Telugu Shaivagamamulu Vani Visishtatha - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

గ్‌ లా త్తే న. తై. న యం జమా ఏ ' పాం నాడా ఓ న. గ క. సు ల కోలో క ప. ఇ క స్ట పున తన్‌ భి! వ? కం క న్‌ స స ర్యా య లే [| లో వుం ప నం. ( ల టీ, నము న పళ స న! ॥ టన స “ లేసు ! ః క్‌! జ వ. టో టేల్‌ ల గ్‌లలా ఫే న. శ . మ సయ ఆకల చ నాం! | వల్లో స క స్త వీ న్నాం సి 12 " , య క / న ” ( ల టాం లే. న్న - ॥ +! ఇక నభా స. ౪ స్స... శయన! శ ౮ న్‌ న! వక్ష చ - లా కాల వర ప ల్లీ - మః *వక్షు వ న షా ॥ దా యా న మవమవో వుం చనం. వ్‌ంతం పాపం 1, "క (| డి శ ॥ గ ౯ ఠి జీ

నివజ్లానము-శ ఇ నె వాగమములు - వాని విగిష్టత మపహాపానునతి యోగము అనెడి ణ్‌ 4 ల జ చిన్మయ దిషి న. టీ (ల లో ల గ న్యు. న యో? గయా టరు వ్‌ న నట. | దయయ య (1 (శ్ర వినష్ట శివారై సత సిన్టాంతి వ్రివ_ర్తకాచార్య, పూజ్యపాద, జగన్లును సు శీ శ్రీ నీలకం నివాచార్యులవారు భ్యాన న్లోము : ఛన్ముత్రివుండా0ంకిత దివ్యమూ రిం రుడద్రాత్ష కంకణ లలేన్య-ర దండయుగ్భుం। మటల సంపూజ్య ధృ తేష్టలింగం (న్రునీలకంక బుఫ దేశిక మూనతోస్మిః

పధ మ ముద)ణ 1080 వంతులు; 1000 , శ న్‌ [1 నా ర? త % [ళన ఉప ల య్‌. ల్‌ మూల్యము: రూ, 5-00 ఇ గలధాల్ర రత శి య వంగా వలు (40. నంత 9. 2 త్త న్‌ య లో సో నాటో గం (0 పైదూ లాడ్‌ 00 ఏట వకాశే కలు: (శ్రీ వైవమహాపీక ము, (ఇష్టస్ట) విజయచాడ-11 ముదణ: ఎశ్వేరియన్‌ '్రింటింగ్‌ స్కూలు (శ్రీనగర్‌, విశాఖవట్నం-16

జె వాళ టై మములు-వానసివిని ష్ట త ఎనో* లె భ్‌ నక మం సనన షా = . శ. శ వం క న జలే యా క న శ ళం క సం | వ ట్‌ పహ , షన లం టకప? న న న ల భర. క. 1. స స యం 1 న | ఖ్‌ న [౫ ల పం. శీ నం లీ హహ ౧. నం ష్య వ న 7 న వ. ర ర న న ౯ శ నీ ఇస ఉల్‌ న చు వ య, లి కం ళ్ళ 4 సం భాస ల జ ఫస వప, కజంం వప చో టు చ. | ర్‌ | ( య. పప “ ? ్గ న స వు ఎం టైం ఎయు క న మ లు వై /. క్‌ ళ్‌ టం 4 ప క్‌ ళీ ను నే న్ను శ న న స హన్‌. న ర న న? టా కు న కం టం నం ల నీ. స ర స టా మ నైన - గ. “నగ ల 1. గ్త్‌ ల భ్‌ న యళ ల వట్ట ననా గ వ కర జ లూ నం. తా అం తంగ గ క రయం. ఈ కడ ఈ స 7 7 స న్స్‌్సై వ మహావీర |(వధమాధ్యష - (తవా (వధమాభ్యమల్యూ (శ్రీ నీలకంఠ భామ్వ శ ల వవచింతావముణి వ జ ఇ ణె వంభా వ్యాఖ్యాతలు (బహ్మావధాది "తా, నే గం క్ట రలు అదా యా వాయి నా యం థి ధక_ర్తలు, మహోపాధ్యాయుత్యాది బికుడాంకతులు నగు శివయోగి (శ్రీ మ-దిగొండ ని "దిగాం ని

విషయ సగాచివ 1, అవతారిక క్ష ౨, నివాగమములు శల 9, ఆగమ విఫెగములు 15 శ, చివాగమములు వెైదికములు య! ర, పామవతయోళము లి 0, శివజ్ఞానము 2 "గ, పడధ్యాత్థుక శివనృష్షి ల 8. _జ్యోలిక్షింగ స్వమావము ( వటమ ) 9, లింగావిర్ళావమునకు కారిణములు త్తే 10. లింగార్భావము శీ 11. శివలింగోపానన చేసినవారు జరి 19, శివ యోగాభ్యాసము క్‌0 18. దళావధానములు క్‌కి 14, శివయోగ కత్య్యూ విభాగము క్‌ఫ్‌ 15, మట్‌స్థల నిర్ణయము ర్‌ 16, శిఖ కర్చూర యోగము 67

ఉపోదాతము యు

శివాగమములు పరమేశ్వరుని సదోోజూలౌది వంచముఖో ద్లీతములగు కతన 'వేదతుల్యము లగుట నిన్సంచేహము, అవి సిద్ధా న్మము లనబజగి జ్ఞాన యోగ, క్రియా, చర్యా పాదములతో గూడి ఐహీకా ముష్మిక ప్రదముల్తై నకల లోక కల్యాణ నంధాయ కముల్తై యున్నవి, ఎట్లన,

సగుణ నిక్షుణ శేదముచే శివోపాననా విధుల బోధించుటయే గాక సర్వజన, జీవనోవయు క్తములగు గాామ-నగర-పట్టణ-అలయ విగ్రహ వాన్లు శిల్పములను వకలింగ-పంచలింగ-నవలింగ-_అహ్హో _త్తర నహాన్రి లింగాదుల కర్షణాది ప్రతిఫ్రాదులను జీర్ణోడ్ధార- నిత్య నైమిత్తి బృహాష్హిత్సెవాది, విధులను సంగీత-నత్య-గీత వాదత్య- ధనుక్వేద- ఆయుర్వేద చ్యోమయోాన - జలయాన రధ - శకట, హాలాది, నిర్మాణ విధులతో చతుక్టశ విద్యలకును చతుష్షష్టి కళ లకును ఆశరములైై యున్నట్లు అందలి తన్తాావతార, వటలములు సూచింపుచున్నవి. ఇప్పుడీ యాగమ భీదములుగాని, శ్లోకనంఖ్య గాని లభించుటలేదు. అయా భాగములకన్య చేశగమనమో శ్నీణించుటయో, మాక్చులతో బ్ర)కటింవబడుటయో జరిగినదని శలంచవలబపి వచ్చుచున్నది,

శీవలింగోపాననా విధులు- అముష్మిక్‌ ఫలాక్టులచే. నేటికిని అభ్యసింపబడుచున్న కారణమున పాశువత యోగా ఖ్యానము, చిన్నయ వీచ్లూ విధులు ఆచరణలో నుండి కాలమహిమచే భిన్నము లుగా జొచ్చినవి. అందులక్రై శే వాగమ సాంప్రుదాయముల

11 విలిస్తికొనుట ఆచరణ శీలురకు అవసరముగ గన్నట్టి శ్రేవాగమూా చార్య బ్రవ్మా(శ్ర్ర) మల్లంవల్లి జ్వాలావీరభదు శాస్త్రుల వారిని ఈ శై వాగమములను గ్రంధము రచింపుమని ప్రార్థించగా, వారు మా ప్రక్టన మన్నించి వ్రాసి వంపియున్నారు.

శీ జ్య్వాలావీరభద్ర) శాస్త్రిగారు ఉభయ భాహావీణులై శెవాగమ విశారదులైై. (శ్రీ శైవ మహావీక పండిత మండలి సభ్యున్తై యున్నారు. ప్రస్తుతము మచిలీవట్నమునందు విశ్రాంతి కొను చున్నారు. జవ నంప్రూదాయాను బన్హ్హుల్తె, శివపూజా దురంధరులై , శే వాగమముల యందు విశారదులై న వారు (శ్రీ శా్రిగారొకంశే అన్ననూ అతిశయోక్రి కాబేమో! వారు రచించిన గ్రంధములలో 1, శివనందర్శన విధి (అచ్చుపడినది 2. కై వాగమములు-చిన్టుదీమూ (అచ్చువడినది) ఇంకనూ అచ్చుకావలసిన వానిలో! 1, నివమహోత్సవవిధి ఏ, శివవతిఘ్రోవిధి క, శివసంస్రో శ్రణవిధి, శ, శెవాగమ కారికా, అను గంధములు, ఇంకనూ కొన్ని ఉవన్యాసములు గలవుః

ఈ శై వాగమములు- చిన్నయదీత్ష ఆను గ్ర ౦ధథధము శైవాగమ సంవ)దాయాభిజ్ఞుల శకంతయో ప్రాముఖ్యమైనది, ఇట్టి ఈ గ్రంధము. (శ్రీ .ైవ మహాపీఠకము. ద్వారా వెలువరింప బూనుట ఎంతయో నమంజనము,

“మాంసో యధాశ్నీర మివాంబు మిశ్రం” అను సామెత ననుసరించి యదడాక్థముల గ్రహించి విష్ణ్రలు తరింవ గల్లుటకు చ గ్రంధ మెంతియో నుపయ్యుక్తము, (శ్రీ శాస్త్రిగారు. ఇందలి

-వికేవములన్నియు కారణో తత్తర మకుటో_త్తర - చంద్రుజ్ఞానాద్యా గమములనుండి గ్రహించి రచించి యున్నారు గాన అనునర

వీలనే న! ణీయము, వారికి మా శ్రైవ మహావీకము. తరఫున నమస్సు మాంజలు లర్చించు చున్నాము, వారికి వరమేశ్వరుడు ఆయురా రోరై్యశ్వర్యముల వ)సాదించుగాత యని పార్థించుచున్నాము, ఈ గ్రంధ ప్రచురణక్షై ఎంతో కృషిచేసిన (శ్రీ కంభం పాటి పార్వతీకుమార్‌ గార్కి, ఎశ్వేరియన్‌ ప్రింటింగ్‌. స్కూలు విశాఖపట్నం వార్కి మా కృతజ్ఞ తాభి వందనములు, శెవాచార ధుగీణులు (శ్రీ అన్న చేవర సుబ్బారావుగారు తమ మనోధనముల ఆజ వగ్రింథ ప్రూచురణశ్రై వినియోగించు చున్నందులకు వర మేశ్వరుడు నంతసించి ఇతోధిక ఆయురారోగ్య నంవదల వృద్ధి నొందించుటకైై. వర మేశ్యరు బ్య్రార్థించుచున్నాము, చాకికి నర్వదా కృతజ్ఞులము, కాశీనాథుని శరభయ్య అయ్యవారు (శ్రీ శైవ మహోవీరము.. (రిజిష్టక్షు) విజయవాడ.....11

(శ్రుశిచాయ గుర చేనమః అవతారిక యోగీశ్వరుడగు (శ్రీృష్ల భగచానునిచే ఐశ్యరమశు సీ పాశువత యోగమే అనుష్టింవ బడినట్లును, డాననే ఖాను వరమ మాహేశ్వకుండై విశ్వరూవము అర్జునునకు జూపిసట్లును అణిమా దృష్ట “సిద్ధులకు ఆకరమైనదీ యోగమనియూ నీవు గూడ ద్‌నినే అభ్యసింపు మనియూ చెప్పినదే భగవద్లీత, ఇందు పదునైదు పర్యాయములు ఈశ్వర మహెాశ్వరాది శబ్బములే వాడబడి, ఇతరద్రైవ వాచకములు వాడబడక వోవు టయూ “రూఢిక్యోగ మవహరరి” అనెడి శాన్రృన్యాయము అను న్తంఘ నీయమగుటయేే, దీవికి తార్కాణము, భగవగ్షీత యందలి అధ్యా- శజ్‌_6 శ్లో భూతావా మాశ్వరో వీన్‌ వళృరింస్వాను దిస్టాయ నంభవామ్యాత్ము మాయయా? అమట వే శ్భవ। ఈసౌాన నృర్వవిద్యా నామిాశ్వర స్సర్వ భూతానాం బ్రవట్టధివతి (రృహసళోథధి వకర్పృవట్లే శిడోడే:2ఒస్తునడాంం శినోంో శృ మాయాన్తు వ$కృఓిం విండాన్న్మాయి వంచ మహేశ్వరం జ్‌ ణ్‌, ఇ న కో ఎజ్‌, నవ డో రెండు శృత్యర్థముల చువబ్బంహూాయమా. శేసి సక్షి విశిష్ట

ల డగు పర మేశ్వరు రూవమే తనది, అని నిరూపించి యున్నాడు. అభధ్యా- క్‌=6 శ్లో యోగయుక్లో మునిర్చహ్మ్ళేనచిరేణాధి గచ్చతి!.- తాః ఈ యోగాభ్యాసి. బ్రుహ్మభ్లూతుడ్లై. అచిరశాలముననే సిద్ధి (నిర్వాణము) 'నొందగలడు; వ్లో॥ సర్వభూతస్థ మాత్క్మానం సర్వఘాతాని చాత్ధుని ఈయ లే యోగయుస్తైత్మా సర్వత) నమదర్శనఃః తా! దీనిచే పాశుపత యోగము నందలిదశావధాన విధినినిరూపించి యున్నాడు, అధ్యా- రక్షక శో! అవజాన_న్తిమాం మూభాః మానుషీ తనుమాశి)తం! వరంభావ మజాననో మమభూత మహేశ్వరం[__ దీనిచే “ఈశ్వర నర్వ భూతానాంో అ ెడి శృత్యర్థమును "తాను మహేశ్వర “భూతొనిగా వర్షించి యున్నాడు, 10-86 శ్లో! యోమామజమనాదించ. వ్వేత్తి లోక మ హాశ్వెరం। “రుడద్య్రాణాం శంకర వ్యాఒస్మి అసి చెవ్చగా అడ్జునుడు సూడ, షక శ్లోః ద్రష్టు మిఛ్యామిాతేరూప మైశ్య్గరం' పురుషో త్తమ” అని

లీ న్సీ ఐశ్వరముగు ర్లూపమ్మన్తే .జూపుమన్నియెనుగాని విష్ణురూప నో శె గ్‌ ఆ గ్‌ మును జూపుమని మూత *ము-కోరియుండ లేదు, అధ్యా- 1-8 శ్లో! * దివ్యం దచామి తెచతుః వశవ్లమే) యోగ “మైశ్యరం | అను (శ్రీకృష్ణ వచనమును బట్ట గూడ తా నభ్యసించినది, అర్జునునకు -జూవదలచినది 'పాశువత యోగ నంసిద్ధియే; అని తెలియ వచ్చుచున్నది. అధ్యా- 119 న్లో 5 మహా యోగీశ్వరో చూసా] దర్శయామాన పొస్టోట్టు వరమం రూవమైశిరర। 28 న్లోః రూవం మహతే బహువక్త) నేత0)ం " మవేబోహాేి బహు వొపహపూరుపాదం, బహూదరం “బహు “దంష్టై) శ-రాళం దృష్ట్వాలోశా'వ్రువ్యథతాస్త్రభ్యాఒహం। - 40 శ్లో! నమోస్తు తే సర్వత వవ నర్వ | సర్వం సమాప్నోషి. తతోజఒసి సర్వః న్లోః అపశ్య డ్రోవకేవస్య-శరీ గే, పాండవన్క, ఛా! “అనన్నం విశ్వతో ముఖం, శ్చృత్రి॥ “విశృత్తశ్చక్షునున్నవిక్యతో ముఖః).. అనుశృత్యువ , ల డి బృంహణము గావింవబడ్గినద్భి

టా 19 న్లోగ్‌ దివి సూర్య సహస్రన్య భ'వేద్యుగ పదుస్థితా। యది భాన్స సదృశీస్యాల్‌ భాన_న్తన్య మహోత స్హైనః॥ ఇట్లు జ్యోలిర్లి గా విర్ళావము చూవబడినది, 16 వ్లోః వశ్యామి విశ్వేశ్వర విశ్వరూవి”'__ అని కాళీ విశ్వేశ్వ రునిగు వ్ర)బోధింవ బడినాడు, అర్జునుడు, న్లో॥ (వవీద-ఉగ ఏంత వేదం రూవం” అని కోరగా “బహూన్య దృష్టపూర్వాణి వ శ్యాశ్చ ర్యాణ” అధ్యా-17 శ్లో! మయా ప్రనన్నేన తవాథ్టునేదం రూవం పరం దర్శిత మాళ్ళుయోగాత్‌ | "లేజోమయం విశ్యమన_న్త మాద్యం య న్మేశ్వదన్యే నదృష్ట పూర్వం॥ "ళాః ఇదంతయూ నా యొక్క 'యోగాభ్యానము వల్లనే (ఈ మహిమ) లభించినది, నీ యందలి అనుగ౦హముచే ఇతరుల శెవ్వరికిని అదృష్ట పూర్వములును, అశ్చర్యములు నగువానిని నీకు 18.11 న్లో ఇదం శరీరం శౌంచేయ శేత్రమిత్యభిధీయతే। వతదో్యో వేత్తితం పావు: మేత్రజ్ఞ ఇతి తద్విదః॥ వేత్యజ్ఞం చాపి మాంవిద్ధి.” 20 శ్లో వ)కృతిం పురుమంచైవ విద్ధ్యనాడీ ఉభావవి! వృ। మాయాన్తు (వళ్ళతిం వింద్యా నస్థాయినం తు మహేశ్వరం॥

ఫ్‌ న్లోః నశివేన వినాశక్తిః నశ క్రి రహితశ్శివఃగ "తా మేత మేత్యజ్ఞలు, వికృతి పురుషులు, జీ వేశ్వరులు, నదనత్తులు, శివ _క్తులుు లింగాంగములు.అ నెడ్లి ఎేవాగమ వరి భావ వాడబడినది, అధ్యా 18-28 వ్య =, శ్లోః ఉవద్యుష్టాను మన్తాచ భర్తా భోవ్లామ హాశరః। వరమా ల్బేతి చాప్యుకో జేహేస్మిన్‌ పురుమః వరః 1కి-24 స్లోః య వవం ఫురువం వే త్తి వ్ర)కృతించ గ్నుగైన్సహ నర్వధా వరర్తమానో౭ఒ పిన నభూయో౭భి జాయే! విక్‌ న్లో ధ్యా నేనాత్త సని వళ్య న్ని "కీ చిదాత్యాన మాత్మానా। అన్యే సాంఖ్యేన మయూోగేన కర్శయోణేన వావ లే! సమం నశ్వేషు భూలేషు తిష్ట్టన్హం _వర మేశ్వరం। నర్వస్థిత మిశశ్వరం _ వళ్యన్‌. హి! ఈక ఫొందరు ఇ _కీయోగము చేతను మజీిషొందటు సాంఖ్యయోగము వెతను కొందటు కర్మయోగము చేతను, సర్వ భూతములందువ్నట్టి వర మేశ్వరునిగా ధ్యానించి కనుగొనుచున్నారు, 15ఒకీ న్లో! తమేవ వాద్యం పురుషం "వవ ట్యే। యతః వ్రవృత్తిః విన్ఫృతా పురాణీ॥ 1/-ళ్లోః యో లోకత్రయ మౌవిళ్య 'భిభ ర్యవ్యయ ఈశ్వరః ఉత్తమః వురువ్నన్యన్యః వరమా ల్మేత్యు. జాహృతః॥

ర్‌ "తాః ఎవ్వరివల్ల నుండి అద్య ప్రకృతి (మూయవీశక్ర్రి 'వెలువడినదో అతడే మూడు లోకముల (న్వర్షం మర్త్య, పాతాళ ముల) బ్రవేశించి భరించుచున్న ఈశ్వరుడు, అతడే ఉత్తమ పురు షుడు, అవ్యయుడు. - పరమాత్త ' - మొదటివాడు, "అట్టి అది పురుషునే నేను 'సేవింపుచున్నాను, అధ్యా 18-61 న్లో ఈశ్వరస్పర్వ భూతానాం హృ్లే కేఒద్దున తిష్టతి! భ్రామయన్‌' నర్వభూతాని యంత్రా రూఢాని నూయయా, 62 శ్లో! తమేవ శరణం గచ్చంాలా” శ్లో! తేశ్చసాదాత్పరాం శ్వాన్లి మధిగచ్చ్భసి__, ఫ్‌ బగ కి, క! న్లోః స్దానం పాగవ్యసి ఇాళ్వతం__ న్లోః ఇతి తే కానా మాఖ్యాతం గుహ్యాద్గుహ్యూతమం మయా। త అష్టనా! యే వర మేళరుడు సర్వభూతముల యొక్క వృాత్చబేశము నందున్నవాడై. తన మాయవేత యంత మందున్న వారినిగా గిర గిర త్రివ్చూచున్నాడో అట్టి జేవ 'జేవున, మహో దేవుని శరణుబొందుము, అతని అన్నుగహము వలన శాన్లిని బొందగలవు, అదియే శాథ్వతమగు స్థానము, అని సూచ్చించినాడు రధ క జ మజీయీ.- ఇది వర మరహస్యమైన 'జ్ఞానము, ఇంకొళ విషయ మును గూడ చెప్పెదను, అందు నీ కెద్ది ఇష్టమో అట్లు చేయము, అధ్యా 18564 శ్తోః। ఖఘోూయః। శృణు మే వరమం వచః ఇహ్హీఒసి మే దృథఢమితి తతో వవ్యామి "కే పాతం!

7 65 న్లో 11మన్గునాభవ మదృక్ష్లో మచ్యాజీమాం నమసు్కు-రు ఎమామే వైష్యసి సత్యం తే ప్రలిజానే ప్రి'యోసిమే!! అధ్యా 18-66 న్లో! సర్వధ ర్మాన్‌. పరిత్యజ్య వమూమేకం శరణం వంజ। మయి భక్తిం. వరాం కృత్వా మూమే వైవ్యస్య నంశయః॥ శా! అర్జునా! ఇంకొళ ముఖ్యమైన మాట ఇప్పదను- వినుము, నీవు నాయందు మనస్సునుంచి నన్ను నమన్యరించి నాకు భక్తుడవై నన్ను జేవింపుము, నాకు ఇష్టుడవగుటచేత సీ్‌కు హిత వును "జెప్పితిని. సర్వధర్థుములను విడచి జీ చెప్పినట్లు చేయుము, నన్నే పొందగలవు, అని ఇట్లు భ_క్తిమార్గములోని భ క్తుల సేవయే ముఖ్యమను స్‌లిని వ9బోధించినాడు, న్లో విమృ.్రైత్య దశేషేణ యభేచ్భసి, “తధా, కురూ--- అను టచే నేను ఆరాధించిన పర మేశ్వరు నారాధింపుము లేదా పర మేశ్వరు పరమ భకక్తుడనై న నన్ను ఆరాధించినను నీవు శాస్తి నొందగలవు, అని చెవృగా- అస్టన ఉవాచ; 184/8 శో నహ్జో మోాహః స్టృతిర్గభ్థా త్వ(త్ర్రసా దాన్టయాచ్యుత స్థితోస్మి గత సంచేపూః కరిహ్యే వచనం తవ। శ్రా॥ కృష్ణా! నాకు. మోహము తొలగినది, నీ అనుగ హము వలన సంబేహాము పోయి జ్ఞానను గలిగినది. నీవు చెప్పినది వేయగలను” అని యుద్ధ సన్నద్ధుడె కాగల శార్యమును నిర్వ_ర్తించిగాడు,

రి (శ్రీకృష్ణుడు పాశుపత యోగము" వభ్యసించినట్ట్లును, ఉవ। మన్యు మవార్షి వలన దీశ్షీతుడైనట్లులు -- స్టాం చేవచిదంబర టి 34 అధ్యా శో|| ఇతోహి చెవకీ సూను మువమన్యు రదీత్వయత్‌ టి. ఇతశ్శ వాగమాన్ధాంశ్చ నకృష్ణోఒ బోధి” తన్నుఖాల్‌ || అనికలదు దీనినిబట్టి “శీ వాగమములందు; పశతిపాదింవబడిన షాసునవత యూగముచే అభ్యసించి అణిమాద్యష్ట సిద్దులును పొందిన (శ్రీకృష్ణుడు విశ్వరం, మా హేశ్వరం, వర మేశ్వరం అని తన యోగమును బ్రస్తుతించి యున్నాడు, అఆ యోగ" మహీమనే అష్టనునకు జూపియున్నాడనుటలో నావంతయూ నందియపడ నవన ణన మ రము లేదు, £) భారతే సౌప్షిక వర్వణి!। అశ్వన్టైమను గురించి. శివవచనం॥ తో! నత్యశావార్టవ త్యాగ్రైః తపసానియమే నచ" శాంత్యా భక్త్యాచ ధృత్యాచ కర్ణుణా మనసాగిరా। అహం యవ్యృవ తారాధ్యః కృస్షేణా శ్రీష్టకర్ణుణా తస్మాదిష్ట తిముః కృష్ణాదన్యో మమ నవిద్య లే॥। దో9ణ వధానంతరము అశ [వౌము వ్ర)యోగించిన అగ్నే యాన్ర్రము వ్యర్థము కాగా విచారించు సమయమున వేదవ్యాసుడు వచ్చి- భారతే “దో్రణవర్వణిో

త్రి ఫ్లో బీవ "జేవన్య. చింళత్యాత్మా. అజేయోా విష్ణురవ్యయః సర్వరూవ భవం జ్ఞాత్యా లింగేఒర్చయతి యఃవభుం! తస్మిన్నభ్యధికాం పీఫతిం కరోతి వృషభ: థ్వజః! ఇతి న్డోః జన్ఫు కర తపోయోగ్వాన్త 'యోస్తివచ పువ్క_ులో:। తాభ్యాం లీంగేఒర్చితో *దీవ _న్వయార్చాయాం శు యుగే 'తా॥ నీకును .కృస్తాష్టనులకును జన 1 కర (ై: తనస్సు 'యోగములు-ఇవన్నియూ నమానముగ నె కలవు-గాని వాగు నర నారాయణులుగ వ్రుప్‌ యుగము నందును 'లింగమునందు పరమే శ్వరు బూజించిరి, నీవు విగ్ర్యహమునందు ధ్యానించి పూజించీతివి, అందువలన నీకు: వారు అజేయులైరి, వారు.పరమ మాహేశ పలు కావున వారి యందు వృషధ్యజుడు (శివుడు) అధిక (వీతిని జూపుడదు 9 నరనారాయణావతారములలో శిఫనుపాసింట_చి అడక్జునుడు పాస్‌ వతాన్ర్రామును పొందుటయునారాయగణుడు నహన) కమలార్చనజేసి నయనార్పణము జేయ వర'మేశ రుడు సంతుష్టి నొంది చశాాయుధము నిచ్చి వరము లిచ్చుటయూ-- శ శంకరభగవ త్పాదులు వర్ణి చి యున్నారు. 4 (శ్రీకృష్ణుడు వారజాత మును లేంబోవునపుడు' శివు శో! ప స్స్‌ న శ సీ; పుళామైనాక మ్తూశ్రిత్య తృప_స్త్వ్వమక ర్లోర్యథా తదామమవచః నే నంన్ఫ్యృత్య స్ట మూప్వ్నుహి! అవధ్య _న్వ మజయ్య స్వం మ _త్తళ్మూర తర_న్తథా భవితాసీ త్యవోచం య్యర్తతృధాన తదన్యధా॥

10

"తాః నీవు పదివరలో మమనాక “వర్వతము మోద అరువది "వేల వత్సరములు నన్ను గురించి తవస్సు చేయగా అవధ్యుడవు, అజేయుడవు, నాకన్న సీవు బలముగలచాడవు కాగలవు మొదలె న వరముల నిచ్చియున్నాను, గాన వానిని జ్ఞువకము 'జేసిగొని దైర్య మవలంబించుము. పొమ్ము.” అని జెస్పినట్లు హరివంశ పురాణ మున జెవ్పబడినది,

క, (శ్రీళృన్లుడు తన వశు వలిత్వమును, బాల్య మః? నుండియూ పసుల కావరిగను, గోవర్థనోద్ధరణముం 'జేసియు, తన కుమారునకు సాంబుడని 'పేరిడి అహరహము సాంబశివుని స్సణ "జేయుచును సార్థకతనొందించు కొనుటయూ లోకవిదితమే,

“శ్రీకృష్ణుడు పాళువత యోగమునే అభ్యసించినట్లు యేల గ్రహింపవలయును!

య్‌ లోకత్ర)య మావిశ్య భిభ_ర్త్యవ్యయ ఈశ్వరః॥

శృతిః ఈశానన్సర్వ భూతానాం బ్రహబ్టీధి పతిర్చహ్ముణోఒధి వత్మిర్చహ్మ శివోంయే=.స్తు నదాళశివోం[ో

త్చృత్రి॥ “భావగ్యాహ్యూ మనీడాఖ్యం భఇావాభావ కరం శివం శళానర్మ కరం బేనం యేవిదుస్తే జహు_న్తనుం[”

న్లో॥ తమిశ్వరాణాం పరమం మహేశ్వరం తంధదైవతానాం వపరమంచ చెవతం। వతిం వతీనాం వరమ వరస్తాల్‌ విదామచేవం భువనేళ మిడ్యం॥ ఉవనిమది, శృతిక। యదాచర్త '్రవ “చాకాశం -వేష్టయివ్య ని మానవాః!

• తీ

తదా శివమ విజ్ఞాయ దుఃఖస్యాన్తో భవిమ్యతి।

11 'తా॥ ఎవ్వడు ముల్లోకములందు వ్యాపించి, భరించు చున్నాడో, సర్వ విద్యలకును, సర్వ భూతములకును విభు 'వెవ్వడో-అతదు బ్రహస్టధివతియూ పరబ్రహ్మృ+స్వరూవుడు, మహో 'జేశ్రడు, వర మేశ్వరునగు శివ్రుడేనని లెలిసికొని ఛ్యానించక పోయి నచో దుఃఖా నము నొందలేడు, ముక్తి గలుగదు, అశాశమును చాపవలె చుట్టుట నేర్చిననాడే శివుని ధ్యానింపక మోశ్షమొ 'జేరగలడు, కానరెండునూ అసంభవములే అని “శ్వతాశ్వతరో విద్వాన్‌ ' అ త్యాశ్రమిభ్యః వరమం వనిత్రం ప్రోవాచ సమ్యగృష్ట్రి నంభు జువంి అని "శ్వేశాళశ్యతరోవ నివచాదుల చేతను, జ్‌వాగ మముల యందును నిక్షయింపవబడి యుండుటయే మ'ఖ్య కారణ మని తెలియదగియున్నది, గ్‌ )౦ంధక_ర్త మల్లంపల్లి జ్వాలావీర భద్ర) శాత్రి

నీవాగవువుు:లు

శివాగమములం బరమార్థము వై వారాధనము,. ఇది నగుణ నిర్గుణ ఖఛదమున నిరూపింవబడి యున్నది,

సగుణమనగా : పరితి వస్తువునందును పర మేశ్వరుని లీలా విగ్రహముల భావించి పూజించుట ద్వారా అమ్మగహమునుం బొందజూచుట-

నిర్ణణోపానన అనగా నిత్యా నిత్య వస్తు వివేకము, ఇహాో ముత) ఫలభోగ విరాగము, అరిషడ్వర్గజయము, నమదమాది పట్క_ సంపత్తి ముముయుత్వము. గలిగి నిత్యతృషప్తుడై, శాన్నుడె నిర్ణణతో సపానన, అంతరంగిక పూజాధ్యాసాదులతో నివోవాం భావనయా శీవైక్యము నెంద జూచుట దీనినే పాథఘుపత యోగము ఐశ 66 యోగము అను పదములచే వాడబడి యున్నది, దీని అను ప్టానముననై నద్గురువుల నాశ్రయించి చిన్నయదీశ్స నొంది మడధ్వ శోధన ద్వారా భ స్టరుదా9త్త వడత్చరీ మహామంత )ముల సేవింపుచూ స్థూల సూత కారణ శరీరముల ఇష్ట-ప్రాణ-భావ లింగముల థరించి లింగరూపుడై - భక్త - మహేశ్వర పిసాది ప్రాణలింగ శరణ ఐక్యస్థలముల నెడి కత్మ్యుల నధినోహించి. ఆచార లింగ గురులింగ శివలింగ చరలింగ వ్ర)సాదలింగ మహాలింగ ములుగ ధ్యానించి దశావధానముల వలన నిరంతర ధ్యాన ఛారణ సమాధుల నభ్యసింపుచూ బ్‌పహ పొొణ మనోభావముల లింగా రృణ గావింపవలయును, ఈ విధాన మే శివాగమములం బేర్కొన బడినది, గాన శివాగమములు వాని ఫేదములు, వాని బామాణ్య తయూ వివరించవలసి వచ్చినది,

శ్రీ కామికాగ మే! న శివానమ మిదం ఫుణ్యం శృతిమూలం విము క్రీదమే తస్తాత్పడా 'సేవనీయం._ కారణాగమే!. న్లో అగత శ్ళివ'వత్తే భ్యః గతస్తు గిరిజూదిభిః! మహేశ తత్య/కధనొచాగమః -శధితోద్వీజః తాః శనివాగమములు పుణ్యములు- వేదమూలములు-_ ముక్తి నిచ్చును, పర మేశ్వరుని వంచ వక్ర ములనుండి బయలు'*దేరివగట్వా బ్రహ్మా మొదలగు 'వారిచే గ్యహింవబడి వర మేశ్వరున్ని 'వరతక్య్వ్‌ బోధశములైవవి గాన అఆ..గ, మ,, శబ్లము నిర్వ చింవబడిన గ కిరణాగమమే॥। శ్లో. ఆచార్థ కధ న్హాద్దివ్యగతి ప్రాప్తి (విధానతః ఎముహేశ తఠత్య కథ నాదాగమః .కధితః వ్రయేక్కన తాః వైవా 'హారములను, శివ. దీషూవిధులను,” మో పౌాప్పికి సాధనములగు. శివలింగ వ్రరిఘ్రా పూజూదికములను మహేళ తత్వ వ్రతిపాదకములగు మడధ్వములను, మ్ర్రింశ త్తత్వ ముల వివరించునది ఆగమమని వెవ్చబడినది, తో కామికాద్య జితాంతాశ్చ సద్యోజాత ముఖోద్భవాః। దీపాది సుప్రభేడాన్తా వామబేవ ముఖోద్భవాః। విజయాఖ్యాది వీఠాన్తా అఘోర ముఖ నమృువాః। కొర వాఖ్యాది బింబాన్తా తత్ప్చూరుమ ముఖోద్భవాః। గ్‌తాది వాతులాు తాళ గ్‌ ఈ శాననుఖ సమ్భువాః॥

కిగ్ల అవి ఎవ్వి యనిన

త్లో శామిశం, యోగజం, చిన్త్యం, కారణం, త్యెజితం తథా! దీప్తం, సూత్తస్జం, నహాస్తుంచ, అంశుమాన్‌, సువ) భేదళం' విజయంచైైవ, వీశ్యానం, సాాయంభువ మధానలం వీరంచ శౌరవం వైన, విమలం, మకుటం తేధా చన్హ్రజ్ఞానంచ, చింబంచ,. పోన్లీతం, లలితం తధా సిద్ధం నంతాన, శర్వో శే పార మేశ్వర మేవచ, కిరణం వాతులం వైవ అష్టావింశతి నంహితాః॥

శామిశే!1--

న్లోః అష్టైవింశతి భేదేన సిన్ధాన్తం శృణు తత్వతః।

శృతి ఈశాన స్సర్వ విడ్యానా మోాశ్వ ర స్సర్వ భూళతానాంఅను శృతి వాక్యమునుబట్టి సర్వవి ద్యాధివతీయగు వర మేశ్వరుడు వక్షం శోతృ-కాల భీదములను బట్టి ఇరువ దెనిమిది యాగమములు 201 ఫదముల నొప్పి సిద్ధావ్లములు, నంహ్‌ తలు ఆనబటగిన వటలములచే నొప్పి అనంఖ్యాకములై న శ్లోక వరిమితిగలిగి యున్నవని తన్త్రావతార వటలముల 'జెస్పబడియున్నది

15 ల స స ఈ తలి ౩) శి పి స్ట్‌ కై 2 తయ స? క జ్‌ శ ౨ న టప క 1...” య క్‌ 56 లొ ర్గ క్షే ఎ య హ్‌ అ

1. ళల జైలే కర ట్‌ సట శశ రట న క ఎల్‌ పేల కళ. రసల. లీల ల ౨౩ఛశలనళల కష శ₹జేళ్టీబ ( చ చి చిట టి టా న! ఎల రంత ఎ %బొం లీ 2 కైసా ళ్‌ షష | 6ం్రి ఖ్‌, ఫర జు ణే చల్లే శ్రీ న్‌ శ న! ళ్‌ ఇ ళ్‌ వ క శై . |? ల ఇల్లే ణ్‌ లి శ చి జ గ్‌ లై ణ్సి స క ల్లీ న్‌ గీ ఇ 8 ఫ్‌ సై జ జ్‌ ట్‌

క్ష విరి వ ౧5౦, నం న అ [1 ళ్‌ ర్‌ం న ప! శీలి శి / చి నో [ళ్‌ ళం తల హ్‌ రసాని న్స్‌ హా డు క్ల 28 ల్వా క కం? న్‌ ళ్‌ పశ శతచి! ల్లి స శటీరక్‌ి సజ హ్‌ వ బ్‌ ర్స్‌ ల గ గ ౫ హ్‌ న ర వ 9 లాట 20 ర * అ క ర ళీ = ల కే య త +) ఆ చింత గల ఠా ణ్‌ [ల ధి] ద రేం! రల 2 8 ఖిటి 6 గో య చె జే గ ళల 2 నల్ల 2 ల్‌ మ 1 ౫ ర్స్‌, 2 హం కీసి ల్‌ ఉళైతాన్ల చ ధ్పశైనో స పే కె లీ. న్‌ జగ న్‌ ర్‌ యే ల్లీ వ న న చ స నహ స వశే న న గ య చర చచ ల్‌ వ్‌ సం శ 7 వ్‌ లి -శ్చ్‌ారి ల ణి తి ఆ ర్‌ +ళ్లి క ఇజం రా వ = న ఫ్‌ జ్‌. ఒం య హం ళం కే. సొట్ట శ్‌ళ్లి 'న్హ జ జ ౧౧ షా ౮ | న (్గే హె ట ణి న న గ ్త శె లే టే త్త ళ్గ స్త త జ్‌ ర గ్‌ గ్లో గాన్న ష్‌ ల స జీ చ ల చీ [2 0 న 1 క్త హా ర రః ఇగ న

కై

౧ 6 శిత్తి ౫ ర ౭ శ్రంళ్ళాి కం జ భాశ్లత్ట ౨ రేల ర ట్రా ష్‌ 2 కే స స | బి ఖాత 2 సా న్న | 270 శ్వ స రాయగడ యా తిక రిచ్‌ లా, ను 1 ఫె నభా న ర్‌ 6 సగ జ్లి కా ంం ల షం జ సన్‌ల భత శ్ర౪శ్రలిణ ఎలి ర్‌ స (న్‌ న్‌ శల రో, 22 న వశిపే ం వి ే రయ్‌ వరల ఫో ఎ హే స కం" ల ల్లు పసు స న చ గే న స స త క ఫో స స జ స స వ గ ణా శి జాకి పం శ సత్ర దడ్త ని ఖి షం క్ష ప న స స న సఖ గ నో త ను ద న

న దయ ళేకు ద జీ ం

సలు ర్తి

ఎ కం స్ట (న్ని జ శని ళ్‌ హెళ లై ళా క్‌ శే ష్‌ ఇ 2 ౮ ల ర ణి చ్తి చ. 4 24 స ష్‌ స గ్‌ 2 నో నం. 2 నే 26 న్య 51 న్‌ 7జీ ళా గ్‌నకృ జ ల

18 ఆతు = నం ల్‌ ఎప కిన శికటడీ | ప ళన న్‌ న గా ౨. ఠం ఇచ హం గ శజత్తాం ల న్‌ ర్చి ఏ ఫా ౦ శఈఏ జ ఇ ఆస్‌ య సా వేం భఖ చ్దీ ౧ [౧న ర్ల పా నా! (లో ణ్‌ణి రితి ప గ తి ద్‌ 0౧ _ ల్‌ ౨౨,౧౦ రా ఏవ భే యో నల శస ల్‌ గా గ! సంత శీ. ర్ప ఏ క లాజి చట 6 1౫ శీ రని స 7 వ స క చ ల స సా స్‌ ష్రగ్‌ గన నేర జ జ న న గ ౧ జ హా శ ఢా ఇ ఇ క సా స స 7 లాగా రక్ష న వ వ 1 త స సల నం గ గ స స య యం + 2 సమ జ ద ళ్తు కె భయ నై ఛీ టి య ఇగో ఠా లై2 6 నా అ రా ఖై పై ఫి ల క సం. భా క భ్‌ య సయ భఖ గ ర స ఇ అలం చి దిల్‌ కీ సనో ల్‌ ష్‌ ౪| [5 న్‌ గ స్నేహం ళ్‌ నా న డీ - ళ్ల్‌ళ్లీ ర్స్‌ క న ఇవ స్‌ ద్వే స్‌ 0 యి స్‌ స్ట్‌ సం జ్‌ జ్‌ క్‌ ద్‌ లా ధ్‌ ష్‌

ర్తి న 0 కి ౯ వ. స | సే సి సెక 2 స0డ్లీ స ఇ న ని 5 రా దా న భు గ్త్‌ జ ఏ “బి య్‌ శ్‌ జే = గ్‌ త్రి క స్‌ ల వ గ ష్‌ క ్‌ క్ష్‌ భ్‌ ॥ చచి ల ల్‌ ంళ్ళం వ్ర ఫోన హంతా వత టే వెర్‌ ట్టు సీ ళం స జ్యా (2 లం ఉప్ర వ 1 న హ్‌ ల బా 4 | యశ్‌ బ్రా త్తి రా ౨ ౦ 2౧ రా వ శం జై 26 ళల 1 ఇ క! ఎ స ౧. వమ వి (౬ దాల్చు ద శై న మ గ 6.౨౨ 5 ౦ శే న ర ప స ఎ ళాల. ౮ త న క స ల చణ లి ఉం వ్‌ 7 దీ 6 ఖ్‌ 6 ధి ౧0 లి ౯ ః. ల్స్‌ కా ని (గ చ౭ న! 1 నో టై నా కై బై శే త్‌ో స్‌ ఇ 79 రి ర్శ ఛి ల న్‌ లే కే నన స. క న్‌ న్‌ త క్ష ష్‌ న్ల్‌

శ ॥ లగ ఏ యణ గార్గి న న స్థల సట క స. ల్‌ స్జ్‌క 4 చచ న క చళ్ల కంకి స స్‌ క స్ట్‌ జెట్‌ వ. స స ణో త శ గ... ఉసి షి

య వీవాగవువములు వైదికవుులు అఆగమములవై దికములను (వధ యొకటి లేక పొలేదు, గాని శివాగమములు వైదికములే, శ్లోః వైదికం తాన్సి)కం చైవ తధావైదిక తా_న్త్రికం!

వైదికం శైవ మిత్తుుక్తం శైవం వైదిక మేవచ!

శేవం పునశ్చతు్ఫేదం చామం దవ్సీణ మేవచ;।

మిశ్రం, తుదైవ తు సిద్ధాన్తం తేషు సిధ్ధాన్స ముత్తమం

అష్టా వింళఛలి భేబేన సిర్ధాన్హం శృణు తత్వతః "ొమికం యూగజం చిన్త్యం “ఇత్యాది”

"తాః ఆగమములలో _వైదికములు, 'తా_న్త్రికములు, చఛైదిశ 'తాన్వి కములు గూడగలవు, అందు _శెవాగమములు 2 దిశములు అవి సిద్ధాన్త్వములను సంజ్ధలో ఇరువ దెనిమిది, కామిళ - కారణాదు

వ్‌ ఖ లను పేర బ్రసిద్ధినొంది యున్నవి, 'యోగజాగ మే: న్లో॥ శృతి మూల మిదం త_న్త్రంో_ అనియా కామికాగ మే:- శ్లోః శివాగమ మిదం పుణ్యం, శృతి మూలం విముక్తిదంొ- అనియూ జీదారఖండే”- ట్టోః ఆగమానాం స్వయం శంభుః కర్తావేడాను సారతః అనియూ చజెవ్బబడినది,

లై విచాగమ విహితములగు కర్షణాది ప్రతష్థాన్హము, ఉత్స వాది ప్రాయన్చీత్రాంతము. నిత్యపూజానై మిత్తిక సంపోోత్షణా దులందీ కిఫంది విధమున వైదిశ మనస్త 9ము. లువయోగింవ బడు చుందుటచే శై వాగమములు వై*'దకములని న్పష్టవడుచున్నది, లత్రణోజ్థార క్రిియాయాం; త్డో॥ చృుత్యుంజయేన మ_స్త్రేణ మధ్య -ేఖాం వపూర యీత్‌ ధా ఎంకి జ భా న శ్‌ బ్రహ్మాజిజ్ఞాన మన్త్రణ బిహ్మేఖాం వ9)పూర యేత్‌ ఇదం విష్ణ్వ్‌తి మ్హ్ద్రేణ విష్ణురేభాం (వపూరయేత్‌. ళ్లో। హోమారంభా (త్పపిష్టాన్తం జవం కుర్యుశ్చ జూపినః। కుర్యు్వేద నిదో జావం యధాద్వార చతుష్టయే శ్రీసూక్తం రుద)నూక్షంచ పావవమూనంచ మైతృకం! వృషాకపించ శ్రైవంచ బహర్హ్భాచః పూర్వతః పశేత్‌ 1 "దేవవతంచ అరుణ్యం జ్యేష్టనామ రధ నరం! ఫూరుషం గతి మేతాని సామగోదవ్సీ తే వశేత్‌ | రుద9ం పురుషసూ కంచ శ్లోకాధ్యాయం విశేషతః। చ్రాహ్మూణంచ యజు]్వేదీ పహారుణ్యాం దిశిచోచ్చశేత్‌ | బ్రాహ్మణం సీలరుద్ర)ంచ, వశేదుత్తర తోద్విజః” ఇతి సుషవ్ర)ఖేదాగ మే న్లోః బుగ్య్వేదీ పూర్వదిగ్భాగే యజుర్వేదీతు దశిణే! వన్చిమే సామ 'వేదీతు, సౌమ్యేవాఒ ధర్వణో మతః॥ "వేద పారాయణం దితు పర్వీరన్నవ రే ద్విజాః వేదా నాద్యన్త తన్సర్వాన్త తద్వేద విదన్తధా। బుక్శాఖా వింఛతిః వక్తా, యజ శ్మాఖాశ్ళతిం మళతాః సామ శౌఖా స్పహాస్రస్స్యురాధ ర్యానవ కీ రితాః---ఇతి

28 శారణాగ మేచ్‌” శ్లో! అ_్త్ర్రేణ నంహి తా మై): మూలేన వణ 'వేనచ | అర్చిలైశ్శివ సూక్షైశ్చ శ్రి సూతే నచ పావన్వైః। సంన్నావ్యలింగం వీరం చ వృమం (ఎహ్మాశిలాదికం! ఎంత్‌ కామికాగమే- శో న్వ స్వ దిక్సం స్థితాన్సన్వే మూర్తిపాః పాఠజూపకాః। వేదాఘాఒధ్యయనం కుర్యు స్వే "వేద విశారదాః- ఇతి అవబృధస్నానవట లే!- న్లో అఆసించే చ్వ్వెదివై ర్భుంతె 0: బుగ్యజూభిన్సదో దలై ః1 జేవైశ్చ నంహితా మన్వైః తధా పాకువ లేనచ। వీవం సంస్థావ్య "దేవేళం జలకీ9డాం సమావయీల్‌ ॥ 9తి మఠటియూ _ వలువురు పెద్డలీయర్థమునే నిస్ధారణచేసి యున్నారు కూడా- 1 నూతనం హీ'తావ్యాభ్యాయాం (విద్యారణ్య స్వామిఖిః) న్లోః కామికాద్యజి'తాం తాన్తాశ్చ సదోంజాత ముఖోద్భవాః!ఇతి లి సౌందర్యలహరీ వ్యాఖ్యాయాం శంకరాచార్ర్యైః న్లోక నిగమ శివాగమావభిన్నా సమాన కర్త ఠి ల్వేసతి పరన్పరోవ జీవ్య మన్ర త ప్రైత్తుక శ్వాత్‌ 7 ఇతి ఫ్‌, శ కంఠ శీవాచారె్య్యర్చహ్ముమిా మూాంసా భాస్యే- శో[ వేద శివాగమ 'యోక్ళేదం నవ శ్యామః 'వేదోవి శివాగమ వవ 9ఇి

గ! శీ, _ శ్రైమినీయ న్యాయమాలా విస్త "కే “సర్వా సూపనిమత్సు య్ర్రతీయమానం పరబ్యవ్థీ, తచేవ శ్తైచాగ మేపు, నృష్టి, స్ధిె నంహోర, తిరోధానాను గ్రహా లక్షణ వంచకృళత్య సిద్ధ్యర్థం ఈశాన తత్పురుపాఘోర వామ చేవ సదోోజాత లక్షణానాం మూర్రీనాం వ్ర)ధాం (ప్రసిద్ధి) వ్ర)గుణయతీతి-” క, (శ్రీ వ్రైవ మహాపీఠకాధిపరిఖిః శ్రీ నాగలింగారార్ర్యైరపి విద్యాస్థాన వినిర్ణయేలో “ప్రత్యక్ష శృత్యవగత కృత్యనుప్రానా శీకశ్సీత అంగీకలాప ప్రపంచన వరాణాం కల్చసూత్రాణాం- “వ్రత్యత్ష. శృత్యనవగత నీవమహీవమా తత్పూజన ప్రకార (వతిపాదన వరేభ్యోశ్సై వాగ మేభ్యోవ్యవర జత్యం సిద్ధ్యతీతి” శినమహిమ్నః _శృత్యనవగతి ల్వే యధాగీతాసను భగవతా (శ్రీ కృష్ణేన- న్లో నాహం వేబేన తవసాో- ఇత్యాదిభిః నివమహిమ్నః వేదాతిశాయిత్వం అవాకస్టాన సగోచరత్వం చోక్తం- కించ న్ఫృ్ఫృతీనాన్తు, పురాణాని, శాస్త్రాణీ త్యాదీనిచ కించిజ్ఞ బుసిప్రోక్ర ల్వేన శె వాగమానాం శృతి॥ “విశ్వాధికో రుదో9మహార్షిఃల ఇతి వేద వినిగ్జిష్ట జో న్డ్‌ జ మహాక్షిణా సర్వజ్ఞైన శివేన పో క్త త్వేన చ కల్చ్పసూత0 స్ట ఖకి పురాణేభ్యోపి పా్రామాణ్యాధిక తేన కోవీ శంకావకాశ; “ ఇతి సుష్టూక్షం””

ల్‌ 6, నిర్ణయం సింధ్వాది ధర ొతుప)జేతృళిరవి లింగప్రతిస్టా నిర్ణయాదిషు మూలం సిద్ధాన్త శేఖరం (గంథో క్త మేతి లిఖతం సిద్దాంత "ేఖ్బరస్తు, నకల వాగ మానుసారీతి (వశాశితం “ఇ ల్వేవం నకల శివాగ మోంక్షరీత్యా” అనియూ శ్లో! కృతాగ్నిబ్జోమ.యిక్వెన్త విశ్వనాధేన దీమతా! న్నవనం కధితం హ్య్యత యధాగమముదీరితః[! అనియూ తా[ సిర్ధాన్వములనెడి శ చాగ మముల ననుసరించి వ్రాయబడి _ సిస్హ్యాన్త శేఖరమని. వేరు పెట్టబడిన దగుట్టచేతను, "వేద 'వేడార్థముల జదివి_ అగ్నిష్టోమాద్దు లాచరించి. సుశొత క క ర అభి శరస బ్రాల లె శిల వథగామియగు విశ్యనాథుండు శివలింగ వ్రితిస్టా న్నపని'ర్భనాదుల ఎ. వాగమములనుండ్‌ గ్రహిారచియు౦డు టలేత నువ నిన్ష్యయ సింధ్వాది ధర్ధుశాన్ర్ర వుణేర్రలీగ 9ంథమ్లున్తు బినూణ తమముగ నంగీకరించుటం _బట్టియ్ణూ శ్ర వాగమములు వైదిోములనియే ధృవ వ్‌ ం వ్‌ [౯ ఆంధ్ర)రాన్ట్రీయ చతుర్వేద 'వేదార్థ వ్రవ_క్రలగు వైదిక శిరోమణులచే ననేక విశంసల నందియున్న “సళా (శ్రీయ రుడాభియేకవిధి” అను గ్రంధము ఈ క్రింది. విధ మున వేదములు, ఉపనిషత్తుల కన్నను _ కె వాగమములే అధిక తమములు అని నిరూపించియున్నది. క్షా అష్టాదశ సువిద్యాసు మామాంసాపి గరీయనీ! తతోవి తర్క శాస్త్రాణి పురాణం “కేధ్యవవచ। తతో౭పి ధర్థు వాప్రాణి 'తేధ్యః గుర్వీళు9తిర్ష్విజ తతోప్యు పనిష్మచ్యేష్టః తతశ్రైవాగ మోఒధికః ,..9ఇతి

2 అవె దిళశాగమములనగా:- చా కర్మ: శో! నలేషాం మాయయా జాతం గోవధం గెతమోముని!। ళ్‌ శీనావీ హేతునా క్షాళ్వా ఫవాపాఒతీవ కోవనః! భవిమ్యధ(ఠరయిా "ాచ్యూః మవోపాతకిభిన్నమా:ః॥ ఇతి గౌలమాభి శప్తానాం శ్రీ శూదంకుణ్ణనోళ కాదీనాం రతుణార్థ మశతాగ మావఠారః __యధా శో, వవం నంచోదితో రుద్రః మాధవేన మురారిణా! చకార మోహళాస్త్రాణి శేశవోపి శివేరితః। శో కాపాలంలాగుడం శఇాక్తం ఖైరవం పూర్వ వశ్చిమం। న. +తథాన్యాసని సహస్రశః! .-- ఇట్టి అవైదిక విభాగముందెలియక, శివాగమముల వై దికమని కొందటు సంశయింవ జొచ్చిరి, ఇంఠియేగాని నిజము అదికాదు,

పాశుపత యాగము న్లో శివజ్ఞానం శివేభ క్షి శ్శివాచార శ్శివవతమ్‌!

శివ లింగార్చనా సక్తి శివయోగోహి వంచధా!

'౮। శివుని తెలిసికొనుట - శివునియందలిధ క్తి శివాచార ముల నాచరించుట - శివ వ)ితములం జేయుట శివలింగము నర్చిం చుట యందచానక్రి-అను భేదములు గలిగియుండునది శివ యోగము, దీనివలన నంసారబంధ మోశుము గలుగునని శృతి చెప్పినది,

శృతి॥ “వత మేత త్పాశు వతమ్‌ తిత్సమా చ రేన్ముముక్వుర్న

పునర్భవాయ”

“వత మే తత్చాశు వరమ్‌ వశుపాశ విమోాైయో” అనియూ కలదు.

దీనినే పాశువతయోగమనియూ, ఐశ్వర యోగ మనియు శె వాగమములు బేర్కొనినవి, దీని ఆచరణయే చిమ్తయ దీశ్షూ విధి రూపించినది,

ఇది వక్‌ _ పాశ -_ వతి విజ్ఞానముతోం బతియగు వర మేశ్వరు. నుపాసించు. వ్రతమును “దీ[్షతళో గ్రహించవలసి యుండును,

1, వకవు=అనగా జీవుడు, అన్వతంతు్రడు, అజ్ఞాని - కర్ణ బద్ధుడు, సుఖ దుఃఖముల ననుభవించుఛుండువాదు,

ఇ. వతి= అనగా నృష్టీ - స్థితి - లయ, రిరోధాన-

28 అనుగ )హములను వంచకృత్య పారాయణుండు, స్వతంత్ర్రడు- జ్ఞాన స్వరూపుడు,

3, పాశము = అనగా. బంధము - మాయా స్వరావము శివానందావిర్భావమునకు విరోధియగు. కర్ణము. అనుభవించిన గాని తీరనిది,

ఈ బంధము ఐదు విధములు,

1, మ్రైందవము, 2. నోధము, 8, ఆణవము, 4, మాయికము ర్‌, కార్జికము

వీనిచే జీవులు బంధింపబడి విషయ వాసనలచే. వీడింవ బడుచూ ప్రకృతి రూపనునగాన ౧వచ్చుచుందురు,. జీవుడు శివ క్షూనమునొంది పర మేశ్వరు నుపాసించి. పాళశములం 'చెంచుకొని నివునిజేరుటయీ మో శ్షమ్మూ ఇది? సాల్లోళ్య - సామోీవ్య - సారూప్య- సాయుజ్యములను "చీర చతుర్విధ మై యుండును, దీనికి దీత నొందవలయును,

దీముుయవగా నేమి శ మ్ల దీయలే హీ శివజ్ఞానం శీయలే పావ వంజరం। తస్యాద్దీ మైన మోత్షస్య శారణం పో్రోచ్య లేేబుదై:॥

తాః నివజ్ఞూనము నిచ్చునదియూూ, 'పావపంధనుల శ్షీణింవ "'జేయునదియూ గాన శివదీకయే. మో్యకారణము అని చెప్పం బడినది,

శివ జ్ఞానము

శృ౭ి॥ ఓంకారో లింగ మాహుః

శృృతిః న్స మి ల్యేకాక్షరం బ్రహ

ఆఉవాగ మే! షడధ్యాత్తా నదాశివః న్లోః లియలే గమ్యుతే యత్ర జగ బేతచ్చరా చరం!

తెల్లింగ మితి నిఖ్యాతం శివతత్త సను నివ్మ-లమ్‌!

"తా! ఓం కారమే లింగము, ఓం అను నకాశ్షరమే, వర బ్రహ్మ స్వరూవము, ఇదియే మడధ్యాత్ళశమగు సదాశివ నంరూవము, వ్‌

ఈ యర్థమునే ఆపస్తంబ మహర్షి గాయత్రీ 'మంతోవ "జీశము కంక ముందుగచనే

కుమూరం వాచయతి”ో శృత్తి!! అధ్యనా మధ్వవశే శ్ర్రష్టస్వాధ్యనః పార మశీయ” అని సూత్రించి యున్నాడు,

తాః ఓ అధ్యవతీ! అధ్యలలో (శేష్పమగు “అధ్వయొక్క- పారమును పొందింపుము. ( చేర్చుము ) అని ఉవవీశుని చేత "ెస్పింవ బడుచున్నది ॥

అధ్యములన నెవ్వియో! అధ్వపతి యెవరో! 'తాను జేర దగిన (గేష్టాధ్యయెద్దియో! శివాగమనుల యందు వీని వివరణ మెట్టిదో వ్రతిమానవుడు. బిలిసికొనదగి 'యుండుటచె “వివరింపం బడుమున్నది.

80

జ్ఞానపా టే _ కారణాగమే!|-

శ్లో శాాన్యలతీతాచ, ఇాన్తిశ్చ, విద్యాచైవ, పితిష్టకా! నివృ త్తి క్చేతి వంచాత్నా కలాధ్యా వరికీర్తి "తా ఆసాం వష్బూంగ గర్భత్యా తడ థ్య్వాత్మా నదాశివః।! మన్రైధ్యాచ, వదాధ్యాచ వర్జాధ్యా భువనాధ్వశః। తత్వాధ్వాచ కలాధ్యాచ మడధ్యాన ఇమే మతాః।

సుషప్రభే చాగమే._”

న్లోః అధాతన్సం ప్రవమ్య్యూమి అధ్వనశ్చ నమాసతః। అధ్యానం షడ్విధం ప్రోక్తం త త్వాధ్యాది వీనాయ॥। తళ్వాధ్యా ప్రధమం విద్ధి, భువనాధ్యా ద్వితీయకః। మన్త్రాధ్వావై తృతీయన్తు, వశ్తాధ్వాతు చతుర్ధకః వడాధ్యా వంచమం ప్రోక్తం కలాధ్యా వమస్టమం స్థ ఖ్రలేం! షడ్వి ధ్ర రధ్య భిర్మాన్స న్స విశేచేక మిోశ్యరం॥

న్లో తత్యా ధ్యానం నమాసేన భూకటాహోదికం శృణు! వృధి వ్యాదీని మాయ్యాన్త మధ్యా వైవర్ష్య తే కమాల్‌ 1 కాలాగ్ని శతరుదా?న్తం బ్రాహ్టీండిమితి కీర్పితం। వృధక్క_టాహ కో ల్చేధం యోజనాకోటి రుచ్య లే! కాలాగ్ని రుద చేవన్య తస్యోన్వై భువనం విదుః। అనేక కోటి రృుదెస్తు వ్యాప్యేదం సుష్రతిష్టితం! సింహాననం మహాద్‌_న్తం నానారత్నోవ శోభితం! సహాస్రద్వయ పిస్తారం సావాస్ర శతకము(చృయం!। యోజనాశత సాహన్ఫుం శరీరం వర్మ ఫ్ట్‌లే క9మాాత్‌ ॥

( సశేషం)

వే న్లో ఇచ్చాజ్ఞన క్రియారూవ విలనల్లోచనత్రయం। జ్జాన చంద) కలాదూడం దశదిగ్భాహు మండితం! వంచబ్రహట్టత్ధువదనం పంచసాదాఖ్య వ కకం! శీ్రీనుత్చంచాశ్త రాశార వదనాయిత శోభితం! నమన్త మన్త్ర రూవంచ వర్ణబ)హ్మూ కలామయం। నివ్ఫత్త్యా జాను వర్యంత మానా భేశ్చ వ)తిష్టయా!। ఆశళ్థాం విద్యయాము క్ర మాలలాటన్తు కాన్త్నయా!। తదూర్థ్యం శాన్య్యతీళాఖ్య కలయా వరినంయుతం! వీవం పళ్ళ కలారూపమిదం సదాశివం వపుః॥ అ వాగమేుుా” 1, శో చతుర్వింశ త్యు త్తరం యద్భువనానాం శతద్వయం। ళా వాటి భువనాథ్యా సనంచిన్త్యా రోమబ్బందడాత నా విభోః। 9, * వంచాశ దు్రద9రూపై స్తు వశ్షైర్వన్తాధ్వ కల్చనా। అసౌత్వగాత్మునా చిన్త్యో "చేవ దేవన్య ళూలినః। 8. ” స్త్తకోట్‌ మహామనైై9ః మూలవిద్యా నముద్భవైః। మన్తా్రాధ్వా రుధిరాత్హాసౌ విచ్చిన్త్యః పార్వతీవ తేః। శ “అనేక భేద నంభిన్నా మన్తా?ణాం వదనంపహాతిః।! పదాధ్యా చింత సనీయన్స్యాచ్చి రామాంనతయా విభోః। న ర్‌, వృధివ్యాదీని మజ్రింశ తతా న్యాగమ వేదిభిః। ఉశ్రాన్యమి భిస్త త్త్యాధ్వా శుక్లమజ్జాఒ స్థిరూవధ్వత్‌ ॥1 6. ” శాన్య్యతీతాశ్చ శా నిశ్చ విద్యాచైవ వ)తిప్టితా। నివృ త్తిక్సేతి పంచాత్యా కలాధ్యా సంప)ికీ ర్మితా। అఆసాం వంఛాంగ గ రృ త్వాత్హడథ్యా నచదాశ్లివ।॥

ఏలి గా న్నాస్తి చేహోఒస్టి రుధిరం నమాంసం న్నా_స్తికించన। స్ర౭ిచింబమివాఒదే శక్రదావ మివాంబరాల్‌ | జ్యోతిర్శ 'స్రాయతయా సిద్ధమిదం సాదాశివం వపుః! తధావికల్చ నామాత్రుం 'శలావావ్య ధ్వనామిదం॥

'ళా॥ _నిమృ-లమగు శవత_త్త్వము శా _న్యతీతాది వంచకళా త్మశమై మడభ్వాతుకమగు లింగగూవమున సృష్టి స్థితి లయముల కాధారమై ఉపాసించు వారల కు క్రమమున లింగ్రైక్యమును బ్ర)సాదింపగలదు, +

జ్యోతిర ్రయమగు ఈ లింగరూపమునకు ేహూముగాని, అస్థి, రుధిర, మాంసాదులుగాని "లేవు, అద్దమునందగలి వంతిబింబము వలెను ఆకాశమున గనబడు ఇంద) ధనస్సు నలెను, వృఠకాశించు

గ్‌ చుండును, పడధ్వ విఖభాగములు;--

కే శలాధ్యా న! 5 విధములు,

ల్సి మన్తాధ్య్వా జ 11 విధములు,

నీ వర్షాధ్య్వా = క్‌1 విధములు,

ర్‌ 'తత్త్వాధ్యా క 86 విధములు.

408

లింగ రూవమునందు నృష్టివ్వమము, సా న్సికళనుండియూ;

సంహారము నివృ'త్తికళనుండియూ జరుగును,

838 ధ్వలు కలాధ్యయందు 'జేరియుండును, ఎట్లన క ఇా_న్యతీత కళయందు _ మన్తా)ది, వంచాధ్వలు వా లీ? 8, సనాన్తి కళయందు = వా తీరి కి, విద్యా.శళయందు _ 68 శ వతిష్టా కళ్ల్ణయందు జం ఎ 126 ఫ్‌, నివృత్తి కశళయందు ఒం మ్‌ 1839 కళావంచకము ౨ [5 ఆశాం 40 వీనికి అధిదై వములు, పే శా ఎన్యతీతకు అధిటై: వము శివుడు ల, నాని కళక నడాశీవుగ్లు క విద్యాకళకు. మ'హేశ్వతేడు 4 ప్రతిష్టా కళ్ళ జీవుడు (లింగమ్య"(వక్యత్శి ర్‌ నివృత్తి కళకు

వ! గ స. ఖే కా ౧౨ గ్గ టి ళ్‌ భో! య్‌ ద్ధి శే జి డ్డ వ వరి స శం! వ గ ణక త. త శ స స్ట (న జ్జ డ్డ శై | 3 శే 2 వ టే ల న | జ్‌ శన లూ గి ఈ 9 (| న 1 ళ్శె శ్రి ఖాజీ ప ॥ ల నే లి న్న షు, ల్ల న ౫ శ్‌ స్ట! ల్లి £ న శిత 34 "౨ ళ్త స ల య | భి భట వో కళ ౩ఇ₹ ౫౨) ౨) న జై క క శప ఈ ళ్ళ జ్‌ ని ఫ్‌ అ స్‌ స్ట్‌ ల్ల ౨ జ ఇ ర్మ ఉల చ [| | జు నా శక ఛ్‌ స వ! ఆ ఇ థ్‌ ళ్‌ గ్గ

కెర్రీ రి 12) గి ళ్‌ క ం ఏ శ న జై వ చి క్రీ టై స్‌ గ యస జై ఇ సం రీ ఇల న శత చ | జి శ ల్లీ ర్‌ జ శీర్డి 1 దడ క సే 7 6 స గ్గ ష్‌ 4 ని క ణి గ్‌ గ జి 1 రం ల్‌ ర 3 జ్లి ౫ గు జ క శ జ్లీ|2 ణ్లి! ళ్‌ ,] గ్‌ | ఖ్‌ ఇవో శీ కి శిశు ఛి ॥ శ ల ఈ *ఇ 90% వ ౫ ఇధి మ వ “గో గ్ల నిరా ఇ [1 శ్‌ారలేం క్ట శి శ్‌ భీ ఓ 1౫ స్‌ తృ క గ. వ్‌ 2 చ 2 గో ఎలు స! యా ధా య యణ ల జ | 2] లే ళ్‌ . శక యి హ్‌ గ్‌ | 111] ఏ 96 క ల నొ. జ్‌ రీ లా గ |. ళ్తి స 1 ఛ్ద శ తి ద్‌ ఛి జ

ఫ్ర రో | గ గ్‌ డి గ్‌ ఖీ (| అ ్తీ వ. టం ని రం! క శ జ స్స వ్‌ సని స 2 స లమ ఎక టిం? నే జే డ్ల్‌్సీ రు “లం కూల్‌ వ టి ం 1 భరటా చ షూ! స ళన స్‌, క్త ఈ గీ మరల సనా చె దా ద చౌ ఈ ళ్‌ ఏం పంల . సథ ళ ని ఈ అ శో గ్‌ నం స్లైస్‌ యం బంది ౪ సి నం... 1... శ్‌ ల న క [0 ” ళల నన్‌ ౪ భ్‌ ఇ న్‌ ఇ్గ సస్టండిగా నాష్‌ | బ్ర వ్‌ బై వ. నం. హం! డ్త శశి భరి తొల ల ల్‌ ఇద

ఏ7 ల్‌ 00 06౦0 + = ౪41 ఇళ 0 0౦00౦0 ళ్‌ స శ గ్‌ ర్ల ల్‌ భా [వ ౦0 0 (న హ్‌ డ్డి టై ర్‌ డి రి వ ర్‌ చ సా శశ డి డి చే | గె 2 20 మ 1. స త్‌ జ 12 న స నం యు 1 సల (న చ క. స | స్‌ శే ఈ స్‌ టల వ్‌ రట తిల స ఆజ మిదం ఆ [్కలిటే 0 6 గ్య 7 రర గ గే] లా సంక్‌ సడ చలి శీ గచ ల ఖ 2 తి న్మాల్‌ శ చ్త శ రిం |. సం సాణేం న! ల డే శాం ల 1] త; = శ శృతిలో గ్‌ా సం క పా సక శక లశ చిక ళ్‌ లగ్‌ చ్‌ పై రి ల పిన ర్‌ ఈ లి కల ॥ి ఫ్‌ రాల్‌ శర ఈం 2 సగం ఇ ణో గొ న స స కన్‌ ణే 6౫6 ని య పార్ల ఇరాన్‌ సేంన తలం జు రం రంత” ఏ లను రిచోలి గి ల్య యం 8 కశ మెం శచీ ఈళయళరల న ణ్‌ ల న్య. , జార రా దా క్ల స శ . 1 వ న. ష2నీ న గా లావ ఇళ్ల కనన ఓ! వే గ. స సైలాఖ్రై నై శిర ఇ ధాధి కాది

్తీస్ర ఇఇ9౬2ఇ222 99 = 1 = వ్‌ ర్ల స్‌ ని ణే ల్‌ శస స్‌ 0౦ ఛం గ... 25వ షి స [స స మ గ్గ గ ర్‌ స 5; శి 40 న గ ప... ఇ ఖై డి టే టీం 2 జో సం అల చూ స్ట. సై ళా సల్లే న షస సాగ న స | య గ! న సం (౫ స? శి శనై గ్ర ర్లేరుం వ పపం లైడ్షి ఛీ వ స స స ౫ స గ న శ... ర యు నగ న ఇ ణి టి 2 సే క స స | స. చ సేం రంల ం0 చ తడై ప సంగ్‌ జ బం హరహర స క య న న. శ్‌ ఇక సల ధి + ఠా ఫ్‌ జ - కిక్‌. సు నలి చ. వ ౧9 న్‌ ఫర్టీ సాం 1 గ్‌ చయ్‌ ఇ

809 ఇాన్న్యతీత కళాళ్ళ సకమగు శివత త్రము శుద్ధాధ్వ = నిష్క-లము - వశవిధము, ఇది ఆదిమధ్యా న్వరహితమై, నిమ్యళ, నిరంజన నిర్గుణాది శబ్బవాచ్యమును, వాబ్శనోగోచరాతీతమై జ్యోతిస్వరూవమును బ్రవ్టేండ మండలాకారమునై , ఓంకారము, లింగము, పరిపూ త్త మును బ్రహ్మా స్వరూపమును, నాదబిందు కళాత్భకమునైై నాదబిందు నంథోభము వలన పరాశక్తి, అదిళక్షి ఇచ్భా జ్ఞాన శక్తులని బవిలువబదును - అనాదియు, నిష్కలము నగుచు పున్స్నమునందలి వరిమళమువలెను, అగ్ని యందువ్షత్వము వలెను, అవిభాజ్యమై తన యందిమిడియున్న ప్రకృతి మాయా అని బిలువబడు శక్తితో అద్వితీయమై వ్ర)కాశించును. ఒకవూడు భక్తుల ననుగ )హించుట క్రై అనేక తత్వములుగ వరిణమించుచు నదాశివ, మహేశ్వర, తిత్వాదులకు = కారణమై యుండును, శివత_త్త్వం నచాశివ తత్త్వములు "రెండును శుద్ధాధ్యములు గావున ఇందు జేరిన వారలు సారూవ్య-సాయుజ్యముల నొంది ముదక్తులై యెల్లకాలమూ. నిరతిశయానందముతో. నిత్యసుఖులై యుందురు, వీరికి దుఃఖ మోహము లుంగవు, చైందవ, రోధము లను పాశద్య్వ్యయము మాత్రము గలిగి యుందురు, స్తా్తి క భాత్మకమగు నదాశనివ తత్వము శుద్ధాధ్వ, నివ్య-లము, .వంచసాదాత్టికము ఇదియే, సద్యోజాత వామబేవ , అఘోర తత్కురుష- ఈస౫ాన రూన వంచ బ్రవస్టీర్భిన మనబడును,

త0

1, శివసాదము - వరాశక్షితోం గూడి సర్వతత్వములకు సిలయమై జో్యోతిరూవమున వెలుంగు

సూమొుతి సూక్ష్మమైనది,

$. అమూ_ర్తసాదము - ఉదయా_స్తమయములు, వృద్ధిక్షయములు "లేశ రూస రహితమై పివంచోత్పత్తి లయ ముల కాధారమై-అమూర్తమై - తేజో రూవమున లింగాకారమై వెలుంగునది,

8, మ్పూర్తిసాదము -తి్ర నేత్రములు ముఖము గలిగి సావయవమై శళలతో గూడ వెలుంగునది,

4, శర్శృసాదము = న్పటిక లింగాకృతి గలిగి ఐదు శిరములు నాలుగు ముఖములు, వండెండు నేత్రములు శూల, వరశ్కు ఖడ్గ, ఫఘంటాద్యాయుధ ములు ధరించి వెలుంగునది,

క, క ర్శసాదము = నాదము (లింగరూపము) బిందువు (శ క్రి వీఠాత్భుకము నాదవిందువుల కలయికచే నృష్టి స్థిత లయములు జరుగుచుండును (ఇదియేకళ) క ర్యాత్ముకము,

గాన సదాశివుడు త శ్ర్వ్యాధివతిగ, బేర్కాన బడినది, మహేశ్వర తత్త్వము- క్షే, విద్యాక ళాత్టికము మిశాాధ్యా- (నకల-నిమ్మళము) ఏ, విళయా శ భాల్మికము, జటామకుటముల దాల్చి, తినేత్రధారియై, పద్వాసీనుడై లోకాను గ్రవోర్థము పంచవింశతి (ఇరువదియైదు) లీలల ధరించి నద్వై యున్నది, ఇందు

శ

• పిద్యాకళాలి నా న ఫ్‌ క్షే డ్యా ల్ట్‌కము = ఇందు గలవారలు ర్వజ్ఞత్వము గలిగి యుందురు, సుఖదుఃఖములు తవ్చవు, బైందవు రోధ, అఆణవ, శార్శికములను నాలుగు మలములు గలిగియుందురు, మాయామలము వరికి చేరదు, ఇందు అయోనిజులు మలము నశించువారలు నుందురు, అనం లేశ సూ శ్షేశాద్యష్ట గలేశ్వ రులు సారూవ్యధర్నులై న వారుం దురు, వీరిని విజ్ఞానళలలు అందురు, వి వ9ళయా కళాల్మికము = ఈ భాగనులోని వారు మల వరి పాకము నొంది ముక్తి నొందుట కర్మ్ములై -కర్భు వశమున పుర్యష్టక "దేహము (నూత చేహము) తో గూడి నమన్త యోనుల' దుం సూత్మ చేహమనగా రక్‌ త_త్వములతో గూడినది, వ)తిష్టా-నివృ్తి శళార్మికములు అళుద్ధాధ్యములు--నక లములున్నూ అయి వున్నవి, ఇది స్ట్థూలదేహోత్మకము, వంచవింశతి తతత్త్యాత్మికము, ఇందలి వారలు కించిజ్ఞత్వము, కించిత్క-_ర్హృత్యము, గలిగి అన్వ తంతు) లై నుఖదుఃఖ మోహములు పొశపంచకము గలిగి మల మాయా కర్ణులతోం గూడిం జచ్చుచూ పుట్టుదూ-పుణ్య పొవ ముల నాాచరింపుచూ - స్టావరజంగ మాళ్ళశముగ జీవశ జె

డై

వాచ్యుతైై, (కర్ణుభోగ్యాను రూవమగు) , చేపాముల . ధ6ింప్త చుందురు, ప్రణాధారళమగు ైతన్య మేదికలదో అదియే జీవు డని వెన్చఖడును, దానికి ఉపాధి (శరీరము) బేని-వో గ్‌ రిశ్శానుభవ మేర్చడదు, ఉవభోగమున గాని కర్ణుక్షయము కానేనదు, కర్శ్త శయయమునగాని పర మేశ్వరునిం 'జేర లేడు, అందులక్రై వర మేశ్వరుడు ప్రాణికోటికి శరీర మేర్చరచి యున్నాడు. గాన నిష్కలమగు వర మేశ్వర సాయుజ్యము (శివతత్వము) నొందుటక్రై ప్రతి జీవుడు వఎయత్నింపవలసి యున్నది, అందులక్షై శివోపానన ఆవశ్యకము, శివోపానన లేక మ్యుక్తినొందం జూలడు అనియూ క్రింది విధమున శృతులు 'బేర్కొనుచున్నవి, శృృతి॥ యడాచర్శివ దాకాశం 'వేష్టయివ్య స్తి మానవాః,

ల దాశ్తివ మవిజ్ఞాయ దుఃఖస్యాన్తో భవిష్యతి! ఇతి

"తా! ఎవరు, ఆకాశమును చూవచుట్టవలె గుండ)ముగా చుట్టగలుగుదురో అప్పుడే శినుపాసింవక మో&తీము నొంద గలరు, అనగా రెండునూ అనంభవములే గాన మోశ్లమునకైై వీవ్రనుపాసించి తీరవలయునని శృతి బోధించుచున్నది,

వీ వరశివ త్త్త్వము నుండి సృష్టి స్ధితి లయములు జకుగు చున్నవో, అట్టి మడభ్యాత్ధుమగ లింగరూవ మేర్చడుటకు గల నారణనును, దాని వైభవమును, దీచూ నంగ్రహూణము, లింగ ఛారణ మట్టల మన్లింగ సాధవా మూవ యోగ విధానము న్మవమా ణముగ వివరింవ బడగలదు,

యీ వక్క వేజీలో పషకధ్యాత్మృకమగు లింగ న్యహావము చిత్రింప బడినది, అదియే వరిపూర్షము వరబ్రహ్మ న్వరమాపము అకార-డీకార- మకార - అర్థమాతృకలతో గూడిన వరిపూర్ణ కిరణావరణ న్వరావమైన ఓంకారాత శకము

లిం? ాఎర్భావనునకు కారణవములు వాతూలాగ మే!- “నివవవ న్వయం లింగలొ కారణో త్తే! శ్లోః లింగచూపో మహో బేవః నచ్చిదానంద లక్షణః:! ఇతి దీప్తాగ మే! __ వ్ల లముం గచ్చాన్త్‌ భూతాని సంహ లే లింగ మేత్త్యతః। సృష్టికాలే తడా సృష్టి స్తన్నాల్లింగ ముదీర్య త్తే లింగపురాణే!__ న్లో. “వ్రణవోహీ వరం బ్రహ్మ ప్రణవః పరమం పదం। వంణవో వాచళ_న్తస్య లింగరూవన్స ఉచ్య లే!” అ వాగ మే! -- న్లో “స్పీంకార:ః సరిపూర్మ త్వా జగత్సర్వత నర్తతే। ప్రణ వేనైవ మంత్రేణ బోధ్య తే నిమ్మ-లశ్మివః!--- 'నిమ్మ-ళమగు ఏ పరశివ తత్త్వము గలదో, అడియీ లింగ మనియూ సృష్టిస్టిి లయములు “జేనినుండి జరుగుచున్నదో అదియే లింగమవబడు ననియూ అట్టె లింగమే ప్రణవముచే వెవ్చబడు వర బ్రహస్థయనియూ. పరిపూర్షమగు ఓంకారము. జగత్తుసంతయూ వ్యాపించి యుండుననియూ భావము,

శీత నివపురాణే!.. శ్లో పరిపూర్మన్య సన్హాద్యెః నాళ్టునోఒ_స్తి వ) యోజనం! వరానుగ్రహ వవాస్య ఫలం సర్వన్వ కరుణః! శివ రుదాాది శజ్టానాం ప్రుణవోవాచక స్పష్ట్రతః!- ఎ వాగ మే!-- శ్లో న వవ చేవ ేచేశః 'స్వేచ్చయా గృహ్హ్‌ే తనుం। వరం భావం సమాలంబ్య సర్వజ్ఞ త్వాది భిర్లుణః। "యోగినాం రతుణాన్ధాయ ఇాస్త్రాణా నుద్భృవాయచ। పాణినాముపకారయ గృష్హూలే విగహాన్శివః। నిమ్మ-లం సళలంచైైవ తతస్పకల నిష్మ-లంః ముని దేవ మనుమహ్యైశ్చ ఛారితం పహృాదయాంబు'జే। నిష్కూలం లింగమాఖ్యాతం నకలం భావ్యరూవకం। ద్విధా భావగతం యోన్యా చిందు నా దాళ్ళుశం తధా[ి ఎ ఇతో తా వరిపూర్ణుడును, నిమ్యలుడునగు లింగమునకు నృష్టి స్ధితి లయములతో ంబనియేమి? విగంహమునేల ధరించవలసి వచ్చి నది? అనుషశ్న కలుగగా యోగులను రశ్షించుటకును, లేవా గమముల నుద్భోదించి, పాొణుల కువకరించుటకును, బిందునాడా త్భృళమై సర్వజ్ఞ త్వము సర్వ శక్తిమ _త్త్వ్వము, నిత్యతృ్కి, అనాది బోధ, అలుుప్త శకి మత్వము, నర్వ స్వతం(త్రతా, అనెడి మడ్డుణ నంవన్నుడైై భక్తులచే బూజింవబడి మై వల్యము నిచ్చుటయే వ్రయోజనముగాని, తనశేమియూ సం్రయోజనము "లేదు, అని

శీ శ్లోః యద్వచ ంభోన్సము దూతి _త్రద్వచ్చ శే _గముద్భవ! అమూ_ర్తంచేద మూర్తాతు, నమూ_ర్తంచేత్స్చ మూర్తికా। అగ్నోరుప్ట త్వవచ్చక్షి రవినాభావినీ విభోః।

బ్రహ్మీ విష్ణుశ్చ రుద్ర)శ్చ ఈశ్వరచ్చ నిచాశివః!

సావితీ) శ్రీరుమా'బేవీ ఈశ్వరీచ మనోన్న నీ!

వవంహి వంచమూర్రీ నాముచ్యన్తే వంచశ_క్రయః।

నశివేన వినాశ క్రిః నశ క్షిరహితళ్శివః।

అతన్సదా అర్బ్చనీయః శక్తి మానేవ సాదరం!

"తా॥ ఎవ్వుడు శివుడు అవతరించునో, అవ్వుడే శక్షిగూడ అతనివెంట నుండి ప్రకాశించును, అమూ_ర్తమైనచో (ఆకారము లేనిచో) ఆకారరహితముగను, నమూ_ర్తమైనచో అఆకారనహీ తముగను అగ్నికి ఉన్షత్వ శక్తివలె శివుని విడనాడక యుండును, అశ్లు బ్రహ్మురూవము ధరించినపుడు సావిత్రియనియూ, విష్ణరూవ మున లశ్ష్ట్మీయనియూ, శివరూవమున ఉమా, గార్రీ పార్వతీ యనియూూ నదడాశివునకు మనోన్ఫునీ అనియూ చేరి యుండును, గాన శివునివిడచి శక్తి యుండదు, శ కిని విడచి శివుడు యుండడు గాన శక్తి రహితమైన లింగము నర్చింవగూడదు, న్లో! లింో సదాశీవః పూజ్యః పిండికాయాం మనోన్ఫసీం

"తా॥ లింగమునందు శివుని పిండిక యందు శక్షినిబూజింవ వలయును,

అలీ లింగావిర్భావపుం అ జ ళీ న పూర్వ మొకప్పుడు బ్రహ్మా పిన్లువులు సృష్టి, స్థ కార ఇముగ తమ తమ అధిళ్య్ళతక్షై కలహించి వరమేశ్యరుసి వేడగా జ్యోతిర్లి ౦గ౫ా విర్భావము మహో శివర్శాతి యందు జంగివది, అప్పుడు శివపురాణే॥ న్లోః ప్రణివత్య కిమాల్మేడ మిళి చింత యతోస్త్యథా | తేదాఒ౭-వీకభూత్ర్యత) సవాదం కజ్టలశ్రణం | చే య వ. ఆ త], నో శీమి త్యెశాతురం బ్రహ్మా బ్యహ్మాణః వ్యరపొడళం | తదప్యవివితం తావద్ప్రహ్యాడా మస్ణంనా తలా | రజవా తమనాచిత్తం త యూర్యన్నాత్షైరర్కృతమ్‌ ॥ తక్సా విభక్ష మభవచ్చమురైళం తడశత్తోరం | లా న. అఆ-డా మేసి తిమాతాంశి: వరస్తాచ్చార కూత్తుడూ 1 తళారశారత్న్రతోేశాళ్లో తడాలింగన్నుడక్రే ఆ? బ్ర వీ వ జ్‌ నజ నా న ౮ ఉశారశ్‌ నా తడ్య్యన్హకార_న్హక్యు మసస్థతః | అడ్థమాక్యాత్నకే నాక్యాయనే లింగ మూడ్థవి 1 వీర చామకాళరనే 1... “ఆనారో బ్రయ్యారూదడం, ఉశారో వీషయకావః। డి ల మవాదో దడా/త్బక3 / అర్మ మాత్తాా వరశ్నేనః | తన్యాడోంతాకో క

ణీ

మ. బ్రహ్ళ ప్‌షుపుు కలనీ-ంచీ జబాంన్త వరాహా రూప ముల సరించి ఊరాంజనాో్‌ లోకముల శీగినను జోంలిరిం

య్‌ న్‌ [ ప్‌ ల గట)? రొక్కం ఆద్యంత వుల (గహీాంపజూలక్‌ లీరిగివచ్చీ వర మేశ్వగు నష సిలదియూతగా ఆ జోలికి ంగజు. నుండి

లి లి లీ న.

ల'౪"ర-ఉ కార -మ ₹-6- అస్థమాాత్రలతో గూడిన ఓం అను సొదము. విటలెను, వారిట్టుబును. రజోగుణ. తమాగుణ లతరీ గూశియున్న. వరగుటలే వారి కర్ణము గా లేదా, అవ్వడు. అకార్య. ఉకార _ వుకార - అర్థమాత్రలుగ విభాగము కాగా లింగరూవమగు ఓంకార జే చారి కగుపీం చినది, అష్మడు వాకు. “ వరచీశర్థర తత్ర్య్యమం మనకన్న మన్న మైనది, మనకు అజ్ఞానుల్నమ్‌ కలహించితిమి* అనీ స్‌స్గువడి “విజలీపోంయిలి.. గొన అట్టి లీంగమును' ధరించీ పూజింప థ్యూపిం దుక తళణోపొలయమంని తీలదీ బ్రవ్మీది "జేవకలం నోటినుండి. శివలీంగనుల ధ3ించి స్తూజీంచీనట్లూ

శివలింగోపాసన చేసినవారు స్కా-ం'బే*__ న్లోః బ్రహ్మి విష్ణ్వాదయో జేవా మునయో గాతమాదయః। థారయటన్తి సదాలింగ ముత్త మాంగే విశేవతః। ల₹౦ే!_ న్లో. కళ్యపాతి) భరద్వాజా గాతమాడ్యా మహర్షయః। ధారయన్లి నడాలింగ ముత్త మాంగేస్ను సర్వదా। స్కాంటే శంకర నంహితాయాం!.__ వ్లోః ఉరస్థృలే చారి ర్సింగం ధృత్యా మూర్ధ్ని వీతామపహాః। లింగస్థంమాం సమా రాధ్య స్వంస్వం వదమాచవావతు;ః। సిర్టాన్తాగ మే! న్లోః లీ ఆగురన్వతీ ముఖ్యా దేవ్యోమల్లింగ మాదరాత్‌ ॥ ధృత్వానిజాంగ తల్లీన భావా జగ్ముః వరం సుఖమ్‌! శివాగమే!.___ న్తోః. బ్రహ్మవిష్ణు మహేందా్రిళ ఏ లోకపాలాశ్చ "దేవతాః! విద్యాధరా, గుహ్య కాశ్చ గంధర్వాశ్చావి కిన్న రాః। రాశసా డాన వాద్రై'త్యా వశిష్టాద్యా, మహర్షయః! లింగార్చనం వ్రకుర్వన్తి నచాశాలం ద్విజోత్తమ॥ వీకు ధరించిన లింగ ఫేదములు - ఇాని ఫలములు ఈ విధ మున బేర్కొనబడినవి-_

తరి

వీర శై వాష్ట శాభర లే!-

శ్లోః ఇంద నీలమయం లింగం ధృత్యా విస్ణుర్నిరంతరం। సంపూజ్య త్యత్రసాబేన స్వవదం ప్రాప్తవాన్‌ స్వయం! చన్ష్రకాన్న మయంలింగం ధృ త్యాభత్యా పవీతామహాః। ఇన్టో? మణిమయం లింగం ధృత్వా నద్భక్షి తత్పరః॥ ధృత్వా పేమమయం లింగం ధినదో భకితత్పరః। విశ్వే దేవాః పరం ధృత్వా లింగం రౌవ్యమయం తధా! అఆరకూట మయంలింగం ధృ త్యావాయుః వ్ర)పూజనాత్‌ | ధృత్వా కాంన్యమయం లింగం వనవన్త (త ఏసాచేన | అశ్వినా పార్థివం లింగం ధృత్యా సద్భ క్రితత్పరా। వరుణః స్ఫాటిక లింగం సంపూజ్య తదనుగహళత్‌ | అగ్ని శ్చాన్నమయం లింగం ధృత్యా నంపూ జ్య వమూననః। ధృత్వా జారుమయం లింగత నైరృతి స్ఫ్య్భపదం యయా సూర్యో "తామ్రమయం లింగం ధృతవానీప్పి తార్థ యే! ముక్తాఫల మయం లింగం చన్షోపి ధృతవాన్‌ ముదా!

త్త త్యత్పవాళశమయం లింగం ధృత్వా నంపూజ్య వన్నగాః। ధృత్యా కృవ్ణమయం లింగం రాశక్రనాః న్వవదం యయుః॥। (తిలోహక మయం లింగం ధృత్యా గుహ్యూకాః తత్పదం

యయుః!

వజఎలోహమయం లింగం లశీః ఈప్చిత మాూాయయా। వాముండాపైకతంలింగం పిష్టలింగ మధాంచికా గంధ లింగంతు శర్వాణే ధృత్వా నంపూజ్య మానపైః! నవనీత మయంలింగం యమోపి ధృతవాన్‌ వదం; వవం విష్ణుముఖా జీవా, మునయో, గెతమాదయః। న్వకీయాంగేషు తల్లింగం ధృత్యా స్వవదమాయయు॥॥. ఇతి

ఇద ఆం ఉివయోాగాభ్యాస వుం

శ్లో! శివయోనో మనుష్యాణాం చిత్తర్యార్యై" కారణం!

లా యా

తద్విచాకోత) వత్య్యూమి శివాగమ సునిశ్చితం॥

"ళా నివయోగమన అయప్కాాంత సూచీన్యాయముగ శివుని యందు మనస్సు లగ్నమై విడకుండుట, అట్టివాడు శివయోగి యనబడును దీనికి అష్టాంగములు గలవు, యమ, నియమ; ఆనన, ప్రాణాయామ, వ్రత్యాహార ధ్యాన ధారణ నమాధి యనునవి, 1, యమము = అహింన, సత్యము, అస్నేయము (పర

దవ్యాభిలామ లేకుండుట) (బబ హ్శ చర్యము మాత్సర్యము లేకుండుట,

౨, నియమము నా అకో9ధము-లబ్ధనంతుస్ట్రి- స్నానము- భన్న-రు దాత్త ధారణ-జవ-తర్పణాదులు గురు-శివభక్త పూజా, శివ మహిమా శంవణమ:-దయ- వాన్ని అను వానిని విడువకుండుట,

8, అననము = వ్యాఘాజిన, కృస్తాజినాదులందు, వద్శాసన- కూర్చాసన స్వ స్తికాననం భడా9సనములను 'చేహోను కూలముగ ధరించి పాబ్ఞుఖముగగాని, ఉ _తృరాఖి ముఖముగ గాని కూర్చుండుట,

కీ

త్తి పా్ర్రోణాయామవమ కా నగర్భము, అగ రృము అనిశెండు వీఢ ములు, సాధకుడు ఇడానాడి (కుడివైపు ముక్కు) చే, తనళక్షి ననునరించి, 4, 8, 16 మాత్రలుగా గాలిని పూరించి 16, 82, 64, మాత్రల కాలము కుంభకము గావించి నె మ్శు దిగా 8, 16, 92, మాతల కాలమున ఎడమ వైపు (వింగళనాడి) నుండి గాలిని లేచళము (విడుచుట) గావింవవలయును, ఇళ్లు పింగ ళానాడిచే (ఎడమవైపు నుండి పై విధమున వాయువును నెమ్ముదిగ పూరించి ఇడానాడి చే (కుడివైపు ముక్కు జ్వారమునుండి) గాలిని వదలుట, దీనిని పా్రాణాయామ్లు మ నెదరు, ఇది జప ఛ్యానాదులతో గూడినచో, సగర్భము, అదిలేక నిశ్చల మనస్సుతో నుండిన అగర్భుము అనబడును,

5, వత్యాహారము =తి _కృ, అన్లు, మధురాది ద్రవ్యములను మితముగా భుజించుట, మితజలపొనము, దుర భ్యానముల ఏడుట, శివ వంచాతకీ జవము, వంచేంది్రియ జయమును సాధించుట,

6, ధ్యానము = వర మేశ్వరు లీలా విగ్రహముల గారీ వలిత్వ, నీలకంఠత్వ చంద కేఖర-శుభ) 'జీహ, 89నేత భస్మ

ల షో జ కనాన నూ కహ ల | క లో

వ్‌లై విగంహోదులు ధరించి శా_న్తరూపమున భక్తుల ననుగహించు నటును దూడ అవా ళం గలుట, ళం

7, ధారణము = చిత్తమున శివలింగమును స్థిరముగా నిలిపి దళావధానములచే స్వదృష్టీని భగవంతుని యం దై క్యత నొందించుట- (అనుస్యూతము గావించుట

8, నమాధి = నచ్చి దానంద విగంహుడును, లింగ రూశపుడునగు పర మేశ్వరుని ధ్యానిం 'పుచూా పా్రవంచిక విషయముల మజుచి నిశ్చల ధ్యానముతోఉచ్భాస, న్‌శ్యాసల గదలనీయక కుంభ క మాత్రముతో నుండి శివానంద రసమును గోలు చుండుట-

ఇట్టి యోగాభ్యానమున "జేహాన్తము వటకు సమాధ్య వస్థలో బ్రహళ్టీనంద మనుభవించి జల శర్కరా న్యాయమున శివ్ససి యందైక్యము, శివసాయుజ్యము నొందగలరు,

దశావధానమవములు

అవధానమనగా మనోనిశ్చలత. స్థూల - సూత్త ౪ాగౌ్‌ ణము లనెడి 'జేహత్రఎయంబును లింగ నిమగ్నత నొందించుటయే ఇందలి (వధానాంశము, దీనివలన ఈశ్వరత్య ఆ వశిత్వము లనెడి సిదులు గలుగ గలవు, ధి

ఆచరణ క్రమము 1, లింగ నిరీకవణము ; 1, దృకృటుత్వముగా లింగమున దృష్టిని వకిభావ మొనరించుట,

ల్సి దృగ్విన్యానము = వికార శూన్యంబగు నిరీక్షణము గలిగియుండుట,

ర, దృగ్విలీనత = దృక్కును జలశ్నీర న్యాయమున లింగమునందు విలీనము చేయుట,

శ్తీ దృక్థి ఎగ త్వీము డా నిర్టిష్ట స్థితియందు తవ్వ ఇతరమును గనకుండదుట దృష్టి మాంద్య చిన్దు-కూరతలు "లేకుండుట

వ, దృక్పూజ : దృక్కు-చేత నే స్నాన-న(స్రు - గంధ (అష్ట విధము అతత-పువ్చ-ధూవ ఒ్నదీప నై వేద్య- నమర్పణమును విషయోప భోగ నమ

ర్పణమును దృష్ట్రచేత నే నమర్చించుట

క త్వగ్యా న్‌్‌ వ త్వగింద్రాయము ద్వారా కలిగిన

క్‌ స్వర్శానందము

శ్‌ స్తుతి: పర మేశ్వరుని నిగంవోను గహ సోత్రము లను వాగిం(ద్రియముచే నిర్వహించుట

ర్ర్‌శి

న మనోవ్యా ప్పి: లింగమునందు_. ( వరమేశ్వరునందు ) మనస్సును లీన మొందించుట వీని ఆచరణమున అణివూ, మహిమా, గరిమాది సిద్ధులు లభ్యముకాగలవు,

6, సానురాగమనోర్చన : ఇంది్రియాధిస్టానమగు మనస్సును శివు నకు జేయు. పాంచ భౌతికార్చణము యందు స్థిరత్వము నొందించుట,

గణ వ9ణామము : సర్వమును లింగమయము (బ్రహ్మా మయము)గా నెంచి పొొవంచిక జీవ గణమునందు శివస్వరూవమును భావించుమూ శరణు జేయుట,

8, గణస్తుతి : అందరిని పరమేశ్వరు వ్యమధ గణ ములుగ భావించి న్ని యందుంచు కొని స్తుతించుట,

9, గణ లీలా నిమగ్నత : వివంచము శివలీలా నందమయముగ తలంచుదూూ నమరనీ భావమున నిమగ్నుడగుట,

10, లింగ నిమగ్నత : అంతరిందిియములను సార్వ కాలిక ముగ లింగమున (శివత_త్త (మున) లీన మొనర్చుట ఇట్టిభావము సడల కుండుటయీ శివ జీవై[క్య సిద్ధియన బడును,

ఇందలి. ధ్యానము :

శ్లో! చై తన్యం పరిపూర్మ మే కమచలం జ్యోతిర్మ ్రయం వ్యావకం।

తత్పంచాశ్త్రర మస్త్ర ధావ్యమమలం సూమాస్దజఒతి

నసూక్ష తొ పరం। లింగం బహు సనాతనం సుమనసాధ్యాతవ్య రూపం నదా। "చాహ్యాభ్యంతర సంస్థితం వరశివం పా9ణేశ్వరం భావ యీ॥

వ ల టా. క్‌ న నం. వషాచమమపు రక. ” కు. లకభళనే ఆకాలం శ న న షం న. మసన వమొచ్కాము ఎ నరం త్రై! రి న్న్న్‌్యావ్నన్మో ఫ్‌ వ్యైళ్ళాన్ద్యాం స న మవాలనానాా క్‌ టగా క నం. సలా యశ న్ను వత్హామ్‌ని సాని జ శ యు స అన తా చమ కొ2ె _ వప్పులహెొొత్సు. సచ్చాను చ్పత్ప న్పుస్మ్నూ (దను నన చశనయమూూం): ఉను, వను నేలు, అనమైాప్పి సంన్చు గ హా న రా! క. ఆనం ఇ శ్ర ర. వగ యై నాపైన మముంలు వానమువే నొప్పు నం టింగు. చంబంటఘూలు ఉంగా నా ష్‌. శ్‌ చద మశూవాను నవన్నుడంస్తు చున్నాను. బేసి మ. క వమేనతాయ = చిన - ముం యు ఇళ్ళ ష్య్లాద్తున టి నచము చహాడన విడవ. వెనక కాళ్ళును వనబ్బును. (సైన్సు క్రై న్‌ యై ణః ం వా మవ యోగంయలటకు వగయచ్చా ఆమ జాాచుట పనటషంనప బా ల పోల. రట. వ మర్వూటనతి = వెను కాళ్ళను. సట్టవనిపు సుక ముందరి కాళ్ళను 'తేవన్నె త్తి ముందను మసపునుం భాపము అకాడ ళ్‌ క "తాను చేర్చిన డానిని గట్టిన వభ్నిపించి వ ట్‌ న ఠి నై. (బయర్నింవ జూచుట -- మవ్య=ట గెట 8, వవీగతి = వత తన కందు ఇళ్ళకు ఒకే కళ్యా వర్యాయము కదల్చి వాని నవాయము) శ వ ల 6

ర్‌6్‌ వేరగలుగును (భావము) శిష్యుడు తాను గురుబోధచే పూర్తి నొందిన పిమ్మట తనంత తనే నర్వ విధముల ప్రయత్నించి గమ్య స్థానము (శివతత్వమును) జేరగల్లుట వవీగతి - ఇవి శిష్యలష్షణ ములు,

1, గోస్నేహము = గోవు తనవద్దకు వచ్చినపుడు నంతాన మును (పేమించి దానియందు తన స్నేహమును జూపుచు శ్నీరముల నొనగుచుండును. (భావము) గురువు తనవద్ద వచ్చిన శిష్యుని (మించి, లాలించి నదుప'ేశమువే తనంత వానినిగా జేసి తరింప "జేయును, ఇది గో స్నేహము,

ల్సి మత్స్య స్నేహము = తన గుడ్లను వదలి దూర చేశ మునకు జలములో వెళ్ళిన వీదవ కొంతకాలమునకు తన మన స్పులో స్నేహమును దలపోయగా అవి మత్స్యములుగా మారును (భావము) గురువు తాను కార్యాంతములచే వలుచోట్ల వ్యావృతు డైననూ, శిమ్యవాత్సల్యమును విడనాడక అన్నుగహించి తనంత వానినిగా జేయును, ఇది మత్స్య స్నేహము,

కి, కచ్చప స్నేహము = తాబేలు (గ్రుడ్తనుపెట్టి వానికి తనరూపము వచ్చు వరకు సంరథ్నీంచి వాని వద్దనే యుండును, (ఫావము) గురువు భక్రి యు'క్తుడగు శిష్యుని 'జేరదీసి నదువ చేశ ములచే నిరంతరము గాపాడీ తనంత వానినిగా జేయుట ఇది కచ్చ్భవ న్నేవాము ఇవి గురుని స్నేహ లక్షణములు,

ఇవ్చిర టా 4 రెం అజ తా కు యం న శు యాం య న. ఆ టాళో చ్‌వా? మ-కషసూ ఫే). / ఛ్‌ షత జ్వన . ల అత్కి- స జో పక యువ కరం నమూ పచ్చిక చయ "అపి అం! ల శా న. ల ల _ లు గెవతపింం చవాహాన్వా! ల మికాహు శాచళాల్‌ | యి ఫై కా ఖే (| శంకర కంహశామాలువాా వ్ల పయలే వేయ్‌ యప్పేగా యుక్రమ్పంపార 'వప్టైకి! సా న న 'చ్హనైవ్‌ ఏ మ్యళచ్పునాచ చు య! ప చవసల మొపవ్వు 1౨ పల కవంవిళాంచా!: నీ క పె ళ్‌ లోట టయ. సంవ ॥ న ళు పః యమ నా! మంమంవున్వ వైఎలంపిను? తా శా తే లో మోక మారక దొవావవ నళవవాహేళ్చునా న్వెనలి గ్‌ క్త నక. శం స్ట వ శ తా మ చ ॥ కై అహార సలం బ్యా తం పళ మాహేశరూ స్టలు' “వాన్‌ దై యా ీ గ విదాడ బయలు జా పంల రాం 2. ల్‌. ష్‌ నా య. చ శభలారలాు నమావా్యమవ మనవషముర్న వలం ఎమ? చడ [! గ టి మజా ఫ్రె ళు స్ట క న ॥ శు వ ల శ ్వ న క లవముచడో అడి చూాడ్హా మాన మునక ముఖ్యపోహవ ముణ్‌వ ఇవు తూ గ ళ్‌ నా వ. , ॥ చువి కట్టరు వ్‌ చలము ౯ క్తస్ట అమా వప వాన్‌ రైళ్టలము, -పపాదై లే క్ట కే న్‌. * ్ల ఏ క నే త్త ళో జ భ్‌ గ. ప స్థలమా వా (డార్‌ంగస్ట్రలమా, కదణస్టలము, వశ్వస్థలము ఆవ ఊబి కా జ ల అ రో విధముల ువని కావముం ల్‌

ర్‌ి

ఇళ్లు లింగమును గూడ ఆచారలింగ, గుకులింగ, శివలింగ, చరలింగ, పుసాదలింగ, మహాోలింగములుగ విభజింపబడినది, విశేషాంశములను శైవ గ్రంధముల నుండి తెలిసికొనదగి యుండును,

** ఇష్టలింగధారీ విభూతి రుద్రాత్షూణ. ధృత్వా పంభాశ్షరీం జవన్‌ నిత్య లింగార్చన రతః సాంగక్రియావ_ర్తనం యభేత్యా కాంయోయాం అనన్నరం భక్త స్థలమిత్యుచ్య లే;”

కభకృ స్థలనిరూవణం॥ శ్లో! నదా కాలే శివేధక్సిః లిగజంగమ పూజనమ్‌!

భూతి రుడ్రాతు ధరణం భ _క్తస్థల మితీర్య తే!

శా ఎల్లప్పుడును చిన్సనియందు భక్రియ్యు. లింగమును, ధరించిన మ హేశ్వరులను బూజించుటయు. విభూతి రుద్రాతమల విడువక ధరించుటయు భిక్ష స్థలముగా నిరూపింప బడినది, గద్యః భక్తస్థల మాశొత్య క_ర్భృత్వభావం విన్మృత్య న్వన్వరూవ

నిషస్టోామహాత్మా అనంతరం అచార్య మను స్య ్సృత్య సామరస్య

పాన్తివ్తభేదః కధ మిత్యాకాయాయాం మహేశ్వర స్థలముచ్య లే!

గ్‌ సే

1 మ హేశ్వరస్థల నిరూవణం | శ్లో! నైవ్టీశాచార సంయ్వుక్తం మాయా మార వివరితం! జాతీ ణి జ

అజ్ఞాన గుణ వర్జ్యంచ మాహేశ్యర మితీర్య లే॥।

"౮1 నిష్టతో 'ూడిన శివావారము గలిగి మాయామార్ష రహితమై అజ్ఞానమును వీడిన నది మాహేశ్యర సలమని చెవ

శ

4 శ్లో! అస్తష్య బుద్ధి సయమవ్ర)త నల్యధిర్థు। నసౌవాది లతణ వరిస్ఫుట నచ్చరితఏం। లింగ్రైక్య శి షికరయా సహవీర్య వృర్తం యా ఊూ=ధ ఎతిత మాహేశ్వర నసలమితి వ్రవద నిన సః! థి వావాటో జాయిన్‌. శా॥ నియమముళో గూడిన ఆస్తిక్య బుద్ధితో వ్రతదులం నల్యే, ధర్శ, సౌచాది లక్షణములు గలిగి లింగ క్యమును చప్టి కళ్వముచే వీరవృత్తము (అనగా తవ్పక చేహ+స్చకొనవలె ననెడి దృఢ భావము) కలిగయుండుట మాహీంక్ల సగ స్థలమని పెద్దలు ఇెప్పీరిః 1గద్య। వవం మా హేశ్వరళ్థ లే నైప్టికాదార మనుస్రూయ భక్ష్తోలింగ కకీర చూ: సామరర్వుం పారిన్తః తదనంళరం సోవధాన మువేనానుచ్చాన జేదో యభీత్యాకాంాయూం అనంతరం వ్రసాది జ ల. థ్‌ ముచ్యు ఈ(| తా! ఇట్లు లింగాంగములడ. సోయరన్యములో.. గూడీన నుకులియ నమాశ్యయణము గలిోన వీదవ అనుష్టాన నిర్వహణ మెట్ల? అన శాంశ్రీంచియే. వసొడి స్థలము నొశ్రయిరవ వల యును, 11" వ్రసొది స్టల' నిహావణర [1 బేవవరచకే!_ ఖః. అత్యోవ భోగదిపయా. సహాసావభానర్శ ద్రచ్యాణన్థహార కమి రూ స్వరవాణి _ ల ళ్‌, ॥ యలత్త్మత్పసాడి. గదితం. గుమభేస్హలం: స్యాత్‌ |||

60

శ్లో | పంసాదిం చగురో స్సమ్యుక్‌ జంగమానాంచ నర్వదా।

శివ ర్యదలత్వా భుంజీ యాత్ప్రసాదస్థల ముత్తమం॥।

తా|| కాననుభవించు పదార్థములను తనకుగాఠ లింగా రాధనకు, లింగతృ్షిని "వెందించుటకుగా, నర్పించుచూ "తాను వానిని శివపిసాదముగా గ్రహించు చుండుటయే ప్రసాదిస్థలమని

గాన గురుజంగమ ప)సాదముల తన లింగమున కల్పించి తా ననుభవించి విశుద్ధాత్ముడగుటయే ఇందలి వైశిష్ట్యము,

1|గద్య!। వ్‌నం ప్రసాదిస్థల మనుస్రాయ వ్ర)ిసన్న ప్రసాద సమరనీ భూతః, ప్రసాదీ అనుభవ ముఖేన అనుసఫ్రాయ సామరస్య పాప్పిమాన్‌ కధమి త్యాకాం[్రాయాం అనంతరం ప్రాణలింగ స్థలముచ్య తే! ఫి

॥9 ప్రాణలింగ స్ధల నిరూవణం *”

గ్లో ప్రొణేంద్రియాదిము మవహోజహమితి విమోహం

సంధ్యా న్ని సిద్ధ మపహాయ సమస్త మేతత్‌ |

లింగే నిధాయ మనసాయ దవన క్తం

త్యత్పాణి లింగ సుచిరస్థల వమూహు రార్యాః॥

తధాప్రాత్తే గుణే లింగం లింగ్మేపాణం నమాయుతం।

సుఖ దుఃఖ భయంనా స్త్రి (పాణలింగిస్థలం భవేత్‌

లింగార్చితం తనుప్రాణః లింగ జీవస్తు జీవనం!

లింగతత్వ పరిజ్ఞానీ పొంణలింగ స్థం భవేత్‌

ప్యౌణలింగం' మనో గ్రాహ్యం భ వేత్సళల నిమ్మ-లం!।

తళ్చాణే మ్యంతర్శ్శనసో లింగ మూహుంరితి శృతిః।

రి! ఇష్టలింగ మవిశ్వన్య పొా9ణలింగం నవశ్యత। దర్పణ (వతీబవించానాం యధారూవం తదాన్మశేత్‌ ॥ పాణినాధృతలింగం త్యత్పాణ స్థానే వినిశ పేత్‌ | “యస్తు భేదేన జూనాతి నచలింగం నచార్చనం॥॥ తాః పాాణము ఇంద్రియాదులు "నేను-నావి-అను అపాం కారమును వీడి ఇదంతయూ మోహమయము అని తలంచువరా మనస్సున బ్ర వేనింవ నివ్వక లింగశమర్పణము గావించి (్రాణలింగ స్థలమున విహారము. గావింవ వలయును, పొా్రణమునందు లింగ మును లింగమునందు [ప్రాణమును జీర్చి సుఖ దుఃఖ భయములం తనవిగావు అని తలంచవలయును, పాంణలింగము మనోగాాహ్యామనవి నృృతినూడ చెప్పీ యున్నది, గాన. (వాణలింగము మనస్సుచే గ్రహింప దగినబ్రై, యున్నది. చేతి యందుంచుకొనిన ఇష్టలింగమును (పాణస్థానమున సిలుపుషొని అశేద ఫావమున నమర్చనము గావింపవలయును, అట్లు భావించనిచో అది లింగమూగాదు లింగార్చనంయయూాగాదు+! ఇష్ట లింగమును పాణలింగముగా నమ్మని వాసికి పాంణలింగము' కనుపడదు, కష్టలేంగమను దర్చణమున (ప్రాణలింగ రూవము' చూడ గలడు... అవరండును (వష్ట పాాణలింగములు)' దర్పణ వతి బింబ రూపములని' జెవ్చబడినది, శ్లో జాహ్యాంగే దృశ ్య్‌లే లింగం (పాణో జేబాన్య మధ్యతః। పా/ణన్య లింగ నంబంధః బ్యాహియమే వరమేళ్వర॥। "తా! చావ్యేంగమున ఇష్టలింగముండునుగ దా? వాంను జేహమధ్యమున గలరు, పీవికి నంబంధ మెట్లు గలుగునో. ఇదు మని వర మేళ్వర అడిగేను,

62

తధా వర మేశ్వర ఉవాచ!1- న్లో యధా కుంభే జలం బేఏ లీయతే వ్యాగ్ని నంఘటాత్‌ |

జ్ఞాన 'ాహ్యక్రియా వేద్యా త్త త్పాణో లింగవద్భవేత్‌ ||

"51 కడవయందు గల జలము హాహ్యాగ్ని నంఘటన వల్ల యెట్లు లీనమగునో అళ్షులింగాంగ సంయోగి యగు భ_క్తునియొక్కం విజ్ఞానముచే బాహ్య క్రియా. విరయమణము గలిగి ఇష్టలింగము నందు లీనము కాగలదు, ఇతడే ప్రాణలింగి, శ్లో! భక్తచేహో లింగ దేహః తత్రాణో, లింగ ప్రొణవల్‌ |

ఉభయం లింగనంగంచ సర్వగం లింగ మేవచ!

సూలం సూమయ్మం వరం లింగం లింగప్రాణ స్వరూవకం।

థి

1 భక్తుని చేసామే. లింగచేహము భక్తవ ప్రాణమే లింగ ప్రాణము భక్తుని యొక్కయూ లి-గముయొక్కయూఃా సామ రన్యయమే స్ధూల, సూత్ర, వర లింగముల స్వరూవము, అని లింగ శ్లో! పాణ భావం వరిత్యజ్య శివభావమను న ేత్‌ |

శివ భావాను సంధానాచ్చివ భావోవ)కాశ లే!

తా తనను పష్రవర్తింప జేసెడిది ప్రాణము, అనెడి భావమును వడి శివుడే (లింగము) అనెడి భావమును -అనునంధా నముజేసి ధ్యానించినచో శివభావము (నీవజ్ఞానమ్ము సిద్ధించగలదు, ల్లో! జీవః ప్రాణ పరిస్పందః వరాత్మాలింగ మిరితం।

ఉభయో ేళశావస్థాసా సమాధిః ప్రకీర్తితా 1

7ఈ॥ జీవ్చుడే పొ్రొణస్థానమున నుండును, వరాత క్‌ లింగ మందుండును, జీవ పరాత్మలనగా ప్రాణ లింగములు వీని వళ తా్రావ స్థానమే సమాధియని చెప్పంబడును,

63

శ్లో సోవాం చిన్నాత్ర మేవేతి చింతనం ధ్యానముచ్య లే!

ఛ్యానేన మిశ్రితం సమ్యాశ్సమా-ధి రభిధీయ లే!

ళా! ఆ పరమాత యే నను, చిత్వరూపుడను, అనుధ్యా నమున నిశ్చలు డగుటయే నమాధియనబడును,

గద! *వవం పా?ణలింగి స్ధల మనుస్టాయ లింగవిలీన నర్వావయవ వాన్‌ పా్రశలింగీ సుజ్ఞాన మువేన అనుస్టాయ నమరనీ భూత భేదోశధమి త్యాకాంయ్రాయాం అనంతరం శరణస్థలముచ్య లే!

511 ఇట్లు పా?ణలింగి స్టలము ననుష్టించి లింగమునందు లీనము గావింవ బడి సర్వావయవములు గలవారై, తనది. లింగ రూవముగా భావింపవుచూ నమరనీ భూతమైన భేదము గలవాడై శేరణస్థలము నొందవలయును,

1 శరణ స్ధల నిరూపణం ।!

న్లో కూన (వకాశబల తస్స్వయ మేవ లింగం!

"దెహేంది9యాది మమరూవ మితి వ్రబుద్ధ్యః

యుక్తేనమన్త విమయే సతి యద్విశుద్ధం |

త(త్చాహురాగ మవి దశ్శరణ స్థలం హి-11

గ్‌

న్లో వతిర్లింగం నరీచావామితి యుక్తం నదాతదా ।

వంచేంది్రియ సుఖం నాస్తి శరణస్థల ముత్తమం! శ్లో! కాన రూపోంగ లింగ్‌స్యాత్సతీ శ్రేయః పరిళ్శివః।

6 యోర్యోగేన యత్సౌఖ్యం తద్వశాచ్చరణాభిదం ॥

మ. శివజ్ఞానము యొక్క బలము వలన తానే లింగ మనియూ, 'దేహేంద్రియాదులు నారూవములనియూ శెలిసిఫొని యట్టి నిర్మ లజ్ఞానము గలిగియుండుటయే శరణస్థలము,

64 లింగమే వతి యనియూ తాను నలియనియూ వరిచర్య లొనర్బుచూ వంచేంది్రియ సౌఖ్యమును వీడి అనందించుటయీ కరణ స్థలమందలి విశేషము, క్షూన దూపుడగు లింగాంగియే నతి, శేయుడగు శివుడే వతి ఈ ఇద్దజీ సంయోగము వలన. కలిగిన సౌఖ్యమే (అఆవందమే) శరణ స్థలమని పెద్దలు చెప్పిరి, శ్లో అరిషడ్వర్ల నందస్ధం సంహృత్యాచ మడూర్శికం వంచకోళం వరిత్యాగః న్షే వంచక నాశనం తాావై కత్ష్య నధిష్టించిన వారు “కామ _ కో9ధ లోభ మోహ-మద - మాత్స్యర్యముల నెడి అరిమడ్యర్గ జయముగలిగ్సి” జరా-మృతి, శోక, మోవా శ్వుల్‌_వీపానలను ఉఊర్నులనాకటిని విడచి, అన్నమయ, ప్రాణమయ, మనోమయ, విజ్ఞానమయ; ఆనందకోశములను విడచి, అవిద్యా-మోహం-రాగ _ శ్లేశ _ అభి మానములను ్లేసములను వదలి, సుఖంవ గలరు, న్లో నిర్ణుధ్య నర్వ శాస్త్రాణి నవనీ తాద్యధాఘృతం శరణః పీబతే సర్పిః తకం పవీబతి వండిత। న్లో గురౌభ క్రి న్శివే భక్షి శ్శివ ధ్యాన వరాయణః। ని త్యాభ్యాసి నీవజ్ఞానీ తం విదుశ్శ్ళరణం బుధాః "ఆ|| సర్వ శా్ర్రములను మధించిన వండితుడు తక్రమును పానము చేయగలడు, శంణస్థలము సధిష్టించిన యోగి వవనీతము నుండి ఘృతమును నోంలగలడు, గురుభ క్షి, శివునియందు భక్రి గలిగి శివధ్యానమును "చేయుచు శివజణ్ఞాన యోగమును నిత్యము నభ్యసించువాడు శ రణస్థలి

శ్లోః నప్వాణ లింగినః కాల! సలింగప్యణి నః కిసియాః కాలకర్య ద్వయం నా స్తి శరణ్యన్న మహ+త్మస। ఉత్కృష్ట సౌఖ్య సంపన్నః శరణ్య న్శ్‌ేససహా

• శి, 4 వై వికం మేళం గివ్‌ భూళతాం బకత బీద యే శ్‌ మేత్య శవా భాళ్వూ వక్యంల్య న ళా పొంణలింగికి ాలసియంక బేసుు. లింగ వణికి క్రియలు లేవు, శరణస్థలికి కాల శర్శకు)ల: "గంతునూ లేవ, 1గద్య॥! వవం శరణ స్ట్‌లీ మహళ్ణు ను బంగీ లయ సంచయం జ్‌ 4 ఇళ *- ( చనన రం శవం భన? = నివర్త్య నిజ న్వరూవం వారాలు ఖ్‌ పగ వః అనం కృర ౯|| న్వజ్ఞానం విన్నృత్య తద్విస్సృర ౪ న్‌ఘమి మ్‌ ల్యే ముతా లీలల క గత న జ ణా ఆ భీదః కధమిళత్వా కాంగొయ?లం అన సరల ఫార్యల్థోలో వతం ద్య లే! ఓ ఒక జః! న్‌ కి శా! ఇటు శరణవలను వగ్గిఫింది. గొప్పుదియగు. శివబ్ఞాన ౮౧ శ గ ఢీ జ ముచే నరం నంసయములరు తొెంగెంచుకొని. పిజరంయావ నాశన ప్‌ . య "త్కారము గలవాడే వ్రశ్తవనాశమం య మ్‌న్శాడు, న్వజ్ఞానమును మం పి మయకలిల్యార కస్యంంవురు. ౧౨ సవర పిండే స్‌ హ్‌ స్‌ వక్యస్థలమును 'జీరగలడుం క ర. న్లో పహూంతంమయ నంధవకర ఎ విచప వ్య కి న్‌, నాహ త్యమ న్మధతశ్యు ) వి నర్వం: భమూల్నెన దం వయం వానా మచైక్యస్థలం నమరనం సుఖ 'హవచూహా 1 ఫె వ న వ్‌ ౯ తాః నేను, సెవు అనె ష్సపిష్ష కు వాలము నో 6 గీహం క్వీవు జశేడమువేనిద, పాాణనుం “జీచూము నంద లపము, పొం దపాతిక ముశేగాని నాక నంబంధించినవిగాన్ను సడదంగలంు. భవా బట్ట మే

66 దాని నిడమైనవిగావు, అనియూ, నివోఒవాం అనెడి నమరన భావము ఆనందముతో గూడిన చే వక్యస్థలము అనియూ కేలియ నగును, అతి న ల. శ్లో గచ్చు త_స్తిన్టత్‌ వావి జాగ్రత న్వ్వవ్నతోవివా[ నర్వాచార గ తాపూజూ నిత్య మాధ్యాన్నికా త్వియం[। శ్లో అద్వైత భక్రియు కన్న 'యోగినన్స కలాః క్రియాః ఆస్తే దగవట న్యాయాల్‌ క్రియామాతా్రాహీ, నకి యాః యకాచిత) వకే్ర్రీణాం విలాసోవైవ వాధతే తధాడై పతే విలానాశ్చ లింగినో నైవ కాధ తే, తా! దర్ధవటన్యాయము (అనగా కాలినవన్త్రమున డారములుండినట్లు కనబడును . గాని ఆవిడారములుగ వనిచేయ "నేలీవు) ఆన్షు శివ్నాద్వైతె భక్షి గలవాడు చేయబకు కార్యములు క్రియాఫలముతో గూకినవికావు, ఎటనగా, ఉం వో నవ$9రోహా ని బీజాని యధాభ్యషస్టాని కూత లే। లు స్‌. లు. "లీ డి శివజ్ఞ్నానైన నిషఘ్టానాం కయ నన ఫలాత్మికాః "తా! అగ్నితో 'వేచబడిన గింజలు వై మొలక లెత్త జాలవో అశ్లు శివజ్ఞాన నిషఘ్టగల వాని క్రియలు వలముతోే కూడిన నవి కానేరవు, గాన ఇతనికి పుణ్య పావ వల భోగముళలేక నిజ కర్న్ఫూర యాగము నొందగలడు,

శథ కర్పూర యోగము శ్లో॥ యభాలింగాంగ నంయోగ? శీఖ కర్పూర యోగవత్‌ రూవం కర్పూర మంగం చ తడ్గంధః పాణ ఈరితః। కహ్పారస్యానలాశ్రానై కాఠిన్యం సాన్యవిద్య లే। అహాంకారశక్షయా త్త్వే నంలీనః పోోచ్యలే మ్యుఢ్ర్తః "తా? లీంగ అంగముల నంయోగము, అగ్న, కగరూ్య్చూరముల నంచూగము వంటిది, కర్పూరమునకు గల దూవము అంగము చాని గంధచేే ప్రాణము కర్పూర మునకు ఆగ్ని నంయోగము గలిగినవో కర్పూరమునకు గల ఊహావగంధములు అగ్న జ్యాలలలో ఎట్లు కలిసివోవునో అశ్హ పాణ దూవమైన అంగము. (జీవుడు) లింగ నంయోగము (థ్యాననిష్ట్ర) వలన అంగత్వమును వీడి లింగ రూవము. (లింగై క్యము) నొందగలడు, డీనినే నిర్వాణ. దీశ్ష యనియూ నిరాభారమనియూ శివాగమములు జేర్కొనీ నవి, శృతి; ఆయూవేద నిహితం గుహోయాం పర మేవ్యోమన్‌। సోఒశ్ను తే నర్వాన్‌ కామాంత్సహా బ శహ్మాణ వివళ్చితా। "తా; ఎవరు ప్యాదయ కవారమందు. నివసీంపికు లింగ "కరూపుని ధ్యానించి పూజించజెడరో శొట్ర వరమ భక్తులు వరమేశ సరు సాయుజ్యము నొంది భగవంతునితో గూడి మో స్మామాజ్యము నొందగలరు. అట్టి పరమేశ్వరు నిట్టి వానినిగా అభ్గివర్షించినది, శ్వేతాళ్వత రోవనివల్‌ (1

68 శృతి! తమాది మధ్యా న్త విహీన మేళం విభుం చిచానన్షమరూవమద్భుతం ఉమానపహాయం పరమేశ్వరం వ్రభుం త్రిలోచనం నీల కణ్ధం వ్రశ్తాన్తం। ధ్యాత్వా మునిర్గచ్చతి భూతయోనిం[ఒ ఇతి తా! అదిమధ్యాంత రహితుడు, తనకంయే. ఇతరుడు లేని వాడు, రూపరహితుడు, అనస్టర్వరూవుదు, ఉవనూ చేవి (శక్తితో గూడిన. వాడు, త్రిలోచనుడు, "సీలకంకుకు, వా నముతో గూడిన వాడునగు శ్‌వుని ధ్యానించి పూజించిన మొనవ ౧తుడు, సర్వభూ తాళ్ళ '్రపగగు వర మేశ్వకు నొందగలడు, శివం భూయాత్‌ శ్లోః మల్లంపల్లి గృవోభిధో హరితగోతా్రారాధ్య సద్భాంధవ శ్రైవాచార్యమణి శివాగమ సుదృజ్న ల్యేష్ట, లింశేరతః' మల్గాంచా కనకాఖ్యయోః వి ియసుతళ్ళీ) వీరభ్మ దా సృత్పీిత్ర్యె కురుతే శివాగమ సుధాసారం మనోహ్లాదకమ్‌!। సంపూర్షము భద! ఆందధాలతకు ఖై గం. హ్‌్‌్సున క్ల 1 [గ 6.0. ఎ.ంలం ఏళ 4 గ నై త ో . ములో గః = పాదం బా ద్‌ శ

సౌ వష ల నె | లై వైప గమములు చి శ్రదీ సి న నం | ఇ, శివ మహోత్సవ విగ సో | 4 *వ వితిప్తా వీధి స ॥ వు ఫ్‌, శివ నసంవోత్తుణ ష్‌ధి వ్ల 6, తై వాగమ శారళా ఇ గ ॥ | | ॥ | | , శాసీలు వలయువారు ం వ్రు / | నె వాగమ విశారద, మల్ల ంవన్లి జ్యాలాఏరకభ్యద శాస్ర / 1 - + 14/002 ఈ దేపల్లీ - గ _ మచిలీపట్నం . అను చికునామాకు వాసి ఇప్పించు కొనగ లను, ప!