Telugu Smithajoshna_0 - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

, న్‌ మా" = లా . క గ గ ౭. ర్ట | / శ | ॥ ణి టను." . స | | ( 1 . గ - వె . అ ॥ 1 మననము... . (1 గా టి. గన. కళ న. ట్‌ (| * క... / | స! 5, ఇ [న ॥ న్‌ గ్‌ శ ( న్న స ళ్‌ మతే + " గల! | | ;. ము న న స. కీ? 1 క్‌ - నష్ట 1 శ సీ. | స్త ॥ పు శ ॥ ॥ గ 1 | ॥ / రసం ః: ప లాం / * ॥ , అ! ను ర జి.. | చ. జ న ఖ్‌ ల న గ * స్స | తే టు. లీ / నం క. ॥ స్టే ఖ్‌ గ 1 య న. ॥ న శ్‌ క. క స త వ గీ గల ను .. (మెలి 4, “+ శబతో వాళోదా ఇ ౪అ౪9 + 1 గ (| /]

శ్రీమతే రామానుజాయనమ: + స్తితజ్యోత్స ఆచార్య వైభవ వైజయన్తి గౌరవ సంపాదకులు ఉ.వేప్ర-శ్రీమాన్‌ శ్రీభాప్యం అప్పలాచార్యస్వామివారు ఉ.వే.ప్రశ్రీమాన్‌ డా; కందాళ నెంకటాచార్యస్వామి వారు ఉ.వేప్ర,శ్రీమాన్‌ ౫౧ శ్రీరామచంద్రాచార్యస్వామివారు సంపాదకుడు | డా॥ సముద్రాల వేంకట రంగరామానుజాచార్యులు ప్రకాశకులు : శ్రీరామానుజసేవాసమితి - కొవ్వూరు

ఆచార్య వైభవ వైజియస్తి శ్రీ సంప్రదాయనుధ - చతుర్ధాస్వాదము ప్రళులు -2000 అన్ని హక్కులు ప్రకాశకులవి. భగవద్రామానుజి జయన్వుతృవములు ఉవేస్ర శ్రీమాన్‌ సముద్రాల లక్షణా చార్యస్వామివారి భవ్యష్యతి సత్కారసమర్పణము

స్తో యొ. టో తం

| కో ల వ స్‌ వు వ వ సం ఉవేప్రలక్ష్మణాచార్య థ స్వామివారు సమ్మానితులు : ఉ.వేప్ర, శ్రీమాన్‌ వురిహళ్ల వెంళటాచార్య స్వామివారు గీతాభవనం, రాజనుండ్రి గలభాల ప్రకాశకులు : శ్రీరామామజ స్తభహ్ఞకతీటేప్వోరుం ౨ + శం! [ల 5034 తగ్ట ల గ్‌ టు ల శవా

ముద్రణ: 1 ; 32354 శ్రీలక్ష్మీగణపతి బైండింగ్‌ వర్క్‌ | మెయిన్‌రోడ్‌, కొవ్వూరు.

| | | . 12. వ . వ య . 0! వ న. 1. 1. న ప 1 ర న స న! వ | . [17 వ. వ. | న. స ॥ . . న వ. య 1 17 శ టగ్‌ |, 1 న. /.] 11 (21|1 (| ళ్‌ 1 | 14 న. 2 1 | టల న. శ ళీ క 3! .. వ. || న. గ స (౪ |. న 1 |; | . 411 2 త్‌: య ॥ స 1 (] . ,1 | వ (న ప. | గ్‌: ఒ! ల . 1 షే ర . న. 1 1... ! |] న 1 [

1. గ ల న. | / ( | _ , 1 శ .. స న నా “సల్ల (1 | ళ్‌ ణ్‌! న. | ॥ న న్న; [/ స హ్‌ | . న్‌ స్స్‌ . ..! ప 1 . . | శ య .. | ఆం (న్నా (1 ను | . య!
2. ల్‌. 1. స 1 ం ]

• • . య “ల్‌ 111 గో స స. న్‌ా గ 1 క. న. ల ? 11 | 1! | న న గ శ్‌ . న. య! స ఇ ను వ్‌... తు (4 స్ట్‌ ( లో . 1 ల న న! వ మ. హు వ. స్‌. న. 1... 1 ల ళ్ళ 1. సాన్‌ | ం.. ! 1: న. ఖై . ళ్‌. . మ స్ట్‌ న. వ. య. న న్లో 11 ప. 1 స న ల్‌ న . _ న. హా (. న స 10 ట్‌ శక్‌ న. య ఖీ ల. | ూ ఫి. | మ జ నా భ్‌ న ! న , స న య . గ! ఓ! ణే ర! న న. శ్‌ అగ్‌ళతే ప ల ల! ర! న 1] ళా సంప [లం న. 110 ట గ | . ( ( . క గ స 1 |. | 1న పగ క గ. ల? శ్రీశ్రీ శ్రీమ గ్ర తటడున స మ జ్‌. ( . పష మ ణద్రా ష్టతన ( [శో టయ. .. స . ల్హరౌ' చార్య క వి న | . న్నారాయణ రాం వ. లు జి ల రన గద్గురు | ద్ద జీయర్‌ నః కిచరణు లు

ర స్స టక మె శ. స్ట క. మాన్‌ టే స (గం స 1 స. న. స! సం స [న్లో స స (గ్‌ లోకాప్యాయకాలైన స్మితజోత లలో స్ట శీమత్‌ ప స స్న్రలను దశదిశల వెదజ శీశ్రీశ్రీ త్రిదండి శ్రీమన్నారాయణ రా ్య్యలు జగద్దురువు ఆ రు ణ లు నుజ చిన్నజీయర్‌ స్వామి శ్రీ

గ్రంథ నిర్మాణ సారథ్యం ( మ శ్రీమాన్‌ ఎస్‌.ఎన్‌.సి రఘునాధాచార్య స్వామివారు శ్రీ భాష్యం అప్పలాచార్య స్వామివారు వరంగల్లు విశాఖపట్నం రు. నా శ్రీమాన్‌ మరింగంటి శ్రీభంగ్యాచార్య స్వామివారు శ్రీమాన్‌ డా కందాళ వెంకటాచార్య హైదరాబా స్వామివారు, విజయనగరం " యి న త న శ్రీమాన్‌ 5.12. శ్రీరామచంద్రాచార్య శ్రీమాన్‌ గక. రంగరామానుజూచార్య న రా వానా డూ. క్ష నను, కరగ క్‌ మ (౧. న. న నం టల. మ హిసతునుకి శ్రీమాన్‌ చిత్రకవి ఆశ్రేయగారు. శ్రీమాన్‌ వెంకటాచాళ్యులుగారు. శ్రీమాన్‌ 5, రంగరామానుజాచార్యులు విశాఖపట్నం - 4 రాషూనుజవాణి, విజయవాడ గారు. కొవ్వూరు

స కతల నాయ ంచకాగాంగ44లు | 7742747 467774 వా౫27722704274 (| నం |) ౭ గా౭౭ 2౮666 ంభ272 న్య ౬౬న కంలయ0న 72౮67,

మో14[4ి6షడిగ14 - 522 503

(సన నంగా లుంజంల ప్రప్రపే? ఉానరా

న్స చూమి 'రందఆిం ఓ తాక తాం తాారాళర్‌ చవ్యయఎన బపు ఓ ౧| ఆడాత్తమం గా మె్‌ంానస్‌ ఆ కుకాళ్ళాషై బ్మణంచను కెగం టూ, వాలి వాచికం సమే వృతీక్ప్య్యజి య్‌ ఖృాతు ఇవవ అూళఫి వజ చ్చే, చైంఉక్టుచులం. నాల్యుగుయయయుందుం. ఆందేరమీః ఆజృక్ష్య్యమైనపినుడ . మ ఆశాశ్ల ఇచీయిరం మొట్రల్లటు్య యని తద్చునె సగ వం ఎ! ఉని క్రహించచయి గరిక డు, ఆఇలమును కళ కి ఉద్భాల్ల. వెండిం దహన లు శుళ్ళేంకు య్రస్త్రాడని లని మ్‌, వాక్తీవ గ్రుతుప్రత్స్తాయాలు అపా ఎ వ్రువష్టించ్‌డోం ల్‌ (క్రయాజంకులంణు షదిలా మలచ్కూ ఆ అ ఇవ) యపషి. టు వాస -వెనయీ వీ మమ్మేఒం వ్య 'ఎటా ఇల మైంకష్రపు ైంసుంటా. ఉలా అంతు ైై అళళ్తూను 2 ఈవల మశికఈనసరత దుఖం శ్రే నూ. న్‌ వాలోంణ=ంలు. ఉన్చోలకేంటూలయిు =

అంథ్ర్నటుము కూళం'వెళ్యాసయపుషిన్‌. ఇగ వత్రాజునవషహా ౯

వాళ్యకవాలం అలం పెర్పుడ్యుపే. లం శలవిన్‌ కష్ట పర్ళణు

స్ర్రతస్య్యుతీ టపా శష్ట్‌ద్తు ల వారక షులల మ్యాంస్త ఆడం న గధ్హండ్ర కంల గు %ఓరై లు గత్యాల్ల-దార్టుడు ర౭ావి- వ్వజ వదకాంలాల నాజ్నాల్టి స్నపంది .

లాల

| కగి!నననునన న చనా ల్న్య టా రష ల్లి న షై ర్‌ ద 222742 66742 యయా (| మంలో /] రం2శబ్తాం న ట్ట గాక. పపషచ డు వ%ఉిడషదషన!. 628 601 శ ఉట|గాన 08౫07 ళ్‌ వభుము గ వణకు వక్‌యేట్రఎ క క్రజనై * (౧ 91-666-426929 లయల టైడ్తచు పున ఉచింషు కయాజోం ముహు (చ్యాకతి. ట4చ్‌వె ఆమ్రిష్నం ౪హైకంను . ఆశమ్రాంశ్యుప ౨౭ త్రుటి హోలి 'మిళమి ఇం దయా జీఎఇవ్‌లీం కాయ శాయమ్‌ దామకం. ఈ బూళు. -కచి మొన్వ్పోచేల గ ఉవెండుకంఘినానే మది వారా అనా దంఖిం అ పాట మిన జీదాతు షె ణీ ఇన్నీబ్ధ జజ గత ఊడ్జ0ం సర యు తేవె. వం కనాలి క్రవంగిపీ అ - 'ఖైరవశ్రైకూవియి జత్తన' పుదర్షంద చూతంంవను చ్యచమ్మ్య్ట ' డ్రైస్కేక జట్లకు కశళజుపీవ్‌ గ ('టైగాహాో ములు క వ. ఈ ప్రూశానికి ఈ మసక మాన్‌ సాపావాకుని ళ్చీకుయుమిన అత్త మరంద టంజీ నో కం మ8 మీలగ శకోర్రు వతు ఇప. - తషకౌసట్లుల్ల ర గం స్ట,

జి కృతేచ ప్రతికర్తవ్యమ్‌ శ్రీ ఈశ్వరనామ సంవత్సరమున కొవ్వూరులోని మూ రామానుజ సేవాసమితిచే నిర్వహింపబడు భగవద్రామూనుజ జయనుత్సవములు విశేషస్టానమును పొందుచున్నవి. ఈ ఉత్సవములకు శ్రీమత్‌ పరమహంస పరివ్రాజకాచార్యులు జగద్గురువులు శీత్రీత్ర త్రిదండి శ్రీనున్నారాయణ రామానుజ చిన్నజీయరుస్వామివారు విచ్చేయుట మన అందరి భాగ్యవిశేషము. ఈ సంవత్సరపు కార్యక్రమములలో సర్వప్రధానమైనది “సి గత జ్యోత్స్న” యను గ్రంధరాజము యొక్క ఆవిష్కరణము. ఇట్టి గ్రంధము ఇంతకుముందు 'ప్రకాశితము కాకుండుట, శ్రీరానమూనుజ సేవాసమితి కొవ్వూరు పక్షమున ఈ (గ్రంధము (ప్రచురింపబడుట చాల విశేషముగ పేర్కొనదగియున్నది. ఈ (గ్రంధము శ్రీశ్రీశ్రీ పెద్దజీయరు స్వామివారి యొక్కయు; శ్రీశ్రీశ్రీ చిన్నజీయరు స్వామివారి యొక్కయు ఉద్యను విశేషములను, ఆధ్యాత్మిక, సామాజిక సేవావిశేషములను సాధ్యమైనంతనరకు సంగ్రహముగానైన అందింపవలెనను సంకల్పముతో ్రకాళశితనుగుచున్నది. అయితే 'ప్రాచీనాచార్య పరంపరకు వారసులైన ఈ ఆచార్యనర్యుల ఉద్యమ విశేషములతో పాటు శ్రీ వైష్ణవ సంప్రదాయమునకు ఎనలేని సేవను చేసి అమూల్యములైన [గ్రంధములను రచించుట ద్వారా శ్రీ సంప్రదాయ మహాధ్వజమును నింగికెగురవేసిన మహాచార్య మూర్ధన్యుల చరితములను సం(గ్రహముగనైన పాందుపరచుట సాంప్రదాయికాచార్య పరంపర యొక్క అనుస్యూతతకు నిదర్భుకము కొగలదను తలపుతో శ్రీమన్నాధ మునులతో ప్రారంభమైన ఆచార్య పరంపరను శ్రీ మణవాళ మహామునుల వరకు ఉ.వే.ప్ర, శ్రీమాన్‌ శ్రీరంగం నల్హాన్‌ చక్రవర్తుల రఘునాథాచార్యస్వామి (వరంగల్లు) వారిని ప్రార్థించి వారి వ్యాసరాజమును దీనిలో చేర్చితిమి. ఇట్లే శ్రీ వైష్ణవ సంప్రదాయము విశిష్టాద్వైతమను పేరున లోకప్రశస్త్రి నందుటకు వైదికత్వము, దార్భనికత్వము అప్రతిహత మగుటకు కారణమైన భగవద్రామానుజుల యొక్కయు, వారికి కూడ ఆచార్యులై రామానుజ దర్శనమునకు మూలములైన సిద్దితయాది గ్రంధములను రచించి శ్రీవైష్ణవ దర్శనమునకు, విచారసరళికి, బీజొవాపము చేసిన వారగు శ్రీ, మద్యామునాచార్యనర్యుల యొక్కయు సంగ్రహ జీవనముతో, పరస్పర సంబంధ విశదనముతో ఉ.నే.ప్ర, శ్రీమాన్‌. మరింగంటి శ్రీ, రంగాచార్యస్వామి వారి వ్యాసరాజము చేర్చబడి స్వర్హమునక్తు తావులనిచ్చినది, ఇక శ్రీశ్రీశ్రీ పెద్దజీయర్‌ స్వాముల జీవిత విశేషములను సంగ్రహముగా 108 స్వాధ్యాయజ్ఞానయజ్ఞ విశేషసంచికలో ప్రకాశితములైన వ్యాసముల ద్వారా మరల దీనిలో పాందుపరచితిమి. శ్రీశ్రీశ్రీ చిన్నజీయరు. స్వామి వారితో తముకుగల

అనుబంధమును, ఉద్యవు విశేషములను ఉ.వే.ప్ర. శ్రీమాన్‌ శ్రీ భాష్యం అప్పలాచార్యస్వామి వారు, ఉ.వే.ప్ర.శ్రీమాన్‌ కందాళ వెంకటాచార్య స్వామివారును, శ్రీమాన్‌ గోపాలాచార్యస్వామి వారి అనుబంధమును ఉనవే.ప్ర. శ్రీమాన్‌ తె.కం. రంగరామాముజా చార్యస్వామివారు ఆవిష్కరింపగా, ఉద్యమ విశేష సంగ్రహమును ఇటీవలనే ఆంగ్లమున ప్రచురితమైన కరపదత్రము నాధారముగ చేసికొని సంపాదకులు కూర్చినారు. ఇని పూర్వరంగముగా, సర్వప్రధానమై ఈ (గ్రంథమునకు మకుటాయమాన మైన వ్యాసరాజమును శ్రీశ్రీశ్రీ పెద్దజీయరు స్వాముల, శ్రీశ్రీశ్రీ చిన్నజీయరు స్వాముల ప్రచారవిశేష క్రమమును, అవతార క్రమమును సమకూర్చినవారు ఉ.వే.ప్ర, శ్రీమాన్‌ ఎస్‌.టి.ప. రామచంద్రాచార్య స్వామివారు, శ్రీమాన్‌ గోపాలాచార్యస్వామివారు స్వయముగా శ్రీశ్రీశ్రి చిన్నజీయరు స్వాములపై వ్రాసిన వ్యాసమును విజయనగరనువారు ప్రకటించిన “శ్రీ గోదావైభనము” నుండి స్వీకరించి చేర్చుట జరిగినది. ెద్దజీయరు స్వాముల జీవిత విశేషములను శ్రీమాన్‌ వి. అప్పలాచార్య స్వామి కూర్చిన, ఆంగ్రమున ప్రకాశీతమైన వ్యాసము ద్వారా ఇందు పొందుపరచితిమి. ఈ వ్యాసము కూడ బ్రహ్మయజ్ఞ ప్రత్యేక సంచిక నుండి స్వీకరింపబడినది. ఇక చిన్నజీయరు స్వామి వారిని గురించిన ఆంగ్రవ్యాసమును ఉ.వే.ప్ర.శ్రీమాన్‌ చిత్రకవి ఆత్రేయ గారు (విశాఖ) సమకూర్చినారు.

ఈ విధముగా ఈ [గ్రంథ నిర్మాణమునకు అక్షర సమర్శణము ద్వారా సహకరించిన పైని పేర్కొనిన పెద్దలందరకూ మూ రామానుజ సేవాసమితి కృతజ్ఞతా బద్ధమైయున్నది. దీనిలో పొందుపరచిన వివిధ చిత్రములను పలుప్రాంతములనుండి సలున్ఫరి సహకారముతో స్వీకరించినాము. వారందరికీ కృతజ్ఞతలు.

ఈ గ్రంధము యొక్క ముద్రణమునకు ఉ.వే.ప్ర. శ్రీమాన్‌ కందాళ వెంకటాచార్య స్వామి (విజయనగరం) వారి యొక్కయు, ఉ.వే.స్ర. శ్రీమాన్‌ శ్రీ భాష్యం అప్పలాచార్యస్వామి వారి యొక్కయు విశేష ప్రోత్సాహము లభించినది. ఏరి ప్రోత్సాహము చేతనే పలువురు దాతలు ఉదారముగ సహకారమొనర్చినారు. వీరి ప్రోత్సాహమునకు ప్రతికృతి లేదు. ఇక ఈ ఉత్ప కార్యనిర్వాహక వర్గమున నాతోపాటుగ భాగస్వాములుగ నుండి గ్రంథనిర్మాణ విషయమునను, ఇతర కైంకర్య విషయమునను నాతోపాటుగ శ్రమించిన శ్రీమాన్‌ గ్రంథి నాగేశ్వరరావు, శ్రీమాన్‌ సత్తిరాజు, శ్రీమాన్‌ కృష్ణమూచార్యులు (గీతాభవనం) వారికి మా రామానుజ సేవాసమితి ఎంతో కృతజ్ఞతాబద్ధమైయున్నది.

ఇక పూర్వమువలెనే ఉత్సవ నిర్వహణలోను, (గ్రంధ ముద్రణతో పాటు అన్ని కృత్యములలోను నాకు సంపూర్ణ సహకారమును అందింపనుద్యమించిన డాక్టర్‌. డ్రీమాన్‌ కర్రి రామారెడ్డిగారు, శ్రీమాన్‌. డాక్టర్‌. యన్‌. రాజారాంగారు, డాక్టర్‌! టి.వి.నారాయణరావుగారు, శ్రీమాన్‌. డాక్టర్స్‌ ప్రపాద్‌చాదరిగారు, శ్రీమాన్‌ గ్రంథి

సుబ్రహ్మణ్యం గారు, శ్రీమాన్‌ కేదార్‌గారు, (ప్రకాశ్‌ మిర్రర్స్‌, రాజమండ్రి); శ్రీమాన్‌. ఎమ్‌. రాఘవాచార్యులు గారు (రామానుజకూటం, రాజముండ్రి) శ్రీమాన్‌ (గ్రంధి పీచ్చయగారు, వీరందరికిని మూ రామానుజ సేవాసమితి కృతజ్ఞతలను తెలియ జేయుచున్నది.

ఉదారముగ ధనపహకారమొనర్చిన శ్రీమాన్‌ కృష్ణుజీ బృందము (జైవర్లిక రామానుజకూటమువారు, విజయనగరం) శ్రీమాన్‌ యస్‌. రామానుజం (విశాఖ) గారు, శ్రీమాన్‌ యమ్‌, సుదర్శనస్వామి (విశాఖ) గారు, శ్రీమాన్‌ గుండు వెంకట శేషావతారంగారు (భీమవరం) శ్రీమతి డా, మీనాక్షమ్మగారు (రాజమండ్రి), శ్రీమాన్‌ మేడపాటి సీతారామరెడ్డి గారు (రాజమండ్రి) శ్రీమాన్‌ యన్‌.వి, సత్యనారాయణ (గోకుల్‌ ఫైనాన్స్‌, రాజమండ్రి) గారు, శ్రీమావ్‌ యస్‌. శ్రీరంగనాయకులుగారు సోదరులు (రాజమండ్రి) శ్రీమూన్‌ కోదాటి వీరభద్రరావు గారు (రాజమండ్రి) పీరికిని, ఇతర దాతలకును కృతజ్ఞతలు. దాతల నామములను, ప్రధానములగు కొన్ని చిత్రములను గంధము చివర కృతజ్ఞతాభావముతో ముద్రించుచున్నాము.వీరుక్షాక్ష ప్రత్యక్షముగను, పరోక్షమ్సుగన్సు సహకరించుచున్న ెద్దలందరక్తు ేరుపేరున కృతజ్ఞతలు,

ముఖ్యముగా ఈ గ్రంధమును సమయమునకు ముద్రించిన శ్రీ లక్ష్మీగణపతి వైండింగు వర్కు అధిపతులు శ్రీ నాగుబాబు, ఢ్రీ బుల్లిబాబుగార్హక్తు కృతజ్ఞతలు. సర్వప్రధానముగ ఈ కార్యక్రమమును శ విధముగ సుసంపన్నమగుట్రక్తు శ్రమకోర్చి కార్యక్రమమున సాల్లొనుటక్రు మంగళాశాసనములతో అనుగ్రహించుటక్తు సమ్మతించిన శ్రీశ్రీశ్రీ చిన్నజీయరు. స్వామివారి చరణసరోజములకు రామానుజ సేవాసమితి సభ్యవర్గము వినమ్రశిరస్యనై అంజలిబంధమున్ను ఘటించుచున్నది,

ఈ స్మెతజ్యోత్హ్న శ్రీశ్రీశ్రీ స్వామివారికి మూ రామానుజ సేవాస్తవ్విత్రి _ భగవద్రా మనుజ జయన్లీ సందర్భంగా సమర్పిస్తున్నది, దీనిపై వచ్చే ద్రవ్యం స్వామివారి కొర్యగక్రమాలకే వినాయోగపడవల్వన్సి మా ఆకాంక్ష

ఇెట్టు డా॥ యస్‌.వి, చంగరామానుజాచార్యుల్స కన్వీవర్పు రామానుజ సేవాస్తన్సిన్ర కొవ్యూర్సు

-. ం. 1 ప గ ॥ సఫా. న న గిం వ నము ర సు సః నేలా న! ళో నట స్ట నా , య. . న ల పం. హ్‌ నో శీ య. వ. సే తన ననా సుప నం య టం. రక న సస... స | పస సట ంమ ఫా మరం మ! తు ఉల కా. వ్‌. స్త టర్‌ నాం. మా ( న గన. [410 రం. . మ 3 టం ల వల. ॥ . ర స రా స పులిని |! ౫ యి శ స స్తే శమన; 1 సమా గ గా నను | టం స వుం! 1 న క! స య. ను యం. గ స |. పు దావా నష చం. బహ . న . - ననే టు. నం వ న గ వ నం. సల వత్రం ను త్తమ ళతుల్తానున మ న క్‌ న టల సతీ య 1. నచకాంక క న! న నం! ర సం నా సూ న న న లో టా ప న బో మ టా... న! వర రం 1 తము... ల న. అ! పి న ర, మ న స. నో వ్‌ || ము .. స్ట | విపనపోపిని ఏటి ం హు ఎ చక్తళ మలు న సా గ్‌ వసే నవత సం టా ఇ! గ! ను క... బు న్‌ న త మ టు క ప. న . క య భజ. ట్ల / గ క్‌! నల [| నం. ర వ శో! రట స టలు చాల మ న. స (య ని క క . " ర టో యు న్యు న రాం. న న. ఇస నం మ... న భో ఎ బలళ్య శ న. య మ 5 నా | ॥ ౬ ని చ శ టా టి ర.

. ప్‌ కళకి హం లోల! స! వుల బా, . . ల్‌ 1 స. భచచాలటిచాన్లో స్థ వా కీ | | య శ టం! నట |

| + 1 న... సు. స గ గత నవ టి! స. ల | . . . +” లి | వటం టకు అట పైకీ ఉన ః " ధయలు వక కటకము న వలం శి | వ కటక్టి(త వధ ల ్యతతతిషలక్కి ప తళ నటట క ₹టటడకి తిలక 1 ఓలి " ఇళ నైలట్త శన? య. |

స్మితజోత్నాస్తనః (యస్‌.వి.రంగరామానుజాచార్య ప్రణీత) సదాచార్యానర్శ! సృురదమల రత్నాఢ్య జలధి ప్రభూతోద్యద్వీచీప్రవిచల సుధాఫేన సురభిః | జగద్‌వ్యాప్తావిద్యాఘనతిమిర దోష ప్రశమనీ “స్మితజ్యోత్నా” స్వ్పచ్చా సమవతు పదాచార్య సువిధోః ॥ మంగళా శాసనమ్‌ - తిరునక్షత్ర తనయ శ్లోకశ్చ దుర్ముఖ్యబ్ద తులాస్వాతీ ప్రతిపత్‌ శుభ జన్మనే | శ్రీమన్నారాయణాభిఖ్య యతీశానాయ మంగళమ్‌ ॥ రామానుజ శఠారాతి సంకల్పఫలరూపిణే | అర్షధర్మ స్వరూపాయ యతిరాజాయ మంగళమ్‌ ॥ నారాయణ యతీశాన దివ్యానుగ్రహభూమయే | శ్రుతిసమ్మత విశ్వైక హితబోధాయ మంగళమ్‌ ॥ వీశ్వశాంతి ప్రదానూన శుభక్రతువిధాయినే । జనపాళీశిరోబ్లూషా స్వామినే నిత్య మంగళమ్‌ ॥ తిరునక్షత్ర తనయ దుర్ముఖ్యబ్ద తులాశుక్ష, ప్రతిపత్‌ స్వాతిభే- శుభే | ఆవిరాపీత్‌ త్రిదండి శ్రీవారాయణ యశథీశ్వరః ॥ (శ్రీ రామ చంద్రాచార్యస్వామి. ప్రణీతౌ)

న నను. వ. /| ( న నాం అననన ళ్‌ వ ల టల పన్నా నై క ॥ (| స నన నేం? కం. | న వ లో నో కం న షన య క్స్‌ గ ఠం మడోనా ఆ ( క (కలాల ర, న్‌ వాట హ్‌ న్‌ మ! గే ₹ క ల టర యాన ర (+ [| వ్‌ 9 క హా జా | , నైన ళ ( రే 1 ను న [గ ॥ జ |" సం రా శా ఎప్‌ వళ్ల, జ వ వ. స్యకన! లో గ్ర తామరను న న్‌ న క . షల . ము 7 శనై న. భ్‌ శ్‌. య న లకీ | వ ప్‌ 1 1 22 వ. స్‌! నా భట స. న్‌ లి (| న 4 శయ (= టీనే ' నయ మ ల ఘ9 ఇ్త న. న కలక ణ్‌ వా తట

మ శీ ॥ | న! . న న నాం 1 ॥ | వ ము. న... తం... | తు స నా... న న. స్టే త] టం. స స ట్‌. స 1 స 0 స నా స్ట "| ఎ గ లే (షే... | | గ్య ॥ 1. 11 ప... జ, వు గ న?! క ల నంగ. స! న. 11 గ. 11 నై ఖే మ్‌! స్తే తో. సో ననా... 1 క్ట /£1 ల్ల భం. న. వ సా | యమ గ్‌ సై షూ. సాలా. వ్‌ సై లా న నం న ననానమానాలవానే లగ . ట్ట. చ మ. న. మ న్‌ | ల 1, ( మ. ధం నం. ॥ భన [11 న... (1 వ అలల _/ గ స న. న న యా, . టూ క మ న! చది టు్తాయుం ల ళ్ల నల నటం. సు! సం! శ టల! గాలా | సి న ల వ న. న. ను రా | ((. సళ టం | ల న జ... టు స స న! | ర న. . కన్య స ద్‌ మ! వ 1 110 స. 11, 5... ఈ టి ళో ఖా! ప [1 తమళ త ల్ల సాన [1 2 భ్‌ | వ , జీ ంఫసలు 0 క బం ఇ నే (1175 వు "1స్ట ళ్‌ | కస * | ర. న టా ంటీన్సా. మ తా /! క మ? క పు! 4 / న గంట ళు లం లే ్ల్‌ ఈ!

స్మితజ్యోత్న

వర్హచిత్రాలలోని ఆళ్వారుల - ఆచార్యుల వివరణము మొదటి వరుస : క పూదత్తాళ్యారులు (భూతయోగి) 2. పోయ్‌ఘై ఆళ్వారులు (కాసారయోగి) 3. పేయాళ్యార్‌ (మహాయోగి)

వీరు మువ్వురు ముదలాళ్వారులుగా ప్రసిద్ది చెందారు. మువ్వురును ఒక్కొక్కరు వందవంద చొప్పున 300 పాశురములు అను[గ్రహించారు. వీటికి తిరునందాదులని వ్యవహారము. రెండవ వరుస : 1. పెరియాళ్వారులు (భట్టనాధులు విష్ణుచిత్తులు అవి వీరికి వ్యవహారము. వీరును గోదాదేవిని పెంచిన తండ్రి) తిరుప్పల్లాండు (12సాశురములు) 461 పాశురములు గల పెరియాళ్యార్‌ తిరుమొళి, 73 పాశురములు గల మరియొక ప్రబంధము వీరు అనుగ్రహించారు. 2. తిరుమళితై ఆళ్వారులు (భక్తిసారులు) 96 పాశురములు గల నాన్ముగన్‌ తిరువందాది, 128 పా.గల - తిరుచ్చంద విరుత్తము వీరనుగ్రహించినవి. 3. కులశేఖరాళ్వారులు - ముకుందనూల, సెరుమాళ్‌ తిరుమొళి (100 పాశు.) మూడవ వరుస : 1. తిరుస్పాళ్వారులు (మునివాహనులు) వీరిరచనము - 10 పా. అమలనాదిపిరాన్‌ 2. తొండరడిప్పాడి ఆళ్వార్డు (విప్రనారాయణులు) తిరుమాలై, తిరుప్పళ్ళియెళుచ్చి అనునవి వీరము(గ్రహించిరి. 3. తిరుమంగై ఆళ్వారులు (పరకాలురు) వేయిపాశురనులు గల ఆరు ప్రబంధములు వీరనుగ్రహించారు. రెండవవైపు : మొదటినరుస - 1,2 చిత్రాలు - నమ్మాళ్వారులు. ఆళ్వారులలో వీరు సర్వప్రముఖులుగా కీర్తింసబడుచున్నారు. శఠకోపులని నీరికి పేరు. 1287 పా. గల నాల్గు దివ్యప్రబంధములు, వీటిలో చేరిన తిరువాయి మొళియను దివ్యప్రబంధము వీరనుగ్రహించిరి. 3. మధురకవి ఆళ్వారులు - కణ్ణిను శిరుత్తాంబు వీరి ప్రబంధము. రెండవవరుస : 1. గోదాదేవి - 2. భగవద్రామానుజులు (శ్రీపెరంబూదూరు) 3. కూరత్తాళ్వానులు (వీరివివరములు వ్యాసాల్లో చూడవచ్చును) మూడవ నరుస : 1. వేదాన్షదేశికులు 2. భగవద్రామానుజులు (నరసాపురం) 3, నునవాళమామునులు (వీరినివరములు వ్యాసాల్లో చూడవచ్చును.)

2౭2 స్మితజ్యోత్న మనసదాచార్య పరంపర ఊ.వే.ప్ట. శ్రీమాన్‌ శ్రీన .చ . రఘునాధాచార్యస్వామివారు - వరంగల్‌ శ్లో, ఉపదేశాత్మ కైర్యస్వాః అనుష్టానైచ్చసూక్తిభి: ; తాతో వైస్తవలో[న వందే గురుపరంపరామ్‌ ॥

“పా విద్యాయా విముక్తయే” - - - - “విద్యావ్యా శిల్చనైపుణమ్‌ు” అనే అనర్హదివ్య సూక్తిని బట్టి పరమ -పురుషార్థమైన మోక్షమునకు సాధనమైైనదే విద్యయని, క్షుద్రలౌకిక ఫలాన్తరములనిచ్చు విద్యను విద్యయనదగదని, అది కేనలము నలుగురి మెప్పునకు ధవార్హవమునకు చేయుగారడీవంటి కళాఫ్రదర్భ్శన మాత్రమే ననియు స్పష్టమగుచున్నది. మోక్ష ప్రదమైన అట్టి ఉత్తమ విద్యను తానధికరించి శిష్యునికుపదేశించి సంప్కరింపగలిగినవాడే ఆచార్య శబ్దవాచ్యుడనియు శాస్త్రనిర్మయము. “ఆచార్యో వేద సంపన్నః నిష్ణుభక్తో విమత్పరః ఎ మంద్రజ్ఞః ...... సత్సంప్రదాయ సంయుక్త ..... అనన్యసాధనః =. అనన్య ప్రయోజన; సద్వృత్తుః ...... ఏవమాదిగుణోపేత: ఆచార్యస్ప ఉదాహృత?” ఇత్యాది ప్రమాణములు ఎన్నో ఆచార్యలక్షణమును నిర్వచించియున్నవి. “సిద్దం సత్సం ప్రదాయే స్థిరధియం ... ఇత్యాది శ్రీవేదావ్త దేశిక సూక్తియు పై ప్రమాణవాక్యములకు సారసంగ్రహమే”.

ఇట్టివాడే సదాచార్యుడను దృఢనిష్కర్షమును బట్టి ఖ్యాతి, లాభాపేక్ష కలవాడును, తనను పూజించునారిని పదిమందిని వెంటనిడుకొని తిరుగుచూ పూర్వాచార్యుల వచనామమ్థావములను వదలి తనకు తోచినదే పరమార్ధమని లోకోపదేశమును చేయుచు రొబనవరుడై స్యోదరపోషణ చేసుకొనువాడును ఆచార్యుడు కాజాలడని స్పష్టమగుచున్నది

దా

పైగా శాస్త్రనిర్లీతములైన సదాచార్య లక్షణములేమియు లేక మంచి నడవడికయు లేక్ష

కేవల వేషభాషలతో జనాకర్షణము చేయుచూ ధవార్హనక్షై అనర్హులకును మన్రోపదేశము చేయు ఆచార్యుడును, భ్రమపడి అట్టీ ఆచార్యుని వెంటబడిన ముముక్తువగు శిష్యుడును, ఈ ఉభయులును దుర్గతినే పొందుదురనియు ఈ క్రింది ప్రమాణము తెలుపుచున్నది. “లోభాద్వా యదివామోహాత్‌ - శిష్యం శాస్తి నయో గురుః | తస్మాత్సం శృణుతే యళ్చ - ప్రచ్యుతా తావుభావపి” ॥ ధనవ్యామోహముచేత ధనవంతుడైన శిష్యుని నిర్మాహమాటముగా శాసింపలేని ఆచార్యుడు గాని, అట్టి ఆచార్యుని పట్టుకొని ఊసులాడు శిష్యుడుగాని, ఎన్నటికిని సద్గతి నొందలేరని దీని సారాంశము.

“తద్విజ్ఞానార్థం సగురుమేవాభిగచ్చేతొ అని ఉపనిషత్తు చెప్పినట్లు, ముముక్షువైన ఉత్తమశిష్యునికి సర్వలక్షణ సంపన్నుడగు సదాచార్యుని అన్వేషించుకొనుట ఎంత అవసరమో, ఆయాచార్యువికి “సద్బుద్ధి: సాధుసేవీ సముచితచరితః తత్ప్వబోధాభిలాషీ.... శాస్త్ర విశ్వాసశాలి" ఇత్యాది శిష్యలక్షణములు గలవానినే వెదకి పరీక్షించి, తనవిద్యనుపదేశించుట అవసరమట.

స్మితజ్యోత్స్న క్‌ ఆయన అనర్హుడైన శిష్యునికి ఉసదేశించినపుడు “శిష్యపాపం గురోరపి” ... అన్నట్లు, ఆ శిష్యుని పాపము గురువునకు అంటుకొనుట తప్పదట.

ఇక శిష్యునికుపదేశించు ప్రతి ఆచార్యుడును తన ఆచార్యుని శిష్యుడే గనుక ఈ శిష్యాచార్య లక్షణములు అన్నియు ప్రతి ఆచార్యునికిని ఉండక తప్పదు. శిష్యులందరును విధిగా ఆచార్యులు కాకపోవచ్చును గనుక్క వార్డు. శిఘ్యలక్షణములను పాటించిన చాలును. ఆచార్యులు ఉభయలక్షణ సంపన్నులగుట మూత్రము అత్యవసరము. ఇట్టు ఆచార్యునికిని శిష్యునికిని మోక్షపధమున సంచరించునపుడు స్వీకరింపవలసిన ఈ శిష్యాచార్యలక్షణదీక్ష సునిశితమైన అసీధారావ్రతము వంటిదనుట వాస్తనము.

“వచమాంయోచభ్యసూయతి” అని గీతలో శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ పలికినట్లు విశ్వాసహీనుడు అసూయాపరుడు విద్యాగౌరవమును కాపాడలేని వాడునగువానికి నన్ను ఉపదేశింపకుము సుమాయని ఆ మం(త్రవిద్యగూడ ఆచార్యుని వేడుకొను నట “అసూయ కాయమాం మాదాః అని. మహోదాత్తములైన ఈ శిష్యాచార్యలక్షణములను సమగ్రముగా కలిగి నిగ్గుదేరిన జ్ఞానానుష్టానములతో భాపిల్లివవారు మన పూర్వాచార్యులు అని సంగ్రహముగా దిజ్మాత్రముగా వినరించుటయే ఈ రచన యొక్క పరమార్థము.

ఉభయ వేదాన్తములకు చెందిన ఆచార్యపరంపరలు

శ్రీవైష్ణవ సంప్రదొయమునకు ఉసనిషత్తులనబడు సంస్కృతవేదాన్తము, సరమభక్తి సంపన్నులగు పదిమంది ఆళ్వారులు ప్రసాదించిన దివ్యప్రబంధములనబడు ద్రవిడవేదాన్తము, మరియు ఈ ఉభయవేదాన్నములపై అవతరించిన వ్యాఖ్యాన ప్రబన్షములును ప్రధాన ప్రమాణములు.

ఈ సంప్రదాయమునకు చెందిన ఆచార్యులందరును ఉభయ వేదావ్తములపై సమాన పరిజ్ఞానము ప్రనచనాధికారము కలనారేయైనను, ప్రత్యేకించి కొందరాచార్యులు తమ ప్రవచన కాలక్షేపమును మరియు గ్రన్హరచనను ఒక్కొక్క వేదాన్తము పైననే పరిశ్రమించి కొనసాగించుట చేత శాఖభాభేదమును కల్పించి, వీరు సంస్కృత వేదాన్త ప్రవచన పరంపరకు ఆచార్యులని, వీరు ద్రవిడ వేదాన్త ప్రవచన పరంపరకు ఆచార్యులనియు విభాగము చేయక తప్పదు. శ్రీమన్నాధమునులు మొదలుకొని శ్రీపరాశరభట్టరు పర్యంతముగల -ఆచార్య పరంపరలో ఆచార్య పురుషులందరును ఉభయ వేదాన్స ప్రవచనధురీణులుగాను సర్వప్రామాణికులుగాను పరిగ్రహింపబడిన వారే గాని, ఏఒక్క శాఖకో వారి ప్రవచన గోష్టి పరిమితము కాలేదు. అంతవరకు అందరును విశిష్టాద్వైత సిద్దాన్స ప్రతిష్టాపన పరిశ్రమను శాస్త్ర పద్దతిలోనొక ప్రక్క నిర్వహించుచునే, మరొక ప్రక్క ద్రవిడ దిన్య ప్రబన్హ ప్రవచన ప్రచారములను కూడ జనసామాన్యములో ్రవర్షింపేసిరి! అటుపిదపనే ఇతోధికముగా సంస్కృతవేదాన్త ఫిద్దాన్త ప్రతిష్టాపనానశ్యకతను, (ద్రవిడ ప్రబన్హ వైళిష్ట్ర ప్రచారావళ్యకతను గుర్తించిన పెద్దలు విడివిడిగనే ఆయా భారములను తనుపై ఆరోపించుకొని రెండు శాఖలుగా తమ ఉద్యమమును కొనసాగించుచూ వచ్చిరి. అయిజే ఈ రెండు శాఖలును నేడు వడగలై

శ్వ స్మితజ్యోత్స్న తెన్గలై భేదములతో వ్యర్థదురాగ్రహ(గ్రహిళమై దుర్భరవైరభావము కలిగియున్న శాఖలు వంటీవి కావని గ్రహింపదగును. కనుక ఉభయ శాఖాప్రవర్తకులకును పరస్పరముగా పరిపూర్ణ గారవముండినది. ఇపుడా ఉభయశాఖా ప్రవర్తకులైన మహనీయుల వైభవములను, వారిలోని ఆచార్యత్వపూర్తివి వరుసగా ప్రస్తావింతును. శ్రీమన్నాథమునులు వీరికి పూర్వము సంస్కృత (ద్రవిడ వేదాన్తములకు పరస్పర సమన్వయమే లేదు. సంస్కృతవేదాన్త బోధితమైన బ్రహ్మతత్త్యమును పరాశర వ్యాస వాల్మీకి ప్రభృతి మహర్షులు తమ పురాణేతిహాసాది గ్రస్థములలో వివరించిరి. వ్యాసుడు ప్రత్యేక దర్శనముగా సర్ఫోపనిషత్స మన్వయమును చూపుచూ వేదాన్త సిద్దాన్తమును సూత్రీకరించెను. ఉపనిషత్తులపై వాక్యము (వార్తికము) అను పేరుతో బ్రహ్మానంది విపుల వినరణమును చేయగా దానిపై ద్రవిడాచార్యా దులు రచించిన భాసాది వ్యాఖ్యాన పరంపర యేర్చడినది. అట్టే వ్యాసక్పత వేదాన్త సూత్రము లపై బోధాయనకృ్పత విపుల వృత్తి గ్రస్టము, దానిపై కపర్దిగుహదేవాది విరచిత వ్యాఖ్యాన పరంపర అవతరించినది. ఇట్టు ఈ మహర్షి ప్రణీత పంస్కృతవేదాన్త ప్రస్థానము పరబ్రహ్మమును సగుణముగను దివ్య మంగళ విగ్రహ విశిష్టునిగనుసర్వచేతనాచేతన శరీరకునిగను శ్రీమన్నారాయణునిగను ప్రతిస్టింపగా, ఈ వ్యాససిద్దాన్తమే దక్షిణోత్తరభారతము లలో నంతటను సర్వవైదిక పరిగృహీతమై విలసిల్లినది. ఈశ్వరముని కుమారులైన శ్రీనొధమునులు శఠమర్షణ వంశసంభూతులు. ఈవంశ పూర్వపురుషులలో నొకడగు చతుర్వేదముని యొక్క కుమారుడు బ్రహ్మనందియని యామున వైభవ (గ్రస్టమును బట్టి తెలియుచున్నది. ఇట్లు ఉపనిషద్వ్యాఖ్యాన కర్తయగు బ్రహ్మనంది యొక్క వంశ పరంపరలోని వారగు నాధనునులు, బౌపనిషద బ్రహ్మకారణవాదమునే స్వీకరించి సాంఖ్యవైళేషికాద్యభిమత ప్రకృతి పరమాణు కారణవాదాది నుతాన్తరములను ఇండించుచూ న్యాయ తత్తమము మహాగ్రన్ధమును రచించి ఉపనిషత్సిద్దాన్నమునే ప్రతిప్టెంచిరి. చిదంబరమునకు దగ్గరలోనున్న కాట్టుమన్నార్‌కోనిల్‌ అనబడు వీరనారాయణపురమున శ్రీస్తుళకం 9వ శతాబ్దమున వీరవతరించినట్టు తెలియబడుచున్నది. కనుకనే 7వ శతాబ్దమున అవతరించిన శ్రీ శంకరుల అద్వైతవాదము గూడ వీరికాలమునకే విపుల ప్రచారములోనికి రాగా వీరు ఆవాదమును గూడ ఖండించినట్టు తెలియుచున్నది. శ్రీభాష్యమున రామానుజుల వారు, మాయావాదఖండన సందర్భములో ఆశ్రయానుషపత్తియను దోషమును చూపుచూ మూడు కారికలను ప్రమాణీకరించియున్నారు. అవి నాథముని రచితములైన కారికలేనని వ్యాఖ్యాన కర్తలు తెలిసియున్నారు. నూయానాదను పై అందు దుర్చేద్యములైన యుక్తులు కూర్చుబడినవి. ఆకారికలు ఇవి. శ్లో! జ్ఞానరూపం పరం బ్రహ్మ(కర్ఫ) తన్నివర్యం మృషాత్మకమ్‌ అజ్ఞానం చేత్‌ తిరస్కుర్యాత్‌ కః ప్రభుః తన్నివర్తనే ॥ క్ష

స్మితజ్యోత్స ర్‌

శ్లోః జ్ఞానం బ్రహ్మేతి విజ్ఞానం అజ్ఞానస్య నివర్తకమ్‌ ।

బ్రహ్మనత్‌ తత్ర్రకాశత్వాత్‌ తదసి హ్యనివర్తకమ్‌ ॥ 2 శ్లో॥ జ్ఞానం బ్రహ్మేతి నిజ్ఞానం అస్తిచేత్‌ స్యాత్‌ ప్రమేయతా ।

బ్రహ్మణో ఒననుభూతిత్వం త్వదుక్ష్యైవ ప్రసజ్యతే ॥] తి

పరమార్ధము స్వప్రకాశ జ్ఞానరూసమునైన బ్రహ్మమే మిధ్యారూపమగు అజ్ఞాన మనబడు మాయచే ఆవరించబడినచో ఇకదానిని తొలగించగలవారెవరు? అసలు జ్ఞానము చేతనే నివర్తింపబడవలసిన అజ్ఞానరూపమైన ఈ మాయ జ్ఞానరూప బ్రహ్మమునే ఆవరించుట సంభవమా? పైగా (బ్రహ్మము వలె పరనూర్థ సత్యము కానిదియు అబద్దపు సర్పము వంటిదియునైన మిధ్యారూపమాయా పదార్థము పరమార్ధమైన (బ్రహ్మమునే ఆనరింపగలుగుట యొట్టు? పైగా బ్రహ్మమువలె పరమార్ధ సత్యము కానిదియు అబద్దపు సర్పము నంటిదియునైన మిధ్యారూపమాయా పదార్థము పరమార్దమైన బ్రహ్మమునే ఆవరింపగలుగుట యెట్లు? ఇవి సమాధానింపరాని ఆక్షేపములు. ఇది మొదటికారికకు భావము.

ఇక బ్రహ్మము తనపై ఆవరింపబడిన మాయను తానై నివారించుకొనలేదు గాని, బ్రహ్మస్వరూసమిట్టిదని తెలుపు శాస్త్రజన్య జ్ఞానము ఆమాయను తొలగించగలదని అద్వైతులు చెప్పు సమాధానము గూడ పరిహాస్యమే. జ్ఞానరూప బ్రహ్మమునకే లేని శక్తి ఈ శాస్త్రజన్య జ్ఞానములో ఎట్లు వచ్చినది? జ్ఞానరూస బ్రహ్మము స్వయంహ్రకాశము గదా! ఇప్పుడు కలిగిన శాస్త్రజ్ఞానము గూడ ఆవిషయమునే స్పష్టీకరించినది గదా! ఈ రెండిటిలోనాకటి అజ్ఞాన నివారకనుగుట, మరొకటి నివారకము కాలేకపోవుట అను సమాధానము అసమంజసమే గదా! ఇది రెండవ కారికకు తొత్సర్యము.

ఇటుపై మూడన కారికలో వెనుకవారిచ్చిన సమాధనముపై వేరే రెండు దోషములు గూడ చూపబడుచున్నవి. ఎట్లనగా ఈ శాస్త్రజన్య జ్ఞానము (బ్రహ్మను గ్రహించగలదని ఒప్పుకొన్నప్పుడు అది మీసిద్దాన్నమునకే విరుద్దము. బ్రహ్మము స్వయం ప్రకాశమే కాని జ్ఞానాన్తర గోచరము కాజాలదు. జ్ఞానగోచరమైనదంతయు జడమే. జడములు స్వయం ప్రకాశకములు కావు అనికదా!మీ సిద్దాన్తము. ఇప్పుడు బ్రహ్మముజ్ఞానగోచరము (ప్రమేయము) అనుట ఒక దోషము. ఇట్లు బ్రహ్మముగూడ జడము (అనుభూతి) కావలసివచ్చుట రెండవదోషము.

అకుంరితములైన ఇట్టి యుక్తులతోను ప్రమాణములతోను వీరు తమకాలమునకే వ్యాపించిన శాంకరాద్వైతమునే గాక సకలనాస్తిక దర్శనములను సాంఖ్య వైశేషికాది వివిధాస్తిక దర్శనములను గూడ ఖండించుచూ వేదాన్త సిద్దాన్నమును “వేదశాస్తాత్సరం నాస్తి నదైవం కేశవాత్సరమ్‌” అని ఎలుగెత్తి చాటిన వ్యాసుని అభీష్టానుసారము న్యాయతత్వమను మహాగ్రన్ధములో స్టాసించిరట. కాలవళమున ఆగ్రన్ధమంతరించిపోయినది. శ్రీవేదాన్తదేశికుల వారు తమ న్యాయ సిద్దాంజనాది గ్రస్హములలో ఈ న్యాయతత్త్యములోని కొన్ని వాక్యములను

6 స్మితజ్యోత్న ఉదాహరించియుండుటను బట్టి, ఆతరువాత కాలమున యవనాది సంక్షోభమునకు ఎందరో వైదికులు బలియైనట్లు ఎన్నో మహాగ్రన్థములు గూడ దగమైనవని చెప్పుదురు. దీనికిని ఈ దుర్గతియే పట్టియుండును. వీరు రచించిన మరొక ప్రబన్షము యోగరహస్యము. అదియును నేడులేదు. “లోకేఒవతీర్ల పరమార్హ సమ [గ్రభక్తి యోగాయనాథమునయే” అని వీరిపొత్రులైన శ్రీయాసునాచార్యులవారు కీర్తించినట్లు పీరు భక్తియోగనిష్టాగరిష్టులై యోగదశలో భగవత్సాక్షాత్కారము పొందిన మహనీయులు. " ధ్రవిడప్రబస్ధసముద్ధరణము

మొదట సంస్కృత వేదాన్తమునకే ప్రవర్తకుల్లైయుండిన వీరులుప్త ప్రాయములైన ఆళ్వారుల దివ్య ప్రబసములకును ఉద్దారకులగుట ఒక విచిత్రసన్నివేశము. వేదములవలెను మహర్షుల ఇతిహాసపురాణాది ప్రబన్షములవలెను పరమప్రమాణములై (ద్రవిడదేశమున అత్యాదరముతో లోకులచే పరింపబడుచూ విపుల ప్రచారమునొందిన ఆళ్వారుల ప్రబన్షములను కొందరు భ్రాహ్మణులు “వీటిని పఠించినవారు నురణింతురు” అను. అసవాదమును పుట్టించి దగ్టము చేయించిరట. కాలక్రమమున అట్టు ప్రచారలోపము నొంది ఆ ప్రబన్షము అంతరించిన రోజులలో కర్ణాటక ప్రాంతమునుండి దివ్యక్షేత్ర యాత్రావశమున తిరుగుతూ గోహ్టీపురమునకు వచ్చిన ఇద్దరు శ్రీ వైష్ణవులు నీరనారాయణ స్వామిని దర్శించి నధురకంరముతో తిరువాయ్‌మొళి ప్రబన్హములోని “ఆరావముదే! అడియేనుడలం” అనుదశకమును పాడుచుండగావిని అపరిమితానందభరితులైన వాధమువీన్లులు *ఈ ద్రావిడ గాధలు మీకుఅన్నియు వచ్చునా?" అనివారిని ప్రశ్నించిరి. వారు ఈపది మాత్రమే వచ్చునని తెలుపగా,ఫల్రుతిని తెలుపుచివరి 11వ పాశురమున “కురుగూర్‌ - శఠకోపన్‌... శొన్న ఒరాయిరత్తుళిప్పత్తుం” అని యుండుటచే ఈ ప్రబన్హము 100 దశకములు కలిగిన వెయ్యి పాశురములు కలిగియున్నదనియు, దీనిని రచించినవారు కురుగూరు నందు ఉండిరనియు గుర్తించి, నాధమునులచటికి వెళ్ళి విచారించినచో మొత్తము ప్రబన్హము లభించవచ్చునని బయలుదేరిరి.ఈ దశకములోని “ఆరానముదే” అని భగవంతుని గూర్చి చెప్పిన మొదటి సంబోధనమే వారినాకర్సించినది. ఎంత ఆస్వాదించినిను తనివితీరని అమృతముపలె అతిభోగ్య నుధురస్వరూపుడా! అని ఆ పదమునకర్ణము భగనంచునికి ఇట్టి మధురనామధేయమొకటి యున్నట్లు వేదశాస్తాదులలో కూడ వినలేదే! ఆనవందమయమగు భగవత్స్వరూపమును పరిపూర్ణముగా ఈ ప్రబన్హకర్త అనుభవపూర్వకముగా వర్ణించి యుండిరనియు, అవశ్యము దీనివి అధ్యయనం చేయవలెననియు ఉత్కంర నాధమునులలో ప్రబలముగా ఏర్పడినది. వెంటనే కురుగూరునకు చేరి అచటనుండు పెద్దలను ఈప్రబంధమును గురించి ప్రశ్నించిరి. వారిలో నుధురక్షవి ఆళ్వారుల నంశమునకు చెందిన “సరాంకుశదాసరో' అను ఒక వృద్దులు “నమ్మాళ్వారుల దివ్య ప్రబన్షములును తక్కిన ఆళ్వారుల ప్రబన్హములు గూడ ప్రచారములేక అంతరించిపోయినవి. సంస్కృత వేదాన్తములపై మోజుగల కొందరు అసూయాన్దులు ఈ ప్రబన్షములునూ తత్పారార్థబోధకములే అయినను కోసానేశముచే పూర్వము ఈ (గ్రన్ధములను

స్మితజ్యోత్న 7 గూడ దగ్దమొనరించిరి. ఇపుడు వీటిని పునరుద్దరించుటకు ఒకే మార్గము కలదని మాపెద్దలు చెప్పగా వింటిని. అదేమనగా నమ్మాళ్వారుల శిష్యులైన మావంశస్థులగు మధురకవి ఆళ్వారులు తమ ఆచార్యులను గూర్చి 21 పాశురముల చిన్న స్తోత్రమును రచించియున్నారు. అది నేటికిని ప్రచారములోనున్నది. దానినెవరైన ఇచట చింతచెట్టు మూలము వద్దనున్న నమ్మాళ్వారుల సన్నిధిలో కూర్చొని దీక్షతో 12వేల సారులు జపము చేసినచో, వారికి నమ్మాళ్వారులు తిరిగి ప్రత్యక్షమై అన్ని ప్రజస్హములను ఉపదేశించ గలరట. మీకు అంతటి 'శద్దయు ఆశయున్నచో ప్రయత్నించి, ఆప్రబన్షములను లభించుకొవి ప్రచారము చేయుడు” అని బదులు చెప్పిరి.

వెంటనే నాధమునులు మహానందభరితులై దృఢ దీక్షతో అచట కొంతకాలముండి నుధురకవులు రచించిన “కణ్ణినుణ్‌ శిరుత్తాంబు” అను ఆచిన్న స్తోత్రమును 12 వేలు సారులు జపించిరి. దయాసము(ద్రులగు నమ్మాళ్వారులు వీరి దీక్షకు మెచ్చి ప్రసన్నులై తమ ప్రబన్షములతో పాటు తక్కిన ఆళ్వారుల ప్రబన్షములను గూడ వీరికి ఉపదేశించిరి. అంతేగాక అష్టాక్షరి ద్వయమన్తములను భగవత్సాక్షాత్కారహేతువగు యోగరహస్యమును గూడ వీరికి ప్రేమతోనుపదేశించిరి. ఇట్టు కృతార్జులైన నాధమునులు స్వగ్రామమునకు తిరిగివచ్చి తామా ప్రబంధములన్నిటిని అభ్యసించి ధరించి తమ సంగీతశాస్త్ర విజ్ఞానముచే వాటికి తగిన విధముగా రాగ-తాళ-స్వరములను కల్పించి మధురకంఠముతో తాము సొడుచూ, తమ శిష్యులకుపదేశించి వారిద్వారా విసృత ప్రచారమును గావించిరి. సంస్కృతవేదాన్త్రములవలె ఈ దివ్య ప్రబస్టములు ఉసనయనాధికారముగల ఏ కొన్ని వర్ణములవారికి మాత్రమే పరిమితములుగాక, అన్నినర్లములవారికిని ్రీపురుషభేదము లేకుండ అధ్యయనము చేయవచ్చుననియు, వీటిద్వారా శ్రీమన్నారాయణుని ప్రసన్నుని గావించుకొని అందరును మోక్షమార్గమునకు అర్హులు కావచ్చుననియు చాటిచెప్పిరి.

ఈ ప్రబస్టములను చదివినచో నురణింతురని కొందరు అసూయతో పూర్వము చేసిన దుష్ప్రచారమును తొలగించుటకై తిరువాయ్‌మొళిలోని 9వ శతకమున గల 10వ దశకములోని “శరణమాగుం” 'అను పాశురమునందలి “మరణనూక్కి వైకుంఠం కొడుక్కుంసిరాన్‌” అను రెండవపాదనును “వురణమానాల్‌ వైకుంఠం కొడుక్కుంపిరాన్‌” అని చిన్న సవరణను చేసి ఇవి చావు ప్రబన్హములనే అపవాదమును తొలగించిరి.

ఇట్టువీరు అద్యెతాద్యర్వాచీన వాదములను ఖండించి, వ్యానబోధాయన బ్రహ్మనంద్యాది మహర్షి'ప్రతిపొదిత ప్రాదీన సంస్కృతవేదాన్త సిద్దాన్తమును న్యాయతత్య్యాది గ్రన్హరచనచే పునరుద్దరించియు, తపళ్ళక్తిచే ఆళ్వారులను సాక్షాత్కరించుకొని ద్రవిడ వేదాన్త గ్రన్హములను పునరుద్దరించియు ఉభయవేదాన్తములకును సమహ్రాధాన్యము కలిగించి శిష్యులతో విసతముగా సమస్తభారతదేశ సంచారమొనరించి ఉభయవేదాన్త ప్రవర్తక ప్రధమాచార్యులుగా ్రసిద్దినొందిరి. ఈవిషయమునే శ్రీ వేదాన్తదేశికులవారు “నాథోసజ్జాం ప్రవృత్తం .... దర్భనం'నః ” అని ఒక శ్లోకమున ఆవిష్కరించిరి.

8 స్మితజ్యోత్న్న ఏరినద్ద మేధానంతులైన పలువురు శిష్యులు ఉభయవేదాన్త ప్రబన్హములను అధ్యయనము చేసిరి. వారిలో కురుకైక్కావలప్పన్‌, ఉయ్యక్కొండార్‌, తిరుక్కణ్ణ్లముంగైఆండాన్‌ అనువారు ప్రధానులు. ఈనాధమునులకు ఈశ్వరభట్టు అను ఒక కునూరులుండిరి. నాథమునులు తను వార్థకదశలో కురుకైక్కావలప్పన్‌, ఉయ్యక్కొండార్‌ అను తమ శిష్యులను దగ్గరకు పిలుచుకొని వా కువూరుడగు ఈశ్వరభట్టునకు యామునాచార్యుడను కుమారుడు జన్మించబోవుననియు, అతనికి మీరుయోగరహస్యములను ఉపదేశింపుడనియు, ఆదేశించి, అష్టాంగయోగనిష్టులై వీరనారాయణపురముననే జీనితశేషమును గడుపుచూ “కృతకృత్యా: (ప్రతీక్షన్తే మృత్యుం ప్రియమివాతిధిమ్‌” అన్నట్టు భగవత్కటాక్ష లాభమునకై మోక్ష ప్రతీక్షాపరులైయుండిరి. శ్రీనాథమునుల అవతార సమాప్తి బాహ్యపదార్థములకు చెందిన వ్యవ హారములన్నింటిని భగపత్సరముగా అన్వయించుకొని భావనావిశేషముతో ఆనందపడుట పరమభక్తులకు గల సహజస్వభానము. నమ్మాళ్యార్లు కూడ యోగదళలో భగవత్సాక్షాత్కారముచే ఆనందముననుభవించి, ఇతర సమయములలో కూడ బాహ్యపదార్థములను దర్శించినపుడు, బ్రహ్మతాదాత్మ్య భావనయే వారిలోగూడ కొనసాగినట్టు “మళ్లైయిరున్లు తుకావొ అను 4న శతకములోసని కన దశకములో తెలియుచున్నది,

ఈ ఆళ్వారులు అందముగా అవుదూడలెగురుచుండగా చూచి “ఇవి మాగోవిందుడు మేపిన దూడలే” అని పోయి కౌగలించుకొనిరట. తెల్లని నాగసర్భములు సోవునప్పుడు “ఇవి మాస్వామియొక్క శయనమైన ఆదిశేషమూర్తులు అని భావించిరట. అట్లే ఐశ్వర్యవంతులైన రాజులు సపరివారముగా దేవేరులతో కూడి వాహనములపై వచ్చుచున్నపుడు, వారిని చూచి “మాశ్రియః పతి గరుడునిపై వేంచేయుచున్నాడ”ని ఆనందించుచుండిరట.

ఇట్టీభావనయే ఒకనాడు నాధమునులకు కలిగి భగవదన్వేషణకై పరుగిడుచుండగా వారి నిర్యాణమునకు కారణమైనది. సీతా-రామ-లక్ష్మణ వేషములతో నుగ్గురు వ్యక్తులు వచ్చినట్టును, వారి వెంట ఒక వానరముకూడ వారికి విధేయమై ఉన్నట్లును, ఆ వచ్చినవారు నాధమునులను దర్భ్శించుటకై వచ్చితిమని చెప్పినట్లును ఒకరోజున భగవదాలయమునకు

వెళ్ళి తిరిగివచ్చిన ఈ నాధమునులకు నారి కుమార్తె వివరముగా చెప్పినది. ఆ వెంటనే వారి మనస్సులో హమనుత్పమేతులైన సీతా-రాను-లక్ష్మణులే నన్ననుగ్రహించుటకు నేంచేసిరను భావన ఏర్పడివది. వెంటనే వారిని వెతుకుచు బయలుదేరినవీరు, ఆయా వీధులలో తిరుగుచూ కనబడిన ప్రతివారిని, వారి జాడను గురించి అడుగుచూ అన్వేషించుచుండిరి. ప్రత్యక్ష శమానాకారమైన భావనావిశేషముచేత దూరమునుండి ఆ సీతారామలక్ష్మణులు పోవుచున్నట్లు భమించి వెంటపడిరి. కొంతదూరము సోయిన పిదప అచ్చటి వ్యక్తులెవరో, ఈ ప్రాంతమునకే

స్మితజ్యోత్న 9 వారు రాలేదని తెలుపగా భగవద్దర్భనము కాలేదే! అను నిరాశతో క్రిందసడి మూర్చనొంది అవతారమును చాలించిరి. ఆవిషయమును ఎరింగిన పిదప వారి శిష్యులు, కునూరులును ఆచరమదేహమునకు సంస్కారాదులను జరిపించిరి. ఇది కొన్ని గంటలలోనే వారికి లభించిన అనాయాస సిద్దమగు భక్తియోగనిష్టాఫలము.

అష్టాంగయోగ సంప్రదాయము నాధమునుల పిదప వారి శిష్యులైన “కురుక్రైక్కానలప్పన్‌' అను ఆచార్యులకును అనువర్తించినది. దానిని తమ పౌత్రులైనయామునాచార్యుల వారికు పదేశింపమని నాధమునుల ఆదేశము. అట్లే రెండవ శిష్యులైన “ఉయ్యక్కొండారో అనబడు పుండరికాక్షులకు ఇచ్చిన మరియొక ఆదేశము యామునాచార్యులవారికి ఉపనిషత్సిద్దాన్తమగు విష్ణుసరత్వమును, ద్రవిడ ప్రబన్హములను ఉపదేశింపుడని. ఇందుకాలప్రభావము చేత వీరి పౌత్రులైన యామునాచార్యులవారికి రెండవ ఆదేశము యొక్క ఫలము లభించెను. గాని మొదటి యోగసంప్రదాయము అనువర్రించలేదని పెద్దలు చెప్పుదురు. ఇట్లు నాధమునుల పిదప కొద్దికాలము వారి శిష్యులు సంప్రదాయ ్రవర్తకులైనను తిరిగి యామునాచార్యులు అవతరించిన పిదపనే ఈ ఉభయ వేదాన్త సంప్రదాయము మహావైభవదశను అందుకొన్నది.

శ్రీవత్స చిహ్న మిశ్రులు

వీరికి “కూరత్తాళ్వాన్‌” అనియు ప్రసిద్దవ్యవహారనామము కలదు. సంస్కృత - ద్రావిడ చేదాన్నములను ఆలంబనముగా గొని ఏర్పడిన శ్రీ వైష్ణవ సంప్రదాయము భగవద్రామానుజుల కాలమున శతశాఖముగా విస్తరించినది. ప్రధానాచార్య పీరమును నిర్వహించిన రామానుజులే డెబ్బది నాలుగు ఆచార్య పీరములను స్థాపించి తమ శిష్యులను తత్తత్పీకాధిపతులను గావించి, వారి ద్వారా పరంపరగా సిద్దాన్త ప్రచారము జరుగుటకు దృఢవ్యవస్థను ఏర్పరచిరి. అట్టి ఆచార్య పురుషులలో “కూరత్తాళ్యాన్‌” అనబడువారు ఒకరు.

మానవ జీవనమునకు నే(త్రేంద్రియము ప్రధానసాధనమైనట్టును, అది లేని జీవితము నిష్పయోజనమైనట్టును ఈ కూరత్తాళ్వానుల యొక్క వైభవము శ్రీ వైష్ణన సంప్రదాయమునకు నేత్రము వంటిది. గనుక వీరి సంబంధం లేనిచో వైష్ణన సిద్దాన్తమునకు ప్రశస్తేయే లేదు. ఆచార్యత్వపూర్తిని బట్టియు, ఉత్తమచారిత్రమును బట్టియు శాస్త్రవైదుష్యమును బట్టియు రామానుజ కాలనుననే వీరు.ఈ సిద్దానమునకు మూలస్తంభమునలె విలసిల్లియుండిరి.

కాంచీపురమునకు సమీసమునందుగల “కూరమ్‌” అను అ(గ్రహారమునందు అవతరించిన వీరు, పొంగముగా వేద-వేదాన్న్వములను అధ్యయనము చేయుటయే కాక మహైశ్వర్యసంనన్ను లైయుండిరి. ఐశ్వర్యమునకు తగినట్టు ధర్మతత్పరుల్లై బ్రాహ్మణోత్తములకు, బీదలకును నిరతము అన్నదానము చేయుచుండిరి. ఉదయము నుండి రాత్రి 10-21 గంటల వరకును అవిచ్చిన్నముగొ వీరి భవనమున భక్తులకు తదీయారాధనము నిత్యమును కొనసాగుచుండెనట. ఆ రోజునకు అన్నదానము పూర్తిఅయి భవనద్వారమును మూసినపుడు ఆద్వారముల గంటల ధ్వని సుమారు పదిమైళ్ళు దూరంలోనున్న

10 స్మితజ్యోత్స కాంచీపురమునకు కూడ రాత్రి 10 గంటలకు వినిసించుచుండెనట. దీనిని బట్టి వీరి ఐశ్వర్యసంపద ఎంతటిదో గుర్తింపవచ్చును. వీరు ఒకనాడు తమ అగ్రహారమునందలి ప్రజలబాగోగులను గుర్తించుటకై అర్దరాత్రి సమయమున మారు వేషముతో (గ్రామమును పర్యటించిరి. ఆ సమయంలో ఒక బ్రాహ్మణుని గృహమున ఇంటి యజమానులగు దంపతుల ఆవేదన పూర్వమైన సంభాషణమును వినిరి. ఆ కుటుంబీకుడికి నష్టజాతకురాలగు ఒక కుమార్తె కలదు. ఆ జాతకమును చూచిన వారెవ్వరును వైధవ్యయోగము కలదని చెప్పి వివాహమున కంగీకరించకుండిరి. ఆకారణముగా దు:ఖముతో కుమిలిసోవుచున్న తల్లిదండ్రుల సంభాషణము, వీరి చెవిన పడినది. వయస్సు వచ్చి వివాహముకాని పిల్ల, ఇంటిలోనుండుట అనాటి సమాజములో అత్యంతానమానకరమని భావించిన తల్లిదండ్రులు అట్టి అసవాదును తొలగించుకొనుటకై నిగూఢముగా ఆబిడ్డను హత్య చేయుటకై తలపెట్టినట్టు సంభాషణను బట్టి గ్రహించినవీరు కలతచెంది మరుసటి ఉదయమే ఆ బ్రాహ్మణుని తమ వద్దకు పిలిపించుకొని తమకు కన్యాదానమును చేయమని కోరిరి. కాని ఆ తండ్రి, తన పుత్రిక యొక్క వైధవ్య దుర్యోగముచే వారికపాయము కలుగునని భావించి అందులకు తిరస్కరించెను, కాని ఆ తండ్రికి కన్యచెరను విడపించవలసిన మహోదారులైన ఈ ఆచార్యులు అమెతో దేహసంబంధమును పెట్టుకొన్నప్పుడు గడా! నాకు ప్రాణాసాయము. అట్లుకాక జీవితాంతము వానప్రస్థమునే స్వీకరించియుందునని భీష్మప్రతిజ్ఞను చేసిరి. తండ్రిని ఒప్పించి ఆమెను వివాహమాడిరి. ఇది వీరి మహౌదార్యమునకు ఒక ఉదాహరణము. వరవర మునీంద్రుల సన్నిధిలో అష్టదిగ్గణ విద్వాంసులలో ఒకరైన శ్రీ [ప్రతివాది భయంకరం అణ్జన్‌ స్వామివారు. “సప్రతిరత్నమాలికా” అను పేరుగల డెబ్బది శ్లోకముల ఒకచిన్న గ్రంధమున “అచార్యత్య్వోపసయుక్తా: మునిజన కధితా: దేశికై: స్వేనచోక్షాః, సర్వే పూర్ణా: గుణా; సముదితవిభవాః సర్వతన్ర స్వత॥న్రే శిష్యత్వేచోపయుక్తాః అధచ గుణగణాః కూరనాధేయధాస్యుః, నైవాన్య బ్రేతి..........[ అను శ్లోకఖండమున భగవద్రామానుజులే ఆచార్యలక్షణములకు పూర్ణోదాహరణ మనియు, శిష్యలక్షణమునకు ఈ కూరత్తాళ్యానులు ప్రధానలక్ష్యమనియు వివరించియున్నారు. ఆ శ్లోకమున సర్వతంత్రస్వతం(త్రులుగా శ్రీర్తింపబడినది భగవద్రామూనుజులే శిష్యాచార్య లక్షణపూర్తి. వారిద్దరిలోనే కలదు అని దీని భావము. అతిదీనుడై అలమటించుచున్న ఒక మూగివానికి తము శ్రీసాదములను చూపి సంజ్ఞలతో తమ పొదములనే శరణమని నమ శ్రమ్‌ని అతనికి ప్రబోధించి అతనికి ప్రతిగా తామే భగనంతువికి శరణాగతి చేసి భగనద్రామానుజులు కృపామాత్ర ప్రసన్నాచార్యులైనట్లు చరిత్ర ప్రసిద్ది కలదు. “దీర్బబన్డుం దయాళువ్‌” అను ఆచార్య లక్షణములు దీనిని బట్టి వారిలో ప్రస్ఫుటమగుచున్నవి. ఆ సమయమున శ్రీరామానుజులవారి నిర్వ్యాజమైన మహాకృసకు ఆ మూగివానివలె నేను సాత్రము కాలేకపోయితినే! శాస్త్రజ్ఞానముచే చెడిసోయితినే. అని ఈ కూరత్తాళ్యానులు మిక్కిలి సరితపించిరట! పరిపూర్ణనుగు శాస్త్రవిజ్ఞానము, ఉన్నతమగు హారీతకులమున జన్మము, సంపూర్జైశ్వర్యము, మంచి చారిత్రము కలిగియున్నవీరు ఆమూగివానికి కలిగిన భాగ్యము

స్మితజ్యోత్న ్ష1ే తమకు లభించలేదే! అని వాపోవుటను బట్టి “త్యక్తమూనవొ అనుశిష్యలక్షణము వీరిలో సంపూర్ణముగా ఉన్నట్లు స్పష్టమగుచున్నది. వయస్సును బట్టి వీరు భగవద్రామానుజుల కంటె సుమారు 8 సంవత్సరములు పెద్దవారని చెప్పుదురు. అయినను అత్యున్నత జ్ఞానానుష్థానములు గల వీరు “రామానుజాడ్ర్షి శరణోస్మి" అని చెప్పుకొని వారి ఆజ్ఞకు పరతండత్రులై ధన్యతనాొందిరి. ఆచార్యవశ్యత “తమ అభిజాత్యమునకు భంగము కలిగినను ఆచార్యాజ్ఞను అవశ్యము నెరవేర్చవలెను గాని ఉల్లంఘించరాదు"”. అను ఉత్తను లక్షణము వీరిలో కలదు. అద్భుతనుగు ఒక సందర్భమునిందులకు ఉదాహరణముగా చూపవచ్చును. శ్రీరంగమునందున్న కందాడైవంశమువారు, గొప్పశిష్య సంపత్తిగల ఆచార్య పీరమునకు చెందినవారు. కొందరు మహారాజులు కూడ నారికి శిష్యులైయుండిరి. ఆకందాడై స్వామికి రామానుజ భాష్యమును అధ్యయనం చేయవలెనని కుతూహలము కలిగి రామానుజులవద్ద ప్రార్థింపగా వారు ఈ కూరత్తాళ్వానులను చూపి వీరివద్ద భాష్యమును చదువుకొనమని ఆదేశించిరి. కాని రాజగురువైన ఆ కందాడై స్వామికి ఈ కూరత్తాళ్యానుల వద్ద శిష్యరికమును చేసి భాష్యాధ్యయనమును పొందుటకు ఇష్టము కాలేదు. అట్టాగని మానుకొన్నచో భాష్యాధ్య యనం జరుగదు. అప్పుడా స్వామి, తన గౌరవమునకు భంగము కలుగకుండునట్లు ఉపాయమునాలోచించి ఎవరికిని తెలియకుండునట్లు ఒక రహస్యస్థలమున తనకు భాష్యపారమును చెప్పమని వీరిని కోరెను. వీరు తమ ఆచార్యత్వ ప్రతిష్టను కోరువారు కారు కనుక అట్లేనని అంగీకరించి జనసంచారము లేని తోటలో ఒక మూలకు ఈయనకు భాష్యమును చెప్పుచుండిరి. ఒకనాడు అకస్మాత్తుగా ఆ కందాడై స్వామికి ఆ శిష్యుడైన మహారాజు, తమ ఆచార్యులను దర్శింపవలెనని భాష్యపారము జరుగుచున్న ఆ ప్రదేశమునకే వచ్చెను. అకస్మాత్తుగా అతనిని చూచిన ఈ కందాడైస్యామికి తన గురువు గారే మరొకరి వద్ద శిష్యరికము చేయుచున్నారని రాజు శంకించునేమో? తనకు అవమానకరమైన ఇట్టి సంకట స్టితి నుండి తప్పించుకొనుట ఎట్టు? అను ఆవేదన కలిగెను. ఆ స్వామి యొక్క ఆరాటమును గుర్తించిన కూరత్తాళ్వానులు వెంటనే అతనిచేతనున్న భాష్య[గ్రంధమును తను చేతిలోనికి తీసుకొని, “అయ్యా! ఈ సూత్రమునకు అర్థమును తెలుపుడు” అని ్రార్ధించుచూ (గ్రంధమును పరించిరి. ఈ దృశ్యమును చూచి దగ్గరకు వచ్చిన మహారాజు, తమ గురువుగారే ఈ వృద్ధశిష్యునికి పాఠమును చెప్పుచున్నారని గ్రహించెను. తను గౌరవమును కాపాడుకొనుటకై పాటుబడక తామే శిష్యునివలె నటించి ఆ కందాడై స్వామి యొక్క గౌరవమును కాపాడిన ఈ కూరత్తాళ్యానుల హృదయ వైశాల్యము వాచాముగోచరను. అన్ని విధములుగా నిరపాయముగా తానే విజయమును సాధించి సెట్టి అర్హునాదులకు కీర్తిని సంపాదించిన కృష్ణపారమాత్మ వంటి ఉదారస్వభావము ఈ మహాచార్యులొక్కరిలోనే కలదు. ఒక శిష్యునికి భాష్యమును నేర్పి శాంతిని చేసి గ్రంధప్రచారము చేయనలెనను తపనయే తప్ప కీర్తిలాభాపేక్ష అణుమూత్రము

12 స్మితజ్యోత్స కూడా ఈ మహాచార్యునిలో లేదు. ఆత్మాభిమానముగల అట్టి శిష్యునికి కూడా నిరహంకారులైన వీరు, గ్రంధప్రవచనము చేయుటకు రామానుజుల ఆజ్జయే మూలకారణమని [గ్రహించినపుడు వీరి గుర్వాజ్ఞ పరతం(త్రత ఇట్టిది అని కూడా దీవిచే స్పష్టమగుచున్నది. వీరు వరదరాజస్తవమున “విద్వేషనూనమదరాగవిలోభమోహాద్యాజానభూమిరహమ్‌ ---” అని తమ నైచ్యమును భగనత్బన్నిధిలో ప్రకటించుకొనిరి. ఇతరులపై ప్రబలద్వేషమును, అహంకారమును ఐశ్వర్యాదులచే ఇతరులనవమానించు. అవివేకరూపమైన మదమును, ప్రీలౌాల్యరూపమగు రాగము, ధనములపై లోభమును, దారపుత్రాదులపై మోహము అను ఈ దుర్గుణములన్నింటికి నేనే జన్మ స్థానమని చెప్పుకొనియున్నారు. ఇది వారి నైచ్యాను సన్ఫానమును, నిరాడంబరతను, ప్రకటించునుగావి ఎంతమాత్రము వాస్తవము కాదని వారి ఉత్తమచారిత్రమును బట్టి తెలియును. ఇందు అణుమాత్రము కూడ సందేహము లేదు. మొదట తమ శిష్యుడైయుండి పిదస ధనలోభముచే రాజునాశ్రయించి ఈ ఆచార్యులవారికే 'బోహమును తలపెట్టిన “నాలూరాన్‌” అనునువోపాపిష్టికిని కూడా నాకు కలుగునట్టి మోక్షము కలుగవలెనని భగవంతుని వద్ద ప్రార్ధించిన ఈ మహాచార్యుని హదయములో విద్వేషలేశమైన కలదని చెప్పగలనా? వెనుక చెప్పినట్టు శిష్యుని గౌరవమును కాసాడుటకై తామే అతవికి శిష్యుడుగా నటించిన ఈ మహాత్మునిలో అభిమానమున్నదని ఊహించగలమా? భగవంతుని ఐళ్వర్యమువలె తమ ఐశ్వర్యము కూడ గొప్పది అని కొందరు తమను కొనియాడినపుడు భరింపలేక తమ సర్వస్వమును దొనముచేసి వైరాగ్యముచే రామానుజులనా 'శ్రయించిన ఈ మహాశయునిలో ఐశ్వర్యాదిమదము కలదని సంభావించగలవూ? వైధవ్యదుర్యోగము గల స్రీవి వివాహమాడి ఆమెతో దేహసంబంధమును వదలి జీవితాంతము వాన ప్రస్థులై గడపివ వీరిలో ప్రీలపై అనురాగము కలదని శంకించగలమా? “రేపటి రోజునకు నాకు ఆహారమేది?” అని విచారింపక ఏ రోజుకారోజు సరిపడు ఆహారమునే సంపాదించుకొను ఉత్తమ బ్రాహ్మణుని “అశ్వస్తనుడు" అని శాస్త్రములలో వ్యవహరింతురట. మహైశ్వర్యమును త్యజించి వచ్చి రామామజులనాశ్రయించి శ్రీరంగమున భిక్షాటనతో కాలము గడుపుచున్న వీరికి ఒకప్పుడు వర్దాకాలమున అతివృష్టిచే భిక్షావకాశము లభించక పస్తునుండిరట. అంతేకాని కొన్ని రోజులకు సరిపడు ఆహారమును నిలవ చేసుకొనలేదట. ఇట్టీ మహానుభావునికి లోభగుణము లేశమాత్రమైన కలదని సంభావించగలమా? భగవదత్రసాదమహిమచే తమకు లభించిన “వ్యాప-పరాశరొ అను పేరు గల కుమారులకు వివాహయుక్త వయస్సు వచ్చినను పట్టించుకొనక భగవంతుడే వారి యోగక్షేమములను గుర్తించువాడని కుటుంబ వ్యవహారముపై కూడా ఉపేక్ష వహించిన మహర్షి కల్పులైన వీరికి దారపుత్ర వ్యామోహము కలదని అనుమానించగలమా? ఒక్క వైష్ణవ సంప్రదాయనుననే కాదు, ఏ ఇతర సంప్రదాయములలో కూడ మొత్తముగా ప్రపంచచరిత్రము పరిశిలించినను ఇట్టీ మహాచార్యు లెచ్చటను “న భూతో న భవిష్యతి" అనుట 'పరమ సత్యము.

స్మితజ్యోత్న్న 13 “స్టాలిత్యే శాసితారమ్‌” అనునది ఆచార్యునికి ముఖ్యమైన లక్షణము. శిష్యుడెంతటి వాడైనను సంకోచించక అతనిని శాసించి తీరనలెను. ఉపేక్షించినచో శిష్యపాస ఫలము గురువునకును సంక్రమించునట. వీరి అనుగ్రహమునకు పాత్రులైన పలుగురు శిష్యులలో “పిత్తిస్నిళ్లిఆళ్వాన్‌” అను ఒక పండితులుండిరి. శ్రీ విద్యాధనాభిజనజన్మమదములచే ఆయన తరచుగా ఇతర శ్రీవైష్ణవ్రులను దూషించుచుండెను. ఇది భగవంతునికి కూడా అసహ్యమైన భాగవతాపచారము. శిష్యునిలో గల ఈ దుర్లక్షణమును మానిపించనిచో అతడుజ్జీవించడు సరిగదా! అది తను ఆచార్యత్వ పూర్తికి కూడ లోపమేనని భావించిన ఈ కూరత్తాల్యానులు, ఒక సంక్రమణ దివసమున కొవేరిలో స్నానమాడుచున్న ఆ శిష్యుని వద్దకు వెళ్లి నాకొక దానమును చేయమని కోరిరి, ఆశిష్యుడు భక్తితో తన సర్వస్వ్యమును సమర్పింతునని ఆచార్య గౌరవముతో విన్నవింపగా వీరు ఇక ముందెప్పుడును నా జీవితములో నునోవాక్కాయములచే భాగవతాసచారమును చేయనని వాగ్దానము చేయుమని ఆదేశించిరి, అట్లే వాస్టానమును చేసి జాగ్రత్తగా మసలుచుండిన ఆయన ఒకరోజున నిగ్రహమును కోల్పోయి భాగవతదూషణనును చేసి ఆవేశము శాంతించిన పిదప మిక్కిలి ఆవేదన చెందెను. ఈవిషయము ఈ ఆచార్యులవారికి తెలిసి ఆయనకు కలిగిన పశ్చాత్తాపమునకు సంతసించి “ఇకనెప్పుడును ఇట్లు చేయకుము అని శాసించిరి. శిష్యుని శిక్షించుటలో వీరికి గల పట్టుదల దీనిచే అభివ్యక్తమయినది. ఆచార్య లక్షణములలో “స్థిరధియమ్‌” అను లక్షణము అత్యావశక్యమైనది. తాను నమ్మిన దైవము పైనను, మతము పైనను అచంచల విశ్వాసము కలిగియుండుట ఆచార్యునిలో యుండదగిన ప్రధానగుణము. ఈ గుణమునకు ప్రధానలక్ష్యము ఈ గురుపుంగవుడే. ఆరోజులలో చోళదేశమును పరిపాలించుచుండిన ఒక మహారాజు, తాను శైవమతస్థుడైనందున శివసరత్వమును స్టాపించుటకై మిక్కిలి ప్రయత్నించెను. అతనివద్ద (ప్రధాన ఉద్యోగిగా ఉండిన “నాలూరాన్‌” అను శ్రీ వైష్ణవుడు (ఈతడు కూరత్తాళ్వానులశిష్యుడు) బలవంతముగా నైనను రామానుజులచేతను, కూరత్తాళ్యానులచేతను శివపరత్వము నంగీకరించినట్టు ఆమోదముద్రగా వారిచే సంతకములు తీసుకొన్నచో శినపరత్వము స్థిరముగా నిలచునని రాజునకు సూచననిచ్చెను. ఈ విషయమును ముందుగనే పశికట్టిన శ్రీవైష్ణవ్రలందరును రాజువలన రామానుజులవారికి అపాయము సంభవించవచ్చునని తలంచి ముందుగానే వారిని శ్రీరంగమునుండి తప్పించిరి. వారు ప్రధానశిష్యులతో భద్రముగా కర్ణాటక ప్రాంతమునకు నెడలిపోయిరి. ఇచ్చట మహారాజు, రామానుజులను రాజసభకు పిలుచుకొనిరండని భటులనాజ్ఞాపించగా ఈ కూరత్తాళ్వానులే కాషాయవస్త్రములము ధరించి మహాపూర్ణులతో పాటు రాజసభకేగిరి. ఆ సభలో శైవులవాదముల నన్నింటిని పూర్వసక్షము చేసి ప్రబల ప్రమాణయుక్తులతో నిర్భయముగా విష్ణుపరత్వమునే స్టాపించిరి. సభలోని పండితులందరును వీరి వాదమునంగీకరించిననూ (క్రూరుడైన రాజు ఒక సత్రముసై “శివాత్సరతరం నాస్తో (శివుని కన్న-పరదైవము వేరులేదు) అని వ్రాయించి దీనిపై హస్తాక్షరిని చెయుమని వీరిని ఆజ్ఞాసించెను. వీరు తమ అభిష్టమునకు వ్యతిరేకముగా హస్తాక్షరిని చేయుటకు నిరాకరించగా

కేతు స్మితజ్యోత్న

క్రూరుడైన ఆ ప్రభువు, మిమ్ములను దండింతునని బెదిరించెను. అతని బెదిరింపులో గాని తను ప్రాణములకు కలగబోవు అసాయమును గాని వీరు లెక్కించక ప్రామాణికమైన నారాయణ పరత్వమునందు తమకు గల ప్రగాఢ విశ్వాసమును విండు సభలో ఎలుగెత్తిచాటిరి. ఉగ్రుడైనరాజు, వారి నేత్రములను సెరికివేయుటకు భటులను ఆజ్ఞాపించగా నీవంటి పాసిష్టిని చూచిన ఈ నేత్రములు నాకు పోవుటయే మంచిదని పలుకుచూ తామే గోళ్ళతో తమ నేత్రములను పెరికివేసుకొవిరి. ఆ సంఘర్షణమున వృద్దులైన మహాపూర్ణులు ప్రాణత్యాగము చేసిరి. ఇట్టు రామానుజదర్మనస్థాసనమునకై తను నేత్రములను కూడా బలిదానము చేసిన ఈ మహనీయుల చిత్తస్టైర్యము, నుహావిశ్వాసము, శ్రీవైష్ణవ మతమునకు నజ్రకనచము నలె రక్షకమైనది, ఇట్టు దృఢదీక్షతో సిద్దానమునకు మహాసీనను చేసిన వీరిపై భగవద్రామానుజులకు

కూడా శిష్యభావము కాక పరిపూర్ణగౌరవభావమే కొనసాగినది. ఒకనాడు వీరు, జీవితముపై విరక్తితో శ్రీరంగనాధుని వద్దకు పోయి తమకు శీఘ్రముగా మోక్షమును ప్రసాదించమని ప్రార్థించిరి. భగవంతుడు గూడ అందులకు వారంరోజుల గడువును పెట్టి ఫలానారోజున తప్పక మోక్షమును ప్రసాదింతునని అభయమునిచ్చెను. వెంటనే వీరు, తమకే కాక తమ సంబంధము కలవారికి కూడ ముక్తిని ప్రసాదించుమని వేడగా “తథాఒస్తూ" అని భగవంతుడు అనుమతించెను. ఈ సంగతిని విన్న రామానుజులవారు మిక్కిలి కలతనొంది కలగబోవు వారి విశ్తేషమును భరించలేకున్నను అది భగవదాజ్ఞయని శిరసావహించి నారు కోరిన వరమును బట్టి వారి సంబంధముచే తమకు కూడా మోక్షమే నిశ్చితమేగదాయని ఆనంద పారవశ్యముతో ఎగిరి గంతులు వేసిరట! ఇట్లు ఆచార్యుల హృదయమును పరిపూర్ణ గౌరవమును చూరగొన్న ఈ మహాచార్యుల ఉత్తమచారిత్రము శ్రీవైష్ణవమండలికి నాటికిని నేటికిన్ని శిరోధార్యమైనది. వీరు సరమపదించినపుడు భగవ గ్రామానుజులు తనకు ఒక్కతియే పుత్రిక కలదనియు, ఆమె లోకాతీతమైన సౌందర్యాది సద్గుణములు కలది అనియు, ఆ చిన్న బిడ్డను లక్ష్మినివలె పెంచుకొంటిననియు, కృష్ణుడు ఆమె సౌందర్యమునకు ముగ్దుడై నాకు చెప్పకుండనే తీసుకసోయినాడనియు ఒక గోపిక యొక్క తల్లి దుఃఖించుచున్నట్టు పెరియాళ్వారులు ఈ పాశురమున వర్తించిరి. “ఒరుమకోల్‌ తన్నైయుడై యేన్‌ ఉలకమ్‌ నిజ్రెన్షపుకల్‌ తిరుమ కళ్‌సోలవళ్తీన్‌ ఇఖ్ళ ణ్‌ వూల్‌త్రాన్‌ కొణ్గుపోనాన్‌' అను పెరియాళ్వారుల సాశురముననుసంధించుచూ మూర్చనొందిరట. వేలమంది శిష్యులన్నను వీరిపై ఆచార్యులనారికి గల వాత్సల్యము అపారము అనుటకు ఈ ఒక సన్నివేశమే చాలును. మకరమాసమునందు హస్తానక్షత్రము వీరి అవతారదినము. శీ స్తవము, శీవైకుణ స్తవము, అతినూనుషస్తవము, సుందరబాహృుస్తవము, వరదరాజస్తవమ్సు, అనబడు క్‌ స్తోత్రములు వీదిచే రచింపబడినవి. అనేక వేదాన్త రహస్యములు, సంప్రదాయ సారారములు హృదయజ్ఞమమైన భక్తిరసము విరి స్తోత్రములలో కనబడును. “యమకరత్నాకరము” అను మహాహావ్యము సవ్యాఖ్యానముగా నీరే రచించినట్లు ప్రచారములో కలదు క్షాన్లి ఆగ్రంధమ్లులోని కొన్ని సందర్భములను బట్టి అదివీరి రచన కాదనియు, ఈవంశంలోనివారే అర్వాచీను లెన్వరో

స్మితజ్యోత్న 15 రచించిరనియు పెద్దల నిర్ణయము. వ్యాకరణము వీరి అభిమానశాస్త్రమని సంచస్తవిలోని సుళబ్ద ప్రయోగ వైచిత్రిని బట్టి గ్రహింపవచ్చును. వ్యాకరణ నుహాభాష్యమే మూర్రీభవించి వీరిరూసమున నడచి వచ్చుచున్నదని భావించిన ఆనాటి పెద్దలు నీరిని “నడ్రైయాడు పాతజ్ఞులమ్‌” అని వ్యవహరించుచుండిరట. వీరి వ్యాకరణపాండిత్యము అనన్యసాధారణమైనది అని తెలుపుటకు ముక్తకముగా వీరురచించి రామానుజుల వారికి సంపిన ఈక్రింది శ్లోకమే ప్రబల నిదర్శనము. శ్లో, “తిస్రోఒష్టకాః అయానాఖ్యాః ధీవిశేషవతాం నృణామ్‌ ।

తత్ర పళ్ళ్చిమ పూర్వం మాం నహ్యత్యన్హాయ మధ్యమ ॥

ఈ శ్లోకమున వ్యాకరణ శాస్తార్ధము, అష్టాక్షరీ మహామంత్ర సంప్రదాయార్థము కూడ ఇమిడియున్నది.

చోళరాజుచే కలిగిన సంక్షోభమును బట్టి రామానుజులవారు కర్ణాటక ప్రాంతముననే సలు సంవత్సరములు ఉండిపోనలసివచ్చినది. ఆ సమయమున శ్రీరంగమునందే యుండిన ఈ ఆచార్యులవారు, చిన్న తాళపదత్రముపై ఈ శ్లోకమును వ్రాసి వార్తాహరుని ద్యారా రామానుజుల వారికి పంపినట్టు ప్రసిద్దికలదు.

(అష్టకాఏ అనగా “అష్టాధ్యాయి” అను వ్యాకరణశాస్త్రమును పరించిననారు, వారు తమ న్యాకరణ శాస్త్రములలోఒక సూత్రము చేత (ధీవిశేషవతాం నృణాం) బుద్దిమంతులగు వారికే తెలియునట్టు, (తిస్రః ఆఖ్యాఖ మూడు సంజ్ఞావాచక పదములను, (అయాన్‌) సాధించి పెట్టియున్నారు. (తత్ర) ఆమూడు సంజ్ఞలలో, (పశ్చిను) చివరపదముచే బోధింపబడు ఓస్వామీ! (పూర్వం నూం) మొదటి పదముచే బోధింపబడు నన్ను, (మధ్యమ) నడుమనున్న పదమునకువాచ్యుడగు ఒక నీచుడు, (అన్హాయ) నశింపజేయుటకు, (నహ్యతి) బంధించు చున్నాడు. అని శ్లోకమునకు బాహ్యార్ధము. ఆ శ్ఞోకమేదియో తెలిసిన వారికి గాని ఇందలి రహస్యము బయటపడదు. వ్యాకరణమున “అస్తి నాస్తి దిష్టం మతివొ అని ఒక సూత్రము కలదు. ఈ సూత్రమును బట్టి “కకొలను ప్రత్యయమురాగా “ఆస్తిక; నాస్తిక; దైష్టికః” అను మూడు సదములు వరుసగా సిద్దించును. (అస్తి పరలోకాదికమితి మతి; యస్య) పరలోకములు, పుణ్యపొపముల, దృష్టిగోచరముకాని జీవేశ్వరులు ఇట్టి పదార్థములు కలవని శాస్త్రముచే నమ్మువాడు ఆస్తికుడు, వాటిని బొత్తిగా నమ్మనివాడు (నాస్త్రీతి మతిః యస్య) నాస్తికుడు. (దిష్టం ఇతి మతిః యస్య) దైవమే సర్వకారణమని నమ్మువాడు దైష్టికుడు అని ఆ సూత్రముచే సిద్దించిన మూడు సేర్లకును అర్ధము. ఇందు చివరిదైన “దైస్టిక పదముచే బోధింపదగిన దైవనిశ్వాసముగల ఓ రామానుజా! ప్రధమపదమైన అస్తిక శబ్దముచే చెప్పబడినట్లు పరలోకాదులను జీవేశ్వర తత్త్వమును గ్రహించి విశ్వసించిన అస్తికుడనైన నన్ను, మధ్యమ పదమైన నాస్తీకళబ్దముచే బోధింపదగిన చోళభూపాలుడు (అంతాయ నహ్యతి) చంపుటకు ప్రయత్నించుచున్నాడు. అనిదీని భావము. ఈ అంతరార్థము రహస్యముగా సందేశరూపమున రామానుజులవారికి పంపబడినది.

16 ప్మితజ్యోత్న

దీనికి సంప్రదాయ పరముగా కూడా మరొక అర్థమున్నది. (అష్టకా;) అనగా అస్టాక్షర మహామం్రనిష్ణులు, వారు ఆ మందత్రములోని మొదటిపదమైన ప్రణవముచే ఈశ్వరునికే జీవుడు శేషభూతుడని తెలుసబడును అనియు, చివరిసదమైన “నారాయణాయ” అను పదముచే నారాయణ కైంకర్యమే ప్రధాన ప్రయోజనమని బోధితమనియు, మధ్యమమైన “నమొ పదముచే ప్రాకృతరూప విరోధి నర్గము నివారింపబడుననియు పూర్యాచార్యుల సమన్వయము. ఈ విధముగా చూచినప్పుడు (నారాయణాయ) భగవత్కైంకర్య నిష్టుడవైన ఓ రామానుజా! ప్రణవ బోధితమైన శేషత్వజ్ఞానము కలిగియున్న నన్ను నిరోధినర్గమునకు చెందిన చోళభూపాలుడు అంతము నొందించదలంచినాడు, అని కూడా భావమును చెప్పవచ్చును.

శ్రీపరాశరభట్టర్‌వారు

భగవాద్రామానుజుల శిష్యులుగా ప్రసిద్దినొందిన శ్రీవచ్చచిహ్నమిశ్రుల వలె మరి ఎందరో వారి శిష్యులైన నుహానుభావులు కూడ ఉభయవేదాన్త ప్రవర్తకులుగా ప్రసిద్దినొంది యున్నారు. వారిలో కురుకేశ్వరులు, శ్రీరామమిశ్రులు, అనంతాచార్యులు, శ్రీవిష్ణుచిత్తులు, మొదలైనవారు కొందరు శ్రీభాష్యమునకు వ్యాఖ్యను రచించియు, విష్ణుపురాణమునకు ద్రవిడ ప్రబన్షములకు సంగ్రహ వ్యాఖ్యానములను రచించియూ రామానుజుల ఆజ్ఞచే తమతమ ప్రాంతములలో విశిష్టాద్వైత సిద్దాన్త ప్రచారమును గావించిరి. అయినను రామానుజులవారి అంతిమ ఆదేశమును బట్టి వారి తదవంతరము శ్రీవైష్ణనాచార్య పీరమును అధిష్టించిన ప్రధానాచార్యులు శ్రీపరాశరభట్టర్‌ వారు మాత్రమే. తమకంటె వయస్సునందు చాలా చిన్నవారైనను ఈ పరాశరభట్టర్‌ వారినే వెనుక చెప్పిన అనంతాచార్య శ్రీరామమిడ్ర, విష్ణుచిత్తాచార్యాదులందరును రామానుజుల ఆజ్ఞను శిరసావహించి శ్రీవైష్ణవ ఆచార్య పీర ఆచార్యులుగా పరిగణించి సంభావించిరి. కూరత్తాళ్వానుల పుత్రుల ఇరువురిలో వీరు మొదటివారు. వీరికి “పరాశరభట్ట” అనియు, వీరి తమ్ములకు “వ్యాసభట్ట” అనియు నామకరణము చేసి, విష్ణుపరత్వస్థ్టాపకులైన పరాశర వ్యాసమహర్చుల విషయమున రామానుజులవారు కృతజ్ఞతను ప్రకటించుకొన్నట్లు పెద్దలు చెప్పుదురు. ఇట్టు రామానుజుల తదనంతరము ఆచార్య పదవిని అధిష్టించిన ఈ పరాశరభట్టర్‌ వారు, తమ తండ్రిగారగు కూరత్తాళ్వాముల నలె వ్యాకరణాది సామాన్యశాస్త్రములయందుము, సంస్కృత (ద్రావిడ వేదాన్తములయందును సంపూర్ణమగు వైదుష్యము కలిగి అభండప్రతిభా సంపన్నులై శ్రీరంగమున వేంచేసి యుండిరి.

వీరు అవతరించిన వెంటనే జాతాశెచము నిర్వర్తించిన పిదప 11వ రోజున శ్రీరామానుజుల వారు, ఈ బాలుని లక్ష్మీఅమ్మువారి ఆలయమునకు రప్పించి అర్చనాదులను జరిపించి, లక్ష్మీకటాక్షసాత్రుడై ఇతను వర్డిల్లి సిద్దాన్త ప్రచారకుడు కావటేనని మంగళాశాసనము చేసినట్టు సంప్రదాయ గ్రంధములలోనున్నది. ఈ కారణముచేతనే అనంతాచార్యాది మహాశయులు గూడ పరాశరభట్టవారిని శ్రీరంగనాయకీమానసపుత్రుడని శ్రేమతో పీలచుచుండిరట. ఇట్లు

స్మితజ్యోత్న 17 లక్ష్మీదేవి యొక్క అనుగ్రహమునకు, రామానుజుల అనుగ్రహమునకు బాల్యమునందే పాత్రభూతులైన ఈ భట్టర్‌వారు సెద్దవారై ఆచార్యపీరమునకు వచ్చిన సిదస శ్రీరంగనాధాల యమున అధ్యయనోత్సవ, బ్రహ్మోత్సవాది వివిధ కార్యక్రమములకు నిర్వాహకులుగా నుండి శ్రీరంగనాధుని వైభవమునకు ప్రసిద్దిని తెచ్చుటచేత “శ్రీ రంగేశపురోహితులు” అనియు వ్యవహరింపబడుచుండిరి. రంగనాధుడు కూడ నుహావైభవముగా వీరు జరిపించిన పలు మహోత్సవనములకు సంతసించి, మరియు వీరు రచించిన శ్రీరంగరాజస్తవ శ్రవణము చేతను ప్రసన్నుడై ఏ ఇతరపూర్వాచార్యులకును లభించనంతటి గౌరవమర్వాదలను వీరికి కల్పించెనని తెలియుచున్నది. తండ్రిగారే వీరికి ఉపనయనాది సంస్కారములను చేసి సామాన్యశాస్త్రములను నేర్చినను అధ్యాత్మ విద్యను మాత్రము తమ సతిర్జులైన గోవిన్హ మిశ్రులనబడు ఎంబార్‌ ఆచార్యుల సన్నిధిలో అధికరింపజేసిరట.కనుకనే వీరు, తాము రచించిన విష్ణుసనుప్రనామ భాష్యారంభమున “వనే గోవిన్హతాతౌ” అను శ్లోకమున గోవిన్హ మిశ్రులను, శ్రీవత్సచిహ్న మిత్రులను ఇద్దరిని ఆచార్యులుగా పేర్కొనిరి, తం డ్రిగారిలోని శాస్త్ర వైదుష్యము వీరిలో కూడ పరినిష్టితమైనది అనుటకు వీరు రచించిన శ్రీగుణరత్నకోశ, శ్రీరంగరాజస్తవములలోని ప్రొాధశబ్ద ప్రయోగములే సాక్ష్యమునిచ్చును. ఈ రెండు స్తోత్రములనే కాక అష్టాక్షరీ- ద్వయ-చరను శ్లోకములకు సం గ్రహనివరణముగా “అప్టశ్లోకీ” అను పేర చిన్న స్తోత్రమును కూడ ప్రసాదించియున్నారు. “భగవద్గుణ దర్పృణము”అను పేరుతో విష్ణుసహస్రనామముపై వీరు రచించిన భాష్యము పరమ ప్రామాణికమైనది. మరియు విశిష్టాద్వైత సిద్దాన్తమునకు చెందిన ప్రమాణ ప్రమేయ నిష్కర్సను ప్రతిపాదించుచూ “తత్ష్యరత్నాకరము” అను శాస్తార్థ జటిలమైన మవోగ్రన్ధమును కూడా వీరు రచించినట్లు తెలియుచున్నది. నాధమునుల వారి న్యాయతత్త్య (గ్రన్ధమును వలె ఈ తత్త్వరత్నాకరమును కూడ శ్రీవేదాన్త దేశికులవారు తమ న్యాయ సిద్దాజ్ఞున, సర్వార్ధసిద్ది ప్రభృతి (గ్రన్ధములలో పలు స్థలములలో ఉదాహరించియున్నారు. స్తోత్రములలోను, సహస్రనామ భాష్య, తత్త్యరత్నాకరాది గ్రంధములలోను వీరు సంస్కృతవేదాన్త ప్రశస్తేవి ఉగ్గడించుటయేకాక ఆళ్వారుల దిన్య ప్రబన్టములపై కూడా పరిపూర్ణ ప్రావణ్యము కలిగి శిష్యులకు ప్రవచనము చేయుచుండిరని వాటిలో గల స్వారస్యమును పలుచోట్ల రసోక్తిగా వ్యాఖ్యానించిరని ఆ ప్రబన్దవాఖ్యానములలో కనబడుచున్నది. వీరి సద్దుణసంపత్తిని సదాచారనిష్టను సిద్దాన్త ప్రవచన ప్రాగల్స్యమును గుర్తించిన మహానుభావులెందరో వీరినాశయించి అతిఖక్తితో సేవించి ఉజ్జీవించిరి. వీరి కన్న తల్లిగారైన కూరత్తాళల్యానుల భార్య ఆండాళమ్మవారు కూడ తక్కిన శిష్యవర్గములో తాము కూడా అంతర్భవించి వీరిని పుత్రులుగా కాక ఆచార్య ప్రతిపత్తితో గౌరవించుచూ నిత్యము వీరి శ్రీపాద తిర్ధమును స్వీకరించుచుండిరి. అనుటను బట్టి వీరి జ్ఞానానుష్టాన సంపత్తి ఎంతటిదో గుర్తింపవచ్చును.

18 స్మితజ్యోత్న అలి కొన్ని మధుర ఘట్టములు శ్రీపరాశరభట్టర్‌ వారి జీవితములో ఎన్నో నుధురఘట్టములు శ్రీవైష్ణవులందరికిని విత్యామపన్టేయములుగా భావించుకొనదగినవి కలవు. వాటిలో కొన్నిటిని ఇచ్చట ఉదాహరింతుము. ఒకరోజు వీరు, తమ భార్యామణిని పిలిచి ఏవమ్మా వంటను చేసితివా? నేనా వంటపదార్థములను ఆరగింపు సమర్పింపవచ్చునా? అని యధాలాపముగా అడిగిరి. ఆ మాటను విన్న ఆమె, వెంటనే “స్వామీః నేను తమ దాసురాలనగుభార్యను గదాః నన్ను మీరు అమ్మా! అని పిలవవచ్చునా? ఇకముందు అట్టు పీలువకుడు!” అని విన్నవించుకొనెను. వెంటనే భట్టర్‌వారు ఓహో! “అమ్మా” అని పిలిచితినా? అది భగవ్ర్రేరణతో వచ్చిన మాటయే కనుక ఇకముందు నిన్ను భార్యగా కాక అమ శగౌనే పరిగణింతునని చెప్పి ఆమెతో సాంసారిక భోగములను వదలి జీవితాంతము ఆమెపై నూతృవత్‌ గౌరవబుద్దిని కలిగియుండిరట. విన్నవారి హృదయములను కలచివైచు ఈ సంఘటన, భట్టర్‌వారి ఇంద్రియ ని([గ్రహమునకు ఉత్తమమైన నిదర్శనము. ఒకరోజు వీరు, భగవద్దర్శనమునకై ఆలయమునకు వెళ్ళుచుండగా వారికీ శ్రీరంగవీధులలో ఆచార్య పురుషుల గృహంబుల ముందు భిక్షనెత్తుకొనుచున్న కొందరు భాగవతులు కనబడిరి. భాగవతశేష ప్రసాదమును భిక్షారూపమున స్వీకరించు ఈ యాచకులు ఎంత అదృష్టవంతులో? అని తమ మనస్సులో ఒక భావము స్పురించగా వెంటనే వారిని గురించి ఆశువుగా ఒక శ్లోకమును రచించిరి. వారి వ్యాకరణ పాండిత్య వైభవమును బట్టి ఆ శ్లోకము వ్యాకరణ ప్రక్రియా జటిలమైనను మధురార్థ బోధకమై ఆవిర్భవించెను. ఆ శ్లోకమిది. “దిదేవిషతి నూనుషు స చ తితద్విభూషత్యసా శిశర్విశతి సర్వథా వివిధయిష్యతే తేన చ | ముముక్తిషతి తత్వగత్యవగతేః స నిస్సంఛశయం నినిత్యిషతి సోప్యహో! సచరిరజ్ఞ భిక్షోషతి” ॥ అల్పాయువు, అదృఢగాతృడును అయిన మనుష్యుడు తాను దేవజాతిలో జన్మించిన బాగుండునవి కోరుకొనును. ఆ దేవజాతివాడు, త్రిలోకాధిపతియగు ఇంద్రుని పదని వచ్చిన బాగుండునుగదాయని ఆశించును. ఆ ఇంద్రుడు, అణిమాలఘిమాది అష్టసిద్ధులు గల శివుని జన్మము నాకు కలిగిన బాగుండును గదా యని అఫేక్షించును. ఆ శివుడు, తనపై వాడగు చతుర్ముఖబ్రహ్మపదవి తనకు లభించిన బాగుండునని కోరుకొనును. ఆ బ్రహ్మయు, ప్రకృతి బంధమునుండి నిముక్తినొంది ముక్తపురుషుడనై బ్రమ్మానందమును అనుభవించగలనని ఆళించును. ఆ ముక్తపురుషుడు, అనంత, గరుడ, విష్వక్సేనాది నిత్య పురుషులవలె నిరంతర భగవత్సేవకు నోచుకొనకపోయితినే! అని ఆరాటపడును. ఇకానిత్యపురుసుడు భగవద్సేవకంటే భాగవత శేషత్వము మిన్న అని తలచి శ్రీరంగ క్షేత్రమున భిక్షుకరూసమున భాగవతశేష

స్మితజ్యోత్న 19 ప్రసాదమును స్వీకరించుటకై ఇట్టు వచ్చియుండును అని పై శ్లోకమునకు భావము. ఇట్టు శ్రీరంగభిక్షుకులను నిత్యసూరుల కంటె అధికులుగా భావించిన ఈ పరాశరభట్టర్‌వారి భాగవత నిస్టృ పరాకాష్టకు చెందినది. పైశ్టోకములోని క్రియాపదములన్నియు అతివిచిత్రములై నుహావైయాకరణులకే ఆశ్చర్యమును కలిగించునట్టివి.

శ్రీరంగం క్షేత్రముపైనను, శ్రీరంగనాధునిపైనను ఈ భట్టర్‌వారికి అపారమైన అభిమానముండెడిది. శ్రీరామ నామామృతరుచి నిశేషముచే హనుమంతుడు పరమ పదవాసమును కూడ తిరస్కరించినట్టు నీరును, శ్రీరంగమునందలి భగవద్భాగవత గోష్టీ మహోత్సవాది దర్శనాభిలాషచే తమకు శ్రీవైకుంరప్రాప్తి కూడ వలదని తిరస్కరించిరి. ఒకప్పుడు వీరికి వీపుపైన రాచపుండు పుట్టి బాధపడుచూ రంగనాధుని చెంతకు దర్శనార్ధమై వెళ్ళగా వీరి బాధను చూచి “మరణింతునేమోయని దుఃఖపడుచుంటిరా? భయపడకుడు మీకు మోక్షమును ప్రసాదించును అని స్వామి వీరిని సముదాయించెను. వెంటనే వీరు “రంగనాధా! నీ దివ్యకృప చేత శ్రీవైకుంరమునందు కూడా నేను పంపిన చిన్న చీటిముక్క కూడ చెల్చుబాటు అగునట్టు అధికారమును పొందితిని. నాకు గాని నా సంబంధము కలవారికి గాని మోక్షమిత్తువు అనుటలో సందేహమే లేదు. కాని నేను శ్రీవైకుంఠమునకు పోయినచో అచట కస్తూరీ కలితోర్డ్య పుండ్రతిలకంకర్ణాన్తలోలేక్షణం ముగ్ద స్మేరమ నోహరాధరదళమగు నీ ముఖారవింద సేవను అచట పొందలేనెమో? అనియు, ఈ దర్శనము అచ్చట కలుగనిచో తిరిగి సూర్యమండలమును భేదించుకొని ఈ శ్రీరంగమునకే రాక తప్పదేమో? అనియు విచారించు చుంటిని”అని సమాధానమును తెలిపిరి. ఈ కధను నాచ్చియార్‌ తిరుమొళి ప్రబన్షమున వ్యాఖ్యానకర్తయగు పెరియవాచ్చాన్‌ పిళ్తిస్వామి ఉదాహరించిరి. కొన్ని ప్రత్యేక సందర్భముల లోను, ద్రవిడప్రబన్హ ప్రవచన సమయములలోను వీరు పలికిన ఛలోక్తులు, రసోక్తులు ఆనాటి సహృదయులందరిని ఆకర్షించినవి. శ్రీరంగనాధుని దేవాలయములోనికి ఒకనాడు శునకము ప్రవేశించగా ఆలయమునకు అపవిత్రత కలిగినదని భావించిన అర్భక- పురోహితులు సంప్రోక్షణ రూపమున శాంతికర్మను జరపించుచుండిరి. ఆ సమయమున భగవద్దర్భ్శనమునకై అచటికి వచ్చిన భట్టర్‌వారు శ్రీరంగనాధునితో ముచ్చటించుచూ ఛలోక్తిగా ఒక శ్లోకమును చెప్పిరి.

ళ్‌ (4 క్ట

రంగనాధా! నిజముగా ఆశునకము ఆలయమునకు వచ్చినదో లేదో ఆక్షుద్రజంతువు లోనికి వచ్చినట్ట్లు ఒక అసవాదమును దానిపై నేసి ఈ సెద్దశాన్తికర్మను జరసించుకొంటున్నావు. అది జ్ఞానము లేని జంతువు, జ్ఞానము కలిగిన నేను ఎన్నో పాపకర్మలు చేయుచూ దానికంటే నీచ స్థితిలో ఉన్నాను గదా! అట్టినేను, నిత్యము ఆలయములోనికి వచ్చుచున్నను శాంతికర్మను చేసుకొనవేమి? ఆశువుగా చెప్పిన ఈ ముక్షక శ్లోకములో ఆచార్యులవారు “నేను జ్ఞానానుష్టాన సంపన్నుడను” అను అహంకారమును ప్రకటించుకొనక వైచ్యానుసంధానమును అవిష్కరించు కొనిరి. ఇదియే ఛలోక్తి

20 స్మితజ్యోత్న్న ఇట్టిదే రంగనాధస్వామికి తిరుమంజనోత్సవము జరుగుతున్నపుడు తడిగుడ్డను ధరించి యున్న భగవన్మూర్తిని చూచి ఆశువుగా చెప్పిన మరొక ఛలోక్తిగల శ్లోకము. శ్లో “త్వం మేఒహం మేకుతస్తత్‌.............. నృగ్యమధ్యస్థనత్‌త్వం” ॥ మొండివాడైవ జీవునితో వివాదపడి, తాను సర్వస్వామినవి జీవుడు దాసుడని కష్టపడి వాదించి కూడ మరుగునపడిన తత్త్వమును నిజమని స్టాపించుటకై తడిగుడ్డను కట్టుకొని నలుగురిలో ప్రమాణము చేయుచుంటివా? రంగనాధా! అని ఈ శ్లోకమునకు భావము. ఇట్టు వీరు రచించిన ముక్తక శ్లోకములు మరెన్ని యో కలవని పెద్దలు చెప్పుదురు. ఇక భగవద్విషయము నందు వీరు సెలవిచ్చిన రస్తోక్తులు అనేకములు వ్యాఖ్యానైక గమ్యుములు. వీరిజీవితమున అతిముఖ్యమైన సందర్భము “వేదాన్లో అనబడు ఒక మహావిద్వాంసుని వాదమునందు జయించి ఆయనను తమకు శిష్యునిగా చేసుకొనుట. ఇది ఒక విచిత్ర సన్నివేశము. కర్ణాటక ప్రాంతమునందు షట్‌శాస్త్రముల పై సంపూర్ణాధికారమును సంపాదించిన ఒక మహాపండితుడుండెను. ధనవంతులైన మహారాజులు తక్కిన రాజులను ఓడించి వారివద్ద ప్రతిసంవత్సరము పన్నుగా ధనమును వసూలు చేయునట్లు ఈ పండితుడును దేశమునందలి పండితులను వాదమందు సరాజితులను చేసి వారినుండి పన్నువసూలుచేయుచుండెను. ఆరుసాదములుగల ఉన్నత పరమును చేయించుకొని దానిపై తానధిష్టించి తానే షట్‌శాస్త్ర పండితుడనని గర్వించియుండెను. రామానుజులవారి జీవితమున అంతిముకాలములో ఇతడున్నట్టును, ఇతనిని జయించి స్వమతములోనిక్షి చేర్చనలెవనియును వారికి కోరికయుండెను.యొవనమందుండి పర్వశాప్త్రవిశారదులై, ప్రతిభాసంసన్నులైన భట్టర్‌వారి ద్వారా ఈ కార్యమును సాధించవలెనని వారుతలపోసి యుండిరి, కాని వారి కాలమువ ఆపని జరుగలేదు. పిదప ఒకప్పుడు కర్ణాటక ప్రాంతంనుండి తీర్థయాత్రగా వచ్చిన ఒక బ్రాహ్మణుడు, శ్రీరంగమున భట్టర్‌వారి గోస్టిని వారి శాస్త్రపాండితమును, ప్రవచనధోరణిని గుర్తించి మీనలెనే మాప్రాంతమునందు అఖిండశాస్త్ర పాండిత్యము కలవాడు, ఒక పండితుడు కలడని భట్టర్‌వారికి విన్నవించెను. శౌార్యవంతులైన వీరపురుషులకు గాని శాస్త్రవేత్తలైన విద్వాంసులకుగాని తనుకు సాటియగు మరొక వ్యక్తి కలడని తెలిసినపుడు అతనిని చూడవలెనని, వాదించి ఓడించి తన గొప్పతనమును నిలుపుకొనవలెనని ఉత్కంర దినదినము పెరుగుచుండుట లోకమున సహజము. ఆవిధముగా భట్టర్‌వారు ఆతనిని చూడవలెనవి ఆశపడుచుండిం. వీరికి ఆ సండితుని గురించి చెప్పిన (బ్రాహ్మణుడే తిరిగి తన దేశమునకు పోయి అచటనతనికి ఈ భట్టర్‌నారి గోప్టీవైభవమును గురించియు, సంపూర్ణ వైదుష్యమును గురించియుతెలిసెను. శ్రీరంగములోని భట్టర్‌ వారికి ఏ శాస్త్రమునందు ప్రావీణ్యము కలదు? అని ఆపండితుడు అడుగగా వారు షట్‌శాస్త్ర పండితులేనని బ్రాహ్మణుడు బదులు చెప్పెను.ఆనాటినుండి అతనికి భట్టర్‌ వారితో వాదించవలెనని ఉత్కంఠ కలిగెను, ఇట్లు కాలముగడచుచుండగా త్రీరంగమునందలి పెద్దల యొక్క (ప్రేరణచేత భట్టర్‌వారు భగవద్రామానుజుల అభీష్టమును తెలుసుకొని ప్రత్యక్షముగా

స్మితజ్యోత్న వై ఆ విద్వాంసునితో వాదించి అతనిని తమ సంప్రదాయములో చేర్చుకొనుటకై శ్రీరంగముమండి కర్ణాటకప్రాంతమునకు బయలుదేరి వెళ్ళిరి. మహైశ్వర్య సంపన్నుడై యుండిన ఆ పండితుని “వేదాన్త అని అందరు వ్యవహరించుచుండిరి. వీరు మొదట యాదవాచలమునకు చేరి తిరునారాయణస్వామిని, భగివద్రామానుజ మూర్తిని, ఇతర భాగవతులను సేవించివారి అనుమతితో “వేదాన్త అను పండితుడు నివసించు గ్రామ సమీపమునకు చేరిరి. ఊరు బయటనే కనబడిన ఒక బ్రాహ్మణుడు, వీరి పరివారమును, వాహన-ఛ(త్ర-చామరాది సంరంభమును చూచి మీరెవరు? ఎందుకిచ్చటికి వచ్చితిరి? అని అడుగగా వీరు తమ విషయమును తెలిపి వేదాన్తితో వాదించుటకు వచ్చినట్టు ఫేర్కొనిరి. మీరు ఇట్లు ఆడంబరముతో వచ్చినచో మీకు అతని భవనమునందు ప్రచేశావకాశమే లభించదనియూ,అతని కంటే ముందే ఒకొక్క శాస్తమునందు ప్రవీణులైన అతని శిష్యులు వాదములో నచ్చిన వారిని జయించి వెనుకకు సంపుదురనియు, అతను వందలకొలది బ్రాహ్మణులకు అన్నదానము చేయుచుండును గనుక్క మీరు విరాడంబరముగా భోజనమున క్రైవచ్చిన ఆగంతుకులవలె ప్రవేశించి అతనిని దర్శించవచ్చుననియూ ఆ బ్రాహ్మణుడు తెలిపెను. ఆ సూచనను స్వీకరించి భట్టర్‌వారు పరివారయునంతయు (గ్రామమునకు వెలుపల నేయుంచి, సామాన్య వేషముతో భోజనార్జులతో కలసి లోపల ప్రవేశించిరి, భోజనశాలకు సమీపమువనే వేదాన్తి ఆరుసాదములు గల పీరముపై కూర్చొని రీవిగా అన్నదాన కార్యక్రమమును సర్యవేక్షించుచుండగా భట్టర్‌వారు నేరుగా అతవి వద్దకే పరిజనులు నివారించుచున్ననూ లెక్క చేయక అభిముఖులై వెళ్ళిరి. వయస్సు మీరిన ఆ వేదాన్ని ఉదయద్యావనులైన భట్టర్‌వారిని చూచి “అబ్బాయీ! నీకేమి కావలెను?” అని అడిగెను. వీరు గంభీరముగా “నేను నీ అన్నభిక్షకై రాలేదనియు, వాదభిక్షక్రై వచ్చితిననియు, నాపేరు పరాశరభట్టర్‌ అందుర” నియు సమాధాన మీయగా - మునుపు యాత్రికుడైన బ్రాహ్మణునిచే తెలుపబడిన శ్రీరంగవాసి యగు పండితుడు ఈయనయే కావచ్చునని గుర్తించి, “మీరు శ్రీరంగములోని పరాశరభట్టర్‌ వారేనా?” అని ప్రశ్నించెను. వీరు, “బౌొను" అని బదులు చెప్పి వెంటనే అతివనేగముగా వేదాన్తోపన్యాసమును కొనసాగించుచుండగా ఆ వేదాన్తియు మొదట ఆశ్చర్యముతో తడబాటు నొందినను సిదప ధైర్యము తెచ్చుకొని వాదమునకు దిగెను. మదగజముల సంఘర్షణవలె వారిద్దరి వాద, ప్రతివాదములు తొమ్మిదిరోజులు కొనసాగినవి. పదియవ రోజున భట్టర్‌వారు “తరువెడున్హాణ్ణకము” అను ద్రవిడ ప్రబంధమును ప్రమాణముగాగొని అద్వైతమును ఖండించుచూ విశిష్టాద్వైతసారమును బహుముఖముగా ఉపన్యసింపగా వేదాన్సిముని వీరి వాగ్దాటికి పరవశుడై తన పరాజయమునంగీకరించి, వీరు మనుష్యమాత్రులు కారనియు, ఆదిశేషునిపై శయనించిన ఆ రంగనాధుడే ఈరూపమున వచ్చినన్ను అనుగ్రహించినాడనియు ప్రస్తుతించి, వారి పాదపద్మములపై వ్రాలెను. అప్పుడు ఆచార్యులు సరమ(ప్రేమతో ఆయనను శిష్యుడుగా స్వీకరించి “తాపః పుండ్రస్తథా నామమ నో ప్రజ్యునుొ, అని సేర్కొనబడిన టా. ర 11 “| న్‌. మ || 6). ట్‌ రే జీ

22 స్మితజ్యోత్న

ఇకముందు మీరు వివేకవంతులైన శాస్త్రవేత్తలు గనుక అప్రామాణికమైన మాయావాదమును వదలి నారాయణపరత్వము నంగీకరించి ఈ ప్రాంతమున విశిష్టాద్వైత సిద్దాన్త ప్రచారమును కొనసాగింపుడని ఆదేశించి భట్టర్‌వారు తిరిగి శ్రీరంగము నకు చేరుకొనిరి. ఈ వేదాన్తిమునియే, పిదప “నజ్జీయరొ అని భట్టర్‌వారు ప్రపొదించిన వ్యావహారికనామముతో ఆచార్య సేవలో నిమగ్నులైన విధమును అనంతరము వీరిచరిత్రలోనుగ్గడింతము.

వీరశిఖామణి. పల్లనరాయుడు అను మహారాజు పరాశరభట్టరువారికి శిష్యుడు. అతడొకనాడు భట్టరువారి సన్నిధికి వచ్చి ఆర్తితో ఇట్లు ప్రార్థించెను. “అయ్యా! నావృత్తియైన రాజ్యకార్యమునందు తప్పని సరిగా నిమగ్నుడనై యున్నందున నిత్యము పెద్దలను సేవించుటకు గాని వారి సదుపదేశములు వినుటకు గాని, బొత్తిగా అవకాశము చిక్కుటలేదు. నేను ఉజ్జేవించుటకు ఏదైన సూక్ష్మములో మోక్షమన్నట్లు చిన్న ఉసాయమును అనుగ్రహింపుడు అత్యవసరముగా పరిష్కరింపదగిన రాజకీయ వ్యవహారముల చేత నిత్యము భగవదారాధనకును మంత్రాను సంధానమునకును గూడ సమయమును వెచ్చింసలేకున్నాను, దేనరవారినా (థ్రయించిన నాకు ఆత్మస్వరూపనాశము కలుగకుండునట్లు కాపాడవలసిన భారము తమ పైనే ఉన్నది.

అతని ప్రార్ధనను గ్రహించి ఆచార్యులిట్టు ఉసదేశించిరి. “లంకను ముట్టడించుటకు పోయినపుడు పేతునూర్గమున సముద్రమును దాటి సువేలాసర్వతముపై వానరసైన్యముతో విడిది చేసియున్న జగదేకవీరుడగు శ్రీరామచంద్రుని దివ్యమంగళ విగ్రహమును నిత్యము స్మరించుకొనుచుండుము,. నీవు ఏ వ్యవహారములను చేయుచున్నను ఈ దివ్యమూర్తి స్మరణమును మానకుము. ఇదియే నీకు రక్షకము.

“ఆ సందర్భములోని శ్రీరామచం ద్రమూర్తికి గల విశేషమేమో వివరముగా ప్రసాదింపుడు' అని మహారాజు ఉత్కంరతో ఆచార్యులను కోరగా, మరల వారిట్లు సెలవిచ్చిరి. సేతుమార్గమున సముద్రమును దాటి సువేలాచలమునకు వానరసేన చేరునప్పటికి సూర్యుడస్తమించెను. చీకట్లానరించుచుండెను. రాత్రించరులగు రాక్షసులకు బలము నిచ్చు సమయమిది. రాక్షసరాజధాని లంక అతిసమీసముననున్నది. మాయలలో ఆరితేరిన రాక్షసులు శ్రీరామునకేమైన హానిని కలిగించనచ్చుమ. కనుక ఈ రాత్రియంతయును నానరవీరులు నిదురింపకుండ వలయముగా చుట్టును చేరి రామలక్ష్మణులను కాపొడనలెను అని నిశ్చయించుకొనిరి. రాత్రిసమయమును విభజించుకొని, కొంతసేపు కొందరు మరికొంతసేపు కొందరు, అన్నట్లు వ్యవస్థను కల్పించుకొని రామలక్ష్మణులకు కాసలాగానుండుటకు వానరసేన సమాయత్తమైనది. (ప్రకృతి ప్రభావమును బట్టి రాత్రి గడచుచున్న కొద్ది నానరులందరును క్రమముగా చల్లని సముద్రపు గాలికి నిద్రాసరవశులై శయనించిరి. ప్రకృతికి వశము కాని వారెవ్వరు? వారు నిదురించిన నెంటనే రాక్షసులవలన వారికి అపాయము కలుగునని యెంచిన రామలక్ష్మణులు లేచి ధనుర్భాణములను చేతపట్టి చెనినరకు లాగి పట్టుకొని ఆ రాత్రియంతయు చుట్టును తిరుగుచూ,ఎటు చూచిననూ రామలక్ష్మణులే యున్నట్లు నానారూపములతో రాక్షసులకు

స్మితజ్యోత్న 23 భయంకర దర్భనమిచ్చుచూ వానరసేనను కాపొడిరి. తన భక్తులను రక్షించుకొనుటలో దయా సముద్రుడగు రాముని దీక్షయట్టిది. రాముని కాపాడదలంచిన వానరసేనను రాముడే కాపొడెను. ఈ సందర్భమును స్ఫురింపజేయు ఈ క్రింది శ్లోకరత్నము మనకు నిత్యాను సన్హేయము. శ్లో, అగ్రతః పృష్టత్తొవ పార్వతశ్చ నువాబలౌ |

ఆకర్ణ పూర్ణధన్వానా రక్షేతాం రామలక్ష్మణా ॥

భట్టరునారి ఈ ఉపదేశమును విన్న పల్లనరాయుడు “ధన్యోస్మి” యని సన్లోషముతో ఆచార్యులకు ప్రణమిళ్లెను.

ఇట్లు శ్రీరంగక్షేత్రమున. రామానుజుల తదనంతరము ఆచార్యపీరమునధిష్టించి పరాశరభట్టర్‌ వారు, నంజీయర్‌ మొదలగు తమను శిష్యగణముతో ఉభయవేదాన్త'ప్రవర్తకులై శ్రీరంగక్షే వైభవమును ఇనుమడింపజేయుచు జీవితమును కొనసాగించిది. వారి కాలమునందు కూడ ఒకప్పుడు శైవమతస్థుడైన ఒకచోళరాజు, వారు చేయు వైష్ణవమతప్రచారమును సహించలేక మారాజ్యమును వీడి పామ్మవి ఆదేశించగా వీరు కొంతకాలము “దక్షిణనేజ్యటాచలి మనబడు తిరుమాలిరుంళోలై క్షేత్రమునకు పోయి కొంతకాలము నమ్మాళ్వార్గు అవతరించిన కురుకాపురమునందు కొంతకాలము శ్రీరంగనాధుని విరహమును అతిదు:ఖముతో భరించుచూ గడిపిరి. శ్రీరంగమును వదలిపోవు సనుయమున తమకు రంగనాధుని సేవ తప్పిపోయినదే! అని ఆవేదనతో ముక్తకశ్లోకములుగా “కదాహమ్‌...కదాహమ్‌... కస్తూరీకలిత...... అని ప్రసాదించిన శ్లోకములు, పొఠకులైన సహృదయుల మనస్సులను గూడ కలత చెందించును.

ఈ వ్యాసారంభమున శ్ర్రీపరాశరభట్టర్‌ వారి వరకు గల పూర్వాచార్యులందరును సంస్కృత, ద్రవిడ వేదాంతములకు రెంటికిని ప్రవచన, గ్రంధరచనముల ద్వారా ప్రనర్తకులై యుండినట్టును, తరువాత వచ్చిన ఆచార్య పరంపరలోనివారు స్వయముగా ఉభయ వేదాంతముల యందు ప్రామాణ్యబుద్దిని, ప్రావణ్యమును కలిగియున్నను తమ, తను అఖినివేశాదులను బట్టి సంస్కృ తవేదాంత (గ్రస్థరచన ప్రవచనములలోనే కొందరును, ద్రవిడ వేదాంత (గ్రంధరచన ప్రవచనములలోనే మరి కొందరును విడివిడిగా ప్రవర్తించినట్టును, కనుక అద్యతన గురుపరంపరలో ఈ శాఖాభేదము కానవచ్చు చున్నట్టును వివరించియున్నాము.

ఇక పైన ఆరీతిలో మొదట సంస్కృతవేదాంత ప్రవర్తకులైన ఆచార్యుల వైభవమును సంగ్రహముగా వివరించి పిమ్మట ద్రవిడ వేదాన్త ప్రవర్తకాచార్యుల వైభవమును సంగ్రహముగా వినరింతము.

శ్రీభాప్యపరంపర - కురుకేశ్వరులు - విష్ణుచిత్తాచార్యులు

రామానుజులవారి శిష్యులలో ముఖ్యులైన “కురుకేశ్వరాచార్యులు” అనువారు ఉభయవేదాన్హా చార్యుల సరంసరలోను రామానుజుల అనంతరము మొదట క్షీర్తింపబడి యున్నారు. సంస్కృతవేదాన్త గురుపరంపరలోకూడ ఈ కురుకేశ్వరాచార్యులు మొదటి వారైనను వీరు రచించిన సంస్కృతవేదాన్త గ్రంధము లేమియు ప్రచారమున కానవచ్చుట

బడు స్మితజ్యోత్న లేదు. ద్రవిడ ప్రబన్దమునకు మాత్రము శ్రీరామానుజులవారి ఆదేశముతో మొదటిసారిగా ఆరువేల గ్రంధము గల వ్యాఖ్యానమును వీరు వ్రాసియున్నారు. వీరి శిష్యులుగా ప్రసిద్దులైన శ్రీవిస్లుచిత్తాచార్యులవారు శ్రీ భాష్య పీరాధికారుటై పలువురికి శ్రీ భాష్య ప్రవచనమును గావించిరి. వారు, శ్రీభాష్యం పైన ఒక సంగ్రహవ్యాఖ్యానమును గూడ రచించినట్టు తెలియు చున్నది. వారే రామానుజుల అభిప్రాయానుసారము విష్ణుపురాణమునకు కూడ వ్యాఖ్యను ప్రసాదించి యున్నారు. గంభీరశాస్తార్ధములను కూడ వ్యర్హపదమొక్కటియు లేకుండ పరిమితాల్ప వాక్యములతో వివరించగల వీరి రచనాశైలి అత్యద్భుతమైనదని పెద్దలు ప్రశంసింతురు. “ఎజ్జలాళ్వాన్‌” అని కూడ వీరికి ప్రసిద్దమైన ద్రవిడ నామధేయము కలదు. వీరివలెనే రామానుజులవారికి సాక్షాత్‌ శిష్యులైన శ్రీరామమి'శ్రులు (సోమాశియాండాన్‌) కూడ శ్రీభాష్యము 'పైనను వేదార్ధపంగ్రహము పైనను “నినరణము” అను పేరుతో ఒక్ష వ్యాఖ్యను వ్రాసియున్నట్టు నేదాన్తదేశికులవారి న్యాయ సెద్ధాష్టనములోని వాక్యములను బట్టి తెలియు చున్నది. ఈ ఆచార్యులు, కర్ణాటక ప్రాంతమునకు చెందినవారు. వీరిద్వారా ్రవర్తితమైన శ్రీభాష్యపరంపర, వేరుగానున్నది. వాత్యవరదాచార్యులు

ఇక విష్ణుపురాణవ్యాఖ్యాతలగు విష్ణుచిత్తాచార్యులవారి శిష్యపరంపరలో వాత్స్య వరదాచార్యులవారు ప్రధానులు. వీరు “శ్రీభాష్య సింహాసనాదీశులు” అనికూడ 'ప్రశస్తివొందినవారు. వీరే శ్రుతప్రకాశికా వ్యాఖ్యాన కర్తలగు సుదర్భున భట్టర్‌ వారికిని, వేదాన్తదేశికులవారి ఆచార్యులగు ఆత్రేయ రామానుజాచార్యులవారికిని మరిఎందరో మహా మహులకును పలుపర్యాయములు శ్రీ భాష్య ప్రవచనమును చేసినవారు. “నడాధూర్‌అమ్మాళ్‌ అనియును వీరికి సంప్రదాయగోస్టిలో ప్రసిద్దమైన నామధేయము. శ్రీభాష్యములోని సారాంశమును వివిధ శ్రోకములలో కూర్చి “తత్త్యసారము” అను (గ్రంధమునొకదానిని వీరు రచించీయున్నారు. 10% శ్లోకములు గల ఈ (గ్రంధము శ్రీభాష్యములోని కొన్ని అధికరణముల పారాంశమును, అవేక ప్రతితంత్ర సిద్దాన్తములను నిరూపించినది. ఇక శ్రీభాష్యంలోని కొన్ని ప్రత్యేక వాదములపై సమర్ధనరూసముగా వ్రాయబడిన “ప్రమేయమాలా” అను గ్రంధము కూడ ఈ వాత్యవరదాచార్యులవారు రచించినదే. ఇందు శ్రీభాస్యములోని ఒక్కొక్క విషయమును ఎత్తుకొని దానిపైఅనేక పూర్వపక్షములను ప్రతిపాదించుచు సిద్దాన్తమును సమర్థించుట ముఖ్యాంశము. శ్రీవేదాన్త దేశికులవారి “శతదూషణి” గ్రంధ రచనకు ఇది మాతృక అనదగినది. ఈ (గ్రంధములోని అనేక సందర్భములను యధాతథముగా (శ్రుత ప్రకాశికలో శ్రీసుదర్భనభట్టర్‌వారు “తదుక్రమాచార్య సాదైఃొ అను శీర్షికను ఉంచి ప్రకటించి యున్నారు. “ప్రమేయసారమ్‌” అనియు, * శ్రీభాష్యసజ్ఞహమ్‌” అనియు మరి కొన్ని (గ్రంధములను వీరు ప్రసాదించినట్లు చెప్పుదురు. కావి అవి ప్రచారములో లేవు. ప్రాతఃకాలము నందు స్మరించుకొనదగిన అర్ధములతో కూర్చబడిన “సత్పంగాత్‌ .....! ముక్తోఒర్చివొ....... అను ళ్లోకద్వయము, “పరత్వాదిసళ్ళాకమ్‌” అను సోత్రము వీరు ప్రసాదించినవే.

స్మితజ్యోత్న 25 కాంచీపురమునందు చిరకాలము వేంచేసియుండి వీరు వరదరాజస్వామి సన్నిధిలోని ఒక మూలకూర్చొని శిష్యులకు భాష్య ప్రవచనము చేయుచుండిరట.

వీరి ప్రసిద్దనామధేయములొ “అమ్మాళో అను పదముండుటను గూర్చి ఒక ఐతిహ్యమును పెద్దలు చెప్పుదురు. “అమ్మాళ్‌ అనగా, తల్లిగారు అని అర్ధము. ఈ ఆచార్య పుంగవునికి ఆ మాతృవాచక స్త్రీలింగపదము పేరుగా ఎట్లు వచ్చినది? అని పలువురికి జిజ్ఞాస కలుగుట సహజము, వరదరాజస్వామికి పాలు కాచి తెచ్చి ఆరగింపు సమర్పించుట వీరి నిత్యవిధిలోని కైంకర్యము. మిక్కిలి ఉష్ణముగా ఉన్న ఆపాలను “ఊఫ్‌' అని ముఖమారుతముతో చల్లార్చి స్వామికి అర్పించుటచేత వీరిని ఆ స్వామి “అమ్మాళ్‌ అవి సగౌరవముగా పిలచిరట. “నడాధూర్‌” అను గ్రామమునకు చెందినవారు కనుక “నడాధూర్‌ అమ్మాళొఅని ప్రసిద్ది ఏర్పడెను.

“గురుం ప్రకాశయేత్‌ ధీమాన్‌” అను సూక్తిప్రకారము తను ఆచార్యులైన శ్రీవిష్ణు చిత్తాచార్యులను గురించి ఈక్రింది శ్లోకమునందు వీరు తమ భక్తిని ప్రకటించుకొని యున్నారు శ్లోః శ్రీవిష్ణుచిత్త పదపజ్కజసజ్లమాయ

చేతో నము స్పృహయతే కిమత: పరేణ 1 నోచేన్మమాపి యతిశేఖరభారతీనాం ౫ భావ: కథం భవితుమర్హతి వాగ్విధేయ: ౯

మా ఆచార్యులైన శ్రీవిష్ణుచిత్తులవారి పాదపద్మములనే నిరంతరము స్మరించుటకు నామనస్సు కోరుచుండును । వారి అనుగ్రహమే లేనిచో శ్రీభాష్యకారులవారి గంభిరసూక్తులలోని భానమును నేను (గ్రహించియుండగలుగుదునా? ఇది వారి ఆచార్యనిష్టకు నిదర్శనము |

శ్రీభాష్య ప్రవచనమునకు ఎన్నో ఆవృత్తులు చెప్పి వందలమంది శిష్యులను సిద్దాన్త ప్రవచనధురీణులుగా మార్చిన ఈ ఆచార్యులవారు వార్దక్యమున మరణశయ్య పైనున్న సమయమున అంతరంగశిష్యులైన శ్రుతప్రకాశికాచార్యాదులు నలుగురు పెద్దలు అతి దుఃఖముతో “మావంటి అల్పజ్ఞులకు చరమోపదేశముగా సులభోసాయమును ప్రసొదింపుడని ప్రార్థించిరనియు, అపుడీ ఆచార్యులవారు” బహునియమగర్భితమైన భక్తియోగముకాని, దృఢవిశ్వాసఘటితమైన ప్రపత్తియోగముకొని మనకు అసాధ్యము అని భావించినపుడు శ్రీరామనుజాచార్యులవారి చరణారవిందములే మనకు శరణమని విశ్వసింపుడు” అని రహస్యముగా ఉపదేశించిరట ఈ విషయమును ఈక్రింది సాంప్రదాయికళశ్లోకము తెలుపు చున్నది.

ప్రయాణకాలే చతురః స్వశిష్యాన్‌

పాదాన్తికస్తాన్‌ వరదో౭ ఇిటీక్ష్య 1

భక్తి ప్రపత్తీ యది దుష్కరే వః

రామానుజార్యం నమతేత్యవాదీత్‌” | రామానుజులవారి శ్రీచరణసంబంధమే మన అందరకును ఉజ్జీవన హేతువని ఈచరమోపదేశ సొరాంశము |

26 స్మితజ్యోత్స్న శ్రీసుదర్శనభట్టర్‌ (శ్రుతప్రకాశికాచార్య) శ్రీపరాశరభట్టర్‌వారికి సంతతిలేదు। వారి తమ్ములైన వ్యాసభట్టర్‌వారే వంశవర్దకులైరి। వారికిరువురు పుత్రులు, “వాగ్విజయీభట్టర్‌, 'పర్వజ్ఞభట్టర్‌” అనువారు, వారిలో మొదటివారి కునూరులే ఈసుదర్భన భట్టర్‌వారు । వీరు శ్రీరంగంనుడి కాంచిపురమునకు వెళ్లి వాత్స్యవరదాచార్యులవారినాశ్రయించి త్రీభాష్యార్థమును గ్రహించిరి అభిష్టప్రలసాధనకై చేయునిరంతరతపస్సువలె శ్రీభాష్యార్థగ్రహణమునకై వీరి నిరంతరకృషి ఆచార్యులు చేసిన బహృవార శ్రీ భాష్య ప్రవచనములలోను, అవిచ్చిన్నముగా వీరు అన్వ్నయించుటచేత సఫలమైనది। ఆచార్యులు ఎంతకాలము జీవించి ఎన్ని భాష్యప్రవచనములలో ఏఏ అపూర్వవిషయములను ప్రపాదించిరో, అంతకాలము అన్నివిషయములను ఉత్కంరతో అవగాహనము చేసుకొనుచూ వీరి శిష్యవృత్తికొవసాగినది. దాదాపు జీవితముంతయు శ్రీ భాష్యార్ధ పరిశిలనలోనే గడచినది. వరి ధారణాశక్తి అనవ్యసామాన్యమైనది। అన్ని ఆవృత్తులలోను ఆచార్యులు తెలిసిన శ్రీభాష్యార్థములనన్నింటిని యధాతధముగా (గ్రహించి ధారణలో నిలుపుకొనియుండిరి అహంకారరహితులై అమాయకులనలె ప్రతి ఆవృత్తిలోను వీరు అన్వ్నయించుచుండగా వీరి విశితబుద్దివి గ్రహించిన ఆచార్యులు కూడ వీరు ప్రవచనగోపస్టికిరానిదే ఉపన్యాసమును (ప్రారంభించెడివారుకారు ఒక్కొక్క ఆవృత్తిలోనే భాష్యమును పూర్తిచేసుకొని తమకు భాష్యార్థము పూర్తిగా అవగాహనకు వచ్చినట్టు గర్వించు పండితులెందరో వీరిని మందబుద్దియని పరిహసించుచుండిరి ఒకరోజున వీరు ప్రవచనమునకు వచ్చుట ఆలస్యముకాగా తక్కిన శిష్యులు పాఠమును ప్రారంభింపునువి ఆచార్యులను నిర్చంధించిరి | ఎన్నిసారులు చదివినను ఆసుదర్శవభట్టరునకు శ్రీభాప్యము అర్జముకాదని నిందించిరి | వెంటనే ఆచార్యులు ఈ శిష్యుల బుద్దిసూంద్యమును, సుదర్శన భట్టర్‌వారి ధారణశక్తిని నిరూపించుటకై మరుసటిరోజఒక పరీక్షను పెట్టి । మొన్న వేను వివరించిన సూత్రార్థమును మీరు ఒక్కొక్కరు వివరింపుడని మరుదినమున విద్యార్థులను ప్రశ్నించిరి! వారందరూ మేము ఆ పారచింతనము ఇంకను చేయలేదవియు, రేపు చెప్పెదమనియూ వంకను చూసి తప్పించుకొనిరి; నెంటనే ఆచార్యులవారు ల $! తమరింతవరకు ఇరువది ఆవృత్తుల ఆసూత్రమ్సుసై అద్భుతముగా ఎన్నో అర్ధములను వ్యాఖ్యానించితిరి! కనుక ఏ ఆనృత్తిలో తాము చెప్పిన అర్జవిశేషములను నేను వ్యాఖ్యానించవలెనో సెలవిండు” అని విన్నవించిరి! ఈ సమాధానమందరికిని ఆశ్చర్యమును గొలిపెను, వెంటనే ఆచార్యులు పన్నెండవ ఆవృత్తిలో చెప్పిన విశేషములను నివరించనునగా - అనర్గళముగా వీరు ఆ పాఠమునొప్పచెప్పిరి! మరొక

స్మితజ్యోత్స 27 ఆవృత్తిలోని విశేషమును చెప్పమనగా - అవియును సక్రమముగా చెప్పిరి! అపుడు ఆచార్యులు ఇతరశిష్యులను మందలించుచూ మొన్నటి పారమునే అప్పచెప్పలేని మీకును కొన్నిసంవత్సరముల క్రితమే చెప్పిన విషయమును గూడ యధాతధముగా బుద్ధిలో ధరించినవారికిని పర్వతపరమాణులంతటి భేదమున్నది। అట్లే మీలోవి అహంకారమునకును వారిలోని వినయమునకును అంతటితేడాయున్నది అని వారిని పరుషముగా ఈ సడించి ఇట్టి శిష్యులవలన శ్రీభాష్యములోని గూఢార్థములు నిలువజాలవు అని ఊహించి ఆచార్యులవారు ఈభట్టర్‌వారిని నేను తెలిపిన అర్ధవిశేషములన్నిటిని క్రోడీకరించుచూ శ్రీభాష్యముపై విపులన్యాఖ్యానమును వ్రాయుడనియూ, సత్రారూఢముకానిచో చెప్పినవిశేషములన్నియూ అంతరించిపోవుననియూ అఆదేశించిరి, వారి ఆదేశఫలితముగా ఈసుదర్శవట్టర్‌వారు “శుతప్రకాశికా” అను పేరుతో రచించిన ఉత్తమ వ్యాఖ్యానమే శ్రీ భాష్యమునకు వజ్రకవచము వలె ఇతరులకే దుర్భేద్యమై నిలచినది। ఇది ప్రచారమునకు వచ్చిన పిదప ఇతర పూర్వాచార్యులు వ్రాసిన వ్యాఖ్యానములన్నియూ అంతరించి పోయినవి శ్రీరంగనాధుడు ఈ వ్యాఖ్యలోని విశేషార్జములను విని అద్భుతమైన వ్యాఖ్యానశైలిని ప్రశంసించి పండిత గోస్టిలో వీరికి “వేదన్యాసభట్టరో అను బిరుదమును ప్రసాదించిరి. వ్యాసుని మహాభారతమునందు చెప్పబడని ధర్మసూక్ష్మములు మనుకే గ్రంధములలోను లేవు. అందున్న వాటినే కొన్నికొన్నిటిని తము తము ధర్మగ్రంధములలో తెలిపియున్నారు। ఇది మహాభారతమునకు ఒక ప్రశస్తి అట్లే ఈ శ్రుత ప్రకాశికలో కూడ చెప్పబడిన పలు సిద్దాన్త యుక్తులనే ఇతరవ్యాఖ్యాన కర్తలును తను (గ్రంధములలో వ్రాసుకొనిరి కాని, మరే కొత్త అంశములను తాము బుద్దితో ఊహించుకొంటిమి అని చెప్పుకొనలేరుః ఇట్టు విశిష్టాద్వైత సిద్దాన్స సర్వస్వమనదగిన ఈ వ్యాఖ్యను చూచి అప్పుయదీక్షితుల నంటి పండితులు కూడా. వ్యాఖ్యానంచేత్‌ తేన ఈదృ్చశేనభవితవ్యమ్‌"” వ్యాఖ్యానమనగా ఇట్టుండవలెను అని కొనియాడిరి

వేదార్ధ సం[గ్రహమునకును - శరణాగతిగద్యమునకును, సుబాలోపనిషత్తునకును, సారతమమైన వ్యాఖ్యలను రచించియున్నారు। శ్రీభాస్యముపైననే “శ్రుతప్రదీపికా” అను పేర మరియొక సం[గ్రహవ్యాఖ్యానము గూడ కలదు | సంధ్యావందన నుంటత్రములపసై సంగ్రహభాష్యము కూడ వీరు రచించినది కలదని చెప్పుదురు! భాగవత దశనుస్కంధము సైశుకపక్షీయమను పేర గంభీరార్థకమగు వ్యాఖ్యను గూడ వీరు ద్రాసినట్లు ప్రసిద్దికలదు”.

28 స్మితజ్యోత్న బాధాకరమైన వీరి నిర్యాణము

మొదట ఉత్తరభారతమునకే పరిమితమై యుండిన తురుష్క ప్రభువుల దండయాత్ర క్రమముగా దక్షిణభారతముపై కూడ విస్తరించినది। వైదికధర్మములను, వైదిక గ్రంధములను, వైదికులను, వారి పూజామందిరములను ధ్వంసమొనర్భుటయే వారి ప్రధానలక్ష్యమైయున్నది।; భారతదేశమునందు ప్రాంతీయముగా రాజ్యములను ఏలుచున్న ్రభువృలలో ఐకమత్యము లేకపోవుటయే. వారి వీరవివోరమునకు ముఖ్యహేతువైవది; ఆదాడి శ్రీరంగప్రాంతమునకు విస్తరించినప్పుడు వేలమంది వైదికులు వారి క్రూరహింసకు బలి అయిరి। ఎన్నోదేవాలయములు, అందలి దైన ప్రతిమలు భగ్షమైనవి। వివిధశాస్త్రములకు చెందిన అనేకతాళపత్ర[గ్రంధములు రాశులుగా దగ్టములైనవి; ప్రళయమునలె అతి భయంకరమైన ఆసమయముననే శ్రీరంగమున వేంచేసియుండిన ఈసుదర్భ్శనభట్టర్‌వారును వారి పాశవికశక్తికి బలిఅయిరి। అప్పుడే ఒక రాత్రి సమయమున ఈ సుదర్శన భట్టర్‌గారి తల్లిగారు తమ కుమారులు స్వయముగా వ్రాసి ప్రాణసమానముగా భావించుకొనుచుండిన శ్రుత ప్రకాశికాకోశమును అదే వీధిలోనుండిన యువకులైన శ్రీనేదాన్తదేశికులవారికందచేసి, దీనిని కాపాడి శిష్యులకుపదేశింపుడని ప్రార్థించినదట। ఆ స్వామివారును తురుష్కులకందకుండ ఈళగ్రంధమును తీసుకొని పోయి కావేరిలో ఇసుక మధ్యన ఒక గోతిలో దాచి దానిసై తాము పడుకొని తమపై ఇసుక కప్పుకొని ఆదాడి పోవునంతవరకు కొన్నిరోజులు అట్లే దాగి యుండిరి; ఉపద్రవము శాంతించిన పిదప వెలుపలికి వచ్చి ఈశ్రుతప్రకాశికకు శిష్యులచేత అనేక ప్రతులను వ్రాయించి అందలి అర్ధమును ప్రబోధించి మహోపకారకులైరి. ఆ ఉపద్రవసనుయముననే నాధమునుల “న్యాయతత్వము”, భట్టర్‌వారి “తత్తరత్నాకరము” మొదలైన (గ్రంధములెన్నియో అగ్గిపాలయిసోయినవి। ఆఘోరవృత్తాంతము శ్రీవైష్ణవసిద్దాన్నమునకు అమితముగా వోని కలిగించిన కాలరాత్రివంటిది।

శ్రీవైష్ణవ సిద్దాన్తమున రామానుజుల దివ్యసూక్తులతో సమానముగా పరమ (ప్రామాణికముగా అందరికిని శిరోధార్యమైనవి వీరి ప్రబన్హములు మాత్రమే;

స్మితజ్యోత్న 29 ఆత్రేయ రామానుజులు భగవద్రామానుజులవారి శిష్యులలో సుప్రసిద్దులు మహావిద్వాంసులును అగు శ్రీకూరత్తాల్వాన్‌ - శ్రీకురుకేశాచార్య ప్రభృతులు ఉభయవేదాన్త నిష్ణాతులు మరెందరో కలరు। శ్రీఅనంతాచార్య - గోవిన్షమిశ్ర - దాశరధి ప్రణతార్తిహరాచార్య - యజ్ఞమూర్తి ప్రముఖులు ఈపట్టికలో చేర్చదగినవారే | కాని వీరు ప్రసాదించిన ప్రబస్టములేవియును ప్రచారములో లేవు! వారందరును ఉత్తమ సుప్రసిద్ద చారిత్రముకలవారే గాక జ్ఞానానుస్థాన పరిపూర్ణులైన నుహాచార్యులే। ఇందు మొదటివారగు అనంతాచార్యులవారు (అనందాంబిళ్ళ) శ్రీరామానుజులవారి ఆదేశానుసారము తిరుమలకొండపైకి వచ్చి శ్రనివాసుని దివ్యసేవలోనే పూర్తిగా తమ జీవితమును గడసిరి; కాగా గోవిందమిశ్రాదులందరును తమ ఆచార్యుల సన్నిధినే నిధిగా భావించి ఆచార్య శుశ్రూషలో నిమగ్నులై యుండిరి; వీరిలో ప్రణతార్తిహరాచార్యులు సంస్కృతవేదాన్తశాస్త్రమున ఉద్దండపండితులు, అతిసన్నిహితులైన అంతరంగశిష్యులు గూడ। కిడాంబి ఆచ్చాన్‌ అని వీరికి సంప్రదాయస్థులు వ్యవహరించు ప్రసిద్దనామధేయము। నీరు రామానుజులవారి మఠమున ఆచార్యులవారికి మహానసికులుగా నియమితులైయుండిరి. (మాహానసికుడు - వంటచేయువాడు). శ్రీరామానుజులవారిచేతనే “నేదాన్తోదయనుడు” అను. బిరుదునిచ్చి శ్లాఘింపబడిన ఈమహనీయుడు వారివద్ద మరములో తళిగకైంకర్యములో నియమింపబడుటకు వెనుక ఒక నిగూఢరహస్యగాధ కలదు! ఆనాడు శ్రీరంగ దేవాలయార్చక స్వాములలో గల కొన్ని దుష్ప్రవృత్తులను నిరోధించుటకై రామానుజులవారు ఎన్నో కట్టుబాట్లను విధించియుండిరి। వాటిని పాటించుట తమ స్వార్థమునకు భంగకరమని యెంచిన కొందరు అర్భకస్వాములు ఆచార్యులవారిని అంతమొందించుటకే నిశ్చయించుకొనిరిః సన్న్యాసాశ్రమనియమము ప్రకారము యోగ్యులైన గృహస్థ శ్రీవైష్ణవ కుటుంబముల ఇండ్లకు నిత్యము రామానుజులవారు భిక్షకు వెడలుట ఆచారమైయుండెను। వీరిని వ్యతిరేకించిన ఒక వైష్ణవుని గృహమున అన్నములో విషమును కలిపి భిక్షను పెట్టగా అది రంగుమూరుటను గమనించిన వీరి శిష్యులు అనుమానించి నిషేధింపగా ఒక కుక్క దానిని తిని మరణించెను! అట్టు తమపై విషప్రయోగము జరిగిననాటినుండియు రామానుజులవారు భిక్షనుమాని కేవలము భగవత్సాదతిర్ధమును సేవించి ఉపవాసదీక్షను పట్టిరి! ఈవార్తను విని వీరి ఆచార్యులగు మహాపూర్జులు గ్రామాన్తరము నుండి వీరిని పరామర్శించుటకై వచ్చుచుండగొ,

30 ప్మితజ్యోత్న

వారికీ స్వాగతమిచ్చుటకై మధ్యాహ్నసమయమున రామానుజులవారును కొవేరిలో ఎదురుగా వచ్చి ఇసుకదిబ్బలపైననే సాష్టాంగముగా నమస్కారమొనరించిరి; మహాపూర్ణులును ఏమి చేయుటకు తోచక ప్రత్యంజలిని జోడించి అట్లే నిలబడిరి; నమస్కరించు రామానుజులవారిని వారు లెమ్మని కూడ అనకసోవుటచేత, కాలిన ఇసుకలో కమిలిపోవుచున్న రామానుజుల సుకుమారశరీరమును చూచి పట్టరాని ఆవేశముతో ఈ ప్రణతార్తిహరాచార్యులవారు వారిని తమ భుజములపైకి ఎత్తుకొని; “అన్యాయముగా రామానుజులవారి ప్రాణములను తీయుదునా? యని ఆమహాపూర్జ్ణులను ఈసడించి వేగముగా మరమునకు పోయి రామానుజులకు వివిధతైత్యోపచారములను చేసిరి; పిదప కొంతసేపటికి మహాపూర్ణులు గూడ మఠమునకు వచ్చి, వీరే మీకు ప్రాణసమానులైన అంతరంగశిష్యులనియు-ఇకముందు నీరితోనే మరములో వంట చేయించుకొని ప్రసాదమును స్వీకరింపుడనియు, భిక్షను నూనుకొమ్మునియు రామానుజులనాదేశించిరి। ఇట్టు భగవద్రామానుజులసన్నిధిలో మహానసికులైన (ప్రణతార్తిహరా చార్యులగారికి మునిమనుమలే ప్రస్తుతము నిరూసింపబడు ఆత్రేయ రాొమానుజాచార్యులనారు। సుప్రసిద్ద మహా ప్రభావశాలియగు శ్రీవేదాన్తదేశికులవారికి వీరే సర్వవిద్యాగురువులు; మరియు మేనమామగారుగూడ॥ వాత్స్యవరదాచార్యులనారి శిష్యులలో సుదర్శనభట్టర్‌ శ్రుత'ప్రకాశా చార్యులు) వారివలె వీరును ప్రధానశిష్యులై శ్రీభాస్యప్రవచనధురీణులై సంస్కృతవేదాన్తశాఖా ప్రవర్తకులైరిః వీరు రచించిన గ్రంధము న్యాయకులిశము। ఇందు 13వాదములు కలవు; ఒక్కొక్క మతమందు ప్రత్యేకముగా అంగీకరింపబడు ఆసాధారణసిద్దాన్తములను ప్రతితంత్ర సిద్దానములందురు. ఇది పారిభాషికశబ్దము। ఇట్టు విశిష్టాద్వైతమతమున, ముఖ్యముగా అంగీకరింపబడినన జగద్ర్రృవ్మలకు శరీరశరీరిభావము- శరీరవాచకపదములకు శరీరిపర్యంత ముఖ్యపర్యవసానము, భేదము వస్తుగతాసాధారణధర్మమేగాని వేరుకాదు, ఇత్యాది విషయములు ఈమతమున ప్రతితన్రసిడ్దాన్తములు। ఇట్టి సిద్దాన్స ప్రధానవిషయములను సమర్థించుటకై రచించబడినదే ఈ న్యాయకులిశగ్రంధనని చెప్పుదురు! ఈ ఆ(త్రేయరామా నుజాచార్యులవారి విద్యాశిక్షయు, శ్రీహయ్రీవమన్తోపాసనయు వేదాన్తదేశికులవారిలో ఫలించినవి।

స్మితజ్యోత్న 31 శ్రీవేదాన్తదేశికులు

విశిష్టాద్వైతమతప్రవర్తకులైన వపూర్వాచార్యులందరిలోను వీరు అసాధారణ ప్రతిభాసంపన్నులు. అసలు భారతదేశముననే ఇంతటి ప్రతిభాశాలి మరొకవ్యక్తి లేడు అన్నను అతిశయోక్తికాదు! వీరికి సమకాలికులై వేదభాష్యకర్తలైన శ్రీ విద్యారణ్యమునీన్హాడులు గూడ వీరి అద్భుత ప్రతిభను ప్రశంసించిరిి ఆలంకారికశిరోమణియగు అప్పయదిీక్షితుడు వ్‌రి యాదవాభ్యుదయమను మహాకావ్యమునకు వ్యాఖ్యను రచించెను. సర్వతన్తస్పతంత్రుడవియు, క్రవితార్కికకేసరియనియు. సనుకాలికులైన మహావిద్వాంసులచే బిరుదములందుకొన్న ఈనుహానీయుడు శతాధిక గ్రంధకర్త “శతం జీవ శరదో వర్దమానగొ అన్నట్టు వేదోక్త (ప్రకారము శతవర్షజీవియైన పూర్ణపురుషుడు। జీవితమున ప్రతిక్షణమును విశిష్టాద్వైత సిద్దాన్త "సేవకై వినియోగించిన ధన్యజీవి. పరనుదారిద్యమును అనుభవించుచున్నను సరులవద్ద్డకు పోయి చేయి చాచని మహావైరాగ్యశాలి; పాదుకాసహ్రస్తోత్రమున ఈ ఆచార్యపుంగవులు రచించిన క్రింది శ్లోకమే ఇందులకు సాక్షి! శ్లోః శరణముపగతోహం శార్జిణః పాదరక్షే |

సకృదపి వినియుక్తం త్వత్ససర్యాధికారే |

పునరసీ కథమేనం హస్తముత్తానయేయం

ధనమదముదితానాం మానవానాం సమాజే॥”

ఓ శ్రీహరిపాదుకా! నిన్నే శరణమని నమ్మితిని. వీ సేవలోవినియోగించిన ఈ నాపవిత్ర హస్తములను ధననుదాంధులైన మానవులవద్దకు పోయి ఏనాటికిని ధనయాచనకై చాచబోను। అని భగవత్సాదుకాసాక్షికముగా చేసిన ప్రతిజ్ఞను జీవితాంతము నిలబెట్టుకొన్న సత్యసంధులు వీరు! “నేదాన్తాచార్య” అనునది వీరికి శ్రీరంగనాధుడు ప్రసాదించిన బిరుదవామము! వీరే “అధికరణ సారావళొ అను స్రగ్ధరావృత్తమయ ్రబన్టమున “ విశ్వస్మిన్‌ నామరూపాణ్యమ విహితవతా లేన దేవేన దత్తాం - వేడాన్తాదార్య సంజ్ఞాం అవహితబహువిత్చార్థమన్వర్హయామి' అని ఈ విషయమును ప్రకటించుకొనిరి! జన్మకాలమున తల్లిదంగ్రులు వీరికి ఉంచిన శుభనామధేయము వేంకటనాధాచార్యులు అని”

కాంచీపురమునకు సమీపమునగల “తూప్పిలో అను అగ్రహారము సీరి జన్మస్థలము; క్రీస్తు శకం 1268 సంవత్సరం జన్మసమయము। జీననకాలము 1369 వరకు అని చరిత్రకారుల నిర్ణయముః విశ్వామిత్రవంశజులైన వీరి తల్లిదండ్రులు తోతారాంబ-అనంతాచార్య పుణ్యదంపతులు;। మేనమామగారైన ఆత్రేయ రామానుజాచార్యుల వారే సర్వవిద్యాగురువు।

32 స్మితజ్యోత్న

తాము రచించిన సంకల్పసూర్యోదయమను నాటకమున -వింశత్యబ్దే విశ్రుత నానావిధవిద్యః

• త్రింశద్వారం శ్రావితశారీరకభాష్య?ొ అని చెప్పుకొనియున్నారు। ఇరువది ఏండ్ల వయస్సువరకే సర్వవిద్యలు నేర్చినట్లును ఆనాటకమును రచించుకొలమునకు ముప్పదిసారులు తము శిష్యపరంపరకు శ్ర్రీభాష్యగ్రంధమును ప్రవచనమును చేసినట్టునూ స్పష్టమగుచున్నదిః ఇది వీరి ఘవక్తీర్తికి పతాక ॥

“రహస్య త్రయసారము” అను (ద్రవిడసంప్రదాయ ప్రబన్హమును చివరి వయస్సులో వీరు రచించిరి; అందు చివరకు ఈ క్రింది శ్లోకమున తమ జన్మసార్థక్యమును ఇట్లు (ప్రస్తావించిరి। శ్లోః +విర్విష్టం యతిసార్వభొామవచసాం అవృత్తిభిర్యావనం

నిర్జూతేతరపారత వ్యనిరయాః నీతాస్సుఖం వాసరాః | అంగీకృత్య సతాం నిదేశం, అసతాంగర్యో౭పి నిర్యాపితః శేషాయుష్యథ దివ్యదంపతిదయాదీక్షాముదీక్షామహే” ॥

నా యౌపనమునంతయు యధేష్టకామభోగముతో గాక, భగద్రామానుజులు ప్రసాదించిన శ్రీభాష్య - గీతాభాష్యాదిమవో ప్రబన్ద ప్రవచనావృత్తులతోనే గడసపితిని; దుష్ప్రభువులవద్ద పాట్ట కూటికై నరకప్రాయమగు పరతంధ్ర జీవనమును స్వీకరింపక జీవితాంతము సుఖముగా భగవ్భాగవతసేవలో గడపితిని; పెద్దల ఆదేశమును శిరసా వహించి కాంచీపురప్రాంతము నుండి శ్రీరంగమునకు నివాసమును మార్చుకొని మా శ్రీ వైష్లవపసంప్రదాయముపై, గర్వముతో కొందరసూయాన్లులు చేసిన దురాక్షేషములను వాదములలో ఖండించి సిద్దాన్త వైభవమును చాటి చెప్పితిని; ఇకనిపుడు వార్హకావస్థలో సర్వజగద్రక్షకులైన దివ్యదంపతులగు లక్ష్మీనారాయణుల అను గ్రహపూర్వకముగు ఆహ్యానమునకై కృతకృత్యుడనై నిరీక్షించుచున్నాను! ఇది పై శ్జోకమునకు భావము;

శతాధికములైన వీరి గ్రస్థములను ఐదు విభాగములుగా వర్గీకరించి శ్రీవైష్ణనసంప్రదా యస్థులు ముద్రించియున్నారు! కావ్యనాటకవిభాగము- శాస్త్రవిభాగము - వ్యాఖ్యానవిభాగము

• ప్తోత్రవిభాగము - సంప్రదాయవిభాగము ॥ అను ఈ ఐదు వర్గములలో ప్రాధాన్యము నొందిన గ్రంధముల పేర్లను వాటి విశేషములను సంగ్రహముగా క్రిందు విధముగా పాఠకులు గమనింసగోరెదను।

కావ్యవాటక విభాగమున - యాదవాభ్యుదయము అను మహాకావ్యము కాళిదాసుని రఘునంశమునలె విశిస్టాలంకారాది గర్భితమై, కృష్ణా తారకధావర్షనపరమై అప్పయదీక్షితులచే వ్యాఖ్యానింపబడినది, ఇక హంస సందేశమను లఘుకాన్యముమేఘసందేశమువలె 2 సర్గలతో

స్మితజ్యోత్స్న 33 సహృదయాహ్లాదకరమైన రసఖండముః దీనికి శ్రీకృష్ణ బ్రహ్మతంత్రపరకాల స్వామివారు అత్యంత విపులమైన వాఖ్యను వ్రాసి ప్రకటించిరి గంభీర నానాభావార్థగర్భితమైన సుభాషితనివి, భరృహరి నీతిశతకము లవలె ప్రబోధాత్మకమైన ముక్ష్తక శ్లోకముల సమాహారస్వరూపము. ఇక సంకల్ప సూర్యోదయ నాటకమును గూర్చి, కృష్ణమిశ్రుడను అద్వైతమతమునకు చెందిన నుహాకవి ప్రబోధచంద్రోదయమను సంస్కృత నాటక మును రచించెను. అద్వైత సిద్దాన్తములోని విషయములను నాటకపొత్రలుగా మార్చి గహనశాస్రీయ విషయానగాహనా సమర్భులగు సుకుమూరమతులకు గూడ అద్వైత సిద్దాన్త పరిచయమును కల్పించుటకై నాటక పద్దతిలో రచింపబడిన ఈ దృశ్యకావ్యమును రచయిత, సరిశీలనార్థమై వేదాన్త దేశికుల వారికి పంపెను. వారును స్టాలీపులాకన్యాయమున ఆహ్రబోధచన్లోదయమును పరిశీలించి, తాముగూడ అనతికాలము ననే “సంకల్ప సూర్యోదయము అను మరొక నాటకమును 10 అంకములతో విశిష్టాద్వైత సీద్దాన్త ప్రబోధకముగా రచించి ఆలఅద్వైత పండితకవికి పంసించిరట. ఇవిగాక వైరాగ్యపంచకాది ముక్తక శ్లోకములు ఎన్నోవీరి రచనలుగా ప్రచారము నొందినవి కలవు.

శాస్త్రవిభాగమున - తత్త్వముక్తాకలాసము - అధికరణసారావళి - మీమాంసాపొదుక - అను [గ్రంధములు స్రగ్ధరావృత్తమయ శ్చోకరూపములు. ఇందు మొదటి రెండును 500 శ్లోకములతో, మూడవది 150 వరకు శ్లోకములతోను రచింపబడినవి. తర్కకర్కశములైన గంభీరశాస్త్ర విషయములను గూడ ఛందోబద్దము చేసి కావ్యరచనవలె అనర్గళముగా కొవసాగించగలిగిన అద్భుతరచనాపద్దతి ఈ మహాచార్యులొక్కరిలోనే పరిదృష్టమైనది. చిన్న అనుష్టుభాది వృత్తములలో కారికారూసమున శాస్త్రీయ విషయములను కూర్చిన వారు కలరుగాని, వీరివలె వేలసంఖ్యలో ్రగ్ధరాది మహావృత్తములలో గంగాప్రవాహ భంగిమలో ధారాళముగా శాస్త్ర ప్రబన్దరచనమును సాగించినవారు, సంస్కృ తవాజ్మయమున మరొకరులేరు. వీరి రచనలో పాదపూరణార్థమైన వ్యర్థపదమొక్కటియు వెదకినను కనబడదు. ఇది నారి శ్రీహయగ్రీవదివ్యానుగ్రహ పరిపాక ఫలము,

ఇందు 500 శ్లోకములుగల మొదటి తత్త్యముక్తాకలాపమునకు స్వయముగా వారే సర్వార్థ సిద్దియను ప్రసన్న గంభీరమగు న్యాఖ్యను గూడ సమకూర్చియున్నారు. ఈ మహాగ్రంధము విశిష్టాద్వైత సిద్దాన్త సర్వస్వము అనదగినది, ఇక అధికరణ సారానళి కూడ, శ్రీభాష్యములోని ఒక్కొక్క అధికరణముపై పూర్వపక్ష సిద్దాన్త సారములను సం[గ్రహించుచూ 500 ప్రగ్టరా శ్లోకములతో సాగినది, దానిపై శ్రీదేశికులవారి కుమారులు “అధికరణ చచిన్తామణి యను పేర వ్యాఖ్యను వ్రాసియున్నారు. ఇక ఛందోరూసమున గాక వచనరూపమున సాగిన శాస్త్రగ్రస్టములు న్యాయపరిశుద్ది ,న్యాయసిద్దాంజనము, సేశ్వరమీమాంసా, శతదూషణేి, మొదలైనవి. గౌతముని న్యాయశాస్త్రము అర్వాచినులచే ఉపనిషత్పిద్దాన్న నిరుద్దముగా

త స్మితజ్యోత్న

వ్యాఖ్యానింపబడినట్టు ఆక్షేపించుచూ వేదాన్త శాస్త్రానుకూలముగా ఆ శాస్త్రమును సమగ్రముగా సమీక్షించి శోధించినది మొదటి న్యాయ సరిశుద్దిగ్రంధము. రెండన న్యాయ సిద్దాంజనము తత్త్యత్రయ వివేచనపరమగు విశిష్టాద్వైత ప్రకరణ (గ్రంధము జైమిని మహర్షిరచితమైన సహస్రాధికరణాత్మక మీమాంపాశాస్త్రమును కర్మ్రాధాన్యమునిచ్చి నిరీశ్వరవాదసరముగా కొందరు వ్యాఖ్యానింపగా, వ్యాసశిస్యుడైన జైమిని నిరీశ్వరవాది కాజాలడని నిర్ణయించి తిరిగి వీరు ఆ మీమాంసా సూత్రములపై వ్రాసిన వ్యాఖ్యానమే సేశ్వరమీమాంసా(గ్రన్థము. ఈ రచన మాత్రము అసమగ్రముగా ఆగిపోయినది.

ఈ శాస్త్రగ్రంధములలో శతదూషణి అనుమహా ప్రబన్టము, శ్రీ దేశికులవారి సర్వతోముఖ ప్రతిభకు మహోన్నత విజయసతాకము. శ్రీభాస్యమునందు భగవద్రామానుజులు అద్వైత సిద్దాన్తముపై బహుముఖముగా చూసిన దోషపరంపరను నిర్దారించుచూ ప్రచండ శస్త్ర పాండిత్యముతో అద్వైతమతముపై ప్రయోగించిన నిశితశరశ్రేణి ఈ శతదూషణి. ఇందు 65 వాదములే ఇప్పుడు లభించుచున్నవి. మిగిలిన 35 వాదములలో మధ్వమతమును ఖండించి రనియు, సన్నిహిత మిత్రులైన ఆ మధ్వమతస్థుల ప్రార్థనచే తరువాత గ్రన్థమునుండి వాటిని తొలగించి వేసిరనియు చెప్పుదురు. వ్యాఖ్యాన విభాగములో - శ్రీరామానుజులవారి గీతాభాస్యముపై తాత్పర్య చ్దిక అను తత్త [నము స్తోతరత్న భాష్యము, గద్యత్రయ భాష్యము, ఈశావాస్య భాష్యము. ల శ్రైభాష్యవాఖ్యానము ప్రధానమైనవి. చివరి తత్త్వటీక అసమ(గ్రము, వారు 28న జు శ్రీభాష్యప్రవచనము చేసినపుడు ఈ తత్త్యటీక వ్రాసినట్లు తెలియుచున్నది. షరాగమున - పాదుకాసహప్రము, దయాశతకము, ముఖ్యమైనవి. ఇందు మొదటిది గౌక మరి య్‌ ఏర్పడిన కనితాస్పర్థతో ఒక్కరాత్రిలోనే రచించినట్లు చెప్పుదురు. ఇది నపుడు వెం కప్పుడు పలువురు పండితులు గూడి వేయి విచిత్రములైన సమస్యలనిచ్చి బిరుదు లా వెంటనే వాటివి ఆశువుగా పూరించుట చేత వీరికి “సమ్సస్యాసాహప్ర” అను గూర్చియు ఛవట్లు నూడ ప్రసిద్ధికలదు. ఆయా దివ్యదేశములందలి భగవన్మూర్తులను సంఖిలోకి అరామానుజులను గూర్చియు రచించిన ్రోతరూపములైన శ్లోకములు వందల

స లౌకలవ బ్రఫైదు విధాయ - రహస్యత్రయము మొదలుకొని పరమత భంగము అను సామాన్యబన్నుం రడ సంస్కృతపదమిళిత మణి ప్రవాళభాషలో 32 సంప్రదాయ (గ్రన్హములు వలె ద్రావిడభష య రహస్య ప్రబోధమునకై రచించబడినవి. సంస్కృతభాషలో విత్యావ్వప్పన్త క్‌ గూడ ఛన్జోబద్దమైన పాశురములతో రచింపబడిన దేశిక ప్రబస్టములు ఖలుములై ప్రచారములోనున్నవి,

స్మెితజ్యోత్స 35

ఇన్ని విభాగములలో విస్పృతములైన ఈ శతాధిక ప్రబన్షములను ఒకసారి వరుసగా పారాయణము చేయుటకైనను రెండు మూడు దశొబ్దముల కాలము పట్టునేమో అని ఆశ్చర్య పడవలసియుండగా, ఇన్ని (గ్రగ్తములను ఏకవ్యక్తి రచించి పత్రారూఢ మొనర్చగలగుట, పలువురు శిష్యులకు శ్రీభాష్యాది మవాగ్రన్హముల ప్రచనము నిత్యము చేయుచూ ముప్పది సారులు (త్రింశద్వారం శ్రావితశారీరక భాస్యః) ఆవృత్తి చెప్పుటయు, ఎట్టు సాధ్యపడెనో మితజ్ఞ్జులమగు అస్మదాదులకు ఊహకందని విషయము. హయగ్రీవమహామన్త్ర సిద్దిని సంపాదించిన వీరు దైవాంశ సంభూతులైన మహావ్యక్తి తప్ప సామాన్యమానవులు కారనుట అతివాస్తవము.

అసూయాన్దులైన కొందరు ఆచార్యపురుషులు వీరిని అవమానించుటకై రాత్రిపూట వాకిటి ద్వారమునకు తోరణముగా చెప్పులదండలు కట్టిరట. ప్రాతః కాలమున ద్వారము తెరచుకొని వీరు వెలుపలికి వచ్చినపుడు ఆ చెప్పుల దండలు తలకు తగలగా చాటుగానున్న ధూర్తులు చప్పుట్టు కొట్టిరట. అది గమనించిన ఈ మహనీయులు అతివినయముతో, న్లో; “కర్మావలంబకా: కేచిత్‌ కేచిత్‌ జ్ఞానావలంబకాః |

వయం తు హరిదాసానాం పాదరక్షానలఅబకాః ॥

అను. శ్లోకమును ఆశువుగా చెప్పి గర్విష్టులగు ఆధూర్తులు సిగ్గుతో తలలను వంచుకొనునట్టు చేసిరట. అత్యున్నత ప్రతిభామేరు శిఖరాధిరోహణ మొనరించిన వీరు శ్రీ వైష్ణవ సంప్రదాయ సిద్దమగు చరమావధి దాస్యమును తమలో ఆవిష్కరించుకొనుచూ “వందే హస్తిగిరీశస్య వీధీశోధనకింకరాన్‌” అని ఒక శ్లోకఖండమున తెలుపుకొనుట పరమాద్భుతము. నిరంతరము సంచరించు భక్తుల పాదధూళితో నిండిన కాంచీనగర వీధులను చీపూరలతో శోధించు ధన్యాత్ములగు సేవకులకు సాష్టాంగముగ నమస్కరింతును అని దాని భావము.

(ఆచార్యుల వర్ల చిత్రాలలో వీరి చిత్రాన్ని దర్శించవచ్చును) మహాచార్యులు (దొద్దయాచార్యులు)

శ్రీవేదాన్తదేశికుల తదనంతరము 16వ క్రీస్తు శతాబ్దిలో నుండినవీరు అస్పయదీక్షితులకు సమానకాలికులు. విశిష్టాద్వైత సిద్దాన్త సమర్థన పటిష్టములైన నానా (గ్రన్హములను నిర్మించిరి. దేశికులవారి శతదూషణికి చండమారుతము” అను ప్రొఢ వ్యాఖ్యానమును, సర్వార్హసిద్దికి వ్యాఖ్యానమును రచించిరి. ఉపనిష్మంగళదీపిక అనుపేర విష్ణుపరత్వ సమర్ధన పూర్వకముగా ఉపనిషత్తులపై విపుల వ్యాఖ్యను రచించిరి.

అద్వైతవిద్యావిజయము, పరికరవిజయము, (బ్రహ్మవిద్వావిజయము, సద్విద్యావిజ యము, పారాశర్యవిజయము అను పంచవిజయములు వీరిరచనలే, వీటిలో చివరి రెండు

36 స్మితజ్యోత్స్న మాత్రము ముద్రితములైనవి. అప్పయది్‌క్షితులు వ్రాసిన న్యాయరక్షామణి అను అద్వైత సిద్దాన్తపరమైన స్వతంత్రబ్రహ్మ సూత్రవ్యాఖ్యానమునకు ప్రత్యక్షర ఖండనమే నీరి పారాశర్య విజయము. అస్పయదీక్షితులతో వీరికి పలుమారులు రాజసభలలో వాదప్రతివాదములు జరిగినట్టు ప్రసిద్ది కలదు. శాస్తార్థభరితములైన మరికొన్ని గ్రన్హములు నీరివి ఇప్పటికిని ముద్రణమునకు నోచుకొనక్త మద్రాసు ప్రభుత్వము వారి ప్రాచ్యలిఖిత భాండాగారములో పడియున్నవి, శ్రీ రంగరామానుజముని

ప్రసిద్దములగు ఉపనిషత్తులన్నింటిపై విశిష్టాద్వైత పరముగా భాష్యములను వ్రాసిన ఈ యతీశ్వరుని పూర్వాశ్రమనామము “వరదవిష్లుశర్మ అని, అరువది గ్రన్మములను రచించుటచే “షష్టిప్రబన్ధనిర్మాతో అను బిరుదునాందిన ఈ స్వామి వారు “మూలభావప్రకాశికా అను పేర త్రీ భాష్యమున కొక్త వ్యాఖ్యను, శ్రుత ప్రకాశికకు గూడ “భావ ప్రకాశిక అను మరొక వ్యాఖ్యను రచించిరి. “విషయ వాక్యదీపికొ అను గ్రన్హము శ్రీ భాష్యమునధ్యయనము చేయువారికి మిక్కిలి ఉపయోగకరమైనది. ఏ అధికరణములలో భగవద్రామానుజులు శ్రీ భాష్యమున ఉపవిషద్భాగములనుండి ప్రమాణ వాక్యములను విషయముగా తీసుకొని చర్చించిరో, వాటన్నిటి పైనను అధికరణ ్రనుముగా ఉపనిషత్తులలోని పూర్యోత్తర సందర్భ వాక్యములను పరామర్శించుచూ ఆ గ్రంధమున వీరు విపులముగా వ్యాఖ్యానించి యుండుట చేత శ్రీభాష్య ప్రవచన కర్తలకు శిస్యులకును మహోపకారము జరిగినది. వేదాన్హాదార్యులవారి వదలవు నముై వీరి వ్యాఖ్యగంభీరార్థములన్నింటిని విశదీకరించునట్టి సమశగ్ర మిమాం సాధికరణ 'ప్రకాశికాది వ్యాఖ్యలలో అనేకన్యాకరణాంశములను, పూర్వ సువ్యక్తమైనది. విమర్శించుటను బట్టి వీరి అఖండ సర్వశాస్త్ర పాండిత్యము దీపిక ల ప ీకీరులు న్యాయరక్షామణిలోను, వాదనక్షత్రమాలికలోను, శివార్భ మణి వీరు భాన షు క కొన్ని వాదములను యధాతధముగా అనువదించుచూ సంయుక్తముగా విజయముని ద ఖండించియుండుట చేతను, మహాచార్యులవారి షారాశర్య చెందినవారనియ్యు గా ప్రస్తావించుటచేతను వీరు తదనంతరకాలమునకు దివ్య ప్రబన్దముల్పు స. అళారులు సాదించిన తిరువాయ్‌మొి మొదలగు

వీరి ఉపనిద్భాష్యముల ప్రచురణకి దందాకు చేసినట్లు పల వచు మై. వీరరాఘవాచార్య స్వామి వారు తమ ప్రసా ఎయు వహించిన శ్రీ =. ఉత్తమూరు

ప్రస్తావనలో మొదట 'శ్రీరంగరామానుజము నీన్లులు

స్మితజ్యోత్న 37 బ్రహ్మచర్యము నుండియే సన్న్యాసమును స్వీకరించిరి” అని వ్రాసి, పిదప భావహ్రకాశికా భూమికలో “వారు క్రమముగా గృహస్టాశమము స్వీకరించియే పిదస సన్న్యాసమును పొంది నారు” అని 8-12-57 దినమణి పత్రికలో ప్రచురింపబడిన తాతాచార్యులవారి చరిత్రమును బట్టి [గ్రహించినట్టు సవరణను ప్రతిపాదించిరి. ఆ తాతాచార్యులవారు పంచముతభంజన బరుదాంచితులనియు, ఈ రంగరామూనుజులవారికి చక్రాంకనాది సంస్కారము చేసిన ఆచార్యులనియు, ఆ తాతాచార్యులనారి ప్రధానశిష్యులైన వాత్స్య, అనంతాచార్యులవారు వీరికి వేదాన్త శాస్త్రప్రనవచనాచార్యులనియు తెలియుచున్నది.

“శారీరక శాస్తార్ధదీసిక” అను గ్రంధము ఉపనిషద్యాక్వార్ద వివరణముతో పాటు బ్రహ్మసూత్రములపై సంగ్రహాధికరణార్థ వివరణరూపమై శ్రీభాష్యాధ్యేతలకు ప్రాధమిక (ప్రవేశమును కలిగించును. ఇది అప్పయ్య దీక్షితులు రామానుజ సిద్దాన్తానుసారము నయమ యూఖమాలిక యను బ్రహ్మసూత్రవ్యాఖ్యానముతో కలిపి నాగరిలిపిలో కుంభకోణములో శ్రీనూన్‌ వనర. కృష్ణమాచార్యులవారిచే 50 సంవత్సరములకు పూర్వము ముద్రితమైనది.

(క్రీస్తుశకం 16శతాబ్ది అంతమున 17 శతాబ్ది ఆరంభమున జీవించి విశిష్టాద్వైత సంస్కృత వేదాన్త ప్రచారమును నానాగ్రస్థ నిర్మాణ పూర్వకముగా నిర్వహించిన ఈ రంగరామానుజమునీంద్రుల తరువాత 17-16 శతాబ్టులలో సురపురం వంశమునకు చెందిన మహావిద్వాంసులు వేంకటాచార్య, శ్రీనివాసాచార్యాదులును 18,19 శతాబ్టులలో మైసూర్‌ - ఆస్టాన విద్వాన్‌ అనందాళ్యాన్‌ తిరుపతి శ్రీ పురిశై - శ్రీరంగాచార్యాదులును ఎందరో మువాసండితులు నవీనన్వాయ ఫక్షికలో విశిష్టాద్వైత సిద్దాన్త గ్రస్టములను పరమత ప్రతిక్షేప పూర్వకముగా రచించి ఎనలేని సంస్కృత వేదాన్త సేవను చేసియున్నారు.

ద్రవిడ వేదాన్తము - నంజీయర్‌వారు

ఈ నంజీయరువారు మొదట అద్వైతనేదాన్తాచార్యులుగానుండి, పిదప శ్రీ పరాశరభట్టరు వారిచే నాదమునందు సరాజితులై, వారికి అంతరంగ శిష్యులై శ్రీరంగములో నివసించినట్లు వెనుక తెలిపియున్నాము. వీరు షట్‌ శాస్త్రములలో ప్రబల వైదుష్యము గల సంస్కృత విద్వాంసులైనను భట్టర్‌ వారి నాశ్రయించిన సిదస సన్న్యాసమును స్వీకరించి, ఆచార్యుల వద్దనే ద్రవిడ ప్రబన్హములను, సంప్రదాయ రహస్యార్ధములను అధికరించి, తిరువాయ్‌ మొళి అనబడు శ్రీ శరకోపమునీన్హుల ద్రవిడ సహస్రగీతి ప్రబస్టముపై నవ సహస్రిక వ్యాఖ్యను, కణ్ణీనుణ్‌ శిరుత్తాంబు మొదలగు మరికొన్ని ద్రవిడ ప్రబన్హములపై సంగ్రహ వ్యాఖ్యలను గూడ రచించి, ప్రత్యేకించి ద్రవిడ వేదాన్త ప్రవర్తకాచార్యుల పరంపరలో శ్రీకురుకేశుల పిదప ముఖ్యులుగా సరిగణింపబడినారు.

38 స్మితజ్యోత్స కర్ణాటక ప్రాంతమున అద్వైత విద్యాచార్యులై అష్టెశ్వర్య సంపన్నులై యుండిన ఈ వేదాన్తిముని, భట్టరువారి శిష్యత్వము నొందిన పిదప సరమవైరాగ్య శేవధియై తమ స్టిరచరాస్తులను మూడు భాగములు చేసి, రెండు భాగములు ఇద్దరు భార్యలకు చెందజేసి మూడవభాగమును శ్రీరంగము వచ్చి ఆచార్యులకు సమర్సించి, సన్న్యాసముతో ఆచార్యసాద సన్నిధిలో జీవితము గడిపిరట. వారి ఆచార్య భక్తికి సంతసించిన భట్టరువారు (నం- జీయర్‌) మనకు ప్రేియులైన యతీశ్వరులు అని వీరిని పిలుచుట చేత ఆ నంజీయర్‌ అను పదమే వ్యవహార నామముగా ప్రసిద్దినొందెను. నూరు సంవత్సరములు పూర్ణాయుష్యమును పొందిన వీరు శ్రీరంగం చేరిన పిదప సంవత్సరమునకు రెండు సారులు సహస్రగీతి ప్రబన్దమును శిష్యులకు కాలక్షేపరీతిలో ప్రవచనమొనరించి నూరు ఆవృత్తులు చేసి శిష్యులచే శతాభిషేకోత్సవమును స్వీకరించినట్లు అన్తిమోపాయ నిష్టా గ్రన్ధమున పేర్కొనబడినది. భగవద్రామానుజులు సన్న్యాసమును స్వీకరించుటకు వారి భార్యానుణి తంజమాంబ చేసిన మూడు అపచారములు కారణముగా చెప్పుదురు. మాటిమాటికి ఆమె వలన జరిగిన అపచారములను భరింప లేకయే వారు సన్నాసమును టైకొన్నట్టు, ఈ నంజీయరువారున్ను గృహస్థాశ్రమమును వదలి సన్చ్యాసులగుటకు అట్టిదే ఒక సందర్భము కారణమైనది. వీరు శ్రీరంగమునకు రాకముందే ఒకరోజున ఇద్దరు శ్రీవైష్ణవులు దూరప్రయాణముచే అలసి వీరి భవనమునకు వచ్చి ఆకలిబాధచే అన్నము పెట్టమని కోరిరట. అప్పుడు ఇంటిలోనుండిన ఈ వేదాన్తి యొక్క భార్యలిద్దరును, అన్నము లేదని ఒదులు చెప్పి, “మీ శ్రీవైష్ణవ భక్తుడు (వేదావ్సి) స్నానార్థమై చెరువుకు పోయినాడు. అతనినే అడుగుడు” అని పరిహసించినారట. ఆ విషయము వైష్ణవులు వచ్చి చెప్పగా నిరతాన్నదానము జరిగిన తన ఇంటిలో ఇద్దరు భాగవతులకు పట్టెడన్నమును పెట్టలేదన్న క్రోధముతో వెంటనే ఆయన ఇంటికి వచ్చి భార్యలను తీవ్రముగా మందలించి (ఇల్లర మిల్లర్‌ తురనరమిల్‌) అను శా స్తే మర్యాదను బట్టి అతిధిసేవకు సహకరింపని అయోగ్యురాలగు భార్యను వీడవలెనను సంకల్పముచే కరోరమగు యత్యాశ్రమ స్వీకారమును చేపెనట. “యదహరేవ విరజేత్‌ చేరను. ల లబ ఆచార్య సన్నిధికి శ్రీరంగమునకువచ్చి సహజముగా భోగభాగ్యములనుభవించిన జళ్వర్యశాలియు సుకుమార శరీరులును అయినందున వీరు యతిధర్మములను సొటించుటలో కాంత శ్రమ పడుచుండగా, ఒకనాడు శ్రీఅనందాళ్వానులు చూచి జాలిపడి “వేర్తసోదుకుళిత్తు పశిత్తపోదు శాసిట్టు భట్టర్‌ తిరువడికళే

స్మితజ్యోత్ను 39 తజ్జుమ్‌ ఎన్లిరున్హాల్‌ ఉమ్మై సరమపదత్తిలుం తిళ్ళిఇడువారుణ్లో? ఇనిఎన్‌? తిరునున్రత్రిలే పిఅన్జు, దయత్తిలే వళర్‌వ్హు ద్వయైకనిష్టరావీరో” అని ఉపదేశించిరట. అనేక నియమములచే క్షేశాస్పదమైన ఈ సన్న్యాసమును అనవసరముగా ఏల స్వీకరించితిరి? తాసము కలిగినపుడు స్నానము చేసి, ఆకలిగొన్నపుడు శేష ప్రసాదమును తివి, భట్టర్‌వారి శ్రీపాదములే శరణమని నమ్మి వారివద్దనే పడియుండినచో మిమ్ము శ్రీ వైకుంఠమున రాకుండ ఎవరైన త్రోసివేయుదురా? కనుక సుఖముగా అష్టాక్షరీసారమైన శేషత్వరూసమగు ఆత్మస్వరూపమును గుర్తించి, ద్వయనునన్తోక్తమైన లక్ష్మీపురుషకార పూర్వకమగు. ప్రపత్తి విశేషమునే నిరంతరము భావించుకొనుచూ అందు ఉత్తరవాక్యోక్తమైన భగనత్కైంకర్యమును నిత్యానుష్టాన నిష్టలో పెట్టుకొని జీవితమును గడుపుడు, అదియే మీ ఆత్మోజ్జీవనమునకు చాలును అని అనందాళ్వానుల ఉపదేశమునకు సారాంశము. అప్పటి నుండి నీరును ఆచార్యసేవయే సరమార్ధమని ఎంచి భట్టర్‌వారి సేవతో శ్రీరంగమున జీవితమును గడిపిరి. వారికి అంతరంగ శిష్యులై శ్రీరంగములో నివసించినట్లు వెనుక తెలిసియున్నాము. వీరు షట్‌శాస్త్రములలో ప్రబల వైదుష్యముగల సంస్కృత విద్వాంసులైనను భట్టర్‌ వారినాశ్రయించిన సిడప సన్న్యాసమును స్వీకరించి, ఆచార్యుల వద్దనే ద్రవిడ ప్రబన్దములను, సంప్రదాయ రహస్యార్థము అను అధికరించి, తిరువాయ్‌మొళి అనబడు శ్రీశరకోప మునీన్హుల ద్రవిడ సహస్రగీతి ప్రబన్టముపై నవ సహస్రిక వ్యాఖ్యను, కణ్ణినుణ్‌ శిరుత్తాంబు మొదలగు మరికొన్ని ద్రవిడ ప్రబన్హములపై సంగ్రహవ్యాఖ్యలను గూడ రచించి, ప్రత్యేకించి ద్రవిడ వేదాన్త ప్రవర్తకాచార్యుల పరంసరలో శ్ర్రీకురుకేశుల పిదస ముఖ్యులుగా పరిగణింపబడినారు.

ఈ శిష్యాచార్యులిరువురికిని పరస్పరముగా ఒకరిపై నొకరికి ఎంతటి ఆదరాభిమానము లుండెనో తెలుపుటకు భగవద్విషయమునందు ఒకచోట చూపబడిన వార్తా సందర్భమును ఇచ్చట ఉదాహరించెదము. భట్టరువారు నిత్యమును సాయంకాలారాధనమును పూర్తి చేసు కొని ప్రసాదమును స్వీకరించి ఆలయమునందు పురాణ ప్రవచనమునక్రై వెళ్ళుచుండెడి వారు. ఆ సందర్భమున తాము ఉపన్యసింపవలసిన విషయములకు కావలసిన ప్రమాణములను సమకూర్చి పెట్టనుని శిష్యులైన ఈ నంజీయర్‌ వారిని ముందుగా నిత్యము అడుగుచుండిరి. ఈ రీతిగా ఒకరోజు ప్రవచనమునకు వెళ్ళబోవుచు నంజీయర్‌వారిని తమ ఇంటికి పిలిపించుకొని నేడు ఏ విషయముపై ఉపన్వాసము చెప్పమందురు? అని యడుగగా నంజీయర్‌వారు “కబ్లులుంపకలుమ్‌” అను తిరువాయ్‌ మొళిలోని నమ్మాళ్వారుల విశ్లేషావస్థను వివరింపుడు అని చెప్పుచు ఆ దశకములోని ఒక్కొక్క పాశురమును రాగతొాళయుక్తముగా, భావగర్భితముగా అనుసంధించిరి. అందులో “ఎన్‌ తిరుమకళ్‌ శేర్‌మూర్చనే ఎన్జుమ్‌, ఎన్నుడై ఆవియే ఎన్జుమ్‌” అను రెండు వాక్యములను విడివిడిగా కాక ఏకవాక్యముగా కలిపి రాగయుక్తముగా

త౦ స్మితజ్యోత్న అనుసంధించిరి. “మాతల్లియగు లక్ష్మీదేవిచే అధిస్టితమైన వక్షస్థలము గలిగినాకు ప్రాణభూతుడ వైన ఓ స్వామీగ్‌ అని ఆ వాక్యమునకర్ణము. లక్ష్మీనినేశిత వక్షస్థలము కలవాడా! నాకు 'ప్రాణమైనవాడా! అని రెండునూ విడివిడి నొక్యములు కాక “లక్ష్మీ విశిష్టుడవైన నీవే నాకు ప్రాణము” అని చెప్పుట చేత ఈ ఆళ్యారులకు ప్రాణము ఒక్క నారాయణుడు మాత్రమే కాదు. లక్ష్మీ నారాయణమిధునమే వీరికి ప్రాణము అను భావమును మనస్సులో తలంచుకొని ఆ నమ్మాళ్వారులవలెనే భట్టరువారును కొంచెం సేపు దిండుపై తలను పెట్టుకొని మాటిమాటికి ఆవాక్యమునే అనుసంధించుచూ కొంతసేపు మూర్చాస్టితిని పొందిరి. ఆళ్వారులకు ఆనాడు కలిగిన భావావేశము ఈనాడు భట్టర్‌వారిలో కూడ తన్మయత్వముచే కలిగిన ఆర్తిని గమనించి ప్రక్కనుండిన ఈ నంజీయరువారు, వీరికి గూడ ఆళ్వారులవలె భగవత్రాప్తికి సమయము ఆసన్నమగుచున్నదేమో? అని ఆనేదనపడిరి. తమ ఆచార్యులకు కలిగిన ఆ ఆర్తిని ప్రతితడవయు కాలక్షేపములో నంజీయర్‌వారు గద్గద స్వరముతో జ్ఞాపకము చేసుకొని చెప్పుచున్నట్టు వారి శిష్యులైన నంబిళ్లై స్వామినారు భగవద్విషయమున వివరించిరి. ఈ శిష్యా చార్యులకు దివ్య ్రబన్దాను సన్దానము, తన్మయభావముతో పారవశ్యమును కలిగించెడిది అని దీనిని బట్టి తెలియుచున్నది.

భట్టర్‌వారు శిష్యసంచారమునకై మేనాలో వెళ్ళుచుండగా తక్కిన వాహకులతో పాటు ఈ నంజీయర్‌వారును ఆచార్యభక్తిదేత మేనాదండెను మోసి నడచిరి. ఆచార్యులకీ విషయము తెలిసి ఉత్తమాశ్రమ నిష్టులైన మీరు ఇట్లు చేయుట తగదని నివారింపగా నీరు అందులకు నొచ్చుకొని “తమ సేవకు విరుద్ధమైనచో నేను నా సన్బ్యాసాశ్రమ చిహ్నములైన శ్రిదండ కౌషాయములను విడచి తమను సేవించుకొనుదును" అని బదులుచెప్పిరి.

ట్‌!

స్మితజ్యోత్న త్న నంబ్లల్లై గారి సాహ్యము

ఈ నంజీయర్‌వారు, తాము రచించిన నవసహప్రికా వ్యాఖ్యానమును మంచి కుదురైన అక్షరములతో శుద్దప్రతిని వ్రాసిపెట్టగల లేఖకుడు దొరకునా? అని విచారించుచుండగా, వారి శిష్యులలో ఒకరు, “నంబూరు వరదరాజన్‌” అను శ్రీవైష్ణవుడొకడు పలుపారులు శ్రీరంగమునకు ఉత్సవ సమయములలో వచ్చుచుండుననియు, ఆయన మంచి లేఖకుడనియు విన్నవించిరి. వెంటనే వీరు ఆ వైష్ణవుని సిలపించి మీ హస్తలిపి ఎట్టుండును? ఒకసారి నాకు వ్రాసిచూపింపుడని అడిగి, ముత్యాలసరముల వలె ముద్దుగొలుపు వారి వ్రాతకు సంతోషపడిరి. (వ్రాయవలసిన గ్రంధము ఆళ్వారుల ప్రబంధమునకు వ్యాఖ్యానము కనుక లేఖకుడు గూడ సంప్రదాయానుగుణముగ పంచసంస్కారయుక్తుడు కావలెనని భావించి ఈ నంబూరు వరదరాజునకు ఆ యోగ్యతలేదే! అని సందేహించుచుండగా ఈయన గమనించి నాకు సర్వయోగ్యతలను కలుగునట్లను గ్రహింపుడని వారిని ప్రార్జించెను. వారును సంతోషముతో వీరిని శిష్యులుగా స్వీకరించి సంస్కరించి తాము వ్రాసిన గ్రంధమునందించి శుద్దప్రతిని తయారుచేయమనిరి. ఆచార్యుల ఆజ్ఞ ప్రకారము మొదటనొకసారి [గ్రంధమువంతయు పఠించి దీనిని నాఇంటికి తీసుకొవి పోయిన్రాసి తెచ్చెదనని ఆచార్యులకు తెలిపి నంబూర్‌వరదా చార్యులు స్వగ్రామమునకు బయలదేరిరి. మధ్యలో ఒక నదివి దాటుచుండంగా చేతిలో నుండిన మూలగ్రంథము కొంతభాగము తడసి అందలి అక్షరములు గుర్తింపరాని విధముగా చెరిగిపోయెను. ఇంటికి పోయిన పిదప ఈ ప్రమాదమును గుర్తించి చెరిగిపోయిన స్థలములలో మొదట తాము చదవినప్పటి అనుభవమును జ్ఞాపకము చేసుకొనియు, భావానుగుణముగా కొన్ని సాంతవాక్యములు చేర్చియు గ్రంధమును పూర్తిచేసి భయపడుచునే దానినాచార్యులకు సమర్చించిరి. వారు గ్రంధమును విప్పి చాలావరకు తాము వ్రాసిన వాక్యములేఉన్నను కొన్ని స్థలములలో మూలపదములకు అనుగుణముగా అనేక విశేషార్ధములు వ్రాయబడియుండుటను గమవించి ఇదేమి? అని నంబూరివారిని ప్రళ్నించిరి. వారును భయపడుచూ కావేరిలో తాము ఈదుకొని పోవుచున్నపుడు తలసై పెట్టుకొన్న ఈ గ్రంధము కొంత తడిసెననియు, ఆ స్థలములలో స్వతంత్రించి కొన్ని వాక్యములు వ్రాసినందుకు నా అసరాధముమ క్షమింపుడనియు ప్రార్థింపగా వారు మిక్కిలి సంతసించి వీరి ప్రతిభను గుర్తించి ప్రేమతో కౌగలించుకొని మీరు నాకు కుమారులు నంటినారు (నం+సిళ్లై) అని అభినందించిరి. ఆనాటి నుండి వీరికి

“వంబిళ్తో"అను నానుధేయమే ప్రసిద్దమైనది.

42 న్మితజ్యోత్న నంజకై వైభవము యై ఈ నంబిక్లైగారు ద్రవిడభాషకు చెందిన వ్యాకరణ అలంకార శాస్త్రములలో మంచి ప్రోవీణ్యము కలవారైనందున ఆచార్యులవద్ద తాము లభించుకొన్న దివ్య ప్రబన్హములపై

• అవర్గళముగా మధురోపన్యాసములను చేయుచుండిరి. వీరి వాగ్వైభవమునకు ముగ్టలై ఎందరో[భాగవతులు శిష్యులైరి, వేలమంది ఉత్కంఠా భరితుతై వీరి సూక్తులను చినుచుండిరి. “రంగనాధుని ఉత్సవగోస్టిలో ఎంతమంది అన్వయించుచుండిరో అంతమంది జనము వీరి ఉపన్యాసగోష్టిలో కూడా-షాలుగొనుచుండుటను- చూచి కొందరు ఘెద్దలు “ఇది నంబిళ్రై చోస్టియా?.వమ్చెరుమాళ్ళ గోస్టియా?” అని సందేహించెడివారుట! ఆచార్యులైన నంజీయరు వలె వీరును, ద్రవిడ ప్రబంధార్థమపలను ఎన్నో పర్యాయములు శిష్యులకుపదేశించి ఆవృత్తిని చెప్పిరి. బ్రహ్మసూత్రములపై రామానుజులవారి శ్రీభాప్యమునకు. ఎంతటి ప్రామాణ్యము కలదో, నమ్మాళ్వారుల తిరువాయ్‌మొళి ప్రబస్టముపై వీరు ప్రసాదించిన “ఈడు” అను -వ్యాఖ్యావమువక్తు అంతటి ప్రామాణ్యము కఠిదు. ఈ వ్యాఖ్యానమునకు “భగనద్విషయము' "అని శేరు. పర్సు క్రీరంగము- చేరన పిదప "అచట మొదటినుండియు ఉండిన ఆచార్య పురుషుల ప్రభువము'క్రమముగా తగ్గి ఏరి వైభవమే కొససాగుచుండెను. పెరియవాచ్చాన్నిై, చమ త్తిడువిధి సిళ్హై ఈయుణ్ణిమాధనర్‌ మొదలైన మహానుభావులెందరో నీరికి శిష్యులైరి, | వ్పకరాం "పెరుమవూళ్‌ జీయర్‌ అను ఒక యతీశ్వరులు'కూడ వీరి శిష్యకోటిలోనుండిరి. చీరి.కాలమ్లుననే. ద్రవిడ ప్రబన్హముపై నిప్పత'ప్రచారము జరుగుట శ్రీవైష్ణవులందరికి వాటిపై "చేదసమప్రామాణ్య బుద్ది ఏర్పడుట జరెగివది. వీరిపై అసూయాభానము కలిగినవారు కూడ పీరు చెప్పిన సంప్రదాయ రహస్యార్థములను రొజప్త్రభల్వల్రో చెప్పి నడవిల్‌త్రిరువీధిస్పళ్లెభట్టర్‌ వంటివారు -గొప్ప గొప్ప సన్మానములను పొందిరి, వాశ్రి బద్రప వివేకమును తెచ్చుకొని నంబిణ్లైగారికిశిష్యులైరి. కందాడైతోకిప్పర్‌ అను క వార్పు కూడ ఇట్లే మొదట ఈ చంబిక్లైగాడినిద్వేషించి పిదప వారికి.శిష్యులైరి. 6 త్య వో లోకాచార్యులుగి అను బిరుదునిచ్చుటకు మూలకారణమఘము చఈ నందా వ్‌ ఫిచి తు వారు అని ఉ్రప్పదేశరత్నమాలలోని ఒక సాశురమును బట్టి తెలియుచున్నది. మ్‌

కంద ర ప్రక్కకు తిధిప్తోవుచున్నారే! అను జ్రసూయతో అక్షారణముగా ఒకనాడు ఈ మివారు, రంగనాధుని దేవాలయమ్గున _భక్తులండరి- ఎదుట్స, విపర్తీత్తమ్లుగా దూషించి కారణమేమో తెలియక వ్యాకులతనొందిన నంబిళ్లై స్వామివారు తమే ఇంటికి వచ్చి విచారగ్రస్తులై ప్రపవాసముతో ఆ ర్యాత్రియంతయు గడిసిరి. ఇక ఈ కందాడై స్వామి

స్మితజ్యోత్స్న 43 తమ,ఇ్లంటికి తిరిగి రాగా వీరి భార్యామణి నంబిళ్తైగారి శిష్య కుటుంబమునకు చెందిన వ్యక్తి అయినందున తన భర్త చేసిన తీవ్రభాగవతాపచారమునకు నొచ్చుకొని ఆత్మవినాశహేతువైన భర్తతో సంబంధమును త్రెంచుకొని భర్తను విడచి వెళ్ళిపోవుటకు నిశ్చయించుకొనెను భార్య చెప్పిన అనునయ వాక్యములతోపాటు ఆత్మ విమర్శను కూడ చేసుకొని పశ్చాత్తాసపడిన ఈ కందాడైస్వామివారు, మరునాడు సూర్యోదయాత్సూర్వమే క్షమాపణ చెప్పుకొనుటకై భార్యతో పాటు నంబిక్లైగారి గృహమునకు బయలుదేరదలంచి వాకిటి తలపులను తెరచిరి అక్కడ అరుగుపై పడుకొని దు ఖించుచున్న వ్యక్తిని చూచిరి రాత్రియంతయు నిద్రపట్టక తమ అపచారమేదైన ఉన్నచో క్షమింపుడని ఈ కందాడై స్వామిని ప్రార్ధించుటకే నంబిళ్లైగారు వీరి అరుగు పైవచ్చి పడుకొని దు ఖించుచుండిరి తలుపు తెరవగనే నంబిక్లైస్వామి. వారే తోకిప్పర్‌వారి పాదములను గట్టిగా పట్టుకొని క్షమింపుడని వేడుకొనసాగిరి ఈ అద్భుతమైన సన్నివేశము నంబిళ్లైగారి వంటి మహనీయులను అసూయతో దూషించిన తన అపరాధమును క్షమింపజేసుకొనుటకై పశ్చాత్తాపముతో బయలుదేరిన ఈ కందాడై స్వామియే నంబిళ్లైగారు తమను స్రార్ధించుటను గుర్తించి ఆశ్చర్యముతో క్షణము నిశ్చేష్టుడై నంబిళైగారిని లేవనెత్తి ఆలింగనము చేసకొని బహుధాప్రశంసించి ఇంతటి ఆత్మగుణోన్నతి కలిగిన దేవరవారు ఏకోందరికో గౌక సర్వలోకమునకు ఆచార్యులని ముక్తకంరముగా తమ హృద్గత భావమును ఆవిష్కరించిరి నాటినుండియు వీరికి లోకాచార్యులనియు బిరుదనాముము ప్రసిద్దమైవది

నంబిశ్లైగారు తమ" నాశ్రయించిన శిష్యులకు సదుపదేశములను చేయునపుడు నిస్సంశయముగా నిష్కృష్టములైన సూక్తులతో శిష్యుల ఉజ్జీవనమువే ప్రధానముగా దృష్టియంద్పు ఉంచుకొని ఉపదేశించుచుండెడివారు. శిష్యులడిగిన సందేహ రూసములైన ప్రశ్నలకు సూటిగా సంక్షిప్తముగా వీరు సమాధానమిచ్చుటచేత ఆ శిష్యులను “స్పితోస్మిగతస్తన్దేహవొ అన్నట్టు తృప్తిపడెడివారు ఇట్లు వారిచ్చిన సదుపదేశములు కొన్నినందలు వార్తామాలాది (గ్రంధములలో కాననగును ఇందుకొక చిన్న ఉదాహరణము

ఒక్షరోజున ఒక ఆర్హుడైన శ్రీవైవ్లవుడు వీరి నద్దకు వచ్చి “అయ్యా! నా జీవితము షచ్చధమున నడచువట్టు హితమునుపదేశింపుడు తమ ఉపదేశానుసారము జీవితశేషమును. జాగ్రత్తగా గడుపుకొందును” ఈ ప్రార్థనను మన్నించి నంబిళ్లైగారు, ఇట్టు. సెలవిచ్చిరి 1 ఆత్మస్వరూపము భగవంతునికి నిత్య పరతంత్రము అని విశ్వసింపుము ఇంతవరకును “నేనే స్వతంత్రుడన్ను”.అన్టు భ్రమయే మానవునిక్తి వినాశహేతువైనది 2 భగవత్రాప్తికి ప్రతిబంధకమైన విరోధివర్గ్షము అతీప్రబలమైనది అని గుర్ర్తింపుము. అశక్తుడనగు నేను ఏవిధముగను వాటిని తొలగించుకొనలేనని గుర్తింపును 3 మోక్షపురుషార్థము సాధనాన్తరముల

త్తర్ప స్మితజ్యోత్న

చేత సిద్దింపదనియు ప్రసన్నుడైన భగవంతుడే ప్రాప్యము ప్రాపకము అవి నమ్మి ఆయననే శరణుపొందుము. 4. ఇక నీవు జీవితాంతము వర్తించనలసిన విధమును వినుము. పొరపాటున కూడా దేవతాన్తరసేవను చేయరాదు. భగవద్భాగవతా పచారమును చేయరాదు. ఈ రెండు విషయములలో వీవు జాగ్రత్త పడినచో తప్పక ఉజ్జీవించెదవుగాక! వెంటనే ఆశిష్యుడు, పరమానందముతో స్వామికి నమష్కరించి అట్లే వర్తించి తన జీవితమును ధన్యము చేసుకొనెను.

-. వంజీయర్‌ వారివద్దనే వీరు శ్రీభాష్యాది పంస్కృత వేదాన్త గ్రంధములను కూడా అధ్యయనము చేసియున్నను వారి ఆదేశప్రకారము ఆళ్వారుల సూక్తులను ప్రవచనము చేయుటలోనే కాలము గడిపిరి, పీరు చెప్పివది చెప్పినట్టుగా అనేక విశేషార్థములతో కూడ తిరువాయ్‌మొళి గ్రంధముపై వీరి శిష్యులైన నడునిల్‌తిరువీధిస్పిళ్లై భట్టర్‌ అమవారు సపాదలక్ష గ్రంధముగా నుహాభారతమంత విష్పతమైన ఒక వ్యాఖ్యను వ్రాసి ఆచార్యులవారికీ చూపించిరి. తాము చెప్పిన విషయములన్నియు అందులోనున్నను అది అతివిషతమైనందున పాఠకులకు అందుబాటులో నుండదనియు, తమ అనుమతి లేకుండ వ్రాయబడినదవియు, గ్రహించి దానిని చింపివేయమని ఆదేశించిరి.

సిదప తను అంతరంగశిష్యులలో ఒకరైన సెరియ వాచ్చాంబిళ్లెస్వామి వారిని తాము చెప్పిన విశేషములతో కూడ అనతివిషతమగు ఒక వ్యాఖ్యను ప్రసాదింసమని ఆజ్ఞాపింపగా వారును 24 వేలళ్లోకముగల రామాయణ సంఖ్యలో “ఇరుపత్తునాలాయిరప్పడి” అను వై్రనుము 'ప్రసాదించిరి. ఇట్లుండగా నంబి్లైగారి శిష్యులలో ప్రధానులైన “వడక్కుత్రిరు ప్రతస్ర్రద సైమెనారు కూడ ఆచార్యులు చెప్పివ వాక్యములను యధాతధముగా చేర్చి మరియొక సంఖ్యలో మరికొంత విష్పతమైన “ఈడుముప్పత్తారాయిజప్పడో అను ఆచార్యుల క్‌ కూడ వ్రాపి ఆచార్యులకు పమర్పించిరి. ఇందలి ప్రతివాక్యము కూడా అనియువ గెయిముండి వెలువడినదే అయినందున నంబిళ్లైగారే. దానికి రచయిత పేరుతో ప్రవచవను నే అనేక సంప్రదాయార్థ గర్భితమై “భగవద్విషయము” అను వలె నమ్మాళ్విర్తల విలచియున్నది. సంస్కృతవేదాన్తమునకు రామూముజుల భాష్యము ద్రవిడ వేగా నహాస్రగితికి ఈ భగవద్విషయ వ్యాఖ్యానము పరను ప్రామాణికముగా

స్తమున ప్రధానగ్రంధమై విలచినది. న పెరియ వాచ్చాన్‌ పిళ్లైవైభవము ప్రపాం కో శిష్యులలో ప్రధామలు వీరు. పరిపూర్ణముగా అందరు ఆళ్వారులు 'పబస్షములకును వ్యాఖ్యానమును ప్రపాదించినవారు వీరొక్కరే! “తవిశ్లోశ్రి”

ప్కితజ్యోత్న త్‌ అను పేర రామాయణం- - మహాభారత - విష్ణుపురాశాదులలోని కొన్ని అతిముఖ్యములగు శ్లోకములకు విపులముగా సాంప్రదాయికార్థములను వ్యాఖ్యాన రూపమున ప్రసాదించినవారును వీరే. గద్యత్రయము, స్తోత్రరత్నము, పప్రధమజితన్హాస్తోతము ఇట్టి ముఖ్యగ్రంధములపై వ్యాఖ్యానములేకొక అష్టాక్షరీ ద్వయ చరమశ్లోకములపై కూడ “పరప్టరహస్యమ్‌” అను పేర వివరణ [గ్రంధమును ్రసాదించిరి. వేదాన్తదేశికుల వారు సంస్కృతనేదాన్తమున ఎన్ని గ్రంధములను రచించిరో (ద్రవిడ వేదావ్తమున వీరు అన్ని గ్రంధములను రచించియున్నారు. వీరి వ్యాఖ్యానములేలేనిచో ద్రవిడ ప్రబస్ధములలోని నిగూఢార్థమును (గ్రహించుట ఎవరికిని పాధ్యపడునది కాదు అని మణవాళ మహామునులే ఉపదేశరత్నమాలలో ప్రసాదించియున్నారు. ఆళ్వారుల సొాశురములలో ప్రతి పదమందుగల స్వారస్యమును వివరించుటలోగాని అవతారికా రూపమున ఆయా సాశురములు అవతరించిన కారణమును చూపుటలో గాని సముదాయముగా వాక్యార్థసారాంశమును నిరూపించుటలోగాని, ప్రకరణోచితముగా ఆళ్వారాచార్యుల వార్తలను ప్రతిపొదించుటలోగావి దివ్య ప్రబస్టములపై వెలుబడిన వీరి వ్యాఖ్యానములు, వీరికి “వ్యాఖ్యాతృచక్రవర్తి అమ బిరుదునకు యోగ్యులుగా చేసినవని. పలు స్థలములలో కొందరు తెలుపు ఆక్షేపములకు వీరిచ్చిన సమాధానములు య్యుక్తియుక్తములై ప్రామాణికములైయుండుట విశేషము, “వామూలం లిఖ్యతే కించిత్‌ నానపేక్షితముచ్యతే” అని చెప్పుచున్న మల్లినాధుని వ్యాఖ్యాన పద్దతి వీరి ప్రబన్హములలో కలదు. వీరి తదనంతరము ఆవిర్భవించిన వేదాన్తదేశికులవారి సొంప్రదాయిక (గ్రన్ధములలో కొన్ని అవాంతర భేదములు సాడచూపినను అవి ప్రధాన శ్రీవైప్లవ సిద్దాన్తమువకు విరుద్దములు కావు అని భావింపదగును. అట్టి అల్సాంశము లను పెద్దగా చేసి ఖండన మండనములనరకు పెంచుకొవి అర్వాచీనులైన ఉభయశాఖీయులును వ్యర్థముగా అతివాదములను చేయుట అనుచితమే అనక తప్పదు. ఈ పెరియవాచ్చాంబిత్తై గారికే “అభయ(ప్రదరాజర్‌ొ అనీ మరొక నామధేయము.

శిష్యులడిగీన అతిగహనములైన ప్రశ్నలకుగూడ సోదాహరణముగా ఉపదేశరూపమున ఉత్తమ సమాధాననులను ఇచ్చి వారి సందేహములను తీర్చుచుండిరి అనుటకు ఇచట నొకవార్తను నిదర్శనముగా చూపెదను.

ఏ కొద్దిమందికో తప్ప, అహంకారమనుకారాదులను తొలగెంచుకొనుట ఎంతటి జ్ఞాననంతులక్రైనను సాధ్యము కాదు. జ్ఞాననంతులై కూడ అహంకారాదులతో ప్రవర్తించినపుడు, అజ్ఞానమునకు ఫలమేమనియన్నచో, కొందరిలో మాత్రము అజ్ఞానమే ఒకప్పుడు “అయ్యో! అహంకారముతోవింతటి అసచారముము చేసితిమే” అను పశ్చాత్తామునకు హైతువగుట విశేషము. కొందరిలో ఆదియు పనిచేయదు. సశ్చాత్తాసము తాత్కాలికమైనమ సంస్కార

తం స్మితజ్యోత్న

రూసమున జిడ్డువలె పట్టియున్న అహంకారాదులు తొలగిపోనప్పుడు ఆజ్ఞానవంతునికి సద్గతి. కలదా? భగవంతుడను గ్రహించునా? అన్నది మనకు కలుగుసందేహాము. సెరియవాచ్చాంబిళై గారి సన్నిధిలో ఒక శ్రీవైష్ణవుడు వచ్చి ఇదే వందేహమును-వెలిబుచ్చెను. “స్వామీ! ఎంత ప్రయత్నించినమ.నాలో అహంకారాది దుర్గణములు.సమసిపోవుటిలేదు. బక్కొక్కపుడు అవి విజ్బంభించి... నాకు వివిధాపచారములను. అంటగట్టుచున్నవి. దేవరవారి 'నాశ్రయించియు ఇట్టు ప్రకృతిపరవశుడవైయున్న నాకు ఈ.సంసొరార్లవమును దాటి భగవత్సన్నిధికి చేరునవ కాశము కలదా! లేక అధోగతియేనా, ప్రసాదింపుడు” అని ఆవైష్షవుని నిర్వేదపూరితమైన ప్రశ్న! అతనిని *దార్చుచు 'పెరియనాచ్చాం పిళ్లైస్వామి వారిట్టు సమాధానమిచ్చిరి.

“వ “జీవుడు తనమ .సంపూర్ణస్వతంత్రుడుగా భో్తగా భావించుట పారపొటు! “యఃకర్తా సభోక్షా! అనువీతి జీవుని యందు పాక్షికము.:“స్వతంత్రుః కర్తా'.అను చ్యాకరణసూత్రము. “కర్తాశాప్రార్ధవత్వాత్‌! అనూ "బ్రహ్మసూత్రము -జీవునికి. ప్వాతంవ్యఘటితకరృ త్వమును. చూపిననూ, “ఏషఏీవ సాధు కర్మ కారయతి, యమున్నినీషతి- ఏష ఏవాసాధు.కర్మకోరయతి యమధో నినీషతొ అను శ్రుతి, పరమాత్మ ఎవనిచుద్దరింపదలంచునో, వానితో సాధుకర్మలు చేయించునని, ఎవనిని అధోగతికి పంపదలంచువో, వానితో దుష్కర్మటు చేయించుననియు సృష్టీకరించుచున్నది. అట్టే “బ్రహ్మసూత్రము .మరికటి. “పరోత్తు తచ్భతేళొ అని జీవుని కర్యచ్వము భగవదధీనమేనని వివరించినది..సర్వస్వతంత్రుడైన మహారాజుచే తమకివ్వబడిన, పరిమిత స్వాతం త్ర్యముతో న్యవహధించిన అనూత్యాదులు, పిదపఆ ప్రభువిచ్చిన భోగములను అఇమభవించినట్లే, జీవుడును సంపూర్ణ స్వతం(త్రుడైన భగవంతుడిచ్చిన పరిమిత స్వాతంత్ర్యరూప కర్భత్వము కలవాడై ఆయన ప్రపాదించిన ఫలమునే. అనుభవించును.' స్వతండత్రకర్తయు రాజ్యఫల సంపూర్ణభోక్తయు రాజైనట్లే భగవంతుడును స్వేచ్భాధీనకరృత్తుము కలిగినవాడు, సాక్షాత్సలభోక్తయునని (గ్రహింపుము. .సృష్టినంతయు చేయునీశ్వరుడు' ఎకృషీనలుడు! సృష్టిఫలమునమభవించువాడును అతడే! శేషభూతులమైన మనము. ఆకృషీవలుని వద్ద

క్ట ప్ల అచినచో అపుడట్టు ఉపయోగపడవలసిన.వారమే.

__ పరమాత్మ ప్రధానఫలభోక్త మనము ఆయనకు భోగ్యభూతులము అని తేలినది. ప్రభువున కొకడు సనపపండును తెచ్చియిచ్చును. భోక్తయగునతడు పొట్టుతోను, పీచుతోను తానే తొలగించుకొని ఆ ప్రభువు భక్షించినట్టు, ఈ ప గ ముగమక రాం యును స్త్ర ఈశ్వరుడును (ప్రధానకర్తయు, భోక్తయుతానే

త్త స్మితజ్యోత్స గనుక, ఆచార్యుడు ఉపప్లోగమ్లుగాసంస్కరించి తనకు సమర్పించిన జీవుని స్వీకరించినపుడు, ఆతనిలో కొన్ని అహంకారాది త్యాజ్యాంశములున్నను మొదట విడువక స్వీరించి, తన అవసరము గనుక తానే భ్లోగ్గదశలో వాటిని తొలగించి పరిశుద్ధాత్మతో సేవలను స్వీకరించునని గహింపుము “తిర్స్‌న అడియవర్‌తమ్మె తిరుత్తిపాణి కొళ్తనల్ల-ఆర్‌న్ల పుకకి అచ్చుతన్‌” అని 6 క! జ ౧ అ ఎంఎత్తై తాన వై: లాలా డె ఛి క్తదా నమ్మాళ్వారుఖ, సూక్తి మోక్షేచ్చ కలిగి తనను చేరదీయని దాసులను (తిరుత్తితానే బురదవంట్తి చ్యాజ్యాంశ్వములన్లు తొలగించి సంస్కరించి స్వీకరించు మహోదారుడు పరమాత్మ యని-దాని భావము కనుక ఆచార్యాశ్రయణమును చేసి కద్ద్యారా శరణాగతిపురస్సరముగా భగవంతుని కర్పింపబడిన నీవు భయపడనవసరములేదు అవర్దనీయములైన కొన్ని ప్రకృతి సంబంధముచే వచ్చిన దోషములున్నును భోక్తయగు పరమాత్మయే వాటిని. తానే తొలగించి నిన్ను స్వీకరింప గలడు బీయ్యముపై నుండు పొట్టును గాని రాళ్ళు మొదలగు వాటిని గాని చెరుగుకొని తినుట భోక్తయగు వాని విధిగదొ! శాస్త్రీయమగు ఈ సమాధానమునకు అవైష్షవుడు తృప్తినొందెను మే నాం ను... పనా. ఇచ సా. లం స్‌ 5 పం! శ స లిన్‌ న! న న.

• ఛ్రీపిళ్ళులోకాదార్కులు

485 ప్మితజ్యోత్న అళకియమణవాళ జీయర్‌ వాదికేసరి అను సంస్కృతనామధేయం గల ఈ ఆచార్యులు పెరియవాచ్చాంబిత్తెగారి సన్నిధిలో పరిచారకులుగా సర్వవిధకైజ్కర్యములను చేయుచుండిరి. ఆచార్య సేవయే తప్ప వీరిలో భాల్యంనుండి విద్యాభ్యాసమే లేనందున విద్యావంతులైన ఇతర శిష్యులువీరిని పరిహసించుచుండిరి. ఒకప్పుడు కొందరు శిష్యులు సెరియవాచ్చాన్‌ పిళ్లైగారి వద్ద సామాన్యశాప్త్రములను చదువుచూ అధ్యయవమైన సిదస సాఠచింతనమును చేసుకొను చుండగా ఈ వాదికేసరిస్వామి, మీరు చదువుచున్న (గ్రంధము పేరేమి? అని ఆ విద్యార్థులను అడిగెను. ఈయనకు అక్షరజ్ఞానమే లేదని గ్రహించిన అవిద్యార్థులు సరిహాసముగా “ముసలకినలయము” అని ఈ పుస్తకమునకు పేరు అవిబదులుచెప్పిరి, అద్ది వివి ఈవాది కేపరిస్వామి తమ ఆచార్యులవారి వద్ద ముసలకిసలయ గ్రంథములో ఏవిషయను చెప్పబడెను? అని అడుగగా వారును ఆ పేరుతో గ్రంధమేదియు లేదనియు ' వీవు విద్యాహీనుడవని వెక్కిరించుటకై వారట్టు చెప్పిరనియూ, ఆచార్యులు పమాధానమిచ్చిరి. సుమారు 30 సంవత్సరముల వయస్సులో అక్షరజ్ఞానమేలేని ఈ స్వామి ఆ విద్యార్థులు తనను అవమానించి నందులకు సిగ్గుపడి ఆచార్యుల శ్రీపాదములను పట్టుకొని నాకు నిద్యాబోధనమును చేయుడని దుఃఖించుచూ ఆర్తితో ప్రార్థించెను. అనాటిమండి పెరియనాచ్చాంబిళ్లెగారు ఈయనకు అక్షరాభ్యాసము మొదలుకొని పంస్కృతభాషా జ్ఞావమును, కావ్యనాటకాదులను, తర్కవ్యాకరణాదులను, చివరకు ఉభయవేదానవ్త్రములము సుమారు పదిసంనత్సరములలో వేర్పి ఈనాదికేసరిని ఉత్తమ విద్వాంసునిగా తీర్చిదిద్దిరి, ఇట్లు ఆచార్యులచే సంస్కరింపబడిన ఈ స్వామివారు “ముసలకిసలయము'” అను పేరుతో చనుత్కారముగా ఒక కావ్యమును రచించి పూర్వము తమను పరిహసించివ విద్యార్థులకు వినిపించి రోకలివలి జడప్రాయమైన నావంటి వ్యక్తిలో కూడ ఆచార్యాముగ్రహముచే బ్ఞానకీసలయము అంకురించినది చూచితిరా! అని సమాధావమిచ్చెనట,

అనంతరము సరమవైరాగ్య సంపన్నులైన ఏర్ప సన్న్యాసాశ్రముమును స్వీకరించి -సుస్టరజామతృముని” (అళకియమణవాళ జీయర్‌) అము వానుధేయనుతో ప్రసిద్దులై సంస్కృత- ద్రవిడవేదాన్తములకు రెంటికిని నిర్వాహక్షులై ఉభయభాషలలో 'పలుగ్రంథముల వీరు రచించి తామే స్వయముగా న్యాఖా వముము న్‌ అ ర్యాత్మచినా” అను గ్రంధమును అను పేరున సంప; వేమన జో టె ర్‌ ఎదిగాక 'తత్యదీపము' (్రభమునండును, “గప ప్రకొశము” అను పేరున దానికి వివరణముగా ద్రవిడ భాషయందును మరొక స్వతంత్ర గ్రంథమును రచించియున్నారు. “టకై లము పేరుతో

స్మితజ్యోత్స 49 అన్వయ[క్రమముగా తిరువాయ్‌మొళి ప్రబంధమునకు ప్రతిపదార్హతాత్ప్సర్యములను తెలుపుచూ మరియొక గ్రంధమును వ్రాసిరి. 12 స్కృంధములుగల భాగవత సంఖ్యలో 12 వేల వాక్యము లతో ఈ వ్యాఖ్యానము ఏర్పడినందున దీనిని “పన్నీరాయిఅప్పుడి” అందురు. ఇవికాక “రహస్యత్రయకారికావళి” మొదలైన అనేక గ్రంధములు వీరిచే రచింపబడినట్లు చెప్పుదురు.

న!

లోకాచార్యులు - అకకియనుణవాళప్పెరుమాళ్‌నాయనార్‌ నంబిణ్లైగారి అంతరంగ శిష్యులలో నొకరై “శ్రీకృష్ణపాదులు” అను వడక్తుత్రిరువీధి ప్పిళ్లై స్వామివారు సహస్రగీతిపై స్వాచార్యులు చెప్పిన ఉసన్యాసములనే యధాతధముగా కూర్చినట్టును, అదియే భగవద్విషయమను పేర ప్రసిద్దవ్యాఖ్యానమైనట్టును వెనుక తెలిసియున్నాము. వారి కుమారులే ఈ పిక్తై లోకాచార్యులవారు నంబిక్తెగారికి బిరుదనామముగా నుండిన లోకాచార్యపదమునే వీరు తమ కుమారునికి నామధేయముగా నుంచుకొనిరి. వీరు, తమ తండ్రిగారివద్దనే ఉభయవేదాన్నములను అధికరించి ప్రత్యేకముగా ఆళ్వారుల దివ్య ప్రబన్హములపైననే అభినివేశము. కలిగి పూర్వాచార్యుల వ్యాఖ్యానములనే శిష్యులకు ప్రబోధించుచూ ద్రవిడభాషలోనే సూత్రప్రాయములైన పలుగ్రంధములను ప్రసాదించి యున్నారు. ఆ గ్రన్ధములే చిన్నని పెద్దవి అన్నియు కలిపి అష్టాదశ రహస్యములుగా ప్రసిద్దినొందినవి. సామాన్యజనులకు కూడ అవగాహన కలుగుటకై ద్రవిడప్రాంతీయ భాషలోనే మణి ప్రవాళపద్దతిలో రచింపబడిన ఈ ప్రబన్షములలో “శ్రీ వచనభూషణము” అద్భుతమును, అతిప్రశస్తమునైనది. ఆళ్వారులకభిమతమైన ప్రపత్తి స్వరూపమును ఇది సమగ్రముగా నిరూపించినది. ఈ ప్రబన్దవైభనమును ఉసదేశరత్నమాలలో శ్రీవరవర మునీంద్రులు ముక్త కంరముగా ఆరుపొశురములలో ఉగ్గడించియుండుటను బట్టి ఆ ప్రబంధవైభనమును గుర్తింపనచ్చును. ప్రపత్తిశాస్త్రమనియే పెద్దలు దానిని వ్యవహరింతురు. ఈ (గ్రంధముపై వీరి శిష్యులైన శ్రీశైలేశులును, (తిరువాయ్‌ మొళిప్పిత్తె) తిరునారాయణ పురత్తాయి అను మరొక ఆచార్యులును రెండు వ్యాఖ్యానములను వ్రాసియున్నారు. వరవర మునీంద్రులు ప్రసాదించిన వ్యాఖ్యానము ఈ ప్రబన్నమువకు చతుర స్రమై, సర్వపూర్వాచార్య పరిగృహీతమై, నేడు ప్రవచనములోనున్నది. విశిష్టాద్వైత సిద్దాన్తానుసారము చిదచిదీశ్వర స్వరూపములను బోధించు “తత్వత్రయము"” అను సూత్ర గ్రంధము కూడ సంస్కృతభాషా పరిచయము లేనివారికి అవగాహన యోగ్యమైయున్నది. దానిపై కూడ నరనరమునీం ద్రుల వ్యాఖ్యానము అతివిశదముగా ఏర్పడినది. వ్యాససూత్రములకు శ్రీభాష్యము వలె లోకాచార్యులవారి ఈ తత్త్యత్రయ సూత్రములకు వరవరమునీంద్రులవ్యాఖ్యానము కుట్టిభాస్యముగా ప్రసిద్దినొందినది. అష్టాక్షరీద్వయ చరమళ్లీకరూప రహస్యత్రయార్థ వివరణరూపముగా ఈ లోకాచార్యులవారు శ్రియః పతిప్పడి, యాదృచ్చికప్పడి, పరన్షప్పడి మొదలైన (గ్రంధములను సంక్షేప విస్తరపద్దతిలో

50 స్మితజ్యోత్న రచించియున్నను “ముముక్షుప్పుడో" అను గ్రంధమే అతివిస్తరము అతి సంగ్రహము కాక జిజ్ఞాసువులగు ముముక్షువులకు అనుసంధేయమై యున్నందున దానిని వరవరమువీంద్రులు మృదుమధురశ్రైలిలో వ్యాఖ్యానించిరి. ఈ ముముక్షుప్పుడి (తిరుమంత్రార్ధము) ఆచార్య ముఖముగా అభ్యసింపని ముముక్షువులైన శ్రీవైష్ణవులు ఉండరు అనుట అతివాస్తవము. సుధామయ మధురోక్తులతో సంప్రదాయామృతమును అందించిన పిళ్లై లోకాచార్యులవారికి కుడిభుజమనదగిన “అళకీయమణవాళప్పెరుమాళ్‌నాయనార్‌” అను ప్రసిద్ద ద్రవిడ నామ ధేయము గల తమ్ములొకరున్నారు. “సుందరజానూతృముని” అనివారి సంస్కృత నామధేయము. తమ అన్నగారి ఆశయమునకు అనుగుణముగా ద్రవిడ ప్రబన్హ ప్రామాణ్యమును స్టాసించుచూ వీరు ప్రసాదించిన “ఆచార్యహృదయము” అను ప్రబన్హము జనన్యాచార్యుల చేతను, (తిరునారాయణపురత్తాయి) శ్రీవరనరమునీంద్రులచేతను వ్యాఖ్యానింపబడినది. భగనద్విషయములోని శతాధిక విషయములకు పునశ్చరణము, భగవద్విషయ కాలక్షేపాంతమున ఈగగ్రంధమును గూడ పెద్దలు అనుసంధించుట దీని ప్రశస్తికి నిదర్భనము. వీరే తిరుస్పావై ప్రబన్హమునకు ఆరునేల వాక్యములతో నిపుల వ్యాఖ్యానమును మరికొన్ని గ్రంధములను గూడ ప్రసాదించియున్నారు. ఈ ఆచార్య సోదరులిద్దరును బ్రహ్మచారుబేనని తెలియుచున్నది. ఈ పిళ్లై లోకాచార్యులనారు తమ వార్దక్యమున సంప్రదాయ ప్రవర్తకులై శ్రీరంగమందు ఉన్నసమయమునందే దక్షిణభారతముపై రెండు మూడు సారులు తురుష్కుల దండయాత్రలు జరిగెను. శ్రీరంగమునకు గూడ తొందరలో మహాప్రమాదము రాబోవుచున్నట్లు గుర్తించిన ఈ లోకాచార్యులవారు, భక్తుల సహాయముతో రంగనాధమూర్తివి, అమ్మవారిమూర్తిని తమ వెంటనిడుకొని, అంతరంగభక్తులతో కలసి దేశాంతరమునకు నలసపోయిరి. ప్రయాణమధ్యలో ఆటవికులనుండి ప్రమాదములు ఎదురైనను మధురానగర ప్రాంతమునకు చేరి అచట జ్యోతిష్కుడి అను గ్రామములో నివాసమేర్చరచుకొని రంగనాధమూర్తికి ఆరాధనాదులు జరిసించుచూ కొద్దికాలము వేంచేసియుండిరి. అచటనే అనారోగ్యముచే వారు పరమపదింపగా నారి శిష్యులు కొందరు క్రమముగా అచ్చటనుండి మధురకు సమీపములోనున్న తిరుమూ విరుంజోలైక్షేత్రమునకు ఆరంగనాధమూర్తులను చేర్చిరి. పిదప అచ్చటినుండి కులశేఖరులు పాలించిన మళయాళ ప్రాంతమునకు చేరి 'కోడిక్కోడు' అను గ్రామమున శ్రీరంగనాధమూర్తి వేంచేసియుండగా తురుష్కబాధచే అదేవిధముగా _సాండ్యదేశములోని ఇతర ప్రసిద్ద దేవాలయములయందలి భగన్మూర్తులు కూడ ఆళ్వార్‌తిరున గరియందలి నమ్మాళ్వారుల దివ్య మూర్తితో పాటు వరుసగా వచ్చి “కోడిక్కోడు' నందలి ఈ రంగనాధ మూర్తి వద్దకే చేరినవి. అనంతరము అచ్చట నుండి కూడ బయలుదేరి ఈ రంగవాధమూర్తి, నమ్మాళ్వారుల దివ్య విగ్రహనుతో కలసి “తిరుక్కాణామ్బి” అను గ్రామమునకు చేరి, అచట కొంతకాలము ఉండి, అక్కడ కూడ ఉపద్రవము ఏర్పడగా “పుంగనూర్‌ నూర్గమున తిరునారాయణపురమునకు (మేలుకోట) భక్తులచే చేర్చబడినట్టును తిరిగి అచటినుండి ప్రదక్షిణముగా తిరుపతికొండపైకి

స్మితజ్యోత్స 51 తీసుకొని రాబడినట్టును తెలియుచున్నది. నమ్మాళ్యారుల మూర్తిని మాత్రము వెనుక చెప్పిన తిరక్కాణామ్బి గ్రామమునందే ఉంచిపోయిరి. (క్రూరులైన తురుష్కులదండయాత్రలచే కలిగిన దేశక్షోభముచే దక్షిణాదిలోని అన్యదివ్యదేశములకుము ప్రత్యేకించి శ్రీరంగనాధమూర్తికిని వలసపోవుట తప్పలేదు అనుటచేత ఆనాడు ఆ ప్రాంతనుందలి ప్రజలు భక్తులును భయంకరనుగు ఎంతటి బాధలననుభనించిరో గుర్ర్తింపవచ్చును. “సింగప్పిరాన్‌” అముపేరు గల ఒక తమిళబ్రాహ్మణవీరుడును, “గోపణార్యుడు” అను ఒక శ్రీవైష్ణవ మతస్టుడైన ప్రభువును కలసి అవకాశమును చూచుకొని తురుష్క సేనలను దక్షిణప్రాంతమునుండి తరిమికొట్టిరి. పిదప గోపణార్యుడే కొంతకాలము తిరుమలకొండ పైనున్న శ్రీరంగనాధమూర్తిని తెచ్చి “సెంజిలో అను గ్రామనున ఉంచుకొని ఆరాధించి తురుష్కుల బాధ తీరిపోయిన పిదప తిరిగి ఆమూర్తులను శ్రీరంగమునకు చేర్చి ప్రతిష్టగావించెనని సంప్రదాయ గ్రంధములయందు కలదు.

తిరువాయ్‌మొళిప్విళ్లై

పిళ్లై లోకాచార్యులవారి సన్నిధిలోనే అతిబాల్యమునందు “శ్రీ3ైలేవలు” అనబడు తిరుములైయాళ్వారులను మణవాళమహామునుల తండ్రిగారైన “తిరునావుడైయపిరాన్‌ తాదరణణర్‌" అనువారును పంచసంస్కారములను పొందిరి. వారు (ద్రవిడ భాషా సాహిత్యమునందు సమర్థమైన పాండిత్యము కలిగియుండి, యువకులై, వాక్ళాతుర్యముతో జనరంజకులై యున్న సమయమున “సింగప్పిరాన్‌' అని వెనుక చెప్పిన బ్రాహ్మాణవీరుడు వీరివైభవమును ఎరిగి వీరివద్ద కొన్ని ధర్మోపన్యాసములను విని ఘనముగా సన్మానించెను. కాని ఈ తిరుమలై ఆళ్వారుల పాండిత్య ప్రతిభలు సంప్రదాయ బద్దమై యుండకపోవుట వలన “కూరకులోత్తమదాసులు” అను ఆచార్యులు వీరిని దగ్గరకు తీసి పిళ్లై లోకాచార్యులవారి అష్టాదశరహస్య (గ్రంధములను, దయతో వీరికుపదేశించి సంస్కరించిరి. భగవద్విషయ ప్రబంధమును మాత్రము తిరుక్కణ్ఞన్‌గుడిప్పి్లై వద్దకు పోయి సమగ్రముగా సేవింపుడు అని చెప్పి కూరకులోత్తమదాసులు పరమపదించిరి. భగవద్విషయమును సేవించుటకై ఈ తిరుమలైయాళ్యారులు తిరుక్కణ్ణన్‌గుడి స్వామి వద్దకి వెళ్ళగా వారు సంపూర్ణముగా విశేషార్ధము లభించకపోవుటచేత “తిరుప్పుల్కుడిజీయరో" అనువారు భగవద్విషయమున సమర్థులు అనివిని, ఆర్తితో వారి వద్దకుపోయిన తిరుములైయాళ్వారులకు ఆశాభంగమే కలిగినది. వీరు వెళ్ళిన సమయమునకు వారు పరనుపదించి చరమకార్యములు జరుగుచుండినవి. వీరి ఆర్తిని గమనించి అపుడు అచ్చట నుండిన “నాలూరాచ్చాన్‌షిక్లో (చతుర్లామనివాసి) అను సంప్రదాయ జ్ఞులైన ఆచార్యులు భగవద్విషయ ప్రబన్థ కాలక్షేసమును తము వద్దనుంచుకొని చెప్పనారంభించిరి, ఆసమయముననే, తిరునారాయణ పురమునందలి “ఆయి” రు మరికొందరు పెద్దలును ఈ ఆచార్యులను య.

భా |” ఇసక న! ఖా “౮. .66[,9[0 బో

52 స్మితజ్యోత్న ప్రసాదింపుడని కోరగా ఈ నాలూరాచ్చాన్‌స్వామి, తిరుమలైయాళ్య్వారులతో కలసి తిరునారాయణ పురము వెళ్ళి ఆందరికిని కలిపి కొంతకాలము భగవద్విషయ కాలక్షేపమును పూర్తిచేసిరి, అనంతరము ఆచార్యులతో కలిసి ఈ తిరుమలై ఆళ్వార్లు స్వస్ట్థానమునకు చేరిరి. ఆళ్వారుల దివ్య ప్రబన్హమును ఆచార్య ముఖమున విన్న పిదప ఆళ్యారులపై వీరికి భక్తి అతిశయింపగా నేరుగా ఆళ్వారుల మూర్తిని సేవింపదలంచి అమూర్తి తిరుక్కాణామ్బి (గ్రానుములో భక్తులచే ఆరాధింపబడుచున్నట్లు విని, అచ్చటికి వెళ్ళి సేవించి, నిత్యము ఆరాధించుచూ తిరిగి ఆమూర్తిని ఆళ్వారుల స్వస్థానమైన చిరుక్కురుగూర్‌నకు తెచ్చి తింత్రిణీవృక్ష మూలమున ప్రతిష్టించి, తమకు ఆళ్వారులపైగల భక్తిని ప్రకటించుకొనిరి. ఆకారణముచే వీరికి “శరకోపదాసులు” అనియు, పలువురికి తిరువాయ్‌మొళిలోని అర్హమును చెప్పుటచే “తిరువాయ్‌మొళిస్పిల్ల అనియూ శుభనామధేయము ఏర్పడినది. ఇట్లు ఆళ్వారుల ప్రబన్దార్థ విశేషములను ఆచార్వకృ్పపచే లభించి ఆళ్వారులకు ఆలయ ప్రతిష్టాక్రైంకర్యమును ఘాడ విర్వహింపుటచే “ ప్రపాదలబ్దపరను ప్రాస్యకైజ్కర్యశాలి” అనియు సంప్రదాయజ్ఞులచే శీర్తింపబడిరి. “శ్రిశైలేశులు” అని సంస్కృత మందును, “తిరుమలైయాళ్యార్‌ - తిరు వాయ్‌మొళిస్పి క్రై అని ద్రవిడ భాషయందును ఈ వ్యవహరింపబడుచున్న ఈ మహాచార్యుడే ఆళ్వార్‌ తిరునగరిలో ద్రవిడవేదాన్త నిర్వాహకులై వేంచేసియుండగా వారిని శ్రీనరవరము వీంద్రులు (మణవాళమహామునులు) వచ్చి ఆశ్రయించిరి. శ్రీమణవాళమహామునులు

ద్రవిడ ప్రబన్దాధ్యయన సమయమందుగాని, శ్రీభాష్యాది కాలక్షేపారంభమందుగాని మనము గురుపరంపరానుపన్దానమునకు ముందు “శ్రీ శైలేశదయాపాత్రం”..... అను ఏ శ్లోకమును ముందుగా పఠించుచున్నామో ఆ ట్లోకమునందు ప్రతిపాదింపబడిన మహాచార్యులే, మణవాళమహామ్సృన్సుల్ను సంస్కృతమున “వరవరముని" అని వ్యవహరింపబడుచున్నారు. రామానుజులవలి వేషాంశ సంభూతులుగా పెద్దలచే భావింపబడిన వీరి వైభవము అప్రమేయమైనది. ఆళ్వార్‌ తిరునగరిలో అవతరించి తండ్రిగారి చేత జాతకర్మ- నామకరణాది సంస్కారములనొంది వారి వద్దనే సంస్కృత సామాన్యశాస్త్రములను ఆళ్వారుల దివ్య ప్రబన్హములను అధ్యయనము చేసిరి. అ సమయమున ఆళ్వార్‌ తిరునగరిలోనే వేంచేసి యుండిన తిరువాయ్‌మొళిప్పిల్ల సన్నిధిలో భగవద్విషయాది కొలక్షేపములను సేవించి వారి తదనంతరము ద్రవిడ సంప్రదాయ ప్రవర్తకులగునట్టు వారి సంపూర్ణాను గ్రహమునకు సాత్రులైం. ఆచార్యుల ఆజ్ఞచే నూతనముగా రామానుజులవారికి ఒక ఆలయమును విర్మెంపచేసి అచట జరగవలసిన నిత్యవిధి నిర్వహణకును విశేషోత్సవములకును కావలసిన ఆర్థిక పుష్టిని శిష్యుల ద్వారా కల్పింపచేసి ఆచార్యులచేత “యళలీన్టపఫ్రవణులు” అను

స్మితజ్యోత్న 53 బిరుదనామముతో ప్రశంసింపబడిరి. అపుడే రామానుజులను గూర్చి “యతిరాజనింశతి” అను చిన్న స్తోత్రముమ, ప్రసాదించిరి. “ధీభక్ష్యాదిగుణార్లనమ్‌” అను పదమువీరికి అతిశయోక్తి కాదు. జ్ఞానభక్తి వైరాగ్యాది గుణములకు వీరు ఏకాన్త భూమి అనదగియుండిరి. త్రీవచనభూషణ తత్త్వ్యత్రయములపై వీరి వ్యాఖ్యానములు నిశితనుగు విజ్ఞానమునకు సాక్షులు. “ప్రతివాది భయంకరం అణ్గన్‌” అను మహాచార్యులు సంస్కృత వేదాన్తమునందు అఖండ పాండిత్యము కలిగి ఈవరవరమునీన్హులకు సంస్కృత వేదాన్తపపిచయములేదని మొదట భ్రమపడి ఒకరోజు కాలక్షేప గోస్టిలో “ఒన్దున్దేవుమ్‌” అను దశకము పై వ్యాఖ్యానించుచూ, నారాయణ పరత్వమును బహుముఖముగా ఈ వరనరమునీంద్రులు ప్రతిపాదింపగా విని ఆశ్చర్యపడి వీరినాశ్రయించి శిష్యులై వీరి విషయమున వరవరముని శతకమును ్రసాదించిరి. వీరి వలెనే మొదట సంశయించినను పిదప వీరి సాండిత్యమును, పరిశుద్దానుష్టానమును గుర్తించిన కందాడైఅణ్జన్‌, ఎజుంబియప్పా మొదలైన వారుకూడ వీరి వైభవమును గుర్తించి శిష్యులుగా చేరిరి. నుహారాజుల ఆస్టానములలో అష్టదిగ్గజములు అనుపేర విద్వాంసులు కొలువు తీరియుండినట్లు వీరివద్ద గూడ ప్రధానులైన ఆస్థాన విద్వాంసులుగా అష్టదిగ్గజములు అనుపేర ఎనమండుగురు పెద్దలు వేంచేసి యుండిరి. వారిలో గృహస్థులే కాక వానమామలై జీయర్‌, పరవస్తుపట్టర్‌- పిరాన్‌ జీయర్‌, మొదలైన యతీశ్వరులు గూడ నుండుట విశేషము. వీరికి గల భగవద్భక్తి వైరాగ్యము, ఎంతగొప్పదో తెలుసుకొనుటకు వీరు సన్న్యాసాశ్రమమును స్వీకరించిన సందర్భమే నిదర్శనమనదగును.

ఆళ్వార్‌ తిరునగరినుండి వీరు శ్రీరంగమునకు వేంచేసిన పిదప అచ్చట జరుగుచుండిన ప్రతి ఉచ్సనమందును అతి భక్తితో అన్వ్నయించుచుండిరి. గోమర వంశమునందు అవతరించిన వీరికి జ్ఞాతులును, ఇతరబంధువులును, అధికముగా నున్నందున తరచుగా జాతాశౌచ, మృతాశౌచాది ప్రతిబన్హకములచే ఉత్సవకార్యక్రమములలో అన్వయించుటకు విఘ్నము లేర్పడుచుండెను. అట్టు ఉత్పవగోష్టులలో అన్వయము లేకపోయినందులకు విషాదమునాంది సర్వసంగపరిత్యాగరూపమగు సన్న్యాసాశ్రమమును స్వీకరించిరి. శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయమున భక్తి ప్రపత్తులకే తప్ప ఆశ్రమధర్మములకు ప్రొధాన్యములేదు. సన్న్యాసస్వీకారము లేనిచో మోక్షము రాదనియూ, సన్యాసము సర్వోత్తమమైన యాశ్రమమనియు ఇతర మతస్థులు భావించు విషయమును ఈ సంప్రదాయజ్ఞులు అంగీకరింపరు. ఉత్తమ జ్ఞాన వైరాగ్య సంపన్నులైన పెద్దలు గృహస్థులైనను ఈ సంప్రదాయమున సన్న్యాస నిష్టులకు సంసేవ్యులే. రామానుజులకాచార్యులైన మహాపూర్జులు, శ్రీశ్రైలపూర్లులు, వేదాన్తదేశికాదులును ఉత్తమవైరాగ్య సంపన్నులైనను సన్న్యాసమును స్వీకరింసలేదు. ఈ వరవరమునులు, భగవద్రామానుజులు, నంజీయర్‌వారు మొదలైన కొందరు సెద్దలు సన్న్యాసమును స్వీకరించుటకు తామనుష్టించు భగవద్చాగవతకైంకర్యములకు కొన్ని గృహస్థధర్మములు ప్రతిబంధకమగుటయే కారణమని

54 స్మితజ్యోత్న స్పష్టముగా తెలియుచున్నది. పెద్దలు లక్ష్మీదేవిని వర్లించినపుడు ఆమె “అనుగ్రహమయి'" అనియు, నిత్యము “అజ్ఞాత నిగ్రహ” అనియు వర్ణించియున్నారు. దయామయియగు ఆమెకు కోపము అననేమో అసలే తెలియదట, తనను చిత్రహింసలు పెట్టిన రాక్షసస్త్రీలను గూడ శిక్షింపదలంచిన హనుమంతుని బారినుండి ఆమె రక్షించినదిగదా! సదాచార్యునిలో గూడ ఇట్టి దయాస్వభావము, ఆశ్రితులగు శిష్యులపై వాత్సల్యము గూడ ఉండుట అవసరము. ఈ వరవరమునీన్హులు గూడ ఆ లక్ష్మీదేవి వలె కోపమెట్టిదో ఎరుగని దయామయులు అని ఎయింబియస్పా అను ఆచార్యులు వరవరముని శతకమున “దేవీలక్ష్మీ భవసీదయయా వత్సలత్వేన చ త్వం” అని క్రీర్తించియున్నారు. ఈ విషయము వాస్తవమే కాని అతిశయోక్తి కాదు. అతిబహుళమగు శిష్యసంపత్తి కలిగి సర్వజనులకు ఆదరణీయులై వీరు శ్రీరంగమున వేంచేసియున్న సందర్భమున వీరి వైభవమును చూచి సహింపలేని అసూయాపరులైన కొందరు వైష్ణవులు పీరు నురమందు శయనించియున్న అర్దరాత్రి సమయమున మరమునకు విప్పుపెట్టిరి. వీరు శేషాంశసంభూతులైనందున నిరపాయముగా మహాస్తర్పరూపమున అందుండి వెలుపలికి వచ్చిరి, అప్పుడు ఆ దేశాధిపతి దోషులైన వైష్ణవులమ శిక్షించుటకు ప్రయత్నింపగా దయామయులైన పీరు అడ్డుపడి మహాపచారమును చేసినవారిని కూడ రక్షించిరి. కూరత్తాళ్వానుల తరువాత ఇట్టి దయామయులు, పరమసాత్తికులును ఆచార్య పరంపరలో వీరు తప్ప మరొకరు లేరు, వీరి ప్రబన్హములలో ఇతరమతములను అనువదించి ఖండించునపడు కూడ ్రసన్నమగు శైలితో ప్రతివాదుల మనస్సులు గూడ నొప్పింపబడని విధముగా వ్యాఖ్యానించుట వీరి ప్రామాణికత్వమునకు నిదర్శనము. శ రంగ నలిన దేవరాజగురువు అనబడు ఎలుంబియప్పాస్వామివారు, మొదట వీనులు ం నా భగవల్సేవను చేసుకొని అనాదరభానముతో ఈ నరవరము చంద్రుడు న భకుందనే స్వగ్రామమునకు తిరిగిసోగా, వారి ఆరాధ్యగృహదైవమైన శ్రీరామ అపచారపడిత న్‌ దు “నీవు శేషాంశసంభూతులైన నరనరమునులను తిరస్కరించి పశ్చాత్తా నుక నీచేత నేను ఆరాధనమును స్వీకరింపను. వారినద్దకు పోయి విషయము వ వటి చెప్పుకొనవిచో నీకు సద్గతి లేదోని శాసించెనట. ఈ చెప్పుకొని రముని శతకములో ఈ క్రింది శ్లోకమున ఆ దేవరాజగురువులే స్పుకొనిరి, ల్లో నిత్యంపత్యుః పరిచరణతః నర్షతో నిర్మలత్వాత్‌ వృత్త్యా వాచాం విబుధసరిత:ః 'చాతురీముదిరోన్నా మ! | వే శ్రీమానితి రఘుపతేః అన్తరేణాసి వాణీం వామ

లక్ష్మణునివలె వత్యమ రమునే! కొవిదో నావగవమ్‌ ॥ కలిగియుండుట, ఆరు భగవత్సవలో నుండుట, శేషునినలె తెల్లని దేహకాన్సి

• _నగ౯౧౦గా ప్రవాహమువంటి వాగ్దాటి కలిగియుండుట ఈ కారణములచే

స్మితజ్యోత్స 55 ఈ వరవరమునీన్దులు ఆదిశేషుని అపరావతారమని, చూచిన వెంటనే ప్రొజ్జులందరును గ్రహింపగలుగుదురు. మందబుద్దినైన నేను మాత్రము నా ఆరాధ్యదైవమైన రామచంద్రుడు స్వప్నములో చెప్పేవరకును గుర్తించలేకపోయితిని అని పై శ్ఞోకమునకు భావము. శ్రీరంగనాధుని ఆజ్ఞచే సంవత్సరకాలము వీరు భగవద్విషయ కాలక్షేపమును శ్రీరంగమున సహ్రస్తంభమండపమున భక్తులకు రంగనాధునికిని ఆనంద ప్రదమగునట్టు ప్రసాదించిన సన్నివేశము అత్యద్భుతమైనది. ఆ మండపమునందు రంగనాధుడు శ్రీదేవి భూదేవులతో కలిసి నిత్యము రెండు గంటలపాటు వీరి వలన భగవద్విషయ సూక్షివైభవమును ఆస్వాదించి సమాప్తి అయిన దివసమున వీరిని చందన - కుసుమ - తాంబూలాది సంభావనతో సత్కరించెను. ఆ రంగనాధుడే ఐదేండ్ల బాలుని రూపములో వచ్చి వేలసంఖ్యలో పెద్దలందరును దర్భ్థించుచుండగా శ్రీశైలేశదయాపాత్రం ధీభక్త్యాదిగుణార్లవమ్‌ । యతీన్ట ప్రవణం వన్దే రమ్యుజామాతరం మునిమ్‌ ॥ అను శ్చోకమును పఠించి వీరిపై తనకు గల గురుభక్తిని చాటుకొనెను. ఆనాటి నుండియు ఈ శ్లోకము సర్వ వైష్ణవ దేవాలయములలో ప్రబన్దాధ్యయన సమయమున మొట్టమొదటనే విధిగా అనుసంధింపబడవలెను అను శ్రీరంగనాధుని ఆదేశము ఇప్పటికిని శ్రీవైష్ణూలయము లలో అనుసరింపబడుటను బట్టి వీరు ఆచార్యపరంపరలో సర్వాతిశాయి వైభవ సంసన్నులు అని స్పష్టనుగుచున్నది. ముముక్షుప్పడి- శ్రీవచనభూషణము - తత్త్యత్రయము- ఆచార్య హృదయము అను రహస్య గ్రంధములకు నిస్సంశయముగా సరళముగా వ్రాయబడిన వీరి వ్యాఖ్యానములు “విశదవాక్‌ శిఖామణి” అను బిరుదమును వీరికి సార్థకము చేసినవి. ఇవికాక రామానుజుల విషయమైన అన్దాది ప్రబన్టమునకు, జ్ఞానపార ప్రమేయ సారములకు సెరియాళ్యార్‌ తిరుమొళిలోని కొన్ని దశకములకు వీరి వ్యాఖ్యానములు ప్రసిద్ధములై యున్నవి. ఉపదేశ రత్నమాల, తిరువాయ్‌మొళిలోని ప్రతిదశకమునకు సారమైన అందాది ప్రబన్హము, చరమకాల మందు భగవద్రామానుజులను గూర్చి ఆర్తితో ప్రసాదించిన ఆర్తి ప్రబన్హము అనునవి వీరి స్వతంత్రగాధామయనులైన దద్రవిడరచనలు. సంస్కృతమున యతిరాజ వింశతిస్తోతము, దివ్యదేశపరములైన ముక్తకమంగళాశాసనళ్లోకములు, భగవద్గీతపై సంగ్రహ ప్రతిపదార్డ వివరణ వ్యాఖ్యానము, వీరి సంస్కృత రచనలు. మహాపురుషులు తమ జీవితావసానమున గడచిన తమ చరిత్రను నెమరువేసుకొనుచూ తను జన్మసార్థక్యమును ఆవిష్కరించుకొనుట పరిపాటిగా నున్నది, శ్రీదేశికుల వైభవము నందు ఉదాహరింపబడిన "“నిర్విష్టం యతి సార్వభౌమ...” ఇత్యాది. శ్లోకము. ఇచ్చట స్మరణీయము. ఇదే పద్దతిలో శ్రీవరవరమునీంద్రులును ఆర్తి ప్రబంధమున ఈ క్రింది పాశురములో భగవద్భాగవతసేవచే తమ జన్మ చరితార్థమైనట్ట్లు తెలుపుకొనుచున్నారు.

56 స్మితజ్యోత్న

తెన్నరజ్ఞర్‌శేర్‌ అరుళుక్క ఇలక్కాకప్పెత్తోమ్‌

తిరువరజ్ఞం తిరుప్పతియే ఇరుష్పాక 'పెత్తోమ్‌ ॥

మన్నియశీర్‌మారన్‌ కలై ఉణవాకప్పెత్తోమ్‌ |

మదురకవిశొజ్బడియే నిలైయాకప్పెత్తోమ్‌ ॥

మున్నవరాం నంకురనర్‌ మొళిగళుళ్లస్పెత్తోమ్‌

ముళుతుం నమక్కవై పాళుపోక్కాక పెత్తోమ్‌

సిన్నై ఒన్హుదనిల్‌ నెట్లు పేరామల్‌ సెత్తోమ్‌ |

పిఆర్‌ మినుక్కం పొరామైఇల్లా 'ప్పెరుమైయుమ్‌ 'పెత్తోమే ॥ శ్రీరంగనాధుని దివ్యకృపకు సంపూర్ణ పాత్రము కాగలిగితిని. శ్రీరంగ క్షేత్రమునే జీవితాంతము నిత్యవాసస్టానముగా పొందగలిగితిని. నమ్మాళ్వారుల దివ్యసూక్తులనే భోగ్యమగు ఆహారమువలె ఆస్వాదింప గలిగితిని. మధురకవుల ఆచార్య అభిమాన నిష్టనే ఉజ్జీవనహేతువుగా భావించ గలిగితిని. శ్రీవచన భూషణాది పూర్వాచార్య సూక్తులను ఆచార్యామ[గ్రహముచే లభించుకొన గలిగితిని. ఆ దివ్య (గ్రంధముల నిరంతర ప్రవచనమునే కాలక్షేసముగా స్వీకరించితిని, బాహ్య విషయములపైకి మనస్సు పరుగిడకుండునట్టు నిగ్రహమును పొందగలిగితిని. ఇతరుల అతిశయమును చూచి సహింపలేని అసూయాగుణము నాదరిజేరకుండ జాగ్రత్తగా కాపాడు కొంటిని. అని పై పాశురమునకు భానము,

ఇట్టి ఉత్తమ వైభము కలిగి గురుపరంసరాహారములో ఉజ్జ్వలరత్నముగా వెలుగొందిన శ్రీవరవరమునీన్దులతో పూర్వాచార్యపరంపర సమాష్తమగు చున్నది. (శ్రీ మన్మణవాళ నూమునులను నానూన్తరము గల శ్రీ వరవరమునీంద్రుల వర్ణ

చిత్రమును వర్లచిత్రములలో చూడ వచ్చును.)

స్మితజ్యోత్న 57 (శ్రిటైనమః ఆచార్య పరమాచార్య పరిచర్య (భగవద్యామున భగవద్రామానుజుల జీవన దర్శనములు ఉ.వే.ప్ర.శ్రీమాన్‌ మరింగంటి శ్రీరంగాచార్య స్వామివారు, హైదరాబాదు

• శ్రీమద్యామున మునులు పరమాచార్యులు. వీరికి ఆళవందారులని ద్రావిడ నామం. భగవద్రామానుజులు జగదాచార్యులు. వీరిరువురు శాస్త్రజననికి సల్పినసేవ చాలా గొప్పది. వారిరువురిని గురించి వారొనరించిన సేవను గురించి కొంచెము ఈ వ్యాసములో అందించడానికి ప్రయత్నించడం జరిగినది. జగదాచార్యులు పరమాచార్యుల పదధ్యానముతో పరమార్థమును సంపాదించుకొని ప్రపంచానికి పంచిపెట్టినారు. దీనిని వారొనరించిన పరమాచార్య పరిచర్యగా భావించవచ్చును. వీరిరువురు కావించిన పరిచర్యనే కొంచెము మనమనుసంధించు కొనిననూ అది మనము వారిరువురికిని సల్పునట్టి పరిచర్య కావచ్చును. అందుకని ఈ చిన్ని ప్రయత్నము.

ఈ మహానుభావులిద్దరు కూడా శ్రుతిమాత యొక్క శోకాశ్రువులను తుడిచివేసిన ఘనులు. ఆ తల్లి మాటలకపార్థము కల్పించువారి ఆటకట్టించ జాలిన మేటి మేధా సంపత్తి పీరిసాత్తు. వేదాంత విద్యావీధులలో నాటికిని ఆరిపోని వెలుగులు వెదజల్లిన దివ్య ధిషణా దీప శిఖభాకృతులు ఈ బహుశ్రుతులు. అవిద్యాంధకార ్రధ్వంసవము పట్ట పరమాచార్యులు ప్రచండ చండ కిరణులైతే జగదాచార్యులు సకల కలా పరిపూర్ణ సుధాంశు బింబస్వరూపులే. వీరిలో పరమాచార్యుల పలుకులు దారుణా ఖండల శస్త్ర తుల్యములు, కాని, జగదాచార్యుల నిండు మనమ్ము నవ్యనవనీత సమానము. ఈ ఆచార్యులిద్దరు కూడా అజ్ఞానపు సుడి గుండములో జడములవలె పడి తిరుగు అస్మదాదులనే కాక, కుదృష్టి కుహనా ముఖమున పడి గుణములను ఆకారమును కూడా కోల్పోవుచున్న పరమాత్మను కూడా తను అమృతాక్షర శీతల కరములతో సైకెత్తి ప్రకాశింపజేసిన పరమ దయామయులు.

యామునార్య వైభవము

పరమాచార్యులైన యామునుల '్రభావమెంత గొప్పదో? అనుసంధించుకొందాం. వీరవతరించిన దివ్యస్థలం వీరనారాయణపురము. వీరి తాతగారు శ్రీరంగనాధులు. వీరికే నాధమునుల వ్యవహారం. వీరి సితృదేవులు ఈశ్వరనామధేయులు, వీరికి యామునేయులని సేరుపెట్టీన వారు శ్రీరాను మిశశ్రులు. వీరి బాల్యము తాతగారి నయనాల దీప్తులలో ఆటలాడుకొనివది. వారి వాత్సల్య పీయూష రసధునులలో క్రుంకులిడినది. ఇట్టు మన బాల యామునేయులు కడిగిన ముత్తెముల కాంతి నంతటిని సాంత మొనరించుకొనినారు.

58 స్మితజ్యోత్న సకలవిద్యా మాతృమూర్తి శ్రుతిరమణీమణి ఈ బాల భాస్కరుని ప్రతిభాపీఠమువధిస్టించినది. పితామహ త్రీనాథమునవి బాంధ్రవ్వుముతో భాసిల్లు.నిదుషమావ దార్థువిక మగామందరి మ యయామువేయ కోమల ప్రణయ బంధమున మెరిసిపోయినద్‌. మురిసిపోయినది. కమ కవితా గౌఢ పరీరంభణము ఈ కునూర యామున హృదయ కుహర సీమలనలరించినది. క ముహాభాష్య భట్టారక శ్రిచరణ సన్నిధిలో అధ్యయన మొనరించిన శాస్త్రగ్రంధ జాత మెట్టిదో మవకు తెలియదు. కాని ఏరి గురుకులము ఈ యామున కిశోరరత్నమునకు నరశాష్రోర స్యామాజ్య వట్టాభిషేకస్టలమైనది. అంతేకాదు ఈ మవాోభాష్య భట్టారకుల అంతే వాసిత్వమే మన కుమార యామునులకు చోల దేశార్థ రాజ్యలక్ష్మీ స్వయం వరానికి దారి తీసివది. శ్రీరంగనాధ మునులు స్వయం కృషితో పెంచిపోషించిన దివ్యాద్భుత జ్యోతిర్మయ యోగవిద్య ఉపదేశపరంపరగా కుమార యామునుల దరిజేరిన జాడలు కన్పించవు. ఐతే వారి వాత్పల, భరితహార్దిక మంగళాశాసనములతో వివిధశక్తి సమంచిత ప్రొఢ పాండితీ పాటవము మన యామున కుమారుల అంతరాంతరాలను ఉద్రీపిత మొనరించినది. తనంతటి పండిత ప్రకాండము ఇంకనూ వెద్రక్ష వలసినదే తప్ప దొరుకునది కాదని సండిత మండలీ పరిమండిత మగు రాజసభలో సింహవాద మొనర్చ్భ గలిగినంతటి ఆత్మవిశ్వాసము మన యానున పంచాననులక్తు కలిగింప జేసినది. పితామహులు సంక్రమింప జేసిన వివిధ శక్తి విశేషమే పైవలపి యున్నది. విద్వజ్ఞన కోలాహలునితో వాదగోప్తీ ప్రారంభ సమయమున ఆశుధారా ైనమున మవ యామున కిశోర ముభారనిందము నుండి వెలువడిన ఈ ప్రగ్దరా “ర్యసైధము హెండిత్య వీరమునకు ప్రధమోదాహరణమనదగినది. ఆ తైలాదద్రి కన్యా చరణ కిసలయన్యాన ధనో (ప కణ్యాత్‌ అరక్షో సీత సీతా ముఖకనుల సముల్లాన హితోచ్చ హేతోః పైవరొచ్య (ప్రతీచ్య క్షితిధర యుగలాదర్క చన్హావతం స్యాత్‌ వహాపా శాష్త్రయుగ్మ శ్రమ విములనునా నృుగ్యతాం మాదృశో ఒన్యం రావణాషుమేడ్షః పాదన్యాసముతో పరిపూతమైన ప్రాంతముగల హినూలయముదా నూ, "సేతువుదాకనూ హరించ్చి- కొవిపోయిన సీతాదేవి ముఖారవిందమును సంతోష ప స్‌ విచారమొనర '.గౌర్యచంధద్ర. భూషితములగు ఉదయాస్తాచలముల దాకనూ, దా ర మొనరించు క రెండు శాస్త్రములలో పరిశ్రమ సల్సి మవమాలిన్యమును ్రక్షాళి నిన నావంటి పండితుడిని వెదకండి దొరకడు అని ఈ శ్లోకము యొక్క ఆనరము. ఇంతేకాదు తమగురుకులానికి వచ్చిన రాజభటులకు తన పరిచయ పత్రముగా ఈ క్రింది శోకమును వ్రాసిచ్చివారట యామువేయులు. నవయం కవయస్తు కేవలం నవయం కేనల తన్త్ర పారగాః అపేతు ప్రతివాది వారణ ప్రకటాటోప విపాటన క్షనూ:

స్మితజ్యోత్స్న 59

మేము కవులము నూత్రమే కాదు. మేము శాస్త్ర విద్వాంసులము మాత్రమే కాదు.

మరేమంటే ప్రతివాదులనెడు మదపుటేనుగులు ప్రకటించు గర్వమును ఖండించు దక్షత

కలవారము అని ఈ శ్టోకము యొక్క తాత్పర్యము. ఈ శ్లోకములు మన యామునేయుల ప్రతిభను ప్రకాశింప చేయుచున్నవి.

చోల రాజేంద్ర సభాభవనమునకు సకల మర్యాదలతో మన యామున సుధీమణి విచ్చేసినారు. ఈ మహాభాగుని ముఖవర్చస్సునకు మహారాజ పట్టమహిషి మురిసిపోయినదట. ఈ కుమార సింహమే విజయము నవలీలగా హస్త గతమొనరించుకొనగలడని మహారాజు చెవిలో నూదినదట! ఐతే అర్ధరాజ్య మాతని పరం చేద్దామన్నాడట మహారాజు. ఓవో! ఏమి వాదగోస్టియో! వెయ్యేండ్ల క్రిందటి విద్వత్కవిమత్తేభ పంచానమల విద్వాకనితా మవోటవీ వీరవిహారాలు అరి భయంకర ఘీంకారాలు, శ్రుతి మనోహర సింహనాదాలు, విన్నవారే విద్వాంసులు. కన్నవారే కనిపుంగవులు! నమస్సదసే ...... విజయలక్ష్మితో పాటు మన యామున యువరాజును రాజ్యలక్ష్మి కూడా వరించినది. యామునేయ యౌవనము వివిధ విషయ భోగాలతో తేలియాడుచున్నది. విద్యావిలాసిని కనుమరుగైనది. కవితా కామిని కబుర్లన్ని గాలిలో కలిసిపోయినవి. వీరి పిచ్చ పితామహులు యశోమాత్ర శరీర ధారులైనట్టున్నారు. ఐతే నాథమునుల శిష్యులు శ్రీరామ మిశ్రులున్నారు. యామున యువరాజుకు నామకరణ మొనరించిన వారు వీరే. యామునుల పేరును చిరస్థాయిగా చేయగలిగినవారు కూడా వీరే.

(శ్రీమద్యామునుల భవ్యచరితమును ఆముక్త మాల్యద అనుప్రబంధమున శ్రీకృష్ణ దేవరాయలవారు సుందరలగా నిబంధించారు).

ఈ శ్రీరామ మిత్రులకు రాజభవన ్రవేశానుమతి దుర్లభమైనది. యువరాజుల వారికిష్టమైన కూరను శ్రీరామ మి(శ్రుల వారు సాచక స్వాముల కందించెడివారు. కొన్ని నెలల చరువాత కాని శాకోపయోగియగు కూరను ప్రతిదినము సమర్పించు శ్రీరామ మిశ్రులకు యువ రాజులుం గారి దర్శనము కాలేదు. దర్శనమైన తరువాత శాకమర్పించినందుల కేమైన అర్ధం కావాలేమో కోరుకొండన్నారుట యువరాజులు. అవుడు శ్రీరామమి[శ్రులు తనవద్దనే చాలా అర్జాలున్నవని, అవి నీ కందించడానికి నీ భవనములోనికి ప్రతిదినము ప్రవేశించ నివ్వవలెనని, విన్నవించినారట. అంటె ప్రతినిత్యము శ్రీరామమి[శ్రులు రాజభవనము చేరి గీతార్థములనుపదేశించెడివారట. ఈ గీతార్థ సంశ్రవణము యామునేయుల హృదయములో గొప్పు పరివర్తనమును తెచ్చినది. పురుషోత్తమ ప్రాప్తికి సులభమైన ఉపాయము గీతాచరమ శ్లోకమున ప్రతిపాదించబడినదని తెలిసికొనినారు యామునేయులు. దీనితో తాము యౌనరాజ్య భోగాలతో పోగొట్టు కొనిన దివ్యజ్ఞాన దృష్టిని తిరిగి పాందగలిగినారు. శ్రీరామ మిత్రుల ఆచార్యత్వమును మన్నించి భోగిరాజైన యామునులు యోగిరాజులుగా మారి శ్రీరంగం చేరినారు.

అమ్మా! నీ పేరే శ్రీకదా! నిన్నేమని చెప్పగలము. అంటూ కాంతా స్తుతి రచించినారు. తాతగారగు నాధమునులను చూచి నన్ను దయచూడు ప్రభూ! అని స్తోత్రరత్నమును

60 స్మితజ్యోత్న అనుగ్రహించినారు. దండ కాషాయ ఖండాలతో స్వామి దార్మినిక శేముషి ఉద్దీసితమైనది. అతిజటిలములగు శాస్త్రీయ విషయాలనేకములు తన బుద్దితో విద్యోతమానములైనవి. వీనిని పది నుందికి సంచి జౌపనిషద తత్తార్ధమును ప్రచారము చేయవలెనని అపార్థముల పారద్రోలవలెనని ఆశపడినారు యామునమునులు. కొని వారి యాశ అడియాసయే ఐనది. 'పెరియనంబి, తిరుమలనంబి, తిరుక్కచ్చినంబభి, తిరుక్కోట్టి యూర్‌వంబి, తిరమాలై యాండాన్‌ వంటి శిష్యులనేకులు ఏర్పడినారు. ఐతే వీరలు మంత్ర మంత్రార్థములనో శ్రీశ్రియఃపతి స్తోత్రములనో, రామాయణ విశేషార్థములనో, ఆళ్వార్ల పాశురాలనో నేర్చుకోవడం తోనే చదువులు చాలించెడివారు. అంతేకాని దార్మినిక నాదోపవాదాల నవగాహనం చేసికొనడానికి గాని, ధరించడానికి గాని, మరొక్కరికి ఉపదేశించడానికి గాని ఉత్సాహము చూపువారు కారు. ఇదివేయేండ్ల క్రిందటి విశిష్టార్వైత వేదాంత విద్యామాతృమూర్తి యొక్క దైన్యావస్థ, తలచుకొనిన వారి హృదయము తరిగిపోదూ! కాని, పాపం! యామునేయులు పరియైన దర్శన స్టాపనౌత్సుక్యం కలవారి కోపమన్వేషించెడువారు. ఈ అన్వేషణలో భాగముగానే మన యామునులు ఒకసారి కాంచీపురమేతెంచినారు. అచట వీరికి యాదవ ప్రకాశుల అంతేవాసి గణకునూర రామానుజ శశిబింబము కనుల విందొనరించినది. తామన్వేషించు. వ్యక్తి ఈతడు కావచ్చునని స్వామికవిపించివది. ఐతే ఆతని ప్రాధమిక విద్యా వ్యాసంగమునకు భంగము జరుప గూడ దనుకొవినారు. కేవలము కృషాకటాక్షములతో మంగళాశాసనములు కృపచేసి స్వామి తిరిగి శ్రీరంగము చేరినారు. ఐతే తనకు భగవంతుడు అనుగ్రహించిన న్యాయ్యములైన బహుళ శాస్తార్రముల పరిరక్షించు విధానమేది? ఆ కాలమున బౌద్దము చాలా ఉద్పతంగా వ్యాపించినది. వేదవిద్య యందనాదరమును పెంచడానికే మేధావులనబడువారు ప్రయత్నించుచుండిరి. శంకరా చార్యుల వారు కొంత ఈ విషయము నెదుర్కొనిననూ, భగవంతుడు వారిని 32 ఏండ్ల వయస్పుకే తీసుకెళ్ళినాడు, సర్వశా స్రార్థములను చక్కగా సమన్వయపరచడానికి కావలసినంత ఆయుస్సు వారికి లభించలేదు. బౌద్దుల ప్రపంచ మిధ్యాత్య వాదమున స్వీకరించినారు. బ్రహ్మకు గుణములు లేవనడమే కాక అనాది అజ్ఞానమును అంటగట్టనలపీ వచ్చినది. ఆత్మలను జడములన వలసి వచ్చినది. అపారనుగు ప్రతిభా పాటవము ్రతివాదులు వాదాలను ఇండింప చేసినది. వైదికులు వేదప్రామాణ్యమును సాధించుచున్నందులకు సంతపించివార్సు. వార (గ్రంధాలింకనూ అందరికి అందుబాటు లోనికి రాలేదు. కాని వారి వేద విరుద్ధ వాదాలు శొన్ని ఆ నోటా ఆ నోటా వెలుగు చూచినవి. వారిని సమర్థించలేక భాస్కరా చార్యుల వారు వేరే సూత్ర భాష్యము వ్రాసినారు. యాదవ ్రకాశులు నవ్రాస్తున్నారని ఇంకనూ మనవారికెన్వషరిక్తిని త్రెల్రిరదు. ఈ స్థితిలో వారి నాదములలోని దోషాలను ఎత్తిచూపితే వాటీని పైవనం చేసి ఎదుర్కొన సాహసించు మేధావులు కరవైనారు. అందుకని స్వామి గ్రంధ రిభించినారు. సత్యాన్వేషణ సల్పువారెవరైనా పుట్టకసపోరు. అట్టి వారికి ఈ (గ్రంధాలు మార్గదర్శ్భక్షాల్వు కాగలవని స్వామి భావించి యున్నారు.

స్మితజ్యోత్స్న 61

1. కాంతాస్తుతి. 2. స్తోతరత్నము. 3. గీతార్ధసం[గ్రహము,. 4. ఆగమ ప్రామాణ్యము 5. సిద్ధితయం 6. పురుష నిర్ణయము. ఇవి పరమాచార్య రచనలుగా వేదాంత దేశికుల వారొక శ్లోకములో నిబంధించియున్నారు.

మానత్వం భగవన్మతస్య, మహతః: పుంసస్తథా నిర్ణయః

తి స్రస్పిద్దయ ఆత్మసంవిద ఖిలాధీశాన తత్త్వాశ్రయా:

గీతార్థస్యచ సం[గ్రహ స్పుతియుగం శ్రీశ్రీ శయోరిత్యమూన్‌

యధ్గంథాననుసందధే యతిపతిస్తం యామునేయం నుమ; ॥

కంచికి పరనూచార్యులగు యామునులరు దెంచినపుడు యాదవ ప్రకాశకులనెడు పండితులుండేవారు. వీరు, నాట్‌కాలమున కాంచిలో ప్రసిద్దులైన ఆచార్యులే. వీరూ బ్రహ్మ సూత్రాలపై భాష్యమును నవ్రాసినవారే. మరి ఎందుకోకాని పరమాచార్యులతో వీరికి వాదగోస్టి ఏర్పడలేదు. ఏర్పడితే ఏం జరిగేదో? వీరు భాష్యరచన ఆసివేసి మరోరకంగా చేసి ఉందురు. మన కుమార రామానుజులు అప్పుడే పరనూచార్యులవెంట ప్రయాణమయ్యేవారు. వీరికి పరమాచార్యుల సహవాసమో అంతే వాసిత్వమో అబ్బెడిది. అపుడు కేవల (గ్రంథాల వల్లనే కాక సల్దాపములతో కూడ కుమార రామానుజులకు పరమాచార్య సహకార మంది యుండెడిది. ఇద్దరి హృదయాలు సంతృప్తి చెందెడివి. కానీ అలా జరుగలేదు.

శ్రీ రామానుజుల అవతారము

కంచికి కొంత దూరములో నున్న శ్రీ పెరుంబుదూరులో రామానుజులవతరించినారు. వీరి పితృపాదులు కేశవ సోమయాజులు, మాతృమూర్తి కాంతిముతి. వీరి మేనమామగారు తిరుమల నంబిగారు. ఉపసనయవానవ్తరం స్వామి అధ్యయనానికి కంచికి చేరినారు. తల్లిదండ్రుల వల్ల బాల్యమున అనభవించదగిన భోగాలేవియు స్వామికి లభించినట్టు కనిపించవు. బాల్యమునుండియే స్వామికి భోగతృష్ణకంటె విద్యాతృష్ణ మిక్కుటముగా నున్నట్లు కన్పించును. యాదవ ్రకాశులే నాటి కాలమున కంచిలోనున్న విద్యా గురువులు. ఆయనగారి గురుకులములోనే చేరినారు మన కుమార రామానుజులు. శ్రీకాంచీప్రాంతములో నాడు సహృదయ సంవాదమునకు సహాకరించునట్టు (శ్రుత్యర్థముల (్రవచించు పండితులు కరువైనారు. ఉన్నవారొక్క యాదవ ప్రకాశులు. కాని వీరు వ్యాఖ్యానించునట్టుగా పర తత్తృముండదని పించుచున్నది. జీవాత్మ పరమాత్మ స్వరూప ప్వభావాలు కూడా ఎందుకోకాని వీరు వ్యాఖ్యానించు రీతిగా నుండవని కుమార రామానుజుల అంతరాత్మ అరచుచున్నది. మరి ఎలా ఉండవచ్చునో తమకు అంతు చిక్కడంలేదు. పరమాత్మ శ్రియః పతియే అని అనిపించును కాని శ్రుత్యర్థ సమన్వయము చేయు చాలునంతటి ప్రజ్ఞా పాటవ నింకనూ పట్టుబడలేదు. పరమాత్మ నిఖిల కల్యాణ గుణాకరుడనిపించును. దివ్యమంగళ విగ్రహము కలవాడనిపించును. వాక్యార్ధ సమన్వయం చేయరాదు. గురువుగా నున్న యాదన ప్రకాశులు

62 స్మితజ్యోత్న చెప్తునట్టి అర్థము రుచించదు. కావి ఎదిరించు శక్తి చాలదు. అట్టి శక్తిని ప్రసాదించగల గ్రంధాలుగాని ఆచార్యులు గాని ఉన్నారా?

అంతరాదిత్య విద్యలో భగవంతుడు బంగారు కొండగా భాసించును. సూర్యమండల మధ్యవర్తి యట ఆతడు. ఆయన కనులెంత అందమైనవో? కప్యాసపుండరీకము వంటిని ఆ స్వామి కనులని శ్రుతి చెప్పివది. కప్యాస పుండరీకమంటె కోతి సృష్ట భాగము వంటి పుండరికమని గురువు గారర్థము చెప్పుచున్నారు. ఈ అర్ధము బాగోలేదని తెలియుచున్నది. కాని నురియొకటి చెప్పి ఒప్పించగల ప్రజ్ఞ కుదరదు. స్వామి కన్నుల్లో నిండిన నీరు వేడి వేడిగా గురువుగారి శరీరముపై బడి గురువుగారిని దహించివేసినవి. నీరే.నిండక పోతే కన్నుల నుండి అగ్నికణాలు రాలెడువేమో? మనళ్ళాంతి లేదు. అంతర్మధనము నిరంతరమశాంతిని పెంచెడిది. గురువుగారికిని వీరిపై కసీ పెరిగినది. అంత మొందించడానికి ప్రయత్నించి విఫలులయ్యారు గురుదేవులు.

కాంచీవాసము పరమాచార్య బంధము

ఇది అంతయూ వరదరాజ భగవానుని దివ్యకరుణాకటాక్ష ఫలితమే అనుకొవి స్వామి కోనెలలోనే సమయమెక్కువగా వెచ్చించ బూనినారు కుమార రామానుజులు. వీరికి తెలియకుండానే వీరిపై ప్రసరించిన పరనూచార్య వాత్సల్య భరిత కటాక్షములు వీరిని తిరుక్కచ్చినంబిగారికి సన్నిహితుల నొవరించినది. అనంబిగారు చదువు స్తోతరత్నళ్లేకములు వీరి హృదయములోని భానములనే సమర్థించుట చూచి ఉప్పాంగిపోయెడి వారు నున రామానుజులు. వీరి సహవాసము గృహస్థాశ్రమ భోగాలను కూడా ఆణచివేసినది. తిరుక్కచ్చివంబి గారు వైశ్యులు. ఐననూ వీరి భుక్త శేషమువకై ఆశపడినారట మన రామానుజులు. ఐతే ఇది ప్రాచీనాచార పరాయణులకు అంతగా నచ్చని విషయము. వీరి యర్దాంగి కేవల ప్రాచీన పరంపరా ప్రాప్తమగు ఆచారనిస్టను మాత్రమే అనుసరించునది. వీరేమో వ్యక్తిలోని గుణ గుణములకే విలువ నిచ్చేనారు. కేవలం జాతి మాత్రముననే చూచి గుణములను కూడా తృణీకరించడం వీరికి నచ్చదు. పరమాచార్యులు యామునులు కూడా ఇటుపంటి సుతిమెత్తని హృదయ సంపత్తి కలవారే. అందుకే ఆనాడు అస్పృుశ్యులుగా భావించబడు వారిలోని వారే ఐననూ మారనేర్‌నంబిగారు, బ్రాహ్మణోత్తములగు పెరియనంబితో సమానులుగా పరమాచార్య కృపకు పాత్రులైనారు. ఇది ఆనాటి ఆచార్యుల హృదయౌదార్యము! _ సాపం! మన రామామజులకొనాడు ఇంటా బయటా ఎక్కడా సుఖం లేదు. సాంసారిక సైలముళ గృ స్తామికాస్తోలేదు. సత్యమునన్వేషించుటలో స్వామికి సహకరించు వారు ఇది వరకొకసారి మధా మలో టం రిజాతమగు వరద రాజస్వామి యొకడున్నాడు. కంచికి తెచ్చిన కరు యాను నూ మన కుమార రామానుజులను కాసొడి ప౦చయము కలిగ లది భువన పమ ఈ భగవానుని దయవల్లనే తిరుక్కచ్చివంబి

పరమాచార్య పరిచయమును ్రగొఢ మొనరించినది.

స్మితజ్యోత్న 63 ఎటులైనా శ్రీరంగము వెళ్ళాలి. పరమాచార్య యామున పాదధూళి స్వీకరించాలి. ఇది రామానుజుల హృదయములోని దృఢసంకల్పము. అటు శ్రీమద్యామునమునులకునూ వీరి విజ్ఞానము, వీరి యార్తి తెలియవచ్చినది. వెంటనే మన యామున మునులు తమ శిష్యులగు పెరియ నంబిగారిని కంచికి పంపించినారు. శ్రీరామానుజులకు పంచసంస్కారముల ప్రసాదించవలసినదిగా ఆదేశించినారు. శ్రీరామానుజులు శ్రీరంగం వెళ్ళుతున్నారు. సెరియ నంబిగారు కాంచీపురం దయచేయచున్నారు. మధురాంతకం చెరువు కట్టపై ఈ ఇరువురి సమాగమమేర్పడినది. వెంటనే అచ్చటనే పంచసంస్కారములు లభించిన రామానుజులు పెరియ నంబిగారితో కాంచీపురం వేంచేసినారు.

గుణమ పూజాస్థానం- కేవలము జాతి కాదు

కొన్ని దినములు బాగానే గడిచినని. పెరియనంబిగారి కుటుంబము కొంత నవీనాచారానికి నాందిపలికినకుటుంబము. మరి రామానుజుల కుటుంబిని కేవల ప్రొచీనాచారానికే అలవాటు పడినది. ఒకే ఇంటిలో సహవాసము కొంత క్షిష్టమైనందున పెరియనంబిగారు శ్రీరంగం పయనమైనారు. రామానుజుల కేమో తనవింటిలో కట్టివేయ గలిగిన సంతావము కలుగలేదు. ప్రాచీనాచారము నందు పెద్ద పట్టు కూడా లేనివారు శ్రీరామానుజులు. వస్తుతః ఆళ్వార్ల యుగమే ప్రాచీనాచార పరంపరకు స్వస్పి పలికినది. మారనేర్‌నంబిగారివి, చేరదీసిన పరమాచార్యులు గారూ దానినే ఆమ్రేడితమొనరించి బలపరచినారు. వైశ్వకములభూషణులగు తిరుక్కచ్చి నంబిగారి భుక్తశేషమునకాశపడి శ్రీరానూనుజులు గూడా పరమాచార్య పధముననే పయనము సాగించడానికి నిర్ణయించుకొవినారు. ఇట్టు విశిష్టా ద్వైతుల తత్త్వ విచారధార చరమపరుషార్థకామన కలవారి ఆచార వ్యవహార ధోరణికి అత్యాధునికముగా కన్సట్టు నవ్య భాననులనానాడే జోడించినది. అస్తు.

యత్యాశ్రను స్వీకృతి

ఇట్లు సత్యావ్వేషణాభిలాష, ప్రాచీనాచార సంస్కారణాభిలాష, పాంసారిక సుఖభోగముల యందనాసక్తి ఇవి యన్నియూ కలిసి శ్రీ రామానుజులకు తురీయాశ్రమమిప్పించినవి. శ్రీరంగం నడిపించినవి. కాని ఇప్పటికే ఎనలేని ఆలస్యము జరిగినది. శ్రీరంగం వీరు చేరువరకే పరమాచార్యులు మరో రంగం చేరినారు. వారు పరిహరించి వెళ్ళిన చరమ శరీర దర్శనమే తప్ప మన రామానుజులకు పరమాచార్య దివ్య వాగమృత నిష్యందసమాస్వాద సొభాగ్యము సమకూరలేదు. వారు విడిచిన శరీరమున ముడిచి ఉంచిన మూడు వ్రేళ్ళు మాత్రమే శ్రీరామానుజులకేదో రహస్యత్రయమునుపదేశించినవి. కర్తవ్యము నాదేశించినవి. ఈ కర్తవ్యాంశములేమిటో తాము తెలిసీకొన్నట్లు విన్నవించితే ఆ వ్రేళ్ళు చక్కనైనవట. అట్లు వారు నిన్నవించినమూడు కర్తవ్యాంశములు ఇవి. 1. బ్రహ్మసూ(త్రములపై భాస్యమును రచించుట. 2.వ్యాస పరాశర నానుములకు చిరస్థాయిత్వమును సంపాదించిపెట్టుట.

64 స్మితజ్యోత్న 3. పంచ సంస్కారముల ద్వారా కాని దివ్య ప్రబంధముల యొక్క ప్రచారము ద్వారా కాని శ్రీవెష్ణన శ్రీనిపెంచుట. ఈ మూడింటిలోనూ చివరి రెండు కార్యములు పెద్ద ప్రయాసమవసరం లేకుండానే సాధించవచ్చును. కాని బ్రహ్మసూత్ర భాష్యరచన బహు ప్రయాస సాధ్యము కదా! రచనావ్యాసంగము 'బ్రహ్మసూత్రరచన, ఉపనిషద్వాకార్యర్థనిర్ణయము కొరకు బాదరాయణ భట్టారకులవారు చేసినది. దీనిపై ఇదివరకే కొన్ని వ్యాఖ్యానాలున్నట్టు తెలిసినది. ఆ వ్యాఖ్యానాలు శ్రుతులకు స్మృతులకు సూత్రములకునూ ఎంత సన్నిహితములో తెలియదు. అన్నిటికిని బోధాయనుల వారి వృత్తి గ్రంధము ప్రాచీన తమమని పెద్దలు చెప్పుచుందెడివారు. వారుకూడా ఆ గ్రంథాన్ని చూచినవారు కారు. ఆ వృత్తి గ్రంధార్థములను కూడా టంక, ద్రమిల, భారుచి, గుహాదేవాదులు సంగ్రహించి ప్రవచించెడి వారుట. వారి (గ్రంధాలు లభించలేదు. జైన బౌద్దాదులు కొందరు వేద ప్రామాణ్యమునే అంగీకరించెడివారు. కారు. కపిల కణాద గౌతమాదులు వేద ప్రానూణ్యమును అంగీకరించిననూ పరబ్రహ్మకు జగదుపాదాన కారణత్వమును స్వీకరించినట్లు కన్పించదు. పూర్వమీమాంసకులు బ్రహ్మను ఒక పదార్థముగానే పట్టించుకోవడంలేదు. అపుడపుడే ప్రచారము జరుగుచున్న ఆది శంకరుల అద్వైతవవాదము సర్వ శూన్య ాదులమండి బ్రహ్మను రక్షించిననూ, వేద ప్రతిపాద్యమగు భైత వాదాన్ని సమర్థించడంలేదు. యాదవ ప్రకాశుల వంటి విద్వాంసులి అద్వైత వాదము నించుక మార్చివేసిననూ బ్రహ్మకు జీవ భావాన్ని కాదన లేక్ష పోవుచున్నారు. ఈ స్థితిలో బ్రహ్మ సూత్రభాష్య రచనా భారము మన శ్రీరామానుజులపై బడినది. పరమపదం దయచేసిన పరమాచార్యుల వారికి మనః పూర్వకంగా మాట ఇచ్చినారు. రామానుజుల ఆలోచనపై యామునుల ప్రభావము కాంతాస్తుతి, స్తోత్ర రత్నములు అను గ్రంధాలు తప్ప పరమాచార్యుల వారి మిగతా నాలుగు గ్రంధాల గురించి స్వామికి ఇంతనరకును తెలియదనే చెప్పాలి. అంగుళి త్రయ దర్గా న కమే పరమాచార్యులైన యామునాచార్యులు రచించిన మిగతా (గ్రంధాలను ్యము స్వామికి కలిగినదనవలెను. వీనిత్రో భగవద్రామానుజులకు కొండంత నిధి దొరికినంతటి సంతోషము కలిగి ఉంటుంది. (శ్రుతి ప్రతిపాదించునట్టి చిదచిదీశ్వర, తళ్వభావ భోగాఫవర్గతదుపాయ, గతులను యధావస్థిత స్వరూపము చెడకుండా సమర్థించడం త్తమ వగ వరామానుజాలకు లభించినది. చిదచిదీశ్వరులనెడు మూడు పరతంత్రములైన . ₹ ఓ వియద ముక. వంట రెండునూ ఈచ్యరునిక ములుగా మన్నవ, ఈ షు గములైనవి. ఈశ్వరుడి నుండి విడదీయరాని విశేషణ క 1 భగవద్రామానుజుల హృదయమేనాటి నుండియొ చమాచున్నది. దావిని ప్రవచించి సిద్దాంతముగా ప్రచారము చేయడానికి కావలసిన సామిని పరమాచార్య [గ్రంథములు ప్రసాదించినవి. న

స్మితజ్యోత్స్న 65 పరమాచార్యుల (గ్రంధాలలో మహాపురుష నిర్ణయమను[గ్రంధము మనకింత వరకును లభించనే లేదు. ఈ [గ్రంథమును చూచియే భగవద్రామానుజులు వేదార్థ సంగ్రహ రచన చేసి యుంటారని పెద్దలు చెప్పుచుందురు. ఇక సిద్ది త్రయమను [గ్రంధమొకటి పరమాచార్యుల పాండితీ ప్రాభవాన్ని ప్రకటించునట్టిది. దీనిలో ఆత్మ సిద్ది ఈశ్వరసిద్ది సంవిత్సిద్ది అని మూడు ప్రకరణములున్నవి. ఐతే ,ఈ మూడు భాగాలు కూడా అసంపూర్ణములే లభించుచున్నని. వీనిలో ఆత్మ సిద్ది భాగము కంటె అల్పమైనదిగా సంవిత్పిద్ది భాగము. ఈ భాగము కంటెనూ అత్యల్పమీశ్వర సిద్ది భాగము లభించినది. ఇట్లే ఆగమ ్రామాణ్యము శ్రీసొాంచరాత్ర శాస్త్రముయొక్క ప్రామాణ్యమును బాగుగా సమర్థించుచున్న (గ్రంధము. గీతార్థ సంగ్రహ నునునది భగవద్గీతా ప్రత్యధ్యాయ ప్రతిపాద్యాంశములను వర్గీకరించి చూపెట్టినది.

ఈ గీతార్థసం(గ్రహమే మన జగదాచార్యులకు గీతాభాష్య రచనలో మార్గదర్శకత్వమును వహించినదనవచ్చును. ఈ గీతాభాష్య ప్రారంభమున జగదాచార్యులు రామానుజులు సర మాచార్యులైనయా మునుల పదధ్యానము వల్లనే తమకు వస్తుత్వము సమకూరినట్టు ప్రస్తుతిస్తారు.

స్వధర్శజ్ఞాన వైరాగ్యసాధ్యభక్ష్యేక గోచర:

నారాయణః పరం బ్రహ్మ గీతాశాస్తే సమీరితః

భక్తి మాత్రగోచరుడగు భగవానుడు నారాయణుడు గీతా శాస్త్రమున ప్రతిపాదించబడిన వాడని పరనూచార్యుల వారి గీతార్ధ సంగ్రహము. 'స్వవిషయం భక్తి యోగ మవతారయామాసి అని గీతాభాష్యము. ఈ గీతాశాస్త్రమును భగవానుడే అవతరింపచేసినాడని ఆ శాస్త్రము తనను ప్రధానముగా చెప్పడమే గాక తనను గురించి అనుష్టించవలసిన భక్తి యోగమును మరీ ప్రధానముగా చెప్పునని భగవద్రామానుజులు యామునేయుల శ్లోకాలకు చిన్ని వ్యాఖ్యాన రూపముగా గీతాభాష్యమును మొదట రచించినారనిపించును. ఏ మంటే గీతాభాప్య రచనకు సంబంధించిన శైలి ఎక్కడో ఒక్కొక్క చోట తప్పితే పెద్దగా శాస్త్రార్ధ వాదముల జోలికి వెళ్ళినట్టు కనిపించదు. ఖండన సందర్భముననూ జీవబ్రహై గకృ్యమునే ఒకటిరెండు స్థలములలో దూషించడము జరిగింది. అస్తు.

వేదార్ధ సంగ్రహము జగదాచార్యులైన రామానుజుల వాదపాటవాన్ని పట్టి చూపెట్టు నట్టిది. దీని ప్రారంభమునకూడా భగవద్రామానుజులు పరమాచార్యులైన యామునుల వారిని సగౌరవముగా సంస్మరిస్తారు. మహాపురుష నిర్ణయనునెడు యామునేయ [గ్రంధమీ రచనకు బాగుగా తోడ్పడి ఉండవచ్చునని పెద్దలూహింతురు. ఆ గ్రంధము లభించునంతవరకు మన మింత కంటెను మరేమి అనలేము కదా. “సర్వం చైతత్‌ పురుష నిర్ణయే నిపుణ తరముప పాదితమితి న ప్రపంచ్యతే” ఇది యంతయూ పురుష నిర్ణయ (గంధమున బాగుగా ఉపపొదించబడినందున ఇక్కడ విస్తరించబడడం లేదు. అని పరమాచార్యుల వారే ఆగమ (ప్రామాణ్యగ్రంధమును తమ పురుష నిర్ణయ (గ్రంధమున ఉటంకించి యున్నందున పురుష నిర్ణయ (గ్రంధమొకటి వారిది ఉంటుందని మనమనుకోవడంలో పారపాటులేదు.

66 స్మితజ్యోత్న

ఇక ఆగమ ప్రొమాణ్య గ్రంధము ఆళవందార్‌స్వామి యొక్క బహు గ్రంధ పరిశిలన పాటవాన్ని ప్రకటించు అద్భుత గ్రంధము. ఈ (గ్రంధములో వీరెత్తి చూపిన ప్రనూణము లనేకములు, మన భగవద్రామానుజులకు పశుసత్యధికరణ భాష్యరచనకు ఉత్పత్త్య సంభవాధికరణభాష్యరచనకు ఎంతగానో ఉపయోగపడిఉంటవి. ఈ (గ్రంధమున ఎన్నెన్ని (శ్రుతి వాక్యములో మరెన్ని స్వృతీతిహాస పురాణ వాక్యములో శరపరంపరగా వచ్చి పడడం గమనించ గలిగిన వారికి (గ్రంధకర్త తమముందు సాక్షాత్కరించినట్టు అనిపించును. విరి రచవలోనూ వచనములతో పాటు అప్పధగ్యత్ననిర్వర్యములుగా వచ్చి పడు శ్లోకములెన్నియో ఆళ్చర్యమును కల్లించును. అస్తు.

మహేశ్వర తంత్రములో కాపాలిక్క కాలాముఖ, పాశుపత శైవ, భేదమును బట్టి నాల్లు రకాల మహేశ్వరులు చెప్పబడినారట. వీరిలోనూ కాపాలికులు ముద్రికా షట్కవిజ్ఞానముతోనే అపవర్గఫల ్రాస్టియని బ్రహ్మజ్ఞానముతో కాదని చెప్పుదురట. ముద్రికాషట్క తత్త్వజ్ఞః పరముద్రా విశారదః ఇత్యాదిశ్టోకములనేకము లీ ఆగమ ్రామాణ్యములో కనుపీంచునని మనకు పశపత్యధికరణ శ్రీభాష్యములోనూ దర్శన మిచ్చుచున్నని.

ఇట్టే ఉత్పత్య్య సంభవాధి కరణ శ్రీ భాష్యమునకును ఈ ఆగను ప్రామాణ్య గ్రంధమెనలేని ఉపకారమొనరించిన దనవచ్చును. ఈ అధికరణము ద్వితీయాధ్యాయ ద్వితియసాదమున చివరిది. దీవిలో నాలుగు సూత్రములున్నవి. ఈ అధ్యాయములోని ఈ పాదము సరపక్ష ప్రతిక్షేప మొనరించునట్టిదని ప్రాజ్ఞులు ప్రవచించుచుందురు. ఈ సాదమున మొదటినుండి గడచినవి ఏడు అధికరణములు. వానిలో సాంఖ్య, యోగ, న్యాయ, వైశేషిక, జైన, బౌద్ద పాపపతమతములు ఏడు కూడా దోష దూషితములుగా శ్రుతి విరుద్దములుగా చూపెట్ట ఐడినవి. కనక ఈ చివరి అధికరణము కూడా శ్రీ పాంచరాత్ర మతమును ప్రతిక్షేసించుటకే ఏర్పడినదనెడు భావము కలుగును. అట్లు ఈ తంత్రము శ్రుతి విరుద్దము కానందున ప్రామూణ్యమును ్రతిషేధించనలసిన అవసరములేదని ఈ అధికరణములోని చివరి రెండు సూత్రములలో బాదరాయణులవారు. వివరింతురు. ఆగమ ్రామాణ్య గ్రంధమున పరమాచార్యులు లింగ, వరాహాది పురాణములనే కాక ఈ అధికరణానికి సంబంధించిన సూత్రములను కూడా ఎత్తి చూపెట్టినారు. అది మన శ్రీభాష్యకారరామానుజుల కెంతయో ఉపయోగపడినది. ఇంతేకాదు. ఈఅధికరణమునకు సంబంధించిన నాలుగు సూత్రాలకును చక్కని వ్యాఖ్యకూడా పరమాచార్యులవారు చేసి చూపెట్టినారు. వీరి వ్యాఖ్యననుసరించియే శ్రీ భాష్యకారులు కూడా మొదటరెండు సూత్రాలను పూర్వ పక్ష సూత్రాలుగాను చివరి రెండు సూత్రాలను పూర్వ సక్ష ప్రతిక్షేప పరంగానూ వ్యాఖ్యానంచేసి శ్రీపాంచరాత్రము అప్రమాణ మనరాదని సాధించిపెట్టినారు. ఈ సందర్భములో కూడా సరమాచార్యులు ప్రస్తావించిన అనేక శ్లోకాలు శ్రీభాస్యమున మనము గమనించగలము,

ఒక్కమాట - ఆగమ ప్రామాణ్యములో విష్ణుపారమ్యమును _ ్రతిపొదించు సందర్భమున ఆ

స్మితజ్యోత్న 67

నారాయణః పరో ౭ఒవ్యక్తా దణ్జ మన్యక్త్ప సన్ఫువం

అణ్జస్యాన్తరిమే లోకాః సప్త ద్వీపాచమేదినీ॥

అని ఒక శ్లోకమిచ్చినారు. ఆ (గ్రంధములోని ఆకరము ఆ శ్లోకము నును స్మృతిలో ఎక్కడుందో చూపెట్టలేదు. ఈ శ్లోకం ఆది శంకరుల గీతాభాష్యము మొదటి మంగళ శ్లోకముగా అచ్చె యున్నది. ఇదెట్టు జరిగిందో పరిశీలించవలసి యున్నది. అస్పు,

ఇక సిద్దిత్రయ గ్రంధమునకు సంబంధించిన ఆత్మ సిద్ది భాగము మహో సిద్దాంత రచనలో భాష్య కారులకు బాగా ఉసకరించినదని తెలిసికొనవచ్చను. అనేక స్థ్టలములలోనూ అర్ధమాత్ర సామ్యమే కాక శబ్ద సామ్యము రచనా సొమ్యుము కూడా శ్రీభాష్యకారులకు సిద్ది (త్రయ (గ్రంధమునందున్న ఆదరాతిశయమును చెప్పును. మహా సిద్దాంతములో అనుభూతి స్వత స్పిద్ధమని చెప్పునట్టి వాదాన్ని నిరాకరించునట్టి ఒక అంశమును పరికిద్దాం.

సంవిదః స్వతస్పిద్దాయా: ప్రాగభావాద్యభానాదుత్పత్తి ర్నిరస్యతే ..... సంవిత్‌ అనగా అనుభూతి. ఇది స్వతస్సిద్దము, ఉత్పన్నముకాదు. నిత్య విజ్ఞానమిదియని తాత్సర్యము. దీనికి ఉత్పత్తి లేదంటారు. ఉత్పత్తి ఉంటే కదా నశించుతుంది. ఉత్పత్తి లేదు కనుక నాశము కూడా లేదు. అందుకని అనుభూతి నిత్యమని వీరి సాధన. ఇక్కడ ఉత్పత్తి లేదనడానికి కారణమేనుంటే ప్రాగభావాదులు లేకపోవడమే అంటారు. పుట్టునట్లి ప్రతిపదార్థమునకు కొన్ని కారణాలుంటవి కదా. ఘటము పుట్టుకకు దండచక్రాదులు కారణ కోటిలో చేరుతవి. ఐతే ఈ కారణములు కార్యము పుట్టగానే నశించునవి కావు కదా. అందువలన పుట్టిన ఘటమే తిరిగి పుట్టనలసివస్తుంది. కారణ సామ[గ్రియంతయు ఉన్నప్పుడు కార్యమెందుకు పుట్టకూడదు? అని ఆశంక ఏర్పడును. అప్పుడు శాస్త్రకారులు మనకు కనిపించు దండచక్రాదులే కాక ఘటకారణ సామగ్రిలో ఘట ప్రాగభావమనునది కూడా ఒకటి కారణమని అంగీకరించవలసి వచ్చినది. ఈ ప్రాగభావము ఘటము పుట్టగానే నశించుతుంది. ఇట్లు పుట్టిన ఘటము యొక్క ప్రాగభానమునళించినందున ఈ పుట్టిన ఘటము నుళ్ళీ పుట్టజాలదు. దీని కారణ సానుగ్రికి చెందిన చీని ప్రాగభావము నశించినది. ఇట్లు దేని ప్రాగభావములేదో అది పుట్టదు అని ఏర్పడును.

ప్రకృతములో సంవిత్తుకు ప్రాగభావములేదు కనుక సంవిత్తు అనునది పుట్టదు అందురు. ప్రాగభావము బేదని ఎలా సాధించడం? అంటే ఉన్నదని చెప్పు ప్రమాణమేమియు లేదు కనుక అంటారు. ప్రాగభావమును చెప్పు ప్రమాణ మనగా ్రాగభావము యొక్క జ్ఞానమును కలిగించునట్టి సాధనము. ్రాగభావనముయొక్క జ్ఞానము కలుగడానికే వీలు లేనందున అట్టి జ్ఞానమును కలిగించునట్టి సాధనము లేదంటారు. ప్రాగభాగము యొక్క జ్ఞానము ఎందుకు కలగడానికి వీలులేదో ఆలోచిద్దాం. మనమిచట సంవిత్తు యొక్క ప్రాగభావమును గురించి ముచ్చటించుకొనుచున్నాము అనగా జ్ఞానము యొక్క ప్రాగభావమును గురించిన సందర్భమిదియని గుర్తుంచుకొనవలెను. ఏదైనా వస్తువు ఉన్నపుడు దానియొక్క అభానముండదు. దీపముంటి దీపాభావముండదు. దీపము తన అభావాన్ని తానెలా చూపెడుతుంది? అలాగ జ్ఞానము తన ప్రొగభావాన్ని తాను చూపెట్టజాలదు. అందువలన

68 స్మితజ్యోత్న జ్ఞానముయొక్క ప్రాగభావమున్నదను జ్ఞానము కానీ దానిని కలిగించు ప్రమాణము కానీ లేదంటారు.

దీనికి శ్రీభాస్యకారులు ఇట్టన్నారు. నహ్యనుభూతి; స్వసమకాల వర్తిన మేవ విషయీ కరోతీత్యస్తి నియమః;, అతీతా నాగతయోర విషయత్వ ప్రసజ్హాత్‌ అధ మన్యసే అనుభూతి (ప్రాగభావాదే స్సిధ్యతః తత్సమ కాల భాననియమోప్తీతి కిం త్వయా క్వచిదేవం దృష్టమ్‌? యేన నియమం బ్రవీషి? హన్త తర్జితత ఏవ దర్శనా త్రాగ భావాదిస్పిద్ద ఇతిన తదపహ్నవః తత్రాగ భావజ్బ తత్సమ కాలవర్తినం అనున్మత్తః కోట్రవీత్రి?

ఈ పంక్తులలోని అర్ధ శబ్ద రచనా సారూష్యాన్ని ఆళవన్దార్‌ స్వామి ఆత్మ సిద్ది భాగములోని పంక్తులలో గచునించవచ్చును. ఆ పంక్తులివి - నహిసంవిదా స్వకాల వర్తిన ఏవార్డాః సిధ్యన్తీత్యస్తి నియమః, అతీనాగతయోరసంవేద్యత్వ ప్రసజ్గాత్స్‌ అధ సంవిత్రాగ భావాదేస్పిద్ధ్య తః తత్సమకాలతయాభవితవ్యమితి, కిం కృచిద్దృష్టమ్‌? పంతైవం సతి తత్సిద్దేః న ప్రాగభావాద్యసిద్ది: తత్రాగభావస్తత్సమక్షాల ఇత్యున్మత్తవచః ( శోపంక్తుల వరమున పరిశీలింతము - జ్ఞానము చేత తన కాలముందలి పదార్థములే బద్దించునను నియమము లేదు. అపుడతీతానాగతములు జ్ఞాన గోచరములు కాకపోనలసి ఎస్కుంది. ఇక జ్ఞాన ప్రాగభావాదుల సిద్ధించునపుడే జ్ఞాన సమకాలములుగా నుండవలయునను నియమమందురా? ఐతే ఆ నియమమెక్కడైనా చూచినారా? అలా చ్రూడడమే జరిగితే అక్కడ జ్ఞాన ప్రాగభావ జ్ఞానము కలిగినట్లే కదా. ఇక్ష జ్ఞా 'ప్రాగభావాదులు 1

ః నే లు సిద్దించవనరాదు. దాని ప్రాగభావము దాని సమకాలములో నున్నదనుట ఉన్మత్త వాకు. ఇదీ పరమాచార ప్రదర్శిత పధము - ఇక శ్రీ భాష్యకార పంక్తుల అర్థాన్ని క్రూడ్డా కీ ఇ శ స్ట్‌ అనుభూతి తానువ్చకాలంలోనున స్‌ ంచెము గ్రహిద్దాం. న్న న్నే దొనినే గ్రహించునను నియమములేదు. అపుడ తీతానాగతములు విషయములు కాకపోవలస్స వచ్చున్ను, ఇక అన్తు , అపు సిద్దించునపుడే అనుభూతి సమకాలములో నుండవలయునని బీ భూతి ప్రాగభావాదులు నియమము చెప్పునట్టి నీవ ఎక్కడైనా శృ వియమవ్వు యమమంటారా? ఐతే ఈ చూడడమే జరిగితే అలా చూచినందు వల్లనే ఆ జ్ఞా సా లున్నట్టు చ్రూచినావా? అలా కనుక దానిని దొచరాదు. డాని ప్రాగభావమున ద గానొదులు సిద్ధించినట్లే అగును పిచ్చివాడు కాని వాడెవడు చెప్పును? ఇట్టుప రమాచాగ్యుల వా కాలములో నున్న దానినిగొ సందర్భమున, అహమరాది విచారసందర్భమున, కిం బహునా ఏ అనుభూతి విచార మహాసిద్దాంతమున భగవద్రామానుజుల వాధికెంత్ర సప ఎ సందర్భమున చూచినా ఇట్లే సిద్ది త్రయములోని ఈశ్వర్‌ ప్లిద్ధి భా అచెనదో చూడవచ్చును. మొత్తము భగవద్రామానుజులకు శాస్త్రయోనిత్యాధికరల 0 లిముగా లభించినది. అది రచనకు బాగుగా ఉపకరించినది. సీద్దితయము లోపం మునక్తృ సంబంధించిన శ్రీభాష్య పూర్వ పక్షరచనగానే నడచినది. ద్రీన్వవి బట ఈ అ సేమైన భాగము మొత్తము అధకరణ రచనకు కూడా ఈశ్వర సిద్ది విభ్యా్చై స్య హరిం అధికరణానిక్ష సంబంధించిన సిద్దాంత ండవచ్చున్నన్సి ఊహించవచ్చును. ఈ

స్మితజ్యోత్న 69 సిద్దాంత రచననకు సంబంధించిన ఈశ్వరసిద్ది గ్రంధ భాగము మనకింతవరకు ఉపలబ్దము కాలేదు. ఈ (గ్రంధములోని విషయమును శ్రీ భాష్యకారులు ఎట్టు అనుసరించియున్నారో కొంత పరిశీలింతము.

శాస్త్ర యోనిత్వాధికరణము మనవేదాంత దర్శనములోని బ్రహ్మసూత్రములకు చెందిన మూడవ అధికరణము. ఇది శాస్తారంభ సమర్థన రూసమగు ఉపోద్దాత (గ్రంధమునకు సంబంధించినది. దీనిలో జగజ్జన్మాదికారణమగు పరమాత్మను శాస్త్రం చెప్పదని, చెప్పవలసిన పనిలేదని పూర్వపక్ష మేర్చడును. శాస్త్రము బ్రహ్మను చెప్పదనడానికి రెండు రకాల వాదము లున్నవి. ఒకటి బ్రహ్మ సదార్ధము వాస్తవానికి లేనేలేదు కనుక శాస్త్రము బ్రహ్మను చెప్పదు అనునది. ఇది పూర్వ మీమాంసకుల అభిప్రాయమును అభివ్యక్తము చేయుచున్నది. ఇక మరియొక విధానము తార్కికులది. వారు బ్రహ్మ ఉన్నదని అంగీకరించురు. ఐతే ఆ బ్రహ్మ వేరే ప్రమాణాలతో తెలిసినదందురు. తెలిసిన దానిని శాస్త్రము చెప్పవలసిన పనిలేదు. శాస్త్రము అజ్ఞాత జ్ఞాపకమనికదా చెబుతారు. ఇతర ప్రమాణముతో తెలిసినదానిని గురించి తెలుసుకొనవలయునను కోరికయే ఉండదు. కనుక శాస్త్రము సరమాత్మను చెప్పవలసిన పనిలేదు. ఇది తార్కికులవాదము. ఇట్లు పూర్వ మీమాంసకులు తార్కికులు కూడా శాస్త్రము బ్రహ్మను చెప్పదు అనెడు పూర్వపక్షము చేయువారుగా భావించవచ్చును.

ఈ పూర్వ మీమాంసకుల పూర్వసక్షవిధానము ఈశ్వర సిద్ది (గ్రంధములో చాలా విస్తరముగా నివరించబడినది. పూర్వ మీమాంసకులను శ్రీభాష్యకారులు పూర్వ పక్షులుగా కాక సీదానులలో ఒకరకము వారినిగా చెప్తుకొనుచుందురు. ప్రత్యక్షృ అనుమాన ప్రమాణములవలన సరబ్రహ్మను సాధించుకొనలేము అనువారు కదా సిద్దాంతులు. ఈ విషయమును పూర్వ మీమాంసకులు కూడా అంగీకరింతురు. కనుక వీరిని సిద్దాంతులలో చేర్చుకోవచ్చును. కాని పరబ్రహ్మ అను తత్త్యమే వాస్తవములో లేదు అని కదా పూర్వ మీమాంసకులయొక్క అభిప్రాయము. అందుకని నీరు సంపూర్ణంగా సిద్దాంతులని చెప్పుకోలేము. ఈశ్వరసిద్ది గ్రంధములో ఈ పూర్వ మీమాంసకుల అభిప్రాయమును మొదట చెల్చి ప్రదే తార్కికుల ద్యారా వీరి అభిప్రాయము ఖండించబడును. ఆ పైన తా (1 ల | డా ఖండిసూసిదాంత రచన జరిగి ఉంటుంది. సర్వ జగన్నియామకుడగు పరమపురుషుడొకడున్నాడు అని సాధించడానికి మొదట పూర్వ పక్షమును ప్రతిపాదింతును అను తాత్పర్యము గల శ్లోకంతో ఈశ్వర సిద్ది గ్రంధము ఆరంభించబడినట్లు మన శ్తుపలబ్రమైన భాగము తెలుపుచున్నది.

తత్ర కస్యచిదేకస్య వశే విశ్వం వః కుకా 1

ఇతీ సాధయితుం పూర్వం ఫూర్వువకం 6 క్షే ని మీమాంసకులను

ఖ్లోకము. దీని తరువాత్‌ “అత్ర మీమాంసకాః ప్రాహుః అ

ఇదిలా స శరా, నినది. పీదప వీరి మతము ఆనుమానికేశ్వర ఈ విషయమున పూర్వపక్షులుగొ ఈ గ్రంధం బర్కొ చవరకే ఈశ సిద్ది భాగము వాదులగు తార్కికుల చేత ఖండింసచేయబడినది. ఇం సర ఎద్ది మనకిపుడు ఉపలబ్ది మగుచున్నది.

70 స్మితజ్యోత్న ఇట్లు ఉపలబ్ద్బమైన ఈ భాగమంతయు శాస్త్రయోనిత్వాధికరణ పూర్వపక్షరచనలో శ్రీభాష్యకారులకు బాగుగా సహకరించినది. ఐతే ఇక్కడ కొంచెము మార్పును మనమిక్కడ గమనింతుము. ఈశ్వరసిద్దిలో పూర్వ మీమాంసకులను ఖండించిన తార్కికులు పూర్వపక్షులు. వారితోపాటు పూర్వ మీమాంసకులు కూడా పూర్వ పక్ష కోటిలో చేర్చబడినారు. కాని శ్రీభాష్యంలో ఈ అధికరణానికి ప్రధాన పూర్వ పక్షులు తార్కికులు మాత్రమే. అధికరణ పూర్వపక్షము మొదట శాస్త్రము బ్రహ్మను ప్రతిపాదించదు. ఇతర ప్రమాణములతో బ్రహ్మ సెద్దించవచ్చును కనుక, అంటూ తార్కెకుల పూర్వపక్షనాదమే పేర్కొనబడినది. దీనిపై పూర్వ మీమాంసకులు పిద్దాంతిచ్చాయలో ప్రత్యక్షానుమానములు పరనూత్మను చెప్పజాలవు అని ఖండించడము జరిగినది. ఆ పూర్వ మీనూంసకులను తిరిగి శ్రీభాష్యకారులు తార్కికుల ద్వారా ఖండింపచేసినారు. ఇది శ్రీ భాష్యకారులు సందర్భానుగుణంగా మలచుకొన్న చిన్నమార్పు. ఈ మార్పునకు కారణము శ్రీ భాస్యకారులది స్వతందత్ర గ్రంధము కాకపోవుటయే. ఈశ్వరసిద్ది గ్రంధం స్వతంత్ర (గ్రంధము. మరి శ్రీభాష్యమో 'బ్రహ్మసూత్రములకు వ్యాఖ్యానరూపమైన (గ్రంధము. ఈ మార్పునుబట్టి మరొక్కగుణం కూడా ఏర్పడినది. అదేనుంటే పూర్వ మీమాంసకులు కూడా వేదార్థ విచారము చేయువారే కనుక వేదాన్తులతోపాటు ఒకే శాస్త్రమునకు సంబంధించినవారు. కనుక వారికి సిద్దాన్తి ఏకదేశిత్వము లభించినది. ఏ కొంచెమే అయిన వేదాన్తులు పూర్వమీమాంసకులపై ఆత్మీయతను కనపరిచినట్లెనది. తార్కికులవలె వీరికిని ఒక్తే వర్షానికి చెందిన పూర్వ పక్షిత్వము అనునది లేకుండా చేయబడినది. ఇట్టు చేసినందువలన వీరు శాస్త్రముకూడా ఈశ్వరుని విషయమున ప్రమాణము కాదు అము మీమాంసకమతమును ఉపపాదించి నిరసించనలసిన అవసరము తప్పేపోయినది. యామునేయులు ఈశ్వర సాధకములేమిటి అని ప్రశ్నించుకొను సందర్భమున ప్రత్యక్షమా? అనుమానమా? ఆగమమా? అని శాస్త్రమును కూడా స్పృశించినారు. ఐతే మనకు ఆగనువిషయ ప్రతిపాదక గ్రంధభాగమే లభించలేదు. ఈశ్వర సాధక అనుమానములపై వీరు చూపెట్లు దోషములను ఉద్దరించు సందర్భమువరకే [గ్రంథభాగము ఉపలబ్దమైనది. కనుక భగవ ద్రామానుజులుమీమూంసకులను ఇతర పూర్వ పక్షుల కోటి నుండి విడదీసి వేదాన్తులతో పట పికి ప్రచు, ఏకశాస్త్ర అనుయాయిత్వమును సంరక్షించడాన్ని మనం ప్రత్యక్షము ఈశ్వర విషయమున క్‌ రానమును ఇచట కొంత అనుసంధించుకొందము. యోగజ ప్రత్యక్షము ప్రమాణమంటు రా? వారు లౌకిక ప్రత్యక్షము ప్రమాణమంటున్నారా? చన్షురాదీంద్రియగణమే కదా! ఇవి కస వాపా కే లుంచవచ్చును. లౌకిక ప్రత్యష్షమనగా అని మొత్తము ఆరు ఇంద్రియములు, వీనిలో శ్లైములు చక్షురాదులు ఆంతరికము నునస్సు గురించి నియమమొకటున ది. చక బా బ్యాంద్రియములు గ్రహించు విషయములను ఇర్‌- 'వక్తురింద్రియము రూపాదులను మాత్రమే (గ్రహించును.

స్మితజ్యోత్స్న 71 కాని రసాదులను (గ్రహించజాలదు. ఈ రూపాదులను కూడా మహత్పరిమాణము గల ఘట పటాదుల యందున్నవాటినే కాని పరమాణువులయందున్న వాటిని గ్రహించలేవు. ఇక ఈశ్వరుడేమో సర్వజ్ఞుడు, సర్వ జగన్నిర్మాణ సమర్ధుడు అనికదావేదాన్తులు అంగీకరించు చున్నారు. అట్టి ఈశ్వరుడి జ్ఞానము కలిగించవలెనంటె ఈశ్వరునికి విశేషణములుగా నున్న సర్వార్థ జ్ఞాన, సర్వ జగన్నిర్మాణశక్తి ప్రభృతుల జ్ఞానమును కూడా కలిగించవలసి యుంటుంది. విశేషణ జ్ఞానమును కలిగించనిదే విశిష్ట జ్ఞానమును కలిగించుట కుదరదు కదా! మరి ఈశ్వరునికి విశేషణమగు సర్వార్థ జ్ఞానమును అతని శక్తి బలాదులను ఏ ఇంద్రియముకూడా (గ్రహించజాలదు. అన్ని విషయాల జ్ఞానమును కలిగించు బాహ్యేంద్రియము ఏదియు లేదుకదా! మనస్సు అన్ని విషయముల జ్ఞానమునకు కారణనుగునే కాని ఈ మనస్సు బాహ్యవిషయముల జ్ఞానము కలిగించునపుడు బాహ్యేంద్రియ సహకారమునపేక్షించును. అప్పుడు కలుగు జ్ఞానమును కూడా బాహ్య ప్రత్యక్షముగానే చెప్పవలెనే కాని మానస ప్రత్యక్ష మనరాదు. ఇట్టు దుఃఖాది ఆంతర పదార్థములను, ఘుటపటాది బాహ్యపదార్థములను కూడా కలిపి గ్రహించ గలిగిన ప్రత్యక్ష ప్రమాణమేమియు లేదు. ఇంతేకాదు ధర్మాధర్మాది అతీంద్రియ పదార్దముల జ్ఞానము ఏ ఇంద్రియముచేతను కలగడానికే వీలులేదు. వస్తుతః సర్వపదార్థ జ్ఞానం బాహ్య్రత్యక్షమనడానికే వీలులేదు. అందుకని ఈశ్వరుడి జ్ఞానమును ఏ ఇంద్రియము కూడా కలిగించజాలదు కనుక ఈశ్వరుడి విషయంలో ప్రత్యక్షము ప్రమాణము కాజాలదు.

ఇక యోగజ ప్రత్యక్షమమైనా ఈశ్వర విషయమున ప్రమాణము కావచ్చానేమో కూడా యామునముని పరిశీలించుతారు. ఈ యోగజన్య జ్ఞానమనునది ఇంద్రియ సంభవమేనా? కాదా? అని విశ్తేషంచుకొననలసి యుంటుంది. ఇంద్రియసంభవమే అనుకుందాం. అపుడు బాహ్యే 0ద్రియజన్యమా? ఆంతరేంద్రియ జన్యమా? అని వికల్పించవలసి యుంటుంది. అపుడు బహిరింద్రియములు భగవంతుని జ్ఞానమును కలిగించ జాలవనని చెప్పవచ్చును. ఏమంటే అవి విషయసన్నికర్షము విషయములున్నప్పుడే కదా ఉంటుంది. కనుక అవి అతీతానాగత విషయముల జ్ఞానమును కలిగించజాలవు. అతీతములు నశించిపోయిన పదార్దములు. అనాగతముల ఇంకనూ పుట్టని పదార్థములు. సన్నికర్షమంటే సంబంధం. ఈ సంబంధ మనునది రెంటిని ఆశ్రయించి ఉంటుంది. రెంటిలో ఒకటి ఇంద్రియము. మరియొకటి విషయము. విషయములు అతీతనములో అనాగతములో ఐనపుడు అవివర్తమాన ములు కావు. అనగా ప్రస్తుతం లేవు. అట్టి విషయములతో ఇపుడు ఇంద్రియములకు సంబంధమే కుదరదు. ప్రత్యక్ష జననమున సహకరించు విషయేంద్రియసన్నికర్షము లేనపుడు ప్రత్యక్షము కలుగజాలదు. ధరణి సలిలాది సంబంధము లేనపుడు బీజము అంకురజనన (క్రియను కలిగించజాలదు. అట్లే విషయ సన్నికర్షము లేనందున బహిరింద్రియ రూప ప్రత్య ప్రమాణము అతీతానాగత వ్యవహితాది జ్ఞానమును కలిగించజాలదు. ఐనపడు అది

79 స్మెతజ్యోత్స సర్వపదార్థ విషయక జ్ఞానమును కలిగించజాలదు, కనుక యోగజ బాహ్య ప్రత్యక్షము సర్వ పదార్థ విజ్ఞాన కౌశలముగల సర్వేశ్వరుడిని విషయీకరించజాలదు. ఇక ఆంతరమగు మనస్సు ఆంతరసుఖదుఃఖాది విషయ సన్నికర్షమున్నప్పుడే నాని జ్ఞానమును కలిగించగలుగును. బాహ్య విషయాలలో సాక్షాత్తుగా మనస్సు సంబంధము నేర్పాటు చేపి కొనజాలదు, బాహ్య పదార్థ విజ్ఞానమును కూడా మనస్సు బాహ్యేంద్రియాసేక్ష లేకుండానే కలిగించగలదనుకోవడం అనుసపన్నము. అట్టు అంగీకరించడము జరిగితే ఇక బాహ్యేంద్రి యాలెందుకు? ఇట్లు మనస్సు సాక్షాత్తుగా బాహ్యవిషయ ప్రత్యక్షమును కలిగించు .. కొనినచో కనులు లేని వారికిని రూపాది ప్రత్యక్షము జరుగవచ్చును. చెవిటి వారికిని శబ్ద సాక్షాత్కారము కలుగవచ్చును. కనుక ఇక అంధబధిరాది వ్యనహారమునకే తావుండదు. స్వవిషయములగు ఘటాదుల ్రత్యక్షమును కలిగించుటలో చక్షురింద్రియము ఆలోక సహకారమునపేక్షించును. ఆలోక సహకారము లేనపుడు తాను సాక్షాత్తుగా చీకటిలో ఘటాదుల ప్రత్యక్షమును కలిగించజాలదు కదా. ఇట్లే బాహ్యవిషయ ప్రత్యక్ష జనన సందర్భమున మనస్సు బాహ్యేంద్రియ సహకారమును అపేక్షించుచున్నది. మరి ఆ సహకారము లేక సాక్షాత్తుగా బాహ్య విషయ ్రత్యక్షమును కలిగించజాలదు. ఐతే సిద్దాషధమంత్ర తపస్పమాధులతో యోగుల ఇంద్రియాలకొక అతిశయమేర్పడ వచ్చుననుటలో _ తప్పులేదు. ఆ అతిశయము ఆయా ఇంద్రియములకు గల ప్రవృత్తి సంకోచమును తొలగించి ఆ ఇంద్రియముల శక్తిని కొంత వికసింపచేయడానికి మాత్రమే పనికి వచ్చును. అంతే కాని లేని శక్తిని కలిగించుననరాదు. ఉదాహరణకు గమనించవచ్చును. ఎన్ని వందల మందులు వేసినా కన్నులు వినడము గొని చెవులు చూడడముగాని జరుగదు కదా! ఇట్లే అతీతానాగతాదివిషయ పరిజ్ఞానము కూడా ఇంద్రియముల వల్ల కలుగదు. అందువలన యోగజ జ్ఞానమనగా బహిరింద్రియ సంభవమూ కాజాలదు. అంతరింద్రియ సంభవమూ కాజాలదు. మొత్తంపై ఇంద్రియ సంభవమనడానికే వీలు లేదు. ఇంద్రియ సంభవమైతే సన్నికర్ష సహకారముండాలి. అంతరింద్రియ సంభవమనుకొనిననూ బాహ్య విషయాలతో బహిరింద్రియ సన్నికర్ష సహకారమవసరమేకదా, అందుకని ఇంద్రియ జన్యమనడానికే వీలులేదు. ఇక యోగజ జ్ఞానము ఇంద్రియ సంభవము కాదనుకొన్ననూ సర్వార్థ జ్ఞానజనకత్వం కాని ప్రమాణభావం కాని దానికి ఉపపన్నను కాదని కూడా తెలియవచ్చును. ఇంద్రియ సంభనము కాదనుకొవినపుడు సన్నికర్ష సహకారముతో పనిలేదు. సన్నికర్ష్వమవసరం లేదు. కనుక విషయములుండి తీరాలని వియమమేలేదు. విషయములింకనూ పుట్టలేదనుకొనినను లేదా పుట్టి నశించినవి అనుకొనినమా భావనలో విషయములు కావచ్చును. నిరంతరముగా అనుసంధానము చేయచుండుటయే కదా భావన అనబడును. అట్టి భావన సుదృధమైనపుడు భావించబడు విషయములు స్పష్టముగా మనజ్ఞానమున గోచరమగుచుండును. కనుక లోకోత్తర ప్రభావ సంపన్ననుగు యోగమువలన అతీతానాగత విషయముల జ్ఞానము కలుగుటలో అనుపపత్తి ఏమియు ఉండదు. మరి ఈశ్వర సద్భావములో ఈ యోగము ప్రమాణము కావచ్చును అని అనుకోవడంకూడా సమంజసము కాదు.

స్మితజ్యోత్సు 73 ఏమంటే ఈ భావనలో నిషయములగు పదార్ధములను గురించియు మనమాలో చించవలసియున్నది. పూర్వమనుభవించిన పదార్హములే భావనలో విషయములగు చున్నవందుమా! ఇది వరకు మన అనుభవములో విషయములు కానివి కూడా దీనిలో విషయములు కొవచ్చునా? వస్తుతః భావనాఖ్య సంస్కారమనగా ఇదివరకనుభవములో విషయములగు పదార్ధముల గురించిన నిరంతరచింతనాభ్యాసము వలన దార్హ్యమును సంపాదించుకొనిన విజాతియ సంస్కార విశేషమే అనవలసియుండును. అపుడు ఈ సంస్కార విశేషముల వలన కలుగునట్టిదియు అనుభూత పదార్హమాత్ర విషయకమగునదియు ఐన జ్ఞానము అంటే స్యృతి రూపమైనదే అగును. ఇది అనుభూతార్థములను మాత్రమే విషయీకరించును కదా! ఈశ్వరుడేమో ఇదివరకు మన అనుభూతిలో విషయమైనవాడు కాడు. అపుడు ఈ స్కృతిలో ఎట్టు విషయము కాగలడు? ఇక ప్రత్యక్షమునలె విషయములను సొందు సరచునట్టి ఈ యోగజ స్మరణము ఇది వరకు అనుభూతిలో విషయములు కొని వానిని కూడా విశద పరచగలదని అంగీకరించడం కూడా కుదరదు. అపుడు ఎట్టి అనుభవము లోనూ పూర్వము విషయములు కాని గంగడోలు గల గుజ్టాలను, కొమ్ములుగల కోతులను విషయీకరించు జ్ఞానము వలె భ్రమ జ్ఞానమగునే కాని ప్రమాణాత్మాక జ్ఞానము కాజాలదు. (భ్రమ జ్ఞాన విషయములైతే, బాధితములు కదా కావచ్చును. ఏవంచ, భావనాప్రకర్ష జన్య జ్ఞానము అనుభూతమాత్ర విషయకమైతే, సృతి- అననుభూతార్థవిషయకమైతే భ్రమ అగునే కాని ప్రామాణ్యమును సంతరించుకొనజాలదు. మరి ఇక ప్రత్యక్ష మనడానికి కూడా వీలులేదు. ప్రమాణములలోనే చేరనిది ప్రమాణములలో ఒకటియగు (ప్రత్యక్షము కావచ్చునా? ప్రత్యక్షమైతే ప్రత్యక్షనియమాలు పైన పేర్కొన్నవి ఉండాలి. నియమాతిక్రమణము జరిగితే ప్రత్యక్షమే కాకూడదు. ఇట్లు ఈ భావనాప్రకర్ష జన్యమైన యోగిజ్ఞానం అనుభూతానధిక విషయకమైతే స్క్పృతి రూపమగును. అపుడు యధార్జ్థానుభవత్వం కానీ అజ్ఞాతార్ధ జ్ఞాపకత్వం కానీ కుదరదు. కనుక (ప్రామాణ్యానికే నోచుకోజాలదు. అనుభూతాధిక విషయకమైతే భమరూపమగును. మరిభ్రమకును యధార్జాను భవత్వం కాని అజ్ఞాత జ్ఞాసకత్వము కాని అనుపపన్నము కనుక ప్రామాణ్య ప్రసక్తి కుదరదు. ఈ విషయమునే శ్రీభాష్యకారులు కేవలమారేడు పంక్తులలో నిబంధించియున్నారు. వీరిలా ఉసపాదించారు. ఈశ్వర విషయములో ఏమిటి ప్రమాణము? ప్రత్యక్షమా? కాదు. అది ఇంద్రియ సంభనం యోగ సంభవమని రెండు రకాలు. ఇంద్రియ సంభవము కూడా బాహ్యమని ఆంతరమని రెండు రకాలు. బాహ్యేంద్రియాలు సన్నికర్ష యోగ్య స్వవిషయ బోధమునే కలిగించును. మరి సర్వార్థ సాక్షాత్కార తన్నిర్మాణ సమర్ధ పురుషనిశేష విషయక బోధమును కలిగించ జాలవు. ఇక ఆంతర సుఖాది వ్యతిరిక్ర బాహ్యవిషయాలలో మనస్సుకు బాహ్యేంద్రియ నిరపేక్ష ప్రవృత్తియే అనుపపన్నము కనుక ఆంతర ప్రత్యక్షము కాదు. ఇక యోగజన్యమని కూడా అనరాదు, భావనా ప్రకర్షముతో కలుగునట్టి ఆ జ్ఞానములోని విషయము స్పష్టముగా భాసించినప్పటికిని ఆ జ్ఞానము భావనాజన్యము కనుక పూర్వమను భవించిన విషయములను మాత్రమే అవగాహించునట్టి స్పృతి రూపమే కాగలదు. ఈ స్మృతి

౯7కు స్మితజ్యోత్సు అనునది అజ్జాతార్థ జ్ఞాపకత్వ రూప ప్రామాణ్యము కలదికాదు కదా. ప్రమాణ కోటిలోనే చేరనపుడు ప్రత్యక్షమని కూడా అనరాదు. అనుభవించిన విషయముల కంటె అతిరిక్త విషయములను అనగాహించుననడానికి కారణమేమి కన్పించదు. ఇతర విషయములను అవగాహించునపుడు అది భ్రమరూసమని కదా అననలసియుంటుంది. కనుక ఏ ప్రత్యక్షము కూడా ఈశ్వరుడి విషయములో ప్రమాణమనడానికి వీలులేదు. ఇది శ్రీభాప్యకారులమాటల సారాంశము, ఇట్టు శ్రీభాష్యకారుల రచన ఈశ్వర సిద్ది గ్రంధమును సంపూర్ణముగా వినియోగించు కొనినది. ప్రత్యక్షము ప్రమాణము కాదు అన్నట్టే అనుమానము కూడా ప్రనూణముకాదని మీమాంసకులు వాదిస్తారు. తార్కికులు చెప్పునట్టి పామాన్యతోదృష్ట అనుమానము పై దోషములు చూపెడతారు. తిరిగి తార్కికులు తాము చూపెట్టు అనుమానముల పైన మీమాంసకులు చూపెట్టునట్టి దోషములను తొలగించుతారు. ఇట్లు ఉపలబ్ధమైన ఈశ్వర సిద్ది గ్రంధము శ్రీభాష్యకారులకు శాస్త్రయోనిత్వాధికరణమునకు సంబంధించిన పూర్వ పక్ష నిర్మాణములో ఎంతయో ఉసయోగపడినది. ఆ కాలంలో వాస్తవికమైన సిద్దాంతమును సమర్దించడానికి కావలసిన (గ్రంధములు దుర్లభములు. అట్టి స్థితిలో పరమాచార్యుల ఈ (గ్రంధములు భగవద్రామామజులకు మార్గదర్శకములే కాక సిద్దాంతస్టాపనకును ఉపయోగపడినవి. తరువాత కూరేశుల వారితో ప్వామి కాశ్మీరము వెళ్ళడమేమి, అక్కడ శారదా (గ్రంధనిలయములో బోధాయమల వారి వృత్తి గ్రంధముగాని బ్రహ్మనంది గారి వాక్యము కాని, ఆదిశంకరుల వారి సూత్రభాష్యముగాని లభించియుండవచ్చును. ఇవి యన్నియు శ్రీ భాష్య రచనకు సహకరించిన గ్రంధములే. ఇట్టు తాము పరమాచార్యులకు చేసిన వాగ్దానము ప్రకారము శ్రీ భాష్యకారులు ఎంతో ప్రయాసపడి శ్రీభాష్య [గ్రంధమును రచించినారు. వ్యాససరాశరుల నానుధేయములుంచి కూరేశుల కుమారులకు దర్భన నిర్వాహకత్వమును అప్పజెస్పినారు. 72 మంది ఆచార్య పురుషులను ఏర్పాటు చేసి శ్రీవైష్ణవ సంపత్తిని పెంపాందించుటకు ప్రణాళిక సిద్దము చేసినారు. తాము అభిమానించిన కురుకై పిరాన్‌ షిళ్ళె అనువారి ద్వారా ఆళ్వార్ల దిన్య ప్రబంధమగు తిరువాయ్‌ మొళి కి వాఖ్యానము చేయించినారు. నాటి కాలపు అస్పుళ్యులన బడువారిని ఏడు నవందలనుందిని ఊర్చ్యపుండ్రాలతో అలంకరింపచేసి తిరునారాయణ పురంలోని సంపత్కుమారమూర్తిని తురుష్కప్రభువు నుండి స్వాధీనమొనర్చుకొనినారు. ఆతురుష్క ప్రభువు కూతురుకును, నాటి కాలపు అస్పృశ్యులకును అక్కడి మందిరంలో ప్రవేశము కల్పించినారు. ఆ తురుష్క ప్రభువు కూతురే బీచీనాచ్చియార్‌గా సేవింపబడుతున్నది. ఇట్టు జగదాచార్యులైన భగన(ద్రామానుజులు పరమాచార్యులగు యామునమునులు ఉపనిషత్తులు ప్రతిపాదించు సత్యప్వరూప స్వభావనములను సమాజానికి చాటి చెప్పడము ర్వారా తమ అనుష్టానములో దర్భింపచేయడం ద్వారా శ్రుతిమాతకుగాని, సమాజానికిగాని సాటిలేని మేటి పరిచర్య సల్సినారని సంగ్రహంగా స్మరించుకొనుచున్నాను. జై శ్రీమన్నారాయణ

స్మితజోత్న 75 శ్రీ జీయర్‌ స్వామివారి నిత్యతనియన్‌

వేదాన్త ద్వయ తత్వజ్ఞం మంత్రమంత్రార్హదం గురుం | శ్రీిమన్నారాయణాచార్య రామానుజ యతిం భజే ॥

శ్రీమన్దారాయణ రామానుజ యతిభ్యోనమ:

శ్రీ త్రిదజ్జి వింశతి (ఉవే.ప్ర-శ్రీమాన్‌ కవిరత్న గుదిమెళ్ళ రామానుజాచార్యస్వామి ప్రణీతం)

యస్సదా విజయతే శత్రిదండినా శైశవప్రభృతి సౌహృదథశ్రియా |

తం భజామి నిగమాంత దేశికం తెల్కిచర్ల కులగోపదేశికమ్‌ ॥ క్షే శ్రీ శ్రీనివాస యతిశేఖర నిత్యపూజా

శవైంకర్య నిర్వహణధుర్వ్య మహార్య ధైర్యం 1

అజ్ఞానినాం భవజుషాం శరణం త్రిదండి

నారాయణార్య గురుచందిర మాశ్రయామి ॥ 2 తోతాద్రిపీఠగురువర్య నిదేశలబ్బ

కాషాయదండ మఖసూత్ర శిఖాభిరామం |

బద్దాత్మనాం హృదయతాపహరం శరణ్యం

నారాయణార్యయమినం మనసా స్మరామి ॥ పె స్వామిన్‌! త్రిదండి కులభూషణ! వాసుదాస

దివ్యాశ్రమ స్థలకుటీర తటీనివాస ।

సంసారకర్షమగళావధి మగ్నమేనం

ఉద్ధృత్య పాహి కృపయా పరయా మహాత్మన్‌ ॥ క్షే విద్వన్‌! గురూత్తమ! బహిర్విషయాభిలాష

గాఢాంధకార నిబిడీకృత దుష్టమాళ్లే ॥

సంసారరూపగహనే విషమే చరంతం

మామేత్య దేహి భవదీయ కటాక్షదీపమ్‌ ॥ క్‌ ఆకస్మిక ప్రణయశీతలవీక్షణీన

నారాయణేన కలితోహి తవావతార: |

తత్తాదృశస్య భవత: పదయోర్నినేశ్య

భారం చరామి యతిశేఖర యావదాయు: ॥ ళ

76 స్మితజోత్న

స్వామిన్‌! హిమాద్రిశిఖరే బదరిప్రదేశే

యత్తప్రమార్ష్శవిధినా కఠినవ్రతేన

తన్మంత్రతత్వముపదిశ్య భవార్తిభాజాం

నారాయణో మునిరివాసి కలౌ మహాత్మన్‌ ॥ 7 జాత్యా ద్విజత్వముపగమ్య గురోస్సమీపే

శ్రీఖాష్యమేత్య భగవనద్విషయం ్రపద్య |

గార్జస్ట్రధర్మమనలంబ్య విస్పజ్య పశ్చాత్‌

త్రీభాష్యకార ఇన భాతి భవాన్‌ త్రిదండిన్‌ ॥ 8 కందాడవంశ కలశోదధి పూర్ణిమేందుం

రామానుజార్య కరుణావిదితాగమాంతమ్‌ |

గోపాలసూరి సుహృదాశయ బద్ధభానం

నారాయణార్య యతివర్యనుహం నమామి 1 ం్ర అష్టాక్షరస్మరణసొౌరభపూరితేన

దివ్యేన భక్తి మకరంద రసాంచితేన |

చిత్తాంబుజేన మృదువా పరిశీతలేన

సోయం నుదీయ ఇతి భావయ దేశికేంద్ర ॥ 10 సోయం పళశుస్తివిధ దోష పరీతచేతాః

సర్వేశ్వరో వదతి మాంప్రతి న క్షమామి

కృత్వా రమాపిఘటనాం విఫలా బభూవ

కింవా కరోమి భగవన్‌ శరణం త్వమేవ ॥ క్ష నానాజనుష్కుత దురంత మహాఘరూప

పంకే మనూస్య హృదయం స్థలితం నితాన్తం ।

తత్‌ క్షాళయామి యతిరాజ! భవత్సవిత్ర

శ్రీపాద తీర్థ నుధునా మయి సంప్రసీద ॥ 12 తత్వం శ్రియఃపతిరితి ప్రతిబోధ్య లోకాన్‌

ఆసేతు సీతనగ సర్యటనం కరోషి

తప్మాత్చునర్దనురవాస సభాష్యకర్తీ

త్యాలోచ్యతే పదయుగం శరణం గతోస్మి ॥ 13

స్మితజోత్న 77 కృత్వా క్రతూన్‌ బహువిధాన్‌ సఫలాన్‌ విశిస్టా - ద్యెత ప్రచారక సభామపి కల్పయిత్వా భక్తి ప్రభానమభితః కలయన్‌ ప్రజానాం ఉత్తారకో భవసి సంయమి సార్వభౌను ॥ 14 మంత్రోపదేశ విధినా చ సుదర్భ్శనాంక - దానేన సండిత సభా విషయ ్రచారై: | సీతా రఘూత్తమ చరిత్ర మహోత్సవాద్యె: విభ్రాజతే భవదమానుషశక్తిరద్య ॥ క్షే5 ధన్యోహమద్య గురుశేఖర యుష్మదంటఘ్రు సంసేననాశ్రయణ దర్శన పాద తీ్డై: మంత్రార్థదాతరి గురౌ మునుజత్వ బుద్ధిః అద్యెన మే వినిహతా, హృదయం ప్రశాంతమ్‌ 116 సత్యం వదామి యతిభూషణ! కిం బహూక్ష్యా సంసార భోగ విషయాననుభూయ చేతః | విష్ణుం న కాంక్షతి నచేచ్చతి విష్ణుభక్తాన్‌ ప్రారబ్ధ కర్మవశత శృరణం త్వమేన॥ 17 అస్మాదృశాం విషయదోషనులీనుసానాం స్వప్నేస్యలభ్య విషయం బదరీ ప్రయాణం | తత్తాదృశం యతికులోత్తమ వస్వ్యదీయ సాదాబ్ద సంశ్రయ వశాత్సఫలం బభూవ ॥ 18 విద్యార్థినాంచ విదుషాం విదుషీనుణీనాం పూర్వార్జితేన సుకృతేన భవాన్‌ ప్రసన్నః | తల్‌జ్ఞాన సంపదఖిలా భవతా గృహీతా తత్త్య ప్రచార విషయే సఫలా బభూవ ॥ 19 స్వామిన్‌! శుచిస్మిత ముఖోల్లనదూర్వ్వవుండ్ర కాషాయనవేష మృదుభాష సుహృత్పుభూష | శ్రీమత్రిదండి గురుదేవ! మనోజ్ఞ భావ! రామానుజాఖ్యయతిరాజ! మయి ప్రసీద ॥ 20 అస్మీన్‌ కలౌ గురుకులోచిత ధర్మశాలీ జ్ఞానోచితాచరణభాక్‌ విజేతేంద్రియళ్ళ । నారాయణార్య యతిశేఖర ఏక ఏవ సత్యం బ్రవీమి సుజనాః శృణుతాస్మదుక్తిమ్‌ ॥ 21 విజ్ఞప్తిమిత్సముకరోత్కవిరత్నవామా విజ్ఞానరత్న రుచిరాయ యతీశ్వరాయ | అజ్ఞానత: ప్రతిపద స్థలితాపచారాన్‌ ప్రజ్ఞాఘనాస్పహృదయా: కృసయా క్షమధ్వమ్‌ ॥ 22 ఇతి యతికులరాణ్ఞరాయణార్య స్తుతిమిహవింశతిమాదరాన్భితానాం | వితరతి భగవానఖండలక్ష్మీం మతిమతులాంచ, నిరత్యయం ్రసాదమ్‌ ॥ 23

స్మితజ్యోత్న జవ్మతిధి, నక్షత్రము :- శ్రీ సౌమ్యనామ సంవత్సర శ్రావణమాస ఉత్తరాభాద్ర నక్షత్రము. (1.9.19009). జన్మస్థలము :- కాకినాడ, తూర్పుగోదావరి జిల్లా, ఆంధ్రప్రదేశ్‌. జన్మనిచ్చిన తల్లితండ్రులు :- శ్రీనుతి వంగిపురము చూడమ్మగారు, శ్రీమాన్‌ మంగయ్యాచార్యులుగారు. మొదటి వామధేయము :-. శ్రీమాన్‌ వం.తిరువెంకటాచార్యులుగారు. స్వీకారము చేసికొనిన శ్రీమతి ఆకులమన్నాడ చిలకమర్రి లక్ష్మీనరసమ్మ | గారు, తల్లితండ్రులు శ్రీమాన్‌ కృష్ణమాచార్యులుగారు. రెండవ నామధేయము :- శ్రీమాన్‌ శ్రీమన్నారాయణాచార్యులుగారు గోత్రం :- కాశ్యపగోత్రము, ఆశ్వలాయన సూత్రం, బుక్షాఖా అక్షరాభ్యాసము మదురై ప్రాథమిక విద్యాభ్యాసము తమిళనాడు ఉన్నత విద్యాభ్యాసము ఆశ్రమస్వీకారము వరకును అర్హమూరు గ్రామము, రామచంద్రపురం తాలూక, నివసించిన స్థలము తూ.గో.జిల్లా, ఆంధ్రప్రదేశ్‌ వివాహము :- 16న సం॥ము ప్రాయమున శ్రీమతి అలిమేలు మంగమ్మగారితో సంతానము ;- 3 కుమారులు, ఓకకుమార్తి 112వ కుమారులు 1.1.1 గాక్షద్డు ౩నకువూరుడు 9.001. చదివిరి. భార్యావియోగము ;- 1934వ సం॥లో పాతికేంఠ్లప్రాయమున,

స్మితజ్యోత్న 79 పూర్వాశ్రమమున చేసిన వైదిక, సాంఘికసేనలు కొన్ని

1 పాత,మరియు చినిగిన వస్త్రములను వసూలుచేయుట. వాటిని బాగుచేయించి

. నిరుపేదలకు సంచుట.

1 2 నూలుతో బట్టలు నేయించి యింటియింటికి తిరిగి అమ్ముట, అమ్మించుట.

| ౩ _ గోరక్షణ సంకల్పించి ప్రతిరైతునుండి కొలదికొలది గడ్డి ఇత్యాదుల్ని సేకరించి, కసాయి వారిచే చంపబడేవాటిని రక్షించుట, పోషింపజేయుట.

4 ఒక్కొక్క ఇంటిలో ఒక్కొక్క గుప్పెడు బియ్యం చొప్పున సేకరించి అన్నార్తుల

కొసగుట.

5. హరిజనులకు నిత్యనివాసము కల్పించుటకై భారతదేశమున అర్తమూరులోనే

" మొదటి హరిజన మాదిరికాలనిని 123 యిండ్లతో కట్టించి అప్పటి లేబరు మంత్రులు శ్రీగ7.7..గిరిగారిచే ప్రారంభింపజేయుట. రెండవ హరిజన కాలనీని గూడ ద్వారపూడిలో క124 ఇందడ్లతో నిర్మింపజేయుట.

6. స్వాతంత్ర్రయోధులగు రాజకీయబాధితులకు పరోక్ష ప్రత్యక్ష సహాయముల

, నందించుట.

7. శ్రీమాన్‌ తె.కం.గోపాలాచార్యస్వామితో పరిచయము.

8. _ ఇరువురున్నూ శ్రీమాన్‌ మండలి వెంకట కృష్ణశాస్రులుగారి వద్ద తర్కప్రకరణముల.

నధిగమించుట.

9. _ ఇరువురు కలసి శ్రీ ఉ.వే.న్యా.వా.తె.కం. రామానుజాచార్యస్వామి వద్ద సంస్కృత వేదాన్తాభ్యాసము చేయుట.

10. 40 దినములు కరోర నియమము, దీక్షలతో ద్రవిడ వేదాన్తము నభ్యసింపగోరి ఆళ్యార్ల కైంకర్యముగ “కణ్ణినుణ్‌ శిరుత్తాంబు” అన ప్రబంధసాశురములను నుపాసన గావించి కృతకృత్యులగుట,.

11. ద్రవిడ వేదాన్తమును శ్రీ.ఉ.వే.న్యా.వి.తె.కం. గోపాలాచార్యస్వామి వద్ద అభ్యసించుట.

12. శ్రీవిశిష్టాద్వైత ప్రచారక సంఘమును స్టాసించుట. (1939వ సం॥లో)

13. శ్రీ యతిరాజసేవా మహిళామండలిని స్థాపించుట.

14. ప్రాక్రతాలయములను దివ్యస్టలములుగ సంస్కరించుట.

80 స్మితజ్యోత్న

15. ప్రతిమాసమును ఒక్కొక్క పట్టణములో వేదాన్త పండిత సభలు నిర్వహించుట.

16. భక్తినివేదన వేదాన్త మాసపత్రిక నారంభించి నిర్వహించుట (1949వ సం॥రం చైత్రమాసంలో)

17. వేదాన్స ప్రవచన పారశాలలను స్టాసించుట (మొదటిది అర్తమూరులో 24-5-48న శ్రీయతిరాజ ఉభయవేదాన్త పారశాల అను పేరుతో 7గురు విద్యార్థులతో (ప్రారంభింప బడినను చివరకు ఇరువురు విద్యార్థులు సరహస్య భగవద్విషయ, సాంగ శ్రీ భాష్యాధ్యయన కాలక్షేసములను పూర్తిచేసుకొనిరి.

18. సంస్కృతభాషకు రాజకీయముగ ప్రాముఖ్యత కల్గించుటకై కృషి సలుపుట.

19. అష్టోత్తరశత శ్రీసీతాకల్యాణ, శ్రీరామపట్టాభిషేక, శ్రీరామపారాయణలు సలుపు శ్రీరామమహాక్రతువును మద్రాసులో 30-3-1949 నుండి 8-4-49 వరకు సుమారు 40 వేల ఖర్చుతో చాల వైభవముగ జరుపుట.

20. గీతాసందేశ మవోత్సవములు జరిపించిరి. మొదటిది 2-12-50 నుండి 20-12-50 వరకు మదరాసులో జరిగెను.

21. అవేక ద్రవిడ రహస్యములను తెలుగున అనువదించి ముద్రించి ప్రకాశింప జేయుట.

22. శుడక్రవారమునాడు సనుష్టి లక్ష్మీపూజలు చేయించుట.

23. శ్రీరామానుజ క్రతువులు సలుపుట.

24. గీతామందిరములను నిర్మించుట.

25. ఆంధ్రప్రాంతములోని గుంటూరుజిల్లా తెనాలి తాలూకాలో నున్న నడిగడ్డపాలెము (గ్రామములోని శ్రీవాసుదాసాశ్రమమును. కానుకగ పొంది అందు ప్రధాన కేంద్రమును ఏర్పాటుచేయుట.

26. హిమాలయములలోని బదరీనాధ్‌లో మొదటిసారిగ అష్టాక్షరీ నుంత్రోపాసనను క0 దినములు కరోరదీక్షతో చేయుట. (జూలై 1951) సిద్దినొందుట. తిరిగి 1952 లోను, 1953 లోను కూడ వెళ్ళి 40 రోజుల చొప్పున ఘఫోరనియమములతో పునశ్చరణ చేయుట.

27. శ్రీ నాననూమలై (తోతాద్రి)ి జగద్దురు పీఠ సన్నిధిలో శ్రీ వేంకటరామానుజ జీయరు స్వామివారి ద్వారా కాషాయ, త్రిదండ స్వీకారము మేనెల 1954లో జరిగినది.

స్మితజ్యోత్స ఇక ఆశమన్వీకారమయిన పిదప

1. _ శ్రీమదాష్టాక్షరీ కోటీహవన మహాక్రతువు. 21-6-54 నుండి 3-8-54 వరకు 150 మంది బుత్విక్కులతో బదరీనాథ్‌లో అష్టాక్షరీ 10 కోట్ల జపము పూర్తయినది. 1-8-54 నుండి 14-8-54 వరకు కోటి హవనములు నిర్నిఘ్నముగ జరుపబడినవి. ఆ కాలములో మొత్తం రూ.2లక్షలు ఇందులకై ఖర్చ్భయినది. ఇందులకై వేసిన ఒక స్పెషలు రైలునకుకూడ సుమారు రూ.2 లక్షలవరకు ఖర్చయినది. మరియు ఈ సందర్భమున అక్కడ శ్రీభూ- గోదా-రాజ్యలక్ష్మీ-రామానుజనహీత శ్ర్రీనివాన పెరుమాళ్ళ ్రతిష్టావన గావించి రామానుజకూటమున తాత్కాలికముగ 12-6-54న ఉంచబడినవి.

2. అక్కడనే 10-8-1956 లో శ్రీస్వామినారు ఒక స్థలమును శ్రీశేర్‌ శంకర్‌లాల్‌ బవుగుణ నుండి దానముగ (గ్రహించి ఇపుడున్న అష్టాక్షరీ క్షేత్రమునకు శంఖుస్తాపన గావించిరి.

3. భగవద్గీతా శిక్షాశిబిరములు నెలకొల్పి ప్రచారము చేసిరి.

4. _ శ్రీహరినామసంకీర్తన మహాశ్రతువులు సల్పిరి. (16.10.55 నుండి 1.256 నరకు)

5, గాయత్రీ మహాశక్రతువు. (యాదగిరిగుట్టపై జరిపిరి)

6. 108 శ్రీరామ మహాక్రతువులు దేశనుంతా తిరిగి చేసి 108 స్థంభములు నిర్మించిరి. చివరిది తిరుమలలో 108 కుండములతో జరుపబడినది.

7... శ్రీలక్ష్మీనారాయణ సహస్ర హోమకుండ క్రతువు తిరుమలలో జరిసిరి.

8. _ శ్రీమదుభయవేదాన్త ఆచార్యపీఠము ట్రప్టు నేర్పాటు చేసి పండితులందరకునూ, వార్షిక, మాసిక సంభావనల నేర్పాటు చేసిరి.

9. అఖిలభారత వేదవిద్వత్సమ్మేళనము, 4.4.1973 నుండి 12.౬73 నరకు ఢిల్లీ, రామలీలా మైదానమున జరిగెను. 2000 మంది వేదపండితులు, 200 మంది నాలాయిర పండితులు పాల్గానిరి.

10. శ్రీరామానుజ మహాక్రతువు శ్రీపేరుంబూదూరులో జరిపిరి.

11. భారతీయ దేవాలయ జీర్ణోద్దారణ సమితిని సాపించి లక్షల ఖర్చుతో అనేక దేవాలయములను జీర్లోద్దారణ గావించిరి.

12. 108 స్వాధ్యాయజ్ఞాన యజ్ఞములు దేశనముంతయు జరిపిరి.

13. శ్రీశ్రీమన్నారాయణ వేదవేదాంగ విద్యాలయమును నడిగడ్డపాలెమున స్టాపించిరి.

14. బడరీనాథ్‌లోని అష్టాక్షరీక్షేతమువ నిరంతరము సాధువులకు అన్నదానము జరుగుటకై ఆంధ్రప్రదేశములోను, మద్రాసు, సేలం ఇత్యాది స్థలములందును అన్నదాన శాఖా సంఘములనేర్పాటుచేసి వారువారు వసూలు పరచిన చందాలు వారివారివద్దే మూలవిధిగ నేర్పాటు చేయించి, వడ్డీని బదరీసంపి అన్నదానం జరుగు ఏర్పాటుచేయించిరి.

15. కర్నాటకలోని మేల్కోట తిరునారాయణ పెరుమాళ్ళకు నిత్యారాధనకు వసతిలేనినాడు ఒక నిత్యారాధన కమిటీని ఏర్పరచి చందాలను వసూలు పరపించి, నిత్యారాధన, భోగములను జరిపించు ఏర్పాటు గావించిరి.

82 స్మితజ్యోత్స శ్రీమతే రామానుజాయ నమః శ్రీమతే నారాయణాయ నమః శ్రీశ్రీశ్రీ త్రిదండి శ్రీ మన్నారాయణ రామానుజ పెద్ద జీయర్‌ స్వామివారి జవిత విశేషములు యదా యదా హి ధర్మస్య గ్లానిర్భవతి భారత । అభ్యుత్దాన మధర్మస్య తదాత్మానం స్పృజామ్యహమ్‌ ॥ పరిత్రాణాయ పాధూనాం వినాశాయ చ దుష్కృతామ్‌ 1 ధర్మసంస్థాపనార్దాయ సంభవామి యుగే యుగే ॥ ఎప్పుడు ధర్మమునకు హాని, అధర్మమునకు వృద్దిగలుగుచున్నవో అప్పుడు నేను అవతరించుచున్నాను. సాధువులను కాపొడుటకును, దుష్టులను సంహరించుటకును, ధర్మమును స్థిరముగ స్టాపించుటకును, ప్రతియుగమునందు పుట్టుచున్నాను, అని శ్రీమద్భగ ద్గీతలో శ్రీభగవానుడు అర్జునునకు స్వయముగ చెప్పెను. అదేవిధముగ అనాదిగ ఆ పరమేశ్వరుడు అనేక అవతారములుగ ఉద్భవించుచున్నాడు. భూలోకములో ధర్మము పూర్తిగ నశించి అధర్మము, అవినీతి సర్వత్ర ప్రబలినపుడు మాత్రమే భగవంతుడు ఉద్భవించుచుండును. అంతవరకు ఈ లోకమందలి అధర్మమును, దుష్టత్వమును రూపుమాపి ప్రజలలో ధర్మమును, నైతిక విష్టను, సదాశయములను నెలకొల్పుటకు; భగవానుని సర్వాంత ర్యామిత్వమును వ్యక్తపరచి, మానవులలో సోదరభానమును దయ, ధర్మము, సత్యశాచగుణము లను సెంసొందింపజేయుటకు, భగవదంశ సంభూతులైన మహానుభావులు, దేవదూతలుగొ జన్మించి, అపమార్గములపడి, భ్రష్టులగుచున్నవారికి తమ ఆధ్యాత్మికాను భూతులచే సంపా దించిన జ్ఞానవైరాగ్యములను ప్రబోధముగావించి ఉద్దరించుచుందురు. అట్టి మహాపురుషులు దైవస్వరూపులుగ పూజింపబడుచు ఆధ్యాత్మిక సాధనలో ఇతరులకు మార్గదర్శకు లగుచు అంత్యమున వారికి భగవత్పాయుజ్య సిద్దికలుగుటకు సహాయపడుచున్నారు. మరికొందరు వారి తేజోబలమువలనను, ఆధ్యాత్మికశక్తి వలనను, గాఢాంధకారములో మునిగియున్న మానవకోటివి ధర్మమార్గమునకు మరల్చి వారికి ఆత్మజ్ఞాససిద్ది కలిగించి ప్రపంచ క్షేమమునకు సర్వమానవకోటియొక్క కళ్యాణమునకు తను జన్మలను నినియోగింతురు. ఇట్టి మహా పురుషులు అన్ని దేశములలోను సర్వకాలములందు అవతరించి సేవచేయుచుందురు. అట్టీ మహానుభావులలో శ్రీపరమహంస పరివ్రాజకాచార్య ఉ॥వే॥ ప్రవర్తకులగు శ్రీశ్రీశ్రీ త్రిదండి శ్రీమన్నారాయణ రామానుజ పెద్ద జీయర్‌ స్వామివారు అధ్యాత్మిక ప్రబోధకులలో ముఖ్యులుగ అవతరించియున్నారు.

స్మెతజ్యోత్స్న 83 వారు స్వచ్చమైన నడవడికతో, ఉన్నతలక్ష్యములతో, ఉదాత్తాశయములతో, తికరణ శుద్దిగ ధర్మమును, సత్యమును, నిశ్చలభక్తితో ఆధ్యాత్మికానుభూతులందజేయు ప్రవక్తయని చెప్పుటలో ఎట్టి సందేహము, అతిశయోక్తియు లేదు. వారు దయామయుడైన పరమేశ్వరుని యందు చెక్కుచెదరని నిశ్చలమైన భక్తియేగాక సమస్త మానవకోటియొక్క ముక్తికోరి పేమభావమును ప్రకటించు మహోన్నత మహానుభావులు. బహుశాస్త్ర పారంగతులైన విజ్ఞాన నిధులు, గొప్ప ప్రజ్ఞావంతులు, మేధావి, మహాచైతన్యవంతులై ప్రకాశించు తేజోమూర్తి. అప్రతిహతమైన మహాశక్తి సంపన్నులై తమ సుందర మందహాసముతో సర్వస్వమును ఆత్మార్పణ గావించుకొన్న గొప్ప త్యాగమూర్తి వారి చిత్తశుద్ది, సత్యానురక్తి జపతపోనుష్టానశక్తి ఆత్మరతి, ఆధ్యాత్మిక భావసంపద అమోఘము. అట్టి మహానుభావుల జీవితచరిత్ర వర్షించుట సామాన్య మానవశక్తి కతీతము, అసాధ్యము. వారి జీవితమందలి కొన్ని ముఖ్య ఘట్టములను మాత్రము వివరించెదను.

వీరు అత్యంత సదాచార సంపన్నులైన గొప్ప దైవభక్తి కలిగిన గౌరవమైన శ్రీవైష్ణవ కుటుంబములో 1909న సంవత్సరమున అవతరించిరి. వీరి తండ్రిగారు శ్రీమాన్‌ ఉ॥వే॥ వంగిపురం మంగయాచార్యులుగారు. తల్లి చూడమ్మగారు. వారుభయులు గొప్పనిష్ట నియమము, నిశ్చలమైన దైవభక్తిగలవారు. శ్రీస్వామివారికి పది సంవత్సరముల ప్రాయము రాకముందే తండ్రిగారు పరమపదించిరి. తల్లిగారు వృద్దురాలై 84వ సంవత్సరమున పరమపదించిరి. ఈ కుటుంబము శ్రీఆత్రేయ బుషీ సంతతికి చెందినది.

ఆ పరమేశ్వరుడు మనలను తరింపజేయుటకు పంపుదూతలు ఈ భూలోకములో అవతరించినపుడు వారి దైవాంశ మనకు విశదమగుటకు కొన్ని అపూర్వ సంఘటనలు జరుగుచుండుట మనకు తెలిసిన విషయమే. అట్టి ఆశ్చర్యకరమైన విశేషమొకటి -ఈ శ్రీస్వామివారి విషయములోకూడ జరిగెను. అదేమన వీరు అవతరించిన ఆరవరోజు రాత్రి, పురిగదిలో వారి తల్లిగారు సాపకు పాలిచ్చుటకు లేచినపుడు మంచము ప్రక్కన గోడపై ఒక నల్లత్రాచుపాము ప్రాకుచూ పాపవైపు పడగజాపి వుండెను. అపుడు ఆ తల్లిగారు కేకనేయ తండ్రిగారు వచ్చి చూచి వెంటనే పాద ప్రక్షాళనము గావించుకొని వారి ఇంటి ఇలవేల్పు అయిన శ్రీ వేంకటేశ్వరస్వామి. వారివి ధ్యానించుకొని ఆ బిడ్డకు ఆ పెరుమాళ్ళ పేరు పెట్టుకానెదమనియు ఎవరికి ఎట్టి హానియు చేయవలదనియు వేడుకొనిరి. ఆ రోజున శనివారము. వెంటనే ఆ సర్పరాజము వెనుకకు తిరిగి మెల్లగ గోడ దిగుచున్నట్లు ప్రాకుచూ ఆశ్చర్యకరముగా అంతర్జానమాయెను. ఆ ప్రకారమే శ్రీ స్వామివారికి ప్రధమమున తిరువెంగడత్తాన్‌ అని నామమిడిరి. శ్రీ స్వామివారు బాల్యము నుండియు (త్రికరణశుద్దిగ సత్యము, అహింసల నారాధించుచు ప్రజాసేనకు తమ సర్వస్వము అంకితమొనర్చిరి. పరిశుద్ద జాతీయవాదిగా వారు జీవితమును ప్రారంభించిరి. 1920న సంవత్సరమున శ్రీగాంధిమహాత్ముని పిలుపును విని తమ పండ్రైండవ ఏటనే ఆంగ్రవిద్య మాని సంస్కృత విద్యాభ్యాసము ప్రారంభించిరి. పికెటింగులలో, ఉప్పుసత్వ్యా(గ్రహములో, ఖద్దరు ప్రచారములో

84 స్మితజ్యోత్న

క్ష ర పనిచేసి గ్రామములు, తాలూకాలు, పాల్గొని దేశసేన చేసిరి. కాంగ్రెసు వాలంటీరుగా పనిచేసిరి అనేక లా జయా అంపరి జిల్లాలలో కల్వ” [6180 ఓ62క్రట6ం నిర్మాణ కార్యక్రమమును వ్‌ * వీరు ఆనాటి జాతీయ స్వచ్చంద దేశ సేనకులలో ముఖ్యులు. రాజమహేంద్రవరములోని శ్రీగౌతమి. గోరక్షణ సంఘ సేవకులలో వీరు అగ్రగణ్యులు. ప్రజలవద్ద విరాళములు క పూనుకొని, అనేక నూతులు (త్రవిఇంచిరి. రెండు మూడు ప్రోగుచేసి, హరిజనోద్దరణకు పూనుకొని, అనేక త్‌ వందల వసతి గృహములుగల హరిజనవాడను పలుతావులంలో నిర్మించిరి. విధివశమున వారికి యవ్వనములోనే, అనగా వారి ఇరువదిఎనిమిదవ సం॥ ననే భార్యావియోగము సంభవించెను. ఆమె మన హిందూధర్మ శాస్త్రములలో, పురాణములలో చెప్పబడిన రీతిగ, మనోవాక్కాయకర్మలతో నిజమైన సహధర్మచారిణి.

ఈ సంఘటన వారి జీవితము నంతయు పూర్తిగ మార్చెను.నిత్యము ఏకభుక్తము సాత్తికాహారమును మాత్రమే తీసుకొను నియమమును, వారు ప్రారంభించిరి. అదివరథలో ధరించు పంచ, లాల్చిలను విసర్జించి, నిరాడంబరమైన; సాధుపుంగవుల శ్వేతవస్త్రములను, స్వల్పమాత్రముగ ధరింప (ప్రారంభించిరి. ప్రాపంచిన సుఖానందముల నన్నింటిని విసర్జించి, ఇంద్రియ వాంఛల నరికట్టి సంపూర్ణ ఆధ్యాత్మిక జీవితమును గడుప దీక్షబూని శ్రీవిశిష్టాద్వెత ప్రచారక సంఘమును స్టాపించిరి. అందులకు తామే అధ్యక్షులై స్వార్థరహితముగ మానవసీవక్తు బద్దకంకణులైరి. వీరనేక దేవాలయోద్దరణకు పూనుకొని వివిధ ప్రదేశములందు జ్‌ర్ల దేనాలయములను ప్రతిస్టగావించిరి. భారతదేశమందంతటను అనేక అధ్యాత్మిక ప్రచార సంస్థలనేర్పాటుచేసి, పండిత సమావేశములను సభలను, ఏర్పరచి, సనాతన ధర్మప్రచారము

రా చేయస్రారంభించిరి.

1950 సం॥లో వీరు హినూలయ పర్వతములలో గల శ్రీబదరీనాధ క్షేత్రమున కరి, అచ్చట మంత్రరాజమైన “ఉం నమో నారాయణాయ” అను అష్టాక్షరి మహామం(త్రమును, చాలా కాలము పునశ్చరణ రూసముగ, తపస్సుచేసి, సిద్దిసొందియున్నారు. ఆ దీక్షానంతరము, అష్టాక్షరి మహామంత్ర క్రతువు నొకదానిని, అనగా 10 కోట్ల మహామంత్ర జప పునశ్చరణతో కూడిన ఒక మహాయజ్ఞనును జరుపవలసినదిగా, పీరిక్తి భగవదొదేశము కలిగినది, ఆ మహాగక్రతు సిద్దికై వారు దీక్షబూని విధివిరానుము లేకుండ, అహోరాత్రమ్సులు 3 సంలు కృషి చేయుటేగాక, 1953 సం॥లో అనగా వారి 44వ ఏట సన్యాసాశ్రమమ్హున్ను సీ కరించి, తుదకు ఆ అష్టాక్షరి మహాక్రతువును ]0కో ట్ల జప, పునశ్చరణ హోమములతో కూడ మహాయజ్ఞమును, విజయవంతముగా పూర్తిచేసిరి. ఈ మహాక్రతువు హిమాలయ పర్వతములందలి శ

ప శ శ్రి బదరీనాధ క్షేత్రమున షుమారు 2 మాసములు దిగ్విజయముగ జరిగెను, ఆ మహా 'యజములో భారతదేశమునందలి వందలాది మహాసండిత్తులు పాలొనిం కొన్ని లక్షల రూపు

ర గ ప్ప యు వ్యయమొనర్చిరి. పిమ్మట ఆ నుహాయజ్ఞము జరిగిన చోట బ్రనగ్గా హిమాలయమిీ రం శ్రీబదరీనాధ క్షేత్రమున అష్టాక్షరీ క్లేమను పేరుతో బ్య ది ల గవ వివరించిన షుందిరములు భవనములు నిర్మించిరి. ॥

స్మితజ్యోత్న 85

1. 38 గదులు, 2 విశాలమైన పెద్దగదులు గల ఒక రామానుజ కూటమును,

2. 2 అంతస్థులు, 2 పెద్ద గదులగల పెద్దభవనము. దానిలో శ్రీ శ్రీనివాసరామానుజుల సుందర విగ్రహములను ప్రతిష్టించి, వారికై ఆ భవనమునందు శ్రీవైకుంఠ సింహాసనముతో కూడిన తిరువూముణి నుంటసముగల “సతృంగ సదనమును” నిర్మించిరి.

'పైెభవనములో యాత్రికుల సౌకర్యమునకై, విద్యుద్దీపములు, మంచినీటి వసతి, వంట సామాన్లు మొదలైన సౌకర్యములు సమకూర్చుటేగాక, శ్రీ శ్రీనివాస పెరునూళ్ళకు పూజలు, ధూపము నిత్యనైవేద్య ఆరాధన కైంకర్యములు, అష్టాక్షరి క్షేత్రములో అఖండ అన్నదాన సమారాధనలు 6రమాసములు నిత్యం నిరాటంకముగా శాశ్వతంగా జరుగుటకు వలయు శాశ్వత మూలనిధిని ఏర్పాటు గావించి, అయ్యది సక్రమముగ జరుగటకు ధర్మకర్తలను నియమించిరి.

శ్రీ బదరీలో అష్టాక్షరి క్షేత్రమునకు చేర్చి యింకను మరికొన్ని కట్టడములను నారాయణాశ్రమమను పేరుతో అనేక భిక్షుకు గృహములను కొన్ని లక్షల రూస్యముల ఖర్చుతో కట్టి అచట కార్యక్రమములను నిర్వహించిరి.

దట్టమగు మంచునలన బదరీ క్షేత్రమందు శ్రీ శ్రీనివాస పెరుమాళ్ళకు ఆరుమాసములు నిత్యపూజాదికములకు ఆటంకము లేకుండ పొండుకేశ్వరములో జరుగుటకు ప్రత్యేక దేవాలయమును రానూనుజ కూటమును నూతనముగా నిర్మించిరి. హిమాలయ సర్వతములలోని బదరీ శ్షేతములో ఈవిధముగ అతిమానుష మహత్తర కార్యము అనేకములు చేయుటకు లక్షల రూస్యముల ఇప్పటికే ఖర్చు అయినవి. ఇంకను అనేక లక్షల రూస్యములు ఖర్చుపెట్టవలసియున్నది.

మన ప్రధమరాష్ట్రపతి బాబురాజేంద్రప్రసాద్‌జీ, శ్రీ ప్రకాష్‌జి, బదరీనాథ్‌ యాత్రకు వెళ్ళినపుడు ఈ స్వామిజీచే నిర్మింపబడిన, అత్యద్భుత నిర్మాణములను తిలకించి, ఆ భవనములలోనే వారు కొంత కాలముండి ఆనందించి శ్రీస్వామివారి అసాధారణ అతిమానుష కార్యములను కొనియాడిరి. ఇంకను శ్రీ అనంతశయనం అయ్యంగారు, శ్రీ బూర్గుల రామకృష్ణారావుగారు, శ్రీ లాల్‌బహదూర్‌ శాస్త్రిగారు, శ్రీ వై.బి.చవాన్‌గారు, శ్రీగిరిజాశంకర్‌ వాజ్‌పాయ్‌గారు శ్రీ పతంజలి శాస్త్రిగారు, శ్రీ నేపాల్‌ మహారాజావారు, శ్రీ కరణ్‌సింగ్‌గొరు, శ్రీ కాశ్మీర్‌ మహారాజాగారు, ఇంకనూ మన భారతదేశమందలి మహనీయులందరికి ఈస్వామిజీ కార్యదీక్ష, వారి మాహాత్మ్యము వారి అతినూనుషశక్తి చిరపరిచితమే. వారిలో అనేకులు శ్రీ స్వామివారి కార్యక్రమములలో అంకురార్పణ చేసియు, కార్యక్రమములకు స్వయముగ పాల్తొనియు వారే పూర్తిగ కార్యభారము వహించియున్నారు. దైవకటాక్షములో పొటు, తపి ఉదాహరించిన మహనీయులయొక్క ఆదర అభిమానముల వల్లనే ఇంతటి మహ త్తం ఘనకార్యములు, ఇంత దిగ్యిణయమనుగ అ సేతు హిమాచల సర్యంతము జ చెప్పుటలో అతిశయోక్తి సందేహములదు. శ

ల మానవులలో ప్రబలియున్న ఈర్యాచ్వేషములు, అసూయ, అరా ల్‌ భయక్రోధములతో నిండియున్న ప్రపంచమున, అవినీతి, దురాచారములను పోగొట్టి (సర్వ

86 స్మితజ్యోత్న శాంతి) విశ్వకల్యాణమునకై ఈ స్వామినారు 108 శ్రీరామ మహాక్రతువులను, ఆ సేతు హిమాచల పర్యంతము జరుప 1960 సం॥రంలో సంకల్పించి దీక్షపూనినారు. ఒక్కొక్క మహా[క్రతువు (ప్రతిపునర్వను నక్ష్యత్రమునాడు ప్రారంభింపబడి 27 దినములలో పూర్తిగావింపబడెను. అట్టు ఒక్కొక్క మహా(క్రచువు 27 దినముల చొ మొత్తము 108 మవహాక్రతువులు నిర్వహించుటకు 8 సం॥ పట్టెను. ఇందు ప్రతిదినము శ్రీవాల్మీకి సంస్కృత రొమాయణమునుండి 20 సర్గలు సారాయణ చేయుచు, ఆజ్యహోమములతో 27 దినములు రామాయణమును పూర్తిచేయవలెను. చివరి 27వ రోజున శ్రీరామ సామ్రాజ్యపట్టాభిషేకము, పూర్ణాహుతి అవబ్బధము, అన్నశాంతి జరుపబడెను, ఈవిధముగ శ్రీరామ మహాక్రతువు జరిగిన ప్రతిస్థలముందును క్రతుసృతి చిహ్నముగ శ్రీరామ మహా్రతు స్తంభము (స్తూపము) ప్రతిష్టింపబడెను. శ్రీనారదమునివుంగవునిచే శ్రీవాల్మీకి మహర్చికి ఉపదేశింసబడిన శతళ్లోక సంక్షిస్తరామాయణము ఫలకములపై చెక్కబడి ఆ క్రతుస్తంభమునకు అన్నివైపుల అమర్చబడెను. ఆ 27 దినములలో దీక్షతో అంతర్భాగముగ భక్తులచే వ్రాయబడిన, రామకోటి పుస్తకములును ఆ క్రతుస్తంభము నందుంచబడెను. ఇట్టి మవాక్రతువు పూర్తి అయిన వెంటనే మరియొక 'క్రతువునకు సంకల్పించి క్రతు అఖండ దీపమును క్రతు నిత్య అగ్నిహోత్రమును, క్రొత్త (క్రతువు జరుగు స్థలమునకు, తరలించి ఏ విధమైన కాలవ్యవధిగొని, అంతరాయముగాని లేకుండా అభిండ దీపారాధన, నిత్యాన్న హోత్రముతో 108 మవోక్రతు స్తంభములు 1960 మొ॥ 1968 వరకు 8 సం॥లలో నిర్మింసబడెను.

శీశ్రీశీ త్రిదండి శ్రీమన్నారాయణ రామానుజ జీయర్‌స్వామి వారు దాతలు ఇచ్చిన 'ద్రవ్యముతో రామకోటి స్తంభములు నిర్మించిన ప్రదేశములు : 1 నడిగడ్డపాలెం 6 వునికిలి 11 పూసకోటిరేఖ 2 చుండూరు 7 గుడివాడ 12 పెదతోటవాడ 3 చీరాల 8 విశాఖపట్నం 13 చాట్రాయి శీ చావలి 9 కొత్తూరు 14 పోతునూరు 5 లింగవరం 10 శ్రీకూర్మం 15 సోతునూరు(బి) 16 భీమవరం శ? ద్వారక 78 భద్రాచలం(సి) 17 సింహాచలం 48 ఉజ్జయిని 79 పర్ణశాల 18 బదరికాశ్రమము 49 కురుక్షేత్రం 80 హైదరాబాద్‌ 19 హనుమాన్‌చట్టి 50 భిమాళి 81 అనంతవరం 20 తిరువూరు 51 అనకాపల్లి 82 మానుకోట 21 మంగళగిరి 52 నెల్లూరు 83 బొంబాయి 22 కవుతరం 53 జనకపూర్‌ 84 నాసిక్‌ 23 సంపత్కుమారపురం 54 సీతామడి 85 పాలకొల్లు

స్మితజ్యోత్న 857 24 మచిలీపట్నం 55 అహల్యాష్థాన్‌ 86 ఆకివీడు 25 పూరోటిగన్నాథ్‌ 56 దేవఘాట్‌ (నేపాల్‌ 87 ఖమ్మం 26 కటక్‌ 57 ముక్తినాధ్‌ (నేపాల్‌ 88 వరంగల్‌ 27 ఆముదాలవలస 58 గయ 89 వరంగల్‌ 28 పాలకొండ 59 బక్సర్‌ 90 కిషన్‌దాస్‌ యల్లా రెడ్డిపేట 29 విజయవాడ 60 హరిద్వారము 92 నిజామాబాద్‌ 30 విజయనాడ (బి) 61 రంగాపురం 92 వారణాశి 31 ఏలూరు 62 రామేశ్వరం 93 బృందావనము 32 కల్వపాముల 63 వానమామలై 94 పుష్కరం 33 కోరుకొండ 64 శ్రీరంగం 95 జయపూర్‌ 34 తంటికొండ 65 మద్రాసు 96 ఫిరోజాబాద్‌ 35 అర్హమూరు 66 ట్రిప్లీకేన్‌ (మద్రాసు) 97 కాశ్మీరు 3౩6 అనపర్తి 67 కంచి 98 కాశి 37 విజయనగరం 68 మదురై 99 అయోధ్య 38 బొబ్బిలి 69 హృషీకేశ్వరం 100 హంపి 39 శ్రీరామత్‌ర్దం 70 పొండుకేశ్వరం 101 రాజమండ్రి 40 శ్రీకాకుళం 71 ఢిల్లీ 102 ఉప్మాక 41 బరంపురం 72 మిథ్రీ 103 ప్రయాగ (అల్జ్దాబాద్‌) 42 గోపాలపురం 73 నైమిశారణ్యం 104 గుంటూరు 43 ఇచ్చాపురం 74 విట్టూరు (వాల్మీకాశ్రమం) 105 వానపాముల 44 బరంపురం (బి) 75 చిత్రకూటం 106 అలిమేలు మంగాపురం కీ5్‌ నాసిక్‌ 76 భద్రాచలం 107 తిరుపతి 46 శిఖా 77 భద్రాచలం (బి) 108 తిరుమలహిల్సు ఇట్లు శ్రీరామచంద్రమూర్తి అవతరించి, నివసించి, సంచరించిన ప్రతి పవిత్ర పుణ్య క్షేత్రము ననేగాక భారతదేశమందలి ఆ సేతుహిమాచలము, బొంబాయి, కలకత్తాల మధ్యగల ప్రతి ముఖ్యస్థ్టలమందును శ్రీరామక్రతువు జరిపీ క్రతుస్తంభమును ప్రతిస్టించిరి. కొన్ని స్థలము లలో స్థాపింపబడిన శ్రీరామ క్రతుస్తంభముల వివరములను భక్తులకు తెలియజేయుట అవసరము. చెన్నపట్టణములో స్టాసింపబడిన శ్రీరాను మహాక్రతు స్తంభమునకు అన్నివైపుల వెండి ఫలకములు అమర్చబడియున్నవి. 108 శ్లోకముల సంక్షిప్త రామాయణము చిత్రములతో

88 స్మితజ్యోత్న చెక్కబడియున్నది. ఇచ్చట సీతారామ లక్ష్మణ హనుమాన్‌ విగ్రహములు ప్రతిష్టింపబడి, నైవేద్యము శాశ్వతముగ జరుగుటకు ఏర్పాట్లు జరిగియున్నవి.

గుంటూరులో ్రతిస్టింపబడిన [క్రతుస్తంభములో 365 కోట్ల శ్రీరామనామములు ఉన్నవి. అచ్చట కట్టిన శ్రీరామ క్రతుస్తంభములో షుమారు 15,00 ఇటుకలు, ప్రతిఇటుక 'పైనను 108 సార్లకు తక్కువగాకుండ శ్రీరామనామము దిద్దించిన ఇటుకలు మాత్రమే ఉపయోగించినారు.

విజయవాడలో జరిగిన శ్రీరామ మహాక్రతువులో మన ఆంధ్రదేశములోని, వందలాది వేద పండితులను ఆహ్వానించి, కార్యక్రమములను వైభవముగా జరిపించి వారిని సత్కరించిరి.

నెల్లూరు పట్టణమందు 7 రోజుల హోమములు జరిపి 104వ శ్రీరాముకోటి స్తంభము 1968లో నిర్మించి, శ్రీ సీతారామ లక్ష్మణ, భరత, శతృఘ్న, హనుమత్సమేత విగ్రహములను ప్రతిష్టించి, నిత్యధూప, నైవేద్య కైంకర్యనములు శాశ్వతముగా జరుగునట్టు ఏర్పాటుచేసి ఉన్నారు. ఇదికాక ప్రతిసంవత్సరము శ్రీరామనవమికి 10 రోజులు వేడుకలు జరుగును. ప్రతి సంవత్సరము మార్గశిర మాసములో వార్షికోత్సవ సందర్భమున 10 రోజులు వేడుకలు జరుగును. లక్ష మల్లెపూల అర్చన, లక్ష తులసిపూజలు స్వామికి జరుగుచున్నవి. ప్రతినెల పునర్వసునాడు తిరుముంజనం, పూజలు జరుగును. ఇచ్చట ప్రతి సంవత్సరము మణవాళ నుహామువి స్వామివారి పూజలు, శ్రీరామానుజ స్వామినారి పూజలు కూడ జరుగును, రామకోటి స్తంభము వద్దనే శ్రీవేంకటేశ్వరస్వామి అఖండ జ్యోతికూడా నెలకొల్పబడియున్నది.

అలహాబాదు కుంభనేళలో జరిగిన శ్రీరామ మహాక్రతువునకు అప్పుడు మన ఇండియన్‌ యూనియన్‌ డిఫెన్స్‌ మినిష్టర్‌ శ్రీ వై.బి.చవన్‌ గారు ఆధ్వర్యవము వహించి వారే క్రతువును నిర్వహించి జరిపియున్నారు.

కాశ్మీర్‌లో జరిగిన శ్రీరామ మహాక్రతువునకు శ్రీ, కాశ్మీర్‌ మహారాజుగారు స్వయముగ ఆధ్వర్యవము వహించి జరిసియున్నారు.

హైందవేతరులను సైతము శ్రీరామ భక్తులుగ నూర్చి శ్రీరామచంద్రమూర్తి యందు భక్తిభావము అంకురింపగల పుణ్యక్షేత్రమగు భద్రాచలములో 100వ శ్రీరాను క్రతుస్తంభము ప్రతిస్టింపబడెను. భారవతావనిలోని పుణ్యక్షేభ్రములలో పరమ పావన క్షేత్రము భద్రాచలము. శ్రీరామదాసుగారికి భక్తి వైరాగ్యములను ప్రబోధించిన దివ్యక్షేత్రము శ్రీ భద్రాచలము. దాశరధీ శతకము ఆంధ్రములోను, సంస్కృతములోను శ్వేతశిలాఫలకములపై చెక్కించి అమర్భబడి యున్నవి, రెండు స్తంభములలో ఒకదానిపై రామదాసు తహశీలుదారు ఉద్యోగము చేయునప్పటి విగ్రహము, రెండవదానిపై భక్తి జ్ఞాన వైరాగ్య సంపన్నుడగు రామదాసు విగ్రహమును 6 అడుగుల పొడవుగలిగిన పాలరాతిసై ప్రతిష్టింపబడియున్నవి. ఇచ్చట 8 హోమ కుండములతో క్రతువు బ్రహ్మాండముగ జరిపెను.

చివర 3 శ్రీరామ మహాక్రతువులు అనగా 106వది శ్రీ అలిమేలు మంగాపురములోను, 107వది దిగువ తిరుపతిలోను, 108వది తిరుమల కొండపైనను జరిగెను.

స్మెతజ్యోత్న 89

ఈ తిరుమల కొండపై జరిగిన చివర 108వ శ్రీరామ మహాక్రతువులోని విశేషము, విశిష్టత ఏమనగా ఇచ్చట : 108 హోమకుండనులు 108 పండితులచే శ్రీ వేంకటేశ్వరస్వామి మూహాత్యము పారాయణము 108 పండితులచే చతుర్వేద పారాయణము 108 పండితులచే నాలాయిర దిన్యప్రబంధ పారాయణము 108 పండితులచే శ్రీ భాష్యపరనము 108 శ్వేతఛత్రములతో శ్రీరామచంద్రుల సొమ్రాజ్య పట్టాభిషేకపు ఊరేగింపు 108 భక్తులచే పూజలు 108 భక్తులచే శ్రీరామనామ సంక్షీర్తనము జరుపబడెను.

తిరుమలలో కేవలము మహాక్రతు స్తంభమేగాక 8 సంవత్సరములు ఆ సేతు హిమాలయము వరకు స్టాసింపబడిన 107 శ్రీరామ మహాక్రతు స్తంభముల ప్రతిరూపములు "పేర్లతో సహా స్థాపింపబడెను. ఇందువలన ముమున్షువులు 108 మహా[క్రతు స్తంభములను దర్శించిన పుణ్యఫలితము ఇచ్చట షాంది తరింపగలరు.

ఇట్లు శ్రీరామమహా[క్రతువులే గాక ఇంకను అనేక మహాక్రతువులను, యజ్ఞములను ఈ క్రింది విధముగా వివిధ స్థలములలో ఈ స్వామివారు జరిపించినారు. శ్రీరామ మహాక్రతువు మదరాసు 1948 శ్రీ రామానుజ మహాక్రతువు విజయవాడ 1949 శ్రీ గీతా జయంతి మదరాసు 1950 శ్రీ కోటితులసి మహాక్రతువు రాజమండ్రి 1951 శ్రీ, అష్టాక్షరి నుహాక్రతువు (10 కోట్ల జపహోనుపువశ్చరణ) బదరీనాధ్‌ 1953/54 శ్రీ గీతా జయంతి ఢిల్లీ “955 శ్రీ గీతా జయంతి రాజమండ్రి 1956 శ్రీ బ్రహ్మయజ్ఞము, కోటితులసి నుహాక్రతువు విజయవాడ 1957 శ్రీ వేదయజ్ఞము విజయవాడ 1956 శ్రీ గాయత్రి క్రతువు సింహాచలం 1959 శ్రీ గాయత్రి క్రతువు యాదగిరి 1960 శ్రీరామనుహాక్రతువులు, ఆసేతు హిమాచలం వరకు 1960 మొదలు 1969 శ్రీ బ్రహ్మయజ్ఞము బదరీనాధ్‌ 1969 అతిశాంతి శ్రీరామ మహాక్రతువు తిరుమల 1970 శ్రీ లక్ష్మీ నారాయణ మహాక్రతువు తిరుమల 1972

90 స్మితజ్యోత్స్న ఈ శ్రీ లక్ష్మీనారాయణ నుహాక్రతువు ఈ క్రింది విధముగా తిరుమల కొండపై 1-3-72 మొదలు 12-3-72 వరకు జరిగెను. 1008 బుత్విక్కులచే 2 కోట్లు ఓంనమో నారాయణాయ మహామం(త్రరాజజపము 1008 బుత్విక్కులచే 2 కోట్టు శ్రీ మంత్రజపము 1008 హోమకుండలములలో హననము 30 లక్షల తర్పణము 108 అధ్యాపకులచే నాలాయిర దివ్య ప్రబంధము 108 పండితులచే శ్రీ మద్భాగవతము 108 పండితులచే అష్టాదశ పురాణములు 108 పండితులచే శ్రీవిష్ణు సహస్రనామ పారాయణము 108 పండితులచే బ్రహ్మగాయత్రీ జపము 1 కోటి తులసి, కుంకుమ, అర్భన 400 అధ్యాపకులచే చతుర్వేద పారాయణము 108 పండితులచే శ్రీ భాష్య భగవద్విషయ కాలక్షేపము 108 పండితులచే శ్రీ రామాయణం, భారతం పారాయణము 108 పండితులచే శ్రీ వేంకటేశ్వర మాహాత్మ్యము 108 పండితులచే భగవర్గీతా పారాయణము 108 పండితులచే అఖండ హరినామ సంక్తీర్తనము ఇందులకు సుమారు 20 లక్షల రూపాయల ఖర్చు అయ్యెను. ప్రస్తుతమున లోకకళ్యాణార్థమై, సర్వారిష్ట నివారణార్థమై, సర్వజన సుఖశాంతుల కొరకు 4-4-73 మొదలు 12-1-73 వరకు “అఖిలభారత వేద విదత్పమ్మేళనము”భారతరాజధాని అగు ఢిల్లీ (ఇంద్రప్రస్థపురమున) రామలీలా మైదానములో జరిసించిరి. అందు కార్యక్రమము ఈ క్రింది విధముగ జరిగెను. 1008 వేద విద్వాంసులు చేదముల పారాయణము 200 విద్యాంసులు దివ్వ ప్రబంధ పారాయణము 2ైడ్త విద్వాంసులు హననము 108 విద్వాంసులు వాల్మీకి రామాయణ పారాయణము 108 విద్వాంసులు శ్రీమద్భాగనతము 108 విద్వాంసులు తులసీరామాయణము అటు పిమ్మట 15-8-1973 మొదలు 19-8-1973 వరకు శ్రీ భగవద్రామానుజణస్వామి అవతార స్థలమై, మరియు వారు అర్భావతారమున విరాజిల్లుచున్నట్టి శ్రీ పెరంబూదూరు దివ్య క్షేత్రమున అతిశాంతి అను విష్ణుయాగమును శ్రీ, భగవద్రామానుజ మహాక్రతు రూపేణ జరిసియున్నారు. ఈ అయిదు రోజులలో అభిలభారతీయ శ్రీవైష్ణవ మహా సమ్మేళనము కూడ జరుపబడెను,

స్మితజ్యోత్న 9

ఈ విధముగ శ్రీ జీయరు స్వామివారు సంచారము గావించిన ప్రతిస్టలమందును శ్రీహరేరాను నానముసంక్షీర్తన భజనసంఘములను, మందిరములను, శ్రీభగవద్గీత సంఘములను పండిత సభలు, పరీక్షపోటీలను ఏర్పాటుచేసి, పండితులను సత్కరించుచు, విద్యార్జులకు బహుమతులనిచ్చుచు, స్త్రీలకు ప్రత్యేక విదుషీమణి సంఘములు స్థాపించుట, శుక్రవార పూజా సంఘములు నెలకాలుపుట, వారికి కాలక్షేప సంఘములు మొదలైన అనేక ఆధ్మాత్మిక కార్యక్రమములు జరిగినవి.

ఇంకను శ్రీ జీయరుస్వామి పర్యటనచేసిన అనేక స్థలములలో వందలాది బ్రాహ్మణ, వైశ్య బాలురకు ఉపనయనములు చక్రాంకితములు చేయుచు సనాతన వైదిక ధర్మములు ఉద్దరించుచు ప్రచారము చేయుచున్నారు. ఈ ఆశయములన్నియు వారి కార్యక్రమములో ముఖ్యముగ ప్రధానమైన అంతర్భాగములు.

"పై ఏ కార్యక్రమమునకు గాని మరే ఇతర మవోశ్రతువునకు గాని వ్యయపరచు ధనమునకు వారికి ఎట్టి సంబంధములేదు. ప్రతి కార్యము జరుగచోట కార్యనిర్వాహక ఆహ్వాన సంఘం ఏర్పడి శ్రీ జీయరుస్వామివారిని వారి పరివారమును ఆహ్వానించితే వారు పరివారముతో వచ్చి ఆ క్రతు కార్యక్రమమును శాస్తోక్తముగా దిగ్విజయముగా జరిపించుటవారి ఆశయము. కర్తవ్యము బాధ్యత ధనసేకరణ, ఖర్చు వినియోగములు మొదలగు ఇతర బాధ్యతలు, మంచిచెడ్డలు అన్నియు ఆయా స్థలనులలోనే ఆహ్వాన సంఘకార్యకర్తలే జరుపు చుందురు. దేవాలయ జీర్టోద్దరణ :

ఈ భారతదేశమున భగవంతుడు పరమప్రీతితో మంత్రాదిష్టుడై విరాజిల్లుచుండు దేనాలయమే మన నిజమైన, నిత్యమైన పిత్రార్జిత ధన సంపద. దేవాలయములే మనకు ఆయురారోగ్య భాగ్య పౌభాగ్య భోగదాయకములు. ఇవియే భక్తి భుక్తి ముక్తిప్రదములు. ఇవియే సకల కళలకును, సమస్త సంప్రదాయములకు, సర్వసంపదలకు నిలయములు. వర్ణాశ్రమ లింగభేదములు లేకుండ ఆగర్భ దరిద్రుడు మొదలు శ్రీమంతుని వరకు శారీరక, మానసిక, ఆధ్యాత్మిక, శాంతిసౌభాగ్యములు అనుభవించుచు ఆనందించుచు, తరించు, సామాజిక, సార్వజనీన, సామూహిక, సర్వేశ్వర, సొధములే దేవాలయములు కావుననే మన పూర్వులు దేవాలయ నిర్మాణమునకు వాటి నిర్వహణమునకు తను, సరస్వములను సమర్పించి త్యాగధనులై తరించిరి. అట్టి జాతీయ సంపద అయిన దేవాలయములను సరియైన స్థితిలో ఉంచుకొని కాపాడుకొనుట ప్రతి హిందువుని ముఖ్య ధర్మము, ప్రధాన క్షర్రవ్యము. అందులకై శ్రీ జీయరుస్వామినారు “అఖిలభారత దివ్య దేశ జీర్టోద్ధారణ సమితి” అను పేరుతో సంఘమును స్టాపించియున్నారు. ఈ సంఘము హిందూదేశములోని ముఖ్య దేవాలయములు జీర్టోద్దరణ గావించుటకై అఖండ కార్యక్రమమును తలపెట్టి అందులకు 10 కోట్ల రూ॥ అంచనావేయబడి, అప్పుడే 3 కోట్టు విరాళములు ఈ క్రిందివిధముగా వసూళ్ళు, వాస్దానములు తీసుకొని, కొన్ని దేవాలయముల జీర్ణోద్దరణ ప్రారంభించియున్నారు.

92 స్మితజ్యోత్న

(1) తిరుపతి తిరుమల దేవస్తానము తిరుమల

(2) పోమాని ట్రస్టు బొంబాయి

(3) శ్రీరంగం దేవష్టానము శ్రీరంగం

(4 ఆంధ్రప్రదేశ్‌ గవర్నమెంటు

(5) తమిళ్‌నాడు గవర్నమెంటు

(65) శ్రీ పరస్వతి బండారు కమిటి మదరాసు వేదపోషణ :-

సమస్త ధర్మమూలమైన వేదమును ప్రచారముచేయుటకు వేదవిశ్వవిద్యాలయమును మన ఆంధ్రదేశమున నెలకొల్పవలయునని శ్రీస్వామివారి కోరిక, అందులకు నాందిగా వారు 108 స్వాధ్యాయ జ్ఞానయజ్ఞములను చేయ సంకల్పించియునారు. భరతనర్శమున ప్రతి జిల్లాలోను స్వాధ్యాయ జ్ఞానయజ్ఞము జరుగును. ఒక్కొక్క యజ్ఞము 5 హోమకుండనులతో, చతుర్వేద పారాయణతో (1 కుండమున బుగ్వేదము, 1 కుండమున శుక్షయజుర్వేదము, 1 కుండమున కృష్ణయజుర్వేదము, 3 కుండమున సామవేదము, 1 కుండమున అధర్వణ వేదము, ద్రావిడ వేదాధ్యయనము, రామాయణ, భారత, భగపర్గీతా పారాయణ, విష్ణుసహస్ర నామ అర్భనలతో 7 రోజులు జరుగును. అట్టు యజ్ఞను జరిగిన చోట యజ్ఞచిహ్నముగా స్టూపము, దానిలో ఒక కృష్ణ విగ్రహమును ్రతిస్టించినారు. స్వాధ్యాయ జ్ఞానయజ్ఞములు జరిగిన కొన్ని ముఖ్య స్థలములు 18274 నుండి. 241274 ఆముదాలవలస

271274 నుండి. 2175 విజయనగరం

6175 నుండి 12175 కాకీనాడ

26.275 నుండి 43.75 దేవగాం, నిజామాబాద్‌ జిల్లా.

12475 నుండి. 18.ఓ75 హైద్రాబాద్‌లో వరల్డ్‌ తెలుగు మహాసభలు జరిగినపుడు ఎగ్జిబిషన్‌ గ్రౌండ్స్‌లో 108 కుండములతో జరిగెను.

20,475 నుండి 26.475 రాచంసల్లి (ఇల్లెందగుంట, కరీంనగరుజిల్లా)

15.75 నుండి. 75.75 వరగలి, వెల్లూరు జిల్లా 125075 నుండి 185.76 పెదనుల్తేని, కృష్ణాజిల్లా 265.75 నుండి. 1675 కిచనపల్లి, మెదక్‌జిల్లా

26.75 నుండి. 86.75 సిద్దిపేట, మెదక్‌జిల్లా

12101175 నుండి. 141.75 శ్రీరంగం మద్రాసుస్టేట్‌ 5,3.76 నుండి 113.76 మధిర, కంభంజిల్లా

స్మితజ్యోత్సు 93 133.76 నుండి. 19.376 రాజమండ్రి 20376 నుండి. 26.376 ఆర్తమూరు (తూర్పుగోదావరి జిల్లా) 243.76 నుండి 33376 అనపర్తి 24.76 నుండి 8.376 సైదాబాద్‌ కాలని (హైదరాబాదు) 124.76 నుండి 18.476 సనాతన ధర్మసభ (హైదరాబాద్‌)

1676 నుండి. 7.676 ఎగ్జిబిషన్‌ (గ్రౌండ్సు, నాంపల్లి, హైదరాబాద్‌లో 108 హోమకుండలములతోను, 1008 మంది భాగవతులతో ప్రజలందరి సుఖశాంతుల కొరకు సకల అరిష్ట నివారణార్థము శ్రీమాన్‌ నారాయణభట్ల కృష్ణమూర్తి శాస్రిగారి సంకల్పాను సారము శ్రీజీయరు స్వామివారి యాధ్వర్యవముతో శ్రీ కృష్ణభగవానుల (ప్రేరణతో ఇంతవరకు భారతదేశముననే జరిగినట్టు తెలియరాని, మరియు తెలుగుదేశమున ఎన్నడు కని విని యెరుగని సహస్ర (1008) భాగవత సస్తాహము, జ్ఞాన యజ్ఞ అష్టోత్తర శత (108) కుండ స్వాధ్యాయ జ్ఞానయజ్ఞమును యీక్రింది విధముగ జరిపిరి.

భగవానులగు వేదవ్యాన మహర్షి 'వేదవిభాగముచేసి 17 పురాణములను, మహాభారతమును రచించియు, చిత్తశాన్తి సొాందజాలక ఖిన్నుడై నారదనుహర్షి యొక్క ఉపదేశానుసారము శ్రీ మద్భాగవత రచనారూపమున భగవంతుని స్తుతించి నునళ్ళాన్తిని పాందెను. దానిని ఆవ్యాసమహర్షి శ్రీ శుకనుహర్షికి ఉపదేశించిరి. వారు మునిశాసముచే పతితుడైన పరీక్షిన్మహారాజునకు సస్తాహ విధానముతో వినిపించి ముక్తులజేసిరి. బహుమంది భక్తులు కృతార్జులు కాగలందులకు అట్టి శ్రీ మద్భాగవత సహ్తాోహములు ఒక్క మారుగ 1008 జరిసిరి. దీనికి యావద్భారత దేశమునుంచి 15 వందలమంది వేదశాస్త్ర విద్వాంసులు, వేదపండితులు 108 కుండ స్వాధ్యాయ జ్ఞానయజ్జమున చతుర్వేద పారాయణమును 18వేల భాగవత శ్లోక హోమములును, శ్రీ వాసుదేవ ద్వాదశాక్షరి గాయత్రి మొదలగు మహానుంత్ర జపతర్పణ హోమాదులు, శ్రీకృష్ణులకు ప్రతి అధ్యాయనమునకు షోడశోపచార పూజలు, ప్రతిరోజు లక్ష పుష్పార్భనలు జరిగెను. సర్వసంప్రదాయ పీఠాధిపతులు, సాధుపుంగవులు, పండిత ప్రకాండులు, హరికధకులు, గాయకులు విచ్చేసిరి. పెద్దల ఉపన్యాసములు, హరికధలు, భగవన్ఫృత్య నాటకములు జరిపిరి.

దేశమునందు అరిష్టములు తొలగి సుభిక్ష మేర్పడుటకు, ప్రజలు సుఖశాంతులతో ధార్మిక, నైతిక ప్రవర్రకులగుటకును ప్రభువులు న్యాయధర్మ ప్రవర్తకులై ప్రజారంజకులై పరిపాలన నిర్వహించుటకును ఇట్టి స్వాధ్యాయ జ్ఞానయజ్ఞములను 108 ఆ సేతు హిమాచల పర్యంతము యావద్భారత దేశమంతటనూ చేయుటకు శ్రీ జీయరుస్వామివారు సంకల్పించి ఇప్పటికి దిగ్విజయముగా 107 యజ్ఞములను నిర్వహించి యున్నారు. నున భాగ్యఫలముచే నారి భౌతికకాయము నుననుధ్య లేకపోయినను వారి పరిపూర్ణాను[గ్రహనుచే దివ్యవర్చ్భస్సుతో స్మితపూర్వాభిభాషులై మనమధ్య వేంచేసియున్న శ్రీశ్రీశ్రీ త్రిదండి చిన్న శ్రీమన్నారాయణ రామానుజజీయర్‌ స్వామివారు సామర్ధ్యముతో 108వ స్వాధ్యాయ జ్ఞాన యజ్ఞమును నిర్వహించినారు.

రడ స్మితజ్యోత్స్న

శ్రీ చిన్నస్వామివారి దర్శనం చేసిన ప్రతివారు, శ్రీ సెద్దస్వామివారి ఆశయాలు, సంకల్పాలు యధాతధంగా అమలుజరిపే కార్యదీక్షను, లక్ష్యశుద్దిని, పుణికిపుచ్చుకున్న కారణజన్ములుగా వారిని భావిస్తున్నారు. సనాతనధర్మ సంస్కృతుల సముద్దరణానికి శ్రీ, ెద్దస్వామివారు వేసిన పునాదులపై వీరు మహాప్రాసాదాలను నిర్మిస్తారని సకల జీవకోటికి కల్యాణాన్ని కలిగించగల కార్యక్రమాలను చేపడతారని భారతీయులందరు వేయికన్నులతో ఎదురుచూస్తున్నారు. శ్రీ స్వామివారు క్రమక్రమంగా తను ధర్మప్రచార ప్రణాళికలతో దేశాన్ని చక్కని వాతావరణంలో ముందుకు నడిసిస్తారని ఉదాత్తగంభిరమైన వారి మూర్తి మనకు అభయమిస్తున్నది.

ఈ శ్రీ జీయరుస్వామివారిలోగల అత్యద్భుతమైన ముఖ్యమైన విశిష్టత ఏమన :- అనాదిగ భారతవర్షమున శ్రీ, ఆదిశంకరులు, శ్రీరామానుజులు, శ్రీమధ్వాచార్యాది దైవాంశ సంభూతులగు అనేక మతకర్తలు పీఠాధిపతులు, శ్రీరామకృష్ణ సరమహంస, అరవింద, రామతీర్హ, రమణనుహర్షి మున్నగు తపస్పంపన్నులు, మహానుభావులు అవతరించియున్నారు. వారిలో కొందర్గు మతప్రచారము, మరికొందరు మత సంస్కరణల చేసియున్నారు. తక్కినవారు అనేక ఉత్కృష్ట గ్రంధములను (వ్రాయుట, విమర్శించుట, వ్యాఖ్యానించుట, ఆధ్యాత్మిక ప్రచారము గావించి, ప్రబోధనము చేసియున్నారు. ఇంకను మహాభక్తులు అవతరించి వారందరు ఈ మానవజన్మమందే ఈ భౌతికకాయముతోనే భగవత్‌ సాక్షాత్కారముపాంది, వారితో సంభాషించుట మున్నగు ఆధ్యాత్మికానుభూతుల పొందియున్నారు. అట్లు వారివారి జీవితములను త్యాగము చేసికొని ధన్యులై తరించినటువంటి భద్రాచల రామదాసు, త్యాగరాజు, తులసీదాసు, పురందరదాసు, భక్తతుకారాం, కబీరు, జయదేవుడు, వామదేవుడు, మున్నగు మహాభక్తులు ఎందరో ఈ భారతవర్శమున సర్వకాలములయందు ఉద్భవించుచునే యున్నారు. వారిలో కొందరు వాచికముగ మాత్రమే దైవభక్తి ప్రబోధము చేసిరి, మరికొందరు తమ తమ తరుణోసాయమునకు నూశత్రమే సాధనచేసి తమ జీవితములను భగవదంకిత మొనర్చి తరించిరి. కాని శ్రీశ్రీశ్రీ జీయరుస్వామివారన్ననో, కన్యాకుమారి మొదలు హిమాలయముల నరకుగల భారతదేశము సర్యటన చేయుచు ఆధ్యాత్మిక బోధ ప్రచారము చేయుటయేగాక అందుగల యావత్తు మానవకోటిని (వందలాది, వేలాది, లక్షలాది ముముక్షువుల) సమీకరించి వారితో కలసి తాముచేయు ప్రార్ధన, పూజ, నామసంక్షీర్తనము ప్రతివ్యక్తిచే చేయించుచు తమ స్వార్థమును లక్ష్య పెట్టక, లోక కల్యాణమునకు, కంకణము కట్టుకొని అహరహము భగవన్నామ సంక్షీరనాయత్రచిత్తులగుచున్నారు. ఇట్లు ధర్మోద్దరణచేయు తీశ్రీశ్రీ త్రిదండి శ్రీమన్నారాయణ రామానుజ జీయరుస్వామివారు అనతార పురుషులు.

సమస్త సన్మంగళావి భవన్తు

(ఈ వ్యాసము 108 స్వాధ్యాయజ్ఞానయజ్ఞ ప్రత్యేక సంచిక నుండి స్వీకరింపబడినది. ఫిబ్రవరి 1980)

[కస క్‌, క 12 ఖా ] ల (స ర " శ కు న ప నంద హస మున షు వ సస = హసనం న. న. జీ సా వ్ణి || (5 న ్రైణ్మె కిరి టాలం' న. పం వ. . ప ఇట్ట న. య. న? సనం ,. పం వ . థ్‌ /( ల్సి టు కనం కన శీ. కా న ల్శం వ్‌ = ల 1 ః;| ॥ (1 1 టై. నం ర న || య. | స్‌ పై 'ర్దేశభాషణం న స! + (న. షే. ఫ్టమర్యాదతో | |. హస్తెంత్‌

జ గా. టర చాయి సు ౯ క స నస గన శ తలి (22 హా వ వు టు శ్రీకందాళస్వామివారి పరిచర్యలో లక్ష్మణ యూలా ఇ యు. క! న క్ష గల 51. - ర ల ధ్‌ హా. ఖీ " శు త్‌ కే (టీ న రం. [| ] క్ష ఓ గ . (1 ఉట సే ॥ ఆ శ క య! తి నే స న న న... ౫ పాపట న రన సింహాచలేశుని శేషమాలతో తులసిమాలతో-పరివేష్టమర్యాదతో న 7! శ "| న. లం. ఎశిషు జిజ్ఞాసతో విరాట్‌ స్వరూపంతో 'ప్రవచనారంభంలో

టం 4 సీ ము శిత! న ల స. | గే సళ కట. స్‌. ్టా గీ | య న! - జ. యట . స శ్రైతంగా హా? న్న | / ॥ శ స న షప | డా. న! న న యువ నం | సాసక్తిగా న్యూయార్క్‌లో సాశ్చర్యంగా విశాఖలో షస * గుం / స్మ | ; హాంకాంగ్‌లో 95 శ్రీచరణాలు

/ (4 కల క! [2 సేం శే , చు. కక స స ఖే | స్‌ ౧ న శస వం. లో, |. న న మ (గ శా ర. | , న న న మ మా హమ “అంప ను క / ను న న... న న స పను స. మ! మ 7 వాలు. 1 న్‌ నా. జై టీ. లు! య (గ న 1 స నం అత్తత న! న్‌ గ్‌ క్‌ ॥ ను 1 తా గ / ॥/ జే “సానందంగా భీమవరంలో శ్రీగోపాలాచార్య స్వామివారితో లేఖనైకాగ్రంగా లలల లాలా వ య ౧ ఫె | | క | శ ష్ట వాస! నన పశాఖ-సింహాచలేబ సంపెంగ మాలతో

స్మితజ్యోత్న 95 శ్రీశ్రీ చిన్నజీయర్‌స్వామి వారి వైభవము ఉనే.ప్ర. 'కులపతులు”

శ్రీమాన్‌ తె.కం.గోపొలాచార్య స్వామి వారు, ఆశ్రమం, నడిగడ్డపాలెం. వీరు దుర్ముఖినామ సంవత్సర కార్తీక మాసములో శ్రీశ్రీశ్రీ పెరియ జీయరుస్వామివారి పొత్రులుగా అవతరించిరి. వీరు పదహారు సంవత్సరముల వయసులోనే తల్లిదండ్రుల పోషణను విడచి పెద్దజీయరు స్వామివారి పోషణలోనికి నచ్చిరి. వారు వీరికి తమ సంస్థలన్నిటిని తీర్చిదిద్దగల లౌకిక జ్ఞానమును కలుగచేసి బదరీక్షేత్రమునకు తీసుకొని వెళ్లి అష్టాక్షరీ - మహామంత్రార్ధ కాలక్షేపముతోపాటు రెండునెలలు కాలము మంత్ర పురశ్చరణమును శాస్తోక్తముగా జరిపించిరి. పిమ్మట 1977వ సంవత్సరములో వీరిని విద్యాభ్యాసమునకై నావద్దకు (శ్రీవాసుదాసాశ్రమమునకు) పంపించిరి. వీరు సూక్ష్మబుద్దితో నేను చెప్పిన విషయముల నన్నిటిని గ్రహించుచు. ఇతర విద్యార్థులు 5,6 సంవత్సరములలో నేర్చు కొనదగిన శ్రీభగవద్విషయముతో సహా సంస్కృత సాహిత్య - ద్రావిడ వేదాంత శ్రీభగవద్విషయాది (గ్రంధములనన్నిటిని సనుగ్రముగా రెండు సంవత్సరములలోపు సేవించి 1980వ సంవత్సరం ఫిబ్రవరి మాసములో శ్రీ పెరుంబూడూరులో అప్పటికచ్చటికి వేంచేసియున్న శ్రీ జీయర్‌స్వామి నారి సన్నిధిలో తిరుపతి శ్రీశ్రీశ్రీ చిన్నజీయర్‌స్వామివారి ఆధ్వర్యవములో శాష్త్రవిధి నతిక్రమించకుండా సన్యాసాశ్రమమును స్వీకరించిరి. అటుపైన శ్రీశ్రీశ్రీ పెద్దజీయర్‌ స్వామి వారిచే జరుపబడి శేషించి యున్న చివరి రెండు స్వాధ్యాయజ్డాన యజ్ఞములను మంచి నేర్పుతో వీరే విర్వహించిరి. ఆపైన తిరిగి వాసుదాసొశ్రమమునకు వేంచేసిరి. విజయవాడలో దశరాముందు జరుగు ఉభయ-వేదాంత సభలలో శ్రీశ్రీశ్రీ పెద్దజీయర్‌ స్వామివారి సన్నిధిలో శ్రీభాష్యమును కూడ ప్రారంభించి దానిని పూర్తిగావించుటకు వారిచే నాకు ఒప్పుగించబడిరి. నేను యధా కధంచిత్‌ దానిని పూర్తి చేయగలిగితిని. 1980వ సంవత్సరమున పెద్ద జీయర్‌స్వామివారు హనుమకొండలో బాగుగొ అస్వస్టులై యుండగా వీరు వారికి నిరుపమ సేవను గావించిరి, ఆశ్రను స్వీకారమును చేసిన నూతనావస్థలోనే విజయవాడలో కృష్ణా పుష్కరములను బ్రహ్మయజ్ఞమును మిక్కిలి ఆరితేరివ అనుభవములో నిర్వహించి 12 రోజులు కొన్ని వేలమంది ప్రజలకన్న దానమును కూడా గావించిరి. వీరు కావించిన మహత్తర కార్యములు నీరు తమ తాతగారైన పెరియ శీత్రీశీ జీయర్‌ స్వామివారు సంకల్పించిన, కొంతవరకాచరించి విడచినట్టియు, సంకల్ప మాత్రముతోనే విలిచిపోయినట్టియు,

936 ష్మితజ్యోత్స్న వారికభీష్టమయి నట్టియు అనేక మహత్తర కార్యములను అఘటిత ఘటనా సామర్ధ్యముతో నిర్వహించిరి, త్రీత్రీత్రీ పెద్దజీయర్‌స్వామినారు విజయవాడలోని సీతానగరములో వేదవిశ్వ విద్యాలయమునకు విశాలనుగు స్థలమును సంపాదింప పప్రయత్నించిరి. ఆదిచుదములేదు. కాని వీరు పల్లేరుకాయలతో నిండియున్న ఆ స్థలమును సుకరముగా సంపాదించి సుమారు కొన్ని లక్షల వీలువచేయు ఆవశ్యక భవనములను నిర్మింపచేసిరి. ఆంధ్రప్రదేశములయందు సంచరించి సుమారు పది సంనత్పరములలోపు విద్యార్థులను నలుబది ముందికి పైగా రావించి వారికి తగిన వసతులను సమకూర్చి వెయ్యి రూపొయలకు పైన సన్మానమును స్వీకరించు నలుగురు పరివిష్టితులైన వేదపండితులను - సంస్కృత సాహిత్య కోవిదులను, హూణ భాషా - పరిచితులను నియమించి విద్యాదానమును గానించుచున్నారు. ఆ విద్యార్థులలో ముగ్గురను సింహాచల క్షేత్రమున వేంచేసియున్న ఏకైక అధర్వణ వేదపండితులవద్ద 4 సంవత్సరములు అధర్వణ వేదమువంతను క్షుణ్ణంగా నేర్పించి వారిని, విద్యార్దులను ఘనముగా సభలో సవ్యానించుటయేగాక ఆ విద్యార్థులకు ముగ్గురను తిరుమల, భద్రాచలము మొదలగు పుణ్య క్షేత్రములలో అధర్వణ వేదోపాధ్యాయులుగను, పారాయణ పండితులుగను పెద్ద సన్మానములతో నియమించిరి. ఆ విద్యార్థులు ముగ్గురు శ్రీ వాసుదాసాశ్రమంలో కృష్ణ యజార్వేద సంహితను ముగించినవారే. మరిద్దరు విద్యార్థులను సమస్త వస్తతులతోను కుంభకోణంవందును మరిద్దరు విద్యార్థులను బెంగుళూరులోను వుంచి బుగ్వేదమును సాంతముగా నేర్చించిరి. ఈ విద్యార్థులందరకు సంవత్సరమునకొకసారి విరామమును కల్చించి ఇర్చులిచ్చి ఇంటికి వెళ్లి రమ్మున్నను వెళ్లక ఇచ్చటనే యుండి వేద కుశలులగుటయేగాక లౌకిక విద్యా కుశలులును అయి ఆవశ్యక హూణ విద్యమ కూడ నేర్చుకొనిరి. ఈ విద్యార్థులందరును శ్రీ శ్రీశ్రీ చినజీయరు స్వామివారు గావించు ఉపచారములకు భవ్యులై శ్రీవారిని తండ్రిగా ,చూచుకొనుచున్నారు. నుంచి ఉపన్యాసపాటవముతో అచ్చటచ్చట వేదార్థములతో కూడ ఉపన్యసింప సమర్భులైరి. శ్రీ జీయర్‌ స్వామివారు పంవత్సరమునకు నాలుగైైదుమార్జు ఉచిత వైదిక ఉపనయన

• పంచ సంస్కార విధులను కూడ వయస్సు మోరివను ఉపనయనము లేక నిలిచిపోయిన పెక్కుమంది వైష్ణవ బాలురతోపాటు అనేక వందలమందికి నిర్వహించుచున్నారు. పాంచరాడత్రాగమవేత్తలు కర్తలును మృగ్యమగు ఈ కాలములో పెక్కుమంది విద్యార్థులకు పాంచరాత్రాగముము నందలి విష్వక్సేన పూజ మొదలు ప్రతిష్టాంతము శాస్త్రవిధిగా నిర్వహించు నేర్పును సమర్థులగు పండితులద్వారా కలిగించు చున్నారు. ఇట్టి విద్యార్థులలో పెక్కుమంది పెద్ద పెద్ద వేతనములతో ' అర్బకులుగా నియమించబడి గృహస్థులై సుఖజీవితమును గడుపుచున్నారు. వీరికొరకై జగ్గయ్య పేట సమిసములో కాకతీయ సిమెంటు ఫ్యాక్టరీ నిర్మాణ కర్తలును హైదరాబాద్‌ వాస్తవ్యులైన శ్రీమాన్‌ వెంకటేశ్వరులగారిచే సమస్త వసతులతో నిర్మించబడిన

స్మితజ్యోత్స 97 ఆగమ పారశాలలో ఆగను శిక్షనిప్పించుచున్నారు. ఆంధ్రప్రాంతములో జరుగుచున్న ఆలయ శిలా విన్యాసములుగాని, నిర్మాణములుగాని, ప్రతిష్టలుగాని, జీర్టోద్దారణములుగాని వీరి మంగళాశాసనములు లేక జరుగవనుట అతిశయోక్తి కానేకాదు. వీరి పాదస్పర్మయున్నచో ఆ స్థలము శతకోట్టుగా విస్తరించునని జనుల విశ్వాసము. అందులక్రై ఒక దినమైనను వీరికి విశ్రాంతి నుండనీయరు.

రహస్యార్ధభరితమగు గీత, ఉపనిషత్‌, రామాయణార్ధములను మృదుమధుర ఉపన్యాసములతో వేలాది ప్రజలను ఆనందాబ్దీ నోలలాడించు చున్నారు. ఒక్కొక్క సందర్భమున పెక్కు వంటస్వాములకు సంభావన లిచ్చుచున్నారు. సన్నిధిలో స్వాములుండి అహనుహమికగా వంట చేయుచున్నను తమ కొరకై ఈ వ్యంజనము కావలెనని కొని పిండివంట కావలెనని కాని చేయించుకొని దాచుకొని వంటరిగా తినుట వీరి అలవాటులో నెన్నడును లేదు. కరపాత్రస్వామి అనునట్టు ఒకే విస్తరిలో పులుసు కారము లేకుండ తమ కొరకై తయారుచేసిన కొలదిపాటి ఆహారపదార్థములతో కూడిన ప్రసాదమును ఒక పూట మాత్రమే ఎడమచేతిలో నుంచుకొని కుడిచేతిలో నారగించుట తప్ప వేరేవిధముగా భుజించుట ఎరుంగరు.

ఎల్లప్పుడును చిరునవ్వు తళుకొత్తు ముఖముతో కొద్దివారు గొప్ప వారనక అందరను కుశల ప్రశ్న వేయుచు వారడిగిన విషయములకు సమాధానమును చెప్పుచు మాట్లాడుచుందురు. వేలాది ప్రజలచే సేవింపబడుచు ఆచార్య సన్నిధికి వేంచేయునపుడు ఆచార్యులకన్న ముందు తామే వారిని సాష్టాంగముగా సేవించి కొన్ని కొన్ని సమయములలో బహుజన పమక్షము నందే వారికి సంకోచం లేక పాదపూజ గావించుచుందురు. భక్తినివేదన పాఠకులు ప్రశ్నించు లౌకిక

• ఆధ్యాత్మిక బహుతర విషయములకు మృదుమధుర సమాధానముల నొసంగుచు వారిని తృప్తిపరచు అసాధారణ శక్తి వీరికి సర్వస్వము. ఆ సమాధానములకు పండితులే పరవశులగుదురు, *

వీరు ఆంగ్లభాషా జ్ఞానమును. బాగుగా ఆర్జించి వేలాది ప్రజలకు సంప్రదాయ రహస్యములను హృద యంగమములగునట్లుగా బోధించుట కలవాటు పడి చిన్న వయస్సగుటచే మిక్కిలి ఓరిమితో బోధించగల శక్తి సంపన్నులై యున్నారు. కావున ఇట్టివారు విదేశమునకు వేంచేయుటకూడ సార్దకమే.

వీరు కాకతీయ సిమెంటు ఫ్యాక్టరీ పరిసరములలో 2సంవత్పరములు ఏర్పాటు చేయబడిన ఆధ్యాత్మిక శిక్షాశిబిరముందున్న (ప్రాజ్ణులగు యువకులకును యువతులకును 2మాసములు తిరుప్పావై దివ్యప్రబంధమునుపన్యసించు శిక్షణనిప్పించి వారిని ధనుర్మాసములో వానాప్రాంతములకు పంపి మంచి ప్రచారమును గావించుచున్నారు.

ఇందులో విద్యాభ్యాసమునకు జేరిన విద్యార్థులకు ఉచిత భోజన వసతులనేగాక విద్యార్థి వేతనముగూడ నొసంగుచు వారికి శిక్షణ నిచ్చుటకై సమర్థులైన అధ్యాపకుల నేర్పరిచి

98 ప్మితజ్యోత్న్న

రాత్రింబవళ్లు కడుంగడు శ్రద్దతో నిర్వహించుచున్నారు. శ్రీ జీయర్‌: స్వామివారు వర్ణనిభాగమును

పాటింపక ఆధ్యాత్మిక శ్రద్దకల వారెనరొచ్చినా వారితోనే ఆశ్రమములను వడిపించు చున్నారు. ఇంత చిన్నవయసులో మతలోభము, ధనలోభముగాని, కీర్తి లోభముగాని, కీర్తి

లోభముగాని లేకుండ తమంతనే సన్యాసమును స్వీకరించిన శ్రీవైష్ణవు లెవ్వరును లేరు. ఇంత

చిన్నతములో ఇంత వైరాగ్య సంపన్నులుకూడ ఎవరు లేరు.

పీరి పాదము సోకివంతనే పరమ పవిత్రమగునని భావించి అన్ని దైవిక శుభ కార్యములకును భక్తులు వేంచేపు చేసుకొని వెళ్లి ఆ పవిత్రకార్యములను నిర్వహింప చేసుకొందురు. వీరివలె అసంఖ్యాకులగు ప్రజలకు తారతమ్యము లేక అన్నదానము చేయగల జీయరులెవ్వరును లేరు. లక్షలు, కోట్లు ఇర్చుపెట్టుచున్నను, చేతికి పైప తగిలివచో ఆ చేతిని కడుగుకొను వైరాగ్య భూషణులు వీరు. సాందీపుని వద్ద శ్రీకృష్ణునివలె రెండు సంవత్సరములలో ఆచార్యుల నుండి ఆవశ్యక విద్యనంతను గ్రహించిన జీయరులు వీరే. శ్రీ వైష్ణవ బాలురకు వేలకు వేలుగా సకాలమున ఉచిత ఉపనయనములను జరిపించి సంధ్యావందనమును సమగ్రముగా చెప్పించి ద్విజులను చేయు సన్యాసులును వీరే, బాల్యమునందే బహుభాషాభిజ్ఞులై పాహసముగా పంజాబ్‌వంటి గహనప్రాంతములకు కూడ వేంచేసి మన సిద్దాన్తమును ప్రచారము చేయగల జీయరులు పీకే. అవసరమగు ఆహార విహారములలో ఇంత వైరాగ్య సంపన్నులైన జీయరు వీరే, శ్రీవైష్ణవులకుపయోగించునటి ప్రసంగములతో అందరకు అందుబాటులో ఉండవలసిన విషయములను గ6ధముల ద్వారా అందజేయుచున్న జీయరులు వీరే. శ్రీశ్రీశ్రీ తము తాతగారగు పెద్దజీయరుస్వామివారు శ్రీవైష్ణవ పండితులకేర్పాటు చేసిన వార్షిక సన్మానమును నిలిషివేయకుండా సమర్పించుచున్న జీయరుస్వామి వీరు తప్ప ఎవరున్నారు? ఎంతటి గొప్ప లౌకికాధికారులవైనను కొద్దిస్షి మయము మాట్టాడినంతనే పరనళులను గావించు జీయర్లును వీరు తప్ప మరొకరులేరు. లక్షమందిపైగా ప్రజలనొకచోట చేర్చి అందరకును ఒకేసారి శ్రీవిష్ణు సహస్ర నామ స్తోత్రమునుపదేశించిన జీయరులును వీరే.

ఈ వైభవమంతయును లోకోత్తరమే అయివను ఇంతకు మించిన మరొక వైభవమును గమనింపుడు. ఇది 14-10-94 మొదలు 28-10-94 వరకు 5 వందల లక్షలతో తిరుమల కొండపై నూ మైన వోర్ముల, నరా నరపుకొనిన “విశ్వశాంతి సహస్రకుండాత్మక పోముకుండములు చొప్పున 72 యజ్రాులల మ రకు యజ్ఞశాలలో 14

ద్ద శ్ర మవాోవిష్టు సహస్ర నామాంకిత వేయి ఎనిమిది హోమకుండములతో ఈ యజ్ఞము విర్వహించ బడినది.

ఈ యజ్ఞ వైభవమంతయు 1994 నవంబర్‌ పత్రికలో యధావసితముగా నిరూపించబడినది. అది నాచామగోచరమగుటచే, నేనిచ్చట్ల దానిని వివరించజాలను. దానిని (ఆ పత్రికను) చూచి పాఠకులు ఆయాగ వైభవమును గుర్తింతురు గాక! అందు శ్రీశ్రీశ్రీ చిన్నజీయరు స్వామి వారు వైదిక - లౌకిక కార్యకర్తల పట్ట చూపిన బౌదార్యము శ్రీరామ

స్మితజ్యోత్స్న 99 చంద్రుడు గావించిన అశ్వమేధ మహాయజ్జ్ఞమున ఆ సమయమందు సన్నిహితముగా ఉన్నవారు సేవించిన సేవించి యుందురేమోగాని మనమెన్నడును కనిపిని ఎరుంగము. నాకు క రోజులు మాత్రమే ఆ మహాయజ్ఞమును సేవించగల భాగ్యము లభించినది. దానిని సీవించిన నేను “ఏష ఏవ సాధు కర్మ కారయతి అక్షరశః: యధార్హమైనదని తలంచితిని, కొనిచో ఈ కాలమున ఇంత వైభవోపేతమగు ఈ మహత్కార్యమును ఎవరు నిర్వహించగఅరు? ఆంధ్ర - దక్షిణ ప్రాంతీయులగు శ్రీశ్రీశ్రీ జీయరు ప్రముఖులందరును విచ్చేసి ప్రవచన వేదికపై ఇట్టి మహాకార్యము “నభూతో నభవిష్యతి” అని వేయినోళ్ల ప్రశంసించిరి.

సిమ్ముట 3-11-94న దీపావళినాడు శ్రీవారి దిన్య తిరునక్షత్ర నువోత్పవమును తిరుపతి వాస్తవ్యులగు ఉన్నతాధికారులందరు కలిసి మూడు దినములు అద్వితీయ వైభవముతో నిర్వహించి తమ కృతజ్ఞతను వేయినోళ్ల అనిష్కరించిరి, టై. ఇ

100 స్మితజోత్స్న మా చిన్నజీయరు స్వామి

(ఉ.వే.ప్ర.శ్రీమాన్‌ శ్రీభాష్యం అప్పలాచార్య స్వామివారు) ఇరవై సంవత్సరాల క్రితం రాజమండ్రి తులసీరామానుజ కూటంలో ఉండేవాళ్లం. ఒకనాటి ఉదయం “అజాతవ్యంజన: శ్రీమాన్‌ పద్మపత్ర నిభేక్షణ:” అన్నట్టు ఇంకా బాల్యం పూర్తిగా వధలి యౌనన ్రాదుర్భానం కలగని రోజుల్లో ఉన్న ఒక (బ్రహ్మచారి మాకు దర్శన మిచ్చారు. సువర్ల్షసదృశ దివ్యదేహకాంతి. ఆజానుబాహునులు. చూచేవారిని ఆకర్షించే సుందర విశాల నేత్రాలు. ద్వాదశోర్షపుండ్రాలతో విరాజిల్లుతోంది వారి మూర్తి ఎవరో అని మేము చూచి తులసీ రామానుజకూటంలో ఉన్న శ్రీమాన్‌ రామానుజాచార్యులవారిని ప్రశ్నిస్తే వారి దేహ బంధువే అని తెలిసింది. ఆ వినయం, ఆ అమాయికత్వం పెద్దలను చూచేసరికి సాష్టాంగంగా ప్రణమిల్లడం వంటి సదాచరణతో ఉన్నారు. తరువాత మరికొంత కాలానికి భవిష్యత్తులో జీయర్జు కాబోవుచూ మా స్వామి శ్రీమాన్‌ ఉ.వే.ప్ర. తె.కం. గోపాలాచార్యులవారి అంతేవాసిగా దర్శనమిచ్చారు. శ్రీమన్నారాయణ అనే వ్యావహారిక నామంతో, గురు శుశ్రూషా దీక్ష గుర్వనుసరణము, మితభాషణము మొదలైన ఉత్తను లక్షణాలతో భాసిస్తూ దర్భన మిచ్చారు. అక్కడే పండిత సభలలో కుమారాస్త్ర విద్యాప్రదర్భనంగా మా గురువుగారు వారి చేత సద్విద్యపై పండిత సభలో ప్రసంగింప చేసారు. ఆనాడు ఆరంభమైంది వారి దివ్యరూస సందర్శనం, దివ్యవాణీ సమాకర్ణనం. ఆనాటినుండి వారి సాహచర్యభాగ్యం మాకు లభించినది. 1980-82లో హైదరాబాదులో మేము తిరుప్పావై చెబుతున్నాము. తిరుమల తిరుపతి దేవస్థానంవారి బాలాజీ భవనంలో. శ్రీశ్రీశ్రీ పెదజీయరుస్వామివారి అస్వస్థత కారణంగా వారితో మా గురువుగారు, జీయరుస్వామివారి పరిచర్యకై ఈ స్వామివారు కూడా వచ్చేరు. ఒక్క క్షణం వదలక కంటికి రెప్పలా వారి సేవ చేస్తూ ఉండేవారు. అక్కడే పెద్దజీయరు స్వామివారు చరమయాత్ర జరిగింది. ఆ సన్నివేశం ప్రత్యక్షంగా చూడడంచేత నా మనస్సులో అలా నిలచిపోయినది. ఒకప్రక్క మా గురువుగారి బేలతనంతో కూడిన దీనమైన విలపనము,. రెండోవైపు మా కాబోయే జీయరువారి పుటపాకప్రతీకాశమైన గంభీరమైన వేదన. నా భాగ్యమే భాగ్యము. శ్రీ పెద్దజీయరు స్వామివారి దివ్యచరను శరీరానికి దివ్యాలంకారాలు చేస్తూ స్పృశించే భాగ్యం లభించింది. మన శ్రీమన్నారాయణులు 20ఏళ్ల వయస్సులో ఏమాత్రం బైర్యం సడలకుండా రెండురోజులు ఉపవాసంతో వారిననుసరించి నడిగడ్డపాలెంలో చరమ

సంస్కారం అయ్యేదాకా వేంచేసి ఉన్న సన్నివేశం ఆశ్చర్యకరమైనది.

స్మితజోత్న 101 శ్రీశ్రీశ్రీ పెద్దజీయరు స్వామివారి పరిపూర్ణ అను(గ్రహాన్ని పొందిన మహాభాగ్యశాలి శ్రీ చిన్న జీయరుస్వామి. అంతకుపూర్వమే పెద్దజీయరుస్వామివారి శ్రీపాద సమాశ్రయణం చేసి పంచ సంస్కారాలను లభించి వారివద్దనే మంత్రార్జాన్ని సేవించి అత్మ సంస్కారాన్ని పరి పూర్ణంగా ఆర్జించుకొని ఉన్నారు. వారి ఆదేశంమేరకు అష్టాక్షరీ ప్రాదుర్భాన క్షేత్రమైన బదరిలోనే మండల దీక్షగా తిరుమంత్రాన్ని పునశ్చరణంచేసి ఆచార్య అనుగ్రహాన్ని పరిపూర్ణంగా పొందేరని మా గురువుగారు చెబుతూండేవారు. తరువాత మా గురువుగాలివీద్ద ఛాత్రులుగా నుండి గ్రంధాధ్యయనం చేసి మాకు సతీర్జులైనారు. అష్టోత్తరశత స్వాధ్యాయజ్ఞానయజ్ఞ నిర్వహణకై తిరుమలపై చిన్న జీయరుస్వొమిగా కాషాయాలతో, త్రిదండంతో ఆవిర్భవించినారు. “క్రాష్రాయ శోభి కమనీయ శిఖానివేశం'” అని ఎంబెరుమానార్లను గురించి నిత్యం అనుసంధానం చేసుకొనే శ్లోకంలో అర్ధం ఒక్కసారి ప్రత్యక్షంగా దర్శనమిచ్చింది. అప్పటినుండి వారిలో పెద్దజీయరుస్వామివారి ఆవేశం దినదినం ప్రవర్దనమానమయింది. అదే సౌమ్యు గంభీర మందహాసం, అదే అభయహస్తం, అదే సలకరింపు, అదే వచో వైఖరి వీరిలో ప్రస్ఫుటమైనాయి. (త్రిదండం పట్టే తీరు, పట్టుకొని పెరుమాళ్లను సేవించేతీరు, వేదికలపై కూర్చొని ఉపన్యసించే తీరు చూస్తుంటే వీరిలో వారే దర్భనమిస్తుండేవారు. ఆచార్య అనుగ్రహమే వీరిని ఉత్తేజపరచినది. దృఢాధ్యవసాయము, విషయ(గ్రహణ చాతుర్యము, కార్య నిర్వహణ దక్షత, సభారంజనశక్తి విషయనవిశదీకరణలో అసందిగ్దత శ్రీ, పెద్దజీయరు స్వామివారే వీరికి అనుగ్రహించినారు. ఆశ్రమ స్వీకారం చేయకముందునుండీ పరిచయం ఉన్నా నారు ఆశ్రమస్వీకారం చేసిన తరువాత “నచ నపరిచితః నచాప్యరన్యుః చరితముపైమి తధాపి భీత భీతఃొ అని కాళిదాసు చెప్పినట్టు దూరంగా ఉండలేక, దగ్గరగా చేరలేక చేరీటట్లు చేసే అనుభావం వీరిది. వారితో సాహచర్యం అనుచరభానం పొందే అదృష్టం నాకు లభించింది. ఆశ్రను స్వీకారం చేసిన తరునాత సుమారు పది సంవత్సరాలు వారితో సంచరిస్తూ సేవించే భాగ్యం లభించింది. తరువాత శరీరంలో శక్తి ఎక్కువగా అనుసరించే భాగ్యం లేకుండా చేసింది. కానీ వారి హృదయంలో నాకుండే స్థానం విశిష్టమైనది. వారు నన్నెంతో ఆదరించారు. వారి ప్రేమకు, సమ్మానానికీ పాత్రుడనైనాను. మా శ్రీమతి కూడా వారి ఆదరానికి పొత్రురాలైంది. నా మీద ప్రేమ మా పిల్లల వరకూ ప్రవహించింది. మా అమ్మాయిని వారే అభిమానించి భగవ ద్విషయంలో ్రవర్తింపచేసారు. వారే దానిచేత భగవద్విషయం అనువదింపచే పేరు. హైదరాబాదు, కరీంనగరు, సిద్దిపేట పంపించి తిరుప్పావై ఉపన్యాసాలు చెప్పించేరు. మా కుగర్రవాణ్ణి మీరుకూడా సభలలో మాట్లాడాలని ప్రోత్సహించారు, మంగళాశాసనం కృపచేసారు. ఈ విధంగా నూ కుటుంబానికంతకూ నారి పరిపూర్ణమైన, హార్షమైన కటాక్షమే అంగరక్షయై నిలచినది. వారిని వా మనసు వదలదు. వారి శ్రీప్తా న్య ₹గార్వూ స్యడిన్ష్టకుండ ఉండలేదు. వారితో నా సంబంధము అవిభాజ్య జ స 2 బాలీ స్‌ | శ ల్‌ స్తు

102 స్మితజోత్స్న నా జీవితంలో వారితో కలసి ధనుర్మాసంలో తిరుప్పావై చెప్పే భాగ్యం అభించింది. వారితో కలసి నిజామాబొదులో, హైదరాబాదులో శ్రీరానూయణం వసంత నవరాత్రములో పారాయణం చేసే భాగ్యం లభించింది. నారితో పన్నిహితంగా ప్రవర్తించే మహా భాగ్యాన్ని షాందగలిగేను. మా ఆచార్యులు వారికీ, నారి ఆచార్యులకు కూడా ఆచార్యులు, ఆచార్య సంబంధంచేత వారిరునురికీ నాయందొక ప్రత్యేక అభిమానం, ఎప్పటికీ వారి అను(గ్రహానికి పాయ్రడనై ఉండేలా శ్రీ సీతారామచంద్రవ్రభువు అనుగ్రహించాలని (ప్రార్ధిస్తున్నాను. వారితోసాటే వారి ప్రచారవైభవం, నాగ్వైభవం దినదిన ప్రవర్షమానాలైనాయి. దేశమంతటా జాతిమతలింగ భేదం తెలియకుండా ధర్మానికీ, అస్తిక్యానికీ ఆధారయప్టిగా నిలచి ప్రచారం చేస్తున్నారు. తిరుముండ్రార్థం, ఉరుస్పావై కాకుండా భగవద్గీత, శ్రీరామాయణం నారు చెప్పే తీరు ఆబాలగోపొలం పండితపామర రంజకమై అదరిస్తున్నది. భగవర్గీతలో ఎనిమిదవ అధ్యాయం వినరించడం వారికే తగును. ఆ అధ్యాయాన్ని వారు నివరించిన తీరు ఆశ్చర్యకరం. పామరులు అంటే శాస్త్రజ్ఞానంలేనివారు దానిని విని పంచాగ్నివిద్య వివరిస్తూ ఉంటారు. లోకంలో విషయాలు, ఆధునిక సాంకేతిక విషయాలు వారి ప్రసంగాలలో పడుగుపేకలుగా విషయంతో కలసి అల్లిబిల్లిగా అల్లుకొని ఉంటాయి. ఆధునిక శాస్త్రజ్ఞులు, ప్రాచిన పండితులు, నవీనులు, యువకులు, స్త్రీలు కూడా చారి ఉపన్యాసాలకు అనిమిషులై వారి రూపాన్ని చూస్తూ వారి వచోమృతాన్నీ ఆస్వాదిస్తూ ఉంటారు. వారివల్ల పంచ సంస్కారాలను పొంది ఆత్మోజ్జీవనం పొందినవారు కొన్ని లక్షలు. వారి ఉపన్యాసాలు వినే శ్రోతలు కొన్ని కోట్టు. ప్రత్యక్షంగానూ, టీ.వీల్లోనూ వారిని చూచ్చి, విని దేశంలో అస్తీక్యం, ధార్మికత, నైతికష్రవర్తన, సమాజ స్పృహ వర్దిల్లుతోంది, మడిగట్టుకున్న సన్యాసులుగా మాత్రమేకాక సామాన్యులకు, ఆర్హులకు సేవచేస్తూ ఆత్మలను తరింపచేసుకొనేలా వీరు వికాస తరంగిణి ద్వారా లోకాన్ని దిద్దుబాటు చేసారు. “స్త్రియో వైశ్యాస్తధా శూద్రాః అని గీతాచార్యుడు చెప్పినట్టు భగవర్రానూనుజులు ఆచరించి అందరినీ అను గ్రహించినట్లూ శ్రీ శ్రీశ్రీ చినజీయరుస్వామివారు అన్ని వర్గాలవారినీ అనుగ్రహిస్తూ “తస్మిన్‌ రామాముజార్యే గురురితిచ పదంభాతొ అన్నట్టు జీయర్‌ పదం అనన్వార్హంగా వారియందే సుప్రతిస్టితమయ్యేలా చేసేరు. పెద్ద జీయర్‌ స్వామి వారిని యావద్భారత సంపూజ్య అని మంగళాశాసనం చేస్తున్నాం. కాని వీరిని “యానత్రపంచ సంపూజ్య" అవి మంగళాశాసనం చేస్తున్నారు. భగవద్రామానుజ దర్శనంలోని మూలసూత్రాలైన ప్రేమ, సేవ వీరిచే దేశమంతా వ్యాపించాయి. జగదేక ఆరాధ్యులు, జగన్మోహన చివ్యమంగళ విగ్రహుల్సు, సర్వజన ఆస్వదనీయ వచోవ్రైభవులు, మధుర మంజుల స్నిగ్ధ వచో వైఖరీ విలసితులు, సౌమ్య సహృదయ స్వభావులు శ్రీశ్రీశ్రీ త్రిదండి శ్రీమన్నారాయణ రామానుజ చిన్న జీయరుస్వాములు. లోకమునకు వారి చరణములే శరణములు

శ్రీమతే రామానుజాయనమ: 103 అలీ అలల జోషి అప్రతిహతసంకల్పులు శ్రీశ్రీశ్రీ చిన్నజీయరులు ఉవే.ప్ర. శ్రీమాన్‌ డా॥ కందాళ వేంకటాచార్య స్వామివారు విజయనగరం శీశ్రీశ్రీ తిదళ్తి శ్రీమన్నారాయణ రామానుజ చిన్నజీయరు స్వామివారిని కోరుకొండలో తొలుత 'సేవించాను. అప్పటిలో కల్యాణోత్సనమునుకుంటాను. శ్రీ శ్రీశ్రీ తిదణ్ణి శ్రీమన్నారాయణ రామానుజ పెద్దజీయరు స్వామి వారు వేంచేసేరు. వారు దేవాలయమును బాగు చేయించాలని సంకల్పించారు. పొకశాల పునర్నిర్మాణానికి పూనుకొని ఎలా కట్టించాలి, మార్చులు చేయాలా అక్కర లేదా ఇత్యాదులను సరిశీలిస్తున్నారు. శ్రీశ్రీశ్రీ చిన్నప్వామివారు అప్పుడప్పుడే వయస్సును సంతరించుకుంటూన్నదశ. చూడముచ్చటగా నున్నారు. ఎపరాపీరని చూచేను. అచ్చుగ్రుద్దినట్టు శ్రీశ్రీ శ్రీ పెద్దజీయరు స్వామి వారివలెనున్నారు. వేషము కూడ శ్రీవైష్ణవ బ్రహ్మచాదిదె. నేటి స్కూలు విద్యార్థుల వంటి వేషము కాదు. శ్రీశ్రీశ్రీ పెద్దజీయరు స్వామినారు చిజునవ్వుతో వీరి కేదో డిక్తేటు చేస్తున్నారు. అవలీలగా వీరు నోటు చేస్తున్నారు. బహుశా షొర్టుహేండులో వ్రాస్తున్నారకున్నాను. ముగ్దుడనైనాను. తరువాత అస దేశిక వర్యులనడిగి విషయం తెలుసుకున్నాను. వారివి శ్రీశ్రీశ్రీ పెద్దజీయరు స్వామివారు తను వెంట బదరీ తీసికొని వెళ్ళి అచ్చటి అష్టాక్షరీక్ష త్రమున అష్టాక్షరీజస విధానమును బోధించిదనియు అక్షరలక్ష జపము చేయించి హోమతర్చణాదులు స్వయముగ దగ్గణుండి జరిపించినారనియు సిద్ధినోందిన వారిగా చేసినట్ట్లును శ్రీ॥ఉ!వే॥ శ్రీనూన్‌ మూఆచార్యులవారి వలన విన్నాను. తిరుమనార్ధమును గూడ శీశ్రీత్రీ 'సెదజీయరు స్వామి వారి సన్నిధినే సేవించినారని తెలిసింది. భవిష్యదాచార్యవర్యులని న్‌ శశీ పెదజీయరుగారును, శ్రీఃఉఃే॥ శ్రీమాన్‌ గోపాలాచార్య వర్యుల వారును సంకల్పించి నారీమో అప్పటిలో తెలియలేదు. కొని తీతిశ్రి చిన్నజీయరుగారు జీయరులైన తరువాత మాద్రమే తెలిసింది. “ఫలానుమేయాః ప్రారంభాో అను సూక్తి జ్ఞాపకము వచ్చి ఆమహానుభావుల సంకల్పబలమే శ్రీవారినిట్లు పీఠాధిపతుల నొనర్చినదవి భావించితిని. మరపురాని ఘట్టము అయితే. ఇక్కడ ఒక్ష విషయము మనము మజువరానిది కలదు. శ్రీశ్రీక్రీ పెద్దజీయరు స్వామివారు అవతారమును చాలించిరను వార్త రేడియోలో విన్న వెంటనే వారి శిష్యులు అనేకులు నడిగడ్డపాలెం చేరినారు. దాసుడు కూడ నారి చరను విగ్రహమును సేవింపవలేనని వెళ్ళినాడు. శ్రీఃఉ॥వే? శ్రీమాన్‌ అప్పలాచార్యస్వామివారు కూడ హైదరాబాదు నుండి వేంచేసినారు. అవి ధనురా సపురోజులు. హైదరాబాదులో శ్రీమాన్‌ అప్పలాచార్యస్వామి నారును, విజయనగరంలో దాసుడును, తిరుస్పావై ప్రవచనములు సాగించుచుండుటచేత ఇచ్చటినుండి దొసుడును అచ్చటినుండి వారును, నడిగడ్డపాలెం చేరుట సంభవించినది. కాక హైదరాబాదులోనే శ్రీశ్రీశ్రీ, పెద్దజీయరు స్వామి వారు ఆచార్యతిరువడిని చేరుటచేత

104 స్మితజ్యోత్న హైదరాబాదునుండి తక్కిన శిష్యులతో కలిసి బస్సులో శ్రీమాన్‌ అప్పలాచార్య స్వామివారు వేంచేసినారు. అచటి కార్యక్రమము పూర్తి కాగానే తిరువధ్యయనము నాటికి మళ్ళీ నడిగడ్డపాలెం వెళ్ళవచ్చునని తిరిగి హైదరాబాదును, విజయనగరమును చేరితిమి, తిరువధ్య యనమునకు మజుల నడిగడ్డసాలెం చేరుకున్నాము. ఐదుదినముల దీక్షతో మహావైభవముగా నాలాయిర దివ్య ప్రబంధసేవాకాలము, శ్రీభాష్య భగవద్విషయ పారాయణము, శ్రీరానూయణాది ఉర్గంధముల పారాయణము మొదలగు వానిని జరిసించినారు అస గదాచార్య వర్యులు. అప్పటిలోనే శ్రీవారికి త్రిదణ్ఞమును ధరింపజేసే దీక్షను ప్రసాదింపేయవలెనని శ్రీపెద్ద జీయరు స్వామివారి శిష్యుల కోరిక. శ్రీ॥ఉ॥నే॥ శ్రీమాన్‌ గోపాలాచార్యుల వారి సంకల్పము కూడనదియే అయియుండును. కాని వారి మనస్సును బయలు పరుపకుండ శిష్యుల ద్వార వారందణి అభిలాషను విన్నారు. పెద్దల హృదయమతి గంభీరము కదా! వెంటనే అట్టి బరువును వహింపనున్నారో లేదోయని “స్టూణాఖనన న్యాయముగ శ్రీవారి హృదయము నెణుంగ(గోరి యీయాశ్రమనున పొటింస వలసిననియమములు చాల కరోరములై యుండునని బోధించు సంకల్పము చేత కాబోలు, ఇంత చిన్న వయస్సులో ఇట్టి కఠోర నియమములు పాటింపగలరో లేదోయని భయపడుచున్నానన్నట్లు మూటాడినారు. ప్రస్తుతమునకు ఆ ఆశ్రమ స్వీకార విషయమాపి, కాలాంతరమందు నిర్ణయిస్తే బాగుండు నేమోయని శ్రీశ్రీ శ్రీ పెద్దజీయరుగారి శిష్యులతో ప్రసంగించినారు. ఆ ప్రసంగములనన్నిటిని శ్రద్దగా విన్నారు శ్రీవారు. దృఢసంకల్పముతో దీక్షను గ్రహించుటకే నిర్ణయించుకొన్నారు. అంతతోనాగక శ్రీమాన్‌ గోపాలాచార్య స్వామివారు దాసుని, శ్రీమాన్‌ అప్పలాచార్య స్వామివారిని గూడ శ్రీవారితో ప్రత్యేకముగ నీవిషయమును ్రస్తావించవలసినదిగా నాదేశించినారు. ఆచార్యాజ్ఞతో మేమిరువురమును ప్రత్యేకముగ శ్రీవారితో సంభాషించినాము. అప్పుడు వారు మాటాడిన మాటలు నేటికిని మణుపురావు. ఆశ్రమ స్వీకారమునకే శ్రీవారు నిర్ణయించు కొన్నారనియు, శ్రీమాన్‌ గోపాలాచార్య స్వామివారి ఆదేశముల మేరకు తురీయాశ్రమ నియమములను తు.చ. తప్పక పొటించుటకే నిర్ణయించు కొన్నారనియు మాగురువర్యుల సన్నిధిని మేము విన్నవించుకొంటిమి. ఆ సందర్భముననే తిరుమలై దేనస్టాన మందలి శ్రీ శ్రీశ జీయరు గారు నేంచేసి ఇంక నాలోచింపవలసిన పనిలేదని నిర్ణయించి దీక్ష నెప్పుడెక్కడ ఎట్టు తీసికొనవలెనో చెప్పి తాము ధరించిన శాటీని ప్రసాదించి శ్రీనివాసుని అనుమతి కూడనువ్నట్లు ప్రకటించినారు. ఆ కండువాను నడుమున బిగించుకొని శ్రీవారు నేంచేయునపుడు సేవించిన వారి భాగ్యమే భాగ్యము. ఆనాడొక అపూర్వ తేజస్సు వారి నాక్రమించినది. శీశ్రీత్రీ పెద్ద జీయరు స్వామి వారి శక్తి యుక్తులన్నియు వారినావరించినట్టైనది. అంతేకాదు శ్రీపెద్ద జీయరుగారి ఆమోదముద్ర శ్రీవారి ముఖవర్చస్సులో విరాజిల్లినది. అదివణకు అస్మదాదులకు నారి దగ్గణనున్న చనువు మటు మాయమైనది. భయభక్తి సంభ్రమములు మమ్మావరించినవి. ఆనాటి సంఘటన మణుపురాక ఇట్లు ఇందులో పాందుపరచుట జరిగినది. మా గురువర్యులు తమలో తామే మురిసి పోయిరి. తరువాత యధావిధిగ ఛురీయాశ్రమ స్వీకారమొనర్చినారు శ్రీసామివారు ఇది మజుపురాని ఘట్టము.

స్మితజ్యోత్న 105

స్వాధ్యాయయజ్ఞ నిర్వహణము

అనుపదమే శ్రీవారు పెద్దజీయర్హు చేయగా మిగిలిన స్వల్పసంఖ్యాకములైన స్వాధ్యాయ జ్ఞానయజ్ఞనులు నిర్వహించినారు. పెద్దజీయరుగారు 108వ శ్రీరామ క్రతువును నిర్వహించిన తిరుమలైలోనే 108వ స్వాధ్యాయ జ్ఞానయజ్ఞమును నిర్వహింపనలెనని సంకల్పించుట చేత వారి సంకల్పబలముతో శ్రీమాన్‌ కులపతులైన గోపాలాచార్య స్వామివారి పర్యవేక్షణలో తిరుమలైలోనే ఆ యజ్ఞమును గూడ నిర్వహించినారు. ఆ నిర్వహణ చాతుర్యమును జూచి, విని అశేష ప్రజానీకమును ఆశ్చర్య చకితులైనారు. క్రొత్తగా ఆశ్రమ స్వీకారము చేసిన తరువాత మొట్టమొదటి సారిగా నిర్వహించిన యజ్ఞమిది. ఆ యజ్ఞమున దాసుడును, శ్రీమాన్‌ అప్పలాచార్య. స్వామి వారును గూడ యధోచిత క్రైంకర్యములను చేయు మహద్భాగ్యమునకు నోచుకున్నాము. శ్రీశ్రీశ్రీ పెద్ద జీయరుగారి ప్రచారబలమున ఆకర్షితులైన ఉత్తర దేశీయులు, దక్షిణాది వారును, నేసాలియులును, అశేష ఆంధ్రప్రజానీకమును గూడ పాల్గొన్నారు. ఇట్టి యజ్ఞ నిర్వహణములలో ఆరితేరిన వారికంటె ఘనముగానున్న శ్రీవారి నిర్వహణ కౌశలమును జూఛి ముగ్టులు కాని వారులేరు. ఆ రోజులలో శ్రీశ్రీశ్రీ పెద్దజీయరు స్వామివారి శిష్యగణముతోడను అభిమానులతోను తిరుమలై న్ఫిండిపోయినది. గుంటూరు వారు, నెల్లూరు వారు, కృష్ణా గోదావరీ తీరవాసులు, హైదరాబాదు మొదలగు తెలంగాణము వారు, వీరు వారననేమి ఈ సేవ, ఆ సేవ, అనకుండ అన్ని సేవలలోను ప్రత్యక్షముగ నుండెడివారు. స్టానికులైన ఎగ్జిక్యూటివ్‌ ఆఫీసరు వారికి భగవంతుడన్నను భాగవతులన్నను, శ్రీ పెద్దజీయరు స్వామి వారన్నను విశేష ప్రతిపత్తి వారి సలహా సంప్రదింపులతో పాటు, కాకతీయ సిమ్మెంటు శ్రీవేంకటేశ్వర్డుగారు కూడ సహస్రముఖులై యాయజ్ఞమున తోడు నిలిచినారు. ఇటు సైని శ్రీవారి కెట్టి లోటును ఉండదని మాస్వామి వారు పొందిన ఆనందము వర్ణనాతీతము.

శ్రీశ్రీశ్రీ పెద్దజీయరు స్వామివారు వేంచేసియున్న కాలముననే శ్రీవారిని ఉభయ వేదాన్తములలో నిష్షాతులను జేయు బాధ్యత మాగురువర్యులైన శ్రీ॥ఉ॥వే॥ శ్రీమాన్‌ గోపాలాచార్య స్వామివారిపై పడినది. ద్రావిడ వేదాన్త గ్రంధములను అదివజకే బోధించినారు. సంస్కృత వేదొన్త గ్రంధములను బోధించుచు శ్రీభాష్య గ్రంధమును కొంతవణకు శ్రీమాన్‌ మాస్వామి వారు బోధించి యుండుటచేత తక్కిన (గ్రంధమును కూడ వారి సన్నిధినే పూర్తి చేసికొని పెద్దజీయరు స్వామివారి సంకల్పమునకును, అస్మదాచార్యవర్యుల మనోమందిరమునకు వన్నెతెచ్చినారు. అప్రతిహత సంకల్పము

ఆ సిమ్మట శ్రీశ్రీశ్రీ పెద్దజీయరు స్వామి వారి సంకల్పములను కార్యరూసము దాల్చునట్లు చేయ సన్నద్దులైనారు. 1. ప్రచార కార్యక్రమము, 2. వేదవిద్యార్థులను పెంచి పోషించి వేదవిశ్వవిద్యాలయమును స్థాపించుట, 3. ఉభయ వేదాన్తాచార్య పీర నిర్వహణలో

106 స్మితజ్యోత్న పండిత సదస్సులను ఏర్పాటు చేయుట, ముఖ్యముగా దసరా నవరాత్రులలో విజయవాడలో ఐదురోజులు పండితోసన్యాసముల నేర్పరుచుట, అచ్చటచ్చట వేదసారశాలలను నిర్వహింప జేయుట 4. ఆగమశాస్త్ర ప్రవీణులను తయారుచేసి దేవాలయములలోను, యజ్ఞాదులలోను, వైదికకార్యక్రమములను సమర్థతగా నిర్వహించు శక్తిని ప్రసాదించుట. 5, జీర్ణ దేవాలయోద్ద రణము,6. వైదిక సంప్రదాయ (గ్రన్ధములను ముద్రింసించి కావలసిన వారికందశేయుట మొదలగు వానిని చేపట్టినారు. దీనితో పాటు జగ్గయ్యపేటలో కాకతీయ సిమ్మెంటు ఫ్యాక్టరీ యమ్‌.డి. గారు శ్రీమాన్‌ వేంకటేశ్వర్లు గారు నిర్మింపంేసిన “తత్త్యకళాశాలొలో తగిన విద్యార్థులను జేర్చుకొని యోగ్యులైన పండితులచే సారప్రవచనములు కొనసాగించుచు తాముకూడ కొన్నాళ్ళు అక్కడే ఉండి భారతీయ తత్త్యమును విద్యార్జులకందించుచున్నారు. దీనికి అనుబంధముగా సంస్కృత పారశాల, ఆగమ పారశాలలను కూడ నిర్వహించుచున్నారు. అచట తయారైన సమర్జులను దేశము నలుమూలలకు పంపుచు వేర్వేరు స్థలములలో ప్రచార కార్యక్రమమును కొనసాగించుచున్నారు.

1. ప్రచారకార్యక్రమమున శ్రీకూర్మం నుండి పూరీవజకు వేదవిద్యార్దులతో కలిసి పాదయాత్ర సాగించి వేదఘోషను ఆకాశమున వ్యాసింపంటేసిరి. దానివలన శబ్ద తరంగములు పయనించి భక్తుల హృదయములలో ప్రవేశించి కలుషిత హృదయములు కాకుండ చేయునను శాస్త్రసిద్ద విశ్వాసము కలవారగుటచే అట్టానర్చినారు. అట్లే పంజాబులో పరిస్థితి అల్లకల్లోలము గానున్న రోజులలో ధైర్యశాలులై వేదవిద్యార్థులతో కలిసి పాదయాణత్ర చేసి అచటి వారిని ఆశ్చర్య చకితుల నొనర్చివారి పూజలనందినారు. ఇంతేకాక గోదావరీ పుష్కరములు, కృష్ణా పుష్కరములు,కావేరీ పుష్కరములు మొదలగునవి సంభవించినపుడు ప్రధాన స్థలములందు, అవగా రాజమహేంద్రి, సీతానగరము (బెజవాడ దగ్గజ కృష్ణకు ఆసలి యొడ్డున) శ్రీరంగము, మొదలగు స్థలములలో యజ్ఞనిర్వహణ మొనర్చుచు వేదము, ద్రావిడవేదము, విష్ణుసహస్రనామ స్తోత్రము, భగవద్గీత మొదలగు పారాయణములను యోగ్యులచే నొనరింపంేసినారు. ఆ సందర్భములలో చేసిన తరీయారాధనలలో ఏలోటు లేకుండ తామే స్వయముగ తమ శ్రీహస్తములతో ప్రసాదాదులను ప్రజలకు అంద+జేసి ఆనందడోలికలలో ప్రజలను ఉల్టూత లూగించెడినారు. ఇవియన్నియు నొకయెళ్తు, తిరుమలైలో అచటి ఎగ్జిక్యూటివ్‌ ఆఫీసరుగారు, పరివారము తక్కిన వారు చేసిన అభ్యర్థనతో నొనర్చిన సహస్రకుండాత్మక యజ్ఞనిర్వహణయొక యెత్తు అని ప్రజానీకము ఇప్పటికిని వేయినోళ్ల 'ప్రశంసించుచున్నది. ఆ యజ్ఞమున పాల్గొనని వారిది దురదృష్టమనిసించునట్లు సహస్రముఖులై పర్యవేక్షణమొనర్చి యొక వినూత్న ప్రక్రియలో నడిపినారు. అహోబల పీరాధిపతులు తిరుమలై జీయరులు కంచ కొమకోటి పీఠాధిపతులు

• శ్రీశంకరానంద సరస్వతి మొదలగు పెద్దలందజును ఒకే వేదికపై నాఫీనులై ఏకార్యక్రమము నిర్వహించినను శ్రీశ్రీశ్రీ శ్రీమన్నారాయణ రానూనుజ జీయరు స్వామి వారే సమర్భులు. ఇంత అందముగా తీర్చిదిద్ది శోభాయమానముగా కార్యక్రమ నిర్వహణ మొనర్చుట సర్వశక్తి

సర్వజ్ఞుడునగు సరమేశ్వరునకే చెల్లును.ముణల శ్రీమన్నారాయణ రామానుజ చిన్నజీయరు

స్మితజ్యోత్న 107 స్వామికే చెల్లునని ఐకకంఠ్యముతో ముక్త కంరులై ప్రశంసించిరి. ఆ రీతిగ దశదిశల మార్మోగునట్టు భారతీయ సనాతన ధర్మమును నిలంబెట్టిన మహనీయులు శ్రీస్వామివారు. జెట్‌ స్థాపనము

ఇదికాక "౮౯ అనుసేరున (అనగా జీయరు ఎడ్యుకేషనల్‌ ట్రస్టు) ఒక సంస్టను స్థాపించి దానికి అనుబంధముగా “వికాసతరంగిణి” అనుపేర సేవాకార్యక్రమములు నిర్వహించుటకు పూనుకొనినారు. గోదావరీ పుష్కర నిర్వహణమైన తరువాత వీరికీ సంకల్పము కలిగినది వేర్వేరు పట్టణములలో వికాస తరంగిణి శాఖలనేర్పాటు చేసి ప్రజాసేవా తత్పరత, నుప్పినారు. ఉచితవైద్య సౌకర్యము, ఉచిత నేత్రాది చికిత్సా కార్యక్రముములు జరిపించు చున్నారు. కాక విద్యార్జులలో భారతీయ సంప్రదాయ నిష్టను కల్గింపవలెనను సంకల్పముతో తొలుతగా హైస్కూలుతో నారంభించి సంప్రదాయ గ్రంధములందాసక్తిని, సంప్రదాయాభి మానమును తొలుత విద్యార్థులలో కల్గింపవలెనని ప్రయత్నించుచున్నారు. “మానవసేవయే మూధవసీన” అను లోకోక్తిలో కొంచెము మార్పు చూపి మాధవసేవగా మానవసేవ చేయవలసి నదిగా ప్రబోధించినారు. ఆయా స్థలములలో వికాస తరంగిణి శాఖలు పరిస్టితులనర్హము చేసికొని శ్రీవారియాజ్ఞల మేజఅకు తనుకు తగిన రీతిని సేవలందించుచు ఆధ్యాత్మిక భావములసపై ప్రజల మనస్సులను మళ్ళింపయత్నములు చేయుచున్నవి. ఇదికాక “బాల వికాసతరంగిణి” అను పేర ఎలిమెంటరీ స్కూలు విద్యార్థులతో ఒక భాగము నేర్పరచి విద్యాభ్యాసము చేయించుట మొదలగు కార్యక్రమములను చేంబట్టిరి.

ఏకార్యక్రమము నిర్వహించినను శ్రీశ్రీశ్రీ సెద్ద జీయరుస్వామి వారి నలన తమకు లభించిన “కులదైవము” శ్రీరామచంద్రునకు నివేదించుచు వారిని ప్రత్యక్షముగ చేంచేపు చేసికొనియే నారి అనుమతితోనే నడుపుచున్నారు. ధనుర్మాస నిర్వహణము

ఇదికాక తీశితీ పెద్దజీయరు స్వామివారు శ్రీఃఉవే॥ శ్రీమాన్‌ గోపొలాచార్య స్వామివారు అనుసరించిన మార్గముననలంబించి ధనుర్మాసము నెలరోజులు (దైవి కాటంకములు లేకపోయినచో) ఒకేచోటనుండి ఉదయమున అన(గా ప్రభాతకాలమున, ఉపనిషత్తులు లేక భగవద్గీత లేక శ్రీరామాయణము వీనిపై ప్రవచనములు సాగించి సాయంకాలము పూట తిరుప్పావై రోజుకొక పాశురంపై వ్యాఖ్యానము చేయుచు సభ్యులను మంత్రముగ్దులను చేయుచున్నారు. అనుబంధముగా తదీయారాధన కార్యక్రమము సర్వతోముఖ పర్యవేక్షణతో సాగించుట శ్రీవారికి పరిపాటి. అట్టియనుభవమును ఒక సంవత్సరము విజయనగరవాసులు పొంది తమను పరమపదవాసులుగను శ్రీవారిని శ్రీ మన్నారాయణునిగను భావించి తమ జీవితములు ధన్యములొనర్చ్భుకొన్నారు. విలక్షణ ప్రవచనైలి

శ్రీవారి ప్రవచ్వన శైలియే వేరు. బృహస్పతికి కాని చతుర్ముఖునకు కాని, షణ్ముఖునికి కాని, సహస్రముఖుడైన ఆదిశేషునికి కాని ప్రశంసింపనలవికానిది. వారా విషయమున

108 స్మితజ్యోత్న నిమగ్నులై సభ్యులను తమ ప్రవచనాన్ఫుతమున ముంచెత్తుదురు. పండితలోకము కూడ జౌరాయని ముక్కున వేలు వేసికొని చిత్రప్రతిములైయుందురు. సామాన్యుల మొదలు పండిచులవజణకు తమ నేత్రములకు శవణములకు పనిచెప్పి తమతమ గాత్రములను కదలనీయకుండ యోగాభ్యాస సంపన్నులైనవారి వలె నాసమయమున కానవత్తురు. లది అనుభవైకవేద్యము. అనేకములైన ప్రాచీన సంప్రదాయ విషయములను సులువుగా నవగాహనము చేసుకొను శక్తిని యెల్లరకును ప్రసాదింతురు. అంతేకాదు అధునిక విజ్ఞానసారమును గూడ అందకు నందించుటలో నేర్పునందినవారు. ప్రాచీనతత్త్యమును శాస్త్రగ్రంధముల నలన, ఆచార్యులవలన వీరందియుండవచ్చును. ఆధునిక విజ్ఞానములో నింతటి జ్ఞానము కల్షియున్నారనుచో నీరు డాక్టరో (వైద్యులు) పెద్ద సైంటిస్టోో అయియుందురని అనేకులు అనేక పర్యాయములు దాసునితో ప్రసంగించి ఎంతవజకు చదువుకున్నారో చెప్పగలరా అని విజయనగర ప్రాంతీయులు ప్రశ్నించినారు. సర్వజ్ఞులైన శ్రీ వారు అవతారపురుషులనియు, సాందీపని తోడ వేదములనభ్యసించిన శ్రీకృష్ణ పరమాత్మవతె గురువుల నాశ్రయింపవలెనను నీతి బోధించుటకు ఆచార్య సమాశ్రయణ మొనర్చిరే కాని వారి విజ్ఞానమును, చదువును, గూర్చి మనము తెలిసికొన(గలమాయని దాసుడు తికరణశుద్దిగ నమ్మిన నిషయము సమాధానముగా విన్నవించుట జరిగినది. పద ైదళాయతే క్షణములతోడి శుద్ధసత్య సమన్వితమైన చూపు, మందహాసము, శ్రీవారిని సేవించిన వారిహృదయములలో చెరగని ముద్రవేసికొనును. ఎంత వ్రాసినను తనివితీరదు, దవిదా 6 క్ష , భోజనాది సదుపాయములొనర్చి నాల్గువేదములను విద్యార్థులచేనభ్యసింపంేయ సంకల్పించి కార్యరూసమున అచట పారశాలను నిర్వహింపడేసిరి. సింహాచలమున అధర్వణవేద పండితులను ఆశ్రయింపాణేసి అధర్వణ వేదములను అభ్యసింపంేసినారు. ప్రస్తుతము గుంటూరు సమీపమునున్న సోమశిలలో సుమారు 13 ఎకరముల స్థలమున పరమానందస్వామి స్థాపించిన ఆశ్రమమున వారి ప్రార్ధనపై వేదవిద్యార్థులతో పాటు పండితులను గూడ సంపి బుగాది వేదములలో నిషాతులను తయారుచేయుచున్నారు. ఆయాశ్రమమును శ్రీవారికి సమర్పించి పరమానందస్వామి పరమపదమునలంకరించిరి. వేదములు, ఆగమములు, నేర్చుకొని నిష్ణాతులైన విద్యార్థులు ఏ దేవాలయముననో ప్రవేశించి వారి కుటుంబనిర్వహణ బాధ్యతను స్వీకరించుట చేతవేద విశ్వవిద్యాలయములలో సరిశోధనా కార్యక్రమము కుంటుపడినది, అయినను శ్రీవారు ప్రయత్నము మానలేదు. ఎప్పటికైనను కార్యరూపము ధరించును. (౮ పండిత సభా నిరరహణము ఉభయవేదాన్త పండిత సభానిర। కావపానుచుే మన న పాని సేహాణము మాత్రము విజయవాడలో అవిచ్చిన్నముగ రాచార్య ఎరము స్టాసించిన శుభవేళ అది. మొన్నటి సభ

స్మితజ్యోత్న 109 వజకును అస్మదాచార్యులు శ్రీఃఉ:వే॥ శ్రీమాన్‌ గోపాలాచార్యస్వామి వారు ఎంత అశక్తిగనున్నమ వేంచేసి సభనలంకరించెడివారు. కాని నిర్వహణ బాధ్యత శ్రీవారిదే. ప్రస్తుతము మాదేశికవర్యులు ధనుర్మాసములోనే శ్రీశ్రీశ్రీ పెద్దజీయరు గారివలె ఆచార్య తిరువడి నాశ్రయించుటచేత పూర్తి బాధ్యత వీరిపై పడినది.వేర్వేరు పట్టణములలో శ్రీమాన్‌ గోపాలాచార్యస్వామివారు ఇట్టి పండిత సభలను నిర్వహించి శ్రీవారిని కూడ వేంచేపు చేసికొనెడివారు. శ్రీమాన్‌ మాదేశికవర్యులు అశక్తులగుటచేత ఆయాప్రాంతములలో తాత్కాలికముగ ఆ సభల కార్యక్రమములు కొజవడీ నను బెజవాడలో మాత్రము దసరాలలో ఈ సభలు నిర్వహింపంేయుచునేయున్నారు. తక్కిన శాఖలనుకూడ వీరు ప్రోత్సహించి సభాకార్యక్రమములు నిర్వహింతురని ఆశించు చున్నాము, ఆగమశాస్త్ర పోషణము

ఆగమశాస్త్రమున అనేకులను తయారుచేసి వేదగ్రంధములతో పాటు ఆగను గ్రంధములను గూడ ముగ్రింపించి వారికందించి యాయా దేవాలయములలో అర్భక స్వాములుగా నియమింపండేయుచున్నారు.

మరికొన్ని విశేషకృత్యములు

జీరదేవాలయమనునుద్దరింపనలెనని తలంచి శ్రీశ్రీశ్రీ పెద్దజీయరు స్వామివారు వెనుక ఉద్దరించిన దేవాలయముల తళుకు పరిశీలించి, వీరును కొన్ని దేవాలయములను వినూత్న బోభలో విరాజల్లునట్లానర్చిరి. ప్రస్తుత పరిస్థితులు నూత్న దేవాలయ నిర్మాణము నకుంగాని, జీర్ణదేవాలయోద్దరణమునకులొని అనుకూలమైన వాతావరణములో లేకుండుట కొంత నిరుత్సాహమునకు లోనైనను జీర్ణదేనాలయోద్దరణమున వెనుకంజవేయుటలేదు.

వైదికసంప్రదాయ గ్రంధములను అచ్చొత్తించుచునే, తాముగా కొన్ని గ్రంధములను సులభశైలిలో వ్రాసియు, పండితులచే వ్రాయించియు ముద్రింపజేసి “రామానుజవాణీ” అను సంస్థను స్థాపించి ఆ సంస్థ ద్వారా భక్తులకు పుస్తకములనందించుచున్నారు,

*భ్యక్షి నివేదన” అను మాసపథత్రికను తీశీతీ పెద్దజీయరు గారు శ్రీ॥ఉ॥నే॥ ఢ్రీమాన్‌ గోపాలాచార్యస్వామివారి సంపొదకత్వమున స్టాసించిరి. వారిని అనుసరించి వీరును శ్రీమాన్‌ మాస్వామివారు ఆచార్య తిరువడిని ఆశ్రయించు నంత వణకును వారి సంపాదకత్వముననే వేయింపజేసి యీనాడు శ్రీఃఊవే॥ శ్రీమాన్‌ రామచంద్రాచార్య స్వామి వారికి ఆ పత్రిక సంపొదకత్వమును అప్పగించినారు. అర్ధశతాబ్దము గడచుట చేత ఈ సం॥రమున ఆ పత్రికకు వజ్రోత్సవము చేయందలంచుచున్నట్లు వినికిడి.

వీరితో దాసునకున్న సంబంధమును బట్టి వారి అమానుషచేష్టితములను దాసుడు గ్రహించినంత వణకు (వ్రాయుచున్నాడు.

శ్రీశ్రీశ్రీ పెద్దజీయరు స్వామి వారి తరువాత వీరు చేయు కార్యక్రమములు చూడగా శ్రీభగవద్రామానుజుల తరువాత అవతరించిన మణవాళ మహామునుల వలె విరతరించినట్లు దాసునకెల్లప్పుడు అనిపించుచుండును.ఈ మూటలు వ్రాయుటకు మహదవ కాశము లభింప జేసినందుకు కృతజ్ఞుడను.

110 స్మితజ్యోత్న్న శ్రీ లక్ష్మీహయవదన పరబ్రహ్మణే నమః శ్రీ గోపాలదేశిక - శ్రీశ్రీశ్రీ త్రిదడ్జి శ్రీమన్నారాయణ రామానుజ ఛిన్న జీయరు టో స్వామి వార్ల అనుబంధ విశేషము ఉవే.ఫ్ర శ్రీమాన్‌ తె.కం,రంగరానూనుజాచార్య స్వామివారు శ్రీ వాసుదాసాశ్రమమ్‌ శ్రీ భాష్యం సమధీత్య దేశికవరాత్‌ రామానుజార్యాత్స్పురా (గగ్రంథాన్‌ సింహగిరే రధీత్య దళచాష్టా సమ్వ్పదాయాత్మకాన్‌ శ్రీరంగార్యగురోరవాప్య శఠజిద్చీసూక్తి వ్యాఖ్యామపి శిష్యాన్‌ జ్ఞానఫలేన తర్చయతి వై గోపాలసూరి ర్ముడా వేదాన్తద్వయ తత్ప్వజ్ఞం । మన్హమన్హార్థదం గురుం । శ్రీమన్నారాయణాచార్య | రామానుజ యతింభజే ॥ ఇది శ్రీవాసుదాశ్రమము, గుంటూరు జిల్లాలోని చుండూరు ముండలమునందలి నడిగడ్డపాలెమునందిది నెలకొనియున్నది. పెద్దలు అభిమానించిన స్థలమగుటచే నిది దివ్యస్థలము. 'ఆంధ్రవాల్మీకి' శ్రీవావిలకొలను సుబ్బారావు (వాసుదాసు) గారు వాల్మీకి రామాయణమునకు మంధరమను వ్యాఖ్యానము నను(గ్రహించినారు. శ్రీరామాయణమున అరణ్యకాండను విఘ్నకారిగా పెద్దలు చెప్పుచుందురు. కాని అది కూడ ఇచ్చట నిర్విఘ్నముగ పరిసమాప్తి నందినది. యానద్చారతమున బహుక్రతువుల నిరహించిన శ్రీమన్నారాయణ రామానుజ వ జేయరుస్వామి వెరు జొమి న మో మే నిర్విరామముగా భారతదేశమందంతట నిర్వహించుటకై “శుభేన మనసా ధ్యాతో మ్మనునట్టు సంకల్పించిన 108 శ్రీరామక్రతువులలో మొదటి క్రతువు 1960వ సంవత్సరమున అక్షోబరు నెలలో నిచ్చటనే ప్రారంభింపబడినది. ఈ క్షేత్ర మాహాత్మ్యము వలనను, శ్రీశ్రీ జీయరు స్వామివారి సంకల్పబలమువలనను ఈ 108 క్రతువులును నిర్విఘ్నముగ పూర్తిగావింపబడినవి. ఈ క్రతువులలో శ్రీ ఉ.వే.శ్రీమాన్‌ తె.కం.గోపాలాచార్యస్వామి వారున్ను శ్రీ ఉ.వే.శ్రీమాన్‌ కవిరత్న గుదిమెళ్ల రామానుజాచార్య స్వామివారున్ను వాల్మీకి స్థానము నలంకరించుచుండిరి ఇందు రామానుజస్వామివారు రామాయణ రమణుల ఇతివృత్తములతో మధురములగు ఖండకావ్యముల నిచ్చటనే రచియించినారు. శ్రీ గోపాలాచార్యస్వామివారు “రామ రాజము" “రామాయణములో వేదాన్హార్హములు' “శ్రీరామాయణ రత్నాకరము" మొదలగు గ్‌ చరితభరతములగు గ్రంధముల నిచ్చటనే వెలువరించినారు. ఉపనిషత్సింద్దాంతాచార్య రం!

స్మితజ్యోత్న న. సంస్టాసకులు శ్రీశ్రీశ్రీ త్రిదణ్జి రంగరామానుజ జీయరు స్వామివారు తమ పూర్వాశ్రమమున ఈ ఆశ్రమముననే నిరంతర మౌనదీక్షతో కోటి అష్టాక్షరీముంత్ర జపదీక్షను సంవత్సర కాలము నిరంతరాయముగ నిర్వహించి సిద్దిని లఅభించినారు. సుదర్శన యజ్ఞములు, భాగవత సప్తాహములు, రాజ్యలక్ష్మి అమ్మవారికి లక్షమల్లికా కుసుమార్చన వంటి కార్యక్రమములచే నీ యాశ్రమము దినదిన ప్రవర్షమానమగుచున్నది. “హరేరామ” “ద్వా(త్రింశదక్షరి' మంత్రము ఇరువది నాలుగు గంటలు నిర్విరామముగ అనుసంధింప బడుచుండును. ఇచ్చట శ్రీశ్రీశ్రీ పెద్దజీయరు స్వామి వారి బృందాననమునను, శ్రీ కోదండరామస్వామి, శ్రీలక్ష్మీ నారాయణస్వామి వార్ల ఆలయుములందును (తికాలముల యందును ఆరాధనాకార్యక్రమములు జరుసబడుచుండును. శ్రావణమాసమున శ్రీవారి అవతార తిరునక్షత్రము పాంచాహ్నికదీక్షతో నాలాయిర వేద, ఇతివోన వురాణాది పారాయణలతో చాల వ్లైభవముగ నిర్వహింపబడుచుండును. ఇట్లు పవిత్రతను సంతరించుకొని శ్రీ శ్రీశ్రీ, చిన్న జీయరు స్వామి వారి అనుగ్రహముచే విస్తరింపజేయబడుచున్నది. ఈ ఆశ్రమము, యావద్భారతదేశముననే గాక విదేశములలోగూడ ఆధ్యాత్మిక సొారభముల వెదజల్లుచున్న చిన్నజీయర్‌ చంసకముకుళ మిచ్చటనే వికసించినది.

అవి శ్రీశ్రీశ్రీ త్రిదణ్తి శ్రీమన్నారాయణ రానూనుజ సెద్ద జీయరుస్వామి వారి కోరికపై మన గోపాలాచార్య స్వామివారు కులపతులుగ “శ్రీమన్నారాయణ వేదవేదాంగ పారశాలిను నిర్వహించుచున్న రోజులు. శ్రీశ్రీశ్రీ జీయరుస్వామివారి దృష్టి తము పూర్వాశ్రమ పౌత్రులగు శ్రీమాన్‌ చిన్న శ్రీమన్నారాయణాచార్యస్వామిపై (ప్రసరించినది. శ్రీ విశిష్టాద్వైతసిద్దాంత ప్రచారమునకు తమకు వారసులు కాగల అర్హత నీరిలో శ్రీ జీయరు స్వామి వారికి గోచరించినది. వెంటనే వీరికి సంస్కృత సరిజ్ఞానమును, ఉభయవేదాంతముల పరిపూర్ణ జానమును లభింపజేయుటకై 1977వ సంవత్సరము ఫిబ్రవరి మాసమున వీరిని ఖ్‌ గోపాలాచార్యస్వామివారికి ఒప్పగించిరి. వీరికి ఈ ఆశ్రమముననే సంస్కృత, ఆధ్యాత్మిక విద్యాభ్యాస నూరంభమైనది. ఆశ్రమములోనున్నను, రామదూతబస్సులోగాని, రైలులోగాని ప్రయాణము చేయుచున్నను నిర్విరామముగ పొరప్రవచనము సాగినది.వీరు చిత్తూరులో స ంస్కృతభాషాప్రచారిణీ సభవారు నిర్వహించు పరీక్షలైదింటిలో ప్రప్రధములుగ నుత్తీర్ణత నందిరి. ఉపనిషద్భాస్యము నధిగమించిరి. తిరుమండ్రార్థముతో మొదలైన (ద్రావిడ వేదాంతాభ్యాసము భగవద్విషయముతో అనతికాలముననే పరిసమాప్తమైనది. ఇక సంస్కృత వేదాన్నమున శ్రీ భామ్యాధ్యయనము జరుగవలసియున్నది. మన స్వామి శ్రీశ్రీశ్రీ పెద్ద జీయరు స్వామివారిచే పరిక విజయవాడలో ఉభయవేదాన్తసభలో జరుగు సమయమున శ్రీ భాష్యమును తొలక్కింపజేసిరి. కొని భగవత్సంకల్పముచే శ్రీశ్రీశ్రీ జీయరు స్వామివారు పరమపదించిరి. వారు ప్రారంభించిన 108 స్వాధ్యాయజ్ఞాన యజ్ఞములలో 105 యజ్ఞములు పూర్తి అయినవి, తక్కినవానిని పూర్తిగావించి, తిరుమలలో 108వ యజ్ఞమును కూడ పూర్తిచేయ సంకల్పించిన

112 స్మితజ్యోత్స్న శ్రీ చిన్న శ్రీమన్నారాయణాచార్య స్వామివారు మోక్షాశ్రమమును స్వీకరించుటతో శ్రీభాష్య కాలక్షేపమున కవరోధ వేర్పడినది. కాని ఆచార్యుల సంకల్ప బలము చేతవు, వాసుదాసాశ్రమప్రభావము చేతను కొంతకాలమునకు శ్రీశ్రీశ్రీ చిన్నజీయరుస్వామి వారు మాస్వామి యొద్దకు వేంచేసి శ్రీభాస్యములోని ప్రధానములగు అధికరణముల నన్నింటిని అధ్యయనము చేసి శాంతి చేసికొనిరి. .

ఈ శిష్యాచార్యుల అనుబంధము చాల విశిష్టమైనది. జ్ఞానానుష్టాన సంపన్నులైన యీ

యాచార్యుల సంబంధము తము కుత్తారకమని శ్రీ, జీయరుస్వామివారు భానింపగా, మోక్షాశ్రమ ధర్మముల యధావిధిగ ననుష్టించు శ్రీ జీయరు స్వామివారి సంబంధముచే తనుకు మోక్షము కరతలామలకమని మాస్వామి భావించుచుందెడివారు. “సోఒయం రామానుజమునిరపి స్వీయముక్తిం కరస్థాం యత్పమ్బన్దాదమనుత”. శ్రీ, జీయరు స్వామివారు గావించుచున్న అతిమామషదచేష్టలకు ఆచార్యుల హృదయము పరవశించుచుండెడిది. శ్రీ జీయరు స్వామిపై నెవరైనను ముందు చూపు లేక చేసిన విమర్శలకు మాస్వామి చక్కని సనూధానముల నొసంగి వారి నవాక్కుల గావించెడివారు. తను ఆచార్యుల అంతిను దశలో వారిని సేవించి వెళ్లి కర్నూలులో ధనుర్మాపోత్సవములో దీక్షితులై యుండియు శ్రీ జీయరుస్వామివారు 17-12- 1996న తేదిన తమ ఆచార్యుల పరమపదవార్తను విన్నంతనే ఆశ్రమమునకు వేంచేసి వారి చరమసంస్కార కార్యక్రమమును దాసువిచే యధావిధిగ నిర్వహింపజేసిరి. తిరిగి 13న రోజున పరమపదోత్సవ కార్యక్రమమునకు వేంచేసి దానిని కూడ యధావిధిగ నిర్వహింప జేసిరి. ఇంతటితో తవివి జెందని శ్రీ స్వామివారు 1997 ఫిబ్రవరి 1,2,3 తేదీలలో హైదరాబాద్‌ నగరమున నాలాయిర దివ్యప్రబంధ సేవాకాలముతో, చతుర్వేద పారాయణములతో, శ్రీమద్రామాయణాది పారాయణములతో, పండితోపన్యాసములతో వైభవసనాధనుగ తమ ఆచార్యుల సరమపదోత్సవ, తిరునక్షత్రోత్సవముల జరిపించి తమ ఆచార్య సేవలో భాగముగ 'గోపాలోసాయన మను పేర ప్రతిసంవత్సర మొక భాష్య భగవద్విషయ పండితుల సత్కరింప సంకల్పించి ప్రధమముగ శ్రీ ఉ.వే.శ్రీమాన్‌ న.చ.రఘునాధాచార్య స్వామి వారిని ఇరువది మైదువేల రూస్యములతో సత్కరించి తమను ఆచార్యాభిమానమునకొక యుదాహరణముగ విరూపించుకొనిరి. ఇది యీ శిష్యాచార్యుల అపూర్వానుబంధము.

శ్రీ జీయరు స్వామివారు ఇచ్చట ఆశ్రనుములో విద్యార్థిదశలో నుండగా జరిగిన రెండు సంఘటనల నిచ్చట ప్రసంగించుట యసంగతము కాదను తలంపుతో నిన్నవించుచున్నాను.

అది వాయుగుండము దివిసీనును ముంచివైచిన ప్రళయకాలము. దాని ప్రభావము ఈ ఆశ్రమము సైనను సోకినది, నిరంతర వాయు ప్రసొరము, ఘనాంధదిజబ్ముఖము, సంతత వర్షము. ఈ పరిస్టితిచే నిచ్చటి విద్యార్థులు తలకొకచోట బంధింపబడి యుండిసోయిరి. ఆ సమయమున ఊనష్త్లోడశవర్షీయులగు మన శ్రీమన్నారాయణొచార్య చిన్నస్వామివారు ఒక పాత్రలో పెరుగు అన్నమును కలిపి తీసికొని కరదీపిక (టార్చిలైటు) సహాయముతో, అంతటి

113

గాలిని లక్ష్యము చేయక, ప్రతి విద్యార్థిని వెదకి వెదకి వారిచే అన్నమును తినిపించిరి, ఈ సంఘటనా బీజమే వారు మోక్షాశ్రమ ప్వీకారము చేసిన పిమ్మట పెరిగి నృక్షమైైనది. 'అవినేక ఘనాంధదిబ్ముఖులై, బహుధా సంతత దుఃఖ వర్తపీడితులై, ఆధ్యాత్మిక పథ స్థలితులై బాధపడు సంసారులకు వేదాన్త విజ్ఞాన దీపికతో వెలుగును చూపి, ఆధ్యాత్మికాహారము నొసంగుచున్నారు. మటియొక సంఘటన

ఒకపరి యా గ్రామమున నిరుపేదల గృహముల నగ్ని ముట్టడించి పరశురామ్రీతి గావించుచుండెను. శ్రీ చిన్న శ్రీమన్నారాయణాచార్యస్వామి. వారి హృదయమున అగ్నిజ్వాలలురేగినవి. వెంటనే తక్కిన విద్యార్దులను మేల్కొలిపి, పరుగిడి ఆ యనగ్నిజ్వాలల లెక్కింపక వానిని జలధారలతో నార్చి వైచిరి. ఈ సంఘటనయే వీరు ఆశ్రమ పస్వీకారము గావించిన పిమ్మట మహానదియైనది. అవి పంజాబ్‌ రాష్ట్రమున టెర్రరిష్టులు అగ్నివర్షముము కురిపించుచున్న రోజులు. నిరపరాధులను సైతము అచ్చటి నరరూపరాక్షసులు కాల్చి చంపుచుండిరి. ఈ యగ్ని జ్వాలల నార్పువది వేదఘోషాజలము మాత్రమే యని భావించిన శ్రీ జీయరుస్వొమి వారు వసికందులగు వేదవిద్యార్థులను తీసికొవి థైర్యముగ పంజాబులో ప్రవేశించి వేదఘోషతో నా యగ్నిజ్వాలల నార్చివైచిన పన్నివేశము ఆశ్చర్యకరమైైనది. నాటినుండి నేటివరకు నచ్చట అంతట కిరాతకృత్యములు జరుగుచున్నట్లు మనము వినుట లేదు కదా! అంతియే కాదు. తాపత్రయదస్టలగుచున్న పంసారులకు తమ యుపదేశధారలచే నా తొపము నుసళమింపజేసి మన జీయరుస్వామివారు తరింపజేయు చున్నారు,

ఇట్టి శిష్యాచార్యులు మనకు రక్షకులుగ లభించుట మన అదృష్ట విశేషము. భగవద్రామానుజ తిరునక్షత్ర సందర్భముగ శ్రీ, గోపాలాచార్యస్వామిని, ఈ సంవత్సరము శ్రీశ్రీశ్రీ జీయరు. స్వామివారిని సన్మానించి ఆ వరినస్యోత్సవమును మనము సేవించు నవకొళమును కలిగించిన శ్రీరామానుజ బవాసమితి (కొవ్వూరు) వారికిని, తమ తండ్రిగారగు శ్రీ ఉవే.శ్రీమాన్‌ సముద్రాల లక్ష్మణాచార్య స్వామివారి దివ్యస్కృతికై యీ కార్యక్రమముము ఏర్పరచి దీనికి ప్రధాన సూత్రధారులుగ నున్న శ్రీ ఉ.ే.శ్రీమాన్‌ డాక్టర్‌ సముద్రాల వెంకట రంగరామానుజొచార్యస్వొామి వారికిని మనము సదా కృతజ్ఞులమై యుందుముగాక!

జై శ్రీమన్నారాయణ

కేల స్మితజ్యోత్న శ్రీమన్నారాయణ రామానుజయతిభ్యోనమః శ్రీమత్‌ పరమహంస పరివ్రాజకాచార్యవర్యులు, జగద్గురువులు శీశ్రీశ్రీత్రిదండి శ్రీమన్నారాయణ రామానుజ చిన్నజీయరుల వైభవ వైజయన్సి డొః సముద్రాల వేంకట రంగరామానుజాచార్యులు]44;21.0. భగవానుడు సమస్త ప్రాణికోటికి చిచ్చక్తి - ప్రనృత్తిశక్తి అనే రెండు శక్తులను అను(గ్రహిస్తాడు.చిచ్చక్తి అంటే ఆలోచించే శక్తి, ప్రవృత్తి శక్తి అంటే పవిచేసేశక్తి ఈ రెంటినీ సాధారణంగా అందరికీ ఇచ్చి, వాటిని నిర్వహించడానికి అందరిలోపల తాను అంతర్యామిగా ప్రవేశించి ఉంటూ, వారివారి ఆలోచనలను ప్రవృత్తులను తాను అనుమతిస్తూ నియమిస్తూ ఉంటాడు పరమాత్మ ఈ విధంగా భగవానుడిచ్చిన శక్తులను పాందినజీవులు స్వయంగానే ప్రవర్తిస్తూ ఉంటారు. వారివారి ప్రవృత్తులను ఆలోచనలను నిరీక్షిస్తూ స్వామి ఉదాసీనుడై ఉంటాడు. అయితే ముందునుంచి కొందరు సహజంగా భగవదనుకూల (ప్రవృత్తి కలవారు, మరికొందరు ప్రతికూల ప్రవృత్తి కలవారుగాను ఉంటూ ఉంటారు. సహజంగా భగవదనుకూల ప్రవృత్తి కలవారిని దదామి బుద్ది యోగం” అన్నట్లు నారిని మరింత అనుకూలముగా చేస్తాడు. తనను ద్వేషించి ప్రతికూల ్రవృత్తులైనవారిని “తానహంద్విషతః క్రూరాన్‌ అన్నట్లు నీచ జన్మపరంపరలో పడదోసి, సంస్కరించి చివరికి ఉద్ధరిస్తాడు. తనపట్ల అనుకూల ప్రవృత్తిని సెంపొందించుకునేందుకు కావలసిన నినేకాన్ని అను గ్రహించడానికి స్వామి, తానే శాస్రాన్ని అవతరింపదేశాడు. అందువల్లనే “తస్మాచ్చాస్తం ప్రమాణంతేకార్యాకార్యవ్యవ స్థితో అని అన్నాడు. ఈ శాస్త్రం కూడా, సానూన్య బుద్దులకు దురవగాహం కనుక్క దాన్ని అవగహించి, ఆచరించి, లోకానికి మార్గం చూపగల ఆచార్య పురుషునిగా గూడ తానే అవతరిస్తాడు. అట్టి అరుదైన ఆచార్య పురుషులు భగవద్రామానుజలు. వీరికి వారసులుగా శ్రీ వైస్ణన సం ప్రదాయాన్ని లోకానికి అందించడానికి ఆవిర్భవించిన స్వామి శ్రీశ్రీశ్రీ చిన్నజీయర్‌ స్వామి. వీరి అవతారానికి సంబంధించిన విశేషరచనలలోనికి ప్రవేశించే ముందు వీరి అవతార విశేష్తాన్సిక్తి సంబంధించిన ప్రధానాంశాలను సంగ్రహంగా ముందు ఉంచడం జరుగుతున్నది,

స్మితజ్యోత్న 1115 అపతారం అక్షోబరునెల 1956 దీపావళి పర్వదినాన అజ్ఞాన తిమిరాలను పటాపంచలు చేసి జ్ఞాన ప్రభలను దశదిశల వెదజల్లడానికి ఆవిర్భవించిన దివ్య తేజోరాశి మనస్వామి. అవతాక స్థానం తూర్పుగోదావరి జిల్లా -ఆర్తమూరు తత్తవిద్యాధిగమము ప॥ ప॥త్రిదండి సెద్దజీయర్‌ స్వామి వారి సర్యవేక్షణలోను, ఉ.వే.ప్ర.శ్రీమాన్‌ తే.కం.గోపాలాచార్య స్వామి వారిసన్నిధిలోను, తత్త్యవిద్యాధిగమము జరిగింది. ప్రపేదిరే ప్రాక్తన జన్మనిద్యా : “అన్నమాట వీరిపట్ల అక్షరసత్యం” ఆయ్రమ స్వీకారం 1980లో ప॥ప॥ పెద్దజీయర్‌ స్వామివారి అవతార పరిసమాప్య్యనన్తరం 1981లో నడిగడ్డపాలెంలోని ఉభయవేదాన్తాచార్య పీరానికి ఆచార్యత్వాన్ని పరి[గ్రహించారు. బదరీక్షత్రంలో నారాయణుని సన్నిధిలో అష్టాక్షరీ నుహామంత్రాన్ని అనుసంధించి, సిద్దిపాంది, తమ ప్రచారోద్యమాన్ని సర్వతోముఖం చేశారు. వేదవిశ్వవిద్యాలయ స్థాపనసం 1984లో జీయర్‌ ఎడ్యుకేషనల్‌ ట్రస్టు పరిధిలో వేదవిశ్వవిద్యాలయాన్నిస్టాపించారు. చిరుతప్రాయపు పిల్లలకు వేద-వేదాంగాలలో శిక్షణం గరిపి వారి సంపూర్ణ బాధ్యతలను స్వామియే స్వీకరించారు. విశ్వవిద్యాలయంలో వేద-వేదాంగవిద్యను సాకల్యంగా అధికరించి వీరు స్వతంత్ర జీవనులై వైదిక సంస్కృతి ప్రాభవానికి మూలకాంశాలు కావాలని శ్రీవారి ఆకాంక్ష. సర్వతోముఖ వికాసానికి కానలసిన సమగగ్రప్రణాళిని శ్రీ స్వామి ఏర్పరిచారు. ఆగమ పాఠశాలాస్థాపనం 1990 వైదికాగమ విజ్ఞాన వ్యాస్తిక్షై జగ్మయ్య పేట (కృష్ణా) లో ఆగమ పాఠశాలను స్థాపించారు. తద్తళాన్ష కళాశాల జాతి, వర్గభేదాలు లేకుండా ఆసక్తి యోగ్యత గలవారెవరైనా తత్వ్వవిద్యను అధిగమించి, సంప్రదాయ ప్రచారదక్షులు అయేట్టుగా విద్యా ప్రణాళిని రూపొందించి పెద్ద పెద్ద విద్వాంసులచే ప్రతిసంవత్సరం శిక్షణా క్రమాన్ని కొనసాగిస్తున్నారు. వీరిలో చాలమంది చక్కటి ప్రవచన సామర్ధ్యాన్ని సంతరించుకొని దేశంలో ప్రచారోద్యమాన్ని సాగిస్తున్నారు. ఖైదిక పరిశోధనా ప్రణాళి వైదిక విద్యాపరిశోధనకై ఒక ప్రణాళిని ఏర్పరచి, దానికొరకు ఒక కంప్యూటర్‌ సెంటర్‌ కూడ స్థాపించారు.

116 స్మితజ్యోత్న వైదిక ధర్మ - విశ్వాసప్రచారం వైదికధర్మాన్ని, విశ్వాసాన్ని పాదుకొల్పడానికి శ్రీస్వామివారు ఎన్నో అతిమానుష కృత్యాలను అనాయాసంగా నెరవేరుస్తున్నారు.

1. 1985 నుండి 88 వరకు దేశంలో అనావృష్టి ఏర్పడినప్పుడు 9రోజులు హైదరాబాద్‌ లో వరుణయజ్ఞాన్ని నిర్వహింపగా పూర్ణాహుతి రోజునుండి (ప్రారంభించి విశేషంగా వృష్టికురవడం వైదిక విశ్వాసాన్ని లోకంలో పొదుకొలిపింది.
2. శ్రీశ్రీశ్రీ పెద్ద జీయర్‌ స్వామివారి సంకల్పాన్ని అప్రతిహతం చేయడానికి ఉద్యమించిన మన చిన్నస్వామి 1008 కుండములతో 7 రోజులు తిరుమలలో 1980 ఫిబ్రవరిలో ఆశ్రమ స్వీకార సమనన్తరమే నిర్వహించి పరిపూర్తిగావించడం వీరికి వైదిక ధర్మం పట్లే కాక, పెద్దస్వామి పట్టగల నిరతిశయాదరానికి ప్రత్యక్షతార్కాణం.
3. శ్రీశ్రీశ్రీ పెద్దజీయర్‌ స్వామివారి దివ్య స్ఫూర్తితో 1980లోనే కాక 1994లో కూడ శ్రీలక్ష్మీనారాయణ మహా్రతువును పరమమనోజ్ఞంగా నిర్వహించడం స్వామివారి దక్షతకు నిదర్శనం ఓ ఇక పిట్టవానిపాలెంలో, 1996 ఫిబ్రవరిలో స్వామి నిర్వహించిన అష్టోత్తర సహస్ర కలశస్నపనం (1008) అని పూర్వ వైభవాన్ని సమీకరించుకున్నది. 1008 గ్రామాలనుండి 1008 కలశాలలో పవిత్రజలాలను తెప్పించి ఆయా గ్రామభక్తుల సమక్షంలో జరిపిన ఈ కార్యక్రమం 'నభూతో నభవిష్యతి అనిసించుకొన్నది. 24 ఎకరాల భూమిలో 3 లక్షలకు పైగా భక్తులు కన్నులారా తిలకించిన ముహోత్తర సన్నివేశంచది. ఐకాసతరంగిణ్‌ స్థాపనం ముఖ్యంగా సమాజంలో నిరాశానిస్ప్రహలతో నిర్లక్ష్యంగా జీవనాన్ని సాగిస్తున్న యువలోకాన్ని ఉత్తేజపరచి సమాజసేవా కృత్యం పట్ల ప్రీతిని, అభినివేశాన్ని కలిగించడానికి వికాసతరంగిణిని రాజమహేంద్రవరంలో ప్రారంభించి నేడు దేశవిదేశాలలో శాఖోపశాఖలుగా విస్తరింపజేశారు స్వామి. ఉచిత వైద్యసేవను అందిచడం. విష్ణుసహస్రనామపారాయణాదుల నిర్వహణం ద్వారా సామూహిక చైతన్నాన్ని సేవాదీప్తేని కలిగించడం దాని లక్ష్యం. పుష్మరోత్సవ నిర్వహణం 80,92లలో కృష్ణా పుష్కరాలకు,91లో గోదావరీ పుష్కరాలకు, 93 మొట్టమొదటి సారిగా కావేరీ పుష్కరాలక్తు, 1996 మొదటి సారిగా తుంగభద్ర పుష్కరాలకు ఉత్సవాలను నిర్వహించి సాంస్కృతిక చైతన్యాన్ని కలిగించారు స్వామి, ఆర్తజనోపసాంత్వనం నాకు స్వర్గం వద్దు, బ్రహ్మపదం వద్దు, పునర్హన్మ రాహిత్యం వద్దు - ఆర్హుల ఆర్రి నాశనమే నాకు కావాలి(కామయేదు:ఖ తహ్తానాం ప్రాణినామ్‌ ఆర్తినాశనమ్‌) అన్నాడట రంతిదేవుడు. అదే స్ఫూర్తితో వికాసతరంగిణుల సోత్సాహికార్యకర్తల చొరవతో,

స్మితజ్యోత్న 117 ఇటీవల కోనసీమలో ఏర్పడిన జనోస్లవానికికలతనీడి, నిర్వహించిన సేవాకార్యక్రమాలు ఆదర్భప్రాయాలు. వీటిని స్వామి స్వయంగా దగ్గరుండి పర్యవేక్షించడం విశేష ఖ్యాపసనీయం (విటి చిత్రాలను దర్భింసనచ్చు)

జీర్ణదేవాలయ సముస్థరణం శరీర స్వాస్ట్యానికి వైద్యాలయాలు అవసరం అయితే శాశ్వత మానసిక స్వాస్ట్యానికి దేవాలయాలు చాలా అవసరం. ఇటీవల కోనసీమలో ఏర్పడిన తుఫాన్‌ భీభత్సంలో జీర్ల్షమైపోయిన దేవాలయమును పునరుద్దరించడానికి శ్రీ స్వామి ఒక విసృత ప్రణాళిని (౬ ఏర్పరచి వాటి సముద్దరణానికి బద్దకంకణులైనారు. ఆధ్యాత్మికబిద్భాళ్తుచారం సహజంగా మృదుమధుర భాషణులైన స్వామి అశ్రమంగా 3,4 గంటలైనా ('ప్రసంగించగల సామర్థ్యం కలిగి ఉండటం ఆశ్చర్యాన్ని కొలిపేివిషయం. స్వయంగాను, పండితుల ద్యారాను - తత్త్యప్రతిబోధనం అవిశ్రాన్తంగా చేస్తున్నారు. 'రామానుజవాణి" అనే పేరున సంస్టను స్టాపించి, అనేక మహాగ్రంధాలను తెలుగులో ముద్రించి లోకానికి అందిస్తున్నారు. ఉదార చరితానాండు వసుభైవ కుటుంబకమ్‌ | ఇంటగెలిచిన మనస్వామి, అమెరికా మొదలైన దేశాలలోని అసంఖ్యాకులైన భక్తులను భారతీయ తత్త్వ సంప్రదాయాల పట్ల ఆసక్తులయేటట్లు విశేషంగా కృషి సల్పిరచ్చ గెలిచారు. “అయం నిజః పరోవేతి గణనాలఘుచేతసాం ఉదార చరిచానాంతు వసుధైవ కుటుంబకమ్‌ ॥ వీడు నావాడు, వీడుపెరవాడు అనే అల్పబుద్ధిని పారద్రోలి ఈ సమస్త భూమండలం ఒకే కుటుంబం అనే సహోదర భావంతో ఎప్పుడో, ఏ సౌకర్యాలు విశేషంగా లేని కాలాల్లో మనమే ఏర్పరచుకున్న నియమాలకు భంగం కలుగని రీతిలో నేటికాలానికి అవసరాలకు తగిన విధంగా విదేశాలలో కూడ పర్యటించి, వారిలో కూడ ఆత్యీయతా భావాన్ని అవిష్కరింపజేసి తమ మాతృభూమితో ముడివడి ఉండేట్టు వారిని ప్రేమపాశాలతో బంధిస్తున్నారు మన స్వామి. ఇది శ్రీ స్వామివారి భాననానిశాలతకు ప్రత్యక్ష దృష్టాన్తం ఇక స్వామిని గురించిన మరికొన్ని విశేషాలు విశేషంగా ఆయా వ్యాసాల ద్వారా గ్రహించండి. ఆనందించంది. జై శ్రీమన్నారాయణ (సంపొదకుడు)

118 స్మితజోత్స్న మన జీయర్‌ స్వాములు.... ఉ.వే.ప్ర.శ్రీమాన్‌ యస్‌.టి.పి.రామచంద్రాచార్య స్వామివారు, సింహాచలం. పూర్వభూమిక

వర్ణవ్యవస్థా నిష్టుర వియమాలతో సెనవేసుకు పోయిన కర్మాచరణాలతో ప్రమేయం లేకుండా, వీరూ వారూ అనక సర్వులు భగవంతుని ఆరాధించవచ్చునని, ఉత్తమ వర్ణోత్పత్తి కాని, శాస్త్ర వైపశ్చితికావి, సదాచార సంపత్తికాని, అక్కరలేకుండానే కేవలం హృదయముంటే చాలు, దానితో ఎడతెగక ఎల్లవేళలా ఇతరాలమీది ధ్యాసలేకుండా భగవంతుణ్ణి తలచుకొంటూ ప్రత్యక్షపమానాకారంగా ఆయన్ని దర్శించుకుంటూ ఆలయాలలో అర్భామూర్తిగా వెలసిన అందుబాటులోనున్న ఆ స్వామిని ఆరాధనం చేసుకుంటే చాలు ప్రాణికోటి ధన్యమైపోతుంది, తరించిపోతుంది. ఆనందసరవశమై పోతుంది; ఇట్లా సేవించుకోవడమే భక్తి అని, దీనికి శాస్తాదుల ఆవశ్యకత లేదని, ఒక సులభమైన, సకలోసాదేయమైన ఉజ్జీవన మార్గాన్ని ప్రతిపాదించి, తాము దేశికులుగా ముందు నిలిచి, తమ వెంట జనాన్ని ఆ భక్తి ఘంటాపధాన నడిపించి సాయుజ్య పదవులకు చేర్చిన మహానుభావులు భగవ(ద్రామానుజులు.

శ్రీ రామానుజుల బెదార్యం

శ్రీమద్రామానుజులు అనూచానంగా తమవరకు వస్తున్న, పెద్దలందిస్తున్న వేదశాస్త్ర, పురాణ, ఆగమ, ఇతిహాస సారస్వతాన్ని కేనలం కొన్ని వర్గాలకే పరిమితమయి ప్రయోజనకారి కాకపోవడం గమనించి, ఆ విజ్ఞానాన్నంతటినీ సర్వులకూ అందించాలని సంకల్పించిన మహోదారులు. వేదశాస్తాధ్యయన పద్దతిలో కొన్ని నియమాలు తమనాటికే ప్రబలంగా నెలకొవి ఉండి, ఆ విజ్ఞానం అందరికీ అందుబాటుకు రావడం లేదని, అట్లా రాకపోవడం సముచితం కాదనీ కూడా అంతరంగంలో పరితపించిన పరశ్రేయస్కాములు శ్రీ రామానుజులు, అట్లా అని తరతరాలుగా వస్తున్న కొన్ని కట్టుబాట్లను, కొన్ని రక్షాకవచాలను ఒక్కమారు తాము ఛేదించి సర్వులకు ఏ నియమమూ లేకుండా చూరలిచ్చినందువల్ల అవ్యవస్థ ఏర్పడి ఆ విజ్ఞానం అపాత్రులపాలబడి అస్తవ్యస్తమై అనర్థహేతువు అవుతుందేమో అన్న శంకా వారికి లేకపోలేదు.

ఇపన్నీ దృష్టిలో పెట్టుకుని తమముందు తరాలవారు పాటిస్తూ వస్తున్న సంప్రదాయ సరణిని హటాత్తుగా తాము విచ్చిన్నం చెయ్యకుండా జౌదార్యంతో నిర్మాణాత్మకంగా కొన్ని పరిష్కారాలు కావించి దాన్ని సువిశాలం చేసి ఆ విజ్ఞానమంతా పరంపరగా ప్రజానీకానికంతకూ పదిలంగా లభించేటట్లు కావించిన విశ్వహితకాములు వారు.

టట మం మ్‌ గ 1 మ ల తీ. న క న క్తానా నా య. త ల లాం వ నా నాం ల త. [న న ] న పం. నయ... క్త చ “ఇత షూ నే న. న. న్‌ గా 2 లేం క న / చ సే మే! భర లి 3 వు రంగ , ఇగో ను పంట నచనోన..? నుం... రం స! మన సనమ గ కింత నూ వ న న్‌ వస ర నిం? టను భిలో [చు న ఆడా వ న వ చ న? సయం. మ కాం టు టను ము న య ర నా సట్‌ ేఆం న గా లలు వ నా ఆ సా లా. కా వబాజ3 [౬ మ్‌ | గ్‌ యా టం ఉల. ల్‌! శీ స న్‌ ( యా... సక ్‌! బగా స న జ తో శీ జ ప. వా న క! 1.పైమూడు చిత్రాలు రాజమండ్రి ల్‌ ల్‌ ము ఇ నక [ళ్ళ 17 సనో న్లో లన సం. ధనుర్మాస నిర్వహణం- సదయు! న సస శ్రీరంగ ధామం నుండి మ మ జై 2 క్రింది వరుస - హంపిలో హె తాయ మ ననన య యు వ్ర స్టా రహ (రామ కతు స్తంభ షు సా వ మ ఎ స్య శ్వా స - క స కు. శీనిరూపాక్ష మందిరాల వ మి న్న అచంట. చ్‌ ష్ష్‌ సం న ₹ సన్నిధిలో, ఉడిపి స్వామితో

| || ఖే స్య | వీ 1 న చా 1 లో !, 2. న స స ఉభయవేదాన్త పండిత సభ బు ము త్రి, న్త లు-రజతోతవ వేడుకలు (| ం . విద్వద్గోస్టి.(ప్రముఖ పండితులతో | ॥ నై ల న (1 న! న్‌ా న ో య. వ్‌ చి . | . | న... టీ (| | | న 1 మ 4 ప...

• గ వరత స ౧ ఖీ | శా, అమెరికాలో బ్ఞూమింగ్‌టన్‌ ప్ర లు | ల! ప్రవచన గోష్టి న క న్న 6 జ హార్వర్డ్‌ యూనివర్సిటీ-బోస్టన్‌ స్కాలర్‌తో భ్‌ క్‌ నమ్ముట టం న! స. స్తీ “ల ణయ, గ టీ ణ్‌ న్న న తనతో. న్‌ [ స్త ఆ ల్‌ స ఆర్లురు పండితులకు గ సు! [ఫై నం తని! (క ట్‌ ం-విజయవాడ 1౯ ప ఉచ మీ? £॥ /. స క | స్రీ స్థ ్ట య న్‌ నవా మ. ము చికాగోలో న. త్తి... . న్‌ ప య |. న యజ్ఞం క [| తిరునక్షత్రోత్సవం-సీతానగరం న ళ్‌ క | తానాసభలో-చికాగో క!

నమత! ల | సససప్లై గస న మ లే టు 2 1 గ్‌ " ఖీ శ న్ని వ్‌ కళలు చ ఖే క న గ న్‌ స విజయవాడ వార్షికోత్సవం- 92 తత్త్వశాస్త్ర కళాశాల మొదటిబ్యాచ్‌-జగ్గయ్యపేట హా ల్‌ పట గ్ర స ల న. / న ళ్‌ నేసి! ల ల చు, రా గ్‌ |] సలి యి | ౪ స్త ్య' క? ళు ము. క్‌ు న" (1 స నమో 1. వికాసతరంగిణి సేవాకార్యక్రమాలు-కరీంనగర్‌ సీతానగరం-వేదవిద్యాలయం న వ. తలం న టం. ర్‌ నా క మ సనా! భద్రాచలం సీతారామ కల్యాణోత్సవం జగ్గయ్యపేట-ఆగమ పారశాల క క టా క. న గ ర మం... మ! య ష్‌ టై క లో క్ష స శ్రీమహా విష్ణుయాగం - వికాసతరంగిణి హైదరాబాద్‌ - ప్రవచన సన్నివేశము

టక్‌ ఇప దడాల రం! భో" టాడు వళన్యష్ట్ట ప పయత సస్టట్టులు నా. ల ్ళ నం. స జ నుం _ ర“ లౌ సో లే ఇ ఈం ల శై చ ర ఈ. నట మ .. గ, విజయవాడ విశాఖ-విరాట్‌ పారాయణము ల మారాలా క గ్‌ మ వై న స సు! విశాఖ మేయర్‌తో విశాఖ క. య స. య లి! శీ మా క న న్‌ న. మాడ మం టి వేర ర్మ కవన టం మ్‌ నం ప స రు కతసాగ నం మ ఈ ట్‌ స స. 9, ఆజ స్వామివారి తీర్జగోష్టి అ్రహ్మాయజ్ఞం-వికాసతరంగిణి- రాజమండ్రి తక్క ౧ లా మా మ షా న. 1 అజ మ్‌ గ. గ టా. టి కిం 1, నం పనస. నట త క్‌. శై ర ల ల! గంగ సన్‌ కటట ట్ర జ ల సం “తా. | యయ లేను భగ న. సహ్మ్గసనామం౦ వీ చి ష్‌ న్‌ మ(ద్రాసు-వి వి సహస్ర ఆశ్రమం స్వీకరించిన కొత్తలో “ప్రవచనం- హైదరాబాద్‌

స్మితజోత్స్న 119

ఆళువారులు పొడిన దివ్యప్రబంధవాజ్మయం వారికి సెన్షిధానంలా లభించింది. ఆ సారస్వత దివ్యామృతాన్ని సర్వులకూ ప్రసాదించి వారిని ఉజ్జీవింపచేసి, తద్వారా వారికి లభించిన మానసిక స్టితివల్ల వారికి అనూచానంగా వస్తున్న సంస్కృతవేదొంత పరిచయాన్ని తత్ర్రతిపాదిత విషయ వివేచనాన్ని కలిగించి, పర్యవసానంగా సాయుజ్యరూప పరమానందాన్ని పరను పురుషార్థమైన కైంకర్యాన్ని వారికి ప్రసాదించి, మానవులుగా వారి జన్మలను చరితార్జాలను చేయాలని వారి మహోద్యమ ప్రణాళిక

విశ్వహితకామనయే లక్ష్యం

దీని ఫలితంగానే ఉభయవేదాంత శాఖలను రూపొందించి కేవల సహృదయులైన సాధారణ మానవులను ద్రొవిడవేదాంత పౌరభాలతో స్పందింపచేసి, వారి ఎదలను భగవదభిముఖంగా, భగవదావాస యోగ్యంగా వికసింపచేసి ఆ యోగ్యతాభూమికపై పరంపరంగా సంస్కృత వేదాంత పరిచయాన్ని పరిఢవిల్లచేసి, దానివల్ల కేవల సహృదయులు పరదుఃఖ సుఖైక స్పందనులు అయినవారిని ప్రశాంతచిత్తులు సకలోపనిషద్వైపచ్చితీ సమంచితస్వాంతులు అయిన విశ్వహితకాములుగా నిండుమానవులుగా తీర్చిదిర్దడమొక తీరు.

కేవల మేధావులుగా నిష్టురనియనూలతో కరోర వ్రతాలతో ఆచి తూచి అడుగులు వేసుకుంటూ, వేదాల ఆపోసన పట్టి శాస్త్రాలు వర్షించి, కరడుగట్టిన మేధావులుగా కాకలు తీరి ఎదడలుమట్టుకు భక్తిరసొర్హాలు కాకపోవడం వల్ల చీటలువారి, ఎండీన చేరువుల్లాంటి కనులలో బిగుసుకుపోయిన మేనితో ఇరుగువారిపట్ల పారుగువారిపట్ట ఏ స్పందన లేకుండా కేనల ఇాస్త్రచ్చోక జీవనులుగా మిగిలిపోయి శుష్కంగా గతానుగతికంగా బతికేస్తున్స మహానుభావుల జీవితాల్లోనూ వసంతాల జల్లులు కురిసి, అవి చిగిర్చి శరత్తులు పండాలని, వెన్నెలలు విరియాలని ఆ వెన్నెలల వల్ల చీకట్లు విరిసి కలరూపు వారు చూడగలిగి, చేయగలదాన్ని నిళ్ళంకంగా, నిస్సంకోచంగా చేయగలగాలని, చేరగలదాన్ని నిరాటంకంగా నిర్భయంగా చేరగలగాలని భావించి వారికి దివ్యసూరి సారస్వతపీయూషాన్ని చవిచూపి తదాస్వాద సొరవశ్యం చేత వారి కనులు కొలకులు కొగా వారిమేనపులకలు పొడమగా ఆభిజాత్యాల అనకుంరనాలు ఆవలికి సెట్టి ఆపన్నులను చూచి అయ్యో అనగలిగి, ఆర్హులను చూచి ఆత్మీయళతగలిగి, అందరితో సహజీవనం, సనుజీవనం, సమరసజీవనం సొగించి సర్వమూ ఆస్వామి దివ్యలిలామయంగా భావించి తదేకభావనా ప్రకర్షచేత పరిమితులు సటాసంచలైపోయి వసుదైక కుటుంబ సభ్యులుగా తామూ మనగలిగిన స్టితికి వారిని తీసుకువచ్చిన మహానుభావులు ఆచార్య రామానుజులు.

సంప్రదాయంలో ఉభయవేదాంత శాఖలను ఏర్పరచటంలో ఆరెండిటినీ సమాంతరాలుగా కాక, సమన్వితాలుగా సంశ్షిష్టాలుగొ స్తాగింప చేయడంలో వారి అంతరంగం ఇంతలోతులకు పోయినది. ఆభిజాత్యపు ముత్యాల వెల్ల గొడుగు క్రింద కూర్చొన్న వైపళ్చితీ మహాసామ్రాజ్య

120 స్మితజోత్ను మూర్జాభిషిక్తులు. శ్రీవతొంకుల ఎడ, దివ్య సౌొందర్యదర్శనైకరతుడు, భాగవత దాస్రైక నిరతుడు చదువు సంధ్యల వాసన ఎరుగని వట్టి మల్లవీరుడు కనకాంగిసోగకనులు ఎండతాకున వాడక నవకముతో నుండుటకుగా గొడుగువట్టు ధనుర్జాసునెడ - వారికి గల ఏకరూసమైన ప్రీతి ఎల్లలు లేని లోతులు కానరాని వారి ఎదతీరునకు తార్కాణ. పర్వవైస్ణన శాఖలకూ మూలం రామానుజీయమ్‌ :

కావేరిని యమునతోననుసంధింప చేసి దక్షిణావనికి ఉత్తరాపధానికి భక్తిసీతువును నిర్మించి భారతమును అంతను సమైక్యముగా సంతరించిన సత్యసంకల్పులు వారు. తరువాతి కాలాన ఉత్తరాపధాన ఆవిర్భవించిన రామానంద, నింబార్క, వల్లభ, చైతన్య, స్వామినారాయణ ప్రభృతి వైష్ణవ భక్తిసంప్రదాయ శాఖలకన్నిటికి మూలస్టానమువారే. ఈ వర్ణమునారు, ఆ కులమువారు, ఈ వయసువారావయసువారు, ఈ భాషవారు ఆ భాష వారు, ఈ[ప్రాంతము వారా(ప్రాంతమువారు. అన్న భావనలకు చోటీయక వైష్ణవ సాధారణీకరణంతో సర్వులను ఒక్కతలపును ఒక్కమాటన ఒక్కబాటన నిలిపి పరమార్ధము చూరలిచ్చిన పరమాచార్యులువారు.

భగవద్రామానుజులు అనూచానంగా వస్తున్న సంప్రదాయానికీ సనాతన ధర్మానికీ ప్రసాదించిన భక్తి పరిష్కారంవల్ల నాటీవరకు వినబడుతున్న - 'కనపడేదంచా కల్ల, తెలివినల్లే మోక్షం, ఆ తెలిని శ్రుతిమాత్రలభ్యం, అవినేర్వ కొన్ని కట్టడులు, అదీ కొందరికే, మిగిలిన వారంతా ఎడగా పెడగా కడగా నిలువవలసినవారే '- వంటి నూటలు, భావనలు పటాపంచలైపోయి వేదవిజ్ఞానం ఏదోరూసంగా పర్వులకూ లభించవలసిందే, భగవంతుడు అందరివాడూను, అంతా అందరూ ఆయనవారే ఎడతెగని ప్రీతితో మారుమాటతలపు లేక్త ఎప్పుడూ ఆయన్ని తలచుకోవడం కంటే మనమంతా ఆయనవారం ఆయన ఎల్లా కానాలనుకుంటే అల్లా ఉపయోగపడటంతప్ప వేరుస్థితీగతీ మనకు లేదు - అన్న భాననం నైరంతర్యంతో ఆయనతో నిండిన చేతనాచేతనా జగత్తునంతను మనకు చేతవైనమేర సేవించుకొంటూ మన చైతన్యానికి ప్రయోజనం చేకూర్చుకుంటూ సామాజికంగా మన విధులను ఆయన వైంకర్యములుగా భావించి త్రికరణశుద్ధితో నిర్వహించుకోవడమే మన కర్తవ్యం. ఇట్లా నమ్మి నునుగడ సాగించిన మవను ఆయనే గట్టెక్కిస్తాడన్న విశ్వాసొన్ని జనంలో ప్రబోధించారు.

భగన(ద్రామానుజులు కావించిన ఈ (ప్రబోధాన్ని వారు ప్రసాదించిన పరిష్కారంతో పరిపూర్ణమైన సవాతన నాజ్మయాన్ని తత్త్యవిచారధారను అనుష్టానవైఖరిని నాటినుండి అవిచ్చిన్నంగా జనానికి అందిస్తూ వస్తున్నారు వాదేర్చరచిన సీరాధిసతులు, ఆచార్యపురుష కుటుంబాలనారూను,

ఇట్లా దివ్యమైన ఈ సంప్రదాయం ప్రవచనాలతో, వ్యాఖ్యానాలతో, అనుష్టానాలతో, ఎప్పటికప్పుడు పరిపుష్ణ్టమవుతూ నూతనోద్డీపనాన్నీ దివ్యతేజాన్ని సంతరించుకొంటూ శ్రీమద్వరనర మునులవరకు అనుస్వూతంగా మహావైభవంతో సాగివచ్చింది. ఈ కాలంలో

స్మితజోత్న 1221 ఆళ్వారుల దివ్య ప్రబంధాలకు సువిపుల వ్యాఖ్యానాలు ఆ వ్యాఖ్యానాలపైన స్యోసదేశాలు వెలువడినై. అటు శ్రీ భాష్యపరంపర ఇటు భగవద్విషయ పరంపర రెండూ విడివిడిగా కాక అన్యోన్య సంశ్రిష్టాలుగా పెనవేసుకొని జనానికి సీయూషధారల్ని తేవెసోనల్ని దోయిళ్ల చూరలిచ్చినై. మహత్తరమైన బృహత్తరమైన సుపర్యాప్తమైన వాజ్యయంతో సంప్రదాయం సుసంపన్నంగా శోభిల్లింది. సంప్రదాయ సారస్వతమూర్తులుగా జనగ్రేణీవచ్సలులుగా విశ్వహితైకచిత్తులుగా దేశికస్వాములు విలసిల్లినారు- మూవవజాతి ఎదలలో బంగారుపండి తావులచిమి శన రోజులవి.

వారు గతించినా ఆ రోజులు గడచిపోయినా, నాడు విరిసిన సంప్రదాయ సౌరభాలు దేశమంతా వ్యాపించి, జనానీకం ఎదలోగిళ్ళలోనికి చొచ్చుకొనిపోయి వారిని సువాసితులను కావించి వారి జన్మలను చరితార్జాలు చేసినై.

కాకతీయ విజయనగర సామ్రాజ్యములు పతవమయి పరపరిపాలన దేశంలో మెల్లమెల్లగా కాలూనుకోవడం ప్రారంభమైంది. కొంతకాలం కరడుగట్టిన తీవ్రవాదులు, మహమ్మదీయుల మతవాహినీ విజృంభణంతో దేశమంతా దురాశక్రాంతమయి స్వమత సంస్కృతులు ఆ (ప్రవాహ వేగంలో కొట్టుకుసాగినై. దేవాలయాలు ధ్వంసం కాసాగినై. ఆచారవ్యవహారాలు అడుగంటసాగినై. మతసాంకర్యం, భాషాసొంకర్యం, సంస్కృతిసాంకర్యం, సర్వసాంకర్యం ప్రారంభమైంది. పెదవి విప్పటానికి లేడు, కత్తిమీది సాముగా జనం నునుగడ సాగించవలసి వచ్చింది. అయితే ఇట్టాంటి విపత్కర స్టితులలో కూడా చిన్నచిన్న దేశీయ సంస్థానాలవారు తమకు చేతనైనంతవరకు సంప్రదాయానికి చేయూతనిచ్చి నిలబెట్టడానికి తమ పెద్దలు అప్పగించిన బాధ్యతలను చిత్తశుద్దితో నెరవేర్చి తమపరువు నిలబెట్టుకోవడానికి ఏదోకొంత చేయకపోలేదు. ఆపాటికూడా ఆనాడు వారు చేయకపోతే ఇవ్వాళ మనం ఆ సంప్రదాయ నిక్షేపాల అన్వేషణకు అలమటించాల్సి వచ్చేది. అట్లా వారు మనకు సంస్మరణీయులు.

భావ సంఘర్షణం

ఇంతలో పులిమీదపుట్రలా పాశ్చాత్యుల వలససాలన వచ్చిపడింది. వ్యాపారాలన్నారు రాయబారాలన్నారు రాజ్యభారమంతా కడకు వారు స్వీకరించారు. సనాతనధర్మ సంస్థితికి ఇది పెద్ద ఆఘాతం.. భౌతికంగా నారు సాధించిన ప్రగతి మనజనానికి ఆకర్షకమైంది. ప్రగతిమట్టుకు స్ప్పృహణీయమైతే బాధలేదు. మనమూ భౌతికమైన అభ్యుదయాన్ని కాదనేవాళ్ళం కాదు. ఉన్నంతకాలం ఇక్కడ సుఖంగానే ఉండాలి. ఈ సుఖాలు ఉత్తమగతికి ఉజ్జీవనగతికి సాధకాలే కావాలి కానీ బాధకాలు కారాదు. ఉత్తమగతి సాధకాలుగా భౌతిక ్పుఖాలు ఉపాదేయాలు. ఇందులోని ఈ రహస్యాన్ని మరచి కేవల భౌతిక సుఖైక లాలసులై భాషాదాస్యంతో భావదాస్యంతో, వేషదాస్యంతో, వ్యసనదాస్యంతో, ఆహారదాస్యంతో, విహారదాస్యంతో, ఇట్లా సకలదాస్యవల్లభులుగా జనంవారికి శ్రీతదాసులుగా తోలుబొమ్మల్లా కీలుబొమ్మల్లా మారి తమ అస్తిత్వాన్ని, తమ అఆస్తిక్యాన్ని, తమ ధర్మాన్ని, కర్తవ్యాన్ని మరచి సర్వదా (భ్రష్టులుగా వ్యర్థజీవనులుగా అధోగతులవైపు శీఘ్రయానం చేయసాగినారు. ఇది ఆనాటి సమాజపు ఒకరూపు.

122 స్మితజోత్స్న

ఇక నేరొకవైపు చూస్తే అనూచానంగా వస్తున్న వర్ణవ్యవస్థ తనతో అనపాయంగా అంతర్లీనంగా అంతర్జీనంగా సాగివస్తున్న సామరస్యాన్ని విడనాడి ఆయావర్లములవారు పరస్పరాధిక్షేపాలు చేసుకుంటూ తామెక్కువని వారు తక్కువని ఒకరినొకరు నిందించుకొంటూ విరంతర కలహాలతో చీలికలుగా పీలికలుగా సమాజాన్ని అందరూ కలిసి కుక్కలు చింపిన విస్తరిగా చేయసాగినారు. శిరస్ట్రానీయుడైన బ్రాహ్మాణుడధికుడని, పాదస్టానీయుడైన శూద్రుడు అధముడని ఇట్లాగే మిగిలిన వారిలోను తారతన్యూల తంపులు పెట్టుకోసాగినారు. అవయవాల్లో శిరసుపని శిరసుది, కాలిపని కాలిది. అది ఎక్కువదీ కాదు ఇది ఎల్లిదపుదీ కాదు. దేనివేళ అదే ప్రముఖం అదే ప్రధమం. మరొకమాట - పాదం గతిసాధనం కదా మొత్తం తనువంతా విలవడానికి ఆధారపీరం పాదం. ఉన్నచోటినుండి మరోచోటికి అది ఉన్నతమైనా అక్కడికీ తమవును చేర్చాల్సింది ఈ పాదమేగా. ఇట్లా స్తితికి సాధనం గతికి సాధనం ప్రగతికి సాధనం పాదం. అట్లాంటి పాదం ఉపాదేయం కాక పురస్కార్యం కాక తిరస్కార్యమెట్టా! అసలెవరికైనా వంద్యాలు పాదాలు కాని శిరసు కాదుకదా! ఐతే ఒకమాట - మన అవయనవాల్లోనే అన్నీ మనవే అయినా దేనిపవి దానిది, దేనిచోటు దానిది, దేని ఉనికి దానిది. తారతమ్యాలు వాటిలో లేవు. అట్లానే వర్ణవ్యవస్థాను. రుచినిపట్టి, అవసరాన్ని పట్టి, శక్తినిపట్టి, ప్రయోజనాన్ని పట్టి ఆయాపనులు వారికి కర్తవ్యాలవుతాయి. అంతమాత్రాన కయ్యాలెందుకు! ఎన్నో తరాలనుంచి సామురస్యంతో సహజీవనం సాగించుకాంటూ వస్తున్న ఈ సమాజంలో రెండు పరపరిపాలనలు పరనుత వాహేనులు పరపంస్కృతి కల్గ్లోలినులు వచ్చి మీద పడగా ఈ చిచ్చురగుల్కొంది. దీనితో సమాజం ఛిన్నాభిన్నం కాజాచ్చింది.

ఇరవయ్యవ శతాబ్దం ప్రారంభానికి ఇదే స్థితిలో సాగుతోంది మనసమాజం. బుషిప్రవరులు సంప్రదాయ ప్రవర్తకాచార్యులు జాతికి ప్రసాదించిన విజ్ఞానాన్ని తామంది పుచ్చుకొన్నదాన్ని జనావికి ఉదారంగా అందించడంలో ఆచార్య పురుషులైననారు విఫలులనడం ఈనాటి దుర్దశ. ఇందుకు వైయ్యక్తికంగా వారొక్కరే బాధ్యులు కారు. పరిస్టితులు తత్కాల సమాజమూ కూడా అందులో పాలుపంచుకొంది. అనుస్యూతంగా నస్తున్న ఆస్తులననుభవిస్తూ అనుభవానికి మూలమైన, అస్తిక్య ప్రచారానికి కానలసివ, ధర్మ ప్రబోధానికి కావలసిన సం ప్రదాయ ప్రచారానికి కావలసిన వేదశాస్త్ర విజ్ఞాన సముపార్ణన వీరిలో కొరవడింది. కేవల కుక్షింభరణానికి పటాటోపాలుపయోగ పడ్డాయే తప్ప విజ్ఞాన సముపార్దనానికి అవి తోద్పడలేదు. ఫలితంగా ౦ప్రదాయ మాత్రోపజీవులుగా వారు సమాజంలో పరభృతాలుగా పరిణమించసాగినారు. అయితే క్షమించాలి ఒక్కమాట - మాటికి నూరుపాళ్ళు అందరూ ఇట్లానే ఉన్నారనే ఫాదునా తలపు. ఇందుకు మినహాయింపుగా అక్కడక్కడ అచ్చపుటాచార్య పురుషులు లేకషోతే వారు ఆర్హవంతో ఆదరంతో అకుంరితదీక్షతో అనారతం శ్రమించి సంప్రదాయ నిక్షేపాలను తమఎదల పదిలంగా కాపాడి కొందరికైనా వాటి నందివ్వకపోతే ఈనాటిస్టితి ఇట్లానూ ఉండేది కాదు.

స్మితజోత్న 123 ఈ సంప్రదాయ కుటుంబాలవారు ఇట్లా ఈ విజ్ఞాన విముఖులుగా సరిణమించటానికి కారణాలనేకం. సరపరిపాలన వలన వారి సుఖభోగాల వైభవాన్ని చూస్తూ ఆ వ్యామోహంతో వాటినీ తాము పొందాలన్న తపనతో వాటియందు శ్రద్దాదరాలు సెరిగి అందుకు కొరగాని బాధకమైన తమస్థితిపై ఒక ఎల్లిదపుతలపు ఏర్పడటం. సంప్రదాయ పారిజాత సురభూరువాలుగా ఒకనాడు సన్మానాలందుకున్న సజ్జనులు నేడు పూవులీయక, ఇచ్చిన పూవులు తావులినక, ఉన్న చెట్టు జలసేచనాది దోహదాలు లేక మోడులుగా కాస్త చెమ్మ ఉన్నచోట పూవులు లేకపోతే నూనె గొంగళ్ళకు నెలవులై కొరగాని స్టితికి కోరరానిస్టితికి వచ్చినందువల్ల ఈ గొంగళ్ళ కొయ్యలను, కొరగాని కొయ్యలను గొడ్డళ్ళ నరికి ఈ పురుగులబాధ మనకు లేకుండా చేసుకోవాలని ఇరుగుపారుగులవారు భావించటం. ఏ వర్ణమువారూ తనుకు విహితాలైన కర్మలనాచరించక స్వైరంగా వ్యవహరిస్తున్న వేళ ఈ కుటుంబాలవారు ఒకనాటి సువ్యవస్థితమైన వర్షవ్యవస్టాకతమైన అ(గ్రవర్హపు ప్రాధమ్యాన్ని అర్హణీయతను అర్హతలతో నిమిత్తంలేకుండా కావాలనుకోడం. మిగిలిన వర్ణాలవారు విజ్ఞానోసలబ్దిలో వీరు తమను ఎడచేసి ఎల్లిదంగా చూసి సర్వము తామేగుత్తకు కొన్నట్టు నెత్తిన పెట్టుకొని ఇతరులకందరానీయక దాచుకొని తమకు ద్రోహం చేసినట్లు వీరిని శిక్షార్హులుగా చూడటం. అట్లా చూసి ఊరుకోక ఆ చూసిన చూపులో తలచినతలపులో మెదలిన ప్రతీకార జ్వాలలను నిర్వేదపు నిట్టూర్పులతో ఎగయనూది ఆ చెలరేగిన చిచ్చులో వీరిని నుసి చేయాలన్న కసితో, అందరు కాదు - అక్కడక్కడ కొందరు నడుములు కట్టటం. వీరిమీద ఇట్లా యేర్సడ్డ క్రోధాన్ని వీరవలంబిస్తున్న పెద్దలనుగ్రహించిన సంప్రదాయ (గ్రంధాలపై మళ్ళితచి ఆ గ్రంధాలవల్ల ఈ తారతమ్యాలు వచ్చినై అని తమ అధఃస్థితికి అవికారణమని తలపోసి వాటిని కసితో కాల్చి నుసి చేయ ఉద్యమాలు సాగించడం. దీవి ఫలితంగా మనుస్కృతులు రామకధలు రాసులుగా పోసి కూడళ్ళలో అగ్గిపాలు చేయడం. ఇట్లా ఒక అస్తవ్యస్తమైన సరిస్టితి ఆంధ్రదేశంలోను అన్య ప్రాంతాల్లోను కూడా అనాడు నెలకొని ఉంది. ఆత్మవిశ్వాస విజ్బంభణం అది 20వ శతాబ్దపు పూర్వార్హం. బ్రిటీషువారి పరిపాలనలో బానిసబతుకులు బతకలేక తమభాషా, తమవేషం, తను మతం, తమసంస్కృతి వైభవంగా విలసిల్లాలని తాము స్వతంటత్రులుగా మత భావ భాషా సంస్కృతిదాసులు కాకుండా స్వభాషాభిమానంతో స్వమతానుష్టానంలో స్వసంస్కృతి నిరతులు స్వభాషాభిరతులుగా అభ్యుదయపధాన పురోగమించి తమకంటూ తమదంటూ ఒకటైన ఉనికిని ఉర్వీతలానికంతకూ చూపి స్వతంత్రులుగా తాము ఉజ్జీవించాలని ఒక తలపు జనానీకం మనస్సులో ఒక్కతీరున ఉద్భవించింది. ఈ తలపు ఫలితమే స్వాతంత్ర్య సమరశంఖారావం.

124 స్మితజోత్స

పరపాలన పోవాలి పరభాషామత సంస్కృతులు తమనాడు దాటిపోవాలి. పరులయెడ మనకు ద్వేషం లేదు. వారి జనసౌఖ్యసంధాయకాలైన ఉద్యమాలను ప్రయోగాలను హర్షిస్తాం ఆదరిస్తాం. వారిలోని మంచిని నేర్వదగిన ఉపయోగపడే క్రొత్తను స్వీకరిస్తాం. వారి భౌతికా భ్యుదయాన్ని హర్షిస్తాం. ఐతే ఎంత ఉన్నతమైన అభ్యుదయమైనా విశ్వనిశ్రేయసాొనికి తోడ్ప డేదిగానే మనం స్వీకరిస్తాం. ఇది మనతలపుల తీరు. ఇది మన పెద్దల తీర్పు. మనకే కాదు కాస్త నిలిచి ఆలోచన చెయ్యగల బుద్దిమంతుడెవడైనా జౌనని తలవంచే తలదాల్చే తీర్పిది.

నిజమే - మనమిట్లా అనుకున్నాం, కాని ఎదిరివారు వినవద్దూ! సుఖాలు మరగినవారు, అప్పనంగా కొల్లగొట్టుకుని పోవటానికి అలవడినవారు ఉన్న సళాన అన్నీ వదిలి పొమ్మంటే పోతారా! అట్లా పోవడానికి వారేమి సాధువులా, సచ్చరిత్రులా! అట్టివారే అయితే ఎదిరిని దోచుకు తిందామనే దుర్చుద్దే వారి తల మొలవదు. నారింతదూరం రానూరారు.

ఇదిగో ఇట్లాంటి స్థితిలో ఎందరో మహానుభావులు భారతదేశాన పరపరిపాలన వంతమొండదించి పరసంస్కృతిని సీమదాటించి భారతీయతకు పట్టంగట్టడానికి ప్రయత్నాలు ప్రారంభించారు. తిలక్‌, మాలవీయ, గోఖలే, గాంధి వంటి మహానుభావులెందరో ఉద్యమంలోకి ఉరికారు. స్వాతంత్ర్య సమరం ఇప్పుడిప్పుడే ఒక స్వరూపానికి వచ్చి లక్ష్యాభిముఖంగా పాగుతోంది. ఇంకా ఏకరూపత, నిర్దిష్టస్టితి లేకుండా బహుముఖీనంగానే సాగుతోంది. ఆచరణ విధానాల్లో తొక్కిన త్రోవల్లో వైవిధ్యమున్నా వైరస్యమున్నా అందరి లక్ష్యంమట్టుకి ఒక్కటే - అది భారతం స్వతంత్రం కావాలి.

భావదాస్య విమోచానికి ఆచార్యానతరణం

ఇట్లాంటి స్థితిలో దేశముండగా కాకినాడలో ఒక సదాచార నిస్టమైన శ్రీ, వైష్ణవాచార్య

కుటుంబంలో నంగీపురం మంగయాచార్యులు చూడమ్మ దంపతులకు 1909లో సలు శ్రి రిు

తిరువేంగళాచార్యులను పిల్లవాడు జని గంచినాడు.

భావిభాగ్యోదయ సూచనం కాబోలు ఆ పిల్లవాడు పుట్టగానే కోడెవయసులోని తెల్లని మళ్లెత్రాచొకటి వెండికామతోడి ముత్యాల వెల్లగొడుగులా ఆ పిల్లవాని శిరసున తన పడగను పట్టినది. ఈ సన్నివేశాన్ని సందర్భించినవారు చకితులై ఆ పిల్లవాడు ఎవరో కాగల మహా సుభావుడనుకొన్నారు. సంతానములేని ఆకులమన్నాడు చిలకమర్రి కృష్ణమాచార్యులవారి భార్య నరసమ్మగారు ఆ పిల్లవానిని దత్తపుత్రునిగా స్వీకరించి శ్రీమన్నారాయణాచార్యులను ఎరిడినారు. శ్రీమన్నారాయణాచార్యులు బాల్యంలో దక్షిణ దేశంలోని మదురై సట్టణంలో ప్రాధమిక విద్యాభ్యాసం కావించారు. అక్కడ వారికి ఆంగ్లద్రావిడ భాషలతో మంచి పరిచయ మేర్పడింది. తరువాత తూర్పుగోదావరి జిల్లాలోని అత్తమూరు గ్రామానికి వచ్చి స్థిరనివాస మేర్చరుచుకుని అక్కడ, తరువాత మండపేటలోను సంస్కృత సాహిత్యమును న్యాయ (ప్రకరణాలను అధ్యయనం కావించారు. ఆ తరువాత తే.కం.గోపాలాచార్య స్వామివారితో, మొలుగు రామానుణాచార్యస్వామివారితో శ్రీ మన్నారాయణాచార్యులకు పరిచయమేర్చడినది.

స్మితజోత్న 125 తమకంటె సీనియరులైన గోపాలాచార్యులవారి పర్యవేక్షణలో మొలుగు రామానుజాచార్యుల వారితో కలిసి శ్రీమన్నారాయణాచార్యులు న్యాయశాస్త్రగ్రంధాలను చింతన క్షావించేవారు. శిష్టాచార కుటుంబంలో జన్మించిన శ్రీమన్నారాయణాచార్యులవారు పెద్దల అభీష్టం నేురకు ఆచార నియమాలను అనుసరిస్తూనే సంస్కారవశాన మహోదారులు కావడంచేత బాల్యంనుండి దీనానాధ సంసేవనం హరిజనోద్దరణం గోసేవనం వంటి సత్కార్యాల్లో సమధికోత్సాహంతో పాల్గొనేవారు. అనాడు దేశంలో ప్రచండంగా సాగుతున్న స్వాతంత్ర్య సమర మహోద్యమమూ వారిని బాగా ఆకర్షించింది. సహజంగా ధర్మనిరతి ఆస్తిక్యబుద్ది పరోపకారచింత ఆపన్నులపట్ల ఆవేదన మనకున్నంతలో నునకు చేతనైనంతలో పరులకు పదిమందికి తోడ్చాడాలనే ఉదారభావన కలవారు కావడంచేత తత్కాల పరిస్టితులవల్ల ఉత్తేజాన్ని పొంది శంకాతంకాలు లేకుండా దేశసేవా కార్యశక్రమాలలో శ్రీమాన్‌ శ్రీమన్నారాయణాచార్యులవారు పాల్గొనడం ప్రారంభించారు. ఆనాటి స్వాతంత్ర్య సమరయోధులెందరితోనో వారికి పత్పంబంధాలుండేవి. ఒకానొక దశలో కోడెవయసు భావతీవ్రతతో దేశస్వాతంత్ర్యం కోసం ఉగ్రమార్గాలను అవలంబించిన ఖడ్గవాదులతో కూడా ఆచార్యులవారికి ఆంతరంగిక బంధాలుండేవి..

తొలివయస్సులోనే పండిన భావాలు

నాటి కాల పరిస్టితుల ననుసరించి తొమ్మిదేండ్ల నాటికే శ్రీమన్నారాయణాచార్యులు వివాహితులు. ముగ్గురు కుమారులను ఒక పుత్రికను ప్రసవించి ఆచార్యులవారి భార్య చాల చిన్నతనంలోనే పరమపదించినారు. అప్పటికి శ్రీమన్నారాయణాచార్యులవారి వయస్సు 28 సంవత్సరనులు.

సహజంగా స్వతంత్రభావాలు, సేవాశీలం, దీనజనోద్దరణకాంక్ష కల ఆచార్యులవారు ఎన్నో ఆంక్షలు అడ్డంకులు ఉండే ఆరోజుల్లోనే తాము నూలువడికి ఆ నూలుతో నేసిన వస్ర్తాలను ధరించడమే కాక భుజాన ఖద్దరు బట్టలు వేసుకుని ఇంటింటికీ తిరిగి ఇద్దరుధారణ ప్రచారం కావిస్తూ ఆ బట్టలను అమ్మేవారు. అంతేకాదు- తమతోపాటు తమ ఇల్లాలినీ ఆ కార్యక్రమంలో పాల్గొనేటట్లు చేసేవారు. ఇది ఆ రోజుల్లో పల్లెల్లో ఆచారవంతుల ఇళ్ళల్లో చాలా అబ్బురమైైన సంఘటన,

హరిజనులకు గృహాలు

హరిజనుల దుస్టితికి దురపిలి తమభూమిలో ఎవరి ప్రమేయం ప్రేరణ లేకుండా ఖ్యాతి లాభ పూజా పేక్షలు లేకుండా రెందెకరాలు హరిజన గృహనిర్మాణానికి కేటాయించి అందులో వారి ఉనికికి అనువైన ఇళ్ళను నిర్మించి ఇచ్చినారు. ఆ హరిజనులు తమకు నిలువ నీడ కల్పించిన ఆచార్యులవారి పట్ల కృతజ్ఞతాభావంతో ఆ గృహసముదాయానికి 'శ్రీనున్నారాయణ పురం' అని పేరు పెట్టుకున్నారు. ప్రభుత్వాల సంస్కర్తల ్రబోధాలతో పనిలేక ఆభిజాత్యపరులైన ఆచార్యకుటుంబంలో జన్మించిన శ్రీమన్నారాయణాచార్యులవారి హరిజనోద్దరణ మహోదంతం ఇది,

126 స్మితజోత్న సమాజ సేవాతత్ప్సరత

ఎక్కడెక్కడ ఆవులు బక్కచిక్కి ఉన్నా వాటి కర్మానికి లేక కసాయి వాళ్ళ కత్తికి వాటీని వదలక తోలితెచ్చి ఒకచో చేర్చి వాటికి నీరు మేత సమకూర్చి నిష్కారణంగా నిత్యమూ గోసేవకావిస్తూండేవారు. గోవును సేవించటం దాని బాగోగులు చూడటం భారతీయతకు మూలకందమని విశ్వసించినవారు ఆచార్యులవారు.

ఇట్లా గోపేవా వ్రతాలతో హరిజనోద్దరణాలతో ఖద్దరు ధారణ నిక్రయాలతో స్వాతంత్ర్య సమర వ్యూహరచనాకలాపాలతో అహరహం అనుక్షణం శ్రీమన్నారాయణాచార్యులవారి జీవితం సుంత తీరిక లేక సొగుతూండేది.

ఈ రోజుల్లోనే అత్తమూరులో ప్రాకృతస్థలంగా ఉన్న వేణుగోపాలస్వామి ఆలయాన్ని ఆళ్వారుల ప్రతిస్టకావించి అధ్యయనోత్పవాదులు జరిపించి దివ్యస్థలం కావించినారు. ఆ సందర్భంలో నాటికి సుప్రతిస్టితులుగా సుగృహీత నానముధేయులుగా విశిష్టాద్వైత సిద్దాంత ప్రవర్తకాచార్యులుగా వాసిగాంచిన ఎందరో పండితులను అత్తమూరు. రప్పీంచి వారిచే ఆధ్యాత్మికోపన్యాసాలు ఇప్పించారు. ఈ రూపంగా విఖ్యాతులైన విశిష్టాద్వైత విద్వాంసులెందరి తోనో వారికి పరిచయం ఏర్పడింది. సహజంగా నుంచి సంస్కారం సంతతాలోచనశీలం విలక్షణ స్వతంత్రభావనం కల ఆచార్యుల వారికి ఒకవంక స్వాతంత్రోద్యమ నాయకులతో వేరొకనంక రామానుజదర్భన ్రవర్తకులైన విద్వద్భాగవతులతో పరిచయాలేర్చడ్డాయి. ఒకవంక భౌతికమైన ఉద్యమం వేరొకవంక ఆంతరమైన ఆధ్యాత్మికమైన ఉద్దీపనం. భౌతికంగా మనిషికి స్వాతంత్ర్యం కావాలి. జుట్టు, కట్టు, భాష, అలవాట్టు, ఆచారాలు అన్నింటా జాతీయ భావనా స్వాతంత్ర్యం ఉండాలి. మనకష్టఫలం మనకు దక్కాలి. మనభాష పెరగాలి. నున సంస్కృతి విలసిల్లాలి. మనమతం మనకుండాలి. ఇవన్నీ మనం మనంగా ఎదిగేందుకు తోద్బ్చడాలి. ఇతరమేదీ వైదేశికమేదీ దీన్ని ఆక్రమించరాదు - అణచివేయరాదు. ఇది స్వాతంత్ర్యభావనంలోని పరమార్థం. ఐతే ఈ భావనం భౌతికస్వాతంత్ర్య సముపార్దనంతో ఆగిపోకుండా ఆ స్వతంత్ర జీవనం ఈ మనిషి ఈ జాతి చరితార్థమయి ఆధ్యాత్మిక మార్గాన ఉన్నత లక్ష్యాలను చేరుకొని ఉత్తమగతులను పొందాలి. ఏది చేరితే ఏది సాందితే మానవుడు మానవుడుగా మాననీయుగౌతాడో మహనీయుడుగా పరిగణింపబడతాడో ఆ చోటు చేరడానికి, ఆ ఫలం సొందడావికి ఈ మనిషి ఈ జాతి సరితసించాలి. పరిశ్రమించాలి. ఇట్లాంటి భౌతికాధ్యాత్మిక సమన్వయ జీవితాన్ని ప్రతివ్యక్తీ గడపాలి. అందుకుగా మనవంతు కృషి న. ఇట్లాంటి ఆలోచనలు శ్రీమన్నారాయణాచార్యుల ఎదలలో సంచలనం

అప్పటికే సెంటపాడులో శ్రీ వైష్ణవ సభలు సాగుతున్నై. కోరుకొండలో విశిష్టాద్వైత సభలు జరుగుతున్నై. అక్కడక్కడ సంప్రదాయ ప్రచారంకోసం ఆంధ్రావనిలో మనుగడ సాగిస్తున్న ఆచార్యకుటుంబాలవారు తమకు చేతనైనంతలో ఉడుతభక్తిగా పరిమిత ప్రసంగాలు

పరిధులకు లోబడిన ప్రసంగాలు ప్రసాదిస్తున్నారు.

స్మితజోత్న 127 పరిధులకు లోబడిన ప్రసంగాలు ప్రసాదిస్తున్నారు. నిసర్జసంస్కార సముద్టీప్తి

ఇవన్నీ చూస్తున్నారు శ్రీమన్నారాయణాచార్యులు. జనిపరంసరా సమాయాతమైన దివ్యసంస్కారమొకటి వారి ఎదలో గుబాళిస్తూ ఎంతట వెలికి వద్దామా ఊరూరా తిరుగుదామా నలుదెసల వ్యాపించుదామా అని ఉత్కంరతో ఉవ్విళ్ళూరుతోంది. స్వాతంత్ర్యసమరయోధులతో వారికున్న సంబంధాలు అందులో వారి అనుప్రవేశము వారిని మానవజని సముద్దరణ రూస కార్యాచరణానికి తొందరపెడుతున్న. ఈ రెండింటికి ఒక చమత్కార విలక్షణమైన మైత్రిని తమఎదలో ఘటింపచేసుకొన్నారు వారు. సండిత పరిషత్తులతో ప్రవచన గోష్టులతో వారి పరిచయం ప్రజానీకానికి పార్యంతిక ప్రయోజనమైన పరమార్థాన్ని సమకూర్చి నారిని చరితార్జులను చెయ్యాలన్న నిశ్చయజ్ఞానాన్ని కలిగించినై. ఈ లౌకిక వైదిక సమ్మేళనం భౌతిక ఆధ్యాత్మిక సమ్మేళనం. బాహిర ఆంతర సమ్మేళనం నిమ్నోన్నత సాన్నిహిత్య సమ్మేళనం వారి మనస్సులో సంఘర్షణ నేర్పరిచి సమీచీనమైన సకలజనస్పు హణీయమైన సకలహితసంధాయక మైన సామరస్య సంవలితమైన ఒకానొక సమన్విత కార్యాచరణ ప్రణాళికకు జీవం పోసివై.

ఇప్పుడు శ్రీమన్నారాయణాచార్యులు కేవలమొక వ్యక్తి కొదు - మరి ఒక శక్తి అలనాడు రామానుజుల నుండి తమువరకు నచ్చిన సనాతన సంప్రదాయం తప్ప ఈ సమాజాన్ని సమభావంతో సానురస్యంతో సమున్నతంగా నిలిపి సత్సధాన సద్గతికి కొనిపోగలిగేది వేరొకటి లేదని దృఢమైన అభిసంధి ఒకటి ఏర్పడినది. ఆ కలిగిన ఆలోచనలు ఆచరణాత్మకంగా పర్యవసించటానికి వారి జన్మసంస్కారము, భగవద్దిన్యానుగ్రహము, వేర్చిన వివిధ విద్యలు, ఏర్పడిన విద్వన్మైత్రులు, నిలువనీయక అహరహం ఆర్హులకోసం తపించే ఆర్హహృదయం, దేశంకోసం జాతికోసం సంస్కృతి కోసం సంప్రదాయం కోసం మానవత ఉనికి కోసం దేన్నైనా ఎంతటి దాన్హైనా శంకాతంకాలు లేకుండా గడ్డిపోచలా పారవేయాలనే త్యాగాతిశయం - ఇవన్నీ వారిని భావి నిర్మాణాత్మక కార్యక్రమానికి అనువుగా రూపాొందించినై.

సంఘున్థాపనం

ఉపనిషత్తులు, బ్రహ్మసూత్రాలు, భగనర్గీత మొదలైన తాత్త్విక వాజ్బ్యయం భారతీయ జనజీవన విధానంలో ప్రముఖపాత్ర వహించి ఉన్నా వాటి సందేశం సామాన్యజవనావికి చేరడానికి ఎన్నో అంతరువులు అవరోధాలు ఉన్నాయని వారు గమనించారు. అసలు ఈ సనాతన సారస్వత సందేశాన్ని పామాన్య జూనానీకానికి అనువుగా అందించటానికి సమర్జులైన దృఢవ్రతులైన విశ్వహితైక చింతనులైన ప్రవక్తలు కావాలి, అందుకోసం అట్టాంటి ప్రవక్తలను

రూపొందించటం కోసం వారి ద్వారా జనానికి ఆధ్యాత్మిక దివ్యసందేశాన్ని వారు చక్కగా తమ జీవితాలను మలచుకొనేందుకు వీలుగా అందించటానికి ఒక బృహత్తరమైన ప్రణాళికను ఏర్పరచుకొన్నారు శ్రీమాన్‌ శ్రీమాన్నారాయణాచార్యులవారు. ఆ ప్రణాళికా ఫలితమే విశిష్టాద్వైత మతప్రచారక సంఘం.

126 స్మితజ్యోత్న్న విద్వత్‌ సాహ్యం మహావిద్వాంసులు మందస పండితులుగా సువిఖ్యాతులు తె.కం. రామానుజాచార్యుల వారు, అధ్యక్షులుగా తె.కం.గోపాలాచార్యులవారు, తాము కార్యదర్శలుగా అత్తమూరులో విశిష్టాద్వైత మతప్రచారక సంఘాన్ని స్థాపించారు. కోరుకొండలో వేంచేసి ఉన్న శ్రీ పరాశర సుదర్భనభట్టర్‌ అయ్యనవార్హంగారు, గొట్టుముక్కల రమాకాంతాచార్యులవారు, శాంతలూరు వేంకటాచార్యులవారు, నండూరు అప్పలాచార్యులవారు, కోయిల్‌కందాడ్లై వేంకట రానూచార్యులవారు, శ్ర్రీమత్తిరునుల పల్లేర్లమూడి రామానుజ స్వామివారు, కాండ్యూర్‌ రామానుజాచార్యులవారు మొదలైన ఎందరో ప్రముఖుల కరావలంబంతో ఈ సంస్థ దినదినాభివృద్ధంగా విరాజిల్లింది. దీనిద్వారా సండితసభలుచర్చావేదికలు ప్రవచన పరంపరలు మొదలైన కార్యక్రమాలు నిర్వహించి సంప్రదాయ ప్రచారానికి కావలసిన సండితులనెందరినో ఉత్తేజితులను చేసి వారిని ప్రచారోన్ముఖులుగా రూపొందించినారు. ప్రచారం చేసేందుకు పండితులున్నా ప్రవచించటానికి గ్రలధజాతమున్నా వినటానికి, విని అవగాహించటానికి తరువాత ఆచరించి అనుభవించి దాని ఫలితాన్ని పరిపూర్ణంగా పొందటానికి జనం కావాలి, వారి మనస్సులు అందుకనువుగా అభిముఖంగా ఉండాలి. ద్వేష ప్రాతికూల్యాలు లేకుండా వారుండాలి. ఇందుకుగా సామాన్యజనం మనస్సులను సందేశ స్వీకరార్థంగా సిద్ధపరిచే మహోద్యమం ఒకటి చేపట్టాలి. సామాజిక పరిస్టితులలో (పాతికూల్యం లేకపోయినా ఆనుకూల్య సంపాదనకోసం ఆభిముఖ్యసాధనం కోసం కొంతకృషి ఎట్లాగైనా చెయ్యాలి. ఇహ సమాజంలో ఒకరకమైన అవిశ్వాసం, నాస్తికభావం, ద్వేషభావం ఏ కారణం చేతవైనా ఏర్పడి ఉంటే ముందుగా వారి మనస్సుల్లోంచి ఆ ప్రాతికూల్య ప్రభావాన్ని సమూలంగా తుడిచివేసి విశడ ప్రసన్నాలైన వారి మనోభూముల్లో ఆనుకూల్య జలసేచనం కావించి అట్లా పదునుగానున్న వారి ఎదలలో అదను చూచి ఆస్తిక్యప్రచారం కానించాలి. ఉద్యమస్పూర్తి శ్రీమన్నారాయణాచార్యులవారు వట్టి శాస్త్రపండీతులు మాత్రమే కాక సామాజిక సంబంధాలు కలిగి సమాజంలో వస్తున్న వివిధ పరిణామాల తీరుతెన్నులవలోకించి సమాజ ప్రగతికి జాతి అభ్యున్నతికి ఏం చేయాలి ఎట్లా చేయాలి అన్న విషయాలపై నిర్దిష్టమైన నిష్కృష్టమైన అనగాహన అభిప్రాయాలు కలవారు కావడంచేత ముందుగా సామాన్యజన మనస్పంస్కారానికి శ్రీకారం చుట్టారు. వారి ఈ సంకల్పానికి పెద్ద ఉప్పెనలా వచ్చిపడుతున్న ఆస్తీక విశ్వాసవ్యతిరేక ధోరణులు మంచి ప్రేరణము ఇచ్చినై. ఆనాడు ద్రావిడ దేశంలో ద్రవిడకజగం సంస్థాపకుడైన పెరియార్‌గా, తరువాత ప్రఖ్యాతుడైన ఇ.వి. రామస్వామినాయకర్‌ అనే మహానుభావుడు రామకధా నిద్వేషభావంతో లేనిపోని సిద్దాంతాలను కల్పించి పచ్చగ బతుకుతున్న జనం జీవితాల్లో చిచ్చుపెట్టి సమాజాన్ని చీలికలు పీలికలు చేయడానికి ఓ పెద్ద ఉద్యమం ప్రారంభించాడు. అదే శ్రీరామాయణ శ్రీకోశ

స్మితజ్యోత్న 129 దహనోద్యనుం. నగరాల్లో పెద్ద పెద్ద కూడలులలో పలువురు చేరేచోట రామాయణ గ్రంధాలను తగలపెట్టడం రామాయణాన్ని ఆర్యద్రావిడ కలహగాధగా ద్రావిడ సంస్కృతి విధ్వంసక సాధనంగా పేర్కొని చాలా అలజడిని అశాంతిని కేకెత్తించసాగినాడు. ఈ సంఘటన శ్రీమాన్‌ శ్రీమన్నారాయణాచార్యుల వారి మనస్సును తీవ్రంగా ప్పందింపచేసింది. దేశంలో ఎందరో మహానుభావులు ఈ సంఘటనను చూచి ఉండవచ్చు కలగీ ఉండవచ్చు కానీ ఆ కలతలు వారి ఎదలకే పరిమితాలయాయి తప్ప పెదని దాటి ప్పధివికి చేరలేదు.

మానవజాతి మనుగడను బంగారు పండించుకోవడానికి ఆధ్యాత్మిక సందేశం అందుకోవడానికి అనువుగా వారి మనస్సులను అంతకుముందే నులచి, మహోపకారం చెయ్యాలనుకుంటున్న శ్రీమన్నారాయణాచార్యులవారు ఈ సంఘటనతో ఆషామాషీగా కాకుండా నిర్మాణాత్మకంగా ఆతంకాలకు అవరోధాలకు అతీతంగా మిన్నువిరిగి మీదపడ్డా చలింపక కర్తవ్య నిర్వహణానికి కంకణం కట్టుకున్నారు. రామాయణ శ్రీకోశాలు దహించినచోట ఆ సెగలు గాలిలో ప్రసరించినచోట ఆ బుగ్గి కలసిన నీరు ప్రవహించిన చోట ఆ సంఘటనకు సాక్షిగా నిలిచిన కొండలు, నదులు, నేలానింగ పాక్షిగా భారతభూమి అంతా రామకథ ప్రచారం కావించాలి, రామనామం వినిపించాలి. రామోరామోరామ ఇతి ప్రజానాం అభవన్‌ కథాః అన్న వాక్యం పునరానృత్తం కావాలి. ఎటుచూసినా రామరూపం కనబడాలి, ఎటు చెవి ఒగ్గినా రామనామం వినపడాలి కన్నుమూస్తే తెరిస్తే రామప్రభు సందర్భన కావాలి. ఆ వ్యతిరేకతను మట్టుపెట్టటంతోపాటు నిరంతర రామోదంత శవణంతో మనస్సులు కరిగి విశదప్రసన్నాలై మానవజాతి జాతి అంతా సామరస్యంతో, సౌభ్రాత్రంతో, సమభావంతో సహజీవనం సొగించాలి.

సంఘటితోద్యమం

ఈ దృష్టితో శ్రీమన్నారాయణాచార్యుల వారు ఉ.వే.ప్ర.శ్రీమాన్‌ చె.కం,గోపాలాచార్య స్వామివారి, ఉనే. శ్రీమాన్‌ కవిరత్న గుదిమెళ్ళ రామానుజాచార్యులవారి తోడ్పాటుతో అష్టోత్తర శత శ్రీరానుక్రతు నుహోద్యమాన్ని చేపట్టినారు. ప్రారంభ దినాన మధించగా ఆవిర్భవించిన అగ్నీ ఆరకుండా ఒక్కొక్క క్రతువు ఇరువదేడు దినాలుగా ఆసేతుశీతనగం అష్టోత్తరశత క్రతువులను ఆచరించినారు, తొమ్మిది సంవత్సరాలు అవిచ్చిన్నంగా సాగిన అనిదంపూర్వమైన సనాతన ధర్మోర్దీపన ప్రవణమైన మహోద్యమమిది. రామాయణ పారాయణలు కావించినారు, రామకధా ప్రవచనాలు చేయించినారు, రామాయణ శ్లోక హవనాలు కావించినారు, రామకోటులు (వ్రాయించినారు ప్రతి క్రతు చిహ్నంగా స్టూపాలు నెలకొల్పినారు. ఆసేతుశీతనగం నేపాలుతో సహా పర్యటించి ఈ మహాక్రతువులు కావించి రామస్టూపాలు నిర్మించి జనమనఃశేదారాలను భక్తిరసార్హాలు కావించి ఆస్త్రిక్య సస్యాలు పండడానికనువుగా రూపాందించినారు. కొందరు విద్వేషభావంతో జనాన్ని రెచ్చగొట్టి వారిలో అంతఃకలహాలు ఏర్పరచి జనవినాశానికి సంస్కృతి విధ్వంసానికి పాల్పడబోతూంటే ఆ ఉపద్రవంనుండి భారతదేశాన్ని భారతజాతిని కాపాడి ఆ

130 స్మితజ్యోత్న ఉత్తేజంతో ఆస్రిక్య ఘంటాపధాన నిరాఘాటంగా ఆ జాతి పురోగమించేటట్లు స్పహణీయమై ప్రాతఃస్మరణీయమైన సకలానుసరణీయమైన మహోద్యమాన్ని విజయవంతంగా నిర్వహించిన మహానుభావులు, అవతారపురుషులు శ్రీమన్నారాయణాచార్యులవారు. ఇంతకుముందే స్వాతంత్ర్య సమర మహోత్సాహంతో సామాజిక ప్పుహతో సేవాభావంతో దీవావన చింతతో విశ్వహిత దృష్టితో ఒకింత భావోద్వేగంతో రాజకీయ మార్గాన సాగుతున్న శ్రీమన్నారాయణాచార్యుల వారిని శ్రీమాన్‌ తె.కం, గోపాలచార్యస్వామివారు వారి జీవలక్షణాల కలరూపునెరిగిన తత్వాభిజ్ఞులు కావడాన ఇట్లాంటివారు కేవల రాజకీయాలలో సాధారణ సామాజిక సేవలో మిగిలిపోతే ఏదో పదని పొందుతారు, గౌరవాదరాలూ లభిస్తాయి. కానీ, ఇట్లాంటి మహోదారులు సనూజానికి సమర్పించాల్సింది ఇంతకంటె వేరున్నది, ఎక్కువున్నది. తక్కొరుల వల్ల కానిదది. శ్రీమన్నారాయణాచార్యులే ఈ సమాజాన్ని దివ్యసందేశంతో, దివ్య భావనంతో, దివ్యానుష్థానంతో ప్రభావితం చేసి దివ్యఘంటాపధాన దివ్యగతికి చేర్చగలవారు అని భావించి, వారిని తామనుసరించి, తమవైపు తిప్పుకొని, మందస తె.కం.రామానుజాచార్యుల వారివద్ద తమతోపాటు శ్రీభాష్యం అధికరింపచేసి, విద్వత్పరిచయాలు ఘటించి, సభానిర్వహణలు కావింపచేసి తమనేర్పువల్ల వారి మనసు చూరగొని కడకు వారికి దేశికస్వాములై భగనద్విషయముపదేశించి, వారికి బహిః ప్రాణముగా మెలగుతూ ఆచార్యులవారి అన్ని కార్యకలాపాలలోను శోధకులుగా నిర్వాహకులుగా తాము కరావలంబమిన్తూ, లోకకల్యాణమునకు తగినట్టుగా వారిని రూపొందించినారు. ఇట్లా ఈ ఇరువురి నడువు కొంతకాలానికి వచ్చి చేరినారు కవిరత్న గుదిమెళ్ళ రామానుజాచార్యులవారు. ఒకరినొకరెడబాయక తనువులు వేరైనా తలవులొకటిగా (త్రివేణీ నంగమంలా భారతదేశాన్నంతనూ దివ్యరససేకాలతో బంగారు భూమిగా రూపొందించి భక్తిసస్యాలు ఇబ్బడిగా ముబ్బడిగా పండించి మానవజాతికి తరగని సంపదలు సోగులువోసి ఇచ్చినారు. ఇదొక అద్బుతమైన సమ్మేళనం. ఉపనిషత్తులు (బ్రహ్మసూత్రాలవంటి సిద్దాంతగ్రంధాలు కాక రామాయణం వంటి మధురకావ్యం మానవుల వర్తనానికి చక్కటి తీర్చునివ్వగల కాన్యం. వారిని తద్భాన భావితాంతరంగులను కావించి ఆధ్యాత్మికోత్తమగతికి తీనుకుపోగల కావ్యం. అభిజాత్యానుష్టానాలతో మేధావైదుష్యాలతో లింగ వయో వర్ల భేదాలతో దేశకాలాలతో సంబంధం లేకుండా ఎచటివారైనా ఎట్టివారైనా నూనవులైతీ చాలు కాస్త మనసున్నవారైతే చాలు అందరూ దాన్ని వినదగినవారే. ఆ రామకధ చూపిన తెనునపోదగిననారే. రామభావనైక జీవనులుగా తను మనుగడలకు రామాయణము కంటె మిన్నయైన పార్యగ్రంధ మింకొకటి లేదన్న భావనతో లభించిన అవకాశాన్ని జారవిడచుకోకుండా ఎందరో శ్రీమాన్‌ శ్రీనున్నారాయణాచార్యుల వారు తను మిత్రులతో కలిసి సాగించిన ఈ మహోద్యమంలో పాల్గొని తరించిసోయినారు.

స్మితజ్యోత్న 131

ఈ అష్టోత్తర శత రామక్రతు నిర్వహణానికి సహజ సతతక్రియాశీలులైన శ్రీమన్నా రాయణాచార్యుల వారిక్‌ ద్రావిడదేశాన జరిగిన ఒక దుర్హటన ప్రేరకమైనట్టుగానే రాజకీయాలతో గో,దీన రక్షణాదులతో ఉద్యమిస్తున్న శ్రీమన్నారాయణాచార్యుల వారు తాము పుట్టిన జాతికి, దేశానికి ఆ దేశవాసులైన ఆ జాతికి చెందిన పెద్దలు పదిలంగా తడవులుగా దాచుకొని తెస్తూన్న ధర్మనిక్షేపాలను చూరలిచ్చి వారి జీవితాల దివ్యవాసనలు గుబాళింపగా మానవులుగా వారు చరితార్జులై సద్గతికి చేరాలన్న కాంక్ష దానికై అహరహం అనుక్షణం తాము తపించి తపస్సులు ధారపోసి వారిని తరింస చేయాలన్న తెగువకు వారు రావడానికి ఒక సంఘటనం (పేరకంగా నిలిచింది.

ఆచార్యులవారు యౌన్వనారంభంలో నవతారుణ్య దినాలలో ఉండగానే తరుణీ వియోగాన్ని తామనుభవించినారు. ఆ రోజులలోనే కావచ్చు ప్రయాగలో జరుగుతున్న కుంభమేలా మహోత్సవాలలో పాల్గొనాలని వారు సంకల్పించినారు. ఆ మేలాలో తొక్కిసలాట వల్ల కొన్ని వేలమంది తైర్జికులు ప్రాణాలు కోల్పోవటం ఆ శవాలను రాసులుగా పోసి పెద్ద పెద్ద టార్బాలిన్‌లతో కప్పి ఉంచడం వారి కంట పడింది. మోక్షమునకు పోవ మొసలెత్తుకొనిపోయె అన్నట్లుగా త్రివేణీసంగమూన మునకలిడి జన్మలు చరితార్జాలు చేసుకోవాలని వచ్చిన జనం ఆ తలపులు తలప్పులుగానే మిగిలిపోయి తనువులుబాయటం వారిని తీవ్రంగా కలచివేసింది. క్షణం మనది కాదు ఆయువున్నంతలో చేయదగినదాన్ని చేయాలనుకున్నదాన్ని శీఘ్రగతిన చేసేయాలి. నేటిది రేసటికి వాయిదా పడకూడదు. అనే ఒక భావం వారిఎదలో మెదలింది. అప్పటికే వారు విధురులు కావటాన్న ఇల్లు వదలి ఇచ్చలు వదలి జాతి సేవకు రాగద్వేషరహితంగా ఉత్తమాశ్రమాన్ని స్వీకరించి అంకితం కావాలన్న ఒక ఆలోచన మెరిసింది. కాని, సాంసారిక బాధ్యతలు కర్తవ్యాలు నెరవేర్చక నాటినుంచి తప్పించుకొని దేశానికేదో చెయ్యాలన్న తపన సరియైనది కాదని భావించి ఆ సమయంకోసం వారు నిరీక్షిస్తూ వచ్చారు. ఇల్లాలు గతించినాక పిల్లపాపలతో తాముండి వారి బాగోగులను తాము పరికిస్తూనే వీలైనంత సంగరాహిత్యాన్ని మమతారాహిత్యాన్ని పెంపొందించుకో సాగినారు. సుమారు రెండుదశాబ్దాల పాటు ఇట్లాంటి అసిధారా వ్రతమైన జీవితాన్ని తాము గడుపుతూ కాంతాకనకదూరులుగా అహంతామమతా నిరహితులుగా కేవల కర్తవ్య ప్రవణులుగా నిరంతర సమాజసేవా తత్పరులుగా సనాతన ధర్మ ప్రబోధైక జీవనులుగా ఎన్నో కార్యశ్రమాలు చేపట్టి అన్నింటినీ అప్రతిపాతంగా అప్రతిభటంగా అపూర్వంగా నిర్వహించి లబ్ద్బప్రతిష్టులైనారు.

ఆ దళలో వారు నిర్వహించిన కార్యక్రమాలలో శ్రీ పెరుంబూదూ రులో, విజయవాడలో నిర్వహించిన శ్రీ రామానుజ క్రతువులు రాజమహేంద్రిలో నిర్వహించిన కోటి తులసి మహాక్రతువు మొదలైనవి కొన్ని,

సాధారణ జనం తమపుట్టుకకు పరమార్థం తెలియక, తమ జని చరితార్థం చేసుకోను తెన్ను తెలియక, భౌతిక సుఖభోగాల్లో చిక్కుకొని బ్రతుకులీడుస్తూండగా కాస్త తెలివిగలవారు

132 స్మితజ్యోత్ను తెలుసుకోగలవారు మేధా విభ్రమాలకు లోనై జననాంతర వాసనా ప్రాబల్యంవల్ల కలరూపెరిగి కలసిమెలసి సహజీవనం సాగించలేక కలహాలతో కాలం గడుపుతున్న రోజులవి. వేదాలే సర్వులకూ ప్రమాణం. ఉపనిషత్తులే అందరకూ ఉపాదేయాలు. భగవర్గీతలందరకూ పరనీయాలు. ఆ నింగి ఆ నేల ఆ నీరు ఆ గాలి అందరికీ ఒక్కలాగే పురస్కార్యాలు. అయినా ఎడమొగం పెడమొగంగా ఈతెన్నున కొందరు, ఆ తెన్నున కొందరుగా మేధావులు సలుతెన్నుల పోతున్న రోజులవి. ద్వైతుల తీరువేరు, అద్వైతుల బాటవేరు, విశిష్టాద్వైతుల దారి వేరు. వారి కార్యక్రమాలపై వీరికొదరం లేదు, వీరి కార్యక్రమాలు వారికి అనుపాదేయాలు. ఆస్త్రిక్యమనే సాధారణ ధర్మానికి సర్వులూ కట్టుబడి ఉన్నా శ్రుతిసీమంతిని చేతిగోరుముద్దలే సర్వులకూ స్పృహణీయాలైనా ఏదో ఒక భేదభావంతో ఒకరికొకరు ఎడగా సెడగా మనుగడ సాగిస్తున్న రోజులవి. ఈ ఒంటింపు పోకడలు ఈ అనైక్యధోరణులు శ్రీమన్నారాయణాచార్యుల వారికి రుచించేవి కాదు. వీరందరిలో ఐకరస్యం ఘటించాలి సౌహార్దం సౌరభింపచేయాలి. వీరంతా ఏకకుటుంబంగా విశ్వకుటుంబంగా వేదచోదిత సరణిని బ్రతుకు సాగించి బంగారు పండించుకోవాలి అని మహోదారహృదయంతో తపించి అందుకుగా తామొక మహత్తర బృహత్తర కార్యక్రమాన్ని దేశవ్యాస్తంగా ప్రారంభించినారు. తురీయాశ్రమ స్వీకారం రాగద్వేషాలకతీతంగా కేవల ప్రజాహితంగా ఎంత విశదప్రసన్న మనస్సుతో కార్యక్రమాన్ని చేపట్టినా సంసారబంధాలు సత్పధం నుంచి పక్కకు లాగే ప్రమాదముందని భావించి వీటికతీతంగా ఎవ్వరు వేలెత్తి చూస వీలులేనట్లు కాషాయదండాలు సరిగ్రహించి ఉత్త్రమాశ్రములై సమాజానికి ఉత్తమగతి కల్పించటానికి ఉద్యమాలారంభించారు శ్రీమన్నారాయణాచార్యుల వారు - అదే శ్రీశ్రీశ్రీ త్రిదండి శ్రీమన్నారాయణ రామానుజ జీయరుస్వామివారు. శ్రీ జీయరు స్వామివారు ఆశ్రమస్వీకారం చేయక ముందే సలుమార్జ్హు బదరీక్షేత్రానికి వేంచేసి మంత్రరాజావిర్భావస్థలంలో అపష్టాక్షరీమహా మంత్రాన్ని దృఢ దీక్షా సంకల్పాలతో జపించి సిద్దినొందిన మహానుభావులు. బదరీక్షేత్ర సందర్భనానంతరం మంత్రరాజం అవతరించిన చోట నరనారాయణులు గురుశిష్యులుగా కొలువున నెలవున, సరస్వతి సాక్షాత్కరించిన తావున, వ్యాసులు వేదాలు వింగడించిన చోట, మునులు సిద్దులు దేవతలనేకులు సిద్దిపొందిన పట్టున, నేటికీ దివ్యవాసనలు గుబాళించు హిమనగ(శ్రేణుల నడుమ అష్టాక్షరీ కోటిహననక్రతువునాకటి జరిపించాలని, తద్వారా అష్టాక్షరమహామండత్ర సంసిద్దులను ఎందరినో దేశానికి ప్రసాదించి దేశాన్ని వ్యాధి దుర్భిక్ష తస్కరాది భయవినిర్ముక్తంగా తేజరిల్ల చేయాలని దివ్యమైన తలపొకటి వారి ఎదలో పొడమినది. సుమారు 300మంది సండితులను దక్షిణభారతం నుంచి ప్రయాణ సౌకర్యాలు లేని ఆ రోజుల్లో బదరీక్షేత్రానికి తీసుకొని వెళ్ళి మండలదీక్షతో కోటిహవనగక్రతువు గావించిన మహా తపస్సిద్దులు శ్రీ స్వామివారు. దక్షిణోత్తరాలకు సౌహార్ద సేతువు నిర్మించిన శాంతిదూతలు వారు. బదరీక్షేత్రాన్ని అంతనరకు దుర్గమనుని దూరంగా ఉంటున్నవారిని బదరిక్షేత్రం

స్మితజ్యోత్న 133 దగ్గరకు కాదు- వారి దగ్గరకే బదరి క్షేత్రాన్ని తెచ్చి నిలిసిన మహోద్యను రధసారధులు వారు. అప్టాక్షరీక్షేత్రాన్ని నెలకొల్పి నిత్యతదీయారాధన న్యవస్థనేర్పాటు చేసి దాక్షిణాత్యుల కృతజ్ఞతకు పాత్రులై వారికి ప్రాతస్మరణీయులైనారు.

బదరీక్షేతంలో శ్రీవారు నిర్వహించిన కోటిహవనక్రతువు అనిదంపూర్వ వైభవ సమంచితం. ప్రయాణ సౌకర్యాలు లేవు. కొండల్లో సన్నని ఇరుకైన కాలిబాట. కిందలోతుల్లో తెల్లని పందెపు వారువాల్లా పరుగులిడుతున్న అలలతో అలకనంద. అటుచూస్తే అంబరచుంబి సమున్నత హినునగ్రేణి. ఏకాస్త ఏమరినా మరి ఏమీలేదు. నిత్యస్నానాభిరతులు దాక్షిణాత్యులు. నీటవేలుముంచ మంచుగా మారుస్టితి అక్కడ. కటివస్తాలతో వెడదయురాలు గాలికప్పగించి తిరుగునలవాటు కలవారు దాక్షిణాత్యులు. కంచుకధారణం కంటకప్రాయం వారికి, మదీ తడీ వలయువారు వీరు, తడియే తగదక్కడ - వారి ఆహారపుటలవాట్లు పీరికి రుచించవు. వీరి రుచికి తగిన ఆహారనుక్కడ పొసగదు. ఇట్టాంటి ప్రతికూల పరిస్థితులలో చెక్కుచెదరక, జిర్రునచీదక, సిగపూవు వాడక, ఇన్ని నందలమందిని వెళ్ళినవారిని వెళ్ళినట్లు ఉత్తరపు కొండకొమ్ములనుండి దక్షిణధరాతలాన నిలిపిన దక్షులువారు. ఆనాడు బదరీయాత్రోదంతాలు కధలుగా గాధలుగా దక్షిణభారతమంతా చెప్పుకొనేవారు. ఇదొక చిరస్మరణీయమైన మహత్తర సన్నివేశం. వారి మహోద్యను చరిత్రలో. జ్ఞానయజ్ఞ నిర్వహణం వెనుక మనవి చేసినట్టు ఉత్తమాశ్రమంలో ఉంటూ సర్వులూ సామరస్యంతో ఉత్తమగతికి చేరాలన్న సదాశయంతో విశాలోదార భాననంతో వారు చేపట్టిన మరో మహోద్యమం అష్టోత్తరశతస్వాధ్యాయ జ్ఞానయజ్ఞ నిర్వహణం. ఆర్మసం ప్రడాయానికి వారసులుగా భావితరాల వారికి దాన్నందించే ధర్మకర్తలుగా పేర్కోదగిన పెద్దలు అన్యోన్య వైమరస్యాలతో ఎడమొగం పెడమొగంగా ఉంటున్న రోజుల్లో వారందరిని ఒకబాట నిలిపి ఒకమాట పలికి ఒక తెన్ను చూపి ఆ తెన్నున సర్వులు తిన్నగా నడిచి మిన్నగా నిలవాలని మన్ననగొనాలని ఉన్నతాశయంతో శ్రీ స్వామివారు సుప్రతిస్టితులైన పలువురు వేదనిద్వాంసులతో కూలంకషంగా చర్చించి రూపొందించిన అనిదంపూర్వమైన విలక్షణమైన క్రతువిధాన సరణితో విరాజిల్లినది అష్టోత్తరశత స్వాధ్యాయ జ్ఞానయజ్ఞ ప్రణాళిక, _ వేదమంత్రాలతో హవనవిధానాన్ని రూపొందించి దాన్నొక ప్రామాణిక (గ్రంధంగా ప్రకటించి ఆ విధానానన్నుసరించి హవనం సొగిస్తూ మాటయొనిమిది స్వాధ్యాయ జ్ఞానయజ్ఞాలు నిర్వహించారు శ్రీ స్వామివారు. స్మార్తులైనా వైష్ణవులైనా పాంచరాత్రులైనా వైఘానసులైనా జౌత్రరాహులైనా దాక్షిణాత్యులైనా బ్రాహ్మణులైనా అబ్రాహ్మాణులైనా అందరికీ ఉపాదేయం వేదం కనుక ఆ వేద మంత్రాలతో హననం కావించటం ఆ కార్యక్రమాల్లో పాల్గొనటం తదంగ పారాయణలు నిర్వహించటం ఎవ్వరికీ తిరస్కార్యం కాదు. ఈ రూపంగా సంకుచిత ధోరణులు విడనాడి సర్వులై, వైదిక మార్గానుయాయులందరూ, సనాతవ ధర్మ నిరతులందరు

134 స్మితజ్యోత్న ఆస్తికులందరూ ఏకరూపమైన నిష్టతో, ప్రీతితో, విశ్వాసంతో సాల్గొనదగిన కార్యశ్రమం ఇది అని సనాతన ధర్మాభిరతులందరిలో ఐకమత్యం ఘటించి ఆస్తీక సమాజాన్నంతనూ ఒక్కమాటపై ఒక్కచోట నిలపాలని అట్లా సనాతన ధర్మసంతతినంతను ఒకచోట చేర్చాలని ఈ ఐకమత్యంతో ఈ ఐకరస్యంతో భారతాన సనాతనధర్మం దివ్యవాసనలు గుబాళించి దిగంతాలకు వ్యాపించాలని శ్రీ స్వామివారి ఉదారాంతరంగం. శ్రీవారి ఈ ఉద్యమం వల్ల ఈవర్గాలవారిలో దూరం తగ్గి మనస్సులు దగ్గరై తలపులు చెలిమి చేసుకొని తనువులు పులకించి ధన్యతామార్జాన జాతి పురోగమించేందుకు ఎంతో వీలు కలిగింది. ఇది శ్రీవారి శుభసంకల్ప ఫలం. దేశంలో ఆస్తికులుగా ధర్మరక్షకులుగా విద్యాధికులుగా సమాజాన్ని తీర్చి దిద్ది నిష్కంటక ఘంటాపధాన నడిపించి ఉత్తమ గతులకు కొనిపోవు బాధ్యత తమతలలపై నెలకొని ఉందని భావించే కొందరు పెద్దల్లో కూడా గతానుగతికతే తప్ప నిజావికి తరచిచూస్తే తెరచిచూస్తే వారి మనస్సుల్లో బ్రాహ్మణ్యమందు వేదమంటత్రముల యందు క్రతువిధానములయందు తత్ర్రాతిపాదిత ఫలములయందు పెద్దగా విశ్వాసం లేనిరోజులవి. ఎవ్వరో నాస్తికుల మాట కాదు మనమిక్కడ అనుకొనేది. ఆస్తీకావకుంరనంలో ఉంటూనే ఆర్హవం చాలక మనోదార్జ్యం కొరవడి విశ్వాసం శిధిలం కాగా సందేవోలతో కొట్టుకపోతున్న ఆస్తిక ప్రవరులం గురించే ఈ ప్రస్తానం. నాస్తికులకంటేనూ ఇట్లాంటి అస్టిరపు అవిశ్వాసపు అవకుంరనపు ఆస్తికులే సనాతన ధర్మానికి ఆర్షసంస్కృతికి ప్రబలవిరోధులు. ఇట్టాంటివారు మారితే దారికి వస్తే వారు తరించడం మాట అటుంచండి. సమాజం తెరపిన పడుతుంది, జాతి బతికి బట్టకడుతుంది. ఇట్టాంటివారి విచికిత్సలకు తిరుగులేని చికిత్స కావించిన మహానుభావులు శ్రీ జీయరు స్వామివారు. తిరుమలలో వేయికుండములతో లక్ష్మీనారాయణ క్రతునొకటి నిర్వహించాలని స్వామి సంకల్పం, దీనివల్ల కొన్ని లక్షలమంది ఏకకాలంలో ఆస్తిక్య పునరుద్దీపనాన్ని పునరుజ్జీననాన్ని పొంది తరించి ధన్యులౌతారని శ్రీవారి అభిప్రాయం. శ్రేయాంసి బహునిఘ్నాని - ఒక్ష సత్కార్యం సంకల్పించగానే సరిపోతుందా! సాగిపోతుందా? తిరుమలలో క్రతువు చేయనున్నామనీ దానికంగీకరించమనీ శ్రీనారు తిరుమల దేవస్థానం వారిని కోరినారు. శ్రీనివాసుని సంరక్షకులు కదావారు, పాపం ఆయన బాగోగులు ఆయన బంధువుల యోగక్షేమాలు చూడవలసిన బాధ్యత వీరిదేనాయె. అమ్మమ్మా! వేయికుండముల క్రభువంటే పదివేలమంది బుత్విగ్గణమే ఉంటారు. మరి పదివేలమంది నిర్వాహక వర్గముంటారు. కనీసం వీరికి నాలుగురెట్లు దర్భ్శనాయాతులుంటారు. వెరసి లక్ష నూమూలుగా నిత్యము ఏడుకొండల వాణ్ణి సందర్భింస వచ్చేవారుంటారు. వీరందరికి సరిపడిన నీటివసతి తిరుమలలో లేదు. అందుచేత తిరుమలలో యజ్ఞం చేయవలను పడదు. అని శ్రీవారి ప్రతిపాదనను పూర్వపక్షం కొవించారు.ఎన్నిమార్లు చెప్పినా తిరుమలపై కాదు, కావాలనుకుంటే తిరుపతిలో

స్మితజ్యోత్స్న 135 చేసుకోండి. ఇది వారి స్థిరప్రతివచనం. శ్రీవారి సంకల్పం తిరుమలలో చేయాలని. అప్పటికే వారు సత్యసంకల్పులుగా ఖ్యాతి కాంచినవారు. వారి విశ్వాసము వారిది. నీటి ఎద్దడి ఉండదు. (క్రతు నిర్వహణకు అంగీకరించమని వారి ప్రతిపాదన. నీరు లేదు క్రతువు చేయరాదు ఇది వీరి సమాధానం. ఆ సన్నివేశంలో శ్రీవారి తలపున ఒక్కపరి శ్రుతిసీమంతినీ విలాసరేఖ యొకటి ఒక్కమారు మెరిసిందేమో సరే నీరుంటే క్రతువు నిర్వహించుకోవచ్చుగదా! నీరుంటే కదా! అన్న గట్టి తలపుతో వీరు ఆ - నీరుంటే నిర్వహించుకోవచ్చు. శ్రీవారు ఐతే-నీటికై ముందొక ఇష్టి చేస్తాము. నీరు వచ్చినాక్ష మేమిష్టపడుతున్న సహస్రకుండ క్రతువు చేస్తాము. సరే-చేసుకోండి మాకభ్యంతరం లేదు, నీరుంటే - ఇది మళ్ళీ ప్రతివచనం,.

విద్వద్గోస్టి నేర్పరిచారు, అనుభవజ్ఞులను ఆహ్వానించారు. శ్రాతులను రప్పించారు. ఇష్టి స్వరూపాలు చర్చించారు. దృష్టాంతాలు పరామర్శించారు. విధినిషేధాల వివరణలు విన్నారు. సంభారాలస్వరూపాలు తెలుసుకున్నారు. యోగ్యులవార్త విన్నారు. వారిని రప్పించారు. ఈ సంభారాలు సమకూర్చి ఈ విధానాన్ననుసరించి తు.చ, తప్పక మేము చెప్పినట్లాచరిస్తే వర్షం కురుస్తుందని వారన్నారు. నారిమాటపై విశ్వాసమున్నవారు వీరు. వేదాలపై విశ్వాసమున్నవారు. 'శ్రాతప్రక్రియను నమ్మినవారు. సదనుష్థానపరులైన సజ్జనుల మాటలపై నమ్మకమున్నవారు బుషులవాక్కుననుసరించి అర్జాలు సిద్దిస్తాయన్న విశ్వసం కలవారు. సరేననటావికి జంకెందుకు వీరికి?

ద్రావిడ దేశంనుంచి వృద్దశ్రాతి వేంచేసినారు. “కారీర” అన్న వర్షప్రదేష్టికి సంకల్పము కావించినారు. ఈ ఇష్టికి మేనెల్ల నల్లనైన మేలుజాతి గుజ్జమొకటి కావలె. అవబ్బధావసరాన ఆరాధిత కలశోదకం దానిపై పడగానే ఒడలి గగుర్పాటుతో వెన్నునజూలు విదల్భుటతో ఎగిరిపడు నీటిబిందువులతో కలసి పెనువాన కురియాలి. ఇది ఆ ఇష్టి పద్దతి. అట్లే నడిపించినారు శ్రీవారు. యజ్ఞం ఆరంభమైనది. యజ్ఞాశ్వంపై కలశోదకాలతో ఆచార్యులు ప్రోక్షణ కొనించినారు. అంతవరకేమి లేదు. ఒక్కమారు ఆకాశమంతా కారుమబ్బులు కమ్ముకున్నాయి. కడవలకుమ్మరించినట్టు ఏనుగుతాండాలతో జలధారలు కుమ్మరించినట్టు నిరంతరవృష్టి ఆ ఏటికి కాదు రాబోవు పదేళ్ళవరకు ఎన్ని లక్షలనుందికైనా తిరునులలో నీటి ఎద్దడి రాని జలసమృద్ది ఏర్పడినది. యజ్ఞానికి వేసిన పాకలు తడిసి నేలకొరిగిన, హోమ కుండములు జలకుండములైనై. ఎడతెరపి లేక రేయింబవళ్ళు ఒకటే వృష్టి ఒకటే వృష్టి - నిరంతర వృష్టి చాలు బాబూ మీ వర్షమునకో నమస్కారం. "దీన్ని ఇహ ఆపగలిగితే ధన్యులమైపోతాము, లేకసోతే అతివృష్టి పాలై అన్యాయమైసోతాం అని అధికారులు మొరలు వెట్టగా శ్రీవారి కోరికపై ఆ శ్రౌతి శాంతిక్రియలు కావించి పర్దన్యదేవతనుపసంహరించి మీటనొక్కినట్టు ఆ కుంభవృష్టిని చటుకున ఆసినారు. వేదవాజ్మయ చరిత్రలో శ్రాతక్రియా ప్రకరణంలో తరతరాలవారికి విశ్వాససీముగా దివ్యస్కృతిగా రమ్యోదాహరణంగా నిలిచిపోయే పన్నివేశమిది. దీన్ని పత్రికలు క్షీర్తించినై - చారిత్రకులు చరిత్ర సంపుటుల కెక్కించినారు.

136 స్మితజ్యోత్న

మంత్రాలకు మహత్తు ఉంది అని శ్రీ స్వామివారు సత్యసంకల్పులు అని జనమంతా విద్వజ్ఞనమంతా ఏకకంరంతో ఎలుగెత్తిచాటినారు. ఒకానొక విర్దిష్ట ప్రయోజనం కోసం ఈ కార్యక్రమాన్ని నిర్వహించినా, దీనివల్ల కొన్ని తరాలకు సరిపడిన విశ్వాసం జాతి అంతరంగంలో సుదృఢంగా నెలకొంది. ఆ విశ్వాసంతోనే తమ సనాతన ధర్మాన్ని తరములుగా తమకు వస్తున్న సంస్కృతిని ఆప్యాయనంతో అత్మీయంగా ఘనంగా స్వీకరించి తత్రచారానికి, చత్పరిరక్షణానికి జాతి సమధికోత్సాహంతో సన్నద్ధమౌతుంది. ఆ స్థితి ఎన్నోతరాలపాటు ఆ జాతిని తలెత్తుకు నిలిచేటట్టు చేస్తుంది. ఇదే ఆనాడు జరిగింది. తాము గతించినా ఆ స్మృతులు కాలగర్భంలో కాస్త మరుగునపడ్డా కొన్ని తరాలకు సరిపడ్డ విశ్వాసోద్దీపనాన్ని ఈ జాతికి వారు ప్రసాదించారు ఈ అతిమానుష చర్యవల్ల. ఈ జాతి, ఈ దేశం ఏమిచ్చి వారి బుణం తీర్చుకుంటుంది? భారతభూమి కర్మభూమి. ఇది వేదభూమి. కర్మాచరణం వేదప్రచోదితం. ప్రపంచంలో భారతజాతిని విలక్షణంగా మహోన్నతంగా అగ్రగణ్యంగా ఉన్నత స్టానాల నిలువపెట్టి ప్రపంచ దేశాలన్నీ తమ విశ్వాసపు సింహపీరొపై కూర్చుండబెట్టి కృతజ్ఞతల ముత్యాల వెల్లగొడుగుపట్టి విచోపులిచ్చి పొర్వభామ లాంఛనాలతో సేవిస్తున్నది మనది వేదభూమి కావడం వల్లనే. అనంతమైన చేదరాశి ఆదరణ కరువై అంతరించినది పోగా అక్కడక్కడ నామమాత్రముగా కొన్ని మిగలగా మిగిలినవాటినైనా పదిలపరచుకోవాలని ఈ వేదవిజ్ఞానానికి వారసులుగా పరిరక్షకులుగా తమ జీవితాలను ముడుపుగట్టి సేవిస్తున్న వేద విద్వాంసులను పరిగణించి, వారిని గౌరవించి, ఒకరికొకరితో పరిచయ మేర్చరచి, వారి కలయిక వల్ల ఆదాన ప్రదానాల వల్ల సల్హాపగోష్టులవల్ల సంవాదలీలలనల్ల సమత్రేణీ స్వస్తి వచనాలవల్ల అన్యోన్య పారస్వరాకర్లనాదికం వల్ల ఇటు వేద పండితులు అటు శ్రుతిసీమంతిని ఉభయులూ పరిపుష్టంగా పరిఫుల్లంగా ప్రకాళిస్తారని ఎన్నడో ఎవ్వరో చేయవలసిన చేయక చిరకాలంగా మిగిలిఉన్న ఈ కార్యక్రమాన్ని తాము చేపట్టాలన్న భగవత్రేరణంతో శ్రీశ్రీశ్రీ స్వామివారు ఢిల్లీలో అఖిలభారత వేద విద్వత్సమ్మేళనం కావించి ఆయా రాష్ట్రాల వేద విద్వాంసులనందరిని ఒకచో చేర్చి వేదనాదం వినిపించిననాడు యమునానది పరవశించి తన తరంగనాదాలతో వేదనాదాలకు మృదంగధ్యానాన్ని లయగా సమకూర్చింది. ఆసేతుశీతనగం మూలమూలలనున్న వేదపండితులంతా ద్రావిడులు, కర్ణాటులు, ఆంధ్రులు, సౌరాష్రులు, మహారాష్ట్రులు, ఉత్కళులు, వంగీయులు, వైదర్భులు - వారు వీరేమిటి ఎన్ని ప్రాంతాలవారు ఎన్ని శాభిలవారు ఒకచో చేరి వేదనాదం వినిపిస్తూంటే విరాట్పురుషుని సహస్ర ముఖాల ప్రామినుకులు తొలినాళ్ళ వెలికివచ్చిన విధాన్ని స్మరింపచేసిన పరమ రమణీయమైన సన్నివేశమిది. ఒక వ్యక్తికానీ ఆ పాటి ఈ పాటి సంస్థ కానీ చేయని చేయలేని మహాక్షార్యాన్ని సాధించినవారు శ్రీ స్వామివారు. ఆనాడు వేదాలను వింగడించి ఒక వ్యవస్థ నేర్చరిచిననాడు వ్యాసుడెంత (శ్రమగొన్నాడో ఈనాడు పోగా మిగిలిన చేదశాఖలను మూలమూలల ఒదిగి ఉన్నవాటిని వెలికి తెచ్చి ఒకచో చేర్చి పలువురిలో వాటికో గుర్తింపు మన్నన కలిగింపచేసి వాటి

స్మితజ్యోత్స 137 పరిరక్షణ ప్రచారాలకు పూనుకొన్నవారు శ్రీ స్వామివారు. శ్రీవారు చేపట్టిన ఉద్యమాలలో రామక్రతు నిర్వహణం సాధారణ జనాన్ని నేలనూ నింగినీ, గాలినీ నీటినీ పులకరింపచేసి ప్రపుల్లం కావింపచేసి దేశమంతా వారి మహోద్యమ ఫలాలను అందుకొనేందుకు అనువైన పూర్వరంగాన్ని ఏర్పరిచింది. స్వాధ్యాయ జ్ఞానయజ్ఞ ప్రణాళిక వేదవిద్వత్చమ్మేళనంతో కలిసి దేశాన్ని వేదనాదముఖరితం కావిస్తూ వైదికులనందరిని ఏకకంరంగా ఐకరస్యంతో ఒకబాటకు తెచ్చి నిలిపి ఒకబాణీని రూపొందించి తత్తద్వర్గవిభేదాల కతీతంగా ఏకరూసమైన హవన విధానాన్ని ప్రసాదించి ఆసేతుశీతనగం వైదికసామరస్యాన్ని నెలకొల్పింది.

ఈ రామక్రతువులలో ఆ స్వాధ్యాయ జ్ఞానయజ్ఞముల్లలో స్మార్త వైష్ణన - ఆది విభేదాలు లేకుండా సర్వులూ పాల్గొనడంతో చతుర్వేదాలతోపాటు దిన్యప్రబంధానుసంధాన ధ్వానాలతోను దేశమంతా ముఖరితమయ్యేట్టు కావించి వేదవిద్వాంసులతో పాటు ద్రావిడ వేద విద్వాంసులను ఒకచో చేర్చి వీరిలోను అంతర్గత సామరస్యాన్ని సౌరభింపచేసినారు స్వామివారు.

స్రీజన సంస్మ్కారసంధుక్షణం

భారతదేశంలో ప్రాచీన కాలంలో స్త్రీలు, పురుషులు సమానంగానే పరిగణింపబడేవారని వైదిక విధుల్లో కానీ, లౌకిక ప్రక్రియలలో కానీ తేడా లేకుండా నువ్వా నేనా అన్నట్టుగా ఇరువురూ సమస్క్యంధులుగానే సంభావింపబడుతూ ఉండేవారని గతకాలపు లోతులరసిన వారికి తెలుసు. యాజ్జనల్క్యుడంతటి బ్రహ్మవేత్తను నిండుసభలో బ్రహ్మనిష్టులనేకుల సమక్షంలో నిలవేసి ప్రశ్నించిన గార్గి, సమాధానం చెప్పక కాలుకదల్పనీయనన్న గార్గి ఆడుది కాదూ! శంకరభగవత్సాదులతో మండనమిశ్రులనారికి శాస్తార్ధం జరిగినప్పుడు మాధ్యస్థ్యం నహించిన న్యాయమూర్తి ఉభయఖారతి ఆడుది ఇల్లాలు! మంత్రాలను సందర్శించిన స్త్రీలు ఢ్రుతిసారస్వతంలోను మనకు కానవస్తారు. రాజ్యాలేలినవారు కత్తులు తిప్పినవారు ఘంటాలు పట్టినవారు కనకాభిషేకాలు సాందినవారు లెక్కకు రానంతమంది. ఐతే ఇవన్నీ గతకాలపు స్య్రతులుగా మిగిలిపోయి మధ్యయుగాల పరిపాలనలో ఆడుబ్రతుకు వంటింటికి పరిమితం కాసాగింది. లౌకిక విద్యలకు అలౌకిక విద్యలకూ కూడా వారిని వెలిగానే ఉంచసాగింది సమాజం. సర్వసమభావం సమ్యగ్భావనం కల శ్రీస్వామివారికి మహిళాజనం కోసం మనంకొంత నడుంకట్టాల్సి ఉంది అనిపించింది. నాటివరకు విష్ణుసహస్రనామ స్తోతం కూడా స్త్రీలు పరింపరాదన్నట్టుగా ఒక ఆచారం. అది ఎవ్వరేర్పరిచారో తెలియకపోయినా అనూచానంగా సాగుతూ వచ్చింది. ఒకప్పుడు ఉపసనయనాధికారం కలిగి వేదాధ్యయనం కూడా స్త్రీలకు నిహితంగానే చెల్లినా ఏవో కారణాలవల్ల కొన్ని నియమాలు నిషేధాలు తరువాత ఏర్పడ్డాయి. ఆ లోటును పూడ్చటానికి ద్వితీయశ్రేణి అని, పక్షాంతరమని, కాస్త పెదవి విరచి నొసలు చిట్టించినా వారికీ ఏదో ఒకటి అనుసంధానానికి ఉండాలన్న దృష్టితోనే అవతరించిన వాజ్మయాన్ని కూడా కాదంటే ఎల్లా అని శ్రీ స్వామివారు మహిళామండలు లేర్చరిచి

పూజావిధానాన్ని రూపొందించి వారికి లక్ష్మీ-అష్టోత్తరశతనామస్తోత్రాన్ని, విష్ణు సహస్ర

138 స్మితజ్యోత్న్న నామస్తోత్రాన్ని అనుసంభధేయంగా నిరూపించి సామూహిక పూజాకలాపమొకటి అందించి దివ్యప్రబంధ - అనుసంధానానికి (ద్రావిడ వేదాంత - అధ్యయనానికి ఒక అవకాశం కల్పించారు. తతృలితాలే ఊరూరా వెలసిన యతిరాజ సేవానుహిళా ముండలులు, శుక్రవార పూజా పుస్తకాలూను. ఈ ఉద్యమాల ఫలంగా మహిళా జనం కూడా తామూ భగవదారాధనం చేసుకోవచ్చని, భగవద్గుణానుసంధానం కావించుకోవచ్చునని భగవన్నామోచ్చారణం చేసుకోవచ్చునని ఒక ప్రీతినీ విశ్వాసాన్నీ సంప్రదాయమందు కలిగి తామూ విలక్షణమైన వ్యక్తిత్వాన్ని సంతరించుకొని సమాజసేవ (భాగవతకైంకర్య) నిష్టలుగా రూపొంది తమజన్మలను చరితార్థం చేసుకోసాగినారు. ఇది ఆనాడు శ్రీస్వామివారు జౌదార్యంతో, తెగువతో సమాజంలో తెచ్చిన శుభపరిణామం. సమాజంలోని జనం రెండే వర్గాలు. ఒక వర్గం మేధావులు, తెలివి గలవారు, వేదశాస్త్రము లెరిగినవారు మేధావైభవంతో జొనన్నదడాన్ని కాదనీ కాదన్నదాన్ని జౌననీ చేసి చూపగల దిట్టలు. ఇహ రెండవనర్గంవారు మేతతో, చదువుసంధ్యలతో చెలిమిలేక, చటుకున ఎదిరి సుఖదుఃఖాలకు కరగు గుండె చెమర్చు కన్నులు కల వట్టి మనుషులు. వీరు సహృదయులు. మొదటివర్గము వారికి రెండవవర్గము వారిపై ఎల్లిదపు చూపు. రెండవ వర్గము వారు మొదటివర్గము వారివైపు కన్నెత్తి తేరిపార చూడ వెరపు. ఆధిక్య ప్రకర్షలు వారివి, అల్పపు జుగుప్ప వీరిది. ఈ రెండు వర్గముల వారిని కలిపి ఒకచో చేర్చి అన్యోన్య సామరస్యం వారిలో నెలకొల్పి రెండువర్గాలను సమాంతరంగానో ఎడమొగం పెడమొగంగానో కాక ఏకముఖంగా నడిపించాలన్నది ఆనాడు భగవద్రామానుజులు సంకల్పించిన తీరు. తత్పలితాలే వారేర్చరచిన ఉభయవేదాంత శాఖలు. అదే దృష్టితో శ్రీస్వామివారు అటు మేధావంతులను, ఇటు సహృదయులను అటు ధీమాన్యులను, ఇటు సానూన్యులను ఒకరికొకరు కైదండ లొసగుచు ఉల్లముల పారపొచ్చములు లేక ఉర్వీతలాన సామరస్య సౌరభాలు గుబాళించేటట్లు తాము ముందు సొగి తమ వెనుక సనూజాన్ని ఉత్తమగతికి తీసుకు వెళ్ళాలని అందుకోసం ఉభయ వేదాంతాచార్య పీరం నెలకొల్పినారు. ఒక్కొక్కరు పదహారు రూపాయల వంతున లక్షమంది శాశ్వత సభ్యత్వం శుల్కం చెల్లించగా వచ్చిన పదహారులక్షల రూపాయలను మూలనిధిగా ఏర్పరిచి దానిపై వార్షికంగా వచ్చే వడ్డీతో ఉభయ వేదాంత సభలు నిర్వహించి ప్రతిసండితునికి రోజుకొక్క రూపాయి ఈ ట్రస్టు తరపున అందేటట్టు చేసి నారిద్వారా సామాన్య జననీకాన్ని, ఉభయ వేదాంత భావనా సౌరభాంచితులుగా రూపొందించాలని అట్లాంటి సమాజంలో ఎక్కడ చూచినా దివ్యత్వం తప్ప ఆసురవాసనలేవీ ప్రకోపించవని ఒక సంకల్పం చేసి శ్రీరంగం కేంద్రంగా ఉభయ వేదాంతాచార్య పీఠాన్ని నెలకొల్పారు. సనాతన ధర్మాన్ననుసరించి భారతీయ సమాజం ఒడుదుడుకులు లేకుండా హెచ్చుతగ్గులు లేకుండా అభ్యుదయ పధాన నిశ్రీయసం వైపు పురోగమించటానికి మన పూర్వులేర్సరచిన అనేక వ్యవస్థలలో నర్హవ్యవస్థ, ఆశ్రమ వ్యవస్థ పేర్కోతగ్గవి. నిజానికి దశాభేదాలే తప్ప అంతస్తులభేదాలు వీటిలో లేవు. ఇది ఒక చమత్కారమైన సానూజిక ఆర్దిక

స్మితజ్యోత్న్న 139 భావనా ప్రాతిపదికపై వెలకొనినది. దీనితత్త్యమెరుగలేని కొందరు సమాజంలోని అసమానతలకు వర్షవ్యవస్తే కారణమనుకోవడం ఒక అపోహ. అట్లాగే ఆశ్రమ వ్యవస్థ సమాజంలో ఒక కట్టుబాటును ఒక వెసులుబాటును కల్పించి అచ్చపు ప్రగతికి తోడ్పడేదే. ఐతే ఇవి రెండూ కూడా ఇవ్వేళ కేవల విడంబనాలుగా మాత్రమే మిగిలినై. అట్లా అని వీటిని కాదని దూరంగా పోయి బతికేస్టితి మనకింకా రాలేదు. అంచేత వీటిని అనుసరించాలి కనుక తదనుసరణానికిగా కొన్ని విధులను తెలుసుకోవాలి, కొన్ని విద్యలను నేర్వాలి, దానికొక అధ్యయన వ్యవస్థ అధ్యాపన ప్రణాళిక కావాలి, ఈ రెండింటికీ తోడు సామాజిక జీవనంలో పెనవేసుకు పోయి మానవుల ఆర్థిక సామాజిక నైతిక ఆధ్యాత్మిక జీవన మార్గాలలో చొచ్చుకపోయి అసామాన్యమైన ప్రభావాన్ని నెరపుతున్న మరాక వ్యవస్త ఆలయ వ్యవస్థ. ఆలయాలు సామాజిక కేంద్రాలు. ఆధ్యాత్మిక భావనా నిలయాలు. ధర్మస్టానాలు, మానవుని అభ్యుదయ జయపతాకలైన సంగీతనృత్యాది లలితకళలు భగవదారాధనాంగాలుగా రూపొందగా కళాకేంద్రాలుగా సామరస్యానికి స్నేహాంజలి ఘటించేవి ఆలయాలు. ఎంత ఎత్తులవాడు ఎంతో లోతులవాడు ఒక్కపరి ఒక్కతీరున స్వామి పాదాలకడ మోకరిల్లి ఒక్కలా ధన్యులౌతారు. ఇక్కడ దృష్టిదోషం లేదు. స్పర్శదోషం లేదు. ఆయాపదార్థాలు ఎవరింటనున్నపుడు వారి సొత్తు మీ ఏ సొత్తూ భగవంతునకర్పింపక మీకు భోగ్యం కాదు. అట్లాంటిది వట్టి పాపపు కూడు అంటుంది గీత. కనుక సర్వం మీకున్నది భగవంతుడి కర్పించాల్స్పిందే. ఆయనముందు పెట్టాల్సిందే. తరువాతే మీరు స్వీకరించటం - అల్లా అక్కడపెట్టి స్వీకరించేటప్పటికల్లా అది ప్రసాదమై

పోతుంది. ప్రసాదమనగానే పదిమందికి పెట్టి మరీ ఆ శేషం తాను భుజించాలి. నీకున్నది నేరుగా నువ్వొరులకివ్వవు - ఆశచేతేకాని భగవంతుడికివ్వక తప్పడు - ఇవ్వగానే అది ప్రసాదం కాక తప్పదు - ప్రసాదమనగానే పలువురితో సంచుకోక తప్పుదు. ఇట్లా ఏకత్రితమైన సంపద అనేకులకు చెందేట్టు చేసేవి దేవాలయాలు. దృష్టిదోషాలూ స్పర్శదోషాలూ ఇంటిదగ్గర: ఇక్కడవి లేవు. అంచేతే అవి సామరస్యక్షేంద్రాలు. సామాజిక భావనా భూములూను. ఆశ్రమ వ్యవస్థతో పాటు సమాజాన్ని సమగతిపై నడిసించటానికి మానవులలో సామరస్యం పండిచంటానికి భగవద్రామానుజులు పరిష్కరించి పెట్టినది దేవాలయ వ్యవస్థ. ఇందులో మరో చమత్కారం = భగవంతుడు మాత్రమే వెలసిన నెలవును ప్రాకృతస్థలం అంటారు. భక్తులు కూడా నెలకొంటేనే దివ్యస్టలమౌతుంది. ఆళువారుల ప్రతిష్ట కానిదే వారి ప్రబంధం పాడనిదే ఆస్టలం దివ్యస్థలం కాదు - అక్కడ తీర్ణప్రసాదాలు స్వీకార్యాలు కావు, ఈ సరిసాటీ పరికల్పనంలో ఎన్ని సామరస్య రహస్యాలు ఇమిడి ఉన్నాయో కాస్త మనసుపెట్టి చూసినవారికి తెలుస్తాయి. దేవాలయోద్ధరణం ఇట్టా ఆనాడు భగవద్రామానుజులు ఏర్పరచిన వ్యవస్థ ప్రకారం సాొగివస్తున్న దేవాలయాలనేకం నేడు శిధిలాలుగా పూజా పురస్కారాలు లేక బూజుపట్టి ఉంటున్నె. వీటిని సముద్దరించి బాహిరమైన నిర్మాణాదులు చేపట్టి ఆంతరంగ పూజాపురస్కారాలు పునరుద్ధరించి

140 స్మితజ్యోత్న వాటిని జనానీకానికి ఓదార్పును, ప్రీతిని ఆనందాన్ని ప్రసాదించే దివ్యధామాలుగా తీర్చదిద్ద వలసిన అవసరం ఎంతైనా ఉన్నదని శ్రీవారు గుర్తించారు. ఐతే ఈ ఉద్దరణం ద్విముఖం. ఒకటి - బాహిరంగా కనబడే ఆలయ మంటప ప్రాకారాది సముద్దరణం. రెండు - పూజా పురస్కారాలు కావించే అర్చక వ్యవస్థను సువ్యవస్టితం కావించటం. జీర్ణోద్దారాలకు ఆవశ్యకతను పట్టి ఆలయాల పరిగణనం కావించి వలసినచోట్ల వలసినవాటిని స్థానికుల తోడ్పాటుతో ఏర్పరచటం. ఇక రెండవది ఆంతరంగిక వ్యవస్థ. ఇది వేద శాస్త్ర ఆగమ పరిరక్షణతో పెనవేసుకుని ఉన్నది, ఇవన్నీ జరిగితే కానీ ఆలయం సువ్యవస్టితం కాదు. ఆలయంలోఆరాధనం జరగాలి. ఆరాధనమనగానే కేవలం అర్చకస్వామి వైవేద్యంతోపాటు ఆయా ఉపచారాలు సమర్పించటం మాత్రమే కాదు. ఆరాధనాంగంగా పురాణాలు విన్నవించాలి, వేదాలు అమసంధించాలి. ప్రబంధాలు సేవించాలి. ఆగమాల ననుసరించి ఆయా ఉపచారములను ఆయా ముద్రలను ప్రదర్శిస్తూ సమర్పించాలి, ఇందులో మళ్ళీ నిత్యోత్సవాలుంటాయి. వారోత్సవాలుంటాయి, పక్షోతృ్సవాలుంటాయి, మాసోత్పవాలుంటాయి, సంవత్సరోత్స వాలుంటాయి. ప్రాయశ్చిత్తాదులుంటాయి. ముహూర్తాదికొనికి జ్యోతిషం తెలియాలి ఇట్లా ఎంతో పరికరం కావాలి. ఇదంచా చక్కగా తగినంతగా అరకొరలు లేకుండా సమకూడినప్పుడే అప్పుడూ ఆ స్వామి అధ్యయనరతుడు నూత్రమేకాక్ర అనుష్టాన ప్రనరుడూ అయితే అప్పుడు ఆ దేవాలయంలో స్వామి మహిమ గుబాళిస్తూ ఉంటుంది. ఆ గుడివాకిట కామధేనువు నిలుస్తుంది. వెనుక పారిజాతం నెలకోరటుంది. ప్రాంగణాన చింతారత్నం.. చీకట్టను పారద్రోలుతుంది. గర్భ గృహంలో పరమపదనాధుడు సాక్షాత్తు సన్నిధి చేసి ఉంటాడు.

అదిగో - అట్లాంటి వ్యవస్థను నెలకొల్పాలని శ్రీ స్వామివారు నడిగడ్డపాలెం లో శ్రీమన్నారాయణ వేదవేదాంగ విద్యాలయాన్ని నెలకొల్పినారు. వేదాలు, దివ్యప్రబంధం, ఆగమాలు, జ్యోతిషం, సంస్కృతం ఇంకా కానలసిన అనేక విషయాలు అక్కడ బోధించాలని అట్టా అక్కడ సుశిక్షితులైన సాధకులద్వారా దేశమంతా ఏకరూసమైన ఆలయార్చన వ్యవస్థ నిర్వహణ వ్యవస్థ ఏర్పడి దానివల్ల దేశం సుభిక్షమౌతుందని వారి తలపు,

పండిత శిక్షణా శిజరాయోజనం

జనానీకానికీ అధ్యాత్మిక పరిజ్ఞానం కావాలి. ఐతే ఈ తెలివి అంతా వేదశాస్త్రాదులలో బహ్మక్షిష్టంగా సంకేతితంగా విక్షప్తమై ఉంది. సామాన్యుడు ఈ+క్లేశాలకోర్చి ఆ తెలివినొందడం ఆషామాషీ కాదు. అందుకని బుద్దిమత్తరులైనవారు క్లేశాలకోర్చి వేదశాస్తాలు పుక్కిటబట్టి మేఘుడు సముద్రజలాన్ని స్వీకరించి ఉప్పతనాన్ని పరిహరించి మధురంగా నీటిని నర్షిస్తున్నట్టు శాస్త్రక్లేశాల్ని చిక్కుముడులను తామువగతం చేసుకొని, విప్పుకొని తాము ప్రసన్నం చేసుకొన్న ఆ విషయాన్ని విశదమధురంగా లలితసుకువూరంగా జనానికందించగలిగాలి. అందుకని సండితులవసరం. ఈ పండితులకూ అధ్యయనం కావాలి తరువాత అభ్యాసం ఉండాలి. ఆ వంటపట్టిందాన్ని ఆచరణలో అన్వయించుకోవాలి అప్పుడు నాలుగు మాటలు చెప్తే ఒకమాటైనా

స్మితజ్యోత్స 141 మె సామాన్యుడి ఎదచెంతకు చేరుతుంది. ఇందులో ఇంత ప్రక్రియ ఉంది. అందుకని సామాన్య జనోద్దరణం కోసమే శ్రీ స్వామివారు ముందుగా పండితులకు శిక్షాశిబిరాలు నెలకొల్పి బుతుసమావేశాలు ఏర్భరిచి ఒక పక్క నేర్వడానికి నేర్చినదాన్ని తామావిష్కరించేప్పుడు దొసగులు లొసుగులు ఉంటే పండితులు వాటిని ఎత్తిచూపి పరిష్కారం సూచిస్తే అట్లా సుపరిష్కృుతమైన తమ జ్ఞానాన్ని ఆ సండితులు సామాన్య జనానీకొనికి ప్రవచనాల ద్వారా వారాశించినమేరకు అందించగలుగుతారు. ఈ దృష్టితోనే శ్రీస్వామివారు ఉభయవేదాంత సండితసభలు ఏర్పరుస్తూ అందుకు పూర్వరంగంగా శిక్షాళిబిరాలు, బుతుసమావేశాలు ప్రతిపాదించారు. ఇక్కడ రూపురేకలు సంతరించుకున్న సండితులు జనబాహుళ్యంలోకి పోయి శ్రీసూక్తిసుధలను కురిపించి వారిని ఉజ్జేవింపచేయాలని శ్రీవారి శుభాశయం, పత్రికాప్రకాశనం + మనిషి ఎదురుగా ఉండగా మాట్లాడుతూంటే నినేస్తాం. వారు సూచించిన పుస్తకాలు చదివేస్తాం. ఈ విన్నాక అట్లా చదివేక మనస్సులో మననం ప్రారంభమౌతుంది. మధనం ప్రారంభమౌతుంది. ఏవో ప్రశ్నలు కలుగుతాయి. సందేహాలు మొలకెత్తుతై. సమాధానం పాందేదాకా చూపు కదలదు - అడుగు ముందుకు పోదు. అట్లాగే ఒక పుస్తకం చదవాలన్నా ఆ పుస్తకానికి సంబంధించి అనుకూల ఆత్మీయ భావన మనస్సులో వెలకొనేట్టు ఓ పరిచయ భూమిక ఉండాలి. దానిమీదకు చేరేక ఆ పుస్తకంలోకీ ప్రవేశిస్తాం. అట్లాగే ఎన్నో విషయాలకు సంబంధించి ఎన్నెన్నో విచికిత్సలు కలుగుతూంటాయి. వీటికి చికిత్స కొవాలి. ఇవన్నీ నెరవేర్చటానికి సమర్థమైనది ఒక్క స(్రికావ్యవస్ట మాత్రమే. పత్రికద్వారా పెద్దల భావాలు గటనుకాం టగా అవిటి ఈపొటి చూపులకు అందకుండా తిన్న రహస్యాలు పారలు తీసి వారు వెలికితెచ్చి చూపిస్తే చూసి మురిసిపోతాం. స్వామి! ఇది ఏమిటి? అది ఏమిటి? ఇది ఎట్లా అది ఎట్లా అంటూ మనకు కలిగిన సందేహాలను వారి ముందుంచి ప్రామాణకంగొ వారు ప్రసాదించిన తీర్పులను విని సందేహాలు పటాపంచలై సమ్యజ్ఞానంలో గమ్యాన్ని రుకుంటాం. ఇట్టాంటివి ఎన్నో ఉపయోగాలు ప బ్రైకవల్ల సమకూరుతాయి. ల కొభొనారు. ప్రామాణీకులైన పండితుల భక్తినివేదన అన్న ఆధ్యాత్మిక మాసప త్రికనొకడానిని నెలకొల్పి లై మాధానాలతో మంచిమంచి సూక్తులలో వ్యాసాలతో పారకుల సందేహాలకు తమ చక్కని స సెమి వారు శ్రీమాన్‌ పూర్వవార్హాప్రస్తావాలతో ఈ భక్తి నివేదన శ్రీమాన్‌ గోపాలాచార్య గ నవ వ రు కవిరత్న గుదిమెళ్ళ రామానుజాచార్యస్వామివారు సంపొదకులుగొ నిర్వవాం + దట ఉండి సృతులు వచ్చాక లేఖనానికీ మన ఆర్హ్షవాజ్మయం శ్రుతిరూసంగా మొ ల దసాగింది. ఆ పెద్దలిచ్చిన విజ్ఞానం ఆయా కట్టుబడి రానురాను (గ్రంధ రూపంగొ అభివృద్ది చెం కక! స్‌ ం( శీ అందుబాటుకు రావాలి. ప్రవచనాల ద్వారా (గ్రంధాలలో నిక్షిప్తమైయ్యుంది. అది అందరికి అం తక శాస్త్రం లేక ఓక కొంత తెలివిని పొందుతారు శ్రోతలు. ఇది సాధారణ విషయం. ఒక టైళ్య్‌

[42 స్మితజ్యోత్న ప్రత్యేకగ్రంధం సాకల్యంగా అధ్యయనం చెయ్యాలంటే చదివేవాడికి వట్టి వినికి చాలదు. మళ్ళీ మళ్ళీ చదువుకుందుకు, సమన్వయించుకుందుకు వీలుగా ఆ గ్రంధం అతని దగ్గరుండాలి. ఆధునిక విజ్ఞానం అభివృద్ది చెంది ముద్రాయం(త్ర సౌకర్యాలు వచ్చాక (గ్రంధ ప్రకటనంలో కొంత వెసులుబాటు వచ్చింది. నిజమే కాని, ఈ వెసులుబాటు కూడా 'ర్రవ్యాధీనంగానే ఉంది. పుస్తక ప్రకటనం సామాన్య నీషయం కాదు. డబ్బు పెట్టుబడి పెట్టడమే కాదు, స్థాలిత్యాలు లేకుండా పుస్తకొలు ముద్రించడం కూడా చేయగలగాలి. ఇది పెద్దపని, తప్పులు లేకుండా పుస్తకాన్ని మూలప్రతిని ఉన్నదున్నట్లుగా అచ్చువేయడమే కాదు, అవసరమైన చోట్ట చిక్కుముడులు విప్పుతూ అధో జ్ఞాసికలు ఘటిస్తూ పారాంతరాలు సూచిస్తూ గ్రంధ విషయాన్ని గూర్చి తత్కర్తను గూర్చి పారకుడికి కొంత ఆసక్తికరమైన పరిచయం కలిగిస్తూ ఒక ఉపోద్బాతాన్ని సమకూర్చి మూలప్రతిలో లేఖక్ష సామర్థ్యరాహిత్యం వల్ల ఏర్పడ్డ దోషాలను పరిష్కరిస్తూ ఇలా ఎన్నో అవసరం. ఒక (గ్రంధం ముద్రించేముందు ఇదొక పెద్ద ఉద్యమం. ఈ (గ్రంధ ప్రకటనోద్యమాన్ని కూడా శ్రీస్వామి వారు తాము చేపట్టినారు. భగవద్గీత గోవిందరాజీయంతో శ్రీమద్రామాయణం, వీరరాఘవీయంతో శ్రీమద్భాగవతం, శ్రీమన్నారాయణ సంహిత ఇట్లా ఎన్నో గ్రంధాలు ప్రకటించి తద్వారా తొము సంప్రదాయసేవ కావిస్తూ తాముగా (గ్రంధ ప్రకటనావికి సిద్ధపడిన వ్యక్తులకూ సంస్థలకూ విశేషమైన కరావలంబము తామొసగినారు. అప్రతిహత జగదాచార్యత

ఆంధధ్రదేశంలోనే కాక నేపాలుతో సహా ఆసేతుశీతనగం పర్యటించి ఆధ్యాత్మిక ప్రచారం కావించిన జగదాచార్యులు శ్రీస్వామివారు. ఆధ్యాత్మిక ప్రచారం కేవలం ఒక నయస్సువారికో ఒక వర్గం వారికో పరిమితం అని కాక పుట్టిన ప్రతిప్రాణీ చైతన్య స్పందనాతిశయంచేత భౌతిక జీవితంతో పెనవేసుక్షానే ఆధ్యాత్మిక జీవితాన్ని గడపాలని అందుకుగా బాల్యంనుంచి ఆధ్యాత్మిక ప్రబోధం ఆవళ్యకమని విశ్వసించినవారు, అంతేకాదు సంఘబహిష్కృతులుగా ప్రభుత్వం చేత అసరాధులుగా ముద్రవేయబడి. కారాగారాలో మగ్గుతున్న ఖైదీలకు సహా ఆధ్యాత్మిక బోధలు అవసరమని భావిం దొనివల్లనే వాస్తవమైన మానసిక పరివర్తనం పరిపక్వత ఏర్పడతాయని, ఆ దృష్టితోనే బరంపురం. రాజమహేంద్రి మదురై మొదలైన చోట్ల సెంట్రల్‌జైళ్ళలో సహా రామక్రతుస్తూపాలు నిర్మించారు న్‌ ఆర్జవం చేత రాజకీయంగా పెద్ద పెద్ద పదవులలో ఉన్నవారు సైతం న్‌ పాదా

అకడ మోకరిల్లేటట్లు చేసుకొన్నవారు. దాక్షిణాత్యులు ఆభిజాత్యాతిశయం చేత సంపదా ప్రవణులే అయిన్నా సమర్థులే అయినా ఆంధ్రులను అంతగా లెక్కచేసేవారు క య జగదాచార్య సింహాసనాధిసతులుగా వాసికౌంచి పద్మవిభూషణ బి రుదొంచితులెన = కొని, టజ్న జ్వ ళా

కర్తలు బహుభాషావేత్తలు బహుశిష్య మండలి పరివృతులు సంప్రదాయ ప్రై కిద అయిన కాంచిపురం ప్రభ. అణ్మంగరాచార్యస్వామివారు శ్రీ జీయరు స్వామివారి పట్ల దం

స్మితజ్యోత్న 143 ప్రీతితో వినమ్రతతో దేశిక ప్రతిపత్తిని నెరపి తాముజ్జీనించి తమ లేఖాసత్ర సంపుటిలో శ్రీ స్వామివారి లేఖాచిత్రాన్ని సత్యసంకల్ప బిరుద సమంచితంగా ముద్రించుకొని మరీ మురిసిపోయినారంటే ఇంతకంటె శ్రీశ్రీశ్రీ (త్రిదండి శ్రీమన్నారాయణ రామానుజ జీయరు స్వామి వారి వైభవాన్ని గురించి చెప్పగలది ఏముంటుంది!

రామః కనుల పత్రాక్షః సర్భసత్త్య మనోహరః అన్నట్టుగా శ్రీ జీయరుస్వామివారు ఆజానుబాహువులు అరవింద దళాయతాక్షులు ప్పృధూరుస్కులు బంగరుశలాకవలె సన్నని పొడవైన వారి తిరుమేను యోగాభ్యాసబంధురం- జీవిత పూర్వపాదంలో లౌకిక ప్రవృత్తిలో ఉండి పొళ్చాత్య నిద్యాపరిచయంతో పాటు తత్కాల సామాజిక సమస్యలపై కూడా మంచి అవగాహన కలవారు. శాస్త్రాధ్యయనం చేసి సంప్రదాయ విద్యలభ్యసించిన తరువాత సమాజ ప్రగతివి ఆధ్యాత్మికరూపంలోనే దర్భింప గలమని యెరిగి సమన్వయభావంతో కార్యక్రమాలను రూపొందించుకొనేవారు. కుడి ఎడమల శంఖచక్రాల్లా గోపాలాచార్య స్వామివారు కవిరత్న గుదిమెళ్ళ రామానుజాచార్యస్వామి వారు తోడు నిలవగా ఎంతటి బృహత్తర కార్య క్రమాన్నైనా అవలీలగా భగవత్కృపచే వెరవేర్చగలమన్న అధ్యవసాయం గలవారు. అక్షరాలా సత్యసంకల్పులు. జీవునికి ముక్తిదశలో అష్టగుణావిర్భావం జరుగుతుందని ఉసనిషత్తు ఆ ఎనిమిది గుణాల్లో సత్యసంకల్పత్వం ఒకటి. శ్రీజీయరు స్వామివారు జీవించి ఉండగానే సత్యసంకల్పులన్న సత్యం పలువురు ప్రత్యక్షంగా చూసినది. యాదగిరి గుట్టలో గాయత్రి క్రతువు కావించినపుడు స్వామి మహిమ విశదమై పన్నాలాల్పిట్టి వంటి సంపన్నులు సిగ్గుతో శిరస్సు వంచుకుని స్వామి పాదాల మోకరిల్లిన సన్నివేశం ప్రత్యక్షంగా చూచినవారు నేటికీ అబ్బురంగా చెప్పుకుంటారు. అంతకుముందు బదరీక్షేత్రంలో మూడువందలమంది విద్వద్భాగవతులతో అష్టాక్షరీ కోటిహవన క్రతువు తలబిరుసుతో ముందు ప్రతిఘటించిన పౌత్తరాహ ప్రముఖుల్ని బొరా! అనుకొని పశ్చాత్తాపంతో పాదాక్రాంతులై అక్కడ అష్టాక్షరీక్షేత్ర నిర్మాణానికి ముందుకు వచ్చేట్లు చేసింది. ఆనాడు వారక్కడ ప్రారంభించిన నిత్యతదీయారాధన వ్యవస్థ నేటికీ దినదినాభివృద్దితో సాగుతోంది. సరేసరి, తిరుమలలో కావించిన వేయికుండాల లక్ష్మీనారాయణ (క్రతువు. దానికిముందు జలసమృద్దికోసం కావించిన కారీరి అన్న ఇష్టి యజ్ఞయాగాదుల పట్ల నిశ్వానికంతకూ. ఒక అచంచలమైన విశ్వాసం కలిగించి దానికీ పరచాదాహరణంగా నిలిచింది. సరేసరి, అఖిల భారత స్థాయిలో ఢిల్లీలో వారు నిర్వహించిన వేదవిద్వత్సదన్సు 'భూలోనభవిష్యత అని ప్రశంసలు పొంగింది మూ అష్ట్రోత్తరశతరానుక్రతువులు శ్రీరాముడే వచ్చి చూచినా వాం క్‌ కనక అబ్బురపడేవారంటే అతిశయోక్తి లేదు. నిజానికి ఆ క్రతువులను రామరాను రు కన సేవించుకుని ఉంటే డాండడడాండడాండ నినదమ్ము లజాండమునిండ మత్త హ్‌ హాము ఈద్భశ మహాశక్రతు విధానములింతకు నేవెరుంగ ఇది అద్భుత కారులివతళింది ఇన్ని కార్యకలాపాల నిర్వహణతో భారత జనమనః క్రేదారాలను

క్షైత్తుర స్మితజ్యోత్స్న ఉండువట్టు భక్తిరసార్హములు కావించి ధర ్మబీజములు చల్ల ఆస్తికలతికలు నాట భక్తి భూరుహములు నెలకొల్ప సిద్దము చేసినారు. సామూహీకోపనయనములు కావించి మొట్టమొదటిసారిగా తెలుగునాట వైదిక్ష సంస్కారావశ్యకతను చాటినారు. ఎన్నోవేల మందికి పంచసంస్కారములు ప్రసాొదించి మంత్రమంత్రార్థములు అనుగ్రహించి తరింప చేసినారు. దున్నిన భూమిగా కలుపుమొక్కలు లేని నేలగా భక్తిరసార్ధమైన సీమగా భారతభూమి అంతను సంతరించి పెట్టినారు. వేదనందనాలు నెలకొల్పాలని ఆస్తిక్యపు చెణకుతోటలు పెంచాలని భక్తిపరీమళాలు విరజిమ్ము దివ్యసంస్కార వల్లీనికుంజాలు పెంచాలని కలలు కన్నారు. అవతార సమాప్తి శ్రీవైష్ణవ సాధారణీకరణంతో విశ్వమంతా శ్రీమన్నారాయణుని కుటుంబంగా విస్తరిస్తూంటే తామట్టి ప్రసన్నవదనంతో చిరునవ్వు లొలకిస్తూ పరవశాన తిలకిస్తూ ఇంతకంటె ధన్యత వేరేమున్నదని తలపోస్తూ తనివితో వచ్చినపని పూర్తిచేసుకుని వచ్చిన చోటికే తిరిగి పోవాలనుకొన్నారు. వారెంత సత్యసంకల్పుబైనా ఆ సంకల్పం భగవదధీనం కావడం చేత పరమపదాన ఏ కార్యక్రమాలు చేపట్టవలసి వచ్చిందో ఏ స్ట్థూపనిర్మాణాలు కావింప వలసి వచ్చిందో ఏ నిత్యతదీయారాధనలు నిర్వహింపవలసి వచ్చిందో ఇంతటి నిర్వహణ దక్షులు ఇంతటి నిర్మాణదక్షులు అక్కడ కానరాక స్వామి శ్రీవారిని హరాత్తుగా తనకడక్తు రప్పించుకొన్నాడు. ఏడుపడులు నిండగానే వారు పరమపదానికి ప్రయాణమైనారు. ఇక ఆతరువాత? అక్కడ ఏవో కార్యక్రమాలకు వారు వేంచేసి ఉంటారు సరే! మరి ఇక్కడ నడిగడ్డపొలెంలో వాసుదాశాశ్రమాన వసిస్తూ వారు రచించిన పూర్వరంగం అనంతర కార్యక్రమాలు సాగక మధ్యలోనే తెరపడి పోవలసినదేనా! ఈ తడిసిన నేల గీంజలెవరు నాటుతారు? వేదనందనాలు ఎవరు నాటుతారు? విశ్వమంతా నేదనాదముఖరితం కావాలన్న వారి కోర్కె ఎవరు నెరవేరుస్తారు! శ్రీవారు తిరునాడలంకరించగానే తెలుగునాట కాదు - భారతనుంతా వినవచ్చిన ప్రశ్నలివి. నారు సత్యసంకల్పులు - చూచాం మనం. దానిక్త వైయ్యర్థ్యముండరాదు. స్వామి పనుపిది దీనికన్యధాత్వముండదు కదా! మరి ఈ రెండింటికి సామరస్యమెట్లా సమన్వయమెట్లా? ఏదో ఉండే ఉంటుంది. మనక్తు తెలిసిరావడానిక్రి కాప్త సమయం పడుతుంది. ప్రత్యామ్నాయ గవేషణం శ్రీవారి శిష్యులు, అప్పులు దేశం నలుమూలల నుంచి నడిగడ్డపాలైం వచ్చి చేరుకున్నారు గోపాల దేశికుల సమ్మతితో శ్రీవారి స్థానాన్ని శూన్యంగా వదలిపె టక యోసంను న్నా . చేయాలని ప్రయత్నాలు (ప్రారంభమైనాయి. పరిపూర్ణ మానవజీవిత్రాన్ని గ ల ఈ పండించుకొని దివ్యసంకల్పులై సత్యసంకల్పులుగ్గా ఖ్యాతిగాంచిన ఆ గ్ల 'నుభవాన్ని యమా! ఆ చూపు ఆ రూపు ఆ వాక్కు ఆ నడక ఆ త్రల్వ మూర్తికి '్రత్యామ్నా అపుతీరు అసలావైఖరే వేరు . అది

వు కనే! మి న న్‌ వూ

• న న సా | క! ర య గ నన ఎమ చటం సనా. రూం. చి. స? శ్రీయాగం - తిరుచానూరు 95 గె వ్‌ న న్‌ శ్రీయాగం - ప్రవచనగోష్టి లలు జట్‌ యయా ఇజా ః్‌ వ. స క్‌ యు. ౪ ఖై ₹। న! భన) గస 4 అటా తభ సలం న. సంచ శమ?!

• కుపోసుల్లం హదరహద్‌ అ నామా... త న తు శ్రీయాగం-తరుచానూరు న న ల న? చలు షు క. మ. విషు నత్త యాగం య టి మ ళు మ - ” స్య (| స్టో ఇ న న కు గు షన! ॥| ( “కై బ్రహ, రు మ! లి ఇ ట్‌ సట లై తిరుమల ల భనం. చ న ప... తట యజం ల ఉను ల నా స రరంగం ను లు ఖ్‌ చ. ॥ స క్‌ 1౯5 .. ర్‌ |/ 1 జ్డ్ర త. న. మ క్‌! సన్‌ ల మం. నా లట న ఉ రం. డీ గృమ్మై పుష్కర బ్రహ్మయజ్ఞం న యక 2 రాజమండ్రి - (బ్రహ గయజ్జ్ఞం వి ల్‌ గోదావరి పుష్కరాలు శ్వశాంతి పాదయాత్ర 1988

సన యం నే మ మ జ సె నే అ అత! నం దూ ర. ఖే ( స్య? లీ సళ గు పట లీ రు ట్‌ 1. (ఫా [1 క ఆ! ఇ ర ల వ్‌ న మం త రయి డాం గ ్ద, క ల = బదరిలోని అష్టాక్షరీక్షేత్రంలోని న శ క క డీ వనవాస రువ బదరీనాధమందిర సమా మ మ 1 తి ఇ. తినే ఎతు న కను 11 షై రో న స నా త్‌ టం ము. గ” మొదటిముక్తినాధ్‌ (నేపాల్‌ యాత్ర చాటున లు గన ననన ననన ్‌ ల ల్‌ శన! (| వేడు ఇగ మ షా మ. స ను. శ్ర తం వము. స్తే కే. న! ళా న - చ క న న. ను. | న యం. క ఇం, మ పనీ [క్రొ 1 గ తిరునక్షతోత్సవం - విజయవాడ “= ాటాలా? న! లా బదరీనాధ్‌లో శే త. | యా మ చె. ట్రై కహ స వో మారన నన రా నాయిన. క్‌! క్‌ 1 శే సవ ఛి వరనగ పజ రా (షక నత లని వల చ్యరచభమన ఆన గ టే! స. పవ పా ముతా. టే తీ ్‌ా స్‌ నం సై జ 1 సరస్వతీనద్రీత్తీర్వా రమ

చ క నాన్‌ ను. స, రవము సోగాలా ర్‌ శ్రీకంచి స్వామితో సీతానగర వేదవిశ్చ విద్యాలయం వార్షికోత్సవంలో ఆత్మావలోకనం - విజయవాడ ల నే కడి న టా. తిరునక్షత్రోత్సవంలో శ్రీదేవనాధ తాతాచార్యస్వామితో శ్రీరేమిళ్ళవారికి సత్కారం వం సస) | | | న. [మా మ. సవ త (౧ శ్రీమహావిష్ణుయాగంలో ఎన్‌.టి.ఆర్‌.తో స్వామినారాయణ ప్రముఖ్‌స్వామితో - అహ్మదాబాద్‌ క్‌ అ స | ఇ క జ న నో . 1 | నం! సల అతా న 2. గట! (న 2 షన్‌ సామితో స స రాంషా ము. చిన్మయమి స్వా త సక... శంకరదాయాళశర్మ గారితో షో (| స లల చ రారా రో ఆఆ క ఇ గోపాలోపాయనం - హైదరాబాద్‌

॥ = పూ ళా ఇ వాన్‌ లుం య టా తయా్‌. చ! ఖు య న. లో త 1% 10 స్ట న శస చ | రా రగా. మ ష్ష్‌ | వ్వా లై బై క్‌ చ యా. విశ్చశాంతి పాదయాత్ర - పంజాబ్‌ సోమ్రథిల ప్ప ఒం శల పరమానందాశమ సీ వ్‌ జే ల శ్రమ స్వీకారానన్తర౦ - స నీ చ ద న ర నుం! [/ యా. భు... న లే భ్‌ వ న మం న మ 1 టి జవాణి ప్రచురణల ఆవిష్కరణ సహస మా నాం సహస్రకలశాభిషేకం - తిరునక్షత్రోత్సవ సందర్శంలో క్‌ హం న చాబెసలాన కా లూ-- ఏల -, గ శత క స 1/75 స. లో ౫. టు. య సం తీ యనా ఈ మ... ఆచార్యపాదసేవలో శ్రీస్వామి నన యో నం విశాఖ . కొ, శస ఏ పల! స! ర. సో సు సం య. భమ. ప డా ల! నో సళ టు టీ రాయు వహ నంత. 4. భగవద్విషయ శ్రీకోశావిష్కరణ విజయవాడలో మ వ సమర్పణం

స్మితజ్యోత్స్న 145 ఒక దిన్యసమ్మేళనం,. మరో మూనవ మాత్రుడు వారికి ప్రత్యాన్నూయంగా వచ్చి నిలవడం కాని వారు సంకల్పించిన కార్యక్రమాలను కొనపాగించటం కాని అయ్యేపనేనా! అని కొందరు. ఒక మనిషికి వేరొకమనిషి మనిషిగా ప్రత్యాన్నూయం కావచ్చునేమో గాని ఆలోచనలో, ఆర్రిలో, ఆప్యాయనంలో, అభిభాషణంలో అన్నిటా ప్రత్యామ్నాయం కావడం అసంగతం, అసంభవం అనుకొన్నారు కొందరు. కాదు - వీరైజేనో అనుకొన్నారు కొందరు. వారైతే బాగుండు ననుకొన్నారు మరికొందరు.

మహోన్నత సముద్యమ సారథిలభించారు

ఇట్లా ఎవరి మట్టుకీ నారు నునస్పులలో మధనపడగా చివరకు అందరిచూపు ఒకరూపుపై నిలిచింది. ఆ రూపు రెండు పుష్కరాలు నిండని వయసుగల ఒక పసివాడు. పసిడి శలాకనంటి పచ్చని మైచాయవాడు. వెడదలై నిడుదలై సోయగములు వెలార్చు కనుదోయివాడు. ఒక్కసారి మనిషిని చూడగా మరలి పోయేవారుకూడా వలితగ్రీవంతో మరొక్కనూరు చూడాలనిపించే తనువల్లి కలవాడు. ఆ వెడదయురము ఆర్తజనపాళి విశ్రామధాను కాదగుననుకొన్నారు కొందరు. వాత్సల్యరస భరాలు కనులు జనసాఠి శిరసుల హిమాంబువుల చిరుజల్లు చల్లి సేదదీర్చుననుకొన్నారు కొందరు. చాంద్రీశీతలాపాంగ రోచిర్వీచికా శీకరాల వెన్నెలవలవిసిరి జనాళినాకట్టుకోగలనాడు అనుకొన్నారు కొందరు. చదువుచాలునా అని ఒక బొమముడి, అనుభవమో అని ఒక ప్రశ్న - జీవితాన సలు శరత్తులు గడిపినవారే చేయలేని కసరత్తులు ఇప్పుడిప్పుడే వసంతాలు వెల్లివిరుస్తున్న ఈ సుకుమారుడు చేయనోపునా అనుకొన్నారు కొందరు. ఎన్నో ప్రశ్నలు, ఎన్నో ఆలోచనలు, ఎన్నో మంత్రాంగములు. వీటి తీరు వీటిదే. మేరునగధీరుడుగా నిలిచి ఎవ్వరేమన్న కాని ససేమిరా కాదు పొమ్మన్నారు, కూడదిది అన్నారు వద్దిప్పుడన్నారు గోపాల దేశికులొక్కరు. అలనాడు సముద్రము దాటివచ్చి .. నిలిచివ విభీషణుని తమగోస్టిలో చేర్చుకొనుటలో ఎంత చర్చ జరిగినదో అంత చర్చ నేడూ జరిగినది. ఇక్కడ సుగ్రీవులున్నారు, అంగదులున్నారు, జాంబవంతులూ ఉన్నారు ఇతరులనేకులున్నారు. అక్కడానాడు ఒక హమమవలె ఇక్కడా ఈనాడూ ఒక హమమన్న ఉన్నాడు. మంచి చెడులు బేరీజు వేసివాడు, మహామనస్వి ఆయనొక ద్రష్ట భవిష్యత్తువొక్కమారు స్వామి అనుగ్రహవశాన దివ్యచక్షువులతో చూచినాడు కావలె - ఆమూర్తి వైభవం మూడడుగులడుగు వడుగునుండి వైహాయస వీధి నతిశక్రమించు త్రివిక్రమ మూర్తిగా దర్భించినాడు. ఆదిశేషుడు తనవేయిపడగలు విప్పి ఆకసమంత ముత్యాల వెల్లగొడుగును పట్టగా, ఆ భవిష్యద్యతిసొర్వభౌముని తిరస్సున కాంచినాడేమో, ఆ కనుల చిరునగవు వెన్నెల జల్లులో మైమరచినాడేమో ఒడిలో శిశువు నోట (బ్రహ్మాండము కాంచిన యశోద తానైనాడేమో ఆ హనుమన్న మంత్రాంగముతో సరేననక తప్పలేదు గోపొల దేశికులకు, వారూ కాదనటానికి = సాసతున్న అధ్యయనం కుంటుపడుతుందని, ఆ స్టానానికి వచ్చువారికీ వైపశ్చితీ భద్రపీరి ఉంటేకాని యశో విశదముక్తాతపదత్రం నిలవదని ఏమో, బుజు మార్గమున భావించినారు.

కేం స్మితజ్యోత్న ఎట్టకేలకు తీశీత్రీ (దండి శ్రీమన్నారాయణ రామానుజ జీయరు స్వామివారి ఉత్తరాధికారులుగా ఆకులమున్నాడ చిలకమంర్రి శ్రీమన్నారాయణాచార్యులవారు నిర్ణయింపబడినారు. ఇరువురొక్క రూపువారు ఒక్క పేరువారు పెద్దవారు గార్హస్ట్యాన్ననుభవించి చదువు సంధ్యలు గడించి లోకపు పలురీతు లెరిగి ఇటు లౌకికులతో అటు వైదికులతో చెలగి మెలగి మానవజీవితాలను కాచివడబోసి అనుభవముతో విగ్గుతేరిన లోకన్యవహారాభిజ్ఞులు ఈవలివారెంతవారైనా ఒక అపాంగ విభ్రమంతో అట్టె నిలువరించగల యతిసార్వభౌములు. ఎదురు వచ్చినది మేరునగమైనా హిమగిరి ఐనా దాటిపోదలచుకొన్నప్పుడు క్షణమైన తాళక అంగవేసీ దాటి ఆవలికి పోవువాలే కాని ఆగువారు వెనుదిరిగి చూచువారు కాని మహానుభావులు ఇక ఈ వచ్చువారో - చిదిమిన పాల్గ్లారు మనులేత చెక్కిళ్ళ పసిబాలుడు. రెండు

పదులు నిండి నాలుగేడులు దాటవివాడు చదువు సాగుతున్నవాడు. గార్హస్థ్యపు తావులు మూర్కొవనివాడు లోకపు నలుదెసలు తేరిసార చూడ కన్నులింకా తెరుచుకోనివాడు యతిపట్టమన్న సామావ్యమా! సార్వభౌములను శాసించగల స్థావమది ఆ పట్టమువధిరోహించి ఈ పసివాడు ఎట్లా నిర్వహించుకు వస్తాడో బాలుండీతడు కొండదొడ్డది, మహాభారం సైరింపగా ఒప్పునాయని ప్రతివారు మనస్సున సందేహపడినవారే. ఐతే ఆ సందేహపడిన వారంతా ఇది ఇట్లని నిరూసించి చెప్పలేకపోతున్నారు కాని ఈ చిన్నస్వామి పెద్దవారిని తలసపింస గలవాడు నరపింపగలవాడు అని ఒక నిశ్చయ జ్ఞానముతో ఉన్నవారే. ఆచి శ్రీమన్నారాయణాచార్యులు వెంటనే తీత్రీతీ త్రిదండి చిన్న శ్రీమన్నారాయణ రామానుజ జీయరు స్వామి వారుగా అవతరించినారు ఈ అవతారముతో ఒక్కమారు రంగభూమి రూసమే మారిపోయినది

యా న న త తన

తై త పంల

న ప మా టై న. సారో య, నె ర్‌ ర! స న మ్‌

య న యం! వే ల రు ప

సీ నమ్మక టన లూ 2; మం త. సా నో ష్ట్ర ళ్‌ గ్‌

కసం పత స న

యల న ర... ల వా

ప. వచం. తోం లం లయం ఎమిమదయకులో”

స్మితజోత్సు పేత్త/

కాషాయముకట్టి దండము చేతబట్టి పావలుదొడిగి చిన్నస్వామి వేంచేస్తూంటే సత్య సంకల్పులైన తిరునాడలంకరించిన స్వామి తమ సంకల్పబలాన తరుణయతులుగా తను కనులముందు దెగివచ్చినారనుకొని సంభ్రమాన సాగిలపడసొగినారు జనం ఎవ్వరికీ వారు కొత్తగా కన్సించుటలేదు. తామిన్నినాళ్ళుగా సేవించుకొంటున్న శ్రీవారే తమకమల వాకిట నిలిచినారనుకొన్నారు గతి విభ్రమాలు కరతలాంగుళీచాలనాలు, భూభంగాలు, అపాంగ విలోకనాలు వాగ్విలాసాలు, తనువల్లి వంపుసొంపులు, అన్నీ ఎన్నినాళ్ళుగానో తామెరిగినవిగా తమననుగ్రహించినవిగా కనవస్తున్నై అంతవరకు పసిబాలుడుగా కొట్టివేసినవారు ఆ మూర్తివెలుగు కనుల మిరుమిట్లు గొలువ చకితులౌతున్నారు. చిరునగవు వెన్నెలల చిరుజల్టుల తడిసి ఎదలివతళించి సేదదీరి హాయిగా ఆనందనమనుభవిస్తున్నారు. అది ఒక అపూర్వ సన్నివేశం. ఇది కాషాయదండములు కట్టి పట్టిన మాత్రాన కనవచ్చిన కమనీయహేల.

ఇక అరుణాద్రి పాడమి వస్తున్న బాలభానుని వంటి ఆ యతిరాజు సహప్రరశ్మి వైభవం కిందనుండి నేలనుండి సేవింపనలవికానిది. ఆది కన్నులార సేవించాలంటే ఎత్తైనకొండనెక్కి మరీ సేనించాలి ఒక్క కొండనెక్కితే ఏమి కనవస్తుందిమరి ఏడు కొండలెక్కండి ఆ సప్తగిరి శృంగా[గ్రభూమీ తలాన నిలిచి శ్రీవారి వైభనాన్ని సేవించండి.

పెద్దస్వామివారు అష్టోత్తర శతస్వాధ్యాయ జ్ఞావయజ్ఞాలు దేశమంతా చేయ సంకల్పించిననాడు నూట ఎనిమిదవ యజ్ఞం వేయి కుండములతో సప్తగిరులపై శ్రీనివాసుడు నిలిచియున్న నెలవువాకిట చేయసంకల్పించినారు. ఎప్పుడో ఎనిమిదేండ్ల కిందట సహస్రకుండాత్మక లక్ష్మీనారాయణ క్రతువును శ్రీవారు తిరుమలలో దివ్యవైభవ సనాధంగా సార్వభౌమ వర్చస్కంగా సమాచరించడం దానికి ముందు జలసవృద్దికోసం కారీరి అన్న ఇప్టినొకటిని మహాద్భుతంగా నిర్వహించి పర్యాస్తంగా పదేళ్ళకు సరిపడా వర్షం ఇకచాలునన్నంతగా కురవడం ఆ సన్నివేశాలను తిలకించినవారు ఆ దివ్యత్వానికి పులకించినవారు మళ్ళీ శ్రీవారు తిరుమలలో వేయికుండాల యాగమొకటి మహాద్భుతంగా నిర్వహింపనున్నారని ్రతీక్షిస్తూ ఉన్నారు ఇంతలో వారు ఏలినవాడి పిలుపున వికుంరనగదికి వేంచేయడం వారి అనుభవమే చిన్నస్వామి నావేశించి వారు సంకల్పించిన కొరవడిన కార్యములనన్నింటిని నిర్వహింప నియోగించడం ఇదంతా ఆనాడొక అద్భుతోదంతం.

పెద్దస్వామి నెరుగుదురు జనం వారి కార్యశక్రనూలనూ ఎరుగుదురు సామాన్యులకు కాదు మహామాన్యులకు మతులు పోగొట్టి మరులుగొలిపే అతినూనుష దివ్యచేష్టితాలు వారివి. వారి స్థానమునకు వచ్చిన స్వామి చిన్నశిశువట శిఖతో మేలికడానిపసిడి మెయిచాయతో బాలసూర్యప్రభలు ప్రసరిస్తూ సప్తగిరులపై సహస్రకుండ యాగమును సంకల్పించి తము దేశికస్వాముల మనస్సు మేరకు నిర్వహించునట ఇదేదో కొండిక శిశువు గోపాలకులతో గోవర్ధనారాధనము చేయించినట్లున్నది కడకీ స్వామి ఆయన గోవిందరాజ పట్టాభిషేకము కావించుకొన్నట్టు యతిరాజ పట్టాభిషిక్తుడగునా చోద్యము చూడనలె అనుకుంటూ ఎక్కడెక్కడినారు ఏడుకొండలకేగ సాగినారు. ఆశ్చర్యము సింహాసనముపై ఇరుగడల

148 స్మితజోత్న

చామరగ్రాహిణులు వింజామరలు పట్టుచుండ ముత్యాల వెల్లగొడుగు క్రింద కొలువుదీరిన సర్వసర్వంసహాసార్వభౌమునిలా స్వామి గోచరిస్తున్నారు చూచినవారికి చటుకున చనవుగ కనపడినా కాస్త తేరిపారచూడ వెరపుగొలపు రూపు చిరునగవు వెన్నెలలు కురుస్తూనే ఉన్నాయి చనవుగా నెనరుతో చూపులు పిలుస్తూనే ఉన్నాయి కాని ఆ మూర్తినావరించుకొని ఉన్న తేజోరాశి ఒకటి, దరిచేరనిలువరిస్తోంది మహావిద్వాంసులు, మంత్రులు, ఐశ్వర్యవంతులు, అధికారులు, చిన్నలు, 'పెద్దలు, సర్వులు మూర్తిని చూచి చటుకున పాదాల చేరి వారి తలలు వంచవలసీనదే భ్రూభంగాలు, అపొంగ విభ్రమాలు, సెలవులచిందు దరహాసరోచిరంకురాలు అజ్ఞలై హెచ్చరికలై అదలింపులై జనావళిని యజ్ఞకార్య వ్యగ్రులనుగా పరుగులు పెట్టించినై సహస్రశ్‌ర్డుడైన విరాట్పురుషునిలా వేయిశిరస్సుల అఖండ భూభారము వహించు శేషమూర్తిలొ స్వామి సాక్షాత్యరించివారు -

“ యజ్ఞ సంకల్పమును పెద్దస్వామి. వాలే చేసినారు నిర్వహణనాటికి చిన్నస్వామి అవతరించినారు సప్తగిరులచేరి “సంభారాః సంభ్రియంతాం” అనినట్లైంది స్వామి ధాతాయధా సూధమకల్పయత్‌ అన్నట్టుగా అలనాడు వేయికుండముల క్రతువ్వను ఆ స్వామి చేసినాడు ఏవిఏని ఎట్టెట్లు వచ్చిపడినయో అవిఅవి అట్లట్లు రాపాగినై భరద్యాజులవారు భరతులవారికి విందీియతతచి అన్నములు రావలె, ఆఅపూపములు రావలె, మరందములు రావలె, గాయనీ మణులు రావలె నట్టువనరాండ్రు రావలె అనుకోగానే అవి అవి వారు వారు వచ్చి అక్కడ అమరుకొన్నట్టుగా శ్రీవారి ఎదలో తలపులు మెదలగానే తదనుగుణంగా అవి అవి రూపుడాల్చి

ఎరూపురున వచ్చివచ్చి వాటివాటి తావుల తాము నిలువసాగివై అదొక అద్భుతమైన అనిదం ఫూర్వమైన సన్నివేశరి జన్మజన్మలకు సరిపడా జీవుడు పదిలంగా ఎదలో దాచుకొని నెమరు వేసుకొని ఆనందించదగిన సన్నివేశం సకలాశ్చర్యకరంగా విశ్వమోహనంగా తిరునులలో వేయికుండాల నూటఎనిమిదవ స్వాధ్యాయజ్ఞానయజ్ఞం సుసంపన్నమైంది. సేతుశీతనగం ఆస్తీకజననుంతా యజ్ఞవైభవాన్ని కన్నులారా తిలకించారు మనసున ఉస్పాంగిపోయారు అనుభనను పండిలోకశా స్తాభిజ్ఞులైన పెద్దజీయరుస్వామివారి నిర్వహణవిధానం ఈ యజ్ఞంలోనూ ప్రస్పుటంగా కనపడింది వారు లేరని కాని వారికి నూరుగా మరొక్ష స్వామి ఈ కార్యక్రమాన్ని విర్వహిస్తున్నారని కాని ఎవ్వరి తలపునకు రాలేదు నవతారుణ్యరూపమైన భేదం తప్ప దర్శకులకు మరి ఏ తేడా కనపడలేదు అంతేకాక పెద్దస్వామివారు పరమపదించినార్న వాస్తవమెరిగి వారితో పెక్కేండ్లుగా అనుబంధముండి వారికార్యక్రమాలలో పాలుపంచుకొంటూ అయ్యో, నేడు వారు లేరే ఈ సంకల్పించిన కార్య(క్రమాలు ఎట్లా సుసంపన్నమవుతాయి అని ఫేదపడుతున్న వారందరికీ కూడా శ్రీ చిన్నస్వామి నిర్వహణచాతురి, సల్లాపచారిమ, ఎదురుగుండా కనవస్తున్న కార్యక్రమాల తీరు, వారు లేరన్న తలపును ఎదనుండి తుడిచివేసినై పెద్దపెద్ద పారిశ్రామికులు, ఐశ్వర్యశాలులు అధికారి ప్రముఖులు సర్వులు శ్రీవారి ఆ యజ్ఞనిర్వహణ చాతుర్యానికి, వారిలో ఒక్కసారి కనవచ్చిన దేశిక్షప్రవర వైభవానికి ముగ్దులైపోయినారు. సర్వులూ ఇక ఈ స్వామి యజ్ఞ

స్మితజోత్స్న 149 యాగాదులు మాత్రమే ఏమి అశేషాంధ్ర జనపాళికి కాదు, భారతదేశానికంతకు' ఆ మాటకు వస్తే వైదేశకులకు దేశికస్వామిగా జగద్గురువులుగా జగదేక ఖ్యాతి కాంచుతారని నేలంతో బంగరు సింహపీరిగా నింగి అంతా సితవిశదముక్ష్తాతపదత్రంగా దగంతాలు ఎల్లలుగా ఆధ్యాత్మిక సామ్రాజ్య పట్టాభిషిక్తులుగా యతిసార్వభౌములుగా ఖ్యాతినాందగలరని మనస్సులలో సంబరపడిపోయినారు. ఇదీ శ్రీ చిన్నస్వామి ఆధ్యాత్మిక రంగప్రవేశ భూమిక

తిరుమల యజ్ఞం సుసంసన్నం కానడంతో కొరవడిన శ్రీవారి సంకల్పం నెరవేర్చి తొము కృతకృత్యులైనామని కూర్చొనక శ్రీవారిని సంస్మరించుకొంటూ వారి “ంకల్పాల నన్నింటిని చక్కగా సఫలాలు కావించి వారి సత్యసంకల్పత్వానికి లోటు రానీయక కడమ కార్యక్రమాలన్నీ యధాపూర్వం కొనసాగింప నిశ్చయించుకొన్నారు శ్రీశ్రీశ్సీ త్రిదండి చిన్న శ్రీమన్నారాయణ రామానుజజీయరు స్వామివారు. |

తీశతిత్రీ పెద్దస్వామివారికి వేదాలు,- దివ్యవ్రబంధం, ఆగమాలు ప్రధానంగా ఆర్షవాజ్మయాన్నంతనూ అనూచానపద్దతిలో అధ్యయనం చేయించి కేవలానుసంధాన మాత్రంగా ఆగిపోక తదర్జాన్వేషణ కావించి తద్వారా మన ప్రాచీన బుషులు ఆశించినట్టుగా జగత్కళ్యాణాన్ని చేకూర్చాలని చిరకాలంగా ఉన్న కోరికను నెరవేర్చ శ్రీవారు. తలపెట్టినార్డు ఈ తలపుల ఫలంగా దేశంలో ప్రముఖులైన ఆస్తికప్రవరుల కొందరను ఒకచోచేర్చి జీయర్‌ ఎడ్యుకేషనల్‌ ట్రస్ట్‌ అన్నపేర ఒక సంస్థను విజయవాడలో నెలకొల్పారు దేశంలో కాస్తైనా వైదికపూర్వరంగం కల కుటుంబాలనుంచి చిన్నపిల్లల్ని తీసుకుని వచ్చి గురుకుల పద్దతిలో వారికి "వేదాలు బోధింపచేయాలని, పోయినవి పోగా ఇప్పటికి మిగిలిన వేదశాఖలనైనా పరిరిక్షించాలని, అట్లా పదిలపరిచిన వాటిని భావితరాలకు భారతానికే కాదు ప్రపంచానికంతకూ అందెంచి తత్ర్రృతిపొదిత హితాన్ని చేకూర్చాలనీ భావించారు వట్టి వేదాధ్యయనమే -కాక "ఆ వేదాల లోతులరసి ఆధునిక-సాంకేతిక విజ్ఞానంతో ఆ రంగంలో ప్రయోగాత్మక పరిశోధనలు జరిపి ఆ విజ్ఞాన ఫలాన్ని దేశానికందించాలని తలపోశారు

దేశంలోవి ఆలయాలన్నిటా ఆరాధనావిధానం ఏకరూసంగా ప్రామాణికంగా హృదయానర్షకంగా సాగాలని అందుకోసం ఆగమసారశాల నెలకొల్పి ఆరాధన విధానాన్నే కొక్త దానికి అంగాలుగా ఆవశ్యకాలైన అన్నిటి పరిచయాన్ని వారికి కల్పించాలని. భావించారు ఆధ్యాత్మిక భావనం తద్వాజ శ్రయానుశీలనం తదనుష్టాన పద్దతి వయసుడిగిన ముదుసలులకు- ఏవో కొన్ని వర్షాలవారికీ మాత్రమే అనికాక స్త్రీ బాలవృద్ధ విభేదం లేకుండా సర్వులూ భౌతికజీవనంతో అనపాయంగా పెనవేసుకొని ఆధ్యాత్మికభావనాన్ని జీవనాన్ని అలవరచు కోవాలని ఆశించారు. భగవర్గీత ఉపనిషత్తుల వంటి సనాతన ధర శై నిక్షేపాలు గతానుగతికంగా కాక, కాలానుగుణంగా సాంకేతిక క్షీష్టపద్దతులను విడనాడి మధురవిశదంగా మానవాళి ఎదలకు దగ్గరగా చేరి వారి బ్రతుకులు పండించాలని భావించారు. రామాయణ భాగవతాది సరససారస్వతం జనబాహుళ్యం ఉద్దీప్తమయ్యేట్టుగా ఉజ్జీవించేట్టుగా లోకసమ్మోహక రీతిలో ప్రచారం కొవాలని భావించారు వారని వీరని నియమాలు నిషేధాలూ లేకుండా సనాతన

150 స్మితజోత్న విజ్ఞానాన్ని విశ్వమానవాళి అంతా ఉదారంగా అనుభవించాలని అందుకు కావలసిన బృహ (త్రణాళికలు చేపట్టాలని సంకల్పించారు.

తమ సంకల్పాలన్నీ శ్రీవారి ఆజ్ఞగా తమఎదలో స్ఫురిస్తున్నాయని విశ్వసించి అవి కార్యరూపం ధరించి జగదానంద సంధాయకాలు కొవాలని తలచి అట్లాంటి నిర్వహణకోసం శ్రీశ్రీశ్రీ త్రిదండి చిన్న శ్రీమన్నారాయణ రామానుజజీయరుస్వామినారు విజయవాడ దరి కృష్ణఒడ్డున సీతానగరాన ప్రభుత్వం నుంచి కొంత స్థలాన్ని సేకరించి అక్కడ జీయర్‌ ఎడ్యుకేషనల్‌ ట్రస్ట్‌ను, వేదవిశ్వ విద్యాలయాన్ని ప్రారంభించారు. నడిగడ్డపాలెంలో అంతకు ముందే శ్రీ పెద్దస్వామివారి మంగళాశాసనములతో శ్రీమడ్గోపాల దేశికులు నిర్వహిస్తున్న శ్రీమన్నారాయణ వేదవేదాంగ విద్యాలయం అట్లా సాగుతూండగానే ఈ నూతన పధకాలను శ్రీవారు చేపట్టారు.

తమ సంకల్పాలు కార్యరూపం ధరించటం కోసం దేశం తిరిగి సంప్రదాయ కుటుంబాల నుంచి సిల్లలను తమకు భిక్షగా వేడి వారిని సీతానగరం తీసుకుని వచ్చి పటకుటీరా లేర్చరిచి వేదవేత్తలను ప్రార్థించి రప్పించి వారి తోడ్చాటుతో వేదవిశ్వవిద్యాలయాన్ని ప్రారంభించారు. పురాతన ఆరణ్యక పారశాలల్లోనలె ఆశ్రమవాతావరణం పరికల్పించి ఆ పసివాళ్ళను పరిపూర్ణవేదవిజ్ఞాన నిలయాలుగా చేయపూనుకొన్నారు. సొగసైన శిఖలతో మెడను తెల్లని జన్నిదాలతో పచ్చని పసుపు బట్టలతో బారులుతీరి కూర్చుని నియత సమయాల సంధ్యవారుస్తూ అగ్నికార్యం కావిస్తూ ఆయా చెట్టనీడ అధ్యాపకులతో ఆయావేదాలను వర్లిస్తూంటే ప్రాచీన భారతీయ ఆరణ్యక గురుకులాలు ఒక్కసారి కన్నులకట్టసాగివై ఆ ప్రదేశమంతా ఆశ్రను సముదాయంగా ఆరణ్యక వాతావరణంతో అలరారాలని లేళ్ళు, నెమళ్ళు, పొవురాలు, చిలకలు ఇట్లా వనరామణీయకం స్పురింప చేసే మృగపక్షినివాలను పెంచనారంభించారు, వల్లీనికుంజాలు, గుబురులైన గున్ననూమిడులు గెలలతోడి నారికేళ తరుశ్రేణులు, తావులు గుబాళించే తులసివనాలు జాజులు మల్లెలు మొల్లలు అక్కడక్కడ శ్యామలకోమల విశాల శాద్వలసీమలు పంత భవ్యమైన దిన్యమైన పరిసరం! మనస్సున వేరు తలపులకు తావ లేక్ష ఆధ్యాత్మిక భావనలు గుబాళించేట్టుగా రూపాందించారు సీతానగర వేదవిశ్వవిద్యాలయాన్ని.

సనాతన విజ్ఞాన సముసార్దనానికి ఆవశ్యకాలైన గ్రంధాలనన్నింటినీ సేకరించి వాటిని పరనావికనువుగా పదిలపరచేందుకు “శ్రీ, కోశాన్ని” నిర్మించారు. ఇందులో ప్రవేశిస్తే సరస్వతీ సదనంలోకి అడుగిడినట్లనిపిస్తుంది. ఈ (గ్రంధ పరనంలో పరవశించి కాలాన్నే విస్మరిస్తారు పారకులు. సరస్వతీ స్వరూపులు సనాతనధర్మ నిరతులు బహుముఖ ప్రజ్ఞాశాలులు డాక్టర్‌ శంకరదయాళు శర్మగారి వంటివారు ఈ వేదవిశ్వవిద్యాలయాన్ని సందర్శించి శ్రీవారి వైభవానికి బహుముఖీన ప్రతిభా ప్రొాభవాలకు పరవశించి ఆనందించినారు. ప్రస్తుతం ప్రారంభంలో చేరిన విద్యార్థులు క్రమాంతస్వాధ్యాయులై వేదమూర్తులుగా విలసిల్లుతున్నారు.

సీతానగరాన అవకాశం చాలనప్పుడు ఆ నిద్యార్డులను సింహాచలం, కుంభకోణం వంటి స్థలాలకు పంపి అక్కడ వారిచే విశేషాధ్యయనం చేయించి వారిని పరిపూర్ణ విద్వాంసులుగా

స్మితజోత్సు 15] రూపొందించే పధకాన్ని శ్రీవారు ప్రవేశపెట్టారు. ఈ సద్దతిలో యజుర్వేదంతో పాటు ఐదారుగురు విద్యార్థులు సింహాచలాన అధర్వణవేదం పూర్తిచేసుకొని తిరుమల, భద్రాచలం, హైదరాబాదు వంటి స్టలాల్లో అధర్వ వేదవిదులుగా కీర్తిప్రతిష్టలు పొందుతున్నారు. అట్లాగే కుంభకోణంలో బుగ్వేదం పూర్తికావించుకొని వేదవిశ్వ విద్యాలయంలోనే అధ్యాపకులుగా కొందరుంటున్నారు.

సనాతన పద్దతిలో వేదాలు చదివినా ఆ విజ్ఞానాన్ని తొమందుకొని లోకులకు అందించటానికి నేటికాలాన ఏర్పడిన వినూతన సాంకేతిక సరికరాలనన్నింటినీ ఉపయోగించు కొనే పధకాన్ని చేపట్టినారు శ్రీవారు. మోడరన్‌ కంప్యూటర్‌ టెక్నాలజీ సమగ్రంగా వేదవిద్యార్థులకు బోధింపచేసి కంప్యూటర్ల ద్వారా వేదాల్లో నిక్షిస్తాలైన రహస్యాలను వెలికితీసి వాటిని లోకోపకారకాలుగా ఆవిష్కరించే ప్రయత్నం సీతానగరంలో, జగ్గయ్య పేటలో, హైదరాబాదులో అవిరతంగా సాగుతోంది.

వేదాధ్యయన పరిశోధన పథకంతోపాటు పాంచరాత్రాగము బోధనం సక్రమంగా సాగాలని దేశమంతా ఏకరూపమైన భగవదారాధనా విధానం ఉండాలని సంకల్పించి ప్రసిద్దులైన పాంచరాత్రపండితులతో పరిషత్తులేర్చరిచి చర్చలు కావించి భగవదాలయార్చవన పద్దతి నొకదానిని రూపొందించి ప్రకటించినారు. జగ్గ్సయ్యపేటలో కాకతీయ సిమెంట్స్‌ అధినేతలు శ్రీమాన్‌పి. వేంకటేశ్వర్లుగారి ప్రోత్సాహంతో ఆగమ పాఠశాలను నెలకొల్పి ఆగమశా స్రాన్నంతటినీ నిర్దుష్టంగా బోధింపచేసి ఆలయనిత్వారాధనలలో విశేషోత్చవ నిర్వహణలో ప్రతిష్టా కార్యక్రమాలలో వారిని పాల్తానజేసి అధ్యయనం మాత్రంకాక ఆచరణానుభనమూ వారికీ వచ్చేటట్టు చేస్తున్నారు.

దీర్వకాలికములైన ఈ ప్రణాళికలు ఇట్టా ఉండగా సమాజం సనాతనధర్మ ప్రబోధంతో ఉజ్జీవించాలని మానవజాతి అంతా సామరస్యంతో విశ్వహితైక చింతతో వెలుగొందాలని, దానికి ధర్మప్రచారం కావించాలని అట్లాగని కేవలధర్మ ప్రవచనాలు కాక వారి భౌతిక జీవనంలో కూడా అన్వయించుకొని భౌతిక ఆధ్యాత్మిక జీవన విధానాలు రెండింటిని ఒక దానితో ఒకటి పెనవేసుకొనేటట్లు చేసి ఒకటి లేక వేరొకటి లేనట్టు తలపింపచేసి జనావళిని ధర్మనిరతులు సేవాభిరతులుగా తీర్చిదిద్దేందుకోసం ఒక వినూత్న పథకాన్ని రూపాందించినారు శ్రీవారు.

'పై ప్రణాళికా ఫలమే శ్రీమాన్‌ పి.వేంకటేశ్వర్డుగారి ప్రోత్సాహంతో జగ్గయ్యపేటలో నెలకొన్న భారతీయ తత్త్వశాస్త్ర శిక్షణా కళాశాల. రెండేళ్ళపాటు ఇక్కడ అర్హులై అభిరుచి కలిగి ఆధ్యాత్మిక ప్రబోధోచిత మనః ప్రవృత్తిగలవారికి ఉపనిషత్తులు, బ్రహ్మసూత్రాలు, భగవద్గీత, రామాయణ భాగవతాలు వంటి ఆర్షవాజ్యయంలో శిక్షణ ఇచ్చి ప్రవచనపడద్దతిని నేర్చి వారిని ప్రతిప్రవచన పటువులుగా రూపొందించి శిక్షణాకాలం ముగిసినాక కనీసం మూడేళ్ళు ఆయా ప్రాంతాలలో జనంలోకి వెళ్ళి ధర్మప్రబోధం కావిస్తూ తాము తత్తత్వాంతోచితమైన సామాజికసేనలు కావిస్తూ వారిని సేవావ్రతులుగా ధర్మాభిరతులుగా తీర్చిదిద్దడం ఈ ప్రణాళిక లక్ష్యం. శిక్షణకాలం రెండేండ్డు భోజనవసతి సౌకర్యం కల్పించి ఐదువందల

152 స్మితజోత్న వాపొయలు సొంతఖర్చ్భులకుగా ఇచ్చి మరొక ఐదువందలు వారిపేర జాయింట్‌ ఎకౌంట్‌లో బ్యాంకులో రికరింగ్‌ డిపాజిట్‌గా చేరుస్తారు. ఇట్లా రెండేండ్లు విజయనంతంగా శిక్షణ ముగిసినాక మూడేండ్ద్లు దేశంలో ధర్మప్రచారం కావిస్తున్న కాలంలో నెలకు వెయ్యిరూపాయల వంతున వారికి-ఉపకారవేతనంగా ఇస్తారు. ఐదేళ్ళ తరువాత మొదటి రెండేళ్ళలో డిపాజిట్‌ చేసిన ఉపకారవేతనావ్ని వడ్డీతో సహా పెంపొందినదాన్ని పారితోషికంగా ఇస్తారు ఆ తరువాత సంస్థ నిర్బంధంలో ఉండక్కరలేకుండా స్వతంత్రంగా ఆయా వ్యాపారోద్యోగాలు నెరవేర్చు కుంటూ వారు ధర్మప్రచారం చేయవచ్చు. ఈ ప్రణాళిక ప్రకారం మొదటి బేచ్‌వారు శిక్షణపూర్తిచేసుకుని ధర్మప్రచారకులుగా దేశంలో ఆధ్యాత్మికబోధలు కావిస్తూ 'సేవాకార్య క్రమాలలో పొల్లొంటున్నారు. రెండవ బేచ్‌వారు శిక్షణ పూర్తిచేసుకుని దేశంలోకి బయలుదేరడానికి సిద్దంగా ఉన్నారు. ॥ సీతానగరం జగ్గయ్య పేటలలోనే కాక నెల్లూరుజిల్లా సోమశిలలో పరమానందస్వాముల -వారి అభ్యర్థనపై వారి పరమావందాశ్రమాన్ని లక్ష్మీవృసింహ దేవాలయ సముదాయాన్ని స్వీకరించి అక్కడొక వేదపారశాలను నిర్వహిస్తున్నారు శ్రీవారు. , ఆశ్రమస్వీకారం చేయగానే శ్రీవారి దీర్మకాలిక ప్రణాళికా ప్రసంగంలో జీయర్‌ ఎడ్యుకేషనల్‌ ట్రస్ట్‌నిర్మాణం, వేదవిశ్వవిద్యాలయ సంస్టాపనం ప్రసక్తం కాగా వాటిని గురించి ముచ్చటించ వలసి వచ్చింది. శ్రీవార్సు 1980 లో ఆశ్రమ స్వీకారం చేయగానే వారి అతిమానుషవైభవాన్ని లోకానికి చాటిచెప్పినది తిరుమలలో వారు కావించిన నేయికుండాల క్రతువు. దీని తరువాత సింహాచలంలో, యాదగిరిగుట్టపై ఇతర ప్రదేశాలలో ఎన్నో (క్రతువులు, కార్యక్రమాలు మహావైభవంతో శ్రీవారు నిర్వహించారు. అట్లా శ్రీవారు నిర్వహించిన అనేక కార్యక్రచూలలో ప్రముఖంగా పేర్కోదగ్గది హైదరాబాదులో కావించిన విశ్వశాంతి మహావరుణయజ్ఞం.

. -హైదరాబాదులో శ్రీమాన్‌ జె.భాస్కరరావు శ్రీమత్తి వసుమతీదేవి అను దంపతులు శ్రీవారియందు నిరవధిక భక్తిగౌరవాలు కలవారున్నారు. వారు హోటల్‌ అశోకభాస్కుర్‌ సాలెస్‌ అన్న పేరుతో ఒక్ష పంచతారాధివాసాన్ని (ఫైవ్‌ స్టార్‌ హోటల్‌) నిర్మించారు. దాని శుభారంభం శ్రీవారి శ్రీపదన్యాసంతో జరగాలని వారి-కోరిక. అందుకు ఒక దివ్య రమణీయమైన సన్నివేశ పరికల్పనం గావించారు. లౌకికంగా స్టారహోటల్‌ ఇనాగరేషన్‌ అని కాకుండా అట్లా అని సాధారణ గృహప్రవేశంగానూ కాక ఒక విలక్షణమైన శుభప్రవేశం ఇక్కడ జరిగింది. శ్రీవారు తమ ఆరాధ్యదైవం కోదండరామ (ప్రభువుతో అశేష విద్వద్భాగవతగోష్టితో అక్కడకు వేంచేసి యజ్ఞమొకటికావించి దాన్ని పునీతం చేస్తూ దేశానికి హితం చేకూర్చాలని వారి తలపు.

ఆ ఏడు వర్షాలు లేవు. అంతకుముందరి సంవత్సరం అల్సాల్పమైన వర్షం కావడం చేత జలాశయాల్లో నీరు తగ్గి స్నానపానాలకు కొరత ఏర్పడింది. శాస్త్రజ్జులు వరసూచనలేమీ కానక రైతులకు పంటలేవీ వేయవద్దని విత్తనాలు చల్లవద్దని నీరొచ్చే మార్గం బొత్తిగా లేదని పత్రికలలో హెచ్చరికలు చేశారు. ప్రభుత్వము ఈ హెచ్చరిక పాటించమని వ్యావసాయికులకు విజ్ఞప్తి చేసింది. ఇట్లాంటి పరిస్థితుల్లో వర్షంకోసం ఏమైనా చేస్తే బాగుండునని శ్రీభాస్కరరావు దంసతులకు అనిపించింది. విశ్వహిత కాంక్షతో యజ్ఞకార్యక్రమమొకటి చేపట్ట వారు

స్మితజోత్స్న 153 శ్రీవారిని వేడినారు. ఆశ్రితవత్సలులు స్వామి, విశ్వహితైక స్వాంతులు స్వామి, సరేనని విశ్వశాంతి మహావరుణ యజ్ఞం సంకల్పించారు. ఈ సంకల్పాన్ని శాస్త్రజ్ఞులు, పత్రికలవారు కొంచెం పరిహాసంతోనే పరామర్శించారు. అంతకుముందే మహానుభావులొకరు దేశంలో వర్షంకోసం యజ్ఞం తలపెట్టడం ప్రభుత్వం కూడా అందులో పాలుపంచుకోవడం శాస్త్రజ్ఞులు, పత్రికలనారు ఉత్కంఠతో ఫలితానికెదురుచూట్టం చివరకేమీ లేక అది నిష్పలం కాగా వైదిక ధర్మమందు విశ్వాసం సడలి పరిహాసం వరకు వెళ్ళటం జరిగింది. భాస్కరరావుగారిని ఎందుకింత ధనం వ్యర్థంగా వ్యయం చేస్తున్నారని చాలమంది నిరుత్పాహపరచినారు కూడా. కానీ ఆచార్యప్రతిపత్తితో వారు దిగినారు. అచంచల వేదవిశ్వాసంతో వీరారంభించినారు. వరుణసూక్త జపంతోపాటు “ఆండాళు పాడిన “ఆతిమపైకణ్డా” పాశుర అనుసంధానము నిరంతరం కొనసాగింది. అవబ్బధ స్నానం చేసి హైదరాబాదునుంచి భాస్కరరావు దంపతులతో శ్రీవారు తెరునులకు బయలుదేరినారు విమానంలో - హైదరాబాదు విమానాశ్రయం నుంచి తిరునములవరకు వారితోపాటు వర్షమూ సాగింది. తెలంగాణము, రాయలసీమ (ప్రాంతము పెద్దఎత్తున జలమయమైంది. ఎన్నోఏండ్డుగా నిండని జలాశయాల్లో నీరు గణనీయంగా పెరిగింది. వాతావరణం చల్లబడింది. హఠాత్తుగా విదేశాలపోరూ సమసిపోయింది.

వరుణయజ్ఞం ముగిశాక్త కళ్ళారా వర్షం చూశాక పత్రికలవారు వాస్తవాలు గుర్తించి వార్తలు (వ్రాశాక శాస్త్రజ్ఞులంతా ఆశ్చర్యంతో తలమున్కలవుతున్న వేళ అటు పత్రికా విలేఖరులను ఇటు శాస్త్రజ్ఞులను పిలిచి అందరి సనుక్షంలో శ్రీయుతులు వసుమతీ భాస్కర రావు దంసతులు శ్రీవారికి గురుచరణ నీరాజనం సమర్పించుకొన్నారు. ఇది చరిత్రలో నిలిచిపోయే ఘట్టం.

వేదాలు చదువుకున్నవారు దేశంజోలికి, జాతిజోలికి పోకుండా తమ మానాన్న తాము కూచోకుండా తాము నేర్చిన దానితో లోకానికి శ్రేయస్సు చేకూర్చే ఉద్యమంలో ఉత్సాహంతో సాగాలని భావించి శ్రీవారు విశ్వశాంతి వేద పాదయాత్రనొకటి సంకల్పించారు. శ్రీకూర్మంనుంచి పూరీజగన్నాధం వరకూ వేద విద్యార్దులతో, చేదసండితులతో, శిష్యులతో, పరివారంతో సాగింది ఈ పాదయాత్ర. రాత్రులు విశ్రమిస్తూ పగలు ఆహ్నికాలు నిర్వర్తించుకొన్నాక ఇన్నినందల కిలోమీటర్లూ వేదానుసంధానం కావిస్తూ గాలిలో నీటిలో నింగిలో వేదనాదం వ్యాపిస్తూంటే వెళ్ళినచోటల్లా జానపదులు, నాగరులు స్వాగతాలిస్తూ వెన్నంటి నడుస్తూండగా దారిపొడవునా పచ్చని చేలతో పంటపాలాలు, నదులు గిరులు తరులు చేతనాచేతన జగత్తంతా కైవారములు చేసి కైమోడ్సులు ఘటించి శ్రీవారికి స్వాగతోపచారములు సమర్పిస్తూండగా శ్రీకూర్మనాధుని దివ్యానుగ్రహంతో ప్రారంభమైన ఈ విశ్వశాంతివేద పాదయాత్ర జగన్నాధ పూరీక్షేత సంసేవనంతో సుసంపన్నమైంది.

154 స్మితజ్యోత్న ఆ రోజుల్లో పంజాబులో హింస చెలరేగి రక్తపుటేరులు పారుతున్నె. తలలు తెగి మొండేలు నేలకూలుతున్న. సైనికులు సహా ఒంటరిగా సంచరించటానికి భయపడుతున్న గడ్డు రోజులవి. అట్టాంటీ స్థితిలో ఆ ప్రాంతం తిరిగి వేదానుసంధానం చేస్తే అక్కడినారిని యణ హార్షంగా, లలితన్ఫుదులంగా, పరామర్శించి సాంత్వనం సమకూరిస్తే వారికి కాస్త ఓదార్పు కలుగుతుందని శాంతి చేకూరుతుందని శ్రీవారి భావన. సరే, పంజాబు పాదయాత్ర సాగిస్తామన్నారు. హితులు వద్దన్నారు - శ్రితులు కూడదని 'ప్రాధేయపడ్డారు. ప్రభుత్వం పంజాబులో ప్రవేశించరాదని ఆంక్ష పెట్టింది. అప్పటికి విరమించుకున్నట్లే కనపడ్డారు స్వామి. సంగతి మరపుకు వచ్చేలోగా మరుసటేడు మాటనూత్రమెవరికి చెప్పక హరాత్తుగా ఒక సుప్రభాతాన పంజాబు విశ్వశాంతి వేదపాదయాత్రక్తు సాగినారు శ్రీవారు. విద్యార్థులతో వేద పండితులతో, శ్రీవారి పాదయాత్ర ప్రసంగం విని అప్పటి ఉపరాష్ట్రపతి డాక్టర్‌ శ్రీమాన్‌ శంకరదయాళుశర్మ గారు శ్రీవారి భద్రత కోసం పర్యాస్తమైన ఏర్పాట్లు చేయవలసినదిగొ ప్రభుత్వానికి సూచించారు. ఫలితంగా 'సైనికదళలాలు వచ్చాయి వారివెంట. కాని వారితో ప్రమేయం లేకుండానే వారు వచ్చినా రాకపోయినా శ్రీవారు తమ యాత్ర సాగ్గించినారు. ఆ భద్రతాదళాలు సైతం కొన్ని ప్రాంతాల్లోకి శ్రీవారిని పోవద్దని నిరోధించి కాదు కూడదని వారు సాగినా తాము రామని మొరూయించి వారు బయలుదేరినాక అగతికంగా ప్రాణాలరచేత పట్టుకుని తామూ ప్రయాణమైనారు. శ్రీవారి విశ్వాసమల్లాంటిది, తెగువ అల్లాంటిది. అయితే ప్రభుత్వం కానీ బయటి ప్రపంచం కానీ ఊహించినిది వేరు. పంజాబులో జరిగినది వేరు. శ్రీవారు శిష్య వ్రాతాలతో వేదనాదం వినిపిస్తూ పంజాబు పురవీధుల్లో సంచరిస్తూంక ర కర్పూర మంగళ వీరాజనాలిచ్చి స్వాగతం పలికినారు. పన్నీరు 0 ల ్లై ణ్‌ జి వ నో అపై నుండి ద్తోయిళ్ళ పువ్వులు శిరస్సుల కుమ్మరించినారు. ఫలాలు, ల స్త జ ప్రైసేర వదా వమించి అవి శ్వకరింప అనునయంగా అభ్యర్థించినారు. స్రీబాలవృద్ద వేదపాదయాత్రను వి చాలు లేకుందా మత ప్రస్తికి తావ లేకుండా సర్వులూ వారి స్‌ గ్గ బే ంచి యధావకాశం అనుసరించి అతిధి సత్కార మర్యాదలందించి నారు. తమ ఉపచారములు ఎకరింపక తమ ఉపదలు చేక్ష్యా పోరాదని అనునయించి మరీ ఆదరించినారు. భారతదేశంలో ఏ 'ప్రాంతం వారైనా అతిధి మురా దలను గృహమేధి ధర్మాలను పంజాబు వారినుండి నేర్చుకోవాలవి తిరిగి వచ్చి శ ) ల్‌ నాక భాగ్యవగరాన జరిగిన నీరాజన సభలో శ్రీవారు పలికిన పలుకులు ఇందుకు చార్కాణ రాజకీయ పక్షాలు కానీ ఇతర సామాజక శల. కరారిప వీ కదలి గ స్రగౌసంస్టలు కానీ ముత్ర ప్రచారకులు కానీ ఎతాధిపతులు కొ, రాక రక్ష్తభూమిగ్గా రుద్రభూమిగా ప ణి స్తున్నవేళ శ్రీవారొక్కరు పరిష _గొటులో హింసారాక్షసి తొండవిస్తున్నవళ ప, గా పరిపూర్ణ విశ్వాసంతో రివి పాంతాలను క న్నారి విద్యార్థులను వెంటిపెటుకుని కల్లోలిత ప్రాంతొల అయచుట్లి వారిననునయించి వేదనాద థవణం వబ "తను గళ విగ్రహ సందర్భనం వల్ల వార్పు సంజు ణ్‌ దివ్యమంగళ వి రృనం వల్ల వారు సంతుష్పులు కాగా కృతకృత్యులై మరలి వచ్చిన

స్మితజ్యోత్స్న 155 వారికి భాగ్యనగరాన శిష్యవ్రాతమంతా మంగళనీరాజనాలు సమర్పించింది. పత్రికలు ప్రశంసించినై. అన్ని వర్గాలవారూ అభినందించారు.

సామాన్యంగా యతులు పీరాధిపతులు, మతాధ్యకులు ప్రవక్తలు దేశిక స్వాములు అందరూ తాము చదివిన తమకుతోచిన శ్రీసూక్తులను శిష్యులకు భక్తులకు (శ్రితజన వ్రాతాలకు వినిపించటమే తప్ప సామాజిక స్పృహతో వ్యక్తులకు కానీ సమాజానికీ కానీ ఏర్పడిన ఇక్కట్లను ఇబ్బందులను పట్టించుకొని పరామర్భ్థించటం, పరిష్కరించటం కనబడదు. చుండూరులో దళితులకు అ(గ్రకులాలకు జరిగిన సంఘర్షణలో పత్రికలవారు కాని, రాజకీయ సక్షాలవారు కాని సేవాసంస్థలు కాని ప్రభుత్వం కాని వాస్తవాన్ని ప్రజల కనుల ముందుకు తేక అసత్య ప్రచారాలు జరిపి అనావశ్యకపు వైమనస్యాలు పెంచి అగ్నికి ఆజ్యం పోసినట్టు ఆ మంటలారకుండా తామూ ఒక సమిధను వేసి భద్రతా రాహిత్యానికి అంతో ఇంతో పాటుపడుతున్న వేళ, శ్రీశ్రీశ్రీ జీయరుస్వామి వారు చుండూరు వెళ్ళి వాస్తవమెరిగి అన్యాయాన్ని అ|క్రమాన్ని ఖండించి కలరూపు జనానికి తెలిసివచ్చేట్టు ప్రకటనలు చేసి ప్రభుత్వ దృష్టికి కూడా తెచ్చి బాధితులను అనునయించి వారికి ధైర్యస్టెర్యాలు సమకూర్చి తమవంతు కృషిని తాము చేసినారు. ఇది పంజాబు పొదయాత్ర కంటేను సాహసమైన పని. పాత్రికేయులు, ప్రభుత్వం, సేవాసంస్థలు, మరాధిపతులు అందరూ ఆశ్చర్యచకితులైన సన్నివేశమిది. ఒక పంజాబేమిటి, ఒక చుండూరేమిటి, ఎక్కడ అశాంతి చెలరేగితే ఎక్కడ అభద్రత తల ఎత్తితే ఎక్కడ పైశాచికత కరాళతాండవనం కావిస్తే అక్కడకు తాము వెళ్ళి అక్కడి వారిని ఓదార్చి వారికి స్టెర్యాన్ని సమకూర్చి జీవితాన ముందడుగు వేయగలిగిన భరోసాను వారికందించి రావడం శ్రీవారి లక్షణం. మొన్నటికి మొన్న పచ్చని కోనసీమ ఆంధ్రకాశ్మీరముగా గణుతికెక్కిన అందాలసీమ స్మశానంగా మారినవేళ ప్రాణికోటి సశుపక్షి మనుష్యభేదం లేకుండా శవాలుగా మారిన వేళ శ్రీవారు పలుమారులక్కడికి వెళ్ళి శిష్యులద్వారా భక్తుల ద్వారా చేరిన సహాయాన్ని నారికందించి వైద్య సదుపాయాలు కల్పించి పునరావాస యోజనలు కావించి వారి కృతజ్ఞతకు పాత్రులైనారు. ప్రభుత్వము తాము చేయలేనిదాన్ని శ్రీవారు చేస్తున్నారని ప్రశంసించింది. కేవల సేవాసంస్థగా కాని కేవలాధ్యాత్మిక సంస్థగాకాని కాక మానవజాతికి విడివిడిగా భౌతిక - ఆధ్యాత్మిక జీవనాలను ప్రబోధించడం కాక ఒకే జీననం ఆధ్యాత్మిక భూమికపై భౌతికజీవనం. ఆధ్యాత్మికత ఆత్మగా భౌతికత శరీరంగా (ప్రాణి సాగించే జీవనం. భౌతికంగా ఎంత ఎత్తులకు ఎదిగినా జీవిత పర్యవసానం ఆధ్యాత్మికలోనే అని, సాధించిన భౌతిక సంపద అంతొ ఆధ్యాత్మిక లక్ష్యాన్ని చేర్చడానికి ఉపయోగపడటంలోనే పరమార్థం అని విశ్వసించి అటాంటి జీవన ప్రబోధానికి ప్రచారానికి శ్రీవారు ద్విముఖమైన ఒక వ్యవస్థను ఏర్పాటు చేసినారు. ఈ వ్యవస్థ యొక్క రెండు ముఖాలు ఒకటి వికాసతరంగిణి రెండు ఆధ్యాత్మిక తరంగిణి. వికాస తరంగిణి ఆధ్యాత్మికతా భూమిక పై సమాజ సేవా కార్యక్రమాలు నిర్వహిస్తుంది. ప్రతి సామాజిక సేవా కార్యక్రమంలోమ ఆధ్యాత్మికత ఆంతరంగా ప్రసరిస్తూనే ఉంటుంది.

156 ప్మితజ్యోళ్ళు అట్లాగే ఆధ్యాత్మిక తరంగిణి భౌతికవికాస భూమికపై సొమాణిక సేనా కార్యక్రనూలు అనుబంధంగా కావిస్తూ ప్రముఖంగా ఆధ్యాత్మిక ప్రబోధాలు కావిస్తుంది. ఈ రెండు తరంగిణుల సమిష్టి కృషిఫలంగా వర్తమాన భారతీయ జనజీవనం సమగ్రం, సరిపూర్ణం, ఫలపర్యవసాయి కావాలన్నిది శ్రీవారి తలపు. 1992లో రాజమహేంగద్రిలో గోదావరి పుష్కరాలలో బ్రహ్మయజ్ఞం నిర్వహించి అవబృ్బధానంతరం గోదావరిలో నాకాయాత్ర చేస్తున్న వేళ ఆ గౌతమీ సీత పూతజలాల చెంత శ్రీవారి చల్లని మనస్సులో తరంగించిన అనంద 'హేలావీచిక సమాజసేనా వీచిక వికాస తరంగిణి. నాటి నుంచి కృష్ణ కానేరి, తుంగభద్ర పుష్కరాల్లోను మిగిలినచోట్ల శ్రీవారి ప్రవచన గోష్టులలోను ధనుర్మాస చాతుర్మాస్య వ్రతాల్లోనూ విశేషించి తిరుమలలో వేయి కుండాల యాగం జరిగిన వేళఆ వికాసతరంగిణి కార్యకర్తలు హార్దంగా ఆనందంతో అందించిన సేవలు అద్భుతాలు అనిదంపూర్వాలు. ముఖ్యంగా మొన్న కోనసీమలో వరదలు వచ్చి జనజీవనం విధ్వస్తమైన వేళ, ప్రకృతి విలయతాండవం చేసిన వేళ వికాసతరంగిణి కార్యకర్తలు శ్రీవారి మవసు మేరకే కాదు, ఇక్కట్ల చిక్కుకున్న వారి తృప్తీమేరకూ, చూసేవారికి తామూ ఏదో చేయాలన్న కోరిక కలిగేట్టు తను సేవలను వీరందించినారు. ఇట్లాంటి వికాసతరంగిణి కేంద్రాలు మనరాష్ట్రంలోనే కాక ఇతర ప్రాంతాల్లోనూ సుమారు 45కు ఫైగా పనిచేస్తున్నాయి. భగవగ్రామానుజులవలె, పెద్ద జీయరు స్వామివారి వలె శ్రీవారు కూడా హరిజనోద్దరణం పట్ల విశేషప్రీతి కలవారు. అభినివేశం కలవారు, ఆస్తీక్యభావనంచో వారి జీవితాలను మలచి సాధారణ జనజీవన ్రవంతిలో వారూ అవగాహించేటట్టు చేయాలన్నది వారి పరమలక్ష్యం. అందుకోసం వారికి రామ మందిరాలు నెలకొల్పి ఇవ్వాలని సంకల్పించినారు. ఇంతలో తామే ఆ పని చేస్తామని ప్రభుత్వం ప్రకటించగా వారు కొస్త ఆగినారు. ప్రస్తుతం కోనసీనులో స్థానికుల అభ్యర్థనపై సుమారు వందగ్రామాలలో దేవాలయ పునర్నిర్మాణ కార్యక్రమాలను చేసడుతున్నారు. = ఎన్నో దేవాలయాల ప్రతిష్టలు కావించినారు శ్రీవారు. పెద్దస్వామినారి మనస్సు మేరకు జీర్ణదేవాలయాలను ఉద్దరిస్తున్నారు. ఈవేళ ఇట్టాంటి దేవాలయాలు అలనాటి రామానుజుల ఆశయాల ననుసరించి ఆధ్యాత్మిక వికాస కేంద్రాలుగా సామాజిక సమైక్య నిలయాలుగా సామరస్య వేదికలుగా ఉపయోగపడేటట్లు శ్రీవారు రూపొందిస్తున్నారు. ప్రతిష్టలు కావించటమే కాకుంగా ఆలయాలు అందంగా ఆకర్షకంగా ఆధ్యాత్మికత గుబాళించేటట్టుగా ఉండేట్టు అల్లా వాటిని ఉంచేటట్టు సుశిక్షితులైన అర్భకస్వాములను ఆలయాలకు అందిస్తున్నారు. దేశంలో శిష్యులపార్థనపై అక్కడక్కడ తాము ధనుర్మాసవ్రతాలు ఆచరించి ఆ నెలనాళ్ళు ఆ ప్రొంతం వారికి అధ్యాత్మిక ప్రవచనాల విందులు సమకూర్చి ఒక జీవితానికి సరిపడిన మధురానుభవాన్ని, ఉద్దీపనాన్ని వారికి ప్రసాదించి మరునాడు వైఠాగ్యం సనుసిపోయి తెలివివి కోల్పోయి అనుష్టానభ్రంశం జరగకుండా అక్కడ తమ పరోక్షంలోను నిత్యమూ ఆ

జె టో రం. అ య న అ (గ న జే స్‌ | స 71 న ే షా ళు. న్‌. సర్ట్‌ క ల కు స ప. న క! నస న్‌్‌ వ న్‌ న సో గ్‌ ల్‌ టకా? 2 ర. ళ్‌ ర మ. న | హై ఆగ .. న..% స న 77 జ! హ్‌, ్‌్న్‌ న” స్ట్‌ స త ళో న్‌ా న బం ట్‌ టి న ప్‌ వ సా. న. వ వ్‌! డ్‌ ట్ర చరత నే | ్థ్‌ జ. మ! న్న ససళ్ళ | స్త సే ళు య. గ్‌ా ల్‌ మ లో 1 న ప ్టీ!,.] కే జీ ల! స్తలం న వ కక ప న తష గే ఫ్ట్‌ బె ప (మ పే న గ చట్ట న్‌ మ సం హ్‌ కటా స్‌ ఖు ఖు న్‌! ఫ్య గ్రా ౧ వ? య న్‌! క) సె గ్‌ న్డ్‌ వం ల్‌ గ్‌ వ స్టో. ఫి ర చ్సి న గః ఫ్‌] చ. మ నానా గ టె పైన షో శ మ రం య ట్‌! నలో న! త జా! స ణ్తీ స్‌ క్ష జా .. లా చైను... మ సశ ఖ్‌ త. స స | లో పహరా. రా ! బ్న వి వ జ్‌. న్‌ మ. వ. వ్‌: టవ లీ | పదే. [ స. సే. [నోవా కీ ఇ స్ట్‌ స్డి నో మ టి య షే స్ట య వ్‌ చిట్లి |. న వోళ్ట[ు న శా స్ట న మర ష్టు 1 చే శ్ర మట్‌ నా క్ష బ్‌ ప. గ్‌ వ . హా 7 పై గ ల | 11 సక సెట్‌ ఇ | చ. య క టా... జ సై ళ్చి ఫై * గ ్టి లా. చ = ల్‌! సో లో ల ర్తి ప నం క ప. / (| గ్గ ” న్‌ , ణ్‌ స్తి | లీ, య ॥ై ల న. న) ్ట టు ద ఖై గ హో ్‌్ట గ య. యు మం నో = హూ స స

ానానాటాలార్తాననాయాలకాకకా కానా ఛి అవత [1 గ క సా. నం. చ న న వ ర టు గ్‌ చ నవ 7 గె ల్‌ స నాయ చ | టూ “గస క్‌ స స య స స్త్‌ క న! నం అబన నాప్‌ ఉత్న మం... ఒడ ల్‌ యని [. ళ్‌ నో (ఫస [న . వి న ర్ట. నం రం. ల ల పం (౭ నె క వ 0) క్ష్‌! స్‌ సలా డై పన కై! గ్గ్‌ స. ల్‌ టం మ్స స్టే మ సాటి స చి వ = సమ న స ౮ త్తు వు టీ ం చ "వ సం! న స. సే ల్లి త లం ప: |... ష్‌. ఆరం రా శస? సళ సట డి న న వ మం "స్టా హ్‌ ౨ భం ౦ చె వం ల ఈ జి మ యన య ర. శి ఫ్‌ నం క చని 7 న 116 ననా. ప స్‌ || టా క. చ్డె ము ఆ (ఎ ట్రం గం

స్మితజ్యోత్న 157 వాతావరణం కొనసాగేట్టు ఆండాళ్‌ గోస్టులను, అధ్యాత్మిక తరంగిణులను, వికాస తరంగిణులను ఏర్పరిచి తమతో వారికి నిత్యానుబంధాన్ని నెలకొల్పుకుని తదుజ్జీవనానిక్తి కృషి చేస్తున్నారు.

దేశంలో పలుప్రాంతాల్లో తత్త్వప్రచారకులను పండితులను పంపి ధనుర్మాస వ్రతాలు కావింపచేసి తిరుప్పావై ప్రవచనాలు ప్రసాదింపచేసి వివిధాలైన ఆధ్యాత్మిక కార్యక్రమాలతో జాతికి నూతనోత్తేజాన్ని కల్పించి సనాతన భారతీయ జీవనాన్ని ఈ జాతికి పున: ప్రసాదిస్తున్నారు. దేశంలో పలుష్రాంతాలలో వారివారి అభ్యర్థనలననుసరించి గీతాతరంగిణులను ఉపనిషత్తరంగిణులను, రామాయణ తరంగిణులను ప్రవహింపచేసి తెలుగు నేలనేకాదు, భారతభూమి నంతను భక్తిరస్తార్ధం కావిస్తున్నారు. ఉపనిషత్తులు, భగవద్గీత వంటి (గ్రంధాలు కొందరే చదవదగునని, వినదగునని ఒక సంకుచిత ధోరణి దేశంలో చిరకాలంగా వస్తోంది. దాన్ని పక్కకు పెట్టి సర్వులకూ గీతోపనిషత్రవచనాలు అను(గ్రహిస్తున్నారు శ్రీవారు. జగ్గయ్య పేటలో శిక్షణ పొందిన తత్త ప్రచారకులలో స్రీలే ప్రముఖంగా ఉండటం ఈ అంశాన్ని బలపరుస్తోంది. ఎన్నో వేల ఏండ్లనుండి తరాలుగా ప్రవచనాలు వినవస్తూనే ఉన్నాయి. నున తరంలో మనమూ ఎందరి ప్రవచనాలో వింటున్నాము. కాని ఆ ప్రవచనాలు (గ్రంధ విషయానికి పరిమితాలై భౌతికజీవనంతో ఆధ్యాత్మిక జీవనాన్ని వేరుచేసి, భౌతికజీవనాన్ని విడనాడి కాని ఆధ్యాత్మికజీవనం ఆరంభింపరాదన్న అభిప్రాయాన్సి కలిగిస్తూ వస్తున్నై. అట్లాంటి పద్దతి కాకుండా రెండు జీవనాలు వేరనికాని అన్యోన్య విరుద్దాలని కాని వాటి పౌర్వాపర్యము అనివార్యమని కాని కాక మొదటినుండి తుదివరకు రెండూ అన్యోన్యానపొాయంగా కలసి మెలసి సహాజీవనాన్ని సాగిస్తూనే భౌతికత ఆధ్యాత్మికతతో సామరస్యంతో సహజీవనం సాగించాలన్న సత్యాన్ని ప్రతిపాదించటమే శ్రీవారి బోధనల పరమార్ధం. ఎంతవారినైనా ఆకర్షించీ ఆకట్టుకొని పొదాక్రాంతులను చేసుకొనే త్రిజగనో శ్రహనమైన కమనీయరూపం శ్రీవారిది. వారి శీతలాపాంగాల చిరునగవు వెన్నెలల చిరుజల్టులకోసం జనం తపించి పోతూంటారు. హృద్యమైన అనవద్యమైన లలితుధురమైన వాక్కు శ్రీవారిది, ఎంత శాస్త్రీయమైన విషయమైనా అలవోకగా అరటిపండు ఒలిచి చేతపెట్టీనట్టు అతి విశదంగా అందించగల నేర్పరులు వారు. కనురెప్ప వేయక శ్రీవారి దివ్యమంగళ విగ్రహాన్ని ల చెవులు దోరగించుకొని వారి శ్రీ సూక్తులు వినటానికి పిన్నలమండి పెద్దల వరకు ఎర్‌ జాములెనా వేచి ఉంటారు. ఎంతటి అచుంబితమైన విషయాన్ని అగాధమైన విషయా మామూలు మాటల్లో హృదయానికి హత్తుకుపోయేటట్టు చెప్పడంలో వారికి సొటీలరు. ఇ సంప స టుంచితే విజ్తానశాస్త్రం అనేక విధాలుగా ఈనాడు ప్రావీన వేదశాస్త్ర సంప్రదాయ సరయులు అచ హైజ్‌ సైంటిఫిక్‌ టెన్నాలజ నిస్తరిల్లి భౌతిక ప్రయోజనాలను సాధించి పెడుతోంది. మోడరన్‌ సైం బ్‌ క్నా న మానవజీవితంతో విడచీయరానంతగొ జనవేసుకు పోయింది. అందునా ఇటివలి కాలం

158 స్మితజ్యోత్స్న కంప్యూటర్‌ టెక్నాలజీ విశేష ప్రాముఖ్యాన్ని సంతరించుకుంది. కంప్యూటర్‌కు సాధ్యం కానిదంటూ కనపడ్డం లేదు. శ్రీవారు సంప్రదాయ వ్యవస్థలోనే సొగివస్తున్నా ఆధునిక సాంకేతిక పరిజ్ఞానానికి కంప్యూటర్‌ టెక్నాలజీ వంటి విజ్ఞాన సాధనాలకి అతి సన్నిహితంగా ఉంటూ ఆ విజ్ఞానం ద్వారా ఆ సదుపాయాల ద్వారా ఆర్షవిజ్ఞానాన్ని సమాజానికి ఉపయోగ పడేటట్టుగా అందించే కృషి నిరంతరం సాగాలని భావిస్తారు. తను ప్రచార రధానికి ప్రాచీన ఆధునిక విజ్ఞానాలనే రెండు గుజ్ఞాలను పూని రెండు పగ్గాలు చమచేతపట్టి సమన్వయపధంలో రధాన్ని ఒడిదుడుకులు లేకుండా నడిపించే చతురపారధులు వారు. శ్రీనారి మేధ, వారి ప్రతిభ మహామహులను సైతం విస్మయపరచేవి,ఏ రంగానికి చెందిన వారితో గోష్టి సలిపినా ఆ రంగానికి చెందిన సాంకేతిక పరిజ్ఞానంతో సహా ఆ విషయాలు శ్రీవారు ముచ్చటిస్తూంటే ముక్కున నేలు వేసుకుంటారు ఆయా రంగాల్లో నిమ్ణాతులైనవారు. డాక్టర్లతో సర్జరీని గురించి ఆధునిక శస్త్ర పరికరాలనుగురించి శరీర నిర్మాణ వ్యవస్థను గురించి ముచ్చటిస్టారు. ఆయిల్‌టెక్నాలబీ, సుగర్‌ టెక్నాలజీ, సిమ్మెంట్‌ టెక్నాలజీ ఇట్లా ఏ రంగంవారు వస్తే వారితో దావిక్తి సంబంధించి శద్దంగాభిజ్జులుగా వారితో ముచ్చటిస్తారు. ఆయారంగనిపుణులంటారు - శ్రీవారితో ముచ్చటిస్తూంటే మూ రంగాలో మ్‌ నిపుణ సహచరులతో తద్విషయిక గోప్టిచేస్తున్నట్టుంటుందని. కంప్యూటర్‌ నుంచి కష్యాసశ్రుతి వరకు మిధిలనుంచి మిడిలిస్ట్‌ వరకు దేన్ని గురించైనా అధికారికంగా అలవోకగా అభిభాషించ గల అభియుక్తులు వారు. ఇది వాది 'ప్రతిభొవిలాస వీచికారోచిస్సు. ప్రవచనాలు ప్రసాడించటమే కాక తేలిక్షగ్గా పసివొడికి తెలిసేట్టుగా రచనకావించి అందరికీ విషయమందించేట్టు గ్రంధాలు రచించి శ్రీరామానుజవాణి ద్వాదా జనానికి సంప్రదాయాన్ని అందిస్తున్నారు. శ్రీవారి ప్రసంగాలను శ్రీరామానుబనాణ్తి ఆడియోకొపెట్లలో భద్రపరచి దూరత్రీరాల వారికీ భవిష్యత్తరాలవారికి ఉపయోగ పడేటట్టు అందిస్తోంది, శ్రీ విష్ణుసహస్రనామ స్తోత్రం, ఈశావాస్యోపనిషత్తు భగవద్గీత దివ్యప్రబంధం. ఇట్లా ఎన్నో శ్రీవారు కాసెట్ల దాభా అస్తేకులకు అందిస్తున్నారు. ఇ ల్వా ఆంధ్రదేశంలోనే కాక మదరాసు, కర్ణాటక ప్రాంతాల్లోను ఢిల్లీ, హరిద్వార్‌ హాటీ బొంబాయి, అహమ్మదాబాదు, రూర్కెలా, టాటా మొదలైన బ్లా త్తరాహ ప్రాంతిలోను నేపాలులోను పర్యటనలు సొగించి ఇధ్యాత్మిక సంపదను ఆ ర్తులక్షు, అరులకు అందిస్తు ర ఎక్కడకు వెళ్ళినా ఏ చక్రనర్హులో, సార్వభౌములో విచ్చేసినట్లు జనం తంట పన్నా స, సొగిలసడి వారి దిన్యమంగళనిగ్రహం సేవిస్తే చాలు శీతలాపాంగ రోచిర్‌ చికాప్రసార తమపై పడితే చాలు తరించిసోతామని, ఒక్క శ్రీసూక్షి వింటే చరితారులై ని ఉత్కంఠతో ఎదురుతెన్నులు చూచి ఆ భాగ్యాన్ని పొందుతుంటారు. వెనుకటి కొలాన భగవద్రామానుజులు, మనవాళ మహామునులు మొదలైన వార్చ ఎట్లాంటి ఆదరసత్కారాలు

స్మితజ్యోత్న 159 పాందినారో మనమెరుగము. కాని ఈనాడు శ్రీవారి వైభవం చూస్తూంటే అచ్చపు యతిసార్వభౌములు వీరు కావడం చేతనే జనజగత్తును ఇట్టా శాసించగలుగుతున్నారని కనుసన్నల నిలుపగలుగు తున్నారని వారి సమకాలంలో జన్మించి వారిని సేవించి వారి శ్రీసూక్తులాలించి వెనుకటి భాగ్యాలఫలంగా మనం నేడు ధన్యులమవుతున్నామని పలువురి భావన.

మొన్న తిరునులలో జరిగిన వేయికుండాల శ్రీమహావిష్ణయాగంలో ప్రవచన వేదికనుంచి పీఠ్రాధిపతులందరు కంచినారు, అహోబలంవారు, పరకాలమరంవారు, శ్రీ పెరుంబూదూరు వారు, తిరుమలవారు ఇందరొక్కమాటగా ఇట్లాంటి బృహత్తర మహత్తర కార్యక్రమాలను సంకల్పించి కోట్లాది రూపాయల ఖర్చుతో లక్షలజనం పాల్గొని తరించి తనివి పొందేట్టు నిర్వహించటం తీతతీ త్రిదండి చిన్న శ్రీమన్నారాయణ రామానుజ జీయరుస్వాము లొక్కరికే చెల్లింది. ఇది ముమ్మాటికీ నిజం అని పరమహంస పరిషత్తు తీర్మానం కావించిన తీరు శ్రీవారి వైభవ విజయధ్వజ పతాక

ఇటీవల రెండు మూడేండ్లుగా అమెరికాలో ఉన్న భారతీయుల ప్రార్ధన పై వేసవులలో ఆ దేశం వెళ్ళి క్రతువులు నిర్వహించి ప్రవచనాలు ప్రసాదించి, పూజా విధానాలుపదేళించి వారిని పునీతులను కావిస్తున్నారు శ్రీవారు.

ఇన్నీ చేస్తూ ఆనాడు పెద్దజీయరు స్వామివారు ప్రారంభించిన బదరి అన్నదాన పధకాన్ని నాసుదాసాశ్రమంలోని పెద్దస్వామివారి బృందావనాన్ని భక్తినివేదన సత్రికను ఆయాసంస్థలను పోషిస్తూ కాలానుగుణంగా తాను కొత్తవాటిని ప్రారంభిస్తూ ఆధ్యాత్మిక జగదాచార్యులుగా విరాజిల్హుతున్నారు.

బదరీ క్షేత్రంలో అప్టాక్షరీ క్ల్షేతాన్ని పునరుద్దరించడం, కలవపాములలో వృద్దాశ్రమాన్ని నిర్మించటం తిరునుల, శ్రీరంగం క్షేత్రాలలో రామానుజకూటాలు అభివృద్ది చేయడం ఇట్లా ఎన్నెన్నో కార్యక్రమాలు కొనసాగిస్తున్నారు. ఏ కార్యక్రమం తలపెట్టినా పలువురు పంచుకోవాలని పలువురు (ప్రసాదం స్వీకరించాలని, పలువురు ఆనందమనుభవించాలని పలువురి బాధ మనం తొలగబెట్ట గలగాలని పలువురితో ఆనందమయ జీవితం గడప గలగాలని అట్లాంటి సామరస్య సహజీవనం కోసమే మనం ఏమి చేసినా అని శ్రీనారి అంతరంగం.

భగవద్రామానుజులు ప్రనర్తింపచేసిన మనవాళ మహామునులు పరిరక్షించిన పెద్ద జీయరు స్వామివారు ప్రోదిచేసి ఇచ్చిన సమదర్శనాన్ని, సమ్యగ్షర్శనాన్ని, సౌందర్య దర్భనాన్ని తమ పరిష్కారాలతో ఇంకొ చక్కగా ప్రపంచానికి అందించే ప్రయత్నంలో శ్రీవారు ముందుకు సాగిపోతున్నారు.

రామానుజార్య దివ్యాజ్ఞా వర్ధతాం జు అభివర్షతాం ఉఅళజ ఈ

160 స్మెతజ్యోత్న & ౨2వ ఏకంగాంషగ ౦౯ గరం గా౨9 తు ఉంగా నుక ౦౯ షష... గంతు ని! ఉపుకత తిరు కతుుగడుంంల4 తనివి కళగతోై -- గ. తంంిజణజయణడర/?2 ఇ ళా స లల గరగ కాగా 1 న న రు... ఇంంంళల విజయ 18 అుకేజరక్రలాంరే, ఖర ఉియజంు& కంళుగంపే68, భలం * పంజబంజం6 మం సూ 0%. ఇగాగాం ఇల్లా గాం ఇ ఇజాన్నా | కాగా అగా శ ఇ ॥ ౩0 9206666 6 1౦45, జక వళుం19 చల ఇేంయండే, జర ఇ₹690076 లిపేజంం2, గేం 1 గే6506041 0% అజయ ఓ అలా ₹4క్రడ. తం ఇంటూరి 116 016 యఉుకం 0” 1౧ 5౭6 బెగిం్ర్రయి60 66౯46 :-- ఉఊ&౦607యుక్ర0?, షంణలుు6 పయుులుంంగజి, లం 1౫76 06లు 9లలుజ కం 0ంజంజరంగం 006 వల్లీలుల ౨406 క07లు - ఉజళురుం. 3046 15 1400ల౦౩ 0౫70ల జాడ లయల సషంటంజపు' 10 లయుంఠ0గ జరగ తీయజయ2 1569 60 6 ౯0691 ౨1000. ౧ కలయ అ శరుటంల&016 80” ల౦16డే 50413 ఇ6 50602117 600యయి5910066 40 కుం ₹0గెరె, 25 068560క్రల5 0 606, 10 అజయం66 ₹ం6 జు6 అగ], 60 0906066 ఈ6 21049 జర 1000అు6 10 షకల చూరు ఖుర 900200 10 7656016 0జయు&, ₹లేక్రం0, బంంయఅం6 ఉసూల జుడే హషథరంగ, 10 ఆం 150 6 1ళులంం06 016064 ౪6 అ 50000121 100ఇ1166ీకల జగ అగ్గులగం[66 107 6 వమా26ం00 01 శం ఈఈకక్రషంక షం 0 ముుఖజుప., 5016 500 )412మ8ైయియంక25 ఇంగంలకూ 00 జు 10 160” ఇం లుం 6లుళ65 0₹5000012411ష6 10 లుజు160ళల3 10 0107 ఖర [02కి గఅబ్రం 10 606, ఇల 9006 0ళఅ3 00%06 10 956 ఘం 50ఉరుంర్ర మయిుజున్సు” షాంయ 1ర్రణ0 2006 తమరే గజగర659, జర కులు ం0 కం కళ ంిజరు, 10 1621156 6 షేరముడ46 56 0 తుం ఈ రుఅు 2యబం1 అంలుక్స/, సంగాలు 206 వంరయడ! ఇగంరంము. - [0/656076%401 06 వం 8621 306) 18 ౮ వండగంం5 విడాడగాడడయాాం6డ తియగంుడంందొడ్యూయ చొ్‌గ 5౧ 5% గ్యారడరేః చ౭6గడగ౫౬/6౮216 గంగయా భడ ౮౭6౮6 వలయం 1% జ గతం ంజ80060, 16 16 2 ర626 50096 0 ౨160806353, నలరు 1ల్ప 00100 ఖఇం6ే 00109000)” మ అంకం ఇం064 జర 1666. 1 టెం 10660 జంరే [056 మం5రం13 1606౫5. [6 18 & 6100కి 2గరే 60౪అగంక్ర గలంంం280 ము 2 56008 000609 ఇర6 ముక

స్మితజ్యోత్న 161 రేలంటం00 10 6 ఇ ?0ళుగడ లాయ! (6౦64, 000666 10 1076 ఖర 52172602 0606 లఈ6 టు ముగ త ౪ల52క16 కథ1018 0% త్రం రలుళ ౭26 06160021 అం॥౧ల౧౦6, 2 గఖం360 ర్వేగజముం 206 2641806 లూ 5021107, రక్రం156రడే జర6ే మ౭క్రయకంల౧9 ళు ఇ లఅరు2జయ5016 ఖజం4ే పగ68(2016 566084 0౯6, జారే ము 2 ఖయినంర్ర 90006 1619 6 ఇలా? అ౧ంంయుంలుం0[5ల-32లం6 000 అంర్పు/ జర 22006. 10 8206 1415 9ల/006 ౧ఉంజగ ౦౪ల €0 రేజడ్నాని6 540 2 ఈం జి! 946 మంళాలాలా. [ఇ ఛా10 ౨జం268 2 0164516600 0౯౬6 16 ఇండ 2ం00ఈ64653 0 8ఈబి [ం౯1655.

5౧ జరు] 1002గ02066] కొంగు జర అగలుంల్వి? 005, 50802000 జురే ₹6ర10050ే” రల౦166 జఖుడ కము? ₹ట060(10])6 51 ₹ఇ9మంజ8 1కు? 10 1909-1266 5౧ డా ్ర్రటైంయ01840గ86ట్ర40య%648 66 ఇమం 5566 జూచు ా016 తొయ్యి! 151658 జ 10 )”64౩ 0286, ౧౦రఅ విరగ &జట! 0946 జయిు2 6జు ₹10 5966 జాష్య” 60ల0ర్వు 2 ఈ6 6 0164 2కర్రం 01 84. 80601 0[ఈ9లు ఇలా ౧1086000640% ౨అ/0166ు. ౧౬6 06286013 ₹మయ్యు? 9టెంగర్రం 10 4014 గపాగః శీ రొాంబ్రయ. ౨6 968 వజ్యు2, 00కి 9జజంటు, ౨౭)” జు *గరయ?2, 568 ౮429290262.

ముచులుఅగ౦6 2959ల 2660686 50415 &551క్ర066 60 9లం6 106 106 ఖర 10 9008 46 ౪1కంుయు జయ? జం 00100 01 అటక కు లయ రంరుంటం౧ జబురే గుజకి6ి6ే 91క్రయింజంం06 0 10రు0216 & క్ర68468ు6 9060121 [6 6023600603 వాజి! 2190 00650 పయకల2ంరిఅం66.

తము1యొురైం400 6 69 జ? ౧దాయ్య్యుం హు. 0 రుల 000ములులు! 7000, *0అ0 15 మంటులూ ఇ0%6 ఇర 10 16664 106 0016, 916 ౦60661 & 1201000022 ౨10౪0” ఉడ౫మింక్ర 0% 66౪౫10” 6 ౩66 006 006 జగ6 2150 ౧౯౦)6౦60క్ర 113 100407౮ 6016. 0౦6 0ళఅ క్రం€ 002266 2ర6 72566 జ 2జి. “౧౦ 20ల జురే 0ళులా ల౧౦ల౩ ౪016 ౪9 జర ఈ6 12టలఅ, ₹00 ₹25 2 శ0646 డేల0466 01 51 [0164 7౧206522 , 96 మయ” రఅ0” 00902066 జడే 12)/66 రం 016 10 16876 6 0106 బరుంటలి 4ంయక 20” జం 0 జఖ్వుగుంర్వ/ బు జ 16 ₹0116 1406 106 ర జంటలు 96 పింకడే 28 ౧౧౯౮౮ల౫్ర్రడ[6౧46024గ.” 10006రుజ60ల్ప/” 6 5లాంలు6 ఇగరురేంలి? కషంత! పి” ౫164 400, జం6 50106 01 2 చం0ళక్రర ఖండే మంట 96809 జమంలురే ఇటు సేక్రషటు, యేంజైంింజ6రే 0౪7 ఇండ ఇలాలం 900 1602మయుక్ర 2 మలు”. ాంయు 0010006 దుకు జడే [00701006 6 06లు 926 ల666 0 8 00655, ౫10 గేంయంఇ664 3 116 €0 ౬౦80 9టగ66 బలో గరం లుగ 2 5240ల ౦001865916. [6 1ల€ 9లం01 2 16 ర లోట | 76900156 60 [2042002 6జంరయ్రి5 028 2 1920, ఖురే (ంంక లా చ్‌జుం!1ఖ616%కై10ఉ8 ఏ0ల2రు6 ₹701664 25౬ పనో పై గ 12 ౫1ల6000క్ర జీల వ౭ర2క్రం202, కక264 0092క్ర20 జ్‌! త 0౯0164 వ౨ళ్తుగా10020 62క్రష65 610., 2 501 6 ₹25 ౬ రిల ౧౦019రష0ం676 ఇ0ిల 10 €6 0010606 5ల56 0 06 ₹0%6

162 స్మెతజ్యోత్న 16 జ50 *౪ంగం66 101 5% ౧౦౬1401 (౧౦౫జట టు వ్‌జంక్రరిజం 26 చ్చజుయుంరుం” ఉండే జే5ం 101 జర్వజు 1011[ న! ౧0౧వరాషంటగక్రై 5అల21 బుజం ౦౦0100 ఇగరు 6 ఈ 0 916 డేం026009 జర ౧00- 176 వయేఆఅం63. ౨అణ్య్య జం అజం 2 66, 25 968 ఇగకింర 1, ఇ వ్‌ 04120107 116 1059 00016 6-0ఖజారులం, 21164631 జర ఉలం666 ఇహ చుంచక్రనం ౦16 26 ౦666, 23 6601006612 0౪ ౨0జ004 వడంరజ5 జరిరే లషర2క-డీ1+614 కశ ఖంర్ర ఇజం 0 ౧1601006 0070౬00, ఇ 6 ఇక్టం 020866 6 ఇ1016 ౧056 0113 1116. 66 00%: 10 2 5066 ౧62] 2 రజ 01 ౧౦౧౫0166 520౧ రయ1ం6 యంజురం6 600666 జం6 1జంకు, బుడి 9011066 రల 5జంళ9 101 ౧౦౬ (46 00%” 4960ల106 0లుక ఇషం 1054444 0% 2502/2-01%108ల0) 2ర్వుడూంరే 1629ల, కరం 0221 పంర్తుంటం, 00664 60 61181065 జడే మిం50001021 ఇంది. ఇర6ే ేంయుకం6 ఆ 5/౧ ₹75దలీడడటలడట4 ాంయ్‌డాయండ వడూం్రగడూం గరు మంంం 25 6 ?76916లం€ కడ8 1641 ౧౭ఈుక్ర ముం6 10 2 16 0 రేలుంళంగ, కలాగం6 జుడ 540౧%06 [01 అుయం1యుక ఈ యు €0 ుజు్సి” .

౨6 2లు౦72%664 ఇ £004 మయుంీలా 0 6120162694 వ మణ? 2ల70106, 0కజ0ు56రే5అల2! *అటేక్ర0షం 56044009, క2ళులఅయిక్ర €ం16బంంరాంటుత మరు, ం160క్ర 10661055 12 అలం? ౧001.ఖు6 60రులా అూంళకగంల 6 1లుక్రరు ఇ] సంజరు 0 మ రాం క!

సలు, 1 1951 16 9664 కజరుగుంంకు మ ళం టల 265 ఇగ6ే మంయట6 లుల 00 కం తీ5గంక్‌ఇగ 'బుజబుబుం- "08 మం వతూడూడిడూడ" 107 1 1008 ర * 66 అర ఇం; 16 6061764 2 యేగుం6 హేకంళ26ంగ 60 వైఅగంగ0 జ తంటణేంరజు! గజం జు! 07 ₹6002ముంర్ర 96 3112024 1062 10 (౧౧౦౦౩ లు. గౌం వలగంయి ష19 ౧6 [00 10 ఏట్యుయ౭ చీమ ఇ 6 286 044, ఇంగంల6 35షలషంటక్వే? రజ” ఒం6 మరల [07 3 6౭9, ఇంగ లలురుజ్వి? 0009016664 ఉల టు మయాజయాల 1 1954 ౧051 5106653%10? ఇ వ౨రేరు*ర, (208 9అ అజ సయుంరూ6ర5 0906400, ఏ౦ంక్ర షగర 014 స్వ ఇ ం00అా ౦906621 కజుంఏ హం. 2110ల 0611, జజ 6౧౦౧౧౦6 సంగ గ్‌ (ఈం నూ 5 లరులు56 0 5006 1443 0€

0669 (6 లం 700 00 మంకు? 2 ౧౦౧5 0 ఈ6 మ కజరుగరేమ!5 ఓ కం న గా! త టల

౨రుంక ఈ6 100%గ0క్రఅకూం 16 రష

12060746 32 01670005, జడ 2 31 1ఖ వ ఆరయం66 రు ఇంలుఅిం, జు6ే 211 0%1లూ 60౯౪5213 ఖర ల 5400 25 అంంటయ0' జర కలం ఇకార ఘులఆ అం, ఒ ల వైకేక్రగుగుక, ఇ 2 0096020014 3.2 1జరుం, జం6ే జక0 స 100 ౬56 ౦! వ2620” ౧౦56౫8 2004 జం0గులు గ. 219, సళ లై రజ0క్ర2 చిగయా/292 లాంగుజే ఇండ రజ్బు? ౨౦౦2 (౦స్ర) బుగ 6 క భల మ్‌ంం 00 భుజం అలాంకాం6, 0౯ జ! ఇయ ఇ కలణబులఓ 15 క్రం10ర్ర 06ల 0621066 ఇర €16 లిర౦655207 [గరక ఖం క7006 వ్‌

స్మితజ్యోత్న 163 150, 1 3౬410260, 2ర్వజంల[ 10 6 శంక 2ర మంమింటా2 5006 06 రళ1యగర్రం 9” టు సటరుకుు2 తీకమంణంగజం ఇం6 తనంటే రజస209 జాం బుడేటా 0009010602 ఉ£2 ౧౦6 005అఆలాజ! 0006520643 0% శటై66ిక ల్‌ 0౪ 1246 వింలారేలుక షజ్టలుడు 1 252ర్తుఏ 80 కయేండంప్సు1 00 ఛం1€664 2థరుం262. [264 ౦065100. 10 గటట: ఈం బ్రగరే ఖండే 8టగా761- 1009 ౪౦21000005 తార], రఈట్స అ్పుం664 కుటు ౧9160 9షరుడుుజ6 ఆశజృయాక్ర 10 €0656 0యరుగక్ర5, జర కల ౪66 1900609” 164966 ఇంగే 2వైరం6012066 16 కళలంటలుటుు జత చుం[ుంక్ర ఛాంరేు రంగం లుం హే? 18 విళజమిై1. టం తీ130, గూ తజ 2జకట 20200 మం40రై20, ఏం క1క్ర14 20021ర1ంమింట20, 56 2.౮౭క్షజయి2602 25, దొగే 123జ2రేటు 25, వ వ త టవ మ ఏర పెంయ్యు2!1 04801, 6504 సటుఖయుడ 01 భంమయూో,. వత వయడాజుజి 01 గల్లు వం గజా రంకు 000౯కేజరే, 5౧ 20యా2దాణుటుంు. ₹60., అం. రే 9లల౭! గ ఖా! వింంయుులం! బటాం౦గ5 0 0 2141 విజారయ2166 1౧ 6 స007 గుంంరం03 పలరంగం66 0) గం దాయుళ్లజంర అర్దాంం5ం66 సులు ౩యయా2600 దం ఖ౭క్షయీలలు! ఇంగా. గరిట, 25 మ6 69ల€70గేరే 15 076[025€ [0 | 266, 1621023)”, ౧2066, జా యు6 *గు200% క! 829 ల10102, క్ర£666 గ 0 0/0కరే 0686 జుడ 6లంజ 2౦వ లపా కం తముడు అయిత లరుదంనిఓ ౪2! 6610 806 వష10609మి021 94ర1000 0౧౪6 జంం1ల6 యడ ర్‌ ఆజం6 వజు2రుజు2 టయ ఓ కషంగ02 గేలాటంైటుక్ర వహి రం రంరగయక జర లు10132]1 92172603, 919 గ00065వ ఓం0మ్ర మీ అగంం5/6 క20క్రయుంుం 01 బలింయికార్ర 108 56 22 మ9లక ఇంగ ౪౪ 08 5102 క2్ట్రామంమమన ఖర 108 ఏర ము వజయజ్వు2 [142 షం) 62౦0 సెశ202 కర అణలురే[ండ్ర 0765 2 లగెంగే 05 వినం ఇా016 ఫం౦త్రయులు6ి ౧౦7ఆహెక్ష్ర ౧౦౧6౬04003 అడగండ 0[07టా 27 ఢ2)వ రిలే జయ ఉజ 20 దజుత్రంం 00 ఈ6 ంగఖూంి! ౪డీ నా 2 726 266166 ఇగ గంయుటుంు 216 శారు అం, 09మ0ఉ0టక్సే/ డాం జంరే 60 66 ఛపిం!16 మడు 223 6౦౧ ఫ16066, 00 6 స్‌? రబ డి 26020198 లయ0-00[002600-₹/25 న్రలకంయిుంగే 270 రప ంళం0 య టయ!6 1116 ₹ంిలావికి ల (680008) 12 ౦0మలో 4 262 00500 20ంజరం. 10,000/-. 00691646 బూ 606 ఇ ఆలి ఇజు2 4 100 510129, ఇంటు ఇంది శ6 క్ర 5286 20గరేక్రండే పడా యన 200 శం మ్యుంళలులు 0ల్‌ యు చుండు ₹/626 గబ౭ర2 కరం టి 1209 జరీ 16019 ౦5 రగ గిజు౭. [భుయి 10802066 02 066 ష్‌! ఇజం రాజం ౪661050106 ఇంరే బంరేల626 912. జయము 600. ర 80019 ఇరరుటో స” 0౧00069 ఇల 012066. లం గంట హన 4222 మరుగు ₹25 0౦160664 2 2 6లగయికి మంత20 206 టు ఛ25 ఉ2క్రయ౭606 71002 009069 ౭లు& 01206 చుం 2లో (1) కలం ఈం 00121 00806 అగబురుంక్ష గంయి) బాకీ తీత రాం ఇగటంల 20 026806 01 ఫలాల. 0౧7౯ 2 గంగంరే 055]

164 స్మెతజ్యోత్న

10౬9 0060౦6టఏ2 య ౪29 9టూం64 11 1960 ₹15 6౦౧%0]166664 1౧051 9520069[%1%్స/ ఏ0 1968 *00ఇ6 జ్యూ? ౨6216౦1 మంలంు2] జర గం 6266 91127 3-.0౪7ల౨-56000ఖ0ు3 లాం అంం464 రూంఇక్రగింజ6 66 19౧8 జర 0౯6646 0 10612 26 66 36౭౧5 066౧2-మీరు డగ 44 అంఅజు-డిక్రయంరడుంు ₹టల ర150జూరఆ6.

5006 0 ఇం 01069 24 ఇంగ కు 10076 50 202 312024 కుజగక ఇలుల రంగేంంయ66 జర క0ళలక ఇలా లంం666ే కేయు0క్ర 6 6 ఏళ కూ6 9ల౧6౦166 అలం :-

రెజయయుజరు, శ .. కజుయుజటుయజర(టమ 00జిజ/25) ప రా జరగడం, క23ం0ియై, లేజఖుజరాలు గౌలఖు, 51200261 ౨లక026 ౮మరాజాజ, 3190, ౨ల1 62/2, 9228, కఈ251, మూ దానీతలు, కంటు, న యా! యుూజయయి. ర తంబు ఖా, ౧00౪02 తియ జల. 564642 స్ట్‌ యు జంటయ్రూలుు, తం6ర్పుడ,3గ06జఇజుంటు, 9జంయ2726 పరస కెంగ్నారి?, 12910 సుజ, లలగాంంత కలుగు లక్రజముు&రు, నే (రం 1 ంఇర్రజణుంు. తంంసల *గ5జయుజం2రుణు, మమ డుబలు, వ్యయం కురు కెలా౭ర4, టలు, *జయుక్రణ! గ .! వసు + మగల2ర26, యః 1126129, 00%6అఈజ20, వజగన్నా రాజు. 0౧బాజుజజ, వొరూడుంర్రము., 30264400జట0ు, అం.,అఈం స సహిత 22060, గౌనా 2064. చ0ష02121 గయ మం వం 000 1 ఈయ జండే అలు? 21206 *ఏల6 51 యం అంటట కరం 17064 ఖ4 16664 946౫50 0 ఇ పయుంాం కెం0503/ మన ౨| రబా. 060660 01 జ్రూ2ం ఖజుర[ట్యు/? యుత మగ [టం అం! + వం గక నష కూడలి ౪ల6 ౧లగ0100064 ంయ్న్‌సై నం 1౧1ల69ుక 10 గం ౨అ౦+ఈ8 60 10౪ 50006 ₹ల”

బం ఖ్‌ మిటముగ రోరాింటు [0116700960 022 కూజళగుం. 77285 060% 162 1212 క 2లెతఉరూడ9 6007ల లంం6ి6ే 19య0లటీ టు టు! ఇర 96 012669 00 ఇగశం్‌ ౪15 16013 0౯5 ట్రం! గమ జాషూ (1 చి10128 26 010060. 50 511/6 మరే జాణ నం, న14, నో 206 గజంటంుఖం ఇల 9021166 ముుంకం[ ల్‌ గట్‌ కాలం 0266 107 శజ్య్పు' 002 600... 16 ఇసెం]6 0౫16 న వ0ల6 12163 0 వల 6లం 111566 07 30జీ025. 365 60168 గక్తూ. గరం 2. ఆరాగా 54 2202 1202 కయిణు, 16000 8205 ర్‌ గయ ము ఇలం ౨120664 2౧6 00 6200 0[ఈ6 గుడి ఇషం ౧006 07 6ం ౧౦౧౩ ఉం౧ 0 ఈ6 గౌంాలా, 51 201 కం? 46 తై 01,13 జ 108 గల వ క జయ కంర తో 02 ర 2 ంతతునాకుడ, 17644 సల క) మైరొల [ం తరమూ ౦6౬౪ల 0696 జు4 1000ల66. 29 జకం 10 కయి పుంపు కరత కామామిక లుం; గ్గ 2166 చెలిరే 00౧60666 మురలా 6 24501069 01 €6 గలు ౨ లల66 సయంకలా ఈఈ 00016౪73. 084ఉతూ.

స్మితజ్యోత్న 165 త[[ుగివ[1040 06 ఈర జబు య కయ ళం 102రలుఇ666ే ఇంతే 00164౬0664 బుంరేలు 6 2501665 0౯6 కకినమెొతుంం కెళతుకుగ కకలడుగ, ౯ గలుజ, 6 జం2 చ్చడ ₹23 0162566 ఇర6ే క్షణయంషం లఅుంషక్ష€ం 2౦00౯6 ౧ల౧158100 10౯ 016 9401 రగ జుంు2 మట డుగా, గం 16 శ్ర అల1ల7౪4 626౬ సెలం2 0౦1౧69౦145 ₹0 0164 రుల& 6 శమంక్రడం౧ 05 ఈ₹000లాం: లఇఖంజిడ-వర దళజర్చు]1, 002616 2 ౪లం75ం60121 7656801 10696 06 12060554 5162 0అగజంరే ంఅగంగ౫66 251 జు2 22 షలంట ఇ౬ ౨162002061.

౧6 1006 51 2జి గజ మలా 725 0610601666 26 ౨)4ుంవికండ4ుంతుడ్‌ ఉం0ంఎలింలుక60గ5గ 2802 302164, 612621 ౦౯౯౬2 ౨5'5 రలాందం, ర6య1026400 256 521260౧. 26 0%” 01206 బలాల అగ 00-006ఉ5 1264 066౧ చజుగం[00066ే 29 వర జు ౨0200202వ, 206 16 ౦96 ంంయ6206€ ఒగరే ఓం%65€ బశేత్రయుం టట 101 6 ఇగం16 ౦0614.

౧ తకతుంచెకుండతుతుిడ్‌, 10 ఇరేయ16020 60 626 ఇల! 50 ం2 42102 కుజ గౌంబాల, 2 5600116 10 6 ౧౭౦6 ౦ తిశతుండవ ఇగ ౬18 కయూ6 25 22109సరేజు, జగరే 2 మాడే ౪160 ఇతుిశక 045 25 &ఇవజం6 0 68 5126 071166 ౧ జార16 396006, లుం 1050621164 జు4 2150 211 606 ౪ల363 ౧౦౧౦౦566 0” తుిిశటుు 4వ, 100500 ఇ9 లిడవడుణితంన!? నరచాడుక4కశ్‌, వంట

పం గౌలేటక్రట 2జం6రే వజంం[0గ6 ౧౭౫9126020, ఇఅల6 0500664 011 2జు౨16 51205 206 మండ ఇ6 ౧టలయిఖజఖుడుంక 00బులుక 0% ఉం56 గాం అరుణ కఇూ5. గౌరికి గు20 ౪725 బలగం౧0664 00 2 లు” 1266 30216 ఇగకు 8 చఈం60121 10012 కటగరేణుంం1 3 66 1106 1256 3 50 8టుు2 గ202 కుడరు5 లం రలుంరు64 23 ₹0110౪775:- 106 24 శంలనిల వక ఉతుంరరితుిక్‌. 107 2€ శరం! ౧౧౦? 0005) 108 2౬ శామురానడ్‌తుం4. (౮9 000సఏ) 06 9060121 51క0080ఖు06 006 1086 5622002 సటు2 కూడు 0 గౌహయు జీ2! 10159 18 ఇం 1011078 :- 108 110004 కటండేడుంం 108 ౫౭ురయ3 96646664 5% 014 *లుం2669%జం2 2020 108 ౧౭౫౦10 601066 6 4 ₹6623 108 ౨864165 76016664 ఉం సజిర్పరుుటుంు 20ిజరరయంజర 108 =ఖజండుటు 16010664 5166 ౨1297200 108 ౩016 00101125 ౪౫౬ 1 10౦6659100 109 గ జరు ౨2ఈ2మీ1 92618001 (0జూం౧2600) 108 92410029 పలగం100066 9060121 0023 108 23021625 వల౫౦౧00066 కజం02 జుం వజుంలాత్తుటుణజు. టం?6 211, ఓ ఇరేర1డం0. 10 6 1086 ర ఇటు2 సశ2మ2 కుడు కగ౭ం 006613 0566 ౯౧౦౩ 107 జ అంం64 భుంటక్రగంట! మల

166 స్మితజ్యోత్న

మడ మాటం 2 రేయుుగక 6 02అగ౦19 8)64ూ3, కాపా నం రా 0 012063 జర6 62065, ఇలుం అాం౦666 122 యిం 212, 50 కజ0మ0ఆలాళ916, ₹7౦౫9టాం ఇర 8/51 లం, ఇగ 16౭ 6 0అులజుర లశం[ "50కు, షుగగక జే ఇం 10020క్ర జజ ఈ6 108 9110 0ఈ5గ గజు& లా కూజరుగక..

౨ ఈ5 ఇజం ఓ ఇడేర6రం 160 6 20076, [3 0110635 125 250 విలరంయింకే ఈల 0120108 204 కూజరుం/0్యరజర5 ఆం 2 ఇగ కం న... = ఇ గ4గ్నరగ్న్యైరి 1948 56 నెజుజం లు 1202 న ఎం సంతు తు తుండ 19049 55 66౦౦2 లజబములు ఎ తి 1950 55 కంర గష1291 ౨00౦ ఉం గకంతకంంగ05ా 1951 వర 66౪౦2 ౮ఇజుగ ః ౫1 6టుంటాటుక 1952 తీవరాగురంనతున్ను! కుంతి గుారాగు కతు [ర 1953/54 వ్‌గ 66611 లబజగ6 4 ౨౨|| 1955 ౨గ 6౪౪2 లఖబశుగ ం తతర 1956 చాయుంు తజ జము-యి-కంట లం శంకు గే 1957 కచేష31-0002 వగ ఆజ 12 క్‌2రున లం రం! 1958 వ్‌గ 70642 24జు2 12 ల ఈ)ంత్తకునకుం4 1959 వగ 6201 342022 కట్న ం 66281 1960 1085 నటుురయాంంంాంంయం దనే ల న

1961/1969 చర 92ము2 సమ అం కెకంన్నై 05 1970 వగ తక ఏజు6 2124 వ / గంతకు 1971 వ్‌! టరటగయ్యాత టారు చొగగ్న వగా 0814 గరిగాుతు వేళ్‌తురగ కాకారాం * కతు 10792 019 1296 5॥ వేటి టాడు న య కళ ?ాడ 923 ఇ +60 మ జర కయితే మషర్యన్న ల్నైం 510103 రరర 11 శత ఇర ౧అరంగుం6 రేలు 116 501063 ఇర మ 66 ౧౪6౧౦6 ఇర ౨1653085 05% [004 స7అంళంకాజు 0610 జరీ 3520764 కఘగ6 0 డట *12 9 46 జం అ౦ంగుంగ3ం అంల56 0 20014 20 వ వంం66 గటు :- 10081002 కుండజుం - 10081613 అజురంక్రం 0068 వ 0202 గో టురం, 2 6౦7౪౪ 5గ వీజురణు, 30 [ఖర్ష్వు జంజబుఖు, 1 లం తంబు ఇర 0129 తుం & క]10%లాం.

స్మతజ్యోత్న 167 కకం విటి 76యరుక్ర *684, అజ ాయబుయజము, 551 కక 2025,. కిబుబయుయు, బయు, పరటిస్సుయొు., ర న ప ర క జాం బాన రౌ 28, ౨102క్ర272666662, మరుజంరే2 గంళా 2 కటమ్రుంకడ ఇల 6 యుజుుట? 80120664 “262 ౧001- కీలంంలుఆజీంటకుం ౧2666 ౦00696౦9 బుర నిజా, ఇర 6 ౪1016 ౪౦౧4 15 076 0256 ౪౧౬ జా-0106469, 10 ల౭యం266 అగ! జడ చంద ఒడ 10 బ౯011016 01209” జం6 125066 ఖుంగక్రటర 406 మలం ఖుడ 66 66 జురే [0 ఆ120]1192 గర్ర[[80ట80653, 00ఖ002 1076 ఖు ాంటుల[ం06 00 20. 090 ఆఖారు జడే 10 170108 06 9016939₹)క్రం 0 66 50070026 తయిరైకం? [0 ంాలం21 6266, [20010635 26 ౧7050610” 15 101- 655 గ తంల య్య! 156 06 లూక్రం 10 ర2జ€66 2064 ఆరం కన 29ట22 76642 ₹సేరేా౭ ఓ దటం00ం1298టమ0 7121002 6 26 5006551” 0091606664 షం శీ-శ-1973 40 12-4-1973 10 6123 0౭091121 ౫7 ౨05 25 1081075 :- 1008 ౨జుడట ౭2ఇటు2 021 ఈల 4 176625 108 % 02 220జు40202 224్న ॥ జాం " 108 ॥ జం! కుండ: 108 ॥ క04క్రజా26200 108 ॥1 గౌం125! డుండచుం 20 108 ॥ న వ జం00190ఇజజు5, 0150020565, 6000063, 616, 616..

తగిలా జర రటయరుంక్ర 26 1426ల బగ 0[606 వడుం ౫621 1.6%ం0ు 15- 8-1973 10 19-8-2973 16 025 2150 వ్రలోంయిలగే 50 91282720 ముఖం స2జీవజలు?ట శకకణురవముంం! ఏశమిడులు. - తయ 90బ202 511215000272 చజయురుం1202౯ 21 006 20076 2€ 58 9లాయణి046ట ఓ కౌజు! స2రట.

౧50 ౪0లల౪ 115 12010658 ₹91టి 26 6820191693 కట6 ముం2 520ీ6ంలరుటు2 30జడ4 5జుక్రలడగక5 గర శ జటు గడం, 5766 66602 5208121015 ఇర డ0ర12008, 64” కింర్య2 ఏ20క్ర[2005 2026 "టుయ12మ5, (00% పరయ, జాడే ౬0169 దగ (6612 6139006565 జఖురే ౧౦00వింళటళ6 ాజయమజరం08 జరీ 100005 నిజురట ఖర 566606 ఒతయిక్రు?

గేం0ం 1669ల 115 [0ష0ఆ5 +ఛ915 60ఆగ0మ09 రంజు చంటుుక గామ626ే 0765603669) 01 210253 50216 60 21జమ్రన 2064 7ఖక/2 9073 66 -40ట5 1లగగనిక్ర జు 65020130108 5202002 09జం2 ఓ 6

౧607 5001 స అఆలు? ముజముగు 0 ఖు కంకం[ 21002 ౦౦096466 0€246 120615 100066, ఖురే 815 002655 లలు క్ర20టి ఖర ౧0౧6000 06

168 స్మితజ్యోత్న

*యెక్ర1ంగ5 8166 0 6 టంందంం, జడే ఇ1 06 1656 9400 &9 66 ౧౦16౦60109, యేంరలూకలులుట, ఆ౦., ఖం 2జురే66 9” రఈజం1004 001- ముళుం6, 25 దళజుంు?1 18 906 ౧00౧0ల౧౧664 ఇసు 6 00ల” 3166. తు? 5టూం15 ౦౬601 96 రేంగ2జరం౧5 600., 19 615661] [02 ౦00౧౩6౬౦౪౬౦%8 01 30116 [జురు ౨96 16 2౯66 1ఇం6000)7. 19 011655 9 280 07కజు1566 ఒరే 6౩౧10%9066 ఉం [₹0[10%20క :-

1. ఏర రంప ₹766జటు( ఉం జు/2 కింంరుఖు,

2. 76642 గర్వ జయజరా2 ౨6లఇరు.,

3. 5ఖుజణడ (జాయఏ2 225202 ఏ20110

అరు. 16 12009, స్వ. 3 125, జరీ గం. 5 12రు9 7650606760 10866 అళంము 050 26 ౧606982)” [12028108 306169, 02 5062రే- పేర్‌ జరం వ0ల28260క 50హరషజర్సి/, త్రంర-గరే661695, 5జు2202 అజం, తముయలు! ౮06 ుంళక్రషంఇ కం 16080 జఖు6 0762661 0% ౨0ఖష6ష6ే652.

0 అంగుంయు!16ఖంు9ంళ 656 ౨ం౭ముజం జట వయు[ంస, అరుం, ఇర 1002కజ46 51 ౨029స్వు?2జర, 22కషాజ6 *19సజుంు, జ1షగు2 క! కాజంజబుయఖు, | ఈఈ 476615, జుుం0265, వ౨గుగదం, 112525, నా! [202 చెడ, కరా, రషత 31284226 66612, టు క 6 జయలల: సంర 0 ల తంం 6 01212156 176614 జ్య గ క పటారం, ౧1900ఇ569, 206 10 ఇజం 6065, 066665 వ క గ నంక0లుం 6 పల్సక0గ౧3 10 04113 ఖర గౌంషంటగలం 0లక%ంఇ63, 56 ౬, టి 016 6౦౧౧౦64676 లయిన ఇజరం[5 ఖగరే కఃజల ఇంం010ఏలదు ళ్‌ వరే వంగి1ష9109 ఇర 21530 3606 54162016

వెలా169 ఇలం న ఇజం రఉఆలాయుక్ర ౦ఖజగర1డ266. 52025021 టు ఆజం! సప న సరం 6 00 వొజుంంంటఆ మ షం ఈ 7ల6 16 ముకం ఇంజ స” ₹050లఅ్యూర్స్‌ 0౯ 1 లట 10009 100 6 టరు, ఫాలటకు, బురే

4 ం ర? లం అల 66 ౦౦౪6౬ ఓ రం 1006ఓ అయి! రపి ఆంజ66, ₹సరుంళఓ ఇ” 15రుంంళం0 ఇసేజటం షాకే ల లరంర. కలగ6ం ఇం 660., జు లుం 801106 6206 జంగ ఇస 520/2601- వ్‌లేట. 50103 రల10%లు౦56206 ముం! 52066 ౬0” 0ఈలా? కడ €0 920% జ! 107 ఈ 68లా/ (౯ ౨౦౯ 60-66 జం6 అయ6లగ4 కంంరంకం! 696 లుం1ట ఇగ రం 5 206 ౧లం056 115 కంటిగల3 5 07501566 జం ఆం తమో తె జడ4 టు లేంలం6ేడక క వ్‌జఖు1ట, ౬ థ్‌ (గి 1 జు ల2500%166 జే త£28250 రక0006 0 శ 116 225 అ౫ం165 507626 ఇఒ 076 ఈ61ల86 ఖం 0126001 లర 206 205 80ల615 వ౦719100200763మూ2166్త 00 ఏ సా రాటం. (4156286905 685 60%) 206 60514 2500616 దితి 0 0న 2 0765 276 లలు రంంజ66ే ఇడం! 9౯01664 సా రం! 20061

స్మితజ్యోత్న 169 క్ష సగ ంల౭ంరుటుఖు యుండ - - - 5.2 [2మ3 2. 5000801 ౧191 -900002)7 ఆ - _ 5 10 ఒజిషమం 3. ఏర జంకణజు ౧ల౮౭ంమ20బుు - ఒం _ తీ ముర 026635 ఆంఛలయిు లా ఆ - 5. 10 జయం 5. గ౭మి!! 2264ల 6౦౪లాగణులం ఆ - - 5. 10 జనం 6. 5గఏవజ25ా26 9జురజూు ౦౦౧౫66 "ఇజ6429 - గింగంభఇరంగ 07% 0౧ 5రూజగకజంు గౌలంం16 25 భూ62ర్పే” 066౧ 56ుగ66ే 2ురే 18 11 క్రం౦064 గైక0క్రక855.

7766428 7ంయ10 ౧6 :- తీ5 6615 ఇం ఉం అుం౦ంయుంలు[ 001 ఏజరడ€8మ02 నపేజంు2 206 64080 0౪106, 10 1008కు ఖర ంటుం266 6 9ఖుం మ 6 265620 క్రంంల2601 1015 15 1010635 వాాజయ్యు8 జుడేలర€ ఇ౧3 ఇరరే ఖు 10 6902013 2 ₹6610 రరూలుంప' 2 [1 166క్రండ 009ళటం0 0021666 *0 211 10 22606 0 తుురమ2 264691. ₹రు చుం జు జరరే 10 &201676 118 0పృ60ం€ 6 ౬8 క064 ంలగంంుపుక్ర రాయి లంబుజళుంయిం 006 ఓ 6షం% 066 ౧౨౪6౦౦6 ఇగఈ 5 [0002 కటు రేజు5 (1 ముురజుం 101 6201 ౪7662 1.అ, 1 ుంరేణటుు 01 క్ర 662, 1 107 ఏ౬ ష్చలుగాం62, 1 107 కం9ము02 హమలూరరే2, 1 107 ఏ2యడా6రేడ, జడే 1 0 గయజాా2ం2 062), ౨22జగరేజ 662 ిజజుజంం,, రుణ డుగటు “20221200 బు6 902క్ర272020ు క292ఏ20800, స జజరుం2 01౪072 20జుయజు, ఛు ఏజం29ాటంజం02 తూయేజండ ఖు కంబు ౦. 920 900 *ఖ9ిఖు 6౮౯౬5 7 రేఖ/5 0౦క్రణజుగు6 జుడే 2 62౦; ౨1206 | ఇం 92020. 13 అగం066 2 వళంంంజబు-98ూు 0 ౧0౦యిిిలంం- ంసిలరి న భులజ0201 19 అం౦[664 00 66 8669 00900 46 క500021 12000 129 15 10501064 యర జ50 116 *6642 ఉంజం2 వగ కగరంమం2 ఈ6 4 76 చ్‌ 9164011910962866. 0 9 కటు గర 1010125 క్రణకణుం. రు చం రం 1129 రంక్రణయుం66 10 ౧లగం:ు 108 500 ఏొళాజతిమైఉా౭ క తం లం భూంళక్రమంటని ర 1లుక్రరు 264 026260 06 న 2904 [00 0జీబా25 60 ౮౫06 ౮౦౧౦౧౧. [19 010633 02 ్ర్రజును6 1 1974 జురు ౪౧౦1 10% 16 125 జుంఇర్వే/ నకి 1అ64 105 ౨400 ₹4జం2 *4020. ౧౦౫6 బందాా౭రసు/ ఆజం జం2టజంటు 21 వరలయు2డే సం 1.6.76 111003 కంకూ2 20227262 0262080 725 2150 ౧ంగంగ౫ండ ఇగ 108.6.765 శయగరయు:. షయ & కంకి స ₹ఖబంజం 7259 ౧౯౪ 1008 [గంగ లంణుం6 ఓ 20జా21 72902 ఏ0 2 క యుర]! ౧౦7, 10226 001 06 ఓ 15600 అయులు[ 2064168 హంగు *1 ౧7ల 0612 జారం1- 10 *1ంట 000 ఇ6 4 176625 ౪౮6 7601066, 168 0ట9ఖుడే 302రక్రజ7202 02086. ౨జి” అంత ఉట శమ షంఠుకు జర “జగతంయు, 10ర్రంరుల 210125 ₹ల6 16 రులు, మమొుఖజుయు. 20జ2యి, 9028274162 ఇరు 6బ2రో గోస మక జో 0726429జీవనడు! ౮29200, బుక రట్యు? 1 జాజాజమ0వ 5 గగ9002 302క్రజాయు. గరు ఈం దాయి! 9/2 ౮౧802 120 వ స ందలమూయి గంర260482 2025 ₹ల6 260166 29 టట

170 స్మితజ్యోత్న షక ఢం06 0 1292 3%2క్రఖాజం జం6 5న [2080601 ఇళ ల 60౧6౧శ్రలు1 013000 31222 9215 10 జంయలు6 6న. రే సింళరు6149204 108 వన. ఇంజ 01085 ఇ0116 10 0606160191664 0 ఈ 9056 వోంగ5 000007 90రుంఈ ంలొకయిజీ2 [115 ఏ 06 9165లు66 01 5గ 0౯64 ₹7లు12665ాకు2, గరు 1008 [1002 మయంురజు:ం 2000 7416 విజురం మందు ఇ 06౪7ల 1౧6414; 1000 యమాం021295 పెరుం[ప అఈం., 7అ” తజంం21 220రలుంలున ఇ 10166 10౯ టంం స క ల అంరుుజంం6 (0 6056 ఖం 20/25 [*429 శైలం. తం9క ఇట కక కల తీర తెరు. 7662 *16ఇ21 వ్‌జుములజుబటు 07 ఇం తూయజేం, విలాంగషం, కంటాజంి25, జర6 211 జలగ 0౯30జరష9, ఇకరే కలాం హంగ ఇ] 076 112612 జూం ఘాగళం6ే 10 జాల 00 66 ంంలుంగ21 1 ౨0 జరుడ జంక, రేలుం న వూ డుం? కాంష6 ₹6%క్ర[0ళష5 న న కా. వగ కయుజ్యీ2, గ షర రాషయజంుజ, మరే ప ష0ల౭జ516 అయిుల౫€ ఏ0%01- న | ౨6౭౭692 ళ5- తళ జ 116 జు ఇ1ర19 02 విఖుణంుజముజంుక, తూ౭పి62 ౦5ప, ఇటా [206101 గర కలల౭1 ౦ఈల౩. ఏంగ6 00లగ 126 [00666 ౯ లక్ష౦గక, 301006 7610100066 016 *లెక్రం౧3, ఈ0106 0264 చారల 6౦గ౧౦ల౧య165 10 76429, 8200022 మరం జం6 స్ప ఇరం 60. 5006 014 శి! ఆ, 90006 లంటే సరం రే 50116 66066 10%656 91)090రస్సే” జంరే 3000 ఇంగ 50 లం జాల జం౦ 06ఆ లయంులుజు16 1 | ౫5, మట, గం! ౨౭౩, జంషకీ నత్తం న? వ న, సా బో మ ల. ఇలిర కలల తగాఖూం ఇగిం ఇర ౨200గ1గ086 రుల న. వర్న 26 ఇంకజ్య్వి 02566 604, మ మై? గస 5 6090ఇై 00 కక అబు ఇలు 13 మంగే 091 ఖర ౨6 6 ఓం యుబుం కషం ల €606గంజ్వి/ ఇల ళల వ కాం. న. బ్రమలంర 52172000. ౧౧6 1056 [6 ఇం6 ₹0౧6అగు1 వ60121%7 ఇర గగ | 1 655 6015 దొాఇర్యు! 19: జ 631463 మంంలకంయ్టు? 02011 న శ 2060జ్వి” మరుంఈ[్ల రైలుకు, 16 ౨1263 ఇగ్గల్మ ఖ్‌ ల్ని న్‌! మ 0 0ల7౦166 క20లం4 మాంగరే 0 11 ఖ ౨5 బడ్‌ స గ్‌ అాంలంజ! లంగ జంత ౩ఖాజషంగ, 010016 క! గ స్ట్‌ ౭ ్ర మ గ కొడు 25-16కలుర్చు? 07 960 న0011 పీ 6 బూజం "౫4 ౨%౦00గ౦ గక మ న (00160164 గంగు 6 1080 5%షల్న ఇఇ ॥ వంగా61101 - కొం 196 నేనమ2 సజ

శ్షే7] 51002606 80జుట్రుడ/ 2జి త [ ల కటి ల కీ వ ల క కక్‌ క! కన = చిగగుజు ౦మ0248జగ ఉరాల/2 ఉ&ంటతనా4 వరద౮దకుక త ండునిక 10164 5000220082 గం68 ౧01 గేంంంలుడే 10 621401 25 2 ఛజా2జా2ట2 10 కట్రుగుక్రడ. ఈ16 ౧0155100 18 [101664 0” తీయజు/1 లగటక29 ౫౦ 760169026౬ 1 చం ఇ0గేరే 25 5225020225. ల” లేం €6 ౧౦00010110 ౪00 216 1క్ర0018జ026 206ే గం101655 ఓ 1621190క ఇర 2620108 210. గాం అాలుకల అలు” 25 వ2రే ఈఈ యగ16 69ల౧06 06166 901 ఉంతజం/2 9లుటంి298 ఓ ౦లూ తుంరమ20200001- 5౫ 56 50 రరేజుర! 6516లుజుంజాజుముు2 గముజబులుష (662) ఏ6లకూ దళము! 50008 గౌలంజ0ంఏ2ర2 గజం రే26ే2! 6౦0౨జ|2యజు/2 రాయు! జర ౫ 54 50 గగరటుర! యిం2 566గఖుం ఖు 2రుజంుటు2 లంలారు! 5ళ2001. ప లగు౦00” 01 వరరుజం వజణటరు2& ఓటైంరరు ఖర డంపటుూ/2, & క్ర౯౭20 క0య01జజా64 ఆలు, వగ ముజుటు& 5252010011 0000గ1 026 1ం౧౦లూ66 ఈ26 93 3౭౫ 014 500౪1 6002*12ఛజట్యూ2 వారి ఇం 26 చ2066 56౯7ల ౮6౮/215 జర మఖ్యు/0ంళులుతంజుూ/28 00 06 జ4514068 ఈ4” 01 20 ట& లఖాయుము 00 2151 తంగ] 1996.

19 3౦కూ, 09 జు జటుటుడ లజడంరు! ర” (౧06 జ” 1997, ₹6 చియు[02! 15 10200108 66 01102 లంల్సజూ రాాజయి?జడ ఇండ 0౧ 619 520166 00625101, 1౪02164 06 6161 ఖం [యుకై00 061216 ఇ౦1 రంగయ 9010204121 ౩6౫౦69 00060 9662 ౮౭౮ార వాయు! ఖ6ే యే[2

5౪4201 ₹గమ ఈగయుజం 609జ4యఖు2 దొా2జ! 25 2 ౪6610 లే లల [46 02015క్రం0టూరే, పంటు రుం లంలకు దొాజయిం [26 20766 1060: సంజ 2 46 0102క్ర2801 ౧౬6 9016 జురే 02060 01 2 క్ర£ం2 ల సింగ్‌డే 25 07000య666 0 312క్ర272రుుబుప్రుడ. 3016 వందర (2920025 1 [005 ౧౯20415863 66] 46601 10 6656 సల 2910౯ 000క్ర9క 00612 కలూ [౪63 ఖం6 9గగ్రంలోక్ర లలా 5081021 15. ౭౭04 నకుని కణమిగయలో ఇం ౪72910 060006 రుంంజయుజుజుంండ కయాబుబూజో2 రుస 611 గౌగరేజ061 ద౯6ల0 800 జడు/ 202 జగ 2 2200202 ఇజం 005 ౪ 5రాయు2 5127224 (1909) 11 యులు 160/2 దాటు ఈ య|జణముజుగే ము” 2 కగయులూ (0256 అం 10045 తయయు292

172

ఆంరజుజ్యు. గొక్రంం గంగు 15 00004 రు/5, 6 ఇం హయ /? వరం 19 లక్రం౦౦లుం. తం 2 30612] "ళంయులు, ల ఆంఅల్వ? ౪001066 [01 ల రజుుజం బుసకంలం6 గు ఖు తుయూ/6610 406601, 6 ౪966. 60 $లా6 6 ౧౦ సు? జ? 10 ఇగ6ే ఖ04€ [6 జఃం వెజగంయ2ంరే ఏ 6 [664001 మంాలులుం జడే 54లగకిండ 13 ఆరషంజడం౧. జఖుడి గ009లఫి” [002 16 సఇదంగ2 ౧456 6 1096 15 ఇం పే 9 ంటళు ఇండ 6002006 & కజగం ఇజం.

౨1020 రమకి 2యజం2 “౮౦11664 5రగుజక గస 6ఉ౦ంంజషయజు2 5 ఇ ౧౦9066 3006 08 గ, గౌరజు!1, 541002 తస్పుయు, న... గోరు ఇండ ౦%లా 000/2 20జ0ళే0టుం3 కోరే చీవరేజం2 2షకచంం. 005, ఈ 060ట16 ఇ సంజు 2 7662002 చ రాకా 1 జయ 7ఇయఖజి2 వఖుక్రగడ00 2రే వీంక్రజు 10 60౧6406 భజ 76602062 520119 ₹క1బర్వు”. 116 106066రే రుం వ్‌ రజ ళాంరట యుల 6 ఆయుంఆకుం 05 5గ0రజు 25 ఉంంఖే2యజరా2. ₹6 జకం 0౦906 ₹ఇక్రరష8 [02 5001621 ౪౯26 21 ్యాజమియుంయం? జర రల న12063. 6 01 10 19583 జడ 0రయిలచిప 016 4015029200 1

• ౨౦౦% చం రే ఖం వంలంబుంజంూటం2 కయటుల్తుడ ఎంలబామాటు! (ియంలుఖు. షం జరు 1 1954జఖుర 0006016649 కట్‌ ె 176౧610 కఇ2ర6జయు 2కు 1 19 జంం రన్లో 30మర గంట జాజరఇ ము లుం [0745 గజ”. 26

తీవ [జ్యా తజ జ్య * రజజరు 9 960092 5ళా1666 ఏొగవ; 06 అకురయ్తనిన టు కుజుల ఆ6౦్ప?ఇూ దారం! 0టు6రే ఆంజ 2ట్రైఇమున 1 ్రస్గటనర రగ గగ క2రుగుం జం కాఇయ్యు/ు2 5202921 నీ 2 16 6060664 5 టమ! టబు జర [000666 ౮1 ఇరుగు ఇ సు జేజం ఇ ౪లూ క్రగతుంరే 50216 5010185 ఇగలి జుట్ట నా వెకలటుజు 101 000౪మ0క్ర రాగుం౦912 ఇ ల న. [603 మరే 07 60164060 న త ముర 00అ 21206 అల్పు 6౬ 0ల౦ 16560664 విజజ. 11202 46జ041ల (ఆగు లులటి. కొరక. ఫ్‌ 2 జు 0190066, 16 0016 60౧౦1౯౯ 106 క రమైయా కంక? [2న హాజరు వటి (రీ ఇరాంఅ మన2106 106 ౧146 51 6 00ట00/ 00౧6షంయు 10% కటి 1 160ళరు ఇం6 ౨16౭646 ౧ 76200064 6 10068 166 01 కరుఖ్య మ రజ ఇక్రం2009. ౧6 0ఢఉరుం6 ల క్రలుం6 ఇర ౌ9ష్యూల్మ 6ల౮ షం 60 €6 90264 ల662గల€ యెఖజుశలాసు 6

173 76301219 066౮౧01665] 1 6 966౦౧21966 నా గంయణం. గలగఖ జం రర 96006 0౪1 020) 05 016 1016 గంబక్రగటు 206 రేంంరేం ఇంకే టం! 25 2 క్రంజ౬ 10360001. 16 046 2యా౦వ ఈ06 02306, లాంరిరే, లిం అంగ ర క్రలంరేలా 12 2ంటీం26ూ0క్ర 1076 9208806 8టాగల6 లి 7౬1. [ల మగ0గిర్ర 6 ౧౦౫1011ట5 ఇ5 ఛం] ఇ 6 ల16౬. ₹6 ౦103” 1022 కలాగం6 10 జంపు2! 796 0క్రణటయులం, 6077 0001680601 మ జరంట జు ₹6 0009602066 యు” లో శలువ!65 ఖు మాశ్యా& 52020235 0౯ ౦164 4+యు01ట 10:6 విరుయియిమ్యూ. 15 2159100 10 ౦8౫౫ 611280 5జయు2క్ర4య 00 006 లబ్‌ ఈ40బుజు యలు 9700696 20జుజురయటిం జుర కటూడుక్ర మ1ర్ర26 9000013 48610 క1రం0 2 126 6664102666 206 4ఆ౦ఈ66 5లాగేం63 0₹ 15 5400658501, 0104 లంభ2ః దాాజయిాజాల. ౧౪౦౧౫4 తం! న వగ యయిుజ)ంబము 5౪2021 19 ₹6 టూ2వ2022 క్రళచంరేం00 054 5గ వర గారగజుయే దయుజుుజుముడుైడ 20ఖంట్రుడి [ంగేయజ ఏ6బడూ ₹1ం 1001 మరు లు జు ఇథ01630ల1€ ౧9066610) 00 ఇడజయయ౭రు జుడమత2066 ళం టనం మాయు జంరిల 04102600 02206069. 019ఈ0క్రటుంమిక 56 న 16 అంగరేలగా601 ౧౦౦౫ల అంక/6 రఅయయక్ర టి 16 5టు9[1 206 ౧1౭/6 502 జురే౪66ేటు2 శంఉయాక్ర5008290/20) 26 32క్ర472610502్ర/మ0 నం గడ 609జ2ం0బం2 ఇఓ 72516252 52202022002 గం 2 0222 2060, 26 శం0ష 10 వయ్సు/252 గుంయుం2 2 పంట" 1980 జగ ఇం6000219066 ఇ 16 02 10% ఇయిం2లు66ే 0 06 2౨6642 అంటాము దాయు1 15 తేల6ి 16558క్ర6 గౌలిం జాబు 20టనడ ఇటాంజుణ2 60202 129 00య 0000 66 అముక్రళం డ2రుం6 1659286 0 దజజు2క262 (9టూల26లు, [క . జడే 3206806 (05యుక్ర గంర్రణ). 56 ౧౦౧౫౧063 60916 0) 119 2016 8022 2 910016 120క్రళ2కరి శుజంటు 06 టురలంళం06 9” టం పనే 1ంటని 16 225 ఈలం66ే చం త్రంంలయ. 510ర్లడు “560006 €0 001002 20 606 (1ోటుజా2 ఆళాజు/6 కశ2డ027/2 కబం72) 286 1బముజు!10” 15 9లాగం6 10 ౮౦ ల 9జి! 0040 11260222 967282 ఇయణ/౭:3ఈ/2 (టాం ఓ క్రి 22లో 60ట్చి. '606ే 15 269600 ఓ 211 ఇంగేయా అలుక ఖంల 25 2 5లేగేం6 10 6064 రథ్‌ [00 ల 0065ల 000090 5 బాఘక క₹లుం6, 7060 ఛ₹0౪ 66/6 06 క్రో క జు | యిక గ్రాంటు జర సియా బాప లీ లంగా భగ్న ల సం 0606. ల 20 0ంజో చడం +౧౮ 6ండే. ౨౦ 6 ॥ నా రర క 006 07 600800టో న

త్త ఉండ. ల 21 జరం రం 06000168 082 జు6 72568. 26 యింక ముజ6 అటక 306 6౦ 19 090” 5” 6 అలం661ంయషంగ ఇర 0అ0అ౦ం1ల౫౦6 0 ౦డేళ/06164 బ్రాషయజ్వి ౯66౬06 జురే సంజు "లష౦76 ౫౦౬౫ 6క0 (“1”) జఇగ4] “యం 608 (ఉలి జంక మటు జింకుణ) ఇంగ [2637064 ఇ 0402916 పుంంిములు! 2 ఈఈ 169 0606. 1 119 001100, 16 క్రంళలంకఅగ6 506164. ౧06 పలకలు స క *ఇలక్ష0ళ5 66600 01 60016 జర 1 వషేంళ!ేర 062130 జరుయు!5శల 6 +ల౧ 169. 656 ౬06౧63 5104116406 16% €0 ళ6 960016 60౧06అు66 జడే శం 13 66 762] 96641ఖ150 25 అంవమరుు6రే స 0% 0009606012. ₹గడేంం 70% 90159688 దగంల/కూ రాజు? *ఇగకు 5002008 ల65, టఅషంగుం 60016 "36 ఏం1%90 జరి యజార్రం ౦౮ 96890693 1090ళూ 50, ౦ స్సై?, 70ల 5001609” )7౦ జరం ఇజం4 లయు=జంలి? 6 అకాల ఇంగ గర6 2166 65565 16 జషరేలంం6 26 గల 06411 ఇంంలు(౬006 06016 5206 107 [యంచు 1 ఇ 1 శకులు రజ” 10 రేజ షల. ఏర ౮౪ల/౬ా ౧10163 అగలు3గాల్వ? 6 90%29, ఖుంర0640163, వంగల, ౩260113 షం ఈల వ0%85 01485 (బగు లిగ౭ వబుయఖుు + ౪6625 ంజుండడ! ఖం గెటబుబుకుుఖు, [మజ టజయుం, 3ఇ8జాజరుటుు ఇర కలి / గ య్‌ న వ లం. 56ూ0గంసిళ్రై” 116 న గో 1206516 కంయికం 1 5016006 ఖం6 16000108” 0 ఉదాం 110006 & 90646 016 06కి న 15 277మురేలయుక ఏజ్యు19ఓ బరు తం ళు [మం య9005జ4 జీ 6 రం జు 6 0కి 160016, 6 ఖగాజం5 అం? మ ఏ గంవ్‌ంగం అజ? రజ” 1జూరిలయంక్రం 1 శం న. 6 రల! 00 ్య్‌ గ న ణగరే 5001647 ఖర ల్ల యుం[2ర565 716 ఈ6 ఇజయలం6ఖజుం రలు౦0562063 స 5 ఆంఅరుం” జంరే 60298100. 19 0బు5ంజలు€ వక పష అం౦06141 6020 ఇషట055 చ ౮6౦/౬ చాాణు? ౧౦౧5౩6౮౫66 ఇర 551 ₹లుక20ంకాాడు మలం అస లుగం "గరు వాఖ్య పంయషరమిక ఏ1 తుురజ! జం ఈం లం ల (ల 'న౦ 3 తర గైగ్ష్యా 6520035. 16 2150 6109 ₹లుంజళం0 ఖర 60౧9౯౮ న్‌ రం౦0ర౦ ర. ఓయిు165. [19 6౧జం2 ₹280జు5 0 3282726816 0 0610164464 గౌగాళంంిజాజ,. ర *95ముష ఏ2029జుఇఖ్న2 ర గ చ్‌గ ముంచి, శిసజంరయేటక్సి2 జ061 కజటంంజయంషరేం జరుడంఓ కంటి ము, 152725, ఆే౭క్రజర్త21, జంక. రేలు 26, 9 జిర్నుడ జకం 0 ౫౭౦16 ౪ |02ర29, వొరుయుక్రటు, గెంలుిలణ, లేజు9[6 యి (మము, క! 12063. * “60 ఇరగ 0ఈ్లల

176

న్‌ ౯1 చ 800/3 2క్రరరే ౭0౭60 36 నః కల2 760 28 1లో 2రేకి న అలుల ౬ నట 0ళుగంటు (615 16900 16649 జరిగే 2252 19 10 007 906 రా గ న తం 52962 20 జ6 45. ౨౪గుక్ర కలు యా నం!

2 ఖు గ్రంంల క 0 కలాలు! 00యుల1రలు ఇటలి టాజయండే ఓ 2020640022 ఇ, రకం వంమూయడం లకు. సోటజునుడ 02 క 0 పంటరటిక్ష గలవి జాణ, ₹0క్రడ ఇండ విణుబుయుడ, రడం-

ఓ యుణ 1ఆ600లులున ఈం గం మంల 02000 05 30ముక్షే మం శురే బంయులు ౪ల609 906 1230168 ౧రయురాం 900056 ఇటేలు కలాలు గంం4ం664 [02 2 0105 చయులక్ష 122 ల2! 461009 ట0 10 22క్రజా2 6212 0085025016 ఘంట 2 బయల 2క్రగంం లూక ఇర 60మ- గలది" 46౪6099060 07క్రణం[ం2603 10 పజర్తైులుడను గగం21మ2ై2 62 రల. ఉక 6 ₹26య0002 ంండం0 ౧06 రాజయిపోక్ర విళంక్రమయుది చుం ఇగీలాంంటే6 ౧లాం౦ం0210/ క్తం౭క్రం 6 ఇంటల మం 22ం0 01 రమంక్ర0ంం 6 ాలే?6 ఇంణలు ఇర అత్రంకములం ఇం ఇజం శం ఇంగ 1 ఉతలలానిల2క6ి అలకా 25 రటికుం0ంలలికే 01త్రజయకటాం ఇందయాక్ర 2 06 వసుం ల021 20రే న. ఈ౪6020060% 0 ₹2క్రలకా 06 క లండు! 9౮2వమ0టం2కోవ్‌ జం లరందరలుర్ర 25519066 €0 10656 ప09 చయిహికై ౯0606.

గపటుయ82202క్రటండె 2123212153 2130 పతండ్రమి?. జిలజక్రడణడ2ళ గభగేంరిగ& 61504 కం చాయయంక్ర గంం225 206 రాలణ 10 00964406 కయ” ఛాం9 నై జక 92060121 ౧టంయంమేలం ప శయన. ల 900001 25 పరల 60లఅరు” 966 00 12 21 5002582 (ఆ|౦౫9 ఉలి. 016 0761గ9ిడోకి ఇంక 0 లంత రయయంజ8ం92 ఏయి5ల 1న క 2 0శ్రమమంతితిం[ ల ఢలాంళ06 ఇ0డే ఉంయం2004 ౪010000605 201059 06 నూ ౧6264000 9లో రంం0ంణంంల 101వ 100005 ఇర టే2క్రంన చాంటక్రన బం రికి 1016 గ న 05 66602600, ఉలంంటం ఖుగే కలాతం6. 5గలంపుడో దఈా2212130 అంట మటు/ 900131 కయం!6 లలత 09 26181003 20003 గం! జంట ల్ర& ఇజం, 20001 రజం[య600 నుక య198502025 శ్రం పేం05 యడ 226410 జు4 ₹రేం0 2263 6027ఇటోత్త 006 1655%8్ర6 0% కతంంభడన వాయి 0 శ౦టకడం రం 6 'గేలగం4663 21 అం! ౧౮9౬ లే 6006460086 2మ02 128025 ౧2760 జ్రయిరే 90216 రటయొడ్ర 606422 రంిండు గక్రటం 0262 ఖండే గడల ంపికముణేల.

గ జే 05 20605 జ బరం6 ౪666 39201006, వో జడ 12132020 ఇత్ర. అమింరే 2 న్‌ ఫండం న్న నం ఇంట2ం 6 మఖారు 7/25 ౧౦066018కే ఇక రహయం2ీ& ప క 0 ఇ యకం ౧4౦0ల 19904 ౬ యం భమకే ₹౭క్రజ

176 [00బమురిరేడక కంర 12 1969, 2160016 మఘయంఅలా 0౯3,000 ల బుగే 3,00,000 41అ౦1665 ఖరయు2066. ౧౦6 51 *72ళ& 60౧6440166 సే” వగ లంబలు వాటు” 260 ఏషంజబుం, ౧6 మం, 101 16 రెళ్పుం రయం ర్ల గగజాయ్‌ 1995 ఇరుడషం€66 2 18క్రల యులు 0 గేఆ0€665. 51 ఎఆల/జూ దాము? "913 0౨కి ఇం6 ౦ళులు 00యు€గ65 01 19 158100 05 రుగుు6 1076 6664162086 9లాగం6 జర అంజ 0610ల 4& ౮౫౧౮౩౭ 5000 57006 మిలమయాంలి 10౪2900 జకంయం5 రేజ్చ 0990 16291. 4016 గజం వ! 00960016 92600 6 ౭౬ జయము 964య కఖురం 00 స్య ప జ 00006 01 :అులులుం6 బడే అయలయిలుల గగ6 98 ₹జ/65 ₹766 శంటంయారై క 6600 6 థయగుగల యురి, సంకర కెటుణ జ6 106 కుంసుు2, ఇగుంంు 5% 91 4జుయ వాంలు జుం ఖు? డుంు2 శరం తరలట్తడ )ంలజు వాయు? ఇంమ్యుంక డిలు” 1 09 లలు ఇయజు2 6 లలు దొాాజు? పలంు6రే 42064 బరు! 40 ఈల రలకంక జడే 966 యజంకుంర్ర వర *గంమయు వజు2జంముటు2 ఏళంళజుం. 06 షక్రం కజలఅగుంగ్ర 0మలఅంు ఖుడే ౪౦00ల 1010౪664 916 *రయటంిక్ర 91012 0)” 81012 ఈం రం 00%10% 0 లూ 6ఖటు. 0 ఖారు664 0౪ లలు లుజంంండే గ0166 ఇటు 5182486 జ్వుగా0లుం 00 ₹6 100క్ర 0620. 10 0060] 6 ం0. 06 562 0% లుంుజ్యుంు” 79 0076 ౩8ల€ 2ర6 ర5కయుసంతే జు 16 ౨” 01 కెలంక్రణ! ౪1౦56 ఇకార ఇల6 [0ుర్ల గుంజు? 2 1 ?జూరం న. కొం? ఆలు? లు 310125 0 వఏజ2920టముఖటు, గలం న ల లజుజము. మలు జం షంలు ఖర ఇ జ ఈం )౦క్ర జరీ ర్వేగ జయం )66/2 దొాజ్యు? 0001014666 19 రే” 7664) ఖగ 06 0653286 ఇగళ్ను ౬ ౩214౧26010 ౮21 వరుగ జుం జులు ఇలు 29 6థు౦66 9” 6 కం కత౭థఅయుక ష6గకాషంటం రు! జలగం ఏజుజండ జు నిటు 0060101666 01 6 7251 564 వడుడే5 ₹1ల6, 25 చం ఇరేషక్రం క063 10 అలు 280. 08806 006164 రురు జం6 రంగి 0 96 1జ6 ఇలు వ కరణి? ౧07ల66 హంస ఒం ఇళ్న 0600], ౪19 ఇ జంట 723 రేబ 6౭౯౦౬ వఏ20292 జుం జబు! 1 ౮116 611 210కజ0006 60౧6466686 44 అఆల్విఇక దొళా౭ర్యు” 26 క. ౦ప౯్ర6 6యురష9 02౦;:66 10 1 ౧జఖుజయధ” 6200౬1 60,000 ౯001౬ 1 [1 మం ₹191010. కరే 13155109 09 జ 66 6 రఖ్పుం, ఈ6 0699 ప జ06ే రష్పం4640ం ఖా 6 ఆట నకం 700 ా౦గక్రం6 రేఖ? ఇంగేముక్ర 22 గంటుం & 6 రా '01మ0క్ర ఏ ఇగ 00 06ంబ్య్వి' 10 జక 0 [6 65609 2 బుగగ 0౯ 3మిఆస2 (0006) 0662 ర్క టా ర్ట. కే శ న బ0క్రంజం06 0006402107, 5గగుజు గం చొగుఇముఇజయజ రంకజ్యూలే 9లో

కే77 5౬2663 616 6ేల౦6665 [ం01ముక్ర జుంలుండే 110 10 16876 51 లంఅరూ ఏయు? 21006107 4 1౯౫” 2646695. [ం%/అఈలు, 6౦16 6 5ట0గం66ే 2 ళం6 ?2ంక్రం జర6ే 1ంంళు 0 118 1వ00౪/]166క్ర 0 ౦౬౯ాజూర్వే” ఇ8 ఇల ఇక పాంాలూురయే” జర ౦6లా ఇ0గ160్వ మజరుల5. ళలురుక్ర 018 6190061566, ౬6 రే506606ే9 10 06 1౯౮౦1 ౦10606 ఉుగరలంటటుయపుక్ర ౦ రష” 10 రజ” జయం 0006060016 జగరే 61౯౯26౩ రులు €0 96 ర్రమిలా 902! 0186 510౪%)” 206 910626స్రే” 23 2 062009 800 16265 ౪6 562-00016 9మేంైం (౧౧౦౫6 రల” 566లై66 ఓ వజుంుకలుణు) 10 6 ౧జుంంట? (0066620000అ01 ఇర రలంగం౧. 220జయుి. చయం 19 "6 లంం€ 761800 ₹%” 60016 చంక 0 ంటంటగరేం 26015 6౧8౫2 2క్రంతుగం. 3691669, లాం 19 ఖం 2రిగేండ 10066 2400 2రషం6ం1. 5గ్రంలడు వాణి” క్ర416463 ౧6౦216 పం తుుటకణు రేల ణర8ుంు జడే తముుటం0టుుడటుు ౦9001021 0బయ3 ఇగరే శబటయి!16 7206065. [60916 క్ర 0% 00%” 2 యగ065-00 జర 1జగగేం-00 అర్జాల!1- అం6 0౬62180 ౧624110 68 ం0ంయంలటుంంజడం0 మరే 00మమయటురం0 ఇగురు ఈం ఈఈజం ఉయ2ం2. 5 జంంపే” శేలు00562165 26 66 లంల్వజు 15 & 56657 రే & 94720600 25 21ల0 ఇంం0 ుంకల[ 6 110016 15931000 0£66౬02ముక్ర, లుకక్రరళంలయుక్ర ఖండే 6268 6౦౫16 ఓం చుతూ 0206- 21 జర యురేఖం6 టరం0ల006 10 ఈం 94901006 ఖర యగు అగీర్రలు0ంల ౧6 క్రణజంరే 9౦0౦6016 0026924 తుంుడంుు అధుణు166 6 గ1ల౦+665 26 ₹ళ్‌జర23 0620 ఖర జు 20264 2150. తిండునిత ౨కు 6కుం కుడతముుంత గకంలు6 13 ౧0 ౪౦౧6ల, క్రాం268యం౦1ఇ5 11066 5500ఖు 5రద0129స్వే/800 తంంజేజయజ్యూ?2 21 ౨0 56 511 500 ఖయుఖుఖు/టుుడ టుంటుటు 16లాళు 5%2ర్చు? 23 గంటు 92క్రడూ26 జు ఖు 2. 18 యజగేంంు26౦ లం౦18ే- 10710615 2 యంగ ౧౦11ల. 119 యయుక్ర జటా ఇగురు ంళయింక్ర కి 8 అలా 9మ1మంక్ర జరు *2ర14ళ0క్ర 006060 జు06, 18 మి 4జ6క్ష కయ జంజంు, 15 జంాలుుకంసరుంళ క్రేం 115 ౪6 ₹గరే6 90ళ1రలం, 115 52800 00102664 2జూం1 8 ౪0106 మఇక్ర-జేంగి మగరేజఖురేటు, 113 టంయేంటం 70106, 19 22ిముంుబురు2 లూయి (05-02! 1156 ఆ769), [19 ుంంంలు[జురే 4[స06 10013, 215 00౬ 1051660 9 మము 25002002 0650070086 01659%0క్ర8, 1ంలాళుజరు జరరే 02252620 10 కంట- 3206ే5 ౦౯6గేలఆ0666 ఆలు” డడ”? 5మురయక్ర ఖండే 50ముక టుంంటర్రం, 115 50002108 జంరే 0009101రు0క్ర యర 10 ష0ిఅగేం55 రేలం16టు, 21 11 ఇ ౦264 వాటు *జంసటాటుు. 2రుుడం€ తంజ4క్రంంజేజు (06౦916 షం జ ఇంక 01 16 పయంరటుకై 03660) 10 15 డేసగుం6 07696౧౦6. [6 15 2 ఇ౭ంరలయుక్ర 9జం1 ఇం జఖుం566 01606 *1౦ 19 జజ 00 %క్రగుగుఇక్షం €0 ఆల్వా” 001: ముర 600100లు 06 00౬0607 6 క్రజ్‌? 11916 గలుజే ఆజుజరులరు, 92రయు2జరు ఈం ఈ 00 జర జుజుబుజ2 (లేఖ), దయాడుంక్రణు గొజయిమ2యు, (లంట జంటల) 0 1 6 వంగర

178 ల16ఆ €0టంయుంక్ర ఖు” 107008 జరి6ే ₹క్రలం 0౯ తుంయు2 26630. 10 1990,*ఇ0లు 6అగాంగకరు ౪29 జుంబి సొయ్యుజం, 6 ౧౧466 ౭62ఇ)/2ఈ2 అఖులయంక66 ఖర 0ఖల10066 జంగక్రా!రు గు 5కలుగేలం6 01 ౪662 ౭ సగరుయుఖు2 ఏ ఈం మంజు ంముటజా యం, స ఇర 0రులు జ625 00గల్పగుంుక 6 9699266 01 పంజ06 జుడి జయుక&. 15 వరంఅం6 లముజంుగణుం కలాగం68 10 96 కంం6 జంం6664 60916 0% మం2966002 268 ఖం లఅంలయిం1%” 15 అ5౦01021 71919 60 1696 8625 01౯06క్రరళ5ట000౪ 60 ఈ6 జ6ం166 06౦016 జం6 1ముయేలడ ఉగుంం సంబం హై రులూ 06జటు. వ౮కకంపిక్‌ నటుం౮.క010౫5 ఆ000 00 6 జ50164063 6? 00896721 0[%ర్రంటు (0౭ల౨జాజ్టు వక సుల గంఘళ్ల కోయు తారయ, వర్యులు కాజు? ఇరగ ం00రూలం 60 కర్ర! 0బయిజుంంరు 2 06 68 05ళ00ఇ5జురే5 00003 న! 1050గ0ష9 ఖండే పరుండ సూర. స20ా2 జంర మయి జరుంర్ర ఇరర్డే యుల! టలు గౌజంా౭. గ కబుుజు్య్యు& 5ల౭ 5ణయిరు! (0ళాయిి జురు [0యంురఅంంగాలుం? 0 దగా గముజు లు జయజు/8 రాజు]! రఅంలగ6 28] 01196 107 కులు ఉేంయషంజంంరే జు6 6౦[యయలఅగిరేజ016 ₹01౬ క%ఇ/ లు యుజణయం $ఠగగం65 00౧ఈగ6 €ం త్త ఈఈ అైపక2! రలలంయంమలుకం[చు6 ఫపైం0016 ఇ 18ుక్రల. ౮జి కరు జజ!

గ్రంధప్రచురణ - ఉత్సవ నిర్వహణములకై టే ధన సాహాయ్యమొనర్దిన దాతలు రూ.

1. శ్రీ ముత్తంగి బుచ్చిరామయ్య గారు మరియు శ్రీనుతి యతిరాజన్ము గారు, రాజముండ్రి దైకే1ేర/- 2 శ్రీ కోదాటి వీరభద్రరావు గారు, రాజమండ్రి 2,000/- 3 శ్రీ తుమ్మిడి బ్రదర్స్‌, రాజమండ్రి (పోస్టర్ల నిమిత్తం) 1500/- ఉ ఒక ఉదార భక్తులు, రాజమండ్రి 1500/- క శ్రీమతి ఎ మాలతి గారు, కొవ్వూరు 1,116/- ఈ శ్రీ గుడివాక నమళ్ళినయ్య గారి స్మృత్యర్థం వారి శ్రీమతి సత్వవతి గారు, కొవ్వూరు కేక1ేర6/-
2. శ్రీ తటవర్తి మాణిక్యాలరావు గారు, భీమవరం 1,116/- 8 శ్రీ మానాప్రగడ మల్లికార్జున రావు, శ్రీమతి సూర్యకుమారి గార్డు, కొవ్వూరు 1116/- తి శ్రీ నిడమర్తి వెంకట సత్యనారాయణ గారు, రాజమండ్రి క16/- 10 శ్రీ కొత్త రాధాకృష్ణ మూర్తి గారు, భీమనరం క116/- 11 వికాస తరంగిణి, విజయనగరం 1116/-
3. శ్రీమతి చుండూరు అమృతమ్మ గారు, మద్రాస్‌ 11ఈ16/- క! శ్రీ దొసరి రమణకుమారి, పూర్ణానంద స్వామిగారు, విజయనగరం క116/- 14 శ్రీకె నాదబాబుగారు, శ్రీ లక్ష్మీ జ్యూయలర్స్‌, విశాఖపట్నం 1216/-
4. శ్రీ ఎమ్‌ ఎస్‌ ఎన్‌ రాజు గారు, విజయనగరం 1,116/-
5. శ్రీమతి అజ్జరపు రుక్మాబాయి, రామానుజదాసి గారు, రాజమండ్రి 1116/- 17 శ్రీ మరపల్లి సత్తిబాబు గారు, రాజమండ్రి కమ్ష/- 18 శ్రీ ఎమ్‌ ఆర్‌ జగన్నాధం అండ్‌ సన్స్‌ జ్యూయలర్స్‌, విశాఖపట్నం 1,001/- 19 శీ మంచుకొండ సుశీల రామానుజ దంపతులు ఒ000/- 20 శ్రీ నాగులకొండ వెంకట రామానుజం గారు 520/- గా శ్రీ రమేష్‌ గారు, సీతారామాజ్యూయలర్స్‌, రాజమండ్రి ర516/- 22 శ్రీవి కానురొజు అండ్‌ రమానతి గార్డు | 516/- క్‌ శ్రీ మంచుకొండ తల్లెమ్ము శ్రీరాములు దంపతులు 516/-
6. శ్రీ నాగులకొండ గణపతి రావు గారు 5్‌16/-
7. శ్రీడి సింగప్పెరుమాల్‌ క్‌ వషర్ర/- క్‌ శ్రీ ఎన్‌ వి రాములు అం సన్సు 516/-

27 శ్రీ దాచేపల్లి జగన్నాధం గారు 516ఈ/- 28 శ్రీ దాసరి వెంకట్రానులు (తాతాజీ) అలివేలు మంగమ్మ దంపతులు, విజయనగరం 516/- 29. శ్రీ దాసరి పాండురంగనాధం గారు, విజయనగరం 526/- 30 శ్రీమతి యన్‌ అతన్ము గారు, విజయనగరం 51ే6/- 31 శ్రీ ఎ లక్ష్మణరావు గారు, విజయనగరం 516/- 32. శ్రీమతి యన్‌ వి సావిత్రమ్మ గారు, విజయనగరం 516/- 33 శ్రీమతి యమ్‌ అరుంధతమ్మ గారు, విజయనగరం 516/- 34 శ్రీ డి సన్యాసిరాజు తిరువేంగళమ్మ దంపతులు, విజయనగరం 516/- 35. శ్రీమతి దాచేపల్లి రత్తమ్మగారు, విజయనగరం 516/- 36 శ్రీ దాసరి సన్యాసరాజు, లక్ష్మీ కాంతమ్మగారు, విజయనగరం 51ేఈ/- 37. శ్రీ వాగులకొండ కృష్ణ గణేశ్‌, కేవత్ర గార్డు విజయనగరం 516/- 38... త్రీ నాగులకొండ శింగరయ్య, వరలక్ష్మి దంపతులు 51ే6/- 39 శ్రీ నాగులకొండ వెంకట శింగరయ్య, ఉష దంపతులు 501/- 40. క్రీ ఎన్‌ శ్రీరాములుగారు, మంచుకొండ జ్యాయలర్స్‌, విశాఖపట్నం 501/- శీ. శ్రీ మంగళగిరి జగన్నాధ స్వామిగారు (కొత్తబ్బాయి) విశాఖపట్నం 500/- 42. శ్రీమతి యన్‌, కుముదవల్లి గౌరు, విజయనగరం 500/- ఓ. ర దాసరి యతిరాజ సంపత్‌కుమూర్‌ గౌరు, విజయనగరం 500/- శ్రి మంచుకొండ అప్పలరాజు గారు, విజయనగరం 500/- శ్తీర్‌ ర కశిరెడ్డి సితారాం గారు, కొవ్వూరు 500/- తీర శ్రీ మంచుకొండ స ట్‌ [ వొచుక ౨ సూర్యవారాయణ గారు, జ్యూయలర్స్‌, విశాఖపట్నం 300/- 2డాక్‌ "సొర్యవారాయణ మూర్తిగారు, కొవ్వూరు 300/- 48. డా యస్‌ రఘుకుమార్‌ గారు, కొవ్వూరు 200/- 49 శ్రీయ స్స్‌ శ్రీ యమ్‌ శ్రీవివాస్‌ అండ్‌ రాజ్యలక్ష్మి గార్డు హైదరాబాద్‌ 200/- 50 శ్రీజ రామభద్రరాజు గారు, కొవ్వూరు క16/- నె ల క్‌క్ష శ్రీ యు ఆర్‌ కృష్ణస్వామి అయ్యంగార్‌, కొవ్వూరు 116/- ర్‌ శ్రీ యస్‌ ఆర్‌ రంగస్వామి అయ్యంగార్‌, కొవ్యూర క116/- 53 శ్రీకెవి లక్ష్మణాచార్యులు, కొవ్వూరు 116/- 5డే శ్రీయమ్‌ సుధాకరబాబు గారు, కొవ్యూర్సు 116/- 55 శ్రీమతి మంగళగిరి ర్త యతిరాజమ్మ గారు, విజయనగర్య 116/- 56. కొందరు భక్తులు, విజయనగరం (65/- 57... శ్రీమతి మండవల్లి అనసూయమ్మ గారు 58/- 58 శ్రీనుతి సూరే కాంచనమాల గౌరు క8/-

ఉత్సవ కార్యనిర్వాహకవర్గ సభ్యులు శ్రీ గ్రంధి నాగేశ్వరరావు శ్రీమాన్‌ క్థస్తమాద్రార్యలుగారు శ్రీమాన్‌ సత్తిరాజు శ్రీగ్రంధి జ్యాయలర్సే, భవనం, ఎస్టీట్‌ ఏజంట్‌ రాజమండ్రి రాజమండ్రి రాజమండ్రి శ్రీమాన్‌ 3 రాఘవాచార్యులు శ్రీ గ్రంధి పిచ్చయ్య శ్రీ వి సత్యకిషోర్‌గారు, 3 ౨ రాజమండ్రి ప్రకాశ్‌ మిర్రర్స్‌ సిటీకేబుల్‌ రాజమండ్రి రాజమండ్రి ణ్‌ ఆన శీీరామానుజ సేవాసమితి. కొవ్వూరు నాట్‌ కార్వనిర్వాహాకవల్గ్లము [క్ష] న స్‌! యం గస. ల ర్‌ న్‌ క్రాన్‌ కృష్ణస్వామి. శీమాన్‌ రంగస్వామి శ్రమాన క్షణ చార్యుణగాడు శ్రీమాన్‌ *. సర్యనాశాయగ్గ క అయ్యంగార్‌ అయ్యంగారు కార్యదర్శి చార్యులు, సహకార్యదర్శి ప్రెసిడెంట్‌ వైస్‌ ప్రసిడెంట్‌

జల అ గ్రంథ ప్రచురణ నిమిత్తం విశేష ద్రవ్య సహకారం అందించినవారు శ్రీమేడపా సీఠారామరెడిగారు శ్రీమతి డా; జమీనాక్షమ్మగారు రాజమండ్రిరు 5000/ డ్రరు 5000/ శ్రీ వతాః టల న.

స పవన 'రంగారు కీన్నాావె కట ఎత్యనారాయణగారు భీమవరంరు 5000/ శ్రీగోకులి న జమండ్రి గ కంట ళీ | శ్రీ శిఖూకొల్లి శ్రీరంగనాయకులుగారు శిభూరొల్లిప కయ! శ్రీమతి వెంకటరత్ననుంజరిగారు రు 5000 శ్ర శ్రీమతి లభం సాంజినేయులు

స్రమతి లక్ష్మీతాయారుగార్లు శ్రీ మంగళగిరి బుదర్శనస్వామిగారు శ్థేమాన్‌ సాతులూరి రామానుజం గారు మంగళగిరి గ్లాుహొణ రామాటాకీఎ వద సమతి రాజ్యంక్ష్మిగారు రు 5000 ఆనఎల్‌మెట్ట విశాఖఎట్నం 15-రు 5000/ గోపాల్‌ ఇంజినీరింగ్‌ పర్‌ యూనిట్‌ శ్రాట్‌ ఎన ఇండస్ట్రియల్‌ ఎబ్బట్‌ విశాఖఎట్నం 12

గ్రంథ ప్రచురణంలోను ఉత్సవ నిరర్వహణంలోను విశేష ప్రోత్సాహ సహకారాలను అందించిన వారు నం రా ణల. ము స్నా గ ఆల్లీలీ. శ్రీమాన్‌ డా; ఎన రాజారాంగారు శ్రీమాన్‌ డా, కర్రిరామారెడ్డిగారు క శ్రీమతి ఎద్మావతిగారు శ్రీనుతిబుశీలగారు రాజమండ్రి రాజమండ్రి క శ్రీమాన్‌ డా టివి నారాయణరావుగారు డా; ఎ బ్రసాద్‌ చొదరిగారు శ్రీమతి పద్మయశ్తీలగారు రాజమండ్రి 1 మ? న్స; శ్రీమాన్‌కేదార్‌గారు ్ట యం. గో జ్‌ ౭ రాఖి శ్రీమాన్‌ గ్రంధి బుబ్రహ్మణ్యంగారు త ( (౧0 || శ్రీమతి రాణ్యలక్ష్మిగారు ల ఎ రాజమండ్రి ఫ్యా కీ | క హూకోగక

అం స్ట | క. ॥ న్‌ ఇ ర! గ సవల స్టే ్‌ . (మం స్కై న. క్ర హీమ్‌ న. సి ప | బె క్‌

ఫ్‌. సె న రల | ” 2 టం టల ఆలీదా వడిం స్టే. 1 “తో భే య న్న. ల్‌ చ ల? సి స్తా. * స య లా లోలో వం చాళ క్‌ సో హః | ॥ ళో ఎత 27 ॥ / డయా , షై: | ॥ 1 ప్న ఇఆభొడ శ సు / | లా | | న శే . | తాం గం - సళ నట స గ. " సు. | ఖ్‌ 1 శకట (నే క ; | (1 | హా లభి క్‌ ॥ టా సే. ఒం 3 ॥ |. ళా వ్‌ న. న. . "ఇ ,2 రచి? శ వా ల ల న వ. తో కటకశ

• |. వ. | ల! ర శశ /్‌ షి న మ. న టం స్య ల ళం మం అమీ షి న! ర గ్‌ భు? స | ఏ మే స 2 య్‌ వ ర క నక లఛ పనన ననన పటపట నన వయ ప టం కా పుణ్యాంభోజ వికాసాయ సాప ధ్వాంతక్షయాయచ । శ్రీమాన్‌ ఆవిరభూద్భూమౌ రానూనుజదివాకరః ॥ . 5 రా" యా అటి . య. " "