Telugu Prashasta Aadhunika German Kathanikalu - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

మ... 2ంయ్య్‌* న్‌ బిగ

| శో స్‌ు | రన్‌ కథానికలు | జల్మంణ ఈడ

|

| అనువాదం 1. . / పాలగుమ్మి పద్మరాజు ॥ " కొడవటిగంటి కుటుంబరావు .. . (ప్ర చురణ: ॥ (౨ దహ్రిభాషాపస్తకసంస్థకి ' హార్‌స్ట్‌ ఎర్జ్‌మన్‌ వెర్లాగ్‌

0560

వం 26416018 : 3,500 ౧00163

ఉం2636 19067

వ₹4నతవ్‌ 24 ఉం రై[1మ4

తవ క 4 6!

01088 7613108 0

5ల౭0820 సెశంం9ము 64 52051 కూంగళాం

, 064045” 961602 ౬5. 2-50

వజయ : | 1బ శే ళం షం, 3-75

వే2315 [01 15 0011606000 125 066% 6 666086 ఉ51%0102” 0% 6602900125 5907 51016 “రిం ాడ2 త24//4/0బ్ర02 240 2010 ౮2౧72/%7/02 661166 0 ₹701[2032 మ2086806053ల 24 512116 మ2016 2064 20110664 0 గం: స0ర088181 7765148 పంగాల0210, 64మడక89 26 3256], ర్‌ళా1261206.

శ06 310669 12 19 614109 1276 ౨230166166 09

౨00౧౫౯ ఓట6040బ క నే ఇంటు వ్‌

ర౭0912166 0 : గ్గ జే శ నై

౨. వెటుకటుటం & హాం

క గంటంషన్‌ క ళ్‌

= వరారారాన&ం స్తో

౨0010664 1 : నా పైదరదార డగ

వంరా గూ మాంర4ఉయాలతుంం.

తతతుంగతం -10, 014 ఉ&

0231 మ 79406,

కలాలటడు. వటం & 3ఉకళర్సి. వొషగారంయరు.

వరు వి!08290006 : "గాంరం5 గం. 1

వుం ఇ? గౌళ హూ

న పో ర్‌ు ( తొలిపలుకు

ఈ కథా సంకలనము జర్మన్‌ పుస్తక [పకాళక నంస్థ వార్‌ ్ట్‌ ఎర్స్‌ మన్‌ వెర్లాగ్‌ (జర్మనీ) సవాశారమున_ జరిగిన (వచురణ. ఈ సంపుటమును తయారుచేయుటలో ఆ [పచురణనంస్థ నుండి లభించిన నహాకారమునకు దజీణ థాషా పున్తక సంస్థ కృతజ్ఞ్యత "తెలుపు చున్నాను. ఇతర భారతీయ భాషలలోను, విదేశ భాషలలోను గల ఉత్తమ సాహిత్యమును తెలుగు, తమిళ, కన్నడ, మలయాళ పాఠకుల కంధించుట దఠతీణ భాషా పుస్తక సంస్థ ముఖ్యాశయములలో నొకటి. ఈ పు_న్తక సంస్థ ఇంతవరకు ఇట్టి పుస్తకములు, ముఖ్యముగ కథా సాహి జ్యానువాదములు, కొన్ని (పచురింప జేసినది.

(ప్రముఖ అధునిక జర్మన్‌ (గ్రంథక ర్తల రచనలకు మచ్చుతునక అతో కూర్చిన “పళ స్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు" అను ఈ సంకల నము మన పాఠకులకు జర్మన్‌ సాహిత్యరంగమున నేడు జరుగుచున్న పరిణామములను సూచింపగలదని ఆళించుచున్నాను. ఛారతీయ సాంస్కృతిక పరిశోధనలకు జర్మన్‌ విద్వాంసులు చేసిన దోవాదమును భారత దేశ మెన్నటికిని మరువజాలదు.

ఎస్‌. గోవిందరాజులు తై రెక్టర్‌ దతిణ భాషా పుస్తక సంస్థ

కథాకవమ౦ న. చ్చేజ్రి కథకులను గురించి ,..౨౨౨ ౨౨౨. సగ పరిచయం ,..,. 4౨౨౨. శై తీ పద్మరాజు అనువాచాలు ;

1. చింపబడిన ఆజ్ఞావత్రం 4 4 [గ £. వెచ్చదనంకోనం అన్వేషణ ౨.౨౨౨౨౨౨ బక్‌ క. తీరయాత.. తీ థి
2. ఆ మంగళ వారం నాడు. 9.492444 శీర్‌ ర్‌, స్వేచ్భాప్రాంతం అ లం ల్‌తి రి ఆకుపచ్చ లేడిచర్మం 4 ల ఉం 7/0 "/ కార్ముకసంఘ సభ్యుడు ఎ ఉల, రీ / కుటుంబరావు అనువాచాలు : రి ఘష్టూడి యోలో జల్చా.. శ అ ఇ ర్క ర్స దుక్కపీల్ల 2 ఎ ఎ ఎ ల ల కే0వ శే. యుద్ధం అయాక + 4 2 494 త ఇ శ 6 శే 1ల్మీ
3. అపశుతి కల ల ఎ య కల? 2 మార్క్‌ నాణెరి 6 159
4. నావైన ఆరోవణలు పెరుగుతున్నాయి ౨.౨౨ 164 1011080295). 400 అ ల ౨. 100

కథకులను గురించి

ఐల్‌ ఐకింగర్‌ జననం (1921) వియన్నాలో. యురానంతరం వైద్య విద్యా థ్యాసం. 1949 లో ఎస్‌. ఫిమర్‌ (వచురణ నంస్థలో పాఠకు శాలుగా మొదట వియన్నాలోను, అనంతరం (ఫాంక్‌ ఫర్ట్‌ ఆన్‌ మెయిన్‌ లోను ఉద్యోగం. ఉల్‌గలో మోడల్‌ మైన్టూలు నిర్యాణంలో సమోద్యోగిని. 1958 లో గంటగ్‌ ఐచ్‌తో వివావాం. 'అెంగ్రీన్‌ లో నివానం. రచనలు : థావకవిత, నవలలు, కథలు, శేడియో నాటికలు.

జోసెఫ్‌ మార్చిన్‌ వార్‌ జననం (1901) టాఫ్‌ కి ర్చెన్‌ (విల్ఫ్రలో. 1820 లో ఫిసింగ్‌లో పైస్కూలు విద్య పూర్తి చేసి, ఆస్తిక ఇాన్త్రంలో ఉన్నత విద్ధి. అనంతరం తాత్కాలికంగా కార్యాల యోద్యోగం. చివరకు 192 లో డోన్ఫెన్‌లో స్థానిక దినప్మతిక (ఓబెర్‌. జేయెర్స్‌) సంపాదకత్వం. 1985 లగాయతు డోర్ఫన్‌లో విబంధ రచయితగా జీవనం. రచనలు : థావకవిత, కథలు, నవలలు, రేడియో నాటికలు.

వోన్స్‌ జెండర్‌. జననం (1919) మ్యూల్‌ వానెన్‌ (ఆయిచ్‌ గ్రా లో. ఎర్లాంగెన్‌ , హైజెల్‌ బెర్గ్‌ లలో కళాచరిిత, సారస్వతాల అధ్యయనం. యుద్ధానంతరం డ్రైలులోంచి విడుద్నలె వచ్చిన తరువాత తిరిగి విద్యాభ్యాసం. 1952-58 అలో *యువకవుల పదచి[ తాలు” (వ్రచురణ, 1952 నుండి అక్‌ జఇంశు పతిక్రకు, 1982 నుండి ఫాపానింగ్‌ పత్రికకు సంయు క్త వ్రచురణ క_ర్చృత. 19060. 64 “మాగ్నమ్‌” ప్మతికా సంపాదకత్వం. (పస్తుత మ్యూనిక్‌లో ఒక (పచురణనం స్థలో పా ఠకోద్య్యోగం. రచనలు : భావకవిత కథలు, నవలలు,

ళా వుల్చొగాంగ్‌ బోక్క్క్ట్‌ జననం (1921) వోంబర్స్‌లో, మృతి (19%) తాన్లేలో. లూసె జెర్గ్‌లో పుస్తక వ్యాపారసం స్లలో గుమస్తా నటుడు. 1041లో గ బా క ణా మవ రనకు సై నికుడు. 1942 లో త్మీవమైన వతగా[తత. అక్రమవర్త తెలు కిద, (పాచ్య రంగంలో ఉండగా మరణ దండన; విచార ణానంతరం విడుదల. 1049 లో అనారోగ్ట్టం కార ణంగా ఉద్యోగ విరమణ. రాజకీయ ఛలోక్తులు కారణంగా తిరిగి వ్లైలు శిత. యుద్ధానంతరం నటుడుగా, నౌటేశే నర్వ కుడుగా, నాట్య రచనా సావోయ్యకుడుగా జీవనం. రచనలు : కథలు, నాటకాలు. హ్య్యూూబర్థ్‌ ఫ్‌న్లే జననం (1985) వొంబర్ల్‌ లో. వ్యవసాయ _ విచ్యాధ్యయనం. దర్ప కాలం స్వీజెన్‌, "ఫ్రాన్స్‌ జేశావాసం.. 1962 "మొదలు వోంబర్స్‌లో స్టీరవాసం, రచనలు: కథలు, నవలలు, వ్యాసాలు, "గెర్ట్‌. గేసర్‌ జననం (1008) ఉఓజెకిక్సింగెన్‌ (వూన్రైంలెర్ల) లో. సట్‌ గార్డ్‌, కో యెనిగ్స్‌చెర్ల్‌, టూబిం జెన్‌ లలో చితకళ, కళాచరి.తాధ్య యనం, 198% లో డాక్టర్‌ పట్ట స్వీకారం. యుద్ధకాలంలో విమానదళంలో పని. 1040ల రూటిం జెన్‌లోను, ]లీ6ి2ి నుండి (గామీణ హైస్కూ లులోను చీత్రకళోపా ఛ్యాయకత్వం. రచనలు : కథలు, నవలలు. మాక్స్‌ వాన్‌ డెర్‌ (గున్‌ జననం (1928) జేరూట్‌ లో. 1851 నుండి రూర్‌ (ప్రాంతంలో ఒక గనిలో పని__మొదట వడంగిగాను, 1954 లో [వమాద వర్యవసానంగా గనిలో ఇంజన్‌ డై9ివరుగాను. గనులలో అనుభవమే ఆయన నవలలకు, కథలకు 'వస్తువు సమకూర్చింది.

౪౮

వోల్ఫ్‌గాంగ్‌ హిళ్రై పీమర్‌ జననం (1916) వోంబర్ల్‌ లో. 1988లో పాలన్లైన్‌ కి వలనవెళ్ళి, 199868 లో అక్కడే వడంగం, గృవోలంకరణంలో శిక్షణ. 195.89 లండన్‌లో చిత్రలేఖనం, (గాఫిక్‌ కళల అభ్యాసం. 192945 పాలస్టైన్‌ లో ఇంగ్జి క్‌. ఇన్ఫర్మేషన్‌ ఆఫీనరఠర్‌ ఉద్యోగం. 1946249 దుబాసిగా, వార్థపార చిత్రకారుడుగా, పతికా రచయితగా జీవనం. 1946 నుండి విబజంధ రచయిత, నివాసం - స్విడ్డర్లెండ్‌ లో పోస్పియావోలో. వస్తుత నివాసం: మ్యూూనిక్‌. రచనలు: కథలు, నాటకాలు, "లేడి యోనాటకాలు, ఒక నవల.

మేరీ లూసీ కాహ్నిట్ట్‌

యై

జననం (1901) కార్డ్‌ నూ పాలో 1922204 వీనార్‌, మ్యూూనిక్‌ లలో పున్తళాల వ్యాపారంలో శివణ. కొంత కాలం రోమ్‌, కో యెనిగ్స్‌ బెర్ల్‌ , మార్‌ బర్గ్‌ లలోను, 1904ల నుండి (ఫాంక్‌ ఫర్డ్‌ ఆన్‌ మెయిన్‌లోను నివానం. 1960 లో ఫ్రాంక్‌ ఫర్ట్‌ విశ్వవిద్యాలయంలో కాన్యపఠనంలో గెస్ట్‌ రీడరు.

పైనిక్‌ బోల్‌ జననం (18గి కొలోన్‌ లో. (పౌథమిక విద్యాభ్యాసం అయాక పుస్నక వ్యాపారంలో శిక్షణ, 1988-80 కార్మిక నీవ, 1945లో వె నికోద్యోగం. యుడానంతరం అమెరికా

ఏెటాలా 0

యుద్ద ఖైదీల కేంద్రం నుండీ విడుదలై. వచ్చి కొలోన్‌లో ఒక (పభుత్వ కార్యాలయంలో ఉదో్యోగం. 1951 నుండి అక్కడే. విబంధ రచ్చ్వయితగా జీవనం. రచనలు : కథలు, నవలలు, వసాలు, డియో నాటళాలు, నాటకాలు.

ఇ

వుల్‌ ఏడీటిఖ్‌ ష్నుశే జననం ( 1920 ) (ఫ్రాంక్‌ ఫర్ట్‌ ఆన్‌ మెయిన్‌లో. బాల్యం బెర్లిన్‌లో. 1980-15 వై నికుడు. 194649 “*డూయే రండ్స్‌ చోితో చలనచిత్ర విమర్శ, నాటకాభఖినయం. 1950 లగా యతు బెర్జిన్‌లో విబంధ రచయితగా జీవనం. రచనలు నవలలు, వ్యాసాలు, భఛావకవిత, రేడియో _. ఇలివిజన్‌ నాటకాలు

రోల్భొ 'పోయెలర్స్‌ జననం (1919) న్యూస్‌ ఆన్‌ రైన్‌లో. 1997 లో స్కూలు విద్య పూర్తి చేసి మ్యూూన్‌ స్టైర్‌ లోను బెర్గ్‌ లోను భాషాళాస్త్రా ధస్థాయనం 1915 వరకు మిలిటకి ఉద్యోగం యుద్దం ముగిసిన నాటినుంచి విజంధ రచయితగా, ఇక వ్రచురణ సంస్థలో పాఠకుడుగా, శ్పాలివిబన్‌ డాక్యుమెంటరీల సలవోచారుడుగా జీవనం నివాసం స్లైం కెన్‌ హీమ్‌ (ఐఫెల్‌ )- రచనలు : నవలలు, వ్యాసాలు, కేడియో నాటికలు, కథలు.

మార్టిన్‌ వాల్సర్‌ జననం (1929) వానెర్‌ బర్ల్‌ (బో జెన్స్రీ లో. 1946 నుండి 19051 వరకు టూబిం జెన్‌లో సాహిత్యం, త త్త్వళాాన్త్రం, చరిత్రలలో అధరయనం. (ఫాంజ్‌ కాఫ్కాను గురించిన నమీఖూ వ్యాసానికి డాక్టరేట్‌ బిరుద స్వీకారం వ్రట్‌ గార్డ్‌లో సౌత్‌ జర్భన్‌ "రేడియో ముఖ్యోద్యోగి, సంపాదకుడు 1905 లగాయతు (వీడి షా ఫెన్‌ (బోజెన్సీ లో విబంధ రచయితగా జీవనం. రచనలు శేడియో నాటికలు, నవలలు, కథలు, నాటకాలు

పరిచయ ౦ 104౧0 వ సంవర్చరంతో జర్మనీ దేశమే కాదు జర్వన్‌ సాహిర్యం త్‌ౌడా శిథిలావస్థలో ఉంది యుద్ధరంగం నించి ఇంటికి మరలిన నైనికులకు_ నై తికకళారంగాలలో అంతవరకు తామెరిగిన విలువలన్నీ అర్జరహితాలైై పోయాయి తోకిమంతా జర్మనులను డానవులని నిందిస్తోంది (వాయగల సమర్ధత ఉన్న రచయితలకు, ఆమ అనుభవాన్ని వెల్లడించగల ధాషే లేదనిపించింది. దైర్యం, కౌదార్యం, దెం భక్తి, జాతి, సజ +షణ వంటి పదాలను తిరిగి ఎలా ఉపయో గించడం ? మొదట్మిపవంచ యుద్ధానం=రం---వరాజయం, ఆర్థికదుస్థితిలో నుంచి, ఒక ఉద్రి క్తమైన నాహితీ సంచలనం పుస్టుకొచ్చింది 'రెండన దశాబ్దపు తాల్హ్విక సమర ఘోష్‌ నడుమ_బెర్లిన్‌ నగరంలో కూడా భిన్న వాదాలమధ్య యుద్ధం చెల శేగింది. సామ్యవాద భావాలు మేధావులను ఎంతగానో ఆకర్షించాయి కొల్త రాజ క్‌య రంగస్థలం రూప్ప దాల్బింది ఆ అం౩రిక అశాంతితో నుంచి ఒక విశిష్ట మైన జర్మన్‌ కళారితి ఉద్భవించింది అది ఎక్సొంప్రెషనిజం (2%9౯6991000)," (భావపృక్రీకరణంలో ఒక విశిష్టమైన రీతివాడమది). రెండవ్యసవంచ యుద్ద్ధానంంరం అంతా తారుమారై పోయింది అనుభవాల యెడల ఆసకక్రి పోయింది. వెనకటి సంస్కృతి మరపుతేరల మొటున మరుగుపడి పోయింది. సాపహాత్య సంప్రదాయ బంధం అకస్మాత్తుగా తెగిపోయింది అధునాతన విద్యాధికులు_ఆశా నిరాశల నడుమ ఊగులాడారు రానాభావం వారి సిద్ధాంతం, 'పాచీన సంస్కృ్బాతికి దహన సంస్కారం చెయ్యడం వారి పద్ధతి నాజీ (ప్రభావం జర్మనీ దేశాన్ని మిగళా (ప్రపంచం నుండి 'వేరుచేసింది. 'చ్రవంచ సాహితీస్రవంతి దేశంలోకి రాకుండా గోడలు క స్టేసింది. ఎన్నో విలువ

ల! (పోస ఆధునిక జర్మ] కిధానింలు గల (గ్రంథాలను__*నిర్తీవ నాహిఎ్యం గా జమకృట్టి నామరూపాలు మిగలకుందా కాల్చివేసింది 1988 సంవళ్చరాంతానికి థామస్‌ మాన్‌, జెర్జబెక్ట్‌, స్షిఫాన్‌ బగ్‌, వంటి (ప్రముఖ రచయితలు వందలాది జర్మని ఆస్ట్రియా దేశాలనుండి పారి పోయారు. కళాసృష్టిలో పేరెన్నికగన్న జర్మన్‌ యూదులు _ ఎందరొ మృతువు వాళ బడ్డారు బ్రతికి బయటపడ్డవారు, దుస్మహమైైన అశ్ఞాతవాసం చేస్తున్నాలు. కమ్యూనిస్టు రచయితలు కొందరు వైదేశాలకు వారివోయారు. కొందరు చేళంతోనే రహస్యంగా దాక్కున్నారు ధావస్వాతం[త్రైం పూర్తిగా నశించింది నాహెత్భ- అవకాళశవాదులక్షు _ విశాలమైన రంగం అభించింది “నెత్తురు మట్టి" సాహర్యు కారులు, నాజీతత్హ్వ వేత్తలు, మైైరవిహారం చెయ్యడం ఆరంభించారు తమ నిజా యితీని నిలబెట్టుకో డానికి కొందరు రచయికలు_మౌనాస్న శరణునొచ్చారు. మరి కొందరు ఏ రంగూ రుచీ లేని అలంకారిక కవిత్సాన్ని ఆశ్రయించారు. ఒకరిద్దరు రచయితలు మాళ్రం_ వెర్నర్‌ బెనిన్‌ గ్రాన్‌, రీనొహోల్డ్‌ స్కిడ్నర్‌, పోషాభర్‌ వంటివారు_ తమ ఆత్మ స్టెర్యానికి కళ్ళాలు విగించి, గూఢమైన ధాషలో రచనలు సాగించారు. ఐరొపీయ సావాత్య చరిత్రే ఇది ఒక పెద్ద అమాతం.. జర్యన్‌ సంస్కృతికి ఇది. తీరని గొడ్డలిపెట్టు దన్ని పూర్ణా మరమృ్బత్తు చెయ్యడం అసంభవం.

యుద్ధానంకరం _ జర్మనీచేశంఠో మళ్ళి పుస్తక (ప్రచురణ ప్రారంభమైన "మొదటి రోజుల్లో - అనువాదాలశ్షే (ప్రాముఖ్యం ఎక్కువ. మొట్టమొదటి (ప్రచురణ కర్తలు _ వార్తావ్యత్రిక లవంటి పుస్తకాలను చవకగా అచ్చువేసి ప్రజలకు అందించే వారు. ఆ నాటి పున్తకాల్లో, జెరొమ్‌ శె జైరొదు పడవలో ముగ్గురు మనుష్ములు, 'హెమ్మింగ్వే కథానికలు, వంటివి చదువరులకు దొరిశేవి జర్మనులక్షు అ వేశం అతిగా చెప్పడం అంపేనే ఏవగింప్ప, అంచేత 'హెమ్మింగ్వే చిక్కని వా సవికత, సంభాషణకు ప్రాముఖ్యం, వేగం కదలిక, ప్లప్తంగా చెప్పడం జర్మనులకు దాగా నచ్చాయి. యుద్దానంళర రచయికలకు కథ అభిమాన సాహిత్యరూవమై పోయింది “కథ' అంపే విషాదం, బరువు క్స్‌స్టమైన కూర్చుగల వెనకటి జర్మన్‌ “న వైల్రాః కాదు సమకాలిన అంగ్ల కథానిక, సంక్షిప్పత (ప్రధానలక్షణంగా కాచి వడజోస్‌న అమెరికన్‌ కథానికా రూపం. దిగంబర మైన (అలంకార రహితమైన) తేలిక అయిన శైలి యుద్దానుభవాలు వర్షించడానికి మంచి సాధనంగా వారికి అనిపించింది.

పరిచయ ౦ స! పాక్నర్‌ దాన్‌ పానోస్‌ రచనలు జర్మనీలో వెలువడినప్పటినించి వాటిలోని అంవర్షతస్నగ౨౦, కాలగతిలో క్లిష్టమన కూర్చు వైలన్య (స్రవంతి పద్ధతి _ యువ రచయింలను ఆకర్షించాయి వీరిలో చాలామందికి మార్చెల్‌ వాస్టుతో అంతక్రితం పరిచయం లేడు. అంని ఘున్నితమయిన మనస్తత్వ వరింలన వారి రచనలలో నిశితత్నాన్ని 'వవెళ పెట్టింది. అయితే జర్మనులు అనుకరణలో తృ ప్రిపడే జాతి కాదు. ఈ సంపుటిలో మొదటి కథ “ఆ మంగళవారం వుల్ఫ్‌గాంగ్‌ టోర్కెర్చ్‌, "వామింగ్వే సంక్షిష్పంని, జర్మన్‌ నాహిం్యంలో (ప్రశానమైన ఛావవ్య కృకరణ శిల్చాన్ని ఆయన ఉక్కగా మెళశవించారు ద్‌ర్కెర్టి రచన అంతంటిలొనూ యుద్ధాన్ని గురించిన నిస్పృహకొ ఖాడిన నిరసన నృ క్రమొతుంది అంని (ప్రతిభ పరిణతి చెందకండానే అతను 10+ లో చనిపోయాడు. (ఫాన్సులో (ప్రారంభమైన తిరుగుదాటు ఉద్యమ చాయలు సార్తర్‌, కామూ రచనలద్వారా జర్మనీలో పరిచయ మయాయి. వీరి “అస్థిత్వ సిద్దాంతం యొక్క (ప్రభావం జర్మన్‌ రచయితలందరి మీదా పడింది. హేడిగ్గర్‌, యాస్పర్స్‌వంటి జర్బన్‌ తత్త్వవేళ్తల రచనలు కూడా ఏిరిని ఆకిర్షిం చాయి యుద్ధానంతరం _- యూరప్‌ అంంటా ఆవరించిన సిరాశా వాతావరణానికి ఇవి నిర్వచనా లయాయి. అన్ని విలువలూ నంంచి అన్నిటినీ తిరిగి నిర్మించుకో వలసిన జర్శనులకు వారి అన్వేషకామార్గంలో ఇలియట్‌. జేమ్స్‌ శాయిస్‌, ఆండీ జడ్‌ రచనంకూడా కరదీపికల్లా కనిపెంచాయి.

*/మేము వాయడం మొదలుపెట్టింది, రచంయయివలం కావాలన్న కోరికకొద్టీ కాదు మేం వవాయకండా ఉండలికపోయాం. (కోధం నిస్పృహ మా చేత వాయంచాయి యుద్ధంవల్ల కలిగిన భయంకరం మైన అనుభవాలు మాకు-గుం పాఠాలు, ఇజరులను 'హెచ్చరించడంకోసం మేం (్రాశాం' అన్నాడు వుల్ఫ్‌ డ్తీ (టిక్‌ స్కూ్నూరే _ అతని కవానికలలో _ తమమీద బలవంతంగా వచ్చిపడ్డ ఒక యుద్ధంనించి ఇళ్ళకు తిరిగివచ్చిన వ్యక్తులలోని (ప్రగాఢమైన మానవత చిత్రింప బడింది. వాసీజానికి అంత్య్మకియలు జరిపి, మానవుణ్ణి మార్చి, లోకాన్ని ఇంళ కన్న వోసయోగ్యంగా చెయ్యదానికి ప్రయత్నించిన ఒక తరం జర్మనుల గాధలు అకను (వ్రాసినవి అ కథలలో నాయకులు అధీరులు అనుడాత్తులు. అర్థరహిత మైన, మూర్ణమైన ఒక యుద్దం వారి హృదయాలను గాయపరిచింది, వారి అత్మ స్టయిర్యాన్ని ముక్కలు చేసింది. 1817._28 మధ్య నైతిక రాజకీయాదర్శాలు

శీ (ప్రశస్త ఆధునిక జర్భా కథానికలు యూరస్‌లోని యువకుల్ని ఉత్తేజపరిచాయి. మన రాజకీయ దుస్థితికి _ మనమే కారకులం, చారిత్రక నిర్దేశమూకాదు, అతీంశక్తుల (ప్రభావమూకాదు_ 47 కూటప్ప రచయితల విస్పష్ట సిర్వచనమిది. 5వ దిశాబ్దింలో ఈ మిశ్రమండలి జర్మన్‌ సాహిత్య జీవితంలో ఒక నూళ్ని వ్రైకన్యాన్ని ఒక కొ త్తవెలుగును ప్రవేశ పెట్టింది. మంచి పలుకుబడిగల నావాత్మివ్యపస్టగా రూపాందింది ఈ మ్మితమండలి. ఈ సంపుటిలో చేర్చబడ్డ స్క్క్బ్నారే, బెల్‌ ఐల్‌ ఐ కింగర్‌, క్షూగె, హెర్బర్ట్‌ ఫిజ్డె ఈ మండలిలో వారే _ వీరి ధావాలను దృక్పథాన్ని ఈ కూటానికి చెందనివారు కూడా ఎందరో ఆమోదించారు. అందువల్ల ఈ సంపుటిలో చాలా కథలు యుద్ధమూ, దాని అనంతరపరిస్థితీ, వీటిచుట్టూఅల్ల బడ్డాయి. ఇందులోని హాన్స్‌ బెండర్‌ కథ ప్రశాంత పరిస్థితులకు సందింధించినది అయితే అతను “వుక్స్‌కోప్ట్‌ 'అనే నవల ఒకటి వ్రాశాడు. (ఆ పదా నికి అర్థం _ ఏ అల్లర్హలోకీ తిరుగుబాటులోకీ దిగని ఖైదీకి అధికంగా మంజూరు చెయ్యబడ్డ రేషన్‌.) సోవియట్‌ యుద్ధఖై దీల శిదిరం చుటూ అలబడ కథ అది. యుద్ధానంతరం పది పదిహేను సంవత్సరాలవరకూ కోడా, "వెలి తాతతర్శడుల రాజనయ విశ్వాసాలకుగాను దుర్భరశిక్షలు అనుభవించిన ఖైదీల కరుణామయ కథ అది. జె మార్టిన్‌ బార్‌ కూడా యుద్దాన్ని ఇతినృ త్తంగా చేసి వ్రాసిన రచయితలలో ఒకడు ఒక రేడియో నాటికలో అతను, ఒక యుదఖేదీ సె వీరియాలోని ఫె దీల శివిరంనుంచి తప్పించుకుని, జర్వనీకి కాలినడకను చేరుకున్న కథ చిత్రీకరించాడు ల “ద్వారా - హిట్లరూ. నాజీలూ జర్శనీలోని ఎన్నత్య కుటుందాల నెల్లా నామరూపాలు లేకండా "శారో వరించాడు దం ముగినే ముం వ ణా ల ధి నుంచి కాం పం వా వదులుకుని తూర్పు జర్మనీ గాథలన్నీ బాలాభాగం. నవల ఇెలవ ౦డాలుగా తరలి వచ్చారు. వారి మార్‌ ఉం రాల్ఫ్‌ సోర్స్‌ _ “ఒక్క గ్రా (మార్క్‌ జర్మనీ నాణెం) అన్న నవలలో యుదంలో శిధిలమెన నగరాలలో జీవితం ఏంత ఎడారిలా, నిగ్రీవంగా అయిపోయిందో కళ్ళకు కట్టినట్లు వర్తిసాడు నిక్టీతని. వర్తించడంలో. అసలు పైక అల వేసిన చెయ్యి అంటారు అతిని నవలల్లో, . యుద్ధంలో చావకండా మిగిలినవారి

పరిచయం స్‌ చరిత - వితంతువులు, అనాథ బాలురు శీవనోపాధికి మార్గం తెలియని నెనికులు, చితికిపోయిన జర్మనీలోని పరిస్థితులు ఆలవాటుపర్డానికి వారు చేసిన ,సయత్నాలు _ విశదీకరించాడు. “యుద్ధానంతరం అనే అంని నవల చాలా ఘాటయినదీ అతి సునిశిత మైనదీ కూడా. యుద్దరంగంనించి తిరిగివచ్చిన ఒక(నైనికుల గుంపు మహా పట్టణాల శిదిలాలను చూస్తుంది. 'న్వేచ్చావాయువులు మొట్టమొదటిసారి పీలుస్తుంది మొట్టమొదటిసారిగా ఆడగొంతు వింటుంది అయితే ఈ పరాజితుల అంతరాంతరా లలో కోత్తఅవకాళాల సూచనలున్నాయి. (పవాస్వామ్యానికి అంకురాలున్నోయి. టోల్‌ తన అనంతర రచనల్లో ఈ ఆళాసూచనలను తనే నిరసించాడు అతని రచనా శిల్పంలో మార్దవమూ, గాధమైన అవహాస్యమూ కలిసి ఉంటాయి. యుద్ధా నంతర వారావరణాన్ని మనస్సుకి గుచ్చుకునేటంత స్పష్టంగా అతడు వర్తించగలడు. ఆకొన్న నాలుకకు అన్నం రుచి నల్లబడారు, విరాళశ నిస్పుహ అంతలోనే అవ్య క్తంగా తొంగిచూసే ఆశ _ అన్నీ. యుద్ధానికి సంబంధించిన సాహిత్యంలో _ అతని - “రైలు వేళకి వచ్చింది' “ఆది పురుషుడా ఎక్కడున్నావు?” ““పాంధుడా - “స్పా కి వచ్చావంకే స్వచ్భమైన రచనాశిల్పానికీ, నిజాయితీకీ తార్కా-జాలుగా జర్మన్‌ సాహిత్యంలో నిలిచిపోతాయి. హైనిక్‌బోల్‌-యుద్ధాలమీద త్మీవ్రంగా దాడిచేశాడు_“వీరపూజ"”ని విమ రించాడు. యుద్ధంమీదా, నైవిక జీవితంమీదా ఉన్న వ్యామోహాన్ని నాశం చెయ్యడానికి కంకణం కట్టుకున్నాడు “ఓహ్నోమిక్‌” మన స్పక్వానికి (కొత్తరకం నెన్యమా? నా కొద్దు-అనే తత్వం) అతడు (ప్రవక్త జర్మనీ “నాటో లో చేరక ముందు ఈ మనస్తత్వానికి ఎక్కువ (ప్రచారం ఉండేది యుద్ధంలో యౌవన మంకా వెళ్ళబుచ్చిన సామాన్య ననైనికుని దృక్కోణం నుంచి, అతను యుద్దాన్ని చూ సేవాడు; వర్షించేవాడు. యుద్ధం విసుగుపుట్టిస్తుంది. యుద్ధం అంతూ దరీ లేని వ్యాధి. యుద్దానికి జిజ్ఞాస లేదు. అది వట్టి హత్యాకాండ. ఆ తరం వాడే ఐనా, ర్ట గేసర్‌ దృష్టి కొంచెం భిన్నంగా ఉంటుంది నైనిక సంపదాయంలో పుట్టి పెరిగిన నెనికోద్యోగి దృక్కో-ణం అతనిది. టోల్‌ కధానాయకులు పతిత, పీడిత మానవులు. గేసర్‌ కథానాయకులు, విరైనికులు బోల్‌ పాత్రలు బలహీనులు అర్హహృదయులు._గేసర్‌ పొత్రలు రాటుదేరిన మనుష్యులు. ఈ రెండురకాల పాత్రలూ ఒకే పరిస్థితులకు బానిసలు, ఒకే యుద్ధంలో పరాజితులు.___గేసర్‌

6 వశస్త అధునిక జర్మన్‌ కథానికలు ప్యాళక్రలకు, వీరోచితమైన పరాజయం పొందిన తృప్తి అయినా ఉంది. బోల్‌ పాాతలు కేవలం మారణాయుధాలకు అర్బించబడ్డ బలిపశువులు, గేసర్‌_-*లుఫ్ట్‌వా ఫె” (విమాన దళం) ఉద్యోగులు విద్యావంతులు, సంస్కారులు; టోల్‌ వైనికులు మామూలు (ప్రజలు. గేసర్‌ (ాసిన “చనిపోతున్న నెనికుడు,” అద్భుతమైన నవల, రెండవ (ప్రపంచ యుద్ధంతో జర్మన్‌ వైమానికదళం యొక్క శౌర్య (పకాపాల ఇతిహాసం అది. టోల్‌_తన నవలారచనలో ఇరిక్‌ మారియా రిమార్కు్య ధోరణిని అనుసరించాడు. రిమార్కు్యు వ్రాసిన “*పళ్చిమ యుద్ధరంగం నుంచి వార్తలు లేవు,” అన్నది యుద్ధాన్ని నిరసించిన మొదటి నవల. మొదటి (ప్రపంచ యుద్ధానంతరం (వాసినది, నాజీ జర్మనీలో నిషేధించబడింది. జర్మనీ 'దేఠంతలో శౌర్య (ప్రతాపాలకు మన్నన ఎక్కువ. కాని రెండు (ప్రవంచ సంగ్రామాల అనంళరం, యుద్దాన్ని నిరసించే మన స్తత్వం, [క్రిందటి యుదకాలంతో పుటి పెరిగిన రచయితలలో వ్రధానమయిపోయింది. ఆ దృక్పధాన్ని (వ్రబారం చెయ్యడం వాని లక్ష్యం కూడా. "47. కూటమిలో రచయితల మధ్య అనేక భేదాలూ, రా న. అయితే (ప్రజాస్వామ్యం, స్వేచ్చా స్వాతంధశ్ర్యాలు నియంతలక్తు త పీరిలో ఎవ్వరూ, పొట్లర్‌. స్టాలిన్‌ వంటి నైనిక క! కూటమి ర ల చదువలేదు. ఇతర దేశాల జిజ్ఞాసువులకు ఈ పోయింది. ఈ భే లో, స్వాతంత్ర్య మానవతా పునరుజ్జీవనానికి, చిహ్నమై నాతన ేధావలంం సం్యప్రదాయానిశే విరుద్దమైనవి. జర్మనీలో అధు నికి విన్నమెన ంసారాండనీ, యుద్ధాన్ని నిరసించారు, ఈసడించారు. వరాయివారా వల 0 గల (ప్రముఖ రచయితలు, ___ గెర్జ్‌గేసర్‌ వంట్‌వారు ణాలూ ఎంత విభిన్నమైన ఏకారు. ఇది దురదృష్టం. వీరి సిద్ధాంతాలూ దృకో్క్‌ శేజిలో చేర్చడగినపరు. ల్‌ దర (ప్రతిభావంతులు, (పథమ మూడవ రీభ్‌ పడిప్రోల్పోన్స తరు రిక్‌ పలుకుబడి లేకపోవడం దురదృష్టం, నాశమైపోయిన తరువాత, జర నతు రెండవ ప్రపంచ సంగ్రామంలో జర్మనీ అళని నిజాయితీ, అశని వా యర్‌ రచయిత రచనాళ క్తి కంఠ, వైతికంగా, ఏ భావాలు ఎక్కువ ట్రబారంద వలువైనవయిపోయాయి. యుద్దాన్నిగురించి సరే కోట్లాది ప్రజలు టోల్‌ రచన ల్‌ు ఈనాటి (వ్రసంచకంలో-ఏ పాంతంఠ నైనా లు చదుపుతున్నారుగాని, గెర్డ్‌ గేసర్‌ రచనలుకాదు,

పరిచయం 7

ఈ శతాని 5వ దళాబ్దంలో జర్మన్‌ సాహిత్యం పాత సంప్రదాయంతో

తిరిగి అనుబంధం ఏర్పరచుకుంది. అప్పటికింకా మిగిలి ఉన్న పాతకాలపు రచయితలు మధ్య వర్షులె ఈ అనుబంధం సాధించారు. 2వ దశాబ్దపు (ప్రముఖ కవి._గాట్‌ఫేడ్‌ బెన్‌ - మళ్ళీ రచన (ప్రారంభించాడు. కాల్చనిక కవిత్వం పునరుజ్రీవనం పొందడానికి అతడు స్వూత్రధారు డయాడు. పరదేశాలలో తలదాచు కున్న 'మ్యూసిల్‌, (బాక్‌, డాబ్లిన్‌వంటి భావవ్య క్తీకరణ వాదుల రచనలు యువతరం వారు చదవడం (పారంభించారు. కవికారంగంలో వెనకటి భావ కవిత్వోద్యమం మళ్ళీ స్మ్కృతివథంలోకి వచ్చింది, కొత్త జీవం పోసుకుంది కూడా, అయితే మేధస్సు ప్రాబల్యం, కాల్బ్పనికరలో వ్యంగ్యం, అపహాస్యం, దాని స్వరూపాన్ని కొంత మార్చాయి. జార్జ్‌బుక్నర్‌, హెననిక్‌ హీన్‌ వంటి పాత కవులలో కొత్త దనం కనుక్కున్నారు యువకులు. వారిని *నవీనులకన్నా నవీను"లన్నారు. (ెంచి విష్ణవాన్ని వెలిగించిన జిజ్జాసాకాంతి, జర్భనీతలో 1818 విప్ణవం తరువాత మరుగు పడిపోయింది. ఆ కాంతి ఇప్పుడు మళ్ళీ ప్రకాశించడం ఆరంభించింది. నాజీతత్వం, భాషకు అంటించిన కిలుము వదిలిపోయిందె. వదడాలమూ, ధాషా స్వరూపమూ కూడా కొంత పరిపద్ధమయ్యాయి. జర్మన్‌ భాషను తిరిగి ఆత్మవిశ్వాసంతో ఉపయోగించ డానికి వీలుపడింది. ఈ తరంవారిమీద ఫ్రాంజ్‌ కాఫ్కా (ప్రదావం చాల ఎక్కువ. పాగ్‌తోని జర్మన్‌ యూదులజారికి చెందిన జెక్‌ రచయిత అతను. 2.వ దశా బ్దంలో అతను (ప్రముఖుడు. జర్యన్‌భాషలో (వ్రాసే పరదేశీయులలో ముఖ్యుడు. 1924 లో చనిపోయాడు. రెండవ (ప్రపంచ సంగ్రామానికి ముందు---ఇంగ్లండు లోని “న్యూ అపోకలిప్స్‌' కవులకు అతనిమీద అమితమైన మోజు. ఫ్రాన్సులో అతన్ని మొట్టమొదట ఆధివాస్తవిక రచయితగా జమకట్టారు. ఆతనికి అత్యంత ఆపుడు, పత్రికా సంపాదకుడు అయిన మాక్సబాడ్‌ ఆతన్ని (ప్రధానంగా యూదుల తళ్వ వేత్తగా పరిగణించాడు. నాజీ జర్మనీలో అతని (గ్రంథాలకు పచారమే లేదు (రహస్యంగా కప్ప). వర్శసెన్యాల దుర్యాకమణక పాల్పడి నప్పుడు (ఫాన్సులో మేధావు లకని గొప్పతనం గుర్ధించారు. కాఫ్కా నవల “దురం'__1831 తో జర్మనీలో తిరిగి ప్రచురింపబడింది. దాని ,పథావం అమితం. నేడు కమ్యూనిస్టు దేశాలలో అతని ప్రతిభకు (కమ (క్రమంగా పెరుగుతున్న గొరవంతో దాన్ని పోల్చవచ్చు. మానవుడు తన అస్థిత్వంలో తనే బందీ అయి

8 ప్రశస్త అధునిక జర్బ్భన్‌ కథానికలు హోయినట్టు చిత్రించాడు కాష్తా మానవుని అస్టిక్వమే అవను చేసిన నేరం. అతని శైలిలోని అందచందాలను అళని ధావనలోని గాంభీర్యాన్ని (ప్రపంచంలోని పఠిల లంకా గుర్తించారు నీయంతృత్వంలోని అమానుషత్వాన్ని అతను అతి స్పష్టంగా ఊహించ గలిగాడు, ఖైదీ కేంద్రాలు. దేశబహిష్కారాలు హింసొగృహిలు, ఆధునిక యంత నాగరకతలోని పళుత్వం ఆధునిక మానవుని అర్జంలేని అసహాయత, అన్ని అతను స్పష్టంగా వర్షించాడు.

ఐల్‌ ఐ కింగర్‌ కావ్యా శిష్యురాలనవచ్చు (మనం చర్చించే రచయితల్లో అకని (ప్రధావం [కింద పడనివా రంటూ ఎవరూ లేరు.) వియన్నాకు చెందిన ఈ చిన్ని పడుచు, యుద్ధకాలంలో యూదులకు చిహ్నమైన “పసుపు నక్ష[త్ర౦0” ముద్రతో బ్రతికింది. ఆమె ప్రధమ రచన, *ఆ గొప్ప ఆశ * వెలువడినప్పుడు అమె వయస్సు 27 1852 లో వెలువడిన “అద్దం కథ యుద్ధానంతర సాహి త్యాన్ని కొత్త పుంతలు తొక్కించింది అకస్మాత్తుగా, వాస్తవిక రచనావద్దతి పాత బడిపోయింది వ్యంగ్య్యప్రధానమైన భావశాబలంతో కూడిన, చక్కని వచన మిది. “చింపబిడ్డ ఆజ్ఞాష్మతం . స్థూలదృష్టికి గగుర్పాటు కలిగించే యుద్దగాథగా రఠనిప స్తుంది, కాని అది కాత్వికమైన పొడుపు కథ కథానాయకుడైన వైనికోద్యోగి, మృత్యుభయం వల్ల తన అ స్తక్వం యొక్క. తోతులు తరిచి చూసుకుంటాడు, అయితే అతని భయానికి మూలం ఒక అపోహ మ్రారిన్‌ వాల్చర్‌ [వాసిన "నా పద్దతులను గురించిన ఆరోపణలు" _ కాఘ్క్సా ధోరణిలోనే నడిచింది అందులో వ వదు ప్యూహంలోచిక్కు పడ్డ ఒక అసహాయుని అతను వానిన క వ దళంలో వ్య ద న నియంత ఇస్టాన్టాలకు కాఫ్కాను గురించి ఒక విమర క న్‌ రచయితగా పేరుగన్న వాల్సర్‌, ఆ తదవాత అతని అడుగై న వ్‌ (వాన్‌ డాక్టర్‌ పట్టం పుచ్చుకున్నాడు. కాఫ్కా రచనలు ప్రణంగా వదిషి బిర్య శల ప్రారంభించాడు. జోల్‌కూడా అతను యుద్దాన్ని వరీంచే విధానంతో ౧ క్‌ న్నట్టు అకని యుద్ధకథల్లో, అసలు

శా ణ గ్వాష్టంగా కనబడుతుంది.

తెంగి దశాబ్దాలలో జర్బన్‌ సమాజం ప్పూ 8గా మారిపోయింది. వెనకటి రాజధానినే పెద్దగోడ విలదీసింది ముళ్ళతిగల క్రంచెట చే గ! రెండు విభిన్న రాజకీయ వ-వన శాన్న్‌ చిలదీశాయి.

స! వృవస్థలు జర్నన్‌ ప్రొక్రలన్స శారంత, వ్రతంగా ఇంచుమించు

పరిచయ ౦ గి విడదీశాయి. ఫెడరల్‌ రివన్లిక్‌లో, పార్లమెంటరీ ప్రజాస్వామ్యం, పాళ్ళాత్య చేశా లతో రాజకీయానుఐంధం, సమాజపురోగమనం, చర్చిల అభివృద్ధి _ విటి ప్రభావం రచయికలమీద పడింది. తూర్పుజర్మనీలో “సోషలిస్ట్‌ వాస్తవికత" కు ఏరుద్దమైన రచనలు రావడానికి వీలులేదు, ఒక్క కవిత్వంలో తెప్ప, యూ జాన్సన్‌ నవలల్లో జర్మనీ విభాగం (ప్రధాన ఇతివృత్తం 'జాకబ్‌ను గురించిన ఊహాగానాలు “ఆషిమ్‌ మీద మూడవ (గ్రంథం, "రెండు దృష్టపథాలు ) వీటి లి వేరు. అయినా ఈ వఏిభేదాన్ని స్పష్టంగా చిత్రించడానికి అనువైన శైలి అకనిది. జర్మన్‌ రచయితల్లో అంతర్జాతియంగా గుర్తించబడ్డ (ప్రముఖుల్లో (ప్రథముడు జాన్సన్‌. (డ్రైంచి ఆధునిక పద్దతికి అకి సన్నిహితుడు. ఈ కోవకు జెందిన మరొక రచయిత ఆ ర్నేస్కిట్‌. అతని “చిన్నకథలు మరీ పెద్దవి కావడంచేత ఈ సంకలనంలో చేర్చడానికి వీలుపడలేదు. ఈ ఇతివృత్తాన్ని చిత్రించే మరో రెండు కథలు ఇందులో చేర్చబడ్డాయి. ఒకటి స్క్బూరే వ్రాసిన “అవుతి'. జర్మనీ విధగం మాన వశ్వముపై జరిగిన అత్కాచారంగా, రాజకీయాలవల్ల జరిగే అత్యాచారాలలతో ఒకటిగా, చిత్రించబడింది. స్క్య్నూరే ప్యాతలు బెర్లిన్‌ పౌరులు _ చురుకైన హాస్య (వవృత్తిగలవారు. ఒక పట్టాన దేనికి లొంగని వారు. కొన్నికథల్లో అతను బెర్జిన్‌ మాండలిక గాషనే వాడాడు _ ఆ భాష అందచందాలను భాషాంతరీకరించడం కష్టం రెండవ కథ గర్‌ హార్డ్‌ జ్వెరెన్డ్‌ (వాసన ఇంటి “కప్పుల కడ్డంగా” తూర్పు జర్మనీ నించి పశ్చిమ జర్మనికి పొరుల పలాయనం ఇందులో ఇతిన్ఫ త్తం. ఇంకా పలాయనం సాధ్యమయిన రోజుల గావ అది. అతను కొంత న్చేచ్చాప్రవృ త్రిగల మార్క్సిస్టు. ఈ కథలు (వ్రాసిన తరువాత తూర్చుజర్మనీలో అతని పలుకుణడి పడిపోయింది ఇవ్వు డతను పశ్చిమ జర్భనీలో ఉన్నాడు. ఈ వాతావరణంలో అతను ఇమడలేకపోయాడు. అయితే రాజకీయ వ్యవస్థను మనసారా దుయ్యుబట్ట డానికి అతనికి అవకాశముందిక్క_డ.

వ దళొబ్దపు నవలారచయితలకు, ముఖ్యంగా యుద్ధానంతర ఆదర్శ్యవాదు లకు, దేశంలో పదవీ ధన వ్యామోహాలు పెరగడం, (ప్రజల మీద వాటి (ప్రభావం పడ్డం ద్మిగృమ కలిగించాయి స్వ్యనిక్‌ బోల్‌ ఆశా ఉర్సాహాలు, త్మీవమైన అసం తృప్టిగా మారాయి అంని రచనల్లో తలమానికమైన చిన్న నవల “ఐరిష్‌ డైరీ ' జర్మనీ మీద అపహాన్యంతో జూడిన తీవ్రవినుర్య అతను "న్వేచ్చావాది యయిన

10 ప్రశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు కేథలిక్‌. రోమన్‌ కేథలిక్‌ చర్చొలోని లౌకిక తత్వాలను, ఆచారాలను అతి తీవంగా ఖండించా డతను, అడినార్‌ (ప్రభుత్వంలో జర్మసీని త్మీవంగా విమర్శించిన (ప్రముఖ రచయితగా అతను సాహిత్య చర్మితలో మిగిలిపోతాడు. “కంటికి కనబడే వస్త వికతకు మూలస్మూక్రం” అన్న అతని నిర్వచనం, అకని ఆవేగపూరితమైన రచనాపర్దతికే మూలసూత్రం, 5వ దశాద్దాంతాన్ని _ అర్హశకాబ్దంనాటి జర్మన్‌ పరిస్థితిని _ “అద్భుత ఆర్ధిక విజయం” సాధించిన జాతి మనస్థితిని _ మార్టిన్‌ వాల్చర్‌ “అరగంట” అనే నవలలో కోడీకరించాడు. 800 పేజీల నవల అది. అర్ధళతాబ్టినాటి జర్మన్‌ సామాన్య పౌరుణ్జి, అకని అతి సామాన్య భావాలను వ్యక్త పరచడానికి, వింఠ అయిన కొ త్తరచనా సూక్ష్మాలను ఉపయోగంలోకి తెచ్చాడతను, ఈ తరం రచయిశలలో వైకివస్తున్న వారిలో. (వీరంతా 1027-38 మధ్య పుట్టిన వారు) గుంటర్‌ గ్రాన్‌ అతి విశిష్ణుడెన రచయిక, అతని నవలలు, “లేకు డోలు", “కుక్క. బతుకు”, ఇరవైకి పైగా ఇతరధాషల్లోకి తర్జుమా చెయ్యుబడ్ధాయి. (అయితే బోల్‌ అంతర్జాతీయ ్యాతిని మరోజర్య్మన్‌ రచయిత అధిగమించభేదు. సోవియట్‌ యూనియన్‌లో అతని రచనలను చదివేవారు పదిలక్షలకు పైగా ఉన్నారు. ఐరోపీయ రచయిత కొకరికి అంత (ప్రచారం రష్యాతో కలగడం ఆశ్చర్యమే _ “తొలినాళ్ళ కూడు” ఎన్నో భారతీయ ఛాషల్లో బాగా అమ్ముడు పోయింది.) ఈ సంకలనంలో ఇమడ్డానికి వీలయిన కథ ఏది లాస్‌ వ్రాయలేదు; మూడవ రీభ్‌ డాన్టిగ్‌ చుట్టూ అల్లబడ్డ అకని రెండు విచిత్రేతిహోసాలూ, ఆంగ్భ తర్దమాలలో ధారతదేశంతో 'ప్రచారమవాలని నా ఆశ.

సమాజంతో ఆర్థిక పురోగతి _ కథానికలతో వ్యంగ్యం, అపహాస్యం _ చెట్టాపట్టాలు వేసుక నడిచాయి. జె-మారిన్‌ బార్‌ “వెచ్చదనం కోసం అ న్వేషణ' అన్న కథలో పాశ్చాత్య నాగరిక సమాజంలో మానవానుబంధాల అకభావాన్ని అపహసించాడతన్న, హే్యేరిన్సే (ాసిన “దుర్మార్గాలకు మారం పట్లుకన్నా మెత్తనిది” అన్న కథ ఇంతకన్నా సార్వజసీక మెనది. రన్న కథావీస్తువురు__ పావరదాని పరిష్కృతి., అవి అపరాధ వరిశోధక్ర రచనలుత జిగిగా నడుసాయి. అతని కథానాయకులంత్రా పాపం వైపు మొగిన సామాన్య ప్రజలు, ఆ మెత్తని దారిలో అడుగు పెట్టిన తరువాత వెనక్కు" మళ్ళళలేరు. పాపచింత వాళ్ళు నెప్పుడూ 'వెన్నాడుతూనే ఉంటుంది. దైవికమైన న్యాయం ఆఖరికి జరిగితీరుతుంది. బార్‌,

పరిచయం 1 రి స్పే_ఇద్దరూ కొంచెం వయోవృద్ధుల తరానికి చెందిన రచయిళలు, అయినా వర్తి మానకాలంతో అనుబంధం తెగిపోలేదు వారికి (రిన్సే రెండు (వ్రవంచ సం[గామా ల్లోనూ పోరాడాడు). 6_వ దశాబ్దంలో పైకి వచ్చిన యువతరం రచయితలు, రచనా పద్దతిలోనూ, వస్తువులోనూ కూడా మార్పు తీసుకొచ్చారు. కథానికా స్వరూపం ఎక్కువ మారలేదు. నవలమ్మాతం చాలా మారిపోయింది. 19-వ శతాబ్దపు నవల, మధ్య తరగతి స్వతర్యత మనస్తత్వంలో నుంచి పుట్టింది. ఆ మధ్య తరగతితోయే ఆదీ అంతరించి పోయింది, పాతకాలపు నవలా స్వరూపం శిథిలమైపోయింది. వైజ్ఞానిక యుగం కాల్మక్రమాన్నీ, మానవ జీవితాన్నీ దర్శించడానికి ఒక కొత్త దృక్కోణం కల్పించింది. ఐరోపీయ రచయితలు మానవుని ఏకత్వాన్ని పళ్నిస్తు న్నారు, అన్నిటినీ 'పళ్నిస్తున్నారు.. ఆధునిక పాళ్ళాత్య సాహిత్యానికి విన్నత్వం లక్షణం. పాళ్చాత్య సమాజానికీ అదే లక్షణం, ఆ సమాజం దిహుముఖమైనది. నిత్యం మారుతున్నది; సాహిత్యంలో భిన్న శైలు లున్నాయి --- “శైలి” లేదు. వాల్దర్‌ ఎన్స్స అనే విమర్శకు డన్నట్టు, అనేక రచనారీతుల (ప్రదర్శనశాల, నేటి సాహిత్యం. రచయిత తనకు నచ్చిన +ఠీతి'ని ఏరుకోవచ్చు. అయితే సాంప్రదాయ సిద్ధమైన వాాస్టవిక స్వాథావిక రీతులన్నిటికీ మేం వ్యతిరేకులం. అద్దంలో ప్రతి బింబాన్ని పట్టుకోడం వంటివి అవన్నీ. చర్మిత పద్ధతి ఆది. వట్టి వార్తా నేకరణం, వర్ణన కాదు పరిశోదన, విశ్హేషణ కావలసినవి. _ప్పృనర్వ్య కీకరణం కాదు, పునస్సృష్టి. విసర్జనం, సంక్షిస్తత నేటి అవసరాలు, కవిశ్వానికి జర్మన్‌ భాషలో “డిక్‌ టులగ్‌* అంటారు. అక్షరాలా దాని అరం _ “డిక్‌ చేయబడది.__అం-పీ సంక్షిప్తం చేయబడ్డది, అతి నవీన జర్మన్‌ వచనం కవిత్వంలాగే క అనళా సంక్షిప్త రచన. సోవియట్‌ ప్రాంతంలోని జర్మనులలో కూడా, నేటి అగ హ్విష్ట యువక రచయితలలో కూడా, ఈ సంక్షిప్తత వ్రధానలక్షణం. విస్త రించడం వారి స్వథావానికీ విరుద్దమే. వారికి పురాణం కన్న, పొడుపు కథ ఎక్కువ నచ్చుతుంది. దురదృష్టవశాత్తూ దీనివల్ల వారు కొన్ని కష్ట నిష్టరాలకు గురికావలసి వస్తోంది _ (వ్రభుత్వ హెచ్చరికలు, కారాగృహవాసాల వంటివి, తూర్పు జర్మన్‌ రచయితలలో కీర్రి శేషుడైన తోహానీస్‌ దాబౌవిస్కీ ప్రముఖుడు. పొడుపుకథల ఫక్కీ=ని, అతిక్షు పంగా వాయడంలో అందెవేసిన చెయ్యి-_వచనం లోనూ వద్యంలోనూ కూడా. ఆ శ్రైలి ఒక సాంకేతికభాషగా కూడా ఉపయోగిస్తుంది.

12 (ప్రశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు

అతి నవీన యుగంతో రచయితలు కొందరు, యుద్దాన్నీ, నాజీయుగాన్నీ ఎరగరు. అయితే రరచూ అవి వస్తువులుగా స్వీకరిస్తుంటారు, యుద్ధానంతర ఆరం రచయికలు గతాన్ని నిశితంగా పరిశీలిస్తారు, పరికోధిస్తారు.. ఆ పరీక్షలో ఆత్మ నిందారోపణం అంతర్గతంగా ఉంది. ఈ కొ త్త తరానికి, మిగిలిన దానికి స్పష్టమైన వివరణ కావాలి తాఠ తండ్రులను నిలబెట్టి అడిగే తత్వం వారిది, “ఇలా ఎందుకు జరగనిచ్చారు'' అని. జెరూసలంలో ఈక్‌మన్‌ విచారణ జరిగిన తరువాత జర్మ నీలో నాజీ నేరస్థుల విచారణలు జరిగాయి. ( అంతక్రికం ఈ నేరస్థులను గురించి గాని, వారికి సందింధించిన వివరాలుగాని ఎవరికీ తెలియవు.) ఈ సందర్భంలో కొ త్తసంగతులు, పరిస్థితులు ఎన్నో బయట వడ్డాయి. పీటక్‌వీవ్‌, ఫ్రాంక్‌ఫర్డ్‌లో అఆష్విట్ట్‌ విచారణ అధారంగా “విచారణ” అనే నాటకం వాకాడు, తూర్పు పశ్చిమ జర్మనీలలో_16 కేంద్రాలలో ఒకే రాతి ఈ నాటకం తొలిసారి (ప్రదర్శించబడింది. అదే రాత్రి లండన్‌లోని “రాయల్‌కోర్ట్‌ థియేటర్‌ "లో కూడా (ప్రదర్శించబడింది. ఈ విషమ సమస్యను తరచి. సాహిత్యరూపం కల్పించే (1పయత్నా లన్నిటిలోనూ ఇది చాలా గొప్పది. ఈ విధంగా గతాన్ని తిరగదోడడం వ్యతిరేకించే జర్మనులు కొంద రున్నారు, ఆ పీడకల మరిచిపోడం మంచిదనుకునే వారు. అయితే మేథా వుల దృష్టి వేరు. గతం తిరిగి తలెత్తకుండా అరికట్టాలంశే, గతాన్ని పూర్తిగా తెలుసుకోవాలి. వాస్తవిక వివరాలను నిష్పాక్షికంగా నేకరించడం, కొత్ర తరం రచయితల పద్ధతి. “లేబెన్‌ స్లాఫె” అనే కల్పిం “జీవిత చర్మిత'ల నుంచి స్వీక రించిన వివరాలలో అలెగ్జాండర్‌ క్లూగె, “క్రిమినల్‌ ఇన్స్పెక్టర్‌ షేలిహా” అన్న '(ంథం ్రాశెడు. రచయిం వృ తిని బట్టి న్యాయవాది. రచన అంతా న్యాయశాస్త్ర పరిధాషలో నడిపాడు. నిజమైనవీ, కల్పించినవీ, ఎన్నో పష్మక్రాలు ఒకదాని తరువాత ఒకటి (క్రమపద్ధతిలో_కన అభ్మిపాయాలు వివరించకుండా_(ప్రదర్శించాడు, ఇటువంటి “శాస్త్ర పరిభాష'లోనే, క్లూగె స్టాలిన్‌[గ్రాడొను గురించి ఒక నవల (వాశాడు. కొందరు చదువరులు ఇది బొత్తిగా రంగూ రుచీ మానవళ్వంలేని రచనగా జమకడతారు. కొత్తతరం రచయికలలో కొందరు కల్నిలేని అవిశ్వాసవాదులు. వా స్తవికాన్ని (ప్రక్నించడమే వారి వని _ సమాధానం చెప్పడం కాదు. కోవక్తు వతినిధి క్లూగె.

పృ్తినిష్టమైన మానవలోకాన్నీ, పారిశ్రామిక కూలీని, కర్ణకుణ్ణీ, సామౌజిక సమస్యల్ని పరిశిలించే రచనలు పశ్చిమ జర్మనీలో ఇంచుమించు లేనేలేవు.

పరిబయ ౦ 13 బహాళా తూర్చుజర్మని సాహజ్యమంలళా వీటితోపే నిండివుండడం ఒక కారణం కావచ్చు. వళ్చిమ జర్మనులు, ఈ వృత్తులను గురించిన అశ్జానం వల్లనో, వీటి యందు తగినంత తాదాత్మ్యం లేకపోవడం వల్లనో సామాజిక సమస్యల్ని ఒక శాత్వికదృక్కోణంనీంచో, వ్య క్తిగత దృక్కొణంనించో ఆమ రచశలలో [వ్రదర్శి స్తారు. వీరి కథానాయకులు _పేమిస్తారు. బాధపడతారు గాని, ఎవ్వ్చుడూ “పని చెయ్యరు. శాశ్వతంగా నెలవు మీదుంటారు. మాక్స్‌ వాన్‌ డెర్‌ (గున్‌ వ్రాసిన ' పారిశ్రామిక సలహాచారు మాత్రం వీటికి భిన్నమైనది పదకొండదేళ్లు అకను కనుల్డ్‌ పనిచెయ్యడం ఒక కారణం కావచ్చు. టూర్యప్రాంజంలోని (శ్రామికుల్ని రచయింలు కమ్మని అతనెంతో (ప్రోళ్చహాంచాడు. సోవియట్‌ (పాంకంలో ' విట్టర్‌. 'ఫెల్ద5్‌ '్రోగామ్‌” అని ఒకటి ప్రారంభం చేసింది (ప్రభుత్వం. రచయితలు వ్యాక్టరీకూలీలుగా కొంతకాలం పనిచేసి, ఆ ఆరువాత దాన్ని గురించి రచనలు సాగించాలనీ కూలీలు _ తమ్మురాము కథానాయకులుగా చేసుకుని రచనలు సాగించాలనీ, ఈ (వ్రడాళిక అంత విజయవంతం కాలేదు. కారణం _ బహుళ రచనానృష్టే ఆ పద్ధతితో పనిచెయ్యదేమో. (స్టివాన్‌ హెయిన్‌, మాన ఫ్రెడ్‌ బీలర్‌ వంటి రచయితలు _- ఇటుసంటి “ఆదే?క రచనా పద్దతికి ఎన్నడూ అంగీకరించరు. అయితే ఎర్వీన్‌ స్ట్రిట్‌ మేటర్‌ వంటి శ్రామిక రచయితలు _ ఈ ప్రణాళిక ననుస రించి వ్రాసినా, చదవడానికి విలయిన ప్పస్తకాలే (ాశారు.) మాక్స్‌ వాన్‌ డెర్‌ (గ్రున్‌ కూడా ఇతర (శామికులచేత మంచి పుస్తకాలు (వ్రాయించలేకపోయాడు అవని స్వంఆ రచనలే బాగున్నాయి. వాటిలో_ఆటోమేషన్‌ (ఆత్మచోదక యంత్రాలు) నిరుద్యోగం, వనితో అపాయీలు, విటికి సంబంధించిన సమస్యల్ని చర్చిస్తాడు, అమెరికాలోనూ, స్కాండినేవియాలోనూ వచ్చినట్లుగా జర్వ్యనీలో శ్రామికవర్గంలో నుంచి గొప్ప రచయిత లెవ్యరూ రాలేదు ఉన్న రచయతలైనా సాం(న్రదాయిక మైన వాస్తవిక వర్ణనాపద్ధతిని అధిగమించలేదు. అధునాతన రచనా మార్గాలను (ప్రయోగాత్మక రచనా విధానాన్ని అకళించుకున్న వారు లెరు. (గున్‌ ఒక్కడే ఎవన్పటికయినా కొత్తపుంతలు తొక్కగలడు.

పాక్చపంచ సాహిత్యంలోని ఒక ముఖ్యవిభాగం, మానవత్వం, ఆర్హ్భ్రత, నాహార్జం మార్దవంతో కూడిన కథారచన, ఆధునిక జర్మన్‌ కథాసాహిత్యంలో అసలు కనబడదు. సంపన్నమైన పశ్చిమ జర్మన్‌ సమాజంలో యువకులు తెలివి

కేశ ప్రశస్త ఆదునిక జర్మన్‌ కథానికలు మీరారు, వారికి హృదయంకన్నా మెదడు పదునైనది. ఉద్వేగాలంటే దారికి ఏవగింస్ప. వారి హాస్యంలో అహంకారం, నిర్దాక్షిణ్యత (ప్రతిఫలిస్తాయి. (నాజీలలో ఉద్వేగం ఎక్కువ.) హాన్స్‌ బెండన్‌ వ్రాసిన “తీర్థ్ణయ్యాక' దూత్రం సార్వజనీనిక మైనది. తీర్థయ్యాకకు పోయిన వ్యక్తులు, అపవిత్ర వారావరణం మాటున కాస్త లౌకిక సుభాలను చవిచూడ్డం ఏదేశంలో నైనా జరగవచ్చు, ఇటువంటి కథ ఏ దేశంలోనైనా వాయబపి ఉండవచ్చు. అయితే సామాన్య భక్తునిలో ఉండే _ నడవడికీ, నైతిక విశ్వాసాలకీ మధ్య ఉన్న అంతరాన్ని చెండర్‌ మెత్తమెత్రగానే అపహాస్యం చేశాడు, తీవ్రంగా విమర్శించతేదు చ్యూబర్డ్‌ ఫిస్తె, రవనాళిల్బంతో అధునికడు, యుద్ధానంతర రచయితలలో కూడా మానవత్వం ఉందాలని అవని వాదం, “కొత్తరకం ఆర్జిత” తన రచనలలో ప్రచర్శించడానికి అతను పూను కన్నాడు. “వట్టి అకార నిర్మాణంలో ముందంజవేస్తూ, కృత్రిమత్వం హెంసా (ప్రవృత్తి పునాదిగా నిర్మించదిడ్డ నేటి మానవలోకాన్ని, శథిలమైపోయిన నిన్నటి లోకంతో పోల్చిచూవడమే నా ఆశయం.” అన్నాడతను. ఫిశ్లై పసితనంలో యుద్దాన్ని ఎరుగును. అయినా అఆ వారావరణం మీద అతనికి అభిమూనం ఎక్కువ, “స్వేచద్భా నౌకాశయం” యున్ధవిరమణం అయిన తరువాత, పెళ్ళిచేసుకుని, కస్టమ్స్‌ ఉద్యోగిగా పనిచేస్తున్న ఒక యువకుని కథ. సంకుచిత ధావాలతో రంగూ రుచీ గోళ్వోయిన “సాంసారిక స్వర్గం,” తో సరిపడక అతడు ఆత్మహత్య చేసు కుంటాడు. ఉత్పాహం, ఉ్యదేకం, ఆవేగం తోపించిన యుద్దానంకర జీవికం అశని కొక ఎడారి. అందురో జ్రీవితం దుర్భరం.

అయోనెన్కో, బెకెట్‌,'వంటివారు నాటకాలూ, అలి విచ్శితమైన ప్రభూ గాలూ, జర్మనీలో అనుకరించినంతగా మరొక ఐరోపీయ దేశంలో అనుకరించ లేదు, వుళ్ళ్‌గాంగ్‌ హీలెషీమర్‌ ఈ కోవకు చెందిన రచయితలలో ముఖ్యుడు. అతను వ్రాసిన వాటిలో ఏక్కువరాగం రేడియో నాటకాలు. ఈ సాధనం, యుద్ధా నంతర వాస్తవికతన్ను, అధివా స్త్వవికతగా, అంకకన్నా సూక్ష్మమైన రచనాళిల్పంగా మార్చడానికి ఉపకరించింది. ఇందులో. చేర్చిన “చ స్తూడియో పార్టీ”. అతను వాసిన గపేమ. లేని ఇతిహాసాలు,” అనే సంకఠనర లోనిది. ఈ రచనలన్ని ఒక వా స్త్రవిక్ష సన్ని వేళంతో ప్రారంభించి, అధివాస్టవిక శేణిలో అంతమౌొతాయి. అన్నీ లోక్షవునే * వైకిలిమూరోకు దూరంగా, ఏకాకిగా మిగిలిపోయిన “నేనూలో

పరిచయ ౦ 15 అంతనౌొతున్నట్టు అనిపిస్తాయి. హెళ్ట్‌ష్‌మర్‌కి మానవలోకంమీద అంత _పేమాఖి చూనాలు లేవు. మాటకీ చేతకీ మధ్య అంతరం, మెదదుచేసే ఆత్మవంచన, నిర్దాక్షిణ్యంగా అతను తరిచి, పట్టుకుని, ఎ త్తిచూప్పుడాడు. అతని అఆవహాస్యం పదునై నది, అతని వెటకారం క్ఫూరమైనది. జర్మన్‌ కాల్పనిక సం్రదా యానికి వారసను డళను. అయితే రచనలోని “తేలికవనం” వల్ల జర్మనుల కంటె ఆంగ్లో సాక్షనులకు దగ్గరగా కనిపిస్తాడు.

మేరీ లూయీ కాష్‌నిట్ట్‌ గొవ్చ జర్మన్‌ కవయిత్రి. వచన రచనలో ఆమె ఏ ఒక్కా. కూటానికి చెందదు, అన్నిటి ఛాయలూ ఆమెరో కనబడతాయి. రుదాల్స్‌ హెగెల్‌స్టాంగె, హోన్సు ఎరిక్‌ నోసక్‌ లాగ ఆమె. “పరాయి రచయిత' గానే పరిగణించ బడుతుంది. ఆమె సౌంప్రదాయిక జర్మన్‌ సాహిత్యంతో, అతి సున్నితమైన ఆధునిక శిల్పాన్ని మేళవిస్తుంది. స్వరూపం, ఐతిహోాసికం, ఆత్మ అడ్యాధునికం, “బొద్దుగాఉన్న శిళువు"అన్న కథతో_నీరు, కందకం, అద్దం, స్‌టి మనిషి వంటి వన్నీ సాంకేతికాలు. వీటి సహాయంతో ఆమె, మనస్సు లోపలి పొరల్గ్లోని పరిణామాలను చిత్రిస్తుంది. కధ అంతా నిజంగా జరిగిన ప్రే అనిపిస్తుంది. మొ్ధం కథ అంతా సాంకేతికమైన ఊహ అనీ, నిద్రాజ్యాగదవస్థల మధ్య ఒక స్థితిలో జరిగినదనీ, అఖరునగాని స్పష్టం కాదు. నిర్దుష్టమైన స్పష్టత, శిల్చంలో కఠినమైన సంయమం, ఈ వావనాజీవి రచనల్లో లక్షణాలు.

ఐరోపీయ సాహిత్యాలలో, తన వెనుకటి కేంద్రస్టానాన్ని జర్మన్‌ సాహిత్యం తిరిగి ఆక్రమించింది. సాహిళ్యం బృహద్వ్య్యాపారంగా రూపొందింది. సాహితీ సంవ తరంలో పతాకసన్ని వేశం, “ఫంక్‌ ఫర్జర్‌ బుక్‌ మె'నన్పె' ఉశ్చవం [పాకృళ్చిమ దేశాలనుంచి (ప్రచురణ కర్తలు (ప్రతిసంవత్సరం అక్టోబర్‌లో ఒక వారంపాటు తమ (ప్రచురణలన్ని (ప్రదర్శిస్తారు. ఉత్సవంలో గొప్ప ప్రచురణ సంస్థలు, సాహిత్య పత్రికలు, రేడియో బలివిజన్‌, విశ్వవిద్యాలయాలు, సాహితీ సంస్థలు, రచయితల మీద ఎంతో ఒత్తిడి తీసుకొస్తున్నాయి. డీనివల్ల రరనా సంానికి అవసరమైన వళాంతి, తీరిక కూడా వారికి మృగ్యమై పోతున్నాయికూడా- జర్మనీలో సాంస్కృ్భృ తీక జీవనం వికేయద్రీకృతమై పోయింది. రచయితలు జర్మనీలోనూ, యూరప్‌ లోనూ మూలమూలల సరుచుకుని ఉన్నారు. బెర్లిన్‌, మ్యూనిక్‌ కృతిమ ముఖ్య పట్టణాలు ద్యూక్రమే. ఈ వాతావరణాన్ని మనస్సులో. పెట్టుకొని '17. కూటప్పు

16 వశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు రచయితల కృషిని, దాని ప్రాముఖ్యాన్ని అంచనా వెయ్యాలి. ఇప్పుడిప్పుడు, ఈ కూటం తన (ప్రయోజనాన్ని అధిగమిస్తోం దనుకోండి. వారి వార్షికసమా వేశాలు సాహిత్య విమర్శ కొక స్టానం కల్పించాయి, కొత్తరచయితల (ప్రతిభను వెలుగు లోకి తెచ్చాయి. హ్యనిక్‌ బోల్‌, గుంటర్‌ (గ్రాస్‌, ఐల్‌ ఐ కింగర్‌ వంటి (ప్రముఖ రచయిళలను గుర్తించి పైకి తెచ్చిందీ, వారికి పలుకుబడి ఇచ్చిందీ ఈ కూటమే. జర్మన్‌ సంస్కృతిలో ఒక (ప్రత్యేకత, విశ్వవిద్యాలయాలకూ, సాహిత్య కృషికీ మధ్యగల అఖాతం. 47-కూటం ఈ అథాతానికి వంతెనగట్టి, రెంటినీ దగ్గరకు తెచ్చింది. ఎందరో విశ్వవిద్యాలయ పండితులు సాహిత్య విమర్శకులాగా, రచయిత లుగా రూపొండారు. ట్యూబిన్‌జెరొకు చెందిన దాల్జర్‌ యెన్స్‌” బెర్లిన్‌ పెక్నికల్‌ విశ్వవిద్యాలయానికి చెందిన వార్డర్‌ హాలరర్‌ ఉదాహరణలు, ఎందరో రచయితలు విమర్శక రంగంలోకి. దిగారు. కవిత్వం - జీవితం, రాజకీయాలూ - కథారచన, పాండిత్యం _ రసజ్ఞత, ఏమర్శ _ కవిత, _ మధ్య ఉన్న అడ్డుగ్‌ డలు పడిపోతు న్నాయి. హాన్స్‌ మాగ్నస్‌ ఎన్‌ జెన్స్‌ బర్గర్‌ జిజ్ణాసా యుగం యొక్క- పునరుద్జీవ నాన్ని గురించి అతి స్పష్టంగా వివరించగల వక్త. ఈ ఉద్యుమౌన్ని ఆయన మెల్ల మెల్లగా (ప్రచారంలోకి తీసుకొస్తున్నాడు. కవితా శిల్పంలో వ్యాసరచనా, వ్యాస రచనా ధోరణిలో కవిత్వం 'వ్రాస్తున్నాడుకూడా. ఆయనొక పత్రికకు సంపాద కుడు. తన వ్యతికతో ఆయన సాంఘిక, రాజకీయ, సాహిత్య సమస్యల్ని, వేరు వేరు సమస్యలుగా గాక, సమగ్ర సాంస్కృతిక జీవనం యొక్క ఛాయలుగా చర్చిస్తున్నారు. ఇవన్నీ లోకంలో మన అస్పిక్వాసికీ, గౌరవానికీ చిహ్నాలని ఆయన గెళ్వాసం. గొయిథెలాగే, ఆయనకూడా “రన్‌ ఆలిమీన్‌ మెనెల్లి క” కోసం అన్వే షిస్తున్నాడు..."ఈ లోకంలో అనేకరూపాలలో అభివ్య క్రమతున్న సార్వజనీన మానవత్వం” యొక్క అంతిమ స్వరూవంకో సం,

కొరియన్‌ పకితృలోకానికి ఈ జర్మన్‌ కథానికా సంకలనం అందిస్తున్నాం, ఆ నాడు గోయిథె హృదయంలోని విశ్వాసమే మమ్ము అవేళించి, ఈ కృషికి దోహదం చేసింది. గతంలో ఏం జరిగినా “అంతరాతీయ సహకారం, మానవత్వం మీద ఆధారపడ్డ నవీన ప్రపంచ పౌరత్వానికి వ్రతినిథులుగా రూపొందడం జర్మనుల విధి అన్నదే ఆ విశ్వాసం.

---సి(గిడ్‌ క లె,

ఖల్‌ ఐ కింగర్‌

1. చింపబడిన ఆజ్రాషతం షా ౪/7

రశ 4 4444404 44444464 444 శళి అ4 శర సధ రారు 4 94 4444404 4444 444444 00 444 లో 44444444 శ చల లాకాలంగా, నైనికాధికార కేంద్రం నించి ఆజ్ఞలేమీ లేవు. ఐబహుళా తమ దళం శీతాకాలమంతా ఇక్కడే గడపాలేమో. చుట్టుపక్కల అడివి దారుల్లో, రేగుపొదలనించి ఆఖరివళ్ళు రాలి, కింది చెత్తలో పడి కుళ్ళిపోతున్నాయి. చిటారు కొమ్మల నంటిపెట్టుకుని కొందరు గ్నప్టీ నైనికులు దిగులుగా, ముందుకి చూపులు సారించి నీడలు చిక్క-బిడ్డం గమనిస్తున్నారు. శత్రువులు నది అవత లున్నారు. దొడికి సన్నాహాలేమీ వాళ్లు చేస్తున్నట్టు లేదు. మరి రోజురోజూ. నీడలు పొడుగా తున్నాయి. (ప్రతి ఉదయం పల్లాల్లోనుంచి పాొళమందు మరీ చిక్కగా పెకి లేసోందిం ఈ రక్షకదళంలో కొందరు క్మురకారు వాలంటీర్లకు, కదలికలేని పగలూ రాత్రీ చూనిచూసి విసుగెత్తిపోయింది. ఇలాంటి *యుద్ధా'నికి వాళ్ళు తట్టుకో లేక పోత్ళు న్నారు. దూదిమంచు ఆరంభం కాకముందే _ ఆజలు వచ్చినా రాకపోయినా- తమంతట తామే దాడి జరపడానికి నిశ్చయించుకున్నారు.

అంచేత, దకాధిపతులు ఒక ఉత్తరం అతని చేతి కిచ్చి అధికార కేంద్రానికి వెళ్లమనే. సరికి అతని గుండెల్లో రైళ్లు పరుగెత్తాయి. ఏ విషయంలో నిర్లక్ష్యంగా ఉన్నా, అధికారులు తిరుగుదా టనేసరికి, త్మీవమైన చర్యతే తీసుకుంటారు, ఉత్తరం 'కేంద్రాధికారుల కందజెయ్యగానే, వారు కొన్ని ప్రళ్నలు వేశారు. ఏదో ముద్దాయిని వారు పరీత్తీన్తున్నట్టనిపించి అతను మరింత కంగారువడ్డాడు,

ఎంతో సేపు వేచి ఉన్నాక, అధికారులు ఒక సీలువేసిన ఉత్తరం అకని చేతి కిచ్చి, చీకటి పడేలోగా రక్షకదళానికి అందజెయ్య మన్నారు. అతనికి మరీ

18 ప్రళస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానీకలు ఆశ్చర్యం కలిగింది. అడ్డదారిన వెళ్ళమన్నా రతన్ని. శ్యతు తుపాకులు దారిలో ఎక్క- డెక్కుడ గురిపెట్టబడ్డాయో, ఒక పటం పరిచి అతనికి చూపించారు. అవని కిష్టం లేకపోయినా, అతని కొక నైనికుణ్ని తోడిచ్చారు.. అతను వెళ్ళవలసిన దారి, తెరచిఉన్న కిటికీలోంచి కనబడుతోంది. తోపు మధ్యనుంచి అడ్డంగా సాగి, పొదలమాటుకి ఆడుతూ పాడుతూ పోయింది దారి. జ్యాగత్త పడకపోతే (పమాద మని నిర్ణయించుకున్నా డతను. వెంటనే బయలుదేరాడు అనుచరుడితో. మధ్యాహ్నం కొంచెం దాటింది, మబ్బుల సీడలు, మేస్తున్న దూడల్లాగ వచ్చిక మీదినించి నడిచి, గుబురులరో కలిసిపోతున్నాయి. దారి పాడుగా ఉంది. ఒక్కొక్క చోట దాటడమే కష్టం. కురచపొదలు వాళ్ళమీద మూసుకు పోతున్నాయి. డ్రైవరు కాస్త వేగం హెచ్చించేసరికి, రెమ్మలు కళ్లమీద చెళ్ళుమని తగులుతున్నాయి. కశ్హైల వాళ్లకోసం కనిపెట్టు కున్నట్టుంది అడివి. చెట్టసందుల్లో నించి కిందుగా అక్కడక్కడ కనిపిస్తున్న నదికూడా, తనకేమీ తెలియనట్టు సాగిపోతోంది. గుట్టలమీదడ కోసిపెట్టిన కలవ మధ్యాహ్నపు ండలో మెరు న్తాంది (ప్రకృతిలో ఏదీ కూడా సరిహద్దుల్ని గుర్తించిన ప్టే కనబడదు. చెట్లమొదళ్ళ మధ్యనించి ఎప్పటి కప్పుడు తెరుచుకుంటోంది అడివిదారి. అది తొందరగా దాటి బయటపడాలని వాళ్ళ అశం, దారి, అడివి గుండెలోకి చూడ్డానికి వాళ్ళకి అవకాశమిస్తోంది. అయితే వాళ్ళని శత్రువులు చూడ్డానికికూడా అవకాళమిస్తోంది.. నేలమీద పరుచుకున్న చెట్ల వేళ్ళమీద, జీప్‌ ని గంతు 'పెయిస్తూ, డైవర్‌ ఆజ్ఞాష్యకం తీసుకొస్తున్న అతనివంక అప్పుడప్పుడు తిరిగి "చూస్తున్నాడు, ఉన్నాడని నిర్దారణచేసుకో డానికిలాగ, ఈ చూపు అతనికి చిరాకు పుట్టించాయి. పై అధికారు లతన్ని నమ్మడంలేదని అతనికి గట్టినమ్మకం కలిగింది. అజ్ఞాష్యతంలో ఏముంది ? ముందున్న గస్త్రీదళం ఆ ఉదయం నది అవతల శ్యత్రునైన్యంలో ఏదో కదలికను చూసినట్టు ఒక పుకారు. ఇలాంటి గాలివార్హలు తరుచు వస్తూనే ఉన్నాయి. నైనికుల్ని అదుపాజ్ఞలలో ఉంచడానికి అధికారులే ఈ ప్పకార్లు పుట్టించి ఉండొచ్చు. తనచేత ఉత్తరం పంపించడం కూడా. వట్టి గమ్మ త్తే కావచ్చు, తనమీద చూసిన నమ్మకం నటన కావచ్చు. అయితే ఎదురు చూడని వా గలేమన్నా అధికారులకు తను అందించిన ఉత్తరంలో ఉంటే, ఆ విష యం ఆజ్ఞావక్రంవల్ల తప్పక వెల్లడి అవుతుంది. శత్రువుల గ న్రీదళాలు ఈ దారిని

చింపబడిన ఆజ్ఞావ్యత్రం 1ల పరిశీలిస్తూనే ఉంచాయి. ఆజ్ఞావ్యశంలో ఏముంది తెలుసుకుంపే జాగుండుననిపిం చిందతనికి. ఒక వేళ అధికారుల యెదుట తన నడతను సమర్జించుకోవలసిన అగపుమే వన్తే, ఇటువంటి సాకు యేదో చెప్పవచ్చునని తీర్మానించుకున్నాడు. షష్తరంకోసం జేబులో తడిమాడు. సీలు చేతికి తగిలింది. ఉత్తరం చించి చదవా లన్న ఆతం, చీకటివడుతున్నకొద్ద్‌, చలిజ్వరంలా పెరిగింది. కాస్త ఆలోచించుకోడానికి, తన సహచరుణ్ణి తనతో చోట్లు మార్చుకో మన్నాడు. తను జీప్‌ నడవడం మొదలెట్టాక అతని అందోళన కాస్త తగ్గింది అడివి దాపేసరికి యుగాలు గడిచినట్టనిపించింది. తాత్కాలికంగా కట్టిన అడ్డు గోడలు శిధిలమై దారి అంతా రాయీరప్పాతో నిండిపోయింది. ఇంక చేరవలసీన చోటు దగ్గరపడుతోంది, అతని ఆందోళన మళికాస్త తగ్గింది. శివిరం చేరుకుంటే, ఆక్జావ్యక్రం చింసడానికి అవకాశమే ఉండదని ఆశపడ్డాడు. (ప్రశాంతంగా, ధీమాలో జీప్‌ నడుప్పతున్నాడు. దారి ఆకస్మాత్తుగా పిచ్చిగా, మృత్యుముఖంలోకి దిగినట్టు వల్లంలోకి వంకరగా తిరిగినచోట, ఏ (పమాదంలేకుందా దాయకేశాడు. కాని వెంటనే ఒక బురద్యప్రదేశంలో జీప్‌ చిక్కువడి ముందుకి కదలలేదు. ఇంజన్‌ కూడా అగి పోయింది, పెట్టలఅరుపులు నిళ్శద్దాన్ని మరింత చిక్కబరుస్తున్నాయి. సరుగుడుచెట్లు చుట్టూ ఏప్పుగా దట్టంగా పెరిగాయి; జీప్‌ని ఇవరలికి లాగారు. సహచరుడు ఇంజన్‌లో ఏం చెడిపోయిందో చూడ్డానికి జీప్‌ కిందికి దూరాడు. అతను ఆజ్ఞాస్మతం స్‌లు ఊడ దీశాడు. సీలు విరిగిపోకుండా అతను శ్యాగత్తన్నా పడలేదు. జీప్‌మీద వంగి ఆక్ఞాషత్రాన్ని చదిదాడు. అతన్ని కాల్చెయ్యాలని ఉంది అందులో. జీప్‌ కింద నుంచి సహచరుడు తల ఇవకలికి తీనేలోగా, ఆడ్జావ్యకం జేబు లోకి తో నేఠాడతడు. ““అంతా సరిగ్గానే ఉంది,” అన్నాడు సహచరుడు సంతో షంగా. తను నడపనా అని అడిగాడు. సరే నన్నాగతను. ముందు ఇనప వూచ పెట్టి ఇంజన్‌ తిప్పుతూ, తన సహచరుణ్ని ఇప్పుడు చంపడమా, జీపు నడుప్పుకుండగా చంపడమా అని తర్మించాడు. శా నిప్పుడు నైనిక నిర్బంధంలో ఉన్నాడని అతనికి గట్టి నమ్మకం. చారి, పల్లపులోతుకి దిగగానే చటుకుని వెడల్ప్బయింది, ఏటవాలులో అంత ఇరుకుగా ఉన్నందుకు సిగ్ధవడినట్టు. మళ్ళీ ఎత్తుకి ఎక్కడం (ప్రారంభించింది, మెల్లగా. “ఆత్మహత్య చేసుకున్న ఆత్మను, చేవతలు మెల్లగా పైకి మోసుకు

20 పశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు పోతున్నారు.” అనుకున్నాడు అతదు. కౌని ఇవ్వు డతన్ని మోసుకు పోతున్నది నైనిక న్యాయస్థానానికి, అక్కడ చట్టబద్ధమైన తన నడవడిక ఘోర నేరమై పోతుంది. ఆజ్ఞ లేకుండా ఏది చేసినా నేరమే. తన విషయంలో వాళ్ళింత (శ్రమ ఎందుకు పడుతున్నారో అతనికి అర్హం కాలేదు.

చీకటి పడ్డకొద్దీ, తనముందు సేరుకున్న నీడలా డ్రైవర్‌ ఆకారపు అంచు కనిపిసోంది. అతని శిరస్సు, భుజాలు, చేతులకదలిక. అతని చూపుకి అందకండా మరుగువడ్డ మిగిలిన ఆకారంయొక్క-. వైఅంచు, అలబాకైన అంచులు వీకటిలో కరిగిపోతాయి.

డ్రైవర్‌ అతనివంక తిరిగి, “ఈ రాత్రి పళాంతంగానే ఉండేటట్టుంది,” అన్నాడు. అది కల్నీలేని వెటకారంలా వినిపించిం దతనికి, గమ్యస్థానం దగ్గర వడుతున్నకొర్టి, డ్రైవర్‌ పెదవులు మరింత విడివడ్డాయి. సమాధానంకో సం ఎదురు చూడకండా, మాట్లాడుతూనే ఉన్నాడు. “మనం సురక్షితంగా చేరుకోగలిగితే ,..” అతడు రివాల్వర్‌ సేశాడు, తన బెళ్ల్‌లోంచి. అడివిలో చీకటి చిక్కగా ఉంది అప్పుడే ర్యాక్రిపడినట్టు అనిపించింది. “నా చిన్నతనంరో సాయంకాలం బడినించి ఇంటికి ఒక అడవిలోంచి పోవలనివచ్చేది. అప్పుడు గొంతెత్తి పాడుతూ పోయే వాడిని,” అన్నాడు డ్రై వర్‌.

అనుకోకండా చటుక్కున అడివిలో అభఖిరి మలుపు వచ్చేసింది. ఇది గనక దాటామా_అనుకున్నాడతను. ఎందుకంటే అక్కడ అడివి మరీ దట్టంగా ఉంది. అది దాటగానే దారి ఆ కాలిపోయిన పల్లెలోకి తెరుచుకుంటుంది. ఆ వఠెతన 'నైనికదళానికి అవాసం, ఇక్కడ తోవ కాస్త వెడల్పుగా ఉంది, గడిచిన ఆడవి దార్లకన్నా. నది, దారికి మరీ దగ్గరగా మెరుస్తోంది. అ కొండ కొమ్మల మీదికి ఎక్కేదాకా దారిమీద అంతటా వెన్నెల, సాలిగూడులా పరుచుకుంది. ఎద్దుబళ్లు వెనకెప్పుడో అ దారిని వెళ్ళేవి, అంచేత దార్లో లోతైన గాళ్ళు పడ్డాయి. వెన్నెల మూలంగా, ఎండిన ఆ గాళ్ళు, మృత్యువు వేసుకొన్న ముసుగులోవలి వైపులా అగుపించాయి. తోపు నడుమనించి, అతను [క్రిందికి నది వంక చూశాడు. భూమి మీద పరాయి ముద్ర ఏదో వడ్డట్టు తోచిందతనికి.

అతను రివాల్వర్‌ మోకాలిమీద అన్ని ముందుకి గురిపెట్టి పట్టుకున్నాడు. అంచేత మొదటి (ప్రేలుడు చెవిని వడగానే, తొందరపడి తనే ముందుగా అనుకో

చింవఐడిన ఆజ్ఞాపష్యతం ౭] కండా పేల్చాననుకున్నా డతను. కాని, ముందు మనిషికి గుండు తగిలిఉంశే, అతని _పేతానికి మంచి స్టైర్యం ఉండిఉండాలి. మరికాస్త వేగంగా జీప్‌ నడుపు తోంది ఆ (ప్రేతం. దెబ్బతగిలింది తనకని అతడు గుర్తించడానికి చాలాసేపు పట్టింది. రివాల్వర్‌ చేతిలోంచి జారిపోయింది. కలువకాడల్లా వాలిపోయాయి చేతులు, మళ్ళీ చెట్లగుబురుల్లోకి జీప్‌ పోయేలోగా ఎన్నో తుపాకి గుండ్లు పేలాయి. అయితే గురితప్పాయి.

ముందున్న (పేకం నవ్వుతూ ముఖం వెనక్కుత్రిప్పి, “అమ్మయ్య, ఆ గండం గడిచింది. ఆ కాళీప్రదేశానికి గురిపెట్టిన్నాయి. శత్రువుల తుపాకులు,” ఆంది.

“అఆప్పు,” అన్నాడతను.

“ఇక్కడ కాదు, కాస్త అడివిలోకి పోయాక,” అన్నాడు సహచరుడు.

“గుండు తగిలింది నాకు,” అన్నాడతను బాధగా,

సహచరుడు వెనక్కి. తిరిగిచూడకండా మరికొంత దూరం జీప్‌ నడిపాడు. ఒకచోట చటుకుని ఆపాడు, మొత్తంమీద ఎలాగో ర క్తసావం ఆపి కట్టుకటాడు. అప్పుడనగలిగాడు అతనికి తోచిన ఓదార్చుమాటలు.

“ఇంక వొచద్చేశాంలే”"

దెబ్బతిన్న “నెనికుడికి చావుతథ్యం_అనుకున్నా డతను.

“ఆగు,” అన్నాడతను,

“ఏమిటింకా ?” అన్నాడు సహచరుడు చిరాకుగా.

“ఆజ్ఞావక్రం” అన్నాడతను. ఎడంచేత్తో జేబు తడిమాడు. ఆ నిస్పృహలో అతని కొక మెరుపులాంటి ఆలోచన తట్టింది. ఆజ్ఞాషతంలో మాటలకు మరో అర్థంఉంది. తీసుకువచ్చినవాజ్జీ చంపమని ఉంది అందులో. కాని పేరుమ్మాతంలేదు.

“నా కోటంకా రక్తంతో తడిసిపోయింది. ఆజ్జావ్యకం నీదగ్గరుంచు జాగ్రత్తగా,” అన్నాడతను.

సహచరుడు పషశ్రాన్నితీసుకో డానికి సిరాకరిస్తే, విషయం అక్కడే తేలి పోతుంది. ఒక క్షణం మౌనం. ఆ తరవాత ఎవరో తనచేతిలోనింఛి వత్రం తీసుకున్నారు.

“ఆంకా సరిగ్గా నేఉంది,”' అన్నాడు సహచరుడు,

£ై ప్రశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు

ఆఖరు అరగంట నిశ్శబ్దంగా గడిచిపోయింది. కాలం, దారీ, పెద్దపులుల్లా ఒకదాన్ని ఒకటి చీల్చుకుంటున్నాయి. ఆలోకపు పొలిమేరల్లో పచ్చిక బయళ్ళమీద గొరెలు సురక్షిళంగా మెయ్యవచ్చు. కాని ఆ లోకపు పౌలిమేరలు, వధ్యస్థలంగా మారిపోతాయి.

వెనికదళం ఆవాసంగా చేసుకున్న _పదేశం, ఐదు ఇళ్ళ చిన్ని గూడెం. వెనక జరిగిన పోరాటంలో అందులో మూడిళ్ళు కాలిపోయాయి, పడిపోగా మిగి లిన ఇళ్ళు వెలుగులో మేరుసూ నిలబడి ఉన్నాయి, అంప్‌ ఇంకా సంధ్యా సమయం దాటి రాత్రి రావేదన్నమాట. అగూడానికి అన్ని (పక్కలా అడివి మూసుకుపోయింది. పచ్చికబళ్ళ రాకపోకలతో నలిగి చెదిరిపోయింది. శిబిరానికీ అడివికీ మధ్య ముళ్ళతీగలతో కంచెకట్టారు,

పహరాభటుడు 'చళ్నించగా, డ్రైవర్‌. : “ఒక చావుదెబ్బతిన్న నైనికుల్డీ, ఒక అజ్జాపశ్రాన్నీ తెచ్చాను” అని చెప్పాడు. గూడెం నడివీథిని చుట్టి వెళ్ళారు వాళ్ళు. జీప్‌లో అతను బేచి కూర్చోడానికి (ప్రయత్నిస్తూ అనుకున్నాడు__ లోకంలో ఎన్నోచోటుండగా వ్రత్యేకంగా ఇదే చేరుకోవలసినచోటు ఎలాగయింది? అన్నీ విడిచిపెట్తపోవలసిన చోట్టంటే ఇంకా కొంత అర్ధముంది. ఒకగొంతు, “తెలివిగా ఉన్నాడా ? అని అడిగింది. అతను కళ్ళు మూసుకున్నాడు. కొంచెం వ్యవధి చేజిక్కించుకోడం అవసరం.

తను నేరం ఒప్పుకోవలసిన సమయం రాకందానే బలంచేకూర్చుకుంటాడు, పలాయనానిక్రి పనిముట్లు సేకరించుకుంటాడ, వాళ్ళు జీప్‌లోంచి ఆతన్ని మోనస్తు న్నస్పుడు వాళ్ళ చేతుల్లో నిర్జీవంగా వేళ్లాడాడు. | ముందున్న కాళ్ళీప దేశం దాటి, అతన్ని నుయ్యి ఉన్న ఇంట్లోకి మోసుకు పోయారు, రెండు కుక్కలు ముకు॥_లతో తడుముకుంటూ ముందరకొచ్చాయి అతని గాయం దాధపెగుతోంది. [క్రింది గదిలో ఒక బలమీద అతన్ని పడుకో దెట్టారు, వీషాత్రేప్టీ వెలిగించలేదు. కిటికీలన్నీ తెరిచే ఉన్నాయి.

““ఇకన్ని జాగ్రత్తగా చూడండి, నేను వెంటనే వెళ్ళిపోవాలి,” అన్నాడు డై వర్‌, సా

తన గాయం కడిగి కట్లు కడతారనుకున్నా డతను. కాని మెలగా కళు తెరిచి చూ న్తే నదితో తనొక్య్థ.దే. బహుశా మందులూ మాకులూ శేవడానకి

చింపబడిన అజ్జ్ఞాష్యతం రతి వెళ్ళారేమో. ఇంట్లో రాకపోకల చప్పుళ్ళు చకచకసొగాయి. తలుపులు దఖేలు మన్నాయి. గొంతుకలు (పతిధ్వనించాయి. అయితే ఈ గడవిడకు మద్య ఎక్కడో మౌనం ఉంది. అడివిలో పక్షుల కలకలంలాగే, ఈ చప్పున తమలోవలి నిశ్శద్దాన్ని దిలపరుస్తున్నాయి “ప్పమ్సిట్రీ గొడవంకా 7?" అనుకున్నా డతను. కొంత వేపు ఎవరూ కనబడక సోయేసరికీ, తక్షణం పారిపోవడానికి అవకాశాల్ని ఆంచనా వేసుకున్నాడు. హాలులో తుపాకులు నిలబెట్టి ఉన్నాయి. పహరా భటు డడిగితే. నైనిక కేంద్రానికి తనచేత మరోవర్తమానం పంపిస్తున్నారని చెప్పవచ్చు. అశని కాగిఠాలన్న్‌ అతని దగ్గరే ఉన్నాయి. త్వరగా తప్పించుకోగలిగితే, ఎవరికీ ఏ అనుమవూనమూ తగలదు,

అతను లేచి కూర్చున్నాడు. అతను నటించిన బలహీనత నిజంగా ఎంత ఎక్కువగా ఉందో అతనికి అర్భమయింది. తొందరపడి కాళ్ళు కిందబెట్టి నిలబడ్డా నికి ప్రయత్నించాడు. అతనివల్ల కాలేదు. మరోసారి దృథనిశ్సృయంతో (ప్రయత్నిం చాడు. ఈ [ప్రయత్నంలో డైఎవర్‌ తాత్కాలికంగా కట్టినకట్టు ఊదొచ్చింది. గాయం తెరుచుకుంది. దాచిపెట్టిన కోరికలా విరగబడి విచ్చుకుంది, దిల్లమీద పడి పోయాడు. రక్తం అతని చొక్కానీ ఐల్లనీ తడిపింది. వెల్ల వేసిన తోట గోడపైన అకొళం కనపడింది. కొట్టాల్లోకి తెచ్చిన గ్మురాల దెక్కుల చప్పుడు వినబడింది. ఇంట్లో హడావిడి ఎక్కువైంది. అనుకోనిదేదో జరిగినట్టు గొడవ పెద్దగా పెరిగింది. కిటికీ అంచు పట్టుకుని లేవటోయి అతను మళ్ళీ వెనక్కి. పడిపోయాడు. అరిచాడు. ఎవరూ విన్నట్టులేదు. వాళ్ళతన్ని గురించి మరిచిపోయారు.

ఆ పడిపోయిన స్థితిలో అతనితో రేకెత్తిన తిరుగుబాటు తొలిగిపోయి నిస్పృహ చిందులు తొక్కింది. రక్త్షస్రావంవల్ల చచ్చిపోవడం, తాళాలు వేసిన తలుపుల్లోంచి జారిపోవడం లాంటిది, కాపలా వాళ్ళుందర్నీ తప్పించుకు పోవడం వంటిది. ఎదటిగోడమీద (ప్రతిఫలించిన వెలుగుతో రవ్పుమనే ఆ గది, ఒక విచిత్ర స్థితిళాగ ఆకనికి అనిపించింది. విసర్జనం అన్నిటికన్నా పరిశుద్దమైనస్టితికాదూ 2 ప్రాణర క్తస్రావం చైతన్యం కాదూ? ఆత్మరక్షణ కోసం గాక, ఏ కోరికలూ శేకండా అతనిది కోరుకున్నాడు. అంచేత అతనిమీద అమలు జరుపబడుతున్న శిక్ష న్యాయమైనది. పొలిమేరలో వేచివేచి వినుగెత్తిపోయిన అతని కిది విడుదల,

ఓ వళస్త అధునిక జర్మన్‌ కథానికలు

దూరాన తుపాకులు మోగుతున్నాయి. అతడు కళ్ళు తెరిచి గుర్తుకు తెచ్చు కున్నాడు. ఆజ్ఞాష్కకం ఇచ్చి వెయ్యడం తెలివిమాలిన పని. తనిక్కడ ర క్షస్రావంతో చచ్చిపోతున్నాడు. ఏ నేరం చెయ్యని మరొకణ్డ్‌ అక్కడ కాల్చేస్తున్నారు. అతన్ని కాలిపోయిన కంచెల మధ్యనుంచి, వధ్యస్టలానికి లాక్కుపోతుంటారు. ఈపాటికి అతనీ కళ్ళకి గంతలు కూడా కష్టేశారేమో. ద్యిగృమతో అతని నోరు మట్టుకు తెరుచుకుని ఉంటుంది. వాళ్లు తుపాకు లెత్తారు. గురిచూశారు. జాగ్రత్త ....

అతనికి మళ్ళీ తెలివొచ్చేసరికి, అతని గాయాలకి కటు కటి ఉన్నాయి. రక్త మంతా కారిపోయి చచ్చిపోయిన మనిషికి దేవత లీ సేవచెయ్యడ్‌ం శుద అనవసర మనుకున్నా డతను; ఈ కరుణాకృత్యం తరుణం దొటిపోయాక జరిగింద,

“మళ్ళీ కలుసుకున్నాం మనం,” అన్నాడు డ్రైె9వర్‌ అతనిమీద వంగి. తన మంచానికి. క్రాళ్ళ వేప్ప నైనికోద్యోగి నిలబడివుండడం చూ సేవరకూ, తను 'దికికే ఉన్నాడన్న భయంకరసత్యం అతనికి రుజువు కాలేదు.

“అడ్జాపత్రం.... ఆజ్జ్ఞావత్రం ఏమయింది ?”” అన్నాడతను.

“గుండు తగిలి చిరిగిపోయింది. కాని చదవడానికీ వీలయింది,”' అన్నాడు ఉద్యోగి,

"అది మీ కందించవలనసీంది నేను,” అన్నాడతను.

సమయం మించిపోకండానే చేరుకున్నాం,” అన్నాడు డై9వర్‌.

అవతలి గట్టుమీంచి దాడి జోరుగా ప్రారంభనుయింది.”” పోడానికి లసమో _దుదచూస్తున్న అంకిమ సందేశం,” అని ఉద్యోగి వెళ్ళి అసకపోత్తే వాట “న. గమ్యందాకా వెళ్ళి, మళ్ళీ అతని వేపు తిరిగి, ఏదన్నా

• ఆజ్ఞావక్రంలో చ్‌ ఉైనదో సీకు తెలియక _ పోవడం మంచిదే అయింది, డాడ్తి మొదలుపెటమని్‌ ల య 0 09 భాష వుంది. ట్ల చెప్పడానికి, మాకో విచిత్రమైన సాంకేతిక

జోసెఫ్‌ మార్టిన్‌ బార్‌ (ఆంగ్లానువాదం: ఆర్‌ . టి, తె. నై మింగ్‌ టన్‌) ని. వెచ్చదనం కోసం అన్వేషణ పాధుగాభుసారు శభ శ శల శర ఈ చరయలు భట చధ ధరి ఊశిపటటాను టరు టటటాధి టల టలు టను ధి య టధసాాలి శవం న భటిటట పధ టట తల తచశితి లలిత శళి ఉ4చళ టా ఈ త్ర బుద్ధిసూ క్మతనంతా ఉపయోగించి_ఆ సూక్ష్మత పూర్తిగా తన సొంతమని అతని నమ్మకం. నైమన్‌ న్కెనెల్లర్‌, అతిత్వరలో ఒక విషయం కనిపెట్టాడు. సచివాలయం లోపల 'వచ్చగా వుంటుంది. అతిధిగా వెళ్లి, కానీ ఖర్చులేకుండా వెచ్చదనం అనుభవించవచ్చు, ఇతర హక్కులేవీ అతనికి లేకపోవచ్చు. అతడు, ఏవో ప్లానులు, దరఖాస్తులు, సవరణ పత్రాలు మార్చులు-చేర్చులు పట్టుకుని అధి కారుల్ని ఆశ్రయించడానికే అ భవనంలో అడుగుపెట్టినా, వెచ్చదనం మ్యాకం అనుభవించవచ్చు. ఒక గృహనిర్మాణ సంస్ద తరుపున, ప్లానులు, దరఖాస్తులు, సవరణపత్రాలు వట్టుకుని, ఆ భవనంలో ప్రవేశించినప్పుడు ఈ పరమసత్యం కనిపెట్టాడు. సచివాలయంలో పని అతి తాపీగా నడుస్తుంది, అసలు అధికారుల ౧ దర్శనం దొరకాలంపే ఏంతో సేపు వేచి వుండాలి. పె కారణాలు చెప్పుకుని, అతను అవధికి మించి అక్కడే కాలక్షేపంచేస్తూ, తన్నుతాను సమర్థించుకున్నాడు. అటువంటి అవకాశం దొరికినప్పుడు, చలికాలపు పగళ్ళు చాలాభాగం, ఆ సచివా లయప్ప వెచ్చని వరండాలలోనూ, గదుల్లోనూ గడి పేస్తుంటాడు. కొద్ది మాసాలు ఇలా గడవడం ద్వారా, సచివాలయాన్ని గురించిన వివరాలు.__అంతకంతకు అతి స్పష్టంగా అతను (గ్రహించగలిగాడు. ఏ గది ఎవరిది, ఈ సచివాలయంలో ఎన్ని విభాగాలున్నాయి, ఏ విభాగాన్ని ఏ వ్యక్తి చూస్తున్నాడు, మొదల్రైనవి. అంచేత, తను అఆ సచివాలయంలో ఏ విధమైన నౌకరీ చెయ్యకపోయినా, దరథాస్తుదారులికీ,

26 వళస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు వనులమీద వచ్చినవారికీ__తడుముకోకండా-_-వారు వెళ్ళవలసిన గది సంఖ్య, ఆ గదిలో కూర్చున్న ఉద్యోగి పేరు, అతన్ని గురించిన ఇతర వివరాలు._అకార వికారాలు, పత్యేకలక్షణాలు, గుణగణాలు, తిక్కూలు అన్నీ అతి స్పష్టంగా వివ రించగలడు. నిష్పాక్షికంగా చెప్పాలంటే, నైమన్‌ సేకరించిన విజ్ఞానం అతిక్షిష్ష మైనదే. ఎందుకంళే, ఆ భవనంలో ఎనిమిది అంకస్తులున్నాయి. మంత్రిత్వశాఖ లోని కొన్ని విధాగాలు అతి పాచీనమైనవి. అదీగాక, ఆ భవనంఠో కొన్ని దార్జూ, వరండాలూ, పచ్మవ్యూాహంలా గజిబిజిగా వుంటాయి. అయితే నైమన్‌ ఈ విజ్ఞానమంకా ఎలా సేకరించాడంశే.__తను సమర్చించవలసిన దరకాస్తు, అది కారికి అందజే సేముందు, ఆ పొడుగుపాటి వరండాలలోనూ, అంతులేని విశ్రామ స్థలాల్లోనూ ఎంతో నేప్పు తిరిగేవాడు, వెచ్చదనం తృ్టిగా అనుభవించడానికి. ఆ దరఖాస్తు అందజేసిన తరువాత ఒక గదిరోంచి మరో గదిరోకి అతి తీరికగా తిరిగే వాడు. తిరుగృత్తూ పరీక్షగా అన్నీ చూ నేవాడు, తీరికగా ఎంతసేపు వీలై తే అంక నేపూ అక్కడ గడపడమే అతని ఆశయం పరీక్షగా చూడ్డం ఎందుకంపే, గదుల్లోనూ వరండాలలోనూ, వేడి గాలివచ్చే గొట్టా లెక్కడెక్కడ అమర్చారో గుర్తుపెట్టుకోడానికి, అతను సేకరించిన ఇకర వివరాల్లో ప్రతి ఒక్కటీ గదులమీది అంకెలు, పేర్లు, మంత్రిక్వ్సళశాఖలు, తలుపుల వెనక వున్న (ప్రత్యేకాధికారులు, వార్మిశేజి__ఒక్రాక్క్య వేడి గాలిగొటానికి అనుబంధించి వుంటుంది. "వైమన్‌ అదాయం తక్కువ కావడం చేత, 'సంతంగా చుట్టుకున్న సిగరెట్టయినా మళ్ళీ అంటించాలం-పే, ఇరవై వేడి గాలిగొట్లాలు గదాకేటంక వ్యవధి వుండాలి. అలా ” గ్నైతేనే ఆతని ఆదాయవ్యయాలు సరిపేట్టుకోవచ్చు.

ఒకొక్కుప్పుడు సోమరితనం అతిస్పష్టంగా అశని ముఖంమీద వాసి వుంటుంది. అతని హావగ్రావాలకు పొత్తుకలవదు. అటువంటప్పుడు, ఏ ఇన్ఫ్పెక్టరో ాఅడవాళ్ళు ఏ ప్రయసువాళ్ళయినా అకనికేసి అసలు చూడరనుకోండి._ఏ గుమాస్తావ్లో, ఏం పనిమీదవచ్చావని అడుగుతారు. ఆ అడగడంలో ఈ భవనంలో వతి ఒక్కరూ ప్రనిలో ములిగితేలాలపీ, విశ్రాంతిగా సిగరెట్లు (త్రాగేవారి కిక్కడ ప్రవేశం లేదనీ స్పష్టంగా సూచిస్తారు. అయితే అంతులేని వ్మశ్రాంతివల్ల నైమన్‌కి, తన నరాలస్సు పూ రగా అదుపాపలో పెట్టగల శకి అలవడింది. అటువంటి సమ యాల్లో అశము ఒకమూసిఉన్న కీటుపువంక వేలుపెట్టి చూవిస్తాడు.ఆ తలుపు

వెచ్చరనం కోసం అన్వేషణ ౭ వెనుక ఉద్యోగిని చూడ్డంకోనం వచ్చినట్టు మూగథాషలో సూచిస్తాడు. ఈ సంద ర్భాలను గురించి బాగా తర్జనభర్జన చెయ్యగా అకతనికొకటి తోచింది.--ఒక ఆఫీసు తలుపువేపు వేలు పెట్టిచూవించడానికి (ప్రాతిపదికగా, చంకలో ఒక కాగికాలసంచీ వుండే బాగుంటుందని. తదనంతరం, వివరాలన్నీ సాకల్యంగా యోచించుకుని, ఈ వెచ్చదనం అనుభవించే (ప్రణాళికలో, అబద్ధపు కాగితాలసంచీ ఒక పరికరంగా చేర్చుకున్న తరువాత, అతని జీవితంలో ఒక అపురూవమైన మార్చువచ్చింది.

అయితే, (వతిరోజూ అతను సచివాలయానికి వెళ్ళవలసిన అగత్యంగానీ, అవసరంగానీ కలగదు. అంచేత, పనిలేనిరోజుల్లో ఆ భవనంలో (ప్రవేశించడానికి, ఎంతో శ్రమపడి అదనపు సరంజాము సమకూర్చుకోవలిస్‌ వచ్చేది. పాత దిన పత్రిక, డైరీ, కాలండరు, అవసరం తీరిపోయిన బిల్లులు ఒక డజను, కష్టపడి నేకరించి, అత్యంతోపయోగకరమైన ఈ ఆయుధాలను సంచీలో దట్టించి, సచివా లయప్ప వరండాలలో జరగబోయే అబద్ధపు యుద్దానికి నిద్దపడేవాడు. శమ్యక్రమంగా రోజూ పనిమీదవచ్చే మనిషిగానో, ఉద్యోగరీత్యానో, శాశ్వతంగా. ఆ భవనానికి చెందిన వ్యక్తిగా చలామణి అయిపోయాడు. ఈ పరిణామం వచ్చిన తరువాత, అతనికింక ఏవిధమైన ఇబ్బందీ లేకండా, చలికాలంలో వెచ్చదనం అనుభ వించడానికి అనుకూలత నిశ్చయమై పోయింది. ఆఫీసు ఫైళ్ళు పట్టుకుని హడావిడిగా పోయే శ్రీమతులూ, కుమారీమణులూ అతని అస్టిర్వాన్ని చూపుల ద్వారా అంగీకరించారు. ఒకొక్కవ్పుడు ఒకొక్క. పెద్దమనిషి, ఇతడు సాటి ఉద్యోగో, ఆగంకకుడో తేల్చుకోలేక కాస్త ముధావంగా సలకరించేవాడు, తరచుగా అతను మంత్రిగారు వస్తుంకే, అతి ఉత్సాహంగా తలుప్పులు తెరిచి ఆయన ధన్యం వాదాలు కూడా సంపాదించేవాడు, అయితే ఈ వెచ్చదనపు అన్వేషణతో సంబంధం చేకండా, నైమన్‌ సచివాలయప్ప భవనంలో వరండాలూ గదులూ తిరగవలసిన సందర్భం ఒకటి వచ్చింది. ఒకనాడు మధ్యాహ్నం జఒంటిఅద్దం కళ్ళజోడు పెట్టుకున్న 'పెద్దమనిష ఒకడు _ అశని పేరు కోల్‌ అనీ, అతను మంతిళ్వ శాఖరో గోరవోద్యోగి అనీ నైమన్‌కి చాలకాలంగా తెలుసు నైమన్‌ ని అప్యా యంగా సాటి ఉద్యోగిగా పలకరించాడు. ఆ పలకరించడంలో తనకన్న కింది ఉద్యోగితో మాట్టాడుకున్న సూచన గొంతుకలో స్పష్టంగా ధ్వనించింది. ఆ అధికారి అతని చేతిలో ఒక జాపికా పెట్టి, ఆ శాఖలోని జీతగాళ్ళందరి దగ్గరకూ పోయి,

26 ప్రశస్త ఆధునిక జర్వన్‌ కథానీకలు అకాలమరణానికి గురియయిన సహోద్యోగి సోల్‌మన్‌ విషయంగా. వాళ్ళ సాను భూతి సహకారాలు సంపాదించవలసినదిగా ఆదేశించాడు ఎవ ళెవళ్ళు ఏం చెయ్యాలో వాళ్ళే తెలుసన్నాడు. సోల్‌ మన్‌ సమాధిమీద వుంచడానికి ఒక పెద్ద పూల మాలకు చందాలకోసమే ఈ (ప్రయత్నమని వివరించాడు అధికారి కోల్‌. అంచేత, వైమన్‌ షెనెల్లర్‌, మొట్టమొదటిసారి, అన్ని ఆఫీసుల్లోకి వెళ్ళి ఒకరి తరువాత ఒకర్ని అందరు ఉద్యోగస్టుల్ని దర్శించాడు. ఆ ఉద్యోగులందరి ముఖాలూ, "పేర్లూ, హోదాలూ, అతని కదివరకే చాలకాలంగా తెలుసు. అతనా జాపిఠాను, వైవ్‌రైటర్ల దగ్గర కూర్చున్న ఆడవాళ్ళ వద్దకూ, కాగితాలతో బరువెక్కిన దిల్లల దగ్గర కూర్చున్న మగవాళ్ళ దగ్గరకూ కూడా తీసికెర్ళాడు ఈ చందా లెందుకో కాగితం మీద వైన వ్రాసివున్నా మళ్ళీ వివరించాడు. పేరుకి ఎదురుగా వెయ్యబడ్డ చందా, నిర్దిష్టమైన ఆచారాన్ని అనుసరించి అణాపైసలతో వసూలు చేశాడు. చందాలు ముప్ఫై 'ఫెన్నింగులు మొదలుకొని, ఒక మార్కువరకూ పడ్డాయి. మొత్తం ముప్పై ఎనిమిది మార్కులు వసూలయాయి గౌరవోద్యోగి కోల్‌కి ఆశ్చర్యం వేసంది. జాపితా చూనిన ఈరువాత, ఈ పెద్దమనిషి, చనిపోయిన ఉద్యోగికి సందింధించిన శాఖలోనేగాక ఇతర శాఖల్లోకూడా వసూలు చేశాడని అర్థమైంది అంతేగాక, శాఖలోని ఉద్యోగులకంప్తే, కీర్తి శేషుడైన సోల్‌మన్‌ని ఎరగని ఇతరశాఖల వాళ్ళే ఎక్కువ చందాలిచ్చారన్న సంగతికూడా అతను గుర్తించి ముఖం చిట్లించుకున్నాడు. ఈ సంఘటన వసంతకాలంలో జరిగింది. కాస్త వాతావరణం అప్పుడే వెచ్చబడుతోంది

వేసవికాలమంఠా, నైమన్‌ ,తన కవసరమైన వెచ్చదనాన్ని ఆఫీసులూ, కాగికాలసంచులతో నిమిత్తంలేకండా ఎక్కడ దొరికితే అక్కడ సంపాదించు కున్నాడు. ఎండలో కాగిన వీథుల్లో, పార్కు బల్లలమీద నదిగటుని. అడపా తడపా చిన్నచిన్న పనులుచేస ఆర్జించిన కొద్దిమొత్రాలతో అవసరాలు గడుప్పు కున్నాడు అయితే, దరఖాస్తులూ, సవరణ పషత్రాలూ అధికారులకు సమర్పించ డానికి కాలవ్యవధి, చలికాలంళోకం-పే వేసవిలో తగ్గినట్టయితే ఇబ్బందివసుంది. అంచేత, వైమన్‌ షె నెల్లర్‌, నిక్టీవమైన ఆఫీసుల్లో గడిష్టే క్రాల్సాన్సిక భగవంతు డిచ్చిన ఎండలో విశ్రాంతిగా గడిచ్లే కాలానికి జతచేర్చి, వ్యవధి ఏమాత్రం. మార కండా జ్యాగ్తత్తవడ్డాడు [కిందటి చలికాలంలో ఆఖరు ఘట్టాన్ని గురించి ఆ వేనవి

వెచ్చదనం కోసం అన్వేషణ ః0

కాలం అంతా సుదీర్హంగా ఆలోచించాడు నైమన్‌. ఆ సుదీర్ధమైన ర్జనభర్దన ఫలితంగా. వేసవి గడిచి ఎట్టకేలకు అక్టోబరు నెల ట్రవేశించగానే, పగలంతా ఆరుబయట గడపడానికి బదులు సచివాలయంలోని వేడిగాలిగొట్టాలు వృధాహోకండా అనుభవించడం మంచిదని తోచగానే, ఒకనాడు _వైమన్‌, తన సంచీ నింపుకుని అక్కడికి బయలుదేరాడు. అయితే యీసారి సంచిని, వెనకటిలాగ పాక వార్తా వత్రికలు, అనవసరమైన బిల్లులతో నింపలేదు. వాటిబదులు రూళ్ళువేనిన తెల్లకాగి శాలతో నింపాడు. గౌరవోద్యోగి కోల్‌, పూలమాల కోసం చందాలకోసం తనను పంపినది మొదలు, ఎండాకాలం అంతా అతి స్పష్టంగా అతోచించుకుని తయారు చేసిన ఒక (ప్రణాశికకు అవసరమైన ముఖ్యసాధనం ఆ రూళ్ళకాగితాలు.

జరుగజోయే ప్రచ్చన్న యుద్ధంలో ప్రతిక జలంతా, -- అంపే ఒక మహా “నేనావారమంత సంభ్యాజలం గల సచివాలయం ఒకవంక, పనీపాటాలేకండా, సోమరిగా ఆ భననపు వరండాలలో కాలక్షేపం చేస్తుంటే సైమన్‌ షెనెల్లర్‌ మరొక వంక___ఒకరికొకరు కొంత అలనాటువడ్డ తరువాత ; అరుబయట అంతకంతకు చలి ఎక్కువౌతూ, సచివాలయపు వరండాలు రోజురోజుకీ వెచ్చబడ్డం స్థిరపడ్డాక, తన సంచీలోనుంచి ఒక రూళ్ళ కాగికం తీసి నైమన్‌ ఒక అభ్యర్థన (వ్రాశాడు_ సాటి స్త్రీ పురుషోద్యోగు లందరికీ ఒక విజ్ఞప్తి అది. సహోద్యోగి అయిన ఎమె రమ్‌ నోల్‌, తమకో పనిచేసే ఎమెరమ్‌ నోల్‌, ఇన్స్సెక్టర్‌ నోల్‌, (ఈ వ్యక్తిని నైమన్‌ స్వయంగా సృష్టించాడు) తన ఏభై రెండప యేట అకాలమరణానికి గురి మైన సందర్భంలో, అతని సమాధిమీద ఉంచడానికి ఒక పెద్ద పూలచెండు కొన డానికి, సాటి ఉద్యోగులంకా స్నేహపూర్వక విరాళాలు ఇయ్యువలనినదిగా ఆం విజ్ఞ ప్రి సారాంశం. నైమన్‌ విరాకాల జాపతా తీసుకు వెళ్ళినవ్వుడు, కొందరు ఉద్యోగులు, ఈ నోల్‌-_ ఇన్స్సెక్టర్‌ నోల్‌_ ఏ నోల్‌ అని అడిగారు. అయితే 'నైమన్‌, ఇతడు అవతల వక్కళాఖలో పనిచేస్తున్న ఇన్స్పెక్టర్‌ నోల్‌ అనీ, చాలా సాధువూ, స్నేహపాాత్రుడూ అయిన కుంటి నోల్‌ అని వివరించిన మీదట, ఆ నోల్‌ ఎవరో అందరికీ అర్ధమైపోయింది. అతని అకాలమరకానికి అందరూ విచారించారు. .నైమన్‌ పెనెల్లర్‌ విపరించిన గుణగణాలే గాక, చనిపోయిన నోల్‌లో మరికొన్ని కొత్త సుగుణాలు కూడా గుర్తించి, ఉద్యోగులంతా అకన్ని అత్యంత ఆప్పుణ్ణేగా అంగీకరించారు.

నగి ప్రశస్త ఆధుసిఐ జర్మన్‌ కథానికలు ౫కి చందాదారుల వల్ల, దగ్గర దగ్గర నలభ్హై మార్కుల వరకూ సొమ్ము పసూలుచేసిన తరువాత, నైమన్‌, మొచటి జాపితా మూలక్రుబెట్టి, మరో క్త జాపతా తయారుచేశాడు. ఎందుకంటే, ఎంత ఖరీదైన పూలచెండువై నా, ఇంత మంది విరాశాలిచ్చాక చను ఇవ్వడం అనవసరమని ఏ ఉద్యోగి అయినా అనొచ్చు" అయితే, సచివాలయంలో దాత్కక్య (ప్రవృత్తి చల్లబడకూడదు. ఈ రెండవ జాపికాతో పని పూర్హయాక, కిర్షిశేషుడైన ఎమ్మరమ్‌ నోల్‌ మూడవ జాపా మీదికి ఎక్కాడు. ఈ విధంగా తొమ్మిది రోజులు కృషచేన. సచివాలయం అంతా తీరిన జంగా ఒక కేంకోబులు డిచవోణ నికీ ఎం. శంవాదించుకున్న్యాడా. తన అంభివ, 'స్నృబ' పూర్యవమైన నడపడ్‌ ఎల్ల, మర్రి, కార్భ్యర్మి మటలు కుని, చిన్నజీతం పుచ్చుకునే శ్రైపస్టువంకూ. ఆందయా. విరాకాలిచా రు. అవును మర్కి వైమన్‌ సెనెల్లర్‌ని అందరు. ఎడిగుదురు. అతన్ని (ప్రతీఒక్కరూ, ఎదో నార్ల సచివాలయంలో ఎక్కుడో ఒకచోట చూశాటి. వైమన్‌ షెనెల్లర్‌ అంత సరిచికుడు కావడంవల్ల , అతను ఏరాకాలు అర్థించిన వారందరూ, చనిపోయిన ఎమ్మెరమ్‌ నోల్‌ని కూరా జాగా ఎరుగుదుమనే అనుకున్నారు. మిగతావారికి మార్గదర్శకుడు కాపడం, అని ధర్మం గనక, మంిగారు, ఐదుమార్యుూల నాణొం ధారాళంగా ఇచ్చారు. వసూలైన మొత్తం పూర్తిగా అయిహోకండానే, సెమన్‌, ఇంకో కొత్త రకం విరాళాలకోసం బయలుదేరాడు. ఈసారి సందర్భం ఏమిటం పే, ఇర్మవై ఎనిమిదేళ్ళ హాన్సక్రీబెల్‌_సచివాలయంతో. ఒక పరిశొధకుడు _ ఆడ గుమస్తా ఐరీన్‌ వెర్లిన్‌ని వివాహమాడుతున్నాడు. వధూ వరు లిదరూ సచివాలయంలో ఉద్యోగులు. వారి అశయం ఏమిటం పే, (కొం స్వారంతో కూడుకున్నదే నసుకొండి ఒక కొ రకం సోమ్‌ రబ్బరుపరుప్ప, కొంచేరఇశిచ నటే. నివా దిహుమానంగా సంపాదించాలని. సాటి ఉద్యోగులు సహకరినే నిజానికి వారి ఆశయం నెర వేరడం కష్టంకాదు, విరాళాలతోచ్రాట్టు, ప్రతిజక్కం ళుభాకాంక్షలూ, కౌటోయే వధూవరులకు అందజెయ్యడాసికి క్రూడ్రా పూనుకున్నాడు నైెమన్‌. అవన్నీ తనశే అందజేసుకున్నాడు; అసలు సృష్షిలోనే లేని ఆ వధూవలులకు, విరాళాలూ, శభాకాంతలూ అనవసరంగనక, తి తరువాత నెల, ఒక అద్భుత మైన పోమ్‌ రబ్బరు పరుష్ప తనకుతాను ఏర్పరచుకున్నాడు. ఆ పై నెల దాపెయ్య

పెచ్చరనం కోసం అన్వేషణ షే చానిక్తి తాత్కావీకోద్యోగి, టోవిన్న్‌ లింక్‌ నొకర్ని స్వష్టంచుకున్నాడు. పాపం, ఈ టోవీన్‌లింక్‌ ఉన్న నంకాన సంపద బాలం, ఇవ్వుడు ఎదవవిడ్డకి తండ్రి అయాడు. ఆ ర్కాలికోద్యోగికి వైమన్‌ బాదం ప్రకారం, విడ్డల కిచ్చే వభుత్వ సహకార వేతనానికి అర త లేదు. అయితే, ఈ వాచ్చాలికోద్యొని టోవిన్‌ లింక్‌ నిజానికీ తన వదవదెద్ధకుగాను ట్‌భిత్టం దగ్గవనుంచి ధనసహాయం వొందాడన్న ఆరొవణ వచ్చిండి. అందరితో, మహాచెడ్డ నోరు గల ఉద్యోగి ఒకడు, ఫలానా టోవీవ లింక్‌కి సంతాన సవాకార నిధినించి ఎంఎ ధన ఫహాయం లభించిందో నువ ఈతగింట తొ లెళ్యంలా డే” మ్య్యపచారా”కి. దిడంతోడ్నా అ 'షెనెబల్‌ ఎను ఎలి ఏర్ప ఈ శమ అంరా వన నంలాభిం కోసం కాచవ ఆ; సెంా వాసికి ఎహాయిఎడమ ఎ మిత్రు తేపరీపీ ఈంను అక్థంణణం లేదన అకి స్మ్మాంగా నూచింప పబఎ వచ్చిం. టోల్‌ లిక్‌ శుకం 3దిం ఎప (ప్రణాళిక ఎం. విజయవంత మైందం-పే.. శ్రీ వైమన్‌ మెనెల్లర్‌ ఆనందాశీీయం పెట్టల. ఆ బిర్జిని తోని నొంజి విడ్డలాం। యే్‌మంగతం మొదలుపెట్టా? రం అయితే అన్నటికిన్నా అధక విజయం నాధంచినది. వైమన్‌ షెనెల్లల్‌, కార్యదర్శి ఎల్నడ్‌ రాస్‌మ క్‌ ఎవోయార్టం అఆదంఖించిస తాళిని. వైమన్‌ షె నెల్లర్‌ శల్చించిన ఈ రాస్‌మన్‌, పాపం అతిచిన్నవాడు, అందగాడు. ఆకస్మా క్లుగొ టామ్‌ [క్రిందపడి ఆ0డు కాళ్లూ పోగొట్టుకున్నాడు ఈ విరాళాలు వసూలు చేశాక పరిశుద్ధమైన _వైమన్‌ అంతరార్మ కా _ప్త్‌ వీకడం ప్రారంభించింది. సాటి వారి జొలిగుండెలు కరిగించడానికి, విషాదగాధలల్లి సంవాదించిన సొమ్మును అఅను హాయిగా అనుభవించ బేకపోయామి. మాసానికి పది పన్నెండు రోజు లీ విరంగ్శా చందాలు ననసూొలుపయ్యడం మానెయ్యడానికి వీల్లేని అబవాటు”ూ నరిణమించాక, వైమన్‌ షెనెల్లర్‌తో ఒక మార్పొచ్చింది. అనకు అర్థంకాని మధన, తనమీద తనకే. ఒక అసంతృ ప్త _విరాశాలమెడల సిగ్గుతో. కూడిన ఏహ్యాభావం, చిరకాలంగా అలవాఇైపోయినందువల్లి అవి తప్పనిసరిగా చెయ్యవలనిన ఒక వఏధ్యుక్రధర్కంగా సరిణమించడం, అన్నీ అతని అంతరాత్యిని పీడించడం మొదలు "పెట్టాయి. అయితే ఈ మధన అంతా మెగ గుంజెదాకా లేచేసరికి వీటిని తిరిగి అతను దిగమింగేసేవాడు, అంకరాత్య బరుప్ప మొయ్యడం అకని స్వధావానికీ విరుద్ధం.

వ! (ప్రశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు

వైమన్‌ షె నెల్లర్‌ తాత్కాలికోద్యోగి అయినా కాడు. పలచని మనిషి, సాధారణమెన పొడుగు. తెలివికేటల్లో కోడి పెట్టలాంటివాడు. కాని సచివాలయ శాఖల్లో అతను ఒక మరిచిపోడానికి పీర్లేని భావంగా అయిపోయాడు. (ప్రతి నిత్యం చందాలకోసం తిరగడం వలనేకాదు, అది చాలామందికి పిసుగుకలిగించిందికూడా. ఆయితే చలనంలేకుండా గడ్డకట్టుకుపోయిన ఆ ఆఫీసు వాతావరణంలోకి మానవుల కష్టనిష్టురాలను అతిమెల్లగా (వవేశ పెట్టాడు. అవన్నీ కల్చితాలైనా, మానవత్వం దృష్ట్యా వాస్తవమైనవి. పెళ్ళిళ్ళు, చావులు, బిడ్డలు, ప్రతినిత్యం మనిషి అనుభవించే బాధలు, మొదట కొంచెం చిరాకు పట్టించినా, దాతృత్వానికి పునాదివేసేఏి, నైమన్‌ షెనెల్లర్‌, గొరవోద్యోగి కాదు, అధమం తాత్కాలికోద్యోగి అయినా కాదు. వరండాల్లోతిరిగే వట్టి సోమరి, అతని హయాంలో ముగ్గురు మంత్రులు పదవీ విరమణర్‌ చేశారు," ముగురూ అతన్ని ముఖతః ఎరుగుడుట. వరండాల్లో అతను ఎదురుపడితే, ఆప్యాయంగా చిరునవ్వుతో _ ఒకొక్కప్పుడు హృదయ పూర్వకంగా నవ్వేవారు కూడా _ అతన్ని పలుకరించేవారు. కశల్మప్రళ్నకూడా చేనేవారు.

నాలుగవ మంతి హయాంలో, చలికాలపు ఆఖరు దినాలలో ఒకనాడు, వేడిగాలి గొట్టాన్ని అనుకుని, అలిసిపోయిన అతని మెదడు మరొక విషాదగాధను చందాలకోసం రూపొందిస్తుండూ, వైమన్‌ షెనెలర్‌, పక్షవాతం వచ్చి కుప్పగా కూలిసోయాడు. అతని చంకలోని కాగిజాలసంచీ కిందపడిపోయింది. విధివిరామం లేకండా కృషిచేసిచేసి, వయస్సు నిండకండానే కార్యరంగంనించి నిష్క్రమించిన ఇతరుల విషయంలో, ప్రాపంచిక పరిభాషలో, దీన్ని గుండెజబ్బు అంటారు, మరొకచోటు లేనికారణంగా తాశ్చాలికంగా కాశీగావున్న ఒక కార్యదర్శి గదిలో బల్ల మీద అతన్ని పడుకో బెట్టారు. కార్యదర్శి వచ్చాక, ఈవ్య క్తి కోసం (ప్రభుత్వకార్యాలు ఆగడానికి వీల్లేదు గనక, గృహనిర్మాణశాఖకు అతన్ని మార్చారు. మూడురోజు లైనా, ఈ వ్య క్తి పేరూ, ఊరూ, చిరునామా వవ్వరికీ తెలియని కారణంగా, ఒక శాఖనించి మరొకశాఖకు అతన్ని బదిలీ చేశారు. నాలుగపనాడు, సచివాలియానికీ తనకీ గల సంబంధమేమిటో, తను అసలు ఎవరో విపరించకండానే, నైమన్‌ 'షెనెల్లర్‌ దేహయ్యాక చాలించాడు., అతన్ని ఎవ్వరూ వ్యక్తిగతంగా ఎరగరు, అతనితో ఎవరికీ అంత చనువులేదు. అతని పేరూ, ఉద్యోగం ఎవరికీ తెలియవు.

వెచ్చదనం కోసం అన్వేషణ రత విరాళాల జాపితాలతో వచ్చి, (పతివ్యక్తికీ కష్టకాలం ఎప్పుడో రాక తప్పదని అందరికీ గు ర్తుచేస్తుండేవా డంతే. అతని అంత్యక్రియలకు విరాళాల జాపితా అన్ని శాఖలూ తిరిగి వచ్చేసరికి, కార్యదర్శి ఎల్య్‌ఫెడ్‌ రాస్‌మన్‌కి పడ్డ చందాలకన్నా ఎన్నోరెట్లు వసూలైైంది. అతి గంభీరంగా జరిగింది అతని సమాధి. ఆ సమాధి మీద ఉంచిన పూలచెండ్లతో _ ఇతరుల పూలచెండ్తకోసం అతను పడ్డ శ్రమకు (ప్రతిఫలం అతనికి పూర్తిగాముట్టింది. విరాశాలలోనుంచి సమాధికి ఖర్చుకొగా చాలా పొమ్ము మిగిలిపోయింది. అయితే చనిపోయిన వ్యక్తి దృష్ట్యా: ఆ ధనాని కేమీ వయోజనం లేదు. ఇంక జాలికీ, పరిష్కారం కాని మానవ సమస్యలకూ కూడా ప్రయోజనం లేదు.

హాన్స్‌ బెండర్‌ (అనువాదము : ఆర్‌ .టి. కె. సై మింగ్లన్‌) ర్లు లు 0 న! కళ ౨, తిదయాత నో తో ఈధ శ ళళ (0 9 044 4ళటలళలిటనళాంు 44 టం (0444444444 (4 4404464 444 44 4444 04+ 444444 + 44 66 ర్న్రివ్పుడు పనితనం నాకు _ కలకల్లాడే మా ఇంటి ఆవరణలో... ళం ఆపిల్‌ కొమ్మల కింద పచ్చిక ఎంత పచ్చనో - అంత హాయి అప్పుడు.” _--డిలాన్‌ ధామస్‌. ఆనా లాగు ఎక్కిస్తుంకు, వంటయింద్లో బల్లమీద, సీరసంగా న్మిదధదమళ్తుతో లావి ళం ళం లాలి నిలబడ్డాడు హాన్స్‌. “నువ్వు కాస్టతొందరగా శయారవ. కాఫీ అయినా కాగుదాం,”' అన్నాడు నాన్న. “వొట్టి మొండి పిల్లాడు, లేకపోతే ఎప్పుడో అయిపోయేది,” అంది ఆనా, లి లాగుమీది. పట్టీలు భుజాలకు దిగుతుగా తగిలిస్తూ; లోకమంతా న్నిద్రపోతుండగా తనను అంత సెందరాశే లేపినందుకు కనితీర్చు కుందుకులాగ. హాన్స్‌ బ్ర మీదినించి కిందికి దూకాడు. జోళ్ళుమ్మాత్రం తనే తొడుక్కోవాలి. కొత్త పసుపు వచ్చజోళ్ళు. చిల్లులున్నాయి వాటికి. నడుస్తుంటే పాదాలకింద వంగినప్పుడు కిజ్ఞు గా ళు నవ చి మంటాయి. అనా.---కవ్పులు, మార్మలేడూ, రొట్టి కాఫీ బల్లమీద అమర్చింది. కాఫ్‌ వాసన కమ్మగా ముక్కుకి తగిలి ఊరించింది. అప్పు డమ్మొచ్చి, “ఈ వేళ మనం కాఫీ తాగకూడదు,” అంది. నాన్న అప్పుడే బల్ల దగర కూచున్నాడు. * ఎందుకు తాగకూడదు న. శ అన్నాడు.

తీర్ధయాత్ర డి

“ఆ మాత్రం తెలీకపోతే, ఇంక ఏం చెప్పేది ?"" అంది అమ్మ.

అ మాటల్లో ఎత్తిపొడుపు అమ్మ వీపులో కూడా కనబడింది. ఆద్దంముందు నిలబడి, హోట్‌లోంచి పొడుగాటి నూది గుచ్చుకుంటోంది జుట్టులోకి,

నాన్న కాపీ చప్పరిన్వన్నాడు. ఆనా ఇంట్లోనే ఉంటోంది గనక, ఆమె కి నిషిద్ధం లేదు. బల్లవగ్గర విశాలంగా కూర్చుని, రొట్టి ముక్కలు చేసి తన కవ్పులో వేసుకుంటోంది. అమ్మ ఆనాని పొయ్యి దగ్గరకు రమ్మంది. గిన్నెల మీద నూతలుతీని, మధ్యాహ్నానికి, సాయంశ్రానికీ ఏం వండాలో చెప్పింది.

“*వ్రిక్రటి పడకండానే మేం తరిగి వచ్చేస్తాం ,”” అంది అమ్మ.

ఇంటిముందు నాన్న కారు స్టార్ట్‌ చెయ్యడం మొదలు పెట్టాడు. రెనాళ్డ్‌ కారది. నల్లటి ఎత్తు చక్రాలు, 'రేడియేటర్‌కి మూత ఉంది. ఇంజన్‌ చల్లబడిన మూలాన్ని న్నత్ధిగా దగ్గింది. హరాం చేసింది. నాన్న నుదుటిమీద చెమట తుడుచుకున్నాడు. మళ్ళీ స్విచ్‌ నొక్కాడు. కారుమీద చిరాకు పడ్డాడు. అవ్వుడు ఇంజన్‌ అందుకుంది. గజగజలాడుకున్న కారులోకి అమ్మా, హొస్ఫూ ఎక్కారు; అమ్మ ముందు సీట్లో. హోన్స్‌ వెనకసీట్లో, నాన్న తన సీట్లోకి ఎక్కి. గేర్‌ వేశాడు. ఆనా ఇంట్లోంచి హడావిడిగా వచ్చి, “హాన్స్‌, టోపీ మరచిపోయాడు,” అంది.

మెల్లగా కార ఆవరణలోంచి వీధిలోకి తిరిగింది. వీధిలో అలికిడిబేదు, కాశీగా ఉంది. జూన్‌ నెలతో సూర్యోదయానికి ముందు పల్లెటూరి పీధులల్లాగే ఉంటాయి. తోయలో వాగునీళ్ళమీద ఆవిరి మంచు తేలుతోంది, తూర్పుని కొండకి వెనకాల సూర్యుడు పైకి లేస్తున్నాడు, వెండి పళ్ళున్న సన్నని రంపంలాగ. ఆ తరవాత మండుతున్న బంతిలాగ. చూ స్తే కళ్ళు మిరుమిట్లు గొలుపుచాయి. కొంత "సేపు ఏమీ చూడలేవు.

వాళ్ళు దొటుతున్న పల్లైర్ని సూర్యుడు 'మేబుకొలుపుతున్నాడు. ఆవులు వీధుల కడ్డంగా తడుముకుంటూ నడుస్తున్నాయి. గ్యురాలు సీరు తాగడానికి సాగు తున్నాయి, క్యరలతొ స్రెదగ్గరికి, తున్సువట్లిన కుళాయిల్లోంచి నీళ్ళు మెరుస్తూ పడు తున్నాయి వాటిలో, కారు చ్మక్రాలముందు కోళ్లూ, దాతులూ శేరుకేరుముంటూ ఎగిరి పోతున్నాయి. కస్పుల్లేని బళ్ళు, దొడ్డతలుపులు తెరుచుకుని ఇవతలి కొస్తున్నాయిం తొట్లమీద కూర్చుని పాలేర్లు అడ్డొచ్చిన ఆవుల్ని, గ్యురాబ్నీ అదలిస్తున్నారు.

88 ప్రశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు

పచ్చికబయళ్లు, తరవాత అడవులు. ఆకుసందుల్లోంచి వడదోసిన ఎండ కారుమీదడ వెలుగుమచ్చలు వేస్తోంది. కారు నడుపుతున్న నాన్నమీదా, జపమాల తిప్పుతూ పెదవులలో మౌనంగా జవం చేసుకుంటున్న అమ్మమీదాకూడా. ఎండ మరకలు పడుతున్నాయి.

“కార్లో తీర్థయాత్ర వెళ్ళడం నిజంగా మంచిదికాదు,” అంది అమ్మ, “అంతా నడిచివొస్తారు. టీర్‌నించి. పుల్దాస్‌ంచి. వుర్జ్‌ బర్గ్‌ నించి, కొలోస్‌ నించి కాలినడకని వస్తారు. ధ్వజాలూ, సిలువలూ పట్టుకొస్తారు. జబ్బువాళ్ళని మోసు కొస్తారు. కొందరు చెవ్పుల్లో సూదులూ, ఇటాణీలూ కూడా వేసుకు నడుస్తారు.

“ఉడక బెట్టిన బటాణీలు,” అన్నాడు నాన్న, నవ్వాడు.

ఈల వేస్తూ, మరికాస్త గట్టిగా అక్సిలరేటర్‌ తొక్కాడు, కిలోమీటర్‌ ముల్లా 60 దాతా పోయింది.

“*హ్పోనీలెండి, మీకు నమ్మకం లేకపోయినా మమ్మల్చ్నైనా కార్లో తీసికెడు తున్నారు. ఏదో మంచివని చేస్తున్నారు. ఆ భగవంతుడికి మీ మీద ఎప్పటికన్నా దయకలక్క పోదు," అంది అమ్మం

“ఏమిటీ పుణ్యక్షేత్రం మహత్తు 2" అని అడిగాడు నాన్న.

“*దివ్యర కం 'సవించిం దిక్కడ,”” అమ్మ అక్క-ణ్జించి ఆ విచ్శిక కథ నాన్నకి చెప్పడం మొదలుబెట్టింది. (క్రితం రాత్రి హాన్స్‌ని పడుకో బెడుతూ అతనికీ చెప్పింది. ఆరువందల సంవత్సరాల క్రితం, ఒక పురోహితుడు పూజ సాగిస్తుండగా ప్రభువు మధుప్యాత్ర [క్రిందపడింది. అర్బావేదిక మీద పరచిన వస్త్రంమీద, మధువుకు బదులుగా రక్తం (సవించింది. ఆ రక్తం, ఆ ధవళ వస్త్రం మీద, కంటక కిరీటధారి యయిన జగ్యద్రశీకుడి శిరస్సులు, పన్నెండు చితించింది.

“ఆరువందల ఏళ కితమా ?” అన్నాడు నాన్న, అపనమ్మకంగా.

“ఈ ఉత్సవదినా , వెండి మందిరంలో పెట్టి, ఆ పవిత్ర వస్త్రాన్ని అందరికీ చూపిస్తారు - మీ దిద్దరూ చూస్తారుగా”

కొండమీద ఒక దుర్గముంది. ఒక బురుజుమీద జెండా ఎగురుతోంది.

“వె తు మహాయుద్దంలో అది శిథిలమైపోయింది,” అన్నాడు నాన్న.

ఛాన్యపుచేలు, కొండ క్రిందినుంచి పైకీ, పైనించి క్రిందికి పరుచుకున్నాయి. పసుపు, బంగారు చుక్కాల్లా చేలంతటా పువ్వులూ, గింజలూ.

తీర్ధయాత్ర 87

“మనదేశాని కిది ధాన్యపుకొటారు. మీకు బళ్లో చెప్పతారులే,” అన్నాడునాన్న.

అమ్మ బాధగా జవమాల తిప్పుతోంది, మంత్రాలు గొణుక్కుంటూ. కారు చిరాకు పడుతూ సాగింది. దారంతా గొప్పులు. తాశ్ళెగిరి రేడియేటర్‌ మీద తగులుతున్నాయి. వెనకాల దుమ్ము మేఘాలు, పసుపు పచ్చగా, కౌస్త రెక్క లాడించి, దూరాన్ని చేలమీద వాలిపోతున్నాయి

రేడియేటర్‌ లో నీళ్లు మరీ వేడెక్కడం మూలాన్ని, నాన్న రెండుసార్లు కారు ఆపాడు, నూత తెరవగానే, వేడినీళ్ళు అతని చేతిమీద కొట్టాయి.

“అబ్బ ! దీని దుంపతెగ,” అన్నాడు నాన్న. ఆకాశంలోంచి నక్మతాలు రాలిపోవాలనీ, వీధుల్లో దెయ్యాలు విహరించాలనీ, ఈ “ధాన్యప్ప కొటారం'దుంప నాళమైపోవాలనీ శాపనార్దాలు పెట్టాడు.

“వొద్దు శాపనార్థాలు పెట్టొద్దు. తప్పుడు మాటలు నోటితో ఉచ్చరించ కూడదు, మనం వెడుతున్నది తీరయాతత్రకి,” అంటూ గోలపెట్టింది అమ్మ.

మొట్టమొదట బురుజులు కనిపించాయి. ఊరు కొండమీద ఎత్తుకి ఉంది. ఇంటి కప్పులమీద ఎత్తుగా కనబడుతుంది చర్చి.

“జెరూసలం ఇలాగే ఉండి వుంటుంది,*” అంది ఆమ్మ.

“కారు అల్లరి పెట్టకపోతే పదిహేను నిమిషాల్లో చేరుకుంటాం. ఈ ముసిలి ఘటానికింఠ ఎత్తు కష్టమే.”

అమ్మ భక్తిగా, ఆనందంగా, మంత్రాలు జపిస్తూ, ఆ పుణ్య తీర్థం వంక చూసింది,

“ఏెన్సుగుని మింగేటంక ఆకలేస్తోంది నాకు. సీకురా హాన్స్‌ ?”' అన్నాడు = నాన్న.

“నాకను !'”

“అయ్యో, మీ కిద్దరికీ తిండితప్ప మరో గొడవ లేదు,” అంటూ నిట్టూ ర్చింది, అమ్మ.

పనుప్ప _ తెలుపు, నీలం _ తెలుపు జెండాలు ఇళ్ళ కిటికీలనించి వేళ్ళాడు తున్నాయి ఊరంకా. ““రీక్‌ షాఫెల్‌ ఆహారశాలి” ముందు కారాపాడు నాన్న, అతనికీ అమ్మకీ మధ్య వాగ్వివాదం కొంత జరిగింది. ఆఖరికి అమ్మ నెమ్మ డిగా, సరే, నేను ముందు వెడతాను. మీ రిద్దరూ తరవాత రండి,” అంది,

88 ప్రశస్త ఆదునిక జర్మన్‌ కథానికలు

ఆ సన్నని వీధిలో గబగవా నడుస్తూ వెళ్ళిపోయింది.

నాన్న చార్‌లో నిలబడి నూడుసార్హు గట్టిగా అరి స్తేగాని వంటిట్లోంచి ఎవరూ బయటికి రాలేదు. అఖరికి ఒక అమ్మాయొచ్చింది, గంజి పెట్టిన తెల్లని బురభా నల్లటి దుస్తులమీద కట్టుకుంది మరకలవకండా,

““జనమే లేరే," అన్నాడు నాన్న+*

“ఇంకా వేళకాలేదు. యా్రికులంతా ఇంకా చర్చిలో ఉన్నారు, అంది అమ్మాయి.

ఆమ్సేం మాత్రం యృ్యత్రికులం కాదూ ? మే మిక్కడే ఉన్నామే_"'అన్నాడు నాన్న,

“కార్లో వొచ్చే యాత్రికులు __.. అంత లెక్కలోకి రారు,” అంది అమ్మాయి.

''కార్లో రావడమూ కష్టమే. అంక దర్శిద్రపు ఊరు మీది. ఒక్క రోడ్డుమీద తారన్నా పుయ్య లేదు.”

““తినడాని కేమన్నా కావాలా ?”” అంది అమ్మాయి చిరాకుగా

“కావాలి, తినడానికీ తాగడానికీ. సాసేజెస్‌ _ ఒకచ్లేటు _ కాస్త మధువు పట్టుకురా. ఈ కుర పెద్దమనిషికి ఒక అెమనెడ్‌ _ ఏ రకం కావాలిరా?”

““ఆకుపచ్చనిది,'” అన్నాడు హాన్స్‌.

“ంజ్డిక్ర వాళ్డ్‌ మీస్టర్‌ బుడ్డి అన్నమాట,” అంటూ, ఆ అమ్మాయి కౌంటర్‌ వెనకాల తలుప్పలోంచి అద్భుళ్యమైపోయింది.

ఆమె. వెళ్ళడం నాన్న పరీక్షగా చూశాడు. చేతులు తృప్పగా రాను కున్నాడు. పోన్స్‌వేప్పు చూస, “ఏనుగును మింగేటంళ అకలివేస్తోంది. నాకు,” అన్నాడు మళ్ళీ.

“నాకూను.*”

అమ్మాయి గ్లాసులూ, లెమనేడ్‌బుడ్డీ తీసుకొచ్చింది.

“మధువేమన్నా మంచిది ఉందా ?” అని అడిగాడు నాన్న.

“రుచిచూచిన వాళ్ళంతా ఎంతో మెచ్చుకుంటారు.”

“నే నసలు ఇందులో ఛాల అరి తేరినవాణి తెలుసా 7” అన్నాడు నాన్న, అమ్మాయి వీవు చరుస్తూ.

తీరయా [త రి న! ఆమె. కత్తులూ, పోర్కులూ, అమరుస్తుంటే, నాన్న అమెతో ఏదో మాట్లాడుతూనే ఉన్నాడు. నాన్నగొంతు మామూలుగా లేదు, కాస మె తబడిందిె లు జాని అలి సున్నితపడింది. 'సేటుమీద రకరకాల *సాసేజెస్‌” ఉన్నాయి, ఏజ్టిని లియాన్‌, ముదురు ౮ రంగు “హామ్‌”, *కాలేయం' *“సలామీ' తెల్లని కరకరలాడే వేపుడుతో కూడిన వందిమాంసం, ఇంకా ఎన్నో. ఉల్లిపాయలూ, దోసకాయలూ, సన్న చీలిక లుగా చేసి, కేటు అంచుని అందంగా పేర్చి ఉన్నాయి. దోర ఎ(ర్రగా కాల్చిన రొట్రి ళా లు చీలికలు దొంతరగా ఒక చిన్న బుట్టలాంటి దానితో పేర్చి ఉన్నాయి. “అన్నీ మంచి రుచిగా ఉన్నాయి, మంచి రుచి,” అన్నాడు నాన్న, ఉత్సా హంగా. “నికు బాగున్నాయా ?” హాన్స్‌ నోరు నిండుగా ఉంది. తలవూపాడు. “వాడికి తప్పకుండా బాగుండాలి. ఇంటి దగ్గర కన్నా, నాకు మా యింటి దగ్గరకన్నా బాగుంది,” అన్నాడు నాన్న ఆఅమ్మాయి వంక చూస్తూ. “మీకు నచ్చినందుకు సంతోషం.” “దన్యవాదాలు బాగుంది.” రొట్టి, సాసేజెస్‌, లెమనేడ్‌, అన్నీ గబగబా పూర్తిచేశాడు ఫాన్స్‌, తాపీగా తాగమని చెప్పడానికి అమ్మ దగ్గర లేదు. పలక మారింది. నాన్నా, ఆ అమ్మాయీ నవ్వారు, ఒకళ్ళకొకళ్ళు ఎంతోకాలంగా ఎరుగున్నట్లు, తన ప్లేటు చి యి వాళీ చేశాక, హాన్స్‌ కుర్చీలో ముందుకీ వెనక్కీ జరగడం మొదలు పెట్టాడు, నాన్న మూడోగ్దాను మధువు పట్టుకురమ్మన్నాడు, చెప్పేటవ్సుడు అమ్మాయి చెయ్యి పట్టుకున్నాడు. హాన్స్‌ వంక చూసి, “కూర్చుంళే నీకు విసుగెత్తి నట్టుంది. పోనీ నువ్వు అటి లు ముందు వెళ్ళరాదూ ?” అన్నాడు నాన్న. గా. అల్లాగే. లర హాన్స్‌ బయటి కొచ్చాడు. సన్నని వీథ వెంట నడిచి వెళ్ళాడు. చర్చి ఎత్తుగోడలు, వీధి చివర అడ్డుగా నిలబడ్డాయి. దూరంగా *“ఆర్గన్‌” వాద్యం విన బడుతోంది. కాని హాన్స్‌ టోపీ మరిచిపోయాడు, అశ నెప్పుదూ టోపీ మరచి

40 (ప్రశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు పోతుంటాడు. సన్నని వీధి వెంట వెనక్కి నడిచి వెళ్లాడు. నాన్న నవ్వినప్పుడు మహా చిన్నతనం అనిపించిం దతనికి.

హోన్స్‌, తలుపు తెరవగానే, నాన్న పక్కని అమ్మాయి కూర్చుని ఉండడం చూశాడు. అమ్మాయి భుజం చుట్టూ నాన్న చెయ్యి ఉంది. వాళ్ళిద్దరూ అవతల (పక్కకి తిరిగి కూచున్నారు. అంచేత హాన్స్‌ తలుపు తెరవటం, ముయ్యడం వాళ్ళ గమనించలేదు.

చర్చి ముందున్న ఆవరణకి రెండు (ప్రక్కలా వీధు లున్నాయి. ఆ వీధు ల్లోంచి వస్తున్నారు యాత్రికులు. పాడుకుంటూ ముందుకి వస్తున్నారు. సిలువలూ, ధ్వజాలూ వాళ్ళపైన వేలాడుతున్నాయి. పురోహితులూ, వటువులూ ముందు నడుస్తున్నారు. గడ్డమున్నాయ నొకడు గడలతో కట్టిన పెద్ద సిలువను మోసుకు పోతున్నాడు, గడలు చెట్టు మొదళ్ళంత లావుగా ఉన్నాయి. భుజాలకు కశ్పేసి మోసుకుపోతున్నాడు__అమ్మ గదిలో ఉన్న క్రీస్తు బౌమ్మలోలాగ, ఆడపిల్లలు మైనపు వత్తులు, వేపరెమ్మలు, అడవి పువ్వులు _- నుంచి వాసన ఉన్నవి పట్టు కొస్తున్నారు.

కుడ్మిపక్కనుంచి వొస్తున్న యాత్రికులు పాడుతున్న పాట వేరు, ఎడమ (పక్కనించి వొస్తున్నవాళ్ల పాడుతున్నది వేరు. రెండు పాటలూ కలిని వినఐడు తున్నాయి. చర్చి బురుజుమీద తెరిచి ఉన్న కిటికీలలో, గంటలు పెద్దగా ఊగు తున్నాయి. వాటి ధ్వని పాటల్ని ముంచేసింది, చర్చి గుమ్మంలోనించి ఆర్లన్‌ మోత చెవులు గింగురు మనేటట్లు వస్తోంది.

రెండు ఊరేగింపులూ, కలిసినప్పుడు, హాన్స్‌ మధ్యలో చిక్కుకున్నాడు. జనం అతన్ని గుమ్మంలోనించి, పెద్ద ఎత్తైన చర్చిహాలులోనికి నెట్టుకుపోయారు. సూర్యకాంతి, గుత్తులు గుత్తులుగా, రంగులు రంగులుగా, ఆ చీకటిని ఇటూ అటూ చేలుస్తోంది. ఎత్తైన అర్భావేదిక 'వెలుగుతున్న కొవ్వత్తుల పర్వతం లాగ ధూవప్ప తెర వెనక ధగధగ లాడుతోంది, ఎందరో పురోహితులు, తెలని బంగారు దుస్తులు ధరించి, వేదిక మెట్లమీద నిలబడ్డారు. వటువులు తెల్లని, వని దుస్తుల్లో, ధ్వజాలూ సిలువలూ ఒక (పక్కనించి రెండో పక్కళకి మోసుకుపోతున్నారు. ముగ్గురు కస్త పెద్దవిల్లలు సాంబ్రాణి భరిణెలు ఊపుతున్నారు. చిక్కని టూది లాంటి పొగలొస్తున్నాయి వాటిలోంచి. మరీపైని, గుండ్రని చత్చి కప్పుకి కొంచెం

తీర్ణయా శీ1

కింద పెద్ద "పెద్ద బొమ్మలున్నాయి. వాటి యెదట కిటికీ లున్నాయి, పిచికలు ఒక కిటికీ మీద నించి మరో కిటికీ మీదికి ఎగురుతున్నాయి. వాటి కిచకిచలు, యాతి కుల పాటలో ఆర్షన్‌ మాతలో, మెల్లగా కలిసిపోతున్నాయి. చర్చి కవు ఎండా కాలపు అకాశమా అన్నట్టు.

య్యాతికులు (పక్కనున్న వేదిక వేపు ఒత్తుకుంటూ పోతున్నారు. ఈ వేదిక మీద, ఎత్తునున్న వేదిక మీదికన్నా ఎక్కువ కొవ్వొత్తులు వెలుగుతున్నాయి. వాటి వేడికి కొవ్వొత్తులు అవే వంగుతున్నాయి. కరగిన కొవ్వు అర్బావేదిక మీద పరచిన వస్త్రం మీద, అలంకరించిన నీలం పువ్వుల మీద కారుతోంది.

వాసనగా అస్థిరంగా వెలుగుతున్న కొవ్వొత్తుల వెలుగులో వెండి గర్భగుడి తళతళ మెరుస్తోంది. జరీ పూసిన దివ్య వసనం దానిమధ్య ఉంది, రక్షప్ప మరక లున్నాయి ఆ వసనం మీద---అమ్మ చెప్పినట్టు. శిరస్సులు గుర్తుపట్టడానికీ వీలుగా లేవు గాని, ఇదే దివ్య వసనం. యాత్రికులు పైకి ఎక్కడం ప్రారంభిం చారు. అంచేత వాళ్ళ అడుగులు తడబడ్డాయి. అందరూ మోకరించారు, అర్బా వేదిక ముందు. మెట్ల మీదున్న సిలువను ముద్దు పెట్టుకున్నారు. ఒక పురో హితుడు గొంతెత్తి పార్థన ప్రారంభించాడు.

“రీ దివ్య సవిత్రరక్తమా వ

“మమ్ము రక్షించు,” అన్నారు యాత్రికులు.

“ఓ దివ్య పవిత్ర ర్క్తమా క

“మమ్ము రకీంచు,”' అన్నారు యాత్రికులు.

అందరికీ ర క్త్రవసనమున్న గర్భగుడి దగ్గరకు పోవాలని ఆతం. బల్లల . వరసల మధ్య ఇరుకుదారిలో తోసుకుపోతున్నారు. ఒక వరసలో ఉంది అమ్మ. ఆమె కళ్ళు-ెల్లని కింది గుడ్జే కనబడుతోంది-__గర్భగుడివంక తదేకంగా చూన్తు న్నాయి. ఆమె పెదవులు (ప్రార్ధన జపిస్తున్నాయి. అమ్మని చూనేసరికి హాన్స్‌ మనస్సు ఆనందపడింది. మెల్లగా అ వరసలోకి దూరి అమ్మ పక్కకి చేరు కున్నాడు. కాని కొన్ని క్షణాలవరకూ ఆతన్ని ఆమె చూడనేలేదు. చూచిన తరువాత అతని చెయ్యిపట్టుకుని,

“ప్రార్థించు, నాన్నగారిమీద ప్రభువుకు దయకలగాలని,'' అని మెల్లగా చెప్పింది.

శీ వళస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు

(ప్రభువు దయ ? దాని అర్హం ఏమిటో హాన్స్‌కి తెలియదు. పసిళనంలో నేర్చుకున్న ప్రార్థన జపించాడు. ఎందుకో ఇక్కడ ఆ ప్రార్ధన సరిపడినట్టులేదు. రెండుసార్లు జపించేసరికి, నాన్నా, ఆ అమ్మాయి గుర్తుకొచ్చారు. అది పొపం, నాన్నచేతులు అమ్మభుజాల్ని చుట్టి ఉండాలి. ఒకనాటి ర్యాతి, పడకగదిలో అమ్మా నాన్నా వాదించుకుంటూ ఉంశ్రే, అతనికి మెలుకువొచ్చి విన్నాడు.

(వభుపు దయ, నాన్న అమ్మని ఆప్యాయంగా చూ నేటట్టుచే స్తే ఆవ్పకంగా (ప్రభువుని ప్రార్థిస్తాడు. హాన్స్‌ గొంతెత్తి, యాత్రికులతోదాటు హృదయపూర్వు కంగా ప్రార్ధించాడు.

“మమ్ము రకించు తండ్రీ |

“మమ్ము రక్షించు తండ్రీ 17"

చర్చిముందు, మధ్యాహ్నపు ఆండలో నాన్న నిలబడి ఉన్నాడు. హాన్స్‌కి టోపీ అందించాడు. నవ్వాడు. ఎండకు కళ్ళు చికిలించాడు. కొంచెం తూలాడు.

“అహా & ఎంత దివ్యంగా జరిగింది, మీరు చూడలేదుగాని,)” అంది అమ్మ.

“చూడకేం? నేనూ వొచ్చా లోపలికి. (ప్రభువు ఆశీర్వచనం నాకూ దొరికింది” అన్నాడు నాన్న.

ష్టైల్‌ప్టీ ఆశీర్వచనమన్నా దొరికింది,'' అంది అమ్మ.

చర్చిముందు ఆవరణలో పచ్చికమీద కొందరు యాత్రికులు కూర్చున్నారు. కొందరు. నడుం వాల్చారు. స్త్రీలూ, పిల్లలూ, తెచ్చుకున్న రొశ్రైముక్కుల దొంతరలు కొరుక్కు తింటున్నారు. మగవాళ్ళు వీర్‌సీసాలు తాసతున్నారు. కొందరు జేబురుమాళ్ళు తలలకు చుట్టుకున్నారు. కొందరు గొడుగులు విప్పి, వాటి నల్లటి నీడలో నిద్రపోతున్నారు.

““హాన్స్‌కి తప్పకండా తీర్థం చూడాలనుంది” అన్నాడు నాన్న.

“తర్థంకూడా ఉందా 1”

“ ఆ, య్యాత్రికులకోసం తీర్థముండదూ ? అయితే ముందు అమ్మేదన్నా తినాలి.”

“అబ్బ, ఏనుగుని మింగేటంత ఆకలేస్తోంది నాకు,” అంది అమ్మ.

తీర్దయా ట్ర 48 వాళ్ళు నవ్వుకుంటూ, “గరీక్‌ షాఫెల్‌'”' ఆహారళాలకి వెళ్ళారు. [క్రిక్కిరిసిన జనం మద్య చోటుచేసుకుని కూర్చుని, మధ్యాహ్నం భోజనం ముగించారు. వడ్డించే ఆమ్మాయి, ఒక పేవిల్‌ దగ్గరనుంచి మరో కేవిల్‌ దగ్గరకు హడావిడిగా తిరుగుతోంది. నాన్నతో మౌట్టాడ్డానికి అమెకు తీరికేలేదు. అదే మంచిది. దుకాణాలకోసం. వేసిన చేరాలమీన ఎండపడి, కిందికి పసుపువచ్చగా దిగుతోంది వెలుగు. చొక్కాలు, జాశెట్లు, టోపీలు, హోట్లు, మేజోళ్ళు దుకాణాల ముందు వేవడుతున్నాయి, దుకాణదారులు ఆడామగా, వాటివెనక నిలబడి అమ్ము తున్నారు. ఒక డేరా రకరకాల బేసుతో నిండి ఉంది. లేసు చుట్టలు విప్పి, తన ఒళ్ళంతా వేళ్ళాడేనుకుని ఆడవాళ్ళని ఆకర్షిస్తున్నాడు దుకాణదారు, బొంగురు గొంతుకతో అరుస్తూ. ““ల్రేనేమన్నా కావాలా ?”' అన్నాడు నాన్న, “అక్కర్లేదు,” అంది అమ్మ, కుండలు సేర్చి ఉన్నాయి. ఎర్రటి పచ్చటి దాకలు, 'పెద్దదానలు, మట్టి పళ్లాలు, ఆష్‌ పేలు, రంగురంగుల బొమ్మలు వేసినవి, పింగాణీ కంచాలు ఎన్నో ఉన్నాయి. దుకాణాల మద్య సందుల్లో యాత్రికులు రాసుకుంటూ, తోసుకుంటూ, ప్మాఠలు మోగించి వరీక్షచేసి బేరమాడి, కొనుక్కుని, చంకలకింద పెట్టుకు బ్‌ పోతున్నారు. “సీకో మంచి కంచం కావాలా?” అని అడిగాడు నాన్న, “అక్కర్లేదు,” అంది అమ్మ. పూసల దుకాణాలున్నాయి, లక్కదొమ్మలు, దేషళ్ళపటాలు, విగ్రహాలు, చిన్నిచిన్ని రాక్షసుల బొమ్మలు, దివ్యపాాత లున్నాయి వాటిలో. దివ్యవస్తం కూడా అమ్ముతున్నా రక్క-డ. దానిమీద మన “రక్షుకుడి' పన్నెండు శిరస్సులూ అతి స్పష్టంగా అచ్చుగుద్దారు వ్యారరంగులో. “*ఇది ఒకటి కొనుక్కుంటావా ? అని అడిగాడు నాన్న+ “క్రొంట్రా,. ఒకటి-.కాదు రెండు, ఆనా కొకటిద్దాం.'' “ఇంకేమన్నా కావాలా ?”” రంగుల రాట్నం గుండ్రంగా తిరుగుతోంది, మర ఉయ్యాల లూగు తున్నాయి. నోళ్ళు తెరచుకొన్న కర్ర గ్యురాలమీద, ఊగే బాతులమీద కూర్చుని

క! (ప్రశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు కళ్ళాలూ, ఊచలూ పట్టుకుని గిరగిర తిరుగుతున్నారు... వాళ్ళ చుట్టూ పెద్ద చెక్కల మీద రంగురంగుల దేవతల దొమ్మలూ, మరుగుజ్జులు, కలువ వువ్వులు చ్యితించి వున్నాయి. రంగులరాట్నానికి ఇటూ అటూ 'పెద్ద అద్దాలు, వాట్‌ మధ్య జరీపూసలు. కుట్టిన గుడ్డలు. వేళాడుతున్నాయి. కొంచెం పెద్ద పిల్లలు పైనున్న పెద్ద చట్రంలోంచి. గెంతుతూ పెద్దగా అరుస్తున్నారు, ఏదో అపాయంలో చిక్కు కున్నట్టు.

“గుృుర మెకు్యూతావా, మర ఉయ్యా అెక్కుతావా?” అని అడిగాడు నాన్న.

“గరం _- ఆ బూడిదరంగు జీనున్నది,'” అన్నాడు వాన్స్‌.

అతను వాళ్ళ ముందు నుంచి దూసుకు పోతున్నప్పుడు అమ్మా నాన్నా చేతు లూసేవారు. వాద్యాలు చెవులు గింగురుమనేలా మోగుతున్నాయి. వాద్య బృందం నడి పేవాళ్ళు యుంత్రాల్లా చేతులూప్పతున్నారు. గంట మోగింది. వేగం తగ్గింది, ఎవరో బలవంతంగా ఆపుకున్నట్టు. గ్యురాలూ, హంసలూ, పడవలూ దడదడలాడుతూ ఆగాయి.

“కళ్ళు తిరిగాయా ?'”

“అబ్బే.”

పిల్లలు రేకు బూరా లూదుకున్నారు.. వెదురు గొట్టా లూదుతున్నారు. కౌగితప్పు పాము లూదుతున్నారు. .అవి ఊదినప్పుడు తోకకి తగిలించిన ఈక దాకా తెరుచుకుంటున్నాయి. వందలకొద్దీ మిఠాయి దినుసులు పర్వతాల్లా పేర్చి అన్నాయి, ఏటవాలు బల్లలమీద _ కాఫీ దుకాణాలముందు.

“అల్ల ంమురబ్బాకోచేసిన రొట్టిది.__ఇది కావాలా? పేలవుండలు కావాలా?” అని అడిగాడు నాన్న.

“ఆ మంత్రాల సంచీ కావాలి,” అన్నాడు హాన్స్‌.

“ఎడిసినట్టుంది _ సరే ఒకట్‌య్యి," అన్నాడు నాన్న, అమ్ముకున్న పిల్లత్రో,

“తోప లేమున్నాసరే దిగులు పడకూడదు మరి,” ఆంది అమ్మ.

“లోపల రెండు రకాల మిఠాయిలూ, ఒక రేకు వాచీ ఉన్నాయి. రేకు వాచీకి రబ్బరు కాడుంది. ముళ్లు డయల్‌ మీద నల్లగా గీసి ఉన్నాయిం

గో లొ

తిర్ణయా క శీత

““బమెంత ?'' అన్నాడు హాన్స్‌.

నాన్న గడియారం వంక చూని, “ఏడైంది! నీ గడియారం అయిదు గంటలు ముందుంది. ఏడయీసరికి మనం ఇంటి దగ్గ ఉంటాం," అన్నాడు.

అమ్మ వెనక్కి, తిరిగి ఒక్కసారి ఆ పుణ్యక్షేత్రంవంక చూసింది. తరవాత ఎత్తుబురుజులు కొండ వెనక మాటుపడిపోయాయి. వ “ఎంత దాగుంది. ఎంత దివ్యంగా ఉంది 1” అంది అమ్మ.

సూర్యుడు, పెద్దనారింజ బంతిలాగ, షోవ్‌ మంగళవారం నాడు తెల్లారగట్ట వేళ్లాడదీసే బుట్టదీపం లాగ, కింది సగం నల్లరంగు పూసినట్టు, రోడ్డూ ఆకాశం కలిసేచోట దూరంగా కనబడుళున్నాడు. నాన్న కారుని సూర్యుడిలోకి నడుపు తున్నాడా అనిపించింది. వరిచేల మీదినించి నునువెచ్చని గాలి వీస్తోంది. కాని ఆ చిట్టడవిలో దారి కడ్డంగా పరుచుకున్న సరుగుడుచెట్టనీడలు మట్టుకు సాయంత్రం పడినకొద్దీ చల్లబడుతున్నాయి.. నాచు వాసన తడితడిగా తిగులుతోంది. పొలా ల్లోంచి ఆవిరిమంచు గాలిలోకి లేస్తోంది,

“ఏదో కాలుతున్నట్టు లేదూ ?” అన్నాడు నాన్న.

ముగ్గురూ ముక్కు రంధ్రాలు పెద్దవి చేసి వాసన చూశారు. నాన్న కారు అతిమెల్లగా నడుపుతున్నాడు, దానితో పరుగెతొచ్చుకూడా,.

“అబ్బే, ఏవీంచేదు.” అన్నాడు నాన్న. కారువేగం హెచ్చించాడు.

అమ్మ వెనక్కి. తిరిగి, “టోపీ పెట్టుకోరాదూ 7" అంది.

“గాలి తగులుతుంటు దాగుంది,” అన్నాడు హాన్స్‌.

“జలుబుచేస్తుంది”.

“దోప్టీ పెట్టుకో,” అన్నాడు నాన్న కాస్త గట్టిగా.

రైతు మహాయుద్ధంలో చచ్చిపోయిన దూడలమంద లిప్పుడు అవతల ప్రక్కనున్నాయి. (ప్రయాణం వేగంగా సాగిపోతోంది, అన్నీ ఎరుగున్నవి కావడంచేత.

“మెల్లగా పోనివ్వండి. తొంద రేముంది? వంట ఏ మేం చెయ్యాలో ఆనాకి అన్నీ చెప్పే వచ్చాను,” అంది అమ్మ.

“భోజనాల వేళకి చేరుకుంటాం ఇంటికి; ఏవంన్నా మంచి పదార్థాలున్నాయా?” అన్నాడు నాన్న

శర వశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు

“లేగదూడ మాంసం పీలికలు చెయ్యమన్నాను. చిక్కుడు కాయల ప్పలుసుంది”

“మాంసం మాడ్చెయ్యదుగదా,”” అన్నాడు నాన్న.

సూర్యుడి చట్రం చృరుని కిందికి హోతోంది, గళ్ళా పెట్టిలోకిపోయే రూపాయి విళ్ళలాగ. నీలి అకుపచ్చ ఆకాశం స్వచ్చంగా ఉంది. దాని మీద చంద్రుడు పొడిచాడు, సూర్యుడు సగం కరిగించిన మంచు ముక్కలాగ,

కారు కొండెక్కుతోంది. రేడియేటర్‌. చిల్లుల్లోంచి పొగ రావడం మొదలు పెట్టింది. నాన్న చటుకుని కారాపి తను బయటికి దూకేశాడు. రేడియేటర్‌ మూత ఎత్తాడు. చాకులా లేచింది మంట :

“ద్రూ౩ఇయ్యండి, బయటికి,” అని అరిచాడు,

“అమ్మా, హోన్సూ, రోడ్డుపక్క. గోతిలోకి దొర్లిపద్డారు, ఒకళ్ళమీద ఒకళ్ళు. రోడ్డుమీదినుంచి ఒక దాని వెనక ఒకటి 'రెండుసార్లు పేలిన శబ్దం వచ్చింది. కారు వెనక నల్లనిపాగ లుంగచుట్టుకుంటూ వచ్చింది.

మంటల్లో రెడియేటర్‌ కుకకుక ఉడికించి. "షెదటోలూ, ఆయిలూ చృక్రాల

" మీదికి చుక్కంచుక్కగాకారుతోంది. వాటి తడి నాలుకలు రోడ్డు కడ్డంగా నాకు తున్నాయి. మంటలు వాటిని తరుముకుంటూ పోయాయి,

“ప్టం చేద్దాం 7” అంది అమ్మ. అవతలపక్కనున్న నాన్నతో.

నాన్న చెయ్యి పైకెత్తాడు. మెల్లగాదించాడు. “ఏముంది? ఏమీ ేదు. దగ్గర్లో ఎక్కడా సెళ్లులేవు. ఉన్నాగాని [ప్రయోజనంలేదు. ష్మెదోల్‌టాంక్‌ పగిలిపోయింది,” అన్నాడు నాన్న.

“అయ్యో దేవుడా 1” అంది అమ్మ.

“నిలబడి చోద్యం చూడాల్సిందే”, అన్నాడు నాన్న. “హాన్స్‌ ; మహచదాగా

• మండుతోందికాదురా ౪?”

మంటలు పసుప్పగా నీలంగా లేస్తున్నాయి. చలికాలంలో గడ్డిమంటముందు లాగ వెచ్చగా ఉంది.

కారు ఆర్దాలమీద పగుళ్ళు పొకొయి. తరవాత పేలి ముక్కలై పోయాయి అద్దాలు, నెరునులు సీట్లమీద వడ్డాయి,

“సెట్టు కొత్తగా కుట్టించాం', అంది అమ్మ.

తర్ణయా (క్ర 17

“కొ త్రకారు కొందాం,” అన్నాడు నాన్న.

“ఇంటి కెల్లా చేరుకోడం ? చీకటి వడుతోంది.”' అంది అమ్మ.

“*ఇంటికా ? ఏదన్నా కారొస్తే ఈ దారిని _ అందులో ఎక్కి పోవచ్చు.” నాన్నకారుచుట్టూ తిరిగా డొక్కసారి, నవ్వుతూ అన్నాడు, “ఇప్పుడు మనం సిసలైన య్యాత్రికులం.””

॥ నాన్న అమ్మదగ్గరకొచ్చి నిలబద్దాడు. అమ్మ భువాలచుట్టూ చెయ్యి ఎశాడ్డు మళ్ళ నాన్న అవతలపక్క_కి వెళ్ళినప్పుడు అమ్మ హాన్స్‌తో మెల్లగా అంది.

“తిట్లూ చిరాకులైైనా రావడం లేదు మీ నాన్న నోటంట, యా(త్రప్రభావమే సందేహం లేదు. అంతా (ప్రభువు చలన.”

ల్‌,గాంగ్‌ దోరల్‌ వుల్చ్‌గాంగ్‌ టొ ర్కెలర్ట్స్‌ ఓ. ఆవుంగళవారం నాడు క్‌ ) రంలో ఒక్క మంగళవారం. సంవశ్సరంతో ఏభై. యుద్ధంలో ఎన్నో మంగళవారాలు, అ మంగళవారం వాళ్ళు బడిలో_వాక్యాలు అభ్యసిస్తున్నారు. టీచరు కళ్ళకి దళసరి అదా వావి టె లున్నాయి. చటం లేని ఆద్దాలు, అవి ఎంత దళసరిగా ఉన్నాయం శే, వాటివెనక ఆమె కళ్ళు అతి మెతగా అగుపడుతున్నాయి. నలభై యిద్దరు ఆడపిల్లలు బ్లాక్‌ బోర్డుకి ఎదురుగా కూర్చున్నారు. పెద్ద అక్షరాలతో రాస్తున్నారు: ముసలి ఫ్రిట్ట్‌ చెంబు ఇత్తడితో చేసినది. లావుపొటి బెర్తా పారిన్‌ చేరుకో గలదు. సమరం వనే తం్యడ్రు లందరూ నెనికులే, ఉల్లా ముక్కుకొసని నాలుకతో అందుకుంటూ రాస్తోంది టీచరు ఒక్కచరుపు చరచింది: ఉలా, సమరం ల్లా య “శ"_త్తో రాశావు. కుంటి “స*_తో రాయాలి, సమాధిలోలాగ. ఎన్నిసార్లు చెప్పా ళా నిదివరకు ? టీచరు ఒక పుస్తకం తెరిచి, ఉల్లా. పేరుకి ఎదురుగా అడ్గగితలు యె పెట్టింది. ఆ వాక్యం పదిసార్లు రాసుకురావాలి రేపు నువ్వు, పెద్ద అకృరాల్లో, తెలిసీందా ? అల్లాగేనండి, అంది ఉల్లా, “గుడ్తగూబ' అనుకుంది తనలో, ఈ బడి ఆవరణలో తిని పారేసిన రొట్టిముక్కల్ని పొడుచుకు తింటున్నాయి కాకులు,

ఆ మంగళవారంనాడు శ్ర దళాధెపతి రమృంటున్నాడని కబురొచ్చింది, లూటినెంట్‌ ఎహ్హార్స్‌కి, ఎహ్హర్స్‌గాదా, మెడచుట్టూ ఆ వ్యరరుమాలు తీసెయ్యాలి. అయ్యా? అపునయ్యా ఎహ్హర్స్‌. అటువంటివి రేండవ దళంలో ఒప్పుకోరు, నన్ను రెండవ దళానికి మార్చారాండి ? మరే. అందులో వ్యర్రరుమాళ్టు ఎవరూ ఉపయోగించరు. అటువంటివి వేసుకుని అక్కడ నెగ్గుకురాలేవు. శండవ దళంలో వాళ్ళు నియమాలంటే వడి చస్తారు. అసలు దళమంతా నిన్ను వెలివేసినట్టు చూస్తారు. కాప్టన్‌ నెన్సే అలాంటి వెప్పుడూ వేసుకొలేదు.

నెస్పే గాయపడ్డాదాండీ 7

లేదు లేదు. అస్వస్థతట, ఒంట్లో బాగా లేదన్నాట్ట- కౌప్టన్‌ అయిన దగ్గర్నించీ కాస్థ బద్దకం ఎక్కువైంది, నెస్పేకి. కారణం తెలిదు. ఎప్పుదూ మంచి చురుగ్గా వుండేవాడు. సరే ఎహ్లర్స్‌, కాస్త వాళ్ళని కనిపెట్టి చూస్తుండు. నెన్సే. వాళ్ళని వాగానే తరిఫీదు. చేశాడు. ఆ ఎ్యర్రరుమాలు. తీనెయ్యి సరేనా?

సరేనండి.

తరవ్వాత నైనికులు సిగరెట్ల విషయంలో జ్యాగ త్తగా ఉండేటట్టు చూడు. మిణుగురుపురుగుల్లాగ చీకద్లో ఇన్ని సిగరెట్టు కొనలు మెరుస్తుంటే, అవతలవాళ్ళకీ తుపొకి మీటలు నొక్కేదాకా వేళ్ళ గుల తీరదు. కిందటి వారం అయిదు ఈల గాయాలు. అంచేత ఓ కంట కన్‌పెటి చూసుండు.

అల్లాగేనండి. అ

'రెండోదళంళో చేరడానికి 'వెశేముందు, లెఫినెంట్‌ ఎహ్లార్స్‌ ఎ్యర్రరుమాలు తీసేశాడు. సిగరెట్‌ ముట్టించాడు. ఈ దళానికి అధికారిని, ఎహ్హర్స్‌ నా పేరు అని చెప్పాడు.

ఒక తుపాకి మోగింది.

ఆ మంగళవారంనాడు.

శ్రీ నాన్సెన్‌, శ్రీమతి 'నెవెరిన్‌తో అన్నాడు :

'సెపెరిన్‌, నెస్సేకి మళ్ళీ ఏదన్నా వంపిన్తే బాగుండును.

త్మ

60 ప్రశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు

సిగరెట్లో, తినుబండారాలో. చదువుకోడాని కేదన్నా. చేతులికి గ్లోవ్స్‌గాని, ఇంకేదన్నాసరే. ఈ చలిరోజుల్లో మహదాధ పడుతున్నారు మన యువకులు_ అక్కుడ,. నా కదంతా భాగా అనుభవమే.

హొోల్లర్లి న్‌ పుస్తకాలై తే.

లాభం లేదు. ఏం లాభంలేచే పిల్లా. అంకకన్నా సరదాగా ఉండేది ఏదన్నా పంపుదాం. విళ్ణై ల్మ్‌బుష్‌ గాని, అలాంటి దింకేదన్నా గానీ. నెస్పేకి ఎప్పుదూ కాస్త చవకబారు పృస కాలే నచ్చుతాయి. నీకు తెలుసుగా, నవ్వొచ్చే వంకే మహా ఇష్టం అతనికి, అబ్బ నా చిట్టి నెవెరిన్‌కి తెలీదూ అతనెల్లా నవ్వుళాదో-_

అవువు; దాగానే నవ్వుతాడు. ఆంది థభ్రీమతి "నెవరిన్‌.

అ మంగళవారంనాడు,

కాప్రైన్‌ నెన్సేని స్రెచర్‌ మీద - క్రిమి నిరోధక "కేంద్రంలోకి తీసుకు పోయారు.

దాని తలుపుమీద రాసి ఉంది :

ఎనైనికు డయినా, “నెన్యాధిపతి అయినా

శిరోజా లిక్కడ సమర్పించక తప్పదు.

అతని తల గొరిగేశారు.. వైద్య శాఖోద్యోగి వేళ్ళు సన్నగా పొడుగ్గా వున్నాయి. సాలిప్పరుగు కాళ్ళలాగ కణుపుల దగ్గర కొంచెం ఎ్మారగా వున్నాయి. ఆ వేళ్ళు కా పైన్‌ నెన్సేని మర్దనా చేళాయి దేనితోనో, అది మందుల దుకాణం వాసన కొట్టింది. తరవాత సాలిపురుగువేళ్ళు అతని నాడిచూసి లావాటిపు _స్తకంలో రాశాయి, "పెంవరేచఠు-.11.6, నాడి 116. మగతలో ఉన్నాడు. సన్నిపాతమని అనుమానం, ఉద్యోగి లావాటిపు స్తకం మూశాడు, పుసకం మీద రాని ఉంది. స్మోలెన్‌న్క్‌ వైనిక వైద్యాలయ ౦. అంటువ్యాధుల శాఖ. దానికింద _ పద్దానుగు వందల మంచాలు త్రైచర్‌ వాహకులు స్రైచర్‌ ఎత్తారు. మెట్లు ఎక్కుతున్నప్పుడు దువ్చటీ లలిగి అతని తల ఇవతలికి వేళ్లాడింది, ఒక్కొక్క మెట్టూ ఎక్కుతుంటే, ఇటూ అటూ దొర్జింది. టోడిగుళ్ళు. రష్యన్లను చూసి అతనెప్పుదూ నవ్వుతుండేవాడు, మ్తలనానసపపమయవడగం.

ఆ మంగళదారంనాడు న! నెన్సే సతీమణి పక్క ఇంటి తలుపు కొట్టింది. తలుపుతెరవగానే ఉత్తరం చూపించింది సంతోషంగా. ఆయన్ని కాప్టన్‌ చేశారు. కాప్తనూ, దళాధిపతీ కూడా. ఎప్పుడూ అక్కడ. నలభై డ్మిగీల మంచు ఉంటుంది. ఉత్తరం రావడానికి తొమ్మిది రోజులు పట్రింది. నెస్సేసతీమణికి_కాప్టన్‌ నెనే దగ్గరనుంచి, అని రాశాడుపైన. ఉత్తరం చూపించిం దామె, (ప్రక్క ఇంటామె చూడలేదు. నలై డిగ్రీల మంచా.పాపం అంది. నలఖై డిగ్రీల మంచు, అఆ మంగళవారంనాడు. న్మోలెన్‌స్క్‌ మనిక అంటువ్యాధుల ఆసుపత్రి వైద్యుణ్ణి ిగేడ్‌ వెద్యుడు అడిగాడు. ఈ వేళ ఎంతమంది?._అని, ఆర డజను, ఘోరం అన్నాడు బిగేడ్‌ వైద్యుడు. అవును. ఘోరమే అన్నాడు-_ఆసువ్యత్రి వైద్యుడు. మాట్టాడుకు నేటవ్ప్చుడు వాళ్ళు ఒకరిముఖం ఒకరు చూసుకో లేదు. ఆ మంగళవారంనాడు, “మంత్ర వేణువు" నాటకం వేస్తున్నారు. చెన్నే సతీమణి పెదవులకు ఎర రంగు పూసుకుంది. ఆ మంగళవారంనాడు, నల్స్‌ ఎలిజబెడ్‌ తన తల్లిదద్యశిలకు రాసింది : భగవంళుడే లేకపోతే, ఈ పరిస్థితుల్లో బతకడం అసంభవం. కాని జూనియర్‌ వైద్యాధికారి రావడంలో కే లేచినిలబడింది. అతని నడుం వొంగిపోయింది, రష్యా బరువంతా వీపుమీద ఉన్నట్టు. అతనికి మందేవన్నా ఇమ్మన్నారా ? అని అడిగింది నర్స్‌. అక్కర్లేదు, అన్నాడు వైద్యాధికారి. సన్నగా అన్నాడు, ఏదో తప్పు పని చేసినట్టు సిగ్ధుపడుళూ, తరవాత కాస్రైన్‌ నెస్పేని అవతలికి మోసుకుపోయారు. ధబ్బు మని చప్పు డైంది అవతల. అందర్నీ అల్లాగే పారేస్తా 'రెస్పుడూ. చచ్చిప్తో శ్ననికాస్త మెల్లగా పడుకో బెట్టకూడదూ ? ప్రతిసారి అల్లాగే శ్రంధ్రాలయ' ఆందులో ఒకడే అన్నా డా మాట. మరొక ణ్తలో శాడర్‌ గ్ర ం23మి * [(ఉ (ఉంటోం శీ వ్‌ భొల్రి లా

త్‌ ప్రశస్త ఆధునిక జర్బన్‌ కధానికలు

టారారం - టరరాలం౦_

అతి చురుశైసది కాల్బలం _

వైద్యాధికారి, ఒక మంచం శర్వాత మరో మంచం చూప్తుంటాడు ఆళి రొజూ ప్రతి ర్మాత్రీ.పతి పగలూ, రాజ్రంతా, పగలంభా. వంగి నదున్తాచిం రష్యా బరువంతా వీపుమీద మోసుకు తిరుగుతుంటాయి ఆసుష్యత్రి అంతా. బయట ఇద్దరు న్రైచర్‌ వాహకుల అడుగులు అడబడ్డాయి కాళీ స్రెచర్‌ వాళ్ళ చేతుల్లొ

నాలుగోనంబ ర్నూ దొకడు అవనికి పడిళం పెట్టింది

ఆ మంగళవారంనాచు

ఉర్ణా ఆన చూచిరాళ ప్పుస్తకం. తెరుచుకుని కూచుంది సాయంత్రం పెద్ద అక్షరాలో రాసింది

సమరం వస్తే తంట్రులంతా నై నికుల___

సమరం వస్తే తంట్రులంతా నైనికులే_

వాక్యం పదిసార్లు రాసింది. పెద్ద అక్షరాల్లో సమరంలో. కుంటి - “ని రాసింది. సమాధిలోలాగ

హ్యూబర్ష్‌ ఫిళ్లె బట ట్‌ 5. స్వేచ్చాసప్రాంతం లో

రవం రటు తలం వం టటుటతలం టు పల ఉలటంంతలనటలతటటు చటుల టలు లుల లలల లుటుం 44 ణా, దలనీషియన్‌ కిటికీ తెరల వెనకనించి వెళ్ళిపోతున్న అతిని వంక అమె చెయ్యి ఊపింది అతను మూడో అంతస్టువేపు చెయ్యి ఊపాడు. ఆతను బస్సు ఎక్కేదాకా ఆమె చూనంది. కరజాత వెళ్ళి కేబిల్‌ శ్యభ్రపరచింది మార్గరీన్‌ జామ్‌, డచ్చాపాలు జ్యాగ్ర త్రపెట్టింది. కప్పులు తిసంది. కోడిగుడ్డు పెచ్చులు-_ (శేలో పోని అవతలికి తినికెళ్ళింది ఈ (ప్రాంకం నాకు తెలియదు అనుకుంది తనే తీసికెళ్ళి అంతా చూపిస్తా నన్నాడతను తరవాత ఆ మాటే ఎల్తలేదు. అమె అడిగింది ఒకటి రెండునామ్లు ఏవో సాకులు చెప్పాడు ' ఇప్పుడు కాదు బయట చలి ఆమె భరించలేదు అసలా మాటకు అర్థమేమిటో ఆమెకు బోధవడ లేదు. దూదాలాపంగా అడిగిందామె, న్వేచ్చా పొంత మంపే ఏమిటని సమాధానం చెప్పకండా దాకేళాడు

అసలు దాన్ని స్వేచ్చా (ప్రాంతమని ఎందుకంటారు ౩ ఇతిర (ప్రాంతాల్లో కంపే ఇక్కడ స్వెచ్చ ఎక్కువా ? ఇక్కడ నావికులు కస్పమ్స్‌ ఉద్యోగులు, నౌక్యాశయం పనివాళ్లు మిగతా చోట్టకన్నా స్వేచ్చగా తిరగొచ్చా * ఇక్కడి చట్టాలే వేరా లేకపోతే ఇంరవోట్ల వస్తువులమీద విధించబడ్డ నిషేధాలు ఇక్కడ తొలగిపోతాయా ?

దీన్ని గురించి మరౌక్షర్శి అడగదాసికి అమెకు మనసొప్ప లేదు. వాళ్ళు ఎగతాళి చేస్తారేమో నస ఆమెభయం. "ఆ మాతం తెలీదా" మీ ఆయననీకీ విషయం ఎట్బుడో చెప్పవుండవలసింది. అత నన్నుడే కస్టమ్స్‌ సహాయోద్యోగిగా పని

ఠ్‌శీ (ప్రశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు చేస్తున్నాడు కూడా. ముందు ముందు ఇంకా పై తరహాకి పోయటస్టే కనిపిస్తు న్నాడు, మనలో మనమాట, ఒక్కసారిగా ఇన్స్పెక్టర్‌ అయిపోవాలని మహగట్టి ప్రయత్నం చేస్తున్నట్టు మా నమ్మకం. కస్టమ్స్‌ ఉద్యోగి పెళ్ళానివి, న్వచ్చా 'పాంతం అంపే ఏమిటో తెలియదంపే, నిజంగా ఆశ్చర్యమే,” అని దుయ్యబడ తారని ఆమె సంకోచం.

ఆదివారం శలవు రోజునైనా "స్వేచ్చా ప్రాంతం అంతా తనకి చూపించమని అతన్ని బలవంత పెట్టడానికి, ఆమెకు మనసొప్పదు. జంతుశాలకో, సదీతీరానికో షికారుపోతే పాపం అతనికి విశాంతి దొరుకుతుంది. కొంచెం పెద్ద నెలవులొ స్తే ఇటలీకి పోవచ్చు. అఫీసునించి బయటికొచ్చాక, ఆఫీసు గొడవల్ని గురించి (పస్తావించడమే అతని కిష్టం లేకపోవ్యర్చు. అంచేత అతన్ని బలవంత పెట్టడం మంచిది కాదు. ఏదో అతి ముఖ్యమైన పరీక్ష ఉందన్నాడు. రెండు మూడుసార్లు, ఒకవేళ ఆ పరీక్ష అయిన తరవాత కాస ధారాళంగా చెపుకాడేమో, ఆఫీసు విషయాలు. ల

అబ్బో, ఇంకా నూరేళ్ళుంది మా జీవితం _ అకుకుంది ఆమె. ఇలాగే ఆఖరుదాకా గడిచిపోతే చాలు. అయితే అతని ఉద్యోగానికి ఒక నిర్హీత సమయ మంటూలేదు. సరిహద్దు కేంద్రంలో ద్యూటీ ఒకొక్కస్పుడు పగలుంటుంది. ఒకొక్కప్పుడు రాత్రికి మారుస్తారు. అలా మారినప్పుడు దినచర్య అంతా తారు మారై పోతుంది, అదొక పెద్దవిషయం కాదు. జీతం నాలుగువందల మార్కులు. దమ్మిడీ దూబరా చెయ్యడు. ఎవ్వరికీ దమ్మిడీ అవ్పుపెట్టక్క-ర్లేదు. అసలా మనిషే వేకు, అందరిలాంటివాడు కాదు అనుకుందామె.

అతను ఆఫీసుకి పోయినా, అమెకు తోచకపోవడమంటూ చేదు. పక్క నున్న రొైల దుకాణానికిపోయి, వాళ్ళకి పని ఒత్తిడి ఎక్కువగా ఉన్నప్పుడు తరుచు సహాయం చేస్తుంటుంది. ఇంట్లో బట్టలన్నీ తనే ఉతుకుతుంది. ఏమీ విసుక్కోకండా, ఆ ముతక కస్టమ్స్‌ ఆఫీస్‌ యూనిఫారం తనే ఇస్త్రీ చేస్తుంది, స్వయంగా బజారుకి వెళ్ళి, సరుకులు కొని, అతని కిష్టమైన వంటకాలు చేసిపెదు కుంది. సరిహద్దు కేంద్రంనించి అతను ఇంటికీ తిరిగొచ్చేసరికి బల్లమీద పదార్థా లన్నీ అమర్చిపెడుతుంది. అసలు ఈ సరిహద్దు ఎటువంటిది? అని తర్కించు కుంది, బల్లమీద అతను వొదిలి పెట్టిన రొ జ్టైపెచ్చులన్నీ ఇనపచేటలోకి తుడుస్తూ.

"న్వే చ్చా పాంళం0 గ్‌గ్‌ ఉత్తరాదినున్నాయి సరిహద్దులు _. అకనక్కడ విమాన విధ్వంసక దళంలో పని చేశాడుకూడా.

“ఏంత మంచిరోజులవి 1” అంటుంటా డతను అప్పుడప్పుడు. చిరిగిపోయిన కవరులోనుంచి, తనూ స్నేహితులూ కలిసితీయించుకున్న పొటోలు తీసి చూపించే వాడు. వాళ్ళలాగులు సంచుల్లా ఉన్నాయి. ఫిరంగులు బిగించిన సిమెంటు కట్టడానికి జేర్తబడి నవుకున్నారంతా.

““అప్పుడెంక లేతగా ఉంది నీ ముఖం :” అనేది ఆమె ఆ బొమ్మలు చూస నప్పు డల్లా.

నవ్వుతున్న _నెనికుల్ని ఒక్కొక్కంర్నీ వేలెట్టిచూపిస్తూ, “వీడూ, వీడూ, వీడూ _ తరవాత చచ్చిపోయారు _ రష్యాలో,'' అని చెప్పేవాడు,

“వాడ్రికీ నాకూ మహదో స్తీ.” అతని కష్ట "రప్పవాల్బకండా ఎంతో నేపు ఫొదోలో అ ముఖంవంక చూస్తుండేవి.

“ఇదేం పోదో ?”" అందామె, పాతబడి అస్పష్టంగా అయిపోయిన ఒక పోటోతీసి.

“ఒక దాడి జరుగుతున్నవ్వుడు, చవకబారు కామెరాతో తీసిందది. జ్ఞాపకం లేకూ-్యపేడర్‌ తుపాకిగు ? ఇవి సరుగుడుచెట్లు, ఇది గుండు పేలిన మెరుపు.”

“ఏమో. అప్పటికి నాకు మరీ చిన్నతనం.”

“ఇప్పు డక్క-డ ఏలా ఉండో చూడాలని ఉంది.”

ఈ రోజుల్లో డెన్మార్క్‌. సరిహద్దు, నిజమైన సరిహద్దే కాదు. ఇంకా అఫికాలో ఉన్నాయి సరిహద్దులు. భారత పాకిస్తాన్‌ దేశాలమధ్య ఉన్నది అసలైన - సరిహద్దు. మనపట్టణానికి మధ్య, న్వేచ్చాప్రాంతంలో-_ఏదో సరిహద్ధంటారుజనం.

“అక్కడ దొంగ సరుకుల రవాణా జోరుగా సాగుతుంటుందా ?” అని అడిగం దామె

“అసలు రవానా వ్యాపారం సాగించడానికి ముందు దొంగ సరుకులు సంపొదించాలి. తరవాత గుండె నిబ్బర నుండాలి, ఎవడన్నా సాహసించి, దొరికి నన్ని మాంసం డబ్బాలు దాచి పెట్టాడే అనుకో, వాడు గేటు దగ్గర కొచ్చేలోగా పరిశీలకులికి ఈ రహస్యం ఇంకొక డెవశో అందజేసే వుంటాడు.”

“*పరిశీలకులంే ?”

56 (ప్రశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు

“అదంతా ఓ పెద్ద నాటకంలే,"”

“ఈ సరిహద్దులో పని చెయ్యడం నీ కంత యిష్టం లేదా ?”

'“ఏం ? వాగానే ఉంది. జీతం యింటిఖర్నుకి సరిపోతోంది_మవ్వు సంపా దించే దానితో కలిపి. పై పరీక్ష పొసయితే మంచిదేమో, అవకపోయినా ఫరవా లేదు. సుఖంగానే ఉంది_కాస్ట ఇబ్బంది అేకపోళేదు.'”'

“పని కష్టంగా ఉంటుంధా ?”

“అబ్బే”

“నాకోసం నువ్వు పై పరీక్ష అవక్కర్లేదు. నాహూ యిబ్బంది ఏమీ లేదు.”

“అన్నీ బాగానే ఉన్నాయి.”

“నిజమే.”

“నిజంగా నీ అభిప్రాయం అదేనా ?”

“అవును, ఏం ?”

“ఆయితే నేను పరీక్షకి వెళ్ళనే అక్క ర్లేదంటావు,”

పరీక్షకు వెళ్ళమని కాస్త (ప్రోత్సహించవలనిందేమో తను, నానిన కాఫీ గుండ కడుగుతుల'ే నీటిమీదికి తేలుతోంది. ఈ సారి మళ్లీ అడిగితే, పరీక్షకు వెళ్ళమని నచ్చచెబుతాను. అనుకుంది ఆమె. వెడితే తప్పకండా పాఫవుకాడు.

తమకి ఒక్ర పిల్లో విల్లవాడో పుడికే ఎంకబాగుండును, అశనుకుందామె. (వతి ఆదివారం జంత్యప్రదర్శనశాలకి వెడతారు ఇద్దరూ కొడుకుని తీసుకుని, బుల్లిచెయ్యి తన కందిస్తాడు కొండ ఎక్కేటవ్పుడు, తన కొడుకు. కండ్రిలాగే బరువుగా మౌనంగా ఎక్కుతాడు కొండ, ఆ మేకలుమేసే కొండ.

డీట్రిచ్‌ సరిహద్దు ఆఫీసులో పని ముగించుకుని బయటపడేసరికి ఏడున్నర అయింది, అతను పట్నంలోకి పోయే వంతెనవేష్క పోశేదు. అటుపోతే చిన్ని సారా దుకాణాలున్నాయి. నావికులు “ష్మాపే' మద్యం వాడుతుంటారు రకరకాల కాయ కూరల పులుసులు, మాంసాహోరాలూ కూడా అమ్ముతా రక్కడ. అయికే అతనా వేవు పోలేదు, స్వేచ్చా పొంకం, ఇంకా లోపలికి నడిచి వెళ్ళాడు.

“ఏం పనిసరదా తీరలేదా ?” అన్నాడు హెర్‌ షెన్‌ ఫెల్డర్‌, “*ఇంకో చుట్టు తిరిగొస్తావా ? లేకపోతే ఏపిలతోటన్నా భేటీ ఉందా? కాస్త ఏదన్నా వెనకేసు కుందామని చూస్తున్నావా ? హెరషెన్‌ "ఫెల్ళర్‌ నవ్వుతూ అన్నాడు.

న్వేచ్చాపాంతం గ్‌?

“నాకో అనుమానం ళగిలింది,"” అన్నాడు డ్నీటిచ్‌, హెర్‌ షెన్‌ ఫెల్దర్‌ ని వదిలించుకోడానికి అలా అనవలసొచ్చింది, “పనీ పంగూ ఏమీలేదు, ఊరికే తిరగాలని ఉంది తిరుగుతున్నాను,” అని చెపితే బాగుండదు.

అలా చెపితే సబబుగా అనిపించదనుకున్నా డతను,

“ఒక ఆచూకీ దొరికింది. కొంచెం పరిశోధన చేస్తున్నాను. ఇంకా నిర్జారణగా ఏమీ చెప్పలేను.”

“అర్థమైంది” హెర్‌ షెన్‌ ఫెల్దర్‌, డ్నీటిచ్‌ కళ్ళలోకి సూటిగా చూశాడు. అతని ముఖంమీద ముడుతలు మరింక __ స్ఫుటంగా పడ్డాయి.

“మందులా ?””

డీటిచ్‌ తల అడ్డంగా ఊపాడు.

“నగలా ? బంగారమా ౩?”

త్మీటిచ్‌ కాదన్నట్టు తలఊపి కదిలాడు, సరుకుల కొటారాల నల్లని వరస దాటాడు, రేపుకిపోయే దారి వెంట నడిచాడు. సరుకులు దింపే షెడ్డ పక్కని రాళ్ళు పరిచిన దారంతా నిర్మానుష్యంగాఉంది. షెడ్డమధ్య కాళీస్థలంలో కార్డు బారులు బారు లుగా నిలబడీఉన్నాయి. ఏటవాలుప్ర దేశాల్లో పీపాలు ఒత్తుగా పేర్చిఉన్నాయి. మనిషి ఎత్తు తీగచుట్టలమీద స్వీడిష్‌ భాషలో చిరునామా ఇతర వివరాలు రాసి ఉన్నాయి.

డ్మీట్రిచ్‌ అరుగుమీద చెయ్యి. ఆనుకొని, పడవల్లోకి సరుకు లెక్కించే అరుగుమీదికీ ఎక్కాడు. నీటికీ కొటారాలకీ మధ్య దారివెంట నడిచాడు. ఓడల కోసం కట్టిన పంతెనలు వాటికింద గూడ్చుబళ్ళు దాటాడు. గూడ్సు పెట్ల తలుపులు సీళ్ళు వేసి వున్నాయి. పెద్ద యినప చృట్రాల మీద నియాన్‌ దీపాలు వెలుగు తున్నాయి దారి పొడుగునా. అతని నీడ, అతని చుట్టూ తిరుగుళూ సాగింది.

రాత్రివేళ ఇది స్మళశానంలాగుంటుంది, అనుకున్నాడు గ్నీట్రిచ్‌. సరుకులన్నీ, జారే కలుపుల వెనక పేర్చి వున్నాయి-_వాసన కొడుతూ. ముడివదార్జాలూ, సగం శయారైన సరుకులు, పొగాకు, పొటాష్‌, సుల్తానా పళ్ళు, వీటి తాలూకు ఫార ములు, ఇతర కొగితాలు, కస్టమ్స్‌ ఇన్స్బెక్టర్ల బల్లలమీద దొంతరలుగా. పెరుగు తున్నాయి.

ఆ ద్వీపం కొసదాకా నడిచాడతను. చిన్ని ఉపనదులన్నీ పెద్ద నదిలో కలుస్తున్నా యక్కడ. అక్కడున్న పాఠ కొటారాలు యిదివరకే పీకి పారేశారు.

8 పశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు మొండీగోడలు, రేవుల మీద ఎత్తుగా వున్న దిపాల వెలుగులో ఊదారంగుగా కనబడతున్నాయి. సరిహద్దు ఆఫీసులో గంటలకొద్దీ కూర్చుని వచ్చాక, ఇక్క డెంత బాగుంది_అనుకున్నాడు డీీట్రిచ్‌. మొండిగోడ లెక్కొచ్చు. కదలిక ఎరగని ఆ గాలిని హాయిగా పీల్చాడు. పీకేసిన కొటారాత్లోంచి దుమ్ము, కుళ్ళు కంప్పతో కలిపి,

సరిహద్దులో ఎనిమిది గంటలు పని _ అనుకున్నాడు డీటిచ్‌. స్వేచ్చా ప్రాంతానికి పెకొసనించి కార్లు సరాసరి లోపలికొస్తాయి.. తను కాపలా వుంశు గేటులోంచి బయటి కెళ్ళిపోతాయి. ఇటునించి అటూ పోతుంటాయి... చుట్టు దారొ కటి వుందిగాని, చాలామంది యీ అడ్డదారినే పోతుంటారు. ఆ కార్లు పరిశోధించి లాభంలేదు. వాటిలో ఏమీదొరకవు. ఉద్యోగధర్మంగనక, ఆ కార్షదగ్గరకు పోరాను. త్రవర్లనీ, పయాణికుల్నీ పరీక్షగా చూస్తాను. కొద్దిక్షణాలు ఆలోచిస్తున్నట్టు నిలబడకాను. ఆలోచన జద్ధ అనవసరమని నాకూ తెలుసు ఆ దైఎవర్లకీ తెలుసు. తరవాత వెళ్లొచ్చునని చెయ్యి ఊప్పతాను,

డీటిద్‌ శడుముకుంటూ. కింద ఉన్న బల్లకట్టు దగ్గరకు చేరుకున్నాడు. వీటి ఒడ్డుకి చేరుకునేసరికి ప్రక్కనున్న స్తంభం నీడలోంచి ఒక వ్య క్రీ ఇవళలికి దూకాడు. “హడలగా స్టేశావు నన్ను,” అన్నాడతను.

“నిన్ను వెతుక్కుంటూ రాలేదే నేను, నేను హడలగొట్టడ మేమిటి 7 ఆన్నాడు డ్మీట్రిచ్‌.

“చిల్లకట్టు దగ్గరకల్లా జోరుగా వచ్చేసరికి ...”

“చట్టానికి వ్యతిరేకంగా నువ్వేమన్నా చేస్తున్నావా ఇ”?

“ననా...

ద్ర 'న్వేచ్చాపాంతంలో చీకటిపడ్డదాకా ఏం జేన్తున్నావు 2

ఆ మనిషి స్వేచ్చాపాంతంలో ఆ వేళప్పుడు ఏంజేస్తున్నాడో, డ్నీటిచ్‌కీ అనవసరం. అలవాటుకొద్దీ, అతను వెకిల్‌ మీద స్వేచ్చాపాంతంలో పోతున్నప్పుడు ఎవరన్నా తన్నిచూసి కస్ద్స్‌ కొటారాల దగ్గిరనుంచి పారిపోతుంటే గట్టిగా అరిచి వాళ్లని అప్పతాడు, పరీక్ష చేస్తాడు.

“ఇంకా ఏడున్నరన్నా కొందే. అయినా ఈ రాత్రివేళ నువ్విక్క డేం చేన్తున్నావు ?” అన్నాడా వ్యక్తి.

స్వే చ్చా పాంతం౦ ఫ్‌0

“నేను కస్టమ్స్‌ ఉద్యోగిని,”

“నిజంగా 2?”

“అవును, తాత్కా-లికోద్యోగిని.”

“స్టీహో, ..తాత్యాలికోద్యోగివా.”'

“డానిక్రేంగాని, నా (వ్రశ్నకి నువ్వింకా సరిమైన సమాధానం ఇవ్వలేదు.”

“నది ఒడ్డున ఉచ్చపోనుకో డానికికూడా కస్టమ్స్‌ అధికారుల అనుమతి కావాలాయేం?”

డ్మీటిద్‌ అతని భాష కేమీఅభ్యంకరం చెప్పలేదు. ఆ మనిషి భయపడు తుండడం, అనుమానానికి తావిచ్చింది. అయితే తన అనుమానం బయటపెట్టలేదు. డ్మీట్రిచ్‌. ఆ వ్యక్తి నతడు పరీక్షిందొచ్చు, కావాలంశేే, బట్టలన్నీ విప్పేన పరీక్షించొచ్చు.

నా కదృష్టం లేదు _ అనుకున్నా డతను, నేను ఎప్పుడు పరీకృచేసినా ఏమీ దొరకదు, ఎప్పుడైనా సిగరెట్లు దొరుకుతాయి. కార్లో కూచున్నవాళ్ళ కాళ్ళకింద దొంగఅరలో పులితోలో, మొసలిచర్మం సంచీయో దొరకొచ్చు. వాటి ఖరీదుకి మించిన [శ్రమపడాలి, కాగితాలు ఖరాబు చేసిచేసి. నా కెస్పుడూ వజ్రాలుగాని, నల్లమందుగాని దొరకలేదు. హౌర్‌ షెన్‌ ఫెల్డర్‌ నల్లమందు దొంగ రవాణా ఇప్పుడీ ప్రాంతంలో తగ్గిపోయిందంటాడు. మనదేశంలో అటువంటి వాటిమీద మోజులేదు. యుద్ధానంతరం (ప్రజలంతా దేశాన్ని గట్టిపునాదులమీద కట్టడానికి పూనుకున్నారు. మందులు దొంగరవానా చెయ్యవలసిన అవసరం ఏముంది వాళ్ళకీ ?

“చెప్పలేం చూడు, ఈ బల్లకట్టుమీద చట్టవిరుద్ధమైన పనిఏదన్నా చెయ్య డానికి నువ్వు (వయత్నిస్తూ ఉండొచ్చు. రాతి నదిలో పడి ఆత్మహత్య చేసుకోవచ్చు.”

“ఎన్నడూ చెయ్యను.”

త్మీటిచ్‌ కడుపులో శరీరంలో ఆకలి అంటువ్యాధిలా వ్యాపిస్తోంది. ఆంకీ బంగాళాదుంపలు వొలిచి తెల్లని పాత్రలో వేసి మిగతా కూర ముక్కలతో పొయ్యి మీద బెడుతుంటుంది. అతని కాళ్ళకింద బల్ల కట్టు సీట్లో పైకీ కీందికీ ఆడుతోంది. అతను తలెత్తి చూశాడు. రేవు పొడుగునా నియాన్‌ దీపాలు వెలుగుతున్నాయి. దూరాన సగం పూర్తయిన సరకుల ఓడ అంచులు అనమాలు కట్టడానికి వయ

00 (ప్రశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు త్నించా డతను, దాని వెడల్పాటి పొట్టలో సరుకులు నింపుకుని (ప్రపంచం చుట్టూ తిప్పుతుంది వాటిని. ఇతర స్వేచ్చా 'పాంశాల శేవుల్లో వాటిని దిగుమతి చేస్తుంది. బల్లకట్టు ఊొప్పు తట్టుకోలేకపోయాడు డ్వీటిద్‌, తూలడం మొదలుపెట్టాడు. క్యర మెట్లు గబగబా ఎక్కాడు. ఆ మనిషితో మళ్ళీ మాట్టాడలేదు. గట్టి నేలమీద నడుస్తున్నా, బిల్లకట్టు ఊప్పకి అలవాటుపడ్డ కాళ్ళు తేలిపోతున్నాయి. రోడ్డువెంట కొటారాలు దాటివెళ్ళాడు. తను పరీక్షకి కూచోవాలా వద్దా? ఆంకీ తన్ని బలవంత పెట్టడంలేదు. ఆమె తన ఆశల్ని కోరికల్ని అదుపుళో ఉంచుకోగలదు. కొన్నాళ్ళుపోశే, అతని జీతం, ఉద్యోగం ఎల్లాగా పెరుగుతాయి. 'పేకుతో చేసిన గోడ అలమారు కొనాలని ఆమె కెంతో కోరిక. డెన్మార్కొాలో చేసిన క్యరసామానన్నా, దీపాలన్నా ఆమెకు మహ ఇష్టం. విమానవిధ్వంసక కేంద్రానికి డెన్మార్క్‌ ఆశే దూరంలేదు _ అనుకున్నా డశను. ఇలాంటి విదేశీ సరకులు _ దిగుమతి పన్ను కడితేగాని దొరకని సరుకులు 'న్వేచ్చాకేంద్రంలో సంపాదించి ఇంట్లో అమర్చాలని ఆంకీ ఆళ. ప్రై పరీక్ష పాసయి అతను పై తరహా జీతగాడవాలని ఆమె ఎప్పుడూ అతన్ని తొందర పెట్ట లేదు. అసలు పశీకకు ఏం చదవాలో, వశ్నలు దేనిమీద ఉంటాయో అతనికి తెలియదు, తోటి ఉద్యోగుల్ని అడగడానికి అతను సంకోచించాడు. పరీక్షకు కూచోమని వాళ్ళే అతన్ని బలవంశపెడతారేమోనని అతని భయం. వాళ్ళలో వాళ్ళు పరీక్షనిగురించి మాట్టాడుకునేటవ్పుడు దాని వివరాలేవీ అశసికి అర్జంకా లేదు. పరీక్షకులకున్న నత్తి మొదలై నలోపాలను గురించే కరుచు వాళ్ళు పస్తావిస్తుండే వారు. అయినా అతనికొక సంగతి స్పష్టంగా తెలుసు, పరీక్షలో ముఖ్యంగా పరీ కీంచేది, తెలివితేటలు, బుద్దిసూక్ష్ముత. అకనేమీ తెలివికక్కువవాడు కాడు. అయితే విదేశాలనించి దిగుమతి ఆయిన సరుకులతూకం, విలువ, మొదలైన వివరాలు తను అంచనా వేసినట్టు, తన్ను కస్టమ్స్‌ ఆఫీసులో నిలబెట్టి, కొందరు పరీక్షకులు, శన తెలివితేటల్ని అంచనా వేయ్యడం, అతన్ని కలతబెట్టింది. అదీగాక కస్టమ్స్‌ చట్టాన్నంకా కంఠతా పట్టాలి. ఏ యే సరుకులు ఎక్కణ్జుంచి వస్తాయో, వాటి గిరాకీఎంతో. ఎంతవరకు మన్నుతాయో, వాటి రంగేమిటో, తూకమెంతో అన్నీ

"స్వే చ్చా పాంళం &1 వేళ్ళచివ రుండాలి. సరుకులన్నీ అతనిముందు గుట్టలుగా పోస్తారు, పైన కోనుగా ఉన్న పర్వతాల్లాగ, జారిపోకుండా "రేకుచటా లుంటాయి వాటిచుట్లూ.

యి ల యి

అతను వాటి నన్నింటినీ పరీక్షించాలి. (ప్రతి సరుకూ తూచాలి. ఉండవలసిన బరుపుకన్నా ఎక్కువో తక్కు-లో చూడాలి. గుత్తవ్యాపారస్టుల ద్వారా చిల్లర అమ్మకం దార్లకు---ఆంకేలాంటి దాళ్ళకు-..ఈ సరుకులు చేరాలంపే తన వకీక్ష నిర్దుష్టంగా జరగాలి.

అతను నుదుటిమీది చెమట తుడుచుకున్నాడు.

అవని మనను బరితెగించి కేనిపోనివన్నీ ఊహించుకుందోం దనుకున్నాడు. కడుప్పు కాగా ఉండడం మూలాన్నేమా,

గాస్‌ తయారుచేసే బిట్టీచుట్టూ ఉన్న ఇనుపకమ్ములమీద శల అన్నాడు, పెన ఇనప గొట్టాలో సీటిఆవిరి బుసలుకొడుతూ. పోతోంది. ఆ వెనక మబ్బు వట్టిన ఆకాశాన్ని చీలుస్తూ మంటలు లేస్తున్నాయి. పేర్చిన సరుకుల గుట్టలు ఎ్యరటి మంటతోబాటు ఇటూ అటూ ఊగాయి, వెలుగుముందు ఆడుతున్న కౌగితపు చొమ్మల్లాగం వియటికిపోయీ దారిని సూచిస్తూ ఒక ఎలక ఉందక్కడ. గ్మ్టటిచ్‌ ఆ దారి ననుసరించలేదు. సరుకులు దిగువతిచేసే ఆవరణవేవు వెళ్ళాడు. దారి పక్కబని నిరుటి పచ్చగడ్డి ఎత్తుగా ఏపుగా ఆడుతోంది. శిధిలమైపోయిన పాత కొటారాల అరలమధ్యనించి మొలుచుకొచ్చింది గడ్డి. అక్క-ణించి మొదలు పెట్రింది

య వ! యల

కుళ్ళువాసన.

ఒకవేళ ఇది గాస్‌బట్టీలో రాషిసిబొగ్గు కాలుతున్న వాసనేమో అనుకు న్నాడు డ్వీటిచ్‌. పరీక్షకి రసాయన భఛొతిక శాసాలు కణంగా చదవాలి. స్కూలు

షి ఓల ణి వదలి పెట్టిన తరవాత ఆ శాస్త్రాల సంపర్క_మే లేకండా ఉన్న వాళ్ళకి, తిరిగి అదంతా బ్యురలోకి ఎక్కించడం అసంభవం. కొంతదూరం నడిచి రెండోపక్కం నించి గాస్‌బట్టీ వెపు చూశాడు. చిక్కని పొగమధ్య నల్లని తెడ్డు జౌగ్గకొలిమి కీ ళు కు ళం చం ణి తోకి విసురుతూ ఇటూ అటూ కదులుతున్నాయి. మంటలు బట్టీలపై ఉన్న ఇనప నిచ్చెనలను నాకుతున్నాయి. (బహ్ఞాండమైన ఆ చితి డీట్రిచ్‌ కళ్ళలో ప్రతిఫలించింది. యుద్ధంలో ఈ దృశ్యం ఇలాగే కనబడివుంటుంది. కొటారాలు మండుతూ కూలిపోయి ఉంటాయి. సరుకులుమోసే కేనులు ఎరగా కాలికాలి, ముడుచుకు పోయి నీళ్ళలోకి జారిపోయి ఉంటాయి. 'స్వేచ్చాప్రాంతంలో సరుకులన్నీ బొగ్గయి లర

(2 ప్రశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు పోయిఉంటాయి. అప్పుడతను ఉత్తరంగా విమానవిధ్వంసక శాఖలో ఉంగేవాడు, డెన్మార్క్‌ సరిహద్దుకి దగ్గరగా. అప్పుడీ పొడుగాటిగడ్డి కొటారపు గదుల్ని అక్ర మించుకుని ఉండదు.

అప్పుడు గాస్‌ బట్టీలో మంటలు చల్లారిపోయాయి.

ఆలస్యంగా ఇంటికి చేరుకున్నందుకు అంకీ ఏమీ అనలేదతన్ని.

“వనేమన్నా తగిలిందా ** అని అడిగింది.

ఆమెకు అబద్ధం చెప్పడం అతని కిష్టం లేదు. వివరించి చెప్పడమూ ఇష్టం లేదు. “లేదు,” అన్నా డతను.

ఇంశేమీ అడగలే దామె. పరీక్షను గురించే ఆలస్యమైందనుకుం దామె. బంగాళ దుంపలు తెచ్చింది. మళ్ళీ వెచ్చబెట్టటం మూలాన్ని వాటి పై తొక్కలు ముడుచుకుపోయాయి.. వేపుడు మాంసం ముక్కలుగా కోసిం దామె.

“పులుసంతా ఆరిపోయింది. ఉప్పగా లేదు గదా”

చెయ్యి తుడుచుకునే గుడ్డ అతనికి అందించింది. మెల్లగా తిన్నాడతను. జ్యాగత్తగా (ప్రతి దుంపా చీల్చాడు, ప్రతిసారీ ఆహారం నోద్లో పెట్టుకు నేముందు పోర్కుకింద పెట్టాడు. అతని చూపులు కంచం అంచు వదలలేదు.

“రుచి ఎల్లా పుంది 2 భాగా లేదా 2"

• ఉంది. *”

అతిజాాగ్ర త్తగా నమిలాడు. మెల్లగా.మళ్ళీ అన్నాడు, “బాగానేపుంది,” అని.

అమె వడ్డిస్తూ వంగింది. అత నామెనంక చూశాడు. అతని చూప్పలు ఈమె చెక్కుల అంచుల్ని అనుసరించాయి. పౌడర్‌ అద్దిన మూలాన్ని కొంచెం గులాబి రంగొచ్చింది ముఖానికి. ఎత్తుగా చుట్టిన ఆమె తలకట్టు చూశాడు. ఆమె కనురెన్నలు చూశాడు. పై రెప్పల అంచుని జాగ్రత్తగా నల్లని కాటుకగీత దిద్దుకుం దామె. ఆమె బ్లౌజ్‌ కాలర్‌ స్వచ్చంగా తెల్లగా ఉంది. ఆంకీ ప్రతిరోజూ బ్గౌజ్‌ మార్చుకుంటుంది. పతి శళుకవారం వారం తొడుక్కున్న బౌజొలన్సీ దొంతరగా తీసికెళ్ళి క్షణంలో పత్రంగా ఉతిశేసుకుంటుం దామె/ పెద్దగ పవి మయకపోయి. సరే. విప్పేసి నప్పుడు కూడా వాటిని కమ్మని సబ్బు వాసన యింకా పట్టుకునే వుంటుంది. దీపాలు ఆర్పేసిన తరవాత పల్చని నైట్‌|డడ్రస్‌ వేసుకుని అతని చెంతకు వచ్చే అమె విగ్రహం అతనికి గుర్తుకొచ్చింది, చూపులు కిందికి

న్వే చ్చా పాంళం 63 దించాడు. జ్యభంగా కడిగిన పింగాణీ పాత్రలు, వాటిలో భోజన పదార్థాలూ, వువ్పు, మిరియస్పొడి సీసాలు, వాటికింద తెల్లని 'పేవిల్‌ క్లాత్‌లో నలగని ఇస్త్రీ మడత. అంతా సవ్యంగా వుంటుంది, వుండవలసినట్టుగా. హాయిగా గడిచి పోతుంది కాలం. తను పరీక్షకి కట్టాలంతే.. జీతం పెరిగితే, ఇంకా కొంచెం 'పెద్దదరహా 'పేబిల్‌ కొనవచ్చు. మంచి పింగాణీ, ఖరీదైన భోజనం, కేకు వీరు వాలు, అన్నీ వొస్తాయి. ఇంక పిల్లల విషయం. అది పరిక్ష పాసయిన తరవాతే ఆలోచించాలి. ఒకవంక రొశ్చైల దుకాణంలో పనిచేస్తూ దిడ్డ నెల్లా చూసుకోగలదు ఆంకీ ? పై ఉద్యోగ మయిడే హోదా పెరుగుతుంది. స్వేచ్చా.ప్రాంతంలో సరకుల రవాణ శన పర్యవేక్షణ కింద జరుగుతుంది. కస్టమ్స్‌ ఇన్‌ స్పెక్టరై తే, ఒక్క నిమిషం వృధాపుచ్చ నక్కరలేదు. రోజల్లా తిరిగి తిరిగి, కాళీకార్లనీ, అమాయిక వ్యక్తుల్ని వరీక్ష చెయ్యక్కర్లేదు. కస్పమ్స్‌ ఇన్‌ న్పెక్టరైకే ఆంకీని తన ఆఫీసులోకి తీసుకు వెళ్లొచ్చు. బల్ల మీదున్న కాగితాల దొంతర్లూ, కిటికీలోంచి అవతలున్న పడవల 'రేవల్ని గర్వంగా చూపిస్తూ, “ఇక్కడ నేను పనిచేసేది” అని చెప్పొచ్చు.

అంతకంతకి అతను చిన్నగా మరీ చిన్నగా అయిపోతున్నట్టు అనిపించింది. కొటారాలలో పేర్చిన పెద్ద విదేశీ పింగాణీ సామాను పెట్ల మథ్య తిరిగే చిళ్చైలక లాగ, ఇతరుల సామాన్ల మధ్య తడుముకుంటూ తిరగడానికే తను నియోగించ బడ్డట్టు అనిపించిం దనికి. ఇంటి దగ్గర పడక గదిలో పిల్లల గుడ్డలు, న్వెటర్లు, మందుల సీసాలు, స్టాకింగులూ, రబ్బరు బంతులు చిందరవందరగా పడున్న దృళ్యం కనబడింది. “ఇంక ఆంకీ, నేనూ ఎక్కడ మిగులుతాం ?” అనుకున్నా డతను. 7

భోజనం ఆపేశాడు. సగం తిన్న ప్లేట్లు కొన్నీ, కాళివి కొన్ని, ఆంకీ అవతలికి పటుకుపోయింది.

అతనకి కాస్త ఉత్పాహం కలిగించాలి అనుకుందామె. అతను పరీక్ష సులభంగా పాసఠావుడు.

“డ్మీటిచ్‌, నువ్వు పరీక్ష పాసవడాని కేముంది. నువ్వు తక్కిన వాళ్ళలా కాదుగా. నీ తెలివే వేరు. నీ తఈరహాయే వేరు” అందామె.

“నా కోసం చెవ్పడం లేదు. మనకి రోజులు బాగానే గడిచిపోతున్నాయి, నాకేవో మంచిసౌకర్యాలు కావాలని నిన్ను వరీక పాసవమనడంలేదు. మంచి

61 పళశస్త ఆమనిక జర్మన్‌ కథానికలు

థార్యనైతే చాలు, మన చిడ్డల్ని _పేమతో సాకుతాను. రొ'బ్బలదుకాణంలో పనిచెయ్య వలసివ స్తే చేస్తాను. కాని నీ తెలివికేటలకీ, నీ చురుకుదనానికి, ఈ చిన్ని ఉద్యో గంతో ఎంతకాలం తృ ప్రిపడగలవు /.

“మరో ఉద్యోగం ఏదీ దొరక్క కస్టమ్స్‌ ఉద్యోగంలో చేరలేరు నువ్వు. మీ తాతగారి మాట కాదనలేక ప్రవేశించావు, ఆయన చూడు, చదువులో ప్రాథమిక పాఠశాల దాటకపోయినా, ఇన్సెక్టర్‌గిరిదాకా వొచ్చాడాయన. పరీక్షను గురించి నువ్వంక ఆదుర్దా పడక్కర్లేదు. ఏమైనా మొత్తంమీద మనిషి చురుకుదనాన్ని కని పెట్టడానికే ఆ పరీక్ష, అదీగాక రెండేళ్ళక్రితం కస్టమ్స్‌ సహకారి పరీక్ష అతి సులభంగా పాసయావు. నా కోసం చెప్పడంలేదు. మామూలు ఉద్యోగి అయినా పె ఉద్యోగి అయినా మనిషి తరహా నాకు కొవలసింది. నే ననేదేమంశే, కస్టమ్స్‌ అఫీనురో చేరిన మొదటిరోజుల్లో యుద్దం ముగిసిన తరవాత స్థిరమైన ఉద్యోగం దొరికిందని సంతోషంచావు. విమాన విధ్వంసక శాఖలో నీ అనుభవాలన్నీ మననం చేసుకోవాలనుకున్నావు. అయితే ఇప్పుడేదో కాసపైకి వెళ్ళాలని సీకు కోరిక కలిగింది. ఏదో ఇంటి ఖర్చుకి నాలుగు డబ్బులు ఎక్కువొస్తాయని నేను అనడం లేదు. నిజంగా చెవ్ప్చుతున్నాను.

(్రకుకులో చిల్లర చితుకులు తప్ప యింకేమీ మిశలవనిపించిం దతనికి. తరుచు జంతుుపదర్శనళాలకి వెళ్ళడం తగ్గిపోతుంది. నది ఒడ్డుని షికార్డు తగ్గి పోతాయి.

“పిల్లలు ? మాకు పిల్లలు కావాలా ౪” అనుకున్నా డతను.

పైకి అన్నాడు : “విమాన విధ్వంసక శాఖలో ఉండేటప్పుడు పరిస్టితులు వేరు. పిల్లల్ని కని సంసారాలు పెంచుకోవాలన్న ఆలోచనే లేదప్పుడు మాకు. నలుగురో ఆరుగురో చొప్పున శిఎరాల్లో పడుకుని ఉండేవాళ్ళం. పగలు దగ్గరలో ఉన్న తోటల్లోకి చొరబడి ఆపిల్‌ కాయలు కోసుకు తినేవాళ్ళం. ఏ ఊరుమీద బాంబులు పడ్డాయో - ఎంత మంది చచ్చిపోయారో రేడియోలో వినేవాళ్ళం, చాగుండేవి ఆ రోజులు. ఎందుకో గాని ఎంతో బాగుండేవి.”

నేనూ, నేను పడుతున్న తాషత్రయనూ, అంతా అతనికి అనవసరంలా కనిపిస్తుంది_అనుకుంది ఆమె, అప్పుడేదో తన్మయత్వంలో పెళ్ళాడేశాం ఆట పాటల్లో మైమరచిన చిన్నవ్‌ల్లల్లాగ.

"న్వే చ్చా పాంతం 85 *ఏవీ ? విమాన విధ్వంసక శాఖలో మీరు తీయించుకున్న పోటోలు నాకు చూపంచవూ 7" అందామె. పరీక్ష తప్పితే? . అనుకున్నా డతను. వి. వి. శాఖలో అందరితోబాటు అకనుకూడా గుండు దెబ్బలకి నిలబడ్డాడు. ఇప్పుడు ఆ సాహసం నాలో జారి పోయిందేమా ? బహుళా పిరికితనంవల్లే పరీక్షలంపే భయపడు తున్నానేమా. నా పెళ్ళాం, నా న్నేహితులు, అండా నన్ను ఈసడించుకుంటా రప్పుడు. “డ్విట్‌చ్‌, నన్ను గురించి నువ్వు పరీక్షకి కూచోనక్కర్లేదు. ఎల్లాగో ఒకలాగ గడి పేస్తాం.” అమె అనుకునే దొకటి పెకి చెప్పేదొకటి, అనుకున్నా డతను. ఆమెకు పిల్లలు కావాలి. మెరుస్తున్న తోపుడు బండిలో పడుకోబెట్టి, వాళ్ళని బయట తిస్పుతుంపే అమెకు సంతృప్తి. పరిక్షలంయే నాకేం భయం లేదు. “వి, వి. శాఖతో మీరు సరదాగా గడిపిన రోజుల తాలూకు ఫోటోలు నాకు చూపించు,” అందామె, “ఇప్పుడే చూపిస్తా. ముందు కొంచెం సిగరెట్లు తెచ్చుకోవాలి.” “ఇంకా ఉన్నా యిక్కడ” “ఇవి ఫిల్టర్‌ టిప్‌ సిగరెట్లు కాదు. ఫిల్టర్‌ వుంపే యిష్టంగదా సీకో “కోటు తొడుక్కుని వెళ్ళరాదూ ౪” “అక్కర్లేదు. వాన కురవడం లేదు, చలీ లేదు.” ఆమె కాచుక్కూర్చుంది. కార్లదీపాలు గది వెనక గోడమీద చెట్లకొమ్మల నీడ బొమ్మల్ని రచిన్తూపోతున్నాయి, నేల అలమారుకి పైన, ఇక ముందు ముందు తను ఇలాగే ఒంటరిగా అతనికోసం ఎదురుచూస్తూ కూచోవాలేమో నన్న భయం అకస్మాత్తుగా నరనరాల్లో పాకింది. ఎవ్వుడో ఒక రోజున తన్ని మోసగిస్తాడేమో కూడా. పని మరింత బరువైపోతుందేమో అతనికి, గోడమీద మళ్ళీ నీడపడేసరికి మనసులో భయం మాయమైపోయింది. కాఫీ కప్పులు, కేక్కులు సిద్దంగా వాట్‌వాటి స్థానాల్లో పెట్టింది, అతను రాగానే ఇవ్వ డానికి. ఏదో జరిగింది సిగరెట్లకు వెళ్ళిరావడానికి అయిదు నిమిషాలకన్నా పట్టదు. వెళ్ళి గంమైంది. లేకపోతే ఒంటరిగా కూర్చుని ఎదురుచూస్తుంయే కాలం నడవ ఛ్టేమో, ఎవరన్నా స్నేహితుడు కనిపించాదేమో. 5]

66 వశ్వస్త ఆభునిక జర్మన్‌ కథానికలు చిలిపి గయ్యాళి భార్యలాగ భర్తను అనుసరించి, అతనేదో కులాసాగా కూర్చుని తాగుతుంపే లాక్కురావడం ఆమె కిష్ణంలేదు. ఇదే మొదటిసారి, అనుకుందామె. అమె గొంతులో భయం కృరబిరడాలాగ బిగిసింది. ఇక రోజూ ఇలాగే జరుగుతుంటుందా ? ఇక నా బతుకంతా కాఫీకప్పుల మద్య, సేబ్లూ కంచాలమధ్య, బఐట్టలకొయ్యలమధ్య గడిచిపోవలసిందేనా? తన కొక్క బిడ్డ పుట్టిఉం'టే : కిటికీ తెరిచి ముందుకి వంగింది, అతను వస్తుంటే దూరాన్నుంచైనా కనబడతాడని. ,. ఒక్క బిడ్డయినా తనకి కలిగిఉంయపే _ అతని కోసం ఇల్లా వేచిఉన్నప్పుడు కాస్త కాలక్షేపమన్నా అవుతుఎది. కిటికీ అంచుమీదినించి లేచిందామె. బయట వసారాలోకి వెళ్ళింది, ఒక వేళ అతను వచ్చి దుస్తులు మార్చుకుంటున్నాదే మోనని. లేదు. అతనసలు కోశ వేసుకువెళ్ళలేదు. అంచేత ఏ క్షజాన్నయినా అతను వచ్చెయ్యడం థాయం. ఆతను నన్ను వదిలేసేముందు ఒక్క బిడ్డన్నా అకనివల్ల కలిగికేనా! “నీకు మతిపోయింది,” అనుకుంది. మహా అయితే ఇంకొక్క అరగంట, అంతా మామూలుగా వుంటుంది. ఒకవేళ పరీకంపే భయంవేసి ఆత్మహత్య చేనుకోలేదుగదా ! ఆత్మహత్యకు పాల్చడే రకంకాదతను. మళ్ళీ వీధిలోకి చూడాలని బుద్ది పుట్టిందామెకు. కాని అ కిటికీ చీకటి చదరం చూసినకొద్ది భయం వేసింది. కాని అనవసరంగా ఆపద శంకించడం ఎందుకు ? ఆమె కళ్ళు కాగితం అంటించిన గోడలకీ , అద్దకపు తెరలకీ మధ్య వున్న చీకటి చదరాన్నించి కదల్లేదు. అత న్నెవరో కొట్టివుంటా రనుకుంది. లాండరీ కిటికీ ముందు అతను రక్తం కారుతూ పడివుంటాడు. బట్ట లుతికే ఒంటికన్ను యంధక్రాలు అతనిలో ప్పాణ రక్తం కారిపోతుంయే రెప్పవెయ్యకండా చూస్తుంటాయి. అట్లాంటివన్నీ ఊహించుకోకూడదు. అది అపళకునం. “అతన్ని గురించి నిజంగా నాకేం తెలియదే, అతను మనసువిప్పి చెపి తేనా_"” అనుకుంది పైకే. ఏదో కారు (ప్రమాదం జరిగుంటుంది. అంత

"న్వే చ్చాప్రాంళతం [7 "పెద్ద డెబ్బలేమీ తగిలి వుండవు. కట్లు కటించుకోడానికి ఆస్పత్రికి పోయి ది రం వా! వుంటాడు.

ఇంక ఆ చీకటి చదరంవైపు చూడలేకపోయింది. కంటిగుడ్డమీద రెప్పలు గట్టిగా మూసుకుంది. రెన్పలకీ కంటిలోపలి తెరకీ మధ్య తెల్లని చదరం రప్పు మంది. రవ్వల మెరుపులు దాని మధ్యగా దూసుకుపోయాయి. పలచబడ్డాయి, అంతరించి పోతున్నాయి.

“నా భర్త ఎక్కడున్నాడు 2? నా డ్వీటిచ్‌ ఏమైపోయాడు =” పోలీసుల దగ్గరకు పోవడానికి ఆమెకు మనసొవ్సలేదు. అతను మాయమవడం, తనకీ ఆతనికీ సంబంధించిన విషయం. తనే వెళ్ళి వెతకడానికి నిర్ణయించుకుంది. ఒక్‌ చీటీనవ్రాసి

లట ॥ నే చే పెట్టింది: “నిన్ను వెతకడానికి స్వేచ్చా ప్రాంతానికి వెడుతున్నాను. నేను తిరిగొ ఏ దాకా ఎక్కడికీ వెళ్లొదు. లేకపోతే ఎక్కడికి వెడుతున్నావో చీటీ వాసిపెట్టు.”” న. నా.

ఆమె బస్సు ఎక్కలేదు. ఎక్కడ దిగాలో ఆమెకే తెలియదు. రోడ్డుమీద పోతున్నవాళ్ళని దారి అడిగింది. కరుచు, అత నామె వెనకాలే నడిచివస్తున్నట్టు మనసులో ఎక్కడో అనుమానం. వెనక్కి తిరిగింది. ఎవరూ లేరు, ముక్కూ మొహం ఎరగని వాళ్ళుతప్ప. “కస్తమ్స్‌'" అని వ్రానివున్న వంతెన ముందు నిల బడింది. ఇంటికి వెళ్లిపోదామనుకుంది. అతని మరో ప్రవంచంలోకి దొడ్డిదారిని తనెందుకు (ప్రవేశించడం? కాని తను ఇల్లొదిలి పెట్టి ఎంతో నేప కాలేదు. అత

గా

నింకా తిరిగొచ్చాడో లేదో.

వంతెన దాటింది. కింద నీటిమీద వీధిదీపాల వెలుగు మెరుస్తోంది. వంతెన కమ్ముల నీడలు నీటిమీద ఆడుతున్నాయి. కావలి గదిలోకి వెళ్ళింది. పెద్ద కాటా ఉందక్కడ. కావలి ఉద్యోగస్టుణ్జి అడిగింది, “స్వేచ్చాప్రాంతంలో అలా తిరిగి రావచ్చునా ?” అని.

*బ్మంక్రో పనేమీ లేకపోతే, సీ ఇష్టం” అన్నాడొక ఉద్యోగి.

“ఇంత రాత్రివేళ సీ కక్కడ ఏం కావాలి ?” అని అడిగా డింకొకడు.

“ఊరికే షికారుగా ఈ వేప వొచ్చాను. చూసిపోతాను.”

“ఒక హెచ్చరిక. తిరిగి వెశ్ళేటప్పుడు, నీ దగర పన్నుకట్రవలసిన వస్తుష

గ ల వావీ లేమన్నా ఉం'పే చూపించాలి.”

“అలాగే

యం

66 'వశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు

ఆ వీధిపేరు చదవడానికి (ప్రయత్నించింది. చిత్రం. అవతల పట్నంలో ఉన్న ప్లే ఇక్కడి పీధులకీ పేద్దన్నాయి. ముదురు నీలిరంగు పింగాణీ పలకమీద “హాలండ్‌,”” అని ఉంది.

. ఒకవేళ అతను హాలండ్‌ వెళ్లాడేమో. తప్పకండా అతను ఇక్కడే దొరుకు తాడతను. ఏదో మరిచిపోయుంటాడు. లేకపోతే పై ఉద్యోగి ఎవరన్నా దార్లోకనిపంచి, అనుకోకుండా పరీక్షచెయ్యవళసిన పని తగిలిందనిచెప్పి తీసుకొచ్చిఉంటాడు,

ఇరుపక్కలా ఎత్తుగా చీకటిగా ఉన్నాయి ఇళ్ళు. కాపురాలుండే. ఇళ్ళలాగే అగుపించాయి ఆమెకి ఆయితే తలుపు తెరుచుకుని ఒక్క గృహన్టూ ఏ ఇంటితోక్‌ వెళ్ళలేదు, చప్టా చేసిన కాలిదార్లు నున్నగా ఉన్నాయి. ఇంటి ముంగిళ్ళకు దగ్గరగా వెళ్ళింది. రాగిచ్యటాల వంక కన్నెత్తి చూసింది. కిటిశీలన్నీ మూసి ఉన్నాయి. ముదురు నీలిరంగు పూసిఉంది వాటి అడ్డాలమీద.

గుడ్డివాళ్ళు కళ్ళద్దాల్లాగ అనుకుందామె.

వీధిచివర ఏవో మంచెల్లాగ కట్టిఉన్నాయి. వాటిమధ్య మంటలులేస్తున్నాయి,

అంటుకున్నాయి, అందుకే ఆత్రంగా పరుగెత్తుకుని వొచ్చిఉంటాడు _ అనుకుంది.

ఉక్కు.ఊసలతో కట్టిన మంచెల దగ్గరకు వొచ్చీసరికి, క్షణం్యకితం రగులు తున్న మంటలు చల్లారిపోయాయి.. తరవాత సరకులనెత్తే (కేనుల పక్కనించి పరుగెత్తింది. రైలుఇంజన్‌ దాటింది. సిగ్నల్‌ స్తంభాలు, పట్టాల గజివిజిలో దారి తప్పింది. వెతికి వెతికి వెనక్కి. తిరిగింది, తిరిగివెశ్ళేటప్పుడు మళ్ళీ కిటికీలవంక చూసింది; కాపరమున్నవా శెవరన్నా ఒక్క కిటికీ అయినా తెరిచి బయటికి తొంగిచూస్తారే మోనని. కాలు జారింది, పట్టుకోసం అ్మతంగా రాతిగోడమీద తడిమింది. కిటికీ ఆంచుకింద సన్నని రజను ఆమె చేతిని ఒత్తింది. కొంత రజను అరచేతిలోపోగుచేసింది. దీవ స్తంభం వెలుగులో దాన్ని పరీక్ష చేసింది.

కాఫీ.అనుకుందామె. వేయించని కాఫీ పొడుం. వీధంతా కాఫీగింజలతో నిండిపోయింది. టప్రతికిటికీ వెనకాలా కౌఫీ గింజలు. డ్వీటిచ్‌ 1 ఈపాటికన్నా ఇంటికి వచ్చి వుండవా?

తలుపు కెరవగానే, ఆమె వానిపెట్టిన చీటి బిల్లమీదనుంచి గ్మిరుని ఎగిరి శ్రీందపడింది. ఇంట్లో ఎక్కడా డీటట్రిచ్‌ లేడు. దుస్తులు మార్చుకోకండానే మంచం

స్వేచ్చాప్రాంతం 80 మీద వెల్లగిల పడుకుంది. దుప్పటి మడతల్ని ఆమె వేళ్లు అనుకోకండా తడి మాయి. సగం తడిమి ఆగిపోయాయి.

అతను తిరిగి రాలేదు. పై అధికారు లెవరూ రాత్రి డ్యూటీకి అతన్ని రమ్మనలేదు. అతని న్నేహితుల శెవరికీ అత నెక్కగున్నాడో తెలియదు. పోలీసులికి ఆచూకీ ఏమీ దొరకలేదు. వెశకడం (ప్రారంభించారు. వేసవి రాగానే తిరిగిఅన్వేషణ మొదలుపెట్టారు. దేశం నలుమూలలా గాలించారు. ఊత్తర దిక్కుగా డెన్మార్క్‌. సరిహద్దుకి దగ్గరగా అతని శవం దొరికింది. విమాన విధ్వంసక కేంద్రంలో ఒక రక్షణ శివిరంలోకి వెళ్లాడతను. అక్కడంతా గడ్డీ, మొక్కలూ చీదరగా పెరిగాయి. నిద్రమాత్రలు దండిగా మింగేశా డతను.

గెర్డ్‌ గేసర్‌ ర! క 6. ఆకుపచ్చ లేడి చర్మం శర ధిధ ధర ళచాళళిచారారార గలసి టన భససాల కటటట టాధీ ప టారారి వాటరు భాస శారాయార సాశాచార శారి చిర ఈళ శరర 4యళరి +ళచఘాహానాలు వ భటటాటలు ఆట టాపరు టన ఆట నా.

(౭సా - అప్పుడే ఇంచుమించు ముదిరిపోయింది; పేరు కుదించి రెసా, రెన్‌ అనికూడా ఆమెను పిలుస్తుంటారు. ఆమె చెల్లెలు విన్నీ అమెకన్నా ఎంలో చిన్నది _ కూతురులాగుంటుంది అని చెప్పలేంగాని, అక్కకూతురులాగైైనా కని పిస్తుంది. రెస్‌ విన్నీతో అంటుంది. “జాకెట్‌ నీకు బాగానే సరిపోయింది. అసలు నా వైజు అయినా నీకు సరిపోయింది.”

'రెసా ఇప్పుడిలా అంటుందిగాని, దుకాణంలో ఇది తొడుక్కు. చూసినప్పుడు తనలో అనుకుంది, “బాలా బాగుంది. అయితే నాటోటివాళ్ళకి సరిపోదు ఇది.” విన్నీతో మాత్రం, పెద్దరికం సూచిస్తూ, “విన్నీ నీ కింకా ఇది సరిపోదు. కొంచెం వొళ్ళుచేసి మనిషివి కావాలి,” అంది. అంటూనే, విన్నీ రొదుక్కున్న జాశెట్‌ విప్పేసింది. దురుసుగాకాడు, అంత సుతారంగానూ కాదు.

అయితే, ఈలోగా, అసందర్భం ఒకటి ఏర్పడింది. పోలీసులు కెరెసా విషయంలో కొంత కలుగజేసుకోవలసి వచ్చింది. పోలీసులు ప్రవేశించారు, మర్యాదగా, మంచితనంగా, లౌక్యంగా. అసలు వయోహష్స్‌ నగరమే లౌక్యానికి పెట్టింది పేరు. “నువ్వూ మేమూ ఒక రొజీ కొద్దాం. ఈ గొడవంతా రెండోకంటి వాడికి తెలీకండా సర్దేశేద్దాం,”” అన్నారు వాళ్లు.

లేడిచర్మం, ఆకుపచ్చ. లేడిచర్మం, ముదురాకువచ్చ. రెసా చట్టానికి ఎదురుగా నిలబడి ఉంది. ఇంకా చట్టానికి ఎదురుగా రాలేదు. 'వస్తుళం పోలీసులికి ఎదురుగా నలబడి ఉంది. పోలీసు లామెను కూర్చోమని కూడా అన్నారు. ెస్తా ఒక వస్తువు తీసుకుంది, ఆకువచ్చ చర్మంతో కుట్టిన జాకెట్టు. ఇప్పుడది తిరిగి ఇచ్చెయ్యాలి. రెసా కిది అలవాటే. ఈసారి మాత్రం తీసుకోడం మానేస్తే, ఇవ్వడం

ఆకుపచ్చ బేడి చర్మం 71 కూడా తప్పేది. అయితే ఇప్పుడు వస్తువును ఇచ్చేయ్యక తప్పదు. తాత్కాలికంగా నైనా, పోలీసు లెంత మెత్తగా ఉన్నా, తప్పదు.

ఈక పెద దుకాణాలో దొంగతనా లుంటాయి. ఒక దొంగతనం జరిగితే పెద్ద అల్లరి జరగవలవిన "అగత్యం లేదు. పదిమందికీ (ప్రచారం కానక్కరలేదు. కాని శిక్రమ్మాకం పడుతుంది. అయితే శకమ్యాకం కొంతవరకూ ఆ వ్యక్రిమీద ఆధారపడి ఉంటుంది. ఎందుకంటే, దుకాణాల్లో దొంగతనం చేసి వట్టుబడ్డవాళ్ళలో కొందరు, అసలు అటువంటి పని చెయ్యగలరనీ, చేస్తారనీ ఎవరూ అనుకోరు. రెసా విషయంలో బహుశా పెద్ద అల్లరి జరిగి ఉండేది కాదేమో. ఆమెను ఎరి గున్నవాళ్లు బహాకొద్దిమంది. అయితే ఆమె చేస్తున్న ఉద్యోగం దృష్ట్యా కొంత అల్లరి తప్పదేమో. ఎందుకంతే, ఆమె వనిచేస్తున్న ఆఫీసు పదిమందికీ తెలిసి నది. మంచి జీతా లిస్తారక్కడ, అందుకనే మంచి నిజాయితీ గల వ్యక్వల్నే ఏరుకుంటారు. అయికే, సెరెసా, *గెఫ్‌జార్‌' అనే పెద్ద దుకాణంలోనించి ఖరీదైన చాశెట్టు, చర్మంతో చేసినది, ఆకుపచ్చ రంగుది, సంగ్రహించింది. ఆమె సం్యగ్రహిస్తుండగా ఎవరూ చూడలేదు. అమె దాటుకుపోయేదే. అయితే దుకాణం అవతల ఈమెకోసం వేచివున్న మరొక స్త్రీవ్య క్తి ఒక చిన్న పొరజాటు చేసింది. రసా వచ్చేదాకా ఆగకండా కారు తోలుకుపోయింది. కాస్త ఒకచుట్టు చుట్టివద్దామని పోయిందో, భయపడే పారిపోయిందో. అంచేత రెసా అక్కడ నిలబడవలసి వచ్చింది. దొరికిపోయింది, కాదనలేక పోయింది. దుకాణ౦ యజమానులు పఫోలీసులికి అప్పజెప్పారు,

అసలు ఆ సంస్థని “దుకాణం” అని పిలుచుకోటం ఒక లబ్బు ఏడంకతస్టుల- భవనాన్ని “కుటీర” మన్నట్టు. ఎక్కువదాన్ని తక్కువచేసి చెప్పడం ఒక ఫాషను, అది బ్రహ్మాండమైన సంస్థ, అతి అప్పురూపమైనవీ, సామాన్యంగా దొరకనివీ మాత్రమే అక్కడ అమ్ముతారు. సంధి అమలు జరపడానికి వచ్చిన విదేశీ ఆధి కారులంతా కావలనిన సరుకులన్ని అక్కడే కొనుక్కుంటారు. వాళ్ళందరికీ ఈ రకం దొంగతనాల్ని గురించి బాగా తెలుసు. ఇలాంటి దొంగతనాలు చేసేవాళ్ళు అవసరంకొద్దీ చెయ్యరు. ఈ చేవొడితనానికి వాళ్ళ స్వభావాల్లో ఎక్కడో చిన్న మెలిక లుంటాయి. వాటిని నిశితంగా పరీక్షిస్తే ఇబ్బందు లున్నాయి. అంచేత చెయ్యరు. ఇలాంటి దొంగతనాల్ని తమాదృష్ట్‌ితో చూడ్డానికి, ఏదో అవసరం

72 పశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు

కొడి దొంగిలించాడం పే చాలదు. కొన్ని దొంగతనాల విషయంతో యీ సంస్ధ యజమానులు, లోపాయికారీ సర్దుబాట్లు చేసుకున్నారు. అయితే ఈ మెత్తదనానికి (వతిఫలంగా దొంగతనాలు ఎక్కూవయాయి. అంచేత ఈ మధ్య దొంగల్ని అరెస్టు చేయించడానికి యజమానులు నిర్ణయించుకున్నారు. ఆ నిర్ణయాన్ని అనుసరించి- కొంత అయిష్టంగానే_రెసాని పోలీసులకు అప్పగించారు.

రెసా, తనను గురించిన వివరాలన్నీ ఇచ్చింది, వయన్సు, ఉద్యోగం వగైరా. సంధి (ప్రభుత్వాల వ్యాపారశాఖలో ఉద్యోగం. ఆమె పర్చులో దొంగి లించదిడ్డ వస్తువును కొనడానికి తగినంత డబ్బు ఉంది. డ్యూటీలో ఉన్న పోలీను అధికారి, అతిమర్యాదగా, స్నేహ పూర్వకంగా మాట్టాడాడు.

ఇటువంటి ముద్దాయిలను చూడగానే పసిగట్టగల డళకను. వ్యవహారం పరి పష్యారించడానికి షరతులు వివరించాడు. తన సౌంతలాభంకోసం బేరమాడుతున్న ధోరణిలోనే వివరించాడు.

“మనం ఒకలాగ రాజీచేసుకుందాం,”” అన్నా డతను. “తుని తగువు చేసు కోడానికి మా కిష్టమే. ఈ వ్యవహారం బయటికి పొక్కవలసిన అవసరంలేదు, ఒకటి రెండు చిన్న షరతులు మేం పెట్టక తప్పదనుకోండి ౫”

షరతు లేమంశే ; దొంగిలించబడిన వస్తువును కొనాలి___అయికే ఆఫీసరు “దొంగిలించబడ్డ” అని స్పష్టంగా మ్యాతం అనడనుకోండి _ నస్తుపుయొక్క విలువ దుకాణా యజమానులకు ఇవ్వాలి, డబ్బురూపంగా,. అల్లాగే _ డబ్బురూపం లోనే, వస్తువు విలువకు సమానమైన మొత్తం వియన్నా రెడ్‌క్రాస్‌ సంస్థకు విరాళంగా ఇవ్వాలి, దానికి రశీదు ఆమెకు ముడుతుంది. పోలీసు పుస్తకాల్లో ఆమె పేరెక్కదు. ఆమెమీద అభియోగం ఉండదు.

ఆకుపచ్చ లేడిచర్మం. ముదురు ఆకుపచ్చ, పోలీసు స్టేషన్‌ బల్లమీద ఉంది, వింకవస్తువులాగ, అక్కడ కాదు దాని స్టానం, కదలికలేనీ ఆఫీసు వాతావరణంలో సువాసలు విరజిమ్ముతోంది. మెత్తని _ ముదురాకువచ్చ లేడిచర్మం, వేలుపెట్టి నొక్కితే ముద్రవడుతుంది దానిమీద, ముఖమల్‌ మీదలాగ. "జరెసా ; సీకెందుకిది? లేక, సీకే కావాలా ? లేడిచర్మం. ఆఫీసరుకి మంచి ఓర్చుంది. అమెను ఇరుకున పెట్టడు, నిర్బంధించడు, 'పెరెసాకి గత్యంతరం లేదని అతనికి పూర్తిగా కెలుసు. వెంటనే ఆమె సమాధానం చెప్పలేదు. అతను కిందపెట్టిన ఫెన్‌ తీసుకుని ఒక

ఆకుపచ్చ లేడి చర్మం 78 ఫైల్‌ తీసి చదవడం మొదలుపెట్టాడు. రెసొకు కాస్తవ్యవధి దొరికింది. ఆలోచించు కోడానికి.

ఆ దూరచేళం. ముదురు ఆకుపచ్చ దేశం. దాన్నిగురించి శెసా ఎన్నో కలలుకంది. వచ్చని చెట్లూ, లేళ్ళూ, దుప్పులూ ఉండే. దేశం. చిన్నతనంలో కలలవన్నీ. ఇప్పుడదంతా గతచరిత్ర. ఇప్పుడు ఈ సమర్హుడెన, చురుకైన పోలీను అధికారితో రాజీపడకూడదని ఒక విషపు కోరిక. బరితెగించి, లక్ష్య పెట్టకండా అతన్ని ఎదిరించాలి. పదిమందితో అవమానించబడాలి. అవమానకరమైన వియోం కోర్టులో దొంగగా వరాభవించబడాలి. తన్ను గురించిన వివరాలు _ వయస్సు _ ఉద్యోగం __ తరవాత, పోలీసు చిర్ధాలోకి ఎక్కని వివరం _ కలల బందిఖానాలో చిరకాలావాసం, ఆ తరవాత కలలకు తావేలేని పరిస్థితుల కారాగారంలో బందీ. క్షణం వరకూ, వయసు మళ్ళిన కన్యనై పోయానని గుర్తించుకుందామె. ఆమె తల్లి వయస్సు ముదిరిన తరవాత మరొక విడ్డని కంది. ఆ తరవాత జబ్బుపడింది. చచ్చి పోయింది. ఆ విడ్ల ఆసా దగ్గరుంది. ఆ బిడ్డగాక ఇంకా ఇద్దరు తమ్ముళ్ళున్నారు. అంచేత నిజం చెప్పాలంపే, విడ్డల సంరశకుకురాలు. ఒక రోజున, అవతల గదిలో వాళ్ళిద్దరూ పాఠాలు చదువుతుంశే ఆమె వింది.

“రెస్‌, రాథిపే అయిపోతుంది.” అన్నాడొక తమ్ముడు.

“రాథె' మద్యం తయారుచేసే వాళ్లుపయోగించే మాట. తీవంతా పోయిం తరవాత మద్యాన్ని *రాథి అంటారు. తీపీ ఉత్సాహం ఉడిగిపోయిన మనిషి రాథే.

“రెస్‌, రే, రే, మ్‌.” వ్యాకరణం వల్లించాడొక తమ్ముడు,

““న్పెస్‌, న్నే, న్పెమ్‌.*" అని వల్నించా డింకొక తమ్ముడు. “అంటే, ఆశా వదులుకోవాలని అర్థం.”

మొదటి వాడన్నాడు, “ఒరేయి, రెస్‌ స్త్రీ లింగమేగాని, ఒక్క వ్యాకరణ సూత్రంలోనే--రెస్‌, ర, రే. రెమ్‌ అన్నప్పుడు మట్టుకే. తక్కిన సందర్భాల్లో రెస్‌ నవుంసకలింగం,”

“నపుంసకం,”

1 జర్మన్‌ భాషలో పదాలను మూడు విధాలుగా చమత్కరించవచ్చు. (రెస్‌, రే, రాబ్‌) మరో భాషలోకి యీ చమత్కారాన్ని తద్డమా చెయ్యడం అసంభవం, రాథి_అం ముందుగా పండిపోయిన-_అని అర్థం.

శశి వశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కధానికలు

“అం, అడా మగా కాదన్నమాట.”

"రెసా నిశ్చలంగా నిలబడింది. ఎందుకో మందలించి, ఈ సోమరిపోతు లికి కోపం తెప్పించింది. మరి వాళ్ళని మందలించాలా వద్దా ? సోమరిపోతులు: మంచీ మర్యాదా ఎరగని తుంటరులు, అనుకుందా మె, పొడిపొడిగా ఏడ్చింది-- బల్లమీద చెంచాలు పెడుతూ, నేను మీకు వండిపెట్టాలి. నానాచాకిరీ చెయ్యాలి. నన్ను వ్యాకరణం చేసి వల్తిస్తారు మీరు. నస్పంసకలింగం. అందరికన్నా ముందర పుటడం నా తప్పా?

ం తన్ను గురించిన వివరాలు: పడ్డకష్టాలకు (వతివలంగా వాళ్ళిద్దరూ వాళ్ళు కాళ్ళ మీద నిలబిడాలి-చిన్ని చెల్లెలు తవ్చం, ఆంకవరకూ రెళా ఏదో మానూలు తరహా ఉద్యోగంలో స్టిరపడక తప్పలేదు. (ప్రత్యేకమైన (ట్రయినింగయి.. పెద్ద ఉద్యోగాలు సంపొదించే అవకాశం ఆమెకు లేకపోయింది, బాగా పని చేస్తుంది. ఆవేశ వడకండా. ఆలోచిస్తుంది. క్షణం వృథా చెయ్యడు. విదేశొంగళరాఖతో చాలా తొందరగా పైకొచ్చింది. ఇప్పుదు పరిస్థితి కాస్త మెరుగే బాగా వుందని కూడా అనొచ్చు. చిన్నిచెల్లెలు తన్నిప్పుడు అంతగా బాధించడం లేదు.

అబ్బే, బాధేం లేమ. విన్నీ పావురం ఈకలాగ తేలిపోయే రకం. తేలిక యిన స్వభావం, బరువుగా ఈదుకుంటూ పోయేరకం కాదు. కుళ్ళు ఏ కోళాన్నీ లేదు. ఏమీ శ్రమ పడకండా వరిస్థితులకు అలవాటు పశగలదు. సులభంగా (గ్రహించగలదు.. ఈ మధ్య శరెసాతోపే ఉందోంది. ఒక ఫాషన్‌ స్కూల్లో పని నేర్చుకుంటోంది. వియోమాలో కొత్త ఫాషన్లు అభ్యసిస్తోంది. ఇంటి జమా ఖర్చులు రెసా చూసుకుంటుంది. తన బళుకు జమాఖర్చులుకూడా తేలిపోయాయి. తనను అందరూ విన్నీ పిన్నమ్మని అనుకుంటున్నారని విన్నవ్వుదే అవి తేలి పోయాయి. పోసీ, పిన్నమ్మయితే మటుకేం పోయింవి? ఆమె గుటక మింగింది. అయితే విన్నీ యింట్లో హడావిడిగా ఇటూ అటూ తిరుగుతుంయే దాగుంటుంది. విన్నీ చలాకీ పిల్ల, మహ సరదా అయినది, కులాసాగా ఉంటుంది, కొంచెం ఖర్చు ఎక్కువైనా అల్పనంతోషి విన్నీ. ఆమెకు హాయిగా ఇవ్వొచ్చు ఏలాంటి బహుమానమన్నా. రెన్‌ అమెతో కలిసి యాశలు చేస్తుంటుంది. తన కారిస్తుం దామెకు. స్నేహితుల్ని పిలుస్తుంది. అంతకు ముందెప్పుడూ పిలవాలనిపించ వేదు. ఇప్పుడు పిలవకండానే వొస్తున్నారు న్నేహితులు,

అకుపచ్చ లేడి చర్మం 75

విన్నీ అడుగుతుంది వేస్‌లో పువ్వుల్ని చూసి.

అది చూ నేసరికి ఆమె కర్థమౌతుంది ఎవరో వచ్చి వెళ్ళారని.

“ఎవ రొచ్చారు ?”

“ఫొల్నర్‌,” అంటుంది రెసా పొడిపొడిగా. “నిన్ను గురించి అడిగాడు”.

““ఫొల్నరా. పాపం. నే నింట్లో లేనప్పు దొచ్చాడు,” అంటుంది వన్ని.

'రెసా ఇంకేమీ అనదు. కదలదు కూడా. చేతులో సిగరెట్టు పెట్టిమ్మాతం పరపరమంటుంది. వొంగిపోయి దాని ఆకారం మారిపోతుంది. నిటాగ్గా, స్కర్ట్‌, బ్లౌడ్‌మీద బెల్ట్‌ బిగించి కూచుని ఉంటుంది. విన్న్‌ ఆమె నేమీ పట్టించుకోదు. బెల్టు వదులుచేసుకుని పొట్టిచేతుల కోటులో ఇటూ అటూ గదితో పచారుచేస్తూ అక్కూగారిమీద జాలి విరణిమ్ముకుంటుంది. ఉన్నట్టుండి, రెసా, సూటిగా తిక్షంగా, అధికారపూర్వకమైన గొంతుతో అడుగుతుంది, “అయితే అత్ర ఫాల్న5్‌ న్‌ కోసమే ఇక్కడికి వచ్చాడన్నది తథ్యమంటావు.”

విన్నీ ఆగుతుంది. గదిలో పచార్లు మానేస్తుంది. ఊరికే నిటాగ్దా నిలబడు తుంది. అక్కగారి ధోరణ్‌ ఆమెకు అంతుపట్టదు. ముఖం ఎ్యరబడుతుంది. వేలెడు లేదు, ఈ చంటిదానికి తనమీద ఎంత నమ్మకం । అంచేత తనేదై తే అనదలచుకో లేవో అది అనేస్తుంది, “అది తథ్యమనుకోడం పొరబాటు.”

ఆమెగొంతు ఇంక ఆమె స్వాధీనంలో ఉండదు. ఆమె లేచి గది అవతలికి వెళ్ళిపోతుంది, చేతులో నలిగిపోయిన సిగరెట్టు పెప్పెతో. సిగరెట్టుపెట్టి, అనుకుం టుంది తనలో తను ఉృకోషంగా. పెట్టా? అనుకుంటుంది తనమీద తనకే చటుకుని కోపం వస్తుంది. తధ్యం : ఏదీ తథ్యం కాదు. నా పనై పోయిందా ? నపుంసకలింగం్‌ ఆ కు[ర్రదా ? ఆ చంటిది, నా చెల్లెలు. తనమీది కోవం లోతోపల ఉ వ్వెళ్తుగా లేసుంది. తన వెనకాల తలుపు దభఖేలుని మూస్తుంది. కాస్త కృతిమ అలంకారం చేసుకుని బయట కొచ్చిన తరవాత అనుకుంటుంది. ఏమిటీ పిచ్చి నాకు? అని. కిందికి దిగి కార్లో కూచుని, వెనక్కు చూనే అద్దం తనవేపు తిప్పుకుని ముఖం చూసుకుంటుంది. తల వెనక్కి విసిరి అనుకుంటుంది, “నాకేం పిచ్చి లేదు, పిచ్చేమిటి ? ఎందుకు పిచ్చి 2”

ఈ చిన్ని సంఘటనను గురించి మళ్ళీ ఎవరూ ప్రస్తావించరు, ఏమీ మార్చు ఉండదు. రేసా రోజూ కన కార్లో చెల్లెల్ని ఫాషన్‌ సంస్థదగ్గర వొదిలేసి ఆఫీసుకు

76 హస్త అధునిక జర్మన్‌ కథానికలు

పోతుంది. విన్నీ, బహుశా కొంతసేపు అమె మనస్సు పీకుళుందేమో, తప్పుచేసి నట్టు ఊరుకుంటుంది. బహుశా అందువల్లనే మో, రెసా కాస్త పెద్దరికం ధ్వనించే లా మాట్లాడుతుంది విన్నీ తనకి ఎదురుతిరగాలని అమె ఉద్దేశం కాదు. తనకీ ఆమెకూ మధ్య కాస్త దూరం ఉందని సూచించడం కోసం. కొంచెం చిరాశ్రైనదే. కాని అవసరమైనది, అవసరమా ? పావం ఆ చిన్నారిమీద కోపగించడం ఎవరి కిష్టముంటుంది ? ఉన్నవ్య క్తి కే మరింక లభిస్తుంది. అయినా (ప్రతివ్యక్తీ తనవంతు రావాలని అశపడ్డం సహజ.

“మూడువందల అరవై రెఘిన్లు,” అంటాడు పోలీను అధికారి, ఏదో జేర మాడుతున్నట్టు. “ఇదుగో బిల్లుకి రశీదు. దుకాణదారుకి,. ఇది రెండో రశీదు. మొ్తం ఏడువందల ఇరవై రెఘిన్లు. ఇంకే ఖర్చులూ కలపలేడు. వ్యవహారం దీనితో పరిష్కార మైపోతుంది.”

“మూడువందల అరవై రెఘిన్లు,”” అంది, దుకాణంలో అమ్మకాలు చూసే అమ్మాయి. ఆ అమ్మాయి లందర్లూ దుకాణాన్ని “గ౧ఫ్‌ జాన్‌" అంటారు. ఆమెకూ అమ్మాయిలకీ మధ్య మనన్పర్థ లేమీ. లేవు. రసా ఎప్పటిలాగే, వాళ్ళయెడల బౌదార్యంతోనే వ్యవహరించింది. వెనకటిలాగే, దుకొణానికి యాధాలాపంగానే వెళ్ళిందిగాని సనిగట్టుకుని వెళ్ళలేదు, విన్నీని కూడా తీసుకుపోయింది. అమ్మాయిలు ఆ జాకెట్టు చక్కదనాన్ని వర్షిస్తూ ముస్హలైెపోయారు. ఇది (ప్రత్యేకమైనది. “అమ్ము గారు తొడుక్టుని అద్దంలోచూసుకుని మరీ నిరయించాలి. ముంచే సరే అనకూడదు.

"తెరెసా ఇష్టం లేశపోయినా అదంలో చూసుకోవలసి వచ్చింది. లేడిచర్మం, ముఖమల్‌ ఆకుపచ్చ. లాభంలేదు, సీ సంతు ఇంకెన్నడూ రాదు.

“పెరెసొ అంటుంది, “బాగానేఉంది. కొని నాకు బాగుండదు”

“చాలా బాగా సరిపోయిందమ్మగారూ,'*

“కావచ్చు, కాని నే నన్నట్టు నాకు బాగుండదు. సరేగాని, అసలిక్కడ మన కేంపని? నాకు జా తెస్టే అక్కర్లే దే,” క. చొడిది, అయినా అది కొనడానికి నీకు అమ్మాయి ఇం సరకు 2” అంది రెస్తా.. డబ్బిచ్చేది తను. అమ్మే

అకుపచ్చ లేడి చర్మం 77

“పోనీ ఆ అమ్మాయిగారు తొడుక్కు-చూ స్తే.”

అవ్పుడు తను అనుకున్నదానికి విరుద్దంగా విన్నీ అది తొడుక్కుచూస్తుంది. ఈలోగా రెసా ఇతరవస్తువులు పరిశీలిస్తుంటుంది. తిరిగి వస్తుంది. అద్దంలో విన్నీని చూస్తుంది, తన్ను చూసుకుంటుంది. వాకెట్టు తీసుకుంటుంది. అంత చిరాకుగానూ కాదు, అంత మెత్తగానూ కాకుండా అంటుంది, “ఇంకచాలు ఈ ఆర్థంలేని నాటకం. నేను చెప్పనే చెప్పాను, జాకెట్టు నాకు సరిపోదని, ఇంక నికంటావా? క్యురపిల్లవి. కాస్త సెరిగేదాకా ఇది నీకు సరిపోదు” సా విన్నిని “క్మురపిల్లవి” అంటుంది.

ఈ విధంగా విన్నీని మందలించేటవ్వుడు, ఆమె గెంతు ఏమీ మారినజ్తై కనిపించదు. ఆ గొంతులో అనురాగం లేవని అనలేం. అనురాగానికి అర్హతలేని గాంతుకనీ అనలేం. కాని కొంచెం చూచాయగా ఆ గొంతులో ఒక ధ్వనిఉంది-- “అది తధ్యమనుకోడం పొరపాటు,” అన్నప్పుడు తన గొంతుతో మోగిన ధ్వని, ఆమాట అనాలని అనుకోకండానే అనేసింది రెసా.

అంచేత అది కొనడం జరగలేదు. రెసా కార్లో ఎక్కుతూ అంది, “నువ్వే నడుపు కారు. ఈ జాకెట్టుమీద డబ్బు తగలేసే బదులు, నది అవతలికి వెడదాం. సుమ్మాపుంట్‌ వరకూ.” ఇప్పటి గొంతుతో ఇందాకటి ధ్వని ఏమీ లేదు. అయితే మగురా వంతెనదాకా వెళ్ళేసరికి రెసాకి, తన పెకోటు “* గెఫ్‌జాన్‌ ” లో మరిచిపోయిన సంగతి గుర్తుకొచ్చింది. వెంటనే విన్నీతో. “మరేం ఫరవాలేదు, "రేపు తీసుకుంటాలే,” అంది. అయితే సుమ్మాపుంట్‌ లో సాయంకాలం ఆయిన కొదీ చలిగా ఉంటుంది, ముఖ్యంగా ఆరుబయట కూర్చోవాలంకే. ఈ విషయం- జాసఠంచేసూ విన్నీ కారు వెనక్కి. తిప్పింది. తిప్పుతూ రెపాతో అంది, “మనకి కొవలసినంత "శెముంది, మూసేదాని కింకా చాలా వ్యవధి ఉంది.”

గఫ్‌ జాన్‌” అప్పటికి మూసి ఉన్నట్టయితే ఇన్ని గొడవలు జరిగేవి కావు దుకాణం ఇంకా తెరిచే వుంది. రెండోద్వారం దగ్గర దిగి_ ఆ ద్వారం సామా న్యంగా ఎవరూ ఉపయోగించరు రెసా చెల్లెలితో అంది, “నువ్వు కార్డోనే కూర్చో. ఇప్పుడే వస్తా.” సెరెసా తొందరగా వెళ్ళాలి. కింది అంతస్థు అంతా నడిచి లిప్‌ దగరకు చేరుకోడమంశే ఆలస్యమౌతుంది. అంచేత ఎవ్వరూ ఉప యోగించీని మే శ్లెక్కి వెళ్ళింది, పై అంకస్థుకి. ఎవ్వరూ" ఆమెను చూడలేదు,

7% 'పళస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు

ఒత్తైన తివాసీమీద ఆమె కాళ్ళచప్పుడు ఎవ్వరికీ వినఐడచేదు. చుట్టూ చూసింది. ఎవరన్నా అడిగితే తను వచ్చిన పని చెప్పొచ్చునని. అద్దాల మధ్య నుంచి వేగంగా నడుస్తూ వెళ్ళింది. షో శేసులమధ్య నుంచి నడిచింది_మరింత వేగంగా. తలుప్పల్లేని దుస్తుల వీరువాలమధ్యనించి గబగబ వెళ్ళింది. అక్కండికి చేరుకుంది. చూడగానే తనకోటు కుర్చీచేతిమీద కనబడింది, తనెక్కడ వదిలేసిందో అక్కడే. 'రెసాకి అన్నీ స్పష్టంగా గుర్తున్నాయి. ఒక్క అడుగు అవతల అద్దాల 'షెల్ళ్‌ మీద పరిచిఉన్న ఆకుపచ్చ జాకెట్‌, అల్లాగే ఉంది, అమ్మే అమ్మాయి దాన్ని లోపల పెట్టలేదు. రెసా ఆగింది తనకోటు గబుక్కుని తీసుకుని చేతిమీద వేసుకుంది. అంతా నిశ్శబ్దంగా ఉంది. ఆ అంతన్థులో ఎవరూ అేరేమో అన్నట్టు. రెసా సందే హించ లేదు. వెనక్కి తిరిగి చూడలేదు. ఎవ్వరూ లేరు చుట్టు పక్కల. ఒక్క గొంతు వినబడలేదు. రెసా తనకోటు కుర్చీమీద పారేసింది మళ్ళీ. జాకెట్టు తొడు క్క్కుంది. వేసుకుంటుంపే చల్లగా తగిలింది ఒంటికి. దానిమీద తనకోటు తొడు క్కుందె, మెడ దగ్గర కోటు కాలర్‌ పెకి ఎత్తింది. ఎక్కడా ఆమె చేతల్లో జంకు లేదు. ఆమె కాళ్ళు తమంట కామే వెనక్కి. అడుగులు వేశాయి, నిశ్శబ్ధంగా. మెత్తని తివాసీలో ములిగిపోయినట్టుగా. ఆ తరవాత మెరుగుపెట్టిన చప్తామీద టకటక మోగాయి అడుగులు _ కొద్దిక్షజాలే. దూరంగా దూరంగా ఆ అంతస్టు చివరి కొచ్చేసింది. లిఫ్ట్‌కి ఎదురుగా. ఆమె ఆగగానే లిప్ల్‌ తలుపు తెరుచుకున్‌ ఒక మసిషి వచ్చాడు. పక్కకి జరిగి నిలబడాడు, అమె తోపలి శెళ్ళడానికి కోంచెం తలవంచాడు మర్యాదగా. ఒంటిచేతి మనిషి, యూనిఫారం తొడుక్కు- “న్నాడు, ఒక కోటువెయ్యి వదులుగా జేబులోకి నొక్కేసి ఉంది. ఒంటి చెయ్యి లిస్ట్‌ నడుప్పతుంది. జారుడు తలుప్ప క్లిక్‌ మంది. *కింది అంతస్తుకా అమ్మ గారూ ;" అన్నాడు, జొ నన్నట్లు తల ఊపింది రెసా. లిఫ్‌ “హుం అంటుంది. 'రెసా కిందికి కిందికి దిగిపోయింది. తలుపు మళ్ళీ తెరుచుకుంది. గాలి. రసా ఆరుబయట నిలబడింది. అయితే నే నసలు ఏం చేసినట్లు ? అనుకుంది. ఏమిటీ వెర్రివని ? అనుకుంది. అయినా రెసా తన్నుతాను ఊహించుకుంది. తన దృష్టితో. మగురా వంతెనదాకా వెళ్ళాక, లేకపోతే సుమ్మాపుంట్‌కి తిరిగే వంకర రోడ్డుమీద కారు తిరుగుతుండగా తన కోటు విప్పేస్తుంది. యాదాలాపంగా విన్నీకో, “ఎందుకాళ్చర్యం 7 అవును. ఆఖరికి తెగించేళా.”” అంటుంది.

ఆకుపచ్చ లేడి చర్మం 79

ఈ లోగా పోలీను అధికారి రశీదులు సిద్దం చేశాడు. అవి జూ(గత్తగా ఒక కవటిలో కూడా పెట్టాడు. రెసా కిచ్చాడు. రెసా వాటిని తన చేతి సంచిలో పెట్టుకుంది. చేతిసంచీ మానింది. అక్కణ్నుంచి పారిపోవాలనిపించింది ఆమెకు. నొందరగా అలిసిపోయిందామే. తల తిరుగుతోంది. అక్క-ణ్నించి పారిపోవాలి. కాని పోలీసు అధికారి పిల్చాడు. “క్షమించండి. మీ రిది మరిచిపోయారు. మీ జాకెట్టు ఒదిలేశారు. ఈ జాశెట్టు మీ సొత్తు” “ఆ జాకెట్టు మ్‌ యిష్టం వచ్చినట్లు చేసుకోవచ్చు. అయిన గొడవ చాలు.” అంటుంది రెసా,

“అది మే మేం చేసుకుంటాం? ఆ దుస్తుతో మాకేమీ పనిలేదు.” అంటాడు

అఫెకొరి. “అదీగాక అది ఫెల్లోకన్నా ఎక్కలేదు.” అంటాడు చమత్కారంగా.

“నన్ను బలవంత పెట్టడం మీ అభ్మిపాయం కాదుగా.”

“ఎల్లా. పెట్టగలం ? కాని మీ రొదిలేన్తే జాకెట్టు మీకు పోష్టుద్వారా అందుతుంది. పోస్టు ఖర్చులు మీ రిచ్చుకోవాలి.”'

సాకి చిరాకు తలకెక్కింది. ఆపుకోలేక అంది, “మీ యిష్టం వచ్చినట్టు చెయ్యండి. ఇంటిదగ్గరై తే కత్తికుంది, దీన్ని ముక్కలుముక్కలుగా. క్తిరించ డానికి. హాయిగా ఉంటుందప్పుడు.”

“చాలా విచారకరమైన విషయం, ఇంత ఖరీదయిన వస్తువుని ఆలాచే స్వే.

“మీకు బహుమానంగా యిస్తాను. ఇంశెవరికన్నా ఇవ్వండి మీ యిష్టం వచ్చినట్టు చెయ్యండి.”

“అబ్బే, అది రూల్చుకి వ్యతిరేకం. అయితే యిది మీరు బహుమానంగా ఇవ్వడానికి నిశ్చయించుకుం కే, ఒక అవకాశముంది. రెడ్‌క్రాస్‌ విషయం మీరు ఆలోచించండి మరొక రశీదు ముడుతుంది మీకు _ వస్తురూపమైన విరాళం, సంతకం. రశీదూ ఇదీ మార్చుకోవచ్చు. '”

“రశీదు రాయించండి. కొంచెం తొందరగా.”

రెసా, “దయచేసి తొందరగా చేయించండి.” అంటుంది.

అయితే పని తొందరగా జరగదు. ఇంతలో ఎవరో వచ్చారు, ఎదో జరు గురు పనిమీద. అ తరవాత 'పెనిపోన్‌ మోగుతుంది. పోలీను అధికారి 'వెప్రేన్‌న తరవాత మళ్ళీ మళ్ళీ మోగుతుంది పోను. అప్పుడు అధికారి రెసాని అడుగు తాడు, “మీరు దిగివెళ్ళిన కొరులో ఒక యువతి ఉందికదూ ? బంధువా ?”

80 'వళశస్త అధునిక జర్మన్‌ కథానికలు

“అయ్యొ దేపుడా,” అనుకుంది రెసా. ““అ సంగతంచా నురిచేపోయాను. అదోగొడవ. సరే ఆ కారిప్పుడేమయింది ?”

“కంగారు వడకండి. దురదృష్ట వశాత్తూ మీరా బంధువుకి కారు తాలూకు సర్టిఫికెట్లు ఇవ్వలేదు. మగురా వంతెనమీద ఒక పోలీసు ఆపేశాడు. ఆ అమ్థాయి దగ్గర కాగితాల్లేవు, మీ కోసం వెతికారు. మీ రింటి దగ్గర లేరు. ఆ కాగితాలన్నీ మీ దగ్గరున్నట్టున్నాయి 2"

“ఆ ఉన్నాయి"

“అయితే మీ బంధువుని జామీనుమీద మీరే విడిపించాలి.”

“(మరో విషయం, మిమ్మల్నిక్కడ నిర్బంధించినట్టు మీ బంధువుకి తెలియనిస్వం.”

“జరెసా కారు అక్కడే గనక నిలబడి ఉంఘే, ఎక్కడ తను దిగిండో అక్కడే ఉంశే, _ పైగా “ఒక్క నిమిషం'” అని అందికూడా.---అ మూల తిరగ్గానే బరెపాకి కారు' కనిపించకపోయేసరికి కంగారువడకండా ఉన్నట్టయితే _ ఇదంతా జరిగేది కాదు. కారు కనబడక పోయేసరికి ఆమె గుండె జారిపోయింది, అసలు అప్పుడే దొంగతనం చేసిన వ్యక్తికి గుండె అనేది ఉంశఠే గదా. వంటి

మీద ఆకుపచ్చ జాకెట్టు, వైకోటు చేత్తో దగ్గరగా పట్టుకుంది. ఒక్కటే కోరి కామెకు, ఎక్కడో దాక్కోవాలి, ఎవరికీ కనదిడకండా. ఎక్కడో, తొందరగా, దాక్కోవాలి. అంతటితోపోతే బాగుండును. పీడకల్లో జరిగినట్టు జరిగింది అంతా, అవతల, రోడ్డుకి ఆఅవశల్యపక్కలని, ఎవరో. నిలబడి ఉన్నారు. నిలబడ్డ దోరణి చూస్తే ఏదన్నా వాహనం కోసం వెతుకు తున్నట్టుంది. కాదు. ఎవరినో వెనక వక్క నించి పరకాయించి చూస్తున్నట్లు. ఎవరినో, అప్పుడే వెళ్ళిన వ్యకక్తినో, కారునో చూస్తున్నట్టు. అంకలో వెనక్కి. తిరిగా డతను. ఫౌల్నర్‌: “పాపం? అంటుంది విస్నీ అశన్న్ని గురించి, జాలిపడుతూ. అతను వచ్చినప్పుడు తను ఇంట్లో లేదని, అతను వెనక్కి తిరిగాడు. చూసిం తరవాత ఆమెను గుర్తుపట్టి కండా ఎల్లా ఉంటాడు ? 'పెరెసా వంటిమీద ఆకుపచ్చ లేడిచర్మం జా శెటుందే. ఆమె ఆగింది. అతనిలాగే ఆమెకూడా వెనక్కి. తిరిగిచూసింది. అతను చెయ్యి ఊపాడు. ఇవ్చుడింక మరో మార్గం లేదు. లోపల ఆకువచ్చ జాకెట్టు కనబడ కండా ముడుచుకుంది వనక్కి తిరిగి ద్వారం గుండా లోపలికి వెళ్ళింది, వరండా

ఆకుపచ్చ లేడి చర్మం 81 దాట్‌ కొద్ది మె 'బ్లైక్కింది. కంగారుగా ఊపిరందకండా అక్కడ నిలబడింది. సరిగ్గా పట్టుపడ్డానికి అనువైనచోట నిలబడింది.

అంత్మకిత మే జరెసా చెల్లెలితో, “ఆది తధ్యమనుకోడం పొరబాటు'”” అంది. ఆ మాట అనకండా ఉన్నట్టయితే విన్నీ కూడా ఆమె మాట దాపేది కాదు. ఆ మాటను గురించి ఆమె పట్టించుకునేది కాదు. ఆంతేకాదు. సంతోషంగా, కార్లోః అక్కగారి కోసం కాచుకుని కూర్చునేది, ఆ వ్రదేశంలోనే. శ్రీయుత ఫాల్నర్‌ ఆమెను చూన్‌ చెయ్యి ఊపేవాడు. రోడ్డు కడ్డంగా నడిచివచ్చేవాడు. హాయిగా సీట్లో వెనక్కు జేర్లబడి, అతడితో కబుర్లు చెప్పచూ కూర్చునేది. అక్కగారు వచ్చేదాకా. అల్లా జరగలేదు. వివ్నీకి చటుకుని చిరాకు పుట్టుకొచ్చింది. ఇంకా చిన్నపిల్ల. తిక్కగా కూచుంది. అనుకోకండా సచ్చదీవం వెలిగింది. కార్లు వరసగా కదలడం మొదలెట్టాయి. అమెకూ అవతలపక్క నిలబడ్డ మనిషికీమధ్య కార్లు అడ్హొచ్చాయి. ఎంత సేపటికీ కార్ల (ప్రవాహం ఆగలేదు. కారుని పసుపు గీత మీదుగా ఆ (ప్రవాహంలోకి తిప్పడానికి అవకాళం దొరికింది. ఆ తరవాత ఆప డానికి వీల్లేకపోయింది. కార్లస్రవాహంలో పోవలనివచ్చింది, గమ్యస్థానం లేకందా. మళ్ళీ వెనక్కి ఎల్లా తిరగాలో ఆమెకు తెలియలేదు. అ తరవాత వంతెన మీద పోలీసు ఆ పేశాడామెను..-.ఆమెవద్ద కాగితాలు లేవని.

ప్రతి విషయంలోనూ పోలీసులు అతి మర్యాదగా (ప్రవర్తించారు. విన్నీని ఊరికే గట్టిగా హెచ్చరించి ఒదిలేశారు. రెసా వద్దనించి రెడ్‌(క్రాస్‌కి విరాళం ముట్టింది, డబ్బురూపంగానూ, వస్తురూపంగానూ. అంతా సులువుగా జరిగి పోయింది, పోలీసు రికార్డులలోకి ఏదీ ఎక్కలేదు. రెసా ఉద్యోగం వదిలెయ్య వలనిన అగత్యం లేదు. అంచేత ఆమె ఉద్యోగానికి రాజీనామా యిచ్చి, మరో శాఖలో చేరేసరికి, అందరికీ ఆశ్చర్యం కలిగింది **4వాతానరణం మార్చుకావాలి. మారవలసిన అవసరం ఉంది.” అంది రెసా. అంత సమర్హురాలైన ఉద్యోగిని సామాన్యంగా అధికారులు వదలిపెట్టరు. కాని ఇంసా మారుతున్న శాఖలో ఎంతో నమ్మకమైన వ్యక్తులు కావాలి. రెసా ఏ గొడవా లేకండా అన్నీ ఏర్పాటు చేసుకుంది. ఒక్క ఆమె ఆదుర్దా తన దరఖాస్తు ఇటో అటో తేలేవరకూ ఈ రహస్యం బయట పడకూడదు. “స్వ స్స్‌” అంది. రెసా అప్పుడు,

• బ్రేడ్రి షట స్వస్థి నిజమే, కొంత వయస్సు ముదిరింది. లేళ్ళన్ని

6

ర్చి హస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు ఎప్పుడో ఒకప్పుడు చచ్చిపోతాయి. అయినా అంత వయస్సు ముదరనూ లేదు.”

ఏర్పాట్లన్నీ పూర్తయిపోయాయి.. అవ్పుడే తెలిసింది తోటి ఉద్యోగులికి ఆమె మారుతున్నట్టు. వేసవి విందులో ఆమె ఒక బల్లదగ్గర కూర్చుంది. చీకటి పడ్డకొద్దీ విందు కాస్త హుషారుగా మారుతోంది. అయితే రెసా, ఇంకా రెసా తన ఆకువచ్చ జాశెట్టున్‌ వొదుల్చుకో లేకపోయింది. వతి ఏడూలాగే వేలం ప్రారంభ మెంది. బహునుతులు (వదర్శించే ముందు, మిగిలిపోయిన టిక్కెట్లు వేలం వేసారు. వేలం పదతీ ఎలా వుంటుందంటే, పాడే వ్యక్తి టిక్కెంట్టు విలువ కన్నా ఎక్కువ కట్టాలి. "ఆ విధంగా రెడ్‌క్రాస్‌ సంస్థకి చాలా డబ్బు ముడుతుంది. ఆఖరుకి బహుమతు లెవరికొచ్చాయో తెలియజేశారు. విలువైన బహుమతు లెన్నోవున్నాయి. కొన్ని బహుమతులు చూసుకుని గెల్బుకున్నవాళ్ళు నవ్వు కుంటారు.

ఆఖరికి ముఖ్యవస్తువు (ప్రదర్శించారు. చూడముచ్చ._ఖైనది. ఒక జాకెట్టు. ఆకుపచ్చనిది లేడి చర్మంతో కుట్టినది. అందరూ మెచ్చుకున్నారు దాన్ని చూసి నెగ్గిన వ్యక్సిని చూసి అసూయవడ్డారు. అప్పుడే వేలం వేసిన అధికారి రండు మూడుసార్లు నెగ్గిన సంఖ్య పిలిచాడు “అది సరిగ్గా...” అంది విన్నీ, “చూడు. రెసా, అది సరిగ్గా...” కాని రసా అక్కడ కూర్చుని లేదు. చేతులో వున్నదేదో నలిపిపారేసింది. లేచి మనుషుల వరసల మధ్య నించి నడుస్తూ వెడుతోంది. ముఖం నల్లబడింది. అలంకరించబడ్డ ఆ హొలు వదలి వెళ్ళి “పోయింది.

“ఏమిటల్లా తెల్లటోయిచూ స్తున్నావు?'” అన్నాడు ఫౌల్నర్‌, విన్నీ పక్కని కూర్చుని. కిందపడ్డ చీటీ తీశాడు, విప్పి సాపు చేళాడు. విన్నీతో అన్నాడు. “తొందరగా వెళ్ళి చెప్పుకో. తెరీటంలే_ఇది నీదే.”

“చాల్లే అది రెసా టిక్కెట్టు," అంది విన్నీ కంగారుపడుతూ. అతని దగ్గరనుంచి లాక్కుంది టిక్కెట్టు.

ఈ లోగా ఎల్లాగో రెసా వేదికమీద (వత్యక్షమైంది. ఆ వస్తువు తీసుకుంది. అందరూ చప్పట్లు కొడుతుం శే తిరిగి వచ్చింది, చేతిమీద ఆ జాకెట్టు వేసుకుని. “నిజమే.”” అంది ఆమె.

ఆకుపచ్చ లేడి చర్మం 88

“నాదే సంఖ్య, అది నా నెజేకూడా. అయితే నాసామానంతా సర్దేశాను. నీకు,” విన్నీతో చెప్పింది రెసా, “నీకూ సరిపోతుందిది. తొడుక్కో. ఇదివర కొకసారి తొడుక్కుచూళావుగా.””

“తొడుక్కుూచూసిందా ? ఏవింటి నువ్వనేది +” అన్నారు బల్లచుట్టూ ఉన్న వాళ్ళు,

“ఏదో గొడవలెండి,*' అంది రెసా సిగరెట్టుతీస్తూ, “అయితే ఆ రహస్యం ఎన్నటికీ బయటికి రాదు.”

మాక్స్‌ వాన్‌ డెర్‌ (గ్రున్‌ ఆంగ్లానువాదం : ఆర్‌ ,టి, ౩, నై మింగ్టన్‌ 7 కార్మిక సంఘ సభ్యుడు క అమా పనిచేనే గని కార్మికులు ఉదయం ఏడుగంటలప్పుడు ఇళ్ళకుపోతారు. అంతకుముందే రాత్రి జరిగిన స్రమాదం సంగతి ఊళ్ళో జనానికి తెలిసింది. రాత్రి సరిగ్గా మూడు గంటలప్పుడు “సూర్య” గని అయిదవ భాగంలో ఇరవై బోట్లు మోస్తున్న గని పై భాగం అకస్మాత్తుగా కూలిపోయింది. ఎనమండుగురు కూలి వాళ్ళు అందులో చిక్కువడ్డారు. మూడు గంటల తరవాత అందులో అయిదుగురిని పైకితీకారు. వాళ్ళకి దెబ్బలు తగిలినా (ితికే ఉన్నారు. ఆరోగ్యంగానే ఉన్నారు కూడా. మిగతా ముగ్గుర్నీ ఇవతలికి తీయడానికి గంటలు పట్టింది. చివరకి, పదకొండు గంటల (ప్రాంతాన్ని వాళ్ళనీ తీశారు బయటికి_వాళ్ళ శవాల్ని. అంతకంటే జరిగింది ఏమీ లేదు, గనిప్రమాదం-అయిదుగురు (చిలికారు, ముగ్గురు చచ్చిపోయాళరు. అంచేత యీామాటు కూడా ఏదో సవ్యంగానే జరిగి పోయింది. పట్టణంలోకూ డా, చచ్చిపోయిన వాళ్ళబంధువులు తప్ప మరెవ్వరూ దీన్ని గురించి (వ్రస్తావించ లేదు. రేడియోలోనూ టెలివిజన్‌ మీదా (ప్రాంతీయ కార్యక్రమాలలో ఈ ప్రమా దాన్ని గురించి ప్రసారం చేశారు. గనికి ఆహుతి అయిన ముగ్గురు సామాన్య కార్మికుల విషయమై అంత ఆ వేళవడనలసిన అగత్యం ఏముంది ? ప్రతిరోజూ (ప్రపంచకం ఎంతగానో మారిపోతోంది. దేశాలు. దేశాలు అల్లకల్లోలమై పోతు న్నాయి. పట్టణాలు ధ్వంసమై పోతున్నాయి. నదులు గట్టు తెంచుకుంటున్నాయి.

కార్మిక సంఘ సభ్యుడు 8స్‌

పర్వతాలు గంధకపు జ్వాలల్ని విరజిమ్ముతున్నాయి. ముగ్గురు మామూలు కూలి వాళ్ళని గురించి ఆ వేశపడవలసిన అవసర మేముంది ?

వాళ్ళ వృష్తికి వాళ్లు బలి అయిపోయారంతే.

రూర్‌లో ఇలాంటి వార్తలు మామూలే, రోడ్డుమీద చుమ్ములాగ, ఇలాంటి సమాదాలు నిత్యజీవితంలో భాగాలు.

పన్నెండైంది.

వాళ్ళ మూడు నృుతళరీరాలూ, ఒక గొట్టంగుండా వగటి వెలుగులోకితీశారు. చనిపోయిన వాళ్ళని గురించి, వాళ్ళ దగ్గరబంధువులకు కబురు ఎవరు మోసుకు వెళ్ళాలి_అన్న (పళ్నను గురించి చర్చించడానికి, గని యజమానులు, కార్మిక సంఘం, గని కార్యాలయంలో సమావేశమయారు. యజమానులు, కార్మికుల 'న్నేహితులూ కూడా ఈ బాధ్యత నెత్తిమీద పడకండా తప్పించుకుంటారు, అసలు చావు కబురు మోసుకెళ్ళి, మొట్టమొదటి దుఃఖపు పొంగు చూస్తూ, సిలబడ్డానికి ఎవరికిష్ణముంటుంది ? అంతవరకూ సంతోషంగా ఉన్న ఇంట్లో చిచ్చుపెట్టిన నేరస్టుడిలాగ అనిపిస్తుంది వెళ్ళినవాడికి. అతన్ని ఓదార్చేవారెనరూ ఉండరు

రెండు చావుకబుర్లు మొయ్యడానికి వార్తాహరులు తొందరగానే దొరికారు మూడో కబురు మొయ్యడానికి చాలానేపటివరకూ. ఎవరూ ముందుకి రాలేదుః ఆ ఇంటికిపోవడానికి అందరూ వెనకాడారు. ఎందుకంపే, ఆకుటుందింలో మూడేళ్ళ ఈ మధ్య ఇద్దరు కొడుకులు, గనిలో సమాధి అయిపోయారు. ఇప్పుడు ఇరవె ఒకటి వయస్సు గల నూడో కొడుకు మృతళరీరం స్నానాల చావడి వెనకాల పడుకో బెట్టబడి ఉంది.

గడ్డకట్టుకుపోయిన నిశ్శబ్దాన్ని భేదిస్తూ- “నేను వెడతాను,” అన్నాడు, కార్మికసంఘ సభ్యుడు, బింథోఫ్‌.

అతను దృఢంగానే అన్నాడు, గొంతు కొంచెం బొంగురుపోయినా. అన్న వెంటనే, చలనం లేని మిగతా సభ్యుల ముఖాలవంక జాగ్రత్తగా చూశాడు, ఇంశకేవరన్నా తన కీ దాధ్యత తప్పించడానికి ముందుకి వస్తారేమోనని, కాని ఏడుముఖాలూ “అమ్మయ్య!” అనుకుంటున్నట్టు ఉన్నాయి. ఎందుకంటే ఈసారి ఎవరో ఒకరు తనంతట తను ఈ భారం భుజాన్ని వేసుకున్నాడు. తరుచుగా జరిగేటట్టు, చీట్టుతీసి నిర్ణయించవలసిన అగత్యం లేకపోయింది. “పిరికి పీనుగులు" అనుకున్నా

83 వశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు డతను. పనికిరాని విషయాలను గురించి దిల్లగుద్ది గట్టిగా వాదిస్తారు. పనొచ్చి నప్పుడు నోరు పెగలక తోక ముడుస్తారు. సరేకానీ నే నొప్పుకున్నాను. కాని సాయంకాలం బెలివిజన్‌లో (ప్రసారమయ్యే పుట్‌దాల్‌పోటీ ఎల్లాగెనాచూ డాలి. బ్రింఛోప్‌. వెళ్ళిచూడవలసిన హాక్‌ కుటుంబం, ఊరి చివర కొత్తగా కట్టించిన 'పేటల్లో ఒకదాంట్లో ఉంటున్నారు. ముసిలి హాక్‌, ఊపిరితిత్తులు దూళి పీల్చటం వల్ల చెడిపోయాయి. పదేళ్ళుగా అతను రోగిష్టి, అతను బయట లోట పని చేస్తున్నాడు. తవ్వుగోల ముసిలిచేతుల్లో పైకెత్తి నీరసంగా నేలలోకి దింపుతూ, మధ్యమధ్య కళ్ళపెన ఎండవడకండా చెయ్యి అడ్డుపెట్టి, రోడ్డువంక చూస్తున్నాడు, బింథోప్‌ వస్తున్న రోడ్డువంక, కార్మికసంఘ నభ్యుడు తోట గుమ్మం దగ్గర ఆగాడు ; నమస్కారాలు విలియం 1! అంత (శ్రమ పడకా వెందుకు? రోజూ కాస్త కాస్త చొప్పున పని చేసుకుంటే చాలు.

వాతావరణం బాగుందీ వేళ, తొందరగా వచ్చిన పని ముగించుకు వెళ్లారి. (టింఖోఫ్‌ మెల్లగా మామూలు కబుర్లు చెప్పాడు.

పాపం, అదిరిపోతాడు ముసలాడు, అనుకున్నాడు [బింథోఫ్‌.

అతను న్వతర్నక్రుడు. తన కిష్టముంకే వని చేస్తాడు, లేకపోతే లేదు. పుట్‌బాల్‌ పోటీ చూసితీరాలి ఏమైనా సరే.

ఆ, అన్నాడు హాక్‌. నువ్వా ఫెడ్‌ ! రాఃరా£ మరే. గడ్డి పెరుగుతూనే ఉంటుంది. ప్రతి రోజూ కలుపు తీనేస్తుండాలి. గడ్డిపీకేసి పూలమొక్కల్ని కాపాడాలి.

ఏమైనా సరే, ప్పట్‌ బాల్‌ పోటీ చూసితీరాలి, అనుకున్నాడు వింభోఫ్‌. యూ 1 ఆడుతున్నాడో లేదో ఈ 'వేళ.

ఎవరికోసం ఎదురుచూస్తున్నాపవు ? అన్నాడు అంఖోఫ్‌.

ఎదురుచూడ్డమా ? మకరే, అబ్బాయింకా యింటికి రాలేదు. ర్మాకిపని వాడిది. మధ్యాహ్నం 'రెండ్రై పోయింది. వగలు కూడా పని చేస్తున్నాడో ఏమో. పిచ్చిపిల్లాడు. నీకు తెలుసా, వాడి కో మంచి పిల్లకూడా దొరికింది. మోటార్‌ బైక్‌ కొనాలనుకుంటున్నాడు. ఈ రోజుల్లో క్యురాళ్ళ సంగతి నీకు తెలుసుగా. ,ఇంటిపట్టుని ఉండడం వాళ్ళకి కిట్టదు. తోటా దొడ్డీ విషయం, వాశ్ణేం వట్టించు

కార్మిక సంఘ సభ్యుడు గ్ర కోరు. ఎప్పుడూ పని, వని. అనవసరం. నా పేన్షన్‌లోంచి కూడా కొంత వాడీ అవును అన్నాడు వింభోఫ్‌. టెలివిజన్‌ మీద ఇంకో గంటలో ఫుట్‌బాల్‌

పోటీ [వసారమౌతుంది అనుకున్నాడు.

ఈ కర్రాళ్ళకి వేగం, వేగం కావాలి; అన్నాడు ముసిలి హాక్‌. అన్నప్పుడు ఆతని ముఖంలో చిరాకు ప్రతిఫలించింది.

ఏ రకం కొనాలనుకుంటున్నాడు, అని అడిగాడు, కార్మిక సంఘ సభ్యుడు. 'మోటార్‌ నైకి లేమిటింకా. పిచ్చికాకపోతే, అనుకున్నాడు. ఈ రోజుల్లో మోటార్‌ 'వైకిల్‌ ఎవరు కొంటారు ? నాలుగు చ్యకొలు నాలుగు చథక్రాలే. పైన చల్లగా టాపు ఉంటుంది కారె తే. ఈ వేళ యూ ఆడుతున్నాడో లేదో.

నాకేం తెలుస్తాయి (ఫెడ్‌, ఈ విషయాలు ? ఏదో ఇటాలియన్‌ నెకిలట. పతీ సాయంత్రం ఆ పిల్లా మావాడూ కలిసి కాటలాగులు ఒకే తిరగెయ్యడం, వెనకపక్క, దూళ్ళసాల ఉండేదే, అదిపెంచి ఒక గరాడజ్‌ తయారుచేసుకున్నాడు, దాగా కట్టాడు తెలుసా, కొగితాలు కూడా అంటించాడు, రంగుల కొగిలాలు, ఇంట్లో గోడల కంటించగా మిగిలినవి _ అతుకులుగా ఉందనుకో, గరాడ్‌. అయినా బాగానే ఉంది. క్యురాళ్ళ ఊహలన్నీ వేరు ఈ కాలంలో, హాక్‌ తృృప్పిగా చిజబునవ్వు నవ్వుకున్నాడు.

ఇల్లాగే పిచ్చాపాటీ మాట్టాడుతూ కూర్చుంచే, అంతర్జాతీయ పోటీ చూడ్డం వడదు, అనుకున్నాడు థింథోఫ్‌, కొని ఫైకి అన్నాడు : అయితే. ఎప్పుడు కొనా అనుకుంటున్నాడు, ఈ టపటప ఖరీదైనదా 2

వచ్చేవారం అన్నాడు ముసలి హాక్‌. నేనూ ఎదురుచూస్తున్నాను. పక్షుల పదర్శనానికి నన్ను తీసికెళతానన్నాడు. అన్నింటికీ. దాన్ని టపటవ అనకూడదు. చప్పుడేం చెయ్యదట అది. దాని శక్తి, ఏదో *“పోన్స్‌' లోనో ఎందులోనో కొలు స్తారట.

అయ్యారాత, అనుకున్నాడు వింథోఫ్‌. సంగతి తెలియకండా మాట్టాడు తున్నాడు. చుట్టుపక్కల అందరికీ తెలిసింది, ఎవరూ. చెప్పలేదు. నేను చెప్ప డానికి ఒవ్చుకోక తప్పింది కాదు. పాడు గొడవ. యూ ఆడుతున్నాడో లేదో ఈ వేళ.

88 (వశ్వస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు ఇంతకీ మా వీధి 'కెందుకొచ్చావు ? అని అడిగాడు పక్‌ ఉన్నట్టుండి. పావురాలు కొంటావా ? (బింథోఫ్‌ గడియారం చూసుకున్నాడు. ఇల్లాగే లాగితే, నా కింక పుట్‌బాల్‌ చూసే యోగం ఉండదు. ఈవేళ శలవు పెట్టావా? అని మళ్ళీ అడిగాడు హాక్‌, లేదు విలియం, నా శలవంకా మార్చిలోనే ఖర్చు పెష్టేశా ఇల్లు ప్పూర్చి చెయ్యడానికి శలవుపెళ్లేశా, అవున్లే (ఆెడ్‌, ఇప్పుడు హాయిగా సౌంతయింట్లో ఉండొచ్చు. నేనూ అంకే, సౌంత యిల్లు కసా కాని ఇప్పుడు అంతా తీరిశే, అవును అనుకున్నాడు దింభోఫ్‌, దీర్ణరోగమంత సుఖమైనది లేదు. నే చెప్పేది రోజంతా నీ యిసష్టమొచ్చినంత పని చెయ్యొచ్చు. హడావిడి లేదు. ఎవరూ నిన్ను తొందర పెట్టరు. విధా కర్మమా అని చెయ్యక్కంగ్లేదు. ఎద్దులాగుండి అలినిపోయినట్టు నటిస్తావేం, అని ఎవ్వరూ అనరు, కౌని మన వని అయిపోయింది. ఊపిరితిత్తులు సరిగ్గా పనిచెయ్యవు. నిజంగా పొగమంచు సట్టిందం పే, మహ భయం నాకు. ఊపిరాడదు, పెన్షన్‌ తగినంత రాదు. ముసలాళ్ళమయ్య్మేసరికి సడలిపోతాయి. శకిరాలు. దిగు లెక్కు వౌతుంది. అయితే ఏం దేస్తాం ? బతుకే అంక, మనం కూలివాళ్ళం, అన్నాడు బింథోఫ్‌, తనలో అనుకున్నాడు : కాని వని చేయించే వాళ్ళదే దోషమని అన్ని విషయాల్లోనూ చెప్పలేం. చే నేవాళ్ళ దోషమూ ఉంటుంది, అంతర్జాతీయ పోటీ చూసే యోగం ఉందా తనక్తి నిగ్గేమియర్‌ తన స్టలం అంతా అమ్మేస్తున్నాడు, ఊరి మధ్యకి మారు తున్నాడు. అతని భార్యకి షినతం్మడి తాలూకు ఇల్లు సంకమించింది తెలుసుగా. అందులోకి మారుకున్నాడు. కాని అక్కడ పావురాలు పెంచడం కుదరదు. పావురాలు చవశే ఇక్కూడ, ఆతని దగ్గర మంచి రకాలున్నాయి, ఎన్నో బహు మతులు కూడా కొస్లేశాయి, నిగ్లేమియర్‌కి దురాళకూడా లేదు. అయితే పావు రాలు ఎంతకిస్తాడు ? అని అడిగాడు లింభోఫ్‌ ఇల్లా పిచ్చాపాటీ మాట్టాడుళూ కూర్చుంశే, ఇంక నేను పుట్‌ బాల్‌ పోటీ చూడలేను,

కార్మిక సంఘ సభ్యుడు 89

కావాలంశే. నీ తరపున అతనితో మాట్టాడరాను. లేకపోతే ఇప్పుడే వెడదాం, రా. నాలుగిళ్లు అవకతే అతనుండేది, అం'పే సీకు నిజంగా కొనాలనుండి, తీరికుంకే నుమా....

వొద్దు విలియం, అన్నాడు బింఖోఫ్‌ వెంటనే. మరోసారి ఎల్లాగా రావాలి ఈ (పక్కకి,

అయ్యొ భగవంతుడా, (ఫెడ్‌, గని దగ్గర ఏవంన్నా జరిగిందా ? ముసలి హాక్‌ (బింఖోఫ్‌స్‌ (కిందినించి వెదాకా చూశాడు.

అయ్యొ భగవంతుడా అనుకున్నాడు బింభోఫ్‌, ఇతనికింకా తెలియదే- చుట్టుపక్కల అందరికీ ఇతని కొడుకు చచ్చిపోయాడని తెలుసు. ఇరుగుపొరుగు వాళ్ళ ఎంత పిరికి పందలు. ఒక్కరు చెప్పలేదు. యూ అడుతున్నాడో లేదో ఈ వేళ.

అవును విలియం, “సూర్య ”__గని అయిదో భాగం_తూర్చువైవుది నీకు అప్పట్నుంచీ తెలుసుగా ఆ భాగం.

ఏవిటి ? “సూర్య” గనా ? ఐదవధాగం, తూర్చువవైపుది. అవునవును. “సూర్య'" గని బలమైన గడ్డ కాదు. మా రోజుల్లో....వారాని కొకసారి కూలి పోతుండేది. ఏదో శాపం ఉన్నట్లు, నువ్వెంత జ్యాగ తగానె నా పక్కలు కట్లు

లి వా యు టి

కుంటూ రా. ఎక్కడో జారిపోతుంటుంది. ఆ దిక్కుమాలిన గని మూనెయ్యరు. అందులో మంచి దొగ్గు చవగ్గా దొరుకుతుంది మరి. కొద్దిమందికి గాయాలైనా, కొద్దిమంది చచ్చిపోయినా లేక్కేముంది. ముఖ్య విషయం, కావలసినంత బొగ్గు, చవక, అసలు దొగ్గు ఒకటో రకం, ఇదివరకెస్పుడూ అంతే, ముందుకూడా అంతే. మనమేం మార్చలేం. నా అదృష్టంకొద్దీ ఇంక నే నటు పోనక్యరలేదు.

పెన ష్టీలు కొడుతున్న గువ్వల జంటవేపు చూళాడు హాక్‌, అహా, అన్నాడు. ఎంత అందంగా ఉన్నాయి. ఎన్నో రోజులుగా చూస్తున్నాను వాటిని, ఆ రెంటికీ ఆపైనే పెళ్ళి ఏర్పాటు చేనేన్తే మహచక్కగా ఉంటుంది.

పత్రికలో (వ్రాశారు యూ ఈసారి జట్టులో ఉంటాడో ఉండడో సందేహ మని, పాత నొప్పి బహుళా మళ్ళీ బయటపడి ఉంటుంది, అనుకున్నాడు బింఖోఫ్‌,

అవునుగాని, నువ్వన్న దేమిటి ? అని అరిచాడు ముసలి హాక్‌.

00 ప్రశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు

ఏమన్నావు ? ఐదవభాగం, తూర్పు వైపుది, ఐదవ భాగమేనా ? మరి... మరి ...మావాడు అక్కడేగా పని చేసేది ? (ఫెడ్‌, ఏమయింది చెప్పు.

అతని కొడుకు మంచి చురుకైన ఫుట్‌బాల్‌ ఆటగాడు. సరియైన వాళ్ళ చేతులో పడితే, ఏమో ఫెడరల్‌ జట్టులో ఆడేవాడేమో, ఈ పని భుజంమీద వేసుకోకపోతే, ఈపాటికి టెలివిజన్‌ ముందు కూర్చుని ఉండదేవాణ్ని.

కూలిపోయిన గనిలో మొత్తం ఎనమండుగురు విలియం, అన్నాడు కార్మిక సంఘ సభ్యుడు, బరువుగా, ఎగురుతున్న గువ్వల జంటను పరీక్షగా చూస్తూ అన్నాడు, చెర్కోపక్కనీ ముందుకి సాగే పుట్‌బాల్‌ ఆటగాళ్ళలాగ, అన్నాడు హాక్‌ కి వినదిడకండా.

అవును. మొత్తం ఎనమండుగురు, కూలిపోయిన గనితో. ఐదుగుర్ని వెంటనే బయటికి తీయగలిగాం, ముగ్గురు మట్టుకు చిక్కుపడ్డారు. అవును.

ముసలి హాక్‌ పైప్‌ వెలిగించాడు. పెపులో పుగాకు లేదు. కాని అగ్గిపుల్ల తరవాత అగ్గిపుల్ల వెలిగిస్తూనే ఉన్నాడు. అతని కాళ్ళ దగ్గర ఎన్నో పుల్లలు పోగువడ్డాయి. హోక్స్‌ మళ్లీ బింఖోఫ్‌ వచ్చిన వీధివంక చూళాడు.

ముగ్గురా చిక్కుకుంటా 1 ముగ్గరన్నావు కాదూ ? ముగ్గురన్నావు, (ఫెడ్‌. ముగ్గురు. ముస్గరే ఎందుకు....అపును, అందుకే అబ్బాయింకా ఇంటికి రాలేదు, అందుకే. అవును. అదా సంగతి. కొద్దిసేపు గడ్డకట్టుకు పోయిన నిశ్శబ్దం. ఆ తరవాత ముసలి హాక్‌ నవ్వాడు, ఏదో నవ్వు పుట్టించే కథ కొత్తగా విన్నట్టు. అన్నమాట సంగతి, (ఫెడ్‌. అందుకోసమే అసలు నువ్వు వచ్చింది. నేనేదో పిచ్చివాడిలాగ పావురాలు కొనడాని కొచ్చా వనుకున్నాను. ఇప్పుడు నిగ్గేమియర్‌ అన్నీ అమ్మేస్తున్నాడు గదా అని.

గువ్వల జంట ఇంకా పైన పల్టీలు కొడుతూనే ఉంది, ముసలి హాక్‌ ఇప్పుడు కాళ్ళదగ్గరున్న అగ్గిపుల్లలవంక చూస్తున్నాడు, కాలిన అగ్గిపుల్లలు. అవును, అన్నాడు మళ్ళీ. “నూర్య” గనిలో గడ్డ బలమైనదికాదు. గాజులాగ "పెళుసు.

అర్ధమైందా అతనికి ? అట ఇప్పుడింక (ప్రారంభమౌతుంది. యూ ఆడు తున్నాడో లేదో,

కార్మిక సంఘ సభ్యుడు 1.

ముగ్గురు చిక్కు-పడ్డా రన్నమాట. ముగ్గురన్నావు కదూ, ముగ్గురెందుకు 7 ఇద్దరెందుకు కాకూడదు !.... ఒక్క రందుకు.... ఎవ్వరూ చిక్కుపడకండా ఉండ కూడదూ ? అకస్మాత్తుగా గొంతెత్తి అరిచాడు, అసలు ఎవరైనా ఎందుకు చిక్కు పడాలి ? ఫెద్‌, ఎందుకు ? ఎందుకు చిక్కుపడాలి ? ఎందుకో తెలుసా? ఆ పెద్దల లెక్కలో ఒక టన్ను బొగ్గు మనిషికన్నా విల్నువైనది అంతేనా? ఏమం టావు ? అంతేనా ?

అబ్బ: ఎంత విలువైన మాటన్నాడు ముసలాడు, అనుకున్నాడు, ింభోఫ్‌. అక్షరాలా నిజం. అయితే మనం దాన్ని ఎల్లా మార్చగలం ? మనం గనుల్ని మూ 'సేయించగలమా ?

హాక్‌ ఇంటివైపు చూశాడు. అశని థార్య ఇవశలికి వచ్చింది, వీధివంక చూసింది. గేటుదగ్గర నిలబడ్డ ఇద్దరివెపూ పరీక్షగా చూడలేదు. పొద్దున్న పనిలోకి వెళ్ళిన గని పనివాళ్లు అప్పుడే ఇళ్ళకి హడావిడిగా నడుస్తూ పోతున్నారు.

వాళ్ళంతా వెళ్ళి తనకన్నా ముందు ఆెలివిజన్‌ ముందు కూర్చుంటారు, అనుకున్నాడు వింఖోఫ్‌.

కాని _ఫెడ్‌, మా ఆవిడ కెల్లా చెవ్పను ? ఏల్లాగ ? అన్నాడు ముసలి హాక్‌ 'కుంగిపోతూ,

ఏమిటిది విలియం, ఏమిటిది?

ఫెడ్‌, నువ్వొచ్చినందుకు ధన్యవాదాలు. కాని మా ఆవిడ కెలా చెప్పను? ఏమని చెప్పను ? ఎలా?

నేను వెళ్ళి చెపుతా, అన్నాడు (బింఖోఫ్‌,

నాకేమన్నా మతిపోయిందా ? ఎలా చెప్పగలను? తరవాత హాక్‌ తనబంధువు లందరికీ చెప్పమంయపే : ఆట ప్రారంభమై ఉంటుంది. ముసలి హాక్‌ మొక్కల కత్తెర పుచ్చుకుని. తన ఎత్తున "పెరిగిన డెల్ఫినియం పొద దగ్గరకు వెళ్ళాడు,

ంఖోఫ్‌ ఆమె లోపలికి వెళ్ళేదాకా ఆగాడు, తరవాత మెల్లగా ఈడ్చు కుంటూ వెళ్ళాడు. హాలులోకి కాల్చిన చేపల వాసన కొడుతోంది, ముసలిది గిన్నెలు ఇటూ అటూ కదపడం విన్నాడఠను.

ఎంతో సేపు కార్మికసంఘ సభ్యుడు (బింఖోఫ్‌ హాల్లో అల్లాగే నిలబడ్డాడు: బరువుగా ఊపిరిపీలుస్తూ. చిన్నపిల్లాడిలాగ, అఖరికి తన కోటు బౌత్తాములు లెక్క

రిల వశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు

పెట్టుకున్నాడు. చెప్పనా ? ఓద్దా ? చెప్పనా ? చటుకుని దగ్గరగా మూసిఉన్న తలుపు తోశాడు. ముసలిది అశ్చర్యంగా చూసింది, గుమ్మందగ్గర నిలబడ్డ కొతృవ్య క్రి తన భర్తాకాదు. బిడ్డాకాదు,

ఏం నాయనా ? మా వారిని చూడాలా? తోటలో ఉన్నారాయన,. అన్నట్టు నువ్వింతక్రితం ఆయనతో మాట్టాడుతున్నావుగా.

ఇంక చెవ్పెయ్యాలి, అనుకున్నాడు, తొందరగా, తొందరగా చెప్పేస్తే తీరి పోతుంది. చటుకుని చెప్పెయ్యి, అంతే.

అతను మాట్టాడలేదు. ముసలామెకు దగ్గరగా. వెళ్ళి చెప్పాలనుకున్నాడు. అయితే గుమ్మంలోనే నిలబడి ఉండిపోయాడు, హాట్‌ చేతిలో పట్టుకున్నాడు. చేతిలో హోట్‌. చేడిలో ఉంది హాట్‌. అంతే.

కార్మిక సంఘ సభ్యుడు బింథోఫ్‌ ఆమెవంక చూశాడు. అంతకంతకి ఆమె కళ్ళ పెద్దవి కావడం చూశాడు, హారాత్తుగా కుర్చీలో కూలిపోడం చూళాడు, ఆమె ఆర్రి గొంతు వీల్చుక వచ్చింది, లేదు, లేదు. అబద్దం, అంతా అబద్దం, లేదు లేదు లేదు.

(బింభోప్‌ చ్రటుకుని వెనక్కి. తిరిగి అవతలికి పరుగెత్తుకు పోయాడు. ముసలతను డెల్ఫినియం పొదమీద పొడుగాటి నీలిరమ్మలు క త్తిరిస్తున్నాడు, (బింభోప్‌తో అన్నాడు. నూ మరదలు వసుండా లీపాటికి, ఈపాటికి రావలసిందే. పువ్వులు కోసుకుని ఈ పార వట్పుక్తు పోతుంది. ఆమెకు మంచి బొచ్చుకోటుంది గాని, పార లేదు న

నువ్వు లోపలికి వెళ్లొచ్చు, అన్నాడు ్రింథోఫ్‌ అవళలికి వరుగెళ్తుతూ, అలాగే ఫెడ్‌, అలాగే చక్క్యస్సి పిల్లని ఎన్నుకున్నాడుకూడా. ఎంత... గువ్వల జంట అదృశ్యమై పోయింది.

కార్మికసంఘ సభ్యుడు వింథోఫ్‌ రోడ్డుమీదికి వచ్చేసరికి, స్నానంచేసినట్టు చెమటలు కారుతున్నాయి, చొక్కా వంటికి చిక్కగా అంటుకుపోయింది. కను బొమల మధ్య బొట్లు 'పేరుకున్నాయి. తరవాత ింశోఫ్‌ వీధివెంట గబగబా సడిచాడు. వీధుతో మని షేలేడు. పాడుపడట్ట్పంది వీథి. వీధిచివర, "పేట అంతమైన చోట రోడ్డుపక్కన దుమ్ముతో కప్పబడ్డ పస్పికమీద చతికిలపడ్డాడు భింఖోఫ్‌,

ముఖం తుడుచుకున్నాడు.

కార్మిక సంఘ సభ్యుడు ర్ట వాళ్ళ దుంప తెగ, ఏం మనుషులు వాళ్ళు. ఏం మమషులు, 'బెలివిజన్‌ "నెట్‌ ముందు కూచుని బంతాట చూస్తున్నారు? ఏం మనుషులని వాళ్లు? చూస్తున్నారు, చూస్తున్నారు, గొంతుకలు బొంగురుపోయేలా అరుస్తున్నారు. ఇంక నా సంగ తేమిటి ....? ఇంతకీ యూ ఆడుళున్నాడో లేదో ?

వోల్చ్‌గాంగ్‌ హిలె షీమర్‌ ఉ 8. స్టూడియోలో జల్పా న నా గదులను అనుకుని ఉన్న స్టూడియోలో కొంతకాలంగా అల్లరిగా జల్బా సాగుతోంది, నేను దానికి అలవాటుపడి పోవడంవల్ల అ రొద నన్ను సాధారణంగా ఆ ్టేబాధించడం లేదు. కౌని ఉన్నట్టుండి అది తారస్థాయి యయినందువల్ల నేను ఇంటి కామందుకు ఫిర్యాడు. చెయ్యునలని వొస్తోంది.. ఫిర్యాదులు చేయగా జేయగా ఒక సాయంకాలం ఆయన ఈ అల్లరి గురించి స్వయంగా విచారించ డావికనీ వచ్చాడు. కాని సరిగా ఆ సమయావికి అల్లరి కాస్తా సద్దుమణగడమూ, ఆయన నా ఫిర్యాదును సిరాధారమని కొట్టిపా రెయ్యడమూ జరిగింది. కళ్ళారొ చూస్తే నైనా పరిస్థతి ఎంత దుర్శరంగా ఉన్నదీ ఆయనకు తెలిసివస్తుందని నేను ఆశపడ్డాను. అందుచేత బట్టల అలమారు తెరిచి, దాని వెనకఉన్న కంతలోనుంచి అవతల సాగే జల్బా చూడనిచ్చాను. ఏదంటే, బట్టల అలమారు. వెనక ఉండే గోడలో బాగా మనిషి దూలేపొటి కంత ఉన్నది. ఇల్లు గలాయన ఆ కంతలో నుంచి కాన్పేప్పు చూసి, అలమారులోనుంచి ఇవతలికి వచ్చి, సమ్మతి సూచకంగా “డల్‌ అని మాత్రం అని, వెళ్ళిపోయాడు. మరికొన్ని గంటల అనంతరం _ అంే రొద తిరిగి తారస్థాయి నందుకొన్నప్పుడు నేనా కంతగుండా. చూద్దును గదా, ఇల్లు గలాయన కూడా జల్సాలో ముణిగితేలుతూ కనిపించాడు. సంగతేమిటంశే, నేనీ గదులుండే ప్లాట్‌ ఆక్రమించి ఇప్పటికి చాలాకాల మయింది. కొసి నేను ఆక్రమించడంచేత ఇది అస్టే మారినట్టు లేదు. నివసించే వాడి స్వభావం వాతావరణానికి అనుగుణంగా ఉంటుంది, అందుచేత నే నేదైనా

స్టూడియోలో జల్సా 8ిర్‌

ఆఫీసులాటి చోటికి మారదామనుకుంటాను, అయితే ఇది ఆచరణలో సపెడదామను కున్నప్పుడల్లా మనోదార్జ్యం చాలక మానేస్తూ ఉంటాను.

ఇప్పుడు కంతలోనుంచి చూడటం చాలా తగ్గించేశాను. అవతల ఉండే మనుష్యబృందంలో మార్చులు గమనిస్తున్నాను. ఆరంభంలో ఉండిన అతిథులు కొందరిప్పుడు లేరు. వాళ్ళకు బదులు ఇతరులు వచ్చారు. కొందరు జములుగా అయినట్టుకూడా కనిపిస్తున్నారు. ఉదాహరణకు బెన్‌రాత్‌ అనే కవి ఎప్పుడు చూసినా ఒకేసారి రెండుచోట్ల కనబడుతున్నట్టు నాకు భావన కలుగుతోంది; విడ్డూరాలూ, స్వయం్యపేరితాలూ అయిన చృగగ్భమ : గెర్హె స్టోయెర్‌. తన జుట్టుకు రంగు వేసుకున్నదని (గ్రహించాను_అవి ఒకప్పుడు నా రంగులే అయి ఉంటాయి. హల్దార్చ్‌ యువతిని గుర్తించాను. నేను కిందటిసారి, ఎనిమి దేళ్ళనాడు, ఆవిణ్ణి మేరి స్టువర్డు పాత్ర ధరించగా చూశాను (అన్నట్టు, అది మరవరాని సంగతి) ఫౌ ఫాన్‌ హెర్గెన్‌ రాత్‌ వెళ్ళిపోయింది_ఈ మధ్యకాలంలో చచ్చిపోలేడు గద ? కాని ఆ అద్దాలు వే సేవాడున్నాడు, ఇంతకాలమూ ఉంటూనే ఉన్నాడు.

నేను కలతగా లివింగ్‌ రూములో పచార్లు చెయ్యసాగాను. కాని అందుకు కూడా సామాను అడ్డమే. అది అడ్డదిడ్డంగా ఉన్నది. చైనా కాబినెట్‌ కాస్త కదిలితే చాలు లోపల ఉన్న పలకల గ్లాసు వొస్తువులు గలగల్లాడతాయి. “"చేకుబల్ల కాళ్ళ కింద ఎన్ని సిగరెట్టు 'పెచ్రైలు దోపినా అది ఆడుతూనే ఉంటుంది. సన్నటి కాడ గల పూలకుండీ చీటికీ మాటికీ పడిపోతూ ఉంటుంది. అదే దాని వని అయినట్టు. చిట్టచివరకు నేను వెళ్ళి పికాసో చిత్రించిన “నీలి యువకుడు" ముందు నిలబడ్డాను. ఎంత బాగుంది, అసలుకు ఎంత చక్కని నకళ్ళు అచ్చేస్తున్నారు: ౯ అధునిక సాంశేతిక నైపుణ్యం ఎంత విశిష్టంగా వుంది ! అనుకున్నాడు. ఇలాంటి ఆందోళనకరమైన సంఘటనలు జరిగినవ్వ్చుడు నా ఆలోచనలను పెడమార్గం పట్టించడానికి ఇలాంటి వద్దతులే అవలంబిస్తాను. ప్పూర్తి మనస్థిమితం కలగక పోయినా, కొంత ఉపశాంతి లభిస్తుంది. ర్విఫ్రిజెరేటరు వద్దకు వెళ్ళి, చల్లని పెపర్‌' మింట్‌ టీ ఒక గ్లాసు నేవిస్తాను. ఇలాంటి సందర్భాలకు మహామంచి పానీయం, ఒక్కొక్క గుక్కే. తాగుతున్న కొద్దీ నా ఆగ్రహం అదుపులోకి వచ్చినట్టు స్పష్టంగా తెలిసిపోతుంది. అటు తరవాత సాధారణంగా పేషన్స్‌ ఆడు కుంటాను.

ర్రి[ వశేస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు “లాండ్‌ స్కేప్‌ పేంటర్‌ లీనర్జానీడర్‌ తెలుసునా 2 నే నతనిలాగే పేంట్‌ చేస్తాను.”

చ ఈ లాండ్‌ స్కేప్‌ పేంటర్‌ నాకు తేలీదన్నాను. అద్దాలు వేస్తేవాడు వెళ్ళి పోయినదాకా పని వాయిదా షేయడానికి తీర్మానించుకున్నాను. నాకు ఇన్‌స్పిరేషన్‌ సున్నితత్వం బాగా తెలుసు. నా చిరాకును అదుప్పలో ఉంచకపోయానో నేను చేయదలచిన జొమ్మయొక్క. స్వడూవంకాస్తా చెదిరి చక్కాపోతుంది. ఆమ్‌ జేర్‌లో కూర్చుని, సిగిరెట్టు వెలిగించి, నేను చెయ్యదలచిన సృష్టిని నింపొచిగా, దానికీ ఘాత కలగకుండా అతి నింపాదిగా పక్కకు నెస్టేశాను.

కాని అద్గాలు వేసేవాడు పని ముగించే లోప్పనే ఫ్రా ఫాన్‌ హెళ్లెన్‌ రాక్‌ వచ్చేసింది. నేను నా నెట్టుడు సని మానేసి, ఒక్క సిట్టూర్చు విడిచి, కాగల దానికి ఒడిగట్టుకున్నానుం శాంతంగా ఉండడం ఎంత్రైనా అవసరం; అవపిడ చాలా డబ్బు గలది, ఆవిడ ఆదరం మీదనే నా జీవిఠనాక చాలావరకు నడుస్తోంది. భుక్సి తరవాతనే కళ, ఏ పామరుణ్ని అడిగినా ఈ మాట ఒకటికి పదిసార్లు సంతోషంగా చెబుతాడు, (ప్రమాణం చేస్తాడు,

“పని ఎలా సాగుతున్నది చూళామని వచ్చాను,” అన్నడా ధర్మాళ్కురోబు, నా కోసం బొమ్మల మధ్య పెళుకుతున్న దానిలాగా చుట్టూ కలయజూస్తూ. ఆన్సి కౌస్ట్రే పని లేకుండా ఉన్నట్టు ఏన్నాను”

అ అపరాహ్హాం, న్దూడియో ఇంకా నా అధీనంలోనే ఉన్నప్పుడు, ఆ మసిషి అక్కడే ఉన్నాడు. చాలాకాలం. చేతులుకట్టుకు కూర్చుని, ఆ పూయే పేంట్‌ంగు మొుదలు'పెడదా మనుకున్నాడు. పగిలిపోయిన కిటికీ అద్దాలు తీసి కొ త్తవి వెయ్య డానికి వచ్చి, తాపీగా సుత్తైటో కొట్టుకుపోతున్నాడు. నా భార్య వక్క గదిలో పడుకుని స్మదపోతున్నది. బయట వాన కురుస్తున్నది, అప్పటి నా మనస్థితి నా కింకాబాగా జ్ఞాపకం. ఎన్నో వారాలపాటు అన్వేషించగా, అన్వేషించగా ఇన్‌స్పి రేషను అందుకున్నది నేను ఎంతో తృప్తిగా రంగులు కలుప్పతూ, అయిల్‌ పేంట ఘాటు ఆమఘ్రాణిస్తున్నాను. ”ా

ఆద్దాలవాడు తాపీగా, పట్టుదలగా అద్దాలు వేస్తున్నాడు. అతను నన్ను చొధించడు. కనీసం ఆలా అనుకున్నాను. కొని నేను కాన్వాసును స్టాండు మీది ఇెక్కంచగానే, “నేనూ సేంట్‌ చేస్తాను” అన్నాడు.

స్టూడియోలో జల్సా ఠి

“ఓహో ?” అన్నాను. నిజమా అని అన్నానేమోకూడానూ.

ఏమైనా నేను ముక్తసరిగానే మాట్లాడాను.

అకను రెట్టించిన ఉత్సాహంతో, “అవును. వాటర్‌ కలర్స్‌లో పర్వత దృశ్యాలు వేస్తాను. అయితే ఇలా ఆధునికంగా కాదు. వీటిని ఎటు తిప్పి చూడాలో కూడా తెలీదు. కంటికి కనిపించేదే వేస్తాను” అన్నాడు.

అతని ధోరణిలో ఎమెచూర్లికు సహజమైన దర్పం ఉన్నది.

నా కళ నా కెలా గడ్డి పెట్టుకున్నదో ఫొ ఫాన్‌ హెర్గెన్‌రాత్‌తో చర్చించా లన్న ఉద్ధేశం నా కేకోళానా లేదు. అందుచేత నే నావిడతో నా కళాపాటవం మంచి ఊపుతో ఉన్నదని తెలియబరచి, అందుకు తార్కాణంగా చుట్టూతా ఉన్న బొమ్మలను దాబుగా చూపాను. నిజాని కఎ పాతవే, వాటినామె లోగడ చాలా సార్లు చూసింది కూడా. కాని ఆవిడకు జ్ఞాపకళక్తి తక్కువని నాకు తెలుసు, జరిగినది కూడా అంతే. అమె వాటిని గుర్తించక, కొతగా చూస్తున్నట్టు చూసి, అత్మసరంగా విమర్శించి, లాను లోగడ యిచ్చిన అభిప్రాయాలకు పూర్తిగా విరుద్ద మైన అభిప్రాయాలను కూడా కొన్నిసార్లు వెలిబుచ్చింది. అలాటప్పుడు సహజమే గనక, నేను ఇబ్బందిగా ఆమె చెప్పేది ఆలకించాను. కనీసం అద్దాలవాడి నోరు కట్టువడింది. అళను మౌనంగా సుత్తెతో కొట్టసాగాడు. బయట వాన వెలిసిందని గమనించాను. కాలం నిలిచిపోయింది.

ఆ అపరాహ్ఞపు ప్రశాంతతను ధ్వంసంచేస్తూ ఎంగెల్‌ హార్ట్‌ అకస్మాత్తుగా గదిలోకి వచ్చిపడ్డాడు. ఎంగెల్‌హార్చ్‌ దుర్భరమైన సామాజికుడు, అతని ఉల్లాసం (ప్రచండమైనది. కాని అతన్నిచూచి అ్యగహించరాదు, ఎందుచేతనంశే, కామంబెర్‌ జున్నులాగా, అతను పైకి జుగుప్సాకరంగా కనిపించినా లోవల చాలా మృదువైన వాడు. అ కారణంచేతనే కాలం గడిచేకొద్దీ అతను మరింత దుస్సహమనిపిస్తాడు. అచ్చగా అతనేకాదు కూడా ! ఏ క్షణాన అతను నన్ను భుజంమీద కొడతాడో అని భయపడి చస్తున్నాను. ఆతను ఫొ ఫాన్‌ హెర్ధెన్‌ రాత్‌ చెయ్యి ముద్దుపెట్టుకుని, నాదగ్గిరికి చప్పున వచ్చి భుజింతశ్లే పని ముగించాడు, “ఏమోయ్‌” అని గట్టిగా ఏదో అరుస్తూ. ఆ తరవాత, “ఈమధ్య కళ ఎలా ఉంటోంది?” అని అడిగాడు.

“వ్రాగానే ఉంటోంది,” అన్నాను. అటువంటి (పళ్న ఎవరు వేసినా ఇంచు మించు ఒకేవిధంగా సమాధానమిస్తాను. సం్యగ్రహంగానూ, సమ్యగ్రంగానూ కూడా

7]

08 ప్రశస్త ఆధునిక జర్యన్‌ కథానికలు

ఉండేలాగా సమాధానమిచ్చే దారి నాకు కనిపించలేదు. అది అంత అవసరం కాదు కూడా, ఏమంటే, అడిగేవాళ్ళు నే నిచ్చే ఎటూగాని సమాధానాలతో తృ ప్రిపడ్డ"ప్టే కనబడేవారు.

ఆ మానవుడు, మరీ ఆరంభంలో వేసిన నీరసమైన బొమ్మలను చూస్తున్న పౌ ఫాన్‌ హెళ్లెన్‌రాత్‌. పక్క చేరి “కళామతల్లి ఆశ్షేషం విడలేదన్నమాటి అందుకు నెలి(బేషన్‌ అవసరం,” అంటూ కోటుజేబులోనుంచి (ట్రాందీబుడ్డి తీశాడు. అకని ఏకైక జీవికశయం జల్పా, దాన్ని అకను అతిసునాయాసంగా సాధించేవాడు.

“మంచి నిపుణఠగల పిండం, కాదూ?” అని అతను ఫా ఫాన్‌ హెర్గెన్‌ రాత్‌తో అన్నాడు. నా గురించే అది, నేను గ్లానులూ అవీ తేవడంలో నిమగ్నుణ్ణి కావడంచేత, ఈ మాటంటూ అతను కన అలవాటు ప్రకారం వేలితో ఆమె పక్క ఎముకల్లో పొడిచాడో లేదో గమనించలేదు,

ఈ సమయంలో నా భార్యకూడా వచ్చేసింది. అలారం కొడితే కూడా లేవదేమోగాని, దూరాన బిరడా తీసిన చప్పుడైతే చాలు ఆమె నిద లేచేస్తుంది. ఆమె మత్తుగా వచ్చి మమ్మల్ని జంకుతూ సలకరించింది. అమె నన్ను తప్ప మరెవ్వరినీ గుర్తించలేదేమోనని నాకు అనిపించింది. అపరాషహ్ల్హంవేళ నిద్రలేచాక అ మత్తు ఆమెకు ఒకంతట పదలదు. ఒకటి, రెండు గ్లాసులు (ాందీ లోపలికి పోయాక ఆమెకు (ప్రపంచంతో ఎప్పటి సంబంధం ఎర్చ్పడుతుంది. (అదికూడా ఒకసారి ఉన్నట్టు ఒకసారి ఉండదనుకోండి.) ఎంగెల్‌ హార్ట్‌ ఆమెకు భారీ మోతాదు అందించాడు. తరవాత అతను (ఫొ ఫాన్‌ హెగ్షిన్‌రాత్‌కు పొయ్య బొయ్యాడు, కాని ఆమె గ్లాసుకు చెయ్యి అడ్డంపెట్టి, ఆ వేళప్పుడు తనకు తాగే అలవాటు లేదన్నది. నిజానికిది నామీద విసురు. దాని అంతరార మేమం'ి, పట్టపగలు కళకు సంబంధించని చర్యలు జరి పేవాణ్ణి ఆదరించవచ్చునా అని. అయితే ఈ అంతరార్థం ఎంగెల్‌ హార్డ్‌ గుర్తించలేదు. అతను తన చాకచక్య మంతా వినియోగించి ఒక బుల్లి అరగ్దాసు పుచ్చుకోవడానికి ఆమెను ఒప్పించాడు, దాంతో జాలు వడ్డది, అఆ తరవాత ఆమె మొహమాటం విసర్జించి చేపతాగిన ట్లంటారే, అలా తాగనారంభించింది.

(ప్రారబ్దం, ఎంగెల్‌హార్ట్‌ అద్దాలవాడికి ఒక చుక్క పోస్తుంపే అడ్జువడలేక పోయాను. అతను ళన పని ఎప్పుడో ముగించి ఉండాలి, అయినా ఉతగాసుతె

స్రూడియోలో జల్సా రి అడిస్తూ వచ్చాడు. అతని కిక్కడ బాగున్నది. ఇప్పుడు, ఎం గెల్‌ హార్డ్‌ అహ్వా నించడమే ఆలస్యంగా బల్లదగ్గిరికి వచ్చి, “అభ్యంతరం లేదు,”” అంటూ సారా ఎత్తి పో నేసుకున్నాడు.

“*న్చేన్సు పేంట్‌ చేస్తానుకూడా,”' అన్నాడకను ఎంగెల్‌ హార్ట్‌ తో, కాను మా బృందంటో చేరిపోవడానికి అది సమర్థింపులాగా.

“క్పేంట్ర్‌ చెయ్యనివా శివరు 2” అన్నాడు ఎంగెల్‌ హార్ట్‌ మూతుడిలాగా. ఈ మాట ఎలా అర్థంచేసుకోవాలో తెలీక అద్దాలవాడు నా ధార్యతో కళగురించి ఏకపకు సంభాషణ (ప్రారంభించాడు.

మే మలా కూర్చుని ఉండగా తలువు తెరుచుకుని ఇద్దరు వ్యక్తులు -- భార్యాభర్తలు కావొచ్చు-.._లోపలికి వచ్చారు. తాగుడు ఫలితంగా నాభార్య తన గృహస్థధర్మాన్ని ఏమరడంచేత నేను లేచి, ఆ పరిస్థితిలో నాకు చేతనైనంత ఆప్యాయంగా వారిద్దరికీ స్వాగతం తెలిపాను. మగవాడు తనను తాను సరిచయం చేసుకున్నాడు. అతని'పేరు నేను సరిగా వినలేదు. ఎవరి పరిచయం చేసుకు నేటప్పు దైనా వాళ్ళ పేరు వినడానికి నేను ఎప్పుడూ సిద్దంగా ఉండలేను. పారిస్‌లో ఉండే హర్చర్తాః శుభాకాంక్షలు పంపొడని అతను చెప్పాడు,

“ఓ, హర్చర్వాం?”” అని తల ఆడించాను, నేను అతనితో గడిపిన రోజు లింకా నాకు గుర్తున్నట్టు. నిజానికి నే నా పేరు ఎన్నడూ వినలేదు. ఆ దంపతు లను నా భార్యకూ, మిగతావాళ్ళకూ పరిచయం చేశాను. వాళ్ళ పేరు నేను పట్టుకున్న మటుకు అస్పష్టంగా ఉచ్చరించి, హర్చర్తా. శుభాకాంక్షలు గురించి గట్టిగా చెప్పాను. కొని ఆ పేరు ఎవళూ విన్నట్టు లేదు. నా భార్య మరిన్ని న్లానులు తెచ్చింది. ఎంగెల్‌హార్డ్‌ రెండో కోటుజేబులోనుంచి మరోకనీసా పైకి తీశాడు. ఈ లోపుగా దంపతులు వాతావరణానికి మచ్చిక అయారు.

ఎలా అయిందోగాని పరిస్థితి చెయ్యిదాటిపోయింది. అసలు ఆ అద్దాలవాళణ్ణి చూస్తుంపే నాకు కంపరం పుట్టుకొచ్చింది, వాడు ఫ్రౌ ఫాన్‌ హెగ్గెన్‌ రాత్‌ చెయ్యి మీద చెయ్యివేసి తాను కనిపించేదే చిత్రిస్తానని చెబుతున్నాడు. ఆమె వినిసించుకో కుండా తనలో తాను కూనిరాగం తీస్తున్నది. ఆమీదట నా కేదో గుబులులాటిది పట్టుకున్నది. నేను వేద్దామనుకున్న బొమ్మ స్వరూపం పూర్తిగా చిందరవందరై పోయింది కళాదేవత ముఖానికి ముసుగు వేసుకుని పలాయనం చేసింది_టర్బెం మైన్‌

100 (పశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు వాసనమ్మాక్రమే మిగిలింది. కొ త్తవా ళ్ళిద్దరికేసి చూచాను. ఇద్దరూ చుట్టలు కాలుస్తు న్నారు. ఖుషీగా ఉన్నట్టు కనబడ్డారు. హర్చర్తా. మార్చో వీధితోకి మారాడసీ, అతని పాత దురలవాస్టేవీ పోలేదనీ ఆ ఆడమనిషి నా భార్యలో అంటున్నది, చెప్పేమనిషి ముఖాన్నిబట్రి చూస్తే ఆ అలవాట్లు చాల చెడ్డవై ఉండాలి _ మాదక పదార్థాలేమో.

ఈలోప్పుగా ఎంగెల్‌హార్డ్‌ నిర్వాహకత్వం తనమీద వేసుకుని ఇంకా అనేకమందిని అలిపోను మీద ఆహ్వానించాడు. (అతని భాషలో అది జనాన్ని “కొట్టుకురావడం”). మా ఇంట పార్టీ జరుగుతున్నదని అతను వారితో చెప్పాదు; అందరూ వాళ్ళ వాళ్ళ బంధుమి[త్రాడులను వెంటబెట్టుకుని, సాధ్యమైనంత ఘాటైన సరుకు గల సీసాలతో మరీ రావలనినదిగా హెచ్చరించాడు. అద్దాలవాడు కూడా ఆ పనే చెయ్యబోతే నేను అతికష్టంమీద నివారించి, మంది మరీ జాస్తి అయితే సరదా కాస్తా పోతుందనీ, ఈ పార్టీకి సంధాషణే [ప్రాణమనీ అన్నాను. చిత మేనుంశకే, అతను నే నన్నదానికి ఒప్పుకున్నాడు.

అందరికన్న ముందు వచ్చినది గెర్డా స్టోయెర్‌. ఆమె కటూఇటూ చెరొక వయసు మళ్ళినవాడూ ఉన్నారు. వాళ్ళిద్దరుకూడానున్నూ బహు నిర్దుష్టంగానూ, అమిత ఘరానాగానూ, పరిరక్షణ కోసమే పుట్టినట్టుగానూ ఉన్నారు. వాళ్ళు అమిత ఆశ్చర్యంతో కలయచూశారు, కాని తమ ఆడాలో ఉన్న చలాకీపిల్ల చంటిపిల్లల భాషతో నా భార్యను పలకరించినప్పుడు ఒకరి నొకరు చూసుకుని మందహాసం చేసి తమ ఆమోదాన్ని వ్యక్తం చేసుకున్నారు. ఈ విదంగా (ప్రారంభమైన వారి “పతనాన్ని అడ్డే ౪ క్రి (ప్రపంచంలో ఏదీ లేదు.

ఇక ఆతిథులు తూగిడీలుగా రా నారంభించారు. ఒకొ్కంక్కు జటు వెంటా ఒకటీ రెండూ సీసాలున్నాయి. వారిలో ఒకరిద్దరిని నేనెరుగుదును. ఉదాహరణకు, వేరా ఎర్బామ్‌ నా భార్యకు పాణమ్మితమో, శత్రునో అపుతుంది.. అవిడ అస్త్వమానమూ, నాకు దృష్టిపేట్టిటం చూసి చూసి ఒకనాడు, చూ నాన్నకు డెబ్రిట్స్‌బర్గ్‌లో రొళ్టెల ఫాక్టరీ ఉండేదని చెప్పాను. అదిమొదలు ఆమేకు నేనంపే ఏదో అనుమానం. అయినా ఇన్వుడామె ఒక యువకుట్లీ వెంటబెట్టుకుని వచ్చింది. అతను కూడ్లా కొద్దిగా నాకు తెలుసు. అతను అనెసరో, రిఫెండరీయో, లేక రండూ ఒక'ప్రేనో, అకన్ని చూ స్తే ఎవరికో (ప్రియుడనిపించేలాగున్నాడు, ఆమె

స్టూడియోలో జల్బా 101 (వ్రియుడేనేమో, వీబ్లగాక పొల్లానీ అనే పేరు గల ఇద్దరు సినిమాస్టార్లున్నారు, ఎక్కడినుంచి ఊడిపడ్డారో తెలీదు. బహుకా అది వాళ్ళ అసలుపేరయి ఉండదు, వాళ్లు వాస్తవంగా భార్యాభర్తలు కూడా కాకపోవచ్చు. నే నొకవ్పుడు ఆ భార్య చ్మితం చ్చితించాను. ఆ సందర్భంలో ఆమె రంగు అద్దాలు శీసేసింది. ఈలోవల అతిథిసక్కారాలు నిర్వహిస్తున్న ఎంగెల్‌ హార్డ్‌, పొల్లానీ సతిని * డార్లింగ్‌ ” అనడం నాకు వినపడింది. ఆ విధంగా అతను తాను సంచరించే జగత్తును మరింత విస్తృతం చేసుకున్నాడు.

ఇతర అతిధులను గురించి వివరించడం అనవసరం. అక్కడి వాతావరణం గురించి ఒక్కముక్యలో చెప్పెయ్యొచ్చు ---చీకటి పడడానికింకా చాలా వ్యవధి ఉండగానే అతిథులంతా ఏకపాకమైపోయారు; స్పృహతో ఉన్న కొ త్తవాళ్ళు వచ్చి ఆ పాకంలో చేరడమూ, మరుక్షణం తమ వ్య క్రిత్వాలను కోల్పోవడమూనూ.

నా సమీపంలోనే ఉన్న ఒక యువ చిత్రకారుడు, “స్టూడియో పార్టీ తప్ప జీవితంలో మరేమీ ఉండగూడదు ” అనడం నా చెవిన పడింది.

“స్టూడియో పార్టీయే జీవితమం'కే,” అని అతని పక్కానే ఉన్న గడ్డంవాడు జవావిచ్చాడు. అతనొక కళావిమర్శకుడు, చతురోక్తులకు పేరుమోసినవాడు. ఆ సాయంకాలం నే నతన్ని భోజనానికి రమ్మన్న సంగతి జ్ఞాపకం వచ్చింది. పరిస్థితితో కలిగిన మార్పుకు అతను సరిపెట్టుకున్నట్టు కనబడ్డాడు. అతను తన గ్లాసులోకి చూసి ఏదో ఆలోచిస్తూ మందహాసంచేస్తూ నిలబడి, తన కాలితో నేలమీద వడిఉన్న ష్మిట్‌ హోల్వెగ్‌ స్థూలకాయం మీద దరువు వేస్తున్నాడు. కప్పలాగి పడిఉన్న ఆ మనిషి ఒక శిల్పి, తన వృత్తిపట్ల గల ఏవగింస్తను గురించి తప్ప తాగిన దొంగురుగొంతుతో వ్య కృంచేస్తూ వుండేవాడు. తాగిన మత్తులో రాబలే సృష్టించబడిన పాత్రాలాంటివాడు.

అర్జ్హర్వాత్రి కావస్తుండగా నన్ను గోడకేసి నొక్కేశారు. గోడ నా "కెదురుగా ఉన్నది. నేను వెనక్కు తిరగడానికి గాని, నా బొమ్మలమీదనై నా చోటు చేసు కోవడానికి గాని అవకాశం లేకుండా తాగుబోతులు నా పక్కగా నృత్యం చేస్తూ నడుస్తున్నారు. ఈ దుర్భర పరిస్థితిలో నాకు నా పీక్కనున్నవాడి జేబులో ఒక సుత్తె దొరికింది. వాడు అద్దాలవాడు. “ఇప్పుడే ఇస్తాను,” అని "కేక పెట్టాను. నిజానికి అప్పట్లో అలాటి మర్యాద బొత్తిగా నిరర్ధకం, ఎందుచేతనంయే మా

102 టశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు మాటలు మాకే .వినపడడంలేదు. నేనా సుత్తె తీసుకుని గోడను పగలగొట్టి సాగాను.

అది అంత తేలికపని కాదు, ఏమంటే నేను చెయ్యి మరీ వెనక్కు విసిరితే అతిధులకు దెబ్బ తగులుతుంది, మొట్టమొదట్లో గిలాబు వలచని బెత్తికలుగా ఊడి వచ్చింది. తరవాత కలవ పెళ్ళలు పెళ్ళలుగా ఊడి నా పొదాల దగ్గిర ఇసుకా, 'మొరుమూ రూపంలో పోగుపడసాగింది. నా వెనక పార్టి మంచి రసపట్టులో పడింది. కాని నేను లక్ష్య పెట్టలేదు. అఆ ఒళ్ళుతెలియని కోలాహలంతో ఎవరో శ్తీ బూతుపాట పాడడం ఒక మూలనుంచి వినిపించింది. (ఫ్రౌఫాన్‌ మహెగ్గెన్‌ రాత్‌ ఉండగా అలాటిపని జరిగినందుకు మామూలు పరిస్థితిలో అయితే చాలా నొచ్చుకుని ఉందును. ఇప్పుడు నేను స్టూడియోనుంచి తప్పించుకుని పారిషపోతున్నాను గనుక ఆకే పట్టించుకో లేదు. అదేమైనా, ఆ కంఠస్వరం ఫా ఫాన్‌ హెర్షెన్‌రాత్‌ దే నని నాకు త్వరలోనే తెలిసిపోయింది. నే నెన్నడూ ఊహించని కళలు ఆమెలో వున్నాయన్నమాట; అరమరలన్నీ తొలగినవ్వుడే అవి బయటపడతాయిలాగుంది.

గోడలో గుంట పెద్దదయింది. కొంతనేపయాక అందులో కంత ఏర్పడి, అవతలి గదిలో జరిగేదంతా నాకు కానవచ్చింది. అదినా పొరుగువాళ్ళ పడకగది. వాళ్ళు ఇంటిపేరు గైన్‌లిబ్‌.. వాళ్ళు నా కివ్పటికీ ఒక విధంగా పొరుగువాళ్ళుగానే వున్నారు, వాళ్ళు ఆధునిక దృక్పథం గలవాళ్ళు, అయినా మర్యాదస్తులు. అయితే 'పనస్తుతం. వాళ్ళ రెండో లక్షణం. కాసా వెనకపడి, మొదటి లక్షణం ముందుకు వచ్చింది. ఆ తప్పు నాదేనని ఒప్పుకోవాలి,

వాళ్ళిద్దరూ పక్కమీద లేచి కూర్చున్నారు; లైటువేసి, అమిత ఆశ్చర్యంతో నన్ను పలకరించారు, కాని అ'న్నేహభావం లేదు. మీదుమిక్కిలి వాళు నా పట్ల దయతో కూడిన సహనం కనబరిచారు. కళాకారులవట సాటి పోరులు, (వత్యకించి, ఇలాటి అసాధారణ పరినితులలో, అలాటి వెఖరి చూపడం మహో అరుదు, ఒకవేళ వాళ్ళు, నిద్రాభంగం కలగగానే తమ ఆదునిక దృక్పథం స్మరించారేమో, నా మటుకు నా కెంత వీడియం కలిగిందంటే, నేను వాళ్ళను బ్లవ్వంగా పలకరించి, నా మానాన గోడవగలగొటి, కంతను ఇప్పుడున్న (ప్రమా ణానికి తెచ్చాను. తరవాత నేను వారిని విచ్చిగా, “రావచ్చునా 7 అని అడిగి, వారి సమాధానంకోసం ఆగకుండా కంతలోనుంచి దూరేశాను.

సూడియోలో జల్సా 108

నా భుజాలమీది దుమ్మూ దుుట్రా దులిపేసుకుని, “ఇలా వేళగాని వేళ మీకు ఇబ్బంది కలిగించినందుకు తమించండి. నేను మిమ్మల్ని పార్టీకి ఆహ్వా నింతామని వచ్చాను. ఈ ర్యాతి నా స్టూడియోలో పాక్టీ ఇస్తున్నాను. సరదా అయిన పార్టీ” అన్నాను.

గైస్‌లిఫ్‌ దంపతులు ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు. అంటే నా అహ్వానం పరిగణించ దగినచేనన్నమాట. నా మనసు తేలికపడిందీ, నేను మరొకసారి ఆస్వోనింతామని అనుకుంటుండగా హెర్‌ గైన్‌లిఫ్‌ విశాలంగా నవ్వుతూ జవాబు ఇప్పాడు : నా ఆహ్వానానికీ తాను కృతజ్ఞుడేగాని, తమలాటి వయనుగల రరంపకులు ఏంత ఆధునిక దృక్పథం కలఠిగినవా రయినప్పటికీ, కశే జీవితలక్ష్యంగా గలవారి మధ్యకు రావడం, అందులోనూ తమకు అలాటి లక్ష్యంబేని సందర్భంలో, ఈ కాలంలో అంత భావ్యమనివించుకో దేమో, కాని, ఎలాంటివాళ్ళనై నా తమలో ఒకరుగా చేర్చుకోగల నేర్పు అందరికన్నా కళాకారులకు హెచ్చుగా ఉంటుందని నేనన్నాను, ఏమైనా, అవతల నా స్టూడియోలో ఉత్తమ కళాపోషకులు లగాయతు సొమాన్యవృత్తుల వాళ్ళదాకా అన్నిరకొలవాళ్ళూ ఉన్నారన్నాను. ఆర్యాత్రి నాజన్మతో మొట్టమొదటిసారి ఎలాటి వాక్సొతుర్యం కనబరిచానంజయే, చివరకు గైస్‌లిఖ్‌ దంపతులకు షార్టీలో ఆసక్తి పుట్టుకొచ్చింది. వాళ్ళు దుస్తులు మార్చుకోవడానికి (ప్రయత్ని న్నే పడుకునే దుస్తులతో నే వెళ్ళమనీ, పార్టీలో అందరూ అతికొద్ది దుస్తులే ధరించి ఉన్నారసీ చెప్పి ఒప్పించాను కూడా. అది వచ్చి అబద్ధమనుకోండి, కొని నేను ఎలాగైనా ఒంటరిగా ఉండాలన్న కోరిక తీవ్రమవుతూవచ్చింది.

వాళ్ళు సక్కూ దిగారు. హెర్‌ గైన్‌లిఫ్‌ బారల పైజామా ధరించి ఉన్నాడు. ఆమె వైట్‌గొను ధరించి ఉన్నది. అతను ఆమెచేత ఇంట్లోవేసుకునే కోటు ఒకటి ధరీంపజేసి అమె మడెసింగ్‌ యేవిల్‌ అద్దంభటో చూసుకుని తల దువ్వు కుంటూం'పే, తొందరపడుకున్నట్టుగా గదిలో వచార్లు చేశాడు. అంళే నేను వాళ్ళకు బొగానే పురి ఎక్కించానన్నమాట.. నేను తరవాత ఆలోచించాను, నేను వేసిన ఎరలలో ఏడి పొరిందా అని __. కళాకారుల మంచితనమా, ఉత్తమ కళా పోషకు లున్నారన్నదా ? నేను కంకలోనుంచి చూసిసప్పు డేమనిపిస్తుందంపే, ఎవరికీ ఏండుగా దుస్తులు లేవన్నది పారిందా అనిపిస్తుంది ఆ మాట అక్షరాలా నిజమవృతున్నది కూడానూ,

104 (వశస్త అధునిక జర్మన్‌ కథానికలు

మొదట హెర్‌ గైస్‌లిఖ్‌ కంతకుండా దూరాడు. వెంటనే అవతల అకనికీ నిలబడడానికి చోటు దొరికినట్టున్నది. అతను తన భార్యకు, బండీమెట్లు ఎక్క డానికి సహాయపడే వాడిలాగా, చెయ్యి అందించాడు. నేనుకూడా ఇవళతలినుంచి ఒక చెయ్యి 'వెయ్యవలసి వచ్చింది, ఏమం'శపే ఫౌ గైస్‌ లిభ్‌ మొత్త చాలా పెద్దది. ఆవిడకు కూడా అవళల నిలబడే చోటు దొరికింది. నేను ఒంటరిగా ఉండిపోయాను.

నా కున్న బలమంతా ఉనయోగించి బట్టల అలమారును కంతకు అడ్డంగా ఈడ్చాను. అది ఇంకా అక్కడే ఉన్నది. ఇప్పుడు చాలా వరకు _సశాంతంగా ఉన్నది. అలమారులో బట్టలు ధ్వనిని చాలాభాగం నిరోధిస్తున్నాయి. లేక అవతల తాత్కాలికంగా సందడి తగ్గిందేమో,

నేను చిత్తుగా అయిపోయి. జంటమంచాలలో ఒకదానిమీద కూలబడ్డాను, నా పరిస్థితి గురించి పర్యాలోచన చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిన్తే సమీప సంఘటన లను మించి ఆలోచించడానికి శక్తి దాలకపోయింది, నిజొనికి ఆ సాయంకాలం చాలా హడాపుడయిపోయింది. దూరాన ఇంజను కూసిన చప్పుడు వినిపించింది. పార్టీకోలాహలం అస్పష్ట్రమై, ఇతర ధ్వనులు దానిని మించి వినిపించడం నా తెంత ఆనందం కలిగించిందో నా కింకా జ్ఞాసకం ఉన్నది, కర్దెన్దలో నుంచి బయట వెలుగు డాస్ట్‌ కావడం కనిపించింది. అంశే తెల్లవారుతున్నదన్నమాట. ఈ వేళకు నిద్రలేవడం జరిగితే నేను జ్ఞాపకాలనుంచి ముందున్న కషాలదాకా అనేక భావాల పరంపరకు గురి అవుతాను. ఇంతలో కోడికూత వనపడింది. అది ఒకే. దానికి గల పని, అందుకే దాన్ని కవులు కీర్తిస్తారు. అసాధారణ పరిస్థితులతో నాకుండే మామూలు (ప్రకారం నా భావాలు తమంతట తామే ఏర్పడు తూండడం గమనించాను. అంతలో నిద్రపట్టింది. అపరాహ్హం ఆలస్యంగా మెలకుప వచ్చింది. క్రంతతోనుంచి చూశాను. పార్టీ మంచి జోరులో వున్నది. అది శాశ్వతంగా కొనసాగుతుందని నాకు తెలిసిపోయి.

మేరీ లూసీ కౌషింట్‌

9. దుక్కపిల్ల

౧

సల44టల ఆలం ల 46044444 టట నాలం 4444 శ్రా లు న్‌మన్‌ కలవు లయిపోయిన కొద్దిరోజులకు, జనవరి ఆఖరున ఆ దుక్కాసిల నా దగ్గిరికి వచ్చింది. ఆ శీతాకాలం నేను ఇరుగుపొరుగుల ఉండే సిలలకు ప్తస్టకాలు అరువివ్వ నారంభించాను. వాళ్ళు పుస్తకాలు తీసుకుపోయి మళ్ళీ తిరిగి ఇవ్వడానికి వారంలో ఒకరోజు ఏర్పాటు చేశాను. పిల్లలందరూ. నాకు తెలినిన వాళ్ళే అనుకోండి, కాని ఒక్కొక్కప్పుడు మా వీధికి చెందని కొత్తకొత్త సిలలుకూడా వచ్చేవారు. చాలామంది పు స్తకాలిచ్చి కొత్తవి తీసుకుని వెంటనే వెళ్ళిపోయేవారు, మరికొందరు అక్కడే కూర్చుని చదవడం మొదలు పెస్పేవారు. అప్పుడు నేను డెస్కుదగ్గిర కూచుని పని చూసుకునేదాన్ని, వాళ్ళు గోడవీరువాల పక్కన ఉండే చిన్న బిల్లవద్ద కూర్చు నేవాళ్ళు. వాళ్ళు నా పనికి ఏమీ భంగం కభిగించేవారు కారు, నాకు సరదాగాకూడా వుండేది.

ఈ దుక్క-పిల్ల శ్ముకవారంనాడో, శనివారంనాడో వచ్చింది. అది పుసకా లిచ్చే కోజుమటుకు కొదరు. నేను బయటికి పోదామని నిర్ణయించుకుని, నేను నద్ధం చేనుకున్న అల్పాహారం తీసుకుని గదిలోకి వచ్చాను. అంతకు ముందే ఎవరో వచ్చినెళ్ళారు: వాళ్ళు బయటీవాకిలి మూయడం మరిచి ఉండాలి. అందుచేతనే ఆ దుక్కపిల్ల నొ ఎదట అకస్మాత్తుగా (ప్రత్యతమైంది. నేను నా ఫలహారం పళ్ళెం శెసుగామీద పెట్టి వంటింటినుంచి ఇంకేదో తీసుకురావడానికి వెనక్కు తిరిగి ఆ వలను చూశాను. ఆ పిల్లకు సుమారు వన్నెండేళ్ళుండవచ్చు. పాతకాలపు పూలు కోటూ, అల్లిన నల్లని కాలితొడుగులూ ధరించింది, తాడు కట్టిన 'స్కాట్‌లు రెండు పట్టుకుని ఉన్నది. ఆమె నాకు తెలిసినట్టుండి కూడా తెలియరాలేదు. అమె చడీ చప్పుడూ కాకుండా వచ్చి నన్ను భయ పెట్టింది.

106 పశస్త ఆదునిక జర్మన్‌ కథానికలు

నేను నిన్నెరుగుదునా ? అని ఆశ్చర్యంగా అడిగాను.

దుక్క-పిల్ల జవాబు చెప్పలేదు. చేతులు కలిపి బౌజ్జమీద పెట్టుకుని, నీటి దాగా స్వచ్భంగా ఉన్న కళ్ళతో చూస్తూ నిలబడింది.

పుస్తక మేమన్నా కావాలా? అని అడిగాను.

దుక్కపిల్ల ఈసారికూడా జవాబు చెప్పలేదు. నా కేమంత ఆళ్చఠళ్యంకూడా కలగలేదు. పిల్లలు సీగుపడడమూ, వాళ్ళకు నేను సహాయవడడమూ నాకు అలవాటే, కనక కొన్ని ప స్తకాలు తెచ్చి ఆ పిల్లముందు పెట్టి, పు స్తకాలిచ్చే టప్పుడు నించే కార్టుమీద రాయడానికి ఉష్మకమించాను.

సీ పేరేమిటి ? అని అడిగాను.

దుక్కగుంట అని పిలుస్తారు, అన్నదా పిల్ల.

నన్నుకూడా అలాగే పిలవమంటావా ? అనీ అడిగాను.

ఆ పిల్ల నాతోబాటు చిరునవ్వు నవ్వక, తనకు ఎలాగైనా ఒకటే నన్నది. అఆ కణంలో ఆమె ముఖాన ఏదో వేదన కనబడినట్టు జ్ఞాపకం, కాని నే నవ్వుడు పట్టించుకో లేదు.

ఎప్పుడు పుట్టావు ? అని ఇంకా (ప్రశ్నించాను.

కుంభరాశిలో, అన్నదా పిల్ల తొణకకుండా.

అఆ సమాధానం వింపే నాకు నవ్వొచ్చి, వేఠాకోళాని కా మాట కార్డులో కెక్కీంచాను. ఆతరవాత ప్పస్తకాలకు వచ్చాను.

నీకు 'పత్యేకించి కావలసిన దేమన్నా ఉందా ? అని అడిగాను.

కాని ఆ పిల్ల పృ స్తకాలకేసి చూడడంలేదు, ఆమెకళ్ళు నాటీ, శాండ్విచ్‌లూ ఉన్న పశ్శెంమీద ఉండడం నా కంటపడింది.

తినడాని "కేమన్నా కావాలా ఏమిటి? అని చప్పున అడిగాను.

ఆమె కల అడించింది. ఈ సంగత్రి నాకు ముందే తటనందుకు బాధతో కూడిన అశ్చర్యంభాటి భావం ఒకటి ఆమె ముఖాన కనబడింది ఆమె శాండ్విచ్‌ లు ఒక్కొక్క పే తినసాగింది. ఆమె తినే వెనం నాకు తరవాతగాని అరం కాలేదు. ఆ తరవాత ఆమె అలాగే కూర్చుని, "అలప్పతోనూ, నిల్లిప్తతతోనూ కూడిన చూపులకో గది చుట్టూ కలయజూసింది.. ఆమెను చూసుంపే ఎందుకో నాకు చిరాకూ, ఏీముఖత్వమూ కలిగింది. మొదటినుంచీ ఆ పిల్లపట్ల నాకు ద్వేషం

దుక్కపి ల్ల 107 ఏర్పడిన మాట నిజం ఆ పిల్లలో కనిపించే చురుకులేనివనమూ, కొవ్విన, కుదు ళం వైన ముఖమూ నిద్రమత్తుగానూ, ఒళ్ళుబరువుగానూ మాట్లాదే తిరూయ్యావతిదీ నాకు ఏవగింపృగానే ఎన్నది. ఆమె మూలాన బయటికి వెళ్ళ అలోచన మాను కున్నప్పటికీ, ఆమె అంయే నాలో కొంచెంకూడా స్నేహభావం కలగక (క్రూరం గానూ, ఉత్సాహరపహితంగానూ ఉండిపోయాను.

'డెన్కుూ- దగ్గిర కూర్చుని. పనికి ఉపక మించుతూ ఆ వ్‌ల్లకు చదవాలని ఎంతమ్మాత్రమూ లేదని. తెలిసికూడా. ఊ౧ చదువు, అనడంలో న్నేహభావం ఏముంటుంది గనక ? నే నలా కూర్చుని రానుకుందా మనుకున్నాను, లేకపోతే ఇంక్షేదెనా చేద్దామనుకున్నాను ఏమంటే, ఏదో ఊపహాంచాలనీ ఊహించగలిగితే గాని [ప్రాణం కుదటబడదనీ అనివించేటన్సుడు ఆ ఊహ తెట్టకపోతే కలిగే మాకసీకాందోళనలాటిది నన్నావపించిందె. ఈ ఆందోళనను కొద్దిసేపు భరించాను. ఆ తరవాత నావల్ల కాక వెనక్కు. తిరిగి అతికీఅతకిని ట్రశ్నలతో సంభాషణ సాగించాను,

సీ ఆవరన్నా అన్నదమ్ములూ, అవృవెల్లెళ్ళూ ఉన్నారా? అని అడిగాను

ఉన్నారు, అన్నదా పిల్ల

నీకు బడంయే ఇషమేనా ? అని అడిగాను

టి ఇషమే అన్నదా ఏల. యబ ళ్‌ సీ శెక్కువ ఏమిటిష్టం ? ల ప!

అంటి ? అసి ఆ పిల్ల అడిగింది

ఎ విషయం ? అన్నాను నిస్పహయంగా,

నాకు తెలీదు అన్నదా పిల్ల.

ళం

జర్మనుభాష ఇష్టమేమో 2 అని అడిగాను

నాకు తెలీదు అన్నదా పిల్ల

"పెన్సిలు వేళ్ళసందున వుంచి తిప్పాను. నాకు భయంలాటి 'దేదో పుట్టుకు రాసాగింది. దానికీ అ పిల్లి అకారానికీ ఎలాటి సంబంధమూ లేదు.

నేను వదికిపోతూ, సీ శివరైనా న్నేహితురాళ్ళున్నారా ? అని అడిగాను. లేకేం ? ఉన్నారు, అన్నదా పిల్ల. నీకు మరీ ఇషమెనవాళ్ళుండాలి కాదూ ? అనీ అడిగాను.

ట్‌

106 (వశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కధానికలు

ఏమో, అన్నదా పిల్ల, ఆమె ఆఅ ముఠక వూలుకోటు వేసుకుని అలా కూచుని ఉంకే బలిసిన గొంగళిపురుగులాగా కనబడింది, తినడంకూడా గొంగళి పురుగులాగే తిన్నది, ఇప్పుడు దారి తడువుకుంటున్న గొంగళిపురుగులా గున్నది.

పగసాధించాలన్న వింతకోరిక లోపల ఉండి, నీ కింక తిండి పెస్పేది లేదు, అని లోపల అనుకున్నాను. అయినవ్పటికీ లేచి వెళ్ళి రొస్టే సాసేజి మాంసమూ తెచ్చిపెట్టాను. ఆ పిల్ల వాటికేసి నిర్వికారంగా తేరిపారజూసి గొంగళిపురుగు తిన్నట్టుగా, నింపాదిగానూ, విడవకుండానూ లోపలినుంచి ఏదో తినమని పేరే పిస్తున్నట్టుగా తినసొగింది. నేనా పిల్లను శతుభావంతో మౌనంగా గమనించాను.

నేనివ్వు డేస్థితికి వచ్చానంశే, ఆ పిల్లంయే నాకు అన్నివిధాలా ఆందోళనా, చిరాకూ. పుట్టుకొస్తున్నది. అ తెల్లదుస్తు లేమిటి అ ఎత్తుకాలరేమిటి అస హ్యంగా, అనుకున్నాను, అఆ పిల్ల తినడం ముగించి కోటు గుండీలు 'పెట్టుకుం టూంకే, నేను మళ్ళీ కూర్చుని పని చూడసాగాను, కాని అంళతో ఆ పిల నా వెనకనుంచి 'పెదిమలతో చప్పుడు చేసింది. ఎక్కడో అడవిమధ్య ఉండే బురదసీటి గుంటలో బుడగ బద్దలై తే వచ్చే చవ్పుడులాగుందా చప్పుడు. అందులో నాకు మానవస్వభావంతో గల నీరసమూ, మందకొడితనమూ, భారమూ, నైరాశ్యమూ స్ఫురించి నన్ను చాలా మంగదీసింది. నాతో సీశేం పని? వెళ్ళిపో, వెళ్ళిపో, అనుకున్నాను. నా చేతులతోనే అఆ పిల్లను గదిలోనుంచి అవశలికి గెంెచయ్యా లనిపించింది, ఏదో _స్టబ్బుమృగాన్ని తో నేనినట్టు. కాని నే నామెను గదిలోనుంచి బయటికి గెంటటానికి మారుగా, అమెతో, వెనకటిలాగే దయారహితంగా సంధాషణ పెట్టుకున్నాను.

మంచుమీదికి పోతున్నావా ? అని అడిగాను.

అన్పను, అన్నది దుక్క-పిల్లి.

నీకు స్కేటింగ్‌ బాగా వచ్చునా ? అని అడుగుతూ, ఆమె చేతినుంచి ఇంకా వేళ్ళాడుతున్న స్కేట్‌లకేసి చూపించాను.

మా అక్కకు బాగా వచ్చు; అన్నదా పల్ల. మళ్ళీ ఆమె ముఖంలో బాధా, విచారమూ కనిపించాయి. ఈసారికూడా నేను పట్టించుకో లేదు.

మీ అక్క ఎలా ఉంటుంది ? సీలాగే వుంటుందా ? అని అడిగాను,

దుక్కాపి ల 109

లేదు, లేదు. మా అక్క- చాలా సన్నగా వుంటుంది. అక్క జుట్టు నల్లగా, నొక్కులు నొక్కులుగా ఉంటుంది. వేసంకాలం మేము వళ్లెపట్టుకు పోయినప్పుడు రొత్రివేళ గాలివొనవన్తే అక్క లేచి వెళ్ళి, పైఅంతస్టు దాల్క-నీతో కూర్చుని పాడుతుంది, అన్నదా పిల్ల.

మరి నువో ? అని అడిగాను.

నేను పక్క వదలను, నాకు భయం, అన్నదా పిల్ల.

మీ అక్కకు భయం లేచు, కాదూ ? అని అడిగాను.

లేదు. అక్క ఎన్నడూ భయవడదు. అన్నిటి కన్నా ఎత్తుగా ఉండే న్పింంగ్‌ బోర్డు మీదినుంచి నీటిలోకి దూశేస్తుంది. తలకిందులుగా దూకి చాలా దూరం ఈదుకుంటూ పోతుంది ..

మీ అక్క ఏం పాడుతుంది ? అని అడిగాను ఉబలాటంగా.

తన యిష్టం వచ్చినది పాడుతుంది. పాటలు కడుకుంది, అన్నదా పిల్ల విచారంగా.

మరి నువో ? అని అడిగాను.

నే నేమీ చెయ్యను, అన్నదా పిల్ల, తరవాత లేచి నిలబడి, నేనిక వెళాలి, అన్నది. నేను చెయ్యి చాచాను. దుక్కల్లాంటి వేళ్ళు నొ చేతితో పెట్టింది. నలో సం పుట్టిందో సరిగా చెవ్పలేను___ఆమెను వెంబడించా లనిసించింది. అ (పేరణ మొనంగాచేసిన బలమైన పిలుపు, మళ్ళీ ఎప్పుడైనా రా, అన్నాను. మనస్ఫూర్తిగా అన్నమాట కాదు. ఆ పిల్ల ఏమీ అనక ]పళంతమైన కళ్ళతో నాకేసి చూనింది. తరవాత అమె వెళ్ళిపోయింది. నాకు న్యాయంగా బరువుదిగినట్టయి ఉండవలిసింది. కాని బయటి తలుపు మూసిన చవ్పుడయిందో లేదో, నేను చవ్వున నడవలోకి పరిగే త్తి కోటు వేసుకున్నాను. గబగబా మెట్టు దిగి నేను వీధిలోకి వచ్చేసరికి ఆ పిల మలుపు తిరగడం కనిపించింది.

“ఈ గొంగళిపురుగు న్మేటింగు చేస్తుంపే చూడాలి. ఈ బలిసిన బొండాం మంచుమీద ఏలా కదులుతుందో గమనించాలి, అనుకుని, ఆ పిల్లను చూప్ప మేరలో ఉంచడానికని చురుకుగా నడవసాగాను.

ఆపిల్ల నా గదిలోకి వచ్చినవ్వుడు అవరాహ్హ్హమై ఎంతో నేపు కాలేదు, ఇవ్పుడు చీకటి పడదోతున్నది. నేనా నగరంలో చిన్నతనంలో కొన్ని సంవత్సరా

110 హస్త అఘనిక జర్మన్‌ కధానికలు లున్నప్పటికీ, ఇప్పుడు నాకు దారి సరిగా తెలీదు. నేనా పిల్లను వెంబడించే దృష్టితో ఉండడంలో మేమే ప్రాంతంలో ఉన్నదీ కూడా తెలియకుందా పోయింది. నాకు అన్ని వీధులూ, చౌకులూ కొత్తగా కనపడసాగాయి. అకస్మాత్తుగా వాతావరణమంతా మారినట్టు నాకు అనిపించింది. ఎంతో చలి అనిపిస్తూ ఉండినది కాస్తా, మంచు కరిగే స్థితిగా మారినట్టు స్పష్టంగా తెలుస్తున్నది. ఈ మార్పు ఎంత తీవ్రంగా ఉన్నదం శే, చెట్టమీదినుంచి, ఇళ్ళకప్పుల మీదినుంచీ మంచు కరిగి కారనారంభించింది. ఆకాశాన వడమబ్బులు తిరుగుతున్నాయి. మేము నగరం శివార్లకు వచ్చేశాం. అక్కడ వతి ఇంటిచుట్టూ పెద్ద పెద్ద తొటలున్నాయి. చివరకు ఇళ్ళు అయిపోయాక ఆ పిల్ల చప్పున వల్లంలోకి పరుగెత్తి కనబడకుండా పోయింది. అక్కడికి వెళ్ళిచూన్తే స్కేటింగు చేసే స్టలమూ. దీపాలతో. వెలిగి పోయే కొట్టూ, ఆర్క్‌-లైట్లూ, మిలమిలా మెరిసే స్కేటింగు రంగంలో సంగీ తమూ, సందడీ ఉంటాయనుకున్నాను, కాని నేను చూసిన దృశ్యం అది కానేకాదు. ఆ పల్లంలో వున్నది సరస్సు, దాని చుట్టూ ఈసరికి ఇళ్ళు లేచి ఉంటాయను కున్నాను; కాని అది నిర్జనంగా ఉన్నది. నా చిన్ననంలోలాగే ఉన్నది, దాసి చుట్టూ నల్లని చెట్ల గుంపులున్నాయి.

తలవని తలంపుగా ఇలాటి దృళ్యం కళ్ళబడడంతో నేనా పిల్లజాడ పోగొట్టుకున్నంత పని చేశాను. కాని నా కామె సరస్సు (ప్రక్కన చతికిలబడి కూర్చుని కనబడింది; కాలిమీద కాలువేసుకోవడానికీ, ఒక చేతో 'స్కేట్‌ను పాదానికి ఆనించి పట్టుకుని, రెండోచేత్తో శీల బిగించడానికీ యత్నిస్తున్నది. ఒకటి రెండు సార్దు శీల పడిపోయింది. దానికోసం వెతుకుతూ ఆమె మంచుమీద షపాకుతుంయే. ఏదో వింతరకం గోదురుకప్పలాగా కనబడింది అంతకంతకూ చీకటి ముదురుకున్నది. సరస్సులోకి చొచ్చుకుపోయిన రేవుగట్టు ఆ పిల్లకు కొద్ది గజాల దూరంలోనే వున్నది. సరస్సు మెధాగం. వెండిలాగా తెల్లగా మెరుస్తుం యే ఈ గట్టు చీకటి నలుపులో కనబడింది. సరస్సు వైభాగమైనా అంతటా ఒకే రకంగా మెరవక, అక్కడక్కడా నల్లినికరలు కనిపిస్తున్నాయి. మంచు కరగడం సాగుకున్నట్ట ఈ కరలే గుర్తు. వేగిరం, అని తొందరపడుతూ కేక పెట్టాను. ఆ పిల్లకూడా త్వరగా కదిలింది; అయితే. నేను కొందర పెట్టడంవల్ల కాదు, దూరాన ఎవరో రావే, దుక్కగుంటా, అని శేక పెట్టడంచేక. అలా కేక పెట్టిన

దుక్కసి ల్ల 111 ఆకారం కాంతిమంతంగా ఉండి, మంచుమీద వలయాలుచుట్టుతూ తిరుగుతున్నది నృత్యాలు చేసి, గాలివానల్లో పాటలుపాడే *“అక్క' ఈ మనిషే అయి వుంటుందని నాకు తట్టింది. ఈమె నాకు నచ్చిన పిల్ల, ఆ సమయంలో నే నక్కడికి వచ్చినది ఈ నాజూవైైన పిల్లను చూడదానికేనని ఆ తణంలో నేను నమ్మాను కూడా. అయితే, ఆ ఇద్దరుపిల్లలూ ఎలాటి (వ్రమాదస్థితిలోవున్నదీ నేను గుర్షించకపోలేదు. ఎందుకంటే, అదే సమయంలో ఆకస్మికంగా ఒకవిధమైన మూలుగూ నిట్టూర్బూ లాటి ధ్వనులు--సరస్సుమీద పేరుకున్న మంచు విచ్చేటపవ్పుడయే ధ్వనులు అరంభమయాయి నిట్టూర్పులు దయ్యపు దుఃఖంలాగున్నాయి. అవి నాకు వినిప్‌ిం చాయి గాని, ఆ పిల్లలకు వినిపించ లేదు.

వాళ్ళా ధ్వనులు వినలేదనడాసికి సందేహంలేదు, ఎందుచేతనంయే, అసలే పిరికిదైన ఆ దుక్క-పిల్ల వాటిని వంచే మంచుమీదికి బయలుదేరకపోను, కదల లేకుండా కదులుతూ ఇంకా ముందుకు పోవడానికి (వయత్నించకపోను; ఆమె అక్కూకూడా దూరంనుంచి నవ్వుతూ, చెయ్యిఊపి, స్కేట్‌ల మొనలమీద నిలిచి దొంగరంలాగా చక్కర్లు కొట్టకపోను, తరవాత ఎనిమిది అంకె ఆకారంలో అందంగా చుట్టకపోను. దుక్క పిల్ల నల్లటి (ప్రదేశాలమీదుగా న్కేట్‌ చేస్తూ వెళ్ళి, వాటిని చూసి దడుచుకున్నది. ఆమె అక్క చప్పున తిరగడం మానేసి, దూరంగా, మంచుమీద జారుతూ వెళ్ళిపోయింది,

నేను రేవుగట్టు వెంబడి ఒక్కొక్క. అడుగే వేసుకుంటూ ముందుకు సాగడంచేత నాకు అంతా స్పష్టంగా కనిపంచింది. కొయ్యపలకల మీద మంచు "పేరుకుని ఉన్నప్పటికీ, దిగువన దుక్క-పిల్ల కదిలినదానికన్న నేనే హెచ్చు వేగంతో కదిలాను. నేను వెనక్కుతిరిగి చూసినవ్వుడా పిల్లముఖం కనిపించింది; అది నిర్వి కారంగా కనిపించినప్పటికీ అందులో గాఢమైన ఆకాంక ఉండనేఉన్నది. అంతటా మంచు న్వెరెలు వచ్చి ఆ న్యెరెలకుండా నురుగు, వెెరివాడి నోటినుంచి వెలువడి నట్టుగా, పెకీరావడం చూళాను. అప్పుడే ఆ దుక్కపిల్ల కాళ్ళకింది మంచు విరిగి ప్రోవడంకూడా నాకు కనబడింది. ఇది జరిగినచోటు 'రేవుగట్టుకు కొద్దిదారల దూరం లోనే ఉన్నది, అక్కడే ఈ పిల్లఅక్క మంచునృత్యాలు చేస్తూవుండింది కూదానూ.

నిజానికి ఆ పిల్ల మంచుకుండా నీటిలో వడిపోవడంలో ప్రాణాపాయ పరిస్టితి ఏమీలేదని చెప్పాలి. సరస్సు కరుడుకి స్టేటప్పుడు పొరలు పొరలుగా మంచు

[12 ప్రశస్త అధునిక జర్మన్‌ కథానికలు ఏర్పడుతుంది. మైపొరకు మూడడుగుల దిగువనున్న పొర రృఢంగానే ఉన్నది, అందుచేత ఆ దుక్కపిల్ల మూడదుగులలోతు సీభిలో దిగబడింది. ఆ పిల్ల ఉన్నది మంచునీటితో నన్నమాటా, అమెకు అన్నివేపులా మంచుగడ్డలు విచ్చుతున్న మాటా యథార్ధ్థమే, కాని ఆమె కొద్ది అడుగులు సీటిరో నడుస్తూ వస్తే రేవుగట్టు చేరుకుని, పైకి రావచ్చు, నేను సహాయం చెయ్యగలుగుళాసు. కొని ఆమె ఆ మ్యాతం (ప్రయత్నంకూడా చెయ్యలేదని నాకు అకస్మాత్తుగా తోచింది. ఆమె భయంళకో చచ్చిపోతూ, అలాగే నిలబడిపోయి, వ్యర్దంగా తడువులాడుకున్నడి గాని, గట్టును సమీపించే (ప్రయత్నం ఏమీ చేయ్యునుకూడా లేదు, అమెచుట్టూ సీరు నుడులు తిరుగుతున్నది, మంచు విరిగిపోతున్నది. కుంభరాశి అధిదేవత ఆమెను దిగువకు ఈడ్చేస్తున్నాడు. అయితే నాలో చలనం బేదు, పీసరంత జాలి కలగలేదు. నిశ్చలంగా వుండిపోయాను,

కొని అంతలోనే దుక్కపిల్ల చప్పున తల వత్తింది. ఇప్పటికి రాత్రి అయి, మబ్బులమాటునుండి చందుడు పెకివచ్చి వుండడాన ఆ పిలముఖంలో ఏదో మార్చు వచ్చినట్టు నేను చూడగలిగాను. ముఖలక్షణాలు పూర్వంలాణే ఉన్నట్టుండికూడా మార్చుబెందాయి. మృళత్యుముఖంలో ఉండి, జీవితసారధా న్నంతనూ ఆస్వాదించిన విధంగా, అమె ముఖం స్త్త్వంతో కూడిన ఉఊదేకంతో విప్పారింది. అవే ఆఖరుక్షణాలనీ, మృత్యువు సమీపంలోనే ఉన్నదనీ నే నను కున్నమౌట నిజమే. నేను అలవ కమ్మీలమీదికి వంగి దిగువనపున్న పాలిపోయిన ముఖంలోకి చూశాను. అది నల్లని నీట్‌లోని ప్రతిబింబంలాగా కనబడింది. అయితే ఇస్పుడా పిల్ల రేపుగట్టును సమీపించింది. చేకులుచాచి, చెక్కకూర్చులో అమర్చిన శీలలనూ, కొక్కాలను పట్టుకుని పైకిలేవడానికి చురుకుగా ప్రయత్నించింది. అయితే ఆమె శరీరం మరీ బరువైపోయింది. చేతులు కోసుకుపోయి రకం చిమ్మాయి. ఆమె వెనక్కు పడిపోయి, మళ్లా వయక్నం ప్రారంభించింది. నేనా దీర్హమైన పోరాటాన్ని కళ్ళారా చూశాను, గుడ్డును పగలడీనుకొనీ, పిసినికాయను వీలదినుకుని బయటికీ రావడంలాగా, విముక్తికోసం చేసే భయంకర సంఘర్షణ లాటిదది. ఇన్సుడు నే నామెకు సహాయం చెయ్యగల స్థితిలో వున్నాను. పని ఆమెకు నా సహాయం అనవసరం లేదని నాకు తెలినీపోయింది; నే నామెన మోది ఎ అదు

దు క్యా ప్‌ ల్ల 1138 ఆ సాయంకాలం నే నింటికి తిరిగి రావడం నాకు క్లావకంలేదు. నాకు క్లావపకం ఉన్నదల్లా మెట్లమీద పక్కనుండే అవిడ ఎదురైతే, సరస్సుచుట్లూ ఇంకా కొన్ని పొలాలూ చీకటిచెట్టకోపులూ ఉన్నాయనడమూ, ఆమె, లేదు, ఏమీలేవు అనడమూనూ, ఆ తరవాత నేను నా డేస్కుమీది కాగిలాలు చిందర వందరగా ఉండడం గమనించాను. వాటిమధ్య ఒక పాత ఫొటో, నాదే, ఉన్నదిం అందులో నేను ఎత్తుకాలరుగల తెల్లని వూలుకోటు తొడుక్కున్నాను, చాలా లాపుగా ఉన్నాను. నా కళ్లు స్వచ్చంగానూ, తడి్శ”నూ ఉన్నాయి. 8]

హెనిక్‌ బోల్‌ (య 10. యుద్దం అయాక

పసల టల అధటని అధ టను యస తిధి వాన సాఫీ సప టాపు పఈ చు పాసు ల న. ణా. జర్మనీ సరిహద్దు చేరేసరికి తూర్పు తెల్లవారుతున్నవె. ఎడమపక విశాలమైన నది; కుడివక్క అడవి, వక్కవాటంగా చూసినా దాని “లోతు తెలుస్తున్నది. ర్లైలుపెట్టెరో సద్దు మణిగింది. అతుకులు వేసిన పట్టాల మీదుగా ఫిరంగిదెబ్బలు తిన్న ఇళ్ళ పక్కుగానూ, ముక్కాలు ముక్కలైన "టలి(గ్రావు స్తంభాల పక్కగానూ, రైలు నింపాదిగా నడుస్తున్నది. నాపక్కనే చతికిలబడి ఉన్న యువక నైనికుడు, తన కళ్లద్దాలు తీస తుడుచుకుంటూ, “హారి భగవంతుడా, మనం ఏ (ప్రాంతాల ఉన్నామో నీకు కొంచెమైనా తెలుసా ౪? అని రహస్యంగా నన్నడిగాడు.

“తెలుసు. నువు ఇంకకుముందు చూసిన నదిని రైన్‌ అని పిలుస్తాం. కుడిషక్కగా ఆ కనిపించే అడవిసేరు రైష్వాల్స్‌, మనం క్లోవిక్‌ చేరటోతున్నాం.” అన్నాను,

“నువు ఈపాంతాలవాడివా ?”

“కాను.” అతను నన్ను మహః విసిగిస్తున్నాడు, తెల్లవార్లూ బడిపిల్లాడి కీచుగొంతుళో నన్ను చంప్పకుతిన్నాడు. బెల్ట్‌, తుచోల్‌ స్కీ, వార్డర్‌ దెంజమిన్‌, ఆఖరుకు పూస్ట్‌, కార్డ్‌ శౌజ్‌ల రచనలను రహస్యంగా చదివానన్నాడు. తనకు సంఘకాస్త్రసూ, వేదాంతమూ చదవాలనీ, చదివి జర్మనీని మరమ్మతు చెయ్యడానికి కృషి చెయ్యాలనీ ఉన్నదన్నాడు. తరవాత, తెల్లవారుతూండగా రైలు అగి, జర్మనీ సరిహద్దు చేరుతున్నామని ఎవరో అనేసరికి ఎవర్రైనా దారం ఇచ్చినట్టయితే

యుద్ధం అయాక 115 రెండు సిగరెట్టుపిక్క లిస్తానని ఆత్రంగా అందరినీ ఉద్దేశించి అడిగాడు. ఎవరూ పలక్క_పోగా, నేను నా కాలరుకు కుట్టి వున్న చిహ్నాలను, పీకేసి, వాటినుంచి ముదురు ఆకువచ్చరంగు పోగుతీస్‌ ఇవ్వడానికి నిస్దవడ్డాను. నేను కోటువిప్పి ఇన్వే, అకను రేకుతో జ్యాగ్ర త్తగా వాటిని కోని, పోగుతీసి, ఆ చారంతో తన భుజంమీది పట్టీలచుట్టూ “జడ” (పకాకధారి చిహ్నం) కుట్టనారంభించాడు. ఈ కుట్టడంలో (బెల్ల్‌, తుచోల్‌స్కీ, బెంజమిన్‌, కార్డ్‌ శ్రౌజలడే వ్రధావం ఏమైనా వున్నదా, లేక దాచిఉంచిన యుంగర్‌3 (ప్రధావం ఫలికంగా అతను “వేలుగాడి ' ఆయుధంతో తన పూర్వప్ప హోదా పునరుద్ధరించుకుంటున్నాడా, అని అడిగాను. అకను కంది పోయి, తనకు యుంగర్‌తో ఎమీ సంబంధం లేదనీ, అతనిరో తెగతెంపులు చే సేసుకున్నాననీ అన్నాడు. ఇప్పుడు రైలు క్లోవిస్‌ (పవేశించేసరికి అతను కుట్టడం ఆపి, తన వేలుగాడి ఆయుధంతోసహా నా పక్కన కూర్చుని, “క్హోవిస్‌ కు సంబంధించినది నా కేదీ కొంచెంకూడా తట్టడం లేదు. సీకో ?” అన్నాడు.

“తట్టుతున్నది. లో హెన్‌(గిన్‌, “నీలంమార్కు. హంస మార్గరీన్‌, క్లోవిస్‌ ఆన్‌__ఎనిమిదవ హోెననీ భార్యలలో ఒకతె,” అన్నాను.

“నిజమే. రోహెన్‌్‌గిన్‌.._అయితే మా ఇంట్లో సనెల్లా తినేవాళ్లం. సిగరెట్టువక్క- లివ్వనా ? అన్నాడతను.

“వద్దు. వాటిని తీసుకుపోయి మీ నాన్న కీయ్యి. నీ భుజాలకు జడలు తగిలించుకుని వస్తే ఆయన గూబలు వాయగొడతా డనుకుంటాను ” అన్నాను.

“న్‌ స్తేక్సు అర్థం కావడం. లేదు. (ప్రష్యా, కెస్ట్‌, ఓడర్‌ ఫ్రాంక్‌ ఫర్‌, పోట్స్‌డామ్‌, హాంబర్గ్‌ రాజు, బెర్జిన్‌ 8, అన్నాడు. గా

“సరే. ఒకప్పుడు క్లోవిస్‌* ప్రష్యాలో చేరి ఉండేదనుకుంటాను. రైన్‌ అవతల పక్కన ఎక్కడో వెజేల్‌? చిన్న [గ్రామం ఉన్నది," అన్నాను.

“అరే, నిజమే. షిల్‌5 కూడానూ,'” అన్నా డతను.

“నిజానికి ృపష్యును లేనాడూ రైన్‌దాటి రాలేదు. వాళ్ళకు రెండు స్థావరాలు మటుకే వుండేవి . బాన్‌ కోబ్లెన్ట్‌? 7

“వష్యా ” అన్నాడతను.

““ట్లోంబర్గ్‌8,”” అన్నాను. ఇంకా దారం కావాలా అని అడిగితే. అతను జేవురించి మాటాడక ఊరుకున్నాడు,

116 పశస్త్న ఆదునిక జర్మన్‌ కథానికలు

రైలు మెల్లిగా నడుస్తున్నది. అందరూ తెరిచిఉన్న రైలుపెట్టె వాకిలిదగ్గిర గుమికూడి క్లోవిస్‌ను చూస్తున్నారు. స్టేషనువద్ద ఇంగ్లీషు నెంటట్రీలు;. వాళ్ళు చూడడానికి బడ్డకంగానూ, దృధంగానూ ఉన్నారు, ఏమీ పట్టనట్టుండి కూడా వెయ్యి కళ్ళతో చూస్తున్నారు; మే మింకా ఖై దీలమే; వీధిలో “కొలోన్‌ కు" అని రాసిన సంకేతం ఉన్నది. లో హెన్‌(గైైన్‌ కోట ఎత్తున, ఆకులురాలిన చెట్లమధ్యగా కనబడుతున్నది. అక్షోబరు మాసప్ప దిగువ రైన్‌ ప్రాంతం, డచ్చి అకాశం; జాంటెన్‌లో నా దాయాదులు, కెవలాయెర్‌లో నా సెద్దమ్మలు; యాసమాటలు, చాటువ_ర్హతం చేసేవాళ్ళు, సారాదుకాణాల్లో చేనే రహస్య మంతనాలు; మార్దిన్‌ మన్‌ ఉత్పవం ఊరేగింపులు, మనిషి ఆకారం గల రొట్టెలు, జాతర, అల్లంరొ బైలు లేకుండానే అంతటా వాటి వాసన కొ స్టేది.

“నన్ను కా_స్ట అర్థంచేసుకో,” అన్నాడు నా పక్త్సనఉన్న యువక సైనికుడు.

“నన్ను చంపకు,” అన్నాను. అతను ఏ విధంగా చూసినా ఇంకా సమ్మగ పురుషుడు కాడు, కాని త్వరలోనే అవుతాడు మరి. అందుకనే నా కతనంజే మంట. అతనికి కోపం వచ్చి, జడ కుట్టుకో వడం పూర్తి చెయ్యడానికి చతికిలబడి కూర్చున్నాడు. నాకు చప్పున అతనం'పే శాలి కలిగింది. బొటనచేలంతా నెతురు మయం చేసుకుని, బేతావాతాకాకుండా, అతను తన నీలం జా కెటులోకి సూది గుచ్చుతున్నాడు, అతవి కళ్ళద్దాలు ఎలా అవిరి కమ్మి ఉన్నాయం'ే, అతను విజంగా ఏడుస్తున్నదీ, ఏడుస్తున్నట్టు కనబడుళున్నది తెలియరాలేదు. నేను కూడా కళ్ళనీళ్ళపర్యంతంగానే ఉన్నాను. ఇంకో రెండు గంటల్లో, మహాఅయితే మూడు గంటల్లో, మేము కొలోన్‌లో ఉంటాం. అక్క_డికెంతో దూరంలో లేదు నేను పెళ్లాడిన మనిషి__ఆమెలో పెళ్ళిగొంతు నేను విననేలేదు.

ఆ ఆడమనిష్‌ అకస్మాత్తుగా గుడ్స్‌పెడ్‌ వెనకనుంచి వచ్చి, "సెంట్రీలు తెలుసుకునే లోపుగా మా సెప్టెముందుకు వచ్చి నిలిచి, నీలంగుడ్డ మూటనుంచి _ దాన్నిచూసి మొదట నేను విడ్డ అనుకున్నాను _ రొ జ్జ ఒకటి తీసి నా చేతులో పెస్టేసింది; నేను దాన్ని తీసుకున్నాను; అది. బరువుగి ఉన్నది. క్షణంపాటు నేను ముందుకు తూరి, వేగం 'హెచ్చుతున్న రైలునుంచి పడిపోయినంత పని చేశాను. రొష్టైె నల్లగానూ, ఇంకా వెచ్చగానూ ఉన్నది. నేను “*ధాంక్‌ యూ, థాంక్‌ యూ,” అని "కేక పెడదామనుకున్నాను. కాని అమాట బౌలత్తిగా అర్థంలేనిదిగా

యుద్ధం అయాక 117 తోచింది, రైలువేగం హెచ్చింది కూడానూ. అందుచేత ఆ బరువైన రొ్టైను నా చేతుల్లో పట్టుకుని, మోకాళ్లమీద కూర్చుని ఉండిపోయాను. ఆ ఆడమనిషి నల్లని స్కార్చ్‌ ధరించిందనీ ఆమెకు యౌవనం దాటిపోయిందనీ తప్పిస్తే ఈ నాటికి కూడా అమెను గురించి మరేమీ తెలియదు.

నేనా రొట్టెను చేతుల్లో పెట్టుకుని లేచి నిలబడినప్పుడు రైలుపెట్టై ముందు కన్నా కూడా ఇంకా నిశ్శబ్దంగా ఉంది. అందరి కళ్లూ ఆ రొజ్టైమీదనే ఉన్నాయి. వాళ్ల చూస్తున్నకొద్ది చాని బరువు హెచ్చిపోతున్నది. నాకొ కళ్లు తెలుసు, వాటి వెంట ఉన్న నోళ్లూ తెలుసు. తిరస్కారానికి, ద్వేషానికి మధ్యఉండే. సరిహద్దు ఎలా ఉంటుందోనని నెలల తరబడి ఆలోచించికూడా తెలుసుకో లేకపోయాను. అమెరికను కాంపు (అక్కడ హోదాచిహ్నాలైన దొడ్డీలు ధరించరాదు) నుంచి ఇంగ్లీషు కాంపుకు (అక్కడ దరించవచ్చు) మమ్మల్ని మార్చినవ్వుడు నేను వీళ్లందరినీ రెండు తరగతులుగా, కుశ్వేవాళ్లూ కుట్టనివాళ్లూ కింద, విభజించాను. కుట్టనివాళ్లం'టేనే నాకు కాస్త అభిమానంగా వుండేది, కాని అంకలోనే నాకు తెలియవచ్చింది, వాళ్లకు దాడ్డీలు ధరించదగిన హోదాలు లేవని. వారిలో ఒకడైన ఎగెల్‌హెభ్‌ ఒకవిధమెన దర్చారు ఏర్పాటుచేసి దానిద్వారా నాకు జ ర్మను అనిపించుకునే అస్వారంకూడా లేకుండా చేద్దామని ప్రయత్నించాదు. (ఈ దర్బారు ఏర్పాటు కానేవేదు, కాని అలా జరిగి నేను జర్మనును కాననిపించుకుంటే బాగుండునని కోరుకున్నాను.)

ఆ నాశీలకూ, నాజీలు కానివాళ్లేకూ నేను తమను ఎంతగా జ్వేషించానో తెలియదు; వాళ్లు బాడ్జీలు కుటుక్టున్నారని కాదు, వాళ్ల రాజకీయ దృక్పథాలను బట్టి కూడా కాదు; వాళ్ళలాటి మనుషులమధ్య నేను ఆరేళ్ళ్శపాటు వున్నాను, అందుకని; శా దృష్టిలో మసిషికీ మూర్చుడికీ తేడా అన్నది అేకుండా పోయింది.

“మొట్టమొదటి జర్మనురొ లై వడకపడక అతగాడి చేతిలోనే పడాలా? ”* అని ఎగెల్‌ హెట్ట్‌ అన్నమాటలు నా "వెనకనుంచి వినిపించాయి.

అతని గొంతుతో దుఃఖం, నేనూ ఏడవడానికి సిద్ధంగానే ఉన్నాను, రొట్టె కారణంగానేకాదు, జర్మనీ సరిహద్దు దాటినందుక నీకాదు: ముఖ్యంగా, ఎనిమిది మాసాల అనంతరం నా చేతికి ఒక ఆడదావి చెయ్యి తగిలినందుకు--అలా అని వాళ్ళ అర్థం చేసుకో లేరు,

18 ప్రశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కధానికలు

“నువు బహుశా ఆ రొ జ్టైకు కూడా జర్మనులక్షణాలు లేకుండా చేస్తావేమో,” అన్నాడు ఎగెల్‌ హెట్డ్‌ చిన్నగా,

“అవును. మేధ్యోపజ్ఞ ఉపయోగించి నన్ను నేనిలా (పశ్నించుకుంటాను థి ఈ రొస్పై తయారుచెయ్యడానికి ఉపయోగించిన పిండి డచ్చిదో, ఇంగ్షీషుదో, అమెరికనుదో కాదుగద ? . ఇలారా, కావలిస్తే డిన్ని పంచు ?” అన్నాను.

వాళ్ళలో చాలామంది అంశే నాకు అసహ్యం. చాలామందికి నేనంశే అలక్ష్యం, కుశ్తేవారిలో చివరకు చేరిపోయిన వేలుగాడు కూడా నాకు చిరాకు తెప్పిస్తున్నాడు; అయినాకూడా ఈ రొ 'స్టైను అందరితోనూ పంచుకోవడం నాకు ధావ్యమనే తోచింది, అది నా ఒక్కడి కోసమే ఇచ్చినది కాదని చెన్సగలను. ఎగెల్‌ హెబ్ట్‌ నెమ్మదిగా ముందుకు వచ్చాడు. అతను ఎత్తుగానూ, సన్నగానూ ఉన్నాడు, నా అంత ఎక్తుగానూ, సన్నగానూ ఉన్నాడు. అతని వయస్సు ఇరవై అరేఖ్ళ, నా వయనే. జాతీయవాది (నేషనలిస్టుు అంపే. నాజీ కాడనీ; (ప్రతిష్టా, దేశభక్త, మాతృ దేశమూ, మానమర్యాదలూ అనే వాటి విలువ మాయదనీ స్పష్టం చెయ్యడానికి మూడు మాసాలుగా (వ్రయత్నిస్తున్నా డతను.___అతని వాగాడంబరానికీ అయిదే అయిదు మాటలు అడ్జువేశాను - రెండో విలియం, పాపెన్‌, హిండెన్‌ బర్ట్‌, జ్లోంబర్గ్‌, శ్రై'టెల్‌%, అకనికి కోపం, నేను ఎన్నడూ హిట్లరు పేరెత్తనని, “హెట్లరు మరణించాడు, చనిపోయా డాయన,” అని మెగాపోనులో అరుస్తూ మే మొదటి తేదీన సెంట్రీ కాంపుగుండా పరిగె త్తినప్పుడు కూడా నేను ఆ పేరు ఎత్తనే లేదు.

“క్రాస్టీ రొజ్బె సంచు ” అన్నాను.

““వరసగా సంఖ్య చెప్పుకురండి,”” అన్నాడు ఎగెల్‌ హెల్ట్‌, నేను రొస్టె అకని కిచ్చాను. అకను తన కోటువిప్పి నేలపైన వెల్లికిలా పరిచి, కోటు లోపలి పక్క ఉండే ల్రైనింగు ముడతలు సరిచేసి, రొప్టెను దానిమీద పెట్టాడు ఈలోపల మా చుట్టూ వున్నవాప్త్ర సంఖ్యలు పలికారు. వేలుగాడు “ముప్పై రెండు” అన్న తరవాత నిశ్శబ్దం, ఎగెక్‌ హెళ్ళ్‌, “ముప్పై "రెండు, * అని నాకేసి చూశాడు. నేను “మువ్చై మూడు అనాలి. కాని నేనా సంబ్య చెప్పక, తల పక్కకు తిప్పి దయటికి చూశాను. రొడ్డూ, చెట్టూసూ, నెపోలియన్‌ పొప్పర్‌లు, నెపోలియన్‌ ఎల్మ్క్‌లు; సిగిరెట్లూ, చాకలెట్లూ చౌకగా దొరుకుకాయని వీజెనుంచి డచ్చి

యుద్ధం అయాక 110 సరిహద్దుకు _నైకిళ్ళమీద నేనూ మా కమ్ముడూ వెళ్ళినప్పుడు ఈ చెట్లకిందనే వాంతి తీసుకు నేవాళ్ళం.

నొ వెనకఉన్న వాళ్ళకు చాలా అగ్రహం వచ్చిందని (గహించాను; రోడ్డు మీద, కాల్కార్‌కు, కౌన్దెన్‌కు, గెల్‌ డెర్నొకు అని పనుప్పపచ్చని సూచికలు చూస్తున్నాను, వెనక ఎగెల్‌ హెట్టీ ఉక్కుక త్తి చేనే చప్పున వింటున్నాను: వాళ్ళ కోవం అంకఠకంళకూ పెరిగి సాంద్రమైన మేఘంలాగా అవుతున్నది. ఎందుకోగాని వాళ్ళు ఎస్సుడూ అలుగుతారు ఒక ఇంగ్లీషు నెంట్రీవాడు సిగరెట్టు ఇవ్వబోయాడు, ఆలిగారు; వాడా సిగరెట్టివ్వ నిరాకరించినా అలిగారుు నేను హిట్లరు గురించి సణిగితే అలిగారు, హిట్లరుగురించి సణగనందుకు ఎగెల్‌ హెల్ట్‌కు చచ్చేకోవం వచ్చింది. బెంజమిన్‌, (బెల్స్‌, పూస్మ్‌, తుచోల్‌స్కీ, కౌర్డ్‌ శ్రౌవ్‌ల రచనలు రహస్యంగా చదివిన వేలుగాడు జర్మనీ సరిహద్దు దాటగానే ఎన్‌ నైన్‌ జడలు కుట్టుకున్నాడు. నా కార్పొరల్‌ స్ట్రైపలిచ్చి సంపాదించుకున్న సిగిరెట్టు జేబులో నుంచి తీన, వెనక్కు. తిరిగి, వేలుగాడి పక్కనే కూర్చున్నాను. ఎగెల్‌ హెళ్త్డ్‌ రొజ్టైె కొయ్యడం గమనించాను. ముందు రెండు చేశాడు, తరవాత నాలుగు చేభాడు, ఒకొ్క(ంక్క పావునూ ఎనిమిదేసి భాగాలు చేళాడు. ఒక్కొక్కరికి అరవై (గాముల బరువుగల నల్లరొ జ్రైముక్క- వస్తుందని అంచనా వేశాను. ఎగెల్‌ హెళ్ట్‌ ఆఖరు పరకముక్కను నాలుగుఖండాలు చేయసాగాడు. మధ్యముక్కలు వచ్చిన వాళ్ళకు కనీసం అయిదు, పదిగ్రాములు అధికంగా వస్తుందని అందరికీ తెలుసు. ఎందుకం శే రొశ్టై మధ్యభాగంలో ఉబ్బెత్తుగా ఉన్నది, ఎగెల్‌ హెల్ట్‌ అన్నిముక్క లనూ ఒకేమందానికి కోళాడు. ఆయితే అతను మధ్యముక్కాలు రెంటిమీది ఉబ్బును కోన, “ముప్ఫైమూడు-__అందరికన్నా చిన్నవాడు ముందు తీసుకోండి,” అన్నాడు. వేలుగాడు నాకేసి చూసి, జేవురించి, వంగి ఒకముక్కను అందుకుని, వెంటనే నోట పెప్తేసుకున్నాడు. అంతా నవ్యంగానే జరిగింది. అస్తమానమూ విమానాలను గురించి మాట్లాడి నాకు మతిపోగొట్టిన బూవియర్‌ తన ముక్క తీను కున్నాక సా వంతు వచ్చింది. నా తరవాత ఎగెల్‌ హెల్ల్‌ వంతు. కాని నేను కదల లేదు. నాకు సిగిరెట్టు వెలిగించాలని ఉన్నదిగాని, నా దగ్గిర అగ్గిపుల్లలు లేవు, ఎవరూ నా కివ్వలేదు. అప్పటికే రొ్టైముక్కలు తీనుకున్నవాళ్ళు కంగారుగా తినడం మానారు, ఇంకా తీనుకోనివాళ్ళకు ఏంజరుగుతున్నదీ తెలియ లేదుగాని,

120 ఫళస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కధానికలు

అర్హంచేనుకున్నారుః వాళ్ళతోబాటు ఆ రౌ్టై పంచుకోవడం నాకిష్టం లేదు. వాళ్ళకు కోపం వచ్చింది; రొ స్టైముక్కలు తీసేసుకున్నవాళ్ళకీ ఏంచెయ్యాలో తెలియ వెదు. నేను బయటికి చూడ యత్నించాను--నెపోలియన్‌ పాన్లర్లశేసీ, నెపోలియన్‌ ఎల్యాలశేసీ, చెట్లబాటలో గల ఖాశీలకేసీ, వాటికుండా కనిపించే డచ్చి అకాశం కేసీ ఆయితే నిర్గమ్యంగా కనబడడానికి నేను చేసిన యత్నం ఫలించలేదు; కొట్లాట సాగుతుందని నాకు తెలుసు, భయంవేసింది; నేను కొట్లాటలకు తగినవాణ్ణి కాను, ఒకవేళ తగుదునే అనుకున్నా, అందువల్ల (సయోజనంలేదు, నన్ను పచ్చడి చేసేస్తారు--_ఐతికున్న జర్మనువాడికన్న చచ్చిన యూదువాడు మేలన్నందుకు 'బుసెల్స్‌ కాంపులో నేను శన్నులు తిన్నట్టుగానే, నా నోటినుంచి సిగరెట్టు తీళాను; అది హాస్యాస్పదంగా తోచడం ఒక కారణమూ, కొట్లాటకు సిద్దంగా ఉండడం ఇంకో కొారణమూనూ. ఎరగా జేవురించిన ముఖం వేసుకుని నాపక్కన కూర్చునిఉన్న వేలుగాడికేసి చూశాను నా తరవాత రొశ్చెముక్క. తీసుకోవలిసిన గుగెలర్‌ తనవంతు ముక్క తీసుకుంటూనే నోట్లో సెస్టేసుకున్నాడు. మిగిలిన వాళ్ళుకూడా తమకమ వంతు ముక్కాలు తీసేసుకున్నారు. ఇంకా మూడుముక్క_లు దిగబడ్డాయి. ఆసమయంలో, నా కింకా పరిచయంకానివాడు ముందుకొచ్చాడు. మేము (బునెల్స్‌ కాంపుళలో ఉండగానే అతను మా గుడారంలో వేశించాదు. అతను వయను మళ్ళిపోయినవాడు అధమం యాథై ఏళ్ళు, అల్పమైన మనిషి, ముఖాన వాతలు, మేము వాదనకు దిగినప్పుడల్లా, తను నోరుమెదపక, గుడారం బయటికి వెళ్ళి, ముళ్ళతీగెకంచె వెంబడి, దాగా అలవాటున్నవాడిరాగా పరిగెత్తే వాడు. అతని మొదటి (సొంత) పేరుకూడా. నాకు తెలీదు, బాగా మాసిపోయిన (టాసికల్‌ యూనిఫానూ, సివిలియనులు ధరించే హాప్‌షూలూ ధరించి ఉన్నాడు. క్షైలుపెబ్టై వెనకధాగంనుంచి తిన్నగా నా దగ్గిరికి వచ్చి, నాముందు నిలబడి, ఊహంచరానంత మృదువుగా. “రొ"బ తీసుకో,” అన్నాడు. నేను తీసుకోకపోయే సరికి తల అడ్డంగా తిప్పి, గ పతి చిన్నదాన్నీ లాంఛనచర్యగా చేసే విద్యతో ఘటికుడివే. అది రొశ్చా, అంతకన్న మరేమీ కాదు, ఆ అడమనిషి దాన్ని నీ కిచ్చింది. ఇంద,” అంటూ అతనొక ముక్క- తీసి, జార్చిఉన్న నా కుడిచేతిలో నొక్కిపెట్టి, నా చెయ్యి గట్టిగా మూళాడు. అతని కళ్ళు నల్లగా లేకపోయినా ముదురురంగుగా ఉన్నాయి, అతని ముఖం చాలా ఖైదులు చూసినట్టున్నది. నేను

యుద్ధం అయాక 121 తల ఆడించి, రొ జ్చముక్కను గట్టిగా పట్టుకున్నాను. ర౩ైలుపెట్టె అంతా ఒక్కా దీర్ధనిశ్వాసం విడిచింది. ఎగేల్‌ హెట్ట్‌ తనముక్క తీసుకున్నాడు, తరవాత టాపికల్‌ యూనిఫాం ధరించిన ముసలివాడుకూడా తీసుకున్నాడు. “డామిట్‌, నేను జర్మనీ విడిచిపెట్టి పన్నెండేళ్లయింది. కాని (క్రమంగా నాకు మీ పిచ్చి అర్హం అవుతున్నది,” అన్నాడా ముసలివాడు, నేను రొశ్చెముక్క- నోటపెట్టుకునే లోపునే రైలు ఆగింది, మేము దిగాం.

మైదాన (ప్రదేశం, టర్నిప్‌ దుంపల పొలాలు, చెట్టన్నది లేదు. కుళాయిల మీడా, కౌలర్లమీదా ప్లాండర్స్‌సింహం చిహ్నాలు ధరించిన చెల్టియం నైనికులు కొద్దిమంది రైలుతోచాటు పరిగెత్తుతూ. “+దిగండి--అందరూ దిగండి." అని కేకలు ెటారు.

వేదుగాడు నా వెంగే ఉన్నాడు; కళ్ళద్దాలు తుడుచుకుని, స్టేషను బోడ్డకేసి చూసి, “వీజె__దీన్ని గురించి కూడా నీకేమైనా తట్టుతున్నదా ? ' అని అడిగాడు.

“ఆ ఇది కవలాయెర్‌కు ఉత్తరంగానూ, జాంబున్‌ కు పడమరగానూ ఉంటుంది, అన్నాను.

“ఆల కెవలాయెర్‌._ హైన్‌ రిథ్‌ హైన్‌ 10,” అన్నాడతను.

“మరిచా వేమో, జాంజన్‌11___సీగ్‌ ఫీడ్‌”,

ఆంట్‌ హెలెన్‌, వీజె, అని నాలో అనుకున్నాను, కొలోన్‌ కుండా ఎందుకు వెళ్లాముకొము ? చెట్ల తలల మద్యని పెంకురంగు మరకలు తప్ప వీజెలో చూడ డాని కేమంత లేదు. వీజెలో ఆంట్‌ హెలెన్‌కు పెద్ద షాపు ఉండేది, నిజమైన గ్రాము దుకాణం (ప్రతి ఉదయమూ మాకు డబ్బు లిచ్చేది, అదిపెట్టి మేము నర్స్‌ నదిపై నగాని, వైకిళ్ళమీద శెవలాయెర్‌కుగాని వెళ్తేవాళ్ళం; ఆదివారాలు చర్చిల్‌ 'నెర్మన్‌లు; అవి దొంగరవాణాలు చేనేవారిమీదా, రంకుతనాల్లు చే నేవాళ్ళమీదా సాగేవి,

“పదండి. మీకు ఇళ్ళకుపోవాలని లేదా 7 అంటూ బెల్పీయన్‌ నెంట్రీ దారి తీశాడు.

కాంపు (ప్రవేశించాను. మొట్టమొదట మేము ఒక ఇంగ్లీషు అఫీసరును దాటి వెళ్లాలి. అతను మాకొక ఇరవై మార్క్‌ల నోటిచ్చి, ముట్టినట్టు రశీదు తీసుకున్నాడు. తరవాత డాక్టరు దగ్గిరికి వెళ్లాం. అతను జర్మను, యువకుడు,

122 ప్రశస్త అధునిక జర్మన్‌ కథానికలు ఇకిలించాడు. గదిలోకి పది పదిహేనుమంది చేరేదాకా ఆగి, అతను, “ఇవాళ, ఇవాళంశే ఇవాళే, కుట్రచెయ్యడానికి మరీజబ్బుగా ఉన్నవాశ్శెపరో చేతులెత్తండి ” అన్నాడు. ఈ విద్దూరమైన జోక్‌కు కొద్దిమందిమి నవ్వాం; తరవాత ఒక్షాక్కళ్ళమే అతని బల్లవద్దకు వెళ్ళి, మా డిళ్చార్డి కాగితాలపైన ముద్రవేయించుకుని, అవతలి ద్వారంకుండా బయటికి వెళ్ళాం. నేను ద్వారంవడ్ద కొద్ది కణాలు నిలిచి, “ఇవాళ, ఇవాళంయే ఇవాళే.” అని అకను అనడం విని, ముందుకు సాగాను. నడవ అవతలి చివరకు చేరేసరికి నవ్వులు వినిపించాయి. తరవాత మరొక పోస్ట్‌కు వెళ్ళాను. ఇక్కడ ఒక ఇంగ్లీషు సార్దంటు తెరిచివున్న మరుగుదొడ్డి పక్కన నిలబడి, “మీదగ్గిర ఇంకా మిగిలిఉన్న పేబుక్కులూ, కాగితాలూ వైకితియ్యండి,” అని జర్మనుభాషలో అని, అలా తీసినవాటిని మరుగుదొడ్డిలో పారెయ్యమన్నాడు, అందరూ ఆ పని చేస్తుంపే, అతను తిరిగి జర్మను భాషలోనే, “సుఖాన్వేషణ చెయ్యండి, " అన్నాడు. చాలామంది ఈ జోకుకు నవ్వారు. జర్మనులకు ఉన్న ట్టుండి హిస్యం, అందులోనూ విదేశీ హాస్యం, రుచించ నారంభించిందని నేను స్థూలంగా (గ్రహించాను. కాంపులో అమెరికన్‌ కాష్టన్‌ ముళ్ళతీగె కంచెను చూప్పతూ, “అద్బాయిలూ, ఆశే దిగులుపడకండి. మీ కిక స్వేచ్చ కలగ బోతున్నది,”" అన్నప్పుడు ఎగెల్‌ హెల్‌ కూడా నవ్వాడు.

ఇంగ్లీషు సార్జంటు నన్నుకూడా కాగిరా లడిగాడు, కానినా దగ్గిర డిళ్చార్డి కాగితాలు తవ్ప ఏమీ లేవు, నా సేబుక్కును ఒక అమెరికనుకు రెండు సిగరెట్ల కమ్మాను. అందుకని, +**కాగిత్రాలు లేవు,” అన్నాను. అతనికి కోవనం వచ్చింది. లోగడ అమెరికను సార్దంటు నన్ను, “హిట్లరు యూత్‌వా, ఎస్‌ఏవా, పార్టీవాడివా?" అని అడిగితే, “కాదు,' అని చెప్పినప్పు డశనికీ ఇలాగే కోవం వచ్చింది; నా మీద అరిచి, నాకు అదనప్పు డ్యూటీ ఇచ్చి, నన్ను శాపనార్థాలు సెట్టి, మా అమ్మమ్మకు ఏవేవో రంకులు అంటగటాడు, అమెరికనుతిటు అరంగాకపోవడం చేత అదేమిటో నాకు వైనంగా తెలియలేదు, తాము అనుకున్నదానికి ఏదన్నా అతకకపోతే వాళ్లకు చెడ్డ కోపం. ఇంగ్లీషు సార్జంటు కోపంతో మండిపోతూ నన్ను వెతికి, త్వరలోనే నా డయరీ పట్టుకున్నాడు. కాగితపు సంచులు నైజుకు కత్తిరించి, కాగితపు టాకాలతో బంధించిన ఆ డయరీ లావుపాటిది; ఏ్యపిలు నుధ్యనుంచి నెప్టెంబరు మధ్య దాకా, అమెరికన్‌ సార్జంటు స్టీవెన్సన్‌కు నేను

యుద్దం ఆయాక [121 విక్కినది మొదలు అప్పటిదాకా, నాకు కలిగిన అనుభవాలను అండులో రాను కున్నాను. నే నందులో ఆఖరుకు రాసుకున్నది రైలులో ఉండగా. అన్నుడు మేము ఆం్వెర్పొకుందా పోతున్నాం. అంప్విర్చ్‌ నిర్జీవంగా ఉన్నది. అక్కడ ఒక గోడ మీద, “రాజు నర్సిల్లాలి:”" అని చదివాను. సంబీల కాగితం నూరు పేజీలకు వైగా ఉన్నది. వాట్‌నిండా ఒత్తుగా రాసుకున్నాను. సార్దంటు ఆ(గ్రహావే శంతటో దాన్ని తీసుకుని మరుగుదొడ్డితోకి విసరివేస్తూ, “కాగితాలాంచ. ఇచ్చెయ్య మనలేదూ ?” అని, నన్ను పోనిచ్చాడు.

కాంపు గేటు దగ్గిర బెల్జియన్‌ లారిలకోసం ఎదురుచూస్తూ ఒరుసుకుని నిలుచున్నాం, అవి మమ్ముల్ని బాన్‌ చేర్చుజాయన్నారు, మళఠోచోటూ మఠో చోటూ కాకుండా బాన్‌ దేనికో ? కొతోన్‌ నిండా శవా లుండడందేత అది నిషేధ మని ఎవరో అన్నారు. మరొక రెవరో అన్నారు, మేము ముప్పై నలభై ఏళ్ళ పాటు పొరలు తీసుకుని చెత్తా, ళుక్కూ తీయాలట, శిథిలమైన ఇళ్ళతుక్కు. “ఆఖరుకు (టక్కువైనా. ఇవ్వరు. తుక్కంతా తట్టలతో మానుకుపోచాలి.” అదృష్టవళాన నొ సమీపంలో, నాతోవాటు డేరాలో సడుకున్నవాళ్ళుగాని, ర్రైలు 'పెస్టలో పయాణించిన వాళ్ళుగాని ఎవరూ. లేరు... నాకు తెలినినవాళ్ళ వాగుడు కంఆఅ తెలియనివాళ్ళ వాగుడు ఒక్కవినరు నయం. నాకు నుందు నిలబడిఉన్న వాళ్ళలో ఎవడో ఒకడు “అయితేనేం ? యూడువాడి రొ్టై తీసేసుకున్నాడు," అన్నాడు. "అవును అలాంటివాశ్ళే శాసకులు కొరోతారు. అన్నాడు మరోకడు, ఎవరో నన్ను వెనకనుంచి మోచేర్తో తోని, “ఒక నిగరెట్టుకు నూరు గ్రాముల రాష్ట, ఏమంటావు ఇ అంటూ వెనకనుంచి నా ముఖం ముందొక రొప్టైముక్కు చాచాడు. రైలుసెస్టైలో ఎగెల్‌ హెల్‌ పంచిన ముక్కలలో అదొకటని తెలుసు కుని కల అడ్డంగా తిప్పాను. “బెల్జియనులు వది మార్కుల కొక సగరెట్టు అమ్ము తున్నారు,” అన్నాడు మరొకడు. చాలా చౌక అనిపించింది నాకు, కాంపులో జర్మునులు నూటఇరవైమార్కుల కొక సిగరెట్టు అమ్మారు. “ఎవరికైనా సగరెట్లు కావాలా *' “/కౌవాలి,” అని, ఎవరిదో చేతిలో ఇర వైమార్కుల నోటు పెట్టాను. అందరూ ఆందరితోటీ వ్యాపారం చేస్తున్నారు. ఆందులో మ్యాకమే. వారికి గ్రద్ధ ఉన్నట్టు కనబడింది. రేండు వేలమార్కులూ, ఒక చినుగుల యూనిఫానూ ఇచ్చి ఎవరో సివిలియన్‌ దుస్తులు కొన్నారు. ఆ గుంప్కలో వనువుల మార్చిడీ, వేషాల

1924 శస్త్ర ఆదునిక జర్మన్‌ కథానికలు మూర్పూ సాగిపోతున్నాయి. “దానితో (డ్రాయరు కూడా ఇచ్చి తీరాలెసిందే. శై కూడా,” అని ఎవరో గట్టిగా అరిఛారు.. ఒకరు చేతి గడియారాన్ని మూడువేల మార్కులకు అమ్మారు, హెచ్చుగా అమ్ముడవుశున్నది సబ్బు. అమెరికను కాంప్పలనుంచి వచ్చినవాళ్ళ దగ్గిర బోలెడు సబ్బున్నడి, చాలామంది దగ్గిర ఇరవై సబ్బుబిళ్ళలదాకా ఉన్నాయి, ఎందుకంటే వారం వారం సవ్బిచ్చేవాళ్ళు, కాని స్నానానికి సీరుండేది కాడు. ఇంగ్లీషు కాంపులలోవాళ్ళ కసలు సబ్బే లేదు. ఆకు పచ్చని సబ్బుబిళ్ళలూ, వృరనిదిళ్ళలూ తెగ చేశులు మారాయి. చాలామంది తమ సృజనాన క్షిని సబ్బుమీద సయోగించి బుల్లి కుక్క-లనూ, పిళ్లులనూ, దిష్టిబొమ్మ అనూ తయారుచేసి, సబ్బుకుగల మార్కెటు ధర కొంత చెడగొట్టారు, ఎందుకంటే బొమ్మలరూవం ధరించిన సబ్బు బరువు శరిగిపోతుంది. నేను ఇరవై మార్కుల నోటు పెట్టిన చెయ్యి తిరిగి (ప్రత్యతమై, నా ఎడమచేతిలో రెండు సిగరెట్లు పెట్టింది. అంత న్యాయబుద్ధి ఛ్లూసి నాకు అబ్బురమయింది కాని, బెన్టీయనులు అయిదు మార్కుల కొక సిగరెట్టు చొప్పున అమ్ముతున్నట్టు నాకు తెలియవచ్చింది; అంతకంత లాథం జేసుకోవడం, అందులోనూ ““కా(మేడ్స్‌” మధ్య, సమ్యమే నన్న మాట. డక్కిరివిక్కిరవుతూ అక్కడ రెండు గంటలబోటు సిలబడ్డాం; నాకు చేతులు మాత్రమే గుర్తున్నాయి.-సబ్బును కుడినుంచి ఎడమకూ, ఎడమనుంచి కుడికీ అందిస్తూ. వర్తకం చేసే చేతులు; నాకు పొములతుస్పై మధ్య ఉన్నట్టిని పించింది; అన్నివైపులనుంచీ అన్ని వైపులకూ అడుతూ, నా భుజాల మీదుగానూ, నెత్తిమీదిగానూ, వస్తువులనూ, డబ్బునూ చేర వేసిన చేతులు. వేలుగాడు మల్లా ఎలాగో నా పక్కకు చేరాడు, బెర్జియన్‌ లారీలో నా పక్కనే వచ్చి చతికిలబడ్డాడు, అది శెవలాయెర్‌ కేసీ, శీభూయేర్‌ కుండా డెషెక్ట్‌ కేస్టీ (శెషెళ్ట్‌ చుట్టి నాయిస్‌ కూ పోతున్నది. పొలాలూ ఊళ్లా ని స్తద్టంగా ఉన్నాయి, మాకు దిహుకొద్దిమంది మనుషులు కనిపించారు, కొద్ది జంతువులు కనిపించాయి. హెమంతప్ప ఆకాశం ఆచ్చాదిశంగాఉన్నది. నా ఎడమపక్కం వేలుగాడూ, కుడిపక్క బెల్జియన్‌ "సెంట్రీ కూర్చున్నారు. మేము రోడ్డుశేసి చూశాం. నాకా రోడ్డు బాగా తెలును. నేనూ, నా తమ్ముడూ ఆ రోడ్డువెంబడి నైకిళ్ళమీద వెళ్ళేవాళ్ళం, వేలుగాడు పదేపదే ఆత్మసమర్థనకు యత్నించాడు, కాని ప్రతిసారీ నే నతని నోరు మూళాసు; కన తెలివి చూపాలని చూళాడు, న్మిగహించుకో లేకపోయాడు,

యుద్దం అయాక 1 కీర్‌ "నాయిని మాబమిటి ? దాన్నిగురించి నీ కేమీ తట్టదు. నాయిన్‌ గురించి తట్ట డాని కేముందని ?” అన్నాడతను.

“నోవెజియా చాకలేట్‌, జోవర్‌[క్రౌట్‌, క్విరినస్‌, తీబన్‌లీజియన్‌ 12 గురించి నీకు తెలియదనుకుంటాను, ' అన్నాను.

అతను తిరిగి జేవురించి, “తెలియదు, ” అన్నాడు.

కొలోన్‌నిండా శవాలున్నమాటా, అకండికి ఎవ్వరినీ రానివ్వనిమాటా నిజమేనా అని బెల్జియన్‌ నెంట్రని అడిగాను. “లేదు, కాని అక్కడి పరిస్థితి దాగా లేదు. మీదా వూరా ? అని అతనడిగాడు.

“అవును, * అన్నాను.

“అయితే దేనికైనా సంసిద్ధుడ వై ఉండు. సీ దగ్గిర సబ్బున్నదా 2

“ఉన్నది,'” అన్నాను.

“ఇదుగో,” అంటూ. అతను తన జేబులోనుంచి పొగాకు పాశెట్టుతీసి, తెరిచి మంచి పనుపువన్నెగల తాజాపాగాకు, సన్నగా క త్తిరించినది నా ముక్కుదగ్గిర పెట్టి, “రెండు సబ్బుబిళ్ళ లి స్తే దీన్ని సీ కిస్తాను---బేరం నీకు నచ్చితే," అన్నాడు. నేను తల ఆడించి, జేబులో తడివి, రెండు సబ్బుబిశ్ళలు తీసి అతనికిచ్చి, పొగాకు పా కెట్టు జేబులో వేసుకున్నాను. అళను సబ్బుబిళ్ళలను జేబులో పెట్టుకోవడానికి తన మరసిస్తోలు నన్ను పట్టుకోమని, నేను దాన్ని తనకు తిరిగి ఇచ్చేటప్పుడు నిభ్రూర్చాడు. “ఈ దిక్కుమాలిన ఆయుధాలు, ఇంకౌ కొంతకాలం వ్‌టిని పట్టుకోవాలనుకుంటాను. మీ పని మీరనుకునేటంత అన్యాయం కాదు. లేక మీరు అప్పుడే ఏడ్చారా ? అన్నాడతను.

నేను కుడిపక్కనున్న రైనొనదికేసి చూపాను. మేము డోర్కాగెన్‌కు పోతున్నాం. వేలుగాడు నోరు తెరవడానికి సిద్దమవుతూండడం చూసి, “నోరు మూసుకో, నీకు పుణ్యం ఉంటుంది మరి మాట్లాడకు " అన్నాను చప్పున. రైన్‌ చూ స్తే నీకేమైనా జ్ఞాపకం వస్తున్నదా అని అడుగుదామనుకున్నా డనుకుంటాను. అదృష్టవశాన అతనకి బాగా రోషం వచ్చి బాన్‌ చేరినదాకా ఏమీ అనలేదు

కొలోన్‌లో ఇంకా చొలా ఇళ్ళు కూలిపోకుండా నిలిచిఉన్నాయి; ఒకచోట ట్రాము నడుస్తున్నది; మనుషులు కనిపించారు, స్త్రీలుకూడా: ఒకతె మాకేసి చెయ్యి ఊపింది. మేము నాయిన్‌ వీధిలోనుంచి రింగ్స్‌18లోకి తిరిగి, రింగ్స్‌ వెంబడి

126 ప్రశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు (పయాణించాం. అంత నేపూ కన్నీరు కారడం కోసం ఎదురుచూకాను, అది రానే లేదు. రింగ్స్‌లో ఉండే ఇన్సూరెన్సు భవనంకూడా నాశనమయింది. హో హెన్‌ సైఫెన్‌ పూల్‌ తాలూకు నీలంరంగు ఇటుకలు కొ ద్దిగా కనిపించాయి. లారీ వెక్కడోక్కడ కుడిపక్కకు తిరుగుతుందేమో నని అంత నేపూ చూశాను, ఎండు కంశే మేము కారిరింజియన్‌ రింగులో ఉండేవాళ్ళం; కాని లారీ పక్కకు తిరగక, తిన్నగా రింగ్స్‌ వెంబడే నడిచింది. బార్బరోసా "స్క్వేర్‌, శాగ్దన్‌ రింగ్‌, శాలియన్‌ రింగ్‌. నేను చూడకుండా ఉండడానికి యత్నించాను, ఫ్లోడ్విగ్‌ స్క్వేర్‌ దగ్గిర లారీల వలవ క్రదలభేని స్ధితి ఎర్పడకపోయినట్టయితే చూడకపోయే ఉందును. మేముండిన ఇంటిముందే ఆగాం, అందుకని చూళాను. “సంపూర్ణ విధ్వంసం” అనే మాట అపార్జాన్ని కలిగిస్తుంది. ఒక ఇల్లు పూర్తిగా విధ్వంసం కావడం ఎన్నడో తప్ప జరగదు; మూరు నాలుగుసార్లు దాంబుదెబ్బ తింశేనే అలా జరుగు తుంది; అటుకరవాత అది తగలబడీపోతే మశీమంచిది. మేముండిన ఇల్లు అధికార రీత్యా పూర్తిగా విధ్వంసమయింది,. కాని యధార్థంగా కాలేదు. అం'పే, నేనింకా దాన్ని గుర్తించగలిగాను; వాకిలీ బెల్‌మీటలూ. చానున్న ఇంటిద్వారమూ, బెల్‌ మీటలూ ఎవరై నా గుర్తించగలిగితే ఆ ఇల్లు యథార్థంగా సాంతం నిర్మూలమయిం దనడం సరికాదనుకుంటాను, “కొలోన్‌లో ఎక్కడ ఉండేవాడివి ? * అని బెల్జియన్‌ సెంట్రీ అడిగాడు “అక్కడెక్కడో, * అర్జబూ వడమటి శివార్ల కేసి అస్పష్టంగా చూపాను. “అమ్మయ్య, మళ్ళీ కదిలాం, అంటూ అతను తనముందు లాకీలో పెట్టిన మరపిస్తోలు మళ్ళీ తీనుకుని, తన కళాయి సరిచేసుకున్నాడు. కుళాయి ముందుభాగంలో ఉన్న సాండర్స్‌ సింహం మురికిగా ఉన్నది. మేము బ్లోడ్విగ్‌ న్క్వేర్‌లోకి తిరిగాక లారీలు నిలిచిన కారణం తెలిసింది. అక్కడ ఏదో దాడి లాటిది జరిగినట్టుగా కనబడింది. అంతటా ఇంగ్లీషు మిలిటరిపోలీసు కార్దున్నాయి. వాటిమీద చేతులు వెకెళ్సి పెట్టుకుని సివిలియను లున్నారు, చుట్టూ పెద్ద గుంపు చేరింది, వాళ్ళ ప్రశాంతంగానే ఉన్నారు గాని ఉదిక్తులై ఉన్నారు. నాశనమైన ఆ నగరంలో ఆ (ప్రశాంత వాతావరణంతో అంతమంది వజలుండడం ఆశ్చర్యం. “బ్లాక్‌ మార్కెట్‌, అప్నడసప్పుడూ పట్టుకుంటూ ఉంటారు, ' అన్నాడు బెల్జియన్‌ సెంట్రీ,

యు ద్ద ౦ అయాక 12? మేమింకా బాన్‌ వీధిలో ఉండగానే కొలోన్‌ దాటకముందే, నాకు నిద వచ్చేన, మా అమ్మతాలూకు కాఫీమర కలలోకి వచ్చింది. అర్‌ టోర్క్‌14 రచించిన చిక్రాన్ని ఇవ్వజూపినవాడు కాఫీమరకు ఒక పట్కా. కట్టి కిందికి దించుతున్నాడు; అయితే కిందఉన్నవాడు కాఫీమర తనకు అక్కార్లేదన్నాడు; రెండోవాడు ఆ మరను మళ్ళా 'పెకిలాగి, హిలు తలుపులు తేరిచి మరను ఉన్నచోటనే, వంటింటి వాకిలికి ఎడమ్మ్యప్రక్కన శీలలతో బిగించడానికి చూశాడు, కాని అక్కడ గోడలేదు, అయినా ఆ మనిషి తన ప్రయత్నం మానలేదు. (కలలోనే నాకా మనీష్‌ క్రమం మీదగల ఆసక్తి ఎంతో నచ్చింది.) అతను కుడిచేతి చూపుడువేలుతో. శీలలకోసం తడివాడు; అవి దొరకలేదు; అకొళశంలో కాఫీమరను అమర్చడానికి లేదు, అందుచేత అతనా ఆకాశాన్ని చేతితో బెదిరించి, తన ప్రయత్నం మాని, కాఫీమరకు మళ్ళీ పట్కా తగిలించి ముందుకు వెళ్ళి, కాఫీసురకు దించి, మూడోవాడికి ఇవ్వ జూపాడు; అతను మళ్ళీ దాన్ని నిరాకరించాడు. మొదటివాడు దాన్ని పెకి చేదు కుని, పట్కా-విప్పి, కాఫీమరను భద్రంగా తన జాశెట్‌లో దాచుకుని, సట్కాను ఒక చుట్టూ చుట్టి, మూడోవాడి ముఖాన విసిరికొట్టాడు. అంతసేపూ నేను లోఖ్నర్‌ 5 చిత్తరువు ఇవ్వజూపినవా దేమయాడా అని చూశాను, కాని వాడి జాడ లేదు. ఎందుకోగాని నేను నూలకేసి చూడలేదు, అక్కడ మా నాన్న డస్కు ఉన్నది. వాడు మా నాన్న నోటుబుక్కు చదివేసిపోతాడే మోనని నాకు బెంగ పట్టు కున్నది. కాఫీమర మనిషి ఇవ్పుడు లివింగ్‌రూము వాకిలిదగ్గిర నిలబడి, కాఫీ మరను తలుప్పచెక్క-కు బిగించాలని చూస్తున్నాడు. ఆ కాఫీమర కొకచోటు చూసి, దాన్ని స్టిరంగా ఏర్పాటు చెయ్యాలని దృఢసిశ్చయం చేసుకున్నట్టు కనబడ్డాడు, నా కతనం యే అభిమానం పుట్టుకొచ్చింది. అంతలోనే నేనఠన్ని గుర్తించాను. అతను మాకుండిన అనేకమంది స్నేహితులలో ఒకడు. అతన్ని మా అమ్మ ఆ కాఫీమరకింద ఓదార్చింది. అతను యుద్ధారంభంలో విమానదాడిలో చనిపోయాడు. మేము దాన్‌ చేరకమునుపే బెల్జియన్‌ నెంటీ నన్ను నిద్రలేపాడు. “ఊం కళ్ళు తుడుచుకో, న్వేచ్చ రాబోతున్నది,' అన్నాడు. నేను నిటారుగా కూర్చుని, మా అమ్మ కాఫీమర (కింద కూర్చున్నవారి నందరిని జ్ఞాపకం చేసుకున్నాను. బడి ఎగగొట్టినవాళ్ళకు చదువుభయం పోగొట్టిందామె, నాజీలకు బోధచేసింద్పి నాజీలు కానివారికి ధైర్యం ఇచ్చింది; వాళ్ళందరూ కాఫీమర కింది కుర్చీల్లో

కీటర ప్రశస్త ఆధవీక జర్మన్‌ కధానీకలు కూర్చున్నారు, ఊరటా, అరోపణా, సమర్థనా, శిషొవిముక్తీ పొందారు. కరినమైన మాటలు వారి ఆదర్శాలను ఛిన్నాభిన్నంచేళాయి, మృదువైన మాటలు, కలకాలం జ్ఞావకం ఉండేవి, వారికి లభించాయి; దుర్చలులపట్ల దయా, పీడితులకు ఓదార్బూ పాతళ్మశానం, అంగళ్ళు, విశ్వవిద్యాలయం, దాన్‌, కో భ్రైన్స్‌గేటు దాటితే హోఫ్‌గార్జెన్‌, ౪ వెళ్ళివొస్తా,”” అన్నాడు బెల్జియన్‌ సెంట్రీ. 'వేలుగాడు అలిసిపోయిన పసిపిల్ల వాడి ముఖంచేసుకుని, “ఎప్పుడైనా ఉత్తరాలు రాస్తూఉండు,”” అన్నాడు. “ఆబ్రాగే నా దగ్గిరఉన్న తుచోల్‌స్కీ సమ్మగసాహిత్యం సంప్పతాను,* అన్నాను. “న్టేప్స్‌, క్లెస్ట్‌వి కూడానా ? అన్నాడు. “బ్రేద్రు, శెండేసి కాపీ లున్నవి మాతమే *” అన్నాను. ముళ్ళతీగె కంచెకుండా పూకు విమోచనం. ఆ కంచెముందు ఒకమనిషీ రెండు పెద్ద చాకిరేవు తట్టలు 'ెట్టుకుని నిలుచున్నాడు. ఒక తట్టనిండా ఆపిల్‌ పళ్ళున్నాయి. రెండోదానితో కొద్దిగా సబ్బుబిళ్ళ లున్నాయి. “వెటమినులు, క్యామేడ్స్‌. ఒక సబ్బుబిళ్శకు ఒక అపిల్‌,” అని 'కేకపెడుతున్నాడు.. నాకు నోరూరింది, ఆపిల్‌వళ్ళ ముఖమే పూర్తిగా మరిచాను; వాడి కొక సబ్బుబిళ్ళ యిచ్చి, ఆపిల్‌ తీసుకుని, వెంటనే కొరికాను. నేను కదలకుండా నిలబడి, మిగిలిన వాళ్లు కూడా బయటికి వస్తూండడం చూశాను. ఇక ఆ మనిషి కేక పెస్టే పని లేదు; వ్యాపారం నిళ్శబ్దంగా సాగింది; తట్టలోనుంచి అపిల్‌ తియ్యడనూ, దాన్ని ఇచ్చి సబ్బుబిళ్ళ తీసుకోవడమూ, థాళీతట్టలోకీ గిరవాటు వెయ్యడమూనూ; నబ్బు విళ్ళ తట్టలో పడేటప్పుడు తప్‌ మని చప్పుడయేది. అందరూ ఆపిల్‌ పట్టు తీసుకో లేదు, ఆందతిదగ్గిరా సబ్బుబిళ్ళలు చేవు, ఎవరి శక్తి చాలివస్తే వారు వ్యాపారం ముగించారు. నేను ఆపిల్‌ తినడం ముగించేసరికి, వాడి సబ్బుల తట్ట సగం నిండింది. మాటా పలుకూ లేకుండా వ్యవహారం సాఫీగా నడుస్తున్నది. డబ్బు విషయంళో చాలా పొదుపూ, జాగ్రత్తా కలవాళ్ళు నైతం ఆపిల్‌పబ్లీ చూసి. నిగ్ర హించుకో లేకుండా ఉన్నారు. వాళ్ళను చూన్తే నాకు జాలివేసింది. మాతృదేళం తిరిగివచ్చే వైనికులను ఎంతో (యపేమగా వైటమినులతో పలకరించింది. బౌన్‌లో నాకు ఎంతకీ "అలిపోన్‌ దొరకలేదు. చివరకు పోస్తాఫీసుతో ఓక పిల్ల చెప్పింది, డాక్టర్లకూ మతగురువులకూ మ్యాతమే అలిపోను లిస్తున్నారని, అదైనా నాజీలు కాకపోతేనే. గ వచ్చ్భన్న నాజీలం'కే వాళ్ళకీ తగని భయం. నీ

యు చి ౧ అయాక 120 దగ్గిర సిగరెట్టుగాని ఉందా ? అన్నదామె. నేను శీబులోనుంచి పొగాకు పాశెట్లు తస, “నిగరెట్టు చుట్టి ఇన్వనా?” అన్నాను. వద్దనీ, తానే చుట్టుకోగలనని అన్నది. నేను చూస్తుండగానే అమె తన కోటు జేబులోనుంచి సిగరెట్టు కాగితం తిసి, నేద్చుగా నిండైన సగరెట్టు కణంలో చుస్టేసింది. “అయితే, ఎవరికి అలిపోను చెయ్యాలని 7* అని ఆమె అన్నది. “నా ధార్వకు,” అన్నాను. ఆమె నవ్వి, నాది 'పెంల్లి అయిన ముఖంగా కనబడలేదంది. నేనుకూడా ఒక సిగరెట్టు చుట్టుకుని, సబ్బుఏళ్ళులు కొనవాశ్లివరైనా ఉంటారా అని అడాను. నాదగ్గిర చిల్లిగవ్వ చేదు, టచయాణం ఖర్చుకు డబ్బు కావాలి. ““సచ్బా ? ఏది చూడనీ,” అన్నది. నా కోటు అస్తరులోపల వెతికి సబ్బుబిళ్ళ ఒకటి తీశాను. దాన్న ఆమె శా చేతిసుంచి లాగుకుని, వాసన చూసి, “అరె, నిజమైన పొమాలివ్‌__నిజంగానే చాలా ఖరీదు. దీనికి యాథభ్రై మార్కులిస్తాను,” అన్నది నే నామెకేన ఆశ్చచ్వంగా చూశాము. “అవును, నాకు తెలుసు, దానికి ఎనఫఖైై మార్కులు కూడా ఇస్తున్నారు, కాని నే నిచ్చుకోలేను,'” అన్నదామె. నేనా యాఖైమార్కులు తీసుకోదలచలేదు, శౌని ఆమె బలవంతంచేసి, నోటు నా కోటుజేబులో కుక్కి, పోస్తాఏసులో నుంచి వరిగెత్తిపోయింది,. ఆమె అందంగా ఉన్నది, కధతో కూడిన అందం, అమ్మాయి లలో ఒక విధమైన చురుకుదనం కలిగించేది.

బోస్తాఫీసులోనూ, దాన్‌ వీధులవెంట నడుస్తూనూ నేను గమనించిన ముఖ్య విషయ మేమంటే, పర్షచిహ్నాలు!6. ధరించిన విద్యార్థి అన్నవా డెక్కడా కనబడలేదు, కంప్పవూత్రం ఉన్నది, (ప్రజలందరూ కంపుకొట్టారు, ఏ గది చూసినా కంపే, ఆ ప్‌ల్ల సబ్బుకోసం ఎందుకలా కొట్టుకుపోయిందో అర్థంచేనుకోగలిగాను. నేను స్టేషనుకు వెళ్ళి, ఓవెరెషెన్‌ బాభ్‌కు ఎలా వెళ్ళాలో వాకబు చేశాను (నేను "పెళ్ళాడిన మనిషి అక్కాడ ఉన్నది), కాని ఎవరూ చెప్పారుకారు. ఆ ప్రదేశం గురించి నాకు తెలిసందలా ఏమిటంటే, అది బాన్‌కు చాలాదూరాన ఐఫెల్‌*లో ఉన్నదని. దాని జాడ జైలయసుకుందామం పే ఎక్కడా “మాపు అన్నది లేదు. (పచ్చన్న నాజీలకు వెరిచి మాపులను నిషేధించి ఉంటారు. ఈ ఓచెరెషెన్‌ బాథ్‌ అనేది స్పష్టంగా ఎక్కడ ఉండేదీ తెలుసుకోవాలని ఎవ్వ్చుదూ అనుకుంటూందే వొజ్జే, కొని అది ఎక్కడ ఉన్నదీ నిక్కచ్చిగా తెలుసుకోలేక పోవడంచేత నాకు ఆందోళన కలిగింది. నాకు దాన్‌లో తెలిసిన ఎ్యదసులన్నీ ముందుకూ, వెనక్కా

9]

180 వశ్తిస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు తిప్పిచూళాను, కాని వాటిలో ఒక డాక్టరువిగాని, మతగురువుదిగాని లేదు. చివరకు నాకొక ధియోలజీ ప్రొఫెసరు జ్ఞాపకం వచ్చాడు, యుద్దానికి కొంచెం ముందుగా నేనొక న్నేహితుడివెంట అయనను చూడబోయాను. ఆయనక “హోమ్‌_ ఇండెక్స్‌” శాఖనుంచి కొంత సంకటం కలిగింది, మేము మా సానుభూతి తెలప డానికి మ్మాతమే ఆయన యింటికి వెళ్ళాం. ఆ వీధిపేరు మరిచాను గాని, అది ఎక్క-డ ఉన్నదీ నాకు తెలుసు; నేను పాపెల్స్‌డార్చ్‌ అవెన్యూ వెంట వెళ్ళి, ఎడమపక్కకు తిరిగి, మళ్ళా ఎడనుపక్కంకు తిరిగి ఇల్లు కనుష్కూన్నానువ: వాకి౨ మీడ పేరు చూడగానే నాకు ఊరట కలిగింది. (ప్రొఫెసరు స్వయంగావచ్చి తలుపు తెరిచాడు. “మీ రిప్పుడు నన్ను పోల్చుకోవడం సాధ్యంకాదు, (ప్రొఫెసర్‌. “హోమ్‌-ఇండెక్స్‌" తో మీరు తగాదా పడ్డప్పుడు నేను మీ యింటికొచ్చాను-_- ఒక్కకణం మీలో మాట్లాడాలి," అన్నాను. తగాదా ఆన్నమాటకి నవ్వి ఆయన, “నిరభ్యంతరంగా,” అంటూ ళన “స్పడలోకి దారిరిళాడు. అది ఇప్పుడు పొగారు వాసన కొట్టకపోవడం గమనించాను, అంతకుమించి మార్చేమీ లేదు__అవే పుస్తకాణు, ఫెలింగ్‌ కాబినెట్‌ లు, రబ్బరుమొక్కలు, మకగురుపులకూ, డాక్టర్లకూ మ్మాతమే శెలిపోను లున్నట్లు తెలిసిందసీ, ఎలాగోలాగ నేరు నా భార్యకు ఆలి పోను చెయ్యవలసి ఉన్నదనీ (ప్రాఫెసరుతో అన్నాను. ఆయన నన్ను పూరిగా చెవ్ననిచ్చి, నిజానికి తాను మతగురువునేగాని, బెలిపోనుండే మతగురువును కొనని చెప్పాడు. *“ఏమంపే, నేను అధ్యాత్మికసలహా లిచ్చేవాజ్జి కాను, ' అన్నాడాయన. “మీరు (ప్రచ్చన్న నాజీ కాటోలు,” అన్నాను; నే నాయనకు పొగాకు ఇవ్వ జూపాను;ు ఆయన నా పొగాకుశేసి చూసిన చూపుకు నాకు జాలివేసింది; ముసలి వాళ్ళు తమకు చాలా ఇష్టమైనవి లేకుండా జరుపుకోవలసివ స్తే నాకు జాలి. ఆయన పొగాకుతో తన మైపు నింపుకునేటప్పు డాయన చేతులు వణికాయి, ఆ వణుకు 'కేవలమూ వార్థక్యంవల్ల కాదు. నా దగిర అగిపులలు లేవు అయన కిదామంకే. యి శ త్‌ యు ఆయన చివరకు పైపు వెలిగించుకున్నాక నాతో, ెలిపోనులు డాకరకూ, మత గురువులకూ మాత్రమే కాదనీ, పోల్దర్ల్షున్నచోటనల్లా మ్యూజిక్‌ హాళ్ళు తెరిచారనీ, వాటిల్లోకూడా ఉంటాయనీ, వాటిల్లో ఎక్కడైనా ప్రయత్నించమనీ అన్నాడు. వీధి మలుప్పలోనే ఒకటి ఉన్నది. నేను వెళ్ళిపోతూ ఆయన డస్కుమీద కొంత పాగాకు ఉంచినప్పు డాయన కన్నీరు కారుస్తూ, నేనేం చేస్తున్నదీ నాకు తెలుసునా

యుద్ధం అఆయౌాక 181 అని అడిగాడు. నాకు తెలుసునన్నాను. ఆ నా డాయన హోమ్‌ విషయంలో చూపిన ధైర్యానికి ఈ కొద్ది పొగాకు కాలాతీతమైన కానుకగా న్వీకరించమని కోరాను. నా కోటు అప్తరులోవల ఇంకా అయిదారు. సబ్బుబిళ్ళ లున్నాయి వాటిలో ఒకటి ఆయన కివ్వాలనిఏంచింది గాని, అలా చేన్నే ఆయన గుండెలు అవిసిపోరాయని భయవడ్డాను; ఆయన అంత వార్దక్యంతోనూ, బలహీనంగానూ ఉన్నాడు.

“మ్యూజిక్‌ హాల్‌ ' అన్నది మర్యాదవాచకం, కాని అది నన్నంతగా బాధించ లేదు, నన్ను అంతో ఇంతో బాధించినది ఈ న్యూజబిక్‌ హోల్‌ వాకిలి బయట ఉండిన ఇంగ్లీషు సెంట్రీ, ఇతనింకా క్కురవాడే, నేను తనకు సమీపంగా వచ్చి నిలబడేసరికి, నా శేస తీక్షంగా చూశాడు. ఆ మ్యూజిక్‌ హాలులోకి జర్మను అకు 'వవేళం లేదని రాస్‌ ఉన్నది నావు చూపాడు, కాని, నా చెల్లెలు లోపల పనిచేస్తున్నదనీ, నేను ప్రియతమమైన మాతృదేశానికి ఇదే తిరిగి రావడమనీ, ఇంటి తాళపుచెవి నా చెల్లెలు దగ్గిర ఉన్నదనీ చెప్పాను. మీ చెల్లెలు పేరేమిటని అడిగాడు, సర్వసామాన్యమైన జర్మను ఆడ'పేరు చెప్పడం వేమ మనిపించి, “/(గెచెన్‌” అన్నాను. “ఓహో, ఆ తేలికరంగుదా?'” అని అతను నన్ను లోవలికి పోనిచ్చాడు. ఆ భవనం లోవలి దృశ్యాలను వర్డించను, తత్సంబంధమైన “అమ్మాయిల” సాహిత్యంలోనూ, సినిమాలలోనూ, 'ెలివిజన్‌లోనూ అది దొరుకుతుంది. (గెచెన్‌ నికూడా వర్ణించను (అదికూడా పైవాటిలోనే దొరుకుతుంది. ముఖ్యమైన విషయ మేమం శే (గెచెన్‌ సూక్మ్యగ్రహణళ క్తి గల పిల్ల, ఒక పామా లివ్‌ సబ్బువిళ్ళ మూల్యానికి కిర్దైన్‌ బాథ్‌లోని వికరేశాకి 'బలిపోను కనెక్షను ఇవ్వడానికి ఒప్పుకున్నది (ఆ చోటింకా ఉన్నదనే నా ఆళ), అక్కడినుంచి నేను 'పెళ్ళొడిన మనిషికి వార్త వెళతుందన్నమాట. (గ్రెచెన్‌ ఇలిపోనులో ఇంగ్లీషులో ధారాళంగా మాట్లాడి, తన స్నేహితురాలు సర్విన్‌ భై నుద్వారా ఉర్రాల్ట్‌” ఏర్పాటు చెయ్య యత్నిస్తున్నదనీ, అలా అయితే జాప్యం ఉండదనీ నాతో అన్నది. మేము "చలిపోన్‌కోసం వేచి ఉన్న సమయంలో ఆమెకు పొగాకు ఇవ్వబోయాను, అయితే ఆమెవద్ద అంతకన్న మేలైనదే ఉన్నది; ముందుగానే ఇస్తానన్న సబ్బుబిళ్ళ ఇవ్వబోయాను, ఆమె వద్దులెమ్మనీ, ఈ సహాయం చేసినందుకు తానేమీ తీనుకోననీ అన్నదె. నేను తీసుకుతీరాలని పట్టుబ'స్టేసరికి ఆమె ఎడవనారంథించి,

132 పళస్త ఆధిసీక జర్మన్‌ కథానికలు

తన అన్న ఒకడు వైదులో ఉన్నాడనీ, ఇంకో అన్న చనిపోయాడని అన్నది. (గెచెన్‌లాటి అమ్మాయిలు ఎడుస్తుం యే ఏమీ బాగుండదు, నాకు ఆమెమీద జాలి కలిగింది. తాను కేథలిక్కు అయిన మౌాటకూడా టొబి నాదగ్గిర ఒప్పేసుకుస్నదిం ఆమే తన మొదటి కమ్యూనియన్‌ హోదో (డాయరులోనుంచి తియదోతూండగా "జలిపోను మోగింది. (గెచెన్‌ రిస్‌వరు తిన, “పాస్టర్‌,” అన్నది. కాని అంతకు ముందే నేను ప్రీకంరాన్ని పోల్చాను. “ఒక్క కణం ” అందమా గెచెన్‌ రిస్‌ీవరును నాకు అందించింది. నేను ఎంత ఉదేకపడిపోయానం టే, రిసీవరును పట్టుకోలేక జారవిడిచాను. అదృష్టవళాన అది (గెచెన్‌ ఎడిరో పడింది. ఆమె దాన్ని ఎర్లి నా చెవి దగ్గి పెట్టింది. “హలో, న్గువెనా ₹” అన్నాను,

“అవును. నువెవరు ?* అన్నదామె.

“నేధు బాన్‌లో ఉన్నాను. యుద్ధం ముగిసింది.__నాకు, | అన్నాను.

“ఓయి దేవుడా. నేను నమ్మలేను. నిజంకాదు.”

“నిజమే, నిజమే. నే నప్పుడు రాసిన కార్డు అందిందా ? *

“బేదు. ఏం కార్డు 2" అన్నదామె.

“నేను పట్టుబడ్డా నే-__-అవ్పుడు మమ్మల్ని ఒక కార్డు రాయనిచ్చారు. ”

“బేదు. ఎనిమిది నెంలుగా నాకు నీ వార్తే తెలీదు.

““పందిముండాకొడుకులు_ కిర్ణెన్‌ దాధ ఎక్కడున్నదో కాస్త చెప్పు," అన్నాను.

“నేను_._. ఆమె పట్టలేకుందా ఏడుస్తూ పైన ఎమీ అనలేకపోయింది. ఆమె ఎక్కిళ్లూ, గుటకలూ. వినిపించాయి నాకు, చివరకామె, “నిన్ను చాన్‌ 'సేషనులో కలుస్తాను, * అన్నది. తరవాత ఆమె గొంతు మరి వినిపించలేదు. ఎవరో ఇంగ్లీషులో ఏదో అన్నారు, నాకు అర్థం కాలేదు.

(గెచెన్‌ రిసీవరు తీసుకుని, కాన్సేపు అలకించి, తల అడ్డంగాతిప్పి, రిసీవరు పెచ్టేసింది. నే నామె కేసి చూసి అమెకు సబ్బు ఇస్తాననడం సాధ్యం కాదని బహించాను. చివరకు, “థాంక్‌ యూ " అనడం కూడా సాధ్యం కాలేదు. అది అర్హహీన మనిపించింది. నేను ఏమీ చెయ్యలేక చేతులు పెకెత్తి, బయటికి వచ్చేశాను. నేను స్టేషనుకు తిరిగి వెళ్ళాను. పెళ్ళి ధ్వనించని స్తీ కంఠం నా చెవులలో మోగుతున్నది.

యు ర్ద ౨ అయాక 12% వివరణ

1. చెర్జోల్స్‌ (ెక్ట్‌ (18981056) మార్క్సిస్టు, నాజీ వ్యతిరేక నాటక కర్తం కుర్‌ తుచోల్‌స్క్‌ (18901085) ఆస్ట్రియన్‌ యూదు రచయిత, నేషనల్‌ " "నోషలజముకూ, హింసకూ వ్యతిరేకి ఆత్మహత్య చేసుకున్నాడు. వాల్లర్‌ బెంజిమిన్‌ (1892-1040) యూడు వ్యాసకర్త ఆత్మహత్య చేసు లాలా జో కున్నాడు. కార్‌ల్‌ (క్రౌడ్‌ (1871-1080) ఆస్ట్రియన్‌ వ్యంగ్య రచయిత. మార్సెల్‌ (ప్రూస్ట్‌ (1871-1022) (గంచి యూదు నవలాకారుడు. వీరందరి రచనలూ తగులబెట్టబడి, నాజీ ఇం దెక్స్‌లో చేర్చబడ్డాయి. ఐం 2 ఎర్నెన్ల్‌ యుంగర్‌ (1885 ) మొదటి (సపంచయుద్ధానుభవంతో అనేక -పుస్తకొలు రాసీ, 20 ల తోనూ, $0 అ లోనూ విసారంగా చదవబడ్లాడు. అవ ణి నొజీశకంలోకూడా ఈయన జర్మసీలోనే ఉంటూ రచనలు సాగించాడు. $. ఈ పేర్లన్నీ ్యసష్యను మిలిటారిజమునూ, జర్మను జాతీయవాదాన్నీ మూ్తీభ విసాయి. ఏ హెన్‌రిఖ్‌ ఫొన్‌ శైన్స్‌ ( 17711811) నాటకకర్త. ఈయన నాటకాలలో (ప్రష్యును జాతీయత (ప్రతివింబించిందన్న నమ్మకంతో మిలిటరిస్టులూ. తీవ జాతీయవాదులూ వాటిని కొంత వక్రీకరించి ఉపయోగించుకున్నారు. ప్రాంక్‌ పర్ట్‌ /ఓడర్‌. (అనగా ఓడర్‌ నదిపై గల ప్రాంక్‌ఫర్డ్‌ నగరం. మయిన్‌ కాం సననాననా న న్‌ నదిపైన మరొక ప్రాంక్‌ ఫర్చ్‌ ఉన్నది) ఇది 'పష్యాలో కేస్‌ జన్మస్థలం. హాంబర్‌రాజు : అదే పేరుగల శెస్స్‌ నాటకంలో నాయకపా(శై. వాస్తవానికి ర్తి చ లా ఈ రాజు ఉత్తరువులను ధిక్కరించి మూర్శమైన దాడిచేసి, (ఫెడరిక్‌

1! పశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కధానికలు ది (గేట్‌ చేత కమించబడ్డాడు. ఈ కధను, కెన్స్‌, ధర్మానికీ, ,పేమకూ మధ్య సంఘర్షణగా కల్పనచేసి, చివరలో మహారాజు కరుణించినట్టు చిత్రించాడు.

పాట్స్‌డామ్‌ ; (ప్రష్యను రాజుల నివాసస్టలం. బెర్లిన్‌ సమీపంలో ఉన్నది. ఫెడరిక్‌ ది (గ్రేట్‌ కాలంలో (ప్రష్యన్‌ మిలిటారిజముకు కేంద్రం. తరచు (వష్యా కిదే అసలురాజదానిలాగా ఉంటూండేది. బెర్లిన్‌ : పష్యాకు నిజమైన రాజధాని, జర్మను జాతీయాళయాలకు కేంద్రకం. శ. క్లోవిస్‌ 2 16814 లో షబ్రాండెన్‌బర్ష్‌లో చేర్చబడింది. (దరిమిలా బ్రాండెన్‌ బర్ల్‌ జ! కె గి ప్రష్యా అయింది.)

5. వెజెల్‌ ; పూర్వం రైన్‌ నదిపెన ముఖ్యమైన స్థావరం. "రెండవ పపంచ

యుద్దంలో 97 శాతం విధ్వంసమయింది. 1945 మార్చిలో మిత్రమండలి ధి బలాలు ఇక్కడే దాటివచ్చాయి.

$. సెర్టినాండ్‌ ఫాన్‌ షల్‌ (17761800) తన సొంత బలాలతో నెపోలియన్‌ "సనలనూ, డచ్చినేనలనూ అద్భుకంగా (ప్రతిఘటించి, జర్మను (పతిఘటనా దక్షతకూ, జర్మను వృికమానికీ పెట్టినది పేరయాడు.

7. వష్యాలో హెచ్చు ప్రాంతం రైన్‌ నదికి తూర్పున ఉండేది, ఈ రెండు నగరాలు మాత్రం దాని పడమటితీరాన ఉన్నాయి.

8, ఫీల్డ్‌ మార్షల్‌ ఫాన్‌ ల్లోంబర్గ్‌ : 1080 దశకంలో హిట్లరుకింద ఇతను అత్యున్నత వెనికొధికారి అయి, జర్మను సేనలకు కమాండరిన్‌చీఫ్‌ అయాడు. ఈయన తన అరవయ్యో ఏట యౌవనవతి అయిన తన న్నెకటరీని 'పెళ్ళాడ నిశ్చయించి, అందుకుగాను గొయెరింగ్‌, హిటర అనుమతీ, సహాయమూకూడా సంపాదించి, “హనీమూన్‌ ”కు కాఫీ వెళ్తాడు. దురదృష్ష

ళం న! వశాన, కొద్దిరోజులలోనే ఆయన భార్యగురించి పూర్వం తెలియని విషయా అనేకం బయటపడ్డాయి. ఆమెకు పోలీసురికార్డున్నది, 'వెలయాలుగా రిజిస రయింది, బూతుఫొటోలు తీయించుకున్నందుకు శిత్షపడింది. బెర్లిన్‌లో జరిగిన తన తల్లి ఉత్తర్యక్రియలకు బ్లోంబర్ల్‌ హనీమూన్‌ నుంచి వెళ్ళిన

యుద్దం అయాక 135 సమయంలో హిట్లర్యుఆయనను డిన్మ్‌స్‌ చేశాడు. అటుతరువాత ఆయన అజ్ఞాత జీవితంలో పడిపోయాడు. యుద్దం పప్రారంభమయినప్పుడు కూడా ఆయనకు పిలుపురాలేదు. యువక నైనికుడు సిగ్గువడడానికి తగిన కారణమే ఉన్నది.

9. రెండవ విలియం (1850-1041) 1888 నుంచి 1918 లో వదచ్యుతుడై నదాకా జర్మను చ్యకవరి 'కెయిజరు. ప్రాంక్స్‌ ఫాన్‌ పాపెన్‌ (16709... అసమర్ధుడూ, నిలకడలేని రాజకీయ వేత్తా 1032 లో అయిదు మాసాలపొటు చాన్సలరుగా కూడా పని చేశాడు. ఈయన ప్రారంభంలో హిట్లరును (పళిఘటించాడు, తరవాత సహించాడు, తిరిగి (ప్రతిఘటించాడు, చివరకు హిట్లరుతో చేరి వియన్నాలోనూ, తరవాత అంకారాలోనూ రాయబారిగా పనిచేశాడు. 1046 న్యూరెంబర్లు విచారణ లప్పుడీయనను వదిలేశారు. హిండెన్‌ బర్గ్‌ (1847-1084) మొదటి (ప్రపంచ యుద్దంలో విఖ్యాతి గన్న ఫీల్డ్‌ ాాాాడాడి ద “డో మార్షల్‌. 1825 లో జర్మనీకి ఆధ్యకు డయాడు, చాలాకాలం హిట్లరును కిఘటించి, చివరకు పాణం విసిగి, లొంగిపోయి, హిట్లరును పభుత్వం ఏర్పాటు చేయనిచ్చాడు. టోంబర్‌ (8 చూడండి). రలు 3 టెల్‌ : ఫీల్డ్‌మార్షల్‌ అయి, నై నికాధికారులకు అగ్రగణ్యుడుగా పనిచేసి రూ చె రా న నప్పటికీ సామాన్యమైన బంటులాటివాడు. న్యూరెంబర్జు విచారణలతలో ఉరిశికు పొందాడు.
10. కోన్‌రిఖ్‌ హైన్‌ (1787-18) : నాజీల కాలంలో రచయితలు పడిన పొట్ల కాటన్‌ అనుభవించాడు, ఆయన యూదుజాతివాడు తనకు తానుగానే అనేక ఏళ్ళపాటు పారిస్‌లో (ప్రవాసం చేశాడు. ఇక్కడ ప్రస్తావితమైనది ఆయన గేయ సంపుటిలోని “కెన్హార్‌ యాత్ర ' అన్న గేయం, (కెవలాయర్‌ను ఆయన శకెవార్‌ అని ఉచ్చరించాడు,) న.
11. జాంటెన్‌ : “ నిబలుంగెన్‌లీట్‌ ” అనే మధ్యయుగపు జర్మను మహి క కావ్యంలో సీగ్‌ ఫీడ్‌ జన్మస్థలంగా చెప్పబడింది.

186 ప్రశస్త ఆదునిక జర్మన్‌ కధానికలు 12. క్విరినస్‌ : మకానికి బలి అయిన కెసవ సంతు; నాయిన్‌లోని [1౧వ అగు శతాబ్దినాట్‌ క్విరినస్‌ చర్చి రెండవ (ప్రపంచయుద్ధంలో దెబ్బతిన్నది. తివాన్‌ లీజియన్‌ ; తిబాయిడ్‌ (ప్రాంతానికి చెందిన క్రైస్తవళాఖ రాలూకు

సమాజం; ఈ సమాజాన్ని మాక్స్‌మిలియాన్‌ చవి నిర్మూలించినట్టు ఒక గాథ ఉన్నది. (శిబాయిడ్‌ నైల్‌ నడీ లోయ ఎగువప్రాంఠంలో ఉన్నది; మూడవ శతాబ్ది లగాయతు ఇక్కడ క్రైస్తవ తాపస్కు లుంటూ వచ్చారు.)

13. వియెన్నాలాట్‌ ఇతర యూరపు నగరాలలాగే కొలోన్‌లో కూడా వలయా కారం గల రింగురోడ్డున్నాయి. నగరాలకు రక్షణలు ఏర్పాటయే కాలంలో ఇవి అవతరించాయి.

14. అర్‌ బోర్డ్‌ (జూనియరు) (1617-1681) డచ్చి చితకారుడు.

1). స్టీఫెన్‌ లోల్నర్‌ : కొలోన్‌ చిత్రకారుడు (1110-1451 మధ్య) ఆయన చిశ్రాలలోకెల్లా (ప్రసిద్దమైనది టివిద్‌, లేక “డోంబిల్ల్‌” అనే ౩ెథీడ్రల్‌

రొ న యల యె చిం.

16. విద్యార్థులు బయటికి వచ్చేటప్పుడు తమ తమ సంఘాలకు (ద్వంద్వ యుద్దాలు వగ్రైరాలకు చెందిన వాటికి సంబంధించిన వర చిహ్నాలను (కుకాయిలూ,.

ణ కాశలూ) ధరించడం ఆనవాయితీగా ఉండేది. (ఇప్పుడూ కొంతవరకు ఉన్నది).

1. ఐఫెల్‌ : శిలామయ, అరణ్యప్రాంతం, ఇది ఉజ్జాయింపుగా ఆఖెన్‌, ట్రీర్‌,

కో బైన్స్‌ల మధ్య గల (త్రికోణం మధ్య ఉన్నది.

న వుల్‌ ఎడీ(టిబ్‌ మ్నర్రే 11. అవళశ్తుతి లో న. ర్వై9ంసై 1౫. వాల్దర్‌ కోసం ఎదురుచూస్తూ ఆమె గవాక్షంవద్ద నిలబడి ఉన్నది. చీకటిం మార్క్‌్ట్సా-ఎంగెల్స్‌ ప్పాక్ట్‌ నుంచి సిమెంటుభూళివాననా, డీడేల్‌ అయిలు వాసనా వస్తున్నది. ఆవిరి పొగమంచులాగా కప్పిన (స్పీ నది ఆమెకు దిగువనే ఉన్నది; బెర్ష్‌స్ట్రాన్‌ వీధిలోని కొద్దిపాటి దీపాల ప్రతివిందాలు అందులో మిలమిలలాడు తున్నాయి. అకవికొక ఉత్తరం రాన్‌ బల్లమీద పెట్టి వెళ్ళిపోయినా. సరిపోయేదే. అత నామెను అర్ధం చేసుకోలేదని కాదు, బాగానే అర్థం చేసుకున్నాడు. కాని ఇప్పు డర్ధం చేసుకుని చేనేది లేదు. మనసులో కలిగే ఆలోచనలు ముఖ్యం కాదు, _ హృదయంలో కలిగే ధావమే ముఖ్యమేమో. కాని, ఆమెను వెళ్ళగొట్లుతున్న దేదై తే ఉందో దాన్నే అతని హృదయం అంటిపెట్లుకున్నది. అలాటప్తు డామె ఇక ఆశించగలిగిన దేమిటి ? చె ఇప్పటికి దాదాపు ఇరవై యేళ్ళుగా తాము కలిసి జీవిసున్నారు. అదే ఆమెను పట్టుకుని ఉన్న ఆశ, నిజానికి కలిసి జీవించడమన్నదానికి అర్ధమేమిటి ? ఉదయం లేచినది లగాయతు సాయంకాలం డొకా అతను అ అచ్చాఫీసులో ఉంటాడు, ఆ మీదట కుప్‌ ఫెర్‌ గ్రాబెన్‌ కుగాని, (స్పీతోగాని చేపలు పటడానికి పోఠాడు, తాను పూర్తిగా పదిగంటలపాటు హోలో సర్వింగ్‌ చేస్తుంది. అయినప్పటికీ, ఒకరి కొకరు ఆధారంగా ఉంటున్నారు, రాత్రివేళ ఒకరినక్కన మరొకరు ఊపిరి తీయడం వినపడుతుంది, ఒక్కొక్క ఆదివారం ఇద్దరూ కలిని 'పైంెర్‌ వాల్చ్‌కు

[138 పశ స్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు గాని, ముగ్గెల్సీకిగాని పోవడంకూడా కద్దు. ఇదంతా ఇద్దరిమధ్యా బంధమే గద 1945 ఆ వైనికుడి బెడద వచ్చినప్పుడు తనకు డాక్టరుచేత గర్భస్రావం చేయిం చాలని వాల్డ్‌. పట్టుబట్టడంతో ఆమెకు పరాయివాడి విడ్డా, సొంతవిడ్డా కూడా లేకుండా పోబట్టిగాన, తమ యిద్దరిమధ్యా మరింత దృఢమైన బంధమే ఉండును. ఆమెకు కుడివైపున దూరంగా, (స్పీ ఒడ్డు వెంబడే, దేదీప్యమానంగా వెలుగుకూ. కంబళిపురుగులాగా ఉన్నది ఎస్‌-బాన్‌,. అటువైపే ఉన్నది యెనో విల్‌ వంతెన, డాని తరవాత అలెగ్జాండర్‌. ప్లాట్స్‌. తరవాక మార్క్స్బా-ఎంగెల్స్‌ ప్లాట్టూ: తరవాత ప్రీడ్‌రిభ్‌స్టాసూనూ. ఒక్షోసారి గాలి అనుకూలంగా వీచేటప్పుడు, ఇన్‌ న్పెక్టరు లౌడ్‌స్పీకరులో, “డిమొడక్రాటిక్‌ 'నెక్టరులో ఆఖరి స్టేషను,” అని కేకపెట్టడం ఆమెకు వినిపిస్తుంది. తరచు ఆ కంరం ఆమెకు కలలో కూడా వినిపించేది. ఇక ఇవాళ ఆ కంరాన్నిచాలాకాలానికి మళ్ళీ దగ్గిరనుంచి వింటుంది, మరి ఈ జీవితంలో వివదు, ఎన్నటికీ, మరెన్నటికీ వినదు.

ఆ మాట అనుకుని ఒక విధంగా షాక్‌కావాలని ఆమె అనుకున్నది, అధమం గగుర్పాఖెనా కలుగుతుందనుకున్నది. 'మరెన్నటికీ అనుకున్నప్పుడు ఆమె నాడి అయినా కౌస్త వేగంగా కొట్టుకో లేదు. చ్యికం, నాకీ ప్రాంతం తెలుసు... అనుకున్నది. నలభై ఏళ్ళుగా అన్నది చేర్చిఉండవలసింది, కాని ఆమెకు తన వయసు గురించి ఆలోచించాలని లేదు. అలా ఆలోచించడం ఆమె చేసుకున్న నిర్ణయానికి అనుకూలించదు, అందుచేత. నా చిన్నతనం నుంచీ, అని వాక్యం పూర్తిచేసుకున్నది.

కాని ఆమె పూర్తిగా విరక్తిచెంది ఉండడంచేతనేమో, పశ్చిమ బెర్లినుతో తనకు నూతన జీవితం ఆరంభమవుతుందన్న ఆలోచన ఉత్సాహాన్ని కలిగించ లేదు. అదీగాక ఆమె దాన్నిగురించి ఇప్పటికే తెగ ఆలోచించి ఉండడంచేత గగుర్పాటుకు అవకాళం లేకపోయింది.

తలుపు క్కిరుమన్నది. ఆమె గిరుక్కున తిరిగింది. వాల్దర్‌ లోపలికి వచ్చాడు, ఆమె అతన్ని గమనించనేలేదు.

“ఈవెనింగ్‌, ఎల్చే.”

హృదయం ఇప్పుడు వేగంగా కొట్టుకోసాగింది. “ఈవెనింగ్‌, వాల్డ్‌.” అతను మెట్లమీది దీపం వేసినట్టు లేడు. వేసినట్టయితే అశని కళ్ళు చీకటికి

అప ్రైతి 180 అంక త్వరగా అలవాటుపడడమూ, మంచంమీద ఉన్న చిన్న సూట్‌కేసు అతని కళ్ళపడడమూ జరిగేది కాదు.

“వెళ్ళిపోతున్నావా?” ఆమె సరసనే అతను కిటికీలోనుంచి బయటికి వంగాడు. అతనినుంచి మళ్ళీ ఆమెకు (ప్రింటింగ్‌ ఇంక్‌ వాసన వచ్చింది; ఆమెకా వాసన ఇంకా ఇష్టమే.

“నువు వచ్చినదాకా ఆగి వెళదామనుకున్నాను.”

అతనేమీ అనలేదు, ముడుచుకున్న తన చేతులమీదికో, లేక వాటిమీదుగా నిశ్చలంగా ఉన్న నీటికేసో చూశాడు. అది చేపలువశ్తు చూపు-._అతనిలో అదొక్కటే ఆమెకు అసహ్యం.

“కానీ ఏదోఒకటి అను.”

అతను క్షణంపాటు ఊపిరితియటం మానాడు, ఆమె అది గమనించింది. కాని అతనేమీ అనలేదు, రెండుగుటకలు వేశాడు, అంతే.

“నా బుద్ది మారుతుందనుకున్నాను, కాని అంతకంతకు మరింత అన్యాయ మవుతున్నది. హోనుంచి సరిగా ఇల్లు చేరుతా ననుకోనుకూడా లేదు---అలాటి స్టితికి వచ్చాను, అంత అంత నిర్జీవంగా, విక్కుబిక్షుమంటున్నది ఇక్కడ. అంత శూన్యంగా, అంత మూగబోయి ఉన్నది.” ఇప్పుడు గగుర్పాటు కలుగుతున్నది. ఆమె జలదరించింది. *ఏ చందుడిమీదో ఉన్నట్టున్నది. 'పాపగాండా తోరణాలు మించి ఏమీ బేవిక్కడ.”

వాళ్ళకు దిగువగా ఒక మోటారుబోటు చప్పుడు చేసుకుంటూ పోయింది, చుకాగాని పష్టేవాడి వైపు విడిచి విడిచి వెలుగుతున్నది.

అతను నింపాదిగా, “నువు పొరబడుతున్నా వనుకుంటాను, ఎల్సే. ఇది ఎలాటి చోటన్నదే ఆలోచిస్తున్నావు. మనుషులను మరిచావుకావా ? ' అన్నాడు. అకను తల కొంచెంగా పైకెత్తాడు, కాని ఆమెకేసి చూడలేదు.

“మనుషులు....” అన్నదామె ఆమె మూతికొసలు జొరొయి. “ఎటువంటి మనుషులు ? నేను చూస్తూనే ఉన్నానుగా. హోలో రోజూ వాళ్ళకు సర్వుచేస్తూనే ఉన్నా. తిండి దిగమింగుతారు. ష్నాప్సో వీరో దిగతాగుతారు, గొంతులు తగ్గించి మాట్లాడుకుంటారు, కొ త్తవాశ్ళెవరన్నా వచ్చి బల్లదగ్గిర కూర్చుంటే విషయం మార్చేస్తారు, ఎన్నడూ గట్టిగా నవ్వరు మందహాసమైనా చెయ్యరు, దిక్కుమాలిన

140 హస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు మార్కు నోట్లు చుట్టబెట్టుకుంటారు, చిల్లర పైసలతో సహా లెక్క పెట్టుకుంటారు, చచ్చి సున్నమైనవాళ్ళలాగా తేచి, ఎలా బరువుగావచ్చారో అలాగే వెళ్ళిపోతారు. "

“సరే, వాళ్శందేదే అలా. తెల్లవారుజామున నేను ఎస్‌ _ దాన్‌లో చూసే టప్పుడు వాళ్ళు ఇంతకన్నకూడా అన్యాయంగా ఉంటారు. నేనైనా, ఆ ఊగిస లాడుతూ నడిచే బండి నడవలో నిలఐడి, రెండుపక్కలా ఎదురుమడుతు సోల్పు లతో మౌనంగా కూర్చుని, జన్మలో ఎన్నడూ ఒకరి నొకరు పలకరించుకోని మనుషులను చూసి, ఏమైనా వాళ్ళంకా ఒకయేగదా అనుకున్నప్పుడు ఆందోళన పడతాను,”” అన్నాడతను.

దూరాన ఒక టగ్‌ పడవ కూళ వేసింది. ఆమె పరధ్యానంగా ఆలకించింది. అవును, ఆమె అర్జ్హంచేసుకో గలిగింది.

“నీశ్తేం ౩ సీక్రు వాళ్ళింకా బెర్హినుమనుషులే. కాని మనం ఎంతోకాలంగా, రాత్రి వేళ ఇక్కడి వీధుల్లాగా నిర్టీవంగానూ, కూన్యంగానూ లేమా? నాలోనా కలాగే కనిపిస్తున్నది. లేకపోతే, నియాన్‌ వైన్‌ల కోసనూ, కాంతివంఠమైన దుకాణాల గవాషెల కోసమూ, మంచి దుస్తులు వేసుకున్న మనుషుల కోసమూ. నవ్వుకో సమూ, కాస్తంత సుఖంకోసనూ ఇంతగా ముఖంవాచిపోతానా ? ఇక్కడ ఉంటే ఎక్కడో ఎడారిలో ఉన్నట్టున్నది. ఎందుకంటే మనం పూడిపోతున్నాం, కృశించి, వారుగై పోతున్నాం. ' ఆమె తనగొంతు వొణకడం గమనించి మాట్లాడడం మానేసింది.

అతను దీర్హంగా శ్వాసతీసి, “అందరూ ఇలాగే చేశారనుకో. తూర్పుబెర్లిను ఎవరో ఒకరు నడపాలిగద ? దొల్లి కబుర్లు చెప్పే పార్టీ మనుషులు కాదుగద ? మనమే. బెగ్లిను మనుషులం మనమూ.__వాళ్ళుకారు,” అన్నాడు.

“మన చేతిలో అధికారం ఉన్నట్టు మాట్లాడుతున్నావు.”

“గట్టిగా నిలబడడం ఎన్నడైనా దౌర్బల్యం అవుతుందా ఏం?

ఆమె నీరసంగా, “నాలో నిలదిడేశక్తి లేదు. నాపని అయిపోయింది. ఒక్క అడుగుకూడా ముందుకు పోలేను. నే నిక్కడే పుట్టాను, ఏమైనా ఇక్యంాడీ నుంచి కదలను అనుకున్నాను. అందుకు మనిద్దరమూ అవసరమని నాకు తెలుసు. కాన్‌ నా ఆట కట్టింది. [1013 నుంచీ నాకున్న శక్తి యావత్తూ. ధారపోశాను. దాన్ని తిరిగి తెచ్చుకుంటా ననుకున్నాను, కాని అది తిరిగి రాదు,”” అన్నది.

అపఐతి 14! “అది తిరిగి వచ్చేదీ లేనిదీ నీలోనే ఉన్నది,” అన్నాడతను తన తలను ఎడమ్మప్రక్కకు కుర్భుర్స్పెన్‌ వంతెనశేస్‌ తిప్పి. “ఆ ఆకాళం చెలుతుడు చూడు. ఈ స్రీ చూడు. నీకు బలం ఎక్కడబడితే అక్కడే దొరుకుతుంది, ఎక్కడ కావాలంటే అక్కద దొరుకుతుంది.” ఆమె కోపంగా, “నీకు దొరుకుతుంది. నాకు కాదు. నాకు ఓదార్చు జాస్స్‌గా కావాలి. నాకు ఊపిరాడడం లదు,” అన్నది. అత నేమీ అనకుండా, ముడుచుకున్న తన చేతులమీదుగా సనిటికేని చూశాడు.---అ దే చేవలుపశ్తు చూపు, అతన్ని చూన్నే తనకు ఈర్ష్య ఆరంభ మవుతున్నట్టు ఆమె తెలుసుకున్నది ఇక వెళ్లాలి. “సరే, నేను పోతున్నాను,” అన్నదామె కదలకుండానే. అతను ఊపిరి పీల్చడం మళ్ళీ మానేశాడని ఆమె (గ్రహించింది. గుటకలు వేస్తున్నాదే మో కూడానూ. కొని అతను నిటారుగా నిలబడ లేదు. ఆతని చేతులు ఐబరువెక్కినట్టున్నాయి. ఆమె నింపాదిగా మంచం వద్దకు వెళ్ళి, సూట్‌కేస్‌ తీసుకున్నది. ఇప్పుడు మళ్లీ ఆమెకు తన తోవల డొల్లగా ఉన్నట్టనిషించింది.ఏ ఉృదేకమూ. లేదు, విచారం కూడా బదు. “పోతున్నాను, వాల్దిర్‌.”" తలుపు మూసుకున్నది. మెట్లమీది చీసం వెలిగంది. వెళ్ళిపోయింది. ఆవరణలో ఆర్పిన బొగ్గుల వాసనా, చీకిపోతున్న కృరవాసనా కొట్టింది. తాను ఎక్తులేని మడమల పొదరక్షలు వేసుకోడం మంచిదయింది; పరుప్పుదు రాళ్ళమధ్య పగుళ్ళను గురించి మధనవడ నవసరం లేదు. చ్రైట్‌స్ట్రాన్‌ పేధి వెంబడి రొదగా. వీచే గాలిలో మురుగువాసన వచ్చింది.-్నస్పీ నది వాసన. అతని స్పీ, ఎల్పే ఇన్లకు సమీపంగా నడిచింది. ఎన్నో ఇళ్లకు కప్పులు పోవడం చేత, ఎగువ నున్న అకాశం ఆక్టోపస్‌ (అస్టపాది) లాగానూ, నిడుపైన కంతలు దాని అంగాలలోని సకార్‌ లలాగానూ, దాని పొదాలు తనను ఎగలాగుతున్నట్టూ అనిపించింది. అయితే అంతలోనే ఇన ముగిసి విశాలమైన మార్క్స్‌ _ ఏంగెల్స్‌ ప్లొట్ట్‌ గచ్చుచేసిన వీడులాగా ఆమె ఎదట (పత్యక్షమయింది. కనుచూపు మేరలో ఒక్య పురుగుకూడా లేదు; అమె 'వెనకపార్వ్వంలో కుడివపక్కగా. డెబ్బతిన్న 'కెఫ్యేడల్‌

14వ ప్రశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు రాతిగుమ్మటమూ, దాని అంచులమీద నిళ్శబ్దంగా జాకాలూ దే దేవదూశలూ మాత్రమే ఉన్నారు. కాంక్రీటువంతెన అవకలిపకగ ఒక పోస్త్టడు కొన ఊడి వచ్చి, ఎగుడు దిగుడు అక్షరాలకేసి కొట్టుకుంటున్నది. ఒకప్పుడు ఇక్కడ రాజభవనం ఉండేదనీ, తొమ్మిది మాసాలక్రికం [క్రిస్‌మస్‌ మార్కెటు అక్కడ ఉండేదసీ, డాని దుకా ణాలకూ ఎర్జ్‌ గెవినై నుంచి వచ్చిన అట్టతోచేసిన మరుగుజ్జులకూ. మధ్య ఉండే వీధితో అల్జావయొలెట్‌ తో ఉష్ణం ఎర్పాటయి ఉందేదస్‌, ఆ మరుగుజ్జు అట్ట బొమ్మలు రాక్షసి ప్రమాణంలో ఉండి, భయంకరంగా. ెడ్‌ ఆర్మీ నై నికులను జ్ఞాపకం చేనేవసీ ఇప్పుడనుకుని ఆకే ప్రయోజనం లేదు; కళ్ళు ప్రక్కకు తిప్పు కునీ (ప్రయోజనం లేదు, ఎటు చూచినా కూన్యం కనబడుళూనే ఉన్నది. తన చిన్న నూట్‌ శేస్‌ను చంకలో గట్టిగా పట్టుకుని ఎల్సే కువ్‌ఫెర్‌గ్రాదెన్‌ వంతెనశేసి వెళ్ళింది.

ఊంటర్‌ డెన్‌ లిండెను కుండా ఒక బస్సు ఆమెకేసి వచ్చింది. అదితన పక్కగా గతుకుతూ పోయేటప్పుడు దాని గవాత్షాల వెనక ఉన్న కళాహీనమైన ముభాలకేసి చూసి తృప్తిగా ఒక నిట్టూర్పు విడిచిందామె.

జూగ్‌హౌస్‌ దాటాక కాస్త నయమనిపించింది. వీధిదీపాలు (ప్రకాశిస్తున్నాయి, లిండెన్‌ చెట్టు గలగలలాడుతున్నాయి, అక్కడక్కుడాకాస నర సంచారం కూడా ఉన్నది. మరమ్మతు చేసిన యుద్ధ స్మారకచిహ్నం యొక్క అలప ముందు, ఎఫ్‌. డి. జె. యూనిఫాములు ధరించి, చేతులు కలుపుకుని ముని వేళ్ళమీద నిలబడిన జంట, వెనక ఉన్న ళూన్యగహ్వరం 'క్‌సి ఆకాభంగంతో చూసున్నది.

త్వరలోనే అక్కడ మళ్ళీ జ్యోతిని ఏర్పాటు చేస్తారు, అనుకున్నది ఎల్సే. ఆమె నడిచివెళుతూ, తాను బడికివెళ్ళే పిల్లయినట్టూ, తనతో బాటు ఇంకా అనేకమంది విద్యార్థిను లున్నట్టూ, తామంతా జూగ్‌హొన్‌ గవాజిలనుంచి గార్డుల మార్చు చూడడంకోసం ఆత్రంగా వేచి ఉన్నట్టూ ఊహించుకున్నది. ఆమెకు కనిపించినది ఉక్కు శిరస్త్రాణాలు ధరించిన యం(క్రాలలాటివాళ్ళు, శలవురోజున తిరిగేటప్పుడు వాళ్లు ఎదురై తే వాల్డ్‌ వళ్లు బిగబట్టి వాళ్ళకు సలాం

లబ

కొట్టాలి.

'పెచ్చులూడిన బ్రాండెన్‌ బర్లు గేటు _స్తంభాలమీద ఫ్లడ్‌ లైటున్నది. దూరం నుంచే వాటిమీది వెలుగు ఆమెకు ఆకుల సందులనుంచి కనిపించింది. ఆమె “కొత్త

అస శ్రుతి 143 జీవితం'గా పరిగణిస్తూ వస్తున్నది వాటికి అవతల ఉన్నవ్‌. నిజంగా అక్కడ ఏదో ఆరంభ మవుతున్నదని కాదు. అక్తృడా ఇదేనగరం, ఇక్కడ మొలిచే పిచ్చిమొక్త లే అక్కడా మొలుస్తున్నాయి. ఒక ఆదివారం ఉదయం ఆమె తెలుసుకున్నది-- తన వంటయింటి కిటికీలోనుంచి చూస్తే షింకెల్‌ప్లాట్డ్‌ తాలూకు ప్లేన్‌ చెట్లమీది కాకులు అరిచిన ఖై టీర్‌ గార్డెన్‌లోని కాకులూ అరుస్తాయి.

ఆయినాకూడా అక్కడ కొత్త్వప్రపంచం ఆరంభం కానే అయింది, గాలిలోనే మార్చున్నది---అది ఇంకా న్వేచ్భావాయు వనడానికి తేదేమోగాని, ఆళాపూరిత మైన వాయువు మ్మాతం అవును.

ఇక్క-డ ఏదో ఒకటి దొరికితీరుతుంది. కసువు ఊడ్చే వనే కానీగాక, అనుకున్న దామెం

ఆమె ప్రీడ్‌రిభ్‌స్ట్రాన్‌లోకి తిరగగానే తన గుండె తవతపా కొట్టుకుంటూ ఉండడం గమనించింది. ఇక్కడా జీవితం ఉన్నది ; వదులుగా ఉండీ, టపటపా కొట్టుకునే షరాయిలూ, దీర్హ 'కేశాలూ, వెడల్పయిన మైలు అతి జ్యాగత్షగా వేసు కున్న యువకులు డాన్సుహాలుల ఎదట నిలబడి, తమతోశాము పాడుకుంటూ, లయప్రకారం శరీరాలు ఆడిస్తున్నారు.

ఎల్సే ముందుకు సాగుతూ, రైలువంతెన మీద ఉన్న అమిత పెద్ద బల్బుల పలకమీద ఆతి నింపాదిగా పాకుతున్న నియోన్‌_నైన్‌ ఏమిటో తెలుసు కుందామని (ప్రయత్నించింది. ఏదో డెలిగేషనుకు ఎక్కడో గంభీరమైన సత్చారం జరిగిందట. వాళ్ళు ఎంకక్షైనా తగుదురు .

ఆమె కొద్ది మెళ్లైక్కి, వాళీగా ఉన్న టిక్కెట్ల హాలుగుండా టీ క్కెట్లిచ్చే చోటికి వెళ్ళి, ““ఒకటీ ఇరవై ఇవ్వండి,” అని అడిగింది.

ఆమెకు తానేదో గొట్టంగుండా మాట్లాడినట్టనిపించి, అద్దాల కిటికీ వెనక ఉన్న శ్రీ మరుషణమే టిక్కెాట్టు ఇచ్చేసరికి ఆశ్చర్యం కలిషంది. తాను అవతలి వేపు శెళ్ళిపోతున్నదని __ దాన్ని రిపల్లికు నుంచి పరాకీ కావడమంటారు..-- ఆ మనిషి గమనించలేదా ?

వాశ్శిందుకు గమనించకుండా ఉంటారు ? ఎగువన, ప్లాట్‌ఫాం మీద, ఉన్న రవాణాపోలీసువా డొకడు ఆమెను చూసి, బొటన వేళ్లు తన బెల్లు బకిల్‌ వేనక ఉంచుకుని, బరువుగా నడుచుకుంటూ ఆమెళేని వచ్చాడు,

144 టశస్త అధునిక జర్మన్‌ కధానికలు

దిక్కుమాలిన నూట్‌ కేసు . అందులో ఉన్నవల్లా ఓ జత దుస్తులూ, కొన్ని లోదుస్తులూ, స్నాసపరికరాలూ, జ్ఞాపకార్థం ఉంచుకున్న ఒక చెయ్యిలేని దొమ్మా మాత్రమే వి

ఆ మనిషి మరొకందుకు మందహాసం చేశాడు, అదైనా ఆహేసేపు కాదు; ఆ షణంలోనే అమె ముఖంపైన వెలుగు పడివుండాలి, ఆ పోలీసు మందహాసం మానేసి, చప్పుడు లేకుండా ఈలవేసుకుంటూ ఆమె పక్కాగా వెళ్ళిపోయాడు.

ఫిత్మాపోస్టర్లంటించే బల్ల కేసి అనుకుని నిలబడి, ఎల్సే ఒక్క క్షణంపాటు కళ్లు మూసుకుంది.

"తరవాత రైలు వచ్చింది, ఆ గొంతు వినిపించింది.._కనకు కలల్లోకూడా

వచ్చే లౌడ్‌ స్పీకరు గొంతు : “దెమొళకాటిక్‌ 'సెక్టరుదో ఆఖరు స్టేషను.”

తథాస్తు, అనుకున్నది ఎల్చే.

వేళ్ళకయిపులు పాఠిపోయేటంత గట్టిగా రెండుచేతులా తన చేతిపె్టై హొండిల్‌ పట్టుకుని, కిటికీ (పక్కన తన స్తానంతో ఆమె బిగుసుకు కూర్చున్నది. ఏమీ

య (ఖ

ఆలోచించరాదు. ఏమీ పట్టనట్టు కనబడాలి, వాళ్ళిప్పుడై నా తనను దింపెయ్య గలరు.

లేదు, ఆ అవకాశం మరి లేదు, తలుపు సూసుకున్నది. రైలు కదిరింది; పెచ్టైలో ఎవరూ ఆమెకేసి చూడడం లేదు.

తాను చేస్తున్న వని ఎమివో ఇప్పుడై శ స్పష్టంగా తెలుసుకుందామని ఆమె యత్నించింది, కాని తాను ఎస్‌-జానొలో ఉన్న సంగతి తప్ప అంతకుమించి మరేమీ స్ఫురించలేదు.

అంకలో ఆకస్మికంగా, కిటికీతోని తన అస్పష్ట ప్రతిబింబంకుండా బెర్జిన్‌ నగరం పోళూ ఉండడం కనబడింది: 'రైష్టాగ్‌ శిథిలం; దాని మీది రెండు ఇనప గ్యురాల చట్రాలు, వాటిమీది రౌతుల బొమ్మలు ఏనాడో పోయాయి, వాటి ఆధా రాలు మాక్రం పగటివేళ కనిపిస్తాయి, (స్పీ తీరం వెంబడి చె త్తగుటలూ, రాకిస్‌ బొగ్గు గుట్టలూనూ; హంచోల్డ్‌రేవూ, దాని వెనక ఇటుకల ఇహృని; తెహర్దర్‌ రైలు స్టేషను; 'మోబిటర్‌ గుడ్స్‌ షెగ్‌లు; చాలా దూరంగా, చీకటిగా ఉన్న టిర్‌ గార్డెన్‌ అవకలివక్క_ చెదిరిన నక్షతకాంతిలాగా (ప్రకాశిస్తూ మరొక బెర్జిన్‌, కాంతి వంతమైనది కలవరించినది, సుఖమయమైనది. ఎక్సే తన నుదుటిని కిటికీకేసి నొక్కి, దానికేసి చూసింది.

అపపతి 1465

అవును, అదే. ఇప్పుడది తనచుట్టూ ఉన్నది. ఆ కనీపించే చుక్కాల్లాటి దీపాలలో ఏదైనా, తాను ఊడవబోయే గదిలోది కావచ్చు.

ఏదైనా అఆఫీనుగది అవుతుందేమో ననుకున్నదామె. తనచుట్టూ కొంత కాలంపాటు జనం మూగకుండా ఉంయే దాగుండును. కాని, బెల్‌వ్యూలోనే వాళ్ళు ఎక్కా-రు.._.ఆకర్షవంతమైన దుస్తులు ధరించి, నవ్వుతున్న జంటలు; ఆడపిల్లలు మహాచక్కగా ముస్తాబయారు, వాళ్ళ (డెస్సులు ఊగిసలాడుతున్నాయి; యువకులు నిండైన ముఖాలతో, జుట్టు గొరిగించుకుని, కాలిజోళ్ళు పాలిష్‌ చేసుకుని, కళ్ళు జిగేలుమనేటంత తెల్లనిషర్జులు వేనుకుని ఉన్నారు. వాళ్లు స్వర్గలోకవాసులు :

కాని చిత్రమేమం'పే, ఎల్సే వాళ్ళకోసం అంతగా కలవరించినా, వారిని చూసి ఆనందం పొందలేకపోయింది. తనను తాను ఎంతగా హెచ్చరించుకునీ లాభంలేకపోయింది; ఆమె కేదో అడ్డొస్తున్నది.._ఒక మనిష, ప్రింటింగ్‌ ఇంకు వాసన కొట్టుతూ, ముందుకు వంగి, ముడుచుకున్న చేతులమీదుగా మౌనంగా నిలుచున్న ఒక చిన్న మనిషి.

ఇప్పు డామెకు తనలో ఒక బిస్సు నడుస్తున్నట్టనిపించింది. ఆమెకు తిరిగి కిటికీల వెనక తీవ్రమైన కాంతిలో అలసి, నిర్జీవంగా ఉండే ముథాలూ, చప్ప్చిదవడలూ, గుంటకళ్ళూ కనిపించాయి; అంతలోనే బయట హాంజా డిస్టికు వక్కగా పోతూ కనబడింది; అక్కడ అపరిమితంగా ఎత్తుగా ఉండే రాక్షసి భవనాలు, అంతస్తుమీద అంతస్తు పేర్చి, త్రేనెపట్టుల్లాగా ఆకాళశమం'ేట్టు కట్టారు. ఇవి విడికుటుంచాలు అ ద్రైకుండడానికి కట్టిన బ్లాక్‌ లు, ఈ బ్లాకులలో ఉండే దీపాల కాంతిలో మార్దవం లేదు. కీటెక్రీ అద్దంలో ఎల్సే ముఖంయొక్క (ప్రతివింబంకుండా ఈ భవనాలు నిమిషాలతరబడి కనబడినప్పుడు, ఆమె ముఖంలోనే వాకీళ్లూ, కిటికీలూ, కర్లైన్లూ, ఇళ్లు నంబర్లూ, మెట్ల చిడీలూ. వాల్చనీలూ ఉన్నట్టనిపించింది. ఆ వ్రతివింబం, ఇక్కడ సీకేంపని, ఎల్సే? అని అడుగుతున్నట్టుగా ఆమెకేసి చూనింది.

అమె కళ్ళుమూసుకుని హో పాకళశాలను స్మరణకు తెచ్చుకో యత్నించింది: ఆ అవికీ, వాంతి తెస్పించే వాసనలూ, ఆమె తన ఆప్రన్‌ తగిలించే అలమారులో తుప్పూ, వాడిపోయి నిగనిగలాదే ఇతర స్త్రీల ముఖాలూ---ఎవరైనా తినటానికి వచ్చి ఏదైనా అడిగినప్పుడు తాను యాంత్రికంగా అతని ఐడెంటిటీ కార్డు లడగడం కూడా ఆమెకు వినిపించింది. తినడానికి వచ్చేవాళ్ళుకూడా ఆమెకు కనిపించారు,

10]

146 పళస్త అధునిక జర్మన్‌ కధానికలు వారంతా కళాహీనంగా, అందరూ ఒకేలాగా ఉన్నట్టు జోహించడాని కామె (ప్రయ త్నించింది. సాధ్యం కాబేదు. అమె వాళ్ళను స్పష్టంగానే ఊహించగలిగింది; కళ్ళ ఎదట ఉన్నట్టుగానే చూడగలిగింది, కాని ఆకస్మికంగా, ఆమెకుండిన విసుగూ, వికారమూ, నిస్ప్సత్తువా--ఆమెకుండిన సమస్త అభ్యంతరాలూ_మాయమయాయి. అక్కడ కూర్చుని ఉన్నది మనుషులు, తనలాటి మనుషురే-__జఒక వేళ వాళ్ళ నడుములు వంగిపోయాయేమో, వాళ్ళు అలసిఉన్నారే మో. కాని. వాళ్లు బెర్లిను వాసులు. ఇక్కదే అంటిపెట్టుకుని ఉన్న బెర్హినర్లు, ఇక్కడే పుట్టారు, ఇక్కడినుంచి వెళ్ళిపోలేదు, తమ అ లెగ్దాండర్‌ ప్లాబ్స్‌కు అంటి పెట్టుకున్నారు; ఈ భాళీగాటన్న, కళాహీనమైన, గుంటలుపడిన వీధులనూ, తమ పాతనివాసాలనూ, యుద్ధంలో దెబ్బతిన్న భవనాలనూ, ధ్వంసమైన దొడ్లనూ నమ్ముకుని, వెళ్ళి పోకుండా ఉన్నారు. వాళ్ళలో పెత్తందార్లు కూడా ఉన్నమాట నిజమే___పాక్టీ "పెద్దలూ, ఆశ్రితులూ. కాని మిగిలినవాళ్ళు మధ్య వాగెం లెక్టలోకి వస్తాం? ఏమీరారు, బెర్జినర్హము మనమూ, వాళ్ళు కారు, అన్నది ఆమె అంతర్వాణి.

ఆ పలికినది వాల్టర్‌ కంరం అని తెలిసి అమె గుండె. వేగంగా కొట్టుకో సాగగానే, బయటి అంధకారం కొంచెంగా తేలికయినట్టయింది. ఆకుపచ్చ, ఎరుపు, పసుప్పు రంగులలో ఎడ్వర్హయిజ్మెంట్లు కొట్టవచ్చినట్టు కనబడ్డాయి. పత్రిక లమ్మే బంకులలోని దీపాలు కొంతివంశంగా (వ్రకాశించాయి. చాలా ఎత్తుగా ఉన్న భవనం ఒకటి పక్కవాటంలో కనబడింది, డాని నిలువునా దీపాలు వెలుగు తున్నాయి, అది నల్లని ఆకాశంలోకి లేచిన జ్వాల లాగా ఉన్నది, రైలు ఆగగానే అందులోకి జనం...-ఆహ్లాదకరంగా ఆనందంగా, ముచ్చటగా, ముస్తాబుగా ఉన్న వాళ్ళ._..పెట్టైలోకి తోసుకొచ్చారు. ఎల్సే చివాలున లేచి, తన చేతిపెట్టై గట్టిగా అదిమి పట్టుకుని, జనాన్ని నెట్టుకుంటూ బయటికి వచ్చింది.

జూ స్టేషను. ఆమె పగటి కలలలో ఆమె నూతన జీవితం ఇక్కడే ఆరంభమవుతూండేది. మరి ఇవ్చుడు ? పొరపాటు చేశాను, ఇది కల కాకపోతే, నే నిక్కుడ పరాయిదాన్ని, దారి తప్పాను, ఆ కార్మక్రీటు పె"బ్టలేమిటి 7 చంద్ర మండలం మీద లాగ, అనుకున్న దామె.

ఆమె అలిసిపోయి ఒక బెంచీమీద చతికిలబడి, అశ్రవులతో చిమచిమలాడే కళ్ళతో, మిలమిలా మెరిసే హార్డెన్‌ దెర్గ్‌ స్టాస్‌నూ, రోడ్డు అవతలిపక్క స్పాట్‌

అస శ్రుతి శే47

లైట్‌లు వేసిఉన్న మిమోరియల్‌ చర్చినీ చూసింది, పెనసలులాగా నిలబడి ఉన్న న్యై్య్యస్కవరు భవనాన్ని మరొకసారి చూసింది, ఆమె చూపులు విశ్రాంతి తీసు కునే చోటు కనబడ లేదు.

మనుషులు.__ఎప్పుడూ నేను చేసే తప్పే__ప్రదేళమే చూస్తాను; అయితే ఇక్క-డమటుకు మనుషులు లేరా ? అనుకున్నదామె.

అవును. మనుషులున్నారు. వందలకొద్ది ఉన్నారు. వాళ్ళు వీధి వెంబడి వెళకున్నారు, ప్లాట్‌ఫాం మీద వేచి ఉన్నారు, బార్‌ల ముందు నిలిచి ఉన్నారు, అటూ ఇటూ తిరుగుతున్నారు, పొగతాగుతూ, చదువుతూ, మౌనంగా, మాట్లా డుతూ తన పక్కన ఉన్నారు, కాని వాళ్ళు అపరిచితులు. తాను రోజూ సర్వు చేసే వాళ్ళకీ, వీళ్ళకీ ఎమీ సంబంధం లేదు. హోకు వచ్చే మూకమధ్య నిలబడితే వీళ్ళలో ఏ ఒకడైనా సరే రంగుల బొమ్మలాగుంటాడు.

ఏమిటి నీ యెత్తు ? నీకు కావలసిన నవ్వులూ, దీపాలూ, మంచి మంచి దుస్తులూ ఎదట ఉన్నాయి గద, ఇంక ఆనందించు, అనుకొన్నదామె,

ఆనందిండామని గట్టి [ప్రయత్నమే చేసింది; కాని దేనికని ఆనందించాలో ఆమెకు తెలియలేదు. రా నిప్పటికి నాలుగు వ్రేషనుతే వచ్చినట్టు ఆమెకు చప్పున తట్టింది, నాలుగు 'వేషనులు వచ్చేసరికి మరొక దేశం. ఆ వెంటనే ఆమెకు మరొకటి కూడా తట్టింది: ఆమె నాలుగు న్రేషనులు వెనక్కుపోతే చాలు, “్రీడ్‌ రిఖ్‌సాన్‌ 1” అనే గొంతు వినబడుతుంది, లౌడ్‌ స్పీకరులో నుంచి.

ఊ అమె తిరుగుబండిలో ఎక్కి- కూర్చున్నప్పుడు చాలా సౌమ్యంగా ఉన్నది ఆము తన నూట్‌శేసును లగేజీ అరలోకి అలక్ష్యంగా విసిరివేస, వాకిలి దగ్గరే నిలబడింది. ర్లైలు కదిలి, జూ డిస్టిక్టులోని దీపాలు కనిపించినప్పు డామెకు కప్‌ ఫెర్‌ [గ్రాబెన్‌ స్మరణకు వచ్చింది.

అక్కడ ఇన్సెల్‌ వంతెన వద్ద (ప్రింటింగ్‌ ఇంక్‌ వాసనకొ ప్లే ఒక చిన్న మనిషి, ముడుచుకున్న చేతుల మీదికి వంగి, తన చేవలువ స్టే దండం శేసి చూస్తూ ఉంటాడు. తాను చప్పుడు చెయ్యకుండా అతని వెనకగా వెళ్ళి నిలబడాలని ఆమె నిశ్చయించింది. అతని సంగతి తెలుసు గనక, అంకా మరిచిపోవడానికి అదే మంచి మార్గ మనుకున్నది.

[శప ప్రశస్త అధునిక జర్మన్‌ కథానికలు

జూను 19086.

అతను కాలువ వద్ద నిలబడి సీటికేసి చూస్తున్నాడు. అది కావడానికి కుప్‌ ఫెర్‌[గ్రాబెన్‌ అయినా, గాలంకృర పట్టుకున్న అతని చేతికి, (ప్రీ ప్రవాహం తన ఎరను పాచిపట్టిన రాళ్ళ మీదుగా కాలువముభఖం౦ శీసి లాగడం తెలుస్తున్నది.

రాత్రివేళ. అవతలిపక్కనున్న మార్కిిషెన్‌ ఊ'ఫెర్‌ కిటికీలలోని కొద్ది దిపాలూ ఆరిపోయి చాలాసేపయింది. ఎడమ పక్య్థాన, ఇన్సెల్‌ వంతెనకు అటూ ఇటూ ఉన్న రెండు గాసుదీపాలూ ఇంకా పొగలు కక్కుతూ. వెలుగు తున్నాయి. వంతెన ఆర్బీల కింద, కారునలుపు నీటిపైన ఉన్నట్టుండి కాంతి 'మెరుస్తున్నదియ్యాస్పీ రేవు వెలపల బారుగా ఉన్న టగ్‌ పడవలు నదిమీదికి వేసే దీపాల _ప్రతిఫలనం.

పెద్ద పొారపాటయిపోయింది. నైైట్‌షిఫ్ట్‌ వాశ్లందరితోనూ దీర్షమైన సంధా షణలు పెట్టుకోకుండా అతను మామూలు (ప్రకారం వచ్చేసి ఉండపలిసింది; చూసి చూసి వాళ్ళు చిరాకుపడ్డారు, ఎందుకంకే యంత్రాలు నదుస్తున్నాయి. గొంతు చించుకుని అరిస్పేగాని ఒకరిమాట ఒకరికి వినబడదు.

కాని అతను ఏం చేసేటట్టు ? ఒకేచోట పదిహేనేళ్ళు రోటకీ ఆపరేటరుగా చేసిన పనిని దులిపేసుకుపోవడం సాధ్యమా ? రోల్స్‌ నుంచి సిలిండర్ల మీదుగా అనంతంగా నడిచే కాగితాన్ని మరొక అరగంటనేపు చూడాలి. వేడితై లంగుంచీ, ప్రింటింగ్‌ ఇంక్‌ నుంచీ వచ్చే దివ్యమైన వాసన__మేన్‌హాల్‌లో అది మరీ దట్టంగా ఉంటుంది... ఆ(ఘాణించాలి.

ఇక అతనితో కలిస్‌ పనిచేసేవాళ్ళ మాటకొస్తే -_ వారిలో తనలాగే షెర్ట్‌ వద్ద ఇప్‌ సెటింగ్‌ పని నేర్చుకున్నవా శ్శిద్దరున్నారు__ షూస్టెన్‌ స్ట్రాస్‌ మొగదల, సరిగా ఇవ్పుడు గోడ ఉన్నచోటే, ఉండే యెన్సాల్‌మెర్‌ షెర్డ్‌. తామంతా ఏదోఒక ఎసెన్షన్‌ రోజున ముఖాలకు పెట్టుడుముక్కులు తగిలించుకుని, మోకాళ్ళ మీద హార్మోనికా లుంచుకుని, కోచితో ఊంటర్‌ డెన్‌ లిండెన్‌ వెంబడి ాండెన్‌ బర్గ్‌ గేటుకుండా (ప్రయాణం చేసినప్పుడు వారిద్దరిలో ఒకడు వెంట వచ్చాడు. ఇలాటి సమయంలో అలాటి విషయాలు జ్ఞాపకం రాకుండా ఎలా ఉంటాయి? కౌని ఈ ఒకరోజునే తాను తన ఆలోచనలను తనలోనే దాచుకో

అప(ప్రతి 140 వలసింది కాదా అన్నది (వశ్న. ఎందుకంటే, నువు మామూలుగా మితభాషివనయి నప్పుడు అతివాగుడు అనుమానాన్ని రేకెత్తిస్తుంది. అళని కది వాళ్ళ ముఖాలలో కనిపించింది.

అతని వెనకగా కొయెల్నిషెర్‌ ఫిషమార్కెట్‌. దిక్కునుంచి ఖణేల్‌ మన్న చవ్వుడు వినిపించింది; మూహ్‌ల్‌డామ్‌ వంతెనమీది నుంచి స్లోపువెంబడి (బేకు వేస్తూ టటాము దిగుతున్న చప్పుడు. దాని అవతల స్పిట్‌ల్‌మార్కెట్‌, తరవాత డోయెన్‌పోఫ్‌ ప్లాట్ట్‌, ్రీడ్‌రి్‌స్ట్రాస్‌, విల్‌ హెల్మ్‌స్ట్రాన్‌ః అటుతరవాత (ట్రాము నడిఎడారిలో, శిథిలమైన వెర్‌త్రైమ్‌ స్టోర్‌ ఎత్తులో ఆగిపోతుంది. డై9వరూ, కండక్షరూ తిరుగుప్రయాణానికి తొందరపడతారు.

కాని (టాము లైనులు మృాళఠం ముందుకు సాగిపోతాయి. అదే అసలు

సంగతి; ఆ (టాములై నులు “రిపన్లిక్‌ నుంచి పారిపోతున్నాయి.' ప్రభుత్వం రాళ్ళతో వాటిని నిరోధించజూసినా అవి లక్ష్యుపెట్ల లేదు. అవి మాయచేసి, నేలబారున గోడకిందుగా పాకిపోయాయి;ః వాటిని ఏ (పజాపోలీసులూ ఆపలేకపోయారు; అవి ఆ(క్రంగా వెళ్ళి మరొక టట్రాము చకక్రాల్మకింద పడ్డాయి.

వాల్దర్‌' తన గాలం క్మర్రను కాలువ కంచె చువ్వలకూ, తన నైకిల్‌ హాండిల్‌ బార్‌లకూ మధ్య ఇరికించవలని వచ్చింది. అతని చెయ్యి వణుకుతున్నదిః ఇటీవల అతనికా టాములై నులు జ్ఞాపకం వచ్చినవ్వ్చుగల్లా చెయ్యి వణుకుతూనే ఉన్నది.

అయితే ఇవాళ మరొక విశేషంకూడా ఉన్నది. ఆతనికి అకస్మాత్తుగా చీకటిలో పోట్స్‌డామెర్‌ ప్తాట్ట్‌ కనబడింది; ఎక్కడ చూసినా దిక్కుమాలిన కాంతిలో ఎడారి భూమి, వంకరటింకరగా తవ్విన న్తిట్‌ంచి, ర్రైలుపట్టాలు అటూయిటూ పెట్టి కొట్టిన బారికేడ్‌లు, యూ-బాన్‌ మీదుగా కమ్మీలమీద అమర్చిన లోహపు వల, దానికీ అవతలిపక్క. ఒక టవరూ, పశ్చిమ వార్తలను గబగబా తెలియజేనే బల్బుల (స్ర్కానూ. కాని ఎవరికోసం? ఇక్కడ బాధా, చావూ తప్ప జీవిత మేమున్నది ? కళ్ళమూనుకుం'కు వాల్దరుకు ఎడారికూన్యం యొక్కం విరుద్దపవాహపు గుంజుడు తెలుస్తుంది. పోట్స్‌డామెర్‌ ప్లాట్ట్‌ దాటివెళ్ళిన [టట్రాములై నులు కూడా ఈ అసహాయస్టితిని మార్చలేవు, పైగా వాటి శేగమ్యంలేనట్టు కనిపిస్తున్నదిప్పుడు.

ఆగు, దాన్ని గురించి ఆలోచించి కుంగిపోకు, అనుకున్నా డతను. ఆతను గాలపుకాడు. పైకిలాగి ఎరను పరీక్షించాడు, ఎర మెలికలు తిరుగుతూ గాలానికి

150 వశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు చుట్టుకుని ఉన్నది. దాన్ని ఏ చేపా అంటలేదు. వాల్డర్‌ దానిమీద ఉమ్మివేసి, బరువుతో సహా నీటిలోకి వేసేశాడు.

ఇదే ఆఖరుసారి _ (ప్రవాహం మందగించగానే, తీసి సర్దేస్తాను.

నడుముపైనుంచి అలవక్మరమీదికి వంగి, అద్దంలాగా ఉన్న నీటిలోకి గాలం తాడు ఎక్కడ దిగినదీ చూడడానికి ఆతను (ప్రయత్నించాడు. దాన్నే చూస్తూఉండా అంజే బుద్దిని ఎంతో కేం్చదీకరించాలి.

అయికే చీకటి మరీ దటంగా ఉన్నది. దానికితోడు సీటిపైన పలచ పలచగా అవిరి కమ్ముతున్నది. ఇప్పు తనికి తన దిగువనున్న నీటిలో. తన (ప్రతిబింబం ఆకారం కూడా కనబడడం లేదు. ఈ క్షణంలో అది కనబడినా కొంత మేలుగా ఉండేది. ఏమంపే, తాను వెళ్ళాక తన (ప్రతిబింబం ఇక్కడే కుప్‌ ఫెర్‌[గ్రాబెన్‌లో దిగబడి ఉంటుందనీ, దాని కిందుగా పర్చొ చేవలు ఈదుతాయనీ, గండుచేపల తూగిడీ దానినుంచి ఈదుకుంటూ వస్తుందనీ, అలవ మీదిగా మనుషులు మురికి నీరు పారడోసినా, వాన కురిసినా ఆ (కివింబం చెక్కుచెదరకుండా అలాగే ఉండిపోతుందనీ తనను తాను నమ్మించుకోవాలని అతని ఉబలాటం.

నాకింక ప్రతివింబమే అేదేమా, శకవరం చేసుకునేటప్పుడు అద్దంలో కనిపించినది భ్రమేనేమో, ఈ రెండేళ్ళలో అంతకుమించిన వే పోగొట్టుకున్నాను, అనుకున్నాడతను.

అతను మళ్ళీ తల ఎత్తాడు. ది*వచ్చే పాదాల చప్పుడు. స్తీ పాదధ్వని లాగా స్ఫురించింది అతను ఊపిరి దిగబట్టాడు ... లేదు, ఆమె ఎవతోగాని, సమీపించడానికి తొందరపడడం లేదు. ఏమైనా, ఆమెకు తెలిసే అవకాశం లేదు. (ప్రతి సాయంకాలమూలాగే. తాను నేలగదినుంచి చేపల గాలమూ, 'నైకిలూ తెచ్చాడు గద. వస్తూ వంటింటి (డ్రాయరు సొరుగులో కెలికాడు, అంతే.

ఇప్పుడు పాదాలు వంతెనదాకా వచ్చి, అక్కడ కొంచెం నేవు నిలిచి, నింపాదిగా మళ్ళీ కదిలాయి. అమే నన్నమాట.

అతను గాలం తాడు శేసీ చూశాడు. అది విగలాగుకుని ఉన్నది.

తాడును పెకి లాగుకుంటూ ఉంశే, ఈల్‌ చేప దాని చివర మెలికలు తిరుగుతూ, కొట్టుకోవడం తెలియవచ్చింది. అతని చేతికి క్షణంపాటు చిన్న విద్యుద్ధాతం కూడా అయింది...-పెద్ద చేవ పడినస్పు డతనికి (ప్రతిసారీ అలాట్‌

అప కు తీ శర]!

షాక్‌ తగులుతుంది. ఇప్పుడు ఈల్‌ ఈదుకుంటూ తప్పించుకుపోదామని చూస్తు న్నది. వాల్దర్‌ గజం గజంగా తాడు వదిలాడు. దానితో ఈల్‌ అయోమయంకో పడింది. అశస్మాత్తుగా పట్టు విడేసరికి, తాను ఎటు పోతున్నదీ తెలియక, అది వెనక్కు. తిరిగి ఎదురీదుకుంటూ వచ్చింది. కొంచెం కొంచెంగా. తాడును లాగుకున్నాడు వాల్దర్‌. అది తనకు దిగువగా రాగానే. అతను దాన్ని మళ్ళీ పైకి లాగసాగాడు. ఇక ఈల్‌ ఎంతకొట్టుకునీ లాభం లేదు. గాలంక్యర దాన్ని పైకి గుంజేసింది. దాని పొట్ట తెల్లగా మెరుస్తున్నది. వాల్దర్‌ దాన్ని తన వలలోకి తీసుకున్నాడు.

“భలే చేప :” అన్నది ఎల్పే.

అమె తన సరసనే వంగి ఉన్న సంగతి అత నిప్పుదే గమనించాడు.

“అవును. చెండుపానులకు తగ్గదు '" అన్నాడతను దొంగురుగా.

అతను ఆ తన్నుకునే చేపను ఒక గుడ్డసీలికతో గట్టిగా పట్టుకుని, పెంకు లాటి దాని అంగుడునుంచి గాలాన్ని ఊడదీశాడు. ఈల్‌కు మరొకసారి కలిగిన జీవికేచ్చ ఫలితంగా అతనికి మళ్ళీ చిన్న షాక్‌ తగిలింది.

తన నైకిలు కారియరు. వెనుక కట్టిజన్న టిన్నులోకి ఈల్‌ను జారవిడిచి వాల్దర్‌ మళ్ళీ సీటిలో గాలం వేశాడు. మాట తప్పవలసి వచ్చింది. చే సేదిలేదు.

“చిత్రం, నువ్వీమధ్య నీటిలోకి మామూలుగా చూసినట్టు చూడడం లేదు,” అన్నది ఎల్బే.

“అలాగా ? అతను ఆమెకేసి చూడలేదు.

“దేనికోసమో చూస్తున్నావు, అది పూర్వం ఉండేది, కాని ఇప్పుడు లేదు,” అన్నదామె.

అళను సమాధానం చెప్పక, చాలా జాగ్రత్తగా తన చేతులను కర్రమీద ఉంచాడు. చేతులు వణకకుండా ఉంశకే బాగుండును,

ఆమె తడితడిగా ఉన్న పాగమంచును పీల్చుతూ, “ప్ప మ్రిట్రద్పి వాల్డర్‌ * అని అడిగింది.

“ఏమీ లేదు,” అన్నాడతను,

“చబ్చేశ్చేం ? సీ కేదో విచారం పట్టుకున్నది. చాలాకాలంగా చూసున్నానుం”

15కి ప్రశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కధానికలు

అమె ఇంకా పనిదుస్తులే ధరించిఉన్నది. వాటినుంచి పొచిఆహారం వాసన రావడం అతను గమనించాడు. పనినుంచి ఆలస్యంగా తిరిగి వస్తూనే పైన ఒక కోటు కప్పుకుని వచ్చేసినట్టున్నది.

“వడుకోకపోయావా, ఎళ్సే. నాకు కొంచెంపాటి న్నిద్ర చాలునని నీకు తెలుసుగా ?”

“ఒకటి కనిపెట్టకపోతే పడుకునే ఉండేదాన్ని.”

“కనిపెట్టావా ? అతను ఇంత సేపటికి ఆమెకేసి చూశాడు. వెంటనే అతనికి తాను చేసిన పనికి పళ్ళ్చాత్తాపం కలిగింది. ఆమె దగ్గిర సమస్తమూ దాచాడు, వెట్టి చాకిరితో అలిసిపోయిన అమె ముఖానికి అడ్డుగోడలాగా అళని మనస్సులో చాలా 'పేరుకున్నది, దాన్నంతా నిర్ణయగా సక్కాకు నెశ్తేశాడు. “ఇంతకూ. నువ్వేం

=! ది కని పెట్టావు ఇ అని అడిగాడు.

“వంటింటి సొరుగులో పది పడమటి మార్కుల కాగితం డ్ఞాపకంఉన్నదా ?”

జ్ఞాపకం ఉన్నది. ఎల్పే పాత ఎకౌంటు తాలూకు జ్లాపకచిహ్నంగా దాన్ని ఉంచుకున్నాడు. ఈ సాయంకాలమే అది అతనికి తిరిగి కనబడింది.

“అది పోయింది,” అన్నది ఎల్సే.

ఎదురుగాఉన్న మెర్కి'షెన్‌ ఊఫెర్‌ మీదినుంచి ఒక సముద్రపు కాకి రెక్కలు కొట్టుకుంటూ లేచి, వికారంగా అరిచి, కాలువ అలవమీద వాలి, రెక్కలు ముడుచుకున్నది.

“ఇంకేం పోయిందో తెలుసా ?””

ఫొటో, అనుకున్నాడు వాల్దర్‌. పొరపాటుమీద పొరపాటు, ఇలాటి పనికి తగను. ఫొటో తీసుకుని ఉండవలినిందికాదు__కనీసం ఆ ఫొటో.

“మన పెళ్ళి ఫొటో," అన్నది ఎల్పే. *““వంటింటి అలమారు అద్ధం వెనక అంటించిన పోస్టుకార్డు ఫొదో, నోటులాగే అదీ మాయమయింది. "

“ఆ౬ హాం అన్నాడతను జాగ్రత్తగా,

“నాకేమీ ఆశ్చర్యం కలగలేదనుకో.” ఆమె 'సెకిల్‌ హాండిల్‌ భారుకు వేగాడుకున్న సంచీని పరధ్యానంగా నిమిరింది; అండులో చేపలుప పే గాలం భాగాలున్నాయి; అది చేప పొలుసులతో దిరువెక్కి ఉన్నది. “దీని అంతరార్ల మేమిటా అనే నా ఆలోచన. ఆ పడమటి డబ్బు నీ కిక్కడ ఎందుకూ పనికి రాదు

అవ (శుతి 158 పోతే ఫొటో__దాన్ని జ్ఞావకార్థం తీసుకున్నావు. దీనికి ఒకశే అర్థం, వాల్దిర్‌. దారుణమైన అర్థం. నువు పారిపోదొామనుకుంటున్నావు ” అన్నదామె రెండు పెద్ద గుటకలు వేసి

“ఆయితే, చేపలు పట్టుతూ నేనిన్సు డిక్కడే ఉంటినిగా ?” అన్నాడు వాల్టర్‌ , నరాలు దిగబట్టి.

““దాన్నిబస్టే అనుమానం మరింత రూఢి అవుతున్నది. ఏ అరిష్టం వచ్చినా నువు చేవలు పట్టటోతావు. మొదట్లో అరిష్టాన్ని మరిచిపోవడానికి అలా చేనే వాడివి ఇప్పుడు నిన్ను నువు కూడదీసుకోవడానికి దీన్ని ఉపయోగించు కుంటున్నావు.”

మృదువుగా గాలి వీచసాగింది. అది మార్క్స్చా - ఎంగెల్స్‌ ష్తాట్ట్‌ మీదుగా వీస్తూ నీమెంటుదుమ్మువాసననూ, లారీ చేసే 'పెద్ద రొదనూ మోసుకొచ్చింది.

“చెప్పు, వాల్దర్‌. అండా కలే అను,” అన్నదామె బొంగురుపోయిన కంరం వినవడీ వినవడకుండా.

అతను గాలం కమ్మీని రెండు చేతులా బలంకొద్దీ పట్టుకున్నాడు. అది విరగ జీదుగాని, వలయంగా వంగింది. “కల కాదు, ఎల్పే. కలలో గట్టిగా అరవవచ్చు ”

“ఇప్పుడైనా నేను అరవగలను”

“అరవకు. వినగూడని వాళ్ళు వింటారు, అరిచినవాళ్ళందరి గతీ ఏమయిందో కాస్త జ్ఞాపకం తెచ్చుకో.”

ఎల్సే కొలవ అలవవైన మోచేతు లానించి, ముడుచుకున్న తన చేతుల మీదుగా నీటిలోకి చూస్తూ, మౌనంగా ఉండిపోయింది.

అకనన్నాడు. : “సేకూ తెలుసు, నే నెన్నిసార్లో_ప్రయత్నించిచూశాను__ సాయంకాలపు ప్రాపగాండా క్లాసులు పార్టీవాళ్ళు రాజకీయోపన్యాసాలు, అయుధా లతో తరిఫీచు, (డ్రిల్లు, కద్రమైన వేగుపనులు, ఉత్ప త్తి పెరుగుదల, అబద్దాలు మళ్లీ మళ్లీ అన్నిటినీ సహించాను. కాని ఎప్పుడో ఒకప్పుడు చాలి రాకతవ్పదు. అప్పుడా పోలిట్‌ బ్యూరోవాళ్ళు చెప్పేది ఒక్క అక్షరం కూడా వినలేవు, ఏ యం(్రంలోనో చెయ్యి దూర్చి విరగగొట్టుకోవా అనిపిస్తుంది గాని మళ్ళీ రైఫిల్‌ పటుకోవాలనిపించదు. కాంటీన్‌ బార్‌లో ఏ చిల్లరఅధికారి శ్వాసో సీ భుజంమీద

ఫీస్‌వాసన కొట్టుకుంటూ పడినవ్వుడు, వాణ్ణి చావగొట్టకుంగా సిగ్రహించుకోవ

151 (వశస్త ఆధునిక జర్యన్‌ కథానికలు డానికి బార్‌ అంచును గట్టిగా వట్టుకోవలసి వస్తుంది. “తప్పనిసరి కోటాటా,” “పొడక్షన్‌ప్రోగ్రాం' అనేమాటలు కంపోజు చెయ్యవలని వచ్చినప్పుడు గట్టిగా అరవ బుద్ధిపుట్టుతుంది. ఇవన్నీ మనుషుల కోనమే నముకుంే ఆళ్చర్యంగా ఉంటుంది.” ఎల్సే దీర్షంగా శ్వాస తీసింది, “నాకు తెలుసు. అయితేనేం ? వాళ్ళ భాష వేరు, మన ధాష వేరు, కాదా ? చిల్లరఉద్యోగులకు అందనిది మనలో లేదా? ఇక రైఫిల్‌మాటకు వన్వే, నువు మూర్చుడివో, పిరికివాడివో కాకపోతే, దాన్ని అపాయం లేకుండా పట్టలేవా 7 రాజకీ యోపన్యాసాలు నువు వినాలని ఎక్క డున్నది ? అంతకంటె మంచి విషయా లాలోచించుకోవచ్చునే ల

ఒక లాంచి పక॥ాగా (స్పీ ప్రవాహానికి ఎదురు వెళ్ళింది, దాని వ్లడ్‌ లైట్లు (వకాళిస్తున్నాయి. నదిపోలీసులు. షిల్లింగ్‌ వంతెనకూ, ఓదెర్‌బామ్‌ వంతనకూ మధ్య నదే 'నెక్టరు సరిహద్దు, ఈ పోలీసులకు అక్కడ మళ్ళీ పని తగిలి తీరుతుంది.

“వాల్దర్‌, అప్పుడే నువ్విక్కడ ఉండడం మానావు అన్నదామె.

అతను &శపిరి బిగబట్టి కీల్‌వంతెనకింద అలల ధ్వని వినిపించిన దాకా వేచి ఉండి, “గోడ అంటూ తన గాలపుక్కరను అలవకు ఆనించాడు. అతని చేతులు మళ్ళీ వణుకుతున్నాయి. “అస్తమానమూ ఆ గోడే నా కళ్ళముం దుంటుంది. ఆ గోడా, దానిముందున్న చావు కందకమూనూ. అవి లేకుండాఉం'పే మిగిలినదంకా ఎలాగైనా భరించవచ్చునేమో,. కాని ఇదేమిటి_? దీన్ని భరించే టందుకు బలం ఎక్కడినుంచి తెచ్చుకు నేటట్టు 2 వాచ్‌ టవర్లనుంచా 2. దింకర్ణ నుంచా ? ముళ్ళతీగె కంచెనుంచా

ఎల్చే గుటక వేసింది, “ఒకవ్చుడిలా మాట్లాడేవాడివి కాదు.”

“అవును. తూర్చు బెర్లీను అప్పటికింకా సజీవంగా ఉండేది. ఇప్పుడు చూడు, ఆ గోడ సమస్తాన్నీ ఎలా చంపేసిందో. వీధులు చస్తున్నాయి, న్క్వేర్‌లు బోనీపోయాయి,. ఇళ్ళ నళిస్తున్నాయి.. నేలమాళిగలు కుళ్లతున్నాయి. పిచ్చి మొక్కలు మ్మాతం పెరిగిపోతున్నాయి, ఆం శృశానాలలో మొక్కలు కూడా ఏప్పగానే 'పెరుగుతున్నాయి.””

ఆమె మృదువుగా అన్నది : “నువు పొరబడుతున్నా వనుకుంటాను, వాల్డర్‌, తూర్పు బెర్లిన్‌ వాహ్యస్వరూపం తప్ప ఇంశేమీ లేనట్టు మాట్లాడుతున్నావు.

అప [శుతి 155 కాళీ వీధులూ, బోసిపోయిన స్కే్వేర్‌లూ, మొక్కలు పెరిగిన బాంబు గుంటలూ. న్యాయంగా ఆళకు అవకాశంలేని మాట నిజమే. కాని, చుట్టూ ఉందే. వాతావర ణాన్ని వట్టించుకోకుండా, మనుషులనే నమ్ముకోవడం మంచిదని ఒకప్పుడు నువే నాతో అన్నావు కావా? నేనా మాటనా గుండెలో దాచుకున్నాను.”

“సీ కింకా గుండె అంటూ ఒకటి ఉన్నది, నాలో ఉన్నది గోడరాయి మ్మాతమే.”” -

“అలాగే అనుకో పోనీ. దాన్ని ఎకంాడికో ఈడ్చుకుపోతే అది తేలిక అవుతుందా ? కాదు, వాల్దిర్‌. దూరం మోసుకుపోయిన కొద్ది అది మరింత బరు వెక్కుతుంది.””

“నాకు తెలుసు, నేను సుఖంకోసం వెళ్ళడంలేదు. తప్పనిసరి అయి పోతు న్నాను. విధిలేక పోతున్నాను,” అన్నాడతను, అతను బొటనవేలితో తనను నిర్దేశంచుకుంటూ, “నాలో ఇంకా మానవత్వం మిగిలిఉన్నది, అది పూర్తిగా నశించి పోదలచక, నన్ను వెళ్ళిపొమ్మని నిర్బంధిస్తున్నది,”” అన్నాడు.

““ఇక్కడ ఉండే మనుషులు ? వాళ్ళేం చెళ్యూలి ?'' అని ఆమె నైకిలు మీదుగా అతనికేసి వంగి అడిగింది

“నేను (ప్రవక్తను కాను. కౌని, ఇదిమ్మాకం నిజం, ఆరోజు కారోజు గడిచే కొద్దీ మానవత్వం నిలబెట్టుకోవడం మరింత కష్టమవుతుంది,” అన్నాడతను.

ఆమె ఉదేకం తెచ్చుకుని, “వాళ్ళేం చేస్తున్నదీ నువు సరిగా చూడడంలేదు. వాళ్ళు దగాపడి ఉండిపోవడం లేదు. వాళ్ళూ జీవిస్తూనే ఉన్నారు, కాదా ?”" అన్నది.

వొల్దిర్‌ తల ఆడించి, “వాళ్ళు ప్రయత్నం చేస్తూనే ఉన్నారు, కౌని సిజంగా జీవించగలుగుళున్నారా ?” అన్నారు.

జఫ్సీక్రింక్రా అర్ధం కావడం లేదు.

అమె చిరాకుగా తల అటూ ఇటూ తిప్పింది. నిద్రపట్టకపోతే ఆమె కల అలాగే తిప్పుతుంది. వాల్డర్‌ తప్పుచేసినవాడిలాగా దృష్టి మరొక వేప్ప తిప్పు కున్నాడుం ఎన్నోర్యాతులు అతను చేపల వేటనుంచి తిరిగివచ్చి, మునివేళ్ళమీద నడుస్తూ వచ్చి చూస్తే ఆమె అ స్థితిలో ఉండేది.

ఆమె అన్నది : “యుద్దం అగిపోయినకాలం జ్ఞాపకం తెచ్చుకో. అప్పుడు బెర్లిన్‌ దాదొపు చచ్చిపోయినట్టు లేదా ? అప్పుడు జీవితం ఎక్కండ ఆరంభ

154 ప్రశస్త అధునిక జన్నన్‌ కధానికలు మయింది, వాల్దర్‌ 2 శిథిలాలలోనా ? ధ్వంసమైన వీధుల్లోనా 2 తుక్కుకుప్పలతో నిండిన స్క్వేర్‌లలోనా ? కాదు, మనలో. అప్పుడు జీవితం ఎక్కడ ఆరంభ మయిందో అక్కడికే తిరిగిపోతుంది ఇలాటి సమయాలలో. చావుకందకం ఎన్నటికీ మానని గాయమే నని ఒప్పుకుంటాను. కౌని దానికా పేరు సరయినది కాదని చెప్పగలను, ఎందుకంజే బెర్తిన్‌ జీవితం మనమే”

“మనం. . అన్నాడు వాద్దిర్‌, మూతికొసలు జార్చుతూ. “ఇక్కడ అందరూ మనలాటివాశ్ళే అయినట్లు మాట్లాడుతున్నావు. ఎవరీ “మకంి? ఇదొక కలెక్టివ్‌ మ్యాత్రమే. ఇందులో పార్టీ మనుషులున్నారు; ఇందులో గోడను అమోదించే వారున్నారు; ఇది .. ఇది జీవితం కాదు. ఇదొక వ్యవస్థ. ఇప్పుడొచ్చి గోడ స్టేటు సరిహద్దయి కూర్చుంది. నుపు ముందుకు పోలేవు, చెయ్యదగినది ఒక పే.___ వెళ్ళి పోవడం.”

“బెర్లను నుంచా2”” ఎల్సే తన భుజాలు రుద్దుకున్నది. ఆమెకు చలి వేస్తున్నది.

“నేనూ అలాగే అనుకున్నాను. ఇది తూర్పుబెర్లిను, అవతల మరొక్ష శ్ళున్నారు అనుకు సేవాజ్డి. కాని పరిస్థితి వికటించింది. గోడ వచ్చినప్పటినుంచీ ఆరాజకమై పోయింది. నువు పీల్చేగాలిలోనే భయంఉన్నది. రొ స్పై నోటపెట్టుకుంపే సిమెంటు రుచి; ఎక్కడికైనా వెళ్లు, సిమెంటు నిన్ను వదలదు. ఇళ్లే నీమీద ఆరోపణలు చేస్తాయి, రాశ్లే నిన్ను అరెస్టు చేసేలా కనిపిస్తాయి, 'న్క్వేర్‌లు పి నేరాన్ని రుజువుచేసినట్టూ, సీ ఇంటి నాలుగు గోడలే నిన్ను బై దుచేసినట్టూ కనిపిస్తాయి. ఎంతగా ఒంటరిగా ఉన్నా అనుమానం నిన్ను వెన్నాడుకూనే ఉంటుంది, ఇప్పుడు చెప్పు తేడా ఏమిటో, పరిధులేవో, అవతలివాళ్లూ ఇది బెర్లిన్‌ మాకమే అనుకోవడం సాధ్యమేమో : లాభంలేదు, ఎల్సే. ఇక్కడ దేనినైనా వదిలించుకోవా లనుకుంశే మొ త్తంగా అంతా వదిలించుకోవలిసిం దే.

“మరి పడమటి బెర్జిన్‌లోనో ? అక్కడ ఏముం దనుకుంటున్నావు ?” అని ఎల్చే సంకోచిస్తూ అడిగింది.

అతను గాలంకాడు చేదుకుంటూ, ““ఏమీలేదు. నాకు గాలిమార్చు చాలు. ఒక్కూసారి స్వేచ్చగా గాలిపీలి న్తే అదే చాలు,” అన్నాడు.

“ఎల్రా బతుకుతావు ? *

అప షశుతీ 15?

“ఒకరు బలాత్య-రించకపోతే ఏదైనా చెయ్యగలను,” అంటూ అతను గాలం క్యరను జాగ్రత్తగా ఊడడీని, వలతోబాటు నైకిలుకు కట్టాడు. “షేపర్లు అమ్ముతానేమో. ఏదో ఒకట్‌ చూడాలి.”

చలికి విగుసుకుపోతూ ఎల్సే తన కోటు కాలరు ఎగలాగుకుని, “ఏమైనా అక్కడ నీకోసం చూ నేవాశ్లిపరూ ఉండరు,” అన్నది.

“ఉండరు. మనవంటివృాళ్ల కోసం చూనేవాళ్లు గోడదగ్గిర నిలబడే (వజా ఫోలీనులు మ్మాఠమే,” అన్నాడతను.

ఆమె అతనికేని వక్కనుంచి చూస్తూ గుటకవేసింది. “వాళ్ళనుంచి అపాయం లేకుండా తప్పించుకునే మార్గం నీకు తెలుసా ?”

“*నా కేమీ తెలీదు. కొని ఇక్కడ నాకు అపాయం లేదు గనకనా ౯” అన్నాడతను.

అమె మాట్లాడలేదు.

గాలంక్మర్రను కజప్టేనేపని అయిపోయింది, అతను తనలాగుకు అమర్చుకున్న వెకిలుక్సి ప్పులు సరిగాఉన్నదీ, లేనిదీ చూసుకున్నాడు; గాలి ఎలాఉన్నదీ చూశాడు. అతను భయపడ్డట్టుగానే, ఉదయానికి ముందు వచ్చే చల్లదనం 1ప్రారంభమయింది

“సారీ, ఎర్బే. చీకటిని వినియోగించుకోవాలి.

“చీకటి, అవునవును. దాన్ని నువు ఉపయోగించుకోవాలి,” ఆమె నీరసంగా తన చేతో నుదురు తడుముకున్నది. “చ్వితం, నీకు జరుగుబాటు కానప్పుడే ఎడబాటు వస్తుందనుకుంటావు నువ్వెప్పుడూ.

నెమ్మదిగా అతను నైకిలును ముందుకుతోస్తూ, “ఇలా అవుతుందని ఎన్నడూ అనుకోనుకూడా లేదు,” అన్నాడు.

“ఒకవేళ ,. ఒకవేళ తవ్ప్చు మనదేనేమో, వాల్దర్‌ 7 అమె గొంతు బొంగురుపోయింది.

“మన తప్పా?:” డైనమో స్విచాన్‌ చేసేటస్పు డశని చేతులు వణికాయి. కంగారుపడకు, కంగారుపడకు, అని అతను తనలో అనుకున్నాడు.

అతను వెకి లెక్కి బయలుదేరాడు, వెకిలు దీసంకాంతి, దుమ్ముకొట్టుకుని ఉన్న ఆమె పాదరక్షల మీదినుంచి ఇంటిగోడమీదికి వెళ్ళి అకస్మాత్తుగా పరిగెత్త సాగింది. కుళ్ళు కొయ్య వాసనా, అడవిరోజాపూల వాసనా అతనికి ఎదురొచ్చింది.

158 ఫశస్త ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు నీడలు సీటిపైన ఏటవాలుగా పడుతూ, వెనక్కు పరిగెత్తి చీకటిలో లీనమై పోయాయి. కాలువ అలవ ఎగిరెగిరి పడుతూ పక్కగా పరిగత్తుతున్నది. చెత్త డబ్బా అతివేగంగా అతని కెదురు వచ్చింది. ఇప్పటికతసికి అర్థమముంది._ తాను పారిపోతున్నాడు. మరొక్కసారే అతను ఆగవలిన్‌ వచ్చింది. ఈళత్‌ ఇంకా తన వెంటనే ఉన్నదన్న సంగతి గెట్రౌడెన్‌ వంతెన మీద అశతనికి జ్ఞాపకం వచ్చింది. అతను నైకిలు ఆపి, కిందికి దిగకుండానే ఈల్‌ను పైకి తీశాడు. దాని జీవితేచ్చ సడలలేదు. ఆతని చేతిలో అది బలంగా కొట్టుకున్నది. వాల్టర్‌ దానిమీద మూడుసార్లు ఉమ్మివేసి, అలవ మీదుగా విసిరివేళాడు. నల్లని అకాళంలో దాని పొట్ట క్షణంపాటు తెల్లగా మెరిసింది. దాని తోక అప్పుడే అడుతున్నది. అద్దంలాటి సీటిలోకి అది నిశ్శబ్దంగా ముణిగిపోయింది. వివరణలు హో ; హాండెల్స్‌ ఆర్గనైజేషన్‌ అన్న మాటకు సం్గగహరూవం. ఈ సంస్త న్‌ తూర్పు జర్మనీలో ప్రభుత్వ నిర్వహణకింద ఉండే దుకాణాలనూ హోటళ్లనూ నడుపుతుంది. అలాటివాటిలో ఒకటి ఇక్కడ. చెప్ప ఐడింది. ఎస్‌-బాన్‌ ; 'ష్నేల్‌బాన్‌కు సంగ్రహరూపం. బెర్జినులో గల రెండు రైల్వే ఎఎ లలో ఒకటి. తూర్పు దెర్లినులోనూ, పడమటి బెరినులోనూ కూడా ఈ రైల్వేను తూర్పు జర్మను రై ల్వేశాఖవారే నడుప్పశారు. ఎఫ్‌,డి.జే, : ఇది తూర్చు జర్మను కమ్యూనిస్టు ఆర్గనెజేషను. “స్వతంత్ర జర్మను యువకులు” అన్న సంస్థకు పొడి ఆతరాలు. యు - బాన్‌ ; ఊంటర్న్‌గూండ్‌ బాన్‌ (అండర్‌ (గ్రౌండ్‌ రైల్వే కు సంగ్రహ ఎ" రూపం. ఇదే బెర్లి నులోని రండవ రైల్వే, పశ్చిమ బెర్జిను రవాణాశాఖ నడిపే ఈ రైల్వే పశ్చిమ బెర్జినులో మాత్రమే ఉన్నది. అయితే దీని తాలూకు కొద్ది లైనులు తూర్పు బెర్లిన్‌ [ప్రాంతంగా కూడా పోతాయి. అందుకే మనుషులు తప్పించుకు పోకుండా కట్టుదిట్టాలు.

నప 12. మార్క్‌ నాణెం టలు ులంలు లు టట లలల లలల లలల లలఆలల పసందు బిడ్డల తండ్రి అయినవ్పటికీ ఆస్పత్రి కాషియరుకు. పెద్ద జీతం యి 0 యి రాదు; ఆ ఇచ్చేదైనా సంతోషంగా ఇవ్వరు, చర్మం ఒలిచి ఇచ్చినట్టుగా ఇస్తారు. ఆస్పత్రి ఆఫీసులో పని చేస్తాడు గనక అతనికి వాగా తెలుసు---అస్వథత్రి నిర్వాహ కులు మహా పొదుపుగా ఉంటారు; రోగుల సొక్రర్యంకోసం చందాలు యాచిస్తారు; ఎన్నిపాట్లు పడినా ఖరీదైన మందులకు కావలసినంత సంపాదించ లేరు; ఆ మందులు అనవసరమైన వే కావచ్చుగాని, తప్పనిసరి అని చెప్పడానికి లేదు. ఇది ఇలా ఉండగా, కాషియరుకు ఇతర బాధలుకూడా ఉన్నాయి. అతని చుట్టూ మందుల వాసన, తెల్లని తొడుగులు ధరించి తిరిగేవొళ్లు---వాళ్ళు నొప్పులు పోగొట్టడానికిగాను నొప్పులు కలిగిస్తారు, చచ్చినవాళ్ళు 'మేలుకుంటారేమో నన్నట్టుగాః నిశ్శబ్దంగా నడవల వెంట కదులుతారు. భర్త ఆఫీసునుంచి తిరిగి వచ్చినప్పుడు నవ్వుతూ స్వాగతం ఇవ్వడం నేర్చుకున్నది ఇన్ఫే. తమ నవ్వుకు తామే ముచ్చటపడిపోయేవాళ్ల వికవిక నవ్వు కాదు, శాంతంగా, నోటితోకన్న హెచ్చుగా కళ్ళతోనే నవ్వే నవ్వు. ఆమె తన ఆరోగ్యాన్ని దాగా కొపాడుకుంటుంది, ఎప్పుడన్నా ముఖానికి మేకప్‌ చేసుకుం టుంది, రోజల్లా తన ఆకతాయి పిల్లలతో సతమతమైనా, సాయంకాల మయేసరికి విధిగా నేవళంగా ఉంటుంది. అదీనూ, ఆమె తన భర్తవద్ద జీతం డబ్బులు తీసు కుని, వేరు వేరు చిన్న చిన్న సంచులలో వేసేటప్పుడు చాలా వాధ పడుతుంది ఏ సంచిలో డబ్బు దేనికి ఖర్చు చెళ్యూలో సంచులమీద రాసిపెట్టి ఉంటుంది.

1600 పోస్త అధునిక జర్మన్‌ కధానీకలు

ఈ ఆదివారం కాషియర్‌ యొహాన్స్‌ ఆమె కొక అయిదు మార్కుల నాణెం ఇచ్చాడు. అతనా నాణాన్ని చప్పున జేబులోంచి తిని, పైకి మీటి, “పట్టుకో 17” అన్నాడు. ఆమె దాన్ని పట్టుకుని అతనికేసే చూసింది. ఆమెకు భయం వేసింది, క్షణంపాటు అతని పెదవులమీద కూడా ఆమెకు భయం కనిపిం చింది, తరవాత అతను నవ్వేశాడు.

“అది ఎగ్జిదిషనుకు. పిల్లలకోసం. పిల్లలందరూ ఎగ్దిబిషనుకు పోతారు,” అన్నాడతను రహస్యంగా,

“అవును,” అన్నది ఇన, రహస్యంగానే.

“ఏదో అమ్మి అయిదు మార్కులు సంపాదించాను,” అన్నాడతసు రహస్యంగా.

నిజానికి అతను దాన్ని కాష్‌ రిజిస్టరులోనుంచి తీసుకున్నాడు. శనివారం సాయంకాలం-్యపమాదమేమీ లేదు, అతని భార్యకు తెలియగూడదు, అంతే. ఆమెకు అ రెండోసంగతికూడా తెలియగూడదు___సోమవారంనా డతను ల్లడ్‌ దాంకుకు తన రక్తం ఇస్తున్నాడు. అంతా ముందుగానే ఖరారయింది. అతను రక్తం ఇచ్చినందుకు అయిదు మార్కు లిస్తారు. ఆ అయిదు మార్కులకోసం సోమవారందాకా అగే పనే. కాని ఆదివారంతోనే ఎగ్జివిషను ముగుస్తున్నది, ఎద్జీబిషనుకు పోవడానికి పిల్లలకు డబ్బుకావాలి. సోమవారంనాడు తన రక్రాన్ని ఆ డబ్బుకోసం ధారపోనేస్తాడు, ఈ ఎద్టిబిషను బెడద లేకపోయినట్టయితే అతను ఇలాటిపని ఒక్కనాటికి చెయ్యకపోను.

ఏమి అమ్మావని ఇన్లే అతన్ని అడగలేదు. ఆమెకాపాటి ఇంగితం ఉన్నది. అదీగాక డబ్బుతో ఆమెకు కాస్త ధీమా వచ్చింది; అలాటి ధీమాతో ఒక్కొాక్క-సారి కొన్నిగంటలనేపు ఆమె జీవితమంతా పూర్తిగా మారిపోతుంది. ఆమెకు బోలెడంత డబ్బువచ్చి, ఇంటిఖర్చు పద్దతంతా పూర్తిగా మారిపోయినట్టుగా, అమె అలాగే, చేతిలో ఆ వెండినాణెం పట్టుకుని నిలబడి, కళ్ళుమూసుకుని, అంతు లేని డబ్బుండడమం'యే ఏమిటో ఊహించ యత్నించింది.

ఆమె పిల్లలను వెంటబెట్టుకుని బయటికి వెళ్లేటప్పుడు ఆమె భర్త పేపరు పట్టుకుని, సోఫామీద కాళ్ళుచాచి పడుకుని ఉన్నాడు. అతను తనలో తాను గర్విస్తున్నాడనీ, చాలా సంతోషంలో ఉన్నాడనీ, అందుకే పత్రికచాటున దాక్కున్నా

మార్క నాణేం 161 డనీ అమె (గహించింది. ఆమెకు యొహాన్స్‌ అం'పేనూ, అతని అసహాయత్వమూ, సుఖవడాలన్న అతని దుర్చలమైన కోరికా చూ నేనూ, ముఖ్యంగా అతని అసపహా యత్వ మంటేనే ఆమె కెంతో ఇష్టం. ఆమె అతన్ని ఇంచుమించు తల్లిలాగా, తనను అస్తమానమూ అల్లరితో కాల్బుకుతినే తన పిల్లలను (క్రేమించినంతగానూ (పేమించేది. అతను తెచ్చిన జీతండబ్బులన్నీ తీసుకుని చిన్నచిన్న సంచులలో సర్దేటప్పుడు నైతం ఆమెకు అతనంశే _పేమే. ఈసారి యొహాన్స్‌ ఆమెమీద ఏదో రస్సావేశాడు, మహా తెలివైన రస్సా; అది ఇంకా ఆమెకు అంతుచిక్క-లేదు.

పిల్లల కోరికలు తీరాయి. వాళ్ళు చిచ్చగాళ్లకు కొంచెం ఇచ్చాళు. తరవాత వాళ్ళు రంకలరాట్నపు గ్యురాలూ పర్చీలూ ఎక్కి తిరిగారు. ఐస్‌క్రీమ్‌ కాఫీలు చీకారు. వాళ్ళమ్మ రైఫిల్‌ స్టాండ్‌ దగ్గిర షూట్‌ చేసేసరికి, అందరికీ తలా ఒక టోపీ వచ్చింది. పిల్లలకు అడుగడుగునా కొ త్రవింతలు ఎదురవుతున్నాయి, ఎలెక్ట్రిక్‌ ఆర్గన్లు కిచుగా పాటలు పాడుతున్నాయి, తోలుదొమ్మలాటలో పంచ్‌గాడు తన భార్య జూడీని చావచితక గొస్టేశాడు. అ సమయంళఠలో ఇన్దేకు అకస్మాత్తుగా భయంపట్టుకున్నది, అయిదు మార్కుల నాణెం తీనుకుంటూ యొహాన్స్‌ పెదవుల మీద భయం చూసినప్పుడులాగే. డబ్బంతా రంకులరాట్నాలమీదా, షూటింగుకూ, లాలీపాప్‌లకిందా ఖర్చయి,. హోరతికర్బూరంలా హరించిపోతున్నందు కామె దిగులువడింది. అటుచూడదోతే ఇంటిదగ్గిరవాళ్ళు మార్గరీన్‌ [మాయ వెన్న) శవ్చ వాడి ఎరగరు, కడగొట్టువాడి కౌళ్ల కేమీ లేవు. ఇన్లే తన విచారాన్ని అణచి పెట్టు కున్నది. అమెను వాధిస్తున్నది డబ్బుఖర్చుకూడా కొదు, ఇంకేదో ఉన్నది. అది చాలా అస్పష్టమైనది, ఇంచుమించు తెలియరానిది. దానికి మూలకారణం పిల్లలు గెంతుతూ, కేరుతూ ఉండడం. ఇందులో తన భర్త “ పైలాపచ్చీసు? కూడా ఉన్న దేమో కూడానూ. పిల్లలకుగాని, తన భర్తకుగాని తాను ఖర్చుచేసే డబ్బుగురించి ఏమీ తెలీదు, తనకు మ్యాతమే డబ్బు సంగతి తెలుసు. వాళ్ళు అచ్చగా డబ్బే వ్యయం చెయ్యడంలేదు, ఆ రంకులరాట్నానకీందా, చక్కెర తినుబండారాలకీందా తనలో ఒక వాగాన్నికూడా అలాములూ వలాములూ చేస్తున్నారు. ఆమె తన తల అడ్డంగాఆడించి, నుడురు తుడుచుకున్నది. ఆమె కొద్దిక్షణాలపాటు బోటుడఉయ్యాలలు నడి'పేవాడి కేసి చూసింది. చేతులులేని వాడి చొక్కా మడ్డిగా, నల్లగా ఉన్నది వాడి ముఖం పెంకులాగున్నది. వాడి కండలు మొరటుగా ఉన్నాయి, వాడు తన

క్ష[)

162 1పశస్త ఆధునీక జర్మన్‌ కథానీకలు కేదో సంజ్ఞ చేసేదాకా, కాను వాడికేసి తేరిపారజూస్తున్నట్టు కూడా ఆమె ఎరగదు; అమె వెంటనే తల పక్కకు తిప్పుకుని అక్కడినుంచి కదిలింది.

మిగిలిన డబ్బును పిల్లలకు, వాళ్ళు వయసుకూ, అర్హతకూ. తగిన విధంగా ఎంచి, పంచి యిచ్చి, దాన్ని వాన్తైలా వాడుకోవాతో సలహా ఇచ్చింది. అప్పు డామెను చేపలమ్మేవాడు పలకరించాడు. వాడామెకు (ప్రతి శ్యుకవారమూ చాలా చౌకగా చేపముక్క. అమ్ముకాడు. వాడివెంట చేపల వాసన ఉంటూ ఉంటుంది.

తన పెద్ద అరిచేతులను ఒకదానికొకటి రుద్దుకుంటూ, భుజాలు ఎత్తి నిటారుగా నిలబడి, చేవలవాడు మంచి సరదాగా మాట్లాడేస్తున్నాడు. తానుకూడా నవ్వుళూ, ఉత్సాహంగా జవాబుచెప్పడం ఇన్లేకు వినవస్తున్నదిః తన గొంతు, చిన్నపిల్లల గొంతులాగా, అంతకంతకీ శ్రుతి హెచ్చిస్తూ, తారస్థాయి నందుకోవ డానికి విశ్శ్నవయత్నం చేస్తున్నట్టుగా ఉన్నది. ఆమె వాడితోదాటు నవ్వుతూ, వాడి చేపలవాసన భరిస్తూ, వాడు చెప్పేది వింటూ, వాడి మాటలకు జవాబులు చెబుతూ ఉండగా పిల్లలు వాళీచేతులతో తిరిగి వచ్చారు. వాళ్ళ డబ్బంతా అయిపోయింది. వాళ్ళు తమ తల్లికి ఒక్క అంగ దూరంలో మ్యాతమే నిలబడి, అమెతో తమకేమీ ప్రమేయం లేనట్టుగా (శ్రద్ధగా దిక్కులు చూస్తూ, చేతులు జేబులలో దూర్చుకున్నారు,

చేపలవాడు బాకాలాటి గొంతుతో వాళ్ళను దగ్గిరికి పిలిచి, ఆఖరువాడి చేతిలో ఒక మార్కు. నాణెం పెట్టి, “ఇదుగో, బుల్లాడా, ఇది పెట్టి మీరంతా ఏమన్నా కొనుక్కోండి," అన్నాడు. ల

బుల్గాడు. అ నాణాన్ని ఆత్రంగా తన గుప్పిట్లో ముడుచుకోవడం ఇన్లే చూసింది. చప్పున ఆమెకు ఈర్ష్యవచ్చి, పిల్లవాడినుంచి ఆ నాణాన్ని లాగేసుకుని “నేను దాచి ఉంచుతాలే. ఇంకెందుకన్నా వాడుకుందురుగాని. ఇవాళ చాలా డబ్బు తగలేశారు,'” అన్నది.

మళ్ళీ అమెకు కన గొంతు ఎవరిదోలాగా వినిపించింది; ఆ చేసలవాడు తన "ఈర్ష్య (గ్రహించగల డన్నట్టుగా వాణ్ణి చూసి సిగ్గుపడింది, నిరాశతో ముఖం ఇంత చేసుకున్న తన చిన్నవాజ్డిచూసీ సిగ్గువడింది. నేను భయపడుతున్నానా? దేనికని భయం ? అనుకున్నదామె.

తప్పుచేసి దొరికిపోయిన దానిలాగా ఆమె చప్పున ఆ నాణెం తిరిగి ఇచ్చేసీంది.. బుల్లాడు దాన్ని తీసుకుని వరిగి త్రిపోయాడు. చేసలవాడు మంచిగా

మార్క్‌ నాణెం 168 నవ్వాడు. అంతలోనే ఆమెకు అ చేపలవాడి మీద అసహ్యం పుట్టుకొచ్చింది. ఆమె వాజ్ణి ఉన్నచోటనే వదిలేసి పిల్లవాడి వెనకాల పరిగెత్తింది.

వాడు కాస్తా ఆ నాణెం పారేనుకున్నాడు. తనతల్లి దాగా వంగి, జనం తొక్కిన గడ్డిలో వేళ్లతో వెళుకుతూ. వెనక్కూ ముందుకూ పోయి. వెతుకు తూంశు వ్‌ల్లాడు నిర్విచారంగానూ, నిర్హిప్తంగానూ చూస్తున్నాడు. తల్లి తన కౌ నాజెం వైన గల హక్కును రద్దుచేయకపోయినట్టయితే వాడు తస్పక ఏడ్చి ఉండే వాడే. కాని ఇస్పుడు వాడికి తల్లిని చూస్తుంయే కాస్త ఆనందంగానే ఉన్నది.

ఇన్లే ఎంతో నేప్పు వెళకలేదు. వెతికి లాభంలేదని ఆమెకు తెలుసు. అయినా ఆమె అలిసి, నీరసపడిపోయ, పిల్లాణ్ణి తిట్టింది, “నా చేతికిచ్చి ఉండగూడదూ 7 అన్నదామె,

ఇంటికి తిరిగిపోయేటప్పు శామె ఆ జనం తొక్కిన గడ్డి గురించే ఆలో చించింది. తన సౌఖ్యమంకా అక్కడే పోగొట్టుకున్నట్టుగా ఆమె ఆ మార్లు నాణెం కోసం వెతికింది. ఆమెకు మళ్లీ ఆ చెవులుబద్దలయే సంగీతమూ, పిల్లల శీకలూ వినిపిస్తున్నాయి.

తరవాత, ఇంటికి చేరాక, ఆమె తన భర్తను తిట్టుకున్నది. వట్టి చూబిరా మనిషి, అంత డబ్బిచ్చి ఎగ్జివిషనుకు పంపితే. బిడ్డలు తగలెయ్యడం నేర్చుకో కేంజేస్తారు ? అన్నదామె, ఆ డబ్బు తాను తిరిగి అచ్చుకోవలిని ఉన్నదని చెవ్పలేని స్థితిలో ఉన్న యొహాన్స్‌ ఆయోమయంగా వ్యక్తుల సరదాలను గురించీ, జీవితం అనుభవించడం గురించీ మాట్లాడి ఆత్మసమర్థన చేనుకో జూళాడు, ఆయితే ఇన్టే కోపం కాస్తా తనకు ఆర్ధంకాకుండా పెద్దరోదనంగా మారిపోయేసరికి, అతని నోరు కట్టుపడిపోయింది.

మారిన్‌ వాల్సెర్‌' లట రా. అర్య న్‌ా. 4

18. నావైన ఆరోపణలు పెరుగుతున్నాయి అలాల ల టరటలలుటంటలలటాటలు యంలటలలటుటంటుటులలటలలలు న్‌ 0ట్టవగలు మెయిన్‌ హాలులోకి జొరబడి దాంకు దోచడానికి ధైర్యం కావాలి. నా గురువులు నన్నేదైనా వృత్తి ఎన్నుకోమన్నప్పుడు' నాకు అలాటి ధైర్యం లేక పోయింది. ఫారెస్టు వార్డెను కమ్మంయే సంతోషంగా అయిఉం దేవాబ్జి. కాని ఇందుకు కూడా బాంకుదొంగ కున్నంత ధైర్యమూ అవసరమని నాకు తోచింది. జాగ త్తగా వరిశీలించి చూసినట్టయితే దాదాపు పతి ఉద్యోగానికీ దాంకుదొంగకున్నంత ధైర్యమూ కావాలి.__హోలులోకి జొరబడి, గుళున్నదో లేనిదో ఒక సిస్టలుచూపి అందరినీ నిలవేసి, తనకు కావలనినదేదో పృచ్చేనుకుని, అంతచేసేకూడా చిరునవ్వు తెచ్చుకుని, ఒక్లొక్క అడుగే వెనక్కు వేస్తూ, ఆకస్మికంగా మాయమయేవాడికుండే డ్రైర్యం:

కొసకి హాలుపోర్టరవుదామని నిళ్చయించాను. ఒక అటబొమ్మల ఫాక్టరీలో హాలుపోర్దరుగా కుదిరాను. ఈ వృత్తిలో ఉండే సోదరులు చాలా గర్వంగా తయారవు తారనీ, పని అయిపోయాకకూడా వాళ్ళ ముభాలు చాలా గంథఖీరంగా ఉంటాయనీ, “పొండి, పొండి” అన్నట్టుగా వాళ్ళు చేతులూప్పుతూ ఉంటారనీ నేను ఊహించగలను.

నేను నా డ్యూటీ నిర్దాక్షీణ్యంగానే కొనసాగించినప్పటికీ ఇలా మటుకు తయారుకాబేదు. నేను మొదటినుంచీ నా అద్దపు కిటికీ వెనక చక్కగా కుదురు కున్నాను. నా అధీనంలో ఉండే తలుపులు తెరవడానికి ఏ యే మీటలు నొక్కాలో ఒక్కసారే చెప్పారు, నాకు వెంటనే అంకా బోధపడిపోయింది. ఇంటర్నల్‌ "టెలిపోను లిస్టూ పైనుంచి కిందికి చదివానో లేదో వెంటనే కంఠస్థమైపోయింది. తొలిగా వచ్చిన ఆగంతుకుల దగ్గిర కాస్త కంగారు తిన్నమాట నిజమే. వాళ్ళ్శడిగే దానికి సమాధానం చెప్పలేనేమోనని భయం; వాళ్ళకు కావలసిన విషయాలు వారికి అర్థమయే విధంగా చెబుతానో లేదోనని సంకోచం. నిజం ఆలోచించినట్టయితే హోలుపోర్టరు పనిలో అపజయం పొందడం ఎంత తేలిక ; ఫాక్టరీలోకి గొప్ప

నాపైన ఆరోపణలు పెరుగుతున్నాయి 1685 గొప్ప వాళ్ళంతా వస్తారు, పై అధికారి ఈ పెద్దమనిషిని చూడగోరుతాడో, ఆ పెద్ద మనిషిని చూడగోరుతాడో హాలుపోర్టరుకు తెలీదు. ఫాక్టరీలో పతి ఒకడూ హాలుపోర్టరుకు పై అధికారి ననుకునేవాడేనాయె.. హాలుపోర్టరుకు సహోద్యోగు లుండరు, పై అధికారులే తప్ప. వారందరినీ తృ ప్రివరచాలి. హాలుపోర్షరు చేనే 'దేమున్నది, 'ెలిపోను తియ్యడమూ, ఆఫీసులో వాళ్ళను పిలవడమూ, ఫలానా వారిని పంపవచ్చునా, కూడదా అని అడగడమూ మాత్రమే గదా అని మీరనుకో వచ్చు. కాని ఆఫీసులో వాళ్ళు ఎంత సుకుమారంగా ఉంటారంటే, 'టెలిపోనులో అడిగిన మాత్రానే వాళ్ళ నరాలు తెగిపోతాయి! అప్పుడు వాళ్ళు హాలుపోర్షరు మీద 'బెలిఫోనుకుండా విరుచుకుపడతారు, హాలుపోర్టరు బావురుమని ఏడవకుండా కష్టపడి న్మిగ్రహించుకోవలసి వస్తుంది. వా డలా ఏడవకూడదు, ఎందుచేశనం పే, కిటికీ అద్దానికి తల మోటించి, హోలుపోర్టరు ్లేసి ఆత్రంగాచూస్తూ అగంతుకుడు ఎదురుగానే ఉంటాడు; అతనికి వెంటనే ఏదో ఒక సమాధానం చెప్పాలి. అంతే కాదు, ఆఫీసులోని నరాలు తెగిన పెద్దజీఠగాడు హాలుపోర్టరు చెవిలో పెట్టిన గావు కేక ఛాయలు, సమాధానంలో ఏమాత్రం స్ఫురించరాదు; పైపెచ్చు, ఆ నరాలు తెగిన మనిషి ఆవేశాన్ని క్షమావణకోరే చిరునవ్వుకింద తక్షణమే మార్చెయ్యడం హాలుపోర్జరు పని; ఆ మర్యాదపూర్వకమైన (ప్రక్రియతో వచ్చినవాడు ఎంతో సంతృప్తిచెంది, బయటికి వెళ్ళిపోళూ తాను వచ్చిన పసి కాలేదన్న సంగతికూడా మరిచిపోవాలి. ఇదంతా ఇలా ఉండగా, ఆఫీసునుంచి వచ్చే ోధకంళధ్వని ఆగంతుకుడికి వినపడకుండా తొక్కి-పెట్టడానికి నేను రిసీవరు చేతిలో పెట్టుకుని, నా వెనక వేశాడుతుండే నాకోటు మడళలకి నా తల వంచి దూర్చుతాను. ఎందుకం శే, ఆగంతుకు "డెవరయేదికాక, అతన్ని అమర్యాదగా చూడరాదని ఉన్నతాధికారి నుంచి, సాక్షాతూ కామందునుంచే, ఉత్తరువున్నది. ఈ ఉత్తరువు అందరికీ వర్షించేదే అయినా, శ్రీయకు దాన్ని అనులు జరపవలసినవాడు హాలుపోర్టరే. ఈ ఉత్తరువును నే నెంతో సంతోషంతో అమలుచేశాను, ఎందుకంటే అన్ని ఆఫీసు ఉత్తరువులలోకీ నాకు హెచ్చుగా సమ్మతమైనది ఇదే.

అ కారణంచేత నేను చీటికీ మాటికీ అెలిపోనుకేని చెయ్యిచాచే అలవాటు తగ్గించాను. దానికి మారుగా, ఆగంతుకులను నేనే పఠిక్షించి, ప్రధాన కొనుగోలుదారు తోనో, హెడ్‌గుమస్తాతోనో, డిజైను మేనేజరుతోనో, కాంటీన్‌ యజమానురాలి

106 'వశస్త అధునిక జర్మన్‌ కథానికలు తోనో, ఆఖరుకు ఎవరై నా డై రెక్టరుతోనో, పర్సనెల్‌ ఆఫీసరుతోనో మాట్లాడాలన్న వారి కోరిక సమంజసమైనదో, కాదో నిర్హయిస్తాను. ఒక వేళ ఆరంభంలో కొంతమందిని నేను తొందరపడి పంపేసి ఉండవచ్చు. కాని కాల్యకమాన నేను మహా యుక్తిగా ప్రశ్నలడిగే శక్తి అలవరుచుకున్నాను.- చాలా న్వమశగా, డి పెక్టివులూ, కూపీలుతీ సేవాళ్ళూ (పశ్నించినట్టు ఎంతమ్మాతమూ కాకుండా, యాదాలాపంగా, ఉభయపకిలకూ ఉత్సాహకరంగా ఉండే విధంగా సంభాషణ నడుప్పతూనే అవసరమైన విషయాలన్నీ రాబట్టి, చిట్టచివరకు, ఆ వచ్చినవాడి పని ఫెక్టరీకి ఎంతవరకు (ప్రయోజనకరమైనదీ నేనా మనిషిని అంతః కరణ శుద్దిగా పంపే సేటందుకు అనకాశమున్నదీ, లేనిదీ, తొచినట్టు నిర్ణయించుకో గలిగే వాజ్డి. హెచ్చుమందిని పంపెయ్యుడమే జరుగుతుంది గనక, ఎవరినన్నా పంపేసేటప్పుదు, ఆ మనిషి తాను చూడవచ్చినవాణ్ణి చూడడం శుద్ధదండుగ అని సంభాషణ ద్వారా అకనికి నమ్మకం కుదిరేలాగా చెయ్యడం నాకు తెలుసు, నాకు మా వ్యాపారాలను గురించి ఎంత బాగా తెలుసునంపే, ఎవరైనా తగరపు రేకును సప్లయిచేనే సందర్భంలో మా (ప్రధాన కొనుగోలుదారుతో మాట్లాడాలని దూరంనుంచి వస్తే, అతని పని జరిగేది, లేనిదీ కచ్చితంగా చెన్పగలను. అలాగే, ఎవరైనా చిల్లర వర్తకుడు సేల్స్‌ మేనేజరును చూస్తానని వచ్చినా, ఒక్కరైతు మా కాంటీనుకు సప్పయిలుచేస్తానని వచ్చినా, కొత్తరకం అటవస్తువులను కనిపె్టే వాళ్ళు ముగ్గురేసిగానూ, నలుగురేసిగానూ వచ్చి, మా డిజైన్స్‌ డిపార్షొమెంట్‌ మేనేజరును ఎలాగైనా పట్టుకొని, తమ చెత్తనమూనాలు అంటగట్టడానికి వచ్చినా వాళ్ళకు తృ పికలిగించే స్‌ర్చు సంపాదించాను. తమకు వ్యతిరేక సమాధానాలినూ ఉత్తరాలు రాసిన మా వబ్లిసిటీ మేనేజరు మీద పగ తీర్చుకోవడానికి శివమె త్తివచ్చే రచయితలను, "పేంటర్లనూ కూడా నేను కొంఠవజకు న్నిగహించగలను. నిజానికి, మంచిగా చెబితే విననిది వీశ్ళే __ బక్కర్టై తులూ, దూర్యపయాణీకులూ ఇంత అన్యాయం కాదు, ఏ మాట కా మాజీ చెప్పాలి. ఈవిధంగా నేను ప్రవేశద్వారం వద్ద కంపెసీలోని ముఖ్యులందరికీ [ప్రాతి నిధ్యం వహిస్తాను ( ఇంకెలా చెప్పడం ? ); లాభాలు అంతకంతకూ పెరిగి పోతున్నాయం శే; నేను నూ కంపెనీ మనుష్యు అందరినీ చికాకు పెశ్సే ఆగంతుకుల నుంచి కాపాడుకున్నా నన్నది అందుకు తక్కువైన కారణమేమీ కాదు; దుర

నామైన ఆరోపణలు పెరుగుతున్నాయి 10? దృష్టవశాత్తూ ఆ పెద్దమనుష్యులు ఏమ్మాతమూ ఆ సంగతి (గ్రహించరు. వచ్చిన (వ్రతివాడికీ అతని రాక నిరర్ధకమని మంచిగా నచ్చజెవ్చడానికి కొంతకాలం. పడు తుందన్న విషయం వాళ్ల మొదలే అర్ధంచేసుకోరు. కొందరు మొండివాళ్ళతో విసుగెక్తే సంధాషణలు దీర్హ ౦గా జరపపలసి వస్తుంది. అందుచేత పని (ప్రారం భించడానికి అరగంట ముందునుంచే నా కిటికీ అవకల "పెద్ద క్యూ ఏర్పడి, షణ క్షణమూ పెరిగిపోతుంది. ఆ వచ్చిన వాళ్ళలో ఒక అమర్శాదస్తుడు జనంచాటున నాకు తెలియకుండా లోపల జొరబడ యత్నించాడని ఏమిటి, కంపెనీ ముఖ్య ఛాగస్వాములలో ఎవరో తొందరగా బయటికి వెళ్ళదోశే, క్యూలోని జనంనూలాన ఒకక్షణం జాప్యం జరిగిందని ఏమిటి, ఆగంతుకుల విషయంలో నేను అనుసరించే పనతులను గురించి. ఆరోపణలు పెరిగిపోతున్నాయి... నేను నుందకొడిగానూ, అసమర్థంగానూ, అళాస్త్రీయంగానూ పని చేస్తున్నానంటున్నారు. ఈ ఆరోసణలుచే సే వారికి కొంచెం కూడా ఆలోచనలేదు, నేను చేనే వనిగురించి వారికి బొతిగ్గా ఏమీ తెలీదు, అందుచేత వాళ్ళకు ఏమన్‌ సమాధానం చెప్పాలో కూడా నాకు తెలియకుండా ఉన్నది. వచ్చిన వాళ్ళమీద నేను కసురుకుని, చవ్వున తెమిర్చేన్తే ఏమవుతుందో తెలుస్తుంది. అప్పుడు రిసెప్లను పోలులో ఒక్క పురుగుండదు, నిజమేః కాని అంతమ్యాతిం చేత మేనేజర్ల ఆఫీసుల్లో ఇెలిపోనుకు ఫిర్యాదులతో విశ్రాంతి ఉండదు, కంపెనీకి గల మంచి పేరు కొస్తా పోతుంది, లాభాలు దిగదీస్తాయి. అగంతుకులకు ఆగ్రహం తెస్పించవద్దన్న ఆఫీసు ఉత్తరువు అర్థంలేని దేమీ కాదు. నేనేమో మేనెజింగు డై రెక్టరు వద్దకు వెళ్ళి, నా మీద అరోపణలు చే నేవాళ్ళను నోరుమూసుకోమనమని చెప్పలేను గదా, ఉ త్తరువులను పాటిస్తూనే పని చురు కుగా చెయ్యమని ఆయన నన్ను హెచ్చరిస్తాడు. కాని వని చురుకుగా చేసే టట్టుంకే, ఆఫీసులో వాశ్ళెవరూ మిమ్మల్ని చూడరని వచ్చినవాళ్లని మంచిగా నమ్మించే దెలా? లాటరీలో నీకు మొదటి బహుమానం వచ్చిరదని చెన్ని ఒకరినై నా ఒక్కమాటతో నమ్మించవచ్చు; కాని, నీ ఉద్ధేకం, లేక నీ ఎడ్వర్దయి జ్మెంట్‌ కాపీ, లేక నీ తగరపు రేకు, లేక సీ కూరలు ఈ సంస్థకు అవసరం కావు అని ఆ మనిషికి నచ్చేటట్టు చెప్పి, ఆ మనిషి ఈ సంస్థను దీవిస్తూ వెళ్ళి పోయేలాగా చెయ్యడానికి నా విమర్శకులను యత్నించమనండి, రెండు నిమిషాలు మైమిస్తాను. మరి నే నేం చేసేది?

148 (పళన్న ఆధునిక జర్మన్‌ కథానికలు నా కిటికీ వెలపల క్యూ రోజురోజుకూ పెరిగిపోతున్నది. అందువల్ల నాకు గల (ప్రమాదం తెలుసు గనుక నేను మరంత కంగారుపగిపోతున్నాను;ు. వేనకటి లాగా కొక నా వాగ్షోరణి దెబ్బతింటున్నది; చెమటలుపట్టి, మాట తడబడి, వెనక జనాన్ని నమ్మించినట్టుగా నమ్మించలేకపోతున్నాను; వచ్చినవాళ్ళలో కొందరు నన్ను తిట్టి, తలుపు దధాల్న మూసి, కోపంగా వెళ్ళిపోతున్నారు. నేనేం చేసేది? నా చేతిలో ఏమీలేడు, నా ఉద్యోగం గురించి ఇంత వివరంగా ఎందుకు రాస్తున్నానో ఇక బయటిపెట్టవచ్చు. అది కేసలమూ నన్ను నేను సమర్థించుకు నేటందుే, ఎక్కడో అక్కడ, అధమం మా ఫాక్టరీ బయట అయినాసకే, ఎవరైనా అర్థం చేసుకుంటారని, ఎందుకంటే, లేప్ప నన్ను వెళ్ళి పర్సనెల్‌ మేనేజరును చూడ మన్నారు, ఏదో హెచ్చరింపు, అకవిధమైన బెదిరింపు అయిఉంటుందని మొదట అనుకున్నాను. విన్న నా కిటికీ బయట క్యూలో నిలబడిన ఒక మొరటువాడు? సన్నని పెదిమలవాడు, తాను వచ్చినట్టు మేనేజింగ్ను దెరెక్టరుకు తెలపమని నన్నా జ్ఞాపెంచాడుు తనను రమ్మన్నారన్నాడు, నా చెయ్యి 'పెలిఫోనుమీదికి హోతూండగానే అడిగాను, మేనేజీంగు డైరెక్టరుతో నీకు గల పని ఏమిటని. హాలుపోరరు కావాలని ఎడ్వర్దయిన్‌ చేశారుట, తను దరకాస్తు షెట్టానన్నాడు. ” పర్పనెల్‌ డిపార్ట్‌మెంట్‌ సందిరు ఏ పొర్రప్రాబూ లేకుండానే డయిట్‌ చేశాను. కాని మరుకణమే నా చూపుడువేలు పడిపోతున్నదానలాగా వాతప్తోయింది వాడు ఆఫీసుభవనందోకి వెళ్ళి అరగంట తరవాత మంచి ఉత్సాహంగా తిరిగి వచ్చాడు. వొడి ఉత్సాహం ఈలపొట్రదాక్షా వెళ్ళింది. వాడు వెళ్ళతుంగు చూస్తూ వాళ్ణే మెద్చుకున్నాను. ఛైర్యమంపే గ ఉండాలనుకున్నాను. ఏమైనా మ్రైటలననరం. ఇన్నాహ్మ నేను, చేసేది హాలుపోర్టరుపనే గదా అని కొంతలో | గ్గ చ్చాను. అందుకు కూగ్రా బాంకులు డోచేటంత ధెర్యంకావా అసి నా కర్ణమయింది. నాలో అడే లేకండా ఉండి, గా ప్రరయ్యా గ్రంధాల (-) (నాం, జ (4/0.40...వరేతే వై) జ ల య్‌ స్త ైాత్తో

8158ఓ10614& ౧౧1౪ తీ[050/65 ౦105 “10 704 170/7 ఏ కంపం! 60128, 4910006 / గెడ్‌డ10 వయా 0౦14601 “*కొంాలిలి 72 గింసాసాం్రి, ₹21601 79128, 014698 2061 761007౯8 ౮49% 0౦౬ 0£ *6౧276/4, 747 ౮221 4203067 761128 గెశ్‌ఎ%0060 శ ఉకియాగ2 01౦ “లిడూ 440602 ఈడ ౫26 ౧౧6౬7౯ రగ244/4గ8్ర6గ, ఏం%6%06 76౧28, 1860016 కెంచయామగా ౦౪608 “రెడ ఆటా౭02002గ౯ కెంబంం1 76128, ₹ం9000% 091 క వ య478 0జ౬౦£ “లిం శజ/జిం 247 మెంజంక1 *ల125, ం11006% 06) 2000౯8 ౨802 ౦౭40 “847 2౭72 కెంంటాం/ ల్ల” ౮42౧ 8036 ౪7648, సెశ200060 శ1100023వమూంం2 00409 “ఓ౬725/06 కల్రాలడంగొ, వంగ 7128, 720కి? /సెడ్‌211 ౨ం90క _ ౦01 “డగా 607 కంర 6జ0రిగ20%, శబా 4౮ స్రూం్రా 24 57202 0, శమ160ఈ00666% 710% &ఉ 00., 765128 012

168 పళస్త అధునిక జర్మన్‌ కథానికలు నొ కిటికీ వెలపల క్యూ రోజురోజుకూ పెరిగిపోతున్నది. అందువల్ల నాకు గల (ప్రమాదం తెలుసు గనుక నేను మరింత కంగారుపడిపోతున్నాను; వెనకటి లాగా కొక,నా వాగ్డోరణి 'దెబ్బతింటున్నది; చెమటలుపట్టి, మాట తడబడి, వెనక జనాన్ని నమ్మించినట్టుగా నమ్మించలేకపోతున్నాను; వచ్చినవాళ్ళలో కొందరు నన్ను తిట్టి, తలుపు దధాల్న మూసి, కోపంగా వెళ్ళిపోతున్నారు. నేనేం చేసేది? నా చేతిలో ఏమీలేదు. నా ఉద్యోగం గురించి ఇంత వివరంగా ఎందుకు రాస్తున్నానో ఇక బయటపెట్టవచ్చు. అది కేవలమూ నన్ను నేను సమర్థించుకునేటందుకే, ఎక్కడో అక్కడ, అధమం మా ఫాక్టరీ బయట అయినాసరే, ఎవరైనా అర్థం చేసుకుంటారని, ఎందుకంే, శేపు నన్ను వెళ్ళి పర్సనెల్‌ మేనేజరును చూడ మన్నారు. ఏదో హెచ్చరింపు, ఒకవిధమైన బెదిరింపు అయిఉంటుందని మొదట అనుకున్నాను. నిన్న నా కిటికీ బయట క్యూలో నిలబడిన ఒక మొరటువాడు* సన్నని పెదిమలవాడు, తాను వచ్చినట్లు మేనేజింగు డైరెక్టరుకు తెలపమని నన్నా జ్ఞాపించాడు; తనను రమ్మన్నారన్నాడు. నా చెయ్యి అలిఫోనుమీదికి పోతూండగానే అడిగాను, మేనేజింగు డెరెక్టరుతో నీకు గల పని ఏమిటని. హాలుపోర్టరు కావాలని ఎడ్వర్జయిజ్‌ చేశారుట, తను దరఖాస్తు పెట్టానన్నాడు. పర్సనెల్‌ డిపార్ట్‌ మెంట్‌ నంబరు ఏ పొరపాటూ లేకుండానే డయిల్‌ చేశాను. కాని మరుక్షణమే నా చూపుడువేలు పడిపోతున్నదానిలాగా వాలిపోయింది వాడు ఆఫీసుభవనంలోకి వెళ్ళి అరగంట తరవాత మంచి ఉత్సాహంగా తిరిగి వచ్చాడు. వాడి ఉత్సాహం ఈలపాటదాకా వెళ్ళింది. వాడు వెళ్ళతుంటే చూస్తూ వాణ్ణి మెచ్చుకున్నాను. ధ్రైర్యమంశే అలా ఉండాలనుకున్నాను. ఏమైనా ఎదెర్యం అవసరం. ఇన్నాళ్ళూ నేను, చేసేది హూలుపోరరుపనే గదా అని కొంతలో కొంత సగ్గుపడుతూ వచ్చాను. అందుకు కూడా బాంకుటి దోచేటంత _ధైర్యంకొవా లని నా కర్ణమయింది. నాలో అదే లేకుండా ఉంది. ఆాారఇండస్త(ైమట్రలా. యు వము. ఓ ంటం.వెల్‌వనె. శ ఇభ యో 'బొల్రి హైదరాబాద్‌”

85181ఓ106గ 4 ౧౧1౫ తీ209ా65 036 0 “70 70% అంటట 8 ₹ాంయేలు *అలేజడ్ర 4001 / వశష కయారాానా 0001 “గ/లిల 77 గంగకి ₹2100౯ 6048 0146ల 394 ౯౯6028 ౮4155 0౪౬౦1 “౮౧2264, 8747 ౮6201 మడం8ల *60128 గటలరందం0 4కంయుగా2 0160 “రి40 4048 ఈ॥4 ౪౫౯ 4౧46౭ 5244040865”, ఏంక6!06 ౪7ల128 60146 కంషయ222 ౦౭౬౦ “*లిడా 6బ201/04 చెంళాం016 791228 2010000 091 పర0య5078 0805 ౧౦1 ' లిలా 4ట్ల4డ 24004 మం౪0010 760148. 000% 061 డర 008 చమ 001 “84 2272 బయాదాయగత్ల్‌ స ౮640 కజంంలు 788 సశ08009 ం2ంళం022 శ 000 “*తింరి/06 లిట్డిం డల, రా0ర8గ000 ₹7ల1228, ₹ా౭0౧9మ1/స%్‌4181 ౨ంబటు 04601 “శ గా 6207 గ/029ై 6407204 4నా 267 శ్యాం 24 746 007”, 60508006 ₹100% & ౧౦, *6488, 0011

11 ₹0౫ ౨9 ఆయుఖా 02601 * క24242/6676641448 ౫౫4 674౬7౬ క204/468్ర6% ॥ 2000213006 ₹6రే౭82542031216 విమలం / వేశ810. సతంయి | 01012 “శిటంబాం? 27 40౮ 1044 206070 ము 761128, సెక్‌ 000068 592 ౦౪108 “లంగ శ్రం4ల ౪2 ఉట్ల వొంగాగొ 48860. సెశం16 *₹602క్రు సెగ త0006% 5యంబు 0౮1 0€*446% ౫౭ 44౧౪07” ₹, ౯, 56410600 ₹65128, 5008201 బ్యా2 [లు 01601 * క₹౭/422286428/29”, కంయల2 76128, 00 ౪రిరే నెశం0006: నర ॥ ; 0101 “822 ౯4826048 *లల ౧౭2 621౮ 274 274676 6౮౮౦|౧/౧౧/44' "9 5315020930 ₹ల12ర్రి ఈం

న... బెరవంకిం. ఉంరగగగంం న ఇ౯౫114స క4744041 64౬౮ - (1

“ ర6466 ౪6౧910౧ +". “ . క్‌

| 561666౭6 110660 9లాగంగ కగం?౬ 50/18 ల =.

గత అర్జళ తాబ్టిలో రెండు పర్యాయాలు (ప్రపంచంలో /.

/ _ ప్రబల శక్తియుక్తులు గల దేశంగా వానికెక్కి, శెండు స్‌

, "(పపంచ మవోయురదాల పరంవసానంగా చాదాప " శ. నట థ్‌ భగం వ్రు . . శిథిలావస్థ ననుభవించి, తిరిగి పునరుజ్జీవితమైన ఆధునిక గ్‌ /.. _ జర్భనీ (ప్రజాజీవనంలోని ఒడిదుడుకులను (ప్రతిఫలించే స

పదమూడు (పళ_స్త కథలు, (వముఖ ఆధునిక జర్భున్‌ ష్‌.

.... కథకులు రచించినవిి పఖ్యాత తెలుగు కథకులు స!

. పాలగుమ్మి పద్మరాజు, కొడవటిగంటి కుటుంబరావు . న్స్‌ =. తెనిగించీనవి, . 1;

దక్షిణ భాషా ప్పస్తక సంస్థ ( 1.

మాసు - 10 . . ల ... హార్‌ప్ట్‌ ఎర్ల్‌మన్‌ వెర్లాగ్‌ న

. హె 5నాల్భొ, "జర్ణునీ త బాస్పల్‌, న్విట శ్లెండ్‌ క. లో