Telugu Rukkulu ( Sri Sri Kosamu Kathalu)_0 - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

బంం క్ట లు (ల్రీథీ కోపం కధలు) 413 800% 15 90%%%60 8౯0%. గ.ది. గీ సననగా! +౬%8ి : 2020-2021 రాచకొండ విశ్వనాథభళా స్త్రి, సాగర (గ ౦థధమాల విశాఖవట్న౦

జ్వల “నిధర్య్యు 2౮5020 0 ల్‌ు | ప|2గరై*/! _ శీ వడంగీంగిం0606 మ” తే 171800౫668 42 నంజ? శ్రీ రావి శాస్త్రిగారి వోడరైడ22 ౮720622011 ఇతర రచవలు ైడంేటూడగత 0, 3 అల్పజీవి, రాజు- మహిషి, న. ఆరు సారా కథలు, రాచ ప పు ఫో... కొండ విశ్వనాథశాత్తి కధలు, మకా 1975 శ ॥ బాకీ కథలు, కలంకఠి, ఆరు ఖో చిత్రాలు, మరో ఆరు చ్మితాలు, ధి విజం (నాటకం, విషాదం వెగం మ రగా (నాటికృతిర స్కృృతి (నాటకం) 0 ౮౦ళలా 6౩1గ్ర9- ౨801 క్‌ ల ఏ016 41801000073 [ఓ తీ₹రరణ పివి1801008ై ం686 క 407 4051. పోల్‌ డిస్ట్రిబ్యూటర్స్‌ అదణా వబ్లిషింగ్‌ హౌన్‌ తెం46డే 440 విజయవాడ? క న ₹112 98 *జతేడ-10

సస రో ఈ కక కఫ తొమ్మిది బుక్కులు గురువులు, గురుప్పుత్రులు, నిర్మల హృదయులు, యుగపురుషులు, మహాకవులు థ్రీ శీ రంగం శ్రీనివానరావు గారికి భక్తితో అంకితం చేస్తున్నాను ఇట్లు రాచకొండ విశ్వవాథశాన్త్ర బి6 121072 విశాఖపట్నం

బుక్కులు మనవి

ఉ టించిన తొమ్మిది బుక్కు లకు థ్రీ రాదకౌండ్‌ విశ్వనాథళాన్త గారు

అగ్గి పుల్ల రూవకల్సన బేని కాదేదీ కవితకవర్శం అన్న కవి వాక్కువి రుజువు చేళారు. సబ్బు బిళ్ళ ఈ బుక్కులలో మొదటి. ఎనిమిది కఠలూ యొన వచిిత మాన వ్యతిక రొబె ముక్క లోమ (1062.68) చివరిది గ్యురపు యు కళ్ళెం (గొవులొ స్తున్నాయి జ్యాగత్త ఆంధవజ్యోతి విచ్శిత వారప్యతిక

అరటి తొక్క లోను. (1973) సవచురితమైనాయి మొ౫టి ఎనిమిది కథలు (వేకీ క్షే

బల చెక్క మంచి 208 వరికు మబుబ్కలు ౧ మొవటి భాగంగామ. చికరికథ గోవు లొ పున్నాయ ఉ్యాగ్త్తి (పేజీ 209 తలుపు గొశెం మందే 484 వరకు) స భాగం గానము (వచురించడిసైనది గోవు హారతి పళిం లొ స్తున్నాయి ఉ్యగర కథ ఇంచు ౧ మించు వవలకు మించి పెరగటం ఆ వలన పాఠకుల సౌకర్యారం బుక్కులు గురప్ప కం రెండు వంపుటాలుగా. టకటించామని

మవ టే స్తున్నాము

కాదేదీ కవిత కనర్హం సాగర [గంథమారి (శశీ 14 4. 1934) విశాఖవట్నం

ఫ్‌త్భ వీల్ల (కఠలోకి ఎలా దిగడవోః తెలీక ఈ విధంగా దిగుతూన్నందుకు పాఠకులు కృమించాలి. కుక్కంతోక పట్టుకు గోదారి సొధించగలిగిన హీరో లెక్కడా లేరంటారా?: ఊరుకోండి సార్‌. మీరు చూజ్జ్ఞంత మ్యూకాన ఎక్కడా లేరనకండీ. (పకాష్‌గాట్డీ మీకు తెలుసా? తెలిస్తే ఆలా అనరు మీరు. ఏదీ ఓ సిగరెట్టిలా పారయండి. పకాష్‌గాడి గురించి వివరంగా ఇెప్తాను..... థాంక్స్‌, కౌవీ కొంచెం అగ్గి కూడా ఇవ్వండి. .... అగ్గిపెబ్టె మీదే; ఉంచుకోండి..... మరింక... ఆఫీ ఎన్షర్‌ పయిజ్‌ అంపే మీకు తెలుసా? అంపే మరం లేదు. శమంకొ (జల్లి; సిరంతా ఎస్పర్‌పయిజాగాళ్ళది... ఆదీ దానరం, (పజల కోసం అంటూ ఎన్షర్‌ (పయిజుండదనీ, ఎన్సర్‌్కొపయిజు కోసం (పజ లున్నారవీ వాళ్ళ అభిప్రాయం, అయితే... (సజలంపే ఎవరు ?

లి ముక్కులు

ఎవరో చెప్పండి? _పజలంకే బోఢడ్రావుడూ, గెడ్డం నన్యాసీనుః అంటే మీరూ నేనూ అన్నమాట. మరోలా చెప్పాలంటే; జేబులో డబ్బు లేపుకు వెళ్ళీ వాళ్ళు ప్రజలు! అవి కొశ్రేసి బొంకుల్లో దాచుకొనే వాచ్ళు ఎన్టర్‌_షయిజాగాబ్ల. బోధపడిందా? ఈ సిస్తమ్‌కి విటన్‌, అమెరికా, రష్యా- పుట్టివిల్లు, మెట్టివిల్లు, గిట్టినిల్లు-- నరునగా ఎరుగు వదిం

మా వకొష్‌గాడు "౩ ఎన్సర్‌_పయిజులో సాటిలేవి మేటి మొనగాడు. ఏ వన్‌. అంటే నంబర్‌ వన్‌ అన్నమాట. “కాళశిబాబు వాడనలుపేరు.. “పరకాష్‌ బాబూ, “ఫ్రొకాష్‌ బాబు” వాడి నామౌనన్గ రాలు, గ్మిరడు గిరీశం అయినట్టుగా కొశిబాబు (ప్రకాష్‌ బాదియేడు.

గిరీశం గాణ్డీ మీకు బాగా తెలిసుండాలి. గిరీశం అంటే ఆసలు గిరీశం, “కన్యాశుల్కం౦ోలో పెద్దమనిషి, వాడంత పాప్యులర్‌ ఫిగరు మన సాహిత్యరంగంలో మరోశ్ళేడు. ఒస్పుకుంటారా? ఎంచేత వాడి ఏకచ్చ్యత్రాధిపత్యం ఇంత కాలం నించీ ఆలా చలామణీ ఆయిపోతూ౦ దంటారు? చెప్పగ్యతా? ఇందుగురించి నాడో చిన్న థీరీ ఉంది, వినండి చెప్తాను.

ఇంగ్లండూ, ,పొన్సూ. మంమో ఒచ్చి, అమెరికొ, జర్మనీ వగైరా అన్ని దేశాలూ తిరిగి చూయిన్సి మెన్టల్‌ గా ముదిరిపోయి, సినికలై పోయి చినరకి భార ద్లేశానికి షిప్పులోంచి కొ్సగా దిగిన ఫక్తుబూర్జువా నరుకు గ్విరడనే గిరీశంగాడు. దిగిన కొత్సలో బేవా ర్సుగా రికొమీగా ఉన్నాడు మరి, మరీ మారవి కాలం కదా ఆప్పుటి కింకాః వాడికింకా సరిగా కాలాన్లేదుం ఇప్పు డాప్తులూ గీస్తులూ సంపా దించుకు పూటుపడి బాగా వేళ్ళు తన్నేసి ఊడలు కూడా దీంచేసేడుం వాడి గ్మోతీకులంతా ఇప్పుడు (వాయకుడేకవచనం, నాయకుళ్ళు-

కుక్కపీల్తి రి బహువచనం) నాయకుళ్ళయిపోయి దేశాన్నేలేస్తూ ఉండే వాడాపాటి సాహిత్య రంగాన్నేల్లేడా?: అ్వైతానికాచి శంకరు లెలాటి వారో మన స్తుత (టళువుల సిద్దాంతాలకి కన్యాశుల్క-పు గిరీశంగా డలాటీ వాడు. అందుకే_ మీకు తెలుసో లేదో_ వాళ్ళందరికీ వాఠంఫే కొంత సన్టల్లైన్సు, చిన్న సాప్ట కార్నరు. గిరీశంగాడికీ అంతకుముందున్న వ్యూడల్‌ మనుషులకీ జరిగిన త గు వే “*కన్యాశుల్కంొలో పెద్ద తగువు, తెలిసిందా?

అయిశతే_

ఆ పాత వెరవలూ ఈ కొత్త వెధవా కూడా ఒక్యలాళటి వెధ వలేనవి 'పెస్టు చేయిస్సి చూపెళ్టేసింది మధురవాణి, అప్పు డారంభమయిన గిరీశంగా (డోజులు ఇంకా ఇప్పటికీ వెళ్తున్నాయిః చూసుకోండి. మధురవాణికి మంచి రోజులింతవరకూ రాలేదు. .. ఆవ న్లైండి, దేవిక్రైనా టెమ్‌ రావాల్లెండి. అందుకే అప్పట్లో అనిడకి ఏ సరైన దారీ చూపించలేకపోయేడు సపౌజన్యారావు పంతులు, _ _

• పంతులు కూడా అస్లే పనికొచ్చే నరుక్కాదని అందుకే లిట్బుప్‌ అెప్టు చేసేసి చూ పెళ్తేపింది మధురవాణి. పోన్లెండి - ఇంత్రకీ* పొజన్యారావెటువంటివాడని మీ ఊహ? . నా అభధిపాయం చెప్ప మంటారా? అతను ఇప్పుడున్న మన పెద్ద పెద్ద నసాయకుల్లాటి వాడు మార్వాడీ లపెప్సుకి సోషలిస్టు సిద్ధాంతాలు బోధపర్న వాళ్ళాటివాడు, డిపెండెంటుగా నృష్టించేవా ఇండి పెండెంటుగా నృష్టించేవా ఆనీ టకాయించి దేవుజ్జే చలో నరకానికే చలో అనగలిగిన డాకూ గాళ్ళకు గేతాసారం, విదురువి 'సీతులూ చెప్తే వాళ్ళంతా మహాత్మాగాంరీలై పోతారుబండీ, మీ వెరి కాని ? 1 పీష్మీద కుట్లు విడిపోయేట్టు ముష్కా మీద గుద్దినా లొంగిరాని వెధవలు, " నాలుగు చీవాట్లు పెడితే మంచికి మారిపోతారా? అలాటి ఘటాలు మంచి మాటలకి లొంగుతాయా

శ్రీ ముక్కులు "డామిట్‌: కఠడ్డం తిరిగింది అనేసుకుని అన్నీ దులిపేసుకుని మళ్ళి యశాపకారం తయారుః అలాన్నెప్పి అలాటి వాళ్ళవి కొట్టావద్దు, తిట్టావద్దు. కొని మ్యాతం చేరో రెక్కా. పట్టుకు పటకారుతో కోర ల్లీ వేస్తే... ఆయామ్‌ సారీ; గాభరా పడకండి, గోవాలోకీ, వయలెన్స్‌ లోకీ, వర్ష పోరాటంలోకీ థియరీ ఆఫ్‌ ప్లేభోకి దిగిపోవ్లెండి. ““పావికీ అయిపోకండి, ప్లీజ్‌! . వేచెప్పేదిమ౦౦ లేదు. మా (పకొష్‌గాడు అపర గిరీశంగాడు. ఆనలుకి నరైన వకలు, పోలికలా రీతిగా ఉన్నందువల్ల ఇదంతా చెస్పవలసనొచ్చింది.

అ రోజుల్లో గిరీశం ఎలా ఉండేవాడో కాని, మా వాడో జుల్లో సూ పకొష్‌గాడు మృతం రుడాల్స్ఫ్‌ వాలెంటినో మేవల్తుల్లు ఉండేవాడు, ఇప్పటి తెలుగు వాందీ బై స్కోపు హీరోలెవరూ వాడికి చ్యాలు.. అలా ఒకటోరక౦ం ఫిగరు వాడిది. పృలిసి బలిసిన ఆటోతులా ఇప్పటిక్కూడా ఎలా వుంటాడో, కావలిస్తే, వెళ్ళి చూడండి. ఆ౦దుకే చెప్పేరు విద్య లేవివాడు వింత పశువైతే కాసులున్నవాడు జొతి పశువు. తెలివి తేటలిక్కాదున్మండీ। జిత్తులకి "*“జాకాలే” కావి, తెలివి తేటలకి బిగ్‌ యాన్‌ మ్మాఠం కాడు మావాడు.

వాడికి పర్పనాలిటీ ఎలాటిదో, తెలివితేటలు కూడా అలాటీవే, అద్భుతం: మాటల్పెప్పి దేళాన్నమ్మేగల్ది. ఐజారుకి వియర్దే ండంశే, మనిషీ ఆ పైన బట్టలూ! అంతే! మరింక ఎక్సళ వేస్పూసినా వంటి మీదెక్కడా కాణీ కవిపించదు. ఖాళీ పర్సయినా పట్టుకోడు. కాని, వియర్దే ండంే మాతం ఊరంతా జయించుకొ చ్చేస్తాడు. ఫైలు మేన్దేన్‌ చెయ్యడంలో వాడు చేసినల్టు లార్డ్‌ కిచ్‌నర్‌ కూడా చెయ్య లేడు, కాలిస్తే గోల్డ్‌ఫేక్‌ తవ్చ కాల్చడు. వెశ్లే “లూటొకి తప్ప వెళ్ళడు.....

కక్క-సిల్ల థ్‌

అరె; “లూటీ” మీకు తెలీదూ ? 1 మెడగ్రాప్‌ హాల్‌ఐజారో దానో నమానమైవ పొ టేల్లేదు కదా & అదొట్టినే ఓ పారి వెళ్ళి చూడాలంే మీకు రూపాయి చార్జి. హిట్లరూ ముస్సోలినీ చర్చి లూ, ముగ్గుర్నీ ఒకరుగా ముద్దచేయిస్సి రాజ్‌పుట్‌ మీపం తగిలించేపి చమూ చుకేస్తే ఎలా ఉంటుందో ఊహించగ్యలా మీరు? లూటీ వొపేలు గో కీపరలాగే ఉంటాడు. రూపాయి టిప్పు. ఆంపే ఐక్షీసు. ఇవ్వగతి గినవాజ్జీ తవ రెండో వాణ్ని లోపలికి రావివ్వడు వాడు. మీరు మళ్ళీ ఎంతో మంచి (డెప్సు వేసుకొని రాజా ఆఫ్‌ రాంనగర్లా వెళ్ళినా ప్రాత కొరు కింద పేడాది మోడలయివా న 6. తీసుకువెళ్ళి అందులోంచి దిగితే మ్మాతం మీకు డోన్లాక్‌ గెటౌపే: గేటు తగ్గిర్నించి కిచెన్‌ - -వాళా అంతా ఒకే మోస్తరు హైక్రాస్‌లెండ్‌. లోపలకెళ్ళి కాకరీ చూ స్తే అడే తినేయాలనిపిస్తుంది. (పకాష్‌గాడు, కాఫీ ఆయినా నత్త అక్కడ తప్ప మరోచోట తాగడు.

మరింక హైక్లావ్‌ అటల్లో మా వాడు ఎక్సొవర్టనుకోండి. ఫర్‌ ఎగ్జాంపుల్‌; కీకెట్లో వాజ్డే మించిన చెయ్యి లేదు. అందులో బ్యూబే ఏంవిటంపే మా వాడెప్పుడూ (క్రికెట్‌ మ్యూతం అడ్డు. మరైతేఏం చేస్తాడయ్యా ? (వతి మేచికీ ఆతి బ్యూటివుల్‌ గొ అంవెరింగ్‌ చేస్తాడు. అట్లో ఆటంకా ప్తేయర్సిది. శీర్సన్నీ అంపైర్వి. పదిన్నర కల్లా పుల్‌అంపైర్‌ యూనిఫాంలో (గౌండ్‌లోకి -దిగేడంటే మూ వాడు చురింక పులే కదూః దెపివవిచ్చేడంపే టకొః, మరి వావి కి- తీరగు లేదు. రంజిత్‌ సింక్కాదు. ఆమర్‌ పింక్కాదు, పీ, కే. నాయుడుకాదు, ఎవరొచ్చివా నం వాళ్ళకి ఎల్‌. వీ. డబ్ల్యు. ఇచ్చేవి కాళ్ళు విరితేసే డన్నమాహే: వాడంపే హేమాహేమీల గ్గజ గజ ఆప్పట్లో వాడు ది వెరీ 'స్యెరర్‌ ఆఫ్‌ మెడ్రాన్‌ (కక్‌ అన్నమాట.

థి ముకుస్తులు మా వాడెంతవరకూ చదివేడంటారా ? బియ్యే పాసయేడను కోండి, పెద్ద పెద్ద చదువు లెవడిక్కావాల్సార్‌ ఈ రోజుల్లో 1? పచ్చ యప్పాన్‌లో, బియ్యే, వాడూ చదివేడు, నేనూ చదివేను, వాట్‌ గుడ్‌ ఈజ్‌ దట్‌ టుమి? లోక(వంకా మీకు రోజాల బాట పరుస్తూంచే, వెధవ పెద్ద చదువు, ఎందుకది మీకు? యు వాన్స్‌ ఇట్‌ ? “నో కద ; భాంక్యూ 1 కావాలంటార మోనని భయపడ్డాను. ఒక వేేశావా అనుకుంటే మీకు చదువొస్తుందే మోగావి, మీరెంత గింజుకు చచ్చినా మీ వియ్యే డిగీతో మీరు రోజాపువ్వులరోడ్డు వేయించుకోగ్యలా ? దానికి నశీబుండాల్సార్‌ ; ఆంకే నూరుమంది న్నాశనం చెయ్యగలిగిన అహతూ రీమా ఉంటేనే మీకలాటి సుఖాలు దొరకాలి.

--రూడ్‌గా అన్నాననుకోండి, మర్యాదాగా చెప్పాలంటే మీకు లక్కు-౦డాలి. పకాష్‌గాడి కది కావలసినంత * కాజీ లేనప్పుడు వాడు కోటీశ్వరుడు మదుపులేని వ్యాపారానికి వాళ్డీ చెప్పే మరోజణ్డీ చెప్పుకోవాలి. మూడు కార్లూ నాలుగు మేడలూ, ఆయిదు కంపినీలు, ఆరు వాంక్‌ డై రెక్టర్‌ షిప్పులు బంగారగ్గుడ్డు 'పెప్టే ఇల్లాలూ, ముగ్గురు మణిపూనల్లాటి పిల్లలూ, పర్వెంట్సు, పిరుల్లూ వంపదలూ అన్నీ ఆంతా ఉన్నప్పు డిప్పుడెలా ఎంత దర్జాగా బిర్లా (విదర్లా ఉన్నాడో, పూటకి టికాణా లేనప్పుడు వాడింతకం కె దర్జాగా అార్జుకర్షన్‌ వానిలా ఉండేవా డన్ననాట. ఆలాటి వాళ్ళనే పలకులూ నహజలకులూ అంటారు మనవాళ్ళు. జాతకం చూస్తే వాడీకి శవిగాడూ రవిగాడూ కూడా ఉచ్చలో ఉన్నారుట. మరింక, చెయ్యి చూ స్తే 'ఫేబ్‌రైను మూన్‌లోంచి జూపిటర్లోకి తారాజువ్వలా ఎక్కిపోయింది. అలాట్‌ ఫేబ్‌లెనున్న వాబ్ళు తోకలు పట్టుకునే పైకిలేచి పోతారుట, అది 'ఫేటు కాదు. బిక్కు; కర్మ కౌదు, అదృష్టం.

కుక్కపిల్ల ళ్‌

వాటి మధ్య తేడా లేదంటారా ? అయితే, భూ దూళోవు చుట్టంగా డొకడున్నాడు. వాడి కేసు తీసుకు చూడండి. చూసి, అదంతా వాడు చేసుకున్న కర్ణంటారో, మర్షిక, అదంతా వాడిక్కలిసొచ్చిన అదృష్టం అంటారో, మీ6 చెప్పండిం

మా వాడు... అంటే (పకాష్‌గాడు కొదు.. మా చుట్టంగాడు తెల్లవాస్టెంలో జూవియరింజపీరుగా సర్వీసులో కాలుసపెక్లేడు. అలా నలిగి నల్‌గి. వార్‌మెంలో. అసిసెంటింజఫీరయేడు. ఆ తరవాత పొ నెవ్వర్‌ లుక్డ్‌ జాక్‌ : న్వరాజ్యం ఒచ్చేక ఎగ్జిక్యూటివయేడు. తరవాత చీఫ్‌ కూడా ఆఅయేడు. డిపార్టుమెంటు పబ్లిక్‌ వర్కు బాణా! అంటే కల్పవృళం.

(వీటిష్‌వాడు హిందీలోంచి ఇంగ్లీషులోకి “లూట్‌* “లూటీ” అనే మాటల్ని లాక్కుని శన న్వంఠతం చేసేసుకున్నాట్టి, నెహళాగారు పాయితిటొట్‌ చేసేరు మన కొ విషయాన్ని. అదొకటి, రెండో దేవి టంపేీే మన తెలుగు సందికొక్కుని తీసుకుపోయి జాండికూట్‌ ఆని పేరు కొంచెం మార్చుకొని ఇంగ్లీషు వాడు దాన్ని ముద్దుగా తన దిగా పెంచుకుంటున్నాడవి మనకి ఆక్స్‌ఫర్డ్‌ డిక్‌షనరీ చూస్తే స్పష్ట పడుతుంది. కావలిస్తే వెరిఫై చేసుకోండి.

లూటీ చేసేడం, పందికొక్కులా తినేడం.. వాటికి కొత్త నగిషీలు చెక్కి కొత్త తొడుగులు తొడగడంలో ఇంగ్లీషు వాళ్ళు చాలా సేన్స్‌ తీసుకుని మన వాళ్ళకి కొత్తకొత్త శిల్పాలు మప్పేరనే వషయం చాలా ఇచ్చితమైన విషయం. ఆది మీరు కొదన్లేరు,

• ఏద్దారికితే. దాన్ని ఎవడికీ దొరక్కుండా తినేడంలో తెల్ల గురువుల్ని మించిన నల్ల శిష్యుడు మా చుట్టంగాడు. తరిఫీదంతొ చిఫోర్‌ స్వరాజ్డే ఫొందేశ్హెండి. ఆ తరవాత స్వరాజ్యం _ఒచ్చేక ఏమైం

శ్‌ ముక్కులు దంటే, "పె తనావి కొచ్చిన ఎలకలన్నీ కొది రోజుల్లోనే పందికొక్కు అవా ఇ టు! లీంని -శూర్చువ్నాయి. దాన్లో పోటీల్లావయిపోయి, పందేలు వేసుకు తనేడం దాకా ఒచ్చేసింది వ్యవహారం. -

జరాట్స్‌ 1 దె కిల్డ్‌ ది కాట్స్‌ ఎన్డ్‌ ఫాట్‌ ది డాగ్స్‌ కో వద్యం మీ గ్యాపకం లేదూ ? ఆదీ పరిస్థితి. చానో “*బ్రంచ్రాలో ।; ఆవి పితో, దోపిడివో ౯ అంటూ సజల్లో గోల బయర్టేరిందంటే బయళ్రే రదూ వళి; చెపులు కో సేస్తూంకే ఎంత మేక రైనా ఎంకకొలం నహించి వూరుకుంటాయి ? _

ఆ గోల వివి, నకొలంలో ఏరో ఒహటి చెయ్యకపోతే, మరి మవకి మర్యాదా దక్కదన్సెప్పి కొ న్నీ పాలకప్పులులు కొంకాలో చాచి “ఆగండి వెధవాయిల్లారోః ఆగండి: ఇదుగో ఓ పెద్ద పంది కొక్కుః మీ శేయప్సుకోరి, ఇదిగో, దీన్ని ఈ నిమిషంనుంచీ పన్గోంచి తీసేస్తున్నాంః కాబట్టి మీ కొచ్చిన భయం ఇంకేంలేదుం గోలాపి సుఖంగా విఠకండి;” అంటూ కేకలు పేసేయి.

ఆ విధంగానూ చుట్టింగాడికి పనీ పోయింది. పాలకుల బాక్కోనం ఓ బై్రివిరీ శీఘులో ఇరుక్కున్నాడు. వెంటనే నప్పెన్లను, ఆ తరవాత ఆరస్ట్రు దాన్తరవాత బెయిలు, ఆదయేక ఛార్జిషీటు దాలలూ, కేసు విచారణొను, ఆంసులో వాడికి ఆర్నె ల్ల శిక్ష. దాని మీద అప్పీలు, నుళ్ళీ ఖెయిలు, మళ్ళీ ఆర్గుమెంట్సు, ఆఖరికి అప్పీల్లో శిక్ష భాయం, తరవాళ రివిజను, మళ్ళీ బెయిలు, మళ్ళీ ఆర్లుమెంట్సు...,.... ఆలా స్నుపఫీం కోర్టుకి... ఆలరికి కింది కోర్టు శిషే ఖభాయం: మా చుటంగాడికి దానో ఆర్నెల్లు కలుగులో వివానం.

బి అతి

లాయర్లూ పళ్ళూ వాబ్లా అంతా కలిసి నూ వాడి దగ్గిర్నించి ఓ

లకొరం దాకా చింతకాయల్దులిపేసినట్టు దులిపే సేర్తెండి. ఓ అల్రైటు

ఈుక్క- పిల్లి రి గాను; దానికేంగానిి మా వాడికీ ఆ విధంగా నొఖిరీ పోవడం, కొంత డబ్బు పోవడం, చివరికి జెయిలు కెళ్ళడం __ ఇదంతా మా చుట్టం గాడి కర్మ కాపోతే ఇంకేవిటి చెప్పండి! కొని, గురువుగారూ: ఉద్యోగం చేసి గడించుకున్న దాంట్లో ఖప్పు వెచ్చాలన్నీ పోనుమా చుట్టంగాడు మిగుల్చుకున్న దెంతో తెలుసా? పదహార్లక్షలు। మరి దాన్నే/ంటారు ? ఆదద్భృష్ట వే6 కదా?।

(పజల్బడిగితే దాన్నే దోపిడీ ఆంటారు.

మా చుట్టం గాణ్లిడుగు తే అదంతా హార్చ్‌వర్క్‌- అంటాడు. _

ఆదీ నిజవేంలెండి. బతకాలంపే పుల్లూ. సింహాలూ పంది కొక్కులూ ఏవైనా సం కష్టపడే బతక్షొలి. అయితే, వాటికీ మీకూ తేడా ఏవుంది? ఉంది లెండి. మనం కష్టపడి బతుకుతాం, బతకలేక పోకే ఛసాం. అవె తే మన మీద వితిశేసాయే కాని ఒక ౦0తట చావ్వు. నే చెప్పింది కరెక్తేనా ? సా

ఇంతకీ చెప్పొచ్చేకీంటంశే జెయిలు కొర్నేసొచ్చేక మా చుట్టం గాడు పెళ్లాన్నీ కూతుర్నీ వెంటబెట్టుకుని తెంప్కరీగా తలదాచుకొందికీ మా వూరికి మకొం మూష్చసేడు, మార్చీ మార్చగానే వాడి కూతుర్ని చూపి నేను ఇష్టపడిపోయేను. అంపే, _పేమించేనన్న మాట,

తెలుగులో ఆ పల్ల పేరు లీలావతీ మంగతాయారు. ఇంగ్లీషులో సింస్పలుగా “లిల్లీ *. చూడ్డానికి మల్లె మండాధాల మిక్స్‌చరు. ఆ పిల్ల న్నేమ చాలా దూరంనించి (ఢ్రేమించేను. అంపే ఆ పిల్ల మువ్సిపల్‌ ఆఫీసు కెదురుగా కూర్చుంకు నేవు టవున్‌వోల్‌ అవతల్నించీః స్కాండల్‌ పాయింటు దగ్గర కూర్చుంళే, తీర్థపురాళ్లు దాపేక్కాంత దూరం వించీ, వాళ్ళింట్లో ఆ పిల్ల పడుకునుంఫే నేన్నాగదిలో "మలు కూ్యూర్చువీ (థేమించేవాజ్ణన్న మాట. గొప్పవాళ్ళని ేమించడం

(2)

10 ముక్కులు గొప్పన్యూ పెన్సు గురువుగారూ: అనుభవం మీ త్తెలుసు ఖరున్నాను* అయితే, అప్పటికింకా ఆనుభవం చాల్తు కదా ।

మీరిల్లిది విన్నారా ౩ బైరన్‌ కొటోలు చెప్పేడు: ఆడ త్తనజీవి తంలో ఒక్కసాం (్రేమిస్తుందిట, అది సీలయి పోయేక, లేక అదయిపోయేక అఆవిడగారు _పేమించడాన్ని (ధ్రేమిస్తుందిట తప్ప మరి దేన్నీ పేమించదట. మా చుట్టంగాడి కూతురు లిల్లీ... అప్పటి కప్పుడే ఓ యంగ్‌ ఐ. పీ ఎప్‌, ఆఫీనర్ని (ప్రేమించిందిట. వాడూ ఆగే చే సేట్ట ఇద్దరికీ మేంజయే లోపున లిల్లీ ఫాదర్‌ మీద (క్రిమినల్‌ శేసొచ్చి పడింది. దానో పోలీసువాడు వెనక్కి. జంకేసి పల్లకీ మరి కనిపించడం మానేసేడు. అంకే క్వయట్‌గా కిస్తా ఇచ్చేడన్నమాట, అంపే గురుడు గికురించేడన్నమాట.

ఆంచేత, వైజాగొచ్చిస కొత్తలో లిల్లీ చాలా గ్లూమీగా, సవితి కొడుక్కి చెయ్యి విరిగితే చిన్న రాణీగారున్నట్టు చాలా విచారంగా ఉంది. ఫాదరు. జెయిలు కెశ్ళేడు. పిల్లకదో “సారో పోలీసు శ్రుయుడు గిల్డుకొశ్తేడు. అమ్మాయి. కదో పెద్ద “సారో”, డబ్బుంది కొబట్టి నరిపోయింది కౌవి అలాటి “డబుల్‌సారో”కి మరో మామూలు పిల్లయితే చచ్చిపోయుణ్డు,

ఆడది “డీప్‌ సారో*లో ఉండగా వశపర్చుకోవడం కొంతలో కొంత సులభం అని నేనెక్కడో చది వేన్యు రిఛర్డ్‌ ది థర్డ్‌ గాడి "పెక్నీక్‌ ఆలాటిదేనని షేక్‌స్పియరు చెప్పేడనుకుంటాను. కాని మేష్ప్టరుగారూ। దానిక్తైనా లెవెల్‌ సరిపోతే కాని కుదరడండీ. అబ్బే, లాభం లేదు, గట్టుమీద కొలుమీద కాలేసుక్కూర్చున్న వాళ్ళకీ నూతిలో దేవుళ్ళాడుతూన్న వాళ్ళకీ ఎక్కడా లంగరందదు. వరగలో నే కొట్టుకుపోతూ విడ్డిమీద చక్కా ఉన్న వాళ్ళవి నేనెంత (ప్రేమిస్తే

కుక్కపిల్ల 12 మ్మాతం ఏం (సయోజనం ఉంటుంది గనక। వాళ్ళలా కిందికి చూస్తూనే ఉంటారు. నేను వరతో పోతూనే ఉంటాను. లిల్లి కేఎలో అలానే అవుతుందేమోనని చాలా భయపడ్డాను. మనం ఎక్కడ? పదహార్హక్ష్‌ లెక్కడ ? కొండ మీద కొత్త లైట్‌హవుపెక్కడ ? గొడారిగోతుల్లో గుడ్తిబుడి దీపం ఎక్కడ? మధ్యని చాలా దూరఠ, చాలా తేడా ఉంది ణః ఠణ కదా । రాగా పోగా, లిలీతో మా చుట రిక ౦ చెప్పుకుందిక్కూడా న. వా! ఆపర్చువిటీ లేకపోంంది, కొని నాకు పోప్త మాత ౦ పోరేదుం మేష్టారూ? పో పేగదా మనకి ప్రాణం! ఓ రోజు సాయంకాలం అలాగే మాంచి మేలకం హోసృతో వీచివి కూచున్నాను. లిల్లీ నన్ను రికగ్నయిజ్‌ చేసి నాడ్‌ చేసినట్టుగా ళం న! ఊవాంచడానికి నాకు చిన్నవకాశం దొరికింది దాన్లో మొన్నీ నుధ్య అకొళశంలో గగారిన్‌ పడ్డ మూడ్తో పడ్డాను. “*టపహో, భూగోళం బావుందిః దాన్నుట్టూ బ్లూరిబ్బను చాలా బావు౦దిి అలా ఆ రోజున లిల్లీ చాలా బొవుందనిపించింది నాకు అ వే ఈవెనింగు కూడా మోస్ట్‌ బ్యూటిఫుల్‌ ఈవెనింగ్‌ లెండి. మెత్తటి ఇసకమీద నీరెండ బంగారం కుమ్మరించేసిసట్టుగా ఉంది. నమ్ముదపు కెరటాలు వ్యెరిగా సింహాల్లా విరుచుకు పడిపోకుండా చక్కటి కుందేటి సిలలా చిలిపి గెంతులు గెంతుతున్నాయి. క్రబ్బులో ఛాాలణరి ళా దండుముండలు ఇంగ్లీషులో మాటాడుకున్నటు కాకుండా, లె _బరీలో ళ్‌ ప! లా! వీర్వాలవార ట్యూటర్‌ కుర్రాడితో ఆనర్సమానాయి మాటాడినట్టు ఆవేశి గాలి చల్లగా మెల్లిగా మెకక్తగా ఉంది. వాతావరణంవంతా *కవెనింగ్‌ ఇన్‌ పారిస్‌ొలా కమ్మగా ఉంది. జేబులో నా కప్పు డింకా నాలుగు సిగరెబ్లున్నాయి. నిండుగా ఓ ఆగ్గిపెటుంది. నేనప్పుడు ళల త న!

[వి మిక్కులు 'పెరిల్లీ హాపీగా ఉన్నాను. లిల్లీ నన్ను పానయి కొద్ది దూరంలోనే స్కాండల్‌ పాయింట్‌ దగ్గి కూర్చుంది. ఆ పిల్లవి కళ్ళు కాంఘెం ప్లేట్‌ చేస్తూ ఆలా సుఖంగా కూర్చున్నాను. కవులు కళ్ళు చూసి (యేమించాలనీ, మిగళా వాళ్లు మిగతా వాటీన్ఫూసి అవ్‌ చెయ్యాలని అదేదో ఒక రూలుందిట. అప్పట్లో చెప్పేవారు. ఆ పకారం ఆలా చూస్తూ కూర్చున్న నేను అప్పుడు అంస్కరీగా స్వర్గంలో ఉన్నాను.

మేష్టారూ | మీ రెప్ప వొ సార చేసన్ఫూసేరా 2 అడివిలో పెద్దపులి అలానే ఉంటుంది. [(ైమండస్‌ పర్సనాలిటీ £ నేనోసారి చూసేను. పెద్ద పడవంతుంది. అరవై బాంక్‌ డై రెక్టర్శ పెట్టు! దెబ్బ తీసిందంే తిరుగులేదు. చచ్చిన్నాన్ని బైటకి లాగడానికి పదిమంది కూలీలు చాలేరుకారు. గురువుగారూ! దాన్నా వేళ కోస్తే దాని కడుపులో ఏం కనిపించేయనుకున్నారు? ! ఓ పెన్న ఓ బింగ్యారిస్టువాచీ రెండుంగరాలూనూ । | వాటి తాలూకు మనిషిది మ్యాతం అయి పెక్కడా లేదు. గోళ్ళతో పళ్ళతోసహో జీర్ణం అయిపోయినప్టున్నాడు. ఫిషరీ డిపార్ట్‌ మెంటాఫీనరొహడు అదలా చూస్తూ మూర పోయేడు. చెప్తే ఇదంతా మీ కబద్దం, నాకు నిజిం.... ... సొరచేపనే ఇంగ్లీషులో “షార్క్‌” అంటారు. మేష్టారూ! ఆ౦: మీరెప్పుడూ చూళ్ళేదా * పోసీండి. పెద్ద పెద్ద కంపెనీల ఫారిన్‌ దొరల్ని చూసేరా? అంతెం దుకు, నూనె కంపెనీ ఉందా ? అందులో సెద్ద దొరన్బూస్తే షార్కుని మీరు వేం చూడల్ఞర్తదు. అస్సాకి ఠస్సావాడే అది, అదే వాడుం

అలాటి సౌరచేప గుఖీమని నమ్ముదంలోంచి ఎగికొచ్చి పడ్డ ట్లుగా, ఆ సాయంకాలం వీచి రోడ్డుమీంచి ఇనకలోకి ఎగిరి దుమికేడు ఫకొష్‌ గాడు. ఎందుకో తెలుసా? పోటీకి:

బాకెస్‌గా వాక్లోతో పోటీకి తగులుకున్నాడు:

కుక్కపిల్ల 10

మేష్టారూ! ఎంచేతో కాన్నాకు చిన్నప్పజ్ణీంచీ కూడా నగ్న నత్యం ఆంపే చాలా ఇస్టం. అప్పటికి వారం రోజుల కిందట (పకాష్‌ గాడితో చాలా తీవంగా నేను కొన్ని నగ్నం మాటలు మాటాడే సేన.

ఒరే టిగదరూః నువ్వు నా యేమ గిరిలోకి అకమంగా (వవే శించి దుర్యాకమణ చెయ్యబోతున్నావపూ, అత్తప్పొం అన్నెస్పేను. నువ్వు (శెన్‌పానర్వి కాబట్టి ని న్ను (ప్రాసిక్యూట్‌ చెయ్యొచ్చునొశీ అన్సెప్పేను. ఇలా చెయ్యడం నీ కిది భావ్యవాణ ఇద్ధర్మవాం ఇది నీకు తగునా అన్సెప్పి కేకలు వేసేను. నేను లవ్‌ చేస్తూన్న నా చుట్టప్పిల్లని. నువ్వు... నా ప్రాణస్నేపాతుడివయి కూడా. ఇలా అడ్డు (పేమ (థేమించడం ఇది జంతునై జం కాని నూనవవై జం కాదని నిష్కర్షగా నిజం చెప్పేను. నువ్వు విశ్వాసమాతకుడివి. విలన్వి, వింత పళున్వి, అన్సెప్పి చాలా గట్టిగా తిట్టి మరీ చెప్పేమ

ఆంకా విని వాడు వికవిక నవ్వేడు యూదుల్ని చళలపినస్పుడు నాజీలిలాగే నవ్వేవారుట. నగర వీధుల్లో “*శాంతి పదర్శనలుూ” జరు పుతే న్యూయార్కు పోలీకు లలానే నవ్వుతారుట. “మితలాభం” చదివ్వివిపి స్తే గుంటినక్కలన్నీ ఆదే మోన్తరు నవ్వు నవ్వుతాయిట.

కొంతసేపలా వికవిక నవ్వి, **ఇది ఫీ సొపైటీరా _బదర్‌” అన్నాడు వాడు.

జస్తాటిసూ గీటసూ ఆవి కబుర్లు చెప్తావు కదా: మరి సీకు జెయిలు కెళ్లిన వాడి కూతు తెందుకురా వెధవా అనడిగేన్నేను.

“పెళ్ళి చేసుకొందికిరొ అన్నాడు వాడు. అనేసి కుడిచేతి

అయిదు వేళ్లూ విప్పి చూపించి ఒక్కొక్కటీ ముడుస్తూ, “ఆ పిల్ల ఫాదరు జెయిలు కెశ్లేడు కాని ఆ పిల్ల జెయిలు కెళ్ళలేదు.. అదొకటి!

14 ముక్కులు ఫాదరు జెయిలు కెళ్లేడు గాని వాడ్డబ్బు జెయిలు కెళ్ళలేదు. అది రెండు! జెయిలు కెళ్ళినందువల్ల వాడీ విలువ తగ్గిందేమో గాని వాడి పదహోర్లక్ష (అూపాయల ఖరీదు ఒర్జీలో "పెరుగుతోందే కొని దమ్మిడీ మేరకి తగ్గ లేదు. ఆది మూడు: తంగడి కదొక్కర్హ కూతురు కాబట్టి దాన్ని పెళ్ళా డితే ఆ ఆస్తంతా నా కొచ్చి తీరాలి. అది నాలుగు; మోడ్రన్‌ సొపై టీలో స్తాటస్‌కీ సక్సెకీ ఆధారం డబ్బు డబ్బు డబ్బు, డబ్బే ఆధారం,

ల! ఆదయిదు!”ొ అని కూడా చెప్పి అఖర్న పిడికిలి బిగించి “జయం నాదే!” ఆంటూ చెయ్యెత్తి జే కొట్టుకున్నాడు _సకాష్‌గాడు.

అన్‌ ట్‌

ఇలా వాడికీ నాకూ సంభాషణ జరిగి __ ప్యూదేస్‌__ కొది రోజులే అయింది. వాణ్ణిన్ను మెడ్డాయించేదామని విశ్వపయత్నని చేస్తూన్నా నేనెక్కడి కక్క డ అడ్లు వేసుకొస్తూ కాపుకొంటూనే ఉన్నాను. ఈ పరిస్థితిలో ఎంక౦జింగ్‌ ఫీచంవింటంపే వాదె౦ంత ఫోజుగా తిరిగినా మా లిల్లీ వాడి వేపో అఆరచూపు కాదు పావు చూపెనా చూళ్లేదు, అది చూసుకువి నేను చాలా రీమా ఫడిపోయేను. చాలా గర్వించే సేమం

కొని మేష్టారూ ॥

అ రోజు సాయంకాలంనించీ "పేవిల్సు పొజిషన్సు మారిపోయి, తల్లకిందులై పోయి, షేపులు మారిపోయేయి.

అందుక్కారణం ?

మ'ంలేదు. ఇసుకలోకి షార్కులా ఉరికిన (ప్రకాష్‌గాడి కుడి చేతిలో మెరిసే ఇనపగొలుసుంది. గొలుసు చివర_ గురువుగారూ చెప్తే నమ్మరు__ మూడు పూట్లా లవండర్‌ స్నానాల్ఫేసేసి ముప్పొ ద్దలా చికెనూ, మటనూ తప్ప మళం ముట్టని మేల్దాకి ఆర్ఫేషన్‌ కుక్కంపిల్లొకటుందిః "|

కుక్కపిల్ల 118

ఇంద్రుడు వజ్రాయుధంతో దిగినట్టు కుక్కతో ఫీల్గులోకి దిగేడు వెధవః పరిస్థితి మారిపోడావికి ఆదీ పదల కొరణ౦।

ఏం చెష్కంటారు శః

నాలో పెద్ద లొమగొకటుంది.. నాకు పెంపుడు కుక్కలంటే పడదు. సరైన కారణం కాకపోవొచ్చు కావి, దానికో కారణం మాతం ఉంది. అప్పుణ్రాకు ఆ కారణం నృష్టంగా తెలిసేది కాదు. ఇప్పుడు

సా! ల్‌

ఆనలైైజ్‌ చేసుకు చెప్తున్నాను.

పట్టుతివాసీ, పొడుగు బాలీపు, తాంబూలం, హుక్కా, చేతి కరా, పొగచుట్టా, "పెంపుడు కుక్కా. ఇవన్నీ ప్యూడల్ల క్షణాలని నా నమ్మకం. వాటిన్చూస్తే పాతకాలపు పె త్తందార్త దుర్లక్షణాలన్నీ

'ాత్‌ అలి న! భి నాకు జి పికొస్తాయి. (పజల మీద బితికేసే వాళ్ళ లక్షణాలు మొత్తం చేసి ఏవీ నాకిషంలేదు. కలవాశ్లే పెద్గ జాతి కుక్కలు కలవాళ్లు, ఇప్ప లట ణా సో లొ టికీకూడా నె చెప్పినవన్నీ ఎక్కువ్వా ళ్ళ స్టాటస్‌కి పింబల్సుగా ఆమల్లో ఉన్నాయి. కావలిస్తే చూసుకోండి, న! చాతీ

కలవాళ్ళం కే ఉండే ద్వేషంవల్ల వాళ్ళ కుక్కుల౦ంకే కూడా నాకు ద్వేషం పుట్టుకొచ్చింది... మరైతే డబ్బున్న లిల్లీని ఎలా (ప్రేమించే నంటారా ? బాగా ఆడిగేరు సార్‌, బాగా అడిగేరు వయసులో ఉన్నప్పుడు.__ గిరీశంగాళ్లకి తప్ప___ మన్హాటి వాళకి వనితే

(1. పా ణా ణి

పరానం కొని మరోటి కాదుకదా సార్‌ ; ఆయినా లిల్లీ ఫొదరు జెయిలు కెళ్లకపోతే దాన్ని లవ్‌ చే సేవాళ్డే కానేమో ; అయినా నాది కూడా అదేరకం క్లాఘు కదు సార్‌ । ఇంకా పూర్తిగా మాల్లదు కదా మనం । సోదరమానవులంటకే, మనం ఇంకా సోదరులు మా 40 మానవు అనుకునే సేజిలో ఉన్నాం. చూసేరా గురువుగారూ, నన్ను గొప్ప ఇరకాటంలో పెళ్లేసేరు.....

14 బుక్కులు మరింక చెప్పనీండి నన్ను, చెప్పేదేవిటంకే __ కుక్కలంకే నా కదో ,పిజుడిసు. గిరీశం గాళ్ల కటువంటి (పిజు డిసు లుండవే । అబ్బే ! లాభం కొట్టాలంకే వాళ్లు శిలండినై నా చేపసేసారు. ఆది వాళ్లకి గొప్ప అడ్వాన్దేక్‌ ఆంటారా ? కాదుమరీ | ఇ అత్‌ ముమ్మాటికీ ఆడ్యాన్డే జే, ఎన్ని ఓట్లు ఒచ్చేయన్నదే లెక్కకొని ఎంత సారా ఖర్భయిందన్నది లెక్క-కాదేం గిరీశంగాడు.. అయామ్‌ సారీ_ పకాష్‌గాడా సాయంకొలం తొడుక్కున్న నమ్మర్‌ ట్వీడ్‌ పంట్లాం చాలా బావుంది. వాడి బిన్నీ సిల్కు షద్ద ఎంతో బొవుంది. వాడి బొటా బూట్లు నువ్వా నేనా అన్నట్టు చక్కా బొవున్నాయి, ఒకశే(వింటి సార్‌ । వాడి జుట్టు, వాడి మీసం, వాడి నవ్వు, అన్నీ బావున్నాయి. నాగ్గుం డెల్దారిపోయేయి. వాడు బావున్న౦దుకు కొదు (వాదెప్పుడూ బాగానే ఉన్నాడుం) వాడీ కుక్క బాపున్నందుకు. అది కుక్క కాదుః కుక్క పల్లం సైజుకి మాతం కుక్కంతుందిం “ఎందుకురా నీకాచెయ్యం ౪” అని చీదరించుకుని అడిగేను వాణీ. ణు ఇసప గొలుపుని తటిల్లతలా ఆడించి మెరిపించి “ఇది పేమ పాశంరా, (బగర్‌” అన్నాడు గిరీశంగాడు_ అయామ్‌ సారీ ఎగన్‌-__ (పకొష్‌ గాడు. లిల్లీకి మనుషుల మీడ కంయె కుక్కల మీదేఎక్కున మక్కువ. అవతల ఫాదరు. జెయిలు కెళ్ళిన తరవాతా, ఇవతల, పోలీపువాడు వెబ్బ తీస్పిస్సరవాతా, ఆ పిల్లకి మానవులంకే ఉన్న మక్కువ మైనస్‌

కుక్కపిల్ల [7 డియగీల్లో ఉంది. తదనుగుణ్యంగా కుక్కజాతి మీద పీతి పే కేగి 'పెరిగిపోయింది, మరి నా గుండెలందుకే జారిసోయేయి.

తాయారమ్మకి __ లిల్లీకి __ కుక్కలంటే ఉన్న వెగరి.పేమని వీలుగా తీసుకొని ఆ పిల్లభిమానం సంపాదించడానికి (_ప్రకాశంగాడు ష్లాటు వేసేడన్న ది మీదపడి కరవొచ్చినట్టుగా నృష్టంగా తెలు స్తోంది,

ఎంత నీచానికి దిగిపోయేడో చూసుకోండి

ఆయితే ఆలాగవ్ఫెప్పి మనం కూడా ఆ లెవెల్‌కి దిగిపో గలవాణ? దిగిపోయి అలాటి ప్లాటు లేద్దాంవనుకున్నప్పటికీ నా కలాటి హ్లైన్గాస్‌ కుక్కల్లొరుకుతాయా? మీ చెప్పండి, వాడంటేఏ పొగా క్క౦పెసీ మేనేజర్కో, ఏ కుమూ(రాబొ ఆఫ్‌ వజపూర్‌గారి పర్చ్న్నల్‌ 'పెశ్రెట్రీకో కాకాకొట్టి ఫస్ట్‌క్లాస్‌ కుక్కపిల్లని సంపాదించేడు. మైల్‌ 3స్‌లో నామీద ఆరమైల్‌ లీగ్‌ కొ స్టే సేడు. లిల్లీవి తన్నుకు పోయేడు;

అవున్సార్‌ 1 తన్నుకుపోయేడు. వాడీదే పదహార్శక్షల దయిజు కప్పు । “టామీ రాగానే (డ్రామా ప్లాటు మారిపోయింది. హీరో విలన్లు తారుమార్సై పోయేరు. ఇసకలో కూర్చున్న పిల్లవి వైరు వర్కుతో లాగేసినట్టు లాగేసేడు వాడు. ఒక వారం, రెండు వారాలు, మూడు వారాలు; వీరి వారి కుక్కలు విన్యాసాల ద్వారా తొలి పలక రింపులు, తరువాత ఇంటికి పిలుపులు, ఆ తరవాత మనసుల నూర్చ్పులు, ఆంకా చకచకా సాగిపోయింది. క్విక్‌ యాక్‌షన్‌కి అనుకున్న 'క్లై మాక్సు.

[0]

న! ముక్యూలు

వలుడికి హంసలా మావాడికి కుక్కపిల్ల కుదిరింది .. ఆనా లజీ కరక్ట్‌ కొదంటారా ౩ పో న్లెండిం మీక్కా-వలసిందేదో మీ చెప్పు కోండి ,...

జట్టామ్సీ” అంకే ఎవరంటారా ? బొవుంది సార్‌: అంతా వివి అఆఖరికిదా (పశ్న ?: (కొష్‌గాడు తెచ్చుకున్న ఆర్చేషన్‌ కుక్కు 'పేరది, మన పెద్ద పెద్దలంతా తమ తమ కుక్కలకి తరచు ఇంగ్రీమ సే్ల ఎందుకు పెడతారో మీకు తెలుసా ? నాకూ తెలీదు, ఎవరైనా రిపెర్చిజే స్తేబాపుణ్డు. చాలా యూనివర్సిటీలన్నాయంటారా? అపునెండి. ఎక్కడో అక్కడ ఎవడో ఒహడు చెయ్యకపోడు. చేసి, వాడు పొఫె సర్‌ పోస్ట కొట్టకాపోడు. అదలా ఒదిలేయండి.

లిల్లీకి కుక్కులమీదుండే అభిమానాన్ని పకాష్‌గాడేవిధంగా తనయందు మోహంగా మార్చుకున్నాడో, ఎన్ని లబ్దులు కొశ్సేడో, ఎన్ని గిరీశోపాయాలు పన్నేడో ఆంతా వివరంగా చెస్తే అదంతా ఓ పెద్ద బంధం ఆంత అపుతుంది. ఆదంతా నవ్నిప్పుడు వివరంగా చెష్టంకే, ఆయామ్‌ సారీ, నేవిప్పుడు చెప్పలేను. (పబింధంలో ఆఐరాశ్వాసంలో ముఖ్య విషయం ఏ6వింటంపే మాతం: లిల్లీని వాడు "పెళ్ళడ్డం కాదుం అదెలానూ ఆడేసేడు. ఆ తరవాత ఆ పిల్లాస్తంతా- పదహార్ష క్షలు గురువుగారూ 1 కా ణీ పరకా కాదు-_ ఆ పిల్లాస్తంతా వాడు వశపర్చషపుకున్నాడు, ఆదీ ఆఃరి ఛాప్టర్లో ముఖ్య విషయం. ఆ తరవాత ఆప్పజణ్ణీంచిప్పటిదాకౌ ఆ డబ్బుని పెంచుకుని, అ పెళ్ళాన్ని ఫలుకుని వాడు సుఖంగా జీవిష్తున్నాడుం

ఇంతటితో వారి కథ మీరు సాంతంగా విన్నారు కాబట్టి

నళ్వ జనాస్సుఖినో భవన్తు । ఓం కంతి కాంతి కృాంతి?

కుక్కపిల్ల 18

ఇంతకీ మేష్టారూ 1 ఆం: వెళ్ళిపోతున్నాం0 (| కూర్చోండి సార్‌ 1 చిన్న సంగతి కూచోండి చెప్తాను. మా (పకాష్‌గాడు మొద "జలిజబెత్‌ రాణ్‌ మొగుళ్ళా... ఆవిడకి పెళ్ళే కాలేదంటారా? ఆయుంటే, మొగుడుండుంటే ___ ఆవిడ మొగుళ్ల హాయిగా దర్జాగా ఉన్నాడు. లిల్లీ ముగ్గురు పిల్లల తల్లయినా వాడిపోకుండా ప్లాస్టిక్‌ పువ్వులా చూడ ముచ్చటగా చాలా ముఖంగా చాలా బావుంది. కానయితే, ఆఅకుక్క పిల్ల ఆఖరి కేమయిందని అడక్కుండా అలా వెళ్ళిపోవడం ధర్మవా! గురువుగారూ ౩ ! ఏమయిందో చెప్తాను కూచోండి. వినండి.

ఆఖరికా కుక్కపిల్ల పెరిగి పెద్దదయింది. రోజులు కొన్నాళ్ళు బాగానే వెశ్ళేయి. కాని ఎల్లకాలం ఒక్క-లా ఉండదు కదా : అందు లోనూ ఇట్‌ ఈజ్‌ ఎ డాగ్స్‌ లైఫ్‌, అంచేత అదలా పెరిగి పెద్దదయి, చివరకి గుడ్డిదయింది.

అంత సేవ నాకే చేస్తే ఆ కుక్కపిల్ల న్నేను కంటి పాపలా కాపాడుకొని దానికో కంచువిగహం కట్టించనూ ? కాని, పకాష్‌గాడు ఆన్‌ కౌన్షన్‌గా, బుద్ధిపూర్వకంగా కాదు, అలా కాకుండానే దాని గురించి మర్చిపోయేడు. ఇడ్లీ తినేసేక ప్లేపెడంగా తో సేస్తాం కదాః; అంతే: ఆలాగే జరిగిందిః

అస్పుడో సెంటిమెంటల్‌ వంటవాడు దాన్ని చేరదీస్తే అక్కడ తన కడకాలబ్బితుక దెలాగో కడ తేర్చుకుంది.

ఆదీ నంగతి కవి, సార్‌ । మీరు అద్దిర్వ్‌ చేసేరో లేదో కావి వీజమైన సెంటిమెన్షంతా ఆలాటివాళ్ళ కే ఉంటుంది సార్‌ 1 సినిమా ల్రీసుకోండి. తెరమీద్దంకా దొంగ ప్రేమేకదా, అంకే ఆంతా నటనే కదా. అయితే ఆ బొమ్మల్బూసి కరిగిపోయి నిజంగా _పేమించేపుకొనే వాళ్ళు నేలక్షాసు వాశ్ళేననే సంగతి మీకు తెలుసా?నేల క్రాసువాళ్తుందే

వ0 బుక్కులు పాపం.... ఆరె । వెళ్ళిపోకండి సార్‌ : నేలవాళ్ళ “గురించి సెంటి మెంటరెజ్‌ చెయ్య నైండి. యూ ణా మేష్టారూ, మేష్టారూ 1 కూర్చోరూ ? ఆయితే కైన్‌ర్తీఓ సిగరెట్టిచ్చేసి వెళ్ళిపోండి. ప్లీజ్‌........ థాంక్స్‌; మీ పర్శిషన్లో రెండు ప! ళా అబటో తీసుకున్నాను. మరోలా అనుకోకండి. కొంచెం అగ్గి కూడా ఇప్పిం చండి ... అన్నట్టు 1 అగ్గిపుల్ల గురించో కథుంది సార్‌, వినూ? పోవ్రెండి రాపి చూపిస్తాను; ఎలా ఉందో చెబ్బురుగాని.... ఆచ్చా దెన్‌ : వెళ్ళండి. నేనుంటాను, సొలాంగ్‌: బై టై: త

త జో అగ్గీలుల్ల ళ్‌్సు ద్ది నాలపేళకొ__ అగ్గికి పుల్లర్లే వన్ఫెప్పి, తోట్లంట పుల్లలేరుకొందికి తట్లొకటి నెత్తిన పెట్టుకొని నెమ్మదిగా ఇంటినించి దియచ్దేరింది నమ్ముదాలు. న! న! టి ళల ల! + చిన్నమ్మి (ముద్దు పేరు “సిలుకొ నముద్రాలికి న్వంత పెలరెలు. ళం దారో చెలెలింటి దగిరాగి ఆమెని సాయానికి రమ్మంది న! లం న. నము[దాలు, చిన్నమ్మి రాలేనంది, “మీ యతత్త నిన్నేటనకుండా నే సెప్తాలేయేో ఆంది సముదాలు, జ్యే జ చిన్నమ్మికీ ఆమె ఆ త్తకీ మధ్య పచ్చగర్జెప్పుడూ మచ్చుక్రైనా కనిపించదు. “*చినేమాలో సుంకాంతవేః ఘుంకాంతంనీ య త్తే ఆత్త అంటూంటారు పట్నం వెళ్ళ సినీమాలు చూసొచ్చిన వారంతా ఆమెతో. చిన్నమ్మికి ఆ చినేమాగోలేటో తెలుగాని ఇంటో గోలోశ్సే టి ళం బాలి

22 ముక్కులు తెల్లారిపోతంది। మొగుడు మంచివాడే కాని మెత్తని మనిషి. కొడుకు మెటళ్తని తనం కనిపెట్టి ముసిల్లి ఆస్తంతా చేజిక్కించుకొని కొడుకుని మాపేసి కూతుర్ని పెంచుతోంది. జోగులుబాబూ, మున్పీబ్బాబూ ఆ అమ్మకి ఎనకదన్ను;: ఈ బొమ్మలాటంతా ఆశ్లే ఆడీ స్తన్నారుః అ సంగతి చిన్నమ్మికి తెలుసు, “ఆళ్ళ మెడకొాయల్నరి కేసి, పాలకుండ లేళ్లాడదీసినట్టు తలకాయ లేళ్ళాడదీద్ద” రన్నంత కోపంతో అప్పు డప్పుడు కుతకుతలాడి పోతూంటుంది చిన్నమ్మి । తన కోపం చూసి తనకే భయం వేస్తుందామెకి. కావి “తస్పంతా ఆళ్ళదే। ఇవతలోళ్ళు తత్తులుచ్చు కునేదాకా ఆలా కాలుకు తినేడం ఆళ్ళకది నాయెం కాదు;” అవని సమాధాన పర్చుకొంటూ ఉంటుందామె.

“దాన్లో నువ్వే టనక్కర్లదు ।; ఆమరికీ మాలచ్చ్శమృతో ఇయాళ రావంరావణ యుద్ధవై(పోనాది, నా మనుసేటో కావి బావునేదూ అంది చిన్నమ్మి,

“తల్లి తల్లి । ఇయాళ గుండెల్ల పెడ్డపోటు లెగిసిందే! ఒక్క ర్లాన్నీ ఎళ్ళలేను. ఇయాళ్టి కొక్కంపొద్దు ఒక్కండుగు రాయమ్మా అని చెల్లెల్ని వితీమాలుకొంది సముదాలు,

అక్కా- చెల్లెలూ కూడా ఒక్క పోలిక మనుషులే. వాళ్ళివ్వగలి

“ గినదేదైనా నం, మంచిగా అడిగితే చాలు నంతోషంతో ఇచ్చేసారు. అంచేత మరి అక్క ఆ విధంగా జాలిగా అడిగినప్పుడు చెల్లెలు కదన లేకపోయింది.

“పోటు లెగిస్తే నువ్వింటి కాడుండు. వా నెళ్టొస్తా ఆంది చిన్నమ్మి.

అందుకు అక్క వప్పుకోలేదు. "**చచ్చేదాకొ ఉండవలసిన పోపే అది. ఇవాళ రవ్వంత ఎక్కువగా ఉందంతే! ఆపాటిదానికి

అగ్గిపుల్ల త్ర నా పాటు నేను పడకుండా నిమ్న పంపించీదాః ఆలా వీల్లేదు. ఇవాళ్టికీ కాస్త పక్కున సాయం ఉండు, చాలు” అంది నముదదాలు,

చివరకి చిన్నమ్మి కూడా ఓ తట్ట పట్టుకొంది, తోటల్లో పుల్ల లేరుకొందికి ఇద్దరప్ప చెల్లెళ్లా నెమ్మదిగా బయచ్చే ౮రు.

ఎండ నిప్పులు చెరుగుతోంది, గాలి సెగలు విసురుతోంది.

ఈఏ | |!

పద్నాలుగేళ్ల కిందట. ఎస్‌, అంతే! పథ్నాలుగేళ్ళవుతుంది._ తల్పుకొంకే నిన్నకాక మొన్న జరిగినట్టుంది... పద్నాలుగేళ్ళ కిందట శేషగరోసారి అహారం వెళ్ళి, మూణ్నాలుగు రోజులు కాబోలు అక్కడున్నాడు. అప్పటికి శేషగిరి ఇంజనీరింగ్‌ పరీక్ష పానయి, ఆ(పెంటిస్‌గా ఉన్నాడు. *అ(గహారం ఎప్పుడైనావచ్చి నాలుగు రోజులపాటు మా ఇంట్లో ధోంచేస్తే తప్పాళొ అని కొమేశం చాలా సార్లు అన్నమీదట, *న3। పల్లెటూరెలా ఉంటుందో ఓ సారి వె ళ్ళి చూద్దాం” అనుకొని బయల్దేరి అక్కడికి వె శ్లేడు శేషగిరి. వెళ్ళి, నాలుగు రోజులు కాటోలు చిన్న హాలీడే [టిప్పుకింద ఆక్కడున్నాడు.

నాజూగ్గా, పొడవుగా, నవనవలాడుతూ లేత తమలపాకులా ఉండేనాడా రోజుల్లోశేషగిరి, అతణ్ని చూడ గా నే “ఇతను పెద్ద సిటీలో పెరిగేడు. ఇతనికి బాగా డబ్బుంది. ఏ ఇద్బిందీ ఇతనెప్పుడూ ఎరగడు” అవి తెలుస్తుంది. అతను ఇంటర్మీడియేటూ, ఇంజనీరింగూ కూడా మెడ్రాస్‌లోనే చదివేడు. ఆతని తిండి అప్పట్లో జీతం కింద నెలనెలా వెయ్యేపి రూపాయలు తెచ్చుకొనేవాడు. ఆయన ఢిల్లీలో ఉండనప్పుడు బొంబాయిలో ఉంటుండేవాడు. రికైరయేక కాకినాల్లో మకాం పెట్టేడు. ఆతవికి యావ్యత్పపంచంలోనూ. (బిటిషు వాళ్ళ తరు వాత ఆంతటి ఘనులు ఇండియాలో దకీణాదివాశే తప్ప మరొకరు

గ్‌! బుక్కులు

లేరనే నమ్మకం ఉండేది. అందుచేత మెటిక్‌ అవగానే చదువుకి కొడుకుని మెడ్రాస్‌ పంపించి అక్కడ హాస్టల్లో ఉండే క్మురవాణ్ని జ్యాగ త్తగొ కనిపెడుతూ ఉండవలసిందిగా తన బొవగారి5 చెప్పివచ్చేడు.

అప్పజ్నీంచీ కూడా మామయ్యగార్ని వీరునిగా పూజిస్తూ వస్తున్నాడు శేషగిరి. ఆయన పేరు రాజారావుగారు. మేనల్లుళ్ళకీ మేనగోడళ్ళకీ ఆతను “లండన్‌ మావయ్య”

రాజారాపుగారు చిన్నతనంలోనే లండన్‌ వెళ్ళి అక్కడ పదేళ్లుం డొచ్చేట్టం అతనికి మెడ్రాస్‌లో భారీ వ్యాపారం ఉ ౦ది. ఇటీవల అతణ్న్‌ మనవలంతా కూడా *ఆఅమెరికొ తాతయ్య” అంటూంటారు. ఎంచేతనంకే, ఆయన వ్యాపారరీత్యా కనీసం ఏడాదికొకసారి ఉత్తర ఆమెరికా వెళ్లొస్తూ ఉంటాడు. నాజూకైన మనుషుల్లో నవనాగరీకులు వివసించడానికి _ప్రపంచంలోకల్లా ఆయన అంచనా (ప్రకారం రెండే రెండు స్థలాలున్నాయి. ఒకటి: చికాగో; రెండు: పారిస్‌,

లోకంలో పతి మనిషీ కూడా ఎవరో ఒక బాప్వెల్‌కి జాన్సన్‌గా ఉండి తీరుకారుట. లండన్‌ మావ శేషగిరికి జాన్సనుగా ఉంటున్నాడు. చిన్నప్పుడూ ఇప్పుడూ కూడా ఆయనే శేషగిరి పూజించే హీరో.

ఆరోగ్యంగా జీవించాలంపే నవ్వుతూ జీవించగలగడం చాలా అఆవసర౦ అంటారు. ఆరోగ్యానికి నవ్వు అవసరం ఆయినా కొక పోయినా జీవితంలో అవనరాలు తీర్చుకొందికి మ్మాతం నవ్వు చాలా అవనర౦ అని [గహించినవాడు లండన్‌ మాంవయ్య, డబ్బు రాబట్ట టానికి అవకొశాలున్నప్పుడూ, అధికార్ల్తతోనూ ఎక్కువ్వారితోనూ ఉన్నప్పుడూ, సమానుల్లో అస్పుడప్పుడూ తప్ప నవ్వు నతను వేస్టు

అగ్గిపుల్ల 2౭ చెయ్యడు. ఇతర మామూలు ననుయాల్లో అఆతిగంభీరంగా మహా భయంకరంగా ఉంటాడతను. రాజులకీ, నవాబులకీ, డ్యూకులకీ, చాలా మంది పెద్ద వారికీ చేంతాళ్ళంతేసి 'పేర్దుంటాయి. ఆంత పెద్ద పేపన్న ట్టుంటుంది అండన్‌ మా/వయ్య ముఖం. ఆతని మామూలు ముఖం తీరు అతను కారు డడ్రయివు చేసుకువెళ్తాన్నప్పుడు న్పష్టంగా తె స్తుంది. *ఏవి;టీ పశువులు ౪ ఏవింటీ మనుషులు ? ఏవిటీ కుష్టు రోగులూ, ముష్టివెధవలూ, రోడ్‌ సెన్స్‌ లేని వెధవలూను? ఏవి(టీకంపు, ఏవింటీకుబ, ఏవింటీ ఊరు ? ఏవిటీ దేశం? ఇక్కడా నేనుండడం జ ఆనుకొంటున్నట్టుగా అతని ముఖంలో కోపం, (క్రౌర్యం, అనహ్యం, ఆశ్చర్యం, జుగుప్స, ఇంపేషెన్సు, పెల్ఫొపిటీ వగైరా అన్నీ కవి పిస్తాయి. ఆ ముఖాన్నే “పభువుల మొహం”, “సర్కార్‌ మొహం", “దొర మొహం”, లేక “*గొప్ప మొహం”, ఆంటారు. ఆతను రాష్ట్రం లోవి (పభువర్షంలో అతి ముఖ్యుడని అందరికీ తెలుసు.

పైకి ఎంతో సీరియస్‌గా ఆతి గంభీరంగా ఉన్నప్పటికీ విజావికి లండన్‌ మావయ్య ఎంతో సరదా అయిన మనివని పెద్దలందరికీ తెలుసు. ఆతను లేస్డే ఊల్లో ఏ పెద్ద పార్టీ కూడా జరగడానికి వీల్లేదు. పార్టీలకి [ప్రాణం ఆతను. పెద్దవారికి తెలియని ఆశ్చర్యకరమైన విషయా లతనికి ఎన్నో తెలుసు. ఒక మొగుడికోనం ఇద్దరు. చేపల వాశ్లెలా దెబ్బలాడుకున్నారో అతనొకసారి ఇమిళకేట్‌ చేసి చూ పెశ్టునరికి, తాగి స్పృహ తప్పి పడిపోయిన పెద్దలూ ఆడపిల్లలూ అంతా కూడా టక్కున లేచి కూర్చొని నవ్వలేక చచ్చిపోయి, అతనికి చెయ్యెత్తి జేకొట్టి వెంటనే మరో పార్టీ కూడా ఏర్పాటు చేసుకున్నారు. అడే మాదిరిగా, ఉపవాసం ఉన్న విధవరాలితో దూదేకులనాని సంభాషణ,

[ఓ

య! బుక్కులు షావుకారు ఏడుపు, ఆడారివాని (పేమ-_ఇటువంటివన్నీ ఇమిజేట్‌ చేసి చూపించడంలో అతస్ది ఆంచెవేసిన చెయ్యి

మొత్తంమీద లండన్‌ మావయ్య లేన్టీ అధికొర్లెవరూ కూడా ఉండలేరు. ఆతని వ్యాపారం కూడా సజావుగా చక్కగా సాగిపోతుంది. ఆతను విస్కీలో చేపలా ఈదగలడు. గోకులంలో కృష్ణులా విహరించ గలడు. డబ్బు దగ్గిర అతి నిర్మొహమాటంగా ఉండగలడు. “ప్లీలి యన్‌ బగర్స్‌నీ పొలిశేరియన్‌ స్కౌం్యడల్స్‌పీో* మినహాయించేస్తే ఆతను సర్వమానవ పౌభ్రాతృత్వానికి జోహార్తర్పించగలడు. ముసలీ కాలం వచ్చినా ఇప్పటికీ కూడా ఆతను చాలా అందంగా ఉంటాడు. లండన్లో ఉన్నప్పుడుగాని, ఆమెరికొ వెళ్ళిసప్పుడుకాని, అతణ్నీ ఇండి యన్‌ అని ఎవ్వరూ అనుకోలేదట. కనీసం, ఏదో తూర్పు యూరపు దేశం వాడయుంటాడని అనుకోడం జరిగిందట. ఆతని రంగు ఆంత బావుంటుంది. అతని మానర్సు అంత పెర్‌ ఫెక్ట్‌ గా ఉంటాయి. మామూ లుగా చూస్తే అతను యూదులమధ్య నాజీలా కనిపించినప్పటికీ, కావల సౌచ్చినప్పుడు ఆతిప్లెవెంటుగా ఉండగలడు, “జాలీ గుడ్‌ ఫెలో” అవే 'ఫేప నంపాదించే డతను,

శేషగిరి తఈన లండన్‌ మా(వని ఇప్పటికీ ఎస్పటికీకూడా హీరోగా చూసుకొంటూఉంటాడనడంలో ఏ సందేహమూ లేదు.కారేజీలో ఉన్నప్ప ణ్నించీ కూడా శేషగిరిక్కూడా పభువుల మొహంపెట్టుకు తిరగడం బాగా అలవాటయింది. లండన్‌ మావయొక్క ఆధిక్యత (గహించ డంతోపాటు జీవితంలో డబ్బు యొక్క ఆవళ్యకతని కూడా చిన్ననాడే (గహించేడతను, ఎంత 'పెద్దవాళ్ళనయినా వెబ్బతియ్యగల శక్తి డబ్బు కున్నదని అతనికి _పత్యేకంగా ఎవరూ చెప్పకుండానే తెలిసింది. తను డబ్బుగలవాణ్ననే సంగతీ, అవతల వాళ్ళంతా డబ్బుకోసం పడిచస్తారనే

అగ్గివుర్తి య! నంగతీకూడా చిన్నతనంలోనే బాగా తెలినికొనడంచేత ఆతని గొప్ప ముఖంలో వెటకారం మూడు పాళ్ళు కనిపిస్తుంది,

శేషగిరి థర్డ్‌ఫారం చదువుతూన్నప్పుడు కమలాకరమనే కాణీ లేని క్యురవాడొకడతనికి క్షాముమేటుగా ఉండేవాడు. చాకలేట్లూ, పిప్పర మెంట్లూ తెగతెచ్చుకొని అదేపనిగా శేషగిరి తింటూంపే అవి తినాలని కమలాకరానిక్కూడా తెగకోరిగ్గా ఉండేది. కాని వెంటనే నోరువిడిచి అడిగేవాడు కొడు. వాటికోనం అతను త నచు ట్టూ తిరుగుతున్నాడని స్పష్టంగా తెలిసినా శేషగిరి ఒకటీ ఒకటీ ఆలా తింటూండేవాడేకావి ఒక్కటయినా అతనికి ఇచ్చేవాడు కాడు, చాకలేట్లవై పు అదేపమూ చూసే “కమలాకరంగాడి (దాపిమొహంగ” చూస్తూ౦ కే శేషగిరికి లో లోపల ఆతి నవ్వొచ్చేది. ఆతనికి కమలాకరాన్ని ఊరించడం చాలా సరదాగా ఉండేది. కమలాకరం అటూ ఇటూ చుట్టూ తిరిగి ఆఖరి కెలాగ్రై తేనేం, “ఒ గిరీ । నాకో చాకలే టివ్వవురా ౪1 అని ఆడు గుతే, “ఆరె; ఇందాక అడగలేదేంరా । ఒక్కటే ఉంపే ఆదిప్పుడే రాజుగాడికిచ్చే సేన.” అనేవాడు శేషగిరి. (“అప్పుడొర రాజూ: కమలాగాడి మొహం చూడాలీ । నవ్వలేక చచ్చేనా రాజుగాడు ఆప్పటి హెడ్మాస్టర్‌ గా రబ్బాయి. ఆతనెప్పుడూ శేషగిరిని చాకలేట్ల డిగేవాడు కాదు. అడక్కుండానే ఆ అబ్బాయికి తను చాకలే కైందు కిచ్చేవాడో, అడిగినా కమలాకరావికి ఎందుకిచ్చేవాడు కాదో అనే విషయం గురించి శేషగిరెప్పడూ ఆలోచించలేదు. కమలాకరాన్ని తల్చుకొన్నప్పుడల్లా శేషగిరికి చిరునవ్వు పుట్టుకొస్తూంటుంది. దేశం నిండా అటువంటి కక్కుర్తి మనుషులున్నప్పుడు దేశం ఇలా కాక ఇంకెలా ఉంటుందవి సపిస్తుందతనికి.

చాకలేట్లకోనం కమలాకరం పడి చచ్చిపోయినట్టు అల్లుళ్ళకోసం కామేళం పడి చచ్చిపోయేవాడు.అ[గవోర వే( ఆతని కాపురస్థలం,ఆతనికి

స! ముక్కులు ఆరుగురు కూతుక్ళుండగా నాలుగెకరాల పొలం మ్మాశం ఉండేది. ఆతవికి చదువులేదు. ఉద్యోగంలేదు. డబ్బులేము. అతనికి “ఆళశమ్మాతం బండెడు !?” అవి శేషగిరి తల్లి అంటూండేది. పె ద్త కళూతుళ్ళిద్దరికీ ఎలాగో పెళ్ళిచేసి మూడో కూతురి వివాహంకోసం అతనారో జుల్లో తంటాలు పడుతూండేవాడు. అతవము శేషగిరికి పెద్ద దగ్గిర దింధు వేం కొడు. కొకపోయివా శేషగిరి తంగడి దగ్గి కతడు మాటిమాటికీ కాకినాడ వస్తూండేవాడు. అతవి ఊరుకూడా కాకినాడకి దగ్గిర్లో లేదు. ఏ పవీ లేకపోయినా ఎక్కడో వైజాగ్‌ దగ్గిర్నించి పవికట్టుకు వస్తూండే వాడతను.” “పంచదారెక్కడుంటే కండచీమలక్కు డుంటాయనీ తెలుసుకోరా నాయనా అంటూండేది శేషగిరీ వాళ్ళమ్ము. ఆ విడెప్పుడూ తెల్లగా మెత్తగా, లావుగా, జబ్బుగా ఎప్పుడూ మంచంమీద వాలుగు తలగడాలు తలకింద పెట్టుకొని పడుక్కుమండేది. ఆవిడకీ పంచదా రంచపే చాలా ఇష్టం, కొఫీలో అందరికంటె ఓ చెమ్చా పంచదా5 ఎక్కు వ్వేసుకొనేదావిడ. అవిడ చాలా నాజూవైన మనిషికూడానుం ఎవరి తాలూకుపిల్లలో కొవి ఓ సారి చెబగ్లెళ్ళకోనం ఏడుస్తూంకే ఆవిడ చౌలా చిరాకుపడి, “"మోటుతిచ్ళా మోటు మమషులూను అమకొంది. పంచదారుండగా, పిష్పర మెంట్లుండగా, చాకలేట్లూ, విష్కాట్లూ ఉండగా “తెరుగ్గళ్లు ః ఆవెందుక్షూ 17” అవి చాలా ఆశ ర పోంఐందావిడం ఆవిడకి పువ్వులంటే డా బాలా ఇప్పం. కొని మొక్కర్ని పెంచడం ఆంపే ఆవిడకి చెడ్డ తంవొప్ప. ఫాషన్‌కోనం అయివా ఆవడెప్పుడూ ఎంత మంచి మొక్కకైనా నాజక్కోనం అయినానం వీబ జల్తెర గదు. అవిడకి కండచీమంటే అదోరకం భయం ఉండేది. కవిపించిన చీమవల్లా డి. డి. ట్‌ తో సర్వెంట్పొచ్చి చంపే ప్తేకావి విద్రప్టేదికాదుం ఆవిడకి కా మేళావ్ని చూస్తే ఇష్టంలేదు.

అగ్గిపుల్ల విప్ర

కొని, శేషగిరి తండి మాతం కామేశం ఇంటికొ స్తే తగురీతిగా అతణ్న్‌ ఆదరి ౦చేవాడు, “"పేదవాడైనా ఎంత వినయం” అవి కొమే శాన్ని మెచ్చుకొనేవాడతను. డద్బిడక్కుండా అణకువగా వినయ విరేయ తలతో ఉన్న బీదవార్ని చూస్తే ఆతని కదొక విధమైన ఆనందమూ, నంతృ ప్రీ కలిగేవి. ఖిక్షెధికార్త మంచితనమే లడెరికార్ల పెకళ్యూరిటీ అనే విషయం ఎలా (గహించేడోకావి (గహించగలిగేడతను. “కురాణ్నో సారి మా ఇంటికి రావియ్యకూడదా బాబూ?” అని కామేశం అంపే “సలొ వన్నాడు శేషగిరి తండి.

పల్లెటూరి లైఫ్‌ ఎలా ఉంటుందో మచ్చుకోసారి చూదాం అనీ శేషగిరి క్కూడా కుతూహలం కలిగింది. అందుకనే బయర్లేరి వెశ్తేడు.

వెళ్లేడు కాని, కామేశం చూపించే ఆరరణ చూసి శేషగిరెంత మాతం మోనపోలేదు. “కూతుర్ని దానికవీ దీవికనీ దగ్గిరికి పంపించి విన్ను మచ్చిక చేసుకోవాలని చూస్తాడుస్నాః శ్యాగ శ మీదుండుూ, అని అతను వియక్లేరయయమందు కల్లి హెచ్చరించింది. అటువంటి హెచ్చరికల ఆవసరం అతని కెంత మాతం లేదు. బోలా కొట్టించాలే కొని బోల్తా పడకూడదని అతవికి బాగా తెలుసు. ఆడవారి విషయంలో అప్పటీ కఠనికి ఇరవయొొ క్కేళ్ళ వయసే ఆయివప్పటికీ_. అతని కప్పటికప్పుడే నాలుగేళ్ళ అనుభవం ఉన్నదనే సంగతి ఆతవి తల్లికి తెలీదు. ఆ ఫీల్దలో మంచి ఎక్‌, ఎపర్జ్‌ అవే పేరు కూడా ఆతను సంపా దించేడు. పరువు కాయల కోనం చిలకలు (పతిచెట్టూ వెతికినట్టు, వెళ్ళిన (ప్రతిచోటా ఆడపిల్లల కోసం వెదకడం వేపృకున్నాయతని కళ్ళుం

కామేశం ఉంటోన్న పల్లెటి అ్యగహారంం చూసి శేవగరి అసహ్యంచుకున్నాడు.. “అసలు మన తెలుగువాళ్ళు డర్జీ ఫెలోప్‌”

80 బుక్కులు అనే అభిపాయం ఆతని కెస్పణ్నించో ఉంది. అ(గహారం చూసేక, “ఈ పల్లెటూరి. వెధవలు మళఠీ డర్టీ బూట్స్‌” అవిపించిందతవికి = బతుక్కి. బాగులరేకపోయినా శైతుజనం అంతా కూడా దూస్పలకి మాతం అజ్ఞాతవాసంలో ఉన్న రాజుల్లా ఉండడం ఆళతవికి చాలా చిరా కలిగించింది. “టై తు వెధవల కింత పర్సనాలిటీ ఎందుకు?” అను కన్నాడతను.

వెళ్ళీ వెళ్లగానే కామేశం మూడో కూతురు కోసం శేషగిరి కళ్లు వెతకడం మొదలు పెట్టి ఆ పిల్లవి కని పెట్టీ “ఫరవాలేదు, పకడ్‌ బిందీగానే ఉంది” ఆవి సర్టీ ఫికేటిచ్చేయి

ఆ పిల్ల "పేరు లలిత. పదహాంళ్ళకి అఆ పిల్ల గుురంలా ఎది గింది, పంచదార్జాగా పనసతొన్లాగా ఉందామె. పల్లెటూరిదనం కొంత శవిసిస్తున్నప్పటికీ ఆ వయసు ఆడపిల్లలకున్న గడుసుతనం కొంచెం ఆమెలో కనిపిస్తోంది, ఇంగ్లీషు చదువు లేకపోయినా, తేలుగు చదువు కొంతవరకూ ఆమె చదువుకున్నట్టుంది. మొత్తంమీద ఈమె, కొంచెం నిమ్మరనం తగిలిన పంచదార పానకంలా వుంది.

కౌమేశం తనకి “దాన్నంటగడదామని” ఐండెడాశతో వున్నా చవి శేవగిరికి తెలుసు. పిల్ల కూడా బాగానే వుంది. గుడ్‌ మీట్‌: అయితేనేం, పంచదార్లాగా పననతొన్లాగా వుంటే చాలు ఏ పిల్లనై నా పెళ్ళాడేవొచ్చు ననుకొంశే, అలాటి పిల్లలు ముష్టి వాళ్ళల్లో కూడా చాలా మందుంటారు_ వెళ్లిడతామంటే చేరుకొందికి సిదంగాః దింధుత్వం వీలు చూసుకొని డబ్బున్న అల్లుణ్ని “చవగ్గా ఛాన్సు కొశ్హేదా మను కుంటున్నాడీ కామేశంగాడు". అతని “అడాసిటీ"కి ఆశ్చర్యపోయేడు 'శేవగరి. వల్లెటూరి వెధవలు కూడా గడుసు నెధవలేః అయితే శేష గి రేవా గడుసువాడు కొని?

అగ్గిపుల్ల ల!

కా మేశంగాడికి మస్కా కొట్టాలి. మంచి కూతుర్నే దాచి పెస్హేడు, పిల్లవి చూపించి గోతివై పు నడిపించి బోల్తా కొట్టిద్దాం అను కుంటున్నాడు. ఇలాటి వెధవని బోల్తా కొట్టిస్తే వుంటుంది తమాషా పిల్ల కూడా ఫరవాలేదు. రుచి తెలీక బెదురుతోందం తే.

కొమేళంగారిల్లు ““ఆళోకుడి మైంలో కట్టించుంటారు*. కప్పు మీది పెంకులన్నీ నాచుపట్టి ఆకుపచ్చగా వున్నాయి. కస్పుకూడా నరిగా లేకుండా, లొ త్తలుపడి ఎగుడు దిగుడుగా వుందిం ముందువైపు నడ వలో రెండు కొట్లున్నాయి. అందులో ఓ కొట్లో బెడ్డింగూ తోలునంవ్రీ పడేశాడు శేషగిరి, ఇంట్లో వున్నవాళ్లు కామేశం కాక అతని సలుగురు కూతుళ్లు. మిగతా ఇద్దరూ ఆ త్తవారి ళ్లల్లో వున్నారు. కామేశం భార్య చనిపోయి అప్పటికి ఏడాది దాటింది. ఆతను చాలా చిక్కుల్లోనూ. బాధ ల్లోనూ వున్నాడని చూడగానే తెలుస్తుంది. కాని అతను శేషగిరిని చాలా గొరవంగానూ అభిమానంతోనూ చూసుకున్నాడు. శేషగిరి నతనే విధంగానూ అనుమానించలేదు. ఐశ్వర్యవంతులకేవో కొన్ని మంచి లక్షణాలు లేకపోతే వారంత ఆదృష్టవంతులు కాలేరని అతని నమ్మ కం. కుచేలుడికి కృష్ణుడి యందుండేలాటి నమ్మకం ఆశవికి ఐశ్వర్య వంతుల యందున్నదని స్పష్టంగా తెలుస్తుంది. అతను శేషగిరివి బాహా వంగా ఏమీ అపనమ్మకం లేకుండా ఇంట్లో విడిచి పెట్టీసేడు

శేషగిరి కళ్లు అటూ ఇటూ సరిగెడుళూ లలితను వె౦0టాడ& కున్నాయి. ఆమె తలుపుల రెక్కలచాటునా, నూతిగట్టుపక్కనా గోడల వారగా దాగుంటోందే కావి ఎదురుగా తార సపడ్డం లేదు. తండ్రికి తననా స్మరవాడి కివ్వాలనుందని ఆమెకి తెలియకపోలేదు. ఆందుచేత ఆమెకీ ఏగ్గుగానూ, శేషగిరి కళ్లు చూపి భయంగానూ కూడా ఉంది. ఆసహాయ వైన ఆడపిల్లల యెడల అతను చాలా చొరవ చూపించగలడనే

88 ముక్కులు విషయం ఆమె కొంచం ఆచోకీ కట్టినట్టుంది. హైస్కూలు ఆడపిల్లలు కొంతమంది, ఉన్నరంగుకంకే 'పెదిమలు వారగా కనిపించడానికి 'పెదిమల్ని నాలికతో తడిచేముకొంటూ ఉండడం శేషగిరి గమనించి, తనుకుడా ఆ ఆలవాటు చేసుకున్నాడు. పామునాలికలా మాటిమాటికీ ఆకని నాలిక ఆలా బైటికి రానడం చూసి లలిత ఇంకొంచంగా భయ పడింది.

వెళ్ళిన మర్నాడు, పగలు పదకొండు గంటలకి కొట్లో కూర్చు న్నాడు శేషగిరి. శీతాకాలం అవడంచేత బైటకి వెళ్లినా ఆశ్షే వేడిగా లేదు. చిన్నగా చదరంగా ఉన్న కిటికీలోంచి చూస్తే వాకిట్లో ఎండ, సినిమాలో ఎండలా, వేడిలేకుండా కనిపిస్తోంది. కొట్లో అదొకరకం ముక్కవాసన వేస్తోంది. గోడని రాములవారి పట్టాభిషేకం బొమ్మొకటి దుమ్ముపట్టిన అద్దంలోంచి ఆలుక్కుపోయి కనిపిస్తోంది, ఐస్‌బాక్స్‌ లోంచి అప్పుడే తీసినట్టుగా కొట్టంతా అతి చల్లగా ఉంది. కిటికీకి పక్క.గా గోడమీద బొగ్గుతో ఎవరో ఓ మనిషి ముఖం గీసేరు. ఆ బొమ్మ కళ్లని ఆతరవాతెదరోకాని మేకుతో పొడిచిపొడిచి రెండు గుంటలు చేయడంచేత ఆదొక చచ్చిన ముఖంలా కనిపిస్తోంది. కొట్టంతా (ధేనుకి దూర ౦ గా చావుకి దగ్గరగా ఉన్నట్టిని పిస్తోంది. ఎక్కడో ఎవరో ఆడమనిషి మరింక ఎన్నటికీ తిరిగిరాని ఎవరి గురించో కాని తల్చుకుతల్చుకొనీ వరసపెట్టి ఏడుస్తోంది. సముద్రంలో ఉండిపోయిన వారి కేకలు గాలికీఆలలకీ సన్నగిల్లి పోయి వినిపించినట్లు ఆ మనిషిఏడుపుఉండి ఉండి హీనంగా వినిపిస్తోంది. ఊళ్లో ఆంతా పొలాల్లో పనుల్లోకి పోడంచేత అలజడేం లేకుండా అంతా ప్రళొంతంగా ఉన్నట్టిని పిస్తోంది. దగ్గర్లో ఎక్కడ ఏమాత్రం చప్పుడయినా సున్పష్టంగా విని పిస్తోంది. ముంజూరుకింద ఓ ముసలమ్మ ఓ పిండిబొమ్ములా కూర్చొని

అగ్గిపుల్ల 88 మంచంమీద ఎండ వేసిన వడియాలకి కాపలాకాస్తోంది. రెండిళ్ల మధ్యా ఎండలో ఓ పంది ఏనుగులా నెమ్మదిగా నడిచివెళోంది. “ఈ ఊళ్లో మనుషులకంటె పందులే నయం” అనుకున్నాడు శేషగిరి,

ఆంతలోనే __

లలిత వచ్చింది.

థోజనానికి పిలవడానిక్కాటోలు కొట్టు గుమ్మ ౦ దగ్గరకి వచ్చింది. ఆందుకోనం ఆలా, గూట్లో సాలీళ్లా వెయిటు చే స్తూన్న శేషగిరి, కప్పని పాము పట్టినట్టు అమెని రెక్కసట్టుకు లోనికి లాగి తలుపువారకి ఈడ్చుకుపోయేడు.

లలిత హడలిపోయింది.

ఆంతకు ముందుకొని ఆ సమయంలో కొని ఆ పిల్ల కళ్ళల్లోని బెదురూ, ఆ పెదవుల్లో జాలీ, ఆరూప్పులో దైన్యం అవేవీ శేషగిరికి కనిపించలేదు. ఆమెని ఎలాగ్లైనా అదిమి పెట్టాలనే అతని తాప్యత యాన్ని ఆమె ఎలాగైనా విదిలించుకు వెళిపోదామనే నిశ్చయంతో ఎదుర్కొంటోంది, అ సమయంలో కూడా, ఆమె తొడు క్కున్న పువ్వుల జాకెట్టు గుడ్డ గజం పావలా పరకదనీ, ఆమె వేసుకున్న ఎ్యారవోణీ గజం ఆరణాల పరక్కి మించదనీ అతను గమనించగలి గేడు. తలంటు స్నానం చేసింది కావోలు, ఆమె జుట్టంతా కుంకుడు కాయ వాసన వేస్తోంది. భారంగా ఉన్న ఇంజన్లా ఆమె గుండెలు ధన ధన కొట్టుకోడం ఆతని చేతికి తెలుస్తోంది. పరాయి సొమ్ముని టీడీగా చకచకా పీనారివాడు లాగినట్టు ఆమెని గదిగబా ముద్దులాడబోయేడు శేషగిరి. ఆమె గింజుకు గెంజుకుని చివరకి బలం చాలక పోవడంచేత, కోపంతో వెనక గోడకి ళఫీమని తల చేర్చుకొని అతని కళ్ళల్లోకి స్పష్టంగానూ అనహ్యంతోనూ చూస్తూ, “దొంగలాగ। లీ అందిం

[4

ఠి| ముక్కుల శేషగిరి చప్పుడు చెయ్యకుండా వెటకారంగా నవ్వేడు. వవ్వి, “నేను మామూలు దొంగని కానుః బందిపోటు దొంగనిఃగొ అన్నాడు. ఆ పిల్ల అతని మాటలు విన్నట్టులేదు. ఆరసీ కళ్ళలోకి నిరాంతపోయి అలా చూస్తోంది, ఆమెకి వళ్ళంతా జారిపోతున్నట్టయి పోతో౦ది. భయంగా ఆతిభయంగా ఉందామెకి, ఆ కళ్ళూ అ నవ్వూ, పెదిమెల మీదికి మాటి మాటికీ పాకి ఆ వాలికా చూస్తే, వళ్ళంతా సీరయిపో తున్నట్టుగా అనిపించిందామెకీ.

“జంక విజం చెప్పాలంకే, నేను రాక్షముణ్నీఃొ అన్నాడు శీష గిరి సరదాగా నవ్వుతూ.

ఆ నవ్వు మళ్ళీ చూడగానే లలిత కెవ్వున కేక వేయబోయింది* కొని, గొంతుకలోంచి కేక పెగిలిందికాదు. కిటికీలోంచి వచ్చే వెలుగు ఆతని మీద స్పష్టంగా పడుతోంది. ఎవరూ లేరనుకొన్న వంటగది లోకి వచ్చేసరికి ఎదురుగా గదిమధ్య తోకమీద నిటారుగా నిలదిడి* చప్పుడు చెయ్యకుండా, వికృతంగా వికటంగా నవ్విన, ఎత్తుగా సాగిన, పాము పోలిక ఆతన్లో కనిపించిందా మెకి. దాన్లో అమెకి మూర్శ వచ్చేట్టయిపోయింది, కాని, అంతలోనే బలాన్నంతా నిలదొక్కుకుని శక్తంకా వినియోగించి ఆతణ్ని తోసేసి వాయువేగ మనో వేగంతో టై టపడిందామె.

ఆ సాయంకాలం లలిత కనిపించలేదు.

“పిల్లలేరీలొ అని కామేశాన్ని అడిగేడు శేషగిరి.

పక్కం పల్లెటూళ్లో ఎవరో చుట్టాలింట్లో మూడు రోజుల పెళ్ళుం దటి, మూడు రోజులూ ఆక్కడుండడానికి లలికా మరో ఇదరు పిలలూ వెళ్ళేరటం ం గా

అగ్గిపుల్ల తగ్‌

అ నంగతి తెలిసేసరికి, పిట్ట తప్పించుకుపోతే సిల్లి తహతహ లాడీ పోయివట్టయిపోయేడు శేషగిరి.

రాస్కెల్‌ ఉడాయించేసిందిః తెలుగు చదువేగదో కొంత చదివి నట్టుంది దొంగ రాస్కెంలు. ఇలాటి ముండలు మంచీ చెడ్డా పాపం పుణ్యం అంటూ పదోయేటనించీ లెకృర్లు దంచుకారు. అందుకే ఆడ దాన్ని రాతియగంలో ఉంచిసట్టుంచా లంటారు. తెలివి మీరిపోయిన ఇడియట్సు ఈజీగా లొంగరు. “తెలివి మీరిపో తే... దబాయింపు సెక్‌ వను... జులుం పనికిరాదు. అయితే ఏం చెయ్యాలి? ఆకర్షించి మోసం చెయ్యాలి. లేక మోనంచేసి ఆకర్షించాలొ అని (కూడుగా మోటుగా ఆలోచించి ఒక నిర్థారణకి రాలేదు శేషగిరి. “టాక్‌ టిక్స్‌ మార్చాలి; నాటకం మరోలా ఆడాలి” అనే నిశ్చయానికి వచ్చేడతను,. లలిత వెళ్ళిపోడంతో ఆతని అభిమానం దెబ్బతింది. ఏనైవా జయం సంపా దిస్వేగావి ఈ వూరొదల కూడదనుకున్నాడు, కన్వీవియంట్‌గా ఉంటుందికదా అనుకొంటే లలిత *దగా చేసింది అందుచేత వేం ఏ పిట్ట కోనం ఎక్కడ వెతకాలీ అని ఆలోచించగా శ్రేషగిరికి జోగులు గుర్తుకొచ్చేడు. |

జోగులు (అతనూ ఆగహారంలో నే ఉంటున్నాడు) ఇరవయ్యేక్ష నించీ (ఆంతే వయసకనికి) ఎండిపోయున్నాడు. ఆతను వేసుకొనేది పొట్టి నల్లనిక్కంరు; తొడుక్కొనేది పొడుగు చేతుల పొట్టి వి వీనుం ఎదగడం ఆతను అయిదడుగుల మూడంగుళ౯ల మేరకి ఎదిగి, ఆ తరువాత ఆక్కడకలా దిగబడిపోయుండి పోయేడు. ఆళవి క శె ప్పుడూ చుట్టలకోసవూం తిండికోనవూ6 వెతుకుతూ వుంటాయి. కామే శానికతనేదో దూరప్ప చుట్టం, కామేళం ఇంటికి శ్రేషగిరి వచ్చీరాగానే జోగులొచ్చి ఆటెందెన్సు మార్కు చేసుకున్నాడు, మార్కు చేసుకొవి

రీ్ర ముక్కులు శేషగిరి తాలూకు సామానంతా పరీక్షించేడు. పరీక్షిస్తూ పరీకిస్తూ తనేదీ ఎత్తుకుపోకుండా శేషగిరి కవి పెడుతున్నాడనే విషయం కవి పెక్రేడు. కనిపెట్టి శేషగిరిని, “ఏం చదివేవు? ఇంజెనీరింగా? అంటే ఒసర్‌ సీలేనా? నాఖరిలో చేరితే జీతం ఎంతిస్తారు? కస్పీలు బాగా కిడతాయంటారు; ఎంతకిడతాయి?” అంటూ టపళ్నించేడు. శేషగిరిక ఇంకా పెళ్ళి కాలేదని తెలిసి, “మా కొమేశం వావ కూతురుంది, దాన్ని చేసీసుకో” అని లలిత గురించి రికమెండ్‌ చేసేడు. “అదంటే వాడికి ముద్దు; అచేంత పొలం సీ పేర రాయించేసుకో!ొ అవి సలహా ఇచ్చేడు. “చుట్టలు కొలుస్తావా? లేక సిగరెట్లాలొ అని పొగకు వళ్నొకటి వేసేడు. “చుట్టలు తప్ప నేనెప్పుడో గాని సిగరెట్టు ముట్టిన, అదైనా నీలాటి వాళ్ళి స్తేనే;” అని న్వవిషయం నష్టంగా తెలియకేసేడు. ఆ రెండు రోజుల్లోనూ శేషగిరి దగ్గిరకతను పదిసార్లయినా వచ్చేడేకాని తీసుకోగలగడ౦ మాం రెండు సిగరెళ్లే తీసుకోగలిగేడు. శేషగిరి ఆ వూరికి వచ్చిన మర్నాటి ఉదయం కామేశంగారి ఇంటి కెదురుగా జోగులు ఎవరితోనో ఇర వయ్యేళ్ళ పిల్లతో మాటాడు తున్నాడు. ఆ సిల్ల “పల్లెటూరి పశకుపే. కాని “ఎంత అంద మైన పళువు; వాట్‌ ఎ బ్యూటిఫుల్‌ లీస్ట్‌!” ఆమెకి గంపంత కొప్పూ, కుండంత గుండే ఉన్నాయి. రంగు పాలకోవా రంగులో ఉంది. ఆ సమయంలో ఆమె చారెడేసి కళ్ళనిండా ఆశ్చర్యం వుంది. ఆమె చిన్ననోరు ఎ్యరదానిమ్మపండు పగుల్లా ఉంది, అందులో తెల్లదానీమ్మ గింజల్లా పలువరసుంది. మామిడి పండులా బొద్దు గానూ,చెరుగ్గల్లాపొడుగ్గానూకూడా కవిపిసోందామె.ఆమె వంటిమీద మెళ్లో నల్లపూనలూ, చేతులకిగాజు గాజులూ తప్పఎఇంకే ఆభరణాలూ కనిపించ డంలేదు. నెతత్తినున్న తట్టని రెండుచేతుల్తోనూ. సట్టుకొవ, సరదాకి

అగ్గిపుల్ల" + శి రాణీగారెవరో వీదభామ వేషం వేసినట్టు నిటారుగా నిలబడి జోగుల్లో మాటాడు తోందామె.

మన్మథుడి శమ్ముల్లా తయారై పోయి వరండాలో విల్చున్నాడు శేషగిరి. ఆప్పటికప్పుడే స్నానం చేసేసి, తలకి వాసన్నూనె రాసి దువ్వేసి, ముఖానికి స్నో పూసి పొడరు కొజ్లేసి, స్నో వైట్‌ మెడ్రాస్‌ లుంగీ క్టేసి, మిల్కువైట్‌ వైట్‌ షక్షొకటి తొడిగేపి, కొంచెం తడిసీ తడ్తియని టర్కీటవెల్‌ భుజాన్న ఆలా ఉంచేసి, సిగరెట్టొకటి వెలిగిం చేసి, సామ న్తరాజు యొక్క తప్పు క్షమించేసిన ప్‌మ్మట దయతో నవ్వే చ్యకవర్తి నవ్వొకటి ముఖానికి తగిలించేసుకు నిలబడ్డా డతను.

_ “*జవురా కొ త్తబాబు ౯ అని ఆమె జోగుల్నడుగుతోంది.

“మా కామేశంబొవకి చుట్టం 1

“అల్లుడా ఖో

“ఆల్లుడవాలంకే లక్షచ్చ కొనాలి. మామూలు 'టుకిీ దొరకడు.”

“ఏం చే స్తన్నాడు ౪

*బ్నంబైసీరు పవి చేస్తాడు.”

“ఆంటే?

“అంటే, కంసలేరడం, కలుపు తియ్యడం, పిడక లెట్టడం కొదుం”

“మరైతే ఆదేటో పెప్పరాదా *ొ

“ఇంజనీరు పనంటే, పెద్ద పెద్ద ఇళ్లూ, పదేసి అంతస్థుల మేడలూ, పెద్ద పెద్ద వంతెన్లూ, పేద్ద ఏరోశ్లేన్గూ_ఆఅంటపే విమానాలూ కట్టడం అన్నమాట. ఆ బాబు ఆ పన్షన్నీ చేస్తాడు.”

“"విజంగానా ?1”

8కి ముక్కులు

శక్రాఫ్రో ప్రే ,౫

“ఆ్ర బ్రాబే ?7*

“*ఆ(1 ఆ బాబే! అదేవి( టాలా చూస్తున్నావు ? దెయ్య వను కున్నావా, భూత వనుకున్నావా లేక మంతంవేస్తే నిలదిడ్డ నల్లరాతి బొమృనుకున్నావా_ఆలా చూస్తున్నావు ? మనిషే మనిషే; కావలిస్తే వెళ్ళి ముట్టుకు చూడు అన్నాడు జోగులు.

శేషగిరిని అతనెవరో పరలోకపు వింతమవిషయినట్టు ఆళ్ళ ర్యంగా చూస్తూ వెళ్ళిపోయిందామె. =

లలితావాళ్ళూ పెళ్ళికి వెళ్ళిపోయేక శేషగిరి కేమీ తోచడంలేదు, మదీ బిజినెస్‌ కనిపించకపోతే నిచాణా ఎత్తేద్దాం అనికూడా అను కున్నాడు. కౌని, ఆంతలోనే పొద్దున్న తనగురించి అడుగుతోన్న ఆడ మనిషీ, సిగరెట్రకోసం చచ్చిపోయే జోగులూ గుర్తుకొచ్చేరు. జోగుల్ని మొదటిసారి చూసినప్పుడే, “ఎవడు పావలా డబ్బులూ, పావలా చుట్టలూ, నాలుగు వేడి వేడి ఉల్లి పెసరట్లూ ఇస్తాడో వాడి కొ ఖరీదుకి యావద్భార దేశాన్నీ ఆమ్మీగలడు వీడు” ఆవే అభిప్రాయానికి వచ్చేడు శేషగిరి. పొద్దున్న కనిపించిన ఆడమనిషి గురించి త్మీవంగా ఆలో చిస్తూ “ఇలాటి వ్యవహారావికి జోగుల్లాటివా డుండితీరాలి 1” అనే విశ్చ యానిక్కూడా వచ్చే డతను.

అందుచేత వెంటనే జోగుల్ని పిలిచి,

“ఎవరా మవిషి ౪" అని అడిగేడు శేషగిరి,

“ప్‌ మవిషి ?* ఆవి జోగు లడిగేడు.

“పొద్దున్న వీతో మాటాడుతున్న మనిషి.”

“ఆడా, లేక మొగా లొ

“మెొగై తే నాకెందుకు ? అడే

“ఏలా ఉంటుంది *ి

“హల్వా, రనగుల్లా, కోవాబిళ్లా_అలా ఉంటుంది, ఒకటో రకం చిలక ; నా గురించి నిన్నేదో అడిగింది.”

“ట్రద్రా ఖో

“జ్టిద్రే । ఎవరిది ఇ -

స్టోరి గాగ పెళ్లం । అదెందుకు సీకు

“క్రావాల్నాకు.ో

“కంతుంది.ొ

“కన్నదు.”

“*ల్బక్ర వేళ తంతే ౯

“త్రాపుల్నువ్వు తింటావులొ

“జట్టినే తినేదా ౯

“గట్టిగానే తిను”

“వాబూ । ఈ గొడవల్లో నన్ను ఇరికించకు. బు్యురగీయించు కోడానికి కాణీ లేదెలారా భగవంతుడా అని నే నేడుస్తూ ఉంకే చిన్నాం చిలకలూ గుజ్ఞారి గులకలూ నాకెందుకు ౪?

“నీక్కాదు, నాకు 1”

“చేతిలో ఎరనేగాణీ....*

*ీష్రావ్లల్రా ఇమ్మ౦టావా లో

“పొద్దువ్నించీ తాగుదాం అంజటే_కౌఫీలూ టీలూ అటుంచు._ తాగడావకి అఆవ్వుచ్చయినా దొరక్క చస్తున్నాను. మరింక పావలా ఇస్తే ఏం గేసుకోను ? మరో మూడు పావలాలైనా ఇలాసడీ :” ఖని డిమాండు చేసేడు జోగులుం

శ0 బుక్కులు

జోగులికీ కనపడకుండా పర్పులోంచి రూపాయి తీసి అతవి చేతికిస్తూ, “మరలా అయితే స్నేహితుడికి సాయం చెయ్యడం మర్చిపో నన్ఫెప్పి ఒల్టువెయ్యి 1 ఆవి శేషగిరి కవుంటరు డిమాండు చేసేడు,

రూపాయి అటూ ఇటూ తిప్పి చూసుకొని నిక్కరు జేబులోకి తో సేసి, “మా అమ్మతోడు; నా సంగతి వీకింకా సరిగా తెలీడం లేదు. స్నేహంకోనం (ప్రాణం తీసేసి ఎదర పెట్టీమంటే ఆలా పెన్లే స్తానూ అంటూ జేబులోంచి చెయ్యి తీసి, తన ప్రాణాన్ని ఎదరగా ఎలా పెట్టేస్తాడో చూపించి, “నమ్మకం చాలకపోతే ఈ వూళ్లో ఎవర్న

పా ౮ యినా అడిగి చూడు,” అన్నాడు జోగులు

అప్పటికి సాయంకాలం అయింది. మంచం మీదున్న పెనై లోంచి శ్రేషగిరిని ఆడక్కుండానే సిగరెట్టొకటి _పైకలాగి యీజీగా ముట్టించేడు జోగులు. ఆ తరవాత ఇద్దరూ వరాండాలోకొచ్చేరు. శేషగిరి ముఖాన్నిబిట్టి, దుర్మార్గం చేసి ఆయినాసం జయం సంపాదించి తీరాలనే ఉదేశం ఆతనికున్నట్లు తెలుసోంది.

ఉ ల తాకీ

ఆగిమెంటయేక వరాండాలోకి వస్తూ “నీ కెందుకు శమ ? నువ్వలా గుళ్లో దేవుళ్లా ఆ కొట్లో అలా కొలుమీద కాలు వేముక్కూర్చో! ముండని మూణ్నీమషాల్లో బుటలో వేసుకొచ్చి సీ పాదాలగ్గిం కటి పక్తీక

ళం టబ ఎ దగ బి

పోతే నేను జోగులుగాణ్ని కొననుకో 1 అంటూ శేషగిరికి జోగులు హోమీ ఇస్తూండగానే, నెత్తిన కంపలతట్ట పెట్టుకొని వెంట ఓ గొ పిల్లవి వేసుకొని “పోలిగాడి పెళ్లాంో ఆట్నించి వస్తూ వాళ్ళని చూసి ఆగింది.

శేషగిరి గుండెలు గబగబా కొప్లుకొంటున్నాయి. ఒక క్షణం పాటు దుర్మార్గపు ముఖంమార్చి, నవ్వు ముఖంలోకి మారాలన్న సంగతి కూడా మర్చిపోయి తరువాత సర్దుకున్నాడు.

అగ్గిపుల్ల న!

ఆమె శేషగిరి నుద్దేశించి,

• ఏంబాబు ? 3 తత్రిరికి పాలుగాని పడతాయేటి ౪ సిక్కంటి గేది పాలు; తెమ్ముంటా౪టి +” అని అడీగింది. ॥

ఆమె నలా చూస్తూ మళ్ళీ ఆలా ఉండి పోయాడు శేషగిరి.

పెద్ద చిత్రకొరు దెవరో చ్వితించే డన్సెస్పి ఆ మధ్య ఏదో స్మతికలో ఒక మంచి బొమ్మపడింది. బొమ్ము కింది పేరు శేషగిరికి సరిగా జ్ఞాపకంలేదు. సీతో, సావిితో, అఆరుంధతో ఆ మూడింట్లో ఏదో ఒకటయుండాలి. బొమ్మమ్శతం చాలా బ్యూటిపుల్‌ గా ఉంది. పెద్ద సెక్స్‌ ఆపీల్‌ లేకపోయినా బొమ్మలో ఏదో గమ్ముళ్తుంది. నెత్తిమీదున్న తట్టతీ సేస్తే ఎదురుగా విల్బున్న *'పోలిగాడి పెళ్ళాం అచ్చంగా ఆ బొమ్మలాగే ఉందనిపించింది శేషగిరికి. ఆ బొమ్మని చూసినప్పుడు గాని ఈ మనిషిని చూస్తోన్నన్సుడుగాని తనలో భక్తిభావం కాని, కనీసం సోదర భావంగావి కలక్యపోవడం గురించి శేషగిరికి ఆశ్చ ర్యం ఏ మాతంకూడా కలగలేదు. మంచి పతివ్రత నెవర్తెనైనా సెలె్టో చేసి ఒడుపు చూసి ఒకటోరకం టోపీ వెయ్యాలని ఆతని కప్పటి కప్పుడే చాలా కోరిగ్గా ఉంది.

““ఏంబాబు ? పాలు కావాలేటి ?” అని మళ్ళీ అడిగిం దామె

పట్నంనించి వచ్చిన ఇంజపీరుగార్ని చూసి ఆమె గుండెలు ఉత్సాహంతో కొట్టుకుంటున్నాయనేది స్పష్టంగా తెలుస్తోంది. “మూర్‌ సక్సెస్‌ ! జయం తధ్యం” అనుకున్నాడు శేషగిరి, అంఐనా, ఎందుకైనా మంచిదన్సెప్పి-_వాళ్ళమ్మకి ఫావంట్‌ గాడ్‌, ఇష్టదైనం-తిరపతి. వేంక "పేశ్వరుడికో నమస్కార బాణం మనసులోంచే. విడిచి పెళ్తుకాడు. రానోయే జయలక్షీవి తల్చుకోగానే ఆతనొక్క సారిగా పారిస్‌, లండన్‌, న్యూయర్క్‌- మూడూబ్ళా ఒక్కసారి చూసాచ్చీసినంత నంబర పడిపోయేడు. ఆ నంతోషంలోనే అతని మనసొక్కసారి చివుక్కు

[0]

శీ బుక్కులు

మంది. “మధ్యవర్తి (సమేయం ఆక్క-శ్లకుండానే దీన్లో ఎంంజిమెంటు కుదిరిపోయేట్టుంది 1 ఈ వెధవ పింప్‌గాడి గురించి అనవనరంగా రూపాయ్‌ వేస్ట్‌ అయింది.” ఆ క్షణంలో అతనికి జోగుల్ని చితక పొడిచెయ్యాలన్నంత కోపం వచ్చింది. “వీడికి_ఈ సౌం్యడల్‌ వెధ వకి-మరింక సిగరెట్లు బంద్‌ చేసెయ్యాలి.” అని తీర్మానించుకొ న్నాడు శేషగిరి. _

ఆంతలోనే జోగులు ఆ మనిషితో “రావే రావే పట్టుకురా 1 ర్యాత్రికో పావుశేరు సృటా. ఇంటిదగ్గిర బాగా కొచి మరీ పటావాలిష్మీ ॥ మర్చిపోయేపు గవక ; బాబు ఈ కొట్లోనే ఉంటాడు. సట్టుకొచ్చిచ్చీ 1” అన్నాడు.

జోగులు ఆమెతో ఆ నూటలంటూన్నప్పుడు శేషగిరి ఆమెవై పదే పవిగా చూస్తూ కొకొరి నవ్వు నవ్వుతూ నిల్చున్నాడు. ఆ నవ్వుచూసి ఆమె ఒక్క తణం ఆశ్చర్యం పర్డట్టుంది. ఆ కరవాత ఆమెక్కూడా నవ్వొచ్చిందిం -

“న్హాలోజులుంటారటీబాబూ 1” అవి నవ్వుతూనే అడిగింది, అందుకు సనూధానంగా,

“*ఆ(ఆ( ఉంటాడుంటాడు 1 నీకోసం నాకోసం ఇక్కడ కాపరం పెట్టి కూర్చుంటాడు ౯ ఆని వెటకారం చేసేడు జోగులు.

అస్పుడు శేషగిరి అందుకొని, ““ఎల్లుండిదాకా ఉంటాను. ఆ తరు వాత. ..” అని మధ్యలో ఆగి చిరునవ్వు నవ్వుతూ, “*...చూదాం 3” అన్నెప్పి మళ్ళీ ఆగి, “నీ గేదెపాలు బావుంకే ఉండిపోళాను, ఏం ?” అని తమాషాగా ముగించేడు. అస్పు డతని ముఖంచూస్తే, మనసులో కల్మషం ఉన్నట్టుగా తెలియనే తెలియదు. ఆ మాటలు ఆంటూ అతను, చిన్నకూతుర్ని పలకరించే కన్నతం్రిలా నవ్వేడు.

అగ్గిపుల్ల శి

జయం షూర అనుకున్నాడు కాని అ ర్మాతికి మాతం ఆది చేకూస్లదు శేషగిరికి.

ఆలస్యంగా వస్తుందనుకొంకే ఆమె చాలా వేగిరం వచ్చేసింది. ఆ రావడం కూడా రహస్యంగా రాలేదు. చాలా బాహాటంగా వచ్చింది. వచ్చిన విధంలో కూడా తక్కుతూ. తారుతూ రాలేదు. పుట్టింటికి ఆడ పిల్లొచ్చినట్టొచ్చింది. దాన్తో శేషగిరి గాభరా పడ్డాడు. ఆ ర్మాతి ఏడుగంటల కామె కంచుగిన్నెతో పాలు తీసుకొచ్చి తిన్నగా కొట్లో కిటికీలో పెట్టేసరికి శేషగిరి, పెద్దసైజు కోడి పెట్టని చూసి ఏం చెయ్యాలో తెలియని పిల్తిలా అయిపోయాడు. జడిసిపోని ఆవున్సూసి బెదిరిపోయిన పెంపుడు కుక్క లా అలా సలకరించి ఈర్ష్యగా చూస్తూ విలబడిపోయే డతను. నాయకురాలికి అపచారం తలపెట్టి, ఆమె ఎదర పడేసరికి బెదిరిపోయిన బంటులా చలనం లేకుండా ఉండిపోయే డతను. కొట్లో నీల్చున్నప్పుడు అక్కడ హరి శేన్‌ లాంతరు వెలుగులో ఆ కొట్టునవింణా ఆమే ఉన్నట్టుగా అనిపి స్తోంది, ఆ పలృ్ఫటి ధూళలాటి కౌంతిలో ఆమె దర్జాయే ఎక్కున స్పష్టంగా కొట్టొచ్చినట్టుగా కనిపిస్తోంది. ఆమె కట్టుకున్న బుగ్గిదిట్టలు ఆ దర్జాని అడ్డలేకపోతున్నాయి. అమ్మవారి ముందు దొంగభక్తుళ్లా కొంత పేపలా నిల్చున్నాక “నాన్సెన్స్‌ : ఇదే రాణీలాగా నేనే సర్వెంట్‌ లాగా విలబడిపోవడం ఏంవింటి $ొ ఆనుకొని ఆమెనలా విలదిడనిచ్చి తను మంచంమీద శీవిగా కూర్చున్నాడు శేవగి 8. “కుర్చీమీద కూమృన్న వాడికీ ఎదర నిలబడ్డ వాడెస్పుడూ లోకువనే సంగతి మర్చి పోకు.” ఆని తన తండి చెప్పిన పాఠం గుర్తకొచ్చిం దళవికి. “ఆమె అక్కడ కిటికీలో ఉన్న అద్దం, షేవింగు సెట్టు, నబ్ము 'పెపై, అన్నీ సవరించి చూస్తోంది. అద్దంలో తన ముఖం చూసుకొని

44 ముక్కులు చాలా ఆశ్చర్యపోయి, “ఆదెవురో అనుకున్నానుకొ అంది, పక్కనే బొక్క. కుర్చీలో ఉన్న కేమెరాని చూసి చాలా ఆశ్చర్యపడింది. ఆమె ఆదలా చూస్తున్నప్పుడు ఆ మె కో స్నాప్‌ తీసి “ఒక పల్లే పిల్లో ఆన్బెప్పి ఫొటో కాంపెటీషన్కి పంపించి పప్రయిజు కొట్టవచ్చేమోననే ఆళ కలిగింది శేషగిరికి. “ఫొటొ తీయించుకుంటావా?” అనడిగితే ఆమె మాతం “ఓలమ్మొ. నాకొద్దు” అనేసింది. కేమెరా పరీషీంచేక “నీ సేతికి వోసీ నేదాశా అని అడిగి అతని చేతినున్న వాచీ ఖరీదడిగి “అన్ని రూపాయలేః” అని గుండెలు బొదేసుకొంది. ఉన్న అరగంట లోనూ *“ఏశెంతయింది *” అని ఆరు సార్లడిగి తెలుసుకొంది. తాతా వారి వానన్న్నూనె చూసి *ఏటిది ? నూనేఃొ అవి ముచ్చటపడి పోయింది. నబ్బు పెచ్టైలోంచి సబ్బు తీసి వానన చూసి చాలా మారిసి పోయింది. స్నో సీసా పౌడరు డబ్బా తీసి, వాటి గురించి తెలుసు కొవి, “ఇయన్నీ మొగోళ్ళ కెందుకూ ? 1 అంటూ అతణ్ని విడ్డూ రంగా చూసింది. *నీకు పెళ్ళయిందా * అవి పశ్నించి, “నచ్చ రూపొయ్ల కట్టం విస్తే గాని ఉచ్చుకోవుట।; అ౦త నమవు నదివినావు గందా। నీకూ ఆడోళ్ళ సొమ్మే గావాలా ౪ అని ముద్దుగా చేతులు తిప్పుతూ చీవాట్లు పెట్టింది ? కొట్లో శేషగిరి తాలూకు సామాను మొత్తం ఖరీదు తేలుసుకొని, అంత డబ్బు మిగల్బాలంచటే *మాయి మూడు కుటుంబాలు ముప్పొన్దులా ఎంత కస్టంవెన్నాళ్లు దిడాల?” అని (పళ్నించింది. “పట్టంలో ఆడోన్లగూడా పె ద్ద పెద్ద నదువుల్సదివి టూరింకార్డు తిస్పుకుపోతారట! నిజవేంనా ఇ ఆని చాలా కుతూహలం కనపరుస్తూ అడిగింది. “శృంగార హాన్యధోరణిొలో శేషగిరి “నువ్వూ చదువుకోకూడదా ? అని అంటే, “మాకు బువ్వే నేదు కదా। సదువుల కెగబిడగలవా6 ? $” ఆంది. “నీ సదువు కెంత కర్స యింది ఇొ ఆని అడిగి, *“ మరా సదువు మాంెలా సదవగలం?

అగ్గిపుల్ల శీర్‌ నిజంగా నదవగలవా€ ౪ అంది “ఒంతిన్తూ, ఇమానాలూ కడతావట గదాః మరైై తే ఆయన్నీ నువ్వే సొంతంగా కడతావా ౪" అనడిగిందిం “టహో। మా బుగతల్లా నువ్వూ దగ్గిరుండి, మాలాటోళ్ళ క్కూలిచ్చి పన్గు పురమాయించడ వేంగాని సొంతంగ ఏటీ సెయ్యవన్న మాట ?” అని సంగతి తెలుసుకొంది. “ఇమానా లెందాకా ఎల్తాయి ? సుక్క. ల్దాకౌ ఎల్తాయా ? సుక్కలంటే ఏటయి ? అందులో ఏటుంటంది ? నువ్వెప్పుడైనా ఎగిర్నావా 1” అంటూ “చికాకు (పళ్నలు" (“సిల్లీ క్వశ్చన్స్‌”) చాలా వేసింది. “విమానం ఎక్కిస్తానొస్తావా ? అని అతను తన బుగ్గమీద వేళ్ళతో పెంకెతనంగా కొడితే, ఆతణ్ని చాలా ఆశ్చర్యంతో విడ్డూరంగా చూసి, 49 బ్రేగ్ని పాల్తాగేసి ముంతిచ్చీ బాబూ నాను బేగి పోవాలొ అంటూ తొందర చేసింది. “మళ్ళీ ఆపు పాలు తెస్తావా ?” అని అడుగుతే, “తెమ్మంటే ఎందుకు తేనూ?। అని ఆశ్చర్యపోయింది. చివరకి వెళ్ళిపోయింది.

ఆసారికి తనేమీ చెయ్యలే పోవడం చేత “లలిత రా స్కెంల్లాగో ఈ పిట్ట కూడా తప్పిపోతుందేమోనని శేషగిరి గిజగిజ లాడిపోయేడు. మర్నాటి ఉదయమూ మధథ్యాహ్నమూ ఆమె వచ్చినప్పుడు ఆమెని కొంత మంచి చూపించి మచ్చిక చేసి చనువు చేసి ఆమె యెడల కొంత చొరవ చూపించేడు. దానో ఆతని కళ్ళల్లో మిలమిల ఎక్కు వయింది. రక్తంలో తొందర కూడా ఎక్కునయింది. సాయంకాలం ఆమెతో మాటాడుతూ దీనంగా “మళ్ళీ ఒస్తావా ఆనడిగేడు. “పాలొట్టుకొస్తాను గదా ౯ అందామె, “అప్పుడు రావడమే కాదు. ఆ తరవాత రావా ?” అని ఇంకౌ దీనంగా, అన్నం పెట్టనని తల్లిని కొడుకు ఆడిగినట్టుగా ఆడీగేడుు ఆమె ఆతణ్ని చూసి చాలా నవ్వు కుంది. “ఎందుకలా ఏడుపు మొకం ఎట్టుకున్నావు ? పోన్దెః; మాపిటి కలాగే సూత్తా” నంది. "బాబు శానా మంచోడు;” అని ఆమె మన

శశీ ముక్కులు

సులో అనుకున్నదవి శేవగిరికి తెలిస్తే, ఆమె వెళ్ళేక, ఇంకా రెండిం తలు ఎగిరి గెంతుండు నతను,

చలికి ర్మాతి చాలామంది ముసుగులు తన్ని పడుక్కున్నట్టు న్నారు. శేషగిరి మాతం కొట్లో మంచంమీద కూర్చొని పులికళ్ళు ఎరువు తెచ్చుకొని రెక్కలు తెరిచుంచిన ద్వారంవైపు పొంచి చూస్తు న్నాడు. ఆతి చలిగా ఆతి చీకటిగా కొట్టంతా కూడా పాము కడుపులో మువిగినట్టుంది. “దొంగ ముండ, ఒస్తుందాా రాడా? అని పళ్ళు కొరుకుతూ కూర్చున్నాడు శేషగిరి.

అంతలో చీర చప్పుడయింది. లేచి విల్చున్నాడు శేషగిరి,

ఆమె నచ్చి గుమ్ముంలో నిల్చుంది. పటం కట్టిన దేవత బొమ్మ చీకట్లో కనిసిందినట్టుగా నిలబడిపోయిందా మె:

శేషగిరి ఒక్కక్షణం ఆలా ఉండిపోయి, వెంటనే జరజర కదీ లేడు. ఆతవి (ప్రతి కదలికలోనూ ఆశా, తొందరపాటూ కనిపి స్తున్నాయి. ఆమె మనసు మార్చుకొని తిరిగి ఎక్కడ వెనక్కి పారిపో తుందేమోనని ఆకనికి భయం వేసి, గభాల్న ఆమెని లోనికి లాగి తలుపు వేసేసి, బండరాయివారకి నక్క మాంసం ముక్కని లాక్కు పోయినట్టు వారనున్న మంచం దగ్గిరికి లాక్కుపోయే డామెని, ఆమె రాగానే కొట్టంశాకూడా వెచ్చగా ఆఅయినట్టయింది. చై(తంలో తొలక రతించగానే భూమిలోంచి వానన్లు చిమ్మినట్టు, అమె వచ్చీరాగానే కొట్టంతా మనోహర మైన మట్టి వాసనతో నిండిపోయింది.

శేషగిరి చాలా సేపట్నించి చలికి వరడుకట్టీసున్నాడు. ఆమె దగ్గరకి చేరగానే సుఖంగా చలిమంట దగ్గిర కూర్చున్నట్టవిపించిం దళవికి. ఆమె వళ్ళంతా ముఖమల్లాగ మెత్తగొనూ, సండులాగ గట్టి గానూ కూడా ఉంది, ఆమె ఆరి చేతులు మెత్తనీ ఆకురాళ్ళల్లా ఉన్నాయి+

అగ్గిపుల్ల శ? ఆమె చాలా ఆరోగ్యంగా ఉన్నట్టనిపించినా నిజానికి ఆ మె ఎండకి వాడిన సువర్ణ ౩ఖిలా ఉందన్న సంగతి ఆతను గమనించలేదు. అత నా సమయంలో చాలా కసిగా [క్రూరంగా కూడా ఉన్నాడు. ఆర్హ్యత లేవి గుమాస్తాని ఆకస్మాత్తుగా జిల్లా కలెక్టర్‌గా చేసేస్తే వాడి కందర్నీ కాల్చుకు తినేయాలనున్నట్టు శేషగిరి కామెని గమ్మత్తుగా హింసించా లనే కోరిక్కలిగింది. ఆమెయందు సర్మనెంటుగా, పూర్వం బావిసలకి మ్యుద వేసినల్టు, తన మార్కదైనా ఉంచాలనిపించిందతనికి. ఆమె ఎక్కడ కెళ్ళినా “ఇది గిరిగారి సొమ్ము :” అని తెలిస్తే అరిఫిక్‌ తమాషాగా ఉంటుంది 1

ఆ రాతి చీకటి కొట్లో ఆమె మనకులో ఆశా, ఆనండం కలిసి వారధుల్ని దాటాలనీ, ఆమె కళ్ళు వెలుగుల్ని చూడాలనీ తహతహ లాడ్డం తెలుసుకోలేని చీకటి తృష్పలో ఉన్నాడతను. మేడ మేడకీ చంద్రుడు, మిైమిచైెకీ చుక్కల ముగ్గులు, నెలనెలా పండే పచ్చటి పొలాలు, అనుకోగొనే అడిగిందల్తా షజ్చే మరమెషిన్తు కఠలకల్లాడే

ళ్‌ స! ళా

ఇస్కూళ్ళకి వెళ్ళే తల్లుల పిల్లల వారులు, కొండలనించి కొంపలకిశ్ళే వంతెన్ల వీధులు, లోయలో చల్లగాలిలో పొద్దన్న పూసిన పువ్వులు, రెక్కలొచ్చి ఏగిర చక్కని చుక్కలు __ ఎన్నో చిత్రాలు, స్వేచ్చనీ ఆనందాన్నీ సూచించే ఎన్నేన్నో దృశ్యాలు చూడాలని ఆమె ఆవేదన పడుళోందన్న విషయం అతను గమనించనే లేదు. కనీస౦ ఆమె ఏమాలోచిస్తోంో అడిగి తెలుసు కుందామనే కుతూహలమైనా లేక పోయిందతనికి. తనవి కానేకాదు, తను సూచించే స్వేచ్భామయ జీవి తాన్నామె (పేమిస్తోందన్న విషయం అశనికి చెప్పినా ఆర్థం కొదదిం కొట్లోక్‌ రావిచ్చేడేకాని, తన జీవితంలోకి మాతం ఆమెని రానివ్వ కుండా జాగర్త పడాలనే విషయం మాతం ఎవ్వరూ (పత్యేకంగా

శీకీ ముక్కులు

చెప్పకుండానే, ఖచ్చితంగా తెలుసు సతనికి, ఆప్బ్బావి ఆకర్పించి పాడు చేన్తున్నాననే భావంగాని, ఆమెనీ ఆమె సెనిమిట్నీ దగా చేస్తున్నాననే భావంగాని, పాపల చేస్తున్నానేమోననే భయంగాని ఆతనికి ఎ౦త నమ్మకం లేకష్టయిందిం

నిద్రలోంచి లేచినట్టుగా లేచి చివరకొమె వెళ్ళిపోయింది. ఆమె వెళ్ళేక ఆ ర్యాత, అవతలవాడి అర్బుమీద సుష్టుగా లోంచేపిన వాళ్ళా, సుఖంగా నిద్రపోయేడు శేషగిరి,

ఆదంతా జరిగి పద్నాలుగు సంవత్సరాలయింది.

గుడ్‌ గాడ్‌ ; పర్నాలుగేళ్ళయిందా 1

అనుకున్నాడు శేషగిరి. ఆతనికి రోజులు చాలా తొందరగా వుడ్‌హవుస్‌ నవల్లో పేజీలు తిరిగిపోయినట్టుతిరిగి పోయేయి. ఆలిండియా పోటీ పరీత్తల్లో అతను ఆతి ుులభంగా ఆయిగో స్థానం నంపాదించేడు. నంపాదించి , ఉద్యోగంలో చేండు. చేరినప్పుడే, సీనియారిటీ వగైరా విషయాలన్నీ చక్కజూను కున్నాడు. చక్కజూసుకొని అనతికాలం లోనే ఎగ్జిక్యూటివ్‌ ఇంజనీరయేడు. అయేక, మరింక ముందుకి లీఫ్‌ ఇంజనీర వుతాడు. అవకుండా అతణ్నీ దేవేరదు డాపలేడు. “లంచం” ఆనే ముద పడకుండా డబ్బు సంపాదించడం నేర్చుకున్నా డతను. “ప్పన్లో మాతం పృలొ అనే బిరుదు సంపొదించేడు. హైస్తొపెటీలో తిరిగినప్పుడు తాక్కపోతే పమాదం అని తెలుసుకోగలిగిన చదువు కున్న పెళ్లాం ఉండతనికి. సర్వెంట్స్‌తో కూడా తెలుగున మౌట్లాడ్డం ఎరగని ముత్యాల్లాటి ముగ్గురు పిల్లలున్నారతనికి. జీవిత౦ ఆంతా లండన్‌ మావి వెళ్ళిన ప్టే 'శేషగిరిక్కూడా, పది మిలియన్‌ డాలర్ల పంచరంగుల చ్మితంలా వెళ్తుందనడంలో ఎంత మాతమైనా ఏ నంచే హమైనా లేదంపే లేదుం

అగ్గిపుల్ల టి

పఢ్నాలుగేళ్ళయిందా ? 1

ఆయింది కావి ఆవనశ్హే ఉంది. ఆ వూరు వెళ్ళి అ రాతి జరి గిన దంతా “మొన్న మొన్ననే అయినట్టుంది అనుకున్నాడు శేష గిరి, మళ్ళీ అ్యగహోనికి వెళ్తూవెళ్తూ. దారిపక్కు ముసిలి చెట్లని చూస్తే తవ్చ కాలం మారినట్టుగానే కనిసించడంలే దతనికి,

అనలుకి, మళ్ళీ అవూరు వెళ్ళవలసొస్తుందని కలలోనయినా అనుకోలే దతను. ఈశ్వరయ్య ముష్ఫయ్యేళ్ళా జకరయ్య ముషృయ్య యిదేళ్లా, సుబ్బారాయడుపంతులు నలభయ్యేళ్ళూ “కాలుమీద కాలు వేసు కూర్చొని వేలకి వేలు పెన్షన్‌ సంపాదించేరు* అలాటిది, రై

రయేక పదేళ్ళయినా ఆవకుండానే (0) శీషగిరి తండ్రి కాలం చేసేడు 1 అందుగురించి చేసేదేముంది ? చేసేదేమీలేక అందరూ ఊరుకున్నారు. “మీ హెల్త్‌ మీఠు జ్యాగ్తగా చూసుకోవాలిస్మండి 1 అని తండ్రికి శేషగిరి చాలాసార్లు వార్నింగ్‌. ఇచ్చేడు, “మునలాడు” (“ది ఓల్డ్‌ మాన్స్‌”) విన్నాడు కాడు. తండి ఆరోగ్యం గురించి అతనంత రద్ద తీసుకుంటే “వీడి శ్రద్ధంకా ఆ పెన్షన్‌ గురించేకాని ఫొదరు హెల్త్‌ గురించి కాదో ఆన్నెప్పి కొంతమంది కిట్టని రాస్కె=బ్బు దుష్పచారం చేసేరు. శేషగిరికి వాళ్ళందర్నీ కాల్చేసి చంపేయా లన్నంత కోపం వవ్వింది. “సర ః నాకు ముసిలాడక్కంగ్లేదు. వాడి 'పెన్షనే కావాలి, దానిగురించి, ఇటియట్స్‌, మీఠ0 ఇయ్యగలరు ఇ ఆవి మనస్సులో మండిపోయేవాడు కేషరిగి. జీవితలలో ఏ వెధవ గురించీ కూడా శేన గిరికి లెక్కలేదు.

27 తండి చనిపోయాక, ఆస్తి విషయాలన్నీ పెటిల్‌ చేసుకొని సరైన ఆపంణి మెంట్సు చేసుకొందికి కొకినాడ వచ్చేడు శేషగిరి. తనుకో రెండెకరాల పొలం..ఎలాగో ఎప్పుడో ఎవరివల్లనో నంక్ర

[]

క్‌0 బుక్కులు

మించినది._ఆ వెధవ అ్యగహారంలో ఇన్నాళ్లూ ఫొదరు దాచుంచేడన్న నంగతి అప్పుడు తెలిసిందతపికి, నం బాగానే ఉంది, కౌవి మారుమూల క్ముగామంలో రెండెకరాల “బిట్టు ఏం చేసుకోడం ? ఎందుకు వని కొస్తుందది ? అమ్మిపాశసి ఆ డబ్బెందులోనైనా ఇవ్వెస్ట్‌ చేసుకోడం బెటరు. అమ్మేస్తే ఆ పొలం చెక్క ఎవరైనా కొంటాడా అవి శేష గిరి ఉత్తరం ఒకటి రాసేడు కామేళావికి. వాడు విర్హ్ణక్ష్యంగా జవాలైనా రాయకుండా ఊరుకున్నాడు, పెద్దవాళ్ళకి తమ అవసరం ఉందంకే తక్కు వ్వెధన లిలాగే కొండెక్కి కూర్చుంటారు. _

అందుచేత శేషగిర స్వయంగా వియళ్హేర వలసొచ్చింది. కార్లో ఈజీగా వెళ్లొచ్చేవచ్చు, కౌవి ఇట్‌ ఈజ్‌ నచ్‌ ఏ బోర్‌ |

వడ్నాలుగేళ్ళ తరవాత ఆగహారానికి మళ్లీ వెళ్తుంటే శేషగిరికి ఆ మనిషి_“డట్‌ వీచ్‌..గుర్తుకొచ్చింది. అక్కడుంటుందా ? ఉంటే ఓసారి చూడొచ్చు. పాత పరిచయాలు పనందుగా ఉంటాయంటారు,

జీవితం బాలా గమ్మత్తుగా ఉంటుం దనిపించింది శేషగిరికి, దాన్ని మళ్డీ చూడ్చావికి అవకాశం ఉంటుందనిగాని మళ్లీ ఆ వెధవ్వూరు తను వెళ్ళవరిసౌస్తుందవిగావి శేషగిరి ఎన్నడూ అనుకోలేదు. కాని, జీవితం చాలా విచ్యికంగా ఉంటుంది. లైఫ్‌ ఈజ్‌ స్టేన్ల్‌ ;: ఇదే సామ శ్పెట్‌ మామ్‌ ఆయితే ఈ థీమ్‌మీద ఆరజడవు కథలు రాపిపారీగలడు, మోస్ట్‌ బ్యూటిపుల్‌ గామా, బోర్‌ కొట్టపండాము 1

ఈనక్కటడికి వెళాడు. ఆ మనిషి అక్కడే ఉంటుంది. “రా పిల్లా ? అంటాడు. ఆ పిల్ల ప్ర్రేన్డ్‌గా నవ్వుతుంది. “ర్యాతి కవి పించో అంటాడు, ఆ పిల్ల ఆశ్చర్యపోయి. విలబడి పోతుంది. కాని రతికి అచ్చితంగ్లా..జస్తుంది. “గుద్ధ పట్టినట్టు సటించేవేం ఆంటాడు. “వాక్కుళుర్తులేదు” ఆరటులదాొహిళ్ల శైఅబద్దంా అంటాడు,

అగ్గిపుల్లి ర్‌! “కాదు విజంో ఆటుంది. ఆందులో గమ్మత్తేమిటంటే ఆ పిల్ల నిజమే చఇెపోంది. ఆ పిల పాత పిల కొదు. పాతపిల హతురు అలీ ఉరి ను! న్‌ తనక్కండికి వెళ్ళాడు. ఆ మనిషి అక్కడే ఉంటుంది. “రా, రాత్రికి 1? అంటాడు. అ మవిషి స్ట్రేన్స్‌గా నవ్వుతుంది. నవ్వి, *ఎందుకురానూ 1” అంటుంది. రాత్రికి హడావిడిగా ఒస్తుంది. “బావున్నావా బాబూ ౩?” అంటుంది. “బాగున్నాను బాగున్నాను అంటాడు” “ఏ డాదయి౦దిం ఇన్నాళ్ళూ. ఎందుకు రాలేను ౩ ఆంటుంది. *ఏడాదికొదుం పక్నాలుగేళ్లయింది ఇ అంటాడు, “బస్‌; నువ్వు ఇంజనీరు బాబువా?। ఆ మధ్యవాచ్చిన డాక్టర్‌ బాబనుకున్నాను” ఆనీ అ మనిషి కలకల నవ్వుతుంది, తనక్కటడికి వెళ్తాడు. ఊరంతా అల్లకల్లోలంలో ఉంటుంది. ఆ మనిషి ఆక్కడందరికీ నాయకురాలిగా ఉంటుంది. భూస్వాములంతా ఆ మనిషిన్నూసి బెదిరిపోతుంటారు. రాతికి కత్తూలూ ఈ ెలూ పట్టు కొని అటూ ఇటూ నిలబడుంటారు. తనక్కడికి వెళాడు. ఆ మనిషి న! తనవి చూట్తుంది. శ్ర భూస్వామి బంగారు కూతురు” అని ఓ అమ్మా యిని అఆ మనిషికి చూపించి “ఇది నా భార్య అని చూపిస్తాడు. ఆ మనిషి తననుచూసి కరిగిపోతుంది. పరిళుద్దమైన పేమ వర్ష ద్వేషాన్ని (“కాస్‌ హే్యబడ్‌నిి జయయిస్తుంది. (7, “కత్తూలూ కటార్లూ అండా కిందపడేయండి”అని అరుప్తుంది. రైతులంతా సిలు లయిపోతారు. = పేమ ఎంత పవిితమైనది 1” అని ఇెప్పగలమా దీన్ని బిట్టి ? చెస్పలేం. చెప్పగలిగినదల్లా ఈ జీవిత౦ చితమైనదవి మ్మాఠమే. రక్తాలు పారకుండా యుద్దాన్ని ఆసేసి ఆ మనిషి అతని భార్యని మాతం చంపేసింది =. బ్యూటిపుల్‌ ? బ్యూటిప్తతంాళి? ఫ్‌: స్పరెటరు ! లక్షల మీద రాదిడి; - ఢా 3 వు న ఓ /3[ 26 లా ప శి టెం ఖీ

62 ముక్కులు

ఆ(గహారానికపి బియల్దేర ముందు ఎందుకైనా మంచిదని సామర్సెట్‌ మామ్‌ కథల ప్పస్తకం ఒకటి కార్గో పడేసు. కున్నాడు శేషగిరి.

కార్లో ప్రయాణం సాఫీగానే సాగుతోంది. రోడ్డు నాట్‌ బేడ్‌ (వ్రజలింకా అలానే ఉన్నారు. రోడ్డు మాతం కొంచెం బాగుపడ్డాయి. వెధవలకింకా రోడ్‌ సెన్స్‌ లేదు. అడ్డుగా రావడం, పొగరువోతుగా చూడ్డం | గుడ్‌ నెస్‌ (గాషస్‌ 1 పూర్వం ఇలొ లేదు. దేశం ఏ దారంట ఎక్కడికి పోతుందో అర్థం కొవడంలేదు. ఇడయివర్ని లాక్కు. రావల సిందేమో. _సమాదం జరిగితే కౌస్త అడ్డుగా ఉణ్ను 1

కారు ముందుకి బౌగానే వెళోంది. అ్యగహారం జంక్‌ షన్‌ అదేనా ? నాలుగు షాపులు, పదిమంది బెగ్గర్సు-నరంజామా ఆంకా ఉంది

కాని అంతలోనే __

డామిట్‌ :

కారు చెడింది. వాట్‌ ఎ న్యూసెన్స్‌ 1; కారుని "ఇంగ్లీషులో మోటుబూళులు తిశ్లేడు శేషగిరి, “బారక్‌ రూమ్‌ లాంగ్వేజ్‌ ౪” ఎస్‌ ।; అంతే | మరం గాభరా పడ క ౦ డి. ఈజిష్ట వ్యవహారంలో ఈడెన్‌ గార్ని ఐక్‌మన్‌గారు అలాగనే మర్యాద చేసేరట.అంతటి వాం అలా చేసినప్పుడు పూర్‌ పెటీ ఇండియన్‌ ఎలా తిడితేనేం? .

మధ్యాహ్నం ఒంటిగంటయింది. వేసవికాలం అవడంచేత వడ గాలి తీవంగా ఉందిః తిట్టుకుంటూ, విసుక్కొాంటూ కార్లోంచి బైట కొచ్చేడు శేషగిరి. చేతో తోలునంచీ ఒకటి పట్టుకున్నాడు. కారొక వారకి ఎలా తొయ్యడమా అనే ఆలోచన ఇంకా రాకుండానే జంక్‌ షన్‌ దగ్గర దుకాణాలజనం చుట్టూ పోగయి. “కారు. ఇక్కడ పెట్టండం'చ

అగ్గివుల్ల ర్‌$ి ఇక్కండ 'పెట్టండ*ని పెద్ద ఉపకారం చెయ్యడాని కొచ్చినట్తొచ్చి (1) కారో వారకి తోసి, ఆ తరవాత ఎవరిమానానవాళ్ళు పోకుండా “బాబు గారి దేవూరో ? ఏం పనో ? ఎక్కండకెళ్తారో ౪ ఏం పనిమీదో ౪ అంటూ (వశ్నలువేసి న్యూవెన్స్‌ [క్రియేట్‌ చేసేరు. “*అగహారం ఎంతదూరం ఉంది ?” అని అడుగుతే “రెండు కోనులు” అని నాలుగు గొంతుకలు పలికేయి. కారుమొహం నరిగా ఎరగని జనం ; “ఏయ్‌ । దూరంగా ఉండండి ; ముట్టుకోకండి 1 దుకొణదారు డొకడు ముందు కొర్చేడు. “ఓయ్‌ ; ఈ రూపాయుంచు । మళ్లీ ఒస్తాను, కారు జాగ్రత్తగా చూడు 1” రూపాయిగండుగ | కౌరుకేం రిపేరో ఏమిటో ? ఆదో దండగ | ఇప్పుడు అ(గహోారం ఎలావెళ్ళడం ? ఎలా రావడం చూదాం: నాలుగు మైణ్భ ఉందన్నారు: ఎలా వెళ్ళడం ? వెళ్లాలంటే ఓ బిండీ లేదు, రిషి లేదు, కసీసం ఓ చెడిపోయిన వెకిలైనా లేదుం వెళ్ళీ వెళ్ళగానే కామేళాన్నీ, ఆ రై తెవడో వాణ్నీ పిలిపించి ఈజీగా ఓ పూటలో వ్యవహారం ఆంతా సెటిల్‌ చేసేదాం అంపే అలా కది ఆట్టురేదు. రాత్రికి అక్కడ ఉండిపోవలసొచ్చేబ్టుంది, ఇంతకీ, ఆను కున్నంత ఈజీగా ఆంతా సపెటిలవుతుందో ఆవదో। ఏదేమైనా, కనీనం అ మనిషయినా కవిపించకపోతే, ర్యాతంతా డల్‌గా ఉండిపోవలపుం టుంది.

టోపీ ఒకటి నెత్తికి నొక్కుకొని, చలివ కళ్లజోడొకటి సెట్టు కొవి, “నర్కారు మొహంో ఒకటి ముఖానికి తగిలించుకొని అగ హారంవైైపు నెమ్మదిగా నడక సాగించేడు శేషగిరి.

వేసవికాలం, ఎండ దంచేస్తోంది. _టంకు రోడ్డు బావుంది కాని ఈ పెడు రోడ్డు ఛండాలంగా ఉంది” నడిచినకొద్టీ రబ్బరు సాగినట్టు సాగుతోంది. రోడ్డుమీద రాజ్లా లేవు, కంకరా లేదు, ఇసకా లేదు, అన్నీ

బుక్కులు

కలిపి మిలులో మె త్తగా ఆడించిన పిండిలా అయిపోయేయి. కొండ వారనించి వచ్చే ఈదురుగాలి ఆ దుమ్మునంతట్నీ లేపుకుపోశూ. పక్క నుండే చెట్ల ఆకుల నిండా రంగు పూసినట్టు పూస్తోంది. ఆ చెట్లన్నీ అదోరకం జబ్బుతో బాధపడుళున్నట్టున్నాయి. వర్జాలు పడి ఎన్నో నెల లయినట్టుంది. అడ్డులేవి ఫాసిస్టు డిక్టేటర్‌షిప్‌లా మండుమెండ (పతి వస్తువునీ (పతిమవిషినీ కాల్చుకు తినేస్తోంది. “గ్గాగ్ల్‌ |, ఎండ చాలా "ఘోరంగా ఉంది?ొ అనుకున్నాడు శేషగిరి, అతను తొడుక్కున్న బూట్లు మెత్తటివీ, మంచివీ, ఖరీదువీ అయినప్పటికీ వాటికి దూరప్ప నడక అలవాటు లేకపోవడంచేతో ఏమో ఆవి ఆతని పాదాన్ని పట్టుకు నొక్కుతూ విరసన తెలియజెయ్యడం మొదలు పెట్టేయి. రోడ్డంతా కనుచూపు మేర విర్మానుష్యంగా ఉంది. కోటబురుజు మీద ఇనస సిపాయిలా ఆకాశంలో ఓ గెద్ద ఎత్తున గస్తీ తిరుగుతోంది. రెండు చిలకలు కాటోలు, ఓ మామిడి చెట్లో భయంతో గునగునలాడు కొంటు న్నాయి.

ఆవే మనిషి. ... పధ్నాలుగేళ్లయి. పోయింది..... గడ్డివానన, మట్టి వానన, పిడకల వానన, చెమట వానన.... ఛండాలంగా ఉంది.. కాని, దొంగముండ బాగానే ఉంది.... మిక్స్స్‌ర్‌ ఆఫ్‌ ఆపోజిట్స్‌:. దాన్నే “మాలిన్యంలో మాధుర్యము అంటారు కాబోలు మన తెలుగు పోయట్‌ స్కౌాం్యడ్రల్సు వ్షిడీ బిచ్‌ మళ్ళీ కవిపిస్తే బావుణ్ను.... చాలా రోజులయిపోయిందికదా : డొక్కులా అయిపోయిందేమో ? నో; నో! నో పెసిమిజమ్‌ ప్లీజ్‌ : ఎల్లప్పుడూ. చీకటినే చూడకు | ఆర్వేస్‌ హోవ్‌ ఫర్‌ ది బెస్ట్‌! సదా (ఎల్లప్పుడూ. మంచినే ఆశిం చుము. .

అనుకొంటూ శేషగిరి వెళ్తూంటే కొంత దూరం దాళేక , ఆతని కెదురుగా కొంత దూరంలో రెండు చీరలు కనిపించేయి. చెరో

అగ్గిపుల్ల - కర్‌ చీర వెత్తిమీదా చెరో తట్టా ఉంది. చీర లెలా వుంజేనేం ౪ చీరల్లో చిలకలు బావున్నాయా ? అని చూసేడు శేషగిరి.

ఆతనలాచూస్తూ ముందుకి వెళ్తుంటే వాళ్ళు కూడా అలా ఆరన్నే చూస్తూ ఎదురుగా వస్తున్నారు. వాళ్లు కొంచెం దగ్గిరవగానే,

“గ్వడ్డ్‌ గాడ్‌” అనుకున్నాడు శేషగిరి.

నందేహాం లేదు. అదే హైటు. ఆదే గుండె, ఆదే నడుం, ఆదే మవిషిః ఏంవింటీ అదృష్టం! కొంచేం వాడిందంతేః అంతకిమించి ముండ చెక్కు తెదగ్లేదు, జర్నీ బోరింగా ఉన్నదనుకొంటే, ముళ్ళ డొంకలో మల్లెపువ్వు మళ్ళీ కనిపించిందే! బ్యూటీః అందుకే నిరాశ చెందకూడ దన్నారు పెద్దలు! దేవుశ్ళేడూ శః (ఆగహారంలో ఉండే ఆడపిల్లలు అ్యగహారంలో ఉండరూ ?

అని నవ్వుకున్నాక."

ఆయామ్‌ థర్జీ ఫైన్‌; ముషస్ఫృయ్యయిదేళ్ళున్నాయి. నాకుః ఇంకొ ఇంకా జువెన్టైల్‌ ఆఫెండర్లా, బాల నేరస్తుళ్ళా ఆలోచిస్తున్నానే?

అని ఆశ్చర్యపోయేక,

వై నాట్‌ ? । ఎందుక్కూడదూ? $ో

అని సమాధాన పర్చుకున్నాడు శేషగిరి,

దొరలా, ఎరగా, ఆఫీససర్లా దర్జాగా వున్న ఆ కొత్త మనిషి కళ్ళజోడు కళ్లు మరతో తిప్పిపట్టు తనవైపే తిస్పీ ఉండడం చూపి చిన్నమ్మికి “కొ లబయం” వేసింది. అంతలోనే; ఆతనలా చూడ్డం వింతగా తోచింది. తోచడంతోనే ఆమెకి నవ్వొచ్చింది.

వాళ్ళు బాగా దగ్గరకి రాగానే దోర మొహం మౌర్చసి, కన్న తండ్రి మొహం తగిలించేసుకుని అఆ ముఖాన్ని మంచి చిరునవ్వుతో 'ఛార్మింగ్‌”గా వెలిగించేసుకొని, చిన్నమ్మి వైపు చూస్తూ, -

క్‌కీ ముక్కుంణ -. ప్రస; బావున్నావా?” ఆని శేషగిరి సలకరించేడు,

ఆతనలా వెలుగు వెలగడం చూసి చిన్నమ్మికి మరీ నవ్వా చ్చిందిం

“ద్యాలోజులయింది. వీ పేరు మర్చిపోయేనూ”. అన్నాడు శేష గిరిం

“ఏమో; ఒవుర్ని జూసి ఒవురను కొంట్నావో ఏటో[గో అంది చినమ్మి.

పక్కనున్న “ముసలిముండొ తననో దయ్యంలా చూడ్డం గమ నించేడు శేషగిరి, అత్త్సగారో ఆడబడుచో అయుండాలి. ఆ ముండని చూసి ఈ పిట్ట భయపడుతున్నట్టుంది. అందుకే ఏం తెలియనట్టు నటి స్తోంది, మనం కూడా డిస్క్టక్రీట్‌గా ఉండాలి.

“ఎక్కడో చూసేనవి పొరపొటు పడ్డాను, నీ పేంవింటి ౯

“నా పేరాఖూ అంటూ చిన్నమ్మి బారుగా నవ్వింది. వయ పొచ్చినా ఆమెలో చిలిపితనం ఫోలేదు. సవ్వినన్పుడు ఆమె బుగ్గ చిల్లులు షోగ్గా కవిపిస్తున్నాయి. వపలువరన ముత్యాల వరసలా కవి పిస్తోంది, గుండెలు చింగారబ్భుంగల్లా రాపాడుతున్నాయి.

కన్దూ లాటి మోటోళ్ల పేద్ల బొవుండవు. సెప్పకూడదు” ఆంది సవ్వుళూనే,

శేషగిరి కొంచెం చిరాకు పడ్డాడు. “ోనీచెస్‌కి లీనియన్సొ ఇల్బీ కూడదు” అనుకొని డ్రమెటిగ్గా కంటిమీంచి చలవ కళ్లజోడు తీపి, సీరియస్‌గా రుమాల్తో. దాన్ని తుడిచి," ఆది మళ్లీ కళ్లకు పెట్టుకొని, ఒకసారి ఆకాశంలోకి చూసి, అప్పుడా ఇద్దరాడవాళ్లనీ కొంచెం గంభీ రంగా చూసేడు. ఆ రెండో ముండ తనను బందిపోటు దొంగలాగా (ిహ్మురాక్షసుల్లాగా చూస్తున్నట్టనిపించిందతనికి. ఆమవిషిని చూపించి,

అగ్గిపుల్ల శ్‌?

“ఆ మవిషెవరుః” అని అడిగేడు.

“మ యప్ప” ఆంది చిన్నమ్మి.

శస గ్ర వెళ్ల లడి; ఏ వూరు మీది

“అస్తరోరం” చిన్నమ్మే జవామి లిస్తోంది.

“ఐసీ । కౌమేశంబాబు బావున్నాడా ?”

*ఆ్రిం్సే లలితమ్థుగోరి ఆయ్యేనా ౯”

“అతనే

*ఐాపున్నాడా అంకే ఏం జెప్పడం బోబు ? బతికున్నాడు ; అదే బాగు 1 పొద్దల్లా ఎ(ర్రాళ్ళా ఆరుగుమీదే కూకుడుంటాడు. మొన్న కడ సారపో ళ్ళిద్దరూ పోనారుగదా ః ఆదెబ్బతో మరీ లెగనేకండా ఆయి పోనాడు. ఏం ? ఆ బాబు, నీ క్కావలసినోడా 1

“*ఆ౬ | కానలసినవాడే 1 అన్నాడు శేనగిరి,

. “ర్రావలసినోడయితే, మరి నీకు తెల్దా ? మమ్మల్నడుగుతా వేం?

“సల్ల య. వెళ్ళు ! కాని ......లలితమ్మ బావుందా 1 అవి అడక్కుండా ఉండలేకపోయేడు శేషగిరి.

“ఫం బాగు । ముండమోసి ఇంటికొడున్నాది. కొడుకుజూ స్తే గుడ్డోడు, తండ్రి జూప్తె లెగనేడు, మరింక కూడు తిందారంటె కుండ లున్నాయిగావి అందల గింజల్నేవు. ఇంకేం బాగు?! మా యప్ప వితుకులాగే ఆయమ్మ బతుకూను $*

శేషగిరి విసుక్కున్నాడు. కామేళంగాడు ఈన పొలం వ్యవహా రంతో ఏ సాయానికీ పనికిరాడన్నమాట. ఆ లలిత కూడా దేనికీ పవికొచ్చేటట్టులేదు. ఇంటికి వె శే ఇదరూ వంటకి డబ్బు డలక్కు-౦డా

బి నీ చి

[4]

క్‌ి ముక్కుల ఉంటే చాలు: అన్నట్టు, జోగులు ।! ఆ వెధవెలా ఉన్నాడో దీన్నడి గే స్తే, మనం ముందే జ్యాగ త్త పడొచ్చు.

“మరొక్క మాట: జోగులుబా బెలా ఉన్నాడు :” అవి అడి గేడు. “దున్నపోతునా ఉన్నాడు $” అని టక్కున సమాధానం చెప్పింది చిన్నమ్మి. _

“ఊఈరోళ్ళందరి సొమ్మూ ఒళ్లో ఒడేసుకుంటే దుక్కపోతునా ఉండడా మరి $” అంది పక్కనున్న సముద్రాలు, జోగులు గురించి కొన్ని బూతుమూటలు కూడా (పయోగించిందామె.

రాక్షసిముండలా ఉంది : రివల్యూషనొ స్తే ఇలాటి ముండరే మన పేగులు పీకి తెంపేస్తారు. ఇలాటి రాస్కె=ల్స్‌ని బతికుండగా పెటోరేసి తగలె శైయ్యాలి,

అనుకున్నాడు శేషగిరి.

అస్ప కోపంతెచ్చుకోనడం గమవించి చిన్నమ్మ ఆమెవైపు తిరిగి, “ఎందుకోలస్ప, ఆ సేతకోని కోపం ? ఆడు కొనపోతే సీ మడి పెక్క ఒవుడూ కొద్దా ? ఆడు కాఫోతె మున్సీబ్బాబున్నాడు. కరనం బాబున్నాడు, దాసుబాబు కొడుకున్నాడు, పిల్లులాజుబాబు ఆల్లుడున్నాడు. మన కొంపల్తవ్వేడావికి యెయ్యిమం దున్నారు। సేతనైతే రోక లుచ్చుకు ఆళ్ళందరి బ్యురలూ ఒడిసీ ; నేపోతే, ఆళ్ళ బ్య్మురలు బాపు శేయిస్సే ఏకొ న్తంది । అందాక ఒల్లకుండు : అని సముద్రాలి మీద శేకలు వేసింది చిన్నమ్మి.

ఆ తర్వాత, శేషగిరి వైపు తిరిగి, “నువ్వెవురోగాని బావూ వెడిపోయి నోళ్ళ క్కడుపులుమండి సెడ్డమాటొ చ్చిందన్సెస్పి ఏటను కోక । జోగులుబాబూ మున్సీబ్బాపూ ఏకంనై (పోయి మాయస్ప మడి పెక్కెంత్తుకు పోనారు, అందుకు నూంవేం. జెయ్యాల ? ఆళ్ళ బ్యురలు

అగ్గిపుల్ల 50 పితకటొడి నెయ్యాల ః ఆది సేతకాక దుమ్మెత్తి తిల్టినన్నాళ్లు తీట్టినాం. తిడితే మడిసెక్క మా అవిళ్ళకొడికొ స్తదా ? దాని టయాం ఒచ్చి నప్పుడు కత్తులుచ్చుకున్న దినాలొస్తె నక్కా అదే వచ్చుద్ది। మరుప్పుడు మట్టుకు అందరెలాగున్నారో జోగులుబావూ ఆలాగే ఉన్నాడు : సేతు లడిపోనాయా ? ఆడికొళ్ళడిపోనాయా + ఏటీ నేదు: విచ్చేపరాయి శ్ళాగున్నాడు 1 డాబాయిల్లు కట్టించినాడు. సుట్టుగోడ లెగదిసినాడు. అంటు మాయిడితో ఇెయ్యించినాడు, పుగాకు యాపారాని కెగబణ్నాడు. పంచాయతీ నెందిరై నాడు. మొన్నకేళ గావాల పట్టంవెల్లి "పెల్లానికి మువ్వ లొడ్డానం నెయించుకొచ్చినాడు ; ఆబావు కేం 7: నల్లగున్నాడుః” ఆంది చిన్నమ్మి, ఆలా అన్నాక, “*మునిసీబ్బావు పచ్చ గుండాలిగావి అ బాబూకీ లో పేక్నేదు, ఆయమ్మకీ లో'పేప్నేదు" అని కలిపింది.

పక్కనున్న సముద్రాలు, “ఆయూపులన్ని మనకెందుగ్గాని, రాయే సిలుకా, పోదాంరా । బాబుతో ఊసుల్లెప్పె వాదు నక్కొ యింటాడు గానీ, మన పాటెవడడతాడు ? పోదాం బేగిరా [ అంటూ ముందుకి చారితీసింది. "

“వావూ : నువ్వెళ్ళిరా అని శేవగిరితో చెప్పి చిన్నమ్మి కూడా ముందుకి ఆడుగేసింది.

ఇంకౌ పోల్చన జే నాటకం ఆడుతోంది. ఆ ''ెవిలొని చూస్తే నాకేభయం వేసోంది. చిలకలా ఉన్న మనిషి భయసడదా: కావి .. ఈ చిలుక నిజంగా ఐలే బావుంది. లుక్‌ ఎట్‌ ది స్వింగ్‌ ; వడకలో ఊప్పచూడు ఇన్నాళ్ళయింది కానీ ఇంకా చెడిపోలేదు. రాత్రికి ఒస్తురదా ? రాకపోతే, రప్పించడానికి జోగులు గాణ్ని పట్టాలి, ఆ వెధవ ఇప్పుడు బాగుపడ్డట్టున్న్నా.ఆ వెధవ నిప్పుడు పట్టుకొని ఆరైతు వెధవ నెవణ్నో వాణ్నికూడా రప్పించి, ముందు మన ఎఫేర్‌ సెటిల్‌ చేసుకున్నాక, ఆ తరవాత ఈ బ్యుకొలిక్‌ బిచ్‌కి కబురు పంపించవచ్చు,

(10 ముక్కుణ విజివెస్‌ఫస్ట్‌ ముందుగా వ్యాపార వ్యవహారాలు పెజర్‌ ఆస్టర్‌ వర్డ్స్‌ | తరువాత నరన నల్గాపాలూ, సరదా దురదలూను ః ముందు వెళ్ళి. జోగులుగాణ్నీ పట్టుకోవాలి. కా మేశంగాణ్ని పలకరిస్తా నంతే । ఆ లలిత, ఆదెలానూ లాభంలేదు. అంత చిన్నప్పుడే అరి వీరనారీ పలుకులు సలికింది. ఇప్పుడదికూడా ఇందాట్లా దాని అప్పలా రాతసీలాగే ఉండు౦టుంది;

అనుకొంటూ ఆఅగహారం వైపు నడిచేడు శేషగిరి, ఆరున్నరకి సాయంకాలం అయింది. ఏడు గంటలకి చీకటి పడింది. ఊరివెనక కొండ వెనక్కి సూర్యుడు దిగబడిపోయినప్పుడు లేచిన మంటలు బాగా చల్లారయి. ఎన్నాళ్ళదో ఆలసట తీర్చుకొంది కాబోలు చందుడెక్కడో ఒన్లైరక్క పడుకున్నట్టున్నాడు. శీకటన గానే, చెరువులో చేపల్లా, ఆకాశంలో చుక్కలు తెప్పున శేలు కొచ్చాయి. ఊళ్ళో మినుకు మినుకు దీపాలు పనికి నర్దుకుంటున్నాయి. ర్టైవల, కూలీల వంటపొయ్యిల్లోంచి. లేచే పొగలు, రూపులొచ్చిన ఏడుపుల్లా ఊరంతటా కమ్ముకొ౦ంటున్నాయి. ఊరిచుట్టూ ఉన్న మరుగు భూముల్లోనుంచీ, వై నుంచీ వచ్చే కల్లువాసన పేదవాడి పగలాగా ఊరంతా చుట్టుకొంటోంది.సమురదాలింటికి ఎడంగాఎవరో చేపల్ని మౌడుస్తున్నారు, మరెవరో మరికొన్నింటిని కడుగు తున్నారు. ఎక్కడో ఇద్దరాడవాళ్ళు “నీ తాడు తెంపియ్యా” అంటే “నీ కడుపు గోకియ్యా” అని తిట్టు కొంటున్నారు. సాయంకాలంవించీ దొరక్కుండా పరిగెడుతూన్న ఒక పందిని_ చాకలివాళ్ళ కరలు చివరకి సాధించినట్టున్నాయి_ దేవుణ్నో 'పెనుపిలుప్పు పిల్చి మూలిగి మూలగి ఆగిపోయింది ఆ పంది. అఆ న్నీ ఇళ్ళకిపోగా వెనక్కుండిపోయిన కాకులు ఆకాశంలో ఆజాకనిపించక హడావిడిగా అటూ ఇటూ ఎగిరి వెప్తన్నాయి. పీక నులిమేయడానికి పిలుస్తున్నారో, లేక, బుట్టకింద పడుకుందికి పిలుస్తున్నారో తెలీక ఓ

అగ్గిపుల్ల న! నల్లకోడి అటూఇటూ తప్పించుకు పరిగెడుతూ ఒకే హడావిడి చేస్తోంది. ఇళ్ళమధ్య బుగ్గిలో, బుడ్డీదీపం పక్క,న పెట్టుకొని ఓ పదేళ్ళ పిల్ల బుగ్గిలో పడిపోయిన నూకలన్నీ చేట్లోకి ఎత్తుకువి చెరుగుతోంది. రెండు పాఠల మధ్య సందులో బురదలో, కుళ్లలో ఆడమనిషెవరో స్నానం చేస్తున్నట్టుంది. ఆమె గాజులు గలగల చప్పుడు జాం౮ నీళ్ళ జలజల చప్పుడుతో మిళితమై వినిపిస్తోంది. నందులోంచి వచ్చే బురదనీటిలో కొందరు పిల్లలు తపతప గెంతుతూంకే పక్కనే కూర్చున్న ఓ ఆళ్ళ కుంటిసిల్లడు సంతోషం పట్టలేక చస్బట్లు కొట్టికొట్టి, ఆంత లోనే ఎందుకోగావి వెక్కివెక్కి ఏడవడం (పారంభించేడు.

పాకలో ముందునడవలో ఓ వారనున్న పొయ్యి ముందు కూర్చున్న నముద్రాలు ఏదీ వినే పరిస్థితిలో లేదు. ఆమె ఏదో దీర్హంగా ఆలోచిస్తున్నట్టు ఆమెని చూడగానే తెలుస్తోంది. పొయ్యిమీద కుండలో గంటెగింజలింకా ఉడుక్కి= రాలేదు. మధ్యాహ్నం ఏ 5 తెచ్చుకున్న ఎండుప్పల్లల్ని ఒకటీ ఒకటీ మంటలోకి తోస్తూ, కాల్తూన్న పుల్లల్ని ఎగననదోస్తూ, పృష్టిలేవి మంటలోకీ. చప్పున నుపిగామా6 విస్పులోకీ, ఏదో ఆవేశించిన దాన్లా అలా చూస్తూ కూర్చుంది సము(్రాలు.

ఆకనే; అతనే;

అప్పుడు రువ్వులాగున్నాడు. ఇ ప్పు డు రివటలాగున్నాడు. అంతే తేడాః మరింకేం లేదు. ఇప్పుడు బాగా రంగు కూడా శేలేడు. అప్పటికీ ఇప్పటికీ మా6డేకాని మంచి బంగారంలోకీ మాండు. ఈ మనిషిని గుర్తుపట్టలేకపోయా డెందుచేతః ఈ నునిషి మనిషిలా లేదు. దయ్యంలా ఉంది. ఆందుచేతః కొని__ లేదు: పోలికపశ్తేడు, ఈ మనిషి చెల్లెల్ని చూసి ఈ మనిషే అనుకున్నాడు. ఆతనికింకా ఆడ దంపే ఆళపోలేదు. చెల్లెలి గుండెలు చూసి అందుకే ఆ కళ్ళు ఆలా

జి ముక్కులు మెరిసేయి. ఆశకాదది। దురాళః అనేశ ఆరాతి ఆచీకటి కొ ల్లో కుంపటిదగ్గిర చలి కొచుకున్నట్టు ఈ మనిషి దగ్గిర వెచ్చగా రాత్రి వెళ్ళముచ్చేడుం అ నిస్పు ఆరిపోగానే ఇవాళ మరో చలిమంట కోసం చేతులు జాక్తున్నాడు. “సిలుకమ్ము ఎ్యారిది కాదు” దానికన్నీ తెలుసు, ఆతన్ని చూడగానే “దొంగవాగున్నాడే: సూడోలెగ్‌ అందిం చెల్లెల్ని చూస్తే దాన్నక్రకే గడగడః మునిపీబ్బావుకే గడగడ! ఆది ఎ|రిది కాదు. చూడగానే కని పెప్రేసింది. “కొండసిలన నాగున్నాడేః సేతుల క్మరుంపే పొవే( అనుకొని కొట్లేని పోదును: అంది “పిలంకమ్మోం అతవి ఆటలు దాన్హగ్గిర సాగవు. “*వాటకొలూ ఏసికాలూ సూస్తండగా కట్టిం చేస్తాది.”కావి దురాశ పడ్డం మ్యాతం సడుతున్నాడతను,. అప్పటికీ ఇప్పటికీ ఈ మనిషి మారింది కొని ఆ బాబు మార్షదు. ఎందుచేత ? అప్పటికీ ఇప్పటికీ ఎవ్నాళ్ళయింది ? ఈ మనిషిదీ ఆ బొబుదీ ఒకే నయసయుం డాలి. లేక ఈ మనిషే కొద్దిగా చిన్నదేమో: ఆ రోజున ఇదే మనిషివి కౌవలించుకు గుండెకి చేర్చుకున్నవాడు ఆదే మవిషివి ఈ రోజున చూసి దయ్యాన్ని చూసినట్టు జడుపుకున్నాడు. ఆ రోజుకీ ఈ రోజుకీ మధ్య నడిచిన కాలం. ఒకే కాలం, ఈ మవిషినెందుకీ విధ ౦గా దయ్యపు బఠుకులోకి దించింది, ఆతణ్నె ౦దుకావిధంగా పసిడిటొమ్మగా పెంచింది? అని అస్పష్టంగా ఉపళ్నించుకొంది సముదదాలు, సముదాలింటికి ఎడంగా విల్చొని చూ స్తే అఆ ఇంట్లో లోపలంకా పగలే చీకటిగా కనిపిస్తుంది. ఇంటి తాటికన్ములన్నీ ఏనాడో బాగా ఎండ్‌ పోడంచేత ఇప్పుడవి చూడ్డానికి మసీ నుపీ కలిపి చేసిన బొమ్మకమ్మ ంకుల్లా కనిపిస్తున్నాయి. గాలి గాలికీ, (ప్రతి చిన్నగాలికీ ఆవి ఫొట్టు పొట్టుగా రాలిపోతున్నాయి

అగ్గిపుల్లి 65

ఇంటి ముంజూరు బొగా కిందికి ఉండడంచేత పొయ్యి దగ్గి కూర్చున్న సముద్రాలు పూర్తిగా కనిపించంలేదు. ఏదో తలలేని మొండెం అక్కడ కూర్చున్నట్టవిసిస్తోంది, వారనున్న పోయ్యి మంట గాలిలేని గుహలో చాలీచాలని ఆకుమంటలా కనిపిస్తోంది.

అగ్గికి పుల్లలు అందిస్తూ అందిస్తూ అ పుల్లల వెలుగులోకి రెప్ప. లార్చకుండా చూస్తోంది సముద్రాలు, ఆదే మాదిరి మంటలో ఈన బతుకంతా మండిపోయి నట్టనిపిసోందామెక్‌. తన చిన్నతనంలో ఈన తల్లి కూడా మండే పొయ్యి ముందు అదే విధంగా కూర్చోడం, ఆమెకి గుర్తుకొసోంది. దగ్గిరికి వెళ్ళి, తల్లి ముఖంలోకి చూస్తూ, “అమ్మా, ఒలే అమ్మాః సీ కళ్ళల్ల మంటలున్నాయే[ొ అంపే అందుకు నమా ధానంగా, “కళ్ళల్లో మంటలు కానమ్మాః అయి కడుపులో నెగిసీన మంటలు:;” అని కళ్లు తుడుచుకొంటూ కల్లి ఇప్పిన మాటలు ఆమె కిస్పుడు చెవుల్లో మంటల చసప్పుళ్లా వినిపిస్తున్నాయి. మధ్యాసం కూడు కోసం ఇంటికొచ్చే ఆమె తండ్రీ ఎ్యరన్‌ రూపు కూ డా అఆమెకిప్పుడు గుర్తుకొసోంది. వంటివిండా నిప్పులంటుపన్నట్టు ఆఅతనీ వంటినిండా వుందే చెమట బిందువులన్నీ ఆమెకిప్పుడు కళ్ళముందు కట్టినట్టు భయంకరంగా కనిపిస్తున్నాయి. సెళ్నినాడు పచ్చని దింగారంలా ఉండే తన "పెనిమిటి రూపు రూపంతా కాలే పెనంమీద దొర్తి స్తే మాడిపోయి నట్టు మాడిపోవడం ఆమెకిప్పుడు కళ్లముందు అతీ భయంకరంగా కని పిస్తోంది. ఒక రోజు రాతి, పడుకోబోయేముందు._ ఆ రోజు రా (తే చనిపోయేడతను__ ఒక రోజు ర్యాతి, ఆఖరిసారిగా పడుకోబోయే ముందు, *మన సంటలు మసనయి కొవు, మన పొలాలు మనయి కావు, మన 3క్కల కస్తం మన్దికాదు, మన పిల్లల పేణాలు మనయి కాపు, మన బతుకునే మనయి కావు” అని చెప్పిన తన పెనిమిటి మాట లిప్పుడామె చెవుల్లో పెగల్లా రొదలు చేస్తూ గుర్తులోకొప్తున్నాయి.. కాళ్లు

ఠి ముక్కూలు

కాలిపోగా మిగిలిన ఆమె నగం కొడుకు రూప్తు ఆమె కళ్ళని కొల్చేస్తూ గుర్తుకొస్తోంది.

మండే పొయ్యి మంటలో జీనితం ఆంతా కూడా ఆతి స్పష్టంగా చూడగలగడం చేత రెప్ప లార్పకుండా తప్పు మరోలా చూడలేకపో తోంది నముద్రాలు. కాలి వెళ్లిపోయిన రోజుల్లో మ౦డి మాయమై పోయిన బొమ్మలన్నీ ఆమెకి చప్పు చప్పున మళీ కనిపించి భగ భగ మండే మంటలో ఎండగ్గిపుల్ల లు ఏ విధంగా మాయమవుతాయో అమెకి చూపించి చెప్తున్నాయి. తల్లి తంథడులు, అన్నాదమ్ములు, ఆ_త్హమామలు, కట్టకున్న నాథుడు, కన్నపిల్లలు, చుట్టాలు పక్కొలు నేస్తాలు ఎంద రెందరో ఎన్నో పొయ్యిల్లో మండిపోడం ఆమె క బిరా చూస్తోంది, రాతిబొమ్మలకి వై పూతలకోనం ఎన్నో పొయ్యిలమీద ఎన్నో కుండల్లో వెండి బంగారా లొండడావికి ఎన్నో చితుకులు, ఎన్నో ఎండగ్గిపుల్లలు: ఎన్నెన్నో పచ్చటి బతుకులు।

ఎన్నో ప్రాణాలు ఎందుకోసం అలా మండిపోయి భ నం అయిపోయేయో సుస్పష్టంగా చూసిన నముద్రాలి కళ్లు మంట మండి నట్టు మండిపోతూ మరింక ఆ నొప్పిని ఓర్చుకోలేక పోతున్నాయి. గుండెలోని పోటుని ఆమె చేతులు ఆస్పకోలేక పోతున్నాయి. నొప్పితో ఆమె ముందుకి ఇంకొ ముందుకి వంగిపోతూంది, ముందుకలా వంగి పడి పోతూన్నప్పుడు, పొయ్యి మీద కుండ వెనక్కి తిరగబడి పోయిం దన్న సంగతే ఆమెకి శెలియలేదు, అయ్యో । వొప్పి। వాబుల్లారా. తంగడ్రుల్లారా నొప్పి నొప్పి । లెగలేను లెగలేను, నొప్పి ।; నారాయిన మూర్తీ, భగవంతుడా: నొప్పి, తం్మడి, నొప్పి:

రాత్రి ఏడుగంటలకల్లా థోపనం చేసేసి జోగులింటి డాబామీద పిట్టగోడమీడ కుడికాలు ఆన్ని సిగరెట్టు కాలుస్తూ విల్చున్నాడు శేషగిరి,

అగ్గిపుల్లి వే అతను కట్టుకున్న గుండారూ, తొడుక్కున్న బనియనూ, భుజంమీద వేగాడ దీసుకున్న తువ్వాలూ ఆ చీకట్లో దయ్యందిట్టల్లా, మనిషి లేకుం డానే నీలబడిపోయినట్లు కనిపిసున్నాయి. ళు అనీ శేషగిరి చుట్టూ చూసేడు. దూరాన్న ఉన్న పాకల్లోంచి వచ్చే పొగ తప్పివ్తే చుట్లూ న! టీ బి మిగతా అంతా చూడ్డానికి హోయిగా బాపుంది, పైన కలకల్లాడుతూ చుక్కలు వికపించడంతో, మల్లెలు జల్లిన నల్లని పట్లు తివాసీలాగ ళం న! ళో ళు ఆఅకొళం నిగనీగ మెరుసోంది. జోగులింటో పెరటో మళలె పందిర్నించి అన్‌ ఛి ళం ళం

మధురంగా వెచ్చవి వానన గుమగుమ లాడుతూ డాబామీదికి పాకురు తోంది. కింద జోగులి పెళ్ళాన్ని కాటోలు “ఇయ్యాక్షికి కుశిన్ని ఎంగిలి మెతుకులుంపే ఒడేయ్‌ తల్లీ ” ఆని నెమ్మదిగా నన్నగా ఎవరో అడుగుతున్నారు. “*మనిషెలా ఉంటుందో కాని కంఠం నూ(తం కమ్మగా ఉందొ అనుకున్నాడు శేషగిరి.

అంతలో ఆక్కడ పాకలమధ్య ఎందుకోగావి పె ద్దగోల లేచింది, మరో పావుగంటకి జోగులు చుట్టకాలుస్తూ నెనుదిగా, “ఏం బొవగారు? డేనికోనం అలా పవిగట్టుకు చూస్తున్నారు అంటూ డాబా మీదికొచ్చేడు. ఆతని పొట్టిచేతుల చొక్కా, అతని పొట్టిపంచా ఆ చీకట్లో సరిగా కనిపించకపోయినా, ఆతను అడ్డుగా బలినేడన్న సంగతి మాతం న్పష్షంగా తెలుసోంది.

టి నాటీ

“న్స వ్వేం తెస్తావో అని చూస్తున్నాను ॥ దావికేంగాసీ, ఇందా కటివింశీ అక్కడ ఏ(విటా కొకిగోల ౪ అంటూ కాల్తూన్న పిగ రెట్టుతో పాకలవైపు చూపించేడు శేషగిరి,

“*ఆఅదా। పోలిగాడీ పెళాం__ మీగ్యాపకంలేదూ? మీ కెందుగ్యా

ను! లి క!

66 ముక్కుల వకం ఉండదు? భష్ణుముండ- ఫకీరు ముండ్రై పోయిండి లెండి_ ఆదిందాక పొయ్యి దగ్గిర అలా కూర్చువీ కూర్చుని అందులో ప॥। పోయిందిట. పొయ్యిలో పడిపోయి చచ్చిపోయిందో, లేక చచ్చిపోయి పొయ్యిలో పడిపోయిందో ఇంకా తేల్లేదు. చచ్చీడం మాతం చళ్చీ సింది. దాని కుంటి కొడుకూ, చెల్లెలి ముండా ఏడుస్తున్నారు. ఆదీ ఆ గోల : అన్నాడు జోగులు. అ

సబ్బు బిశ్ర ఉదయం ఎవిమిదిన్న రయింది. తన “స్టడీ రూంలో సోఫా మీద ఇస్సురంటూ కూర్చొని, దొంగని సట్టుకు తీసుకురమ్మని కబురు 'పెళ్టేడు లక్షింపతి, దొంగవి ఏం చెయ్యాలో ఏమిటో అతని కేంతోచ కుండా ఉంది. తన నలభయ్యయిదేళ్ళ జీవితంలోనూ. అక చెన్నడూ ఇటువంటి అవస్థలో, పరిస్థితిలో పడలేదు, ఏంచేదామన్నా అళనికేం పాలుపోకుండా ఉంది. ఒకవిధంగా చూస్తే పరిస్టితంకా ఫార్సులా కని పిస్తోండి. మరోలా చూస్తే టట్రాజెడీలా తోస్తోంది, ॥ సంగతేమిటంకే. ఈమధ్య వరనగా, పది పదిహేను రోజుల్నించి ఇట్లోంచి సబ్బులు పోతున్నాయి. ఖరీదు దృష్ట్యా చూస్తే సబ్బులిళ్ళలు పెద్ద విలువైన వస్తువులు కావు. పదో లేక పదిహేనో సబ్బులు పోయేయి. ఎన్ని పోయేయన్నది పెద్ద లెక్ట కౌదు, లక బిళ్ళలు పోయినా ల్వం వతికి లగ్యుంలేదు. “అయ్యో సబ్బులు పోయేయే;” అని ఏచారిస్తో కూర్చొని బెంగ పెళ్టుసుకోవలసిన ఆవనరం అతని కేనూ(తమూ లేదు

88 ముక్కు కావి ఆవిధంగా ఇంట్లోకి “మురికి (ప్రవేశించడం చూసి మాతం లక్షీంపతి సహించలేక పోయేడు.

లక్షీంపతి సేరు లక్ష్మీపతి, అతని భార్య పేరు లక్సాయమ్మ. ఆతని బంగళా పేరు లక్ష్మీవిహార్‌, ఆతని కొడుకు, కృష్ణకుమార్‌, “విక్సాలజీ అనర్సు చదువుతున్నాడు. పెద్దకూతురు, రమాకుమారి, సెవెన్‌ స్టాండర్డ్‌ క వెళోందిం అలరి సిల్లి పేరు శశికళ. ఆ పిల్లకి అయిదే యే్లం ఇంకొ కిస్టర్‌ గార్డెన్లో ఉంది,

తన సిల్లలందర్నీ ఇక్షింపతి సరైన పద్ధతుల్లో 'పెంచుకు వస్తు న్నాడు. వాళ్ళ యెడల తన విద్యు క్త ధర్మాన్ని న్మకమంగా వెరవేర్చ గలుగుతూన్నందుకు అతను తరచు తృప్తితో ఏట్టూరుస్తూంటాడు, తృ ప్టే తప్ప ఆతని జీవితంలో ఇసుమంతైనా అసంతృప్తంటూ ఉండ డావ్‌కీ అఆవకొశం లేకుండా చేసి వెళ్ళిపోయేడతని తండ్రి

లక్షింపతి తండ్రి మామూలువాడు కొడు. జీవితంలో ఢక్కా ముక్కీ-లు దాలా తిని, చాలా రకొల వ్యాపారాలు చేసి చాలా దెబ్బలు తివి, దివాలాతీపి చాలా బాధలుపడి, ఆఖరికి భూమట్టం అయిపోయి ఓ రోజున ఓ న్యతం అరుగుమీద కూర్చొని బాగా ఆలోచింగేట్ట అతను. ఓ మూడు గంట లలా కూర్చొని ఆలోచించేనరికి ఆతనికి బాగా ఆకలివేసి ములం తిరిగి ళోషొచ్చిందిట. తెప్పరిల్లుకున్నాక, అతనికీ జ్ఞానోదయం అయిందట,

వ్యాపారం చెయ్యడం చాలా మంచిదే. వ్యాపారం తప్పకుండా చెయ్యవలసిందే. కావి, “చేస్తే ఏ నరుకుతో వ్యాపారం చెయ్యాలి ?* అనే పశ్నకి అస్పుడా రోజున నమూథానం చెప్పుకున్నాడు అక్షీంపతి కండిం

వబ్బులీక్ల 60

“పది లేకపోతే సజలు ఉండనే ఉండలేరో ఆనరకుతో వ్యాపారం చెయ్యాలి ౯

అఆయితే_గాల్లేకుండా పజలు బతకలేరు. కొని, గాల్ని దాచి పెట్టి దాన్తో వ్యాపారం చెయ్యడం అనేది కుదరని పని. పోతే, నీరుంది. నీటితో వ్యాపారం నడిపించాలకే ఆది మున్సిపాల్టీల కే చెల్లింది. గవర్న మెంటు క్రై తేనే చెల్లుతుంది. గాలీ, వీరూ పోతే, బట్ట! ఆది కూడా లాభంలేదు. (ప్రజలు దిట్టిల్లేక పోయినా బతికేస్తున్నారు, వాదం హల్వాలాటి భార్యన్లేకపోయినా బితి కేస్తున్నారు. బంగారంతో లేసిన మేడల్లేకపోయినా బతికేస్తున్నారు. కావి, “మనిషన్నవాడు ఏది లేకపోయినా బతగ్గలడు కాని తిండిలేక పోతే మాతం ఐతకలేడుం అనే విర్ధారణకి వచ్చాడా రోజున లక్షీంపతి ఠంి కష్టపడో, _కేబులుకొట్టో, ముష్టైత్తో ఏదోవిధంగా (సతివాడూ (పతి రోజూ తినాలి తినాలి తినాలి. ఆందుచేత, బేరం నదా బావుండే బిజినెస్‌ ఏదంటే తిండి బిజినెస్‌ తప్ప మరోటి లేదనే ఖచ్చితమైన నమ్మకం లమీ౦సతి తండ్రి కానమయంలో గట్టిగా కలిగించి. ఆ తరవాత, కాఫీ భోజన ఫలహారళాల స్టాపించి తద్ద్వారా (ప్రజలకి 'సేవచేస్పేపి చవి పోయేడతను, సేవ చెయ్యడమే ఆతవి మ్యులో ద్ధేశం(బ) కొని, “డబ్బు జీసుకోడం కానేకాదు. డబ్బు కూడా అందులో అతనికి బాగా వచ్చి పడింది. డబ్బొచ్చి పడ్డస్పృుడు ఎవడొద్ద౦ంటాడు ? మీ రొద్దంటారా ? అల్ల వాళ్లొద్దంటారా? ఎవడూ ఒద్దన్లు కడ। మరింకేం?” ఆ విధంగా (వజాసేవ చేసి కీర్తీ ఆస్తీ విడిచేసి హాయిగా వెళ్ళిపోయే డాయస,

తండ్రిపోయిన తరవాత ఆతను చూపిన మార్గాన్నే ముందుకి పోతున్నాడు లక్షింపతి. తండడిలాగే అతను కూడా చాలా సింపుల్‌గా వుంటాడు. ఆతన్ని చూస్తే ఆతనికి నాలుగు సిటీల్లో. నాలుగు పెద్ద

78 ముక్కులు వొపేబ్ళన్నాయని కావి, అనేకానేక వ్యాపార న౦స్థ ల్లో ఎన్నో శేద్దన్నాయనికొవి తెలియడం కష్టం. లక్షల లక్షణాలు ఆకన్లో నృష్టంగా కనిపించవు, ఊరి చివర తోటలో మేడొకటి కవిసిస్తుంది. కొత్తది కారొకటి కనిపిస్తుంది, శరీరాన్టి దద్బిపండులాటి ఛాయ కవి, పిస్తుంది. అంతే; పొందూరు ఖద్దరుసంచా, దిరంపురం పట్టు లాల్చీ కాకపోతే ఐద్దరు సూటూ తప్ప వేసుకోడతను. చాలా సింపుల్‌గా ఉంటాడు, పెద్ద పెద్ద జమీన్హార్ల ఇళ్ళల్లో నీడపట్టున తిరగే వచ్చవి విథవ్వాజ్ళూ, పెద్ద పెద్ద ఆరామాల్లో చల్లని పందిళ్ళ కింద పాలరాతి గచ్చుమీద పసుప్పచ్చ పాంకోళ్ళతో నడిచే తెల్లని స్వాములూ సన్యా సులూ గుద్తకొస్తారు లక్షింపతివి చూస్తే, వాళ్ళు బాలా సింపుల్‌గా ఉంటూనే ఎంతో ఎక్కువ్వాళ్ళలా కనిపిస్తారు. ఆ విధంగా చాలా నిరా డంబరంగా విర్శ్మలంగా ఉండదిళ్లే సేహ పలుకుదిడీ పదవీ కూడా లకీంపతీని వరించేయి. అతనికి జిసరల్‌ గా వ్యాపార వ్యవహారాలన్నా, ముఖ్యంగా హొటేలు వ్యాపారమన్నా చాలా ఏహ్యభావం వుంది. కావి, నొటిని వదుల్చుకో లేకుండా ఉన్నాడతను, జీ వు డు బతికుండాలంటే విర్వ్యాపారంగా ఉండడావికి కుదరదు. కాని, స్వయంగా ఆ వ్యవహా రాల్లోకి వెళ్ళి చేతులు మురికి చేసుకోకుండా నెగ్గుకొసున్నాడు లక్షిం వృతి. అతనికి మంచి బావమరుదులూ, మంచి మ౦చి యేనల్లుళ్ళా ఉన్నారు. వొళ్ళు ఆ వ్యవహారాలన్నీ చూసుకొంటున్నారు. అందుచేత అక్షంపతికి ఇంట్లో, కార్లో, క్లబ్బులో, మీటింగుల్లో, లోకల్‌ మ్యువ్సీ పాలిటీలో, యూనివర్సిటీ సెనేట్లో, గవర్నమెంటు ఆ సెంస్లీలో ఆన్ని స్థలాల్లో కూడా కాలుమీద కాలు వేసుక్కూర్చుందికీ, శాస్త్రాల గురించి చర్చించుకొందికీ ఏలు చిక్కుతోంది.

లఅక్షీంవతి ఏ పవి చేసినా శాస్త్రీయ దృక్పథంతోనే చేస్తాడు. వైవాహిక జీవితం అంతా ధూడా ఆ దృక్పథంతోనే నడపించుకొస్తున్నా

సబ్బుబిళ్ల ఖ్‌ డతను. అతని కొడుక్కి పంధొమ్మిదేబ్ళ, పెద్ద కూతురికి పన్నెండేళ్లు, రెండో కూతురికి అయిదేళ్ళు. మంచి సంతానం కలగాలంకే శాన్త (కోరం పిల్ల పిల్తకీ ఆపొటి తేడా ఉండాలిట, చెప్పిన వకారం లక్షిం పతి సంతానంలో ఆ తేడా కనిపిస్తుంది,

లక్షింపతికి ఇటువంటి “ళా స్త్రంవెెరొ ఉన్న ద వి ఆతని వీద చింధువులందర్లోనూ ఒక దురభిప్రాయం వుంది, వాళ్లెవరూ కూడా తరచు ఆతనింటికి వెళ్ళరు, వెళ్ళకపోడానికి ఒక కారణం ఏమిటంకే, లక్షింపకింట్లో పేదవాళ్ళంపే ఇష్టంలేని శెండు జాగిలా లున్నాయి. రెండో కారణం ఏమిటంటకేీ, “మూడు సార్లు సబ్బుతో పాంవుణొని స్నానం చేసౌస్తేగావి గుమ్మం తొక్కనివ్వడు లక్షింపతి:” అనే అభి పాయం ఉంది వాళ్ళకి. లక్షింపతి గురించి “వాడికి నబ్బు పిచ్చి ఉంది బాబూ!” ఆంటారు వాళ్ళ.

లకీంపతికి *నబ్బు పిచ్చి” ఉందనడం అన్యాయమే అయినప్ప టికీ, అందరూ ఆలా అనుకొందికీి మాషత౦0 చాలా పెద్ద కారణం ఉంది,

యుగయుగాలవించీ మానవుడు చీకట్లోంచి వెలుగులోకీ, ఆజ్ఞా వంలోంచి జ్ఞానంలో కీ, మాలిన్యపు కూపంలోంచి నిర్మల జీవితంలోకీ రా ప్రయత్నిస్తున్నాడు. అలా రాగలగడమే మానవ నాగరికత. ఆయితే అకీంపతి సున్చంష్టంగానూ _పనూత్యక్షంగా మైలలోంచి మనిషిని మడి లోకి సబ్బు మాృాళం మార్చగలగడం చూ సేడు,

అంచేత __

నాగరికతకీ సబ్బుబిళ్ళని సింపుల్‌ సింబల్‌గా 'పెట్టకున్నాడు అషీంపతి.

[టో ముక్కులు ఆతని దృష్టిలో పోపు లేవి నంసారం నిజంగా యమకూపమే కొని సంసారం కాదు. ఆరోగ్యమే మహాభాగ్యం అని భావిస్తాడు. కాని డద్చే మహద్భాగ్యం అని భావించ డతను. సివిలిజేషన్కి సట్బొక చిహ్నాంఆనవి అఆళ వెస్పుడో ఎక్కడో ఏదో ఇంగ్లీషు పుస్త కంలో చది వేడు కూడాను, ఆ మాట అతన్లో గాఢంగా నాటుకుపోయింది. ఒక్కొక్కప్పుడు సోఫాలో తీరిగ్గా కాళ్ళు జాచు క్కూర్చువి కళ్లు మూనుకొని “నద్బింటే ఏంవింటి ౪ అని (వళ్నించుకొవి, ''నబ్బింే సివిలిజేషను 1 అని తనకి తనే సమా థానం చెప్పుకుంటూంటా డతను. ఎవరికైనా తెలిస్తే నవ్వు రావచ్చు కావి, అతనికో గమ్మత్తయిన అలవాటుకూడా ఉంది. జనబ్చేనా మరి సివిలిజేషను ? నబ్బంటేనే సివిలిజేషను ; సబ్బేకదా పివిలిజేషను ౪1 నబ్ఫె సటబ్బే సివిలిజేషను 1” అవి ఓ చిన్నపాట కట్టుకొని వంటరిగా కూర్చున్నప్పుడు నెమ్మదిగా రాగవరనలో పాడు కొంటూ ఉంటాడతను లక్షింపతి బంగళా కూడా అతి మోడర్న్‌ ఫొషన్లో ఉన్నప్పటికీ ఆతి సింపుల్‌గా ఆతి విగర్వంగా ఉన్నట్టవి పిస్తుంది. అతని బంగళా గేటుమీది విద్యుద్దీపాలుకూడా సింపుల్‌గా పాతకాలప్ప వీధి లాంతర్ల డిజైన్లో ఉంటాయి. తోట, మేడ, అంకా అన్నీకూడా అతి క్సీన్‌గా ఉంటాయి. ఇంట్లో వాడుకొనే ప్రతిగదికీ నేర్వరుగా బార్‌ రూంలు అమర్చి కట్టించేడు లక్షింపతి. నాట్లో ఎక్కడికక్కడ అద్దాలూ, సబ్బూలూ, వీళ్ళతొ పైలూ, వవర్‌ వాళ్లూ ఉంటాయి. ఇల్లూ తోట అంకాకూడా పాలిష్‌ చేసిన అద్దంలా మెరుస్తుంది; మంచి నబ్బు వాన నతో కూడిన ఆంటీ వెప్పిక్‌ వానన వేస్తుంది. లషీంపతీ అతవి భార్యా వారి ముగ్గురు పిల్లలూ కూడా పైజువారీగా అయిదు ఖరీదైన సబ్బు

సబ్బువీళ్ల £' ముక్కల్లా ఉంటారు, వానన చూస్తే మధురమైన వానన వేస్తారు కూడాను, (కష్ణ రమ, శి ముగ్గురు పిల్లలూ కూడా ఎప్పుడూ మట్టిలో ఆడుకున్న పాపాన పోలేదు. బొమ్మల్తోనూ బొంగరాల్తోనూ ఆడుకున్నప్పుడు కూడా లోషన్తో కడిగి తుడిచిన గదుల్లో, డెట్టాల్లో ముంచి తుడిచిన బొమ్మలోనూ బొంగరాలోనూ తప్ప ఆడుకొని ఎరగరు వాళ్ళు. ముగ్గురూ కూడా రంగుల ఉల్లిపొర కాయితాల్లో ముచ్చటగా చుట్టిన అమెరికన్‌ సబ్బుల్లా మెరుస్తూంటారు. ఆ యింట్లో లక్షింపతి కుటుందింలో అంతాకూడా చెరువులో పద్మ్యాల్లా, వెన్నెల్లో వథజాల్లా, నీలాకాశంలో తెలిమబ్బుతరకల్లా స్వచ్చంగా నిర్మలంగా మోహనంగా ఆహ్హాదకంగా ఉంటారు. వాళ్ళింట్లో ఆక్కడపాలు, అక్కడ మీగడ, ఆక్కడ తేనె, అక్కడ వెన్న, రొనై, అన్నం, పరమాన్నం, అక్కడ అందం ఆరోగ్యం ఆనందం అంతా చూస్తోంటే “ఆన్ని స్వర్గసుఖంబు లన్నవి ఆవని విలసిల్లున్‌ $* ఆన్న మాట చప్పున గుర్తుకొమ్తుంది. చల్ల గాల్లో నిర్మలాతాశంలో ఆందని ఎత్తులో సొపుగా మెత్తగా ఎగు రుతూ వెళ్ళే విమానంలా హాయిహాయిగా హోపీహోపీగా వెళోంది లక్షింపతి జీవితం.

ఆంతా ఆలా దివ్యంగా వెళోండే ఒక రోజున లక్షింపతీ ఇంట్లో పాలరాతి బల్లమీది పాలకప్పుమీద ఈగ వాలింది. ఇంయ్యదభవనంలాంటి ఇంట్లోకి ఈగ జొరబిడిందనే నరికి లక్షింపతి మనసు సంక్షోభం చెంది పోయింది. ఆతనికి చిత్త శాంతి లేకుండా ఆయిపోయింది.

ఓ రోజున ఎప్పట్లాగే పొద్దున్న తన స్టడీ రూంలో కూర్చొని శశికళకి పాఠం చెప్తున్నాడు లక్షింపతి. పాత పాఠమే ఆది. పెళ్ళయిన కొత్తలో భార్యకి చెప్పేడు, ఆ తరవాత కృష్ణకి, అటు పిమ్మట రమకీ చెప్పేడు. ఇప్పుడు శశికళ వంతొచ్చింది

[10]

?థ ముక్కులు

శశికళని ఆరోజుకూడా యధావిధిగా (పళ్నించేడు.

“సద్బింటే ఏవిటమ్మా చిట్టితల్లీ 1”

తండ్రి కూర్చున్న సోఫామీద కుడిచెయ్యి అఈన్నుకొని ఎదురుగా కిటికీలోకిచూసూ “చబ్బంటే........చబ్బు ..... .అంటే........” అని ఆగిపోయి తండ్రి ముఖంలోకి చూసి సిగ్గుపడి పోయింది శశికళ, ఆపిల్లకీ మరుపెక్కువ

“చెప్పమ్మా రోజూ చెప్తున్నాకదా 11 మళ్ళీ మర్చిపోయేవా ఖో

శశకళ ఏడుపుముఖం సెళేసి తల దించేసుకొందిం పొట్టిగా బాబ్‌గా కత్తిరించిన జుట్టు ఆ పిల్ల కళ్ళల్లోకి పడుతోంది. అనలే పెబ్యులాయిడ్‌ బొమ్మరంగులో ఉంటు 0దా పిల్ల చాయం సిసూ ఏడుపూ రావడంతో కెంపురంగు సబ్బులా ఆయిపోయిందామె ముఖం,

“నబ్బంటే సివిలిజేషనే చిన్నారీ 1 అంటూ కూతుర్ని దగ్గిరగా తీసుకు ముస్దు లాడేడు లక్షింపతి.

ఆఅయినో యేడొచ్చినా శశికి మాటలింకా నరిగ్గారావు, శశికి “చెచి” అంటుంది, నబ్బుకి "*చబ్బు” అంటుంది. సివిలివేషననేమాట సలకనంటుంది, కొని మిగతా పాఠంమస్టుకు నెమ్మదిగా వల్లిం చేస్తుంది.

“పొద్దున్నే లేవ్వలెను, సల్లు చుబ్బరంగా తోంవలెను, నీల్లు పుక్కిలింఏి....”

““ఉమ్మవలెనులో ఆని ఆందిస్తాడు లకీ౦పతి.

“నీల్లు పుక్కిలించి ఉమ్మవలెను, ముకం చుబ్బరంగా .*

"సబ్బుతో కడుక్కోవలిను” అని మళ్ళీ అందించాలి లక్షి౦పతి,

ఎచబ్బుతో కడుక్కోవలెను,.. చేతులు కూడా చుబ్బరంగా__ చబ్బుతోనే కదు డాకడి?*

“సబ్బుతో నేనే చిట్టీ కో

నబ్బువీళ్ల శ్‌

“జ్చేతులు చుద్చిరంగా చబ్బుతో కడుక్కోవలెను. ఆ తరు వాత ...” అంటూ ఆగిపోతుంది శశి.

“ఆ తరవాత ఏం చేస్తావమ్మా ? చెప్పు 1

“ఆ తరువాత ఓవల్లీను తాగాలి కదు జాకీ 1

“ఆవును చిట్టితల్లీ 1

“ఆప్పుడు ఓవల్తీను తాగవలెను. ఆ తరువాత తానం...”

“ద్రాసం కాదమ్మా స్నానం 1

“త్రానం కాదు చానం చేయవలెను. చానంకూడా తబ్బుతోనే కదు డాడీ చెయ్యాలీ ౪

“త్రబ్ళు కాదమ్మా : సబ్బు

“చబ్బుతో తుద్భిరంగా చానం చేయవలెను.

ఆలా పాఠం అంతా చెప్పుకు పోతుంది “చెచిొ.

ఆ రోజుకూడా హెల్తుపాళలం అయాక శళికి జ్నాగఫీ పాఠం చెప్పేడు లక్షింపతి. ఆతనికి హిస్టరీ అంటే ఇష్టంలేదు. మనుషులూ, కొట్టుకోడాలూ, చావడాలూ అంపే ఆతనికి సరిపడదు. సముద్రాలు, ఖండాలు, గనులు, సిరులు, సంపదలు వాటిగురించి చదవడం అన్నా చెప్పడం అన్నా ఆళనికి చాలా నరదా, జాగ్రఫీ పారం అయేక శ వెళ్ళిపోయింది. ఇంకా ఎనిమిది కాలేదు. దినష్మతికలో వ్యాపార రంగం వార్తలూ విజ్ఞాన విశేషాలూ చదువుకొని పక్కనున్న బల్లమీద వథ్రిక పడేసి స్నానానికి లేవటోయేడు. లక్షింపతి,

అంతలో వగర్చ్బుకొంటూ వచ్చింది రమ.

“ఏం ౪” అన్నాడు లక్షీంపతి.

రమ మాట్లాడ లేకపోయింది. రొప్పుతూ విల్చుండిపోయింది, ఆ సిల్లి తండ్రి వోట్లోంచి వచ్చినట్టుంటుంది. పదిసార్లు కడిగి తుడిచిన

70 ముక్కులు స్టేన్‌లెస్‌ స్టీల్‌ పశ్లేంలా తళతళ్లాడుతూ గుండ్రంగానూ, గుర్యడని గులావీ లేంగు సబ్బులొ దళనరిగానూ ఉంటుండా పిల్ల ముఠం. పన్నెండేశ్ళే ఆయిసప్పటికీ పద్దెనిమిదేళ్ళ పిల్లలా కనిషిస్తుంది. నెల్తాళ్ళనుంచీ. వోణీ వేసుకొంటోంది. ఆ సిల్ల ముఖం ఆ తోజు మ్మాతం కళ తప్పింది.

“ఏం రమా ౪” అని మళ్ళీ ఆడిగేడు లషింపతి.

“మళ్ళీ పోయింది డాడీ 1” అంది రను.

జపం పోయింది ౪

ఈస్తబ్బే 1”

ఉప్పడ్షే | 1”

ఉనబ్చే 1 నా బాత్‌ రూంలోవిది $*

లక్షింపతి ఆ మాట వినగానే _పళయలీకరంగా లేచేడు. అయి దారు సబ్బులు పోయేయని అంతకుముందు భార్య చెప్పగా విన్నాడు కాని అంతగా పట్టించుకోలేదతను, కాని మళ్ళీ ఆ మాట వినగానే అతనికి చాలా చిరాకువేసింది. ఎవరో తమని తమాషాచేసి వెక్కి రిప్తున్నట్టుగా తోచిందతనికి. చినప్పుడు క్లాసులో రొడీపిల్లలు ఆశని పుస్తకాలు దాచేసి ఆలాగే ఆల్లరిచేప్తుండేవారు, ఆ సంగతి గుర్తుకొచ్చి ఆతను ఛాలా మండిపడ్డాడు. ఎక్కడో ఎవరో ఎప్పుడో తనని చూసి ఎందుకోగావి కీసుక్కు.న నవ్వడం జిప్తి కొచ్చిం దతనికిం

సబ్బు పోవడం చిన్న విషయమే । కాని, చిన్న విషయాలే 'పెద్ద ఘోరాలకి దారితియ్యొచ్చు. తోటకూరకాడే కదా పోయిందేడో పోయిందని ఈ రోజున గమ్మున ఊరుకొంటే 'ప్పొద్దున్న రిష్టువాచీలు, ఆడియోలు, వజ్రాల దుద్దులు, ముత్యాల హారాలు, కంఅలు, కాసుల పేట, కడుపుల్తో ఉన్న ఇనప్పెజ్లైలు, వాటిలో ఏదై వా పోవచ్చు. లేదా

సబ్బబిళ్ల 7 వరనగా అన్నీ పోవచ్చు, ఊరుకోకూడ దూరుకో కూడదు. దొంగని పటితీరాలి.

|!

అందుగురించి నడుంబిగించి రంగంలోకి దిగేడు లకషీంపఠతిం కాని భార్యతోనూ, కొడుకుతోమా, పెద్దకూతురితోనూ (శశితో చెప్పొరు ః చిన్నపిల్లలకి ఇలాంటివి తెలియకూడదుః”) సబ్బులు ఎన్ని

చది ళా పోయినప్పటికీ అలరిమా(తం చెయ్యొదని వార్నింగిచ్చేడు. నొకర్తం ఉం చె ళం దర్నీమా్యతం రహన్యంగా కనిపెడుతూ ఉండమన్నాడు.

ఆ విధంగా ఉత్తరువు జారీచేసి వారంరోజులయింది.

ఈ వారంరోజుల్లోనూ జరిగిన విషయాలన్నీ తల్చుకొంటూంకే అలకీంపతికి దుఃఖమూ ఒస్తోంది, కోపమూ కలుగుతోంది, అనహ్యమూ వేస్తోంది. తనూ, భార్యా, కొడుకూ, కూతురూ-__నలుగురూ కూడా తమ ఇంట్లో కామే దొంగలు తిరిగినట్టు తిరగడం తల్చుకుంళే అదంకా ఆత వికి చొలా వికృతంగా కనిపిస్తోంది. ఎలకని పట్టడానికి పుల్లూ సింహాలూ పీఠియన్‌గా పవికట్టుకు తిరిగినట్టు, ఎవరికైనా తెలిస్తే నవ్వులపాలయేట్లు ఆదంతా ఆ విధంగా జరగడం తల్చుకొంటే అశరనికి చాలా నామో షిగా ఉంటోంది. ఇద్దరు ఆడ పనిమనుమలు, వంటవాడు, తోటమాలి, (కయివరు, ఇద్దరు బం్యటోతులు, ఇద్దరు గుమాస్తాలు. ఆ౦దర్నీ- తను £_తను వెంటాడి తిరగడం ఎవరిక్రేనా తెలిస్తే_నవ్వరా? వెక్కి రించీరా ? వేళాకోళం చేసి ఆల్లరిచెయ్యరా ? ఎందుకు చెయ్యరు ?

ఆలఅరికి ఇద్దరు పనిమనుషుల్లోనూ ఒకామె కూతురుదొరికి పోయింది.

ఆ పిల్లని లక్షింపతే న్వయంగా పట్టుకున్నాడు. ఎర పరికిణీ,

ళా రా! నల జాకెటు వేసుకున్న పదేళ్ళ నల్తవిపిల్ల పరికిణీలో "బటల నబ్బొ శం ట్‌ గ్‌ ల ళా ల కటి దాచుకూ సబ్జుకు పోతఠతోంపే, “హక్‌ ? అగక్కడ [” అని

8 ముక్కులు ఆపి పట్టుకున్నాడు. ఉదయం పదిగంటలయింది. పిల్లలు స్క్కూళ్ళకీ కాలేజీకీ వెళ్ళిపోయేరు. తను కొడదా మనుకోలేదు కాని లక్భాయమ్మ ఆ పిల్లకి రెండు లెంసకాయలు ఇన్వకుండా ఉండలేక పోయింది. ఆంతలో దాని తల్లొచ్చి పాదాలు పట్టుకొంటే పిల్లమీదా తల్లి మీదా కేకలు వేసి పొమ్మన్నాడు. “ద్రాచలేదు 1 అమ్మగోర్ని అడిగి ఒట్టుకు పోదా రనుకొన్నానోలమ్మోలమ్మా ౪?” అవి ఆ పిల్ల గోల పెట్టి ఏడ్చింది. కౌదు, దొంగతనంగా దాచి పట్టుకుపోతోందనే లకీంపతి నమ్మకం, కాని ఏదో ఒళవిధంగా తగువు సెటిలయిపోయింది. ఆ ర్యాతి హాయిగా నిశ్చితంగా విదపోయేడు లక్షీంపతి,

కావ, ఆతంతటితో అయిపోలేదు. మర్నాడు మళ్ళీ పోయింది కొత్త సబ్బుబిళ్లాకటి ః!

దాన్లో నిజంగా పిచ్చె త్తినట్టయి పోయేడు అపషీంపతి. ఎవరిదీ నాటకం ? ఏమిటి ఈ తుంటరితనం ? ఏవరికో కాని ఎంతటి దుస్పా హనం ?॥ "దొరికితే మ్యాతం._ఎవరయిందీ_ఆ దొంగ రా ప్కెల్ని వాట్‌ చెయ్యన్టీ విడిచి పెట్టను” అనే నిశ్చయానికి వచ్చేడు. లక్షింపతి, చాలా పట్టదల పజ్హుడు.

ఏమనుకొంకే ఏం ప్రయోజనం ? అంతా ఘోరం అయిపో యింది. లక్షింపతికి గుండెలుమండి కళ్ళు చెదిరిపోతున్నాయి. అతికి వాంతయేట్టుగాకూడా ఉందిం

పొద్దున్న ఇంకా చీకటి ఉండగానే లేచి, అద్దరుపంచా, సిల్కు చొక్కాం వేసుకొని చేతిక్టర ఊపుకొంటూ నము(ద తీరాన్న ఎకాఎకీని నాలుగు మైళ్ళు నడిచే ఆలవాటుంది లక్షింసతికి. ఆ పకారం వెళ్ళ వస్తూంటే దార్లో ఈ రోజున జిల్లా కలెక్టరుగారి తండ్రి తగిలేరు, అతని క్కూడా “ఆరోగ్యం మ్మెరుంది.” లక్షింపతి దొరగ్గానే అతణ్ని పట్టుకు

నబ్బులీక్ష 70 విడవకుండా ఆరోగ్య స్మూశాలగురించీ, యోగాభ్యాసాలగురించీ గంటి న్నర సేపు డబ్బావేసే డతను. కొడుకుమీముండే గౌరవంకొద్ది తంిని టోలళట్‌ చేసేడు లక్షింపతి. ఆ మునలాణ్ని ఒదుల్చుకొ నేసరికి (ిహాండం అంత పనయింది. ఉదయం ఏడు న్నర గంటలయి పోయింది. గబగబా నడిచి ఇంటికివస్తూ పెరటిగేట్లోంచి ఇంటికి తొంద రగా వెళ్ళవచ్చుననే ఉద్దేశంతో అబువైప నడకమళ్ళించి జోరుగా నడుస్తూ నడుస్తూ గేటుకి ఆరవై గజాల దూరంలో ఆగిపోయేడు అలషిం సతి. అక్కుడంత భయంకరమైన జుగుప్పాకర మైనదృశ్యం చూడనల ర్‌ూ మ్‌ సొముందవి కలలోనెనా అనుకోలేదతను. అలీ సా.

గేటు బైట ముగ్గురు వికృతమైన అమానుషమైన ఆడవాబ్ళ

విల్చున్నారు. ముగ్గురి చేతుల్లోమా వంకరపోయిన కరలూ, నలిగి శ ఠి ఫోయిన డొక్కులూ కనిపిసున్నాయి, ముగ్గురివీ నడుంలు వంగిపో యున్నాయి, భూత (పేత పిశాచాల్లా ఉన్నారవాళ్ళు, పొడవాటి సందు సందంతా నీడగా చల్లగా మరింకెవరూ లేకుండా కనిపిస్తోంది. లక్షం పతి చూసే నరికి వాళ్ళు ముగ్గురూ కోరలు చూపించు కొంటూ కేకలు వేసి బూతులు తిటుకొంటున్నారు. తిటుకొంటూ తిటుకొంటూ._ ప! బ్‌ ప! అతనలా చూసోండగానే-_డొక్కులు కింద పడేసి పీక్కోడం మొదలు 'పెపేరు. ఇద్దరాడవాళ్ళు ఓ బింగారంరంగు గుడ్డ చఇెకోవెపూ పటుకొని చి న! న! స్యా లి “నాగ అంటే *పో లంజా । నాది 1” అంటూ గుంజాయించుకొంటూ ఉంటే మూడో మనిషి ఎడ౦గా విల్చొవి క్మరతో వాళ్ళని కొడుతూ, జీ మధ్యమధ్య దగ్గరకొచ్చి ఆ గుడ్డపేలికని తను లాక్కొాందికి పయ శ్నిస్తోంది. ఆంతలో, అంతవరకూ గేఓందగ్గర విల్చొని వాళ్ళని భయంతో చూస్తోన్న ఆయిదేళ్ళపిల్ల, హళాత్తుగా “కొత్తుకో ఒద్దు: అనీ ళం అతి అలీ ళు

80 బుక్కులు కొత్తుకో ఒద్దు ;” అని ముందుకి పరిగెట్టి వాళ్ళమధ్యకి వచ్చి వాళ్ళని విడదీయబోయి వెనక్కి. పడిపోయింది.

“భశ |, శశీ? అంటూ ఆ దృశ్యం చూడలేక కళ్ళుమూసుకు పరిగె త్తేడు లక్షీంపతి.

ఆదీ జరిగిన ఘోరం |

కన్ను పోయిన ముఖం ఒకటి । ముక్కు. లేన్లీ, కోరల్లో నిండిన్లీ ముఠం మరొకటి । కురుపులు కురుప్పలుగా ఉన్న ముఖం వేరొకటి | అక్కడ నలిగిన ౮కు డొక్కుల్లొంచి ఒలికిన రకరకాల ముష్టి వీయ్యాలు | ఆందులోనే కొన్ని నయా పైసలు; మూడు సబ్బులు । వాళ్ళ చేతుల్లో నలిగి నాశనమైన తన భార్య షిఫాన్‌ చీర | ఆ దిగ్గిలో ఆ రోగంలో రొచ్చులో వాళ్ళనమధ్య ళళి |

శశీ; కశ;

ఆ విధంగా అదంతా జరిగిందంపే నమ్మలేకుండా ఉన్నాడు లక్షింపతి. వాళ్ళని తను చేతికరతో కొట్టడం, వాట్ల ఏడ్చి పారిపో బోడం, తను బలవంకాన శశిని పీక్కొని ఇంట్లోకి రావడం, ఇంట్లో హడావిడీ..ఆఅంతా కలలా పీడకలలా కనిసిస్తోందతనికి ముప్పావుగంట కిందటే జరిగినా ఆదంతా ఎప్పుడో, ఎక్కడో జరిగినట్టనిపిసోంది.

శశిని బాత్‌ రూంకీ పంపించి తను బాత్‌రూ౦లోకి పోయి బాగా శృుభంగా స్నానంచేసి బట్టలు మార్చుకొని వచ్చి స్టడీరూంలో కూర్చొని శశిని తీసుకు రమ్మని కబురు పంసించి ఆలోచిస్తూ అలా ఉండిపోయేడు లకీ౦పతి.

సమ్బిబిళ్ళ 1!

శశికళ ఎందుకీ పాడుపని చేపింది ?

వాళ్ళంతా తమలాగే ఆరోగ్యంగా, కృుభంగా ఉండాలనేనా ఆమె ఉ దేశం 1 అందుకేనా వాళ్ళకి రోజూ వట్టుకు వెళ్ళి నబ్బులిచ్చేసింది ? వాళ్ళకి మంచి బట్టల్లేవనా ఇంట్లోది షిఫాన్‌ చీర ప ట్టుకు వెళ్ళి ఇచ్చింది ? తమలాగే వాళ్ళ 0 కా కూ డా ఉండాలనేనా ఆ విధంగా చేపింది ?

నందేహం లేదు. ఆందుకే చేసింది. ఆలో చించినకొద్ది ఆదే నిర్ధారణవుతోందళనికి. అవునుః తను చెప్పిన పాఠమే ఆచరణలో పెడుతోంది శశి;

కాని తను చెప్పిన పాఠాన్ని ఈ విధంగా విపరీతమైన ఆచ రణలో పెట్టడం మంచిది కాదని ఆ పిల్లకి ఎలా చెప్పడం ? ఎలా చఇెప్పడ మో అర్థంకాక లకింపతికి భయం వేసింది. ఆతని మననంతా ఆందోళనతో నిండిపోయింది. ఇలాటి పిల్లలు పెద్దవుతే ఏమవుతారో ఊపిాంచుకొనేనరికి ఆతనికి గుండెల్లో దడ పుట్టుకొచ్చింది. ఇలాటి పిల్లలు ఎంత (పమాదమైన పనైనా చేసేయొచ్చు. “భూతదయ । మానవసేవ ౯ అంటూ కారుణ్యపు కబుర్లు చెప్పి ఏ క్షయరోగులకో కుష్టవాళ్ళకో ఎవరికో సేవ చేస్తామని పట్టుపట్టి ఏ వెరి తిరుగుళ్ళు తిరిగినా తిరిగొచ్చు। లేకపోతే, “న్యాయం । సత్యం । ధర్మం । వీతి ? విజాయితీ :” ఆంబూ కేకలు వేసి ఏ తగువుల్లోకో ఏ తిరుగువాట్లలోకో దూకి ఏ జైలుక్రై నా పోవొచ్చుః ఏ ఉరికందిమైవా ఎక్కొచ్చు |

లకీంపతికి నిజంగా చాలా భయం వేసింది, ఈ పిల్లని ఎలా కుదుటసర్పడం ౪? ఏ విధంగా కట్టుబళ్ళోకి తేవడం ? ఆతవికేం దారి కనిపించకుండా ఉందిం

4? ముక్కులు రిస్టువాదీ చూసుకున్నాడు లక్షింవతి. ఎనిమిదిన్నర దాటింది. అతను కూర్చున్న గదంకా ఉదయం వెలుగులో అద్దంలా ఆను పిస్తోంది. గదిలో అన్ని వస్తువులూ కూడా సబ్బుతో పామి పామి కడిగి. తుడిచినట్టుగా మెరుస్తున్నాయి. తూర్చువై పున విశాలమైన కిటికీ ల్లోంచి ఎండ ఆతి స్వచ్భంగా నిర్మలంగా స్నానంచేసి షోకు చేసుకు వచ్చినట్టు వచ్చిపడుతోంది. ఆవతల తోటలో (కోటన్సు మొక్కలు రంగులు నేసుకొన్న ఆటగ త్తెలు రంగస్తలం మీడ డాన్సు చేస్తూ ఊగి యాన థి అణటీ నట్టు, కిటికీలోంచి చ్వితంగా ఊగుతూ కనిపిస్తున్నాయి. తోటలోంచి న! ళగి అలీ చల్లగాలి చల్లని పెంటువాసన్లు పూసుకొని కిటికీల్లోంచి గదిలోకి ఘుమ ఘుమలాడుళూ వస్తోంది. ముందురోజు రాతి బాగా రెండు గంటల పొటు వర్షంపడి తెల్లవారక ముందే పూర్తిగా వెలిసిపోయింది. లీవు బెల్లు కొప్రేసే స్కూలు పిల్లలు ఆడుకున్నటు తోట్లో ఎ౦డా గాలీ, ళ్‌ చని న! ప! ళం ోటనులూ, పూలమొక్కలూ, పువ్వులూ, సీఠాకోక చిలుకలూ కఠ కలా ఆడుకొంటున్నాయి, దూరంలో పనన చెట్టాకటి పిల్లల స్నానా లయేక తను స్నానంచేసి ఎండలో తలార బోపుకొంటోన్న తల్లి౮ా విల్ళొవి పిల్లమొక్కటల్ని చూస్తూ జాలిజాలిగా నవ్వుతోంది. చొరకలేదు. లక్షింపతికి కారణాలు దొరకలేదు. మనుష్యులు మంచిగా ఎందుకుండకూడదో కూతురికి నచ్చజెప్పడానికి ఆ తపికి నరైన కారణాలు ఎంత వెతికినా దొరకలేదు. ఆతనికి ఎందుకోగావి అకస్యాత్తుగా తీ్మీవమెన కోపం కలిగింది. టో ల. శశినింకా ఎందుకు తీసుకురాలేదు ? ? ఎందుకీ ఆలన్యం ?? చిరాగ్గా లేచి నిల్చొని కిటికీవదకి వెళ్ళి తోటలోకి చూస్తూ ఆజ అట నిల్చున్నాడు లక్ష్మింపతి.

వబ్బులిక్ల 88

అంతలో “ఇదిగో శశ 1 అన్న లక్షాయమ్మ కంఠం వివి పించిందతనికి. వినిపించేసరికి పులిలా వెనక్కితిరిగేడు.

స్నానంచేసి కొత్త ఫఫాకు వేసుకొని, ఎత్తుమడమల ప్లిష్పర్సు

అటి అత మ! తొడుక్కొంని, తలకి కెంపురంగు రిబ్బను చుట్టుకు ముడి వేసుకొని గుమ్మంలో నిల్చొంది శశికళ. ఎంతో 'సేపట్నించి ఏడుస్తున్నట్టుగా వాత చి

ఆ పిల్ల ముఖమంతా ఎరగా తడిగా ఉంది, ఆ సమయంలో ఆ పిల్ల వానకి తడిపిన గులావి పువ్వులా ఉంది. ఆ పిల్లవెనక లక్ష్మెయమ్మా, కృషకుమారూ, రమాకుమారీ అచలంగా నిర్తీవ టప్రతినుల్లా నిల్బుండి లక్రా న్న! ళం పోయేరు.

విల్చున్న చోటునుండి కదలకుండా, “ఇలారా శశీ అవి కఠినంగా పిల్చేడు లక్షింపతి.

ఖ్న

కలువల్లోంచి నీబ్ళ జారినల్టు శశికళ కళ్ళల్లోంచి కన్నీళ్ళ జలజలా రాలేయి.

*ఎందుకా ఏడుపు ?

చెప్తేమాళతం ఏమరకమౌతుందతవికి ? అ

వాతి ఇ

రొట్టెవుుక్క

రాజ సేనరావుగారి మందులషాపు వెనగ్గదిలో డాక్టరూ. మూర్తి తవీ, యువక లీడరూ, తీరుబాటుగా సిగరెట్లు కాలుస్తున్నారు. రా శ్రి ఎనిమిది గంటలవుతుంది. దిళ్ళు వేసిన కొత్త బెత్తు కుర్చీల్లో ముగ్గురూ ఈజీగా కొళ్లు జొచుక్కూర్చున్నారు. పైన సంకా అదేదో. పెను పరు గులా తిరుగుతోంది. గోడసి పాములాటి వంకీకి తగిలిన జోడు విద్యుద్దీపాలు విషనేేత్రాల్లా మెరుస్తున్నాయి. దీపాలకింద గోడని మందుల కంపెనీవారి కాలెండర్‌ మీద ఊర్వశిలాటి నర్చ్పొకామె నాగ మోహిన్లా నవ్వుతోంది. మిగతా మూడుగోడల్నీ అందమైన ఆడవాళ్ళ బొన్ములు మూడు అందంగా నిల్చున్నాయి. అందులో ఒకొమె ముఠం అతి మోహనంగా ఉంది, రెండో ఆమె గుండెలు జోడు కొండల్లా లేచేయి. మూడో ఆమెకి కళ్ళా కాళ్లూ చేతులే ప్రధానంగా కనిపిస్తు న్నాయి. అదొక దక్షికొది నెరజాణ నృత్య భంగిమ. గదినిండా రక రకాల మందువానన పల్ఫ పల్చగా ఆఅలుముకొంది. గదంతా చాలా చల్లగా ఉందిం

రొఫైముక్కం కిల్‌ ముందువై పన్న షాపులో పని తొందర్లో ఉన్నాడు రాజసేన రావు, ఆకతనికి యాభయ్యేళ్ళా, మిలిటరీ మీనవూ. ఉన్నాయి, బొగా బలి సిన ముమరు గెద్దలా వుంటాడతను. ఆకలీ, ఆడాకలీ, డడ్చాకలీ అత నికి చాలా ఎక్కువ. మందాకలికి ఆతన్‌ కడుపుని మించిన కడుప్ప మదీ కనిపించడం కష్టం, షొపు మూసేక నరిగ్గా తొమ్మిది గంటలకి వైనగ్గదికి వచ్చి “చేరుతాను కదూ। అందాకా ఎక్స్‌క్యూట్‌ చెయ్యండి అవీ చెప్పివచ్చి బంట్రోతువి దగ్గిరిగా పిల్చి వ న్గు బెత్తాయఆించేడతను.

“పంతుల్దగ్గిరికీ వెళ్ళి ఫారిన్‌ న్త్‌ఫ్‌ ఏదుంపే అడి థొందీ మాతం ఒర్డుం వెభవ నరుకు మన్హగ్గిం ఉంది. ముఖ్యంగా విస్కీ చూడమను, ఆది లేకపోతే జిన్ను, అంతేః ఏదై నాన౮ రెండు బాటిల్స్‌ ఇమ్మును. లేకపోతే ఇదొకటీ ఆదొకటీ అయినా ఇమ్మును, నేను స్పెషల్‌గా చెప్పేనన్నెప్పు. బేగిరా”

ఇవాక్టి పార్టీకి మమప్ప మూరికవిది. కాని, సరుకుమాన్దర్‌ పనికి రాజసేనరావు తప్ప అంత అనుభవళాలి మరోశ్ళేడు,

“అవన్నట్టోం సూరీః దార్లోనే పియజాంధవీ రెస్టరెంట్‌. కెళ్ళి ఎగ్‌ ఫ్రెడ్‌ రైస్‌ వాలుగు ప్లేటు-_ పైని మరొకటి కూడా ఉణ్నీ_ ఆయిన స్లేల్లు ఫిష్‌ మసాలా, ఎందుకైనా మంచిది. నాలుగు మిల్క్‌ టెక్‌, డజను డబుల్‌ ఆమైట్స్‌, సరిగ్గా తొమ్మిదికి ఇక్కడికి పంపించ మన్ఫెప్పు. ఉండు, చీటీ ఇస్తాను. ఆ తరవాత ఆ ఊప్పునే ఐసూ పోడా కూడా టైంకి ఒచ్చీ ఏర్పాటు చూడు.” |

వెనగ్గది చలవలో వెయిట్‌ చేస్తూన్న డాక్టరూ, మూ ర్తికవీ, యువక లీడరూ అక్కడి వెలుగులో జిగజీగ మెరుస్తున్నారు.. తోమిన ఇత్తడి గుండులా ఉన్నాడు డాక్టరు; ఎరగా గరుగ్గా అనాన కాయలా ఉన్నాడు యువక లీడరు, తవ తన లాడుతూన్న పననతొన్లా ఉన్నాడు మూర్తికవి,

న! బుక్కుల తన తొలి వలపుల రోజుల్లో తన కొకసారి (ఒక ఎసఫేర్లో వడ్డి ఏ మాదిరిగా విరగటోయిందో, ఆ పమాదంలోంచి ఈతను ఏ విధంగా ఏ ఉపాయంనల్ల బైటపడ్డాడో ఆ కథంతా చాలా చక్కగా ఈన నొక గంధోశీగాడికింద చితించుకొని చాలా విట్టీగా చెప్తున్నాడు మూర్తికవి. అదంకా డాక్టర్‌ గార్ని నవ్వించి ఆనర్‌ చేదామనే ఉద్దేశం తోనే అతను చెప్తన్నాడని డాక్తర్‌ గారికి తెలుసు, సెక్సుఫీల్లు డాక్టర్‌ న! చి న! లబ గారి స్పెషల్‌ ఫీల్లు ఆందులో అతను రాజు. కావి, విదూషకుంక రాజులు కొంత చను వివ్వొచ్చు కౌబిట్లీ, మూల్తికవి చెప్పే వృత్తాంఠం వింటూ. నక్క జిత్తులు చూసి పలి నవ్వినట్టు టాలరెంట్‌ గా నవ్వు ఈున్నారు డాకర్‌ గారు. న్‌! మూర్తికవికి తొలివలపు స్టేజి దాటీపోయి చాలాకాల మయింది, నలభయ్యేబ్ల దగ్గి రొస్తున్నా యళనికి. చాలాకొలంవరకూ పంచెం ఉరి టి అనీ కవిగా ఉన్నప్పటికీ నాలుగై దేళ్ళయి. మ్యాతం ఆతను సూటుకవిగా మాడు. ఇటీవల అప్పటస్పట ఆమెరికన్‌ స్తాక్స్‌ కూడా.ఈ రోజు లాగ_తొడుగుతున్నాడు. నాజూకైన ఆడదాన్లా అతను చాలా చక్కగా క్‌ న! ఉంటాడు. ఈ మధ్య బాగా వళ్ళు పెంచి ముద్దుగా పిరి బొబ్బకూడా “పెంచాడు. చిన్నప్పజణ్నించీ కూడా గుండ్రని మనిషే అవడంచేక ఆతన్ని వాగాఎరిగినవాళ్లా అతనంకే పడవివాళ్లా కూడా అతన్ని “దిచ్భి కవి*ఆని రిఫర్‌ చేస్తారు. లోగడ ఆతను ఊహా కన్యల మబ్బు 'వైటం గురించీ, కాప్పకన్నియల కనుల మెరపుల గురించీ సుతిమెత్తని గేయాల రా సేడేకాని ఆని బహుళ _పజాదరణ పొందలేదు. అటుపిమ్మట అతను ఆకలితాపాన్నీ విరాహ తాపాన్నీ రెండింటినీ మిళాయించి సొంపైన శ్లేష కావ్యం ఒకటి రచించేడు. అందులో ఏ పద్యానికి ఆ పద్య! ఆకలికీ అన్వయించుకో వచ్చును, విరహానికీ అన్వయించుకో వచ్చును. ఆ కొన్యాన్ని..పండిత పామరగులో లేక పామర పండితులో ఆంటారు

రొప్టైముక్కం 87 ముఖ్యంగా, వాళ్ళంతా చాలా మెచ్చుకున్నారు. తవ రచనల్లో అదే విలుస్తుం దని ఆతను మోడెస్ట్‌గానూ గర్వంతోనూ కూడా చెప్పు కుంటాడు. ఆ కావ్యంతో మూర్తికవి ఆటు డొక్కలు మాడినవాళ్ళ ల్లోనూ ఇటు కడుపులు పెంచిన వాళ్ళల్లోనూ, ఉభయుల్లోకూడా, ఒకే సారి పాప్యులర్‌ ఆయేడు, పెద్ద పెద్దవాళ్ళు ఆఅతవికి ఉత్తరాలు రాయ డవూ6 కనిపించినప్పు డతణ్నీ పలకరించడవూ(. మొదలెశ్లురు, దానో కవికి కను విష్పయింది. హై సొవైటీలో (ప్రవేశించడానికి డబ్బుడారి లేనప్పుడు ఆర్హాక ఆడ్డుదారిగా సని చేస్తుందని అతమ తెలుసుకోగలిగేడు,. పెద్దలుకూడా ఈ “దిబ్బడు” పనికొస్తాడని పసి గట్టగలిగేరు. లంచాలతో రేండు డాబాలు మ్యాతం కొని చనిపోయిన హెడ్‌ గుమాస్తా కొడుకు మూర్తికవి, లలిత లలితంగా సరన నర పంగా తీపి తీపి “ఆకలి / విరహం” కావ్యం రచించేదాకా అతనికి నంఘంలో పెద్ద స్టాటస్‌ లేదు. అంతవరకూ. ఆతనికి దొరికిన (ప్రియరాళ్ళంతా చవకబారు గులకరాళ్ళ వంటివా6 దొరికేరు, స్థాయితో " బాటు అవకాశాలుకూడా 'పెరుగుతా యని తెలుసుకొని ఆతను చాలా పొంగిపోయాడు. “కవిత్వం పలుకుబడితో పావలా క్లాసు నించి రూపాయి పావలా క్తాసుకి మారగలిగినందు కతను ఓ రోజు రాత్రి మంచం మీద కూర్చొని సంతోషం పట్టజాలక చప్పట్లు కొ శేడు. ఆటు తరవాత జనరల్‌ ఎన్నికల్లో ఒక పార్తమెంటు అభ్యర్థి తరపున అతను గట్టిగా నిలబడి ఎదర పార్టీమీద ఆమ్భుతంగా బులెటిన్ల నర్షం కురిషిం చగా ఈయన పట్టిన (ఈయన్ని పట్టిన బిడాబాబు ఎన్నికలో అఅిండ విజయం సంపాదించడం జరిగింది. బడాబాబు ఇప్పుడు మూర్తికవి రేన్హే ఆప్టేసేపు ఉండలేడు. ఈ ర్యాతి మందు పార్టీకి మదుపు సొమ్ము నవ్వుతూ నేస్తం తిల్లు తిడుతూ మూ ర్రికవికి దిడాబాబే ఇచ్చేడు, కవి గారికి ఈమధ్య శుకుళ్ళో బుధుడో లేక బుధుళ్ళో కళ్యుకుడో నడుస్తు

88 బుక్కులణ న్నాట్ట, “అర్జూ, ఆడదీ, డబ్బూ, వ్యాపారం _ వేటికీ లోటుండదు. ఫరవాలేదు. దళ పరిగెడుతుందో, అన్నాట్ట ఆతని జాతకంచూపి ఎనరో పండితుడు, ఆనాటి కప్పుడే అతని దళ పరిగెడుతూనే ఉంది, ఈ మధ్య ఆశను చ్చిక కవిత్వం చెప్తూ జోకుల గేయాలు రాస్తూ వాటికి చితంగా “జోకేయాలూ. అని పేరు పెశ్లేడు.. ఆవిప్పుడు చాలా పాప్యులర్‌గా ఉన్నాయి. వ్లీ రంగంలో ఆతనికి ఈజీగా రొమా న్సులు నడవగలిగిన అవకాశవూ( కాలవూ( కూడా దాటిపోయేయి. కాగి కాగి ఘోరకృత్యాలు చెయ్యగలిగిన ఆడవాళ్ళు రప్ప వేరు రకాలవాళ్ళు ఆతన్ని కవ్వించలేకుండా ఉన్నారు. ఆయినా, వాళ్ళల్లో నాణ్యమైన ఆక్పాసు సరుకుని డబ్బిచ్చి తెచ్చుకో గలిగిన మేరకి మాత్రం ఆతని స్రోమత పెరగడం తన అఆదృన్ష నునీ జాతక పభావమేసనీ అతను భావిస్తున్నాడు. ఈ మధ్య ఒక మంచి బట్టల దుకాణంలో అతను ఆర్జవాటా తీసుకున్నాడు; గవర్నమెంటువార్కి. రాయి సప్లత్‌ చేసే కాంట్రాక్టు కూడా సంపాదించేడు. తదుపరి. నెల జీతాలిచ్చుకొని కాబూలీవాళ్ళని కాపలా పెట్టుకొనే గుమాస్తాలూ, జీకాలు కట్ట లేని విద్యార్థలూ, ఉద్యోగాల్లేవి యువకులూ, కోపాలచేతా “అజ్ఞానం” భీతా “తప్పదార్లు పట్టకుండా నవ్వుదార్లు పట్టడానికి ఆనువుగానూ, ఆఫీసర్ల భార్యలూ, పెద్దల పిల్లలూ పినీమాలు చూడనప్పుడూ. ఆటలకీ పాటల! క్షబ్బులకీ చెళ్ళనప్పుడూ ఊసు పుచ్చుకొందికి చక్కగానూ, ఫ స్ట క్లాసుల్లో (లేక, విమానాల్లో) పప్రయాణించినప్పుడు తోచడానికి హాయిగా వీలుగా ఉండేదుగ్గానూ పెద్దల (పోత్సాహంతో మదుపుతో ఆదరణతో ఆశీస్సులతో మూర్తికవి “హాన్యనగరిొ అనే ప్యతిక స్టాసించి నడ పిస్తున్నాడు, సాంఘిక మర్యాదలకి ధంగం రాకుండా అందులో సెక్సు పల్చని పైట వేసుకొంటుంది; అందుకు భంగంలేదు కాబట్టి హాస్యం విట్ట విప్పుకొంటుంది. రాష్ట్రస్థాయిలో కవిగారి పలుకుబడి పెరుగు

|

రొపైమక్క 80 తోందని అతవికి వార్తలొస్తున్నాయి. (ప్రస్తుతం ఏదైనా కల్చరల్‌ యుటీ న! వ! యమ్‌

డెలిగేషన్తో కవీనం కౌంగో అయినా వెళ్ళామనే తాషతయంతో నరదాతో ఉన్నాడతను, “ఒర, కవీ । ఎలా వెళోందిరా లైపూ ౪ అన్నెప్పి వితీకి చెడిపోయిన అతని చిననాటి స్నేహితు డొకడు ఇటీవల (పళ్నిం చగా * నీమీద వేసిన విట్టులా ఫస్తుగా వెళోందిం చెడిపోముు. ఆక పడకు” అన్నాడు మూ ర్తికవి.

డాక్టర్‌ గారిక్సూడా నలభయ్యేబ్భండ వచ్చు, కోడిగుడ్డు ఆకా

ట్‌ ౭2 రంలో ఉన్న ఆతని తల ఒకవెంటటుకైనా లేకుండా ధగధగా ఎలా మెరు స్తుందో, వళ్ళంతా కూడా ఆలాగే నున్నగా పచ్చగా మెరుసుంది. అనో అటి ఇండీయా మంగోలియా ఇంగ్రీమ కలయికలా ఉంటా డతను, అతను వెద్యుడుకొడు. ఫిజిక్స్‌లో అతవికి డాకంట్‌ దీ[గీ ఉంది. కొన్నాళు హీ ని ౫ టే షష ఏదో ఫారిన్‌ యూనివర్శిటీలో రీడర్‌గా పనిచేసి మానేసి న్వదేళం వచ్చి కొన్నాళ్ళు పొసఫెసర్‌గా ఉండీ (ప్రస్తుతం లక్షలమీద వ్యాపారం చేస్తున్నాడు. ఇప్పుడు ఆ వ్యాపారానికి ఆశ్చీక్‌ బ్రహ్‌ * స్టేజి దాటిపోయి దానంతట ఆదే నడుస్తోంది. ఆతని కనలు ఉద్యోగం కాని, వ్యాపారం కావి చెయ్యవలసిన ఆవనర౦ లేదు; అయినా. చేసేడు, చేస్తున్నాడు, ఆదే అతన్లో ఒక గొప్ప విశేషం_ఇంట్లో బార్‌రూంకి వెళ్ళాలంటే కారోనో పేనోనో వెళ్ళగల తాహతుం దతనికి, (“మఃాకొ కొదు 1 ళ్‌ శాాగా

ఆరని తండ్రి ఒక్‌ పక్యాతి ఇందిన దివాన్‌గారి కొడుకు, దివాన్‌గారి కొడుకే కావి ఆతను రాజావారికే పుప్లే డనీ అందు జేతనే ఈ డాక్టరు అ “రాజా తాతవార్లాగే” ఉంటాడనీ, అందుకు మరో దాఖలా అక్థృళ్లదనీ చాలా మంది అంటారు. ఆ వివయం డాక్టర్‌కి బాగా తెలువు, కొన్ని అందుగురించి ఆతనికి ఏ విధమైన ఇమోననూ లేదు. కాని ఎవరైనా ఆ సంగతి హింట్‌ చేసిన వానన వేసినా సం ఆతను (పళయర్నుదు

[111

(00 బుక్కుఇ డియిపోయినట్టు నటించగలడు. ఆతను పెళ్ళి చేళుకోలేదు. ఆకన్ని చాలా పెద్ద సంశాల స్త్రీలు దాలామంది గాఢంగా (పేమించే రట, ఈ దగిరికి వచ్చిన ప్త్రీల నతను చిత విచితంగా హించనలు పెట్టగల డ్త్‌వీ

ళో ఒక వాడుక ఉంది, ఆ వాడుకబిబ్ది కొంత మంది పెద్దింటి ఆడవాష అకనిమీద మోజుపడ్డం జరిగిందిం “మగవాడిమీద మోజుకొర్దీ ఆడ: ఎంత దూక౦ వెళ్ళగలమ శో అనే పళ్నకి సమాధానం తెలుసుకుంది మనే ప్యూర్‌ సైంటిఫిక్‌ స్పిరిట్‌తో అతను కొవ్ని కాపరాలు చె! గొఫే డని కొంద రంటాప, ఉండడం మాతం అతనికి తమాషా సరదా లున్నాయి. మన్దేళంలో పొ పేసర్‌ గా ఉన్నప్పుడత నొక సాం ఒక స్తూడెంట్‌ని మాటల్లో పెట, “నీకు ఫస్‌కాస్‌ ఇచ్చినా నువ్వు గోలీ టి ణా లబ టగా కటుకు మార్కెట్‌ దగ్గిర కూలివాళ్ళా విల్చో లేవు: అ: న! శ ఛాలెంజి చేపేట్ట, ఫస్‌క్షాస్‌ ఇస్తా నని హోమీ ఇవ్వండి. నే నాపని మీప న! టం తానీ చేసి చూపిసాను అన్నాట ఆ యూనివర్సిటీ విద్యారి. తరవాత ౪ తాటి లబ లీల స్తూతేంటు ఆ (పకారం చేసి పరీక్షల్లో పథమ (శ్రేణిలో ఉతీరు డదే ప! కు! అతో దీసి డని కొంత మందీ అవలేదని కొంతమందీ అంటారు. డాక్టర్‌ మ్మాతం అటువంటి గమ్మ తయిన కార్యక్రమాలు జరిపించి ఆన౦దిసూ 'అాటీ ల! ఉంటాడు. ఆవిధంగా, ఆత నొకసారి ఒకడికి అయిమరూపొయ లిచ్చి ఎండలో గంటసేపు మోకాళ్ళమీద నిలబెట్టించేడు; పదిరూపాయ లిళ్ళి పావుగంట 'సేస్ప ఒకణ్ని పన్లిక్‌ రోడ్డుమీద వెరివాళ్ళా కేకలు వేయి చేడు. చెరో నాలూగూ ఒక ఆడా మగాకి ఇచ్చి తన ఎదటనే ౪' గంట సేపు వాళ్ళిద్దర్నీ ముద్దులాడించేడు; పాతిక రూపాయి లిచ్శి ఓ అడమనిషిని అర్ధరాత్రి వీచిని నగ్నంగా పరిగెట్టించేడు. అమావిరి" చాలా మందిచేత చాలా పన్లు చేయించే డతను. ఆకనికి వెరుందేమో నవి అతన్ని నరిగా తెలియనివాళ్ళు అనుకోవడానికి అవకాశం ఉంది, కొని, అతనికి వెరిలేదు; లోకంలో నూటికి తొంభై మంది గడ్డిపరకశే

రొప్రైముక్క (1 ననే భొనం ఉంది. *ఫలానావాడి చేత డబ్బుకోనం ఫలానా పని చేయించగల న్పూషుకో 1” ఆవి తన స్నేహబ్బందంతో పందెంచేని, పందెం నెగ్లేక ఆ నంగ తంతా (ఫెండ్స్‌తో చెప్పి, నవ్వుతూ నవ్వించ గల డతను, అంతెందుకు ?1 “అయిదు రూపాద్లుకంపె తక్కు విచ్చి హత్య చేయించగలను అని ఆస్పుడప్పుడు ఛాలెంజ్‌ చేస్తూ ఉంటాడే కావి ఆందాకా ఆత నింకా వెళ్ళినట్టులేదు కుక్కల్లో జాతికుక్కులూ ఊరకుక్యంలూ ఉన్నశ్షే, మనుషుల్లోమాడా ఎక్కువ్వాళ్ళాూ. పాలకులూ పాలితుబూ ఉంటారని అతనికీ లిచ్చితమైన నమ్మకం ఉంది. తక్కు వ్వాళ్ళ కంపెనీలో తాగతే ఎలా ఉంటుందో తెలుసుకుందామనే ప్యూర్‌ శాస్త్రీయ దృక్పథంతో ఆత నీ ర్యాతి మూర్తికవీ వగైరాలతో కలసి కూద్చుని తాగడానికి వప్పుకున్నాడు. లోగ డొకసారి కవిని ఏదో సభలో చూసి నప్పుడు, “వీణ్ని నే చెప్పినట్టు గెంతించగల్ను "ఆని డాక్టరు తన (ఫెండ్స్‌తో పంచెం వేసేడు. ఈ రోజున ఆ పందెం నెగ్గుదా మనేసరడాలో కూడా ఉన్నాడతను. అతనికి దేశంలోనే చాలా పలుకుదిడి ఉన్నప్పుడు సిటీలో రాచమర్యాదలు జరగడంలో ఆశ్చర్యం రేను, అశని గురించి కథ లన్నీ విన్నపుడు లోగడ మూ ర్తికవి అకన్నిచూసి అసహ్యించుకొన్నట్టుగా కనిపించేవాడు, అతనో సరి చయం అయాక మూరికవికి ఆళన్లో గొప్ప నరనత కనిపించింద్హి అంకటి నరముడు యువకలీడరో స్నేహం చేసేడూ అంటే తనలాంటి వాడికి అతణ్ని ఇంకౌ దాగా మచ్చిక చేపుకొందికి అవకాశం ఉందని ఆశిస్తూ కూర్చున్నాడు,

యువకరీడర్‌ క ముష్ఫయ్యేబ్ళు దాటుండోచ్చు. శొండదళలో ఉన్నప్పు డతన్ని కేడీలూ, బోకర్ట్ణూ, పోలీసులూ మాళత ౦0 ఎరుగు దురు, రాంబాబు కిల్లీ కొట్టు దగ్గిర (బాకెట్ల చీట్లు రాస్తూ కూర్చొనేవా

(8 ముక్కుల డతను, తరువాత అలా ఉన్నట్లుండి అద్భుతంగా ఒకరోజున మువి పల్‌ కవున్సిలరయి అతను ఊనరవిల్లిగా మారిపోయేడు. ఛేర్యన్‌ ఎన్నికలో ఆతను రె0డువేలు రొక్కం ఛాన్సు కొశ్హు డని (ప్రతీతి. ఈ మధ్యనే రెండుమూడు రకొల ఏజెన్సీలు తీసుకున్నాడు, కథ బాగా నరీ పిస్తున్నాడు. ఆ త ను “గామ్యుం “శిష్ణవ్యానహారికంొ. రెండూ జోడించి మాంసానికి మసాలా కలిపి వేపినట్లు మాటాడుతూ ఉంటాడు అ భాషలో పతి నభలోనూ అతను నిర్భయంగా అందరికీ నరదా క గేలా మాట్లాడగలడు. ఆతనికి సిగ్గూ, లజ్జా” అనే విశేషాలకో ఆశే పరిచయం ఉన్నట్టు కనిపించదు; నలుగుర్లోనూ నగ్నంగా స్నానం చెయ్యగలడు; పది మంది ముందు ఆడదానో సడుకోగలడు, ఆనర్స్‌ విద్యారుల్లో, ఇంజనీరింగ్‌ (గూపులో, మెడికల్‌ బ్యూచీలో “లా గ్యాంగ్‌లో చాలామంది అతన్ని హీరోగా చూసుకుంటారు. యువక లీడర్‌తో పరిచయం నంపాదించిన స్టూడెంట్‌ కి స్టాటస్‌ పెరిగిందన్న మాటే. వా ళ్ళంకా ఆశనికి “రవిక ల్రీడరు” ఆనే బిరుదుకూడా అ మానంతో ఇచ్చేరు. ఊశళ్యోకీ దిగుమళయ్యే పతి *ఫిగర్‌” తోనూ వరిచయం ఉండడ మేకొకుండా, చాలా మంది పొలిటికల్‌ ఫిగర్స్‌లో కూడా అతను స్నేహం సంపాదించుకున్నాడు. ఆఫిగర్స్‌కీ ఈ ఫిగర్స్‌కీ మధ్య అఆకను లంకెగా ఉండగలడు, చాలా సంచాయతీ సమితుం అధ్యక్షులవీ, కొంతమంది ఎమ్మెల్యేలవీ నిజజీవితాలు అతనికి బాగా తెలును. ఆ జీవిత విశేషాలకి చిలనటూ పలనళూ చెక్కి. వాటిగురించి విట్టీగా నటిస్తూ చెప్తూ ఎంతటి మంతినై నా, మర్చెంట్‌ పిన్సొనయినా అకను ఇసు ఆకర్షించగలడు, దేశీయమైన బూతుడాన్సులు చేసే అల వాటు చిన్నప్పు డళనికి బాగా ఉండడంచేత రాక్‌ అన్ష్‌ రోల్‌, ట్విస్‌ వగ్లైరా పాళ్చాశ్యనృత్య విన్యాసాలు అతనికి ఈజీగా పట్టువిడ్డాయి.

రొశైముక్క భక అది అకన్లో ఉన్న ,వత్యేకొకర్షణ, సినిమాల్లో నటించే. పెద్ద పెద్ద హాస్యనముల్ని అతి సులభంగా ఇమిపేట్‌ చేని ఆందర్నీ అరనిమి వంలో నవ్వించగల శక్తుం దళనికి. అందచేశత పెద్దల్ని మెప్పించే పోటీలో కవిమీద లీడరు మెరిగేస్తూ ఉంటాడు, యువక లీడరు మంచి మగసిరి కలవా డనే గట్టి పచారం ఒకటి అమల్లో ఉంది; ఊక అందరూ కావాలనుకున్న రిచ్‌విడో ఒకామె అకన్నీ ఉంచుకున్నాదన్న గౌరవం, మర్యాదా, పలుకుఐడికూడా ఆశనికున్నాయి. మూర్తికవి పుఠడష లక్షణాలగురించి అబువంటి సదభి సపాయాలెక్కడా (పదా రంలో లేవు, పెద్దల్లో కవి ఉన్నప్పుడు లీడరొచ్చేడంపే వాళ్ళవి ఆయస్కా౦కంలా ఒక లాగు లాగే సేడన్నమాళకే. ఆందచేశత మూర్తి కొంచెం ఉడుక్కొంని లీడర్ని “*పెదలకి ఫిగర్స్‌ పట్టుకెళ్ళి పలుకుబడి సంపాదవించేవు” అని దెప్పుతూ ఉంటాడు. “నువ సజాలు పట్టు కెళ్ళి ణి బి

తారుస్తావు, సీహ నాకూ తేడా ఏంటిగురూ అంటాడు అందుకు జవాబుగా లీడరు. వాళ్ళిద్దరూ స్నేహితులేకాని ఇద్దరి మధ్యా పప్రొఫెష నల్‌ ర్రైన్యలీ ఉంది. యువకలీడరు “జాతీయ పట్టణయువక లీగ్‌"కి అధ్యక్షుడు; రౌడీలకి రింగులీడరు. ముప్పూట్లా గొడ్డుమాంనంతిని అరిగించుకో గలిగేవాళ్ళా ఆకను చాలాగిట్టంగా ఉంటాడు. ఎప్పుడూ అమెరికన్‌ జాకెట్టూ పాంటూ తొడుక్కుంటాడు: ఫైలొకటి చేతో ఎప్పుడూ పట్టుకుంటాడు. తెలుగు రాయడం ఓ మాదిరిగా వచ్చు సకనికి, ఇంగ్షీసులో “కల, వల, కుండ, పండూ మేరకి (పవేశం ఉంది. ఆవనికి మానవుల్లో మహాత్ములున్నారనే నమ్మకం ఏ కోశానా లేడు, న్వంత బేరావికి వచ్చే సరికి పతివాడూ దొంగా పళశువూ అనే అకని అభ్నిపాయం. దేవేందుణ్ని తీసుకొచ్చి చూసిస్తే, “వీగుదొంగా ముండల ముఠాకోరూను $” అనగల డకను.

న! బుక్కులు తన తొలివలపు (ప్రమాదం గురించి చెప్పడం పూర్తయాక, “ఉండండి 1! మన అతంజ్‌ మెంట్స్‌ ఎండాక ఒచ్చేయో చూసొస్తాను" అని చెప్పి, రాజసేన రావుతో మాట్లార్డానికి మ్వూర్తికవి ముందువైప్ప షాపులోకి వచ్చేసరికి ఓ పాతికేళ్ళ యువకుడు కుడిచేత్తో ఏవో కాయి తాలు పట్టుకొని,

“పహూమ్మ ॥ గుదవుగారూ ! మీ కోనవేం చూస్తున్నాను.” ఆంటూ నరాసరి వెనగ్గది గుమ్మం దగ్గిరికి వచ్చీసేడు. అకన్ని చూపి లోపలికి ఉడాయించేర్దా మనుకున్న మూర్తి నిస్పృహతో లోనికి నడి చేడు. ఆ యువకుణ్ని వీధిలోకి తీశుకు వెళ్ళి మాట్లాడి సంపించేవచ్చు ననే ఆలోచన తట్టనందుకు తటవాత చాలా బాధపడ్డాడు.

ఎవరూ రమ్మనకుండానే లోనికి నచ్చిన యువకుడు ఎదరూ కూర్చోమన కుండానే వెళ్ళి ఓ బెత్తుకుర్చీలో కూర్చున్నాడు, డాక్టరతన్ని వింగ్మకిమినిచూసినట్టు చూస్తున్నాడు. ఇతన్ని “ఎక్కడ చూ సేన్నెప్మా 1” అని జ్ఞప్తికి తెచ్చు కొందికి _పయత్నిష్తున్నాడు యువక లీడరు, మూర్తికవి చిరాకును డాచుకొంటూ, “ఏం ౪ ఏదైనా సవిమీవొచ్చారా 1” ఆవి యువకుణ్ని పళ్నించేడు.

యునకుడి జుట్టుకి నూనెలేదు; గర్జానికి మూడు రోజులనిందైనా ఈజిరు పడలేదు. అశను తొడుక్కున్న షర్టు పైజమాలు దాకలివాషి కోనం "వళ్ళంతా దుమ్ముచేసుకు చూస్తున్నాయి. మొన్నటి దినం అన్నంమొహం చూసినవాళ్ళా ఉన్నాడతను. డాక్టర్ని పరికించడంలో, ఆకను మూర్తికవి వేసిన పశ్న వినిపించుకోలేదు.

మూర్తి “ఈయనతో నాకు మొన్నే పరివయం అయింది. పేరు మర్చిపోయేను. కథలాస్తారు.” ఆన్నాడు యువకుడి గురించి డాక్టరికీ లీడరికీ చెప్పూ కొంచెం త్షమావణ కోరుకునే న్వరంతో; తరువాత

రొ చ్టైముక్క గ్ర ఆ యువకుణ్ని, *ఏం ? ఏ+వై(నా నంగ తుందాండీ ౫ అని మళ్ళీ ఆఅకగేడుకవి.

“ఆ | ఉందండీ । కథ రాసేను. మీప చూడాలి అన్నాడు యువకుడు. కుర్చీలో అప్పుడే హూర్చొంటోన్న కవితో,

“అద్ది పిట్టకత (లాస్తావు £ కిల్లీల రంగమ్మ అప్ప కొడుకువి £ అవునా ౪ అంటూ హుషార్‌గా సరిగ్గా సర్ధిహ్యార్చున్నాడు యునక లీడరు.

““అపస్పకొడుకునే” అన్నాడు యువకుడు,

కి 'కెవర్ని దెలిసినా విత్‌ ర8(ఫెన్స్‌ టు ఆడోశ్ళే ఖీ అంటూ తిన ప్పెషాల్టీని నవ్వుతూ చెప్పేడు యువక లీడరు.

“గురువుగారూ । కథ చచువుశాను, వినాలి $ొ ఆన్నాడు కథ కుడు మూరితోం

అత

కనా చేతికిచ్చి వెళ్ళండి. చదివి మళ్ళీ మీక అపిచ్చేస్తాను.” ఆని తస్పించుకుందామని చూసేడు కవిం డాక్టరు చిరునవ్వు నవ్వుతూ ఏం మాటడకుండా కూర్చున్నాడు.

“ఆలా కొదు, జాలా చిన్న కథ, ఆయిమ నిమిషాలైనా పట్టమ. కొంచెం వివీసి తప్పులుంటే చెప్పండి. ప్లీజ్‌ శి అంటూ పట్టుసక్షేడు కథకుడు.

“థ్రీమ్‌ ఏయింటి అంటూ మరింక తస్పదన్నట్టుగా నుగురు పస్టుకున్నాడు మూ ర్తికవి,

వా! అత

జనింట్రాప కద ఫి

జపస్పీర్రియస్‌ కథయితే రపు చదువు కుందాం

00 ముక్కులు “సీరియసో కొదో, విన్నాక మీరు చెప్పాలి.” “ప్పీరెసెతే లాభం న్లైజాన్హా :? అన్నాడు యువక లీడరు ! మధ్యలో అడ్డొచ్చి, “ప్ప శె అని అడిగేడు కథకుడు “*డబ్బులాలవులొ, అంటూ టూకీగా కథకుడికి జవాబు చెప్పి, అమొన్న కొంతామాల్లో సీరెస్‌ పిచ్చరాడింది. దావి పే రట్రా కపీ?” అని కవి నడిగేడు లీడరు “పది , ఆదా ; “ర క థారో$ొ అజాత చ్టీర్రూ దారా పెద్దవే 1 కౌని, నామ బడా దరిశన్‌ తోడా । మూఢడ్రోజు లాడితే పావల్ణిబ్బులు పలకలేదు. అలాటి. పిచ్చట్లు మ్యరెం జాడితే చాలు, ఆల్‌ (పొపయిటర్‌గాడు కొంజలంట కోరుపుట్టో బనరో పోయి టీ కొశుటుకోవాలి; చేపోతే ఓదెక్కి రంగవోల సింగ ఇటో ౧ టి పూకో లగాయించాల $” అన్నాడు యువక లీడరు. అష్ట ళా కా టో న! జ సీరియస్‌ థీమ్స్‌కి ఇవి .బమ్స్‌కౌవు.” అన్నాడు మూర్తి కవి “వోటర్‌ గాళ్ళకి కామిక్కు శప్ప మందీ ఎక్కదు,” అన్నాడు యువక లీడరు, "ఎందు కెక్కందు 1 “(ప్రజలకి వవ్వు కొవాలి కాని, ఏడు పక్టన్లము”. అన్నాడు ఈథ కుడికి సమాధానంగా మూర్తి కవి. “అంచేత మన దిబ్బకవిప్పుడు లంజెలమీద త్తస్ప పతినొతల మీద పజ్టాలాయడు” అన్నాడు యువక లీడరు సరదాగా, కవి కోపంగా చూసేడు, లీడరు “హా | హీ !” అన్నాడు.

ళొప్టైముక్కం 87

“ప్టీరియస్‌గా ఉండాలం కే ఏడుస్తూ కూర్చోమని కాదుకద ;.. పోన్లెండి - కౌని మనం మరి మనం మన .. నంఘంలో దుర్మార్గం సరించి రాస్తేనో ౪ అవి ప్రళ్నించేడు కథకుడు.

“విలన్‌ గాడుకూడా కొమి గ్గుండాల 1 ఆలాగుంపేనే ఆడదానికి అడిమీద మోజు” అన్నాడు యువక లీడరు.

“దుర్నార్షం గురించి రాసినా నన్మార్షం గురించి రాసినా నమన్త భూతాదులయందూ రచయిత నయగలి గుండాలి ” అన్నాడు మూర్తి కవి తిరుగులేని పాయింటు [శ్రావ్యంగా పలికిస్తూ,

“అంటే చొంగ దెయ్యాల్నయినా మనం టేమించగలగాలః” అన్నాడు యువక లీడరుం

అతిని అగ్జానానికి మూల్తికవి నవ్వేడు. తరవాత కథకుడితో, “నేనొకటి చెప్తాను వింటారా?” అన్నాడు.

“ఏ(వింటి?”

“అసలు మంచి రచన ఏవైనా రాయాలీ అంహపే రచయిక రుషి కావాలి

“శాపాలెస్టే రుషి మాం కొకూడదు” అన్నాడు యువక లీడడు పకపక నవ్వుతూ. మూర్తికవి ఆతనివైపు సురసుర చూసేడు, కొని ఆ కవి కోపాన్ని లెక్టచెయ్య కుండా, “ళాపాలెప్టే రుషిబ్యుర లుంపే మన్గాటి బ్మురలు మిగలస్ప. నీకు చెద్బిః నాకు దెబ్బః” అని విరగబిడీ నివ్వుతూ, “*డాటుబాద్బోడి గుండుక్కూడా ఆదే దెబ్బ: శాపం దెబ్బ శాపం దెబ్బ తక్కువ పెబ్బ కాదు. బలే దెబ్బ: బలే దెబ్బగొ అంటూ విపరీతంగా నవ్వేడు యువక లీడరు.

డాక్టర్ని ఆతనలా చవగ్గా మాట అనేసినందుకు డాక్టర్‌కి ఎక్కడ కోపం వచ్చి అల్లరవుతుందోనని మ్నూర్తికవి భయపడ్డాడు,

[10

08 బుక్కులు యువక లీడర్‌ (గౌడి) “ట్రడ్రాసీటీ"కి చాలా ఆశ్చర్యపడ్డాడు కూడాను, “యూ పేక్‌ ఇట్‌ ఈజీ; ఫర్‌ మైసెల్ఫ్‌ ఐ కెన్‌ పేక్‌ ఇట్‌ ఈజీ* అన్నట్టుగా డాక్టరు అతనివైపు చూసి చిరునవ్వు నవ్వేడు, ఆ నవ్వు చూసి యువకలీడరు ఇంకొంచెం చొరవ తెచ్చుకున్నట్టున్నాడు; అంచేత ఇంకొ అలా నవ్వుతూనే కుర్చీలోంచి లేచి డాక్టర్‌ వెనక్కి వె ళ్ళి ఆకని భుజం మీద గట్టీగా చరిచి, “ఈ గుండు తక్కువ గుండు కౌదు పిట్టకపీ; జోగులప్ప కూతురికి పదిచ్చి అయిదు పోజుల్లో ఫొటో్తీసిన గుండు కొని ఇది మామూలు అలా టిలొటి ఆణాపరక గుండు కాదుంొ ఆంటూ విరగబిడి నవ్వేడు, లీడరు అంత అసందర్భంగా తనని అవ మానం చేసినందుకు డాక్టరు (దిహ్మండం బద్దలు కొ న్టేస్తాడనే ఆను కున్నాడు మూ ర్తికవి,

డాక్టరస్పుడు (డ్రమెటిగ్గా లేచి యువక లీడర్ని చెయ్యిపట్టుక తీసుకువెళ్ళి అతన్ని ఆతని కుర్చీ దగ్గర్‌ నిలబెట్టి “ద్రట్ర్‌ విల్‌ డూ అని చెప్పి, కుర్చీలోకి తోపి, “దట్‌ ఈజ్‌ యువర్‌ ప్తేస్‌! నా యు సిట్‌ దేర్‌?” అంటూ చక్కా.వచ్చి తన కుర్చీలో కూర్చున్నాడు. ఆతనికి అంతకం'చె ఎక్కువ కోపం రానందుకు చాలా చిరాకు పడ్డాడు మూర్తి కవిం

“కోపం ఒచ్చిందేంటి గురోజొ అవి వళ్నించేడు డాక్టర్ని లీడరు,

“అల్లరి చెయ్యకండా ఆలా కూర్చో, మ 6౦ ఫరవాలేదు" అన్నస్టై చే్తో సంజ్జి చేశాడు డాక్టరు

మూరర్తికవి విమక్కొంటూ కథకుడి వెపు తిరిగి, “*ఏడండీ మీ కథా? ఆనడిగేడుం 7

“ఇదిగో చదువుతాను.”

రొబ్లెముక్కం [0 ఉబ్రేగి చదువు. రాచకొార్యావికి మాకు మైమయిపోకాందిా” అన్నాడు యువక లీడరు.

కథ తీరా చదన్వలిసొచ్చేనరికి కథకుడు కొంచెం సిగ్గుపడట్టు

ష్‌ న్నాడు.

“నిగ్గు పడతావెందుకు పిట్టకవీ" అన్నాడు యువకరీడరు.

“లేదండీ” అన్నాడు కథకుడు ఇంకొంచెం సిగ్గుపడి.

*“పంటిలేదు?ొ

“సిగుట ।$” అన్నాడు మూ ర్రికవి.

ల న!

“పిగ్గెందకూ ? 1” ఆని యువక లీడరు ఆశ్చర్యపోయి, “ఓయ్‌ రంగప్ప ఆసప్పకొడక । మీటింగులంట మన డీప్పకవి పజ్జాల్బద వడం విన్నావా ?” అన్నాడు.

లేదన్నట్టు తల ఊపేడు కథకుడు,

“వినా లినాలః దమ్మిడీ పజ్జం రాసేడంజే దానికి పాలా పాలా నన్నాయి నొక్కుల్నొక్కి. మద్దెముద్దె రూపాయంత కే కలేసి నదివే డంటే పల్లిక్‌ మంతులు ఐనయిపోయి జెజ్జరిల్లి పోయేకన్నమా'కే | దాన్తా మర్నాలుగు ఆడర్లయిజ్ళెంట్లు మనాడు కొ శ్తేడన్నమాకే। కవులూ లీడర్లూ సిగ్గు లజ లాగె్యూల :” అన్నాడు యువక లీడరు నిక్క

య ల్‌ న! లి చ్చిగాం

“ఆ నంగతి నీకు బాగా తెలుుు 1” అవి లీడర్ని చెప్పి పొడి చేడు మూర్తికవి, వెటకారంగా నవ్వుతూ,

“సిగ్గూ లజ్డా నీ కున్నాయేంటి?” ఆని మూర్తిని తీవ౦గా వళ్నించేడు లీడరు. ఆకని కెంయక్రోగాని అ కస్తాళ్తుగా కోవం వచ్చింది.

1/0 ముక్కులు

“వా కుండొచ్చు మానొచ్చు, నీకు మ్మాఠం లేవు”. అన్నాడు కవిం

అనున్తొ ఎవడ్‌కున్నాయి ? ఏవడికీ లేవు

ళం

శర్పన్దవో , పో”

“వీ మెటకొర వంకా యెగ్గట్టి మూటగట్టి దానుకో, డిప్పకపీ పెద్ద సిగ్గూ లక్షా మానం అప్మానం ఉన్నట్టు పోజులు కొట్టకు మన్సగ్గిక వ! కి. ప! టి చ నక. ఆ నరుకు మన్లా ఎవడిదగ్గిరా మచ్చుకి లేదు, నీకే సిగ్గుంకే నువ్వా బగా బాబుగాడి కోనరం కాయిళాలు ఖరాబు చెయ్యవు; ఎప్పెస్‌ డబ్బులికి శీకు లిప్పుకు కిరగనూ తికగవు; కర్సురేని ఐక్తాస్‌ లంజల కోసరం యెయ్యి కళ్ళతో ఎతకనూ ఎతకవు, నాకే సిగుంపే నేను మంగల్తాపు లగిరా, కిలీ బిక్తీల్దగిరా మామూజ్ళా గుంజను; అలంచాలూ లాగను;

న. ణి

లీడర్హకి లంజెల్ని తాక్సను!; ఈ బోడిగుండుకే సిగ్గుంపే తిండిలేని వీర అంజెల్కి డబ్బిచ్చి గుడలిప్పించి వీవదంట పరిగెటించనూ పరిగెటించడు,

౧ న! ర! కంపెనీ అంటూ ఎట్టికూలోడిక్కాణిచ్చి పాలా నరుకు అర్ధురూపాయి కమ్మనూ అమ్మడు.; ఆ తరాత క్ష్బు కెళ్ళి ఇన్కీ-కొట్టి ఐక్షాస్‌ కబుర్లు పెప్పనూ జెప్పడు పేదోడి కర్సుమీడగ బితికీసీ పెదబాబులం; మనకి సిగ్గెందుకు, లజ్తెందుకు?।” అన్నాడు యువక లీడరు తీనంగా, తన ఏ నాటి పేదరికాన్నో దేన్నో ఎందుకోగాని అకస్మాత్తుగా జ ప్తీకి తెచ్చు రా! ఖాలాక్‌

కున్నవాళ్ళా.

“షటప్‌ షటవ్‌:” అని ఆతణ్ని అనేసేడే కావి, మూ ర్తికవి ఆతన కోపం చూసి కొంచెం భయపడి, తను అలా భయపడినందుకు లోలోపల చాలా చిరాకు పడ్డాడు, కౌవి, యువక లీడరు అంతలోనే తన మామూలు ధోరణ్లో పడి,

రొశైముక్క శ] “ఏంటంటాదవ్‌ బార్లీ? నే చెప్పింది ౩ సేనా?” అవి ఆడిగేడు జ మూ డాకర్నిం ల “రై ట్‌” అన్నాడు డాకరు మందహావం చేసిం షూ యట “మనందరం దొంగ రా స్కెల్స్‌ వే/నా “రా స్కైల్నని తెలుసుకునీ రాష్కెల్లా ఉండగలిగినవాడే. అన లైన రాస్కౌలు” అన్నాడు డొక్టరు రా ప్కెలిజం రహస్యాన్ని విన్నష్టం చేసూ. అత “ఆ నంగతి దాసిపెట్టి మూతేసి వైకి మాతం బూతదయా (వేళకరుణా దేవ భక్తీ కబుర్లు జెస్పినోడే మనకి సినలైన లీడరు; అలాటి రాత (లాసినోడే మన కనలైన కషేశ్వరుడు । ఏం కపీ? ఏం టంటావు ?*అని ఉద్దాటించి పళ్నించేడు యవక లీడరు. కవి జవాబివ్వలేదు. “ఆయన్ని వేర ఆడగడం ఎందుకూ ? ఆయన మన కవే; అన్నాడు డాక్టరు. “అవును, దిబ్బకవీ ? నువ్వు మా మార్కు మచ్చల స్పలివి, మా (బ్రాండు నెత్తుటి గెద్దవి; మా ఎక్సేటుకి గొంత కవ్వి। ఏదీ చిన్న ౮ వనీ ౧ న! షేకు ?” అంటూ ముందుకి వంగి కవి హస్తాన్ని పట్టుకు ఊపేడు లీడరు. అదైకి తెచ్చుకున్న ఆడదానగర దుస్తులు విప్పే పెదమనిషిలా ౧ దంగ అవాటో ణి వెకీలిగా నవ్వేడు మూ రికవి. వాణానీ “కథ చదవమంటరా :$” అని ఆడిగేడు కథకుడు. చదవడం మానేస్తే దొవుంటుందేమోననే అనుమానం ధ్వవించిందా (పశళ్నలో. “చదవండీః దానికేం ౪” అన్నాడు కవి కళ్ళు పెద్దవి గని అమా యకంగా చూసూ. లాటీ

101 ముక్కుల

• క్రామిక్కేంనా ౩?” అని అడిగేడు యునకలీడరు. కుర్చీలో సావధానంగా చేర్లబడుకూ.

“పెం వేస్ట్‌ చెయ్యక చదవండి బాబూ 1” అన్నాడు మూర్తికవి,

కథకుడు గొంతుక సవితించుకున్నాడు,

*న్లా చిన్నప్పుడు వీయ్యెన్నా రింజను గొంతుకు నవరించుక బై లెళ్ళిందంశే నచ్చడిదావి తిట్టలా పరిగెట్టీ దన్నమాట । అలాళి రెయిలింజన్లే లేవిస్పుడు,.” అని వాపోయాడు యువకలీడరు,

కథకుడు గొంతుక మళ్ళ సవిరించుకున్నాడు.

జిప్సీ గొంతుకు బంగారం గాను ।; మరింక సనరించక అంకించు కోవయ్యా ః మానో క్ళూరశే ఉండవు. ఏదో అంటుంటాం. వీపని నదూకుపోవడ వేం 1” అని నలహీ ఇచ్చేడు యువకలీడరు.

కథకుడు చెమ్మదిగా చదవడం (ప్రారంభించేడు. మధ్య మధ్య మూ ల్తికవీ యువకలీడదూ ఆడ్డొచ్చినప్పుడు వాళ్ళ సంభాషణ పూర్తయే దాకా పేషెంట్‌గా ఆగుతూ ఆ తరవాత మళ్ళీ చదవడం మొదగలెడు తున్నాడు. తొల్త కొంచెం తెచ్చిపెట్టుకున్న కంఠంతో చదివినా వెన్వెంటనే మామూలు దోరణిలో పడ్డాడు, అతనికథ;

| “రావై ముక్క”

(“అఆదేంటది ఇ

“అది కథ పేరా, లీడరూ |”

“రాశ్హాముక్కమీద కతేంటయ్యా 1”

“ఆయన కాకి ముక్కుమీదా పండు నొక్కమీదా రాసుకుం టాడు, నీకేం ?”

“జ దేందయ్యా ఇది ?1

రొ స్టైముక్యం 100 జక్రథ్ర విను" “్హాన్సీ ; గొ కల్లుకొవైకీ కాంతమ్మ కన్నీటికీ బాలా సంబంధం ఉంది, (“కల్లతోనే మొదలె శ్లేవా, పిట్టకవీ కె “అడ్డుతగలకురా, రవికల్లీడరూ 1 ఇప్పటి కాంతమ్మ అనాడేనాడో మీరు చూసిన కాంతమ్మలా లేరుం (పేడ బాగోలేదు, పిట్టకవీ " జహ్లోప్లీ మవిషి బావుంటుందేమో 1) మీరావిణ్ని చూసినా సోల్చరేరిప్పుడుం ఆఅంకగా మారిపోయిందామె. (“పళ్ళ చిన్నమ్మి కూతురలాగ్లే 1 నిరుటికింకా ఉల్లి పిచికిలా ఉందిం మొన్నజూ స్తే పచ్చ గుగర౦ంలా పిటపిటలాడు తూందిం “ఇంతకీ ఆయన కాంఠక మ్మైలా ఉంబుంనో ఆయత్ని చెప్ప విస్తావా ? చెప్పవియ్యవా ? *ఆ( ? చదుచదు కవీ $ “మరింక మీ కొంతం ఎలా ఉంటుందో చెప్పండి గురూజీ ॥ వినాలనీ సూకు నర్షొగా ఉంది.” ఇప్పు డొ కాంతమ్మ- పదేళ్ళనుంచీ పడుపు వృత్తి చేస్తూ కుళ్ళిపోయిన మీ ఆప్పలా ఉంది; ఎనాడో భర్త చనిపోగా తిండిలేక తిరిగితిరిగి చెడిపోయి చెదపట్టిన మీ తల్లిలా ఉంది (ఎవరిమీద బాబూ ఈ దెబ్బా?” జన్బర్రువ్స గారు ఎవరిమీడో దుఃఖం కొద్దీ రాసినట్టున్నారు.”

104 బుక్కులు =వ్వంతకీ నీ యప్ప ఏం చేస్తూంది ?” “మీ అమ్మ, అయా. సారీ, ఆమీ కల్లి ఏం చేపేది ఇొ “పెనిమిటి పోయేక ఆవిడ పది రోజులు పస్తు సడుక్కాంది. ఆ తరవాత తిండికోసం వెతుకులాడుతూ ఆవిడ 'ైవారికి వండడానికి కుదురుకొంది. ఉల్సివంకొయా, కోషపులావూ కూడా అనాడు పూల నెన్ముల్లా ఉండే తన చేతులో అవిడ అమృతంలా తయారు చేయ గలిగేదిం “ ఇరవయ్యేళ్ళ కింద టఇర వయ్యేళ్ళ వయసులో నగలబాబు గారింట్లో పవి చేసోన్నప్పుడు ఆమె క0చుతో చేసిన వీనస్‌ విగహంలా అజాత ల (విరియ బూచిన మందార మొక్కంలాా ఎలా ఉండేదో చెలుసుకోవా లంటే ఆమెతో [్రీడించిన దాబుగారి. 'పెద్దకుమాకుడుగార్ని మీరు సని గట్టుకు వెళ్ళి ్రత్యేకంగా ఆడగక గదు, న! ఫిగో “(ఫోటో లున్నా యేంటి ౩” “శ్లోగులస్ప బూతుల్లాంటి వనా సీ ఉద్దేశం ఇ ఉప్పవ్ర ర్తయినా స, దానిలా దిగజారి శ్రేనేగొని నీకు నప్ప దురా దిబ్బకవీ । నాకు తెలుసు 1 పెద్ద శుమారుడుగారు ఆ రోజుల్లో జరాజథోగం” అనే పుస్తకు రాసేరు. అప్పట్లో అది ప్రవేటు సర్కు్యులేషనులో ఉండేది, ఇలీ వల ఆది పుదుచ్చేరిలో అచ్చయి విద్యార్థి లోకానికి చిచ్చులా తగు౬ కొంది. పనిమవిషితో పరాగకాలు, విద్యార్థినితో విలాసాలు, పూఃా రిణీతో పులకరింతలు, కూలిదానితో కాలకేపం_ఈవిధంగా అందులో కెండు డజన అధ్యాయా లున్నాయి. అందులో చఛాసరు _- “నం న్న అధ్యా నై వ్‌ దావితో వయ్యారాలు”_చదివితే ఆ రోజుల్లో కాంతమ్మ ఎలా ఉ౦దేవో మీకే తెలుస్తుంది. అవిణ్ని ఆంత విపులంగా తెరమరుగు లేకుండా ఏ

లొ సెముక్క 105 తనివంతా తీంలా వరించే డా రాజథోగి, ఛాప్టర్‌ చివర్న “వంట మనిషితో థోశం వైకుంర థోగం” అనేది ఆయన వెలిబుచ్చిన సద పాయం : ఆయన డిసర్నింగ్‌ పే్పేకి నిదర్శనం.

(“ఆ పుస్తకం నిజెంగా ఉందేంటి కతల కవీ?”

*అచె లేమరా లీడటూ ; అలాటి వున్నాయి. నన్నడుగుంో

“అమ్మ దిబ్బకవీ మరైతే నా కిచ్చేవుకా వే(వి ?”

ముం దకిని కథ విను.”

“న్సవ్వు చవెంగవి.”

“ఇచ్చినా, నుప్పు చదవలేవుో

“కూడబలుక్కు. చదువుతాను.”

“ముసిలాడి వయేక ముగిసావు.”

“పోనీ ; చదివ్నినిపింవ పొడదా 9?”

“అధిక పనంగం చెయ్యకు

“నాకు వదవ్వ్పు, బడాబాయిక్రై తే అబ్బడెబ్బగల వుం”

“నోర్ముయ్‌ 1

“ఆ గ్రోకేయాలో ఏందో అయి బక్కరకండా, చక్కా ఆలాటిే కతరైనా రాయకూడదా ? రాసి, దేశంమీదికి ఒగ్గేవూల అంగీ కామిక్కు లుకూడా ఆగవు.”

“ఆయన్‌ కథ వినా, బాబూ ?”

“బదేదో ఆకలి కితలా గుంది. బేగి కానియ్యి, పిట్టకవీ భౌ

కాని కొాలం ఒక్కా త్షణ మైనా నిలవమ. ఎల్లప్పుడూ ఒక్కలా ఉండడు. కొలంతోపాటు నంటమనుషులు కూడా మారిపోతారు.

(“ ఆడదాన్లో ఉన్న తంటాయే అది. ఇయాకున్నష్టు వపుండదు”

[1%

106 బుక్కులు జనేడ్డు వికసించి విజ్బృంభించును. ౦ప్పు వాలి వాడి పకిపోవువు * చీగట్టి తిండి తగ్గిల్లే మాతం దొర్సాని పువ్వుల్లా దిట్టంగుం టారు.”

*ప్రంత్రి రాయిలా బీదై నా వీ హన్తం పెడితే మర్నాటికి మసి, అడి యంతయు నీ రోగమహిమ.”

“పీ దగ్గిర ఏ మైమాలేదు, నందొర్జనిం పువ్వుపి, ”

“చదవండి సార్‌ 1

రాజథోగులు చింతకొమ్మల్లా చికకొలం మిగిలిపోయినా, గతిలేవి వారి పనిమనుషులు మాతం, ఆ ధోగుల అను[గహం తస్పేక, చిల కలు కొట్టిన పరువు కాయర్లా నేలకి రాలి చితికిపోయి. చివికిపోయి, చీవరకీ కుళ్ళిపోతారు. అయివో ఛాప్టర్‌ నాయకురాలై న కొంతమ్భు ఆ పృ స్తకంలోలా ఇప్పుడు కలకల్లాడుతూనూలేడు, వంటమనిషిగానూ లేమ.

(కంపెనీ పెట్టిందా ఖో

ళస్రక్ట్య హైో ద్జైక్కిందా 2”)

కొన్నాల్లావిడ, తన వంటిమీద లేచే మచ్చలూ, కొంకర్లపోటోయే చేజ్షా కనిపించకుండా చీకట్లో చెట్ల నీడల చాటున నిలబడి రోడ్డంట పోయే నిన్నూ నన్నూ పిలుస్తూ కాలక్షేపం చేసింది. నువ్వప్పుడావిజ్నీ చూసే ఉంటాపు, కొని నీకు అర్లాసు”.. కొవాలి కాబట్టి మోచోటుకి పోయేవు. (బదర్‌ నీ హెక్రాస్‌ పేసే నీ అదృషం. నువ్వార్యాతి ఆఏడ

గ బ్‌ లజ వటి వగ్గిరికి పోచేమ కాబట్టి ఘోరమైన ప్రమాదం తప్పింది పిళ్ళ కాని. నువ్వు ఊరిస్తూ కథలు రాసి రెచ్చగొట్టిన విద్యారులూ, నువ్వు సీ సీడ అవనీ బి గ

చాటున అమ్మించిన దొంగసారా తాగి నువ్వు చూపించే బూతుబొమ్మల

రో మైముక్కం 107 భరతనాట్యాలు చూసి కై పెక్కిన కూలీలూ మనమసులు కట్టుకోలేక అవిడ దగ్గిరకి పరెన్తేరు. వాళ్ళందరికీ ఆవిడ సరిసమానంగా ఘడియ ఘడియ పుఖమిచ్చింది, భయంకర మైన వ్యాధినిచ్చింది. అవును, వాళ్ళం దక్నీ అవిడ డగాచేసి వోహం చేసిందంటానా ? అటువంటి పాపిష్టి లంజల్ని షూట్‌ చెయ్యాలంబావా?

లేచు, గుమాజీ, లేమ. నువ్వు స్థాపించిన ధర్మమే ఆవిడ పాటిం చింది. నీ వ్యాపార సిద్ధాంతపు మూలసూ(శ్రాన్నే ఆవిడ అమలుపక చింది,

“ఆల్కాసరుకన్చెప్పి మళ్ళి కొట్టుద్నిర కొచ్చేవంకే తంతాను" నరుకు చూపుకున్నావు. కొనుక్కున్నావు. నరుకు నరిగ్గా చూపుకోక పోతే. ఆదిసీతప్పా? నాతప్పా? ఏంటి గురూ ?__ కొనేవాడా దిహుపరాక్‌ । దిహుపరాక్‌ |

ఆది నీ రూలే ! నువ్వు పెట్టిందే! అంచేత ఆవిణ్ని నిందించకు అందుచేశ __

జబ్బు తగులుకుందంటే ఆవిడదీ తప్పులేదు, నీదీ తప్పువేదు. వెళ్ళినవాడు వాడి ఇష్టంకొద్దీ వెళ్ళేడు, వొడి కర్ణకొద్దీ తగుల్చు కున్నాడు. అంచేత ఇటువంటి డర్షీ సార్డిడ్‌ స్టోరీస్‌లో సీ పాస్త్రమీలేదు, ఇటువంటి “లోక్షాస్‌” సీచపు వ్యవహారాల్లో నీకు ఏ విధమైన నందిం ధపూ(లేము__ ఏం ? అంతేకదూ?

(“ఓమయోమ్‌ । పొట్టికళల పిట్టకవీ ః ఇదేంటి కతా? లేక, మీటింగా 1”

“ఆయినా, “థీం కొంచెంఘాటుగా ఉంది గురూజీ 1”

• పెద్దల్హగర చదువుతే మ్య్యూడ లుండవు, నీకు దిత్తేలు కిట్టవు.”

108 బుక్కులణ “చాలా (పవాాత్ముకంా ఉంది కాడానుం” *పెచాకం జేసినూ, అమ్మకి దండం పెట్టు అయ్యకి కొళ్ళు పటు, దేవుడికి పలా5ం ఎటు-అలా (ప్రచారం జెయ్యాలగాని, ఇదే టి బి టిది ౯” ఆంద్ర ళా వ్వవులో ఉన్న తోయి కరని తినేస్తోంది.” *ఏక్తుకోడవే( కలటతో ఎత్తు కున్నాపుం” వానో ు నానీ “మూలంలోనే దెబ్బుంగి, అలా ఉండకూడదు. థీంలో కొంఠ కణ, ద త్‌ ణా ళి, ళ్‌ మర్యాదా ఉండాలి. సంప్రదాయ సిద్దమైన కొన్ని సాహిత్య సాం దాయాల్ని కొంతబిునా మనం గోరవింవాలి, ఫర్‌ ఇన్‌ స్టైన్స్‌-వప్తు వులో కొంత ఉదాత్తత, కొంత డిగ్నిటీ ఉండాలి. దానికి ఆపోజిట్‌ తీఎుకు చూడండి మనం పొద్దున్నే కాల కృత్యాలు తీర్చుకుంవాం. ఆలా చెయ్యకుండా మనం బితకలేం.. అవి సత్య వేం! సత్యవేం కడా అన్సెప్పి కాలకృత్యాల గురించి మనం కథలూ కొవ్యాలూ రాయవేం కద 1” “ఆ పన్షన్నీ ఎక్కడో శజేఘుకోక అయన్నీ ఊగరోళ్ళందడ శ్నెత్తులమీచా ఏస్తే-ఒదురా లంజకొడకల్లారా, ఆలాచె పొడుపన్లు చెయ్య నాటో అద్‌ యా! శిరి జి కం(డ్రా, అన్నెప్సి రాయొడ్డా ?; ఆయేం మాటల్లే । అపలు సంగఠది చి ల గాదు పిట్టకవీ | ఇలాటి ఆకలీ జబ్బూ కతటలాసి నుప్వు మౌలాని పెద్దల సర్దా అంచా ఇడగొడుకున్నావు.” “కాన్యంతో ఒకర్ని సుఖపెట్టాలే కొని ఎవర్నీ దుఖపెట్ట టబ ఖల కూడదు.” “ఇట్లర్‌ గాణ్భాటాడ్నాయినా ఆడిమీద పజ్జా (లాసి ఆళ్ళోకూడా మంచుం దనే చెప్పాల, ఆణ్ని పొడిశే సుని చెప్పకూడదు.”

రొపైముక్క 109

“ఆ మాటలోరూడా సబువు లేకపోపదు. కొడుకుని హరణ్య కశిస్పడు హింసించేడు. కాబట్టి “ఓయ్‌ (పహ్లాదుడూ । నువ్వుకూడా మీ నాన్నని అలానే హింసించు * అని మవం చెప్పకూడదు కదం”

“ఆ పన్షన్నీ మనం దేవుకికే ఒగ్గెయ్యాల.”

*బ్బంత్రకీ నేను చెప్పే దేంటంపే

“కతరా స్తే నూ విబ్బికవిమాడా చాలొ మంచో గనే రాయాలి, అదేనేం జేప్పేది”

“మంచీ చెడ్డా అనేవి మానవుల్లో ”

“సాజంగా ఉంటాయి. అంచేత మేవంతా డ్యాటుబాబు గుండులా అందంగా ఉన్నావ(నే రాయాల, ”"

“షటప్‌ "

"కాని, మాలోపల కుళ్ళుంగని రాయగూడదు.”

“నో ర్టుయ్‌.”

“గున్న మామిడిచెప్టు గున్నమ్మ కూముర్లా ఉందని జోకు జోకాలే కాని, గుకవరాజుగాడు దాని కాణీ పండు రూపాయి కమ్ము తున్నాడని ఆణ్ని ఏక్కూడదు.”

“కధ చదవండి గురూజీ 1 వాడితో మన శేంవిటి 1

సీది తస్పయిలి ఎనరిది తప్పయినా కొంతమ్మ మాకం ఇప్పుడు రోడ్డు పక్క చెట్లనీడల్లోంచి పైకివచ్చి నాలుగుకోడ్త జంకషన్‌కి నడిచి చివెళ్ళి ఆక్కడ ఒక పక్క అక్యంవాకర్షనీయంగా విలబడ్డ మాతా అన్నపూ ర్హశ్వరీ బాహ్మనథోజన కాఫ్‌ పలహోరళాల దగ్గి గంటంి తరబడి ముషర్తుతోంది. “'రాజధోగు” లంతా కొళ్లుదిగి లోనికి వెళ్ళి వప్పుడో, కాఫీ తాగి లేక లోంచేసి బైటికి వచ్చినప్పుడో ఆవిడికి నయా వయా పైనలిస్తున్నారు.

110 ముక్కులు

("ఇందా కష్టాలెట్టకండా దాన్ని వేగ చం పేద్దూ పొట్టికరల వీట్టకప ౪9

“ఏం ? డబ్బా వేగికంఒల్చుకుందాంవనా ? ఒకలకం౦డి, గురూజీ మనవాడికి ఇంకొ డబ్బా రాసి దోర్‌ కొట్టంది”)

ఈ విధంా జీవిస్తూ దితకాలని చేదు కాంతమ్మకి. కౌని ఏనాడో ఎప్పుడో చావకుండా కాంతమ్మ ఈ నాటికీ ఇంకా ఇలా మిగిలుందంపే ఆంమకు సన్నెండేళ్ళ కారణం ఆవిడ పెద్దకొడుకు; పదేళ్ళ కొరణం చిన్నకొడుకు,

(౬౪ లీడరూ . కొడుకులు కూడా ఒచ్చేరు నీ పీకలమిదికి మరింక కాస్కో *

“కామిక్కు[(లాయక, తీరి కూర్చుని మమ్మల్నెందుకిలా చంప్ప తావు, పిట్టకవీ ౩ 1”

“ఆయనిష్టం వచ్చింది ఆయనా ఎకుంటాక్షు. నీశేం? ఇది (జా రాజ్యం నువ్వెవడి వడగడానికి?” | “ఇలాటి కళలన్నీ ఆసడం ఎలా బాన్టీ?” “ఖ్‌ దేం పొట్లరాజ్యం కాదు.” “ఆదొచ్చినా, మనకి డక్కొా ఉండచుకదః ఒఓచ్చినా బొవుణ్ను., " "రావాలని దేవుగీకి దండం పెట్టుక్కూర్చుందావాః? ఏలా? మీవ చదవండి సార్‌ )ె పెద్దవాడి పేరు ఆంజిగాడు. రెండోవాడికి క్వేకంగా పేకంటూ లేదు. “టం, చిన్నాకొ, “జం, చచ్చినాడా;” అలా వాణ్ని పిల్చుకో వచ్చు, (“కాని, ఓయ్‌ కవీః జబ్బుదానిక్రీ పిల్లలే ౭1”

రొపముక 111 జల్‌్‌ాక

“మొగుడు పోయేక్కూడాను

కాంతమ్మ విథవదే, జబ్బుదే, ముష్టిదే. కొవి ఆవిడకి పిల్ల లున్నారు. ఆలా ఎంతమందికి లేరు ?

ఎంతోమంది అలా ఉన్నారు కాబన్లు ఇటీవల ఇక్కడ కొచ్చిన పాళ్చ్ళత్య విజ్ఞాన ధినులు జీవితానికి సెక్సే (పథానంకాని అకిలనేవి 1పధానంకాదని కని పెట్టి ఆ పరమ సత్యాన్ని మనకోబం (పచారంచేసి మన విజ్ఞాన నంపదని వృద్ది చేసేరు. ఆకవేస్తే మేంవేం చస్తాం కాని, బూతు లేకపోతే లోక వే( చస్తుంది కద. ఆందుచేత ఆకలి వేసిన వాఖ్ళ పిట్టల్లా రాలిపోతున్నావాళ్ళకి పుక్రేవాళ్ళు పుడుతూనే ఉన్నారు కొబట్టి సీకు కొవ్ళు పట్టడానికీ, దిళ్ళు తోలడానికీ,రిక్లాల్లాగడానికీ,ఆ కంపెనీలో కూలీల కిందా ఈ కంపెనీలో ముండలకిందా చేరడానికీ నీకు చవగ్గా జనం ఉంటారుంటారు, ఉండకపోరు. ఇదంతా నీ మంచికే. అంచేత మ౦ం౦0 భయపడకు;

(గాట్రూ! దిబ్బికవీ! ఇదంతా మనమీర్దెబ్బిలా అవుపి నంది”

మరొక సంగతి... పప్రాణ( వనేది కారిచౌక పదార్హ వేధకాదు, చాలా గట్టి పదార్ధం కూడాను. యువ్హాలు, రోగాలు, కాటకాలు... ఎన్నొచ్చినా అలగాజనం అలా ఇంకొ బతికేస్తూనే ఉన్నారు. దేర్‌ ఈజ్‌ నమ్టింగ్‌ వన్హర్‌ పుల్‌ అబౌట్‌ లైఫ్‌! గాలి మాతం భక్షించి కనీసం కొన్నా ళృయినా కొలం గడపగలను ప్రాణం. గ్లోరియస్‌, గ్లోరియస్‌।

అన్స్‌ __

సో చీప్‌! సో వెరి లీప్‌:

ఆ కాంతమ్మ రెండో కొడుకు చూడండి: ఆస్పృతిలో సీటు లేక పోయినా, నాడి చూ వైద్యున్లేక పోయినా, కడుపుకి మందు చుక్క యినా లేకపోయినా, ముస్పయ్‌ రోజులు పస్తుండి “టసార్‌ జొరాన్ని”

112 ముక్కులు న్మీగహించుకుని లేచి ఎలా కూర్చోగలిగేడో చూడండి. కొణీ ఇర్భవ కంగా క్యూర్‌ అయిపోయేడు. స్పిరిటంటే అదీ స్పిరిటు. పొడుపంపే ఆదీ పొముప్ప

ఊరవతల 3ల్లుపాకలు పూర్వం ఉండేచోటి ఓ కమ్మలపాక అద్దెకి తీసుకొంది కాంతమ్మ, బతరాలంపే వైరాగిశనతంలో బి8) యొచ్చు, కొని పిల్లలమీద ఆపేక్షకొద్దీ వేం ఓ పాక అగ్పెకి తీసుకొంది ఆక్కండికి వెగ్భ్బలంకే నువ్వు పందుల గుంటల్నీ, కుక్కల శవాల కంపృనీ, పాత ఎమికల పోగుల్నీ, కుళ్ళిన వెటత్తనీ, కోళ్ళ ఈశెల్నీ మనిషి రొచ్చునీ, గాలికి తేచే దమమ్మూధూళినీ కూసుకొవి, దాటుకొని గెంతుకొని ముక్కుమూసుకు వెళ్ళాలి. అరా వెళ్ళి అయలో వెయ్యి పాకల మధ్య ఓ పాక ముందు విలబడి నడుం నంచి వంగి దూ క్‌ నీకు ఆ పొక చూరుకింద నడవలో నులకమంచం మిద రెండు న! కనిపిస్తాయి. వాటిపైన పింజలు పంజలుగా ఎర జుట్టుంటుంది. వాచ మధ్యనించి లేచిని పెద్ద ముక్కుకింద చిన్న నోరు. వాలుగు వారాళ వస్తుతో సాగిపోగా ప్వ్యుతెలోంది. పళ్ళు కవిపిస్తాయి. అ సమూహ. కొంతమ్బ రెండో కొడుకు, ఆతని చేతిలో చిన్న కల్లు రొటై కూడా కనిపిస్తుంది నీకు, పొచ్చున్ని వాళ్ళమ్మ బేడిచ్చి కొవితెచ్చి కొడుక్కిచ్చి ముష్టికి వెళ్ళింది. ఇప్పుడు జరగటోయే విషయం గురించి కబురు తెలి 'సేక మళ్ళీ వస్తుంది. ఇప్పుడు ఉదయం తొమ్మిది గంటలయింది కావి నువ్వు సిమిలీ చెప్పడానికి వీలు గ, "'భగదంతుడి సరిసమాన మై” చూపులా” వేనవి సూర్యుడు రాజుగారి మేవ మీడా. వాడలో పాకమీా కూడా ఒకేరీతిగా వెచ్చగా (పసరిస్తున్నాడు._.కదామరి కొంతమ్మ రెండో కొడు కిప్పుడు_దయచేసి ఇంకాకొంచెం వంగి చూడండి నరిగా కవి పిస్తుంది_నులక మంచం మీద కూర్చొని కల్లు? టైని కమ్మగా వాన

రొ సైముక్క 118 చూపున్నాడు, మృదువుగా నిమురుతున్నాడు. అకనికి ఆ కట రొపె జాతీ క ణా నీ పయురలి అధ5౦లా ఇతి మృుమువుగ్రాలేమ; సీ రంగైన నెరజాణ సీగలోని పూవులా కమ్మగా లేము, ఆడదాని రొమ్ములకం తి గట్టిది మందీ మట్టిని నీ పెద్దబాబుల ఆరి చేతుల్లా ఆతి మె త్తిగాలేదు. ఆఈఆసమ యంలో అతని కది తినెప్పుడో తాగీతాగి మర్చిపోయిన తల్లిరొమ్యులా, త సెప్పుడో ఎవరో ఒక్కసారి మాతం పితకనిచ్చిన ఆవు పౌదు గులా, తను అంళవాకా ఎన్నడూ చూడని త ఆరోపాణంలా అతి హోయిగా ఉంది. (“ఆంమలో కొంత సెక్సు 'పెళ్డుం గురువుగారు. ” “రల్లి పొమిగులోకూడా సెక్సేచూసేవురా, దిబ్బకవీ 12”) కలు వెటపెలో కె లానంకూడా చూడగలి*న వాళ్ళల్లో కాంతమ్మ ళా న! మజా క. టు చిన్న కొడుూూకడు. అదెలా జరి%ంందంపే : (ఇంకా ఉండాండీ కథ ఇ ఒక్కక్షణం ఇలా చూడండి, కాంతమ్మ పెద్దదెడుకు అంజీ గాణ్న్‌ చూడండ,. అడుగో అల్లక్కడః కాకిలా ఉన్నాడు, డేగలా రి వసున్నాడు. చాలా ఆకలి మీమున్నటు కేడూ ? అదను చాలా ఆకలి అత టబ మీచే ఉన్నాడు, నాలుగురోజుల కిందట కాడోలవాచ్నీ పోలీలువాళ్ళు మూసేసి నాలుగురోజుల, అనుమానం మీద, కొట్లో కూర్చోవెన్తేరు.. కొంత కొంక తిండి. పెళ్తురు.. ఇవాళ పొద్దున్న “జం అంజీ. పోరా” అన్నారు. అధికార్ల ఆ్యగహోన్నుగహాలకి ఏవేవో కారణా లుంటాయి. ఉండకపోవు, కాని అవేవీ అంజిగాడికి తెలియపు. వాడు కోపంమీదా ఆకలితోనూ ఉన్నాడు. “ఆది తప్పు : ఆలా కోపంమీవా ఆకలితోనూ ఉండకూడదు । ఛ; ఎందకొ కొపం ? ।; ఎందగదకొ అకలి ?, తిన్నగా (14

114 ముక్కులు బుద్దిగా ఎందుకుండరు వీళ్ళంకా ? వె ఆర్‌ 'బ్రూట్స్‌ | నోనోనో నాకు ఆడ్డురాకు, వాళ్ళు పరమ బూట్స్స్‌ ! అది నిజం ; అలాక్కాదని వెయ్యిచెప్పండి లక్ష చెన్చండి, నే న్నిమ్మను,” అంటారా ?

అనండి, కొని కధ వినండి. ఒనంగతి చెప్తాను. నా మీద కోపం శప్పవోకండి. చాలామంది చాలాసార్లు అ సంగళప్పుడే. చెప్పేరు. పెద్ద గొప్ప విశేషం ఏం లే దంమలో; కానిమళ్ళీ చెప్తన్నాను, నా మనిప్సుకు కృ ప్రకొనం మరొక్కసారి వెస్పనీయండి. అచేంవింటంపే ఆకలిమీమన్నవాడు లోకంమీద పెనుశోసంతో ఉంటాడు.

ఆఅందగురించి నన్ను కోప్పడ్డం మీకు భావ్యంకాదు. అందుకు నేనేంచెయ్యన్నెప్పండి ? నేనేం దేవుడ్నా ?

అ౦ంచేత_ఇంతకీ చెప్పొచ్చే దేవింటం టే_ఆకల్తో ఉన్న అంజి గాడు వస్తూనే తమ్ముడి చేతులోఉన్న కల్లు రొ-ఫైని గెద్దలా తన్నుకు పోయి ఒక్క కొరకుతో దాన్లో పావుముక్క కొరికి మెత్తగా నపుప్తూ నిలబడ్డాడు. తిమ్ముడుకూడా పెను ఆకలో ఉన్నాడనే విషయం కని పెట్టలేక పోయాడు. కనుక్కొలనే స్థితిలో ఉండజాలక పోయేడు.

మైడియర్‌ హైక్లాస్‌ యంగ్‌ (ఫెంగ్‌ £

(“మళ్ళీ లెక్కరు మొదలెట్టావ్‌ ౪”)

అది కల్లురొన్తై. అది ఆతి చిన్నదే. దాని ఖరీమకూడా బేడ్డబ్బులే. అనెక్కడి సితే అక్కడ దిజార్లోదొరుకు తున్నదే. దాని కోస౦ ప్రాణాట పోవడం చాలా అనందగర్భ వేం అవునంతేం. అది నిజవేః నువ్వొపష్పుకుంటావు,

కాని, ఇక్కదే, ఈ వూశ్ళోనే, ఈ రోజే, ఈ ఉదయవేం ఆ పాకలో_ఆ కల్లు రొమైకోనం ఆ తమ్ముడు వేసిన కేకవింటే నువ్వలా నివ్వెరపోయి నిలదిడి పోతావు; దావి కోసం ఆ అన్న దమ్ముల పోరా

రొశైముక్క 115 బం ఘోరయున్ధం చూస్తే భయంతో గడగడ వణికి పోతూ ఆ పోట్లాట ఆపొమ్బనని రవూడా మర్చిపోతావు; అంబిలితినే కందున్నె చిన్నవాడి చేతిలోంచి పెద్దవాడి తలమీదికి ఎగిరి డీకొనగా కారినరక్షం చూసి ఎక్కడున్నవాడి వక్కడ ఎలా వున్న వాడి వలా కొయ్యదారి పోతావు ; కిందనిపడ్డ కంచుగిన్నె తీసి గదలా గొడ్డల్లా ఎత్తి, వెరి వాళ్ళా ఆ తమ్ముజ్ని నులక మంచం మీదికి తోసి నొక్కిపెట్టి, ఆ ఆయుధంతో ఆ పెద్దవాడు ఆ చిన్నవాడి తలమీద మృత్యుభీకరంగా ఎలా మోదేడో. బాదేడో చూస్తే_మృమజీవీ _నువ్వు మూర్భపోతావు. కొంత సేపయేక, నువ్వు తెప్పరిల్లి తేరుకున్నాక, ఆక్కడ మంచంమీద పడుకున్న పదేళ్ళ లేచేతిళవాన్నీ మంచం మీదా. మంచం కిందా మంవంపక్కలాపడి ఇంకా సరిగా ఆరని ఇంకని ర్త మఠ కల్నీ, మముగున్నీ, నెత్తురుతో తడిని ఏడుస్తూ రూర్చున్న పన్నెండేండ్ర హంతకుణ్నీ, అక్కడే చచ్చిన బతికిన కొడుకులమధ్య కూలబడి కూర్చుని వేళ్ళులేని మొండిచేతుల్తో గుండెలు బాదుకు ఏడ్చే ఆ తల్లివీ, ఆక్కడే ఆపక్కంల్నే ముక్క ముక్కలుగా తెగిపోయి. మట్టిలో నలి పోయి ధూితో నిండిపోయి ఎ(ర గా తడిసిపోయిన కల్లు రొతై ముక్కల్నీ, అక్కడ చిందర వందరగా చేరి, చివరికి కాకిమూకలా మూగి గొల్లున గోలచేసే చింకిచింకి మువాల్నీ “చిల్లర చిల్లర ప్రాణాల్ని, ఆశ్మశానం లాటి వాడనీ, అందులో కమ్మల గోరీల్లాటి గుడిసెల్నీ ఆ మురికినీ పెంటనీ రొచ్చునీ రోతనీ అదంతా చూస్తోంపే నీ కళ్ళు తడి యవు. నీ గుండె కరగదు. సీ మనన్సక్కడ నిలవడానికి ఇష్టపడదుం సీ కదంతా చూస్తోంకే తలతిరిగి నట్టవుళుంది, కడుపులో వికారం పృడుతుంది. వాంకొ చ్చేట్టవుతుంది,_ అసహ్యం అసహ్యం _ఎఆసహ్యాం పుట్టుకొప్తుంది. నువ్వంతట చటుక్కున వెనక్కితిరిగి పె ద్ద పెద్ద ఆంగలు వేసుకొంటూ తొందరగా ఇంటికిచేరి, వేణ్నీళ్ళస్నానం చేసి

116 ముక్కులణ చాకింటిబటఎ శొరుక్కొని ఆ వాడలో ఆ సీనంతా మర్భిపోవడావి! రెండు పెగ్గులు విగించి పడుకుంటావు ; ర్నాతే కాని మళ్ళీ లేపొద్దం టావు, ౨ పావంలో సీకు పాలుందంటే వేదనేడాకా తంతానంటావు.

(“ోఆయిండాదాబూ, సీకఠా భా

ఒక్క మాట

(చెప్పండి, లా

ఇది కథ, కొని ఇవి నివ్య్యం అనుక్షణం నీ చుట్టూ జరుగుతూన్న ఒక్‌ చిన్ని నిశాని కిది నతిబిందిం. ఇని మాతం నిజం.

(“ఒప్పుకున్నాం.

*“బ్రబ్బుతే ఏంవిటంటారు ఇంతకీ ళా

మ౮ంెకమాట,

(“మలెకటా 2 లొ

ఈ విధంగాఉన్న స్తాపైటీ ఈ రోజే మంచికి నూకు నూరాలి. ఈ చుర్భర పరిస్థితి ఇప్పుడే ఈ వెంటనే పోవాలి. మంచికాలం ఎప్పుడో కాదు ఎప్పుడో కాదు, ఇప్పణ్నీంచే మాకు రావాలి. ఇది, మీ రెంక వద్దన్నా, ఇస్పృదే మాకు రావాలి 1”

అనీ పూర్తిచేసి కాయిాలు మశీచి జేబులో పెట్టుకొని రుమాలో ముఖం తుశుదుకున్నాడు కథకుడు.

“ఎలా ఉందంటారందీ ₹ ఆని ముగ్గుర్నీ చూస్తూ అడిగేడు.

యునక లీడరు ఎందుకోగాని చాలా చిరాగ్గా ఉన్నాడు. కథ పూర్తయేరికి చాలా కోపంకో కూడా ఉన్నాడు. కథకుడలా (పశ్నించ గానే ఆతను కొరకొర లాడుతూ,

“ఆ6 ఆ( బేరొట్టిమీద నువ్వు దమ్మిడీ కత రా సేవన్దైప్పి లోకం మారి పోద్ది[:మా ర పో ద్ది అంటూ వెటకారంగా చేతు లూపేడు.

రొమైముక్క 117

ఆతవి మాటల్ని ఎలా తీముకోడమో తెలియక తికమకపడుతూ కూర్చున్నాడు కథకుడు. అంతవరకూ_తనింట్లో చిక్కుకునే పురుగుని సాలీడు చూసినట్టుగా తన చేళుల్లోంచి. ఎలాగా తప్పించువోలేని చందన డాసుని చాణక్యుడు చూసినట్టుగా..కథకు శ్నీ చూస్తూ కూర్చున్న డాక్టరు ఆకన్ని, “కథ పబ్లిష్‌ వేస్తే ఎంతిస్తారు మీకు ? అని చిరు నవ్వు నవ్వుతూ అడిగేడు. ఆ నవ్వు, అస్త రొవివేసి రధం దిన కర్దణ్ని చూసి నవ్విన కృష్ణుడి నవ్వులాగా, అతిచిన్న క్యూబాని చూసి ఉదజని బాంబు నవ్విన వేళాకోళం నవ్వులాగా ఉంది.

“అయిన రూపాయ లిస్తాంమో” అన్నాడు కఠకుడు కొంచెం ఆలోచించి,

• దేడ నకొపున నలఖె రొపెలు $ో_ అన్నాడు మూ రికవి.

స్ప మూ ళు ట్‌ అణాకో

“క్షభ్ర మి మ్దుకు మీ కెలా ఉంది ఇ అని సూటిగా కవినే అడిగేడు కథకుడు. ఆకతని (పళ్నలో ఆళ విడిచిన ఆఖరి నిట్టూర్పు ధ్వవించింది.

“నలలై రొప్టైలంపే మాటల్టండీ 1 ఫరవాలేదు” అన్నాడు మూ రికవి.

అంటీ ఆ స్లోరీకి ఇరవె ఇసాను అన్నాడు చిరునవ్వుల డాక్టరు, బి వూ. వ! “వంవింటి ? రొట్లా ౯ ఆని హసించేడు కవి, ఉంర్తావ్పు బ్స్‌, రూపాయు”ో ఉగ

**ఏంయకూ ? కధ మీరు పబ్లిష్‌ చేస్తారా 2 1 అని ఆశ్చర్యం (పకటించేడు కథకుడు,

క చెయ్యను” అన్నాడు డాక్టరు.

“మరైతే, మీ కెందహ ?

యమ్‌

118 బుక్కులు

“అందుకే అంటూ అతిస్పష్టంగా నవ్వేడు డాక్టరు, ఆ నవ్వు లోంచి వెటకారం కోరలోంచి రాలినల్టు రాలింది.

ఇవళలవాణ్న్‌ అక నంక ఈజీగా అవమాన పర్చగలగడం చూసి కవి కొంచెం వెవిరినట్టున్నాడు. పామునీ ముంగిసనీ చూసి తేలు ముణుచుకుపోయినట్టు ముణుచుకుపోయీ డతను.

కథకుడు కొంఠతోపు కదలకుండా మౌనంగా మహార్చున్నాడు. ఆ తరవాత చిద్ధకంగా వళ్ళు విరుపకొని తనకీ చాక్టర్‌ కీ మధ్యనున్న బిల్ల మీద సిగరెట్‌ నుసినీ ధూశినీ ఉప్ప్ఫని నెమ్మదిగా ఊదిపా'ంసి, లేచి నిలబడి బటిట శుభంగా దులుపుకొని “ఒసొను. థౌంక్స్‌ ఆల్‌ 8

ప! న సేదొఅని అందరికీ చెప్పి వెళ్ళిపోయేడు,

అనను వేళ్ళేక కవి కుర్చీలోంచి శొందరగా చేచి గుమ్మందాకౌ వెళ్ళి కఠకుడు వెళ్ళిపోయేడన్న నంగతి నిశ్చయం చేసుకుని, ఆ తక వాత రెండు చేతులా శాస్తూ తొందరగా దెుక్కివచ్చి యువక లీడర్ని కొవిలించుకొని డాక్టర్‌ ఇరితో కర సంచలనం చేసేడు.

“జ'6, రవికల్లీడరూ 1 ఇవ్వవలసిన రీతెగా ఇచ్చేవురా గుంటడి గటి కసా మెచ్చుకున్నాను 1 మెచ్చు కున్నాను. లేకపోతే మనమీ ౧ అా=లి దెబ్బ తీసాట నెబ్బి : అయ్యా, డాకర్‌ారూ. మీ ఆంత ఆసాధ్యు న! న! స! లంకీ ? ! ఆయ్య బాబోయ్‌ ।; నే నెన్నడూ మీ రంత గట్టీవా ళ్ళనుకో లేదన్యండీ. ఒక్క. ముక్కలో ఎంక మీనింగు ఎలా కుక్కేరండీ

ఎక్స్‌ ల్‌ ళ్‌ ఒక్కమాటకే 1 అయితేనేం ? బొంబు పేల్చినట్టు పెర్చరుం కళ్ళంటు కున్నాయ సిలడికి ; అలాటి "చంపర్‌ గాళ్ళకి అలా తగలాలెండి : తప్ప ఛం ళం లేదు, లేపోతే ఓ కలు కొపెట | ఇదరు కొటుకున్నారట ! ఒకడు లని టి ఇ! రా! చచ్చేట్ట 1 అనాథజీపు లంతా ఆకందనం చేళారట, ఎవడి గుండే కరగచేదట : వీడి కడుపు మ్యాళం తరుక్కుపోయిందట. మధ్యని

రాపైముక్కం , 119

వైడు దెబ్బలు మనకిట £ వీడ కడుపంక చెదవయిపోతే, కాయితం మీన కథలు గీకడావికి బదులు ఏ లంజలోద్ధరణ పంఘంలోనో ఏ కుష్టు రోగుల కష్టజీవుల సమాజంలోనో చేరి ఉవవన్షం చెయ్యండి బాబుల్లారాఃొ అని ఊరంతా చెడామడా తిరిగి ప్రచారం చేసుకు సేవ చెయ్యకహడదూ ? కథ లెంయకు రాయడం ? మనమీద ఆ చెబ్బ లెందుకు తియ్యడం 7 అయినా ఎక్కడో ఎవరో చస్తే దానికి మన్దా పూచీ ? మనరుడ ౯క్తి కసి కవి పెశ్లేరా ? వాడి ఊ సెత్తేవా( ? వాడి జోలికి వెళ్ళేవాం ? అచ్చే: వా డొట్టి హింసమనిషండీ | పెంపరూ దుర్మార్గం £ రెండూను | అలాటి వాడికి, ఫరవాలేమ, ఖర్చు కివ్వవల్సిందే. బొగా ఇచ్చేరు మీరు పీడే ఆమధ్య ఈగ కరెక్కా దోమ ముక్కా అంటూ కథ్యలాసేదు. ఎవడి లెవల్‌ వాడిది, దర్శదుడికి దర్మిదం కథల్తస్ప హయ్యర్‌ కథ తెలా వస్తాయి ? ఏంవంటారు ? దరి్శిగ్రం అంపే నూమూలు వరిదం కొదున్మండీ. దర్శిదులంకే నాకూ ఉంది జాలి. ఆ ఫీల్లులోకి కథ లాసి (పవేశించక్ట సమ, ఏవంటారు ? మనం చేసీ సాయం మనవూః చేస్తాం. దాని గురించి కొదు. పానరీ ఆఫ్‌ మైన్ల్‌_మానసిక దారి ద్యం గురించి చెప్తున్నాను. బ్యూటీని చూళ్ళేని వాళ్ళంకే నా కనహ్యంం చూశ్ళేకపోవడం వాళ్ళ దురదృష్టంలెండి, వికసించిన పద్మాన్ని నేను చూస్తాను, పురుగు పట్టిన పువ్వుల్ని వాడు చూస్తాడు. ఏ(వంటారు ? పువ్వులికి పురుగులు పట్టడావికి మనం కాదముకద కారణం ? ఏ(వంటారు? ఆ పురుగులం మనవే అవి చెప్పేటంత డేంజరస్‌ మనిషి వాడు :.... అమ్మమ్మమ్మ :! గొప్ప డేంజరస్‌ ఫెలో: : డాక్టరుగారూ ॥ ఒరే లీడరూ : మంచిపని చేసేరు : కీక్కుకొట్టి పంపించీసినట్టు పంపించీ పేరు.... ఆయినా డాక్టర్‌ జీ 1 మీరు ఇంకొంచెం చల్లగా ఆంటస్తే బావుం డేదేమో *1 ఈ రైటర్‌ గాళ్ళతో చిక్కు లున్నాయి. చేతిలోకాయితం కలం ఉంటాయి. మరింక కక్కడానికి విషం ఉంటే చాలు, అంపే

120 ముక్కుల వాలాటి రైటర్స్‌ ఆలా చెయ్యరనుకేంది. అలాటి కసిగాళ్ళు ఏవైనా సా కూ రాపీగ్యలు, చేసీగ్యలు.”

“బ'రే కవీ ః నీకున్న కసీ నీకుంది. ఆడికున్న కసీ ఆడికుంది. మరింక ఆడిమీద కసితో మమ్మల్నింకా చంపక అలా కూర్చో,” అన్నాడు యువక లీడరు, మూర్తికవి లెక్చర్‌కి అడ్డు వేస్తూ.

“ఆయినా ఆడు నిన్నూ నన్నూ పీ6 పన్డేదు కద : డబ్బుటన్న కంపినీవోళ్ళ నన్నాడు గాని మనల్ని అనేదే । సబు కర్మటాక్టు గాళ్ళ. మనకేం బొచ్చింది ? విన్ను ఆడేం అవేదురా కపీ । గొప్పోళ లక్షలో

ఉి మా నిన్ను నువ్వెందు కలా జమకటుకుంటావు....ఇందాకలా నాలాగ 0. యల్‌ ఉరి గి ,. అని కూడా గుణీసేడు యునక లీడరు.

కవి కుర్చీలో కూర్చొంటూ, “*నేనేంవాణ్ని అన్లేగనుకొండి. నేసే వై/నా అన్నప్పటికీ బావుండదుకూడాను. మర్యాదకి నష్టం, వా మర్యాదక్కొదు, మన మర్యాదకి నష్టం, అంచేతనే నేనలా డిగ్నిలీ మేన్దేన్‌ చేస్తూ కూర్చున్నాను. మీరుకూడా చక్కటి మోలెవెల్‌ మేనన్‌

బి అటి మూ చి చే సేర్గెండి, మన రవికల్లీడరయినా దిగవలిసొచ్చింది కాబట్టి వాడి 72 ల్‌కి దిగి దెబ్బ తీసేడు. ఒకొ్కంక్కంప్పుడు తప్పదులెండి, ఏ చేస్తాం 2 రాయి విసిరీ వాడిమీదికి పువ్వులు విసస్హేంకద 1 అయినా, డాక్టర్‌ గారూ డబ్బిచ్చు కుంటాం రాయకంశడడ్రా బాబుల్లారా : అని బితీవా

ట్‌ ఉం లుకున్నా రా సేవాళ్ళ నేంచెయ్యడం అండీ ? నాకు ఏ ఉపాయంకూూ తోొచకుండా ఉంది న్మండీ 1 ఏం చెయ్యడం వాళ్ళని వొ అని హు చేడు. . ,

“షాట్‌ చెయ్యడంబెప్టు” అన్నాడు డాకరు నరదాగొ |! న!

టూకీగా.

రొవైమక్క 121

“ఆయ్య బాబోయ్‌ : మీ రెలాగైనా గట్టివారండీ 1 మీలాటివా శ్ళుండితీరాలే 1 అయినా, డాక్టరుగారూ;ూ మన౦ అలాటి పన్లు చెయ్యొచ్చా 1 అంటూ ముద్దుగా హాన్యంగా అడిగేడు మూర్తికవి,

“చెయ్యకూడదు, చెయ్యించాల |” అ౦టూ యునవకలీడరు అర్జొచ్చి “జ దిద్చికవీ ।; మా సౌంత కఫీ; అఆదెవడో తెల్సా ౯ అవి అడిగేడు.

“ఎవడు?”

న! పొట్టికతల పిట్టకవిగాడు,”

““ఆ౬: ఎవడువాడు, మీ చుట్టవేంటి కొంపతీసి ఇ

“ధవ, ఆడు మనకీ చుటవేంటి $”

“మరై తే, ఎవడు వాడ్‌ 1”

“ఆడు మన ఎగస్బార్జీ కవి ఆన్నాడు యనకలీడరు నక్యాన్ని కనుక్కున్న సంతోషంతో, తను పెద్దవాడో చిన్నవాడో ఆలోచించి కేల్చుకున్న ఆనందంతో,

“త౦దిరా సీకు బ్నుర1ొ అంటూ లీడర్ని మెచ్చుకున్నాడు కవి.

ఆంతలో రాజసేనరావు విస్కీ. జీన్నులతో గదిలోకి వచ్చాడు. అ తరువాత గ్లాసులూ సోడాలూ ర్రైసూ, రొశై నరంజొమా సామి అంతా దిగింది. క్ష

రాథ్రి పదిగంటలయింది. “చెరగూ మావెరా అనే జాన! సరదాగా పాడుతూ తూల్తూ తూల్తా అఫీనయం చేస్తున్నాడు మూర్తీ కవి. యువకలీడరు నాయకుడిగా నటిస్తూ విట్టీగామధ్య మధ్య కెణుకులు ఛెణుకుతున్నాడు. డొక్టరూ రాజ సవరావూ రాజూమంతుల్లా కూర్చొని చిరునవ్వులు వెదజల్లుతున్నారు. పైన పంకా, స్థూలకాయం వల్ల సరిగా తిరగలేని పెను సాలీడులా నెమ్మదిగా తిరుగుతోంది, (ప్రయుల్ని చూసి పట్టజాలవి సంతోషంతో మిల మిల్లాడే నాగుబాముల్లా మెరుస్తున్నాయి విద్యుర్దీపాలుం అ

[1%]

అరటితొక్క

పడవ అంచున కూర్చున్న ఒంటరి మునలమ్మ సడవ్వాడితో,

“ఏలయిపోతంది. బేగి పోవియ్‌ నాయిన్నాయిన:” ఆంది,

బుట్టాకటి భద్రంగా పట్టుకు పడవెక్కి. బుట్టనీ భద్రంగా పడవ మధ్య తసకి చేరువగా పెట్టుకొని అంచున భదంగా కూర్చుంది మున లమ్మ. ఏటికవతలి గట్టున పట్నంలో ఎక్కడో ఏ మూలో ఏ కూలి పనో చేసుకొనే కొడుక్కో మనవడికో అల్లుడికో మేనల్లుడికో ఎవరికో కాని మధ్యాహ్నపు కూడు మోసుకువె ప్తన్నట్టుందామె. ఆమె ముఖ మంతా వీధిలో విసిరివేయగా ఎండకు ఎండి వాసనకి తడిపిన పాఠ జోడులా వీటలువారి గీతలుగీతలుగా ఉంది.

ఏటికి ఇవతలిగట్టున కొండవార మఢ్యాహ్నపు ెండలో ఎర్రని సీటిమీద, దెబ్బతిన్న పిట్టలా, ఆటూ ఇటూ కదులోంది పడవ. పడన మునలాడు ఇంకా బేరాలొస్తాయేమోనవని చూస్తున్నాడు. రెండో చివర కూర్చున్న అతని పాతికేళ్ళ కొడుకు ఇంటి ద గ్గరి భార్య గురించి కాబోలు అదేపనిగా ఆలో చిస్తున్నాడు, మునలమ్మకి ఎదురుగా వెండో

ఆరటితొక్క 123 అంచున కూర్చున్న జగన్నాథం నీరనంగా శూన్యంలోకి చూస్తూ కూర్చు న్నాడు. పడవలో ఇంకెవరూ లేరు.

“బేగి ఎల్నియ్‌ బాబూ” అంది వడవ్వాడితో ముసలమ్మ.

“*క్రొంద్ర టి మునలమ్మా ? । ఎల్లాంకాని ఉండిపోతా వా(” అన్నాడు పడవ మునలాడు.

“బేగ్రాలేం ఒచ్చేట్టులేదు. మరింక పోవొచ్చుమనంొ, అన్నాడు జగన్నాథం కూడా, శూన్యంలోంచి కొంచెం బై టికివచ్చి.

“వెళ్ళిపోదాం బాబూ: ఒక్కడుగు ఆగండీ;” అవి జగన్నా థంతో చెప్పి, “ముసలమ్మాః మాలచ్చి ఇంకా రానేదు. రాదేటియాళ ? అని ముసలమ్మని (పళశ్నించేడు సడవముసలాడు.

అందుకు నమాధానంగా రెండు చేతులూ ఒక్కసారి చరిచి, రెండు చేతులోనూ గుండె లొక్కసారి బాదుకొని, “హయ్య బాబూ: ఇంకెక్కడి మాలచ్చిరా నాయినాః:” అంది మునలమ్మ.

“స్టీం ఏటొచ్చింది? అన్నాడు వడవవాడుం

“సావురా నాయినా, సావొచ్చినాది:?ొ అంది మునలమ్మ.

“మొన్నగావాల జూసినాను, నిశ్చేపరాయిళ్ళాగుంది 7 అవి ముక్కుమీద వేలేసుకున్నాడు పడవ మునలాడు, -

“మొన్న నీపాకేలకి విశ్చేపరాయిళ్ళాగే వుంది. టవున్నుంచి ఊహపుల్లెప్తా నాతోపాటు విశ్చేసరాయిళ్ళా ఇ౦0 టికి తిరిగొచ్చినాది. పొద్దోయి తొంగుడుంది, అప్పుడు కూడ రాయినాగే వుంది, మరింక విన్న పొద్దుటికి నెగిసిందికాదు. ఏటి శెప్మా నెగిసింది కొదనుకున్నాను€॥ ఆయ్యోలమ్యో అనుకొని జూప్తె ఇంకేటుందీ? నస్పిపోనాదీ! * ఆంటూ మధ్య మధ్య చేతులు చరుస్తూ, గుండెలు బాదుకొంటూ రాగవరసలో చెప్పింది ముసలమ్మ.

[4 ముక్కులు పడవ్వాడు “మాలచి గ” గురించి విచారం వెలిబుచ్చి, కాం ధర్మం గురించి సూక్తులు కూడా సలికేడు. ఆఖర్నం “పండు ముసిల్రై పోనాది. రాలిపోవాది, మరింక దానికి సావడవే( ముకం:” అని తీర్చ చెప్పేడు.

“*సావడ వే( సుకంగావి. బాటొ౦, దానిగ్గూడ ఆదృష్టంవుండాల। రమ్మంటే ఇయాళ సావొచ్చుద్దా నాకు? మాలచ్చినా కంపే నరీగ్గ కరకటీగ వయిదు ఎంటలు సిన్నం ఆదుష్టంవుండి అడెల్లిపోనాది, నాను మాద్తరం ఇదిగో విలా ఒరగ్శా ఉండిపోనామ. ముందికి దిగమంతుడు ఇంకెన్ని కట్టాలు దాసుంచినాడో?! ఆయన్నీ ఈ ముసిలి ము౦డ కూతురు సూడొద్దా ? 1” అని పడవ ముసలాడితో చెప్తూనే జగన్నాథం అజాగ్రత్త కాలు కవి పెట్టి, “బాబ్బాబు : తట్టమీద కాలెట్టకు బాబు: మా ఆయ్యకి కూడుందందల:” ఆంది ముసలమ్మ,

ఆ బుట్టవంటి చిన్నళట్ట్లవై పు అజా్యగత్తవల్లి జరిగిన తన పాదాన్ని ఎడంగా తీసుకున్నాడు జగన్నాథం.

“నువ్వు సస్తే ఎలా ముసిలన్మూ ? సీ అయ్యకి కూడెవుడొట్టు కెళ్ళాల?ొ అన్నాడు పడవ ముసలాడు.

వణుకుతూన్న న్వరంతో ముసలమ్మ ఏదో చెప్పుకుపోతోందిః జగన్నాథం అదేదీ సరిగా వినడంలేదు. అతనా మునలమ్మ గురించి ఆలోచించడం మొదలెప్టేడు, చావు గురించి ఏవేవో కబుర్లు చెప్తున్నా ఆ మునిలమ్ముకి నిజంగా చనిపోవాలని లేదని ఆతనికి తో చిందిం అయితే ఆమె ఇంకొ ఎందుకోసం ఈ జీవితంలో ఏం సాధించాలని వితికుందో అతనికి ఆర్బంకాలేదు. ఆఅ౦త సృష్టంగా అంతటి దుస్థితిలో ఉండీ కూడా ఆ మునలమ్మ ఏ మంచికోనం, ఎవరి మంచికోనం, ఏ ఆనందంకోనం ఎవరి ఆనందంకోనం ఎందుకీ విధంగా పరిస్థితుల్ని

అరటినొక్క 15 ఎదిరించి ముంచుకుదచ్చే వయముని కాదని అవతలకీనెట్టి ఈ మండు "చెండని, ఈ ఏటివరదవి వ్యిగహించు కొస్రోంది ? జగన్నాథానికి లోతు దొరకలేదు. జగన్నాథానికి విజంగా తన మట్టుకు చస్తే బావుండునని చాలాకాలంవించీ ఉంది. తవెందుకు బతుకుతున్నాడో అతనికి ఆర్థం కావడంలేదు. ఆతని కనలు బతకాలని లేనేలేదు. చావు బతుకుల గురించి అలోచిస్తూ శూన్యంలోకి చూస్తూ కూర్చున్నాడతను,

పైన సూర్యుడు సురసుర లాడుతున్నాడు. ఏట్లో ఎరవి కొత్త నీరు అడ్డదిడ్డంగా అతి తొందరగా గట్లని రాపొడుకొంటూ. దొర్లుకు పోతోంది. ఆకాశం నీలంగా నిర్మలంగా మడికట్టుకున్నట్టు దూరంగా విర్చొంది. ఆవతలివడ్డున పెద్ద కొబ్బరితోట మధ్యలోంచి లేచిన గుడిగోపురం నల్ల పేనపురాయిలా విశ్చలంగా నిల్చునుంది. గుడికి ఓ వక్క నున్న కొబ్బరిచెట్లు ఈదురుగాలికి వంగి వంగి దేవుడికి దండాలు 'పెడుతున్నట్టున్నాయి. గుడికి రెండోవై పున్న కొబ్బరిచెట్లు, దేవుడికి మామీద దయలేదు డయ లేదనినెత్తులు మొత్తుకు నేడుస్తున్నట్టున్నాయి. ఈదురుగాలికి ఏట్లోవి కొత్త నీటివానన ముక్కుల్లోకి తడిగా కొడు శోందిం

జగన్నాథానికి పరిస్టితులేం బాగులేవు. జీవితం ఆతనికి దినదిన గండంగా వెళ్తోంది. తలిదంథడులు ఆతనికి బతుకుతప్ప ఇంకేమీ ఇవ్వ లేక పోయేరు. ఆతలణ్ణీ భూమ్మీద వడేసి ళల్లి వెళ్ళిపోయింది. ఆ వెంటనే అతని తండ్రిని డబుల్‌ న్యుమోవియా తీసుకు పోయింది. ఆ తరువాత అతవి మేనమామ ఏలాగోఓటలాగ అతజణ్జీ పెంచుకొంటూ వచ్చి “ఎస్సెల్సీ” పాప్‌ చేయించి, టీచర్‌గిరీకి (టెయివింగ్‌ ఇప్పించి, ఆఖరికి తన ఆఖరి కూతుర్నిచ్చి పెళ్ళిచేసేపి ఆ తరవాత ఆతను వెళ్ళి పోయేడు.

120 బుక్కులు ఆటుతరవాత జీవితం ? కాబూలీనాళ్ళ సంఘమంతా జగన్నాథాన్ని వెలివేసింది. నహ కార బాంకువాళ్ళు అమలు కాయితాలు పట్టుకొని అతణ్ణి వెంట తరుము తున్నారు. తోటి టీచర్లు అతణ్హి పలకరించడానికి భయపడతారు, ఆతను తనవి పలకరిస్తే భయపడతారు. అకనికి ఆ విధంగా ఆప్పెక్కడా పుట్టడంలేదు. రెండు నెలలకోసారి ఆతను ఇల్లుమార్చ వలసి వస్తోంది, నెలకోసారి ఆరువుకోసం కిరాణాకొట్టు ఛేంజి చేయ్యవలసొస్తోంది. అత నికి ఏనాడో ముసిలిరూపొచ్చేసింది. వదేళ్ళ[కితంనించీ కూడా ఆతను యాభయ్యేళ్ళ వాళ్ళాగేఉంటున్నాడు. అతనికి నిజానికి ముస్ఫయ్యా రేళ్ళు, ఎండిపోయిన చిన్న వై జు ఆనపకాయకో, ఎండిపోయి. వాడి పోయిన 'పెద్దనైజై వంకాయకో ముక్కూ నోరూ కళ్ళూ చెవులూ తగిలించినల్టుం టుంది ఆతనిముఖం. ఆళని వొళ్ళ౦తా విన్న వొలిచిన ఆరటి తొక్కలా మెత్తగా వాడిపోయుంటుంది. ఆతనికి మొన్నటిదాకొ తొమ్మండుగురు పిల్లలు, స్కూల్లో పిల్లలు తొల ఆశనికి “పిల్లల కోడి” అని పేరు పెళ్తుర కాని ఇన్సుడంతా అతణ్ణి టూకీగా “కోడి మేష్టొరనే రిఫర్‌ చేస్తారు. అతనికి నచ్చే జీతం చాలా తక్కువ ట్యూషన్లుచెప్పి డబ్బు సంపాదించడానికి అతని ఓపిక కూడా చాలా తక్కువ. తిండీ దమ్మూ ఆతనికి లేవు. కాని ఏ నలుగు రైదుగురు కురాళ్ళో ఆతనింటికి పారానికి వస్తూంటారు. అతని భార్య చుట్టుకు పోయి చుట్టుకుపోయి. నరంలా ఉంటుంది. చావెప్పటికీ రాకపోవ డంతో విసుగెత్తి పోయున్న మవిషిలా కనిపిస్తుందావిడ, జగన్నాథం దగ్గరకి ట్యూషన్‌ కి వచ్చే నలుగురైదుగురు క్యరాజ్భా సాయంకాలం చీకట్లో జగన్నాథం ఇంటిముందు కొల్లో కూర్చున్నస్పృడు చాలా భయపడుతూ. కూర్చుంటారు. వాళ్ళకి వెనగ్గ

అరటిశొక్కం 127

దిలో గుభీ గుభీ మని వీపులమీద గుద్దల చప్పుడు వినిపిస్తుంది, ఆ తరువాత ఠపి ఠపీ మనవి చప్పుడవుతుంది. అంతలో నయా వైనల్లాటి ముగ్గురాడ పిల్లలు తల్లి చేత దెబ్బలు తిని, నరకంలో పాపులు కేకలు వేసి నట్టు కేకలేసి ఏడుస్తూ బై టకొస్తారు. ట్యూషన్లోంచి జగన్నాథం వెమ్మదిగా లేచి వెనకగదిలోనికి వెళ్లాడు, *నాక్రు చావురాదు మహో (వళూ, వాకు చావురాదు,.” అవి అతని భార్య మళ్ళీ ఠపీ రపీ మనవి గోడకి తలవేసి కొట్టుకొంటుంది. ఆ చప్పుడు విని ట్యూషన్‌ కు్యురాళ్ళు ఇంకా భయపడవారు, అప్పుడు చేతులు నులుపు కొంటూ వైట కొట్లోకి వస్తాడు జగన్నాథం. [పాణం నిలబట్టుకొందికి చావుతో పోరాడే పేషెంటుకి ఏ మందివ్వాలో తెలియని కొత్త డాక్టర్‌ ముఖంలో చాలా గాభరాగా ఉంబుందరని ముఖం. భయంగానూ బాధగానూ సిగ్గు గానూకూడా ఉంటుం దతనికి. ట్యూషన్‌ కుర్రాళ్ళు బితుకూబితుకూ కూర్చొని పారం ఎప్పుడయిపోతుందో అని చూస్తారు. వాళ్ళతో "ఈ రోజుకి పాఠం లేదు. వెళ్ళిపోండోయ్‌ ;” అంటాడు జగన్నాథం. అళనలా అనీ ఆనగానే వాళ్ళు వెళ్ళిపోతారు. మళ్ళీ వాళ్ళకి ఆక్కడకి రావాలనుండదు. ట్యూషన్‌ చెప్పించుకచోగల తాహతున్న కుర్రవాళ్ళకీ పేదరికం అంజ అసహ్యం ఉన్నా లేకపోయినా భయ ౦మా్యాతం౦ శప్పక ఉంటుంది. అందుచేత నాలుగు రోజులు వచ్చి ఇంట్లో వరన కవి పెట్టిన ఏ క్యరవాడూ కూడా అయిడో రోజున ట్యూషన్‌కి మరి రాడు. జగన్నాథం ఎన్ని ఇళ్ళు మార్చినా అవన్ని ఇన్ఫాకూడా గుహ ల్లాగే ఉంటున్నాయి. (ప్రతి ఇల్లుకూడా, రోజూ చన్నీళ్ళతో రడిపి రోజూ నీడనే ఆరవేసే కట్టుబట్టలా, మెతక నానన వేస్తుంది. ఇంటి నిండా ఆర్నెల్లు ఈగలు ముసురుకొనుంటాయి. మరో ఆర్నెల్లు దోమలు విజృంభించి ఇంటినీ పాలన చేస్తాయి. గోడల్ని చీమల్లా నల్లులు పాకు

128 ముక్కు రుతాయి. ఇంటినిండా చలిచీమలు ఆకలి గొన్న పులుల్లా ఆముదం కని పించినా విడిచి పెట్టకుండా నాకేస్తాయి. ఇంట్లో ఎల్లప్పుడూ. పక్కిళ్ళ వాళ్ళ పిల్లలు వచ్చి వీరవిహారంచేస్తూ జగన్నాఠం సిల్లల్ని కొట్టి ఏడి పిస్తూంటారు.

జగన్నాథంగారికి జీవితంమీద చాలా కాలం విసిగి విరక్తి కలిగి పోయింది.

అతని సెద్దకూతురికి చినస్పళణ్ణించీ, అందరు పిల్లలకిలాగే, ఆటలూ పాటలూ, వీధుల్లో నంబరాలూ అంటే ఎంతో ఇప్టం. ఆ సిల్లికీ తెలివితేటలూ చురుకుతనం కూడా ఉండేవి. రెప్ప నూర్చికి సెవెన్స్‌ ప్టాండర్జు ఫొనవుతే ఆ పిల్లకి ఎక్కడైనా ఏ ఉద్యోగమైనా దొరక వచ్చునవి ఆశించేడు జగన్నాథం. కౌని, ఆ పిల్లకీ ఇంటిమీద మమత కలగడానికి ఏ అవకాశమూ లేకపోయింది. పెద్ద దవుతోన్నకొద్దీ, ఆమెకి తన ఇంటికీ నరకావికీ పోలికలు కనిపించినకొద్ది, వీధే ఆమెకీ న్వర్గంలా కనిపించసాగింది. వయసొచ్చిన కొద్దీ, షోకులు చేసుకోవా లనీ షిఫాన్‌ చీరలు కట్టుకోవాలనీ, ఏ ఉంగరాల జుట్టు కురరాణ్లో కావి లించుకొవి స్కూటర్‌ మీద తిరగాలనీ ఆమెలో రకరకాల కోరికలు చెల శేగ సాగేయి. దాన్లో ఆమెకి సీనీమా లంటే మోజుకూడా పెరిగింది. డబ్బు లేకపోతే ఒంట్లో ఏ భాగమైనా కోసేపుకొని అమ్ముకునైనా నరే సినీమాకి వెళ్ళాలనేటంత త్మీవమైన వాంఛ ఆమె కుందేది.. బాలా కాలం ఆమెకి రామారావూ, నాగేశ్వరరావులే కలలో కనపిస్తూండేవారు, ఓ నాడు ఓ వెచ్చని స్నేహితురాలితో అమె ఒక హాలీవుడ్‌ చ్యితం చూడ్డం తటస్థించింది. ఆ చిితనిండా అమెకి చిక్కచిక్కని ముద్దులే కవిపించేయి. ఆ రోజుల్లోనే అమె కొన్ని బూతు కథలు చదవడం: కూడా జరిగింది, దాన్లో ఆండం, ఆనందం, 'స్విచ్చా, న్వర్శం గురించి

అరటిశొ క్క 120

అ మెకుండే భావాలన్నీ పెక్సుతో ముడిపడి పోయేయి. పట్టపగ్గా ల్లేకుండా విచ్చలవిడిగా తిరగాలనే తీవమైన వాంఛతో ఆమె గిలగిల కొట్టుకు పోయింది. అందుకు తగ్గట్టుగా ఆమెకో స్నేహితురాలు కూడా దొరి కింది. ఆ స్నేహితురాలు దొరికిన నెలరోజులు తిరక్కుండానే కోడి మేప్పరి కూతురు లాడ్జింగు హవుపులు శొక్కుతోందన్న వార్త కొన్ని నర్కిల్సులో పాకింది. ముక్కూ మొహం తెలియని వాళ్ళతో ట్రీడించ డంలో ఆ పిల్లకి కలిగిన ఉఊ్యదేకం (టటిష్పుటిప్పుకీ ఎక్కువవడం మొదలయింది. అందులో డబ్బుకూడా ఉందనేనరికి ఆమె చాలా ఆశ్చర్యపోయి, డబ్బులు ఎదురు తీసుకొని సివీమా చూసినంతగా, ఎంతో నంతోషించిందీ.

ఓ మందులకంపెనీ ఏజెంటు టూరుచేసుకొంటూ ఆ వూరు కొంపు వచ్చినప్పుడల్లా 'కోడిమేష్టరి కూతుర్ని' రప్పించుకోడం ఆత వికి ఆలవాటయింది. ఆ ఆలవాటు ఆతని కొంప ముంచింది. ఆతనికి భార్యయందు చాలా అనుమానం ఉంది. టూరులో ఉన్నప్పుడతను తన భార్య ఇంటివద్ద ఏం చేస్తూందోనవి ఊహించుకొని తహతహలాడి పోయి, కోపంతో కుతకుతలాడిసోయి. పక్కలో ఉన్న "“కోడిమేస్తరి శూతుర్ని” కరిచి చంపినంత చే సివాడు. అతను చాలా దుర్శార్గుడు, ఆ రోజున ఆతను మామూలు కంటే ఎక్కువగా విస్కీపుచ్చుకున్నాడుం “నేను ఇంగ్లీషు డాన్సు చెయ్యగలనుచూడు :$” అంటూ కోడి మేప్టరి కూతురు అతి వికృతంగా చేతులుతిప్పుతూ గెంతులు వెయ్యడం మొదలెట్టింది. మామూలుకంటే ఆ పిల్ల చాలా హుషారుగా ఉన్నట్టని పించిందతనికి. తాగేపిస దుమ్మలగొండి చెట్టునీడవి నాలిక వెళ్ళబెట్టుకు వడుక్కొవి కొమ్మని డాన్సుచేపే గువ్వపిట్దివి వ్మిదకళ్ళతో చూసినట్టు ఆతను మంచంమీద వడుక్కొాని ఆ పిల్లడాన్సు చూస్తూ ఆలా కళ్ళు

180 ముక్కులు మూసేడు. ఆతనా ర్యాతి వెరిగా వి్యిదపోయాడు. (పొద్దున్న లేఛే సరికి ఆతని పక్కలో ఎవరో సడుక్క్యునున్నారు. ఎవరని చూస్తే ఆ పిల్ల : అతను బాలా గాభరాపడ్డాడు, ర్యాతి ఏం జరిగిందో ఆతవికి సరిగ్గా గుర్తురాలేదు. పగటివేళ ఆ పిల్లవి చూస్తే ఆతనికి చాలా అస హ్యంచవేపింది. “ఛ। రాష్కెల్‌ :” అవి మనసులో ఆమెనీ తిట్టు కున్నాడు. “లే ! లే! లే; అవి ఆమెని కపిరేడు. ఆ పిల్లలేచింది కాదు. దాన్తో ఆతవికి కోపం ఇంకా ఎక్కువయింది. తను నిద్రపోయేక తనపక్కనే ఏ వెయిటర్‌ కు (ర్రాడి తోనో నసరసంచేసి సొమ్మసిల్లి పడుక్కునుంటుందవి ఆతనికి అనుమానంకూడా. వేసి, దాన్తో అతని కోపం ద్విగుణీ కృతమయింది. లేపడానికి ఆమెనతను గట్టిగా ఛెళ్ళు శెళ్ళున కొశ్తేడు. కొట్టి ఆమెవి ఒక్కసారిగా కిందకిలాగి పారేసే టంత ఫోర్సుతో వత్తిగిలించేడు. వత్తి గిలించేక అతను కొయ్యబారి పోయేడు, ఆ పిల్ల వికృతంగా చచ్చిపడుంది,

దిల్లమీద విస్కీసీసాకింద ఓ కాయితం ఉంది. ఆ రాతి ఆ పిల్ల మనసులో ఏ మేఘాలు కమ్ముకున్నాయో చెప్పడం కష్టం, ఆకాయి తంలో ఆమె తన చావుకితను తస్ప వేరెవరూ. కారకులు కొరవ, మందుల ఏజెంటు బ్యాగ్‌లోవి నిద మందువిళ్ళలు తను తీసుకున్న ట్రుగా అతవికి తెలియదనీ, తన చావుకి ఎవరూ చింతించరాదని రాసి నంతకం చేసింది. శవపరీక్ష జరిగేక కాని ఆమె గర్భిణీ అని ఎవరికీ తెలియదు.

ఈ లోపున శవం వానన ఊరంతా సోకింది. వపజలు చేం లోపున పోలీసులువచ్చి వాలి ఆ మందుకంపెనీ ఏ జెంటునీ ఆ లాడ్డింగ్‌ హవుసు ప్రొప్రయిటర్నీ చుట్ట ముట్టి వాళ్ళవి నానా అల్లరీ చేసేశారు ఇది ఆత్మహత్యకాదు ఖూనీ ఖూవీ అని ఓ హెడ్డు వానా హంగామా

అరటితొక్క 131 చేసేడు. పోలీసులో తనకున్న పరిచయంకొద్ది ఆ ప్కాపయిటరు __ కొద్దిలో తేలిపోయేడు. ఏజెంటుని మాత్రం వాళ్ళంత సులభంగా విడిచి పెట్టలేదు. కొట్టినంత పనిచేసి ముందు అతణ్ని స్టేవన్కి. ఈడ్చుకు పోయేరు. ఆక్కడ అతను ఇంగ్లీషులో ఆక్స్‌ఫర్ళ్‌ ఆక్సెంట్‌తో ఏదో చెస్పటోయేడు. “ఈ బొశ్లురింగీషిక్కడ పన్నెయ్యదు. మర్యాదగా కోట్లోకి ముందునడు నడు,” అంటూ నద్‌ఇన్‌ స్పెక్టర్‌ ఎదటనే హెడ్డు గారు అతని మెడమీద అమర్యాదగా చేయ్యి వేసి లాకప్‌లోకి నెబ్టేడు, ఈ లోపున లాడ్డింగు హవుసు ప్వొపయిటరు మందుల ఏజెంటుకీ అపదకీ మధ్య ఆడ్డు పడ్డాడు. ఏజెంటుకీ పోలీసువారికీ తగువు సెటిల్‌ చెయ్యడంలో అతను తన డబ్బుకూడా రాదిశ్హుసుకున్నాడు. ఆఖరి కెలా గై తేనేం, శవసంచాయతీలో, పిల్లి ఆత్మహత్య చేుకున్నట్టుగా కని పిప్తోందని రాయించడానికి పోలీశువారు వప్పుకున్నారు.

ర్యాతల్లా పిల్ల ఇంటికీ రాకపోవడంతో గాభరా పడుళూన్న జగ న్నాథాన్ని పొద్దున్నే ఇన స్పెక్టరుగారు రమ్ముంబున్నారని ఓ జవానొచ్చి సిల్చేడు. దానో జగన్నాథానికి వై (ప్రాణాలు పై కెగిరిపోయేయి. లాడ్డింగ్‌ హవుస్‌ దగ్గరకతను వెశ్ళేనరికి అక్కడ చాలా మంది జనం గుమిగూడి ఉన్నారు. వాళ్ళ నందర్నీ, శొందరగా ఏదో సబెయన్లో దూర దేశావికి వెళ్తా చూసినట్టుగా చూపడు జగన్నాథం. (ప్రపంచానికీ తన డౌర్భాగ్యానికీ ఎక్కడా సంబంధం ఉన్నట్టనిపించబే దతవికి. కూతురి చావువార్హ విన్నతరువాత అకని మననంతా కవుకు డెబ్బతిని తిమ్మిరెక్కి నట్టయి పోయింది. పోలీఘు వివారంణలో తన కూతురి సరించి ఎన్నెన్నో ఘోరమైన విషయాలు తెలిసొచ్చేసరికి ఆతను గిగృమ చెంది పోయేడు. బింగారంలాట్‌ పిల్ల వంట్లో కుష్టురోగం వ్రవేశించిందవి డాక్టరు చెప్తే తండ్రి మనసంతా వికలమైనట్టు అకని

102 బుక్కులు మననంతా వికలమై ఫోయింది. ఆతణ్నెవరో చెట్టుకి విరచికట్టి ఛాతీ మీద తూటాలవర్షం కురిపించి నట్టయింది.

శవపరీక్ష సాయంకాలం అయిదు గంట లక్కావి పూర్తవలేదు. శనపరీళ చేసిన డాక్టరమ్మ ఎలాక్‌ “సిన శవాన్ని ఆలానే విడిచేసి చేతులు కడుక్కు వెళ్ళిపోయింది. మళ్ళా శవాన్ని కుట్టడానికి పని వాబ్ళు “పారా కాగితేనేగాని కుట్టలేం”అని పోలీసులుండగానే నృష్టంగా చెప్పేరు. దానికోసం డబ్బు కావాలన్నారు. జగన్నాథం. దిక్కులు చూస్తూ నిల్చున్నాడు. ఆతని సూూల్లోనే పనిచే పే కురరమేషరు

తాట ళా బట ముందుకువచ్చి ఆ ఏర్పాట్లన్నీ తను చూసానన్నాడు. కురమేషరెవరో

ళా ల! ఎ

కొత్త వ్యక్తిలా అతణ్ని వింతగా చూసేడు జగన్నాథం, చివర కెలాగో శవాన్ని కుట్టడం పూర్తయింది. కాని ఆ పిల్లదాని శవాన్ని జగన్నా థానికి అప్పగించడానికి శవాన్ని కౌపలాకొసే జవాను విరాకరించేడు. శవాన్ని తల్లి కౌదు తండ్రికొదు దేవుడి కప్పగించాలన్నా నం హెడ్డు షు! 2 గారి పర్మిషన్‌ కొవాలన్నాడు. 'హెడ్డుగారు గ్రైరుహాజరయి. పోయేరు. కొత్తనోట్లు కరకర లాడితేగాని ఆతను కనిపించడని ఎవరో అన్నారు. శనాన్ని మీళం చేసుకుంటారంటే, మేం తగలెట్టుకుంటాం, పాతి పెట్టు కంటాం, కుళ్ళ చెట్టుకుంటాం, మా ఇష్టం వచ్చినట్టు చేసుకుంటాం

అన్నాడు జవాను. దానో ఆళవికీ కుర మేషరికి యుదం ఆయింది.

అవాటీ ల్‌ ఛి ఇదంతా జరుగుతోన్నంత "సేపూ పోక్సుమార్లమ్‌ కొట్లుబెట ఓ టబ టబ బూ

వంచని మతులో ఉన్నటు కూలదిడి కూర్చున్నాడు జగన్నాథం. ఆత వికీ ఆకలిగా ఉంది; కళ్ళు మండుతున్నాయి. అకాశం అంకళా మకిలి మబ్బుల్లో మూసుకు పోయింది. పొద్దున్నించీ చినుకులు పడుళున్నా చినుకు చినుక్కీ కిందనున్న బురద పెరుగుతోందే కాని కాలవల్లోకి కొట్టుకుపోవడంలేదు. గాలి లేకపోవడంతో రాక్షసిబౌగ్గుపొగలు కూడా

ఆరటితొక్క 188 ఊరంతా కమ్ముకొని చినుకుల్లో చిక్కుకుని చిక్కనవుతున్నాయి. కుట్టిన శవాన్ని బైటకి తీసుకువచ్చి చాపమీదపడేసి కొళ్ళనించి ముఖంమీద్దాకా శీరొకటి కప్పేరు. వానజల్లుకి అ చీర నెమ్మదిగా తడిసి శవానికి అత్తు కొంటోంది. దాచినా దాగని పాపంలా అ శవం చాలా వికృంంగా ఉ౦దిం

“లెండి జగన్నాథంగారూ లెండి [” అని ఎవరో జగన్నాఠాన్ని శట్టి లేపేరు. జగన్నాథం బిరువుగా కళ్ళెత్తి చూసెడు. కురటీవరు “ఉభ్రెంగ్షి మేష్టరుగారూ లెండి; మన శవాన్ని మన (పభుత్వం వారెలా గైకేనేం ఇచ్చేరు. మరింక లెండిగొ అని జగన్నాధాన్ని లేవగొడ్చుడు..

శవాన్ని శ్మశానానికి తీసుకువెళ్ళేసరికి బాగా చీకటి పడ్‌ంది. అక్కడ కొంత తర్జన భర్షనయేక, రెండు హరికేన్‌ లాంతర్ల వెలుగులో చితికి క్యరలు పేర్చి శవాన్ని చితి మీదకి ఎక్తేరు. ఆ సమయంలో జగ న్నాథానికి గతమంతా పొరలు విడి పనహాంళ్ళ వెనక్కీ అతణ్ని తీసుకుపోయి ఒకచిన్న కొట్లో నూనెదీనం వెలుగులో ఓ నులకమంచం మీద విిదపోతుప్న తల్లి పక్క పడుక్కొని నూనెదీపాన్ని వివిడాశ్ళ ర్యంతో చూసే తెల్లని పాలపాప పక్క నిలబెట్టింది. చప్పుడు చే స్తే ఆ పాప ఎక్కడ బెదిరిపోతుందోననే బెదురుతో ఆసక్తితో ఆసపేకతో ఆశతో ఆ పాపని ఆప్యాయంగా వంగిచూసి ఆనందించి చస్పుడు డెయ్యకుండా ఆలా చూస్తూనే వెనక్కి. నడిచేడారోజున జగన్నాథం. తను సృష్టించిన పాశ్‌ ఆ పాప ఆనే విషయం ఆ రోజున ఆతల్లి ఆవందసాగరంలో ముంచెత్తింది. పుట్టిన మర్నాడు మౌనెగీసప్ప వెలు క్కోనం కళ్ళప్పగించిన ఆ పాలపావ ఆ తరవాత ఏ వెలుగులకోనం ఆశపడింది? ఏ కొరివి దయ్యాల్ని చూసి మోనపోయింది? చిపరకీ ఏ విధంగాహతాళురాలై ఈ విధంగా ఈ ర్నాతి ఈ చితిక్కీ౦ది ? అందుకు

స! ముక్కలు కారణాలు ఆ పిల్ల జీవితంలోనే కాక తన జీవితంలోనూ, మొత్తం సంఘం లోనూ కూడా వెతకాలే మోనని జగన్నాథానికి అస్పష్టంగా తోచింది. గత స్ప్ఫృతులన్నీ ఆ సమయంలో ఆతడ్డీ కుంగిదీ సేయి, ఏడుద్దామంే అతస్‌ కాసమయంలో ఏడుపు రాలేదు. “*ఇందుక్కూడా నేను దరి దుణ్నా?” ఆఅనుకున్నాడతను.

శ్చశానం వించి తిరిగి వస్తున్నప్పుడు పక్కనున్న కురటీచరు జీవితం, వెలుగు, ధైర్యం, అభ్యుదయం, పోరాటం వగైరా విషయాల గురించి అదేపనిగా ఉపన్యానం దంచేడు. తనతోడి మిగతా టీచ ర్లెవరూ శవాన్ని చూద్దామన్న కుతూహలంతోనైనా తనవద్దకి రాకపోవడం గమ వించే స్థితిలో లేడు జగన్నాథం. క్మరటీచరు గురి౦చి మాత్రం ఎ దేవుళ్ళా కాపాడుళున్నాడు:” అనుకున్నాడు.

క్కురటీచరు స్కూల్లో కొత్తగా చేరేడు.. ఎక్కడ తగువులూ అల్లర్లూ జరిగినా అక్కడ అఆతనుండి తీరుఠాడు. అతను నల్చ్బగా పొడుగ్గా ఎప్పుడూ పైజమా జుబ్బా 'వేముకునుంటాడు. ఆతని క జ! పెరిగా ఎరగా ఉంటాయిం ఆతనికి దుఃఖం వచ్చినప్పుడే కాకుండా ఆతనికి కోపం వచ్చినా సంతోషం వచ్చినా కూడా ఆ కళ్ళంట కన్నీళ్ళ జలజలా రాలాయి. స్కూల్లోనూ సూలు బైటా కూడా ఆతను ఆతి హడావిడీ చేస్తూంటాడు. డ్తథన్లో పెళ్ళికి కుక్కల హడావిడి ఆ నే సామెత నాధారంగా చేసుకొని అతనంటే సరిపడని తోడి మేప్పర్లు ఆత వికి కుక్కల మేస్షరని 'పేడుపెట్టారు. కౌని అతను ఏదైనా పట్టుకున్నా డంటే రెచుకుక్కలా పట్టుకుంటాడని వాళ్ళకి తెలుసు. జగన్నాథావికి ఆపదొచ్చిందవి తెలిసిన వెంటనే కుురమేష్టరు రంగంలోకి దిగిపోయి అదేదో తన స్వంత ఆవదలాగ తీసుకొని, ఆ ఆప దేదో దుర్యార్గుడయిన మనిషయినట్టు దాన్లో పోరాటంలోకి దిగిపోయేడు, ఆతవికి టాక్టు లేక

అరటికొక్క 18 గడు స్తనం తక్కువ. ఎవరితోనైనా బండగా మొండిగా దెబ్బలాడ కాడు. అతనికి నాజూకు కలహాలగురించి సరైన వివరాలు తెలీవు. కాని, అతనే లేకపోతే. *ఈ రోజున ఏమయేదో ౪” అనుకున్నాడు జగన్నాథం.

ఇంటివైపు నడుస్తూ ఆ క్కురటీచరు. వనపిట్టలా ఏదో చెప్పకు పోతున్నాడు. ఆంతలో ఇద్దరూ జగన్నాథం ఇంటిదగ్గిర ఆగేరు,

“అబ్బాయీ; నువ్వుండు మరి;” అన్నాడు జగన్నాథం.

“ఉంటాను. కొని, మరి, మీరు ” ఆవి క్క్మురటీచరదో ఛెప్ప కోయేడు.

“నువ్వే లేకపోతే ఈ దినం వా కెలా జరిగేగడో ఆ భగవంతు 1కే ఎరుక! మవ్వీరోజున చేసిన సాయావికి నేన్నీకు ఎంత రుణపడి ఉన్నానో .” అని జగన్నాథం మరింక మాటాశ్ళేక ఆఅకని చేతులు ఎట్టుకున్నాడు.

క్యురటీచరు ఆ నందులో, ముషురులో, మ్యున్సిపల్‌ దీపవ్ప మకిల వెలుగులో, బురదలో. కుళ్ళులో, కంపులో నిలదిడి ఉదదిక్తు డయి ఏదో ఎవరో ఆవేశించిన వాళ్ళా చెన్సుకుపోయేడు. చెప్తూంటే. ఆతని కళ్ళంట నీళ్ళు జొట జూట జా రేయి,

“గురువుగారూ। ధైర్యంగా ఉండండి దై ర్యమే మనకి కావల ఏంది. ఈ జీవితం మనలాటివాళ్ళకి కత్తులవొటని నాకు తెలుసు, మనకి కళ్ళుకప్పి నోరుమూసి చావజంపీ వాళ్ళ బండగానుగులన్నీ మనచేత చిరివంతంగా తిస్పిస్తున్నారు. ఎవరు తిస్పిప్తున్నారు ? ఎవరో మీకూ తెలుసుః కాని ఇందులోంచి మనం బైటపడాలిః: బైడపడతాం: కాని లైటపడాలంకేే మనకి-పట్టుదలా ధ్రైర్యం రెండూ ఉండాలి. మీ

106 ముక్కులు అమాాయి ఎందుకు మోసపోయిందో, చివరకి ఏ విధంగా శ క్రిలేక ఎందుకు ఓడిపోయిందో నాకు తెలుము. కొని ఆ విధంగా చావుకాదు మనకి కావలసింది. మనల్ని ఆ మాదిరిగా ఆవకతవక రోడ్డు పట్టించి ఆసహాయుల్నిచేసి చంపడానికే నంఘాన్ని ఈ మాదిరిగా నడిపించడం జరుగుతోంది. కౌవి మనం మరింక ఆ విధంగా జరగనివ్వం; మనక్కా పలసింది బతుకు. బతుకు. బతుకు! మంచి బతుకు మనకి కావాలిః ఈ చీకట్లోంచ ఈ ముపురులోంచి ఈ దుర్గంధంలోంచి మన౦ బైట పడతాం!। మనకి లేదు లేదు చావు. లేదంటే లేదు![[॥ో అంటూ పదిలేల మంది సభలో ఉపన్యసించినట్టు కేకలువేసి చెప్పేడు క్కురటీచరు,

ఆతను చెప్పినదంతా తద్దగా విన్నాడే కాని జగన్నాథానికదేం అర్ధంకాలేదు. అ కురాడెప్పుడూ ఆదే విధంగా (పతి టీచర్‌ సంఘం మీటింగుల్లోనూ చెప్తూంటాడు. సాదా మనుషులందరికీ మంచి జీవితం ముందుకి తప్పక ఉందనీ. దానికొసం ఆంతా కలిసి పోరాడాలనీ అతను రోజూ వేసే కేకల సారాంశం? జగన్నాథం ఆతని మాటలెప్పడూ నరిగా బోధపర్చుకోలేదు. క్మురవాడు మంచివాడు! ఏదో చెప్తున్నాడు; కాబట్టి మనం మర్యాదగా వినాలి. అంతే ఆతని ఉ ద్ధేకం. ఆ విధంగా వినేసి ఆ ర్యాత్రి కూడా మర్యాదకి మామూలుగా ఊ6 కొనే సేడలను, జగన్నాథం ఆ సమయంలో యింటికి ఎలా వెళ్ళడంరా భగవంతుడా అనే దిగుల్లో ఉన్నాడు.

భయపడుతూ నడవలో జగన్నాథం అడుగుపెశ్లేసరికి సపది దాటింది. అతని కెదురుగా గది తలుపు బార్లా తెరిచుంది. గదిలో బుడ్డ దీపం ఒకటి బాగా పొగచూరి గుడ్డిగా వెలుగుతోందిం రోజల్లా ఏడ్చి శక్తిలేక సొమ్మసిల్లి పడిపోయినట్టు ఆకని భార్య వట్టి నేలమీద ఓ వార పడుకుంది. ఆమె మీద, అటుంచీ ఇటుంచీ కూడా తలలు పెట్టు

అరటితొక్క 107 కొని, చచ్చిన ఐలుల్లా నలుగురు అడ పిల్లలు పడుకున్నారు. ముగ్గురు మగపిల్లలు చొక్కాల్లేకుండా గదినిండా అడ్డదిడ్డంగా ఎవరో కూల రోసేస్తే కూలిపోయినట్లు వడిపోయున్నారు. ఓ పిల్లడు కల్లి ఈల పక్కనే కూర్చొని నోట్లో వేలు సెట్టుకొవి గోడకి చేర్తబడి కూర్చొనే వ్మిదపోతున్నాడు. వాళ్ళంకా శవాలకొట్లో శవాలగుట్టలా ఉన్నారు, ఆ నమయంలో జగన్నాథానికి జీవితంలోని తన అనహాయత, తన దైన్యం, తన దుస్టితీ ఆంతా కళ్ళకి కట్టినట్టయి అతవికి వెక్కివెక్కి ఏడుఫొచ్చింది. **మా కెందుకీ బతుకు । చావురాకూడదా ఈ ౦|క్రీ, మూకుమ్మడిగా అందరికీ ఒకేసారి చావు రాకూడదా 11 అని అతను గోలపెళ్లుడు. నందుణో మున్సిపల్‌ దీపాలు ముష్టి వాళ్ళ కళ్ళల్లా ఉన్నాయి. నండులో చినుకులు మురిగ్గా ముసలివాళ్ళ ఏడుప్పుల్లా చూర్లనుంచి టౌట్లు బొట్లుగా గాళ్తున్నాయి. సందులో కొళ్ళీడ్చుకొంటూ వంటరిగా నెమ్మ దిగా వెళ్ళే ముసలతనొకడు వెళ్తా వెళ్తా భయంవల్ల ఆగిపోయేడు, జగన్నాథం ఏడుపతనికి ఎక్కడో భూస్టాపితమైపోయిన మనిషెవరో బాధతో బలంగా వేసిన కేకలు కష్టంమీద భూమిని పెళ్ళగించుకొని హీనంగా వినవస్తున్నట్లని పించింది. నేలనంక ఓ సారి చూసి తర వాత *తండ్రీ । వింటున్నావా కేకలు ౩” ఆవి పళ్నించినట్టు ఆకాశం కేసి ఓ సారి చూచి, తరవాత తలాడించుకొంటూ ఏదోగొణుక్కు౦టూ ముందుకి నడుచుకు పోయేడు మునలాయన. ఆ ఘోరం అదంఠా నిన్న జరిగింది. ఈ రోజున పొద్దున్నే మళ్ళీ అస్పకి దియల్లేరేడు జగన్నాథం. అకవికి నిన్నటి ర్యాతి చచ్చి పోవాలని నిజంగానే అనిపించింది. కొని, పొద్దన్నేలేచి ఏటవతల పల్లెటూళ్ళో వున్న ఈన తోడల్లుడి దగ్గరికీ [10

188 ముక్కులు ఆప్పుకి బయర్దే రేడు, వాళ్ళతణ్ని రమ్మన్లేదు. తన కూతురి చావు వాళ్ళకతను తెలియజేశాడు. పిల్లి ఆవిధంగా అప్రతిష్ట పాలయినందుకు నోళ్ళునొక్కే-సుకోవాలో, లేక పిల్ల ఆవిధంగా ఆపదపాలయి ఆసువులు తీసుకున్నందుకు విచారించాలో తెలియక వాళ్ళు తికనుక పడ్డారు. డబ్బు కోసం, ముష్టివాళ్ళు గుడ్డికళ్ళనీ ఫొట్టకాళ్ళనీ చూపించినట్లు, జగన్నాధం

చి న! బ్‌ చి తన కూతురి చొవునిపోకుగా ఉపయోగించు కొంటున్నాడేమోనవి అను నూనంతో వాళ్ళు అతనిమీద లోలోపల చాలా మండిపడ్డారు. చివరికి నోటితో లేదనకుండా, ఓ పదిహేను రూపొయీలు మాతం ఇచ్చి చేతో లేదనిపించేరు. ఆ వదిహేను పట్టుకొని నెమ్మదిగా తిరుగుములం పకేడు జగన్నాథం. న!

వడవ్వాడు బేరాలొస్తాయే మోనని ఇంకా అళపడ్డాడు. పదినిమి షాలయింది కాన్‌ ఎవరూ రాలేదు. అతను బాలా విసుక్కున్నాడు. కాని అవతల వడ్డున సలుగురు స్టూడెంట్లుచేరి పడవ్వాడికోనం కేకలు. వేసి చప్పట్లుకొట్టి ఈలలు వేసేరు. దాన్తో ముసలాడు పడవబయద్దేరదీ సేడు. ఆతవి మాటలో చురుకుతనంకూడా వచ్చింది.

“అన్నట్టు, ముసిలమ్మా : ఇయాళ నమ్మె గావాల కొ అన్నాడు వడవముసలాడు.

“అవును । మర్గో మావోళ్ళ౦తా (టయికే[?”. అంది ములసమృ్మ.

“మరై తే కూడెవరికి ఒట్టుకె శన్నావ్‌ $

మా ల 4 *న్లూ ఆయ్యకే శో “ఆంద్రరూ (టయికు నేశ్తేమీ వోడు సన్లో కె లన్నాడేటి?ొ అనీ గ. ఇటీ

అన్నాడు పడవ ముసలాడు,

అరటితొ క్క 130

"జ్ఞ | ఆదేేటా?! తప్పుమాట ః మావోడు గేటుకాడ కాపలా! అంది ములసచ్చు.

ఉస్రేన్సికీ ౫

“దొంగపనోళ్ళు ఎల్లకుండాను 1”

“*ఆదో 1

“హది గది £ొ

వాళ్ళ మాటలు వింటూనే తన బతుకు గురించి ఆలోచిస్తున్నాడు జగన్నాధం. అతనికి, నిజంగా, తనెందుకు జీవించి ఉన్నాడో అర్థం కానడంలేదు. ఈ కృణాన్న ఈ యేట్లోపడి చస్తే ? ఎందుకు చావ రాగో అందుకతనికి కారణాలు కనిపించలేదు. (|

ఆకాశం నీలంరాయిలా ఉంది. సూర్యుడు విష్పుజు కరిగించి విండా పోసిన సళ్ళింలా ఉన్నాడు. మె త్త గా మరాడించిన వెండి పొట్టులా ఎండ మెరుస్తోంది.

జగన్నాథానికి తళ తళ్ళాడే ఏటినీటివి చూసోంటే, ఎందుకో గౌని, తన చిన్ననాటి జీవితం గుర్తుకువచ్చింది. ఏ రింతకం-బెపోటుగా వున్నప్పుడు ఆతి సునాయాసంగా తను అటుంచి ఇటూ ఇట్నుంచి అటూ ఈదగలగడం జై పికివచ్చి ఆతను ఆశ్చర్య పోయేడు, ఎందుకు అప్పడు తనకా ఉత్సాహం ? ఎందుకిప్పుడు తనకీ నైరాశ్యం ? తనకీ వడికాలంలో నే ఈ మునలితనం ఎందుకు ? ఆ ముసలమ్మకి ఆ ఉడుకు రక్తం ఇంకొ ఎందుకు ? ఇస్పుడు తనకి చావుమీద ఈ ఉలు కెందుకు? అ మునలమ్ముకి దేవికోన మోకొవి అంత గట్టి సట్టుదలెందుకు ?

“ముసలమ్మా : కుసింత మద్దెని కూకో తల్లీ । పడవ విసురు శోంది 1 అన్నారు పడవ్వాళ్ళు.

“బ్మ(ద్రంగా ఎళ్నియ్‌ నాయిన్నాయన । ఒచ్చే జల్మల వీ కడు

140 ముక్కులు పున బుడతాను 1 ఆంది ముసలమ్మ, అంచుదిగి పడవమధ్య దిట్ట పట్టుక్కూర్చొని.

“నువ్వుకూడా మయంబిద్దమీద కొచ్చీ బాబూ 1 అన్నారు పడ వాళ్ళిద్దరూ జనగన్నాఠంతో. వాళ్ళు చెప్పిన స్టే కూర్చున్నాడతను ః

ఏటిమధ్యకి వచ్చింది పడవ.

ఆకస్మాత్తుగా “కొంపతీసి పడవ మువిగి పోదు కద 2” ఆవి పించింది జగన్నాథానికి, ఆతనికి చప్పున భయంకూడా వేసింది. కొని అంతలోనే నవ్వుకున్నాడు. “ఎలాగో వోలాగ వేగిరం ఇంటికి మాతం చేరాలి” అన్నుకున్నా డతను.

“మృసిలిముండని నంపీకువాబూ $” అంటోంది మునలమ్మ,

“ముసిలోళ్ళం జస్తే ఎవు ౦డాల ముసిలమ్మా ? అన్నాడు వడవ ముసలాడు ప్లేటు మార్చి,

“ఆలా అనకరా బాబూ: మనవల దినం మనం దీర్చాల. మన దినాలు నునవలు దీర్చాల. ఉట్టి ముసలిముండనో గట్టి మునలిముండనో ఓ ముండనంటూ నానున్నాను గాదిటి మా అయ్యకిప్పుడు కూడొటుకు

స! బి పోతన్నాను. నువ్వున్నావు గాబట్టి కొడుక్కు సెయ్య సాయం చేశ్త న్నావు. ఆజ్యా ఉండాల ననపూ.( ఉండాల ఒకురుకొకురు సాయం జేసుకుంటానుః ఎవురూ ఏడ్రుకదా అనెస్పి సావాలంపే ఉన్నోళ్ళం దరూ జొవాల: దానికేటి? ఆ మాటికి నేనొప్పుకోను.” _

ఆలా సంభాషణ సాగుతోండగా పడవ కూడా ముందుకి సాగు తోంది, పటిమధ్యనే ఎక్కువ పోటుగా ఉంది. “ఒడ్డు సమీపించేం, మరి ఫరవాలేదు” అనుకున్నాడు జగన్నాథం.

కావి,

అరటితోక్క 141

• ఆంతలో, అవతలి గట్టున కూర్చున్న స్టూదెంటు క్మరవాళ్ళు ఒక్కసారిగా శేకలు వేసి నిలబడిపోయేరు. అందులో ఓ కురవాడికి జగన్నాథం ళభయంముఖం అరక్షణంలో నగంసేపు కనిపించడంతో ఆ కు ల్‌ వాడికి కిసుక్కున నవ్వొచ్చిళిది; కొని. అంతలోనే, ఇది వమాదకర మైన విషయం, 'మోరవిసత్తు, ఆని గుర్తు చేసుకుని ముఖాన్ని సీర దస్‌గా మార్చుకున్నాడు, మిగతా ముగ్గురు కురవాజ్ళా తమకు ఈత వాగావచ్చుననే సంగతి మర్చిపోయేరు. ఆ ముగస్గర్లో. ఒకతను చేతిలో ఉన్న ధర్మాస్‌స్తాస్క్‌ ఎత్తేసి, “పడవ: పడవ। హెల్ప్‌: హెల్ప్‌!” అని చేతులెత్తి కేకలు వెయ్యడం (ప్రారంభించేడు. పడవాళ్ళిద్దరూ తల్లకిందులై పోయిన పడచవి వదలకుండా పట్టు పన్నారు. ముసలమ్మ మాతం కొట్టుకుపోయి చేతులెత్తి కేక వెయ్య బోయి మునిగి తేలి మళ్ళీ కొట్టుకుపోతోంది ముందుకి, జగన్నాథం ఆఅమెకోనం బారలు వేస్తూ బాణంలా ముందుకు సాగేడు. స్టూడెంట్సు వడ్డునుండి “బేవోః కమాన్‌; బ్యూటిఫుల్‌! లన్లీ:” అంటూ కేకలు వేసేరు. ముసలమ్మనీ ఎలా పట్టుకోగలిగేడో జగన్నాథానికి నరిగా తెలి ' యనేలేదు. అంతలో అతనీ సాయానికి పడవ ముసలాడి కొడుక్కూడా వల్చేడు. మరి కాస్సేపటికి పడవ వొకచోట ముసలాడితోపాటు వడ్డుకు చేరింది. మునలమ్మవి ఓ చోట ఒడ్డుని పడే సేరు. అంకలో పక్క కొద్భిరి తోటలోం౦చి పాొటకపుజనం పరిగెట్టు కొచ్చేరు. పడవ మునలాడు వగర్భుకొంటూ కూర్చున్నాడు, ఆతని కొడుకు, వచ్చిన జనంతో, (పనాదం ఎలా జరిగిందో వివరిస్తున్నాడు, 'ముసిలమ్మాః బతికే ఉన్నావు; మరేటి బయంనేదు;” అని ముసలమ్మ

142 ముక్కులు కెనరో _వథమ చికిత్సచేసి ధైర్యం చెప్తున్నారు. కాలేజీ నాటకంలో అనుకోకుండా బాగా నటించిన బంటోతు ప్యాతఢారివి అధ్యాపకులంతా ఆభినందించినట్టు ష్టూడెంటు కురవాళ్ళు జగన్నాథాన్ని అభినందిస్తు న్నారు

బట్టలు పిండుకొని ఓ రాయిమీద కూర్చున్నాడు జగన్నాథం.

ఆ వెచ్చని ఎండలో ఆ చల్లగాలిలో అ ఆయానంలో అప్పుడత్‌ వికి కుర మేష్టరి ఉపన్యాసాలు గుర్తుకి వచ్చేయి. పక్కనే లేచి కూర్చున్న ముసలమ్మ దితుకంతా అస్పుడతవికి అర్ధమయింది, ఏది లేకఫపోడంచేత తన జీవితం అంసపూర్ణంగా ఉండిపోయిందో అస్పుడత వికి సున్నష్టంగా బోధపడింది,

జగన్నాథం ఒక్కసారి తృప్తిగా విట్టూర్చి కొత్త క్‌ ళ్ళ శో చుట్టూ చూస్తూ కూర్చున్నాడు.

పైనించి వ్మెరిసూర్యుడు శోటానుకోట్ల అజ్ఞాత పాణుల వెచ్చ దనం కోనం కోటానుకోట్ల కిరణాల్ని ఏమీ కానట్టు వెచ్చిస్తూ పక్కువ నవ్వుతున్నాడు. ఏటిసీరు దూర దూరాల్లో ఉన్న ఏ ఎండిన భూముల్ని పండించడానికో, ఏ సాగర తరంగాలతో ఆడుకొందుకో ఎందుకోగావి ఎగిరి గంతులేస్తో ముందుకి వరిగెడుతోంది. తోటల్లోంచి వీచే చల్లగాలి ఏ ఎత్తుకొండలనుంచి దూకడానికో, ఏ తుఫానుల్ని రేవడానికో, ఏ వివ మేఘాల్ని చిన్నాభిన్నం చేసి చించి చెండాడ్డానికో ఎందుకోగావి విజయ శంఖం పూరించి విశృంఖలంగా ముందుకు సాగుతోంది.

ఒళ్ళు వెచ్చనవగా మెల్లిగా లేచి కూర్చుంది ముసలమ్మ. ఆమె ఎండు జుట్టువిండా నిండీన పీటితుంపర్లు ఎండకి మిలమిల్లాడేయి. ముస లమ్మ ముగ్గుబుట్టలాటి ఈల ఆ ఎండలో వజొలబుట్టలా మెరిసింది.

లి

బల్లచెక్క యం కాంతయ్యకి జీవితం కొంత ఖుషీగానే వెళ్ళిందనీ (ఆలా నే వెళ్తూందనీ కూడా చెప్పాలి. ఆతనికి చ్వికాంగి లాంటిదే అయినప్ప లకీ చెప్పినమాట వినే భార్య దొరికింది. ఊరికే వెరికాపు కాసేయకుండా అవిడతనికి చక్కగా గడుసుగా ముగ్గురే పిల్లల్ని కనిచ్చింది. ఆడా మగా మగాంఆదీ వరస;ఆఅ మాయి సావిథతి కొంచెం వెరివాగుల్సి కాని వగపిల్లి లిద్దరూ సివిండద్రీల్లా వుంటారు. సావితి ఎల్లప్పుడూ పుస్తకొ శ్చిదువుళచూ ఏదో లోకంలో ఉంటుంది. వదహారేశ్ళే అయినప్పటికీ కొగా పొడవుగా ఉంటుంది. తెలిసినవాన్ళ ఆ పిల్లని అఆమాయకురాలం కారు, తెలియనివాళ్ళు ఆ మరీ పెద్ద నేలకన్ళ చూసి వెరిదనుకుం టారు. అన్నదమ్ముల పంపకాల్లో కొంతయ్య వాటాకీ ఆయిదెకరాల పొలవూ( ఓ పదెకరాల మావిడితోటా, (శేటాయింపుగాా ఓ చిన్న ఇర్గా వచ్చేయి. నలభయ్యేళ్ళపాటు ఆతని జీవికంం హాయిగా నడిచి కోయింది. పొలం రెండు సంటలు పండుతుంది. మావిడితోట వతీ

144 యుక్కులు యేడు విరగకాస్తుంది. ఇల్లు చిన్నదే ఆయినప్పటికీ పెద్ద పెరడుంది. అందులో మంచినీళ్ళ నుయ్యుంది. పేకాటా, పిట్టల వేటల్లో సుఖంగా కాలం గడిపేడు కొంతయ్య.

తరువాత, అంకే రెండేళ్ళ కిందట పండులో పురుగు వవేశించి నట్టు కాంతయ్యలో ఓ రోజున మంచి ముహూర్తాన్న లాభం యెడల దాహం (ప్రవేశించింది. ఆతనో రోజు మధ్యాహ్నం నిద లేచేనరికి వీధిలోంచి పెద్ద బాండు మేళపు సందడి వినిపించింది. ఏ4వింటో అవి చూస్తే. వీరిగాడ్ని ఊరంట ఊరేగిస్తున్నారు, కారుమీద.

వీరిగాడికి, లోగడ, నందుచివర చిన్న ఇనప కొట్టుండేదీ, 'వైజుకీ వాడు దమ్మిడీ అంత మనిషి. మొన్న మొన్నటి దాకొ వాడి ఏిలున కూడా దమ్మిడీనే. వాడు ఆ ఇనుప కొట్టుని ఇనుపమిల్లు కింద మార్చి ఇంకా పెద్దదిగా 'పెంచుతున్నాట్ట. అమెరికొ ఐరోపాలు వెళ్ళి చ్చేట్ట. అందుగురించి ఇప్పుడు కారెక్కి. విజార్లో బాజాల్లో ఊరేగు తున్నాట్ల, అలాగే వెంకడుగాడు. ఘబ్బడుగాడు, నూరిగాడు, వెర్రిగాడు, వేధవగాడు, వెధవ చచ్చుగాడు, చచ్చు పెద్దమ్మగాడు: అందరూ కూడా- మేపల్లా బిగిసిపోయి తాటిచెట్లల్లా పెరిగిపోయి న్యురిచెట్లల్లా. విస్తరించు క్క్కూర్చున్నారు. వాళ్ళంతా (శ్రీరామచందడ్రులూ సత్యహరిశ్చందులూ కారవి కౌంతయ్యకి తెలుసు. వాళ్ళంతా ఎలా పెద్దవాళ్ళయాకో ఆతను వెంటనే భోగట్టాచేసి తెలుసుకున్నాడు. దాన్తో అతసికి మెలకువొచ్చింది కన్ను విడింది. బుర్రలో దమ్మిడీ ఎత్తు బుద్దీ, మాయా గల టపతివాడూ సంతలో చవటగాళ్ళని పల్లిగ్గా దోచుకు తింటూంకే తను చేతులు ముడుచుకొవి పెరట్లో కూర్చుండి పోవడం నచ్చింది కొదు కొంతయ్యకి. కాంతయ్య కూడా ఊళ్ళో ఉన్నాడు, సంతలోని లాభాల్లో కొంఠయ్య వాటా కొంతయ్యకి రావాలి, ఎందుకురాదో, ఎలారాదో అతనూ చూస్తాడు.

వల్లిచెక్కం కట్‌

అందుచేత ఈ రెండేళ్ళ నుంచీవద్దెవిమి దేళ్ళ పరాడికి న్రీవాంచ వట్టుకున్నట్టు_కాంతయ్యకి ధనవాంఛ పట్టుకుంది. ఆతి అర్జంటుగా తబ్బులు గుంజేసి లాభాలు సిండేసి మూటలు కన్లేసి మేరల్లేపేసి మహా భాగ్యవంతు ణ్నయిపోదా మనే కోరిక ఇస్పుడతణ్న్‌ దెయ్యం పట్టు కున్నట్టు పట్టుకొంది. డబ్బూలాభం : డబ్బూలాభం । ఆదే ఇప్పు డతని ధ్యేయం.

“లాభం” అనేమాట ఇంట్లో ఆన్నిసార్లు వినడం వల్లనే“లాభం అంకే ఏమిటో అనే ఆలోచన పట్టుకుంది సొవితికి. ఆ వళ్న చాలా సింపుల్‌ (వ్రశ్నే కాని దాని కెనరూ నరైన నమాఢానం ఆమెకి చెవు లేక పోయేరు. వాళ్ళ అమ్మ నడిగి శీ ఆమె అచ్చితంగా జవాబు చెప్పింది లా

“రెండువేల కట్నావికి నీకు రెండు లక్షల మొగు డొప్తే అది మనకి లాభం, అదే లాభం అంపేను. తెలిసిందా

• పావిదికి తెలియలేదు. అ విధంగా తల్లి ఫేలయికే త౦ డీ బోధపర్చడావికి [పయత్నం చేశాడు,

“కిందకేడు ధావ్యం రూసాంఐ క్కుంచెడు చొప్పున కొన్నావా? కొని కుంచె (డెండ్రూపాయల కమ్మేనాం ? రూపాయిలాళం ఒచ్చిండి కద ; ఆఅదేలాభం ; అంతే మరింకేంలేదు”

“శ్రాన్యానికి రూపాయి తీసుకున్నావు, కాని మరి ఆ రెండో రూపాయి ఎందుకు తీసుకున్నావు ౯

“ఒట్టినే తీసుకున్నాం 1 అదీనంగతి 1? అంటూతాన్యం కొను క్కున్న చవటగాణ్ని తల్భుకొని తల్చుకొని నవ్వేడు కాంఠరయ్య ఆ నప్వుచూసి సొవిత్రికి భయం వేసింది.

దిళ్ళో మాస్ట ర్నడిగితే.

[17

పేలి ముక్కులు

“లాభనష్టా ల్లైక్టల్చేస్తున్నావుకదా 1 ఆపాటి తెలీదా ఇంకాను ౯ అన్నాడతను.

ఎంద రన్ని తొర్చర్యాలు చెప్పినా, సొవితతి నెత్తికి మాతం ఎమీ ఎక్కలేదు

ఇంతలో మొన్న ఈమధ్యే బావన వచ్చొడు; ఆతనిపేరు నత్య

ఆ కుర్రవాడి 'ఠల్లికి పసుపూ కుంకల కింద ఓ ఎకరం ఇస్తా నన్నాడు అమె తండ్రి. ఇవ్వకుండా చేసినవాడు కొంతయ్య, అక్కకి తను నష్టం కలుగజేసి నందుకు అక్కుయెడలా ఆమె పిల్లల యెడలా చాలా కోపం వుంది కొంతయ్యకి; లేళ్ళంటే పులికి కోపం ఉన్నట్టు.

న త్రిగాడికొ చదు వబ్బలేదు. దుర్గాపూర్లో “వ్యడంగి వెధవ సని" చేసుకు బతుకుతున్నాడు, ఆటువంటి సని చేసు కొంటూ అందులోకూడా అ కుర్రాడు కిపాయితీగా బతగ్గలగడం కొంత య్య కోపావికి రెండో కౌరణం. ఆ వ్యడంగి బావ్వెనకాతల వెరిదాన్లా సావిత్రి తరగడం కాంతయ్య కోపానికి మూడో కారణం.

ఇంటి కొస్తున్న మేనల్లుణ్ని, “ఎన్నాళ్ళురా వెలవూ *? అని అడిగేడు కాంతయ్య,

=-వెలవు నెల్లాన్ళ. మీ ఇంట్లో ఉండడం మూణ్నాన్లు" అన్నాడు సత్యమూర్తి,

ఆ క్కురాడివి మేనమామకిలాగే పెద్ద కబ్ళు. అతను చురుగ్గా చాలా హేచ్చరిగ్గా రెపరెపలాడుతూ ఈ ౦టా డుం విక్కంర్లో (లేక పట్లాంలో) చొక్కా టక్‌. చేసుకు తిరుగుతాడు. ఆతనిచేతులు రాళ్ళ లాగా, మాటలు చాకుల్లాగా ఉంటాయి. రాతిలో చకచకా మలిచిన బొమ్మలా ఉంటాడతను.

విళ్లచెక్క- 14?

వచ్చినరోజు మధ్యాహమే పెరట్లో ఓ వార సాలలో నాలుగు పెద్ద దేవదారు పె్రైలు చూసేడు నత్యమూర్తి. వర్షపు తుంపరకి తడిసీ, వాలు కెండకి ఎండీ అవి బాగా ఎరుపెక్కి ఇంకొన్నాళ్ళకి నలుపుడౌలు శెచ్చుకోటోతున్నాయి. -

“సాల్లో పాకేజి పెమై లున్నాయి. మాంవాలొ అన్నాడు నత్య

ళ్‌ ప! మూర్తిం ౨ “అవును. ఉన్నాయి” అన్నాడు మా(నంణొ

“న్మాలూపాయలిస్తాను ఇచ్చేస్తావా 1”

భోంచేసి వాలుకుర్చీలో కూర్చున్న కాంతయ్యకి అల్లుడి మాట ల్లోని వెటకారావికి కోపం వచ్చినప్పటికీ ఆ కోపం కనపణ్నివ్వకుండా, టూకీగా. __

“ఇవ్వను” అన్నాడు.

• న్తంభం వారన నిలబడి బావసీ నాన్ననీ అటూఇటూ చూస్తోంది సావితతి.

*ఏం +? లాభం చొల్డా *ీ అని సొగదీసేడు సత్యమూర్తి.

“ఆవును, చాల్లు అన్నాడు కాంతయ్య,

“నేను లాభంకోనవే( దితుకుతాను. నువ్వేకాదు, ఎవడే( వను కున్నా నాకు లక్ష్యంబేదు” అనేభానం కాంతయ్య సూటల్లో వ్యకొవ్య క్త లగా వివిపించింది ల =. - “వాకోనం కొద్దు మావంయ్యోయ్‌.!” ఇనపకొట్టు రామంగాడికీ ఇచ్చేస్తాను. ఎంతకై వే ఇస్తానో చెప్పెయ్‌ 1” అన్నాడు నత్యమూ ర్తి.

“వన్నెందై తే -పట్టుకెళ్ళమమ” అన్నాడు శాంతయ్య.

పోపొయ్యిలో “పెట్టినా కాలవవి, బేడా పరక పె స్రైలికి నీకు

శ48 బుక్కుుణు పన్నెండు రూపాయలా ? కౌవాలా ౪ అంటూ నవ్వేడు సత్యమూర్తి, ఆ మాటకి తమకూడా నవ్వాలా వద్దా అని ఆలోచిస్తూ నిలబడి పోయింది సావి.

“అవి చెదపట్టిపోయి. చెడిపోయినా నరే కొని లాభానికి తప్ప అమ్మను” అన్నాడు కొంతయ్య, సిగరెట్టు ముట్టిస్తూ, ఆ తరవాత పుల్ల పారేస్తూ పొగవదులుతూ “ఏ చెవల వెధనో ఒచ్చి కొనుక్కోకపోడు, ఆందాకౌ వాట్నలా ఉణ్నీ, నష్టం వేం లేదు.” అన్నాడు.

• నష్టంవెందుకు మా4వయ్యా ? లాభం ఒచ్చేట్టు నే చూస్తాకదా ౫ అన్నాడు సత్యమూ ర్తి నరదాగా నవ్వుతూం

మర్నాడు. -

మధ్యాహ్నం మూడుగంట లయింది.ఇల్లంతా నిశ్శద్దింగా ఉందిం సరుపంకా చెమటతో తడిసిపోడంతో కాంతయ్యకి మెలకు వొచ్చింది, మడ్యాహ్నం ఒంటి గంటకి నాగా థోంచేసి వచ్చి, గది తలుపు లన్నీ విడాయించుకొని మంచం మీద వాలడం కౌంతయ్యకి అలవాటు నలభై రెండేళ్ళ జీవితంలో పాతికేళ్ళ ఆలవా టది. అతను పడుక్కొనే గదికి ఒకటే ద్వారం, ఒకటే కిటికీ. అఆ కిటికీ తరుచు మూసే ఉంటుంది. ఒకవేళ తెరిచినప్పటికీ కూడా గదిలో చీకటి కొంచెం తగ్గి నట్టుందేకొని కొంతగా అయినా వెలుగుమ్యాతం లోనికి వచ్చినట్టుం డదు. ఆ గది వేనవికాలంలో ఆతి వెచ్చగా ఉంటుందీ, చలికాలంలో ఆకి చల్లగా ఉంటుంది.

కొళ్ళమీంచి ముఖందాకొ కప్పుకున్న దుస్పటి పక్కకి తీస్తూనే, పొడుం పట్టు ఎక్కించేడు కాంతయ్య. ఇరవయ్యేళ్ళ ఆ లవా టదిం పొడుంపట్ట ఎక్కించేక బద్దకంగా అలా పడుక్కొని సుఖంగా డబ్బు

, గురించి ఆలోచించసాగేడు. రెండేళ్ళకిందటివరకూ ఆళనికి ఆడవాళ్ళ

• గురించి ఆవిధంగా ఆలోచించడం సుఖంగా ఉండేది. ఇవ్పుడై నా ఆడ

వల్ల చెక్కం 140 వాళ్ళు అతనికి అక్టర్లేకపోలేదు, కొని డబ్బుతో వస్తేనే వాళ్ళతవికి కొవాలి. 'చేచ్చవు6రు థాగోతప్తు రోజులు ఎ తికటీసేం, చవుంరది శెచ్చుకుంటేనే దీపం. వెలిగిస్తాను. లేకపోతే పొమ్మను అంటా గిప్పుడు. కౌంతం గురించి డబ్బు విదిలింపులు పూర్తిగా బంద్‌. చేసేశా డతను,

కొంతసేపు అలా ఆలోచిస్తూ ఉండగా కొంతయ్యకి ఏవో చప్పుళ్ళు వివిపించాయి. అది డబ్బు చస్పుడు కాదు. పెరట్లోంచి కొటోలు ఆ చప్పుడు వస్తోంది. ఆ ఇంట్లో అటువంటి శబ్దాలు అత వెప్పడూ విన్లేదు.

“ప్పలవి6టి చెప్మా ఖ్‌

అనుకొంటూ లేచి పెళటి వరండాలో కెళ్ళి అక్కణ్ణించి నిల విడి చూసి, పనన చెట్టు వీడని హడావిడీ చేస్తున్న మేనల్లుణ్ని “ఏంట్రా చేస్తున్నావ్‌ నత్తిగా? అంటూ కేకవేసి (పళ్నింగేడు కొంతయ్య.

ఆ వననచెట్టుకింద కొంతయ్య ముగ్గురు పిల్లలూ బావగారి వడంగి నవి వైపు కళ్ళన్పగించి చూస్తున్నారు.

తండి వేసిన వశ్చకి, __

“క్పేబ్చిల్సు -? కేబిల్సు 1” అని నమాధానం చెప్పంది సావిత్రీ,

“క్పేవిల్సూ, స్టూల్సు, పీబలూను 1 అవి కాంతయ్య పెద్ద కొడుకు, పవ్నెం డేళ్ళవాడు కేక పేపేడుం

కాంతయ్య రెండో కొడుకు, ఎనిమిదేళ్ళవాడు, తండ్రి గొంతుక వివగావే, అతి సంతోషంగా ముఠంపెట్టి, ఆతి రయ్‌నుని పరిగెట్టు కొచ్చి. తండ్రి కొళ్ళవి కౌగలించుకొని తలెత్తి తండి ముఖంలోకి చూస్తూ నవ్వుతూ ౬*బావ.! బిల్లలు £ బర్లిర్భేస్తున్నాణ్నొన్నా బావా

150 _వివక్కు అవి, అద్భుతమైన ఆనందంతో అమెరికా వెళ్ళివచ్చిన ఆదిమడాసుళ్ళా చెప్పి వెంటనే అర్జంటుగా మళ్ళీ బావదగ్గిరకు పారిపోయి. హడావిళ్లో పడీపోయేడు.

చెట్లు వీడవి అరుగుదగ్గిర దేవదారు. పెట్టెలు చెక్కలు పెక్క లుగా విడిపోయున్నాయి. కొన్నింటికి చ్నితికపట్టడం పూర్తయింది. వాటిలో కొన్ని పచ్చగా పాళావింగారంలా ఉన్నాయి. మరికొన్ని రాగి కలిపిన దింగారంలా ఉన్నాయి. అరుగుమీద ఓ చెక్కం దాపుపెట్టి సత్య మూర్తి చ్యితికపడుళున్నాడు. రాళ్ళమీద కూర్చున్న పిల్లలు చీటికీ మాటికీ లేస్తున్నారు. తుక్కు పోగుచేస్తున్నారు వ బల్లల్ని నిమురు తున్నారు; అదేమి టిదేమి టని ఉళ్నిస్తున్నారు; రంపాన్ని పట్టుకు శిస్పుతున్నారు; పాఫవుతూన్న బల్లచెక్కవైపు దింగారంగా మారు శున్న ఇనుముని చూసినట్టు చూస్తున్నారు.

కాంతయ్య మొదట ఆళ్చర్యపోయేడు । తరవాత సంతోషిం చేడు; ఆ తరవాత కోప్పడ్డాడు

“నాతో ముందు చెప్పొద్దురా ఇ ఆవి మేనల్లుజ్నీ కసి రేడు.

“ఆ తతో చెప్పేను మా వాలొ అన్నాడు సత్యమూ ర్తి

ఎండాకొలం. మధ్యాహ్నం మూడు దాటింది. ఎండ ఇంకా చల్లాళలేదు. సత్యమూర్తి తొడుక్కున్న దిసీము చెమటతో నాగా తడిపి పోయింది. ఫంట్లాం మీద కూడా చెమటవొట్లు ఇంకుతున్నాంయి

“ఎందుకూ అవన్నీ ఇప్పుడు ౩ అన్నాడు కొంతయ్యం

-.. “మాంవతి అల్లుడి _వెజింటూ అన్నాడు సత్యమూ ర్తి

కౌంతయ్య చిరునవ్వు నవ్వేడు. ఆ నవ్వులో అనురాగంతో అభిమానంతో కూడిన సంతోవం కంఠ ఆళతోకూడిన సంతోవం ఎక్కుంవుంది.. అతనా సమయంలో మూర్తీభవించిన “స్వార్ధంాలా

ఇల్లచేక్కం 161 ఉన్నాడు. తదిడ్రిని అ క్షణంలో చూసిన సావితి ఎందుకోగాని జడు ఘకొంది. ఆమెకి ఏదో జ్ఞాపకం వచ్చిన ట్టనిపించింది, ఏదో ఎవరో ' ఎక్కడో?

మర్నాటి ఉదయం పది గంటలకల్లా నాలుగు "'పేవిల్సు, మూడు న్ధూల్ఫూం ఆరు పీటలూ శయా రయేయి. వాటికి చక్కటి రంగుకూడా వస్తానన్నాడు నత్యమూలర్తి. “చూద్దాం” అన్నాడు కాంతయ్య.

పెరట్లో ఆంకా చల్లగా ఉంది దకషీణ౦ నుంచి చ ల్సిగా లి మెల్లగా పీసోందిం దేవదారు సామి, ఇంటికొచ్చిన గొప్ప బంధు పల్లాం "'పెరటివరండాలో, కోభగా షోగ్గా ఆమిరేయి. ఇంట్లో ఉన్నవా గ్ళంకా వాటిని మెరిసే కళ్ళతో చూస్తూన్నారు.. లెక్టదాఖలా అయిపో యఖన హీరోలా సత్యమూర్తి అటూ ఇటూ తిరుగుతున్నాడు. కొత్త రాజువి ఆత్మీయు లంతా చూపుకొన్నట్టు పిల్లలతణ్ని చూసుకొంటూనే, ఈ బిల్ల నాది, ఈ పీట నాది. వీదికాదు నాది; ఆది నీది ఇది నాది అవ్‌ ఓవైపు వాదించు కొంటున్నారు. “వాట్ని ముట్టుకొని అప్పుడే త్య రెప్టేకండి” అంటూ వాళ్ళన్ము కేకలు వేస్తోంది. ఆశపడే మునలివాడు ఆడపిల్లని చూసినట్టు కాంతయ్య ఆ సామగ్రిని (గీడీగా చూస్తున్నాడు.

మథ్యాహ్నం ఆటకి పిల్లలు ముగ్గుర్నీ సివీమాకి తీసుకువెళ్ళా వన్నాడు సత్యమూర్తి. సినీమా అనేసరికి నంతోవపడ్డ చిన్నవాడు, అందలో నే, “నాన్న ఆందరికీ డబ్బు లివ్వడే అంటూ డీలా అయి కోయేడు.

“ఆందరికీ బావే ఆభయం । మరేం భయసడకండి [? అన్నాడు 1త్యమూ ర్తి

మేనల్లుడి జల్లా చూసి కాంతయ్యకి కోసవూ6 ఈ ర్యా కలిగేయి.

158 బుక్కులు “త్రగలెటనప్పుడు నేనూ తగలెట్టాను డబ్బు :” అవి తనవి తాసుసముదా యించుకున్నాడు.

సాయంకొలం సావిత్రీ, ఆమె కమ్ముజ్ళా, బావా సిసీమానుంచి కబుర్లు చెప్పుకొంటో వస్తూంటే దార్లో అందరికీ హో కల్కి వెళ్ళా అనిపించింది. అక్కడికి వెళ్ళేక టిఫిన్‌ తినా లవిపించింది. కూల్‌ ింక్స్‌ తాగాలనిపించింది; ఆ తధువాత వీచి కి వెళ్ళాలనిపించింది, నలుగురూ కూడా ఆడుతూ పాడుతూ కేరుతూ ఇంటి కొచ్చేసరికి ఎవి మిది గంటల రా్యతయింది.

“ఇంత సే సేం చేస్తున్నారా 1” అంటూ వాళ్ళు రాగానే ్నపళ్నిం చేడు, హాల్లో వాలుకుర్చీలో కూర్చొవి డబ్బు ల్లై క్క 'పెడుతూన్న కొంతయ్య-. “బిల్లలే వీ, దిలలేవీ ౩” అంటూ అతని ముగురు పిల్లలూ

ళం లి ళా తు పెరటి వరండాలోకి సరిగెట్టారు. నత్యమూర్తి హోల్మో ఓ కుర్చీలో కూర్చొని జోళ్ళు విష్పుతున్నాడు. పెరట్ల్‌ కి వెళ్ళిన పిల్లలు అంతలో హోలోకి తిరిగి పరిగెటుకొచ్చి “*బల్లలేవి నాన్నా?” అంటూ కాంతయ్యని లి ట్‌ ళా ముగ్గురూ ఒకేసారే ఆడిగేరు, ఇంట్లో చిలక కనిపించకపోతే ,ఇంటీ పిలివి ఆడీగినట్లు.

న! ఖు

ఉజవిగో ; యాఖై రూపాయలు $” అన్నాడు కొంతయ్య చాలా గర్వంగాం

పిల్లలు నివ్వెర పోయేరు.

లో

“పష్టంపీ(.? ఏం టయింది ? ౯

“ఆమ్మేసేను”

“ఆఅమ్మేసేవా ? ః $ అంటూ పిల్లలు సగలవి శోకంతో అర చేరు

“హాయిగా చక్కంగా అమ్మీ సేన” అన్నాడు కాంతయ్య.

విల్లచెక్కం $68

పిల్లల ముఖాల్లో హాయిలేదు, కత్తి వేస్తే నెత్తురుచుక్క లేదు. సావిత్రి పిచ్చిపిల్లలా విలబడిపోయింది. పెద్దవాడు ఏమీ అర్థంకాని వాళ్ళా అటూ ఇటూ చూస్తూ నిలదిడి పోయాడు. చిన్నవాడు కళ్ళనిండా వీళ్ళతో నిలబడి అ తరువాత అమ్మదగ్గిర క్కాబోలు ఏడవడావి క్కొ.టోలు లోనికి వెళ్ళిపోయేడు, కొళ్ళు నేలకి వేసి కొడుతూ చస్పుడు చేస్తూ.

సత్యమూర్తి, “ఎంతలాభం; అయితే? అని తియ్యటి కంఠంతో అడిగేడు.

ఓ పది రూపాయిలు లెక్కల పెట్టి వేరుగా తీసి వాటివి కుడిచేత్తో పట్టుకొని,

“పీ కావలిస్తే ఇదిగో పది రూపాయలు కట్నం, అది నీకు లాభం” అన్నాడు కాంతయ్య- మేనల్లుడికి ఒక్క. వది రూపాయిల నోటు యిన్వడంకంటే పది ఒకరూపాయి నోట్లు ఇవ్వడం బావుంటుం దవీ, దర్జాగా ఉంటుందవీ ముందే నిర్ణయించుకున్నాడు కొంతయ్య-

“వా కూలి నాకు .” అని ఏదో అనబోయేడు సత్యమూర్తి.

“వ్లీక్సు క్రూలి మాతం ఇవ్వాలంకే అయిదు రూపాయలే ఆది అన్నాడు కాంతయ్య, ఆంతకుముందే ఆ నంగతి ఆలోచించిన వాళ్ళా.

“మరై తే పదెదుంకు ౯

“డ్టింద్రుకోరా 1 ఆది నా సంతోషం” అన్నాడు కొంతయ్య.

“వా పేర్చెప్పి పిల్లలికి మిఠాయి కొనీ” అన్నాడు సత్యమూర్తి.

“నువ్వేం చెయ్యమంపే ఆడదేచేస్తాను. నీ డబ్బు కొని నాది కాదు” అన్నాడు కాంతయ్య ఆ పదినోట్లూ మిగతా నోట్లలో కలి'పేస్తూ.

సత్యమూ ర్తి కుర్చీలోంచి లేచి నిల్చున్నాడు. విద్యుత్కా-ంతిలో [1

క5క ముక్కు-ణ

అతని నవ్వు ముఠం వింతగా కౌళించింది. “మ్రా(వయ్యా” అని

జప ొ అని చూసేడు కాంతయ్య-

“పక్కల ఖరీదు __వీ వకొరం__ప న్నె ౦ డూ పాయలు. అందులోకూడా కొంతలాభం ఉంది.”

“ఉంది” అన్నాడు కాంతయ్యం

“అదలా ఉణ్నీ, అది లెక్టలోకి తీసుకోను. పన్నెండ్రూపా యలు పోగా, నా కూలి ఆయిదురూపాయలు, మేకులు ముప్పావలా, మొత్తం పదిహేడు ముప్పానలా పోతే మువృయ్‌ రెండూ పాయల పావలాలాభం కొశ్హేశావు మా౯వా€ :'” అన్నాడు సత్యమూర్తి

నక్క వికవిక నవ్వివట్టు నవ్వేడు కొంతయ్య.

ఆమ్హా(వాల ఆలాళం ఏంటో తెలుసా ొ అని అడిగేడు నత్య మూర్తి,

“త్రెలివై నవాడివి, చెన్ను : చెప్పు ! అన్నాడు కాంతయ్య.

క్‌న్లా కన్హ వే సీలాభం కొదా మా/వా(? అన్నాడు నత్య మూరి,

!

“పద పద, కొళ్ళు కడుక్కో, ఒహడుసన్దపోతేనే ఇంకొకడికి లాభం” అంటూ లేచేడు కౌంతయ్య.

“కన్న పడవాడు నవపోతేనే మిగత వా శకి లాభాలు

న్‌ వ! ళు

అన్నాడు నత్యమూ ర్త

“కష్టపడ్తందుకు అలిసిపోయేవు. కాస్త లోంచేసి పడుకుందువు గావ” అన్నాడు నవ్వుకొంటూ నట్టింటివై పు నడుస్తున్న కొంతయ్య.

సావిత్రి అంతసేపూ తంగ్రివైసే. చూస్తూ నిల్చుంది, తంగ

దిల్లచెక్కం ॥0ర్‌ నవ్వూ ఆతనివాటం చూస్తూండగా, అంతవరకూ జి ప్తికి దొరకని వివ యం ఆమె కప్పుడు టక్కున గుర్తుకొచ్చింది,

ఆదొక ఇంగ్రీషు సినీమా. రెండేళ్ళ కిందట చూసిందామెం అదొక "ఘోరమైన కథ. అందులో మంచివాళ్ళవి మందు పెట్టి చంపేసి, ఆ శవాల్లో దుర్మార్గులు ప్రవేశించి, ఆ శవాల్ని ఆ విధంగా బితికించి, నానా భీభత్సం చేస్తారు. అ బికికిన శవాలు మంచివారిగా కనిపిస్తూనే నానా ఘోరాలూ చేసేస్తాయి. అమాయకంగా ఉండే భర్త ఆలానే కవి పిస్తూ భార్యని విడ్డిమీంచి ఏట్లోకి తో సేస్తాడు. పత్మివతైన ఆడమనిషి అలాగే నటిస్తూ భర్తని పొయ్యిలో పెట్టి కాల్చేస్తుంది. తండ్రి, వాత్స ల్యంతో ఉంటున్నశ్లే ఉంటూ కూతురి గొంతు పిసికేస్తాడు. ఇంటిల్లి పాదినీ పెంచి పెద్దచేసిన ముసలినొఖరు ఇంటిల్లిపాదినీ చంపేసి ఇన ప్పెన్లై తెరుస్తాడు. స్నేహితుడు స్నెహంగానే కనిపిస్తూ స్నేహితుడ్ని హతమారుస్తాడు. స్వాములవారు, పరమ సాత్తికంగా ఉంటూనే భక్తుల్ని భుజించేస్తాడు. ఆ సినిమా కథలోవి లోకంలో మంచివాళ్ళకి వఐతుకులేదు. పాములు మనుషులుగా మారి విషానికి నీతివూత పూసి మాయకి తళుకురంగులు వేసి నూననలోకొన్ని మాపేస్తున్నట్టుగా చూసించేరు. ఆ సిసీమాలో, ఆ లోకంలో అదంకా వాన డబ్బు డబ్బు డబ్బుకోనం చేసేరు; అన్ని ఘోరాలూ వాళ్ళ అందుకోనమే చేపేరు. ఆ సిసీమా జ్ఞాపకం వచ్చినప్పుడల్లా సావిషతికి భయం వేస్తుంది; విద పట్టదు; హడలెత్తిపోయి ఆలా కదల కుండా పడుక్కుం టుందిం

ఇప్పు డామెక్‌ తన నాన్న...

నాన్న కౌ డితను । నాన్నకాడు ।: దొంగ నాన్న: దుష్టుడు (వవేశించిన నాన్నశవం : । హమ్మృ్మయ్యో హమ్మయ్యో । నాన్న మా మంచినాన్న ఏమైపోయేడు ₹?? నాన్న 1వాన్నా ! | నాన్నా .

156 బుక్కులు

పూల కళ్ళనుకొని మించి ద గ్గి రగా వెళ్ళి పాముకళ్ళవి

తెలుసుకున్న పొవురా పిట్టలా సావిత్రీ వజనజ వణికిపోతూ నిలబడి పోయింది.

ఆ నమయంలో సత్యమూ ర్తికూడా చిన్న పెంకి ఆలోచనలో ఉన్నాకూడా మా(వయ్యాలా ఉంపేనే తనకి మంచిదేమోననే ఆలోచన ఆతన్లో మెదిలింది; అశని ముఖంలో ఆతిచిన్న దుష్టునవ్వు అటూ ఇటూ పాకింది. ఆలా ఆలోచిస్తూ మరదలి వివర్షవదనం చూసేసరికి ఆతనికి తెలవొచ్చిన ట్రయిందిం -

“ఏం సావ్మిత్రీ ? ఏంవిం టలా చూస్తున్నావు ఇ ఏవిం టయిందిళో ఆంటూ ఆమెవైపు నడిచే డతను. "

“బ్రావకూడా పాము పవేశించిన బావళవం కాదుకద 1 అవి ఎందుచేతనో అనుకొంటూ భయపడ్డ సావి్యతి గజగజా వణీకిందిం

ఆ ర్మాతీ జాలిగా ఆతి జాలిగా భగవంతుణ్ని ప్రార్థించి నిద పోయింది సొవ్వితి. భగవంతు డామె ప్రార్ధన వింటూ విద్రపోయేడో లేక న్యిదలో ఆమె (ప్రార్థన వినలేకపోయేడో అమెకి తెలియబేదుం గ్‌

తలువుగొక్లెం ంం వైడీ, రాజూ __ రెండూ తీసేస్తే మనిషే మిగుల్తాడు. లేక, మిగలనే మిగలడా ? ఏమో ?, శి ళీ భి ళీ పె(డాజు కళ్ళతెరిచి, చీకట్లో కళ్ళ చిట్లించి, కెవ్వున కేకలేసి నలు ళా న! ఏడ్చినప్పటికి తెల్లవారుగూమున నరిగ్గా వాలుగ్గంటలయింది. రోడ్లువార చెట్టుకింద పడుకున్న ముష్టి దంపతుల్లో, భర్తకంకె ! లబ నే లొ కీ కార్య ముందుగా లేచి, కాలవ్వారకి వెళ్ళేసరికి, అక్కడ కొనాకింద వైడ్రాజా ఎడ్చేఏడుపు ఆమెకి వినిపించింది; ఆవెంటనే దగ్గరగా వెళ్ళి చూస్తే, పైడాజు ఆమెకి కనిపించేడు. పై(డ్రాజునిచూపి అమె “ఎవరు వీవు ? సీ పేళమి ? నీ తలిదంగడ్రు లెవరు ? నీ విట్లు వగచుటకు కతం నేమి ₹, అంటూ (ప్రశ్నించ లేదు. జవాబు చెప్పే పరిస్థితిలో లేడు

$58 ముక్కులు

వై(డ్రాజు, అతను పుట్టి మహా అయుంపే ఓ గంట సేపు ఆయుం టుంది అప్పటికీ,

బాలుడు మాతం వాలార్కుళ్ళా ఉన్నాడు.

భార్య వెంటనే వెళ్ళి భర్తతో నంపతించింది :

ముష్టిళర్త, “భలే, బాగుందిలే ః బలే ఐలే :” అన్నాడు,

ఆ “*దంపళుల అలీష్టానుసారం పై(డ్రాజు, కుళ్ళు కాలవ్వార నుంచి రోడ్డుమీది చెట్టు కిందకి పమోవన్‌ పొందేడు.

మాననమాథక్రుడై న ప్రైడ్రాజు నంఘంలోకి ఆ విధంగా దిగేడు. ఈలుపు గొళ్ళాళ్లో దిగలేదు.

క్యురవాడికి (వమోషన్‌ వచ్చిన వెంటనే పేరు రాలేదు. ఓ ఏడానీపాటు పొబేషన్‌ పిరియళ్లో ఉన్నాడు. ఆ ఏడాదిలోనూ ముష్టి దంపతులకి దళ తిరిగింది.

వాళ్ళు, ముందు, పై(డ్రాజుకి కాలో చెయ్యో విరిచేదాం అను కున్నారు. బాలుడి దీవావస్థ చూపించి భిక్షం ఎక్కువ లాగవచ్చునవి వాళ్ళ అభిపాయ పడ్డారు. పిల్లడు లక్షణంగా కళకల్లి డుళూండడం చూసీ అఆ ఘోరమైన [పయళ్నానికి కొన్నాళ్ళు వాయిదా వేసి, ఆ తర వాత ఆ విరుప్పుడు పపయత్నం పూర్తిగా విరమించుకున్నారు. ఎందుచేత నంపే__

వాళ్ళకీ పెడాజు రాకతో రాజయోగం పట్టింది. వాళ్ళ బతు కులో వాళ్ళకి నాలుగేండ్ల పాటు వింగారు సంటలు పండేయిం వాళ్ళకి? ఎక్కండికెశ్తే అక్కడే ముష్టి ! కాటకం తరవాత వర్షాలు కరిసినట్టి యింది వాళ్ళకి. ఆ దంపతురేకాని పండితులై తే । వాళ్ళ “వై(ఢడాజు”క బదులు బువ్యళ్ళంగడని పేరు పెట్టుకొనుందురు పె్యడాజుకి.

క్కురవాడు దొరికిన ఏడాదికి వాణ్ని సింహాచలం తీసుకువెళ్ళి,

శలుపుగొ శ్లెం కిక పుట్టుజుత్తులు శీయించి, వాడు తమపాలిట బంగారపు రాజు కా బట్టి వాడికి ప్యైడాజని పేరు పెట్టుకున్నారు ముష్టి దంపతులు.

ఏడాదగయి౦ది. రెండు, మూడు, నాలుగేళ్ళయింది. ఆ దంపతుల దళ పంచకళ్యాణీ గ్యురంలా పరిగెట్టింది, నాలుగేళ్ళు గడిచి అయిదోఏడు (సవేశించింది. అంతలో, వాళ్ళమీద మబ్బులేవి ప్క్వ్య్వా పడింది; వాళ్ళ రాజయోగానికి (బేపపడిందిం

భగవంతుడే ఆదిలితువు,

ఆదివిద్యల్లో యాచన ఒకటి.

ఆలాగే, ఆ విద్యల్లో దొంగతనం ఇ౦కొకటి. దొంగతనం జరగడంవల్లనే విష్ణుమూర్తి వారు భూమ్మీదికి దిగడమే కొకుండా చేపగా మారి గంగలోకి దిగవలసివచ్చింది. అప్పట్నించీకూడా భూమ్మీడ మనిషికి ముఖ్యమైన పనుల్లో

మొదటిది ? దొంగతనం చేయడం ? "

"రెండవది : దొంగల్ని వట్టుకు శిమీంచడం ;

మవిషి జీవితమూ మానవ చరితా రెండూ అందులో ఉన్నాయి.

మానవులంతా నమానులు, ఎందుచేత నంళకే, మానవులంకా దుస్తులే ।; మహారాజు మత్సరగస్తుడై తే, కూలివాబ్ళు మత్సర్యగస్తు రెందరు లేరు ? । రారాజులు దొంగలై తే, ముష్టిదొంగలు ఊర౦తొ గేశంవిండా ఉన్నారే ! అందుచేత (సామ్యవాదం తగదు తగదు! మానవులు సమానులుగా ఉండవలసిన అవసరంలేదు.

పైడొజువల్ల కలిగిన సిరివల్ల, కలిగిన పొగరువల్ల చిందులు శొక్కే ముష్టి దంపతుల్ని చూసి, వేరొక దంపతులు చాలా అసూయ పడ్డారు. అసూయపడి వాళ్ళొక మాంచి రొతి ముహూర్తం చూపి వైడాజువి ఎత్తుకుపోయేరు,

180 ముక్కులు దాన్లో 'పైడాజుకి జీవితంలో ఇంకొక వింతఘట్టం (ప్రారంథ మయింది.

'పై(డాజువి ఎత్తుకుపోయిన దంపతులు, చాలా విచ్శితమైన దంప తులు, వారిలో భ ర్తకి భార్య విజంగా అర్దాంగేం ఆమె ఆతన్లో సరిగ్గా నగావికి నగం న్మూకం ఉండేది; ఆతను సింహం ఐతే అమె గుంట నక్క, ఆతను గండు పిల్లి ఆయితే అమె చుంచెలక, ఆతము ఎలకవీ నక్కను నమ్మిన సిల్లీ సింహం, ఆతను రాజే ఆయితే ఆమె ఆతణ్ని (ప్రేమించే పరిచారిక. అతమ అందానికి యముడే అయితే, ఆమె యమదూతిక. ఆతను కొలిన ఇనుము రంగులో ఉంటే, ఆమె నూనెరాపిన మినుమురంగులో ఉండేది. ఒకర్నొకరు వాళ్ళు చాలా గాఢంగా అమితంగా (సేమించుకొనేవారు. లైలా మజ్నూలైనానరే వాళ్ళ యేమని చూసి అఆసూయపడి చావాలన్నమాటి.

ప్రైడాజు తన ముష్టి మాకా పితరుల గురించి మొదట్లో రెండు మూడు వారాల పాటు బెంగ పెన్లుసుకున్నాడు. కాన, ఆతని నూళన జీవితం ఆతవికి చాలా వింతగా తోచింది. త్వరలోనే ఆ జీవితం అత వికి అమితమైన ఉక్సాహమిచ్చింది.

కొత్త తలిదం(డులు తాము కొత్తగా శెచ్చుకున్న కొడి క్కి పూర్తిగా గుండు చేయించి నుదుటిమీద ఓ వాత పెట్టి, కళ్ళ కొనల్ని రెండు వాతలుపెట్టి ఆతని రూపు కొంతమట్టుకు మార్చరు. ఆంతమంచి చక్కని విల్లింగువి ఆంతకం'బె డామేజీ చెయ్యడావికి వాళ్ళక్కూడా మనసుకి కష్ట మనిపించిది.

వాతలు మావిన తరువాత పిల్లణ్నీ తీసుకొని కొ _త్తదంపతులు ఊరిమీదకి ముష్టికి బయల్లే రేరు. కొంతదూరం వెళ్లే! తండ్రి, తల్లీ కొడుకులో విడిపోయి, వేరుగా యాచించుకోడం మొదలు పెక్లేడు, ఈండ్రికి రెండు మూ్య్చూ ఇళ్లకి వెనగ్గా, కొడుకు చెయ్యి పట్టు కొని

తలుపుగొ శ్లం కర్ర! నడుస్తూ, తండ్రిని దృష్టి పథంలో ఉంచుకొని ఇంటింటికీ వెళ్ళి యాచి వాట్‌ టబ ళం స్తోంది కల్లి. వగలు పది గంటలు దాటింది, సూర్యుడు ళలగభగ మండు తున్నాడు. తల్లీ తండ్రీ కొడుకులు. కుటుంవిం యావత్తూ ఓ కూలి వాడలో యాచించుకొంటూ వెళ్తున్నారు, వాళ్ళకి గింజలు నరిగ్గా పడ్డం లేదు, అందుగురించి కొత్త తలిదండ్రులు ఖెంగపెట్టుకోకపోడం గమ వించేడు పెడాజుం ! నెమ్మదిగా కుడికాలు ఈడుస్తూ వడుస్తున్నాడు తండ్రి. యాచించే టప్పుడు అతనలాగే నడిచేవాడు. కల్లి, “అమ్మాః లచ్చిం తల్లీ” ఉి ళా అంటూ గుమ్మాల దగ్గర కేకలేస్తూ వడుస్తోంది. పై(డ్రాజూ దిక్కులు ళా అత అబీ కూ చూస్తూ తల్లి వెనక నడుసున్నాడు. మాన్‌ ళు ఖాత అంతలో, రెండిళ్ళ అవళల ఓ కమ్మల గుడివెలోకి తన కొత్త ఈంషడ్రి దూరడం కని పెళేడు పెథడ్రాజు, తండ్రి అలా దూరంగానే, తల్తి ది ల ఉం గబిగవా ఆ ఇంటివద్దకు కొడుకుని తీసుకు నడిచి, “అమ్మాః లచ్చిం తలీః విచ్చివంయ్మా, లచ్చింతల్లిః?” అంటూ క్రేకలువేస్తూ నిలబడింది. ళా స! అజ ఆ గుడిపెలోకి అలా చూస్తూ విలదడిపోయేడు పైడ్షాజు, ఆక్కడ నడవఆవతల మట్టిగోడలకొక గుమ్ముం ఆ గుమ్మానికి రండు మూసిన తలుపులు. ఆ తలుపులకొక గ్‌న్రెం, ఆ గొళ్ళానికొక చిరకప్పా ఉన్నాయి. ఆ తాళంకప్పవి టుపుక్కుఫ విరగ్గొట్టి, ఆ గొశ్లెం టక్కున తీపి, ఆ తలుపులు ఓరగా తెరిచి, చరచరా వీధిలోకి వెళ్ళిపోయేడు తండ్రి. వెళ్ళిపోయి, పాతిగ్గజాల దూరంలో మరో ఇంటి దగ్గర ముష్షికోసం విలదిడ్తాడు. జ చి ణి “గదిలో కెల్లి గివ్నెలొట్టుకురాః:” అని 'పై్యడాజుకు పురమాయిం చింది కొత్త తల్లీ, పె్యఢడ్రాజుకీ మొదట ఏమీ ఆర్తంకాలేదు. ఆ తరవాత జా చక ఠి [19)

102 మిక్కు.ల

బోధపడింది.

ఆంరకుముందు రెండు నెలలపాటు కుురవాడికి (_ెయినింగు ఇచ్చి ఉంచేరు వాళ్ళు. తను తలుపులులేని గుడిపెముందు నిలదిడ్డం, లోనికి వెళ్ళమనడ్య, గిన్నెలు పట్టుకు రమ్మనడం, ప్రైడ్రాజు లోనికి వెళ్ళి ఆవి తేవడం, తెచ్చి తల్లి జోలిలో వాటివి పడేయడం __

ఆ విధంగా శికణ ఇచ్చి ఉంచేరు. _

అందుచేత, తల్లి ఆజ్జకి మొదట ఆశ్చర్యవడినప్పటీకీ, ఆమె ముఖంలోకి చూపి, గబగబ గదిలోకి వెళ్ళేడు పెడ్రాజు,

గొశ్తెం తీసి, తలుపులు తెరిచిచూ'స్తే వాటివెనక ఏముంటుందో వివరంగా, ఆ రోజున తన వళ్ళంకా పులకరించగా, చూపేడు పై(డ్రాజు, అతని లేత మనసులో అ దృశ్యం అఆతవి- నుదుటిమీద మచ్చలాగే, ముద్రించుకుపోయింది. ఏ మూసిన తలుపు గొశ్లెం చూసినప్పటికీ దావి వెనక ఉండే కాంతినీ సౌభ్యాన్నీ నంసదనీ ఊహించుకొని అలనాటి తన తొలిఅనుభూతి మళ్ళీ మళ్ళీ పొందుతూ వచ్చేడు అతను చొలా కాలం,

ఆదొక కూలివాడి గుడిసె, లోపల నల్లటి మట్టిగోడల్ని తెల్లటి సున్నపు చుక్కలు ముక్యాలు మెరిసినట్టు మెరుస్తున్నాయి. వైట ఎంతో ఎండగా ఉంటే ఆ మిద్దెగదిలో ఎంతో చల్లగా వుంది. ఆందులో ఓ వార ఓ నులకమరీచంమీద ఓ మెత్తని టొంతొకటి పరచీ వుంది. ఆ మంచం (పక్క ఓ పెద్ద నల్లటి పెట్టాకటుంది. నిద్రపోతోన్న వెరి గేదెలా వుంది అది. గోడని గూట్లో అమ్మవారి బొమొగ్తుకటుంద్నీ నిండా నీరుంది కాబోలు, ఓ నల్లనికుండ ఓ వార చల్లని తల్లిలా కూర్చుంది, దావి పిల్లల్లా దాని పక్కనే రెండు కంచుగిన్నెలు. తళతళ

కఠలుపుగొ శ్లెం 1జి

లాడ్డూ చెంపా చెంపా రాసుకొంటూ కూర్చున్నాయి. ఆ పూరి గుడీ పెలో ఆ మిచ్దెగది ఆ సమయంలో వైఢడ్రాజు కంటికి చిరున్వర్గంలా కని పించింది. చల్లగా హాయిగా ఎంతో (పశాంతంగా కనిపించే ఆ గదిలో ఆ మంచంమీది బొంతమీద కల్లి కడుపులో పిల్ల పడుకున్నట్లు హాయిగా స! కళ్ళు మూసుకు పడుకో వాలవిపించిం దతనికి దగ్గరగా వెళ్ళి ఆ బొంత ఠన లేతచేత్తో తాకిచూ సేడతను.

పైనుంచి, “బేగిరాా* అవి తల్లి వేసిన కేక వినిపించగానే, వై(డాజు అ మంచ దగ్గరనుండి గిన్నెలవైపు పరిగెట్టి పిల్ల కంచు గిన్నెలు రెండూ పట్టుకొవి, గబగబ బైటకి వచ్చేడు. జోలి విప్పి విల్చుంది తల్లి. పై(డ్రాజు ఆ గిన్నెలు జోలిలో పడేయగానే కురవాడి చెయ్యి పట్టుకొని చల్లగా నడుచుకొంటూ తిరిగి యథ్యాపకారం యాచన యాత మొదలుపెటింది కలి.

సా! న!

ఆ దంపతులు ముష్టిముసుగులో దొంగళనం చేసేవారు, వాళ్ళు దొంగ దంపతులు.

॥ జీవితం వాళ్ళతో 'చాలా కొడితొక్కిడిగా గడిచింది వైడ్రాజుకీ. తలుపుగొ నెం చూస్తే చాలు అతని వళ్ళంతా పులకరింపులో నిండి పోయేది.

అయితే, వాళ్ళతో ఆ జీవిశంలో కష్టాలు చవిచూడకటోలేదు.

ఓ రోజు ర్యాతి పదిగంటలకి “సివిల్‌ ఐ టల పోలీసోబ్ళ” వచ్చేరు. వాళ్ళు దొంగ తండ్రిని పిల్చి తీసుకుపోయేరు. రెండు రోజుల తరవాత, దొంగతల్లి పైటడాజాని ఏదో పెద్ద చీకటి ఇంటికి తీసుకు వెళ్ళింది. సాయంకాలందాకా ఇద్దరూ చెట్టుకింద పడిగాపులు కాసేరు. సాయంకాలం అవవిచ్చి, కుపాకులు వట్టిన తిజర్వు పోలీసులు దౌంగ

క44 బుక్కులు?

తండ్రిని ఎక్కడికో తీసుకుపోయేరు.

*వ్రక్రిడ్తికీ?ో

జడ్పెర్పుల్రుకి

“ఆంటే, అదేటదికొ

4 ప్పీక్ట ట్రి గొయ్యి.”

“ఆశ్లెపుళ్ల?”

“రిజిర్వోళ్లు, ”

ఆఅయేటయి?ొ

“క్రపాకులుం”

“ఏటి దేస్తాయి?”

జప్టీల్తాయిలొ

“ఆయ్య మరైతే రాడా

“రాడు మూన్నెల్లు.”

ోోప్ట్వ్యభగ

“దొంగలు దొర్కిపోతే అంతే;”

దొంగలు దొరక్కూడదని ఆ రోజున పాఠం నేర్చుకున్నాడు వె(గాజుం

ఆది జరిగిన ఏడేళ్ళకి,

దొంగ దొరికిపోతే ఎంత ఘోరమైనా ఇరగవచ్చునని బాగా తెలి పొచ్చింది వై(డ్రాజుకి. _ మఢ్యాహ్నంం

మండు పెండ.

పన్నెండు గంటలు,

ప్లీడర్లు పార్టీలని తినేపివట్టు, పోలీసులు (వజల్ని తినేసినట్టు,

తలుపుగొ క్లెం ట్‌ జడ్జీలు న్యాయాన్ని తినేపినట్టు సూర్యుడు అ రోజున (ప్రపంచాన్ని తినే స్తున్నాడు.

వైతొజుకి ఆ రోజున పన్నెండేబ్ళ వెళశ్ళేయి. పీతలాగా చురుగ్గా మిరపకాయలా ఉన్నాడు. అప్పటికి ఒక్కసారి మూ్యూతం కో ర్జు లో వార్నింగు పొందేడు.

మధ్యాహ్నం.

వతివార్నీ ఆ పన్నెండు గంటలు పట్టుకు తినేస్తున్నాయి, గాలి దుమ్మూదుమారంగా వీస్తోంది. దొంగతంగడి ఓ కూలివాడి ఇంటీిగొశ్లెం విరగ్గొట్టి హడావిడీగా థైటికీ వెళ్ళిపోయేడు.

దొంగళల్లి ఆ ఇంటివైపు గబగవా నడిచి వెళ్ళి నడవ లో విర్చుంది. దొంగ కొడుకు కూలివాడి గదిలోకి వెళ్ళి రెండు చెంబులు పట్టుకువచ్చి, తల్లి జోలిలో వడ వేసేడు. జోలితో తల్లి బైటకు వచ్చి నాలుగు ఆడుగులు వేసింది పై(డ్రాజు ఇంకొ నడవలోంచి లైటకి రాలేదు.

అంతలో, ఎవరో *దొంగ: దొంగ!” అవి కేకలేసేరు. ఆ కేక 'మెరుప్పలా మెరిసింది, పిడుగులా పడింది.

జోలెలో చెంబులతో పోతోన్న దొంగ తల్లివి ఎవరో వచ్చి యముళ్ళా సట్టుకున్నాడు, ఆ యముడు పదియముళ్ళయే హడావిడిలో వైడ్రాజు వీధిలోకి జారుకోగానే ఆ సది యముజ్ళా వందనముందయేరు.

వైెఢడాజు ఓ సారి ఓ వె్యరికుక్కవి చూసేడు. నాలిక జాచు కొవి, వెరిచూపుతో చొవుచూపుతో అ నెరికుక్కు భయంకరంగా పంది, “వెరికుక్క! వెగరికుక్కః:*, అవి ఎవరో ఆరిచేరు. ఆ కేక వినగానే పాకల్లోంచి పాటకపుజనం, రాళ్ళతో కరలతో కళ్ళనిండా కోపంతో, గుహల్లోంచి. సేవలు దిగినట్టు దిగేరు.. మవిషి (ప్రాణానికి

న! ముక్కులు మవహోవాని కలిగించే ఆ వెెరికుక్కని వాళ్ళంతా తరిమి తరిమి కొట్టి కొట్టి నెళ్తురు కక్కించి చంపినప్పుడు పైడ్రాజ భయపడలేదు, అన హి్యించుకోలేదు, కోపించలేదు. తనుకూడా ఆ వెరికుక్కు మీదకి ఓ చిన్న రాయి విసిరేడు, కొని, మనిషి కష్టాన్ని దోచుకావే దొంగని అదేవిధంగా, వెరికుక్కని కొట్టినట్టు, వాళ్ళంతా ఈ వ కళ్ళముందు కొడుతూంటే ఆతను గజగజలాడేడు. చిల్లరపాముని వాకిట్లో నిర్ష యగా మనువులు కొడుతూంటే, వారిట కాలవ కన్నంలోంచి పిల్ల తాచు ఆ దృశ్యం చూసినట్టు, అతను జనాన్ని ఆతిలభయంతోనూ పరను దుర్మార్గంగానూ చూసేడు. వాళ్ళంత విర్ణయగా ఉండడం చూసి అతను సహించలేకపోయేడు. వాళ్ళందర్నీ కౌటువేసి చంపుదాం అన్నంత కోపం వచ్చిందతనికి, వాళ్ళందర్నీ పగతో, చల్లారవి పగతో చూపే డతను. నహాయం చేయలేక, ఆ దృశ్యం చూడలేక, కుతకుత కన్నీరు కారుస్తూ అతను దొంగ తండి వెనక నడుచుకు వెళ్ళిపోయేడు.

ఆ దెబ్బలకు అ మర్నాడు అ దొంగళల్లి ఆసుపథిలో పాణాల విడిచింది. ఆమె గడిపిన ఆ ఎలక జీవితంలో దై న్యంలేక పోలేదు. కొని, అ దైన్యం అ నమయంలో ఎవరూ చూడకపోడం న్యాయమో అన్యాయ మో భగవంతుడికి తెలియాలి.

కావి, వైఢడాజు మాతం అటువంటి (ఆ)న్యాయాన్ని తమించ లేకపోయేడు. ఏ అన్యాయాలు ఏ దుర్శార్గాలకి దారితీస్తాయో, ఏ దుర్శా ర్ధాలు ఏ సరమ 'ఘోరాలకి దారితీస్తాయో, నంఘంలో ఏ మనషి ఏయే పరిస్థితుల్లో ఏయే విజాలుగా ఎందుకు న ర్తిపాడో అతను ఊహించుకో లేదు కౌని, కొన్నాళ్ళకి, కొ న్నేళ్ళకి తన దొంగతల్లికి జరిగిన అన్యా యం ఏమిటో ఆతను తెలుసుకున్నాడు.

-... వెలకా పిల్లీ పణజయం ఎలక జీవితం ఆంతమవడంతో అంత

శలపుగొశ్తెం న! మయింది. దొంగ తండ్రి ఇంక ఎలకనిగాని పిల్లినికాని నమ్మలేదు. తెచ్చుకోలేదు. దొంగ కొడుకు ఆతనికి చేతికి అందివచ్చి తయారు పూర్తయి పిద్దంగా వున్నాడు, కొడుకు నహాయంతో జీవితం చల్లి చల్లగా వెళ్ళబుచ్చుతున్నాడు దొంగతరడి,

నేలమీద ఇళ్ళబేరం కంటె నీటిమీద ఓడలబేరం ఎక్కువ లాభ సాటిగా ఉందని ఆనుభనంమీద తెలుసుకొని, ఊర్లోంచి హార్శర్లోకి వైఢడ్రాజో తన సాహనరంగాన్ని మా ర్చేడు. అక్కణ్నించి అతను తెచ్చే నరుకులు దొంగతండ్రి అమ్మి డబ్బు చేసేవాడు, ఆ డబ్బు తోడుదొంగ లిద్దరూ, తాగుడుకీ సినీమాలకీ జూదావికీ ఖర్చు చేసుకొనేవారు. పైథ్రా జుకీ పద్దెనిమిదో ఏడు రాగానే ఆతణ్ని (సణయ జీవితావిక్కాడా కొంత డబ్బు ఖర్చు చేసుకోనిచ్చేవాడు తండ్రి.

చిన్ననాడెస్పృశో ఒకమారు కోర్టుకి తీసుకువెళ్ళి అక్కడ అతని కొక వార్నింగు యిప్పించడం తప్పి, టై(డాజుని భగవంతుడు ఎంత వీచానికి దిగజార్చినప్పటికీ, కోర్టుకి వె శ్ళే పాపానిగ్గాని, పాపాలకి ప్రాయశ్చిత్తం పొండే కష్టానిగ్గాని పాల్పడజేయలేదు. ఆ విధ౦గా కేముడతణ్ని కాపాడుకొంటూ వచ్చేడనే చెప్పాలి.

కావి, అక్కడ కోర్డులో ఒకసారి దొంగతంగడ్రి ఇరుక్కుపోయి ఎలా కొట్టుకుపోయేడో కళ్ళారా చూపేనరికి_. (బ్రీపతచం జీవితం. ఇటు వంటి విషయాల గురించి ఆలోచించవలపిన అవసరం వున్నదవి గ్రహించేడు పైడ్రాజు, మానవనంఘంలో నేరస్టుల్ని పశ్లేవారు మాన వత్వం మర్చిపోతారనే విషయం ఆతవికి అర్ధం కాకపోయినా, అను ళవం అయింది. ఆలాగే మానవ న౦ంఘంలో న్యాయనిర్హేతలు కూడా మానవత్వాన్ని కోల్పోతారనే విషయం ఆకవికీ ఇంకా ఆర్భమూకాలేదు, అనుభవంలోకి రామాలేదు.

108 ముక్కులు

ఏ దేశంలో వైనాసరే ఎక్కడైనానరే ఏ ఖుషీకుర్చీల్లో ఎత గంభీరంగా ఉండ(వయత్నించినానరే నునుమె త్తవి పులుల్లా ఉంటారు, అందమైన తోడేళ్ళలా వుంటారు, లేదా దుక్కబలిసిన గుంటనక్కంల్లా వుంటా6 తప్ప జడ్డీలెవరూ దయగల మనుషుల్లా వుండరు (అనిన్ని); ఏ దేశంలో ఎక్కడికి వెళ్లి చూసినాసర, సరనరలాడే. తాచులాగో పడ గెత్తిన నాగులాగో లేక తోకమీద నిలబడ్‌ వడిచే జెరిపోకులాగో ఉ౦టాడే తస్ప ఏ ప్లీడరూ కూడా మనిషిలా మ్యాతం ఉండడు ఉండడు ఛస్తే వుండడు (ఆనిన్ని); ఏ దేశంలో ఏ మారుమూల ఏ కోర్టుకి వెళ్ళి చూసినప్పటికీ అక్కడ కనిపించే పోలీసులూ దిరటోతులూ గుమాస్తాలూ ఆంతా కూడా పీడించడానీకి యముడు వంపిన స్పెషల్‌ చెపు పిశాచాల్లా ఉంటా6 తప్ప మనుమ్యుల్లా కనిపించరు, మనుషుల్లా (భ్రవర్తించరు (అవిన్ని); ఏ దేశంలోనైనా సరే ఎంత మంచి ఉన్నత న్యాయస్థాన మైనాన౮ దాని అవరణలో ఎంత మంచి పూలమొక్కలు పెంచినా వాటిని విషప్పస్పాలు తస్ప వేంమీ వికసించవు (అనిన్నిి; అక్కడ ఎంత మంచి చెట్టు ఎంత బాగా ఎదిగినప్పటికీ ఆది ఆకొక నాలికగాగల వింత రాత్షసిలా ఉంటుంది తప్ప చల్లివి చెట్టులా పుండదు (ఆవిన్ని); ఆక్కడ ఏ పచ్చని తీగె సాగినా ఆది పసరిక పాములా ఉంటుం దేతప్ప నునులేత పూడీగెలా వుండడు (అనిన్ని), అక్కడ పచ్చటి వచ్చిక పరిస్తే ఆది పచ్చటి నివురుగప్పిన విస్పల తివాసీలా వుంటుందే తప్ప మరో విధంగా వుండదు (ఆనివ్ని); అక్కడ మానస సరోవరంలాంటి మంచినీటి చెరువు తవ్వితే ఆది ఆభాగ్యుల్ని మింగేసే మునలి మొనలి గొయ్యిగా కుంచించుకుపోతుందే తప్ప చెరువుగా నిల వదు (ఆవిన్నీ); అన్నెంపున్నె మెరుగవి ఆమాయకపు చిలకల్ని అక్క డికి తెచ్చి పెంచితే అవి అక్కడ గెద్దలుగా ఎదుగుతాయి, చిలకలనే

తలుపుగొ శ్లెం $80 చంపుకాయి (అవిన్నిి; అక్కడ తెల్లని మల్లెపూల మనసులు నాటితే అవి (బహ్మచెముడు డొంకలుగా ముళ్ళుముళ్ళుగా చావు చీకటిగా పెరుగుతాయి (అనిన్నీ); నాలికతో విజంశస్ప వేరేదీ ముట్టినివారికి అక్కడికి వచ్చీరాగానే వెయ్యి విషజిహ్వ లొస్తాయా (అవిన్ని); అక్కడ చల్లటివీడ ఉన్నప్పటికి ఆది ఎండవి మింగిన కొండచలవలా, ఉంటుందే తప్ప, తాసమార్భి ప్రాణమిచ్చే నీడలా ఉండదు, (అనివ్ని); అక్కడ ఎండ ఉన్నప్పటికీ ఆది నీడని చంపి నిస్పులు చిమ్మే రక్కసి డేగల పెను రెక్కల విసురులా ఉంటుందే తప్ప, దివాకరుడి దివ్యాతి దివ్యమైన అన్యుగహంలా ఉండదు (ఆనిన్ని); అక్కడ భళంగవంతుడు పుట్టించిన దేదీ భగవంతుడు పుట్టించినట్టుగా ఉఅ౦డ దు (అనిన్ని); ఆక్కడ దేముడే వెలిస్తే అతడు కారున చచ్చి అక్కడ తప్పక దెయ్యమే అవుళాడు (అనిన్ని); ఏ దేశంలో ఏ కోద్దలో అయినానరే తడిగుడ్డలు చల్లగా గొంతులు పిసుకుతాయి ప్రాణాలు తీస్తాయి తస్ప వాహాటంగా కత్తులు రాపాడపు గదలు ఠీకోవు (అనివ్ని); ఏ దేశంలో ఏకోర్టలో ఎవరు నవ్వినప్పటికీి ఆనవ్వు రాతన వృళ్ళి కొలు తోకలతో సవ్వినట్టుంటుందే కాని మానవత్వాన్ని సూచించే మవిషి నవ్వుగా సహజంగా విర్మలంగా నిష్కల్మషంగా ఉండదు (ఆవివ్ని); ఏ దేశంలో ఏ కోర్టయినా సరే ఆది ఎంత చక్కగా ఎంత మంచి పాలరాతితో ఇం్యద్రభననంలా స్వర్గహర్మ్య్యంగా మంలచినప్పటికీ అది వెన్వెంటనే గుండెలేవి గోరీగా మారి తీరుతుంది (అనిన్ని); ఆ కోరు ఎంత “కళ”గా ఉన్నప్పటికీ ఎప్పుడూ తొడతొక్కిడిగొ శవాల హడావిడిగా ఉండే శృశానంలా ఉంటుందే తప్ప ఇంకో విధ౦గా ఉండదు (అనిన్ని); ఏడ్చే దొర్భాగ్యులు తప్ప అక్కడ వేరెవరూ మను మల్లా ఉండరు (అవిన్ని); [2)

$10 బుక్కులు

వెఢడ్రాజుకీ అస్పటికింకా సరిగా తెలియదు.

కోర్టుకి సాజ్యావికి వెశ్ళేముందు ప్రైడాజు తన జీవితంలో ఒక నాడు ఇంకొక తలుపు గొశ్ళిమూ, దాని వెనక దాగిన గదీ చూడ్డం తట స్టీంచిందిం అ దృళ్యమూ అంతకుముందు చూసిన కూలినాడి మిద్దె ఇంటి దృశళ్యమూ.. రెండూ నరిపోల్చుకొని మరొక పాఠ౦ మరికొన్నాళ్ళళి నేర్చుకున్నా డతనుం

ఆది ఎలా జరిగిందంపే ;

హార్భర్‌కి కొత్త ఓడొకటి వచ్చింది. దాని కడుపునిండా ఇంగ్లీషు మందుబే । వాటిలో ముఖ్యమైనవి సెనిసిలిన్‌ గొట్టాల పాకెట్ల పాకేజీ పెపైలు.. అ పెన్లైలో నాలుగు పెప్టైలు భ్యద౦గా పైకి లాక్కొచ్చి తర్మడిముందు వెప్టేడు పైడ్రాజు-

నాలుగు పొకేజీలనీ ఆప్యాయంగా నలుగురు విడ్ణల్లా కొవిలించు కొనీ,

ఆద్రావుక్షారు కొడీకీ ఒట్లు కెల్హాం, రా అన్నాడు దొంగ తండ్రి,

*ప్రి చ్రావుకారు ఇ, ఆవి (పళశ్నించొాడు దొంగకొడుకు.

“*మందుల్భావుకారు. మందుల బేరాలన్నీ అడియే 1”

క్రొ సైక్కుడ నో

“దొంగ నరుకు కొట్టుకాడ కొను, ఇంటికే ఒట్టు కెల్లాల, రేత్తిరి పదయితే బువ్వతిని కూకునుంటాడు అప్పుడెల్హాత.”

రాత్రి పదయింది. తండ్రీ కొడుకులు మందుల పెనైల్లో పయనం అయ్యారు.

ర్యాతి వదయింది. ఊరిక్కొాంచెం దూరంలో పెద్ద ఆవరణలో మఖమల్‌ చీకటి మధ్య వెండి మేడ విలబెట్టి అ౦దు లో బంగారు దీపొలు పెట్టినట్టు ఆ చీకట్లో పెద్ద దింగాశా ఒకటి ధగధగ

తలుపుగొ శ్లెం క లాడుతోంది. ఆటు వంటి మేడల్ని దూరంనించి చూసేడేకొని లోనికి వెళ్ళి వాటి నెస్పుడూ చూడలేదు ప్రెడాజుః అదే (పథమం,

'పెజ్రెలు దూరంలో రిజెలోంచి దించి, రికివాణ్ని పంపించి వేసి, గేటు దగ్గర వాడితో మాటలాడివచ్చి, మళ్ళీ పెప్టైలతో నవా కొడుకుతో సహా లోవికి వెళ్ళేడు దొంగతండడి.

గేటువించి మేడగుమ్మందాకొ పచ్చటి మెత్తటి పచ్చిక మధ్య తెల్లని పాలసిమెంటు గచ్చు సరుచుకుమంది. ఆది ఆతి మెత్తని గుండెల పరుపుమీద పరచిన నున్నవి రాతి పలకలా తోచలేదు పైడ్రా జుకి, మొండెక్కి. బిండబారిన అతని అరిపాదాలకి అ గచ్చు చాలా మృదువుగా చల్లగా హాయిగా తగిలింది. ఆది చాలా చక్కగా ఉన్నదనిపించిం దతనికి. లోపల వరండాలోకి వెళ్ళగానే వాళ్ళమీద విరుచుకుపడిన వేటకుక్క “చావుకారు” వేసిన కేకతో తిన్నగా వెళ్ళి అతని పాదాలు నాకడం పై(డ్రాజూ మనసులో నాటుకుపోయింది. వరం డాలోంచి మేడ మీదికి పోయే. మెట్లు ఎక్కుతూండగా ఆతవికి ఒక మంచి లోకంలోంచి ఇంకొక ఇంకా మంచిలోకంలోకి వెళ్తున్న ట్టివిపిం చింది. ఆది అమెరికొవోడి ఓడమీది మేడలా హోయ్‌ హోయ్‌ మనిపిం చింది.

మేడమీది దక్షిణపు వైపు వసారాలోకి ఓ షివ్చరంగు కళలు పుల గదొకటుంది. దానికీ పొట్టి ఇనపపామువంటి గొళ్ళెం ఒకటుంది, ఆ గొళ్ళం తీపి గదిలోకి ప్రవేశించేడు షావుకారు.

ఆ గది అంతకి పదింతల పై జూలో అన్ని వివరాలతోనూ వైడ్రాజు మనసులో ముద్రించుకు పోయింది. అ గగివి అత నెన్న టికీ కూడా మర్శిపోజాలడు,

[71 బుక్కు.ణ

అ గది అద్భుతంగా లేకపోవచ్చు. కొవి, అతని కది అద్భు తంగానే కవిపించింది, దొంగల గుహలోకి దూరిన ఆలీబొబాకి కళ్ళు జిగేల్‌ మన్నట్టు ఆతనికళ్ళు జీగేల్‌ జిగేల్‌ మన్నాయి. జీవితంలో అంత సౌఖ్యం ఉండగలదని ఆత నెన్నడూ ఊహించుకోలేదు. సిపీ మాల్లో అటువంటి దృశ్యాలు చూసినప్పటికీ ఆవి ఆతనికి గోడమీత మంచి నీడ జైమ్మల్లాగే తోచేయితస్ప విజంగా తోచలేదు. అద్భుత మనిపించలేదు. పాలమీగడవంటి కోవారంగు గదిలో మీట నొక్క గానే జగ్గుమవి వెలగలేదు వెలుగు; కవిపించని దీపాలనుంచి నచ్చే కాంతీతో నెమ్మదిగా విండుకుపోయింది. అదేదో భూమి అడుగున నాగలోకపు గదిలా అతనికి తోచింది కొని మామూలు గదిలా తోచ లేదు. ఆ పాలవెలుగులో ఆ కోవాగదిగోడలు కొరుక్కు తినవచ్చు ననిపించిం దతనికి, గోడల్ని ఉన్న రంగురంగుల బౌమ్మలు, పాములు మనుష్యులుగామారి కాముకులుగా గోడల్ని నిలిదిడ్డా యనిపించిం దతనికి. ఆక్కడ సిల్కుతెర కప్పిన పందిరిమంచం నల్ల రోజాపువ్వుల్ని పిండి బేసి, ఆ పూల పిండితో మెలత్తినట్టు సగనిగ లాడుతోంది. అందులో మిలమిల మెరిసే నాగకన్య లెవరైనా నిదపోతూంకే అందుకు ఆ నమ యంలో ప్రైడాజు ఆశ్చర్యసడక పోడు. ఓ మూల నిల్చున్న బూడిద రంగు ఇనస్పెపై అక్కడ ఇంటితోనహా పాతుకుపోయి ఇంటంతటినీ కొపాడే ఇనపభూతంలా ఉంది. అడుగున పరచిన పట్టు తివాసీ, మాయ గడ్డిలా మాయదూదిలా. మాయరబ్బిర్లా, కాళ్ళకింద పరచిన పాముల వరుపులా అద్భుతంగా ఉంది. ఇనప్పెట్టైమీద గోడవి గజలక్ష్మీ బొమ్మొకటి, మేకుకి వేళ్ళాడుతూ...నెత్తురు కారినా ముఖంమీంచి నవ్వు చెరగని ఏసుగ్రీస్తులా_నవ్వుతోంది. ఆ గది నముద్రం అడుగున దయ్యాలు నిర్మించుకున్న సుందరమైన హర్గ థంలోవి గదిలా ఉందిం

తలువుగొ నెం 15 ఆందులో ఆగరొత్తుల వానన పంకా విసురుకి కెరటాలుగా చెదురుతూ గదంతా ఘుమాయిస్తోందిం

“*దావుకారు బాబుకి నలభయ్యేశ్ళవయసు ఉండవచ్చు; ఆతను శేలుగువాడే కావచ్చు, లేక ఏ సిందీవాడైనా కొవచ్చు. అతను ఫలానా జొతి మనిషిలా కాకుండా నొవాజొతి సమితి మనిషిలా ఉన్నాడు. అతని తెలుగుమాతం యానగా నేర్చుకున్న తెలుగులా వినవడుతోంది. అతని కళ్ళు పెద్దవి. పెదవులు దళనరివి అందమైనవి, జుట్టు నల్లది నొక్కు లది; అతని చూపు చాలా (వశాంతంగా కడుపునిండా ఎలకల్ని తిని శవివితీరా పాలు కాగిన పిల్లి చూప్పలా ఉంది. అతని రంగు చర్మం కింది దర్శంరంగులో మైనపు మనిషి రంగులో రోజూ బాడంనూనె రాసుకు స్నానం చేసి మెరిసినట్టుగా మెరుస్తోంది. అతను చాలా మంచి వేదాంతిలాగా ఎంతో చక్కని రాజు లాగా ఉన్నాడు

అ “బొవుకారు” పెడ్రాజుచేకా దొంగ తండ్రిచేత అ పెశ్లైలన్నీ విప్పించేడు; అన్నీ కనిఫీ చేసేడు. తవిఫీ చేసినప్పుడు అవి తనకి అక్క గ్లేనివాళ్ళా తణిఖీ చేసేడు. అవి 'పెనిసిలిన్‌ మందులుకొవు దాపు పష్కరుగు లన్నట్టుగా వాటివి అనహ్యంగా చూ సేడుం

. కప్పని కావాలా 1” అని అఆడీగేడు షావుకారు

“మ్లూడొంద లిప్పించీ బొబూ 1 అన్నాడు దొంగతం/డ్రిం

“లక్క వెయ్యిరూపాయ లొద్దురా ౩ ఏమిలా

"న్వు వ్వొవ్పుడూ ఆలాగ్గే అన్నావు కొని....”

“ప్పన్సిరా ? చెప్పరా * రెండువెయ్యలు కావాలా

“బేరం ఏటిబాబూ | పాతిక్కొట్టీసి మూడొంద లిస్పిందీ నాణా

[74 బుక్కులు

“యాఫై ఇస్తానా

హోలీ రొండొంద లిచ్చీబాబూ 1”

*పెసా ఎక్కవ లేదరా 1”

“*ఏటిబాబూ ? ॥ నీకు నాయెం అనవిపిన్తె రిబ్బా చార్జీలూ కాసీకి పొవల్డబ్బులూఇచ్చి పొమ్మనకూడదా ణి యాపైకూడా ఎందుకేటి ౩”

*ప్టోల్రీస్పువాడికి ఫోన్‌ చేపి పిలమంటావురా ౪

“ఏటిబాబూ నూటయాబై ఇచ్చీ బాబూ ౪

ఆఖరికి వేరం మ్మారూపాయలకి పెటిల్‌ అయింది, సంతోషం పట్టలేకపోయేడు ప్రైడ్రాజు,

ఇనపభూకానికి (దావికి గొశ్లెం 1) కడుపు శెరిచేడు, చావుకొరు ఆందులో ఏముందో చూడ్డానికి వైడ్రాజు కుతూహల పడ్డాడు కావి, చూసే అవకొశం లేకపోయింది. ఉంపుడుకత్తెని ఇంకెవరికీ చూపించని మునలి రాజుగారిలా, ఆ షావుకొరు, వాళ్ళకి ఆ ఇనప్పెనై కనిపించకుండా అడ్డుగా నిల్చొని, తలుపు బాగా గట్టిగా పూర్తిగా విగించేక కాని దొంగలవైపు తిరిగేడు కాడు.

పదివదులు కరకరలాడేయి, చెడిపోయిన మునలన్ములవంటి నోశ్లే చూసేడు కాని, కొత్త కన్నెపిల్లల్లా ఉండే ఆంత మంచి నోట్లవి ఆంతకుముం దెప్పుడూ చూడలేదు వైడ్రాజుం

“దొంగనోట్లు కావుకడ + ఆని అమమానంగానూ నవ్వుతూనూ కూడా అడిగేడు దొంగతం డ్రి,

వట్టుకువెళ్ళి పోలీస్వాడికి చూపిచ్చి ఆడగరా 1”, అని వెటకా రంగా అన్నాడు షావుకొరుం

“నాను దొంగని, నువ్వు చావుకొరివి విద్ధరం ఒక్కలాట్లో

తలుపుగొ శ్లం 175 ళ్ళ మేం 1 అందుకడిగినాను. దొంగనోట్రయికే, పీపేరే 'పెప్తాను*

“*ెన్సరా । పోరా 1 అవి నవ్వేడు షావుకారు.

నూూరూపాయలూ పట్టుకొని తండ్రీ కొడుకులు చెంగుథెంగున థై టికి వచ్చేరు.

“వాటౌ రే । అలాంటి మేడుండాలా అన్నాడు వైడ్రాజుం

“ఎయ్య్యి రూపార్లు చరుకు ఒంద కెగరేసుకుపోనాడు ! మేడ లేపినా డంపే లేపడా ౪?”

అన్నాడు దొంగతం[డి, ఆ మందుల ఖరీదు నాలుగువే లుంటుం గని అతనికి తేలియదు.

దిన్ఫిగాణ్నీ కొస్తే దేముళ్ళా కనిపించే డా నమయంలో ఆ షావుకారు, పై (డాజుకి

తండ్రీ కొడుకూ కలిసి కలాసాగా ఇంటికి వెళ్ళిపోయారు.

ఆ మర్నాడు ఓ “గోరంో జరిగింది.

దొంగతండ్రికి బాలా కాలంనుంచీ దాంపత్య పొఖ్యం సరిగా రేకపోవడంచేత, కాసు చేతిలో పడగానే ఆ సౌల్యం కొంత కావలసి వచ్చిం దతనికీ. ఆ ర్యాతి అతను నంచుల సూరిగాడు కంపెనీలో తప్పతాగి, ఆ హుషార్లో అక్కడ ఒక ఆడమనిషికి పాతిక రూపాయీ లిచ్చి ఆ అమరసౌఖ్యం కొస్తా అనుభవించీ సేడు.

మర్నాడు పోలీసువారు రొటీన్‌గా నంచుల సూరిగొణ్ని లోగట్టా చేయగా వాడు, దొంగతండ్రి విచ్చలవిడిగా డబ్బు అర్భ్బు చేస్తున్నట్టు వారికి తెలియజేసేడు. వాళ్ళ వెంటనే వెళ్ళి, దొంగతం్మడ్రిని స్రేషన్‌కి మోపుకుపోయి అంతడబ్బు ఎఉక్కణ్నీంచి తెచ్చేవని పశ్నించేరు. రోంగతండడ్రి చెప్పలేదు. అ త ణ్ని పోలీసునారు. నాలుగురోజులు స్టేషన్లో ఉంచేరు. ఉంచి, ఆతఠప్‌ వీపుకి మొండిలాతీలే చూపించారో,

కలి ముక్కులు లేక ఆతవి నోటికి ఫొరిన్‌ విష్కీలే ఇచ్చేరొ లేక రూపాయి నల్లమందే ఉపయోగించేరో కావి, వాలుగురోజులకల్లా వాళ్ళకీ కఠంకా పూర్తిగా (కొడుకుని మీనహాయించి) తెలిసిపోయింది. తరనాత __ 'పెడ్రాజుకి చాలా ఆశ్చర్యం వేసింది వ్‌ ఏక్‌ దొంగతండడ్రి ఫలానా తారీఖనాటే ర్యొడి షిన్సలోంచి ఒక 'పెన్సి లిన్‌ పాకేజిపెటై చోరీచేసి అర్ధర్యాతి సమయంలో ఆ పాశేజీ మోసుకు వస్రోండగా అనుమానంమీడ పోలీసువారు. ఆపి చెక్‌చేయగా అతని నేరం తెలియవచ్చిందవి పోలీసునారు ఆతడిమీద కేసు ెళ్తేరు. ఫై(డ్రాజు చాలా ఆశ బిర్య పోయేడు. మిగతా మూడు పాకేజీలూ ఏవి ? షావుకారు ఏమదయేడు ? శండ్రీవి ఓ విధంగా పట్టుకొని ఇంకోవిధంగా ఎందుకు కేసు. పె్తేరు , ఆ (నళ్నలకి సమాధానా లేమిటో ఆలోచించగానే ఆతనికి వెంటనే అర్జమయింది గొంగ తండ్రి తమ దొంగతనం చెయ్యలేదనీ (విజమేః పైడ్రాజు చేవేడు దొంగతనం), ఆ పాకేజీ పెట్టె ఫలావా సచావుకొరుగారి దగ్గర్నించి పోలీసువారు స్వాధీనపర్చుకున్నారు కొ వి తనదగ్గర్నించి కొదనీ (ఆదీ విజమే) కేసులో వాదించేడు. మేజిప్రేటుగారు దొంగతండికి ఆర్నెల్లు జెయిలు వేపేరు. అందుగురించి ధొంగతండ్రి చలించలేదు, పైడ్రాజుకి మ్యాతం అదొక షాక్‌లా ఈగిలి, నిదలోంచి మెలకున వచ్చినట్టయిందళనికి. ఆతను ఎన్నో విషయాల గురించి నెన్ముది నెమ్మదిగా ఆలోచిస్తూండగానే అర్నెల్లూ. జలిగిపోయేయి.

ఈలుపుగొ శ్లెం 177 డొంగతండి, జెయిల్నించి వైటకి రాగానే కొడుకుతో మాటాడి ఆలోంచుకొవి, “అయితే రేపు ఎల్హారి * అవి నిశ్చయం చేసుకొవి, అ మర్నాడు ఉదయాన్నే లేచి 'పెన్సిలిన్‌ షావుతొరుగారి ఇంటికి కొడు కుని వెంటబెట్టుకు వెళ్ళేడు, పొద్దున్న ఆరు గంటలయింది, అంకటా ఇంకా మంచు ళస్పు కొవే వుంది. సూర్యుడు తడిగా లేచేడు, షావుకార్‌ గారి భార్య జాతైన కుక్కని పట్టుకొని ఉద్యానవనంలో విహరిస్తుండగా, ఆమె వెనుక కుక్క వెనుక (వైటు (డెస్సులో) ఆమె భర్త నడున్తూండగా దొంగ తం [్రీకొడుకులు వెళ్ళి అతణ్ణి అటకాయించేరు. “నువ్వు పెల్లంతొ పువ్వులోట్లో చికారు కొరత ఉండు. నా నెల్లి జెయిలు కొల్సుకొ న్తంటాను;” అన్నాడు డొంగతం్నడీ. షావుకారు దంపతులు నిలబిడిపోయేరు. షావుకారు అ దొంగల్ని పాముల్లా చూస్తే ఆతని భార్య వాళ్ళవి పురుగుల్లా చూస్తూ విలబడింది. “సొమ్మూ సోకూ నీకు; ఆర్నెల్లు జయిలు కొలువు నాకు ఆర్నెల్లకీ ఆరు యాపైలు మూడొంద లియ్యి! ఒల్లకుంటాను! ఇన్వక పోయావా? నువ్వొవుడొవుడి దగ్గర ఏకేటి కొన్నావో పెనల్‌ (పోలీసు పార్టీకి ఇన్‌ పర్‌మేన నిచ్చేస్తాను 12 అలా ఇవ్వకపోతే నా నొక తల్లికీ తండికీ పృట్టినోణ్ణి కాను?” అవి కేకలు వేసేడు దొంగతం డ్రి షావుకారు పుల్‌ (డెస్సులో లేడు; నైటు(డైెన్‌లో. ఉన్నాడు. అందుచేత కదనరంగంలో కవచం లేకపోతే రాజుగారు భయపడ్డట్టు అతను కొంచెం భయపడ్డాడు. “పొండి పొండి” అన్నాడే కొని ఆ మాటలు దైర్యంగా అనలేదు, ఆత నా నమయంలో బెదిరిన దొంగ జంకువులా ఉన్నాడే తప్ప రాజులాగా లేడు, వేదాంతిలొగా లేడు, నహా 121)

[14 ముక్కులు యం కోనం కుక్కవై పు దీనంగా చూసేడే కావి, పయోజవం లేక పోయింది. ఆ కుక్కకి పౌరుషం కంక షోశెక్కును ఆడి (డ్రాయింగ్‌ రూం్టకుక్కంకొవి వార్‌ హీల్షు కుక్క కాదు. అదివరకు శన దగ్గరుండే వేటకుక్కవి అమెరికన్‌ దొరసానికి విహుమానంగా ఇచ్చేపిసందుకు ఆ తణంలో ఎంటో చింళించేడు షావుకారు

కుక్కవైపు దీనంగా చూడ్డంలో “చావుకొరు వైరియా (గహించిన దొంగతండ్రి, “అలాట్‌ ఏపికొలే స్తే కుక్కు మెడా నీ మెడా కలిపి ఇరిసేస్తానూ అని ఎనుర్జవ్సీలో తమ ఏ విధంగా (ప్రవ ర్రించేదీ షావుకారుకి తెలియజే సేడు.

షావుకారికీ వాళ్ళవి చంపేదాం అవిషించింది. ఐడియా కలగడం సులభమే; దాన్ని ఆచరణలో పెట్టడం ఎలాగ? అంతలో,

అంతవరకూ ఇదంకా చూస్తూ ఎడంగా ఉండి ఏదో ఆలోచిస్తూ విల్చున్న “*బదావుకారు 'పెల్లిలొ 'తెరముందు కొచ్చింది బా

అవిడ షౌవుకార్‌ గారి ఒకే ఒక భార్య కాని, ముగ్గురు భార్యల వెజులో ఉంటుంది, అవిడ చాలా ఆందంగా కూడా ఉంటుంది. మెరుపు తీగె కొన్ని టన్నుల ఐరువుంపే ఆవిడ మెరుపు తీగెలాగే ఉంటుంది. షావుకారు మంచి సరసుడైై తే అవిడ మంచి నరసురాలు, కొని, ఇద్దరు నరసులమథ్యా నరనతా లేదు, సామరన్యమూ లేదు. ఆతను వేరేగా నరసుడు. ఆమె వేరేవేరేగా నరపురాలు: అంతేకాదు లాయర్హ భాషలో చెప్పాలం'పే; నెగెటివ్‌ గా వాళ్ళిద్దరిమథ్యా (పేమ లేకపోడమే కాకుండా పాజిటివ్‌గా వారిద్దరిమఢ్యా వైషమ్యం ఉంది, కవిభాషలో ఇప్పాలం'టీ: ఓకరి యెడల ఒకరికి ఉండే వారి కోపొలకేగాని రూపా లొస్తే ఆవి పులులుగా మారి ఒకదాని మీదొకటి విరుచుకుపడి దెల్చి లాడతాయి. వారిరువురూ ఆ విధంగా ఉండడానికి కారణం - “డబ్బు”

తఖువుగొశ్లెం కరి ఆవి కొందరూ, “చుట్టాలు” అవీ ఇంకొందరూ, “రెండూను ఆవి ఇంకొండరూ అంటారు

షావుకార్‌ గారికి ఇంటికి చేరిన తమ్ముడొకడున్నాడు. అందుకు పొటీగా అత్‌ విభార్యకి ఆమె వంచని చేరిన తమ్ముడాకడున్నాడు. తన తమ్ముడికి మెరుపుతీగెలంే ఇష్ట మేమోననే ఘోరమైన అనుమానం ఒకటి షాపుకొర్ని ఇటీవల ఆవహించింది. ఆమె తమ్ముడికి వి స్కీ బుర్గంపే ఇన్టం అని షావుకార్‌ గారికి సృన్దంగా తెలియనే తెలుసు. భార్యాభర్తలు అ విధంగా ఒకర్నొకరు ద్వేషించుకొన్నవ్పటికీ వారి వారి తమ్ముళ్ళు మౌళతం చాలా చాలా మంచి [పాణ స్నేహితులు.

జనాధా అబ్బు పెరిగిపోయు. భార్రేశావికీ, తెల్లదేళాలకీ దెబ్బ రాకుండా షావుకోర్‌ గారు భార్యని మోతాదుగా ఇద్దరే పిల్లల్ని కనవిచ్చి అక్కడితో పుల్‌స్తావు పెస్రేసేరు. ఆతనికి పదేళ్ళ కొడుకూ ఎనిమి దేళ్ళ కూతురూ ఉన్నారు. వారిద్దరంపే అతవికి ఈ మధ్యవరకూ పంచటప్రాణాలూము. కొని ఈ మధ్య ఒక రోజున అతనికొక ఘోర మైన సంశయం వచ్చింది, ఆ ఇద్దర్లోనూ ఒకరు. తనన ౦0కాన కాదేమోననే _పశయనంశయం అతణ్ని పీడించ వారంలించింది. ఆ ఇద్దర్లోనూ __ కొడుకా ? - లేశ, కూతురా ? తెవరు తనవారు కారు ? తేల్చుకోలేక పోతున్నాడతను. అతను తీవమైన వాధతో కొట్టుకపోతు న్నాడు. పీనల్‌ 5“గ్‌లో ఉరిశికు లేకపోతే. ఆతను మీట నొక్క తన మైరుప్తతీగెని ఏవాడో ఆర్బేసి వుండును.

కావి, అ రోజున,

ఆపదలో ఉన్న భర్తకి భార్య ఏ కారణం దెతనౌా ర్జుపడ్‌,

“ఏంతో కొంత. పారేస్తే తీరిపొయేరానికి ఏంటి ఈ గోల ఆన్‌ ల ర్తవి చీవాట్లు పెట్టు దొంగతండికో “మూడు ఛందలు- లేడు,

కక యుక్కు.ణ

వందిస్తారు. అది తీసుకు పోః; అంతే! మళ్ళీ కవిపించేవంటే పోలీస్‌కి నిన్ను ఆయ్యగారు కాదు, నే నప్పజెప్తాను! తెలిసిందా 1 అవి అచ్చి తంగా చాలా గంఖీరంగా చెప్పిందిం ॥

చొంగళండడ్రి ఆమెని మెచ్చుకున్నాడు. చ స్తే చస్తానుగావి నూటాయాలై రూపాయాలు మాం “ఆడిచేత కక్కిసాను” అనే పట్టు దలతో వచ్చేడతను. “దమ్మిడీ తక్కువై తే పుచ్చుకోనూ అని విశ్చ యించుకొవి వచ్చేడతను. కొని కొన్ని గంటలు బేరం ఆడితేగాని షావు కారు దగ్గద్నంచి ఆ డల్ఫు పెగలగని అతవికి తెలుసుం

కావి “చావుకారు పెల్లం” మధ్యలో ఆధ్ధువచ్చి అంకె తగ్గించి ఫప్పటికీ వేరం పొడిగించకుండా న్యపహాతం చట్‌ ఫట్‌ మవి సెటిల్‌ చేసి నందుకు దొంగళంగడ్రి ఆ మెరుపు తీగెవి మెచ్చుకున్నాడు,

“*పెన్లాప్‌ తల్లీ సేబాస్‌ ; పెట్‌పట్‌ లాడించేసి తునితగువు వేయిస్సినావు. బేస్‌ ; మరైతే ఒప్పుడు రమ్మని వెలపు ౪?”

తీగె వచ్చి తనవి తెరవెనక్కి పంపించి వేసినందుకు షావుకారు చిమచిమ లాడుళూ తనింకా తెరముందే ఉన్నానని తెలియ జేయడానికీ గట్టిగా.

“ఆస్క్‌ దీ ఫెలో టు కమ్‌ ఎట్‌ సెన్‌ 1 అన్నాడు.

తర్రాత్రి సదిగంటలకీ రారా 1”, అవి దొంగళంరరితో చెప్పి, ఏదో ఆలోచిస్తూ నిలదిడిపోయింది షావుకారమ్ము.

రాత్రి తొమ్మిదిన్నరకే వెళ్ళేరు తండ్రీ కొడుకులు, గేటుదాకొ వెళ్ళేక దొంగ తండి వై(డ్రాజుతో జర అయ్యా! నువ్వు పైన కొాయిరా, లోపలికి రమ్మని ఏటిజేస్తాడో ఏటో ?....ఆడిమొకం,.. అడు ఏటీ జెయ్యలే డనుకో; అయినా, నువ్వు పైనకాయి. నానుబేగొ బైటకీ రాకపోతే కేకియ్యి”, అని చెప్పి కొడుపని వైటి కావలా ఉంచేడుం

తలువుగొశ్లం [81 ఉంచి, గుర్ధాతో మాట్లాడి లోనికి వెళ్ళాం అనుకున్నాడు. కొని, ఆర్యాి ఎందుచేతనో గాని గుర్థావాడు అక్కడలేడు. గేటు తెరచి, లోపలకి వెళ్ళి గేటుమూవి, మేడ గుమ్ముంవై పు నడిచేడు దొంగతండడ్రి,

మేడకి దషిణంగా విశాలమైన భాశీజాగా ఒకటుంది, ఆందులో జీబుజీమిగా ఏవేవో చెట్లున్నాయి. అక్కణ్నించి చూస్తే, మేడ ఇంటి దకిణభాగం సృష్టంగా కవిపిస్తుంది.

వెడాజు అ చెట్టికిందికి వెళ్ళి కూర్చున్నాడు. అక్కడ చాలా హాయిగా ఉన్నదనిపించిం దతనికి, పైన వంకరచందుడు నరదాగా చెట్టుకొమ్ములో ఆడుకొంటున్నాడు, చెట్టకొమ్ములు నరదాగా చల్ల గాలితో ఆడుకొంటున్నాయి. ఇంకా ఎవరెవరితో సరడాగా అడుకొం దికో చల్లగాలి ఇంకా ఎక్కడెక్కడకో వెళ్ళిపోతోంది. అ ఆటలనధ్య 'వెళ్ళిపందిట్లో ఆడపిల్లల కళ్ళల్లా, మెరుపుచుక్కలు హుషారెక్కిపోయి తళతళ మెరుస్తున్నాయి.

ఆక్కడ అ కూర్చున్న నిమిషంలోనే మైమరచి కూర్చున్నాడు వై (డాజా, “అప్పనంగా” మారూపాయ లొస్తాయనో మరెందుచేశనో అతను ఆ సమయంలో చాలా ఉత్సాహంగా కంటె చాలా సంతోషంగా ఉన్నాడు,

షావుకార్‌ గారి మేడమీద దకీణపు వసారా అఆతనీకీ ఎదురుగా కవిపిసోంది. ఆ వసారాలో దీపంలేదు, వెన్నెలమా్యతం ఏటవాలుగా పడుతోంది. ఆమసకీ వెలుగులో షావుకొర్‌గారి గ ది పైఢడ్రాజుకి అస్పస్టంగా కనిపిస్తోంది, ఆ గదిలోవి అండాన్నీ సౌళ్యాన్నీ కల్చు కొంటే మనసంకా మధురాతి మధురమైపోయింది పెడ్రాజుకి.

అంతలో, అగది తలుపులు ఆతి సన్నంగా విచ్చుకున్నాయి. గదిలోవి వెలుగు వన్నవి అ తలుపునందులోంచి నన్నగా విపష్పృలకొర డాల్కా వ్యబప్పుక త్తిలా కనిపించి అంకఠలోనే టక్కున ఆరింది.

182 యక్కులు వరండాలోకి ఈస దొంగతం్నడి రావడం గమవించేడు వె(్రొజాం షావుకార్‌ గదివైపు హుషారుగా వడిచి వెళ్ళి ఆ గది తప్పలు టకటకమనితట్టాడు దొంగతండడీ. ఆ తట్టడం పైడాజుకి స్పష్టంగా విని పించింది. తట్టిన ఆరనిమిషానికి ఒక తలుపు తెరచుకున్నట్రని పించింది పై(డ్రాజుకి. వెంటనే నీటిలో మునిగిపోయినట్టు దొంగతంగడ్రి ఆచీకటి గదిలో మువిగిపోయేడు.

గదిలో దీవం లేదేమని వై(ఢడాజు ఆశ్చర్య పడుతూండగానే ఓ ఏింళ జరిగింది.

దాన్తో, పైడాజా నిలబడి పోయేడు,

అళవి గుండెల్ని పీదోళభయం చుట్టుకొంది.

ఈలపు కెరచుకోగానే, దొంగతంగడ్రి ఆ గదిలో 'మువిగివొ గానే, ఆ గదిలోంచి ఎవరో గప్పున బైటకురావడం, వచ్చి గది తలుపు వెంటనే నిడాయించడ౦, విడాయించి దానికి గొశ్ళం పెట్టడం, సెట్టి రయ్‌(యవి వసారాలోంచి మెట్లవైపు పరిగెట్టడం __ ఆంతా కుటి కొలంలో జరిగిపోయింది.

దొంగతనావికి అలవాటు పడ్డ వైడాజా కూడా ఆ దృశ్యం చూసి చలించి భయపడ్డాడు. చ లగా లి ఆళణ్నీ ఉక్కీ=రిబిక్కింరి చేసింది. నంకరచరదుడు విషపుసవ్వు వవ్వినట్టనిపించిం దతనికి__ మెరుపు చుక్కలు దయ్యపు కళ్ళల్లా కవిపించే యళనికి, చెట్టకొమ్మలు గడ్డకట్టిన రాక్షసి బొగ్గు పొగల్లా తోచే యతనికి, స

అతనికి దబదఐబమంటూ భయంకరమైన చచ్చుడు వివిషించింది. తన గుండెలే అలా చప్పుడు చేస్తున్నాయనుకున్నాడతను. కాదు | అ మేడమీద గది ఠలుష్ప్కలు.._తన నెవఠో దయ్యంపసట్టుకుంటే పారిపోవ

తలుపుగొ శ్లం 183 గానిక్షీపయత్నించినట్టు__దబదది దబదబ చప్పుడు చేస్తున్నాడు తన దొంగతండడి &

ఎవరూ రాలేదు, ఆ తలుపు తియ్యలేదు.

“అయ్యా ఆయ్యా । వబాటొరే; వాబూ ఒరే 1, అని కేకలు వేసేడు పెడాజు,

మ్‌

తలుప్ప గట్టిగా తడుతున్నాడు దొంగ తండి,

వై(ఢడాజుకి ఏం చెయ్యడానికీ పాలుపోలేదు. రెండు నిమిషాలు పోవిచ్చి గేటు వైపు పరిగెక్టేడు. ఆది తాళం వేసేసి ఉంది,

ఇంకా గేటు గెంళలేదు పైడాజు. అంతలోనే ఎవరో గవిగదా వచ్చి,

“ఎవరు నువ్వు? ? ౪” అని గద్దించి అడిగేరు. వాడు ఎత్తుగా భయంకఠతంగా ఆ మనక చీకట్లో భీముడి నీడలా ఉన్నాడు.

మ్స ఆయ్య లోస లున్నాడు అన్నాడు పె(డ్రాజుం

““ఎవర్నువ్వు ? వీ అయ్యెవడు ? లోసల దొంగ దూరేడు; వాడాసీ ఆయ్య?౭రా। లోపలికి రారా రాప్కెల్‌ : మీ అయ్యెవడు ? పోలీసులకి చూపిద్దవు గాని, రా॥ ఫోన్‌ చేసేం) అన్నాడు నీడ లీముడు.

వైడాజువి అంతవరకూ దుట్టిపట్టుకున్న భయం, ఎందువల్లనో వెంటనే విడిపోయి మాయమయింది. ఆ భయానికి బదులు ఆంళులేని నిరాశ ఆతని చూట్టూ ఆలముకొవి అతణ్ని ముంచేసి కుంగదీసింది.

బెదిరించినంత మాతాన ఇనప్పెళైలు భయపడవని అతనికి తెలిసిపోయింది. గుండెమీద ఇనప్పెనై ఎక్తేస్తే అనహాయంగా ఉండి

$84 బుక్కులు

పోడం శప్ప తనేమీ చెయ్యలేనని ఆతనికి తెలిసిపోయింది. సీరనంగా అక్కణ్నించి సగుచుకు వెళ్ళిపోయే డతను వెనక్కి.

ఆ షావుకారు తన దొంగతండ్రి మీద ఏదో ఒక అబిద్ధపు చోరీ కేకు తగిలిసాడనుకున్నాడు పై(డ్రాజూ. కౌని,

అలీ స్‌వా తీరా మోపి కోరుకి వెశ్లేనరికి ఆ తండ్రిమిద పెట్టిన కేసు భూపీ న! ల లి

కేసన్నారు.

దిగృమ చెందిపోయేడు పైఢడ్రాజా. ఆ శేసు అతణ్ని కుఠకుత లాడించిందిం

ఆ తరవాత, నాయిదా వాయిదాకీ కోర్టుకి వెళ్ళడమే. కొకుంగా, జెయిల్లో ఆరీ పెటీ తండ్రితో చాలాసార్లు మాట్లాడేడు పైడ్రాజూం

య జ ౬ ! లి న్‌్‌

“తలుపు తెరగానో డొంగతండ్రి లోనికి గదిలోకి వెళ్ళేట్ట,

అవును, -

లోపల “నైటు” లేదట,

ఆవును. తొలిసారి ఎలిగింది కాని మవ్వెశ్తేనరికి నేదు; ఒవులో ఆర్బీసినారు.

“వలీ ఎల్లగానే ఒవులో కాని. దేయ్య(వనైెప్పి దడుసుకున్నాను.

౧ ౫౧౫ా జ ఆడు గెదిలోంచి బెట కెలిపోయి గొశైెం వెటీసీనాడు” మూ ళా లి న!

అవును పై(గ్రాజు చూసినాడుం

“న్లో ప్పల్ర సిమ్ముసీక టిగుందో రే పైఢడ్రాజు : ఏటా భగవంతుడా అనైైస్పి బెంగడిపోన్ను. నైటు ఏద్దారంపే తొలిసారి మీఖ అపు సశ్నాదు, అవుపన్నాక ఎలిగీద్దారంచే 'సేతులెల్లి నాయికొవు, తలుపులు బాదినాను, తీసినారుగాదు, కుసింత పేప్పోనాక, గెదంతా కలయజూోసి నాను. కలయజూ సె, గుండాగి పోనాదిరా పైఢడ్రాజు ! వెట్టుమాను ఇరిగి పడున్నట్టు ఇనప్పెట్టైకొాడ పడున్నాడు; వాకౌర వే. అవుపిస్తంది 1

తలుపుగొ శ్లెం 185 వప్పుడు మొండిదయిక్యం జేయిస్సి మీట నొక్కినాను. నొక్కి నై అలి గించి జూస్తే ఇంకేటుంది ? । చొవుకారు నచ్చిపడున్నాడు, ఎన్నుమీడ కత్తి పొడుసుకునుందిః నెత్తురు సిమ్ముకుంది: అది సూన్తంటే నాకు గింయ్‌ మని బ్యుర గీరెబ్టిపోనాదిః పైడితల్లెమ్ముకి దణ్నవెట్టుకొని ఆలా చి మ్‌ ణా టబ నతికిలదిగిపోన్ను | అంతల ఒచ్చి పణ్నాయి ఎరటోపీలు : అవీ చంగతి” పెద కోరులో కేసు విచారణకి వచ్చినప్పుడు 'పైెడ్రాజు కోర్దకి లి లి హ్‌ చి వెళ్ళి, (ప్రాసిక్యూషన్‌ కఠనం పూర్తయిన తరనాత తండ్రి తరపున తను డిఫెన్స్‌ పలికేడు, కోరు హాల్లోకి వెళ్ళడం, కోర్టు వ్యవహారం అంతా దగ్గర్నుంచి లట న్‌ ఇ ట్‌ ళ్‌ చూడం ఆదే _పఫధమం పెడాజుకి, |! న. “ఏటి ఈ ఓసన?” అనుకున్నాడు. అది కోర్డు వాసనని అతనికి తెలియదు “మదినాలపేళ దీపాలెట్లుకున్నా టి? ౧ బి ఆ గదులు కటినప్పుడే చీకటిగా కడతారని ఆతనికి తెలియన. బి “ఆలీబాబా చినీమాలో దొంగల్లా ఇంతమందున్నారుః: ఈ శె వుట్ల?” అని (పళశ్నించుపన్నాడు “ట్లప్రో।; ఈశ్లే కావోలు పీడరు ; అవి నమాధానం చెప్పు ళి ళం కున్నాడు. *పీడర సీడర్తా ఉన్నాడు గదెమీద 1” అవి జగ్లీని గుర్తించు క! క! 2 జి జాన్‌ కున్నాడు, “ఓడ పక్క తవ్వోడనాగ గదెకింద కుర్సీలో ఆచెవడు?” టి *కోరుటు గుభవాస్త కొవాల,” “ఇలా ఇలా అంటున్నాడు ఈడెవడు?” [22)

86 ముక్కులు కోర్టు దిరోతు. “ఆచ్చంగ జెయిలు వోర్డరుగాళ్ళా ఉన్నాడుః” చి ఉం

ళ్ళ న!

"సెల ఎక్కమంటున్నాడే।

అవును. అక్కణ్నించే అబద్దాలు సలకాలి.

ఎప్పట్రో పెప్పమంటున్నాడు। ఏంటది?”

దేముడి యెదట సమాణం చెయ్యమంటున్నాడు. ఆదీ ఆది.

(ప్రమాణం చేసి, జడ్జీవ్నైప్పు తేరిపారి చూ సి, “ఇలాటోణ్ని ఎక్కడో చూసినానేః:” అనుకున్నాడు పైడ్రాజ అప్పుడతవికి ఇన “ప్పెబ ముంగు పరమ వేదాంతిలా విల్చున్న గచావుకారూ” గురుకు

న! న! వచ్చేడు. “చచ్చిన బావుకారికి అచ్చంగ అన్నదమ్ముళ్ళా ఉన్నాడు?” అనిపించింది పైడాజుకి న్యాయాధిపతిని చూసి.

'పె(ఢడ్రాజుకి ఆ ముక్కవానన గదిలో చలిచలిగా భయం వేసింది. అడపుల్లోనూ, పుట్టల్లోనూ భయమేస్తుండనీ, దయలేనిచోట మనిషికి చలివేస్తుందనీ 'పెఢడ్రాజుకి తలియమ. అ కోరు హాలంతా ఆతనికి ఓ

అనో కూ న! ఇనప్పెటైలా తోచింది, ఒక గుహలా కనిపించింది,

చూసినది చూసినట్టుగా నిజమే చెప్పినప్పటికీ, భయంవల్ల వడ వడ వణుకుతూ సాక్ష్యం చెప్పేడు పెద్రాజు అందుచేత ఆక్కడ అఆ

వా! సమయంలో విజానికి విజంగా జ్వరం పట్టుకున్నట్టయింది. టి

ప్రేడ్రాజు సాత్యం పలుకుతూంపే జద్దీగారు చిరునవ్వు నవ్వేరు. “ఏమిరా? చెస్పరాః ర0డు చెయ్యలు కావ్మాలా?ొ ఆంటూ వెటకారంగా విరిసిన *చాపుకారు నవ్వు” గుర్తుకి వచ్చింది పై(ఢడ్రాజుకి,

జడ్డీగారు ప్రైడ్రాజు పలికిన సాక్ష్యం వివి కోర్టలో మందహానం చేసేరు కాని, జడ్డిమెంటులో మాతం ఆ సాజ్యెన్ని పగలబడి నవ్వి పాసి, మేకలమూకని పులి చెండగాడినతై చెండాడి తునాతునకలు చేసి పాఠ'సేరు, వారి జడ్దీమెంటు ''ఏబుల్‌”గానూ ఉంది, “లెర్దెడ్‌ "గానూ

ఈలుపుగొ శ్లెం 187 ఉంది. పైపెచ్చు “విట్‌. అన్డ్‌ హూ్యూమర్‌”తో “స్పార్తి.ంగ్‌ "గొనూ ఉంది. న్యాయంగా ఉందా లేదా అంపే అది భగవంళుడికి తెలియాలి; నిజానిణాలు మానవుల కెలా తెలుస్తాయి మీరే చెప్పండి.

జడ్డీగారు చాలా విట్టీగానూ విపులంగానూ రాసిన జగ్జిమెంటు కొసవరకూ అలా మెరుపు తీగలా సా, ఆఖర్న దవొంగతండడికి ఊరి శిక్ష విధిసూ భగున ముగిసింది.

అాతి లి

పుటగానే ఏడ్చేడు వాతలు వేసిన్నాడు ఏడ్చేడు, తల్లిని కొటిన

చి గా చి

నాడూ ఆమె చనిపోయిననాడూ ఏడ్చేడు, ఆ తీర్చు రోజున ఏడ్చేడు, ఆ తండ్రిని ఉరితీసిన రోజున ఏడ్చేడు_ మరింక జీవితంలో ఏడవహడ దని భీకరంగా నిశ్చయించుకున్నాడు పై(డ్రాజు.

న్యాయస్థానప్పు టనుభవంతో చాలా అనుభవాలు పూర్తయేయి వెడ్రాజుకీ.

దొంగ తండ్రిని ఉరితీసిన మర్నాడు ఊళ్ళో ఏదో పెద్ద నంది రం అవుతోంది. ఊరంకా హడావిడిగా బాజాల్లో, వేషాల్లో, జనం చేసే గొడవతో అల్లరితో సారాతో నరసాలతో పువ్వులతో పులకరింపులతో కోలాహలంగా ఉందిః

అంతటిమధ్యా వారందరిమధ్యా నంటరిగా అలా అలా తిరుగుతూ ఆలోచించ సాగేడు పైడ్రాజుం

ఆతని కళ్ళముందు __

ముష్షితలి, ముష్షితండి, దొంగళల్రి, వాళ్ళవై చ్యం, వాళ్ళ

చిగా ట్‌ ణా మైనా

దె న్యం, వారి భయం, వారి అమాయకత్వం, వారి ఆసహాయత్వం __ మ్‌

అన్నీ సూచించే దృశ్యాలన్నీ అతవి కళ్ళముందు కదలాడేయి.

ఆలాగే అతని కళ్ళముందు __

188 బుక్క్యూలు

పోలీసులు, ప్లీడర్లు, కోర్టులు, జెయిబ్ళ, '“చావుకార్లు, వాళ్ళ మేడలు, వాళ్ళ కార్లు, వాళ్ళ వాళ్ళ గజలమ్ములు, వాళ్ళ _పమాణాలు, వాళ్ళ ద్రైర్యాలు,. వాళ్ళ సాహసాలు, వాళ్ళ భయాలు, వాళ్ళ శతు శ్వాలు, వాళ్ళ పెైలు, వాళ్ళ నోట్లు, వాళ్ళ మాయలు, వాళ్ళ దొంగ తనాలు __

అవన్నీ సూచించే దృశ్యాలు కూడా అశని కళ్ళ ముందు కద లాడేయి.

చిన్నా పెద్దా శేడాస్స్ప ఆ రెండు జీవితాలకీ అప్రే తేడా కనిపించలేదు పైడ్రాజుకి. దరిద (సయాచకులూ. దరిద్రపు దొంగలూ ఉన్నస్టే గొప్పయానకులూ గొప్ప దొంగలూ ఉంటా రవి పించిం దశనికి,

ఆ జీవితాల దృశ్యాలు కదలి కదలి గిర్రున తిరిగి తిరిగి ఆఅర్న అవన్నీ ఒకటేగా ఆతనికి కనిపించేయి.

అతని కళ్ళముందు. ఆదే విధంగా, మరొక జీవితపు దృశ్యాలు కూడా కదలాడేయి.. దాని అంచున విలదిడి అందులోంచి తిండి తీసుకోవడం తప్ప ఆ జీవితంలో అతనికి మఠ నంబంధమూ లేదు. కౌని, ఆ జీవితం అనునిత్యం, ఆతని సక్కనే ఉంది. ఆ యేట్లోంచే ఆందరికీ వీళ్ళాస్తాయి. కొందరు ఒడ్డుదాకా పోయి. చెంబులో తెచ్చు కుంటారు. ఇంకొందరు ఎక్కడో దూరంగా ఉండే, అక్కడికి, తమ దగ్గిరకి గొట్టాలద్వారా మేడలమీదికి తెప్పించుకుంటారు. రోజూ ప్రతిరోజూ ఆతను చూసే చచ్చడి 'పేటలు, చాకలి వీధులు, కూలి వాడలు, కొండలంట రాళ్ళ తవ్వకాలు, పారలతో ఇనకతీఠలు, ఎద్దు లతో పాటు దుక్కులు, వర్షధారల్లో ఉభాలు, ఎండలో చెమటలు, ఇనపరాళ్ళ మోతలు __

తలుపుగొ శ్రెం 160

ఆ దృశ్యాలు ఎన్నో ఎన్నెన్నో అవనికి కనిపించి అవన్నీ గ్మిరున తిరిగి అళవి కంటికి ఒకటిగా కనిపించేయి.

ఎండలో చెనుటలు,

గజలష్ళీ బొమ్మలు,

ఆ రెండింటి గురించీ ఆతను ఆ విధంగా ఆలోచిస్తుండగా అక స్మాత్తుగా అఠవి కంటిముందు గొళ్ళాలో తలుపులు మూసిన రెండు గదులు కసిపించేయి. గొళ్ళాలు తీసి తలుపులు తెరిస్తే 1

ఆ రెండింటిలోనూ_ఒక గది :

మట్టిగోడలు, సున్నపు చుక్కలు కొన్ని వట్టికుండల మధ్య నీటి కుండ, రెండు కంచు గిన్నెలు, ఒక నులక మంచం, వడిలిపోయిన మునలి బొంత, వెరి గేచె లాంటి నల్లటిపెస్ట, ఓ మూల కొవ్ని పిడ కలు, గోడని ఓ వ్యెరమ్మవారి బొమ్గు__ఆంతకి మించి ఆ గదిలో ఇంకేమీ దేవు.

ఇంకొక గది వ

పొంగిన పాలవెలుగులో మెరిసే కోవాగోడలు, సిల్కు. తెరలు, నల్లరోజాల మంచాలు, పట్టు తివాసీలు, పైన పంకాలు, పాతుకుపోయి నురెక్కండికీ కదలని (చినీమాలో ఆల్హావుగ్జన్‌గాడి చిమ్నీలాంటి) ఇనప పెళ్లైలు, “లెగినీపోకుండా” మేకు లేసి దిగగొట్టిన గజలక్ష్మి బొమ్మలు __ఆ గదిలో సంపద ఆంకా ఉంది.

ఆ రెండు గదులూ చి(తంగా పెద్దపైెజూ ఫోటోల్లా ఆ రాత్రి వై(డాజూ కళ్ళముందు నిలబిడ్డాయి. వాటిని నరిపోల్చి చూనుకొంళే.

ఓ గదివిండా వీడలే; రెండో గదివిండా పొలవెలుగులే; ఓ గదిలో మూలుగులే; రెండో గదిలో నవ్వులే. ఆందులో మనిషికష్టం కళ్ళు కప్పుకొని చీకటిగా ఏడుస్తోంది; ఈ గదిలో మనిషి దొంగతనం

100 ముక్కులు వెలుగుతోంది; ఆ గదిలో చెమటల నీడలు విర్భాగ్యంగా పరుచు కున్నాయి; మనిషిచే ఏ దొంగతనం ఈ గడిలో పంచరంగుల్లో (ప్రజ్వ రిల్లులోంది. ఆ గదిలో “నిర్భాగ్యపు నీడలు; ఈ గదిలో “దొంగ తశప్ప రంగులు.

దొంగోగై నా, ముష్టోడెనా కష్టపడీ వోడిమీద బతకాల్సిందే | కాని, ఏటవుద్దంటే : ఆయ్యలాటి సిన్నదొంగలు పితికిపోతే,. చావు కార్లాటి పెద్దదొంగలు "పెరుగుతారు. ఎలకలాటి అమ్మని సితగ్గొట్టి సంపేపిన జనం సపెద్దపులు ల్లాటోళ్ళవి మాదత్తరం ఇచ్చలయిడిగ ఒగ్లే స్తారు, కూలోళ్ళా కష్టపడ్డవా€ + సిన్నదొంగలా పిలికిపోడవా(? నేక పోతే, దోసుకు తిని పెద్దపులి పెరిగినట్టు పెరగడవా6 ?

అని దీర్చంగా ఆలోచించి నప్పటికీ ఎంతో దీరంగా ఆలోచించ నవనరం లేక పోయింది వై(గ్రాజుకిం కనిపించే ఆ రెండు గదుల్లోనూ తనకి బొంతపరచిన నులక మంచం కావాలో లేక మెత్తటి పరుప్పరి చిన ఫందిరిమంచం కొవాలో తేల్చుకోడం ఆతనికి అశ్షేకష్టమనిపించ లేదు. పెడ్డల్లా దోచుకు తినడం బెస్టు అనే విశ్చయానికి అతను రాడా నికి ఆ ప్రేసేష్ప పట్టలేదు.

దోచుకు తినడం బు |

అనే టటువంటి పరమ ఘోరమైన నిశ్చయానికి ఏ మానవు దైనా వచ్చి సాహనంతో రంగంలోకి ఉరికి, మెలకునతో వ్యవహ రించి, పట్టుదలతో పనిచేస్తే . !__వాణ్హీి మరింక ఆపడం చాలా కస్టం, వాడు చాలాదూరం వెళ్ళాడు, చాలా పైకి వెళడు, పాపలీతి, దైవరీతి, సంఘఖీతి, ఏభీతి ఉండదు వాడికి. వాడు పెద్దపలిలా ఉంటూనే పరమ ధర్మ రాజులా కనిపించగలడు. తన బాగుకోనం వాడి తల్లిగొంతు నొక్కగలడు, తండ్రివెన్ను పొడవగలడు, తమ్ముడి నెత్తురు తొగ్గలడు.

తలుపుగొ శం 101 లొంగినవాళ్ళని వాడు అణుస్తాడు, లొంగవి వాళ్ళలో కలుస్తాడు. ఆవ సరం తీరిపోయాక వివురంతా కప్పేసుకుంటాడు. దైవం, ధర్మం, ఆర్ధం, కామం, నంఘం, స్వర్గం అన్నీ తనకోసమే ఉన్నాయి కాని తనె వరికోసమూ ఉండనంటాడు. చెదలా తినేస్తాడు, పులిలా విరుచుకు పడతాడు, దేశాన్ని అమ్ముతాడు, ధర్మాన్ని చంపుకాడు. వాడు చాలా దూరం వెళాడు. ఎెడాజు, ఆ తరవాత, ఆ విధంగా చాలా మెట్లు పెకెక్కి చాలా దూరం వెళ్ళేడు లలా మొదటి మెట్టు ఎక్కడానికి ముందు అతను ఆ వూర్నించి మరో వూరికి మకాం మార్చి, ఆ కొత్తవూర్లో ఓరిజి ఒకటి రోజువారీ అడెకి అవ్‌ న! తీముకొవి, బేరాలకి రిషి తొక్కడ౦ (ప్రారంభించేడు. రికి తొక్కుతూ అతను తీవాతితీనంగా ఆలో చిస్తూండేవాడు. నెలరోజు లయింది, నెలకోజుల్లోనూ ఆతను నాలుగైదుసార్లు స్టేట్‌ బ్యాంకికి బేరాలు కళ్సేడు. బ్యాంక్‌ బిశింగు చాలా కొత్తది టి ట్‌ 2 అలీ చింగారు కాములాగా న్యూరూపాయల కొత్తనోట్లాగా అది చూడ్డానికి వరువుగానూ మనోహరంగానూ కూడా ఉంది “ోఏటది ఇ అని ఒకర్నడిగేడు వెర్రాజు, క్క 'పెద్దోళ్ళక్కండ డబ్బు దాస్తారు. కర్సుకి కావల్సొచ్చినప్పుడు ఎల్లి సెక్కులిచ్చి తెచ్చుకుంటారు అని పెఢౌకొ తెల్సుకున్నాడు* అప్పటినుంచీ అతను స్రేట్‌ బాంక్‌ని దృష్టిలో ఉంచుకున్నాడు. అక్కడికి బి బి బేరాలు కట్టినప్పటికీ, ఆ తాను వాళ్ళ ముఖపరిచయం లేకుండా ఉండ డానికిగాను, అతను బాంక్‌నుంచి మృతం ఎప్పుడో తస్ప బేరాలు కళే ల బి వాడు కాదు. ఓరోజున __

[02 ముకులు

హోరున వర్షం పడుతోంది. రెండు రోజుల్నించీ కూడా ఆలానే పడుతోంది. ఆరోజున ఆఅ౦ తకు ముందుకంట. ఎక్కువయింది. చిముక్కీ= చినుక్కీ మధ్య ఈగ కామ, దోమకాదు, సూదికాడు, గాలి కూడా చొరడావికి వీల్లేకుండా విళ్చి కురుస్తోంది వర్షం, మఢాహ్నం సరిగ్గా ఒంటిగంపే అయినప్పటికీ, మబ్బువల్ల. అది సాయంకాలం నరిగ్గా ఏడుగంటలయినట్టు చాలా చీకటిగా ఉంది. బాంక్‌ మేడనుంచి కిందికి గొట్టాలద్వారా భోరున దిగే నీటిధారలు (మీ మీ అభిరుచులను బట్ట కరిగించిన ముత్యాలధాకల్లాగో, ₹ేక కష్టించే కూలివాళ్ళ కన్నీటి ధారల్లాగో కిందికి దిగుతున్నాయి.

ఠంగున ఒంటిగంట కొట్టిన శబ్దం వర్షపు హోరులో కలిసి పోయింది. వీధంతా నిర్మానుష్యంగా ఉంది, బాంక్‌ ముందు విల్చున్న ఆయిన రిక్షాల్లోనూ నాలుగు బేరాలెక్కీంచుకొని వెళ్ళిపోయేయి, అయినో రిక పై(డాజుది, అది గూడు ఎక్తుకొవి, తెరలు దించుకొని శనపేటికలా నిలబడింది. వర్షానికి తడియకుండా రిక్షాలో కూర్చొని తెకమీంచి నన్నవి దారి చేసుకొని బాంంవైపు తీష్ణంగా చూస్తున్నాడు పవైఢడాజు, పైనుంచి ఆ కళ్ళే చూస్తే ఆవి పుట్టలో పాము కళ్ళలాగో, పొదలోని పులి కళ్ళలాగో కవిపిస్తాయి.

అంతలో, బాంక్‌ వరండాలోకి, నోట్లు లెక్క పెట్టుకొంటూ ఓ మునలాయన వచ్చేడు_ తెల్ల చొక్కా, జరీ అంచు తెల్ల పంచె, దికం పరం పట్టు కండువా, దోడిగుండు, చంకన గొడుగు_ అన్నీ కని పెస్టేడు పై(డ్రాజు. కనిపెట్టి రిజలోంచి బైటకి వచ్చి సిద్దంగా విల్చు న్నాడు. ఆతని తలమీద ఇనప౦కు టోపీ ఒకటుంది. టోపీకింద చీకట్లో పవై(డ్రాజు ముఖం నరిగా కనిపించడంలేదు.

ముసలాయన తన చేతిలోని నోట్లు ఇంకా లెఖ్కపెడుతూనే

తలుపుగొ శ్లెం 108 ఉన్నాడు. ఎన్నున్నాయో కాని చాలా నే ఆయుండాలి. చిట్టచివరికి, లెక్కటంతా పూర్తయిన తరవాత, అ నోట్లన్నీ చాక్కాకింది బనియన్‌ జేబులో భద్రంగా పెట్టి, ఆ మునలాయన రోడ్డువెప తలెత్తి చూసి “ఏయ్‌! రిక్షా” అవి కేకవేస్తూ, చేతో సంజ చేసేడు. పెడ్రాజుకి కేక యి తీ అవనీ జా న్‌్‌

వినిపించలేమ, సంజ్ఞ కవిపించింది.

వెంటనే, పైడ్రాజు గుండెలు పటపగ్గాలేకుంగా కొటుకున్నాయి.

మ్‌ బి ౧౧ టబ

వాటిని కంటోలు చేసుకొని, గంభీరంగానూ వినయంగానూ మున లాయే దగ్గరకి రికి తీసుకు వెళ్ళేడతను, మూడున్నర మైళ్ళ దూరం వెళ్ళడానికి ముప్పావలాకి బేరమాడి, తొందర తొందరగా రిక్షెలోకి దూరి కూర్చున్నాడు ముసలాయన. రిజొ రివ్వున కదిలిందిం

ముసలి పాసెంజర్ని ఎక్కడికి తీసుకు వెళ్ళాలో ముందే నిర్ణ యించుకున్నాడు పైడ్రాజుం రిజెని రెండు మైళ్ళు పోనిచ్చి, అక్కడ కుడివై పుకి బదులు ఎడమవై పుకి రికి మళ్ళిస్తూ, లోపల మునలాయన్లో “జాదూ: ఒరసానికి ఆ రోడ్డు ఉప్పుడుప్పుడే గాతలడిపోనాది. సుక్టు తిప్పి తీసికెల్లాలః కష్టం ఆలోసిచ్చి మరో బేడ డబ్బులు పారేయాలి అని అరిచి చెప్పేడు.

"ఎటు వెళ్ళినా వేగికం వెళ్ళనీరాః మనో కాన్తబ్బు ఇసాలే[ో

చి అటి

అన్నాడు మునలాయన.

రిక్తాని రంయ్‌(మని ఆరు ఫర్హాంగుల దూరం పోనిచ్చి అక్కడ రిరా ఆపి విగేడు పెడ్రాజు, అ క్క డ చీకటిగానూ, ఏకాంతంగానూ

లె ష్‌

వు౦సెం

“ఏరా ఏం అపేవు?ొ

“*'పెయిను జారిపోనాది బాబూ అ౦టూనే ఒకవైపు తెర ఎన్జేడు పైడ్రాజు, ఆ నమయంలో అరవి కళ్ళు రెయిలు పట్టాందగ్గర

అనీ క్‌ న! లి

శ04 ముక్కులు డేంజరు బల్బుల్లా ఎరగా వెలిగాయి. ఆతని చేతులు, పరమ భయంక రంగా, యమపాశాల్లా, ప్రాణం లేవి పిశాచ యంత హస్తాల్లా లోనికి వెళ్ళేయి.

మునలాయన నిశ్శబ్దంగా ఒరిగిపోయేడు.

ఆ తరవాత, తెర సరిచేసి, తాడుతో గట్టిగా కట్టి, ఊరవతల మూడు మైళ్ళ దూరానికి రికి పోవిచ్చేడు పెడాజు, ఆక్కడ (ట్రంకు రోడ్డు పక్క మ్మరిచెట్టాకటుంది. ఆ మ్యరిచెట్టు కిందినుంచి పక్కగా పోయే కాలిబాట అక్కడికి అరుమైళ్ళ దూరంలో ఉన్న అమ్మవారి గుడి దాకా పోతోంది, అ బాటకి రెండు సక్కలా దట్టంగా రెల్లుగడ్డి దిలిసివుంది. ఒక పక్క రెల్లుగర్జి అవతల దొంగ యేరకొకటుంది. ఆఏ ఆ నమయంలో గోదావరి కంటె ఎక్కువ జోరుగా (ప్రవహిస్తోంది. ఆ దొంగ యేటి _పవాహంలో ఆ ముసలాయన శవం ములిగి కొ ట్రుకు పోయి, ఎప్పుడు ఎక్కడ ఎవరికి ఏ వికృతాకారంలో కనిపించిందో కనిపించలేదో ఏమయిండో ఏమిటో వైడడ్రాజుకి తెలియనే తెలియన. ఆతను ఆ సొమ్ము (రెండొందల పదులు) సనంథగహించుకొని, తిన్నగా ఊళ్ళోకి నచ్చే సేడు.

ఆ రోజున వైడ్రాజుకీ ఇరవై ఒకటో సంవత్సరం వెళ్ళిఆ తర వాత మెట్టు ఎక్కేడతను.

ఆ రోజు తరవాత ఆర్నెల్లపాటు మామూలుగా రికి తొక్కు కొంటూనే జీవించేడు పైడ్రాజా. అర్నెల్లూ కూడా తెగ కష్టపడి, ధోజనం తగ్గించి, తాగుడు మానేసి, టీ తాగడం కూడా తగ్గించి, అందరికి తెలిసే ట్టుగా రోజుకొక రూపాయి చొవ్పన నిలవ్వేసి చాలా కష్షజీవిగా కాలం గడిపేడు వైడ్రాజు. మధ్య, వరనగా చీల్లుకట్టి, ఆ విధంగా వక్క ఫారిగా వచ్చిన డబ్బు కూడా ఆనవసరంగా ఖర్చు పెట్టకుండా కూడ బెన్టేడతను.

ఈతలుప్పగొశ్లైం |105

ఆర్నెల్లయేనరికి దగ్గిర దగిర మూడు వందలు నిల్వ చూపిం

ఖైకోి శ ళా చేడు పైడ్రాజా, అకడి ఊర్పితానికి అతణ్ని అంతా మెచ్చుకున్నారు. రకెల సంఘంలో ఆతను ఛోటా నాయకుడయేడు. నంఘాలూ వాటివల్ల వాటిలో కొందరికుండే లాభాలూ ఆన్నీ (గహించేడు 'పెడ్రాజు. అకవి పలుకుదిడి దాన్లో పెరిగింది. ఓ తాపీమేస్త్రీ అతనికి 30 డు వందలు అప్ప) కూడా ఇవ్చేడు. ఆ డబ్బుతో, వెంటనే, ఓ కిలీ ఐడీ కొన్నాడు ౯౨౧౦

వై(డ్రాజుః రిక్షాల సంఘంలో ఆతను కొంత డబ్బు స్వంతానికి వాడు కున్నాడని అపవాదొకటి బయల్దేరింది. కావి అందుకతను భయపడలేదు. అపవాదుగాళ్ళవి లక్ష్య పెట్టలేదు. ఆకను రికి తొక్కడమే మాను కున్నాడు.

కిల్లీ చుకొణం ఒక ఏడాదిపాటు నడిపించేక, అస్పుడు మున లాయన దగ్గర తీసుకున్న నోట్లు కొద్దికొద్దిగా ఉపయోగించ నారం థించేడు పెడ్రాజు. ఊరవతల కొండవార, దొంగయేటి వర్థున, కొత్తగా పెద్ద ఫ్యాక్టరీ పెడతారని ఆతనికి “ఉప్పుఅందింది” వెంటనే ఆక్క డొక చిన్న జొగా కయం చేసుకున్నాడతను, [కయంధనంలో కొంత మాతమే ముందుగా ఇచ్చి, మిగతా (కయధనానికి ఆ జాగాని ఆ అమ్మినవారికే తనభా పెట్టి ఆ జాగా ఆవిధంగా కొన్నా డతను, జాగా మొత్తం ఖరీదు ఎనిమిది వందలు మాాకమే.

ఆ జాగా కొన్న ఆర్నెల్లకి ఫ్యాక్షరీపని పారంభం అయింది. వెంటనే పై(డాజా అక్కడొక టీ కొటూ కిలీ బడీ రెండూ పెటి, ఆర్నె ము న! న. 2, వ!

లలో ఆటీ కొట్టునే కాఫీ ఫలహార శాలగా మా ర్చడుం ఆ కాఫీక్షబ్బు చాలా రద్దీగా ఉండేది. అక్కడికి ఆ ఫ్యాక్టరీ ళా చ జ! విర్మాణంలో పనిచేసే కూలీలూ, తాపీ మేస్తుంలూ, ళూలిగ్యాంగుల నాయకురాళ్ళా వస్తూండేవారు.

106 బుక్కులు అందానికి ఆకర్షణ ఉంది. ఆకర్షణ ఆంశే అదొక శకక్తిఆందడం ఒక శ క్రనీ, దాన్ని మానవుడు న్వలాభానికి ఉపయోగించుకోవచ్చనీ తెలియకపోయినా ఉపయో%ంచుకోవడం మాకం విళ్యం చాలాచోట్ల +జరుగుతూంటుంగి.. పెద్దల సంఘంలో *పర్సనాలిటొకి ఎందుకంక ప్రాముఖ్యం ఉందో తెలియనప్పటికీ తన చ క్క వి పరృనాలిటీని పై (డొజు పూరాగా తన లాభానికి ఉపయోగించుకున్నాడు. ఒక ముపషృ య్యేళ్ళ మేస్రమ్మకి ముస్ఫయితులాల బంగారం ఉంది; ఉక్కువి మూడుముక్కలు చేయగల మొగుడున్నాడు. కాని జీవితంలో తనకి నచ్చిన ఇద్దరు సినీమా హీరోల్లోనూ ఒక్కరైనా ఒక్కసారైనా తనకి లేనందుకు ఆమె లోలోపల వాలా యాతనపడుతూ తిరుగుతోంది. ఆమె కంటికి 'పై (డాజు, శన ఇద్దరు హీరోలనీ కలగా పులగంచేని మనో హరంగా తయారుచేసిన మూడోహీరోలా కవిపించేడు. ఆతని పర్ప్స నాలిటీకి ఆమె పకవళురాలైై పోయింది. ఉక్కుమగణ్న్‌ దూరంచేసి ముషృయి తులాల దింగారాన్నీ దగ్గరకి తెచ్చుకొందికి పైడాజు పెద్దగా శ్రమవడవళలసిన అవనర మే లేకపోయింది. మోజుకొద్దీ ఆ మేస్త్రమ్మ కొన్నాళ్ళపాటు ఆఅకనితో ఉండిపోయింది, చివరిదాకొ ఆమె ఆకన్తోనే ఉండిపోను. కొని, ఏడాది పోవిచ్చి, ఆమెబంగారం అంకా ఆపహ రించి ఆమెని తన్ని తగిరే సేడు క ఇంకో విధంగా కూడా కూలి గ్యాంగుల మేస్తమ్మ స్నేహం 'వై డాజుకి చాలా బొగా పనికి వచ్చింది, ఆమె స్నేహంతో అతను పరమపండితు డయ్యేడు, ఇసక తీత కంటాక్టు వెయ్యిరూపాయలకి పాటిపొడి, పదిమంది కూలీలకి రోజుకి మనిషికి రూపాయి కూలిచ్చి, వాళ్ళచేత రోజుకి రెండు రూపాయిల పవి చేయిస్తే. ఎంత లాభం వుంటుందో మేస్తమ్మ వరిచయం నల్ల ్యగహించాడు వై (డాజుం

తలుపుగొ శ్లైం 107

రూపాబికూరికి, కూలోడు రొండ్రూపాయిల పర్టేస్తే కంటా క్టరుకి అదేలాభం రూపాయి కూలికి దమ్మిడీ పని తిగ్గిపోయినా కం[టాట్లోడికి మదుపులు కిటవు. కూలోణ్న్‌ గ్యురంలా పరిగెట్టించి

వా! బల ప! గాడిదలా తోలి పన్దేయి ౦చకపోతె కంట్మాటు కదేలే 1

ఆ పాఠం ఎప్పటికీ మర్చిపోజాలడు పైడ్రాజు

పై(డాజు ఇస్పు డెక్కుడున్నాడు ॥

చాలా దూరంలో ఉన్నాడు.

అయిదేళ్ళ (క్రితం ఆతను చాలా చిన్నవాడు కొకపోయినా పెద్ద వాడు మాతం కాడు, ఇప్పుడతను గవర్నమెంటుకి అప్పివ్వగలిగిన కంటట్రాక్టరు. ఇప్పుడతను లక్ష రూపాయల పి, డబ్ల్యు. డి, కంటటాక్తు

వ! ళా న! మీద, లేకపోతే రెండు లక్షల సి, పి, డల్ల్యు, డి, కాంటాక్టుమీద. వేలి మ్యుద వేస్తాడు, ఆతన్లో అదొకచాలా గొప్ప పాయింటు_విశాని పద్దు గాడు, కావి చూసేరా : స్వయం ప్రతిభతో ఎంత పెద్దవా డయేడు | అది పూర్వజన్మ సుకృతం 1” అని పుర్మపముఖు లతని గురించి ముచ్చటగా చెప్పుకుంటారు. వేద పండితులు అతడి దేవభకక్తి గురించీ గాతృత్వం గురించీ మెచ్చుకొవి అతణ్ని ఒక్కొక్కరూ. వేయినోళ్ళతో ల్లాటిస్తారు, ఆతనుకోఅంపే కొన్ని వందల మంది లాయర్లు ఆతని కాళ్ళమీద పడతారు. కొస్ళూ చేతులూ లేక కగల్లేవి లాయర్లు అతని పిలుపువి ఆందుకొని వెళ్ళజాలకపోయినందుకు చాల విలపిస్తాడు, (ప్రస్తుతం రెండు పొలిటికల్‌ పార్తీలవారూ, ఆరుగురు మ్యున్సిపల్‌ కౌన్సిలర్లూ, నాలుగు నాటక ననమాజాలవారూ మూడు కరుణ నమాజాల పారీలవారూ, ఆయిమ కారెమ్సు క్ల్షబ్బులూ 'పెడ్రాజుగారి సపోర్తుకోనం

ట్‌ క. మూ ర

పాధేయపడుతూ కాళ్ళ అరిగేలా తిరగడం జరుగుతోంది.

పె(డ్రాజుగారి ఫ్యాక్టరీ గేటుకి ఎవరుగా మేడొకటుంది. ఆది కొక ,'“ఆలప్పుడు మందల షావుకార్నొకణ్ని చూసినప్పుడు ఆ దింగళా

ళన

108 ముక్కులు నతడు జాపకంఉంచుకున్నాడు; ఆ పక్కనే దానికి దషీణంగా ఆలాటిదే షా 'పెద దింగళా ఒకటుంది. పె (డ్రాజుకి గజలకీ కళ ఉట్టిపడుతూండే గట! యూ చిక్కటి పాలమీగడవంటి భార్య వుంది; వారికి చక్కని పనస తొన లాంటి అయి దేళ్ళ కొడుకున్నాడు. కొ త్తింట్లో పై(డ్రాజబాబు ఇన వాటి న్యస్త హ్‌.

'ప్పెకు చూళారా ? కొత్తగా హైధద్రావాద్‌నించి రప్పించేరు. చూడ్డానికి య! అవీ య్‌ న! కాణీ టిక్కెట్లు పెడితే నెలకి కనీసం వెయ్యిరూపాయ లొస్తాయన్న

న! అక్‌

మూట; అంత చక్కటి పెళ్లై! బలే ఇనప్పెన్లై గ్‌

'పెడ్రాజుగారు ఇప్పుడు భూమ్మీద నడవరు. దగ్గిరై తే, కారు మీద ఊగుతారు; దూరం ఆయితే. గాల్లో ఎగురుకారు.. “గొప్ప దరిజా ఆయిన మనిసి! ఎంత దరిజా మనిసైనా, కూలోళ్ళంటే మాత్తరం బాబుకి గొప్పకనికర౦॥ పన్షర కచ్చితం కరాకండిగ పెవంట్లు కక్కించి రూపాయికిరొం[డ్రూపాయిలపనిదగ్గిరుండి మరీ జేయిస్తాడు, కావి, ఒళ్ళొంచి కష్టపడి నమ్మకంగా పన్దేసి దగ్గిర కెల్లి “బాబూ ; పై (డ్రాజుబాది 1” అని శేశ్తేస్తే శాన | అర్హురూపా యిసి కీసి “ఒట్టుకుపోయి గలాసు డేసుకోరాొ అంటాడు, నేపోతే *చినీ మాకెలా” అని మరో పావలిసురుకాడు. ఒక్కోసుట్టు రూపాయకి ఈక్కు-వియ్యడు ఫ్‌ పై(డాజుబాబి దరమ _పెబువు ! |

పై(డ్రాజుగారు ఇస్పు డెక్కుడ దొరుకుతార్సార్‌ ? బాగా ర్వాత యిందికదా ? ఎక్కుడుంటా రంటారు ?

"చమెం తయింది ?

మ్‌

ళొామ్మి ద్దాట్‌ంది,

అయితే ఆఫీసు మేణ్న్‌౦చి బంగాళాకి వెళ్ళిపోతారు, ఈ పాటికి థోజనం అఆయుంటుంది. అయితే, ఇంకొ పడుకో రెండి, థంట్‌ హాల్లో పరివారంతో కూర్చుంటారు. కూర్చుని, కొడుకుతో ఆడుకుం టారు; రోజల్లా తీరిక ఉండదు కదా 1 ర్యాతి కాస్త తీరిక, అయితే,

తలుపుగొశశ్లెం 100 పై (డాజుబాబు ఇంటికొ చ్చేదాకా, ఎంతరా[శయినా నరే, చినబాబు పడు కోడు. తంగడం'టే కుర్రాడికి ఆంత అభిమానం, కురాణ్న్‌ చూ సేరాః దొర కురాళ్ళా ఉంటాడు, పై(డాజు బాబుకి కొడుకంళశే పాణం : ఆసలే అభిమానాల మనిషి । అందులోనూ కొడుకంకే పాణం కాదా మరి 1: ఆ చినబాబువి పెద్దచదువు చదివించి హైకోర్టు జర్డిపవి ఆ బాబుచేత చేయించాలని పై(డ్రాజు బాబుకి అదో నర్షా? తన కొడుకు పెద్దవాడయి న్యాయం విలబెట్టా లంటాడు ? ఒక్కొ క్క తండ్రికి ఒక్కొక్క సర్దాః ఏం చెప్తాం శి

కుమారుడి భావిగురించి పై(డ్రాజుగారి తియ్యనికోరిక ఏమిటో మీకు స్వయంగా వినాలని ఉందా ? అయితే, రండి. వినండి.

“మావోడు ఐరోర్డు జెడిజీ అవాల ! అవుతాడు సూడండి ! నా నింతవుతానని నా వొప్పుడైన కలగన్నాన ? లేదే । కొని, అయినాను గడా 1 అలాగే ఈడూనూ ః ఏరా ఎంకటేస్వెరావూ, సిన్నీ । మవ్వు ఐకోర్డు జెగ్రీజీ వవుతావా

దింగారుబాము సోఫాలో తండి కెదురుగా కూర్చుని ఉంటాడు; 'హైకోరు జడిని అవుతానని ఖచ్చితంగా తలూపి చెపాడుం యూ ల్‌ ణి నట్‌

“ఐకోర్డు జెర్జీవై. ఏటి చేస్తావురా శ”

బంగారుబాబు తన ఎడమచేత్తో ఊరివైపు చూపిస్తూ,

“ఎదవలందరికీ ఉరేసేస్తాన్‌ ;” అవి ఎ౦తో ముద్దుగా ఆంటాడు,

'పై (డాజుబాబుగారి బంగారు కొడుకు ఊరిజనం అండరికీ ఉరి వేస్తానన్నందుకు పై (గాజుబాబూ అతని పరివారమా కలిసి పరమానంద భరితులయి పగలబడి నవ్వుతారు.

పై (డాజువాబు “నాయ్య మైన మనిషి 1! మరి ఆతవికొ డుకు న్యాయం విలబెట్రి తండ్రి గొరవం విలబెట్టడా ౪? ఎంత మాట; అ

హారతివళ్ళిం

శారదకి ఈ మ ధ్యే అయిదేళ్ళు నిండాయి. పుల్లల్తో పిల్లని చేపి చర్మం తొడిగినల్లుగా ఆమె ఆర్భకంగా అతి బలహీనంగా కనిపిస్తుంది ఆమె కళ్ళల్లో ఏదో ఆవేదన సన్నని డీపాలుగా వెలిగుంటుంది.

వినాయకచవితినాడు దేముడి కెదురుగా మరం వేసుక్కూర్చుని, చేతులు జోడించి, కళ్ళు మూసుకుంది శారద. వంటిమీద చొక్కా లేదు. చిన్న మాపిన చెర్డీ మాత్రం తొడుక్కుంది. తడిజుట్ట పొట్టిగా వేళాడు తోంది. ఎమికలన్నీ ఆతినృష్టంగా కవిపిస్తున్నాయి,

ఉదయం తొమ్మిది గంటలయింది. త్వర లో కురవడావికి సిద్ధంగా మబ్బులన్నీ ఒకదాని కొకటి చేరి సరంజామా అంతా కూడ గట్టుకొవి హడావిడేమీ చేయకుండా చాపకింద నీరులా తయారవు తున్నాయి. నిమిష నిమీషానికీ కొద్దికొద్దిగా చీకటి ఎక్కువవుతోంది.

వోరతిపశ్లెం 201

గదంతా చీకటిగా గజిబిజిగా ఉంది. ఓ వార చాపమీద శారద తల్లీ, శారదా, ఎనిమిదేళ్ళ అన్నా పడుకునున్నారు. నురోవార ఓ చల్లారిన కుంపటుంది. ఆ పక్కనే నుసిగా మారిన బొగ్గులున్నాయి? వాటికి దగ్గరగా ఖాశీగా అవరించుకొని పక్కంకి తిరిగి పడుక్కున్న “సిల్వరు గిన్నె చాలా మసిమసిగా ఉంది. గది కప్పున బూజు లున్నాయి. గోడల్న మరకలూ గళుకులూ వున్నాయి. కారు పూసు కున్న గుమ్మాలు దయ్యపుగుమ్మాల్లా వికృతంగా వున్నాయి. గోడ వారల్న చెదలున్నాయి. మాసిన దిట్టల్నిండా చిరుగు లున్నాయి. గది విండా వానన వానన దుర్వాన నుంది.

కశబ్ళు మూసుకొనీ, మధ్య మధ్య కళ్ళ తెరుస్తూనూ శారద తనలో ఏమేమో అనుకొంటో౦ందిం

“అమ్మ నన్ను కాణీ దేవుడు కొనుక్కోోమంది. ఆందుకే నిన్ను కొణీ పెట్టి కొన్నాను. కిలుంకాణీ మంచిదిటా, డిబ్బీలో ఉంకే డబ్బు లొస్తాయిబ, అన్నూ। ఒక్క కాణీవే ఉందే అన్నాను. ఫరవా లేదే సేరదా దేవుడు కొనుక్కో వే పూచ్చేసుకో వే అందమ్మ. ఆబ్బ చిజారంతా ఎన్ని దేవుళ్ళో: కొణీ ఇస్తే కొట్టబ్బాయి బుచ్చి ఎర్రమన్ను దేవుడిచ్చేడు. ఆక్కడ మంచి మంచి పెద్ద పెద్ద దేవుళ్ళు ఎంతో మందిరి దేవుళ్లు మాలష్మి బేడ దేవుడు కొన్నాదిట; దానికి దిడయి తెల్సా దేవుడూ? సెంకరావు ఎ౦ండిపావలా పెట్టి ముచ్చింకు దేవుడు కొనుక్కున్నాడు. రూపాయిస్తే రంగురంగుల రతం దేవుడిస్తార్డః ఆద్భిరతం మీద విన్ను చూస్తే ముద్దేసిందేవుడూ! ఆంత మంచి దేవుడు ఒబ్బీయేడు కొందావే6 సేరదా ఆందమ్మ. నూ అమ్మ ఎంతో మంచిర్దేవుడూః అన్న హడా మంచిదే. నువ్వూ మంచిదే. పెంక్యరావు నిన్ను ఎక్కిరించలేదు. మాలష్మి విన్ను ఎక్కిరించింది తెల్సా? సేర ధ్టేవుడు కాణీదేవుడు కాణీదేవుడు ఎక్కిరిం

[2]

203 బుక్కులు చింది. వాక్కోపం వేసింది. 5*పం వేస్తే నా కేడు పేస్తుం చేవుడూ : మరమొచ్చి ఆమ్మేంటందం టే అందరు దేవుళ్ళూ ఒక్కటేనే సేరదా, ఎడవకే సేరదా ఆందమ్మ. మాత్తరం రతందేవుడికి రూపాయెందుకు దేవుడూ ? నాతో మాటాడవా దేవుడూ ? నూలష్మికి నువ్వంటే కాణీ దేవుడంళే కోపం, నాక్కోపం లేదు. నువ్వంశే నాకెంతో ఇ స్ట 0. పెట్టికొట్టంత ఇప్ప౦, సినిమా అంత ఇస్టం. ఆకొ సెంవంతిస్టం. ఎంతో యిష్టం. ఇందాకా నీతో ఎంతో సేప్ప మాటాడితే నువ్వు మాత్తరం నాతో మాటాడవు. నాతో ఒక్కసారి మాటాడవా దేవుడూ? నీక్కోపం వేసిందా? నీక్కోంపం ఏస్తే నాకు భయఃవేస్తుంది ఆమ్మ కి జోరం, అన్నకి జొరం. నీక్కోపం ఏపిందా దేవుడూ ? అమ్మా అన్నా చచ్చి పోకు దేవుడూ: అల్లావేశ మా నాన్న చచ్చిపోయే డు. మాలష్మి చెప్పింది. మీ నాన్న దేవుడిదగ్గర కెళ్ళలేదూ చచ్చిపోయేడూ మాలష్మి చెప్పింది. వా కేగుపేపింది. నాన్న కల్లవేళ జరం. నాన్న మీసాలు వాక్కిళకిత లేసేఏి. నాన్న ఎంతో మంచి వాన్న! వాన్న చూడాలి దేవుడూ; ఒక్కసారి వాన్న చూసించవా దేవుడూ ? అప్పుడెప్పుడో ఆల్హవాళ చూసేనంతే. మళ్ళీ చూణ్నేలేదు, అనాళ నాకెంతో బయం ఏసిందేవుడూ & ఆవశ ఎంతో పేద్ద వాన ఈధిలో మంచి మంచి. బుంగలు ఎన్నో బిుంగలొచ్చాయి. బుంగలు బిద్దలైపోయేయి. నేనూ అన్నా చూసేం,. ఆప్పుడు నాన్న పిర్చేడు. ఆమ్యా నేనూ అన్నా దగ్గిరికి రమ్మన్నాడు నాన్న. మేంవె శ్రే నాన్న ఏడ్చేడు. చూస్తూ ఏడ్చేడు, తరవాత మానీసేడు. నాన్న దగ్గడం లేదమ్మా నాన్న జొరం పోయిందమ్మా అన్నాను. ఆ మ్మ వాన్న మీత్తల పెట్టి గట్టిగా ఏడ్చింది. నాకు వియం ఏసింది. అమా అన్నా శేనూ అందరూ ఏడ్చేం. అస్పుడెవరో ఒచ్చే ర్లివుడూ! ఒచ్చి కరమీద నాన్న పట్టుకుపోయేరు, నాన్న మీద వాన పడ్డాదిం వాన్న తడిసి

హారతివశ్లైం 208

పోయేడు. నాన్నకి చలేసింది. నాన్న మాతో ఏ౦ చెప్పకుండా ఎ? పోయేడు. పడుకుని మాటాడకండా ఎళిపొయేడుం వాన్లో చలేస్తూ ఎళపోయేడు. ఆ మ్మ చెప్పిందీ సేరదా నాన్న దేవుడింటి కెశ్ళేడే 'సేరదా అందమ్మ, ఓ సారి నాన్న పమ్మించవా దేవుడూ? పోస్తే దేవుడూ: మ రెతే సీ జట్టుండన్దేవుడూ 144. పోనీ ఒద్దు లే, వీ జట్టుంటా న్టేవుడూః మాత్తర ౦ అమ్మా అన్నా మీ ఇంటికి తీసుకోవొద్దు దేవుడూ: నాన్న అమ్మ అన్న మీ యింటికి తీసు కుంటే నా కేడుపేస్తుంది, మాలష్మి కొడు తు౦ ది నాకు బియం ఏస్తుంది. నా కాక లేస్తుంది, నా కొకలేస్తూం దేవుడూ 1 నాకు ఏడన్నం తినార్దేవుడూ! అద్బి నా కొకలేస్తూంది. వా కొక లాక లాక లేస్తోం దేవుడూ। నాకు ఏగిరం మంచన్నం ఇయ్యవనా దేవుడూ ౪. ఇస్తావా? మరి అనమ్ముకీ అన్నకో? అమ్మకీ అన్నకీ మందు కొవార్డి దేవుడూ | పీసా చూపిస్తే డ్యాటు మందిస్తాట్ట, ఆమ్మ ఎళ్ళమంది, ఎల్లాను కొని నాకు ఆవులూ ఎన్దులూ మర మెచ్చి పేద్దకుక్కలూ. బిస్సులూ చూస్తే దయం ఏస్తుంది దేవుడూ : నువ్వు మందియ్యవా దేవుడూ ? పోనీ డా్యాటుతో మందు తే చెప్పవా దేవుడూ? పోనీ అమ్మకీ అన్నకీ జొరం తీయిస్సీ దేవుడూ; ఆబ్బ నేను ఎభ్భాల్నాకు బయం ఏమ్తుందేవుడూ | అన్బా నా కొకలేస్తూంది, నా కన్నం పెట్టవా దేవుడూ ?॥ బిళ్ళబూ బిన కత్తులూ మం మొచ్చి లాడూలూ చేగోడీటా మళ్ళీ ఇంకా బూ శ3ెలూ గారూ, ఇంకా ఇంకొ ఇడ్డిలీబూ డోపెలూ పెరుగులూ అన్నీ నువ్వు తీసుకో, లేపోతే మాలష్మీ లేపోతే సెంకథరావుకి ఇచ్చీ; నాక్కొంచెం మంచి ఏడన్నం పెట్టవా దేవడూ ?! నా కాకలేస్తోంది, నాకన్న౦ తినార్జేవుడూ: అన్న ప్రేమో అమ్భ చెప్పిందీ అన్నంలో దేవుడున్నాడూ చెప్పింది. మరైతే నేను దేవుడు తిన్నమ్మా ఆంపే అమ్మందీ పరవా లేదే పేరదా, నీ కడుపులో దేవుడున్నాడూ అన్ముంకే తిన్నాన్డేవుడూ

2ఖ4 బుకు్యులు నిజంగా నువ్వున్నావా నా లోపల; విన్ను చూడాల్టేవుడూ। నురేమొచ్చి మొన్న పగలుకి దుందురా త్రిరి ఆన్నయ్య చీమ చూసి కొడితే, అమ్మ, తప్పురా చీమలో దేవుడున్నాడూ, కొట్టహూ అఆందమ్మ, అమ్మా నల్లిలో దేవుడుంటాడా అన్నయ్యంక్షే, ఉంటాడ్రా అఆందమ్మ. మరైతే తేల్లోనో? తేల్లోనూ పాములోనూ నువ్వుంటావుటి ఆందమ్మ. తస్పు కదూ అలా ఉండొచ్చా దేవుడూ? అక్కడ నువ్వుండకు దేవుడూ : అవి విన్ను కుళ్తుసే నువ్వు చచ్చిపోతే నా కేడుపేస్తుంది. అమ్ము చెప్పిందీ ఏడవ కే సేరదా మనందరికీ దేవుడు దిక్కున్నాడే సేరదాా అ మ్మ చెప్పింది. మరి నువ్వు చచ్చిపోతే మనందరికీ దిక్కెవరు దేవుడూ సువ్వు చచ్చిపోకు దేవుడూ! అన్నూూ ఆన్నా చచ్చిపోకు ః ఆకలెయ్యకు। అమ్మా అన్నా నాకూ అందరికీ ఆకలెయ్యకు।! అనా అన్నా మందియ్యిః జొరం తీసీ; ఆందరికీ ఆకలెయ్యకు, అది ఆకలేస్తూంది, నా కొకలేస్తోందేవుడూ, ఆక లాకలాక లాకలి, అబ్బా నాకాక లేస్తోం దేవుడూ ఆ ఆంటూ ఏదేదో ఏవేవో అనుకొంటోంది శారదం ఆ తరవాత కొంతసేపటికి శారద ఓ చిన్న సీసా పుచ్చుకొని వీధిలోకి బయల్లేరింది. “రోడ్డువారంట జొ(గత్తగా నడునమ్మా 'సేరదాః” అంది వాళ్ళమ్మ. అందుకే జ్యాగత్తగా నడుస్తోంది ారదం వర్షం ఇంకా సడనేదుం గాలి ఒక్కసారి రివ్వున వీచింది. దాన్లో రోడ్డు మీది దుమ్ముంతా పొగలాగా పైకిలేచింది, పొగలో మనుషులూ కౌర్లూ బప్సులూ లారీలూ బజ్ళా అవులూ ఎ డూ కుక్కలూ పందులూ అన్నింటితోనూ వీధంకా యమలోకంలో వీధిలా శారద కంటికి భయంక రంగా కనిపిస్తోంది. శారదతల్లి మరోగంట సేపటికి తన వేడికళ్ళు ఐరవుగావిప్పి

హారతిపశ్లెం 25 కొడుకుమీద చెయ్యి వేసి చూసింది. కురాడ్రి వళ్ళు కాల్లోంది. ఆమెకి చాలా భయం వేసింది. తన వేడిచేతికే కురాడి వళ్ళు కాల్లూ తగు లోందిం

అమ్మో నాకు భయం వేస్తోంది. తండ్రీ పరాత్సరా ఎలా కాపాడకావో, వా కొడుకు నెలా కొపాడతావో నువ్వే కాపాడాలి. మందు లేమ. మాకులేదు. ఎవరూ సాయం లేరు. శారద చిన్నపిల్ల, నోర్లేని పక్షీ, ఆదేం చెయ్యగల్డు ? పండుగపూటా అన్నంలేదు. ఆకలేస్తే అదలా పడుకుంటుంది కొని నాతో ఆయినా చెప్పదు, ఇంతసేపూ వీపూ చ్చేసింది. డానికి పన్రైడన్నం పెట్టలేకపోయేను. నే నేం తల్లిని? ఆకల్తో చుట్టుకుపోయే పిల్లని మందుకి తగిలేమ. ఇంకా పిల్ల రాలేదు, రోడ్డువిండా కొర్తు, దిస్సులు; దానికి నువ్వే రత, రక్షించు తంగ్రీ, మమ్ముల్ని రక్షించు, ఈ దీనుల్ని రక్షించు బాబూ రక్షించు

శారద ళల్లికి కళ్ళంట నీబ్ళరావు, అ వెప్పుడో కాగిపోయి ఆవిరై పోయి పోయేయి. ఏడిస్తే ఆమెకళ్ళు మంటలో మండినట్టు మండుకా యిస్పుడు.

ధర్మాసుప్యికి ఫర్లాంగు దూరంలో రోర్డుమధ్య ఓ లారీ ఆగిందిం దానిచుట్టూ వలయాకారంగా జనం గుమిగూడి ఉన్నారు. లారీకి మరీ దగ్గరికి రాకుండా పోలీసులు వార్ని వెనెక్కి నెట్టుతూ ఉంచుతున్నారు. లారీకింద శారద పడుకునుంది. ఆమె తలమాషతం బైటకి కనిపిస్తోంది. మిగళా శరీరం నెళ్తుటి ముద్దగా లారీకింద ఉంది. వర్షం కురుస్తూందిం అయినా జనం అలా వస్తూనే ఉన్నారు. పదిమంది గొడుగులు విప్పు కుంటే వెయ్యిమంది వర్షంలో తడుస్తున్నారు.

దూరంగా షాపుల చూరులకింద విల్చున్న జనం ఏమేమో మాటాడుకొంటున్నారు.

204 ముక్కులు

. మృత్యు వెస్ప డొప్తుందో చెప్పలేం. లేకపోతే రోడ్డు వారంట వెళ్తాన్న పిల్ల ఎవరో పిల్చినట్టు లారీకిందకి వరిగెట్టడం ఏమిటి చెప్పండి ? చావు రమ్మంది. పిల్ల వెళ్ళింది, అంతే ః . .అది కాదండి 1 ఆంకా దిలే గమ్మళ్తుగా జరిగింది. ఆమెరికన్‌ దొరసాన్ని స్కూటర్‌ మీ త్తిప్పుతాడు చూడండి ! అవునపును, ఆయిల్‌ కంపెనీ కురాడు :.... అవునుసార్‌, నే చూసేను .ఆడు సూ టర్‌ తిన్నగా పక్టుక్ళి ఆబోతు కెస్టేసేడు ..స్కూటిర్‌ కుర్రాడికి దెబ్బల్తగిలేయా ? . .ఆటోతు జడుసుకు తో కెత్తి గెంతింది. దాన్తోపిల్ల గాదిరై పోయి పరిగెట్టి పరిగెట్టి తిన్నగా లారీకింద కెళ్ళిపోయిండి .మా మేస్ట్రీటు డైంవర్షమీద పులి .మరలాం టప్పుడు, ఏ రైఏవరయినా ఏటి సె య్యగ ల్తు సెప్పండి .ఎంత బేకేసినా ముందుచ్మకం అప్పటికప్పుడే పిల్లమీంచి వెశ్ళేపోయింది ..స్కూటర్‌ కుర్రాడి కి దెబ్బల్తగిరలేయండీ ?... చూసేరా | నే చెప్పలేదూ ౪ చొవు రమ్మంది, పిల్ల వెళ్ళింది....అపు న్సార్‌ మీ ర్చెపింది రైట్‌ ! రాత రాసి ఉన్నప్పుడు తస్పించడం టహ్మతరం కొదు....స్కూటర్‌ క్కురా డేమయేడుసార్‌ ౩? దొరసా ముందా? .. ఇప్పు డా (డయినవర్‌ గాడు కేుుతస్పుకు౦దికి ఏడు శెరువు ల్నీళ్ళు తాగాల -మేస్ట్రీటు కొడుక్కి. వె య్యిరిగిపోయిందట విస్సు కిందపడి ; అడు (డయవర్‌ గాళ్ళ మీద ప్పలిః... స్కూటర్‌ కుర్రాడికి దెబ్బతగల్లేదు కదుసార్‌? . దొరసాన్తేదు, నే చూసేను ... అయినా తప్పంతా తలిదండ్రుల్బండీ మాస్టారూ ॥ చిన్నపిల్లల్నలా వీరిలో విడిచి పెట్టడం ఎంత తవృ్పండీ ? । అనలు మన కంటటీ మరింక బావుపడదుసొర్‌ ! స్కూటర్‌ కురరాడికి దెబ్బల్పగల్లేదుకదు సార్‌?.... తెరుమనీ నోడై తే జెదిర్దస్తీగా ఏలగల్డు .జెపానోడు ఆడికి మొగుడు... అయినా భగద్విలానం ఓలా ఉన్నప్పుడు మరోలా జరగదు. ఒంగో

హారతివశ్లేం విటి? లేక్సీడెంట్లో మా సిన్ని కొడుకిలాగే వపా అయిపోయేడు....స్కూటర్‌ కురాడికి దెబ్బల్తిగిలే యేంటి సార్‌ ?...

శారద వెల్లికిలా వడుకునుంది. ఏ బాధ లైనా తీరృమనిగావి ఏ భయాలైనా పోగొట్ట మవిగావి ఏ దేముణ్నయినా (పార్షించవలపిన అవసరం ఆమె కిప్పుడు లేనేలేదు. అమె కిప్పుడు ఆకల్లేమ. అన్నం అక్కంర్లముం నాన్నపోయివా ఒకటే, అమ్మ ఉన్నా ఒకపే. అన్నకి మందున్నా లేకపోయినా ఒకటీ, అమె చాలా విళ్చింతగా ఉండొచ్చు, కొని, చావులోకొడా ఆమె ముఖంమీంచి బాధలఛాయమ్మాతం పోలేదు. యుగ యుగాల ముద్ర ముఖంమీద అలా ఉండిపోయింది. విచ్చిన 'గ్రమిదల్లోంచి నూనె చిమ్మినట్టుగా ఆమె కళ్ళంట చిమ్మే రక్తం వాన సీటితో కలిపి రోడ్డు మురికిలోకి జారుతోంది. ఆది ఏ వైడు కొలవ లోకో పోతుంది. లేకపోతే రేసటి ఎండకి ఎండిపోయి దుమ్మూ ధూళిగా గాలి కెగిరిపోతుంది.

హడావిడిగా ముందు కొచ్చి లారీకింద దృళ్యావ్ని కళ్ళారా చూసినవారు ఒకక్షణం అలా వుండి నిళ్శబ్దంగా వెనక్కి. పోతున్నారు.

శారదింకా రాలేదు. శారదింకా రాలేదను కొంటోన్న శారద తల్లికి మగతగా వి్యిదవస్తోంది. ఆమెకి తన గతజీవితం ఆంతా కలలు కలలుగా కనిపించి కదలిపోతోంది. ఈ పీడకల భెప్పుడు పోతాయి? ఈ మమ్బిలన్నీ ఎప్పుడు విడతాయి? ఈ పాతాళంలోంచి పైకి మెళ్తుక్క డున్నాయి ? నీర్మలాకాశ౦, చల్ల గాలీ, కమ్ముని _బళుకూ. ఎక్కడ, ఎప్పుడు, ఏ చీకటి తెరలు, ఏ అంధకారం, ఏ ఇనపతలుపుల అవ తది???

శారత్తల్లికి కళ్ళుతెరచి చూసేళకి లేకపోతోంది. చాలు మరింక

ర్క ముక్కులు _

కళ్ళుమూాసుకు పడుకో; కన్నవారింటికి వెళ్ళిపో అంటూ చెవిలో ఎవరో పోరుతూన్న ట్టనిపించిం దామెకి.

గదంకా నిశ్శబ్దంగా ఉంది, చాపమీది ఆకారాలు కదలకుండా చాపమీదే ఉన్నాయి. ఆరిపోయిన కుంపటి చల్లారిపోయే ఉంది. బొగ్గులు నుసిమసిగానే ఉన్నాయి. ఖా సిల్వరుగిన్నె మసిగానే ఖాళీ గానే పడిపోయే ఉంది, కప్పున బూజులు భదంగానే ఉన్నాయి. గోడలు పొడిపొడిగా రాల్తూనే ఉన్నాయి. ఎంత తారు పూసినా, తలుపుల్ని చెదలు తినేస్తూనే ఉన్నాయి. బట్టలు మురిగ్గా చింకులు చింకుల్లో జీర్తించిపోయే ఉన్నాయి, గదివిండా విండుకున్న దూర్వానన దుర్వాస న్లాగేఉంది. సర్వజ్ఞుడూ సర్వలోక పాలకుడూ సకల బల సంపన్నుడూ కరుణానమ్నుదుడూ దీనజన వాంధవుడూ ఆయిన భగవం తుడు విఘ్నేశ్వరరూపంలో అక్కడ కారద వేసిన పీటమీద, కారద వేసిన పూలమధ్య విశ్చలంగా నిశ్శబ్దంగా గంభీరంగా, తవ్వితీసిన మన్నుగా, మనిషి చేసిన మనోహరమైన బొమ్మగా, కదలకుండా ఆలా కూర్చొనే ఉన్నాడు. అతని ముందున్న పచ్చి్యప్రమిద విచ్చి పోయింది. అందులోని దీపం ఆరిపోయింది. అలి

ఎంకివును అక నం. “తం సఖ | ( 1910 (లి ల పీ! వ వగా. ఖా లో