాయ కనిష్ట కాభ్యాం నొవషట్లొ టం (శ్రీమద్వీరాత్ళనే గౌండీవధన్వి నే అజ్ట్యయ కరతల కరవృష్టాభ్యాం ఫటా | కం శ్రీమత్‌ జ్ఞానాత్ధనే శీీళ్ళష్ణాయ హృదయాయ నమః ఓం వీమడై స్వర్యార్యనేభన్లే తీకృష్ణాయశిరశేస్వాహః ఓం (శీమచ్చశ్య్యాత గనే $) వేదవ్యా సాయశిఖామైవషడా ఓం(శీమద్చలాత నేబలభదరామోయకనచాయపుక్సు।

గీతా పారాయణ [క్రమము వ్ర ఓం (శ్రుమత్తెజసాత శైనే వాను చేవాయ శం (శ్రీమద్వీ రాత శ్రే గాండీనథవన్వినే అద్జనాయ అన్త్రాయసబ్‌ || భూర్ఫువస్సుపరోవింతి దిగ్బంధః ? ధ్యానమ్‌! అథః పాఠాన్తర అంగన్యాస కరన్యాసః థీ జంన్లీ శ చాన జ ళా శ్చీమ్‌ అన్య స్రఛగవద్లీ తా వాస్త మహామం్శత శ్య--- ఫీ9-వేదవ్యాసో భగవాక్‌ బుసిః 1 వాయే అానుష్టావ్‌ ఛందః నే వచి న్నానాం ఛంచాంసి, శ్రీకృళ్ణ పరమాత్మా చేనతా అశోబ్యా నన్యశోచ్య స్వ మితి బీజము సర్వధశ్శాన్‌ సరిత్యజ్య వమూమేకం శరణంనజే తి వ్రిః అహాంత్యా నర్వ పా వేభ్యో మోాతుయిస్యామి మాశు-చ మితి కీలకమ్‌, ( శ్రుకృష్మవసాద సిద్ధ్య్దే జ*ే వినియోగః

లశ “గీతా పారాయణ (శమము అథ కరన్యాసః చైనం ఛిందన్తిశస్తాాణి నైనం దహూపి పొనక్రః, ఇత్యంగుష్టాభ్యాం నమః న వైనం శ్లేదయన్యాపో న శోషయతి మారుతః ఇతి తర్జనీభ్యాం నమః అచ్ళేద్యోఒయ మదాహ్యేయ మశ్షేద్యో2_శోవ్య వనచు ఇతి మధ్యమాభ్యాం నమః నిత్యః సర్వ్యగతః స్థాణు రచలోఒయం ననాతనః త్తి త్యనామి కాభ్యాం సమః, వళ్య వేం పార్థ రూపాణి శతశో౭ధ నహ్మనశఃం ఇతి కనిష్ట కాభ్య్యాం నమః నానానిభోన్సి దిద్యాని నానావర్ఞాకృతీని చ కరతల కరవృష్టాభ్యాం నమః అథ హృధయాదిన్యాసః నైనం భిందన్తీశస్తాణి టైనం దహతి పావకః ఇతి హృదయాయ నమః

గీతా పారాయణ [క్రమము ల్దిగ్ట్‌ నవైనం శ్లేదయంత్యాపో న శోషయతి మారుతః ఇతి శిరసే స్వాహా అచ్చేద్యోఒయ మదాహా్యేఒయ మక్షేద్యోఒశోమ్య ఏవచ ఇతి శిఖాయై వవట్‌ నిత్యస్సర్వగ తః స్థాణువ చలోఒయం ననాతనః, ఇతి కనవాయ హుమ్‌, వళ్యమే పార్ట రూపాణి శతశో౭ధ సహా నళః. ఇతి న్మేత్యతయాయ వౌషట్‌, నానావిధాని దివ్యాని నానావ న్లాకృతీని చ ఇత్యస్త్రాయ ఫట్‌, భూర్భువ స్సువ రోమి3ి దిగ్బంధః ట్రీ ప్ల (ప్రీత్యనే గీతాపారాయణే జశే, వినియోగః అథ ధ్యానమ్‌ జ్లో కరకమలనిదర్శి తాత్మ ముుదః వరికలితో న్ని జరి బర నచూడః లై మ్‌

వగ గీతా పారాయణ [కమము

ఇతర కరగృపీంత వేత తో (తో

మమ పాది సన్నిధి మా తనోతు కౌరిః

(వనన్న పారిజాతాయ తో శవేత్రైక పాణయే

క్టూనమ్ముదాయ కృష్ణాయ గీతామృత దుూహే నమః 9

వాచకః (వణవో యస్య కీడావ _న్వఖిలం జగ త్‌

(భుతిరాజ్ఞానపున్నానం వంబే 'ేవకీసుతమ్‌ $ి వ

పార్ధాయ (వతిబోధితాం భగవతానారాయగేన సయం

వ్యానేన గ ధి తాంపురాణమునినాంచు ధ్యేమహాభార తమ్‌

అదైశామృత వర్షిణీం భగవతీ మషస్టాద శాధ్యాయినీ

మంబ "త్వా మనునందధామి భగవద్దీ లేధవ జ్వేపిణీమ్‌ ల్తీ

భీవ ్రదోణతటాజయ[ వథజలాగాంధార నీలోత్సలా

శల్య గాహవతీ కృ వేణనహీసీ క్టేన "వేలాకులా

అశ్వళ్రామనికర్ణ ఘోరమకరా దుర్యోధనావర్తిని

సో్తీర్షాఖలు పొండవై రణనదీ కైవర్పశే శేశవే 5

లి శ్రీ వమదృగవద్గీతాపూజా విధానము (వలవల యడయమమనై-.....=యరటేననాళీ 1) క్రమ్రైనూా----స్తియానిమాలాలాానా పూజూ నమయానికి ఒకరోజు ముందుగాని, ఒకపూట ముందుగా గాని ఉత్తరు ఈశాన్య; తూర్పు దిశ లలో ఒకదిశను శ్యుభవరచు కోవాలి, చక్కగా అలికి, వరిపిండి, వనుపు, కుంళయమలతో మోకుటుంబ ఆనవాయితీ ననుసరించి ముగ్గు వేయాలి. డానినై పీటను వేయాలి, పునః వీట మిద ముగ్గు వేసి వశ్ర్రం పరచి, చానివై చెయ్యం పోసి, తమలపాకు లుంచి అక్కడ భగవర్దీతా (గ్రంథాన్ని వుంవాలి. కొత్త (గంథాన్నే వుంచాలి, చానికి వసుపు కుంకువులు అలంకరించాలి, (శీకృష్ణాప్ట నుల చితపటంకాని; విశ్వరూవ వటం గాని వుంచే అది కూడా వుంచవచ్చు, అది లభించనివారు "పెట్టథపోయినా ఫరవాలేదు, అక్కడ దీవం పెట్టి _ “త్మత్పీత్యరం పూజాం నంకల్పయా మ్యహం (వసీద భగవద్లీ తే _వసన్న భవ జ్వేమిణీ”

విగ్ర (శ్రీమద్భగవగ్లీతా ఫూజూ విధానము అని అగంథానికి నమన్క-రించి శ_క్ష్యనుసారంగా అగరు వత్తులు "వెలిగించి వ్రంవాలి,

• మారు ఫూజచేయడం అర్వీవరకూ దీపము; అగరు వత్తులూ ఆరకుండా వుంచడం శాస్రం

పూజానమయం నరకూ ఆ కటుంబంవారు తన మళలె వ్యరూ ఆవీశాన్ని దర్శించకూడదు పూజించేవారుకూడా సాధ్యమైనంత వరకూ దీపారాధన లాటి విషయాల్లో జాగత్త వహించడాని'శే తన్పు అక్కడికి వెళ్ళ కూడదు ఆ వీఠం దగ్గర రాత్రి నిదపోరాదు; అబస్ధాలాడకూడదు చేయరాని వసు లేమి చేయరాదు,

ఇంట్లో ఆ మాతం స్థలం శేటాయించే శ _క్రిలేసివారు ఒకరోజుగాని పూటగాని ముందుగా ఆ (గంధాన్ని యే "బేవాలయంలోనో వుంచి పూజా నమయానికి తమతో తమ గృహానికి తీసివొని వెళ్ళ వచ్చును

అత్యంత పుణ్య నదమూ; శె్తినంతమూ అయిన యాపఫూజను మోస్యగ సహాంలోనో, నివాననృహలోనో ;

(శ్రీమద్భగవద్లీతా పూజా విధానము లి వీలై తే నదీసాగంతీరాలలోనో తవ్చః యితరగృహాలలో గాని న్మృతములో గాని చేయ వలదని (ప్రార్ధన ఎందు కంశు యీ పూజ నల్ల రాబోయే పుణ్యాన్ని ఆ స్థం కొంత అకమించు కుంటుంది. గనుక,

మరో ముఖ్యనషయం :- కేవలం మోమషోన క్తులై భగ వద్లీతను పూజించేవారు. పూజూపీరం ఉత్తర దిశలో 'యేశ్చాటుచేనుకోవాలి, అంశే పూజచేసేటస్పుడు వుత్త రపు వైపున ముఖం వుంచుకొని కూర్చోవాలన్న మూట, అలాగే యోగాభ్యాన చతురులు, యోగవిద్యో పాసకులు అయినవారు పూజా వీఠాన్నీ యీ శాన్య భాగంలో యీర్చరచు కోవాలి,

ఐహికమైన సాంసారిక వాంఛా సిద్ధుల కో్‌నం పూజ చేసేభక్తులుతూర్పుదిశలోపూజాపీరం యేర్చరచుకోవ్యాలి

పూజావీళంయేక్సరచి సంకల్పం వెవ్పుకొగా నే అక్కడ ఘంట వాయించి, యినతలకు వచ్చెయ్యాలి,

తిరిగి పూజ ఆరంభం అయ్యేవరకూ యీనిధమైన నియ మాలూ లేవు, ఎవరి ఆవార వ్యవహారాలనుబట్టి, అలవాట్ల

80 (శ్రీమద్భగనద్లీతా పూజా విధానము

నుబట్టి వారి వారి ఆహారాదులు స్వీ రంచడం అవీ చేయొచ్చు. (వాంవత్యం నెరవకపోవటం మంచిటే కాని నిషిద్ధం మాతం కాదు; అంటూ మైలుళో మ్మ్యాతం పూజాపీరం వద్దకు పోరాదు పూజ చేయరాదు.)

ఈ పూజ చేసేవారు సూక్యోదయా నంతరం అెంకో రూము ముగిసేళోవల అన్ని కార్యక్రమాలూ భోజనా లతో నహా పూర్తి చేసుకోవాలి,

కొన్నిచోట్ల సూర్యాస్తమయం తర్వాత యీ పూజ వేయడం జరుగుతోంది, కుటుంబ సంప్రదాయకంగా చేయడమే తవ్చ వుదయంపూజించడ మే మంచిది. కేవలం మోమాసక్తులకు మాతం కాలనియమం లేదు.

పూజా నమయానికి కొంచెం ముందుగానే నిత్యకృ 'త్యాదులన్నీ "నెరవేర్చు కోవాలి. ముందుగానే (చావా ణుల్ని యీేర్చాటు చేసుకోవాలి

పూజ [పారఠంభించే ముందు మరోదీవం వెలిగించాలి, అగపవత్తులు వెలిగించాలి, (శక్రినిబట్టి యెన్ని వరిమళ (దవ్యాలైన వాడుకో వచ్చును),

(శ్రీమద్భగవద్లీతా పూజా విధానము 31 ముందుగా ఆచమనం

ఓం శేశవాయ స్వాహాః నారాయణాయ స్వాహాః (తివ్మికమూ;, వామనా, (శ్రీధరా, హృవీ. కేశా, పద్మ నాభా చామోదరా, సంకర్ష్ణణాా వాసుచేవా, నారసింహ అచ్యుతా, జనారక్షనా, ఉజేర్యడా? హరయే శీ కృష్ణాయ నమః శ్రీకృష్ణ వర్మబహ్మూణే నమః,

ఉల్నిస్టం తు భూత విశావాః యేతే భూమి భారకాః

వలేషా మవిరోభేన (బహ్మాకర్మ సమారభే,

ఓంభూః ఓీంయవజ ఓంసువః ఓఏంమహః, ఓంజనః, ఓం తనః ఓం న్యం, నం తత్ప వితుర్వ శేణ్యం భన్షోబేవస్య ధీమహీ ధియోయోనః (నచోయాత్‌ , శం ఆపోజ్యోతి రసోఒమ్మతం (బహ్మూ భూర్భువ స్పువరోమ్‌,

మమోపాత్త దురితతమయ ద్వార శ్రీవరమేళ్యర (ప్రీత్యర్ధం శుభాభ్యాం, శుభే శోభనే ముహూ త్రో (శ్ర

క్ర (శ్రీమద్భుగవద్లీత పూజా విధానము మహావిష్ణో రాజ్ఞ్యయా 'వవ_ర్తమానన్య అద్య యాహ్మణః ద్వితీయపరా నే; శ్వేతవరాహ కల్పే) వెవస్వతమన్వం తే కలియుగే: (వధమపాచే, జంబూద్విమే, భఛరతనశ్రై భరతఖంజేః మేరో ర్షమీణదిగ్భా గే (శీతైలన్య ఈశాన్య (వబేశే... సరిత్తీరా, అస్మిన్‌ వర్తమాన వ్యానహారిక్ష చందవూనేన ఇం సంవత్సరే *...ఆయనే ...బుతౌ.., వూసే... వహీ... .తిథా. ..వానశే., -శుభనత తే ంం శుభయోగే శుభకరణ ఏవం గుణవిేశేషణ విశిష్టాయాం శుభతిథా[శీమాన్‌. . .గోోతః.. నామధేయః. గ తన్య ...నామధేయస్య ధగ్భవత్నీ నమేతన్య మమ కటుంబన్య న్నాభాతృ బాంధనన్య తేమన్థైెష్యవిజయ అభయ అవ్వు రారోగ్య అయిశ్వర్య నిద్యాభి వృద్ధ్యర్థం మమ ఢర్భార్థ కామమోాతు చతుర్విధ పురుషార్ధ సిద్ధర్ధం నర్వ మవ భీ సిద్ధ్యర్థం (శ్రీమద్భగవర్లీ తా మూలజేవతా ముద్దిశ్య తద్విరాట్‌ (వీత్యర్థం కల్పోక్త (నకా రేణ యావచ్చ క్తి ధ్యానావాహనాది పోడకోవవార పూజూం కరి్యే ా

ం న. .. .. శ శ వ | . న్న క్ష ఏకే. గ నో" (/ లో గ. (| నో! వ న న స్వ తు... / న. మ ల ళో ల్‌ో వు క గాగ, య్‌. ॥ న్‌ గ్య న శ ' గ మ ష నకు స్త్‌ నో ల్‌ మై 27 రే... న య్‌ రయ [రస సం.

క (శ్రీమద్భగవద్లీతా పూజా విధానము 88 వ వ్‌ నిర్విఘ్న వరినమా_ప్యర్థం గణాధివతిపూజాం ధ్యానం

శున్తాంబరధరం విష్ణుం శశివర్షం చతుర్భుజం (ననన్నవదనం ధ్యాయే తృర్వవిఘా్నోవ శాంతయీ | తదంగకలళ పూజాం కరి క్యే-కలశ స్యముఖేవిష్ణఃకంలే ర్ముద సృమూ,శితః మూలే తత్రస్థితో (_బహ్మూః మధ్యే మాతృగణాస్థితాః కుతూతు సాగశాన్సశ్వే స్స్ప్తద్వీపా వసుంధరా? బుగ్వేదో యజుర్వేద స్పామ వేదో హ్యాధ ర్వణః అంగైశ్చ సహితాస్ఫన్వే కల శాంబునమా,శి తాః ఆపోవా యిదంగ్‌ 0 సర్వం విశ్వభూ తాన్యాపః (పాణా వా ఆవః నశవాపోన్నమాపో౭౬. మృతమావ న్నమాడాపో వీరాడావశ్చ స్వ రాడాపోగ్‌ ంప్యాపోజ్యోతీ గ్‌ంప్యాపో యజూగ్‌ ౦హ్యావన్న _త్వమానస్సర్వా దేవతాః ఆపో భూర్భువ స్పునరోం

| (స్రీమద్భగవచ్లీత పూజా విధానము గంగే చ యమునే వైవ గోడాపరి నర్వస్వతీ, నర ్రదాసింధుకా వేరీ జలేసి న్‌ నన్నిధింకరు. ఆయాంతు బేవ పూజార్ధం దురితషయ కారకాః, ॥ పూజాద్రవ్యాణి నంపోవమ్య "దేనమా త్మానం నంపోత్మ్యు (ప్రాణ (నతిషస్టాననం కరి్యే, అసునీతె పునరసా ససు చమః మనః (పాణాహినో "చేహిభోగ జ్యోక్స శ్యేచుః సూర్యమన్వరంత మనుమ తే మృడయాన న్వస్తి, అమ్ము తం; వ్యైపాణా అమృుతమాసః (_పాణానేవ మధుస్తాన లో జర జ జో థి మువహ్వ్యయ లే స్థాపితోభవ స్ముపనన్నోభవ, అవకుం శితోభవ, (వసీద (వసీద (వసీద వ్రీతిం యత్కెంచి నతని తదంగ భ్యానావాహనం కరిష్యే, భగవద్గీతా ధ్యానం సర్యోవనిషదో గావో దోగ్దా గోపాల నందనః పొట్టో నిత్స స్ఫుధీర్యో క్రాదుగ్ధ 0 గీతామృతంమపహాత్‌ ఆవాహనం జగద్దురో హరిః దఢథిఘట; జిజ్ఞాసో నర్యోత్ర _క్త్‌కః

(శ్రీమద్భగవద్లీ తా పూజా విధానము కిక

ఉద్భూత యోగ నవస తౌామూావాపాయామి భగవ ద్‌ "తాన్‌ ఆవాహయామి త్వాం

అష్టాద శాధ్యా తాభూవం సుకీర్తిత -జేనఘోవమం

(శ్రీకృవ్ణముఖస్థ స్మునణీతా, ఆవాహయామి భగవద్గీ తా అవాహయామి త్వాం

ఛభవవిషాదహారం సాంఖ్యసారం,

ఘోరం, లలితం: వ్యా_వ్తం సుస్థిరం

జనకాది విదేహముఖ వీతా

మూవాహాయామి భగవద్లీతా మావాహయామిత్య్వాం

జనహేతులేషు వేదండ సింహా

కామాదీి పడ్వర్ల సర్ప వె నలేయ

దుర్యారగర్వగహానేన దావకం తాం

ఆవాహయామి భగ వద్లీ తా అవాహయామిత్యాం!

ఛశ్రాభయకరీ, శుభకరీ యోగేన సిద్ధింకరీ

కర్మ వేరణకరీ, నిర్ల స్తకరీ, సుఖకర్సీ నంతోషకరీ

దయాకరీ వరకరీ, ఆవాహయామి భగవద్గీతా అవాహయాపింత్యాం

86 (శ్రీమద్భగవద్గీత పూజా విధానము (ఈ. విధంగా చెబుతూ 'ఆవాహయానిి అనగా సీత్మాగంథాన్ని దతీణహా_నస్తంతో అాక్కి ఆచేయి హృద యానికి పహాత్తుకోవాలి) _ వరీమళ 'శ్రీతిమంతం లా (వనీద (వసీవ త్వయార్థం మయాశ క్యా ఎసుగ ంధద్రవ్యాణినాం నంభారిత మీదం యిదం వ్‌ ద్‌ నా నీ న్వకురు న్వకురు పాక్‌ ్రవయాన్నకురు ఆసన౦ అతిలోక భక్రినంయు కం నానాగుణగణ విరాజితం ఆత సింహాసనం నత్త (వీత్యర్థ ౦ 'నతిగ ఫహ్యూ తాం ఓం (శ్రీమద్భుగ వద్టి తామై ఆత సింహోననం నమర్చయామి పొద్య౦ భగవదుక్త! సురారాధితపాదాంబుజ వర్శవద పాద్యం గృహాణ భగవతి మయానీతం శుభఖావపహాం పాద్యం నమర్చయామి

(స్త్రీమద్భగవద్లీత పూజా విధానము $7 అ ర్స శ్‌ 9 నిష్క-ళంక నిరంజన, జగ త్తితయ రత్షక అర్ధ ఫం గృహాణ మస త్తం శుద్ధోదక వినిర్మితం; ఆచమనీయం సర్వారాధి నమస్తేస్తు భవాంభోవత్తరీ గృహాణ "చేవ మద్ద త్తం నవరమాభమనీయకం ఆచమనీయం సమర్పయామి ప౦చామృతస్నానం అక్థుననిషాదశిశిరో, ఆరుహ్యకురు తే తనృక్షం కృవ్ణవోకిల వంచమన్వరం; వంచామృతె శ్నానయి ల్యేతత శుద్ధోద కేన చ-సంచామ్భృస్నా సం సమర్చయావిం నస్త౦ అక్ష రాంబర సుభూపణం, నగ్న జ్ఞాన తేజనం వ్ర యుగ్దు గృహాణేదం, భశ్ర్యాద_త్తంయమయా-వయా వ(్ర్రయిగ్మం సమర్చయామి

క8 (స్రీమద్భగనద్లీ తా పూజా వఏధానము య జో పవీతం నారాయణేన (వతిబోధితం, నర్మ జేష్టు (వపూజితం “వేదసారం యోగశాస్త్రం వేదహృదయం ఖేదదహానం నర్వవశంకరం సర్వదా శుభంకరం స్వర్షోవవీతం మడ్ద త్తం న్వర్శంచ (వతిగృహ్యా తాం యజ్ఞోవవీతిం సమర్పయామి. గ౦ంధం౦ అస్జునం లోశహిత చందనం సమాశితదుఃఖ సర్బవిదారణం - శుభ కారణం కస్తూరీమిళితందాశ్యే; గంధం ముక్తి (పదాయకం గంధం సమర్పయామి అక్షతలు గ్‌ రుడధ్వజో_క్తం - కపిధ్యజశ్చతం నష్ట మోహవిభమాదీన్‌ -అష్టాద శాధ్యాయినీం అవ్‌ తానత కాన్‌ శుభాన్‌ ఓం కారధ్వజాన్యయ గ అబోణన్వర్లవర్థాంశ-కృవయాభ _కృవత్సల అక్షతాన్‌ నమరశయామి.

(శ్రీమద్భగవద్లీతా పూజా విధానము 89 పుష్పపూజ

చవావముంతికశా వకుళ 'చంవక సాటలాది వున్నాగ జూజీ కరవీర రసాల పుమైః చిల్వ్యనవాళ తులసీదళ మల్లి కాదిభిస్వాం పూజయామి యోగీశ్యరీ నెన్లవీ చింతాళోక (వణాశనం, పూర్వజన్మన్నృతి పదం నిశ్చలం నిర్మలం నిర్ష్ణుణం, సర్వభననర్పాత్‌. గారుడం ఓం భగవద్లీ త్యాయైనమః ___ శృతిం పూజయామి శోకలతిశా లవితృకం, ఆత ళ్షాన (వదాయకం నిశ్చలం నిర్మ లం నిర్షుణం, నర్వభవగ పాన దాహాకం

ఓం భగవద్లీ తామయైనమః---న్మృతిం పూజయామి (చేతత్వవి మోచనకరం, వైకుంఠ (నదాయకం నిశ్చల నిర్మలం నిష్ణణం, సర్వభవాగ్ని ర్యారుణం

ఓం భగనద్లీ తామయైనమః -- శాశ్రుంపూజ యామి (శవణనూ(తభవ తారణం, వశువత్వ్యూపి జీననం నిశ లం సిర త్రం నిర్టుణంః సర్వభ వమేఘవమారుతం

ఓం భగనద్దీ కాయైనమః -ని;మాగమా పూజయామి

శ (శ్రీమద్భగవడ్లీత పూజా విధానము లోభాదిశతృపూననం, సర్వుదాన ఫల్మసదం నిశ్చలం నిర లం నిర్షుణం? సర్వభవగిరీం దవవి_త్రం

ఓం భగవద్లీతామై నమః-సర్వాంగాన్‌ పూజయావిం మత్స్యమానం మహాలేజం వేదచోర వినాశకం (శ్రనణమా[త మోతదం, ఈతణాత్‌ కటామీతం

ఓం భగనద్దీతాయై నమః---శ క్రిం పూజయామి సర్వళావ విదారకం; (శితభ_క్త చకోరకం సర్వబీజధారకం: నమామి (_పణవరూపకం

ఓం భగవద్షీశామె నమః-సర్వ దేవాన్‌ పూజయామి లో భాదికనడ్వర్థాత్‌. ॥ (వత్మిగహణ పొవరూవ దుష్ట్రదెత్యసంఘ( వతి విష్టాత్వం నమామ్యహం

ఓం భగవద్లీ తామై నమః.-అమ్మృ తాన్‌ పూజయావిం సర్వా నే మనిర్వహణ, నత ఫఎల్మ్యవ చాయకం జ్ఞాన ము '_క్రీదాయకం౦) దుష్టభావశితకం

ఓం భగవర్దీ తామై నమః -మం( తాన్‌ పూజయామి ముముళూలోకరతకం, దుష్ట్రభావశితకం మృత్యుర (్రైత్యుంఘోరం, నమామితం మృత నంజీవనం

శ్రీమద్భగవద్లీత పూజూ వీభఛానము జ్‌ శ్రీం భగవద్లీ తాయెనమః__ తంతాన్‌ ఫూజయామి విద్యా౭_విద్య 'దేశికం, నర్వ చేవ దర్శకం నకర్ష కం నంకర్ష ణాత సరంభ జే ఓం భగవద్దీ కాయెనమః---బీజూన్‌ పూజయామి జన్నకర్య ్రజాల్మపా వం హీీనద శొనివారణం సృష్టీస్థితి కారణం భ జేభవాబ్దితరణం ఓం భగవద్లీ తాయెనమః_-తీన్ధాన్‌ పూజమయ+వి జార చోరపూతుకాది; సర్వపాన నంహోరం గోవజార గోవ్యతత్వః నవనీతచోర మహంభచే ఓం భగవద్లీ తాయైనమః -- శేతాన్‌ పూజయామి భు_క్తిము_క్రీదాయకం, సర్వరోగ భై మజం శుద్దికరం సిద్ధకరం బుద్ధికరం సాహీివమూాం ఓం భగవదీతామయైనమః --చానాన్‌ పూజమాూామి దుర సలొల్‌. బలంత్వాం, భీక్యోత (త్‌ ఖెగ్యం త్యాం ల ల త్తి నిర్ధనాతు ధసంత్యాంః తాంమమన్యున్యం కిం త్యాంసహి ఓం భగనద్దీ తామై నమః కలకం పూజయామి సర్వరోగ సర్వగహ వీడనా _వణాశనం

జి (శ్రీమద్భగట్లీత పూజా విధానము నర్వశతువిడారణం, పాహిమాం భగవతీం

శం భగవద్లీ తామొనమః-_భన్వంతరీంపూజయామి అగ్ని_న్వ మృన్త_న్వం, యాజ_న్వం హోత_న్వ్వం యజ్ఞ న్ష్వం యశ్ఞైళం, త్వమేవ యజ్ఞ ఫల _న్వం

సీం భగద్భవద్లీ తామైనమః--యజ్ఞ పూజయామి తతి (శ్రీమద్భగవద్లీతా పూజాసమయే-సక్వేతరం-నర్యో "పేతం _ సర్వన్వుం - సర్వమూలకం - సర్వా రాధ్యం - నర్వ చాయకం - గీతా సర్వం భజామ్యుహూం -

సర్వాణి పుష్పాని పూజయామి, అథః (శ్రీమద్భగవ్దీ తా అష్టోత్తర శతనామావళీ పూజూం కరే. (వతి వేరు ముందు ఓం అనీ చిసర నమః అనీ ఇవ్వుకోవాలి, 1 ఓం గీతాయె నమః 6 ఓం ఉక్తామె నమః లి అష్టాదశాధ్యామొ నమః 7? సిరుక్తాయ 8 బుత్సియె

ఠి ఆళాధధ్యాయె 9 జేవాయ

/! ఇ టా జ్తీ కయ 10 బేవై ఖ్‌ ర్ట ఈశ్వరీమై శై అస్త్రాయై

(శ్రుభగనద్షీత అష్టోత్తర శతనామావళిః 48 12 ఓం న్నృంత్వై నమః 81 ఓం భోగ్వాయె నమః 14 మూలొ 88 నంజ్ఞామై 15 విదితా వ్ర జ్లానామై 16 ముదితా 85 వేణూయమొ 17 శారణామొ 86 విశ్వామై 18 'కారిత్యై ఓ 'వేదాయె 19 శార్యాయె 88 అంగాయొ ఐం అకార్యాయై ఏ9 నిశ్చలాయె ౨1 వరామొ ఉ0 నిర్నోహ్యో 99 అవరామొ 4 నిన్సంగాయెొ ల (వశ్నాయె ఉలి లోకభాలకామే ౨4 ఉత్తరామొ శతి పరదాయినై్యై 25 భవాంభోనత్తరీమై _ ఉ4 వరదాయిన్యై 26 భన బ్వేపిణీమయై ఉఠ్‌ సర్వభీనివారణామేై ౨7 భగవవతీయై ఉ6 సర్వాఘ్మవహరణామొ ౨8 భాగ్యాయె 4 అఘాంబుశోషణ లిం 'యోగ్యామై దాహమూర్తమే 40 యోగామె *8 సులభామొ

ఉక (స్రీభగవద్లీత అష్టోత్తర శతనామానళి

శీ ఓం అలభ్యామై నమః 69 ఓం అవ్యయామై నమః 50 సుదర్శనామై 60 కృష్ణోక్తాయె

51 సుందరదర్శనామై _ 71 రసాయె

52 'దేశికాకమై 2 శాసామెొ

58 [గంథామొ 3 నర్వనన్హాయె

గట నారాయణాై' "7న సర్వన్లాత్ని నామె

55 వైన్లపీయొ 75 వళ్ణామై

స్‌6 సూమ్మామై 76 అసర్హామై

ర్‌ స్టూలాయె ॥777 జిహ్యూజామొ

58 మంత) 78 మూలాధారోధ్ధోపాయె 59 తంత 79 హృాదయామొ

60 శతై్యు 80 అయుర్య్యై

[1 ఉత్సాహాయై 8కే అన్నాయె

62 వారై 82 వరావరామొై

68 సర్యభూతాల్మిశామై 08 వరంనరామైొ

64 నర్వాశమామొ 84 న్యాసామై

65 శూన్యాయై 85 కీలశామొ

66 శుభాయె 86 చీజామొ

87 నగ్నామై 87 భూః

(శ్రీ మద్భగవడ్లీత అష్షోత్తర శతనామావళిః. 45

87 ఓం స్వభూః నమః 99 ఓం అస్తి త్వామై నమః

88 శాశ్వతాయె 100 ఓం న్నాస్తిత్యాయ

89 వ్నిద్యె 101 ఓం తమైన

90 గోష్మీవియామొ 102 ఓం త_త్త్యమైవ

91 వధ్యూపియామై. 108 ఓం నత్వ్యమైన

92 (బహ్మాచర్యాయె 104 ఓం అద్దనహృూాదయనంతాన

908 (బహ్ముచర్యపవీయాయై నివారణాయ

9 సర్వపియామై. 105 (శ్రీకృష్ణామృతవాస్థ

9 అపియామొ రోత్కుల్ల సరోరుహాయె

96 సళ్యాయె 106 యోాగావార్యాయె

ర? బన్ధామై 107 అఆత్మాయె

98 అబన్టామొ 108 స్వాహామై

ఇతి (శ్రీమద్భగ ద్లీతా అష్టోత్తర శతనామావళీ సంపూర్మం ధూసం౦

దశాంగం గుగ్గులోపేతం చందనాగరు వాసితం ఎజ0-

46 (శ్రీమద్భగవద్గీతా పూజా విధానము దీపం అజాన ధార్టంత నాశాయ అఖండలోక తాలినే ఘృతో_క్తన_ర్తిసంయు_క్తం దేవం దద్యాదశ _క్రితః దీవం దర శయామి భూవదీపానంతరం శుద్దాచమనీయం నమర్చయామి, వృధుకానియుఖండానశ్చ, కదళీఫలకొానిచ, దానయిమ్యై- భ్‌ వ్యత్సీత్యై గృుళాణసురపూజిత -నై వేద్యంసమర ఏయామి విస్తీర్ణ సుసంయ్వుక్తం - పూగీ ఫలవిన రాజతం కర్పూరేణ సునమి (శం- తొంబూలం నస్వీకురు నభో తాంబూలం నసమర్బ్పయామి, ఈ (వదీపితంచ కళర్చూరఖండై ః జ్ఞాన్నవదాయకం గృహాణేదం మయాదత్తం నీరాజన విదం భోః సీరాజనం దర్శయామి- సీరాజనానంతరం శుద్దాచమ సీయం నమరక్చయామి - పుష్పాంజలి (వదాస్యామి భ క్యా (శియరుచీ రన్ముగ

(శ్రీమవృన్లీత పూజా పిధానము శ? పహాంతు భ్మదం మే బేహి యోగేశ్యరాచ్చ్యు తా! మంతపువ్చుం నమర్పయామి (వదవీణం కరిష్యామి;

అవినాశనత, అద్భుతకర్మ, క_ర్పృకర, విభూతి, అధి 'కారికత, సర్వజ్ఞత అఖండ శక్తి అనే ఆరింటిని కలివి “భాగమూ అంటారు, నతి అనీ అంటారు,

అటువంటి భగవంతుడుగా (శ్రీకృష్ణుడు గారనించ బడ్డాడు, ఆయని చేత పాడబడినదగుట చేత దీనికి “భగవ ద్లీత అనేపేరు వచ్చింది. అంతేకాదు, భగవంతమైనగీత గనుక 'భగవర్దీత'అనికూడా కొందరు పెద్దలు చెబు తారు,

అందువల్ల భగనద్గీ తారాధన - భగవచారాధనే అవు తున్నది: ఈ ఆరాధనా నంతరం -

మాపహాత ఫ్రం నహితంగా గీతా పారాయణ చేయుట, అనంతరం - 18మంది (శావ్మాణులక్రు గాని లేడా సాటి

48 (శ్రీమద్భుగవన్లీత పూజా విధానము వారికికాని 18 భగవద్షీత పుస్తకములు -- స్వయంపాక ముతో పరిమళ (దన్యములూ_ (శ_క్తిగలవారు నవత్రు ములూ) దానం వేయాలి,

ఒక (చాహ్మ స్రఎననుమ్య తము తవ్చనినరిగా భోజనం పెట్టి తీరాలి.

పూజమొదలై భోజనాల యీవరకుకూడా యెన్ని వరి మళ (ద్రవ్యాలు వాడగలిగి లే (శక్షినిబళ్ష్ర) ఎంత సుగంధ మయంగా అఆ స్థానాన్ని ఉంచితే అంత (వయోజనం జరుగుతుంది.

“పూజలో వెట్టిన గ్‌తా [గంధం ఆ కుంటుంబ సభ్యులు (తల్లి; తం్మడి, బిడ్డ) తవ్చ మరెవరికీ యివ్వకూడదు, అది.వానే వఠించాలి,

ఆటు పూజించి 18 అధ్యాయాలు పారాయణ చేయించి యదో క్తంగా పూజ జరిపిన వారికి ఆ తణం నుండి 18 నోజుల లోగా సత్ఫలితం కలుగుతుందని ఉత్తరాది భోరతీయులలో కొందరి విశ్యానం,

శుభం భూయాత్‌ ,

శీ ఖాన శవ శవ శవ శవ శన పశవ భవనపు

ర్‌0 జ అవా యసహాస్రులవస్త్రీసాటయాలాలాా-

అర్జున విషాద యోగః ధృతరాష్ట్ర ఉవాచ ;- ధర్మక్షేకే కురుత్నేతే సమవేతా యుయుత్సవః. మానుకోః పోండవాక్ష్చైవ కిమకుర్వత సంజయ ॥ 1 సంజయ ఉవాచ :- దృష్ట్వాతు పాండవానీకం, వ్యూఢం దుర్యోధన స్తదా ఆచార్య ముపసంగమ్య. రాజావచన మటబవీత్‌ ॥ 2 పశ్యైతాం పాండుపుత్రాణా, మాచార్యమాహతీంచమూ, వ్యూఢాం (మ్రసదప్పుకేణ, తవ శిష్యేణ ధీమతా ॥ 8 అత్ర శూరా మహేష్వాసా, భీమార్జున సమాయుధి యుయుధానో విరాటళ్నఅ (ద్రుపదళ్చ్న మహారథః ॥

శ్రీవుదృగవద్గిత ౫ అయ... శషషాప్రుంవమాచ్తు భవా ౧ 1, అర్జున విషాద యోగము ధృతరాష్ట్రుడు ఆడుగుచున్నాడు :-

1. సంజయా . ధర్మభూమిమైన కురు క్షేత్రములో యుద్ధము చేయుటకు సమకూడుకొనిన మూ దుర్యోధనా దులును, పొండవులునూ యీమి చేసిరి ? సంజయుడు చెబుతున్నాడు :_

2. ధృతిరాష్ట్ర మహారాజూ పొండవులు నిర్మించిన వైన్య వ్యూహమును మూచ్చి దుర్యోధనుడు అభాళ్యు లైన (దోణివి సమోపించి యిట్లు చెష్పెను,

వె ఆభార్యా బుద్ధి శాలిమైం మో శష్యుషవనస్టదువడ కమూరువిచే న్యూహాకారముగా నవ్వి స్రంస బడిన పాండన

న! నాంషినై స్యంలో శూరులును, ధనుష్కులును, భీమార్టునులతో సమానులైన యుయుధానుడు; నిరా టుషు (చుకదుటు మొవలగు వముహో రఘుల్ను గలడు,

52 _ (శ్రీమదృగవర్గీత (పథమాధ్యాయము ధృష్టకేతు శ్చేకితానః కాశీరాజశ్చ ఫీర్యవాన్‌,

ప్పరుజి త్కుంతిభోజశ్చ, శె బ్యశ్చ నరపుంగవః ॥ 5 యుధామన్యుశ్చ వి(క్రాంగచ ఉత్త మౌజాశ్చ వీర్యవాన్‌ సౌభద్రో [ద్రాపదేయాళ్చ, సర్వ ఏవ మహారథాః ॥ 6 అస్మాకం తు విశిష్టా యేతాః న్నిబోధ ద్విజో త్తమ నాయకా మమ పై న్యస్య, సంజ్ఞార్భ ౦ తాన్‌ (బ్రవీమితే॥ భవాన్‌ భీష్మళ్చ కర్ణశ్చ, కృపశ్చ సమితింజయః, అళ్వాళ్థామా, వికరశ్చ, సౌమదత్తి స్తథెవచ (1 8 అన్యేన బహవ ఘ్మూరా, మదర్ధే త్య క్రజీవితాః, నానాళస్త్ర [ప్రహరణాః, సర్వే యుద్ధవిశారదాః ॥ $

అజ్జున' విషాద మయోగము క్కి

5, మరియు ధృష్ట కేతువు, చేకితానుడు, పీకుకయిన "కానీరాజు పురుజత్రు, కుంతిభోజుడు, మానవ శేష్టుడెన ఆకబ్యుడు ఆ వేనలో గలరు,

6. ఇంకను వారిలో వున్న బలకాలియ౫స యుభామ న్యుడుః మహా వీర్యవంతుడై న ఉత్తమాజుడు, అబభిమ న్యుడు (జానదీతనయులు మొదలగ వారందరూకూడా చముహా రథులే,

"గ యాహు శో _తముడవగు దోణావార్యా! మన సం బంధీకులలో సేనానాయకులను మో జ్జూవక ౧కొరకు చెచ్చె దను (అని దుర్యోధనుడు (దోణుఎతో తవ వైన్యము గురించి పొగడెను,) -

8, తమరు భీష్ముడు కొ్టుడు కృవాార్యులు, అశ్వ "జాము వికష్ణడుు సౌమదత్హి జయ్మద్రథుడు వురియు -

9, నావొజుకు తమ్మ వాణములనై న విడువగల అశ్రు శ్ర) సంవన్నులు యుద్ధవిద్యా 'విశారదులై న వారితరు అనేకులు నా వైపు గలరు, ౬

4 శ్రీమద్భగవద్గీత (ప్రళమాధ్యాయము అపర్యా ప్తం తదస్మాకం, బలం ఫీష్మాభిరక్షీతమ్‌, పర్యాప్తం త్విద మేతేషాం, బలం భీమాభిరకితమ్‌,116 అయనేషు చ సర్వేషు, యథాభాగ మవస్థితాః. భీష్మమే వాభిరత్తంతు, భవంత స్పర్వ ఏవహి ॥ 11 తస్య సంజనయన్‌ హర్షం, కురువృద్ధః పితామహః, సింహనాదంనినదో్కోచ్చ్చైః, శంఖరిదధ్మా_ ప్రతాపవాన్‌ ॥ తతః శంఖాళ్చ్ళ భేర్యశ్చ,పసణవానక గోముఖొః, సహసై వాభ్యహన్యంత, సళబ్దస్రుములోఒభవత్‌ ॥ 18 తతః శ్వేతైః హయై ర్యుక్తే. మహతి స్యందనే స్థితౌ జా. రూ వాటి థి మాధవః పాండవశై చవ దివ్యో శంఖౌ (పదధ్మతుః॥ పాంచజన్యం హృషీకేళో, దేవదత్తం ధనంజయః. పొండ్రందధ్మా మహశంఖం భీమకర్మావృకోదరః ॥1

అష్టున విషాద యోగము ర్‌స్‌

10. అవరిమితమైన మనసై న్యము ీష్మూనిచే రత్నీంవ బడుచున్నది. నరివితమైన పాండవ సైన్యము భీముని సంరతమణలో ౫లదు,

11, మన వ్యూహమున గలవారు తమతమ స్టానము లను ఏడువక, యుద్ధ భూమిని దాటక భీషు ని రశీంచు చుండ న'లెను,

19, కురునృజ్థుకు; "తాతగారు అగ ఖీషు దుః రారా జను నంతపింన జేయుటకు సింహా నాదము చేకి శంఖ మును పూరించెను.

18, భీష్ముని శంఖారావమును విని కౌరన వీరులు శం" ఖములను పూరించిరి, భేరీ నణవానకము, గోముఖము లను _మోగించిరి, ఆ శబ్దములు దిక్కు లన్నింటా నిండి పోయినవి శ

14. అన్దుడు శ్యేశాశ్వములతోగల రథమునం దుం డినవానై. కృష్ణార్థునులు దివ్య సంఖములను పూరించిరి

షక, (శ్రీ కృష్ణుడు “పాంచ జశ్యము”ను, అష్టకుడు “దేవదత్త” మను శంఖమును, భీముడు భయంకరమగు “పొండి” మను శంఖమున్నుపూరించిరి, =

గ8 _ ్రీమదగృవద్గీత (ప్రథభమాధ్యాయము అనంతవిజయం రాజా కుంతీవుతో యుధిస్టిరః, నకుల స్పహదేవళ్చ సుఘోష మణిపుస్పకౌా ॥ 10 కాశ్యశ్చ పఠమేష్వాసః, శిఖండీచ మహారధః, ధృష్టద్యుమ్నో విరాటశ్చ, సాత్యకి శ్చాపరాజితః 117 దుపదో [దౌపదేయాళ ఎనర్వళః పృథివీపతేః పౌభ్యదళ్న మహాబాహుః శంఖాన్‌ దధ్య్ముః పృథ కృథక్‌ ॥ 18 సఘోషోధా _రరాష్ట్రాణొం, హృదయాని వ్యదారయత్‌ నభళ్ళ వృథివీర్చచెన తుములోఒభ్యనునాదయన్‌ 1119 అధ వ్థవస్థేతాన్‌ దృష్ట్వా, ధార్తరాష్ట్రాన్‌ కపిధ్వజః పన్సం పు సంపాతే, ధను రుద్యమ్య పాండవః॥ సహృృషీకేళం తదా వాక్య, మిద మాహ మహీపతే | అర్జున ఉపాచ ;* “సేనయో రుభయో ర్మధ్యే రథం స్దాపయ మేఒచ్యుత

అస్ట్రశ విపాద యోగము గ్‌?

16, పాండవ వమోన రాజైన కుంతీప్కుతుడు యధ్‌ష్ష రుడు “అనంత విజయి” మను శంఖమును పూరించెను, నకులుడు *ీసుఫఘోపవమును, నహాజేవుడు “మణి మును పూరించిరి.

17. మేటినిలుకాడైన కాళలీరాజు, మహాకధి ఆయిన నిఖండి-ఓడిపోనడం అనేది యేనాడూయెరుగని మహపీరు లైన ధృష్టద్యుమ్న; విరాట, సాత్యకులు ల

18, [దునదుడూః (చావదికొడుకులై న వువపాండవు లై దుగురు-యితరులై నరాజులు - యోధా [గ్రోనరుడ్రైన సుభ దకొడుకు అభిమన్యుడు వీళ్ళంతా "వేళువేరుగా తమ తమం_శంఖాల్ని అనేక సర్యాయాలు వూడారు,

19, ఆ శంఖ ధ్వని కౌరవుల గుంజెలను -నీల్చుకొని, భూమ్య్య కాశములు నిండి (వతిధ్వనించింది,

౨0, ఆ న్యనస్థ విమ నం కపిధ్యజుడగు అడ్జునుడు శ్రోగ్ర వులను చూస్తూ శస్త్రాదులనూ ధనుస్పునూధరించి, కృష్ణు నితో నిట్లనెను, -

21,22,289, అతి ఇెడ్డబుద్ధిగలవాజైన అ దుర్యోధను

గ్ర శ్రీమద్భగవద్గీత " _పథమాధ్యాయము యావడదేతాన్‌ నిరీకేహం, యోద్ధుకామా నవస్థితాన్‌, శైర్మయా సహా యోద్ధవ్య, మస్మిన్‌ రణసముద్యమే॥ యోత్య్యమానా నవేక్షేఒహం, య 'ఏీకేఒత్రసమాగతాః ధార్తరాష్ట్రస్య దుర్చుద్ధేః, యుద్ధే (ప్రియచికీర్ణ్షవః 1 28 సంజయ ఉవాచ ?- ఎ ఏవముక్లో హృషీకేకో,గుడాకే శేన భారత "సేనయోపభయో ర్మధ్యే, స్టాపయిక్వా రథో త్తమమ్‌ ॥ ఫీష్మద్రోణ (ప్రముఖతః. సర్వేఫేరోచ.మహీక్షీతాం,. ఉవాచ పార్థః సశ్ర్యైతాన్‌ సమవేతాన్‌ కురూనితి ॥ 25

త్యత్రపళ్యత్‌ స్థితాన్‌ పార్థః

పిత్యూ నథ పితామహాన్‌,

ఆచార్యాన్‌ మాతులాన్‌ (భాత్తూన్‌

పుత్రాన్‌ పొత్రాన్‌ సథఖీం స్తథా ॥ లి

శ్వళురాన్‌ సుహృదశ్షైవ

"సేనమయో దభయోరపి,

తాన్‌ సమీక్ష్య స కౌంతేయః

సర్వాన్‌ -బంధూ నవస్థితాన్‌ ॥ ల

అభమ్హనవిపాదయోగము స్‌ డికి మేలు చేయడం కోనం మాతో యుద్ధం నెజిన | య్‌ డా శ్ర ళ్‌ శ చాసికి శంసిద్ధ్యులె వచ్చినిలిచి-యుద్ధం క్‌నం వువ్విళ్ళూరు తున్న వారందర్నీ ఒక్క-సారి మాడాలి, మనలో మెనరు-వారిలో యెవరితో యుద్ధం చేయాలో నిర్ణయించా లంజే వారందర్నీ చూడాలి, కాబట్టీ, శీ అచ్యుతా మురథాన్న్ని ఒకసారి రెండుసేనల మధ్యనా నిలుపుము.

24. అక్జును డలా కోరగానే (శ్రీకృష్ణుడు - గాన్ని మైన్యమథ్యానికి పోనిచ్చాడు,

25 ఖీషుడు: (దోణుడు మొదలైన మవో పరులకు అభిముఖంగా రథాన్ని నిలిపి-*అదినో కౌరవ కూటము, మయాడనయ్యా అర్జునా” అన్నాడు (శ్రీకృష్ణుడు,

౨6, 27, రెండుసేనలకీ నడుము రధారూఢుడై న అసు

మ్‌ శ్ర ల నుడు ఆ రెండు సేసనలలోసూయుడ్ధో త్సాహు లై నిలిచివువ్న తండులను, "తాతలను, గురువులను, 'మేసమామలనుః సోదరులను; కుమూరులను, మనుమలను, న్నేహితులను, 'చానలను-యికరు నై నన్వజనులనూ.అందరనీ చూశాడు,

60 _ థ్రీదమృగవర్గీత _ప్రథమాద్యాయము కృపయా పరయావిష్టో, విషీద న్నిద మబ్రవీత్‌, అక్షున ఉవాచ :4!

బి దృ క్ట్వేమంస్వజనంకృష్ణ: యుయుత్సుంసముస్థికం ॥ సీదంతి మమ గ్యాతాణి, ముఖం చ సరిశుష్యతి, వేవథుళ్చ శరీరే మే, రోమహర్షశ్చ జాయతే ॥ 29 గాండీవం '(సంసతే హస్తాత్‌, త్వక్షైవ సరిదహ్యాతే, నచ శక్నో మ్యవస్థాతుం, (భమతీవ చ మే మనః॥180 నిమిత్తాని చ పళ్యామి, విపరీతాని కేశవ 1 నచ (శేయోఒనుపళ్యామి, హత్వా స్వజన మహవే॥ 81 న కాంక్షే విజయం కృష్ణః నచ రాజ్యక సుఖాని చ, కింనో రాజ్యేన గోవిందః కిం భోగ్రై రీవితేన వా॥ 88

అస్టన విషాద యోగము 61

28. స్వజన నమూహ నందర్శనంతో జాలి పడిన మనస్సు కలవాడై -దుఃఖభౌజకమైన భావమునందు అష్ట నుడు యిలా అంటున్నాడు - కష్ణా , యుద్ధం చేయడం కోసం సన్నద్ధులై పచ్చిన యీ నా చుట్టవక్కాల నంద రనీ చూసి - .

౨9, అవయవములు -శిధిలము లాతున్నాయి, నోరు యొండిపోవు చున్నది. శరీరం నణుకుతోంది. గగుర్పాటు కలుగుతోంది

$0, గాండీవం చేతి నుండి జూరిపోవు చున్నది, జ్వర (గ_న్తమైనట్టుగా ఛర్ముం కాలి నెగలు కక్కుతోంది మనసు (భమిస్తోంది, ఇంక నేనిక్కడ వుండలేను,

91, శేశవా! కీడునుకలిగించే శకునములే అధికముగా కనబడుతున్నాయి. యుద్ధములో నా స్వజనులై న పీవి చంవటంనల్ల నాకు ఒరిశే మంచి మేమి కనబడుటలేదు.

89, నేను విజయమును కోరుట లేదు. 'రాజ్యముగాన్సీ సుఖమునుగానీ కోరుట లేదు, గోవిండా! (బంధువులను చంపినపిదన) రాజ్యముఃభోగ ము జివితము యెందుకనలు?

82 శ్రీమద్భగవద్గీత _పథమాధ్యాయము ఏషా మర్దే కాంకేతం నో రాజ్యం ఖోగా న్పుథాని -చ, త ఇయేఒవస్టికా యుద్ధే (పాణాం _స్త్యకాం ధనాని చ ॥ లికి ఆచార్యః పితరః పుత్రా, తధైవచ పితామహాోః, మూతులాః శ్వకుఠాఃపొ తాః, స్యాలాః సంబంధిన స్తథా॥ ఏతాన్‌ న హంతు మిచ్చామి _ ఘ్నతోపి చుధుసూదన : | "ఆపి 'తైంళోక్య రాజ్యస్య .

“హీత్తో కిన్ను మహీకృతే ॥ త్‌ నిహత్యు ధా రష్ట్రాన్నః, కౌ ప్రీతి స్స్యాజ్జనార్థన? పాపమే వాాళశయే దస్మాన్‌, హత్ష్వైతా నాతతాయినః తస్మా న్నార్దా వయం హంతుం

ఛ్నార్త రాష్ట్రా నృబాంధవాన్‌. ః

స్వజనం షా. కథం హత్వా సుభిన స్స్యామ మాధవ : త్రి

అభ్హనవిపషాదనదయోగము 61

83 ఎవరి కోనమైలే నేను రాజ్యాన్నీ, భోగాల్నీ, సుఖాల్నీ కాంశీంచాలో - ఆ బంధువు లంతా డబ్బుకీ; సాణాలకీ సైతం గించి నాతోనే యుస్థం "చేయడాని! సంపిస్ట్టలె యున్నారు,

కళ, లెక గురువులు, తం్యడులు, కుమూాళ్ళు తాతలు; "మేనమామలు, భావనలు అందరూ నాకు నంబంభీకులై ఇ వానే వాళ్ళు నన్ను చంనవచ్చు గాక్క నాక్షు మ్మా, ఏశెనర్నీ చంవటం యిష్టం లేదు, వధు అన 'రాక్షుసుడ్ని చంపిన ఓకృష్ణా |! యూ యుస్ధం నల్ల నాకు ముల్లో కా! నత్యెం సిద్ధించినాస లే నేనుమ్మాతం ఏ8నిచంవ లేను, ఖః శీలం యీ మట్టికోనం యొందుకు చంనాలి?

ఏ6, ఓ జనార్టనా ఆత తాయిలూ, స్వజనులూమొ: యీ కౌరవాదులను చంసడం వల్న పానం చుట్టుకోవడ। తిన్ప మశేం (వయోజనం వుంటుంపి గనుక?

వె, ననెంచడా పిక్‌ అలు కాని బంధువులూ, ర్య సంబంధీకులూ. ఆ కౌరవులు, మాయను ధరించిన వాం వైన ఓ కృష్ణా అయినవాళ్ళందర్నీ చంపుకున్నందు నళ్ల నాకు ఒరిలే నుఖ మేముంటుంది వెళు.

61 శ్రీమద్భగవద్గీత [_పథమాధ్యాయము యద్య స్యే తేన పళ్యతి

లతోథోపహతచేతస; కులక్షయ కృతం దోషం .

మత (దోహే చ పాతకమ్‌ ॥ 88 కథంన ఖ్జేయ మస్మాఖిః

పొపా దస్మా న్నివ _ర్తితుం. - కులక్షయకృతం దోషం

(వ్రపశ్యద్శి ర్లనార్దన 1 కఫ కులక్షయే (పణళ్యంతి, కులధర్మా స్పృనాతనాొః, ధర్మే నే కులంకృత్స్న, మధర్మోఒభిభవ త్యుత॥ అధర్మాభిభవాత్క్బృష్ట! (ప్రదుష్యంతి కులస్త్రియః, స్తీ దుష్టాసు వాళ్షేయః, జాయతే వర్షసంకరః ॥ 41

(వం!

సంకరో నరకాయైవ, కులఘ్నానాం కులస్యచ, పతంతి పితరో 'హ్యాషాం, లుస్తపిండొదక్కకియా* ॥42 దోష రేతైః కులఘ్నానాం, వర్ణ సంకరకార్నకైః ఉత్సాద్యంతే జాతిధర్మాః, కులధర్మాళ్చ శాళ్వతాః॥ 48

నే అడ్జున విషాద యోగము 65 స్టా ల సరి వ తిరి దురాశాభరితమైన యీ ఛా_ర్పరాష్ట్రాలబుద్ధికి- కలత్షయము నలన కలిగ పానుగాని, మి్యిత (దోహం నలన నచ్చే నానంగాని తెలియడం లేదు.

39, కాని, జూనార్టనా . ఇలా పలతమీయం వేయడం వలన వచ్చేనావం ెలిసున్న మనమైనా ఆ దుష్క-ర్థుని అరికట్టడమా, దానికి యెకంగా వుంచటవమూ నెనా

లు యా

40, కులషమేయం నల్ల కలా చారాలు నశిస్తాయి తిణ్య్వారా కులం మొత్తం అధర్మమయమై పోతుంది,

ఉమ. ే-కృష్తా! అధర్మ (వభానం చేత కుల (స్రీలు “శా ఖా గళ షా వం 4 చుష్టలుగా నరిణమిస్తారు. ఆ (స్ర్రాల దుష్ట్రత్యం వేం నర్ణ్గ్మ నంకరం యీ ఎడుతుంది.

49, నిర్జనంకరం నల్ల కర్తకూ, కులానికీ కూడా నర నే గబ్లుతుంది. ఆ కులపితృ "డేనవిలు పింఛచోదకాలు "లేక అధోగతుల పాలా తారు, ॥

శీలె ఈ నర్మ సాంకర్య క_రృల నానమువలన అనాదిగా వస్తున్న కులు జాతిధరా లు పునాదుల్తోనహో నళిస్తాయి

68 ్రీమద్భగవర్గీత (ప్రథమాధ్యాయము ఉత్సన్న కల ధర్మణాం, మనుష్యాణాం జనార్థన, నరకే నియతం వాసో. భవతీ త్యనుళ్ళుకుము 1 శక అహో బథః మహత్సాపం, కర్తుం వ్యవసితావయం, య [ద్రాజ్యసుఖలోభేన,హంతుం స్వజన ముద్యతాః॥45 యది మా మృప్రతీకార మశస్త్రం శస్రపాణయః, ధార్తరాష్ట్రారణేహన్యుః, తన్మే షేనుతరం భవేత్‌ సంజయ ఉవాచ ;. ఏవ ముక్త్వార్జున స్పంఖ్యే, రథోపస్థ ఉపావిశత్‌, విసృజ్య సళరం చాపం, ళోకసవిగ్న మానసః ॥ 4? ఇతి (స్రీ భగనద్దిఆా సువనిమత్సు (బహూ సై నిద్యాయాం

యోగశ్వాన్షే) (శ్రీక్యష్ణామున సంవాచే అర్జున విషాద యోగోనావము (నధ మోఒభ్యాయః

నమా న్త; నావా ప ఫెమిం-....ఐం

అన వీిషూద యోగము 67

తీట ఓ కసూ కలాచార భష్ట్రంలకు నరకమే నివాన వూాతుందని వినికిడి,

ఉఫ్‌, అయ్యో రాజ్యాపేమతో స్యజనహాత్య చేయ డాసిక్‌ సంపిద్ధులయ్య్యాం మనం ఇబెంత పానం!

ఉ6. కాబట్టి యే్యసతీకారమూ చేయకుండా శత్రు సన్యాసిగా వుంజే నన్ను ఆ ఛా_ర్హ రాష్ట్రాలు శన్రుధా పఖైవచ్చి హింసించినా అది నాకు మేమమేఅనవుతుంది, సంజయుడు చెదుతున్నాడు ;-

ఉగ అడ్జునుడిట్టునలికి శోళకముచే కలత చెందిన మన స్పుగలవాడైై శస్ర్రాాన్రు సన్వానము చేసి రణ రంగమున

• రథముకై కూలబడెను, కు

(బహ్మావిద్యః ఉననివత్తు యోగ శాస్ర్రముగా పేరందిన

(శీకృష్తాప్తన నంవాచ రూనమైన భగవద్దీతలో

అస్ట్రసవిపాద "యోగమును మొవటి అధ్యాయము

సంపూర్ష మైనది, ఎాా0-ా

18 శ్రీవమదృగవద్గిత £ సాంఖ్య యోగః

తం తథా కృపయావిష్ట, అ్మశుపూర్జాకులేక్షణం, విషదంత మిదం వాక్య మువాచ మధుసూదనః ॥ 1 శ్రీ భగవా నువాచ ;- కుత స్తా కళ్ళల మిదం, విషమే సముపస్థితం, అనార్య జుష్ట మస్వర్గ్యం మక్షీర్తికర మర్జున క ల్లి శ్రైదిం మాస్మగమః పార్థః నైతత్వయ్యుపపద్యత్తే త్ముదం హృదయ దౌర్బల్యం, త్యక్ష్యో తిష్ట పరంతప॥ అర్జున ఉవాచ ;- కథం భీష్మ మహం సంఖ్యే, ద్రోణం చ మధుసూదన: ఇషుభిః (పతియోత్స్యామి, పూజార్హా వరిసూదన ॥ శ

గురూ నహక్వా హి మహానుభావాన్‌

(శేయో భోక్స్తుం ఖైకు మపీహ లోకో

హత్వార్ధ కామాంస్తు గురూన్నిహైవ

భుంజీయ భోగాన్‌ రుధిర (పపదిగ్ధాన్‌ ॥ 55

శ్రీమద్భుగవద్గిత 609 అవలలయాయదితుదినియిముాలాలంలా-. 2, సాంఖ్య యోగము

1, అ విధంగా జాలివిండినహృదయం, నీళ్ళునిండినకళ్లూ గలవాడై దుఃఖ,స్తున్న అర్జునునితో కృష్ణుడిలాఅన్నాడు శ్రీ కృష్ణుడు చెప్పుచున్నాడు. :--

2, అడ్జునా ఇటువంటి విషమ సమయములో నీకు అనార్యైలమణము: అసకీ_ర్తికరము, అస్వర్గ్యమూ మొన యీ దుఃఖమెందుకు కలిగింది?

8, భయవడకు పార్ధా! సీకిడి తగనివని, వమ్యదమైన హృదయదుర్చల త్వాన్ని విడిచి 'పెట్టి(యుద్ధము నకు) లెమ్ము అర్జునుడు అడుగుతున్నాడు :-- _

ఉ అదెలాసాధ్యరీ పూజసీయులగుఖీపా దులమివు ఆచార్యుల మోద "బాణముల నెట్లు విడువగలను కృష్ణా?

5, మహానుభొవులూ, వృద్ధులూఅయిన ఖీవ శ్రదోణా చులను చంపేకంపే ఖివాటన చేయడం మేలు, కాగా అర్థ శామములకోసం గురువులనుచంపి_ ఆర _క్షపుతిండిని; ఆ పహాత్యా భోగాలనూ నేనెట్లా అనుభవించ గలను

10 _ థ్రీమదృగవర్గీత ద్వితీయాధ్యాయము నవైత ద్విద్మః కతరన్నో గరీయో

యద్వా జయేవము యదివా నో జయేయుః, యానేవ హత్వా న జిచీవిషామ

_పేఒవస్థీకాః (ప్రముఖే ధా రర్గాష్టారి ॥ 8 కార్చ్పణ్య దోషోపహత స్వభావః

పృచ్చామి త్వాం ధర్మ సమ్మూఢ చేతాః, యచ్భే్యేయ స్యా న్నిళ్చితం (బూహ్‌ి తన్మే

శిష్య స్తే.హం శాధి మాం త్వాం (ప్రసన్నమ్‌ 1 నహి [ప్రపళ్యామిమమా నుపనుద్యా

ద్యచ్చోక ముచ్చోషణ మింగద్రియాణాం, అవాప్య భూమా వసపత్న మృద్ధం

రాజ్యం సురాణామపి చాధిపత్యమ్‌ క్‌ సంజయ ఉవాచ ;- ఏవ ముక్త్వా హృషీకేశం, గుడాకేశః పరంతపః, న యోత్స్య ఇతి గోవిందముక్త్వాతూప్టీం బభూవహ త మువాచ హృషీకేశః ప్రహసన్నివ భారత | "సేనయో రుభయో ర్మధ్యే, విషీదంత మిదం వచః ॥

సాంఖ్యయోగము శ

గ్ర, యుద్ధ మే చేసినా, మనంగెలుస్తామో, వాళ్ళేగెలు స్వారో, వ్చ్‌. ..ఎవరియోగంతో.. (బతుకు చుక్ళరమై పోతుందో ఆ ఛా_ర్తరాష్ట్రా లేకణా 'మెదటివతంలో వున్నది! 0

7. ఈ శోకవ్యాకులతతో నామనస్సు చలించి ఛర్మనిర్నయం చేయ లేకపోతోంది, ఎ న్నడుగుతున్నాను. నేను నీ శిష్యుడను. నాశేదిమంచిడో అది నువ్వేచెవ్వు,

8, ఈ లోకంప్లై యేకచ్చ్యతాధివత్యమే నచ్చినా; స్వన్గాధివత్యమేయిచ్చినా సకే- నా స్వే్యదియాలనీ యొండగశ్తేస్తున్న యీ శోకం నివారణమయ్యేలా లేదు, సంజయుడు చెబుకున్నాడు ;.

9, అర్జునుడు కృష్ణునితో మైవిధంగా వలికి “నిను యుస్ధంచేయను”” అనేసి చతికిలబడిపోయాడు

10 ఓ ధృత రాష్ట్రా! ఉభయనై న్యములమధ్యా వ్యాకలడైై విపాదచేతస్కు- డ్తై వడిపున్న అక్టుకుణ్ని చూాసిిచిరునవ్వునవ్వుతూ (శ్రీకృష్ణుడు యిలా అన్నాడు,

72 (శ్రీమద్భగవద్గీత - ద్వితీయాధ్యాయము

శ్రీ భగవా నువాచ ;=

తళోద్యా నన్వళోచస్త్వం, (ప్రజ్ఞావాదాంళ్చ భాషసే, గతాసూ నగతాంసూంశ్చ, నానుశోచంతి పండితాః॥11 నత్వేవాహం జాతు నాసం, న త్వం నేమే జనాధిపాః, నవైవ న భవిష్యామః, సర్వే వయ మతఃపరమ్‌॥ 12 దేహినోస్మిన్‌యథాదేహే,కౌమారం యౌవనం జరా, తధా దేహాంతరసప్రా ప్తిః, ధీర స్తత న ముహ్యతి॥'8 మా(త్రాస్పర్శాస్తు కౌంతేయః శీతోష్టసుఖదుఃఖరాః, ఆగమాపాయినోఒనిత్యా, స్తాం స్తితిక్షసం భారత :14

సాం ఖ్య యో గము "78 థ్రీ కృష్ణుడు చెప్పుచున్నాడు :_

11. "బేనికోనం దుఃజంచకూడదో, చానికోనం దుఃఖ నున్నావు నువ్వు, వైగా-వాలా తెలివైన వాడిలాగా, "లిపి నవాడిలాగా క్‌బుక్టు చెబుతున్నావు, నిజానికి, నండి తుల నవా రెనరూకూడ( బతికివున్న వారిగురిందిగాని, మవ ణించినవారిగురించిగాసి యేమ్మాతం దుఃఖంచరుసునూ!

12. నేరు,నీవు, యీ మహారాజులు యెస్తుడూవున్న వారమే, భవివ్యత్తులోనూ నుండగలము, ఆత్మస్వరూపుల మగు మనము నిత్యులమే. ఆత్మ క వావుపుట్టుకలు లేవు,

క, ఈ నూూలబేహాం వలన ఆత్మకు "బాల్యం, యన్వ నం మునలిత నం "మొదలై నవికబ్లటం యొంత నపహాజమో, అలాగే మరొక దేహాన్ని పొందడం కూడా యీర్చడు తుంది. బుద్ధిమంతుల్లై న వారు ఆ విషయంలో మోహి తులు శారు,

14, సుఖము, దుఃఖము, శీతము, వున్నము అనే ద్వంద్వ నక, లి త్యనుభూతులు యిందియాల వే కలుగు "తాయి. అపిస్టిరమైనవిగావు, కావున వాటినినహించుము,

14 థ్రీమదృగవద్గీత ద్వితీయాధ్యాయము యంపి నవ్యథయంత్యేతే. పరుషం పురుషర్షభ | సమదుఃఇఖ సుఖం ధీరం, సోఒమృతత్వాయ కల్పతే [1 నాఒసతో విద్యతే భానో, నాఒభావనో విద్యతే సతః, ఉథభయోరపి దృష్టోఒంత ఇస్వునయో స్త _త్హ్వ్వదర్శ్నిఖిః116 అవినాశి తు తద్విద్ధి యేన నర్వ మిదం తతం, వినాళ మవ్యయస్యాస్య, న కళ్ళి త్క్ల ర్త మర్ష తి॥1% అంతవంత ఇమే దేహ, నిత్యసోన్హై శృరీరిణః, అనాశీనోఒ(ప్ర మేయస్య, తస్మ్యాద్యుద్య్యవ్వ భారత: 11 య ఏనం వేత్తి హంతారం

యశ్ష్చైనం మన్యతే హతం ఉభొ తౌ-న విజాసీత్రో

నాయం సాూంతి న హానంతే ॥ 1

సాం ఖ్య యో గ ము కాస్ట్‌

15 అక్టునా ఎనడై లే సుఖదుఃఖాదులనుఒ శేవిధంగా బావిస్తానో వాడీని యూ శీతోష్టములు యేమి 'బొగిం చలేవు అందుచే అకడు మోమెర్టుడగుచున్నాడు

16. అకత్తగు 'చేహోచులు శాశ్యతముకానవు. సత్తగు అత్మకు లేమి లేదు తత్వజ్ఞానులు యీ "ఇండింటియొక్క- నిధానాన్ని దర్శించారు,

17. వై తకేయీ జగత్తంతా తానేయై నిండియు న్నదో అది (అత్మ) నాశనము లేనిదని "కెలుసుకో, అవ్య యమైన అత్మను నశింప జేయునది కూడా యేదీ లేదని "తెలుసుకో,

18. ఓ అక్జునా ఈ శరీరములు నశించును కాని, ఆత్మకు నాళనములేదు, నిత్యమైనది అత్మ ఒకు గాన, యుద్ధం చెయ్యి.

19, ఈ అత్మను చంపుదానిగా గాని, చంనబడే దానిగా గాని భావించేనారు కేనలంఅజ్ఞానులుమూత మే. ఎందుపల్ల నంకేఅత శ్రచంజేది గాని, చనిపో యేదిగాని శాదు

14 భశ్రీమదృగవర్ల్గీత ద్వితీయాఖ్యాయము నజాయతే (మియతే వా కదాచి న్నాయం భూత్వా భవితా వాన భూయః, అజో నిత్యః శాశ్వతోఒయం పురాణో న హన్యతే హన్యమానే శరీరే 11 20 వేదావినాశినం నిత్యం, య ఏన మజ మన్యయం, కథం స పృరుషః పార్థః కం ఘాతయతి హంతికమ్‌ 121 వాసొంసి జీర్ణాని యధా విహాయ నవాని గృహ్హాతి నరోఒపరాణి, తథా శరీరాణి విహాయ జీర్ణా న్యన్యాని సంయాతి నవాని చేప ॥ లలి వైనం ఛిందంతి శస్త్రాణి వైనం దహతిపావక్క, నవ్వైనం శ్లేదయం త్యాపో, న శోషయతి మారుత, ॥ అచ్చేద్యోయ మదాహో్యోఒయమక్షేద్యోఒశోష్యఏవచ, నిత్యక్థిస్సర్వగత; స్థాణు రచలోఒయం సనాతనః॥ 24 అవ్యక్‌ ఒయమచింతోజ్యయమనికారో౬యముచ్యతే తస్మాష్షిదేవ విదితై వనం, నానుశోచిత్తు మర్హ్యసి॥ 25

సాం ఖ్య యా%గసము "777 ౨0. ఆత (్రపుశ్రేది గాని; చనిపోయీదిగానీకాదు. అలా గొని ఒకన్సుకు వుందేదీ, మరొకన్వుడు వుండవిదీ కూడా కామ, ఆత్మి- జనిత్వమెనది కాదు ఎవ్వుడూ ఒకలా నుఎజేది, నాశనంలేనిది, ననాతనమైనది, అది చంవదుః చంనబపషదు ేపూం నశించినా-ఆత్మ ఛానదు ౨21 అత ్ర-నాశనములేనిది, నిత్యమైనది: నృద్ధిమేయ ములు లేలిదిః వ్యయముగానిదని జెలిపినవామ యెన్నరై నా చువడానికి ఎట్లు వేరణచేయును? ఎనరెనియ్యె చంపును! 99 చచిరన వాత బట్టమ ఏడచి మనుజులు నూతన శస్త్రాలు థరిస్తుష్నట్టు ఆతి - వునయోగము లని థరీర ముకు వించి కగ్నత్త చేహమును వనేశించును. ౨8, అత్మను శస్త్రములు ఛేదించ లేవు, అన్నిదహించ చేదు, పీరు తుసనలేదు. గాలి ఆరబెట్టలేదు ౨1. ఈ అత్మా- "భీదించుటకిఏ దహించుటక తడుపు టక. యెంపగిట్టుటకు ఏలై నదిగాదు, ఇది- నిత్యమైనది లిస్ట్‌ అత్ళి యిం దియ గోచరముగాదు ఊహింన నశ సు య ఫ్యుయమెనదీ, అవికారీ యని చెన్సబడుచున్నది ఈ అత్మ లిమా శ తత్త్వమును ెలినికొంకు నిశ్చ దుఃఖము పొందవు

76 (శ్రీమదృగవద్దీత ద్వితీయాధ్యా యము అథవై]నం నిత్యజాతం నిత్యం వా మన్యసే మృతమ్‌ తథాపి త్వం మహాబాహో,నైవం ళోచితు మర్హసి॥88 జాతస్యహి (ధ్రువోమృత్యుః, (ధువంజన్మ మృతస్యచ, తస్మా దపరిహార్యేఒర్థే, నత్వం శోచితు మర్హ్యసి॥ 87 అవ్య కాదీని భూతానివ్య క్రమధ్యాని_ భారత ॥ అవ్య క్తనిధనాన్యేవుత్యత కా- పరిదేవనా ? ఆళ్చర్యవ త్పళ్యతి కళ్ళి దేనం

ఆశ్చర్యవ ద్వదతి తథైవ చాన్యః, అఆశ్చర్యవ చ్చైవ మన్యః శృణోతి

(శుతాాప్యేనం వేద నవైవ కళ్ళిక్‌ 29 దేహీ నిశ్య మవధ్యో ఒయం. దే హేసర్వస్వభారత : తస్మా త్సర్వాణీభూతాని న త్వం శోచితు మర్హ్మసి ॥

సాం ఖ్యయోగము 79

౨6. ఒకవేళ నువ్వు; యెవ్వుడూ పుడుతూ. పోతూ వుంజే యీ శరీరమే ఆత గౌ భావిస్తావేమో అవ్పుడు కూడా నీవు దీనినిగురించి దుఃఖవడవలసినది లేదునుమూ,

27, పుట్టినది చానక తన్పదు. చచ్చినది తిరిగి పుట్టకా తవ్మదు. తప్పించ శళ్యంగాని చావుపుట్టుకల విషయమై నువ్వు దుఃఖంచడం అనవనరం

౨8. ఈ [వనంచంలో కనబడే నర్వభూతాలూ యిం తకుపూర్వం లేవు, మధ్యగా కన్సడుచున్నవి, చనిపోయిన్స పీమ్యుట యెన రెట్టికూనము పొందుదుమో తెలియదు, అట్టి బంధువుల గూర్చి విచావ మేల ?

౨9, ఒకానొకడీ అత గను అశ్చర్యంగాచూస్తున్నా డు, మరియొకడు అశ్చర స్టంగావలుకుతున్నాడు, ఇంకొకడు ఆశ్చర్యంగావింటున్నాడు, "కాసి చూచుటవలన; చెవ్వు టచేత, పినుటవేత- అత్మనుగూర్చి 'ఇెలుసుకో లేరు,

80. అస్న "చేవాలయములయందూ వున్నది అల్మే, అది చంనబడేదికాదు, అది నిత్యము, కాబట్టి అథ్జునా , ఈ జీవులగూర్చి శోకించడం అనేదితగనినని,

80 _ శ్రీమదృగవగ్గీత ద్వితీయాధ్యాయము స్వధర్మ మపి చావేక్యా, న వికంపితు మర్హ్హసి, ధర్మ్యాద్ధియుద్ధాచ్చ్రేయోఒన్యత్‌ క్షత్రియస్య న విద్యతే॥ యదృచ్చయా చోపపన్నం; స్వర్షద్వార మపావృతం,. సుఖినః క్ష్మత్రియాః పార్థః లభంకే యుద్ధ మీదృశమ్‌ ॥ అథచేత్త్వ్యమిమం ధర్మ్యం సంగ్రామం న కరిష్యసి, తత స్ప్వధర్మంకీ ౦చ, పొత్వా పాపమవాప్ప్యసి, 88 అకీర్తిం చాపి భూతాని కథయిష్యంతి తేఒవ్యయాం, సంభోవితస్య చాకీర్హి ర్మ్‌రణా దతిరిచ్యతే ॥ |, భయా [దణా దుపరతం, మన్యంతే త్వాం మహారథాః, యేషాం చత్వంబహు మతో భూత్వాయాస్యసిలాఘవమ్‌॥

అవాచ్యవాదాంళ్చ జఒహూన్‌

వదిష్యంతి తవాఒహితాః,"

నిందంత సవ సామర్శం

అలి థల

• తతో దుుఖతరంను కిమ్‌ ? శకి

6 సాంఖ్య యగ ము చే

81. సీవు ఆచరించనలసిన ధర్మాన్ని ఆచరిస్తే అం దులో సంశయానికి తావుండదు. త్ముతియులకు యుద్ధమే (వ్య ధర్మం. ॥

89, అయాచితంగా తెరుచుకున్న స్వర్ణ ద్వారాలన లె యుంతో అదృష్టవంతులైన త్యతియులకు మ్మాతమే యిటునంటి యుద్దాలు లభిస్తాయి.

88. సీ మ్యతియ ధర్మమైన యీ యున్ధాన్ని నువ్వు చేయనట్లయి తే యతో ధర్మ భష్టుడ వవుతావు, పావం కలుగుతుంది,

89. సీ అపకీరిని (నజలు చిరకాలం చెప్పుకుంటారు గాళవం పొందాలనుకునే వాడికి అనకీరికంచే మరణమే (హేయం,

90. ఇంతనరకూ నిన్నందరూ గారపించారు, ఇన్వుడు నువ్వు యుద్ధం'చేయడం మానే స్ప్రే సాటి మతియులంతా నిన్నో పిరికివాడిగా జమక స్ష్రుస్తారు. చులక నగాభాస్తారు,

ఏ6, సీ సర్మాక్రమాన్న్ని దూపిస్తూ నీ శత్రువులు అనరాని మాటలంటారు. అంతకన్న దుఃఖ భూయిష్ట్రమై నది బేళే యింకేంకావాలి! -

$2 _ థశ్రీమదృగవర్గీత -ద్వితీయాథ్యాయము

హతో వూ (పొప్ప్య్రసే స్వర్ణం

జిత్వావా భోత్యుసే మహీం

తస్మా దుత్తిష్ట కౌంతేయ ;

యుద్ధాయ. కృతనిశ్చయః ॥1 త్ర

సుఖ దుఃఖే సమే కృత్వా

లాభాలాభా జయాజయా,-

తతో యుదాయ యుజ్యస్వ .

ణా

నైనం పాప మవాప్య్యసి ॥ త్రి

ఏషా తేఒ భిపొతా సాంభ్యే

బుద్ధి ర్యోగే త్విమాం శృణు

బుద్దా యుకో యయా పార ;

ధ యం థ్‌

కర్మబంధం (ప్రహాస్యసి ॥ శ్రిథి నేహాఖ్మ్‌కమ నాశోఒస్త్రి, (ప్రత్యవాయో న విద్యతే, స్వల్చి మవ్యస్య ధర్మస్య, (త్రాయతే మహతోభయాల్‌

సాం ఖ్య యో గాము 88

87, అమ్జునా ! యుద్ధంలో మరణి_శ్షే న్వర్ణం పొందు తావు. గ₹లి్తే యా భూలోక రాజ్యాన్ని అనుభవిస్తావు, కనుక, యుద్ధంచేయాల నేద్య సృఢ నిశ్చయంగ లడవావై లెను.

38. సుఖదుఃఖాలను, లాభాలాభాలను, జయావజ యాలను నమూానంగా యెంచి యుద్ధం చెయ్యి, అన్వుడు -సానం అంటదు క

39. పొథ్టా ఇంతనరకు స్‌ు అకత_త్త్వం గూర్చి ఇచ్చాను. ఏ జనము నల్లనై తె నీవు కర్మ బంవాలను పొందవ అటువంటి యోగ నిషయమైన బుద్ధిని గురించి ఇబుతాను ప్‌్సు

40. అట్టియోగము3 వేసిననని సృధాగాదు, 'నత్య వాయ దోషం లేదు స్వల్పముగా అచరించినా గొన్న ఫలాన్నిప్పి నంసార భయం నుంచి తప్పించుతుంది,

64 థ్రీమదృగవద్ద్గీత 'ద్వితీయాధ్యాయము న్యవసాయాత్మికా బుద్ధిః, ఏకేహూ కురునందన దిహుశాఖాహ్యనంతాశ్చ, బుద్ధయోఒవ్యవసాయినామ్‌ న యామిమాంపుష్పితాంవాంచం, ప్రపదంత్యవిపశ్చితః 'వేదవాదరతాః పార్థః నాన్య దస్తీతి వాదినః ॥ 4లై కొమాత్క్మానః స్వర్గపరాః, జన్మకర్మఫల్మ పదాం, (క్రియావి శేషబహుళాం, భోగ్లై శ్వర్యగతిం (ప్రతి ॥ 48 భోగైై శ్వర్యప్రవక్తాన ౦, తయాఒపహృతచేతసాం, వ్యవసాయాత్మికా బుద్ధి, సమధౌ న విధీయతే ॥ 41

సాం ఖ్య యోగము 8ర్‌ జ్తీ్వే, అజ్టనా, (ేయోనూర్లమైన యఈా యోగంలో" నిశ్చల మైనబుద్ధి యే యేక కారణంగా నసరి స్తుంది, నిశ్చయ వివేకం లేనివారి జానము కరా శ సేతునుబట్టి అనేక భీదా లతో అనంత ముఖాలుగా వుంటుంది, . | 42, పాళ్గా! కొందరు వేడాలలో వె్పబడిన స్వర్గం ఫల్మపొ_ప్తి సాధనా లాలనతలో పడి, దానికి వినరీతా ర్ధాలు కల్పించి, స్వర్షసుఖాలనుమించిన వరమైనవది లేదని 48, న్వర్హం గురించిన కాముకత వల్ల వారందరూ అసంఖ్యాకమైన కర్మ'కాండలలో మునిగిపోయి, తత్కా రణంగా - జననమరణ (నవాహాంలో కొట్టుకుపోతారు, శఉ, భోగై శ్వర్యాలను ఆశించడం చేతు వాటికై చెప్పిన కర్శకాండలలో మునిగి పోయిన వారికి నిశ్చల ధ్యాన బుద్దులు కలగవు,

86 థ్రీమదృ్భగవద్గీత చ్వాతీయాధ్యాయము క్రైంగుణ్యవిషయా వేదా, స్ప్రైోగుణ్యో భవార్డునః నర్ద్యంద్వో నిత్యసత్త్వస్థో, నిర్యోగక్షేమ ఆత్మవాన్‌? యావా నర్ధ ఉదపౌొనే, సర్వత సృంప్లుతోదకే, తావాన్‌ సర్వేషు వేదేషు, (బాహ్మణస్య విజానతః॥ 46 కర్మేణ్యే వాధికార స్తే మాఫలేషు కదాచన, . మాకర్మఫల హేతు ర్నూ మాతేసంగోఒ_స్తక ర్మణి॥47 యోగస్థః కురు కర్మాణి, సంగం త్యక్త ధనంజయః సిద్ధ్యఒసిద్ధ్యోస్స్పమో భూత్వా, 'సమత్వంయోగఉచ్యతే॥ దూరేణ హ్యపరం కర్మ, బుద్ధియోగా ద్ధనంజయ : బుద్ధొ శరణ మన్విచ్చ, కృపణాః- ఫలహేతవః ॥ 4)

సాం ఖ్య యోగము 87

4 వేదాలు [వకృతి యొక్క-. మూడుగుణాలను వ్లిన రిస్తాయి, న్‌ ప్‌ (తిగుణా తీశుడవై, ద్వంద్వ భావములను విడచి యోగ మేమాలను అవేషీంసక శుద్ధసళ్వాన్ని అసలబించి ఆత జ్షానివి యగము,

40. ెద్ద్టజలాశయాన్నుండికూడా కావలసినంత సీమ లై కొన్నట్లు జ్ఞూనిమయైన వానికి వేద (వయోజన మళ్లే) యుండ న లకు,

తగ విక కర్మ చేయడానికి మాత్రమే అఫెకారము గలదు, ఆ కర్మఫలాన్ని అశించకు, (వతిసలా చేషతో కర్మలను చేయకు కర్మలు చేయుట మాశకు, |

48, లాభాలాభాల వట్ల సమ త్వాన్నే "యమోగమం టారు, కావున సీవ్టయోగమందున్న వాడ వై కార్యసిద్ధి గల్గిననూ) కలుగకున్ననూ సమబుద్దిగల్లి ఆశక్తి రహుకు డవై కర లను వెయ్యి. ॥

49 ఓ భధనంజయా (వతిషలాకేతతో ఆచంిచే కర |, నిష్టామకర్య ్రకంకే పీానమైది. అట్టికర్య శ్రలను వేయు చారు అథభములు కానును నీవు నమబుద్ధి నవలంభించుము,

88 (శ్రీమద్యగవద్గిత ద్వితీయాధ్యోయము బుద్ధియుక్షో జహాతీహ ఉభే సుకృత దుష్క్బృతే. తస్మాద్యోగాయ యుజ్యస్వ, యోగః కర్మసుకౌశలమ్‌॥ కర్మజం బుదియుకాహి, ఫలం త్వక్ష్వామనీషిణః, జన్మబంధ “వినిర్ముకాః, పదం గచ్చంత్యనామయమ్‌ ం! యదా కే మోహకలిలం బుద్ధి ర్వ్యూతితరిష్రతి,

తదా గతాంసి నిర్వేదం, (శోతవ్యస్య (శుతస్యచ [౧58 (శ్రుతివిప్రతిపన్నా శే యదా స్టాస్యతి నిశ్చలా, సమాధా నచలా బుద్ధిః, తదా యోగ మవాప్ప్యసి॥ నీతీ అర్జున ఉవాచ ;=

సీత (ప్రజ్ఞస్య కౌ భాషా, సమాధీస్తస్య కేశవ ; స్థితధీః కిం ప్రభాషేత? కిమాసీత? (వ్రజేత కిమ్‌ ౩ 64

సాంఖ్య యో గము 809

50. సమబుద్ధిగల మనుజుడు పుణ్య పానములకు అతీ తుడగసచున్నాడు;ః కావున నమత్వ బుద్ధి కలుగుటయే కర్శమునందలి "మెలకువ,

దే, సమబుద్ధి గలవాడు కర్ణఫలము నాళింవక, జన

గ9, చూహా నంకిలము నుండి విడిపడి నీ బుద్ధి నరి శుద్ధిని పౌందినపుజే వీనదగినవి;, వినినవి అయిన శాన నిషయాలనుండి కూడా వైరాగ్యాన్ని పొందగ లవు.

సక, అనేకానేక విషయాలు వినుట చేత చనలత

జ గ లి

పొందిన నీ బుద్ధి వరమాత ఛ్యానములో స్థిరమై నిలచి నపుడు నీవు అత్మ” జ్ఞానము పొందగలవు, అష్టనుడు అడుగుచున్నాడు

కట ఓ శేశవా, స్థిత (నజ్ఞుజెవడూో అత డెట్లు మొట్ల+ డును? ఆ సిత నజ్ఞుని లక్షణా లేమిటి వాని స్థితిగతు'లేమి?

80 శ్రిమదృగ వర్గీత్వదితీయాధ్యాయము థ్రీ భగవా నువాచ := (ప్రజహాతి యవా కౌమాన్‌ సర్వాన్‌ పార్థ మనోగతాన్‌ 1 ఆత్మస్యే వాత్మనా తుష్టః స్థిత (పళ్ల స్త దోచ్యతే ॥1 ర్‌ర్‌ ఫ్‌ జై దుఃఖే స్వనుద్విగ్నమనాః, సుజేషు విగతస్నృహ*, వీఠరాగ భయ(కోథః స్థికధీ ర్ముని రుచ్యతే ॥ 56 యస్వళ్వశ్రానభి స్నేహః, త్మత్ప్రవ్యశుభాజుభమ్‌, నాభినందతి న ద్వేష్టి, తస్య (పణ్జా (పతిష్టతా॥ 67 యదా సంహరతే చాయం, కూర్మోఒంగానీవ సర్వశః ఇంద్రియాణీం(ద్రియార్ధేభ్యః, తస్య ప్రజ్ఞాప్రతిష్టితా[4 విషయా వినివర్తంతే, నిరాహారస్య దేహినః, రసవర్లం రసోఒప్యస్య, పరం దృష్ట్వా నివ రతే॥ 59 ణి న అణవి

సాం ఖు యాగము రై (శ్రీ కృష్ణ భగవానుడు చెబుతున్నాడు మ

న్‌క్‌, ఓపార్ధా, తన మనోవాంఛలనువదలి, తన అత్మ లోనే తాను ఆనందించుతూ, శరీరము మరచిన వానిస్‌ స్థితి నజ్ఞు పఉిందురు,

56. దుఃఖమునకు కలత జెందనివాడు సుఖాలను నరనశించనివాడు, అనురాగ భయ్మకోథాలు విసస్ట్రించిన వాడును స్థిత్మవజ్ఞుడుగా చెవ్ప్చబడుతున్నాడు.

ఫ్‌”, ఎనడు "దేనియయనూ కోరికలు లేనివాడై తన నట్లజరిగిన వానియందు మంచి వెడు, అను భీదధావము వరానక - అనందమునకూ దుఃఖమునకూ దూరముగా నుండునో - వానిబుద్ధియే న్యునతిష్టితమైన దగును,

దర, శరీరానయవాలను తనలోనలకు ముడుచుకొనే “తా బీలువలెయిరదియాలను, విషయోలనుండిమరల్చి తన వశమందుంచుకోను వాని బుద్ధియే స్థిరమైనదగును.

ఏ0, ఉనవాసాది నియమములవలన, వాంఛలనుతృంచి "వేయడం నలన మనిషి. విషయ దూరుడవుతాఢు కాని- వాటివాననాబలం మ్మూతం-నరమును ఏక్షైంవగల్లినవ్వూడే

02 _ శ్రీమద్భగవద్గీత ద్వితీయాధ్యాయము యతతో హ్యపి కౌంజేయ ః పురుషస్యవిపళ్చితః, ఇంద్రియాణి (ప్రమాథీని, హారంతి (ప్రసభం మనః ॥ తాని సర్వాణి సంయమ్యు, యుక్త ఆసీత మత్చరః, వశే హి యస్యేంద్రియాణి, తస్య ప్రజ్ఞా (ప్రతిదిస్టితా॥

ధ్యాయతో విషయాన్‌ పుంసః

సంగ స్టే ఘాపజాయతే,

సంగా త్పంజాయతే కానుః

కామా త్కో9థోఒభిజాయతే [1 87

(కోధా దృవతి నమ్మోహః

సమ్మోహాత్‌ స్మృతి విభమః,

స్మృతిభ్రంశాత్‌ బుద్ధినాళో

బుద్ధినాశా తృృణశ్యతి ॥ (08 రాగద్వేషవియుకై స్తు, విషయా నింద్రియై శృరన్సా ఆత్మవ శర్విధేయాక్మా, (ప్రసాద మధిగచ్చతి॥ (4 (ప్రసాదే సర్వదుఃఖానాం, హాని రస్యోపజాయతే, (ప్రసన్నబేతసో హ్యావ బుద్ధిః పర్యవతిస్టతి ॥ $6

సాం ఖ్యయోగము రశ

60. కుంతీపు. తా!ఎంతటి (నజ్జగల్లి జ్యాగ_త్పగానున్న వాడీ మనన్సునైనాః యిం దియాలు వ్యాకుల పరచి పూరించి వేస్తాయి.

61. ఆ యిందియాలను స్వాధీనంలోకి "కెచ్చుకొని నాయంచే అన క్షిగలిగివుండాలి, కయదియన్మిగహమై లేనే గడా బుద్ధి స్థిరంగా వుంజేది !

62. ఎల్లవూడు శక్టూది విమయాలను గురించే అలో _ చన చే శ్తే, వానికి వాటిమోచే అన్నకి గల్దుతుంది. ఆ (శ్రీతి చేత ఆశ, దానివల్ల (కోధమూ కలుగుతాయి,

63. (కోధమునలన అవివేకము, అని వేకమువల్ల స్మృతి (భంశముః దానివలన బుద్దీ చెడును, ఆ బుద్ధి ఇడగానే పురుషుడు నశించును.

64. రాగ జ్వేషములు లేనివాజ్రై, యిర్యద్రియ న్మిగ హాముగల్లినవా ట్రై పషయాలనుఅనుభవి స్తున్నా తన మన స్పునుతి నస్వాథీనంలో వుంచుకుంజేనిర ్రలుడుకావచ్చును:

65, మనస్సు నిర్మలంగా వుంశే సుఖదుఃఖాలు నశి స్తాయి. అట్టి నిర్మలమైన వానిబుద్ధి త్వరగా నిశ్చలత్వం పొందుతుంది. -

ర్ట (్రీమడ్భగవద్షీత ద్వితీయాధ్యాయము

నొస్తి బుద్ధి యు కస్య, నచాయు క్తస్యభావనా, నచాభావయత శాంతి రశాంతస్య కుత స్పుఖమ్‌॥ 66 ఇం[ద్రియాశ్రాం పొ చరతాం, య న్మనోనువిధీయతే, తదస్య హరతి (ప్రజ్ఞాం, వాయు ర్నావమివాంభసి॥ (7 తస్మా ద్యస్య మహాభాహో ? నిగృహీతాని సర్వశః, ఇం దియాణీం దియా ర్ధేభ్యః తస్య (జ్ఞా (ప్రతిష్టికాః68 యా నిశా సర్నభూకానాఎ, తస్యాం జాగర్తిపంయమీ యస్యాం జ్యాగతి భూతాన్సిసా నిశా పళ్యతోమునేః॥89

సాం ఖ్య యో గము రస్‌

60, ఇందియాలను జయించ లేని వానికి స్థిరబుధ్ధి "లేక అత ఆ సివేకము, నరమార్థ చింతన వుండవు, వానికి శాంతి గలుగదు, శాంతిలేని వాసికి నుఖమెలా నల్లుతుంది?

67 విషయాలలో (నన్నర్తించే యిం దియాలను మనస్సు అనుసరిందిల్కేసీటిలో వెశ్ళేనానను పహోరుగాలి (తిప్పి వేసినట్లు ఆ మనస్సుయతియొక్క_ బుద్ధినిహారించును.

608, కాబట్ట విషయాలనుండి యిందియాలను ముర

ర జభ లే లి, వ, లించు ని్మిగహా శక్తిగలవాడే స్థిత (సజ్జుడు,

౮69. సామాన్యులకు “జ్ఞానం రాతి వలె +వీకటిగా వుంటుంది. కాని, జ్ఞానిదానియందు మెలకువతోనుంటాడు, సామాన్యునకు మొలుకులో నుండు (ననంచములు స్థిత యష్షుసకు అంథ కార మయమైన రాతితో నమానం, ఇం (ద్రియ లోలుు చీకటి అత న జ్ఞానికి వగలుగాను ఆత ] జ్ఞుని రమక్క అంధ కాము భోగాన_క్రులకు నెలుతురు గాను కన్చడును,

క్రి శ్రీమద్భగవద్గీత ద్వితీయాధ్యాయము ఆపూర్యుమాణ మచల్యప్రతిష్టం సము(ద్రమాపః (ప్రవిశంతి యద్వత్‌ తద్వక్కామాయం (ప్రవిశంతి సర్వే స శాంతి మాప్నోతి న కౌమకామీ. 70 విహాయ కౌమాన్‌ య స్పర్వాన్‌ పుమాం శ్చరతి నిస్బృహః, నిర్మమో నిరహాంకొర స్ప శాంతీ మధిగచ్చతి ॥ ౧1 ఏషా (బాహ్మీ స్టితిః పార్ట నైనాం(ప్రాప్య విముహ్యతి- స్థిత్వాఒస్యా మంతకాలేపి (దిహ్మనిర్వాణ మృచ్చతి ॥ 2 ఇతి (శ్రీమద్భుగ వద్లీతా సూసనిమత్సు (బహ్మవిద్యాయాం యోగశా_స్త్రే (శ్రీళృష్ణార్దున సంవాటే సాంఖ్యయోగో నామ ద్వితీయోఒ భఛ్యాయః నవ్వూవ్తః |

స్య గ స ర! గే స టం! ో టాం... టు ను స 11! శమం టీలో ళాల పారిన దవ కలా! క్యా చా క్షా నమా వ ఈక టే. లో న వ న స ఖా చకకగా సరం తోటే టీ మరా చ ళ్‌ టకు వీ [1

శ్రీవుద్భగవద్దిత ఆజా ప్రహస్త పమైైరవులలాలా రిక ర్మ్యయో గం అడ్డున ఉవాచ ;- జ్యాయసీ చే తృర్మణ స్తే మతా బుద్ధి ర్లనార్హన : తత్కిం కర్మణి ఘొరే మాంనియోజయసి కేశవ? 1 వ్యామి(శేజే వ వాక్యేన, బుద్ధిం మోహయసీవ మే, తదేకంవద నిశ్చిత్య, యేన శేయోబఒహమాస్పృయామ్‌ థీ భగవా నువాచ ;. లోకేస్మిన్‌ ద్వివిధా నిష్టా ప్పరా (పోకా మయానఘ, జ్ఞానయోగేన సొంఖ్యానాం, కర్మయోగేన యోగినాష్‌ | నకర్మణా మనారంభా, నై ఎపష్కార్మ్యంపురుషోఒళ్న తే, నచ సన్న్యసనా దేవ, సిద్ధిం సమధిగచ్చతి ॥ శీ

శ్రీవుద్భ గవ ద్గీ త్‌ లికి $8.కర్మయోగము అద్డునుడు అడుగుతున్నాడు :-

1, కృష్ణా కర్షయోగము కన్నా జ్ఞానమే గొన్ఫదసి సీ అఖ్మిపాయంగా తో స్తున్నది. అలాటనూడు ఘోర మైన యో శర్థ (యుద్ధం) చేయడానికి నన్నెందుకు వియోగి స్తున్నావు,

2. పొంతన లేని మాటలతో నాబుద్ధిని అయోమయ స్థితిలో సడనే స్తున్నట్టుగా వున్నావు. దయ వుంచి నాకు (శేయక్క-ర మైనది. యేదో. దాన్ని ఖచ్చితంగా నూటిగా వమ్పోము, - శ్రీ కృష్ణుడు చెబుతున్నాడు :-

3, అష్టవా . పూర్వకాల మందు నాచే వన్చబడీన “యోగము యీ లోకంలో ఆెండువిధాలుగా (సవర్తిట్లు తోంది జ్జున నిష్టలెన సాంఖ్యులు జాన 'ఆయోగం౦ంగానూ, కర |. సిష్షులెన యోగులు కం శ 'యోగంగానూ దానిన్‌ స్వీకరించారు.

ఓ కర్మలు చేయక వోనిడం నల్ల నిష్కర్మ సత్‌ సిద్ధిం చదు. అట్లని కర్మలను విసర్జించి సన్యసించడం వలన కూడా-సిడ్ధి పొందబడదు,

7. సాంఖ్యయోగము ని 70 తనలోకి ఎన్నెన్ని సళ్ళు వచ్చి కలపినా నే కలతనడకు వెలియలికట్ట దాటక-నమ్ముద్రం య్‌ విధంగా గంభీరంగా వుంటుందో-అ విధంగానే స్థిత్యవజ్ఞుకై ననాడు తనలోకీ ఎన్ని కోర్కెలు (న వేశించినా కలత చెందక చనలుడుగాక భోగవరుడుగాక - నిశ్చలంగా నే వుంటాడ్తు | 71. కోరికలను విజచి అహంకారాన్ని వదలి మమకారం లేనివాడై. నంచంకించే పురుషుడే శాంతి వొందగలడు,

ఇ, పొన్ధా! దీనినే (చాహ్మీస్థితి అంటారు ఈ జ్ఞానం ఫొందిన వారు మోహంలో మునగకు మరణ కాలం లోనల్య, యెొవడీ జ్జానం పెందుతున్నా శో వాడు (బ్రహ్మా క నిర్వాణనదాన్ని పొందగట్లు తున్నాడు,

(బహ్మావిద్యః ఉససిపత్తులు, యోగ శాస్ర్రుముగా వేరందిన (ప్రీకృష్ణాష్తు సంవాద రూనమయిన భగవద్గీతలో సాంఖ్యయోగ మను రెండవ అభ్యాయము సనమా_్తమైనది ఎాాాఫంటాలలాోా

88 శ్రీవదృగవ ద్దీత ౨ అాజజజాధ్రుంద రె ట్‌స్తసయోప్రులులా 8.కర్మయోగః అడ్డున ఉవాచ ;- జ్యాయసీ చే తృర్మణ స్తే ముతా బుద్ధి ర్జనార్దన । తత్కిం కర్మణి 'ఘొరే మాంనియోజయసి కేశవ? 1 వ్యామి(శేజే, వ వాక్యేన, బుద్ధిం మోహయసీవ మే, తదేఠకంనద నిశ్చిత్య, యేన శేయోఒహమాస్నయామ్‌ ్రీ భగవా నువాచ ;. లోకేస్మిన్‌ ద్వివిధా నిష్టా ప్పరా (పోకా మయానఘ, జ్ఞానయోగేన సాంఖ్యానాం, కర్మయోగేన యోగినామ్‌ ; నక ర్మణా మనారంభా, గ్‌! చష్క-ర్మ్యంపురుషోఒబ్నతే, న చ సన్న్యసనా దేవు సిద్ధిం సమధిగచ్చతి॥ _ (4

శ్రీవదృగవర్గీత ౫ గ 8.కర్మయోగ ము

అర్జునుడు అడుగుతున్నాడు ;- "

క. కృస్తా కర్ణాయోగము కన్నా జ్జానమే గొన్బదని నీ అభ్మిపాయంగా తోస్తున్నది. అలాటనుడు ఘోర మ్రైన యీ కర్మ (యుద్ధం) చేయడానికి నన్నెందుకు వియోగి స్తున్నావుః

౨ పొంతన లేని మాటలతో నాబుద్ధివి అయోమయ స్థితిలో నడనేస్తున్నట్లుగా వున్నావు దయ వుంచి నాకు (ేయస్క-ర మెవది. యేదో. దాన్ని. ఖచ్చితంగా నూటిగా చెన్వైాము, - థీ కృష్ణుడు చెబుతున్నాడు *-

3, అక్హనా . పూర్వ కాల మందు నాచే వన్సబడిన “యోగము యీ లోకంలో ెండువిధాలుగా (సవర్తిట్లు తోంది. స్జూన నిష్టలెన సాంఖ్యులు జాన "యోగంగానూ, కర్మ నిష్ణ్రులెన యోగులు కర్శి యోగంగానూ దానినీ స్వీకరించారు.

శ కర్ణులు వేయక పోవడం సల్ల నిష్క-ర్మత్‌ సిద్ధిం వదు, అట్లని కర్మలను ప్‌సర్టించి నన్యసించడం వలన కూడాా-సిద్ధి పొందబడదు,

100 శ్రీమద్భగవద్గీత తృతీయాధ్యాయము న హి కళ్ళ్చిక్‌ క్షణమపి, జాతు తిష త్యకర్మకృత్‌, కార్యతే హ్యవళః కర్మ, సర్వః (ప్రకృతికైర్లుణెః ॥ 5 కర్మేంద్రియాణి సంయమ్య, యాస్తే మనసాన్మరన్సా ఇం(ద్రియార్థాన్విమూఢాత్మా, మిథ్యాచారస్సోచ్యతే 6 యృస్ట్వియద్రియాణి మనసా, నియమ్యారభ తేఒర్జున। కర్మింద్రియైర్కర్మయోగ, మసక్తస్స విశిష్యతే ॥ 7 నియతం కురు కర్మ త్వం, కర్మజ్యాయో హ్యకర్మణః, శరీరయాత్రాపి చతేన (ప్రసిద్ధ్యే దకర్మణః, ॥ 8 యజ్ఞార్థాత్‌ కర్మణోఒన్యత్ర లోకోఒయం కర్మబంధనః, తదర్థం కర్మ కౌంతేయ : ముక్ష్తసంగ స్పమాచర ॥ గి

కర్శయోగ ము [01 న్‌ కర లు చేయకుండా ఒక తుణమైనా యెనరు వుండలేరు. (నకృతిగుణాలకు లోబడి నతివారు కర్మలు వేస్తూనే వుంటారు. (కర్మలు = ననులు )' 7 0. ఆాఘ్ళా చేతులూమొనలైన క ర్నేర్టదియాలను న్మ్‌గ హించి చాహ్యాకర్శలను అచరించక పోయినా-మశన స్పులోమ్యూతం ఆ యింర్యదియ నిషయాలనే ఆలోచించే వాడు డాంపికుడు,

7, ఎనలై తే మనసుచేత యిరదియాలను లోబరచు నొన్సి (పతి ఫలాపేతు లేకుండా క ళ్మేర్యదియాలతో కర శు చే స్తుంటటావో వాడు వై చెప్పిన వొడికన్నాా

8, కావును నువ్వు సీకు నియమితమైన కర్మలను ఆచ రించు, ఎందుకంళే - యీపనీ చేయకపోవడం పల్ల- దేహా వోషణ అత్యంత దుర్భరంగా పరిణామి స్తుంది.

౦, యజ్ఞ సంబంధమైన కర్మలు వినా మిగిలిన కర్శ లన్నీ బంధన హేతువులే. కావున అక్జునా ఫలావేతు "లేకుండా ఈశ్వర (నతిగా కర్మల రైించు,

102 _ శ్రీమదృగవర్గీత తృతీయాధ్యాయము సహయజ్ఞాః (ప్రజాః సృష్ట్వా, పురోవాచ (ప్రజాపతిః, అనేన (ప్రసవిష్యధ్వ, మేష వోఒస్త్వష్టకామధుక్‌ 10 దేవాన్‌ భావయతాఒనేన, తే దేవా భావయంతు వః, పరస్వరం భావయంతః, (శ్రేయః సర మవాప్వ్యథ ॥

ఇష్టాన్‌ భోగాన్‌ హి వో దేవా

దాస్యంతే యజ్ఞభావితాః,

తైర్షత్తా న్వప్రదాయైభ్యో

యో భుంక్తేఒ స్తేన ఏవన్య ॥ కేపి యజ్ఞ శిష్టాశిన స్పంతో, ముచ్యంతే సర్వకిల్నిషైః, భుజంతే త్వఘం పాపాః, యే పచంత్యాత్మకారణాత్‌ అన్నా దృవంతి భూతాని, పర్ణన్యా దన్నసంభవః, యజ్ఞా దృవతి పర్దన్యో, యజ్ఞః కర్మసముదృవః ॥ 14

వ జ ప కక కక

కర్ణ యోగము 108

10, యజ్ఞ ములతో చాటుగనే వజావనతి (నజలను సృష్టించి యిలా చెప్పాడు “యజ్ఞం వలన మిరు వృద్ధి పొందుతారు. దీని వలననే మో అన్ని కోరికలూ తీర్చ బడతాయి,

]ష్ళే ఈ యజ్ఞాల ద్వారా విర్తారు దేవతలను తృప్తి వరచండి, "చేతలు మితుతృ ్రికలిగిస్తౌరు. ఇట్ల ర్యోన్యం ఆచరింన 'జేసుళొంటూ (_కేయస్సును పొందండి,

12. మిీరుచేసే యాగాలవల్ల చేవతలు తృక్తినొంది మా కోరికలను తీరుస్తారు, వారిచ్చిన (ద్రవ్యాలను -వాకికి నివేదించకుండా భోగించేవాడు చోరుజే అవుతాడు, -

18, యాగాలు చేసి మిగిలిన నదార్ధాలు తినేవారు సమ_ప్తపావముల నుండి విముక్తులవు తారు,.తమ సంతృప్తి కొర కేనండుకొనితినేవారు మరిన్ని పా పాలపాలై సోతారు,

14. అహారం" (అన్నం) వల్ల'నె సర్వ భూతములూ జన్మి స్తున్నాయి. అఆ ఆహారం వనర్ష౦వనలన వుత్సన్న మవు తోంది.ఆ వర్షం యజ్ఞములవలను ఆ యజ్ఞ ౦కర లపలనా 'యేర్చడుతున్నాయి,

104 శ్రీమదృగవడర్గీత

కర్మ 'బ్రహ్మోదృవం విద్ధి, (దహ్మాక్షరసముదృవమ్‌, తస్మా త్సర్వగతం (బ్రహ్మ, నిత్యం యజ్ఞే ప్రతిష్టిత మ్‌॥ ఏవం (ప్రవర్షితం చక్రం, నానువర్తయతీహ యః, అఘాయురింద్రియారామో, మోఘం పార్థః సజీపతి ॥ య్‌ స్తాత్మరతిరేవ స్యాత్‌, ఆత్మతృ ప్త ఫ్‌ మానవః, ఆత్మన్యేవచ సంకుష్టః, తస్య కార్వం న. విద్యతే 17 వైవ తస్య కృతే నార్ధో, నాకృతే నేహ కళ్చన,

న చాస్య సర్వభూళేమ, కళ్ని దర్ధవ్యపాశ్రయః ॥ 18 తస్మా దన్నక్త సృతతం, కార్యం కర్మ సమాచార, అసక్షో హ్యాచరన్‌ కర్మ, పర మాప్నోతి పూరుపః॥

కర శై యో సము 105

1 కర్మలు వేదాల వల్లనూ, వేదాలు వరమాత్మ్శ నల్లను పుశుతున్నాయి. అందుచేత అంతటా వ్యాపించిన "వేదం యెల్ల న్రూడూ యాగాలలో (నతిస్టింనబడివుంటుంది

16. ఈ కర చటాన్ని. అత్మికమించి,. ఇం్యథియ లోలుడైై దీనిని ఆచరించని సాపియొక్క- బతుకు వ్యర్థం,

17 అత్మరతుడూ, ఆత్మతృ ప్తుకూ, అత్మసంకుష్టుడూ అయినవానిచేన్వైన కర సలు వరిగణింనబడవు,

18, అట్టివాడు సృష్టిలోని "దేనియందూ. ఆ శితుడు గాబోని కారణంగా, అతడు కర్మ చేయటంలో గాని శేయక" పోవడంగాని పరిగణన ముండదు,

18 అందువలన నిప్కాముడ మై నిత్యం కర్ణుల నాచ రీంచు. ఆ విధంగా ఆపేమో రహిత కర్శాచరణ మున

106 _ ్రీమద్భగవర్గీత తృతీయాధ్యాయము కర్మజణై్యైవ హ్‌ సంసిద్ధి, మూ స్థితా జనకొదయః, లోకసం్యగ్రహ మేవాపి, సంపళ్యన్‌ కర్త మర్షసి॥ 20 యద్య దాచరతి (శే్టః త త్తదేవేతరో జనః,

స యత్ప్రమాణం కురుతే, లోకస్తదనువర్తతే ॥ 21 నమే పార్థాఒస్తి కర్తవ్యం, (తిష లోకేషు "కించన, నొనవాస్త మవాప్తవ్యం, వర్త ఏవచ కర్మణి 1 22 యదిహ్యహంన నర్దేయం,జాతు కర్మణ్యతం[ద్రితః, మమ వర్మ్మానువ ర్తంత్తే నునుష్యాః పార్థః సర్వశః ॥ ఉత్సదేయురిమే లోకౌ, న కుర్యాం కర్మ చే దహం, సంకరస్య చ కర్తాస్యా, ముసహన్యా మిమాః (ప్రజాః॥ సక్తాః కర్మణ్యవిద్వాంసో, యథా కుర్వంతి భారత ; కుర్యా ద్విద్వార్షిస్తధాఒస్నక్త క చికీర్షర్లోకసంయ్యగ్రహమ్‌॥

కర్మయోగము 107

20. జనకాది రాజ (నభ్యృతులు కర్ణాలు ద్యారానే అత్మజానం పొందారు, అదలా వుంచినా, లోక స (గవా ణార్థం మూసినవ్చటికీ కర్మలు చేయడమే వుత్తమం.

21. (ఎందుకంశే ఉత్తములు ఆచరించిన కర్శలనే యితరులు _సమాణంగా స్వీకరిస్తారు, లోకమంతా వాటిని అనునరింజే కర్మల నాచరి స్తు -ది,

29 నాకు యా మూడు లోకాలనూ కూడా చేయ వలసిన నని అనేవీ యేదీ లేదు, నాకు చెందనదీ, నాచే అశించబటేదీ లేదు, అయినన్నటికీ నేరు 'యెల్లవ్వుడూ కర్మ నాచరిస్తూనే వున్నాను.

౨9, అర్హునా! నేనే జ్యాగ తృ వహించకపో లే కర్శలు విడిచివెడి లే మానవులు నన్నే ఆదర్శంగా అనుసరిస్తారు.

24. నేనేగనుక కర్మలు జేయకంవూాని వేస్తే, న న్నను సరించే లోకం కూడా అబే చేస్తుంది. తద్యారా సంకర్త మాతుంది, లోకులుకర (భష్టలౌశారు, _సజలయొక్క ఆ జార్భాగ్యానికి "నేను 'చాధ్యుడ సనవుతాను,

25. అజ్ఞానులు ఫలాపేక్షతో కర లు చే ప్రస్తనే జ్ఞానులు/సాడా అన క్పినివదలి లోక నంగహోనిన్షై చయ వలస్సిన కర శైలు చేయాలి,.

108 _ థ్రీమదృగవద్గీత తృతీయాధ్యాయము న బుద్ధిబేదం జనయేళ్‌, అజ్ఞానాం కర్మసంగినాం, జోషయేత్సర్వకర్మాణి, విద్వాన్‌ న్యూ క్తస్పమాచరన్‌ ॥ (ప్రకృతేః [క్రియమాణాన్ని గుణైః కర్మణి సర్వళః, అహంకారవిమూఢాత్మా, కర్తాఒహ మితి మన్యతే, 2? త త్త్యవిద్మహాబాహో ।; గుణకర్మవిభాగయోః, గుణా గుణేషు వర్తంత, ఇతి మత్వా న సజ్జతే ॥ 28 (కృతే ర్గ్షణసమ్మూఢాః, సజ్జంతే గుణకర్మసు, తాన్నకృత్స్నవిదోమందాన్‌, కృత్స్యవిన్నవిచాల యేత్‌ ॥ 20 మయి సర్వాఖీ కర్మాణి, సన్న్యస్యాధ్యాత్మ చేతసా, నిరాళీ ర్నిస్సమో భూత్వా, ఒఇయుధ్యస్వ విగతజ్వరః॥

కర / యాగము 109

9ిగ్ర, కర్మల యందు ఆస్వక్తి గల పామరులకు వారికి

"తెలియని విషయాలను, జ్ఞానులు వారికి బోధించి వారి

బుద్ధిని చలించజేయ కూడదు. జ్ఞాని తాను కర్ళ్శాచరణ చేస్తూ వారిచే చేయించాలి.

27. (నకృతియొక్క_ గుణాలవల్ల అనేక కర శైలు. నిర్వ హింన బడుతుంకే, అజ్ఞాని అపహాంకారంతో తానే ఆ కర స్రలను వేస్తున్నానని తలుస్తాడుం ॥

౨8, గససణకర ల యొక్క త _త్త్వం 'కెలిసిన మనుజుడు యిం్యదియాలు విషయా స్న్కకృములై వుంటాయనీ, ఆత్మ అట్లు న్నర్పించదనీ తలచి కర శ్రా యందు గట్టిక _రృృత్వాభ్‌ మానాన్ని వుంచడు,

లం, మాయా మోహితుడై యిందియవ్యాపారాలలో అన క్రితో చరించే మనుజులు గుణకర్ణ్షిలయంచే ఆన క్షిని మాపుతారు. క్గానిమయైన వాడు వారిని కలనర పెట్టి వాని యొక్క దూర్గ్ధాలనుండి మరలించ కూడదు,

80 సమస్తమైన కర్మల ఫలాలూ నాశే అవ్నగించిః "వివేకంతో, కోరికలూ అహాంకారమూ లేని పాడవై దుఃఖాన్ని మౌని యుద్ధం చెయ్యు.

110 థ్రీమదృగవర్గీక తృతీయాధ్యాయము యే. మే మత మిదం నిత్య, మనుతిష్టంతి మానవాః, శంద్ధావంతోఒనసూయంతో, ముచ్యంతే తేఒపికర్మభి;॥ యేత్వేత దభ్యసూయంతో నానుతిష్టంతి మే మతం, సర్వజ్షాన విఢాం స్తాన్‌, విద్ధి నష్టా నచేతసః ॥ $82 సదృశం చేష్టతే స్వస్యాః, (వకృతేః జ్లానవానపి, (ప్రకృతిం యాంతి భూతాని నిిగ్రహః కిం కరిష్యతి ॥ ఇంద్రియ స్యేంద్రియస్యార్టే, రాగద్వేషా వ్యవస్థితౌ, తయోర్నవళ మాగచ్చే, త్రాహ్యస్య పరిపంధినౌ ॥ 81 (శ్రేయోన్‌ సధర్మో విగుణః పరధర్మా తృ్యనుస్టితాత్‌, స్వధర్మే నిధనం (శ్రేయః పరధర్మో భయావహః॥ 85

క ర్స యోగము శే

ఏ1, అనూయానరులు గాక భక్షి శ్రద్ధ విశ్వాసము

లతోనే చెప్పినట్లు కర్మలు చేసే మానవులు ధళా ధర్మ రూవ కర్ణుల నుండి విముక్తిని పొందగలుగు తారు.

ఏ2, అసూయా గ స్తులూ, విశ్వానహీనులూ, యెవ వై కే నాయీ మాటనుపాటించరో వారు జ్ఞూనహీనులై. అన్ని విధాలా భ్‌ హె పోతారు,

58, ఎంతటి మహ*జ్ఞానిమయెనా నలే-స్వ భానిసిద్ధం గానే (నవి స్తున్నాడు. భూతజాలమంతా (వకృతి బద్ధంగానే చరిస్తోంది. కావున వాహ్యున్మిగహూం నల్ల యేమి (నయోజనంలేదు, (అంత ర్నిగహాం కావాలి అనిఅర్థం)

ర్‌, ఇందియాలకూ, విషయాలకూ మధ్య-రాగము, "జ్యేషము తమ అధికారాన్ని నెరపు తున్నాయి, ఈ రాగ "జ్యేషాలకు వశుడు గాకూడదు, అవే, ఆ రాగబ్వే పాలే మోత మాగన్షానికి శత్రువులు, |

85, ఎంతహీనంగా తో చినప్పటికీ న్వధ ర్మాన్ని ఆచ రెంచడ మే మేలు,అనుష్టైననిపుణత 'కెల్స్పినవ్పటికీ కూడా యితరధన్యాన్ని ేయకూడద్చు స్వథర్థు నిర్వహణార్థంమర ణించినా మేలేగాని, అఆమరణాంతభ యావహామైన నరధర్శా నుస్టానం మాతం చేయకూడదు నువూ!

112 (శ్రీమదృగవర్షీత ద్వెితీయాధ్యాయము అర్షన ఉవాచ :- జ అథ కేన (ప్రయుక్షోఒయం పాపం చరతి పూరుషః,

• అనిచ్చన్నపి వార్షేయ 1 బలాదిన నియోజికః 1 86
• శ్రీ భగవానువాచ :. కామ ఏష (కోధ ఏవ, రజోగుణ సముదృవః, చమహాళనో మహాపాప్మా, విద్ధ్యేన మిహ వైరిణమ్‌ ॥
• ధూమేనా (వియకే పహ్ని, యథాఒదర్శోమలేనన, యథోల్చే నావృతో గర్భః, తథా తేనేదమావృతమ్‌ ॥ ఆవృతం జ్షాన మేశేన, జ్ఞానినో నిత్యవైరిణా కౌమరూ పేణ కౌంతేయ! దుష్పూరే జానలేన చ॥ 88 ఇందియాణి మనో బుద్ధిః, అస్యాధిష్టాన ముచ్యతే, ఏతై ర్వి మోహయత్యేష క్లాన మావృత్య దేహినమ్‌ ॥

౭] సర గ యాగము షక్‌ అస్జనుడు 'పళ్ని స్తున్నాడు త

86. తనకు యిష్ట్రంలేక పోయినా? యేదో ఒత్తిడికి రా ఎం ా ఇచను ః నా! వదా, అల౮ా అతనిని (పేనేపి స్తున్న -దీమిటో భగవానుడిలా చెబుతున్నాడు ;._-

97 రజో గుణము నుంచి కామ [కోఖములు పుడు శున్నాయి అని వరమ శత్రువులు వాటికి తృట్సి అనేదిలేదు మనుష్యుల నేత వాపాలు చేయించేవి అవే

ఏ8 వాగత అగ్నిః మురి3 వే అద్దం: మూసి చేపించం కన్చటడి వుంచేటట్సుః జాం శొవుంతో కప్పబడి

43 అసి వుంటుది నాకిన డూ వావు పే న లో క్‌

89, జ్జాసిశ [త్రునైక అజ్ఞాన మె నా! సంతతం కొల్బ రానిజై న" కామిరూనంతో-అ౩విజ్ఞాన్నాన్నికి ఎవేస్తుది

40 ఈ శామం మనిపీ. యొక్క మంస్పు.. బుస ఇం్చదియాలను చేరి వాని వివేకకాన్న్ని అనరించి బేహోన్ని ఆమింన "జేస్తుంది,

114 _థ్రీమదృగవరగ్గీత జ్ఞానయోగము తస్మాత్త్వ మింద్రియా ణ్యాదో సియమ్య భరతర్షభ క పాప్మాన సజహి హ్యేనం, జానవిజ్ఞాన నాశనమ్‌॥41 ఇందియాణి సరా జా్టహం ఇంద్రియభ్యః పరం మనః, మనసను పరా బుదిః ఎవ థ్‌ యా బుద్ధేః పరస్తు స్క ॥ శీల ఏవం బుద్దేః బుద్ధ్యా సంస్త భ్యాత్మానమాత్మానా జహి శ్యతుం మహాబాహో:ఃకామరూపం దురాసదమ్‌॥ బతి (శ్రీమద్భగి వద్దీతా సూవనిషత్చు ఎహ్మావిద్యాయాం యోగ శాస్త్రే (స్రీళృష్ణార్టున నంవాచే కర యోగో నామ తృతీయో2ఒధ్యాయః నమా వ్త 8 అకాచాశాయహ్రధారీసి-ధ ధూాాగా

తృ పీ యా ఛ్యాయము షక్‌ 41 అందువలన ఓ భరతేస్టా, మొదట నీవునీ యిర్యదియాలను స్వాధీనంలో వుంచుకో, జ్ఞానమును విజ్ఞానమును నళశించజేసే యా కామాన్ని విడిచిపెట్టు 4౨, ఈ శరీరంకంజు యిందియాలు గొవ్నవి. ఇంది యాలకం శు మనస్సు గొవ్పది, మనస్స్నుకంకే బుద్ధి గొప్పది, ఆ బుద్ధినికూడా దాటివున్న బే “అత్మ” శీలి, అర్జునా, అత్మ బుద్ధికంయె గొన్పది కాబట్టి; బుద్ది చేతనే మనస్సును స్వాథీసరచుకొని; జయించనలవి "కాని-యా కామాన్ని జయించు, ఇట్లు (బ్రహ్మావిద్యు ఉవనిషత్తు, యోగ శాశ్ర్రృముగా పేరందిన (శ్రుకృష్ణార్టున నంవాద రూనమైన భగవద్దీతలో కర్శయోగ మను మూడన అవ్యాయము ముగిసినది, ణి ౧కే

116 ఇద వాంముటంరముా-ఉళాాా 4జానయాగ।ః క్ష థీ ఖభగవా నువాచ ;- ఇమం వివస్వతే యోగం,ప్రోక్తవా నహ మవ్యయమ్‌, వివస్వా న్మనవే ప్రాహ, మను రిక్ష్యాక వేజ్మబవీత్‌ 111 ఏవం పరం౦ంపర్శాప్రా ప్త, మిమం రాజర్షయో విదుః, స కొలే నేహ మహతా, యోగో నష్టః పరంతపః 112 సఏవాయంమయాతేఒద్య, యోగఃప్రోక్తః పురాతనః భక్షోఒసి మే సభాచేతిి రహస్యం హ్యేత దుత్తమమ్‌ । అరున ఉవాచ :- ణి అసరం భవతో జన్మ, పరం జన్మ వివస్వతః, కథ మేత ద్విజానీయాం, త్వమాదౌ (ప్రోక్తావానితి॥ కీ

మయ శ్రీవుదృగవ ద్ది త అఅవ్తదా చాడా నదదానప్తాచ్తనిలా. ఢీ క్షా నయోగము ్రీభగవాను డిలా చెబుకున్నాడు :_ |. వ్యయము గాని యీ జ్ఞాన యోగాన్ని పూర్వ క్షా 'మెన్ఫూవో సూర్యునకు బోధిందాను. అ సూర్యుడు మన్తు 2, ఇలా - అనంత కాలంగా అనుశృతంగా నస్తున్ను యా యోగం 'రాజకష్టలందరూ యొగిరి వున్న దే, ఇటీనలి అధిక కాలం యేర్చడ్డ సారంవర్య'ఆా విఘాతం వల్ల యీ యోగం మరుగసన నడినది. + 8. నీవు నా భక్తుడవు, హితుడవు గనుక, యీ రహాన్య యోగమును యినవ్వుడు సికు చెప్పాను ,9డి ఉత్తమమైనదిగా తెలుసుకో, అర్జునుడు సందేహిస్తున్నాడు :_ లే సూర్యుడు బహు ననాతనుడు, నువ్వేమో యా మధ్యనే మామధ్యనే జన్మించిన వాడివి, అర్వాచీనుడై_ న నువ్వు _పాచీనుడై న సూర్యుడికి యీ యోగం ఇెప్పా నంటుంకే- అక్రంచేసుకోడం నాకుకొం చెంకష్టంగా నేవుంది.

118 శ్రీమద్భగవద్గీత జ్ఞానయోగము

శ్రీ భగవా నువాచ గారో

బహూని మే వ్యతీతాని, జన్మాని తవ చార్జునః,

తా న్యహం వేద సర్వాణి, న త్వం వేజ్ధ పరంకవ? అజోఒపిసన్నవ్యయాత్మా, భూతానామీళ రోఒపిసన్‌ (ప్రకృతిం స్వామధిస్టాయ, సంభవా మాతళ్మమాయయా యదా యదా హి ధర్మస్య, గ్లాని రృవతి భారత | అభ్యుక్థానమధర్మస్య, తదాఒత్కానంసృజామ్యహమ్‌ ॥ పర్శిక్రాణాయ సాధూనాం, విశానాయ చ మష్క్య్బృుతాం ధర్మసంస్థాపనార్థాయ, సంభవామి యుగే యుగే ॥ 8 జన్మ కర్మ చమే దివ్యం, మేవ యో వేత్తీత తతః, త్యక్త్వా దేహం పునర్జన్మ, నైతి వమామేకి సోఒర్జున | వీతరాగభయ్మకోథాః, మన్మయా మా ముపాశితాః, బహవో జ్లానతపసా, పూతాః మద్భావ మాగతాః॥ 10

జ్ఞానయోగము 119

(శ్రీకృష్ణుడు నమాధానము చెబుతున్నాడు :- [ల్లు క, ఈజన్నకన్నా ముంచే నీకళూనాకూ అనేక జన్మలు గతించాయి, అవి నేను యరుగుదును, నీవు యొరుగను,

6. నిజానికి నాకు జన సమే లేదు, అవినాశనమైన జ్జాన ఫ్ర న్వభావుడనై. నా - సర్వభూత ( వ్రభువునేయెనా (వళ్ళ తిని వశముచేసుళొని (నామాయతో నేను భూలోకంలో జన్మిస్తూ వుంటాను, ౫ |

7, ఓ భారతీయుడా |! ఎన్వుజెవ్వుడు ధర్మాం కుంగి పోతుందో, యెొవ్చుడెన్చుడు అధర ్రంపెచ్చుమిరపోతుందో అవూడవ్రూడు నన్ను నేనే నృష్టించుకుంటాను.

8, సజ్జ్ఞనసంరతుణకూ, దుష్టజనశితమణకూ, ధర సంస్థా వనకూ-వతీయుగంలోనూ అవతరిస్తూ'నేవుంటాను, _

9. దిన్యమ్యులైన నా జన్మచేఫ్టాది కర్మమరములరు యొవరై_ లే త_త్త్వ్వదృష్టితో అవగాహాన చేసుకుంటారో, వారు బేహానంతిరం సరానరి నన్నే పొందుతున్నారు- వారు తిరిగి పుట్టరు,

10. రాగము 'బ్వేసము; భయమువిడచి-నన్నాాశ యించి నా థ్యానము చేసేవాడు తపోబలముచే వవి (కుడై. నన్ను చేరుతాడు,

120 (శ్రీమద్భగవద్గీత జ్ఞానయోగము

యే యథా మాం ప్రిపద్యంతే

తాం స్తథైవ భజా మ్యహం,

మమ వర్మానువ ర్తంతే

మనుష్యాః పార్థః సర్వశః ॥ 1

కాంక్షంత; కర్మణాం సిద్ధిం

యజంత ఇహ దేవతాః,

కీపంహి మానుషే లోకే

సిద్ధి ర్భవతి కర్మజా ॥ 12 చాతుర్వర్ష్యం మయా సృష్టం, గుణకర్మ విభాగశ;, తస్య కర్రార మపిమాం విద్ధ్యక ర్తార మవ్యయమ్‌॥18 న మాం కర్మాణి లింపంతి, న మే కర్మఫలే స్పృహా ఇతివమాం యోఒఖీజానాతి, కర్మభిర్నస బధ్యతే॥ 14

ఏవం క్లాత్వా కృతం కర్మ

పూర్వైరపి ముముత్షుభ్యి,

కురుక ర్మైన తస్మా త్తం

పూర్వైః పూర్వతరం కృతమ్‌ ॥ గ్‌

జ్జా సయోగము శ 2!

11 పార్థా! ఎనశే విధముగా నన్ను వేసి స్పే వారి నాయా విధాలుగానే అన్న్ముగహిస్తాను, కర్శాధి కాథులు అన్నివిధాలా నా మాన్లాన్నే అనుసరిస్తారు,

12 సలాపేతు కలిగియుండి యెవరీయిహమందు 'దేన “తొరారన చేస్తారో వారి కోరికలన్నీ సిద్ధిస్తాయి సత్వర కర్మావలనిద్ధి యానూననలోకంలో నే సాధ్యమాతున్నది,

19 సణము,కర అ నేవిభాగాలతో నాలుగునత్షాలూ నేనే సృష్టించాను. చాసికి కర్శ్భృత్వము నాచే మైనను నిజానికి నేను కర్పను కాను, నేకు “శీవలం అన్యయుడ నని జెలుసుకో,

వ! కర్మలు సన్ను బంధించవు కర్శ ఫలం మోద నాకు కోరిక లేదు, ఈ తత్వంతో న న్నెరిగిన వారిని కర తలు బంగించను

ఫక్‌ ఈరహన్యం 'తేలుసుకొన్నవ్వార్తై మోవతంయోనే వామ కూడా కర్మలు ఆచరించారు, నీ పూర్వులు అచ “రించిన రీతినే సీవు గూడా కర్మలను "చేయి,

122 భ్రీమదృగవద్గీత జ్ఞానయోగము

కింఠర్మ కి మకర్మేతి, కవయో౬ఒప్యత మోహితౌః,

త త్తేకర్మ (ప్రవత్యామి, యజ్ఞాత్వా మోక్ష్య్య సేఒకుభాత్‌॥ కర్మణో హ్యాపి బోద్ధవ్యం, బోద్దవ్యం చ వికర్మణః, అకర్మణ శృ బోద్ధవ్యం, గహనా కర్మణో గతిః॥ 11 కర్మ ణ్యకర్మ యః శ్యేత్‌, అకర్మణి చ కర్మయః, స బుద్ధిమాన్‌ మను ష్యేష,సయు క్రః కృత్సకర్మకృత్‌ యస్య సర్వే సమారంభాః, కామసంకల్ప్చ వర్జితొః, జ్ఞానాగ్ని దగ్ధకర్మాణం,.తమహు;ః పండితం బుధాః 1 త్యక్త్యా కర్మఫలాసంగం, నిత్యతృష్తో నిరాశ్రయః, కర్మ ణ్యభిప్రవృత్తోఒపి, నైవ కించి తృరోతి సః ॥

చతు శాధ్యాయ ము 1928

16. వ కర్ణులు ఆచరించవలనో, యే కర్ణులు ఆచ రించకూడనివో. లేలుసుకోలేక నణ్ణితులునహితం (భమ లలో చిక్థ్రకుంటున్నారు. ఏ్‌కర ్రత త్వాన్ని "తెల్పుకుంకు మోము, శుభ మూకల్లు తాయోచాన్నినీకు చెబుతాను.

నట కర్శలలోనున్న = కోరు అకర్మః వికర్శ అనే మూడిటిసీ యుళ్ణంగా బోధవర్చుకోవాలి. (ఎందుకంళు) కర్మగతి అతి గాఢమైనది.

18, కర్మలలో అకర్మలను; అకర్మలలో కర్మ్శములను యెొనడు దర్శించగల్లుతున్నాతో _ వాడే బుద్ధిమంతుడు వాడు నర్వకర లనూ ఆచరించినశ్లు లెఫ్భ.

19. పలాపేవారహీతుడై కర్ణలు'చేయువాడూకర్మ లలోగల అవాంకారమునన్వోత నజ్ఞానమనే అగ్నిచే భన్మ ముచేయువాడూ మొవశో-వాజే నండితుడు,

వి కర శ్రపల త్యాగముచేసి నిత్య తృప్తుడ్లై "జేని మైననూ అఆధారనడక కర్శలను వేయువాడుగూడ కర్ణులు చేయనివాజే యగును సుమా

124 శ్రీమద్భగవద్గీత జ్ఞానయోగము నిరాశీ ర్యతచి త్తాత్మా, త్యక్త సర్వ సంహ; శరీరం కేవలం కర్మ, కుర్వన్నాస్నోతి కిల్చిషమ్‌! 21 యదృచ్చాలాభ సంతుష్టో, ద్వంద్వాతీతో విమత్చరః, సమః సిద్ధా వసిద్ధాచ్య కృత్వాపి న నిబధ్యతే 1 22 గతసంగస్య ముక్రస్య, జ్ఞానావస్టిత చేతసః, యజ్ఞా యాచరతిః కర్మ, సమగ్రం (ప్రవిలీయతే॥ 28 (బహ్మార్చణం (బ్రహ్మహవిః దిహ్మాగ్నా (బ్రహ్మణా హుతం, (బహ్మైవ కేన గంతవ్యం (దిహ్మకర్మ సమాధినా-॥ ల్లీ

జా నయోాగము 195 లే, తృష్ట లేని వాడు చిత్తమునూ, ఇం్టదియాలను జయించినవాడు, (బతుకునిలుచు వరకు మతమే నస్తు సామ్మగిని 'నేకరించుకునేవాడు పానకూనంలోచి క్తుకోడు, ౨2, తనకు లభించిన వానితోనే తృ్తినొందు వాడు శీతో ష్టైదిదంద్వములను సమానంగా వరాచుకొను వాడు; మాత్సర్యం లేని వాడు కార్యము సిద్ధించినో నిద్ధించన పోయినా సమానబుద్ధిగ లవాడు-కర ్రలనుచేసినా వేయకపోయినా బంథధములలో చిష్కఫొనడ్తు,

౨8, ఫలాపేతును వితచ్చి, (వ్మా జాన నిస్టానరుడైై, ఈశ్వర (ప్రీతికి మాతమే యాగాది కర్మలు చేసేవాడి పూర్వకర్మ గలుగూడా నశించునేగాఫి వానిని బంథిం చవు,

వ్యు, న్‌ నృపాదులు (బహ శ్రి పామ (చవ్యాలు పురోడాన సోమ రసాదులు (బహ్మ్‌. ఆహుతులు గ హింహు అగ్ని బహ, ఆహుకు లిచ్చు వాకు (బవ్మా

• అను నిశ్చయ భానం గలవాడు (బవ్మానే పొండును,

126 థ్రీమదృగవద్గీక జ్ఞానయోగము

దైవ మేవాపరే యజ్ఞం, యోగినః పర్యుపాసతే, (బహ్మాగ్నా వపరే యజ్ఞం, యక్షేనై వోపజుహ్వతి॥ ల్‌ (శోధతాదీనింద్రియాణన్యే, సంయమాగ్నిషు జుహ్వతి శబ్దాదీ న్విషయా నన్యేఒపీంద్రియాగ్నిషు జుహ్వతి ॥ సర్వా ణీంద్రియకర్మాణి, (పాణకర్మాణి చాపరే, ఆత్మసంయమయోగాగ్నా, జుహ్యతి జ్ఞానదీపితే ॥ 27 (దవ్వయశ్ఞా _స్తపోయకజ్ఞా. యోగయక్టా _స్తధాపరే, స్వాధ్యాయ జ్ఞానయజ్ఞాళ్న, యతయస్పంశిత్మవ్రతా॥ 8 అపానే జుహ్యతి (పాణం, (పాజేఒపానం తథాపరే, (ప్రాణాపానగతీ రుద్దా, (ప్రాణాయామపరాయణాః॥ 29

చతు నాధ్యాయము గల్లి?

౨5. చేవతలను తృ-ప్పినరచుటకు కర (్రనిష్టులె కొందరు యాగాలు చేస్తారు, క్షానసిస్టకల కొందరు “'బహ్మా'అను అగ్నియందు అత్మను ఆత్మచేతనే హోమం చేస్తారు,

26, మరికొందరు యిందియ సన్నిగహామనే. అగ్నిలో హోమంచేయుచున్నా రు. కొందరు విషయాలను యింది యములను అగ్నిలో వేల్చి హోమం చే స్తున్నారు.

2'7, మరికొందరు అన్ని యిర్యదియ వ్యాపారాలను (సాణవ్యాపారములనూజ్ఞానమునలన జ్వలింపబడిన అత శ్ర న్మిగహమనే యోగాగ్నిలో హోమం చేస్తున్నారు,

౨8, ఇక కొందరు (దవ్యరూవమయిన యాగమునూ, కొందరు (నతరూనమయిన తపోయజ్ఞ మునూ, కొందరు (పాణాయామమైన యోగయజ్ఞ మునూ; కొందరు వేదా ఛ్యానమైన స్వాధ్యాయయజ్ఞ మునూ చేయుచున్నారు,

29, యోగసాధకులు, [పాణాయామంతో వాయు గమనాలను నిరోధించి, అపానమున [సాణమును; (పాణ మున' అప్తానమును హోమం చేస్తున్నారు,

128 ధశ్రీమదృగవర్గీత జ్ఞానయోగము అపరే నియతాహారాః, (పాణాన్‌ (పాణేష జుహ్వతి సర్యేఒప్యేతే యజ్ఞవిదో, యజ్ఞక్షసిత కల్మషాః ॥ 80 యజ్ఞశిష్టామృతభుజో, యాంతి (బహ్మ సనాతనం, నాయంలోకోఒ స్త్వ్వ్యయజ్ఞస్య, కుతోఒన్యఃకురుస తమ । ఆవి! ఖో నో

ఏవం బహూువిధా యజ్ఞా

వితతా (బ్రహ్మణో ముఖే,

కర్మజాన్‌ విద్ధి తాన్‌ పర్వా

నేవం జ్లాత్వా విమోక్ష్య్య సే ॥ 5!

(శేదూన్‌ (ద్రవ్యమయా ద్యజ్ఞాత్‌

జానయభ్రాః- పరంతప |:

ఇ ్ళు

సర్వం కర్మాఖిలం పార్ధ 1

జానే పరిసమాప్యతే ॥1 త్రి తద్విద్ధి ప్రణిపాతేన, పరిప్రశ్నేన సేవయా, ఉపదేక్ష్యంతి శ్రే జ్ఞానం, క్షానిన _స్తత్త్వదర్శినః ॥ త్రీఢ

0] చతు థ్‌ ధ్యా యము 1, కలికి 80. కొందరు ఆహార నియనునరులై - నియమితాళ నుల్లై (ప్రాణములను (_పాణమునంబే పళలోమ మొనరించు చున్నారు. యజ్ఞత_త్త్వ మరిగిన వీరందరు అయా యజ్ఞ ములద్యారా వారి వారి పొనములను పోనొట్టు కొంటున్నారు. _

91. ఓ కురునత్తమా యజ్ఞ "శేషం అమృుతంలాంటిది. దానిని అనుభవించినవారు, శాశ్వత -(శైహ్మ శు పొందు తార యజ్ఞం చేయనివానికి ఈ లోకమే లేనిచో, ఇక నరమెచ్చట గలదు?

92. ఈవిధంగా వాలా యజ్ఞ కర్మలు "వేదంళో చెన్స బడి వున్నాయి, అవన్నీ కర్మ్శలనలన పుట్టిననని తెలి కొన్నవో మోూవుగామి కాగలరు,

లకీ మీ అక్జునా, (దన్యయషంకంకే జ్ఞానయజ్ఞము (ఫ్టమొనది, అన్నిక ర్షలు వానిఫలంతో గూడ ఆత్మ జాన మంచే నమాన్తం పొందుతొయి,

8ిఓ. జ్ఞానులను వినయముతో సేవించి, ఆక్థించి - ఆ జ్ఞునాన్ని నిశ్చ "కెలుసుకోవలెను,

180 శ్రీమద్భగవద్గీత చకుర్ధాధ్యాయము యత్‌ క్లాత్వా న పున ర్మోహ

మేవం యాస్యసి పాండవ : యేన భూతా న్యశేషేణ

(ద్రత్యస్యాత్మ న్యధా మయి ॥ తగ్‌ అపి చేదసి పాపేభ్యం, సర్వేభ్యః పాపకృత్తమః, సర్వం జ్లానప్లవేనై వ, నృజినం సంతరిష్యసి 1 06 యధైధాంసి సమిద్ధోఒగ్నిః, భస్మసాత్కురుతేఒర్జున జ్ఞానాగ్ని స్సర్వకర్మాణ్మి భస్మసా త్కురుతే తథా॥ 87 నహి జ్ఞానేన సదృశం, పవిత్ర మిహ విద్యతే, తత్స్వయం యోగసం సిద్ధం, కాఠే నాత్మని విందతి॥86 (శద్ధావాన్‌ లభతే క్లానం, తత్పర స్సృంయతేంద్రియః, జ్ఞానం లబ్ధ్వా వరాం శాంతి, మచిరే ణాధి గచ్చతి॥ 80 ఆజ్ఞ శ్చాశద్దధానళ్చ, సంళయాత్మా వినళ్యతి, నాయం లోకోఒ _స్రినవరో, న సుఖం సంశయాత్మనః॥

వతు శ్‌ ధ్యా యము క్ష్‌ర్ర్నే

శస ఆ జ్ఞానాన్ని "ఇెలుసుకుంకే నివు యెమ్టాడును తిరిగి

వోాపహములో వడవు ఆ జ్ఞానంవన్ల అన్ని భూతాలనూ ఏీత్రోనూ నాలోనూ చూడగలను.

86, పాపులందరి కంకెను మిక్కిలి పాసాళ్ళుడవ్వై నను, జ్ఞానమనే "ఇెన్చతో దానిని దాటగలవు,

87. చాగా రాజుకున్న అగ్ని కత్షైలను తగలవేసే రీతిగా-జ్ఞానాగ్ని క_ర్తలన్నిటిని భన్న శం చేస్తుంది

858 ఈలోకములో జ్ఞానంతో నరితూశేదియేదీ లేదు కర్మయోగ సిద్ధిని పొందినవాడు కాలచ్యకగమనమున తనలోనే (బవ్మాజ్ఞూనం పొందుతాడు,

89, జ్ఞానానక్రితొ శ్‌ విళ్వానంతో ఇందియాలను జయించినవాడు తశ్త్యాన్నీ దానిని పొందినవాడు న్‌ు కాలంలోనే మోతాన్నీ పాందయు తఆాడు,

40. ెద్దల ఉన ేశము పొందనివాడు? నంబేహాలు వున్నవాడు; నమ్ము కం లేనివాడు _ వెడిపో తాడు, నంశయ చేత్తం ౫లవాడికి ఇపానరములు దూరంగా వుంటాయి,

182 శ్రీమద్భగవద్గీత చతురాధ్యాయము యోగనన్న్ఞ స్త కర్మాణం, జ్ఞానసంఛిన్న సంశయం, ఆత్మవంతం న కర్మాణి, నిబధ్నంతి ధనంజయః 14 తస్మా దజాససంభూతం హృత్‌ స్ధం క్లానాసినాత్మనః ఛిక్వేనం సంశయం యోగ మాతిష్టోత్తిష భారత!॥ 55 వి శ్రీ భఛగవద్లీ తా సూవనిషత్స్చు (బహ శ విడ్యాయాంి యోగశా త్తే (శ్రీకృష్ణారున సంవాబే ఆక్జున నిషాద యోగోనామ (వథమోఒభఛ్యాయః సమాప్తము

చతుస్ధాభ్యాయము 188

ల్త్‌్షే పరమార్థ జ్ఞానముతోకో ర (ము (బవ్మజ్ఞానంతో

నంచేహాసవృత్తీ చేసుకొన్న వానిని కర్ణులు బంధించవు,

ఉల, అద్జనా! నీ మనస్సులో అజ్ఞానము చేగల్లిన నంటే

బాములు జ్ఞానమనే కత్తితో తెగ నరక్తి “యోగాన్ని అశయించు. "లెమ్ము శేచి! యుద్ధం చేయి. |

ళు

ఉననివత్తులు, (బవ్మావిద్య, యోగ శాస్రముగాజేకందిన (శ్రుకృష్ణార్దున సంవాదరూవమైన భగవద్షీతలో జ్ఞానయోగము అను నాలుగవ అధ్యాయము

నమా త్తము,

న

14 శ్రీ వం దృ గవ ద్ద త్‌

5. కర్మసన్యాస యోగః అక్జన ఉవాచ ;-= సన్యాసం కర్మణాం కృష్ణః పునర్యోగం చ *₹ళంసస్‌, యచ్యే్యేయ ఏతయో రేక ౦,తన్మే (బూహ్‌ సునిశ్చితమ్‌॥ థ్రీ భగపా నువాచ :2 సన్యాస కర్మయోగళ్ళ్చ, నిశ్శేేయసకరా ఉబో, తయో స్తు కర్మసన్యాసా, త్కృర్మయోగో విశిష్యతే 12 క్లేయ స్స నిత్యసన్యాప, యో న ద్వేష్టి న కొంక్షతి నిర్వ్యంద్య్వోపి మహాబాహో, సుఖంబంధా (తృముచ్యతే స్యాంఖ్యయాగో పృథగ్బాలా, నవదంతి న పండితాః ఏకను ప్యాస్థిత తృమ్య, గుభయో ర్విందకే ఫలమ్‌14

శ్రీవుదృుగవ న త 85 5. కర్మసన్యానయోగము అర్జునుడు అడుగుతున్నాడు ;-=

క్షే కర్మలను వదలివే”యు మని జకసాకీ “కర్శా నుఫ్రానముచేయు” మని ఒకసారీ చెబుతున్నావు, వీనిలో చది అనునరించదగినదో చెన్సూము, భగవానుని సమాధానము :_

లి, “కర్మలను విడచుట నిపష్కా-మక ర్మానుఫ్రానము "రెంయా గూడ (శేష్టమే. కాని, వీనిలో నిప్కామకర శై ఉవయోగమే ఉత్తమము.

8, ఎనడ్రైలే యెల్ల వేళలా కామం [కోధం అనేవి "లేకుండా వుంటానో వాడే సన్యాసి అని'ెల్చుకో, కామ శోథాలనేవి "ర0డూ లేనివాడూ, నంటేహం లేనివాడూ యెొవవో _ వాడునూ(తమే యీ కర స్రబంధాలనుండి సుఖంగా లేమిలిపో తాడు,

ఓ. జ్ఞానయోగం, కర్మయోగం 'వేరువేరని యే నండి చుడూ చెన్చడు. వీటిలో "చేని నవలంబించినా, ఆ రెండిటి సలములను పొందగలడు,

188 _ శ్రీమద్భగవర్గీత పంచమాధ్యాయము యక్సాంభై్యః ప్రాప్యతే స్థానం, తద్యోగైరపి గమ్యుతే ఏకం సాంఖ్య చయోగంచుయః పళ్యతి స పళ్యతి। సన్నా్యాసస్తు మహాబాహో ; దుఃఖమాప్పు మయోగతః యోగయుక్తో ముని ర్య్రహ్మా న చిరేశాధిగచ్చతి. 6 యోగయుక్షో విశుద్ధాత్మా విజీకాత్మా జీతేరద్రియః, సర్వ భూతాత్మ, భూతాత్మా, కుర్వన్నపి న లిష్యతే॥? నైవ కించి తృరోమీతి

యుక్తో మన్యేత త్‌ త్త్యవిత్‌ పశ్యన్‌ శృణ్వన్‌ జ్‌

న్నశ్న న్లచ్చన్‌ స్వపన్‌ శ్వసన్‌ ॥ కి (పలపన్‌ విస్కజన్‌ గృష్హాన్‌, ఉన్మిషన్నిమిష న్ని, ఇంద్రియా జీంద్రియార్టేషు, వ రంత ఇతి ధారయన్‌॥

నంచమాభఛ్యాయ ము 187

క్‌. జ్ఞాన యోగులు ఫొంజే ఫలమే కర్ణుయోగులు

పొందుతారు, "ఈ రెండింటికీ భేదం లేదు” అని (గ్రహించిన వాడే నిజమైన జ్జుని,

6, అర్జునా |! కర ్రయోగి కానియడల నన్యానమును పొందుట దుర్లభం నిష్కామకర్మ యోగియై సన్యసించిన వాడు సులభంగా శుహ్మాజ్జానం పొందుతాడు | 7. నిష్టామకర్మయోగి, శుద్ధమన స్హుడు; జిలేర్యదియుకు అన్ని (పాణులను తననలె జూచుకొనువాడునై - క్‌ర ్రలొచరించినను: అవి వానిని బంధించ లేవు,

8+9] కర్మయోగి యేదిచేసినా చేయనివాడే అకడు మదూచినా వినినా, తాకినా వానననుదూచినా, నిందిం చినా, జ్యాసములు జరుపుచున్నాాః వమాట్లాడుచున్నాః 'యేమిచేయుచున్నా ఆయా యిందియాలే వాటి విష యాలు అవి చేయునుగాని స్వతః తానేమా చేయుట "లేదని నిశ్చయించుకుంటాడు,

10 (నతిపలాపేత్ష "లేకుండా, పర మేశ్వరార్చణ బుద్ధితో కర్మలు చేసిన వానకి; తామరాకువై. సీటినలె వానములు అంటను,

188 శ్రీమద్భగవద్గీత పంచమాధ్యాయము (బహ్మణ్యాధాయ కర్మాణి సంగం త్యక్త్వా కరోతి యః, లిష్యకే న స పాపేన పద్మపత్ర మివాంభసా ॥ 10 కాయేన మనసా బుద్ధ్యా, కేవలై రింధద్రియై రపి, యోగినః కర్మకుర గ0తి, సంగంత శీక్తా్యాఒఒత్మశుద్ధయే॥ యుక్తః కర్మఫలం త్యక్త శాంతి మాప్నోతి నైషికీం, అయుక్తః కామకారేణ ఫలే సక్షో నిబధ్యతే॥ 12 సర్వకర్వాణి మనసా, సన్యస్యాఒ స్తే సుఖం వీ, నవద్వారే పురే దేహీ, నైన కుర్వ న్నకారయన్‌॥ 18 న కర్తృత్వం న కర్మాణి, లోకస్య సృజకి (పభుః, న కర్మఫల సంయోగం, స్వభావస్తు (ప్రవర్తతే ॥ 14 నాద్నత్తే కస్యచి తాపం, న చైవ సుకృతం విభుః, అజ్ఞానే నావృతం జ్ఞానం, తేన ముహ్యాంతి జంతవః ॥

కర్శ న్యా నయోగము 189 షే, కర్శ్యయోగులు ఫలావేత లేక తామే ఆవరిస్తు న్నామనే క_ర్భృ త్వాన్ని విడచి-.యనస్సు, బుద్ధి ఇం్టదియా లతో, చిత్తశుద్ధికోనం కర్మలు చేస్తారు. | కలి, కర్ణయోగి కర్మఫలాన్ని విడచి. అత్మజ్ఞానంవల్ల గలిగే ఆ త్యానుభవ ఆనండాన్ని పొందుతాడు, ఫలా జఉవమగలవాడు అకర శ్ర ఫలాలకు బద్ధుజె నంసారమున బంధించబడును,

18, అత్మనిష్టావివేకంతో కర్మలను మనసారావిడచి “తాన్ము చేయక; యితశులచేచేయించక-తొమి ది ద్యార ములుగల ఈ శరీరపురంలో సుఖంగావుంటాడు,

14 కర ్రఫలాన్నీః క_ర్చృ'త్వాన్నీ కర లను: మను జునకు అత్మ (పేరేపించుట లేదు, ““వూయి”యే ఆపని చేస్తోందని _గహించవలెను

1. అత్మకు ఎవరి పొనపుణ్యాలతోను సంబంధము వుండదు, అజ్ఞానము చేత కస్పబడిన జ్ఞాన కారణంగా జీవులు (భాంతి చెందుతున్నారు,

140 _శ్రీమదృగవద్గీత పంచమాధ్యాయము క్లానేన తు తదజ్ఞానం, యేషాం నాశితీ మాత్మనః, తేషా మాదిత్యవత్‌ క్లానం [(ప్రకాశయతి తత్పరమ్‌॥ 18 తద్భుద్ధయస్తదాత్మానః తన్నిష్టాః తత్చృరాయణాః, గచ్చం త్యపునరావృత్తిం క్షాన నిర్ధాత కల్మషాః 17 విద్యావినయసంపన్నే, (బాహ్మణే గవి హా స్తిభిః కుని చైవ శ్వపాకే చ సండితా స్పమదర్శినః 1 18 ఇహైవతైర్దిత స్స్సర్గో యేషాం సామ్మే స్టీతం మనః, నిర్ణోషం హి సమంబ్రహ్మ,తస్మాత్‌ (బ్రహ్మణి కే స్టితాః న (ప్రహృ ష్యేత్స్రియం (పావ్య

నోద్విజే త్చ్రాస్య చ్యాప్రియం, స్థిరబుద్ధి రసన్మూఢో

(బ్రవ్మావి దృహ్మణి స్టిఈః ॥ ల

వంచమాధ్యాయము 141

16, ఆత్మజ్ఞానం పాకి స్తే అజ్ఞాక్ష్రైకళి స్తుంది, సూర్య భగవానుని కాంతివంటి జ్ఞానంతో వరమాత్శ దర్శనం వేనుకుంటాడు,

య, (శైహ్మజ్ఞానానక్రివరునై జ్ఞాన (వభావముచే పుణ్యపాపాలను నశింన జేసుకొని, తమబుద్ధిని మనస్సును సీరమాత్మయంటే నిలిపి జన రహీతమైన మోతాన్ని పొందుతారు, -

18, విద్యాపినయములుగల ఆనాహ్మాబిని యందు, చండాలునియందు, ఆవ్రయందు, యేనుగుయందు, కుక్క యందు సమదృష్టిగల్లి యుండి-వాటన్నిటా (హా ్రమును వమూచువా రే (జహ్ము వేత్తలు,

20. నిశ్చల మనస్సుతో నమన భూతములుదు, (బహ్మామును నమానంగా చూడగలవారు - ఈ జన్మ లోనే సంసారాన్ని జయిస్తారు.. గుణదోవషములు లే? (బహ్మాము అంతటా నమానంగా వుండును, కాన, నమః దృష్టి గలవాడు (బహ్మను చేరును,

21. సుఖములకు పొంగకు దుఃఖములకు [కుంగ ర్ట శెంటియందు ఫభానముంచక, స్థిరబుద్ధియగు వేత్త - ఆ (బస్మూస్థితియం బే-సుస్థిరమైన నిష్టతో యుండును,

142 _్రీమదృగవద్గీత పంచమాధ్యాయము బాహ్యస్పర్శేష్వకీక్తోత్మా, విందత్యాత్మని యత్పుఖం, స (బహ్మయోగయుకొత్మా, సుఖ మషయ మళ్నుతే ॥॥ యేహి సంస్పర్శజా థోగా, దుఃఖయోఒనయ ఏవతే, ఆద్యంత వంతః కౌంతేయః న తేషు రమతే బుధః॥22 శక్నోతీమైవ య స్పోఢుం, (ప్రాక్సరీరవి మోషణాత్‌, కామ(క్రోధోద్భృవం వేగం, సయుక్త స్స సుఖీ నరః॥ యోఒంతస్సుఖోంతరారామ, _స్తథాంతర్జ్యోతిరవయః స యాగీ (బ్రహ్మ నిర్వాణం, బ్రహ్మభూతో ౬ధిగచ్చతి లభంతే (బహ్మ నిర్వాణం, బుషయః క్షీణకల్మషాః ఛిన్న వై్ర్రధాయ తాత్మానః, సర్వభూకపితే రతాః॥ 25

కర్శ్మనన్యాసయోగము క్షేశకి

21, (పావంచిక సౌఖ్యాలకు ఆళ్లఖ్లనక ఆత యం చే ఆనందం అనుభవిస్తూ శాంతిపొందును. (బహ శ్రయంచే చరిస్తూ శీణించని ఆనందాన్ని పొందుతాడు.

221 ఇం్చదియలోలుడై తే, వాటివలన గలిగే బాహ్య సుఖాలు చివరకు దుఃఖమునకు కారణహాను, ఆ సుఖాలు స్వల్పకాల మేనుంటాయి, కావున, క్షాని అట్టి సుఖాలను కోరడు, _

5, (బతుకులో, కామ కోధాలవల్ల పుట్టిన మనః వానల్యానికి ఓర్చుకొని, నిశ్చలబుద్ధి గల్లియున్నవాజే 'యోగియై అ త్మానందంతో సర్వసుఖాలు పొందు తాడు,

విశ్వ, ఆత్భయం చే నుఖాలను అనుభవిస్తూ ఆత్మ యంచే (శ్రీడించుచు, ఆత ్రయం బే (నకాశించే యోగి (బహ 'క్షానముతో 'మోత.మును పొందుకు,

౨5, పాపాన్నీ, పుణ్యాన్నీ నశింప జేనుథొని; అజ్ఞానాన్ని (తోసివేసి, ఇం్టదియాలను తన స్వాధీనములో నుంచు కోని యెల్ల న్దూడు సర్వఘాతహితమునే కోరుచు నిజ్ఞా నులు (బైహ్టునందాన్ని పొందుతారు,

144 _ శ్రీమడృగవర్గీత పంచమాధ్యాయము కామ(కోధ విశేసహ్తోనాం, యతీనాం యతచేతసా౦ం, అభితో 'బహ్మానిర్వాణం. వ ర్తతే విదితాత్మనామ్‌ ॥ 26 స్పర్శాన్‌ కృత్వా బహి ర్బాహా్యాం శ్చృతుళ్పైవాంత'రే (భువోః, (పాణాపానా సమౌ కృత్వా నాసాభ్యంతర చారిణా ॥ ల్లి యతేం్యద్రియ మనోబుడ్ధి ర్ముని ర్మోకపరాయణః, విగతేచ్చేభయకోంథా యస్సదా న్యుక్త ఏవసః ॥ 20 భోక్తారం యజ్ఞ తవసాం, సర్వలోక మహేశ్వరం, సుహృదం సర సభూతానాం,జ్ఞాత్వా మాంశాంతి మృచ్చ్భతి॥ ఇతి (శ్రీమద్భగ వద్లీతా సూవనిషత్కు (బహ్మావిద్యాయాం "యోగ వాస్తే (శ్రీకృష్ణార్టున నంవాబే కర ్రసన్యాసయోగో నామ సంచ యోఒథ్యాయః సంపూర్ష్మ:ః అలా వపుచుండమూయ భారా

10] కర్శనన్యాన యో-గ ము [శశ ౨6. కామ (కోధాదులను విస్కోంచి. మనస్సును నిగ హించుకొని, ఆత్మజ్ఞానులగు యతులు శరీరముందడ గాను, పోయినపిమ్మటగూపి (బ్రహ్మో సృనందసుఖము పొందుతారు, 27 . 28. పానంచికవిషయాలప్రై ఆలోచించక, దృష్టిన (భూమధ్యమం జేశా్శాగ ముగా "శేదదీకరించి ముక్కు-నందు నంచరించు పాణాపానాది వాయువులను నముచేసి మనోబుద్ధీర్యదియాలను స్వాథీన నరచుకొని కోరిక భయము: [కోధము మొదలగు వానిని విడిచి మోమా స్నక్షినల జ్ఞానికి మోతుము కరతలామలకము, ౨9. తవస్న్పులకు యాగాలకు- నేనే కర్తను. నర్వ లోకాలకు నేనే అధినతిని చేనతను, సర్వభూత హ్‌ితు డను. నన్ను కెలిసికొనిన యోగి మోూోషెయును పొంగును, ఇట్లు ఉవనిపత్తు, (బహ్మావిద్యం యోగ ఇాస్రోముగా 'వేరందిన (శ్రీకృష్ణార్జున సంవాద రూనమైన భగవద్లీతలో కర ్రనన్యాసయోగ మను నై దవవయభధ్యాయము పూ్తియనది, అల వప్తూపుయమిాపటినాలాలా

కేథ6 శ్రీ వుదుగవ ద్గీ త 8. ఆత్మసంయమ యోగః

శ్రీ భగవా నువాచ ;=

అనాశితః కర్మఫలం, కౌర్యం కర్మ కరోతి యః

స సన్యాసీ చ యోగీచ, న నిరగ్ని ర్న చ్నాకియః॥ 1 యంసన్యాసమిత్మిపాహుః, యోగం తం విద్ధిపాండవ న హ్యసన్య స్తసంకళ్ళో, యోగీ భవళి కశ్చన [లి ఆరురుతో ర్మునే ర్యోగం, కర్మ కారణ ముచ్యతే, యోగారూఢస్య తస్యైవ, శళమః కారణ ముచ్యతే 13 యదా పొ చేంద్రియార్టేషు, న కర్మ స్వనుష్దతే, సర్వసంకల్చ సన్యాసీ, యోగారూఢ _స్తధోచ్యతే 1 4

శ్రీవుదృగవద్దిత ** వాలాను ఛభిరినిప్తుకానకందాలాలా-.. ర ఆత్మసంయమ యోగము భగవానుడు చెబుతున్నాడు :._ పేర ్రఫలమును కోరకుండా 'చేయనలపిన కర శ్రలను చేయువాడే నిజముగు నన్యాసి, అట్టివాడే యోగి అగ్ని హో ఆాది కర్మలు వదలినంతమా[, తాన నన్యాసికాడు, ౨, అడ్హునా! సన్యాసమన్నా నిష్కామ కర్మయోగ మన్నా ఒక కే, ఫలావపేత్స విడుననివాడు యోగి కా లేడు, లె, భ్యానయోగము కానలపినవారిక్తి సెప్కా-మకర్మే సాథనము- ఆ యోగం సిద్ధించాక కర త్యాగ మే సాధన అవుతుంది, ఉ ఇందియ నవిషయాలయందు, వాటికర శ్ర యందు కోరికలు, అన్ని నంకల్పాలు విడచినవాజే యోగారూఢు డుగా చెన్సబడుతున్నాడు,

118 _ శ్రీమదృగవరగ్గీత షష్టమాధ్యాయము ఉద్ధరేదాత్మనాఒఒత్మానం, నాత్మానమవసాదయేత్‌. శః ఆత్రైవహ్యాత్మనో బంధుః, ఆత్మైవ రిపు రాత్మనః॥ర్‌ బంధురాక్మాఒఒత్మన స్తస్య, యే నాత్షైవాత్మనా బికః, అనాత్మనస్తు శ్యత్రుత్వే వర్తే తాత్మైన శ్యతువత్‌ ॥ 6 జితాత్మనః (ప్రశాంతస్య పరమాత్మా సమాపొత,, శీతోస్ణ్టసుఖదుఃఖేషు తథా మానావమానయోః ॥ 7 జ్ఞాన విజ్ఞాన తృప్తాత్మా కూటస్టో విజితేం్యద్రియః, యుక్త ఇత్యుచ్యతే యోగీ సమలోష్టాళ్మ కాంచనః॥ 8 సుహృన్మిత్రార్యుదాసీన, మధస్థ ద్వేష్యబంధుషు సాధుష్వసి చ పాపేషు సముద్ధి ర్విశిష్యతే 1 9

అతృస౦ంయమాయోగము శేశం

శ, ఈ నంసారంనుంచి యెవంికివాలే తమని ఉద్ధర్షించు కోవాలిగాసి వతనం కాకూడదు, మన వనసె మనకి బంధువు మన మనసే మనకి శతువు,

6, ఎనరి మనసు యింద్రియాలను అదుపులో వుంచు తున్నదో-వారికి ఆ మన సేబంధువు, అలాకాక యింద్రియ వాంఛలకు లోబడి చరించే మనను వారికి 'శృతువగును,

గా శీశోనములు, నుఖదుఃఖములు, మానావ నమూన ములకు చలించక ఇందియాలను జయించిన కాంత చిత్తుడే ఆళ్ళానుభవం పొందుతాడు,

ఏ, శాన్ర్రుజ్ఞానము నలన;, అనుభనం వలన తృ్రి పఫొండినవారునూ, మట్టిన్‌ "'రాతిస్‌ బంగాశాన్నీ నమా నంగా దూసేవాడునూ అయినజ్ఞాని జిలేర్యదియుడై తే 'యూగా రూడుడని చెన్పబడును, .

9, ప్నేహితుడు)ు ఉదాసీనుకు; మితుడు; శతువు బంధువు సాధువు; దుర్మార్గుడు 'మొదశ్రైన వారందరి యందు సమబుద్ధి గలవాడే యోగులలో (ేష్టుడు.

150 _ ్రీమదృగవద్గిత షష్టమాధ్యాయము మోగీ యుంజీత సతత, మాక్క్మానం ఠహసి స్థితః ఏకాకీయత చికాత్మా, నిరాశ రపరిగహః ॥ 16 శుచౌ దేశే (ప్రతిష్టాప్య, స్థిర మాసన మాత్మనః నాత్యుచ్చింతం నాకివీచం చేలాజిన కుళో _త్తరమ్‌॥ 11 త క్రైక్యాగర మనః కృత్వా, యతచి త్రేంద్రియ (క్రియః, ఉపవి శ్యాసనేయుంజ్యాత్‌ యోగమూత్మవిళుద్దయే॥ 12 య సమరం కోయశీరోోగ్లీవం, ధారయ న్నచలం స్ట్‌రం, సంపేశ్య నాసిక్యాగం స్వం దిశశ్చానవలోకయన్‌ 1118 (ప్రళాంతాత్మా విగతవీః, (బ్రహ్మచార్మివతే. స్ట్‌ఈః, మన స్పంయమ్య మచ్చిత్తో, యుక్తా సీతమత్సరః॥1కీ

అత్మసంయమాధ్యాయము 1క1

10, ఏకాంతచవానంలో -ఆశలను విడచి, యిందియా అనూ, మనస్సునూ స్వాధీనం చేనువొని, వ స్తువులను 'సేళరించు కోరికలేనివాడై. నిశ్చల మనస్సుతో యోగా భ్యాసం చెళ్య్యూలి,

క్ష శుచివంత మైన (వేశంలో మరీ అంత యెత్తూ, మరీఅంత నల్ల మూగాని చోట-దర్శలు; ఆవ్వై చర్మము చానివైన వనశ్ర్రమునరచి- ఆసన మేర్చరచు కోవాలి,

129, ఆ ఆసనంవై స్ధ్‌మై కూర్చుని-యిం్యదియ కర్శ లను నిరోధించి. మనస్సును వగాగ్రతగా నిల్పి - చిత్త చృ త్తినరోధాన కడై , ఆయూగాభ్యానం చేయాలి,

18, శరిరం మెడు శిరసు - ఒకే లంబంగా వంచి వలనరహితుడైై తన నాసిక్మాగ మంచే చూపును శేం (ద్రీకరించ వలెను,

14 మనసును '(వశాంతంగా ఉంచుకోవాలి, భయ వడకూడదు, (బవ్మూచర్యం పాటించాలి, మనసు నదుపు చేసి నాయంబే నిలిపి యోగాభాస్యం చేయాలి,

12 _ భ్రీమద్భగవద్గీత షష్టమాధ్యాయము యుంజన్నేనం సదాక్మానం, యోగీ నియతమానన,, శాంతిం నిర్వాణపరమాం, మత్సంస్టా మధిగచ్చతి॥15 నా త్య శ్నతస్తుయోగోఒ స్త్రి నచై కాంత మనశ్నతః, న చాతిస్వస్నశీలస్య, జ్యాగతో న్లైవ చార్జునః ॥ 16 యుక్తాహారవిహారస్య, యుక్తచేష్టస్య కర్మసు

యు క్రస్వప్నావజోధస్య, యోగో భవతి దుఃఖహా॥17 యదా వినియతం చిత్త, మాత్మన్యే వావతిష్టితే, నిస్పృహ స్పర్వకా మేభ్యో, యుక్తా తిత్యుచ్యతే తదా ॥ యధా దీపో నివాతస్థో నేంగతే సోవమా స్మృతా, యోగినో యకచిత్తస్య, యుంజతో యోగ మాత్మనః

అఆచత్చసంయవమాభధ్యాయము 158 15. నిత్యము ఆ విధంగా మనోన్మిగవాంతో అఖ్యా నముచేసే యోగి-నా స్ధితిని మోశవాన్నీ పొందుతాడు, 16. ఎక్కువగాతినకూడదు. ఉవవాసాలుండకూడదు. ఎక్కువగా నిద్రపోకూడదు. జాగరాలు చేయ కూడదు, అన్నింటా మితంగానున్నవ్వూజే యా -భమాగ ంసిద్ధి స్తువిది. 17. మితాహార పహారములు, మితమైన కర్మలూ మితమైనన్నిద మిత్రమైన మెలకున్లా కలిగి అభ్యాసంచేసే ఛారికి-నర్వదుఃఖి నాశకమైన యీ యూగం సిద్ధి స్తుంది, 18. ఎల్లవ్రుడు మనస్సు నాత్మయంచే నిలిపి కోరిక లను వీడచినవాడు యోగసిద్ధిని పొందుతాడు, 19. యోగము అభ్యానము చేయువాని మనస్సు; -గాలిలేనిచోట వుంచినదీవమువ లె," చలించక, నిశ్చలమై యుండును,

154 _ శ్రీమద్భగవద్గీత షస్థమాధ్యాయము య్యత్రోసరమతకే చిత్తం, విరుద్ధం యోగ'సేవయా, యత్రవై వాత్మనాళ్మానం, పళ శిన్నాత్మని తుష్యతి ॥ 20 సుఖమాత్యంతికంయ త్త త్‌, బుద్ధిగ్రాహ్యామతీంద్రియం, వేత్తి య్యత్రనవై వాయం, స్టీత శృలకి తత్త్యతః ॥ 21 యం లబ్ధ్వా చాపరం లాభం, మన్యతే నాధికం తతః, యస్మిన్‌ స్టితో న దుఃభేన, గురుణాసి విచాల్యతే ॥ 22 తంవిద్యాద్దుఃఖసంయోగ, వియోగంయోగసంజ్ఞితం, స నిశ్చయేన యో కృవ్యోయోగోఒనిర్విణ్ణ చేతసా ॥ 28 సంకల్ప[పభవాన్‌ కామాన్‌, త్యక్త్వా సర్వా నశేషతః మనసై వేంద్రియ[గ్రామం, వినియమ్యు సమంతతః ॥

అత్మసంయచూధ్యాయము 155 ౨0. ఇం్యదియాలకు అతీతమైనది, డ్లానముచే బ్రహిం దగినట్రైన అనంత సుఖానుభూతి యీస్థితిలో కల్లుతుందో- 21. ఏ స్థితి.యందు అత్మ త_త్వం నుండి కదలనో, యే స్థితిలో ఆత్దదర్శనంతో తృస్తి జెందుతున్నాకో - వవ, ఏ స్థితిలో యితరసుఖములను గడ్డిపోచ నలె మూచునో, యే స్థితిలో నొవ్చ పాపాలన్వైనా సహించి చలించ కుండునో - 9౨8, ఏ స్థితినిపొంది'తే దుఃఖాలుదరి చేరవో, యీ స్థితి దుఃఖాలకుదూరమైయున్న దో అది యే యోగ మనబడును, “జానినిస్థిబుద్ధితో ఓర్చుతో అభ్యాసము చేనిఆచరించాలి, 24, సంకల్పాల వల్ల పుట్టిన అన్ని కోరికలను నిడచి, నిషయాల నుండి యిందియాలను మరలించి -

156 శ్రీమద్భగవద్గీత షష్రమాధ్యాయము

శనై వై రుపరమేత్‌ , బుద్ధ్యా ధృతిగృహీతయా, ఆత్మసంస్థం మనః కృత్వా,న కించిదపి చింతయేత్‌ ॥26 యతో యతో నిశ్నరతి, మన శృంచల మస్థిరం, తత స్తతో నియమ్యైత,దాత్మన్యేవ వళం న యేత్‌॥26 ('ప్రశాంతమనసం 'హ్యేనం, యోగినంనుఖముత్తమం. ఉపైతి శాంతరజసం, బహ్మభూత మకల్మషమ్‌॥ 27 యుంజన్నేవం సదాక్మానం, యోగీ విగతకల్మషః, సుఖేన బ్రహ్మసంస్పర్శ మత్య౦ంతం సుఖ మళ్నుతే-॥ సర్వభూతస్థ మాత్మానం, సర్వభూతాని చాత్మని, ఈక్షతే యోగయుక్తాత్మా, సర్వత్ర సమదర్శనః ॥ 20

ఆత్సస౦ంయమాధ్యాయము 15%

25. మనస్సుతో యిందియ న్నిగహంచేసి, దైర్య ముగా (పానంచిక సీిషయాల నుంచి బుద్ధిని దూరం చేసి మనస్సును ఆత్మయంచే కుదిర్చి యితర ఆలోచనలు లేక, చింత బేకుండా వుండాలి

26. చంచల మనస్సును విషయాలవై పుకు పోకుం' డగా భూచి దానిని న్మిగహించ నలెను, అత్త (| యంటే రమించ నలెను, - |

౨”, చంచలము లేని మనస్సుగలవాడుః పానములు "లేనివాడు; జీపన్ను కడు అగ యోగిని (బహ్మనంద అనుభూతి స్వయంగా వరిస్తుంది,

౨8, ఆటంకములు లేకుండా మనసును ఆకూోగంలో లగ్నము చేసినవాడు అతని పాసాలను పోగొట్టుకుని చిన రకు (బహ్మాూజ్ఞానియై ఇాశ్య్రతానందము పొందుతాడు,

౨9, ఏక్మాగచిత్తుడై మనస్సును అత్మయందేవుంచిన యో అన్ని పాణుల యందు సమదృష్టిగిల్లి, (బహ్మాను భూస్తూ అన్ని (పాణుల యందు తన ఆత్మను తన యందు సర్వభూ తాలను దర్శిస్తాడు.

158 (శ్రీమద్భగవద్గీత షష్టమాధ్యాయము యోమాం పశ్యతి సర్వత్ర, సర్వం చ మయి పశతి, తస్యాహం న (ప్రణశ్యామి, సచ మే న (ప్రణళ్యతి ॥ సర్వభూతస్థితం యో మాం, భజ త్యేకత్వ మాస్థితః, సర్వథా వర్తమానోఒపి, సయోగీ మయి వర్తతే॥ త్రి! ఆక్క్మాపమ్యేన సర్వత్ర, సమం పళ్యతి యోఒర్జున | సుఖం వాయది వా దుఃఖం, స యోగి వరమోమతః అట్టస ఉవాచ ఫం యోఒయం యోగ్వాస్త్వయా (పో రః సామ్యేన మధుసూదన ।

ఏతస్యాహం న పళ్యామి,

చంచలత్వాత్‌ సికిం నిరామ్‌ ॥ 88

కక =

ఆతృసంయమాయోగము 159

వం అన్ని _పాణుల యందు నన్నూ, నా యందన్న్ని 'ాణులను చూచే వారికి నేను యెల్లన్సుడు కన్పడు తూంటాను

81. అన్ని (పొణులలో అంతర్హింతగో వున్న నన్ను వేదభావం లేకుండగా యెవడు ఛ్యానిస్తావో వా జేవిధంగ నున్నను నన్ను నదలక నాయంబే వుంటాడు

89, అర్జునా అతడే (ేేస్ట్మమైన "యోగి అని నామ తము, ఎవడు వరుల దుఃఖాలను తనవిగా భావించు కొనునో ఆతజే యోగి, అర్జునుడు యిలా అన్నాడు :_

లై కృప్తో సివ్ఫు బోధించిన యీ ఛ్యాన వూగం నిర్మల మనస్సుతో సాధించ తగినబే కాని; చంచల స్వభావం కల మనస్సుతో స్థిరంగా యా యోగాన్ని యములా పొంచాలో తెలియడం లేదు,

160 (శ్రమద్యగవర్గీత షష్టమాధ్యాయము

చంచలం హి మనః కృష్ణః పమాథి బలవ ద్హుఢం, తస్యాహం న్మిగహంమన్యే, వాయోరివదుష్కరమ్‌॥8॥4 శ్రీ భగవా నువాచ :=

అసంశయం మహాబాహో: మనోదుర్ని (గ్రహంచలం, అభ్యాసేన తు కౌంతేయ: వైరాగ్యేణ చ గృహ్యతే॥85 అసంయుతాత్మనా యోగో, దుష్ప్రాప ఇతి మే మతిః, నళ్యాత్మనా తు యతతా, శక్యోఒవాప్తు ముపాయత;॥

ణే డా టా త శ్‌ శ గ్య యం. లు. +" గ స న తన వం. గ _ 15 చర స ్‌్‌ శమెనస్టు లి జీ నే = (జనర మ్మ టీ 2లో సం ల... + | ర్త ని శ్‌ న్‌ా. హా 1. రర లి... ఒ పట్టం. న న స యయా [ (] భట తాల టై. యే స్త. సి రం. కరడ శదదయ ౯౩ సే ట్ర్‌ అయో ల సం సట భట ప క నం మ డా

షే ఆత్మృనంయమయోగము 161

కక ఆకాశంలో గాలిని నిరోధించ లేనశ్లు - నిత్యం చవలింవాేదీ, అలిబలన_త్హం మైందీ అమిన మనస్సును నిగ హించడం సాధ్యంకాని బేమో అనుకుంటున్నాను, (శ్రీకృష్ణుడు చెబుతున్నాడు ;.--

ఏసఫ నిజమే. మనసు, న్మిగహించడానికీ వీలు లేనంత చంచలమైంచే "కాస్సీ అషస్టనా అభ్యాసం, వై కాగ్యం వున్నట్లయి లే దాసిని సాధించనచ్చును.

86. మనస్సును సగహించుకో తేనివాడు యోగ సాధన చేయలేడు, మనో నిగహం వుంశే వవుపాయాల తోనై నా (నయల్నించి యోగసిద్ధి పొందవచ్చును.

162 _ ్రీమద్భృగవద్గీత షష్ట్రమాధ్యాయను అర్జున ఉవాచ ;-

జ అయతి శ్శంద్ధయోపేతో, యోగా చ్చలితమానసః, అప్రాష్య యోగసంసిద్ధిం కింగతిం కృష్ణ ః గచ్చతి? కచ్చి న్నోభయ విభ్రష్ట, శ్చిన్నాభమివ నళ్యతి, అప్రతిష్టో మహాబాహోః విమూఢో (బ్రహ్మణః పథి ॥ ఏకం మే సంళయం కృష్ణః ఛేత్తు మర్షస్యశేషతః, త్వదన్యస్పంశయ స్యాస్య, ఛేత్తా న హ్యుపపద్యతే॥89 (శ్రీ భగవా నువాచ :=

పార్ధ నై వేహ నాఒమ్యుత్ర, వినాళ స్తస్య విద్యతే,

థి ఆటా అవావీ నహి కల్యాణకృ త్కళ్చిత్‌, దుర్గతిం తాతః గచ్చతి ॥

ఆత్గసంయమయోగము 1గ్రకి

అర్జనుడు ప్రశ్నిస్తున్నాడు (కా

87. కృష్ణా! ఎంత (శద్ధగా యోగాభ్యానం చేస్తున్న నృటికీ, యేకారణం వల్లనైనా మనసు చలించి సిద్ధిపొంద -వేశసోయిన వారికి యేంగతి వడుతుంది?

ఏ8. అటు (ఎహ్మజ్ఞానార్జనకు యిటుకర స యోగులకు- వుభయయులకూ చెడినవాడు, పడిపోయిన మేభఖునకలాల నలె న్మిషృయోజనంగా నాశన మైపోడుగ చా శ "

ఏ9, కృష్ణా! నువ్వొక్క_డి వే-నాలోగల సంబేహాన్ని తీర్చగల సమర్దుడవు. మలెవ్వమూ యీ సంచేహాన్ని సినృ్రి చేయలేరు, నాకు నీవే దిక్కు. శృష్లుని జవాబు 1

40, శుభకర్శలు చేయువానికీ యెట్టి దుర్షళా గల్లదు, వానికి యీలోకంలోను, వరలోకంలోను యొట్టికీడూ కల్లదు, _

164 _ శ్రీమద్భగవద్గీత షష్టమాధ్యాయము (పాష్య పృణ్యకృళతాం తోచా నుషిక్వా శాశర్షతీ స్పమాః, శుచీనాం టఫ్రీమతాం గ్‌హ్‌ యోగ్యభష్టోఒభీజడాయతే ॥ శ] అథవా యోగినా మేవ, కులే భవతి థీమకాం, ఏకద్ధి దుక్లభతరం లోకే జన్మ య దీదృశమ్‌॥ 49 త్యత్ర తం బుద్ధిసంయోగం, అభతే పౌర్వ దెహికం థి రం కి యతతే చ తతో భూయః, సంసిద్దౌ కురునందన! 48 పూర్వాభ్యా సేన త్తే వైన 'పాయకే హ్యావళోఒపి స్య, జిజ్జాను రపి యోగశ్య, శబ్ద హ్మోతివ రృతే॥ 4 ('ప్రయత్నా ద్యతమానస్తు యోగీ సంకుద్ధకిల్చిషః, అనేకజన్మసం సిద్ధః తతో యాతి పరాం గతిష్స్‌ ॥ 46

అతృృసంయమాయోగము 165

ఉఓ, యోగ్మభష్టుజెన వానికి - పుణ్యకర్మలు చేయు

'వాడు పొంబచే వుత్తవమలోకాలు కలుగసళతాయి, ఛాలా

కాలం అక్కడ నివసించిన పిము సట; నదాచారులె న ధనీ కుల యింట పుడళాడు.

*౨, అలా కానినాడు? విజ్ఞాన ఘన్నులై న యోగుల నంశములో తిరిగి పుడతాడు. అట్టి వుత్తమ జన్ముము కలగడం వాలా కష్టం,

శీ యోగ భష్టుడు (క్రితం జన్మలో "తాను సాధించి పదలిన యోగాన్ని తిరిగి అభ్యానముచేసి యా జన్మలో పరిపూర్మత్వం కొజకు (నయక్ని స్తాడు

ఉత, పూర్వజన్మ అభ్యానబలాన్ని ఆధారం చేసుకొని యోగసాధన వల్ల ఆకర్షింనబడ్రి ఆరంభములో నే యుక్త కర ్రలఫలితాలనుమించి యాగ సాధసలోమునిగిపో తాడు,

ఉర్‌. నిరంతర డదీశీతుడైన యోగి తన నిశ్చయము రుండి మరలకృ జన ్రవరంనరంగా అభ్యాసపఫలం వల్ల యోగ సిద్ధిని పొంది మాతం పొందుతాడు,

168 శ్రీమద్భగవద్గీత షష్టమాధ్యాయము

త పస్విభ్యోఒధికో . యోగీ,జ్ఞానిభ్యోఒపిమతోఒధిక క కర్మిభ్య శ్చాధికో యోగీ, తస్మా ద్యోగీ భవార్డునః 45 'యోగినామఫ్‌ సర్వేషాం, మద్గతే నాంతరాత్మనా, శ్రద్ధావాన్‌ భజతే యో మాం,సమే యుక్తతమోమతః॥ ఇతి (శ్రీమద్భగ నన్లీతొ సూవనివత్చు (బహ్మావిద్యాయాం

ఆకాగ శాస్త్రే (శ్రీకృష్ణార్జున సంవాదే అత్మనంయమను "యోగో నామ పంచఒమోధ్యాయః . స౦ంపూర్మ్మ:ః॥

ఆత్మసంయమయోగము 167 46. కర్శనిష్టతో మంచి కర్ణులు చేయువారి కం ళ్లు తపోదీవీతుల కంక శఆాస్తా/ర్షజ్ఞానం గలవారి కంకు యూగియే. మిగుల శేష్టుడు కాను అడ్జునా-! . నీవు 'లయూగివి కమ్ము. 47.నాయంచే మనస్సు నిల్చి నన్ను (శద్ధతో సేవించు వాజే యోగుల దందరి కంశు గొన్న వాడనేది నిశ్చయం, ళ్లు ఉపనివత్తు, (బహ్మావిద్య, యోగ ఇాశ్ర్రముగా వేరందిన (శ్రీకృష్ణాష్ణున నంవాద రూవమైన భగవద్గీతలో ఆత శసంయమ 'యూగ మను ఆరవ అధ్యాయము పూ_ర్తియెనదిం అట్ట స సియా

168 | క క శ్రీమద్భగవగ్గిత విజాన యోగః ళ్‌ శ్రీ భగవా నువాచద ఒ మయ్యాసక్రమనాః పార్ధ ॥ యోగం యుంజ న్మదాశ్రయః, ఆసంశయం సమ్మగం మాం యదా జ్లాస్యసి తచ్చు)ణు॥ క్షే క్లానం తేఒహం సవిజ్ఞానం ఇదం నత్యా మశేషత,, యక్ఞాత్వా నేహా భూయోఒన్యత్‌ జ్లాతవ్య వున తే శిష్య॥ 2 మనుష్యాణాం సహ్యసేషు, కళ్చి ద్యతతి సిద్ధయే, యతతా మపి సిద్ధానాం, కళ్ళి న్మాం వేత్తి తత్తత;; 8 భూమి రాపోఒనలో వాయుః, ఖం మనో బుద్ధి రేవచ, అహంకార ఇతీయం మే, భిన్నా (ప్రకృతి రష్టథా ॥ 4

శ్రీవుదృగవద్దిత 1% అవవ ఇ్తేస్తా-డ్తు కాలా. 7విజానయోగ:;ః

్ల

భగవానుడు చెబుళున్నాడు వా

1. పొన్టా'నాయంచే మనస్సు నిల్చి యోగాభ్యాసము చేయదలచిన నీకు నా న్వరూపాన్ని పూ్తిగా ఎట్లు "తెలుసుకోగలవో చెబుతాను విను, |

2, సీకు (బ్రహ్మజ్ఞానాన్ని అనుభ నపూర్వకముగా గ హించే విధానం చెబుతాను, దానిని కెలుసువొంళు యిక "ెలుసుకోదగిన బేదీ వుండదు,

రి, యోగాభ్యాన మొనరించు వేయిమంది మనువ్య లలో న ఒక్కరికో మ్మాతమే "యోగ సిద్ధి లభిస్తుంది, అలా లభించిన వేయిమందిలో యే ఒక్కరో మ్మాతమే నన్ను ెల్చుకోగల్లు తారు, _

లీ ఈ (వశృతి-భూమి, స్‌రు, అగ్ని వాయువు; ఆకా శముః మనస్సు, బుద్ధి అహంకారము అని యెనిమిది భాగములుగా వుంది,

170 _ శ్రీమద్భగవద్గీత స్పష్తమాధ్యాయము అపదేయ మితస్త్యన్యాం, (ప్రకృతిం విద్ధి మే పరాం జీవభూతాం మహాబాహోః యయేదం ధార్యతే జగత్‌॥ ఏత ద్యోనీని భూతాని సర్వాణీ త్యుపధారయ,

అహం కృత్నస్య జగతః, _సభవః, (పళయ స్తథా ॥ “మత్తః పరతరం నాన్యత్‌, కించిద స్త్రి ధనంజయ : మయి సర్వం మిదం (ప్రోతం,స్తూతే మణిగణాఇఖవ॥ రపోఒహమప్పుకౌంతేయ : (ప్రభాస్మిశశిసూర్యయోః, (ప్రణవ స్పర్వ వేదేషు, శబ్దః భే, పౌరుషం నృషు ॥ 8 పుణ్యో గంధః సృథివ్యాంచ, తేజ శ్చాస్మి విభావసౌ, జీననం సర్వభూతేషు, త పళ్ళాస్మి తపస్విషు ॥ $

వీ జా నయోగము షా

5. అష్టవిధములై.న (పకృతికంయె 'వేరయినదీ, _శేస్టు మైన జీవరూనమగు నాళజ్రి యీ వవంచమునుధరిస్తోంధి

6. భూతములన్నీ యీ రెండు (వకృతుల నుండే పుట్టాయి. ఈ వనంచనృష్టినాశనాలకు నేనే కారకుడను,

7, ధనంజయా ! నాకం (శేస్టమెనది యేదీ లేదు, జారము పూనలను ధరించే విధంగా యీజగత్తును. నేను ధెర్హిస్తున్నాను,

8. జలమున రుచిను, సూర్య చందు లందు శాంతి రూనంతోను, వేదాలలో “టం” కారముగాను, ఆకాశ ములో శబ్దరూనంతోను, మనుజులలో పొరువ శక్తి తోను నేనే వున్నాను,

9, భూమి యందు బాననాలతోను, నిన్సూ యందు 'తేజస్సుగాను, అన్ని జీశ్రలయందు (పాణనాయువుగాను తానసులలో తవస్సుగాను నేనే వున్నాసుం

17/2 ్రీమదృగవద్గీత స్పష్పమాధ్యాయము

వీజం మాం సర్వభూతానాం. విద్ధి పార్థః సనాతనం, బుద్ధి రృుద్ధిమతా మస్మి, తేజ స్తేజస్వినా మహమ్‌110 బలం బలవతాం చాహం, కామరాగవివర్ణిగం, ధర్మావిరుద్ధో భూతేషు, కామోఒస్మి భరతర్షభ 1 11 య్‌ చైవ స్పాత్త్వికా భావా రాజసా సామసాశ్చయే, నత్త ఏవేతి తాన్విద్ధి, నత్వహం తేషు తే మయి॥ 1 _తిభి ర్ల్గణమమై ర్భావైః, ఏభి స్పర్వ మిదం జగత్‌, మోహితం నా భిజానాతి, మామేభ్యః పర మవ్యయమ్‌॥ దై వీహ్వేషా గుణమయీ, మమ మాయాదురత్యయా మామేన యే _ప్రపద్యంతే, మాయామేతాం తరంతి తే॥

వి జాన యోగ యము 178

10, పార్దా! అన్ని (పాణులకు మూలకారణం నేచే, బుద్ది మంతులలో గల బుద్ధిః ఛఊూరులలోని శౌర్యము నేనేయె యున్నాను,

11. బలవంతులలో కామరాగములు లేని బలమును, జీవులలో ధర. 'శ్రనిరుద్ధము గాని కామమునూ నేనే,

గలి, న్త్త్త్వముః రజన్సు; తమన్సు- అనుగుణాలు నా నల్ల నే కల్గుతాయి. నా యథీనముళై వుంటాయీ గాని, “నేను వాటికి కట్టుబడను,

18. న్నత్త్వ్యరజ_న్తమో గుణములు గల శాగ, "ద్వేష మోూహాదుల వల్ల (శమించి వై గుణాలకు అతీతుడ నగ నన్ను జెలుసుకో లేకున్నారు,

శ్ర (త్రిగుణములు గల్గిన నా మూయాజాలము అతి (క్రమించ శక్యము గాదు, ఇతర విపయాలవై ఆన క్రి విడచినన్ను సరయు వేడినవారు మాత మే నానూయను చాటగలరు,

114 థ్రీమదృగవర్గీత స్వస్తమాధ్యాయము నమాం దుష్క్యృతినో మూఢా:

వ్రపద్యంతే నరాధవమాః, మాయ యాపహృత జ్ఞానా

ఆసురం భావ మాశితాః 1 15 చతుర్విధా భజంతే మాం, జనా న్సుకృతినోఒర్జున! ఆరో జిజాసు రరారీ, జానీ చ భరతర్షభ :

నే ఇ(4 క లు

తేషాం జానీ నిత్యయు క్త, ఏకభ క్తి ర్విశిష్యతే, పిమోహి క్ఞానినో ఒత్యర్థ మహం సచ మమ [పియః _ఉదారా స్పర్వ ఏవైతే, జానీ త్వాత్మైవ 'మేమతం, అసితస్పహి యుక్తాత్మా,మామేవా నుత్తమాంగతిమ్‌ ॥ బహూనాం జన్మనా. తే,

జ్ఞానవాన్‌ మాం (ప్రపద్యతే, వాసుదేవ స్సర్వ మితి

స మహాత్మా సుదుర్లభః ॥ 10

వి జ్షా నయాగము యర్‌

15, గర్వం, కోనం మొదలైన రాతనభౌావన నంయు _కోలూ, మాయానృత విజ్ఞానం గలవారూ, మూర్జులూ, సీచులూ: పాపులూ-నన్ను పొంద లేరు,

16. భరత్మసేష్టా! శోకమగ్నుడు; జిజ్ఞాసగలవాడు; నంవదకోరువాడు, జ్ఞానీ - యీ నాలుగువిధాల పుణ్యా త్నులే నన్ను సేవిస్తారు,

17. ఏరి నలుగురిలో జ్ఞాని యెబ్నవ్వుడూ నా యందే మనస్సు నిలుపుకొని, ఛా్యానయోగంలోవుంటాడు కనుక, అందరి కంకే అతడే _శేళ్టుడు. వానికి నేను నాకు అతడూ మిక్కిలి యిష్టులము,

18. వై నలుగురూ ఉత్తముతలే కాని, జ్ఞానిమ్శాతం నా ఆత స్వరూపుడు, అన్ని విధములా వరమే గతిగా నన్నే నమ్మి అఆశయించుకొని వుంటాడు,

19, అనేక జన్మల పిమ్మట “దేవుడే సమస్తమూ అని (గ హించి జాని (టహ్మోనందము పొందుతాడు, అట్టి మహోతు శ్రగు అరుదుగా వుంటాడు,

116 థ్రీమద్భగవద్గిత స్తమాధ్యాయము కామెస్తె స్తెః ప్యాతజ్ఞానాః, (వపద్యంతేఒన్యదేవతాః, తంతం నియమమాస్థాయ, (ప్రకృత్కానియతాస్స్వయా॥ యో మయో యాంయాం తనుం భర్తః, (శద్ధయార్చితు మిచ్చతి, తస్య స్యాచలాం (శద్ధాం, తామేవ విదధామ్యహం౦ ॥ 21 స తధా (శద్దయా యుక్త స్తస్యారాధన మీహతే, ధ్‌ నన ౨ లభకే చ తతః కామాన్‌ మయైవ విహితాన్‌ హితాన్‌॥ అంతవత్తు ఫలం తేషాం, తద్భవ త్యల్పమేధసాం, దేవాన్టేవయజోయాంతి, మదృకాః యాంతీమామసి ॥ అన్య కర్తం వ్య క్రి మాపన్నం, మన్యంతే మా మబుద్ధయయః, సరం భావ మజానంతో, మ మావ్యయ మనుత్తమమ్‌ 1 24

19. విజ్ఞానయోగము 177

20. కోరికలచేత కొల్ల గొట్టబడిన తెలివితో, అయా "కొవ్వు నల కనుగుణంగా అనేక నియమాలను పాటిస్తూ నన్ను తన్ను యితర 'ేనతలందరిని ఉపాసిస్తుంటారు.

21. ఎవరు యీ 'జేవతలను భ_క్షికద్ధలతో కోలు స్తారో వారికి ఆ దేవత యంబే దృఢ విశ్వానము? (శద్ధా గలుగునట్లు నేనే చేస్తాను,

22, అలా యే దేవత వేరునో అరాధనచేసి అబేవతా వరంగా వారి కోరికలు నెర వేర్చుకుంటారు, "కాని, అనలు కోరికలు కల్పించినదీ, నెరవేరచేసేదీ కూడ 'నేనే.

విప్ర, స్వల్బజ్ఞూనం గల మనుజులకు అట్టి ఆరాభన వల్ల శాశ్వత ఫలం "చేకూరదు, బేవతారఠాధకులు జేవతలనూ, నన్ను ఉపాసించినవారు సన్నూ పొందు తారు,

24, ఏ వికారములూ లేనిదీ ఉత్కృష్ట మెనదీమైన నా సరమాత్మ స్వరూపాన్ని ౫సర్టించలేని అజ్ఞానులు-నర్వా తీతుడనగు నన్ను సాధారణమాననునిగా భావిస్తున్నారు,

178 _ థ్రీమదృగవద్షీత సప్తమాధ్యాయము నాహం (ప్రకాళ స్పక్వస్య, యోగమాయాసమావృత:ః, మూధఢోఒయంనాభిజానాతి లోకోమానుజమవ్యయమ్‌1 వేదాహం సమకీతాని, వర్తమానాని చాఒర్జున / భవిష్యాణి చ భూతాని, మాం తు వేద న కళ్చన॥£6 ఇచ్చా ద్వేష సముళ్టేన, ద్వద్వమోహేన భారత।, సర్వభూతాని సమ్మోహం౦,' సర్లే యాంతి పరంతపః 2 యేషాం త్వంత గతం పాపం, జనానాం పుణ్యకర్మణాం,

కే ద్వంద్వ మోహ నిర్ముక్తా,

భజంతే మాం దృఢ(వతాః ॥ నిత జరామరణమోశ్షొయ, మా మాశ్రిత్య యతంతి యే, తేబహ్మతద్విదుఃకృత్సం, ఆధ్యాత్మం కర్మచాఖిలమ్‌॥

వి జా నయాగము 70

౨3, నేను యోగమాయతోగూడిన వాడనగుటచేత అందరకూ కన్సడను, అందువల్ల నే అజ్ఞానములో కూరు కుని చావు; పుట్టుకలు లేని కాశ్వతుడనై న నన్ను "తెలిసికొన లేరు,

విగ్ర అక్టునా! ఖాత, భవివ్యత్‌ , న_్రరృమానకాలాల లోని నర్వజీవులనూ నేనెరుగుదును. కాని, నన్నెనరూ "ఇెలిసికొన లేరు,

౨7 వరంతపా! రాగాద్వేవములతో గూడిన జీవులు సుఖదుఃఖాలవల్ల మోహితు లవుతున్నారు,

౨8, పానమ'నే బురదను పుణ్యమనే జలాలతో క్రడ్షిగ 'వేసుళొన్నవారు మా.తమే సుఖదుఃఖాది ద్వంద్వజనిత మాహా బంధనాల నుండి విడినడి నన్ను సేవించ గలను,

౨9, ఎవరై తే రాజవమరణాలనుండిి ముక్తులు శావడ్తా నికి నన్నుమాూతమే అశ్రయించి సాధన చేస్తారో, వాకు నూూతమే వర (బ్రహ్మను = అధ్యాత్మ మును: కర త త్యాన్నీ "కెలుసుకో గలుగుతారు,

180 (శ్రీమద్భగవద్గీత సప్తమాధ్యాయము సాధిభూతాధిదైవం మాం, "సాధియజ్ఞం చయే విదుః ఛ్రయాణకాలేఒపి చ మాం, తే విదు ర్యుక్తచేతసః ॥ త ఇతి (శ్రీ) భగవద్దీతా సూవనిషక్చు (శువ్మా విద్యాయాం యోగా స్త్రే (శ్రీకృష్ణారున నంవాచే అడ్జుస విషాద యోగోనామ న_ప్తమోఒధ్యాయః సమావ్తము

విజ్ఞానయోగము క. 30 అధిభూతము, అధిదై వము, అధియజ్ఞ ములతో కూడిన నన్ను ఎనరు 'తెలుసుకుంటారో అట్టి 'యోగులే వరణ కాలమున గూడ నన్ను మరచిపోకుండా , తెలుసు కొంటారు, ర్లు ఉవనిషత్తు (బ్రహ్మవిద్య, యోగ శాస్ర్రముగా జేరందిన తుకృష్ణాష్టన సంవాద రూపమైన భగవద్దీతలో ఆత ్రసంయము 'కూోగ మను ఆరవ అధ్యాయము పూ_ర్తియెనది, బాట నో టా జ

132 - శ్రీవమదృృగవద్గిత ॥ అవాలలవహ్రాప్రూ స్తా ప్రర్తుా--. 6. అత్షర సర్గబహ్మ యోగః

అర్జున ఉవాచ :- కింతదృహ్మ 7కి మధ్యాత్మం ళా

కిం కర్మ? పురుషోత్తమ ః అధిభూతం చకిం (ప్రోక్తం?

అధిదైవం కిముచ్యతే ల అధియజ్ఞః కథం కోఒ్యత్ర దేహిఒస్మీన్మధుసూదన : (పయాణకాలే చ కథం, క్లేయోఒనసి నియతాత్మభిః? 2 శ్రీ భగవా నువాచ $- అక్షరం (బ్రహ్మపరమం, స్వభావోఒధ్యాత్మముచ్యతే, భూతభావోదృవకరో, విసర్గః కర్మసంట్హీతః ॥1 ఠి అధిభూతం కరో భావః, పురుష శ్చాధిదైవతం అధియజ్ఞోఒహ మేవాత, దేహే దేహభృతాం వర॥

శ్రీవుదృగవ ద్ద త 1% 8. అక్షర పర బహ్మ యోగము అర్జునుడు అడుగుతున్నాడు ;--

1. పురుషోత్తమా, (బహ్మాము అంశేయేమిటో అధ్యా త్ర (మం యేమిటి? కర శ్ర అథిభూతం, అధిదై నములంశే 'య్‌మిటి శై

వ, ఈ దేపాంలో అధియజ్ఞ మేది? అది యీ విధంగా వుంటుంది 1 యోగులు మరణ సమయంలో నిన్ను యే నిధంగా "తెలుసుకో గలుగుతారు! భగవానుని సమాధానము :-

8. నాశనం లేనిదీ సర్వ్యోత్కష్టమైనదీ, సర్వన్వమై అతీత మైనది -బహ్మము, (వక్ళతి సంబంధమైన స్వభావ ములే అధ్యాత్మము, సర్వభూతముల ఉత్స త్తికైన ఘట నమే కర ము,

9. నాశనము కలిగిన వదార్షము అధిభూత మనబడు శీ య న తోంది, పురుషుడే అధిటైవతము, సమ్వన్త చేహములం దునా అంతర్యామి నై యున్న నేనే అధియజ్ఞమును.

184 (శ్రీమద్భగవద్గీత అష్టమాధ్యాయము అంతకాలే చ మామేవ, స్మర న్ముక్త్వ్యా కశేబరం, యః (పయాతిన మధ్భావం,యాతినా స్త్యత్రసంశయ:ః॥ యం యం వాపి స్మరన్‌భావం, త్యజత్యంేక శేవరం, తం త మేవైతి కౌంతేయ! సదా తద్భావభావితః ॥ 6 తస్మా తృర్వేషుకాలేషు, మామనుస్మర యుధ్య చ, వయ్యర్చితమవోబుద్ధిః, మామేవైష్య స్యసంశయః ॥ అభ్యాసమోగయు క్షేన చేతసా నాన్యగామినా, పరమాంప్పరుషం దివ్యం,యాతి పార్ధాను చింతయన్‌॥8 కవిం వురాణ మనుళాసితార

అణో రణీయాంస మనుస్మరే ద్యః, సర్వస్య ధాతార మచింతరూస

మాదిత్యవర్షం తమనః పరసాక్‌ ॥ క్రి

అతరనరబహ్మాయోగము. 185

5, మరణ నమయమున నన్ను తలచుకొనుచూ శరీ శాన్ని విడచినవాడు తవ్చశ నా స్వరూపాన్ని పొందుసు.

6 శొంజేయా! అంత్య కాలమున యెవడు యీ భావ ముతో మరణిస్తావో, వాడు ఆ భావాన్ననుసరంించి అట్టి స్థితినే పొందును,

7, కాబట్టి సీవు' నిత్యమూ నన్నే నృరణ చేస్తూ యుద్ధం చెయ్యి; నాయంచే నీ బుద్దిని మనసును నిల్పితే తన్నక నన్నే పొందుతావు, సంశయము లేదు,

8, పొన్టా నిరంతరము అభ్యాసము చేయబడుచున్న యోగముతోకూడికొన్నదీ, ఇతరనిషయములవై కిపోనిదీ అయిన మనస్సుతో - సర్వాతీతుడై న నరమ పురుషాని ధ్యానించే వాడు ఆ నరను పురుషుత్లో పొందుతున్నాడు,

9, అ నరమపురుషుడు-సవ్వజ్ఞుడుః సనాతనుడు; నర్వ జగద్‌ శానకుడు, అణువుకంకు సూత, శ్రమైనవాడు; లోక రతకుడు;, ఊహాకందని రూనం కలవాడు, చీకటికి అతీత మైన సూద్యనినంటి తేజోమయ వర్లుడు, -

186 _ శ్రీమద్భగవద్గీత అష్టమాధ్యాయము ప్రయాణజకాలే మనసొాజఒచలేన

భక్త్యా యక్షో యోగబలేన చైవ, భుంువో ర్మధ్యే' (పాణమా వేశ్య సమ్యక్‌

సతం పరం పురుష ముపైకిదిన్యమ్‌॥ 10 యదత్ష్సరం వేదవిదో వదంతి

విశంతి య ద్యతయో వీతరాగాః, యదిచ్చంతో (బ్రహ్మచర్యం చరంతి

తత్తే పదం సం్యగహేణ (ప్రవక్యే ॥ 11 సర్వద్వారాణి సంయమ్య

_ మనో హృది నిరధ్య చ,

మూర్ధ్యాధా యాత్మనః పాణం

ఆస్థితో యోగధారణామ్‌ ॥ కల్లి ఓమి త్యేకాక్షరం (బ్రహ్మ

వ్యాహర న్మా మనుస్మరన్‌, యః (ప్రయాతి త్యజన్‌ దేహం

స యాతి పరనూం గతిమ్‌ ॥ తి

అవతవరవర (బహ్ముయోగము 187

10, అంత్య కాలమునందు. (పాణాన్ని "చక్క్యాగా (భూమధ్వంలో నిల్పి నిశ్చలమనస్కు- డ్రై ఆ నరమపుర్చు షుణ్న్ని ఛ్యానించేవారు, ఆ నరమాత్మనే పొందుతారు.

11, చేదచే త్తలు బేనికై తే నాశనంలేనిదని చెబుతు న్నారోయే ఒక్కటిపొందాలనే యేకైకవాంఛతో నమ _స్త్వమైన కోరికలనూ వినర్ణి స్తారో, యతీంద్రులు వ్‌ పుణ్య వదం చేరడంకోసం గురుకులవాసులై న (బహ్మాచర్య దీత నాచరిస్తారో -ఆ దివ్యవదాన్న్ని గురించిచెబుతాను విను-

మి, ఇందియాలను న్మిగహించి, నవద్యారములను బంధించి మనస్సును పృాదయముతో _ లగ్నము చేసి ఊర్థ్వనాడిని (నుషున్నును అధిష్టించి (పాణాన్ని సనహా (సారచ్యక్రములో నిలిపి థా్థనయోగియై నన్నే తలుచు కొంటూ -

18, (బహ్మాతమేరమైన “ఓలి కారమును; - దానికి చవాచ్యదూవమెన నన్ను స్టరిస్తూ ల ఏకాగమనస్కు- డ్రై “దేహాన్ని త్యజిం చేవాడు - మహోత్క్య్చష్టమైన్న నరము వదాన్ని పొందుతాడు,

188 (శ్రీమదృగవగ్గీత అష్టమాధ్యాయము అనన్యచేతా స్పతతం, యో మాం" స్మరతి నిత్యశః, తస్యాహం సులభ; పార్థః నిత్యయుక్రస్య యోగినః॥ మా ము పేత్య పునర్జన్మ దుఃఖాలయ మశాశ్వతం, నాప్ష్షువంతి మహాత్మానః, సంసిద్ధిం పరమాం గతాః॥ ఆ(బ్రహ్మభువనా ల్లోకాః పునరావ _ర్తినోఒర్జున 1 "మా ముప్యేత కు కౌంతేయ! పునర్లన్మ "న విద్యతే॥16 సహ(ససయుగసర్యంతం, అహర్యదృ్రహ్మణోవిదుః, రాత్రిం యుగసహస్రాంతాం, తే౬హోర్మాత్రవిదోజనాః॥ అవ్యక్షా ద్వ కయ సర్వాః (ప్రభవం త్యహరాగమే, _రాశ్యాగమే ప్రలీయంతే తతె వావకఠ సంజళకే ॥ 18 జో అటి క

అతరపర(్యబహ్మాయోగము 189

14, అర్జునా . ఇతరమైన ఆలోచనలు లేకుండా యోగాభ్యాసవరులై నిత్యం నన్నే స శరించే యోగులకు "నేను అత్యంత సులభ సాధ్యుడ నవుతాను,

15. నన్నే నమ్ముకున్న వారు - దుఃఖభూయిష్టమూ, అశాళ్వత మూ అయిన (_నవంచవాందు తిరగి జన్నించక్క ఆ నరవు వదాన్నే "పొందుతారు,

16, అక్జునా! బహ్మాలోక వర్యంతము ఉంజే లోకా లన్నిటిలోను పునరాన్న _త్రిజన్న లున్నాయి, కాని నన్ను చేరిన వారికి జన్మలు "లేవు,

18. బహ్మకు “వేయి యుగాలు ఒక వగలు * వేయి యుగాలు ఒక రాతి, ఇది జెలిసినవారు కాలత త్వం "తెలిసిన యోగులు,

18, (బ్రహ్మ యొక్క వగటికాలం అవ్య కృ (వకృతి నుండి యీ (వనంచం పుట్టి తిరిగి అతని రాతిక్షాలంలో ఆ అవ్య_క్ప మంచే లయ మవుతుంది,

180 శ్రీమద్భగవద్గీత అష్టమాధ్యాయము భూత(గ్రామ స్స ఏవాయం భూత్వా భూత్వా (ప్రలీయతే, రాభశ్రాగమేఒవశః పార్ధ । (ప్రభవ త్యహ రాగమే॥1[0 పర _స్తస్మాళ్తు భావోఒన్యో న్యక్షోఒవ్యక్రాత్సనాతనః, యస్స సర్వేష భూతేషు నశ్యత్సు న వినళ్యతి 120 అవ్యకోఒక్షర ఇత్యుక్తః తమాహుః పరమాం గతిం, యం (ప్రాష్యన నివర్తంతే తద్ధామ పరమం మమః॥॥£॥! పుదష స్పపరః పార్థః భక్యాలభ్య _స్వ్వృనన్యయా, యస్యాంతస్థాని భూతాని యేన సర్వ మితం తతమ్‌॥

అవతరవర(బహ్మయోగము సం 1

19. అజ్టనా! ఈ భూతనమూహం అనేకసార్లు పుట్టి (నకృతిననుసరించి బహ్మ 'రా(త్రిశాల (వవేశముకాగానే లీనమై, వగలురాగానే తిరిగి పుడుతున్నది,

౨0, ఇటువంటి యా సకృతికంళే ఇాళ్వతమైనదీ వర మైనదీయైన “వర బహ ఇ” మొకటి కలదు, సర్వభూ "తొలూ నళించినా అదిమాతం నాశనము కాదు.

21, ఇం్యదియాలకు కన్చడనిద్రీనాశన రహిత మైనదసీ వన్చబజేదీ వపరమనదం, అటే నా నివాస స్థానం ఆ స్టానము పొందిన వారికి జన్బ ఉండదు,

29, అర్జునా. నమున్తపాణులూ యెవనిలో గలవో, యమొనడు ఈ సర్వ జగత్తునా వ్యాపించేవున్నాశో - అట్టి వరమాత్మ భక్త సులభుడని "ఇెల్చువో,

182 _ శ్రీమద్భగవద్గీత అస్టమాధ్యాయను

యథ కాలేత్వనావృ త్తిం ఆపృత్తించైవ యోగినః, (పయాతా యాంతి తం కాలం వత్యామిభరతర్షభః లిత్రి అగ్నిర్ట్యోతి రహ క్ళుక్షః, షణ్మాసా ఉత్తరాయణం, తతి (ప్రయతా గచ్చంతి, (బహ్మ(బహ్మవిదో జనాః ॥ ధూమో రాఢ్రి స్తథా కృష్ణః షక్కాసా దకిజాయనం, త్మత చాంద్రమసం జ్యోతి; యోగీ (పాపస్య నివర్హతే॥ కుళ్ల క్షే గతీ హ్యేతే, జగత శ్యాశ్వతేమతే, ఏకయాయాత్యనావృ త్తి, అన్యయాఒవ _రృతేపునః॥ వం నైతే సృతీ పార్ట | జాొనన యోగీ ముహ్యాతి కశ్చన, తస్మా త్సర్వెషు కాలేష, యోగయుక్షో భవార్డునః 2?

1 అతమరవర బహ్ముయోగము 1908 ౨8 ఓ భరతనంశ (శేష్టుడా , యోగులు వ కాల ముళో మరణిస్తే ము_క్రివిపొందుతారో, యేసమయంలో శరీరం విడచి తేపునర్జన్నపాందు తారో చె ప్పెదనువినుము, ౨4, అగ్ని జ్యోతి, వగలు? శుక్ల నకం, ఉ_త్తరాయ ణం - అనేనూర్థాలలో చనిపోయినవారు వర్మబహ్మాను పొందుతారు, తిరిగి పుట్టరు,

వ్‌, ధూమం; రాత, కృష్ణనతుం: దథీ.ణాయనం అనే దారులలో చనినవారు చందాది లోకాలు చేరి తిరిగి పుడతారు,

౨26 ఈ (ననంచులో “కృష్ణగతి? “ఢుక్ష గతి” అని "ఆండు ఇాత్వత వూర్థాలు కలవు.వాబిలో- మొవటిదాని న్లు పుసర్జన్న రాహిత్యము: "రెంపనదడాసినలబ్ల పునర్థన్న కలుగు తాయి,

లగ, అష్టనా, ఈ వదు మార్గాలు "తెలిసిన యోగి వి భాంతి జెందడు, కావున నీవు నిరంతర యోగయుకక్తు

కేరిశీ (్రీమదృగవద్గీత అష్టమాధ్యాయము వేదేషు యజ్లేషు తపస్సు చైవ దానేషుయ త్పుణ్యఫలం ప్రదిష్టం, అత్యేతి తత్సర్వ మిదం విదిత్వా యోగీ పరంస్థాన ముపైతి చాద్యమ్‌ 1 28 ఇతి (శ్రీ! భగవద్గీతా సూవనిమత్సు _బహ్మ్మ విద్యాయాం, యోగశ్తాస్త్రే (స్రీకృష్ణామున సంవాజే అతురనర్య బహ శ్రయోగో నామ అష్ట మో౭ఒభ్యాయః నమావ్తము

అతరపరబహ్ముయోగము 195

౨వ, ఈ రహాన్యమ్ముగహించి ఆ చరణలో ఇెట్టినజ్ఞూని-

-వేదాలవల్లా? యాగాలనవల్లా, తవనస్సుచే గలిగే పుణ్య

స్టానాన్నథిగ మించి కాళ 'తబ్యానదాన్న్ని పొందుతాడు,

ర్లు

ఉవనివత్తు, (బహ్మావిద్యు యోగ శానస్ర్రముగా జేరందిన

(శ్రీకృష్ణార్జున సంవాద రూవమైన భగవద్గీతలో అవతరవర్మబహ్మూ యోస్సుమన్ను నెనిదవ అధ్యాయము పూ్తిమొనది,

శ్రీవుదృగవద్గిత 9. రాజవిద్యా రాజగుహ్యు యోగః

శ్రీ భగవా నువాచ :- ఇదంతు తే గుహ్యుతమం (వవత్యా మ్యనసూయవే, జ్లానం విజ్ఞానసహిత 0 యద్ధాత్వా మోక్ష్యస్యేఒళుభాత్‌ ॥ రాజవిద్యా రాజగుహ్యూం్క పవి(్ర మిద ముత్తమం, (ప్రత్యకైవగమం ధర్మ్యం, సునుఖంక ర్పుమవ్ఫ్టోయమ్‌। 2 అ్మశద్ధాధానాః పురుషాః, ధర్మస్యాస్య పరంతపః అప్రాప్య మాం నివర్తం కే,మృత్యుసంసార వర్శ్మ్మని॥8 మయా తత మిదం సర్వం, జగ దవ్య క్తమూ రికా మతీస్థాని సర్వభూతాని, న చాహం తే ప్వవస్థితః॥ 4

కర్ర శ్రీవుదృ్భగవద్గీత అజం శషష్టూస్తూంకిసినాయు కూకూ 9. రాజవిద్యా రాజగుహ్యు యోగము శ్రీకృష్ణుడు చెబుళున్నాడు ఫ్‌

1. అభూయారహితుడవై న ఓఅద్జునా! బేనిని గురించి "తెలుసుకుం కు నువ్వీ సంసార దుఃఖాల నుండి తరిస్తావో.. ఆ రహస్యాన్ని ఉవచేశిస్తాను విను, ంూ మటదిచనోల్తడివమమూ, మైరది, ఉత్తమ మెసది, రకా వాను థ్గ శ్రయు_కృమైవదిః సులభమై నదిశీ సో్తవతసోచైమెనద.
2. ఓ పరంతపా 1 ఈ ధర్మాన్ని శ్రద్దగా పాటించని వారు నా వద్దకు రాలేక పుడుతూ చస్తూ వుంటారు, 4 సిరా నైశ్రు యా సర్వసృష్టి యందూ వ్యాపించి యొక్పోను, ఈ సర్వభూత కోటులూ నా యందే వున్నాయి. నేను మ్మాతము వాటి నంటీలేను,

106 _ శ్రీమద్భగవద్గీత నవమాధ్యాయము

న చ మత్‌స్థాని భూతాని, పశ్య మే యోగ మైశ్వరం, భూతభృన్న చ భూతస్థో, మమాత్మా భూతభావనః 1 యథాకౌళస్థితో నిత్య౦, వాయు స్పర్వ(త్రగో మహాన్‌, తథా సర్వాణి భూతాని, మత్‌స్థానీత్యు పధారయ ॥ 8 సర్వభూతాని కౌంతేయ శ్రక్షష్టకళకియూంతి. మీకిమ్‌కోర్చా కల్పక్షయే పున స్తాని, కల్నాదొ విస్టైతో మ్యాహోమ్‌ ॥ (టపక్కృతిం స్వా మవష్టభ్య విస్ఫాజామి వునః పునః, భూత్యగ్రామ మిమం కృత్సృమవళం (స్రకృతేర్వశాత్‌ ॥ న చ మాం తోని కర్మాణ, నిబధ్నలిత్నిథనంజయ : ఉదాసీన వదాసినమ్‌, అసక్తం తేషు కర్మసు॥

రాజవిచ్యా 'రాజగుహ్యూ "యోగము 199

స, ఇంకా చెప్పాలంకు భూతాలు నన్నంటిపెట్టుకొనీ వుండవు, నా యీశ్వరశ _క్రిని గ్రహించు. నా నస్వరూవం ఈ (పాణులను సృష్టించి పోషిస్తూ వున్న వ్పటికీ వాటిని అభారము చేసుకొని వుండదు,

6, అన్ని చోట్ల వ్యాపించే వాయువు ఆకాశమున వ్లుంటుంచదేకాని; దాన్ని అంటదు, అక్షం (పాణులన్నియు నా యందుండుట నెరుగుము,

/ క. (్రశయనొలింలో అన్ని పాణులు నా నాూయనాస్‌ లయ శయ న్యక్హ్యాదిలో వాటిని మరలా. నేనే. సృళ్దిస్తాత్ను తీతమైన నా మయతో తిరిగి తిరిగి ఫుట్టిస్తూంటాను,

9, అయినప్పటికిని జష్ణనా అ కర్ణులలో "నేను (వవేశించక తటస్థంగా ఉండుట చేత, ఆ కర్మలు నన్ను బంధించవుః

200 _ శ్రీమద్భగవద్గీత మానవధ్యాయము మయాధ్యక్షేణ (ప్రకృతిః, సూయతే సచరాచరం, 'హేతునానేన కౌంతేయః జగ ద్విపరివర్తతే ॥ 10 అవజానంతి మాం మూఢాః

నూనుషీం తను మాశ్రితం, సరం భావ మజానంతో

నుమ భూత మహేళ్యరమ్‌ ॥ గే మోఘాళశా మోఘకర్మాణో, మోఘజ్ఞానా విజేతవజై రాక్షసీ మాసూరీం చైవ; (ప్రకృతిం మోహినీం (శితాః॥ మహాక్కానస్తు మాం పార్థ? దైవీం ప్రకృతి మాశఠాః భజం త్యనన్యమనసో జ్ఞాత్వా భూతాది మవ్యయమ్‌ ॥ సతతం కీర్తయంతో మాం, యతంత శ్చ దృఢవతాః సమస్యంతళ్ళ మాం భక్త్యా, నిత్యయుక్తా ఉపాసతే ॥

రాజవిద్యా రాజగుహ్యూ "యోగము విం

10. నర్వాధికార్శినైన నా సంకల్పముచే చరాచర జగత్తు లన్నిటిని నామాయయీ నృష్ట్రించి అనేక నరిణా మూల నొందించుతూంది.

$మ, అన్ని (పాణులకు నియంతనైన నా వరత త్త్యాన్ని అర్ధం చేసుకోలేని మనుష్యులు, నన్ను సామాన్యునిగా భావించి తిరన్క-రిస్తారు.

12, (సయోజనం "తేని ఆశలతో, కొద్దిపాటి ఫలా ల్నిచ్చే కర గ్రచుచేస్తూ వ్యర్థజ్ఞానంత్‌" బుద్ధిని మోూహింన జేసుకొని తామన, రాజన్వభావాలత్తో నన్ను అవమూ నిస్తుంటారు.

| జల

18. ఓ పాన్హా | సాత్య్విలైకున మహాత్ములు, ఈ (నవంధానికి నేనే మూలాభారుడనని నాశరహితుడనని "తెలుసుకొని నిశ్చలభ కితో నన్ను జీవి స్తున్నారు,

ఓఉ, బహ్మజ్ఞాన సంపాదనవైై (వయన్నించే వారు ఎల్లప్పుడు నన్నే (ప్రార్థిస్తూ భ_క్రియక్తులై. ఉపాసిస్తు న్నారు;

202 _ భ్రీమదృగవదీత నవమాధ్యాయము జ్ఞానయజ్జేన చాస్యన్యే, యజన్లో వమాముపాసకే ఏకత్వేన పృథ_క్ర్వేన, బహుధా విశ్వతోముఖమ్‌ 115 అహం (కశురహం యజ

స్వధాహ మహ మొషధం, మం[కోఒహమహ మేవాజ్య

నమహ మగ్నిిరహం హుతమ్‌ ॥ 16 పితాహమస్య జగతో, మాతా ధాతా పితామహః, వేద్యం పవిత్రమోంకార, బుక్సామ యజురేవచ ॥ గతి రృర్తా (ప్రభు స్పాక్షీ, నివాస శృరణం సుహృళక్‌, (ప్రభవః (పళయః న్లానం, నిదానం వీజ మన్యయమ్‌॥

'రాజవిద్యా రాజగుహ్యూ యోగము వ08

15, కొందరు జ్ఞాన యజ్ఞంతో నన్ను ఉపాసిస్తు న్నారు, మరికొందరు ఇం దాది జేవతలతో అభేవం గాను, ఇంకొందరు వ్యష్టి భావంతోను, (త్రిమూర్తుల రూపునిగాను వుపాసిన్వారు, "

16. చేదములలో చెవ సబ జే యాగ ౦పితృకర్శు మంతం ఆజ్యం: అగ్నిహో, కాది హోమాలు-అన్నీ నన,

17.ఈ (వనంవానికి తల్లీ తండ్రీ తాతా, (తాళా నేనే, కర్మలకు ఫలితాన్ని చ్చే వాడను, ెలిసికొనదగిన వాడను: వవ్మితమైనవాడసు;, ఓంకారమును, బుగ్యజు స్సామ "వేద్య తయ్మకూపుడను నేనే,

18. పోషకుడను, (వషవును, కర్మసావీని, (పాణా ఛారుడను, మిత్రుడను; సృష్టిస్థికలయ కారుడను, "'కాలాం తమున [పాణులకు భోగడాయక నిధిని నాశ రహీత శారణ బీజమును నేనే,

త04 (శ్రీమద్భగవద్గీత నవమాధ్యాయము తపామ్యహమహం వర్షం నిగ్భహ్హా మ్యుత్చ్ఫృజామి చ, అమృశం వైప మృత్యుశ్చ సదస చ్చాహ మర్డున!19 క్రైవిద్యా మాం సోమపాః పూతపాపా

యజ్ఞే రిష్ట్వా స్వర్గతిం (ప్రార్థయంతే, త్తే పుణ్యమాసాద్య సురేంద్రలోక

మళ్నంతి దివ్యాన్దివి దేవభోగాన్‌ | ౭0 తేతం భుక్తాస్వర్గలోకం విశాలం

క్షీజే పుణ్యే మర్త్యలోకం విశంతి ఏవం (తయీధర్మ మనుపసన్నాః

గతాగతం కామకొమా లభంతే । | అన్యన్యా శ్చింతయంతోమాం, యే జనాఃపర్యుపా సత్తే తేషాంనిత్యాభియుక్తానాం, యోగక్షేమంవహామ్యహమ్‌॥ యేఒప్యన్య దేవతాభకా, యజంతే (శ్రద్ధయాన్వితాః, కే౭పి మామేన కౌంతేయ! యజంత్య విధిపూర్వకమ్‌॥

'రాజవిద్యా రాజగుహ్యూ "'రరూగము 205

19 తపీంవ జేయువాడను నేనే, వన్హాన్నీ నేనే, ఆక రించి విడు స్తున్నాను, అమృత స్వరూ నం మృత్యురూ వం; కారణన్వరూ నం, కార్యన్వరూనం ననే,

20. ఎనరైై లే వేదవిదిత యజ్ఞ కర్ణులచే నన్ను పూజించి, సోమపానం చేత పాపాలను పోగొట్టుకొని న్వర్గం కోరుతున్నారో, వారు ఆ స్యర్లంలో నే "చేవభోగా లను అనుభ విస్తున్నారు,

21, ఎన్ఫుడు పుణ్యఫలం శ్నీణత జెందునొా అప్పుజే వారు మూనవ లోకంలో మరల జన్ని స్తున్నారు. "వేడ ధర్శ్మానుషఫ్రానవరుశ్రై కామ్య కర్మలు చేయు వారికి న్వర్ల మృర్త్శ్య లోకాలలో జనన మరణాలు తన్పవు

22. ఎల్ల స్వుడూ నన్నే నమ్ముకొని, నాధ్యానంలోనే వుంటూ నన్నే శేవించే వారి యోగ మేమూలు నేనే మాసుకుంటాను,

23. అర్జునా శస్థగల్లి భక్తితో అన్య "దేవతలను సీవించువారు గూడా నన్ను భజించువా లె అవుతారు, "కాని వారపూజ శా స్ర్రీయమైనది కాదు గనుక పునరా నృ్త్తిని పొందు తారు,

208 _ ్రీమదృగవద్గీత నవమాధ్యాయము

అహం పి సర్వయజ్ఞానాం, భోక్తా చ (పభురేవ చ, నతు మా మఖభిజానంతి, త_శ్త్వేనాత శ్చ్యవంతి శే 24 యాంతి దేవవతా॥ దేవాన్‌ పిత్యూన్యాంతి పిశృ్యవతాః, భూతానియాంతిభూ తేజ్యాః యాంతినుద్యాజినోఒపిమాం పత్రం పుస్నం ఫలంతోయం యోమే భక్ర్యా(పయచ్చతి, తదహం భ క్యుపహృత మళ్నామి [ప్రయతాత్మనః॥26 యత్కరోషి యదళ్నాసి, యజ్ఞుహోషి దదాసి యత్‌, నుత్తవస్యసి కౌంతేయః। తత్కుపష్వ మదర్చణమ్‌॥ ల శుభాశుభఫలై రేవం, మోత్ష్య'సే కర్మబంధనై ః,

సన్యాసయోగ ముక్తాత్మా, విముక్షోమాము పై ప్యసి॥ లగ

రాజవిద్యా రాజుసహ్య యోగము లం

2త, అన్ని యజ్ఞాలలోను పూజింనబజే వాడినీ, ఫల మొసంగేవాడి నేనే, అన్య దేన 'తారాధన నల్ల నా నిజ స్వరూపాన్ని (గ్రహించలేక వారు తిరిగి పుట్టుచున్నారు.

25, దేవతలను పూజించేవారు ేన లోకాన్నీ పిత రుల్ని పూజించేవారు పితృ లోకాల్నీ భూత గణాల్ని "సేవించేవారు భూత లోకాల్నీ పొందుతున్నారు, ఎవరు నన్ను నేవి స్తున్నాకో వారు నన్నే పొందుతున్నారు,

విగ్ర, వరిశుద్ధ మనస్కు-డు, ఆకు గాని పూపు గాని, నండు గాని; చివరకు సీటిని గాని నాయందు భక్తితో నాకు సమర్చి_స్తే నేను చాన్ని (వేమగా తీసుకుంటాను,

27. అర్జునా . నీవే పని చేస్తావో ఏమి భుజిస్తావో "జేన్ని హోమం వేస్తావో, చేన్ని దానం చేస్తావో, వ తవస్సు చేస్తావో ఆ సర్వమూ నాకే అర్చించు.

౨8, అప్పుడు పుణ్య పాపాలనే కర్శబంఛాల నుండి వనిముక్తు డవుతావు, ఈ విధంగా నన్యానయోగం అవలం చిశ్తే జీవన్నుక్తుడవై నన్ను వేరుతావు,

208 శ్రీమద్భగవద్గీత నవమాధ్యాయము సమో౭ఒహం సర్వభూతేషు నమే ద్వేషోఒస్తి న ప్రియః, యే "'భజంకితు మూం భక్తా ॥ మయి తే శేషు చాప్యహామ్‌ ॥ ల్లిర్రి

అపిచే త్పుదురాచారో భజకే, మా మనన్యభాక్‌, సాధురేవ స మంతవ్యః, సమ్యగ్వ్యవసితోహి సః॥8(0 కీపం భవతి ధర్మాత్మా శశ్వచ్చాంతిం నిగచ్చతి, కౌంతేయః (ప్రతిజానీహి, న మే భ్క్తః ప్రణశ్యతి! 81 మాం పి పార్థః వ్యపాశ్రిత్య,

యేఒ౬పి స్యుఃపాపయోనయః, త్రయో టైళ్యొ స్తథా శ దాః

తేఒపి యాంతి పరాం గతిమ్‌ ॥ లి

14] 'రాజవిచ్యా రాజగుహ్యూ యోగము లిం

29. అన్ని భూతల యందు నాకు సమ భావమే గలదు, కృష్ణాడు; అయిష్టుడు అనే భీదం నాకు లేదు, భ_క్షితో నన్ను సేవించేవాలే నా యందుంటారు, నేను వారి యందుంటాను,

30. స్థిరమైన భక్తితో నన్ను శేవించేవాడు ఒకస్తూ 'డెంత దురాచారుజై నా సాధువుగా నరిగణించబడ తాడు,

81, అట్టి దురాచారుడు శీఘకాలలో నే ధర్మబుద్ధి గలవాడై. వరమశాయతిని పొందుతాడు, అడ్జనా, నా భక్తుజెన్నడు ఇెడిసోవడని సీవు (నతిజ్ఞా పూర్వకంగా చెన్న నిచ్చును, -

వ్‌ ఫ్‌, వై

82 అడ్దనా ! స్ర్రీః నైశ్యః ళ్యూదులే కాని;వ్‌ న్‌ జూతివారై నాకాసీ - నన్ను అశయి స్తే నిశ్చయముగా వంవం పొందుతారు,

ల10 (శ్రీమద్భగవద్గీత నవమాధ్యాయము కిం పున ర్బాాహ్మణాః పుణ్యాః భక్తా రాజర్ణయ స్తథా, అనిత్యవుసుఖం లోక మిమం (పాష్య భజస్వ మామ్‌ ॥ 88 మన్మనా భవన మద్భక్తో, మద్యాజీ మాం నమస్కురు, మామేవై ష్యసిమ్ముత్త్వ్వైవ, మాత్క్మానం మత్పరాయణః॥ ఇతి శీ భగవద్దీతా సూవనిమత్సు (బ్రహ్మ విద్యాయాం, యోగశాశ్త్రే (శ్రీకృష్ణారున నంవాజే రాజవిద్యా రాజససహ్యూయోనో నామ నవమో2_.ధ్యాయః నమా_వ్ష్వ;

"రాజవిద్యా రాజగువ్యూ యోగము లమ 58, అటునంటవూడు; పుణ్యశీలురై న (యాహ్మ శులూ భక్తులైన రాజర్టులూ నన్ను ఆశ్రయి_్వే మోతుం పొందుతారని వేలే చన్బవనిలేదు, కశ నాయందు మనస్సు సిల్పి, నాభక్తుడవై, నన్నే సేవించు. నన్నే నమ్మి నాకే నమస్కరిస్తూ: నా యంబే మనస్సు నిలిపి లే నన్ను పొంది తీరళావు, ల్లు ఉవనివత్తు, (బహ్మవిద్య, యోగ శాశ్ర్రముగా వేరందిన (శ్రీకృష్తాష్టన సంవాద రూవమైన భగవద్దీతలో 'రాజవిద్యా రాజగుహ్యూ యాగమను తోమి శ్రదవ అధ్యాయము పూర్తియెనది. ఆా0- జు

లల్ల నావే అాయావాజనష్రాపపులడస్రఘమాచుక్తపా--.

10.విభూతియోగ।; ఫ్రీ భగవా నువాచ := భూయ ఏవ మహాబాహో। శృణు మే పరమం వచ, య_త్తేహం[ప్రీయమాణాయ, వక్యొమిహితకామ్యయా॥[ న మే విదు స్పురగణాః, ప్రభవం న మహర్షయః, అహ మాదిర్హి దేవానాం, మహర్షీణాం చ సర్వశః॥ 2 యో మామజనునాదిం చ, వేత్తి లోకమ హేశ్వరం, అసమ్మూఢ సమృరేషు, సర్వపాపైః (ప్రముచ్యతే॥ శ్రి బుద్ధిః జాన మసమ్మోహః, క్షమా సత్యం దమ శ్గమః సుఖం దుఃఖం భవోఒభావో,భయం చాభయమేవ చ॥

శ్రీవదృగవద్గిత వవావా్షనానావావ్షస[స- (మై శసినా------. 0 10, విభూతియోగిము ఛ్రీళృష్ణుడు చెబుతున్నాడు ఫ్‌

1, అర్జునా, నా మాద అపూర్వ మయిన [పేమగల వాడవు గావున, నీ మంచిగోరి సర్వశేయముల నొనగే నా వరత_త్త్వ్యమును గురించి చెబుతాను. నిను,

౨. లిలగా మ్మాతమే పుళ్లు నా వుత్ప్తిని “చేవతలు బుషుల్తకు వైతం ఆదికారణం నేనే,

8, నాకు మొదలు చినర అనేవి లేవు. నేనే సర్వ లోకాలకు (వభువునని "ఇెలుసుకొన్నవాడు మోహం "లేనివాజై. అన్ని పొాపాలనుండీ మోతం పొందుతాడు,

4. అచంచల బుద్ది; య దార్థజ్ఞానం (భమలు "లీక పోవడం, ఓర్చు; నత్యపాలనం శమదమా దింద్రియ న్మిగహణాధురీణతు అనందం; అవేదన పుట్టుట పుట్టక పోవుట) భయము; సిర్భ్మయము -

214 ్రీమదృగవర్గీత దళమాధ్యాయము అహింసా సమతా తుష్టిః,తపో దానం యశళోఒయశ?, భవంతి భావా భూతానాం, మ త్త ఏవ పృథగ్విధాః॥ 5 మహర్షయ స్పప్త-పూర్వే, చత్వారో మనవ స్తథా, మద్భావా మానసాజాతా, యేషాంలోకఇమాః(ప్రజాః గ ఏతాం విభూతిం యోగం చృ మమయోవే .త్తిత త్త్వ్యతః, సోజవికంపేన యోగేన యుజ్యతే న్యాత సంశయః॥ 8 అహం సర్వస్య (పభవో, మత్త స్పర్వం (ప్రవర్తతే, ఇతి మత్వా భజంతే మాం, బుధా భావసమన్వితాః॥ 8 మచ్చి త్తా మద్గత్యప్రాణా, దోధయంతః పరస్పరం, జు గె కథయంతళ్ళ వాం నిత్యం, తుష్యంతి చ రమంతిచ,

విభూతియోగము 215

5, అహింసు సమానదృష్ట్యి, - సంతున్టి తవస్సు చానము, కీర్త అపకీర్శి- యీావిథంగా యా పాణికోటిికి కలిగేభావాలు నమ్నన్తమూ నావల్ల నే కలుగుతున్నాయి,

6న _వృర్దులు, వారిపూర్వులై న ననకననందనాదులు నలుగురు, వైనన్వతాది వధాలుగు మంది మనువులు ఏీళ్ళంతా నాసంకల్చ్పమాతం చేతనే వమానసప్పుతులుగా జన్మించారు. నా _నభానంనల్ల నే వారీ సమృన్తలో శాల్నీ నిరి ్రంారు,

7, నేను ఇెస్పబోవు ఈ “విభూతి యోగాన్ని చాగసగా (గహీంచిన వారికి నిర్ణల భక్తి యోగం కలుగుతుంది,

8. ఈ లోకాలకు మూలకారణంనేనే,నావల్ల నే సమ _నమూ కలుగుతున్నాయని "జెలిసిన జ్ఞానులు, భక్తితో నన్ను సేనిస్తారు,

ర, జ్ఞానులు తమ (సొణాలను, మనస్సుతో నాయంచే నిలిపి యిందియని గహులై. యెల్ల ప్పుడూ నస్నుగురించి 'భావనచేసుకుంటూ నా్యాషయాలు ఒకరితో ఒకరు యేక రువు 'షెట్టుకొంటూ నిత్యసంతో షలై వుంటారు,

216 శ్రీమద్భగవద్గీత దళశమాధ్యాయను 'తేషాం సతతయుక్తానాం, భజతాం (ఫీశకిపూర్వకం, దదామి బుద్ధియోగం తం, యేన మా ముపయాంతితే॥ తేషా మే వానుకంసార్థం, అహ మజ్జానజం తమః, నాశయా మ్యాత్మభావస్టో, జ్లానదీ పేన ఛాస్వతా ॥ 11 అర్జున ఉవాచ :-

పరం (బ్రహ్మ పరం ధామ

స్స్పరుషం శాశ్వతం దివ్యం

ఆదిదేవ మజం విభుమ్‌ ॥ 122

ఆహాస్త్వ్యాం బుషయ స్పర్వే దేవర్షి ర్నారద స్తథా, అసితో దేవలోవ్యాసః, స్వయంచైైవ (బఏీహి మే॥ 18 సర్వ మేత దృతం మన్యే యన్మాం నదసి కేశవః నహి తే భగవన్‌ వ్యక్తిం, విదుర్హేవా న దానవాః॥14

పిభూతియోగము 2 1

10. ఎల్లవ్వుడూ నిశ్చల మనస్సుతో (పీతిగల్లి నన్ను “ేవించే చారిక్తి నన్ను చేరగలిగే విజ్ఞానం "నేనే గలుగ "జేసాను.

11. వారి యందుగల కరుణ చేతనే నేను వారిబుస్ధి యందుండి జ్ఞానమనే దివంతో అజ్ఞాన మనే -వీకటిని పోగొట్టి వివేకం కలిగిస్తాను. అరునుడు అడుగుతున్నాడు నా

!

19, 18. నకల బుషులు, నారదుడు, అసిత చేవ తలూ వ్యాసుకూ మొడల్రైన వాళ్ళంతా సీవే వరమా త్ముడవని, సరంథధాముడవని, ఆది-చేవుడవని, ఇాళ్యతుడ వస్తి దివ్యుడనని; జన ' లేనివాడవసి, సర్వవ్యాపీవనీ వై్‌బు తున్నారు. నువ్వు వ్లైతము అలాగే చెస్పుకుంటున్నావు,

14 శేశవా నీవు చెప్పినదంతా సత్యమేనని నమ్ము తున్నాను. సీవు లీలామానుష వ్మిగహుడవు? సీ లీలలు "దేవతలు గూడా "తెలుసుకో 'లేర్కు

218 _ థ్రీమదృగవర్గీత దళమాధ్యాయము స్వాయమేవాత్మనాఒత్మానం, వీస్టిశ్వంపురుషో త్తమ : భూతభావనః భూతేళ। దేవదేవః జగత్పతే ॥ కేర్‌ వక్తు మృక్షస్యశేషేణ, దివ్యా హ్యాత్మ విభూతయః, యాఖి ర్విభూతిభిర్లోకాన్‌ | ఇమాం_స్త్వ్యంవ్యాప్యతిష్టసి ॥ కథం విద్యా మహం యోగిన్‌ ; త్వాం సదా పరిచింతయన్‌,

కేషు కేషుచ భావేషు

చింత్యోఒసి భగవ న్మయా॥ 17 విస్తరే జాత్మనో యోగం, విభూతిం చ జనార్థన భూయఃకథయతృ ప్తి ర్లిశృణ్వతో నా _స్తియేఒమృతమ్‌॥ శ్రీ భగవా నువాచ = హంత తే కథయిష్యామి, దివ్యా హ్యాత్మవిభూతయ ః (ాధాన్యతః కుర్యుశేష్టః నాస్తంతో విస్తరస్యమే॥ 19

విభాతియోగ ము బ9

15. కృష్ణా. నర్వభూతాలనూ సృజించేవాడా! ఓ "బేవబేవా! ఓ జగత్ప్సతీ ఓ పురుపోత్తమా! సీ స్వరూ పాన్ని సీవే తవ్ప యితరులు తెలుసుకో లేరు,

16 అందుచేత, స్ట ఈ లోకాలన్నిటా యేయే విభూతులతో నిండి వున్నావో, ఆనీ దివ్య విభూతులను నంపూర్మముగా ఇెవ్చడానికి నీవే తగుదువు,

17. ఓ యో గేశ్వ రేశ్వరా! నిరంతరం యే విధంగా భఛ్యాని స్తే నిన్ను "తెలుసుకోగలనో ఆ యోగ విభూతులను వాటి వర్ణననూ తిరిగి వెవూము,

108, జనార్దనా! సీయోగశ క్షి యొక్క- విభుూతులనన్నీ టినీ విపులంగా వెన్ను, ఎందుకంశే సూత్ముంగా వెన్చడం వల్ల నాకు తృ్తి కలగటంలేదు, శ్రీకృష్ణుడు చెబుతున్నాడు న్‌ా

19, నా విభూతులన్నీ వివరించి ఇప్పాలంకేే అయ్యే వనిశాదు, అని అనంతములు, అందువల్ల: నీ నిమిత్తమై కొన్ని వధాన విభూతులను మ్యూూతం చెబుతాను విను,

220 _ ధ్రీమదృగవర్గీత దళశమాధ్యాయము అహ మాత్మా గుడాకేశ 1 సర్వభూతాశయస్థితః, అహ మాదిళ్చ మధ్యం చ, భూతానా మంత సీవచ ॥ ఆదిత్యాన మహం విష్ణు, జ్యోతిషాం రవి ఠంళకువమూన్‌, మరీచి ర్మరుతా మస్మి, నక్షత్రాణా మహం శశీ ॥ 21 'వేదానాం సామ వేదోఒస్మి, భూతానా మస్మి వాసవః, ఇంద్రియాణాం మనళశ్చాస్మి, భూతానా మస్మి చేతనా ॥ ర్ముదాణాం శంకర శళ్చాస్మి, విత్తేోో యక్ష ర కసాం, వసూనాం పావకళ్చాస్మి, మేరు శిజరిణా మహమ్‌॥28 పుఠరోధసాం చ ముఖ్యం మాం, విద్ధిపార్థ। బృహస్పతిం, 'సేనాసీనా మహం స్కందః, సరసా మస్మి సొగరః॥

విభాతియోగము 991

లిం, అద్జునా నర్వ్యపాణుల అంతరంగాలలో నుండే

ఆత్మను నేనే, అన్ని (ప్రాణుల ఆదిసీ, మధ్యనూ, అం తాన్నీ కూడా నెనే,

లే, చ్యాద శాదిత్యులలో విష్ణువును "నేను. జ్యోతి రయ వస్తువులలో సూర్యుడను "నేనే. మరుద్షణాలలో మరీచిని నేనే, నత, తాలలో చంద్రుడను "నేను,

29, వేదాలలో సామవేదం నేను, చేవతలలో ఇం (దుడనుః ఇందియాలలో మనస్సును నేను. అన్ని (పాణు లలోవున్న చైతన్య శక్తినీ నేనే,

౨3, ఏకాదశ రుదులలో శంకరుడను నేను, యత్న రాశులలో కుబేరుణ్ని అష్టవసువులలో పావకుడను "నేను. నర్వతశిఖరాలలో "మేరువును,.

౨4, పుఠరోహితులలో బృహస్పతిని నేను, ేనాధి వశులలో కువూరస్వామిని "నేను, జలాశయాలలో సము (దాన్ని "నేను,

222 _ (శ్రీమదృగవదీత దళమాధ్యాయము మహార్షీణాం భృగు రహం, గిరామ 'స్మ్యేక మక్షరం, యజ్రానాం జపయజ్లోఒస్ని,సావరాణాం హిమాలయః॥ ళ్‌ ళా

అశ్వత్థ స్సర్వవృతొణాం, దేవక్షీణాం చ నారదః, గంధర్వాణాం చిిత్రరథః, సిద్ధానాం కపిళో మునిః1॥28 ఉచ్చ్పైశ్ళ్యవస మళ్వానాం, విద్ధి మా మమృతోదృవం, ఐరావతం గజేంద్రాణాం, నరాణాం చ నరాధిపమ్‌॥ 2? ఆయుధానామహంవ_జం, ధేనూనా మస్కి కామధుక్‌, (ప్రజనళ్చాస్మి కందర్చః, సర్పాణా మస్మి వాసుకిః॥ 28 అనంతళ్చాస్మి నాగానాం, వరుణో యాదసా మహం, సిత్తూణామర్యమాచాస్మి, యమసృృంయమతామహమ్‌॥

విభూతియోగము లిక

లి, మహద్ధలలో భృగువునూ, శబ్బములలో “సీం

కారణమును, యజ్ఞాలలో జవయజ్ఞాన్నీ, స్థావరాలలో హీనూలయాన్న నేనే,

౨6, వృ మోలలో అళ్వత్ధము, చేవబుషాలలో నారదుడు గంధర్వులలో చ్మితరథుడు,సిద్ధులలో కవిలమవార్షి నినేనే,

లి, అశ్య్వాలలో ఉవై శృవాన్నిఃదిగ్గజాలలో ఐరా వతాన్నీ;, మానవులలో మహారాజును నేనే,

౨8, ఆయుభాలలో వ్యజాయుధాన్ని, గోవులలో కామ భేనువునుఃవజ్యో త్పత్తి కారకులలో మన్న 'స్రధుడనుః సర్పములతో వాసుకిని నేనే,

29, నాగులలో అనంతుడు, జలబేవతలలో వఠు ణుడు; పితృ ేవతలలో అర్యముడు; శాసనక_ర్తలలో యముడను నేనే.

లైల శ్రీమదృగవద్గీత దశమాధ్యాయము (వహ్షాదళ్చాస్మి దైత్యానాం, కాలః కలయకతా మహాం, మృగణాంచమృగేం[దోఒహం, వై నతేయశ్చపక్షిణామ్‌ పవనః పవతా మస్మి, రామ శృషస్త్రభృతా మహం, రయషాణాం మకరళ్చాస్మి (సోతసా మస్మిజాహ్నవీ (| సర్గాణా మాది రంతశ్చ, మధ్యంచై వాహ మర్దున। అధ్యాత్మవిద్యావిద్యానాం, వాదః _సవదతా మహమహ్‌ ॥ అక్షరాణా మకారోఒస్మి, ద్వంద్వ స్పామాసికస్యచ, అహమే వాక్షయః కౌలో, ధాతాహం విశ్వతో ముఖః॥ మృత్యు స్పర్వహరళ్చాహం, ఉద్భవశ్చ భవిష్యతాం, క్తీ ర్ధిః (శ్రీర్వాక్చనారీణాం, స్మృతి ర్మేధా ధృతిఃతమా 1॥

నట ఈత అం గ న బీ న. (1. న. నా. 1/1 న్వ్‌ “ల. +] | , | ప! ఖై[గకే రడ. జీ ప నరాల: . తట్ట చి నిల

క్షే విభూతియోగము ల్రీలిస్ట

50. రాతసులలో (వహ్లాదుడను, లెక్కింవబజే వాటిలో కాలమును మృగాలలో సింహోన్నీ నములలో గరుత్మంతుడను "నేనే,

కి1. వేగముగల వానిలో వాయువును, శ(్రుధారు అలో (శ్రురాముడను, జలచరాలలో మొసలిని నదు లలో గంగానదిని నేనేయె యున్నాను,

89 అకాశాదులకు ఆది, మథ్యాం తాలను న్తే వారి ఏరి చాచాన్నీ నేనే,

98, అతరాలలో “అ శారాన్నీ నమాసొలలో ద్వండ్యాన్నీః నాశనము లేని కాలాన్నీ నేనే, నర్వకర్య శ్ర లకు ఫల్మ దాతను నేనే, *

లిజీ, నర్వ భూతముల (శాణాలనూ పారించే మృత్యు వును నేనే పుక్షే వతిఒక్క-రి శుభఫల జన్మమునూ నేనే, శ్రీ శక్తులలో కీర్తిన్స్‌ లమ శనీ వాక్కున్నూ స్మృతిసీ మేథనూ ధృతిస్‌ తుమనూ నేనే,

226 శ్రీమద్భగవద్గీత దళశమాధ్యాయము బృహత్చామ తథా సొమ్నాం

గాయత్రీ ఛందసా మహం, మాసానాం మార్షశీర్షోఒహం

బుతూనాం కుసుమాకఠః ॥ వే ద్యూతం ఛలయతా మస్మి

తేజ ప్రేజస్వినా మహం, జయోఒస్మి వ్యవసాయోఒస్మి

సత్త్యంస త్త్యృవతామహమ్‌ ॥| శి( వృష్టీనాంవాసుదేవోఒన్మి, పాండవానాంధనంజయః, మునీనామ ప్యహం వ్యాసః, కవీనా ముశనా కవి।॥$87 దండో దమయతా మస్మి, నీతి రన్మి జిగీషతాం, మౌనంచై వాస్మిగుహ్యానాం, క్లానంజ్ఞానవతామహమ్‌ ॥ యచ్చాపి సర్వభూతానాం, బీజం తదహ మర్షున । న తద స్తి నినాయత్స్యాత్‌, మయా భూతం చరాచరమ్‌॥

విఖభాతియాగము "్లిల్ల

కళ, సావమూాలలో బృహత్చామూన్న ఇందస్సులలో

గాయ్యతిసీ నెలలలో మార్గశిర వమానమును, బుతువ్వు లలో వనంత బుతువును నేనే, |

ఏ6, జూదరులలో జూవాన్నీః. "లేవ్రోవంతుల లోని కేజాన్నిం విజయం పాంజే వారి విజయాన్ని, కృషి చేసే వార్మిసయత్నాన్నీ, స్వా త్వీకులలోనిస_త్వగుణాన్నీ నేనే.

7, యాదనులలో వానుబేవుడను నేనే. పాండవు లలో అస్ట్రనుడను నేనే, మునులలో వ్యాసుడను, కవు లలో భార్లవకవిని నేనే,

88. దండించే చారి దండము, జయించే వారి రాజ సీవ్సిసై గోవ్యమైన వానిలో “మానము, జ్ఞూనులలో జ్ఞానమును "నేను,

89, సర్వభూతాలకు వీజకారణంనేనే, అసునా. నేను లేనిది యేదీలేదు, [వవంచం నన్నే ఆత్మ గొ కలిగివ్చంది,

228 _ (శ్రీమద్భృగవర్గీత 'దళశమాధ్యాయము నాంత్యోఒస్తి మమ దివ్యానాం, విభూతీనాం పరంతపః ఏషతుధద్ధేశతః (ప్రోక్షో, విభూతే ర్విస్తరో మయా॥ 40 యద్యద్విభూతి మత్సత్త్యం, (శ్రీమదూర్దిత మేవవా, తత్తదే వావగచ్చ త్వం, మమ తేజోంశసంభవమ్‌[॥41 అళవా జహువైతేన, కిం జ్ఞాతేన తవార్డున ? విష్ణభ్యాహ మిదం కృత్స్న, మేకాం శేనస్థితోజగల్‌ 1149 ఇతి (శ్రీ భగవద్లీతా సూవనిషత్సు (్రైహ్మా విద్యాయాం, యాగ వాస్తే (శ్రీకృషస్తారున నంవాచే విభాతియోగో నామ దశ మో౭.ధ్యాయః న౦ంపూ ర్స 8]

విభూతియోగము లలి

0, వరంతపా! నా దివ్య విభూతులకు అంతం లేదు, అందునలననే వాటిని సం్టగపహాంగా ఇపప్పాను,

శే, ఐశ్వర్యముతోను; కాంతులతోను, ఉత్పాపహా ముతోను కూడిన వస్తువులన్నీ నా లేజస్సు యొక్క అంశలేనని "కెలుసుకో,

429, ఇంత నిపులంగా నీవు శెలుసుకొన లేకపోతే నా "లేజస్స్పులోని ఒక కళ చేతనే యూ (వవంచా న్నంతను నిండి నిబిడిక్సుతమై ఉన్నానని (గహించు,

ఇట్లు ఉపనివత్తు, (బహ్మావిద్యః "యోగ శాన్ర్రముగా చీరందిన (శ్రీకృష్ణాడ్దున నంవాద రూవమైన భగవద్లీతలో విభూతియోగ మను వదవ అభధ్యాయను నమౌా_వ్వమైనది, 0

280 శీమదృ్భగవద్దీత న్‌ గ్త్‌ ాాపురార్తూలిఫాం----

11 వి శ్వరూపవ సందర్శన యోగః అర్జున ఉవాచ ;- మదను[గ్రహాయ పరమం, గుహ్య మధ్యాత్మసంజీతం యత్త్వయో క్తంవచ స్తేన, మోహోఒయంవిగతోవువము॥ భవావ్యయౌొ హి భూతానాం, (కుతౌ విస్తరశో మయ్హా, త్వ త్త న కమలవ శ్రౌత! మాహాత్మ్యమపి చావ్యయమ్‌॥ 2 ఏవమేత ద్యధాఒ త్తత్వం, ఆత్మానం పరమేశ్వర: (ద్రష్టు మిచ్చామి కే రూపం, ఐళ్వరం పురుషోత్తమ ; మన్యసే యది తచ్చక్యం, మయా (దష్టుమీతి _ప్రభోః యోగేశ్వరః తతో మేత్వం, దర్శయాత్మానమవ్యయమ్‌॥

ల్రైశ్రి 1 శ్రీమద్భగవద్గీత 11, విశ్వరూప సందర్శన యోగిము అక్హునుడు యిలా అన్నాడు ణా జ 1, నా యందుగల (వేమచే ఈ రవాస్యమైన అధ్యా నే జనాన్ని నాకు చెప్పావు, ఇన్సుడు నా మోహ మను చీకటి తొలగినది, ల్సి కమలవ్మ తాతా! సర్వసృష్టి (వళయాల గురించి స్‌ అవ్యయ మాహాత ఫ్రంగూర్చి సీవు కరుణతో చెప్పావు, 8. సీ మాటలన్నీ నిజాలేనని 'తెలిసిననుటికీ ఓ పురు హోత్తనూ, నాకునీ యాశర సంబంధకూ వము మూడా ఉ [(వభో, యోశేశ్వరా | నీ దివ్యరూవం మాసే అక్షత నాకు వుందనుకుంఠ్రు ఒక్కసారి నీ అవ్యయ రూపాన్ని చూపించు,

282 _(శ్రీమదృగవర్గీత ఏకాదళశాధ్యాయము

(శ్రీ భగవాను వాళ;

సశ మే పార్థః రూపాణి, శతళోఒథ సహ సళ;, నానా విధాని దివ్యాని, నానా వర్ణాకృతీసి చ ॥ ర్‌ పళ్యాదిత్యాన్‌ వసూన్‌ రుద్రాన్‌ అళ్వినా మరుత _స్తథాం బహూ న్యదృష్టపూర్వాణి, పళ్యాళ్చర్యాణి భారత: 6 ఇహైకస్థం జగత్కృత్స్నం, పశ్యాద్య స చరాచరం, మమ దేహే గుడాకేళః యచ్చాన్య [దష్టు మిచ్చసి॥ 7 నతు మాం శక్యసే (ద్రష్టుం, అనేనైవ స్వచక్షష్షా, దివ్యం దదామి కే చక్షుః, సళ్యమే యోగమ్వైశ్వరమ్‌ ॥

వి శ రూ-వ సందర్శన యోగము వికితి శ్రీకృష్ణుడు చెబుతున్నాడు ;.

క్‌, పార్యా! వందలాదిగా, 'వేలదిగా వున్నవీ, అనేక విధాలై అనేక వర్షములు గలపీమొ నా దివ్య రూపాల్ని మాడు,

6. భారతా, ఆదిత్యులు, వసువులు, ర్నుదులు, అశ్వి నులు మరుజ్లేవతలు మొదలగు వారినీ, పూర్వం నీవు మూడని అనేక అద్భుతాలను ఇవూడు నాలో మూడు,

7, నా శరీరంలో ఈ చరాచర (నవచం ఒకవై పున వుంది. దానిని నాలో చూడు, ఇంకా సీవు యేమేం మాడ గోరుతున్నావో అవన్నీ మూడు,

8. కాని, సామాన్య దృష్టితో నువ్వు నన్ను మూడ లేవు కనుక, సీకు దివ్యదృష్టి నిస్తున్నాను. ఆ దృష్టితో అపురూవమైన నా విశ్వరూపాన్ని చూడు,

284 _్రీమద్భగవర్గీత ఏకాదళాధ్యాయము

సంజయ ఉవాచ $

ఏవముక్త్వా తతో రాజన్‌! మహాయోగేశ్వరో హరిః, దర్శయామాస పార్ధాయ, సరమం రూస చ్వైశ్వరమ్‌॥ అనేక వక్త్రునయనం, అనేకాద్భుత దర్శనం,

ఆనేక దివ్యాభరణం, దివ్యానేకోద్యతాయుధమ్‌ 110 దివ్యమాల్యాంబరద్రరం, దివ్యగంధానులేపనం, సర్వాశ్చర్యమయం దేన మనంతం విశ్వతోముఖమ్‌॥ దివి సూర్యసహ్యస్రస్య, భ వేద్యుగపదుకీతొ,

యది భా సృదృశీసొ స్యొత్చా, సస్తస్య మహాత్మనః॥

విశ్వరూ వసందర్శన యోగము ౨55 స "జయుడు చెబుళున్నాడు *_

రి, ధృతరాష్ట్ర మహారాజా! ఇలా చెప్పీ యోగేశ్య రుడ్రైన (శ్రీకృష్ణుడు తన దిన్యరూపాన్ని అడ్జుకునకు మావీంచాడ్యు

10. ఓ ఆంవికేయా! ఆ దిన్యరూవం అనేక ముఖాల తోను అనేకానేక న్మే తాలతోను, వివిధ అద్భు తా “కారాలతోను, దివ్యాభరణాలతోను, 'దివ్యాయుధాల తోను (నకాశీస్తోంది,

[1 దివ్యనశ్రుమాల్యాదులు ధరించినదీ, దివ్యగంథా నులేవనాలతో విరాజిల్లుతున్నదీ, ఆశ్చర్యములతో సెండి నదీ, బేదీవ్యమానమైనదీ, అసంతమైనదీ, సర్వవ్యా్త మైనదీమయె యెటునుంచిమూా_స్తే అటువై పుశే వున్నట్లుగా వుంది,

12, "వెయ్యిమంది సూర్యులు ఒకేసారి వువయిశ్సే పుశ్లు నెలుగుల్నీ మించి మెరిసి పోతూన్న తన విశ్వ రూపాన్ని అర్జునునకు మాపీంవాడు, ॥

288 (శ్రీమద్భగవద్గీత ఏకాదశాధ్యాయము తశ్రెకస్థం జగ త్కృృృత్స్నం, (ప్రవిభక్త మనేకధా, అపళ్య ద్ధేవదేవస్య, శరీరే పాండవ స్తదా ॥| స్ట! తత న్న విస్మయావిస్టో, హృష్టరోమా ధనంజయః, (ప్రణమ్య శిరసా దేవం, కృతాంజలి రభాషత ॥ 14 సంజయ ఉవాద భా పళ్యామి దేవాం _స్తవ దేవః దేహే

సర్వాం స్తథా భూతవిశేష సంఘాన్గొ, (బ్రహ్మాణ మీళం కమలాసనస్థం

బుషీంళ్చ సర్వా నురగాంళ్న దివ్యాన్‌ ॥ 13 అనేక బాహూదర వక్త నేత్రం

పళ్యమి త్వాం సర్వతోఒనంతరూపం, నాంతం న నుధ్యంన పున _స్తవాది

వళ్యామి విశ్వేశ్వర 1 విశ్వరూప ॥ 10

విశ్వరూవనసందర్శన యోగము ౨87

18, అనేక విచ్శితాలతో -ఖిన్న భిన్న ఫభాగాలుగావుండే జగత్తు యమొంత్తమూ (శ్రీకృష్ణుని శరీరంలో ఒకే చోట "కేర్చదికరింవబడి వుండడాన్ని - అర్జనుడు చూశాడు,

14. అశ్చర్యముతోటే, అఆనందముతోటీ అర్జునుడికి నోటమాట 'వెగల లేదు, ఆ అద్భుత దర్శనంతో అతడు రోవూంచితుజై. శరీరం పుల్క-లు వేసి రెండు చేతులూ జోడించి మనసా శిరసా నమన్క_రించాడు,

(కొంత సేపటిపై) అర్జునుడిలా అనసాగాడు ;_

15, హే భగవాన్‌ . అతిమానుషము దివ్యము అయిన నీ ేహోన్ని దర్శిస్తున్నాను. ఇదితుది, ఇది “మొదలు అని చెప్పడానికి పీలు లేని సీ విశ్వరూ పంలో నమ_న్త చేవగణాలనీ, భూతగణాలస్‌, పద్మంలో వున్న (బ్రహ్మను: వచ్చాసనస్థుడైన శివుణ్నీ మహర్షులను పన్న గులను అందరను చూడ గల్లుతున్నాను,

16 హే జగన్నాథా! అద్యంత రహితము - యెటు నుంచి భూసినానళే అంతం కానరానిదీ - "లెక్క లేనన్ని చేతులు వుదరములు, ముఖములు, 'న్మేతనులు కలదీ - అయిన సీశ్వరూ పొన్నిబర్శించ గలుగుతున్నానుస్వామి!

288 ్రీమదృగవద్గీత ఏకొదళశాఢ్యాయము కిరీటినం గదినం చకిణం చ

'తేడోరాశిం సర్వతోదీ ప్తిమంతం పళ్యామి త్వాం దుర్నిరీక్ష్యం సమంతాః

దీప్తానలార్కద్యుతి మ్మపమేయమ్‌॥ 1 త్వమక్షరం వరమం 'వేదితవ్యం

త్వమస్య విశ్వస్య పరం నిధానం, త్వ మవ్యయ శ్శాశ్వాత ధర్మగోపా

సనాతన స్త్వం పురుషో మతో మే॥ 18 అనాదిమధ్యాంత మనంతవీర్యం

అనంతబాహుం శశిసూర్యన్నేతం, పశ్యామి త్వాం దీప్తహుతాళ వక్త్రం

స్వతేజసా విశ్వమిదం తపంతమ్‌ ॥ 19 ద్యావాషృథివ్యో రద మంతరం హి

వ్యాప్తం త్వమయైకేన దిశశ్చ శర్వా, దృష్ట్వాద్భుతం రూపమ్ముగ్రం త వేదం

లోక(త్రయం (ప్రవ్యథితం మహాత్మన్‌॥ 20

విశ్య్వరూవనందర్శన యోగము లం

1 ఎటుచూసినా అనంఖాకమైన కికీటాలూూ, గదులూ చాలూ ధథరించినదీ, (నజ్వలి స్తున్న సూర్యాగ్నుల (నచండ 'తేజన్సుతో "తే మూడరానిడై - ఇదమిత్ధ మని పవ్చనలవిగాని సీరూపాన్ని తెలుసుకుంటున్నానుస్వామి!

18. తెలుసుకొన నలసిన వరహమాత్యవు, ఈ (సనం చానికంతకూ వట్టువుః నాశనరహితుడవు, ఇశాళ్వతుడవు, ధర ్రరతుకుడను; పురాణ పురుషుడవు, వర్యబహ్య శై నివే నని నిశ్ల గృయించుకున్నాను

19. అదె మభ్యాంతరహితము, అంతు లేనిశ క్రిగలది; అనంత బాహువులుకలది; నూర్యచందులే న్నే తాలుగా గలదీ మండుతున్న అగ్నితో సమానంగా _నకాళిస్తూన్న ముఖకాంతి కలదీ తన లేజస్పుతో నమస్త విశ్వాన్నీ తవపీంన జేస్తున్నటదైన సి రూవాన్ని చూస్తున్నాను,

౨0, సూది మొనమోపేందుకై నా చోటు లేనంతగా

• దిక్కు లన్నింటా నిండిన నీ మహోగ రూపాన్ని మాసి ముల్లోకాలూ భయంతో నణకతు వున్నాయి,

240 (శ్రీమదృగవద్గీత ఏకాదళాధ్యాయము అమీ హి త్వాం సురసంఘా విశంతి కేచి ద్బీతాః 'పాంజలయో గృణంతి, స్వ స్తీ త్యుక్త్వా మహర్షి సిద్ధసంఘాః స్తువంతి త్వాం స్తుతిిఃపుషలాభిః 1 21 రుదాదిత్యా వసవో యేచ సాధ్యాః విశ్వేఒశ్వినౌ మరుత శ్చోష్మపాశ్చ, గంధర్వ యతెసుర సిద్ధసంఘాః ఏీక్షంతే త్వాం విస్మితాశ్చ్చైవ సర్వే ॥ 20 రూపం మహ త్తే బహున క్ర్రన్మేతం మహాబాహో; బహుబాహూరుపాదం, బహూదరం బహుదంష్టా9కరాళం దృష్ట్వా లోకాః ప్రవ్యథితా స్తథాఒహమ్‌॥ నభప్ప్యృళశం దీప్త మనేకవర్ణం వ్యాప్తాననం ది _ప్పవిశాలన్మేతం, దృష్ట్వా హా త్వాం _ప్రవ్యథితాంతరాత్మా -.. ధృతిం న విందామి శమంచ విష్టో 1 ల్లీ

టాట్‌ కాం /" (౫. 111

స [.. నీ | ల 1! కి నే మా గ్‌ ళో న. / ముకక లో | | భ్‌ |!

16. విశ్వరూ వ సందర్శన యోగము ల్లు ౨1, "దేవతానమూహమనులు నీలో (వజేశిస్తున్నాయి కొందరు అంజలి ఘటించి (పాక్థి స్తున్నారు, మవార్షులు3 సిద్దులు న్వ_స్తివాక్యాలతోనిన్న నేక రీతుల స్తుతి స్తున్నామ 22, ర్ముదు ఆదిత్య, వనన సాధ్య, విశ్వే చేనగణాలు; సిద్ధ సంఘాలు మహాశ సృర్యముతో నిన్ను ఏమీ. స్తున్నాయి: ౨, అనేకముఖాలు, 'నేతాలు: చేతులు, తొడల్లు, పాదాలు కోరలు కడుపులు గల నీ భయంకర విశ్వ రూపాన్ని చూచి ఈ లోకాలతొో నేనును భయవడి పోతున్నాను, ” 24, సీ ముఖకాంతి ఆకాశమునంటి (నకాళిస్తోంది. సీ విశాల భయంకర న్నేతాలు జాజ్వల్య మానంగా (వకొ శిస్తున్నాయి. అట్టి నిన్ను చూస్తే నామనస్సు చతించి ైర్యము నళించిపోతోంది. నాకు శాంతి లేదు,

లైశీల్లీ (శ్రీమద్భగవద్గీత ఏకాదళాధ్యాయము దంష్థాంకరాళాని చ కే ముఖాని

దృష్ట్వైవ కాలానల సన్నిభాని, దిశో న జానే నలభే చ శర్మ

ప్రసీద దేవేశ! జగన్నివాస । బిగ్‌ అమీ చ త్వాం ధృతరాష్ట్రస్య పుత్రాః

సర్వే సహై వావనిపాల సంమైః, ఫీష్మో (ద్రోణ స్పూతప్వత స్తథాఒసా

స హొస్మదీయై రపి యోధముఖ్ల్యైః ॥ 26 వక్తాణి శ్రే త్వరమాణా విశంతి

దంష్టా? కరాళాని భయానకాని, 'కేచి ద్విలగ్నా దశనాంత రేషు

సందృళ్యంతే చూర్దిత్తై రుత్తమాంగైైః॥2? యథా నదీనాం బహవోఒంబువేగాః

సము[ద్రమే వాభిముఖా (దవంతి, తథా తవామీ నరకవీరాః

విళంతి వక్తా ణ్యభి విజ్వలంతి ॥ 28

విశ్వయా వసందర్శన యోగము వశ్వీకి

౨5, తీక్షమగు దంషస్ట్రాకరాళాలతో కూడిన నీ వద నాలను చూస్తుంళు నాకు దిక్కూతోచటంలేదు. డీలాపడి పోతున్నాను, ఓ జగన్నివాసా, -జేవేశ, నన్నుకరుణించు,

౨గ, అనేకవముంది రాజులు, కోరన్హులు, భ్‌ష్టు ద్రోణ కర్షాదులు నా 1వథాన మయోధ్దులూకూడా నీ భయంకర కరాళ వదనంలోకి చొచ్చుకు వెడుతున్నారు

౨7. అట్లు-అవసాన కాల త్వరమానులై -సీ భీకర వద నంలోకి చొచ్చు కుంట్టున్న వారిలో కొందరి శిరస్సులు? అతి భయంకరమైన సీ కోరల మధ్య నలిగి చూర్మ్మము అవుతున్నాయి,

28, సదులన్ని అమిత “వేగముతో సము[దములో కలియు చున్నట్లు యా రాజ లోకమంతా సి భయంకర ముఖాన్ని లోనికి పొర్లుతోంది,

44 -శ్రీమదృగవడ్గీత ఏకామాధ్యాయము యథా (పదీ ప్తం జ్వులనం పతంగాః- వశంత్‌ నాశాయ సమృద్ధ వేగా, - తఖథెన నాశాయ విశంతి లోకాః _ . “తవాసి వక్తాణి సమృద్ధ వేగాః॥ 20 లేలిహ్యూసే గసమాన స్పమ్యగం న్లోకాన్‌ సమ్మగాన్‌ వదన్వై ర్హ్వలద్భిః, శేజోభి రాపూర్వ జగ త్పమ్మగం " "భాస _స్తవో(గ్రాః (ప్రతపంతి విష్ణో : శ ఆథ్యాహి మే కో.భవా న్నుగరూపో? "నమోఓనస్తుతే దేనవర। (ప్రసీద, వీజ్ఞాతు మిచ్చామి భవంత మాద్యం . నహి (ప్రజానామి-తవ 'పవృత్తిమ్‌ ॥ 81 ఠీ భగవాను వాచ; కాలోఒస్మి లోకక్తయకృ తృంవృద్ధో లోకొన్‌ సమాహర్హ్తు మిహ (ప్రవృత్తః, బుతేఒపి త్వాంన భవిష్యంతి సర్వే యేఒవస్థితాః (వతనీకేషు యోధాః ॥ &8

విశ్య్వరూవసం౦ందర్శన యోగము. 345

౨9, ఆకాళాన్నంకేు మంటలలోనికి దూశే మిశుతకల వలె లోకాలన్నీ సీ జ్వాలా ముఖంలో వడి నాశనమై పోతున్నాయి, -

80. నీవు సీ అనంత ముఖాలతో అగ్ని పుంజూలను వెడల (గక్కుతూ సర్వలో కాలను (మింగి "వేస్తున్నావు సీ భీకర లేజాన్ని సహించలేక జగత్తు అంతా తపిస్తోంది,

81, ఓ చేవదేవా! నీకు నమస్కరిస్తున్నాను, ఇంతటి ఛయంకర స్వరూపుడ నగు నీవెవరవు! దయచేసి సీ'నివ శాలు "తెలియ జెయ్యి. స్‌ యా (నవర్తసకు అర్ధ మేమిటో ్రీళృష్ణు జవావిస్తున్నాడు ;--

82. ఈ స్వర్వస్వాన్న్‌ నృష్టించి. పెంచి, నశింన- చేసే శాల స్వమాపుడిని నేను వ్రస్తుతం సంహారానికి పూరు కొనివున్నాను. ఇవ్చుడు నువ్వు యుద్ధంచేయడం చూనిన్నొ నే (వతివతంలో ఎవడూ మిగలడం అనంభవం,

2416 శ్రీమద్భగవద్గీత ఏకాదశాధ్యాయము తస్మాత్‌ త్వ ముత్త్తిష్ట యళో లభస్వ

జిత్వా శ్మతూన్‌ భుంత్యు రాజ్యం సమృద్ధం మయై వైతే నిహతాః పూర్వ "మేవ

విమిత్తమ్మాతం భవ సవ్యసాచిన్‌! 88 దో9ణం చ భీష్మం చ జయ్యద్రథం చ

కర్ణం తథాఒన్యానపి యోధవీరాన్‌ . నుయా హతాం స్త్వం జహిమా ప్యథిష్టా

యుధ్యస్వ జేతాఒసి రణే సపక్నాన్‌ ॥ 84 సంజయ ఉవాచ్‌ ?- వత చ్భ్రుత్వా నచనం కేశవస్య

కృతాంజలి ద్వేపమానః కిరీటీ నమస్క్బృుత్వా భూయ ఏవాహ కృష్ణం

నగద్గదం ఫీతఖీతః ప్రణమ్య ॥ రో

విశృరూవసందర్శన యోగము _ 24?

కలి, కాబట్టి? అర్జునా! 'లే[యుద్ధానికి సద్ధం కమృు!ళతు నంహారం చేసి ఆఖండ భూమండలాన్ని అనుభవించుం ఏళ్ళంళా నా చేత పూర్వమే చంవబడ్డట్టుగా భావించి - సీవ్రు నిమిత్త మాతంగా యుస్థం చేసి కీ ర్తినార్జించు.

9క. (ద్రోణు భీవ్ము జయ్యనథ, కన్హాది వీరులను నేను పూర్వమే చంపివేశాను, నాచే చచ్చివవారినే నీ విపుడు చంవ బోతున్నాను, అథ్రర్యం మాని యుద్ధం వెయ్యి, సంజయుడు చెబుశకున్నాడు ;--

తిఫ్‌, ధృతరాష్ట్ర మహారాజా ! ఆ విధంగా జెప్పిన (శ్రీకృష్ణుని మాటల్ని విని, అర్జునుడు - వణకుతున్న శరీ రంతో, ెండుచేత్తులు జోడించి - భయం భయంగా - గద్దదికంగా మాట్లాడ సాగాడు,

248 _శ్రీమదృగవగ్గీత ఏకాదళాధ్యాయము సంజయ ఉవాచ ;- స్థానే సృషీకేశ! తవ (ప్రకీర్వా | జగ "తృ్రహృష్య త్యనురజ్యతే చ రక్షొంసి ఖీతాని దిశో (ద్రవంతి సర్వే నమస్యంతి చ సిద్దసంఘాః ॥ 86 కస్మాచ్చ తే న నమేరన్‌ మహాత్మన్‌ | గరీయ'సే (్రహ్మణోఒప్యాదిక క్త, అనంత 1 దేవేశ | జగస్నివాస ః “౧... త్వ మక్షరం సదస _త్తత్సరం యత్‌॥ 87 త్వ మాదిదేవః పురుషః పురాణః త్వమస్య విశ్వస్య పరం నిధానం, వేత్తాఒసి వేద్యం చపరంచ ధామ త్వయాంతత విశ్వ మనంతరూప। 18 నాయు ర్యమాబఒగ్ని ర్వరుణ శృశాంకః (ప్రజాపతి స్వం (పపితామహ శ్చ నమా నమ స్తేఒస్తు సహసకృత్వః వునశ్చ భూయోజ౬ఒపి నమో నమ స్టే ॥ 89

విశ్వరూసననందర్శన యోగము ల్యురి అస్త్రనుడు యిలా అన్నాడు ఫా

86, బృామీ కేశా సీ మాహోతృ్య క్రీ ర్తనముచే (ననంచ మంతా ఆనందిస్తోంది, రాతసులు భయ (భాం తులై దిక్కుతోచక వరుగు లెత్తుకున్నారు. సిద్ధిసంఘాలు సీకు _మొక్కు-తున్నాయి, ॥

87. మహాత్మా, _సృష్టికరృమైన బహ్ముకే మూల పురుషుడవై న సీకు నమన్క-రించని వానెవరుంటారు 1 "హీ అనంతా. జగన్నివాసా! నత్తువ్చు అనత్రువ్టు ఆ రెం టికీ మూల కారణుడవు నీవే.

88. ఆది బేవుడవు పురాణ పురుషుడనవు, -జగచా' ఛారుడవు; అంతా కెలిసిన వాడవు, అందరు తెలుషుకో. తగిన వాడవు, నువ్వే, "హే సరంధామా, ఈగ్యనపంచీర మొత్తం సీతోనే నిండుకొని- ఉంది,

389, వాయుదేవుడు) యముడు, అగ్నిః వరుణుడు? చందుడు, (బ్రహ్మ సీచే, (బవ్మాను కన్న,తండివి నీవే, అట్టి సీకు సమస్కా-రం, వది వేల_నమస్యావశాళు, తిరిగి తిరిగి నవుస్కా- రాలు,

250 శ్రీమద్భగవద్గీత ఏకాదళాధ్యాయము నమః పురస్తా దథ పృష్టత స్తే

నమోఒస్తు తే సర్వత ఏవ సర్వ అనంత వీర్యాఒమ్యిత విక్రమ స్త్వం

సఠ్వం సమాప్నోసపి తతోఒపిసర్వః ॥ 40 సభఖేతి మత్వా ప్రసభం యదుక్తం

'హే కృష్ణ! హే యాదవ : హే సఖేతి అజానతా మహిమానం త వేదం

మయా (ప్రమాదా తృ్రణయేన వాఒపి॥11 య చ్చాపహాసార్థ మసత్క్బృతోఒసి

విహార శ య్యాసన భోజనేమ, ఏకోఒథవా ప్యచ్యుతః త్వత్సమక్షం

తత్‌ కమయే ర్యా మహ మ్యపమేయమ్‌॥ సితాఒసి లోకస్య చరాచరస్య

త్వమస్య పూజ్యళ్చ గురు ర్గరీయాన్‌, న త్వత్సమో౬_స్త్యభ్యధికః కుతోఒన్యో

లోక్యత్రయేఒస్య (ప్రతిమప్రభావ । 8

విశ్వరూ వ సందర్శన యోగము. 251

40, అండుచే నీకు. ఎదుటనుండీ, వెనుకనుండీ, అన్ని వెపుల నుండీ కూడా నమన్మ్క-రి స్తున్నాను, స్‌వ్రు సర్వా త్ముడవు, అనంత పీఠర్యుడవు; అమిత నిక్రముడవైన నీవు అంతటా వ్యాపించి యున్నావు,

41, సమహీవమలు గు ర్రించ లేక; పొరపాటు వడియోః ఛీతి చేతనో, నా పాతుడననో “కృష్ణా! యాదవ, సఖా.” అంటూ నిన్ను మిక్కిలి చనువుగా పిలిచేవాడిని,

49. ఆహార, విహార, శయ్య ాః ఆననాదులలోను; జనాంతికంగాను, (వకాశంగానూ సతో పరిపహోనములాడి నందుకు - నన్ను తమించు స్వామి,

ఉ3, ఈ జగత్తునకు తండి పూజనీయడవు: గురు వువు నీచే, ముల్లోకాలలోను నీకు సమానుడైన వాడే "లేడు, ఇక సీ కంక అధికుడెలా -వుంట్లాడు? |

రిఫ్‌లి (శ్రీమద్భగవద్గీత ఏకాదళశాధ్యాయము తస్మాత్‌ ప్రణమ్య (ప్రణిధాయ కాయం

(పసాదయే త్వా మహ మీళ మీడ్యం, పికేవ పుత్ర స్య సభఖేవ సఖ్యుః

(పియః వూ య్శార్షసి 'దేవః సోఢుమ్‌॥ అదృష్టపూర్వం హృషితోఒస్మి దృష్ట్వా

భయేన చ (ప్రవ్యథితం మనో శ్సే, తదేవ మే దర్శయ దేవ। రూపం

(ప్రసీద దేవేళ ; జగన్నివాన । శీర్‌ కిరీటినం గదినం చ్మక్రహ స్తం

ఇచ్చామి త్వాం (దష్టు మహాం తథైవ, తేనైవ రూపేణ ఛతుర్భుజేన

సవ్యాసదాహో | భవ విశ్వమూ క్త 1 40

వి భరి రూ నససందర్శన యోగము 255

44, కనుకు పూజనీయుడవు; ఈశ్వరుడవు మొన స్‌క్టు నమస్క-రిస్తున్నాను, నన్ను కరుణించుమని -వేడుకొంటు న్నాను, తండి కుమారుణ్నీ, మిత్రుడు మితుణ్నీః (ప్రియుడు [పీయురాలినీ తప్పులు మన్నించి తమించ్ను నట్లుగా నన్నను[గహించు,

45. పూర్వమెన్పుడూ కని, విని యెరుగని నీ అద్భుత రూపాన్ని చూచిన అనందంతో నా మనస్సు కలవరపడు తోంది. ఓ బేవాది చేవా దయచేసి నువ్వు నీ పూర్వ రూ పాన్నివాంది నన్నన్ముగహించు.

46, కరట గజా చక భారివైన నీ పూర్వరూ పొన్ని మూడగోరుతున్నాను, కాబట్టి ఓ విశ్వరూపొ సహ్మన చాహో చతుర్భుజ భావంతో దర్శన మిచ్చి"నన్ను అఆనందింన జేయి, ఆ

254 శ్రీమద్భగవద్గీత ఏకాదశాధ్యాయము థ్రీ భగవా నువాచ $-- మయా (ప్రసన్నేన తవార్డు నేదం ॥ రూపం పరం దర్శిత మాత్మయోగాత్‌, తేజోమయం విశ్వ మనంత మాద్యం

యన్మే త్వదన్యేన న దృష్టపూర్వమ్‌ ॥ 4? న వేద య జ్ఞాధ్యయనై ర్న దానై:ః “ న చ క్రియాభి ర్న తపోభి రుగై9,, ఏవం రూస శృక్య అహం నృలోకే

(దష్టుం త్వ దన్యేన కురు(ప్రవీర ! 468 మూ తే వ్యథా మా చ విమూఢభావో

దృష్ట్వా రూవం ఘోర మీదృ జ్మమేదం, వ్య పేతభీః ప్రీళమనాః పున స్త్వం

తదేవ మే రూస మిదం (ప్రపళ్య ॥ 49

విశ్వరూపసందర్శన మోగము. 255 (శ్రీకృష్ణుడు చెబుతున్నాడు ;-

47, అర్జునా! నీ మీద కరుణతో నా యోగ శక్తి (వభావంచే. అనంత _ ేజోరూవనిశ్వరూపాన్ని సీకు మయూవింఛాను, ఇంతవరకు నాయి విశ్వరూపాన్ని నువు తవ్చ యింశెవరు చూడ లేదు,

48, కురువీరా! వేదాలు చదివినా, వాదాలు చేసినా; (క్రతువులను చేసినా; కర సలా చరించినా! దానాలు చేసినా, దారుణ తవస్సులే చేసినా-నా యీ రూపాన్ని మ్మాతం యా లోకంలో నువ్వుతవ్చ యితరు అవరు చూడలేరు,

49, అడ్జునా నన్నీ దుర్భర రూవంలో చూసి నీవ చవలుడవు, దుఃఖతుడవూ రావద్దు సుమా ! న్వస్థుడవు కమ్ము. నీకు భయం కలిగించనిదీ, (పేమకల్లించేదీ అయిన నా పూర్వపు రూపంతో నీకు కనిపిస్తాను. ”

256 శ్రీమద్భగవద్గీత ఏకాదళశాధ్యాయము సంజయ ఉవాచ ఫా ఇత్యర్జునం వాను దేవ స్తథోక్తా

స్వకం రూపం దర్శయామాస భూయః, ఆశ్వాసయామాన చ భీత మేనం

భూత్వా పున స్స్పౌమ్యువపు ర్మహాత్మా॥ 60 ఆరున ఉవాచ ;-

ణి దృ్ష్వేదం మానుషం రూపం,తవ సౌమ్యం జనారనః। ౧

ఇదానీ మస్మి సంవృత్తః, సచేతాః (ప్రకృతిం గతః॥51 థ్రీ భగవా నువొచ ;= సుదుర్దర్శ మిదం రూపం దృష్టవా నసి యన్మమ, 'దేవా అన్యనస్య రూపస్యః నిత్యం దర్శకాంక్షిణః ॥ 52

క్ష నిశ్వరూవనందర్శన యోగము ౨25 సంజయు డిట్లనెను న్‌ా

ర్‌, ధృత రాష్ట్రా! ఆ విధంగా ఇెప్పి? మహాత్ముడైన శ్రీకృష్ణుడు జగద్భయంకరమైంన తనవిశ్వరూపాన్నివుపనం జూరించుకొని శాంతాకారమూ, మనువమూ మొన సాధారణ రూవంతో అర్జునునకు కన్పించాడు అవ్పూడు- అర్జును ఉిలా అన్నాడు ?

ర్‌]. జనార్దనా! నీ శాంత మానవరూవం చూస్తుంకే నాకు 'కా_స్తస్థిమితంగా ఉంది, నామనస్సు కుడుటవడింది,

ర్‌ం, అర్జునా! సీఫ్ట చూచిన ఈ విశ్వరూప సందర్శనం అంత తేలికగా దొరిశేది కొదు, దీని కొరకు చేవతలు చొల్లవ్వుడు వరితసిస్తూ వుంటారు,

రిగ8 (శ్రీమదృగవర్గీత ఏకాదళాధ్యాయము నాహం వేదై ర్న తపసా, న దానేనన చేజ్యయా, శక్య ఏవంవిధో (దష్షుం, దృష్టవానసి మూం యధా ।॥। భక్త్యా త్వనన్యయా శక్యః, అహ మేవంవిధోఒర్జున జ్ఞాతుం (ద్రస్టుం చ తశ్త్వేన, (వవేష్టుం చ పరంతప: మత్కర్మక్ళ న్మత్పరమో, మదృకక్త స్సంగవర్జితః, నిర్హ్వైర స్సర్వభూతేషు, యస మా మేతి పాండవ!55 ఖతి (శ్రీమద్భగవద్దీ తా సూవనిపషత్చు (బహ ్రవిద్యాయాం

యోగ శాస్త్రే (శ్రీకృష్ణార్జున నంవాజబే

విశ్వరూన సంవర్శన యోగో నామ

ఏ కాదశో2ఒధ్యాయః న మొప్ప రి

విశ్వరూ ననందర్శ్మన యోగము ౧౨59 కఫ, నీకు కలిగిన ఈ అపూర్యావ కాశం “చీదాలు చది వినను; దానాలు .చేసిననుః పూజలు చేసినను; తవస్సు చేసినను దొరకదు, కశ, అర్జునా |! అనన్యభ క్రి ఒక్క శే నన్ను కెలుసు కొని చూచి నాలో (వవవేళించడానికి సాధనం కళ. కాబట్టి అర్జునా! కర్మలునాకొర కే చేస్తూ నన్ను నమ్మి నాయందే భక్తితో చరిస్తూ విశ్వ _వేమగలవాడు మాతమే నన్ను పొందగలడు, ఇట్లు ఉవనిషత్తులు, _బహ్మునిద్య, యోగ శాస్ర్రముగాపేరందిన (శ్రుకృష్ణాప్తన నంవాద రూవమయిన భగవద్దీతలో విశ్వరూవ సందర్శనయోగ మనే వదకొండ వఅధ్యాయము సమా _వ్రము, అవానాలార్టీ ఖు టి లాలా.

260 స్టే

శ్రీమద్భుగవ ద్గిత

12. భ కి యోగః

అర్జున ఉవాచ ;- ఏవం సతతయుక్తా యే భక్తా స్వాం పర్యుపాసతే, యే చాప్యక్షరమవ్య క్తం, తేషాం శే యోగవి త్తమాః? ట్రీ భగవా నువాచ _; మయ్యావేళ్య మనో యే మాం, నిత్యయుక్తాఉపాసతే, (శద్ధయా పరయోపేతాః, తే మేయు _క్తతమా మతాః॥ యే త్వక్షర షనిక్థళ్యం, అవ్యక్తం పర్యుపాసతే, సర్వ(త్రగకుచింత్యం చ, కూటస్థ మచలం (ధ్రువమ్‌॥$8 సన్నియ మేంద్రియ[గ్రామం, సర్వత్ర సమబుద్ధయః, శ్రే (పాస్నవంతి మామేవ, సర్వభూతహితే రతాః।॥। 4

| విగ్ర శ్రీమదృ గవద్దిత అవు ఛివవరడువువలుదనాలుల---- స క్రి యోగము అర్జునుడు అడుగుతున్నాడు :-

1. ఓ కృష్ణా. ఎల్లవ్వుడూ నీ నగుణరూపాన్ని వుషా ననచేసే భక్తులు గోష్రలా? "లేక నుణ (శైహ్మోన్ని ఛ్యానించేవారు (ేఘ్రలా ? | (| శ్రీకృష్ణుడు చెబుతున్నాడు :--

2. నిత్యం నన్నే మనస్సున నిల్పి యేక్కాగ- చిత్తంతో వుపానన చేసే భక్తులే ైజేష్టమెన, 'యోగు లన్నది నిశ్చయం, " - చ ”

రి4. అవ్య కృమైన నా రూపా న్నుజ్లేశించి యెవరు పానన చేస్తారో వారు ద్వంద్యాతీతులు, భ్నూత రహితు లునైై యిరదియ న్మిగవాం గల్లి మనస్సునకు వాక్కు నకు, గో చరముగానిదీ, సర్వవ్యా _వమూ, మాయాకార ఇము, అచలము, నిత్య సత్యము అయిన నిరాకార (యుహ్మా నువిొసించువారు నన్నే పొందుతారుం

22 (శ్రీమద్భగవద్గీత ద్వాదశాధ్యాయము శ్లేశోఒధికతర స్తేషాం, అవ్యక్తాస క్తచేతసాం,

అవ్యక్తౌ హ్‌ గతిర్దఃఖం, 'దేహవద్శి రవాష్యతే 11 5 యేతు సర్వాణి కర్మాణి, మయి సన్యస్య మత్పరాః= అనన్యేన్నైవ యోగేన, మాం ధ్యాయంత ఉపాసకే$।8 శ్రేషామహం సముద్ధర్తా, మృత్యుసంసారసాగరాత్‌, భవామి స చిరాత్సార్థ: మయ్యావేశిత చేతసామ్‌ ॥ మయ్యేవ నున ఆధత్స్య, మయి బుద్ధిం నివేశయ, నివసిష్యసిమయ్యేవ, అత ఊర్ధ్వం న సంశయః।। 8 అథ చిత్తం సమాధాతుం, న శక్నోషి మయి స్థిరం, ఆభ్యాసయోగేన తతో, మామిచ్చాస్తం ధనంజయ !

ఛ_క్రియోగము 2౮8

6, నిన్షోణోపానకులకు కష్టము అధికము, మనసునకు వాక్కు-నకు గోచరముగాని ఆ నిర్దణ (బహ్మా శ-చేహము నం దభివూనము గలవారికి లభించదు,

॥7, పాద్దా. ప్‌ భక్తులై తే సర్వ కర్మ ఫలాలు నా కర్పించి, నేనే వరవమావథియని నిర్ణయించుకొని యీకా. ట్ర గతతో నన్ను ధ్యానించుదురో న "

7, ఆ భక్తులచేత మృత్యురూసమయిన సంసారమనే నము( దాన్ని తరింపచేస్తాను. శాశ్వతమైన నన్ను పొం

8, సీవు నాయందే మనస్సు లగ్నం చేసి నాయంబే

ఇచ, బుద్ధిని నిల్చి ధ్యానిస్తే అత్యున్నతమైన నా యంబే సీవు వుంటావు, ”

9. అక్జునా, అలా నాయందు నిశ్చల ఛక్సితో మన స్పును, లగ షంచేయ లేకపో తే, యోగాభ్యాసంతో నన్ను పొందడానికి (వనయత్న్యం చెయ్యి.

బిగ్రిశీ (శ్రీమద్భగవద్గీత - ద్వాదశాధ్యాయము అభ్యాసేఒప్యసమర్జోఒసి, మత్కర్మపరమో భవ, మదరమపి కర్మాణి కుర్వాన్‌ సిద్ధి మవాప్ప్యసి 110 అథై తదప్యశక్షోఒసి, కర్తుం మ ద్యోగమ్యాశితః, సర్వకర్మఫలత్యాగం, తఠః కురు యతాత్మవాన్‌ 1 శే (శేమోహి జ్జాన మభ్యాసత్‌, జ్ఞానాద్ధ్యానం విశిష్యతే, ధ్యానా త్కర్మఫలత్యాగః, త్యాగాచ్చ్భాంతి రనంతరమ్‌!। అద్వేష్టా సర్వభూతానాం, మైత్రః కరుణ ఏ వచ, నిర్మమో నిరహంకారః, సమదుఃఖసుఖః త్షమీ 11 18 సంతుష్ట స్సతతం యోగీ, యతాత్మా దృఢనిశ్నయః, మయ్యర్చిత మనోబుద్ధిః, యోమదృక్తస్సమే(ప్రియః 1

భకశ్రయోగము 265 _ 10. యోగాభ్యాసం సీకుచేతగానిచ్చో (శద్ధతో నాకు (పియమైన ైవీ కర్మలు. చేస్తే సిద్ధి పొందుతావు, 11. అదీ చేయలేనంటావా;, మనోని[గహంతోనన్ను శరణుపొందినీవుచేసే సర్వకర్శఫలాన్ని -నాశే అర్చించు, 1వ, అభ్యాన యోగం శంకు జ్ఞానము = అంతకంశు ధ్యానము - దానికంశే కర్ణఫల త్యాగము (ేవ్టమెనవి, త్యాగము వలన శాంతి (ముక్తి) కలుగుతుంది. 18414 సర్వభూతదయతో జ్వేషరహితుడైై, అంద రికీ మ్మితుతైం దయార్ష్ర హృదయంతో చేహాంమిదా, ఇం్చదియాల మిాదా మమకారం ' లేనివాడై "దేహాత్మ ఛావంతో సుఖదు'ఖాతీతు డై, ఓర్చుకలిగి నిత్యం నంతో వంతో నిర ్రలమనస్కు-డైై దృఢనిశ్చ్వయముతో మవ స్సునీ, బుధ్ధినీ నాయంటే నిలిపిన భక్తుడే నాక్మువియుదు,

206. శ్రీమద్భగవద్గీత ద్వాదశాధ్యాయము

యస్మా న్నోద్విజకే లోకో లోకాన్నోద్విజకే చ యః, హర్షామర్షభయోద్వేగై। ముకోయస్స చ మే (ప్రియః | అన పేక్ష ళ్ళుచి 'ర్దక్షు, ఉదాసీనో గతవ్యథః, సర్వారంభ పరిత్యాగీ, యోమదృక్తన్స మే (పియః॥॥ యో న హృష్యతి న ద్వేష్టి న శోచతి న కాంకతి, శుభాశుభ పరిత్యాగీ, భక్తిమాన్‌ యస్స మే పియః॥ సమ శతా చ మికే చ తథా మానావమానయోః, శీతోష్ణ సుఖదుఃఖేష, సమ స్సంగవివర్ణితః 1 16 తుల్యనిందాస్తుతి ర్మానీ, సంతుష్టో యేన శేన చిక్‌, అనికేతః స్థిరమతిః భక్తిమాన్‌ మే (పియో నరః।119

భక్రియోగము 907

5. లోకాన్ని ' చాధిలు ెట్టకు తాను లోబిమొ

బాధలు పడక,”ఆనంద ద్వేష భయ- చంచల రహితు జై సవాడు నాకు ఇష్టుడు,

16. కోరికలు లేక, వరిశుద్ధు డై సమర్థత గల్లి, తటన్థు డుగా వుండి; వ్యాకుల చి త్తం "లేనివాడై, క _ర్తుత్వ ఫల రహితుడై నవాజే నా (వియ భక్తుడు, క్‌.

17, ఎవడై తే రాగ జ్వేపాలు "లేకుండా వుంటటాకో, “చీనిని కోరక, ేనికీ దుఃఖంచకు శుభాశుభముల నధిగ మించి నా యందు భక్రి గలిగి వుటావో వాడే నాకు (వియుడు,

18419, శ్మతుమిత్రుల గురించి సమదృష్ట్రీగలవాడు- మానావ మానాలను; శీతోస్ణాలను; సుఖదుఃఖాలను ఒ*ే భావంతో చూసేవాకు - యెవరితో కలవనివాడు - దొరికిన దానితో తృప్తి జెంచేవాడు - యిహ లోక వాంఛలు లేనివాడు, మౌనిమై స్థిరనివాసంలేక (నిత్యం వర్యటిస్తూ); నిశ్చలచిత్తం గల భక్తుజే నాకు (వ్రీయుడు,

268 - (శ్రీమద్భగవద్గీత ద్వాదళాధ్యాయము యే తు ధర్మామృతమిదం, యథోక్తం పర్యుపాసతే, శద్ధాధానా మత్సరమా, భక్తా స్తేఒతీవ మే సియాః॥20 ఇతి (శ్రీ భగ వద్లీతా సూవనిమత్చు (బ్రహ్మ విద్యాయాం

యోగ శాశ్ష్రే (శ్రీళృష్ణారున నంవాబే

ద్వాదశో2ధ్యాయః, న౦ంపూ ర్శ్శః వా.

భ_క్రియోగము ౨69 వ్ర0, ఎనడై లే "నేను చెప్పిన యి థర్మాన్ననుసరించి; దీనినే ఆచరిస్తూ, విశ్వానంతో నన్నే నమ్మి వుపాసించు తాకో వాడే నాకు మిక్కిలి (వీయుడు. ఇట్లు ఉవనివత్తు; (బహ నిద్యః యోగ శాన్ర్రముగా చేరందిన (శ్రీకృష్ణాడ్దన సంవాద రూవమైన భగవద్గీతలో భక్తియోగ మనే వం జెడన అధ్యాయము న నా

జ0 10. శ్రీవమదృగవద్గిత 13. వేత తేేత్రజ్ఞ విభాగయోగః అర్జున ఉవాచ $- (ప్రకృతిం పురుషం వైవ, క్షేత్రం క్షేత్రజ్ఞ మేవ చ, ఏత ద్వేదితు మిచ్చామి, జ్ఞానం జేయం చ కేశవ! 1 ౯ ౯ థ్రీ భగవా నువాచ ఇదం శరీరం కౌంతేయ! క్షేత్ర మి త్యభిధీయతే, ఏశ ద్యో వేత్తితం (పాహుః, క్షేత్రజ్ఞ ఇతి తద్విదః[12 వే్యత్రతజ్ఞం చాపి మాం. విద్ధి సర్వ త్వేత్రేషము భారత £ శేత్రక్షేత్రజ్ఞయోర్షానం, యతత్తద్‌ జ్ఞానం మతంమమ॥ త్రి తత్‌ (త్రం యచ్చ యాదృక్చ యద్వికారి యతశ్చ యత్‌, స చ యో యత్ప్స్రభావళ్చ త తృమాసేన మే శృణ ॥

శ్రీమదృగవద్దిత = 18. క్షేతక్షేతజ్ఞ విభాగ యోగము అడ్జునుడు ఉిలా అన్నాడు ;-

1. (వకృతిః పురుషుడు, మతము, - మేతజ్ఞుడు, వనే జానము, శ్లయము అంక యేమిటి న నై
2. కౌంలేయా! ఈ ేహోన్నే వ్నేతం అంటారు.ఈ వ్నేశాన్ని 'కెలుసుకొన్నవానిని 'వేతజ్ఞడని అంటారు, కృష్ణుడు జవాబు చెబుతున్నాడు వా 8, అద్జనా అన్ని జేజాలలలోనూ వత్తించే నన్నే మేతజ్ఞుడుగా "ఇెలుసుకో, వ్నేశాన్నీ వేత్రజ్ఞడినీ గుర్తించడమే యదార్థజ్ఞానమని నా మతము, శీ, వ్నేతం యెొటువంటీదో, యెలాటి ఆశార వికా రాలు ఉన్నాయో, "చేనివల్ల వవిధంగా కలిగిందో, నేత జ్ఞుజెనలో, యెటువంటివావో, సంమేవంగా ఛ్రైబుతాను విను,

రై (శ్రీమదృగవద్లీక ద్వాదళశాధ్యాయము బహుభి రృహుధా గీతం, ఛందోభి ర్వివిధైః సృథక్‌, (బహ్మస్నూతప దెశ్చెవ, హేతుమద్భి ర్వినిశ్చితైః1 ర్‌ మహిభూతా న్యంహంకారో, బుద్ధి రవ్య క్తమేవ చ, ఇంద్రియాణి దశైకం న, పంచ చేంద్రియగోచరాః ॥ ఇచ్చా ద్వేష స్పుఖం దుఃఖం

సంఘాత శ్చేతనా ధృతిః, ఏకత్‌ క్షేత్రం సమాసేన

సవికార ముదాహృతమ్‌ (| ౯7 అమానిత్వ మదంభిత్వం, అహింసా కంతి రార్టవం, అచార్యోపాసనం శౌచం, చ్రైర్యమాత్మవినిగహః।। / ఇం(ద్రియార్జేషు వైరాగ్యం, అనహంకార మేవ చ, జన్మ మృత్యు జరా వ్యాధి, దుఃఖ దోషానుదర్శనమ్‌॥

18. శేక శేతజ్ఞ విభాగ యోగము ౨78 క్‌ బుషులు మేత మేతజ్ఞల న్వరూవస్వభావాలను

అనేక రకాలుగా చెప్పారు. (బవ్మాసూ తాలు వాటిని

నిన్సంశియం చేస్తూ విపులంగా వివరించాయి.

5. పంచబూ తాలు, అవాంశారము, మహ_త్తత్వము' మరూల్మ సకృతి, క ్శేం్యదియాలు “జ్ఞానేస్యదియాలు, మనస్ను,ః ఇంయ్యదియ విషయాలైన తబ్ద శృర్శ, రూవరను గంధాలు -

7, ఇచ్భా బ్వేమ సుఖదుఃఖాలు, దే హేందియ నమూ జూం, చైతన్యము ఛారాశక్తి - యివన్నీ కపిల శత మని నంవేవంగా వెవ్పబడింది.

8. అభిమానం లేకుండుట డంబము లేకుండుట) అహింస ఓర్చు; నిప్కా-వట్యముః గసరుసేవ; శుచిత్వము? నిశ్చలత, ఆత్మ న్మిగహాం -

9, ఇందియాల విషయమై వైరాగ్యం అసహాంకారం "లేకుండుటు జన సృమృత్యు జరా వ్యాధులతో " గూడిన నంసార సుఖదుఃఖాలను గ్పుర్తించుట =

274 శ్రీమద్భగవద్గీత (త్రయోదశాధ్యాయము ఆసక్తి రనభిష్వంగః ప్పుతదార గృహాదిషు, నిత్యం చ సమచి త్తత్వం, ఇష్టానిష్టోపప త్తిషు 110 వుయి చానన్యయోగేన, భ్‌ క్తి రవ్యభిచారిణీ, వివి క్తదేశసేవిత్వం, అరతి రన సంసది ॥ 11 అధ్యాత్మజ్ఞాన నిత్యత్వం, త_త్త్వజ్ఞానార్థదర్శనం, ఏతద్‌ జ్ఞాన మితి (ప్రో ర్త మజ్ఞానం యదతో౭ఒన్యధా॥ శ్రేయం య త్త తృ్రనక్ష్యామి యజ్ఞాత్వాఒమృత మచ్నతే అనాది మత్ప్సరం బ్రహ్మ న స్త న్నాస దుచ్యతే ॥ క సర్వతః పాణిపాదం త్త తృర్వతో౬క్షిశరోముఖం, సర్వత ళ్ళతిను న్లోకే సర్వ మావృత్య తిష్టతి॥ కేడీ

శ్షేతమ్మేకజ్ఞ విభాగ యోగము 2

10. వనంచ విమళయాలపై విరక్తి గలిగి యుండుట, ఛార్యాపుతాదులుః గ ఎహారామాలయందు మమకారళ శేకపోటు శుభాశుభాల యెడల సమత్వము -

11. ఇతర చింతలు విడిచి వర మేశ్వరుడై న నాయందు అనన్యభ క్తి గెల్లియుండుటు యేశాంత వాసము జనసం దోహములకు యెడమగా వుండటం -

12. నిరంతర అత్మజ్జూను తతంజ్ఞాన విచారణ-యిపి అన్నీ కలిపి జ్ఞానమని చెప్పబడుతోంది. ఇండుకు వ్యతిశే కయెనటే అజ్ఞానం

పా ఠా

19, తెలుసుకోవడానికి యోగ్యమైనది యీదో, చేనిసి "శెలుసుకొంకే మోాతుం వస్తుందో చెబుతాను, అడి సనాతనమైన వర బహ్మ ము చానీని సత ఎచార్జమని కాసి; అనత్పచదార్థ్యమని కాని ఇెస్పడానికి అవకాశం లేదు,

14 వటు చూచినా కాబా చేతులూ తలలూ, ముఖాలూ;. చెవులూ కలిగి - ఈ విశ్వమంతా అచే వ్యాపించి ఉంది?

2/6 (శ్రీమదృగవద్గీత (తయోదశాధ్యాయము

సర్వేంద్రియ గుణాధాసం, సర్వేంద్రియ వివర్జితం, అసక్తం సర్వభృచ్చ్చైవ, నిర్గ్ణణం గుణభో క్షృ చ॥ 15 బిహి రంతశ్చ్న భూతానాం, అచరం చరమేవ చ, సూక్మత్వా త్తదవిజ్జేయం, ద్తూరసం చాంతికే చ తత్‌ ॥ అవిభ్నక్తం చ భూతేషు, విభక్తమివ చ స్ట్‌ితం, భూతభర్హృ చ తద్‌ క్లేయం, (్‌సిస్టు (పభవిష్టు చ ॥ జ్యోతిషా మపి తజ్జ్యోత్రి, తమసః పర ముచ్యతే, జ్జానం క్జేయం క్లానగమ్యం, హాది సర్వస్య సిష్టితం॥

_ మ్మేతమేతజ్ఞ విభాగ ఇూగము... 277

15, ఆ వర్యబవ్మాతత్త్వం సెర్వేర్యదియాల యందు కలసి యున్నట్లు కనబడుతున్నా కలవదు, టబేనితోను కలసి ఛుండకపోయినా అన్నిటిని ఛారణ పోవణలుచేస్తు వుండేద్‌, నిర్టణమైవుండి గుణాలను అనుభవించేదీ నేనని "తెలుసుకో,

16, అది సర్వ భూతాలకు లోవలా, బైటా వుంది, చరాచర స్వరూపం అజేమైనప్పటికీ అతి సూక్ష్మమైన దవడంవల్ల "తెలుసుకోడానికి అసాధ్యం. గు_ర్తించినవారికి "చేరునలోనూ, అజ్ఞులకు వాలా దూరంలోనూ న్రంటుంది.

17, అఆ నరమాత [1 ఆకాశం నలె అఖండమై వరి వూక్తుడై వుండీ చరాచర భూ తాలలోనూ విభ ్కక్తమైన చానివలె కనబడుతోంది, సర్వభూతాలనూ పోషించేదీ, (చళశయంలో నమస్తాన్నీ దిగ్మమిం గేద, పునః నృష్టించేద్‌ అచే.

18, అది; సూర్యాగ్నులకు తేజస్సుని స్తుంది. చీకటికి చూరంగా వుంటుంది, అచే జ్ఞానము. అజే శైేయము, జ్జాన జ్ఞాసముచే ఫొంద వలసినదీ, సర్వ హ్యాదయాంత ర్యామోా వా (బ్రహ్మమే,

218 శ్రీమదృగవర్గీత (త్రయోదశాధ్యాయము

ఇతి క్షేత్రం తథా క్డానం జ్జేయం తోక్తం సమాసతః, _మదృక్త ఏత ద్విజ్ఞాయ, మద్భావా యోపపద్యతే॥ 19

(ప్రకృతిం పురుషం చైవ, విద్ధ్యనాదీ ఉభావపి వికారాంళ్చ గుణాం జే్చఎవః విద్ధి (ప్రకృతిసంభవాన్‌ కార్యకారణ క రృత్వే, హేతుః (ప్రక్యతి రుచ్యతే, పురుష స్పుఖదుఃథానాం, భో _క్రృత్వే హేతురుచ్యతే:?! పురుషః (ప్రకృతిస్టోహి, భుం శ్రే (పకృతిజాన్‌ గుణాన్‌, కారణం గుణసంగోఒస్య, సదసద్యోని జన్మసు ॥ ఓలి ఉపద౦ష్టాఒనుమంతో చ, భర్తా భోక్తామ హేశ్వరః, సరమాళ్మేతి చావ్యుక్తో దేహేఒస్మిన్‌ స్పరుషః పరః॥

కేతవేతజ్ఞ విభాగ యోగము 279

19, వేత జ్షాను శ్రైయాలగురించి సీకున్మగహంగా ఇస్పాను, ఈమూడూ "తెలుసుకొన్న వాడు నాకుభ కడై. చూవాన్ని పొంద గలడు, -

వం, (వకృతి పురుషులు - 'తెలియబడని అనాదివని "లేలుసుకో. 'జేహేర్యదియ వికారాలు, (త్రిగుణాలు; నుఖ దుఃఖాదుల (వకృతి నల్ల నే పుడుతున్నాయి.

౨1, "చేహేందియాల కర్శృ త్వానికి (వకృ్ళత్వి సుఖ ద్యుఖాల అనుభవానికి పురుషుడూ హేతువులుగా వెన్పబడు తున్నారు,

బ్ర (నకృతి కృత చేహాగలుడైై యుండు జీవుడు - ఆ

(వకృతోత్సాదితానై న గుణాల వలన సుఖదుఃఖాదుల ననుభవి స్తున్నాడుః వివిధ యోనులందలి జన్నలకు - గుణ సంగ మును నారణము, ౨9. తాను యీ బేహా ముంచే వున్నప్పటికీ చేహము కన్నా అతీతుడు - స్వతంత్రుడు; అకుకూలుడు, సొవీ, మ్యూతుడు; పోవకుడు భోగి) మహేశ్వరుజే నరమాక శై అని చెన్చబడు తున్నాడు?

280 శ్రీమద్భృగవర్గీత (త్రయోదశాధ్యాయము య ఏవం వేత్తి వురుషం, (ప్రకృతిం చ గుతై స్పహ, సర్వధా వర్తమానోఒప్కిన స భూయోఒభిజాయతే!124 ధ్యానే నాత్మని పళ్యంత్హి కేచి దాత్మాన వమాత్మనా, అన్యే సాంఖ్యేన యోగేన, కర్మయోగేన చాపరే ॥ 25 అన్యే త్యేన మజానంత్క, (శుత్వాఒన్యేభ్య ఉపాసతే, ేఒపి చాతితరంత్యేవ, మృత్యుం (శులిపరాయణుః ॥ యాన త్పంజాయకే కించ్చిక్‌ స్త్వం స్థావరజంగమం, క్షేత్రక్షేత్రజ్ఞ సంయోగాఠ్‌ ఈ ద్విద్ధి భరతర్షభ 1 2? సమం సర్వేషు, భూతేషు తిష్టంతం పరమేశ్వరం, వినళ్య త్స్వవినళ్యంతం, యః పళ్యతి స పళ్యతి॥ 28

తేత్రవేతజ్ఞ విభాగ యోగము. __ 281

విశ ఇలా పురుషునిగూర్చీ గుణాలతోనున్న (పకృ

తిని గూర్చీ బాగా తెలిసికొన్నవాడు వ్‌ కర్మలు చేసినా తిరిగి జన్నించడు

23 కొందరు ఆ నరమాత్మను నరిశుద్ధమైన సూయ్మై బుద్ధితో పృాదయంలో మభూస్తున్నారు, కొందరు 'యూగ భఛ్యానం వల్లః కొందరు జ్ఞానంయోగ వల్లా మరికొందరు నిష్కామయోాగంద్వారా ఆత్మను దర్శిన్తున్నారు.

ఏ6, ఈ అత్భత_త్త్వం "తెలియనివారు కొందరు తత్త్వ జ్ఞూనులవద్ద: వుపానన చేస్తున్నారు. వీరుగూడా మృత్యు రూవమైన నంసారము నుండి నిస్పంబేహంగా తరిస్తారు,

27, అర్జునా . స్థానర జంగము రూవమైన చరాచర జీవరాళి నర్వస్వం - "శేవలం వేత వ్మేతజ్ఞుల సంయోగ జనిత మేనని "తెలుసుకో.

౨8, నర్వ భూతాలలోను నమానంగా వుండి, ఆ భూతాలు నళించినా సే తౌను మూతం నాశనము శానట్టి ఆ పర మేశ్వరుని మూడ గలిగినవాడు మాత్రమే నిజమైన (దప్ట,

262 . శ్రీమద్భగవద్గీత [త్రయోదళాధ్యాయము సమం పళ్యన్‌ హి సర్వత్ర, సహావస్థిత మీళశ్వరం, న హషినస్త్యాత్మ నాత్మానం, తతోయాతి పరాంగతిమ్‌ ॥ (పకృత్యైవ చ కర్మాణి కియమాణాని సర్వశః, యః పళ్యతి తథాత్మానం, అకార్రారం స పళ్యతి॥ 80 యదా భూతపృథగ్భావం, ఏకన మనుపళ్యతి,

తత ఏవచ విస్తారం, (బ్రహ్మ సంపద్య తే తదా॥ 81 అనాదిత్వా న్నిర్ణణత్వా, తరమాత్మాఒయ మవ్యయః శరీరస్థోఒసి కౌంతేయ! న కరోతిన లిప్యతే॥ 82 యథా సర్వగతం సాత్మ్య, దాకొళం నోపలివ్యతే,. సర్వశ్రావస్థితో దేహే తథాఒక్మా నోపలిష్యతే ॥ 88

వేత మేతజ్ఞ విభాగ యోగము... 28కి

29, వరమెశ్వరుని నర్వ్యతా సమానంగా చూచు వాడు తన్ను తాను పొడుచేసుకోడు. దాని నల్ల అతడు వరమమైన గతిని పొందుతాడు,

80, నర్వకర్శలు (వకృతిచ్యారా జరుగుతున్నాయనీ, ఆత శ్ర క_ర్శృత్వం "లేదనీ కెలుసుకొన్న వాడే జ్షాని. "

81. అన్ని భూ తాలనూ ఆత్మ వరంగా ' చూస్తూ: అవన్నీ ఆత గ్రయంే పుట్టి? ఆత్మగత మై నర్వ_తా నిండి వున్నాయని [గహించినప్పుడే మానవుడు (_బహ్మ త్వాన్ని

82, అర్జునా. వరమాత - పుట్టుక గుణము,వికారము 'లేనిదగుటచే చేపా మందున్నను - క_ర్పృత్వము గాని, కర ఫల నంబంధముగాని డానికి వుండవు,

88, అంతటావ్యాపీంచివున్న ఆశొశం సూత్ముభావం వల్ల "దేనినీ అంటని విధంగానే, ఆత శై వివిధ శరీరాలలో వున్నప్పటికీ వాటి గుణాలు ఆత శు అంటవు,

284 (శ్రీమదృగవద్గీత _త్రయోదశాధ్యాయము యథా_ప్రకాశయత్యేకః, కృత్స్నం, లోకమిమంరవిః, క్షేత్రంక్షేత్రీ తథా కృత్చ్వం, (పకాశయతి భారత :£ క్షేత్ర క్షేత్రజ్ఞయో రేవం, అంతరం జ్ఞానచత్తుషా, భూత (పకృతి మోక్షం చ, యే విదు ర్యాంతితే పరమ్‌ ఇతి (శ్రీ భగవద్లీళా సూవనివత్చు (బహ్మ విద్యాయాం;

'యోగశ్వాశ్త్ర (శ్రీకృష్ణ్టారున నంవాచే

మేత వేతజ్ఞ విభాగ యోగము (త యోదళశోఒధ్యాయః;

వి ం

మేత వేతజ్ఞ విభాగ యోగము. 985

కక. ఒకే ఒక్క. సూర్యుడు జగత్తునంతా (వకాశింవ

"చేన్టూ వున్నట్టు వే్యతజ్ఞుడై న పరమాత్మ వేతములైన నర్వ'జేహోలనూ (వకాళింవ జేస్తున్నాడు,

85, మేత మేత్రజ్ఞుల భీడాన్నీ నర్వ భూత కారణ వుయిన మాయా బంధమును నివర్తించు వుపాయాన్న్నీ త్‌ జ్ఞాన న్మేతం వల్ల "తెలునుకొన్నవాడే వరమ గతిని పొందు తాడు,

ఇట్లు ఉవనివత్తు, (బహ్మావిద్య:ః యోగ ళాన్ర్రముగా చేరందొన

(శ్రీకృష్ణాషన నంవాద రూవమొన భగవద్లీతలో

మేత మేతజ్ఞ విభాగమను వదమూడన అధ్యాయము పూ రియెనది, 0

2868 నచ అణావబవానప్రూర్తూంయమూారు ధా 14. గుణత్రయ విభాగ యోగః

(ీ భగవా నువాచ =;

పరంభూయః (ప్రవత్యామి, జ్ఞానానాం జ్లాన ముతమం యట్‌ క్షాత్వా మునయ స్పర్వేపరాంసిద్ధి మితోగతాః ॥ ఇదం జాన ముపాటశిత్య, మమ సాధర్మ్య మాగతాః, సళ్లేఒపి నోపజాయం తే (ప్రళయే న వ్యథంతి చః 8 మమ యోని ర్మృహద్చంహ్మ తస్మిన్షర్భృందధామ్యహం సంభవ సర్వభూతానాం తతో భవతి భారత । 8 సర్వయోనిషుకౌంతేయ!ః మూ రీయస్పంభవంతి యాః, తాసాంబ్రహ్మమహద్యోనిః, అహంబీజప్రదః పితా॥ ఢీ

శ్రీవమద్యగవద్దిత ౫” ఎలి గ్రఫెస్తుపునుదుందనాల ల... 1, గుణ్యతయ విభాగ యోగము భగవంతు డిలా చెబుతున్నాడు ఫా

క జ్లైనంనల్లు మునులు మోవాన్ని ఫొంబేరో, ఆ"

ఏ, ఈ జ్ఞానయోగం ఆచరించిన వారు నొ న్వరూవం పొంది జనన మరణాల నతి కమిస్తారు, |.

ర, అద్జునా (తిగుణాత రమైన ““వూయొ” అనే (వకృళతే నాకుగ రృస్థానం: దానిలో వేత బీజాన్ని నాటగా సర్వభూత సృష్ట్రీ జరుగుతోంది.

ఉ. అనేకగర్భాల నుండి పుట్టిన శరీరా లన్ని టికీ (వకృతే తల్లి, వీజము నాపే నేనే తం్మడిని,

288 శ్రీమద్భగవద్గీత (తయోదళశాధ్యాయము స్త్వం రజ స్తమ ఇతి, గుణాః (పకృతిసంభవాః, నిబధ్నంతి మహాబాహోః దేహే దేహినమవ్యయమ్‌॥ త్మతస త్వం నిర్మలత్వాత్‌, (పకాశక మనామయం, సుఖసంగేన బధ్నాతి, జానసంగేన చానఘ | (8 ళ్‌ రజో :రాగాత్మకం వద్ధి, తృష్ణా సంగ సముద్భవం, తన్నిబధ్నాంతి కౌంతేయః కర్మసంగేన 'దేహినమ్‌ ॥ ౫ తమ _స్త్వజ్ఞానజం విద్ధి, మోహనం సర్వదేహినాం, (ప్రమా దాలస్య నిద్రాభిః, త న్నిబధ్నాతి భారత ః 8 స్త్వం సుఖే సంజయతిి రజః కర్మణి భారత జ్ఞాన మావృత్యతు తమః; ప్రమాదే సంజయ త్యుతశ్న

19. గుణ్యతయ విభాగ యోగము 289 5, (_వకృతివలనపుట్టినస_త్త్వరజ స్త్వ వోగుణాలు దేవా

మందు నిర్వి కారంగానున్న జీవాత్మను నిబంధిస్తున్నాయి 6. ఆ గుణాలలో నిర ్రలమైన స _త్వ్వగుణం (వకాళ

మును గల్లించి. సుఖజ్ఞానాల్వవై మనను మళ్ళిస్తుంది. "

7, అక్హనా! రాగకారకమైన రజోగుణమునంసారంతై అనురాగం కలిగించి, ఆశలను కల్పించి, కర లందు క్ర్‌ోగ్ర కలు పుట్టించి- జీవులను కర్మకులుగా నియమిస్తుంది.

వ అజ్ఞాన నర్వన్వ మైన తమోగణము - తొందర పొటు, వరాకు సోమరితనం న్మిదలను క ల్చించి జీవులను చూాపాంలో ముంచివేస్తుంది,

రి సత్వగుణం ఛాశ్వత సుఖాన_క్రతను అశనుకల్లించి రజోగుణం కర ్రబద్ధతనూ; తమోగుణ క్గానాన్ని మరుగు చరచడం ద్వారా (నమాడాలను _ క స్తున్నాల్చెయ!

290 ్రీమదృగవదీత చతురళశాధ్యాయము “రజ స్తమ శ్చాభిభూయ, సత్త్యం భవతి భారత : 'రజ- సత్త్వం తమ్మశ్చైెవృతమ స్పత్వం రజ స్తథా॥10 సర్వద్వారేషు దేహేఒస్మిన్న్‌ ప్రకాశ ఉపజాయత్తే జ్ఞానం యదా తదా విద్యాద్విన్న్వం సత్త్వమిత్యుత॥11 లోభః [పవృ త్తిరారంభః, కర్మణా మశమఃస్పృహః రజ 'స్యేతాని జాయంతే, వివృద్ధే భరతర్షభ | కి ఆపకాళోజ(పవృ _తీళ్చః, (ఫమాదో మోహ ఏవ చ తను 'స్యేకాని జాయంతే, వివృదే కురునందన | 1 “యదా సత్త్వే (పవృద్ధే తు [ప్రళయం యాత్రి దేహభ్సత్‌, తదో_త్తమవిదాం లోకాన్‌ అమల్లాన్‌. (ప్రతిపద్యతే॥14

గుణ్యతయ విభాగ యోగము లగ్న

10 అర్జునా! ఒకవ్వుడు రజ స్తమోగ్తుణాలను అణచ్చి నత్త్వ్వముు మరొకష్రూడు నత్వ్వతమో గుణాలను అణచి రజోగుణము, ఇంకొకవ్వుడు న _త్వరజోగుణాలను అణచి తమోగుణము అధికారం నహిస్తూంటాయి,

11. ఎప్పుడైతే అన్ని క్రద్రియాలయాందు జ్ఞానమావ వుయిన శాయి వ్యాపించి వుంటుందో, అవ్వుడు నత్వ గసణం వృద్ధి వెందినళ్టీ గా (గ్రహించు,

12. రజోగుణ నృద్ధిలో లోభము, ఇవన్ఫత్తి శార్యా చరణములయందాన క్రిఅ శాంతి, అశలూ-కలుగు తాయ,

18, తమోగుణ వృద్ధిలో -అవి'వేకం, బుద్ధిమాంవ్యలు సోమరిరనం, (వమావం మూర్థత్వం-కలుగుళాయా ”

నక్త, సత్వగుణ వృద్ధిలో మరణించిన వాడు. (బహ్మ క్లానులు 'పొంచే వుత్తమ లోళమును పొందు ళ్యెడుం..

202 శ్రీమద్భగవద్గీత చతుర్దశాధ్యాయము

రజసి పిశయం గత్వా, కర్మసంగిషు జాయతే,

తథా (ప్రలీన _స్తమసి, మూఢయోనిషు జాయతే ॥ 15 కర్మణస్సుకృతస్యాహుః, సా _త్స్వికం నిర్మలంఫలం,

రజసస్తు ఫలం దుఃఖం, అజ్ఞానం తమసః ఫలమ్‌ 16 సత్తా తృంజాయతే క్షానం, రజసో లోభ యేవ చ, (సమాదమోహౌ తమసో, భవతోఒజ్ఞానమేవ చ॥ 1? ఊర్హ్యం గచ్చంతి స _త్త్వస్థాః, మ ధ్యేతిష్టంతిరాజసాః, జఘన్యగుణవృ విస్టా అధోగచ్చంతితామసా,, 18 నాఒన్యం గుణేభ్యః క ర్తారం, యదా (దష్టానుపళ్యతి, గుణేభ్యశ్చ పరం వేత్తి, మద్భావం సోఒధిగచ్చతి॥10

గుణ తయ భావిగ యోగము ౨88

15. రజోగుణ వృద్ధిలో _చురణించిన వాడ్రు కర్మాన క్రడెన మానవునిగా జన్మిస్తాడు, తమోగుణ వృద్ధిలో చనిపోతే వశువత్యూది జన్ములు కలుగుతాయి,

16, సాత్వికములై న కర ల వల్ల మలిన రహితమైన నుఖమూ, రాజనకర ల నబ దుఃఖమూ, తఆతామునకర. ్స్‌ల వల్ల అనివేకమూ కలుగుతాయి?

17. సత్త్వగుణంనల్ల జ్ఞానమ్యురజోగుణంవల్ల లోభము; తమోగుణం వల్ల అజ్ఞానము; యాంతి (నమాడాలు కలుగుతాయి,

18. సా _త్సికులకు ఉత్తములోశాలు, ' రాజసులకు మానవ లోకము, తాముసులకు నీచమైన అధోగతులు కలుగుతాయి, "

19. ఎవ్వుడై తే బీవుడు వివేకంతో, యో తిగుణాల కంయె వేరైనకర్త మయొవడూలేడనసీ, ఆత శ్ర యా గుణ్మత యానికి అతీతమైనదనీ "తెలుసుకుంటానో - అవ్వూడే

లిన (శ్రీమద్భగవద్గీత చతుర్దశాధ్యాయము గుణా నేతా నతీత్య త్రీన్‌, దేహీ దేహ సముద్భవాన్‌ జన్మ మృత్యుజరాదుః ఖైః, విముకోఒమృత మశ్నతే॥ _ అర్హున ఉవాచ ;-

ణి శైర్లీంగ్లై స్రీన్‌ గుణానేతా నఠతీతో భవతి (ప్రభో : కీమాచారః కథం వై కాన్‌, తన్‌ గుణా నతివ ర్తతే?౭1 శ్రీ భగవా నువాద _: (పకౌళం చృప్రవృత్తిం చృ మోహ మేవ చ పాండవ! న ద్వేష్టి సంప్రవృత్రాని, న నివృత్తాని కాంతకతి 1 22 ఉదాసీ నవదాసీనో, గుళైర్యోన విచాల్యతే, గుణా నర్హంత ఇత్యేవ యోఒవతిస్టతి నేంగతే | 28 సమదుఃఖసుఖ స్వస్థ, సమలోష్టాళ్ళ్మకాంచన:, తుల్య(ప్రియా[పియోధీర 9, తుల్యనిందాత్మసంస్తుతిః॥ ల్లి

గుణ్యతయ విభాగ యోగము వింక్‌

౨0. జేహి(జీవుడు) చేహకారణమయిన ఈ (తిగుణా లను అతి క్షమించ గలిగినట్లయిన జన్ధ మృత్యుజరాదధి దుఃఖాల నుండి తరించి (బ్రహ్మినందాన్ని పొందగలుగు "లొడు, అద్టనుడు అడుగుతున్నాడు ఫా

౨1, కృష్ణా. స్త్త్త్వ్యరజ _స్తమోగుణాల నతి కమించిన వాని లవణాలు యేమిటి! వాటిఆచరణ యొట్టది! అనలు యీ మూరు గుణాలనూ దాకు విధాలు యేమిటి!

ల్సి అర్జునా (తిగుణాల నత్మకమించిన నాడున త్త రజ_న్తమోగుణాల యొక్క కార్యరూ పాలై నాన కాశ, (ననృ్తి మోహాలు-(పొ్రించినా 'జ్వేషింవడు(పా న్వం చకపోయినా వాటిని కోరడు,

౨824 అట్టివాడు సాఖీ మ్మూాతుడుగానుండి (తిను ణాల (వఖావానికీ చలించక, గుణధర్మవరమైన కర్మలకు తనక _రృృ త్వాన్ని జోడించకువాటి స్వన్వభావత (గ్రహిం చి తాను నుఖదుఃఖాలకు చలించక - ఆ లెంటిని నమ భావంతో చూస్తూ వరమాత్మ యంజే యీక్శాగతతో స్థిరుడై యుండి --

కైకిర్రి శ్రీమద్భగవద్గీత చతుర్దశాధ్యాయము మూనాపమానయోస్తుల్యః, తుల్యో మి(త్రారిపక్తయోః సర్వారంభ పరిత్యాగీ గుణాతీత స్స ఉచ్యతే॥ 25 మాం చ యోఒవ్యభిచారేణ, భక్రియోగేన సేవతే, స గుజాన్సమతీత్య్యైతా నృహ్మభూయాయకల్పతే॥ £8 (బ్రహ్మణోహి (ప్రతిస్టాహ, మమృతస్యావ్యయప్యచ, కాశ్వతస్య చ ధర్మస్య, సుఖ టైకాంకికన్య చ॥ ౭7 ఇతి (శ్రీ భగవద్లీతా సూవనివత్సు (బ్రహ్మా విద్యాయాం,

'యోగశా_స్త్రే (శ్రీకృష్ణారున నంవాజే

గుణ్ణతయ యోగ నామ చతుర్జ శో2ధ్యాయః; సనంపూర్మ్మః 0.

గుణ్యతయ విభాగ ఇూూగము ల07 వర్‌, మట్టి "రాయి బంగారముల యందు నమభావ ముండి? (వియ్యావియాలకు నమ్తుడ్రై థీరుడైై నించాస్తు తులందున, మూనావమూానాలందున, శతుమితులందున సమబుద్ధితో నుండి, నిస్సంకల్చుడైై ఉండేనాడదే గుణాతీ తుడుగా చెవృబడతాడు, ౨6. నిత్యము నన్నే నిశ్చల భ కీతో సేవించేవాడు, (తిగుణాలను అత్నికమించి (బహ్మాత్వమున క్ర ళో డగును, 27. వర్యబహ్మకు, అవినాశనమైన మోయానిక్కీధ ర్మా నిక్సీ సత్‌ చిత్‌ ఆనంద రూవైళ రసానికీ అన్నింటి! "నేనే తశయుడనై వున్నాను, కట్లు ఉవనిమత్తులు: బహ్మువిద్య, యోగ శాస్ర్రముగా పేరందిన (శ్రీకృష్తాప్పన సంవాద రూవమయిన భగవస్లీతలో గుణ్మతయ విభాగ యోగ మను నదునాలుగవ అధ్యాయము సమా ప్త ము, ఎ 0

ర 111 జ 15. పురుషోత్తమ ప్రాప్తి యోగః

థ్రీ భగవా నువాచ :._- ఊర్హ్వ్యమూల మధశ్శాఖం, అశ్వక్టంపాహురవ్యయం, ఛందాంసి యస్య పర్ణాన్మి యస్తం వేద స వేదవిత్‌ అధ శ్చోర్ధ్యం ప్రసృతా స్తస్య సాన్యా

గుణ్యప్రవృద్ధా విషయ్మప్రవాళొః, అధళశ్చ మూలా న్యనుసంతతాని

కర్మానుబంధీని మనుష్యలోకే 11 లి

శ్రీవుదృగవద్ధిత ౫ అంశాలని ిసినీనికిటవ్ర ్రమెయుమలూలా--2. శీ పురుషోత్తమ (సాపప్ప్తి యోగము (శ్రీకృష్ణు డిట్లు పలికెను :_

1. ఈ నంసారం ఒక న! వృష్‌ం వంటిది, అన్ని వట్లకువలేగాక - దీనికి (నేళ్ళు మైన-కొమ్ములు దిగునన్‌ వున్నాయి. ఈ నంసారవృమొనికి మూలమైన వరమాత గ స్థిరము; శాశ్వతము అయినది, దానివ్యతములే వేదములు, ఈ రహాన్య మెరుగువా కే వేద విదులని తెలియ నలెను,

2, దీని కొమ్ములు సత్త్యరజ_నమోగుణాల వల్ల విస్త రించి యింద్రియాలనే చిగుళ్ళుగా గల్లి, (శ్రిందకీ మిదికీ “దేవనూనవ తిర్య్యగూపాలలో వ్యావించి వున్నాయి; శని, మనువ్య లోకంలో దీని యు ధర్మాధర్య ్రరోవ కర లతో కూడుకొని (కిందుగా పొతువొని ఉన్నాయి,

800 (శ్రీమద్భగవద్గీత చళుర్షశాధ్యాయము న రూప మస్యేహ తథోపలభ్యతే నాంతో నచాది ర్న సంప్రతిష్టా, అశ్వత్థ మేనం సువిరూఢమూలం అనంగ శ స్త్రేణ దృఢేనఛిత్తా ॥1 తి తతః పదం తత్సరిమారగ్గితవ్యం యస్మిన్‌ గతా ననివర్తంతి భూయః, తమేవ చాద్యం సృరుషం (ప్రపద్యే యతః (ప్రవృత్తి; (ప్రసృతా పురాణీ॥ నిర్మానమోహా, జితసంగదోషా ఆధ్యాత్మనిత్యా వినివృ _త్తకొమాః, ద్వందైై ర్విముక్తా స్పుఖదుః ఖసంథ్ఞైః "గచ్చం త్యమూఢా, పదమవన్యయం తత్‌ ॥ న త ద్భానయతే సూర్యో, న శశాంకో న పావకః, యద్గత్వా న నివ ర్తంతే, తద్ధామ పరమం మమ ॥ 6

గుణ్యతయ విభాగ యోగము శి01

క, ఈ నంసారంలో నుంటే (ప్రాణులు మైన వివరించిన వృతముయొక్క- స్వరూనం "తెలునుకొన లేరు. ఆదిమభ్య అంతాలు లేకుండా బాగుగా వేళ్ళు నాటుకొని యున్న యీ నంసార నృవాన్న్ని వైరాగ్యంతో ేదించాలి,

ఓ, ఈ అనాదిమైన చరాచర (ననంచ నృష్టి రచన వరి నల్ల సాగుతోందో ఆయనను శరణు వేడి, తిరిగి పుట్టుక లేని మాతమార్షం వెదకాలి,

భ, అహాంకారు (భాంతులు లేక భోగానక్రిని వదలి, (బహ్మా జ్ఞాన నిష్టతో: కోరికలను విడచి; ద్వంచ్వాతీతు లయిన జ్ఞానులు మ్యాతమే మాతం పొందుతారు,

6. చంద్ర సూర్యాగ్నులు టేనిని నకాశింప చేయ తనో జేనిని పొందితే వెనుకకు రానక్కర లేదో అట్టి స్వయం (సకాశ మానమైన చే నా వరమ పదముః

802 శ్రీమద్భగవద్గీత పంచదళాధ్యాయము

మమెైవాంశో జీవలోకే, జీవభూత స్పనాతనః,

మనష్షష్టా ణీం్యద్రియాణి, (ప్రకృతిస్థాని కర్షతి॥ శరీరం యదవాప్నోతి, యచ్చా ప్యుత్కా9మ తీశ్వరః, గృహీశ్ర్వైతాని సంయాతి, వాయుర్గంధాని వాశయాత్‌॥ శో9త0ం చక్షుః స్పర్శనం చ రసనం (ఘాణమేవచ, 'అధిష్టాయ మన ళ్చాయం, విషయా నుపసేవతే ॥ $ ఉక్కామంతం స్టీతంవాపి, భుంజానంవాగుణాన్వితం, విమూఢా నానుపళ్యంతి, పళ్యంతి .క్లానచతుషః 410

• పురుషోత్తమ" ప్వావ్సి యోగము 808

' పురాతనమైన నా అంశయే _మనుష్యు లోకంలో బీవుడుగా వరిణామము జెంది (వకృతి యందలి వికారా లైన క్షా నే్య్యదియ వంచకాన్ని మనస్సును గూడా ఆకర్షి స్తున్నాడు,

8. పుష్పాలనుండి గాలి సువాననను తీసికొని పోవున ట్లుగా - "దేహాధికారిమైన జీవుడు [కొ_త్తశరీరం పొంబే టన్పూడు - వెనుకటి శరీరము నుండి మనస్సునూ యిర్శది యాలనూ తీసుకు పోతున్నాడు, |

ర చెవులు, న్మేతాలు; చర ్రము? నాలుకు ముక్కును 'అృశయించిన మనన్సును సహాయంగా తీసుకొని జీవుడు శబ్దరూవ స్పర్య గృరసీగ ంధాది విషయాల సనుభ విస్తున్నాడు,

10. ఇతర ేహోన్ని పొంచేటవ్వుడుగాన్సియీ ేహాం లోనే వుండగాగాని, విమయాలను అనుభవి స్తున్న వూడు గాని, మూరులై ననార్డుయీజీవాత్మ (ను "తెలుసుకో లేరు,

' ఒక్క_జ్ఞాన సిదులు "మ్య్యతమే 'తెలునుకోగల్లుతున్నారు,

804 _ (శ్రీమదృగవర్గీత చకుక్షశాధ్యాయము యకంతోయోగిన క్రైనం, పళ్యంత్యాత్మ న్యవస్థికం, యతంతోఒప్యకృతాత్మానో, నైనం పళ్యం త క్రచేతసః॥ యదాదిత్యగతం కేజం, జగ దృాసయతేఒఖిలం, యచ్చం[ద్రమసి యచ్చాగ్నా, త త్తేజోవిద్ధిమామకమ్‌ ॥ గా మావిశ్య చ భూతాని, ధారయా మ్యహ మోజసా, పుష్టామి చౌపషదీ స్పర్వాః, సో మోభూత్వా రసాత్మకః॥ అహం వైశ్వానరోభూత్వా, (ప్రాణినాందేహమా(శితః, (ప్రాణాపాన సమాయుక్తః, పచామ్యన్నం చకుర్విధమ్‌॥ సర్వస్య చాహం హృది సన్నివిష్టో మత్త స్మృళిర్‌ కాన మపోహనం చ, వేదైళ్చ సర్వై రహ మేవ వేద్యో వేదాంతకృ ద్వేదవిదేవ చాహమ్‌ ॥ 16

౨0) పురుషో తము (పాపి యోగము 805

షే, భఛ్యానయోగులు అభ్యాసం వలన సాతి మాత ముగా నున్న ఈ అత్మను తమబుడద్దిలో దర్శించ గలరు

6

కాని, మొంత అభ్యాసం చేసినను చి _త్తశుద్ధి "లేని చారికి ఆత / కనిపించదు,

లి, సూర్య చం దాగ్నుల యందుండి, ఈ నర్వజగ త్తునూ వెలుగొందజేసే తేజస్సు నాబేనని తెలుసుకో,

18, నాశ క్రిచే. నేనే భూమిని (వవేశించి భూతా లను ధరిస్తున్నాను. నేనే రన న్వరూపుడైన చం్మడుడనై_ అన్ని నస్యాలనూ పోషి స్తున్నాను.

1ఉ, సర్వ జీవుల శరీరాలలోను జళరాగ్న్ని రూవంతో వుండి అవి తినే నాలుగురకాల ఆహారాలను (పాణాపొన వాయువులతో నేనే వక్యము చేస్తున్నాను.

1క. అందరిలోను నేను అంతరాత గా వున్నాను, జ్ఞావకం: జ్ఞానం, విచారణ, పరిజ్ఞానం అన్నియు నా వల్ల నే కలుగుతున్నాయి. వేద వేద్యుడను; "వేదాంత కర్తను, "వేదముల యర్థృ మెరిగినవాడను నేనే,

806 _శ్రీమదృగవద్గీళ' పంచదశాధ్యాయము

ద్వా విమౌ పురుషా లోకే, క్షర శ్చాక్షరమేవ చ, క్షర సర్వాణి భూతాని కూటస్టోఒక్షర ఉచ్యతే ॥ 18 ఉత్తమఃపురుషస్వున్యః, పరమాత్మే త్యుదాహృతః, యో లోక్మతయ మావిళ్య, బిభ _ర్ర్యివ్యయ ఈశ్వర॥ యస్మాత్‌ క్షర మకఠీతోఒహాం, అక్షరాదపి చో ర్తమః, అతోఒస్మి లోకే వేదే చ, (పథితః పురుషో త్తమః1॥18 యో మా మేవ మసమ్మూఢో, జానాతి పురుషో త్తమం, స సర్వవి దృజకి మాం, సర్వభావేన భారత। 10

పురుషోత్తమ (ప్పాక్తి యోగము త0

16, లోకములో పురుషులు *తురుడూి” “అక్ష రుడూ”” అని ఆరెండు రకాలు, నీకారాల వలన పుట్టిన భూతా లన్నియు నశించేవి గనుక షరములని, జీవుడు అతురుడని చెన్చబడుతున్నాడు.

17. ఈ యిద్దరి కంచెను ఉ్నత్తముడు పరమాత్మ, నాశ రహితుడు. అతడే మూడు లోకాలను వ్యాపించి పాలిస్తున్నాడు.

18. నేను తరమైన నంసారాన్నిః అషమీరమైన మూయాళ క్తిని అతి కమించినవాడ నగుటవలన-లోకము లోను, వేదాలలోనుపురుపో త్తముని"గా కీర్తినొందాను,

19, పురుపోత్తముడనై న నన్ను, (భాంతిని విడచి, ఈ విధంగా 'తెలుసుకొన్నవాడు సర్వజ్ఞుడై అన్నివిధాలా నన్నే సేవిస్తాడు,

808 (శ్రీమదృగవర్గీత పంచదశాధ్యాయము ఇతి గుహ్యుతమం శాస్త్రం, ఇద ముక్తం మయాఒనఘః ఏత ద్చుద్ద్వా బుద్ధిమాన్‌ స్యాత్‌, కృత కృత్యశ్చ భారత: ఇతి (శ్రీమద్భగ వద్లీతా సూననివత్చు (బహ సస చ్యాయాం

యోగశా_స్త్రే (శ్రీకృష్ణార్టున సంవాజే

పురుషోత్తమ (ప్తాప్తి యోగోనామ

నంచదతో 2_ధార్టాయః నమావ్త:ః 0.

పురుషోత్తమ ,(ప్పాప్తి యోగము 803 ౨0, అజ్జనా |! అతి రవాన్యమైన ఈ శాస్రుము సీకు చెప్పాను, దీనిని (గ్రహించిన వాడు జ్ఞానిమయై కృ తార్థు కట్లు ఉననివత్తు, (బహ్మూవిద్యః 'యూగశాన్ర్రుముగా పేరందిన (శ్రీకృష్ణార్ణున సంవాద రూవమైన భగవద్దీతలో పురుషోత్తమ ।పా_క్రియోగ మను వదునై దవన అధ్యాయము సనమౌొ_్తమైనది. 0 కలి

810 (శీవుడగవ గ్గిత

168. దైవాసుర సంప ద్విభాగ యోగము థీ భగవా నువాచ :-- అభయం స్వత్త్వనంళుద్ధిః, క్షానయోగ వ్యవస్థితిః, దానం దమళ్చ యజ్ఞశ్చ స్వాధ్యాయ _స్తపోర్జవం 11౨ అహింసా సత్య మకోంధ$,త్యాగ శ్ళాంతి రవైళునం, దయా భూతే ప్వలోలత్వం, మార్దవం హీ రచాపలం॥ తేజః క్షమా ధృతి శౌచం, అదోహో నాభిమానిత్సా భవంళి సంపదం దైవీ, మభిజాతస్య భారత | 8 దంభో దర్పోఒభిమానళ్చ, కోంధః పారుష్యమేవ చ అజ్ఞానం చాభిజాతస్య, పార్థః సంపద మాసురీం ॥ 4

శ్రీవుదృగవద్దిత అాళంయదముయునపాకూ. = 18. దైవానుర సంప ద్విభాగ యోగము (శ్రీకృష్ణుడు చెబుతున్నాడు ;-_

1,2-.8, భయము లేకపోవుట, అంతఃకరణలోకలువము "లేకుండుట, ఆత్మజ్ఞూననిస్థ జానముఃఇందియ నిగ్రహము (శౌతకర్శాచరణ వేదాధ్యయనము తవస్సు:నిష్రవటము మనోన్మి గహము, అన్యదోషనివూనణ చేయకుండుట అన్ని (పొణుల యందు కనికరము," లోభము లేకుండుట, నరళ స్వభావము; లజ్జా చవలత్వాలు "లేకుండుట, 'కేజస్సు; ఓర్పు ్రైర్యము: లోనా బయటా శుచిత్వము [దోహ చింతన లేకుండుట స్వకీయగౌరవాదులయందు అభిలావ. లేశపోవుట అను నీ యిరవైనాలుగు గుణాలు చైవ నంనద నట్ల పుట్టినవారికి వుంటాయి, వరువ స్వభావము; అవివేకం అను గుణాలు రాతన నంవత్తి వల్ల పుట్టినవారి కుంటాయి, ॥

812 శ్రీమద్భగవద్గీత షోడశోధ్యాయము

దైవీ సంప ద్విమోకెయ, నిబంధా యాసురీ మతా, మా శుచ స్పంపదం దైవీ, మభిజాతోఒసి పాండవ ద్వౌభూతసర్షౌ లో కేఒస్మిన్‌, దైవాసుర ఏవ చ దైవో విస్తరళః (పోకా, ఆనురం పార్థః మేళ్ళణు॥ 6 (వృత్తిం చ నివృ త్తించ, జనా న విదు రాసురా,, న శౌచం నాపి చాచారోోన సత్యం తేషు విద్యతే ణో అసత్య మ్యప్రతిష్టం శే జగదహు రనసీశ్వరం, అపరస్పర సంభూతం, కిమన్య త్కామ(హైతుక మ్‌|8 ఏతాం దృష్టి మవష్టభ్య, నష్టాత్మాఒనోల్బబుద్ధయః, (సభవం త్యుగ్రకర్మాణః, తకయాయ జగతోఒహితాః॥

పురుషోత్తమ (ప్వావ్హి యోగము ఫ18

5, దైవీ సంవద మోవ్‌ (ప్పాస్తిని అసుర సంవ త్తి నంసార బంథాన్న్నీ కల్గిస్తాయి, అక్జునా , నీవు విచారించ నక్క-ర లేదు, నువ్వు చై ఏనంవ త్తిలోనే జన్మించినావు,

6, లోకంలోని (పాణులన్నీ టైవాసుర స్వభావులని "రెండురకాలు. బై వీన్వభావం గురించి వివరంగా చెప్పాను, అసుర స్వభావం వివరిస్తాను విను,

7, ఆసుకీ న్వథావం గల వారికి ధరాస్టఫర్యు విచక్షణ వుండదు, శుచిత్వం: సత్యం, సదాచారం విరిలో వుండవు,

8, వీరు వేదశాస్త్రాలు [వమాణాలని అంగీకరించరు, ధరా ధర్మా లు అనవనరమని, యీ జగత్తును నృష్టిచేసే వాడు యొవడూ లేడస్పీ (్రీపురుషసంయోగం వలననే యా నృష్టి అంతయు జరుగుతోందనీ వీరి వాదము, పీరు నత్యదూరులు, నాస్తికులు,

9, కాబట్టి నాస్తికులు సీచబుద్ధితో కారపు వనులు చేస్తారు, లో కాలకు శత్రువు లాతారు, వనంచ నాశనా నికి వారు జన్నిస్తారు,

814 శ్రీమద్భగవద్గీత షోడళోధ్యాయము

నమ మాశ్రిత్య దుష్పూరం, దంభమాన మదాన్నితాః, హిహాద్దృహీత్వాఒస(ద్లాహాన్‌,_పవ్వ ర్వం తేఒళుచ్చివతాః ఎంతా మపరిమేయాంచ, (ప్రశళశయాంతా ముపాశితాః, కా మోపథోగ పరమాః, ఏతావ దితి నిశ్చితాఃా$॥ 11 అళాపాశళ తై రృద్ధాః, కా. క్రోధ పరాయణాః, కృహాంతే కామభోగార్థ,మన్యాయే నార్ధసం నయాన్‌ 1112 ఇద నుద్య మయా లబ్ధం,ఇమం (ప్రా ప్స్యేమనోరథం, ఇద మస్త్రీద మపి మే, భవిష్యతి పున రనం ॥ 18 అసౌ మయా హతిశ్శత్రుః, హనిష్యే చాపరానపి, ఈశ రోఒహమహంభోగీ, సిద్ధోఒహంబలవాన్సువీ 11 ఆఢ్యో౬భిజనవాస్మీ, కో౬న్యోఒ౬ _స్తిసదృశోమయా, యక్యే దాస్యామి 'మోదిష్యే, త్యజ్ఞ్డాన విమోహితాః 1

మైవాసుర సంవ ద్విభాగ యోగము... 815

10. దంబము, దుకభిమూనము, మితి లేని వాంఛ, అని "వేకం) చెడ్డఠలంపుతో యన్నోదురాచారాలు చేస్తారు,

1192, కామ[కోధవశు లై కోరికలే వరమపురుపా . ర్థంగా తలంచి, వాటి అనుభవం కొర శే అక్రమంగా ధనా రన చేస్తూ; విమయ సుఖాలనే ఫోరుకుంటూ నిత్యమూ ఆళలలో చికూకుంటారు.

18, “ఇది నాకు లభించింది, దీనితో యీ కోరిక తీర్చుకుంటాను, నాకు యింతనుంది. ఇంకా యీ మ్మాతం వస్తుంది; -

14, ఈళ్యతువును చంపాను, మిగ తాళతు కేపాన్ని

కూడా చంవెయ్యాలి. స్వేచ్చుగల అథికారిని నేను. బల నంతుడను నుఖనీ నేను, 16, నేను ధనికుడను, సుఖ భోగాలను అనుభవిస్తు న్నాడు, నాకెదురులేదు, నాకు బల నంవదలు వున్నాయి, నాకు యీడు ఆయినవాశే లేరు, యాగాలు బానాలు చేస్తాను. ఆనందం అంతా నా సాశ్త అని అజ్ఞాన మోాహిత్కుల్తై __

818 _ శ్రీమద్భగవద్గీత షోడళోధ్యాయము

అనేకచి త్తవిభ్రాంతా, మోహజాలసమావృతాః, స్రసక్తాః కామభోగేషు, పతంతి నరకేఒకుచౌ | 16 ఆత్మసంభావితాః స్తాం ధన మాన మదాన్వితాః, యజంతే నామ యజ్ఞై స్తే, దంఖేనావిధిపూర్వకమ్‌॥। క! అహంకారంబలందర్పం, కామంకోంధం చ సంశితాః, మామాత్మపరదేహేషు, (పద్విషంతోఒభ్యసూయకాః॥ తానహం ద్విషతః[కూరాన్‌, సంసారేషు నరాధమాన్‌, క్షిపా మర్మస నుళుభా, నాసురీ ష్యేవయోనిషు | 10 అసురీం యోని మాపన్నాః, మూఢా జన్మని జన్మని, మామపా9ప్కైవకౌం తేయ। తతోయాంత్యధమాంగతిం

పురుషోత్తమ (పాస్టి యోగము 811

16, అనేక వికారాలతోకూడిన వికలిత మనస్కు-.లై కాము భోగాదులలో మునిగి తుదకు నరకయాతన నొందుతున్నారు,

మ, అత్మ స్తుతి, అతిశయము, ఐశ్వర్యమ_త్తత,డాంబి కాదులతో శాస్త్రాన్ని అత్మికమించుట వేస్తూ పేరుకు మాతం గాయాలు చేస్తారు,

18, అహాంకారము; బలము; దర్పము; కామ [కోధ ములు మొదలగు దుర్గుణములు గల్లి అసూయా మన స్కు-లై తనయందు యితరులందు _స్థిరుడై యున్న నన్ను తిరన్యరిస్తారు,

19, అట్టి కారులు, పాపాచారులు అ౫స మనుపార ధములు తిరిగి తిరిగి అసుర కర లనే పొందుతున్నారు,

| గ

౨0, శౌంతేయా అట్టి మూర్ణులు (వతి జన్న లోను ఆసురశరీరాలనే పొంది యొన్నటికీ నన్ను చేరలేక అంత కంతకు సీచముయిన దుర్గతులకు లోనౌతున్నారు,

818 _ (శ్రీమద్భగవద్గీత షోడళోధ్యాయము 'తివిధం నరక 'స్యేదం, ద్వారం నాశన మార్మనః, కౌమః 1కోధ _స్తథాలోభః, తస్మాదేత త్రయం త్యజేత్‌! ఏతైర్విముక్తః కౌంతేయ తమోద్వారై స్త్రిఖిక్నరః, ఆచరత్యాత్మన(శ్మేయః తతోయాతి పరాంగతిం |; 22 యశ్శొస్త్రవిధి ముత్చృజ్య, వర్తతే కామకౌరతః, న స సిది మవాప్నోతి, ననుఖం న పరాంగతిం।। 28 తస్మాచ్చాస్త్రం (ప్రమాణంతే, కార్యాకార్యవ్యవస్థితౌ, జ్ఞాత్వా శాస్త్రవిధానోక్తం, కర్మ కర్తు మిహార్షసి || 24 ఇతి (శ్రీ భగవద్లీతా సూవనిషత్సు (బహ్మ విద్యాయాం,

యోగ శాస్త్రే (శ్రీకృష్ణూరున నంవాచే

చైెవాసుర సంవద్విఫాగ యోగో నామ

షోడళో ఒధ్యాయః; స౦ంపూర్మ్మః ఎాా0-

ెవాసుర నంన ద్విభాగ యోగము 819 వ, కామ్మకోధలో భాలుమూడును నరకచ్వారాలు, ఆత క్షూన నాశనశకారణాలు. అందువలన ఆ మూడింటిని విడిచి వెట్టాలి, | ౨౨, కౌంలేయా ! నరక డ్వారాల్లైన కామ [కోధ లోభాలను వినర్షించినవాజే తపస్సు, యోగము మొదలగు వాని వలన ఆత '్రక్షానం పొంది మోవం చెందుతున్నాడు, వి, "వేద శాస్త్రాలను అక కమించిన న్వేచ్భాచార వరాయములకు శాంతి, మోత్సం లభించవు, ఏ4, కనుక యుక్రాయుకృ విచతణక్షై వేదశాస్త్రాతే నీకు నమాణము, వాటిలో చెన్సబడిన ధరా శ్ర్‌నే (గ్రహించి ఆచరణలో వుంచాలి, ఇట్లు ఉవనివత్తు, (బహ్మావిద్యః యోగ శాస్రముగా 'వేరందిన (శ్రీకృష్ణార్దున నంవాద రూవమైన భగవద్లీతలో చె వాసుర నంవద్విభాగ "యోగము వదునారవ అభ్యాయము సమా వ్రము, 0

త్ర0 స్‌ శ్రీమదృగవర్గిత అజలావాకపప్రలడప్రానాయిద్తనాలాాా- క శద్ధాతయ విభాగ యోగః

అరున ఉవాచ :_ఒ

న! యే శాస్త్రవిధి ముక్సృజ్య, యజంతే శద్ధయాన్వితాః, తేషాం నిష్టాతు కా కృష్ణః స్త్త్వమాహో రజ_స్తమః॥। (్రీభగవా నువాచ ;- (త్రివిధా భవతి (శద్ధా, దేహినాం సా స్వభావజా సాత్వ్వికీ రాజసీ చైవ తామసీ చేతి తాం శృణు 1 2 స్రానురూపా సర్వస్య, (కద్ధ భవతి భారత । (శ్రద్ధామయోఒయంపురుషో, యోయ్యచృద్దస్సఏవపః॥ 8 యజంతే సొత్వికా దేవాన్‌, యక్షరకొంసి రాజసాః, "ప్రేతాన్ఫూతగణాంళ్చాన్యే, యజంతే తామసొజనాః॥ 4

1. . చే చ చాత ర్యా శ వమమోకా- నా యూ!

లో

, (శీవుదుగవద్దీత 821

ాలంపధటుతాలాల 17. శద్ధాత్రయ విభాగ యోగము

అర్హును డిట్లు (వళ్నించెను ఒ

1. కృష్ణా. శాన్ర్రవిధిని అత్మికమించి నప్పటికిని (శ్రద్ధ గలవ్నారై వూజలు వేనేవారు స్వాతికులా! శాజనులా?" 'తామసులా? వారి ఆచరణ యెట్టిది 1 భగవంతు డీలా చెబుతున్నాడు గ్‌ా

2. పూర్వ జన్ఫుల వాననలనుసరించి (పొణులపు నహ జముగానే సా ం! , రాజును ఛామన శద్ధలు యేర (డ తాయి, వాటిని వెబుతాను విను,

8, భారతా ! మనుజుని అంతః కరణను అనుసరించి (శద్ధ పుడుతుంది శద్ధలేని వాకనలు లేనే లేడు, వాని (శ్రద్ధ యెలాంటిదై "జే వాడూ అటువనంటివాజే అవు తాడు,

శ సా త్వీకలు "జీవతలను, ఠొజనులు యత రాత సాదులనూ; * తొమనులు ఖూత గ్రోత పిశాాలను

822 శ్రీమద్భగవద్గీత సష్తదశాధ్యాయము ఆఅశాస్త్రవిహితం ఘోరం, తపంతే యే తపోజనాః, దంభాహంకారసంయుక్ర్తాః, కామరాగ బలాన్వితాః॥। 5 కర్శ్మయంత శృరీరస్థం, భూత(గ్రామ మచేతస,, . మాంవైవాంత శ ఛరీరస్టం, తాన్విద్య్యాసురనిశ్చయాన్‌॥6 అఆషార _స్వ్వపి సర్వస్య, 'త్రివిధో భవతి [పియః, యజ్ఞస్తప _స్తధా దానం, తేషా భేద మిమం శృణు! ఆయు సృత్త్స బలారోగ్య సుఖ (ప్రీతివర్టనాః, రస్యాఃస్నిగ్ధాఃస్థిరాహృద్యా ఆహారాస్సా _త్తిక(పియాః ॥ కట్వాన్లు లవణాత్యుష్ట, తీక్హ రూప విదాపొన;ః, అఆహారా రాజస స్యేష్టాః, దుఃఖ శోకమయ్యప్రదాః | $

(శన్ధ్యాతయ విభాగ యోగము 898

ర్‌, శానశ్ర్రుముచే నిపే.ధింవ బడిన దాకుణ కర్ణులు?

తవస్సులూ _ చేస్తూ దంభముః అహంకారములతోనూ నట్టుదలు కామరాగాలతోనూ కూడిననవారై ---

6, శరీర యిందియాలను వమోభచెట్టి తమశరీరంలో నున్న నన్ను గూడా జాధింవజేసేవారు నిన్సంచేహంగొ అనుర స్వభౌనం గలవా రేనని (గహించు,

"7, అహార, యజ్ఞః తపో చానాదులు కూడా న్త్త్వ రజ_న్తమో గుణుల ననుసరించే వారి వారికి (వ్రియమైన కాళతాయి, వాటిని గురించి కూడా విను,

వ ఆయువుసి, వుళ్చాహోన్నిః బలాన్ని? ఆకో గాన్ని | సుఖాన్నిః వీతిని నృద్ధి చేస్తూ: రుచి గల్లి చమురుతో గూడి పుష్టిని కలించే ఆహిరమే సా_త్త్వికాహారం,

9, చేదు, పులుపు; వున్వు అతీవేడి, కారమూగట్లిన వదాన్ధాలూ, యెొండనపీ, చాహము కలిగించేవే రాజసా పహ+రాలు, రాజసులకు (వ్రయమైన పరిణామానస్థలో దుఃఖ మునూ;ః వ్యాకులతనూ, కోగాలనూ కలిగించును,

824 _ శ్రీమదృగవద్గిత సృప్తదశాధ్యాయము యాతయామం గతరసం, పూతి పర్యుషిశం చ యత్‌=, ఉచ్చిష్ట మపి చామేధ్యం, భోజనం తామస్మపియహమ్‌ ౪ ఇఫలాకాంక్షిభి ర్యజ్ఞో, విధిదృష్టో య ఇజ్యలే, యష్టవ్యమేవేతి మన, సృమాధాయ స సాత్త్వికః॥ 11 అభిసంధాయతు ఫలం, దంభార్ధ మపిచ్చైవయత్‌, ఇజ్యతే భరత్యశేస్టః తం యజ్ఞం విద్ధి రాజసం ॥ 12 విధిహీన మసృష్టాన్నం, మం్యత్రహీన మదక్షిణం, (శద్ధావిరహితం యజ్ఞం, తామసం పరిచక్షతే ॥ 18 దేవన ద్విజ గురు ప్రాజ్ఞ, పూజనం, శౌచ మార్దవం, (బహ్మచర్య మహింసా చ శారీరం తవ ఉచ్యతే॥ 14

శన్ధారయు విభాగ యోగము -క్రిలస్‌ 10. ఒకజూమ్ముకితం నండీనది, సారహీన మయినది; తినగా మిగిలినది, అవవ్శిదమైనదీ: అయిన ఆహారము పాచిపోయినది?, వెనుకటి రోజు వండినదిః యితరులు 'తామసులకు (వీతి నిచ్చును. “11. ఫలాచేత్‌ లేకండా శాస్రుము ననుసరించి నమా హిత చిత్తముతో చేసే యజ్ఞము సాత్విక యజ్ఞము, న ద్గా క జ్షా 19.. అర్జునా! ఫలా పేతు తోగాని డాంబికము. పొరకు గాని చేయబడే యజ్ఞము రాజసయజ్ఞ మని ల్‌ హించుము, 19. శార్ర్రు) సియనుము అన్నదానము? మం_ౌలు; దతీ,ణాదులు "లేకుండా అశద్ధతో వేసే యజ్ఞము తామ వక మనబడుత్తుంది, _ క! -బీవతలను? (వాహ్ముణులను గురువులను ఇద్ద లను పూజించుట, *"చము సరళత్వముః (బహ్మాచర్యర అహింస, అర్జవములు శరీరంతో చేసే తవస్తుఖషు

826 శ్రీమద్భగవద్గీత సృష్పదశాధ్యాయము అనుద్వేగకరంవాక్యం,సత్యం [పియహితం చ యత్‌, స్వాధ్యాయాభ్యసనంవై వ, వాజ్మయం తవ ఉచ్యతే।115 మనః (ప్రసాదఃసౌమ్యత్వం, మౌన మాత్మవిని[గహః, భావసంకుద్ధి రిక్యేతత్‌, తపో మానస ముచ్యకే | 10 (శద్ధయా పరమా త్తం, తపస్త త్తివిధం నరః, ఆఅఫలాకాంఠీభి ర్య క్రైం, సొత్త్వికం పరిచక్షతే ॥। సత్కారమాన పూజార్ధం, తపో దంభేనచై వ యత్‌, [క్రియకే తదిహ (పోక్తం, రాజసం చల మధువం॥18 మూఢగ(గ్రా హేణాత్మనో యత్ప్సీడయ్యాకియకే తపః, సర స్యోత్సాదనార్ధంవా, తర్రామస ముదాహృతమ్‌॥ 18

శన్టాతయ విభాగ యోగము ఫి 15. ఇతరులకు బాధ గలిగించకుండా నత్య్మప్రియ మైన మాటలు, "వేదము అభ్యానము చేయుట - ఇవి చాక్కులతో చేసే తవస్సుః 16. నిశ్చలమనస్సుః మృదుత్వము; మౌనముః మనో న్మిగహము; అంతఃకరణకుద్ధి కలిగి వుంకే అది మన 17. ఫలాపేతు లేకుండా నిశ్చల మనస్సుతో శచద్చా నక్తుడై చేసే ఈ మూడు నిధాల, తవస్నూ సాత్త్విక మంటారు, - " దొళుకుతాయ నే డంబంతో చేసీ అల్బఫలాల నిచ్చే తవస్సు రాజన మనబడుతుంది* 19, దుదజీళశముతో, తనక్‌ రూలతరులకూ హాోనికలి స్‌ చ్‌ నతన ఆన గించడానికి మూర్థపు పట్టుదలతో చేసే తపస్సు తామస మనబడుతుంది,

828 శ్రీమద్భగవద్గీత సప్తదళశాధ్యాయము

దాతవ్య మితి యద్దానం, దీయకేఒనుపకారిణే,

దేశే కాలే చ పాత్రే చ తద్దానం సాత్తికం స్మృతం॥ యత్తు (పత్యుపకారార్థం, ఫలముద్దిళ్య వా పునః, దీయతే చ పరిక్షిష్టం, తదానం రాజసం స్మృతం ॥ 21 అదేశకాలే యదానం అపా(క్రేభ్య శ్చ దీయతే ఆసత్క్బత మవజ్ఞాతం, త తామస ముదాహృతమ్‌ 11 ఓం త త్స దిత్రి నిస్హళో, (దహ్మణ ఊఈఊవిధః స్మృతః, (బ్రహ్మణా స్తేన వేదాళ్ళ, యక్ఞాశ్చ విషాతాః పురా॥॥28ి తస్మా వోమి త్యుదాహృత్య, యజ్ఞదానతపః (క్రియాః, (సవ్వర్తంతే విధానోక్తాః, సతతం (బ్రహ్మవాదినాం।। 2ీ

(శన్ధ్యాతయ విభాగ యోగము 829

౨0, పుణ్యస్థలాలలో '“డానము చేయుటక _ర్తృవ్య””మని భావించి, చేశకాల ప్మాతలను గరించి తమకు యేకరం గానూ వువకరించని వారికి చేసే డానం సా _త్వికము,

౨1, (వతిఫలం కోరిగాని, స్వర్హాది ఫలాశ క్రితోగాని, కష్టవడుతూ చేసే దానం రాజనదాన మనబడు తోంది,

21. "చేళశకాల ప్మాతలను గుర్తించక అవమాన వరుస్తూ అగారవంతో చేసే దానం తామన దానం,

౨8, “ఓం “తత్‌ "నతో అనే "మూడు సంశేత నదాలూ (బహ శు గుర్తించే సాధనాలుగా జ్షానులు పఠిస్తున్నారు,. ఆ నిశ్చేశం వల్లనే వేదాలు: యజ్ఞాలు ాహ్మా శ్రులు కల్పించబడటం జరిగింది,

24, అందుచే (బాహ్మాణుల_ శాస్త్రో _క్త్‌ము లగు యాగ చాన తపోకర్శులన్నీ “ఓం” కార పూర్వకంగానే జరుగుతున్నాయి. అవి నరిపూర్మములు,

880 _ శ్రీమదృగవర్గీత స్పప్తదళశాధ్యాయము తదిత్యనభిసంధాయ, ఫలం యజ్ఞతపః[క్రియాః, దానకియాశ్చ వివిధాః (క్రియంతే మోక్షకాంక్షిభిః॥ 25 సద్భావే సాధుభావే చ సది శ్యేత తృ్రఏయుజ్యతే, (పళప్తే కర్మణి తధా, సచ్చబ్దః పార్థః యుజ్యతే ॥ 26 యజే తపసి దానే చ స్టితిస్పదితి చో చ్యతే, కర్మచ్చైన తదర్భీయం, సదిత్యే వాభిధీయతే॥ £7 ఆ(శ్రద్ధయాహుతంద త్తం, తప స్తప్తంకృతంచ యత్‌, అసదిత్యుచ్యతే పార్ధః నచ తక్పేత్యనో ఇహా ॥ 28 ఇతి (శ్రీ భగవద్గీతా సూవనిషత్చు (బ్రహ్మా విద్యాయాం

"యాగ వాస్తే (శ్రీకృష్ణారున సంవాబే

శథ్ధాతయ విభాగ యోగో నామ న నదశో౭.ధ్యాయః; సంపూ ర్త 8

(శన్టాాతయ విభాగ యోగము కల. ౨5. మోతుకాములు (వయోజనాన్ని కోరకుండగా వేసే యజ్ఞ చాను తపోకర్శలన్నీ “క్రత్ర్‌ * శబ్టోచ్చారణ పురన్సరంగా చేయబడుతున్నాయి. ఇ, పాన్లా! “సత్‌ ”” శబ్దము మంచిబుద్ధి: (గేపమె నది-అ నేఅర్థాలలోనూ, శుభకర లందూవాడ బడుతో ది? ౨7, యాగ, చాన, తవస్సులలో నిశ్చల మనస్సునకు గూడా “నత్‌” అని చెన్చబడుతోంది. వరమాత్శను గూర్చి చేసే కర్మలన్నీ “సనత్‌ ” అనే 'చెవ్చ బడున్నాయి. ఐరి, పార్థా, (శన్ధారహితుడై చేసే హోమం, దానం, తవన్స్ఫూ యితరకర్మలూ"“అసత్‌ "ఆనే వెప్పబడ తాయి. వాటివల్ల యిహా నరలోకాలలో (సనయోజనం నాస్తి. ఇట్లు _ ॥ ఉవనిషత్తు, _(బహ్మావిద్యః యోగ శాశ్ర్రముగా వేరందిన (శ్రీకృష్ణార్టున సంవాద రూవమైన భగవద్దీతలో " (శన్ధాాతయ విభాగయోగ మను పదునేడవ అధ్యాయము 0

882 అదం గక

18. మోక్ష సన్యాస యోగః అరున క్రవాచ ;= సన్యాసస్య మహాబాహో। తత్త్వమిచ్చ్భామి వేదితుం త్యాగస్య చ హృషీకేళ। స్ప క్కేశి నిషమాదన ।$ 1 భీ భగవా నువాచ := కామ్యానాం కర్మణాం న్యాసం,లన్యాసం కవయోవిదుః, సర్వ కర్మ ఫలక్యాగం, (పాహు స్త్యాగం వి చతణాః॥ త్యాజ్యం దోషవ దిత్యేశే, కర్మ (పాహు ర్మనీషిణిః, యజ్ఞి దాన తపః కర్మ న త్యాజ్యమితి చాపరే ॥ $ నిశ్చయం శృణు మే తత, త్యాగే భరతసత్తమ ! త్యాగోహి పురుషవ్యాష్యు, తివిధ స్పం(ప్రకీ _ర్రితః॥ శీ

(శీమదృగవద్దిత * బావాణాహ్రాయట్రక్రక్త మమా 0----. ౧ 18, మోక్ష సన్న్యాస తయూగము అర్జునుడు అడుగుచున్నాడు నా ర్త కృ్తా ॥ నన్యాసమంే యీమిటి ? త్యాగమంకే యేమిటి! వీటి స్వరూపా లేమిటి వివరంగా చెవుము, కృష్ణు డిలొ చెబుళున్నాడు గ ౨, కోరికలను, కర (లను మూనివేయడం నన్యానం అనీ అన్ని కర్మ ఫలాలు విడచి ఇట్టడమే 'త్యాగమనీ వండితులు చెబుతారు, 8, అన్ని కర్ణులు బంధన కారణా లే గనుక, వాటిని లను విడువరాదని మరికొందరు వమ్టుదురు ఓ అర్జునా! ఈ విషయంలో నా తీర్చువిను త్యాగము మూడు విధాలు,

884 _ (శ్రీమద్భగవద్గీత అష్టాదశాధ్యాయము యదాన తపఃకర్మ, నత్యాజ్యం కార్యమేవ తత్‌

ద్ని యజ్ఞ్షో దానం తపశ్న్చెవ, పావనాని మసీషిణాం ॥ 5 ఏక న్యపి తు కర్మాణీ సంగం త్యక్త్వా ఫలాని చ, క రావ్యా నీతి మే పార్థః నిశ్చితం మత ముత్తమమ్‌॥ నియతస్య తు సన్యాసః, కర్మణో నోపపద్యతే, యోహాత్తస్య పరిత్యాగం, తామస; పరికీ ర్రితః 1 దుఃఖ మిరఠ్యేవ యత్కర్మ, కాయక్షేశళభయా త్త్యజేక్క్‌ స కృత్వా రాజసం త్యాగం, నెవ త్యాగఫలం లభేత్‌॥ కార్య మిత్యేవ యత్కర్మ నియతం (క్రియలేఒర్జున। నంగం త్యక్త్వా ఫలంచై న, స త్యాగస్సా త్త్వికోమతః॥

(శన్టాతయ విభాగ యోగము 885

5, యాగ, దాను తవస్సులను విడునకూడదు, ఎందు కంకే అని నూనవులకు చి . తృశుద్ధిని కలిగిస్తాయి,

6 అయినప్పటికినీ -ఆ యజ్ఞాది కర్ణులు కూడా మము కారాన్నీః ఫలావేతునీ విడచి చెయ్యాల నేది నా నిశ్చ యాఖభ్మి పాయం,

7, చేయ వలసిన శాస్ర విహిత కర్ణులు విడచుట యువ్వుడూ న్యాయం "కాదు, మూర్థత్వంతో త్యాగం చెయ్యడం తామన నరిత్యాగ మనబడుతుంది,

8. శరీరళ ప్రానికి భయవడి కర్శులను పిశచుట రాజస త్యాగ మనబడుతుంది. దీనినల్ల ఫలితం శూన్యం,

9 అర్జునా ఇ స్త్రాలు చెప్పేశర శైలు చెయ్యవలసిందే. వాటీని చేస్తూనే -(కమ్మక్రమంగా ఆన క్రిస్‌ కర ఫలాన్ని విడిశ్తే అది స్నాత్సిక త్యాగ నునబడుతుంది,

8868 _(శ్రీమదృగవదీత అష్టాదళాధ్యాయము

న ద్వే ష్ట్యకుశలం కర్మ కుళలే నానుషజ్జతే,

త్యాగీ సత్త్వసమావిష్టో, మేథావీ ఛిన్న సంశయః॥ 10 నహి దేహభృతా శక్యం, త్యక్తుం కర్మా ణ్య శేషతః, యస్తు కర్మఫలత్యాగి స త్యాగీ త్యభిధీయతే॥ _ 11 అనిష్ట మిష్ట మ్మిశం చ, (తివిధం కర్మణః ఫలం, భవత్య త్యాగినాం (పేత్య, న తు సన్యాసినాంక్వచిత్‌ | పంవై తాని మహాబాహో; కారజాని నిజోధ మే, సాంఖ్యే కృతాంతే (పోకాసి, సిద్ధయే సర్వకర్మణాం || అధిష్టానం తథా కర్తా కరణం చ పసృళ గ్విధం, వివిధాశ్చపృథ క్చేష్టా, దైవంచైవాత్రపంచమం ॥ 1

ల్లి] మాతు సన్న్ట్యాన యోగము 887

10 అన్న క్తిన్‌ ఫలాన్నీ విడచి కర్మలు వేస్తూ -సత్త్య గుణ (వథాన వర్థమానుడై = ఆత క్షానం పొంది- నంటే హాము తీరినవాడు- దు'ఖముల నిచ్చే కర్యులనూ "జ్వేమీం వడు - నుఖదచాయక కర లనూ ఆమోదింవడు,

11 చేహాభారులకు కర్మలు సాంతంగా విడువడానికి క క్పివు-డదు: అందువల్ల కర శ్రఫలాన్ని నది లేవా జే త్యాగి,

19 ఇష్టములుః అనిషములు; మ్మిశమములు - అని

బ్‌ బ్‌

కర (శఫలాలు మూడు నిధాలు, కామనగల వారికి ఫలిత ములు వరలోక్‌ మందు కలుగును. కర్య్శఫల త్యాగులకు యొవ్వుడునూ ఫలితములు కలగవు,

ల, అర్హునా! అన్ని కర (లకూ అయి బేమయైదు కారణా లని సాంఖ్య శాస్రం బుతోంది: వాటిని విను

14, నర్వకర్థులకూ శారణాలు అయిదు. అని-1, శరీ పానాదుల నివిధ కార్యములు; ద్ద పరమాత్మ.

త్రీ (శ్రీమద్భగవద్గీత అష్టాదళశాధ్యాయము శరీరవాజ్మనోభి ర్యత్‌, కర్మ (ప్రారభతే నరః, న్యాయం వా విపరీతం వా, పంచైకే తస్య కూతవః॥ తశ్రైవం సతి కర్తారం, ఆత్క్మానలి కేవలం తు యః, పశ్య త్యకృతబుద్ధిత్వార్‌, నస పశ్యతి దుర్మతిః ॥ 18 యస్య నాహంకృతో భావోఒబుద్ధి ర్యస్య న లిప్యతే, హత్వాసపి న ఇమాన్‌ లోకొన్‌, నహంతి న నిబధ్యతే జ్ఞానం జ్ఞేయ పరిజ్ఞాతా, (త్రివిధా కర్మచోదనా,

కరణం కర్మ కర్టతి (కివిధః కర్మసం[గహః |; 18 జ్ఞానం కర్మ చ కర్తాచ, తిధైవ గుణభేదతః, (వోట్యతే గుణసంభఖ్యానే, యథావచ్చృణు తాన్యపి।। 10

మోత నన్నా్యాన "యాగము ఏ89

15. మనస్సు, వాక్కు? శరీరాలతో మనిషీ చేశే సమ్వృన్తమైన ఉచ్చనీచ కర్ణులకూ యా మొబే కారణం,

16, ఈ సనిధంగా యీఅయిదూ క_ర్షృ త్వాన్ని వహి స్తుండగా; బుద్ధిపరిపొకం ఇందనివాడూ - చెడు భావాలు కలవాడూ మాతం అంతా “తానే చేస్తున్నట్లుగా అహంకారంతో నంచరిస్తాము.

17, క _ర్పృుత్వం వట్ల అహాంలేనినానూ, “నేనే చేస్తు న్నాననే అజ్ఞానం -లేనివాడూ - యౌ లోకంలో అందరినీ వధథించినానకే.ఆపావం వాడికీ యేమ్మాత మూ అంటదు,

16. జూనము, జేయముు పరిజ్ఞాతము అని కర్శలను

కా క్ష (పోళ్చాహవరచే కారణాలు మూడున్నాయి. అలాగే -

19. జ్ఞానము, కళ్ళు. కర్త రనుని సాయి శాస్తా

నుసారం మూడు నిధాలుగొ ననా" వాటిని విను,

840 (శ్రీమద్భగవద్గీత అష్టాదశాధ్యాయము సర్వభూతేషు యేనై కం, భావ మవ్యయ మీక్షతే, అవిభక్తం విభ_క్తేషు, తద్‌ జ్ఞానం విద్ధి సాత్త్విక మ్‌ సృథ_క్ర్వేన తు యద్‌ జ్డానం

నానాభావాన్‌ పృథగ్విధానా, వే త్తి సర్వేషు భూతేషు

తద్‌ జానం విది రాజసమ్‌ ॥ బి1

వ్‌ థి

యతక్తుకృత్స్నవదేకస్మిన్‌, కార్యేస _క్రమహైతుకమ్‌, అత శ్ర్వార్ధవ దల్బం చ, తశ్రామస ముదాహృతమ్‌ 22 సియతం సంగరహితం, అరాగద్వేషత కృతం, అఫలపేప్పునా కర్మ, యతత్త'త్సా తిక ముచ్యతే॥ బతి యత్తు కామేప్పునా కర్మ, సాహంకారేణవా పునః, (క్రియతే బహుళాయాసం, త (దాజస ముదాహృతం ॥

మాతు సన్నా్యాన "యోగము గ! ౨0. "వేరు వేరుగా కన్వజే అన్ని భూ తాలలోనూ అవినాళనమైః మార్పులేక,. ఒక్కటిగా నుంజ్లే అత్మను లహించే జ్జునమే సాత్త్విక జనం, " వి11, విడి విడిగా కన్పించే అన్ని భూతాలలోనూ ఆత లు కూడా అనేక విధఛాలుగాన వున్నాయనుకోనడం ౨2, ఒక "జేపోన్నిగాని, ఒక వస్తువును గాని చూచి 'అజే నర్వమూ అని తలచే తత్వ విరుద్ధమైన జ్ఞానమే కామన కూనం, ” ౨8. ఫలాపేయను విడచి అభిమాన రాగజ్వేవ రహ్‌ తుజ చేసే విధిహాత కర్ధబే సా_త్య్వికమైగవి, ల4. కర స్రఫలాన క్రి తో, అపాంకార అభిమానాలతో చేశే మిక్కి-లి కవ్టసాధ్యమైన కర్మలు రాజన కర్ణులు,

శ్రి (శ్రీమద్భగవద్గీత అష్టాదశాధ్యాయము అనుబందం క్షయం హింసా మన సేకృచపొరుషం, మోహ దారభ్యతే కర్మ, తత్తామస ముచ్యతే 1 25 ముక్రసంగోఒనహంవాదీ, ధృత్యుత్సాహసమన్విత:, సిద్ధ్యసిద్దో ర్నిర్వికొరః, కర్తా సాత్త్విక ఉచ్యతే 11 26 రాగీ కర్మఫల_పేప్పుః, లుట్టో హింసాత్మకోఒకుచిః, హర్షళోకాస్వితః కర్తా రాజస పరికీ రిం 1 27 అయృుక్త (ప్రాకృతః స్త్‌, శఠోనై కృతికోఒలసః, విషాదీ ధీర్ధ సూట్రీ చ, కర్తా తామస ఉచ్యతే (1 28

మోతు నన్నా్యాన “యాగము కశక

9ర్క మంచి చెడ్డలు గమనించక, కష్ట నిష్ట్రారాలను

"లెక్క ఇట్టకః మోహనరవశుడైై మూర్థ్రంగాచే సే వనియీ "తావున కర్మ,

౨6, ఫలాచేతు వదిలి, నిరహాంకారంతో, " ఫలితం లోని మంచి చెడ్డలకు వికారాలను పొందక ధృఢ వుత్చాహాః విశ్వాసాలతో కర్ణులు చేసేవాడు స్నాత్విక కర అగును,

౨7,.కర ్రఫలా వేతి తో, అభిమానంతో, లోభగుణంతో హింసా వరుడ్రై అశక్షుచిగా నుఇఖదుఃఖాది ద్వంచ్వాలకీ చలిస్తూ కర్ములు చేసేవాడు రాజన కర్ప,

28. వైరి పోగొట్టుళొని మూర్థత్వ అభివూనాలు అవరించి మోనకారిమొ సోమరియై దీనచిత్తం గలవాడై వృథా కాలయావనగా వనిచేసేవాడు తెమన క_ర్ప,

844 శ్రీమద్భగవద్గీత అష్టాదశాధ్యాయము

బుద్దే ర్భేదం ధృతేశ్చైవ, గుణతః (తివిధం శృణు, (ప్రోచ్యమాన మశేషేణ, వృథ క్ర్వేన ధనంజయ :! 28 (ప్రవృష్తిం. చ నివృత్తించు కార్యాకార్యే భదూభయే. దింధంమోక్షం చ వేత్తి, బుద్ధిస్సా త్చార్థః సాత్వికీ 1180 యయా ధర్మ మధర్మంచ, కార్యం చాకార్య మేవచ, అయథావ తృ్రజానాతి బుద్ధి స్సా పార్థః రాజసీ॥ 31 అధర్మం ధర్మ మితియా, మన్యతే త మసా౬ఒవృతా, సర్వార్థాన్‌ విసరీతాంళ్చ, బుద్ధి స్పా పార్థః తామసీ॥ 82 ధృత్యా యయా ధారయకేమనః (ప్రాణేంద్రియ్యకియాః, యోగే నావ్యభిచారిణ్యా ధృతి స్పా పార్థ 1సా త్తికీ॥88

మోతు నన్నా్యాన "యోగము క్‌్కర్‌

౨9, ధనంజయా! బుద్ధిః ధృతులు-గుణ భేదాల చేత మూజేసి విధాలుగా వున్నాయి,

80. (వన్ఫత్తి నివృత్తులు అను వాటి యొక్క- వచ

ఏ, ధర్మా ధర్మాలు: కార్యా కార్యాల యొక్కం- యదార్థ జ్ఞానాన్ని (గ్రహించలేని బుధ్ధి రాజస బుద్ధి,

వబ, అధర్మాన్ని ధర్శుంగానుః అన్ని విషయాలనూ అవనవ్యంగాను (గహించేదే 'తామన బుద్ధి,

89. మనస్సు, | పాణముంఇం్యదియాల యొక్క వృత్తి లను న్నిగహించి చెదిరి పోకుండా నిలిపిన సట్టుదలను సాత్స్వ్వికధృతి అంటారు. -

818 _ శ్రీమద్భగవద్గీత అష్టాదశాధ్యాయము యయాతు ధర్మ కామార్ధాన్‌, ధృత్యాధారయతేఒర్జున : ప్రసంగేన ఫలాకాంక్షీ, ధృతి స్సా పార్థః రాజసీ!! 84 యయాస్వప్నం భయం శోకం, విషాదం మదమేవచ, న విముంచతి దుర్మేధిః, ధృతి స్సా పార్ల కామసీ 185 |

సుఖం త్విదాసీం త్రివిధం, శృణు మే భరతర్షభ, అభ్యాసాద్రమకే యత్ర, దుఃభాంతం చ నిగచ్చతి॥86 యతత్త ద్యగ్రే విష మివ పరిణామేఒమృతోపమం, తత్చ్సుఖం సా్త్వికప్రో క్రం, ఆత్మబుద్ధిపసాదజం!। 81 విషయేం[దియసంయోగాద $ తదగేఒమృతోపమం సరిణామే విషమివ, తత్సుఖం రాజసం స్మృతం ॥ శిరి

మోతు నన్న్యూన ఇఅమూగము కి? కి*ఉ కర, ్ర ఫలాన క్షియందు: ధర్మార్ధ కామాలయందు అధికమైన వట్టుదల బూవడమే రాజన ధృతి,

85. న్వవ్మం: భయం తోళం విపాదం: గర్వం అనే వాటికి లోనవుతూ కూడా మూర్ధపు వట్టుదలను వీడవి ధృతి 'తామన ధృతి.

86. భారతీయులలో గొవ్చవాడా , ఇప్పుడు మూడు విధాలైన సుఖాలను వివరిస్తాను విను, ఏదైతే (సారంభ దశలో విషతుల్యంగాం అత్యంత దుఃఖ భాజ కంగా అనిపించి- అభ్యాసం చే స్తున్నకొలదీ సులువనిపించి -ఒక టొకటిగా యిబ్బందులు తొలగి -తుదకు యెనలేని ఆనంచా న్నిస్తుందో - ఆ అమృత మయమైన బుద్ధితో జన్మించే బే సా తిక సుఖం,

వ్ర, ఇం్చదియాల సంయోగం వల్ల పుస్తేదీ మొదట అమ్భుతము వలె కస్పడి చివరకు నిషసరిణామం ఇందేది రాజన సుఖం,

లి48 (శ్రీమద్భగవద్గీత అష్టాదశాధ్యాయము యదగేచానుబంధే చు సుఖం మోహన మాత్మనః, న్మిదాలస్య్యప్రమాదోత్థం త త్తామసముదాహృతమ్‌ 189 న త దస్తి వృధివ్యాం వా, దివి దేవేషు వా పునః, స్త్వం (పకృతిజైర్ముక్తం, యదేభిస్స్యా త్తభిర్లులైః ॥ బ్రహ్మణ క్షత్రియ వైైశ్యాం, శూదాణాంచ పరంతప। కర్మాణి (ప్రవిభకాని, స్పభావప్రభవై ర్షణెః ॥ శ్రీ! క్‌మో దమస్తస శ్శొచం, కొంకి రార్డవ మేవ చ, జ్ఞానం విజ్ఞాన మా _సీక్యం,_బాహ్మంకర్మస్వభావజం॥

మోత4ి నన్నా్యాన యోగము ల49

89. ఆది అంతాలలో మోహాజనకమై న్మిద ఆలన్య (వమాదాలతో కూడిన దే తౌమన సుఖం.

40, (వకృతివల్ల పుట్టిన యా నత్యరజ_మోాగుణాల మూడిటిని అత్మికమించగ లది యేదీ భూలోక న్వర్ణలోతా లలో యెక్కడా వుండదు

41. వరంతపా! స్వభావ సిద్ధమైన గుణాల ననుసరించి (బహ్మ శి మ్మతియు వై ళ్యః ఛూ దులకు కర శైలు విభాగించ బడ్డాయి

జీల, చాహ్యాంతరిర్నదియని గహం; తవస్సు, కౌ చను శత్షమః బుజు స్వభానముః శాత్రు జ్ఞానం: అనుభన క్దానంః ఆస్తిళ్యత మొదలగు నత్సంవత్తులు (బావ్నాణ జాతికి స్వభావ సిస్టమైన కర శైలు,

శ50 _(శ్రీమదృగవద్లీత అష్టాదశాధ్యాయము

శౌర్యం శేజో ధృతి ర్దాత్యం, యుద్ధేచాస్యపలాయనం, దాన మీశ్వరభావశ్చ, శాతం కర్మ స్వభావజం 1॥ 48 కృషి గోరత వాణిజ్యం, వైశ్యకర్మ స్వభావజం, పరిచర్యాత్మకం కర్మ, శూ ద్రస్యాపి స్వభావజమ్‌।। 44 "స్వే స్వే కర్మ ణ్యభికతః, సంసిద్ధిం అభకే నరః, స్వకర్మనిరత స్పిద్ధిం, యథా విందతీ తచ్చణు ॥ 45 యకః (ప్రవృత్తి ర్భూతానాం, యేన సర్వమిదం తతం, స్మకర్మణా తమభ్యర్న్య, సిద్ధిం విందతి మానవః॥ 468 (శ్రేయాన్‌ స్యధర్మోవిగుణః, వరధర్మాత్స్వనుస్టితార్‌, స్వభావ నియకం కర్మ, కుర్వన్నాప్నోతి కిల్చిషం:41 సహజం కర్మ కౌంకజేయ సదోషవుపి న త్యజేత్‌ సర్వారంభా హి దోషేణ, ధూమేనాగ్ని రివావృతః ॥

మాత నన్నా్యాన 'మయోగము వ్‌ఫ1 తప్‌, శ"ర్యము; ఫౌరువషము, ఛ్‌ర్యము యుద్ధంలో వన్నుచూవకుండుట, "త్యాగము, (వభుమంతో 'త్సాహ ఫకలున న్స 1 కర్తలు, , _కృలు న్వభావ ద్ధమైన మ్మెతియ కర లు ం ఉఉ*, వ్యవసాయం, గోరతణ, వ్యాపారం వైశ్యులకు ఇవ్‌, జ సేనలు చేయుట భూ దులకు - న్వభావసిద్ధమైన కర్షలు, ఉర, మనుష్యుడు తనకు విహితమైన కర్మలు చేయ డంవల్ల చిత్తశుద్ధి కల్గుతుంది. యోగ్యు డవుతాడు 46. అన్ని (పాణుల వుక్ప్తి వ్యాపారాలు యెవని వలన కలుగుతున్నా యో, (వసంచ మంకటిలో నిండి యున్న నరమాత ను తనకు విధింవబడిన కర ్రల ద్వారా ఆరాధన చేస్తే మనుష్యుడు చిత్తశుద్ధిని పొందుతాడు, 47, ఉత్తమవిధులతో చేయు వరధ ర్భానుష్టైనంకంకే వదోవముతోగూడిన స్వధర్యాన్ని ఆచరించడమే (ైేయం, ఉ8, కౌంలేయా! నహజ ధర శం దోవముతో వున్న నృటికీ విడునరాడు, అగ్నిః పొగతో వున్నట్లుగానే నర్వ ధన్యాలూ యీదోఒకదోవముతో అనగింవబజేవుంటాయి,

832 శ్రీమద్భగద్గీత అషాదశాధ్యాయము

అస క్తబుద్ధి స్పర్వ(త్ర, జితాత్మా విగతస్పృహః, నైష్కర్మ్య సిద్ధిం పరమాం, సన్యాసే నాధిగచ్చతి॥ 59 సిద్ధిం (పాపో యథ్యాబహ్మా, తథాఒప్నోతి నిబోధ మే సమా సేన్తైవ కౌంతేయ: నిష్టా క్షానస్య యా పరా॥50 బుద్ధ్యా విశద్దయూ యుక్షో,ధృత్యాఒత్మానం నియమ్యచ శద్దాదీన్‌ విషయా _న్తుక్య్యారాగ ద్వేషా ప్యుదస్య చ1॥॥్‌! వివిక్తసేవీ లఘ్వాశీ, యత వాక్కాయ మానసః, ధ్యానయోగపరో నిత్యం, వైరాగ్యం సముపాశ్రితః॥52 అహంకారం బలం దర్చం కామం[కోధంపరిగహం, విముచ్య నిర్మమశ్శాంతో, బ్రహ్మభూయాయకల్పతే ॥ (్రహ్మభూతః (ప్రసన్నాత్మా, న ళోచతి న కాంక్షతి, సమస్ఫర్వేషు భూతేషు, మదృ క్తిం లభతే పరాం॥ 54

లవి] మోతు నన్న్యాన యోగము 8కి

49, విషయములందాన క్రి లేనివాడూ అంతకరణను జయించినవాదూ, కోరికలు లేవివాకూ నృృహారహితుడు సాంఖ్యయోగంచ్వారా నైష్యూర్మ ఫ్‌ సిద్ధిని పొందుతాడు,

ర్‌0, అక్థునా, తనకు విధివిహిత మైన క ర్మానుష్టానం వల్ల జ్ఞానసిద్ధిపొంది నవాడు యేవిధంగా వరమాళ్మ్మను పొందుతావో చెబుతాను విను,

స1452 458, మాయారహిత నిశ్చయ జ్ఞానంతో మనస్సును న్మిగహించి. నే వ్రొదివిషయాలను వదలి, రాగ 'జ్వీవ రహితుడైై నిత్యమూ విరాగిమయె, యేకాంతవా నంయో, అల్బాహారమయైః మవోవాక్క్యాయాలను నియమ బద్ధంచేసి ఛ్యానయోగిమై అహంకారం అభిమానం, డంచాన్న్వీ కామ్మకోథధాలనూ నదలి; బాహ్వాభంతర విషయస్వీకరణాన్ని నికచిమమ కారం "లేనివాడై; శాంత చిత్తం గలినవాడు (బహ్మా సళ వానికి అర్హుడు,

స్ట్‌డ్తీ, (బహ్మాభాము పొందినవాడు మరలా అఃతఃకరణ కలిగి "జేనినీ కోరడు, ేనికొరకూ దుఃఖనడకు, అన్ని భూూతాలయందూ సమవృష్టిగబ్లీ జ్ఞానయోగ సలమయిన నా భక్తిని పొందుతాడు,

తీ5థీ శ్రీమద్భగవద్గీత అష్టాదశాధ్యాయము

భక్ష్యా మా మఖిజానాతి యావానశ్చిస్మిత త్త్వతః, తతో మాం తత్త్వతో కాత్నా విశతే తదనంతరమ్‌,; 55 సర్వ కర్మాణ్యపి సదా, కుర్వాణో మద్వ్యపాళశరియః, 'మత్ప్రసాదా దవాప్నోతి, శాశ్వతం సద మవ్యయః ॥ చేతసా సర్వకర్మాణ్తి వయి సన్యస్య మత్ప్సరః, బుద్ధియోగ ముపాశ్రత్య, మచ్చి త్తస్పకతంభవ ॥€ మచ్చిశత్త స్పర్వదురాణి, మత్ప్రసాదా త్తరిష్యసి, అథచేత్త్య మహంకారాత్‌, న (శోష్యసి వినంక్ష్యసి ॥ యద్యహంకార మాలిత్య, నయోత్స్య ఇకి మన్యసే మిథ్యైష వ్యవసాయ స్తే, (ప్రకృతిస్త్వా నియోత్య్యతి।150 స్వభావజేనకౌంతేయ, నిబద్ధ స్స్వేన కర్మణా, కర్తుం నేచ్చసి యన్మోహాత్‌, కరిష్య స్యవళోఒపితత్‌॥

మోక నన్న్యాన యోగము 8

కక. అట్టి భక్తిని పొందినవాడు నా న్వరూవ స్వభ్గా వాలను పూక్తిగా (గహించి చివరకు ఆ భక్తి తత్త్వం తోనే నాలో చేర గలడు,

సగ, నన్నే నమ్ముకుని అన్ని క ర్శలూ ఆచరిస్తూన్న కర్మయోగి అవినాశమైన వరమ వదం పొందుతున్నాడు,

ర్ట, సర్వశర్మలూ నాకే నమార్చించి, సముద్ధి రూన వుయిన యోగాన్ని అవలంబించి నేనే వరము గతినని నాయంచే అంతఃకరణతో నుండి శరణు వేడుము,

క8, నన్ను * రణువేడికివా నాఅన్ముగ హం వల్ల దాట విలు లేని నర్వ నంసార హేతువులనూ తరిస్తావు, కాదని అవాంకరించితే సాళన మవు ఆ"వు,

క9, దురభిమవాన్నివ్వై యుద్ధంమాని'వెళ్య్యూలని తలిస్తే సీ నిశ్చయం వృథా అవుతుంది. ఏలనన, నీ య్యతియధర్శుం నిన్ను నియమి స్తుంది,

॥ వకృతి జని? నే డ

60, అర్జునా వకృృ జనితమైన నీ ర్శనల్ల బడ్ధు వై యుండి యుద్ధం చెయ్యనని తలంచినసనూ ఆ (వకృతికి వకుడనై. వీ నిశ్చయము తప్పి యుద్ధం చేస్తావు,

856 శ్రీమద్భగవద్గీత అష్టాదశాధ్యాయము

ఈశ్వర సర్వభూతానాం, హృథ్ధేశేఒర్జునః తిష్టతి, బ్రామయన్సర్వభూతాని, మం(త్రారూఢానిమాయయా॥ 8 తమేవ శరణం గచ్చ, సర్వ భావేన భారత : తకృసాదాత్పరాంశాంతిం,స్థానంయ్యప్రాప్స్యసిశాళ నత మ్‌: ఇతి తే జ్ఞానమాభ్యాతం,గుహ్యద్యుహ్యతరం మయా విమృశ్యెత దశేషేణ, యధేచ్చసి తథా కురు ॥ 68 సర్వగుహ్యతమం భూయః,శ్చణు మే సరమం వచః, ఇష్టోఒసి మే దృఢమితి, తతో వక్ష్యామి తే హితమ్‌ | మన్మనా భవ మదృక్షో, మద్యాజీ మాం నమస్కు_రు, మామే వైష్యసినత్యం తే, [వతిజానే పియో౬ఒసి మేం॥

మాతు నన్న్యాన "యోగము 857

61. అర్దునా! నంసారం వటులై న సర్వ భూతాలనూ మాయచే నడిపిస్తూ యిీశ్వరుడు నర్వ ప్యాదయాంత "“రాళభాలలోనూ వున్నాడు,

62. సర్వవిధాలా ఆ అంత ర్యామియైన వరమేశ్వరుని శరణు చేడు, వానిదయచే మిక్కి-లి శాంతిన్‌? శాశ్వత. మైనదాన్నీ పొందగ లను,

• శ6, అతి రహాన్యమైన జ్ఞానం నీకు చెప్పాను. బాగా ఆలోచించి నీ యిష్టం వచ్చినట్లు చెయ్యి, .

64. నాకు మిక్కిలి ఆప్తుకవు,. కాబట్టి న్‌ (ైేయ స్పును గోలి నిగాఢమైనమరోరహాన్యం బు తానువిను?

65. నాయంచే నిశ్చల మనస్సు గలవాడవు. కమ్ము నన్ను భ_కీలోనేవించు. నన్నేపూజించు, ననున్క-రించు నాకుయిష్టుడవు గనుక సీతో,వలిజ్ఞ చేసి చెబుతున్నాను. నిశ్చయంగా సీవ్టు నన్నే పొందుతావు,

858 (శ్రీమదృగవద్గీత అష్టాదళశాధ్యాయము సర్వధర్మాన్‌ పరిత్యజ్య, మామేకం శరణం (వజ, అహంత్వాసర్వపా పేభ్యో, 'మోక్షయిష్యామి మాళుచః॥ ఇదం తే నాతపస్కాయ నా భక్తాయ కదాచన, న చా శుళూషవేవాచ్యం,నచమాం యోఒభ్యసూయతి॥ య ఇదం పరమం గుహ్యం, మదృ్తే స్యభిదాస్యతి, భక్తిం మయి పరాంకృత్వాామా మేవై ష్యత్యసంశయః॥ నచ తస్మా న్మనుష్మేషు, కళ్చిన్మే (ఫియకృత్తమః, భవితానచ మే తస్మాత్‌, అన్యః ([పియతరో భువిః॥ అధ్యేష్యతే చయ ఇమం

ధర్మ్యం సంవాద మావయో,, జ్ఞానయజ్జేన తే నాహం

ఇష్ట స్స్యా మికి మే మతిః ॥ 70

మోతు నన్నా్యాన యాగము క్‌ి

66. దుఃఖాన్ని వినర్టించు, అన్ని ధర్మాఅనూ విడచి నన్నొక్క-న్లో శరణు పొందు. నిన్ను నేను సర్వ పాపాల నుంచీ వుద్ధరిస్తాను.

67. తపోరహితులకూ, భక్తుడుగాని వానికీ శృుళూ పారహితునకూ, నన్ను అసూయతో మూచే'ఐానికీ యా ఇాన్త్రాన్ని బోధించ నేరాదు,

68, అతిరహాస్యమైన యీ గీతా శాస్త్రాన్ని నాభక్తు లకు అందించేవాడు నాకు గొ ప్పసేనలు చేసినవాడై నా నరమాత్మ భావాన్ని నిశ్చయంగా పొందు తాడు,

69. ఈ గీతా శాత (వచారకునికన్నా యక్క- వైన భక్తుడు గొని? (వీయుడు గాని యీ లోకంలో నాకు వరొకడు వేడు,

70, మన ఉభయుల సంవాదమైన యీధర్శసూ తా లను పారాయణ చేసే పురుషుడు, క్షానయజ్ఞంతో నన్ను ఆరాధించిన వాడవుతాడని నేను నిర్షయి స్తున్నాను,

8661 (శ్రీమద్భగవగ్గీత అష్టాదశాధ్యాయము శ్రద్ధా వా ననసూయ శ్చ

శృణు యాదపి యో నరః, సోఒపి ముక్తః శుభాన్‌ లోకాన్‌ ం (పాన్నయ త్పుణ్యకర్మణామ్‌ ॥ 17 కచ్చి దేత చ్భుంతం పార్థః త్వ యైక్యాగేణ చేతసా, కచ్చి దజ్ఞానస మ్మోహః, (వణష్టస్తే ధనంజయ ? "౭ అద్టన ఉవాచ ఫా నష్టోమోహః స్మృతిర్షద్ధ్వా, త్వ్మత్వసాదాన్మయాచ్యుత; స్థితోఒస్మి గతసందేహః, కరిష్యే వచనం తవ ॥ 78 సంజయ ఉవాచ ;-- ఇత్యహం వాసుదేవస్య, పార్ధస్య చ మహాత్మనః, సంవాదమిమ మ(శ్రాషమద్భుతం రోమహర్షణమ్‌॥ 74 వ్యాస్మపసాదాచ్చ్భు9తవాన్‌, ఏత దుహ్యతమం పరమ్‌, యోగంయోగేళశ్వరా ఉుష్టాశ్సాతొత్త థయతస్ప్వయమ్‌?6

మాత నన్నా్యాన యోగము 861

71. శన్ధానక్తులై, అసూయారహితులై -యవరై తే దీనిని వింటారో; వాళ్ళు గొవ్చగొవ్చ పుణ్యాలు చేసిన వాళ్ళకి లభించే లోకాల్ని అవలిలగా పొంద గల్లుతారు,

9, పార్థా! ఇంతవరకూ నువ్వు మనస్సు లగ్నంచేసి “నేను చెప్పేదంతా విన్నావు, దీనివలన సీ అజ్ఞానం తొల గించా? మోహం నశించిందా అర్జునా? అర్జునుడు చెబుతున్నాడు :;._

78. చ్యుతి లేనివాడా ! (శ్రీకృష్ణా నా మోసం నళించిపోయింది. నంచేహోలు నమసిపోయాయి, మనను నిబ్బరమైంది. నీ దయ నలన నాకు యోగం బ్లావకం వచ్చింది. ఇంతెందుకు?! ఇవ్వుడు నేను నువ్వేంచెబి తే అది వేయడానికి సిద్ధంగా వున్నాను, నంజయు డిట్లనెను వా

ఉ. ధృతరాష్ట్ర మహారాజా మహాత్నులైన (శ్రీ కృష్ణార్జునుల అద్భుత నంవాదం నేను విన్నాను, నా శితీ రము పులకరించింది.

స, యో ేశ్వరుడై న (శ్రీకృష్ణుడు స్వయంగా (శ్రీ ముఖంతో చెస్పిన యోగ శాస్త్రాన్ని వ్యాస థగవానుని దయ నల్ల స్వయంగా వినే భాగ్యం నాకు కల్గినది,

882 _ (శ్రీమదృగవద్గీత అష్టాదళాధ్యాయము రాజన్‌ సంస్కృత్య నంస్కృత్య

సంవాద మిమ మద్భుతమ్‌, కేశ వార్టునయోః పుణ్యం _

హృష్యామి-చ ముహుర్ముహుః ॥ 4 తచ్చ సంక్కృత్య సంస్మృత్య

రూప మత్యద్భుతం హరేః, విస్మయో మే మహాన్‌ రాజన్‌

హృషామి చ పునః పునః ॥ "7 యత్ర యోగేశ్వరః కృష్ణో, యత పార్ధో ధనుర్ధరః, తత్ర శ్రీ ర్విజయోః భూతిః (ధ్రువా సీతి ర్మతి ర్మమ॥ ఇతి (శ్రీమద్భుగ వద్దీతా సూవనిషత్సు (బహ 'శ్రవిద్యాయాం

" అూగ వస్త్ర (శ్రీకృష్ణార్జున నంవాజే మోతు నన్నా్యాస యోగో నామ అస్టాదశో౭ఒధ్యాయః న౦పూ ర్త 8

మాత్మ నన్నా్యాన యోగము 868

76, మహారాజా! శ్రీకృష్ణార్జున వవ్మిత సంవాదము జ్ఞువ కానికివస్తూం శు మాటిమాటికిమనన్సు పొంగుతోంది.

7. మహారాజా. ఆ (శ్రీకృన్ణ భగవానుని అద్భుత విశ్వరూనం యింకా నా కన్నులకు క ట్రినశ్లు వుంది, అది తలచుకుంటుంళకే నా ఆనందానికి మేరలేదు, నేను వరవ శత్వం పొందుతున్నాను,

8. ఏ వతంలో అయితే యోగేశ్వరుడై న (శీకృళ్ల భగవానుడు, గాండీనధన్వి మైన అరునుడు వుంటారో ఆ నవాన్నే (పాండవులనే) విజయలవీ, + వరిస్తుందని నొ నిశ్వానం,

ఇట్లు ఉవనివత్తుః (బహ విద్య, యోగ శాశ్ర్రముగా చేరందిన

(శ్రీకృష్ణార్జున సంవాద రూవమైన భగవద్దీతలో

మోతునన్న్యాన యోగమను వదు నెనిమిదవఅధ్యాయము సమా ప్త ము, వా 0

64 శ్రీ కృష్ణాశయస్తోతమ్‌ సర్వమాేషం నళ్హేషు కాలే చ కలిధర్శిణి? పామండ్మజచుశే లోకే కృష్ణ ఏవ గతిన శ్రమ. ౧ వ్రుచ్చాడా నేహ -జీజేషు పామై కనిలయేషం చ సత్పీడావ్య గలో కేషు కృష్ణు నవ గతిర్మమ ఠి గ ంగాదితీర్థవ ర్యేషు దుద్హై. జీ వాన్ఫ లేస్విహ,

తిగోహి తాధిటై వేషు కృష్ణు ఏవ గతిర్మమ, ప్ప అపహాంకారమూ జేషు నక్ను పాపానువ_క్రిషు, లాభపూజార్థయ ల్నేషు కృష్ణు ఏవ గెతిర్జమ. ళీ అవరిజ్ఞాననస్షేషు మంగ కేషు (వతయోగిషు,

తిరోహి తార్థధై వేషు కృష్ణ పస గతిర్భమ, స్కో నానావానినస్షేషు సర్యకర్శ్యనతాదిషు,

పొమండ్రైక (వయల్నేషు కృష్ణ ఏన గతిర్మమ, ౬

865

అజామిలాదిదోపానాం నాశకోఒనుభవే స్ధితఃః జ్ఞాప తాఖలమూహోత్త ఫ్రం కృష్ణు వవ గతిర శ్రమం డె సాకృతా స్పకలాబేవా గణి తానందకం బృపహాళ్‌ , ఫూతళ్తానందో హార్తిన్తస్నా త్కృ్బున్లు వవ గతిర్భమ, ళా విజేక ఖ్రర్య భఛక్య్యాదిరహితన్య విశేషత;, పొపానక్తస్య దీసస్య కృష్ణ ఏవ గతిర్శమ, నా నర్వ సామర్థ్యనహిత స్సర్వ శ్రైవాఖలార్థకృత్‌. ణి శరణస్థసమున్ధారం కం విజ్ఞావయామ్యహమ్‌ ౧౦ కృష్ణ్యూశయమిదం స్యోతం యః వరేక్కృన్ణనన్ని ధా, తస్యాశయో ఛ-వేతృృన్ల ఇతి (శ్రీనల్లభోఒ౬ బపీత్‌- ౧౧

ఇతి (శ్రీమ ద్వల్ల భాచార్యవిరచిత శ్రీకృష్ణా శ్రయ స్తోత్రమ్‌,

0

866 భగవర్గితకాదండకం

• (శ్రీమన్నమహా తేజ, (శితమోపహభంజా మహాఘోర దుర్వార నుంసార నంతావ నిర్యావణాంభోజ లోనై క నంపూజ, శత్‌ జూ (శ్రీకృష్ణ ట్వైపాయనా (గధిత్ర (శ్రీకృన్ణ 'చేవోక్త _ దీవ్య త్తరీ-హారీ_.ఆ జన్మ సంపాన్త అత్యుగ నమ్మోహ ఫఘోరార్టవావ త్తకీ (స్రుకకీ తొల్లి పార్థుండు భవబంధ మోహాగ్ని నంతప్తుు యుద్ధమధ్యంబునన్‌ నట్టరాసట్టి దుఃఖంబునుక్‌ బొందగా స్వామిలో కేశు డావన్న శరణుం డచంచల (బహ్ము నూ కృష్ణుడున్‌ నవ్వి- ఆ పార్థు జాడ్యంబుతొలగింనగా సి్ను యన్నాన విన్నాము వూవీనులుక్‌ భనములున్‌ ధన్య "మొందంగ యోతల్లి .దయా కల్పనల్లీ! (వళ్ళో _తరంబుల్‌ సురానుళులరీనిక్‌ నిషపాదాంబులం బోధిగా సుస్థిత (నజ్ఞ యేకొండగా దిన్య గురుశివ్య బాంధ వ్యమే _కాటిగా (తచ్చగా నుద్భవంటై నయోగామృ తో

867 అస్టాద కశాధ్యాయ భూపామయా! యోగ యోషా! నరా కామ్మకోధాది త్మీవాంధకారా విభేదా! ముదా, సమ్ముదా (శ్రీమదా: "వేద వేదాంతసార కృవీటాంతర_స్తేక 'యోగీంద యోగజ్ఞ ణి యోగోద్భవా నేక యోగాభ్యన న (్రండలా దుర్వార దుర్ధర్ష దున్లోక దుర్దర్శనాలభ్య జగ దిశో విశ్వేవిర్యాడూ న నగతకంఠ వలకంరి పారంవరా (నమద నహామోద నిర్లిన్య మహా మోతునల్లీ కర్తృ కర్తృత్వ కర్శు (శ్రీయా మూల న్త్త్వ నమో రాజసాఖ్యా గుణ్యతయిా నమాకీర్ర, నంవ వై శీర్లి "కా భీదబోభా మహోపాభా 4 ంగలధాలా స జతర ం వసమణ జ్‌ నభిందం) నదహానణో క. నశ్లోన్తణ నమ్యక్యు ర్నగచ్చ్భద్యగోరాత్తత్‌. + అత్యో నన్నో వర్తాత్య వలేశ ది గుహ్యాతి గుహ్యేతర్లా విద్యామ్థ్యా నుని స్ట

868 ఎవ్యారు నైన మాహాత శాయు_కృంబుగా నిదు అష్టా దశాధ్యాయముల్‌ చదివికో, యెొవ్వార లారీతి యోగము చేవట్టి వై రాగ్య . లేశో (వభాభాసుళలాదో, ఏవే నెవ్వారు నిన్తారవిర్యతో, అన్వేళ నవ్వారికిన్‌. వారికీన్‌ వారికిన్‌ - నీదు పుట్టింటికిన్‌ - దానిపాదాలకున్‌, విన్న విన్వచ్చుకున్‌ (మొక్కి. సదా నిన్ను జెందాన మర్యాద చేతున్‌ _- నచా మమ్ము గాపాడి మహా దివ్య జ్ఞానమ్ము సద్యోనము న్నీవె యంచా! వవోగంగ. ..

వదములెవ్వానిటన్‌ బుక్లైనోగంగ యే రీలిమాబాము లన్‌ చాపు, నారీతి యవ్వాని వదములంెరిగింవ బడినట్టీ ఆ్తీ వమూతా_ జగన్ని నేత - పూతా _ భగవద్దీ తా-నమై

నమస్తే నవుస్తే నమః,

0."

నాన నాయ ాళ యానా శ్రీ మార్యరత్న అచ్టు ప్రింటర్స్‌ కోటగుమ్మం, రొజమం్యడీ ్ష

ననన... = క్హ వకావద్ద దొరుకు[గంధములు క్రోం... “* కొ అధ్వాత్స రామాయణం వచనం), 600 కొ (|. ఈ ఖ్‌ ల. ॥ శ... న ఆంధవాసాభ్యా తిం ౨0-00 జి శ. క భాగవతము. - 20-00 ఖ్డ్‌:.. .

• ఖ్‌ ఇలిపు ఇల్ల రామాయ ణము ॥ 20-00 న |. స్‌ (బ్రహ్మాంగారి చరిత 280.00 ళ్‌ ( . (క్షు సంక పేళ్వం మానోత్మం 7౦0డక్త[ క్త శాల. బొమ్మల రామాయణం 18-00 గ శ్‌
• న విన్లుపురాణం.. 08 .. గ - ప్ర నివవురాణం 12-00 క్‌ . జ్‌ (శ్రీశల చర్మితె 10.009్త9. న కాక్కీక పునాణం 7-00 క్‌ . ః '" త్రీల | వతకధలు 7.00 _ ఇ" మ్‌ ;శంకచళ్యక ల్‌బలు 1వీఎట0 ల్ల శే క పుస్తకము సొమ్ము ముందుగా జంపిన యెఫల క. స క్‌ పోస్టు. ఖర్చులకు వి,షివి, జ్వారా పంసబగును, గ... కకటకకటుకకాకక టు టకొళటటకాతకకల ...