Telugu Puppujan Kathalu - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

... ఫుషుజాన్‌ కళలు ॥ పిల్లల జానపద సంపద ॥ +ఫ్గి నాన్న | నీ మో . 4 న్ను? జీ భం శక వాక్‌ సు ్‌ త మం! ల ఖే పోసు అభా క్ర | మా +. స్తే న నే 1 " సహజ కవి మల్లెమాల క్త? నో ,.. . మనసుపడి మక్కువతో సేకరించిన ట్‌. బ్ర షి శ క. , ఈ పుస్తకాన్ని సాహిత్యాభిమానుల కోసం శాస, || (| ,. సుందరయ్య విజ్ఞాన కేంద్రానికి లీ. న్‌ ఖి [ఆనందంతో బహూకరిస్తున్నాం. హా సవ్య " క ఇ - మల్లెమాల కుటుంబం (టే సెల కక న మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు తక. , లే

పుషుజాన్‌ కతలు

?ి ణ్‌ | . ్జీ 4 / పుషుజాన క తలు (జ పిలల జానపద సంపద గ | లజ తు. మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు (డు ల 5 థ్‌ ఇ | అస్మిత సమర్పణ ॥ ( , /| .

2 శ - క్క శక ల క బా వముంగ్యాడం 12020 * గంంజయిం2ర 1206ల 0400 ౧00౫8 తు 1161 న! గట ?0టాంరే, 0 9౫4 0 15 గళంటం2ట00 9 06 60004066 6౯ ఈజుంయుళండ 0 ఇం 0౧6౬1౧18, 6160410110, 6౦01201021, 1010001098 0౯ 0416౧41036 ౪10046 116 ౧01 టంంం100 08 16 116 ణల ౧201300664 ర్‌లు(లుంలా 2004 ఈ తకు 60006 ౧16 [01 ౪00160 గయల 00100 టర సటమంరం2ట్స 560206612026, గ తిర ౧౧౮691, గ్రే 10612 | క్ష 6076 406 1110560౯46003. ల్‌ 400142 గ్రంధాలయ యు న్య 076 669120 “హి ఉఇబషంా 4, య గి సాం ఇలికిల్‌గి' ఉ క భో క 06 561108" కబుం, “అట్యంం2] 12006 సశ 611020 166060 వ్‌గగంరే 2 గంట 6061086 50% 0౦౧16 తకు! 4064 21 16108 0006 5213 కి౧౦6 1 100/

క ల ఈ కతలన్ని మా దాదికి... ఎండి. గౌసున్నిసా చిన్నప్పుడు మా అమ్మ తలకు బోస్తానని వస్తే దడుసుకొని చచ్చేవాణ్మి బయంతో. ఎందుకంటే మా అమ్మ తలకు బోస్తే సబ్బేసి కసాబిసా రుద్ది ఊపిరాడనీకుండా చేసేది మొరటుగా. అట్లాగే అన్నం తినిపించాలన్నా అంతే. నోట్లో ఒక ముద్ద ఉండగానే యింకో ముద్ద లట లటా కూరి గుడ్డు తేలేసేలా చేసేది. కానీ మా దాదీ అలా కాదు. ఏ పని చేసినా అమిత మితవ. అమిత తమీజు. ఆమె పిలకాయలకి స్నానం చేయించిందంటే ఎంతసేపైనా చేయించుకోవాలనిపించేది. తలకు బోశాక టవలు పెట్టి తుడిచిందంటే ఎంతసేపైనా తుడిపించుకోవాలనిపించేది. మా యింట్లో తక్కినోళ్లంతా ఒక జట్టు మా దాదీ నేనూ ఒక జట్టు. తోకలాగా తిరగతా ఉండేవాణ్ణి వెనక. మా నాయన మా యిల్టు కట్టించినప్పుడు కొయ్య మిగిలుంది కదా అని ఉత్త డైనింగ్‌ టేబులే యింత ఎత్తున యింతపొడవున తయారు చేయించాడు. కానీ దానికి కుర్చీలు తయారు చేయించడానికి డబ్బులు లేక పాలుమారాడు. అప్పుడా డైనింగ్‌ టేబుల్‌ని వృదాపోనించడం దేనికని నేనూ మా దాదీ దాని మీద పడుకునేవాళ్లం. రాత్రయితే చాలు మా దాదీ దానిపైన బొంతపరిచి ఆ పైన దుప్పటి పరచి ఆటొకటి ఇటొకటి దిండ్లు పెట్టి ఎంత బాగా పక్కేసేదంటే సగం ఆ పక్కను చూడగానే నిద్ర కమ్ముకొచ్చేది. మిగిలిన సగం మా దాదీ చెప్పే కతలకి, మా దాదీ ఎప్పుడు చూసినా ఉర్పూ అరబ్బీ పుస్తకాలు చదవతా ఉండేది వాటిలో నుంచి బలే బలే కతలు నాకు చెప్తా ఉండేది. ఆమె చెప్పిన "సెబ్బాష్‌ రాజుగారు" అనే కత ఒక్కటే యిందులో రాయగలిగాను. మిగిలినవి గుర్తులేవు నలి ఇ నీ ఎడమ బుజంలో ఒక ఫరిష్ట (దైవభటుడు) ఉంటాడు. నువ్వు తమ్మ్మపనులు చేస్తే ఎప్పటికప్పుడు నోటు చేస్తా ఉంటాడు. అలాగే కుడి బుజంలో యింకోర్థిస్ట డైంటాడు. నువ్వు మంచి పనులు చేస్తే ఎప్పటికప్పుడు నోట్‌ చేస్తా ఉంటాడు. ఆఖరున నువ్వు వైకోపోయాక అల్లా ఈ ఇద్దరు ఫరిష్టాలు ఇచ్చిన పుస్తకాలని ముందర పెట్టుకొని ఏ పనుల లిస్టు ఎక్కువుంటే ఆ పనులకు తగినట్టుగా దోజఖ్‌గానీ, జన్నత్‌గానీ నీకు కేటాయిస్తాడు. కాబట్టి జాగ్రత్తగా ఉండు' అని మా దాదీ చిన్నప్పుడు నాకు బయం చెప్తా ఉండేది ఈ కతలను మా దాదీకి అంకితం యిచ్చి నేను చేసిన ఈ పనిని నా కుడిబుజంలోని ఫరిష్ట నోటు చేస్తాడనే అనుకుంటా ఉన్నా ఖదీర్‌

మక ముందుమాట

సాహిత్యానికి సంబంధించి అందులోనూ స్త్రీవాద, దళిత, మైనారిటీ సాహిత్యాల గురించి అస్మిత పదమూడు సంవత్సరాల నుంచీ కృషి చేస్తోంది. “నీలి మేఘాలు” కవితా సంకలనం ఒకటే అసి శత పేరుతో వచ్చినప్పటికీ అనేకమంది (స్రీవాద రచయిద్రులకు, దళిత మైనారిటీ రచయితలు, రచయిత్రులకు వాళ్ళ రచనలు (ప్రచురించుకునేందుకు అవసరమైన ఆర్దిక, నైతిక సహాయ సహకారాలను అస్మిత అందిస్తోంది. దానితోపాటు సాహిత్య కళారంగాలలో మరుగున పడిన, వెలుగుకు నోచుకోని అంశాలను ఎవరైనా ఆసక్తితో (శ్రద్దతో పరిశీలించి వెలికి తీసుకొస్తామంటే వారికి ఆ పని చేయటానికి కావలసిన వనరులను అస్మిత అందించి ఆ పనికి తోడ్పడుతూ వస్తోంది. అమ్మతల్లులనే (గ్రామదేవతల గురించి వేమన వసంతలక్ష్మి చేసిన ఆసక్తికరమైన పరిశోధనకు అస్మిత సహకరించింది. ఇంద్రగంటి జానకీబాల సినీ గాయనీమణుల గురించిన సమాచారాన్ని సేకరించి ప్రచురించటానికి అస్మిత కారణమైంది. అలాగే ఇప్పటి, ఖదీర్‌బాబు పుష్సుజాన్‌ చెప్పిన కధలకు కూడా.

ఖదీర్‌ ఈ ప్రాజెక్టు తాను చేస్తానని చెప్పగానే అస్మితలో అందరూ దాని ప్రాముఖ్యాన్ని

గుర్తించారు. అంగీకరించారు. తెలుగులో బాల సొహిత్యం కొరత ఉన్నదనేది అందరూ అంగీకరించే విషయమే. ఇక ఒక కమ్యూనిటీలోని పిల్లలు చెప్పుకునే కథలు మరొక కమ్యూనిటీకి అందటం చాలా అరుదు. పైగా ఇప్పటి ఆధిపత్య సంస్కృతిలో సిండరిల్హా, స్నోవైట్‌, ఎలీస్‌ వంటి పాత్రలు తప్ప మన పేదరాసి పెద్దమ్ములూ, మన నేలలో పుట్టిన పాత్రలూ, మనమెరిగిన మనస్తత్వాలూ కనిపించటమే లేదు. చెప్పేవారూ అరుదైపోయారు. తల్లిదండ్రులకు తీరిక దొరకదు. ఒకోసారి పిల్లలు కూడా దొరకరు టి.వీలకు అతుక్కుపోయి. ఇలాంటి నేపధ్యంలో పిల్లలకు ఈ కధలు అందటం ఎంతో బాగుంటుంది.

మైనారిటీ కమ్యూనిటీ గురించి ఎన్నో అపోహలు చిన్నతనంలోనే పిల్లల మనసులను విషపూరితం చేస్తున్న రోజులివి. మనం వేరు- వాళ్ళు వేరు అనే భావనను సమాజం కుటుంబాలూ పిల్లల మనసుల్లో నాటుతున్నాయి. ఆలాంటి సమయంలో ఒకరి సంస్కృతి ఒకరి సాహిత్యం ఒకరి జీవన విధానం మరొకరికి తెలియటం అవసరం,

ఒక ప్రాంతంలో నివసిస్తున్న రెండు మతాల ప్రజలు ఒకరినొకరు ఎంతో ప్రభావితం చేసుకుంటారు. భాష, మనస్తత్వాలు, రుచులు, అభిరుచులు, నీతులు, రీతులూ వీటన్నిటినీ ఇచ్చి పుచ్చుకుంటూ ఉంటారు. ఆ ఇచ్చి పుచ్చుకోవటాలు ఎంత ఎక్కువ జరిగితే ప్రజలకంత మంచిది. ఒక తరంలో జరిగిన సాంస్కృతిక ఆదాన (ప్రదానాలు మరొకతరం వారికి అందించటం చాలా అవసరం, ఆలా అందకపోవటం వల్హా ఆధిపత్య సంస్కృతి అయిన వలస సంస్కృతి అన్నింటినీ మింగేయటం వల్లా మనం ఒకరికొకరం చాలా ఎడమయ్యాము. ఆ ఎడం ఇప్పటి పిల్లల విషయంలో ఇంకా పెరిగింది. ఆ ఎడాన్ని తగ్గించి ఒక వారధి నిర్మించటానికి ఇలాంటి ప్రయత్నాలు చాలా అవసరం. ఖదీర్‌బాబు దర్గామిట్ట కథలు, పోలేరమ్మ బండ కధలు ఆ పని చేశాయి. ఈ కధలు ఆ పనికి మరింత బలం చేకూరుస్తున్నాయి.

పెద్దవాళ్ళు కధలు చెప్పే అలవాటు (క్రమంగా తగ్గుతున్నపుడు ఈ కథలు పూర్తిగా మరుగున మరపున పడటం తప్పదు. దానిని గమనించి ఈ కథలను అచ్చువేసి రక్షించాడు ఖదీర్‌. ఇది తెలుగు చదవగలిగిన అందరికీ మంచి కానుక. ఐతే ఇవి ఉర్దూలో, హిందీలో వస్తే మరింత మంచిది. ఇంగ్లీషులో వస్తే మంచిదే గానీ ఇంగ్లీషు పుస్తకాలు చదివే పిల్లలకు వీటి మీద ఎంత ఆసక్తి ఉంటుందనేది అనుమానమే. పైగా ఈ ప్రాంతీయతనూ, మాండలిక సౌందర్యాన్నీ ఇంగ్లీషులోకి తీసుకురాగలిగిన అనువాదకులు దొరకాలి.

త్వరలో ఇది ఉర్జూలోకి అనువాదమై (ప్రాచుర్యం పొందాలని కోరుకుంటూ...

-ఓలా ల

కతల ముందరి కథ త్‌, కి రొరిగిన ప్రంగరులని కతల్లాగా చెప్తారు. కతలని జరిగిన సంగతుల్లాగా చెప్తారు. అదో విద్య" అన్నాడు ఉదయగిరిలో జనప చాలాకాలం పొటు లారీ'డైవర్‌గా పనిచేసి ఒంట్లో ఓపిక సన్నగిల్లాక యింటిపట్టునే ఉంటూ కూరగాయలు పం డిస్తూ ఒకప్పుడు ఆయన వారం రోజుల పాటు చెప్పిన కత మళ్లా చెప్పకుండా చెప్పేవాడంట.

“అన్ని కతలు వచ్చునాకు. డైవర్‌ని కదా... దారిలో చాలామంది కలస్తా ఉండేవాళ్లు పాతకాలం మనుషులం. కతలు కాక్షు యింకేం చెప్పుకునేవాళ్లం... కానీ ఇప్పుడు చాలామటుకు వాటిని మర్చిపోయానే' అన్నాడు దిగులుగా. ండా ఆ దిగులు కాసేపే. ఆ కాసేపటి తర్వాత పుంజుకొని, చాయ్‌ తాగి 'దాల్‌గొట్నీ దెబ్బ' కత మొదలుపెట్టాడాయన, అ ఈ “జోక్‌పూర్‌ఖాబీ, ఆ తర్వాత “నిద్రనేది ఒకటి ఉంది కదా'... కతలు ఒక దాని కొసకు మరొకటి అంటుకుని రవ్వలు చిం ద

ఉంటే ఆయన మొకంలో సంతోషం నవ్వు పరవశం...

ఆ ఊరిలోనే 'దేవల్‌గడ్డ' దగ్గర ఆడవాళ్లందరూ చుట్టు మూగినప్పుడు వాళ్ల మొకంలో కూడా మొదట దిగులే.

'ఇప్పుడెవరు చెప్పుకుంటున్నారు కతలు? అన్నీ మళ్చిపోతిమే'... అని.

ఫలానా ముసలామె... మొన్నటి దాకా బతికున్నింది. చాలా కతలు తెలుసు. ఆమె గనక ఉండుంటేనా'... అని నిట్టూర్పులు,

కానీ మరి కాసేపటి తర్వాత ఒకామె నెమ్మదిగా, బిడియం వదిలిపెడుతూ.. “ఉత్‌రో ఉత్‌రో సావల్‌రాణి ఉత్‌రో ఉత్‌రోనా' బ్య పాటను మొదలుపెట్టింది.

సముద్రంలో అలలు పుట్టిన కత అది.

ఆ తర్వాత తలా ఒక కత అందుకున్నారు.. సంతోషంగా చిన్నమ్తుడంత సంబరంగా.

'మన ఇళ్లల్లో పిల్లలకు చెప్పుకునే కతలు కావాలి" అని నేను కావలికి వెళ్లి అడిగినప్పుడు చాలామంది ఆడవాళ్లు యిలాగే బుదట దిగులునూ ఆ తర్వాత సంతోషాన్నీ అనుభవించినవారే. /

“ఇలా కతలు అడిగేవాళ్లుంటారా?" అని వాళ్లకు ఆశ్చర్యం.

'అవన్నీ పుస్తకంగా వస్తాయి. ఆ తర్వాత ఎవరూ మర్చిపోకుండా కొన్నయినా పడి ఉంటాయి' అని చెప్తే అది వాళ్ల పని న్నట్టుగా ఎంత హడావిడి చేశారో చెప్పలేను. సీ

మూ పుప్పు నజీర్‌ట, మా పెదమ్మ కరీమున్‌ మొదట ఈ పనికి రెండు స్తంబాల్లాగా నిలబడ్డారు.

ఆ తర్వాత మా చెల్లెలు గౌహర్‌ అష్ట నెల్లూరులోని మా మేనత్త కూతురు హమ్‌రాజ్‌, మా అమ్మకి చెల్లెలి వరస అయ్యే రోషన్‌: 7బ్‌గల్లీలో మేము పక్క పక్కనే ఉండొచ్చిన ఖర్జీద్‌ ఆపా... ఉదయగిరి, బిట్రగుంట, నెల్లూరు, గూడూరులలో ముక్కూ మొకం గని ఆడవాళ్లు... ఎందరో ఈ పనికి హుషారుగా ముందుకొచ్చి ఈ పుస్తకం కోసం కలిసి పని చేశారు. ఈ కతలను మూటగట్టి

మ

యిచ్చారు. ఇది వాళ్ల పెన్నిధి.

ఈ కతలను సేకరించడానికి పెద్ద నేపధ్యం ఏమీ లేదు.

నాకు కతలంటే ఆసక్తి ఉండటం వల్ల, పిల్లలంటే యిష్టం ఉండటం వల్ల, ఆదివారం ఆంధ్రజ్యోతి పిల్లల పేజీలో పిల్లలు వచ్చీరాక రాసి పంపిన కతలు చాలా వాటిని నేను రీరైట్‌ చేయడం వల్ల నాకు పిల్లలు ఏ కతలు చదువుతున్నారో వాళ్లకు ఏ కతలు తెలుస్తున్నాయో చూచాయగా తెలిసేది.

చాలామటుకు పంచతంత్రం, తెనాలి రామలింగని కతలు, అక్బర్‌ బీర్బల్‌ కతలు, నసీరుద్దీన్‌ కతలు లేదా బహుళ (ప్రాచుర్యంలో ఉన్న ఇతరేతర కతలు తరచూ నాకు కనిపించేవి.

“ఇలాంటి కతలే మా యిళ్లల్లో కూడా చెప్పుకునేవారు కదా. వాటిని ఎవరూ రాసి సంపరే' అనుకునేవాణ్ణి,

ఆ ఆలోచన నుంచి పుట్టినదే ఈ ప్రయత్నం.

ముస్లింలు ఈ దేశ పౌరులు, ఈ మట్టి బిడ్డలు. ఈ దేశ సాంస్కృతిక సంపదని దానితోపాటు (ప్రపంచ సాంస్కృతిక సంపదని, జానపద సంపదని వాళ్లు కూడా వాళ్లకు చేతనైన పద్దతిలో పదిలపర్చుకుంటూ వస్తుంటారు.

కానీ జానపద పరిశోధనా రంగంలో, ముఖ్యంగా తెలుగులో “ముస్లింలను కూడా ఈ విషయంలో కన్సిడర్‌ చేయాలి" అనే ప్రయత్నం కనిపించదు.

తెలుగులో ఆయా జిల్లాల నుంచి జరిగిన 'జునపద కధా సేకరణిల్లో ముస్లింల గడప తొక్కి కతలు అడిగిన వారు ఉన్నారని నేను అనుకోను. కనీసం నా తక్కువ పరిజ్ఞానంలో, నేను పరిశీలించిన (గ్రంధాలలో అలాంటి ప్రయత్నం నేను చూడలేదు అలాంటి పని ఇకముందైనా జరుగుతుందో లేదో తెలియదు.

చిన్నప్పుడు మా దాదీ చెప్పిన కతలు, ఆమె కడుపున పుట్టిన మా పుప్పు (మేనత్త) వాటిని గుర్తుపెట్టుకొని చెప్పిన కతలు, మా పెదమ్మ చెప్పిన కతలు, యింకా మా యిళ్లల్లో మా ఆడవాళ్ళు పిల్లలకు చెప్పే కతలు... అన్నింటినీ గమనిస్తే నాకొక సంగతి అర్థమయ్యింది.

మా యిళ్లల్లో యీ కతలు మాత్రమే చెప్పుకుంటారు. బయట ఎంత (ప్రాచుర్యంలో ఉన్నప్పటికీ కొన్ని కతలు పొరపాటున కూడా చెప్పుకోరు.

“ఒక రాజుకి ఏడుగురు కొడుకులు. వారు వేటకు వెళ్లారు. చేపలు తెచ్చారు. ఒక చేప ఎండలేదు'... ఈ కత మొత్తం మా జిల్దాలో మా యిళ్లల్లో ఒక్కరు కూడా ఎత్తరు. 'అవు-పులి' కత అస్సలు చెప్పరు. అల్లావుద్దీన్‌, బాగ్దాద్‌ గజదొంగ, ఆలీబాబా... ఇలాంటి మాటలు కూడా వినిపించవు.

కత చెప్పమంటే 'ఏక్‌ గావ్‌ మే ఏక్‌ బాషా ధా" అని మొదలుపెడతారు.

ఈ పుస్తకంలో నలభై సై చిలుకు కతలు వున్నాయి. వీటికి రకరకాల వెర్షన్‌లు, మార్పుచేర్పులు విన్నాను తప్ప... వరే కొత్త కతలు నేను వినలేదు. కొందరు మాత్రం కొన్ని నిషిద్ధ (టబూ) కతలు చెప్పారు. కొందరు అన్యమతస్తులపై సరదాగా జోకులు వేసే కతలు చెప్పారు. మరికొందరు ఆడవాళ్లు మాత్రమే ఒకరికొకరు చెప్పుకోవాల్సిన కతలు చెప్పారు. వాటిని నేను యిక్కడ రాయలేదు. కొందరు హాస్యం అసభ్యతా కలగలిసిన కధలు చెప్పారు. వాటిని కూడా రాయలేదు. అవన్నీ మరో పాతిక ముప్ఫయి. ఉన్నాయి. సుదీర్హమైనవి వేరే.

నేను పరిశోధకుణ్ణి కాను. తులనాత్మక విమర్శకుణ్మి అంతకన్నా కాను. కాబట్టి ఈ కతల మూలాలను, ఈ కతల ఉనికిని, ఇవి మాత్రమే మా దగ్గర ఎందుకు ఉన్నాయన్న కారణాలను తెలుసుకోవాలని పెద్దలను కోరుతున్నాను. ఇవి బయట ఉన్న కతలకు ఏ మేరకు భిన్నమో, ఒకవేళ భిన్నం కాకపోతే ఏ విధంగా అడాస్ట్‌ అయ్యాయో, ఏవి ఉమ్మడిగా ఉన్నాయో, ఏవి లేవో, ఎందుకు లేవో తెలుసుకోవడం కూడా ఆవసరమే అని నాకు అనిపిస్తోంది.

ఈ కతల సేకరణలో కొన్ని గమ్మత్తు అనుభవాలు ఉన్నాయి.

కతలకూ, వయసుకూ సంబంధం లేదని నేను మొదట తెలుసుకున్న పారం. ఎంత ముసలివాళ్ల దగ్గరకు వెళ్లి అడిగినా “కతలా? అవి పెద్దవాళ్లకి తెలుసు. మనకేం తెలుసు? అనేవారు. వాళ్లకంటే పెద్దవాళ్లైవరో నాకు అర్థమయ్యేది కాదు. కానీ మన పక్కనే ఉండే పిల్లలు కొందరు టకామని కతలు చెప్పేయడం చూశాను. నెల్లూరు వెంకటేశ్చరపాలెంలో కతల కోసం తిరుగుతున్నప్పుడు ఒక పదేళ్ల పాప వచ్చి 'ఎవరు పైల్వాను' కత చెప్పేసి పోయింది. ఆ పాప లేకపోతే ఈ సంకలనంలో అంత మంచి కత ఉండుండేది కాదు.

కతలు ఎవరికి తెలుసు? అని కనిపెట్టడం కూడా కష్టమే. మనం ఊరూరా తిరుగుతూ ఉంటాం కాని చాటెడన్ని కతలు తెలిసిన మనిషి మన పక్కింట్లోనే ఉండొచ్చు. ఇదో పెద్ద ఇబ్బంది. పండితులంటే ఇంటి బయట బోర్డు రాసుకొని ఉంటారు. కానీ కతలు తెలిసిన మహా మహా జానపద పండితులు ఎక్కడో సైకిల్‌షాపున పంకృర్హు వేసుకుంటూ, వంట చేసుకుంటూ, పూలు కోసుకుంటూ ఉండా ఉంటారు. వాళ్లను చేరినప్పుడే ఇటువంటి ప్రయత్నాలకు ధన్యత. నిజానికి ఈ పనిని నురోసారి ఎవరైనా ఆడవాళ్లు చేస్తే మరికొన్ని కతలు బయటపడతాయని నాకు అనిపిస్తూ ఉంది. ఎందుకంటే నేను ముస్లింనే అయినా, కు(ర్రవాడినే అయినా చాలామంది దాదీలు, నానీలు నన్ను వాళ్ల యిళ్లల్లోకి రానివ్వలేదు. గోషా వల్ల, మగవాడి ముందుకొచ్చి కతలు చెప్పడం అంత మంచి పద్ధతి కాదనుకోవడం వల్ల వాళ్ల దగ్గర ఉన్న కతల అష్రఫీలతో ఈ సంకలనానికి మరింత విలువను తీసుకురాలేకపోయాను. ఇది పెద్ద లాస్‌. నన్ను బాధపెట్టిన సంగతి. మరికొన్ని చోట్ల భార్యలు కతలు చెప్పకుండా వాళ్ల భర్తలు అడ్డం పడ్డారు పాపం ఆ ఆడవాళ్లు ఎంత ఉత్సాహంగా ఉన్నా సరే. ఈ చిన్న చిన్న యిబ్బందులలో నుంచి, నాకున్న కుతూహలంలో నుంచి ఈ కతలను సేకరించి ఈ సంకలనానికి రూపుదిదైి మీ ముందుకు తీసుకువస్తున్నాను. న కతలు చెప్పినప్పుడు వింటాం. రాసినప్పుడు చదువుతాం. రాసిన కతలు చదవడానికి అనుకూలంగా ఉండాలన్నది నా అభి(ప్రాయం. పెద్దలు చెప్పింది చెప్పినట్టు రాయడం అసాధ్యం. ఎంత మంచి రవయిత అయినా వారి కాలిగోటికి సరికాడు. కత చెప్పేటప్పుడు వాళ్ల గొంతు, అభినయం, ధ్వని, చమత్కారం రాయడంలో ఎవ్వరూ తీసుకొని రాలేరు. అందువల్ల ఆ కతల సారాంశం, రూపం వీలైనంత చెడకుండా చదవడానికి అనువుగా తీసుకొని వచ్చినప్పుడే అవి అందరికీ అందుతాయన్న దృష్టితో ఈ కతలను రాశాను. మేము ఉర్దూలో మాట్టాడుకుంటాం రాబట్టే మా కతలను ఉర్చులోనే చెప్తారు కాబట్టి వాటిని తెలుగులో రాయడం మరో "పెద్ద చిక్కు. ముస్లిం పదాలు మధ్య మధ్యన పెట్ట సినిమా ముస్లిం భాషను వాడడం నాకు పెద్దగా యిష్టం ఉండదు అందుకని ఎక్కువ తెలుగునే వాడాను. వీటి నిజమైన అందం సౌందర్యం వీటిని మౌఖిక ఉర్జూలో/ పామర ఉర్దూలో రాసినప్పుడు, విన్నప్పుడు తెలుసుకోగలరు. ఈ సేకరణ, సంకలనం తొలిసారిగా తెలుగులో జరిగినదంటే అందుకు అస్మిత రిసోర్స్‌ సెంటర్‌ ఫర్‌ విమెన్‌ కార ఆంధ్రజ్యోతి ఆగిపోయినప్పుడు, ఆ తర్వాత నేను పనిచేసిన నీహార్‌ ఆన్‌లైన్‌ వెబొసైట్‌ మూలపడినప్పుడు ఏర్పడిన క నిరుద్యోగాన్ని తొమ్మిది నెలల ఈ ప్రాజెక్టు ఇచ్చి, ఖర్చులు భరించి, ఈ సంతోషకరమైన పనిని నాచేత చేయించి భర్తీ చేశా, అస్మిత వాళ్లు. ఒక రచయితకు ఇంతకంటే మంచి అవకాశం ఏం కావాలి? ఇందుకు నేను వారిని మర్చిపోలేను. = రు పం! అలాగే మోహన్‌ని కూడా. ఈ పుస్తకాన్ని ఈ కతలను ఆయన బొమ్మలు లేకుండా ఊహించలేము. ఇంకా చాలామంది మిత్రులు ఉన్నారు. మొదట్లొ వీటిని చదివి సూచనలు, సలహాలు ఇచ్చిన దగ్గరివాళ్లు ఉన్నారు. పేర్తు పేక్చ్యు గుర్తు చేసుకోవాల్సిన వాళ్లు ఉన్నారు. వారందరికీ సలాములు తెలియచేసుకుంటున్నాను. ఈ మొదటి ప్రయత్నాన్ని - నెల్లూరు జిల్లా ముస్లిం (స్రీలు, పిల్లలు, యువతీ యువకులు, వృద్దులు, అస్మిత, నేన్స మోహన్ష్‌ కలిసి చేసిన ఈ పనిని సహృదయంతో పరిశీలించి ఆదరిస్తారని ఆశిస్తున్నాను. పిల్లలకు ఈ కతలు చేరినప్పుడు, మరిచిపోయిన ఇలాంటి కతలు పెద్దవారి పెదాల మీద పలికినప్పుడు జరిగిన సంగతులను కతలుగా, కతలను జరిగిన సంగతులుగా చెప్పే విద్యకు" కాసింత భరోసా దొరుకుతుందని ఆశిస్తాను. షె) సలాములతో /,. సెంటీ ని లే 6 ల్లో 1] ఆగస్టు 2004 క్‌ సల నో నస ల

ల ళ్తాహాకా కతల ఖజానా

బరాణిరాజుది బలే తమాషా + 12 షర్చుద్దీన్‌ + 67

' జింకమ్మా జింకమ్మా + 15 మిర్ఫూరాజా + 68

సెబ్బాష్‌ రాజుగారు + 17 కొంచెం అంటే ఎలా కుదురుతుంది + 72 సుబుర్‌ బాషా + 18 భాయ్‌ ఖీర్‌ + 74 గుత్తి వంకాయ కూర + 22 ఖలీఫా గారికి ఒకటవ పాఠం +76 నిద్రనేది ఒకటి ఉందిగదా + 24 ఏడుగురు అన్నలకు ఒకే చెల్లెలు + 78 అల్డాకె నామ్‌ పొ ఖైరాత్‌ కర్‌ + 26 ఖలీఫా గారికి రెండవ పారం + 81 బీ ఫిత్నీ 29 షారమ్మ + 82 నక్కసాయెబు నక్క బీబీ + 34 చార్‌ ఖస్‌రత్‌ కె ఇన్‌సాన్‌ + 85 నక్తామామూ + 36 దాల్‌గోట్నీ దెబ్బ + 86 ఆకలి - ఆపిల్‌ పండు + 40 ఉత్‌రో ఉత్‌రో సావల్‌ రాణి + 88 ఫలాతున్‌ పిచుక కధ + 43 హసన్‌ హబ్బాల్‌ + 91 హమ్‌న హలాల్‌ తుమ్‌న హరామ్‌ + 44 నెత్తిమీద గట్టిగా మూడు మొట్టు + 94 మూడు ఖర్చులు + 47 పరేస్తాన్‌ కా పరా + 96 తైమూరు రాజు చీమ + 48 తెలివి కతలు + 101 యా బలఖ్‌ యా బాషా +50 ముందు పనసకాయ ఇలా లేదు + 102 ఎంత చేసుకుంటే అంత +53 అమ్మ ఇంటి బూడిద + 104 భ(ర్రున ఎగిరిపోయిందోచ్‌ + 54 ప్రవక్త చెప్పిన కధ + 106 మనుషుల కధ పిల్లినే అడగాలి + 56 కాన్‌ కరేలా + 108 ఎక్కడి నుంచి రాకడ? ఎక్కడికి పోకడ? + 59 రెండోపిట్ట + 110 మభఛిలీ బందర్‌ బాషా + 60 బిస్మిల్లా యి(ర్రహమా ని(ర్రహీమ్‌ +112 ఎవరు పైల్వాను? + 64 జోమ్‌పూర్‌ ఖాజీ + 114

( (గ్‌ అ న్న రి ఇ జాతో గాం ది | | శ లు బళాణిరాజుదీ బలే తమాషా బఓకడు పరమ సోంబేరి, పరమ పనిదొంగ, కూటికి కూడా గతిలేని పరమ బికారి వాడు ఒకరోజు ఒక ఊరి నుంచి యింకో ఊరికి పోతూ వున్నాడు. ఆ పోవడం కూడా చాలా బాధగా పో ం తూ ఊరికి వెళ్ళి పని చెయ్యాలి. పనంటే ఎవరికైనా బాధే గదా, వున్నాడు. బాధ ఎందుకంటే ఆ ఆ బాధతో దిక్కులు చూస్తా పోతా ఉంటే దారిలో వాడికి ఒక పచ్చి బరాణిగింజ దొరికింది వంగి దానిని తీసుకున్నాడు ల ఆలోచనలో పడ్డాడు. - పరీక్షించి చ్చి ఇంక వాడు ముందుకు కదల్లేదు. ఆలోచనలు మాత్రం చాలా డూరం కదిలాయి. “యిప్పుడు పక్కూరికి వెళ్లి ఒకరి కింద పని చేయడం ఎందుకు? అది కూడా చిల్లర డబ్బులకి? యిప్పుడు యీ బఠాణిగిం మ ఉంది. దీన్ని తీసుకెళ్లి భూమిలో నాటుతాను. అది పెరిగి పెద్దదయ్యి యింకెన్నో బరాణి గింజలనిస్తుంది. వాటన్నింటిని కలిపి మృభీ న ద్గ్య మళ్లీ కాపొస్తుంది. ఆ కాపుని మళ్లీ పంట వేస్తాను. యింక అలా కాపు మీద కాపు, కాపు మీద కొపు, కాపు మీద కాపు వేసీ వు వ్ర టుత్స్యా ణు లక్షల బస్తాల బరాణి గింజల్ని చేస్తాను. వాటితో వ్యాపారం చేస్తాను. విదేశాలకు ఎగుమతి చేస్తాను. అవును... విదేశాలకు ఎగుమతి వల వేల ఎక్కువ డబ్బులు వస్తాయి. కానీ ఎగుమతి చేయాలంటే మనకు ఓడలు కావాలి. సరే యింత వ్యాపారం అన్నాక ఓడలు కొన ప్తియింక్రా ఓడలు కొందాం. ఎన్ని కొందాం? ఒక అరడజను. నిజానికి అవి సరిపోవుగొనీ ప్రస్తుతానికి అరడజను చాలు. కానీ ఓడలు ఏక లే ఎలా రాజుగారి దగ్గర. ముందే ఓడలు మాట్లాడుకుంటే మంచిది. తీరా రేపు కాపు చేతికొచ్చాక ఓడలు దొరకాలంటే దొరక్కష్వో న్‌ ఉంటారు? సరుకు పాడయ్యి నష్టం వస్తుంది. అమ్మో నష్టం వస్తే యింకేమైనా ఉందా. వెంటనే వెళ్లి రాజుగారి దగ్గర ఓడలకు స్ప. దొరక్మప్రు్ర వెళ్తాల్రిన ఊరి సంగతి పక్కన పెట్టి, జేబులో బరాణి గింజ వేస ప ర (| ఆర్డరు యివ్వాలి” అన్న ల్‌ గణ వట్ట ౦జ వేసుకొని ఉత్తపుణ్యం వ్యాపారానికి గబగబా రాజుగారి దగ్గరకు బయలుద్చ క ఆగ అశ అడి రు రా, జహాపనా. నా సత్తాకు మీ సత్తానే తగును. నా వ్యాపారానికి మీ సరంజామే సమజిజ్జి. నాకు అర్జెంటు గ డు, చెప్పండి. ఎన్ని ర్‌ జుల్స్‌ యివ్వగలరు? ఎంతకు యివ్వగలరు? రేటు నన్ను చెప్పమంటారా? మీరు చెబుతారా? డబు వాల్చి అగో బు వ ము అ తీసుకుంటారా? తర్వాత యిమ్మంటారా? ఎట్టయినా సరే ఎలాగయినా సరే. అర్జెంట్‌ అన్నాడు బైలు యిప్పుడు రాజుగారు బిత్తరపోయారు. అంత పెద్ద రాజుగారి దగ్గరే ఒక్క ఓడ వుంది. అట్టాంటిది అరడజను ఓడలు కావాలంటున్నాడంటే వీడెంత్ర 12 ల బుచ్వుడొలి కతలు

న ావాయా పా భనం ము కాలం రాళ టనాతహాాా న తాకారు _ మియా ళన నూ స రో శే / క! ఖీ | జ | స్ట పెద్ద వ్యాపారస్తుడో, వీడు ఏ దేశపు ధనవంతుడో అని రాజుగారికి కంగారు పుట్టింది. మరోవైపు వాడి చిరిగిన బట్టలు, రేగిన జుట్టూ, మాటా, వాలకం చూసి అనుమానం కూడా వచ్చింది. మంత్రిని పిలిచి గుసగుసగా 'ఏమయ్యా, వీడి వాలకం చూస్తే నాకు అనుమానంగా ఉంది కానీ ఆ సంగతి పైకి అడిగితే, వాడు నిజమైన పెద్ద వ్యాపారస్తుడైతే మన బేరం చెడుతుంది. ఏం చేద్దాం" అన్నాడు. “జహాపనా. కొందరు బాగా డబ్బున్నోళ్లు యిలాగే పిచ్చివాళ్లులాగా ఉంటారు. వాళ్లు తిండికీ గుడ్డకూ పెద్దగా విలువ యివ్వరు. చూడబోతే యితను చాలా ఐశ్చర్యవంతుడిలా ఉన్నాడు. కొన్నాళ్లు మన దగ్గర ఆతిథ్యం యిచ్చి సంగతి కనుక్కుందాం' అన్నాడు మంత్రి. రాజుగారు అలాగే అనేసి, 'మిత్రమా. ఓడల సంగతి తర్వాత ఆలోచిద్దాం. ముందు మీరు మా ఆతిధ్యం స్వీకరించండి" అన్నారు బరాణివాడితో, = మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు 13

“అలాగే. కానీ ఓడల సంగతి త్వరగా తేలాలి, అవతల ముఖ్యమైన పనులున్నాయి” అని పరిచారికలతో విడిదికి వెళ్లిపోయాడు బరాణివాడు. ఆ రాత్రి రాజుగారికి మంత్రి మంచి ఉపాయం చెప్పాడు. “జహాపనా. యివాళ వ్యాపారస్తుడి పక్కను కరినంగా వేద్దాం. చింకిచాప మీద పొతగుడ్డ పీలికలని పరుద్దాం. వాడు నిజమైన ఐశ్చర్యవంతుడైతే ఆలాంటి పక్క మీద నిద్రపట్టదు. రాత్రంతా మెలకువగానే ఉంటాడు' అన్నాడు. రాజుగారు 'భేష్‌ అని మెచ్చుకున్నారు మంత్రిని. చెప్పినట్లే ఏర్పాట్లు జరిగాయి,

ఆ రాత్రి బరాణివాడొచ్చి అలా చింకిచాస మీద వాలాడో లేదో వాడి జేబులో నుంచి బరాణిగింజ ఎక్కడో జారిపోయింది. యిన్ని లక్షల, యిన్ని కోట్ల వ్యాపారానికి కీలకం అదేగదా. ఆది పోతే ఎలా అని కంగారుపడిపోయి రాత్రంతా పక్క కెలుకుతూ, గుడ్డపీలెకలను విదిలిస్తూ వెతుక్కుంటూనే ఉండిపోయాడు బరాణివాడు.

భటులు యిదంతా గమనించి 'ప్రభూ. వాడు నిజంగానే ఐశ్చర్యవంతుడు. రాత్రంతా కంటి మీద రెప్పే మూయలేదు' అన్నారు మంత్రితో.

మంత్రి సంతోషించి ఎందుకైనా మంచిదని మరో ఉపాయం పన్నాడు.

మరుసటిరోజు పట్టు పరుపుల పక్క ఏర్పాటు చేసి 'జహాపనా. వీడు నిజంగా పేదవారైతే పట్టు పరుపుల మీద చంపి పడేసినా నిద్రపోలేడు' అన్నాడు రాజుగారితో.

శబ్బాష్‌ అన్నారు రాజుగారు మళ్లీ,

కానీ ఆ ముందురోజు రాత్రంతా మనవాడు బరాణిగింజను వెతుక్కుంటూ అలసిపోయి. ఉన్నాడు గదా అందుకని ఆ రోజు అది పట్టుపరుపా, రాతి నేలా అనేది చూడకుండా దన్‌మని వాలగానే నిద్రపోయాడు.

అది చూసి “చూశారా మహారాజా. వీడెంత ఐశ్చర్యవంతుడు కాకపోతే పట్టుపరుపు మీద వాలగానే పండుకుండిపోతాడు అన్నాడు మంత్రి

యింక పరీక్షలు కట్టిపెట్టాలి అని లెంపలేసుకున్నారు యిద్దరూ,

ఆ మరుసటిరోజు రాజుగారు బరాణివాణ్ణే నిండు కొలువులో సన్మానించి “మిత్రమా. మీలాంటి మహానుభావులు, గొప్పవారు సా(మ్రాజ్యాలను కొనగల ఐశ్చర్యవంతులు మా ఆతిధ్యం స్వీకరించడమే మా అదృష్టం. వియ్యానికైనా కయ్యానికైనా సమజిజ్ఞి ఉండాలంటారు పెద్దలు. నేను మీకు సమజజ్జీని కాకపోయినా నా కుమార్తెను మీకిచ్చి కట్టబెట్టాలని అనుకుంటున్నాను. నా కోరికను కాదనక్త ఈ పేదవాణ

లు కనికరించండి' అని వేడుకున్నాడు. ధ్స్‌ వేడుకోవడమే గాదు, ఆలస్యమైతే బరాణివాడి మనసు ఎక్కడ మారుతుందోనని అప్పటికప్పుడు నిఖా కూడా జరిపించేశాడ్షు.

యింక అప్పటి నుంచి బరాణివాడు ఓడల సంగతి మరిచి హాయిగా రాజుగారు పెట్టింది తింటూ జల్సా చేస్తూ ఉండిపోయాడ్త,

॥ . మీరేదో వ్యాపారం అన్నారు. ఓడలు అన్సారు. ఆ సంగతి

రాజుగారికి కొన్నాళ్లకు అనుమానం వచ్చి 'అల్టుడుగారూ, ్య్‌ న్నా న్నా మరిచి యిక్క్కడ్రే ఉంట్రె వ్యాపారం ఏంగాను?' అన్నారు.

“యింక్షేమి వ్యాపారం మామగారూ. ఆ అవసరం లేదు, నాకో బఠాణిగింజ దొరికింది. దానితో కాపు మీద కాపు, కొపు మీద క్రా్యు బ్రా మీద కాపు వేసి లక్షల వేల ఎకరాలలో పంట పండించి వ్యాపారం చేద్దామనుకున్నాను. కానీ యిదంతా దేనికోసం? డబ్బుకోసం, మీ అమా శయిని

చేసుకున్నాక ఆ అవసరం తీరిపోయింది. యింక నాకు వ్యాపారం అవసరం లేదు. యిదిగోండి కావాలంటే ఆ వ్యాపారం మీరు చేయండి! అన్సి జేబులో ఉన్న బరాణి గింజని రాజుగారి చేతిలో పెట్టాడు బరాణివాడు.

పాపం రాజుగారు.

[14

గో గ, క్‌” ళం యా గ గలవో యో / 1 గొ గ్లో || లో [త (4 తం పపయయమాంభోి్చు.! బజింకమ్మా బింకమా ల మీ నత్తా మఘ ణజుక జింకమ్మకు చూలు వచ్చి నెలలు నిండాయి. నెలలు నిండాక కాన్సుకు సిద్దం కావాలి గదా. అందుకని జింకమ్మ అడవిలో నుంచి కొస్త బయటికొచ్చి బాట మీద నిలబడింది. దూరంగా ఒక రైతు చెరుకు గడలని బండి మీద వేసుకొని వస్తూ కనిపించాడు.

అది చూసి జింకమ్మ బాటకు వెళ్లి అడ్డంగా పడుకుంది, అది చూసి రైతు, కడుపుతో వున్న జింకమ శైతో

“జింకమ్మా జింకమ్మా నా బండి తగిలేనూ నీ పొట్ట పగిలేనూ

నాకు పాపమంటేనూ తప్పుకో తప్పుకో'... అన్నాడు.

అప్పుడు జింకమ్మ 'నేను తప్పుకోవాలంటే నాకు నాలుగు చెరుకుగడలు యివ్వు' అంది.

సరే అని యిచ్చాడు రైతు.

కాసేపటికి మళ్లీ ఆ బాట గుండా ఒక చాకలోడు చాకలిగుడ్డలు వేసుకొని బండి మీద వస్తున్నాడు. అది చూసి జింకమ్మ బాటకు వెళ్లి అడ్డంగా పడుకుంది. అప్పుడు చాకలోడు, కడుపుతో వున్న జింకమ్మతో

“జింకమ్మా జింకమ్మా నా బండి తగిలేనూ నీ పొట్ట పగిలేనూ

నాకు పాపమంటేనూ తప్పుకో తప్పుకో' అన్నాడు.

అప్పుడు జింకమ్మ 'నేను తప్పుకోవాలంటే నీ దగ్గరున్న నాలుగు గుడ్డముక్కలు యివ్వు' అంది.

సరే అని యిచ్చాడు చాకలోడు.

ఆ చెరుకుగడలతో, ఈ గుడ్డముక్కలతో నేరుగా అడవిలోకి పరిగెత్తింది జింకమ్మ. పరిగెత్తి నాలుగు చెరుకుగడలను నాలుగు వైపులా పాతి, నాలుగు గుడ్డముక్కలను నాలుగు దిక్కులా చాటు కట్టి యిల్లు చేసుకుంది. చేసుకొని హాయిగా లోపల కూర్చుంది. కాసేపయ్యాక దానికి నొప్పులొచ్చాయి. పండంటి యిద్దరు మగబిడ్డలు కలిగారు.

పుట్టగానే వాటికై అవి వెళ్లి ఆహారం తెచ్చుకోలేవు కదా. అందుకని బాలింతరాలైన జింకమ్మ బిడ్డల ఆహారం కోసం బయటకు

మహమ్మద్‌ ఇదీర్‌బాబు [15

బయలుదేరింది. వెళుతూ వెళుతూ బిడ్డలతో 'నాయనలారా. రోజులసలే మంచివిగావు. పుణ్యాత్ములను మింగే పాపాత్ములుంటారు. ఎవరికి పడితే వాళ్లకు తలుపులు తీయబాకండి. నేనొచ్చి పాట పాడుతాను. ఆ పాట వింటేనే తలుపు తీయండి' అని చెప్పింది. 'ఏం పాట అని ఆడిగాయి బిడ్డలు. 'చరుకుగడలే గుంజలు చాకలిగుడ్డలే పైకప్పు టిప్పుసుల్తాన్‌ తలుపుతియ్యి... యిదీ పాట. ఈ పాట వింటేనే తలుపు తీయండి” అని వెళ్లిపోయింది జింకమ్మ. ఇదంతా చాటుగా వింటున్న ఒక నక్క దొరికిందిరా చాన్సు అనుకొని జింకమ్మ అటుపోంగానే ఆమె యింటి దగ్గరకు చేరింది. చేరి - 'చెరుకుగడలే గుంజలు చాకలిగుడ్డలే పైకప్పు టిప్పుసుల్తాన్‌ తలుపు తియ్యి' ... అని పాడింది. ఆ పాట విని 'అమ్మొచ్చింది అమ్మొచ్చింది' అని తలుపు తీయబోయింది ఒక బిడ్డ. అప్పుడు యింకోబిడ్డ ఆపింది. " “ఒరే. యిది ఆమ్మ గొంతులా లేదు. ఎవరో మాయావి. తలుపు తీస్తే మనం అయిపోతాం. వద్దురా” అంది. అప్పుడు ఆ బిడ్డ 'నీ మొహం. ఈ పాట అమ్మకు తప్ప యింకెవ్వరికీ తెలియదు. తప్పుకో తప్పుకో అని తలుపు దగ్గరకు వెల్లి గడియ తీసీ తీసే లోపు జపక్‌మని దానిని నోట కరిచి పారిపోయింది నక్క. పారిపోయి నేరుగా యింటికి తీసుకెళ్లింది ఆ బిడ్డను. తీసుకెళ్లే కము తినబోయింది. డె క ఏ అప్పుడా బిడ్డ తెలివి తెచ్చుకొని 'నక్కమ్మా నక్కమ్మా, నాతోపాటు పుట్టిన నా సోదరుడొకడున్నాడు. వాడు ఉత్త అమాయకుడు. వాణి కూడా నువ్వు పట్టుకొని రా. యిద్దరం కలిసి పుట్టాము. యిద్దరం కలిసి చస్తాము" అంది నక్కతో, ర అయితే సరే అని నక్క మళ్లీ జింకమ్మ యింటికి వచ్చింది. వచ్చి - వెరుకుగడలే గుంజలు చాకలి గుడ్డలే పైకప్పు టిప్పుసుల్తాన్‌ తలుపు తియ్యి” అని పాడింది. అప్పటికే తమ్ముడికోసం ఆలోచన చేస్తున్న రెండో బిడ్డ ఆ పాట విని, ఓహో నక్కమ్మ మళ్లీ వచ్చింది అనుకొని ఏన్సీ ఎరగన తలుపు తీసింది. అది అట్లా తీసీ తీయగానే మళ్టా జపక్‌మని పట్టి తీసుకెళ్లిపోయింది నక్క. టట్టుగా వెళ్లి యిష్సుడు అన్నదమ్ములిద్దరూ ఒకచోట చేరారు. చేరి, నక్కతో 'నక్కమ్మా నక్కమ్మా. నీకు మేము ఏమి చాలుతాం? నిన్న గాక పుట్టిన పసిగుడ్డులం. నీకు మా మాంసం మజ్జిగకూడుతో సమానం. అసలు భోజనం అంతా మా అమ్మే గదా. మా అ్వు ను మొన్న పిలుచుకొచ్చినావంటే కమ్మగా మా ముగ్గురినీ ఆరగించవచ్చు. అప్పుడు లెక్క సరిగా ఉంటుంది" అన్నాయి. శ్ర కూడ్దా సరే అని చెప్పిన నక్క జింకమ్మను వెతుక్కుంటా పోయి 'నీ బిడ్డలు నా దగ్గర వున్నాయి. మర్యాదగా లొంగావంటే సర్ర సరి చూడు' అని బెదిరించింది. 4 లేకుంత్ర అప్పటికే బిడ్డల మనసులో మర్మం తెలుసుకున్న జింకమ్మ నక్కతో పాటు నక్క యింటికి బయలుదేరింది. వాళ్లు వచ్చె లోపు ప బాగా కాళ్లూ చేతులూ కూడదీసుకుని ఆ గడ్డీ ఈ మేత నమిలి శక్తి తెచ్చుకుని కాచుకోని ఉన్నాయి. తల్లిని చూడగానే క్ష సటేంకలు అనుకొని నక్క మీదకు ఒక్క దూకు దూకాయి. వెనుక నుంచి తల్లి కూడా ఒక్క కుమ్ము కుమ్మింది నక్కను. మూడూ కలిస యి లేదు కుమ్మి ప్రాణాలు తీశాయి. తీసీ = ని కుమ్మి ఇెరుకుగడలే గుంజలు చాకలి గుడ్డలే పైకప్పు అడివంతా మా యిల్లు టిప్పుసుల్తాన్‌ మా రాజు'... అని పాడుకుంటూ వెళ్లిపోయాయి. ల 16 పుప్తుజొన్‌ కతలు

' తననన ననా ని! సెబ్సాష రాజుగారు తి త్రోల్త

జక రాజున్నాడు. దగ్గడు తుమ్మడు. జ్వరం వచ్చిందనేసి నాలుగు రోజులు ముసుగు తన్నడు. రాజనేవాడు చెడీబడీ తింటాడు... వేటకనీ యుద్దాలకనీ తిరుగుతుంటాడు... అయినాగానీ ఒక్కసారి కూడా రోగమూ రొష్టూ అనడు... ఏందబ్బా అని అందరికీ బలే ఆశ్చర్యం.

రాజుని పుట్టినప్పటి నుంచి చూస్తున్న మంత్రి యింక ఉండబట్టలేక “మహారాజా, ఏమి ఈ వింత? మీది ఒళ్లా? వజ్రమా? మన దర్బారులో ఎందరికో ఎన్నో రోగాలు వస్తుంటాయి పోతుంటాయి. కాని మీరు జీవితంలో ఒక్కసారైనా తలనొప్పి అని కూడా అనరు. ఈ రహస్యం ఏమిటి? నాకు చెప్పరా?" అని అడిగాడు.

అప్పుడు రాజు నవ్వి 'ఏం లేదు మంత్రిగారూ. యిందులో రహస్యం ఏమీ లేదు. నువ్వు రాజ్యాలు ఏలు. సింహాసనాల మీద కూర్చో. లేకుంటే కూలి పని చెయ్యి. కాకుంటే యింకే పనైనా చెయ్యి. కాని వేళకు యింత తినేస్తే రోగం నీవైపు చూడదు. యిప్పుడు నేనున్నాను గదా. పొద్దున్న లేస్తా ఫలానా టైములో నాష్టా చేస్తా. మధ్యాహ్నం దర్బారు ముగిస్తా. ఫలానా టైములో భోజనం చేస్తా. రాత్రికి మంతనాలు చాలిస్తా. ఫలానా టైములో తిని నిద్రపోతా. పుట్టి బుద్దెరిగినప్పటి నుంచి ఈ నియమాన్ని ఒక్కరోజు కూడా తప్పలేదు. ఎంత రాచకార్యం వున్నా వేళకు భోజనం చెయ్యాలి. అదే ఆరోగ్యం' అన్నాడు.

మంత్రిగారికి మనసులో చిన్న తమాషా చేద్దామనిపించింది. ఈయన వేళకు తింటాడు గదా ఒక్కపూట ఆ వేళను తప్పిద్దాం ఏమవుతుందో చూద్దాం అనుకున్నాడు.

ఆ మరుసటిరోజు మధ్యాహ్నం పరిచారికలకు చెప్పి స్నానానికి వేడినీళ్లు అలస్యమయ్యేట్టు చేశాడు. స్నానాల గదికి చేరుకున్న రాజుగారు ఏమిటి ఆలస్యం? అవతల భోజనానికి వేళవుతోంది?” అని కేకలు పెడుతున్నారు.

“అయిపోయింది మహారాజా. అయిపోయింది మహారాజా' అని కావాలని పరిచారికలు యింకాస్త ఆలస్యం చేసి గదిలో వేడినీళ్ళు పెట్టారు.

స్నానాల గదిలోకి రాజు వెళ్లేసరికి సరిగ్గా ఒంటిగంట. రోజూ ఆ టైముకి ఆయన స్నానం చేసేసి భోజనాల గదిలో వుంటారు. యిప్పుడేం చేయాలి? భోజనానికి ఐదు నిమిషాలు ఆలస్యమయ్యేట్టుందే అనుకున్న రాజు చాలా కంగారుపడి చుట్టూ చూశాడు.

ఉన్నట్టుండి ఆయన కంగారు తగ్గింది. ఆ తర్వాత హాయిగా స్నానం చేసి బయటకు వచ్చేశాడు. రెండు వారాలు గడిచాయి. యిదిగో జబ్బున పడతాడు, అదిగో జబ్బున పడతాడు అని ఎదురుచూసిన మంత్రి చివరకు విసిగిపోయి “మహారాజా వేళకు ఆహారం తీసుకుంటే ఆరోగ్యం చెడదని మీరన్నారు. కానీ ఫలానా రోజున మధ్యాహ్నం పూట మీరు వేళతప్పి భోజనం చేశారు. మీరు చెప్పిన ప్రకారం ఈపాటికి మీ ఆరోగ్యం చెడాలి. చెడలేదు. అంటే మీరు చెప్పిందంతా అబద్ధమేనా?” అని అడిగాడు.

ఆ మాటకు రాజు నవ్వి 'భలేవాడివే మంత్రి. ఆ రోజు నేను వేళ ఎక్కడ తప్పాను? స్నానాల గదిలో నాకోసం మేలిమి రకమ్రన సున్నిపిండిని సిద్దం చేసి వుంచారు గదా, నేను టయానికి ఆ సున్నిపిండిని తాగేశా. యింకేంది?” అన్నాడు.

ఆ సంగతి విని మంత్రి ఎంతో ఆశ్చర్యపోయాడు.

'అయితే మహరాజా మిమ్మల్ని ఆ దేవుడు కూడా ఏమీ చేయలేడు "సెబ్బాష్‌ అని మెచ్చుకున్నాడు. లో

మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు [7

ఇం కో కె క ఇ్లోగ ఆతం అల్ల ల్తాం (ఓ జక రాజుగారికి ఏడుగురు కుమార్తెలు. వారి ఆలనాపాలనా అచ్చటా ముచ్చటా అంతా రాజుగారే దగ్గరుండి చూసుకునేవారు ఒక రు ఆ ఏడుగురినీ షి ॥ " చ జా రాబాగా ఆ రినీ పిలిచి, కబురు చెబుతా, గారాబం చేస్తా ఏమ్మా. మీ అందరినీ యింత బాగా చూసుక్తు ఎవరు? మీరు కోరిందే తడవుగా కొండ మీది కోతినైనా దించి పెడ్తున్నది ఎవరు? మీరు తినడానికి పంచభ క్ష పరమాణ్డా ంటున్నర్సి ఎవరు? మీ ఒంటిని పట్టుబట్టలతో వజ్ర వైఢూర్యాలతో అలంకరించుకునే ఏర్పాటు చేసింది ఎవరు?”' అని అడిగారు. క్‌ు వండిపెట్టిస్తున్నద్వ '్వీరే గదా అబ్బాహుజార్‌. మీరే మమ్మల్ని చూసుకుంటున్నది మీకే మాకు తిండి పెడుతున్నది" అని ఏడుగురిలో మె సమాధానం చెప్పారు. దటి అరుగుర్స్కు కానీ ఏడో కుమార్తె మాత్రం 'అదేమిటి అబ్బాహుజూర్‌. యిదంతా అల్లా యిచ్చింది. అల్లా సృష్టించింది పైవాడు యి ఎక్కడిది. పైవాడు దయ చూపకపోతే మేము ఎక్కడి వాళ్లం, మీరు చేసినా చూసినా యిచ్చినా తీసుకున్నా అంతా సైవాడి దుష మీక నన్ను పెంచుతున్నది మీరు కాదు అల్లా' అంది. ఇ తంద్వ్యు లా రాజుగారికి యింత పొడుగు వచ్చింది కోపం. వెంటనే భటుల్ని పిలిచి “ఈ అమ్మిని తీసుకెళ్లి నట్టడవిలో విడిచిరండి త్ర్వ రాగులు పడేసిరండి. చూద్దాం ఆ అల్లా ఈమెను ఎలా పెంచుతాడో' అన్నాడు. డానిక్టి క్ర బన్చై సాచి భటులు వెంటనే ఏడో కుమార్తెని తీసుకెళ్లి అడవిలో వదిలేశారు. అక్కడే ఆ కుమార్తె ఒక గుడిసె వేసుకొని, మూడు పూటలా రాగిరొట్టెలు తింటా, అయిదు పూటలా నమాజు చేస్త (ప్రార్ధనలో రోజులు గడుపుతా ఉంది. నుకుంటా ద్వే ఒకసారి రాజుగారు వర్రకానికి విదేశాలకు వెళ్లాల్సి వచ్చింది. వెళ్తూ వెళ్తూ ఆరుగురు కుమార్తెలను పిలిచి “మీకేం తేవాల్చి? మిక అని అడిగి, వాళ్లు చెప్పినవి రాసుకుని బయలుదేరారు. అయితే ఆయన ఎక్కిన ఓడ ఎంతకీ లంగరు ఎత్తడం లేదు ? మీకేం తేవాలి), ఆ రోజుల్లో ఎవరైనా ఏదైనా మరిచిపోతే ఓడ లంగరు ఎత్తేది కాదంట. నేనేమైనా మరిచిపోయానా అని గుర్తు తెచ్చుకున్నారు రా ఆయనకు ఏడో కుమార్తె గుర్తుకొచ్చింది. న్నారు రాజుగార్రృ “ఓహో. నా ముఖానికి అదొకతి ఉంది గదా” పిలిచి 'ఆ | న ఖానికి అ 0 అనుకొని నౌక్తర్లను పిలిచి 'ఆ ఏడోదాని కొంపకెళ్లి దానికి ఏం తేవాలో అడిగిరండి' అన్ని పంపించాడు. నౌకర్ణు ఆదరాబాదరాగా అడవికి వచ్చారు. అప్పుడు ఏడో కుమార్తె దైవస్రార్దనలో ఉంది. 18 పుప్తుజాన్‌ కతలు

క గ మ

• న 1 తపో న స * స... ఇ? ష్ట్ర న్‌” ) టన నయన్‌ ఈ జ జ్ర రా గ్‌ న ఫీ. | ర న, గ [ స్ట కు. సశ శరం... యం న ము ॥] [ క గ ట్‌. య తు ప టో నోట్‌ సా న్వ్వా త స మా తి న్‌ శ రు" నౌకర్ణు గుడిసె బయట నుంచి 'అమ్మా, మీ అబ్బాహుజూర్‌ వర్రకానికి విదేశాలు వెళుతున్నారు. మీకు ఏం తెమ్మంటారో అడిగి రమ్మన్నా అన్నారు. అప్పటికి ఏడో కుమార్తె సగం (ప్రార్ధనలో ఉంది. అందుకని 'సుబురొ అంది (కాస్త ఆగండి చెబుతాను' అని అర్ధం). శి 4 * అని “ఓహో! ఈమెకు సుబుర్‌ కావాలేమో' అని నౌకర్ణు రాజుగారి దగ్గరకు వచ్చి 'మహారాజా. అమ్మాయిగారికి సుబుర్‌ కావాలంట చెప్పారు. వెంటనే లంగరు ఎత్తింది. ఓడ బయలుదేరింది. నీ వర్తకంలో రాజు ఎక్కడెక్కడో తిరిగి ఆరుగురు కుమార్తెలకు కావలసినవన్నీ కొన్నాడుకానీ ఏడ్లో కుమార్తె అడిగిన సుబురో మాత్రం ఆయనకు ఎక్కడా దొరక లేదు. ఎవర్ని అడిగినా 'సుబుర్‌ ఏంది? సుబుర్‌ ఏంది?” అని ఆశ్చర్యపోతున్నారు. అప్పుడాయనకు పాతకర్రల వ్యాపారం చేసుకుంటున్న ఒకతను కనిపించాడు. మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు 10

రాజు వాడి దగ్గరకు పోయి 'నీ దగ్గర సుబుర్‌ ఉందా? అని అడిగాడు. ఆ మాట విన్న వ్యాపారి రాజువంక చూసి వీడెవడో తిక్కలోడులాగున్నాడు అనుకొని ఒక పాత బెత్తాన్ని తీసి 'యిదే సుబుర్‌ అంటే, తీసుకెళ్లండి" అని యిచ్చాడు.

రాజా వెనక్కి తిరిగి వచ్చాడు. ఎవరి వస్తువు వారికి పంపించాడు. ఏడోకుమార్తెకు 'సుబురొ యిచ్చి వెళ్లారు నౌకర్లు. ఆమె దాన్ని చూసి నవ్వుకొని మూల పడేసింది.

ఒకరోజు ఒక మేకల మంద అటుగా వచ్చి ఏడో కుమార్తె గుడిసె మీదపడి తాటాకులు తినబోయింది. అది చూసి వరె వర అనుకున్న ఏడో కుమార్తె అనుకోకుండా మూలనున్న సుబుర్‌ బెత్తాన్ని తెచ్చి మేకల్ని బాదింది. బాదగానే ఆ బెత్తం రెండుగా విడిపోయి ఒక విసనకర్ర బయటపడింది. దాన్ని యిలా ఊపగానే కళ్ళు మిరుమిట్లు గొలిపే ఒక అందగాడు (ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

ఆ పరాయి మగవాణ్ణి చూడగానే గోషాలోకి వెళ్లిపోయింది ఏడో కుమార్తె, 'సిగ్గుపడకు. నేను నీవాణ్ణి, నా పేరు సుబుర్‌ బాషా, మాది పరేస్తాన్‌ (గంధర్వదేశం)” అన్నాడు ఆ అందగాడు ఏడో కుమార్తెతో.

'నువ్వు ఈ విసనకరర్రను యిలా ఊపితే ప్రత్యక్షమవుతాను. అలా ఊపితే వెళ్లిపోతాను' అని ఆమెకు చెప్పాడు.

అప్పటి నుంచి వాళ్లిద్దరూ అక్కడ ఆకూ పిందెలాగ కలిసిపోయి కాపరం చేస్తూ వున్నారు. వారి కాపురం నల్ల, ఆ గంధర్వుడి రాకపోకల వల్ల వాళ్లుంటున్న గుడిసెకు ఒక వింత వెలుగు వచ్చేసింది. అది అడవిలో ఛక్‌ఛక్‌మని మెరస్తా ఉంది.

ఇది యిట్లా వుండగా, ఒకనాడు రాజుగారి ఆరుగురు కూతుళ్లు మహల్‌ మీద నిలబడి అడవిలోకి చూశారు. చూస్తే ఏముందీ ఏడో చెల్లెలి గుడిసె ధగధగమని మెరిసిపోతా కనిపించింది.

'ఏమిటి ఈ వింత. ఈ ఏడోదాని కథేంటో కనుక్కుందాం పాండి" అని ఆరుగురు అక్కాచెల్లెళ్ళు ఒకరోజు సింగారించుకుని సవారించుకొని ఏడో చెల్లెలి దగ్గరకు వచ్చారు. వచ్చి ఆ మాట ఈ మాట చెప్పి, ఆ ప్రేమ ఈ ప్రేమ చూపి, ఆ ఏడుపూ ఈ ఏడుపూ ఏడ్చి చెల్లెలా. ఎలా ఉండేదానివి ఎలా అయిపోయావమ్మా' అని పొద్దుపోయినా కదలకుండా ఉండిపోయారు.

సరే అని వాళ్లకు పక్కలేసి, వాళ్లు నిద్రపోయారనుకుని, తన గదిలోకి వెళ్లి విసనకర్ర ఊపింది ఏడో చెల్లెలు. సుబుర్‌బాషా వచ్చాడు, వాళ్లిద్దరూ నవ్వుకుంటూ కబుర్లు మొదలెట్టారు.

యిదంతా చాటు నుంచి చూసిన ఆరుగురు అక్కచెల్లెళ్లకు కడుపులు కాలిపోయాయి.

“యింతటి అందగాణ్ణి మొగుడిగా చేసుకున్న ఈ ఏడోదాన్ని నాశనం చేయాలి" అనుకొని మరుసటి రోజు మహలుకు తిరిగి వెళుత్తూూ వాళ్ల చేతుల్లోని గాజులన్నీ పగలగొట్టి నూరి, విషం కలిపి, సుబుర్‌ బాషా పడుకునే పక్కంతా పూసి వెళ్లిపోయారు. పాపం యిదంతా ఏడ్షా చెల్లెలికి తెలియదు.

ఆ రాత్రి సుబుర్‌బాషా వచ్చి పక్కమీద మేను పరచగానే వళ్లంతా కచకచమని గాజు పలుకులన్నీ గుచ్చుకుపోయాయి. విషం ఎక్కిపోయింద్చ అల్దాడిపోయాడు సుబుర్‌బాష్తా ల

త్వరగా విసనక(ర్ర విసురు. మా దేశం వెళ్లిపోతాను" అనేసరికి విసనకర్ర విసిరింది భార్య. సుబుర్‌ బాషా ముక్కుతూ మూల్వుత్సు

వెళ్లిపోయాడు. ఆ తర్వాత ఎన్నిసార్లు విసనకర్ర ఊపినా రాలేదు. రావాలంటే ఎలా వస్తాడు? తీవ్రంగా జబ్బుపట్టి చావుబతుకుల్లో ఉంటే. ఏడో కుమార్తె చూసీ చూసీ సుబుర్‌ బాషా కోసం మగాడి వేషం కటి దేశాటనకు బయలుదేరింది. ఆమె తిరిగీ తిరిగీ ఒకసారి ఒశ అలి ఆడి జ చెట్టుకింద పడుకుంది, అప్పుడు ఆ చెట్టు కొమ్ముమీద రెండు గువ్వలు వాలాయి. 'ఒసే ఒసే. జరిగింది చెప్పనా, జరిగేది చెప్పనా' అంది ఒక గువ్వ జరిగింది అందరికీ తెలుసు. జరగబోయేది చెప్పు అన్నది రెండో గువ్వ 'యిదిగో ఈ చెట్టు కింద ఒక మగాడు పడుకొని వున్నాడే వాడు మగాడు కాదు. ఫలానా దేశపు రాజు ఏడో కుమార్తె, పరేస్తానా రాజకుమారుడైన సుబుర్‌ బాషాను పెళ్లి చేసుకుంది. కానీ ఈ మహాతల్లికి ఆరుగురు అక్కచెల్లెళ్ళు వున్నారు. వాళ్ల పుణ్యమా అని సుబుర్‌బాషాక్స ఒళ్లంతా విషం ఎక్కి పొట్టు లేచింది. వాణ్ణే వెతుక్కుంటూ ఈవిడ బయలుదేరింది అన్నది మొదటి గువ్వ. 20 పుప్పుజాన్‌ కతలు

“మరి దానికి విరుగుడు" అంది రెండో గువ్వ.

'దానికి లోకంలో మందు లేదు. మన రెట్టే మందు. ఎప్పుడైతే మన రెట్టను తీసుకెళ్లి పూస్తారో అప్పుడే దానికి విరుగుడు' అని చెప్పి, రెట్ట వేసి అక్కడి నుంచి ఎగిరెళ్లిపోయాయి గువ్వలు.

యిదంతా మేల్కొని వింటున్న ఏడో కుమార్తె ఆ రెట్టని సేకరించుకుని కొంగులో చుట్టుకొని పరేస్తాన్‌కి బయలుదేరింది.

అక్కడకు చేరి, దాసరోళ్ల వేషం కట్టి మొండిరోగాలకు వైద్యం చేస్తాం. మొండి విషాలకు విరుగుడు యిస్తాం' అని కేకలేస్తూ తిరుగుతూ రాజమహలుకు చేరుకుంది.

అప్పటికే పరేస్తాన్‌లో ఎందరెందరో సుబుర్‌బాషా జబ్బు విరుగుడి కోసం ప్రయత్నించి ఓడిపోయి ఉన్నారు.

అందువల్ల ఏడో కుమార్తెతో 'నువ్వు గనక నా కుమారుని రోగం నయం చేయకపోతే నీ తల తెంచి కోటగుమ్మానికి వేలాడదీస్తాను' అన్నాడు పరేస్తాన్‌ రాజు.

'సరే మహారాజా' అని, లోపలికి వచ్చి, చావుబతుకుల మధ్య వున్న భర్తని చూసుకొని కన్నీళ్లు పెట్టుకుంది ఏడో కుమార్తె,

పెట్టుకొని, ఆమె దగ్గరున్న గువ్వ రెట్టని కోడి ఈకలో తీసుకొని సుబుర్‌ బాషా వళ్లంతా పూసింది. ఎప్పుడైతే పూసిందో ఒంటిమీది పొట్టంతా జలజలమని రాలిపోయి విషం గిషం దిగిపోయి తేటగా లేచి నిలబడ్డాడు సుబుర్‌ బాషా

అది చూసి సంతోషం పట్టలేక 'అమ్మా. ఏం కావాలో కోరుకో అన్నాడు పరేస్తాన్‌ రాజు.

“నాకు నా భర్త కావాలి. ఇప్పించండి' అంది ఏడో కుమార్తె అప్పటివరకూ తను కట్టిన దాసరి వేషం తీసేస్తూ,

సగం పాపిట వెంట్రుకలు బంగారం, సగం పాపిట వెంట్రుకలు వెండి, నాభి నక్షత్రం, నుదురు వైఢూర్యంగా వున్న ఆ అతిలోక సౌందర్యవతిని చూసి రాజుగారు ఎంతో ముచ్చటపడ్డారు. నా కుమారునికి తగిన కోడలు దొరికింది అని సుబుర్‌ బాషాను అమె చేతిలో పెట్టారు.

అ భర్తను తీసుకొని, ఏడు పల్లకీలు ఎక్కి, యిరవై ఆరుమంది పరిచారికలను తీసుకొని, అంతులేని సంపదలను వెంటబెట్టుకొని ఏడో కుమార్తె యింటికి వచ్చేసరికి ఏముంది రాజుగారికి రాజ్యం పోయింది. కళ్ళు పోయాయి. ఆరుగురు అక్కాచెల్లెళ్లు అడుక్కు తింటున్నారు.

ఏడో చెల్లెలి చెడు కోరుకున్నందుకు గాను వారు గుడ్డ కడితే కాగితంలా చిరిగిపోతోంది. కూడు తింటే బెల్లంలా ముద్దకడుతోంది.

చేసిన తప్పుకు ఖర్మ అనుభవిస్తున్నాం అని వాళ్లందరూ ఏడో కుమార్తె కాళ్ల మీద పడ్డారు. ఆమె వారిని క్షమించి తన దగ్గర ఉంచుకుంది. అప్పటి నుంచి వాళ్లందరూ హాయిగా భోగభాగ్యాలతో కలకాలం జీవించారు.

అప్పట్లో ఈ వింత విని, ఆ రాజ్యం చూడడానికి ఎవరైనా వెళితే చీర, రవికె, గాజులు పెట్టి పంపించేవారు. ఈ కధ చెప్పిన మా పెద్దమ్మ కూడా చూద్దామని వెళితే ఆమెకు కూడా చీరె రవికె పెట్టి పంపారు.

ఎ మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు 21

వ మా. గుత్తివంకాయ కూర స్‌ ఇల్తర 0క్తా అల్లు. ఆల్తాల్తో.. ఆ్తో ఒక చిన్నపిల్ల, చాలా చిన్నది. పాపం ఆ పిల్ల సొంత తల్లి చనిపోయేసరికి మారుతల్లి వచ్చింది. ఆమె వచ్చినప్పట్నించి ఆ పిల్ల బాధలు బాధలు గావు. కూర్చుంటే తప్పు. నిలుచుంటే తప్పు. లేస్తే తప్పు. పడుకుంటే తప్పు. పసిదని కూడా చూడకుండా వీపు మీద కట్టె విరిగేలా బాదుతుండేది ఆ మహాతల్లి, ఒకరోజు ఆవిడ ఈ పిల్లకు ఒక పావలా యిచ్చి 'బజారుకెళ్లి ఫలానా వస్తువు తీసుకురా' అని చెప్పింది. పాపం చిన్నపిల్ల గదా అంగడికి పోతూ పోతూ పావలాను పోగొట్టుకుంది. పోగొట్టుకోగానే ఆ పిల్లకు అమితమైన భయం పటు కుంది ఇడం చేసేది యింటికి వెళితే మారుతల్లి కొట్టి చంపేస్తుంది గదా అని ఏడుస్తూ యిల్లు చేరింది. లోపలికి అడుగుపెట్టకుండా బయటనే అబ ఎరిబింది. న! ( ం దమ్మ వ కొట్టా. లిమా, స్‌ో పొరపాటు జరిగిపోయింది. పావలా పోగొట్టాను. నన్ను కొట్టాద్దమ్మా. యింకెప్పుడూ పోగొట్టనమ్మా యింట్లోక్రాన్స బడ చ్‌ “వా ఆ మాటకి మారుతల్లి బుస్సున బుసకొట్టి నేరుగా యింట్లోకి వెళ్లి కారండబ్బా తీసుకొచ్చి నిలబడింది. 'నువ్వు రా దరిద్రపుదానా. నువు చేసిన పనికి యివాళ నీ కళ్లల్లో చెవుల్లో ముక్కులో నోట్లో కారం కూర్చకపోతే నేను ని మ్రూర్తు తల్లినే క్రా అని శపధం చేసింది. ణా కాద్సుః ఆ శపదానికి చిన్నపిల్ల యింకా దడుచుకొని గుమ్మానికే అతుక్కుపోయింది. బయట ఆ పిల్ల ఏడ్వను. లోపల ఈ మారుతల్లి శపధాలు చేయను. ఏడ్చి ఏడ్చి వెక్కిళ్లకు వచ్చేసింది చిన్నపిల్ల. గా లా యిదంతా చూనీ చూసీ ఆ యింటి ఆరుబయట వున్న ఒక వంగ మొక్కకి మాటలు వచ్చేశాయి. పసి ఎందుకు అట్లారా ఆ, “ఆలీ, ఏందిది? నీకు దయా జాలీ అనేవి ఏమైనా వున్నాయా ?ఆ పరా ల క్త ల రాన ఎడ్డున్నావు. ఆ ప్రి చేస్వి త్త లాటంగా వుంది కదా. ఆకా నా న్స తప్పుకు కళ్లల్లో నోట్లో ముక్కుల్లో చెవుల్లో కారం కూర్చాలని నీకు ఉబ కు కూరు. ఆ భాధ నై పడ్డాను. పాపం పసీదాన్ని క్షమించి వదిలేయ్‌' అని బతిమిలాడిం లో కారు కం అపుడా మారుతల్లి శపథాలు చాలించి, ఆ చెట్టు వంకాయలు కోసి, వాటిల్‌ కారం కూరి కూరి కూర వండింది. లా 22 వ్రహాబాన్‌ ళతటు

న స... .. ల. ॥ . మై 2 య. క ను త [ ళా (౨౨ మ్‌! ఫ్‌ య గో |. శో న్‌ ల్‌ టా ప రే... (రం 7 భం [ల అదే గుత్తి వంకాయ కూర. అట్లా ఆ కూర పుట్టింది. అయితే యిట్లా వంకాయ చేసిన త్యాగం అల్ట్హాకు తెలుస్తుంది గదా. అందుకు ఆయన ఎంతో సంతోషించి 'ఒసే వంకాయ. యివాల్లి నుంచి నిన్ను కూరగాయల్లో రాజని చేస్తున్నాను. నీ నెత్తిన కిరీటం పెడ్తున్నాను. యిక నుంచి నిన్ను పేదోడు యిష్టపడతాడు. ఉన్నోడు యిష్టపడతాడు. వండి తిననివాడు పాపాత్ముడు. అంతేకాదు యివాళి నుంచి నీ కూర లేనిదే అది విందు భోజనం అనిపించుకోదుపో' అని వరం యిచ్చాడు. యింక అప్పట్నించి రాజా, మహారాజాల విందు భోజనాల్లో కూడా గుత్తివంకాయ కూర వడ్డన చోటుచేసుకుంది. థి ఇది మా నజీర్‌ పుప్పు చెప్పిన కత. ఆమె చెప్తుంటే వినడం అదో భాగ్యం. కా మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు 23

ి సె ో/ ( గ యే క | /| జ స్ట ాం / తై ని'ద్రనేది ఒకటి ఉందిగది ఒకూర్జో ఒక ముసల్లి. ఆ ముసల్దాని కొడుకూ వున్నారు. ముస్లి గుడ్డిది, కొడుకు పైల్యాను. ఒకరోజు పైల్యాను పక్కూరికి కుస్తీపోటీకి వెళ్ళాడు. వెళ్తూ వెళ్తూ 'అమ్మా తలుపులూ గిలుపులూ జాగ్రత్తగా వేసుకో, నేను కేప్ప సాయంత్రం దాకా రాను' అని చెప్పేసి వెళ్ళాడు. రాత్రయ్యాక ముసల్లి అన్నం గిన్నం తిని, తలుపులు గిలుపులు వేసుకొని పడుకొంది. మంచి నడిజాముకాడ "పెద్ద గజదొంగ వచ్యాడ్తు కన్నంనేసి యింట్లో వున్నవన్నీ మూటగట్టుకుంటూ అలికిడి చేశాడు. ముసల్దానికి మెలకువ వచ్చి “ఎవర్రా అదీ?” అంది గట్టిగా, ఎడు. ర. నను దొంగని" అన్నాడు దొంగ మునసల్లి గతుక్కుమంది. వెంటనే గుండె సంబాళించుకుని 'ఒరే దొంగోడ. నువ్వేం మొగోడివిరా. నేను చూస్తే కళ్లు లేని గృ ్తిదాన్ని కొడుకేమో యింట్లో లేడు. యిట్టాంటి టైములో వచ్చి ప్రతాపం చూపిస్తావా? యిది మగతనమా? మొనగాడు దొంగ చేయాల్సిన పన్న నె నొ క్రొడుకుంటాడు' వాడు సైల్యాను. నీకు దమ్ముంటే అప్పుడొచ్చి దోచుకొని వెళ్లు అని సవాలు చేసింది. రే దొంగకి పౌరుషం వచ్చింది. సరేగానీ. గజదొంగ తల్చుకుంటే పైల్వాన్సు ఆపగలరా? రేపు నీ కొడుకు వుండగానే దోచుక్రొన్సి వెళతా కాసుకో' అని సవాలు చేసి, దోచుకున్నవన్నీ అక్కడే వదిలేసి వెళ్లిపోయాడు. న్స మరుసటిరోజు సాయంత్రం కొడుకు వచ్చాడు. వాడికి వేణ్లీళ్లు పెట్టి, స్నానం చేయించి, అన్నం పెట్టి ముందు కూర్చుంది మృసల్లి. అవిద్య వాలకం చూసి “ఏమ్మా. అట్టా ఉన్నావు అని అడిగాడు కొడుకు. న్‌ శాత్రి గజదొంగ వచ్చాడు నాయనా. నేనేమో కళ్లకి గుడ్డిదాన్ని. నా కొడుకు యింట్లో లేడు. నీకు దమ్ముంటే నా సైల్వాను కొడుక యింట్లో వుండగానే వచ్చి దోచుకెళ్లు అని సవాలు చేశాను' అంది ముసల్టి. కొడుకు తింటా తింటా వుండే అన్నంలో చేయికడిగి, మూలకెళ్లి ముఖం చిన్నగా పెట్టుకొని కూర్చున్నాడు. 'ఏం బేటా. అలా అయిపోయావు?' అని అడిగింది ముసల్ది, అమ్మా. నువ్వు ఆ దొంగతో అలా ఎలా సవాలు చేశావమ్మా? నేను పైల్యాన్నే. పగటి వెలుగులో పదిమంది ఎదురొస్తే మట్టి కరిపించగల మొనగాణ్లే, కానీ నువ్వు సవాలు చేసింది దొంగతో గదమ్మా. వాడు రాత్రిపూట వస్తాడు. చాటుగా వస్తాడో, మాటుగా వస్తాడో తెలియదు ర! ఇ 24 పుప్పుజాన్‌ కతలు

సం. పరి (హ్‌ | ఎలో సై న. | గ యు. | స. శసతు ్ట్‌ ( మం ల |] ముందు నుంచి పొడుస్తాడో వెనక నుంచి పొడుస్తాడో తెలియదు. పైగా మనిషికి నిద్రనేది ఒకటి ఉంది గదమ్మా. నిద్రపోయిన మనిషి ప్రాణం పోయిన మనిషితో సమానం గదా, నేను నిద్రపోయాక ఎవర్ని తన్నగలను? ఎవర్ని ఎదిరించగలను? ఏందమ్మా నువ్వు యిలా చేసిపెట్టావు' అన్నాడు బాధగా,

చాటుగా వుండి యిదంతా వింటున్న దొంగ “శబ్బాష్‌ అన్నాడు యివతలికి వచ్చి.

'మంచి మాట చెప్పావు, నువ్వే గనక మీ అమ్మ మాట విని పొడిచేస్తాన్‌ నరికేస్తాన్‌ అని (ప్రగల్పాలు పలికి ఉంటే, యిదిగో యీ కత్తి చూశావా నిన్ను నిద్రపోనిచ్చి ఒక్క వేటుతో నీ తల నరికుండేవాణ్ణి, నీకు మనిషి బలం తెలుసు. మనిషి బలహీనత తెలుసు. అందుకనే మీ అమ్మా కొడుకులని క్షమించి వదిలేస్తున్నా. అంతేగాదు నా దగ్గర ఉన్న సొమ్ములన్నీ మీకే యిస్తున్నా' అని, వాడి దగ్గర వున్న మణులు, మాణిక్యాలు అన్నీ యిచ్చి వెళ్లిపోయాడంట దొంగ,

మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు 25

అల్టాకె నామ్‌ పా ఖైరాత్‌ క్షర్‌ నాగా ఇస క్‌ దేవుడి పేరున దానం చెయ్యి ఒక ఊళ్ళో ఒక అవ్వా మనవడూ ఉన్నారు. మనవడు పొద్దుననంగా పోయి కష్టం చేసి సాయంత్రానికి సంపాదిచ్చిందంతా తెచ్చి అవ్వ చేతిత్రో పోస్తాడు. ఆ సంపాదనలో నుంచి అవ్వ వాళ్లిద్దరికీ అవసరమైనంత మాత్రమే వాడుకొని తక్కినదంతా అల్టా పేరున ఖైరాత్‌ (దానం) చస్స ది యిలాగే రోజులు గడుస్తా ఉన్నాయి. ఒకసారి మనవడికి బ్బరం వచ్చింది. నాలుగైదు రోజులదాకా పనికి పోయే వీలులేదు. " “అవా అవా. నాకు జరం వచ్చింది గదా. నువ్ప దాచిపెట్టిన డబ్బుల్ని బయటకు తియ్యి వాడుకుందాం అన్నాడు మన్వ డు 'ఏం డబ్బులు బేటా? నా దగ్గర యాడివి? నువ్వు సంపాదించింది తెస్తావు. అందులో మనకు అవసరం లేనిది నేను అలా ఇ ఏరోజుకారోజు దానం చేసేస్తాను. దానం చేయమని దేవుడు చెప్పాడు కదా. ఆ సొమ్ము ఎక్కడికీ పోదులే' అంది అవ్వ, సె పేర్స మనవడికి చాలా కోసం వచ్చేసింది. “కష్టపడి సంపాదిచ్చిందంతా ఊరోళ్లకి దానం చేయమని ఏ అలా చెప్పాడు. అసలు అట్లా ఎలా అల్లా అవుతాడు. నేను అల్లాని అడిగొస్తానుండు' అని మూటాముల్లె సర్దుకొని అల్టా కోసం అడవిలోకి బయలుదేరాడ్రు. బంటి అల్గ అడవిలో కొంచెం దూరం పోయాక వాడికి ఆకలేసింది. దప్పిక కలిగింది. దూరంగా ఒక మామిడి చెట్టు, ఒక నీళ్ల బ్బా కని మామిడి చెట్టుకి పండ్డు విరగగాసున్నాయి. నీళ్ల బావిలో నీళ్ళు నిండుగా తాణికిసలాడుతున్నాయి. సోయి గబగబా నొల్పి గ నిపించ్చ్య్యా కోసుకొని నోట్లో పెట్టుకున్నాడు. చేదూ చేదూ చేదంటే చేదుగా వున్నాయవి. ఎన్ని కోసినా చేదే, సరే నీళ్లన్నా తాగుదామని బ్బా బ్రమెడిపం ణి కూడా చేదు. ఒక్క గుక్క కూడా గొంతు దిగలేదు. కి దిగితే ఆ ఏమిరా ఈ మాయ' అని అనుకుంటా వుంటే మామిడి చెట్టుకీ, బావికీ మాటలు వచ్చి నాయనా, నువ్వెవరు? ఎక్కు డ్రక్ష అని అడిగాయి. శుతున్నావ్యు? 'నేను ఫలానా ఊరి అబ్బాయిని. అల్లాని చూడ్డానికి వెళుతున్నాను. దానం చేయమని ఎందుకు చెప్పాడో కనుక్కుందామని వెళ్ళ అన్నాడు మనవడు. ఏతున్నాన్స నాయనా. నీ ముక్కతోపాటు మా ముక్క కూడా కనుక్కో. ఈ దారిన యింతమంది పోతుంటారుగానీ ఒక్కరు కూడా ఈ మా పండ్డు తినరు. ఒక్కరు కూడా ఈ మంచినీళ్లు తాగరు, అందరికీ అంత చేదైపోయాము మేము. మ్తొందుక్షీ శాపమో కనుక్కో" అని టు మామిడిచెట్టు, నీళ్ల బావి. ర్న ఈ ౧౫ 2 పుప్తుజొన్‌ కతలు

శ్లో [/ 4 7/౧1 46. గ 47 న. మ టో జ... 1 ఈ7 స వా! గూ ర 6 తిం చ ఈసి “అలాగే' అని బయలుదేరాడు మనవడు. కాస్త దూరం వెళ్లాక ఒక పన్నెండడుగుల సాము నడుములు విరిగిపోయినట్టుగా కదల్లేక మెదల్లేక పడుకొని కనిపించింది. దారిన పోతున్న మనవడిని చూసి 'నాయనా. ఎవరు నువ్వు? ఎక్కడికి పోతున్నావు?” అని అడిగింది. “నేను అల్హాని చూడ్డానికి వెళుతున్నాను. ఖైరాత్‌ అంటే అర్ధం ఏమిటో కనుక్కుందామని వెళుతున్నాను" అన్నాడు మనవడు. “బేటా. నీ ముక్కతోపాటు నా ముక్క కూడా కనుక్కో. ఎన్నో ఏళ్లుగా నేను కదల్లేక మెదల్లేక పడుకొని వున్నాను. ఎందుకో నా తల చాలా భారంగా వుంటోంది. దీనికి కారణం ఏమిటో కనుక్కో అంది పాము. “అలాగే' అని బయలుదేరాడు మనవడు. యింకాస్త దూరం వెళ్లాక ఒక ఊరు వచ్చింది. ఆ ఊర్జోని జనం విచారంగా వున్నారు. ఆ ఊరి నవాబు కూడా విచారంగా వున్నాడు. మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు 27

ఆ నవాబు ఈ మనవడి సంగతి విని 'బాబూ. నీ ముక్కతోపాటు నా ముక్క కూడా కనుక్కో. మా ఊర్జో మేమొక మసీదు కడుతున్నాము. దానికి పగలు పొద్దస్తం మినార్లు కడతాము. కాని సాయంత్రమయ్యేసరికి అవి కూలిపోతున్నాయి. ఈ మాయ ఏమిటో కనుక్కో' అన్నాడు.

కాస్త దూరం పోయాక మనవడికి ఒక ఫకీర్‌ కనిపించాడు. 'ఎక్కడికి బాబు. ఎక్కడికి వెళుతున్నావు?" అని అడిగాడు.

'నేను అల్టాని చూడడానికి వెళుతున్నాను. నా సందేహాలు తీర్చుకోవడానికి వెళుతున్నాను" అన్నాడు మనవడు.

'యీమాత్రం దానికి అల్హాదాకా ఎందుకులే నాయనా. నేను తీర్చగలనేమో చూస్తా' అన్నాడు ఫకీరు.

'పరే అయితే, ఫలానా చోట ఫలానా మామిడిచెట్టు ఉంది, దాని మామిడికాయలు చేదంటే చేదుగా వున్నాయి. అక్కడే ఒక మంచినీళ్ల బావి వుంది. దాని నీళ్లు కూడా చేదుగా వున్నాయి. దానికి కారణం ఏంది" అని అడిగాడు మనవడు.

'బాబూ. ఆ మామిడిచెట్టు పూర్వజన్మలో ఖైరాత్‌ చేయలేదు. అలా చేయకపోవడం వల్ల దాని దగ్గర డబ్బులు పేరుకుపోయాయి. పేరుకుపోయిన డబ్బుని పేదవాళ్లకు అప్పు యివ్యాలనిపించింది. అప్పు ప్రస్తావన వచ్చేసరికి వడ్డీ తినాలనిపించింది. మన ఇస్లాంలో వడ్డీ ఎంత హరామో (నిషిద్ధమో) నీకు తెలుసుగదా. వడ్డీ తిన్నోళ్ల బతుకు అంతే. అందుకని ఈ జన్మలో ఎవరూ దాని ముఖం చూడటం లేదు. యింక ఆ నీళ్లబావి సంగతి. అది పూర్వ జన్మలో ఒకరికి ఒక సాయం చేయకుండా, ఒకరికి కనీసం ఒక లోటా మంచినీళ్లు కూడా యివ్వకుండా బతికింది. అందుకని ఈ జన్మలో దాని నీళ్లు ఎవ్వరూ ముట్టడం లేదు" అన్నాడు ఫకీరు.

ఆ జవాబుకు మనవడు చాలా తృష్తిపడ్డాడు.

ఫలానా చోట ఒక పన్నెండడుగుల పాము ఉంది. చాన్నాళ్లుగా దాని తల భారమైపోయి కదళల్లేక పోతోంది. దాని సంగతేంది? అని అడిగాడు.

“దాని తల మీద ఒక మణి ఉంది. ఆ మణి కింద పెద్ద ఖజానా ఉంది. ఆ ఖజానాని దించితే దాని తలభారం తీరిపోతుంది. నీ కష్ట్రార్షి త నుంచి మీ అవ్వ బీదవాళ్లకి రోజూ ఖైరాత్‌ చేసేదిగదా, దానికి ఫలితంగా అంతపెద్ద ఖజానా ఆ పాము పడగ మీద వీ పేరున ఉంది. వెళ్లి త్‌ క్‌

అది నీదే' అన్నాడు ఫకీరు. ల ంనున్‌ ,

ఆ జవాబుకు కూడా మనవడు చాలా తృప్తి పడ్డాడు.

ఫలానా ఊర్లో ఫలానా నవాబుగారు మసీదు వ కారణమేమి? అని ఆడిగాడు. ను కడుతున్నారు. పగలు కట్టిన మినార్డు సాయంత్రానికి కూలిపోతున్నాయి. దీనికి “బాబూ. ఎవరైనా సరే ముందు యింటి సంగతి చూసుక్షొని తర్వాత లోకం సంగతి చూసుకోవాలి. ఆ నవాబుగార్రిక్షి ౯ కూతురుంది. ఈడొచ్చిన ఆ పిల్లకి పెళ్లి సంగతి ఆలోచించకుండా ఆ నపాబు మసీదులూ మీనార్జు అని తిరుగుతున్నాడు. ఆ పేస్‌ అయ్యేసరికి మేడ మీదకొచ్చి ఒక్క నిట్టూర్పు విడుస్తా ఉంది. ఆ దెబ్బకు ఆ మినార్డు పడిపోతున్నాయి. పెళ్లీడు వచ్చిన పిల్లకు కల్యాీ సందే వచ్చే పుణ్యం పది మసీదులు కట్టినా రాదు” అన్నాడు ఫకీరు, జెరిప్పిస్టై ఆ జవాబుతో తృప్తిపొందిన మనవడు ఆ ఫకీరుకి సలాములు చెప్పి నేరుగా నవాబు దగ్గరకు వెళ్లాడు. సంగత్తి చెప్పాడ్సు న కూతురికి నీకంటే యోగ్యుడెవరు?' అని తన కూతుర్ని యిచ్చి ధూంధాంగా నిఖా జరిపించాడు నవాబు. ఆ తర్వాత మనవ్‌ద్స నరా. నా దగ్గరకు వెళ్లి సంగతి చెప్పాడు. గౌ వ్వా 'బతికించావు తండ్రీ. ముందు ఆ మణీ, ఖజానా తీసుకొని నా నెత్తిబరువు దించు" అంది పాము. మనవడ్తు ఆ మజెన్సీ ఖజానానీ తీసుకున్నాడు. + అంతుత్రేన్న ఆ తర్వాత మామిడి చెట్టు, నీళ్ల బావి దగ్గరకు వెళ్లాడు. పూర్వజన్మలో మీరు చేసిన పాపాలు శ్ర జన్మలో మిమృ్యభ, . ఉన్నాయి. యింక మీ బతుకు యింతే. అనుభవించండి" అని చెప్పాడు. వ్ల పట్టి పల్లార్సుస్తై చివరికి సొంతూరికి పోయి, అవ్వని కలిసి 'అవా. నువ్వు చెప్పింది సత్యం. దేవుడి పేరున దానం చెయ్యాలి, ఆ స్వా ఎక్త్యుడ్రిక్ట వాటేసుకున్నాడు. శ ఎక్క్‌డి5 పోదు” ఆన్సి ని! 2రీ పుష్తుజాన్‌ కతలు

వీ ఫిల్నీ

€౬క పర్వతాన ఒక ఆడపిచ్చుక్క ఒక మగపిచ్చుక ఉన్నాయి. ఒకనాడు ఆ పర్వతానికి నిప్పంటుకుంది. ఎక్కడ చూసినా మంటలు మింగుకుంటా వస్తా ఉన్నాయి. వాటిని చూసి గబగబా గూటికి ఎగిరొచ్చిన మగపిచ్చుక “అడవికి నిప్పంటుకుంది. పద పద మనం ఎటైనా ఎగిరెళ్లిపోదాం' అంది ఆడపిచ్చుకతో.

“మరి మన బిడ్డలు' అంది ఆడపిచ్చుక.

“'యిట్టాంటి వేళ యింక బిడ్డలేంది గిడ్డలేందీ. నువ్వూ నేనూ సలామత్‌గా ఉంటే యిట్టాంటి బిడ్డల్ని ఎంతమందినైనా కనొచ్చు. పద పద. ఆలస్యమైపోయింది' అంది మగపిచ్చుక.

ఆడపీచ్చుకకి మనసొప్పలేదు. యింకా కళ్లయినా తెరవని ఆ పసికూనల్ని వదిలి పారిపోబుద్ధి కాలేదు.

“అయ్యా, నా మాట విను. మనకున్నది యిద్దరు బిడ్డలు. నువ్వాకదాన్ని తీసుకో. నేనాకదాన్ని తీసుకుంటా. యిద్దరం ఎగిరెళ్లిపోవచ్చు' అంది మగపిచ్చుకతో.

“ఛీ... చెప్పిన మాట వినవుగదా. యాడైనా సావు' అనేసి ఆడపిచ్చుకనీ, యిద్దరు బిడ్డల్నీ, గూటినీ వదిలి దాని మానాన అది ఎగిరెళ్లిపోయింది మగపిచ్చుక.

యింకేమి చేస్తుంది ఆడపిచ్చుక? గబగబా ఒడిలో ఒక బిడ్డను జవురుకొని పర్వతం కిందకి దిగివచ్చి, దాన్ని ఒకచోట భద్రంగా దాచి, రెండో బిడ్డ కోసం మళ్లీ పర్వతానికి ఎగిరింది. కానీ అప్పటికే మంటలు చుట్టుముట్టి పాపం ఆ పసిబిడ్డ చనిపోయింది.

“యా అల్టా' ఎంతపని చేశావు అని కాసేపు ఏడ్చుకొని, పోనీలే ఒక బిడ్డయినా దక్కింది గదా అనుకొని, సాక్కుంటా ఉంది ఆడపిచ్చుక.

కొన్నాళ్లకి మగపిచ్చుక రెండో పెళ్లి చేసుకుని పెళ్ళాంతోపాటు ఆడపిచ్చుక దగ్గరకు వచ్చింది. తల్లి ఒడిలో ఆడతా పాడతా కువకువమని తిరుగుతున్న తన బిడ్డను చూసేసరికి దానికి ఆశబుట్టింది. 'నా బిడ్డను నాకిచ్చెయ్‌' అని తకరారుకు దిగింది.

“ఇదేం న్యాయం. వదిలెళ్లిపోయింది నువ్వు. అక్కరలేదనుకుంది నువ్వు. కన్నది నేను. తెచ్చి సాక్కుంటున్నది నేను. యిప్సుడొచ్చి బిడ్డ కావాలంటే ఎవరిస్తారు పోపొ అంది ఆడపిచ్చుక.

మగపిచ్చుక దాని జుట్టు పట్టుకొని ధభీధుభీమని బాది 'పద రాజుగారి దగ్గరకు న్యాయానికి పోదాం” అంది.

'సరే. పొ' అంది ఆడపిచ్చుక ఏడ్చుకుంటూ.

మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు 29

రాజుగారు అంతా విన్నారు. విని 'అక్షుల్లే అయినా పక్షుల్లో అయినా మనుషుల్టో అయినా పశువుల్లో అయినా బిడ్డల మీద తండడ్రికే హక్కు. ని దగ్గరున్న బిడ్డను మర్యాదగా నీ మొగునికి అప్పగించు" అని తీర్పు చెప్పారు, ఆ తీర్పు విన్న వెంటనే ఆడపిచ్చుక స్పృహ తప్పి పడిపోయింది. కాసేపటికి తేరుకొని ఏడ్చుకుంటా ఏడ్చుకుంటా ఎగురుకుంటా ఎగురుకుంటా వెళ్లి మంత్రిగారి యింటి మీద వాలింది. అక్కడ చూస్తే మంత్రిగారి భార్య కూడా యిదే తీరున ఏడుస్తా ఉంది కారణం ఏమిరా అంటే అమెకు బిడ్డలు కలగడం లేదు. గొ(డ్రాలుదానా అని లోకమంతా పలెత్తి చూపతా ఉంది. సంగతి తెలుసుకున్న ఆడపిచ్చుక “చూడమ్మా మంత్రిగారి పెళ్ళామా. బాధపడబాక. నన్ను కోసుకొని తిను. నీకో ఆడపిల్ల పుడుతుంది. దానికి బీఫిత్నీ అని పేరుపెట్టు' లని చెప్పింది. ఆ మాటలకి సంతోషపడి, కళ్లు తుడుచుకొని ఆడపిచ్చుకని కోసి కూర చేసుకుని తినింది మంత్రిగారి భార్య. వెంటనే అమెకి గర్భం నిలిచి తొమ్మిది నెలలు నిండి ఒక ఆడపిల్ల పుట్టింది. ఆడపిచ్చుక చెప్పినట్టే ఆ పిల్లకు 'బీ ఫిత్మీ' అని పేరు పెట్టారు మంత్రి, మంత్రిగారి భార్య. చీఫిత్నీకి పన్నెండేళ్ల వయసు వచ్చింది. ఒకరోజు తండ్రి దగ్గరకు వెళ్లి 'అబ్బా అబ్బా. నాకు రెండు పోతుగుగర్రాలు కావాలి. తెచ్చిపెట్టండి” అంది. అలాగేనని రెండు పోతుగుగ్రాలని తెచ్చిపెట్టాడు మంత్రి. బీఫిత్నీ వాటిని తీసుకెళ్లి రాజుగారి గుర్రపుశాలలో వదిలిపెట్టింది ఆ పోతుగుర్రాల వల్ల గుర్రపుశాలలోని పెంటిగుర్రాలకు బిడ్డలు పుట్టాయి. పుట్టాక ఒకరోజు బీఫిత్నీ వెళ్లి ఎన్ని గుర్రాలు పుట్టాయో అన్నింటినీ తోలుకొని యింటికి తెచ్చి కట్టుకుంది. ఈ సంగతిని కాపలావాళ్లు గలబా గలబా చేసి రాజుగారికి చెప్పారు. 'యిదేమిటి. నా గుర్రపుశాలలో పుట్టిన బిడ్డలు బీఫిత్నీవి ఎలా అవుతాయి?” అని ఆమెను పిలిపించాడు రాజు, “ఆవును రాజా, ఆ గుర్రపు పిల్లలు నావే. నా పోతుగుర్రాల వల్ల పుట్టినవి నావి కాకుండా మీవి అవుతాయా? అని అడిగింది బీఫిత్నీ. “అదేమిటి బీఫిత్నీ? గుర్రపుశాల నాది. గుర్రాలు నావి. నీ పోతుగుర్రాలు వచ్చి రెండునాళ్లు కాపరం చేసినంత మాత్రాన పుట్టిన గుర్రాలన్నీ నీవి ఎలా అవుతాయి?” అని ఆశ్చర్యపోయాడు రాజా, 'మరియీ బుద్ధి ఆనాడు ఏమైంది మహారాజా. వదిలెల్లిపోయింది వాడు. మంటల్లో పడేసి వెళ్లింది వాడు అట్టాంటివాడికి నా బిడ్డను

అప్పగించమని పిచ్చుకల తగవులో తీర్పు చెప్పాలే. నా గుండెలు ఎట్టా మండిపోయి ఉండాలి మహారాజా' అంది బీఫిత్సీ.

మ నిండు సభలో ఆమె అలా నిలదీసే సరికి రాజుగారికి చాలా అవమానం అయిపోయింది అమా శ్రేయిది నా మీదే పగ తీర్చుకోవడానిక్రి స పుట్టినట్టుంది అని మనసులో అనుకుని అప్పటికి క్షమాపణలు చెప్పి గుర్రపు పిల్లలని బీఫిత్నీకే అప్పగించాడు రాజు,

న గో మరుసటిరోజే మంత్రిని పిలిచి 'నా ఆరోగ్యం ఏమీ బాగలేదు. కరెద్దు (నల్లటి ఎద్దు) పాలు తాగితే తగ్గుతుందంటున్నారు వైద్యులు. వ్వళ్లి కర్రెద్దు పాలు తీసుకురా. లేకుంటే నీ మెడ మీద తల ఉండదు" అన్నాడు రాజు,

మ శ

| ంత్రిగారి గుండెల్లో రాళ్లు పడ్డాయి. నా కూతురి మీద కోపాన్ని నా మీద తీర్చుకోదలిచావా అనుకొని విచారంగా యిల్లు చేరాడు. తండ్రి వాలకం చూసి ఏం అబ్బాజాన్‌, ఏం అలా ఉన్నారు?' అని అడిగింది బీఫిళ్నీ. లా ఓ ఆగ ఎందుక 9 చెప్పమంటావమ్మా, రాజుగారు నన్ను కర్రెద్దు పాలు తెమ్మన్నారు. అసలు కర్రద్దులు ఎక్కడుంటాయి? ఉన్నా అవి పాల ౦దుకిస్తాయి. నాకు చావు మూడిందమ్మా' అన్నాడు కూతురితో. “ఊరు స ం సడల కోండి అబ్బాజాన్‌: యింత చిన్న విషయానికి గాబరా పడితే ఎలా? నేను చూసుకుంటానులెండి' అని మరుసటిరోజు కొన్ని మాసిన డ్రలూ సబ్బూ గిబ్బూ తీస్తుకొని రాజుగారి స్నానాల కొలను దగ్గరకు వెళ్లి వాటిని ఉతుకుతా కూర్చుంది బీఫిల్నీ. రాజాగారు వచ్చి బీఫిత్నీని చూసి 'ఏం బీఫిళ్నీ యిక్కడేం ఉతుకుతున్నావ్‌?” అని అడిగారు బీఫి | పడాయి సరం నిలబడి, భయం నటిస్తా మన్నించండి మహారాజా, మా అబ్బాజాన్‌కి (ప్రసవం జరిగింది. మైలగుడ్డలు ముట్టుగుడ్డలు అనేకం స్దాయి, న్లి వాటిని శుభ్రం చేసుకోలేక మీ కొలను దగ్గరకు వచ్చి శుభ్రం చేసుకుం టున్నాను' అంది. రాజుగారు ఆశ్చర్యపోయారు. 'అయ్‌ బీఫిల్నీ. ఎక్కడైనా మగాడికి కొను జరుగుతుందా? అని అడిగారు. “అయ్‌ ం స /" రే బాషా జహాపనా, మరి ఎక్కడైనా క(రైద్దు పాలు యిస్తుందా? అని అడిగింది బీఫిత్నీ. జుగారి ముఖాన నీళ్లు దిగిపోయాయి. తలదించుకుని యింటికి వెళ్లిపోయారు. 30 పుప్పుజాన్‌ కతలు

గ (మ్‌ శ ర త చస స 1. 2011 ప ఆ జ. న్‌్‌ ( స్మ | నా న న స. ఆ మరుసటి రోజు మంత్రిని పిలిచి మంత్రీ. నువ్వు ఎలా చేస్తావో ఎప్పుడు చేస్తావో నాకు తెలియదు. వెంటనే మన రాజ్యంలో గట్టులేని చెరువుని ఒకదాన్ని తవ్వించు. లేకుంటే నీ మెడ మీద తల ఉండదు' అన్నారు. మళ్లీ మంత్రి దిగులు ముఖం వేసుకొని యిల్టు చేరాడు. 'ఏంది అబ్బాజాన్‌. ఏం అలా ఉన్నారు? అని అడిగింది బీఫిత్ని. “ఏం చెప్పమంటావమ్మా. నేనిప్పుడు చెరువు కట్టాలంటా. అయితే దానికి గట్టుకానీ, కట్టగానీ ఉండకూడదంట. కట్టలేని చెరువు ఎక్కడుంటుంది?” అన్నాడు మంత్రి. “దానికే యింత కంగారుపడిపోవాలా? నేను చూసుకుంటాలేండి' అని మరుసటిరోజు పూసలదాని వేషం వేసుకొని, జోలె నిండా ముత్యాలు పోసుకొని 'ముత్యాలు ముత్యాలు. అణాకు అర్హశేరు ముత్యాలు” అని అరుచుకుంటా బయలుదేరింది. అది విన్న జనం ఆశ్చర్యపోయారు. అణాకు అర్హశేరు ముత్యాలేంది ఈ అమ్మికి ఏమైనా పిచ్చా చాదస్తమా అని నోరెళ్లబెట్టి చూశారు. ఈ మహమ్మద్‌ ఇదీర్‌బాబు వె

వార్త రాజుగారికి తెలిసింది. పిలిపించండి ఆ సంగతేందో చూద్దాం అన్నాడు.

బీఫిత్నీ సభలోకి వచ్చి 'రాజా. అణాకు అర్హశేరు ముత్యాలు" అంది.

"సరే యివ్వు' అన్నారు రాజుగారు.

వెంటనే బీఫిత్షీ శేరుని బోర్జావేసి దాని మీద ముత్యాలు పోసింది. ముత్యాలన్నీ కిందపడిపోయి ఒకటీ అరా నిలిచాయి. వాటినే రాజాగారికి యిచ్చింది.

రాజుగారు ఆశ్చర్యపోయారు. ఏమమ్మా... బోర్లేసి కొలిచిన కొలత కొలతవుతుందా?” అని అడిగారు.

'మరి మహారాజా. గట్టులేని చెరువు చెరువు అవుతుందా?” అని అడిగింది బీఫిల్ని.

“అమ్మా నువ్వా' అనుకున్న రాజుగారు యింక దీనిని ఉపేక్షించకూడదని మంత్రిని పిలిచి నీ కూతుర్ని నాకిచ్చి పెళ్లి చేయ్‌' అని హుకుం జారీ చేశాడు.

'నేను కూడా యిందుకే చూస్తున్నా కానివ్వండి' అంది బీఫిల్నీ,

ఒకవైపు పెల్లి ఏర్పాట్టు జరుగుతూ వుంటే మరోవైపు మహల్లో బందీఖానాను కట్టే పని మొదలెట్టాడు రాజు మంత్రికి ఈ సంగతి తెలిసి కళ్లల్లో వీళ్లు పెట్టుకుని వచ్చి కూతురికి చెప్పాడు.

“అమ్మా ఆ కంజాత్‌గాడు నిన్ను హింసించడానికే ఈ పెళ్లి చేసుకుంటున్నాడు. పెళ్లయిన వెంటనే నిన్ను ఖైదుఖానాలో పడేయడానిక్తి ఏర్పాట్లు చేస్తున్నాడు" అన్నాడు.

బీఫిత్నీ నవ్వింది.

“అదేమిటి అబ్బాజాన్‌, ఈ రాజ్యానికి మంత్రి మీరు. మహల్‌లో పనులు చూడాల్సింది మీరు. మీరు తల్చుకుంటే ఈ ముప్పున్సి తప్పించగలరు. మరేం లేదు. ఆ ఒంటిగది బందీఖానా నుంచి మన యింటికి రహస్యంగా ఒక సొరంగం తవ్వించండి ఇది రాజుగారికి తెలియకూడదు, నన్ను అందులో పడేసినా మనింటికి వస్తూ పోతూ హాయిగా వుంటాను' అంది బీఫిత్నీ.

ఆలాగే అని చెప్పి మంత్రి తన మనుషులను పెట్టుకుని బందీఖానాతోపాటు అక్కడి నుంచి తనింటి వరకు రహస్యంగా సొరంగం కూడా తవ్వించి సిద్దం చేశాడు.

పెళ్లయింది. ఆ రాత్రి చీఫిల్నీని బందిఖానాలో వేయడమూ అయ్యింది.

ఆ మరుసటిరోజు నిద్రలేచిన రాజు ఒక బొచ్చెలో రెండు మిరపకాయలు, అర్షశేరు రాగిపిండి ఉంచి బందిఖానాలో తోశాడు.

తోసి ఏం బీ ఫిల్నీ, ఎట్టున్నావు? అన్నాడు హేళనగా,

'మేరు ఎట్టా వేశారో అట్లానే వున్నాను మహారాజా" అంది బీఫిత్నీ లోపలి నుంచి. ఆ తర్వాత 'మహారాజా. నాదొక సవాలు' అంది.

ఏంటి?” అన్నారు రాజుగారు.

రాజుగారి పుణ్యాన యిద్దరు మగబిడ్డల్ని కంటాను.

రాజుగారి చేత నా కాళ్లు కడిగిన నీళ్లు తాగిస్తాను

రాజుగారి వీపు మీద పచ్చడి నూరి తింటాను. ఇది నా సవాలు" అంది బీఫిల్నీ.

రాజుగారు నవ్వి 'నీ ముఖం" అనుకుని వెళ్లిపోయారు.

రోజులు గడుస్తున్నాయి. రోజూ రాజుగారు బీఫిత్నీకి పచ్చిమిరపకాయలు, రాగిపిండి యివ్వడం 'ఏం బీఫిత్నీ ఎట్టున్నావు?” అని అడగడం 'మీరు ఎట్లా వేశారో అట్టే వున్నాను మహారాజా' అని బీఫిత్నీ సమాధానం యివ్వడం జరిగిపోతా ఉంది. మరోవైపు రాజుగారు అలా దర్చార్‌క్ష వెళ్లగానే బీఫిత్నీ సొరంగం గుండా యింటికి వచ్చి, హాయిగా స్నానాలు గీనాలు చేసి కమ్మగా అంత తిని మళ్లీ బందిఖానాకు చేరుతూ ఉంది,

ఒకనాడు రాజుగారు శిస్తుల వసూలుకు బయలుదేరారు.

“అమ్మా. రాజుగారు ఫలానా ఊరికి శిస్తుల కోసం బయలుదేరే ఏర్పాట్లలో వున్నారు” అని చెప్పాడు మంత్రి బీఫిత్నీతో.

'అయితే ఆయనకన్నా ముందు నన్ను అక్కడికి చేర్చండి అబ్బాజానో అంది బీఫిల్నీ. 32 పుప్పుజాన్‌ కతలు

అనుకున్నట్టుగానే రాజుగారి కన్నా ముందే అక్కడికి చేరి గానాబజానా ఆడేదానిలాగా వేషం కట్టి, గుడారం వేసుకుని కూర్చుని వుంది బీఫిల్నీ.

రాజుగారు అక్కడికి వచ్చారు. బీఫిత్నీని చూశారు. 'అబ్బా. ఎవరీ అందగత్తె, యింత సుందరంగా కనబడతా వుందే" అన్నారు మంత్రితో.

“ఎవరో గానాబజానా అడది మహారాజా. కావాలంటే మీరు వెళ్లి ఆమె గానాబజానా చూడొచ్చు. ఆమెతోనే ఉండొచ్చు' అన్నాడు మంత్రి.

రాజుగారు ఆమె గుడారంలో దూరారు. బీఫిత్నీతో కాపరం మొదలుపెట్టారు. ఆమె (ప్రేమ, మాటలు, కాపరం చేసే తీరు చూసి

పిచ్చోడైపోయాడు రాజు, ఎంత సిచ్స్చోడయ్యాడంటే ఒకసారి కైపు తలకెక్కి ఆమె పాదాలు కడిగి ఆ నీళ్లు తాగేశాడు. అట్లా బీఫిల్నీ మొదటి సవాలు పూర్తయ్యింది.

కొన్నాళ్ల తర్వాత తన గుర్తుగా ఒక రత్నాల హారాన్ని బీఫిల్నీకి యిచ్చి రాజుగారు వెళ్లిపోయారు. ఆయన వల్ల బీఫిల్నీకి గర్భం నిలిచింది.

। _బందీఖానాకు చేరి రహస్యంగా మగబిడ్డకు జన్మనిచ్చింది.

మల్లీ కొన్నాళ్లకు రాజు శిస్తులకు బయలుదేరారు. మళ్లీ బీఫిత్నీ ఆయనకంటే ముందు అక్కడ చేరి వడ్డెరోళ్ల స్రీ వేషం కట్టి గుడారం వేసుకొని బండలు పగలకొడ్డూ కూర్చుని వుంది.

రాజుగారు వచ్చి ఆమెను చూశారు. చూసి, 'ఆహా, ఏమి ఈ రాళ్లలోని అందం' అన్నారు మంత్రితో.

“మీరు తలచుకుంటే ఈ అందాన్ని అందుకోవచ్చు మహారాజా" అన్నాడు మంత్రి.

మళ్లీ రాజుగారు గుడారంలో చేరి బీఫిళ్నీతో కాపరం మొదలెట్టారు. బీఫిత్నీ వండే ఆ వంటా, ఈ వంటా తిని ఆ కమ్మదనానికి పిచ్చోడైపోయాడు రాజుగారు. 'ఇంత రుచి నీకెలా వచ్చింది" అని రాజుగారు అడిగితే

'యిదేమి రుచి మహారాజా, మీ వీపు వుంది గదా. దాని మీద పచ్చిమిరపకాయల పచ్చడి నూరితే దాని రుచికి మీ అబ్బ దిగిరావాలి' అంది బీఫిల్నీ.

'“అట్టయితే నూరు' అన్నాడు రాజు,

దొరికావురా అనుకున్న బీఫిత్నీ రాజుగారి వీపు మీద పచ్చడి నూరి తాను తిని, రాజు చేత కూడా తినిపించింది. అట్లా బీఫిత్నీ రెండో సవాలు పూర్తయ్యింది.

కొన్నాళ్లకి తన గుర్తుగా రాజుగారు బీఫిత్నీకి పొన్నుకర్ర యిచ్చి వెళ్లిపోయారు. ఆయన వల్ల బీఫిత్నీకి మళ్లీ గర్భం నిలిచింది. రహస్యంగా రెండో మగబిడ్డకు జన్మనిచ్చింది బీఫిల్నీ.

ఆ యిద్దరు బిడ్డలు మంత్రిగారి యింట్లో రాజభోగాలతో పెరిగి ఏడెనిమిదేళ్ల వయసువాళ్లయ్యారు. రంజాను పండుగ వచ్చింది. బీఫిత్ని మంత్రి యింటికి చేరి బిడ్డలకు తలస్నానం చేయించి, పట్టుబట్టలు కట్టి, టోపీలు తొడిగి, ఒకడి మెడలో రత్నాల హారం వేసి, యింకొకడి చేతిలో పొన్నుకర్ర యిచ్చి, వాళ్లను ఏనుగు అంబారీ ఎక్కించి రాజుగారి కంటే ముందు ఊదేగింపుకు పంపించింది.

రాజుగారు యీ సంగతి విని నోరెళ్లబెట్టారు. నాకంటే ముందు ఊరేగే హక్కు ఎవరికి ఉంది అని కోట బయటకు వచ్చారు. వస్తే ఏముంది రాజకళ ఉట్టిపడుతున్న యిద్దరు మగబిడ్డలు, పక్కనే బీఫిల్నీ.

“రాజుగారి పుణ్యాన యిద్దరు మగబిడ్డల్ని కంటాను

రాజుగారి చేత నా కాళ్లు కడిగిన నీరు తాగిస్తాను

రాజూగారి వీపు మీద పచ్చిమిరపకాయల పచ్చడి నూరతాను' అని బీఫిత్నీ చేసిన సవాలు గుర్తొచ్చింది రాజుగారికి.

బీఫిల్నీ తెలివికి, ధైర్యానికి, తెగింపుకి సాగిలపడ్డాడు రాజు. ఓడిపోయానని అంగీకరించి భార్యనీ పిల్లల్నీ దగ్గరకు తీసుకున్నాడు. అప్పట్నించి వాళ్లు సంతోషంగా కాలం గడిపారు.

ఈ కథ మా యిళ్లలో ఎంత ప్రసిద్ధి అంటే యిప్పటికీ ఎవరైనా ఆడామె మంచి తెలివి, చొరవ, తెగింపు చూపిస్తే 'అమ్మో ఆమెతో కాదు. బీఫిత్నీతో సమానం' అని అంటుంటారు.

లి మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు 33

సాం

ప | చల 5 , ఇ న (ఉు ల లై షం ల ట్రం స్‌ మై. తోఆ ఆత్త ఒక నక్క సాయెబుగారూ నక్క బీబీ అడవిలో కాపురం చేసుకుంటూ వున్నారు.

నక్క సాయెబు గారికి ఏ పనీ రాకపోయినా జాతిబుద్ది సోకి వాళ్లను ముంచి, వీళ్లని ముంచి మొత్తం మీద బీబీగారు ఏమడిగితే ఆ ది తెచ్చిపెడుతూ, ఆమె కళ్లలో కాటుక తడవకుండా చూసుకుంటూ వస్తున్నారు.

బీబీగారు చిన్నమనిషి కాదు. నా మొగుడు సిపాయి, నా మొగుడు పైల్వాను అనుకుంటూ వుండేవారు.

సరే వాళ్లున్న యింటి మీదుగా రోజూ ఒక ఏనుగు దాని మానాన అది కాలువకు స్నానానికి పోతూ వుండేది. ఒకరోజు అది రోజుల స్నానానికి పోతూ వుంటే అప్పుడే స్నానానికి సిద్దమవుతున్న నక్కదీబీగారు దాన్ని చూశారు. ఆ టైములో నక్కబీబీగారి ఒంటి మీద నూలుషై నే లేదు. అందువల్ల ఆవిడ సిగ్గుతో చచ్చిపోయి, గబగబా చీర చుట్టుకొని యింట్లోకి పరుగు తిశారు. ఆ తర్వాత, అలిగి మంచంమీద పడుకు గృ

నక్కసాయెబుగారు కంగారుపడిపోయారు. న్నార్స

'బిబీగారూ. ఏం జరిగింది? చెప్పండి. చెప్పండి? అని సముదాయించారు.

“చూడండి. నాకూ మానం మర్యాదా గోషా పరదా వున్నాయి. పొద్దున లేస్తే మీ పని మీద మీరు వెళ్లిపోతారు. యింటో నేనా వుండాలి. ఎవరైనా కన్నేసి ఏదైనా చేస్తే నేనేం కావాలి? యివాళ నీళ్లు పోసుకుంటా ఉంటే ఏనుగు చూసింది. యిప్పుడు యీప్పన్సి స్రైదాన్నే చూసింది రేపు ఒంటికి పోతా వుంటే రెండుకు పోతా వుంటే చూస్తుంది. అది రోజూ ఈ దోవన పోతుంటే నాకు చచ్చేంత సిగ్సగ్గా వు సు మీరు నా మానం మర్యాదలు కాపొడేవాళ్లయితే దాన్ని చంపి దాని రక్తంతో మన యింటి ముందు కళ్లాపి చల్లండి" అంద్రి నక్వి ట్రూ

బీబీగారు అంత మాట అన్నాక నక్కసాయెబుగారు వెనక్కి తగ్గితే ఏం బాగుంటుంది? *

నీ కోరిక నెరవేరుస్తా బీబీ" అని చెప్పి మాట యిచ్చి అడవికి వెళ్ళారు.

వెళ్లి ఎక్కడెక్కడి నుంచో నారను సేకరించారు. తాడు పేనారు. పేని ఏనుగు వచ్చే దారిలో అక్కడొక్త క్ష చ్చు, ఇక్తుడ్రా అమర్చుకుంటూ వచ్చి తాడు కొసను తన నడుముకు కట్టుకున్నారు. ఏనుగుని ఉచ్చులో బంధించి ఆ తర్వాత చంపాలన్లి ఆయన్‌ క్‌ షు ఎప్పటిలాగే ఏనుగు స్నానానికి బయలుదేరింది. దారిలో వస్తూ వస్తూ నక్క సాయెబుగారి ఉచ్చులో కాలు పెట్టింద్ర ఆ శై పదక ౦. ట్టింది, లెక్కా? చీమతో సమానం. అందుకని తాడును లాక్కుంటూనే అది తన దారిన తాను పోతూ వుంది. తాడు చివరను సాయెబుగాకు న్ను దానిక కట్టుకున్నారు గదా. అందువల్ల ఆయన్ను కూడా లాక్కుపోతూ వుంది ఏనుగు. చుక [వ ఇది సాయెబుగారు ఊహించలేదు. తాడు చివరను నడుముకు కట్టుకుంటే చాలదా, నా బలానిక్తి ఏనుగు ఆగిషోదా అనుక్తు 'ఒల్ని క / వ్‌ డ్‌ ఆయన. యిప్పుడు కధ తిరగబడేసరికి బిత్తరపోయి 'ఒలమ్మో ఓరినాయనో' అని గోల మొదలు పెట్టారు. ఆ అరుపులకీ క్తేక్రలకీ ధర్రైకీ అయిన నక్కబీబీగారు యింట్లో నుంచి బయటికొచ్చి చూశారు. స సాయెబుగారిని ముళ్లల్లో పొదల్లో రాళ్లల్లో రప్పల్లో లాక్కుని పోతూ వుంది ఏనుగు తమాషా ఏమిరా అంటే అసలా ఏనుగుకి ఆ ద్వోల్ర వెశీ ఫుప్పుజాన్‌ కతలు

| 1 ల రస్తు నన క. న న స య న ల. / స స్‌ (స! గో గ్‌ స్‌ న ననన తం లను గై / యా ప, € టా జయ గ్లో ట్రీ + మ న. నం సంకల. గ్‌ న్‌ నం. నస న వ లోల శో మే ల గా ఎటో టో ” వ్‌ / పా మ” ట్‌ త [నం ళు గ ప న నం ర సల్‌ పపము టీ మైళ్ల పా స స యా మ్య క న. న గి స్ట స్ట కాస ఒక నక్కదీబీ ఇ [లీ గారు ఒక నక్కసాయెబుగారు కాపురం వుంటున్నారని గానీ, నక్కబీబీ గారు తనని చూసి సిగ్గుపడుతున్నారనిగానీ, తనని పడా, ప ప (| న ం నికి వాళ్లు పధకం వేశారని గానీ, ఉచ్చు పన్నారనిగానీ ఏమీ తెలియదు. మహరాజులకి అల్పసంగతులు పడతాయా? పట్టవు. అందుకే అది పోతూ ది పోతూ వుంటే వెనుక కుయ్యోమొగర్రో అంటున్నారు సాయెబుగారు. ఆయన వెంట బీబీగారు లబోదిబోమంటున్నారు. ళ్‌ “గయా నా మానం పోతే పోయింది మీరు దక్కితే చాలు. ఓరయ్యో నా మర్యాద పోతే పోయింది మీరు దక్కితే చాలు. ఓరయ్యో నా తి, నై ఆచి షా పోతేపోయింది మీరు దక్కితే చాలు. ఓరయ్యో నా సిగ్గు పోతే పోయింది మీరు దక్కితే చాలు” అని శోకండాలు తీస్తున్నారు బీబీగారు. 9, (€ ఎన్ని శోకండాలు తీసినా నక్కసాయెబుగారు వెనక్కి వస్తారా? ఏనుగుతోపాటు కాలువలో మూడు మునకలు మునిగి చావుతప్పి కన్ను లొట్టపోయి ఎట్టో బతికి బయటపడి చెంపలు వేసుకున్నారు పాపం. మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు 25

జై ళ్‌ ళ్‌ నక్షామామ్లూ మొర్రి మామ ఒకూల్లో ఒకామెకి ఏడుగురు కొడుకులు. ఎందరు? ఏడుమంది. ఏడుమందికీ పెళ్లిళయ్యాయి. ఏడుగురు కోడళ్ళ్లూ వచ్చారు. అయితే వాళ్లల్లో ఆరుగురు కోడళ్లు ఉన్నోళ్లు. చిన్నామె లేనిది. ఉత్త డబ్బే కాకుండా నా అన్న వాళ్లు ఎవ్వరూ లేని ఆ కోడల్ని కేవలం పీల్ల చాలా అందంగా వుంది కదా అని చేసుకొని తెచ్చుకున్నార్సు తెచ్చుకున్నారనే గానీ అత్తకు ఈ కోడలంటే చులకన, పండగలూ, పబ్బాలూ వస్తాయి గదా అప్పుడు ఆరుగురు కోడళ్ల అమ్మా నాన్నల్పు వచ్చి ఆ కోడళ్లను పుట్టిళ్లకు తీసుకెళ్లి పాకంపూరీలు, లడ్డూలూ, కారాగీరా యిచ్చి పంపుతారు గదా వాటన్నింటినీ చూసినప్పుడు మాత్రం అత్తక్షృ చిన్నకోడలంటే యింకా కోపం వచ్చేసేది. “చీరా సోరె సంగతి పక్కనపెట్టు. ఆఖరకు పుల్లటి పండుని కూడా నీ ముఖాన కొట్టేవాళ్లు ఎవ్వరూ లేకపాయెనే. నీదీ ఒక బతుకేనా? అయినవాళ్ల రైకగుడ్డకు కూడా నోచుకోని బతుకు? అని దెప్పిదెప్పి పొడిచి చంపేది. ఆ దెప్పులను సహించి సహించి యింక వల్లగాక ఒకరోజు ఏడ్చుకుంటూ ఏడ్చుకుంటూ వెళ్లి చెరువు గట్టున కూర్చుంది చిన్నకోడలు, కూర్చుని 'యా ఖుదా. ఏమి నా రాత యిలా రాసిపెట్టావు. అమ్మా నాన్నను ఎలాగూ మిగల్బకపోతివి. తమ్ముడూ చెల్లెలిను లేకుండ్లా చేస్తివి ఆఖరుకు ఒక వె[ర్రి మేనమామనో, మొర్రి మేనమామనో అన్నా యివ్వకపోతివి. నాకే గనక ఒక మేనమామ వుండుంటే యివాళ యిన్ని మాటలు పడాల్సి వచ్చేదా? వాడొచ్చి నన్ను పుట్టింటికి తీసుకెళ్లి చీరా సారె పెట్టి పంపుండేవాడు కదా' అని దేవుడికి మొరపెట్టుకొని యింటిక్త చేరింది. యింటికి చేరేసరికి దేవుడు ఆమె మొర విన్నాడా అన్నట్టుగా ఒక (గ్రహణం మొగర్రిమామ'” వచ్చేసున్నాడు. వాడు చప్పిడి ముక్కుతో, చీల్తి పెదాలతో తత్తపాత్త మాటలు మాట్టాడతా గలాటా గలాటా చేస్తున్నాడు. 'ఎక్కలా? మా అమ్మాయి ఎక్కలా? చీల తెచ్చా. సాలె తెచ్చా. మా అమ్మాయికి బలేబలేతివి తెచ్చా. ఎవలూ లేలనుకుంతున్నారా? మూ అమ్మాయికి నేనున్నా. మొల్లిమామని. ఖబల్దాల్‌ అని దబాయిస్తా ఉన్నాడు. చిన్నకోడలు బిత్తరపోయింది యిది చూసి. వీడెవడబ్బా, వీజైప్తుడూ నేనూ చూళ్లేదే అనుకుంది. 36 పుప్పుజాన్‌ కళలు

మ న. ఎం మం. వ నుం శే లో స్ట ట్య * క ౧ న్‌ లో న్‌ ళ్‌ నన! చ = తో . తో న. ప . నాయం తగ ప | శ యాత నో ్న త హా ఘా “యే సుం ఈ స టా న | టం. న మం వ 1 రను (|| న! 1న ప ము వాస్తవానికి వాడెవడ్రా అంటే చెరువు గట్టున కూర్చుని ఈమె దేవుడికి మొరపెట్టుకుంటా వుంటే విన్న తిక్కల సైతాను. పిల్ల బంగారం లాగ వుండేసరికి మేనమామ అవతారం ఎత్తి పెళ్లి చేసుకుందాం అనుకొని దాపురించాడు. ఈ సంగతి ఎవరికి తెలుసు? ఎవ్వరికీ తెలియదు. అటి లా మొగర్రిమామ తెచ్చిన కానుకలూ గీనుకలూ అన్నీ చూసి అత్త ఖుష్‌ ఖుష్‌ అయిపోయింది. అంతటితో ఆశ తీరక 'ఏనాటి మేనమామో ఈనాడు చూడను వచ్చాడు. వెళ్లమ్మా వెళ్లు. వెళ్లి మీ మేనమామ యింట్లో నాలుగు రోజులు వుండిరా. చీరా సారె తెచ్చుకో పో వెళ్ళు అంది చిన్నకోడలితో. చిన్నకోడలు అయోమయపడి సరేనని గుర్రమెక్కి మొర్రిమామతో బయలుదేరింది. _ మొగ్రిమామ గుర్రాన్ని దౌడు తీయిస్తా దౌడు తీయిస్తా సగం దారి వెళ్ళాక ఒక్క తాపు తన్ని దారి మళ్లించి అడవికి పట్టించాడు. కోడలికి అనుమానం వచ్చేసింది. అయినా భయం భయంగా 'యిదేంది మామూజాన్‌. యిటు దారి మళ్లించావు?' అని అడిగింది. మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు ఏ7

“'మామూజాన్‌ని కాదు. మొగులని పిలువు. మొగులని పిలువు అన్నాడు మొగర్రిమామ గుర్రాన్ని దౌడు తీయిస్తా చిన్నకోడలి గుండెలు చల్లబడిపోయాయి. అయినా ధైర్యం తెచ్చుకొని కూర్చుంది. 'మొగర్రినూమ నేరుగా అడవిలో వున్న తన యింటికి తీసుకెళ్ళాడు చిన్నకోడలిని. అక్కడ బంగారం, వెండీ, జరీ గిరీ అంతా కుప్పలు కుప్పలుగా పడి వున్నాయి. “ఈ బంగాలం జలీ అంతా నీకే, పెత్తుకో పెత్తుకో, కత్తుకో కత్తుకో అన్నాడు మొగర్రిమామ. ఆ తర్వాత “పదా పెల్లి చేసుకుందాం" అన్నాడు గంతులేస్తా అప్పుడు చిన్నకోడలు లోన బితుక్కుమని, సైకి నవ్వి 'మామూజాన్‌. ఏంది మీరు మాట్టాడేది? ఒక ఆడది ఒక మొగోడు వుంటే పెళ్లి జరిగిపోతుందా? చేసుకోక చేసుకోక చేసుకుంటున్నాం పెళ్లి, ఒక పలావు వండక్కర్లేదా? ఒక తిరగమాత ఉండక్కర్రేదా? మీరు వెళ్లి మాంసం, బియ్యం తీసుకురండి. అన్నీ వండుకుని అంతా సిద్దం చేసుకుని అప్పుడు చేసుకుందాం పెళ్లి అంది. ఆ మౌటకి మొగర్రిమామ ఎగిరి గంతేశాడు. 'అత్తానే తెత్తాను. అడిగినవన్నీ తెత్తాను' అని రాగాలు తీసుకుంటా గుగ్రమెక్కి వెళ్లిపోయాడు. వాడిని అలా పోనిచ్చి, బతికామురా తండ్రీ అనుకొని, గబగబా దొరికినంత బంగారం, వెండి గిండీ అంతా మూటగట్నుకొని, ఒక పిలిని కోసి పొయ్యి మీద వేలాడదీసి, మొర్రిమామ బట్టలు కట్టుకొని, వాడిలాగా వేషం వేసుకొని, గుర్రం ఎక్కి బయలుదేరింది చిన్నకోడలు ౯ ఆమె యిటువైపు నుంచి బయలుదేరితే వాడు అటువైపు నుంచి మాంసం గీంసం తీసుకుని వస్తున్నాడు. వాడికి దూరంగా ఈవిడొస్తున్న గుర్రం, గుర్రం మీద మనిషీ కనిపించారు. వాడు అనుమానంగా అటువైపు చూస్తూ ఈ గుల్లం నాది. ఈ బత్తలు నావి. ఈ బస్తాలు నావి. మనిషెవలో తెలియడం లేదే” అనుకున్నాడు. మళ్లీ కొంచెం దూరం వచ్చాడు. ఆమె కూడా గుర్రాన్ని దౌడు తీయిస్తా యింకొంచెం దగ్గరయ్యింది మళ్లీ కళ్లు చికిలించి చూశాడ్తు చ్యజ ఈ గుల్లం నాది. వ ఈ బత్తలు నావి, ఈ వేషం నాది మనిపెవలో తెలియడం లేదే' అనుకున్నాడు. వాడు అసలే పెళ్లి ఆనందంలో వున్నాడు గదా. అందుకని ఆ ఎవరోలే అనుకొని వాడి కళ్ల ముందు నుంచే చిన్నకోడలు పార్రిపు పట్టించుకోకుండా యింటికి చేరాడు. తు చేరేసరికి లోపల నుంచి పిల్లి రక్తం బాండిలిలో పడి చుర్రు చుర్రుమని శబ్దం వస్తా వుంది. ఒక్కో చుక్క చుర్రుమన్నప్పుడల్లా “అబ్బో. నా పెల్లాం హప్పలు చేస్తా ఉంది" అని గంతులేస్తున్నాడు. యింకో చుక్క చుర్రుషున్నా “అబ్బో. నా పెల్దాం పప్పులు చేస్తా ఉంది' అని గంతులేస్తున్నాడు. ఇప్పుడల్ల అలా చేసి చేసి లోపలికెళ్లి చూస్తే ఏముంది తల తెగిన పిల్లి! ఓసి కంత్రీదానా జారుకున్నావా, అని మళ్లీ గుర్రం తీసుకుని బయలుదేరాడు పట్టుకొద్దామని. అప్పటికి చిన్నకోడలు గబగబా యిల్లు చేరి, తెచ్చిన నగానట్రా అంతా అత్త ముఖాన కొట్టి కానుకల పిచ్చిలో పడి నన్ను తీస్తైళ్ల షై చేతిలో పెడతావా? నువ్వు బిడ్డల్ని కన్న తల్లివా యింకేమైనానా?' అని ఏడ్చింది. ణ్‌ షెకొన్స అత్త మనసు కరిగిపోయింది. అందరూ చేరి ఏమైంది ఏమైంది" అని అడిగారు. 'యిట్టిట్టా సంగతి. యిప్పుడా మొగ్రోడు వస్తాడు. ఏం చేస్తారో చేయండి" అంది చిన్నకోడలు, అందరూ కలిసి గబగబా యింటి ముందు ఏడు నిలువుల గోతి తవ్వి, దాని మీద పుచ్చుదారాల మంచం వేసి దుప్పటి పరిచి ఏపీ స్య పుప్పుజాన్‌ కతలు

ఎరగనట్టుగా కూర్చున్నారు. కాసేపటికి డూం డాం అంటూ మొ్రిమామ వచ్చాడు.

“ఎక్కల? అమ్మాయి ఎక్కల? యిక్కలకు వచ్చిందా?' అని అడిగాడు.

'అయ్యో రాలేదే. ఎక్కడికి పోయింది. వస్తుందిలేండి. కూర్చోండి' అని మంచం చూపించింది అత్త,

'కూచుంతా. కూచుంతా. అమ్మాయి గనక వస్తే దాని సంగతి చెబుతా' అని మొర్రిమామ ముందూ వెనుకా చూసుకోకుండా వెల్లి పుచ్చుమంచం మీద కూర్చున్నాడు.

అంతే పుటుక్కున మంచం విరిగి ఏడు నిలువుల గోతిలో పడిపోయాడు.

'ఓలమ్మో ఓలి నాయనో నాకు అమ్మాయి వద్దు యింకెవలూ వద్దు బయటికి తీయండి” అని గోల మొదలుపెట్టాడు.

వాడి మాటను ఎవరు నమ్ముతారు? శుద్ధంగా మట్టిపెట్టి వాడిని కప్పెట్టేశారు.

ఆ తర్వాత హాయిగా ఆ బంగారంతో, వెండితో చిన్నకోడలు సంతోషంగా బతికింది.

ఇది మా యిళ్లల్లో పిల్లలకు చాలా యిష్టమైన కథ. మొర్రిమామను 'నక్టామామూ' అంటారు. వాడు చెప్పిన 'మనిషెవలో తెలియడం లేదే' అనే మాట మా యిళ్లలో చాలా పాపులర్‌. ఎవరైనా మనిషి దూరం నుంచి ఆనవాలు తెలియకపోతే 'ఆద్మీ చోన్‌కి మాలుమ్‌నీ" (మనిపెవలో తెలియడం లేదు) అంటుంటారు సరదాగా.

ఎ మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు ఇం

రే ఆకలీ = ఆఫిల్‌ పండు లీ స్రీ ఒక పుణ్యాత్ముడు పన్నెండు రోజులుగా పస్తు ఉన్నాడు. ౯౦, పాపం, మేలు, కీ స లూ .. సం లు, ౩డు ఎరిగిన ఆ పుణ్యాత్ముడు న్యాయం, ధర్మం (ప్రకారం సంపాదించుకొని తింటూ ఉండేవాడు పని లేదు. అందుకని పన్నెండు రోజులుగా పస్తు వున్నాడు. పనెండవ రో * అయితే కొన్నాళ్ళుగా యింటి నుంచి బయటపడి ౫౩ అన్నాదు. పన్నెండవ రొజున యింక ఆకలికి తాళలేక కాస్త మనసు మృల్సిదాల కాలువ వడ్డున నడుస్తున్నాడు. జైడ్దామని తె శై లగా బలబలముని వారుతున్న ఆ వాలువలో దూరం నుంచి ఎర్రగా మెరుస్తూ ఒక యాపిల్‌కాయ కొట్టుకొని వస్తూ వుంద్రి అల్జంత ౦నుం' ముం ఘుముమని సువాసన వెదజల్టుతున్న ఆ కాయను చూడగానే ఆయనకు నోరూరింది. చేయిసా విల - బాగా పంత ఆకలితో ఉన్నాడు గదా వేరే ఆలోచన లేకుండా తినేసి, ఆ కాలువలోని నీళ్లనే కడుపు నిండుగా తాగాడు. కాని మనసు కాన కున్నాడ్ను ఆయనలో ఆందోళన మొదలయ్యింది. ఆ యాపిల్‌ కాయ ఎవరిది? ఏ పరాయివాని తోటలోనిది? పరుల అనుమతి లేకుండా పైైపతీప దాక తినడం ఎంత పాపం? ఎరుల సూ అయ్యో నేనెంత పెద్ద తప్పు చేశాను అనుకుంటూ ఆ కాలువ వెంటే ముందుకు నడిచాడు. న్‌ కొంచెం దూరం వెళ్లాక ఆ కాలువకు కారణమైన నది కనిపించింది. ఆ నది వెంట కూడా చాలాదూరం నడిచాడ్రు వెళ్లేసరికి ఒకచోట ఒక యాపిల్‌ తోట కనిపించింది. ఆ తోటలోని ఒక చెట్టు కొమ్మ నదిలోకి వంగి ఉంది. (ప్రవాహానికి ఆ టొ నడ్కిబ్చి్యి డ్పి రాలి నీళ్లలో పడుతున్నాయి. మ్మకున్న కాయల నేను తిన్నది ఈ తోట కాయనే' అనుకున్నాడు పుణ్యాత్ముడు. తోటమాలి దగ్గరకు వెళ్లి 'అయ్యా. ఈ తోట ఎవరిది?' అని అడిగాడు. ఇది రాజుగారిది" అన్నాడు తోటమాలి. వెంటనే పుణ్యాత్ముడు రాజుగారి కొలువుకి వెళ్ళాడు. (మాలిక్‌. నావల్ల చాలా పెద్ద తప్పు జరిగిపోయింది. మీరు నాకు దండన విధించకపోతే నా మనసుకు శాంతి లేదు. నాపా లేదు' అన్నాడు పుణ్యాత్ముడు. * పానిక్రి విరుగుద్ర రాజుగారు కంగారుపడ్డారు. తం ఫుప్పుజాన్‌ కతలు

న. ఆ /1/ వు శీ. | న! సళళ. భయ స క వ సరో గ. నో య్‌ ల! న య నా... [చ న , “ఏం తప్పు చేశావు? ఏం పాపం చేశావు?" అని అడిగారు. పుణ్యాత్ముడు జరిగిందంతా చెప్పాడు. “తమరి అనుమతి లేకుండా తమరి సొమ్ము ఆరగించాను. పరుల సొమ్ముని సొంతం చేసుకున్నాను' అన్నాడు పుణ్యాత్ముడు. రాజుగారు లోలోపల ఎంతో పొంగిపోయారు. యింత మంచివాడు, యింత నీతిమంతుడు తన దగ్గర ఉండక తప్పదు అనుకున్నారు. “సరే అయితే. మీరు పన్నెండేళ్లపాటు నా దగ్గరే వుండి నాకు "సేవలు చేయండి” అన్నారు. వ! ఖః తే పుణ్యాత్ముడు మారు మాట్లాడకుండా మహాభాగ్యం అన్నాడు. ఒక్క యాపిల్‌కాయ తిన్నందుకు పన్నెండేళ్ల సేవను అంగీకరించిన ఆ పుణ్యాత్ముణ్ణో దర్చార్‌లో ఉన్నవాళ్లందరూ పీచ్చివాబ్ళి చూసినట్టు లా ళం ణల ళం టె మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు 4]

చూశారు. పన్నెండేళ్ళు గడిచాయి. ఈ పన్నెండేళ్లపాటు ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడకుండా, ఒక్క తప్పు కూడా చేయకుండా దర్చార్‌లో వుంటూ సేవలందించాడు పుణ్యాత్ముడు. పన్నెండేళ్ల తర్వాత 'మాలిక్‌. నేటితో నేను ఆజాద్‌నయ్యాను. సెలవిప్పించండి" అన్నాడు రాజుగారితో. “అలాగే. కావీ నువ్వు చేసిన తప్పుకు అనుభవించాల్సిన శిక్ష యింకా ఉంది” అన్నారు రాజుగారు. “అలాగా. కానివ్వండి" అన్నాడు పుణ్యాత్ముడు. 'నాకో కూతురు ఉంది. అది చూపుకు గుడ్డిది. శబ్దానికి చెవిటిది. మాటకు మూగది. నడకకు కుంటిది. దానిని నిఖా చేసుకోవాలి" అన్నార రాజుగారు. పుణ్యాత్ముడు ఆలోచనలో పడ్డాడు. యాల్డా... నా నసీబ్‌ (తలరాత)లో యిలాంటి అమ్మాయిని రాసిపెట్టావా? సరే కాని. అవిటిదైన ఒ ఆడపిల్లకు భర్తవై అమెకు సేవలు చేయడం కంటే వేరీ భాగ్యం వుంటుందా అనుకుని 'తమరి ఆజ్ఞ అన్నాడు రాజుగారితో నిఖా జరిగిపోయింది. ముకు న మనీ మని యాడు పద్యాక్ముడు. చూస్తే ఏముంది అట్టాంటి అప్పరస, సౌందర్యవతి, కన్ను కాల లా స [మ 0 పుణ్యాత్ముడు గాబరాపడిపోయాడు. యిదేమిటి వేరే గదిలోకి వచ్చేశానా అనుకొని గబాల్న తలుపులు తెరుచుకొని బయటపడ్డాడు రాజుగారు బయటే నిలుచొని ఉన్నాడు. ఇ] “నువ్వు వస్తావని నాకు తెలుసు' అన్నారు రాజుగారు. “మాలిక్‌. లోపల ఉన్నది మీ అమ్మాయి కాదు. ఎవరో అప్సరస" అన్నాడు పుణ్యాత్ముడు. “కాదు మా అమ్మాయే” అన్నారు రాజుగారు. 'మరి మీరు చూపుకు గుడ్డిది. శబ్దానికి చెవిటిది. మాటకు మూగది. నడకకు కుంటిది అన్నారు గదా అన్నాడు పుణ్యాత్ముడు “అవును. నా కూతురు చూపుకు గుడ్డిదే. ఇప్పటివరకూ నన్ను తప్ప మరే పరాయి మగాణ్ణి అది కన్నెత్తి చూడలేదు, ఇబ్హా | మాటలు తప్ప యింకే మగాడి మాటలు అది వినలేదు. మాటకు మూగదే. నాతో తప్ప యింకెవ్వరితోనూ మాట్టాడలేదు. నడక్షక్త చెవిత్రష్ష ఆసరాతో తప్ప యింకెవరి భుజానా చెయ్యి వేసి నడవలేదు. నిన్ను పరీక్షిద్దామని అలా చెప్పాను. నా పరీక్షలో నెగ్గి నా వరాలతల్రిక్ష కుంట్రిష్ష అనిపీంచావు' అని ఆ పుణ్యాత్ముణ్హి ఆశీర్వదించి లోపలికి పంపారు రాజుగారు. ఇ స్‌నై చో, అట్లా ఆ పాతకాలం మనిషి ఒక్క యాపిల్‌కాయ తిన్నందుకు శిక్ష అనుభవించబోయి ఆ దేశానిక్తి రాజయ్యాడు. శం పుష్తుజాన్‌ కతలు

ళా ఫలాతున్‌ పిచుక కథ ధ ఒక పిచుక వెలగ చెట్టు మీద కూర్చుని వెలగపండు తింటా ఉందంట. ఆ దారిన పోతున్న రాజుగారి కొడుకు పోయే వాడు గమ్మున పోక్తుండా 'పిచుకా పిచుకా నాకో కాయ కోసి పెట్టవా? అని అడిగాడంట. “కాళ్ళూ చేతులూ సక్కగా ఉన్న రాజుగారి కొడకా నువ్వే కోసుకో* అందంట పిచుక. నీ సంగతి యిలా ఉందా అనుకున్ల రాజుగారి కొడుకు గులేర్‌ (క్యాట్‌బాల్‌/ఉండేలు) తీసుకొని రాయి పెట్టి పట్‌ మని కొట్టాడంట పిచుకను. ఆ దెబ్బకి టప్‌మని కింద పడింది పిచుక. రాజుగారి కొడుకు లగెత్తుకొని పోయి 'పిచుకా పిచుకా సచ్చావా? అని అడిగాడు సంబరంగా. “ఆ నేనెందుకు సస్తాను. వెలగ చెట్టు మీద వెలగపండు తిన్నాను. శాజుగారి కొడుకు చేతి గులేర్‌ దెబ్బ తిన్నాను. నేనెందుకు సస్తాను' అంది పిచుక, నీ సంగతి యిలా ఉందా అని చెప్పి దానిని తీసుకెళ్లి కాలే కాలే యిసకలో పాతిపెట్టి 'పెచుకా పిచుకా సచ్చావా?” అని అడిగాడంట. వెలగ చెట్టు మీద వెలగపండు తిన్నాను. రాజు గారి కొడుగు చేతి గులేర్‌ దెబ్బ తిన్నాను. యిప్పుడు కాలే కాలే యిసుకలో కూర్చుని బటాణీలు కాలుస్తున్నాను. నేనెందుకు సస్తాను? అంది పిచుక, ని సంగతి యిలా ఉందా అని చెప్పి దానిని తీసుకెళ్లి పచ్చి పచ్చి బురదలో పాతిపెట్టి పిచుకా పిచుకా సచ్చావా?' అని అడిగాడంట. వెలగ చెట్టు మీద వెలగ పండు తిన్నాను. రాజుగారి కొడుకు చేతి గులేర్‌ దెబ్బ తిన్నాను. కాలే కాలే యిసకలో బటాణీలు కాల్చాను. యిప్పుడు వచ్చి పచ్చి బుఠడలో పడుకొని పల్లీలు నములుతున్నాను. నేనెందుకు సస్తాను' అంది పిచుక, నీ సంగతి యిలా ఉందా అని చెప్పి దానిని తీసుకెళ్లి పొయ్యిలో పడేసి 'పెచుకా పిచుకా సచ్చావా?” అని అడిగాడంట, వెలగ చెట్టు మీద వెలగపండు తిన్నాను. రాజుగారి కొడుకు చేతి గులేర్‌ దెబ్బ తిన్నాను, కాలే కాలే యిసకలో బటాణీలు కాల్చాను. పచ్చి పచ్చి బురదలో పల్లీలు నమిలాను, యిప్పుడు అత్తమ్మతో కలిసి అన్నం వండుతున్నాను. నేనెందుకు సస్తాను? అంది పిచుక. నీ సంగతి యిలా ఉందా అని కోసి కూర చేసుకొని తిని పిచుకా పిచుకా సచ్చావా? అని అడిగాడంట. “వెలగ చెట్టు మీద వెలగపండు తిన్నాను. రాజుగారి కొడుకు చేతి గులేర్‌దెబ్బ తిన్నాను. కాలే కాలే యిసకలో బటాణీలు కాల్చాను. పచ్చి పచ్చి బురదలో పల్లీలు నమిలాను. అత్తమ్మతో కలిసి అన్నం వండాను. యిప్పుడు రాజుగారి కొడుకు పొట్టలో చేరి వాడు తినే పంచభక్ష పరమాణ్థాలన్నీ కమ్మగా ఆరగిస్తున్నాను' అంది పిచుక, రాజుగారి కొడుక్కి యింకేం చేయాలో అర్ధంగాక పెళ్లానికి చెప్పి చారు చేయించుకొని, బేది మాత్ర వేసుకొని చారన్నం తిన్నాడు. వెంటనే బేదిలో నుంచి బయటపడి బు(ర్రున ఎగిరిపోయింది ఆ ఫలాతూన్‌ పిచకు ఉ-ఈ కతను ఇంకా ఎంత పొడవైనా సాగదీయవచ్చు. ఆవధానంలాంటి కథ ఇది. ప్రతిసారీ అన్ని పాదాలూ చెప్పాలి. _-ో మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు తై

క. హమ్‌న హలాల్‌ తుమ్‌న ప క్‌ 0 న్‌ గొ య ప | సేయ చ్ది స శ "జ్జ ట్ట! ఆ సే ఆ ఆ ఆ ఆఆ ఆఆ గో ఆరొ అఆ మేము తినదగ్గది మీరు తినకూడనిది ఇద్దరు ఆడపిల్లలు ఉన్న ఒక యింట్లో పేదరికం తాండవిస్తా ఉంది. ఒకపూట తినక, ఒకపూట తిని ఆ ఆడపిల్లలు, ఆ పిల్లల తల్లిదండ్రులు ఎలాగో (ప్రాణాలు నిలబెట్లుకొని వసా ఉన్నారు కొన్నాళ్ల తర్వాత అట్టా ఒక్కపూట తినే భాగ్యం కూడా పోయింది. రెండు రోజులు పస్తు వుండేసరికి ఆడపిల్లల (ప్రాణ్గాల్సు బ్ర మూడోరోజు వాళ్లల్లో ఒకమ్మాయి తినడానికి ఏదో ఒకటి దారకకపోదా అని ఆ చెట్లవెపు, ఈ దిబుల ఇ గతా ఉన్నార్చ్యా కొంతసేపు తిరిగాక ఒకచోట ఆమెకు చచ్చి పడున్న ఒక పావురాయి కనిపించింది. ఈ పూటకి యిదే పదివేలు అనుక్షొన్స తూ తిరిగ దావ్‌సే (పవిట)లో భద్రంగా చుట్టుకొని యింటికి చేరింది. ఆ పాప్పర్చ్య్యా కూతురు తెచ్చిన పావురాయిని చూసి కళ్లనీళ్లు పెట్టుకుంది తల్లి, ఎంత ఆకలితో ఉంటే ఈ పిల్ల ఈ పని చేసి వుంటుందోగదా అనుకొని, పావురాయిని శుభ్రం చేసి, కాసింత ఉప గ 4 కాసేపటికి ఆ కూర దబరలో నుంచి యిలాంటి సువాసన వస్తోందంట యిలాంటి సువాసన వస్తోందంట చుటువ వాసన గమగమమని సోకిందంట. ప్రవక్కల ఇళ్లకు క్రూ | వీళ్లున్న యింటి పక్కనే బాగా డబ్బున్న ఒక వర్తకుడి యిల్టు ఉంది. ఆ యిల్టుగల్లామెకు కూడా ఆ వాసన సోకింది ఎమ్సుడూ లేనిది వీళ్ల యింటి నుంచి యింత మంచి కూర వాసన వస్తోందేమిటా అనుకుని ఏమ్మా? ఏం కూరూ'* అని అడిగ చనిపోయిన పావురాయిని వండుకుని తింటున్నామని చెప్పి గతిలేనితనాన్ని బయటపెట్టుకోవడం ఎందుకుని హమ్‌న వ 0దామ్మై, హరామ్‌” అంది ఆ ఆడపిల్ల తల్లి. హలాల్‌ - తుమ్‌ అంటే మేము తినదగ్గది. మీరు తినకూడనిది' అని భావం శ్ర పుష్తుజాన్‌ కతలు

ర నన లాట లక వ్‌ కట య! నం. స . | 4 ప... ర!!! న మం ంం రు. స స్మ చ్‌ || హమ నం. పం క ర్‌ 1 ట్ర జ ర. ప (య హా! మం... న ప స నం. కా న ల. న న. న లు! . న. కాగ్‌ న. య | పాల తళ సక స! యా జ. యయా య! . త ప! న శ్‌ టి ను సం. త్త వ. ఏయు 1 ] న జాన | వ /1 న్‌ ల ( న ప. నా లాంాలా ల్త్‌ఆ న. ఇన ము 2. మ తముాస్తాంా పు న. ళ్తః య మం టు స్ట క గ | ఆ జవాబుకి వర్తకుడి భార్యకు కోపం వచ్చింది. వాళ్లు తినదగ్గ కూర మేము తినకూడని కూర ఏమై వుంటుంది? ఈ పక్కింటి వాళ్లు ఏదో అరా కి. అవమానం చేయడానికే యిలాంటి మాట అనుంటారు అనుకుని భర్తకు కబురు పంపించింది. . గా ఆ టైంకు ఆ వర్తకుడు 'హజ్‌ (మక్కాయాత్ర) కోసం దాచుకున్న డబ్బుని లెక్క పెట్టుకుంటూ ఉన్నాడు. ఆ డబ్బుతో అతడు ఆ రోజో, ఆ మర్నాడో హాజ్‌కు బయలుదేరాలి. ఈ తగాదా విని 'ఏమిటి సంగతి" అని అడిగాడు యింటికి వచ్చి. | చూడండి ఆ పక్కింటి వాళ్లకు ఎంత పొగరుగా ఉందో. ఏం కూర అని అడిగితే మేము తినదగ్గది మీరు తినకూడనిది అని జవాబు చెప్పారు. దీని సంగతేందో కనుక్కోండి' అన్నదామె ల, వర్తకుడు ఆ ఆడపిల్లల తండ్రిని పిలిచాడు. మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు జ్‌

“ఏంటయ్యా ఈ గొడవ?” అని అడిగాడు.

“అయ్యా. మరేం లేదు. ఎవడైనా ఏ మాంసాన్నయినా బతికుండగానే జుబా (బిస్మిల్లా చేసి తినాలి. చనిపోయినవాటిని తినకూడదు. అది మన మతరీతి. కానీ ఆకలితో అల్జాడిపోయే పేదవాళ్లకు ఈ రీతులూ రివాజ్‌లూ లెక్కలోకి వస్తాయా? రెండునాళ్లుగా యింట్లో తినడానికి ఏమీ లేకపోతే నా కూతురు చనిపోయిన పావురాయిని తెచ్చి వంట చేస్తూ వుంది. అట్టాంటి కూర మాబోటి వాళ్లు తినదగ్గదే అయినా మీబోటి వాళ్లు తినకూడనిది కదా. అందుకనే నా భార్య అలా చెప్పింది" అన్నాడు.

ఆ సంగతి విని వర్తకుడికి ఏడుపు వచ్చింది. ఎక్కడో ఏడు సముద్రాల అవతల ఉన్న మక్కాను చూడాలనుకుంటున్నాను గానీ ఏడడుగుల దూరంలో వున్న పారుగువారి కష్టసుఖాలు చూడలేకపోతున్నాను గదా. ఇని చూడనప్పుడు అది చూసి ఫలితమేమి? అనుకొని అప్పటికప్పుడు తన హజ్‌ డబ్బులన్నీ ఆ పేదవాళ్లకు యిచ్చి

• యికమీదట మీ కష్టనష్టాలు నేను పంచుకుంటాను అని మాట యిచ్చాడు. తన హజ్‌ యాత్ర మానుకున్నాడు. అతడితోపాటు హజ్‌కు వెళ్లాల్సిన యితర వర్తకులు హజ్‌కు వెళ్లి నమాజ్‌లో నిలుచున్నారు. కానీ వాళ్ల కళ్లకు ముందు వరుసలో నిలుచుని నమాజ్‌ చదువుతున్న ఈ వర్తకుడు కనిపించాడు. వాళ్ళు ఆశ్చర్యపోయి ఊరికి తిరిగి వచ్చి, “ఏమయ్యా పెద్దమనిషి. మాతో హజ్‌కు రానని చెప్పి మాకన్నా ముందువరసలో నమాజ్‌ చేస్తూ కనిపించావే' ఆని అడిగారు. చై వర్తకుడు ఆశ్చర్యపోయి జరిగింది చెప్పాడు. పొరుగువారికి సాయపడటం కన్నా అంతిమ పరమార్ధం మరొకటి లేదనీ, అందుకనే అతడు హజ్‌కు వెళ్లకపోయినా వెళ్లినంత ప దక్కిందనీ వాళ్లు (గ్రహించి లెంపలు వేసుకున్నారు. ణ్‌ అల్యాం నను తేర పుష్పుజూన్‌ కతలు

సే . స! సస త [షష వా ల (సళ వ త గ మూడు ఖర్లు గజాఆ్రా ఆ ఆ్తోల్తోగ ణి స్త శీ కా ఇత్ర త్త మంచి కరువు కాలాన ఒక పెద్దాయన ఒకచోటు నుంచి యింకోచోటుకు ప్రయాణం పెట్టుకున్నాడు. కరువు రోజుల్లో చుట్టపక్కలు ఎలా వుంటాయో తెలిసిందే గదా. ఎండిపోయిన పైర్లు. పగుళ్ళిచ్చిన నేలలు. నీల్లింకిపోయిన చెరువులు అల్లాడుతున్న జనం. ఆహా కలికాలం వచ్చేసింది గదా అని అదంతా చూసుకుంటూ వస్తున్నాడంట పెద్దాయన. కొంతదూరం వచ్చాక ఆయనకు ఒక పొలం కనిపించింది. అది పచ్చగా కళకళలాడతా వుంది. ఓర్చి యిదేందిరా సామీ అని చూస్తున్న పెద్దాయనకు కాసేపటికి ఆకాశాన కదిలొస్తున్న ఒక నల్లటి మబ్బు కనిపించింది. అది ఆ పాలం ఎంతవరకు ఉందో అంత వరకే వచ్చి నిలబడింది. నిలబడి ఆ పైరుకు ఎంత వాన కావాలో అంత వానా కురిపించి వెళ్లిపోయింది. ఇదంతా చూసి పెద్దాయనకు మతిపోయింది. ఆ పొలంలో దిగి పనులు చేసుకుంటున్న రైతు దగ్గరికి వెళ్లి ఏమయ్యా, నేను యింతదూరం నుంచి వస్తున్నాను. ఎక్కడా పచ్చి గరిక కూడా మొలిచుండలేదు. నీటిచుక్క కురిసుండ లేదు. నీ పైరేమో విరగపండుతోంది. నీపైనే వాన కురుస్తా వుంది ఏమి ఈ మాయ? అని అడిగాడు. “ఏమో సామీ. నాకేమి తెలుసు. నేను యవసాయం చేయడం మొదలెట్టినప్పటి నుంచి ఎవరికి వానలు కురిసినా కురవకపోయినా నా చేనుకి వాన కురస్తానే వుంది. ఎవరికి పండినా పండకపోయినా నా చేను పండుతానే వుంది" అన్నాడు ఆ రైతు. 'కాదు. యిందులో ఏదో మతలబు వుండే వుంటుంది నీ జమాఖర్చుల సంగతేందో చెప్పు” అన్నాడు పెద్దాయన. ఏమి లేదు సామీ. పంట పండించాక వచ్చిన సొమ్ముని నేను మూడు ఖర్చులుగా విడగొడతాను. ఒక ఖర్చు నా యింటికీ సంసారానికీ వుంచుకుంటాను. ఒక ఖర్చుని పంటకీ విత్తనాలకీ పొడికీ పశువుకీ వుంచుకుంటాను. మూడో ఖర్చుని పేదలకి సాదలకీ పంచిపెడతాను' అన్నాడు రైతు. 'అదీ. అలా చెప్పు. యింక నీకు కురవకపోతే యింకెవరికి కురుస్తుందయ్యా వాన' అని వెళ్లిపోయాడు ఆ పెద్దాయన. ఇ-ఈ కతను మా చిన్నపుప్పు భర్త రహెమాన్‌ పుష్పా చెప్పాడు. ఆయన ఒకప్పుడు రైతు. ఇప్పుడు మసీదులో మౌజన్‌. ఇ మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు న!

జెమూర్తు ల్డీ లో (ఆ మీ బ్లో జ్ర తూ ౮, మ్ల లైమూరు మహారాజుకి కాస్త కాలు కుంటి. మనిషి కొంచెం భయస్తుడు కూడా. ఒకసారి శతృదేశం రాజు పెద్దపెద్ద సైన్సంతో ద ద్ర ఎజి వ్యు ండెత్తి వచ్చేసరికి జైమూరు రాజు భయష పారిపోయాడు. అక్కడ ఒక గుహలో తల దాచుకున్నాడు. ఎం లై జు భయపడిపోయి మహలు వదిలి దూర్రర్సా క్షా , రడల్లో శత్రువు చాలా బలవంతుడు. నేను వాణ్ణి చంపలేను. యింక నా పని యింతే' అని కుమిలిషో తున్న ఆయన హ్‌; కనిపించింది. కు దూరంగా అది సూది మొనంత ఉంది. చ్‌ అయితే దానికంటే పదింతలున్న చిక్కుడు గింజను వీపున వేసుకొని రాయెక్కే ప్రయత్నం చేస్తా ఉంది అది చూసి నోరు తెరిచాడు తైమూర్‌రాజు. 'యిదింత చిన్నదిగా ఉంది... చిక్కుడు గింజను మోసేది నిజమేనా" అని చూస్తా ఉన్నాడు. చీమ అష్టకష్టాలు పడి, కొంచెం దూరం ఎక్కి, యింక ఎక్కలేక దబదబమని కిందకు జారిపోయింది. చిక్కుడుగింజ కూడా దొర్లిపోయింది. నేను ముందే అనుకోలా... అసాద్యం” అనుకున్నాడు తైమూరు రాజు. చీమ మళ్లీ గింజను వెతుక్కుని, దానిని వీపు మీద వేసుకొని మళ్లీ రాయి ఎక్కడం మొదలుపెట్టింది, తైమూరు రాజు మళ్లీ నోరెళ్లబెట్టుకుని చూస్తున్నాడు అది యీసారి సగానికంటే ఎక్కువ దూరం ఎకి కిందకు జారిపోయింది [ఆ తర్వాత్ర పట్టుతప్పి జర్రున 'చెప్పాగడా... నీవల్ల కాదు' అనుకున్నాడు తైమూరు రాజు, 48 పుప్పుజాన్‌ కతలు

మ వ. ప మ న 1 ప టే . / ల్‌ో ల ము! ? న. ప ్య ఢా న. న న నం నో న ట్‌ న స తానా ము . క. , ని. శ (| స నం సూ... వ్‌ న ధ్రకల మ టం... షమ ఎ... - స న న్‌ న య ము ఈ సో తం. నా టు పాట ద న రం య య క్‌ / శతు యయా! యయా కు త న జు సంర టం ముసలోగోం జ నస న. న. య సనన చ న ను స 4 యల రు మానా న స మా మ యడ సా. న యయ గే త యాం సం... య ల ఈ [టా నమా సస. [సు ఆ (0 త సర లాం ం! సుల సాయన ఏ యానా సంస స ) సరా చస్తాను యునాని! గట (1 న ప. | య స నయం నం న చీమ మళ్లీ బయలుదేరింది గింజను తీసుకొని. ఈసారి అది జారలేదు. నానా అవస్తలు పడి, నానా శక్తులు కూడదీసుకొని గింజతోపాటుగా రాయి ఎక్కేసింది. ఖైమూరు రాజుకు కళ్లు తెరుచుకున్నాయి. ! భా సూదిమొనంత ఉన్న చీమకే అంత పట్టుదల వుంటే చెట్టంత మనిషిని నొకెంత పట్టుదల ఉండాలి... ధైర్యం సాహసం పట్టుదల ఉంటే మనకంటే పదింతల బలవంతుడినైనా మట్టి కరిపించవచ్చు అనుకొని గుహ నుంచి బయటపడి నేరుగా మహలుకెళ్లి అతితక్కువ మంది 4 ఇల్లి సైన్యంతోనే శత్రువుని ఎదిరించి గెలుపును చేజిక్కించుకున్నాడు. ఆ తర్వాత ఆయన వంశంలోనే అక్బర్‌ వంటి మహాచక్రవర్తులూ, షాజహాన్‌ వంటి కళాపోషకులూ ఉద్భవించారు. జల అద్య ఆస 9 ఈ కథ మా యిళ్లలో చెప్పుకుంటారు. చరిత్ర పుస్తకాలలో కూడా ఎక్కి ఉంది. న! మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు శం

క చి ళ్ళ వాస్‌ టైానై స్థ సయ్య అణ నూ బలఖ యా బామె యా బలఖ్‌ యా బాషి బలఖ్‌ అనే రాజ్యాన్ని ఇబ్రహీం అధుమ్‌ అనే రాజు పరిపాలించేవాడు. ఆయన పేరు అధుమే అయినా అందరూ ఆయన్ని 'బలఖ్‌కా బాషా పిలిచేవారు. ఆయన మహా విలాస పురుషుడు. షికిల్లా మనిషి రోజుకి ఏడు జతల బట్టలు తొడిగి ఏడు జతల బట్టలు విడిచేవాడు అని అందుకనే యిప్పటికీ 'ఆధుమ్‌ అంతటి రాజు లేడు. ఆయన చేసినంతటి షోకు లేదు అని సామెత. అట్టాంటి అధుమ్‌ రాజు ఒకరోజు రాత్రి హంసతూలికా తల్పం మీద వాలి ఆలోచనలో పడ్డాడు. 'ఏమిరా నా జీవితం. రాజ్యమూ (ప్రజలూ షోకులూ షికార్టూ అని చూసుకుంటున్నానే తప్ప దైవచింతన అనేదే చేయడం లేదుక్షద్రా కొద్దోగొప్పో దైవచింతన కూడా చేయాలి" అని అనుకున్నాడు. - యికమీద్రట అలా అనుకున్న వెంటనే ఆయన ఎదుట ఒక మనిషి నిలబడి కనిపించాడు. అర్ధరాత్రి వేళ, పహారా వేళలో, రాజుగార్ర మందిరంలో ఒక ఆగంతకుడు ప్రత్యక్షమవడం చూసి అధుమ్‌ రాజుకి మతిపోయింది. ఆంత్ర (ఏయ్‌. ఎవరు నువ్వు. ఈ వేళలో ఏం చేస్తున్నావ్‌? అసలు ఎవరు నిన్నిక్కడకు రానించింది?" అని గద్దించాడు. అప్పుడా మనిషి మహారాజా. మన్నించండి. నా ఒంటె ఒకటి తప్పిపోయింది మీ మందిరం పైకప్పులో వుందేమోన్స న వచ్చాను' అన్నాడు. తుక్కుంట్స్హ్ల “ఓయ్‌ పిచ్చివాడా. ఏం మాట్లాడుతున్నావ్‌? అంత పెద్ద ఒంటె నా మందిరం పైకప్పులో ఉంటుందా? వెళ్లు వెళ్లు ఈ ప్రి ౧ న అన్నాడు అధుమ్‌ రాజు. ఐతీనం మాన్సి వెళ్లు “మహారాజా పైకప్పులో ఒంటె ఉండటం ఎంత అసాధ్యమో హంసతూలికా తల్పం మీద పడుకున్న మనిషిలో ద్వై చింతన అసాధ్యం' అని ఆ మనిషి అదృశ్యమైపోయాడు. వుండటం అంత్ర అధుమ్‌రాజు కళ్లు తెరుచుకున్నాయి. ఈ రాజ్యం, ఈ భోజ్యం వున్న నేను ఎన్నటికీ దైవానికి చేరువ కాలేను అనుకొని అప్తత్రిక్రళ రాజ్యాన్ని వదిలేసి ఒక చాప, ఒక దిండు, ఒక చెంబు తీసుకుని అడవులకు బయలుదేరారు. బృటకప్పుడ్ష్య కొంతదూరం వెళ్లాక ఆయనకు ఒక మనిషి తల కింద చేయి పెట్టుకుని నిద్రపోతూ కనిపించాడు దేవుడు యి చ్చిన చేయి ఉండగా దిం ఎందుకు అని దిండు పారేశాడు రాజు. మరికొంతదూరం వెళ్ళాక ఒక మనిషి కటిక నేలమీద పడుకుని కనిపించాడు దేవుడు యి చ్చిన న " ల వం ఫుప్పుజాన్‌ కతలు

య న [హైహూ న .. (= / న య స్ట ఎ .. | ౮ మ. . = గ్న్‌ టే గ్‌ 1 సై న. | బో ఏ టన క న్‌ సన మ (గ ఓ నం (యాన... స్త సరసమా [| తళ గ స టో జాకా (| ట్‌ ల సే + తో సు సాం! వా న తుం య. ర్ట ప య. ఈక స% 4 . య సీ ల షే నక సో సార /. ప మ" మను డే ప ష్‌ | ధన 1 గద ాలణకాణానానాననాడడానానాాావాానాావానవనానానానననానావనాాాాాలో 9. ర, 9. ఉండగా ఈ చాప ఎందుకు అని దాన్ని కూడా పారేశాడు. మరికొంత దూరం వెళ్లాక ఒక మనిషి దోసిళ్లతో నీళ్ళు తాగుతూ కనిపించాడు. దైవం ఇచ్చిన చేతులు వుండగా ఈ చెంబు ఎందుకు అని దాన్ని కూడా పారేశాడు. ( పు అలా వెల్లి వెళ్లి వెళ్లి ఒక జౌాలియా (గురువు) దగ్గర చేరి అనేక ఏళ్లపాటు దైవచింతనలో గడిపాడు రాజు. అయినప్పటికీ ఆయనకు గురుస్టానం రాలేదు. ఒకసారి జౌలియా గారి భార్య కౌలియాతో “ఏమండీ. అధుమ్‌ రాజు అన్నేళ్లుగా సర్వం త్యాగం చేసి దైవచింతనలో వున్నాడు గదా. మరి ఆయనకు దక్కవలసిన స్థానం ఆయనకు యివ్వరా?' అని అడిగింది. అప్పుడు జౌలియా నవ్వి 'నువ్వు వెనుక నుంచి వెళ్లి నీ మోకాలితో ఆయన వీపు మీద ఒక తాపు తన్నిరా' అన్నారు. కిందకూర్చుని ఏదో చదువుకుంటున్న అధుమ్‌రాజును వెనుకవైపుగా వెళ్లి మోకాలితో ఒక్కతోపు తోసింది బాలియాగారి భార్య, ౯ న్ని జ వ్‌ మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు స న్‌ా స! ట్ర న ల ్ర్ర్తు ళీ “ వ ం.40...000స0606000=502 ళు స్త హైకాక

అ తోపుకి కిందపడిన అధుమ్‌రాజు అప్రయత్నంగా 'యా బలభ్‌ యా బాషో అన్నాడు. అంటే 'బలఖ్‌ రాజ్యానికి రాజంతటివాణ్ణి, నన్ను మోకాలితో తంతావా?'" అని భావం. అప్పుడు జౌలియాగారు తన భార్యతో “చూశావా? ఇన్నాళ్లూ ఆయన మన దగ్గర వున్నా యింకా రాజన్న సంగతి మర్చిపోలేదు. ముందు రాజు నుంచి మనిషి కావాలి. మనిషి నుంచి దైవప్రియుడు కావాలి" అన్నారు గురువు. అధుమ్‌రాజు ఆ తర్వాత ఒకటి కాదు రెండు కాదు మొత్తం నలభై ఏళ్లపాటు ఒక కొండ మీద ఏకాంతంగా దైవధ్యానం చేస్తూ జీవించాడు. ర్వా త్తం నలభై ఎళ్ల! దైవధ్యా, రొ ఆయన రోజూ ఒక షావుకారు దగ్గరకు వెళ్లి తనకు కావాల్చిన సరుకులు తెచ్చుకుని వండుకుని తినేవాడు. ఒకరోజు ఆయన షావుకారు దగ్గరకు వెళ్ళి ఖర్జూరాలు కొన్నాడు. అవి తూకం వేసి యిస్తున్నప్పుడు ఒక ఖర్జూరం కింద పడి కనిపించింది. ఆది తనదే ఏమో అనుకొని దానిని కూడా కలుపుకొని వచ్చేశాడు అధుమ్‌రాజా. కొండమీదకు చేరుతుండగా 'ఆయ్‌ అధుమ్‌. నలభై ఏళ్లుగా దైవచింతన చేసినందుకు నీకు దక్కిన ఫలం అంతా వృధా అయ్యిందిపొ అనే వాణి ఏనిపించింది. అధుమ్‌ రాజుకు మతిపోయింది. నేనేమి తప్పు చేశాను అని వెర్రివాడిలా 'ప్రళ్నిస్తుంటే 'పరుల సొమ్మును సొంతం చేసుకున్నావు" ఆని సమాధానం వచ్చింది. యింక అధుమ్‌ రాజుకు ఏం చేయాలో పాలుబోలేదు. అయ్యో ఎంత తప్పు చేశాను ఎంత తప్పు చేశాను అని తపించిపోయాడు. వెంటనే కొన్ని ఖర్జూరాలు తీసుకెళ్లి షావుకారుకు సంగతి చెప్పి ఒకటికి రెండు వాపసు చేయబోయాడు. షావుకారు చాలా ఆశ్చర్యపోయాడు. “అయ్యా. మీరు మహానుభావులు. నాకు తెలియకుండా నా ఖర్జూరం తినడమే నాకు మహా (ప్రసాదం. అలాంటిది మీ వాపసు చేస్తోరీమిటి”' అన్నాడు. రు ఒకటికి రెండు “కాదు కాదు. పరుల సొమ్ము అయాచితంగా ముట్టకూడదు. నువ్వు నాపసు తీసుకుని నన్ను క్షమిస్టేనే నే [గ (4 ప్ప ను అన్నాడు. వి యిక్కడి నుంచి వెళ్లేది అలాగే అని క్షమించాడు షావుకారు. అప్పుడు పైనుంచి 'అయ్‌ అధుమ్‌, నలబై ఏళ్ళుగా దైవచింతన చేసినందుకు నీకు దక్కాల్సిన ఫలం తిరిగి దక్కిందిపో అనే వాబ్బ విని అలా జీవించి జీవించి ఆయన వృద్దాప్యంలో మక్కాకు చేరాడు. అక్కడే చివరి రోజులు గడుపుతూ వుంటే ఒకపారి బలక్ట్‌ం ఎంచీం్యి అక్కడకు వచ్చాడు. బలఖ్‌' రాజ్యపు యువరాజంటే ఎవరు? మన అధుమ్‌రాజు కుమారుడే. రాచదుస్తులలో ఎంతో కివిగా ఏ జ్యప్పు యువర్హ్యా వస్తున్న తన కుమారుణ్ణి చూసుకుని ఒక్క నిమిషం ఆయనలోని తం'డ్రి మనసు చలించింది. దత్తో సౌందర్యం; “అబ్బా. నా కుమారుడు ఎంతటి వాడయ్యాడు' అనుకున్నాడు. వెంటనే పెనుంచి వాణి వినిపించింది - 'అయ్‌ అధుమ్‌. నీకు నేను 'ప్రియమా? నీ కుమారుడు ప్రియమా?' అన్లి, అధుక్‌ కంగారుపడి (ప్రభూ. నాకు నువ్వే ప్రియం. నీవు తప్ప నాకు ప్రియమైనది మరేదీ లేదు” అన్నాడు. కాదు బాగా ఆలోచించుకో. నీకు నీ కుమారుడు కావాలా? నేను కావాలా?' అని వినిపించింది వాణి (ముమ్మాటికీ నువ్వే కావాలి ప్రభూ' అన్నాడు అధుమ్‌ రాజు. ఎప్పుడైతే ఆయన ఆ మాట అన్నాడో వెంటనే ఆయన కుమారుడు చనిపోయాడు భోగంలో మునిగిన ఆ రాజు అలా చివరి వరకూ అనేక త్యాగాలు చేసి, పరీక్షలకు నిలబడి దైవానికి చేరువ అ య్యాడు. లో కల పుప్తుజాన్‌ కతలు

ఎర౦త చేసుకుంట అంత ప్రయ క్షత్తా గొ డ్పూమేకా పిల్హాజెల్లా ఉన్న ఒకామె ఒకరితో పెట్టుకోదు. ఒకరికి పెట్టదు. నేనూ నా వాళ్ళూ, నేనూ నా యిల్టూ, నేనూ నా డబ్బు... యిదే ఆమె వాటం. పాలు అమ్ముతుంది. పిడకలు అమ్ముతుంది. అంతే. ఎవరితో ఏ ములాజా పెట్టుకుంటే ఏం సాయం అడుగుతారో అని దూరం దూరంగా వుంటుంది. ఒకరోజు ఆమె గడప ముందుకు ఒక ఫకీర్‌ వచ్చాడు. “అమ్మా. ఖైరాత్‌ (ధర్మం) చెయ్యి' అని అడిగాడు. ఆ టైములో అమె పేడాగీడా అంతా పోగేసి పిడకలు చేస్తోంది. ఖైరాత్‌ లేదు గీరాత్‌ లేదు. పోయిరా పో' అంది. ఫకీర్‌ కదల్లేదు. 'అమ్మా, దేవుని పేరున ఖైరాత్‌ చెయ్యి' అన్నాడు మళ్లీ, “యింట్లో వంట కాలేదు. నేను పనిలో వున్నాను. చేతులు ఖాళీ లేవు. పోయిరా పో అందామె, ఫకీర్‌ కదల్లేదు. 'ఆకలిగా వుంది. ఖైరాత్‌ చెయ్యి” అన్నాడు వదలకుండా. పిడకలామెకు ఒళ్లు మండిపోయింది. 'ఆకలిగా వుందా? అయితే ఇది తిను" అని పీడకగా కొట్టబోతున్న పేడముద్దను తీసి ఫకీరు మీదకు విసిరింది. అది వెళ్లి ఫకీరు బొచ్చెలో పడింది. 1 'నువ్వు యిచ్చిందే తింటా' అని ఫకీరు వెళ్లి బావి దగ్గర కూర్చుని ఆ 'పేడముద్దని శుభ్రంగా కడిగాడు. కడగగా కడగగా అందులోంచి ఒక పెసలగింజ బయటపడింది. దానిని నోట్లో వేసుకుని తిన్నాడు. ఏళ్లు గడిచాయి. పిడకలామె ప్రాణం వదిలింది. పైకి వెళ్లింది. 'పైలోకాలు చాలా బాగున్నాయి. అక్కడ చాలామంది ఉన్నారు. వాళ్లు కలిసి మెలసి ఉన్నారు. అందరూ అన్నీ పంచుకొని తింటున్నారు. కాని పిడకలామెతో ఎవరూ మాట్లాడడం లేదు. ఎవరూ పలకరించడంలేదు. ఈమెను దూరంగా ఒంటరిగా ఒక పెసల చెట్టు కింద వదిలేశారు. అమెకు ఎవరితోనైనా మాట్లాడాలని వుంది. కానీ భూలోకంలో ఆమె ఎవరితోనైనా మాట్టాడి వుంటేగదా. ఆమెకు వాళ్లు తింటున్నది రా పంచుకొని తినాలని వుంది. కాని భూలోకంలో ఎవరితోనైనా పంచుకొని తిని వుంటే గదా. ఆమెకు వాళ్లతో తన కష్టసుఖాలు చెప్పుకోవాలని ధా ము వుంది. కానీ భూలోకంలో ఒకరి కష్టసుఖాలు విని వుంటేగదా. అందరికీ పంచభక్ష్య పరమాణ్డాలు వస్తుంటే, ఈమెకు మాత్రం పళ్లెంలో ఒక్క పెసలగింజ మాత్రమే వస్తా వుంది. 'యా ఖుదా? యిదేం న్యాయం' అని అనుకుంది పిడకలామె. అప్పుడు ఒక దూత వచ్చి అమెతో యిలా చెప్పాడు. “చూడమ్మా బతికినన్నాళ్ళు నువ్వు ఎవ్వరికీ ఏ పాయమూ దానమూ చేయలేదు. నువ్వు చేసిందంతా ఒక ఫకీరుకు ఒక పెసలగింజ దానమే. అందువల్ల నీ పేరున యిక్కడ అల్లా ఈ పెసలగింజను నాటాడు. దీనికి ఎంత కొస్తే అంతే నీ తిండి. దీని నీడే నీ యిల్లు, అనుభవించు" అని వెళ్లిపోయాడు. న! ౯! ఎన మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు 53

భా ట్ట ల, 1 భో నీకా చు. క | ; జ // (1 ా గ న (అహో: భ(ర్రున ఎగిరిపోయిరిదోచ్‌ ్ధి ్ట న గాణ ౧|ర్రున ఎగిరిపోయిరిదొచ ఒకూర్జో ఒక ఆడపిచ్చుకా, ఒక మగపిచ్చుకా వున్నాయి. ఒకరోజు వాటికి 'ఖిచిడ్‌' తినాలనే కోరిక పుటింది. “సరుకులెట్టూ అంది ఆడపిచ్చుక. | “అదెంత పని' అంది మగపిచ్చుక. నని వెంటనే వెళ్లి కోమటిశెట్టి అంగట్టోని 'పెసలపప్పు మూటలో నాలుగుసార్లు ముక్కు ముంచి పెసలపప్పు తీస్పు్ష్వూ డబ్బాలో నాలుగుసార్లు ముక్కు ముంచి నెయ్యి తీసుకోనొచ్చింది. టమేటాల మీద వాలి టమేటాలు ఎత్తుకోనొచ్చింద్రి ల చ్చింది. నెయ్బి మీద ఎగిరి పచ్చిమిరపకాయలు తన్నుకొచ్చింది. యింక ఏమేమి కావాలో అవన్నీ తీసుకొచ్చి 'యింక వండు” అంది ఆ క, మిరపకాయల ఆడపిచ్చుక వంట మొదలుపెట్టింది. వాసనలు గమగమమని వస్తా వున్నాయి. వాటిని పీలుస్తుంటే కడుపులో నుంచ్చి స్బెకత్రో ఉంది మగపిచ్చుకకి. గబగబా ఖిచిడీ తినాలనే కోరికతో 'నేను నదికి వెల్లి రెండు చెంబుల నీళ్లు పోసుకొని వస్తా, త్వరగా వ ఆకలిశ్య్య్బ కా =టి 0; జరి స్నానానికి వెళ్లిపోయింది. ట్‌ పూర్త స్తా ఆ వంట పూర్తిచేసింది ఆడపిచ్చుక. ఎట్లాగూ పూర్తయిపోయింది గదా ఉప్పు చూద్దాం అని కొంచెం ఖిచిడ్సీ తీసుక్రొన్సి భా ని రుచికి 'ట్ఞ' అని లొట్ట వేసింది. మళ్లీ కొంచెం ఉప్పు చూసింది 'ట్ట' అని లొట్ట వేసింది. యింకోసార్రి ఉప్పు చూస్రింద్రి * ట్టి వేసుక్రుంద్ర దా 'టటట్ల' అంటా అంతా అవదేసింది. ట్ట లొట్ట చేసింద్రి ని టటబబ - అట్టా యిప్పుడు మొగుడొస్తే తంతాడు నెపం ఎవరి మీద తోయాలా అని ఆలోచిస్తా వుంటే రోజూ స్టానానిక్ర స్స కనిపించింది. ఆ దోవన పోయే ఏనుగ్ప ఆడపిచ్చుక వంట చేయడం, ఉప్పు చూసే వంకన అంతా తినేయడం అప్పటికే ఏనుగు చూసేసింది, చూసినా డ్తిదో అని స్నానానికి వెళ్లిపోయింది. స గొడవ మనకెందుక్పుతి టిం ళీ అత కాసెపటికి యింటికొచ్చింది మగపిచ్చుకు వస్తే ఏముంది తలకి పట్టీ కట్టుకుని ముక్కుతూ మూలుతూ మంచానిక్రి వుంది ఆడపిచ్చుక. గ్‌ అడ్డంగా పడుక్షొన్సి ఏమైంది ఏమైంది" అని అడిగింది మగపిచ్చుక, వ్‌త్లే పుప్పుజాన్‌ కతలు

'ఏమయ్యేదేముంది? మనం కష్టపడి వండుకున్న ఖిచిడి ఆ మాయదారి ఏనుగొచ్చి తినేసిపోయింది. నా మొగుడికి కొంచెం, నా మొగుడికి కొంచెం అని ఎంత బతిమాలినా కొంచెం కూడా మిగల్బలేదు. నువ్వు గనుక యిప్పుడు పోయి ఆ ఏనుగు తొండాన్ని పొడిచి దాని రక్తం తెచ్చి నా నెత్తికి రాస్తేగాని నేను లేచి కూర్చోను' అంది ఆడపిచ్చుక,

మగపిచ్చుకకి కోపం వచ్చి భర్రున ఏనుగు దగ్గరకు పోయి దాని తొండం మీద వాలింది పొడుద్దామని. ఒక్క విదిలింపు విదిల్చి ఎత్తి అల్లంత దూరంలో విసిరేసింది దాన్ని ఏనుగు.

'ఒరే పిచ్చుక నాయాలా. నువ్వు నన్నేం చేయగలవు గానీ వెళ్లి నీ పెళ్ళాం మీద చూపించరా నీ ప్రతాపం. అది భలే కుట్నీ ఆడది. మీ యిద్దరికని వండుకున్న ఖిచిడి అంతా అదొక్కటే దొబ్బి తినేసింది" అంది ఏనుగు.

మగపిచ్చుక కోపం అంతా సప్పంగా చల్లబడిపోయింది.

'మరి ఎలా ఏనుగు మామా. నా భార్య పాగరు ఎలా అణిచేది?' అని అడిగింది.

“ఏముందిరా, అలా షికారుకు పోదామని పిలువు. ఒక బావి దగ్గరకు తీసుకుపో. పుచ్చుదారంతో ఒక ఉయ్యాల మంచిదారంతో ఒక ఉయ్యాల వెయ్యి. పుచ్చుదారం మీద దాన్ని కూర్చోపెట్టు. మంచిదారం మీద నువ్వు కూర్చో. ఇద్దరూ ఊగండి, పుచ్చుదారం పుటుక్కున తెగి అది బావిలో పడి చస్తుంది' అంది ఏనుగు

సరేనని వెళ్లింది మగపిచ్చుక. మంచానికి అడ్డంగా పడుకుని నాటకాలాడుతున్న ఆడపిచ్చుకతో 'ఆగే. అగే, జరిగిందేదో జరిగిపోయింది. నీ మనసు యిప్పుడు బాగున్నట్టు లేదు. అలా షికారుకు పోయేసాద్దాం' అని దానిని తీసుకొని ఒక బావికి వెళ్లింది.

ఆ బావి గిలకకి పుచ్చుదారంతో ఒక ఉయ్యాల మంచి దారంతో ఒక ఉయ్యాల కట్టింది. పుచ్చుదారం ఉయ్యాల మీద ఆడపిచ్చుకను కూర్చోబెట్టి, మంచిదారం ఉయ్యాల మీద అది కూర్చుంది.

రెండు కలిసి ఊగాయి పుచ్చుదారం పుటుక్కున తెగి దబ్బున బావిలో పడిపోయింది ఆడపిచ్చుక.

నీ మోసం తెలిసింది. నీ పాపం పండింది. మునిగి చావు మునిగి చావు' అని ఎగిరెళ్లిపోయింది మగపిచ్చుక.

బావిలో కుయ్యోమొగ్రో అంటా వుంది ఆడపిచ్చుక. అప్పుడే ఒక అవ్వ బొక్కెన తీసుకొని బావి దగ్గరకు వచ్చి చేద దించింది.

'అవా అవా. నన్ను సైకి లాగు. కమ్మగా ఉంటాను కోసుకొని తిందూగానీ" అంది ఆడపిచ్చుక.

అబ్బా, మాంసం తిని చాన్నాళ్లయ్యింది అని ఆశపడ్డ అవ్వ అలాగే అని ఆడపిచ్చుకని పైకి లాగింది.

అప్పటికే అది తడిసి ముద్దయి ఉంది. తడిసిన రెక్కలతో ఎగిరిపోలేదు గదా. అందుకని అదనుకోసం చూస్తా వుంది.

వట్టు. నిన్ను కోస్తా" అంది అవ్వ.

“అవా. తడిసి ముద్దయి వున్నా. యిష్పుడు కోస్తే ఏం బాగుంటాను. నా రెక్కలు ఆరబెట్టు' అంది ఆడపిచ్చుక.

సరేగదా అని ఆ దుగ్గు ఈ దుగ్గు వేసి మంట పెట్టి రెక్కలు ఆరబెట్టీంది అవ్వ రెక్కలైతే ఆరాయిగాని ఎగిరి పారిపోయే శక్తి యింకా రాలా. 'పట్టు. నిన్ను కోస్తా' అంది అవ్వ “అవా అవా. నన్ను యిట్టాగే కోసి తింటే ఏం బాగుంటాను. కాస్త ఉప్పు కారం తగిలిస్తే గదా రుచి, పోయి అవి తెచ్చుకో' అంది ఆడపిచ్చుక, అదీ నిజమేగదా అనుకున్న అవ్వ ఆ డబ్బా గెలికి, ఈ తపేలా గెలికి ఉప్పు, కారం తెచ్చుకుని “పట్టు. నిన్ను కోస్తా అంది. “యిదిగో. నన్ను కొయ్యి' అని కారం మీద ఉప్పుమని ఊదింది ఆడపిచ్చుక గాలికి కారం ఎగిరి అవ్వ కంట్లో పడింది. ఆమె లబోదిబోమంటుంటే భుర్రున ఎగిరిపోయింది ఆడపిచ్చుక, లోల మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు ల్‌5్‌

ము! నాన త! న మనుషుల కథ పిల్రినే అడగాల్పి శ ఆ) ఆం లాట్‌ 1 గ గు మన్తుష్పుల కథ పి ల్లి అడగాలి పట్నవాసం చేసిన పిల్లి చాలారోజుల తర్వాత చుట్టాల్నీ పక్కాల్నీ చూసి పోదామని అడవికి బయలుదేరింది. తల మీద పైట కప్పుకుని, వంటికి దుప్పటి చుట్టుకొని, నోటికి ఆకువక్క వేసుకొని ఖరీదాగా ఖాయిదాగా అడవిలోకి 4 చూసి ఎదురుగా వస్తున్న తోడేలు 'సలాములేకుమ్‌ భాలాబీ (పెదమ్మాి' అని సలాము చేసింది. క్‌ వస్తున్న పిల్లిని 'వాలేకుం సలామ్‌ నాయనా. ఎలా ఉన్నావు? అని అడిగింది పిల్లి ఏదో అట్టట్ట ఉన్నాములే పెదమ్మా. నువ్వు ఎలా వున్నావో చెప్పు. చాన్నాళ్ల తర్వాత మాబోటి వాళ్లని దారి తప్పి న్య నీకేమి? పట్టవాసంలో పాలకూడు, పెరుగుకూడు తినే భోగం, నౌకర్చు, చాకర్హు ఉంటారు. నీకు ఏది కావాలంటే అది వ్వ్‌ ద్జానిక్ర్వి చ్చావ అందిస్తారు. అది కదా బతుకంటే. మాకూ ఉంది బతుకు. దేనికి? పురుగూ పుట్రా తిని చచ్చిన గొడ్డూ బతికిన పిట్టాన వక్ఫీంచుకున్న పాళ్లు నో ఒడ త్తి, జ్య ? ఆన బతుకుతున్నాము. మనుషులు మమ్మల్ని దగ్గరకు తీస్తే గదా. మీ పిల్లిజాతి పెట్టి పుట్టిందమ్మా' అన్నది తోడేల్పు క్ర డుప్పుత్యో పు క్ర తీర్చుకుంటూ. అక్ష “ఒహోహో. బాగా చెప్పావు. నీకేమి తెలుసు నాయనా పట్ట్నవాసం సంగతి, మనుషుల సంగతి' అన్సి, బొట్ల నుంచ్చి సంచిశ్ర రి మళ్లా నోట్లో వేసుకుంది పిల్లి. సి ఆకువక్ష్య “అదేమిటి పెదమ్మా అలా అంటావు. మనుషుల గురించి మేమంతా కథలు కథలుగా చెప్పుకుంటామే. వాళ్తు చా లా మంచీ శబరా పాపం పుణ్యం ఎరిగిన వాళ్లంట గదా. ఈ భూమండలాన వాళ్లను మించినవాళ్లు లేరంట గద్దా! అంది శిజ్ష ఏకం టగదా ఏవరు నాయనా నీకు చెప్పింది. వాళ్లకు ఒక మంచి తెలియదు. ఒక చెడ్డ తెలియదు. నా సంగతే త్రీస్పుళ్లో వాళ నో బతుకు బతుకు కాదు. ఎంతసేపటికీ నన్ను పిల్లిముండా' పెల్లిముండా' అని పిలుస్తారు గానీ పిల్లి అని ఒక్కరు కూడా ళ్లలో పడ్డాక నా బరువ ఒక్క పాలు పోయినా, ఏ ఒక్క పెరుగుపోయినా, ఉట్టినగట్టిన ఏ ఒక్క ఎండుచేప పోయినా “'యింకేముంది పి లిముండ యూంట్లో ఏ పిల్లిముండ కాజేసుంటుంది' అని నన్ను ఆడిపోసుకుంటారు. నేను తిన్నానా లేదా యిది సత్యమా కాదా క ఎవరో ఎంటుంద్షి విచారించకపోతే పోయారు యీ 'ముండ' అనే పీలుపు ఏంది? ఏం? మాకు పెళ్లిళ్లు కావా? మేము ముత్తయి దువులుగా వావేర్వా ఛారించరు. లేదా? పిల్లల్ని కనడం లేదా? ఎంతసేపటికీ 'ముండా' 'ముండా' అని తిట్టడమే... సుకోవడం వ వర్‌ పుప్పుజాన్‌ కతలు

వ య. య. న. గ శ ౯ లి నంత టా, ఊఉ ౮౫ ర య చి య యగ 7 ట్‌ స రా 0 సము సం చొ: యమో. స. మం ల స యు టి టం భాం యం స స శ్ర... క! థి నా త ర మ ల్ల చ యాం ర. వం గ [ర సవ జంట అం పై స. న ర సం ట.. ..12.22 న పై లి ళన ర్‌ న స ల న కా లో యా టై న! ళ్‌! గ్‌! జ్‌ వహ నన [స్తూ టం ప తన న ష్‌ ల ము సస! నెర ల (| న! సు (( టగ హ్‌ గ మ త్త సి యమని న న స జ స వా కష్టమని టయ నాం యి లను పున. న త 4 లు కాలాల నాం పం జంగాల అలరారిన వాక 3 ఆఆ? లాజడావారనాాటా నాదా మమ] నాాాంాానాలాలంంకరాంంారకలానననణనానననాలాంనాకనాండాలాననానా న్‌ా 'సరే అదట్టాపోనీ. నన్ను పెంచుతారు పెంచినచోట పరిశుభ్రంగా ఉంచాలా వద్దా? ఉంచరు. ఆ గడ్డి పెంచుతారు ఈ గాదం పెంచుతారు. అటకల మీద' మూల గదుల్లో చెత్తాచెదారం పోస్తారు. పోస్తే ఎలుకలు చేరతాయి గదా వాటిని తినమంటారు. నేను తింటాను. పాపం ఆ ఎలుక ( ఏం చేసింది. అది కూడా నాలాగా నాలుగుకాళ్ల జీవే ఒక నాలుగు కాళ్ల జీవిని మరో నాలుగుకాళ్ల జీవి తినడం ఎంత పాపం. ఆ పాపాన్ని నా చేత చేయిస్తున్నారే ఈ మనుషులది యింకెంత పాపమోకదా' అంది పిల్లి. తోడేలు ఆ అని నోరు తెరుచుకొని చూస్తోంది. నాయనా. నువ్వు నిజం అనుకో అబద్దం అనుకో. తిండి మీద నాకు యావ లేదు అది పాలా పెరుగా పలావా అనేది చూడను. కళ్ళు మూసుకొని తినేస్తాను. తాగేస్తాను. అట్టా చేయడం వల్ల ఆ వస్తువు నా కొరకు ఉంచిందో యితరుల కొరకు వుంచిందో నాకెలా తెలుస్తుంది. అట్టా తెలియక చేసిన తప్పుని తెలిసి చేసిన తప్పుగా మాట్లాడుతారు మనుషులు. పైగా నేను యింటిని అంటిపెట్టుకుని వుంటే మొరగడం కరవడం తప్ప యింకేమీ చేతగాని కుక్కకి విశ్శాసం అంటగడతారు. వీళ్లు భలే కరినాత్ములబ్బా' అంది పిల్లి, మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు క్‌?

“ఆరె. యివన్నీ మాకు తెలియదు పెదమ్మా' అంది తోడేలు.

'అసలైనది చెబుతా చూసుకో. నువ్వెవరివి? తోడేలువి. నేనెవరిని? పిల్లిని. మనం ఏనాడైనా ఒక తోడేలు యింకో తోడేలుని, ఒక పిల్లి యింకో పిల్లిని చంపుకోవడం చూశామా? ఆఖరికి ఒక సింహం యింకో సింహాన్ని చంపడం చూశామా? ఈ మనుషులు అలా కాదు నాయనా. ఒక మనిషి యింకో మనిపిని చంపుతాడు. ఒక మనిషి యింకో మనిషిని దోచుకుంటాడు. ఒక మనిషి యింకో మనిషిని పీడిస్తాడు. ఒకడు మంచి చేస్తే యింకొకడు దాన్ని చెడ్డ అంటాడు. ఒకడు చెడ్డ చేస్తే యింకొకడు దాన్నీ యింకాస్త చెయ్యి అంటాడు. అట్టాంటి 'రెండుకాళ్ల హీ్‌నపు జాతి నాయనా అది. అట్టాంటి జాతి చేతుల్లో పడని మీ తోడేళ్ళు ఎంతో అదృష్టవంతులు' అని, లేచి బంధువులను కలవడానికి వెల్లిపోయిందంట

క ఆ పట్నవాసపు పిల్లి. త వరి పువ్సుజాన్‌ కతలు

రాకడ? పోకడ?

ఆ 'ఆ్తాళ్తల్లూ క్తి లో. ఆత్ర ఆ్తోత్తా క్రీ ఒక మౌల్వీగారు మహా అహంకారి. చదువు గిదువూ వచ్చేసిందని బలే పొగరు చదువు రానోళ్లని అసలకి లెక్కచేసేవాడు కాదు. ఒకసారి ఆయన పుస్తకాల్నీ గిస్తకాల్నీ ఒంటె మీద వేసుకొని యింటికి బయలుదేరారు దారిలో ఒక ఊరు తగిలింది. ఒకామె కోడిని చేతబట్టుకొని వెళుతూ కనిపించింది.

మౌల్వీగారు ఆమెను ఆపి “ఏమమ్మా. ఎక్కడికి వెళుతున్నావు?" అని అడిగారు.

'నాహైబ్‌. మా ఊర్గో ఒక సాయెబు ఉన్నాడు. వాడి పేరు బిస్మిల్లా సాయెబు. వాడికి చదువూ గిదువూ లేకపోయినా బిస్మిల్లా చేయడం తెలుసు. వాడికి ఆ డబ్బులే ఆధారం అందుకని నా కోడిని కోయించుకుందామని వాడి దగ్గరకు వెళుతున్నాను" అంది.

“అమ్మా... ఈ మాత్రం దానికి ఆ తెలిసీ తెలియని సాయెబు దగ్గరకు వెళ్లడం ఎందుకు? వాడికి ఏం తెలుసని? ఈసారికి నేను బిస్మిల్హా చేసిస్తాలే' అని, బిస్మిల్లా చేసి తిరిగి బయలుదేరారు మౌల్వీగారు.

ఈ సంగతి బిస్మిల్లా సాయెబుకి ఎలాగో తెలిసింది వెంటనే అతడు అడ్డదారిలో గబగబా పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి మౌల్వీగారు వెళుతున్న దండుబాట మీద చేతికర్రతో అడ్డంగా ఒక గీత గీశాడు.

ఆ రోజుల్లో ఎవరి దారికైనా ఎవరైనా అడ్డంగా ఒక గీత గీస్తే యింక అక్కడ సవాల్‌ జవాబ్‌ (ప్రశ్న జవాబు) ఉందని అర్హం. ఆ గీతను చూసి ఒంటె ఆగిపోయింది. ఒంటె మీదున్న మౌల్వీగారు బిస్మిల్లా సాయెబుని ఏమిటి సంగతి అన్నట్టు చూశారు.

నీ దోవన నువ్వు పోకుండా నా పనిలో జోక్యం చేసుకున్నావు కాబట్టి నేనడిగిన (ప్రశ్షకు సమాధానం చెప్పి కదులు" అన్నాడు బిస్మిల్లా సాయెొబు.

“ఏమిటా ప్రశ్న?” అన్నాడు మౌల్వీ

“ఎక్కడ నుంచి రాకడ? ఎక్కడికి పోకడ? ఎక్కడ నీ శాశ్వత నిలకడ?' అని అడిగాడు బిస్మిల్టా సాయెబు.

ఈ ప్రశ్ళీకు మౌల్వీగారికి ఏం సమాధానం చెప్పాలో అర్ధం కాలేదు. తెల్లమొఖం వేశాడు.

చెప్పవయ్యా పెద్దమనిషి పెద్ద పెద్ద చదువులు చదివానని విర్రవీగడం కాదు. ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పు' అన్నాడు బిస్మిల్హా సాయెబు.

మౌల్వీగారు ఓటమి అంగీకరించి ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పమని వేడుకున్నారు.

అప్పుడు బిస్మిల్లా సాయెబు ఆ ప్రశ్ళకు సమాధానంగా-

“మక్కా నుంచి రాకడ మదీనాకు పోకడ ఖబరస్తాన్‌ నీ శాశ్వత నిలకడ' అని చెప్పాడు

మౌల్వీ బిక్కమొకం వేసేసరికి అప్పుడు ఇలా వివరించాడు:

'ఓ మౌల్వీగారూ అల్హాకు ఎంతో ప్రియమైనవాడు, మహా పురుషుడు మన ప్రవక్త, అట్టాంటి ప్రవక్తే తను పుట్టిన మక్కాను కొన్ని కారణాల వల్ల వదిలిపెట్టక తప్పలేదు. మదీనాకు వెళ్లిపోకా తప్పలేదు. అదే మదీనాలో పరమపదించి అంతిమంగా ఖబర్‌లోకి చేరకా తప్పలేదు. అంతటి పుణ్యపురుషునికే జనన మరణాలు తప్పనప్పుడు నువ్వెంత? నేనెంత? నాలుగు పుస్తకాలు చదవగానే నాలుగు డబ్బులు సంపాదించగానే అంతా మనమే అని మిడిసిపడతాము ఈ మిద్దెలూ ఈ మేడలూ శాశ్చ్వతమనుకుంటాము. చివరకు యివన్నీ పోయి అందరం సమానమై చేరేది ఖబరస్తాన్‌కే గదా. అక్కడే కదా మనం శాశ్వతంగా పడి ఉండేది" అని విడమర్చాడు.

మౌల్వీగారు ఆ సమాధానానికి సిగ్గుపడి అప్పటి నుంచి ఎవరి కంటే కూడా ఎక్కువ అని అనుకోలేదు. ్‌

మహమ్మద్‌ ఇదీర్‌బాబు క్రి

మచఛిల బందర్‌ భా స్ట క్‌ ఏ నయ కం డో ౪౪ బ౦దర్‌ బాషా చేప రాకుమారుడు ఒక రాజూ రాణీ వున్నారు. అల్లా వాళ్లకు సంతానం యివే హ్‌ దు. ఎందుకు మాకు సంతాన వుండేవాళ్లు, న వ్వ సంతానం యివ్వలేదు అని వాళ్లు రోజూ దిగులు పెట్టుకుంటా ళు ఒకరోజు రాణి రాజుతో ఏమండీ ఏమండీ. నా మనసేమీ బాగుండడం లేదు. అట్లా సముద్ర విహారానిక్షి పోయొ పోనీలే పాపం, అట్టా సముద్రానికి వెళితే మనసు కాస్త తేలిక పడుతుంది కదా అనీ రాజిని సముగ్రానికి తీసుక రండి" అంది. అక్కడ రాణి 'దూర్‌బైన్‌ (బైస్కోపు) తీసుకొని సముద్రంలోకి చూస్తా కూర్చుంది. ఆమెకు రకరకాల చేపలు రక్ష ల్‌ు రాజు, కనిపిస్తా ఉన్నాయి. మందలు మందలుగా ఉన్న ఆ జీవులన్నింటినీ చూసి రాణి మనసు కష్టపెట్టుకుంది. 'యాలా "స్త రకాల సమ్ముద్రజ్ష్వ్య చేపల్ని పుట్టించావే. ఆఖరకు యిట్లాంటి ఒక చేపవైనా నా కడుపులో వయకపోతివి కదా' అనుకుంది. ఆ ౧ముద్రంద్రః యిన్ని ల లు యిట్లా అనుకోగానే ఆమెకు గర్భం నిలిచి తొమ్మిది నెలలు నిండాక చేపపిల్ల పుట్టింది. వ క్ష్‌ల యిదేమిటి చేప పిల్ల పుట్టింది అని మొదలు ఆశ్చర్యపోయినా పోనీలే దేవుడు యిదైనా (ప్రాప్తం చేశాడు అనుక్షా చేపను వదిలి దాని పాలనా పోషణా చూడటం మొదలుపెట్టారు రాజు, రాణి. ఒక న్య ళా ఆ చేపపిల్ల ఆ తొట్టిలోని నీళ్లలో మునుగుతూ, తేలుతూ, కాసేపు ఆగుతూ, కాసేపు కదులుతూ క్రే్ర్య్య ఇలెట్టెలో ఆ సంతోషం కలిగించేది. పుట్టింది మభిలీ (చేప) కాబట్టీ, దానిని తొట్టిలో 'బంద్‌ చేసి ఉన్నారు కాబట్టి ఆ చేపక్తు గ్‌ లతో రాక రాజ్రిక్టి ల "పెట్తారు. చిలీబందక్వా న చాలా లు అని స్ప రు కాలంతోపాటు మఛిలీబందర్‌బాషా కూడా పెరిగి పెద్దవాడై యింత పొడుగూ యింత లావూ అయ్యాడు అతను మేత తినడం మానేశాడు. ఏమేమి వండిపెట్టినా తినడం లేదు. కేరింతలు కొట్టకుండా గోడ్తక్తు తంట ఒకర్రోజ్ను ఉన్నట్టుండ్షి ఉంటున్నాడు. ని ఒక మ్రూల్వ గమ్ముగా రాజుకూ రాణికీ యీ సంగతి తెలిసి హైరానా హైరానా అయిపోయారు చచ్చిపోయే ముందు కొన్ని చేపలు మెత్తబడిపోతాయి గదా. అందువల్ల మభిలీబందర్‌బాషా కూడా చచ్చిపోతాడో ఏం పాడో అని గొల్లుగొల్లుమంటు అట్టా మేతా గీత్రా లేకుండా అవ్రుడు ఆ మహల్‌లో పనిచేసే ఒక ముసలామె యిదంతా చూసి 'రాజా యిది జబ్బూ కాదు పాడూ న్‌ వాళ్లు వచ్చింది. పెళ్లి చేసేయండి' అంది అబ్బాయికి పెళ్లి వయస్సు 60 పుప్పుజాన్‌ కతలు

ట్‌ | | క. మో నమ. 1 / ల ల మా (నయ్‌ గ్య క ళ్‌?! వో /. ర్ట సస ణా నా న. " న భయ నల | (4. ఆయం కి. స ం ర న! లు | 0 | మ జ ా.! / | వరాలు ంం (జ స్ట్‌ (1 1: స ర స | న న్య [త సా న్డ్‌! న క్లూ 1. వంట తారయ 4 లో || లా... యం లాలన రాడా నాడానాండానాడనిడాకోోాననాణనాకాలాయాకాజాాలడాడో త టాానాడడారాంణటాలనావాాాలాల ఎప్పుడైతే ఆ మాట విన్నాడో మఛిలిబందర్‌బాషా హుమరు హుషారుగా పల్టీలు కొట్టడం మొదలుపెట్టాడు. యింకేమి చేస్తాడు రాజు అలాగే అని చెప్పి ఫలానా మఛిలీబందర్‌ బాషాకి ఎవరైతే అమ్మాయిని యిచ్చి పెళ్ళి చేస్తారో వాళ్లకు బస్తా బంగారం బహుమానం' అని దండోరా వేయించాడు. అయితే ఎంత బంగారం యిచ్చినా కన్నబిడ్డని ఎవరు చేప ముఖాన కొడతారు? అందువల్ల సంబంధం కుదరలేదు. రాజభటులేమో బస్తా బంగారం తీసుకొని ఊరూరా తిరుగుతున్నారు పిల్లకోసం. సరే ఒకూళ్లో ఒక అమ్మాయి ఉంది ఆ అమ్మాయికి సవతి తల్లి సవతిబిడ్డని నానా బాధలు పెడుతోందా సవతితల్లి. రాజభటులకి యీ సంగతి తెలిసి ఆమె దగ్గరికి వెళ్లి 'నీ సవతి బిడ్డను యివ్వు. ఈ బంగారం తీసుకో' అన్నారు. బస్తా బంగారం చూసేసరికి బంగారం లాంటి పిల్లని చీప నోటికి అందించడానికి సిద్ధమైపోయిందా సవతితల్లి. ఈ సంగతి తెలిసి సవతిబిడ్డ చాలా బాధపడింది. 'సరే. ఈమె చేతిలో బాధలు పడటం కన్నా మభిలీబందర్‌బాషి చేతిలో చిక్కి చావడం మేలు' అనుకొని భటులతో బయలుదేరబోయింది. నుహమ్మడ్‌ ఇదీర్‌బాబు 61

సవతి తల్లి అప్పటికీ వదలకుండా 'అమ్మా. పోయేదానిని ఎలాగూ పోతా ఉన్నావు. పోయే ముందు ఒక బిందె నీళ్లు తెచ్చిచ్చిపో' అంది. ఆ మాటకు ఆ అమ్మాయి ఏడ్చుకుంటూ ఏడ్చుకుంటూ బిందె తీసుకుని నీళ్లకు బయలుదేరింది. సరిగ్గా అప్పుడే ఒక పాము (ప్రాణాలు అరచేతిలో పెట్టుకొని పారిపోతూ పారిపోతూ ఈ అమ్మాయి దగ్గరకు వచ్చి ఆగింది. “అమ్మాయీ. నన్ను ఒక పాములోడు తరుముకుంటూ వస్తున్నాడు. నీ బిందెలో దాచిపెట్టి నాకు కాస్త పాయం చేయి” అని అడిగింది పాము. ఎట్లాగూ సవతితల్లితో బాధలు పడుతున్నాను, రేపు మఛిలీబందర్‌బాషా చేతిలో బాధలు పడతాను, ఈలోపు ఈ పాము పాలబడి (ప్రాణాన్ని విడుద్దాము అనుకొని ఆ పామును ఎత్తి బిందెలో వేసుకుందా అమ్మాయి. పాములోడు వెళ్లిపోయాడు. అప్పుడా పాము బిందెలో నుంచి బయటికొచ్చి మనిషి రూపం దాళ్ళింది. “అమ్మా, నీ బాధ నాకు తెలుసు. నువ్వు పెళ్ళాడబోయే మభిలీబందర్‌ బాషా సంగతి కూడా తెలుసు. పెళ్లికి నువ్వు భయపడకు, యిదిగో ఈ మట్టిని మంత్రించి యిస్తున్నాను. రేపు మభిలీబందర్‌ బాషా నీ దగ్గర ఏకాంతంగా వుండగా అతని మీద చలు అని చెప్పేసి వెళ్లిపోయాడు. పెళ్లి జరిగిపోయింది. తొలిరాత్రి పెళ్లికూతురిని సింగారించి, సవారించి గదిలో భయపడుతూ భయపడుతూ పంపారు రాజు, రాణి. ఆ గదిలో పెద్ద నీళ్ల తొట్టె. అందులో మభిలీబందర్‌ బాషా. పెళ్లికూతురు ఆ గదిలోకి వెళ్ళాక తలుపులు మూసి పాము యిచ్చిన మట్టిని తీసి చేప మీద చల్లింది. అంతే. అంతవరకు శాపవశాన వున్న ఆ చేపకు పలపలమని పొట్టురాలి చర్మం వొదులయ్యి యింత అందంగా యింత్త సౌందర్యంగా ఉన్జు ఒక పరా (గంధర్వుడు) అందులో నుంచి బయటికొచ్చాడు. “నన్ను మనిషిని చేసి ప్రాణం పొశావు. నా కంఠంలో (ప్రాణం వుండగా నిన్ను వదులుకోను" అన్నాడు మభిలీబందర్‌ బాషా అది చూసి స్రైతని భార్య ఎంతో సంతోషించింది. ఆ రాత్రి వాళ్లిద్దరూ హాయిగా గడిపారు. " మరుసటి రోజు పొద్దున రాజు, రాణి, భటులు గిటులూ అందరూ గది ముందుని అమాయకురాలిని తినేసుంటాడు అనుకుని తలుపు తెరిస్తే ఏముంది మ యువం తలనే మొంది మచిలీబందర్‌ బాషా ఆ జరిగింది తెలుసుకుని, అత్తగారు మామగారు పరమానంద భరితులై, కోడల్ని నెత్తిన పెట్టుకొని చూసుకోవడం మ్రెద్రల్ర- కోడలికి గర్భం నిలిచింది. నెలలు నిండాయి. ఈలోపు ఊళ్లోని సవతితల్లి దగ్గర అమ్మలక్కలు చేరారు. లుబట్టారు. “నువ్వు నీ సవతి బిడ్డను మభిలీబందర్‌ బాషాకు యిచ్చి వదిలించుకోవాలని చూశావు. అక్కడ ఆ చేప మనిపి సవతిబిడ్డేమో పట్టమహిషి అయ్యి రాజ్యాలను ఏలుతోంది' అని వెక్కించారు. ఎ రూపు దాల్చింది. నీ సవతితల్లికి యింక మంట బయలుదేరింది. దీని అంతు చూడాలని చెప్పి స్వీటు, కారా చేసుకుని కూతుర్ని చూడడానికి వెళ్లింది. వెళ్లి కల్లబొల్లి ఏడుపంతా పజ పుట్టింట్లోనే జరగాలని చెప్పి, కూతుర్ని తీసుకొని యింటికి వచ్చింది. అప్పటికే అక్కడకు సవతితల్లి సొంత కూత్రుర్సు క్ర య తొల్రిష్హ్యా కాను యిద్దరికీ కాన్సు జరిగింది. మగబిడ్డలు పుట్టారు. సవతి కూతురు కొడుకేమో సుందరంగా కళగా రాజసంగా ఉంటే స్వాజ్ర కుకు వచ్చు ంటీ కళతప్పి, పాలిపోయి, వికారంగా ఉన్నాడు. చ్పుర్రి కొడ్రస్త్వు' 'తిలేనిదాన్ని. నిన్ను తీసుకెళ్లి మఛిలీబందర్‌ బాషాకు అప్పగించాల్సింది. ఆ దరిద్రపు సవతికూతుర్చి ర్చి, శ్ర అని బాధపడింది సవతితల్లి, సొంతకూతురి దగ్గర. ఎ కట్టబెట్టి క్క చేశాను 'యిష్టుడైనా ఏమయ్యిందమ్మా. దానిని పాతిపెట్టి దాని స్థానంలో సోను వెళతాను. మాక్తు కొంచెం పోల్రిక్రల్ప సొంతకూతురు. ఇద్దరూ కలిసి అందుకు తగినట్టుగా పధకం వేశారు. కలుస్తా క్ర, అంది ఒకరోజు వాళ్లు సవతి కూతురుకి మంచిమాటలు చెప్పి వనవిహారానికి తీసుకెళ్లారు. అక్కడ అటు త్రిప్ఫాత్హూ పాడుబడిన బావి దగ్గరకు తీసుకువెళ్లి ఆమెని, ఆమె బిడ్డనీ తోసి వచ్చేశారు. యిప్పుడు ఆమె స్థానంలో సంతలు: యిటు తిప్పుతూ ఇ ఆమె బిడ్డ స్పానంలో తన కొడుకుని చూపెట్టింది. తురు మహళ్ర్‌స్ట్ర్‌ వెళ్లింది. యిటు చూస్తే ఆ బావిలో ఏముంది? ఒక బిలం వుంది. ఆ బిలంలో ఆ రోజు బిందెలో దొక్కున్న పామ్సు కాపురం ఈ అమ్మాయినీ, ఈ బిడ్డనూ చూసి 'అమ్మా. నువ్వు నా కూతురు లాంటి దానివి. పరిస్టితులు నాకు తెలుసు ఆ్పి ఎఎిటోంది. ఈ పామ వుండు' అని ఉంచుకుంది. గాబడేవరకూ నా దగ్గరే అక్కడ రాజ్యానికి చేరిన దొంగభార్యను చూసి మభిలీబందర్‌ బాషా మనసు మనసులో లేదు 62 ఫుప్తుడాన్‌ కతలు

“యిదేమిటి కాన్పుకు పోయిన నా భార్య యిలా తయారైవచ్చింది. ఆమెది ఈ రూపు కాదే. ఈ రంగు కాదే" అని లోలోన అనుకున్నాడు. అతను ఆమెను తాకడం లేదు. బిడ్డను ముద్దాడడం లేదు. మహల్‌లోని వాళ్లు కూడా పైకి ఈ మాట చెప్పలేక లోలోన మల్లగుల్లాలు పడుతున్నారు.

అయితే దొంగభార్య మాత్రం 'కాన్సు వల్ల నా ఆరోగ్యం దెబ్బతింది. నా రంగు నా రూపూ పోయాయి” అని ఏవో నాటకాలు ఆడి రోజులు నెట్టుకొస్తూ వుంది.

యిక్కడ యిలా వుంటే, అక్కడ అడవిలో ఒకరోజు ఒక గాజులతను 'గాజులో గాజులో' అని పోతూ వున్నాడు. బావిలో వున్న మఖభిలీబందర్‌ బాషా భార్యకు ఆ కేకలు వినిపించి గాజులు వేయించుకోవాలనిపించింది.

“అబ్బూ... నాకు గాజులు వేయించండి' అంది పాముతో. పాము ముసలాయన రూపు దాల్చి గాజులవాణ్ణి యింట్లోకి తీసుకువచ్చింది.

గాజులతను ఆమె చేతులకు గాజులు ఎక్కిస్తుంటే దూరంగా రాచకళ ఉట్టిపడుతున్న ఆమె కొడుకు బురద నీళ్లలో ఆడుకుంటూ వున్నాడు. అది చూసి ముసలాయన 'అమ్మా, పిల్లాణ్లి చూడు. బురదలో ఆడుకుంటున్నాడు" అన్నాడు.

అప్పుడు మఛిలీబందర్‌ బాషా భార్య విసుక్కుంటూ 'ఎక్కడికి పోతాయి మఛిలీబందర్‌ బాషా బుద్దులు. నీళ్లలో బురదలో ఆడటమేగా వాడి పని' అంది.

అ మాటలు గాజులతను విన్నాడు. వాడి గుండెలో బేజారు పుట్టింది. 'యిదేమిటి? మభిలీబందర్‌ బాషా మా రాజు, యీవిడ ఈ మాటలు అంటా వుందంటే ఈ బిడ్డ మఛిలిబందర్‌ బాషా బిడ్డనా?' అని అనుమానం వచ్చింది.

గాజులు ఎక్కించాక ఆ అనుమానం తీరడానికి నేరుగా రాజ్యానికి వచ్చి, మహల్‌ చుట్టూ తిరుగుతూ 'గాజులో గాజులో' అని కేకలు వేస్తున్నాడు. ఈ కేకలు మహల్‌లోని దొంగభార్య చెవిన కూడా పడ్డాయి.

ఆమె మభిలీబందర్‌ బాషాను పిలిచి ఏమండి నాకు గాజులు వేయించండి అని అడిగింది. అతను గాజులవాణ్జి పీలిపించాడు.

గాజులతను లోపలికి వచ్చి, దొంగభార్యను మార్చి మార్చి చూస్తూ చేతికి గాజులు ఎక్కిస్తున్నాడు. అప్పుడే దొంగభార్య కొడుకు కూడా దూరంగా బురదనీళ్లలో ఆడుకుంటూ వున్నాడు. అది చూసి మభిలీబందర్‌ బాషా తన దొంగభార్యతో 'పెల్దాళ్ళి చూడు బురదలో అడుకుంటున్నాడు' అన్నాడు.

అప్పుడు దొంగభార్య కూడా ముద్దుగా “ఎక్కడికి పోతాయి మఛిలీబందర్‌ బాషా బుద్దులు. నీళ్లలో బురదలో ఆడటమేగా వాడి పని" అని విసుక్కుంది. ఆ మాటలకి గాజులతను ఫక్కున నవ్వాడు.

మఛిలీబందర్‌ బాషా ఆ నవ్వు చూశాడు. అయితే ఏమీ అనలేదు. తర్వాత వాడిని పక్కకు పిలిచి “ఎందుకు నవ్వావు చెప్పు అని గద్దించాడు. గాజులతను భయపడిపోయి 'మహారాజా. నాకు (ప్రాణభిక్ష పెడితే ఎందుకు నవ్వానో చెబుతాను" అన్నాడు.

నీ ప్రాణానికి అభయం. ఎందుకు నవ్వావో చెప్పు' అన్నాడు మభిలీబందర్‌ బాషా,

“బాషా జహాపనా. యిలా నేను అడవిలో ఒకచోట ఒకామెకు గాజులు ఎక్కించాను. ఆమెకు ఒక కుమారుడు వున్నాడు. వాడు చాలా అందంగా చాలా గొప్పగా వున్నాడు. వాడు బురదనీళ్లలో ఆడుకుంటుంటే - ఎక్కడికి పోతాయి మభిలీబందర్‌ బాషా బుద్దులు అని వాళ్లమ్మ విసుక్కుంది. యిక్కడ మహల్‌లో కూడా అవే మాటలు వినిపించాయి. కానీ ఆమెకూ ఈమెకూ ఎక్కడా పోలిక? ఆ బిడ్డకూ ఈ బిడ్డకూ ఎక్కడా పోలిక? అందుకని నవ్వ్యాచ్చింది' అన్నాడు.

మభిలీబందర్‌ బాషాకు వెంటనే జరిగింది అర్ధమైంది. గాజులతనితో ఆఘమేఘాల మీద వెళ్లి భార్యనూ బిడ్డనూ చేరుకున్నాడు. భార్య ఏడ్చి, బిడ్డను ఒళ్లో ఒదిలి 'యిట్టిట్టా సంగతి. మా సవతితల్లి యిలా చేసింది" అని చెప్పింది మభిలీబందర్‌ బాషాతో.

బాషా ఏమీ మాట్లాడకుండా గమ్మున యిల్లు చేరుకున్నాడు. ఇల్లు చేరుకుని దొంగభార్యతో 'యివాళ నాకు చాలా సంతోషంగా వుంది. మహలీలో వున్న వాళ్లందరికీ పలావు వండించి పెడదాం' అన్నాడు. “అలాగేనండీ అంది దొంగభార్య. .

పెద్ద పలావుదేక్షా పెట్టి వంట మొదలుపెట్టారు. ఖత్‌ఖత్‌ఖత్‌మని అన్నం ఉడుకుతూ వుంది. రాజు దొంగభార్యని పిలిచి 'ఉప్పు చూద్దాం పద' అన్నాడు. 'అలాగే' అని వచ్చింది దొంగభార్య, రాజు ఉప్పు చూస్తున్నట్టు నటిస్తా ఆమెను ఎత్తి పలావు దేక్షాలో పడేశాడు. ఆమె కుయ్యోమొగో అంటూ చేసిన తప్పులు ఒప్పుకుని ప్రాణాలు విడిచింది.

అప్పుడు మఛిలీబందర్‌ బాషా, ఆమె భార్యా, కుమారుడు హాయిగా కలకాలం జీవించారు.

ఆయన పాలనలో నెలకు మూడు వర్షాలు కురిసి పంటలు బాగా పండేవంట.

న మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు ం!

ఈం ని :ః్షే ళీ క! స్తే ్యం ఎవరు సెలా?ను? టీ 1 అ్రాజ్త/ ల్ని ఒకూర్లో ఒక పైల్వాన్‌ వున్నాడు. వాడో పెద్ద ఎచ్చులుప్పుడింగి. నా కంటే పెద్ద పైల్వాను ఈ చుట్టుపక్కల ఎవడూ లేడు' అని చెప్పుకుంటూ, తొడలు కొడుతూ తిరుగుతుండేవా ఆ దారిన పోతూ, వీడి ఎచ్చులు చూసిన ఒక పెద్దాయన “అబ్బాయ్‌. నువ్వే కాదు పైల్వాన్‌వి, నీ కంటే పెద చ డు, కావాలంటే చూసుకోపో' అని ఒక చురకేసి పోయాడు. జే టైల్వాను ఫలానా శ్యర్ర జ డు అది విని పైల్యాన్‌కు కోపం వచ్చేసింది. ల గన్నాడు. “ఐట్‌. అట్లెట్ట ఉంటాడు? వాణ్ణో చంపేస్తాన్‌ నరికేస్తాన్‌ మింగేస్తానో అని బయలుదేరాడు. అక్కడకు వెళ్లేసరికి ఆ పైల్యాను యింట్లో లేడు. వాడి చెల్లెలు మాత్రం ఒక ఏనుగుని చంపి, దానిని చీపిరి కట్ల మీ మీద పారేయడానికి వెళుతూ ఎదురొచ్చింది. యింతలో ఆమె అన్న నలభై శేర్ల పలావు దేక్షాని చిటికైన వల్ర గోర ద వేస్తుక్ట్యా మ వెంట్రుకతో సమానంగా మోస్తూ యింటికొచ్చాడు. ద్‌ పెట్టక్ట్యా అలి బరువు ను వి ఇ వ, వీళ్లిద్రరినీ చూసేసరికి ఈ పైల్వానుకి పైప్రాణాలు పైన్నే పోయాయి. అయినాసరే 'ఏట్టాగూ రానే వచ్చాము చస్తే చస్తాము' అని 'ఒరే పైల్యాన్‌గా. ఈ చుట్టుపక్కల యిలాఖ్రాలో ను అని అందరూ అంటా ఉన్నారు. అదేగనక నిజమైతే నాతో పోటీకి రా" అని కుస్తీకి పిలిచాడు. వ్వు నన్ను మి పైల్వాన్‌ 'అలాగే పొ అని ఆ పైల్యాను ఒప్పుకున్నాడు. ఇద్దరూ కలిసి అడవిలో చేరి కుమ్ములో దుమ్ముగా కుస్తీ ఆడారు. కానీ ఎంతసేపటికీ ఎవరు గెలివ్రార్రో తేలడ్ర 0లా, అప్పుడే అటువైపుగా, నడుం వంగిపోయిన ఒక పండు ముసలామె సద్ది మూట కట్టుకొని పోత్రా శ్రంద్రి పైల్యాన్లిద్దరూ ఆమె వెంటపడ్డారు. 'అవా అవా. మేమిద్దరం పైల్వాన్లమి మేము కుస్తీ ఆడుతాము. ఎవరు గెలిచారో నువ్వు చెప్పాలి" అన్నారు. అప్పుడా ముసలామె 'నాయనలారా. యిట్లాంటి వాటికి యిప్పుడు నాకాడ టైము లేదు నామ డని పొద్దున లు 64 పుప్త్పుజాన్‌ కతలు

య శ .... చలో వ నం . ః య నా టాటో ॥ ము ళ్‌ య వ్‌. . ల్‌ు య ట్‌ న. స చ ౮౫ ॥ఏ న ల య్‌ ఈ శ సక క ప ' ౮ త క రం. సం ల ప ఆడక ల యయ! న్న అమ్మ ఎప న అటభకీ ఖే. మం ఎ గా ళ్‌ స్ట వ % = స | శ గ్య బా ంజమొదాడరా ల్‌ గా ( _ న. మందలించాను. అందుకు వాడు అలిగి యింటికి రాకుండా పరగడుపుతో ఒంటెల్ని కాయడానికి అడవిలోకి పోయాడు. వాడికి సద్ది తినిపిస్తేనే నా కడుపు చల్లబడేది మీకు అంత తొందరగా వుంటే చెరొకరు నా భుజాల మీద కూర్చోని కుస్తీ ఆడండి. నా మనవణ్ణి చేరే లోసల ఎవరు గెలిచారో చెబుతాను' అంది. ఆ మాటలతో ఈ పైల్యాన్లిద్రరికీ మాట పోయింది. “ఓరి నాయనో యీమె మనకంటే పెద్ద పైల్యాను లాగుందే' అనుకొని చెరో భుజాన ఎక్కారు. వాళ్లు కుస్తీ ఆడుతుంటే ఆ ముసలామె పైట చెంగుతో సమానంగా వాళ్లను మోస్తూ ముందుకు నడుస్తా వుంది. నా! కొ, అమెనీ, ఆమె భుజాల మీద వున్న పైల్యాన్లనీ చూసి ఒంటెలు కాస్తున్న మనవడు దూరం నుంచే దడుచుకున్నాడు. మహమ్మద్‌ ఇదీర్‌బాబు 655

'అమ్మబాబోయ్‌ తిట్టింది చాలక నన్ను కొట్టించడానికి మా అవ్వ పైల్వాన్లని వెంటబెట్టుకొని వస్తా వుంది' అనుకొని, వాడు మేవుతున్న

పన్నండు వందల ఒంటెల్ని ఆదరాబాదరా మూటగట్టి నెత్తిన బెట్టుకొని పరుగు మొదలెట్టాడు.

వాడు అట్లా పరగిడతా పరగెడతా వుంటే ఒక గద్దాచ్చి వాడి నెత్తి మీదున్న మూటను తన్నుకుపోయింది అది పోతూ పోతూ ఒకచోట దానిని

జారవిడిచింది.

సరిగ్గా అదే సమయానికి ఆ దేశపు రాజుగారి కూతురు వాళ్ల మేడ మీదెక్కి జుట్టు ఆరబోసుకుంటూ వుంది. ఆమె కళ్లైత్తి పైకి చూసేసరికి ఈ మూటొచ్చి ఆమె కుడి కంట్లో పడింది. కన్ను చురుక్కుమంది.

'కంట్లో నలక పడింది. కంట్లో నలక పడింది" అంది రాజుగారి కూతురు.

అప్పుడు చెలికత్తె వచ్చి, కంట్లోకి చూసి, 'ఆహా. నయాపైసా ఖర్చులేకుండా పన్నెండు వందల ఒంటెలు దొరికే మార్గం కనిపించింది" అని సంబరపడి ఏమీ లేదు షహజాదీ గారూ. ఏదో నలక" అని నాలిక చివరతో ఆ నలకను తీసి, నేరుగా యింటికి వెళ్లి ఆ పన్నెండు వందల ఒంటెల్నీ దొడ్డో కట్టేసుకుంది.

ఆ రాత్రి ఆ చెలికత్తె కూతురికి పాస్‌ వచ్చింది.

వాళ్లమ్మను లేపి 'అమా అమా. ఒంటేలు' అంది

వాళ్లమ్మ నిద్రలో 'దక్షిణం వైపు పోయబాక. ఉత్తరం వైపు పోసుకో” అంది.

అయినాగానీ ఆ పెడద్రపు కూతురు వినకుండా దక్షిణం వైపునే పాస్‌ పోసింది.

అ ధారకి ఆవైపు దొ డ్జో వున్న ఒంటెలన్నీ కొట్టుకుపోవడం మొదలుపెట్టాయి. అవి మునుగుతూ తేలుతూ కుయ్యామొర్రో అని గుడు కేలేస్తూ ఉంటే ఆ దోవన పోతున్న ఒకాయన 'అరెరె ఏంటిది? ఒంటెలన్నీ చచ్చేట్టున్నాయే' అనుకొని, కంటిరెప్పలోని ఒక వె ప్పీక్రై పవాహానికి అడ్డం వేశాడు. ౦ట్రుకను ఐకె

దెబ్బతో (ప్రవాహం ఆగి ఆ ఒంటెలన్నీ బతుకు జీవుడా అని బయటపడ్డాయి.

యీ కథ యింకా ఉందిగానీ యిప్పటివరకూ లెక్కతేలిన పైల్వాన్లలో అందరికంటే పెద్ద సైల్వ్యాను ఎవరు?

అది తేలితేనే తర్వాతి కధ. లేకుంటే లేదు.

ఉ-ఈ కతను నెల్లూరు వెంకటేశ్వర పాలెంలో ఒక పదేళ్ల పాప చెప్పింది. ఈ కతను చెప్పాక కతను విన్న వాళ్లంతా క్షా ఫైల్యాన్‌ పక్షం తీసుకుంటారు. నా పైలాన్‌ గొప్ప అంటే నా ఫైల్వాన్‌ గొప్ప అనుకుంటారు. అదో ఆట. శక్కరు ఒక్కో లో 656 ్రప్తుజాన్‌ కతలు

షరుగ్షీన్‌ ౪ యయ. వే పస 1 | కమ కు ఒక్కడే కొడుకు. ఆ అమ్మకు ఆ కొడుకు తప్ప యింకెవరూ లేరు. ఆ కొ, డుక్కి కూడా ఆ అమ్మ తప్ప యింకెవ్వరూ తెలియదు. అతని పేరు షర్ఫుద్దీన్‌. షర్ఫుద్దీన్‌కు చిన్నప్పుడే దైవం మీద మక్కువ కలిగింది. జీవితాన్ని దైవానికే అంకితం చేయాలని అనుకున్నాక తల్లి దగ్గరకు వెళ్లి - 'అమ్మా. నేను చైవమార్తాన్ని కనుగానడానికీ, కనుగొని అనుసరించడానిక్షీ గురుస్థానం పొంది ఆ మార్గాన్ని నలుగురికీ చూపించడానికి వెళుతున్నాను. నేను దీనిని సాధించాక తిరిగి వస్తాను. నన్ను ఆశీర్వదించు" అన్నాడు. అయ్యో నాకున్నది ఒక్కగానొక్క బిడ్డ కదా వీడు వెళితే నా మంచిచెడ్డలు ఎవరు చూసుకుంటారు అని ఆ తల్లి అనుకోకుండా 'అలాగే నాయనా. వెళ్లిరా అంది. షర్చుద్దీన్‌ దైవమార్గం కనుగొనడానికి వెళ్చాడు. ఎన్నో ఏళ్లు ఎక్కడెక్కడో తిరిగాడు. ఎందరో గురువులకు సేవలు చేశాడు. గడాలు మీసాలు పెరిగాయి. వెంట్రుకలు తెల్లబడ్డాయి. ముసలివాడు అయిపోతున్నాడు. అయినప్పటికీ ఆయనకు అసలు దైవమార్గం అంటే ఏమిటో తెలుసుకోవడమే సరిపోతోంది గానీ పరుస్టానం దక్కడం లేదు. యిదంతా చూసీచూసీ మనసు కష్టపెట్టుకున్న షర్పుద్దీన్‌ ఒకసారి గురువుగారితో హిల్‌, నేను చేసిన పాపమేమి? ఎన్నో ఏళ్టుగా మీకు -సీవలు చేశాను. మీ బోధనలు విన్నాను. పవిత్ర గ్రంథాలను పారాయణం చేశాను. దైవస్మరణ తప్ప మరో పని నేను ఎరగను. అయినా గానీ నాకు గురుస్టానం దక్కడం లేదు. నిజమైన దైవమార్ల్గం తెలిసినవాడిగా నన్ను ఎవరూ పరిగణించడం లేదు. ఇందుకు చాలా బాధగా వుంది" అన్నాడు. గురువు అంతా విని 'నాయనా. అమ్మ ఇంటి దగ్గరే వుంది" అన్నారు. అంతే. అంతకు మించి ఏమీ మాట్టాడలేదు. ఎప్పుడైతే ఆయన ఆ మాట అన్నాడో షర్చుద్దీన్‌కు ఒక్కసారిగా తల్లి గుర్తుకొచ్చింది. దైవమార్గం కనుగొని తిరిగి వస్తాను అని తను చెప్పిన మాట గుర్తుకొచ్చింది. ఆమె నాకోసం ఎడురు చూస్తూ వుంటుంది గదా అనే తలంపు కలిగేసరికి ఎక్కడలేని దుఃఖం పొంగుకొచ్చి తల్లి దగ్గరకు అఘమేఘాల మీద బయలుదేరాడు. అతను వచ్చేసరికి తల్లి మంచాన పడి వుంది. బిడ్డ కడగొట్టు చూపుల కోసం ప్రాణాలు ఉగ్గబట్టుకొని ఉంది. చూసే ఆలనాపాలనా లేదు. తల్లి అవస్థ చూసి 'అమ్మా అమ్మా' అని అలమటించిపోయాడు షర్చుద్దీన్‌. మూడు రోజులపాటు ఆమెకు సేవలు చేశాడు. మలమూత్రాలు ఎత్తిపారేశాడు. ఆమె మాసిన బట్టలు ఉతికేశాడు. తిండితిప్పలు స్వయంగా వండిపెట్టాడు, మూడోరోజున ఆమె 'నాయనా మంచినీళ్లు అంది. వెంటనే షర్చుద్దీన్‌ వెళ్లి మంచినీళ్ళు తెచ్చేసరికి ఆమె నిద్రపోయింది. 'అయ్యో, మా అమ్మ నీళ్లు అడిగి నిద్రపోయిందే. ఏ అపరాత్రో లేచి దాహానికి యిబ్బంది పడదు కదా' అనుకొని, నీళ్లు పట్టుకొని ఆమె తల దగ్గరీ నిలుచున్నాడు. తెలతెల్లగా తెల్లవారుతుండగా ఆమె కళ్లు తెరిచింది. ఎదురుగా కొడుకు నిలబడి వున్నాడు. ఆమెను చూసి “అమ్మా నీళ్లు అన్నాడు. ఆమె తృప్తిగా ఆ నీళ్లు తాగి ఎంతో సంతోషంగా 'నాయనా. యివాళ నేను నిన్ను మనస్ఫూర్తిగా మన్నించాను. నిజమైన దైవమార్గాన్ని యివాళ నువ్వు కనుగొన్నావు' అని చెప్పి కన్ను మూసింది. షర్ఫుద్దీన్‌ ఎక్కడెక్కడో తిరిగి ఎందరెందరికో సేవలు చేసి గురుస్థానం పొందాలని చూశాడు. కానీ అది ఆయనకు దక్కలేదు. మూడు రోజులపాటు తల్లికి సేవ చేయగానే ఆయనకు ఆ స్తానం దక్కింది. ఆ తర్వాత ఆయన గురువుగా ఎందరికో నిజమైన దైవమార్గం చూపించాడు, ల నుహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు 657

బుళ్లూరాజా పసు కోత్త” బ్యల్తో/ క్ష స్తో థి ఒక చెల్లికి ఏడుగురు అన్సలు. క ల్లి నలు. అమ్మా నాన్ష లేని పిల్లగదా అని ఆ అన్నలు ఆ చెల్లిని గారాబంగా సాకడం మొదలుపెటా ఏడుగురు అన్నలకూ ఏడుగురు భార్యలు వచ్చారు. వచ్చి (యింకా ఎంతకాలం మీ చెల్తెల్సి గుండె టరు గారాలు చాలించి పెళ్లి చేయండి" అన్నారు. గన్ని గుండెల మీద పెట్టుకుని సాక్రుత్రుంటారు ఆ చెల్లిని చేసుకునే వరుడంటే మాటలా? ఎంత ఏడు దిక్కులకు వెళ్లి వెతికీ వెతికీ ఒక అందమైన రా వై గా యః! యోగ్యడుగా వుండాలి? అందుకని ఏడ్స లో ణం సై శ బ్రో పెళ్లికొడుకుగా ఎంపిక చేశారు. ధూమ్‌ధామ్‌గా "పెళ జరి గురు అన్నలూ ఆ రోజుల్లో యిప్పటిలాగా పెళ్లయిన వెంటనే పిల్ల అత్తగారింటికి వెళ్లేది కాదంట. అందుకని ఆ పిల్ల భర్తతోపాటి" గిపోర్పంద్రి. చేసింది. నాలుగో రాత్రి కొత్త దంపతులిద్దరూ ఆరుబయట సనజాజుల పందిరి కింద (ఫేమగా కబుర్లు చెప్పుకుంటూ ఉట మూడు నిద్రర్తు అప్పురసలు పల్లకీలో వెళుతూ కింద ఈ కొత్త పెళ్లికొడుకుని చూశారు. వాళ్లకి చెప్పలేనంత మోహం కలిగింది ఆకా ఏడు గురు “అబ్బా. అందగాడే' అంది ఒక అప్పురస. (ఎత్తుకు పోదామే" అంది యింకో అప్సరస. 'యిష్టుడే దిగుదామే' అంది మరో అప్సరస. వెంటనే ఛమ్‌ ఛమ్‌ ఛమ్‌ అని రెక్కలు ఆడిస్తూ నేలకు దిగి ఒక్క ఉదుటున రాకుమారుణ్ణ చిలకగా జర, (చిలకరాజా)' అంటూ ఎగిరిపోయారు. ల్‌ ౌర్చుక్తృని బ్య మిర్తూరాజా నిమిషాల మీద జరిగిపోయిన ఈ పనిని చూసి కొత్త పెళ్లికూతురు స్పృహ తప్పిపోయింది. అన ఛ్‌ పరిగెత్తారు ఎక్కడా మిర్టూరొజా జాడ దొరకలేదు. ఇరు లబొదిబోన్రుని శ్రత్రోద్రిక్కుకు చెట్టంత కొడుకే మాకు కాకుండా పోయాక యీ కోడలు ఎందుకు?” అని మిర్లూరాజా అమా ముక్కు చీదుకుంటూ తమ దేళం వెళ్లిపోయారు. ౨ ఈ గౌన్నా పుట్టింట్లోనే కోడల్ని వదిలేసి సరిగా ఆ సమయానికే శతుదేశపు రాజు దండెత్తి వచేసరికి ఏడుగురు ఏ గ్గ + 8 ల ఐల్టి ఏరు అన్నలు యుద్దానికి వెళ్ళాల్సి వచ్చింది వాళ్లు యుద్దానికి వెళుతూ వెళుతూ భార్యలతో 'మా ఏడుగురి ప్రాణాలూ మా చెల్లెలే అసలే అది భరక్తు ఉంది దాని మనసు కష్టపెట్టబాకండి' అని చెప్పేసి వెళ్లారు న ఇ) కొకుండాపోయి దుఃఖంలో రు 64 అచ్చటా "తలు

తట ను మ య నమ యం స్‌ ఈ నటనా న ఇ వ. [| న? సస (11 న్‌ా చా ([ 4 భష న... 2 ర్ట నర. బవ. ₹/ యం. రీ... న. తు ప నం చన ము న. న. ప్త పాలా స రాం యయ (| హై. క దళం? గనం కామాయ స క్ట న! చ్చ య సై స్వ ॥ సక ాాం ష్‌ ఇవ... చై (టు ఆపై వ | ఖ్‌ క వయా. ఇ వ 0 “ ” ఫై భు [౬ సల గ్‌ డ్‌ గ్గ క్ష ఆ జ్‌ న హరు వ నం త + ననా లో న (న టట నం ౧ లాట కా స. య క షః [| స. ర మ నో క్‌ వ శ న స న. నం తాల శ ర. 1 సయ చేల? న్న న స వ స పచ. 2 న. మ. య “సరే సరే' అన్నారు భార్యలు. నక్‌ప ॥ కానీ వాళ్లను వెళ్లనిచ్చి చెల్లెలి వెనకపడ్డారు ఒక వొదినొచ్చి ఏమమ్మా మహారాణి పొద్దెక్కింది లే' అంటుంది. ఒక వాదినొచ్చి “చీపిరి తీసుకుని యిల్టు చిమ్మవే తల్లీ' అంటుంది. “అంట్లు పడున్నాయి. యింకెప్పుడు తోమేది' అంది యింకో వదిన నోరు చేసుకుంటుంది. యిట్లా తలా ఒక మాట అని చెల్లిని పీక్కుతింటున్నారు ళా ళా యిది చూసీ చూసీ కడుపు కాలిపోయి చెల్లెలు ఒకరోజు మహల్‌ విడిచిపెట్టడానికి నిశ్చయించుకుంది. ఉత్తిగా మహలు విడిచిపెట్టడం మహమ గర్‌ ఖదీర్‌బాబు 69

కాదు. ఏడుగురు వదినల్ని పిలిచి ఒక సవాలు చేసింది. ఏమని?

'యిష్పుడు నేను దిక్కులేని దానిని. ఒకరోజు మీరు కూడా దిక్కులేని వాళ్లవుతారు. అప్పుడు నేను కరన్‌పూల్‌ చీర కట్టి, ఆమ్‌పూల్‌రవిక తొడిగి, నా బిడ్డడైన జ(మ్రుత్‌ బాషాను తోడు తీసుకొని, నా పెనిమిటైన మిర్భూరాజాను వెంటబెట్టుకుని, రత్నాల నెయ్యి గిన్నెలో ముత్యాల చెమ్బాను ముంచి, కూటికి గతిలేక మీరంతా అన్నదాన సత్రంలో కూర్చుని వున్నప్పుడు - తినవమ్మా వదిన పిల్లి అని మీకు వడ్డించకపోతే నా పేరు మిళ్ళూరాజా పెళ్ళామే కాదు' అని సవాలు వినిపించి అడవికి వెళ్లిపోయింది.

అడవికి వెళ్లి అక్కడ కాసే నేరేడుసండ్లను కోసి చుట్టుపక్కల తిరిగి 'పండ్లమ్మా పండ్డు, నేరేడు పండ్డు, మిర్టూరాజా యిష్టపడే తియ్యతియ్యటి పండ్లు అని అమ గైడం మొదలుపెట్టింది.

యిట్లా ఈమె అమ్మడం ఒక ముసలామె చూసింది, ఆమెని పిలిచి ఏమమ్మా, నువ్వు చెప్పే మాట వింటుంటే నాకు చాలా ఆళ్ళర్యంగా వుంది. నువ్వు అంటున్నావే 'మిర్ణూరాజా' అనే మాట... ఆ మాటను నేను యిప్పటికి రెండుసార్లు విన్నాను. ఒకసారి అడవిలో. ఒకసారి నీ దగ్గర. అడవిలో ఫలానా చోట ఒక నీటిచెలమ వుంది. అక్కడికి వారం వారం ఏడుగురు అప్సరసలు స్నానానికి వస్తుంటారు. వాళ్లతోపాటు ఒక చిలుక కూడా వుంటుంది. ఆ చిలుకను వాళ్లు మిఠళ్టూరాజా మిళ్ళూరాజా అని పీలుస్తూ వుంటారు. కావాలంటే నువ్వు వెళ్లి చూడు. యీరకంగా వెళితే ఆ చెలమకు చేరుకోవచ్చు' అని దారి చెప్పింది. యింక ఆ మాటతో మిఠ్ళూరాజూ భార్య చస్తామా బతుకుతామా అన్నట్టుగా అడవిలోని ఆ చెలమ దగ్గరకు పరిగెత్తింది. అక్కడ కొంతదూరంలో ఒక చమేలీక్రా మండ్వా (సనజాజుల పందిరి) వేసుకొని మొగుడికోసం ఎదురుచూస్తూ ఉంది. ఏడురోజులు గడిచాయి. ఏడో రోజున ఏడుగురు అప్పరసలూ మిర్థూరాజాతో పాటు కిందకు దిగారు. వాళ్లు మిర్భురాజాను చెట్లుమీదకు వదిలి స్నానానికి వెళ్ళారు. మిర్టూరాజా ఆటు ఎగురుతూ యిటు ఎగురుతూ సనజాజుల పందిరి దగ్గరకు వచ్చాడు. అక్కడ ఆత్రంగా తననే చూస్తున్న భార్యను చూశాడు, అతడికి సంతోషమూ దుక్కమూ కలిగాయి. గబగబ వెళ్లి ఒక పుల్ల తెచ్చాడు. “ఈ పుల్ల నా చుట్టూ తిప్పు. మనిషినవుతాను" అన్నాడు. ఆమె తిప్పింది. వాడు మనిషయ్యాడు. యిద్దరూ కాస్సేపు ప డ్చుకున్నారు. నేను పూర్తిగా వాళ్ల పాలబడిపోయాను. దినానికి ఒకరు నన్ను పంచుకుంటున్నారు. ఒకరోజు నన్ను చిలక్తన్సు చేస్తారు ఒకరో ప చేస్తారు. ఒకరోజు పువ్వుని చేస్తారు. ఒకరోజు ఉంగరంగా వేలుకి తొడుక్కుంటారు. వాళ్లకు అవసరమైనప్పుడే నన్ను మ జు పండుని పరిస్థితులు చక్కబడేవరకు మనం యిలా కాపురం చేయాల్సిందే" అన్నాడు. అవని చేస్తున్నారు, అప్పటి నుంచి అప్పరసలు స్నానానికి వచ్చినప్పుడల్దా వాళ్లు కలవడం మొదలుపెట్టారు. సనజాజులపందిరి వాళ్ల యిల కొన్నాళ్లకు మిళ్థూరాజా భార్యకు గర్భం నిలిచి నెలలు నిండాయి. ౧ ఉయ్యుంద్ది, “నువ్వు యింక మా యింటికి వెళ్లు. మా అమ్మా నాన్నకు సంగతి చెప్పు. పిల్లాడు పుట్టాక ఫలానా రోజు అడవికి పందిరి కింద బారసొల ఏర్పాటు చేయి. అప్పుడు ఈ పందిరిని పెద్దపెద్ద దీపాలతో అలంకరించు. అవి ఎంత పెద దీపాలుగా ఒ ఈ సనజాజుల న] వెలుగుకి అడివంతా వెలిగిపోవాలి" అని ఆ తర్వాత ఏం చేయాలో పధకం చెప్పాడు. వుండాలంటే వాటి

సరే అని అత్తామామల దగ్గరకు చేరింది మిర్యురాజా భార్య. ఆమెకు అందచందాల పిల్లాడు పుట్టాడు, వాడ్తిక్ర జ పేరుపెట్టారు. మిర్టూరాజా చెప్పినట్టుగానే ఫలానా రోజున అడవికి వచ్చి సనజాజుల పందిరి కింద బారసాలక్తు ఏర్పాట్లు చ మత్‌ బాషా అని

రు

ఆరోజున పందిరికి యిట్లాంటి దీపాలు వేశారంట యిట్టాంటి దీపాలు వేశారంటా ఆ వెలుగుకి అడివంతా వె లిగిపోత్రూ

ఉందంట. సరిగ్గా అప్పుడే అప్సరసలు అడవికి దిగి దీపాలను చూశారు. వాళ్లకు కుతూహలం కలిగింది. ంట

“అక్కా. ఎవరిదో బారసాల జరుగుతున్నట్టుగా ఉంది. వెళ్లి చూద్దామే" అంది ఒక అప్సరస. సరే అన్నారు అందరూ

ఎందుకో తెలుసా? అప్పరసల్లో వెయ్యేళ్లకు ఒక అప్సరస చనిపోయి వెయ్యేళ్లకు ఒక అప్పరస పుడుతుంటుంది అంటే వాళ్లలో చిన్సుల తక్కువ. అందుకని వాళ్లకు చిన్నపిల్లలంటే చాలా యిష్టం మిర్యురాజా కొడుకు చాలా అందంగా ఉన్నాడు కదా వాజి చూసి వంతో గ్‌ రం ముత్ర్తయిదువులుగా వేషం కట్టి పందిరి కిందకు వచ్చారు ఆ రోజున మిర్టూరాజా వాళ్ల చేతిలో గులాబి పువ్వుగా మార్రి ఉన్నాడు ష్ట

వాళ్లు లోపలికి రావడంతోటే మిర్ఫూరాజా భార్య గుర్తుపట్టేసింది. వెంటనే ఉయ్యాలలో ఉన్న జ(ముత్‌ బాషా పిర్రను గ ట్టిగా గిల్లింది. ఆ 70 పుప్పుజున్‌ కతలు

మంటకి వాడు ఏడ్వడం మొదలుపెట్టాడు. అది చూసి వచ్చిన అప్పరసలు బిత్తరపోయి వాణ్ణి సముదాయించబోయారు. వాళ్లే కాదు ఎవరు ఎన్ని విధాలుగా చెప్పినా వాడు ఏడుపు ఆపడం లేదు.

తల్లి గెచ్చేకొద్దీ ఏడి ఏడ్చి వెక్కిళ్తతో ఊదారంగుకు మారిపోతున్నాడు.

అది చూసి అప్సరసలు యింకా కంగారుపడి ఏమిటమ్మా ఈ పసివాడు యిలా ఏడుస్తున్నాడు' అని అడిగారు,

యిదే సందని 'ఏముందమ్మా. వీడు పట్టిన సంతం వదిలే రకం కాదు. మీ చేతిలో గులాబీపువ్వు వుంది కదా. అది కావాలని అడుగుతున్నాడు. అందుకని ఏడుపు" అంది మిర్యూరాజా భార్య.

అప్సరసల గుండెల్లో రాయి పడింది.

'మేము యివ్వం మేము యివ్వం' అన్నారు ఒకే గొంతుతో.

వాళ్లకు తెలియకుండా మళ్లీ గట్టిగా గిచ్చింది మిర్ధూరాజా భార్య, యింకా పెద్దగా ఏడుస్తున్నాడు జమ్రుత్‌బాషా.

అప్సరసలు చూసీ చూసీ ఇంకేమీ చేయలేక “అయితే తీసుకో అని కోపంగా ఆ పువ్వుని నలిపి బిడ్డడి మీద పారేసి వెళ్లిపోయారు.

వెంటనే పుల్ల తిప్పింది మిర్టూరాజా భార్య. ముందు కాస్త కమిలినట్టు కనబడినా కాసేపటిలోనే మామూలు మనిషయ్యాడు మిర్యూరాజా.

కళ్లముందు నిలిచిన కొడుకూ, కోడల్ని చూసి వాళ్లను గుండెలకు అదుముకున్నారు రాజు, రాణి,

యిక యీవైపు చూస్తే ఏముంది? యుద్దానికి వెళ్లిన ఏడుగురు అన్నలూ ఓడిపోయారు, తుఫాను వచ్చి వాళ్ల కొంప కూల్చింది. అందరూ బుక్కా ఫకీర్లయి కూటికి గతిలేక దేశంమీద పడ్డారు.

వాళ్లు తిరిగి తిరిగి మిర్భూరాజా దేశానికి వచ్చారు. అక్కడ సత్రంలో అన్నదానం జరుగుతుంటే వెళ్లి కూర్చున్నారు. వేగులు వెళ్లి ఈ సంగతి చెప్పారు మిర్యురాజా భార్యకి.

ఆమెకి తన సవాలు గుర్తుకొచ్చింది.

వెంటనే ఆమె కరన్‌పూల చీరగట్టి, ఆమ్‌పూల్‌ రవిక తొడిగి, బిడ్డడైన జమ్రుత్‌బాషాను వాళ్లో తీసుకొని, పెనిమిటైన మిర్టూరాజాను వెంటబెట్టుకొని, రత్నాల నెయ్యి గిన్నెలో ముత్యాల చెమ్చా ముంచి అన్నదానం జరుగుతున్న చోటుకి వెళ్లి, మొదటి పంక్తిలో కూర్చుని, మొదటగా అన్నం తింటున్న పెద్ద వదిన దగ్గర నిలబడి 'తినవమ్మా వదిన పిల్లో అని నెయ్యి వడ్డించింది.

ఆ మాట వినగానే వాళ్లు తలెత్తి చూసి ఆడబిడ్డ కాళ్ల మీద పడ్డారు.

ఆమె వాళ్లని క్షమించింది.

అప్పటినుంచి అందరూ అక్కడే ఉండి కలిసి మెలిసి హాయిగా జీవించారు.

్‌ మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు 71

జు దా టా | జం కొంచెం అంటే ఎలా కుదురుతుంది ఆల ఆగ అలా ఆత్త ఆలో ఆలు ఆలం ఆలం స్వ ఆఆ ఒక మౌల్వీగారు ఊరూరా తిరుగుతూ, మతం సంగతులు చెప్పుకుంటూ, వాళ్లూ వీళ్లూ యిచ్చే బతుకుతూ వుండేవారు. పౌ పగ సంవాదించుకుంటూ ఆయన ఒకసారి ఒక ఊరికి వెళ్లి ఖురాన్‌లోని సంగతులు చెప్పే, 'అయ్యా మంచిగ బతకండి' అని హితబోధ చేయాల్సి. కానీ ఆ ఊర్హో అందరూ తాగుబోతులే. మతంలోని సంగతులు చెప్పాల్సి వచ్చినప్పుడు 'తాగుడు హరాం, మానండి' అని కూడా చెప్పాలి గదా. కానీ అల బానిసలైన ఆ ఊరి వాళ్లు ఆదరిస్తారా? నాలుగు డబ్బులు యిస్తారా? అనే సందేహం వచ్చింది మౌల్వీగారిక్రి బితే శ్రాగుడికి దీనికేైదైనా మినహాయింపు ఉందేమో చూద్దాం అని ఖురాన్‌ అంతా వెతికారు ఎక్కడా మినహాయింపు కనిపించలేదు సరే, కనబడకుంటే కనబడకుండా పోయింది, మనమే మినహాయింపు యిద్దాం 'సారాయి రోజూ తాగకండి. కా కొంచెం తాగండి' అని చెబుదాం అనుకున్నారు. లంటే ఎప్పుడైనా అలా అనుకున్న మరు నిమిషంలోనే మౌల్వీగారికి దప్పిక మొదలయ్యింది. నాలిక ఉండచుట్టుకుపోతా వ్యంద్ది. కాసేపటిలో న్స (ప్రాణాలు పోతాయా అన్నట్టు అల్దాడిపోతున్నారు మౌల్వీగారు. స తాగకపోతే దూరంగా ఒక నాలుగు గడపల యిల్లు కనిపించింది. మౌల్మగారు గబగ; ఇంతలో దూరంగా ఒ ల్లు కనిపించింది. మౌల్వీ బగబా ఆ ఇంటి దగ్గరకు వెళ్లి ఒక గడప దగ్గర ఆగాడు అక్కడొక మనిషి నిలబడి ఉన్నాడు. 1 ం “భాయీ. దప్పికతో నా (ప్రాణం పోతా ఉంది. కాస్త నీళ్లు యిప్పించు' అన్నారు ఆ మనిషితో, ల్‌ ను ॥ ఆ మనిషి వెంటనే లోపలికి వెళ్లి సారాయి సిసాను తీసుకొచ్చి 'అలాగే యిస్తాను. ముందు కొంచెం సారాయి తాగండి. తర్వాత నీళ్లు యిస్తాను" అన్నాడు. ల 72 పుష్పుజాన్‌ కతలు

“తోబా తోబా. నేను సారాయి తాగడం ఏమిటి? మతం సంగతులు చెప్పాల్సిన నేను సారాయి తాగితే అల్ట్రా నన్ను కాల్చి బూడిద చేస్తాడు” అని అక్కడి నుంచి రెండో గడప దగ్గరకు వెళ్లారు మౌల్వీగారు. అక్కడ యింకో మనిషి నిలబడి వున్నాడు.

“భాయీ. దప్పికతో ప్రాణం పోతా ఉంది కాస్త నీళ్ళు యిప్పించండి' అన్నారా మనిషితో.

ఆ మనిషి లోపలికి వెళ్లి కాల్చిన పంది మాంసం తెచ్చి 'ముందు యిది కొంచెం తిను. ఆ తర్వాత మంచినీళ్లు యిస్తాను" అన్నాడు.

ఆ మాటలు వినగానే చెవులు మూసుకున్నారు మౌల్వీగారు. ముసల్మానులకు హరాం అయిన పంది మాంసం తినడం కంటే చావడం మేలు అనుకొని మూడో గడప దగ్గరకు వెళ్ళారు. అక్కడాక మనిషి నిలబడి వున్నాడు.

“భాయీ. కొంచెం మంచినీళ్లు . అనగానే ఆ మనిషి లోపలికెళ్లి నాలుగైదేళ్ల ఒక పసివాణ్ణి తీసుకొచ్చి 'అలాగే యిస్తాను. కానీ ముందు యీ పిల్టాణ్లే చంపు" అన్నాడు

మౌల్వీగారికి మాట పోయింది. ముక్కుపచ్చలారని ఆ పిల్హాణ్మి ఉత్తపుణ్యానికి చంపితే వచ్చే పాపాన్ని తలచుకొని ఆఖరి గడప దగ్గరకు వెళ్లారు.

అక్కడికి వెళ్లి నీళ్ళు అడిగేసరికి ఆ గడప దగ్గరున్న మనిషి ఒక ఆడామెను తీసుకొచ్చి 'అలాగే నీళ్లు యిస్తాను. ముందు యీమెను పొడుచెయ్యి' అన్నాడు.

పరాయి ప్రీ సోదరితో సమానం, ఆమెను పాడుచేయడం ఏమిటి అని అక్కడి నుంచి బయటపడ్డారు మౌల్వీగారు.

దప్పిక ఆయన్ని నిలవనీయలేదు. స్పృహ తప్పేలా వుంది. [ప్రాణం పోయేలా ఉంది.

మౌల్వీగారు గబగబా ఆలోచించారు. పందిమాంసం తినలేను. పసివాణ్ణి చంపలేను. పరాయి ఆడదాన్ని పాడుచేయలేను. సారాయే గదా కొంచెం తాగితే సరిపోతుంది ఆ తర్వాత మంచినీళ్లు తాగి ప్రాణాలు నిలుపుకోవచ్చు అనుకొని మొదటి గడప దగ్గరున్న మనిషి దగ్గరకు పోయి “భాయీ. నా ప్రాణం నిలబెట్టుకోవడానికి నీ కోరిక మీద కొంచెం సారాయి తాగుతాను. అది కూడా నాలుగు చుక్కలు. అంతే' అని సీసా అందుకున్నారు.

అది తాగారు. రుచి నచ్చింది. యింకొంచెం పొయ్యి అన్నారు. మళ్లీ తాగారు. యింకా తాగారు. మత్తు నెత్తికెక్కింది.

నంజుకోవడానికని వెళ్లి పందిమాంసం తిన్నారు. ఆ తర్వాత ఒళ్లు స్వాధీనం తప్పి పసిపిల్లవాణ్ణి చంపారు. క్రైపు నిలవనీయక పరాయి స్త్రీని పాడుచేసి ఇక అన్నిరకాలుగా నాశనం అయ్యారు.

అంతా అయిపోయాక అయ్యో నేనెంత తప్పు చేశాను అల్లాకు ముఖం ఎలా చూపేది అని వెక్కివెక్కి ఏడుస్తుంటే మౌల్వీగారికి మెలకువ వచ్చింది. ఆయన అడవిలో చెట్టు కింద వున్నాడు. పక్కనే సెలయేరు పారతా వుంది. అప్పటివరకూ జరిగిందంతా మాయ అని తెలిసొచ్చింది.

చెంపలు వాచిపోయేలా లెంపలేసుకున్నారు మౌల్వీగారు.

'జన్మలో బుద్దుంటే యింకెప్పుడూ సారాయి తాగడం లాంటి తప్పుడు పనులకి మినహాయింపులు వెతకను. ఏ తప్పుడు పనైనా కొంచెంతో ఆగుతుందా? ఆగదు. యింకా పెద్ద తప్పుడుపని దాకా తీసుకుపోతుంది. యిది దేవుడు నాకు తెలియజేసిన సత్యం' అనుకొని, ఆ సెలయేటిలోని చలటి నీళని దప్పికతీరేలా తాగి ఖురాను (ప్రకారం హితబోధ చేయడానికి ఆ ఊరికి బయలుదేరి వెళ్లారు,

చ! ళా ఎ మహమ్మద్‌ ఇదీర్‌బాబు 73

మా. (గు, ఇద్దరు తోడికోడళ్ళు చిన్నామె మంచిది. ఇంటిపనీ వంటపనీ చేసుకుంటా పెద్దవాళ్లని గౌరవించుకుంటా ఒకరిని ఒక మాట అనకుండా ఒకరితో ఒక మాట అనిపించుకోకుండా కాపరాన్ని చేసుకుంటా వస్తా ఉంది. పెద్దకోడలికి యిది నచ్చలా. ఎలాగైనా దీన్ని ఏపక తినాలని కాసుకోని ఉంది. ఒకసారి చిన్నామెను చూసిపోదామని ఆమె అన్న వచ్చాడు. వాడు వర్తకుడు. బిడారు తీసుకొని పోతూపోతూ దారిలో కాసేపు చెల్లెల్ని చూసుకొని పోదాము కదా అని ఆగాడు. వాడికి ఖీర్‌ (పాయసం) అంటే యిష్టం. రాకరాక వచ్చాడుగదా అన్నకు ఫీర్‌ వండి పెడదాం అని చెల్లిలు ఎంతో ఉబలాటపడింది. క్‌ “కూర్చో భాయ్‌. ఖీర్‌ వండిపెడతాను. తినిపోదువుగానీ' అంది అన్నతో. “'యిష్పుడెందుకులేమ్మా. టైములేదు' అన్నాడు అన్న. “ఎంతసేపు భాయ్‌. కూర్చో' అని, బయట నులక మంచం వేసి కూర్చోబెట్టింది. కూర్చోబెట్టవైతే కూర్చోబెట్టిందిగానీ ఆమెకు పాయసం వండను వస్తేగదా. గబగబా తోడికోడలి దగ్గరికి పరా, తింది. “అపా అపా. మా అన్న వచ్చున్నాడు. వాడికి ఖీర్‌ వండిపెట్టాలి. ఎలాగో చెప్పవా?” అని అడిగింది. అమ్మా దొరికిందిరా యిది అనుకున్న తోడికోడలు “ఏముంది చెల్లెలా. బియ్యాన్ని పాలతో కడిగి నేతిత్రో ఉడికిం్వు: వాస్తవానికి బియ్యాన్ని నేతితో కడిగి పాలతో ఉడికించాలి పాయసం చేయాలంటే. తోడికోడలు తిరగేసి చెప్పింది, అని చెప్పింది. న పపం ఆ చెల్లెలు యింటికి వెళ్లి బియ్యాన్ని పా లతో కడగనూూ, నేతితో ఉడికించనూ, నెయ్యిలో ఆ బియ్యం నల్లగా న రానూ ' ద్లో' అని అన్నతో చెప్పనూ ఇం మాడ్రిపోన్తూ. ఒకసారి చేయనూ, బయటకి రానూ 'అయిపోతోందన్నా కూర్స్‌, అని అన్నతా చెప్పనూ. మళ్లీ చేయనూ మళ్లీ రాన్సూ ల్రనృత్ర చైపన్లూ లా స ్‌ ఎన్నిసార్డు చేసినా బియ్యం మాడిపోతున్నాయి గొనీ పాయసం తయారుగావడంలా, బ్లో చెప్ప లా శ యింక యిలా కాదని నేరుగా సవతి దగ్గరకు పరిగెత్తింది. 'అకా అకా. మా అన్న వచ్చున్నాడు. ఖీర్‌ చేసిపెడదవ్పని మ్రూ చొడ్రిక్రోడలిని అడిగితే 'పొలతో కడిగి నేతితో ఉడికించు' అని చెప్పింది. అట్లా చేస్తే ఎంతకీ పాయసం తయారుగావడం లేదకా' అంది. ఎంత సవతైనా యిట్టాంటి టైములో తిరకాసు జరిగితే పోయేది తన మొగుడి ఇంటి పరువేగదా అనుకొని “అలా కాదమ్మా. బియ్యాన్ని నేతితో కడిగి పాలలో ఉడికించాలి" అని బదులు చెప్పింది. థ్‌ చెల్లెలు పరిగెత్తుకుంటా పోయి అప్పటిదాకా వండినదంతా పారేసి గబగబా బియ్యాన్ని నెయ్యిలో కడిగి పాలలో ఉడికించి పాయసం తయారుచేసి అన్నకు పెడదామని బయటికొచ్చి చూసింది. అన్న ఉంటేగదా. చూసీ చూసీ వెళ్లిపోయాడు. అయ్యో యింత కష్టపడి చేసిన పాయసాన్ని అన్న తినకుండానే పోయాడే అనుకున్న చెల్లెలు గబగబా పోయి కాలేకాలే ఆ పాయసం 7త్తీ పఫుప్తుజాన్‌ కతలు

ర ర న కయ కా టం నాలు చట సరసం యట నం. భరస నా టి యే! ల కూ న న సో య వ ము య్‌ ర ల న. బ్‌ ల గస ఎ క్త న గ కు నా య వాగ్గ్‌ లం కా. ల శో నో నన లె ౯ స స్ట టే న లే లో రకా. లి ప నం. మ త్‌ , | నా. తో గా లంటే లా వస ఆసా... న. న ౭ వో _ న ము భూ సం సట... | షా లా [చం స) స. వ! “శవ స టం మ హంగ. ర. స టా మం సీ మో [0 ఉహూ న ము. ఖః ఎఫ్‌ టం ఖ్‌ వ 0 న పం గ. అలీతో య. ట్‌ టం. న. ల న! లం ళండిం టా భ్‌ య స (..! ే శ్లో ఖో వ్య గో ఫం రో ల మంటలు రారా మో నానా లో గ్‌ 1 ళా నే కంచ యాగా సనో దబరను చటుక్కున నెత్తిమీద పెట్టుకొని “భాయ్‌ ఖీర్‌. భాయ్‌ ఖీరొ అంటూ అన్నకోసం బయలుదేరింది. ఎంత వెతికినా అన్న దొరకలేదు, చెలెలు వెతకడం మానలేదు. ల. అలా వెతుకుతూ వెతుకుతూ ఉండగా దబర వేడికి ఆమె ఒళ్ళు కాలిపోయింది. ఆ తర్వాత ఆమె పక్షిలా మారిపోయింది. అప్పట్నించి అకాళంలో ఎగురుతూ 'భాయ్‌ ఖీర్‌. భాయ్‌ ఖీరొ అని ఆరాటంగా కూస్తూ ఉండిపోయింది. ఈ కధమా యిళ్లల్లో చాలా ప్రసిద్ధమైనది. అన్నాచెల్లెళ్ల (ప్రేమని చెప్పటానికి యీ కధను చెబుతుంటారు “ఛాయ్‌ఖీరొ అని కూతవేస్తూ ఎగిరే పక్షి బ్య ట్స్‌, ఆత ఉందనీ, దాని కూత విన్నప్పుడు అన్నలున్న చెల్లెళ్లు కొన్ని నీళ్లు గాలిలో ఎగరేయాలనీ, అలా చేస్తే కాలే గుండెల ఆ చెల్లెలి మనసు చల్లబడుతుందని అంటారు. అంతేగాక యీ కధను చెబుతూ చెబుతూ “సవతుల పప్పయినా ఉడుకుతుందేమో గానీ తోడికోడళ్ల పప్పు ఉడకదు' అనే సోమెతను చెబుతారు. అంటే సవతులైనా కలుస్తారుగానీ తోడికోడళ్లు ఎప్పటికీ కలవరంట ష్‌ వే . మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు 75

గ్‌ శ. క ఫ్ఫుంఖొాగారికి ఒకటవ పాఠ తెస్టైమీయ సామ్రాజ్యానికి (ప్రతినిధిని 'ఖలీఫొ' అంటారు. ఇస్లాంను ఆరాధించే ప్రజల బాగోగులన్నీ ఆ ఖలీఫొనే చూడాలి. మహమ క్‌(ప పదవిని మొదటగా చేపట్టింది హజ్రత్‌ ఉమర్‌గారు. ఈయన గొప్ప పరిపాలనాదక్షుడు. ఈయనంటే ముస్లిం ప్రజానీకంలో అపా శ్ర 'పవక్త తర్వాత ఈ ఈయన గురించి అనేక కథనాలు మా యిళ్లల్లో ప్రచారంలో వున్నాయి. ర భక్తిశ్రద్దలు వున్నాయి. ఖిలీఫాగారు ఒకసారి సిరియాకు వెళ్లి తిరిగి వస్తున్నారు. రాత్రయ్యింది. దారిలో బిడారు ఆగింది. దూరంగా ఎడారిలో కొ ఎలాగూ ఇక్కడ ఆగాంకదా వీళ్ల కష్టసుఖాలు తెలుసుకుందాం అని ఖలిఫాగారొక్కరే అక్కడకు వెళ్లారు. అక్ష న్ని గుడిసెలు కనిపించాయి. చెంపకు చేయి అనించి విచారంగా కూర్చుని వుంది. ణా అక్కడొక గృడ్షిస్ఫాత్రా ఒక ముసలామె ఇలీఫాగారు అమెకు సలాము చేసి, “అవ్వా. నీకు ఉమర్‌ ఖలీఫాగారు తెలుసా” అని అడిగారు. “ఆయన గురించి తెలుసుకోవాల్సిన అవసరం నాకేమిటి?” అందామె కోపంగా. ఉమర్‌ ఖలీఫాగారు ఆశ్చర్యపోయారు. ఒక్కక్షణం తటపటాయించి “అదేమిటి? ఆయన మీ ఖలీఫా గదా. ఆయన్ను అందరూ మెచ్చుకుం టారే? మాట్టాడుతున్నావ్‌?' అని అడిగారు. నుబ్చేమిట్రి పుల్లవిరువుగా ముసలామెకి యింకా కోపం వచ్చింది. “ఏమయ్యా. నువ్వేమైనా ఆ ఖలీఫాగారి తోకవా? నెత్తిన పెట్టుకొని మాట్లాడుతున్నావు. ఆయన అంత గ్లాష్త మాత్రం కాదు. పుట్టి బుద్దెరిగినప్పటి నుంచి యిక్కడే వున్నాను. ఎంతో పేదరికం అనుభవించాను. ఎ న్నో క్ష వలపు కావచ్చుగానీ నాకు ఆయన పట్టించుకున్నాడా? యిదిగోమ్మా యా డబ్బును అవసరానికి వాడుకో అని పంపించాడా? యిపుడు లు! ఏనాడైనా నా గురించి వెళ్లాక దేవుడి ముందు చెబుతాను” అంది ముసలామె, పుడు కాదులే ఆయన సంగతి. పైకి ఖలీఫాగారు కంగారు పడ్డారు. 'ఏమమ్మా. నువ్వు యీ పరిస్థితుల్లో వున్నావని ఆయనకు ఏనాడైనా చెప్పుకున్నావా?' అన్నారు. 'ఇెప్తుకోవాల్సిన ఖర్మ నాకేంటయ్యా?' అని దబాయించిందామె. 76 పుప్తుజున్‌ కతలు

న న / కలో ల్లో యయ. శ స ఇ న దయ పం ళ్‌ ఈ (కు వ క. ప | కాకా ైష్ళచు ” స స్య ( నే సమ. స మ ౯. సస అస్య స | ( యోగ న్‌ వ (| తీ క! గ న్‌్వ్‌స్వ్వై (| ౯ 4|| 71 రప 3 ॥ న ( గవ /(' న |! క గజ [ గ్ర ళా [్‌ లో / ష్‌ ఘు ష్‌ (/ ను త (01 గ! 'అదేమిటి. ఆయన ఎక్కడో రాజధానిలో వుంటాడు గదా. నీ బాధ ఆయనకు ఎలా తెలుస్తుంది?" “ఎక్కడో ఉండేవాడు ఈ మారుమూల పల్లె వరకు ఆయనగారి సా(మ్రాజ్యాన్ని ఎందుకు విస్తరించాలి? (ప్రజల కష్టసుఖాలు ఎంతదూరం వరకు పట్లించుకోగలడో అంతవరకే రాజ్య పరిమితిని పెట్టుకోవచ్చు గదా, పెద్ద పుణ్యాత్ముడిలాగా నా పల్లె వరకు విస్తరించినప్తుడు చచ్చినట్టు య స్‌ ల యు యలు వావి స్‌ నా కష్టం తెలుసుకొని తీరాలి. ఆయన సామ్రాజ్యంలో (ప్రజలకు వేరే ఏ పనిలేదా? వాళ్ళొచ్చి మొరపెట్టుకునేదాకా యాయన వినడా?' అందా ముసలావిడ. ఖలీఫా గారు మరేం మాట్లాడలేదు ఇదాయనకు జీవితంలో ఎన్సటికీ మరచిపోలేని పారం. 'ఎంతవరకు చూసుకోగలడో అంతవరకే రాజ హి జె సే పరిధిని ఉంచుకోవాలి" అనే మాటను ఆయన చివరివరకూ గుర్తుపెట్టుకొని, ప్రజలు తన వద్దకు వచ్చే అవసరం లేకుండా తనే ప్రజల వద్దకు వెళుతూ పరిపాలన చేశాడు. మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు క్‌!

భా (71/1 వ్తపనానవమ షయ ఏడుగురు అన్స్నలకు ఒకే చెలెలు క! శ ఇహ? అమ 1 ఫ్‌ లెలె పు పస సే అగ్నలలు జ లోలో ఆలో ఆకోంో ్య షా ఒక అడవిలో ఒక చెల్లెలు. ఆ చెల్లెలికి ఏడుగురు అన్నలు. వాళ్తందరూ ఒక పెద భవంతిలో సంతోప టో వాళ్లతోపాటు ఒక న న డె షంగా కాలం గడిపే ల్లి ల్ల ఒక కుక్క వుండేది. ఒక పిల్లి వుండేది. వాళ్ల గుమ్మం ముందు కాపలాకు ఒక గంధం చెట్లు వుండేది పేవాళ్లు. వాళ్లింట్లా ఈ ఏడుగురు అన్నలు ఏడాదిలో ఆరు నెలలపాటు వర్తకానికి దేశాల మీదకి వెళ్లేవాళ్తు. వాళ్తు వెళ్లాక చె . ఆరు నెలల తర్వాత అన్నలు వచ్చాకనే తలుపు తెరవాలి. అప్పుడు కూడా వచ్చింది అన్నలే ఆని బేలా రలు తలుపు తీయడానికి వీల్లేదు. ఆ పోలిక ఎట్లా తోలుస్తుంది? వాళ్లు ఒక పాట పాడతారు. ఏమని? తలుపు తీయాలి. నీ ఏడుగురు అన్నలు వచ్చారూ వచ్చారూ నీకు పండ్లూ పూలు తెచ్చారూ తెచ్చారూ తలుపు తీయనే చెల్లెలా... అని. అప్పటికీ తలుపు తీయడానికి వీల్లేదు. ఏమో. ఆ పాట పాడుతున్నది అన్నలు కాదేమో. అప్పుడు గుము 0 కూడా పాడుతుంది. థి ముందున్న గంధం చెట్టు నీ ఏడుగురు అన్నలూ వచ్చారూ వచ్చారూ నీకు పండ్లూ పూలు తెచ్చారూ తెచ్చారూ తలుపు తీయవే చెల్లెలా... అట్లా గంధం చెట్టు కూడా పొడాకనే చెల్లెలు తలుపు తెరుస్తుంది. యిట్లాగే ఏళ్లు గడుస్తున్నాయి. ఆ ఏ దేశాల మీదకు వెళ్లే వేళయింది. డాది కూడా అన్నలు వర్తకానికి వాళ్లు వెళుతూ వెళుతూ చెల్లెల్ని పిలిచి 'అమ్మా, పొయ్యిలో నిప్పు ఆరిపోకూడదు. లాంతరులో దీపం మలిగిషో పెట్టకూడదు. పిల్లికి సెయ్యి కూడు పెట్టకూడదు. మేము వచ్చేంతవరకు నువ్వు తలుపు తీయకూడదు' అని జా సదరు. కుక్కకు పాలకూడు కాపలాకు వుంచి వెళ్లిపోయారు. 'గ్రత్తలు చెప్పి, గంధం చెట్టుని ఆ మరుసటిరోజే చెల్లెలు ఏదో ఏమరుపాటులో పిల్లికి నెయ్యికూడు, కుక్కకు పాలకూడు పెట్టేసింది 7 స 9 బగంది. అవి వాటిని తినకుండా అలిగెల్లి పడుకున్నాయి. ఆ కోపంతో ఒంటేలు పోసి పొయ్యి ఆర్బేసింది పిల్లి, కిందకు దొర్లించి లాంతరును ఆర్పేసింది కుక్క. యిల్లంతా చీకటి న క అతా 4 భా 78 పువ్పుజాన్‌ కతలు

ఆ చీకటిలో చెల్లెలు ఏడ్చుకొని, కాసేపటికి ధైర్యం తెచ్చుకొని, బయటెక్కడైనా వెతికితే నిప్పు దొరక్కపోదా అని తలుపు తెరుచుకొని బయటకు వచ్చింది. వచ్చి, నిప్పు కోసం వెతకడం మొదలుపెట్టింది. అడవిలో పోంగా పోంగా దూరంగా ఒకచోట ఒక గుడిసె కనిపించింది. అందులో ఒక ముసల్లి వంట చేసుకుంటా వుంది. అది సైతాన్‌. ఆ సంగతి చెల్లెలికి తెలియదు. అందువల్ల ధైర్యంగా లోపలికి వెళ్లి 'అవా అవా. కొంచెం నిప్పుంటే పెట్టవా' అని అడిగింది. చెల్లెల్ని చూసి ముసల్లి లోలోపల లొట్టలు వేసింది పైకి మాత్రం (ప్రేమగా ముఖంపెట్టి 'యిస్తాగానీ మనవరాలా! కాసేపు నా తల్లో పేలు చూడవా” అని అడిగింది. హ్‌ ఆమె పధకం ఏమిరా అంటే ఆమె కొడుకులు వేటకు వెళ్లున్నారుగదా వాళ్లు తిరిగి వచ్చేదాకా చెల్లెల్ని ఆసగలిగితే వాళ్ళొచ్చి పట్టుకుంటారులే అని. కానీ చెల్లెలు ఆగకుండా 'కుదర్హవా. త్వరగా వెళ్లాలి. యిస్తే యివ్వు లేకపోతే లేదు' అంది. “అయ్యో అదేంమాటే మనవరాలా' అని ఒక ముంతలో నిప్పు పోసిచ్చి, ఒక సంచిలో బూడిద నింపి, దానికి చిల్లిపెట్టి 'చూడమ్మా. దీన్ని బొడ్డో దోపుకొని వెళ్లు మంచిది” అని చెప్పింది ముసట్లి. క అలాగే అని బయల్టేరింది చెల్లెలు. దారంతా సంచిలో నుంచి బూడిద కారి ఆనవాలు నిలిచింది. కాసేపటికి ముసల్దాని కొడుకులు వచ్చారు. “ఒరే బుద్దిలేని యదవల్లారా యిప్పుడా వచ్చేది. మంచి లేతమాంసం తప్పిపాయెనే. అయినా పధకం వేశాను. ఆ పిల్ల ఎక్కడికి వెళ్ళుంటుందో అక్కడిదాకా బూడిద కారి ఆనవాలు నిలుచుని వుంటుంది. వెళ్లండి, వెళ్లి దాన్ని పట్టుకొని రండి' అని చెప్పి పంపించింది. బూడిద దోవను పట్టుకొని ముసల్దాని కొడుకులు వచ్చారు. దబాదబా తలుపులు తట్టారు. తెరుచుకుంటేగదా. పాట పాడనిదే తలుపులు తారుచుకోవని వాళ్లకు తెలియదు. ఎలాగైనా సరే లోపలున్న చెల్లెల్ని పట్టుకోవాలి అని బయటే ఆరునెలలపాటు మకాం వేశారు. ఆరు సలలు గడిచాయి. వర్తకానికి వెళ్లిన ఏడుగురు అన్నలు తిరిగి వచ్చారు. వచ్చి - “నీ ఏడుగురు అన్నలు నచ్చారూ వచ్చారూ నీకు పండ్లూ పూలూ తెచ్చారూ తెచ్చారూ తలుపు తీయనే చెల్లెలా”... అని పాడారు. గంధం చెట్టు కూడా పాడింది. తలుపు తెరుచుకుంది. దూరాన వున్న ముసల్హాని కొడుకులకి అన్నలు పాడటమే వినిపించిందిగానీ గంధం చెట్టు పాడటం వినపడలేదు. ఓహో యిదా సంగతి అనుకున్నారు వాళ్లు, మళ్లి ఆరునెలలు మకాం వేశారు. ఏడుగురు అన్నదమ్ములు వర్తకానికి వెళ్ళాక యింక్ర దొరికిందిరా యిది అనుకొని గబగబా వచ్చి తలుపు తట్టారు తట్టి - “నీ ఏడుగురు అన్నలు వచ్చారూ వచ్చారూ నీకు పండ్లూ పూలూ తెచ్చారూ తెచ్చారూ తలుపు తీయన్‌ే చెల్లెలా"... అని పాడారు కానీ గంధం చెట్టు కూడా పాడాలి గదా. అది మాత్రం - “నీ ఏడుగురు అన్నలు రాలేదూ రాలేదూ నీకు పండ్లూ పూలూ తీలేదూ తేలేదూ తలుపు తీయకే చెల్లెలా' అని పాడింది. ముసల్తాని కొడుకులు అది చూసి బిత్తరపోయారు. చెట్టేంది పాడటం ఏంది దీనిని నరికిపారేద్దాం అనుకొని నరికిపొరేశారు. నరికినా దాంట్లో నుంచి మళ్లీ పాట వచ్చింది. “నీ ఏడుగుతు అన్నలు శాలేదూ కాలేదూ నీకు పండ్లూ పూలు తేలేదూ తేలేదూ మహమ్మద్‌ ఇదీర్‌టాబు 79

తలుపు తీయకే చెల్లెలా'... ముసల్దాని కొడుకులకి యింకా కోపం వచ్చింది. దీనిని తగులబెడదాం అప్పుడుగానీ పీడా విరగడ కాదు అనుకొని నరికేసిన చెట్టు మీద నూనెబోసి తగులబెట్టేశారు. తగులబెట్టాక మిగిలిన బూడిదలో నుంచి మళ్టా పాట వచ్చింది. “నీ ఏడుగురు అన్నలు రాలేదూ ఠాలేదూ నీకు పండ్లూ పూలు తేలేదూ తేలేదూ తలుపు తీయకే చెల్లెలా... యింక యిలా కాదని చెప్పి ఆ బూడిదను తీసుకెళ్లి సముద్రంలో కలిపారు ముసల్డాని కొడుకులు. సముద్రంలో నుంచి కూడా పాట వచ్చింది. “నీ ఏడుగురు అన్నలు రాలేదూ రాలేదూ వీకు పండ్లూ పూలు తేలేదూ తేలేదూ తలుపు తీయకే చెల్లెలా'... సముద్రాన్ని ఏం చేయాలో తెలియక, ప్రాప్తం లేదనుకొని వెనక్కుమళ్లారు ముసల్డాని కొడుకులు. కోపం వచ్చిన ఒక కొడుకు మాత్రం పోతూపోతూ వాడి దవడలోని ఒక పన్ను పీకి గడప దగ్గర పాతిపెట్టి వెళ్లిపోయాడు. ఆరు నెలలు గడిచాయి. అన్నలు వచ్చారు. పాట పాడారు. సముద్రంలో నుంచి గంధం చెట్టు కూడా పాట పాడింది చెల్లెలు తలుపు తీసీ తీయగానే గడపలోని పన్ను ఆమె పాదంలో గుచ్చుకొని అలాగే పడిపోయింది. మళ్లీ లేవలేదు. చెల్లెలు అట్లా పడిపోవడం, గంధం చెట్టు లేకపోవడం యిదంతా చూసిన అన్నలు ఏదో దుష్టశక్తి దాపురించి చెల్లెల్ని చంపేసిందని అనుకున్నారు. ఆమెను చేతులారా పాతిపెట్టడానికి మనసొప్పక అస్తినీ పాస్తినీ, ధనాన్నీ సంపదనీ అలాగే వదిలేసి మతిపోయినవాళ్లలాగా ఏడుస్తూ దేశం పట్టి వెళ్లిపోయారు. కొన్నాళ్లకు అటుగా ఒక రాజకుమారుడు వేటకు వచ్చాడు. ఈ అడవిలో యింత మంచి భవంతి ఉందేమిటి అనుకొని, ఆగి, లోపలికి వెళ్లి చూశాడు. లోపల, చెక్కుచెదరని సౌందర్యంతో చెల్లెలు పడుకొని వుంది. ఆమెను చూసేసరికి రాకుమారుడు యింకా ఆశ్చర్యపోయాడు. ఏమి ఈ మాయ, ఎందుకు ఈమె యిలా పడుకొని వుంది అని పరీక్షించాడు. ఆమె పాదంలో గుచ్చుకుని వున్న పన్ను కనిపించింది. అయ్యయ్యో పన్ను గుచ్చుకున్నట్టుందే అనుకొని దానిని పీకేశాడు. ఆంతే, నిద్ర లేచినట్టుగా లేచి కూర్చుంది చెల్లెలు, ఎదురుగా వున్న రాకుమారుణ్ణై చూసి సిగ్గుపడింది. నా అన్నలేరి అని ప్రస్తావించింది. రాకుమారుడు ఆమె సంగతి ఆంతా విని, ఆమెను తీసుకొని రాజ్యానికి వెళ్ళాడు. ఆ తర్వాత అన్నలను వెతికించాడు. వాళ్లు కనిపించాక, వాళ్ల అనుమతితో వాళ్ల చెల్లెల్ని పెళ్లి చేసుకున్నాడు, ఆ తర్యాత వాళ్లందరూ హాయిగా కాలం గడిపారు, 6 ఈ కతలో పాట ముఖ్యం. మా పెదమ్మ కరిమున్‌ పాటను ఇలా పాడింది: 'ఆం సాతో భాయా ఆయెమా ఆయె తుజె ఘడా గుడా లాయెమా లాయె దర్వాజా ఖోల్‌ లో 80 పుష్పుజాన్‌ కతలు

క్‌ కక / (| ఉూఢ ల! లీఫాగారికి రెరడవ పొ ప వ్యాల్తో” క ల వ్యక్తో స్త్యర్తో' ఆగ స్త్య్తో/ అ్తోరన/ సత్త . మరోసారి యిలాగే రాత్రిపళ నగర పర్యటన చేస్తున్నారు ఇలీఫాగారు.

బాగా ఊరవతల ఒక యింట్లో నుంచి పొగ వస్తోంది. ఇదేమిటి యింత రాత్రివేళ వంట చేసుకుంటున్నారు అని అక్కడకు వెళ్లి చూశారు. అక్కడొకామె వంట చేస్తోంది. ఆమె పిల్లలు ఆకలితో ఏడుస్తున్నారు. తల్లి త్వరగా వంట పూర్తి చేస్తే తిందామని చూస్తున్నారు. కానీ ఆ వంట ఎంతకీ పూర్తవలేదు. పిల్లలు ఏడుస్తూనే వున్నారు. ఆమె కూడా ఏడుస్తూనే వుంది.

ఖలీఫాగారు చూసి చూసి 'ఏమ్మా. ఏంటిది? నువ్వు వంట చేస్తున్నావా? వంట నటిస్తున్నావా? పిల్లలు ఆకలితో ఏడుస్తుంటే త్వరగా అన్నం పెట్టక ఏం చేస్తున్నావ్‌?' అని కోప్పడ్డారు.

“ఈ కోపం నా మీద కాదు వెళ్లి ఖలీఫా మీద చూపించండి" అందామె చురుగ్గా.

ఖలీఫాగారు కంగారు పడ్డారు.

'మధ్యలో ఆయనేం చేశారు?” అని అడిగారు.

“ఆయన చేయకపోతే మరెవరు చేస్తారు? నా భర్త చనిపోయాడు. నాకు వేరే ఆదరవు లేదు. నా పిల్లలను పోషించలేను, అందుకనే పాయ్యి మీద కొన్ని వేడినీళ్లు పడేశాను. పిల్లలు దానినే అన్నం అనుకొని చూసీ చూసీ నిద్రపోతారు. రోజూ నేను చేసే పనే యిది. భర్త చనిపోయిన ఆడవాళ్లు తన రాజ్యంలో ఎలా బతుకుతున్నారో తెలుసుకోవాల్సిన పని ఖలీఫాగారికి లేదా? వారి గురించి వారి పిల్లల గురించీ ఆయన ఎన్నడైనా ఆలోచించారా?' అని అడిగిందామె.

ఖలీఫాగారికి దిక్కుతోచలేదు కన్నీరు ఆగలేదు.

వెంటనే యింటికి వెళ్లి తిండి పదార్దాలన్నీ ఆమెకు తెచ్చిచ్చి ఆ మరుసటిరోజే ఆమెకు పింఛను మంజూరు చేశారు. అంతేకాదు భర్త చనిపోయిన ఆడవాళ్లందరికీ పింఛను ప్రకటించారు -

ఇస్లాంలో వితంతు పింఛను హక్కు అలా పుట్టిందని చెబుతారు. ని

మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు గ్రే

ర్య ణో శ్ర (

షర్మ యిల్ళూ, కాకి యిల్లూ పక్కపక్కనే.

షారమ్మ యిల్లు కర్రతో కట్టింది. కాకి యిల్లు ఉప్పుతో కట్టింది

ఒకరోజు షారమ్మ యింటికి బంధువులు వచ్చారు. అన్నంలో ఉప్పు తక్కువైంది.

షారమ్మ వెళ్ళి కాకితో 'ఒరే కాకిగా. మా యింటికి బంధువులొచ్చారు అన్నంలో ఉప్పు తక్కువైంది. కాస్త ఉప్పు యివ్వరా?” అని అడిగింది. 'అమయ్యో,. భలేదానివకా. నా దగ్గర ఉప్పెక్కడిది?' అంది కాకి.

'అదేందిరా కాకిగా. నీ యిల్లంతా ఉప్పుతోనే కదా కట్టింది. కాస్త ఆ పందిరిగుంజ తుంచి యివ్వరా చాలు' అంది షారమ్మ.

“అమ్మో. పందిరి గుంజ తుంచితే పందిరి పడిపోతుంది. నేనివ్వను' అంది కాకి.

'కాస్త నీ అరుగు తుంచివ్వరా చాలు' అంది షారమ్మ

“అమ్మో అరుగు తుంచితే అరుగు విరిగిపోతుంది నేనివ్వను” అంది కాకి

కాస్త నీ మూడుకాళ్ల పొయ్యిలో నుంచి ఒక రాయిని తుంచివ్వరా చాలు” అంది షారమ్మ

“అమ్మో. యిస్తే నా పొయ్యి పడిపోతుంది నేనివ్వను' అంది కాకి,

అట్లా ఎన్నివిధాలుగా అడిగినా అన్నివిధాలుగా లేదని చెప్పింది కాకీ సరే అని ఉప్పు లేని అన్నమే బంధువులకి వడ్డిచ్చింది మెైరమ్మ. కొన్నాళ్ళకు తుఫాన్‌ వచ్చింది. వానొచ్చి అటూ యిటూ కొట్టింది. దెబ్బకి కొకి యిలు కరిగిపోయింది. షారమ్మ యిలు అలాగే నిలుచుంది. వానకు తడిసి ముద్దయిపోయిన కాకి నెమ్మదిగా షారమ్మ యింటికి చేరింది. లోపల షారమ్మ వెచ్చగా పడుకొని వుంది.

'షారమ్మా షారమ్మా, నా యిల్టు కరిగిపోయింది ఈ రాత్రికి నీ యింట్లో తలదాచుకోడానికి చోటివ్వవా?' అని అడిగింది కొకి 'భలేవాడివిరా కాకిగా నా యింట్లో చోటెక్కడిది లేదు లేదు" అంది షారమ్మ. “అట్లా అనబాక షారమ్మ. కాస్త నీ పందిరి కింద పడుకుంటా" అంది కొక్సి, 'అమ్మో పందిరి కింద నా బిడ్డలు పడుకొని వున్నారు చోటు లేదు' అంది షారమ్మ 'కాస్త నీ అరుగు మీద పడుకుంటా' అంది కాకి 82 పుప్తుజాన్‌ కతలు

మ మ - ప. స సు. జ మ స్ట! యన న య. సం స న టా... ప ర ప టు స

భన న కో గ న య . న. ప (హం. సీ నై గగ ప. చ ల శ స టా న వం. గ బప మ! న ల న టో 0. న సు నా ; నం న | న షస |, శే న్‌ టై వా ఫో ప నయ. వ న?! న కా క ళీ స 'టులేదు' అంది షారమ్మ. “అమ్మో అరుగు మీద గుడ్డలు ఆరేసున్నాయి. చో! శై “కాస్త నీ మూడుకాళ్ల పొయ్యిలో పడుకుంటా' అంది కాకి. అట న్‌. ॥ ప రమ్ము. “అమ్మో పొయ్యిలో మా పిల్లి పడుకుని వుంది. చోటు లేదు" అంది షారమ్మ. వో క్తి తిమిలాడి, బతిమిలాడి మొతానికి గాదెలో చోటు సంపాదించుకుంది. దాని అదృష్టం బాగుండి షారమ్మ ఆ టైముల గా కాం అట్లాబ' 9 శా, శ్ర ల మ టిని చూసి అబ్బా దొరికిందిరా మేత అనుకుని కాకీ గుట్టుచప్పుడు కాకుండా సెనగపప్పు తినడానికి సెనగపప్పు మూటలు వేయించి వుంది. వా సి అబ్బా స్ట కూర్చుంది. ి ది. మొదటి పప్పు నోట్లో వేసుకుని కొరకగానే 'కటుమ్‌' అని శబ్దం వచ్చిం 83 మహమ్మద్‌ ఇదీర్‌బాబు |

ఆ శబ్దానికి మెలకువ వచ్చిన షారమ్మ 'ఒరే కాకిగా. ఏం చేస్తున్నావ్‌రా గాదెలోన' అని అడిగింది.

'ఏంలేదు షారమ్మా, మా అత్తగారింటి నుంచి తెచ్చుకున్న వక్కపలుకు నములుతున్నా' అని బదులిచ్చింది కాకి.

మళ్లీ కాసేపటికి 'కటుమ్‌' అని శబ్దం వచ్చింది.

“ఒరే సచ్చినోడా, మళ్ళీ ఏందిరా ఆ శబ్దం? అని అడిగింది షారమ్మ.

ఏం లేదు షారమ్మా, మా అత్తగారింటి నుంచి తెచ్చుకున్న లవంగం నములుతున్నా' అంది కాకి.

అట్టా కటుమ్‌, కటుమ్‌ అని మొత్తం సెనగపప్పంతా తినేసి గాదెంతా రెట్టలు పోసి పొద్దున్నే వెళ్లిపోయింది. ,

షారమ్మ పొద్దున్నే గాదెలో చేయిపెడితే సెనగపప్పు దొరికితే గదా. షారమ్మకు కడుపు కాలిపోయింది. నీ సంగతి యిలా వుందా అని చెప్పి మరుసటిరోజు ఊర్జోని కాకులందరికీ విందు ప్రకటించింది.

కాకుల విందుగదా, ఎందుకు వదులుకోవాలిలే ఛాన్సు అనుకొని దొంగకాకి కూడా వచ్చి వాలింది.

షారమ్మ దానిని గమనించి అందరికీ వడ్డించుకుంటా వడ్డించుకుంటా వచ్చి పడివేడి చారుని దాని ముఖాన కుమ్మరించింది. దొంగకాకి ఆ వేడికి లబోదిబోమని షారమ ] కాళ్ళమీద పడింది.

“అట్టా రారా దారికి అని ఆ కాకిని క్షమించింది షారమ్మ,

6 ఈ కధను మా యిళ్లల్లో పెద్దలు పిల్లలూ చాలా ఇష్టంగా చెప్పుకుంటారు. యిక్కడ 'షారమ్మ' అనేది పిట్ట. ఏం పిట్టో ఎవరికీ తెలియదు. లా

84 పుప్పుజాన్‌ కతలు

. ఓ గ వె గ ్టా ఫ్‌ (౬ ర్డి గ ష్ష్‌ కళ మనుషుల తత్వం నాలుగు రకాలు

ఒకడు పాపం పేదోడు వాడు ఒక ఉన్నోడి దగ్గర రెండు రూపాయలు అప్పు చేశాడు. చెప్పిన టైముకి తర్చేసేవాడేగాని ఎందుకనో తీర్చలేకపోయాడు.

అందుకని ఉన్నోడి దగ్గరకు వెళ్లి 'భాయ్‌ సాబ్‌. చేతికి డబ్బు అందలేదు. అందిన వెంటనే తీర్చేస్తాను. మన్నించండి' అని చెప్పాడు.

అందుకు ఉన్నోడికి కోపం వచ్చి, టపటపమని నాలుగు దెబ్బలు కొట్టేశాడు పేదోణ్ణి,

"పేదోడి కళ్లమ్మట నీళ్ళు వచ్చాయి. చెంప మీద చేయి ఆనించుకొని, ఏడ్చుకుంటూ 'నన్ను కొట్టాడు. నన్ను కొట్టాడు' అని బయల్దేరాడు.

దారిన పోతున్న ఒకణ్ణి అపి 'నన్ను కొట్టాడు. నన్ను కొట్టాడు' అన్నాడు.

వాడు వినలేదు, ఆగలేదు. 'పో పో రా. నువ్వేదో పుల్ల పెట్టకపోతే ఎవరైనా ఉత్తపుణ్యానికి ఎందుకు కొడతారు. పోపో' అని వెళ్లిపోయాడు.

పేదోడు ఏడుపు ఆపలేదు. దారిన పోతున్న రెండోవాణ్ణి ఆపి 'నన్ను కొట్టాడు. నన్ను కొట్టాడు" అన్నాడు.

వాడు ఆగి, ఆంతా విని 'పోనీలే బాధపడకు. ఏం చేస్తాం. జరిగిందేదో జరిగిపోయింది. ఊరుకో' అని సానుభూతి పలికి వెళ్లిపోయాడు.

పేదోడు ఏడుపు ఆపలేదు దారిన పోతున్న మూడోవాణ్ణి ఆపి 'నన్ను కొట్టాడు. నన్ను కొట్టాడు' అన్నాడు.

వాడు అగి, అంతా విని “పోనీలే బాధపడకు. యిదిగో యీ రెండు రూపాయలు తీసుకొని వెళ్లి నీ అప్పు తీర్చేసుకో. నేను చేయదగ్గ సాయం యిదే' అని రెండు రూపాయలు యిచ్చి వెళ్లిపోయాడు.

అయినప్పటికీ పేదోడు ఏడుపు ఆపలేదు. దారిన పోతున్న నాలుగోవాణ్ణి ఆపి 'నన్ను కొట్టాడు. నన్ను కొట్టాడు" అన్నాడు,

వాడు ఆగి ఎవర్రా వాడు. ఎందుకు కొట్టాడు?” అని అడిగి, సంగతి తెలుసుకొని 'ఆ అట్టెట్ట కొడతాడు. బాకీ తీర్చకపోతే కొట్టేయడమేనా?' అని పేదోడి చేయి పట్టుకొని తీసుకెళ్ళి, ఉన్నోణ్ళి పట్టుకొని పటపటమని నాలుగు బాది, రెండు రూపాయలు వాడి ముఖాన కొట్టి 'చెల్లుకు చెల్టు.

ళం ఠి

ఇదీ న్యాయం” అన్నాడు.

అప్పుడుగానీ పేదోడి ఏడుపు ఆగలేదు

య మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు 85

| (.ై ణి | లా న; స్ట ముళ౦0 న ఇ ట్ర , క ( కు. ఆలో ష్ట ్త / కక ఆలో

అదల ళ్‌

యి త్తోల్త'

య్రగుత్తి దెబ్బ

ఓకూర్చో ఒక రుస్తుం సైల్యాన్స్‌ ఉన్నాడు చేతికి కకియం, మెడలో తావీజు, దండాలు బస్కీలు తీసి నున్నగా మెరస్తా ఉన్న ఒళ్లు..

పైలాన్‌ ఆంటే ఆయన గదా అని అందరూ అనుకుంటా ఉండేవాళ్లు. కోవడ

చాలామంది ఆ రుస్తుం పైల్యాను కాడ శిష్యులుగా చేరి మంచి మంచి కుస్తీ పట్టు నేర్చుకొని వాళ్లు కూడా ఎరు తెచ్చుక్‌ వడం

మొదలుబెట్టినారు సు

అయితే ఈ మధ్యనే రుస్తుం దగ్గర ఒక కొత్త శిష్యుడు చేరినాడు వాడు బలే హుషారు .

పగలు పాొద్దస్తం గురువు కాడ చేరి ఆయనకు ఆ మాటలు చెప్తా ఈ మాటలు చెప్తా ఒళ్లు పడతా మాలిష్‌ చేస్తా మంచిగా ఐసు చేసుకున్నాడు దాంతో రుస్తుం పొంగిపోయి.

“అబ్బ 44 నువ్వురా శిష్యుడివంటే' అనేసి ఆయనకు తెలిసీన పట్లన్నీ నేర్పించడం మొదలుబెట్టినాడు

రుస్తుం భార్య ఇదంతా గమనిస్తా ఉంది గమనించి గమనించి ఒకరోజు రుస్తుంతో-

'జీ.. నీ పద్దతి నాకేమీ నచ్చడంలా కొత్తగా వచ్చినోడు అంత సక్కరమైన వాడు కాదని అనిపిస్తా ఉంది నువ్వేమో మునగచెట్టు ఎక్కినోడి మాదిరిగా నీకు తెలిసిన విద్యలన్నీ కాయలుగా కోసి వాడీ జోలీలో పోస్తా ఉన్నావు. కొన్ని నువ్వు కూడా దాచుకో. గురువం ఎవరు? శిష్యులకు తెలియనిది ఏదో 'తెలీసీనవాడు. గురువు ఎప్పుడూ గురుస్తానంలో ఉండాల ఎందుకు చెబుతున్నానో అరం చేసుకో లాకుంటే తర్వాత బాదపడాల్సి ఉంటుంది' అని వెప్పింది

అరి మి

రుస్తుం వినలా 'అహె మావాడు అట్టాంటి వాడు కాదు" అనేసి తనకు తెలిసిన లాస్టు కుస్తీ పట్టు కూడా నేర్పించేసినాడు.

ఎప్పుడైతే లాస్టు పట్టు కూడా తెలిసిపోయిందో అప్పుడే ఆ మినిట్టులోనే ఆ టక్కులమారి శిష్యుడు బజారులోకి వచ్చేసి గోదాలోకి దిగేసినాడు 86 వుప్పుజాన్‌ కతలు

“బస్తీలో సవాల్‌ ఇవ్వాల్సి నుంచి ఈ ఊర్జో నేనే పెద్ద పైల్వాన్‌ని కావాలంటే ఎవరైనా పోటీ పడొచ్చు వాళ్లందరినీ ఓడిస్తా ఆఖరికి మా గురువుగారినైనా సరె బస్తీమే సవాల్‌ ఓయ్‌ గురువా రా దమ్ముంటే” అని రుస్తుంనే సవాలు చేస్తా రంకెలు వేస్తా ఉన్నాడు

ఆ మాటలు చెవిన పడగానే రుస్తుం బెదిరిపోయి యింట్లోకొచ్చి కూర్చున్నాడు

గోదాలో దిగితే తను శిష్యుడికి సమానం కాగలడుగానీ పైచేయి మాత్రం కాలేడు ఎట్టా అని మొకం నల్లంగా పెట్టుకొని కళ్లల్లో నీళ్లు తెచ్చుకున్నాడు ఇన్నాళ్లు గురుస్తానంలో ఉన్నవాడు ఒక్కసారిగా ఈ అవమానాన్ని తట్టుకోగలడా?

రుస్తుం భార్య ఇదంతా చూస్తానే ఉంది అప్పుడామె పాయ్యి ముందర కూర్చొని దాల్‌గోట్నీ (పప్పుగుత్తితో పప్పు మెదపతా ఉంది

నేను చెబితే విన్నావా? వద్దయ్యా వాడికి అన్నీ చెప్పొద్దు అనంటే ఎగురుకుంటా అన్నీ చెప్తివే అనుబవించు అంది

గురువు దీనంగా చూసినాడు భార్య వంక

'అదా నువ్వు నాకు చెప్పేమాట కష్టనాలంలో తోడు నిలవడం భార్య ధర్మం కదా' అన్నాడు ఆమెతో

గురువు భార్యకు జాలి కలిగింది మొగుడి మర్యాదే కదా ఇంటి ఇల్లాలి మర్యాదా అందుకని ఆలోచించి ఆలోచించి చేతిలో ఉన్న పప్పు గుత్తిని చూసి 'ఆ ఐడియా ఇదిగో ఈ దాల్‌గోట్నీ తీసుకొని నేరుగా గోదాలోకెళ్లి నేల మీద పాతు అప్పుడు నీ శిష్యుణ్ణి పిలు రారా చూసుకుందాం ఇప్పుడురా వచ్చావంటే దాల్‌గోట్నీ దెబ్బ కొడతా అని చెప్పు దెబ్బకు దడుసుకొని నీ కాళ్ల దగ్గిర పడతాడు" అనంది

'దాల్‌గోట్నీ దెబ్బ ఏంది? అట్టాంటి పట్టు నాకు తెలియదే" అన్నాడు రుస్తుం అమాయకంగా

'తెలియబశ్చా పో నేను చెప్పినట్టుగా చేయి చాలు' అంది రుస్తుం భార్య

ణి

రుస్తుంకు ధైర్యం వచ్చేసింది ఛాతీ నిండుగా గాలి పీల్చి, భార్య చేతిలో ఉన్న దాల్‌గోట్నీ తీసుకొని నేరుగా గోదాలోకి పోయాడు

చేతిలో దాల్‌గోట్నీతో, మొకాన కోపంతో, కండలు పొంగించి వస్తున్న రుస్తుంను చూసి శిష్యుడు కంగారు పడ్డాడు అయినా పైకి ధైర్యంగా తొడగొట్టి బస్తీమే సవాల్‌ అన్నాడు

రుస్తుం నేరుగా గోదాలో దిగి దాల్‌గోట్నీని నేలమీద పాతాడు పాతి పెద్దగా నవ్వాడు

“ఒరే శిష్యుడుగా నీకు నేను అన్ని పట్టు చెప్పేశానని నువ్వు అనుకుంటా ఉన్నావు కదా లేదురా నీలాంటి వాళ్ల కోసం నా దగ్గర దాల్‌గోట్నీ పట్టు దాచి పెట్టుకొని ఉంటా ఇప్పుడు రా వచ్చావనుకో నిన్ను దాల్‌గోట్నీ దెబ్బ కొడతా ఎట్టా కొడతొనంటే నువ్వు దెబ్బకు ఎగిరి యాడ పడతావో నాకే తెలియదు రారా పుడింగి' అని పిలిచే సరికి శిష్యుడు బిక్కమొకం పపెట్టేసినొడు

ఏమో గురువుకు నిజంగానే దాల్‌గోట్నీ దెబ్బ తెలుసేమో అనుకొని రుస్తుం కాళ్ల మీద పడి 'ఉస్తాద్‌ మన్నించు ఏదో కుర్ర చెప్పక వాగాను నువ్వెక్కడా? నేనెక్కడా? నీ దాల్‌గోట్నీ దెబ్బ తింటే నేనేమైపోదును తప్పు కాయి' అంటూ బుద్దిగా చెంపలు వేసుకున్నా!

రుస్తుం హాయిగా నవ్వుకొని ఇంటికి వెళ్లి భార్యకి బోలెడన్ని షుక్రియాలు చెప్పుకున్నాడు డేవూడని

అనాటి నుంచి రుస్తుంను అందరూ దాల్‌గోట్నీ పైల్వాన్‌ అని పిలస్తా ఉండేవాళ్లు ఆయన ఒకప్పుడు ఉదయగిరిలో ఉండేవా అంటారు

9 ఈ కధను యింకో వెర్షన్‌లో కూడా చెబుతారు ముస్లింలు నమౌజు చదివే ముందు ఒళ్లు శుభ్రం చేసుకొవడానికి వదా చేస్తారు కదా 'వజూ ఇంపార్టైన్స్‌ను తలియచేయడానికన్నట్టు ఈ కధని మార్చి చెబుతారు ఈ వెర్షన్‌లో దాల్‌గోట్నీ ఉం బిక్కమొకం వేసుకొని గురువు యింటికి చేరితే, అతడి భార్య 'మరేం పర్వాలేదు లే లేచి వజూ చేసుకో వజా నీళ్లతో ఒళ్లు పభ్రం చేసుకుంటే ఒంట్లో బోలెడంత శక్తి వస్తుంది మనసుకు ధైర్యం వస్తుంది వెళ్లి వాణ్ణి ఓడించొచ్చు' అని చెబుతుంది ఆమె మాట వి గురువు వజూ చేసుకొని వెళ్లి శిష్యుణ్ణై గోదాలో ఓడిస్తాడు

ట్‌ మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు 8?

న్‌ ఉ్‌రో సావల్‌ రాణి ఈతి యూ ను ౮ ల్‌ డే ॥ ట్‌ లా ట్రీ ల్‌ ( రీ ఆఆ స సముద్రంలో అలలు పుటిన కథ రలు ఉేత్‌రో ఉత్‌రో సావల్‌రాణి ఉత్‌రో ఉత్‌రోనా పకాయ్‌సా పక్‌వాన్‌ బాసీ హోగయ్‌ బిఛాయ్‌సొ దస్తర్‌ ఉడ్‌ ఉడ్‌కొ జాతె హె ఆయ్‌ సొ స్టూ ఫిర్‌ ఫిర్‌క్రా క్రాత్ర హై ఉత్‌రో ఉత్‌రో స్వాట్‌ రాజి ఉత్‌రో ఉత్‌దోనా దిగవే దిగవే సావల్‌రాజ్ర కిందకు దిగవమ్మ వండిన వంటలు పాసీపోయే పరిచిన విస్తళ్ళు ఎగరెగిరిపోయే వచ్చిన బంధువులు తిరిగి తిరిగి పోయే దిగవే దిగవే సావల్‌రాజి కిందకు దిగవమ్మా ఎంతమంది బతిమిలాడినా ఆ కొత్త పెళ్లికూతురు కిందకు దిగడమే లేదు త్వ న మై డడానికి వచ్చిన బంధువులు నిలబడి వున్నారు పెళ్లికి ఏర్పాట్లు చేసిన మహరాజు నిలబడి వున్నాడు ఎవరు ఎన్ని దిగిరావడం లేదు యింకాసేపట్టో పెళ్లనగా చెట్టెక్కి కూర్చుంది ౯ నికి వెళుతూ కారణం ఏమిరా ఆంటే - వాళ్లమ్మ, అంటే రాణిగారు ఈ పిల్ల కడుపుతో వుండగా వాళ్ల నాన్న, అంటే రాజుగారు యుద్దా 88 వుప్పుడాన్‌ కతలు

కె 7 జ జు లో వాం త్‌ న్న మ న థ్‌షు ల వ టం ట్‌ ర టం జ. న్‌ లో నశ ట్ల శ శ్‌ షస శ్‌ టం షి శం మ స యు. జ వ్‌ నం ల్‌ ల ్‌్‌ 7 బ్‌ ల్‌ ల చన చీ ర. సునత టా] స సీ! మ. వ ర శ 1 లో [౧ గటట చ టా సన! య. మ. స మ? ల ర నే న న ల ను టట లా మి క లలో మ. న టో ల యు సం! పు. స సట స్స కక స మ మ? న న స | |. సు” స న ని సాతి తల ప చ చ ముం 0 త్‌ క వః స్‌ న మ న మ. . స్త | ఖు ష్‌ నల డో న, హస శిల లల ట్ర సా య న ప ఇ లట ఫి క టు. య పే ఖ్‌ న | +] 1. ॥ (7 . టు కమి నం యవన సక్‌ సా... మ నట యు తన. స. మ్న్‌ పటా. ర న గ గ క్‌ గ ॥ ॥| ఆ ః త్తి, మగపిల్లాడు పుడితే పాలిచ్చి పోషించు ఆడపిల్ల పుడితే ఖబరస్తాన్‌లో పొతిపెట్టు' అని చెప్పేసి పోయాడు అప్పటికే రాజుగారికి ఒక కొడుకు కలిగున్నాడు అయినాగానీ ఆడపిల్లంటే అంత మంటంట ఆ రాజుగారికి యిదేంది దేవుడా యాయన యింత మాట అనేసి పోయాడు అని రాణిగారు భయంభయంగా రోజులు లెక్కపెట్టుకుంటా వుంటే చివరకు ఖర్మగాలి ఆడపిల్లే పుట్టింది రాజుగారి మాటల (ప్రకారం ఆ పిల్లను తీసుకెళ్లి ఖబరస్తాన్‌లో పాతిపెట్టాలి కానీ కన్నతల్లికి మనసు రాలేదు రహస్యంగా ఒక గుహలో పెట్టి ఒక పరిచారికను పెట్టి కన్నతల్లైవరో, కన్న తం(డ్రైవరో తెలియకుండా పెంచుకుంటూ వస్తా వుంది స వ్య =, ఈమెకు ఈసరికే ఒక కొడుకు వున్నాడు కదా వాడు పెరిగి పెద్దవాడయ్యి పెళ్లీడుకు వచ్చాడు ఒకనాడు వాడు వేటకు పోతూ పోతూ ఈ అందాల భరిణెను చూశాడు ఈమె కూడా వాణ్ణి చూసింది ఇద్దరూ ఇష్టపడ్డారు పెళ్లి చేసుకుందాం అనుకున్నారు మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు ఓం

యువరాజు వెళ్లి ఈ విషయం రాజుగారికి చెప్పాడు, రాజుగారు ఆఘమేఘాల మీద పెల్లికి ఏర్పాట్టు చేశారు.

రాణిగారికి యీ సంగతి తెలియనే తెలియదు. ఆడవాళ్లకి ఒక మాట చెప్పి చేసే రోజులా అవి? తీరా ఏర్పాట్టు జరిగిపోయి, వంటలు వండేసి, బంధువులు వచ్చేసి సగం పెళ్లి జరిగిపోయాక యింక ఉండబట్టలేక 'నాయనా, ఎవరు పెళ్లికూతురు' అని అడిగారు రాణిగారు.

“అమ్మా, ఫలానా గుహలో వున్న ఫలానా అమ్మాయి. ఆమెకు అమ్మా నాన్నా లేరు. పిల్ల గుణవంతురాలు. చేసుకుంటున్నాను" అన్నాడు యువరాజు.

రాణిగారి వంట్టో రక్తం చల్లబడింది.

తోడబుట్టిన అన్న తోడబుట్టిన చెల్లెల్ని చేసుకుంటే యింకేమైనా ఉందా? ఈ విషయాన్ని కొడుకుతో చెప్పినా, భర్తతో చెప్పినా ఆమె తలా ఆమె కూతురి తలా నరికిపారేస్తారని భయపడి గబగబా పరిగెత్తింది కూతురి దగ్గరకు.

పరొగెత్తి, సంగతి చెప్పి, ఏడ్చి, గుండెలు బాదుకుని 'అమ్మా, నువ్వేం చేస్తావో నాకు తెలియదు. నీ అన్నతో ఈ పెళ్లి జరగడానికి వీల్లేదు! అంది.

ఆమె ఆ మాటలు అంటున్న టైముకి ఆ పిల్ల యిత్తడి చెంబులో నీళ్లు తీసుకుని, సవక (సరుగుడు) చెట్టు కింద కూర్చుని, నమాజు కోసం వజూ (కాళ్ళూ చేతులూ కడుక్కోవడం) చేసుకుంటోందంట.

ఎప్పుడైతే తల్లి ఈ మాట చెప్పిందో అప్పుడే ఆ చెంబులోని నీళ్లు కింద పారేసి గబగబా సవక చెట్టు ఎక్కి కూర్చుంది. యింక అక్కడి నుంచి కిందకు దిగలేదు,

పెళ్లివారందరూ అక్కడికి వచ్చారు, చెప్పారు. బుజ్జగించారు. కారణం అడిగారు. బతిమిలాడారు.

పావల్‌రాణి మాత్రం కిందకు దిగిరావడం లేదు. అమె (ప్రేమలో పిచ్చివాడైపోయిన అన్న యింక చూసి చూసీ 'ఉండండి. నేను చెట్టెక్కి లాక్కొస్తాను' అని చెట్టెక్కాడు.

వాడు పైకి రాను, సావల్‌రాణి యింకాస్త పైకి ఎక్కను.

వాడు పైకి రామ. సావల్‌రాణి ఇంకాస్త పైకి ఎక్కను. అలా ఎక్కుతూ ఎక్కుతూ వుండేసరికి - కింద ఈ పిల్ల పారేసింది కదా యిత్తడి చెంబులోని నీళ్లు - అవి సముద్రమయ్యాయి.

కొసాకు వెళ్లిన పావల్‌రాణి ఆ సముద్రంలో దూకి అలగా మారింది. అది మొదటి అల. చెల్లెలి అల.

వెనకే వచ్చిన అన్న కూడా దూకి అలగా మారాడు. అది రెండవ అల. అన్న అల.

అనాటి నుంచి ఈనాటి వరకూ సముద్రంలో చెల్లెలి అలను అందుకోవడానికి అన్న అల దబదబమని పరుగు తీస్తూనే వుంది. అయినాగానీ చెల్లెలి ఆల అన్నకు అందడం లేదు, _

ఏనాడైతే ఆ అల ఈ అలకు అందుతుందో ఆ రోజున ప్రళయం వచ్చి లోకం అంతరిస్తుందని పెద్దలు చెబుతారు.

లి 90 పుస్పుజాన్‌ కతలు

| " ల ఇ “వరన క రా మేన ట్రా నుగ స్తు. న్‌ న ఒక దేశంలో తాళ్లు పేని జీవించేవాడొకడున్నాడు. వాడి పేరు హసన . తాళ్లు పేని జ్య వాణ్ణి హబ్బాల్‌ అని అంటారు కాబట్టి అందరూ వాళ్లే 'హసన్‌ హబ్బాల్‌ అని పిలుస్తుండేవారు. ౯

వాడు రోజూ ఉదయాన్నే రూపాయి తీసుకొని బజారుకు వెళ్లి నార కొనుక్కుంట్ప్క్స డ్రానితో పశువులకు ముక్కు తాళ్లు, పలుపుతాళ్లు "పేనుతాడు. పేని వాటిని రెండు రూపాయలకు అమ్ముతొడు. లౌభం ఒక్క రూపార్బ్బ్బా బ్బింట్రి ఖర్చులకు వాడుకుంటాడు. పెట్టుబడీ ఒక్క రూపాయిని మరుసటి రోజు కోసం దాచుకుంటాడు.

యిట్లా వాడు ముప్పయి ఏళ్లుగా బతుకుతున్నాడు. ఈ ముప్పయి ఏళ్లలో వాశ్తి స్క్మబ్వడి పెరగలేదు. ఆదాయమూ పెరగలేదు. ఊళ్ళో అందరికీ ఈ సంగతి తెలుసు. జై

ఏనాటి నుంచో యితడి వ్యవహారం గమనిస్తున్న యిద్దరు ధనవంతులకి ఈ విష్యం మీద ఒకసారి చర్చ జరిగింది.

“చూశావా మిత్రమా హసన్‌ హబ్బాల్‌ జీవితం, ముప్ఫయి ఏళ్లుగా వాడు ఒక్కలాగే బత్రుకుతున్నాడంటే ఏమనుకోవాలి. తక్తీర్‌ (అదృష్టం) వాడి తలుపు తట్టలేదనే గదా' అన్నాడు మొదటి ధనవంతుడు.

కాదు మిత్రమా. తక్చీర్‌ (కార్యసాధన) ఉంటే ఎవరికీ అదృష్టంతో పనిలేదు. హస్తన్స్‌ హబ్బాల్‌ మంచి వృత్తి నైపుణ్యం ఉన్నవాడు. కానీ వాడికి కార్యసాధన లేదు. “వ్యాపారాన్ని పెంచుకోవాలి. బాగా డబ్బు గడించాలి. పైకి రావాల్ర' అని అతను అనుకోవడం లేదు. అందుకని అలా ఉన్నాడు' అన్నాడు రెండవ ధనవంతుడు.

“నువ్వు చెప్పేది కరెక్టు కాదు మిత్రమా. బాగా సంపాదించాలి, పైకి రావాలి అని అన్సుక్రోని మనిషి ఉండడు. అందరూ అలా అనుకుంటారు. కార్యసాధనతో ప్రయత్నాలు చేస్తారు కూడా. అయితే అందరూ ఆ పనిలో సఫలం కాల్రేర్తు, హసన్‌ హబ్బాల్‌ లాంటి వాళ్లకి టైము కలిసి రావాలి. అదృష్టం తోడు నిలవాలి, అప్పుడే వాళ్లు పైకి వచ్చేది" అన్నాడు మొదటివాడు,

'చూడ్డామూ పందెం” అన్నాడు రెండవవాడు.

'సరే కానీ' అన్నాడు మొదటివాడు.

మరుసటి రోజు వాళ్లిద్దరూ హసన్‌ హబ్బాల్‌ దగ్గరకు వెళ్ళారు.

మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు ర

కార్యసాధనను నమ్ముకున్న ధనవంతుడు ముందుకు వచ్చి ఓయ్‌ హసన్‌ హబ్బాల్‌. ఎంతకాలం యిలా గారైతోక బతుకు బతుకుతావు. నేను నీకు కొంత డబ్బు యిస్తాను. దానితో నీ వ్యాపారాన్ని పెంచుకో. యింకొంత మంది మనుషుల్ని పెట్టుకొని పని చేయించు. బాగుపడు. మళ్లీ మేము రెండు నెలల తర్వాత వస్తాం' అని చెప్పి హసన్‌ హబ్బాల్‌కు తగినంత డబ్బు యిచ్చి స్నేహితుడితో పాటు వెళ్లిపోయాడు.

ఇది కలా నిజమా అర్ధంకాని హసన్‌ హబ్బాల్‌ ఎంతో సంతోషంగా ఆ డబ్బు అందుకున్నాడు.

డబ్బు చేతిలో పడ్డాక అతడికి మాంసం గుర్తుకొచ్చింది.

'పాడుబతుకు ముప్పయి ఏళ్లుగా బతుకుతున్నాను. ఒక్కనాడు కూడా కడుపు నిండుగా మాంసం తినలేదు. ఇవాళ యింటికి మాంసం తీసుకెళదాం' అనుకొని కేజీ మాంసం కొనుక్కొని, నెత్తి మీద పెట్టుకొని, ఆ మాంసం కింద ధనవంతుడు యిచ్చిన డబ్బును కూడా పెట్టుకొని యింటికి బయలుదేరాడు. .

దారిలో ఒక గద్ద ఆ మాంసాన్ని చూసి సప్‌ మంటూ వచ్చి తన్నుకుపోయింది. మాంసంతో పాటు డబ్బులు కూడా పోయాయి.

లబోదిబోమన్నాడు హసన్‌ హబ్బాల్‌. _

రెండు నెలలు గడిచాయి. ॥

ధనవంతులిద్దరూ హసన్‌ హబ్బాల్‌ దగ్గరకి వచ్చారు.

రెండు నెలల కిందట ఎలా ఉన్నాడో యిప్పుడూ అలాగే ఉన్నాడు హసన్‌ హబ్బాల్‌. రూపాయి పెట్టుబడి. రూపాయి ఆదాయం.

"చూశావా మిత్రమా, నేను చెబితే నువ్వు నమ్మలేదు. వీడికి అదృష్టం కలిసి రాదంతే' అన్నాడు అదృష్టాన్ని నమ్మిన ధనవంతుడు,

కాదు. యితడు తెలియనితనంతో డబ్బు పోగొట్టుకున్నాడు. యితనికి యింకో అవకాశం యిస్తాను. కార్యసాధనతో కచ్చితంగా పైకివస్తాడు' అని మళ్లీ యింకొంచెం పైకం యిచ్చి 'రెండు నెలల తర్వాత మళ్లీ వస్తాం. ఈసారైనా జాగ్రత్తగా నీ వ్యాపారాన్ని పెంచుకో' అన్నాడు రెండో ధనవంతుడు, -

హసన్‌ హబ్బాల్‌ చాలా జాగ్రత్తగా అందుకున్నాడు డబ్బుని,

ఈ సంగతి భార్యకు కూడా చెప్పకూడదు అనుకొని జాగ్రత్తగా తీసుకెళ్లి యింట్లోని తవుడుకుండలో దాచిపెట్టాడు.

ఆ రోజుల్లో గుర్రాలు ఉన్న వాళ్లు వీధుల్లో తిరుగుతూ తవుడు కొనుక్కుని వెళ్లేవాళ్లంట.

ఆలాంటి వాళ్ళొచ్చి 'తవుడు కొంటాం. తవుడు కొంటాం" అని తిరుగుతూ ఉంటే హసన్‌ హబ్బాల్‌ భార్య వెళ్లి తవుడు కుండని వాళ్లకు

అమ్మేసింది. తవుడుతో పాటు అందులోని డబ్బులూ పోయాయి.

మళ్లీ లబోదిబోమన్నాడు హసన్‌ హబ్బాల్‌.

రెండు నెలలు గడిచాయి.

మళ్లీ ధనవంతులిద్దరూ హసన్‌ హబ్బాల్‌ దగ్గరకు వచ్చారు. ముప్పయి ఏళ్లుగా ఎలా ఉన్నాడో యిప్పుడూ అలాగే ఉన్నాడతడు.

కార్యసాధనను నమ్మి రెండుసార్లు పెట్టబడి యిచ్చిన ధనవంతుడు నిరాశపడ్డాడు.

'నిరాశపడకు మిత్రమా. నువ్వు రెండుసార్టు కార్యసాధనను నమ్ముకొని పెట్టుబడి పెట్టావు. ఈసారి నేను అదృష్టాన్ని నమ్ముకొని పెట్టుబడి పెడ్తాను. చూద్దాం ఏమవుతుందో' అని కేవలం రెండంటే రెండే అణాలు హసన్‌ హబ్బాల్‌కు యిచ్చి 'హసన్‌ హబ్బాల్‌. దీనితో నార కొనుక్కొని నీ వ్యాపారాన్ని పెంచుకో అని వెళ్లిపోయాడు అదృష్టాన్ని నమ్ముకున్న ధనవంతుడు.

రెండు అణాలకు ఏమొస్తుంది? ఏమీ రాదు.

హసన్‌ హబ్బాల్‌ వాటిని తీసుకెళ్లి యింట్లోని గూట్లో పారేశాడు.

హసన్‌ హబ్బాల్‌ ఉంటున్నది ఒక బెస్తవాళ్ల యిలాఖా, ఆ బెస్తవాళ్లలో ఒకడు కటిక దరిద్రుడు ఉన్నాడు. వాడు ఆ రోజు చేపల వేటకు వెళుతూ ఉంటే వల చిరిగిపోయి కనిపించింది. కుట్టుకుందామంటే సూది లేదు.

భార్యని పిలిచి “పెళ్లామా పెళ్ళామా. ఎవరినైనా వెళ్లి రెండు అణాలు అప్పు అడిగి రా. సూది కొనుక్కుని వల కుట్టుకుందాం. వాళ్లు అప్పు యిచ్చినందుకు మారుగా మనం వలలో మొదటగా పడిన చేపని వాళ్లకు యిచ్చేద్దాం' అన్నాడు.

బెస్తవాడి భార్య ఎందరెందరి దగ్గరకో వెళ్లి రెండు అణాలు అప్పు అడిగింది. ఎవ్వరూ యివ్వలేదు.

చివరకు హసన్‌ హబ్బాల్‌ దగ్గరకు వచ్చింది.

“అదిగో ఆ గూట్లో రెండు అణాలు పడివున్నాయి. అవి నాకు అక్కరలేదు. తీసుకెళ్లు అని యిచ్చి పంపేశాడు హసన్‌ హబ్బాల్‌.

మరుసటి రోజు బెస్తవాడు వచ్చి ఒక పెద్ద చేపను హసన్‌ హబ్బాల్‌కు యిచ్చాడు. 92 పుప్పుజాన్‌ కతలు

'నువ్వు యిచ్చిన రెండు అణాలతో సూది కొనుక్కుని వల కుట్టుకున్నాను మొదటగా ఈ చేప పడింది యిచ్చిపోదామని వచ్చాను” అన్నాడు

సరే అని తీసుకెళ్లి దానిని భార్యకు యిచ్చాడు హసన్‌ హబ్బాల్‌

కోసి చూస్తే ఏముంది? లోపల మిలమిలమని మెరిసిపోతున్న రాయి ఆ రాయి వెలుగుకి హసన్‌ హబ్బాల్‌ గుడిసె మొత్తం కాంతితో వెలిగిపోయింది

'మనం యింట్లో దీపానికి గతిలేని దరిద్రులం అందుకని దేవుడు ఈ వెలుగురాయి యిచ్చినట్టున్నాడు' అనుకొని రాత్రిపూట దీపానికి మారుగా ఆ రాయిని గంపకింద ఉంచడం మొదలు పెట్టింది హసన్‌ హబ్బాల్‌ భార్య

కొన్నాళ్లకు ధనవంతుల యిలాఖాలోని ఒక ధనవంతుడు రాత్రి పూట మేడ మీద నిలబడి హబ్బాల్‌ గుడిసెలో నుంచి వస్తున్న కాంతిని గమనించాడు

'యిదేమిటి? ఈ కాంతి చాలా వింతగా ఉంది" అనుకొని హబ్బాల్‌ యింటికి వచ్చి చూశాడు

చూస్తే యింట్లో అంతులేని విలువైన వజ్రం

వెంటనే హసన్‌ హబ్బాల్‌ కుటుంబాన్ని కూర్చోబెట్టి 'అమ్మా దీనికి విలువ కట్టేవాళ్లు ఎవరూ లేరు మీరు ఎంత అడిగితే అంత యిస్తాను నాకు యిచ్చెయ్యండి' అని బతిమిలాడాడు

హసన్‌ హబ్బాల్‌ అప్పుడు తాను కోరినంత డబ్బు, బంగారం, వెండి అడిగాడు అన్నీ యిచ్చాడు ధనవంతుడు

అలా రెండు అణాల పెట్టుబడితో అదృష్టం కలిసొచ్చి హసన్‌ హబ్బాల్‌ ధనవంతుడయ్యాడు ఆ తర్వాత వ్యాపారాన్ని పెంచుకొని ఎందరికో ఉద్యోగాలు యిచ్చాడు

ఎ మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు 93

జీ 5 | నానపనో ల కనను | వై ం మొన... వానా గ్ర/? ్రొ | హు ళో లే ము నెత్తిమీద గటిగా మూడు మొట్లు ల్సి మీ ళో ఖీ స్స కంఆంణ. ఆ్లోత్తోల్తో సస సే సాసాస అలీ! క? ర్తి ఓకూల్టో ఒకడు ఒంటెల్ని అద్దెకు యిచ్చి బతుకుతూ కాస్త డబ్బు దస్కంతో బాగానే వుండేవాడు ఒకసారి తుపాను వచ్చింది ఆస్తులు పోయాయి ఒంటెలన్నీ చనిపోయాయి ఒకటి మిగిలింది యింక అక్కడ వుండటానికి ముఖం చెల్లక ఆ ఒక్క ఒంటెతో యింకో (ప్రాంతానికి పోయి బతుకుదామని బయలుదేరాడు దారిలో ఒక సాహెబ్‌ (దైవ ఆరాధకుడు) కనిపించి 'ఆగు నాయనా ఆగు' అని ఆపాడు ఒంటెలవాణ్ణి 'నీ ముఖాన ధనము, సంపదా అంతా రాసిపెట్టుంటే ఎక్కడికి వెళుతున్నావు?” అని అడిగాడు “సాహెబ్‌ నేను బతికి చెడ్డ వాణ్ణి యింకా నా ముఖాన ధనము, సంపదా ఎక్కడివి” అన్నాడు ఒంటెలవాడు కాదు నీకు తెలియదు నాతో రా' అని చెప్పి, ఆ సాహెబ్‌ ఆ ఒంటెలవాణ్ణి ఒక కొండ మీది గుహకు తీసుకెళ్చాడు “చూడు యిక్కడ పెద్ద నిధి వుంది నీకు దారి చూపిస్తాను వెళ్లి తీసుకురా చెరి సగం పంచుకుందాం' అన్నాడు సాహెబ్‌ సరేనని గుహలోకి వెళ్ళాడు ఒంటెలవాడు చూస్తే ఏముంది వజ్రాలు, వైఢూర్యాలు, మణులు, మాణిక్యాలు, కళ్లు చాలనంత బంగారం మూట కట్టుకోగలిగినంత మూటగట్టుకొని, ఒంటె మీద వేసుకొని బయటికి వచ్చాడు ఒంటెలవాడు ఇద్దరూ కలిసి ఇక కొండ దిగుతున్నారు సగం దూరం వచ్చాక ఒంటెల వాడి మనసు మారింది 'సాహెబ్‌ ఈ నిధిలో సగం మీకెందుకు? మీకు యిల్లా వాకిలా పెళ్ళాం బిడ్డలా? పావు చాలదా?” అని అడిగాడు “అలాగేలే' అన్నాడు సాహెబ్‌ యింకాస్త దూరం వచ్చాక మళ్లా మనసు మారింది ఒంటెలవాడికి 'సొహెబ్‌ మీరు అల్హా వలీ అంటూ తిరిగే దేవుని మనుషులు మీకు డబ్బు దస్కం మీద ఏమి మమకారం వుంటుంది పావు ఎందుకు? మూడు దోసిళ్లు చాలవా?' అన్నాడు క! ఫుప్పుజాన్‌ కతలు

'నువ్వు అంతగా చెబితే అలాగేలే' అన్నాడు సాహెబ్‌.

కొండ పూర్తిగా కిందకు దిగాక యింకా మనసు మారిపోయింది ఒంటెలవాడికి

'సాహెబ్‌ మీకు మూడు దోసిళ్లు కూడా ఎందుకు? మీరు ఈ లోకంలో ఖాళీ చేతుల్లో వచ్చారు. ఖాళీ చేతుల్లో పోతే సరిపోదా?' అన్నాడు

సాహెబ్‌కి ఆ ఒంటెలవాడి మీద జాలి కలిగింది

'నాయనా నీకు డబ్బాశ చాలా ఉన్నట్టుంది అలాగైతే నీకు ఈ చిన్నాచితకా నిధులు చాలవు. యింకో ఉపాయం చెప్తాను. ముందు ఈ నిధిని ఎక్కడి నుంచి తెచ్చావో అక్కడ పెట్టిరా' అని చెప్పాడు.

ఒంటెలవాడు హుషారుగా వెళ్లి నిధిని వాపసు పోసి వచ్చాడు.

అప్పుడు సాహెబ్‌ వింత 'ద్రవమున్న ఒక చిన్న సీసాను సృష్టించి *ఈ ద్రవాన్ని కుడి కంట్లో పూసుకో, నీకు నేలలో ఎక్కడెక్కడ నిధులున్నాయో కనబడతాయి వాటిని తవ్వి తీసుకుని హాయిగా బతుకు అయితే ఒక్క విషయం. దీనిని పారపాటున కూడా ఎడమ కంట్లో పూసుకోబాక రెండు కళ్ళ్లూ పోతాయి' అని చెప్పి, వెళ్లిపోయాడు

ఒంటెలవాడు ద్రవాన్ని తీసి కుడి కంట్లో పూసుకున్నాడు. వెంటనే వాడికి భూమిలో ఎక్కడెక్కడ నిధులున్నాయో, ఎక్కడెక్కడ లంకె బిందెలున్నాయో కళ్లకు అవుపించడం మొదలయ్యింది.

“అరె ఒక్క కంట్లో పూసుకుంటేనే యిన్ని నిధులు కనిపిస్తున్నాయే రెండో కంట్లో కూడా పూసుకుంటే యింకెన్ని నిధులు కనిపిస్తాయో కదా' అని చెప్పి రెండో కంట్లో కూడా పూసుకున్నాడు అంతే, దెబ్బకు రెండు కళ్ళూ పోయాయి.

ఉన్న ఒక్క ఒంటె పోయి, కొండలో నుంచి తెచ్చిన నిధీ పోయి, భూమిలో దాగిన నిధులన్నీ పోయి, ఆఖరికి రెండు కళ్ళ్లూ పోయి బిచ్చగాడయ్యాడు ఒంటెలవాడు

అప్పట్నించి వాడు సముద్రం వొడ్డున అడుక్కుంటూ తిరగేవాడు

అయితే అట్లా అడుక్కుని తినడంలో వాడిదొక పద్దతి వుండేది. ఎవడైనా ఏదైనా దానం చేస్తే తీసుకునేవాడు కాదు. తన చేతిలోని కరో యిచ్చి “ఈ కర్రతో నా నెత్తి మీద గట్టిగా మూడు మొట్టండి అప్పుడు మీ దానం తీసుకుంటాను అని అనేవాడు మూడు మొట్టేదా వదిలేవాడు కాదు

జీవితంలో మళ్లీ ఆశబోతుతనానికి వెళ్లకుండా యిలా మూడు మొట్టించుకుంటూ అదే శిక్షగా బతికాడు ఆ ఒంటెలవాడు.

ని మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు 95

పరేస్తాన్‌ క్ర పరా ప్రా అక స్యల్లా/ అంధ గంధర్వరాజు

టక సుల్తాన్‌కు ఒక కుమార్తె పుట్టింది. అ కుమార్తెకి మాటలు వచ్చాక సుల్తాన్‌తో 'అబ్బాజాన్‌: మీరు ఎప్పుడు బయటకు వెళ్హినా మూడు మజిలీలే చేయండి, నాలుగోది చేయకండి' అని చెప్పింది. ఆ మాటలు విని రాజు ఆశ్చర్యపోయాడు. ఎందుకైనా మంచిదని అలాగే అగ.

అప్పటి నుంచి ఎక్కడకు ప్రయాణం చేసినా ఆ సుల్తాన్‌ మూడు మజిలీలే చేసి, అంటే మూడు తావుల్లో మాత్రమే విడిది చేసి వెనక్కి వచ్చేసేవాడు.

ఒకసారి యిలాగే కూతుర్నీ భార్యనూ తీసుకొని మందీమార్చలంతో షికారుకు వెళ్లి మూడుచోట్ట మూడు మజిలీలు చేరాడు సుల్తాన. అప్పుడాయనకు కూతురి మూటలు గుర్తొచ్చాయి. ఎప్పుడు చూసినా నా కూతురు మూడు మజిలీలే చేయమని చెబుతోంది నాలుగోది చేస్తే ఏమవుతుందిలే అనుకొని నాలుగో చోటుక్ష వెళ్లి అక్కడ కూడా విడిది చేశాడు సుల్తాన్‌.

ఈయన ఈ పని చేస్తున్నప్పుడు రాకుమార్తె మంచి నిద్రలో వుంది.

ఆమెకు మెలకువ వచ్చాక గుడారం నుంచి బయటకు వచ్చి చూసింది. చూస్తే దూరంగా చల్లటి సెలయేరు, పచ్చటి గరిక, అందమైన పిట్టలూ కనిపించాయి. వాటి మీద యిష్టం కలిగి అక్కడకు వెళ్లి కాసేపు గరికతో ఆడుకుందామె. అట్లా ఆడుకుంటూ వుండగా భూమిలో చిన్న రం(ధ్రం కనిపించింది. ఈ రంధ్రం ఏమిటి అని ఆందులో వేలు పెట్టింది. అంతే.

ఎప్పుడైతే రాకుమార్తె వేలు భూమి లోపలికి వెళ్లిందో ఆ క్షణానే సెలయేరూ, గరికా, పిట్టలూ అన్నీ మాయమైపోయాయి. తళతళమనే ఎండ పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి ఆకాశాన నిలబడింది. పైనున్న ఎండకు, వేలు ఊడి రానందుకు రాకుమార్తె అల్హాడిపోతా వుంది. ఈ సంగతి తెలిసి సుల్తాను, సుల్తాను గారి భార్య, భటులూ గిటులూ అందరూ పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చారు. ఎవరు ఎన్ని విధాలుగా (ప్రయత్నించినా రంధ్రంలో చిక్కుకున్న రాకుమార్తె వేలు మాత్రం బయటకు రావడం లేదు

అందరూ ఏడుస్తూ వుంటే అప్పుడు ఆకాశాన ఒక పలుకు వినబడింది

'ఓ రాజా... నీ కుమార్తె వేలును ఫలానా పరేస్తాన్‌ (గంధర్వలోకం)కు చెందిన ఫలానా పరా (గంధర్వుడు) పట్టుకుని వున్నాడు. నీ కూతుర్ని వాడికిచ్చి పెళ్లి చేస్తానని నువ్వు మాట యిస్తేనే వేలు బయటకు వస్తుంది' అని, ఆ పలుకు మాయమైంది. ౦6 పుప్పుజూన్‌ కతలు

న న మ శ న్‌ న హా. ట్‌ న కళల | న పయ క స వడ ల ోోళ త క్‌ | ర సా న మం మ. య య న స. వనం గ్‌... భా" నన న... వం! 0 చ యజ య మ న "స్మ శ సనా చ గ శ న సాం % కా మ త్‌ే న్‌ా మయ హా గ ం య లా హస సగ న “ ౯ ల ర త. క: స్‌! గ హ్‌ షా వాలా పా న పా ల షా. గాకా కు క్ష ఇ వయస. న! య క నన ౧ ము , , శ షి ప త్యమగ షై ణా న శ స స్ట. యు ష్‌ మ్మ న మా. ప న్య వ్‌ న ఇ వైటు న || ల అభ టమాట | న క. గ ల ఇ | 1 న్‌ భ్‌ యమా | ర శ్‌ || హా | ల్‌ | గ్‌ గ్గ | / క్రీ సా నో ॥] య కో స. | (1 టల | ళన ఎ శా ంనలాంనాననాడానా ల్‌ ల్లా కా ల అగారా ల చాకజికకాందిి కదనం లకర నను నక కటు ంంంనలజకాాాననానకా్‌ సుల్తాన్‌కు చెమటలు పోశాయి పెల్లి సంగతి తర్వాత ముందు కూతురు ప్రాణాలు ముఖ్యం అని తలచి, అలాగే పెళ్లి చేస్తాను అని మాట యిచ్చాడు. వెంటనే వేలు విడిపడింది గబగబా అక్కడ బిచానా ఎత్తేసి రాజ్యానికి వచ్చి చూస్తే ఏముంది ఒక యింత పొడుగు గడ్డం వున్న ముసలాయన, ఒక యింత పొడుగు కత్తిని చేతబట్టుకొని బయట కూర్చుని వున్నాడు. సుల్తాన్‌నీ, ఆయన కూతురినీ చూసిన వెంటనే లేచి నిలబడి “రాజా, నా కుమారుడికి నీ కుమార్తిను యిచ్చి పెళ్లి చేస్తానని మాట యిచ్చావు గదా. యిదిగో ఈ కత్తితో నిఖా జరిపించి నాకు నీ కూతుర్ని అప్పగించు. నేను తీసుకెళ్లి నా కుమారుడికి అప్పగిస్తాను' అన్నాడు. నీ ఒల్న ళ్‌ అలి శ్‌ ఒరిస, నమ్మ క సుల్తాను, సుల్తానుగారి భార్య ఏడుపు మొదలెట్టారు 'అయ్యా. నా కుమార్తె పసిది. తల్లిదండ్రుల చాటు బిడ్డ. అప్పుడే సెళ్లేమిటి? మా అచ్చటా ముచ్చటా తీరకుండానే మీతో ఎలా పంపేది? అని బతిమిలాడారు. “తప్పదు. వెంటనే ఈ కార్యం మీరు నెరవేర్చకపోతే మీ రాజ్యం సర్వనాశనం అవుతుంది" అన్నాడు ముసలాయన. యింక వేరీ మార్గం లేక మహమ్మద్‌ ఇడీర్‌బాబు 97

సరే అన్నారు సుల్తాను, రాణి. వెంటనే మాయామాయగా ఒక కాగితం (ప్రత్యక్షం అయింది. దాని మీద సాక్షి సంతకాలు జరిపించి నిఖా చేసేశారు ఆ తర్వాత ఒక పడవ ప్రత్యక్షమయింది. ఈ పడవలో మీ అమ్మాయిని కూర్చోబెట్టి సముద్రంలో వదలండి. మా పరేస్తాన్‌కు చేరుకుం టుంది అన్నాడు ముసలాయన. “తండ్రీ. మేము మా అమ్మాయికి ఎన్నో కట్లుకానుకలు, జవహరీలు యిద్దామనుకున్నాం. వాటిని ఏం చేయాలి?” అని అడిగారు సుల్తాను, రాణి. 'వాటిని సముద్రంలో వెయ్యండి, నూ దేశానికి చేరుకుంటాయి' అని వెళ్లిపోయాడు ముసలాయన. అన్న మాట (ప్రకారమే కట్టాలు, కానుకలు, జవహరీలు యింకా ఏమిటేమిటో అన్నీ సముద్రంలో వేశారు సుల్తాను, రాణి, యింక రాకుమార్తెను పంపాలి. ఆమెను ఒక్కదాన్నే వావలో కూర్చోబెట్టి పంపడానికి ధైర్యం చాలక ఆమె బాగోగులు చూడమని ఒక బాందీదాన్ని (బానిస స్త్రీను కూడా కూర్చోబెట్టి సముద్రంలో వదిలారు. నావలో వాళ్లిద్దరికీ నిద్ర పట్టేసింది. మెలకువ వచ్చి చూసేసరికి వాళ్టొక పెద్ద కోటలో వున్నారు. మనుషుల అలికిడి లేదు “బాందీదాన్నా ఏమి ఈ మాయ. మనం ఎక్కడున్నాం?" అని అడిగింది రాకుమార్తె. 'ఉండండమ్మా, నేను చూసేసొస్తాను' అని బయలుదేరింది బాందీ. బయటికి వచ్చాక ఆమెకు ఏడు గదులు కనిపించాయి. ఏడు గదులూ ఒక్కలాగే వున్నాయి. ఆమె ఒక్కో గదినీ ఒక్కోగదినీ చూసుకుంటా వస్తావుంది. చూసేకొద్దీ వజ్రాలూ, వైఢూర్యాలూ ఆమె కళ్లను మెరిపిస్తున్నాయి. ఒక గదిలో బంగారు సింహాసనం కనిపించింది యింకో గదిలో ముత్యాల రాశి పోసి వుంది. ఒక గదిలో దేవలోకపు పూలు వున్నాయి. మరో గదిలో మైమరిపించే అత్తరు గుబాళిస్తున్నాయి. ఒక్కోగదిని చూసేకొద్దీ బాందీదాని మనసులో రంగులు మారుతున్నాయి. అలా చూసుకుంటూ చూసుకుంటూ ఐదో గదికి వచ్చిందామె. ఆ గది ఖాళీగా వుంది, లోపల రెండు చిన్నచిన్న సీసాలు వున్నాయి. ఒకదానిలో ఎర్ర రంగు ద్రావణం వుంది ఒక దానిలో పచ్చరంగు ద్రావణం వుంది. వాటిని అలాగే వుంచి ఏడో గదికి వచ్చింది బాందీ. అక్కడ నిఖా జరిపించుకొచ్చిన ముసలాయన కూర్చుని వున్నాడు. ఆయన బాందీదాన్ని చూసి “యిక్కడ ఏం చేస్తున్నావ్‌? వెళ్లు వెళ్లి రాకుమార్తెను సింగారించు. రాత్రికి మా అబ్బాయి వస్తాడు" అని అరిచాడు. న్‌ స్‌ న్‌ బాందీ హడలిపోయింది. “మన్నించండి ప్రభు. మాకు మీ దేశం కొత్త అందుకని అన్నీ తిరిగి చూస్తున్నాను. ఒక్కమాట. యిక్కడున్న ఐదవ గదిలో రెండు సీసాలు కనిపించాయి. అవేమిటో మాకు తెలియదు. మా రాకుమార్తె వాటిని పొరపాటున వాడకుండా అవేమిటో 'సెలవివ్వండి” అంది బాందీ,. “అవి మహిమ సీసాలు. ఎర్రదాన్ని వాడితే స్పృహ పోతుంది. పచ్చదాన్ని వాడితే స్పృహ వస్తుంది' అన్నాడు ముసలాయన. ఆ ముక్క వినగానే దొరికింది దారి అనుకుంది బాంది. గబగబా రాక్షుమార్తె దగ్గరకు వెళ్లి 'అమ్మా ఇది ఏం దేశమో, ఏం లోకమో, పలకరించడానికి ఒక్క పిట్ట కూడా దొరకలేదు. పదండి. రాత్రవుతూ వుంది. నాలుగు మెతుకులు తిని నిద్రపోదాం' అని తొందర చేసింది. రాక్రుమార్తికు తెలియకుండా ఎర్రరంగు (ద్రావణం కలిపిన అన్నాన్ని ఆమెకు పెట్టి, తను మామూలు అన్నం తినింది. ఇంకేముంది? రాకుమార్తె స్పృహతప్పి పడిపోయింది. బాందీ ఏమో రాకుమార్తె అవతారం దాల్చింది. మంచి అర్హరాత్రి వేళ, రెక్కలు టపటపలాడే పల్లకీలో ఛమ్‌ ఛమ్‌ ఛమ్‌ అని శబ్దం చేస్తూ పై నుంచి కిందకి 'పరేస్తాన్‌ క పరా దిగాడు. అతడు యింత అందగాడంట, యింత ఆందగాడంట చూడ్డానికే కళ్ళు చాలనంత అందగాడంట. అతణ్ణి చూడగానే బాందీ మనసు యింకా మారిసోయింది. ఈ అందగాణ్ణి ఎలాగైనా సొంతం చేసుకోవాలి అనుకుంది. 08 వుప్పుజాన్‌ కతలు

పరేస్తాన్‌క పరా బాందీదాన్ని నఖశిఖం చూసి, ఆవిడదే పెద్ద అందం అని మురిసిపోయి 'నువ్వేనన్నమాట నా రాకుమారివి' అని తెల్లవార్డు గడిపి వెలుగొచ్చే సమయానికి వెళ్లిపోయాడు.

అతణ్ణి అలా వెళ్లనిచ్చి, రాకుమార్తె పషం తీసేసి మళ్లీ మామూలుగైపోయింది బాందీ. పచ్చరంగు (ద్రావణం చల్లి రాకుమార్తెను లేపి

లౌ అట కూర్చోబెట్టింది.

రోజులు యిలాగే గడుస్తున్నాయి పగటిపూట రాకుమార్తె రాకుమార్తెగా వుంటోంది. రాత్రయితే బాందీలా పడి నిద్రపోతోంది. బాందీ పగటిపూట బాందీలాగే వుంటోంది. రాత్రయితే రాకుమార్తెలాగా అవతారం ఎత్తుతోంది.

ఒకరోజు ఉన్నట్టుండి పట్టపగలు 'పరేస్తాన్‌ క పరాకు చెందిన ఏడుగురు అక్కచెల్లెళ్లు ఊడిపడ్డారు. తమ్ముడి భార్యను చూసి పోదామని వాళ్లందరూ తీపితో, మిరాయితో బిలబిలమని దిగిపోయేసరికి బాందీ కంగారుపడి పక్కకు తప్పుకుంది.

ఏడుగురు అక్కచెల్లెళ్లూ తమ తమ్ముడి భార్యను కళ్ళారా చూసుకుని, మొటికలు విరిచి, 'నీ అందం ముందు మూ గంధర్వకన్యల అందం ఎంతమ్మా' అని మురిసిపోయి, “యిదిగో ఈ తీపి తిను' అని రాకుమార్తెకు తినిపించబోయారు.

“నాకు వద్దు" అంది రాకుమార్తె మొహమాటంగా.

“ఏమమ్మా. మా తమ్ముడు తెచ్చినవైతే తింటావా. మేము తెచ్చినవి తినవా?" అన్నారు వాళ్లు పరాచికంగా.

రాకుమార్తి ఆశ్చర్యపోయింది. 'మీ తమ్ముడుగారు రావడం ఏంటి? నాకు పెట్టడం ఏంటి?" అంది విస్తుపోతూ.

ఏడుగురు అక్కచెల్లైళ్లకు అనుమానం వచ్చేసింది. యిక్కడేదో మతలబు వుంది అనుకొని అంజనం వేసి చూస్తే బాందీ కనిపించింది.

'అయ్యో బంగారుతల్లి... నీతోపాటు వున్న నీ బాందీ నీ మీద నీచానికి ఒడిగట్టి వీ స్టానాన కూర్చుని మా తమ్ముడితో కులుకుతోంది. ఈ విషయంలో మేము నీకేమీ సాయం చేయలేము, అసలు మాకు నిన్ను చూడటానికే యిజాజత్‌ (అనుమతి) లేదు. దొంగతనంగా వచ్చాము. ఈ విషయంలో జోక్యం చేసుకుంటే మా తలకాయలు లేచిపోతాయి. నిన్ను నువ్వే కాపాడుకొని నీ స్పానం పొందమ్మా' అని నాలుగు ఏడ్పులు ఏడ్చి వెళ్లిపోయారు. న

ఓహో యిదా సంగతి అనుకున్న రాకుమార్తె ఆరోజు రాత్రి అన్నం తిన్నట్టుగా నటించి, నిద్రపోయినట్టుగా పడుకుంది. అమె నిజంగానే పడుకుందనుకున్న బాందీ గబగబా సింగారించుకుని కూర్చుంది.

కాసేపటికి ఛమ్‌ ఛమ్‌ ఛమ్‌ అంటూ 'పరేస్తాన్‌ క పరా" వచ్చాడు. బాందీ దానితో నవ్వుకుంటూ కబుర్లకు దిగౌడు. అప్పుడు రాకుమార్తె

స! నెమ్మదిగా లేచి వెళ్లి చూసింది. ఆమె గుండెలు కాలిపోయాయి. పిచ్చి కోపం వచ్చింది.

'జహాపనా. బాందీదానికి చెవులు తెగ్లోసీ రోజులు దగ్గర పడ్డాయి' అని అరిచింది.

ఆ మాటలు 'పరా'కు వినిపించలేదు, బాందీకి వినిపించాయి. ఓయమ్మో దీనికి రహస్యం తెలిసిపోయింది ఆనుకొని గబాల్న మంచం మీదకు దొర్లి అడ్డంగా పడుకుంది.

'పరా' కంగారుపడ్డాడు. “ఏమైంది ఏమైంది" అని అడిగాడు.

“చూశారా నా బాందీదాని మాటలు. నాకు తోడు వుంటుంది గదా అని మా అమ్మా నాన్న పంపితే నేను మీ అంత అందగాడికి భార్య అయ్యాననే కుళ్లుతో “రాకుమార్తె ముండకు చెవులు తెగ్గోసే రోజులొచ్చాయి" అని అరుస్తోంది. యిక్కడ నేను ఒక్క క్షణం కూడా వుండలేను. పదండి వెళ్లిపోదాం' అంది.

'పరా'కు కోపం వచ్చింది. బాందీదానికి అంత అహంకారమా అని క్షణాల్లో కోటని గీటని మాయం చేసేసి, పల్లకీలో బాందీని

కూర్చోబెట్టుకుని ఆకాశమార్గాన బయలుదేరబోయాడు. యింక రాకుమార్తె ఏకాకి గదా. అందుకని ఆమె గబగబా పల్లకీ వెనుకే పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి అది "పైకి ఎగురుతుండగా దాని కాలు పట్టుకుంది.

పల్లకి ఎగిరి ఎగిరి చాలా దూరం ప్రయాణించింది. ప్రయాణించాక 'పరేస్తానొకు సమీపించింది. యింక అంతఃపురం వస్తుంది అనగా ఎత్తు తగ్గీసరికి దానికి వేలాడుతున్న రాకుమార్తె గంధం చెట్టుకు తగులుకుని కింద పడిపోయింది.

ఆమె పడినచోట ఒక ముసలామె యిల్లు వుంది. ఆ ముసలామె అంతఃపురంలో పూలు కట్టే ముసలామె.

మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు ఠం

రాకుమార్తెను చూసి 'ఎవరమ్మా నువ్వు? అని అడిగింది.

“అవ్వా. నేను ఎవరూ లేని యతీమ్‌ (అనాధుని. నీ దగ్గర నాలుగు నాళ్లు వుంచుకో” అంది రాకుమార్తె, సరే అని ఉంచుకుంది ముసలామె. సరే రోజులు అట్లట్ల గడుస్తున్నాయి. ముసలామె ఏమో అంతఃపురానికి వెళ్లి బాందీదానికి పూలు యిచ్చి వస్తా వుంది.

ఒకరోజు రాకుమార్తె 'అవా అవా. ఈరోజు నేను పూలు కడతాను. తీసుకెళ్లి మీ మహరాణికి యివ్వు" అంది.

సరే అని రాకుమార్తె ఆల్లిన పూలని తీసుకెళ్లి బాందీదానికి యిచ్చింది ముసలామె. బాందీకి ఆ పూలు ఎంతో నచ్చాయి.

“ఇవి ఎవరు కట్టారు?” అని అడిగింది.

“దూరదేళం నుంచి నా మనవరాలు వచ్చిందమ్మా. అది కట్టింది" అంది ముసలామె.

“రేపు నీ మనవరాలిని మహలుకు పంపు. నేను జడ కుట్టించుకోవాలి' అంది బాందీ.

వచ్చి ఈ సంగతి చెప్పింది ముసలామె. ఆ అదనుకోసమే ఎదురుచూస్తున్న రాకుమార్తె 'పరేస్తాన్‌ క పరా' పేరున ఒక ఉత్తరం రాసింది ఏమని?

'ఓరి అధముడా! నువ్వు 'పరెస్తాన్‌ క పరా'వి ఎలా అవుతావు? రాకుమార్తె ఎవరో, బానిస (స్త్రీ ఎవరో కూడా పోల్చుకోలేని నువ్వు ఒక రాజువేనా? నీకు ఇంగితజ్ఞానం అనేది వుందా? ఏ బానిస స్రీ అయినా రాకుమార్తె ముండకు చెవులు తెగ్గోసే రోజులు వచ్చాయి' అని చెప్పే సాహసం చేస్తుందా? నేను రాకుమార్తెను. నీ దగ్గర వున్నది నా బాందీ. నన్ను మోసం చేసి నీకు భార్యగా వేషం కట్టింది. అది చూసి కోపంతో నేను 'బాందీదానికి చెవులు తెగ్గోసే రోజులు దగ్గర పడ్డాయి" అని అరిస్తే ఆ ముక్క వినిపించుకోకుండా బాందీదాని మాటలు నమ్మి నన్ను నానా బాధలు పెట్టావు. మగాళ్లలో యింత తెలివితక్కువ వాళ్లు వుంటే వాళ్లను మగాళ్లు అని పిలవాల్సిన పనిలేదు. నువ్వు మగాడివి కావు" అని రాసింది.

మరుసటి రోజు పాత గుడ్డలు వొంటికి చుట్టుకుని, ముఖానికి మసి పూసుకుని, కాస్త కుంటి నడక నడుచుకుంటూ మారుచేషంతో మహలుకు పోయింది. అక్కడ బాందీకి జడకుట్టి అందులో ఉత్తరం దాచి ఏమీ ఎరగనట్టుగా ఇంటికి వచ్చేసింది.

ఆ రాత్రి అత్తరుగిత్తరు పూసుకుని ఎప్పటిలాగే బాందీ దగ్గరకు వచ్చాడు పరా. వచ్చి, దగ్గరకు తీసుకుని జడలో వున్న ఉత్తరాన్ని చూశాడు. చప్పుడుకాకుండా దానిని చదువుకున్నాడు.

చదువుకున్న వెంటనే బాందీతో “యిప్పుడే వస్తానుండు" అనేసి నేరుగా ముసలామె యింటికి వచ్చాడు.

అతడు వచ్చేటప్పటికి, అతడు వస్తాడని ముందే ఊహించిన రాకుమార్తె స్నానం గీనం చేసి, చీరాగీరా కట్టుకుని పూలూగీలూ పెట్టుకొని నిలుచుని వుంది.

ప ప్రతిది పరాకు. ఇంత అందగత్తె భార్యను వుంచుకొని, ఇన్నాళ్ళు బుద్దితక్కువై వికారపు బానిస (స్రీతో

'రాణీ తప్పయిపోయింది. క్షమించు" అని కాళ్చానేళ్లా పడ్డాడు.

రాకుమార్తె క్షమించలేదు. ఎన్ని మాటలు అనాలో అన్ని మాటలు అని వెనక్కి పంపించేసింది.

దీనికంతటికీ కారణమైన బందీదాని మీద 'పరా'కు చెప్పలేనంత కోపం వచ్చింది. పిడికత్తి చేతబట్టి నేరుగా మహలుకు వెళ్లి, తియ్యటి మాటలు వల్లిస్తూ బాందీదాని రెండు చెవులూ కోసేశాడు, ఆ తర్వాత ఆమెను సున్నపు బట్టిలో పాతరేశాడు.

ఇది తెలిసిన రాకుమార్తె హాయిగా ఆమె అమ్మానాన్న దగ్గరకు చేరుకుంది. ఆ తర్వాత 'పరా' వచ్చి ఆమెను కాపురానికి తీసుకెళ్చాడో లేదో ఎవరూ చెప్పలేకపోతున్నారు. కొందరు తీసుకెళ్ళాడని అంటారు. కొందరు తీసుకెళ్ల లేదని అంటారు.

ల 100 ఇప్పుజొన్‌ కతలు

తెలివి కతల్తు ఒకడు చాలా బీ తెలివిగలవాడినని అనుకునేవాడు. అంతటితో ఊరుకుంటే బాగుణ్టు, కాని నా భార్య కూడా నా అంత తెలివైనదిగా ఉండాలి లేకుంటే వద్దు అని ఎవరు పెళ్లి చేసుకుంటామని వచ్చినా ఒక షరతు పెట్టేవాడు. అదేమిటిరా అంటే వండటానికి బియ్యం, పప్పు, ఉప్పు అన్నీ యిచ్చేవాడుగానీ పొయి?లోకి కటె లకు బదులు చెరుకు ॥ చెరుకు గడలను మండించి వంట చేసిన వారినే పెళ్లి చేసుకుంటా అనేవాడు ల జ గడలు యిచ్చేవాడు ఈ పోటీకి ఎంత మంది వచ్చినా చెరుకుగడలను ఎలా మండించాలో తెలియక ఓడిపోయేవాళ్ళు. న! సరిగా అప్పుడే ఒకామె వచ్చింది. 'నువ్వు చెప్పినట్టుగా నేను వండుతాను, కానీ నేను చెప్పినట్టుగా నువ్వు తినాలి. సరేనా' అంది. 'సరే' అన్నాడు తెలివిమీరినవాడు. అప్పో ద్గరల్‌ నే ఆడుకుంటున్న బిన్మపిల్యలను పిలిచి ఒరే. ఈ చెరుకు గడలని కసాబిసా నమిలి యిక్కడ ఊయండిరా' అంది. పిల్లలు దొరికిందే సందని సపసప ల్ని బ్బ ఊశారు. దాన్ని ఆమె కాసేపు ఎండబెట్టి నిప్పు రాజేసింది. ఆ మంటలోనే వంట వం =చ్పట్టింది. అది చూసి నోరెళ్లబెట్టాడు తెలివిమీరినవాడు. 'నువ్వు చెప్పినట్టుగా నేను వండాను. యిప్పుడు నేను చెప్పినట్టుగా నువ్వు తినాలి. ఎలగరా అంటే నువ్వు తినేటప్పుడు నీ దవడ ఆడకూడదు ఆడిందా ఖబర్‌దారొ అందామె. దవడ కదిలించకుండా ఎవరు తినగలరు? ఏం తినాలన్నా తాగాలన్నా దవడ ఆడించాలి గదా. అమ్మా బీబీ క్షమించు అని కాళ్ల మీద పడాడు తిలివిమీరిన వాడు. ఠి జ అది ఒక కత. ఇంకో కతలో యింకొకడు కూడా యిలాగే 'నేను తెలివైన వాణ్ణి, తెలివైన వాణ్ణి అని తిరుగుతా ఉండేవాడు. వాడు పెళ్లి చేసుకోవాలనుకున్నాడు. పెళ్లి కూడా యించుమించుగా ఖాయమైపోయింది. అయితే యింతలో వాడు “పెళ్లికూతురు నా అంత తెలివైనదేనా?' అని మాట జారాడు. ఈ సంగతి పెళ్లికూతురికి తెలిసిపోయింది. ఆయన అంతమాట అన్నాక నా తెలివి కూడా చూపించక తప్పదు అనుకొని, వాణ్ణే పిలిచి 'ఒరే. అడవికి వెళ్లి కోస్తే రక్తం రాని మాంసం తీసుకురారా. అప్పుడే నిన్ను పెళ్లి చేసుకుంటా' అంది. కోస్తే రక్తం రాని మాంసం ఏంది? కుందేల్ని కోసినా, పొట్టేల్ని కోసినా, జింకని కోసినా, ఆఖరికి కోడిని కోసినా రక్తం వస్తుందే. రక్తం రాని మాంసం ఏందబ్బా అని వాడు తలకాయ బద్దలు కొట్టుకున్నాడు. ఆఖరుకు చేతులెత్తేసి అదేమిటో చెప్పు బీబీి' అని కాళ మీద పడాడు. యణ ళా య “ఆ మాత్రం తెలియదా. పుట్టగొడుగులు అని జవాబు చెప్పింది పెళ్లికూతురు. 'ుట్టగొడుగులది మాంసం రుచి. కానీ వాటిని కోస్తే రక్తం రాదుగా' అని వివరించింది. ప! “ఈ మాత్రం తెలియనివాడిని పెద్ద పుండింగిలాగా నన్ను చేసుకోవడానికి బయల్టేరావు. వెళ్లు వెళ్లు అని వాడిని చేసుకోకుండానే పంపించేసింది. లో మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు 101

(ఆ జ్ర!4[ తీ ముందు పనసకాయ యిలా లేదు రీతలసల్తో పా ఆక ఆఅ ఆశల ఆోలల్‌ ఆ ప సమస యి౦తకు మునుపు కాలంలో పనసకాయ యిలా వుండేదిగాదంట. వొళ్లు గరగరమని అనేది కాదంట. లోపల పీచు పీచు వుండేది గాదంట. యిట్లా వొలిస్తే అట్టా సులభంగా తొనలు బయటపడేవంట. అయితే కాలం ఎల్లకాలం ఒకేలాగా ఉండదు కావున ఒకసారి పనసచెట్టుకి ఒళ్లు కొవ్వెక్కింది. కొవ్వెక్కి పక్కనే ఉన్న అనాస చెట్టుతో 'ఒసే అనాసా? పండ్లల్లో రాజెవరే?” అని అడిగింది. “యింకెవరకా? మన మామిడిపండు గదా అంది అనాస. చ్చ. నోర్ముయ్‌. నేనెక్కడ? ఆ మామిడి చెట్ట ఎక్కడ? దాని పండు యింత బుల్లిది. నా పండేమో యింత పెద్దది. లోకంలో నన్ను మించినంత పండు యింకెక్కడుంది? అందుకని నేనే గదా రాజుని" అంది పనస. 'అట్లెట్ల రాజువవుతావకా? మామిడిపండు రుచి సొక్కడిది? నీది నాలిక మీద రుచే. నాలుక దాటితే అంగిటలో నీ రుచి నిలవదు. మామిడిపండు కత అలా కాదు. నోరు నాలుకా గొంతూ చిగుళ్ళ్లూ అన్నీ దాని రుచిలో తడిసిపోతాయి. అమృతంగదా అది” అంది అనాస, ఆ మాటలకి పనసచెట్టుకి కోపం వచ్చేసింది. వేలెడంత లేవు. నన్ను అనేంత మొనగత్తెవి అయ్యావా' అని కాలెత్తి అనాస చెట్టుని తొక్కడం మొదలుపెట్టింది. అనాస చెట్టుకి ఒకే పండు. అది ఒకే చెట్టు. దానిది ఒకే బిడ్డ, అందుకుని అది లబలబలాడిపోయింది. 'ఓయమ్మో. ఓరినాయనో. పనస చెట్టు నా బిడ్డని చంపేస్తా ఉంది. అల్లా రక్షించు. మౌలా రక్షించు' అని ఏడ్చింది. అప్పటివరకూ అనాస పండుకి ముళ్లతురాయి లేదు. దాని ఏడుపుకీ, (ప్రార్దనలకీ దైవికంగా ముళ్లతురాయి మొలుచుకొచ్చి పనసచెట్టు కాల్లో గుచ్చుకుంది. అబ్బా అని దూరం జరిగింది పనసచెట్టు, ఇదే సందని అడివంతా తిరిగి అన్ని పండ్ల చెట్లనీ పోగేసింది అనాస చెట్టు. చెట్లన్నీ కొలువుదీరాయి. పండ్లకు రాజైన మామిడిచెట్టు వచ్చింది. మంత్రయిన కమలా చెట్టు వచ్చింది. “ఏమిటి సంగతి?” అని అడిగింది మామిడిచెట్టు. “జహాపనా. పనసచెట్టుకి వొళ్లు కొవ్వెక్కింది, పండ్లన్నింటిలో పెద్దదిగా వుండటం వల్ల అదే రాజని విర్రవీగతా ఉంది. కాదు, మా పాదుషా మీరే అని నేను అన్నందుకు నా బిడ్డను చంపడానికి వచ్చింది" అని చెప్పింది అనాస చెట్టు. నేనేం తప్పు మాట్లాడలేదు. నా పండు పెద్దది. అందువల్ల నేనే రాజుని' అంది పనస చెట్టు. “అవును. పనస చెప్పిన మాట కరెక్టే నా ఓటు పనసకే అంది నారింజ చెట్టు. ఎలక్షన్లు జరిగాయి. ఒక్క నారింజ తప్ప తక్కిన చెట్టన్నీ మా రాజు మామిడి, మా మంత్రి కమలా” అని వీటి పక్షాన ఓటేశాయి. వేసి, 'జహాపనా, మీ మీద తిరుగుబాటు చేసినందుకు పనసచెట్టుకి శిక్ష విధించండి" అన్నాయి మామిడి చెట్టుతో. అప్పుడు మామిడి చెట్టు 'సరే, ఏ కాయనైతే చూసుకొని అది మిడిసి పడిందో యివాళ్ళి నుంచి ఆ కాయకు ఒళ్లంతా గరగరమని ముళ్లు 102 పుప్పుజాన్‌ కతలు

యా ప్‌ న 1. &్‌ య)... (1 వ న 1 న య] స (/ న చన టి నర్‌ / టో ఆ. (స. స. ఆస ఈ జన ల మంభీ ॥ క శా న వ. క. . ల ప! వ . వత్తి జో ళ్‌! న న్న్న అ... ఆ స ల రశ శ శ్‌ ం ల మొలుస్తాయి. లోపల పీచు మొలచి తొనల్ని అల్గుకుంటుంది. మన పండ్లని లిస్టంత సులువుగా అక్షులు పక్షులు దీని పండుని తినలేనంత కరినంగా యిది తయారవుతుంది. జంతువులు దీన్ని ముట్టవు. మనుషులు దీనిని కత్తులతో పొడిచి పొడిచి లోపలంతా చీరి చీరి హింసించి హింసించి దీని తొనలను బయటకు తీస్తారు. ఆ హింస యిది పడాల్సిందే. అంతేకాదు. బయటపారేసిన దీని తొక్కల మీద పందులు క ప ర పొర్దాడుతాయి. ఇది నా శిక్ష అని శిక్ష విధించింది పనస చెట్టుకి. మరి తగుదునమ్మా అని నారింజ చెట్టు వంతపాడింది గదా. అందుకని 'పనసకి వంత పొడినందుకు యివాళ్షి నుంచి నీ వళ్ళంతా పులుపే ళా పో. నువ్వు దేనికీ పనికిరావుపో అని దానికీ శిక్ష విధించింది మామిడి చెట్టు, అప్పటినుంచి అది ఆ గతినా, ఇది ఈ గతినా బతుకు లాగుతున్నాయి. అనాసచెట్టు మాత్రం అప్పుడు మొలచిన ముళ తురాయితో ళు యిప్పటికీ తక్కిన చెట్ల నుంచి భయం లేకుండా హాయిగా బతుకుతూ పు౦ది, మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు 103

రథ జ క ల్‌ అమ] బు౦టి బూడిద ల '్తాంం కో జత ఓక అమ్మాయి చాలా గరీబు. ఎంత గరీబు అంటే వాళ్ల యింట్లో వాళ్ల అమ్మా నాన్నకు ఒంటి మీద ఒక జత ఉంటే ఉతకడానికి ఇం ఉండేది కాదు. కానీ ఆ అమ్మాయి చాలా అందమైనది. ఆకాశంలో తారలు ఉంటాయే అలా ఛలక్‌ ఛలక్‌ అంటా ఉంటుంది. అంతటి అందగత్తె ఒకరోజు ఒక రాకుమారుడి కంట పడింది. రాకుమారుడు అంతటి అందగత్తెను వదులుతాడా? వెంటనే వలచాడు. ఏడంతస్తుల మేడలో ఉండే రాకుమారుడు చిన్న గుడిసెలో ఉండే ఆ అందగత్తెని నిఖా చేసుకొని రాజమహల్‌కు తీసుకొని వెళ్లాడు. రోజులు గడుస్తున్నాయి. గరీబు అందగత్తెకు కాలు నేల మీద పెట్టాల్సిన అవసరం లేకుండా అన్నీ గడిచిపోతున్నాయి. భర్త మంచివాడు. బాగా చూసుకుంటున్నాడు. నెల తప్పిందని తెలిశాక అసలు బయటకు వెళ్లడమే మానుకొని ఆమెనే అతుక్కుపోయి ఉంటున్నాడు. కానీ ఉన్నట్టుండి ఆ అమ్మాయి ఆరోగ్యం పాడైపోయింది. అంతుపట్టని రోగం. అది ఏం జబ్బో ఏం మాయదారిరోగమో ఎవరూ చెప్పలేక పోయారు. అమ్మాయి కళ్లల్లో కాంతి తగ్గిపోయింది. మొకంలో కళ తప్పింది, రాకుమారుడు పరేషాన్‌ ఆయిపోయాడు. భార్యను సంతోషపెట్టడానికి ఏమిటేమిటో చేశాడు. కానీ ఫలితం లేకపోయింది. “నీక్షు ఏం కావాలి?” అని అడిగితే అమ్మాయి ఏమీ చెప్పేది కాదు. భర్తతో నోరు తెరిచి ఏమైనా చెప్పుకునే రోజులా అవి? అమ్మాయి రోజు రోజుకూ యింకా నీరసించిపోతోంది. కడుపులో బిడ్డ ఉన్న ఆడదాయె. రాకుమారుడికి చెమటలు పట్టేశాయి. దిగులు కమ్ముకునింది. 104 పుష్పుజాన్‌ కతలు

రాజమహల్‌లో ఒక ముసలామె ఉంటే వెళ్లి 'అవా. ఏంది సంగతి. నువ్వు ఆడదానివి. లోకం చూసిన దానివి. ఎందుకు నా భార్య ఇలా అయిపోయింది' అని అడిగాడు.

అవ్వ చాలా సేపు ఆలోచించి 'నాయనా. అమ్మాయిని కాస్త వాళ్ల అమ్మగారింటికి పంపించు" అంది.

రాకుమారుడు ఆశ్చర్యపోయాడు.

“అవ్వా. అక్కడ ఏముందని పంపేది. వాళ్లసలే కడుపుకు తిండిలేక మలమలా మాడతా ఉంటారు. అట్టాంటి యింటికి కడుపుతో ఉన్న ఆడదాన్ని ఎలా పంపేది?' అని అడిగాడు.

'లేడదు నాయనా. ఒకసారి పంపు" అంది అవ్వ,

రాకుమారుడు ఇక తప్పదన్నట్టుగా భార్యను వాళ్ల అమ్మగారింటికి భటుల తోడునిచ్చి పంపించాడు. కానీ అతడికి మనసు ఊరికే ఉండలేదు. అమ్మగారింటికి పోయి అమ్మాయి ఏం చేస్తుందో చూడాలని అనుకున్నాడు. ఆమెకు తెలియకుండా ఆమె వెనుకనే అనుసరించాడు.

అమ్మాయి నేరుగా అమ్మగారింటికి వెళ్లింది. చాలా రోజుల తర్వాత అమ్మను చూసి గట్టిగా కావలించుకొని ఆమె గుండెల మీద సేదతీరంది. తండ్రిని తృప్తిగా చూసుకొంది. అయినా ఆమె కళ్లల్లో వెలుగు రాలేదు. మొకంలో కళ కూడా రాలేదు.

“కడుపుతో ఉన్న కూతురు యింటికి వచ్చినా ఏమీ పెట్టలేకపోతున్నాం కదమ్మా' అని తల్లి వలవలా ఏర్భింది.

అమ్మాయి చుట్టూ చూసింది. ఏమీ కనిపించలేదు. పొయ్యి వైపు చూసింది. ఆ పొయ్యిలో మంటపెట్టి ఎంత కాలమయ్యిందో. దగ్గరికి వెళ్లింది. అందులో కాసింత బూడిద కనిపించింది. ల్‌

అంతే. ముందుకు వంగి చిటికెడు బూడిద తీసుకొని గబుక్కున నోట్లో వేసుకుంది,

క్షణాల్లో ఆమె కళ్లల్లో కాంతి వచ్చేసింది. మొఖంలో కళ వచ్చేసింది. సంతోషం వల్ల వొళ్లంతా మెరసి ఆరోగ్యం వచ్చేసింది. అమ్మాయి మునుపటి అమ్మాయిగా ఛలక్‌ ఛలక్‌ మని మెరిసిపోయింది.

కిటికీ నుంచి ఇదంతా గమనించిన రాకుమారుడు గబగబా వెనక్కు వచ్చి రాజమహల్‌లోని అవ్వకు సంగతంతా చెప్పాడు.

“అంతే నాయనా, ఆడపీలకు , భర్త దగ్గర ఎంతకాలం కొపురం చేసినా ఆమెకు అహుడప న కూడా గతిలేకపోతే కనీసం ను తే కాసింత బొక్కినా చాలు. అదొక క టా. రు అమ్మగారింటికి పంపిస్తుండు నాయనా' అని హితవు చెప్పింది.

అప్పట్నించి రాకుమారుడు అమ్మాయిని అప్పుడప్పుడు అమ్మగారింటికి పంపుతూ ఆమెను సంతోషపెడుతూ అతడూ సంతోషంగా ఉన్నాడు.

యా మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు 105

(అ స్‌ ఆు ౪ య స్కీ ఆ ఆక్టీల్త ల అ ఆ -ఈ+ కతను మా ప్రవక్త చెప్పేవారంట. ముగ్గురు స్నేహితులు ఒకరోజు అడవికి వెళ్లి అట్ట తిరుగుతూ యిట్ట తిరుగుతూ ఒక గుహలోకి వెళ్ళారు. వెళ్లగానే ఒక బండరాయి దొరి దారి మూసుకొనిపోయింది. ముగ్గురూ ఎంతెంత ప్రయత్నించినా రాయి తొలగలేదు. ఏం చెయ్యాలా అని కూలబడ్డారు. న్‌ ఒకడన్నాడు, మనం దేవుని విశ్వాసులం. మనం ఎట్టెట్ట జీవిస్తున్నామో దేవుడికి మొరపెట్టుకుందాం. మన జీవనం సత్యమైతే ఈ రాయు తొలుగుతుంది. లేకుంటే తొలగదు అన్నాడు. సరీ అన్నారు ముగ్గురు, మొదటివాడు యిలా బెప్పొఢు; దేఫ్రఢా నేను మేకల్టి కాస్తాను. రోజూ సాయంత్రానికి మేకల్ని యింటికి తోలుకుపోతాను. పోయాక్ర పొలు వీందులొను మదట నా ల్‌ళ్లీదండ్రులకి యిస్తాను. తర్వాత నా పీల్లలకు యిస్తాను, ఆ తర్వాత నా భార్యకు యిస్తాను. అఖర్న నేను తాసుతామ. ఒకనోజు నేను యింటికి చేరి పాలు పితికే సరికి ఆలస్యమ్టైపోయింది. అప్పటికే నా తల్లిదండ్రులు నిద్రపోయారు. వాళ్లు ముసలివాళ్లు వాళ్ల బిడ్డగా అందరికంటే మొదట వా్లో బాగోగులు చూడాల్సిన బాధ్యత నామీద వుంది. అందుకని ముంతలోనే పాలు పట్టుకొని వాళ్ల తలదగ్గర నిలుచున్నారు. నా బిడ్డలు ఆకలితో వున్నారు. ఏడుస్తున్నారు. నా భార్యా నేనూ కూడా ఆకలితోనే వున్నాము. కానీ మొదట నా తల్లిదండ్రుల కడుపు నిండనిదే మేము కడుపు నింపుకోవడానికి లేదు అనుకొని అలాగే నిలబడ్డాను. వాళ్లు తెల్లారి లేచాక వాళ్లకు పాలు యిచ్చి, ఆ తర్వాత నా బెడ్డలకు యిచ్చి, అప్పుడు నా భార్యకు యిచ్చి, చివరకు నేను తాగాను. ఈ పని నీకు సమ శ్రతమైతే రాయి తొలగాలి అన్నాడు. రాయి కొంచెం తొలగింది. రెండవ వాడు యిలా చెప్పాడు: దేవుడా. నా దగ్గర డబ్బుంది. ఆ డబ్బు మదం చూసుకొని ఒక ఆడపిల్ల మీద కేశాను. క్‌ రనంత డ। రు 0ది. ్ట్తాను, నాకు లొంగిపో అని చెప్పాను, ఆత్మాభిమానం గల ఆ అమ్మాయి నాకు లొంగలేదు. కొంతకాలానికి కరు + స వం కొ 0౮ " అ౦డు ీర్ణూరాల్లు హొడా దొర్రక్రలి కొలం, అపుడు నేను నూట యిరవై రూపాయలు ఆశ చూఎ మళ్లీ చలము కాళమీద పడి క్షమాపణ క్ర చిమ్మాయి నా కళ్ళకి దయగా చూసి లొంగిపోవడానికి సిద్రమయ్యింది ఆ దయకు చేను చలల డలేదు. నేను చేసిన ఈ పని నీకు కోరాన్సు ఆమె అవసరానికి తగినంత డబ్బు యిచ్చి పంపించేశాను. మళ్లీ ఏ పరాయి ఆడపిల్లవైపు కన్నెల సమ్మతమైతే రాయి తొలగాలి అన్నాడు. [06 వవ గ్‌ వాలా

ః/ ళ్‌ నై? క టు వ మట, 4 నార య సములు మ సన్ను శీ కే. నం) నా నే. |. (1 క్‌ " . సో మ్మ స్‌ య క ప్‌ై అ | శ ఎమ లే ఇసేర్హై న! జీ. న మ. న 4 వ కథ | ॥ న న. స మస ర ము యా శ్లో | స్ట న. “7 పం, క (1 స! వే = రా ల ల న! గ స ్‌ ్‌ ఇ అయన స్తై ల్‌ శ గ్య లో ం | గ సి న యం త క్‌ జ క న ఎప నో లే జ ట్రా ల ట్టి ౯ ఎల యే యి. [4 క్ష రాయి మరికాస్త తొలగింది. ॥ లామంది పాలేరు పనిచేసేవారు. వాళ్లకు ఏరోజు కూలి ఆరోజు యిచేసేవాణి, మూడవవాడు యిలా చెప్పాడు: దేవుడా. నా దగ్గర చా స్సు ళ్ల మ! ఒకరోజు ఒక పాలేరు నా దగ్గర కూలి చేసి డబ్బులు తీసుకోకుండా వెళ్లిపోయాడు. ఎంఛకీ తిరిగి రాలేదు, నేను ఆ కూలి డబ్బులతో ఒక కోడిని గో కొన్నాను. అది పెట్టే గుడ్డను పొదిగించాను. వాటిని పెంచి పెద్దచేసి వాటి మీద వచ్చే ఆదాయంతో ఒక గేదె కొన్నాను. ఆ గేదె మీద వచ్చే ్‌. సా! ఆదాయంతో మరికొన్ని గేదెలను కొని అలా వీలైనంత ఆస్తిని సంపాదించాను. చాలా ఏళ్ల తర్వాత ఆ పాలేరు తిరిగి వచ్చాడు. ఆరోజు యా మర్చిపోయి వెళ్లిన కూలిడబ్బులు అడిగాడు. యిదిగో ఈ ఆస్తంతా నీ కూలి డబ్బే తీసుకెళ్లు అన్నాను. పాలేరు ఆశ్చర్యపోయాడు. వాడి 4 జ్య అష సొమ్ముతో సంపాదించింది వాడిది కాక మరెవరిదవుతుందని బలవంతంగా యిచ్చి పంపాను. ఈ పని నీకు సమ్మతమైతే రాయి తొలగాలి అన్నాడు. అప్పుడు ఆ రాయి పూర్తిగా తొలగి వాళ్లు బయటపడ్డారు. న మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు 107

క్రాన్‌ కరేలా సూర్యచంద్రుల (గ్రహణం కథ

ఒక రాణిగారు గర్భంతో ఉంది.

ఒకనాడు మహల్‌లో నిలబడి బయటికి చూస్తూ వుంటే ఒక కాకి బాగా పండిన ఎర్రటి కాకరకాయని తింటా కనిపించింది. ఆ కాకరకాయ మీద రాణికి మనసుపోయింది. కొంచెం అన్నా మిగులుతుందేమో తిందాము అని చూస్తుండేసరికి కాకి మొత్తం కాకరకాయని తినేసి ఎగరెళ్లిపోయింది.

గర్భంతో వున్న ఆడది. లోన కోరిక పుట్టింది. అది తీరలేదు. అందుకని వొళ్లంతా వాపు వచ్చేసింది.

“మహరాణి మనసులో ఏదో కోరిక పెట్టుకున్నారు. అందుకే వాపు వచ్చింది. వాపు తగ్గకపోతే కాన్సు ప్రమాదం' అన్నారు వైద్యులు.

'ాణిగారూ. ఏంటి సంగతి. మీ కోరికేమిటో నాకు చెప్పండి. ఎంత కష్టమైనదైనా తీరుస్తాను" అన్నాడు రాజా.

రాణిగారు విషయమంతా చెప్పి 'నాకు అలాంటి కరేలా (కాకరకాయ) తినాలని వుంది' అని వెల్లడి చేసింది.

రాజు యింక గుర్రం తీసుకొని బయలుదేరాడు. పోంగా పోంగా చాలా దూరాన ఒకచోట ఒక కాకరపాదు కనిపించింది. దానికి కనీవినీ ఎరగనంతటి రీతిలో ఎర్రటి కాకరకాయలు కనిపించాయి. రాజు వెళ్లి ఒక కాకరకాయను కోస్తుంటే మడుగులో నుండి నాగుపాము వచ్చింది.

'రాజా. ఈ మడుగు నాది. ఈ చెట్టు నాది. నేనడిగింది యిచ్చి నీకు కావలసింది తీసుకుపో' అంది.

“ఏం కావాలి?” అన్నాడు రాజు.

“మగపిల్లాడు పుడితే నీకు. ఆడపిల్ల పుడితే నాకు" అంది పాము.

అప్పటి సంగతి అప్పుడులే అనుకున్న రాజు “అలాగే” అని చెప్పి కాకరకాయలు కోసుకొని వచ్చేశాడు. రాణి వాటిని తినింది. వాపు తగ్గింది. కొను జరిగింది. ఆడపిల్ల పుట్టింది. రాజుగారి గుండెల్లో రాళ్లు పడ్డాయి. సరే పాము వచ్చినప్పుడు చూసుకుందాంలే అనుకుంటూ వుండగా మళ్లీ కాన్సు జరిగి ఒక అబ్బాయి పుట్టాడు.

అమ్మాయికి పన్నెండేళ్లు రాగానే ఒకరోజు పాము రాజును వెతుక్కుంటూ వచ్చింది. నీ కూతుర్ని యిస్తావా యియ్యవా? అని నిలదీసింది. రాజు యింకేమీ చేయలేక అమ్మాయిని పాము చేతుల్లో పెట్టాడు. పాము ఆ అమ్మాయిని తీసుకెళ్లి మడుగులో కాపురం పెట్టింది

సరే యీ అమ్మాయికి ఒక తమ్ముడు వున్నాడు గదా. వాడు పెరిగి పెద్దవాడవుతున్నాడు. ఒకరోజు వాడు తోటి పిల్లలతో ఆడుకుంటూ ఎవర్నో తన్నాడు. దాంతో వాడికి కోసం వచ్చి 'యిందుకని గదరా మీ అక్కను పాము తీసుకెళ్లింది' అన్నాడు. ఆ మాటకు తమ్ముడు నోరెళ్లబెట్టాడు. వెళ్లి తండ్రిని సంగతి అడిగాడు.

“అవును నాయనా. ఫలానా సమయంలో ఫలానా విధంగా జరిగింది. ఫలానా రోజు వచ్చి ఆ పాము మీ అక్కను తీసుకువెళ్లింది" అని 108 పుప్పుజాన్‌ కతలు

చెప్పాడు రాజు.

“నువ్వు బాధపడబాకు అబ్బూ, నేను అక్కను తీసుకొస్తాను' అని చెప్పి, కత్తులు కటార్జు బాణాలు బరిసెలు తీసుకొని వెళ్ళాడు తమ్ముడు. వెళ్లి సరాసరి మడుగులో దూకాడు.

అక్కడ అక్క కనిపించింది. 'ఎవరు నాయనా నువ్వు?' అని అడిగింది.

'అక్కా నేను నీ తమ్ముణ్ణి! నిన్ను తీసుకెళ్లడానికి వచ్చాను" అన్నాడు తమ్ముడు.

'నన్ను యింకేం తీసుకెళతావు నాయనా. మీ బావ నాతో కాపురం చేస్తున్నాడు. నేనిప్పుడు గర్భంతో వున్నాను. నన్ను తీసుకెళ్లి కూడా ప్రయోజనం లేదు అంది అక్క ఏడుస్తూ,

'ఏం పరవా లేదక్కా. నేను నిన్ను తీసుకెళతాను' అని అన్నాడు తము గడు.

“ఆ సంగతి తర్వాత యిష్పుడాయన అన్నానికి వచ్చే టైము' అని చెప్పిన అక్క, తమ్ముటణ్జే బల్లిలా చేసి గోడకు అంటించి కూర్చుంది.

కాసేపటికి ఫన్‌ఫనామంటూ బుసలు కొడుతూ వచ్చింది పాము. వచ్చి పీకల్దాక మెక్కి వెళ్లిపోయింది.

గోడ దిగిన తమ్ముడు 'అక్కా యిలాకాదు. పాయ్యిలో కట్టెలు రాజేసి వేడినీళ్లు పెట్టు. బాగా మరగనివ్వు. రాత్రికి వాడొచ్చి చుట్టచుట్టుకొని పడుకుంటాడు గదా దబర తీసుకెల్లి చుట్ట మీద పెట్టెయ్‌. చచ్చిపోతాడు' అన్నాడు.

అక్క అలాగే చేసింది రాత్రి పామొచ్చి చుట్టచుట్టుకొని పడుకోగానే కాలేకాలే నీళ్ళున్న దబరను తీసుకొచ్చి దాని చుట్ట మీద పెట్టింది.

భగ్గున చుట్ట కాలినా పాము (ప్రాణాలు పోలా.

'నేను చచ్చినా రేపు నా బిడ్డలు నిన్నూ నీ తమ్ముణ్ణి చంపుతారు చూడు' అని ప్రాణాలు విడిచింది. వెంటనే అక్కను తీసుకొని బయలుదేరాడు తమ్ముడు. అడవిదారి సగానికి వచ్చేసరికి అక్కకు నొప్పులు బయలుదేరాయి. కాన్న్సు జరిగింది. పాముపిల్ల పుట్టింది. దానిని చంపేశాడు తమ్ముడు. మళ్లి కొంచెం దూరం వెళ్లాక మళ్లీ నొప్పులు వచ్చాయి. మళ్లీ పాము పిల్ల పుట్టింది. దానిని కూడా చంపేశాడు తమ్ముడు. అలా గడియ గడియకు నాప్పులొచ్చి, గడియ గడియకూ కాన్సు జరిగి పాము పిల్లలు పుడుతుంటే వాటన్నింటిని చంపుకుంటూ వస్తున్నాడు తమ్ముడు.

యింక ఊరు దగ్గర పడ్తోందనగా ఆఖరి కాన్పు అయ్యింది రాణికి. ఆఖరి పాముపిల్ల పుట్టింది. దానిని తమ్ముడు చంపేటంతలో అది సరసరమని పారిపోయింది. తము గడికి చెమటలు పట్టాయి. గునపం తీసుకొని అటూ యిటూ తవ్విందే తవ్వుతున్నాడు దానిని చంపడానికి. అది దొరకడం లేదు.

సరిగ్గా అప్పుడే ఆ దోవన అన్నదమ్ములైన సూర్యచంద్రులు పోతా వున్నారు. కింద తమ్ముడు చేస్తున్న ఈ పనిని చూశారు. చూసి కిందకు దిగారు. “ఏమోయీ, ఏమి నువ్వు చేస్తున్న పని?" అని అడిగారు,

తమ్ముడు సంగతంతా చెప్పుకొచ్చాడు. సూర్యచంద్రులు నవ్వారు. నవ్వి “అది యిప్పుడు పసి పాము. పెరిగి పెద్దదయ్యి నిన్నూ, నీ అక్కనూ చంపడానికి వచ్చినప్పుడు చూసుకుందాం. అప్పటికి కూడా నీకు ప్రమాదం ఏర్పడితే మేము అడ్డుపడతాం పో” అని మాటిచ్చారు.

సరే అని అక్కాతము శైళ్లు వెళ్లిపోయారు. పన్నెండేళ్లు గడిచిపోయాయి. అఖరి పాము పెద్దదయ్యింది. ఫన్‌ఫనామని బుసలుకొడుతూ పగ తీర్చుకోవడానికి బయలుదేరింది. మళ్లీ ఆ టైములో అటుగా వెళుతున్న సూర్యచంద్రులు యిది చూసి కిందకు దిగి వచ్చారు.

“ఎక్కడికి వెళుతున్నావు?" అని అడిగారు పాముని.

"నేను ఫలానా అక్కాతమ్ముళ్లని చంపడానికి వెళ్తున్నాను. వాళ్లు మా నాన్నను చంపారు" అంది పాము.

సూర్యచంద్రులు ఆ పాముని శాంతింపజేశారు. “ఓరి పిచ్చివాడా. ఏనాడో జరిగిపోయిన సంగతికి యింకా నువ్వు పగ పెట్టుకొని వున్నావా? మీ నాన్న చేసిన పనికి వాళ్లు అలా బదులు తీర్చుకున్నారు. సరే, యింకా నీకు కోపం వుంటే మా మీద పగ తీర్చుకో, ఏడాదికోసారి మమ్మల్ని మింగు కక్కు. సరేనా' అన్నారు. సరే అంది పాము. అప్పటి నుంచి ఆ పాము ఏడాదికోసారి సూర్యుణ్ణి చంద్రుణ్ణె మింగుతూనే వుంది. అదే సూర్యగ్రహణం, అదే చంద్రగ్రహణం. ఉ ఈ కధను కావలి 'కసాబ్‌గల్లీలోని ఖుర్షీవ్‌పీ ఆనే అవిడ చెప్పింది. ఆమె సొంత ఊరు కావలికి దగ్గరగా వున్న 'ముంగమూరు'. ఆ ఊరికి ఆమె బాల్యంలో పూసలు అమ్మే 'సుక్క బూబమ, శ అనే ముసలామె వచ్చేదంట. ఆమె ఆ కధను చెప్పిందంట. న మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు 109

గ

రెండోపిట్ల

అటి ఆ ట్ట ఒక వర్తకుడు వర్తకానికి బయలుదేరాలి. ఎడారిలో ఎంతో దూరం ప్రయాణించి వ్యాపారం ముగించుకొని రావాలి.

దారిలో తిండి దొరుకుతుందో లేదో తెలియదు. నీళ్లు దొరుకుతాయో లేదో తెలియదు. ఏ ఆపద తరుముతుందో ఏ ముప్పు ముంచుకొస్తుందో ఎవరికీ తెలియదు. ఇవన్నీ ఆలోచించుకున్న ఆ వర్తకుడు నిట్టూర్పులు విడిచి, బతకాలంటే యిన్ని బాదరబందీలుపడాలా అనుకొని వెళ్ళేముందు ఒక స్నేహితుణ్ణి కలిసి 'మిత్రమా, నేను రావడానికి చాలాకాలం పడుతుంది. వచ్చాక కలుద్దాము. ఖుదాహఖస్‌' అని చెప్పేసి వెళ్ళాడు.

వెళ్లిన మూడు రోజులకే మళ్లీ ఆ వర్తకుడు తిరిగి వచ్చేశాడు.

స్నేహితుడు అతణ్లే చూసి ఏమయ్యా, అప్పుడే తిరిగి వచ్చేశావు?” అని అడిగాడు.

'దారిలో ఒక వింత చూశాను. అందుకని వచ్చేశాను" అన్నాడు వర్తకుడు.

'ఏమా వింత? అన్నాడు స్నేహితుడు.

“ఒకచోట ఒక పిట్ట పడి వుంది. అది గుడ్డిది, రెక్కలు కూడా లేవు. దాని తిండి అది సంపాదించుకోలేదు. ఊరికే అలా (ప్రాణాలతో పడివుంది. ఏమిరా దీని జన్మ అని నేను చూస్తూ వుండగా ఎక్కడి నుంచో దూరంగా యింకో పిట్ట ఎగురుకుంటూ వచ్చింది. వచ్చి దానికి ఆహారం పెట్టింది. ఆ తర్వాత నీళ్లు తెచ్చిచ్చింది. ఆ తర్వాత సేవలు చేసింది. అలా ప్రతిపూటా దాని బాగోగులు చూస్తూనే వుంది. ఏదోఒక ఎడారిలో ఏదో ఒక మారుమూలన ఏదో ఒక గుడ్డిపిట్ట పడివుంటే దేవుడు దాని గురించి పట్టించుకొని సమయానికి ఆహారం అందిస్తున్నాడే, నిలువెత్తు మనిషిని మరి నాకు ఆ మాత్రం అందించడా? జానెడు పొట్ట కోసం ఈ ప్రయాణాలు ఎందుకు? ఈ వర్తకాలు ఎందుకు? ఈ దూరభారాలూ కష్టనష్టాలూ ఎందుకు? అన్నిటికీ ఆ దేవుడే వున్నాడు... నాక్కూడా తిండి పెడతాడు అనుకొని వెనక్కి వచ్చేశాను అన్నాడు వర్తకుడు.

స్నేహితుడు నవ్వాడు.

'ఏమయ్యా ఆ పిట్ట గుడ్డిది. దానికి రెక్కలు లేవు. అందుకని దేవుడు దానికి ఆహారం పెడుతున్నాడు. మరి నీకు ఏమైంది నీకు కాళ్ళూ చేతులూ లక్షణంగా వున్నాయే. కళ్ళు సలక్షంగా కనబడుతున్నాయే. నువ్వు కష్టపడగలవే. పని చేయగలవే. నీ దృష్టంతా ఎంతసేపటికీ మొదటి 110 పుప్పుజాన్‌ కతలు

సో గె మ స్‌ = |! స్కి న వాటా స? న స సి (/ తే సా గ 2-1 న వర. ॥ ల. న న్న మ క యయ శే [1 ఇ6 ష్‌ హలా. ల) ఇ ల యగ లె నే శ్‌ ల్లో కు. | ౪౮ త యా ల్‌. ఫం లా అతన. రు చు హో ర టం సు. ళో కు రు (1 (ఈ [. న. [| ను... “ఓ యాం జ లో న్‌ స్య జ్‌ ౫ స ట్ర స కే. జ. శ ా ననన న న గ వా! ననన ననా నానన కప హానెని పనన నప స ననన నమన నన న నమన ననాద ననన తననన ననన ననన వచన ననన అం లారా, పిట్ట మీదే ఉందిగానీ రెండో పిట్టను చూశావా? కాళ్ళూ చేతులూ సక్రమంగా వున్న జన్మెత్తినందుకు అది నలుగురికీ సాయం చేయాలనుకుం టోంది. కష్టపడి బతకాలనుకుంటోంది. మంచి పేరుతో చావాలనుకుంటోంది. మనం ఆ రెండో పిట్ట కావాలి. కష్టపడి మనల్ని మనం పోషించుకోవాలి. చేతనైనంతలో యితరులకి సాయం చేయాలి. అది గదా జన్మంటే' అన్నాడు. వర్తకుడు యింకేమి మాట్టాడలేదు. మరుసటిరోజే మళ్లీ వర్తకానికి బయలుదేరాడు. ఆ తర్వాత చేతనైనంతలో నలుగురికీ సాయం చేస్తూ బతికాడు మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు [111

కో 1 జగ

సిలా యిగ్రహమా నిర్రహమ్‌

ఆస ఆో 4 లతో ఆఆ్తో అష ఆ ౮లో రశ

(గి బ్ర

బాగా శాస్త్రాలు చదువుకున్న, అల్లా గొప్పతనం తెలిసిన, ఖురాన్‌ కంరోపారం వచ్చిన ఒక ముల్టాగారు ఒకసారి ఒక ఊరి నుంచి మరో ఊరికి పోతున్నారు.

మధ్యలో వాగు అడ్డం వచ్చింది. ఆది పోటులో వుంది.

వెంటనే ముల్దాగారు తన చేతిలో వున్న పెద్ద పెద్ద పుస్తకాలు, (గ్రంధాలు అన్నీ కిందపెట్టి ఒడ్డున కూర్చున్నారు.

ఆ తర్వాత లెక్కలు మొదలుపెట్టారు.

ఇప్పుడు టైము యింతయ్యింది. ఈ టైములో ఈ వాగు యింత పోటులో వుంది. యింత పోటులో వుందీ అంటే యిందులో యింత ఎత్తుకు నీళ్లు ప్రవహిస్తూ వుండొచ్చు. యింత ఎత్తుకు నీళ్లు ప్రవహిస్తూ వున్నాయంటే ఈ వరవడి తగ్గడానికి యింత టైము పడుతుంది. యింత టైము పట్టాక వాగులోని నీళ్లు యింత మట్టానికి కిందకు దిగుతాయి. యింత మట్టానికి దిగాక నేను అడుగు పెడితే అవి ఖచ్చితంగా నా మోకాళ్ళదాకా వస్తాయి. అంతదాకా ఆగాలంటే యింకా నేను రెండు గంటల ముప్పయి రెండు నిమిషాలు యిక్కడే వేచి వుండక తప్పదు అనుకొని ఈలోపున టైము ఎందుకు వృధా చేయాలి అని, ఏదో పుస్తకం తీసి చదువుతూ కూర్చున్నారు.

ఈలోపు ఒక పల్లెటూరి వాడు కట్టెల మోపును ఎత్తుకొని అక్కడకు వచ్చాడు.

వాడు ఒడ్డు దగ్గర ఆగి దాటబోతుంటే ముల్చాగారు వాణ్ణి ఆపారు.

“ఓయ్‌. పిచ్చివాడా యిప్పుడు వాగు మంచి పోటులో వుంది. దీనిలో యిప్పుడు యిన్ని అడుగుల నీరు పారుతూ వుంది. యిది తగ్గాలంటే యిన్ని గంటల యిన్ని నిముషాలు పడుతుంది అవన్నీ నీకు తెలియవుగానీ ఆగు. లేకుంటే ప్రాణాలు పోగొట్టుకుంటావు' అన్నారు వాడితో.

'అదేంది స్వామీ కొత్తగా చెబుతారు. నేను రోజుకు రెండుసార్హు ఈ వాగు దాటుతాను. ఈ పోటు ఏమిటో ఆ పాటు ఏమిటో నాకు తెలియదు సాహెబ్‌ అన్నాడు పల్లెటూరి వాడు.

'అవునా? మరి రోజూ ఎట్టా దాటుతున్నావయ్యా?' అని ఆశ్చర్యపోయాడు ముల్లాగారు.

యిదిగో యిట్లా అని, పెద్దగా 'బిస్మిల్లా యి(ర్రహమా నిర్రహీమ్‌” అని జపించి, చకచకా అవతలకి వెళ్లిపోయాడు.

లా ళు . న!

112 పుష్పుజాన్‌ కతలు

ట్‌ కో న 116 య, య న (స బళ మ చల ర్‌ూ నాలో నన శ యం తమ క 1) మ వ వ లక. పైసా... న ద న నా య న్‌ ముల్లాగారి ఆశ్చర్యానికి అవధులు లేవు. 'ఓయ్‌ పల్లెటూరి వాడా. నీకు నాకంటే ఎక్కువ శాస్త్రాలు తెలిసినట్టున్నాయే'” అన్నాడు పెద్దగా. “కాదండీ. నాకేమీ తెలియదండీ నాకు కల్మాలుగానీ, నమాజాగానీ, ఖురానుగానీ ఏమీ తెలియవండీ. నాకు తెలిసిందల్లా బిస్మిల్లా యిర్రహమా నిర్రహీమ్‌ ఒక్కటేనండీ. నిజానికి దీని అర్దం కూడా నాకు తెలియదండీ. తమరే మళ్లెప్పుడైనా చెప్పాలి” అనేసి వెళ్లిపోయాడు వాడు. శా(స్రాలు తెలిసిన ముల్దాగారు ఏం చేయాలో తోచక అట్లాగే గట్టున కూలబడ్డారు. మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు [13

నా “కై ఈ

త్తో/ ట్ల శ్తాక్త' జో మ్‌పూర్‌ అనే ఊర్జో జోమ్‌పూర్‌ఖాజీ అనే ఉస్తాదు (టీచరు) ఉండేవాడంట. ఆయన బలే షేకషెల్లి మజాక్‌ మనిషి ఇస్కూల్లో పాఠాలు బాగా చెప్పినా వాళ్లతో యీళ్లతో చతుర్లు ఆడటంలో ఫస్టు ఉండేవాడంట.

ఒకరోజు పిలకొాయలకు పాఠాలు చెపా ఉంటే పిలకాయలు అలివిగాకుండా ఆయనను సతాయిస్తా ఉన్నారంట. కొట్టినా తిట్టినా మాట వినే పిలకాయలైతే గదా. ఆయన చూసి చూసి విసిగి పోయి 'ఒరే.. మీలాంటి గాడిదలని ఎంతమందిని మనుషుల్ని చేసేదిరా' అన్నాడంట పెద్దగా.

అప్పుడే ఆ ఇస్కూలు సక్క నుంచి ఒక ధోబీ గాడిద మీద గుడ్డలు వేసుకొని సాకిరేవుకు పోతా పోతా ఆ మాటలు విన్నాడు.

అంతే. లటక్కన ఆగిపోయినాడు. పాపం ఆ ధోబీకి పిలకాయలు లేరు. గాడిదనే పిల్లోడి లెక్కన సాక్కుంటా ప్రాణప్రదంగా

చూసుకుంటా ఉన్నాడు. ఇప్పుడు ఖాజీ మాటలు విన్నాక అరెరె ఖాజీసాబు నా గాడిదను కూడా మనిషిగా మారొప్త బాగుంటుంది కదా అనుకున్నాడు. అనుకుని నేరుగా యిస్కూల్లోకి పోయి భాజీసాబుని పిలిచాడు.

ఏంది? అని అడిగినాడు ఖాజీ.

'సాహెబ్‌... మీరు మామూలు మనుషులుకారని వాళ్ల నోటి గుండా వీళ్ల నోటి గుండా ఇన్నాళ్లు వింటా ఉండేవాణ్ణి. ఇవాళ మీ నోటి గుండానే మహిమగల మాట విన్నాక నా మనసు ఆగటం లా. మీరు నాక్కూడా సాయం చేయాల. ఇంతకాలం మీరు చాలా గాడిదలని మనుషులుగా మార్చి ఉంటారు. బాబ్బాబూ... కాస్త నా గాడిదను కూడా మనిషిగా మార్చండి. పిల్లలు లేనోల్లి. కనికరించండి” అన్నాడు.

ఖాజీగారికి పకపకా నవ్వాచ్చేసింది. కానీ దానిని బయటపెట్టకుండా కడుపులోనే నవ్వుకొని ధోబీకి తగిన తమాషా చూపించాలను కొని “అరె... భాయ్‌... అదెంత పని. ఇంతకాలం ఈ సంగతి నాకు చెప్పకుండా ఎందుకు ఉన్నావు. గొడిదలని మనుషులుగా చేసే పని మనకి పుట్టినప్పటి నుంచి తెలుసు కదా. సరే.. నీ గాడిదను ఆ గుంజకి కట్టేసి పో. వారం రోజుల తర్వాత రా. మనిషిని తీసుకొని పోదూ గానీ" అన్నాడు.

ధోబీ సంతోషంగా ఆ మాటలు విని, గాడిదకు బుద్దులు చెప్పి, కళ్లారా చూసుకొని, దానిని గుంజకు కట్టి వెళ్లిపోయినాడు. ఇంటికి పోయి భార్యకు ఆ సంగతి చెబితే ధోబీ భార్య కూడా బలే సంతోషపడిపోయింది.

'పోనీలే. అల్లా ఇన్నాళ్లకైనా మన మొర విన్నాడు. ఖాజీగారు మన గాడిదను మనిషిగా చేస్తే అంతే చాలు” అంది. 114 పుష్పుజాన్‌ కతలు

ల. శ. ..

వారం రోజులు గడిచాయి. ధోబీ ఆదరాబాదరగా ఇస్కూలు కాడికి పోయినాడు మనిషిగా మారిన గాడిద కోసం.

“ఖాజీసాబూ.. ఎక్కడ నా బిడ్డా? నా వరాల తండ్రి. సూపించు' అని డిమాండు చేశాడు.

ఖాజీ ధోబీని ఎగాదిగా చూసి కోప్పడి ఏమయ్యా పెద్ద మనిషి. ఇప్పుడా రావడం? వారం తర్వాత రమ్మన్నానేగానీ మధ్య మధ్యలో చూసి పోవద్దని చెప్పానా? పాపం మీ గాడిద మనిషిగా మారాక నువ్వు రాక, కడుపు నిండా గడ్డి లేక అల్జాడతా ఉంది. కానీ ఏ మాటకామాటే చెప్పుకోవాలి. మీ గాడిద బలే తెలివైనది. మనిషిగా మారాక గబగబా చదువు నేర్చేసుకొని ఇప్పుడు నాలాగే పిలకాయలకు పాటాలు కూడా చెప్తా ఉంది. పోయి పక్కన ఆ కిలాసులో పాటాలు చెప్తున్న నీ బిడ్డను చూసుకోపో, పోయే ముందు ఒక్క మాట. ముందు గడ్డి తీసుకొని వెళ్లు. అది తిన్బాక గాని ఏం మాట్లాడకు' అన్నాడు కడుపులో కడుపులోనే నవ్వుకుంటా.

పక్క కిలాసులో ఉండే టీచరుకూ ఈయనకూ పడదు. అందుకని ఆయన మీదకు ధోబీని ఉసిగొలిపినాడన్న మాట.

మహమ్మద్‌ ఖదీర్‌బాబు 115

ధోబీ ఈ సంగతంతా తెలియక గబగబా గంపెడు పచ్చగడ్డి తీసుకొని పక్క కిలాసుకు పోయి కిలాసు బయట దానిని గుమ్మరించి లోపల పారాలు చెప్తా ఉన్న టీచరుని చప్పట్టు కొట్టి సైగ చేసి పిలిచాడు.

టీచరు పారం ఆపి ధోబీ వంక చూశాడు. ఆయనకు ఏమీ అర్థం కాలేదు.

అవతల ధోబీ ఏమో చప్పుట్టు కొట్టిమరీ టీచరుని గడ్డితినమని పిలస్తా ఉన్నాడు.

అసలే ఆ టీచరు కోపం మనిషి ధోబీ చేస్తున్న సైగలు చూసేసరికి ఆయనకి రేగిపోయింది.

బయటికొచ్చి చేతిలో ఉన్న బెత్తంతో ధోబీని ఉతికి పారేశాడు.

ఆ దెబ్బలకు ధోబీ లబోదిబోమంటూ పరిగెత్తుకొని ఇంటికి చేరి భార్యతో 'ఒసే.. ఒసే మనం బలే దెబ్బ తినేసినాము. ఇన్నాళ్లు గాడిదగా ఉన్న బిడ్డ మనం ఏం చెస్తే అది చేశాడు. ఎన్ని కొడితే అన్ని పడ్డాడు. కానీ మనిషిగా మారాక అదంతా కడుపులో పెట్టుకొని నేను కనపడంగానే నన్ను ఉతికి పారేశాడు. అమ్మో... నాకు బలే బయంగా ఉంది... ఏం చేద్దామే' అన్నాడు ఒళ్లంతా తడుముకుంటా.

భార్య బెదిరిపోయింది. 'అదేందది.. మనం బిడ్డను కావాలనుకున్నాముగానీ ఇలా తండ్రిని పట్టుకొని తన్నీ గొడ్డును కావాలనుకున్నామా వద్దు నాయనా. మనకా మనిషి గాడిద వద్దు. ఉత్త గాడిదే చాలు... అదే పదివేలు.. పోయి ఖాజీసాబు కాళ్ల మీద పడతావో చేతులు పట్టుకుంటావోగానీ మన గాడిదని మళ్లా మన గాడిదలాగే ఇంటికి తీసుకొనిరా అని చెప్పింది. ధోబీ ఏడ్చుకుంటా ఖాజీ దగ్గరకు పోయి జరిగింది చెప్పాడు. ఖాజీ నవ్వి “భాయ్‌... నేను చెప్తే నువ్వు వినవని ముందు చెప్పలేదు. మనుషులు బలే సొగరుబోతోళ్లు. ఇయ్యాల రేపు పెద్దలంటే బయపడని వాళ్లు గాడిదల కంటే హీనం గదా. నా మాట విని అట్టాంటి గాడిదల కంటే బంగారం లాంటి నీ గాడిదనే నువ్వు సాక్కో' అన్నాడు.

ఆ తర్వాత లోపల దాచి పెట్టిన గాడిదను తీసుకొని ధోబీకి అప్పగించాడు.

ధోబీ బతికినామురా తండ్రీ అనుకొని తన గాడిదను తీసుకొని పెద్దలంటే భయం భక్తులున్న దానినే బిడ్డలాగా సాక్కున్నాడు.

కి భ్‌ యో.

116 పువుజాన్‌ కతలు

గ. వనన నన ్తాా. ననన + 00౧4000)840 గ20410 ఆ ౧0౧2౧0౧౧26 126066 0200 ॥ శ బో న. వ. న -” నా. మె ల్‌ | / _ రాత్రయ్యి, నక్షత్రాలు పూశాక నిద్ర పట్టని కా స్ట . ల్‌ లో పిల్లలను చుట్టూ కూచోబెట్టుకొని శే “టీ | చందమామలోని అవ్వ చుర్రు చుర్రుమని " కతల దోసెలు మొదలుపెడుతుంది. ఒక్కో గా " . కతా ఒక్కో కమ్మని దోసె. షీల్లలు లొట్టలేస్తూ మ్మా - గా యు గ యా ర్‌ విని ఆ కఠలను కడుపార తిని... ఇక అపుడు న. | నః . స్తో వ. హాయిగా తమ తమ నిద్రాలీకాల్లో విహరిస్తారు. ప; /, ప్రైజే. అనాదిగా జరుగుతున్న పని ఓది. అద్భుతమైన పని. ఖగ | | మె ష్‌ పిల్లలను నిద్రపుచ్చడానికి, వారికి కతలజోల పాడటానికి, వారికి _ | వక్‌ (“ తి 2. మంచిని చెప్పడానికి, చెడును చూపడానికి.. అన్నింటికి మించి వను ప. లో గలు. ్ట సంతోషపెట్టడానికి ఏళ్ళకు ఏళ్లుగా మన దాదీలు, నానీలు, . స్ట 7 హా గి స. " . న , _ అమ్మీజాన్‌లు, ఆపాజాన్‌లు, పుప్పుజాన్‌లు అనేకానేక | త న న స కఠలను మూటగడుతూనే ఉన్నారు. ఒకతరం నుంచి గ్‌ డో ట్స న ం స్ట మరో తరానికి అందిస్తూనే ఉన్నారు. న గ యమం సళే సస ఆకకలు ఇవి. - ! ల? " అరుదైన కతలు. శ్రీ 0 | ట్రై! స | ఇవి పిల్లలవి. ఇది వారి పెన్నిది. న యాజ. 1 / రంల [౧ స్మ గ ॥ న్న / షై వరల! య టాం గ్‌ ఖ్‌ న్నీ. ల | ప య వా ఆ