Telugu Papikondalu - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

"పప5ంండులు! లి _ శే అనే (| క ద్‌ ఈ

ఆదర్శ వచురణ ఫి (పఠన మ్హుర్హల్డి : మార్చి 1ఖ్ల?. ఖో లొ తో .ఇ/ క షు (/ కు వెల: రు. 16 మృ(్ర్‌ జ్నః శ్రీ "వెంకట రమణి ఏజరసవాత - కలు 0

శబ్ద్బసాస్టవం "తెలియదు. ఆర్నజ్ఞానం చాలదుం. గుణదోపాలు. ఎరుకపడవు. (శ్రేయస్సు నలుపో 'వెలంపో "కేల్చుళో లేదు. అయినా శబ్ద మేకాదు, ఆప శబ్ద మేకాదు, అశ బంకూడా రనసనిప్పాదకం కావచ్చునని ఎప్పుడో ఎక్కడో విన్న గుర్తు, ఆ వినికిడివల్లనే యీ సావాసం, దీనితో వ పెదవి విరినినా వ కన్ను కురిసినా ఈ పైరు బొందునోక పండినశ్లు!

జజరచంయింత

టి, పాపికొండలు నా టఆ్రుకాళన కారదున్నల పరువులు. దక్షీణాన కన్నెచుక్కుల మినుకులు. నగుమ నడువు చెప్పులు (బిద్దలుచే సే గర్హలు. ధర్మారావు తలపై కెత్తి చూచాడు. కందగడ్డనుండి బయలుదేరిన పొడవైన పీలకవలె మెరుప్పు మెరిసి మటుమాయ మయింది. ఆతని పెదపులమీద చిరునప్పు తొలకరించింది. ఏ పల్లెటూరి దృశ్యం అళనికి స్ఫురించిందోః చెకచెకవెళ్ళి అతడు డాపునపున్న వీధివాకిట్లో నిలబడీ, ళమూస్టారూ!? అని పిలిచాడు. జవాబు రాలేదు. “అప్పుడే పండుకునే అలవాటు లేదే” అని అను కొంటూ తలుపుదగ్గరకు వెళ్ళాడు. సందులోనుంచి హాలులోని దీపప్పకాంతి పస రిస్తున్నది- చదుపులోబడి బహుశా వినిపించుకొనక పోవాలి. తలుప్పుతట్టి మరికొంత బిగ్గరగా పిలిచాడు. “ద్షాలయ్యాః బాలయ్యా: నీ గురక పాడుగాను. ఊర 'పొద్దన్నా కూక లేచు అప్పుడే నిద పట్టిందా? ఓ బాలయ్యా:” ఉలికిపడి లేచిన చప్పుడు ధర్మారాపుకు వినిపించింది. *అమ్మగోరూః పిలిచారా?) “పిలువలేదు. గుండె బద్దలయ్యేటట్లు ఊరిచాను.?” ళక్షోస్పడకండి. ఇయ్యాల పొద్ధస్టమానం, చాకిరీ చేశానేమో ఇప్పుడే కాసెంత్ష్న కునుకు పట్టింది.” శనిమ్ను నమ్మి యిల్లు అప్పగించిపోతే దొంగలుపడి దోచుకొన్నా యింతే గదా? “అదేం టమ్మగోరూ: నా గురకకే హడలి చానరాంి

లై పాపికొండలు

“చత్రురు కేమిగావి పోయి వీధివాకిలి తీపిరాః ఎవరో పిలుస్తున్నారు.”

బాలయ్య వచ్చి తలుపు తీస్తూ *ఓకండి” అవి అడిగాడు.

*వేవేను బాలయ్యా: మాస్టారు ఇంట్లో ఉన్నారా???”

తగద్రేర్సూశ్తి అవి చెప్పి *యీవాట్‌ రైళ్ళప మళ్లేనే యీళ్ళకు యాలపాల. ఉండచట్టుంది” అవి పణుగుకొన్నాడు.

బాలయ్యా:

అతడి ఆ గొంతును వెంటనే గుర్తించాడు.

ఆ్వమించండి దొరగోడా: ఓరో అమకున్నా.”

తద్రావి క్రేమిగావి మాస్టారు లేరా?

*ఏ్రమోవండీ! ఇంకా రాళేదల్లే వుంది. ఇప్పుడే కనుక్కొాత్తాఉండండి

బాలయ్య వాల్లోకి రాగానే శారద అడిగింది. “ఎవరది? ఏం పనటణా

“దమ్మారాపుగోరు అమ్మగోరూ: అయ్యోడు ఉండావేమో కనుక్కో మన్నారు”

“తొమ్మిదిన్నర అయింది. ఇంకా రాలేదు. వచ్చేవేళ అయించి. వచ్చి కూర్చోమను.” శారద వరండాలో లైటువేసి వాకిలి పక్కవ ఉన్న కిలో కూర్చున్నది.

బాలయ్య వెళ్ళి చెప్పారు.

*బ్షంక్రా రాలేదా? సర్వే నీవు వేళ్ళి నేను వచ్చానని చెప్పి మాాష్టారున్లు పిలుచుకురా. ఇక్కడ ఉన్నట్లు రావాలి” ధర్మారావు అతనికి పవి చెప్పాడు.

“బన్సుడే ఏలుచుకొత్తా.- మీరు పోయి వరండాలో కూకోండి.. అమ్మ గోరుకూడా చెప్పారు.”

వాలయ్య వెళ్ళిపోయాడు. -కొంచెంపేపు తటవటాయించి, ధర్మారావు వరండాలోకి వెళ్ళాడు.

*వయచేయండి, దయచేయండి!

అతడు వీత్తరపోయిచూచాడు. ఎవరు? మాస్టారుకు ఉన్నది యిద్దరే పిల్లలు. కొడుకు ఎక్కడో అమెరికాలో ఉన్నాడు. ఇంక ఆడపిల్ల అంటేనో ఇంత దేగా? దింధువుల పిల్ల కాటోలుః: మాపారికి వేరే నా అన్నవాళ్ళు ఉన్నట్లు లేదే&

అళతు అలాగే నిలబరిపోయాడు.

గు ర్తపట్ట లేదా? నేవే సార” ఆమె తన్ను పరిచయంచేసుకొన్నిదిం

ధర్మారావు పకొలుమన్నాడు. తామ ఆరవఫారంలో ఉండగా కారద

వాల్గోఫారం చదుపుతుండేది. కా నప్పుడు వట్టి గడుగ్గాయ. చేయని చిలిపిపవి అంటూ ఉండేది కొదు. ఎంత వస్తాదునైనా అంతలో*చేక్తు చేవేవాడు.. ఎంత

స్టాన్సికాలడ అ ! మాటకారినైనా మిసిపించి _ఎ్యరమన్ను చేషేవాడు.. అంచువల్ల థర్మారావంపే ఆ రోజుల్లో ఏల్లలందరికీ హూడవే. అతచేఘు చేసినా అదేమవి ఎవలూ అడెగేవారుకారు. పోయి హెచ్యాస్టరుకు చెప్పేదారూ కారు... మడాలు ఏరగదొక్సిన్నా చొక్కతో ఫౌడిచినా దాఫ మముండా ఉంబుంచా?.ఆయివా రిపోర్టు చేపేవారు కారు. దావికి కార ఇం ఉన్నడి. . ఫర్యారాపు ఆతమొండి... వాద్యాప్టరుకు చెప్పి మళ్ళీ ఆ విద్యార్థి అ సూూన్లో చమపుతాడాన అతదు తిలుచుములపే ఎంతివవిక్సైనా ఒడినడతాడు. అది ౮ ఉండగ్నా హెడ్యాస్టప చండశావమడు.స్కూలు ఆవరణంచో ఏ తిగమ వూచిన పూవు ఆ తీగనే దాడి రారిపోడాలి. చివచన ఏ ఆతవిల్లటూవా తీగమీద చేయి వేయడానికి వీలులేదు. ఏ లకటిచెట్టున వేసన గెల ఆ చెట్టునే మనాలి. ఆయన తత్వం ఉముతలపహాడా తెల సేమాః ముబ్జుమునేవి కాపు. గెల మొన్షగానే కోయించ్చి ఆ చెట్టును పోషంచువున్న తికి గతికి పంచిపెట్టించేవాడు.

ఒకసారి.అది ఏ వెలో సరిగ్గా గుబ్రలేదు-.మధ్యాహ్లూతి యింటర్వల్‌్‌ మెళాక అరగంటకు కాని గంటవ్‌ జము. శావచ సూలు తూచ్పు సెతెహస్టునఉన్న వ్‌మముమ్ము చెట్టు చన్గత విలఎడ్క్‌ పకి చూస్తున్నదినాయలు ఎగా ముచరబఐండీ వోటు ఊరిస్తున్న. ఆప్పుడే ఆమె క్లాసుమేటు. సుంవకరాషవు వచ్చి *ోఏమిటి అలా చూస్తున్నాపుఃకొ అవి అడిగాము. ఆచ మున్షిన సీవతుమ్యుకాయలుచూపింది. ఇదుగో కోస్తానవి ఆమె వద్దం.న్నా ఎనిపంచుకొనక, చేతిలోని ప్పస్తరాలు ఇసుక చిబ్బమవ పడ వస్తి జరజరా చెద్టమది కెర్మాదు. గోభ్ళిదం కాలు శానేనుఃి అవి (క్రిందఉండకి శారద హెచ్చరిప్తున్నది. అ చెట్టుప ఎదమురుగాతన్న ఆరోఫారం గది కిటికీలోనుంచి చూచాడు కాటోలు, ధర్మారావు ఒక్కదూకున చెట్టువర్దకు వచ్చి ఆఆకే మందరాయ్‌! అక్కడనుంచి దిగుతావ్యాలేక నడుము ఏరిగేటట్లు కూలబడతా జంటావాలో అవి జఐబరవప్రీ చేశాడు. శాంద చ్యిరమవ్నరది.

వ్వన్పుట్రి పీ దౌర్జన్యం: చెట్టు నీదా? నీ బాబుదా? ఎందుకు కూలదోస్తా 'వేమటి?)?

బ్బ ఊట్పిప్రకో బద్రా సంగతి: లేకపోతే సుందరాణకి దమ్ము లెక్కడిఏ?))

“మాటలు తిన్నగా రాఎయ్యిః అదా నంగతంటేళి

*రాజిగార్‌కి యంతమేళ వేదామవి ఎక్కాడు

ఉమ్సర్టీ నోరు జారావో మెడమీద తల ఉండదు”

“దాన్ని యిందాకే కాటుక్కాయకోపాటు గూట్లోపెట్టి వచ్చాగా? ఓరేః ఎంచ పేపయిందిరా నీకు చెప్పః దిగుతావా రేదా? ఒన్‌ ఛర్యారాపు గట్టి మట్టి "పెళ్ళ అందుకున్నాడు.

జట్లు టూ అన్నాడు కొమ్మల్లో తిరుగుచూ ముందరరావ్ప.

శ్రీ పొపికొండతి తీ పత్తువకొద్దీ ధర్మారాపు పెళ్ళ గురిచూచి విసిరాడు.

టప్పుమన్న చప్పుడు, కెప్పుమన్నకేక ఒక్కసారిగా శారదకు వినిపిం చాయి. ఆమెకు కొన్ని క్షణాలపొటు మిన్నుమన్నులు కనిపించలేదు. స్పృహవచ్చి చూచేటప్పటికి మెల్లగా ఏడుస్తూ, సుందరరాపు ఎడమకాలి మడమను సవరించు కుంటున్నాడు. “తిక్క. అలాగే కుదరా”లని ధర్మారాపు నప్వుతున్నాడు. ఆమెకు "ఘోరంగా కనిపించింది.

“ఎపరి తిక్క కుదురుతుందో ఇప్పుడే హెడ్మాస్టరుగారివద్ద తేలు తుంది” శారద గబగబా ఆఫీసువైపు బయలుదేరింది.

ధర్మారాపు ఒక్క గంతున ఆమెకంటె రెండడుగులు ముందుకుపోయి ౪ అప్పుశో చెప్పుతాను చెప్పుదెబ్బలు తింబాను, తింటాను, తింటాను. నన్నెవ్య రాపలే కీవేళు నాధాట్‌ కోపలే రీవేళః*” అని తాళంవేస్తూ, వెనుకకు తిరిగి చూచి నప్వుళూ ముందుకు పోతున్నాడు.

శారద ముఖం కందగడ్డ అయిందిట అపును. నన్ను కొడతారు. తప్పు చేస్టే ముద్దెట్టుకుంటా రేమిటి? నేరానికి తగ్గ శిక్ష అనుభవించి తీరాలిసిందే! అనుభ విస్తాను. నిన్ను మాతం వదిలి వేస్తా ననుకోకు.?”

“తప్పకుండా చెప్పాలిసిందే. నుప్వు దెబ్బలు తినగాలేనిది నేను తిన లేనా? చెప్పాలిసిందే సార్‌: చెప్పాలిసిందే* ధర్మారాపు ఆమె వెనుకనే వెళ్ళు తున్నాడు.

“రే ధర్మాయ్‌! ఆమె సంగతి నీకు తెలియదు. నిజంగా చెబుతుం దిరా[ి ఇసుక దిబ్బమీవనుంచి కుంటుకొంటూ సుందరరాపు బయలుదేరాడు. ఇ

“కొంప ముంచుకు పోచుల్యే ఏమాత్రం చెబుతుందో రారా చూదాము”

66 బ్ర ద్రే అబ్బీః నప్వులు కాదు. ఆవిడ మొండి శిఖండిరాటి?

“అయ్రికే వీడు అఖండశిబఖండి?

“అవ్బిబ్బ!1,నా మాట కస్ట వినిపించుకోరాః: ఆమె పిల్లకాదు పిట్ట పిడుగు. నిన్నగాక మొన్న _ ఏమి జరిగిందో తెలుసా? ఆమెను ఏడిపించాలవి

శంకరంగాడు తన పాంటు, తన అన్నయ్య సేప్టీరేజరు పొట్లంగట్టి ఆ మెకూర్చుండే బల్లడస్కులో "పెట్టాడు. గురుమ్నూర్డిగారి క్లాసులో ఆ పొట్లాం ఏప్పి చూసుకుని, ఏమి చేసిందో తెలుసా?)

“ఏమి వేసింది? వెక్కి వెక్కి ఏడ్చి పుంటుంది.”

“నువ్వైనా నేనైనా ఆ పనే చేసి పుండే వాళ్ళము.)

/వరేమి చేసిందట? ధర్మారాపు కుతూహలంతో అడిగాడు.

బుష్కంనలేచ్వి “మాస్టారూ: చిన్న (ప్రకటన అని పేబులువర్దక

పాపికొండలు కో వెళ్ళి పొట్లాం విప్పి; పాంటు రేజరూ క్లాసుకు చూపెట్టి “అమెరికాలో ఉన్న మా అన్నయ్యకోసం అందించిన ఈ రెండు కొనుకలు ఆయనకు న్మకమంగా పంపి స్తాను. ఈ కొనుక లిచ్చిన మ్మితునకు, ఆయన తరపున నా నమస్కారాలు అని వెళ్ళి యధాస్థానంలో కూర్చున్నది. “హియర్‌: పాయర్‌।; మతి అం'పే అలా ఉండాలి” అని మాస్టారు చప్పట్లు చరిచారు. క్లాసు అంతా గొల్లుమన్నది. శంకరం ముఖాన నెక్తురుచుక్క. పుంటే ఒట్టు. 50 రూపాయల పాంటుకు పొంటు పోయింది. నిందు క్లాసులో అవమానానికి అవమానం జరిగింది. ఇంతవరకూ వాడు ఆ దెబ్బ నుండీ తేరుకోలేదు.”

ధర్మారాపు తెల్లటోయాడు. ఆఫీను సమీపిస్తున్నది. శారద నడక ఏమాత్రం మందగించలేదు. హెడ్యాన్టరు నల్లకోటుు కోరచూపు మనస్సులో తళుక్కుమన్నవి. అతడు వణకిపోయాడు. ఆమెదారికి అడ్డంగా నిలిచి, శ6స్పూర్ర్‌, సార్‌; ఒక్కమాటి” అన్నాడు. ఆమె తోకతొక్కిన నాగుబామై - జనర్‌ ఎవరోః మేడం ఎవరో ఇప్పుడే తేలుతుంది” అన్నది.

ర్త ఒక్కతప్పూ కాయలేపూ సార్‌: ధర్మారాపు బవిక్కముఖం పెట్టి అడిగాడు.

శారద అతనిని (కిందికీ మీదకీ చూచింది. అతనిలో చి_త్తకుద్ధి కనిపిం చింది. అవమానించాలని అతడు తన్ను ఆ విధంగా సంబోధించటం లేదు.ఇంగ్లీషు రాక మడుకుతున్నాడని అర్థంచేసుకుని; పకౌలున నవ్వింది.

“అయితే సుందరరావుకు క్షమాపణ చెప్పుకో. అతడు కమించానంళకే రిపోర్టు చెయ్యను.)

ధర్మారాపుకు పచ్చి వెలక్కాయ గొంతున పడ్డది. సుందరరాపు ఈన కంటె చిన్న. అసలు ఇంతవరకు జరిగిన జీవితంతో ఎన్నడూ ఎవరినీ క్షమాభిక్ష కోరలేదు. ఒకరి దయాదాక్షిణ్యాలను ఆశించలేదు. ఇస్సు డీ అమ్మాయి ఈ స్థితి తెచ్చిపెట్టింది. ఈ లోపున సుందరరాపు దగ్గరకు వచ్చాడు.

*విన్నావటరా నుందరంః నాకన్నా నుప్వు చిన్నవాడివా, పెద్దవాడివా?ో ఛధర్మ్యారాపు ముఖం చిన్నబుచ్చుకుని అడిగాడు.

ఉబంత్రభూ ఏమంటా?ి

“ఆ ఏముందీ? ఆ ధర్మాయిగొడ్ని క్షమించమంటాను.”సుంద(రాపుకు సిఫార్చుముక్క పాశేసినట్లు అన్నాడు.

శారదు సుందరం నప్వు ఆపకోశేకపోయారు.

“శ్రారద్వా ఈ సారికి ధర్మారాపును క్షమిస్తున్నాను. మళ్ళీ యిలాంటి వవి చేశావాతెలునుగా నా సంగతి?” పీరియస్‌ పోజుపెట్టి సుందరం బెదిరించాడు.

డానికో ముగ్గుర్గూ. న్రప్యుకువ్నార్యు = వాట్టీన్యుంచి . వారికి గాడుస్నేహం, ధర్మ్యారాపు ఆ సంవత్సరం కాగానే పైచదువ్లలక్క, వెళ్ళాడు. ఇన్నాళ్ళకు మళ్ళీ శారదను చూస్తున్నాడు.

నేనే “సార్‌ని*” అనగానే అతడు పెద్ద పెట్టున నవ్వాడు.

కళలే జ్ఞాపకం ఉన్నా నన్నమాటః1

“ఇంతవరకూ మాస్టారింటికి ఎవరో కొత్త బంధుపులు వచ్చారను కుంటున్నాను. ఎంత పెద్ద దానపయ్యా వమ్మాళి

“ఏమిటి? ఈ అఘాయిక్యం? పెళ్ళి చేయటమే కాక, పిల్లలను గూడ 'పెంచమంటున్నా వేణి శారద వవ్వింది.

అతడు నిర్హాంతపోయాడు. శారీరకంగా మార్చు వచ్చినా చిలిపితనంలో షాూర్చుతేదు. ఆమె స్థితిగతు లేవీ తెలియవు. ఏమంకే ఎటు తిప్పి కొడుతుందోం అతడు ఎగాదిగా చూస్తూ కూర్చున్నాడు.

చత్వారం వచ్చినట్లుందే, పెద్ద లైటు వేయనా?))

“ఇంతకూ యీ యింటికి ఎవర్నన్నా రానిస్తున్నావా లేదా?

“కృుక్కలున్నవి జాగ! అని నాన్నగారు వీధి వాకిట్లో బోర్డు కట్టతే దనిమీ రాకే స్పష్టంగా చాటుతున్నధి.”

“రామ రామః అవుథే యుద్ధమాః వరండాలో కాలైనా తిన్నగా మోపరలేద్యే ఎందుకింత కక్ష. ఓడిపోయాను జితోష్మి అనికూడా అనమం'ే ఇభటామ.)

“ఏంత కాలమయింది ఈ దొంగ వినయం నేర్చి?

“అభ్యిబ్బ! ఇంగురు బిల్గులన్నా కొంచెం నయం. సరేకాని ఏమిట్‌ చడువుళున్నడి:?

కళ్ళ 1002041. కలిడేంయు 18 ౨127204. 1188052000 13 న

“జంకా నయం అగ్ని చందన శీతల మన్నావు కాపు!

తఅయికేే యింకా చదవలే దన్నమాట?”

“చదవలేదు. ఆలాంటి పు _నకొలు ఈ జన్మలో చదవటోవటం లేదు*

“ఫవ్వుల్ను కారు. ఖీలాంటివాళ్ళు తప్ఫకుగడా చదవాలి. చాలాబాగుంది.

సంప్కాకవంతు డెవడూ చదవకుండా ఉండడు

“అయిక్సే నేను సంఫ్మార హినంగానే పుండదలిచామ.

“దురు భాళం వేపే పాడుబుద్ధి ఇంకా ఫధల లేదన్నమాట? , చి త్తశుద్దికీ చిలిపునప్వుకూ తేరా కవిపెట్టలేక్షషోకే నే నేమి. చేసేది? జార్జి ఆర్వెల్‌ అన్న రృత్వ

పా'వికాండలు “ా యత ఉన్నోడు. స్టే టీన్‌ ఎయిటీ ఫోర్‌” "అనే పున్తకం (వోళోడు. అది చదవనే వద్దు పొరపాటున ప్పుస్తకం చేతిలో పడుతుందేమో: జార్లి ఆర్వెల్‌, నై ంటేన్‌ ఎయుటీ ఫోర్‌__ ఈ రెండు పేర్లలో ఏ ఒకటి తగిలిసా అవతల పారెయ్‌. తెలిసిందా”

ఉఖ్మంక్రా పడుకో నేలేదా?. డాక్టరుగారి వలహా అక్షరాలా పాటిస్తున్నావుః రోగం త్వరలోనే నయమపుతుం దమ్యా? తన్పక నయమపుళుంద. వయంకాదనే వాళ్ళు వట్టి పిచ్చివాళ్ళుకొ అప్పుడే వచ్చిన మాధవరాపు నప కారుళున్న గొడు గుమ బాలయ్యచేతి కిచ్చాడు

ఆయన గొంతు వినగానే చటుక్కున లేచి ఢధర్యాకాపు చనమస్కార మండీ?” అన్నాడు.

| “ఎందుకు నాన్నగారూ అంతకోపం?, నిద పజ్టిలేదు. పండుకుని చదవు కొంటూ పుంపేనన్నా న్నిద పడుతుందేమోనని ప్పస్తక్షం తీసుకున్నాను. ఇంతలోనే ధర్మారాపుగారు వచ్చారు. ఇంటికి వచ్చిన "పెద్దమనిషిని, అందులో మీ శిష్యశిథా మణీనవి పలకరించకుండా ఉంటే మీరైనా ఏమనుకుంటాఠుగి శ్రారద తండి చేతి లోవి పుస్తకాలు, భుజంమీది ఉత్తరీయం అందుకొన్నది.

_చనీలదిడ్డా వేమయ్యా? కూర్చో, కూర్చోః ఆ పని. చేయవలసిన వాళ్ళు బడిపంతుళ్ళ. కాలం మారిపోయందే. గచునీంచలేదో ఏమిటే? 'కావాలంకే ళార డను కనుక్కో.”

ధర్యోరోపు ఉక్కిరి విక్కిడి' ఆయ్యాడు.' 'తన్నే' మండలిస్తున్నాడో, శారదనే చివాట్లు వేస్తున్నాడో, కాలధర్మానే ' 'తేగనాడుతున్నాడో బోధపడలేదు. వెలవెలపోతూ అలాగే నిలబడి కొంతపేపటిక్‌ 'తమల్చుకుని అన్నాడు:

ళఈ్రద్రేమిట్రీ మాస్టారుళ”

“అది అంతే లేవయ్యా! ఇంకా నించునే ఉన్నావా?ే. మాధవరావు ఆప్యాయతకొ స్రీ ధర్మారాపును కుర్చీలోకి కూల్యదోశాడు.

నాన్నగారూ: నేనుపోయి పండుకుంటున్నాలి ప్వస్షకాలు, ఉత్తరీయం ళోపలకు తీసుకుపోతూ శారద హెచ్చరించింది. ,

“పండుకో, ఆ మాపేగా చెవినిళ్లు కట్టుకుని చెబుతున్నది?”

ఈద్పుర్రి గదికి గొళ్ళెం 'పెట్టరూ?”

ధర్మారాపు మెల్ల గా నవ్వ్నాడు.

తవిన్నాపుగాా కొలం మారిపోయిందం'సే ఏమో అంటివే? చూచాపుగా ముసలివాళణ్ణీచేసి ఎలా ఆడిస్తున్నదోః నీవు కాబట్టి సరిపోయింది. కొత్తవాళ్ళు వింకే షమనుకుంటారు? రోజూ దీన్ని గడిలో పెట్టి తాళం వేస్తున్నాననుకోరూ: ఇప్పుడే వస్తున్నా.” మాధవపరాపు లోపలికి వెళ్ళాడు.

ఠీ పాపికొ౦డ లు తఈం్మడి హాలులోకీ రాగానే “ఇంట్లో పాలులేపు. బాలయ్యను బజారుకు పంపి టీ తెప్పించేదా” అని శారద అడిగింది.

“ఇంతకూ అతిధి సత్కారం చెయ్యాలంటాపు? ఆ భారమంతా నాకు వదలి నీవు విళ్చింతగా పోయి పండుకోోమ్మని చెప్పి; రెండు రూపాయల నోటు, ప్లాస్కుతో వరండాలోకి వచ్చి బాలయ్యను టీీ గోల్టుస్లేక్‌ పిగరెట్టుపెళ్లై తెమ్మని పంపి, తాను ధర్యారావుకు ఎదురుగా ఉన్న కుర్చీలో కూర్చున్నాడు.

ళపమయ్య్యాః ఏమిటి సంగతి? దారి తప్పి వచ్చినట్లుందే?” ఆయన నవ్వాడు.

" “పెద్దవారు ఏమన్నా చిన్నవాళ పడవలసిందేగదా?””

“చనుపును బట్టి ఏదో నవ్వితే నొచ్చుకోవాలా? పోనీ ఈనాదైనా కవి పించావు. ఆదే పదివేలు. ఇక్కడ వెనుక చదుపు చెప్పిన పంకులు ఒక డున్నాడు. చూచివద్ధామని వచ్చాపు. అంతకన్నా ఏమి కావాలి? ఎటులేదన్నా రెండు మూడు వేల మందికి పైగా నావద్ద చదుపుకుపోయారే ఎంతమంది వచ్చి చూచి పోయారట: ఈమా(తం గౌరవం ఈనాటివరకూ ఇస్తున్నాపు. చాలు.

చెమ్మగిల్లి న మాస్టారు కన్నులు ఆ విద్యుగ్దీప కాంతిలో మీలమిల లాడాయి. అదిచూచి ధర్యారాను విస్తుపోయాడు. ఆయన ఆవేదనను ఇర్జమి. చేసుకొన్నాడు.

“క్షమించండి: గడచిన పదేండ్లనుంచీ నన్ను చూస్తూనే ఉన్నారుగా: వా స్వభావం మీకు తెలియనిది కాదు. సకుంటే తప్ప ఎక్కడకూ కదలడంలేదు. చదువు పూర్తిచేసుకుని వచ్చి సంవత్సరం గడిచిందనుకోండి, ఈ లోగా... పని కలగలేదు. అందువల్ల రాలేదు. కాని శిష్యులను తరచుగా చూడాలవి మీ హృదయం ఇంతగా ఆరాటసడుతుందని తెలిస్తే అప్పుడప్పుడూ. వస్తూం డేవాణ్ణి. ఆ మ్మాతం తెలివితేటలు లేవు.”

, “బాగుంది. గురుపుకుతగ్గ శిష్యుడు, శిమ్యునికి తగ్గ గురుపు.. జత చక్కగా కుదిరింది. దానికేమిగాన్తీ అసలు వచ్చిన పనేదో శేలిపోశేే తరువాత కులాసాగా మాట్లాడుకోవచ్చు.”

“ోపనుండే వచ్చాను.” ధర్మారావు జంకుతూ జంకుతూ అన్నాడు.

మాస్టారు వకపకా నవ్వాడు.

“ఎందుకు నవ్వుతారు? మీకో సమండే వచ్చామ.?” ధర్యారాపు ఈసారి

గట్టిగా అన్నాడు. + మరొకసారి నవ్వి ఆయన అన్నాడు: *ఈ రోజుల్లో విడిపంతులువల్ల అయ్యేసవి ఏమిటయ్యా? చదుపు కావాలి. లేదా మార్కులు కావాలి. బేదా అస్హైం

పోపికొాండలు థి డెన్సు కొవాలి. చదువా? ఎప్పుడో సంవత్సరం (క్రిందటనే ప్పూర్తి చేసుకుంటివి. మిగతా వంటావా?ః వాటికోనం నీపురాపు, ఆ సంగతి నీకే తెలుసు. ఇంకా యీ ముసలిపంతులుకో నీకు కావలసిం దేమిట్‌? సరేవాన్సి ఇంతకూ నన్ను వెక్యిరించ చలచుకొన్నావా??) బాలయ్య టీ తెచ్చి చెరొక కప్పుతో అందించి, సిగ రెట్ట పెఫ్రై ధర్మా శావు అందికలో పెట్టి ఈవ్వంక్రా చేయవలిసిన పని ఏమైనా ఉన్నదాళ” అన్నట్లా చూస్తారువంక చూచాడు. *ోపొద్దుపోయింది. పగలంతా బండెడు చాకిరి చేశావు. పోయి పండుకో బాలయ్యా! ఇంకా ఏమైనా ఉంటే నేను చూచుకుంటాలే”ి ఆవి మాధవరాపు అతన్ని పంపివేస్తి *౨సలే ఈదురుగాలిగా ఉన్నది. టీ చల్లారిపోతుం దేమో తీసుకొ”మ్మని హెచ్చరించి, తాను తన కప్పు మెల్లగా ఖాళీ చేశాడు. ధర్మారాపుకూడా టీ తాగి తన కప్పు మాస్టారు కప్పు అందుకుని .బల్ల మ్‌వ పెళ్లీ విగరెట్ట ముట్టించి మెల్లిగా పారంభించాడు: జీ లా బాధపడుతారని అనుకుంటే వచ్చి వుంజేవాణ్ణీ కాను. అయినా, మీరు అనాలని అంటున్నారో చేక బాధ్యతనుంచి తప్పించుకోవాలని అంటున్నారో కొని మీ చగ్గర నామ ఆ మాతం చనుపు వుంది. మూడు సంవత్న రాలు మీపద్ద చచుఇకొన్నాను. పై చదుపులలో అపసర మైనప్పుడల్లా మీ సాయం పొందుతూనే వచ్చాను. ఇప్పుడు కసిరికొడికే పోతానా మాస్టారూ? అందులో మా నాన్నగారు చెప్పం తరువాత న్‌ “మీ నాన్నగారు చెప్పారా? విడ్డూరంగా ఉన్నదేః పేరు?” ల “వెంకన్నగారు. ఆయన ముఖం మీరుకాన్సీ మీ ముఖం, ఆయనగాసీ పీనాడూ ఎరుగరు) ధర్మారాపు నవ్వాడు. కమిటీ సభ్యులు వెంకన్నగారా? అతడు ఆశ్చర్యపడి అడిగాడు. “మాస్టాదూ! ఎందు కింకా ఈ నటన? మీ న్నేహం సంగతి ఆయన తన చావుకు ముందే చెప్పారు. మీ అబ్బాయి మోహన్‌కు పంపమని మీ రిచ్చిన రెండువేల రూపాయలూ ఇంకొ మా వద్దనే ఉన్నవి. మీవద్దమంచి కబురు రాగాశే ఇచ్చి పంవవలసిందని చెప్పి నాన్నగారు కన్నుమూశారు.” “ఇంతకూ నాకు నుప్వు రెండువేలు యివ్వాలంటావుణ” మాధవరావు మెల్ల గా నవ్వాడు- “ప్పును. ఇవ్వాలి. ఇవన్వనక్కరలేదం'కే రేపే అజాతదాశ వరాశంగా ఆ రెండు వేలూ సూలు కమిటీకి అప్పగిస్తాను.” జ ఆబాగుందిః; తన సొమ్ము రాకపోతే సరి, కోటి రూపాయలైనా దానం సజ్చేయమన్నారు.” బా 2]

ఓ పాఏకొం౦ండలు

“కాబట్టి ఒప్పుకుంటున్నా రన్నమాటః” నప్వు మొగంతో ధర్మారాప్పు. ఆపశ్నించాడు.

శళస్రన్సవి?9

“మీకూ మా నాన్నగారికి స్నేహంఉందని. కొని ఇంతకాలం దాన్ని యింత రహస్యంగా ఎందుకు దాచాలో అర్థం కాకుండా ఉన్నది. సర్వే అది మీ ఉభయుల రహస్యం. నాకు దేనికి? నేను వచ్చినపని చెప్పమంటారా?”

అదెప్పటావికే గదా నన్ను హాస్టలునుంచి పిలిపించింది? _ వింటానికి. పీద్ధంగా ఉన్నాను. నావల్ల అయ్యేది ఏమీ లేదనుకో. పొరపాటున ఏనై నాఉం'సే- తప్పకుండా చేస్తాను. అందులో పాత విద్యార్థివచ్చి నోరు తెరచ్చి “మాస్టారూ మీవల్ల నాకీ పని కావాలి” అని అడిగితే ఏ మాస్టారు కాదంటాడు?”

*మ్సీ సలహా పొందుదాదుని వచ్చాను. నాన్నగారుకూడా మంచంలో ఉండగా చెప్పారు: గడ్డుచిక్కువ స్తే 'హెడ్యాస్టగా రిళోకూడా ఒకసారి సంప్రదింఛుం ఇకడున్నవాళ్ళలో కొసన్త తల పున్నదీ, నిర్లిప్టంగా ఆలోచించగలిగింద్రి మేలు కోరి చెప్పగలిగింది ఆయన ఒక్కడే. ఈ రాజకీయుల్ని ఎప్పుడూ నమ్మకు. విషం లేవి నాగుబాము, అధికారతృష్ణ లేవి రాజకీయుడు ఉండరు. నేను చెప్పటం దేవిక్తీ. నువ్వే చూస్తావుగా అన్నారు.”

మాధవరావ నవ్వాడు.

ఈ ఏందుకు నవ్వుతారు?”

ప్రమీ లేదు. ఇంకొ నాకు హారతి పట్టవేమా అని.)

ఆర్పి కే మానవుల్లో మంచివారు లేరంటారా? ధర్మారావు కుతూ మహలంకో అడిగాడు.

*రే రనమ. కాని మానవుడు ఈశ్వరుడు కాడంటాను.”

*మ్సరి “సంభవామి యుగే యుగే” అన్న వాక్య మేమిటంటారు???

అక్ష విత్వ మంటాను.))

ధర్మారాపు విస్తుపోయాడు. తాను స్రైనూ్యూలులో ఉండగా మాస్తారు చేతిలో తరచు గిక క్రమపిస్తుండేది. ఇప్పుడాయన నోటినుంచి ఈమాట వచ్చింది.

“ఎందు కలా కూస్తావు?ః కవిత్వమంటే ఏమిటో అడుగు. లఅడదేగా- ఈరువాతి ప్రశ్న?)

రేమోః పదరదు, మండ ఎపి నటనని ఛి” తకం న నమంబున్నా. చెన్పండి. ఏంటాను.2) ఎనపని తేల్చి తరువాత ఎన్ని ముచ్చట్లయినా-

పాపికొండలు [|

5వెన్సుక నాబోటి వాడెవడో ర్రైలు స్టేషనుకుపోయ్యి మా పూరికి టిక్కెట్టు ఇమ్మన్నాడటలి

ఈద్రిక్షనుక్ర పెడితే ఏమిచేస్తాడు? ఇంతకూ వచ్చినపని చెప్పనీయండి. మధ్యలో అడ్డుపుడక వేయకండి. నా సంగతి మీకు తెలియవిది ఏమున్నది? దేపువి దయవల్ల ఒకరిచగ్గరకు వెళ్ళి దేహి అని యాచించనక్యరలేదు. ఏ ఉద్యోగమూ అవసరం లేదు. కడుప్పలో చల్ల కదలకుండా కాలుమీద కాలు వేసుకువి కూర్చో వచ్చు. మరి “కాలం ఎలా దొర్లిస్తొవంటారా? పదహారేళ్ళు చదుపుున్న వాడికి కాలం జరగవంపే ఆ చదుపు చదుప్తుకాదు అది అలా ఉంచండి. ఈ సంవత్పరత ఏ (పమేయం పెట్టుకొనకుండానే వెళ్ళమూ౦౦ది. ఇలాగే జరుగపలసిన కాలంఠతూడా ఎందుకు జరగదు? కాబట్టి ఆ ప్రశ్నే లేడు. పైగా నన్ను రాజకీయ రంగంలో దించాలని చాలామంది చాలా (ప్రయత్నాలు చేశారు. ఆ వ్యూహాలన్నీ ఎలాగో యంతవరకూ తప్పుకొంటూ వచ్చాను. ఇవ్చుదు ఆ చిక్కేమీలేదు. నాలుగు నెలల ఉకించట ఒక సాయంకాలం కృష్ణచూల్తిగారు మా యింటికి వచ్చారు.

“న్సూలు స్మెకటకీగానే కదూ? హోడ్యాస్టరు అడిగాడు . ఉప్పును. స్మెకటరీ రృష్టమూర్తిగారే. ఆయన తన నోటిమీమగా అన్నాడు: *లరే అబ్బాయీ: చిన్నవాజ్లో పెద్దవాజ్హో చెబుతున్నాను. నా మాట కాస్ట్‌ విను. మన స్కూలు చుట్టుపక్కల ఉన్న పది ఊళ్ళకు కాదాతి. వీటికీ అక్షరం ముక్క అబ్బుతున్నదంపే మన స్కూలే కారణం. ఇది లేకపోతే ఎంత మంది తల్లి దం్యడులు తదు పిల్లలను దూరప్ప బ_స్తీలకు పంపి చదివించుకోగల కంటా? స్కూలు అభివృద్దే మన అభివృద్ధి. ఈ ఉద్దేశంతోనే కార్యదర్శి పదవికి ఒప్పుకొన్నాసు. కాని దూరం చూడలేకపోయాను, పార్టీలు యిలా శరేగుతాయని కలలోకూడా పూహించుకోలేర పోయాను. నేను కాం్యగెసుపార్టీ వాణ్ణి కాను. నిజానికి నే నేపార్టీ వాజ్ణీ రాను. ఏ పార్టీకీ చెందక పోవటమే ఈ రోజుల్లో మహాపాపం। (శు న్మృతి పురాణేతిహాసాల్లో ఎక్కడా ఏపార్టీకి చెందనివాడు అపేడు తరాలు, ఇపేదు రర్భాలు రౌరవాది నరాల్లో (దుగ్గుతాడని చెప్పలేదు... బహుశః ఇవి ఇటిఒలి ప్రతుల్లై పుంటఏ. ఇంకా (ప్రాచీన (పతులు వెదికితే ఈ పాపమూ (ప్రాయశ్చిత్స ఏధులూ తప్పళుండా దొరుకుతాయి. (త్రికాల వేదులైన మన మహర్షు లకు ఈ మాతం తెలియవం'పే ఎవరైనా నవ్విపోతారు. సర్వే అది అలాపుంచు. పుణ్యానికిపోతీ పాపం వెంటబిడిందటః లేనిపోని అభాండాలు ఎన్ని నామీద వేస్తు న్నారో వీకు తెలియని దేముంది?ఎలాగై నా నన్ను దించి వేయాలని అహోర్యాతాలు కాం్యగెస్‌ ఆపర్లాడుతుబ్నది. _పభుత్వమంతా వాళ్ళది. అఆరికార్లంతా వాళ్ళ తాబే చార్లు. కొంసమీదికి ఏ నిమిషాన ఏమి తెస్తారో తెలియదు.” ఆయన నిట్టార్చాడ్డు

ల! పాపికొండల

*అలాంటిప్పుడు ఈ బెడద అంతా దేనికి? రాజీనామా యిచ్చివేయండి. కాట్లకుక్క-లవలె వాళ్ళే కవర్లాడుకు చస్తారు. కొలుమీద కాలువేసుకుని మీరు వినోదం చూస్తుండవచ్చును గదాః”” అని నేను అన్నాను.

ఆయన నిట్టూర్చి అన్నాడు: *ోఅప్పునా అబ్బాయీ: అలాచేస్తే తమాషా గానే ఉంటంది. అయికే ఆ పని మొదకే చేసివుండవలసింది. ఏదో పుద్ధరిద్దామనవి ఏడిచాను. నలుగురిచేత బురద పూయించుకొన్నాను. పూసినదేదో ఉండనే ఉన్నది. (వతం చెడ్డా ఫలం దక్కా లన్నారు. స్కూలును బాగుచేయాలనేగా యీ రొంపిలో దిగింది? తీరా యిప్పుడు దాన్ని ఆ దగుల్బాజీల చేతిలో పెడితే యీ పడ్డ పొట్చన్నీ వ్యర్థమే కదా?”

“ఇంతకూ ఏమి చేయదలచుకొన్నారు?” నే నడిగాను.

ఆయన అన్నాడు: *ోనుప్వు వూ6 అంపే చాలు. స్మెకటరీని చేస్తాను. మీ నాన్నగారి పేరునుబట్టి సీ మంచితనాన్ని చూచీ మళ్ళీ నోరెళ్తే వాళ్ళుండరు. కొవ్ని నంవచ్సరాల పొటన్నా ఎలాంటి ఎగుడుదిగుడులూ రాష. అంతకన్నా మరి కావనలసిం డేమిటి?””

ఇంతకూ నేను పూయించుకోవలసినదేదో పూయించుకున్నాను. ఈ గబ్బు భరించలేను. మావాడొక డున్నాడు. మీ యిష్టం వచ్చినంత వాడికి పూయండి. కష్కరతనంలో ఉన్నాడు. ఎంత అయినా పూయించుకొంటాడని మిమ్ము సదల్బుకుని నన్నప్పగించాలనేకదా మీ ఉద్దేశం. మీ సూూలుకీ మీ కార్యదర్శి పదవికీ నమస్కారం. నా (బతుకేదో నేను (బతుకుతున్నాను. ఇలాగె నా (బతక నీయండి. భూ భారం వహించటానికి నే నేమీ పురుషో_త్తముణ్ణి కొను. నాకు నాలుగు బుజొలు లేవు; పద్యాలు, మహాపద్మాలు, శంథాలు, మహాళంఖాలు లేపు. నే నేమీ కవతారాలెెత్తలేదు. ఇలాగే యిన్నికోట్ల జీవరాసులలో ఈగగానైై నా (బతక పషీయండిఎి అని అన్నాను.

“ఆయన యిల్లా అదిరిపోయేటట్లు నవ్వి అన్నాడు. *ప్పులి కడుపున. అున్నాళ్ళకు మేకపిల్ణ పుట్టగా చూచాను.”

క క్రాద్రండ్తీ। పొరబడుతున్నారు. వట్టి పందిపిల్ల పుట్టింది? అన్నాను.

శళజ్మంక్ర విన్ను ఆ _బహ్మదేపుడుకూడా కదల్బలేడు.” అని నప్వుతూ- లేచి నా బుజం తట్టి వాకిలిదాకా వెళ్ళి వెనక్కు తిరిగి “అయినా మరొకసారి ఆలోచించు. ఇంతతో ముంచుకుపోయింది లేదులే. వస్తానా అబ్బాయి” అని వెళ్ళి, కజోయాడు.

“అలాగా! ఇది జరిగి ఎంతకాల మయిందిటః” మాధవరొపు నిబ్బరంగా- ఆడిగాడు,

పాపికొండలు న!

4 ర్రెడ్జాల్లో మూజ్జెల్లో అయింది. అది అలా ఉంచండి. కృష్ణమూర్తి గారు వచ్చి వెళ్ళిన పది రోజులకు సుబ్బారాపుగారిని రంగయ్యగారిని వెంటపెట్టు కొని శళోభన్నాదిగారు వచ్చారు. కృష్ణమూర్తిగారు చేస్తున్న అఘాయిత్యాలంటూ ఒక చేట భారతం వినిపించారు. మీ సంగతి చెప్పరేదు గానీ తతిమ్మా వంతు శృను కాల్చుకు తింటున్నాడట. ఇం్యకిమెంట్లు విరగ్గోశాడట. ఎప్పుడూ ఏదో ఒక చందా వసూలు చేస్తూనే ఉన్నాడట. కాదంపే ఏ చిక్కులు వ_స్పవోనవి తోలోన వెయ్యి చేతిలో పది పెడుతున్నారట: అది ఎంతవరకు నిజమో ఆ భగ వంతునికి తెలియాలి, ఆ మాస్టర్హకు తెలియాలి. ఒక వేళ మీకు తెలుసేమో నాకు తెలియదు. రుజువడగడానికి నేను రాలేదు. నా పని వేరు. మొత్తంమీద నేను కార్యదర్శి పదవిని అంగీకరించాలని దారంతా ఏకలీవంగా తేల్చారు. ఒక వెయ్య తూపాయలు చందా ఇవ్వమం'పే ఇస్తానుగాని ఈ కత్తుల బోనులో నన్ను దించ వద్దని నమస్కారం చేసి పంపించాను.

“వట్టి పిచ్చివాళ్ళుఃి” మాధవరాపు నవ్వాడు.

“ఎందుక ని?

“దందా యిస్తానన్న వెయ్యిరూపాయలు పుచ్చుకు పోవలసింది. నా కలాంటి అవకాశమే వప్తేనా?”

ళళగ్రానేమ్రగా. ఇప్పు డా సంగతి దేనికి? పోనిప్వండి. ఆ తరువాత చాలామంది మ్యుతులు చాలా విధాల చెబుతూవచ్చారు. నీలాంట్‌వాడు ఉన్నశక్తిని తఈతనకగానీ, దేశానికిగానీ కొరగాకుండా చేయడం మంచిది కాదని కూకల్యారు. కవీసం మీ స్కూలునన్నా అభివృద్ధి చేసుకోరాదా? నీలాంటివాణ్ణీ ఎవ్వరేమి చేయ గలుగుకారు? నీకు నీవై కోరదగింది ఏమీలేదు. కుళ్ళు రాజకీయాలు బయలుడేరితే అప్పుడే దియటకు రావచ్చు. అంతేకొని, కాలు బయటపెడితే బురద అపుతుందని ఆరోగ్యవంతుడు ఇరవై నాలుగు గంటలూ ఇంట్లో కూర్చుంటాడాః కూర్చుంటే ఆరోగ్యం తిన్నగా ఉంటుందా? అని యింకా ఏవేవో చెప్పారు. అవన్నీ నేను వరిగ వివిపించుకోనుకూడా వినిపించుకోలేదు.

“క్రాని ఈ సంవత్సరం (ప్రారంభంతో ఒక సంఘటన జరిగింది. అదికూడా మీక తెలిసిందే.”

“ఏమిటది?” మాధవరాపు _పళశ్నించాడు.

“ఏ మున్నది: ఒకటోఫారం అడ్మిషన్లు. మా పారేరుకు కొడుకొక తున్నాడు. ఎలా కలిగిందో కొదుక్కు నాలుగు ముక్కలు చెప్పించుకొందామన్న అచ్చి కరిగింది. పరీక్షకు కూర్చోబెట్టించాడు. వాడు ప్యాసయ్యాాడు. కొని ఏమి తాభం? మొదట్‌ 60డువందల నలలై మందివి చేర్చుకొన్నారు. తరువాత 156

14 పాపికొండలు మందికి సీట్లు లేవన్నారు. ఆ [150 మందిలో మొదటివాడు మా పాబేరుగారి ళా

అబ్బాయి. అలా జరిగిపోతే బాగానే ఉండేది. తలకొక యాభ్టై రూపాయలు చందా యి_స్టే మరొక సెక్షమ పెడతామని చెప్పి, దానికి సరిపడ్డ పిల్ల లను చేర్చుకొన్నా రట. మా పాచేరు డబ్బు యిచ్చుకోసం, కొడుకు చదుపు మానిపంచాడు. మొన్న మాటల సందర్భాన చెప్పాడు. మొదట్లో చెపితే ఆ యాట్లై రూపాయలు క్రై వాజ్ణీగా అన్నాను. *అయ్యగారు ఇవ్వడానిశై తే యిస్తారు. కాని, తిరిగి తీర్చుకొనే తెరువుండాలి గదా: అన్నాడు. ఆ మాట విన్నప్పటినుంచీ కడుపుతో చేయిపెట్టి దేవినట్లుగా ఉన్నది. అందరూ అంటున్నట్లు స్కూలు కార్యదర్శి పదవి స్వీకరించి "పేద పాదల చదుపుకు ఎందుకు తోడ్సడరాదు? అన్న (ప్రశ్న మెదులుతూ ఉంది. మరొకపక్క ఈ రొచ్చుగుంటలో దిగటం దేని కనిపిస్తున్నది. ఇంతవరకూ ఎటూ వగతెగక వచ్చింది. 'పెద్దవార్యు లోక మెరిగినవారు నా _శేయస్సు కోరేవారు మీ రున్నారు. మీ సలహానుబట్టి నిర్ణయించుకొందామని వచ్చాను.”

“*ఆఅయ్వుక్కే రావలసిన వారిదగ్గరకే వచ్చాపుః?) మాస్టారు వెకిలిగా నవ్వాడు.

“రాగూడని చోటికే వచ్చాను. వచ్చిం తరువాత తర్జన భర్ణనలు అనవ వెర్వం. ఇంతకూడదిు ఉద్ధేశ మేమిటి?”

ళ్‌న్సా ఉద్దేశమా? ఈ విషయంతో ఉద్దేశం ఉండదు ఉండకూడదు. పంత్రుళ్ళకు చదుపు చెప్పడంలో అనుభవంపుంటే పుండవచ్చునేమోకాన్సి లోకామ శవం వుండదు. అందులో రాజకీయాలలో అనలే పుండదు. వాళ్ళకు రాజకీయాలతో (ప్రమేయం లేదు. ఏ (ప్రమేయం పెట్టుకోరాదవి (వభుత్వ ఆదేశం. పైగా నీ వడుగు తున్నది స్కూలు కమిటీ కార్యదర్శిఎన్నికలను గూర్చి. నేను ఈ స్కూలులో హైడ్మాస్టరుగా సనిచేస్తున్నాను. నీపసలహా చెపితే స్కూలు రాజకీదూలలో పాల్గొన్నానవి చెప్పి ఉద్యోగంనుంచి తీసి వేయవచ్చును. ఈవయసులో ఈ ఉద్యోగమే ఊడించనుకో. కొడుకు దగ్గరకు పోదామం'పే ఎక్కడో అమెరికాలో ఉన్నాడు. కూతురువద్ద ప్వందామం'పే ఇంకా చదువే పూరర్తికాతేదు. కాబట్టి క్నాన్ట కనికరించి ఇంకా సాలుగేండ్లు ఇలా (దిళకనివ్వండి.?

“ఇంతకూ ఇంటివద్ద బయలుదేరిన వేశ మంచిది కాదు. కాకపోత్తే ఏవి పరివాసాలో, ఏవి యదార్ధాలో తెలియకుండా పోతవా?ః వాకోవం కాకపోజ మానె మా నాన్నగారి కోసమైనా నిజం చెప్పండి?” ధర్మారావు. జిజాసతో 1పార్టిందాడు. ఇ

వెంకన్నగారి "పేరు ఎత్తగానే మాధవరావు ముఖంలోని నప్వు మటు

పాపికొండలు [ఫ్‌ మాయమయింది. తెల్ల మీసాల నప్వుముఖం మనస్సులో మెదిలింది. వెంకన్నగారు లేకపోతే తాను ఆ ఊరు వచ్చిపుండేవాడు కాదు. ఎక్కడ ఏ స్థితిలో పుండే వాడో తెలియదు. పదిహేనేళ్ళ (కిందట తా నిప్పుడు పనిచేస్తున్న స్కూలుకు ెడ్మాస్టరు కావలసి వచ్చాడు. ఇంకా కమిటీవారు హెడ్యాస్టరుకోనం అడ్వర్దయిజ్‌ మెంటు ఇవ్వలేదు. వెంకన్నగారు ఒక ఉదయాన తన దగ్గరకు వచ్చారు. తానప్పుడు అక్కడ ఫస్టు అసిస్టెంటుగా పనిచేస్తున్నాడు. తన సంగతి అంతకు ముందే ఆయన వాకబుచేసి పుండాలి. వచ్చి నమస్కరించి చెప్పాడు. మా స్కూలుకు "'హెడ్యాస్టరు కావాలి. మీరు నమద్ధులని విన్నాను. మాకు కాపలసిందికూడా మౌ పిల్ల లు స్కూలు అభివృద్ధి పొందాలి. స్కూలులో మీరు ఏమన్నా శీసుకోండి. మేము పట్టించుకోము. కాని లిజల్‌ట్స్‌ మ్యాతం కావాలి. తగ్గితేమాత్రం నిన్ల దీస్తాము. లాభం లేదనుకుంటే పంపి వేస్తాము. బీదవాడని చూచేవిలేదు. పిల్ల లున్నా రవి కనికరించేది లేదు. జీతం రెండువందల యూలై. ఇవీ మా కమిటీ షరతులు. వ్యక్తిగతంగా నేను చెప్పవలసింది. మీరు దానికి యోగ్యులని నా నమ్మిక. నేమ వని గట్టుకుని రావటంతో అర్థం ఒకటే: మా స్కూలు మేలు, మా పిల్లల చదువు. మీక్షై మీరు రారు. రావలసిన అపసరం లేదు. పైగా మా స్కూలు ఎలాఉంటుందో నన్న సందేహం కలగవచ్చువము. మీధర్య్మ్యం మీరు నిర్వపాస్తే నా గొంతులో ఊపిరి ఉన్నంతవరకూ నాది పూచి. వారం రోజులలో ప్మతికా (పకటన వెలువడు తుంది. తప్పకుండా అప్లి కేషను పెట్టండి. ఇది పక్షపాతం కాదు. యోగ్యతనుబశ్హై మీ కా ఉద్యోగం ఇస్తారు. మీపకూడా లాభమే. ఒక సూూలుకు హెడ్యాస్టడ కావచ్చును. శక్తి సామర్ధ్యాలు చూపుకోవచ్చును. డబ్బుకూడా నెలకొక ఎనభై అదనంగా గిడుతుందని చెప్పాడు. ఉద్యోగానికి దరథాస్తు పెడతానని చేయిలోచేయి వేయించుకొన్నాడు. అలా వెంకన్నగారి మూలాన తాను ఆ వికంగా సూ్యూలుకు హెడ్యాస్టరుగా వచ్చాడు.

వచ్చిననాటినుండి సాయంకాలం ఊరవెలువల కలుసుకొంటూనే పున్నారు. అయితే. స్కూలు విషయాలు ఎవరూ (ప్రస్తావించేవారు కౌరు. తక్కినవి హృదయం విప్పి మాటాడుకొనేవారు. కాని కాస్త ఈపని చేసిపెట్టం డవి ఒకరిని ఒకరు అడుగలేదు. వెంకన్నగారి అబ్బాయి ధర్మారావు స్కూలులో చేరినస్పుడుకూడా మావాణ్ణీ కాన్త కనిపెట్టి పుండండని ఆయన ఎస్పుడూ కోరలేదు. తానుకూడా అతనియందు (పత్యీక్థశద్ధ తీసుకోలేదు. వాస్తవానికి ధర్మారావు ఆరవ ఫారానికి వచ్చినప్పుడే అతడు వెంకన్నగారి అబ్బాయి అవి తెలుసుకొన్నాడు. అంతకు తప్ప ధర్మారాపుకు తాను _పక్కేకంగా చేసిన సాయంలేదు. ఆలోచించు కొంటే ఒక విధంగా తన అబ్బాయి వి. ఇ. ప్యాసై తనళో చెప్పకుండా అమెరికా

శశి పాపెకొాండతా వెళ్ళినప్పుము 'వెంకన్నగాలే వాడికి వవపహాయం. వేసిపుందావేమో వవిపెంచిండ్షా. అ అసుమావంవోచే పూవాడు అలిగివెళ్ళాడు. కానిచేశంరో వంతి యిబ్బంది వడు

కున్నాడో: వేసు చబ్బు పంపితే తివగగాడకాడు. మీన పంపినట్లు. పంపండవి

“రెండ వేలవ 2వ (వాపి యిచ్చాకు. అయవ పంపితే వాడు తీసుోచేచు వాదోలు-

అందువల్ల వే ఆ మొత్తం అఆయవదెగ: పుండిపోయింది... (వతిపలం కోరక తన్‌

కంతగా తోడ్పడిన వెంకన్నగారి అద్బాయివచ్చి ఇవ్వుడు తన వదివా అడుగు

తున్నాడు. తవమ తోచింది చెప్పటం ధర్మం కాదా?

'వెంకన్నగారి స్థితిగతులు ఆయన మనస్పులో మెరిశాయం మాబయాథై ఎకరాం పొలం పుండేది. వగలు లేకపోయినా కొద్దిచదువ్వు ఉత్తదు వంప్పారల పున్నవి. కాం్యగెలు ఉద్యమంరో కంకణం కట్టుమవి వవిచేశాడు. వెవ్చిలు తిన వపలపి వచ్చినపుడు తిన్నాడు. జైళ్ళకు చెళ్ళవంసి వచ్చినపుడు వెళ్ళాడు. త్వాగాణ చేయవలపి వచ్చినప్పుడు చేశాడు. వదపులు కేవట్టవలవి వచ్చినపుడు మాతం మామ కొన్నాడు. జైళ్ళలో పుండగానే ఈ లోకోద్దారకు లందరూ తల్లిదర్యడుల ఆస్థి పాస్థులు పంవిబ్శ చేసుకున్నట్లు పవపులు పంచువొంటూపవుంపీ రోతపట్టి పార్టీ మెండ్‌ బయటకు వచ్చేశాడు. కడుపు చించుకొంటే కాళ్ళమీన వగకచూవదవి ఆతరివి గూర్చి పల్లేళ్తుమాట అవదు. లాండ్‌ సీరింగు చస్తున్నదని తెలునుకొని ఎప్పుడుచప్పుడు వామండా ఒక నలభై ఎకరాలుంచి తతిమ్మాచంతా అమ్ము వేపి టౌన్లో వీర్టైనవ్ని ఇళ్ళుకొన్నాడు. వాస్తో మూస్లాపుంపీ స్కూలు మొదచై నవాటికి దావధర్మాలు. చేశాడు. దివివల్ల ఆయన అయి వేజేరెంయ౭ట్తో. పెరిగిందే తప్ప తరిగింది చేదు. దానితో ఆయన పాక్టీముథాన శుణుక్కున వూసినట్లు ఒక చిరునప్వు నవ్వాడు.

ఆ వెంకయ్యగారి కొడుకే ఈ ధర్మారావు. వుష్కలంగా ఆ స్హిపాన్తులు

ఒత్రి పంధ్యలు వున్నవి. గుణగజణొాలకు తోదులేదు. ఇది మృురింపగనే ప్లేటో సాకళ్టిం గు ర్తుపపచ్చింది. ఇలాంట్‌ యువకువి చుట్టూ. నాని గ్మోతులు తండోవ తండాలుగా చేరుతారు. ఎడా పెడా లాగుతారు. 'వకృతకాలంలో తిదిస్థంగా (బతక టావికి ఎక్కడ అదవాశం వృన్నది? వాన్నపస్థం పోదామన్నా వివి క్రాాణ్యాఅ తేపు. ధర్మారాపు చెప్పిన దానినిబట్టి చూస్తే అతవి మనస్సులో అప్పుడే వూగిన లొట దియలుచేశింది. తామ చెచితే ఏ కొలదికాలమో ఆగుతాచు. కావి ఆ తప వాత తటస్థంగా పుండటం దుష్కరం. అమభవం శేకుండా నేరుగా ఎన్నికలతో రూకితే చెడిపోవడం తప్ప లాధమేమి వృంటుంది? ఇన్పుడు కమిటీ కార్యదర్శి శడవి స్వీకరి స్టే వెంటనే చెడిపోయే వ్రమాదం తగ్గుతుంది. కొంత కాలమన్నా ఈ కార్యదర్శి పదవికి ఆగిపోతాడు.

ఫైాపికాండలణ క? ఈ లోపువ మావపుల మన్నన్దత్వాలు అమభానికి వస్తాణు, అ అమెథి వంకో పైకి పోవచ్చుమ. తనక్కూ తన డేశావికీ ఇంత మేలు చేయవచ్చుము. అయినా నాయకుడు కౌవడావికి కావలసిన చమోూగ్యతెలు ఛర్యారావుకు ఉన్నవా? మొదటి యోగ్వతి డబ్బు- అదె ఉన్నది. రెంచవవి కవద్వావిటీ-. అతిరు మెజడి క్రమ్యూవిటీ వాడే. మూడవడి విద్యాబుద్దులు. ఇంమలోహాడా తిసికట్టుకాడు.నాలుగె వది కలువుగోలుతవపం. ఇది ఉన్న చమకంటామెం సూహైలురో ఉండగా పిల్లలు అతడంపే అభిమూవం చూసేవాళ్ళు. అయిచవడి చూప్పువఖలు సక్ర్రత్వంం థర్యా రావుని కంటికి విందైన ౨గహమేం న్నక్షృత్వమందామాం వత్తివాచువాదు. ఒకి ట్వ వదిపార్లు వేదిక ఎక్కితే ఎవర్సైనావ్నక్త అపుతాముం కనున నాయపనకు కౌవెలపిప్ప యోగ్యతలవ్నీ ఉన్నవి. అందువల్ల అపడు కార్వచర్శి సదఎవి స్వీకవించటిం మేజా మాలు అధిచ్యద్ధి పొందుతుంది. తనకూ కొంతి అండా ఎండా ఏర్పడుతుంది, లృ చౌర్చాగ్యుడో. కార్యదర్శి అడ్వుకంపే.. ఛర్మారాపు వెవచం మంచిది కడదాం ఈప్రమంద్యి మాస్తాతూ ఇెవ్పంమిటిలి ధర్నా రాజ అడినాముం ళివ్పమ్పై చైెప్పైమంటావయ్యాా? ఇవి ఎవరికి వారు ఆలళేచిుుచుకో వలసి విషచూలు కావి, ఇతరులు చెన్సవగినవి కారు” / ఈప్రోలీంక్షి, మీప వా స్థితితో ఉంపీ ఏమి చస్రాంల? మాస్టారు నవ్వాడు. అవ్లష్వ్వ వమాధానం కాదు. ఈ పనే నేమ క్లాఎతో చేనివంటే మేద ఏలడెట్టి ఉండేవారు | ““-పెద్దవాజ్దియిపోయాను. కుర్చిలో ఎక్కి. విలవిడవేము. క్రింద విల తామ మారవరాపు లేచాడుం *ప్పర్రివాపాల కేమి చెప్పండిఃకి రర్మారావు అభ్యర్థించాడు. “ఆంద్రరూ వచ్చి మవ్వే కార్యదర్శిగా ఉండాలని ఏక్కగివంగా అం'౬ వేమ కాదనను” నిజంగానే అంటారా? వరివిసావికి అంటారా) ధర్మారావు (గుచ్చి తుచ్చి అడిగాడు. /॥ “నిజంగానే అంటాము. నర్వే యింతకు ఏమి చేయవలచుకొన్నాపులి కమీర్రు చెప్పినట్లు యివి ఎవరికివారు ఆలోచించుకోవలసిన విషయాలు కదాః వస్తాను. ఇప్పటికే పొచ్దుపోయిందిం నమస్కారమంత్తీ?? ఛర్మ్యారాపు వెళ్ళి పోయాడు. అ రాతి వడుకోటోత్తూ ధర్మారాపు సామాన్యుడు కొడని మాధవరావు అమకొన్నాడు. ని

త్త ॥ ధర్మారాపు కార్యదర్శి అయినప్పట్‌నుంచి స్కూలు వాతావరణంలో మారు వచ్చింది. కార్యిదర్శికీ, హెడ్యాస్టరుగారికీ శరీరాలు వేరైనా మనస్సులు కంలో కస్రేనన్కీ వాస్తవావికి మాధవరాపుగారు కోరితేనే ధర్మారాపుగారు కార్యదర్శి తున్నాక్వి లి అంగీకరించారినీ పుకారు బయలుదేరింది. మాధవరాపుగారు కూర్చోమం'పే అతడు కూర్చుంటాడు, నిలుచోమం'పే నిలుచుంటాడని గుసగుసలు (ప్రారంభ ఎకరాళుయ్యాయి. అసరే హెడ్యాస్టరు కర్కోటకుడు ఇప్పుడిక నిప్పు లేకుండానే పున్నవిమండించడా? వలషి ప్య్యూనులు, గుమస్తాలు, అసివ్రైంట్లు గడగడ లాడుతున్నారు. హెడ్మా చేయవన్దరు కాల్చుకు తినేవాడు కానటంవల్ల పూర్వం వేళకు పచ్చేవాచ్ళు,. వేళరాగానే కొన్నాయి, పోయే వారు ఇప్పుడు అరగంట ముందువచ్చి. అరగంట ఆలస్యంగా వెళ్ళ పాస్థులు ఖు. 2 ఒకరిద్దరు స్వతంతుల్లో మాతం ఏ మార్పులేదు. గుమాస్తాలు అర నుంకి బతు ముందునచ్చి హెడ్యాస్టరు వెళ్ళిపోయేదాక కుర్చీలకు అతుక్కుపోతున్నారు ముందు అర్లంర౮ాని ఆఫీసు వర్కు ఇసువకే అరమవుతున్నది. ఆఫీసులో "శరిని గూ ర రింంెట అ ఇ ఎపండుచం లి దస్తాలు కాగితాలు చెడటంలేదు. ఎప్పటి కొగితం అప్పుడు హెడ్యాస్టరు ప్ప టౌన్లో వీళ్లరకు వస్తున్నది. ఆయన పెద్దగా సవరించవలపిన అవసరం రావటంలేదుల దానధర్మాపి సంతకం 'పెట్టటమే తరువాయి అపుతున్నది. అంతకుముందు క్యాజుయల్‌ తప్ప క్‌ పెట్టవలసిన స్తే ఆరోజుననే రెండు గంటలు ముందుగా సెలపు చీటీ హెడ్యా చిరునవుఖో, దరానం చేసుకొనేది. ఇప్పుడు కావలసిన వ్యక్తులు రెండురోజులు ముందు గనే వచ్చి కుళల (ప్రశ్నలు అడిగి సెలపు మంజూరు. చేయించుకు పోతున్నారు. ఏ యే టీచట ఎంతమందికి ట్యూషన్‌ చెప్పుకొంటున్నాడో తేలిపోతున్నది. _పశ్న వ్యతాలు తయారు చేయటం, సమాధాన స్యశాలు దిద్దటం మొదలైన పనులు హోం యాూవివర్శిటీ (బౌఫెసర్లు తమకు తాము మానుకొన్నారు. ఇప్పుడు మాధవరాపుకు ఎంతో హాయిగా ఉన్నది. కొని ఆయన భయ పడ్డాడు. ఒక్కొక్కప్పుడు సుఖాలుకూడ బుద్ధిముంతులకు శంకనీయాలే. ఇంతలో ఇంతమార్చు ఎలా వచ్చిందా! అవి ఆయన ఆలోచించాడు. తనలో మార్చురాలేదు. టీచర్లతో ఒక్కసా[ మార్చు ఎలా వచ్చింది? మానవ స్వభావం ఏడ్చులు పెడ టొబ్బలు లేకుండా అంతతేలికగా మారుతుందా? మారినా కారణం ఉండాలి, కార ఇం లేకుండా ఈ (ప్రపంచంలో ఏదీ జరగదు. తుదకు భగవంతుడు కూడ ఫీ పుణ్యలేశమో చేసుకొన్నవాణ్ణి అస్ముగహిస్తున్నాడే కాని విర్నిమిత్తంగా అన్నుగ పాంచటంలేదు.

షాపికాండలు (ఖీ

ఆయన దీర్చ్రంగా ఆలోచించాడు. తనకూ ధర్మారావుకూ ఉన్న నందిం భమే కారణమై ఉంటుందని కేల్చుకొన్నాడు. వాళ్ళ మనసుల్లో మార్చు రేకుండా ఈ పలుకుబడి ఎంతకాలం పనిచేస్తుంది? మౌర్చు తేకపోతే నేడు రాకపోయినా రేసయినా ఎదురు తిరుగుతారు. పొరపొచ్చాలు తమ యిన్హరమధ్య 'ఎట్టచానికి యత్నిస్తారు. టీచర్ల భక్తి గౌరవాలను సంపాదించగలిగితే నూ్యూంలువో తనకూ మేలు జరుగుతుంది. లేకపోతే ఏ నాడైనా మసలం బయలుచేర వచ్చును.

మాస్టారు నాబనుంచి ఏదో ఒక సాపపెట్టుకొని టీవర్మ అంచరి ఇళ్ళకు పోయి పలకరించి వస్తున్నాడు. కష్టనుఖాలు కనసుక్కొాంటున్నాడు. అడిగితే సలహా లిస్తున్నాడు. చేతనైతే సహాయం చ్చేన్నాడు. స్కూలు _టైము అయిపోయిం తరు వాత తాను స్కూలులో ఉన్నా గుమస్తాలుకాన్వి పనిలేని ఛ్యానులుకాని ఉండ నక్కరలేవని తెలియజేశాడు. పని ఉంటే తానే ముందుగా కబురు చేస్తాననినోటీను వంసించాడు. దానికి సంకోషించినవాళ్ళూ ఉన్నారు; ఏనో కొంపమీఎకి తెస్తున్నా డని వణకిపోయిన వాళ్ళూ ఉన్నారు.

ఆనాడు మౌస్తారు మొదట్‌ పీరియడ్‌ ఆరవఫారానికి పాఠం చెప్పివచ్చి అస్పుడే ఆఫీసులో కూర్చున్నాడు. ఇంకలో బాలయ్య తన్నడిగ్‌ ఒకో కర వాణ్ణీ (వ దళ పెట్టాదు.శాను తలవంచుకొని ఏదో _వాసుకొంటూూ “"ఏమిరాంఏమికా చాలి?” అని అడిగాడో లేగో ఏడ్పు (ప్రారంభమయింది. ౮.౧ఎన ఏస్మయంతో తల పై శెళ్తాడు. ఇలా చూస్తే రాఘనయ్యుః నాలుగవఫారం విన్యార్థి. బుస్గెభు వన్నులు వాచి ఉన్నవి. ఆ ముఖం చూడగానే జాలి కలిగింది. "ఎందుకురా ఏడుస్తాపు? అని పలకరించగానే రాఘవయ్య వొపురుమన్నాడు. ఇంతలోనే ఆవానుబాహుపు వంట్‌మనిషి గబగబా లోపలికి వచ్చి *దొంగ నాయాల: చేసిన తప్పుడుపనిగాక బుడిబుడి ఏడుప్పలు గూడానా? జీతం కడతానని డద్బు ఆచ్చి కర్చుపెట్టుకొని మారాజుమీవ చెబుతానటరా?” అంటూ క్యురవాణ్ణీ రెండు వేశాడు. మాస్టారు లేచి వెళ్ళి అడ్డుకొన్నాడు.

“ఎవరయ్యా నుప్వు?ి

కమా నాన్న తండి1 చొక్కా అంచు ఎత్తి నుక్కు చీదుకుంటూ థఛాఘవయ్య చెప్పాడు.

పెద్ద వాడ వే ఆంత తొందరపడితే ఎలా?”

*పైకి అలా నంగలా కనిపిస్తాడుగాని వట్టి దొంగ వెధవ.

క్రాన్త తాశవయ్య్యా, నేను కనుక్కొంటాగా[

“ష్టన్సి కనుక్కొాంటార్యు ఇంతపనిచేశాక?” ఆ వేళశంతో అతగన్నాడు.

వచ్చిన మనిషిని తీసుకువెళ్ళి తన ఆఫీసు బయటి బల్లమీద కూర్చుండ

ణి పాపికొండలు, బెట్టమని మాధపరాపు బాలయ్యకు పురమాయించాడు. వెయ్యిమంది విద్యార్థలలోనూ రాఘవయ్య ఆయనకు బాగాగురుతు. అతడు సూూల్లో చేరిన (కొత్తలో అతని క్లాసుకు ఒచ్చిన (పతిటీచరు అతన్ని బొదిసవాడే. చివరికి అతడు మొగంలోముక్కు కొసనుంచి తుడి-రకు జేబురుమాలతో కష్పుకోవలసి వచ్చింది. ఒకపూట క్లాసుల తనిఖీలో ఉండగా తసము అతని విచ్శిత ఆచ్భాదనం కనిపించింది. ఆయవ విన్తు పోడూడు. వెంబనే క్లాసులోకి వెళ్ళి కారణం తనుక్కొందామనుకొన్నాడు. టీచరు బాధపడుతాదేమోసని తిన్నగా ఆఫీసుకు వెళ్ళి రూమునంబరు, క్యురవావి పోలిక చెప్పి; ఆ పీరియడ్‌ కాగానే వెంటబెట్టుకొని రమ్మని బాలయ్యను పంపించాడు.

బెబ్బులి అరపువిన్న లేడిపిల్లలాగా అతడు భయపడుతూ భయపడుతూ తనగదికి వచ్చాడు. అతని ముఖాన ఇంకొ గుడ్డ ఉన్నది.

“ముఖాన అది దేనికి??)

“టీచర్లు కొడుతున్నారండి.??

“ఎందుకు కొడుతున్నారు? ఏమి చేస్తున్నా వేమిటి?”

*ఏమో తెలియదండి.”

“ట్టి ఉడియంగా కొడుతున్నారంటాపు??

“రణం ఉంటుంది. కౌని నాకు తెలియదు.”

మాస్టారు వాడి క్లానావికి అబ్బురపడ్డాడు.

“ముందు ముఖాన కట్టుకొన్నది విప్పు.”

“దండం పెడతానండి మాస్టారుః నన్ను వదలి పెట్టండి.”

“అదేమిటిరా? ముందు విప్పమంకే??

“మిరుకూడ కొడతారండ్వి” రాఘపులు చేతులెత్తి నమస్కరించాడు.

“నన్నెందుకు కొడతాను? నువ్వేమీ తప్పు చేయందే! ముందు ఆ జేబురుమాలు విప్పు?”

మెల్లగా ఏడుస్తూ అతడు రుమాలు ఊడదీశాడు. ఆ ముఖం చూచి ఆయన నిర్దాంతపోయాడు. ఆ ముఖం ఎదుటి వాజ్టి వెక్కిరిస్తున్నది. అంతభయంకో ఉన్న క్యురవాడు వెక్కిరించటం అసంభవం. ఒతనిని 'పేబులుకు రెండవ పక్యన ఉన్న కుర్చీలో కూర్చుండ వెట్టి తెలుగు పుస్తకం ఒకటి చేతికిచ్చి చదవమన్నాడు. భయంలో తప్పులు చదుపుకున్నాడు. అయినా అతని ముఖం ఎదుట్‌వాణ్తి చెక్కి రిస్తున్నళ్లే ఉంది. వెంటనే స్ఫురించింది. అతని ముఖం తీరే అంత, రన్నాళ్ళ నుంచి ఆ క్లాసు తీసుకొంటున్న పంతుళ్ళకు అర్థంకాక అతన్ని అలా హింసిస్తు న్నారన్నమాటః కాగితంమీవ నోటు 'పెట్టటోయిన అతని కలంపాళీ విరిగిపోయింది. ఆ మరునాటినుంచీ రాఘవయ్య నోటికి చెర తొలిగింది.

పాపికొండలు ఇ!

“ఇంతకూ. నవీ అదృష్టం బాగుండనట్లున్నది. ఇప్పుడేమి మీఎకి వచ్చింది)” మాస్టారు లాలిస్తూ అడిగాడు.

అ కిందటినెల జీతం కడితే లేవనిచెస్పె పేరు తీసేశారు. ఈ నంగతి ఇంటికాడ చెబికే నమ్మక మా నాన్న చావదాదుతున్నాడు.”

“ల్రరే ఇట్రుచూడు: నిజంగా నీపు జీతం కట్టావాళ

“కట్టానండీ, 15 వ తేదీ ఉదయాన.)

సరిగా గు ర్తుతెచ్చుకో. కట్టాననుకొని వెళ్ళిపోయి ఉంటాపు.”

ఆనేవ్రండ్తిః ఏ ఒట్టుబడి తే ఆ ఒట్టు. ఆయిమ పదినయాపై సా విళ్ళలు కూడ తిరిగి తీసుకొన్నానండి.?

“అయితే రసీదేది?ోి

“ఇవ్వ లేదండి.”

“రసీదు పుచ్చుకోకుండానే డబ్బిచ్చిపోయానంటా పు”)

కళ బ్రవ్ష్వ్సీ ప్వస్తకాలు బీరువాలో ఉండిపోయాయట. తెల్లకాగికంమీద ముట్టినట్లు సంతకం చేసి ఇచ్చారు.”

ఈప్రవ్లర్రు ాసి యిచ్చారు?ొ

“నరసయ్యగారండి.”

కన్సుర్రి ఆ బీటీ?)

ఈక్ర విపించలేదండిః ఇల్లంతా గాలించాను.

“ఓరి దున్నపోతా:)?

బెల్లుకొట్టి ప్యూనుచేత నరసయ్యన పిలిపించి “ఈ అబ్బాయి జీతం కట్టాడా??) అవి అడిగాడు.

“ప తరగతి పేరేమిటి నరసయ్య కరవాజ్డీ అడిగాడు. అతడు చెప్పాడు. చూచి చెబుతానని వెళ్ళి నరసయ్య పదినిమిషాలకు తిరిగివచ్చి కట్టలేదవ చెప్పాడు.

కళ్ళ స్రద్ది కట్టానంటన్నాడు, మీరు కట్టరేదంటున్నారు.” మాధవరాపు వరపయ్యవంక చూచాడు"

క్‌ి త్తం?

సం! చిత్తం??? హాస్టారు విస్మయపడి అడిగాడు,

ళ్‌ స్ర్‌డ్తు కట్టానంటున్నాడు _నేను కట్టలేదంటున్నాను.”

చూస్తారు భగ్గువ మండిపడ్డాడు. “ఏమిటి మీ ఉద్దేశం? చేసుకోదలచిం థేతో చేసుకోమనేగా?” ల నాం

“ఆదికాదండి. అతడు డబ్బు కట్టలేదు, గ్యటకనేరనిప పుస్తకంతో

5/7 య (గిర సిం.

22 పాపికొండ.లు కవిపించాలికదా? కనిపించలేదు. జమ మొత్తంలోనై నా తేడా రావాలికదా? రాచేదు. అవన్నీ చూచివచ్చి కట్టలేదంటున్నాను.?

*ఆ సంగతి తిన్నగా చెప్పరాదా?ః నరే పొండి

మాధవరాపు జేబురోనుంచి. పర్చు తీసి పదిరూపాయలనోటు లాగి. “ల్డద్రి తీసుకువెళ్ళి ముందు జీతం కట్టిర్యా ఫోః” అన్నాడు.

“మికుకూడ అలా అంీ ఎలాగండి? నేను జీఠం కట్టానండి:”” రాఘ వయ్య మళ్ళీ ఏడుపు పారంఖించాడు.

“క్రట్టావా లేదా అని విన్ను మళ్ళీ అడిగానా? తీసుకుపోయి జీతం కట్టరా. తరువత మాటాడుతాను.

“నే నివవరకే. కట్టాను మాస్టారు మళ్ళీ కట్టమనడం మీకుకూడ న్యాయం కాదు"

మార .రాపు బాలయ్యను పిలిచి నోటిచ్చి రాఘవయ్య జీఠం కట్టి రసీదు పచ్చుకు రమ్మన్నాడు. అయిదు నిమిషాలలో అతడు రసీదు మిగతాచిల్లర తెచ్చాడు. చిల్లర లాను తీసుకొవి రసీదు రాఘవయ్య తండికిచ్చి పంపించి వేయ మని బాలయ్యను పంపాడు. రాఘవయ్యను క్లొసుకు పొమ్మన్నాడు.

మదునాదే రాఘనయ్య, తాను జీశం కట్టినట్లు నరసయ్య (వాసియిచ్చివ చీటీలోపాటు కొత్త రసీమతెచ్చి "హెడ్యాస్టరుకు ఇచ్చాడు. అంతరుముంచ మరొక పదిమంది విద్యాస్థణు వచ్చి రాఘదయ్య వలెనే ఆయన ముందు లబ్బున వాపో దూరు. ఆయన నరసయ్యను పిలిపించి పొరపాటున మరచిపోయా వేమో గుర్తుకు తెచ్చుగోనలసించని హెచ్చరించాడు. నరసయ్య మనస్సు ఒక్కక్షణంలో కర్త వ్యం నిర్ణయించి వేసింది. రాఘవయ్యకు తానిచ్చిన చీటీ దొరికి ఉండదు. దొరికి ఉంటే హెడ్యాస్టరు తిరిగి జీతం కట్టించరు. ఒకవేళ తాను తప్పు ఒప్పుకొన్నాడో అతడు తన్ను క్షమించటం కల్ల. అప్పుడు ఉద్యోగం ఊడుతుంది. తన్వుఒవ్వుకొవి ఉద్యోగం పోగొప్టుకొంపే మరొకచోటగూడ ఉద్యోగం దొరకచు. అన్యాయంగా నేరం అంటగట్టాడని మొర 'పెట్టకొంటూ బయటికి వెళ్ళితే మరొకరెవరైనా ఉద్యోగం ఇన్వపచ్చును, అది అలాపుంచ్కి ఇప్పుడు డబ్బు కట్టాలంటే దాదాప ఒక వంచకావారి. ఎక్కడ తెచ్చేటట్లు? తనకు ఉద్యోగం ఇచ్చింది కృష్ణమూర్తి గారు. తన కష్టసుఖాలు ఆయనకు తెలును. ఇవాళ ఆదుకోకపోతాడా? నిజం ఒప్పలోవబమంటే గొంకు పిసుక్కొని చానటమే. ఇన్నికోట్ల జీవరాసులకు (దికిక అధికారం ఉండగా తనకు మ్మాతం లేదా?

“నేను అలాంటి అపాచ్యుణ్ణి కాను.” నరసయ్య డబాయించాడు. మాధవరాపు ఆతనివంక తేరిచూచ్తి “సర్వే మీ పని మీరు చూచుకోండి.?” అవి పంవివేసి ఒక చరునవ్వు నవ్వాడు.

పాపికొండలు ర! అప్పుడే జూనియర్‌ పండిట్‌ నారాయణరావు వచ్చి ఆయనకు నమన్క- రించాడు. పతినమస్కారంచేస్తి ఆయనకు బొాలయ్యచేత కుర్చీ తెప్పించి కూర్చో మన్నాడు. కుశల ప్రశ్నలు అడిగి ఆ వెనుక వచ్చినపవి అడిగాడు. ఆస్తప్టళతి ఆంగరీకరించాను. తాము పీఠిక (వాసిపెట్టాలి* అని

అతడు ఆయన వైదుష్యాన్ని, సహృదయతను శ్లాఘించాడు. ఆయన వెంటనే అన్నాడు. *ోమ్‌వంటి పండితులు పని చేస్తున్నందుకు మన సన్కూలు గర్వించాలి. “ఆ పుస్తకం మీరు ఆసువదించటం చొల సంతోషం. నాప (ప్రాకృతంరాదు. వంస్కృృతాంధ్రాలలోకూడ పాండిత్యం ఐదు. రేగుచెట్టు (క్రింద (గొడ్డివానివలే ఏదో విని ఆనందించే వాళ్లే కొని ఇది ఓప్పా తప్పా అం'పే చెప్పలేను. కనుక పీఠికవాసే యోగ్యత నాకషలేము, పెద్దలు ఎందలో ఉన్నారు. ఎవరిచేతనైనా (వాయించండి. దానివల్ల మీ శమ సార్ధరమపుళుంది. *“యాస్టామోఘా సరమధిగుణే నాధమేలబ్ధకామా” అంటారుకదాః నావల్ల పీఠిక ఆశించవద్దు అయితే మీ (వాత (పతి ఇవ్వండి. ఆ ప్పస్తకమం'పే ఎంకో (ప్రీతి. పదిహేవురోజుల్లో తిరిగి పంపి స్తాను. ఏమంటారు? అభ్యంతర మేమైనా ఉన్నదా?”

నారాయిణరాపుకు ఆ మాటలు మింగుడు పడచేచు. స్పస్తరం "టేబులుమీద పెట్టి సెలపురీసుకాని వెళ్ళిపోయాడు.

మాధవరాపు బీటీ (దాసియిచ్చి కాలయ్యమను ధర్మారాపుపద్దకు పంపించాడు. “త్రమర్నే. సాయంకాలం అయిదింటికి దయచేయమున్నారు. ఇంటివద్దనే ఉంటారట అవి అతడు తిరిగివచ్చి చెప్పాడు.

వ్ర

“మళ్ళీ ఆరున్నరకు యిక్కడకు రొమ్మవి బాలయ్యవద్దనుంచి ఫైలు తీసుకుని మాధవరావు వరండాలోన ర్నీలో కూర్చున్నాడు. లోపలినుంచి నవ్వులు ఏనిపిస్తున్నవి. ఒక నప్వు ధర్యారాపుది రెండవనప్వు అపరిచితంగా ఉన్నది-- ఎవరో కొత్తవారు. తన కుర్చీకి ఎదురుగా (త్రివర్ణ చ్యితం కవిపించింది. మొదట అందులో విశేషం కనిపించలేదు. చూస్తూ చూస్తూ ఉండగానే అరణ్యం విశాలమై పోయింది. ఒక పక్కన వాగు దాని _పక్కచే సన్ననికాండంతో. రెండున్నర గజాల ఎత్తున చిన్న చెట్టు. దాన్ని రున్దుకొంటున్న దుప్పి ఆ శాకిడికి వణకుతూ పూలురాలుస్వున్న చెట్టు నిజంగా పూలురాలుళున్నవి. చటుక్కున లేచి ఆతడు మరికొంత దగ్గరకు వెళ్ళి నిలబడ్డాడు. ఎంతపేపట్లా నిలబన్దాడో తెలియదు.

“రాముడూ!” పెద్దకేక లోపలినుంచి ఏవిపించింది.

“బాబుగారూ పిలిచారా?)

“మాస్టారు వస్తారు. రాగానే లోపలికి తీసుకురమ్మనలేదా?”

ళర్రాలేవన్సే ఉంది బాబుగారూ: లోనకాన్త పని చెప్పారు చేత్తుండాను.*?

రాముడు వరండాలోకివచ్చి చూచేటప్పటికి మాస్తారు ఫైలు చేతపద్టునాని నీలబడి ఉన్నారు. వాడు తెల్లబోయి తెప్పరిల్లుకొన్వి “రండి, రండిః బాబుగారు అసలే మండిపడుతుండారు.?”” అని తొందరించాడు.

“నా మీదేనా? ఆయన నవ్వాడు.

“బాగ్రై తే మరి కోప్పడరా యేమిటి?” అతడు మాస్టారును తోవలి గదిలోకి తీసుకు వెళ్ళాడు.

ధర్మారాపు కుర్చీలో ఉండి “రండి రంిడంటూ తన కెదురుగా ఉన్న కుర్చీ చూపించాడు. ఆయన అతనికి నమస్కరించి కూర్చున్నాడు.

వీరే మాధవరావుగారు. మా స్కూలు హెడ్మాస్టరుగారు.” ధర్మారావు ఆయనను తన కెడమవైపు కూర్చున్న (కొత్త వ్యక్తికి పరిచయం చేశాడు. ఆ వ్యక్తి రేచి నమస్కరిస్తూ “తమ 'పేరు విన్నా, కాని ఇప్పుడే చూచే భాగ్యం లభిం చింది” అన్నాడు. చూస్టారుకూడా లేచి నమస్కరించాడు. “ఇతడు నా ఆప మ్యితుడు ఏశ్వనాథం” ధర్మారాపు అతన్ని పరిచయం చేశాడు.

ఇద్దరూ కూర్చున్నారు. రాముడు బిష్కెట్లుు కాఫీ తెచ్చి వారిముందు పెట్టాడు. వీష్కెట్లు పూర్తిచేసి ముప్వురూ కాఫీ తాగుతున్నారు.

“మాష్టారు ఏమిటి విశేషాలు?” ధర్మారాపు అడిగాడు.

వాసి క్‌ 9కఆ ణ్‌

“షమ్నున్నాయః మూమూలే?! శంధవతావు గర్మాగావకు శీతీ ఇందించాడుం

“విశ్వవాతం: ఇవాశేదో మంచి చిత్రం వచ్చించటగా. మనమంతా కలిపి ఎందుకు ఫోగూడరు?”? చీటీ చూచుకొంటూ ధర్మారావు మాచించాడు.

“లిప్పమ్మ ఎందుకు పోగూడడు? పేరు ఫొందిన చిత్రం.

క బ్రర్వు ప్రే హాలువద్ద కలుసుకొందాము. ఈలోగా ఈ కావ పవి పూత్తి శేనుకొంటాము. ఏమంటారు మాస్టారూ వెళ్ళుదామా?౫

అయన సంకోచించారు.

“నాకు చూడగా ఖీకు రెండే ఆకేపణలు ఉందాలి. శారద ఇంట ఈంటరిగా ఉండవలపి వస్తుంది. రెండవది హాస్టలురో ఎవరుంటారు? శారదకూడా మవతోపా'పే విస్తుంధి. ఇక వోష్టలంటారా? చేపు ఆదధివారమేకదాః. వాళ్ళకు ఈ ర్మాతి ఆటవిడుపు ఇవ్వండి. ఎప్పుడూ చదువంటే వఏసపుగె _త్తవా?** ధర్మారావు వవ్వాడుం

మాధవరావు కాదనలేకపోయడు. తామ వెళ్ళిపోవటం అవనరమని తులర్తించి వస్తానని విశ్వనాశం ఇయలుదేరాడు.

“ట్రక్కెంట్లు వేమ తెప్పిస్తా” నని షౌచ్చరించి ధర్మారావు ఆతన్ని వంపించాడు. రాముణ్ణి పిలిచి గుమ్మంలో వుండి లోవలికి ఎవర్నీ రానీయవడ్డవి వియోగించాడు.

“మాస్టారూ: విశేషాలు చాలా ఉన్నట్లున్నాయి. త్వరగా కావీయండి. మొదటి అంశం వరపయ్యగారు.ఎవరు ఈయన? ఏమిటీ వశేషం?

మన మా్కాలు జూనియర్‌ లైటరండి. క్మురవాడుః వ్మ్‌గా ఉంటాడు.)

“దిక్కవల్చగా వుంటాడు. కనుబొమల వడుమ కాళ్ళివ మచ్చ. అఠన్నేగా కృష్ణమూర్తిగారు. వేసింది.”

“అవును; అతన్నే. ఇవిగో చీటీ మ్కూలు ఈీదు. (కింద వంతకాలు ఈక 'టేనేమో చూడండి” ఆయన ధర్మారావుకు రెండు కాగితాలూ అందించాడు.

ధర్మారావు వాటిని తావిన్ళ వేసి చూచాడు. *నెండువంతకాలు ఒకడివ్వే వంగేహమేముంది? ఇంతకూ ఏమి జరిగింది?

“*రెంకు నంతకాలు ఒక'పే అయితే పెద్ద తన్ను) జరిగిందనాలి. ఐదు రోజుల (కిందట రాఘవయ్య అనే ఫోర్తుఫారం న్దూడెంటును తంగడి బాదుకొంటూ వా దగ్గరకు తీసుకువచ్చాడు. జీతం కట్టమవి డబ్బిచ్చి నంపితే వాడు చెల్లించక శౌనుష్కతిన్నాడని తండి ఆరోపణ. కౌద్యు అతీతం క ట్టామ మొ్యంరో అనిక్కుర

శ

ణి పావీకొండలు పొడి గోల. నాడిసంగతి నాకు కొంత తెలును. వాడు అబద్దం ఆడడవి' నానమ్మిక,. ఏదో పొరపాటు జరిగిందని నా సొంతడబ్బుతో వాడి జీతం చెల్లించాను. రశీదు నేసు డబ్బుకట్టినప్పుడు ఇచ్చింది. ఆ చీటీ అంతకు ముందిచ్చింది. పోయిందను కొన్న చేటీీ రశీదు యివాళ ఉదయమే రాఘవయ్య తెచ్చి యిచ్చాడు. ఈ చీటీస్‌ (పస్తావించాక్క వపలొకసారి గుర్తుకు తెచ్చుకోండి, పొరపాటు ఎవరికైనా పుంటుం దని నరసయ్యగారిని పిలిపించి హెచ్చరించాను. క్కురవాడు డబ్బు కట్టలేదంశే కట్టలేదవి అతడన్నాడు. ఇది ఓకటే కంప్టెయింటుకాదు. ఇలా ఇంకా సపది పన్నెండుమంది నా దగ్గర గోల పెట్టారు. అంపే దాదాపు వందరూపాయలు. 'క్రైంకర్యమయ్యా యన్నమాట. ఇప్పుడు జరగవలసిందేమిటి?

ఈ౨తణ్ణీ పిలిపించి ఈ చీట్లు చూపించి అడగకపోయారా?”

“మీవు చెప్పక ఆ పనిచేయటం సాహస మనిపించింది.”

కసాహస మేముంది??”

“చూస్తానని తీసుకొని నమిలి వే స్తే???

క్ర భయస్థులండి:?? ధర్మారాపు నవ్వాడు.

“ఇది నాలాంటీవాడు నెత్తిన వేసుకోవలసింది కాదు.)

“క్క దౌనుల్బాజీలే స్కూలుకు చీడపురుగులు. లాభంలేదు. డిష్మిస్‌

వేస్తాను,”

“త్రొంద్రరప్రాశ్చీమైో???

“ఇలాంటి వాణ్ణీ ఏమిచెయ్యాలి? మరొక నాలుగువందలిచ్చి సన్మానం చెయ్యమంటారా?”

“వార్నింగ్‌ యిచ్చి డబ్బుకో సంబంధంలేని మరొక 'పెకన్‌ఠు మారిస్తే వాగుండువేమో?

ళఉష్టి 'సెక్షన్‌కు మార్చమంటారు?)”

“లై (బిరీవంటి దానికి మార్చగూడదా?”

“ప్ప్పుస్తకాలు కాజేవి అమ్ముకొం'పే మీరు పూలీపడతారా?ి ధర్మారావు నవ్వాడు.

కమ్చీర్ర షూనీపడమం'కే తప్పుళుందా?”

. ఈ బంత్రక్ష్యూ సన్ను పూచీపడమంటారు. బాగుంది వ్యవహారం! లాభం

లేదు. డబ్బు కక్కించి ఇళవ్ని పంపి వేయటంకన్నా మార్గంలేదు.

“విరుపు నెత్తిమీద వేసుకుంటున్నారేమో:”)

“త్త వ్వ“ట్టీక్రి చెప్పి విర్ణయించటం మంచిడంటారా?)?

ఆబ్రప్రును, అదే ఉత్తమంగా తోస్తున్నది.

“వరే. ఆసంగతి వదిలివేయండి. తరువాతి అంశం?”

పషాఫి కొండల న!

,. ఈబ్లద్రిగ్లో (వభుత్వంవారివద్దనుంచి లై(దికీ టగాంట్యుకింద ముప్ఫై అయిదు వేలకు చెక్కు వచ్చింది. మీరు సంతకంచేసి పంపితే కాష్‌ అవుతుంది”? మాధవరావు చెక్కు అతనికి అందించాడు.

“కంగాచ్యులేషన్స్‌, ఎలాగై తేనేమి పాధించారన్నమాటః కమిబీ ఈరపున ధన్యవాదాలు.”

“నాదేమున్నది?ః హైస్కూళ్ళను అన్‌గేడ్‌ చెయ్యాలని (వభుత్వం +గొంట్లు యిస్తామన్నది. ఆ అవకాశాన్ని తతిమ్మావాటికంచె ముందుగా మన స్కూలు వినియోగించుకొన్నది. ఇదంతా కార్యదర్శిగారి సమర్థత తప్ప మరేము౦ది?

“లాభంలేదు. మిమ్మల్ని నేను నన్ను మీరు పొగడుకళోవడం ్రీందికి దిగిపోతున్నది. తరువాతి అంళ౦?)

“రెండు నెల్లనుంచి మాస్టర్లకు జీతాలు చేవు??

కళ దండు నెల్లనుంచా??

“అప్పును,

“ఎందువల్ల? మన స్కూలు విద్యార్థల నంథ్యి తక్కున కాదు “గదా? |

“విజనే. కాని లోయరుఫారాల్లో జీతాలు వసూలు చేయటలలేదు. ఆ మొత్తం గవర్నమెంటునుంచి (గాంటుగా రొవాలి. అది మార్చిలోగాని రాదు. ఈ లోగా మాస్టర్లు అవస్థపడుతారు.?

“న్మగ్రి వేరేదారి యేమైనా ఉన్నదంటారా?

కవాలుగేళ్ళ (క్రితం మన స్కూలు ఉపాధ్యాయులంతా కలిసి కోపరేటివ్‌ పొవైటీ ఏర్పరచుకొన్నారు. దాని నిబంధనల (ప్రకొరం బేసిక్‌ శాలరీకి ఆరురెట్లు అప్పు జిల్లా కోపరేటివ్‌ బ్యాంకు యివ్వవచ్చును, కొని యింతవరకు బ్యాంకు బుణ మిచ్చింది లేదు.” | -

“*విఐవింధనలు సమ్మతిస్తున్నప్పుడు అప్పు ఎందుకు మంజూరుకాలేదు?? ధర్మారావు అడిగాడు.

“బ్యాంకు (పెసిడెంట్‌ పీతారామయ్యగారిక్కీ మాజీ కార్యదర్శి క్రన్ష మూర్తిగారికీ పడదన్సి అందువల్లనే అప్పు మంజూరు. కాలేదని చూచాయగా తెలిసింది.”

“బ్లంద్రకూ సీతారామయ్యగారినుంచి మబుణం పారి స్తేనేగాని బండిపాగ ఛంటారు. నర్తే తరువాత?) ధర్మారావు తొందరించాడుం

“అంత తొందర లేదనుకోండి, అయినా లోయరుఫారాలకు లాంగ్వేజి

శ పాపికా0శ ఈ వళ్తకాలు అప్సు కక్కిన పోఠ్యగంథాలను దొక్చే సంవత్వరావికి విర్హ యంచాలి.”

ను దే కరగతులకు ఏ సజ్జైఫ్టలు చేబుళున్నారో వాలీ నిర్ణయంచు కోనల. ఇందులో కార్యదళ్ళికె (ప్రమేయ మేమిటి?

ళమ్రైక్షు ఆల్లిగేషన్సు యేమైనా ఉంటవేమోనని ముందుగా అడుగు. తస్నాను.?? "

ఉనాక్సు శేపు, కన్‌ మాస్టేర్లకూ ఉండవు. 'ెలిసిందిగ్యా తఏవాత సేన్నేన్తు భమోజనంలేదు. సరే 'ఇంకాణా

“అన్నీ అయిపోయిన స్లే” మాస్టారు నవ్వాడు.

“ఆశే అంబున్నారు. 'ఉంకా యేదో మగిలి ఉందన్నమాటి.?”

ఉఅప్రఫీసు పవికాదుల

ఉప్ప రేమిటికో

ఉప్ప ప్వీలేదు. వారాయణరాపుగారు-అం'పీ మస్‌ క్క్కూలులోని జూనియర్‌ వండితులు...న సప్తశతి అంగధ్రీకరించారు” మాధవరాపు ఆలోచిస్తూ అన్నాడు.

“అప్పును ఇంతకుముండే విశశ్మణాథం చెచితే. ఏన్నామం”

శంయ్పుతే మీ నోటీసుకు వచ్చిందన్నమాటః)?

ఊప్పప్సట్రి వ్రెశేక్షల?ని

“ఆ పృసన్తకం అంకితం త్రేసుకొంటున్నారా నో

ధర్మారాపు చకితురై చూచాడు. “తీసుకొంజున్నానని ఎవరు: చెప్పారు???

విజ నాథలారు (భస్తావించా రిసన్నారుగదొ పడో సందర్భం లేకపోళి. ఎండుకు పక్తావీస్తారూగొ మోధవరా పు నవ్వాడు.

“టైరు సె, ఇ. డి. డిపొర్టమెంటులో చేరక బాగుంటుందినో

“కొంపతీసి ఈ ఉదో్యోగంనుంచి తొలగించి అక్కడకు వంపిస్తారా- పమటిగా

“పి వ్యక్తి ఏ శాఖకు పనికివస్తాడో ఆ శాఖలో ఉండటం మేలుకదాా”ో జానికేమిగావి అనలు సంగతి .ఏమటి?” =

“తవ ప్ప స్తకావికి పేతిక _వాసెపెట్టవలసిందని నారాయణరావుగాళు హ్‌ తగ్గరకు వచ్చారు. నొ కెందుకో అనుమానం కలిగింది. నేను పీఠిక [వాస్తే మీరు కృళస్వీకొరావికి కళన్పళ ఆంగికరపై రనో లేదా, నేను మిమ్ము దానికి 'ఒప్పిస్తాననో అంచనావేసి పుంటారు. పీకిక పాయటానికి నాకు అధికారం ీదవి చెప్పానునా

“ఇంళకూ 'శోసిలాకన్నా మంటారు ధర్యాలావు నవ్వారు.

పాపికొండలు ణి

“ఆప్పుడే ఆటకట్టలేదే!: తలచుకొంటే తరువాతి యెత్తు ఉండనే వున్నది)

“బం'క్సే నన్ను ఆడమంటారు??

“వేను ఆడమం'పే ఆడారా?

“దాగుడుమూతలు దేనికి? మీ అభిపాయమేమిటో గజెప్పండీన”

“దారాయణరాపుగారి రచన మంచిడి కావచ్చును. సంచికావ్యం అంకితం పుచ్చుకోవడం ధర్మమే. కాన్సి మీరు స్కూలు కార్యదర్శిగా పున్నారన్న వంగతి మరచిపోకండి. రేషు న్యాయంగా ఆయనకు చేయవలసిన సాయంచేసినా అఖిమానాన్ని పురన్కరించుకొని చేశారంటారు. దానితో టీచర్గలో (క్రమం తవ్ఫ వచ్చును. ఇదంతా దేనికి మీ స్థానంలో నేనుంపే__” ఆయన అర్జోక్తిలో వదిలి వేశాడు.

జఆపష్షన్పి చేస్తారులో

“ప్ప స్త్పకం వచ్చితే మరొకరికి ఆంకితం ఇప్పించోో లేకపోతే చేయ కలచుకొన్న (దవ్యనహాయం చేయటమో చేస్తానూ”

ధర్మారావు పైముళూచి “ఆడుంవానయింగి-జొజ్నాకు, “నీరే మేశంబేకీ పోవాలిగదా? శారదను తీసుకొని పిక్చర్‌ ష్యాలెస్‌వద్దకు రండి. మీకోసం ఎడోర్వ తూమ్తుంటాముళి

సూధవరావు ఫైలు తీనుకొనీ శమస్కరించి బయటికి రాగానే బాలయ్య థైణ అందుకొని వెంబ బయళ్టేరాడు.

ననే

ఆకలి దస్పులు తీరికే జంతుపులు సంతృప్తి పొందుతాయి. మానపులు అలాకౌద్యు కోరికలు తీరినా సంపహ్యప్టి పడరు. అవి తాము అనుకొన్నప్పుడు అనుకొన్న తీరున నెర వేరాలి. అనుకొన్నదానికి కొంచెం ఇంచుమించుగా జరిగినా (వమోజనంలేదు. అలా జరగడం కూడ అసంతృప్రిక్రీ అశాంతికీ హేతువు.

రంగయ్య, సుబ్బారావు శోభన్నాది ... వీళ్ళవల్ల గట్టి ఒత్తిడి రాగానే కృష్ణమూర్తి ఉక్కిరి బిక్కిరి అయ్యాడు.ధర్యారావు కార్యదర్శి అయిత దాగుండు చనుకొన్నాడు. అనుకొన్నశ్లే జరిగింది. దీనికి అతడు సంళోషించవలసింది. నిజానికి నంతోషం కలుగకపోగా ఎంతో అసంతృ_ప్టి బయలుడేరింది. దీనికి కారణం లేకపోలేమ. అతడు ధర్మారాపును కార్యదర్శి చేయాలనుకొన్నాడు. అలా జరిగిఉంకే ధర్మారావు అతని చెప్పుచేతల్లో ఉండేవాడు. కాని అతని సహాయం కోరకుండానే పదవి పొందాడు. అదికాదు. శోభన్మాది మునైైనవాళ్ళ సాయం పొంది అధికారం.-చేపట్టాడు. అందువల్ల _వతివకుల నంతం నెగ్గింది - ప్రతిపక్షం వెగ్గినప్పుడు ఎవనిశ్రైనా సంతృప్తి నంతోషాలు ఎలా కలుగుతాయి అనవచ్చున్ను కౌని ధర్మారాపు తనకు కావాలని నోరు తెరిచి వాళ్ళను ఆడగనూ లేదు వాళ్ళ పాయం పొందనూ లేదు. కొబట్టి కృృమ్వూలర్తి కాళ్ళు (తొక్కుకోవలసిన పవిలేము అయినా నిష్పులు (తొక్కిన కోతి అవుతున్నాడు. ఇదివరకు శోభన్నాది ముఠా ఒక'పే కొరవిగా ఉండేది. ఇప్పుడు ఈ అర్భకుడు మరొక కొతివై కూర్చున్నాడు. ఇదివరకు ఒక కంట ళోభన్నాదిని కనిపెడుతూ రెండవకంట కర్తవ్యం చూచుకొనే వాడు. ఇప్పుడు శోభన్నాదిన్వి ధర్మారాపును చెరొకకంట కనిపెడుతుంకటే తక్కిన కార్యకలాపాలను కవిపెట్టటానికి మూడవకన్ను లేదుగా!

వీటన్నిటినీ విన్మరించి కృష్ణమూర్తి రీరోదాత్త నాయకుడ్లై వ్యవహ రించేవాడే. లోగడ తన యిల్లు వచ్చేవాళ్ళతో పోయేవాళ్ళతో నందడిగా ఉండేది. పంతుళ్ళు, గుమస్తాలు ప్య్యూనులు విద్యార్థుల తల్లిదం్యడులు జిమ్మందాడిగా వస్తుండేవారు. సభలకూూ వమా వేశాలకూ ఆహ్వానాలు వచ్చేవి. కొన్నిటికి అధ్యక్షత వహించేవాడు. కొవ్నిట నధానోపన్యాసకుడుగా ఉండేవాడు. ఏ (గంథా విష్కరణ జరిగినా ఏ కృతి నమర్పణ సంభవించినా తనకు తెలియకుండా జరిగేదికాదు. తన్ను ఆనాడు అంతా పలకరించేవాళ్ళే. గౌరన మర్యాచలు చేపేవాశ్ళే. ఆరోజుల్లో ఎత్తలేక దింపలేక చేతులు వొప్పిపుస్తువి. ఇవాళ ఎదురుపడినా నమస్కరించే వారు లేరు. కనీసం చిరునవ్వ్వైనా తన ముఖాన పారేపేవాళ్ళు లేరు.

పాపికొండలు శి

అంతవరకు దేనికి? కమిటీ సమావేశానికి వెచ్ళుతుంటే పృల్లిగాడు బాట్‌ మింటన్‌ నెట్‌ కడుతూ తన్ను చూడనట్టు ముఖం అవతలికి తిస్సుకొన్నాగేగావి నమస్కారం చేయలేకపోయాడు. వాడికి తాను ఎంత సాయం చేశాడు. బాలయ్య మట్టుకు బాలయ్య ఏమిచేశాడు? మీటింగ్‌ అయిపోయిం తరువాత స్పన్తకం తీసు. కెళ్ళి ఇంటివద్ద సడేసి పోరా అంపే ఏమన్నాడు? “*అయ్యగోరు: ఒకసారి పెద్దయ్యగోరికి చెప్పండి. లేకపోతే మాటన_త్హదంటాడా? వాడు పోయేది యెటు? తన యింటిమీదుగానేగా? ఈ భాగ్యంకోసం ఇంత (దితుకు (బతికి తాను ఆ హెడ్యాస్టరను దేపురించనా? పురుషోత్తం మట్టుకు. పురుషోత్తం ఏమిచేళాడు? ఇదిగో ఈ ఉత్తరం పోస్టులో వేసి పోరా అంపే ఇదిగో మళ్ళీ వస్తున్నానంటూ పోయి ఇంతవరకు ముఖం చూపించాడా? వాడికి పిలిచి ఉద్యోగం ఇచ్చిందెవరు? వీళ్ళకంటే కుక్కలు నయం. కమికెడు కూడు వేస్తే రని పెట్టుకుంటాయి.ఇలాంటి వీచులకు సాయం చేస్తే వచ్చేది పళ్చాత్తాసం తక్క మరొక (పయోజనం లేదు.

• దీనికి అంతకూ కారణం పదవి లేకపోవడమే. అది లేకపోవటానికి కౌరణం ధర్మాయి. వాజ్ణీ ఏమిచేస్తే పానం తీరుతుంది? అసలు తానే పొరపాటు చేశాడు. ఆ పదవీ (ప్రస్తావన చేయకపోతే బడితలాగ ఒకమూల పడి పుండేవాడుం అవసరమైనప్పుడు పరులను కొట్టటానికి తపయోగపడేవాడు.కాని తానే ఆ బడితక్కు కౌళ్ళు తెచ్చాడు. ఇక తనమీద కూడా విరుచుకుపడవపచ్చు. అయినా ఇప్పుడు మొతం అంత ముంచుకుపోయిందేమిటి? కాకపోతే కాస్త వోపిక కొంచెం తెలివితేటలు కావాలి. ఇంతకూ పని ఎలా అపుకుంది? ళోభన్నాది ముఠాలో * కలి స్తేనో? కార్యదర్శి పడవి ఎగదన్నుకొని పోవటానికి 6గద్దల్లాగ చక్రాలు కొడుతున్నారు. వాళ్ళతో చేరిత్సే నీవు దంప్త మేము రొస్ప్సుతామంటారు. కొద్దిగా చిక్కులు కలిగిప్రే ఒంటరిగాడ్లైన ధర్మారాపు తనమీవ ఆధారపడక తప్పదు, అప్పుడు కొంతవరకు తనమాట సాగదా? అదే బాగుంది. కాని మార్గమేమిటి? హెడ్యాస్టరుకూ ధర్యారాపుకూ క్నాస్ట స్పర్ట కలిగితే బాగుండును. రెండూ రెండే, వట్టుదలలు ఆంతంత మా(తాన రాపు. వస్తే "ఫెళ సఫెళలే. అయికే ఒక పే చిక్కు: ఆ మునలాడు కొలాంతకుడు. ఆపులి స్తే _పేపులు లెక్క'పెడతాడు. తనకు అత వీతో మూడు సంవత్సరాల అనుభవం ఉన్నదిగా. కాలికివే స్తే మెడకు, మెడకు వే స్తే కాలికి తగిలించే ఘటమే కొన, ఒకరిచేతుల్లో చిక్కే ఘటంకాదు. కాబట్టీ అటు వయత్నించి చమయోజనంలేదు. కొకపోతే స్టాఫ్‌నుంచి (పయత్నించాలి. వారిలో వలుగురైదుగురికి తానే ఉద్యోగం ఇచ్చాడు. పైగా హెడ్మాస్టరు కొరడాపచ్చు కొని నర్కసులో గుురాలను కోలినట్లు వాళ్ళను తోలుతున్నాడు. ఎంత దూరదృష్టి ఉన్న వాళ్ళయినా మనుషులు మనుషులుగా పుండాలనుకొంటారు కావి, గ్మురాలుగా

ఇ పాపికొండలు ఉండాలనుకోరు. కనుక అడే మంచిమార్షం. ఇందుకు ధర్మారాపుళో ఆప్యాయత వటించడం౦ం కూడా ముఖ్యమే,

కృష్ణమూర్హికొళ్ళు అళన్నినేరుగా ధర్మారాపు ఇంటికిచేర వేశాయిఅథే (ిదర్స్‌ ఏం చ్చేన్నా” అంటూ లోపలి గదిలోకి వెళ్ళబోయాడు. వాకిట్లో నిలబడ్డ రాముడు టక్కున అటకాయించి, . “బాబుగారు లోఫల ఎవరితోనో మౌట్లాడు తుండారు. వచ్చిన వారిని ఇక్కడే కూర్చోమన్నారు” అంటూ కుర్చీ వాకిలికి దూరంగా వేశాడు. లేఏపోని ఉత్సాహం తెచ్చుకొని కృష్ణమూర్తి గోడను ఢీకొన్న ట్లయ కుర్చీలో కూలబడ్డాడు. రెండుమూడు నిమిషాలు అలాగే కూర్చున్నాడు. ఆ ఆటంకం అపశకునంగా తోచింది.

*ఊనేను వచ్చానని మీ బాబుగారికి చెప్పరా.”

శళన్దేన0"క్రే?99

“మూ రిగారుంి

ఆ దురభిమావం చూడగానే వాడికి చ్యురుమంది. దానికితోడు నూ్తి వాలకం కూడా ధర్మారాపు సాయం కోరివచ్చినట్లుగా కనిపించింది. ఏమైనా బాబు గారివల్లి లాభం పొందితే అతన్ని 24 గంటలు కనిపెట్టుకొని వుంటున్న తన లాంటి వాళ్ళు పొందాలి కాన్ని మధ్యలో వీశ్ళెన్వరు? అన్న భావం కలిగింది రానుడు లోపలికి వెళ్ళి ధర్మారాపుకు కనిపించకుండానే తిరిగివచ్చి *తాము వచ్చే దాకా మిమ్మల్ని ఇక్కడే కూర్చోమన్నారు.” అని నిబ్బరంగా అనివేశాడు. ఆ అభినవ చాణక్యునికి అతడు అబద్ధం చెబుతున్నాడన్న అనుమానంకూడా కలగ లేదు. లాభంలేదనిపించి మూర్తి లేచి బయలుదేరుతూ “నేనువచ్చి వెళ్ళానని మీ బాబుగారికి చెప్పు” అన్నాడు. “*ఆ( అంక్రే మీ బాబుగాడికి దెబుతాపో-ఆవ మనష్పులో అనుకొని అపునన్నట్లు రాముడు తల వూపొడు. 2

మూర్తి బజారున బయలుదేరాడు. మున్ను తాను చూచిన కట్టడాలే అయినా ఇస్పుడవి వింతగా కనిపిస్తున్నవి, మానపులవలె వాటికికూడా వ్యక్తిత్వం ఉన్నదేమోః కొన్ని "బక్కుపోతున్నవి. కొన్ని వినయం చాటుతున్నవి. కొన్ని ముసలితనం వెళ్ళటోస్తున్నవి. కొన్ని యౌవ్వనపు పొంగులు వెలారుస్తున్నవి. మతి కొన్ని సిగ్గుళడుతున్న స్త్రీలవలె ఒడళ్ళు దాచుకొంటున్నఏి. ఒకచిన్న ఇంటిముతి చుకు లాగానే మూ్తికాళ్ళకు (బేకుపడ్డది. తీరాచూ_స్తే నరసయ్య ఆ ఇంట్లోనే శాపుర ముంబున్నాడని గుర్తుకు వచ్చింది, తానొకసారి తొంగిచూసి పలకరి స్తేనో? కమిటీ సభ్యుడు తన ఇంటికి వచ్చాడంటే ఆ చిన్న గుమస్తా ఎంత మురిసి ఫోతాడుః తనమీద ఎంకో అభిమానం ఏర్పడుతుంది! తానే అతనికి ఉద్యోగం ఇప్పించాడు. తన భావి కార్యకలాపానికి అతడు కూడా అవసరం. ఇలాంటి వాళ్ళను కూడదీనుకోగలిగితేనే తన ప్రయోజకత్యం, -

పాపకొండలు న! మూర్తి వాకిట్లో విలిచి *“నరసయ్యా; నరసయ్యాః” అని పిలిచాడు. అర్రే ఇందూ బయట పిలుస్తున్నారు. పోయి ఎవరో కనుక్కోటలే “నాన్నగారు కొవాలటః లేరు లేనప్పుడు కనుక్కొని మ్యాతం (వయో

జన మేమిటి? కావలసిన వాళ్ళు లేనన్పుడు వచ్చినవాళ్ళు వచ్చినక్లే పోతారు.అంతగా కావాలనుకుంటే మళ్ళీ వస్తారు” శేఖర్‌ గోరీలామకొంటూ చెప్పాడు

అబంత్రకూ నిన్నని పయోజనమేమిట? అనూ ఆపూ లేకుండ పెంచు -తున్న మీ నాన్నగారిని అనాలి.)

“అపును తెలుస్తూనే ఉన్నది. లేకపోతే నన్నింత మాట అంటావా

“అంతేలేరా నాయనా అంతేకి రాజ్వంవెళ్ళి వీధిదొకిలి తలు) వోరగా తీస్తి వచ్చిన*వ్య క్తి సేరడిగింది

“కృష్ణమూర్తి?

కట్టిర్రా, రండి.” రాజ్యం ఇంట్లోకి బయలుదేరింది

కృష్ణమూర్తి తలుపు రెండు రెక్కలు బట్టుకొని తోన అడుగు పెట్ట -టోయాడు. ఒక్క దూకునవచ్చి శేఖర్‌ ద్వారం ఆ కమ్ముకీ ఈ కమ్మికీ చేతు లానిచి “రావటానికి వీల్లేదు” అవి అటకాయించాడు,

*ఈళ0దుక వి?

“మీరు మంచివాళ్ళు కారు. మూ నాన్నగారు చేరు. వెళ్ళిపొండి” "శేఖర్‌ మంకుపట్టు పట్టాడు.

మూర్తి ముఖం అప్పుడే ఇస్త్రీ చేసిన దుస్పటి అయింది. _ అంతలోనే -వవ్వాడు.

6ళన్చేన్స మంచివాణ్ణి కానని ఎలా తెలిసింది?” అతడు అమాంతం "శేఖర్‌ను ఎత్తుకొన్నాడు.

ఈ మాటలు విన్న రాజ్యం చటుక్కున ముందుగది తలుప్పవడ్డ నిలబడి వెనక్కు తిరిగింది. ఈ లోపుననే శేఖర్‌ అనివేశాడు:

వెనక ఒక కోతి “నా పేరు తిమ్మన్న అవి ఎలా తెలిసింది అని అడిగిందట.

“తస్పురా, వెధవాః ముందు దిగుఃకి రాజ్యం కొడుకును గట్టిగా శసురుకొన్నది.

“*లఅవున్తు ముఖం చూడగానే కోరులు, దున్నలు, ఎడ్లు మంచివో చెడ్డవో చెప్పవచ్చును. ఒక ఎద్దునే చూచావనుకో. అది పొడుస్తుండో లేదో ఇెప్పలేవు?”

ర్మ

టు! పాపికొండలు-

“పో ్సైద్దు ముఖం కనిపిస్తూనే ఉంటుంది. బుస్సు బుస్సు మంటూ- వుంటుంది.” చంక దిగి (కింద నడుస్తున్న శేఖర్‌ అన్నాడు.

“జంతుపులలో కనిపెట్ట కలిగినంత తేలికగా మానవులలో మంచి వాళ్ళెనలో చెడ్డవాళ్ళెవలో కనిపెట్ట లేము. అందరికీ రెండు కాళ్ళు, రెండు చేతులు,.. రెండు కళ్ళు; ఒకతలా ఉంటాయి. ఎవరు మంచివాళ్ళో ఎవరు చెడ్డవాళ్ళో ఎలా తెలుస్తుంది?

నిజమే లోతు బావిలోపడ్డ కడవ కనిపించదుగాఃి

క ప్రచ్చగా అంతే.”

ళట్రయ్విత్తే తెలుసుకొనే వీలులేదాళి శేఖర్‌ జిజ్రాసతో అడిగాడు.

“వెనకటి రోజుల్లో అయితే పది తలలు, ఇరవై చేతులు బారడేసి కోరలు ఉండేవి. వాటిని చూడగానే గుర్తు పళ్టుపని. ఇప్పుడు అలాకాదు.అందంగా ఉంటారు. తియ్యగా కబుర్లు చెబుతారు. ఒకట్‌ రెండు మంచిపనులు చేస్తారు.”

కళళంత్రిమ్మూ వన్నీ చెడ్డ పనులే నంటారు

శఈళషృన్సు ఎక్కువ చెడ్డపనులు చేసేవాళ్ళు దుష్టులు.” మూరి వ్యాఖ్యానించాడు.

కళజ్రుల్రాగ్గా?3?

“*స్తరేకాన్సి నేను మంచి వాళ్లే కానన్నావే? ఎలాగన్నా?)” య

“పొరపాక్సే, ఈసారి వచ్చినప్పుడు మంచివాడివో కావో చెబుతానుగా.”

ఇంతలోనే రాజ్యం అడ్డు తగిలింది.

“ఇందూ! మీ నాన్నగారు వారింటికే వెళ్ళారు. వారు మనింటికే వచ్చా రని పిలుచుకురా1?

పెద్ద పోస్టాఫీసు తెలుసాళశి మూర్తి గుర్తు చేశాడు.

శకస్థ్ట్య్య 03

హ్‌ద్రాని (పక్కయిల్లే. వాకిట్లో నా "సేదన్న బోర్డుకూడా పుంటుంది.”

శళబ్రర్వుత్తే పిలుచుకొస్తానమ్మాణి

కడ్యాగత్త బాబు: వచ్చేబళ్ళ, పోయేబళ్ళు భద్రంగా పోయి రావాలి.”

న్లో?) శేఖర్‌ బయటికి పరిగేత్తాడు. *రాజు రాజు బండి, వచ్చేదిండ్వి పోయేదండి[” అన్న పదం వినిపించింది.

రాజ్యం వంటయింట్లోకి వెళ్ళి కప్పుకో కాఫీ తెచ్చి గచపలో పెట్టి తీసుకొమ్మంది. ఇప్పుడు దేవికి లెమ్మని అంటూనే అందుకొని (తాగుతూ “మా యింటికి వెళ్ళాడాగ అని అడిగాడు.

పాపికొండలు రిక్‌

కల్రవ్పునండ్తి ఏదో అర్జెంటుగా మీతో పని పుందని వెళ్ళారు

*ప్టిన్సిటో పని

ఉజ్వంటిదగ్గర ఏమీ చెప్పరు. వాలకం చూస్తే ఏదో ' నె ్తిమీదికే వచ్చి నట్లుంది. కాస్త మళ్ళీ మీరు సాయం చేస్తే తప్ప ఈ బండ ఒడ్జెక్కదు.”

అమళ్ళీ అని అంటున్నారేమిటి?” అతడు నవ్వాడు,

ఈవరెంత చెప్పకపోయినా ఆ మాతం తెలుసులెండి. మీరు తస్ప మాకు ఈ ఊళ్ళో ఎవరున్నారు?”

“బద్రి క్షిఃరు కౌన్సి అడవి కాదుగా?

“ళంలా అనకండి. మీలాంటివారు ఎంతమంది ఉంటారు?” లాజ్యుం ముక్కు చీదిందిం

“ఎందుకు అంత హైరానపుతావుఃి

కళప్పోశీ డ్రా కర్లీ సోడా కిల్లీ127

ఉగరం గరం టీః గరం గరం టీ

ఈఅయ్యుగారు రిచి

*ట్రమ్మగారు రివ్లై?”

పజ మహాపవాహంవఠె నెట్టుకు వస్తున్నది. “శారదా! కాసేపు ఆగికే ఈ జనం పోతుంది.” అంటూ ధర్మారాపు రిజర్వుడు గేటు (పక్కకు తప్పుకువి విగరట్టు ముట్టీంచాడు. పాధథవరాపు, విశ్వనాథం. శారదా దారి తొలగి అతవి (పక్క విలబన్హారు. హోంరే.. .వాగా తీఠాడురా” అని ఒక పేక్షకుడుు ఏనుగుచేత నాట్యం చేయించాడురా!ః ఎక్కడైనా ఏనుగు ఆడుద్దటరా? ఎట్టా ఆడిచ్చాడు?)? అవి మరొక _పేక్షకుడు, *ోప్యతికల్లో రాసినట్టు ముగు వేసి బూతు తీశాడురా?? అని వేరొక _పేక్షముడు “ోబూతవి వాడు పాపం! చిితమే చూడలేదు గట్టిగా కళ్ళు మూసుగాన్నాడు.” అవి అతవి స్నేహితుడు *పరుసవేది సోకిన లోహం బంగార మైనట్లు (పతిఛ సోకిన విషం రసమయమె పోతుంది అంతే.” అని అతని

్క॥ కి య్‌ మి్యతుడు అంటున్నారు.

శచ్రూచావటోయ్‌ విశ్వం: జనానికి ఏమీ తెలియదు మంచి చెడుగులు గుర్తించే క్రి సీలాంటి విద్యావంతులకు తక్క మరొకరికి ఉండవంటి వే)”

లనే నెప్పుడన్నానురాళ? విశ్వనాధం నవ్వాడు.

*ఎందుకండి అంత అపాలిజిటిక్‌గా మాట్లాడుతారు? ఎవరి ఉలుకు. వాళ్ళ వెళ్ళటోసుకొంటున్నారు. పోసుకోనీండిః; అది ఆరోగ్యానికి మంచిది” శారద అందుకొన్నది.

“ఉబ్బంతకూ నా భావం విశ్వానికి అంటగట్టి ఖండిస్తున్నానంటారు? మేము మ్మితులముగా ఉండటం మీ కిష్టంగా లేనట్లుందే[? ధర్మారావు యుద్ధం (పకటించాడు.

“మనం పోట్లాడుకోవటం, పదిమంది చేరటం మంచిది కాదు.అందులో నలుగురిలో తిరగపలపిన తమవంటి వారికి దొ త్తిగా లాయకీకాదు.”

“్రర్వుతే మూ యింటికి వెళ్ళుదాము పదండి. ఏమాతం పోట్లాడుతారో 'తేల్చుకొంటాను?” ధర్మారాపు సూచించాడు.

“చూచారా విశ్వనాధంగారూ! స్థానబలం చూచుకొవి యేదో చేయాలవి-

పౌపీకొండలు శా చూస్తున్నారు. అవతల నాకుగాన్కీ మా నాన్నగారికిగాని ఏ (వమాదం వచ్చినా కోర్టులో సాక్ష్యం చెప్పాలి. చెబుతారు గదూ;” శారద విశ్వవాథాన్ని అర్జించింది.

క బ్రవృన్త్సు తమ్ముడు తవ వాడైనా ధర్మమే చెప్పాలి” విశ్వనాథం వవ్వాడు.

ఉల్రవ్పుడే విన్నుగూడ తిప్పి వేసిందే! చూస్తూ ఊరుకొంటడే నాది అనేది ఇక మిగిలేట్లు లేదు. లాభం లేదు. అమీ తుమీ కేల్చుకోవలసిందే. అయితే మీ యింటికే వస్తాము పదండి: ఏమిరా విశ్వం నాకు తోడు వస్తోవా లేదా?)

నాకు పనుందిరా.

“అదే మ్మిత్యదోహమంటాను.స్నేహం కావాలనుకొంపే రాా లేకపోతే మన యిర్దరకూ ఇంతే. రాష్‌ రాముకి

“మా యింటికి తస్పక రావలిసిందే! మంచి మడళ క్ర్షుడుములున్నాయి. తీని కడుపునిండా నీళ్ళు తాగవచ్చును. ఏమీ అభ్యంతరంలేదు”? శారద నవ్వింది.

“*ఏమమ్యా అలా లంటాపు? కావాలని మృతులు యిద్దరు యింట్‌కి వ స్తే ఒకపూట తిండి పెట్టలేవాళ మాస్టారు మధ్యలోనే అందుకొన్నాడు.

“ఉండండి నాన్నగారు! దేళకువ_స్టే ఎవరైనా అన్నంపెట్టి, పంపుతారు. వేళకాని వేక కొట్టడానికి వచ్చిన వాళ్ళకు ఎవరు పెడతారు?” ,

“కొంచెంసేపుంపటే పోలీసులకు అప్పగించేటట్టుంది. - లాభంలేదు. బయలుడేరుదామండి మాన్టారు” ధర్యారాపు సాగారాడు. జనసమ్మర్జం తగ్గింది. అతవి వెనుక తతిమ్మా ముగ్గురు బయలుదేరి గేటుదాటి బియట్‌కి వచ్చారు.

అయ్యగారు రితె:?

“అమ్మగారు రిక్ష?

ఉవెన్సుక్రవచ్చే అమ్మగారిని నేను అడిగానురాః”

“ఆ అమ్మగారిని నేనడిగితే:?” మరొక రిక్షాదాడు తగాదాపడ్డాడు.

*ఎవ్మరా అడిగింది? ధర్మారావ్‌ చొక్కా చేయి ప్మైకిలాగాడు,

“నేను ములదడిగానం'కే నేను ముందడిగానని అంటూ యిద్దరూ ముందుకువచ్చారు. ఇంతలోనే మాస్టారు గదిగబావచ్చి ధర్మారాపు చేయిపట్టుకొని; “ఏదో అమాయకులు, పోన్షీండి! ఏ దురుద్దేశంలేదు.. ఉంకే వాళ్ళలా ముందుకు వస్తారాః” అని వారించాడు.

కక్రాద్రు వీళ్ళకు పొగరు కళ్ళకెగదట్టుతున్నది. ఇలాంటిమాట మళ్ళీ అన్నారో డొక్క చీరేస్తాను. పొండి డొంగవెధవల్లారా:”

ఆ రిక్లవా ళ్ళిద్దరూ తెల్లమొగాలు వేసి తప్పుకొన్నారు.

“దొంగముండా కొడుకులండీ! అంతా అమాయకత్వం అనటానికి

నే పాపికొండలు వీల్లేదు. అప్పుడప్పుడు వీళ్ళు తెలియవివాళ్ళను పెళ్లే అల్లరి ఇంతా అంతా కాదు” విశ్వనాథం అన్నాడు.

“ఇంతకూ రేచినవేళ మంచిది. న్యూసెన్స్‌కేసు తప్పింది” శారద నవి?౦ది.

న్‌ *ధర్ర్మారాపుగారూః ఆంత కోపమైతే ఎలా? అంతా విజ్ఞాలుకారు. తెరి యనివాబ్ళు ఉంటారు” మాధవరాపు లోకం తత్తాంన్ని ఏవరించాడు.

ధర్మారాపు సిగ్గుతో ముఖం వంచుకొన్నాడు.

*స్తర్రే చ్చేము సెలపుతీసుకొంటాము మారవరాపు 'పక్య్థన ఉన్న రిక్షా ఎక్కాడు.

“ధర్మారాపుగారుః రేస సాయంకాలం ఒకసారి మాయింటికి దయ చేయండి: వచ్చేటప్పుడు కత్తులు. కఠారులు తెచ్చేరుః ఆహ్వానం దారికేగాదు మీకుగూడా. మీ మధ్యవర్తిత్వం అవసరమైనా కొవచ్చును.. 'సెలపుి” శారడ వారిద్దరికీ నమస్కరించి లిక్షా ఎక్కింది. మంచిదంటూ. వారు (ప్రతి నమస్కారం చేస్తూండగా లిక్షా సాగిపోయింది.

“ఏమి తెలివితేటలు!” విశ్వనాథం ఆశ్చర్యాన్ని వెళ్ళబోళాడు.

కట్టి గడుగ్గాయ। ఎంతవాణ్ణయినా అంతలో చిత్తు చేస్తుంది.”

“స్వానుభవం కొటోలు” విశ్వనాథం నవ్వాడు. “ఇంతకుముందే చూచాపుగా?ి

“ఆమెను ఎవడు పెండ్రాడుతాడోగాని విజంగా అదృష్టవంతుడం టాను)) అన్నాడు విశ్వనాథం.

“ఇంకా మెల్లగా అంటాపు దేనికి౭?

*వ్వర్రి నేను వస్తాను” విశ్వనాథం జారుకోటోయాడు.

“అలాకాద్యు ఇంటికి వెళ్ళుదాము రా. అమ్ము మనకోసం యెదురు చూస్తుంటుంది.”

లేదు ఎంగేజ్‌ మెంట్‌ పున్నది*

“ఇప్పుడా! ఆడదాళ్ళళోనా మగవాళ్శ్ళతోనా?ి ధర్మారాపు పరిహ పించాడు?

“సీశ్రారామయ్యగారితో ర్మాతి పదింటికి తస్పక భోజనానికి వస్తానని చెప్పాను.)

“సీద్రారామయ్యగారం' పేలి

“న్యాంకు _పెసిడెంటుు ఎరగవా?

“లేదు. వీపు ఆయనను బాగా ఎరుగుదువా?ఎలాంటి వాడు?) ధర్మారావు అడిగాడు.

పాపికొండలు తి

“స్నేహం కాదుగాని ఒకమాదిరి పరిచయం వున్నది. గుణగణాలు ఇెప్పాలం'పే నావల్లకొదు. మనుషుల్ని వర్గీకరించటం చాలా కష్టం. ఇంతకూ దేనికి?”

*అత్రనివల్ల ఒక పని కౌవాలి” అన్నాడు ధర్మారావు.

ఆ సంగతి మరి సాయంకాలం చెప్పలేదే?”

ఉ ఆయనను నీ వెరిగి పున్నావనని కలగన్నానా యేమిటి? మరి రేపు పాయంకాలం కనిపిస్తావా?ి

“కనిపించక ఏమిచేస్తాను. శారద ఆహ్వానం తిరస్కరించలేను గదా:)” విశ్వనాథం వెళ్ళిపోయాడు.

ధర్మారాపు నేరుగా తన యింటికి వెళ్ళి “ఆగే రాముడూ! అంటూ వీధి గేటు తట్టాడు. (కొత్తవ్యకి వచ్చి గేటుతీశాడు. చీకట్లో గుర్తించలేక “ఎవరది?” అని వరండా వేపు నడుస్తూ ధర్మారాపు అడిగాడు.

కన రసయ్యనండి

ఈళ బ్రం స్ప్రే?

“ోస్తూల్లో రైటరుగా పనిచేస్తున్నానండీ.”

6 బ్రలాగా। గేటు మీరు తీళారేః మా రాము డేమయ్యాడుః” వరిండోలోని కుర్చీలో కూర్చుంటూ అడిగాడు. అతని అభ్నిపాయం నరసయ్యకు టోధసడ లేదు.

*ఉలోపల ఉన్నాడట్లుంది!”

ఉజ్లంత్రకూ తన పవి మీకు పరమాయించాడా?” కోపంతో అతడు ఈగ్రాముడూః)” అని కేక పెట్టాడు.

“ప్ర మండి బౌొబుగారుగి చేళో తుండుగుడ్డ పట్టుకొని రాముడు జంకుకూ వచ్చాడు.

“ఏమిరా భటాచోర్‌! ఈయన్ని గేటు తీయమని తమరు లోపలికి దయచేశారా?) "

“ఈ యనగారివి తీయమనలేదండి. మీ పిలుపు వినబడగానే వచ్చి తిద్దా మనుకొని లోపలికి వెళ్ళాను. ఏనుండ్కి మిమ్ము గేటు తీయమన్నానా?” రాముడూ తయపడుతూ అడిగాడు.

నరసయ్య తత్తరపోయి బొమ్మలాగా నిలబడ్డాడు, “ఇటువంటి పిచ్చి పని మళ్ళీచేసేపు! జ్యాగత్త్ర పో: రాముడు లోపలికి వెళ్ళిపోయాడు.

“కూర్చోండి, నిలుచున్నారేః ఫరవాలేదు. ఆ కుర్చీలో కూర్చోండి!” ఛర్మారాపు మర్యాద చూపాడు. అప్పటికిగాని నరనయ్య ప్రాణాలు తేరుకోలేదు.

న! పొసపీకొండఢడలణ అయినా కూర్చోటానికి జంకు కలిగింది. కూర్చొనకపోతే మరే చిక్కువస్తుందోః గత్యంతరం కనిపించక ముళ్ళమీద కూర్చున్నట్లు కూర్చున్నాడు.

“పం పనిమీద వచ్చారుః స్కూలుపన్యా సౌొంతపనా? స్కూలుపని అయికే ముందుగా చీటీ పంపించి ఉండవలసింది. పంపించారా? నేను రమ్మని కబురు సంపించానా?ి

“క్షమించండి. సొంతపనిమీడ తమ దర్శనం చేసుకొందామని వచ్చాను.”

“అయితే రావటానికి వేళా పాళా లేదాశి నరసయ్యకు గొంతు పెగల లేదు. ఈన గూటిలో చిక్కిన పురుగును సాడు చూచినట్లు ధర్మారాపు అతనివంక చూశాడు. ఎలాగో తెమల్పుకొని అతడు డగ్గుత్తికతో అన్నాడు:

“త్రము [క్రింద పనిచేసేవారిని ఆదరాభిమానాలతో చూస్తారని ఆశపడి వచ్చాను.)

*గొంత్రుమీదికి వచ్చిందా ఏమిట్‌?” ధర్మారావు గొంతులో జాలి కనిపించింది.

పైకి బూకరించినా మనస్సు మెత్తనిది. అదే నయమని భావించి అత డన్నాడుః =

“ఇవాళ స్కూలులో ఒక సంఘటన జరిగింది

శకష్టీన్పిట్ర ద్ర?

“పద్ధానుగుమంది విద్యార్ధులు హెడ్మాస్టరుగారి దగ్గరకు వెళ్ళి తాము శీతం కట్టినా కట్టలేదంటున్నానని రిపోర్టు యిచ్చినట్లున్నారు. ఇవాళ ఉదయం పిలిచి వారు అడిగితే తెలిసింది. నేను ఏ పాపం ఎరుగను. వాళ్ళకు నామీద యేదో కోపం ఉన్నట్లుంది. నలుగురు కట్టిన యింట్లో పుండి చెబుతున్నాను. అన్నెం పున్నెం ఎరుగను. బీద వాణ్ణి. తమలాంటి పెష్టలు దయదలచకపోతే నాలాంటివాళ్ళు ఏమికాను?” నరసయ్య అమాంతం ధర్మారాపు కాళ్ళమీద పడ్డాడు. అలా జరుగు శుందవి ఆతడూహించలేకపోయాడు. తబ్బిబ్బుపడి అన్నాడు:

ఉనీప్పు మనిషివిగాళూడా లేవే? తోటి మానపుడి కాళ్ళమీద పడవలసిన అవసరం ఏమి వచ్చింది? ఆ మాతం ఆర్మాభిమానం లేని (బతుకు (బకతుకవు తుందా? లేలే: లేవన్య్యూ, లే! నీప కాదా చెప్పేది?

నరసయ్య లేచి నిలబడి దీనంగా చూచాడు.

“తెలియక అడుగుతాను! ఒకరుకాదు. ఇదరుకాదు. పద్ధానుగుమందధి వెళ్ళి మాస్టారుకు రిపోర్టు చేశారంటున్నారు. అంతమందీకి మీమీద కోపం దేనికి?

64వ్రార్రిక్రి తెలియూలళల్సి పైన పున్న భగవంతునికి తెలియాలి)

పూసి కొండల కథ జమ్సీక్సు మాతం తెలియదంటారుః సరే పూస్టారు మీసద్దనుంచి [వాత పూర్వకంగా సంజాయిషీ పృచ్చుకొ న్నారాలి

ఉబ్రేద్రండ్రీ పిలిపించి అడిగారు.

“వెంటనే నా దగ్గరకు పరుగెత్తుకు వచ్చారు.”

ఈ బ్రంతేనండి1)

“వారు నాకు చెప్పారొ?”

“శె లియదండి.?

“మరి మీ కోసం నేను కబురు పంపింవానా?ి

*బ్రేద్రు,33

“మరి దేనికి వచ్చారు?”

“డ్చేస్తూ చేస్తున్న ఉద్యోగం ఎక్కడ &ః కిపోళుందో నన్న భయంతో వచ్చాను, క్షమించండి!)

“మీరు మాట్లాడుతున్నది మీకే టోఫపడటం చేనట్లుంది. దీని అర్థం ఏమిటో తెలుసా? మాస్టారు చెప్పినంతా చేస్తాననటం ఒకటి. ముందుగా కనిపించి కాబ్ళ పట్టుకొంటే చాలు, మంచి చెడ్డలు చూడననబం దురొకటీఎ

“ప్రద్రో తెలియక నోటికి వచ్చింది దాగేకాను. క్షమించండి: ఆ పద్దా చుగుమందీ కట్టిన జీతం (మింగి వేశానన్నాా వందరూపాయళకు మించదు. నేను ఆ సని చేయబేదు. అయినా పిల్లలు అంటున్నారు కాబట్టీ ఈ పంద జమకట్టుకొవి వాకు ఉద్యోగ భిక్ష 'పెట్టండి: ఒక ఇల్లు నిలబెట్టిన వాళ్ళపుతారు” నరసయ్య -వందరూపాయలనోటు ధర్మారావు ముందున్న 'పేబులుమీద పెట్టాడు.

అతడు ఆ నోటు చూచి ఉలిక్కిపడి అన్నాడు:గోఇప్పుడు మీతో మాట్లాడి (వమోజనం లేదు. ఏమి మాట్లాడుతున్నారో ఏమి చేస్తున్నారో మీకు తెలియడం "లేదు. తీరికగా ప్రశాంతంగా ఆలోచించుకొని మరూకసారి కనబడండి. అశే చఛాముడూః”

రాముడు వచ్చాడు.

“స్తానానికి నీళ్ళు తోడు” ధర్మారావు ఆజ్ఞాపించాడు.

*బస్ప్రుడే తోడి బొత్‌ రూమ్‌లో పెట్టి వచ్చాము.”

“అయితే వీరికి ఒంట్లో సరిగాలేదు. తీసుకువెళ్ళి ఇంటివద్ద దిగబెట్టిరాః మధ్యలో వదిలి వచ్చేవుసుమా?ి ధర్మారాపు రొముడికి పని అప్పగించి కేబులు మేది నోటుపట్టుకొని ఇంట్లోకి వెళ్ళాడు. నరసయ్య బిక్క మొగంతో రాముజీవెంట "వెళ్ళిపోయాడు.

ః స్నానంచేపి ధర్మారావు భోజనానికి కూర్చున్నాడు. తల్లి అన్నపూర్ణమ్మ

క్ష్‌ పానికొండ ళు

జిమ్సెము చదుపుకొన్న రోజుల్లో మూ వంకులుగారు ఈ తర్కాలు,. గిర్కాలూ ఏమీ చెప్పలేదు. మతిపోయి అడుగుతాను. నేను నీతో ఎన్నడైనా మీ స్కూలు సంగతి (పస్తావించానా?ః పోవీ అమ్మ ఇలా అంటున్నదనీ చెప్పమని నరసయ్య నీతో చెప్పాడాః అది అలా పుంచు. నీ విచ్చిన నోట్లమీద అంకెలు వేసి గుర్తు పెట్టుకొంటావని కలలోనైనా ఊహించి ఉంటానా? భోజనం ఆసకు. నోరు తీనానచ్చు; మనస్సు ఆలోచించనూ వచ్చు”

ధర్మారాపు ఒక్కసారిగా ఆపులించ్రి *ోఆమ్మా నిద వస్తున్నదే?" అన్నాడు.

“త్రింగ్రిముందు ఆపులించరాదుర్శా నవ్వులాటలు తరువాత. ముందు. శోజనం కొనీ.”

ఈ ఆమ్మా, నువ్వన్నమాట నిజమే. నోటి మాటలకో నువ్వు సిఫార్చు చేయలేదు. కొని నరసయ్యకు డబ్చిచ్చావంటే అర్ధ మేమిటి? నాకే అధికారం. ఉంటే అతన్ని కమిస్తాననేగా? తల్లి అలా నడుచుకొన్నప్పుడు కొడుకుకూడా అ మార్గోన నడవాలనేగా?” ధర్మారాపు వీరం (పదర్శించాడుం

“ఆ కరతనపు చేష్టలే వద్దనేది” అన్నపూర్ణమ్మ నవ్వి ఊరుకొన్నది.. ధర్మొారాపు మాట్లాడలేదు. ఆమె విబ్బరంగా అన్నది:

“నేను అంఠడూరం ఆలోచించలేదు. అన్నీ ఉడిగిన ముసలిదాన్ని. ఆలోచీంచే శక్తి నా కెక్కడీది? అంకా మానవులే. మానపులన్న తరువాత తప్పులు చేయకపోతారా? చేస్తారు. చేయటానికి సవాలక్ష కారణాలుంటవి. చేస్తారు. అనుభ టస్తారు. కాని, ఆ తప్పు విర్ణయించి శిక్షించవలసినవాడు ఆ పరమాత్ముడు కాని నైవు కొను. నిజానికి తప్పేదోో ఒప్పుదో దండించ వలసిన వారెవరో నాకు. తెలియదు. నరసయ్య వచ్చి నా దగ్గర మొత్తుకొన్నప్పుడు నాకు కనిపించిందల్లా- వా బిడ్డమాతమే. అతడు ఎన్నోసార్లు దొంగిలించాడు; ఎన్నో దుండగాలుచేళాడు. ఇలాంటి దర్శిదపు పనులన్నీ మాన్చించి వా బిడ్డను ఎలాగ్లైనా మంచిమార్గాన పెట్టవలసిందని ఈశ్వరుణ్ణి ఎప్పుడూ (ప్రార్టిస్తూ వచ్చాను. కన్నీరు కంటనే (కుక్కు కొన్నాను. ఓపిక పట్టాను. ఇవాళ నా విడ్డ చేతికి వచ్చాడు. నలుగురిలో పెద్ద మని పై తిరుగుతున్నాడు. ధర్మం చెబుతున్నాడు. నరసయ్యుకూడా అలాంటి వాడే వనిపించింది. నా బిడ్డకు వెనుకనిల్చి ఓపికపట్టి దిద్దకొన్నాను కాబట్టి ఇన్నాళ్ళకు మవిషి అయ్యాడు. అతతుకూడా అలాగే ఎందుకు కారాదు అనిపించింది. నాళ కోచిందేదో చేశాను.

“అయితే నీ కొడుకు త పై బడ్డ త కంటావాో ఏళ్ళువచ్చి బాధ్యత ఛై బడ్డ తరువాతనే చేశా

పాపికొండలు తీస్‌ “*పళ్ళకూ అనుభవానికి ఒకొ-క్క-స్పుడు సంబంధం ఉండదు. కొంఠ మందికి ముసలితనం వచ్చినా పసితనం పోదు. అన్నేళ్ళు వచ్చి ఉద్యోగం చేస్తున్న వరసయ్యకంటే పదేళ్ళ కురవాడు నయం” టిఖ్లంత్రకూ ఏమి చేయమంటా?” ధర్మారాపు అనంతృప్టితో అడిగాడు. కళప్వెండ్లి జేసుకోమంటా. తొందరగా ఒక ఇంటివాడపు కమ్మంటా. అంతకు తప్ప నేను చెప్పవలపిందీ చెప్పగలిగిందీ ఏమున్నది?” తల్లి నవ్వింది. భోజనం ముగించి చేయి కడుగుకొని చదువుకొనే గదిలోకి వెళ్ళి పృవ్తకం పృచ్చుకువి ధర్యారాపు పడక కుర్చీలో కూర్చున్నాడు. కొంత సేపటికి "పేజీలలో ఒక(పక్క- తల్లి మరొక (పక్క కారద కనిపించసాగారు.. అతడు పుస్తకం మూసి ఆలోచనలో పడ్డాడు. ఒకరి తరువాత ఒకరు ఎందుకు గుర్తుకు రావాలి? ఇద్దరికీ పామ్యు మేమిటి? పోనీ విరోధమేమిటి? అతడు ఆలోచిస్తూనే మిదపోయాడు.

౬ నారాయణరావు విచ్యిత వ్యక్తి. ఆమాటకువస్తే (పవంచంలో ఏ వస్తుపు విచ్శితం కాదు? రాజకీయులకు అలా తోచకపోవచ్చును. (వతిదీ న్వల్బ విషయంగా ఒక ళాసనపు ముక్కతో పరిష్కరించదగిందిగా కనిపించవచ్చును. నిజంగా అంత విచితం కాకపోత్తే కవీ కాస్రకారడూ యుగయుగాల తపస్సులు జేస్తూ మెందుకు నదమదం కావాలి? వాల్మీకి కాలంనుంచి నేటివరకూ వర్షిస్తూనే ఉన్నాడు. లోకమంతా ఆకళింతకు వచ్చిందా? నిశ్శేషంగా చెప్పి వేశాడా? బుద్ధి తెలిసిననాట్‌నుంచి శాస్త్రకారుడు కొలిచి తూచ్వి లెక్కగట్టి ఇెబుతూనే. పున్నాడు, ఇస్పటికయినా అతడు ఒక ఒడ్డు పట్టాడా? రేపటిలోనయినా తాను చేస్తున్నపవి పూక్తిర్తి అపుతుందని చెబుతున్నాడా? లోకంలో అల్బంగా కనుపిస్తున్న విషయం కూడా ఏదీ అంత తేలికకాదు. అంతా విచితమే. ఈ అర్థంలో నారాయణరావు విచ్శిత వ్యక్తి. అతడు $ అడుగుల 4 అంగుళాల ఎత్తు 110) పౌొనులు బరువు ఉన్నాడని సందర్భవకాన కొలిచిన సహాధ్యాపకులు చెబుతారు. నిజానికి అతడు లోన అంతకు మూడు7ట్లకు పైగా ఉండాలి. ఏ పరిస్థితిలోను అంతకు తక్కువ కావడానికి వీల్లేదు. బరుపు సాపేక్షమనీ ఆకర్షక శ క్తినిబట్టి మారుతుందనీ విజ్ఞాన శాస్రజ్ఞాలే ఒప్పుకొంటున్నప్పుడు తగాదా దేనికి? “నీవా! కలహ మిచ్చంతి? అన్నారు. ఇక వన్నచూచిన వారంతా ఆయన చామనచాయ అంటారు. చర్మ చక్తుపుకు అలాగే కనిపిస్తాడు. కౌని జ్ఞానచతుపుకు మృతం పరబహ్మన్వరూపు లనాలి. మరి ధర్మం, కవిత్వం _ వీటి (పస్తావన వచ్చినప్పుడు వారి అభిమత మేమిటో ఎవరికివారు చెప్పుకోవలసిందే కాని ఒకరు నిర్ణయించి చెప్పవలసిందికాదుం వ్యక్తిగత నిర్ణయానికయినా ఏదో ఒక ఆధారం ఉండాలికదా? ధర్మఅ మున్వ్నైనవాటి విషయంలో అతని భావా లేమిటి? వైదిక ధర్మమే ధర్మం. దానికి అసనమ్మతమయినదంతా అధర్య్మరి. నేడు పాశ్చాత్య సంపర్కంవల్ల భరతవర్షం కలుషితమయిపోయింది. తిరిగి అ ధర్మం నెలకొల్పితేనే కాని భారతులకు ము క్తిమోక్షి లుండవు. అయికేే ఆ ధర్మ భస్టత ఎందుకు వచ్చింది? పాళ్చాత్య సంపర్కంవల్ల. పాశ్చాత్య సంపర్కం ఎందుకు ఏర్పడింది? ఈ (ప్రశ్న అడగగానే అతడు రుుదావతారం దాలుస్తాడు ఇలా అడుగుళూపోతే కారణానికి వేరొక కారణం చెప్పవలసి వస్తుంది. దీనివల్ల అనవస్థా దోషం ఏర్పడుతుంది. కమక మూలకారణం ఒకటి చెప్పకోవాలి. అడే

పౌపీకొండలు శ కర్మ. దావికి మొదలు లేదంటారు. మొడలు తేనిదానికి తుడిమాతశం ఉంటుందా? అం'పే అతడు పుంటుందని రాయి (గుద్దుతాడు. అయ్యా; ధర్మభష్ణులైన పాశ్చాత్యులు రైళ్ళు నడిపిస్తున్నారు. కార్లు

వరుగే_త్తిస్తున్నారు; విద్యుస్థపాలు వెలిగిస్తున్నారు; యంతాలతో ప్పస్త్రకాలు మ్ముద్రిం పిస్తున్నారు. ఈ సుఖాలకు అలవాటుపడ్డాము. వీటిని ఇప్పుడ మానుకోగలమా? మానుకొనకుండానే మన వైదికధర్మం నిలబెళ్టుమార్గ మున్నదా? ఈ (ప్రశ్నలు ఎవరైనా వేశారో లేడో కెలియదు. వేస్తే ఆయన ఏమి సమారానం చెప్పాడో.

ఇక కవిత్వం. వార్మీక్రి కాశిదాసాడి రచనల కోవకు చెందినదే కవిత్వం. అంపే రస్మపధానమయినదే కవిత్వం. ఈ రసం పాళ్చాత్యులకు తెలి యదు. అనుభూతమూకాదు. కాబట్టి వారి రశనలు_హోమరువైనా డాంపేవై నా “షేక్సిపియర్‌ వై న్యా వాళ్ళబ్బవై నా_క విత్వంకాదు. కోట్లకొలది (పజలు మెచ్చుకో వచ్చును. దానికేమి? కొకిపిల్ల కాకికిముద్దు. అంతమా్యశ్రాన కౌకి అందంగా ఉన్న దంటామా: పాశ్చాత్య రచనలూ అంతే, మూఢులు మెచ్చుకుంటారు అనుక రిప్తారు. కౌనీండ్కి తా వలచింది రంభ తా మునిగింది గంగ అన్నారు కడండీ! పామరజనులు వ్యామోహంలో కొట్టుకుపోతారు. సహృదయుడు అలాకాదు. + లోక మంతా ఎదురయినా జంకడు; నిందించినా లెక్కచేయడు. తనరుచులను పాటిస్తాడు; గౌరవిస్తాడు. దానికి అనుగుణంగా (వాసిన కవికి (బహ్మరథత పడతాడు. అలాంటి మహాకపులు యుగానికి ఒకరో యిద్దరో పుంటారు.

ఈ భావాలు నారాయణరాపు వ్య క్తంచేసినప్పుడు (శోతలలోవి ఓక మూడఢుడు లేచి *ఈ యుగంలోని ఓక మహాకవి ఎవరో తేలిపోయింది. కొని ఆ 'ఠెండవవా రెవఠో తెలియక వచ్చిండి. తా మొకసారి "పెలవిస్తారాణి అని అడిగాడు. “ఇలాంటి మూడులకు చెప్పటం నాదే మిద్ధితక్కువ తనం” అవి చట్టున అచటినుంచి ఆయన లేచిపోయాడటః

ఇలాంటి నారాయణరావు తన పుస్తకానికి పీఠిక (ాసిపెట్టమని హెడ్మా స్టరును కోరడం ఎలా సాగుతుండి? అందులోను పొళ్చ్ళాత్య భావ సంపర్కంతో హెడ్యాస్టరు మైలపడినవాడేకానిి, సడవివాడ& కాడు. కనుక కోరి ఉంటాడని ఎఆా వమ్మటం? నమ్మకం కలగకపోవచ్చుకానీ, పీరికను కోరింది మాతం వాస్తవం. దావికి కారణం తెలియనప్పుడు విడ్డూరంగానే పుంటుంది. నమ్మము. నీరు కాలు మ్తుంది అంకే ఎలా నమ్మేటట్లు?

కారణం ఉన్నది లేదు. ఆయన హెడ్యాస్టరును అడిగాడు. అడగగానే తనకందు దానికి అధికారం లేదని సంకోచించక అనివేశాడు. పుస్తకం చదుపు శానవి తీసుకొన్నాడు. గారాయణరాపుకు ఆ క్షణంలో నిరుత్సాహం కలిగింది.

శ్రీ పావికాండ ఆ కావి లోలోన నంతోషించకపోరేదు. కౌండ్రుమని పైకి దూకే మనిషి వెనుకంజ వేశాడు. తన అజ్జానాన్ని ఒప్పుకొన్నాడు. ఎదుటివాని పాండిత్యాన్ని కవితాళ క్రీవి గుర్తించాడు. ఇన్నాళ్ళకయినా ఆయనచేత నారాయణరాపు ఒప్పించాడు. అది పామాన్యమా?

నారాయణరాపు యింటికి రాగానే హెడ్యాస్టరు అన్నమాటలు మరొక పౌరి మనస్సులో మెదిలాయి. ఆయన తనకు సంస్కృృతాంధ్రాలు లరావన్నాడు. ప్రాకృతం డొపత్తిగా తెలియదన్నాడు. (పాకృత (పస్తావన దేవికి "తెచ్చాడు? (పాక్ఫతంలోని సొగసులు సంస్కృతమే వెలార్చలేకపోయింది. ఆ సంస్కృతాన్ని పట్టుకొని అఘోరించిన అనువాదం ఎంతచక్కగా తగలడుళుందో నాకు తెలును లెమ్మని వెక్కిరిస్తున్నాడా? స్పప్తశతి సంగతి తెలియకపోతే యిదంతా యెందుకు శడువుతాడు? తెలి స్తే మరి పిఠికా రచనకు అభ్యంతరమేమిటి? సంస్కృృతాం(ధ్రా లలో ఆ మొతం జ్లానం పున్నదా? ఉంటే ఏ సమా వేశంలోనైనా దియటపడకుండా పుంటుందా? ఈ _పశ్నలు నారాయణరాపు మనస్సులో అంకురించాయి. నిర్హిష్పలగా ఆలోచిస్తే మాస్టారు తత్త్వం అతనికి టోధపడి ఉండేదే! కాని ఒక్కపే చిక్కు, (పతి మనస్సును రాగడ్వేషాది మాలిన్యాలు ఆవరించి వుంటవి. వీటినే ఆధునిక మనశ్శాస్త్ర వేత్తలు తమతమ వాదనలకు అసుగుణంగా వేరువేరు పేర్లతో పేర్కొం టున్నారు. కొందరు కొంసప్లెక్సు లంటారు. కొందరు కండిషనింగ్‌ అంటారు కొందరు ఇన్‌స్టింక్టు అంటారు. ఇంకా మరికొందరు మరేవేనో పేర్లు చెబుతారు. దీనివలన సత్యం తెలుసుకోవడావికి ఉపయోగపడవలసినయు క్తి ఆత్మీయ దుఃస్థితిని ప్వార్ధాన్నీ సమర్థించుకోవడానికి వివియోగపడుతున్నది. దీనితో తన్ను తాను మోసగించుకోవటం జరుగుతున్నది. తన్ను మోసగించుకొనేవాడు ఇతరులను మోన గించటంలో ఆశ్చర్యంలేదు. అయితే (ప్రాచీనకొలంలో ఆత్మవంచకులవల్ల పెద్ద నష్టం కలగలేదు కాన్సీ ఈ యుగంలో ముఖ్యంగా వ్యక్తి (పధామ డవుతున్న ఉపజాప్వామిక యుగంలో వారివల్లనే మహానర్థం సంభవిస్తున్నది.

వారాయణరాపుకు తవ పాండిత్యంలో, కవిత్వంలో దురహంకారలి పున్నదీ. దానిని సమర్థించుకోవడం కోసం మాస్టారుకు పాపహిత్య పరిజ్ఞానం ఉన్నదని అంగీకరించటం ఇష్టంలేదు. ఉన్నదంటే తన అహం దెబ్బతింటుంది. సాహిత్య జ్ఞానం లేదవి ఆయన స్వయంగా ఒప్పుకొంటున్నాడు. తాను పీతిక (వాయకపోవడాని అదే కారణమని బాహాటంగా చెప్పాడు. అలా యెంఠమంది చెప్పగలుగుతారు? కాగా అది సర్గుణ మేక దాః ఆ సద్గుణం కలిగినవాడు గొప్పవాడు శనకంపే అధికుడు గదా? ఇలా ఆమోదించటం అతవికి రుచించలేదు. తమకు పనివేసిపెట్టనివానిషీిద యెంతమందికి సానుభూత్తి సదభ్నిపాయం

పాపికొండలు శ్రి ఉంటవి? అందువల్ల అతని మనస్సు అతనికి శెలియపండానే మాస్టారుకు దోషం అంటగట్ట నారంభించింది. తన పుస్తకొనికి ఆయన పీఠిక కోరడం ఆయనకు గౌరవ్యపదమే. అ గౌరవాన్ని ఆయన యెందుకు దక్కించుకోలేదు: కారణం యేదో ఉండాలి. ఆ కారణం ఏమిటీ? నారాయణరాపు మనస్సు ఆలోచించి గారడీవాడు బుట్టలోనుంచి కుందేలును బయటకు తీసినట్లు తీసింది. మాస్టారు పీఠిక _వాయకపోవడానికి _వధాన కారణం సాహిత్యంతో వరిచయం లేకపోవటమే. సీనియర్‌ పండిట్‌ తనపై ఆయనకు లేనిపోని కొండా లేవో చెప్పి, ఆయన మనస్సు విరిచి ఉంటాడు, దావితో ఆయన అనధికొంత్వం వపంతో పీఠిక రాయ నిరాకరించాడు. ఆసలు ఆంతర్యం అదేకాన్సి మరొకటి కాదు. సీనియర్‌వండిట్‌ తనపై కొండాలు చెప్పవలసిన పవేముంది? అతడు పైవాడు. తాను (క్రిందివాడు. (క్రిందివానిమన ఈర్ష్యపడటం సహజమా? నిజానికి హేతువు లేకపోలేదు. తాను సవ్యాంసవ్యంగా (వొస్తున్నాడు. పేరు (పతిన్టలు సంపొదించుకొంటున్నాడు. పైకి వచ్చేవాణ్ణే చూస్తే ఎవరికి ఈర్ష్య ఉండదు? ఇది ఇలా పుండగా తాను సర్వీసులో చేశన _కొత్తలలో మెరమెరలు పుట్టాయి. ఐదారుసార్లు ఆయన తీసుకొనే ఆరవఫారం ఎక్‌స్టా, క్లాసు తీసుకోవలసి వచ్చింది. మొదటిక్షాసులో మహాకవుల గొప్పతనం చెబుతూ వారి పదాలను అ కయత్నంగా అవేకార్థాలు అఆ్మకయి_స్టవని చెప్పాడు. లక్ష్యంగా రఘుపంశంలోని మొదటి శ్లోకాన్ని ఉదాహరించ్చి పార్వతీ పరమేశ్వర పదానికి పార్వతీ పర మేశ్వరులనీ, శివ కేశపులనీ అర్ధం చెప్పాడు. ముఖమంతా కళ్ళు చేసుకొని పిల్లలు విన్నారు. మరొకసారి ఆ క్లాసుకు తాను వెళ్ళినప్పుడు ఒకడు లేచి “పార్వతీపర మెశ్వర పదానికి లోగడ రెండు అర్థాలు చెప్పారు కదా?” అని అడిగాడు. తాను అపు నన్నాడు. “కవి తాత్పర్యం శివకేశపులే అయిత్తే శ్లోకొన్ని వాగర్జావివ అనికాక, శబ్దార్భాఏవ అని కవి ప్రారంభించి పుండేవాడండీ*” అని పుటుక్కున వాడు అని వేశాడు. వాడికి సంస్కృృతంరాదు. ఉపమానోసమేయ లక్షణాలు తెలియపు, ఇంత మాట వాడి నోటినుండి ఎలావచ్చింది? తనకు క్లాసురూము గిిరున తిరిగి పోయింది. తేరుకుని ఆలోచించాడు. కురకుంకలు తాను చెప్పింది గురుమూ రికి చేర వేసి ఉంటారు. అతడు ఊరుకోగూడదూ? కొంప ఏమీ మునిగిపోయింది? లదు తన్ను చులకనచేయాలవే ఉపమానోపమేయాల లింగ విభక్తి వచనాలు ఒకటిగా ఉండాలని చెప్పి ఉంటాడు. అంతటికో ఆగాడా? శివకేశపులే కవి తాత్పర్యమే ఛి

50 పాపికొండలు ఆయికే, శబ్దార్ధావివ అని (ప్రారంభించి ఉండేవాడనికూడా చెప్పి ఉండాలి. లేకపోతే, తూర్చు పడమరలు తెలియని ఆ పసిగుడ్డుకు ఆ మాట ఎలా స్ఫురిస్తుంది? అందులో వాడికి రామకబ్ధిం కూడా రాదే? తాను ఏమి చేయాలి? కుర వాళ్ళముందు శేలిక కావలసిందేనా?

తెప్పరిల్లుకుని నారాయజరాపు మొదలు పెట్టాడు. మహాకపులన్తైనా పొరపాట్లు ఉంటాయిరా. ఆదికవి నన్నయ భట్టారకుని అంతటివాడు “శీ వాణీ గిరిజా శ్చిరాయ దధతో వక్షో ముఖాంగేషు య్యే లోకానాం స్థితి మావహ_న్ష్వ్య విహతాం స్త్రీ పుస యోగోద్భవాం? అవి ఆన్నన్పుడు వక్షో ముఖాంగే అని ఏక వచనం చెప్పకోవలసి ఉన్నది. “ద్వన్దశ్చ (పాణితూర్య 'నేనాజ్గా వామ్‌” అవి పాణీసీయం శాసిస్తున్నది. మరి భట్టారకుడు మొవటి పాదంలో వతో ముఖాంగేషు అని పొరపడ్డాడు. అలాంటివారి కే పొరపొట్లు కలుగుతుంటే మనలాంటి వాళ్ళకు రాకుండా ఉంటుందా! ఏదో చమత్కలరించి చెబితే యింత గొడవ చేస్తున్నారా? చమత్కారం ఆనందించడానికైనా కొంత యోగ్యత కావాలి. ఆ యోగ్యత లేని మీకు దానివి చెప్పడం పొరపాపే నన్నాడు.

ఆ తరువాత తాను మరొకసారి ఆ క్లానుకు వెళ్ళినప్పుడు మరొక కుురవాడు లేచి *వకో ముఖాంగేషు' అన్న నన్నయ్యగారి (ప్రయోగం తప్ప న్నారు గదంకీ:” అని (పళ్నించాడు. “అయితే సీవు దానిని సమర్ధి కావా??? అని తాను చికాకుకో అడిగాడు. గోతిమూర్హుల అంగాలు కాబట్ట్‌ ఇతరేతర ద్వంద్వమే అపుతుందట కాని సమాహార ద్వంద్వం రాదట)” అని వాడన్నాడు. ద్వంద్వ సమాసమం'ేనే వాడికి తెలియడ్వే అందులోని భేదాలు ఎలా తెలుస్తాయి? గురుమూర్తే ఏదో ఉసికొలిపి ఉంటాడని విశ్చయించుకొని శీళాస్త్ర చర్చ నీకో సాగించేదాః కూర్చోర్సా కూర్చో” అవి వాణ్ణీ గదిమాడు,

ఇంకొకసారి ధారుణి రాజ్యసంవద మదంబున గోమలి గృష్ప జూచి రంభోరు విజోరుదేశమున నుండగ బిల్చిన యిద్దురాత్ము” అన్న పద్యానికి ఖఇండాన్వయం చెదుతూ. తాను *“రంభోరుి అన్న పదాన్ని కృష్ణకు విశేషణంగా చెప్పాడు. ఆ తరువాత తాను క్లాసు తీసుకొన్నప్పుడు క్యురవాడు ఒకడు లేచి సంస్కృతంలో వలె తెలుగులో ఏ శేషణ విశేష్యాణ అంత న్యవహితాలుకాపు. తెలుగు స్యాకరణం ఒన్నకోదు. పైగా బౌచిత్యం కూడా అంగికరింపదు. నిండు తఠలో లీముడు తన భార్య రంభోరువని చెప్పుకొంటాడా? అవి ఇంకా ఏవేవో వాగేశాడు. ఇక్కడకూడా గురుమూర్తి చేయి ఉన్నదన్నమాఖే: అలా ఒంటికాతి మీద ఠసపై డూశేన్య క్రి సౌడ్యాన్షరుతో కొండాలు చెప్పడంతో ఆశ్చర్య

పాపికొండలు ర్‌! 'మేముంది? కౌబట్టి అతగాడే ఏదో పుడక వేపి ఉంటాడు. హెడ్యాన్షరుకూడా అతడు చెప్పినళ్లు ఆడుతుండాలి. లేకపోతే పీడిక (వాసిపెట్టమవి తనకు గౌరవమి స్తే కొదని (తోసి వేస్తాడా? పై గా ధర్మారావువద్ద తాను [పాపకం సంపాదిస్తే చిక్కు రాదా? హెడ్యాస్టరు అధికారానికి రేపెన్నడైనా దెబ్బ తగలవచ్చును. చూస్తూ, చూస్తూ ఎవడైనా తన అధికొారం ఎలా వదులుకొంటాడు? ఆయన (వవర్తనకు ఆ రెండే కారణాలు కొవాలి. అయికే సన్నికల్లు దాచినంత మొకాన పెళ్ళి ఆగిపోతుందను కొన్నాడు కొటోలు? విశ్వనాథంగారికి తానం'పే అభిమానమని తెలియదు. నిజానికి ఆ పుస్తకం ధర్మారావుగారికి అంకితం ఇవ్వమని సూచించినవాడు, దాని పయో జనాలు విశదీకరించినవాడూ ఆయనే కదాః విషయం కదిలించివచ్చి ఏ సంగతి చెబుతా నన్నాడు. ఇంకొ రాలేదేమా అవి నారాయణరావు ఆలోచించాడు. ఊళ్ళోనే ఉన్నాడా? ఉళపే ఎక్కడ దొరుకుతాడు? లేకపోతే ఎప్పుడు వస్తాడు? ఎక్కడ వట్టుకోవాలి? ఈ (_పశ్నలతో నతమళమై అతడు ఆవులించాడు. రిల రారా తటి శ. ల ల య. శే * య టాలె | . || జ బలీ చై స్య [కరగ డో

౭ జోచిలిపి పై రన్‌ శారదకు, ఆశీర్వదించి వాయౌలని ఉన్నది. కాని నీవెన్నడూ నా 'పెద్దరికొన్ని అంగీకరించింది లేదు. నాన్నగారిని తప్ప లోకంలో ఎవరిని పెద్దగా మన్నించాపు గనక? ఎన్నోసార్లు నీకంటె నేను పెద్దనవి రుజుపు చేసుకోటానికి యత్నించాను. ఒకసారి కాకపోతే ఒకసారయినా సాగనిచ్చావా? నప్వులాటలకు చెవి పట్టుకొంకే ఇల్లేగిరి పోయేటట్లు అరిచే దానివి. అంతలోనే నాన్నగారు వచ్చి కూకలేసేవారు. నేను మొగమింత చేసుకొ నే వాణ్ణి, ఆయనను అటు పోనిచ్చి *అడవ్నిమూను పెద్ద అబ్బాయి తా పెద్ద గుడిసెలోపలున్న గుంజ పెద్ద.” అని ప్పస్తకం విప్పి చదివే డానిఏి. నిజంగా పాఠం చదుపవుతున్నావేమోనని నాన్నగారు పుస్తకం తెమ్మనే' వారు. నదురుబెదురు మాని పుస్తకం పట్టుకొని దగ్గరకు వెళ్ళేదానపు. నీ నిబ్బరం చూచి ఆ మాటలు ఫృస్తకంలో ఉన్నవనీ ఆయన అనుకొంటాడని నీ ధీమా. ప్వుస్తకం తీసుకొని ఎక్కడ ఆ మాటలని అడిగేవారు. అన్నాయి చెప్పాడన్నట్లు నావంక చూచేదానవు. “*ఏమిరా। అస్పుడే పై త్యంకూడ (పారంభమైందా??” అవీ కోప్పడి పొమ్మనేవాడు. నీ అల్లరి ఆయనకు మాతం తెలియదూ? తెలుసు. ఆడ పిల్లను అనలేక నన్ను వంక పెట్టుకొని అనదలచిందేదో అని వేసేవాడు. అది తెలుసుకోలేక నిజంగా నన్నే అంటున్నారని ఏడ్చేవాణ్ణి. తరువాత ఒంబరిగా వచ్చి కన్నీళ్ళు తుడిచేదానవు. ఇలాంటి పొరపాటు మళ్ళీ చేయనని చెంపలు వేసు కొనేదానపు, ఆ బుద్ధి ఆ సాయంకాలం దాక ఉండేదో లేదో? గుర్తు తెచ్చుకో: ఒకసారి ఇంటివగ్గర చేసుకరమ్మని లెక్కలిచ్చారు. అనలు నీకు లెక్కలు రొవుగాః వచ్చునంబావా?: ఈ ఆ రేళ్ళలో ఏమైనా నేర్చు కొన్నావేమో? ఆనాడు ఒక లెక్క చేసిపెట్టి అలాగే తతిమ్మాఏి చేసుకొమ్మన్నాను. అన్నీ చేసిపెట్టాలని హఠం వేశాపు, కొదఏ చెప్పాను. నేను చేసిపెడితే నీకు లెక్కలు రావన్నాను. నా హోంవర్కు చేసుకోవాలన్నాను. ఇప్పుడా సంగతి ఆలో చిస్తే నాకే నవ్వువస్తుంది. లెక్కల్లో తప్ప అన్నిట్లో నీకు ఫస్టుమార్కులు వస్తుం దేవి. నాకుమాత్రం బొటాబొటిగా ప్యాసుమార్కులు తగలడేవి. నిన్నుగూడ మొద్దురాచ్చిస్ప అనిపించాలని అంతరాంతరాలతో నాకు ఉండేచేమోనని ఇవ్వాళ అవిపిస్తున్నది. లెక్కలు చేసిపెకితేనేగాని వీలులేదని బెదిరించాపు. నేను దులప రించుకొన్నాను. అనాకు నువ్వుచేసిన పని జన్మరో మరెన్నడూ మరచిపోలేను. ఇన్‌ స్ట్రుమెంట్సు పెన్లై తెరిచి గబగబ స్కేలు విరిచేసి (ప్యొటాక్టరు డివైడర్చు ఎందుకూ వనికి రాకుండా చేసి ఆరున్నాక్కటితో అందుకొన్నాషు. ఆనాడ

పాపికొండలు ఠి నాన్నగారు ఎందుకో చిరాకుగా ఉన్నారు. ఆ ఏడుపు వినగానే వచ్చి మంచిచెడ్డలు విచారించక నిన్నూ నన్నూ కలిపి నాలుగు ఉతికారు. అలిగి ఆర్వ్యాతి నేను ఇంటికి రాలేదు. నాన్నగారు కూడ పట్టించుకొన్నట్లు లేరు. ఆయనను పండుకోనిచ్చి రెండు చపాతీలు పట్టుకొని నా కోసం బయలుదేరాపు. చీకటన్నా కప్పలన్నా నీకు అమిత భయం, అయనా దియలుదేరి స్కూలు ఆవరణమంచా వెదికి ఉంటాపు, అక్కడ కనిపించి ఉండను. స్కూలు (పక్కనే పున్న కౌలవకట్టన పడిపోయి ఉంటానని బయలుదేరాపు, కటికి చీకటి. మొలలోతు గడ్డి. “అన్నాయి” అని మధ్య మధ్య పిలుస్తూనే ఉన్నాపు. ఆ గొంతులో ఏడుపు వినిపిస్తూనే ఉన్నది. నీ అడుగుల సవ్వడి, గడ్డిరో నీ పడుతున్న పాట్లు గానుగచెట్టు కొమ్మలో ఉన్న నాకు ఆ నిశీధ (వశాంతిలో విరిపిస్తూనే ఉన్నవి. లేచి నీ వద్దకు బయలుదేరుదామనుకొన్నాను. కాన అభిమానం అడ్డు తగిలింది. ఇంతలోనే కెవ్వుమున్నావు. నేను కొమ్మల్లో వుంచి ఒక్కపరుగున నీ వద్దకు వచ్చి టార్చిల్లైటువేసి చూచాను. ఎండు తాటి మట్ట నీ దారికి అడ్డంగా పడి ఉన్నది. *ఏ పామో కరచి చచ్చావనుకొంటినే. నువ్వెందుకు చస్తా? ఇంకొ ఎంతమందిని చంప్పుకు తినాలిసిఉందోః చేతిలో దేమిట్‌?”? అంటూ పొట్లం లాక్కొని ఆ రెండు చపాతీలు తిని పడవల కాలవలో నీళ్ళు కాగాను.

“ఎందుకలా బడీఠలాగా నుంచున్నాపు? పోః”

“ అన్నాయ్‌:)”

“అన్నాయిలేదు గిన్నాయిలేదు. పోపో;?)

అన్సుప్వు రాందే ఇంటికి పోను,”

“మళ్ళీ తన్నించటానికి కొత్త రిపోర్టు తయారుచేసి పెట్టావా? అంత చెవులు తెగినవాడు ఇక్కడ ఎవ్వడూ లేడు, పోపోం

నే నక్కడనుంచి బయలుదేరాను. అన్నా యంటూ వెంటబడ్డాపు. నాకు (గొడ్డికోవం వచ్చింది. చెడాబడా నాలుగు బాది పొమ్మన్నాను. కాని నువ్వు కదలలేదు.

“పిచ్చి కోపం వచ్చి నీకు నిజంగా అన్యాయం చేశాను. అనవనరంగా కొట్టించాను. నాన్నగారుకూడ చిరాకుతో ఉన్నారు. అది పొరపా'పే. కావాలని నాన్న నిన్ను కొట్టలేదు. ఆ తస్పంకా నాది. కొట్టారనేగా నీకు కోపం. నాన్న పొరపాటు వడ్డాడు. దానికి కారణం నేనే. నన్ను కొట్టు, తిట్బ పడతాము. ఆయన ఈప్మే ముంది? నామాట విను?” అంబూ పోనీక అడ్జ్డుపడ్డావు. ఆయన తప్పులేదని అని పించికాని నన్ను వదలలేదు. అలాగే విలదిడి చూస్తున్నాను. నీవు గదగబా వెళ్ళి కాలవలో దూకొవు. నేనూ దూకాను. ఎందుకప్పుడు దూకానో తెలియదు. ఎలాగో నిన్ను ఈడ్చుకొని ఒడ్డుకు చేరేటప్పటికి అమ్మ జ్ఞాపకం వచ్చింది.

కశ పాపికొండలు

ఇవాళ ఈ 27వ అంతస్తులోని యీ దిల్లవద్ద కూర్చొని ఆలోచిస్తుం'పే విచిత్రంగా కనిపిస్తున్నది. విజం చెప్పు. నన్ను ఇంట్‌కి తీసుకుపోదామనవి దూకావా? నిజంగా చద్దామని దూకొవా? అప్పుడు నాకు మ్యాతం భయం కలిగింది. లేకపోతే కాలవలో మూకి విన్ను బయట్‌కీక్చి ఉండేవాణ్నీకాను. ఏ జీవియైనా (బతకాలని ఎన్నోపాట్లు పడుతుంది. మరి నువ్వంత తేలికగా దూకావంపే నాకిప్పుడు అను మానమే కలుగుతున్నది.

ఇంతలోనే మనలను వెదకుకొంటూ బాలయ్య లాంతరు వేసుకు వచ్చాడు. దిహుశః నాన్నగారే అతన్ని తరిమి ఉంటారు. మన యిద్దరి మంకుపట్టు ఆయనకు బాగా తెలుసు మన తడిగుడ్డలు చూచి బాలయ్య లబిలబలాడాడు. “*కావాలనుకొని ఆయన మిమ్మల్ని తెచ్చకొన్నందుకు బహుమానమా? ఆయన మీకు ఏమి తక్కువచేశాడు? కోరుకుంటే కొండమీది కోతిని తెత్తుండారే? ఈపసవి చేశారని తెలి త్తే అయ్యగోరు బతుకుతారా? మీకే పుట్టిందా ఈ బుస ఎవరయినా చెప్పారా? బాల్‌ చాల్లెండి! మీ అన్నా చెల్లెళ్ళగ్గాంగా తగిపోయింది:” అని కూకలేసి ఇంటికి తీసుకుపోయాడు. నాన్నగారు మన రాక చూచి ఉత్తరీయం కొంగుతో మొగం తుడుచుకొన్నారే తప్ప పల్లెత్తుమాట అనలేదు. ఈ సంఘటన వీకు బాగా క్ఞాసకం ఉన్నదనుకొంటాను.

ఇన్సటిక్లైనా నీ మొండి పట్టుదల్య పిచ్చికోపం చిలిపితనం అలాగే ఉన్నాయూూ మాంపోయాయా? అవి అలాగే ఉంటేమ్మాతం నా మరిది చెవితమ్మలు 'వెండ్లయిన ఆరుమాసాలలోనే ఊడి పుండాలి. లేదా పుస్రైెడు చెపుడు వచ్చి ఉండాలి. (శ్రవణ యంతాలు యిక్కడ చపుకే. కొని ఒకటి పంపించేదా? లేదు పొరపాటు. ఆ చెపుడు ఉం'జేనే అతనికి కాలం సుఖంగా గడుస్తుంది. నేనెక్కడ పాపం కట్టుకోను? ఎక్కడో దూరాన ఉన్నాను కాబట్టి ఈ మాట (వ్రాయగలుగు శున్నాను. లేకపోతే...

పోనీ... ఇన్నాళ్ళకు ఉత్తరం (వాస్తూ నీ మనస్సు నొప్పించటం దేనికి? నీ కనుబొమల ముడ్వి 'పెదపులమీది వికృతపు నప్వు నా కిక్కడకు కనిపిస్తూనే ఉన్నవి. “అందుకేనా మాటమ్మాతమైనా చెప్పకుండా ఉడాయించాపు. ఆ రేళ్ళనుంచి ఒక ఉత్తరమైనా (వాయక కూర్చున్నావులో అనేగా నీ యీసడింపు. నాన్న గౌరు అన్నేళ్ళు పెంచి "పెద్దచేశారే। అంతగా విద్యాబుద్ధులు చెప్పించారే; నీ కృతజ్ఞత యింతలో వున్నది: అంటావు. ఈ మాతం ఊహించలేనా? వేనూ చెప్పుకోవలసింది ఉన్నది. మళ్ళీ ఇంతకాలానికి ఉత్తరం (వాస్తున్నానంపే నీకు అర్భమవుతుందనుకొంటాను. కొంవదీసి యిలాంటి ఉత్తరాలు ఒకటి రెండు (వానీ డబ్బు పంపించమంటాననుకోవటం లేదుగదా! నాకు తెలుసు నీ బుద్ది యేనాడో చాణక్య నీతిని (తావ (కేణ్సింది. ఆ భయం అక్కరలేదు, శ్‌

పొవీకొండలు ర్‌

నాన్నగారి వ్యక్తిత్వం నాన్నగారిది. ఆయనదగ్గర ఉంటే తన వ్యక్తి త్వంకో నన్ను ముదించందే ఆయనకు విద్రపట్టదు. అంతమాతాన ఆయన అంపే నాకు భకక్తిగారవాలులేనని అనుకోవద్దు. మళ్లె.గ్రాపు వ్యక్తిత్వం మల్లె శ్రావుది. అంతమా._తాన అన్ని పూలు మల్లెపూలు కావాలంపే యెలాః దేశాలు చూడ్షామనీ, జ్లానం సంపాదించాలనీ కోరిక. నాన్నగారు ఆశించినట్లు ఏ ఉద్యోగంలో చేరి వుంటే కొడుకుల చదుపులకో, కూతుళ్ళు 'పెళ్ళిళ్ళతో సతమత మయ్యేవాణ్ని. భగవంతునికి అప్లికేషన్లో శాపనార్థాలో పోయిపుండేఏ. ఉజ్జ్వల భవిష్యం ఉందన్న ఆళాభాదం కలిగేఏకాదు. ఈ ఉత్తరానికి బదులు రాజిగారికి చాయంగల విన్నపాలు చేరి ఉండేవి. *ఈ ముక్కే నాన్నగారి చెవిని వేఫపోతే సరిపోయేదికడా: ఆయన ఎంత సంకోషింవేవాడు:”” ఈ మాటేగదా నీ మనస్సులో మెదలుకున్నది. “మీ ఉద్దేశం నాకేమాతం నచ్చలేదు. నా దారిని నన్ను పోనీయ)డి:?? అవి ఆయన ముభాన అనటం భకక్తిగారవాలకు అక్షణమా? ఆది అసభ్యంగా కనిపించింది. అండువల్ల నీకుకూడా చెప్పలేదు. (వాయవేము. ఎలాగో ఇచటి విశ్వవిద్యాలయం స్కాలర్‌ షిప్‌ సంపాదించి ఇక్కడకు చేరుకొన్నాను.

అన్నట్లు కొంతకాలం (క్రిందట యెవరో వెంకన్నగారట ₹ంకువేఅ పంపించారు. ఆ వెంకన్నగారు నాకు ఎందుకు పంపాలి? ఆయన ముఖంనేను గాని, సాముఖం ఆయన గాని యెరుగము. నేను వెంటనే ఊహించుకొన్నాను. కాను పంపితే డబ్బు పుచ్చుకోనని నాన్నగారికి తెలుసు. ఆయనతో సంప్రదించక. నేను చేపినదానికి నేనే ఉత్తరవాదిని కాని ఆయశ కాడు. ఆయనడబ్బు పుచ్చుకోవ డంలో ధర్యమేముంది? ఆ సంగతి తెలుసుకొనే నాన్నగారు వెంకన్నగారిచేత డబ్బు పంపించారు. ఇది దానం కాదు అప్పు, తరువాత నింపాఏగా తీర్చుకోవచ్చు అనికూడా ఆ దాత (వాళశాడు. వెంబనే అర్ధమయింది. ఒకరి దయాదాక్షిణ్యాలపై (చితికే (బతుకు (దితుపగాదు. అంతకంటే చావు మేలు. ఏనాడూ నో శుక సాను భూతిని నమ్మరాదు. కలలోకూడా కోరరాదు. వెంటనే కృతజ్ఞతను తెలిపి తిప్పి వేశాను. మొడట్లో నాన్నగారి మనను కొంత బాధపడినూ తరువాత తరువాత సంతోషించి ఉండాలి. ఆ పద్ధతి ఆయనేకదా నాకు అలవరిచింది. ఆయన కోరు కొన్న గుణాలు కార్యరూపంలో గోచరించినపుడు యెలా సంతోషించకపోతారు? నాన్నగారు నా పస్తావన నీ వద్ద ఎన్నడూ తేలేదాః

ఇంతకూ నేనేమి చేస్తున్నానో సీకు తెలుసుకోవాలని పుంటుంది. ఇంజ వీరింగ్‌లో డాళ్ట్రేట్‌ డికి పుచ్చుకొని ఉద్యోగంలో చేరామ. పరిశోధనా. శాఖాడి వత్యం యిచ్చి ఇక్కడ కంపెనీ ఒకటి నాకు నెలత 1500 డారిర్లు యిస్తున్నడి. ఇటీనలనే భారత (సభుత్వం తన రాయబారవ్య కార్యాలయం ద్వారా కబురు

$్‌6 పాపికొండలు చేసింది. నీలాంటి విపుణుల సేన మాతృదేశం అభిలషిస్తున్నదన్నది. చాలా బాగు న్నది. ఈ మాతృదేశ మే ఒకనాడు ఏమిచేసిందో తెలుసా? స్కాలర్‌షిస్పుకోసం అప్లికేషన్‌ పెట్టుకొంటే అయోగ్యులైన ఆత్మీయలక యిచ్చుకొని నా ముఖాన ఊసింది. ఈ (పభుత్వానికిప్పుడు నేను కావలసి వచ్చాను. పొరపాటు ఎవరికయినా ఉండేదే. దీనిని ఇప్పుడైనా సవరించుకొనటావికి యత్నిస్తున్నది. కాబట్టి నీ నిరాకరణ భావ్యం కాదనవచ్చును. అందుకనే అడిగాను. అధికారాలు, బాధ్యతలు ఏమిటని _సశ్నించాను. నెలకొక వెయ్యిరూపాయ లిస్తారట, అజ్ఞానులై నపదిమంది ఓట్లు అదిరించి బెదిరించి మోసగించి సంపాదించి అధికారంలోకి వచ్చిన రెండక్ష రాల మహా పండితున్మికింద పనిచేయాలట. గౌరవంలేవిచోట్క పరిశళోధనావకాశాలు లేనిచోట నీతినియమాలు శక్తిసామర్థ్యాలు కొరగానీచోట యెందుకు పనిచేయాలి? ఈ దృష్టితో భారత్యపభుత్వ ఉద్యోగం నిరాకరించాను,

ఇంతకూ. నాన్నగారు ఉద్యోగం చేస్తున్నారా? ఆరోగ్యం యెలా వున్నది? ఆయన డబ్బుకోసం ఎన్నడూ (వాయడు, అవసరమైతే తప్పక (వాయి. సందేహించకు. ఇంతకూ 'పెండ్రిచేసుకొన్నావా? ఏమిచేస్తున్నాపు? మీరంతా కలిసి యిక్కడకు ఎందుకు రాగూడదు? మిమ్మల్ని చూడాలని ఉన్నది. అంత చూడ దలచుకొన్నవాడపు, సంపాదిస్తున్నవాడపు నీవే యిక్కడవ ఎందుకు రారాదు? అన్న (ప్రశ్నవేస్తాపు. నాకు తెలుసు. కాన్సి కారణం ఉన్నది. నా నూతన పరీ శోధన ఈ అయిదారు మాసాలలో ఒక కొలికికి వస్తుంది. అది సఫలమైతే పపం చావికే యెంతో సౌకర్యం ఏర్పడుతుంది. కనుక మధ్యలో విడిచి రాలేకపోతు న్నాను. మరొక (పశ్నకు సమాధానం (వాసి ముగిస్తాను. ఈ (వాస్తున్న ఉత్తరమే నాన్నగారికి వాస్తే బాగుండేదికదా అని అంటావు. ఆయనకు (వాద్దామంటే రైర్యం దాలటంలేదు. ముందు నీకు (వాస్తే కొంత భయం తీరుతుంది: స్‌వదనుంచీ సమా రావం వచ్చిన తరువాత (వాస్తాను. సరేకాని దగ్గరలేనవి లేనిపోని కొరిడాలు నామీద నాన్నగారికి చెప్పటంలేదు గదా? నాన్నగారమ్మాతం అంత తెలివితక్కువ వారా ఏమిట్‌?

ఇట్లు సీ (ియసోదరుడు

బాస్టన్‌ మోహన్‌.

లా

“వాన్నగార్వు నాన్నగారు:

*ప్రమ్రిటమ్మా?” మాధవరాపు కొఫీ తాగి కన్స 'శేబులుమీద పెడుతూ ఆశ ఎరథింతో అడిగాడు.

“త్త ర్ధరం వచ్చింది వాన్నగార్వు ఉత్తరం వచ్చింది.” సంశోషంకో శారడ తండిమెడ కౌగలించుకొని ముందుకూ వెనక్కూ ఊవుకున్నది.

“డ్డి త్తరమా। ఎక్కుడనుంచమ్మ్యా ౯”

“చెప్పుకోండి.”

“స్నేపాతురాం్యడ్రు ఎవరైనా (వాళాకాలి?

కళ బ్ర్వ్సు 00

*మ్సీ ప్రొఫెసర్‌ _వాళశాడాగొ

“ఆయనకు చూపు ఎన్వుడూ పరలోకాలమీదనే ఉంటుంది. కాముకాదు; ముదారాక్షసం. పరదేశాలనండి. అలాంటప్పుడు ఆయనకు మ్లూడెంట్స్‌ ఎక్కడ గు ర్తుంటారు??”

“న్స రెక్కుడనుంచి?)

“గ్రేద్తు లాభంలేదు. మెమరీ క్వయిఫి షెంట్‌ పూర్‌)” కారడ నవ్విండి.

“పూర్‌ కాదు. ఆ గౌరవంకూడా దేనికి? జీరో అను.?”

“ఓ డంళక్లే కంచమంతా ఓడేనా? కాదు దీఫ్‌ ఎగ్జామినర్స్‌ ఇన్‌స్ట్రుక్షన్‌ దాటటానికి వీలులేదు. పూర్‌గా పరిగణ్‌ంచి మార్కులు వేయండి.”

“ఆలాగే వేశాను.”

“అన్నాయి (వాళాడు నాన్నగారు న

మాధవరాపు క్షణం పేపు మాట్లాడలేదు. కారద తంగ్‌వైవు చూస్తూ విరిదిడ్డది. ఆయన నిట్టూర్చి అన్నాడు:

“*్లంకకూూ మనం క్లాపకం ఉన్నామన్నమాటి.”

“అదేమిటీ నాన్నగార్యు అలా అంటాడః: మీ చేతులమీడగా'' 'సెలదాలే, అంథ (ళస్టుడు ఎలా అపుతాడుణి

ళన్సే్స (భప్తుజ్జీ కానన్న నమ్మక మేమిటి?”

“మీరు (భష్టులే ఆయితే వాడూ (భ్రస్తుడే. ఇబ్బంది లేదు.”

“ఇంతకూ ఏమి (వాశాడు? చెల్లెలికి సంబంధము కుదిర్చి పెట్టాగటా??2

58 పాపికొండలు

“ఆ ముక్కే (వాయమను[

ళప్రన్చి చాస్తే”

“చంద్రమండలంలో సోవియట్‌ రాకెట్‌ పడిందో లేదోగాని ఈబూట్‌ మాతం వాడి ముఖాన సడటం థాయం.”

“ఇంతకూ షూ రాకెట్‌ (పయోగిస్తానంటావ్‌: వద్దమ్మా, వద్దు. దేశం ఇంకొ అఆర్జీకంగా వెనుకబడి ఉన్నది. హోంశాఖ అదనప్ప ఖర్చుకు బడ్జెట్‌లో అవకాశంలేదు. కౌదవి రాజీనామా యిస్తామంపే అంగీకరించము.))

“ఏమిట్‌ నాన్నగారూ పెండ్లో పెండ్లో అని ఎప్పుడూ ఒకపే కలవ తింత్తైతే ఎదుటి మనిషికి కౌస్త తోచవద్దూ?” శారద బుంగమూతి పెట్టింది.

*అపునమ్మా ముసలివాజ్హక దాః మరి కలవరించక ఏమి చేస్తాను?”

“అబ్బబ్బ! మీతో మాట్లాడటమే. చిష్కు. నేను పోతున్నా.” ఉత్తరం తంగడి ముందు పడేసి శారద బయలుదేరింది.

“నద్ర వేస్టే ఉన్నమతి పోతుందంటారు. ఇదే కొటోలు! నీకు వచ్చిన ఉత్హరం నేను ఎలా చూచేది???

“అయితే ఏమి చేయమంటారు కారద తలుప్యవడద్డ ఆగింది.

*%వద్రివి వినిపించమంటాను.))

“పరాయి ఉత్తరాలు చూడగూడదు కాన్వి చదిఏంచుకొని వినవచ్చు నంటారు! ॥

మాధవరాపు నాలుక కరచుకొన్నాడు, కారద గదిలోకి వెళ్ళబోయింది.

“టి త్తరం పట్టు కెళ్ళమ్మా: ఇక్కడ దేవికి???

ఉఅబ్రపును మీకింత కోపం ఉన్నదని తెలుసుకొనే వాడు నాకూ (వాళాడుల ఆమె కోసం నటిస్తూ ఎవరి చేతిలోసంచో లాక్కున్నట్టుగా 'పేబుల్‌మీఏ ఉత్తరం లాక్కొంవి వెళ్ళటోయింది.

“శ్రీకృష్ణ పర్యబహ్మణేనచుః. ఈ అన్నా చెల్లెళ్ళ తఈంతు అర్థం కావడం లేదు. (ప్రభూ ఈ ముసలివాడికి ఇంత మతన్నా అను.గహించు్యు లేదా ఈ చిక్కు లవ్నా కీర్చు తంగడీ1)”

మొర పెట్టుకొంటున్న గజేందుడు ముమ్మూ ర్హుల కనిపించాడు.

“చిలిపిగా ఏదో అంటే ఇంత చిరాకుదేనికి నాన్నగారూ: ఉళ్ణరం చదువుతాను ఏినండిల

“మ్సీ రహస్యాలు నాకు ఏనిపించడం దేనికీ?

“రహ సా్యాలేమున్నాయి నాన్నగారూ? మీకు నేరుగా చాపే దైర్యల బాలిక నాకు (వాశాడు. అంఠపతన్న మగేమీలేడు. ఏనండి.?”

పాపికొండలు 69

*నవృద్ధః స్వాతంగత్య మర తే. వీడ్డపు ఆజ్ఞాపిస్తున్నాప్రుపాలించాలి:?” మాస్టారు నవ్వాడు.

శారద ఉత్తరం చదవటం (ప్రారంభించగానే ఆయన చిరునప్వు నుటు మాయమయింది. త్ధతో విని ఉత్తరం ముగియగానే బరుపు తొలగినట్లు విట్టూర్చాడు.

“ఆస వదలుకొన్న కంటికి ఇన్నాళ్ళకు చూపు వచ్చింది* శారద విస్తుపోయింది. తన అన్నకోసం తండి లోరోన ఇంత బాధ పడుతున్నాడని వూహించలేకపోయింది. చెప్పకుండా వెళ్ళాడని ఆయన మండిపోతున్నాడను కొన్నది. తన దిగులు ఎంతకాలం దిగ్యమింగుకొన్నాడోః: ఆ నప్వుల వెనుక నరిహాసాల మాటున చతురుల చాటున ఇంత 'విచారం ఎలా దాగున్నదో[ి ఆమె (పశాంతంగా అడిగింది:

“ఇంతకూ అన్నాయికి ఏమి (వాయమంటారు?ి

ఆనేన్సు మాతం చెప్పగలిగింది ఏమున్నది? నా అంతవాడు వాడు; వాడికి నేను చెప్పవలసింది ఏమిటమ్మా?”

౪ఆద్రే మీ దగ్గర ఉన్నది. ఎత్తితే కొండకెత్తుతారు. లేదో పాఠతాళాన కుదేస్తారు. అయ్యగారు అమెరికొలో అడుగు పెట్టగానే అంత పెద్దవాడై పోయాడా?”

“త్రన (బతుకు తాను (దితుకుతున్నవాడు చిన్నవాడెట్లపుతాడు? కొంచెం ఆలోచించు. నువ్వే గ్యురాలు తోలుతున్నావే! ఆ లెక్కన వాడేమి తోలాలి? మాధవరావు నవ్వాడు.

“ముసరివాళ్ళను తోలాలి కాబోలు! ఉభయులకు ఇష్టమయింది. మధ్య చేమదుంపకు దేనికి దురద?”

ఇంతలో బాలయ్య విజిటింగ్‌ కార్డు ఇచ్చి “మ్చీ కోసం ఎవరో కారులో వచ్చారు; వీధిలో ఉన్నారు. రమ్మంటారా?” ఎని అడిగాడు.

“వరండాలో కుర్చీలున్నవిగా? వచ్చి కూర్చోమని చెప్పు. ఇప్పుడే వస్తున్నా.” అతడు బాలయ్యను పంపించి వేశాడు.

“మరి నువ్విక్కడ పర్షపూ? ధర్మారాపుగారూ. వాళ్ళూ వచ్చే వేళ అయిందిగా[) అవి అతడు హెచ్చరించి వరండాలోకి వెళ్ళాడు.

“నమస్కా-రాలండి మాస్టారు: తమ 'పేరు వినటమేకాని స్వయంగా చూచే అవకొశం ఇంతవరకూ కలిగింది కాదు”

॥ “వమస్కారర్య, దయచేయండి! అక్కడకాదు. ఈలావచ్చి కూరో ఎండి! ఎతారామయ్యుగారూ: తాము నన్నెరగక పోయిన్సా నేను తమ్ము ఎరుగుదును. ఎన్నోసార్లు కలుసుకోవాలని కోరిక. ఏమి లాభం? " స్కూలు, హాస్టలు _ వీటి

60 పాపికొండలు గొడవలోనే సరపోతున్నది.?? మాధవరాప్పు అతన్ని దగ్గరగా ఉన్న కుర్చీలో కూర్చోబెట్టి ఎదుటి మనిషికి కనిపించకుండా ఒకసారి నఖఃఖ పర్యంతం రెప్ప పొటుకాలంలో కొలిచి నవ్వుతూ నిలబడ్డాడు.

సీతారామయ్య ఒడ్డు పొడపులున్న మనిషి. ఛామనచాయ మధ్య పాపటి(కాపు. ఖద్దరు ఛోవత్సి ఖద్దరు లాల్భి బుజాన విీళ్ళమడత ఉత్త్ర్వోయం. కాళ్ళళు (కొత్సమాయని మెత్తటి గోర్హాపీళ్లా చెప్పులు. ఎడనుచేత మూడుకోటల వైన అగ్గి పెశ్తై. కుడిచేత వెలిగించిన సిగరెట్టు. ముఖాన సన్నవి అరతిరుచూర్ణపు శేఖ, అంకా దుస్తులు తొడుక్కొాంటారు. అతన్ని దుస్తులు తొడుక్కున్నాయి. గొంగళి పురుగులవంటి కనుబొమలు. వాటికి సరిపోయిన (గెంచికట్టు మీసం. నంగదేశారణ్యాలు ఎప్పుడు కొట్టివేశారన్న (పళ్న మాధవరాపుకు కలిగింది. కాని మర్యాదకోనం మార్చి అడిగాడు.

ఆపవిమీగ వచ్చినట్లున్నారు? తాము ఇందాకా రావాలా? మనిషిచేత కబురు వంపితే నేనే వచ్చి దర్శనం చేసుకొనేవాణ్నిగా???

“ఎంతమాటన్నారు: పెద్దవారి దగ్గరకు మేమురావాలి. కావలిసిందేడో అడిగి చేయించుకోవాలి. అది ధర్మంకదాః”

పీఠారామయ్య మాటవరస కన్నాడు.

శళన్లా దగ్గరకు రావలపినంత పవిగలిగిందాలి మాధవరావు విన్మ నంకో అడిగారు.

జలపుమ మీ సూూలుకు అక్టోబరు పేవర్లు ఏవో వచ్చినవటగా???

ఆవచ్చే ఉంటవి. అయితే ఏవి వచ్చినవోో ఎవరికి వచ్చినవో తెలియదు, కనుక్కొానే అలవాటుకూడా లేదు. ఆయన హృదయాన్ని విప్పి ముందుపెట్టాడు.

సీఠారామయ్యా నప్వుతూ అన్నాడు: తప్పి సంగత్రి కర్ణాకరిగా వింటూనే ఉన్నా. దేవుడుకూడా మీకు చెప్పలేడట. మీ తెలివితేటలు, నవీతినియమాలు కట్టు కథలై ఏనిపిస్తున్నవి. ఆవి విని మీ దగ్గరకు వచ్చాను. మీ స్కూల్లో గురుమూ_ద్రి గారవి సీవియర్‌ తెలుగు వండిట్‌ ఉన్నాడట. ఆయన తెలుగు చీఫ్‌ అట. మంటి ణొరి బంధువుల క్కురాడు ఒకడు నాలుగు సార్లనుంచి తెలుగులో తప్పుతున్నాడు. వాణ్నీ ఎలాగైనా ఈసారి బియటపడెయ్యాలి. నెందిరు 200680. ఇస కొంచెం ఆగండి; మీరు చెప్పటోయేదికూడా కొంచెం తెలుసు. ఏమైనా ఉంటే చివరకు “చెప్పండి. ఆ గురుమూర్డిగారి దగ్గరకు వెళ్ళి గుప్పుచప్పుడు కాకుండా పనై చేయించుకోవచ్చునే? కమిటీ మెంబర్షమ కాదంటాడా? శోభన్నాడి మున్న్నైన వారు ఫీ వాశ్ళేకదా? పోనీ కార్యదర్శివి కొడంటాడాః వా వద్దకు రావటం దేవికి? ఈ కభసదేవికి? ఇదేగా ఊీరనటోతున్నమాట? ఈ వూక లేసికట్టలేక పోతే రాజకీన్తు

పాపికొండలు $॥ రంగంలో అడుగు పెట్టటమంత బుర్ధికక్కువవని మరొకటి వుండదు, మీ వళ్నకు ళూడా సమాధానం చెబుతాము. మిమ్నవిరిగి మీనపడ్డా గురుమూర్తి మీకో చెప్పక ఏ పనీ చేయడు, ఆయనకో చెప్పడం ఆయన మీవగ్గరకు రావడం వాదోపవాదాలు జరగడం దేనికి? మీకో చెవితే అంతా గుట్టుగా జరిగిపోతుంది, చివరకు గురు మ్పూర్రికికూడా తెలియకుండానే పవి అపుతుంచి. దానికే ఇప్పుడు మీ వగ్గరకు రావటం.

ఇంకకూ నావద్ద సవి అవుతుందన్న భరవాసా ఏమిటి అనేగామీ (పళ్నః? మీ వార్తలే స్పష్టంగా చాటుతున్నఏి. మీకు బాగా లోకొనుభవం ఉన్నది ఏదిమేలో, ఏది కీడో తెలుసు. తెలివితేటలున్న వాళ్ళు ఆత్మనాశనం పరిహరించు కొంటారుగాని చేతులారా కొనితెచ్చుకోరు. సుమతిశతకం ఏనాడో చెప్పింది “ఎప్పటి కెయ్యది (పస్తుకంి అన్నది. ఇవాశ ఉన్న సరిస్థికులు యివి, అధికారు లను కావని చేయగలిగింది . ఏమిట్‌? తల్యాబద్దలుచేసుకోవడం కన్నా మరొకటి జరగదు. ఇవాళ మీరు మడివట్టూూని మార్కులు వేయరు. దానివల్ల ఏమి జరుగు తుందో చూడండి. నాబోటివాళ్ళకు కష్టం కలుగుతుంది. దానివల్ల న్యాయంగా కావలసిన పనులు కొపవు. అన్నీ యెదురుదెబ్బలే. (ప్రపంచమే ఇలా ఉన్నస్పుడు మీ రొకరు ఉదరస్తారా? నేను ఉద్ధరిస్తానా?ః మన యిద్దరి జీవితాలు అడక ్తిరలోని 'పోకలు కొవబంకన్నా వయోజన మేమన్నా పుంటుండీ? దేళ కాలాలను [కోసి వేయలేము. ఈనాడు ఎవడి జీవితం వాడు చక్కబెట్టుకోగలిగితే లోకాన్ని ఉద్ధరించి సంత. అసలు (బితికి ఉంచే ఏ డానమైన్సా ధర్మ మైనా, ప్రాణాలు పోయిఫ తథ వాత వాటిపేరు కూడా వినబడదు.

మీరు వివేకవంతులు, మాకం'పీ మిన్నగా ఉదువుసంధ్యలు ఉన్నవాళ్ళు. చెప్స్పవలనిన పనిలేదు. ఏమంటారు. నాలుగయిదురోజుల్లో ఎన్ని వూర్కులు వచ్చాయో కబురు చేస్తారుగా? పెలపు. వస్తానండిః:”?

పీఠారామయ్య లేచాడు. మాస్టారు నెంబరు అడిగాడు,

“ఇరవై నున్నా అరవై”

చూధవరాపు 'పేబులుమీది తెల్ల కాగితప్ప పాడ్‌మీడ (వాస్తూ ఇరనై మన్నా అరవై అన్నాడు. అవునని సీశారామయ్య వెళ్ళాడు. కొరు కదలిపోయిత ఛప్పుడు వివిపించగావే అతడు కుర్చీలో కూలబర్జాడు,

అతవికి లోకం గిరున తిరిగిపోయిరడ్‌,ఇంతకొలం తడిపిన చదుపుహ్కా టొందిన అనుభవావికీ పీశారామయ్య (వవృ త్తి ఎక్క డాఅలండతేడు. అతవిమూటత్యో వాదంలో ఎక్కడా తప్పలేవ. (బతకటం అననరనమంటున్నాతు. అవును - కయ

శ? పాపికొండలు ఉం'జే నిస్పు పుడుతుంది, నిలుస్తుంది. లేనప్పుడు నిప్పు ఎక్కడిది? (దితకటానికి మారం చూపించాడు. అంతేగా అతని మాటలకు అర్థం. తుపాకి తెచ్చాడా? తన తలప గురిపెట్టాడాః ఉన్నసంగతి చెప్పాడు. దీవిని ఏ కోర్డు ఎచారిస్తుందిః ఏమి తీర్చు చెబుతుంది?

వెంటనే అతని కన్నులకు ఆనకట్టలు కొట్టుకుపోవడం, వంతెనలు కూలడం రోడ్లు బదాబదలు కావడం, గనులు _పేలడం, పరిపాలన అస్తవ్యస్తం కావడం, చదుపుసంధ్యలు మాసిపోవడంనీతినియమాలు అంతరించడం భయంకర రూపంతో _పత్యక్షమయాయి. మహాపవాహంలో (బతుకు చుక్కొౌనిలేని పడవలాగా కొట్టుకుపోతున్నది. రెండు కన్నులు ఎడమచేతి (వేళ్ళతొ గట్టగా నులుముకొని తెరిచేస్పటికి నప్వుతూ వాదించుకొంటూ వస్తున్న ధర్మారాపు, విశ్వనాథం కనిపిం చారు. ఆలోచనలోనుంచి బయటపడి లేచి *రండ్వి రండిః ఆలస్యం చేళారేమి? అన్న (ప్రశ్నతో ఆయన ఆహ్వానించాడు.

అవిశ్వనాథం వేళకు రాలేదు మాస్తారూ1” అన్నాడు ధర్మారాపు.

ఉనేన్సు వేళకే వచ్చానండి. అతడే గర్భాదానపు పెంగ్లికూతురయాడు. సాగదీపి తెచ్చేటప్పట్‌కి ఈ వేళ అయింది” విశ్వనాథం నవ్వాడు.

“వాదంలో తప్పుడు దారి తొక్కావం'పే అర్థం వుంది. (వతివానికీ అంతో యింకో అహం పుంటుంది. అది దెబ్బతినటానికి యిష్టపడడు. తెలివి తక్కువదద్దహ్మ అం'పే ఎవడు పడతాడు. కాని ఇక్కడ అబద్ధం ఆడవలపిన పనేమిటిరా? కొంచెం ఆలస్యమయిందం'పే వారేమంటారు? అసలు నిజం ఒప్వు కోవటమే నీ జన్మలో లేదుగా! ఇవాళ కొదండ్కి కాలేజీలో ఉన్నప్పటినుంచీ వీ తరహా చూస్తున్నానుగాః గదిలో నలుగురం చేరేవాళ్ళం. అర్ధంలేని చర్చలతో అర్హర్యాతయ్యేది. సిగశెటు అందరిదగ్గర అయిపోటేవి. నీ దగ్గర ఏమైనా ఉన్న వేమో చూడరాఅని అడిగే వాణ్ణి. చూస్తూ ఉండగానే ఖాళీపెక్టై అవతలపారేపేవాడు. అప్పటికీ నమ్మలేక వీడిపెనై వెద కేవాణ్న్‌, అది అయ్యవార్త ంగారి నట్టిల్లుగా ఉండేది, పిగ రెట్లు అయిపోవడంతో మా కబుర్లుకూడా బందయ్యేవి. తలొకమూలకు చేరి పండుకొని లైటు ఆఫ్‌చేసేవాళ్ళము. ఒక పావుగంట గడచిం తరువాత మెల్లగా లేచి పార వేసిన సిగరెట్టుపెళ్లైలు తడివేవాడు. నేను ఆ చీకట్లో కదలక మెదలక చూస్తూ ఉండేవాజణ్నీ. చప్పుడుకానీక వెలుగు బయటపసడసీక సిగరెట్టు +బకటితీసి ముట్టించేవాడు..ఐనా కొౌరుమబ్బుల సందులోనుంచి కనిపించే అరుణ విందింలాగా వెలుగుళున్న సిగరెట్టుకొన కవిపించేది. ఒరే: ఒరేః అనే వాణ్ణి. ళన్గోల్ర చేయకురా” అంటూ ఒకటి నాముఖాన పారేపేవాడు”

“వాడి మాటలు నమ్మకండి. ఆయినా వేను చెస్పబం దేనికి? నీసంగతి వారికి తెలియదా ఏమిటి?” విశ్వనాథం నవ్వాడు.

పాపికొండలు మ! వారికి తెిలియవలసింది సీ విషయంకాన్వి నా విషయంకాదు” అన్నాడు రర్మారాపు.

“అమ్మా, శారదా! స్నేపాళులు వచ్చారమ్మా!” మాధవరావు కేక వేసి చెప్పాడు.

శారద నప్వుతూ. గండారప టొమ్మలాగా గడవలో (వనత్యక్ష మయింది. ॥

కళ్వయబచేయండ్వి దయచేయండి: అన్నట్లు కత్తులు కటారులు పట్టుకు రాలేదుగదా?”

“అలాంటి వేమీ లేవు. అంత అనుమానమైతే సోదా చేయవచ్చును? అన్నాడు ధర్మారాపు.

ఆసత్ర్య౦ ధర్మం తప్ప అన్నీ 'వణాళికలను జవదాటక .'పెంపొందు తున్న ఈ కాలంలో నమ్మటమెలాః తమరు మరొకలాగా అనుకొనకపోతే మీ మిశుణ్ని ఒకసారి తనిఖీచేస్తారా ఏిశ్వనాథంగారూ” అన్నది శారద.

ఈఆప్పున్సు విజంగా అనుమానించవలసినవాడేః ఏదీ జేబులు చూడనీః ఏమండీ మాస్తారూః ఎవరు ఎలాంటివారో ఇప్పుడయినా తేలిపోయిందిగా:” అన్నాడు విశ్వనాథం. ం

“ఘోరం దారుణం: ఇద్దరూ ఏకమై ఒక్కణ్ణిచేసి అన్యాయం చేస్తు" న్నారు. చూడండి మాస్టారు!” అన్నాడు ధర్మారాపు,

వాళ లోకం తీరే అంత!) మాస్టారు విట్టూర్చారు.

విశ్వనాథం ధర్మారావు జేబులోనుంచి కవరు కొసేసి శారదకు చాటుగా అందించాడు. ఆమె దాన్ని మాటీవేస్తి *అంతగా కాచంటున్నప్పుడు దేనికి?కనీసం మన _ పెద్దరకమన్నా కాపాడుకోవాలి. ఏమంటారు?ి అవి ఏక్వనాథంకో అన్నది.

“డాన్సు, ఇప్పటికి నీమాట నమ్ముకున్నాము” విశ్వనాథం ధర్మారాపుళ ఎడంగా జరిగాడు.

“ఇంత అవమానం చేసిన తరువాత ఊరుకొంటాననుకొంటున్నా వేమో పొరపాటు, ఎటుతిరిగి పోఏను కేసు తస్పదు. మాస్టారే సాక్షం? ధర్మారావు నవ్వాడు.

నలుగురూ లోపలికి వెళ్ళారు. హాల్లో 'పీవిల్చుమీడ సేటతో సనోడీల్యు కప్పులు సాసర్లు కాఫీపాట్‌, పంచడారగిన్నె పెట్టి పున్నాయి. తలొక పీటుతో కూర్చుని పకోడీలు తిన నారంభించారు. -

ఆపముండీ మాస్తాడః విద్యార్థుల్లో విద్యా,నమాణాలు వడిపోతున్నవని

న! పాపికొండలు వృతికల్యు నాయకులు గోంపెడుకున్నార్వే నిజమేనంటారా? విశ్వవాతం అడిగాడు,

“*మాసారును నువ్వా_పశ్న అడగడంలో అర్థంలేదు. వాటీక్‌ యువర్‌ ఇన్‌సిన్యూయేషన్‌?” ధర్మారావు యెదుర్కొన్నాడు,

“వారు అడగడం తప్పుకాదు. విద్యారంగంతో ఉన్నాను కాబట్టి అడి గారు” మాస్తారు పమాధావించాడు.

*ఏద్ర్యా పమాణాలు పడిపోయాయి! ఎంతకాలంనుంచి నడిపోయాయో? ఈమరు డ్మిగీ పుచ్చుకొన్న తరువాతన్యా పుచ్చుకొనక పూర్వమా? ముందు ఆ వంగతి తేల్చండి?” శారద అందుకొన్నది.

“ఓ ఐసీ: మీరింకొ యం, ఏ. చదముపుతున్నారు కదూ? అ నంగకిమా వాడికి తెలియదు” ధర్మారావు వెక్కిరించాడు.

గురిగింజ వరిగింజను ఆక్షేపంచనక్కరలేము.??

6ఓజ్యన్సే?3? ధర్మారావు అడిగాడు.

“థెలిసినవాళ్ళకు చెప్పవక్కరలేదు. తెలియనివాళ్ళతు చెప్పినా (సయో జనంఠేదు” శారద నవ్వింది.

శవా వాక్యం అంత కేలికగా అర్ధ్హమవుతుందా ఏమిటి?” అన్నాడు విళ్వహాకలి.

అరే సంకర భాష్యమో వంకర భాష్యమో కానీయండి?)

ఆ ఆర్టర్స్‌ ఆర్షర్‌ ప్లీజ్‌, నభా మర్యాదో దాటిపోతున్నారు” అన్నడి కాళత.

“ఆ హక్కు. ఆధ్యతులవారిడి” అన్నాడు ధర్యారాపు.

ఊంంద్తుకనే ఆంటున్నదో శారద నవ్వింది.

“ట్ట మైగాడ్‌: ఎన్నిక లేకుండానే తమకు తామై అధ్యతస్థానం వహించే వారీ సభలో మేము నభ్యులంగా ఉండదలచుకోలేదు. మాస్టారు మనం వెళ్ళుచాము రండి” కాఘ్మీతాగి ధర్మారాపు లేచాడు.

. మీరు మాటాడుకొంటూ ఉండండి. ఇస్పుడే వస్తానూ మాధవఠాపు "స్యేకటరీకో వక్కంగదికి బయలుదేరాడు.

“వాన్న్యగాటుకూడా ఇలా చేయడం బుగుండలేదు.?

అప్పడు చర్చించవలసిన నమన్య బాలా ముఖ్యం. అందువల్ల స్పెషల్‌ కమిటీని వేస్తున్నాం. మేము వచ్చేటన్నటికి 'మీ నివేదిక పూ _ర్రికొవొలి. ఇందులో ఇగుండవిడి సిముండగి? వైట్‌. _ కౌల్‌ స్టీట్యూవ్యనల్‌* ఆయన వెళ్ళాడు,

పాపికొండలు ౮% హాలులో శారద విశ్వనాథం చర్చలో నిమగ్నమయ్యారు. గదిలోకి

వెళ్ళి ఇద్దరూ కూర్చున్న తరువాత్య “ఏమిటి విశేషాలు?) అని మాధవరావు

అడిగాడు. ధర్మారాపు వందరూపాయలనోటు తీసి ఆయనకు అందించాడు.

6 ఏమిటిది?” ఆయన ఆశ్చర్యపడి అడిగాడు.

“న ర్చృయ్య రాాతివచ్చి తనంత తాను ఇచ్చాడు]

“తప్పు ఒప్పుకొన్నాడాః”

“ఒప్పుకొనే రైర్యమే ఉంటే ఆవని యెందుకుచేస్తాడు?)) ధర్మారావు నవ్వాడు.

“*జంకరకూ ఏమంటాడు?)

కత్రా నే పాపపుణ్యాలు ఎరగడట! పిల్లలు అంటున్నారు కౌబట్టి మనం అమోదిస్తున్నాము కాబట్టి యా వంద యిస్తున్నాడటః తన్ను ఉద్యోగంనుంచి తీసి వేదుకండని మొరపెట్టుకున్నాడు.)

*బప్పుడు జరగవలసిం దేమిటి?) మాస్టారు అడిగాడు.

ళమీర్రు చెప్పినట్లు వార్నింగ్‌ యిచ్చి లై(బకీకి మార్చడం మంచిదని -వెస్తున్నది”

“బ్మప్పుడు ఎలా సాధ్యం”

ఉద్ది కే యున్నది?” ధర్మారాపు ఆశ్చర్యంతో అడిగాడు,

“ఈ వందకు లెక్కచెప్పాలి. అం'కే పిల్లలవద్ద స్టేట్‌ మెంటు తీస్తు కోవాలి. ఈ నరసయ్యవద్దనుండికూడా వాజబ్మూలం పృచ్చుకోవాలి. ఈ మొత్తం ఆయా పిల్లల వచ్చేనెల జీతంక్రింద జమకట్టాలి. ఇంత తంతు జరిగింతరువాత కమిటీకి చెప్పకుండా మీరు చేయదలచుకొన్న పని యెలా చేస్తారు?

“ర్య తతంగం లేకుండా పవీ జరగదుఃి

“మరొక పవిచేప్టే జరుగుతుంది?” మాస్టారు నవ్వాడు,

కళ జ్ర ర"న్తే? 9

నేనో మీరో నరసయ్య చేసిన పవి చేయాలి.??

“అది అసంభవం, మరొకసారి ఆలోచించి చేయవలనిందేడో న్నక మంగా చేయండి?) ధర్మారాపు లేచాడు.

“అలాగే” మాధవరాపు అతని వెనుక హాల్లోకి వచ్చాడు. కారదు -విశ్వనాఠం దిర్ధ చర్చలో పుండి వారి రాకకూడాగు _ర్తించలేదుం

“ఇంతకూ (సత్యేక నంఘ నివేదిక ఈయారయిందా?" ధర్మారావు ఆగ్రి గా డ్రు,

“లేదు మరికొంతకాలం గడుపు కావాలొ” విశ్వనాథం నవ్వాడు.

$)

హా] మాపికొండ యలు

ఈజ్రర్వ్యి శ్రే ఇచ్చాము. పొరపాటు. పభవారు ఇస్తున్నారు. ఇంక బయలు. దేరాలి లౌ”మ్మంటూ ధర్మారావు విశ్వనాథాన్ని కుర్చీలోనుంచి లేవదీశాడు.

“మీరు వేరుగా బుంటికి వెళ్ళుతున్నారా?” మాధవరావు ధర్యారాపుము- అడిగాడు.

“ళబ్యంక్రా నాతో పమన్నదా?”

“అపును” మాధవరాపు వంకెకు తగిల్చిన ఉత్తరీయం అందుకొని ఖుజాన వేసుకొన్నాడు.

ఈతిమ్మాముగ్గరూ ఒకరి ముఖం ఒకరు చూచుకున్నారు. ఎవరికీ ఏమీ అంతుచిక్కలేదు. మాధవరావు వెనుక విశ్వనాథం, ధర్మారాపు బయలుదేరారు. మూలగోడకు ముంగాళ్ళ నిచ్చెనవేసి మేక పినిమాపోస్త్టరు తింటున్నది. మురికి కాలవలోని బురద చేటకుతీపి పాకీది తన అద్భృష్టరేఖను వెదుకుకొంటున్నది. ఆడి చూచిన విశ్వనాథం, *ఈ ఆకలి ఈ దార్మిద్యం యెన్నాళ్ళకు అంతరి_స్టవోః) అవి ఆంగలార్బాడు. జోనుప్వు కళ్ళుమూసుకొని ఓటు వెయ్యి. తృతీయ వణాళికూ కాలాంతావిన్హైనా యిదంకా పోకపోతే అప్పుడను” ధర్యారావు నవ్వాడు.

ఉవ్మర్రి నేన్స వెళ్ళాలి అన్నాడు విశ్వవాథం.

“పద్యంలో సడికట్టు రొయిలాగా ఉన్నదే వీ పని???

“కాదు [ప్రపంచంలోనికి వచ్చిపోయే మానవుడిలాగా అంపే కొంత వాగుంటుంది.)”

*బ్షంత్రక్రూ మళ్ళీ దర్శనం యెప్పుడో?” ధర్మారాపు అడిగాడు.

“ఎప్పుడనుకొండే అప్పుడే.”

“ఆ గర్వమే వద్దంటాను. నువ్వేమన్నా భగవంతుడివాః అనుకొన్న వ్వుడు (సత్యక్షం కావటానికి? విక్కుపోక రాతి మాయింటికి భోజనావికిరా?ొ థర్మారాపు హెచ్చరించాడు. తల ఊపి విశ్వనాథం వెళ్ళిపోయాడు.

మాధవరాపుకో కలిసి ధర్మారావు తన యింటికి వెళ్ళి గదీలో కూర్చు న్నాడు. మాస్టారు విలబిడే ఉన్నారు.

*కూర్కోండి! మా యింటికి వచ్చింతరువాత కాని చెప్పటానికి వీలుసడవి ఫిశేషమేమిటి?) య

“ప్రిన్లీ లేదు, ప్రీర్రు కార్యదర్శులు. నేమ ఫెాడ్యాస్తర్ని. స్నేహం స్నేహమే. భృత్వ భానం భృత్య భావమే.??

ఊనేను ని వేదించవలసిన స్కూలు వ్యవవారాలు మీ దగ్గరకు వచ్చి చెప్పాలి. లేదా స్కూలులో లెప్పాలి. ఇవాళ స్కూలులేదు. అందువల్ల మీ ఇంటికి.

వచ్చాను.

పాపకొ౦డలు గ

“నిలబడ్డా రే కూర్చోంద్‌! బొత్తిగా అయోమయంగా ఉన్నది. ఇందాక

వరనయ్య విషయంలో నేనేమీ తొందరపడి అనలేదుగా?”

శళద్రేద్పు 9)

“మరి? విభాంతుడయి ధర్మారావు అడిగాడు,

“త్ర స్థితి వస్తుందని అనుకోలేదు. మీరూ ఊహించలేదు. కొని స్థితి _తతులు నెట్టుకువస్తున్నాయి. కౌదిట్టి ముందుగా చెప్పటం నా ధర్మమని చెబు తున్నాను. నా పదవికి నేను రాజీనామా యిప్వవలసి వస్తుందేమోః ఈమాట చెవిని వేస్తే ఏ అపోహ కలగదు. వెనుకటి స్నేహం ఎస్సటిలాగానే కొనసాగటానికి శేలవపుతుందిల

జమీరుచెప్పేది అర్థం కావటంలేదు. రాజీనామా ఇవ్వవలసిన పరిస్థితులు ఏమి తరుముకొస్తున్నాయి? కుతం(త్రాలు ఏవైనా బయలుదేరినవా??”

ఉష్పిరు వచ్చే ముందే సీతారామయ్యగారు మా యింటికి వచ్చి వెళ్ళారు?

“అత్రవికి సూ్యూలుతో నంబంధమేమున్నది?ః పామాన్య సభ్యుడు చూడ కాదే?”

“నన్ను పూర్తిగా చెస్పనీయండి. మన సీనియర్‌ వండిట్‌ గుకుమూ ర్తి గారికి స్కూలు ఫైనలువాళ్ళ అక్టోబరు పేసర్లు వచ్చాయి. ఈ సంగతి ఆయన "చెప్పేదాకొ తెలియదు. మంత్రిగారి బంధుపుల కు.రాడిపేపరు వచ్చిందట. నంబరు ఇచ్చి మీరు బాగుపడదలచుకొం'ళే మార్కులు వేయించి కబురు చేయించమన్నాడు. అలాంటేది నేను యీ స్కూల్లో హెడ్యాస్టరుగా ఉండగా జరగదు. గురుమూర్తి గారివి ఎన్నివిధాల ఒత్తిడిపెట్టాలో అన్నివిధాల "పెడతారు. సందేహంలేదు. కాబట్టే "పేపర్లు పంపించవలసిన కడపటి తేదీవరకూ ఆయనచేత పెలపు 'పెట్టిస్తాను. పది లోజులై నా పదిహేనురోజులై నా మీరు నెలవు (గాంటుచేయక తప్పదు. ఇక నా లాజీనామాకు _పసక్తి యెక్కడనేగా మీ _పశ్న? స్కూలుకు బ్యాంకునుంచి బుణం పొందటం అవసరం. లేకపోతే టీచర్లు మలమలమాడిపోతారు. అదినా కిష్టంలేదు. వైగా మీమీదకూడా వాళ్ళకు కష్టం కలుగుతుంది. ఇదంతా నా ఒక్కనివల్లనే కదా ఉరుగుతున్నది? నేను రాజీనామా యిస్తే సీతారామయ్యగారిమాట విననందుకు వన్ను పదవినుంచి తొలగించామవి చెప్పనూవచ్చు ఆయన సాయంతో బుణం పొందనూవచ్చు. నాకు తోచినంతలో యిదే మంచి ఉపూయంగా కవిపిస్తున్నడిం అందువల్ల ముందుగా చెబుదామని వచ్చాను.

ఉఇంతకూ బ్యాంకుతో తృ_ప్రిపడక సూ్క్క,ూలుమీదకూడ దండెత్తాడన్న మాటి ధర్మారావు తలపంకిస్తూ అన్నాడు.

ఖు పాప్‌ కొండ ల.

“అలాగే కవిపిస్తున్నది. తనమాట శాసనంగా 'చెల్లుతుందనుకోక పోతే జంకు గొంకులు లేక నా ముఖాన అలా అనడు

ళోప్రార్టీ అండ చూచుకొని అతని దురహంకారం బలిసింది. స్పష్టం గానే కనిపిస్తున్నది.

జబ్బప్పుడు నేను చెప్పవలసింది ఒకటే. దూరం ఆలోచించక అనవన రంగా మిమ్ము ఈ రొంపిలో దింపానేమో ననిపిస్తున్నది. నాకోసమై మాతం కక్షల్లో కౌలు పెట్టవద్దు. నా సర్వీసుకూడ ఎంతోకాలం లేదు. ఉద్యోగంనుంచి విర మించుకోవలసివ_స్టే నిశ్చింతగా విరమించుకొంటాను. మీ సంగతిమ్మాతమే జాగత్తగా ఆలోచించుకోండి. "ఏ పార్టీ అండలేదు. ఏ రౌడీల సాయంబేక ఏకొకిగా విలదిడాలి. ఈ స్థితిలో ఏది మేలనుకొం'పే అది చేయండి. సంశయం మాతం వదు.)

0 *మార్చిదొకౌ గడవాలం'శే ఏమ్మాతం డబ్బు కావలసి ఉంటుందీః- కనగ్రివేలుంపే ఏ యిబ్బ౦ందీ ఉండదు” అన్నాడు మాధవరాపు.

ఉసర్వే ఆ విషయం నాకు వదలివేయండి. మీరు నాతో చెప్పక రాజీ నామా స్మతం పంపించేరు సుమాఃి ధర్మారాపు హెచ్చరించాడు.

“అమ్మ యింట్లో ఉన్నదా? ఒకసారికూడా వారివి చూడలేదు.”

ధర్మారాపు తల్లికోసం కేక్రవేశాడు. ఆమె వచ్చి. గుమ్మంలో విలబడ్డది.

“నమస్కోరమండి:?? లేచి మాధవరాపు చేతులు జోడీంచాడు.

“నమస్కారమండి: ఆమె విస్తుపోయి చూస్తున్నది.

“మన హెడ్యాస్టరగారమ్యా:) ధర్మారాపు పరిచయం చేశాడు.

“అలాగొ। ముందుగా చెప్పాపుకా వేమిరాః ఎంత పొరపాటు జరిగిందిః సమస్కరించవలసిన వాళ్ళము మెము కాని, మీరు కాదు.

“అన్నగారి భార్య ఎప్పుడూ పూజ్యురాలే. వెంకన్నగారి చలవవల్లశే ఈ ఊరు వచ్చాము. వారి సాయంవల్లనే ఇంతకాలం యిక్కడ ఉన్నాను, వారి పరిచయమే లేకపోతే యెక్కడ ఏ స్థితిలో ఉందేదాజ్హో తెరియదమ్మా:”

“అదేమి అలా అరటారు? మీ దూగ్యకే మీ కీస్థితి కల్పించింది. కాకపోకే వారు" నిమితమాటతులు.. వారుకూడ ఎప్పుదు ఈమాపే అంటూ ఉండేవారు

“నీ పైగ్రచికనం- మీనోట అలా పలికిస్తున్నది. అంతకు తప్ప నాలో పి- యోగ్యతలేదు. ఇన్నాళ్ళకు మీ దర్శనం శజేసుకోగలిగాను.”

పావ్‌ కొండలు శ్ర

ఈవారుండగా ఎన్నోసార్లు మీయింటికి ఒకసారి తీసుకుపొండని అడిగాను. కొని “దూరంగా ఊండట౦ మంచిదమ్మా” అని అంటూ ఉండేవారు.”

“నాకు తెలుసుగా. ఆయన తత్త్వమే అంత. రేపు అమ్మాయి శారద వస్తుంది. తస్పక రావాలి.”

కబ్రలాగే,??

ఆన్నపూర్ణమ్మవద్ద "పెలపు తీసుక్షుని మాధవరావు బయలు దేరాడు.

మాధవరాపు గురుమూర్తిగారి వీధివాకిట నిలబడి “మాస్టారు. అని కేక వేశాడు. వస్తున్నా, కొంచెం తాళాలొ అని ముందరి దొడ్లోనుంచి సమాధానం వచ్చింది. ఆయన ఉన్నచోట నిలబడి చూచాడు. చుట్టూ దడి శిధిలావస్థలో ఉన్నది. దీనివెనుక ముండ్తతీగ అలవ. వెలుపలదడి మదుగుకోసం. నిజానికి అది అనవ నరం. ఎందుకంటే గురమూూరికి ఆలువీడ్డలు లేరు. యుక్రవయస్సులో ఉండగానే భార్య మొదట్‌ కాన్పు సమయంలోనే మరణించింది. బిడ్హతూడా దక్కలేమ.ఆయన తిరిగి పెండ్లి చేసుకోలేదు. సంబందాలు ఎన్నో వచ్చినా అతని మనస్సు మొగ్గవేదు. జీవితం నాట్‌నుంచి ర్రైలుపట్టాలమీన నడుస్తున్నది. అతడు ఉదయం కొఫీకి వెళ్ళా లంకే కచ్చితంగా అయిదు అయిందన్నమాబే. ముసురుపట్టిన నాళ్ళతో ఆ చిన్న కాపీహోటలు యజమాని ఆగిపోయిన గోడగడియారానికి కీయిచ్చి అతని రాకను బట్టి మైము పెట్టుకొ నేదాడు. ఉదయం ఒక అరకప్పు కాఫీ (తాగేవాడు. ఎప్పుడైనా మతులు వోటల్లో తగిలి హస్కాలజీవేస్టే కులాసొగా కబుర్లు చెప్పేవాడు. ఎదుటివాడు రెండరకస్పులు కోసీ ఒక అరపెట్టె సిగరెట్టు పూద్తిచేసినా అతడు

70 పాపికాండణ చలించేవాడు కాదు. కస్త కొఫీ తీసుకోండని బలవంతపెట్టీనా తాగేవాడుకాదు. అలాగే మధ్యాహ్నం సరిగా ఒకట్‌న్నరకు ఒక గార్వె ఒక అరకప్పు కాఫీతో సతి "పెట్టుకొని లేచేవాడు, అంతకువినా మరే దురభ్యాసంలేదు. ఎన్నడూ వేళ తప్పదు. మాటికో కోటికో వేళతప్పినా స్వయంగా వండుకోవాలి తినాలి. భోజనహోటల్‌ గడప (త్రొక్కిందిలేదు. సినిమాలకు నాటకాలకు అతడు వెళ్ళగా చూచినవారు చెప్పవవారులేరు. ఇక తెలుగు పండితులంపేనే పై 9వేట్లు సాధారణంగా ఉండవు. అకవికి అసాధారణంగానూడ ఉండపు.కాకపోతే ఎప్పుడైనా ఏ ఒకడో వ్యాకరణం లోనో, అలంకార శాస్త్రంలోనో-నందేహాలు వచ్చినప్పుడు అడిగి తెలుసుకొని పోయేవాడు. సాంఘికంగాకూడ ఆయనకు ఆశ్హు సంబింధాలు ఉన్నట్టుగాకూడా తెలియదు. స్కూలులోకూడ తన పనేమో తానేమో. ఎక్కువగా మాటాడేవాడు కాదు. ఇతరులు మాటాడుకుంటూ ఉంజే తటస్థంగా వుండి వినేవాడు. సహాధ్యావ కులకు కూడ ఆయన అం'పే ఒకవిధంగా భయం. పనివుంపే పలకరించే నారు;లేదా మావి వేసేవారు. స్కూలులో ఉన్నంతకాలం క్లాసులో కాంపోజిషన్లో చూచుకొనే వాడు. ఎప్పటిపని అప్పటికి తెమలిపోయేది. హోంవర్కు. కుురవాళ్ళకూ ఇచ్చే ఇచ్చేవాడు కాడు. తానూ తెచ్చుకొనేవాడు కాడు. అలాంటివానికి మదుగు దేనికి?

అతడం'పే మాధవరావుకు ఒకపక్క. విస్మయం, మరొకపక్క గౌరవం, తొను హెడ్మాస్టరుగా వచ్చిన ,కొ_త్తలలో మాధవరాపు అతన్ని చాలా పొర్లు కదలించి చూచాడు. అతని సమాధానాలు సూ(తాలవలె పుండేవి. మామూలు మాటహడ ఆచితూచి అనేవాడు. హృదయం పున్నవాళ్ళకు ఎంతో అర్ధం కవిపిం చేది. లేవివాళ్ళకు కశ్రైవిరిచి పొయ్యిలో పెట్టినట్టుండేది. ఇలాంటివాడు పిల్లలకు పాఠ మేమి చెబుతాడాా వాళ్ళకు ఏమి అర్ధమపుతుందా? అనిపించేది. ఆ (కొత్తల లోనే మాధవరాపు చాటుగా అతడు చెప్పే తీరును గమనించాడు. స్కూలు నంవత్సర (ప్రారంభంలో రెండుమూడు వారాలు అతడం'పే పిల్లలకు సింహ న్వస్నంగా పుండేది. తతిమ్మా క్లాసులన్నీ దద్దరిల్లుతుంపే ఆయన క్లాసులు ఆక మాలవలె (ప్రశాంతంగా వుండేవి. ఆ మూడువారాలు గడచిన తరువాత పిల్లలు నవ్వుతూ (పేలుకూ పుండేవాళ్ళు. అతడు వాళ్ళ భాషలో. వాళ్ళ దృష్టాంతాలతో చెప్పేవాడు. ఒకసారి మాధవరావు ఆయన క్లాసు (పక్కగా పోతున్నాడు. (అది శిదనఫారం కాటోలు:) ఒక క్యురవాడులేచి “నన్నయ తిక్కనలలో ఎవరు గొన్న వారండి?ొ అని అడిగాడు. హెడ్మాస్టరుకు యెందుకు కుతూహలం కలిగిందో

పౌపీకొండలు శ అతడు చెప్పే సమాధానం విందామని చటుక్కున ఆగాడు. *అరే అబ్బీః నాదొక +వశ్న. ఎన్నాళ్ళనుంచో వేధిస్తున్నది. కాస్త తేల్చు. ఒకడు (గుడ్డివాడు. మరొకడు కుంటివాడు. వీళ్ళ యిద్దరిలో గొప్పవా డెవరురాళి అని అతడు ఆ కురవాణ్నీ అడిగాడు. క్లాసంతా గొల్లుమన్నది. మరొకడులేచి కుంటి గుడ్డీ__దొందూ దొందే వంతీ:” అన్నాడు. *అరే, హోమర్‌ (గొడ్డివాడటరా! అతవి'పేరు పాళ్చాత్య దేశాలు ఈనాడూ చెస్పుకొంటున్నవి. నీకూ నాకూ రెండు కళ్ళు సలక్షణంగా వున్నాయి. అమ్మా నాన్నలు తప్ప మనలను న్య్మరించేవాళ్ళ వున్నారటరాః మీ ప్‌స్టరీ మాస్టారు చెప్పలేదా: మైమూరు కుంటివాడు. నీకు కాళ్ళు తిన్నగానే వున్నవి. ఏమి తాభం? నువ్వు తంతే పుట్‌బాల్‌ అవతలిగదిదాకా కూడా పోదు. మరి అతడు దేశంచెంట దేశం తన్నుకొంటూ పోయాడు. వీడికి కళ్ళున్నవి; కాళ్ళున్నఏి. అందు వల్స వీడు హోమర్‌ కంటే బైమూరుకంటె గొప్పవాడు. అంతేకాదు” అన్నాడు. వాడు సిగ్గుపడి కూర్చున్నాడు. “కాబట్టి నీ వేమంటావురా?” అతి మరొక క్యుర వాణ్ణి అడిగాడు. “ఉగుడ్డివాడై నా కుంటివాడై నా గొప్పవాడు కావచ్చును. గొప్పతనావికి అవి అడ్డురావు” అన్నాడు కురాడు. నీకు తర్కం బాగా వచ్చురాః కూర్చో” మవి మరొకణ్ణి లేపి అడిగాడు: *అరే అబ్బాయి: హోమరున్నాడు. (గుడ్డివాడు: అయినా గొప్పవాడే. టైమూరున్నాడు. కుంటివాడయినా గొప్పవాడే. కాబట్టిఇద్దరినీ ఈ క్వేటు చేదామా? అయినా గొప్పవాడే అన్నది కామన్‌ ఫాక్టరేగదాః” *ఈ క్వేటు చేయటానికి వీల్లేదుసార్‌: ఎవరి గొప్పతనం వారిదే”అని వాడన్నాడు-నాకు లెక్కలు రొపు. గణితశాఫ్రం అలాగే చెబుతున్నదా?ి అని అతడు అడిగాడు. *గజణీతఈ శాస్త్రంకూడ అలాగే చెబుతున్నది. కావాలంటే టోర్జుమీద వేసి చూపిస్తాను” అవి వాడవ్నాడు.

“వద్దురా అబ్బి; హెడ్యాస్టరుగారు వ ప్రే వీగొంతు నాగొంతు టక్కున పట్టుకొంటారు. ఇది లెక్కల క్లాస్సా తెలుగు క్లాసా? అంపే మర్యాద ఏమన్నా రక్కుతుందీః కూర్చో:” అని వాణ్నీ కూర్చోబెట్టి ఆయన పాఠం మొదలు పెట్టాడు.

మాధవరావుకు నప్వు వచ్చింది. (గుడ్డ, కుంటి అన్న విశేషణాలు జాధతోపాటు కుతూహలం కలిగించాయి. క్లొసులోకిపోయి అడుగుదామనుకొ న్నాడు. నమయం కాదని వెళ్ళిపోయాడు. తరువాత తరువాత పరిచయం, దావితో భ్‌ క్తి గౌరవాలు మెండయ్యాయి. వ్యాకరణ సాహిత్యాలు తుణ్ణంగా చదువుకొన్నాడు. ఫ్యృాదయం ఉన్నది. అలాంటివాడు ఎప్పుడూ ఎక్కడా ఏదీ (ఛాసినట్లులేడు. ఇలాంటి మనిషి (వాయకపోవట మేమిటి? ఎలాగ్లై నా వాయించాలని మాధవరాషుకు

77 పావికొండల బుద్ధిపుట్టింది. ఒకసారి హైయర్‌ ఫారాలకు ఉపవాచకం కావాలని ఒక పట్లిషింగ్‌ కంపెనీ తనవద్దకు వస్తే తాను (వాయించి పెడతానని నచ్చజెప్పి 'హెడ్మాస్టరు గురు మూూరర్తితో (పస్తావించాడు. “ఎందుకండి యీ లాయిలాసాళణి అని అతడు నవ్వి వేశాడు. “మీరు నాకోసమ్మైనా ఈ స్ప్టకం (వాసిపెట్టాలి అని మాధవరావు గట్టిగా అడిగాడు. ఆయనమాట తీసి వేయలేక మృచ్చకటికం ఉపవాచకంగా (వాపి ఇచ్చాడు. మాధవరావుకు ఆ పుస్తకం బాగా నచ్చింది. తీరా దాన్ని టీ.వి.సి. పనికి తాచని (కోసి వేసింది. విస్మయపడి మాధవరాపు ఆరాతీస్తే ళకారుని వాక్యాలు అసందిద్ధంగా వున్నవని అధికారులు కారణం చెప్పారు. ఆయన మండి రచ్చ కీడుస్తానంటే తరువాతి సమావేశంలో ఆ పుస్తకాన్ని ఆమోదించారు. పృ స్తం విశిష్టతవల్ల నేమి మాధవరాపు సిఫార్సువల్లనేమి రాయ్టీ బేసిస్‌మీద గురుమూ ర్తికి దానివల్ల నాలుగువేల పై చిలుకు ముట్టింది.

ఆ గురుమ్నూర్జి వచ్చి వాకిటి 'పేండెం విప్పి మాధవరావును చూచి విస్తుపోయాడు. బుజాన ఉన్న తుండుగుడ్డకు చేతుల తడి ఆర్బుకొంటూ విలబకి పోయాడు. ఆయన తన యింటికి వచ్చే అలవాటు లేదు. ఏదైనా సని ఉన్నా కాలక్షేపం చేయాలన్నా బాలియ్యచేత తన్ను పిలిపించుకొనేవాడు- ఇద్దరిమధ్య ఉన్న చనుపు అలాంటిది. దానికి యోగ్యులు ఉపాధ్యాయులలో ఏ అయిదారుగురో ఉన్నారు. అందువల్ల ఆయన తన యింటికి వస్తాడనుకోలేదు. ఆయన గొంతు గుర్తుపట్టలేదు. ఆయన దేనికి వచ్చినట్లు? ఏదో విశేషం ఉండాలి. ఏమై ఉంటుంది? ఈ ఆలోచనలో పడి మెరుగుపెట్టిన తాము శిలావ్యగహంవలె అతడు అలాగే నిలబడిపోయాడు.

“కబురు పంపక వ_స్టే లోపలికి రానివ్వరా?” మాధవరావు నవ్వాడుం

“బది భారత గృహస్థు ఇల్లుకౌన్సి అధికారుల కార్యాలయం కాదు. గృహస్థు మేలుకొని ఉండగా ఎవరైనా ఎప్పుడైనా రావచ్చును. దయచేయండి!”

“విచ్చగాళ్ళు తప్ప” అవి అంటూ అతడు లోవల (ప్రవేశించాడు.

“ళ్వేమ్సు విదేశీయులము కాము. అందువల్ల ఆ బోర్డు కట్టము. ఆ గౌర వమూ మేము అశించము.” గురుమూర్థి వాకిటికి తిరిగీ పెండెం అడ్డం వేసి బయలుదేరాడు.

గురుమూదర్షిగారి ముంగిలీ ముచ్చటగా ఉన్నది. అది పురాతనపు "పెంకుటిల్లు. ఉత్తర భాగం శిధిలావస్థలో ఉన్నది. అయినా ఎక్కడా కచాటుగా శేదు. ఒకపక్కన పంప్ప. దాపున నాలుగు అర్‌టీచెట్లు. వరసగా మందారల్యు మల్లెలు, రకరకాల గులాబుల్లు నందివర్థనాలు ఎ్మాగగన్నేర్డు బంతిచెట్లు

శవ కొం.డలు 1 (ఆోటన్లు; విమ్మం దానిమ్మ నారింజ బాదము ఉన్నాయి. పూచిన మందారాదులు వ్మేతసర్వంగా ఉన్నవి. గురుమూర్తికి చెట్లన్నా; పువ్వులన్నా అంక ఆసక్తి ఉన్న వసి మాధవరాపు అనుకోలేదు. పృవ్వులు చూస్తూ అతడు అలాగే నిలబడ్డాడు. గురుమూర్తి (ప్రాత చిరిచాప తెచ్చి ఇంటిగోడ మొత్తనున్న అరుగుమీద పరిదీ శూర్చోబెట్టాడు. బాగా విచ్చిన ఎ్యరగులావి పూవ్వు చెట్టున పండిన నారింజకాయ శోసి తెచ్చి ఆయనకు ఇచ్చి; ఏమిటండీ విశేషాలు?” అని అడుగుతూ. ఎదురుగా శూర్చున్నాడు.

“సాయంకాలం కదాః షికారుకు బయలుదేరాను. మీ యిల్లు కనిపిం చింది. బయటికి కదలే మనుషులు కారు. కాబట్టీ ఇంట్లోనే ఉంటారని ఇటువచ్చా” శంటూ మాధవరాపు నవ్వాడు.

“నన్ముమంటారు?”

“మి యిష్టం. అయితే *“సంశయాత్మా వినశ్యతి” ఇన్న వాక్యం మీకు "తెలియంది కాదు.”

“బ్రాగున్నదీః బొయ్యిమీది 'ఎనరు కాగుతుంది. బావిలోని నీరు కాగ వలసిన పనిలేదు” గురుమూర్తి తాపీగా అన్నాడు.

“సరేకాని నృప్టళతి చదివారా?)

*ఆ౮ ఈ మధ్యాహ్నమే అ వృస్తకం్య మీ వ్యాసం పూర్తి చేశాను. శే వ్యానం దాగున్నదిలి

“ఈ లౌక్య౦ ఎప్పటినుంచి? మాధవరావు నవ్వాడు.

“మనకు స్నేహం ఏర్పడ్డ దగ్గరనుంచి.”

“ఇంతకు నాకు గురుత్వం ఇన్తున్నారన్నమాట:”

*పందేహూ మేముంది??

• అయతే గురుదడిణ ఇవ్వవలసి ఉంటుంది.”

“గురుత్వాన్ని గుర్తుంచుకొని అడిగితే తస్పకుండా చెల్లించుకో చకలసిందే.?)

“అయ్విథకే కొన్ని యక్షపళ్న లున్నవి. వాటికి నమాధానం చెప్పాలి?

నేను ధర్మరాజును కానే.

అక్రా పేష్టు ధర్మరాజునని ఊహించుకోండి. కవికి అది అషసాధ్యంకాదుం ఉఆమాతం సాధించలేని వాడు కవి కాడు”

“నేను కవినని ఎన్నడూ చెప్పకోలేదు. (వాయించుకోలేదు. గజైకట్టి' వేదికమీదికి ఎక్కలేదు.చ్యతగు ప్తడైనా ఆ కాతాలో నన్ను చేర్చి ఉంటాడనుకోన.!2;

ఇ4 పాపికొండ ణ

*న్లా లెక్కలో మీరు కవులే.” మాధవరావు నవ్వాడు.

వీరు (వాసుకొన్నారని నేనెక్కడ విరగబడేది. కాదుకూడ దంశ్సే రాజీనామా పెట్టి పోతాను. అంతేగా. ముల్లు వచ్చి అరటాకుమీద నడ్డా అరటాకు: పోయి ముంట్‌మీద పడ్డా అరటాకుదే తఈస్పు”

ళద్రక్షిల్య ఎగర గొట్టటావికి (ప్రయత్నిస్తున్నారు. . వీళ్లేదు. దయచేవీ చెప్పండిః*

ప్పన్సి చెప్పమంటారు?”

“మై త్రం మూడు (_పశ్నలు. చిలుక షలుకులు పనికిరావు. బజారు శోట్సు వల్లి స్తే మార్కులు వేయరు. ఇక మొదటి (పళ్నలో (ఏ) కవిత్వమంజషే ఏమిటి?

“నాకు తేలవి విషయం అడుగుతున్నారు. పెద్దల వాదాలు అనున నంచమల'పే అనువదిస్తాను.”

*ఖఇరరుల వాదాలు అక్కరలేదు. పుస్తకాలున్నవి తీరికగా చదువు కొంటాను. వాటితో నాకు పనిలేదు. మీకు సిద్ధాంతం లేకపోవచ్చును. అభ్నిపాయ మైనా ఉంటుందిగా. కాబట్టి కవిత్వమంపే మీ అభ్నిపాయమేమిటో చెప్పండి.”

ఉక్రన కోసమేడి ప్లే దుఃఖం, లోకంకోనం ఏడి స్టే కవిత్వం అను కొంటాను

బక్రడ్తు రెంటికోసం ఏడుస్తాడనుకోండి. అప్పుడది ఏమపుతుంది?ొ

6ర్రర్మం,?? .

“జ్టక్ర వేళ లోకంకోవం ఏడ్చినట్లు నటిస్తాడనుకోండి అవ్పుకో?”

“రాజకీయం.

“రాజకీయాలంటే మీకెందు కంత కక్షశొమాధపరాపు వవ్నాడు.

“క్రక్షలేదు. వాటి నంగతి తెలియదు. తెలియనప్పుడు భయం కలగ వచ్చును గదా:

“పక్కి ఒకటీ లో (బీ ధర్యం జయిస్తుందనీ, కావ్యం మూడు కాలాల షాటు ఉంటుందనీ అంటారు. మీరేమంటారులో

“అది మానవజాతి ఆళ. అంతేకాని ఆది లశ్షణం కొడు. లక్షణమంశకే నెగ్గినదంకా ధర్మం నిలిచిన వాకమంతా కొవ్యం కౌవలసివస్తుంది. పైగా ధర్యరో కోనం ఎందరో ఆహంతి అపుకున్నారు. ఎన్నో మహాకపుల కొవ్యాలు 'నామమా(తా- వళిష్థాలు.) శ

మరి ₹ండవ (పళ్న: కావ్య (పయోజవన మేమిటిళో

పావ్‌ కొండలు 75

““ఆలంకారికులు ఏవేనో చెవ్పుకొన్నారు. ఒకటి తన్న తక్కినవన్నీ వ౦ందిగ్ధాలు, నైకాంతికాలు. ఆ ఒక్కటీ నద్యః పరనిర్వ్యృతీ.”” "

“ఇంక చివరి _పశ్న: గాథా సప్తశతి)

శమ్లి వ్యానంలోవి అన్ని అంళాలకో ఏకీభవిస్తాను: కొని ఒకటి రెండు శబ్దాల విషయంలో మీ ఆక్షేపణ సమంజనమైనా పెద్దవాళ్ళ (సయోగాలు కనిపిస్తు వన్నవి. అయితే మీరు చెప్పినట్లు రచయితలో (ప్రతిభ ఉన్నది. కొవి పతిభకం'కే అహంకొరం మెండు; సంస్కారం తక్కువ. ఇంకొక విషయం. మీరంత భయ వడుతూ భయపడుతూ (వాయనక్కరలేదనుకొంటాను.”

“తెలియని వాణ్ని కదా?)

టఊపాండితర్థింకం'ట కావలసినది నహృదయత. అది మీ కున్నదని శొలిసారిగా మీ వ్యాసంవల్ల తెలుసుకొన్నాను. సాహిత్య విమర్శలు మీకెందుకు (వాయగాడదుల?

“నన్ను పరిహసించటానికి అంతకంటే మరొక మార్ష్గం లేదా?” మాధవరావు నవ్వాడు.

“బక ఆలోచించాలి.”

“ఆలోచించటానికి పదిరోజులు 'సేలపు పెట్టండి.”

*పెలపు 'పెట్టనా?” ఆశ్చర్యపడి గురుమూర్తి అడిగాడు.

న ఖాలి

“అపును పెట్టండి. (గాంటుకాదన్న భయమక్క-రలేదు. దావికి వాడీ పూచి

*పెలవు పెట్టటత అవసరమంటారా? వనేమైనా ఉన్నదంటే చెప్పండి. అలాగే పెడతాను. అసలు అదేమిటీ అర్థంలేని వాగుడు. నావల్ల మీకు అయ్యే వనేముంది?)

అస్పీపనై నా అవుతుందిగా? (పళాంతంగా "పేపర్లు దిద్దుకోనూవచ్చు; చన్ను పరిహసించటానికి మార్గాలు చూడనూవచ్చు.ా

“బ్వంతకూ మీరు చెప్పేది అక్టోబరు "పేపర్లేనా?. నాలుగు రోజుల్లో అయిపోతవి. ఈ భాగ్యానికి వెలపు పెట్టాలా? ఒక వేళ పెడతాననుకోండి. పెట్టీ ఎక్కడకు పోయేటట్లు? వండుకోవాలి తినాలి. పోటల్‌ భోజనం గిట్టదు. మీక శలియనిదేముంది? పైగా ఈ పేపర్లను ఎలా కొపాడను? అందువల్ల నాకు వెలపు అక్కరలేదు. వెరిమెనీ థాంక్సు.

ఉఊస్తర్వే మరి నేను వస్తాను.” మాధవరావు లేజాడు.

క! షా పికొండలణు జక్రా స్ట ఉండండి. అవి మరి వాలుగు గులాఫీలు కోసకువచ్చి గురుమూక్షైర్తి ఆయనకు ఇచ్చాడు.

“జబ్బని ద్రేవికి??)

“శారద ఇంటీవద్దనే ఉన్నది. ఆడపిల్ల మనస్సు ఎస్పుడూ పువ్వుల మీదే ఉంటుంది. తీసుకువెళ్ళి ఇవ్వండి. ఇవి ఇక్కడ ఉండినూ(త్రం ఏమిచేస్తాయం. ఊరక రాలిపోవటటందక్క?”

“ఇంకవస్తాను. జ్యాగత్తగా మాతం ఉండండి.” మాధవరావు. బయలుదేరాడు.

ఆయనను వాకిలిదాకాౌ సాగనంపి గురుమూర్తి ఆయన పోతున్నవైపు చూస్తూ, “ఏదో ఉన్నది, జొ్యగ_త్తగా ఉండండి అని సనికట్టుకొని వచ్చి చెప్పి పోతాడా? ఏమై ఉంటుం? ఏమైనా నాకు దేవికి? నా ధర్మం నేను నెరవేరిజ్హే ఛాలు” ననుకొన్నాడు.

౧ం

మింట తెలిపిల్ల మబ్బు లాడుతున్నవి. వాకిటిముందు. కుర్యీలో "కూర్చుని చూస్తున్న శారదకు ధర్మారాపు జేబులోనుంచి తనవద్దకు జేరిన కవరు జ్ఞప్తికి వచ్చింది. వెంటనే లోవలికి వెళ్ళి వట్టుకొనివచ్చి కుర్చీలో కూర్చున్నది. కవరుమీద చిరునామాలేదు సరిగదా మూతకూడ అంటించిబేదు. లోపల ఏమున్నదో: పొట్లం చియట్‌కిలాగి విప్పిచూచింది. ఒంటిరాతి ఉంగరం. ఏమిటి ఈ అజాగ త్త? ఉంగరం కవర్లో పెడతారా? ఎవరిక్షైనా అతడు పంపదలచాడేమో? పంపేమార్గం అదేనా? పొద్లిపు కొగిళం మడత విప్పి చూచింది. “పెండ్లి కానుకలకు-బాపులాల్‌ ” అన్న అడ్వర్థయిజ్‌ మెంటును చూచి విస్తుపోయింది. తాను పెండ్లాడదలచుకొన్న అమ్మాయికీ ఈ ఉంగరం అందించదలచుకొన్నా డన్నమాట. పరస్పరం (గేమించుకొంటున్నవారికి ఈ సత సందేశం దేనికో: ఆమె హృదయమింకా ఆతవికి తెలియలేదేమోః ఇంతగా అతడు ఎవరిని (పేమిస్తున్నాడు?

శారద ఆలోచించింది. ధర్మారాపు ఎందరి మ్మితుల ఇండ్లకు పోతుం టాడు. ఎక్కుడనో అతవి హృదయం (వ్రాలి ఉంటుంది. ఆ (వాలినచోట జార్చ టానికి ఈ కవరు సిద్ధపరిచి ఉంటాడు. తలవని తలంపుగా ఇది తన చేతిలోపడ్డది. ఇలా జరుగుతుందని కలలోకూడ అనుకొని ఉండడు, పాపం జడ్డిగంలోనే మిడత పోటు! ఈ (వస్తావన ఎత్తి అతని ముఖం ఎలా ఉంటుందో చూడవలసిందే! కొప అదుపులో ఉంచటానికి మంచి ఆయుధమే దొరికింది.

ఒక వేళ అతడు తన్ను (పేమించటంలేదుగదా? ఆమెచేయి అ ఉంగ రాన్ని అనామికకు తగిలించింది. అది తనకోసమే చేయించినట్లు కవిపిస్తున్నది. విజంగా అతడు తన్నంతగా (_పేమిస్తున్నాడా? అదే యధార్థమైకే ఆఅళనికి ఏమి చెప్పాలి? వాన్నగారు ఏమంటారు? తనమాట కౌదనరు. కావి తనస్థితి అతవికి తెలియదు. తిలీసి ఉండే దీనికి దిగి ఉండడేమో? ఏమో ఎలా చెప్పటం? పేమ (గొడ్డీదంటారు. అయినా విశ్వనాథం ద్వారా ఈ కవరు చేరటమేమిటి? ఆ యిద్దరూ కూడబలుకుకొనే యీ పని చేశారా? ఎంత మి(తుదైనా తన మనస్సు తిలును కొనకుండా ఇలా చేస్తాడా? లేదు. ఏకాంతంగా ఉండగా తనకు కవరు అందించాలని ఉద్దేశించి ఉంటాడు. విశ్వనాథం చిలిపితనంవల్ల అది తనవద్దకు చేరింది.

ఏదీ వీళ్చిఠంగా చెప్పవీలులేడు. “ఆంతా సంశయమే”? అన్నాడు కవిం ఇంతకూ ఇదంతా తఈన మనస్సు పన్నుతున్న వల కాదుగదా? కొను అతన్ని ఉపేమిస్తున్నదా? విడ్డూరంగా ఉన్నది. ఆలోచిస్తే అలాగే కనిపిస్తున్నడి. అతని

78 పాపికొండల ముఖం కనిపిస్తే ఎంతో ఉత్సాహం కలుగుతున్నది. వరివాసాలు పరవళ్ళ (తొక్కుతున్నవి. తన స్వభావమే అంత అం'పే ఇతరుల ముందు మూగనోము దేనికి?

ఇంతలో వీధివాకిట్లోనుంచి పిలుపు వినిపించింది.

“మాట్టారు ఉండారా?ి

కళను ర్రద్రి?॥?

కనే నేనండ్తి రాముణ్ణి. బాబుగారు పంపితే వచ్చా.ి రాముడు వీధివాకిలి తెరుచుకొని లోపలికి వచ్చాడు.

ఈాబ్సు గారంటే?

ఉఫర్మారాపుబాబుగారు. వారింటో పని చేత్తుంటా. మాట్టారు ఉండారాఖో

ఆలేరు.” ప్మతిక చాటుచేసుకొని ఆమె ఉంగరం తీసి కవర్లో పెట్టి దావి మీద మరొక ప్మతిక కప్పింది.

“లేకపోతే ఎలాగండ్తీ అర్జెంటు పనుంటే?” అన్నాడు రాముడు

ఊిఇ౦ంట్లోలేరు. ఎక్కడకు వెళ్ళారో తెలియదు.” ఆమె అతన్ని వఖళిఖా పర్యంతం పారజూచింది.

కక ఎక్జెంటు పనండి. రాముడు తలగోకుకొంటూ అన్నాడు.

ఆ్పయ్విత్తే. ఏమి చెయ్యమంటాపుః: పోయి బజార్లో సివాలు వెయ్యి.” ఆమె కసిరింది.

జప్రెరియనోణ్ణీ, కోస్పడతారు దేనికండి? సారదమ్మగారు మీరేనాశి

**ఏన్సిటి సంగతి?” ఆమె కొరకొరలాడుతూ అడిగింది.

*ఏన్సీ లేదు, వారు మీరేనా అని?

ఈళద్రేన్లి క్రి99

“*సారదమ్మగారి దగ్గర ఒళ్ళు దగ్గరుంచుకొని మాౌట్లాడమన్నాళు జాబుగారు. మీపేరు అదే అయిందో _ ఇందాకటివన్నీ మరచిపోండి.?”

ఈజంత్రకూ మామూలుగా నీకు ఒళ్ళు దగ్గరుండదన్నమాట.)

జమ్సీక్షగ్తూడ అలాఅం'పే నే నెలా (దితికేట్టు చెవ్పలడి?)?

“ఇంకే! మీ బాబుగారికికూడ ఈ సంగతి తెలుసన్నమాట.. యజమానికి లేవి కష్టం నాకు దేవికిరా? వెయ్యేచ్ళ (బతుకు.

“మా అమ్మ అయినా *చచ్చినోడ్య జిమ్మడ్య వీ మొహం మండి అన్నదేకాన్రి ఇలా దీయించిన పాపాన పోలా. ఎందర్నో చూత్తుండాగ్యా అటు అన్నపూర్ణమ్మగారు ఇటు మీరు ఇద్దరే కనిపిత్తుండారు. అసలు కోపంరాదు. వశే అన్నపూర్ణమ్మగారు “ఆరి డున్నపోతా? అంటది. మీనోట ఆ ముక్క-కూడ రాదుగా. నాకు తెలుసు

పాసపకొండఅణ ఖీ

“మాష్టారు లేరన్నామగా. ఇక నీవు పోవచ్చు.”

“మాట్టారుతో నాకేటి వని? మిమ్మల్ని ఒకమాట కనుక్క రమ్మన్నారండి.)

*ఈపష్టమి టది?ి

కవిస్పనాదంగారు మీకేమైనా కపురు ఇచ్చి_నేమో కనుక్కోమన్నారు.”

“ఆయన ఏ పోస్టల్‌ కవరూ ఇవ్వలేదు.” శారడ కాస్త ఆలోచించి అన్నది.

జప్పరే వత్తానండి. ఇందుకే వచ్చాను.” రాముడు దియలుదేరాడు.

“ప్ల గ్రాముడు ఇలారాః పోయి మీ బాబుగారికి ఏమి చెబుతాళో

ఉఆక్రవుర్లు బొవుర్లూ ఏమీ ఇవ్వలేదంటండి అవి చెబుతాము. ఇదేగా మీరు చెప్పింది?”

అనేసు చెప్పింది ఆ మాటేనా?)

తప ప్రోట్టుకపురూ ఇవ్వలేదన్నారు. నేము మాతం అంతకన్నా యహామన్నాను?” రాముడు తలగోకుకొంటూ అడిగాడు.

*సౌంతకపిత్వం మాని నేను అన్నడూట చెబుతావా, లేదా?ొ

“గొంక్రుమీదికి తెచ్చారే. ఏ పోట్టు కపురు యివ్వలేదు. ఏ పోట్టు శపురు యివ్వలేదు. యీ మాటే చెబుతాను.”

“ఆలాగే చెప్పు, మరొకమాట చెప్పావంపే మీ బాబుగారు విన్ను వాలుగు ఉతుకుతారుం?”

లాముడు వెళ్ళిపోయాడు. అమె ఆతోచనలో పడ్డది. విశ్వనాథం అతడూ కూడబలుకుకొని చేసినపని గాదు. కవరులో ఏమున్నదీ విశ్వనాథానికి తెలియదు. విశ్వనాథానికీ అతని మ్మితువికీ తెలియకుండానే అది కనవద్దకు చేరింది. కనుక అతడు తన్నో మరొకరినో _పేమిస్తున్నాడు, మరొకరిని (_పేమిస్తుంకే అతడే వ్వయంగా వచ్చి క్షమాపణ కోరుకొని ఉండేవాడు. కొని మనిషిని పంపించేవాడఊ కాడు. ఇదే నిజమైకే తాను ఆలా కబురు చేయటం బాగున్నదా? కపరు అందిండి అని చెబితే రాముడు ఏమనుకొంటాడు? వాడినోట మాట దాగదు. కనీసం అన్న వూర్ణమ్యగారి చెవినై నా వేయకమానడు. అందబేదంచే ఏ రవ్వా, ర్డీ ఉండదు. ఘరి యీ వార్త వింటే అతడు ఏమనుకొంబాడు? క్షానం ఉంపే అర్థం చేసు కొంటాడు. ఇంతకూ అతడు నేడో రేపో (వస్తావంచకమావడు, ఏమి ననూ థానం చెప్పాలి? ఈ (సళ్న స్ఫురించగానే గుండెకొట్టుకో పొగింద్స. కవరుతీసి థొంట ధాచి? కాన్‌తో కూరప్పాదులకు వీళ్ళు పోస్తున్నది. పాదాలపై జీర్గాడతున్న కుచ్చెళ్ళు తడిశాయి.

రామములగలకు ఆమె నీరు పోస్తుండగా చోరవళాపు వనండు పూలు వట్టుకొని' వచ్చాడు. శారద మూర్తి అతని కన్నులకు పండువుగా ఉన్నది. అతనికి ఆమె పెండ్రి సంగతి స్పురించింది. పెండ్తిచే-స్టే బాగుండును. కౌని చదువు పూర్తి కాలేదు. వరుడూ కనిపించలేదు. తా నిచ్చుకోగలిగిన కట్నం లేదు. చదువు పూర్తి జేసి ఉద్యోగంలో ఉంటే తగిన వరుడు దొరకవచ్చును. కాబట్టి చదుపు పూర్తి చేయించటం ముఖ్యం అనిపించింది. అమెరికాలో సంపాదిస్తున్న, మోహన్‌ జ్ఞైవ్రకి వచ్చాడు. చెల్లెలి 'పెంక్తికి వాడు కట్నం మాాతమైన ఆదుకోలేడా? శారదకు (వాసిన ఉత్తరాన్ని బట్టిచూ_స్టే సరియైన (తోవలోనే ఉన్నట్లు కవిపిస్తున్నది. అయినా నోరుతెరిచి శారద పెండ్లికి ఆర్థిక నహాయం తాను ఎలా అడుగుతాడు? ఆది తన గొంతులో ఊపిరి ఉండగా జరగదు. కొవాలనుకొని అతడు 'తన చెల్లిలికి ఏమైన ఇచ్చుకొంటే అది వేరే విషయం. వెంటనే 'పెండ్లిచేసి కారదను అక్ష వారింటికి పంపివేస్తే తానేమి కొవాలి? ఈ ఆలోచన రాగానే బుధ కలిగింది. "రెక్కలు రాగానే ఎవరితోవ వారు చూచుకొంటారు. లోకధర్య్మమే అంత. శ్రానెందుకు బాధసడాలి? మమకారం సెంచుకోవనటంవల్ల వచ్చే చిక్కే యిదిం ఇస్పుడింతగా బాధపడవలసిన అవసర మేముంధి? తగిన వరుడు కనిపించలేదు. శారదకూడ ఎవరినీ _సేమిస్తున్నట్లు లేదు. ఈ రెండూ జతపడినప్పుడు కదా?

తలెత్త్సగానే శారదకు తన్ను పరికిస్తున్న తండ్రీ కనిపించాడు. కాన్‌ పాదునద్ద వదలి ఆమె తండ్రివద్దకు పరుగెత్తుకు వచ్చింది.

“అనసూయా (పియంవద లేరమ్మా? ఇవ్వాళ ఒక్కతెవే నీళ్ళు పోన్తు శ్నాపు?”? మాధనరాపు నవ్వాడు. “పోండి ఎప్పుడూ పరిహాసాలూ మీరూనుః)

ఉవ్పీక్రో పరిహాసాలాడుతానా?”

“పూ లెక్కడివి? కొనుక్కొచ్చారా? చాల బాగున్నాయి, బయటికీ 'వైళ్ళినా నేను క్ఞాసకం ఉంటా నవన్నమాట.)”

“అమ్మాయికి పూలం'పీ ఇష్టం. తీసుకువెళ్ళి యివ్వండి అవి వద్దం టున్నకొద్టీ గురుమూర్తిగా రిచ్చారమ్మా:)”

మాధవరాపు సండు, పూలు శారదకు యిచ్చి కుర్చీలో కూర్చున్నాడు. అవి పట్టుకొని ఆమె లోపలికి వెళ్ళింది. వీరిగేటుముందు ఎవరో కారాడుతున్నట్లా శనిపించింది. *ోఎవరది?? మూధవరావు అడిగాడు. సమాధానం రాలేదు. ముందుత (వాలి చూచి గుర్తించి వస్తున్న నవ్వు లోలోన దిగమింగి *యు ఇడియాటిక్‌ లిలీపుట్‌ కం పాయర్‌ః అక్కడ దాగుడుమూత -లేడుస్తావు దేనిక్సి ఇటు తగలడు!” అవి తెచ్చుకొన్న కోపంతో జ్రాసించాడు... '

ళా

చఈపకొండలు లో

శేగిన జుట్టుతో, మాసిన బట్టలతో చిన్న క్మురవాడు వచ్చి భయవడుతూ భయనడుతూ నమస్కరించాడు. “

. “ఏమిరా ధనంజయుడు: నీ కెప్పుడు బుద్ధివస్తుంది? ఫోర్తుపారం ఏడు న్తున్నావు కొమాలు, ఆ తలేమిట్‌? ఈ గుడ్డలేమిట్‌: ఆ వేషంతో బయటికి వస్తావా? చీ చీః పొద్దున తిన్నదికూడ వాంతి అయే్యేటట్లుంది. అమ్మా శారద: వీణ్ణి కస్ట బ్రావిదగ్గర ఉదికి పంపు. పో, తొందరగా పోరా)

“క్రాదండి._-మాస్టారు:?” ధనంజయుడు నసిగాడు.

అమ్సందు యింట్లోకి పోయి రమ్మంటే”

అతడు తలవంచుకొని ఇంట్లోకి వెళ్ళాడు. అతడంక్షే మాధవరావుకు ఎంకో అభిమానం. దానికి వాడి 12 సంవత్సరాల వయస్సుు తెలివితేటలు చిలిపీ ఈనం కారణం. వాళ్ళ నాన్నకు తనయందు మెంకో నమ్మకళ్కి గౌరవం. మరీ మఠీ చెప్పి వాళ్ళనాన్న వాణ్ని హాస్టల్లో చేర్చించిపోయాడు. విజానికి వాళ్ళు ఊరు నమ్కూ-లుకు ఆరుమైళ్ళదూరంలో నే పున్నది. రోజూ సై కిలుమీన వచ్చిపోవచ్చు. కాని ఆ పూరినుంచి వచ్చే విద్యార్థులు అంతమంచివాళ్ళు కొరు. ఒక్కొక్కడు

(వతిక్లాసుతో ఏ రెండుమూడు దండయ్యాతలో చేస్తున్నాడు. దీనికితోడు దురభ్యా పాలుకూడా మెండు. బుద్ధిపుడితే స్కూలుకు వస్తారు. లేకపోతే దారిలోనే కోతి ఉాప్ముచ్చులోః ఈతలో వేసి మధ్యాహ్న భోజనా లారగించి సరిగ్గా సాయంకాలా వికి ఇళ్ళకు చేరుకొంటారు. వీళ్ళరోనే మూడేళ్ళపొాటు ధనంజయుణ్ణి తండ్రీ స్కూలుకు పంపించాడు. దేవుడిచ్చిన తెలివితేటలున్నవి కాబట్టి ఎలాగో నెట్టా శొచ్చాడు. ఇలాగే మిగతా మూడేళ్ళు గడిపితే చేతి కందిరాడవి నిశ్చయించుకొని. తండి ధనంజయుణ్ణి హాస్టల్లో చేర్చించాడు.

హాసల్లో ఎవరూ సిగరెట్‌ (తాగడానికి వీలులేదు. చెన్సకుండా సినిమాకు వెళ్ళరాదు. (పొద్దున్న 7 గంటలలోప్ప స్నానం నంధ్యా ముగించుకొని తొమ్మిడి గంటలదాకా చదుపుకోవాలి.ర్యాతి ? గంటలయ్యేప్పటికి భోజనంచేస్తితొమ్మిదన్నర చాకొ ప్పుస్తకం చేతబట్టాలి. విద్యార్థి ఎప్పుడయినా యింటికిపోవాలనుకొంట్యే అద యినా శన్వి ఆది వారాలలోనే హెడ్మాస్టరను అడిగి పోవాలి. వాస్టలులో వుండ చలుచుకొన్నవాళ్ళు ఈ వియమాలు దాటరాదు,

ధనంజయుడు లోసలకువెళ్ళి సబ్బుతో ముఖం కడుక్కువ్వి శారదచేత ఈల దువ్వించుకుని, వాకిట్లోకి బయలుదేరాడు. అతనివెనుకనే వస్తూ శారద ధనుం జయుడు సిగరెట్టు తాగాడవి తర్మడ్రికి వై గచేసీ చెప్పింది. ఆయన (గహిందానవి ఈల ఆడించి *ఏమిరాః ధనంజయుడూ: ఊళ్ళో కొత్త సినీమా లేమిటి?” అవి ఆడిగాడు. -

ల్సి పాపికొండలు ఆప్రమ్రోనండీ। వాకేలతెలుసు?” ఆతడు తెల్లమొఖం వేళాడు.

ఆవనిజం చెప్పు పివిమా బండ్లుకానీీ కరప్యతాలుకానీ రాలేడా???

“వచ్చే ఉంటాయి. రాలేదని నే వెలా చెప్పేది? వేనుమాతం చూడ లేదు

“ఆపునురాః శుకమహర్షి అటూ, నుప్వు ఇటు. సరే ఇస్పు డెందు. కొద్చాలి

“మా ఊరిమంచి మవిషి వచ్చాడండీ. మా అమ్మకు నాలుగురోజుఅ- నుంచి ఒంట్లో బాగుండలేదటః ఒకసారి వచ్చిపొమ్మవి కబురంపింది. మీకు చెప్పి యుంటీకి వెళ్ళుదామని వచ్చాము”

“ద్య వాశ్రేవారఠ??”

*ఆదివారం. రేవు స్కూలు ఉంది. స్కూలు వేళకు వచ్చేస్తా. శండీ.? -

*గం'పెడు చీకటి వెత్తినవేసుకుని యింటికిపోతా నంటాపు. వీల్లేదు. అంకా బూటకం. మఖంగా ఉన్న మీ అమ్మకు రోగంతెచ్చిపెట్టకు. అంత సు స్త్రీగా వుంసే మీ నాన్న వాకు (వాపేవాడే. లేదా మనిషిని పంపించేవాడు. టక్కులుమాని తిన్నగా వాస్టలుకు వద. అంతగా పోవాలనుకుంటే రేప ఉదయాన పోదుపుగావి. వీక్కు మొగం దేవికి! తే పవేది ఒకటి ఏడిచిందిరా.”

“రా తికూడా పీడకల వచ్చిందండీ” ధనంజయుడు మూతి మురకటీళ.- చాడు.

“నేను చెప్పింది యింకా తలకెక్కతే దన్నమాటః సకే ముందు గోళ్లు ప్లేక్‌ పెట్టి ఒకటి తెచ్చిపెట్టు. ర్యాతికి గెస్టు వస్తున్నాడు. బాలయ్యకూడా లేడూ చూధవరావు జేబులోమండి అర్థరూపాయితీపి అతని చేతిలో పెట్టాడు. ధనం జయుడు నాలుగడుగులు వేని మళ్ళీ వచ్చాడు.

*ఏమిరా? తిరిగి వచ్చావు?)

“డబ్బులు బాలవట్లుంది మాస్టారూ.”

“*అయికే యింకా ఎంతకావాలంటాగి ఆయన అమాయకంగా అడిగాడు.

“ఏజ్ఞాలు.?

“ఓరి దొంగవెఢవః ఇన్నాళ్ళనుండి తెలీక చస్తున్నాను. హాస్లత్లో గోళ్ల శ్లో కొలుస్తున్నది మవ్వేనన్నమాటః) ల

లేచి వెళ్ళి చెవి పట్టుకుని తన కుర్చీవద్దకు లాక్కువచ్చాడు.

“హాన్టల్లో జే నెప్పుడూ తాగలేదండీ మాస్తారూ: ఏ ఒటు పడితే ఆఅ ఒట్టు”? ఇ ల

పఫోవకొండలు శ్రీకీ తఆయిత్కే సీకు తోడుబోయిన గాడిడ మరొకడున్నా డన్నమాటి -ఎవ్యడా వాడుక మాధవరావు ధట్టించి అడిగాడు. ఊ హాస్టల్లో ఎవరూ తాగరండి.

“అయితే కౌలవకట్టకు వెళ్ళి తాగుతారా? నిజం చెప్పు?

*నాక్సు తెలియదు. నేను చూడలేదు. ఎలా చెప్పేది?”

ఉసి నూట నిజమేనా? మరి గంగాధరరాపు కిటికీ _వక్క-న కాల్పిపొరే

-పిన గోళ్లు ప్లేక్‌. సిగరెట్ట ఉందే. అది ఎలా వచ్చిందిఃి

ధనంజయుడు తెల్ల బోయాడు.

“మాస్టారు చూడవచ్చాడా అనుకొన్నారు. అంతేగా? ఇప్పుడైనా. విణం

చన్ప్చుగి

*నిజంగానండీః గంగాధరం తాగలేదు. రెండురోజుల (క్రితం వాళ్ళ

"అన్నయ్య వచ్చాడు. అతడు తాగి వుంటాడు?”

*గంగాధరం (తాగాడా?)

అరేదండీ. వాడే పాపం ఎరుగడు. గెస్టుబుక్‌ చూస్తే తేలిపో తఈుందిగా౭ి?

“అలాగ్యా నరేః” మాధవరాపు ఆలోచనలోపడ్డాడు. భయంతో నణు శుతూ ధనంజయుడు విలబడ్డాడు.

“లాభంలేదురా అబ్బీ: తా జెడ్డకోతి వనమెల్లా చెరిచిందటః వీ మూలాన వోస్టలంతా చెడుతుంది. _పయోజనంలేదు. వచ్చి తీపుకుపొమ్మని మీ నాన్నకు ఈ పూపే ఉత్తరం (వాసి పంపిస్తాను. ఆయన వచ్చేదాక నువ్వు యిక్కడ వుండ వలపిందేఎ

ఉమ్రాస్టారూః మాస్టారూ! మీరు ఉత్తరం (వ్రాస్తే మానాన్నగారు ₹ా ముఖం చూడరండీఎ

“లుం త్రేగా?0

జపాత్రిక ఎకరాల కోత నా ఒక్కడిచేత కోయిస్తాడండీ:9?

“చాలామంచిది. కష్టం చేయక శరీరం గడనబారిపోయింది. ఆరోగ్యా చికి ఆరోగ్యమూ కలుగుతుంది: ఖర్చుకు ఖర్చూ తగ్గుతుంది; డబ్బు ఏలువా తెలు మ్లంది. అటు మీనాన్నక్యూ ఇటు నాహ మంచిది, విడ్డలాగా చూచుకొంటానవి గం'పెడోశ 'పెట్టుకొవి మీ నాన్న నిన్ను అప్పగించిపోయాడు. విన్ను తాగుటోతును బేసి మీ నాన్న ముఖం ఎలా చూచేది? లాభందేదు. ఇన్నాళ్ళూ వా గౌరవం విల అెడకా వనుకొన్నాను. మాట దక్కుతుందనుకొన్నాను. అన్నీ అడియాసలుచేశాపు,

గూ పావీకొండణ అలాంటి గౌరవం ఏ పుణ్యాత్ములకో దక్కుతుందికాని వాబోటివాళ్ళకా?? ఆయవ గొంతులో గాద్గద్యం ఏర్పడింది. బుద్ధితక్కువై కాల్చాను. మళ్ళీ కాల్చ్బనండ. ముమ్మాటికీ కాల్బమ.౫ “మరొకసారీ బుద్ది గడ్డి మేయదవి నమ్మక మేమిటి?” తమళ్ళ్‌ ఈట్లీపొరపాటు చేయనండ్‌, ఏ (ప్రమాణం - చేయమన్నా వేస్తేను.??

• పెద్దవాణ్ణి మోసం చేయవుగదా?? “ఆచేయనండి మాస్టారు” “సర్వే శారద ఇవాళ సీనిమాకు పోవాలనుకొంటున్నది. తీసు కెన్ళు ఫ్రీోవాణో మాధవరావు ఆమెవంకకు చూచాడు. “అవునా ధనమూ శారద నవ్వింది. ఆన్దేన్తా?? పరి డబ్బులు లేవాగోలేక నేను రావటం యిస్టంలేదాళో “*బక్రపొరి నమ్మకం పోయిం తరువాత ఎవరూ నమ్మడ”ి ధనం అయుడు పాంటు జేబులోనుంచి రూపాయి తీశాడు. “టఓప్స్‌ అంతేగదాః వరవాలేదు. డబ్బుకోనం నీవు వాధపడనక్కర లేదు సరేనా?[్థఏమంటారు నాన్నగారు??? శారద తం్మడ్రీవంక చూచింది. అతడు అమెకు ఐబదురూపాయల నోటిచ్చాడు. ధనంజయుడు ముందు అమె వెనక బియలుదేరారు. సీలాలపానుప్పలో ఉదయించిన చంద్రవింబంలాగా ఉన్న ఆమె జడలోని గులావిపూపును చూస్తూ మాధవరావు వంత్మప్తశో చిట్టూర్చొాడు. " తలవంచుకొని నడుస్తున్న ధనంజయుడు వెనకబఐడాడు. శారద అతత అంటి ఉ కోసం ఆగి అన్నది: “ఏమిరా ధనూః ఏమిటి ఆలోచిస్తున్నావు? విజంగా మీ అమ్మకు. మన్హీగా ఉన్నదా:?? “మస్తీ లేదు గిల్టీ లేదు.?) కప్పుర్ర మాస్టారుతో అలా ఎందుకన్నా?” “*పవికిమాలిన మాటలన్నీ గు _ర్తుపెట్టుకోమవి. ఎవరు చెప్పారు? ఈ చెవితో విన్నది ఆ చెవిశో వదిలి వేయా లన్నారు.) “అలాగే, కావి నేవడిగేదానికి సమాధానం చెప్పు.” “ోవీవిమాకు వెళ్ళాలని ఉన్నది. అ మాటచెవితే మాష్టారు పోవిప్తారూ?ా

షపావికొండ అ నో ఆబ్లప్పుడు అడగకుండానే పంపిస్తున్నారుగా. ఇంకా ఆలోచన దేవికిణొ శారడ వవ్విందిం

“అక్కడే చిక్కు. నేను ఏదో అంటే దాన్ని సట్టుకొవి మనస్సులో ఉన్నదంతా కనిపెట్టి వేస్తే (పమాదం లేదా? అపాయంలేని కోర్కె కాబట్టి సరి పోయింది. రేప మీరొక రహన్యమవుతుంది. అదంతా ఆయనకు తెలిసిపోతే ఇంకో (బతు కేమిటి? అందరూ నీ మనస్సులో ఉన్నదంతా అద్దంలో చూచినట్లు తూస్తారనుకో. అప్పుడు ఎలా ఉంటుందో సువ్వే చెప్పు.”

శారద విస్తుపోయింది.

“ఇంతకూ నీ సమస్య ఏమిటి? కుతూహలంతో ఆమె అడీగింది.

జనా మనస్సులో ఉన్నది మాస్టారు ఎలా కనుక్కొన్నారు? ఈ కిటుకు తెలిసిం దనుకో. దావివల్ల రెండు లాభాలు. మరొకసారి మాస్టారుకు చిక్క-ను. శెండోది; మాస్టారుకు మళ్లే నేనుకూడ రెండో వాళ్డీ అంతతో వశుస్తాముం?

*ఉటజ్మంత్రక్షూ ఆ కిటుకు తెలిసిందాళి శారద నవ్వింది.

బ్షంక్రా తెలియలేదు. తెలిసినా నీకు చెప్పదలచుకోలేదు.

ఆఎందుకవిరా? నే నంత నమ్మరావిదాన్నా?”

“ఇప్పుడు మాస్టారు ఒక్క-రితోనే చచ్చిపోతున్నా. ఆ కిటుకు చెనితే ప్రివుకూడ వేధించుకు తినపూ? కాళ్ళు చేతులు కట్టి పడవేయమని చేతులారా శాప అందించడమే. కాదు బాదమని చేతికి కొరడా ఇవ్వటమే.”

*టంత్రక౦"ట మరొకటి విచ్చికంగా కనిపిస్తున్నదిరా. నువ్వు పిగరెట్టు తాగి ఎంక సేపయింది? మనతో మాట. విజం చెప్పు. ఎన్ని రోజులనుంచి తాగుకున్నా??

కర్రామరామః సిగరెట్టు ఎలా ఉంటుందో అనలు ఎరగను. కొకపోతే మీ తలవాకిట్లో అడుగు పెట్టకముందే మొదటిసారిగా గోర ప్లేక్‌ తాగాము. అది కూడ అప్పటికప్పుడే సట్టీవేశారు. వింతగా ఉన్నది. కొంపదీపి నువ్వేమీ చెప్ప కేదు గదా?

ఆన్సేనా? నువ్వక్క_డే ఉంటివిగాః ఎప్పుడు చెప్పానంటగొ కారడ అళ్చర్యం నటించింది.

ఉబపుమృు గుప్పెడు అపంగాలు నవిలాను. వీష మాకం ఎలో శెలస్తుందినొ

“నిజం కనుక్కొన్నాపుగా ధమాః నా ఆయుస్సుకూడ పోసుకొన +వితుష” శారద నవ్వింది.

ఉఅపలు వెడదంతా వీ మూలావ వచ్చింది* రనంజయుడు ఏసు క్కొా.0టూ ఆన్నాడు.

ఖీ పొపికొండ తడ జన్సే నేని చేశాను? ఆమె ఉలికిపడి అడిగింది.

“నువ్వు సినిమాకు వెళ్ళాలనుకొనకపోతే నేను తిన్నగా వోన్టలుకు వెళ్ళేవాణ్ని. మాస్టారుకు నా ఎత్తు తెలిసేది కాదు.”

“అలాగా? ఇప్పుడైనా ముంచుకుపోయిన దేమున్నది? నేను మావే స్తాను. నువ్వు తిన్నగా హాస్టలుకు వెన్న. నాకు తలనొప్పి వచ్చిందని మాస్టారికి చెబుతాను* శారద నవ్వుతూ సూచించింది.

*మ్రాని వేసినందుకు ఈ ర్యాతంకా శాపనార్థాలు పెట్టటానికౌ? వద్దే. వయలుదేరిన వాళ్ళం యెటుతిరిగీ బయలుదేరాము.

“బ్లంత్ర మంచి తమ్ముణ్నీ తీడతానా? లేదు. వెనక్కు. తిరుగుదాము వది కారద ఆగింది.

*అబ్బబ్బః నడిబజారులో ఈ నాటకం దేనికి? నలుగురూ చూచి శవ్వటానికా??”

“సినిమా చూడటావికి బయలుదేరానని ఒస్పుకో. నామీద వంకదేనికిః?

రు తండ్రీ కూతుళ్ళతో చచ్చేరోజు వచ్చింది. ఒప్పుకొన్నాగ్యా వదఃొ శారద చేయిపట్టుకొని బయలుదేరాడు.

ఇంతలోనే వై మలుపులోనుంచి వచ్చిన ధర్మారావు తలవంచుకొవి ఆలోచించుకొంటూ ముందు నడుస్తున్నాడు. అతన్ని చూడగానే ధనంజయానీ ముఖం వికసించింది.

“అక్కా అక్కా! అ పోతున్న పెద్దమనిషి బడాయి కొన్స బయట "ెడళాన? అన్నాడు.

నడిరోడ్డుమీద న్యూ సెన్సు చేస్తా వేమిటి? వద్దు వద్దు. నామాట ఏను.”

ళళప్రవ్లీ ఇబ్బంది రానీనుగా. తమాషా చూస్తూ ఉండుల ధనంజయుడు శారధమ దిగవిడిచి గబగబా వెళ్ళి ధర్మారాపు వెనక నడవ మొదలు పెట్టాడు.

నాలుగడుగులు సాగింతరువాత ధర్మారావు ఫాంటుజేబులోనుంచి కర్చీఫ్‌ తీశాడు. సరిగా అదే సమయానికి టప్పుమనే టట్లు గోర్త్‌ప్రేక్‌ పెట్టి (కింద గడ వేసి జోనర్క్‌ సర్క్‌ యువర్‌ సిగ రెజ్‌ ప్యాకెట్‌ ప్లీజ్‌)” అని బిగ్గరగా అంటూ పైకి తీశాడు. ఆ పిలుపు విని అతడు ఆగి ధనంజయువి వైపు చూస్తూ విలబడ్డాడు. ఢనంజయుడుు *ోఇదిగో మీ పెన్టైః జారిపడ్డవండి.?” అని అందించాడు. అతడో చటుక్కున వావి చేయిపట్టుకొని “ఏమిటిరా నీ ఉద్దేశంణ ఆవి అడిగాడు.

ళకట్ట్స్‌ పెస్టై 'కీందపడిపోతే తీసియిస్తున్నాను నర్‌ ౩

“వాదా? నా పెళ్లై ఇదిగో: కుడిచేత తన ప్యాకెట్‌ చూపించాడు, “అయితే పొరపాటు. ఈ పెళ్టై మీదేమో ననుకొన్నాను. కాకపోళే

పాపికొండలు ఠి వాదే అపుతుంది. చెయ్యి వదలండి: మవి దొంగమ వట్టుకొన్నట్లు పట్టుకొన్నాడొ ఛవంజయుడు చేయి విదలించుకోటానికి (సయత్నించాడు.

“తన్న నంగతి చెప్పందే వడలేది లేదు.” ధర్యారావు డభాయించాడు,

“త్రప్టృచేసివవాణ్నీ డబాయిస్తున్నట్లు డబాయిస్తున్నారు. ముందు మీ ఉద్దేశ మేమిటో చెప్పండి. మీ జేబులో చెయ్యి పెట్టావా? మీ డబ్బు కౌనేశానా? మీ మీద చెయ్యి చేసుకొన్నానా? ఏమిటి ఈ దౌర్జన్యంల”

“ద్రాల దూరముందే విషయం: (పక్క పోలీసు స్టేషన్‌కు పోదాంవడః

అట్పభ్రస్య శ్నీఘం. పదండి. ఒకటికి నాలుగుపార్లు మీరే కోర్టుచుట్టూ తిరుగుతారు. పైగా నాకు ఆ అమ్మాయికూడ సొక్ష్య౦. ఏమి శారద? ఈ పెద్ద మనిషి ఏమిచేశాడో చూచాపుగాళ). అతడు నవ్వుతూ దగ్గరకు వచ్చిన కారడము తాత్య మడిగాడు.

*ఆ( మ్రూచ్చా చూచాకి

విస్తుపోయి ధర్మారాపు ఇద్దరినీ పరికించి ధనంజయుని వేయి వడలి వేశాడు.

*ఏంద్రాక? ఇత డెవరు?” ధర్మారాపు చకితుడై అడిగాడు.

ఆప్టీక్సు మా తమ్ముడు ధనంజయుడు. ??

కంత్రకూ ఈయన ఎవరో చెప్పవే? బాడ్‌ మ్యూనర్స్‌!” అన్నాడు.

ఆల్రీగ్రా? ద్రర్మారాపుగారు.మన స్కూలు కార్యదర్శిగారు. తెలిసిండాళొ శారద నవ్వింది.

ఉచ్పచ్చానురా భగపంతమష్‌. ముందుగా చెప్పాపు కావే? ఎక్‌ ప్కూ్యూక్‌ మీ వర్‌. ఇవాళ బండి కొబస్ప పట్టాలు తప్పింది. వో కొజ్యుయాలిటీప్‌. ఏమంటారు?”

జమ్సరొక్రసారి ఇలాంటిది క్ష్షంతవ్యం కొడంటాముి” అన్నాడుధడ్యారాపు.

*థ్ర్యాంక్ర్స్స్స వెరి మెనీథాంక్స్‌. దీవికి అంతకూ కారణం ఒక కోతి

టఊనిజ్రమే. రెండుకాళ్ళ పిల్లకోతి.” శారద వవ్విందిం

“అవునండి పెద్ద పిల్లకోతి. అంకేకాదు అక్కాయ్‌?

ఆట్టర్రి ఉలిపిక ళ్లు! చిన్నా పెద్దా తారతమ్యం లేదాశో ఆమె ధనం జయువి చెవి పట్టుకొన్నది.

అన్న దమ్మోయ్‌, మాస్టారమ్మాయీః ఉన్నది. ఒంటిచెవివాణ్నీ ఉఊచి నూ అమ్మ బాపురుమంటుంది. పెద్దవాళ్ళకు కష్టం కలిగించటం మంచిది కాదు.” అతడు చెవి విడిపించుకొ న్నాడు.

*ఎందాకో చెప్పావు కాదే?” ధర్మారావు మళ్ళీ (వళ్నిందాడు.

“ష్పివిమోకు బయలుదేరాను

త పొపీకొండలు కనిన్ననేగా చూచింది: ధర్మారావు చకితుడయ్యాడు. “మళ్ళీ చూడాలనుకోగూడదా ఏమిటి?” శారద ధరనంజయువివంక చూచి నవ్వింది. “అమ్మ బాబోయ్‌, రొంది మోసం: ఈ ఆడవాళ్ళను నమ్మగూడదు పార్‌ః షేక్స్పియర్‌ ఈ మాటే అన్నాము. కాళిదాసుగూడ ఈ మాశే చెప్పాడటఃఃి *నీ ముఖం” శారద గదిమింది. “ఈ మాటే గురుమూ ర్తిగారి క్లాసులో చెప్పకపోతే అవ్వు డను. *ఏకిదావు ఆయన మీ క్లాసుకు ఎందుకు వస్తాడు?) కనిలువున ఖూనీ. అసలు నుప్వుండగా మాట్లాడటమే పెద్ద పొరపాటు. ఇంక నోరుమూసుకొంటున్నాగా, ఏమండోయ్‌ మీ మాటలుకూడ “వినదలచుకో లేదు.” ధనంజయుడు ముఖం తిప్పుకొన్నాడు. “రాముడు వచ్చి చెప్పాడు *ఏమని?3 శారద చిుునప్వుతో (పళ్నించింది. నన “విశ్వనాథం నీకు పోస్టల్‌ కవరు ఇవ్వలేదటగా।?? “అవును. ఇవ్వలేదు. ఆమా'పే చెప్పాను.” ధర్మారావు ఆలోచనలో పడ్డాడు. “కం(గాచ్యులేషన్సు. శారద గంభీరంగా అన్నది. శక్తే న్సిక్రిి39 ధర్యారాపు ఉలికిపడి అడిగాడు. “అరే ధనూ, కార్యదర్శిగారు పెండ్లి చేసుకోటోతు న్నారురా.” “బ్‌ యు డోంట్‌ మైండ్‌, ఎప్పుడండి్తి నర్‌ ౪) “పెంగ్రికూతురుగారు నిర్ణయించినప్పుడు.” ధర్మారావు నుక్తనరిగా చెప్పాడు. “అయితే బాగా చదువుకొని ఉండాలి. లేకపోతే. మీలాంటి విద్యా వంతులు చేసుకోరుగా?)? *దదుప్పకోటానికి చదువుకొన్నది కాని ఏమి లాభం? ఎప్పుడూ వోత్న మెదసనే మెదసదు.? “మీది అంకా విగ్తూరం కొని అన్నం తినేటప,డె కాన్త పండా ఉంటుందా? అన్నాడు ధనంజయుడు. న వొవిగొ నో కదన *ఆ రెక్కలో అల్రిమితధాషిణి అవి చెప్పాలి. ధర్మారావు నవ్వాడు. “అయితే మీరు నిజంగా అద్భష్టవంతులనే చెప్పాలి. ఎందుకం్సే వేమవయోగి ఏమన్నాడు? “ఇంటిలోవిపోట ఇంతంతగాదయా' అన్నాడు. అది

చా షకొ. ఇర అ న! మేకు.ఉండదు. చేతన్వూవాటిల్లిన్సా వాతప్పు వాటిల్లినా కొంవకొంనగానే ఉంటుంది శావి ఎగిరిపోదు. కాబట్టి కలభాషిణీ అనండి!)

ఆర్యమాట ఏన్నదో మనం ఇద్దరం దంతవై ద్యులనద్దకు పోవాలి, కాబట్టి తొందరగా హాలుచేర్చు ధర్మారావు శారదవంక చూశాడు.

*బ్రంశ్సే హకల్య కహల్య కలహ.___ఆ ఇంతకూ కలహభాషిణీ అంబారు. అయితే చిక్కేనే. పోన్తీ అందంగా అయినో ఉంటుందా?

“అందమో గిందమో నాకు తెలియదు. వగలు చూసే మాతం రాతి కల్లోకి వస్తుంది” ధర్మారాపు తొణకకుండా అన్నాడు.

“అలాంటి అమ్మాయిని యెలా 'పెండ్తాడుతున్నారు?ి శారద నవ్వింది.

కలలో కనిపించకుండా ఉండాలం'కే అంతకన్నా మార్గంలేదు. లేక పోతే జీవితమంతా యీ భూతవై ద్యులచుట్టూ నే నెక్కడ తిరిగేది?

*బ్టద్రే ధనూ ఈయన అన్నమాటలన్నీ విన్నాపుకదూ?” ఆమె ధనం బయుణ్ణి (వళశ్నించింది.

ఉఆ(, ఆ(1 _పశ్నష్మతాల్లోని _పళ్నలకు ఆన్సర్లే గుర్తుకురావుగాని ఇలాంట్‌మాటలు ఎన్న్నైనానరే పుల్‌స్టాప్‌ కామాలతోనవా ఎప్పుడుపడితే అప్పుడు లికార్డు పె్టేశానన్నమా'పే:)

అబంత్రగా _పేమిస్తున్న మిమ్ము ఆ అమ్మాయి (ధేమిస్తున్నడా? ఆమె. అడిగి౦చె.

కలదే సందేహర౦ి.)”?

*ళజబంతక్రూ ఆమెది ఏపూరట?ి

“పీరుకూడ అడిగితే సరిపోలా?” ధర్మారావు నవ్వాడు.

“ఏమండోయ్‌, చెప్పేరు: తన అక్కయ్యే ఆయినా ధర్మం చెన్న మన్నారు. అందువల్ల చెబుతున్నా. చెప్పారో నిలువునా కొంపలు అంటు శుంటాయిి అన్నాడు ధనంజయుడు.

పీకు ఆయన ఏమపుతాడుర్వా ధనూ?) శారోడ బెదిరించింది.

ఈశ క్రప్పుక్రాడ్డు. అంతమాతం చెప్పగలను.

ఈ మాటి అనగానే ధనంజయుకి తలమీడ శారద రెండు వడ్డించింది.

“అబ్బః టొస్పికూడ కట్టింది. ఉండుండు. అనక మాసారుకో చెప్పక పోతే నన్ను మారుపేరుళో పిలుపు. ఆయన 'ెండ్లేమిటో నీకు ఆ (ప్రస్తావన దేనికో మాస్టారవద్ద తేలుకుందిగా:?” ధనంజయుడు తలనవరించుకొన్నాడు. సై

“బ్రరే ఇలా దగ్గరకురా ఎంత బౌప్పికట్టిందో. చూదాము” శారద పిలిచింది.

[బి

ళి్రి పావఏకొండ లు *ఎందుకు? ఇంకా నాలుగు మొట్టటానికొ? శగిలినవి వాల్లే? అతడూ 'రెండుజారలు పరిగెత్తాడు. “ఇంతకూ ఏపూరో చెప్పారు కారూ శారద మళ్ళీ (సళ్నించింది. జత్రపూరే, పేరు అడిగితేమాాతం (పసయోజనంలేది”. ధర్మారావు శవ్వాడు. *రుకూరా? విచ్వితంగా ఉన్నదే? ఆ అమ్మాయివి నే నెరుగుదునాణ *ఏరగక్రపోవట మేమి? బాగా తెలుసు. “ఎప రబ్బాళి ఆమె ఆలోచనలో పడ్డది. “రేప్ప మా యింటికి వస్తుంది. చూడాలంపే రావచ్చును” *గ్రేష్స మీ యింటికి వస్తుందా?” *ఆ( పద్వి పదిన్నర తరువాత వస్తుంది. ఈపెండగ్లికిముందే వస్తున్నదం'టే చుట్టరకం ఉన్నదన్నమా'కేగా?” *టప్పును, మానాన్న వాళ్ళనాన్న స్నేహితులు. - _*ఇంకానయం్య మాఇల్లూ వాళ్ళఇల్లూ డాబాలే అనలేదు” శారదనవ్వింది... “ఆమాటకుప స్తే డాబాలే. ఇంతకూ రేపు వస్తున్నావా?” ఈడ్డ స్పక్రి?9 ౯ప్పెండ్లికూ తుర్ని చూట్టానికి.” “ఇంకా చూడటందేనికి? మీకు నచ్చింది, 'పెండ్లాడటో తున్నారు.” “ఆ శత్రరువాత వంకలుబెడితే ఊరుకొనేది లేదు” *భార్యనంటే ఏ భర్త ఊరుకొంటాడు?” *జ్ల0త్రక్రూ రేపు మాయింటికి రావటంలేదా?” న్రేద్తు, పెండ్లికి వస్తానులే.” “ఎలా రావో రేపే కేలుతుందిగాః: గుడ్‌నైైట్‌” ధర్మారాపు వెళ్ళి పోయాడు. ఇంతలోనే ధనంజయుణ్ని శారద వెళ్ళి కలుసుకొన్నది. “అక్కాయ్‌?” *ీ ఏన్సిటిర్రా?3?- - “జ్షంత్రక్రూ ధర్మారావుగారు మాస్టారుకు చెప్పడుగదా?ి “*ష్టన్సిట్రి?92 *నా సంగతి) ఆచైస్ప్రడులే నే నున్నాగా. సరేగాని అతడు ఎలాంటివాడంటా?? “చ్చాలో విచిత్రంగా ఆకుకు అందకుండా పోకకు పొందకుండా- ఉన్నాడు. జవిజం చెప్పాపురా!1?”” శారద అనురాగంతో అతని తల విమిరింది.

యి “6ట్రోభ్రన్నా దిగారున్నారా?” నారాయణరావు రెండతస్తుల మేడముందు ఇిలిచి అడిగాడు. ఆ (పళశ్ళ్నే తిరిగి తన్నడుగుతున్నట్లు (వతిధ్వనించింది. అతడు _విస్మితుడయ్యాడు. (బహ్మాదేపునికి నిజంగా బుద్ధితేదు. ఎండ వానలకు తట్టుకోలేక లకలాది _పజలు అల్లాడుతున్నారు. తలదాచుకొనే చో.మైనా వారికి లభించడంలేదు. శోభన్నాదిగారికి లంకంత మెడ చేనికి? పాచి ఊడిపించాలన్నా, దీపం పెట్టించా అన్నా కనీసం ఇద్దరు మనుషులన్నా కావాలి. ముందు పిలిస్టే వెసక వినబడదు. వెనక పిలిస్తే ముందు వినబడదు. ఏమూల ఏమి జరిగినా బయటి ప్రపంచానికీ శెలియదుగదాః శోభన్నాదిగారు పట్టపగలు భార్యను గొంతునులిమి చంపాడని లోకానికి అణుమా్యతం కనిపించలేదు వినిపించలేదు. ఎందుకు కనిపిస్తుంది? వివిపిస్తుంది? లప్పెడుంటే చాలు, అంతా మాసిపోతుందిం ఇంతకూ ఈ మహానుభాపుడు కచ్చితంగా భార్యను చంపిన క్లేనా? ఎంతటి దరి్శిదుడయినా తన అర్ధాంగిని చంపుకొంటాడా? “చెరకు రసముకంకే ఇెలి పలుకు తీపయా అవి సన్నా్యాసికూడా అన్నాడే! ఆస్తి అంతా భార్యదస్వీ చానికోసం ఈ ఘోరకృత్యం జరిగిందనీ కొంతమంది అంటారు. పేరు భార్యటే కావచ్చును. భుక్తి తనదేకదాః అనుభవించగూడదని ఆమె అడ్డుతలిగిం దన్నవారు శూడా లేరే? అస్టి ఉంయే ఆడది మగవాడవుతుంది. ఆని లేకపోతే మగవాడు ఆడది అపుతాడని ఎవరు అన్నది? ఆ౮ కొదకుడు ఎక్కడో కనిపించాడు. ఆ లెక్కలో శోభన్నాదిగారు మరణించి ఆయన భార్యామణి జీవించి పుండాలి. అందు శనే కథకు కొట్ళూ ముంతకు చెపులూ ఉండవంటారు. పోనీ రెండడ వదంతి నిజమా? అంశే భార్య వంటవాడితో _(వణయ శలాసం పాగిస్తుంపే ళోభన్నాదిగారు సహించలేక చంపి వేళా డంటారు. అది ఎలా చంభవం? కూతురు శ్యామల చిన్నదికాదే! ఎంత కాదనుకొన్నా తల్లి గదా? ఆమె విండుపాణాలను తీస్తుంపే కళ్ళప్పగించి ఊరుకొన్నదాః? అంత దారుణకృత్య్ణతి చూచిన కన్నులు అంత నిబ్బరంగా ఆనందం ఒలకటోస్తుంటవా?ః బోటుమాటుగా వై గా విచారాన్ని వెళ్ళగక్కాలి. తా విన్నిరోజులనుంచి శ్యామలను పరంికిస్తూనే ఉన్నాడు. ఏనాడూ ఆమె దూకి పడుతున్నది కాన్సి దుర్భర దుఃఖథభాళం మోన్తు న్నట్లు కనిపించలేదు. అసలు అదికాదు. ళోభన్నాదిక్సీ పనిమనిషికీ అనుబంధం వీళ్చడింది. దానికి భార్య అడ్డుపడగా చంపివేశాడని మంకొంధ రంటారు. ఇదె

ఖల పాపికొండలు కూడ నమ్మదగినదిగా కవిపించటంలేదు. అసలు పచ్చగా ఉన్నవాళ్ళను లోకం సహించలేదు. వాళ్ళను ఏమీ చేయలేకపోయినా కనీసం అపనిందలయినా వేస్తుంది. శఆకపోతే ఈ నీలాపనిందలకు అర్థ మేమిటి? అసలు ఆడికలు ఉన్నవి, లేవు, తనకు వొటితో నిమిత్త మేమిటి? తాను దేవికి నచ్చాడు? మనస్సును కూడదీసుకొని నారా- ఈపణరాపు మళ్ళీ ఆడిగాడు.

“ఎవర్‌ది౪” మేడమీది వరండాలోనుంచి _పళ్న వచ్చింది.

అతడు తలెత్తి చూడగానే ససిడికొండమీది మన్మథుని విజయపతాక చలె క్యామల కనిపించింది

“నాన్నగారు ఇంట్లో లేరా?” ఆతడు చిరునప్ప్వుతో (_పళ్నించాడు.

*వ్చీగ్రాః రండి మాస్టారు! వచ్చి ముందు హాల్లో కూర్చోండి, ఇప్పుడే- వస్తున్నా? శ్యామల గబగబ బయలుదేరింది,

అతడు తలుపులు నెట్టుకొని వెళ్ళి సోఫాలో చతికిలబడ్డాడు. ఒక్‌ (వక్కన ఉయ్యాలమంచం. దానికెదురుగా గోడకు. చేరువలో సోఫాపెట్ట.. దాని కేదురుగా గోడకు అందమైన చృటాలలో గాంధీజీ, డాక్టర్‌ రాజేంద్రపసాడ్‌్‌, వెహూల బొమ్మలు. మరొక (పక్కన అజంతా సుందరి. పొరపాటున లక్ష్మీ జొమ్మయినా కనిపిస్తుందేమోవని అతని కన్నులు వెదకి వేసారాయి. హృదయం చివుక్కుమన్నది. నిజంగా ఇది కలియుగమని జ్జప్తకి వచ్చింది.

“వ్రమస్కారమండిః ఎన్నాళ్ళకు కనిపించారు!? అప్పుడే దిగివచ్చివ శ్యామల వలకరించింది.

జవ్రన్సస్కార౦, అన్నమాట మాకు గుర్తుండదు. ముదుసలితనం పైన థిడ్డదిక దాః? అధికేసపూర్వకంగా అతడు నవ్వాడు.

“బ్రం్విత్రే వాన్నగారిస్‌ రానివ్వండి. మునలివాళ్ళను, మళిపోయిన్‌ వాళ్ళను తరిమివేయక ఇంకా స్కూలులో ఎందుకట్టి 'పెట్టకొన్నారో కనుక్కొం టానుఎ ఆమె నవ్వుతూ పెద్దగా అన్నరి.

నారాయణరావు ఉలిక్కిపడి సర్దుకొంటూ అన్నాడు: నిజమే, మీ నాన్నగారికి చెప్పి త్వరగా పుణ్యం కట్టుకో. ఇకమీదట సగలుకూడ నీ పేరు చెప్పుకొంటామ. ఇంతకూ నాన్నగారు ఇంట్లో ఉన్నారా?”

66 ంత్ర తొందరైతే వమలన్నీ చూచుకొవి యెల్లుండి ఉదయం రండి. తీరికగా శూట్లాడ వచ్చును.”

“ర మర్యు. దాలా చదివిన ట్లున్నదే??

“మీ నప్ఫళతి మోతమే చదవటం సంభవించింది. అది చదివితే చాల్ల జచవినళ్లేమో తెలియదు. శ్యామల వెటకారంతో అన్నది.

పాపకొండలు $9 ఉ్పన రదిణి అంటూ సిల్కులాల్చీ గుండీలు పెట్టుకొంటూ శోభనొా(ది తోసలి హాల్లోనుంచి వచ్చాడు, నమస్కారమండీ: నారాయణరావు చటుక్కున హోఫాలోనుంచి లేచి చేతులు జోడించాడు. నువ్వా? కూర్చోకూర్చో. అమ్మాయ్‌; కాస్త దువ్వెన అద్దం తెచ్చి పెట్టు”) అంటూ శోధన్నాది ఉయ్యాలబల్లమీడ కూర్చున్నాడు. నారాయణరాపు యథాస్థానం స్వీకరించాడు. “ప్పమిటి విశేషాలు?” నిరుత్సాహంగా శోభన్యాది అడిగాడు. అతగాడు త న్నేదో ఆ్యశయించటావికి వచ్చాడని అపోహం ఉప్పన్టి లేదండీ ఒకమాట తమచెవిని వేసి పోదామని దియలుదేరాను. ఇంతలో ఇంటివద్ద ఉంటారా లేరా అన్న సందేహం కలిగింది.అయినా కమక్కొ-వి పోవచ్చునుగదా అని యిటువచ్చి చూస్తే ఉన్నారు?” 6పవిటి ఆ మాట?” నమ్మలేక శోభన్నాది అడిగాడు. ఆఆ౮ ఏమీలేదు. ఇటీవల నవలల పోటీ జరిగింది కడూః” 6ళజ్యగిగింద్రా? తెలియదు. ఆ గొడవలు మాకు సతళాయిళి ఎన్నో పనులమీద ఇవెక్కడ గుర్తుంటాయి? జరిగింది లెండీ. అందులో క్యామలగారి రచనకు (పథమ దబహుమానం వచ్చిందిి లోపలనుండి అద్దం, దువ్వెన అప్పుడే పట్టుకు వచ్చిన శ్యామల అ మాటవిని తండ్రి పక్క మరొక టొన్ములాగా నిలబడిపోయింది. “నిజమేనండీ; కమకతో మాటగదాఃి చికునప్వుతో నారాయణరావు అన్నాడు. శోభన్నాది విస్తుపోవడానికి కారణంఉన్నది. శ్యామల ఇంటర్‌ పార్ట వ! తెలుగులో దండయా(తలు చేసి చేసి ఏసుగె త్రి మామకొన్నది. అలాంటీ శ్యామలి వవల (వాయట మేమిటి? దానికి పథమ బహుమానం రావడ మేమిటి? ఎక్కడో ఏదో దాలి తప్పింది. అ ప్రథమ దిహుమానం వచ్చిందా? దేశం గొడ్డుపోయింది కాబోలు? “మీ రింకా రెండేండ్ల (కిందటి శ్యామలే ననుకొంటున్నారు. విజావికి ఆమెకు వచ్చినంత తెలుగు ఆమెకు. కారేజీలో పాఠాలు చెప్పిన లెక్చృరర్షకు వచ్చునా యేమిటి?” “పాపం! అందుకే అదిరిపోయి వాళ్ళు అన్నిసాడ్ద తప్పించారు!” ల ! ఈం(డి నవ్వాడు. 66 ద్ధ్య వార్త ఏ వతికలో పడ్డదిః?” శ్యామల అత్యంత కుతూహలంతో అడిగింది.

క! పాపికొండణ

“ఖంకా పడలేదు. నాలుగైదు రోజుల్లో పడుతుంది.”

“ముందు మీ కెలా తెలిసించె ప్వుతికోపజీవి అడిగాడు.

ఈమహైదరాబాదునుండి మ్మితుడొకడు ఇవాశే (వాళాడు.”

బ్బవాశ ఏ వారం?” ₹*_న్నాది నవ్వాడు.

అనే నంపే మీ కంతా నవ్వు నాన్నగారూః నవలకు దిహుమానల లాగూడదా? తెలిసిన మ్నిశుసు ఎక్సాన్‌ డెలివరీ ఉత్తరం మాస్టారుకు వాయ గూడదాబలి” శ్యామల ఎవుర్నౌన్న కిం

ఈ లోకంలో ఏనా జరుగవచ్చుసుకాని కొన్ని మాాతమే జరుగు శాయమ్మాః?) శోభన్నాది కింకా సిమ్ముకం కువ రిలేమ.

*న్చీక్సు నే సంచు అంతా అసుమాసమే. కౌన్వి గురుమూ _ల్హిగారు కూడా ఆదద్ధం చెబుతారా?” శ్వా:౧ల ముఖం చిన్నబుచ్చుకొన్నది.

ఆప్పమున్నాడు? అయినా నీ ప్వస్తకం ఆయన ఎప్పుడు చూశాడు?

ళ్‌ వాసిన కొత్త స చూసాను. ఏమన్నాలో తెలుసా? *ఇలా రాను కొంటూపోతే యళస్సంతతి ఈక కలుగుతుందమ్మా” అన్నారు. అ్యసయత్నంగా తన నోటివెంట పచ్చిన పాటు నిస "కి తలవంచుకొన్నవ. నారాయణరావు ముఖం వెలవెలా పోయింస. అంతలోనే తెమల్చుకొని అన్నాడు-

ళత్రమ్రద్రో అబద్ధ బబుళ నాఃి

అద్రి కాదల్యాః మౌ శ్యామలకు ఈ మాతం తెలివితేటలున్నా ఈపనుకోతేదు. కాకపోతే ఇటుల ఏవో కొండరాళ్ళు దొర్లిస్తూ ఉంది. సాహిత్య మంపే *తూూ కాలు ఆలయ) మాకు అది కఏత్వమో పైత్యమో ఎలా తెలు స్తుంది? తెలిసిన వీలాంటి వాబ్మ చెవతే కాపా లనుకొంటాము. అంతేకదాణి శోభన్నాది సంతోషం అ..౧.౯ెం౦టూ అన్నాడు.

*క్షమించాలి. ఇం. మీ అమ్మాయి. కమ్మగా (వాస్తున్నది. మా- శారాయణరాపు ఆనాడే చచ్చాను. అ౩ శపైనా మీరే అనకపోతారా? మీ ముందు శ్యామల ముందు ఆ కఏత్చాన్న నూర్చి బూట్లాకితే ముఖస్తుతిగా ఉంటుందిలే

*పిమోః నాకము తం నమ్మకం లేదు శోభన్నాది ముసీ ముసి నవ్వులు నవ్వి [కాప్తు దుషుకొని లేవాడు.

“బియలుగేదతున్నారావి నారాయణరాపు అడిగాడుం

*జవాశ (పయూణం ఉన్నది. తొందరగా హాలుకు వెళ్ళి రావాలి. ళోభన్నాదికి సినిమా హాలున్నది.

"*క్రన్సర్రు మళ్ళీ.... **=- వారాయణరాప్ప అర్థోక్తిలోనే వదలి వేశాడుం

పాపికొండలు కఫ్‌ ఆవమైనా పవి ఉన్నదా?

ఈళఎన్సీవేదు. బహుమతి వచ్చిన ఈ సందర్భంలో కౌముదీ పరిషత్తు తరపున అమ్మాయికి చిన్న సమ్మానం ఏర్పాటు చేదామని ఉన్నది. మరి తాము ఊర్గో లేకపోతే ఎలాజణొ

“పభ్ర ఎవ్పు డనుకొన్నారుః

*శ్ర్యామలనూూ తమ్మూ కనుక్కోవాలికదా? బహుశా రేపే అమ్మాయికి తంతి రావచ్చు. ఆలస్యం జరగకుండా నభ ఏర్పాటుచేస్తే జాగుంటుంది. ఈ వారంలోనే అయితే ఒకపక్క పత్రికా (పకటన మరొకపక్క సమాన వార్తా వస్తాయి. అది మేలుకాదు?)

ోమ్మీర్రు చెప్పింది బాగానే ఉన్నది. నావల్ల మీకు ఆజంకం రాదు ఎల్లుండి ఉదయానికి వస్తున్నాను. ఇంతకూ సభ ఎక్కడ జరపాలనిఃి శోభవ్నాదీ ఉయ్యాల బల్లమీద కూర్చుని అడిగాడు.

అమన హాలులో అయికే వచ్చినవారంతా కూర్చోవడానికి వీలవుతుంది. పాయంకాలం మూడున్నర్యనాలుగింటికి పభ (ప్రారంభి_స్టే అయిదు అయిదున్నరకు ముగించ వచ్చును. ఏ యిబ్బందీ ఉండదు)”

శోభన్నాది పెద్ద 'పెట్టున నవ్వాడు.

“బమ్మాయికి మన హాలులో సన్మానసభ!ః చూచినవాళ్ళుయినా ఏమను కుంటారు? ఆ మ్మాతమైనా లోకజ్టానం లేకపోతే ఎలా?”

“మరి సభకు అనువైన చో క్కడ ఉన్నది? రాగా పోగా మన హైస్కూలు ఒకటి కనిపిస్తున్నది. ఆ లెక్కలో ఆవరణంలో ఆరుబయట బెంచీలు వేయించి ఏర్పాటు చెయ్యాలి. అదైన్సా శని, ఆదీవారాల్లోనే వీలుసడుతుంది.”?

“అప్పును. రౌగితాలు అచ్చువేయించి అందదేయడానికి ఆ మ్యాశం వ్యవధి అయినా ఉండాలి కదా? పైగా స్కూలు అయికేనే బాగుంటుంది. వఠ ఎంతపేపు జరిగినా చిక్కులేదు.?”

“నురి అధ్యక్షు లెపరయితే బాగుంటుంది నారాయణరాపు శ్యామల వడిగాడు.

ఆద్రాలా బాగుంది మీ (పళ్నః?) సిగ్గుతో ఆమె నవ్వింది.

ఉక్రా స్ట తలగలవాళ్డీ చూచిపెట్టడం అవసరం. ఏ మంతినో పెడితే తాగుంటుంది. కాని వారం రోజులలోనే పవి కావాలంపే పాధ్యవడదు” కోధన్నాది "పెదవి విరిచాడు.

“లొను. ఎన్నో కొర్యాలు ఉంటవి. ఇంత అవ్యవపాతంగా ఏ మంతి

లికి పాపవికొ.ండ ల దొరుకుతాడు?” నారాయణరావు పైకి అన్నాడు, వావన్తవావికి తన కృతి నమర్ప్చ ఇకు మంతి అధ్యక్షత యోగ్యం కొన్సి ఈ పిల్ల నమ్మానానికి మంత్రి దేనికన్న యార్జ్య మనస్సులో మెరిసింది.

“పీత్రారామయ్యగారిని అధ్యక్షత వహించమంపేనో” శోభన్నాటి అందించాడు.

*బ్రాగానే ఉంటుంది కాని కొన్ని సందేహాలు. మొదలు ఆయన ఒస్పుకొంటాడా? ఒప్పుకొన్నా ఆయన అధ్యక్షతన స్కూలు ఆవరణంలో నభ జరగడానికి కమిటీ అమోదిస్తుందా???

స్థితుగతులన్నీ మింత బాహాటంగా జూనియర్‌ తెలుగు పండితునిదాకా తెలిసిపోయిందుకు అతడు విభాంతు డయ్యాడు, తెలిసిన తరువాత దాచటంలో అర్థం లేదని అత డన్నాడు:

కనా 'పేరు చెప్పినప్పుడు సీతారామయ్యగారు అభ్యంతరం చెప్పరు. పోతే కమిటీ సంగతి: కృష్ణమూర్తికి ఆయనకూ పడదు. ధర్మారావు వైఅరి ఫీమిటో తెలియమ. కావాలనుకొని ధర్మారావును కార్యదర్శిగా ఎన్నుకున్నాము. ఏమంటారో చూడాలి. పోయి మీ శెండ్యాస్టరుగారికో మాట్లాడండి. ఆయన ధోర జీనిబట్టీ అంతా తేలిపోతుంది కదా?”

“*అపునంపే యిబ్బంది లేదనుకోండి....కాని....?

“*ఎట్రుతిరిగి నేను ఎల్లుండి వస్తున్నాను కదా ఇంతలో ముంచుకుపోయే కారా లేమున్నాయి? ఇదిగో డబ్బు. మీ దగ్గర ఉంచండి. ఏ సమయానికి ఏ అక్కర వస్తుందో.” జేబులోంచి వందరూపాయల నోటు తీసి అతని కియ్య బోయాడు.

క బ్రదేమిటంతీ??” నారాయణరావు తెల్లబోయాడు.

జోప్పిర్చివాడపులాగా ఉన్నావేః ఈ రోజులల్లో డబ్బు రేకుండా ఏ పవి జరుగుతుంది? కౌగితాలు అచ్చు 'వేయించాలా? వాళ్ళనూ వీళ్ళనూ పిలవాలా? మైప ఏర్పాటు చేయాలా? వచ్చిన వాళ్ళకు కాఫీ అన్నా ఇస్తావా? ఇలాంటివన్నీ ఎలా జరుగుతాయి? ఈ వందతోనే వెళ్ళమారిపోతుందని అనటం లేదు. (పస్తు తానికి దీనిని వాడండి. తరువాతి సంగతి తరువాత చూచుకొందాము. కమిటీ జప్పుకొంపే అమ్మాయి నువ్వూ ఆలోచించి [ప్రారంభకులనూ ఇతర ఉపన్యాన కలను. నిర్ణయించుకుని ఆహ్వాన పత్రాలు వేయించండి. ఒన్పుకొనకపోతే తతిమ్మా వన్నీ నిర్ణయించి ఉంచండి. మరి వేను వస్తా.”

శోభన్వాద్రి లేచి వేరుగా సివిమాహాలుకు వెళ్ళిపోయాడు.అతని అడుగుల

ఉవకొండ అ త్న వవ్యడి కర్ణవథం దాటిపోగానే శ్యామల తయ్యాలబల్లమీడ కూర్చుని “ష్పమిటి ఈ బ్రాగపత””మని నవ్వింది.

భ్రాగవత మేమున్నది? వారం రోజులలో క్షవయ్యితీ నమ్మానం' ఉరుగబోతున్నది.

జప్ఫనరు క్తి దోష మన్నారు”

*ద్రోషాలు నిత్యాలు కావని కూడా చెప్పారు” అతడు నవ్వాడు

కళ జ్ర ం"క్ర్ర9?

*ట్రద్రి అంత్రేఃి

“బూకరింప్పులవల్ల ఎపరికీ (వయోజనంలేదు. ఇంతకూ (పతిక్టా చాణ క్యావికి పథమ ఐహుమానం వచ్చిందా? ఆశ్చర్యంలో ఆమె (ప్రశ్నించింది.

“మ్సీ నాన్నగారితో అబద్ధం చెప్పానా? నిజంగా అంత అనుమానం ఐతే అలా హడలగొట్టా వేంగి?

అద్రి వేరు. ఇంతకా బహుమతి వచ్చిందంటారు. ఎలా వచ్చిండి? ఇటు చూచి చెప్పండి మీగాళ్ళపై చీర వవరించుకొంటూ ఆమె అడిగింది.

అవ్వ స్టే వచ్చింది. ఇవ్వకపోతే వస్తుందాణి అతడు సోఫాలోనుంచి వబేదాడు.

“పాంతం చెప్పకుండానే లేస్తున్నారే? కూర్చోండి:

“త్రాపీగా కూర్భుందామనేగాః?” అతని ముఖంలో వింతకాంతి తొలక శ్‌ంచింది.

ఈల్రక్ష్మ్మీ! వంటయింట్లో ఫ్లాస్కు ఉన్నది పట్టుకురా: శ్యామల కేశ చేసింది.

“చంపావు పో” అతడు కర్ణుని రథచ్యకంలాగా సోఫాలో కృంగి తోయాడు.

కొష్టనిటీ బాధ? కాఫీ అంక మీకు గిట్టదు కాబోలు: ఆమె కొంపెగా తవ్విందీ.

“ఆ కాన్తకూడా సున్నా చుట్టకు.”

*క్రాఫీ ఎక్కడకూ పోదుగాప్రీ అ పోటీలో మీరు జడ్డీగా ఉన్నారాళి

“ఇలాంటివి నీ వడుగనూరాడు, మేము చెప్పనూగూడదు. ఇెవితే వచ్చే ఇనయోజన మేముంది?ః నంతృప్హి లాభం కోలుపోవటం తప్ప” అతడు ఏసుగు శొన్నాడు.

| “ర్రోకం ఒకకేకాదు. ఆత్మ అనేదికూడా ఓకటి ఉన్నదే. లోకం 1ల్‌

ఇ పావికొండగఅ- కోసం చెప్పనునటం లేదు. ఇంతకూ మీ వెటత్తివ మీరు అక్షతలు వేసుకున్నా రన్నమాటః” శ్యామల నవ్వింది.

“కాదు మరొకరి నెత్తిన వేశాము. మంచిదే కదాః??

ఉట్రోక్రం దృష్టిలోకూడా అలాగే చేశారు. వా _ప్తవం అదికాదు. మీడ. (వాసుకొన్న ప్వుష్తకావికి మీరే బహుమానం ఇచ్చుకొన్నారు. అంతేగా?” అమె వెకిలిగా నవ్వింది.

“ఆ పుస్తకం నాది ఎతా అయింది? ఏనాడు వీకిచ్చానో అనాడేపీ తయింది. ఆ బహుమావం పుచ్చుకోటోతున్నది నవ్వాం నేనాణ?

“వేమ పృచ్చుకోవండి.?”

కళద్రర్వ్యత్రే పుచ్చుకోవద్దు.??

“*అంద్రాకావ_ప్తే పుచ్చుకోను. మహావ_శ్రే ఒక వెయ్యి వచ్చును. ఇప్పుడు ఆ వెయ్యి రాపు. రానంతమాతాన మువిగిపోయింది ఏమీ లేదు. కావ్వి లజాలిమా వాలు ఉండవలసింది ఒక్క- స్రీలకు మృాతమే కాదు.”

కళద్రంక్స్రేే?? ఆత్రడ్ష చటుక్కున తిన్నగా కూర్చున్నాడు.

“పతిజ్ఞా చాణక్యం నేను (వాయలేదవి గురుమూర్హిగారివంటి బుద్ది వంతులకు ఏనాడో తెలుసు. లేకపోడే “ఇలా రాసుకొంటూపోతే యశసృంతతి శవ్చక కలుగుతుందమ్మా" అని అనరు.”

“దుర్యార్లుడుః అంత తప్పుడు కూత కూళాడా?ిి అతడు ాంక్కుడై ్నించాడు.

“క ర్మధారయంగాకూడా అది సాధువే. చాలా చక్కగా అన్నారు కాదూ??? ఆమె చిలిపినవ్వు వవ్వింది.

ఆ నవ్వుతో నారాయణరాపు తిక మకపడ్డాడు. సంవత్సరం [క్రిందటి క్ల్యామలకూ నేటి శ్యామలకూ కొండంశంతరం కవిపించింది. ఆనాడు యింత శాషాపరిజ్ఞానంలేమ, ఈ గడుసరితనమూ లేదు. పై గా నేడు గురుమూర్తి మాటను. -విన్సంకోచంగా అప్పగిస్తున్నది. ఆంతర్యం తెలుసుకొందామనవి అన్నాడు:

“ఇంతకూ నువ్వనేది ఏమిటి?”

“ఈ పమ్మానం దేనికి తల పెట్టారుణ

“పతిజ్ఞా చాణక్యం ఎందుకిచ్చాను???

*అంద్రుకేవా? సరిగా ఇటు చూచి చెవ్పండి. ఇంకా ఏదో ఉన్నది. "3

తనీ పద్ద దాపరిక “మేమున్నది? మీ నాన్నగారి పాయంతో స _ప్తశతిమి తోకంలో వడ వేయాలవిరూడా ఉన్నది.”

పౌూవపికొండలు ఫిఫి

జప్రీవికేవా యింత వన్నాగం?” శ్యామల వపకాలు మన్నది-

అతడు ముఖం చిన్నబుచ్చుకొన్నాడుం

క్ర మాతావికే బాధవడాలా? ఆ వున్తకాన్ని (వకట్‌ించే మార్షత శొరకకపోదులెండి?” ఆమె లేచివెళ్ళి అతని తల నిమిరింది

అత డామె రెండుచేతులూ పృచ్చుకొన్నాడుం

లక్ష్మీ? ఆమె మళ్ళీ కేక పెట్టింది.

ప!

కల్రక్ష్మీ యిందాకనే కాఫీ యిచ్చిపోయిందిగాః ఇంతలోనే మతి మరుపా?ి)ి

%ద్రూ _ర్హులమీద ధూర్తత్వమే (వ్రయోగించాలి. అబ్బాః ఏమిటి లూ ఆగడం! వాన్నగారు వచ్చేవేశకూడా అయితే? శ్యామల 'పెడగా విలిచి కుడి రొమ్ము నవరించుకొంటున్నది. అతడు ఆకస్మికంగా లేచివెళ్ళి' ఆమె కేకపాశల లోని గులావి ఒకటి గుంజాకుని బయటికి పరుగె శ్రాడుం

*ద్రాంగ్య్య దొంగ! సట్టుకోండ[ మెల్ల గా అరుస్తూ ద్వారభూమిదాకా వరుగెత్తి ఆమె వళ్చిమదిశా గేహళిలో ఆగిన నంధ్యవతె నిలిచిపోయింది.

వమా.

తలపాగ చుట్టి కోటు తొడుగుకొంటూ మాధవరావు శారదను కేక 'వేళాడు. వంట యింట్లోనుండి గదిగబవచ్చి ఎదుట విలదిడి శారద అ్యసయక్నంగా “ష్టన్సిటండీ మాస్టారూ” అని వెంటనే నాలుక కరచుకున్నడి. అతనికి నవ్వు వచ్చింది కౌన్వి న్మిగహించుకున్నాడు.

“ధర్మారావుగారి అమ్మ అన్నపూర్ణమ్మగారిని మన యింటికి పలిచానుం మీకోనం మా అమ్యాయి వస్తుందని చెప్పాను.”

ఆమె పై డిటొమ్యవలె నిలబడ్డది. (కొత్తచోట అడుగు పెట్టబనుంయే అమెకు ఇష్టంలేదు. దీనివల్ల ఆమెలో ఆ మార్చు వచ్చిందనుకొని స్టితిగతులు ఏపరిస్తూ చెప్పాడు: *నమ్సనకు అత్యంద ముఖ్యులు వెంకన్నగార్రు ఆయన ధర్మ వత్ని అన్నపూర్ణమ్మగారు. వారిమూలాన మనకు ధర్మారాపుతో పరిచయం. అంతే కోని ఆయన కార్యదర్శిత్వంకొదు. మనం ఇంతకాలం యిక్కడ ఉండటానికి ఆ ఉంపతులే కారణం, వెంకన్న గారికి పూసుపతిరగటం నలుగురికంట పడడం ఇష్టంలేదు. అయినా నన్ను చూడకుండా ఆయనకాని; ఆయనను చూడకుండా శేనుగాని ఉండేవాళ్ళం కొము. ఆయన టబతికిపున్నప్పుడు ఆ దంపతులను మన ఇంటికి ఏలపలేకపోయాను. మవ్వు ఇటీవల 'పెద్దదానవై నా ఇంటినద్ద ఏ "సెలవ అలో కాని లేపు. ఇంక పిలవటానికి అవకౌశ మెక్కడ? వెంకన్నగారు చనిపోయి నంవత్పరంన్నర కావస్తున్నది. విన్న సందర్భపడితే అన్నపూర్ణమ్మగారిని పిలి చొను. ఇవాళ సాయంకాలం పెందలాడే వస్తాను. ఆమెను తీసుకురా. ఇప్పటి నీ స్టితిలో యీ పరిచయం యెంతయినా అవసరం. ?విక్కు వికష్కుమంటూ ఎంతకాలం ఇలా ఉంటా? ఆమెకూ ధర్యారాపు తప్ప మరొకరు లేరు. ఇద్దరికీ కాలక్షేప మపుతుంది.)

అతడు చెప్పి స్కూళుకు వెళ్ళిపోయాడు. కారద అప్పటికి తేరు కొన్నది. *ఎలా రాచో చూస్తాగాఃి అని విన్న ధర్మారావు చేసిన సవాలు జ్జప్తికి వచ్చి చిరునప్వు నప్వుకొంది. కొబిట్టి ఈం్యడి ఆహ్వానం విని అతడు శాబ్లిచేశాడు విన్నటి వరిహాసాలకు మూలం తానేనని స్ఫురించింది. ఈ సంగతి అప్పుడే తెలిస్తేనాః ఇంతకూ అతడు ((పేమిస్తున్నది తన్నే. తానంటే ఎంత గౌరవం: ఎంత జంకు! త న్నంతగా ఆతడు ఎందుకు (సేమిస్తున్నాడుః తనలో విశేషమేముంది? ఆతనికి ఆ_ప్తిపాస్తులు దండిగా వున్నాయి. చదువు సంధ్యలకు రూపరేఖలకు ఉణగణాలకు కొరవనలేదు. కోరుకో వాలికాని, ఊర్వశి అయినా స్వర్గంనుండి దిగి.

చవావకొండలు (41 లొదా? మరి అతడు తన్ను దేనికి _పేమిన్తున్నాడు? తనవల్ల సీమి ఆశిస్తున్నాడు? వాన్నగారి అనురాగం నంపాదించవలసిన అవసరం అతనికి లేదు. నాన్నగారే అతని అనుగహంకోసం పాటుపడాలి.

ఆమెకు కకుంతలా వృత్తాంతం జ్ఞప్లికివచ్చిండి. శకుంతల లోకోత్తర సుందరి. దుష్యంతుడు సార్వళౌముడు. తనలో అలాటి సొందర్యంలేదు. ఐనా పోలికక్కడ? కణ్వుడు మహర్షి. శకుంతల రాజర్షి తూతురు, తాను సామాన్య గృహస్థువి కూతురు. అంతా (భమ:

ధర్మారాపుకు ఏమి చెప్పాలి? అవకాశం చూచుకొని అన్యాపదేశంగా నైనా తన్ను సమాధానం అర్థిస్తాడు. పోనీ నిరాకరిస్తేనోః తన ఆరోగ్యంకూడా దానికి అనుహూలమే. కొని అతడు యెంతో బాధవడతాడు. హృడయం రాతిపై జారిన దర్పణమపుతుంది. అతడు తిరిగి ఈవ్వై పురాడు, వచ్చినా ఇస్పటి ఆప్యా యత ఉండదు. ఈః స్థితిగతులను లాను సహించగలడా? దానితో తాను సాధించ వలసిన పరమార్థం పురిపే సహ్యమే కావచ్చు. కాని సాధించవలసిన పరమార్థం ఏమి ఉన్నది? ఇవాళ కాకపోయినా రేపయినా ఎపరినో ఒకరిని పెంద్లాడక తప్పదు. ఈ సమాజంలో గత్యంతర మేమున్నది? పెంగ్లి మానివేస్తానంటే తండి హృదయం ఎంత బాధ పడుతుంది? అందులో ఇలాంటి విషయాలతో ఆయన పరమ సనాతనుడు. ముక్కూ, మొగం తెలియని ఏ వ్యక్తినో పెండ్లాడే కంటి ధర్మారాపును పెండ్లాడటం మేలు కొదా?ః విజానికి తన హృదయం ధర్మా లాపును ఎంతో (పేమిస్తున్నది. కౌన్వి ఎందుకో భయం. ఈ భయమే ఆర్ధం కొన: టందేదు. తనకు తెలిసినంతలో అతనిలో ఎలాంటి అవగుణాలు లేపు. ఉన్నట్లు వాన్నగారు కూడా చెప్పలేదు. మరి దేవికి భయపడాలి? కారణంలేక ఖీతికి తావిచ్చిం జీవతం కలుషితం చేసుకోవడంలో అర్థం లేము.

శారద తన పెన్టైలోనుంచి కవరు తీసింది. అందులోని ఉంగళం తీసీ (చేలికి పెట్టుకొందామనిపించిండి. అలాచేస్తే వాచా అతనికి చెప్పవలసిన బాధ తొలగిపోతుంది. అంగుకీయకం చూడగానే అతనికి అంతా టోధపడుళుంది. కాని ఆంతలోవే మరొక ఊహ తోచింది. ఉంగరం పెట్టుకొనకుండా వెళ్ళితే అతనిని" వందిగ్ధావస్థలో పెట్టి తమాషా చూడవచ్చును. - మొదల్లో కొంత బాధ పడతాడు. -శరువాత తెలుసుకొని ఎంత సంతోషిస్తాడుః అతడే స్వయంగా ఆ పుంగరం తన (వేలికి పెడతాడు. అప్పుడు హృదయాలు ఎంత పరవళ్ళు (తొక్కుతాయి!

. చేతిసంచితో కవరు భృదపరచ్వి శారద తిన్నా శా రరనావు శూ "ఇంటిక్‌ వెళ్ళింది. రాముడు అప్పుడే వరండాలో కుర్చీలు సరళ న్నాడు.- తక్క గదిలో మంచి ధర్యారావు నప్వులు;, మరొక అమ్యాయి న్లూచీలు వినిపిస్తున్నవి. ఆమె,

108 షాపికొవమిడులుూు విర్ణాంతపోయింది. ధర్మారాపు మాట్లాడుతున్నది ఆతడు _పేమించిన అమ్మాయి. కాదుగదాః పాదాల్నకింది భూమి టవీలి తా నెక్కడో కూలిపోతున్నట్లుగా అవి పించింది. తా నక్కడ పడిపోతే అందులో ఆ రాముడి ముందు గౌరవం దక్కు తుందా? వాడికి తాను చులకన కాకుండా పుండాలం' సే ఎలాగైనా నిల్యదొక్కు కోవాలి. వాడు చేస్తున్నసని తనిఖీ చ్చేన్నట్లు విలబర్మది.

రాముడు వెనుకకు తింగిచూచ్సి ఆమెకు స్వాగతం పలికాడు. “రండి అమ్మగారు: అక్కడ నిలబర్జా రేం?” అన్నాడు. వాడు తీరా చూచిం తరువాత ఎలా తిరిగిపోతుంది? పోతే ధర్మారావుగానీ అన్నపూర్ణమ్మగానీ ఏమనుకొంటారుః వాళ్ళ మనస్సులు ఎంత నొచ్చుకుంటాయి? అందులో అన్నపూర్ణమ్మగారి మనస్సు కష్టపెట్టంటలో అర్థ మేలేమ. ధర్మారాపు అయినా తనకు చేసిన అపకార మేము న్నది? తన్నే సేఎస్తున్నా ననలేమ. ఉంగరం తన చేతులమీదుగా తానివ్వలేదు చిలిపితనంతో అతనికి తెలియకుండా తానే కొట్టివేసింది. అలా కాజేసిన పుంగ రాన్ని పురస్కరించుకొని తానే ఏవేనో ఊహించుకొన్నదిః గాలిమేడలు కట్టు కొన్నది. ధర్మారాపు తనయందలి సద్భావం కొలది మాట్లాడిన మాటలతో పుట్ట కోట పెట్టకొన్నది. నాన్నగారి ఆదేశంకూడా మరొక తీరుగా అర్థమయింది. దీనికీ అంతకూ కొరణం తన మనస్పే కౌన్వి అటు విశ్వనాథం కానీ ఇటు ధర్మారావు కాని కాదు. నాన్నగారు అంతకన్నా కొరు తన ఏపరీతీ _పవర్తనతో ఇంతమందికి ఎందుకు బాధ కలిగించాలి? తాను అసలు రాకుండా పుంజు బాగుండేది. అయినా షొన్నగారి మాట ఎలా తీసి వేస్తుంది? కారణం ఏమి చెబుతుంది? కనుక రాకపోవ టానికి అనకాళం లేనేలేదు. వచ్చిన తరువాత నలుగురిమధ్య తన హృదయాన్ని ఎందుకు ఆర వేయాలి? ముచ్చటగా పలుకరి స్తే ధర్మారావు అన్నపూర్ణమ్మ తండ్రి కాబోయే "పెండ్రికూతురు నంతోషిస్తారు. అంతగా కష్ట మనిపి స్టేతన గూట్లో తా నుండవచ్చును. ఎవరికీ బాధ వుండదు. ఏ అపోహలూ బయలుదేరపు. నాన్నగారిమాట దక్కించినట్లవుతుంది. ఆమె ముఖంలో నవ్వు మోసులెత్రింది.

“మామ్మగారు ఏమి చేస్తున్నారురా రాముడూఃోొ

“నంట ఇంట్లో ఉన్నారు. వెళ్ళుదాము రండి” రాముడు ఆమెను అన్నపూర్ణమ్మ వద్దకు తీసుకువెళ్ళి *సారదమ్మగారు వచ్చారండి[ అని చెప్పాడు

“ర్వా తల్లీ రాః సీ కోనమే. ఎదురు చూస్తున్నాను.” అన్నపూర్ణమ్మ హృదయం లేచి వచ్చినట్లుగా పలకరించింది. ఆమె నిండుతనంలో ధర్యారాపుకు వ వీనమో వచ్చినట్లు తోచింది.

“నమస్కారం మామ్మగారుః” శారద చేతులు జోడించింది.

ఉస్పమంగశీభవ;)” ఆమె చేతులు తన చేతుల్లోకి తీసికొంటూ అన్న

పాపికొండలు 108 పూర్ణమ్మ డిన్నర్‌ టేబుల్‌ (వక్క-నే ఉన్న కర్చీలో కూర్చుండ బెట్టింది. శారద వవ్వు మొగంతో చూస్తూ ఉన్నది.

“పదో పూర్వకాలపు మనిషిని ఎబ్బెట్టుగా కవివిస్తున్నాను కామాలు!” నవ్వుతూ అన్నపూర్ణమ్మ ఎదురుగా కుర్చీ వేసుకుని కూర్చుంది.

“ఎంతమాట అన్నారు: ఇంతకాలంనుంచి నాన్నగారు మీవద్దకు ఎందుకు పంసలేదా అనిపించింది. మహామణీవి లోభుల్లై చూపక దాచినట్లనిపించి నవ్వు వచ్చింది. మరేమీ అనుకోకండి.”

“పిచ్చి తల్లీ! మీ నాన్నగారే లోభులై కే తతిమ్మాూవాన్న మనుషులు కూడా కారు. ఆయన నంగతి మీకేమి తెలును? ధర్మం తంగడికి తెలుసు నాకు తెలుసు. దానికేమి గాని అన్నయ్యవద్దనుంచి ఉత్తరాలేమైనా వస్తున్నవా?”

“ఆరు సంవత్సరాలకు గాను మొన్ననే (వాళాడండిం”?

అ వాశాడు గదాః మొదటినుంచి అనుకుంటూనే ఉన్నా. (దితికి ఉండగా వీ మామయ్యకూ నాకూ ఇదే వాదన. రెక్కలు రాగానే పిట్ట త్నురున ఎగిరి పోయిందనే వారు. చాల్లే ఊరుకోండి. ఆలన పాలనలలో పొదిగింది బిడ్డనుగావి శగుడ్డును కాదు అనేదాన్ని. ఇంతకూ సుఖంగా ఉన్నాడు కదా?ఏమి చేస్తున్నాడో*ొ

తన అన్నను ఆమె ఎప్పుడు చూచింది? అతని స్వభావం ఎలాతెలుసు? అతనిమీద ఆమెకు అంత అభిమానం దేనికి?

“మంచివాళ్ళకు లోకమంతా మంచిగానే కనిపిస్తుందండి శారద వవ్వింది.

“ఏమో అనుకొన్నాను. అన్నను మించిన చెల్లెలివి సుమా[ి అన్న పూర్ణమ్మ నవ్వింది.

“అదేమి మామ్మగారుః?? శారద విర్ణాంతపోయింది.

“వె రిబాగులర్కి వెరి నమ్మకాలు అనేగా నీ ఉద్దేశం? పొల్లుపోకుండ్వా మనస్సు నొవ్వకుండా ఎంత చక్కగా అన్నాపు: అనుకొంకే అనుకొన్నావు ఇబ్బంది లేదు. మీ అన్నయ్యను గూర్చి ఎందుకు అలా అనుకొన్నాననేగా వీకు కావలసింది? దావికోసం కవ్విస్తున్నావా?ః వీ కోరిక మాతం ఎందుకు కాదనాలి?)

“మామ్మగార్యు ఒకమాట అడగాలని ఉన్నది. కాని భయమేస్తున్నది.”

“మరొకటి వడ్డీంచదలచుకొన్నా వా? వడ్డించు తల్లీ వడ్డించు. విల్లలకు మఖంకన్నా మరేమికావాలి?” అన్నపూర్ణమ్మ నవ్వింది.

“ఇంత పై కాలజీ ఎక్కడ వేర్చుకొన్నారంట?” ఆమె ఆశ్చర్యపడి అడిగింది.

ఈళజ్రర"క్హ్రే?9 (5

శఫకీ పొవికొంత శ

“మనస్సు తీరు తెన్నులు పద్ధతి ఎక్కడ నేర్చుకొన్నారు?)

“ఈ మాతానికి చదువుకోవాలా? దేపుడిచ్చిన బుద్ధి ఉండి తోటివాళ్ళను తూస్తుంటే తెలియదంటావా?ః పూర్వకాలప్పు వాళ్ళకు ఏమి తెలియ వచ్చినవిలే అను కొంటారు. ఆ మృతం తెలుసుకోచేహ? ఇంతకూ మీ అన్నయ్య సంగతులేగా సీకు కావలసింది? అన్నం ఉడికిందో, చేదో ఒక మెతుకు పట్టి -చూ_స్టే తెలియదూ? మీ నాన్నగారు పంపిన పైకం మీ మామయ్య తన పేర పంపిస్తే తిరగగొట్టాడు. ఎలాంటి వాడు తిరగగొట్ట కలుగుతాడు? డబ్బు అవసరం లేనివాళ్ళు ఉండరు. అభిమానం, నీతి అడ్డు తగిలాయి. ఈ పంపిన రెండు వేలూ తిరగగొట్టాడు. ఎంత మందికో ఆ మనసు బిగుపులుండపు. చూడగా మీ ఇంపెల్రపాది యోగులుగా కనిపిస్తున్నారు. మీ నాన్నగారు మీ యిద్దర్నీ ఇలా ఎలా తయారు చేయగలిగారా అవి మీరు మనస్సులో మెదలినప్పుడల్లా ఆశ్చర్యం కలుగుచున్నదిలి

“నాకుకూడా యేదో యోగం పట్టిస్తున్నారే? వా కేవీ లేవండోయ్‌ నేను గూనూలు పిల్లనే.” శారద నవ్వింది.

“ఏ యోగం తెలియదంపీ బయట ముఖం పెట్ట్ట ఒంటరిగా మీ ఇంట్లో ఎలా పుంటున్నా?”

“ఆ మాట కొస, మీరెలా ఉంటున్నారు? నే నవ్పుడప్పుడు సినిమాల. శినా వె్ళతున్నాను. మీకు అదికూడా లేదే. మీది హఠయోగం కామాలు)

“అన్నీ ఉడిగిన దాన్ని కృష్ణా రామా అనుకొంటూ ఒక మూలపడి ఉండక ఏమి చేస్తాను? ఇక్కడి పూచికపుల్ల అక్కడ 'పెళ్తుసరికి (పొద్దు (గుంకు తున్నది. ఈ ఓపిక కూడా పోతున్నది. ఈ యింటికి కోడలు ఎప్పుడు వస్తుంద్యా ఈ వాధ ఎప్పుడు తస్పుతుందా? అని వెయ్యి దేవుళ్ళకు మొక్కుకొంటున్నాను.*” ఆమె హృదయ వ్యధను బయట పెట్టింది.

“పది రోజుల్లో కోడల్ని తెచ్చుకోటోతూ అలా అంటాశేమి మామ్మ గారు? శారద విడ్డూరపడి అడిగింది.

“క్షోడ్లల్ష్ని తెచ్చుకోటోతున్నానా? ఏమిటమ్మా నువ్వంటున్నదిణి

“ఏమంటున్నాను? మీ అబ్బాయి అన్నమాపే అంటున్నాను.”

ఉోప్రన్ని అన్నాడు?” అన్నపూర్ణమ్మ కుతూహలంతో అడీగింది.

“పెండ్లి కూతుర్నిచూచి పోదుపుగావి రమ్మని మీ అబ్బాయి ఆహ్వా -వించాడు. ఏ సందింధమూ నిర్ణయం కాకపోతే. ఎలా చెణతాడు? నేను ఇవాళ ఇక్కడకు రావటానికి సగం కారణం అదే తెచ్చి పెట్టుకొన్న నవ్వుకో ఆమె అన్నది

కిట్రల్రాగ్గా, =--విన్ను పిలిచింది ఎప్పుడులి

పసఊపికొండలు “జర్‌ జన్లిన్న సొయంకాలం.)) శారద అన్నపూర్ణమ్మ వంక జాగ త్తగా చూచింది. ఎక్కడా పరిహానం కనిపించలేదు.

*ళమ్సర్రి 'పెండ్రీకూతురు కనిపించిందా) అమె అడిగింది.

ఉన్తూడలేదు. వచ్చినశ్లే వున్నది. గదిలోనుంచి మాటలు వినిపిస్తున్నవి. -మేకో కలిసి వెళ్ళుదామని వచ్చాను.

అరే రాముడూ!” అన్నపూర్ణమ్మ కేక వేసింది.

“పిలిచారా అమ్మగారూ?”

“అబ్బాయితో మాట్లాడుతున్నది ఎవరురాశి

“సామలమ్ముగారండీ. ఎప్పుడో గంటకింద వచ్చింది. జీడీల పాకంలా ఒకటే సాగుకు. ఎంత సేపటికి తెగని శ్తేనాఃి తన కొంపమునిగిపోయినట్లు రాముడు మొత్తుకొన్నాడు.

“ళ్యామలమ్మాః ఎవరు ఈ ళ్యామలమ్మ?” అన్నపూర్ణమ్మ చిరాకుతో అడిగింది. శారద ఆమె వాలకాన్ని జాగ త్సగా వరిశిలిస్తూ ఉన్నరి.

ఆస్తోబనా దిగారి అమ్మాయండి, సామభి.”.” రాముడు ఆమెకు గుర్తు చెయ్యాలని యత్నించాడు. 7

*ఏ భోవనా దిగారు?” ఏమీ ఎరుగనట్లు ఆమె మళ్ళీ అడిగింది.

“రర్భపోబమేమిటండ్‌? పెదబొబుగారుండగా ఎప్పుడన్నా వత్తుండే వారు.ఆయన తాగిన మం ఎనీళ్ళ గలానురవూడగా గట్టిగా తొలపందే 'పెనదాబుగారు ఇంట్లోకి తేనిచ్చే చారు వాదు.??

ఉఆర్రి దున్నపోతాః ఏమిటిరా ఆ మాటలు? వాడికిష్టంలేని వాళ్ళను ఇలాంటిదేదో అనకుండా ఊరుకోలేము.” ఆమె కోపగించుకొవి అన్నది.

“ఇప్పుడైనా గురొచ్చార్యా అమ్మగారు?” రాముడు నవ్వాడు.

ఏ ప్రిద్రాపుల్వే పోయి మంచినీశ్ళేమయినా కావాలేమో కనుక్కొని నేన మాస్టారింటికి వెప్సితున్నానని చెప్పరా. తొందరగా వస్తావా అక్కడే కూర్చుం టావాశ

ఆరే రాముడుః ఈ కవరుకూడా జాగ త్తగా తీసికెళ్ళి మీ బాబుగారి శీవ్వు. భద్రం!” శారద హెచ్చరించింది.

“ఏమిటమ్మా అది? అన్నపూర్ణమ్మ అడిగింది.

“నాన్నగారు ధర్మారావుగారి కిమ్ముని నా చేతి కిచ్చి పంపించారు. మ్కాలు సంగతులు ఏవైనా (వ్రాశారేమో:'”? ఆమె గొంకు అగొక తీరుగా ఉన్నది,

న! పాపికొండ లు-

“బ్రొ త్రిగా మతిపోయందమ్మా! ఇంతపేపటినుంచి ఏదో వాగుతూ: అసలు సంగతే మరచిపోయాను. ఎండలోపడి వచ్చాపు. మంచినీళ్ళు ఇవ్వనా?” ఆమె కుర్చీలో నుంచి లేచింది*అక్కరలేదు మామ్మగారు.” అవి శారద అంటూ ఉండగానే ధర్మారావు గణగణా వంటయింట్లోకి వచ్చి అడిగాడు: *ఎంత పేసయింది శారదా వచ్చిగో

“ప్టీ పనిమొగం చాత బాగుందిరాః పెండ్లీ కూతుర్ని వచ్చి చూచిపోవల సందని మరీచురీ చెప్పి వచ్చినవాళ్ళు చేయవలసినపనేనా యిది? అంతా చక్క తిద్దుకొనిపోయే తీరుకొడోలు!” అన్నపూర్ణమ్మ మొగం గంటు పెట్టుకొన్నది.

ధర్యారాపు తెల్లపోయి అంతలోనే తేరుకొని తల్లిని సాంత్వసపరుస్తూ- అన్నాడు:

“పెద్దదానపు ఉన్నావుగదా! ఇబ్బంది లేదనుకొన్నాను. ారద తిన్నగా: వీ దగ్గరకు వస్తుందని కఠగన్నానా? నుప్వుమాతం రాగానే కబురుచే స్తే కాక పోయిందాళ?

“పొరపాశే! బొత్తిగా మతి ఉండటంలేదు. నాలుగు రోజుల (కిందటనే చఇెప్పాడు. నేనే మరిచిపోయాను. తప్పంతా నాదేనమ్మా[

ఆ మాట వినగానే ధర్మారావు మొగాన శెత్తురు చుక్కలేదు. తల్లి వాథ్య అతడు (గ్రహించాడు. వాళ్ళిద్దరవు ఆర్థం చేసుకోలేక ళారద అఆయోమయత్వంలో వడ్డది. ధర్మారావుకు ఏమిచేయాలో రోచలేదు. తాననుకొన్నది ఒకటి; జరుగు ఉన్నది మరొకటి. ఎలాగైనా శారద అపోహ తొలగించాలి. ఆమెతో ఒంటరిగా మాట్లాడటం అవసరం, గదితో శ్యామల; వంటయింట్లో తల్లీ. మార్గ మేమిటి?

అర్రాక్ర రాక క్యామళి వచ్చిండి. నిన్నడిగింది.ఇప్పుడే పిలుచుకొస్తున్నా నవీ ఇటు వచ్చాను. ఇంటికి వచ్చిన మనిషిని పలకరించకుండా పంపటం బాగు౦ టుందీ? అందులో పనిమాల నిన్నడిగింది. నలుగురికీ కాఫీ బిస్కట్లు రాముడిచేత వట్టించుకురా. మా అమ్ము చాల మంచిది?” అంటూ అతడు వెనుకాడక తత్సి గడ్డం పట్టుకొన్నాడు..

జద్రాల్లే నీ పిల్ల చేష్టలు నువ్వూనుః ముందు ఈ వంటయింట్లోనుంచి అవతలకు సదః” అన్నపూర్ణమ్మ కొడుకును కసరుతూ అతడు చూడకుండా శారదకు కన్నుగీటింది. దానితో గుండెబరుపు దించివేసినట్లు లోలోననవ్వు కొన్నది.

జవరూ లేకపోతే శ్యామల ఏపనుకొంటుంది? మనం వెళ్ళుదామురా. అమ్మ వెనుక సస్తుంది”

ఆమ్సరుపోయి మాట్లాడుతుండండి. మామ్మగారు. నేను కలివివస్తాముంకా శారద జారుకొవ యత్నించింది.

ఫాపఏకొండలు 107 అమా అమ్మ నంగతి నీకు తెలియదు. వనిలో ఉండగా రెండో మనిషి చాప్పలో ఉంటే మా చెడ్డ చిరాకు)

ఉప్పద్రమ్మా; నద। నేనూ ఇప్పుడే వస్తాను. వాడి కుందేటికి మూడే కాళ్ళు”

గత్యంతరత లేక శారద ధర్యారావు వెంట బయలుడేరింది.. హాల్లోకి లాగానే రొముడిచ్చిన కవరు జేబురోనుంచి తీస్వి “ప్రన్సిటిది?”” అని అడిగాడు.

ఊవమ్నున్నది: మీ పియురాలి ఉంగరం, ఒకపారి వచ్చి చూచిపోనల పేళిదని కోఠావు. రేపు 'పెంగ్లీకి వస్తానుగదా అంపే ఎలా రావోచూస్తానుగా అశి బెదిరించాపు. ఇంతగా కోరుతున్నస్పుడు రాకపోవటం బాగుండదని వచ్చాను. నీవు కోరనక్తే ఆమెను చూస్తున్నానుగదాః వధువుకిచ్చే ఉంగరం నా దగ్గరుండటం ఏమి భావ్యం? ఆమెముందే నేను దాన్ని నీ కివ్వటం యోగ్యమా?ఆమె అయినా ఏమన కొందుంది? తల్లిరో లేవి నమ్మకం అభిమానం వా పట్ల చూపినందుకు కృతజ్ఞు శాలిని. నీ దగ్గర చనువు, చెలిమి ఉన్నవి కొబట్టి అంటున్నాను; మేరిద్దదా ఇలాగే ఎల్లప్పుడూ ఉండాలని హృదయ పూర్వకంగా కోరుకొంటున్నాను. ఆమె నాక అప౦చిత. ఆమె ముందు ఇంత చనుపుగా మాట్లాడలేను. అందువల్ల విజంగా ఆనక అనవంసిన ముక్క ఇప్పుడే అంటున్నాను. మరేమీ అనుకోనక్టు ౧9 కారక గొంతు జీరపోయింది. ఆమె కన్నుల్లో సీస గ్నిరున తిరిగాయి.

“ఆంతా కళ్య్మలం చేసివేసీంది.ఆ వచ్చేది (పొద్దునవ ప్రే కాకపోయిందా? పాయంకాలం వస్తే కాకపోయిందా? సరిగ్గా _దానికికూడ ఇదే ముహూ_ర్పమా? అనుకొన్నది ఒకటి జరుగుతున్నది మతరొకటీ:”” ధర్మారావు చిరాకుపడ్డాడు.

అదేమిటి?” అతడు ఎవరిమీద ఎందుకు విమగుకొంటున్నాడో అర్థ కాక శారద అడిగింది.

రు కవరు నాకు తిరిగి పంపించావం'ే దానివి నుప్వు అర్థంచేసుకో లేదను కొంటాను. కాక అర్థం చేసుకొనే అలా చేశావాళి అతడు దీనంగా అడిగాడు.

“ఆంశ్సే?” ఆమె తన చెపులను తానే నమ్మలేకపోయింది.

నేను ఒక వ్యక్తిని (పేమించాను. ఆ వ్య క్తికోనమే ఈ కవరును ఉద్దేశంచాను. అ్యనయత్నంగా ఇది ఆ వ్యక్తివద్దకే చేరింది. ఆ వ్యక్తి తిరిగి వంపించింది. నంగతి సందర్భాలు తెలుసుకొనే తిరిగి పంపించిందాః అనినా 4వశ్న.” ఆందోళనతో అతడు శారదవంకకు చూచాడు.

నన్ను ఆమె మాట్లాడలేకపోయింది.

(08 పాసికొండణు

“విన్ను కాక మరెవ్వరిని? నువ్వు ఒక్క_తెవే ఇక్కడకు వస్తావనీీ చెప్పకుండా అంకా నీకే అర్థమవుతందనీ అనుకొన్నాను. కొని శ్యామల సరిగా- నమయానికే హాజరవుతుందని కలలోకూడ అనుకోలేదు

ఎరబారిన తన ముఖాన్ని ఆమె నంచుకొన్నది.

“అయితే పుచ్చుకో కవరు ఆమె చేతి కివ్వబోయాడు.

“మీ దగ్గరే ఉండవివ్వండి.

తన్సేనం"క్సే ఇష్టం లేదనేగాణ?

“ఆలా అన్నానా? తరువాత తీసుకొంటాగా. మరొకరీతి ఆమకోవద్దు.?-

జవలిళ్బయమైన వెనుక జాగు దేనికి? వీల్లేదు. తీసుకోపలసిందే.” అతడు తొందరించాడు.

“మీ మాట మీదేవా? మాట్లాడుకోవలసినవి చాల ఉన్నవి. నామాట వినండి.” చిరునప్వులలో సిగ్గు దేర్చింది.

కీల్లేదు. ఇప్పుడే తేలిపోవాలి”? అతడు కవరులోని ఉంగరం తీషి అమె వేతిక పెట్టాడు.

ఆమె బిత్తరపోయి పింహద్వారంవై పు నంటింటివైపు చూస్తూ ఉంద్లి. అమె రెండు చేతులను ఆతడు తన చేతుల్లోకి తీసుకొవి ముద్దు పెట్టుకొన్నాడు.

“ఆవతల రాముడు్కుు ఇవతల మామ్మగారుగో ఆమె చేతులు లాగు కొన్నది.

వంట యింట్లోనుంచి రాముడికోసం అన్నపూర్ణమ్మ కేక పెట్టింది. ఉలికి పడి ధర్మారావు గబగబా ముందరి గదిలోకి వెళ్ళాడు. ఆమె దేబుగుడ్డతో ముఖం చేతులు గట్టిగా తుడుచుకొవి ఆతనివెంట వెళ్ళింది. ఆమె గుండె ఇంకా కొట్టం కొంటూనే ఉన్నది.

“శోభన్నాదిగారి అమ్మాయి అని చెవితినే ఆమె ఈవిగ.” అంటూ- థర్మారాపు శారదకు శ్యామలను పరిచయం చేశాడు. శ్యామల కృళ్చీలోనుంచి శ్రేచింది. నవ్వుమొగాలతో ఇడ్డరూ వమస్కరించుకొన్నారు.

స్టేకు చెప్పారు కొదేశ శారద ధర్మారావును అడిగింది.

“చెప్పారుగా నాన్నగారి అమ్మాయి”నని శ్యామల నవ్వింది.

“కాదు అమ్మకూతుర్నేనని చెప్పమం'ఫీ అలాగే చెబుతాను. ఈమె- తొనకమ్ముగారి కూతురు.) ధర్మారావు నవ్వాడు. శ్యామల ముఖం ఎ్యరతారింది,

“ఏమిటి, మీ హాసర్థిం?.. ఆమెకు ఊరూ పేరూ లేవన్నట్లు చెబు తున్నారుకొ

*ఆద్రాా ఆమెకు ఉరూ పేరూ లేకపోవట మేమిటి? ఇజీవల నవలా-

వాఏపఏకొండలణ 109 ఠచయితతిగా కూడ (పతమ బఐహుమాన మందుకొంటేనుః రేపటినుంచి ఆమె “పీరు దిగంత విశ్రాంతం కాబోతున్నది. మనపేగ్లే ఈ నాలుగుగోడలు దాటపు.*

*వరిక్సైనా అంత అసూయ పవికిరాదు. కౌ _స్త పేరు చెప్పండి?” శారద నవ్వింది.

కన్సా క్రసూయా, దేవికి? నా బతుకేదో బతకాలని ఉన్నదికొని నలు గరి నోళ్ళల్లోనూ నానటం నా కేమాాతం ఇష్టంలేదు. సీకు మాతం ఇష్టమా ఏమిటి?”

కత్రన పేరు నలుగురూ చెప్పుకోవాలని ఎవరికుండదూ? బడాయి దేవికి? నా కిష్టమే.”” శ్యామలను నొప్పించటం ఇష్టంలేక శారద సమర్జించింది.

కక్షాస్‌ వార్‌ డిక్లేరు చేయటం అన్యాయం. పరమ అన్యాయం[ో ధర్మా కాపు నవ్వాడు.

కబ్రావగారు ఎప్పుడూ వరిహాస్యపియుతే. నా పేరు శ్యామలండీ”” ఆమె ఈమ్న పరిచయం చేసుకొన్నది.

*మ్రాధవరావుగారి అమ్మాయివి. నన్ను శారద అంటారు”

తమా యింట్లో మా మీద కుట పన్నటం ఏ మాతం భావన్యంకాదుం? ఢఊర్మారావు నవ్వాడు.

“ధ్రర్మం ఎప్పుడళా చేదుగానే ఉంటుంది లెండిో శ్యామల నవ్విండీ.

జి బ్రనవసరంగా లేవిపోవి నిందలు నా మీద వేసేవాబ్ళు ఎన్నుడూ జొగుపడరు.” ధర్మారావు కోపం అభినయించాడు.

శారద్య శ్యామల ఇద్దరూ నవ్వారు. అన్నపూర్ణమ్మ రాముడిచేత (శే వట్టించుకొవి, “ప్రమ టా గోల? మరీ చిన్నపిల్లవాడివై పోతున్నాపులి అంటూ వచ్చింది.

“ఈ ఆడపిల్లలిద్దరూ ఏకమై ఒకేగోల. కాస్త కేకలెయ్యగూడదు?” ఢత్మారాపు నవ్వుతూ తల్లికి సూచించాడు.

“కన్న కొడుకును అదుపులో పెట్టుకోగలిగాను కొబట్టి పరాయి విడ అవ అదుప్ప చెయ్యమంటా వాలి అన్నపూర్ణమ్మ కొడుకును మందలించింది.

"పేవిలుమీద శే పెట్టి రాముడు ఒక పక్కన నిలుచున్నాడు.శ్యామల, శారద ధర్మారావు తలొక కుర్చీవద్దకు వెళ్ళారు. అన్నపూర్ణమ్మ నాలుగు ప్లేట్లలో తీస్కట్లు పెట్టి నాలుగు కస్పులలో కాపీ పోస్తూ “అమ్మాయిలూ పెద్దదాననై పోయాను. చేరవేయలేను. ఎవరివంతు వారు తీసుకెళ్ళండి.” అని దాపున ఉన్న కర్చీలో తూర్చొన్నది. శ్యాములా శారదలు తమవాటా తాము తీసుకువెళ్ళారు.

అలిమ్నుకూడ బొట్టుపెట్టి పిలవాలా? వచ్చి తీసుకెళ్ళు.” అను పూఢడమ కొడుకును హెచరషంది. మ తి + అన్నపూక్షవ్య

119 పాపికొం.డత

ఈక్టదే గ్రాముడు! ఇక్కడ మనము చెల్లయురొ. నువ్విలారా. అంటూ ఒక విస్కట్టు తాను తీసుకొని తతిమ్మావి వాడికిచ్చి ఖాళీస్టేటులో. కాఫీ పోసి తీసుకెళ్ళమని తాను కప్పు తీసుకొన్నాడు. వాడు సందచేపాంచాడు. కొవి 'ధర్మారావు హెచ్చరించగానే అవి సట్టకొవి వాడు హాల్లోకి వెళ్ళాడు.

*ప్రమిటీరా ధర్మం ఇదంతా? అన్నపూర్ణమ్మ నప్వుతూ అడిగింది.

క ప్రమీ లేదమ్మా, శ్యామల (వ్రాసిన నవలకు పథమ బహుమానళ వచ్చినట్లు ఇవాశే తంతి వచ్చింది. ఆ సందర్భంలో ఈ చిన్న టీపార్టీ. అంతే? ధర్మారాపు శారదవతంిక చూచి నవ్వాడు. ఆమె అర్థం చేసుకొని సిగ్గుతో అవు నన్నట్లా తల ఊపింది. విజంగా తనకోనమే అది జరుగుతున్నదని శ్యామల ముఖళి వప్వులు కురిసింది

లోగడ ఒకసారి శోభన్నాది తన అమ్మాయిని మీ అబ్బాయికి చేసుకో వళసిందని అన్నపూర్ణమ్మ ఉండగానే వెంకన్నగారిడో (ప్రస్తావించాడు. శోభనా(ది ఇన్నా ఆయన కుటుంబనున్నా వెంకన్నగాికి గిట్టదు. దానికి చాలా కారణా లున్నాయి. అవన్నీ అన్నపూర్ణమ్మకు తెరియనివికాపు. “ఇంకా ఆ స్థితి రాబేదుగాల్న వచ్చినస్పుడు చూచుకొలదాములే.” అవి వెంకన్నగారు తన భార్య వింటూ ఉండ గానే అనివేళాడు. ళభోభన్నాది ఆ మాటప తప్పు పట్టించుకోలేదు. £ీపవావోనికి తొంద 'రేమున్నది? అప్పటి నంగతి అప్పుడు చూచుకొందాములే.” అని అన్నట్లు అర్థం చేసుకొన్నాడు. ధర్మారావుకుకూడ ఆ భావమే ఉన్నదనీ ఇటీవల వచ్చిన మార్పులు లేవనీ అన్నపూర్ణమ్మకు తెలుసు. అలాంటి ధర్మారావు యిష్పుడు శ్యామలను కొండ కెత్తు తున్నాడంపే నమ్మలేకపోయింది. ఒకసారి కొడుకువంక్క మరొకసారి శారదవంక చూచింది. శారద ముఖం యింతకు ముందున్నట్లు లేదు. వంటయింట్లో కనిపించని వ్యజపుటుంగరం యిప్పుడు శారద ఎడమచేతి _వేలున ఈకుక్కుమంటున్నది. ఆమె వెంటనే (గహించింది. పిచ్చిపిల్లి శ్యామల ఏదో సంకోషిస్తున్నది. ఆ సంతోషాన్ని తా నెందుకు పాకుచేయాలి? ఆప్యాయతతో శా్మమలను అడిగింది:

“ధర్మం నానోటికీ చిన్నవాడ్లై పోతున్నాడు. వాడనేది ఒకటీ నమ్మ లేకబోతున్నాను. సీపు ్తకొవికి బహుమానం వచ్చినమాట విజమేన్యా శ్యామలా?”

న్వ్యిమేనండ్తీ?? ఆమె లజ్బా సంతోషాలు కురిపించింది.

“మంచివార్త విన్నానమ్మా. చాల సంతోషం! ఎన్నడూ రావి కారద మౌ యింటికి రావటం, నీకు బహుమానం రావటం ఒకేసారి జరిగాయి. విజంగా యివాళ శుభదినం.) నంకోషంశో ఆమె ముఖంమీది ముడతలు విరిళాయి,

పాపికొండలు [11 ఉన్సువ్వన్నమాట అక్షరాలా నిజం, దీవికి అంతకూ కారణం వేనే. కాదిట్టి మవ్వు నన్ను తప్పక ఆశ్రీర్వదించాలమ్మాలీ

“కాామల బహుమానం సంపాదించింది. శారద ఇంకా పరీక్ష కావలసి ఉంది. వాళ్ళను ఆశీర్వదించడం ధర్మం. నుప్వు చేసిన చేయబోతున్న ఘవకార్య మేమిట్‌రా:?”

“అంతేనా? ఇంఠ బుద్ధిగా ఉన్నానే కొన ఆశ్రీర్వదించలేవు? నోరు శెరచి అడిగినందుకే దీవించవచ్చునే:?”” కుర్చీ వెనుకగా వచ్చి తల్లిమెడ కొగి తించుకొన్నాడు.

కాదనలేక తల్లి కొడుకును ఆశీర్వదించింది. “ర్రేష్ణ మధ్యాహ్నం చూ ఆంటికి ఎందుకు రాగూడదు? తీరికగా మాట్లాడుకోవచ్చును. మీ నవలలోని విశేషాలు తెలుసుకోవడానికి అవకాశ మేర్చడుతుంది.”” శారద శ్యామలమ ఆహ్వావించింది.

“గ్రేశ్చే మా వాన్నగారు వస్తారు. అందుకని వస్తానజి గట్టిగా చెస్పలేమ. అయినా యత్నిస్తాను””శ్యామల తన నవలను గూర్చి ఆమెకు చెప్పాలన్వి అమెచే జొగడించుకోవాలనీ ముచ్చటపడి అన్నది.

*్సత్రిస్తానంకే కాదు తప్పక రావాలి”

“మరి నేను వస్తానండిః” శ్యామల కుర్చీలో మంచి తేచి అండరివద్ద "సెలవు తీసుకున్నది.

“ఆరే రాముడూ ఇండిని పిలుచుకొనిరారా.” ధర్మారాపు కేకవేళాడు.

అక్కరలేదవి శ్యామల బయలుదేరింది. పంపించటానికి వెంటివచ్చిన ఛర్మారాపుకు కృతజ్ఞత చెప్పి వెళ్ళిపోయింది.

ఆతడు తిరిగి వచ్చేటప్పటికి తల్లివద్ద తలవంచుకుని “సము దంలో వడ్డాను మామ్మగారూ”? అని శారద అంటున్నది. అతడు వెంటనే నప్వుతూ అందుకొన్నాడు. “ఏ సమ్ముదంలోనోః పొల సమ్ముడమా, పెరుగు సముద్రమా?

“బ్రాధ్యత ఎరుగని ఆ కూతలే వద్దనేది. కష్టసుఖాలు నీకేమి తెలునురా?” అన్నపూర్ణమ్మ గద్దించింది. అతడు మాట్లాడలేక పోయాడు.

“మాస్టారింటికి వెళ్ళుతున్నాము. ఇంటివద్గనే ఉంటాపుగాల” తత్తి ఉవళ్నించింది. ం లా

“నేనుకూడ రాకూడదు?” ధర్యారావు సణీగాడు.

ఊప్లీల్లేద్తు,)? కేకంది శారదను ముందిడుకొని అన్నపూర్ణమ్మ మాధవరాపుగారింటికి బయలు

౧౩

మాధవరొవు పార్కులో అడుగుపెళ్లే టన్సటికి రేడియో స్వీయ కవి తను (_పసరిస్తున్నది. అతడు పార్కు నాలుగు మూలలు పరికించాడు. పెద్దవాళ్ళు ఎంతోమంది లేరు. ఉన్నవాళ్ళయినా చీట్లాబలోనో చర్చలలోన్న్తో లోకాఖీరామా యణంలోనో ఉన్నారు. పిల్లలు కొంచ రొకమూల తొక్కుడుబిళ్ళ లాడుతున్నారు. కొందరు పార్కు చుట్టూ పరిగెత్తుకున్నారు. కొందరు పోటీలుపడి (వక్కచేలోకి గడ్డలు విసరురున్నారు. ఏ బె.చీ భాళీగా లేము. ఏ వృద్దుడోో యువకుడో కూర్చు న్నాడు. పొష్మ ఆవలి కొసలో రెండు బెంచీలు కనిపెంచాయి. ఒకదానిమీగ తొమ్మిఏ పదేళ్ళ రురాడు సమాధ్యసస్థలో ఉన్నట్టు కనిపెంచాకు. చిలిపి గోం చేయవలసిన చాడు బుస్తవ్విగహంవవె కూర్చోదటం వింతగా కనిపించింది. ఆ రేత హృవయంలో ఏ వివార మేఘాలు ముసురుకొన్ననో? ఎందుకో అతనికి ఆ పిల్లి వానితో ఆసక్తి కలిగింది. వాం (సరన ఉన్న బెంచీమీవ కూర్చుంకే అతన్ని సావకొళంగా చూడవచ్చునని అచట్‌కే చేూడు.

స్వీయకవిక సన్షనుకొన్నా వినిపస్తున్నది. (శ్రమపడి రేడియో (భేతల కోసం ఏరి కోంన కవిచేత పద్యాలు విఎపిస్తుంపే ఎందుకు వినరామ? విశేషించి తను డబ్బు కచుకున్నాడు. తన డబ్బు సవ్వినిమోగ మవుతున్నదో బేనో చూదుకో వలసిన బాధ్యత తనమీవ రేదా? అకడు దృష్ట మనస్సును పద్యాఎమీన కేందద్రీక రించాడు. మూడు సవద్యాలు వినేబప్పటికి ఏ,ఎగ్వెత్తింవి. జీవం ఉన్నట్లు కనిపించ లేదు. పలుకుబడితో కా రచనతో కారి భావనలో కొని చమత్కారం కనిపించ లేమ. మామూలు కూ-లే సింమా పాఎలలోవలె ఛందో ఎద్ధంగా ఉన్నవి. (కుతి నంగీతం కొము. ఛందస్సు కఏత్వం కాద. రంగులు చ్వితలేఖనం కొదు. అనలు కవిత్వమే ఈ రోజుల్లో చచ్చిపోయినట్లు కనిపిస్తున్నది. ఎంకోమంది ఎన్నో రచ నలు సాగిస్తున్నారు. ఎన్నో సాహిత్య సభలు దబహూకృతులు సన్మానసభలు జరుగుతున్నవి. ఏమి (ప్రయోజనం? హృదయాన్ని ఊచే రచన రావటంలేదు. అరవిందుడు కాటోలు వురాణేతిహాసాల అనంతరం, నంన్కృృతంలో కూడ కాళి దాసుని కృతులు మినహాయిస్తే చెప్పుకోదగిన (శ్రవ్య కావ్యం లేదన్నాడు. అది అర్థవంతంగానే కనిపిస్తున్నది.

మాధవరావుకు వెంటనే అనుమానం కలిగింది. *కవి'రేవ జానాతి కవేః వర్మిశమమ్‌”” అవి అంటారు. తాను కవికాడు. వై గా మునలితనం పైన వడుతున్నది,దీవివలన కాను ఆధునిక రచనలను అస్వాదించ లేకపోతున్నా డేమో?

పాపకొండ అ 103 తవిళాస్వాదనకూ ముదిమికీ నంబంధమేమిటి? ఆశక్తి వమ్తుతః ఉండాలేకావి ఉన్నది ఎక్కడికి పోతుంది? కొబట్టీ తన అస్వాదనళక్తిలో దోషంబేదు. (వవంచల లోనే ఈనాడు సాహిత్య సర్గశ క్తి లోపించినట్లు కనిపిస్తున్నది. (పపంచ యుద్ధానికి పూర్వం ఎన్నో సాహిత్యవాదాలు కొవ్యాలు తామరతంపరగా వచ్చాయి. ఇస్పుడు అలాంటివి కవిపించట౦ లేదు. యూరపియన్‌ భాషలలోకూడా ఉత్తమ రచనణ వస్తున్నట్లు లేదు. మానవుని సృజనాశ క్రి కుంటువడిందా? మరి సాంకేతిక విద్యా చైపుణ్యం ఎలా వి_స్తరిల్లుతున్నవి? (గహాంతర యాతా (వయత్నాలు మెజా జరుగుతున్నవి? "బక్నాలజీ అభివృద్ధి వేరు. స్వచ్చంద భావనాశ క్రి వేరు. భావశా శక్తి నిజంగా కుంటువడి ఉంటే లలితకళలన్నీ దెబ్బతివాలి. తతిమ్మా లలితకళల స్థితికూడా అలాగే ఉన్నదని అలిజ్ఞాలంటున్నారు,

ఇదే నిజమైతే కొరణొలుండాలిః; ఆ కారణాలేమిటి? అతడు ఆలోచనలో ఇడ్డాడు. నేటి మానవునికి దేనిలోను నహ్మకం ఉన్నట్లు లేదు యుద్ధానంతర మానపునకు నిర్దిష్టలక్ష్యం కనిపించటంలేదు. భౌతిక పొఖ్యం, (పత్యక పయో: జనం ్రియాసమర్హత_వీటిలో వున్న మక్కువ ఆదరం అభిమానం గౌరన మరి దేనిలోను లేదు. రోగ్యగస్తుడు నద్యస్స్వాస్థ్యం చేకూర్చే. బౌషరాన్ని కోరు తున్నశ్లే మానపుడు అర్జ్యకియా సామర్ధ్యాన్ని అభిలషిస్తున్నాడు. అణవ మారణా యుధాల ఉత్పత్తికో _స్తీిమితత్వం కోలుపోయి నిత్యశంకితుడపురున్నాడు. అలాంటీ వాడు ఆలోచించటానిక్కి ఆ ఆలోచనలోని వై చ్వితిని ఆవందించటానికి తా వెక్కడ? వైగా సహకార సానుభూతులు కొరవడుతున్నది. (పపంచం ఈనాడు మున్నె న్నడు కనివిని ఎరుగనంత వేగంగా నూరుతున్నది. ఇవాళ ఉన్నది రేపు ఉండటలి లేదు. రేపుండేది ఎల్లుండి ఉండదు. ఇట్టి త్వరిత పరిణామాలు వస్తున్నవ్వుడ పాహిత్యం తక్కిన లలితకళలు వికసించటానిక్రి ఆస్వాదితాలు కావటానికి ఎక్కడ అవకాశం ఉంటుంది? ఈ లెక్కన లలితకళలు ప్యూర్‌ సైన్సెస్‌ అంక రించాలి. ప్యూర్‌ సైన్సెస్‌ వికాసం ్పంభించిపోతే అక్నాలజీ మాతం ఎంతకాలల అభివృద్ది పొందుదుంది? ఈ అభివృద్ధి ఆగిపోతే మానవాభ్యుదయం మాతల న్తంభించిపోదా? కాబట్టి బక్నాలజీకి కళ్ళెంవేసి అనటం మేలు.

మనదేశంలో ఇస్పుడాపని మేలా? ఏ మూల చూచినా దారిద్యం అజ్ఞానం) రోగం తాండవిస్తున్నవి. సాహిత్యం కోనం "చబక్నాలజీని నిరోధించటత మేలా? ఆ పూటకు గంజలేక కోట్లకొలది _పజలు అల్లాడుతున్నారు. రోగాలతో జలు గోం్యడ్రుమంటున్నారు. ఇలాంటివారు సాపాత్యాన్ని, నురొక లలితకళను. ఆస్వాదించగలుగుతారా? జీవితం అర్ధదంళమని (గపాస్తారా? ఈ సమనస్యమ తూర్చి ఆలోచించటం అవనరం, ఎవరో మేధావులు చేయవలసిన పని అతి

న! సౌాపకొం డ్‌ ట. పౌమాన్యుడయిన తనవల్ల ఏమి జరుగుతుంది? గురుమూర్తిగారుగోవి ఇతరు గాని తటస్థపడినప్పుడు ఈ సమస్యను (సస్తావించాలి. వా రేమంటారోో తరణో- పాయం ఏమి సూచిస్తారో చూడాలి.

మాధవరావు తన్మపక్క- బెంచిమీద కూర్చున్న పిల్లవానివంక చూచాడు. తాను ముదఎ చూచినక్లే ఆ ముఖం దిగులుపడి ఉన్నది.దూకిపగుతూ ఉండవలనిన వాడు అలా గుప్వలాగా మునగదీసుకొని ఎందుకు కూర్చున్నాడు? ఇంటిదగ్గడ్‌ తల్చికాన్తి తర్మడకాని కొట్టారా? బేక చేయరాని పనిచేసి ఇంటికిపోతే శికతపడుతుం దవి భయపడుతున్నాడా? ఎందుకు అలా కూర్చున్నాడు?

మాధవరాపు అతనివంక ఆలాగే చూస్తున్నాడు. అత గది గమనించ లేదు. ఏవో జేబులోనుంచి తీసి ఒక్కొక్కటే ఎదుటి చెరుపుతలో విసరి వేస్తున్నాడు, మాధవరాపు చూస్తూ కూర్చున్నాడు. అత డలా మూడుసార్లు వేసెంతరువాత గుర్తిం చాడు. గోలీలు జేబులోనుంచి తిసి గిరాటుపెడుతున్నాడు. ప్రాణప్రదంగా చూచు కొనేవాటిని అతడు అలా పార వేయటం ఎంతో బాధ కలిగించింది. ఏదో జరిగి పుంటుంది. లేకపోతే ఆలా చేయడు. ఎలాగయినా వాణ్మీ ఓదార్చాలన్న బుర్ధిషుట్టీ మాధవరావు అతని బల్ల మీదికి వెళ్ళాడు,

బాబూ ఏమిటి పార వేస్తున్నా?” అతడు గోముగా అడిగాడు.

*ఈన్దే నేం పారేషుకొంపే సీ దేమిపోయింది? పో పో” పిల్లవాడు వు లించుకొ న్నాడు.

మాధవరావుకు మాట 'పెగలలేదు. అలాగే చూస్తున్నాడు. చూపు పిల్లి వాని గుప్పిలిమీద నిలిచింది. *డబ్బులు పారేస్తున్నాను. నీ కేమైనా కౌవాలాగో అతడు కొక్కిరాయితనంతో అన్నాడు.

కోడ్రబ్బులా 1.... అక్కరలేదు”. విస్పృహాతో వెళ్ళిపోటోతున్నట్లా వటీందాడు.

“లక్ర్యరలేదా పిచ్చివాడివిలాగా ఉన్నావే?”

ళన్దేన్లా??)

“డబ్బులు అక్క-రలేవివాళ్ళు పిచ్చివాళ్ళు కొరా?”

*ఆయ్లుతే నుప్వూ పిచ్చివాడివే:” మాధవరాపు నవ్వాడు.

“నేనా? ఎందుకని?) అతని ముఖంలో ఆశ్చర్యం తొంగిచూచింది.

“డబ్బులు షపాశేస్తున్నది అక్కరలేక కదా? కొదిట్లి నువ్వుకూడా పిచి వాడివి కొవాలీ* ఎ వట ర్‌ వ్జీ నుస్వక ఎ

“అంత ఎత్తు పెరుగ్గానే సరాః నేను పిచ్చివాణ్ణా: తిన్నగా చూడు” క్కురవాడు గుప్పిలి విప్పి గోలలు చూపించాడు.

మషాషికొలడలు, [క్‌ ఈ్ట్చర్రే గోలీలా???

*ఉన్సు రేమనుకున్నా? ఇక్కడ అంత పిచ్చివాళ్ను ప్రమమాుతేతసుతకడు నవగర్వంగా అన్నాడు.

నే నున్నానుగాః”

“ఎవ్వలా లేరని చెప్పాను. నీకు చెముడా?ః మప్వుకూడ కాదు

*ఏ్రమోో నా కింకా అనుమానంగానే ఉన్నది” మాఠవరాపు సంశయం వెళ్ళబుద్చాడు.

*ఏం0ందుకని??

“మా అమ్మ చెప్పింది. పిచ్చివాళ్ళను ఎవ్వరూ దగ్గరకు రానివ్వరట. -మనను విప్పి మాటలాడరట. మరి నువ్వుకూడా అలాగే చేస్తున్నాపుగా??)

“నీవో మాటాడుతూనే ఉన్నానుగా?ః ఎందుకు అనుమానంళి)

“*మనస్సువిప్పి మాట్లాడుతున్నా వేమిటి?)

“ఏమి మాటాడలేవంటా?

“మరి ఆడుకునే గోలీలు ఎందుకు పారేస్తున్నాణి

పిల్ల వాడు ఏడు ఎ ఆప్పకోలేకపోయాడు. “ఇంకా యెందుకు గోలీలు? ఎవరితో ఆడుకోనుః తీసుకో, అన్నీ తీసుకో” విక్కరుజేబులో ఉన్న పదిహేను గోలీలూ తీసి బలవంతాన మాధవరాఖు దోసిట్లో పోళాడు.

“క్షి ర్రకో బాబూ! ఊరుకో: మాధవరావు ఆప్వ్యాయతకో అతనితల విమురుతూ ఓదార్బాడు. ఈతడు ఏడుప్ప మొదలు పెట్టాడు. మాధవరావు కొంచెం “సీపు ఆగి అడిగాడు:

“ఎందుకు ఏడుస్తున్నా? ఏమి జరిగింది? ఇవిగో గోలీలు, దాచుకోః పారేసుకుంపే మళ్ళీ కావాలన్నప్పుడు వస్తాయా?

వద్దు వద్దు. నువ్వే తీసుకో. నేను ఎవ్వరికో ఆడుకొంటాను?9

“ఇన్నాళ్ళనుంచీ ఎవ్వరికో అడుకొంటున్నా??

ఉమా నాన్నతో.”

మౌధరవరావు నవ్వాడు.

“ఎందుకు నప్వుతా? నేను అదిద్ధం చెబుతున్నా ననుకొన్నావా?”?

టిన్లీ 'నాన్న నీశో గోలీలు ఆడుతాడా? నన్ను నమ్మమంటావాఃి

*మరి యిన్నాళ్ళు ఎవరిళే ఆడుకొంటున్నానుః షా యింటి పక్కన పిల్లలుకూడా ఎవరూ లేరు.”

శళన్పిజ్య మ్వేన్రా30

శ148 పావికొండలూ

ఈ ప్రబ్రద్ధం చెప్పవలసిన అర్మ వాశకేమీ పట్టలేదు”? ఆ గొంతుకలో అమాయకత్వం (మాగింది.

కవి నాన్నగారి పేరేమిటి???

“న రసయ్యగారు.ో

ఉస రసయ్యగారాణిి ఆశ్చర్యంతో ఆడిగాడు.

*ఆప్రను. హైస్కూలులో రైటరుగా పనిదేస్తారే పీకు తెలియడు? ఆయనే.”

కప్పి "ప్తేర్ప 0

“మా అమ్మా ఇందూ అంటుండి. మా నాన్నగారు. శేలర్‌ అంటారు?

“*అం'పే నీ పేరు ఇందుశేఖర్‌ అన్నమాట.”

*క్రాద్వు అలా పిలిప్తే పలకను.”

*ఏందుక ని?)

“నాపేరు శేఖర్‌. అంతేకాని, ఇందూ కాదు, మందూ కొదుం”

*మర్రి మీనాన్నతో ఆడుకోవచ్చునుగా; గోలీలు ఎందుకు పొరేస్తున్నాఃై శశాధవరావు ఆందోళనతో అడిగాడు. ఆ రోజున నరసయ్య సూగాలుకు యగ వెలవుచీటీ పంపించాడు.

౪మా నాన్నమ డుర్యార్గులు కొట్టారు. మా అమ్మ ఒక్కళే ఏడ్చు... శవర్నమెంటు ఆస్ప(తిలో కూడా చేర్చించారుగా. గాయాలు నయమయ్యేటప్పటేకి చాలారోజులు పడతాయటః శేఖర్‌ ఏడుపు మఖం పెట్టాడు. మాధవరాపుకు అంకా అయోమయంగా కనిపించింది.

“కొట్టారా? ఎవరు? దేనికి?

“పదో కాగితముమీద సంతకము చేయ్యమని హెడ్మాష్టరు అడిగాడట. దొనిమీద సంతకం 'పెకికే గొంతుమీదకు వషుందటి. అందుకని నాన్నగారు చెయ్యనం'పే చెయ్యనన్నారట. దానిమీద ప్యూన్తచేత కొట్టించి మా నాన్నగారిచేత వంతకం 'పెట్టించుకున్నాడటల

మాధవరాపు తెల్ల టోయాడు.

“వాళ్లు మనుషులంటావా? రాత్షసులంటావా? ఎన్నో శ్రీరంగనీతులు. చెబుతారు. విల్ల లయితే ఏదో కొట్టుకున్నా రనుకోవచ్చు. జ్ఞానం ఉన్నది; ఏళ్ళ వచ్చాయి. ఏం (సయోజనం? ఆందులో మా నాన్నను కొట్టటమా? వాళ్ళకు చేతులు ఎలా వచ్చాయో?” శేఖర్‌ రెండు చేతులతో ముఖం కప్పుకొన్నాడు.

పొాపీకొండలు [17

మాధవరాపుకు బొత్తిగా అర్థంకాలేదు. తాను విద్యార్థలవద్ద స్టేట్‌ మెంట్‌ తీసుకొన్నాడు. ఆ సాయంకాలమే నరసయ్యనుగూడ అడిగాడు. ఆతడు ఠన కాళ్ళమీద పడ్డాడు. ఉద్యోగానికి మున్చురాదని తా నభయమిచ్చాడు. ఆమీదట అతడు వాస్తవం వివరించి, క్షమాలిక్ష కోరుకొంటూ కాగితం (వాపి యిచ్చాడు. అప్పుడు బాలయ్యకూడా బయట ఉన్నాడు. ఆఫీసులో ఎవరూ లేరు. గురుమూర్తి గారుకూడా తానుండమంపే టీచర్చు గదిలో ఉన్నాడు. ఆ తరువాత ఆయను వరసయ్యు, తాను కలిసి ఊర్లోకి బయలుదేరారు. మరి నరసయ్యను ఎవరు కొట్టారు? ఎప్పుడు కొట్టారు? కొట్టవలసిన ఆవపరం ఏమి వచ్చింది? తాను కొట్టం చాడా? శేఖర్‌ అలాగే చెబుతున్నాడు. ఇదంతా ఏమిటి? అతడు అబద్ధం చెబు తఈన్నాడగా? తా ఎవరో అతనికి తెలియదు. అబద్ధం చెప్పవలనిన అవనరం ఏముంది? రేల్చుకొందామని మాధవరావు అడిగాడు:

ఈఏజంగా మీ నాన్నను కొట్టా రంటావా?ి

ఉద్ర్పే, నేనే అదిద్ధం చెబుతున్నాను.” శేఆర్‌ కోపంకో మూతి తిగించుకొన్నాడు.

“కోపం దేవికి; విజంగా వీ కళ్ళతో చూచావా?)

“చూడకుండానే ఆంటున్నానా? నా మాట అబద్ధమే అనుకో.ష దెబ్బలు తగులవి మనిషిని ఆసుస్యతిలో చేర్చుకుంటారా? వాళ్ళ3ైనా క్ఞానం ఉండదూణి

*బద్రికాదు బొబూ? నువ్వు ఎప్పుడు చూచా?” బుజ్జగిస్తూ అతడడీిగాడు.

“ఇవాళ ఉదయం లేచేటప్పటికి మూలుగులు వఏవిపించాయి. టోయి తూతునుకదా కుమ్ములో పెట్టిన దోసకాయలాగా వీష ిన్దకై ఉన్నడి.”

మాధవరాపుకు కోపం, జుగుస్సా పొంగి పొరలాయి.

“ఆ నీచపు పనికి ఒడిగట్టినవాబ్ళు నిజంగా రాక్షసులు. వాళ్ళు మను వులుకాదు. మనుషువైతే యింత ఘోరానికి ఒడిగట్టరు.”

ఇద్దరూ కొంతసేప్ప మాట్లాడలేదు. చీకటి పడ్డది. చలిగాలి వీస్తుక్నది. మాధవరావు గోవీలు శేఖర్‌ వద్దంటున్నకొద్దీ అతని జేబులో పోసి లేవదీమ్తూ అన్నాడు:

“మీ నాన్నకు తొందరలోనే వయమవుతుంది. మళ్ళీ గోలీలు ఆడుకో వచ్చు. దిగులు పడకు. లే నామాట విను. మీ నాన్నను అన్యాయం చేసిన వాళ్ళు ఎన్నడూ బాగుపడరు. నిజంగా పైన డేపవుడున్నాడు శేఖర్‌; అన్నీ కవి పెడుతూనే ఉంటాడు.?”?

శేఖర్‌ను ఎలాగో (బతిమాలి వెంటబెట్టుకొని బయలుదేరి మాధవరావు అతన్ని వాళ్ళ వీధి మలుపులో వదిలి ఇంటికి వెళ్ళాడు. వరండాలో కాఠద్క

టీ పాపికొండలు ఢర్మారాపు కుర్చీలలో కూర్చుని మాట్లాడుకొంటున్నారు. గోడకు చేరగిలపడి బాలయ్య వింటున్నాడు. దూరాన ఉండగనే అడుగుల సవ్వడి పట్టి “అదిగో నాన్నగారి అంటూ శారద ఎదురుపోయింది.

“ఎక్కడకు వెళ్ళారు? పొపం రాఘవయ్య మీకోసం గంట పేపటి నుంచి కూర్చున్నాడు.”

“ఏమిరా ఇలా వచ్చాపు?* మాధవరాపు ఆశ్చర్యపడి అళన్ని పలుకరించాడు.

*మ్సీ కొక మాట చెప్పాలని వచ్చానుణో

ఈళన్తాత్రా?ి?9

“అవునండి మాస్టారు” రాఘనయ్య వీధి వాకిలివైపు నడుస్తూ అన్నాడు.

“వర్వే నుప్వు పదమ్మా! ఇప్పుడే వస్తున్నాను. ఉత్తరీయం ఆమె చేతికి యిచ్చి అతడు రాఘవయ్య వెంట వీధిలోకి వెళ్ళాడు.

“మాస్టారూ! ఏదో గూడుప్పలానీ జరుగుతున్నదండి1

*గూడ్రుప్పకాణీ ఏమిటి?” ఆయన విస్మయపడి అడిగాడు.

పొద్దున కృష్ణమూర్తిగారు మా నాన్నకోసం కబురంపి;, పిలిం కొని ఏడో కాగితంమీద సంతకం చేయించుకొన్నారటః”

“ఏ కృష్ణమూర్తిగారు?”

వ్‌ అనీ

*లోగడ్ర కార్యధర్శిగా పనిచేశా రే_వారు.:)

ళల్పీ కెలా తెలుసు?”

“పొద్దున నేను ఇంటివద్ద ఉండగానే కృష్ణమూర్తిగారు వీలుచుకు రమ్మన్నారని ఒక మనిషి మా నాన్న దగ్గర వచ్చాడు. సాయంకాలం స్కూలు నుంచి వెళ్ళింతరువాత ఎందుకు పిలిపించారని మానాన్నను అడిగితే ఏదో కాయితం మీద సంకకం చేయించుకొన్నారని చెప్పాడు. నరసయ్యగారి విషయమేమో ననిపించింది. ఈ మాట చెప్పిపోదామని వచ్చానంతీ.))

“ర (శమంతా నీకు దేనికిరా? "పెద్దదాళ్ళపాట్లు 'పెద్దవాళ్ళు పడతారు. అనవనరంగా పీటిఠతో మనస్సు చెడగొట్టుకోక్క, చదువుకో ఫో? మాధవరాపు వాత్సల్యంతో అతవి తల నిమిరి పంపించి వేశాడు.

ఆయనకు ఆశ్చర్యం కలిగింది. తంథడిమీదలేని నమ్మకం మమకారం తనమీద, దేవికి? కా నంతవరకు వాడికి చేసిన 'మేలేమిటి? ఇంకా (ప్రపంచంలో

పౌపీకొంచలు (49 అనురోగం, ఆత్మీయత్య న్యాయకకక్తి ఉన్నవి. అతడు తిరిగి వచ్చేటప్పటికి ధర్మారాపు కూర్చుని ఉన్నాడు.

“ఏమిటి విశేషాలు మాస్టారుళి ధర్మారాపు నవ్వుతూ (పళ్నించాడు.

*ఏమున్నది? వెనుకటి వాళ్ళు చెప్పినట్లు ఈ (ప్రపంచం అనిర్వచ వీయం- ఆయన నిట్టూర్చాడు.

కకం క్ర్రే??9

ఈప్రన్షీ లేదు.నిన్న ఉదయం నారాయణరాపుగారు నా దగ్గరకు వచ్చారు. శ్వ్యామలగారి వతిజ్ఞా చాణక్యానికి నవలల పోటీలో (పథమ బహుమతి వచ్చిం దట గదా?

ఈద్రి కొ త్తవార్త కాదే. విన్ననే తెలిసింది.”

*ఎల్రా కెలిసిం దంటారు?”

“క్యామలే నిన్న శారద ఉండగా చెప్పింది. నిన్న టీపార్టీకూడా చేసు కొన్నాము.”

“అలాగా వారాయణరాపుగారు ఆ నంగతే (వస్తావించి. కౌముడీ వరిషత్తు పశాన సీతారామయ్యగారి అధ్యక్షతన వచ్చే ఆదివారం నాడు ఆమెకు చిన్న సన్మానసభ ఏర్పాటు చేయాలనుకొన్నారట! అది స్కూలులో జరుషకో టావికి అనుమతి అడిగారు.”

అమరి యిచ్చారా?”

“ఇవ్వడానికి నే నెవర్ని?? ఆయన చికాకుకో అన్నాడు.

6 రెం డ్యాస్టర్లుః? ధర్మారాపు నవ్వాడు,

*పక్రన పాఠ నల్లోనే 'హెడ్యాస్టరుకు అధికారం. లోకభారమంతా అతడు నెత్తిన వేసుకోడు.”

“*భంతకూ ఏమి చెప్పారుణి

ళ్పిమ్ము కనుక్కొని చెబుతా నన్నాను.”

“అబ్లంత్రక్రూ నా తలకే చుట్టదలుచుకొన్నారన్నమాట.”

“కమిటీ వ్యవహారాలలో నేను తల దూర్చుటం భావ్యమంటారా??”

“ఇది కమిటీ వ్యవహారమా??

“శ్యామల ళోభన్నాదిగారి. అమ్మాయి. ఆమెకు సన్మానం జరుగ టోతున్నది. కొబట్టి కమిటీకి సందింధించిందే కదా???

“అయితే అభ్యంతరం లేడని చెప్పండి. ధర్మారావు నవ్వాడు. “వప్వులా? విజమా?”

15 పాపికొంశలు

“బ్బందులో నవ్వు లేమున్నవిః శోభన్నాదిగారు. కమిటీ వభ్యుణు. శేవటినుండి ఒకరి ముఖం ఒకరు చూచుకోవాలి కదా?”

*బ్లాగా చెప్పారు! మరొక దానికి కూడ అనుమతీ కావాలి

*గ్వర్రుమూర్తిగారు నేను అనాడు ఊళ్ళో ఉండము. స్టేషను విడిచి పోవతానికి మీ అనుమతి కొవాలి” మూసారు తొణకకుండా అన్నాడు.

“అదెలా? శోభనాదిగారి ముఖమయినా చూడాలి కదా?”

“విజ్రమే। కాపీ పీశారామయ్యగారి ముఖం చూస్తూ కూర్చునే యోగ్యత చూత లేదు. ముఖ్యంగా నరనయ్యగారి చ్మితహింసకు పొల్పరచిన నాకు లేమ.% అకని గొంతు కర్కశత్వలఅ వహించింది.

భర్మారాపు విత్తరపోయాడు. అంతవరకు అతని ముఖంలో దోబూచు లాడుతున్న నప్వు మటుమాయ మయింది.అతడు ఆకస్మికంగా కుర్చీలో గొంతుక కూర్చుని పిగ రెట్టు ముట్టించి అడిగాడు:

*వ్వీకు చెప్పిందేదో అర్థంకాలేదు.”

ఉఅసీజ్రారామయ్యగారిక్కీ నాకూ నడిచిన వ్యవవారల మీకు తెలియనిది కాదు. కాకపోతే నరసయ్యగారి విషయమేగా మీకు తెలియనిది? అతన్ని కొట్టించి ఇలవంతాన స్టేట్‌ మెంట్లు తీసుకొన్నారని నాపై కేసు పెట్టించాలని కృష్ణమూళ్రి గారు (వయత్నిస్తున్నట్లున్నారు. వారి దృష్టిలో నేను నరసయ్యను చితహయ్‌ు పెట్టిన వాణ్నేగ్గా?”)

ధర్మారావు దిమ్మరపోయాడు. కొన్నిక్షణాలు మాట్లాడలేదు. చివరికి అడిగాడు. *ోఏమిటి? యిదంతా కృష్ణమూర్డిగారు మీ పైన కేసు పెట్టించాలవి చూస్తున్నారా? మీ మీద సగబూనవలసిన అవసరం?”

“మీకో చెప్పినట్లు విద్యాద్ధల వద్దనుంచి నరసయ్యగారి వద్దనుంచి వాబ్మూలాలు తీసుకొన్నాను. నరసయ్యగారు కాళ్ళమీద పడ్డారు. ఫరవాలేదు, వే నున్నానుగా అని చెవితే కుదుట పడ్డాడు. అతడూ గురుమ్పూర్తిగార్యూ. నేనూ కలసి ఊళ్ళోకి వచ్చాము. తరువాత వినదోతే అతనికి బలమయిన గాయాలు తగిలినవనీీ ఇవ్పుడు ఆసుష్యతిరో ఉన్నాడనీ తెలిసింది. విద్యార్థుల తల్లిదం్యడుల వద్దనుంచి తమ పిల్లలు (వాసి యిచ్చింది అసత్యమవి కృష్ణమూర్తిగారు వాజ్యూ లాలు పేకరిస్తున్నారు. ఈ రెంటినీ శంకించవలసిన అవసరంలేదు. ఆ వెబ్బలకూ ఈ స్టేట్‌ మెంట్లకూ అర్థమెమిటి? నా మీడ కేసు పెట్టటమేగా? మరి కృష్ణమ్హూ్తి గారు ఇలాంటి దానికి ఎందుకు వూనుకొన్నారో నాకు తెలియదు. ఆయనకు నా మీద కక్ష కట్టవలసినంత కారణం నే నెరిగినంతలో కనిపించటంలేదు.”

• “అర్థం కాకపోవడ మేమున్నది? నరనయ్యకు ఉద్యోగం ఇచ్చినది కృష్ణమూర్తి. తనమీది కోపంకొందికీ నే నీ పనిచేస్తున్నానని అతగాడు అముకొవి

పాపికొండలు 121 ఉండాలి. మీరు నాకు ఆత్మీయులు కనుక మీమీద పగ సాధించడమంపే నా మీద కసి తీర్చుకోవడమే. ఇంతకూ నామీద అతనికి కసి దేవికంటారాః: అతన్ని దింపించి కార్యదర్శిని అయ్యాను గదాః పదవికోసం (ప్రాకులాజేవానికి పగ లేకుండా ఎలా ఉంటుంది? ఇంతగా నరసయ్యను వెమక వేసుకొని రావడానికి ఇంకా ఏవైనా కారణా లున్నాయేమో మనకు తెలియదు. నర్వే నాటకం (పారంభల కానీండి చూద్దాం. ఇంతలోనే ఉలికిపాటు దేనికిలి ధ్రర్మారాపు తల పంకిత చాడు.

*ఖంత్రకూ నారాయణరాహాగారికి ఏమి చెవృమవన్నారు?

“న న్నాకసారి కలుసుకోమని చెవ్పండిగి ధర్మారావు. గొంతు -వింఠగా వినిపించిందిం

మాధవరావు చకితు డయ్యాడు. కాసేపాగి మెల్లగా అడిగాడు:

ఉఆలా నేను చెప్పటం బాగుంటుందా?”

*మాస్టారూ: ఇది స్కూలు అంతర్గత వ్యవహారంకాదు. అతగాడు -ళోపల ఏదో 'పెట్టుకొన్తి పెకి నాటకమాడుతున్నటుంది. అదేదో నేనే శేలాలి.

ఇ టై న్లో ఇ

-మరి వస్తాం?)

ధర్మారాపును మాధవరావు గేటుదాకా నంపించీ వచ్చాడు.

కలి

యడ

“మాస్టారు: ఎలా ఉన్నది?” కాఫీ కవ్చు పట్టుకుని (పక్కన నిలబడ్డ శారద గురుమూర్డిగారిని (పశ్నించింది.

“బాగానే ఉన్నది. కొకపోతే తల కొంచెం దిమ్ముమంటున్నది” అతడు ఈల సవరించుకొంటూ లేచి మంచం (పక్కన ఉన్న కుర్చీలో కూర్చోటోయాడు.

*లేవక్రండి మాస్టారు: పడిపోతారు” చేతిలోని కాఫీ కప్పు శేవిలుమీద పెట్టి ఆమె ఆయన్ని పట్టుకోటోయింది.

“ఈ మొండిఘటం అంత తేలికగా రాలిపోదమ్మా[ి అంటూ ఆతడు కుర్చీలోకి చేరాడు. ఆమె అతనికి కాఫీ యిచ్చింది. అతడు (కాగుతూ ఆడిగాడు.

“రాముడు ఏమయ్యాడో?”

కష్టాప్టం, దిలమైన గాయాలు తగిలాయట. అయితే (సమాదం కే దంటున్నారు.?

ఉర్క్యృడున్నాడు? మందూ మాకూ ఎవరయినా చూస్తున్నారా?” అత్సట్లు కాఫీ శొగి కప్పు (కింద పెట్టాడు.

“ధర్మారాపుగారు తమ యింటికి తీసుపవెళ్ళి డాక్టర్‌ (పసాదరాపుగారి చేత వాడికి కట్లు కట్టించారు.”

*ష్టాప్టం్య వా మూలాన వాడికి ఎన్ని యిక్కాట్లు వచ్చాయి! వాడు తిరిగీ 'ఉికికి దజ్టకడతా డంటావా?” ఆయన ఆందోళనఠో అడిగాడు.

మ్టుగేన్సీ ఆందోశన పడకండి. డాక్టరు ప్రమాదం లేదన్నారు. ఆ పై శగవంతుడున్నాడు” అప్పుడే స్కూలునుంచి వచ్చిన మాధవరాపు అందుకొన్నాడు. శారద తంగడి ఉత్తరీయం పుచ్చుకొని లోపలికి వెళ్ళింది. గురుమూర్తి లేవ జోయాడు. ఆయన్ని వారించి మాధవరావు (పక్కనే ఉన్న మరొక కుర్చీ దగ్గరకు లాక్కొని కూర్చున్నాడు.

“జంతకూ యిలాంటిదేదో జరుగుతుందని మీకు ముందుగానే తెలుసన్న మాట. లేకపోతే “మాస్టారు జాాగత్త) అవి ఎందుకు హెచ్చరిస్తారుుి గురు మూర్తి ఆలోచిస్తూ అన్నాడు.

ఉప్రద్రో వ్రికి వష్తుందను కొన్నానుకాన్తీ ఇంత ఘోరం జరుగుతుం చని కలలోకూడా అనుకోలేదు. ఇలా అపుతుందవి ఏ మాతం సూచన వచ్చినా జాగ దత్త పడకపోయామా??* (2!

పాపికొండల 120 ఉఈమ్సీ లోట్లుమ్యాతం ఏమున్నది? నాలుగు రోజులనుంచి రాముజ్జి లాతులు నాకు తోడు వంపిస్తూనే వచ్చారుగా?ి

“నాలుగురోజులనుంచి రాముడు ర్యాకులువచ్చి మీ యింట్లో పండు కాన్నాడా?ి మాధవరావు ఆశ్చర్యపడి అడిగాడు.

ఉమ్సీక్సు తెలియదన్నమాటః ఏనాడూ మాయింటికి రావివాడు ఆ నాలుగు రోజులు మా యింటికి రావడం విచ్వితంగానే కనిపించింది. కారణం కనుక్కోవా లవి చూచాను. వాడు రెండాకులు యెక్కువే చదివినట్లున్నాడు. తన బాబు ర్యాతిళ్లు (శాగివచ్చి గోల చేస్తుంపే పడలేక వచ్చానని చెప్పాడు. సాకు చెబుతున్నాడని అప్పుడే అనుమానించాను. చెప్పడానికి యిష్టం లేనస్పుడు వాణ్ని బలవంతం ళేయటం దేనికని ఊరుకున్నాను.”

“అయితే ధర్యారాపుగాతే యేదో పసికట్టి వాణ్ని పంపించి ఉంటారు.)

“జల్లు ఎలా ఉన్నది? అయినా దోచుకొనడానికి ఏముంటుంది లెండి” గురుమూర్తి బలహీనంగా నవ్వాడు.

“ఏమి లేకపోయినా గుడ్డా గోచి చెంబూ తపాలా అయినా ఉంటఏ కదా? అవేమీ పోలేదు. ఎక్కడ 'పెట్టినవి అక్కడే. ఉన్నాయి. కాకపోతే చేని కోసం వచ్చారో అవిన్శూతం పోయాయి.”

ట్రం ట్రే?) అనుమానిస్తూ గురుమూ రర్హి ఆడిగాడు.

“*ఆన్సరు (స్కాష్ట్రళోనం వచ్చారు. అవి మాత్రమే పోయాయి. ఆందోళన పడకండి. ఇంత ఘోరానికి పూనుకొన్నప్పుడు మీరు కార్యు మరొక యినా ఏమి చేస్తారు? తప్పు మీవల్ల లేదు. పైగా యిద్దరు గాయపడటం, పోలీ మల కేసు_._ఇవన్నీ వ్యర్థమపుతవా???

గురుమూర్తి తెల్లటోయాడు, అతవి నోట మాట 'పెగలి రాలేదు.

“మాస్టారు భయపడకండి: న్యాయమనేది ఉన్నది. ఇంతకూ 'పేవర్లు మార్కులు ఎస్పటికి పంపించాలి?)

మాధవరావు కర్తవ్యాన్ని క్జప్తకి తెచ్చాడు.

*ఖవాశే కడపటి లోజు;” అతడు నిరుత్సాహంగా అన్నాడు.

“బల్రాంట్రిదేదో పూహించాను. గదిలో ్రీందపడిన విడికాగితాలలో అసిఫైంటు ఎగ్జామినర్లు పేద్ద చిరునామాలు కనిపించాయి. లోగడ పంపిన మార్కు లిస్టుల కాపీలు తిరిగి సంపించవలసిందని వాళ్ళందరిక్తీ ఎక్సెస్‌ "టెలిగాములు ఇచ్చాను. రేపో ఎల్లాండో అవి వస్తవి. రాగానే మార్కుల జావీఠాలు పంపరూ అరిగిన సంగతి అంతా (వాద్దెామనుకొన్నాను. అంతకం'కే మార్గ మేమున్నది???

కలి; షావుకొఇఢ అ. అప్పి బుణం ఈ జన్మలో తీర్చుకోలేను మాష్టారూ” :.అతడు అతి దీనంగా అన్నారు.

“అలా అవకండి. కష్టాల్లో యీ మాతం ఆదుకోనవివాడు మానవుడు కాడు. చేయవలసిందేదో చేశామ.?”

శళమూ సారు?

ఈక, 99

“మార్కుల జావీతాలు లోపలి 'పెప్టైలో దాచాను. అవి పోయి ఉండపు. కాబట్టి అసిఫైంట్ల కాపీల కోసం అడగసనక్కరలేదు.

“అయితే మరీ మంచిది. ఈవేళ ఆర్‌, ఎం. ఎస్‌. లో వేద్దాము. పెక టరీకి _వాసిన ఉత్తరంమీడ సంతకం చేయండి” కోటు జేబులోనుండి కవర్యూ కలమూ తీసి మాధవరాపు ఆయనకు అందించాడు,

“త్త త్రరంలో ఏమి (దాళారు??

“బంట డొంగలు పడ్డారు. అన్వర్‌ (ష్కిపు, పోయాయి. మారు:ల జాబితాలు మాతం ఉన్నవి. వాటీని మాత్రమే పరీప్పన్నువు. మీ ఉత్తరువులకోసం తిరీకిస్తున్నాను”? అవి.

“జక ఏమి జరుగుతుందంటారు?” ఆయన సంతకం చేసిన ఉత్తరన్మ్య్య కలం మాస్టారుకు అందిస్తూ అడిగాడు.

“ముందుగానే ఏమి చెబుతాము? దోపిడీ సంగతి మన కరస్పాండెంటు గారిచేత 'స్మెకటరీకి (వాయిస్తాను. ఏది ఎలా వున్నా కీడెంచి మే లెంచమన్నారు. తిరిగి ఉత్తరువు పంపించేటంతవరకు మిమ్ము నప్పెండు చేయవలసినదవి కరస్వాండెంటుకు సిఫారసుచేస్తి ఎంక్వయిరీ జరిసించవచ్చును. రుజువయిన తరు వాత మిమ్ము మళ్ళీ సర్వీనులోకి తీసుకోవచ్చునని సిఫార్సు చేయవచ్చును. ఇంత కన్నా కీడు జరగడానికి వీలులేదు. అసలు ఇదేమీ లేకుండానే మీ స్టేట్‌ మెంటును నమ్మి మొత్తాన్ని కండోన్‌ చేయవచ్చును. నాకు తోచినంతలో యింతకన్నా మరొ కటి జరుగుతుందని ఆనుకోవటంలేదు.

జ ంన్రర్రూ స్‌స్పెన్షను ఈతస్పదంటారుఃి? ఆయన నిట్టూర్చాడు.

“అంత విరుశ్చాహపడతారు దేనికి? జరగడానికి వీలున్న _ అనర్థమేదో చెప్పాను గదా? మీలాంటివారు రూడా అద్రైర్యపడ్తితే యెలా?

“మాస్టారూ; ఈ ఒక్కమాట చెప్పండి. వాళ్ళనుంచి సస్పెన్షన్‌ ఆర్హరు పుచ్చుకోవడం దేవికి? నేవే ముందుగా రాజీనామా యిస్తే సరిపోలా??” ఘాధవరాపు ఉలిక్కిపడ్డాడు. గురుమూర్తి నోటినుంచి అలాంటిమాటు చవస్తుందనుకోతేదు.

పాపీకొరడలు శశిక

ఉఆధ్రర్మాన్ని ఎదుర్కొని పోరాడవలసిన మనమే ఇలాతల ఒగ్గితే ఇంకా ఎవరు పోరాడతారు? ధర్మాన్ని నెగ్గించవలసిన బాధ్యత మనమీద ఉన్నది. ఒక వేళ ఇందులో ఓడిపోయిన్సా వచ్చే పమాదం ఏమీలేదు. కనీసం క_ర్తవ్యం విర్వహించామన్న సంతృప్టి అయినా ఉంటుండి. దానివి ఎందుకు కోల్పోవాలి? శతుపులు కోరుతున్నళ్లే మనం ఎందుకు సవరించాలి?” మాధవరాపు తమ్న తాను (వటోరించుకొంటున్నట్లు అన్నాడు.

మాస్టారు గురుమూర్తి (ప్రశాంతంగా ఆయనను పిలిచాడు.

ళ వ్రమ్విటి?03

కమా యింట్లో దొంగలు పడటం దైవికం కాదంటారా”

“*దైవికమే అయితే మిమ్ము ముందుగానే హెచ్చరించటం ఎలా జరుగు తుంది?)

పీశారామయ్య వచ్చి నాడు తనతో చెప్పిన మాటలన్నీ పూసగుచ్చి నట్టు మాధవరాపు ఆయనకు చెప్పి మళ్ళీ ఆ విషయాలు ఎక్కడా ఎ త్తవద్దవి హెచ్చరించాడు.

*వెసుక యింత భాగవతం ఉన్నదన్నమాట?” గురుమూర్తి విస్మితుర్రై అన్నాడు,

మాస్టారూ: కులాసాఃి ధర్మారావు అప్పుడే వచ్చి చిరునప్వుతో ఉవళ్నించాడు.

గురుమూర్తి కుర్చీలోనుంచి లేవటోయాడు. *లేవకండి, లేవకండి” ఆంటూ ఆతడు దగ్గరలో ఉన్న కుర్చీ లాగుకొని దూర్చున్నాడు.

*ర్రామ్సడ్రకి ఎలా ఉన్నదిఃి గురుమూర్తి ఆతరతళశో అడిగారు.

“మీరేమీ ఆందోళన పడకండి. (ప్రమాదం లేదని డాక్టర్‌ అంటున్నాడు. కొని గట్టీచెచ్బలే తగిలాయి. కోలుకోఎడాసకి ఎంత లేవన్నా ఇరవై ముప్ఫై రోజులు పడతా యనుజంటాను.ి

“అయితే. బాగా తగిలినవన్నమాట[” గురుమూర్తి జాలిపడుతూ అన్నాడు.

ఉగట్టి శరీరం కాబట్టి సరిపోయింది. మరొకరై రే.-అప్పుడే (పాణాలు పోవలపింది. ఇంతకూ. వాళ్ళ నాన్న ప్పుణ్యం చేసుకొన్నాడు” ధర్మారాపు వివ శించాడు.

ళజ్షంత్రక్షూ స్పృహ వచ్చిందాణి మాధవరాపు ధర్మారాపును అడిగాడు.

ఆ ఆ(1 మధ్యాహ్నావికే స్పృహ వచ్చింది.

ఏమంటున్నాడు?” మాధవరొవు అడిగాడు.

శలికీ పాపఏపకొం౦ండల

“*్రనడ్షాని కేమున్నదిః గొడ్డు మూలుగు మూలుగుతున్నాడు. ఇంక జరుగుతుం దనుకోలేదట. తన తప్పు క్షమించమవి ఒక 'పే గొడవ ధర్మారావు విట్టూర్చాడు.

కళ వ్రార్తి తప్పేముంది? దూధవరాపు ఆశ్చర్యపడి అడిగాడు.

“ఒంటరిగా వెళ్ళకు. తగిన తోడు తీసుకొని వెళ్ళి గురుమూరిగాలి యింటివద్ద ఈ వారం రోజులు పండుకొమ్మని చెప్పాను. డబ్బు ఖర్చు దేవికి లెమ్మవి వాడు (ప్రాలుమాలితే యింత జరిగింది”

“ఇంత పెద్దయెత్తున వస్తున్నారని వాడు మాతం కలగన్నాడా ఏమిటీ?” మాధవరావు అన్నాడు.

“మొదట ఇలాంటి ఆలోచనలు జరుగుతున్నవని వాడేగా వాకు చెప్పింది? లేపోతే దౌర్జన్యానికి దిగుతారని వేను మొతం ఎలా ఊహించ తలను?)

*బ్రలాగాః పొము చిన్నదైనా 'పెద్దకరతో కొట్టాలన్న జ్ఞానం లేక పోయింది. ఇప్పుడు కోపపడి (పయోజన మేమున్నది? ఇంతకూ వచ్చిన వాళ్ళలో ఎవరినైనా గుర్తుపట్టాడాలా మాధవరావు అడిగాడు.

“కారు చీకటి కొత్తవాజ్యు గందరగోళం. ఎలా గుర్తు వడతాడ్వః? తన చెబ్బకు. పచ్చిన వాళ్ళల్లో ఎవడో పర్వతం పడ్డట్లు పడ్డాడంటాడు. ఏడ పడగొట్టివుంపే అక్కడే ఉండాలి కదా? చేడే? చేతగానితనం కప్పపుచ్చుకోవాలని చెబుతున్నాడేమో అనిపిస్తున్నది” ధర్మారావు సందేహం వెళ్ళబుచ్చాడు.

“రాముడు అబద్ధం చెబుతాడనుకోను. నాలుగు రోజులనుంచీ వాజ్జీ కదిలించి చూస్తున్నానుగా ఎవజ్హో పడగొశ్లు వుంటాడు” గురుమూర్తి అన్నాడు.

*ప్రడ్షగ్గొడితే అక్కడనే ఉండాలి కదా?” ధర్మారావు అన్నాడు.

“దానికేం? పడిపోయినవాణ్నీ తతిమ్మావాళ్ళు చేర వేసి ఉండవచ్చు” మాధవరాపు సూచించాడు.

“అగ్రి ఆలోచించవలసిన విషయమే” ధర్మారావు అంగీకరించాడు.

“మాస్టారూ! మీరు ఎవరినైనా గుంర్తించారాః? మాధవరావు గురు మూూదర్తినీ అడిగాడు

“గ ర్రించిందాకొనా? అలజడీ ఏదో వివిపించింది. ఇలా తల ఎత్తానో లేదో మాడుమీద ఒక్కటి పడ్డది. ఆ తరువాత మీ యింట్లో నృహ రావటమే.”

“మన తెలివితేటలు ఏమాతం అక్కరకు వచ్చినట్లు లేవుమాస్టారూః ఎంత జొ్యగత్తపడి ఏమి (ప్రయోజనం? నయం చేయించుకోవడానికి గాయాలు మ్మాతం మిగిలాయి” ధర్మారావు నవ్వాడు,

షపావీకొం౦ండలు 187 ఆఆలాగే కవిపిస్తున్నదిి మాధవరాపు విట్టూర్చాడుం

కొంతపేపు ఎవరూ మాట్లాడలేదు.

*ధరగ్ర్మారావుగారూః”” ఆకస్మికంగా గురుమ్హూర్తి పిలిచాడు.

€ళ ప్రన్విట్రి?)

*గ్రాముడు ఎవర్నో పడగొట్టా నంటున్నాడు గదా[టి

యణ

“అంటున్నాడు. కావి _[పయోజనం ఏమిటి ౯ ధర్మారావు పళ్నించాడు.

% బడ్డు పొడపులున్న మనిషి అవి రాము డంటున్నాడు. కాబట్టే వా కొకటి పోతున్నది. మాస్టారు జాలయ్యను పంపి మా పనిమనిషి సుట్చిని ఒక పొరి పిలిపించండి:”

జపిలిప్పస్టే ఏమి జరుగుతుం డంటారు?” మాధవరాపు కుతూహలంతో అడిగాడు.

ళస్తుబ్బి కూతురు ర్తి, దాని సంగతి మీకు లోగడ చెప్పాము గద టండీః రత్రిని వీరడు వేధించుకు తింటున్నాడు. రాముడు చెప్పిన దావివిదిట్టి చూపే ఆ పీరణ్లే కొట్టాడవిపిస్తున్నది. సుబ్చికి వాడిల్లు తెలుసు. దెబ్బలు కివి పడిపుంటే వాడు ర్యాతి జాతరలో ఉన్నాడన్నమాట. వాడు దొరికాడో మొ్త్ర మవాంతా తేలిపోతుంది

ధర్మ్యారాపు అర్థంకాక మాధవరావువంక చూచాడు. “సరే అదికూడా తేల్చుకొని వద్దాము రండి” అని మాధవరావు కార్యదర్శిని వెంటబెట్టుకొని ఇయలుదేరాడు.

సుబ్బికి రత్తి ఒక్కతే కూతురు. వాళ్ళకు మగదిక్కు లేదు. రత్తి తండి పదేండ్ల (కితమే చనిపోయూడు. రత్తి కిస్పుడు ఇరవై ఏండ్లు, అయినా అది పెండి చేసుకోలేము. అప్పుడపుడు తల్లి హెచ్చరిస్తూనే ఉంది. కొని రత్తి కిష్టం లేదు. ఎవజ్ఞో ఒకణ్ణి కట్టుకోవచ్చు. అది ఆంత కషంకాదు. దాని ముక్కూ మొగం చూచిన వాదివద్రైనా ఎగిరి గంతేసి ఒప్పుకొంటాడు. ఆ ముఖం ఎప్పుడూ నప్వుతుంటుంది. వింతకాంతి ఒలకటోస్తూ ఉంటుండి, అది కేవలం యవ్వనపు పొంగు మృాతమే నని అనడానికి వీలులేదు. అవ్ని అవయవాలు చితకారుడు పవికట్టుకొని తీర్చినట్లుంటఏి. కన్నులు మూపినా, ' తెరిచినా నవ్వుతూనే ఉంలవి. డావి మాటల్లో ఏదో చెప్పరాని ఆకర్షణ ఉన్నది.అది దారిని వెళ్ళుతుంచే వెనక్కు తిరిగి చూచేవాళ్ళుః నిజానికి కులంవాక్ళు ఈగల్లాగా ముసురుకోవడానికి (సయ

1? పౌపికొరతలు త్నించేవాళ్ళు. కాని కొళలటెచూపుతో కొందర్నీ/ వోటీ దురుసు తోనంతో మరి కాందర్న్సీ చేతి చురుకుదనంతో తతిమ్మా వాళ్ళనూ వదల్చుకొన్నది.

అప్పుడప్పుడు సుబ్ఫి _“*మగదిక్కు * లేకుండా గడవదే పిల్లా! అవి అంగలార్నేది. “ోకావాలంపే నుష్ను కట్టుకో నాకేమీ అవసరం లేదని” ర్ప్ధి విసిరికొఫ్రేది. *అన్ని రోజులూ మనవేనా? లేచిన (పొద్దుంటుంద్యి. లేవని (పొద్దుం టుంది? ఆనాదు ఎవడు చూస్తాడే?? అని తల్లి బెదిరించేది. “కాలు చెయ్యి పడి పోతే మురిగి చస్తాను. ఎప్పుడైనా చావవలసించేగా? ఏ యదవనాయాల్నో కట్టు కొని బతికినంతకాలం వాడికి నే నెక్కడ గొడ్డుదాకిరి చేసేది” అనిర లి తుప్కారించేది.

“ోగుంజలాగా ఇలాగే కలకాలం బతుకుతా ననుకుంటున్నా వేమ్మో జఠకమి*” అని షువ్చి లవేది.

*ని న్నెనతె బతకమన్నదిః నీ తీపి కొందికి నీపు బరుకుతున్నావు. అంతగా బతకడం యిష్టం లేకపోతే ఎందులోనన్నా మాకు. కాదంటే ఒట్టు అవి కూతురు విదిలించికొ స్లేది. ఆ కరువాత మళ్ళీ షపుబ్చి రత్తికో పెళ్ళి పూసే విజ్తలేదుం

తల్లీ కూతుళ్ళిద్దరూ చెరి మూడిళ్ళలో పాచిపని చేసుకొని నెలకు చెరి వదిహేను లొళ్ళు తెచ్చుకునేవాళ్ళు. అక్కడ దొరికే చలిదితో రేపులు గడిచేవి. మాప్పులు కుండ పెట్టి వండుకోవలసి వచ్చేది. పాచిపనులు అయిం తరువాత నాట్లు కోతల రోజుల్లో ఇద్దరూ కూలికి పోయేవాళ్ళు. లేని రోజుల్లో రత్తి తన నాలుగు మేకలను పౌళ్ణ్టేలును కొలువకట్లకు తోలుకుపోయి. ఆకు అలం మేప్పకువి సాయం కాలానికి గుడి'సెకు చేరుకొనేది. ఇంటివద్ద ఉండి సుబ్బి కోళ్ళమ చూచుకొంటూ మలక 'పేనుకొనేది.

ఆ యిద్దరి జీవితాలు ఇలాగే సాగిపోయేవే. కాని ఒక (పొద్దున పీరడు (ప్రత్యక్షమయ్యాడు. వాళ్ళ గుడివెకు అల్లంత దూరంలోనే తానూ ఒకటి కేసుకొన్నాడు. అధికారం ఉంపే రత్తి ఆ (ప్రాంతంలోనే అతడ్ణీ చేరనిచ్చేది కౌదు. అక్కడ ఉండడానికి తనకెంత అధికారం ఉన్నదో వీరడికీ అంతే అతి కారం ఉన్నది. కాదని కీచులాటకు దిగితే ఇద్దరూ అచటినుంచి జెండా ఎత్త వలసిందే. అది మువిసిపాలిటీ స్థలం,

రత్తికి వీరడిపొడ గిట్టక పోవడావికి కారణం ఉన్నడి. ఆత్రవికి "పెండ్లాము లేదు. ఎనిమిది తొమ్మిదేండ్ర్త పిల్లమా(తం ఉన్నది. అతనికి ఒక పనీ పాటా ఉన్నట్లు ర్తికి కనిపించలేదు. డబ్బులు ఎలా వస్తున్నవో తెలియదు. ఒళ్ళు వంచనస్పుడు డబ్బులు ఎలా నన్తవి? డబ్బులేందే ఏ రోజూ ర్యాతింతలు (రాగీ

పొావఏకొలడ ఈ (ల శ్రొంసకు ఎలా వస్తున్నాడు? అందువల్ల వీరడం'కే రత్తికి తేలికతనం ఏర్పడింది. దీవికిఠోడు దావివంక వెరిగా చూచేవాడు. ఆ చూప్పలు పడినంత సేపు దానికి ఒడ లంతా చీనులు జెరులు పారుకాడుతున్నట్లుండేది. పైగా మనిషి బకాసురుడు. వళ్ళు బిగించి (గుద్దాడా పలుగురాయైనా పదివక్కలు కావలసిందే. అలాంటి వాజ్ణీ చూస్తే భయం ఎలా లేకుండా పోతుంది?

ఆ వీరడు ర_క్తిమీద కన్నువేశాడు. అది కనిపెట్టి రత్తి తవ్పుకొని తిరిగేది. ఒకసారి ఒంటరిగా తటస్థ పడినప్పుడు అతడు తన మనస్సు విప్పి చెప్పాడు. అది కచ్చితంగా కొదని చెప్పివేసింది. లేనిపోని ఆకలు పెట్టుకోవద్ద న్నది. మరియాద తప్పితే ఎముకల్లో సున్నంకూడా మిగలదని బెదిరించింది. మొదట్లో అతడు జంకొడు. ఏదో అండ చూచుకొనే పేలుతున్న దగనుకొన్నాడు. కొంతకొలం అలాగే చూస్తూ వచ్చాడు. కౌన్సి ఏ అండా దండా ఉన్నట్లు కనిపించ లేదు. లోన ఉన్న కోరికకూడా అతన్ని తొందరపెట్టసాగింది. ఇంతకూ ర్తి ఒంటరిగా చిక్కాలి కదాః

ఒకరోవాన మధ్యాహ్నం ముసురుపట్టింది. కొంచెంగా తుంపరపడు తున్నది. గుడిసెల్లో ఒకజ్ళూ లేరు. ఎవళ్ళ పనిమీద వాళ్ళు పోయారు. రత్తి ఒక్కతే తన గుడిసెలో ఉన్నది. అదను కనిపెట్టి వీరడు రత్తి గుడిపెవన్దకు వెళ్ళి వని ఉన్నట్లుగా జోసుబ్బమ్యా[” అని క్రేక వేశాడు. అదురుగుండో వత్తి బయటికి వచ్చి అతవి ముఖంలోని వికృతపు నప్పు చూచింది.

“సుబ్బమ్మళో నీ కేంటి పని?” రత్తి బునకొట్టింది.

*ఖంతరూ ఉందంటావ్యా లేదంటావాలొ

*్షందో లేదో నీకు అవవసరం. తిన్నగా ఇక్కణ్ణుంచి ఎల్తావా లేదాగి

“రే పిల్లా! నే నెల్లా మాటాడుతుండాను? నువ్వెలా నూటాడుకుండా? అడుగుతున్నదానికి తిన్నగా జవాబు రాసీ” కోపంతో. రెండడుగులు ముందుకు వేశాడు.

“పోర యదవకాన। నీకూ నాకూ మరియాద యేంటి? అసలుమరియాద 'అెలి_క్తే వాకట్టోకి పత్తావా అంట?” రత్తి ముంగిట కట్టి వేసిన పొపేలువద్దకు పోయి -విలబడింది. మొగం కందగడ్డ చేసుకొని ర్తివైపు బయలుదేరాడు. “

ఉని కే చెప్పేది. తిన్నగా ఇక్క-ణ్ఞుంచి పోతావా లేదా??)

ఆజంటికాలిమీద దూకుతుండా వేః పట్టుకొవి నాలు గుతికిరే నీ బాబు యవ చడ్డం వత్తాడో సూళ్తా” వీరడు దావిమీదకు దియలుదేరాడు,

-'

స! పాపీకొండ అ రత్తి పొపీలు పలుపు తప్పించి ో*అరే రాముడూ! అవి ఉసికోలి పింది. అది రయ్యిన వీరడివైపు దూకింది. అత డలా జరుగుతుందని అనుకో లేదు. చేతిలోకూడా ఏమీ లేదు. తత్తరతో పరుగే ఎశ్తబటోయాడు. ఈ లోప్పన రాముడు ఠపీమని పలకలు తీరియున్న అతవిపృష్టాన టీ కొట్టింది. ఆ దెబ్బతో అంతలాపుమవిషి బొక్కబోరలుగా పడ్డాడు. లేద్దామం'ే. రాముడు అక్కడే నిల బడ్డాడు. లేచాడో తన నడుములు తనవి కావు. ర్తి పొట్ట చెక్కలయ్యేట్లు నవ్వు తున్నది. ఆ నవ్వు వింటున్నకొద్ది వీరడికి మండిపోతున్నది. అయినా ఏమి చేస్తాడు? ఎలాచేస్తాడు? రత్తిని (బతిమాలాలి. తన గొంతులో ఊపిరి ఉండగా అది జరుగదు. “ఇప్పటికయినా బుడ్ధొచ్చిందా?”ర త్తి ఒకటికి మూడుసార్లు అడిగింది. అతడు మాటాడలేదు. ఆప్పుడే సుబ్బి నూకల మూటతోవచ్చి, చూచి అంకఠా అర్థంచేసుకొవి కూతుర్ని కూకలేసి రాముణ్ని పిలిచింది. రాముడు రత్తి దగ్గరకువచ్చాడు. వీరడు లేచి ఒళ్ళు దులుపకొని బూతులుకూస్తూ వెళ్ళిపోయాడు. రత్థికి అప్పటికప్పుడు సంతోషం కలిగిందే కాన్తి లోన గుండే పీకు తూనే ఉన్నది. అసలే కొండంత మవిషి. అందులో తాగుబోతు. చుట్టుపక్కల ఉన్నదంతా ఊపిరిలేని జనం. వీరడు చేయి చేసుకొం'ీ తనకడ్డుపడే దెవరు? నాటి- నుండి తల్లి ని వదలి రత్తి క్షణంకూడా ఒంటరిగా ఉండటం లేదు. తల్లి తన్ను కాపాడుతుందవి కాదు, రెండోమనిషి దగ్గరవుంపే అంత (వమాదం ఉండదని నమ్మకం. ఆ నమ్మకంతోనే రోజులు దోర్లిస్తూ వుంది. ఒకనాటి వేకువన లేచి వనికి వెళుదామని రత్తి ఈల్లి వి లేపుకొని వియట్‌కి వచ్చింది. తీరా కట్టుగాయ్యవద్దచూ_స్టే నెత్తురు మడుగులో పడిపున్న రాముడి మొండెం కనిపించింది. తల ఎక్కడా లేదు. ర్తికి గుండె గుబేలు మన్నది. పెల్ల గిలి వస్తున్న ఏడుపును దిగమింగుకొని తల్లిని నో రెత్తవద్దని హెచ్చ రించి ఏమీ యెరుగనశ్లే గబగబా పనికి దియలుదేరదీసింది. వీరడు గుడిపె ముందుగానే వాళ్ళు పోవాలి. తల్లీ కూతుళ్ళు పోతున్న నప్వడి వసికట్టి అతడు వాళ్ళ వెనుక గృురం సకిలించినట్లు సకిలించాడు. రత్తికి రక్తం ఉడికిపోయింది. బయటపడి వలుచన కావడం తప్ప (పయోజనం లేదు. మనసులోనే వాడిమీద మెటికలు విరిచింది. గురుమూర్తిగారి యింట్లో పని చేయటం తల్లి వంతు. ఏనాడూ రత్షి-

పావకొండలు 181 ఈన యింట్లో పనిచేయడానికి ఆయన ఒప్పుకొనేవాడు కాదు. తల్లి! రానినాడయినా వని తానే చేసుకొనేవాడు కౌన్సి రద్తివి దొడ్లోకి రానిచ్చేవాడు కౌడు. “మారత్తి అల్లరి చిల్లరి పిల్ల కాదండీ. చెట్లుముట్టదు. పూలతీగెలమీద చేయి వేయదు. అది శక్తి” అని సుబ్బి ఆయనకు చెప్పింది. కాని ఆయన జఒవ్పకోలేదు. కారణం గత్యంతరం లేక సుబ్చికి చెప్పాడు. రత్తి నయసు వచ్చిన పిల్ల, తానో _బిహ్మ చారి. లోకం ఏమైనా అనుకోవచ్చును. లోకం సంగతి అలా ఉంచినా పాడ వయస్సు ఏ నిముషాన యెలా పుంటుందోః; కుండ (దిద్దలుకొట్టినట్లు చెప్పి వేయడం నువ్చికి యెంతో సంతోషం కలిగించింది. ఈ నంగతి తల్లివల్ల విన్న రత్తి *ోపిచ్చి మారాజు:” అవి నవ్వుకొన్నది.

రత్తి కిప్పుడు ఆ పిచ్చిమారాజు జ్ఞప్తికి వచ్చాడు. మగదిక్కులేని ఈనకు ఆయనకన్నా ఎవ తున్నారు? తల్లీ కూతున్న కూడబలుక్కుని ఆయన యింటికి వెళ్ళి వాకిటి పెండె విస్పుకొని దొడ్లోకి (వ్రవేశించారు. అప్పుడే ఆయన కాఫీ (తాగివచ్చి గోడ మొతత్తన ఉన్న అరుగుమీద కూర్చుని జ్ఞప్తికి వచ్చిన శ్లోకాలు గొణుగుకొంటూ ఉన్నాడు. ఇద్దరు వ్యక్తులు కనబడగానే గుర్తించలేక శ*ఎవరది?” అవి అడిగాడు.

“మా పిల్ల రత్తండి” సుబ్బీ సమాధానం చెప్పింది.

“ఎందు కిలా వచ్చా?” ఏదో యిబ్బంది వచ్చిందని (గహించి సాను భూతిళో అడిగాడు.

రజి కంటతడి పెట్టుకొని నాటివరకు వీరడివల్ల పడుతున్న బాధలను వివరించి చెప్పింది. అతడు లోలోన దానిమీద జాలిపడ్డాడు. పైకి మాత్రం అన్నాడు:

ోనీక్సు మాతం దేనికే ఆ పెంకెతనం? వాడు కుంటీ (గొక్తీ ముసీ ముదకా కాదుగదా? కట్టుకాంటే ఏమిపోయింది? మీకూ మగదిక్కంటూ ఒకటి ఏర్పడుతుంది కదా?”

“ఇంతా యిని బాబుగారుకూడా యిలా సెలవిత్తున్నారంపే ఏ నుయ్యో -గొయ్యో సూసుకోవటం మంచిది” ర్తి ఖండితంగా అని వేపింది.

గురుమూర్తి డాని పట్టుదలకు విస్తుపోయాడు. అయిన్యా ఆంతర్యం లాగుదామని అన్నాడు.

ఎవజ్జో ఒకజ్జీ ఇవాళ కాకపోయినా రేనయినా కట్టుకొంటావా లేదా? అ లెక్కలో వాళ్లే కట్టుకొాంటే సరిపోలా??

182 పాపికొండ అ

“నేనూ అదే అంటుండా నండీ. నామాట యినిన శ్రేనాగొ

సువ్ఫీ మధ్యలో అందుకొన్నది.

“అందుకే నోట్లో గడ్డీ పెళ్లుది. నుప్వు పోసిత్తుండావాః రచ్చిత్తుం శానా? నా టకుకేదో నేను బతుకుతుండానే. నీ పాణాలమీవికేం వచ్చిందంట రత్తి తల్లి మీవ విరుచుకు పడ్డది.

“ఇంతకూ నువ్వనేదేమిటే?” గురుమూర్తి నవ్వాడు.

“అదికాదు బాబుగారూ: కట్టుకొనేది కాపరం చెయ్యటావి కంటారా? కొల్రేటో దూకటావి కంటారా?ళో

లాగా

తక్రాపృరం చేసుకోమనేగా చెబుతున్నది.”

*ఆడ్తికోనాః? థూ: అడిబళుకు చిమడ। ఆ డొక మవిసేనాః ఒక పనా- పాటా? పొద్దుగుంకేసరికి లప్పెడు కావాలి. ఆలణ్హీ కట్టుకొవి కాపరం చేసేదా? ఆంతకం'పే రాయి కట్టుకొని ఏ చెల్లోనో దొర్లోనో దూకటం మంచిది. ఆడదాని సంపాదన కాసపడే ఆ యడవకూడా ఒక మగాడే నంటారు?” రత్తి మళ్ళీ తుబుకున ఊసింది.

ఉట్టసి వీ దుంపతెగః నామీద ఊ సేవే??? గురుమూ ర్తి నవ్వాడు.

కాసేపు ఎవరూమాటాడలేదు. గురుమూర్షికి టౌన్‌లో నట్‌ ఇన'ప్పెక్టరుగా వవిచేస్తున్న తన పూర్వవిద్యార్థి సుందరరాపు గుర్తుకు వచ్చాడు. తామ పోయి చేవితే అతడు కాదనడు. ఆ ధీమాతో అభయమిచ్చాడు. వాడి సంగతేదో తేలు స్తాలే. మీరేమీ మాటాడవద్దని వాళ్ళను పంపించి వేశాడు. సుందరరావు ఆ సాయం కాలం లోపలే ఇద్దరు కానిస్టేబుళ్ళను పంపి వీరడి ఇల్లా సోదా చేయించి పొపేలు శంకోసహా వాజ్ణీ 'ఫ్రేషనుకు పిలిపించి నాలుగుబాద్వి రతికి పొటేలు ఖరీదు ఇప్పి చాడు. *ోమళ్ళీ రత్తి జోలికి పోయినట్టుండాలి, తిత్తి ఒలిపించానే” అవి బెదిరించి వాజ్జీ వదిలిపెట్టాడు.

ఆ దెబ్బళో వీరడు హడలిపోయాడు. కొన్ని రోజులదాకా రత్తి ఆ డారినపోతున్నా తలెలత్తి చూడలేదు. కొని, లోసలి కోరిక బాధపెడుతూనే ఉంది. ఇంతపనీ రత్తి ఎలా చేయించిందా అని మొదట దిమ్మెరపోయాడు. మెల్లమెల్లగా ఆరాతీస్తే గురుమూర్తిగారని తేలింది. ఆయనమీద కక్ష తీర్చుకోవడానికి చేతకాక ఆయనటహా ర్తికీ రంకు కట్టి (ప్రచారం చేయ మొదలుపెట్టాడు. తెలియని లోకం నమ్మింది. తెలిసినవాళ్ళు నవ్వి ఊరుకున్నారు. ఆయనకూడా అది వివి నవ్వు కున్నాడుః దానితోనయినా వీరడికి కని తీరలేదు. ఎలాగ్లైనా పగ తీర్చుకోవాలని కవి "పెట్టకొని ఉన్నాడు.

పాపికొండలు 198

గురుమూర్తి య్య చరితమ పురస్కరించుకొవి మాధవరావును 'ెచ్చరిందాడు. మాధవరావ్యు ధర్మారాపు స్కూలుకు వెళ్ళి ళఫీర్రడ్డు ఇంట్లో ఉన్నాడో లేడో గురుమూర్తిగారు కనుక్కొని రమ్మన్నారు.” అని సుబ్చికి చెప్పి డావిని వెంట పెట్టుకొని వా డింటికి వెళ్ళి తెలుసుకురమ్మని బాలయ్యను వంసపిం చారు, అతడు వెళ్ళి వచ్చి ఉప్టిరడ్సు కొంపలోనే ఉన్నాడు. న్న్మ్హహలో లేడు. గొడ్డు మూలుగు మూలుగుతున్నాడు. వాడి కూతురు కంటికి కడివెడుగా ఏడఈస్తూ వుంది” అని చెప్పాడు.

తక్‌ త్రే వాళ్లే వెంటనే (పసొదు హాస్నిటల్‌తో చేర్చించటం మంచిది. ఏమంటారు? ధర్మ్యారాపు అడిగాడు.

*అపును అవస్థ పడుతున్న జీవిని ఆదుకోవటమూ అప్పతుంది; అసలు రహస్యమూ బయటపడే అవకాశమూ ఏర్పడుతుంది? అని మాధవరావు 'ోశళ్సహించాడు.

యి

ఆలెస్ట్‌ రైట్‌, లెస్టో” వరండాలోని కుర్చీలో కూర్చున్న శారద టీకుటాకుగా వస్తున్న ధనంజయుణ్ని చూచి నవ్వింది.

ఉ“అనుకొన్నంతా జరిగిందిరా భగవంతుడా! ధనంజయుడు ముఖం చిట్లించుకొన్నాడు.

“ఏమనుకొన్నా వేమిటి??

“అయిపోయిం తరువాత అఘోరించి (వయోజన మేముందిలే.”

“వమయిందట?

“*ఏనుయిం దేమున్నది? వాకిట్లోనే గండువిల్లి ఎదురయింది” ధనం జయుడు పక్కుమన్నాడు,

శారద ముఖం గంటువెట్టుకొని కుర్చీలోనుంచి లేవకుండాన్సే “నాన్న గారు నాన్నగారు అని పెద్దగా పిలిచింది. అతనికి వెంటనే స్ఫురించింది. ముందరి హాల్లోనే మాస్టారు ఉన్నారు కౌటోలు. తా నన్నమాట వింకే ఇంకా ఏమైనా ఉన్నదా? అతడు చేతులు జోడించి మూకాభినయంతో చెప్పవద్దని (దితి మాలుకొన్నాడు. చెవులు పట్టుకొని పది గుంజీళ్ళు తీ స్టేనేకాని చెన్సటం మాననవి 'సైగచేసింది. ధనంజయుడు గత్యంతరం౦ంలేక మొదలు పెట్టాడు.అంతంతకు గొంతు పెద్దచేసి ఆమె లెక్కపెట్టసాగింది. శారద చేస్తున్న మోసం అతనికి అర్థమయింది “చెప్పుకో పో) అతడు గుంజీళ్ళు తీయడం మానివేశాడు.

“ఇంకా. నాలుగేరా మిగిలింది. మా వాదుగ్యా తియ్యరా పృణ్య ముంటుంది!”) శారద (బతిమాలింది.

ఉనా కర్మం యిలా కాలింది.”

“క్ర ర్మ్మేమిటిరా?

“ఎద్దయి పుట్టి ఆవై అరవటం కర్మకాక మరేమిటి?”

“రాక రాక ఇన్నాళ్ళకు వస్తే మా బాబుకు ఇలాంటి కర్మ పడుతుందా? లేదు. వట్టటానికి వీల్లేదు. రారా బాబూ దగ్గరకు రాశి బుజ్జగిస్తూ పిలిచింది.

• ఆటో ఏమిదయః)?

రార్వా రోజూ నువ్వే క్లాపకం వస్తున్నావు.”

ఊవ్రచ్చేవాళ్ళు వస్తారు, నే నెందుకు జ్ఞావకం వస్తాను???

“వచ్చేవా శ్ళెవరు?) కొర కొర చూస్తూ అడిగింది.

*న్సా కెలా తెలుస్తుందిళి?

పాపికొండలు 185 “జ్లలా ర్యా ఎంతపేసయింది నీకు చెప్పి?” కోపం నటించింది. ఆక్రాయలు కుళ్ళిపోతున్నవి కొమాలు: నాకు తెలుసులే, కుళ్ళిపోనీ:?”

ధనంజయుడు వరండా చివరికి పారిపోయాడు. లోపలినుంచి మాధవరాపు శారదను

పిలిచాడు

ఈర్రాఫీ యిస్తానురాః) శారద ఆప్యాయళతో పిలిచింది,

ఉబ్బప్పుడే ఆ పని ముగించుకొని వస్తున్నాలి

కళ వి బ్ర మేనా?””

“బైమైనా చెప్పటంలేదా ఏమిటి?”

శారద లోసలకు వెళ్ళి తండికి కాఫీ యిచ్చింది. “ఎవరది?” అని అతడు అడిగాడు. ఆమె చెప్పింది.

6 ప్రదే ధనంజయుడు!” మాధవరాపు కాఫీ (తాగుతూ పిలిచాడు.

అతడు మాస్టారు ఎదుటబడి నమస్కరించాడు. ఆయన కాఫీ కస్సు (వక్కనపెట్టి “ఏమిరా (పొద్దున్నే ఇలా వచ్చావు?) అసి-అడిగాడు.

*ఈజ్షంట్రికి పోవాలండి:” ధనంజయుడు తెగ వేసి చెప్పాడు.

జప్టమ్సిటి గిరాకి! ఈసారి మీ నాన్నగారికి ఒంట్లో బాగుండలేదా?” మౌధసరాపు నవ్వాడు.

ఉఖ్షంటివద్డ అంతా బాగానే ఉన్నారండి.??

*ళమ్పరి?

ధనంజయుడు మాట్లాడలేదు.

“పరీక్షలు యింకా ఎన్నిరోజు లున్నవి?”

కళస్టిమ్రైో?))

ఈన్స్తోట్రీసు రాలేదా?”

వచ్చిందని ధనంజయుడు ఈల ఊపాడు.

అమరి?

వాడు మళ్ళీ మాట్లాడలేదు.

ఈప్పిన్సిటిరా సంగతి? ఉన్నదేదో చెబితే ఎనరైనా ఆర్బటావికీ, తీర్చ టావికీ వీలవుతుంది.)

ధనంజయుడు ఎలాగో తెమల్చుకొని అన్నాడు:

“స్తూూలుకు వెళ్ళకపోతే మీరు కోప్పడుతారు; వెళ్ళితే క్నురాళ్ళు తంతారు*

మాధవరాప్ను విస్తుపోయి అడిగాడు.

కస్పూూలుకు వెళ్ళితే క్కురాళ్ళు తంఠారా?.... దేనికి???

శివేన పాపికాలశణ

శఎల్లుండిమంచి సమ్మె. ఎవరూ *ప్కూలుకు పఫోనాదవి వెర్టయతౌ ఉతంకుతూ జంకుకూ అతడు చెప్పాషం

త్నవ్య్యాద్ధులు పమ్మె చప్తారా? చేవికిగా మాష్టారు తెల్లటోము అడిగాడు.

“ోగుముయూీర్రిగారివి పప్పెండు చేశారబగా?ా

అప్పుడే పిల్లలకు ఊ వక్ర ఎలా చేర్‌లివా అవి అయన అశ్ళన్యవడిి కావకపేపు మాబ్లాడచేము. తరువాక తెకుల్చుకొవి అడిగాడు

“జ చార్హ్త ఎలా వచ్చిందిలో

వమావానం వప్పాలో లేదో కేలక కాంత తట పదాయివలచి వనం అయుడు దియట పెట్టాడు-

తన్న భవివారం క్లాములో వారాయణరావుగారు తప్పాడు”

తజాచ్పున చెడజుకుండగా వివ్నావా? బేక చెప్పాడవి మరొక రంకే విన్నావా

“ఆయన చెబుతుండగా విన్నామ. వేనేకాదు క్లావంతా విన్నడిలె

మాధవరావు వెంటవే చూట్లాకలేదు. అ వంధాషణ వింటూవే శారదకు వెన్మయ వివావాలు కలిగాయి. కొంకపేవటికి తేడుకావి ఆయన అవ్నాడుం

తనుర్రుదూర్రిగారంటే అభిమావం గౌరవల పామభూతి వాకు వేవంటావటా?”

*ఈశేళవి ఎవరూ అవదేదంక్తి మాస్టారు”

ఆ పమాఛావం అయన్ని వివ్మితుడ్ణి చేపింది. తెవ్పరిల్లుకొవి అడిగాడు.

ఈకచ్చృద్రిి?9

కక్తూ ఏ ద్యార్డులకు మాడా ఆయనయందు భక్తి కాత్పర్యాకా ఉన్నవని జటకోరలవామ” ధవంజయుడు తాపీగా అన్నాడు.

విషయాలు చాలాదూరం వచ్చాయస్తీ తొందరవడశే లాభంవేదప్కీ జ్యాగ త్తగా వ్యృవవారించాలవీ (గవాంచి కొంతపేవు ఆలోచించి అన్నాడు:

“ఎల్లుండినుంచి కదా వనమ్మెః రేపటి స్టితిగశులమవిట్టీ వెళ్ళవలసి పుంపే వెళ్ళిపోడుపుగావి వరేవా?

దావి కిష్టవడి వెలవు తీసుకాని ధనంజయుడు వెళ్ళిపోయాడు. మాధవ శావు ఆలోచవలో పడ్డాడు. స్కూలు చర్నికలో ఇంకకు మున్నెన్నడూ వమ్మె జరగలేదు. ఈవ సర్వీషు తుది దశలో జరుగటోశున్నది. గురుమ్నూర్జిగారికి వవ్పె వ్షన్‌ ఆక్షర్‌ రావచ్చు వమకొన్నాడేకావ్కి ఇలా జరుగుతులదవి ఊహించలేక పోయాడు. అనలు వమ్మె జరగటమే. శోతవీయం,. తీరా (ప్రారంభమైతే ఆది చివరకత ఎలా వరిఇమిస్తుండో ఎవడు చెబుతాడు? అవ్పటి పరిస్థితులు ఎలా

తపావికావెతవ లు శవా ఉలివివో? విద్యార్థులలో ఇవ్చటివరోను శలబున్న శ్రమశకలు అహ్వాహములలో చదుపు నుధ్యంలో ఊలిబున్న 13 స్టాలక్రులు విజ _న్సవా వీనికి అలతి శాశఆలి ఎవడు తాను కాము ఛర్యారావు కాము. గసగునవాస్రికౌడు అయన ఇంతకు చోరు కవన్చిన పాపాన పోలేదు. ఆ అనప్టైకాన్నె ఎలా వెవారిలంవాలి మౌఛవరావు నేరుగా గునునవా క్రై యిలటికి. వెళ్ళాడు. అప్పుడి అతను తోట కూర్చున స్వావాోొ అనవోతూ మాస్టానును చూచి ఆవని జపెపెచ్చి తూర్చంట్లో పవిచివున్న చావమన హాల్చామన్నాడు. అక్పద్లో ఎలా ఉందున్నచిగౌ మాధవరావు కూయ్సంటా. అడిగాను. ఆన్షాగానే ఉంటున్నవి. ఏదో వనిమివ పచ్చినట్లున్నానేా ఈఏ ప్రనిమీవ వెచ్చానని చెన్నను? మొవనఖట రాచలచుోోవేయె, నునస్కు వికంంగా వుండి మానివేవా మనుకున్నాను. కాని అత్భిశకణ శచా అన్ను చళ్యా వంకతో బయలువేని వచ్చాచులో అ్వ్వూష్ళి ఏమైనా ముంచకొని వచ్చంచాలొ అతత ససమన్న్త్తి +పల్నించాడు. “పస స్పెన్షన్‌ అన్హకు సంగతి గారాయణరావు మెం సానువాళి కలహావికిమన్తే కువ వాళ్ళకు చెప్పాము వాళ్ళు నమ్మెచేస్తారని తెబస్తున్నవో “వివిజ్రతిగానే ఉన్నడి- విజింగా చెస్పాలంటి పిళ్ళ సమ్మెను అస్థల తేడు. వ్యరకంకలూ పష్యరవనులాఖశి ఆరా అనకళగి మాస్టామ.. వాళ్ళకు మీయంచు. థిక్తికాశ్సర్యాలు మెంకు. మాబవవనకు అడుగుతున్నాను. మీరు చేసిన తప్పేమిటి? ఈ నస్పెన్షన్‌ ఫమిటి? ఎకహైతశయివా న్యాయమున్నవీ? ఎవలో చేసిన నేరానికి మెకా 4క్ష? అసల అవన్మానికి ఆయత్త్రిమైతే ఆ చిక్కు అంతేవి కావుగా? అధికారుల సుతల వశాశల పేతినియమాలకు స్యప్తి చెప్పాలన్నమాపేగా, కురవాళ్ళతళో ఏ వోషహూ లేవు, వాళు, నమ్మెకు తయార పుతున్నారంపే అది అరోగ్య చిహ్నమే నంటాను, కాని అక్యపే చిమ “క్తూస్ణారు. కమించాలి లొ గుపనూ శి గప్వుతూ అనుపళ్లి చేశాడుం ఆయన విస్మితశయ్యాడు, గుకుమూ ని అంతకు మున్నెన్నడూ ఎచుకు చెవ్పేడు, నేటికి మొఎటిసాతిగా అమ్మిపాయలేనం వ్యక్తం చేస్తున్నాడు. “*బ్మంథ్రష్రా మీ రవేడి మేమిటి ”” మాధవరావు ఉిక్టానలో అడిగాడుం ॥ ఆవరి కఠర్యనలం వాళ్ళనుభవించాలి. ఈ ఉన్మలోన్సో జార్వచిగ్మ 18)

(31 షాపికొాండ అ తోనో చేసుకొన్నావేమో యిప్పుడు అనుభవిస్తున్నాను. ఇందులో కు రవాళ్ళకు విమిక్త మేమున్నది? మంచి చెడుగులు విచారించి చేయవలసినదేమైనా ఉం్సీ- అధికారులకు ఉన్నదేమో కౌన్సి వాళ్ళకు మాతం లేదు. వాళ్ళు యిందులో తల దూర్చుటం ఏమాత్రం ధర్మంగా కనిపించలేదు. మీరు చెబుతున్నదానివిబట్టి చూస్పే వాళ్ళు సమెె మానుకునేటట్టు లేదు. ఇదంతా డేవికి? నా కోసమెగదా? నా కింకా ఉద్యోగం చెయ్యాలవిపించటంలేదు. విజావికి అన్నపూర్ణమ్మగారు నిన్న పాయం: కాలంవచ్చి శోమాస్టారుః ఈ రెండునెల్లు దేవాలయంలో పురాణం చెప్పండి... సరియైనవారు యెవరూ గొరకలేదు” అని పనిమాల అడిగింది. అఆ వయస్సు, ఆ ముఖం చూచిన తరువాత కాదనలేకపోయాను. బహుశః కొడుకు చెబితే వచ్చి ఉంటుంది?”

“ఆమె సంగతి మీకు తెలియదు. ఆమె కున్న దొడ్డగుకాలలో-న్న ఒకటో రెండో అతనికి వచ్చాయి” మాధవరాపు మధ్యలో అందుకొన్నాడు.

ప్పి రన్నది విజమే కావచ్చు. కొని ఇదంతా దేనికి? నా కోసం కదా? వయసా మళ్ళింది. కోరికలా సనన్నగిల్లాయి. ఈ ఉద్యోగం యెవరికి పెట్టి పోద౬ంచను? పిల్లలా జెల్లలాః నన్యాసం పుచ్చుకొంకే సరిపోలా? విజానికి ఎప్పటి నుంచో యీ కోరిక ఉన్నది. ఈనాడు దియటపెట్టబానికి వీలయింది. అందరి చిక్కులు తీరిపోతాయి.”

ఈ మాట వినగానే మాధవరావు దిమ్మరపోయాడు. అలాగే మౌనంగా: కూర్చున్నాడు. మనసులో గాలిదుమారం రేగింది. నిట్టూర్చి చివరకు అన్నాడు;

ఉమ్ర్హాస్టారుః మీరు చదుపుకున్నవాళ్ళు. అనుభవళాలులు. మా చదుపులు. మీ చదుపుల వంటివికావు. కడుంకక్కుర్తి కోసం చదివినని. మీలాగా నేను వాదించలేను. కాని లోకంతీర్యు యుక్తి_వీటిని బట్టి నేను చెప్పేదానిలో తప్పు ఉం'పే చెన్పండి. తప్పక దిద్దుకొంటాను. నే నేమీ సర్వజ్ఞుణ్ని కాను.”

“ఎవరి కర్మఫలం వా రనుభవించా లన్నారు. ఎవరూ కాదనరు. కావి మెంచిపవి ఓఒకటిచేన్సి దానికి చెడుగు అనుభవించటంలో అర్జంలేదు. మానవ (యత్న మనేది ఉన్నది. ఒక కుటీరం ముట్టుకున్నదనుకోండి! దానికి కారణం నిష్పురవ్వ. ఆ విష్పురవ్వ రావడానికి కారణం గాలి. ఆ గాలి బయలుదేరడానికి మరొక కారణం ఉండవచ్చును. ఇలాంటి కారణాలకు మూలం పూర్వజన్మ కర్మమోా ఇహజన్మ కర్మమో కావచ్చును. ఇది కాదనను. కాని తగలవడుతున్న కుటీరం కాపాడుకోవటం ధర్మం. కాబట్టి _వత్యక్ష కారణమైన అగ్నివి ఆర్ప, యత్నించాలి. ఆరిందా మంచిద్వే ఆరకపోతే విచారపడవలపసిన పవిలేదు.”?

పాపికొండలు 159

“మీరు 'పేవర్లు దిద్దారు. దిద్దటంలో ఏ పావమూలేదు. కాని దుర్మార్గులు శక్షకట్టి చేయరానిపని చేశారు. దానిని మున్నిడుకొని అధికారులు అన్యాయానికి శడికట్టారు. మీ దుఃస్థితికి అధికారుల అన్యాయం (వత్యక్ష కారణం. దీనిని పరిహ రించటం కర్తవ్యం. దీనికోనమే విద్యార్థులు తారసిల్లు తున్నారు. అయితే అన్యాయ వివారణకు అదేనా మార్గం? మరొకటి లేదా? దీవివల్ల మరొక కీడు కలుగదా? ఈ (_వళ్నలను పిల్లలు గుర్తించలేకపోతున్నారు. వ్వాన్సవమే. కాని (ప్రత్యక్ష కారణం వాళ్ళు గుర్తించారు. నంసార విస్పారతను (గపాించిన మీరు అదికూడా తమవించలేదేమో నవిపిస్తున్నదిం

“పోతే సన్యాన మంటున్నారు. ఇది బొత్తిగా నాకు అర్ధంకాని విషయం. అవాకులు చెవాకులు మాటాడుతానేమో కృమించండి. అయినా ఒకసారి ఆలోచించండి. (ప్రాచీనులు సన్యసించి ఏ అడవులకో పోయి. తపస్సు చేసుకొనే వాళ్ళు. అనాడు వారికి (ప్రపంచంతో నిమిత్తం ఉండేదికాదు. గృహస్తులే వారిని తరణోపాయం అర్థించే వారు. గృహస్థులవల్ల వారికి పొందదగినది ఉండేది కాదు. దొరికిన కాయగసరులకో పొట్ట పోసుకొనేవాళ్ళు, నేడు స్థితిగతులు అలాగే ఉన్నవా? నాటి తపోవనాలు నేడు లేపు, నాటి కాయ గనరులు నేడు అయాచితంగా అృపయశ్నంగా లభించవు. నేటి సన్యాసి స్థితి ఎలా ఉన్నది? గృహస్థుల ఇండ్లకు భిక్షకుపోవాలి. ఇవాళ ఎవరిపొట్ట వాడు నింపుకోలేక్క, అమోరిస్తున్నాడు. _పభుక్వం కూడా కుటుంబంలో (సతిఒక్కరూ తుదకు ఆలువిడ్డలుకూడా నంపాదనపరులు కావాలన్న దృష్టిళో ఆర్థిక పథకాలు తయారుచేసి అమలుపరుస్తున్నది. ఈ స్థితితో ప్వాములవారికి ఖక్ష దొరకటంలేదంకే గృహస్థులను ఎన రేమన వీలుపడు తుంది? విశేషించి ఎంతమంది గృహస్థులు ఈనాడు పంధ్యావందనమైనా చేస్తు న్నారు? నమ్మకం లేనివారు అల్లా ప్రవర్తిస్తే ఎవ రేమి చేయగలుగుతారు? ఈ ఫ్టేతలో నన్యాసం ఎలా నిర్విఘ్నంగా సాగుతుంది? ఏ ఖిక్షళో అవసరం లేనివారు. అంపే ఆకలి దప్పులు లేనివారు-సన్యాసులయితే తన్పులేదు. వారు విజంగా పూజ్యులు.

“వీ బ్రవ్నింటికంచ మరొకటి ముఖ్యమనవిపిస్తున్నది. ఇది తప్పు అవునో కాదో మీవంటివారు ఆలోచించి చెప్పాలి. నన్న్యానమం'పే కేవల కాషాయ వప్రదారణ కాదనుకొంటాను. (నతిఫలాపేక్ష వదలి జీవయా,[త సాగించటం వన్యానమేమో ననిపిస్తున్నది. కాషాయవట్రం కట్టి సాధించేది వ్యవహార రంగంలో -ఉండే సాధించవచ్చు నంటాను. ఇంతకాలం మీరు సాధిస్తూ వచ్చింది అదేనని నా శ్రావన. దయచేవి మీ తలప్ప మానుకోవాలి. కాదంటారా నా తన్వుచూపి నన్నుకూడ శుప్పించండి. నేనూ మీవెంట వస్తాను.

శీల పాఫికొ ల డ-జా

“పెద్ద బెడద తెచ్చి పెట్టారే:?”? గురుమూర్తి నవ్వాడు.

మాధవరావు అక్కడినుండి వియలుదేరివెళ్ళి ధర్యారావును కలుసుకుని నమ్మె సంగతి వివరించి ఎలాగయినా దానివి మాన్చించటం అవసరమని చెప్పే వెళ్ళిపోయాడు.

ఆవార్త విన్నదగ్గరనుంచి ధర్మారాపు మనస్సు ల్నీవంగా ఆలోచించ సాగింది.

తాను కార్యదర్శి సదవి ఎందుకు స్వీకరించాడు? స్వార్దం కోసమా? ఇంతో అంఠో మేలు చేయాలనే కదా? ఇంతకు తాను చేసిన మేలేమిటి? నరసయ్య ఉబ్బు కౌజేసి కోర్టు కెక్కాడు. కృష్ణమూర్తి అధికారం కోసం రాజ్యంతో తందనాలు ఆడఎంకోనం నరసయ్యును పిచ్చివాణ్నిచేసి ఇష్టం వచ్చినట్లు ఆడిస్తు న్నాడా? ధర్మమూర్తి మాధవరాద్వగారి సంగళేమిటి ? తనమూలానే కదా నరసయ్య ఆయనను కోర్టుకు ఈడుస్తున్నది. గురుమూర్తిగారి అవస్థ ఏమిటి? అయన అభమూ కుభమూ ఎరుగరా? రౌడీలువచ్చి తల (బద్దలుకొట్టారు. తన తాముడికీ అదే దుర్గతి సట్టింది. వీరడు చేసిన ఘనకార్యావికి తానే వాడి చికిత్సావ్యయం భరించవలసి వస్తున్నదా? ఆ అనర్థం అంతతోనయినా ఆగిందా? పై అధికారులు. గురుమూర్తి గారిని సస్పెండు చేయమంటు న్నారు. డొంగతనం' కేసు ఆచూకీ తీయటానివై యత్నిస్తున్నందుకేగదా తన మిితుడు సుందరరావు దిదింశై పబల భయత్నాలు జరుగుతున్నవి? పీట్‌ అన్నిటికీ మూలం ఎవరు? సీతారామయ్య కాడా? అతగాడు ఇంత ఘోరం ఎందుకు తలపెట్టాడు? అతగాడికి తాను చేసిన అపకార మేమున్నది? పోనీ దానికో ,అతడు ఫొందిన లాభమేమిటి? మంత్రిగారి అన్ముగహం రేపు ఎప్పటికో "శ్రేవకో అక్కరకు. వస్తుందని మూధవరాప్పుగారిక్రి గురుమ్తూర్జిగారిక్కి పదిమంది కవసరమైన స్కూలుకూ తీరని మహావకారం చేస్తాడా? సమ్మె (ప్రారంభమైతే ఎలా పర్యవసిస్తుందో, చదువు నంధ్యలు, వ్యవస్థ ఎంతగా పాడపుతామూో అతగాడు ఎప్పుడైనా ఆలెచించాడా? నిజానికి అతని అనుచరులు వచ్చి (బతిమాలితేనేకదా తాసు కార్యదర్శి పదవి స్వీకరించింది? తీరా స్వీకరించిన తరువాత యింత ఘోరం తలపెడతాడా? అతడు నిజంగా అన్నం తింటున్నాడా? తనపై పగ సాధించడమే అతని లక్ష్యమైతే తనళో తలపడాలి. అంతేకాని నోరూవాయీలేని వాళ్ళ కడుప్పమీద కొడతాడా? కామ్య ఇవాళ తాను కార్యదర్శి వదవికి రాజీనామో ఇస్తాడు. దానితో అనర్థం అగిపోకుండాః! అతగాడు తృప్తపడతాడా? అన్నం వున్నెం ఎరుగని వాళ్ళకే ఆఫకాధం చేళాదే: తన్నున్నూతం ఊరక వదులుతాడవి వమ్మకమేమిటి? తవ 4బచుషు తామ (బతుశవచ్చు వనటానికి హామీ ఏమైనా ఉన్నదా?

పావి కొండ 'అ శశ।

తాను విరమి౭చుకుండటే కేను నంక'పెట్టి మాధవరావుగారిని ఉద్యోగం మంచి తొలగిస్తారు. సందేహంలేదు. ఆ ఫవి ఆయనకేకాదుు పమాజానికి కూడా తీరని అపకారమే. ఆ స్థానంలో నీతి జాతి లేనివాణ్ణీ వేస్తారు. అప్పుడు వచ్చే అనర్హం ఏ లెక్కలు తేలుస్తాయి? గురుమూ్తిగారిని కూడా ఉండనీయరు. తార్కాలికపు సస్పెన్షన్‌ ఆర్హరు ఖాయయుపుతుంది. నారాయణరాపును చేరదీస్తారు. వాడు ఈన దగ్గరప ఎందుకురాడు? తన్నుచూచి అతడు ఎందును భయపడాలి? అంత తస్పుకు పవిచేసిన నరసయ్యను పిలిపించి మళ్ళీ ఉద్యోగమిస్తారు. ఇదే ఆదర్శమైతే న్యాయానికి ఎక్కడైనా తాపుంటుందా?ః

ఆకని పనో దర్చణంలో శారద నప్వుమొగం వత్యక్ష మయింది. హృదయం బాకుకో (కమ్మినట్లుగా బాధిపడ్డది. ఎలాగైనా శారదను దక్కించు కోవాలి. వెంఎనే ఇటీవల జరిగిన నంఘటన ఒకటి గుర్తుకు వచ్చింది. యాతా -వ్పెషల్‌ బయలుదేరుశున్నదని శోభన్నాడి శ్యాములద్వారా అమ్మకు కబురు చేశాడు. వీకారామడద్యే (పోత్సవాంచి ఉండాలి. శోభన్నాదికి దొత్తిగా బ్యురలేదు. చెప్పగానే చేసి పూరుకున్నాడు. తల్లి తీరయ్యాతలకు బయలుదేరాలవి మొదట్లో ఉదిలాటపడ్డది, తానే వద్దన్నాడు. తీరిక చూచుకొని బయలుడేరవచ్చునంటే సర్దు కొన్నది. ళోభన్నాదిగ్వారా వచ్చిన వర్తమానం ఇప్పుడు తనకు అర్హమౌతున్నది. “ట్షంక్రా ఇక్కడ నీపు చేసేదేమిటిరా పిచ్చినన్నాసిః కొంగు నెత్తిన వేసుకువి దేశాలమీద పో*” అనేగా దాని ఆర్థం? ఇది అప్పుడే తెలిస్తే ఎంత దాగుందేది? తెలిసినా తాను చేయగలిగింది. ఏమున్నది? అప్పుడు కాదు ఇప్పుడు తెలిసింది. ఆ (సతాపమేదో చూపరాదూ?

ధర్మారావు తమాయించుకొన్నాడు. వాళ్ళు చెప్పింది నిజమేమో నని పించింది. తాను జారుకొనక నిలబడతాడు. (పయోజనం అంఠంతకూ పూవిలో కూరుకొనిపోవటం కన్న లాభమెమిటి? ఆనాడు నలుగుటా వచ్చి కోరితే కార్య దర్శి పదవి అంగికరించాడు. ఇవాళ వాళ్ళస నీతి నియమాలు అక్కరలేదు. పెంటలో పొరలాడదలబచుకొ న్నారు పొర్లాడన్సీ మధ్య తన శెందుకు? తాను దాసికి ఆయట్టం కాదలచుకోలేదు. కాబట్టి తొలగితే సరిపోతుంది కదా।

ధర్మారాపు ఆర్భాతి ధరోజనంచేస్తూ తల్లిని కడిలించి చూచాడు.

ఈ జ్షండ్చకూ తీర్థయ్యాతకు బయలుదేరుతా నంటోవ్‌ి ధర్మారాపు వప్వుతూ అడిగాడు.

అన్నపూర్ణమ్మ విస్తుపోయి. కొడుకువంక చూచింది. ఎక్కడో ఏదో

తీటుకు ఉన్నదని పసికట్టించి. అడేమో ఆమెకు అర్థంకారేడు.. వ్యవఢానంకోనం మళ్ళీ అడిగిలత, చోఏమిటీరా సుస్వంట్టున్న దళి

(4 పాపికొండలు

*పన్సన్నాను, తీర్ణయా._తఈలకు బయలుదేరు తున్నావా అన్నాను”

*వదును వచ్చినా నీ పుణ్యాన మళతిపోలేదు. దేవుడు మానవుని కిచ్చింది ఒకే నాలుక.?”

కొరడాతో తన వీపున ఒకటి చరచినట్లయింది.

“ఎందుకమ్మా అంతకోపం? య్మాతలకు పోదామని ఉన్నదేమో వంపు చామని అడిగాను.)

ఉఆమొన్ననే కాదనుకొన్నాముగా పోగా సోమవారంనుంచి పురాణం చెన్సమని గురుమ్హూర్తిగారిని కూడా అడిగాను. ఆయన ఒప్పుకొన్నాడు. ఇప్పు డిదంతా మానుకొని బయలుదేరేదా? అది జరగదు” ఆమె తేల్చి వేసిందిం

“గృరుమూ_ర్హిగారు పురాణం చెప్పకపోతేనో౯౭)

“ఆగ్రి ఆయనకు సంబంధించిన విషయం. అయినా ఏమిటిరా ల౫ా- చాగుడు మూతలు. అడిగేదేదో తిన్నగా అడగరాదూ?”

“ఆ ఏమీలేదు. ముసలిదాన్నైపోయానవి రోజూ గొడవపెడు తున్నావా? ఆ ముసలితనం ఎంతవరకు వచ్చిందో కనుక్కుందామని అడిగాని ధర్మారాపు నవ్వాడు

“ందుక నే కామాలు పిల్లవచ్చి (గుడ్డును వెక్కిరించిందంటారు.??

ధర్మారావు మాట్లాడలేదు. కర్తవ్యం తల్లి నృష్టంగా నిర్ణయించింది. కార్యరంగ౦ంలో ఉరికిం తరువాత అమీ తుమీ తేల్చుకోవలసిందే. తిరుగుమొగం పెట్టటం తన వంశంలోనే లేదు.

మరునాడు సాయంకాలం అతడు స్కూలుకు వెళ్ళి నోటీసు పంపించి న్కూలు వేళ ముగియగానే క్లాను లీడర్లను అందర్ని హాల్లో సమావేశవరచి ప్ల్లఫంగా చెప్పాడు. “మీ లాగానే నేనూ ఒకప్పుడు ఈ స్కూల్లో చదువు కొన్నాను. ఆనాడూ ఈ గురుమూర్తిగారు మొదలైన వారందరూ ఉన్నారు. మీ కున్నళ్లే వీరంకే భక్తి గౌరవాలు నాకు అనాడేకాదు ఈనాడూ ఉన్నాయి. గురు మూర్తిగారి వప్పెన్షన్‌ ఆర్హరు చాలా అన్యాయం. సందేహం లేదు.ఈ అవ్యాయాన్ని ఎదుర్కొనడానికి మీరంతా సమ్మె చేయాలని అనుకొంటున్నారట. విద్యార్థి దశలో ఉంటే నేనుకూడా మీకో చేతులు కలిపి ఉండేవాణ్ణి. కాని వయస్సు బాధ్యత అడ్జువస్తున్నవి. మరొకపారి ఆలోచించండి. ఈ నమ్మె దేనికోసం? గురు మూ ్తిగారికి జరుగుతున్న అన్యాయాన్ని తొలగించటానికేగా? నవ్పెన్షన్‌ ఆర్హరు రద్దుకావటమేగా మనకు ముఖ్యం. ఆ ఉత్తరుపు జారీ చేసింది కమిటీ కొదు. ఈ

పాపికొండలు న! వంగతి మన అందరికీ తెలుసు. పై అధికారులచేత దీవిని రద్దుచేయించాలి, ఆ బాధ్యత పూర్వ విద్యార్ధిగా కార్యదర్శిగా నా మీద ఉన్నది. నేను దానివి తస్పక విర్వర్తిస్తాను. నిర్వహాంచగలనన్న నమ్మక౦ నాకున్నది. అయితే పదిరోజులు గడుపు కావాలి. అంపే ఈలోగా మీరెవ్వరూ సమ్మెకు దిగరాదు. దిగమని మాట ఇవ్వాలి”

ధర్యారావు తన _పనంగం అపి విద్యార్ధల వంక తూచాడు, గున గునలు బయలుదేరాయి. కొంత పేసటికి ధనంజయుడు లేచి నిలబర్డాడు.

“ఏమిటి వీ సందేహం?” ధర్మారావు తాపీగా అడిగాడు.

“మీరు చెప్పినశ్లే ఈ పదిరోజులు ఆగుతాము. మరి పై అధికారులు తమ ఉత్తరుపును ఉపసంహరించుకోరు. అస్పుడేమి జరగాలిః)

“క్రార్యదర్శి రాజీనామా ఇస్తాడు. పైగా మీ ఆయుధం మీకూ ఉండనే ఉన్నది” ఈ మాట చెప్పి ధర్మారావు కూర్చున్నాడు.

అయితే సమెై వాయిదా వేస్తున్నామని విద్యారు లన్నారు.

మళ్ళీ ధర్మారావు లేచి అన్నాడు:

“ఒక చిన్న (సకటన. సప్పెన్షన్‌ ఆర్డరు నే నిప్పుడు అనులువరచ టోవడం లేదు.??

మిన్ను ముట్టిన పవంళోషంతో పిల్లలు చప్పట్లు చరచి *ధర్ర్మారాపుగారు వర్థిల్లాలి:”” అవి కేకలు పెట్టారు.

౧౬ కడ్రార్టరుగారూ డాక్టర్‌ గారూ”

రోగులను చూట్టానికి ఇప్పుడే ఊళ్ళోకి వెళ్ళారు. లోపలికి వచ్చి కూర్చోండి. తొందరగానే వస్తారు.” ॥

ఆ సమాధానం విని శారద చకితురాలయింది. అచ్చగా ఆది పశ్యంతి గొంతే. సందేహం లేదు. వరసగా నాలుగేబ్ళ ఒకే బెంచీమీద కలిసి మెలిసి కూర్చున్నప్పుడు తా నా గొంతు గుర్తుపట్టలేక పోతుందా? అయితే పశ్యంలి తన్ను బహువచనంతో సంబోధిస్తుందా? నెల్యకిందట కలుసుకొన్నప్పుడు కూడా అలా చేయలేదు. కాబట్టి అది ఆమె గొంతు కావడానికి వీల్లేదు. డాక్టరే పరివి సారం అలా అని ఉంటాడు. ఇంతకూ పరిహాసం ఎవరితో? శారదకు కొంచెం చీకాకు కలిగింది. ఎరిగి సరిగా వడ్డించకపోతే లాభం లేదవి నప్వుతూ అన్నదిఖ

“చంద్రాలలోసం ఎవరూ రాలేదండి!1”

ఉక్ష్యశోప్రకో। సీవా? ర్వా రా[ొ చిన్నరెక్కల తలుపులు తెరచుకొని డాక్టర్‌ వసాదు కన్నర్టేషన్‌ గది వాకిట్లో నిలబడి ఆహ్వానించాడు.

శారద న్త్రీలగదిలోకి వెళ్ళబోయింది. |

“అటుకొదు ఇటు”. డాక్టరు కన్సల్టేషన్‌ రూము చూపాడు, రాణ హెధంలో మహా రాజ్ఞికి దారి చూపుతున్న కంచుకివలె.

“ఇంతకూ నన్ను తొందరగానే పంపిస్తా రన్నమాటః” లోపలికి వెళ్ళి శారద డాక్టరు 'టేబులుకు యెదురుగా ఉన్న కుర్చీలో కూర్చున్నది.

పశ్యంతి వీరువాముందు నిలబిడి శస్త్ర సరికరాలు సర్దుతున్నది.

ఆవమిటీ అభాండాలు వేస్తున్నావు: ఏ దుర్మార్గుడు చెప్పాడుణి డాక్టరు నవ్వుతూ శారదను పశ్నించాడు.

“ద్తిర్రక్ర ఎందుకు ఉలికిపడతారు? చందాలకోనం రాలేదన్నాను. తస్పా? పశ్యంతి మీ సిస్టరే కదా: ఆమెనే చెప్పమనండి” శారద నవ్వింది.

పశ్యంతి మాటాడలేదు, వచ్చే వచ్చే నవ్వు దిగ్యమింగుకొన్నది.

ఉబ్మద్రిగో అమ్మాయి. నేను పెంగ్లికొడుకును వెదకి పట్టుకువ స్తేగావి మీ నాన్న నీకు పెళ్ళిచేయడు. కాస్త గుర్తుపెట్టుకో

ఆర్షాక్టర్‌ గారూ? అంటూ ఒక వ్యక్తి తలుపు నెట్టుకొని వచ్చి చేతులు నులుష్పకొంబూ విలవడ్డాడుం

పాపికొండలు 16

“ఏనముయా్యం ఇందాకనే చెప్పానుగదాః రెండుీవందలు తెచ్చావా? డాక్టరు గొంతులో ఆకస్మికంగా కర్కశత్వం గోచరించింది.

జక్రా స్ట కనికరించాలి” ఆ వ్యక్తి రూపాయి నోట్లకట్టలు రెండు బల్లి మేద పెట్టాడు.

శళఏంక్ర?9

*“న్తూటయాఖె అండి.”

ఈప్పమయ్యాం ఇది ఏమన్నా చింతపండు చేరమా?)” డాక్టరు నోట్లకట్టల వవరికొట్టాడు.

“ఏదో వీదవాళ్ళము. తమలాంటివారు కవికరించకపోతే ఎలా?) (కింట్‌ వడిన కట్టలుతీసి సగం చచ్చిన (ప్రాణాలతో ఆగంతుకుడు 'కేబులుమీత "పెట్టాడు.

“ఇందాకే చెప్పాను. అయినా డాక్టరు నీలావతిగ్దారికేసు నే నెలా చూస్తాను? ఆమె సమర్జురాలు” డాక్టరు చట్టున శారదవేప్తు తిరిగి పప్రసంగంప్రారల వించాడు. ఆమె నిర్హాంతపోయింది. ఒకసారి ఆగంతుకుడ్‌వై స చూచింది. అతడు కన్నీళ్ళ వర్యంతమై నిలబడ్డాడు. ఏదో (ప్రాణాలమీదికి వచ్చి ఉండాలి. లేకపోకే మనిషి అంశగా [కుంగిపోతాడా? రోగాలప వలెనే ఈ డాక్టర్ల సకాడా జాలి లేదను కొన్నది.

“పరే మీరు కోరినళ్లు కానీండి. ఏ తతో తాకట్టుపెట్టి సాయంతం మిగతా యావై ఇచ్చుకొంటాను. మరి బయలుదేరండి” ఆగంతుకుడు హెచ్ళ రించాడు.

*మరి రీలావతిగారి సంగతేమిటి? ఆమెవద్దనుంచి అనుమతి వ్యతఈ తీసుకురండి డాక్టరు నోట్లకట్టలు రెండూ జేబులో పెట్టుకొన్నాడు.

“*ర్రోన్నన్లి ఆమెకు ఒకసారి చూపించాము. *శిశుపు తల్లి గర్భంలోనే పోయినట్లుంది. ఎక్స్‌రే తీయించి పట్టుకురండి. విడ్ణ చనిపోయి పవుంసపే వెంటజే ఆపరేషన్‌ చేయాలి. జాగుచే_పే తల్లి కూడా (బితకటం కష్టం) అని ఆమె అన్నది. వెంటనే మీదగ్గరకు వచ్చిపడ్డాము. అలాంటప్పుడు ఆమె అనుమతిదేవికి? (పాణాద మీదికి వచ్చినప్పుడుకూడ పట్టింపులు పెట్టుకొని కూర్చుంటే రోగి ఏమి కొవాలి? శవికరించి కాస్త తొందరగా బయలుదేరండి?

“రోగి ఎక్కుడగి. డబ్బు జేబులో పడ్డా! డాక్టరుకు ఆని శలిగింది.

“గంటి (కిందనే తీసుకువచ్చాను. మీ12వ గదిలోని రోగి మాకు చూరపు బంధుపు. అక్కడ ఉంచాను. ఇంవా ఆలన్యం చేయకండి;౫

శ$)

వ! పాపికొండలణ. డాక్టరు పేబులుమీది ఫోనెత్హి లీలావతిని పిలిచాడు. అఆ కేసు తీసు కొంపీ తన కెలాంటి అభ్యంతరం లేదని ఆమె చెప్పింది. “ఇదిగో ఇప్పుడే వస్తాను. ఇక్కడే ఉండు శారదా” అంటూ (ప్రసాదు ఆగంతుకువి వెంట 12వ తదికి వెళ్ళాడు. “ఏమి మానవులో?” తన్ను తాను (పళ్నించుకొంటున్నట్లు శారద మెద్దగా అన్నది. పశ్యంతి బీరువా తలుపు మూసివచ్చి శారద కుర్చీపై (వాలి శోస్థితి గతఈలు తెలియనప్పుడు అంతా విడ్డూరంగానే వుంటుంది. కొందరు దేవతల్లాగాా కొందరు నల్లుల్లాగా కనిపిస్తారు. వాస్తవానికి అంతా ఒకటీ” అంటూ తాను నిట్టూర్చింది. దిసవయ్యగారు థాష్యాంత వైయాకరణులుు పేరుమోసిన వైద్యులు. ఆయన నిదానాలు, చికిత్సా విధానాలు ఈనాటికీ ఆ (ప్రాంతాల్లో కట్టుకథలుగా చెప్పు కొంటారు. *దర్శనన్పర్శన (పశ్ల్నైః పరీకేత చ రోగిణమ్‌” అని కాస్త్రం ఆజీకా మన్నా ఆయన రోగిని ఏనాడూ (పళశ్నించేవాడుకాడు. రోగి ఎన్నాళ్ళనుంచి ఏయే జాధలు పడుతున్నాడో, (కిందటి రాతి ఏయే పదార్ధాలు తిన్నాడో, ఆ ఉదయాన వీరేచనం అయిందో లేదో చెవ్పి అతన్నీ (పక్కవారినీ చకితులను చేసేవాడు. తప్పుడో అవసరమైతే తప్ప జొషధమంటూ ఒకట్‌ వాదేవాడు కాడు. ఆహార విహారాల మార్పులకోనే చాలావరకు రోగులకు స్వాస్థ్యం చేకూర్చేవాడు. తాను "పెట్టిన పథ్యం తప్పిన రోగివి ఎంత ధనికుడయిన్సా ఎంత అధికారి అయినా తిరిగి తన గుమ్మం తొక్కనిచ్చేవాడు కాడు. ఒకసారి ఒక క్మురవానికి ఏదో జ్వరం వచ్చింది. జ్వరం తగ్గిన తరువాత అతనికి సథ్యం పెట్టించి ఒక మండలం రోజులు గట్టిగా నోరుకాయాలని చెప్పాడు. పథ్యకాలం పూర్తి కావచ్చింది. ఇంకా ఏ మూడో నాలుగో రోజూ లున్నాయి. ఆ ఉదయాన బసవయ్యగారు క్యురవాని చేయి చూచి “నిన్న సాయంకాలం ఏమి తిన్నాపుర్యా బాబు” అని అడీగాడు. అతవి శొంతులో జాలి కోపం మసకలాడాయి. కు్యురవాడు రెండుచేతులెత్తి నమస్కరిం వాడు. “అపథ్యంచేసినా హాయిగా ఉన్నానే. కఠినపథ్యంతో యీ కర్కోటకుడు ఎందుకు వేధిస్తాడనేగా వీ ప్రశ్న? ఇకనుంచి నీ కిష్టమైన గడ్డీ గాదం అంతా తిను. ఆరునెల్లకు చలిజ్వరంతో నా దగ్గరకు సరిగెత్తుకురా. ఇప్పటిదీ అప్పటిచీ కలిపి 'శెండింతల పథ్యం ఆనాడు చేదువులే? అంటూ చిరునవ్వు రాల్చి వెళ్ళిపోయాడు. లెక్క-'పెట్టినట్లుగా ఆరునెల్లప ఆ క్కురవారు ఆయనదగ్గరకు వెళ్ళాడు. ఆరునెలలు కతినపథ్యం చేయనూ చేకాడు. ఏదో కురవాడ, జీహ్వాచాసలం తవ్నదవి కనికరించి ఐసవయ్యగారు-

పొఏపఏకొ',0డలు న! "అతన్ని క్షమించి మందిచ్చారు. కాని "పెద్దవాళ్ళను మాతం ఆయన మయెన్నడూ మించలేదు.

ఆయన పేరు (నఖ్యాతులు విని ఒకసారి పొరుగూరినుంచి ఒక రోగి వచ్చి ఆయనను ఆశ్రయించాడు. ముక్కునుంచి అతనికి ఒక సే దుర్గంధపు వీరు. అ దుర్వాసన అంతా యింకా కొదు. కొడుకులేకాదు కట్టుకొన్న భార్యకూడా అతనిదాపునకయినా రాలేక వెలివేసింది. బసవయ్యగారు మాత్రం సంకోచించలేదు. నాడి చూచి *ీమూన్నాళ్ళు కష్టపడాలి. వడగలవా *” అవి హెచ్చరిం చాడు.

ఉబప్పుడు పడుతున్న అవస్థకన్నా ఆ మూడురోజులు అవస్థ ఘోర మంటారా? చెప్పండి తప్పకుండా చేస్తాను” రోగిలో భక్తి ఏళ్వాసాలు వెళ్లి పొడిచాయి.

*చ్రక్కగా పండిన అరటిగెల ఒకటి కొను. పెనితునిషిచేత అఆగేలి పట్టించుకొని పొలాలలో ఉన్న దొరుపువద్దకు తెలతెలవారుతుండగా వెళ్ళు. కాల కృత్యాలు తీర్చుకో. (పొద్దుపొడుస్తూ పొడుస్తూ ఉండగా దొరువులో దిగి గొంతు బంటి నీళ్ళలో విలదిడి ఈ పొట్లంమందు వేనుకో. సూర్యాస్తయం అయ్యేటంత వరటూ నీళ్ళల్లోనుంచి దియటికి రాకు. ఆకలయితే అరటికాయలు, దప్పిక అయితే మజ్జిగ పనిమనిషిని అందిమ్మను. అంతేకాని నీవు బయటికి రాపద్దు. లముశంక గలిగిన్వా మరొకట్‌ కలిగినా అక్కడే. అ్నన్హ్సమయం కాగానే బయటికిరా. ఇలాగే తతిమ్మా రెండురోజులు. ఇవిగో మూడుపొట్లాలు. నాలుగోనాడు ఉదయాన కవి వంచు” ఆయన కర్తవ్యం ఉపదేశించాడు.

రోగి పెలవుతీసుకొనివెళ్ళి సాలుగవనాటి ఉదయాన కవిపించాడు.ఆయన అతనిముక్కు చూచి బాగుంది. పీడవదిలింది పో. ఈ పొడి నూనెరో కలిపి ఒక వారంపాటు రేపుమాపులు రొస్తూ పుండు. ఈ కుష్టురోగం మళ్ళీ నిన్నెన్నడూ బాధిం చదు. అయితే ఈజన్మలో నీకూ పచ్చకాయకూ బుణంతీరపోయింది. తెలిసిందాణో ఆయన అతనివంక తీక్షణంగా చూచాడు.

ఉశ్య జన్మలో మళ్ళీ పుచ్చకొయ తాకరాదంటారు!??

“త్రాకవద్దనటంలేదు. తినరాదంటున్నాను.”

ఆయన పద్ధానుగు పొట్లాలిచ్చి పంపించాడు. వారం తిరిగివచ్చేటప్పటికి -ముక్కుమీది ఎ్యరప్పుండు మచ్చయినా కనిపించక మానిపోయింది. ఆరుపంవతృ లాలు అతడు హాయిగా గడిపాడు. ఆ నంవనత్సరం మంచి పుచ్చకాయలు అమ్మ శావికి వచ్చాయి. ఆ గృహస్థుకు బసవయ్య్యగారిమాట మనసులో మెదిలింది.మరొక

(నేక పాపికొండల, (కక్క. కాన్స సుక్క చవిచూడగూడడా అన్న (ప్రలోభం పొడసూపింది. “ఎందుకు? వద్దులే” అవి అనుకొంటూనే ఉన్నాడు. కాయ బాగున్నడంటూ భార్య ఓక చెక్క కోపి పట్టుకొచ్చింది. వ్యిగపాంచుకోలేక అతడు ఆ ముక్కలో సగమే తిన్నాడు. మరునాటినుంచి ముక్కునుండి దుర్గంధపు వీరు. లటో దిటో మంటూ. అతడు వబసవయ్యగారి గుమ్మంలోకి వెళ్ళాడు. లీ ఛీ; వీ ముఖం చూస్తేనే పాసం తుట్టుకొంటుం)”దని గుమ్యుంలోనివాజ్ణీ గుమ్మంలోనుంచే తరిమి వేశాడు.

అలాంటి దినవయ్యగారు డబ్బుకోనం వైద్యం చేయలేదు. రోగులు శ్వస్టుతె కృతజ్ఞతతో ఇచ్చింది పృచ్చుకొనేవాడు. అందువల్ల ఆయనంటే _సజకు ఎనలేసి భక్తి గౌరవం. ఒకపారి మొదటినుంచి గురిగలిగి తన్ను నమ్మాకొన్న కుటుంబంలో ఒకరికి శీతజ్వరం వచ్చింది. ఆయన రోజూ వెళ్ళి చేయి చూచి మందిస్తూ వచ్చాడు. ఒకనాటి ఉదయము రోగి నాడిచూచి నివ్వెరపోయాడు. తెప్ప కిల్లుకాని నిన్న ఏమి జరిగిందని (పళ్నించాడు. కుటుంబంలోనివారంతా *ఏమీ ఆరగలేదంకే ఏమీ జరగలే” దన్నారు. చిపలికి రోగి తల్లి నిజం చెప్పింది, నొళ్ళబంధుపు ఆంగ్లవైద్యుడు పదో సూదిమందు ఇచ్చిపోయాడని మొత్తుకొవిఖా- తన కొడుకును ఎలాగయినా ఒడ్డున పడ వేయమని (బతిమాలుకొన్నది. “ఎందు కమ్మా కాళ్ళు తొక్కుకుంటాపు? రోగం నయంచేపిం దేదయినా మండే. మీ అబ్బాయికి వచ్చిన (పమాదమేమీలేదు. నాడి బాగుంది. ఆయన చేతనే మందిప్పిం చండి?” గిరుక్కున ఆయన అచటిమంచి తిరిగిపోయాడు.

అది మొదలు ఆయన వైద్యం మానివేశాడు. తరువాత ఎందరోవచ్చి ఎన్నోవిధాల _బతిమాలుకొన్నారు. ఏవో ఆశలు చూపారు. కొవ్తి ఆయన మళ్ళీ వంచికట్టు విప్పలేదు. ఆయన కొడుకే మార్కండేయులు.

మార్కండేయులు ఇంగ్లీషు చదువుకొంటా నన్నారు. ఠఈండి రెస్ట్‌ వెస్పలేదు. ఇంటర్‌ ప్యాపై వైద్యం చదువుకొంటానన్నాడు. ఆయన కాదనలేదు. కొదుకు పట్టాపుచ్చుకొవి బయటికి వచ్చేటప్పటికి పిితార్జితం నిశ్శేషమైపోయింది. తం్యడీన్కి భార్యమ ముగ్గురు పిల్లలను వెంటబెట్టుకొని వెళ్ళి చిన్న బప్తీతో 1పాక్టీసు (ప్రారంభించాడు. తంినుంచి పొందిన ఆత్యాభీమానం్య, దయా- చాచీణ్యాలు అతడు చంప్పకోలేకపోయాడు. లందువల్ల అంతగా విలవలేక పోయాడు. అయినా సంసార య్యాత సుఖంగానే సాగిపోతున్నది.

ఆ మార్కండదేయులుగారి పెద్దబ్బాయే _పసాదు. (పసాదుబుద్ధి నిశితం. వృొాదయం కోమలం. అతడం'పే తాతకు (ప్రాణాలు లేచివచ్చేవి. అతణ్ణి తన వాణ్ణీ చేసుకోవాలి. ఏమి చేయాలి? ఇచ్చేటందుకు ఆ్రిపాస్తులు లేవు. చెప్పడానికి ఖంగ్లీవు చదువులు రొవు. ఇకదారి ఏమిటి? ప్రసాదు కొంచెం నెరిగి వూవో-

పౌొపికొండలు 149 పోహలు గడించిన పిమ్మట కొడుకు అసుషథతిలోని రోగులనాడులు పరీక్షించి తోగాలను విదానించటం ఈమంగా చేర్చాడు. కొని చికిత్సా విధానం మాతం: చెప్పలేదు.

(వసాదు ఇంటర్‌ ప్యాసయ్యాడు. అప్పటికే ఆతనికి సాపాత్యంలో అలిరుచి ఏర్పడింది. ఆడప దడప కథాగ్యటా (వాస్తున్నాడు. కొడుకును మెడిసిన్‌ చదివించి తన ప్రాక్టీసు అతవి కప్పగించాలని మార్కండేయుల కో ర్కె.లిటరేచర్‌ ఆనర్పు చదువు కొంటానని (పసాదు పట్టుపట్టాడు. తండి ఒప్పుకోలేదు. సాహిత్యం కూడు పెడుతుందా, గుడ్డ ఇస్తుందా? అన్నాడు. _పసాదుకు నచ్చలేదు. మార్క౦డేయులు తన శం్మడ్రికి సంగతి సందర్భాలు అన్నీ చెప్పాడు. ఎలాగైనా వాజ్ణీ ఒప్పించి మెడిసిన్‌కి సంపించండని కోరాడు. రెండుకరాల నుంచి తమః కటుందంలోపున్న వైద్యం అంతరించబోతున్నదని మొక్తుకొన్నాడు.

శాత మనువనికి ఏమిచెప్పాడో తెలియదు. సాహిర్యానికి తోడు మరొక శాఫ్రం తెలిసి ఉంచే రచనకు లోతుపాకులు సమహరుతవన్నూడో, మానవతత్వాల తెలివికి వైద్యం ఎంతైనా తోడ్పడుకుందన్నాడోో శాస్తా కీ కళహ విరోధం తేదన్నాడో, (దితికి ఉంటేనేకదా ఏ కశ్చైన్యా ఏ ధర్మమైనా అని చెప్పాడో తెలియదు. కాని (ప్రసాదు వైద్యకళాశాలలోనూూ తాత పరళోకంలరోను చేరటం సంభవించింది. "

(వసాదు మెడికల్‌ చదుపు (పారంభించాడే కాని మనసంతా పాపాత్యం మిదనే. ఎప్పుడూ గోస్టులతోవో, రచనలకోనోో కావ్యపఠనంతోనో కాలం గడుపు తుండేవాడు. వట్టి కశ్రేజరం మాతం మెడికల్‌ కాలేజీకి వెళ్ళి పస్తుండేది. దీనికి తోడు అతని రచనలు అప్పుడప్పుడు ప్యతికలలో పడుతుండేఏ. ఒకటి రెండుసార్లు కథం పోటీలలో (పథమ బిహుమానం పొందటం సంభవించింది. దావితో అతనికి సాహిత్యప్రీతి మెండయింది. అడే (ప్రపంచంగ్యా పురుషార్థంగా కనిపించసాగింది. దానికో మెడిసిన్‌లో ఆసక్తి సన్నగిరింది. ఎలాగో నాలుగేళ్ళు నెట్లుకువచ్చాడు. కొవి ఆది అంతా ఆత్య్మవంచస ఆనిపించసాగింది. అడిమాని ఎలాగైనా లిటరేచర్‌ చదుపుకోవాలవి నిశ్చయించుకొని తర్మడ్రికి ఉత్తరం (వాశాడు.

ఉర్హరం చేరగానే మార్కండేయులు ద్మిగ్బాంతుడయ్యాడు.. అంత దుఃఖకోధాలు ముంచుకు వచ్చాయి. వెంటనే బయలుదెరాలంపే ఉన్న ప్రాక్టీసు ఏమిచేయాలి? ఎలాగో సద్దుదాటు చేసుకొవి పయనం కట్టి వెళ్ళి ర్నాతి 8 గంటలకు కొడుకు గదికి చేరుకొన్నాడు. తీరా చూస్తే తలుపు తాళం పెట్టి ఉన్నది. అతని: మనస్సు పరి పరి విధాల పోయింది. ఉత్తరం చేరగానే తాను వస్తానని పసికట్టి తమైనా వెళిపోయాడా? స్నేహితులళో కరిసి ఏ సినిమార్రైనా వెళ్ళాడా: పదిన్నర జాకా దూ_స్తే తేలిపోతుందని అతడు వరండాలో పున్న కుర్చీలో నడుం వాల్చాడు.

160 పాపికొండల

రాతి భోజనం చేసి 10 గంటలకు (ససాదు గది చేరువకు రాగానే కుర్చీలో కూర్చున్న తండి కనిపించాడు. అతనికి భయవిస్మయాలు కలిగాయి తన ఉత్తరం చూచుకొనే ఆయన వచ్చి ఉంటాడు. తండి ఇన్నాళ్ళవలె లేడు. శరీరం శుష్కించింది. వమోభారం ఆకస్మికంగా ఆయనను వరించినట్లు కపి పించింది. నాలుగు నెలల (కిందట చూచినప్పుడు ఇలా లేడు. ఏమంటాడో? కంటి చిడకముందే జాపకుంపే? ఆ ర్మ్యాతి ఏ మ్మితుని గదిలోనైనా గడవవచ్చును. ఆ లెక్కకువ స్తే పది రోజులపాటు ముఖం తప్పించవచ్చును.కావి ఆయన తం్రిః తనకోసం దుంపలు దంప్పలు చేసుకొని వచ్చాడు. ముఖం ఎలా తప్పిస్తాడు? తన మీద (ప్రాణాలు పెట్టుకొన్నవాణ్ణీ ఎలా వంచిస్తాడు? ఎప్పటిశైనా ఎదుటబడక తప్పదు. అసలు ఆయనను ఒప్పి స్తే కదా తాను లిటరేచర్‌ ఆనర్బు చదువుకో టానికి వీలుపడేది? ఎలాగో దైర్యం తెచ్చుకొన్నాడు.

“ఏంత సేపయింది వచ్చి?”

“్పనిమిదింటికే వచ్చానురాః ఇప్పటిదాకా ఎక్కడున్నా?” ఆ కంఠం వాత్సల్యం ఒలికింది.

“బ్మవాళతో పరీక్షలై పోయాయి. మిితులకో కలిసి సినిమాకు వెళ్ళాము. భోజనం కౌలేదుగా? చేసివద్దురు కాని రండి3

ఆరాత్రి భోజనం మాని వేశాను. ఇంతకు ముందే వెళ్ళి కాసివి పాలు 1కాగి వచ్చాను.)

సాదు తన తల్లి ఆరోగ్యం సోదరుల చదువు సంధ్యలు ఎలా ఉన్నవని అడిగాడు. “తల్లి ఆరోగ్యం ఎప్పటిలాగానే ఉన్నది. ఒంట్లో అంత ఉసులు లేదు. సోదరులు ఏదో మిణుకుతూనే ఉన్నారు” మార్కండేయులు కుర్చీలోనుంచి లేచి చుట్ట ముట్టించి పచార్లు (ప్రారంభించాడు. కొంతసేవటిదాకొ తండ్రీ కొడుకులలో ఎవరూ మాట్లాడలేదు. చివరకు తండి అందుకొన్నాడు.

“మ్పెన్నటి ఉత్తరం చేరింది

(ఫసాదు మాట్లాడలేదు.

ఉచ్చద్రివే చదువు మానేసి లిటరేచర్‌ అనర్సులో చేరుతానని (వాళా వేమిటి? నీకేమన్నా మతిపోయిందాణి కొంచెం ఉ(ది క్తడయ్యాడు.

జఆమత్రిపోయినన్హు కనిపిస్తున్నానా?”

*మాటలో కనిపించడంలేదు. కనిపిస్తే ఈ పాటికే ఆనసువతిలో చేర్చించి ఉండేవాణ్ణి. మతిపోలేదన్న ఉద్దేశంకోనే ఇంతదూరం పడి వచ్చాను. వచ్చి పిచ్చి పోకలు మానుకో. విర్ణయం జరిగిపోయె. నాలుగు సంవత్సరాలు గడచె. ఇప్పుడు మళ్ళీ మొదలం'పే అర్థంలేదు. మీ తాతగారు వైద్యులు, (వతి

పాపికొండలు 1651 వోటా ఆయన'పేరు వినిపిస్తూనే ఉన్నది. ఆ (పజ్జ ఆ నైపుణ్యం నాకు లేవు. తేకపోయినా వై ద్యవృ త్తి మామకోశేదు. సాగిస్తూనే ఉన్నా. ఏదో (ప్రాక్టీసు ఉంది. చదువుతున్నది కాస్తా ముగించుకొంటే వేరే వెదుక్కోనక్కరలేదు. ఒకళ్ళను జేహి అని యాచించనక్కరలేదు. నేరుగా ఉన్నవృటత్తిలో చేరవచ్చు. ఆ ఉద్దేశం తోనే నిన్ను మెడిసిన్‌ కు పంపాను. అంతేకాని డబ్బు ఉండీకాదు; సరదాపడీకాదు. పిచ్చి పిచ్చి ఊహలు కట్టిపెట్టు. ఈ మాటలు అపథ్యాలుగానే వినిపిస్తాయి. వీ కిప్పుడు కర్కోటకుణ్ణీగావే కవిపిస్తాను. కాని ఏమి చేయను? తప్పదు.”

“వేల్పు చెప్పండ్సి లక్ష చెప్పండి. సాహిత్యం నాకు అవసరం. శ్రేవఠం నేమ చాపల్యంకో అంటున్న మాటలుకాపు నాన్నగారు: అది లేకపోతే వా జీఏతమే శూన్యం”) (పసామ తెగించి అని వేళాడు,

తండ్రి మాట్లాడలేదు. కొడుకు మళ్ళీ (పారంభించాడు. “వై ద్యమనేది మవహాసా(మాజ్యం కాదు. అది సంకమించకపోతే _బతకలేకప్తోను. అదేదో మహా పాామాజ్యమైనట్లు నేనేమో యువరాజ్రైనట్లుు నేనా పవవి అంగీకరించకపోతే అల్లకల్లోలం (ప్రారంభం కాబోతున్నట్లు మాట్లాడుతున్నాడ” ఆ గొంతులో ఆవేశం కవిపించింది.

ఉనిజ మృేర్యా సాహిత్యం బాగానే ఉంటుంది. నేను కాదనను. తన్న లోకాన్నీ విస్మరించి ప్వస్నలోక౦లో హాయిగా తిరగవచ్చు. అంతేగా? ఆ పంగతి నాకు తెలుసు. ఆది ఎంతగా ఆకర్షిస్తుందో ఎరుగకపోలేదు. నేను చెప్పేది కూడా కొ్త విను. సాపాొత్యం వినోదం కల్పిస్తుంది. సందేహం లేదు. కాని అది నృ్థికాదు. జీవయా(తకు వృత్తి అవసరం రా.”

“ఆ విషయాలన్నీ ఇప్పుడు అనవసరం?” (ప్రసాద్‌ మొండి కెత్తాడు.

“ఆపహ్రోన్లీ మెడిసిన్‌ గూర్చి అయినా (పస్తావించ వచ్చునంటావా? దానికి కూడా నాకు అర్హత లేవంటావా? మన వృత్తికంబ ఉత్తమవృ త్తి ఏమున్నది? (వకిరోజ్రూ (పతిగడియ ఇక్కడ ఈ మెడికల్‌ కాలేజీలో సీపు గడుషృతున్న జీవితం గుర్తుకు వచ్చినప్పుడల్లా ఎంతో అసూయ కలుగుకుంది. ఎన్నో (కొత్త విషయాలు వింటున్నాప్తు చూస్తున్నాపు, నేర్చుగొంటున్నావు. నాకలాంటి అవ కాశంలేమ. ఎప్పుడూ ఒకే విధమైన రోగాలు, చికిత్సలు. (బతుకంతా గానుగు "పిద్దు (దితుకయిపోయింది. ఎప్పుడైనా పొరపాటున విచితమైన మంచి కేసుపస్తే అవకాళంలేక్క దైర్యం చాలక మీ హాస్పిటళ్ళకు పంసవలసివస్తున్నది. మీకువలెనే నాకూ నూతన పరిశోధనలు, చికిత్సా విశేషాలు తెలుసుకొనే భాగ్యమే ఉంటేనా? ఎందుకుంటుంది? ఇటీవల ఎన్నెన్నో విశేషాలు కనుగొంటున్నారు? మెడిళల్‌ అర్నల్సు వరుసగా చూస్తున్నావా? చెడిన కనుగుడ్డు తీష్తియాతొ న్నారుం ఇదంతా ఆశ్చర్యకరంగా లేదూ??? గ లట గిన భ్‌

లొ లా గంగ ఖ. బ్‌గ . క స

శి52 పావకొండతళత

“బ్రేకప్తోవడ్లమేమి? కౌని అలాంటి అవకాశాలు జీవితంలో ఎన్ని లలి స్తాముః ఒక వేళ లధిస్తవే అనుకొందాము. కొన్ని వందలమందికి కళ్ళుతీసి కళ్ళు "పెడతాము. అచేనా జీవిత పరమార్థం?)

“రాను, చచ్చుపుచ్చు పద్యాల్యూపకథలు సరమార్థాలు.”

“ఏందుకు కాపు?”

జర్చీవి! సీలాంటి కృతఘ్నుడు మరొకడు పుట్టనూ పుట్టడు "పెరగనూ 'సెరగడు. నీ కోసం ఎంత త్యాగం జరుగుతున్నదో ఎంత అవస్థ పడుతున్నామో ఆలోచించావా?

“ఆ మాతపు తెలివికూడా లేదు. నన్నేమి చేయమంటారున” అతడు ఎదురు తిరిగాడు

ఉ*నీప్పు అపరధన్వంతరి వవుతావని అనుకోలేదు. కోరటమూలేదు. వేను ఏదో సొమాన్యపు డాక్టర్ని. చిన్నబ_స్టీలో కాలయాపన చేస్తున్నాను. వాలాగైసా తయారవుక్రావని ఆశించాను? తండి నిట్టూర్చాడు.

“మ్సీలాగా సామాన్యపు డాక్టరైన్నైనా కాలేను వాన్నగారూ: వా వద్దకు వచ్చిన రోగులంతా చచ్చిపోతారు.)

“అర్థంలేని వాగుడు. ఎందుకు చస్తారు? కారణం?”

క్ర ట్రికాదు. సవాలక్ష. పురచేతివాణ్ణే. పైగా ఎక్కడలేని వణుకు. చీన్నదిప్లీలో _పాక్షీసు పెళ్లే డాక్టరుకు అన్ని శాఖలు తెలియాలి. నేను పోస్తానేకావి కోస్తానా అంపే కుదరదు. రోగనిదానంలో అంత మూర్జుభ్జోకాదు. ముఖంచూడగాబే చెప్పగలను.కాని ఆచూపు సాహిత్యానికి వనికివస్తుందేకాని వైద్యానికి పనికిరాడు.”

ఏమిటిరా ఆ వాగుడు?

“వాగుడు కాదు నాన్నగారుః*

**జ్ఞంగ్రక్రూ నువ్వనేదేమిటి?ః (గుడ్డీనమ్మకం తప్ప ఇంతవరకూ శాట్ర దృష్టే అలవడలేదంటాప్వు ఇన్నేళ్ళ చదుపు బూడిదలో పోశానంటాపుః)”

*ళాస్త్రం నా కనచసరం,. నిజం చెప్పాలంపే నా కందులో అణు మ్యాతంకూడా నమ్మకం లేదు.

“ళాస్త్రంలోనే నమ్మకం లేదా?....నమ్మకం ఉన్నా లేకపోయినా చదువక ఈస్పదు” ఇక చెప్పవలసింది లేదన్నట్లుగా అతడు కొడుకువంక చూచాడు.

“ఎలాగ్లైనా నన్ను వైద్యం చదివించటమే ముఖ్యమనుకొంటున్నాడు కావి రోగుల సంగళి ఆలోచించటంలేదు. (పాక్టీసు తరతరాలు అవిచ్చిన్నంగా పాగిపోవాలన్న కారణంతస్ప నా వైద్యపు చదువుకు మరొక కారణం కనిపించటం లేదు

పాసి కొ6డల ఓ

*ల్రేక్రప్రోవట మేమిట్సి ఉన్నది.”

కొంతసేపు ఎవరూ మాట్లాడలేదు.తండి హాత్సల్యంతో పారంభించాడు:

“టీ ప్రొఫిసరుతో మాట్లాడుదామని ఇవాళ ఉదయమే వచ్చాను. మాట్లాడాను. చిల్ల రపనులు ఒకటి రెండుంటే చూచుకొన్నాను. వీప్రోగస్‌ వొగానే ఉన్నదటగా ....(పొఫెనరు చెప్పాడు”

“బ్బట్రీవల కాప్ట వళ్ళు వంచి చదివాను.”

“లా అన్నాపుు బాగుంది. ఈ రెండేన్ళుకూడా ఇంాగే కష్టపడితే డాక్టరువపుతాపు. ఈ స్థితిలో నన్నెందు కపస్థపెడుతా? అన్నట్టు తోగ నిదానంలో వరవాలేదంటున్నావు. మీ (ప్రొఫెసరు ఆనూ'టే అన్నాడు. నా కేసొకటి ఉన్నది. సీ -అభ్మిపాయంకూడ వినాలని.

“బంతకూ. నన్ను సరీక్షించదలచుకొన్నారన్నమాటః (వసాదు శగదిర్ధాడుం

ఆక కేసు అంత కష్టమయింది కొదులే. విని జ్యాగాక్తగా ఆలోచించి ఛెవ్పు. ఒక లోగివచ్చి తన బాధ చెప్పాడు. సంపత్సరంనుంచి ఆకలి పడిపోయిం దట. తొమ్మిది నెలలనుంచి కుష్కి-స్తున్నాడు. దాదాపు 20 పొనులు తగ్గాడు. విరేచనం ఏ రెండురోజులకో ఒకసారట. అన్నం తిన్న తరువాళః పొట్ట "పై భాగంలో ఉబ్బరంగా ఉంటుంది.

*వాంతి వస్తున్న ట్లుంటుందా?” (ప్రసాదు కుతూహలంతో అడిగాడుం

కళ వ్రేస్పు 99

*ఉవాంతీి అవుతుందా?

అక్రాద్దు, కాని కడుపు పైభాగంలో ఏదో నిండుగా ఉన్నట్లుంటుంది.”

(వసాదు కొంచెంసేపు ఆలోచించి అన్నాడు:

జర్రోగ్గిక్రి క్రడ్రుప్పలో కాన్సర్‌.”

*ఆప్రరేషన్‌ చేయవచ్చు నంటావ్యా లేక ఆ స్థితికూడ దాటిపోయిం -చలిటా వా?”

*క్స్సారే పరీక్ష చేయాలి.”

*బ్రయ్వితే ఇదిగో) మార్య_ండేయులు తన నంచిలోనుంచి ఎక్స్‌తే వెగటివ్‌ తీసి అందించాడు.

*వ్వేము ఇంకా అందాక రాలేదు”

*లయితే నేను చెబుతా విను. ఇదిగో పొట్టలో ఇక్కడ ఈ భాగం "దెబ్బతిన్నది. ఆం్యత్రముఖం ఇంతవరకూ బాగానే ఉన్నది. కావి అడుగుభాగం శౌంచెం ఎడమ్మపక్క-కు పోయింది.)

ణి

154 పావికొండలణ

జ్ర క్రవ్రిప్రిప్తూనే ఉన్నది.”

“శ్ర స్థితిలో ఆవరేషన్‌ చేప్తావాణొ

(వపారు విషాదషూచకంగా నవ్వి అన్నాడు: వేనే అయితే ఆవచేషన్‌ చెయ్యను. ఈ బాధక్యూ _పపంచావికి అతీతం కావాలంటే మార్చియా మెళ్నాజ్టారు ఏమాత్రం కావలపి ఉంటుందో _ప్రావంగికంగా రోగికి చెబుతాను. మీవై నా మూక డాక్టరైనా ఆసరేషన్‌ చేపి మరికొన్ని మాపాలపాటు లోగివి అవస్థ పెట్టవచ్చు

“*జంత్రకూ అవరేషన్‌ చేప్తామే అనుకో. వర్యవపావం ఎలా తఉంటుందిలి

జ పాణం పోక తప్పదు. అప్పుడు కాకపోయినా ఆ తరువాత వైనా అవ్‌ అనివార్యం” (వసాదు నజ్జాలేవండా చెప్పి వేశాడు.

“గ్రోగి ఎంతకాలం (బతుకుతా డంటా?”

*క ఉప్పులో కొవ్పర్‌ అయివష్తడు విష్కర్షగా ఇంత కొలావికి చవి పోతాడఏ చెన్పలేము.”

మార్కండేయులు నెగటివ్‌ తిరిగి నంచిలో నర్షపాగాడు.

“ఇంతకూ నేమ చేసిన విదానం సతగానే ఉన్నదంటారా?ి (వసాదు వయపడుతూ భయవడుతూ అడిగాడు.

*ంల్రాగే తోస్తున్నది. మీ ఫొసెస్టీ అడే అలిప్రాయం. ప్వామభవం కూడా అలాగే చెబుతున్నది.”

*స్వాసుభవమా?”” (వసాదు తెల్లలోయాడు.

ఉంప్పము. ఆ రోగివి నేనే మార్కండేయులు విబ్బరంగా కొడుకు వంక చూచాడు.

(వసాౌదు కన్నుల్లో గి(ర్రువ నీవృ తిరిగాయి. తండి ముఖం చూడలేక శల వాల్చుకొన్నాడు. *ోదారుణం, దారుణ౦£[” అతడు వణుగుకొన్నాడు.

*)ూర్రుణమే కావచ్చు. కొని నత్యాన్ని దాయలేము. కౌదని కళ్ళు మూసుకొంపే (ప్రయోజనం లేదు. బుద్ధిమంతుడై నవాడు తెలుసుకొవి జీవితాన్ని వరిష్కరించు కొంటాడు. అంతకన్నా దారిలేదు. గుండె నిబ్బరం కావాలి. నీకు ఆ నిబ్బరంలేచు. నేను మోతున్న భారంకూడా అల్బంకాదు. అనలు అ భారం సీమీగద వేయగూడదనే ఉన్నది. కావి ఏమి చెయ్యను తప్పటం లేదు. ఇంటికి 'వెచ్ళుతాను. గంట గంటన్నరలో బండి ఉన్నది. అక్కండ వర్షవలసినవి వర్తి వచ్చి ఆపరేషన్‌ చేయించుకొంటాను. . అయిడే రోగం నయమపుతుందన్న నమ్మకం నాకేమాతం లేదు. మీ గురు శిమ్యుల అభ్నిపాయం కూడ అంతేకదా! మరి ఈ ఆపరేషన్‌ దేవికంటావా? నా విధి నేను విర్వర్తించాలి. దుర్వహమైన నా బాధ్యత వేను తీర్చాలి. నీపుకూడ ఇలాగే (ప్రవర్థిస్తావవి ఆశ, నా అనంతరం కుటుంది

పావికొ లద ఆఅ 16% భారం వపాంచాలి. ఇది అంత తేలికకాదు. ఇన్నేళ్ళు నంహిదించినదంతా .బ్యాంకు చివాళాళో తుడిచి పెట్టుకొని పోయింది. మిగిలి ఉన్న నీకోర్సు పూని చేనుకో టావికి ఏర్పాట్లు చేస్తాము. చదువు ముగించి ఏీపు కుటుంబ భారం వహించాలి. కోబుట్టువుల చదువు వంధ్యలు నెగ్గించాలి. మీ అమ్మకు అండదండగా విలవాలిం ఇది అంత తేలిక కాదు. నాకే తల మునుకలుగా ఉన్నది. నిజానికి ఏ నిమిషాన వె వా కావాలనుకుంపే బయట వడగలను. చిన్న సిరెంజీతో నరక విముక్తి పొంద గలమ. మార్చియా ఏ మోతాదులో విమోచనం కలిగిస్తుండో తెలును. అయితే ఈ బాధ అంతా దేవికి? ఇదేగా నీ ప్రశ్న. నా జీఏకఖీమా మొత్తం నీకు నరక మించాలి. వీ చదువు పూర్తి కావాలి. కుటుంబానికి ఆశయం లభించాలి. కాదనీ వా సుఖం నేను చూచుకొంపే ఇన్‌న్యూరెన్సు డబ్బు ఎలా వస్తుంది? మన కుటుందిం ఏమపుతుంది? ఇందుకే సాపాత్యం నంగతి మరచిపోయి. మెడిసీన్‌ పూ్తిచేయ మంటున్నాను. నీవంత వలికిపందవు కౌవని నా నమ్మకంి మార్కి6 డేయులు న్నిస్తరంగమైన నమ్ముదమయ్యాడు. క

జన్రాన్నగారు నాన్నగారు!) (వ్రసాదు కంఠం ళోకరుద్దమై పోయిందిం

ఆఆ దుర్చలతే పద్దంటాని? గీకోపదేశం కౌవించిన కృష్ణువివతి అతడు నవ్వాడు.

ఆ రాతి రెండుగంటల బండికి వసాదు తండ్రిని వంపించి వచ్చాడు అనుకొన్నళ్లే మార్కండేయులు కన్ను మూశాడు. (ప్రసాదు మనస్సును ఆకట్టు కొని మెడిసిన్‌ పూర్తిచేసి బయటవడ్డాడు. అప్పటికి తండ్రి ఇన్‌స్యూరెమ్న మొత్తంలో నాలుగు వేలు మిగిలాయి. తండి ఉండగా తన కుటుంబం లేదను కోకుండా (బతికింది. తల్లి అన్నటి కర్చులకు అలవాటు సడ్డది. పెళ్లే దండిచేయి ఒక్కసారిగా ఎలా మానుకొంటుంది? తన పెతనంలో కుటుంబానికి ఇరుకు వదకుణ కల్పించటం ఏమా(తం ఇష్టంలేదు. ఉన్న డబ్బు తల్లికి అస్పగించాడుం పౌంత ప్రాక్టీసు పెట్టుకోవాలంటే మెసలుబాటు లేదు. ఏమి చేయాలి? మానాతి మానాలు చంపుకొవి ఆత్మీయులనుకొన్న మితులను ఒకరిద్దరిని అడిగి చూచాడుం వహాధర్యాయుల సహాయం అర్థించాడు, లాభం లేకపోయింది. మరొక ది స్త్రీకి వెళ్ళి శాస్త (ప్రాక్టీసుఉన్న డాక్టరువద్ద అసిఫైంటుగా కుదిరాడు. సేవావృట్తి సేవావృ త్తే అహాన్ని చంపుకొవి వీలైనంత జాగృతితో మెలగసాగాడు. వైద్యవృత్తిలో నంవ చాయాలుగా నెలకొంటున్న అవకతవకలన్నీ గోచరించసాగాయి. అవనరం లేక పోయినా ర_క్రమలమూ(త్రాదుల పరీక్షలకని లోగులవద్ద ఫీజులు వసూలు చేయటం చౌక మందులుండగా ఖరీదు గల మందులు కొనిపించటం, వదిముండి రోగులకు చరివడ మందులు ఒకరోగిచేతనే కొవిపించటంం రోగవిదానం చేయకుండానే.

[56 పాౌపీకొండగ ణల. తోచినమందులు' కొనిపించటం రోగి స్థతిమ త్త కనిపెట్టి నిపణులన్నపేరు చెప్పి నదిమంది డాక్టర్రచుట్టూ తిప్పించి కన్సల్టేషన్‌ ఫీజులో కమిషన్‌ కొట్టటం అతడు- గమవిస్తూనే వచ్చాడు. కాని మాట్లాడలేదు. లోసల హృదయం కుయ్యో కుయో మంటూనే ఉన్నది. ఒక్కొక్కప్పుడు బాస అతని నలవా అడిగేవాడు. అలీ టప్పుడు (ససాదు తెలివి తేటలు (ప్రదర్శించినా చిక్కే. (వదర్శించకపోయినా. చిక్కే. రాజుగారితో విదూషకుడు చదరంగమాడినంత (శమపగాలి. బాసకున్న జ్ఞానంలో వెయ్యోపంళు లేదన్నట్లు రోగులవద్ద (పవర్హించాలి. బాస్‌ పొరసడితే చాటుగా కలుసుకొని సూడన్యప్రాయంగా సరిదిద్దాలి. ఈ పాట్లన్నీ పడుళూనే వచ్చాడు. కావి వైద్యంలో బాప్‌కంచె అతనిదే అందెవేసిన చేయి అవి రోగులు టగపాంచటావికి ఎంతోశాలం పట్రిరేదు. పెగా రోగులుకూడా ఇంజెక్షన్‌ కన్న జ్లేషన్‌, ఆపరేషన్‌, మున్న్వైనవాట్‌ల్లో (పసాదును అభిమానవిస్తుందేవారు. ఈ సను అన్నీ బాస్‌కు కష్టం కలిగిస్తుండేవి.

ఒకసారి ఒక పెద్ద ఆఫీసరు భార్యకు రాక రాక 40 వ పడిలో గర్భం: వచ్చింది. ఇన్నాళ్ళకు సంకానం కలగజోతున్నదన్న నంళతోషం ఒక (పక్కను తల్లి ఆరోగ్యం ఎలా ఉంటుందోవన్న భయం వేకొక (పక్కన అంకురించాయి. అతడు (పసాదును (పత్యేకంగా కలుసుకొన్నాడు. తన భార్య కేసు సౌంతకేషుగా శీసుకోవలసిందని కోరాడు. (ప్రసాదు కాదని ఆమెను యజమాని ఆసుష్యతికి తీసుకు రావలపినదని సలహా యిచ్చాడు. తల్లివిడ్డలను సురక్షితంగా అప్పగిస్తానని పూచీసడ్డాడు. అధికారి ఒప్పుకొనక తప్పలేదు.పసాదు తన బాస్‌కు చెప్పి ఆమెను బొట్‌ పేషంటుగా నమోదు చేయించి వారావి కొకసారి వారింటికి వెళ్ళి ఆమెను వరీక్షచేసి తగిన సలహాలిస్తూ వచ్చాడు. మూడుమాసాల తరువాత ఒక అర్జర్మాతాన కబురు వచ్చింది. అతడు తన సంచితో (ప్రసూతిగృహంలో (పవేశించి తెలివి తేటలు, చాకచక్యం ఉపయోగించి చికిత్సచేసి వైతన్యరహితంగా పుట్టిన బిడ్డకు (పాణం, కల్లికి ఆరోగ్యం పమకూర్చాడు. అధికౌరి సంకోషించి తల్లి స్నానా వంతరం అనుకొన్న ఫీజుకు బాస్‌పేర ఒక చెక్కు; (పసాదుకు (పక్సేకపు కాన్కగా మరొక రెండువందల చెక్కు అందించాడు. స్నేహాన్ని బట్టి (పసామకు శన పేరిట ఇచ్చిన చెక్కు తీసుకోక తప్పలేదు. బ్యాంకు గుమాస్తాద్వారా ఆ కానుక చెక్కుసంగతి వాస్‌కు చేరింది. అప్పుడే (ప్రసాదు రోగికి ఇంజెక్షన్‌ ఇస్తు న్నాడు, దాస్‌ అతన్ని పిలిపించి *ోకం్యగాట్యులేషవ్స్‌ అన్నాడు.

కదేవికంటారు?” (ససొదు తెల్లబోయి చూచాడు.

“జయ్య పదంగా సొంత (ప్రాక్టీసు (ప్రారంభించినందుకు.. డాక్టరయిన వొదికీ యంతకం'పే కోరదగింది.ఏముంటుంది?ి” ఆతడు విషష నప్పు నవ్వాడు

*_ పౌవీికొండలు 167

ఊవైక్‌ మెనీ థాంక్స్‌, డాక్టర్‌! ఇంతకూ. సౌంత (పాక్టీసు ఎప్పటినుంచి

ఫ్రారంథించనుంటారు? తమలాంటివారు కన్‌సల్టేషన్‌కువ_ప్తే వెంటనే ప్రారం తించాలవి ఉన్నది” _పసొదు ముఖం జేపురించింది. .

బాస ముఖాన నెత్తురు చుక్క-లేదు. “ఎవరితో మాట్లాడుకున్నావో తెలుసా? "

“త్రెలియక పోవటమేమి॥ కనిపిస్తూనే ఉన్నదిగా ఆఫీనరుగారి కేసు మీ కిస్పిందాను. ఒప్పుకొన్న ఫీజుహడ మీకు ముట్టింది. అతడేదో అభిమానం కొలది బహుమానం ఇచ్చాడు. మోమోటం కొలది నేను తీసుకోక తప్పలేదు. అయితే ఇంతవరకూ నేను డాక్టరువృ త్తే చేళానుకాని సి, ఐ. డి. వృత్తి చేయలేదు. అయినా బ్యాంక గుమాస్తా నా అకౌంటు ఎలా బయటపెట్టాడో కనుక్కొంటాను. కాస్త మీ పలుకుబడి ఉపయోగించి ఆ విర్చాగ్యుడికి ఉద్యోగభిక్ష పెట్టండి.ఇంతకూ ఈ నెల నేసు పవిచేయటం అవసరమంటారా?)

బాస్‌ ఇలా అపుషందనూోోలేదు. కాస్త భయ'పెకితే అణగిమణగి ఉంటాడనీ వీళై డే. బహుమతిగా నచ్చిన కెండునందలు సొంశరొతాలో జమ వేయించుకోనచ్చుననీ అమువొన్నాడు. కాని కథ అడ్డం తిరిగింది. పైగా తన సర్వీఎనుంచి మానుకొంబాన?ి నెలసరి నోటీసిస్తున్నాడు. వా_స్తవాాంకి సాదు వచ్చింతరువాత అకని (ప్రాక్టీసు కొంత పెరిగింది. ఆలాంటి అనిసైంటును పోగొట్టుకోవటం తెరివితక్కువ తనమే కాని మరొకటి కొడు. ఇంతలెక్క వచ్చిం తరువాత ఈ నెలబోజులు ఉండి పొమ్యునటం తన గౌరవానికే భంగంకౌదా?! ఒక వేళ ఉండమన్నా ఆతడు తన తొల్లిటీ భక్తి శద్దలు చూపుఠాడా: వెంటనే పొమ్మంపే అకన్ని మరొకరు అసిఫైెంటుగా తీసుకోటానికి సండేహిస్తారు. తన్ను ధిక్కరించి వెశ్ళేవానికి తగివశాప్తి జరగాలి. ఇంతవరకు వచ్చిన తరువాత వెనకాడటంలో అర్థంలేదు.

*జవ్రసరమవి నేను చెప్పను.”

సాదు రాజీనామా యిచ్చి. వెంటనే బయటపడ్డాడు, నిరుద్యోగ నమన్య మళ్ళీ ఎదురయింది. ఇంవా చదుపుకొని తల్లిపై ఆధారపడటం అతనికి మనస్కరించలేదు. అచటినుంచి. అతడు వెంకన్నగారుంటున్న ది్తీకి వెళ్ళాడు. కాఫీక్సీ తిండికీ వాస్తూ రెండుమూడు నెలలు గడిపాడు. దార్నిద్యమంపే ఏమిటో అతవికి అర్థమయింది. ఒకసారి అతడు వెంకన్నగారికి ఈటస్థసడ్డాడు. ఆయన కనదిడ్డ పామును కలుగులోన పడవిచ్చేవాడుకాడు. కొబిట్టి ఆరాతీకాడు. బసవయ్య గారి మనుమడన్సీ యం. బి. వి. యస్‌. అనీ తెలుసుకొన్నాడు. అతని సితిచూచి జాలిపడి తొనుకొన్న భవనాలలో ఒకదావిలో ఆసుష్కతి పెట్టకొమ్మన్సి రివలనీన

ప! పాపీకొండలణ ॥ "ెట్టుబడీయిచ్చి విలుకడమీద తీర్చుకోమన్నాడు. నాటినుంచి (ప్రసాదు అక్కడే (పప్రాక్టీసు సాగిస్తున్నాడు.

క! వ తి

వసాదు రోగిని ఆగంతుకునీ వెంటబెట్టుకుని కన్నట్టేషన్‌ గదికి వచ్చాడు. రోగికి చోళీ ముంగలి భాగం తడిసి ఉన్నది.

ఉబనవసరంగా భయపడుతున్నారమ్మాః ఫరవాలేదు. నేనున్నానుగ్యా కుర్చీలో కూర్చో! ఆ ఏదీ నురొకసారి చేయిచూడనీః” డాక్టరు రోగి చేయి చూడవారంభించాడు.

పశ్యంతి వెళ్ళి డాక్టరు దాపున విలదిడ్డది.

“ఏమిటీ జబ్బు?” శారద ఆగంతుకునివైపు తిరిగి ఆతురతతో సళ్నంచింది.

*ఏ్రమ్సీదేదండీః రాతినుంచి పాలు కారిపోతున్నవి. లోపల పిండం పోయిందేమోనని భయంగా ఉన్నది.”

“ఉ్తండవయ్యా, నీయిల్లు నేలగట్టః రోగిని ఏమన్నా అడగనిస్తావా లేదా? ఏమమ్మా జున్ను ఎలాగుంది? కొత్తబెల్లం ఎక్కువ పడ్డదా తక్కువ పడ్డదా 09

రోగి అవస్థపడుతుంశళే డాక్టరు పరిహాసమేమిటని శారద్య పళ్యంతిి ఆగంతకుడు విస్తుపోయారు.

“త్ర్క్యవ పడితే ఆ జున్ను కొంచెం మాకుకూడా లభించేది.పడవలసిన దినుసులన్నీ సరియైన పాళ్ళలో పడ్డఏ. అందువల్లనే అది మా దాకా రాలేదు. అంతేనా? డాక్టరు నవ్వాడు.

ఆ అమ్మాయి సిగ్గుతో తలవంచుకొన్నది.

“అవతల రోగి పరిస్థితి ఏమిటి? ఇవతల మీ పరివీసాలేమిటి?ొ శారద కోపంతో మందలించింది.

*4బవున్తు నాకు "పెట్టకుండా తింటే జబ్బు చేయదా ఏమిటి డాక్టరు చీన్నపిల్లవానివలె బుంగమూతి పెట్టాడు,

ముగ్గురూ నివ్వెరపోయారు. రోగిజీ సిగ్గుతో (కుంగిపోతూ నమస్క రించి మెల్లగా అన్నది. “జున్ను అనగానే ప్రాణాలు లేచి వచ్చాయి కొంచెం ఎక్కువగానే తిన్నానండి.

*ఆ పోకిరిపిల్ల ఉన్నదే ఆ శారదకు కాన్త బుద్ధీ చెప్పు, ఇందాకటి మంచి నన్నేదో ఆడిపోసుకుంటున్నది.??

“ఇంతకూ లోవలివిడ్డ కేమమేకడా??? ఆగంతకుడు ఆతురతతో అడిగాడు. ,

పాపికొండలు 159 "ఆఆ ద్రిగులేమీ అక్కరలేదు. ఈ అమ్మాయికి ఇస్పుడు ఎనిమా చేయిస్తాను. విరేచనం అయిన వెనుక కొంపొండరు మిక్‌శ్చర్‌ ఇస్తాడు. రోజుకు మూడుసార్లు ఇవ్వండి. రెండురోజుల కొకసారి వచ్చి మందు తీసుకెళ్ళండి. వారాని కొకసారి వచ్చి రోగి కనవిడిపోవాలి. అన్నట్లు మిగతా యాభై రూపాయలు ఈ పాయంకాలం పంపించండి.పళ్యంతీ ఈ చీటీ కాంపొండరుకిచ్చి సుశీలను ఈమెకు ఎనిమా చేయమనుం పశ్యంతి చీటికోసం చేయిచాచింది. ఆమె అరచేయి. చూచి డాక్టరు చకితుడయ్యాడు. వెంటనే తెప్పరిల్లుకుని “ఇక్కడే ఉండు నీకో పని ఉన్నది" అంటూ బెల్లు మోగించాడు. నుశీల వచ్చింది. ఆమెకు కర్తవ్యం నిస్హేశంచాడు. లోగిణిని ఆగంతుకుని వెంటబెట్టుకొని ఆమె డిస్పెన్సరీలోకి వెళ్ళింది. పళ్యంతికీ చెమటలు పట్టాయి. డాక్టరు ఆమెను రెండు అరచేతులూ చాపమన్నాడు. వణకుతూ ఆమె రెండు అరచేతులూ ముందుకుచాచి “*[5 రోజుల ్రీందట చూచుకొంళే అరచేతుల్లో 6 మచ్చలు కనుపించాయి. అప్పటినుంచీ రాయని ఆయింటుమెంటు వాడ౦ లోషన్‌ చేదు డాగ్టరుగారు: ఆ విళ్ళలనీ ఈ విళ్ళలని తింటూనే ఉన్నాను. కాని పోవటంలే”వవి గద్గద కంఠంతో చెప్పింది. “ఈ మధ్య ఏకూళ్ళు కుడుస్తున్నా వేదిటి?”” డాక్టరు (క్రీగంట శారద వంకకు చూచాడు. సళ్యంతి కన్నులు డొట బొట వర్షించాయి. | “వాస్యానితైనా ఒక హద్దూ పద్దూ ఉండాలి డాక్టరుగారు:?” శారద ముఠఅం జేపురించింది. “మాగ్నిఫయింగ్‌ గ్లాసు ఒకసారి. పట్టుకురా?ి వళ్యంతిని డాక్టరు ళా స! / ఆదేశించాడు. వీరువాలోనుంచి తెచ్చి ఆమె వణుకుతున్న చేతులతో అందించింది. అతడు ఆమె చేజిలోని ఎ_రడాగులు. పరీక్షిస్తూ ోలేచినవేళ చాలా మంచిది? అన్నాడు. కళద్రేవిక్రి రెండువంచలు వట్టీ ఉడియంగా వచ్చినవన్వా నోటిదురద తీరిందనా?ొ శారద అక్కసు వెళ్ళబోనంది. ోపళయకొళి ' (పత్యక్షమౌతుందనుకున్నాని” అతడు.ముసి ముసి వప్వులు నవ్వాడు. “కార కొక నీవాంటి పుణ్యాత్యులకే (ప్రత్యక్షం కావాలి.) “సరేక్తావి శారదా నీ జాడ్యం ముప్పాతిక మున్వీసం పోయింది పో)? అంటూ ఈశలయెశ్తక - డాక్టరు పశ్యంతి అరచేతి మచ్చలు పరీషంచాడు. వాట్‌ అంచులు అల్లుకొని పోతున్నట్లు లేవు.

శ80 పాపికొ గక అ ఈ వెనకటికి ఎవరో మోకొాట మెడ నరం పట్టిందన్నారటం

“శారద మాటలకేమీ గాని సళ్యంతీ శ్రైఇటు చూడు. నీవు సరియైన ఆహారం తీసుకోవటం లేమ. దాసివల్ల రక్తంలో * కొన్ని పదార్దాలు లోపించి ఈ మచ్చలు వచ్చాయి. అంతేకాని మరేమీలేదు. భయపడకు. పాలూ పండ్లూ పుష్య లంగా తీసుకో. కొరాలుు పచ్చళ్ళు పూర్తిగా మానేయి. తెలిసిందా? పట్టి మంచల వల్ల వయోజనం లేమ. అర్థమయిందా? ఇంకౌ ఏడుపు దేవికి

“నిజమేనంటారా?” వళ్యంతి హనన్నయనాలు తుడుచుకొంటూ అగగింది.

“నేను చెప్పినట్లు చెయ్యి. మళ్ళీ 15 రోజులకు ఆ మచ్చలు కనిపిస్తే వన్నడుగు. ఈ గ్లాసు ఎప్పటిచోట పెట్టు”

ఆమె మాగ్నిఫైయింగ్‌ గ్లాసు కొనిపోయి. బీరువాలో పెట్టి లోపలికి వెళ్ళింది. “డాక్టరుగారికి వైద్యమేకాక హస్త సాముద్రికం కూడ వచ్చునన్లు కొంటున్నానే?) శారద నవ్వింది స్ట

జప్పర్రిహాపాల కేమిగాని ఒంట్లో ఎలా ఉందిః రాతులు సరిగా న్మిర్ల పకుతున్నడా?”

*జంశత్రకుముందే చెప్పారుగా రోగం ముప్పాతిక మున్వీసం పోయిందని:

“శాస్త్ర (పకారం అంతే. వాన్తవమెమిటో తెలుసుకోవాలి గదా*శి

జమ్సీ కాస్తాన్నే మీరు నమ్ముతారు గావి నామాట నమ్మరుగాణి శారద చిలిపితనానికి దిగింది.

“ఇంతకూ తమరు వచ్చింది దేనికి?

*ళప్రోకిట్రాటకు.?”

“డాక్టర్‌ సాబ్‌! మీది స్టేడియమా, హాస్పిటలా?” ధర్మారావు నవ్వుతూ 'శెక్క- తలుపు నెట్టుకొని లోపలికి వచ్చాడు.

“మ్షుహాత్మాః నమయానికే వచ్చావు రా కూర్చో[ డాక్టరు మంద వానంకతో ఆహ్వానించాడు.

“ఎవరిమీదనో కేకలు వేస్తున్నా ననుకొన్నానే కొని నలవిలిస్తున్నా వనుకోలేదు. సారీ! 1% నంబరులోని _మా 'పేషెంటును ఒకసారి చూసి వస్తా. మీ కన్సల్టేషన్‌ పూర్తి చేసుకోండి” శారడన్ను ఎర్గగనట్లు నటిస్తూ ధర్మారావు వెను శకు మళ్ళాడు.

“క్రన్సర్దేషన్‌ అయిపోయిందిలే. అఆికూర్చో, నీతో మాట్లాడాలి” డాక్టరు అతవికి (పక్కన ఉన్న కుర్చీ చూపాడుం

ఇ్రీిపికొ౦ండలు 188

“*డ్రాకరుగారుః మరి పేలవు” శారద లేచి నమన్కేర0చి'' చిల్తులుదేర్‌ చోయింది కెమక 4 ఉతితళ తము తమి, నరం

“ఇంతకూ. మీ యిడ్డరికీ పరిచయం లేదన్నమాట” డాక్టరు విస్తు పోయాడు.

“దేశంలో 40 కోట్ల జనాభా ఉంది...*శారద అర్జోక్తికో కదిలింది.

“అప్పునవును. శతకోటి లింగాలలో ఒక టోడి జంగం. చకంగా అన్నావు. నేనే వెెకటరీ నయ్యూనవి ఈమధ్య తెగనీలుగుతున్నాడులే” డాక్టరు పెడ్డ పెట్టున నవ్వాడు.

దాగుంది వ్యాఖ్యానం: అనదలుచుకొన్నదేదో సూటిగా అనేరాదూ? -మధ్య సాకు దేవికిలి ధర్మారావు నవ్వాడు.

శారద దియలుదేరింది.

“*ఖ్బదిగో అమ్మాయి; అంత యీనడింపు పనికిరాదు. లోకంలో అంతా 'అందమైనవాశ్ళే ఉంటారా”. ధర్మారాపుమీద డాక్టరు చిలిప్‌ చూపులు (గుమ్మ రించాడు.

జ బ్రవ్రునవును. కల్లు(తాగిన మునలికోతులు కూడా ఉంటాయి కారత వెంటనే నాలుక కరశుకొన్నది.

డాక్టరు దిగ్భాంతుడయ్యాడు. శారద అంతమాట ఆనేస్తుందనుకోలేడు -ధర్మారావు. ముఖంలో ముసిముసినప్వులు దోబూచులాడాయి. 0లో పళ్యంత్మీ *డ్రాక్టరుగారు డాక్టరుగారు” అంటూ ఆందోళనతో గదిలోకి పరిగెత్తుప వచ్చింది.

*పమిటి నశ్యంతి?) (వసాదు తెప్పరిల్లికుని _సళ్నంచాడు.

*క్వరగా బయలుదేరాలి.

*ప్పదో ఎమర్థైన్సీ వచ్చినట్లుంది. క్షమించాలి. వస్తా.”

*పాయంకాలం ఉంటారాళో ధర్మాలాపు డాక్టర్ని అడిగాడు.

ఉఆప్రర్రుబ్రామైతే నేనే వస్తాను. అమ్మా కారదాః రేపొకసారి మళ్ళి కతి పిలచు” వసాడు పశ్యంతివెంట రోగుల గదులవైవు వెళ్ళిపోయాడు.

“పష్రానం్య గొంళుమీదికి ఏమి నచ్చిందోః”” శారద కర్పూరపు బొమ్మ “యి 0ది.

వ)

య8&

విఘాత వరంపర వచ్చినప్పుడే మానవతత్త్వాలు బయటనడుతవి. గొందరిలో బుద్ధి నిశితంగా పనిచేస్తుంది.అటు త_త్హ్వశాప్రమో ఇటు విజ్ఞానకాప్రమో: కోతుపొతులు సంపాదించుకొంటుంది. కొందరిలో కార్యశూరత గాండిస్తుంది, హూన్నెనడూలేని పట్టుదలతో కర్మకాండసాగుతుంది. కొందరిలో నవిస్పృహత్వ్యం,. కయం చెలరేగుతవి. ఆత విశ్వాసం ఆంతరిస్తుంది. భగవంతుడు జ్ఞప్తికివస్తాడు. ముడుపులు కడతారు. తలసీలా లిస్తామంటారు. విలుపుదోపు లర్చిస్తామంటారోం. వురుషకారానికి స్వప్తి చెబుతారు. కొందరు నీతి నియమాతీతంగా (పవర్తిస్తార్డు ఇలా భిన్నభిన్న _పవర్హనలు ఆనంత అవాంతర భేదాలళో ఏర్పడుతవి.

ధర్యారావుకు స్కూలు వ్యవహారాలలో వచ్చిన ఆటంకాలు అలా- ఉ౦డగా డాక్టరును కలుసుకొని ఏదో మాటాడుదామని వచ్చాడు. అనుకోలండా- వమర్జన్సీ ఏర్పడి అతడు మాటాడకుండానే వెళ్ళిపోయాడు. పోనీ శారద తటస్థ. వడిందిగద్యా ఆమెతో కులాసాగ కబుర్లు చెప్పుకొంటూ సాహచర్య సౌఖ్యం ఆనుభవింతామం'ప్రే ఆమె అవకాశం యివ్వకుండా దర్పణాంతర పౌందర్యంవలేి అనుభవానికి అందక ఏడో పాకుచెప్పి తప్పించుకొనిపోయిండి. దానితో అతవిలో చిరాణు బయలుదేరింది. ఆ చిరాకును నిగగహించుకొనటానికి [పయత్నించగానే ఆలోచన బయలుదేరిండి. దానికో గతమంతా ఒక్కసారి కదలింది.

ఆఅకడు విద్యార్థుల సమావేశంలో నోరుజొరాడు. గురుమూర్తిగారి త స్పెన్షన్‌ ఆర్డరు రద్దుచేయిస్తా నన్నాడు. తీరా మాట ఇచ్చిం తరువాత యెలా ఈవ్పుకొంటాడు? ముందు ఆ ఆర్డరు రద్దుచేయించాలి. అంతటికో కర్తవ్యం తీరి పోతుందా? కొండి ఉన్నంతవరకూ తేలు ఏడిపిస్తూవే ఉంటుంది. కనుగలిగి పైస్పటికప్పుడు తప్పకోవాలి. ఎంత జాగ_త్సపడినా ఎప్పుడో ఒకప్పుడు ఏమరు పాటు కలుగకపోదు. కాబట్టి కొండి తీసివేయటం మేలు. అ

అధికారిం ఉన్నంతవరకు సీతారామయ్య అక్కడనుంచి తనమీదకు తండెత్సక మానడు. ఆతనివల్ల (సమాదం జేశేండా చేసుకోవాలంపే అతన్ని అధి కారంనుంచి తొలిగించాలి, దానికి మూర్గం?

అతని అనుయాయులను ేలి్రిరపోలి. బ్యాంకులోమ్యు పురపాలక వంఘంలోమ అధికారం చేపట్టాలి. ఈ సవి?మాటలా? మాటలకో అయ్యేపనులై తే శాను దేవికి? ఏ పిల్లవాడయినా వాలు, " గ

ఫొసీకొండణ 1439 ధర్మారావుకు కృత్యాద్యవస్థ ఏర్పడ్డది. అత విదివరకే. శారదను "హెచ్చరించాడు. శ్యామలను (పోత్సపాంచి అమె తంగడిచేత గురుమూడ్తిగాకి వస్పెన్షన్‌ ఆర్డరు రద్దుచేయించమని సూచించాడు. శారద ఈ పాటికే శ్యామలతో ఈ విషయం కదిలించి ఉంటుంది. ఇంతకూ తానుచేనిన పని మంచిదేనా? శారడ -ఈన్ను అనమద్ధునిక్రింద జమకట్టదా? పొరపాటు చేళాడేమో? లేదు ఆమెకు శానంపే గౌరవానురాగా లున్నవి. నిజానికి ఆమెను పూర్తిగా అర్థంచేసుకోవ టానికి అదే అవకాశం. తనయందు ఏమాత్రం అనురాగం ఉన్నా ఈ పని చేయక పోదు. అనలు చేస్తుంది. ల ఈ సని చేసిందేపో అంతమ్యాతాన కార్యసిద్ధి కలుగుతుందా? శ్యామల శూడ నిజంగా తఈన తంగడీకి చెప్పాలిగదా? అమెకు గులుమూల్తిగారి యందు భక్తీ శాత్సర్యాలుండాలి. ఆయనవద్ద చదుపుకొన్నది.సాహిత్యంలో గాఢాభిరుచి ఉన్నది ఆయనకు అవకొరం జరుగుతుం'బీ చూస్తూ ఊరుకొంటుందా+*- తప్పక తర్కడికి చెబుతుంది. తండ్రి కూతురుమాటి తీసివేస్తాడా? తీసివేయటానికి అవకాశం లేదు, ఈ అనర్థానికి అంతకూ మూలం సీతారామయ్యేనవి తెలిసిపుంపే ఆవూసే ఎత్తడు. కౌని తెలియదు. తెలియటానికి అవకాశమేది? ఇలాంటి దౌర్చాగ్యపు సతి చేశానని సీతారామయ్య మాత్రం ఎలా చెన్పుకొంటాడు? చెన్పుకోడు, చెప్పుకోలేడుం కాగా కూతుర్ని కొదనలేక న'స్పెన్షన్‌ ఆర్డరు ఎలాగయినా రద్దుచేయించమని శోభనా(ది సీతారామయ్యను కోరకమానడు. సీతారామయ్య తన బొందిలో _ప్రాణళ ఉండగా ఆ వని చెయ్యడ్డు, ఏదో సాకుచెప్పి తప్పించుకొంటాడు. మరి శోభన్నాది నోటిలో (వేలుపెడితే కొరకలేని అర్భకుడుకాడు. అడగక అడగక మొదటిసారి ఈ కా_న్షసని చేసిపెట్టనముని అడుగుతాడు. నిజానికి మొదటిసారిగా అతవ్నీ అడుగుతున్నది ఇదేగా. అతడు తనవల్ల కాదన్నాతాత్సారణ చేసినా ళోభనాది నమ్ముతాడా? ఇంతకాలంనుంచి అతడు కోరినప్పుడల్లా అంగ బలం ఆర్థబలం సమకూర్చి పెడుతున్నాడు. తీరా ఇస్పుడు తన్ను తోసి వేస్తే శోభన్నాది మనస్సు ఏరిగిపోతుంది. లోలోన మెరమెరలు పుడతాయి. కక్ష కాలు శతవ్వుతుంది. అవకాశం కోసం ళోభన్నాది కనిపెట్టుకొని ఉంటాడు. ఇంఠనరకూ బాగానే ఉన్నది. కౌని శోభన్నాది సీతారామయ్యపై విరక్తి శలిగినంత మ్మాతాన సరిపోతుందా? శోభన్నాదిని తనవైపు ఆకర్షించుకో వాలి.దావికి 'రెండేమార్గాలు కనిపిస్తున్నవి. ఒకటి డబ్బు. రెండవది శ్యామల. డబ్బు నంపో దించే మార్గాలు అతనికి తానేమి చూపగలడు? ధర్మారావు ఆలోచిందాడు, మోహనరాపు మనస్సులో మెదిలాడు. ఇన్నేళ్ళనుంచి అతడు అమెరికొలో ఉంటున్నాడు. ఇంజనీరింగ్‌లో డాక్టరేట్‌ పొంది దాల కాలంనుంచీ

శ64 వోపికాండ థు. వేరిశోధనలు చేస్తున్నాడు. అతని నవాయంతో ఏసర్మిశమనయినా (పారంభి స్తేనో?- శవభుక్వ సహాయం పొందవచ్చును. వెనుకదిడ్డ రాష్ట్రాన్నీ పారిిశామికంగా అ గామిని చేయవచ్చును. అన్నిటికంచ ముఖ్యమైన (పయోజనం ఒకటే సిద్ధిస్తుంది. శోభన్నాడిని భాగస్వామిగా తఈవతో చేర్చుకోవచ్చును. పైగా కొన్నివందలమంది తన చెప్పుచేతల్లో ఉంటారు. గట్టిగా లాభాలు వస్తవవి తోస్తే ళోభన్నాది నండే షొంచడు. శ్యాషులకుకూడ కస్త కీయి_స్తే మరేదీ అడ్డుపడదు. -

• ఇంతకూ మోహన్‌తో సంప్రదించటం అవసరం. అది ఎలా సాధ్యవడు తుంది? అమెరకాపోయి అతనికో సంపదించాలంళకే ఎన్నో వ్యయ్మపయాసలు. శాటిని అలా పుంచి ఆగంళుకంగా పచ్చిపడ్డ కొార్యభారం ఎవరికె శ్రేటట్లుః మాధన శాపుగారిచేత అతనికి ఉత్తరం (వాయి_ప్తేనో? తిరుగు టపాలో సమాధానం వచ్చి వడ్డట్లుగా యిక్కాడికు వస్తాడు, ఇంతరూ మాధవరాపుగారు కాదంటారా: తవ న్కూలులో పనిచేస్తూ ఆమాత్రం తనమాట పాటించరా? పైగా కొడుకును చూచు కొని ఎంకోకాలమయింది. ఏ తండి తన కొడుకును చూసుకోటావికి తహతషా అాడడు? తానుచెబితే ఆయన ఉత్తరం తప్పక (వాస్తాడు. మోహన్‌ రెక్కలు నట కొని వచ్చి (వాలుకాడు. అస్ప్నటి విషయాలు అప్పటికి ఆలోచించుకోవచ్చుతుః ఇంఠరూ రమ్మని మోహన్‌కు మొధవరావుగారిచేత ఉత్తరం వాయించాలి.

టస్సుమన్న చప్పుడు వినిపించింది. అతడు _సక్కకు చూచాడు. జులదోగుంటలో అప్పుడే పడిన ముదిచిలుక బొందుపు కనిపించింది. చూప పైకి సారించాడు. శరవేగంకో పోతున్న (గద్ద గోచరించింది. దావి గోళ్ళనుండే అది జారి ఉండాలి. చబొందువువంక మరొకసారి చూచాడు. ఊపిరి ఉన్న లక్ష జాలు పొడకట్టలేదు. అతనికి ఎందుకో జాలికలిగింది. కలిగిన ప్రయోజన మేమిట్‌? చచ్చిపోయింది. నిర్వేదంళో నిట్టూర్చాడు. మి స్ఫురించిందో తన చుస్తులవంక డూచుకొన్నాడు. కుడ్మిపక్య్తన పాదాలనుంచి చెంపలవరక ల్రక్త్రపు మరకలన్నట్లు పక్కగుంటలోని ఎ్యరబురదనీబృ కొట్టుకొన్నవి. అతడు శ్చంపించిపోయాడు.

ఏమిటి యీ దారుణం? తాను హత్యచేయటోతున్నాడాః కాక ఎనరైజా- శ్రీనిని తనకాపాదించటోతున్నారా? అతని మనస్సు వెంటనే తిరుగబడింది.లేనిపోవి +కభం తాను శంకిస్తున్నాడు. అంతేగాని (పక్మృత పవంఘటనకూ. భవితవ్యావికీ శంబంధమేమిటి? '

ధర్మారాపు తన దౌర్భల్యాన్ని మాచి ఠానే నవ్వకొన్నాగు.. ఆం తోనే మరొక ఆలోచన వచ్చింది.

ఇంఠ-బాాగత్తగా ఆలోచిస్తున్నాడ్సే ఈనమీడ్‌ టురొదనీళ్ళు ఎలా, వడ్డాయి?' వందుకు పడ్డాయి? కవమ్లీగనే ఎందుకు -సీడాలి? భన ముందు వదీగకొళ్లో

పోవ కొండల ణః అ అబ్బాయి నరుస్తున్నాడు. అయిదారుగజాల వెనుక మునలమ్మ వస్తున్నది వాళ్ళమీద ఎందుకు పడతేదు? ఈ జరిగినదంతా విర్ర తుకమా: కాదు. కాను జాగ త్తపడి ఉంటే ఈ దుస్సంఘటన నుంచి తప్పించుకొనే వవి. ఇంతకూ తాను ఎంత జ్యాగత్తగా ఆలోచిస్తున్నా మూర్ధాతుడు కాకపోవటంవల్ల (గడ్డను చూడలేక పోయాడు. పక్షులనేవి ఆకాళాన ఎగురుతుంటనన్న సంగతికూడ విన్యరించాడు. కాబట్టి తేలుతున్న పర్యవసానమేమిటి? మానవుడు ఎంత జాగత్తగా లెక్క-లుకట్టి +వవర్తిస్తున్నా ఆ లెక్కకురాని పద్దులుండవచ్చును. విజమే. అంతమ్మాతొన అదృష్టాన్ని మాత మేనమ్మి పరుష కారానికి స్వస్థి చెప్పటంలో అర్థంలేదు ఇప్పుడు తన నిర్ణయం పరిష్కరించుకోవలసిన అవసరం లేదు

ఇంతకూ పృలివేషంలో బజారున బయలుదేరి ఇంటికి ఎలా చేరటం?

అతడు ముందువెనుకలు చూచాడు. చూప్పమేరలో రిక్షా అన్నపడార్థం కనిపించలేదు. గత్యంకరంలేక అలాగే పడడుగులు ముందుకు వేళాడు. పై మలు పులో శోభనాది ఎదురుపడి అతని వాలకం చూచాడు,

*ఏమిరా అబ్బాయి! నీపుకూడ ఏడో వేషం వేస్తున్నట్లున్నా వేగొ

• వేషంకాద్కు పాొడూగాదు మామయ్యా! పురపాలక నంఘంవారు వమర్చించిన సక్కారాలు. కాదంపే నీవెక్కడ కోప్పడుతావోనని అలాగే వట్టుకొష్తున్నా.”

కత్రస్వ్పాదీయ్య దెబ్బకొట్టావురాః వెంకన్నగారి అబ్బాయివిగాదూ, పిడకుపోతుంది కాఖ? ర్యా వెళ్ళుదాము”ి ఆప్వ్యాయతకో అగి ళోభన్నాడి ఆహ్వా వంచాడు.

ఆఎక్ర్యండికి?? విస్యయంతో (పళశ్నించాడు.

“ఎక్కడి కేమిటి: అర్థంరేవి _పశ్నం ఈ వేషంకో ఇంటికి ఎలా వెచ్ళుకా? మా యింటికి పోదాము, రా। ఇక్కడేగాః స్నానం చేమపుగాని. ఇంతతో వూ సనిమనిషి మీ యింటికిపోయి గుడ్డలు పట్టుకుపస్తుంది.

*ఖంత్రకూ నా గుడ్డలు వాకు కట్ట బెల్టి పంప్పతా నంటావు?)ి ధర్యారావ్తు శ్రవ్వాడు. |

కమ్రామను గోఆచెయ్యాలని కాకపోతే. ఏమిటిరా ఈ నూటలు? వీవు కావాలనుకోవాదే కొవి నా ఆస్తి అంశా నీగదకాడూ? ర్యా రా వెళ్ళుదాము.?)

శోభన్నాది ఇంటికి దారి తీశాడు. అతన్ని ధర్యారాపు వెంబడించాడు. గేటువద్డకు వచ్చి తండి కేక పెట్టగానే శ్యామల గబగబా వచ్చి తలుప్కకిసి ధర్మా తావు గుడ్డలుతూచి వస్తున్న నవ్వు ఆప్పకొని “ఏమిటిదిగి అని సళ్నించిందిం

“వస్తుంపే వీళ్ళ చిందాయి. మన లక్ష్మేని అన్నపూర్తమ్మగా రింటికి వంపి గుడ్డలు తెప్పించు. పీపుపోయి వెంటనే స్నాసాసకి నీజ్స కోటు.?:

$థ6 పావకొండణ శోభన్యాది ధర్మారావును హాలులోకి తీసుకు వచ్చాడు. ధర్మారావు ఉయ్య్యాలబల్లమీద కూర్చున్నాడు.

“అకడ దేనికి? సోఫాలో కూర్పోక పోయావా?”

“క బురదంతా దానికెక్కడ పూసేదిలే.?”

“*సవ్రరేగాని ధర్మారావు: ఈ మధ్య కృష్ణమూలర్థి ఎప్పుడైనా కవి పందాడా?ి?

“ఎన్నికల తరువాత ఈ మధ్య కనిపించలేదు. నీ కెక్కరైనా తగి లాడా?? ధర్మారావు అస క్రితో శోభన్నాదివంక చూచాడు.

“నాక్రా? వాడికి దమ్ములెక్కడివి? కనిపించడు. అసలు నీవు కార్య చర్శివి కావటానికి నేనే కారణమని గొంతువరకూ ఉన్నది. వీలైతే ఏనాడో వమిలేసీ ఉండేవాడు.

“ఇంతకూ సంట్సికింద వలుగురాయి నయ్యానంటాపు?”

*క్రాక్రప్రోతే (బతుకవిచ్చేవాడా? తన నుఖమేమో తానేమో కాని రెండో వాడు పచ్చగా ఉంటే కళ్ళార చూడలేడు. చల్లని వేళ వాడినంగతి దేనికి గాని ఒక వంగతి విన్నాను. నిజమెంతో నీ నోటి మీదుగా వింపేగాని నమ్మదలచుకోలేదులి

కళ ఏ్రన్చిట్రద్రి౭?

“అపార్థం చేసుకోవని అడుగుకున్నానురా అబ్బాయి. అయినావా కెందుకు? నువ్వైనా అంత తెలివి తక్కువ వాడివా?ి

“అదిగాదు మామధయ్య్యాః నీవు పెద్దవాడివి. నేను చిన్నవాణ్ణి. ఏదైనా పొరపాటు జరిగితే నీవు చివాట్లు 'పెట్టనూవచ్చు; నేను దిద్దుకోనూవచ్చు. ఆమాాతఅ చనుపు లేకపోలేదుగా? ఇందాకా వచ్చి ఎందుకుదాస్తా??

“ప్టోనీలేగ్రా? ఎందుకు వచ్చిన గొడవ?”

“నిజంగా నామేలు కోరేవాడివై తే చెప్పాలి. చెప్పకపోయావంపే.... ఎందుకులే???

“అదికాదురా అబ్బాయిః ప్యూనులచేత కొట్టించి హెడ్యాస్టరు నరనయ్య శేఠ దేనిమీదనో సంతకం 'పెట్టించుకున్నాడటగా:

*ఏవర్రు చెప్పారు? నరనయా్యా?

“వాడెవడో నా కింఠతవరకూ తెలియదు.”

కస్పుర్రి హెడ్యాన్లరు తెలుసుగదాలి

*తైగ్రియక పోవట మేమిటి? కోపకాపాలులేని మవిషి. చిరాకు పడ్డట్టుగా గూడ వే నెన్నడూ వినలేదు.)

పావకొందలు కక్‌

“అలాంటివాడు నరనయ్యను కొట్టించాడం'కే నమ్మారా?ి?

ఉనమ్మలేకే గదా విన్నడుగుతున్నది?ి”

ఊప్రోస్సీ మీరు విన్నంత జరిగిందనుకొందాము. ' నేనై నా'మీటింగు వేపి వెన్పకపోతానా? మీ సలహా తీసుకోకుండానే వ్యవహరిస్తానాః మీరంతా కావాలను శొంటేనేగదా కార్యదర్శి నయింది??

ఉన్పిజ్లమ్లై, నాకు ఆలోచన అంతడూరం పోలా. విన్న మాజటేగో అడిగి చేళాను. చూడగా చూడగా దీవికి అంతకూ మూలం ఆ మ్నూర్తిగాడేమోననిపిస్తు న్నది. అన్నట్లు అతగాడేమైనా నరసయ్యకు ఉద్యోగం ఇచ్చాడా?”

“స్పును. అతవి హయాములోనే వేశాడు.”

*ఆలాచెప్పుః వాజ్జీ అడ్డం పెట్టుకొని అతగాడే ఏదో ఆడాలని చూస్తు న్నాడు, అరే అబ్బాయ్యి కాస్త జాాగ_త్తగా ఉండు. వాడంతు తేల్చుకొందాము.??

నాలుగురోజులు ఓపిక పడితే నేనే తేలుస్తాలే+””

“న్స వ్వమ్మాతం జంకకు, మేమంతా ఉన్నాము”

*ఆ నమ్మకం నాకు మొదటిమంచీ ఉంది. లేకపోతే ఈ బరువు నే చెందుకు కలకెత్తుకొంటాను? సరే కొవి మామయ్యాః మనలో ముఖ్యమైన వాళ్ళ మంతా కలిసి కొత్త వ్యాపారం ఒకటి పెట్టాలని ఉన్నది. ఏమంటా?”

*బనట్రావి కేమున్నది? నీకు నచ్చితే సీశోపాటే నాకూ వాటా ఇవ్వు. అంజతే ఆనుపానులు తెలుసుకోక తలదూర్చివు సుమాూ[ి

శ్యామలవచ్చి స్నానావికి వీళ్ళు పెట్టానని హెచ్చరించింది.

*బ్వక్ర నుప్వు ల్యే నేను హాలువద్దకు వెళ్ళిరావాలి. చిన్న చిన్న మరా మత్తులేవో ఉన్నాయి. పనివాళ్ళకు పృరమాయించి ఇప్పుడే వస్తా. అమ్మాయ్యీ ప్నానం కాగానే భోజనం వద్తీంచూ ళోభనా ది బయలుదేరాడు,

“మామయ్యా ఇవాళ థోజవం కుడరదువే, అమ్మ నా కోనం కవి పెట్టుకొని ఉంటు౦ది.

“జద్రిగో ఇప్పుడే వస్తాగా: శోభన్నాది వెళ్ళిపోయాడు.

“స్నానానికి లేవండి. అన్నట్లు గురుమూూల్తిగారికి సప్పెన్షన్‌ ఆర్డరు వచ్చిందటగా?” శ్యామల పసిడికంబంలాగా పక్కన విలబదింది.

“ఎవరన్నారు? మీ నాన్నక్యూ నీకూ పీ, ఐ. డీ, అన్నట్లున్నారేగ” థర్మారావు నవ్వాడు.

“బందకూ. విజమేవంటారు:”

ళ్ళన్వర్రి వీ (వశ్న అలాగే ఉన్నది.

18 పాపీకొ లన

“ళారడ చెప్పింది. ఆమె అదిద్ధం ఎందుకు చెబుతుంది? వాళ్ళ నాన్న గారు ఇంట్లో అని ఉంటారు. ఆమె చాల బాధపడుళున్నది?ో

కకిద్ర నికో,

తంవ్య నే అధికారం రాగానే మంచి చెడుగులు మరపువ పడతాయిఃలి

ఉలడ్రుదానివనిపించాపుః!'' ధర్మారావు పకౌలు మన్నాడు.

రెచ్చగొట్టి తమాషా చూడాలవి ఉన్నది కాబోలు. ఇక్కడ కుందేళ్ళు లేపులే. కొని గురుమూూ్తీవంటి వారికి ఇలాంటి ఆర్జరు రానటం అన్యాయం కొదూ? మీరెలా ఊరుకొన్నారు?ి ఆమె కట కట పడుతూ అడిగింది.

“ఖ్బంద్రాకనే చెప్పావుగాః అధికారం రాగానే మంచిచెడ్డణ మరుగున వడ్డాయి

ఆ వేళాకోళం దేవికిగావ్ని విజం చెప్పండి. ఆ ఆర్హరు రద్దుచేయించే మార్గంలేదూ?”

“ఎట్రుతిరిగీ వయసు మళ్ళింది కదా? ఇవాళ కాకపోతే రేపైనా 83 రయ్యేవాడే. ఇంతలో ఏమి ముంచుకుపోయింది? అడి అలా ఉంచి "నారాయణ రావుకు వమోషన్‌ వస్తుంది. అతడుగూడ గట్టివాడనీ, దూగ్యుడనీ ఏంటున్నామన్న్యా ధర్మారావు శ్యామల ముఖంలోకి చూచాడు. గా

నారాయణరాపు (స్తావన రాగానే శ్యామలకు లోకమంతా గ్యరున తిరిగిపోయింది. అతడు నాాయణరాపషు నంగతి ఎందుకు ఎత్హినట్లు? (పకిజ్ఞా చాణక్యం అతడే. (వాసి తనపేర పెట్టాడని తెలిసిందా? లేక తమ ఇరుపురికీ ఉన్న అనుబంధాలు పొక్కాయా? అయినా ఇవి బయట బడటానికి అవకొశమేది? నారాయణరావు ఎందుకు బయట'పెడతాడు? పెడితే తన గొంతుమీదికే వస్తుందవి తెలియదా? మరి ఎలా తెలిసింది? ఎంతవరకు తెలిసింది?....తన సమ్మానంనంగతి అతడు 'హెడ్యాస్టారుతో స్తావించి ఉంటాడు. ఆయన ధర్యారాపుకు చెప్పి ఉంటాడు. అంతమ్మాతాన ఏమి తెలుస్తుంది? కాకపోతే నారాయణరాపు తనకు ఇష్ణుడవి అనుమాని_స్టే అనుమానించ వచ్చును. లేదా ఆంతర్యం కనుక్కొాందా మని ఇప్పుడిలా అడుగుతుండ వచ్చును. గుమ్మడికాయ దొంగలనగానే భుజాలు తడువుకోవలపిన పనేముంది? ఏడో పైకి ఎరగనట్లు కవిపిస్తాడే కొని ఇతడూ పామాన్యురు కోడు.

శ్యామల చిడిముడిపాటు తెచ్చుకొన్నదిం

ఉబ్దాగుండి వాదనః ఎప్పుడో ఒకప్పుడు చావు తన్వదు కనక ఇవాళ్‌ చే తీరి పోతుందంటారు? నారాయణరావుగారు గట్టివాడపునా కొద్యా అన్నతీ అప్రస్తుతం. గురువజ్నార్తిగారి నంగతి మీకు తెలియవిదికొదు, అలాంటి విద్వత్తు ఉర్తను (పకృతి ఈ రోజుల్లో కనిపించటం అముదు, ఇలాంటి వాజ్జీ జారవిడుచు

పాసికొండ అ 109 కోవటం మాతం మంచిదికాదు. ఆ గుణగణాలు అలా ఉంచండి. అన్నెంపున్నెతి శెలియని నిరపరాధికి ఇలాంటి అన్యాయం జరుగుతున్నప్పుడు కాయళ క్తుతి వారించటం ధర్మం. మీ 'పేరుకూడ అలాగే పెట్టుకొన్నారు. దాన్నికొన్త సార్హకల శేసుకోండి;39

“బాగుంది. ఇంతకూ (పతిజ్ఞా చాణక్యంతో ఏ ప్యాతచేకనైనా అని పించిన ముక్కలు అప్పగిస్తున్నావా ఏమిటి? మా అమ్మా నాన్నా ముద్దుగా ఏతో “పీరు పెట్టకాంపే నన్ను సివాలు వేయమంటావా? లోకంలో ఎన్నో అన్యాయాలు జరుగు కున్నవి. జరిపిస్తున్నారు. వాటి నర్నిటినీ నే నెక్కడ వారించే? వేనేమీ అవతార పురుషుణ్ణి కాను” ధర్మారావు వెకిరి నవ్వు నవ్వాడు.

శ్యానుల ముఖం చిన్నబుచ్చుకొన్నది. “ఆడే మీ దగ్గరున్న దుర్గుణం. అవ్నిట్లోను పరిహాసమేనా?”

అక్రోసం వచ్చినట్లుందే. ఏదీ, ఇటుచూడుని భర్యారావ ఉయ్యాల చిల్లమీననుంచి లేచివెళ్ళి గండమండఏవిస్య స్త హస్తురై ఆ ముఖం తనవైవు తిస్పొన్నాడు. ఆ కన్నులలో భయ నంభమాలు పెల్లువికొయ. ఆ చూపులు సింహద్వారం వైపు టపనరించాంణి.

“లక్ష్మి ల!

ఆజ్షంతకూ. గుడ్డలు వట్టుకురాదా యేమిటి?” అతడు మృదువుగా నవ్వాడు.

“చాల్బాలు, వీధిబడీ పంతులసని ఎన్నాళ్ళనుంచి?) శ్యామల తప్పించు శొవి కందిన చెక్కిళ్ళు నవరించుకొంటూ సిగ్గు లొలక వోసింది.

*చేదామని ఉన్నది. కౌని ఇచ్చిన వాళ్ళే లేరు? అతడు నిట్టూర్చాడు.

జద్రాన్సికెంత్రె నా సమర్డులే. దయచేసి స్నానావికి నడవండి.”

ఎటుల?

“గ్లో వెయిట్‌, టరన్‌ టుది లెస్ట్‌, నేరుగా బాత్‌రూమ్‌లో ఉంటారు. వేజ్టీబ్భ, చన్నీళ్ళు టవల్సు పోప్‌ అన్నీ అక్కడే ఉన్నాయి”

“నాక్రు సున్నిపిండి కావాలి.

*ప్పసుపుగూడ అక్కడే ఉన్నది.”

“డామ్‌ ఇన్సర్జ్‌. లక్ష్మీ లక్ష్మీ: అతడు పెద్దగా పీల్చాడు. ఆ పలుకే ఓనత్యు త్తరంగా వివిపించింది.

శ్యామల కేడో మవా(వవాహంలో కొట్టుకొని పోతున్నట్లయింది. అవ

జ)

క70 పాపి కొండ అ- ఉఉర్నంగా ఆమె చేతులు అతని కంఠావ లంబనం పొందాయి. తెలివంది చూచు కొనే టప్పటికి లలాట తిలకం రక్తము క్రాయితమై నాస్నాగాన (వేలుతున్నదిం

లక్ష్మి రాతాళో ఆమె అతని చేతులనుంచి తప్పుకొంటూ అలసంగా అడీగింది.

“వచ్చిందా?”

ఈట్లానుంది!, ఈ యింటి కాయిళ్లు ఎయరేనే:?? ఆమె నవ్వుతూ వెళ్ళ కోఫాలో కూర్చున్నది.

ధర్యారాపు ఉయ్యాల బల్లమీద చదికిలదడి కర్చిఫతో మఠం ఈతడచుకో సాగాడు.

“జంత్రకూ గురుమ్తూర్తిగారి సంగతి ఏమి తేల్చినట్లుణూ

ఊఏమితేల్చినా మీ నాన్నవాళ్ళు తేల్చాలి. నా చేతిలో ఏమున్నంల”

ఆవెక్కిరింప్రా వెటకారమా?””

“నిజం చెబుతున్నా నమ్మలేవా? సప్పెన్షన్‌ ఆర్డరు పైనుంచి పచ్చిర్యా కాన్సి నేను జారీ చేసింది కాదు. అది రద్దు కొవాలంకే పై అధికారులే చేయాతి. అక్కడ కాస్తోహప్తో పలుకుబడి ఎనరితైనా ఉన్నదా ఆంపే మీ నాన్నకే ఊఉండాతి”

లక్మి అప్పుడే వచ్చింది.

“బట్టలుహడ వచ్చాయి. లేతి స్నానం చేయండి. అక్ష, వారికి స్నానాలగది చూపు” క్యానల శాసించిండి.

౧౮

కనిపుట్టి శారద *ముసలి కోతి” అన్న విరుదిచ్చింది కాని నిజావికి డాక్టరు కోతికాడు. అతనిది ఉత్తుంగ వ్విగహం. దబ్బపండుచాయ.. విశాలమైన నుదురు. కోశేరువేసినట్లు ముక్కు, తీర్చినట్లు కన్నులు వర్చస్సు గురిసే ముఖం. తీపు లొలికే నడక.

ప్రైశస్కోపు విడిచి బయటికి బయలుదేరితే ఆతడు మళల్లెపూవువంటి నన్నవి ధోవతి కడతాడు. బిళ్ళగోచి పెడతాడు. మీగడవలటి పొడుగాటి లాల్ఫీ వేస్తాడు. ధోవతి కుచ్చీలు కుడిజేబులో జొనిపి ఆకుచెప్పులు తొడిగి బయల "దేరుతాడు. ఎడమబుజాన పాము కుబునంలాగ మోకాటివరకు జరీ ఉత్తరీయణ (వేలాడుకుంటుంది. రావాలని తీస్తే తప్ప అది ఆ భుజం దిగదు. ఆ ఉత్తరీయ ఛారణలొనే ఏదో మెలకువ ఉన్నది. లేకపోతే గాలి వచ్చినా ఎందుకు జారిపోదు? చేత చందనపు క్యర ఊప్పకొందూ అతడు బయలుదేళాడంపే వాహ్యాళికి వియలుడేరినళ్లు.

అతడు కొంకిక్టర ఊప్పకొంటూ బయలుదేరాశు. సాది అంగలేస్తు న్నాడు. ఎరిగినవాళ్ళు కొందరు చిరునవ్వులతో పలకరిస్తున్నారు. కొందరు నమస్కం రిస్తున్నారు. కొందరు కూర్చున్న వారు లేచి గొరవం (ప్రదర్శిస్తున్నారు. అవరిచితు లైనవారు “ఎవరా?” అని విస్తుపోయి. చూస్తున్నారు. కొందరు లోలోన ఈర్ష్య వడుతున్నారు. సొందర్యబాలలు *ోఅతడు గుర మెక్కితే ఇంకెంత బాగుండునో:? అనుకొంటున్నారు. యథోచితమర్యాదలు నెరప్పతూ అతడు పొగిపోతున్నాడుం

“నువ్వు ఐసవయ్యగారి దునుమడివి కాదూ?” ఒక వృద్ధు అతన్ని వారిలో నిలవేశాడు. నవ్వుతూ క్షణంసేపు అతడు నిలిచాడు. *ఆయన దాళి గొన్న వాడులో అందూ ఆ ముదునలి ఏదో చెప్పబోయాడు. రెండుచేశులె జి నమస్కరించి నురుమవూట లేకుండా అతడు సాగిపోయాడు. ఆ ముదివగ్గు శతా ఉవళిమ అయి పురపాలక నంఘ పరిత్యక్త ధర్మాన్ని తాత్మాలికంగా పూరించాడు.

డాక్టరుకు వెనక వరుగిడి వస్తున్న నవ్వడీ వినిపించింది. కాని అతడు ఆగక పోతూనే ఉన్నాడు. దారిలో సరన్వతీ విద్యాలయం కనిపించింది.చటుక్కున విలిచి చెప్పులు విడిచి తలవంచి చేతులు జోడించి వెంటనే మళ్ళీ బయలుదేరాడు.

“డాక్టరుగారూూ నమస్కారమండీ:

*ఏనమిరా ధనంజయుడు, ఇలా పరుగెత్తుకు వస్తున్నావు?)

818 పాపికొండ ణా జీవీ కోస మేనండీ*? ధనంజయుడు వగర్భుకొంటూ చెప్పాడు.

కనా కోసమా దేవికి???

“బ్పదయంనుంచి ఒకే విరేచనాలు సార్‌

• ఎవరికీ?)

“ఎవరికో అయితే నే నెందుకు పరుగెత్తుకు వస్తాను? నాకే” నిక్కరు

పైక లాగుకొాంటూ ధనంజయు డన్నాడు.

శో ద్య రోజుల్లో గడ్డితినే స్వామాలు బాగానే ఉంటున్నారు. ఎటుతిరిగీ.

ఆన్నంతినే వారకే కావి రోజులు”

కళ బ్రల్రాగ్తా? 3!

“ఇంకా అపనమ్మాకమైతే మా హాస్టల్‌ కుక్కు నడగండి. మీచదుపుణు

చజ్చాయేమోః ఈ మధ్య రెండుముడ్డలు తక్కుప తినేట్లుగానే వండుతున్నాడు” ఆన్సరెందుకు నచ్చాయి విరెచనాలు?”

ఊఆ సంగతి తెలిస్తే నేనే వైక్లద్యం _ప్రారంభించేవాళ్ణి, రోజూ క్లాసులో

న న! మేష్టారచేత చివాట్లు తినడం దేనికి?” వా

*ఆ చ్రివాట్ల డో పే ఎక్కువైనా వస్తుంటాయి. ముందు వాటిని తగ్గించు కొంటే ఏరేచనాలు వాటంత టవే కట్టుకొంటాయి” డాక్టరు సాగారాడు.

ఆడ్డాక్టరుగారు క్షమించండిః మీకు నచ్చచెప్పబోతే స్వభావోక్తి అతిశ తోక్రిలోకి దిగింది. చివాట్లు ఈ పదిహేను రోజులనుంచి లేపు.

శకము ద్ర?)

రాతి మ్మిదపట్టిలేడు.”

“వంద్రుకో?9?

“పరీక్షలు దగ్గరికొచ్చాయి. ఎలా పడుతుంది? అందులో సిగరెట్లు శాగుళున్నానన్వీ సమ్మెతో తిరుగుతున్నాననీ చమూ హెడ్యాస్టరుగారికి నా మీద శొంతుపరకూ కోపముంది. ఇదినరకే వార్నింగ్‌ ఇచ్చారు. (పోటగేస్‌ బాగుండక పోతే పంపించి వేస్తానన్నారు. ఒకమార్కు తగ్గినా నా పని ఖాశీ. హరిశ్చం(దు ఉన్నా ఆడితప్పుతాదేమోకాని మా మాస్టారు తప్పరు. అన్నంత చేస్తారు. అందులో శ్వార్డర్హీకి నావే పస్టుమార్కులు. అన్ని మార్కులై నా తెచ్చుకోవాలా? అడది ఆతా ఉండగా గంగాధరంగాడు ర్యాతింబగళ్ళు ఒకే రుబ్బుడు. వాడికంచి తక్కువ మార్కులు వస్తే హెడ్మాస్టరుకంచబ ముందు శారద వేపుకు తింటుంది. ఎలా తజావను? ఆ గంగాధరంగాడికి మీరు చెప్పిన ఆరోగ్య సూ(శాలన్నీ చెప్పి చూచాం కాని ఏమి (వయోజనం? నా విరేచనాల మందు చంగతి ఎలావున్నా ముందు వాడికి

పావికొండలణ 1129 కాన్న కూర్కువన్తే మందివ్వరిడి. అవ్వడు నా విరేచనాలు వాటంతటవే కట్టు కుంటాయి.”?

“న్సవ్వనే దేమిటిరాః? ఆంత పట్టుదలతో చదుపుకొంటున్నవాడు నీ మవందెలా తాగుతాడు?

'*న్సుందు మీరు మందివ్వండి; ఆ నంగతి నేను చూచుకొంటాగాం అరే ఆప్బీ ఇవాళరాతి ఎవరెక్కువసేష మేలుకొంటారో పందెం కాస్తావా? అంటాను. ఏమిటిరా విశేషం అంటాడు. ఇవాళ డాక్టరుగారు మందిచ్చారుగా. విద పట్టనే పట్టదంటాను. అరే కాన్త నాఫకూడా ఇవ్వరా అంటాడు. ఇన్వ వంటాను. (బతిమాలుతాడు. కాస్త ఏడుపు అంతా తాగేపు సుమా అంటాను. ఆళకొద్దీ ముప్పాతిక ఖాళీ చేస్తాడు. నేను కోప్పడతాను. అరే (బదర్‌ చూడలేదురా అంటాడు. నరే ఏడవమంటాను. తొమ్మిదింటికే గురుమంటాడ్లు.”)

“మందు తాగితే తొమ్మిదింటిదాకొ ఎందుకు మెలకువ ఉంటుంది

“మీకు తెలియడేమిటి? హెడ్యాస్టారు తొమ్మిదింటిదాకా హాస్టల్‌లోనే తిస్థ వేస్తారు. ఏ ఆటలైనా ఆ తరువాతనే”

అష ప్రకోో అలాగా?

“*బ్షంత్రకూ నా మందు ఏమిచేకారు?ి

ఈష మందు?”

“విరేచనాలకు మందు.)

అన్లిద్ర పట్టడానికి మందడిగితి వే???

ఆఅద్రి వద్దులెండి. నా మందే నా కివ్వండి. ఈనకు లేదని ఏడి స్తే ఓక కన్ను; ఎదుటివాడికి ఉన్నదని ఏడి_స్టే రెండుకళ్ళూ పోయాయట. ఎందుకు వచ్చిన కర్మ? అందులో మీరు మాతం సామాన్యులాః ఇంతా విన్న వెనుక ఏమైనా వెయ్యగలరు.”

ట్రే ధనూ విజంచెస్పుః వీపు ఆసుష్యతికి వెళ్ళి మందివ్వమన్నావా లేదా ?)?

“అదిద్ధం చెప్పవలపిన కర్మ నాకేమి పట్టింది? వెళ్ళి అడిగాను. అడగ ఉమే తడవుగా మీ కాంపొండరు శరథయ్యగారు. “శరభ దళ్శరభి అని లేచాడు. అతనితో ఎందుకు లెమ్మని పశ్యంతి వద్దకు వెళ్ళి మొర పెట్టుకొన్నాను. వింపేనా? వచ్చిన వాళణ్లీ ఎటూ వచ్చాను. వీరయ్యను చూద్దామవి వెళ్ళాను. సుశీల వరండా లోనే ఎదురుపడి ఎక్కడికంటూ. ఎనిమా డబ్బాయెలత్తి నెత్తిన గొట్టపోయింది. గుళ్ళో ౪ఠతగోపమే 'పెట్టించుకోనే ఈ ఎనిమా డబ్బా ఎక్కడనె వత్రిన కొట్టించు కొనేది అమకొని ఒక్కగంకఠున బియటిపడ్డా. సరేకాని డాక్టరుగారు హాప్పిటిల్లోని

$74 పావికొలండ ఇ. వనర్పులట్కూ . కాంపౌండర్లకూ. మీ తాతగారి మాత లేమైనా మిగిలి ఉంటే ఇచ్చారా ??

*ళప్రవ్పిట్రి విశేషం?”

ఉర్పుభ్రాలన్నీ అలా ఉన్నాడే?

“ఒరే వీవు క్లాసులో పాఠం ఎప్పుడైనా విలబున్నావటరా?”

ఈవినక్ర ఏమి చేస్తున్నా నంటారు?)

“ముఖాలు చూస్తూ ఉంటాపుంి

6ళ బ్ర స్పన్సంగ్రీ నల్ల మొగాలు, తెల్ల మొగాలుు వెరి మొగాలు దేళ్యవు మొగాలు ఒక"పేముట్‌ రకరకాల మొగాలు కనిపిస్తుంటాయి. ఒకటా రెండా? వలలై. సరేగాని కొంపదీసి లిఖిత పూర్వకంగా 'పెస్టిమోనియర్‌ దయచేయకండి. మందు మాతం ఇప్పించండి వస్తా.”

“నీకు బొత్షిగా జ్ఞానం లేదురా.”

కళ 9ందుకేగా డబ్బుపోసి చదువు కొంటున్నదిం?

ఉచదువంటుతున్నట్లు లేదు.”

“డ్షబ్బుపోతున్నది పోనీ.

“ఈసారి మీ నాన్న వచ్చినవ్వుడు తీసుకురా.”

ఉనికి చదుపు అంటించకపోయినా వీపున చురక లంటించాలనా? మీకూ మీ వైద్యావకీ నమస్కారం. వస్తాః”

“దుందక్కంరలా?)

“ఇచ్చే రోరణిలోవుండే ఎవ్వుడో ఇచ్చి వంపేవారు

“ఈ రాతికి దుందు వద్దుచే. విరేచనాలై తే రేప (పొద్దున హాస్పిటల్‌కి ఈశా పరీక్షచేసి మందిస్తాను.

ధనంజయుడు నమన్కరించి వెనకకు వెళ్ళాడు.

'పసాదు నేరుగా మాధవరాపు గారింటికి వెళ్ళాడు. ఆయన చకితు డయాడు. పనినూలా డాక్టరు తన యింటికి రావటం అదే మొదటిసారి. ఇంట్లో వపరికి సుస్హీ చేసినా ఆసుష్మతికి పోయి మందు తెచ్చుకోవటమేతప్ప డాక్టరును పిలుచుకొని వచ్చింది లేదు. అతడు తనకు తానై వచ్చిందీ లేదు.

మాధవరావు ఆప్యాయత కొలదీ స్వాగతమిచ్చాడు. బాలయ్యను పిలిచి ముంగిట కుర్చీలు వేయించి *ోడాక్టరుగారు వచ్చారమ్మా[ి అవి శారదను శేకవేవి చెప్పాడు. నిమ్మరసం, శేనెళో చేసిన షర్చత్వు విస్కట్లు (పేలో పెట్టి బాలయ్య చేత పట్టించుకొని ఆమె వచ్చింది. వలవార్‌ం ముగిసింది.

పాపికొండలు శక

“ష్టి అమ్మాయి దగ్గరుంపే నోరెశ్తే (ప్రాప్టికూతా లేదు... పెద్దతనా వై నా మన్నించదండిః?? డాక్టరు పనంగం (ప్రారంలించాతఈ. సాల... భెపైదతనమంపే నోరు పారేసుకోవటమే కొటోలు!. కల్చర్‌ వాతలేని మాట వాస్తవమో అనటం పడటం మీకే చెల్లింది” శారడ చటుక్కున లేచింది.

వెదృతున్నావే? కూర్చో. విన్ను చూడాలని పని చూనుకొని వచ్చాను” డాక్టరు నవ్వాడు.

“ఎందుకు బూకరింపులు? నాన్నగారితో ఏదో మాట్లాడదలచుకొనీ వచ్చారు. మాట్లాడుకోండి! మధ్య నేను దేనికి?)

అతడు కొదనటోయాడుం

“ఆ మ్యాత్రం జ్ఞానం కేకపోలేదు లెండి. నాక కోపం తెప్పించి అరిమి చేయాలని కాకపోతే. (వస్తావన ఇలా ఎందుకు (ప్రారంద్షిస్తారుః. నేను వెళ్ళు తున్నాను. మీ రహప్యాలు కాగానే ఫిలవండి వస్తాను” ఆమె వవ్వుశతూ వెళ్ళి తోయిండి.

ఇాక్టప ప్రారంవించాడు: “క్రమంగా కోలుకొంటున్న వీరయ్య ఇవాళ ఆకస్మికంగా ఇవమాచిస్థితిరో సస్తాడు. నిజంగా మా తాతగారికి చేతులెత్తి నమవ్కం తించాలి. నాడీక్ఞానం లనుగహాించారు కాబట్టి సరిపోయింది. లేకపోతే ఆ స్థితి అంతుసట్టి ఉండేవకాదు. ఈ పొటి కతడు యమలోకంలో ఉండవలసిందిలో

*ష్ణిమి జరిగిందిలీ మాధవరావు నిర్ధాంతపోడూడు,

అబ్బుకోనమన్కీ స్నేహంకోసమనీ చాలా పొరషాటు పని చేశాను. వీరయ్యను నా హాస్పిటల్‌లో చేర్చుోవలసిందికాదు. ఏ గవర్నమెంటు వోస్చిటల్‌ లోవో చేర్చించుకొమ్మం'పే సరిపోయేది” డాక్టరు నిట్టూర్చాడు.

ఆ దేమిటి అలా అంటారుళి

“విబ్రానికి ఇవాళ వీరయ్య చనిపోయి ఉంపే ఏమి జరిగేది? కోలు కొంటున్నవ్య క్తి ఆకస్మికంగా చనిపోతే. అనుమానం కలగడా? వేనే కొవాలని చంపాననేవాబ్ళు, కోర్టుకు ఈడ్చేవాళ్ళు. శవపరీక్ష చేయించి ఏషమిచ్చి చంపషొనవి తేల్చి డిగీ రద్దుచేసి కారాగారశిక్ష వధించి ఉండేవాళ్ళు, అ ముప్పు వెండుక వాసిలో తప్పింది. మీరు కొంచెం నాకు నహాయపడారి. ఢర్యారాపుకు మీయం దెంతో గుర. మీ మాట కాదనడు. వీరయ్యను వెంటనే మా హాస్పిటల్‌నుంచి తీసుకువెళ్ళి గవర్నమెంటు ఆసుస్యతిలోనోో నమ్మకమున్న మరొక పై 9వేట్‌ వర్సితగ్‌ హోంలోనో చేర్చించమనండి. మాస్టారూ ఎలాగ్గైనా ఈ మత్రం వవాయం చేయండి. నేనే ధర్యారాపుకు చెప్పాలని ఉన్నది. కొని ఏంలాభం? వమ్మడు, సీడో పన్నాగం పన్నానని కక్షగడతాడు. అతనితో కృకుత్వం కొవి

శం. పాపికొ౦ండణ తెచ్చుకోవడం నా కేమ్మాతం ఇష్టంలేదు. మీరు చెవితే అతడు తన్పక నమ్ముతాడు. ఏమంటారు?” డాక్టరు మాధవరావు వంక దీనంగా చూవాడు.

“ఇంతకూ మీ రనేది ఏమిటి? వీరయ్యకు విషమిచ్చారా? ఎవరిచ్చా రంటారు?”

“ఎవరని చెప్పేది? నేనో నా కాంపొండర్లోో నర్సులో ఇవ్వాలి. లేదా నా రోగులతో ఎవరైనా ఇవ్వాలి. రోగులలో ఎవరో ఇచ్చారనటానికి అవకాశం లేదు. ఏది విషమో ఏది కాదో దారి కేమి తెలుసు? పోతే తతిమ్మా వారితో ఎవరో ఒకరు ఇవ్వాలి. నర్చులూ కాంపొడర్లూ ఇవాళ వచ్చినడాప కారు. అంతా అయిదాశేళ్ళనుంచి నా ఆసుష్యతిలో పనిచేస్తున్నారు. ఇంతకాలంసుంచి లేని దుర్చుద్ది ఇవాళ కొత్తగా .:డుతుందా? పైగా నా రోగులు ఆరోగ్యవంతులై వెళ్ళిపోతూ సంతోషంకో ఏమి ఇవ్వటోయినా వాళ్ళు పుచ్చుకోరు. అలాంటి వాళ్ళు ఇంతపనిచేస్తారా? లేదు. అయినా ఒక్కొక్కంరినే పిలిచి అడిగాను. బెదిరించాను. అంకా నే నెరుగనంయే నే సెరుగ నన్నవాళ్ళే. పోలీసు రిపోర్టు ఇద్దామనే అన” కొన్నాను. కాని ఆలోచించుకొంటే (శేయోదాదయకంగా కనిపించలేదు. ఎలుకల పోరు పడలేక పచ్చని కొంపకు చిచ్చుపెట్టుళోనట మనిపించింది. జరిగిందేదో జరిగింది. ఇప్పటి కెలాగో బయటపడ్డాను. వీరయ్యస్థితి ఈ క్షణానికి బాగానే ఉన్నది. అతన్ని స్వస్టుని చేయడం నా వల్లకాదు. మరొక డాక్టరువెద్ద చేర్ప్చించ మని ఎలాగైనా ధర్మారాపుకు చెప్పండీ. అతన్ని ఇంకా మా ఆసుష్యతిలో ఉంచటం ఏమాత్రం మంచిదికాదు. ధర్మారావుచేత ఎలాగ్రై నాయీ పని చేయిం చండి. మీ మేలు ఈ జన్మలో మరచిపోను.””

మాధవరావు విశ్చేస్టుడయ్యాడు, ఒకటి రెండు నిమిషాలసేపు మాట్లాడ లేదు. తరువాత అతడు మెల్లగా అన్నాడు:

జడ్లాక్టరుగారూః ఆలోచించినకొలది నేటి స్థితిగతులు విచితంగా కనిపిస్తున్నవి. వచ్చిన చిక్కులకు చికాకుపడి ధర్మారాపుగారిని మీరు అపార్థం చేనుకొంటున్నారేమో ననిపిస్తున్నది. వీరయ్య ఆయన కేమవుతాడుః అన్నా తమ్ముడో మెన్నత్త మేనమామల కొడుకా? ఆ వీరయ్యను కాపాడితే ఆయనకు వచ్చి ఒళ్ళో వడేదేముంది? ఏ స్వార్ధమూ లేదు. గురుమూర్తిగారికి (ప్రమాదరి వచ్చిపడింది. వీరయ్య బ్రతికి బట్టకడితే గురుమూర్తిగారి కేసుకు సాక్ష్యం లభిస్తుంది. ఆ అమాయిక చ్యకవలర్తికి కొంతమేలు జరుగుతుంది. దానివల్లి స్కూలుకూ విద్యార్థులకూ. లాభం కలుగుళుంది. దానికే. ధర్మారావుగారు ఇందులో దిగారు. మీలో ఆయనకు సంపూర్ణ విశ్వానమున్నది. దానిని మున్నిడు కొనే వీరయ్యను మీ ఆసుష్యతితో చేర్పించారు. సౌంతకర్చులతో మీచేత చికిత్స

పాపేకొండలు [యా చేయిస్తున్నారు. ఇందు ఆయన స్వార్ధమేమున్నది? కాదు స్వార్థమేనంచే (వవ చంలో నిర్వ్యాజానురాగం లేకపోవాలి. చివరికి తల్లిదండ్రుల వాత్సల్యర్య ఈశ్వరుని కరుణ స్వార్థకలుషితమే కొవాలి. నేను అలా అనుకోను. మీరుకూడా ఒస్పుకోరు. కాకపోతే కష్టం కలిగి తాత్కాలికంగా ఏదో బాధ పడుతున్నారు.

ధర్మారావుగారు మిమ్ము శంకిస్తున్నారన్న (పశ్నకే తావులేదు. కాద్యో శంకిస్తున్నారనే అందాము.. ఇంక ఆయన ఎవరిని నమ్మేటట్లు? ఎవరివట వీరయ్యను చేర్చేటట్లుః మీరే ఫలాని వారని చెప్పండి, ఆయనను అలా చేయమని అడుగుదామూి మాధవరావు డాక్టర్‌వంక చూచాడు. అతడే మాట్లాడలేదు.

“అసలు ధర్మారావుగారి నంగతి అవతల ఉంచి మీ _శేయన్యు వృష్టేలోనే ఆలోచిద్దాము. మంచికో చెడ్డకో వీరయ్యను ఆసుష్మతిలో చేర్చు శొన్నారు.. నే డింత జరిగింది. వీరయ్యను కాదు మరొకరిని చేర్చుకొన్నా ఈనుకో౦డి. ఇలాంటి _పహాదం వాటిల్లదన్న నమ్మకమేమిటి? మొదలది ఎవతి వల్ల ఏ విధంగా జరిగిందో తెలుసుకోవడం అవసరం కాదా? ప్రాక్టీసు దృష్టితో వేమ, రోగుల చృష్టతోనేమి తేల్చుకోవడం మీ కళ్లిర్ష్వవ్యం కొదా?: ఎంతకాలల ఇలా పడగనీడను న్మిదపోతారు? ఇంతకూ మీ కాంపొండర్లోో నర్సులో ఈ "ఘోరానికి ఒడికట్టి ఉండాలి.

నేనే ఈ పని చేయలేదని నమ్మక మేమిటి?” డాక్టరు పళ్ళ్నించాడుం

కళష్టిర్రా??9

కల్రవున్సు నేనే. డబ్బు ఎక్కువ రావిట్టాలని కాన్సి వీరయ్య (బతికి ఉండటం ఇష్టంలేక కాని మరొక ఉద్దేశంతో గాని చేసి ఉండవచ్చును.”

“త్రార్కిక౦గా మీరు చెప్పింది నంభవమే కావచ్చు కాన్వి అలాంటే తుష్టచింతన ఉంపే బయట 'పెట్టరు” మాధవరావు నవ్వాడు.

ఉఏద్రి ఎలా ఉన్నా ఒకటి స్పష్టం. మీరన్నట్లు మా నర్పులలోన్నో కాంపొండర్లలోనో మెతకతనం ఉండటంవల్లనే ఈ పవి జరిగింది. ఎవరో (వలోభపెట్టి ఉంటారు. లేదా అలాంటి (పేరకమేదో ఉంటుంది. ఆ వ్యక్తివి: లేదా ఆ కారణాన్ని తెలుసుకోవడం నా కవనరమే. కాని వీరయ్య భద్రతక ఇంకా నేను పూచీపడటం నావల్ల కానిపవి. పూర్తిగా కోలుకొనేవరకు ధర్మారావు మవిషోో మీ మనిషో ఉండటం అవసరం. అతనికి నా ఆసుపత్రిలో చికిత్న ఆరగాలంే అంతకన్నా గత్యంతరం లేదు డాక్టరు విష్కత్షగా చెప్పి వేశాడు.

జ్ర

శ పాపికొండయణా ఉగట్టి చిక్కే తెచ్చిపెట్టారే:”” మాధవరావు ఆలోచనలో పడ్డాడు. ఉగ్రాతీ ? గంటలలోగా మనిషివి పంపించండి. కరి నేను వస్తా.

అమ్మాయి, శారదా!” డాక్టరు కేక వేశాడు.

6 బప్పుడే బయలు దేరుతున్నారే?”

ఉబయలుదేరక ఏమిచేయను? వయసు వచ్చిన కొడుకన్నా ఉండే కర్చుందును.

ఉబ్రదేమిటండోయి వింతగా మాట్లాడుతున్నారు?

వింతేముంది? నిన్ను మా అబ్బాయికి ప్టేనేగాని వీల్లేదని మీ శాన్న గారితో వాదిస్తూ కూర్చునే వాణ్ణి” డాక్టరు నవ్వాడు.

ణి !

శారద చెక్కిళ్ళు జేగురువారాయి.

“జ్నప్ప్రుడై నా ముంచుకు పోయిన దేముంది? వయసు వచ్చిన కుత వాణ్ణీ పెంపకం తిసుకోనూవచ్చు; శారదను కోడలుగా. పుచ్చుకోనూ వచ్చు” మాధవరాపు ముఖంలో చిరునప్వు మెరిసింది.

“రేపటి సంగతి ఏమోకాన్సి ఇవాళ వియ్యమండినంత మాట అన్నారు. ఆడే పదివేలు”

వసాదు వెళ్ళిపోయాడు.

కుక దివసాంతమందలి అపరదిశాముఖం చూర్ణకుంతలావృతమట్లు తోచిండి. పెండ్లి నడకలు నడుస్తున్న ధర్యారాపుకు పూర్వాస్ణ్టాంలో శోభన్నాది యింటిలో జరిగిన సంఘటన కపికి వచ్చింది. తాను నిర్ణయించుకొన్న దేమిటి? వాస్తవంగా జరుగుతున్నడేమిట్‌? ళోభన్నాదిని అంకెకు తేవాలనుకొన్నాడు. అది సవ్యంగానే సాగుతున్నది. కాని శ్యామల విషయమేమిటి? తాను నిజంగా ఆమెను 'పెండ్లాన వలచుకొన్నాడా? తను నిస్ణశంచుకొన్న కొార్యకమంలో లేదు. లేదా? లేకపోతే శోభన్నాదిని సన్నిపాతుని చేసుకోవడం ఎలా సంభవం? తవ కుమార్తెను వివాహ మాడుకానన్న ఆశ ఉంటేనే అతడు తన సర్వశ క్రిసంపదలతో అండదండగా నిలుస్తాడు. అప్పుడు అందర్నీ కూడదీసుకొని పరుల ఆటలు కట్టించడానికి వీలవుతుంది. ఆ మార్గం (తొక్కకపోతే. తాను నిన్సృహాయుడైై పరుల కాళ్ళ (క్రింద నరిగిపోవలసించే. అలా నలిగిపోతూ హాస్యాన్సదుడయేకంటె (పక్కకు తప్పువోవటం మేలుగాడూ? మరి యింతకు మున్ను నిర్ణయించుకొన్న కార్య (కమ మేమిటి? దావిని కొట్టి వేయవలసినదేనాః కొట్టివేస్టే తాను చేతగాని దద్దమ్మ అవుతాడు. అలా కాదు. క్యామలనే పెండ్లి చేసుకొంటాడు. అన్పుడు తనదాటికి ఎదురుండదు. అన్నీ అనుకాన్నస్లే సాగిపోతవి. మరి శాఠద సంగతి ఏమిటి? (వక్క-కు తప్పుకొని తిరుగుతున్నదావిని కానే రెచ్చగొట్టాడు. ఉంగరమిచ్చాడు. (యేమిస్తున్నానని చెప్పాడు. ఆ సంగతి తన తల్లికికూడా తెలుసు. ఆమె సంతో షించింది. మనసార దీవించింది. శారదకూడా ఏవో మధురన్వప్నాలు కంటూ ఉంటుంది. వాటినన్నిటినీ భగ్నం చేయవలసిందేనా? తాసు క్యామలను పెండ్లాడితే ఆమె హృదయ మేనుపుతుంది? విజానికి మాధవరావ్వగారి ముఖం తా నెలా చూస్తాడు శి పరుల నంగతి ఎలా ఉన్నా శారదలేని తన జీవిత* జీవిత నుపుతుందా? ఆ నిర్మల మందహాసం, ఆ సుందర భూభంగం అనావిలపరిహానం అనిర్వచ పీయ మృడుస్పర్శం పోగొట్టుకొని తాను జీవించగలడా?ః జీవించినా (బతుకు జాటలరో ఉత్సాహ దీపికలు, ఉజ్జ్వల తేజస్సులు గోచరీ వ్రవా? శ్యాదములకూడా అందమైన పిల్ల, తెలివి తక్కు.వడి కొడు. ఆయినా ఆమెకూ శారదకూ కొండంతంతరం కనిపిస్తున్నది. ఆమె కనకపుష్యరాగం, దోషం ఉంపే ఉండవచ్చును. శారద అలాకాదు. విత్మల సృటికమణి. పుష్య

160 పాపికొండ అ లాగం ఎంతసేపటికీ తన తేజస్సునే వెలార్చుకొంటుంది. నంపూర్ణ సౌందర్య -విష్కారం జరగాలం'పే పరిష్కార మభిలషిస్తుంది. సృట్‌కమణీ అలాకాదు. తన విర్మళత తనకుండగా సవిధవర్తిని రుచిరంగా ప్రదర్శిస్తుంది. స్వయంవ్య క్రిత్వ ఉన్నవానికి కావలిసింది సృటిక మణీకాని ఎంత అనర్థ్వ మైనా పుష్యరాగం మాతం కాదు. జీఏఠిం అర్థవంతం కావాలం'పే తాను శారదను కోల్పోలేడు. అంతవరకూ వండేహంలేదు. దాని కనుగుణంగానే తన పవృ శ్రిని దిద్ది తీర్చుకోవాలి.

మరి; ఆ ఉదయాన శోభన్నాది యింట్లో ఏమిచేశాడు? శ్యామలను గాఢాలింగనంలో బంధించాడు. అది అనుచితం, అక్రమం కాదా? శారదపట్ల దోహం కాదా? వింపే ఆమె సహిస్తుందా? ఆమె సంగతి అలా ఉంచిన్యా తన ఆంతరాళ్య్మ తమిస్తుందాః

ఏది ఎలా ఉన్నా ఠన జీఏతయా(త పశాంతంగా నిర్మలంగా సాగ్‌ పోవాలంచే శారద సాహచర్యం అవసరం. ఆడిలేనినాడు తనబకుకు శూన్యమే.

ఇంతకూ తన కర్తవ్య మేమిటి? ఇదివరకు నిర్ణయించుకొన్న _పణాళి శను ఎలా అమలు పరచాలిః శారదను తన హృదయం కోరురున్నట్లు వెంటనే తివాహమాడితే కర్మక్షేతం ఏడిచి వాన్నపస్థం పోవాలి. తాను పోదలచుకోలేదు. జయం లఖించేటంకవరకు ధర్మంకోసం _పోరాడ సంకల్పించుకొన్నాడు. తత్సిర్హ్మి కోసం (సణయకలాపం (ప్రకృతానికి ఆపివేచూలి. అంతేకాదు శ్యామలయందు అనురాగం ఉన్నట్లు నటించాలి. ఆమెనూూ శోభన్నారదిసీ లోగొనాలి. అంతేకాని. లక్ష్యం మరచి తాను 'ష్టుడు కారాదు. ఆపాటి ఆత్మనిగహం అవసరం.

బాగానే ఉన్నది. ఈ వ్యవహారం శారదకు తెలిస్తే ఆమె ఎలా అర్థం- జేసుకొంటుంది? తన ముఖం తిరిగి చూస్తుందా? ఆమె అపోహ పడుతుందేమో. అస్పుడు తనగతి ఏమపుతుంది? ఉభయ భష్టక్వం తప్పదు. కొగ్యా శ్యామలళోటి త్యాసంగ౦ ళోభన్నాదికిదక్క మరొక మానపునికంట పడరాదు. ఏ ఒకటి రండు. తోజులో అయితే అది సాధ్యమే కొనచ్చు. కాని కార్యసిద్ధి కలిగేటంత వరకూ ఫాగాలి. అంపే ఎటు లేవన్నా ఒకట్‌ రెండు సంవత్సరాలైనా పడుతుంది. అంత కాలం ఎలా దాగుతుంది? కర్తవ్యం సాధించాలం'పీ ఎలాగో దాచాలి. కత్తిమీద పౌము చెయ్యాలి. తప్పదు.

సంకల్చదిలం ఉన్నప్పుడు మానపునకు అసాధ్యం ఉండనిమాటి శ్రాస్తవమే. కాని ఇలాంటీ (పవృదత్తి ధర్మ బద్దమపుతుందా? రర్మరక్షణకోసమవి అధిర్యానికి దిగటంకొదా? శ్యామలను వంచించటం న్యాయమా? ఆమె చేసిన తప్పేముంది? ఆమె తండ్రిని వంచించినా కొంత అర్ధమున్నది. తాను ఇన్నాళ్ళ శుంచీ ఆడుతున్న వాటకావికి తగిన ఫలం అనుభవిస్తాడు. పైగా ముల్లును-

పౌాషికొం డలు. 144, మాుంటిచేతనే తియ్యాలని అంటారు. ఇక ఆయన కూళురు సంగతంయే నరుగుతో జూగర ఎండవలసిండే నన్నారు.

కాగా ఇంతవరకూ జరిగిన పొరపాటు లేదు. అనుకొన్న పని అను కొన్నళ్లే కొనసాగించవచ్చు కౌని క్యామలకోడి వ్యవహృతిగాన్సి తదనురాగంగాని - పెమ్మాతం పొక్క-కుంగా చూచుకోవాలి. అంశే తాను శోభన్నాది ఇంటికిగావి) మాధవరాపు ఇంటికిగాని వీలైనంతవరకూ రాకపోకలు సాగించక తగ్గించుకోవాలి. శోభన్నాదిగారి యింటికంటె మానివేయవచ్చునుగాన్తి మాధవరావుగారింటికి పోకుండా ఎలా ఉండటం? కారద ముఖం చూడకుండా ఒకరోజైనా ఉండగలడా? విచ్చెళ్సరూ? అమ్మాతం నిగహం లేకపోతే జీవితంలో సాధించగలిగినది పిముంటుంది?

ఇంతలోనే అతడు మాధవరాపుగారి యింటికి వచ్చాడు. “మాస్టారూ? అంటూ తలుపు నెట్టుకొని లోపలికి వెళ్ళాడు.

*బప్పుడే బయటికి వెళ్ళారు” కూర పాదములకు నీరుపోస్తున్న శారద ఈలయె త్తకుండానే సమాధానం చెప్పింది.

“ఇంటికి వచ్చిన అతిథులను సత్కరించే తీరు ఇదే కాబోలు!”

అబంత్రకూ. వారు పనిమీద వచ్చారో ఆతిథ్యం కోసం వచ్చారో కనుక్కో, బాలయ్యా"

“దండ్రమండిి అయ్యగోరు.” నడుముకు కట్టుకున్న తుండుగుడ్డ విప్పి బుజాన వేసుకొని బాలయ్య నమస్కంరిస్తూ దస్గికకు వచ్చాడు,

ళద్రాలయ్య। నీ అప్లికేషన్‌ చూచాను. గేమ్సు ప్యూనుగా వెళ్ళుతావాణి

*వడేంటండి అయ్యగోరుఃి జాలయ్య కొయ్యబారిపోయాడు.

*ంద్రీ కష్టమంప్రే మరి కమిటీ ప్యూనుగా వెయ్యాల్సి వస్తుంది తర్మారాపు అతనికి కన్ను గీటాడు.

“చిత్తం. పెప్టోరు. మీ రెలా నడుసుకో మంపే అలా నడుసుకోవలసి శోళ్ళం?” బాలయ్య శారద వంకకు చూచాడు.

“కసాయికి అమ్ముడుపోయి మే అంటూ నా నంకకు చూస్తేపయో జన మేమిటి? చేతనై శే ద్యూవ్‌ అనూ శారద వాటర్‌ క్యాన్‌ (కింవబెట్టి మరొక చెట్టపాదు వెడల్పుచేస్తూ కూర్చున్నది.

“లాభంలేదు. మాస్టారికి నేను వచ్చి వెళ్ళానని చెప్పు. వీలైతే ఒక సారి కలుసుకోమను" ధర్మారాపు బయలుదేరాడు,

*కూకోండి. ఇస్పుడే అఆయ్యగోర్ని పిల్చుకొత్తా” బాలయ్య వెళ్ళాడు,

ధర్యారావు కర్చీతో కూర్చుని కారదవంక చూస్తున్నాడు. ఆమె

182 పాపీకొ 0డణ వంచినళల ఎత్తక పాదు లోతు (తవ్వుతున్నది. కణతనుంచి బయలుదేరిన స్వేద విందువు చిబుకా(గానికి చేరింది.

*బ్ల వాళ దేనికి వద్చానో తెలుసా?)

“నాకు జోన్యంరాము. వచ్చినట్లు ఎవరికోనూ. చెప్పుకొన్నట్లు క్టాసకం బేదుం

“ఎందుకు అలితకోవం?”

ద్రొత్రిగా మీ వ్యవహారం బాగుండలేడు. బాలయ్యను అలా తరిమా ళంపీ అర్థముంగి? అత దేమనుకొంటాడు?”

కళ స్సుకోట్రానికి ఏమున్నది? ఇప్పుడే మాస్టారికి చెబుతున్నాగా[?)

“ఏమని?” (తవ్వుగోఅ మట్టిలో దిగబతీ పోయింది. కారన తెల్లబోయి చూస్తున్నది.

ఉచ యిద్దరికీ 'పెండ్లని+

“ఏమిటి మీ ఉద్దేశం?” శారద నుఖఅ ఒక్కసారిగా వేపుఠించింది. అధళతి కఠిపించింది. ధర్మారావు చకితుడయాడు.

జఓమన యిద్దరికీ 'పెండ్లని చెబుతానన్నాను. ఇందులో కానిమాట పేమున్నది?”” అతడు గాలిటోయిన బంతి అయ్యాడు.

“ప్పీళ్షు డబ్బు ఉండవచ్చును. పదవులు ఉండవచ్చును. కౌని యీ యిది పనికిరాదు” ఆమె గొంతు జీరబోయింది.

క నేనంప్పే ఇష్టందేదాః మొన్నటి సంఘటనంతా నాటక మేనా? అతడు డీనంగా (వళ్నించాడు.

“మిమ్మల్ని చూచి నవ్వాలో ఏడవాలో అర్థ కావడం లేదు? ఆమె ముఖం (వక్క-కు తిప్పుకొన్నది. రి *ఆంత్రా అయోమయంగా ఉన్నది. ఏదైనా పొరపాటు చేళానేమో శీమించు.. తెలిసి మ్యూతం చేయలేదు. మరి వస్తి ధర్మారావు చటుక్కున లేచాడు.

“డడండి. ఇంతకాలంనుంచి మీకు న్యక్తుల తత్త్వాలు తెలుసునేమో ననుకొన్నాను. నాదే పొరపాటు” ఆమె త్వరితంగావచ్చి బుజంమీద చేయివేసి ఆతనిని ఆపింది. బురదచేయని జ్ఞప్తికివచ్చి వెంటనే తీసింది. లైక్‌ -బుజావ చద ఈవ్పలేదు.

“ఎలత పొరపాటు: తుడవకలడి బుజమంతా చెడుకుంది” ఆ హెచ్చరి శళో అతని (ప్రాణం కేరుకొన్నది.

“ఇంతకూ నావళ్లి జ౭గధస్ష్వుకుమో చెప్పాపు కౌదు.*

పావకొండలు [8

అన్సాన్నగారికో మనపెండ్లి సంగతే చెవితే. ఏమి జరుగుతుందో మీరు ఆలోచించలేదు?” ఆమె అతని జేబులోని కర్చిఫ్‌ జా్యగత్తగాతీసి బుజాన ఏర్పడిన మట్టీమరకపై కప్పిందిం

“ఏలి జరుగుతుంది? ఒప్పుకోరంటావాళల” అతడు కారదను దగ్గరకు లాగుకోటానికి యత్నించాడు. ఆమె మృదుపుగా తప్పుకొన్నది.

“నే నొప్పుకొంపే నాన్నగారూ ఒస్పుకొంటారు.?

“మరి అభ్యంతర౦?౫”

*ఆ తరువాత ఏమవుతుండో ఆలోచించారా? కథ కంచికి పోదు. వాన్నగారు రాజీనామా ఇస్తారు.”

“రాజీనామా ఇస్తారా?

“మ రేమనుకొన్నారు? బంధుమ్మిఈలపడ్డ ఆయన ఉద్యోగం చేయరు. ఈ నయస్సులో మరొకచోట ఉద్యోగం దొరకడం కషం. ” ఉద్యోగం లేకపోతే ఇల్లూ గడవద్యు కాలమూ గడపదు. చేతులారా నాన్నగా9కి ఇలాంటి దుఃస్థితి కల్పించమంటారా?” ఆమె గొంత జీరవోయింది.

*మరి మాళ్ష్లం?)

“ఇంకా నాన్నగారికి రెండేళ్ళ నక్వీసు ఉన్నదనుకొంటాను. ఆ రెండేబ్ళ గడచేదాకా ఆగాలి. లేవా మరొక ఉద్యోగమన్నా చూపిందారి. అందాక "పెండ్లి జరగటానికి వీలులేదు. ఒక వేశ నాన్నగా ఒప్పు్‌న్నా నేను ఒప్పుకో లేను. మొన్ననే మీకు చెప్పజోయాను.. కొని మీరు పడనివ్వబేదు” ఆమె దాపలి తీగనున్న ఎండుటాకు గిల్లి వసింది.

ధర్మారాపు “డామిట్‌”? అంటూ కర్చీతో చేరగిఆదడ్డాడు.

“అడే నేనూ అంటున్నది" పాదులో దిగదిడ్డ (తప్వుగోల పెకల్చు కొని ఇంట్లోకి వెళ్ళిపోయింది.

అంతలోనే మాధవరావు ఇజారుకలుప్పు వేసివచ్చి కర్చీలో కూర్చుంటూ ఆ)ంతపేపయింది వచ్చి? మీ రాక కారడకు తెఅసా?) అని ఆడిగాడు.

“పాపుగంట (క్రిందశే వచ్చాను. కాకడ ఇస్పటిదాకా ఇక్కడే ఉన్నది. ఇప్పుడే లోపలికి పోయింది కొజోలు;?”

“పనిమీద వచ్చినట్లుంది?

“మోహన్‌బాబు ఉత్హరంముక్క ఏమైనా (వాష్తున్నాడాగి

*బ్ల న్నేళ్ళకు గాను ఇటీవలనే ఒకటి (వాళాడు. ఏమిటి విశేషం?”

“ఏమీలేదు. బాబు ఇంజనీరు కదా పహకార పద్ధతిపై ఏరైనా పరి

శ$తీ పాపికొండఅ శమ సాగింకామవి స్నేపాతు లంటున్నారు.. అతన్ని సంపదిప్తే బాగుంటం దవిపించిందిల

“బాగానే ఉంటుంది. వాడి చదువే అదిగదాశి ఆయవ ఉత్పాహంలతో అన్నాడు.

• ఆయితే బాబును ఒకసారి వచ్చిపొమ్మని (_వాయగూడతమూ?ః రాక వోకల అర్చ్భులు మేమే భరించుకొంటాము ధర్మ్యారాపు సూచించాడు.

మాధవరావు వెంటనే మాట్లాడలేదుం

“*ఏంచుకు అంత ఆలోచిస్తున్నారు? బాబునుగూడా ఒకసారి మీకు కూడవచ్చునుగా.?)

“నిజమే వాణ్ణీ చూచి ఆరేళ్ళకు పైగా అయింది. చూడాలని కూడా ఉంది. కౌని రమ్మవి నేను (వాయటం నబిబుగా కనిపించడంలేదు. వెళ్ళేవాడు నాతో చెప్పి వెళ్ళలేదు. చెప్పలేదన్న కోపం లేవనుకో. అయి" వాడికి రమ్మకేి ాయడం నామ నచ్చటంలేమ. అంత చూడాలని ఉంపే వాడే వస్తాడు రాడు (గ్రాసిమ్మాతం (ప్రయోజన మేమిటి?కాబట్టి నేను (వాయడంకం'టె మీరు _వాయడొకో మేలు. ల్న్మడెస్‌ ఇస్తాను. చాలవరకు వస్తాడనే ఉన్నది. రాకపోతే తనకు తోచిన సలహాలన్నా తప్పక (వాస్తాడు. మనకు కావలసింది పవి కొవటమెగాః ఏమలం టారు ఆమోచ మ్నుదకోసం ధర్మారాపువంక చూచాడు.

ధర్మారాపుకు ఏదో ఎక్కడో మెలిక వడ్డట్లుగా తోచింది. అంతవరకూ తాసు చెవీతే హెడ్మాస్టరు కొదన్నది లేదు. కాని ఇవాళ కౌదంటున్నాడు. వాచా కాదనుకో. శార్వర్యం అంతేగా. తాను అడిగింది అసమంజసం కాదు. రాకపోకల ఖర్చులు భ౦స్తానన్నాడు. పైగా నలుగురికి ఉపకారం జరుగుతుంది. మళ్ళీ హెచ్చరించినా లాభం ఉండదు. అనుమానాలు ఎక్కువపుతపి. పట్టుదలలు "పెరుగుతఏ. వాటివల్ల పనికాదుగదా! ఈ ఆలోచనతో అతని మనస్సు చటుక్కు మన్నది. వెంటనే _పసంగం మార్చి వేశాడు.

“అన్నట్లు శ్యామల సమ్మానం ఏమయింది?)

జఆోనారాయణరాపుగారిని వచ్చి ఒకసారి కనఐడి పొమ్మని చెన్నమన్నా రగా, ఆమాపే మరునాడు చెప్పినట్లు గుర్తు.తరువాత ఏమి జరిగిండో తెలియదు.”

“అత్రడ్తు కవిపించలేదే? ఏదో భయపడి ఉంటాడు.”

*బ్రంతే జరిగి ఉంటుంది. ఈ మధ్య గొడవలలో బడి నేనీనసంగతి వట్టించుకో నేలేదు.?)

మర్రి ఆ నమ్మానం మనమే జరిపి స్తేనో?? ధర్యారావు నూచడ (ప్రాయంగా అందించాడు.

ఈశ ట్రంక్సే?30

పహ'ఏపకాండతలు 18

ఆ్యాముల ఒకప్పుడు మేన మ్యూ-లులోనే చదుపుకొన్నది గదా? ఆమెకు ఐహవత రావవం నూలును గర్వకారణమే అపుళకుంది. కాషట్టి మాలే ఆమెకు ఎందరు నన్మానం చేయరాదు?

ఉంభ్ర్యాంతరి మేముంది?) నారాయజరావు ఇంగా తికతకులు. ఉపన్నానకులుగొ ఉండండి. ఈ ఎళ్చాటు మీకుగా న్కు గుమమూన్త్త్రగారికి గాని అకేపణీయం కాదుగా?)

ఆప్ర్ర్రూరానుయ్యగారు. అవ్య కతి వహి_ఫ్టే రాషున్నాముగాని మరొక “తుంటే రామన్నాహపా? ఇంతచా ఆయనను షిలవరాలి

ఉమకు పిలవికపో వాలి? పిలుద్దాము. ఆయన ఒక వేళ నటు వచ్చినా రావచ్చును. అహ్పువేమ్రైనా అభ్యంతరం ఉంబుందా[ి

“మ ్వంతిరిం దేనికి: మాధవరావు నవ్వాడు.

ఈనాటి ఖర్చు విల్లు సి మౌ యింటికి వంపించంది, ఏర్పాట్లన్నీ మేరే దూచుకోనారి*ి

ఉమ పూధ్ళో ఉండరా?

“కేన, పట్నం పోయిరావాలి. ఇక ఇప్పటికే చాలా ఆలస్యనుయింది, అదిగో భారద వస్తున్నవి, ఆ దాధ్యత లంతా ఆమెకే అప్పగించండి. పసపాటలు లేక వచ్చేపోయేవాళ్ళుు తలొకటి విడ్తిస్తున్నదితి

ఉవచ్చిన చారందరికీ వర్టించి సంవటానికి మా తాతగారు సంపన్నులు గారు. రర్మస్థవాలూ పెట్టవేము. లేనిపోని బెడద నాకేమీ చుట్టకంగి) శారడ కుర్చీలో కూర్చున్నది.

“నీవో పోట్లాడే తీరిక ఎవరికీ లేదుగానీ మీ మామ్మగారు రేపు సద కొండుగంటలకు వస్తానని చెప్పమన్నారు? ధర్మారావు నవ్వాడు.

“రంప్పలు పెట్టి తమాషా చూడాలని కాకపోతే ఏమిటి ఈ మాటలు? మీ ఎత్తులు శెలుసుకే. నేనేము పొట్లాడటోవటంలేదు.

“అ్బుతే ఈ మాటలే చెబుకాను. తరువాత నన్నం'పే _పమోజనం లేదు.”

కజుంత్రగాక మరొకటి చేస్తారని ఎవరనుకొంటున్నారు?)

“ష్టీరనే దేమిటి? నేను తగాదాలు పెస్టేవాజ్ఞాణ)

వ్ర

శీరికి పాపీకొండల.

*నే ననలేదు. నా కొసంగతి తెలియదు మవా(వభో కారద వెకిలిగా. చశమనస్కరించింది.

“రకృృష్ణార్పణమస్తుః వస్తాను, మాస్టారి? ధర్మారావు లేచాడు,

“పెద్దవారు అన్నపూర్ణమ్మగారు ఎండలోపడి ఏమివస్తారు కావి శారదే ఆ వేళకు వస్తుందని చెప్పండి” అంటూ మాధవరావు అతన్ని వాకిలి దాకా సాగనంపి వచ్చాడు.

హుం, బాగానే వున్నది!” శారద మూతి మురకటించిందిం

“రన నసంపాఠనకంట అనురాగ సంపాగడన చాల ముఖ్యమమ్మ్యాః” అంటూ మాధవరాపు తిరిగి వచ్చి కూతురునంక తూస్తూ కుర్చీలో కూర్చున్నాడు.

“ధర్మం కంటె అనురాగమే ముఖ్యమంటారాళి

అందేమిటమ్మా? ధర్యాన్ని అనుసరించినదే ఆమరాగం. సిడిక్షేర్షం- లేదే ౩9

“అవునవును అంతే. నేనే పొరపాటు పడ్డాను నాన్నగారూ

వం

*ప్పమే పిల్లః బద్దిరం. నే నెల్తుండ. తడిక బిగిచ్చి మరి పండుకో. వళ్తే వత్తా లేకపోతే లేదు”? సున్ఫి ర్దిని హెచ్చరించింది.

ఆమ్రాడకెల్తుండ?)

“ళయ్వేట్టోకి, నువ్వూ వత్తావాశి సుబ్బి వినుగుకొన్నది.

*ఎందుకే కోపం? యేమన్నాననిః)

“యెల్లే యెల్లే మనిసివి ఆపితే యెట్టా వుంటది???

“*య్వెళ్లే దానివి “వెస్పకుండా యెొల్లు. వోరడుగుత్తారు? యెల్తున్నా యెల్తున్నా అంశకే యాడకంటారు. ఎందుకులే అవి నోరుమూసుక్కూచుంపే ఈ లంజె నా చాపుకే కొసెట్టు కొందను కొంటావు. అడిగినా చావే అడక్కపోయినా చావే. ఇన్నిసావులు సావలేక మా అయ్య ఒకపే చావు చచ్చాడు రత్రి వవ్వింది.

ఈళప్రైూన్వర్ర పోట్టాడమంటాది. మదం మాట్టాడ మంటాది. యెన్ని పాట్లయినా పడిపోతావు: సువ్చి విట్టూర్చిందిం

“మవినంటే నువ్వే మనిసివి. ఇంతసేపు బున్ని వడ్డిచ్చావుగాని యాడ కెల్తున్నావనో 'సెప్పావా? పున్నెముంటాది. 'వెప్ప వే

*ఆ మారాజు ఒచ్చి పొమ్మని కబురెట్టాడు. అందుకెల్తున్నా.

*ఏ మారాజు? యిప్పుడేం పనంట?”

“*ఆ౧ యెవరుండారు? ఆ పిచ్చి మారాజు”

ోపిచ్చిమారాజా? దేనికో? పాపం మళ్ళీ యేదో యమొద్దడొచ్చింది శామాలే!: ఆయన రుణం యీ జన్మలో తీర్చుకోలేము. నేనూ వత్తా.

న్సవ్వ్వా శక్తే కొంపా మేకల్యూ యాీరడి కూతురూ యేంగాను? నేనే యి౦టో ఉంటా, నువ్వే పోయి కనుక్కురా?ి

“నేనా? మీ అమ్మ యేదీ అంటే యేమి 'వెవును? అనలు పలక రిత్తాడా అంటి

“అందుకే నానే ఎల్తుంది.

మబ్చి ఆ సంజచీకట్లో ఇఐయలుడదేరి వెళ్ళి అరుగుమీద కూర్చున్న శురుమూల.ర్తిగారికి కనిపించింది.

ఆపని సుబ్బమ్మ? ఆకడు వలకరిందాడు,

188 పాపికొండలు.

“టసారి ఒచ్చి పొమ్మన్నారంటగా? తెముల్చుకొని వచ్చేటప్పటికి యా యాల అయిండిం?

“నీవల్ల ఒక పవికావారి సుబ్బమ్మా. చేస్తానం'పే చెబుతాను. కాదంపే మరపరిక్రైనా పరమాయించాలి.?”

“అదేంటి అయ్యగోరు అలా మాట్టాడతారు? మీరు సెబితే సుబ్బి యెష్పుడన్నా కాదందా?ి రిచ్చవోయి వళ్నించింది.

“అదికాదు సుద్బిమ్మాః పిల్లచాటు తల్లిఏ. నీ రూతురు ఏమంటుందో మరి ఆయన నవ్వాడు,

“పై క్రి అలా కస్సు బుస్సంటదేగాని నేను నోరు పేసుకుంటే కాదందు తాబుగారు[?

ఆబ్రయ్బుతే సరేః మీ యింటి పక్కన ఉండదే. వీరయ్య వెబ్బలు తిని చాపు (బతువుల్లో ఉంపే ఆనాడు (పసాదమగార ఆసుష్యతిలో చేర్చించాపు

“ఆ( ఆ(| ఆడీంకొ బతికే ఉండాడంటారాళ?

“*వాడికింకా నూకలున్నాయి. ఈ నిమిషం వరకూ (బకికే ఉన్నాడు. సీవు క్నాస్ట వోపిక చేసుపం'టే (బతుకుతాడు * నే

“అలాంటోళ్ళు బతికేకంటే చ త్తేనేబాగు. తోకాగికి లోకం ఆళ్ళకు ఆపు సుకంగా వెళ్ళమాూరుతార్యు బాబుగారులే

ఈబ్రట్లా అనకు సుబ్బమ్మా! _పపంచంలో ఎన్నిజీపులు పుడుకున్నవిః ఎన్ని గిడుతున్నవి? ఏవి ఎందుకు పృదుశున్నన్వో ఎందుకు గిడుతున్ననో ఎవరికి ॥ తెలుస? నీ వన్నట్లు అంతా అమృతమే అయిచే బౌషంానికి గరళం ఎక్కడ దొరుకుతుంది? పాపపుణ్యాలు ఎన్నవలసిన వాళ్ళం మనంకొదు సుద్బృమ్మాగొ

“అయ్యగోరేందో సెబుకారుగాని ఆనాడు మమ్మల్ని నంపినంక పవి చేగాడేః అలాంటోజ్జి నేను పాపమనలేనులి

ఆ కక్షే పనికి రాదంటాను. ఎలాగో వాణ్ణే. ఒక ఒడ్డుకు చేర్చాలి. అుదుశే నిన్ను పిలిపించింది.”

“అమ్మ బాబోయ్‌! ఈ మాట ర్తి యింపే నన్ను ఇంటికి రాని త్తుుదాశో సుబ్చి ఉలిక్కి పడ్డది.

“బందాక ఏదో అంటి వే?” గురుమూర్తి నవ్వాడు.

“ర త్తి అనరే రసపిచ్చిమనిసి. అందులో ఆడివల్ల ఎన్నిబాదలో పడ్డది.”

“ఎన్నాళ్ళ నాటి సంగతిః ఆనాడంటే బాధలో ఉండి అలా అన్నదనుకో.. ఇవాళ చావు (బతుకుల్లో ఉన్న మవిషిమీద కోపమేమిటి? వెనుకటి కోపతాపాలు.

పాపికొండలు గ! ఇవాళ ఉంటాయా? అందుతో రద్తివంటి దానికి ఉండపు. కొంచెం ఉన్నా వీష్ప కాదని కసురుకొం'పే ఏంటుంది్థనాకు లేని కోపం దావికెందుకు??”

సుబ్పి మాట్లాడలేదు.

“అంత ఇస్టం లేనప్పుడు బలవంతం దేనికి? నవే వెద్ధు సుబ్బమ్యా"” ఆ గొంరతులో నిషఘ్టారత లేదు.

*ఆఅయ్యగోరికి కోపం వచ్చినట్లుంది.

“నాకు కోపం దేనికే. పిచ్చిదానా? నీకు నచ్చచేదు. చేయనన్నాపు, అంతేగదాః[”

*బంతకూ యేం సెయ్యమంటారుణ

ళబష్టం లేనప్పుడు దేవికి: పోనీ అతడు ప్రశాంతంగా అన్నాదు.

“రామి లెండి. మీరు కావాలను కొంటుండాము.. సెప్పండి సుబ్బి ఓపారేయపడ్డది. "

అబ్రయితే ఒక వారంపాటు రోజూ ఈ వాళప్పుడు పోయి వీరయ్యను కవి పెట్టుకొని పండుకొంటూ, డాక్టరుగారు చెప్పినట్లు మందు ఇవ్వాలి అంతే. తెల్లవారుజామున లేచి రావచ్చు. పనిపాటలు ఎప్పటిలాగా చూచుకోనూవచ్చు. ఈ వారం రోజులకు ఒక పది డాొపాయలిస్తారు”

“వారం జ్రాగే౨ికి డబ్బు దేనికి ₹0డిం ఇయ్యాలే పొమ్ముంటారా?”?

కళ

కబప్పుడే వెళ్ళాలి. బేకపోతే డాక్టరుగారు వెళ్ళిపోతారు. పండుకోటానికి పక్కబట్ట తీసికెళ్ళు. ఎవరు పంపారం”ఓీ మాధవరాపుగారు. పంపారని చెప్పు, అన్నట్లు డాక్షరుగారు చెప్పినట్లు చేయ్యి. అసుమానంవ నే సరిగా అడీగి తెలుసుకో.

భి న భి నాన్‌.

పోతున్నందున మాట చక్కించుి

అలాగే నంటూ సుబ్బి వెళ్ళిపోయింది.

అ౨ధి-

*ఎవరది?ో శాలువా బుజొన వైచుకొని హాస్టలుకు దబియలుదేరిన మాధవరాపు (_పశ్నించాడు.

ఉ*న్సమస్కారమండిః నేనే పళ్యంతిని” పరండావైపు వస్తున్న వ్యక్తి సమాధాన మిచ్చింది. -

ఊసే వా? ఎవరా అవి చూస్తున్నాను. అలాగే నిలుచున్నా వేమమ్మా, కూర్చో 1”

పశ్యంతి నిలబడే ఉన్నది.

*ఇంత్రకూ నేను వెళ్ళిపోందే కూర్చోవన్నమాటః! అయితే వెళుతున్నా” వప్వుతూ అతడు చేతి గడియారంలో ఒకసారి చూచుకొని కేకవేసి చెప్పాడు. ఈక్పమ్హ్మా శారదా: పళ్యంతి వచ్చింది

*బద్రిగో వస్తున్నా? వంట ఇంట్లోనుంచి ఆమె గొంతు వినిపించింది.

“మరి నేను. వెళ్ళవచ్చునా?ః మైము అయింది డాక్టరు వచ్చి ఆ పాయంకొలం తనకు చెప్పిన విషయాలన్నీ ఒకసారి అతని మనస్సులో మెది లాయి. అకడు పశ్యంతి వంక ఒకసారి చూచి *ఈ మె అంకసని చేయొదని విశ్చయించుకాన్నాడు.

తొను వచ్చిన నని తెలుసుకోవటంకోసమే మాస్టారు అలా (_పళశ్నించా డని పోల్చుకొని పళ్యలితి చెప్పింది; “శారదను చూచి చాలాకాల దుయిందండి. ఇంటి చాకిరీ ఉద్యోగం-తీరటంచేదు. శారద ఉదయాన ఆసుపత్రికి వచ్చినప్పుడు కూడ సావకాశంగా మాట్లాడలేక పోయాను. ఇప్పుడే కాన తీరిక చిక్కితే ఇలా బియలుదేరి వచ్చాను.”

అ గొంతులో జంకు గొంకులు లేపు. చీకుచింతల జీరకూడ కనిపించ లేదు. అది చూచి మాధవరావు చకికుడయ్యాడు. తాను పట్టుపట్టి డాక్షరుచేత పశ్యంతికి ఉద్యోగ మిప్పించాడు. అలాంటి తనవద్దకూడ ఆమె అణుమ్యాతంకూడ పొక్కటంలేదు. ఎంత గుండె నిబ్బరం: కొక ఆసుపష్యతిలో జరిగిన విషయం తన దాక రాలేదనుకొన్నదా? తనకు తెలియదనే అనుకొన్నది ప్రో ఇప్పుడు గొంతు మీదికి వచ్చిందికదా? ఈ స్థితిలో తనకంచె ఆదుకోగలిగిన వారు ఆమెకు ఎవ రున్నారు? తనతో ఎందుకు చెప్పదు? చెప్పదలచుకొనకపోతే ర్యాతి 7 గంటల వేళ తన యింటికి ఎందుకు వచ్చినట్టు? తనతో నేరుగా చెప్పరాని విశేషా లేవైనా

పాపికొండలు 191 జరిగినవా? వాటిని శారదకు చెవిత్యే ఆమె తనకు చెబుతుందని అభిపాయ పడు తున్నదా? దిహుశః ఇదే కారణమేమో? తాను బయటపడటం దేనికీ?

శారద వరండాలోకి వచ్చి సళ్యంతిని కుశల (పశ్న లడుగుళున్నది.

ఆనక పశ్యంతివి ఒక్క-తెనే పంపేవు. అసలే కారు లీకటి. టార్చి జైటిచ్చి బాలయ్యను తోడు పంప మాధవరాపు హెచ్చరించి వెళ్ళిపోయాడు.

ఊబ్రమ్మాయిగోరు బయర్దే రేస్పుడు నన్ను లేపండి. వరండాలో ఆమూల కాసంత నడుం వాలుస్తానూి శారదకు చెప్పి బాలయ్య వెళ్ళి ఒకపక్కన 'పైసంచె పరచుకొని పండుకొన్నాడు.

శారదా పళ్యంళులు కుర్చీలలో కూర్చున్నారు.

ఉధ్టోజనం అయిందాశి శారద పశ్యంతిని నఖ?ఖ పర్యంతం చూచి ఛళ్నించింది.

అఆ ముగించుకొనే ఇటు బయలుచేరాను. బయటగూడ ఈ యూని ఫారం ఏమిటని చూస్తున్నావాశి పశ్యంతి నవ్వింది

ఈళక్రాద్దు 9?

కళమ్చుర్రి??9

ఈ నడుము మారావ్యా అలాగే ఉన్నావా? అని చూస్తున్నా శారద వనమాధానం చెప్పంది.

“గంట్రల్లోనే మనుషులు మారిపోతారా?”

“మ్రారికే మారవచ్చు. అదికాదు ఐదేళ్ళకుగాను ఈ ఉదయాన కలుసు కొన్నామా: అంతలో ఆ డాక్టరుగారు లేనిపోని చిరాకు కలిగించారు. దానితో శాపీగా కలిసి మాట్లాడుకొనటానవికి వీలులేకపోయింది. అందుకని ఇప్పుడు చూస్తు న్నామ. అంతేకాని వియ్యాలవారి తరఫున పెళ్ళి చూపులకు రాలేదు. నీకు అ ళయమేమీ అక్కరలేదు.

ఉబ్రమ్మయ్యోః ఇంక కొంచెం సేపుంటే విజంగా మూడుముక్నూ వేయించి పం'పేటట్లున్నావు. ఎందుకు వచ్చిన తిప్పలు? వస్తా? పళ్యంతి లేచింది.

శారద చటుక్కున వెళ్ళి బుజాన చేతులువేసి ఆమెను కూర్చో లెడుతూూ “ఇంకా వెనకటి. పశ్యంతే ననుకొంటున్నాను గావ్వీ సిష్టరుగా పవి చేస్తున్న సంగతే మరచిపోయాను సుమా అని నవ్వింది.

*వ్రవ్వుల కేమిల్వే ఒంట్లో ఎలా ఉంటున్నది? కులాసాయేకదాణో

“బక్రస్పుడై నా బాధ ఉంటే ఆది ఇంకా ఉన్నదనో లేదనో చెప్పవచ్చు. ఏ బాధ లేనస్పుడు ఏమి చెప్పను (పొద్దున వినలేదా? ముప్పాతిక మున్వీసం తోగం కుదిరిన ళ్లేనవి డాక్టరన్నాడు.””

192 పాపికొండ'టె

ఊబ్రయ్ప్రన అంశయే ఇంక తరుగునేము. ఏదీ ముఖం ఇటు తిస్పు. కళ్ళ చిలిపి నవ్వులు నవ్వుతూ ముద్దాష్టున్నాయి. నిజంగా నయమైనస్లేలి

ఈబా! ఏమిటీ ఆ వెకిలిడేస్టలు నువ్వూను?” కందిన బుగ్గమ నవ రతించుకొంటూ శారద మందలించింది.

ఈనావల్ల తస్వుచేము. ఆస్థముభార్ని అంక అందంగా ఎవకుంకమన్నారు? ఇంకా నేను చెప్పేమాట అవన్హమే ఎయితే ఒకసారి అద్దంలో చూడుకో.”

ఉబ్వర్రా గిల్లి చంప పోతే వచ్చిన పనేరో చెఎతే సరిపోలాః!? శారద చిలిపిగా నవ్వింది.

పశ్యంతి ముఖంలోవి నప్వు సముమునూయ మయింది. అంకలోనే ఆ0డు కన్నులు బొబ చొట వర్షించ 'మొవఎ పెట్టాయి. శారద అమాంతం పశ్వంతిని కౌగలించపకొన్నని. *క్షటఎంచు పశ్యంతి ష్షగుంచు. లనాఎఎ ఒనశేమ.. ఇటీవల మగవాళ్ళ మువ్వ మెంగుతూ వచ్చాము. ఆ చూబతిరే అలవాటు చొప్పున వచ్చింది. నిన్ను అనాలని అనచేమ. ఊరుకో. అయినా నీ వెందుకు బొధ:డాలి? గద్దించి కొవలవనప చేయించుకొని పోయే చనుప్పు] అధికారం నీకు ఉన్నాయే. ఇంత దూరానికే ఇంత బీఎపోవాలా?

శేదకొవి పళ్యంతి పై టకొంగుతో కన్నులు తుకుచుకొన్నది.

భంగ

“జ స్నేళ్యసుంచి ఉద్యోగం చేస్తున్నా ఇంకా అలాగే ఉన్నావన్నమాటిం ఇంక మెత్తం వానపు ఎలా ుతుముతానో అర్థం కావబటంచేము. మొదలు ఈ సృష్టే విచ్చెకంగా ఉన్నది. ఆ భగవంతునికి ఏమి విలాసమో ముఎక్షవెట్టుననే గుల౮ాబివి ఖాయమంటాడు: నీర్గంధాల నడుమ వాడివత్త లై పొమ్మంటాడుఃి శారద నిట్టూర్చింది.

“ఈ అల్పురాలికోనం నృష్టినే పడదిట్టి పాపం కట్టుకోకు.”

“లన్నట్లు నీలోనే విషమున్నది కౌని (పవంచమంతా అమృతమయమే కాదూ? మరచిపోయాను శారద నవ్వింది

*ఆ్ర నాటి మాటి ఇంకా గు గ్తన్నదన్నమాట?”

“లా మరిచిపోతాను? (బతికినంతకాలం గుర్తుంటుంది. నరేకావ్య యింత మెత్తంతనం ఆలవరచుకున్నావే ఆసుపత్రిలో ఎలా నెగ్గుకొస్తున్నాకొ

కగడ్జిపోచను పిల్లగాలి ఆడిస్తుందే కౌని 'పెనుగాలి ఏమి చేస్తుంది

*్రర్వ్విత్రే పెద్ద చిక్కేనేః నేనంత జ్యాగత్తగా మాట్లాడలేను. ఎలా?

ఆమ్సఖ్ళీ ప్రారంభించా?”

“ఇంఠకూ మీ పినతల్లీ, తమ్ముబ్నా ఎలా ఉన్నారు?

పపకొండలు వ్య

“మా పిన్ని బాగానే ఉన్నది. పెద్ద తమ్ముడు మూడోఫారం, చిన్నవాడు -భస్టుఫారం చదువుతున్నారు. అల్లరి చేసినస్పుడు చేసినా వాక్ళుండబళ్లే జీఏళాసికి "అర్థ్యమంటూ ఒకటి ఏర్పడ్డది)

*బ్వంత్రక్రూ జీవితం సుఖంగానే సాగిపోతున్న దంటావు?ి

కనీ నాన్నగారి సాయంవల్లం డాక్టరుగారి అన్నుగహంవల్ల ఈ గడియ చాక సుఖంగానే ఉన్నాము”

*ళజ్రుం"క్స్తే?33 శ్రారద చకితురాలయిందిం

౯పై గడియన. ఏమి జరుగుతుందో. ఎవరు చూచారులో. నళ్యంతి ిట్టూర్చింది.

“అసలు వై గడీయను శంకించ వలసిన అననరం ఏమి వచ్చింది?

అవా ప్పవం అంకేగదాః?

“ఇదిగో ఇటు చూడు. తాతకు దగ్గులు నేర్చుతానంటావు?

పశ్యంతి మాట్లాడ లేదు.

ఈఏద్రో బ్రాధసడుతున్నావు. తెలుస్తూనే ఉన్నది. లేకపోతే ఈవేళ పవి మాల ఇక్కకికి రాపు. ఎటుతిరిగీ వచ్చావు. వచ్చి చెస్పకపోవటంలో అర్థంచేదు. ఊరక చూచిపోవటానికి వచ్చావం'టే ఎలా నమ్ముతాను? వచ్చినదానపు వచ్చినశ్లే తిరిగిపోతే ఎదుటివాళ్ళ హృదయం ఎంత బాధపడుతుందో కాస్త ఆలోచించు. ఆనక హాస్టలునుంచి తిరిగివచ్చిం తరువాత నాన్నగారు కూడ అడుగుకారు. ఆయనకు ఏమి చెప్పేది? ఇందర్ని ఎందుకు బాధపెడతాః: ఏమి జరిగిందేమిటి? శారద పశ్యంతి గడ్డం పుచ్చుకొన్నది.

పళ్యంతి ముఖం విషాద భారంతో (వాలిపోయింది. శారద ఆమెవంకో అలాగే చూస్తున్నది. కొంతసేపటికి ఆమె అన్నది:

“ప్రొన్దున వీపుండగానే కదా డాక్టర్‌గారిని నేమ త్వరగా సిలుచుకు వెళ్ళింది?

ట్ర ప్పద్రో ఎమన్జెన్సీ అనుకొన్నాను. ఏమి జరిగిందేమిటి?

“స్‌ వ నంబరు గదిలో వీరయ్య అనే రోగి ఉన్నాడు.”

“అవును తలకు బలమైన గాయాలు కగిలికే స్కూలు కార్యదర్శి గారు ఆసుష్యతిలో చేర్చించారు. ఇంతకూ ఏమయింది?)

“డాక్టరుగారు మరొక పది నిమిషాలు ఆలస్యం చేసి ఉంటే అతడు ఊఈ లోకంతో ఉండేవాడుకాడుంి

న,

క్ర పాపికొండల

“అలాగా? ఆ వంగతి కౌర్యదర్శికి తెలుసా? అయినా అంత ఆకస్మి శంగా ఎలా ముంచుకు వచ్చింది?) శారద ఆతురతతో (ప్రశ్నించింది.

“ఆదే అర్థం కౌనటంలేదు. డాక్టరుగారు మాతం ఎవరో విషమిచ్చా, శంటున్నారు”

*బ్వంతకూ రోగికి (పమాదం తప్పిందికదా?)”

ఉక్షడ్తృుప్పలోవిదంతా దియటికి లాగివేయటంతో గండం గడిచింది? శశ్యంతి మధ్యలోనే ఆగింది.

అప్పం చిక్కేమిటి?”

“ఇంత గందరగోళావికీ కారణం విష (పయోగమే కదా? దావికి శారకులు తన కాంపొండర్లు కొవాలి లేదా నర్పులణు కావాలి. ఇంకా మరొక విధంగా జరగటావికి వీల్లేదని డాక్టరుగారు మండీపడుతున్నారు. రోగికి గండం గడచిన డనుకొన్న తరువాత ఒక్కొాక్క-ర్నే పిలిచి అడిగారు. ఎక్కడ పొరపొటు తిరిగిందో తేలలేదు. వావికో ఆయనకు కోపం మరీ ఎక్కువయింది. “మీలోనే ఒకరుచేసి ఉండాలి. ఛెదితే క్షమించి వదిలేస్తాను. లేకపోతే పోలీను రిపోర్డు ఇస్తాను. తరువాత మీ యిష్టమన్నాడు. మేము ఒకరి ముఖం ఒకరు చూచుకోటీ! ఓం తన్న ఎవరు చేళారో తేల్చుకోలేక పోయాము. ఇన్నేళ్ళనుంచి కోబుట్టులవతె మెలగుతున్నాము. ఇంత ఘోరానికి ఎవరు ఒడ్‌కడతారు? డాక్టరుగారు మళ్ళీ ఫాయంకాలం పిలిపించి అండితంగా చెప్పివేశారు. “అన్నం పెడుతున్న చేతిని కొరికే మూర్జులుంటా ళసుకోలేదు. ఉన్నారు. నిజానికి మీకు నేను చేసిన అపకార మేమిటి? వలపిన పౌకర్యాలు కల్పిస్తున్నానే: అడిగిందే తడవుగా 'సెలవిస్తున్నానేః ఇంశకీడు నాకెందుకు తలపెట్టారు? కావాలనుకొంపే ఈ క్షణాన మిమ్మల్నందర్నీ పోనీసులకు అప్పగించగలను. అప్పగించాలనే (కిందటి క్షణం వరకు అను శొన్నాను. కాని ఆ ఆలోచననే మార్చుకొన్నాను. రేపు ఉదయంలోగా మీలో ఎవరు చేశారో చెప్పండి. లేకపోతే మీ రెవరూ. ఆసుపతికి రానవసరంలేదు. ఇంతకన్నా మీకు నేను చేయగలిగినది కూడ కవిపించటంలేదు. ఏదో పైకి బెద శిస్తున్నానవి అపోహ పడకండి. ఈరోజువరకూ ఎవరికి రావలసిన జీతం వారిపేర చెక్కు (వాళాను. పళ్యంత్వీ ఎవరిచెక్కు వారికిప్వు*ి

నా చేయి ఎప్పుడా పెక్కులు అందుకొన్నదో తెలియదు. తెలివి వచ్చి. శూచుకొనే టస్పటికి ఎవరి చెక్కు వారి చేతిలో ఉన్నది. నేనిక అక్కడ ఉండలేక థిన్నగా ఇంటికి వెళ్ళాను. రేపటినుంచి ఎలా జరగాలో ఆ భగవంతు. వికి తెలియాలి.

పోవికొండలు 199

శారద నిశ్చేస్తురాల్లై పోయింది. కొంతసేపటికి తెస్సరిల్లుకొవి తొశ్లాక్ట “3 నా అన్యాయంగా (నవ్నర్హించినట్లు కనబడటంలేదు” అవి నిట్టూర్చింది. క బ్‌. అటో ౧ న్‌

“ఆమాట అనటానిక్షైనా ఎలా నోరు వస్తుంది?

ఊబక్రడన్నట్లు మీ నలుగురిలోనే ఎవరో ఒకరు తెలిసో తెలియకో ఆ ఘోరానికి ఒడికట్టాలి. అంతకన్నా మరొకటి జరగటానికి వీలున్నదడంటావాళొ

ఆలాగే కన్పిస్తున్నది? ఎడమ పిడికిటివై గడ్డమానించి కూళ్ళున్న వళ్యంతి చూపులు శ్రీందికి వాలాయి.

“బ్షంతకూ ఎవరు చేసినట్లు??? శారద ఆమె కమ్నల్లోకి చూచింది.

“శారదా నువ్వుకూడ అనుమానిస్తున్నావా? ఎవరు చేళారో తెలిస్తే చాక్టరుగారికి చెప్పక దాస్తానాః ఏ స్థితిలో ఆయన నాకు శన ఆసుపష్యతిలో ఆశయ మిచ్చాడు? ఈ జన్మలో ఆ మేలు మరచిపోతానా? ఆంత కృఠతమ్నురాలనైై (వవ శ్రిస్తానాః నువ్వుకూడ అలాగే అనుకొళటున్నావా? _దేవుడు నాకు చావు ఎందుకిన్వడో అర్థం కాకుండా ఉన్నది.

శారద కన్ను లప్పగించి చూస్తున్నది. అమె మనమ్సలో గళ చృశత్తాంతం గ్నిరున తిరిగి పోయింది.

అయ్యన్నళాత్తీ శుద్ద (శోతియవంళంలో పుట్టాడు. తండి (శీధరుడు, తల్లీ మంగమ్మ. తంగడి కొడుకునకు తొమ్మదవయేట వడుగుచేసి పేరుమోసిన 'వేదపండితువినద్ద వదలివచ్చాడు- అప్పటికి ్రీరరశాన్రికి అయ్యన్న ఏకైక వంకానం. ఆయినా తండి వెనుకాడలేదు. కొడుకు మూరదేశంలోని ఏ అగదాత్షి పాలవుతాడో అని సంకోచించలేదు.

అయ్యన్న మాధుకరమెటత్తి వేదం చెప్పుకొంటూ వచ్చాడు. గురువు శోపప్టి. కోపం వచ్చినప్పుడు ఒళ్ళు తెలియదు. ఒకసారి పరధ్యానంలో ఉన్న అఆయ్యన్ననోట విస్వరం పలికింది. వెంటనే చేతిలో ఉన్న వెండి పొడుంకాంయి వినరి ముఖాన కొట్టాడు. నిజావికి ఆ దెబ్బతో ఎడమకన్ను ఎగిరి పోవలపింపి, కాని కొంచెంలో తప్పి కంటికింద గాయం ఏర్పడ్డది. లోలోన ఆ (బాహ్మ్యణ వృద్భ ఎంతో వక్చాత్తాపపడ్డాడు. పై కిమాతం పొక్క-లేచు.. నాటినుంచి చేతికో ఉన్న వస్తువు పారవేసుకోవటం మంచిదికొదని కపితీర బుగ్గలు నులిమేవాడు- అయ్యన్నళావ్తి బుగ్గలు తరువాతకూడ ఆంత దృఢంగా ఉండటానికి అ వ్యాయా మమే కారణమంటారు. ఇది నమ్మటానికి వీలులేదు. ఎంయకంకే అయ్యన్న మొండిఘటమైకే కావచ్చునేమో కావి; అంత జడమతి మాతం కాదుం

ఏది ఎలా ఉన్నా అతడు వేదం చెవ్పుకొంటున్న రోజుల్లోనే ఫఖ్రీశళ శాన్తి శఈన మేనగోడల్లైన పార్వతిని తెచ్చి కొడుకునకు పెండ్లి చేశాడు. తొమ్మి

శ$ి$ీ పాపి కొండ తా క్రేండ్ల పార్వతి అ _శ్తమామలవడ్డనే వారికి ఉన్నంతలో అల్లారముద్దుగా పెరుగు. తున్నదీ. తన 'పెండ్లినాటికి అయ్యున్నమ 15 సంవత్సరాలు. అతడు చదువు చూనలేదు. ద్విగుణిత దీక్షకో మరొక అయిదేబ్ళు ఆ చదుపు సాగించి ముగించు. కొని దేశాలమీద పోయాడు,

తల్లిదండ్రులు కంటికి కడివెడుగా ఏడ్చారు. వారిని చూచి పార్వతి కూడ పేడువసొగింది. అయ్యన్నకోసం అక్కడక్కడ ఆరాలు తీశారు. కావి లాభం లేకపోయింది. ఆ తరువాత కొంతకాలానికి మంగమ్మ గర్భవతియై నర పింహకాఫ్తిని ఇహలోకంలో వదలి తాను పరలోకానికి వెళ్ళిపోయింది.

ఇల్లాలి మృతితో శ్రీధరశాన్త్రికి విరక్తి కలిగింది. సన్న్యాసం పుచ్చు కోవాలని అతడు అనుకొన్నాడు. కాని తన చిన్నకొడుకున్వు కోడలిని ఏమి చేసే టట్లు? వెనుక ఆస్తిపాస్తులు లేపు. సన్నిపాత బంధువులు లేరు. ఏనాటికైనా తన పెద్ద కొడుకు తిరిగిరాకపోడు. అతడు వచ్చిననాడే ఆ పని చేయవచ్చును. అందాక కటుంబావికి అండగా నిలబడటం ధర్మమని భావించి కాలం ఎలాగో నెమ్మదిగా భొర్లీఅచుకొవి వస్తున్నాడు.

ఆ దేశం ఆ దేశం తిరిగి చివరికి అయ్యన్న కాశీలో చేరాడు.వ్యాకరణ కాస్త్రంమీదికి అతని బుద్ది ఎందుకు మళ్ళిందో తెలియదు. న్యతంలో భోజనంచేక్ష్యా వది సంవత్సరాలు గట్టిగా ఒవృువంచి ఉపాధ్యాయ భానుభట్టువద్ద వ్యాకరణం పూలర్చిచేళాడు. అస్పట్‌కి అతవికి ఇంటిమీద గాలిదముళ్ళింది. మరొక క్షణంకూడ ఉండలేక అతడు ఇంటికి వచ్చి (వాలాడు.

కొడుకును చూడగానే శ్రీధరళాన్త్రకి ఎక్కడలేని నంకోషం కలిగింది. ఉక పొర్వతి సంగతి చెప్పనే అక్కరలేదు. పిన్నవారైన నరసింహశాన్తకి ఇన్నను చూడగానే ఉత్సాహం కలిగినా ఒక విధంగా జంకుగొంకు లేర్పడ్ణవి, ఆ ఉక్తుంగ వ్యిగహం గంలీరముఖం చూడగానే ఒక విధమైన భయం కలిగిండిం దానికో ఆనాట్‌వరకూ తర్లిమై తన్ను లాలిస్తున్న వదినెవద్ద మారాము తగ్గ నారం థించింది. ఆ _పవర్తన పార్వతిని బాధపెట్టింది. ఆమె మరదిని పిలిచి మంద లించింది. శ్రీధరశాన్తి ఒక ళభదినం చూచ్చి అయ్యన్నను దగ్గరకు పిలిచి “ఇంతకాలం సంసారం ఎలాగో ఈదుకు వచ్చాను. ఇక నీ భార్యను తమ్ముణ్ణీ- దిద్ది తీర్చుకోవలసిన బాధ్యత నీదే” అని హెచ్చరించి సన్న్యాసం పుచ్చుకొవి వైళ్ళిపోయాడు.

కుటుంది భారం అయ్యన్నకు తప్పలేదు. తాను నంపాదించకపోతే నంసోరం నడవదు. అప్పుడు ఆలోచన ప్రారంభించాడు. ఊళ్ళో సంస్కృత శకాశాల ఉన్నది. అద్భష్టవళాన అక్కడ వ్యాకదణ పండిళుడు కొవలసి వచ్చాడు.

ఫాఫికొశలడ ణు 87 అయ్యన్న వెంటనే వెళ్ళి (పీన్సిపాలును కలుసుకొన్నాడు. అతనికి అయ్యన్న విద్వత్తు నచ్చింది. కళాశాల కమిటీకి నచ్చజెప్పి అతడు అయ్యన్నకు ఉద్యోగ మిష్పించాడు.

అయ్యన్నకు వాటితో ఆర్థిక నమన్య తీరిపోయింది. అప్పుడు తమ్ము విపై దృష్టి _పసరించింది. నరసింహకాన్త్రి హైహ్కూంల్లో తర్జుఫారం చదువు శున్నాడు. తన వంశ మేమిటి? తన సంస్కార మేమిటి? తన తమ్ముడు మాల చదువు చదవటమా?ః అతనికి ఎక్కడిలేని చికాకు కలిగింది. ఆ నాటి రాతి భోజనొ లైన వెనుక “అరే శాస్త్రీ?” అవి పిలిచాడు ఆ కేకపిని హడలిపోయి పార్వతి మరదికంటె ముందు పరిగెత్తుకు వచ్చింది.

*ఉఊవరిని పిలిచింది??? అతడు గద్దించాడుం

ళన్ట్సీ తమ్ముల్లే ననుకోండిః అయినా ఏమిటి పని?

ఈ లోస్త్సన నరసింహం వచ్చి వదినెవెనుక నిలబడ్డాడు. **ఇందులో తమ (ప్రస్తావన ఏమీవేదు. కాసేపు నోరుమూనుకోండిః ఏమిరా ఏమి చదుపుతున్నా? ఆడదావి వెనుక దాక్కొాన్నాపు దేవికి?)

నరసింహం వణకుతూ వణకుతూ వదినె మాటుననుండి అన్న ఎదుటికి వచ్చి తలవంచుకొని నిలబడ్డాడు. రేపటి క్లాసు పాఠాలు చదుషుకొంటున్నాడు కామాలు. దేవికి? ఆమె విస్తుపోయి అడిగింది.

*వాడ్రి నోరేమయింద్యి నువ్వు మాటాడుతున్నాపు?”

“ఎందుకండి అంత కోపం? ఒక్కసారిగా అలా గాండ్రి స్టే వసివాడేమై పోశాడు?)

జద్రాడికంటే ముందు సీపు నీరపుతున్నట్లుంది. అరే కొస్త్రీ నీకిదే చెప్పటం! ఆ మాలచదువు మానేయ్‌. కేపటినుంచి మా పారళాలకు రా అయ్యన్న రాజశాసనం _సకటించాడు.

వరసింహం ఏదో మాటాడ యత్నించాడు. కొని నోటినుంచి మాట 'సెగలరేడు. పార్వతికి ఆ పసివాని హృదయం అర్థమయింది.

“ఏదో మూడ్శేనుంచి కష్టపడి చదుపుకొంటూ ఉంటే మధ్య మానెయ్య మంటారేమిటి??

6 ్రయ్వుత్రే ఈమధ్య చాలా నేర్చావన్నమాటః ఇంతరూ తూర్పు ఎటుఖొ

“తెలియదు. అయినా నేను మ్యూతం నిగ్గు పడనక్కరలేదు.?

తాను తొందరపడ్డావని ఆమె (గహించింది. భార్య నోట ఆమాట లాగానే అయ్యన్న స్థంభించిపోయాడు. తెప్పరిల్లుకోగానే ఎక్కడలేని కోపం చచ్చింది. కావి వెంటనే నిగహించుకొన్నాగు.

లై పాపికొండల ఆరొచ్చుగుంటలో రాణి వేయటం నాదే పొరపాటు, అరే కాన్టీ చెప్పేందేదో చెవిని పడ్డదిగా? పో.”

శాస్త తిన్నగా వెళ్ళి దీపంవడ్డ చేర్చుకొన్న వున్తకాలన్నీ తీసుకువెళ్ళి చెక్క పెజ్టెమీవి ఎతత్తికొట్టాడు. తిల్లిక మలిసిపోయి నులకమంచం వాల్చుకొవి వట్టి నులకల్లో పండుకొన్నాడు. పార్వతి తరువాత ఒక గంటకు వెళ్ళి ోోబాబ్యూ లేః పక్క వేస్తాను.” అని ఎంత (బతిమాలుకొన్నా శాస్త్రి ఉలకలేదు సలకలేదు. లాభం బేదని ఎలాగో చేతిలోని దిండు అతని తల (కింద జొనిపి మెడవరకు దుప్పటి కప్పి వెళ్ళిపోయింది.

ఆ రేయంతా నరసింహావికి పీడకలలే. పీచుతీసిన "అంకాయలాగాా సొట్ట పోయిన సోగసౌర పిందెలాగా ఎంతో వికారంగా కనిపించింది. కొత్తెం బాగుం దిరా ఆవి తన్ను పిల్లలంతా గోలచేస్తుంటే క్లాసులో కూచోలేక బయటికి పారి పోయాడు. దిడికి ఎగనామం 'పెడతావటరా అంటూ హెత్మాస్టరు తన్ను వేన బెక్తంతో గొడ్డును బాదినట్లు బాదాడు. ఇంక ఇలా చేయనఅడి అని తాను ఏడుస్తూ చెబుతూనే వున్నాడు. కాని ఆయన వదలి 'పెట్టటంలేదు. అంతలోనే తన వదినె వచ్చి అడ్డుపడ్డది. “పసిగుడ్డును ఎందుకు కొడతారుః క్లాసులోనుంచి తరిమి వేసింది తతిమ్మా పిల్లలేగా! వాళ్ళను అదమాయించటం చేతగాక వసివాజ్ఞీ బాదు శావా? నీపు విజ్ణల్ని కన్నావాా గడ్డల్ని కన్నావా?” అని కూకరేసింది. ఆయనో సిగ్గుతో తలవంచుకొని వెళ్ళిపోయాడు. ఇంకా యిలాటి కలలే ఏవేవో వచ్చాయి.

పార్వతికి మగని (సవ_ర్తన ఏమా్యతం అర్థల కాలేదు. నరసింహం కావి జని పీమి చేశాడు? ఆకాయ సోకాయగా తిరగటం లేదు. ముద్దులమ్మల్లే దిడికిపోయి చదుపుకొస్తున్నాదేే ఎందుకు కోన్సడాలి? అ చదువు మంచిది కాకపోవచ్చును. అయినా చెస్పుకొవే తీరులేదూ? మోటు మనిషి, మోటుచేష్టలుః ఎలాగో వరిదిద్ధు కొంకేనే కాని నంసారం గుట్టుగా సాగిపోదు. ఇలా ఏవేవో ఆలోచిస్తూ బాగా (ఫొద్దుపోయిరి తరువాత నిద్రపోయింది. అలవాటు చొవ్వున 'వేకవన నాలుగు న్నఠకు మెలకువవచ్చి లేచి చూచింది. నరసింహం మంచం బావురుమంటున్నది. ఆమె గుండెలో రాయిపడ్డట్టయింది. ఇల్లూ దొడ్డీ కలయజూచింది. ఎక్క-ణా ఆచూకీ కనిపించలేదు. కాలకృత్యాలు తీర్చుకోటావికి కాలవ కట్టకు వెళ్ళిఉంటా డేమోనని సరిపెట్టుకొవి తన సనులలో నిమగ్నురాలయింది.

ఎనిమిది గంటిలయింది. అంతులేదు. వదయింది. ఆనవాలు లేదు, ఆ నంగతి భర్తకు ఇెప్పాలో లేదో పొర్వతికి బోధపడలేదు. ఆ మనిషికి చెప్పినా చిక్క, చెప్పకపోయినా చిక్కే. భర్త భోజనం చేస్తుండగా మెల్లగా వియట పెట్టింది. ఉచెంగపడనక్కరలేదు. కడుప్ప కౌలినన్సుడు వాడే వస్తాతు. అప్పుతే

పాపికొండల క $లీ అంతా చక్కబడుతుంది.” అని తాపీగా హెచ్చరించి అయ్యన్న కళాళాలకు వెళ్ళి పోయాడు. పార్వతి అన్నం వర్గించుకొన్నదే కావి మెదుకు లోనికి పోలేదు. విస్తరి చుట్టచుట్టి బయట పాఠ వేసి వచ్చింది. ఒంటిగళట అయిండి. _వక్కనే ఉంటున్న దీకీతులుగారి అజ్బాయి మధ్యాహ్న భోజనానికి వచ్చాడు. ఆతన్ని కనుక్కొంకే కాస్త నంగతి తెలియవచ్చు. తప్పుకుండా బడికి వెళ్ళిఉంటాడు. కాని తాను కనుక్కోవటం బాగుంటుంజూ? వలుగురిలో మరది వెలితి అవుతాడు. ఈన కుటుంబ వ్యవహారాలు వీధి కెక్కుఖాయి. భర్తకు కోపం వస్తుంది. దానితో మళీ రవ్వా రద్దీ. ఎలాగో ఆమె మనస్సును ఆకట్టుకొన్నది.

చీమనడకలు నడుచుకొంటూ పదిరోజులు వెళ్ళిపోయాయి. అయినా పార్వతి భర్తతో చెప్పి అంగలార్చింది. *టసి పిచ్చిజానాః నువ్వంత చమవిచ్చి చెడగొట్టదక్హే వాడు నిన్ను చెవులు పట్టుకొవి ఆతీస్తున్నాడు. లేకపోతే ఇంటికి ఠాక తిస్పకాయలాగ తిరగటావికీ ఎన్ని గుండెలుంటాయి?” అని అతడు కళా శాలకు వెళ్ళిపోయాడు. ఆ మధ్యాహ్నం వెళ్ళి దీక్షితులుగారి అవ్బాయిని అడిగి వరసింహం సంగతి తెలుసు కొందామని ఆమె నిశృయించుకొన్నది. అది తెలిప్తే -ఈన భర్త కూకలేస్తాడు. చోళాన్తి చొక్కా లాగు, పుస్తకాలు ఇప్పించుకురమ్మన్నా?? డని దీకితులుగారి అబ్బాయే వచ్చాడు. అతని నుంచి ఆమాట వినగానే ఆమె కస్నిళ్ళ పర్యంత మయింది.

ఉశాన ఎక్కడున్నాడు?)

“ఎక్కడుంటాడు బళ్ళో?

జర్రోజణ వస్తున్నాడా? ఎలా ఉన్నాడు? ఇంకా ఏమన్నా డేమిటి?ి ఆమె ఇంకా ఏవేవో అడగతోయింది కావి మాటఆ పెగలక ఆగిపోయింది.

“ఎవరన్నా బడికి రారేమో కొని శాస్త్ర ఎందుకు అాడు? నవ్వుతూ పేలుతూ బాగానే ఉన్నాడు. నాకోనం దిగులు పెట్టుకోవద్దని మరి మరీ చెప్పాడు. వదినె మాట తీసివేయవలసి వచ్చినందుకు ఎంకో జాధపడుతున్నాడు.?)

పార్వతి వెంటనే ముఖం తిస్పుకొన్నది. లేచివెళ్ళి వైటకొంగుతో కన్నులు తుడుచుకొని శాస్తి లాగు, చొక్కా పుస్తకాలు జాాగత్తగా కట్టకట్టి వణకుతున్న చేతులతో ఆ అబ్బాయికి అందించింది.

“*వాబూూ కొన్తీకి చెప్పు రే రమ్మన్నానవి. చెణుతావుగదూ?”

“అలాగేనండి.” ఆతడు ఆ చిన్నమూట పట్టుకొవి వెళ్ళాడు.

ఆ ర్యాతి పార్వతి భర్తతో మరొకసారి భాన్హీ సంగతి పస్తావించింది. క్షొ త్తిగా లోకాన్ని గుర్తించకుండా (పవర్డి స్టే ఎలా? అమ్మలక్కలు ఏమను కశళటున్నారో తెలుసా? తల్లితంథడిబేని పసివాజ్జీ ఇంట్లోనుంచి తరిమి వేస్తాడా?

శ్‌ పఫాపకొఠడటతి (బ్రాహ్మడ్రైనవానికి ఇది తగదంటున్నారు. లోకంచేక ఎందుకనిపించోవాలి? అ భగవంతుని దయవల్ల ఇల్స్లంటూ ఉప్నది. ఇంతో అంతో సంపావిన్తూనే ఉన్నారు. మీ తమ్ముడు వారొలు చేసుకొంటూ పకిపంచల్లో పడి ఉండవలసిన కర్మం ఏమి వచ్చింది? మనకు మాతం 'వెనక ఎవరున్నారు? ఎందుకు అల్లరి పాలవుకారుగావి పోయి కాన్తని తీసుకురండి?

ఈ ్రైట్టా? అపన్నాలు మరొకసారి అను, చెప్పుకొంటానుఃి

పార్వతి స్థంభించిపోయింది.

“వాడు నాకు తమ్ముడా లోకానికి తమ్ముడా? వాడీ బాగోగులు చూచుకో వలసింది నేనుగాని లోపలుకారు. తండి తరువాత తండ్రి అన్న. అలాంటీ పొమాపే వాడు లెక్కచేయలేచే, ఏమనాలి? అది అలా ఉంచు. వారాలు చెప్పుకొని చదువుకోవటం _బాహ్మణునికి ధర్మమె. అది ఈనాడు వచ్చింది కాదు. ఏనాడు పుట్టిందో: అంతవరకూ బాగానే ఉన్నది కాని (బాహ్మణుగ్రైనవాడు ఇలా మాల మూల చదుపులు చదవమని లేదు. అందుకనే లోకం (భమెపోతున్నది. ఆ గకష్షుణీ చూస్తూ. చూస్తూ ఇంబకి తీసుకువచ్చేదా? వేవఘోషతో. నవితమైన ఇంటిని ఎంగిలి మంగళం చేసేదా? అది ఈ జన్మలో జరగదుః పళ్ళాత్రాపపడి వాడు వేదం చెస్పుకొంబానంపే మహా సంతోషంతో చెబుతాను. అప్పుడు వాదు నాకు తమ్ముడు, నేను వాడికి అన్నను. అంతేకొన్కి యీ పిచ్చిపిచ్చి వేషాలు నా దగ్గర సాగపు. తెలిసిందా?” అయ్యన్న తేల్చివేశాడు.

భర్తతో ఎలా వాదించాలో ఎలా నచ్చజెప్పాటో ఆమెకు తోచలేదు. కాని ఎక్కడో ఫొరపాటున్నదని ఆమె హృదయం 'ఘోసించింది. ఉళిడబట్టలేక అన్నది.

ఉమ్సీ అన్నదమ్ములిద్దరూ బాగానే ఉంటారు. మధ్య నాకే చావొచ్చిండి, లోకం ఏమంటుండో తెలుసా? ఆ అమ్మి ఏడేదో మగనికి చెప్పి మగని మనసు విరిచేసి మరదిని ఇంట్లోనుంచి గెంటించిందంటుంది. ఈ నింద నేను మోయ కేను*” ఆమె ఎలుగు రాలుసడింది.

*ప్టస్సి పిచ్చిదానాః చ్లై వానికి భయపడాలి, పాపానికి భయపడాలి. కొని లోకానికి ఎందుకు భయపడాలి? అలా భయపడమని ఏ శాస్త్రం చెన్పటంలేదు. లోకులు కాకులు ఏమైనా కూస్తారు. కూసుకోనీ; కంరళోష వచ్చి వాళ్ళే మూను కొంటారు.” అతడు పార్వతి కన్నులు తుడిచాడు.

మరునాడు భర్త కళాశాలకు వెళ్ళీన దగ్గరనుంచి పార్వతి మరదికోసతి ఎదురుతెన్నులు చూస్తూ సంచటరుగుమీద కూర్చున్నది. “ళాన్చి వస్తాడా? ఏమో అన్నకు మించిన మొండి; ఈన మాట తీసివేస్తాడాః లేదు. అసలు దీషీతులుగారీ

పౌాపీకో౦ండలు లి అబ్బాయి చెప్పి ఉంటాడా? మరచిపోయాడేమో? ఎందుకు నమరచిపోతాడు? మరచి ఫోయేటంతగా కానేమి చెప్పింది? ఒకవేళ చెప్పినా రాదేమో” ఇలా ఏవో ఆలోచనలు రేగాయి.

మధ్యాహ్నం ఒకటింవాపు అయింది. వరసీంహళశాన్తు వచ్చి అరుగు దగ్గర విలబడి సప్వుతూ నమస్కరించి “ఎందుకు వదినే రమ్మన్నావటణొ అని (వళ్నించాడు. ఆమె చివాలున లేచి మరదిని ఎగాదిగ చూచింది. ముఖం కొంటే -వడగొన్నట్లు కనిపించింది.

“బాబూ ఆ మ్రైలదిట్టలు అవతల పారేసే బావివడ్డ కొళ్ళూ చేతులు కడుక్కొానిరా”' ఆమె లోపలికి బయలుదేరింది.

కప్పద్రిన్వే వదినేః?

లోపలికి వెళ్ళుతున్న పార్వతి తూర్చింట్లో నిలబడి వ్యాసునికి లిక్షీ చెప్పిన అన్నపూర్ణవళలె వెనుదిరిగి చూచింది.

“మధ్యాహ్న భోజనం మాని వేశాను.)

ఉనేన్సు వడ్డించిన భోజనం ముట్లరాదు కాటోలు! ఎంక పొవం చేసు శ్రాన్నానో;” పార్వతి మఖం చిన్నవోయింది.

“+ల్రద్రిక్రాదు వదినేః అంతమాట అవి ఎందుకు బాధపెకతా? నిజంగా చూనివేసి పదిరోజు లయింది.”

“నేన్స తినమంటాననే మాని వేళశావా??

అతడు తలనంచుకొన్నాడు.

అలన్నభార్యను ఆరళ్ళు పెట్టటిమేగా నీకు కానలసిందిః: వతే కానీకో పార్వతి ముక్కు. చీదుకొని వచ్చి అరుగుమీద కూర్చున్నది.

ఈప్ర మంగమ్మో కన్నదవని లోకులు చెస్పుకొంపే వినబమేకావి వే 'వెరుగుడునా పెడుదునా? ఇన్నేళ్ళు పెంచిం దెవరు? ఈ శరీరం ఎదుట 'పెట్టకొని విన్నెలా ఆడిపోనుకొంటారు? కాదని ఆడిపోనుకొంపే వాళ్శఫాపాన వాళ్ళు పోతారు. ఈ రోజున వారాలు చేసుకొంటున్నాను.. వారాల కురాడికి ముప్పూటి _ఎవరు డిండి పెడతారు? అందుకే రెండుపూటలు అలవాటు చేసుకొన్నాను. అంతే. ఇంకా అవిద్ధమే చెబుతున్నానంటావా?” కొసి వదినెనంక దీనంగా చూదాడు. "

కళా స్త్రీ ఇటు చూడు. అనలు ఇంట్లోనుంచి ఎందుకు వెళ్ళిపోయా? మీ అన్నయ్య ఏమన్నారవి?ః? ఆ గొంతులో కొంత కర్కశత్వం కనిపించింది.

ఒకపక్కన చూన్తూవే నన్నడిగితే. ఏమి చెడ్వేదానూాటవరనకు -అడుగుకాను. నేను చిన్నవాడ్డే. బుర్ధితక్కు వై. షంట్లోనుంి- -మెళ్ళిపోయాను.

ళ్‌ ను? [9 డు ౧ (4 (౬ చే ల లు ల్‌ న. గ

శకః పాపికొండణ అన్నయ్య పెద్దవాడు. అదికాదు ఇది అని చెప్పి దిద్దవలసినవాడు, ఏమి చేశాడు? ఆయన లెక్కతో మాలచదువులకు దిగి నేను (కష్టునయ్యాను. విజంగా- శృకష్టువే. మన హైస్కూలులో ఏ తొమ్మిది వందలమంది పిల్లలో ఉన్నారు. అందులో బొాహ్మణ విడ్యార్థులు ఎంతలేదన్నా నూటయాల్లై మందయినా ఉన్నారు. డాళ్ళల్లో వైదికులు యాల్హైమందే ఉన్నారను. వాళ్ళంతా ష్టులా?ః నే నొకడ్డే. మైలసడక ఉంటానా? అయినా వేను ఇంగ్లీషు ఎప్పుడు మొదలెట్టాను? నాన్నగారు ఉన్నప్పుడే కదాః ఆయన ఎందు కూరుకున్నాడు? ఇంకా నీవు అడుగుతున్నావు కనుక చెబుతున్నా. అన్నయ్యను నిందించాలని కాదు. ఆయనదారి ఆయనది. వాదారి నాది. వేను నిజంగా తప్పే చేస్తుండవచ్చును. ఇప్పటికి మాతం తప్పు శేయటంతేననే వమ్మకళ. తప్పు చేశానని తోచినరొజున వచ్చి తస్పక క్షమాభిక్ష కోరుకొంటాను. ఏమీ వెనకాడను. కాని నా కొకళే ఏచారం. ఆయన అసహవమే అర్థం కానటంలేదు.??

ఆమె చకితురాలయింది. తాను నీబ్ళుపోస్తి అన్నం తినిపించిన పిల్ల వాడు ఇన్నిమాటలు ఎక్కడ వేర్చాడో అవగతం కాలేదు. ఆమె కమ్నలప్మ_ తితిచి అలాగే చూస్తున్నది. “ా

“స్త్కూలుకు వేశ అవుతున్నది. వస్తాను వదినే? నవ్వుతూ శాస్త్రి జేఠకులు జోడించాడు.

“బ్బ వాళ వేను నిజంగా గొ,డాలిని బాబూ: పార్వతి ఆతవి రెండు శేతులు శన చేతుల్లోకి తీసుకొవి మూర్థం నుద్దిడుకొన్నది.

ఈమెలపడ్డ వాణీ కాకౌవు.”

నీ ళ్‌ ణి

*మైల్యా పాడూనుః: ఇప్పుడే వస్తున్నా ఉండు” పార్వతి లోపలికి. కెళ్ళి వచ్చి అయిదు రూపాయలు మరది గుప్పిట పెట్ట అస్పర్రే వెళ్ళు బాబూః టక్కుగా చదువుకో. అప్పుడప్పుడు కనిపిస్తూ ఉండు. చేసేది లేకపోయినా కవ్ళ ఇెట్టుకాి చూచి అయినా సంతోషిస్తాను” అని డగ్గు త్రికతో చెప్పింది.

శాన్‌ డబ్బు తీసుకోటానికి నందేపాంచాడు. తీసుకొనకపోతే వదివె. జాధపడుతుందని పుచ్చుకొన్నాడు. *ోఇలాగే వచ్చినప్పుడల్లా డబ్బిస్తానంపే రాను వదినే?” అవి హెచ్చరించి వెళ్ళిపోయాడు.

కాలం దొర్తిపోతున్నది. కాని అయ్యన్న మాటనరసక్రైనా భార్యవడ్డ తమ్ముని (వస్తావన కేలేము. ఆమె లోలోన విస్తుపోతూనే ఉన్నది. *ఎంత కాదను కొన్నా ఏకోదరులే! ఎలా ఉన్నాడని మాట మూతమైన అడగడేమా!”” అవి ఆలో చిస్తుండేడి. నరసింహం వారానికో మాసానికో అన్నలేని వేళ వచ్చి వదినెకు తనుస్కంరించి పోతున్నాడు. అయ్యన్న ఏదీ సట్టించుకొవేవాడు కాడు. రేపనేది

పాపీకొండ ల న! క్షునన్సు లోనికి రానీక వచ్చిన డబ్బు వచ్చినట్లుగా వేద వళిడితులకు కావ్ర పతిడితులక్కు దెవకార్యాలకు కర్చుపెడుతూ వచ్చాతు. ఆరేళ్ళు గడిచాయి. పార్వతికి ఆడపిల్ల కలిగింది. బారసాలకు పిలవకపోయినా వరసింహఅ అన్నా వదినెలకు బట్టలు, వసిపాసకు వెండివి గ్లానుు చంచ్యా శిగ్లు గిన్నె తెచ్చి వదితె దగ్గర పెట్టి నమన్కరించాడు. ఈ ఆరేళ్ళుకుగాను అన్నకు కనిపించటలి అకే మొదటిసారి. అయ్యన్న విస్తుపోయాడు. తెప్పలిళ్లుకొవి ఒకపారి తమ్ముజ్జి కిందికి మీదికి చూచాడు.

*ఏ్రమ్సిరా నరసింహం: కులాసాగా ఉన్నావాళలి

*కులాప్రాగానే ఉన్నానన్నయా్యాి

“పమ్మి చేస్తున్నా?”

• హైస్కూల్లో పంతులుగా నెల (క్రిందటనే చేరామ.”

“*జ్ళరం భూయాత్‌ చరితార్డుడ నయ్యానంటావుః) అయ్యన్న నవ్వాడు.

ఎక్కడ ఘర్షణ (ప్రారంథ మపుతుందోనని ప్తార్వతికి గుండెల్టో గుండెలు దేవు.

ప్పద్రి చరితార్థతో, ఏది కాదో తేల్చవలసివ వాడు ఆ పరమాశ్ముడు” నరసింహం తాపీగా అనివేళశాడు. అయ్యన్న మాట్లాడలేదు. మరది తెచ్చినవి తీసుకోవాలా లేదా అవి పార్వతి చూపులు భర్తను (పళ్నించాయి.

“అలా చ్రూస్తాపు దేనికి? పెంచావన్న భక్తితో వీకూ ఏ బిడ్డకూ కవ శక్తివిదట్టి ఏవో తెచ్చి ఇచ్చుకొంటున్నాడు. పుచ్చుకో. నేను వాడికి అన్నశే అయిన్యా ఎన్నడూ తమ్ముడని చూడలేదు. అందువల్ల అ తోవతు లిచ్చివెయ్యి”

“అన్నయ్యా: నరసింహం కంఠం రుద్దమణింది.

“బంక మాట్లాడావో ఒళ్ళు మండుతుంది అయ్యన్న కమటొమట ముడివడ్డాయి.

“పాముపగ్య పడగ చుట్టమూనా? వద్దుల్వే తీసుకువెళ్ళు వరసింహం” భ_ర్హను ఎలాగ్లై నా ఒప్పించాలని పార్వతి _వయత్నళ.

“నువ్వు మనిషివా వళువ్వా? వాజ్జీ ఏ గోతిలో దూకమనిః నేను చెప్పిన వేవో తీసుకోః? అయ్యన్న భార్యను గద్దిం వాడు.

ఉవస్తా నన్నయ్య్యా”” నరసింహం అన్నకు నమవ్కలించాడు.

“మంచిది అప్పుడప్పుడు కనిపిస్తావుగా?)

“కనిపించి మీ మనస్సు కష్టపెట్టటంతప్ప (వయోజనం ఏముంటుందిళ* ఛరసింహం బయలుదేరటోయాడు. పార్వతి గోలకెత్ధి మఠదివి భోజనం చేయించి కొవి వంపలేదు.

క! పాపికొ౦ండణజా

అయ్యున్నకు రోజులు వ్యకగకు లయ్యాయి. ఎన్నడూ లేనిది ఆ వంవళ్చర (ప్రారంభాన వ్యాకరణ శిరోమణీ (పిలిమిసరీ క్లాసులో హరిజనుడూ శేరాడు అ సంగతి అయ్యన్నకు తెలిసింది అతడు (పిన్సిపాలు దగ్గరకు వెళ్ళి శ్లానా క్లాసుకు పాఠం చెబ్బనవి ఖండితంగా చెప్పివేశాడు ఆయనకు కొంతసేపటి ధాక నోట మాటలేదు ోళాస్త్రిగారు వెళ్ళుదాము రండి అని ఆయనను తన- గదికి తీసుఎవెళ్ళి కూర్చోబెట్టి బీరువాతెలిచి ఏదో ఫైలు పట్టుకొని వచ్చి పక్కన శూర్చువి మెల్లగా 'పొరంభించాడు

అక్రప్పులో ఒప్పులో నాకు తెలిసిన ముక్కలు నాలుగు చెప్పాలిం శవశాంతంగా విం తరువాత చెప్పండి ఆరు సంవత్సరాల (క్రిందట మీకు ఉద్యోగం ఇన్వబోయే నాటికి ఇవిగో - రెండు మూడు ఆరు - ఈ ఆరు అభ్యర్థన ప్మతాలు వచ్చాయి ఈ అభ్యర్థులంతా భొష్యాంత వైయాకరణులు ఈ దరఖాస్తు చూడండిం ఫీడు సయాన మేనమామ కొడుకు 'పేరుకూడ మీరు విని ఉంకే ఉండవచ్చును. అయినా వీడికి కొదని మీకు ఉద్యోగం ఇప్పించాను ఎందుకో తెలుసా? మీరు- వేదం చెప్పుకొన్నారు.

*జుద్రి అలా ఉంచండి ఇవాళ స్థితిగతులు ఎలా ఉన్నవో ఒకసారి రూడండి _బాహ్మణులకో సహా అంతా ఇంగ్లీషు చదుపులకే ఎగబడుతున్నారు కాని సంస్కృతం చదుపుకొంటాననవి పచ్చేవాడే కనిపించటంలేదు. మరొక విధంగా అర్థం చేసుకోకపోతే - మీ ఈమ్ముడే ఏమి చేశాడో చూడండి మిమ్ము థిక్కరించిఎళ్ళి ఆ మాల చదువే చదివాడుగడా మన చదుపులన్నీ ఈనాడు మూలబడుకున్నవి ఇలాగే మరికొంతకాలం జరిగితే మన శాస్త్రాలన్నీ లోపించ వలసిందే కదా? చూమ్తూ చూస్తూ ఈ అనిష్టాన్ని కొనసాగవియ్యవలసిందేనా?

“ఇన్నాళ్ళకు ఒక హరిజనుడు వచ్చాడు అనలు వాడికీ చదువులో ఆనకక్తి కలుగవలసిందికొాదు.. అందుకో సంస్కృతం - అందునా వ్యాకరణం చదువు కొందామనుకోవటం చాల విద్దూరం ఇలాంటి జిజ్ఞాసుపుకు పారం చెబితే శఈప్పేమిటి? ఇది కేవలం (శ్నే సుమాః

*ల్షవన్నీ ఇలా ఉండగా ఇప్పటి విద్యావిధానం వెనకటిలాగా లేదు. వెనుక విద్యార్థి నేం.గా వెదకుకొంటూ గురువువద్దకు వెళ్ళేవాడు గురువు సమ్మ తిస్తేనే శష్యత్వం లభిండేగి. ఆ విధంగా గురు శిమ్యులిద్దరికీ ఆనాడు వ్వేచ్చ ఉండేది ఇవాళ ఆలాకాము పోఠశాలలు కళాశాలలు ఏర్పడ్డవి (పజల ధనంతో ఆరుత్వ సహాయంతో వడుస్తున్నవి విద్యార్థి డబ్బిచ్చి చదువు చెప్పించు కొంటు శ్నౌాడు డబ్బు పుచ్చుకొని గురువు చదువు చెబుతున్నాడు. ఇప్పుడు ఇకుపుఠి స్వేచ్చా దాఠలకూ (వభుత్వావికీ అరీనమై పోయింది

పొపీకొ౦ండలు జక

ఉజబ్బవ్రాళ మీరు హరిజన విద్యార్థికి చదువు చెన్సనంకే (నభుత్వం ఊరు కోడు. ఈ స్థితిలో ఏమిచేస్తామంటారు? నా అలిపాయం చెప్పాలంటే దేశ కాల పాతలనువిట్టీ పోవటం మంచిద౦టాను తరువాత మీ యిష్టం”

ఉిన్సీ ప్లొహదానికి నమస్కారం” అయ్యన్న నవ్బుళూ లేచాడు

ఉమ్సర్రి చెబ్బవలసింది లేదంటారా?

“ఏమున్నది చెప్పవానికి? ఇంతికుమున్ను ఎన్నో యుగాలు గడిచాయి, ఇంకా ఎన్నో యుగాలు గడవబోతున్నవి ధర్మమనేది తాత్కాలికం కాదు దాని వథలంతోకూడా నాకు నిమిత్తం లేదు అనుష్టానం వరకే నా బాధ్యత *” అయ్యన్న తన ఎదవికి రాజీనామా యిచ్చి వెళ్ళిపోయాడు

ఆ సంగతి అతడు ఇంట్లో చెప్పవేదు పార్వతి కళాశాలకు సెలవేమో వనుకొన్నది మరునాటి తెల్లవారుజామున అన్నలేని వేళచూచి నరసింహం వదినెకు జరిగినదంతా చెప్పాడు. ఆమె నిర్ధాంతపోయింది

*జ్షవి మంచివాళ్ళకు కాని రోజులుగా కనిపిస్తన్నవి వదినేః దేశంలో ఎన్నో సంస్కృత కళాకాలటన్నవేే ఆ హరిజనుడు వెదకకొంటూ ఈ కళా శాలకే రావాలా? వచ్చాడేప్తో అన్నయ్య మనవైనా మారగూడదాః లేక మరొక నర్దుబాటు జరగగూడదా? ఇంతకూ ఇలా జరగవలసి ఉన్నది. అనుకొని పయో జనం లేదు అన్నీ తెలిసినదానికి నేను చెప్పనక్కరలేదు కాస్తో కూస్తో నాకు వస్తున్నది మీకు అక్కరపడని నా సంపాదన వ్యర్థమని గుర్తుంచుకొంపేచాలు ”

ఉని హృదయం నాకు తెలియనిదికాదు దాదూ మీ అన్నయ్య సంగతి కెలియనిదేమున్నది? అలాంటి భర్త ఇలాంటి మరది ఇంకా కావలసింది లేదుం అయితే వీవు త్వరలోనే ఒక ఇంట్‌వాడఎు కావాలని కోరిక ఇదే నా అశ ర్వాదం కూడా”

వదినే! మీ యిద్దరూ పెద్దవాళ్ళు ఎన్ని సింతాలైనా పోతారు కొని పపివిల్ల మంగమ్య్ము ఉన్నది దాని అవసరాలు వచ్చినునై నా క ణురుచెయ్యి ”?

కళ జ్ఞల్రాగ్నే బ్‌బూ'??

వదినెచేత చేతిలో చేయి వేయించుకొని శా స్టి వెళ్ళిపోయాడు నెల గడిచింది. వేళు తింటూ అయ్యన్న ఊళ్ళో తిరిగివ్వన్నాడు కోఇంట్లో రేపటికి తియ్యంలేగనని ఒక ఉదయాన పాంతి మెల్లగా ఓిర్తు చెప్పింది. “అంతే కదాః ఇవాళకు లేపంటా వేమో ననుకొన్నాను ” అ) నవ్వాడు

*మనిషికి చీము కట్టినట్లుగానై నా లేవొ అరి ఆమె లోలోన ఆశ్చర్య వడ్డడి కావి నిజాని కతడు ఇన్నిరోజులనుంచి తోఎల ఆలోచిస్తూనే ఉన్నాడు కావి ఏమీ పాలుపోలేదు

శ పావికొ0ండత మరునటి ఉదయం అనుష్టానం ముగించుకొని ఎవిమిదింటికి శాఠంనాటీ అంబదుసోలల చెంబుతో బయలుదేరి ఒక నైష్టైకుల ఇంటికి వెళ్ళి ఉశ్రీకృష్ణ వర (దిహ్మాజేనమః” అవి గుమ్మంలో విలదిడ్డాడు ఆతవి కేకవిని ఆ యిల్లాలు పికి కెడు బియ్యం పట్టుకొని వచ్చి చూచి గోశా స్పిగారూ మీరా: ఎవరో ననుకొన్నామ ఇప్పుడే వస్తాను ఉండండి” అంటూ మళ్ళీ లోపలికి వెళ్ళి ఒక మానెడు వియ్యల తెచ్చి చెంబులోపోస్తూ, *మ్రా యిల్లు మరచిపోకండి శా_స్ట్రిగారూణగి. అన్నది “క్షృష్టార్పణమస్తు అలాగే తల్లీ :?” అంటూ అతడు అచటినుంచి బయలుదేరాడు మరొక ఇంటికి బయలుదేరుతుం'కే హైస్కూలు విద్యార్థులు ఆయనను చూడారు. చూడగానే కొక్కిరాయి బుద్ధిపుట్టి కకల్రాబడ్తంక్‌ బ్వృగ్భాక్ర్‌ గుండెల్లో గణక్‌ ” అవి అరిచారు అయ్యన్న నవ్వుతూ *ోఅంతే అబ్బాయిలు అంతే?) అన్నాడు అలా నవ్వుకొనే మనిషిని ఎవరైనా ఏమిచేస్తారు? ఆ సమాధానంతో వాళ్ళ నోళ్ళు కుట్టుపడ్డాయి మరి నాలుగు ఇళ్ళకు పోగానే తెచ్చిన చెంబు వింకి పోయింది. వెంటనే అతడు ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళాడు ఆనాడు భోజనాలయిన తరువాత అతడు భార్యను పిలిచ్చి *ోనరసింవి వికి వద్ధెనిమిదేళ్ళు వెళిపోయాయికొదూ?” అవి అడిగాడు శక బ్రవున్సు ీ౦దిటి శ్రావణ పూర్ణిమతో 18 వెళ్ళి 10వ ఏడు వచ్చింది ఉఎందుకడిగారు?) “ఏమీ లేదు. వచ్చే పంచమీ గురువారం మంచిది వచ్చి వాడింట్లో వాజ్డీి ఉండమని చెప్పు మనం ఆనాడే కాళీచేస్తున్నాము ” *బ్రదేమిటండి??) పార్వతి బిత్తరపోయి అడిగింది “*ఈయిల్లు నాన్నగారిది దీనిమీద ఇద్దరికీ అధికారమున్నది. వాణ్ణి వెళ్ళగొట్టి ఈ ఆరేళ్ళనుంచి మనం ఒక్కుళ్ళమే ఉంటున్నాము ఇకనుంచి ఆరేళ్ళ వాడొక్కడే ఉంటాడు ఇందులో అనంబద్ధత మేమున్నది? పెద్దవాడయ్యాడు శనుక వాడి భాగం వాడికప్పగించాలి ? “ఏమిటి మీ ఉద్దేశం? మిమ్మల్ని సంపించి'వేసి అతడొక్కడూ వచ్చి ఈ యింట్లో ఉంటాడనేనా?)? క్కండస్కీ ఉండకపోసీ, అది వాడి ఇష్టల మనం మాతం ఇక్కడ ఉండము ఉండటం మర్యాద కాదు అన్న ఆయవారెలెతత్తి (బతుకుతున్నాడం'పే పాటివారిలో వాడికి తల కొట్టినట్లుంటు౦ది పిచ్చిపిచ్చి ఆసలుపోక ఇళ్లా స్వారీవ వరుచుకోమని రేపుదయమే పిలిపించి చెప్పు) “నావల్ర కాదు నేను చెప్పను ౫ పార్వతి సహజ కోమలమైన కంఠత కొళ్క్ళళ్యం వపాంచిందిం

పాపికొండలు ర

*మ్సీ అన్నదమ్ముల వ్యవహారంలో తలరదూర్చపలసిన అవసరం నాక శేడు ఆది మీరూ మీరూ చూచుకోవాలి ” ఆమె చిటచిట లాడుతూ అక్కతనుంచి ఇజయలుదేరింది

ఉబ్రమ్స్మీ అమ్మీ?”

“అమ్మ్మీలేదు దొమ్మీలేడు. ఇవాళ ఈమాట చెప్పమన్నార్యు శేషు క_త్తిచ్చి గుండెలో పొడిచి రమ్మంటారు”

ళర్రెప్ప్రక్రపోతే చెప్పకపోయావుం నేను రమ్మన్నానవి అయినా కణురు చెయ్యి రి

పార్వతి ఆలాగే మరడికి కబురంపిండి అతడు స్కూఅ కాగానేవచ్చి అన్నయ్యకు నమస్కరించాడు. అయ్యన్న తన విర్ణయం శాపీగా తమ్మునికి వినిపించాడు.

“ఇంతకూ ఎవరికి శిక్షణి అతడు డగ్గుత్తికతో అడిగాడు.

“ర్టిక్ష కాదురా ధర్యం అయ్యన్న నవ్వుతూ సమాధానమిచ్చాడు

“ఆయితే ౧జిడివరకే ఏనాడో అఆ రర్మావికి వెలిఅయ్యాను ఇప్పుడ కొత్తగా తల ఒగ్గటోవటం లేదు”

అగు ఒగ్గకపో నాకు విమిత్తంలేదు నేను గురువారంవాడు కాళీ చేస్తున్నాము. తాళం చెపలు పంపిస్తా”

ఉప్పచ్చుకొడే గాడిద ఎవడు?” వరపింహం గబగబ వెళ్ళిపోయాడు.

అన్నదమ్ములు అన్నంత చేశారు గురువారంనాడు అయ్యన్న చిన్న అద్దెకాంపలో చేరి తమ య0టి తాళప్పచెపులు తమ్మునికి పంపించాడు అతడు పుచ్చుకొవక తిరగగొట్టాడు పార్పతి అర్ధంలేని అవేశాణ చూచి లోలోన తమిలి పోయింది

మంగకు (కమ (కమంగా కాలుపేతులు ఆడుతున్నవి సారాడుతూపోయి వంటపాతలు లోర్జిస్తూ తల్లిదండ్రుల పౌభాగ్యాన్ని లోకావికి ఘోషెంచ మొదలు పెట్టింది తల్లి విసుగుకావేద్కి కసురుకొనేద్రి కన్నీళ్ళు పెట్టుకొనేవి కొని పిల్లను కొప్రేదికొడు అంతగా కోపంవ స్తే “అ త్తగారిపేరు చెడగొట్టకే తల్లీ” అవి అరి చేది అంత గద్దిస్తున్నా నదురు బెమరులేక నవ్వుతూ పిల్లకూర్చుని ఊంకొడుకూ. తల్లి వేష చేతులు చాపేడి కోపమంతా దిగమింగుకొని తల్లి నవ్వక త స్పేదికాదు వసిపాప సంతోషకర (పపంచాన్నంతా ఆ కారంళోను, బొధాకరాన్ని ఇ కొరంతోను, ఇష్టవస్తు పపంచాన్ని ఉ కారంతోను పం గహించ మెదలు పెట్టింది *మా హేశ్వర (వరమ సూత్రానికి భాష్యం మొదలు 'పెట్టావపే మంగాః? అంటూ పంకోషంతో అయ్యన్న పొంగిపోతూ కూతుర్ని ఎత్తుకాని ముద్దుల వర్షం కురిపించేవాడు మంగ

ణి పాఫికొండ ఆ వక్కంటిల్లేది అది విని తల్లి గబగబావచ్చి తండి కూతుళ్ళ తీరునూచి. “ఊరు కోండి పసిపిల్ల ఉక్కిరి బిక్కిరి అవుతుంది * అని పిల్లను భర్త చేతుల్లోనుంచి అందుకొనేవె

తల్లి కొంగు పట్టుకొని ౧౦గ ఇంట్లో తిరగనేర్చింది తం్బడివి వీధి వాకిలిదాక నాగనంఎటానికి అలవాటు పడ్డఏి అంతా బాగానే ఉన్నది కాని ఇంట్లో గంజే కరవవుతున్నది "పెద్దవాళ్ళయితే ఒక్క (పొష్టలతోనో, పస్తులకోనో కాలం 'వెళ్ళమాద్వకోవచ్చును కాని మంగను ఏషిచేసేట్లు? అప్పుడబ్బుడు మరదివచ్చి కనుక్కొని పోతూనే ఉన్నాడు అభిమానంతో పార్వతి కాదంటున్నా పిల్లకవి కాస్తో కూస్తో ఇచ్చిపోతున్నాడు ఏయే రోజున పొయ్యిరోనుంచి పిల్లి లేవటంచేదో అతనికి మృాతం ఎలా తెలుస్తుంది? కన్న బిడ్హకైనా కడుపార తిండి పెట్టుకో లేని చేశులు దేనికని పార్వతి కన్నీరు కంటనే _కుక్కుకొంటున్నది అయ్యన్న తంటున్నాడో, పస్తులే ఉంటున్నాడో బయట్‌ _ప్రపంవానికి తెలియద _ అసలు పట్టించుకొనే తీరిక దానికి ఉన్నట్లుగాహడాలేదు. దార్నిద్యం పెరుగుతున్నకొలది అతనికి వట్టుదల మరీ ఎక్కువవుతున్నది సంసారులతో పూర్వాచార పరాయణు లై నవారు ఒకరిద్దరు ఆయన సంగతి ఏ౨ ఏదో ముట్టజెప్పాలని చూ_స్తే*ళూూదుల వద్ద దానం పట్టనా?” అవి కటువుగా అనివేశాడు ఆ దాతలకు కొద్యు (పక్కవారికి చురుమన్నది *ఆ సిక్కు ఉండబళ్హు అలా ఉన్నాడు భగవంతుడు ఎవరిని ఎలా చూడాలో అలా చూన్హానే ఉంటాడు ” అని అనుకొన్నారు ముభానహాడా అన్నా శేమో తెలియదు

అయ్యన్నను దార్మిద్యం అంతగా బాధించలేదు. ఎలదుకంళే అతనికి ఉన్నకోర్కెలే చాల తక్కున పైగా దేనియందూ వ్యామోహం లేదు లోకం ఇష్టా ౩ష్టాలనుకూడ అతడు ఏమ్మాతం లెక్కచేసేవాడు కొదు ఒక వారంరోజులు ఉఎవానం చేయవలసి వచ్చినా అతనికి ఒక కష్టంగా ఉండేదికాదు. అతన్నిచూచి పార్వతికూడ నేర్చుకొన్నది ఇలాంటివాణ్ణీ దార్నిద్యం ఏమిచేస్తుంది?. కాని ఈ వ్యకక్తినికూడ ఒకటి కలత పెట్టశాగింది నాలుగేబ వచ్చినా మంగమ్మకు అమ్మ అన్న పదం తప్స మరొకమాట రావటంచేదు మొదటినుంచీ ఆతడు అనం మానిస్తూనే ఉన్నాడు *మంగ మూగది అవుతుందా?” ఈ ఆరోచనరాగానే అతడు హడలిపోయాడు భార్యవద్ద తన భయాన్ని వెల్లకించాడు “లీ ఏమి మాటలండిః మీ యింట మావాళ్ళ యింట మూగవాళ్ళు లేరు ఇంక మూగతనం ఎలావస్తుంది? నా చిట్టితల్లి “అమ్మా” అని అంటూనే ఉన్నది మూగదై కే ఆమాట ఎన్నడూరాదు అని రెండేళ్ళ (కితమే పార్వతి ద్లైర్యం చెప్పింది నాటినుంచి అతడు ఆతురతతో విడ్డన కనిపెట్టి చూస్తున్నాడు. ఎప్పుడూ మంగ వప్వుతూ కళ్ళవ్చగించి చూస్తుండేదిం

ప్రాపికొంథఢల్లు యీ ఏంత సంతోషం కలిగిన్యా ఎంత దుఃఖం వచ్చినా అలాగే రూస్తుండేది, అదిచూచి, శిక్కప్పి సీ కడుపు బంగారం కౌనుః ఏమి యోగమే అడి? షళ్యంతిగా ఉండదలచ్చు కొన్నావే కాని మంగమ్మవు కాదలచుకోలేదపే? మా అమ్మ పేరు ఎందుకు 'పెట్టు కొన్నానట?) అని విషాదమిశిత వాత్సల్యం వెళ్ళజోస్తుంళ్రే “తండి గుణాలే “ఆడపిల్లపు వస్తవంటారు అచ్చగా మీ యోగమే దానికీ అబ్బింది? అంటూ ఫార్వతి ఎకసక్కె. మాడింది

“బ్బదిగో అమ్మీ; ఇటు చూడు! నేను హఠయోగం పడుతున్నా వంటావా?ి

ఉహక్రయోగమో రాజయోగమో నాకేమి తెలుసు? నేను వేదం చెప్పు శాొన్నానా కొట్తం చదుపుకొన్నానాలి పార్వతి కన్నులు నవ్వాయి

ఏ్రన్సీ చెన్పుొనక పోతేనే ఇంత హడల గొడుతున్నావ్యే ఇంకా ఇెన్సుకొవి ఉంటే ఏమైనా ఉండే దంటావాళి

ఈ సంభాషణ జరిగిన నాటినుంచి పాపకు పళ్యంతి అన్నపేరు రూడమై పోయింది అప్పుడప్పుడు ఉదయం ఎనిమిది తొమ్మిదింటి మధ్య నచ్చి పిల్లను లాలించి పోతుండే నరసింహం ఒకనాడు వచ్చి అలవాటు చొప్పున “మంగమ్మా[ొ అని పాపను పిలిచాడు పాప మూతి ముడుచుకొవి మరొకవైపు తిరిగి కూర్చు న్నది *ోఎందుకు అలా కూర్చున్నధి పదినేః నీవేమైనా కోవ్పడ్డావా?ి అనీ అతడు (ప్రశ్నించాడు *ఈ మధ్య వాళ్ళ నాన్నగారు దానికి మాటలు రావటంలేదని వెక్కిరిస్తూ పశ్యంతి అని పిలిచారు ఆనాటినుంచి ఆ ఫేరుపెట్టి పిలిస్తేనే వలుకు శున్నది” అని పార్వతి నవ్వుతూ చెప్పింది.

“బిర్వే బలేః ఆ 'పేరే బాగుంది అవును ఏది బాగో ఏది వోగో నా చిట్టితల్లికి తెలియదా ఏమిటీ? వళ్యంత్వీ రాః తొందరగా రావాలి. కాళమ్మ వుందో పిచ్చుకమ్మ వస్తుందో: అతడు విరళాంగుళ హస్తంతో కన్నులు చూసుకొన్నాడు

పశ్యంతి నవ్వుతూ వెళ్ళి వినతండి మెడ కౌగలించుకొన్నది

*మ్లా ఇంగారు చిలుకమ్మ వచ్చింది వెళ్ళుతున్నాము వదినేః ఇప్పుడే అరగంటలో తిరిగి వస్తాము” అతడు సళ్యంతివి ఎత్తుకొన్నాడు

“ఎక్కడట "పేరంటం?

ఈళట్ష ప్పుడు చెవ్నము వచ్చిం తరువాత చెబుతాము ?

“ఆఅమ్మ ఊ(౪” తన చిన్నారి తల ఆడిసూ వళ్నంతి తలీ అను అడిగింది క్ట య హై ₹ళథంకి కల్లి అనుమతి

౭గ

గ! హెపికౌం డణ అఆ మొండి మొలతో ఎలా తీసుకెళ్ళుకాః మరొకసారి వస్తుంగిథే జుబూ” పార్వతి అక్థు చెప్పింది

*ఆప్రలు మేము ఇలాగే వెళ్ళాలి? వరపింహం తన ఎడమ బుజం మంచి (కిందికి వేలుతున్న ఉత్తరీయం కుడిచంక (కిందుగా లాగి ఎడమ చంక తున్న సళ్యంతి కుడి బుజంమీదుగా వల్లేవాటు వేసుకొన్నాడు అంతగా ఆయత్త రైైన మరదిని ఆమె కాదనరేకపోయింది అతడు ఒక గంటకు పళ్యంతిళో తిరిగి వచ్చి వదినెను పిలిచి పిల్లను [క్రిందికి దించాడు

“అమ్మా; అమ్మః:” పళ్యంతి రెండు సందిళ్ళ రెండు చందనప్పు బొమ్మలు పట్టుకొని తల్లి దగ్గరకు వెళ్ళింది

కూతురు పట్టుపరికిణీ సిల్కు చొక్కా చూచి పార్వతి విబ్తుపోయిండి, అశడు పంగ్లబుట్ట అందిచ్చాడు దానిలో రెండోజత దుస్తులు అరట్‌ పండ్లు ఉన్నాయి

“*జ్టా స్త్రీ! ఏమిటి ఇదంతా???

ఆరాకేమి తెలుసు? కొని పవి జరిగితే వచ్చి మీ కోడికోడల్ని కూక లెయిలిి అతడు నప్వుతూ వెళ్ళిపోయాడు.

(నక్కయింటి ఏిల్లలు బొమ్మలు పెట్టుకావి ఆడుకొంటూ పశృంతెనా జూడ సంసఎిని పార్వతివి అడిగారు *ఆడుకొనేందుకు చిన్న పిల్లలు లేక వాచి పోతున్నఎ దాని ఉబలాటం ఎలా శీరనుఇి అమకొని ఆమె ఒప్పుకొన్నది ఓక వారంరోజులు వరుసగా వాళ్ళు పశ్యంతివి తీసుకువెళ్ళారు. అన్నిరోజులూ పశ్యంతి ఒక క్కన కూర్చుని అన్నీ జాగత్తగా చూస్తూ వచ్చింది. ఎనిమిదో గొయి పిల్లలకి బొమ్ములమీద మోజు తీరిపోయిందేమో పళ్యంతిని ఎవరూ పిలవ లేము పాఠకూడ గోలచేయక ఇంట్లోనే ఉన్నది పార్వతి ఆపని ఈపని సర్డు కొంటూ సాయంకాలం నాలిగింటిదాక పాఎసంగతి పట్టించుకోలేదు. అప్పుడే వశ్యంతి. తన బొచ్ములను రెంటిని అలంకరించుకొని తల్లి దగ్గరకు వచ్చిం. “ఆగ: అమ్మ ఊ౧?” అంటూ చూపింది. పశ్యంతి చొక్కా ముంగలి పక్క తోఎంచిన భాగం పేలికళై రెండు బొమ్మలను అలంకరించింది అడి చూడగానే ఎన్నడువేని కోపంవచ్చ *టని నిష్టవర్విదురాలాః?” అంటూ పార్చతి చాచి పిల్లి వీపన ఒకటివేపింది ఆ దెబ్బతో ర0డు బొమ్మలూ వచ్చి తల్లి పాదాలవద్ద వాలాయి. గుక్కవట్టి పిల్ల డొడ్లోకి పారిపోయింది పార్వతి నిలుచున్న చోటనే చళికిలబడిపోయింది క

నాలుగున్నరకు అయ్యన్నవచ్చి వట్టింట కటికినేలపై చతికిలదిడ్డ

పాపికొండలు న.

భార్యను చూచాడు అతని హృదయం కలుక్కుమన్నది. *ోఎశ్యంతి ఎక్కుడణి?

ఆతురతతో అక్షిగాడు సమాధానం రాలేదు అతడు గబగబా లొసలికి వెళ్ళాడు

-దొడ్డి గుమ్మంలో కూర్చుని పశ్యంతి ఇంకా వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తూ నే ఉన్నది

అతి కష్టంమీద పిల్లను ఎత్తుకొని భార్యవద్దకు వచ్చాడు వళ్యంతి కన్నులువాచి గో లాటి

వత్సికాయ లయ్యాయి

ఊనోర్రులేవి పసిపిల్లను పట్టుకొని బాదావాః అవి చేతులేనా??' ఆయ్యన్న శోసంకో అని వేశాడు

పార్వతి తన పాదాలచెంత పడి ఉన్న టొమ్మలను భర్తకు అందిం చింది వాటికి కట్టి ఉన్న పేలికలు చినిగి ఉన్న వళ్యంతి చొక్కా చూడగానే ఆయంకి అర్ధమైపోయింది బౌమ్మల పొళ్షికలు దొరకకపోతే తొడుక్కొాన్న శ్రాలత్త చొక్కా చింపింది. ఆఅ విషయం స్ఫురించగానే అతని కన్నులనుంచి ముత్యాలు జలజల రాలాయి అతడు వెంటనే బిడ్డను ఊచి బయటికి వెళ్ళి పోయీడు

ఆర్మాతి పంచలో సండుకొన్న అయ్యన్నకు పాదంమీడ్‌ చినురుణు వడినట్లుంపే ఉలికిపడి లేచి చూచాడు తన పాదాలచెంత పార్పతి కూర్చుని

*ఏన్సిట్రి అమ్మీ?” అతడామె కన్నులు తుడుస్తూ అడిగాడ

“ఇంతవరకూ నంసారం ఎలాగో ఈడ్చుకొద్చాను ఇంక ఇక్కడ వొవల్ల కొదండీ! అమ్మాయివి శాస్త్రీకి అప్పగించండి. లేదా ఏ మారుమూల వల్లెకో వెళ్ళిపోదాము; పదండి” బావిలో మునిగిపోతున్న వ్యక్తి ఆ_ర్తనాదంవలె ఆమె శఈంఠ౦ వినిపించింది

అయ్యన్న మాట్లాడలేదు.

*షాపిష్టిదాన్నిః ఇవాళ మీకెంళో కష్టం కలిగించాను ఏమి చేయను? మనమిద్దరమే అయితే బతుకు ఎలాగో తెల్లవారుతుంది. దాని కర్మంకావి అది చయనకడుపున సడ్డది దాన్ని ఎలా పెంచను? చుట్టుపక్కల పిల్లలున్నారు అచ్చట్టు ముచ్చట్లు ఆటలు, పాటలు సాగించుకొంటున్నారు. ఎంత చూడనీయ లాదను శొన్నా కంటికి ఏదో మిలమిలమంటూ కనిపిస్తుంది తీరా చూచినబ్బుడు మనన్ఫు ఎలా ఉంటుందో చూడండి "పెద్దవాళ్ళమైతేే ఎలాగో అకట్టుకొంటాి. బుర్ధి ఉన్నది కనుక తగదనుకొంబాము దానికేమి తెలుసు? ఆ మిలమిలనుంచి దానినీ శస్ఫించాలంపే రెండే దారులు. గడన దాటనీక ఇంట్లోనే ఐంధిందాలి. అడి

లే! పాపీకొండలు సాధ్యమా? ఎలాగో నాధిస్తామే అనుకోండి అంళకో ఇంతో లోకజ్టానం ఉండాలా? పైగా ఆది ఆడపిల్లగాని అడ్డమానుకాదు ఇవాళ కాకపోయినా రేపయినా ఒకయ్య చేతిలో పెట్టాలి బుద్దిమంకురాలై తే ఎవరైనా పుచ్చుకొంటారు అడివి మనిషివి ఎవరు. మెడకట్టుకొంటారు? ఇక రెండవ దారంటారా?ః జాగత్తగా చెప్పి నేర్చు కోవాలి ఒకనాడు కొకపోయినా మరొకనాడ్రైనా పిల్లలు మనస్సులు కులాసాగా ఉండాలి అలాట్‌ కులాసా కలిగించి చెబితే కష్టమైన విషయాలైనా నేర్చు కొంటారు నేర్చుకొన్నవి ఆచరిస్తారు ఎప్పడూ ఏ కోర్కె తీర్చకపోతే వాళ్ళకు నంతోషం ఉత్సాహం ఉండపు అవి లేనప్పుడు మనం చెప్పేది వినరు ఏన్నా మవసు కెక్కపు ఎక్కవి వాటివి ఎలా ఆచరిస్తారు?

“నా చిన్నతనంలోగూడ ఇలాగే జరిగింది. నేను ఆడింది ఆటగా పడింది పాటగా మా అమ్మా నాన్నలు సాగనిచ్చారు అందువల్లనే మీ చరణ- దాసిగా ఇలా (బతకగలుగుకున్నాను మీ చిన్నతనం ఒకసారి గుర్తుకు తెచ్చు కోండి అత్తయ్య మామయ్య మిమ్ము చిన్నతనంలో లాలించి బుజ్జగిస్తూ పెంచక

క ఆని పోతే యీనాట్‌ దీక్యు ఈ జీవితం పాధ్యమయ్యేవా?

ఆందుకనే వళ్యంతి బాగుపడాలంటే పదికోర్కెల్లో ఏ రెండు మూదైనా తీర్చాలి ఇప్పటి స్థితిలో ఇది సాధ్యమా? కనుకనే శాస్త్రికి అమ్మాయిని: అప్పగించం డన్నాను అంతేకాని మిమ్మల్ని అవమావించాలని కాదు అమ్మా యం'తఖే అనురాగం లేక కొదు

*బ్రద్రి తగదు శాన్హీమీద మన బాధ్యత వేయటమా అని అంటారా? ఏ వ్యామోహాలూ పొడసూపని ఏ పల్లికోనకో పోదాము పదండి అప్పుడు అమ్మా యికి అంతగా కోర్కెలుండపు ఉన్నా తీర్చటంఠకూడ అంత కష్టంకాదు ఏదో ఒకటి తేచ్చండి లేకపోతే పశ్యంతి ఇవాళలాగే ఏదో చేస్తుంది. చిరాకుతో నాకు. తెలియకుండానే చెయ్యాడుతుంది అడగ్గానే మీ మనస్సు చివుక్కుమంటుంది మరొకసారి మీ మనస్సుకు కష్టం కలిగించి నేను (బతకటం మాతం కల్ల”

అతడు పార్వతి రెండుచేతులూ తన చేతుల్లోకి తీసుకొని విగహంవలె కొంత వేపు కూర్చున్నాడు

“ఆ త్త్రమామలు నిన్ను నాకిచ్చి నీ గొంతు విలుపున కోశారు!

అతడింకా ఏదో అనబోనూడు. పార్వతి తన చేతితో అతని వాక్కును విరోదిస్తూ “*ఎంతమాటన్నారు! ఆ (ప్రస్తావనే మరచిపొండి జరగవలపిందేడో జరుగుతుంది” అని డగ్గుత్తికతో అన్నది

ఆది మొదలు తల్లి సళ్యంతిని గడప దోటసీయటంలేదు ఆ సంగతీ

పాపికొండలు లీక వసికట్టీన నరసింహం (ప్రతి ఆడివారంవచ్చి పశ్యంతిని తీసుకువెళ్ళి కొవలసిన తినుబండారాలు పెట్టించి కోరిన వినోదాలు ఆటలు కల్పించి ఉత్సాహపరిచి తిరిగి ఇంటివద్ద దిగవిడిచి పోతున్నాడ. పార్వతి వాటినన్నిటనీ కవి పెడుతూనే ఉన్నది కాని మగనికోనం, పిల్ల భవితవ్యంకోసం మరది చేస్తున్న పనిని నిష్నే ధీంచలేక పోయింది తనలోకమే లోకంగా ఉంటున్న అయ్యన్నక ఈ వ్యవహారం ఏమీ తెలియదు గాలివాన ఎబ్బుడో ఒకసారిగాని రొజూ రాదన్న నమ్మికతో వంతృప్రి పడ్డాడు

సశ్యంతికి అయిదోఏడు కూడ వచ్చింది అయినా అమ్మ అని తప్ప మరొకమాట రాలేదు ఒకనాటిర్యాతి ఎందుకో అతవి మనస్సు పశ్యంతి భవితవ్యం మీదికి పోయింది వెంటనే ఉలికిపడి లేచివెళ్ళి మంచం (పక్కన కూర్చుని వళ్యంతి మేను నిమురుతున్నాడు అతని మనస్సు పరిపరి విదల పోయింది. పళ్యంతికి ఇక మాటలు రావు వచ్చేవైతే ఏనాడో వచ్చి ఉండాలి విజంగా మూగదే అయికే, దీనికి పెండి ఎలా అవుతుంది? ఏమీచూది వరుడు వస్తాడు? డబ్బుమీది ఆశతో ఎవడో ఒకడు తటస్థ ఎడకపోతాడా అంటే తన దగ్గరేమున్నది? వీల్ల పెండ్లి చేయకపోతే తాను ధర్మ _భష్టుడయిపోకాడు ఇన్నాళ్ళనుంచి తాను దేవికోనం (బతుకుతున్నాడో ఆ ఆశయం అణగారిపోశుంది అప్పుడు తన జీవితమే వ్యర్థం

*భ్రగవన్‌! ఇంతగా ఇన్నాళ్ళ పరీక్షించావే నా మనస్సు ఎలాంటిదో తెలియలేదా? కాదంటే మరేవైనా కల్పించి పరీక్షించు కాదనను కాని ఇలా జేయటం అన్యాయం నీవు కల్పించిన ధర్మాన్ని నీ చేకులార ధృంసం చేయటం భావ్యమా? నీఎ ఆడుకొనే పిల్లవాడఎ) కావే ఇలా ఎందుకు చే్యట్తున్నట్లు? మా ఉభయవంళాలు వేదం చదుఎకొన్నపవేః నేనూ చెప్పుకొన్నానే!: అంతతో తృప్తి వడక శస్తశాప్రం చమఎుకొన్నానే: ఇలాంటి నా కడుపున మూగపిల్లను పడ వేణవా? నేనేమి పాపంచేశాను? నా తమ్ముడ్ని కష్టపెట్టానంటావా? ఘోరంగా శిషీంచా నంటావా? నీవు చెప్పిన ధర్మంకోసమే కదా అలావేసింది? ఇందులో స్నార్టమేమున్నది? అయినా వాడు సుఖంగానే (బతుకుతున్నాడుకదా? ఇంక నా శ ప్పేమిటి ?

*ఉవ్యాకరణం చదువుకొంటానని వచ్చినవాడికి పారం చెప్పలేదంటావా? వాడెవడు? ఈనాడు పెద్ద పెద్ద పేర్లు పెట్టపచ్చును అంతమా(తాన జూతి ఏడకు పోకుంది? ఆ జాతికి చెప్పగూడ దన్నారు ఆ ఆచారం నేను తెచ్చిపెట్టింది కాదు గదా? అనాదినుంచి వస్తున్నదే: కౌద్యు ఇది పాపమేనన్నా వెనకటి వాళ్ళ పిల్ల

ః14 పాపికొండల లంశా మూగవాళ్ళు కావాలి అయినట్లు ఏ ఇతిహాసం చెప్పటంలేదు పోనీ నేను పాపమే చేశానంటాను ఆ పొసఫలం నేను అనుభవించాలి కాని అభమూ ళుభమూ ఎరుగని నా బిడ్డ ఏమిచేసింది? చెబృ్పవయ్యా తర్మగ్రీ చెప్పు 7

దుఃఖాన్ని ఆపుకోలేక అయ్యన్న బాఎరుమన్నాడు ఆ అలికిడికి చావ మేద వండుకొన్న పార్వతి అదింఎడి లేచి భ_ర్తపద్దకు వెళ్ళి అంతా అవగతం

యి

చేసుకొన్నది

విచ్రారపడి చేసేదేమున్నది? పశ్యంతికి తప్పక మాటలు రావాలి వస్తాయనే నా నమ్మకం అయినా ఒకసారి వైద్యునికి చూపించగూడదూ? వనవయ్యగారి మనుమడెవరో ఈ పూళ్ళోనే ఉన్నాడటగా? ఆయన ఏదైనా సదుపాయం చేయకపోతాడా?””ఆన రేకెత్తించి ఆమె భర్తకు వూరట కల్పించింది

అయ్యన్న మరునాడు ఉదయాన అనుష్టానం తీర్చుకొని ఎనిమిదింటికి వళ్యంతికో డాక్టరు _ససాదింటికి వెళ్ళాడు డాక్టరు ముంగలి వరండాలో కుర్చీలో శూర్చుని పేపరు చదుపుకొంటున్నాడు

“శతం జీవ శరదో వర్థమాన ఇత్యాభినిగమో భవతి శతమితి ఇతందిర్హ మాయు ర్మరుత ఏ నావర్ధ్థయన్లి శతమేనమేవ శతాత్మానం భవతి శతమన న్హం ఛవతి శతమైళ్యర్యం భవతి శతమితి శతం దీర్ధమాయుః)” మేఘ నాద గంలీర శంఠమెత్తి అయ్యన్న ఆశీర్వదించాడు

తండ్రి సక్కనే విలబడ్డ పశ్యంతి విన్మయంశో. రెండడుగులు ముందుకు వేసి తం్యడిముఖం వంక చూస్తూ నిలబడ్డది (వ్రసాదు చటుక్కున లేచి చేతిలోని వ్యతిక జారవిడిచి నమన్కంరించ్కి “ఎవరు?” అని (ప్రశ్నింవాడు

• వేదం చెప్పుకొన్న _బాహ్మణుణ్ణీి అయ్యన్నళాన్తి అంటారు దిన వయ్యగారి మనుమలని తెలిసి దర్శించుకొని పోదామని వచ్చాను అయ్యన్న (వసాదును ఆపాదనుస్తకం ఒకసారి కలయ జూచాడు

“జట్లు దయ చేయండి ఇప్పుడే వస్తాఃి (ప్రసాదు ఆయనకు కుర్చీ చూపి లోపలికి వెళ్ళాడు

అయ్యన్న అలాగే నిలబడ్డాడు పళ్యంతి వచ్చి తండి చేయినట్టుకొవి విప్పారిన కన్నులతో వరండా గోడలకు తగిలించి ఉన్న బొమ్మలు చూస్తున్నది.

(చసాదువచ్చి *ోఅను(గహించండి"” అంటూ గుప్పిలి చాచాడు

జనేన్సు డబ్బుకోనం రాలేదు ?

“మరి? డాక్టరు ఆశ్చర్య చకితుడయ్యాడు.

పాపికొండలు లి!క్‌

“క్ష పిలను తమ కొకసారి చూపించి పోదామని వచ్చాను” గఠిపె

లొ

డాశతో అయ్యన్న డాక్టరువంక చూశాడు

“అలాగే ముందు ఇవి తీసుకోండి?” _వసాదు గుప్పెడు రూపాయలు అకవి చేతిలోపోసి రమ్మని కన్సల్టేషన్‌ గదిలోకి వెళ్ళాడు తంథడ్రికూతుక్కు ఇద్దరూ అతన్ని అనుసరించారు

ఈప్రద్రి చెయ్యిని

తండి పశ్యంతి చేయి అందియ్యటోయాడు

శర్పాదు మీ చేయి ?

“అమ్మాయిని చూపించటాచికి వచ్చాను *”

వ్యాకరణంలో తూతాలు తెలియనివాడు అడ్డదిడ్డంగా (పళ్నిస్తేమీ శిలా ఉంటుంది?” (ప్రసాదు చీరునవ్వుకో (ప్రన్నించాడు

అయ్యన్న మళ్ళీ నోరు మెదపక తనచేయి డాక్టరుకు కొహ్చిడు

కోమ్పీరు ర్యాతి భోజనం చేయచేదు ఎన్నాళ్ళనుంచి మాని వేళారుగొ అతడు చేయిచూప్తూ _ఎశ్నించాడు అయ్యన్న విస్తుపోయి చూస్తున్నాడు

అబలాగే ఒక్క (పొద్దులతో ఉపవాసాలతో గడుప్పతూ వచ్చారంటే వంవత్సరంలోగా పక్షవాతం తప్పదు. తరువాత మీ యిష్టం” అయ్యన్న చేయి వడలి పశ్యంతిని దగ్గరకు తీసుకొన్నాడు

అని 'ప్రేరేమిబమ్మా?” ఆమె చేయిమాస్తూ బుగ్గమీడ చిటికి వేశాడు,

ఉప్పేర్రు ప్రళ్యంతి ఎప్పుడూ నవ్వుతూ కళ్ళప్పగించి చూస్తుంటుంది అందుకని ఆ పేరు పెట్టాము అయిదోఏడు వచ్చినా అమ్మ అన్నమాట తస్ప ఇంకొక మాట రానే రానటంచేదు మూగ అపుతుండోో లేశ మరొక దోష మున్నదో కేల్చి చెబుతారని తమ దగ్గరకు వచ్చాను

(వసాదు పశ్యంతి చేయివదలి *మధ్యాహ్నం ఒంటిగంటకు సాయం కాలం ఆరింటికి అమ్మాయి నాడి చూడాలి అస్పుడు అసుష్కకికి తీసుకువచ్చి శూవించండి” అని పంపి వేశాడు

డాక్టరు చెప్పినక్లే అయ్యన్న పశ్యంతిని ఆ రెండువేళల ఆసుషథికి తీసుకువెళ్ళి చూపించాడు పసాదు ఆ సాయంకాలమే తేళ్చిచప్పాడు

ోమ్వీ అమ్మాయి చెవి స్వరపేటిక్క జిహ్న, తక్కిన శరీరం బాగానే ఉన్నవి మాటలు రాకపోవటావికి ఇప్పుడు కొరణంలేదు మీరు వేదం చెబుతారు కొదూ 72

చెప్పుకొన్నానుగాని చెప్పటంలేదు ??

శకి పాపికొండల

*ఆల్వితే ఇక చెప్పాలి అయదారుగురు వటుపులను చేర్చుకొని వేదం (ప్రారంభించండి అమ్మాయిని మీ కెదురుగా కూర్చోచెబ్టుకోండి ఆడపిల్లను అలా ఎదురుగా పెట్టుకొని వేవం చెప్పటానికి అభ్యంతరమేమైనా ఉన్నదా?” లేదవి అయ్యన్న శిరఃకంఎనంతో సూచింవాడు=

“ఆలా ఆరునెలలు గడచిన తరువాత కూడ మాటలు రాకపోతే అమ్మాయిని మళ్ళీ నా దగ్గరకు తీసుకురండి” డాక్టరు తండి కూతుళ్ళను వంపి వేశాడు

“ఆ పియం న వదేత్‌” అన్న సూక్తిని స్మరించి తన ఆరోగ్య విష యంలో డాక్టరు చేసిన హెచ్చరికను దిగవిడిచి తక్కిన విషయాలన్నీ అయ్యన్న భార్యకు విశదంగా చెప్పాడు శుభదినంచూచి ఐదుగురు విదాక్టిష్టలను సంపాదించి ఆతడు డాక్టరు చెప్పినట్లు వేదం ప్రారంభించాడు

పశ్యంతి తండి కెదురుగా కూర్చుని కొన్నిరోజులు! ఆయన ముఖం శదేకదీక్షతో చూస్తూ ఏ స్వరవర్షాలు ఎలా పలుకుతున్నాడో గయనించింది మరి శొన్నిరోజులు తానుకూడ నోరెత్తి తం్యగివలె ఆడించేది కని ధ్వనిమ్మాతం బయటికి వచ్చేదికాదు తరువాత తరువాత విద్యార్థులనోట ఆయాజ్వరాలు సరిగా పవలకకపోతే తండి ఎలా పలికిస్తున్నాడో గమనిస్తూ వచ్చింది జుఇిళో లోపలి ఆంకుతీరింది తస్సులు వస్తాయి ఆ తప్పులు బయటపడితేనే సవరించుకోటానికి పేలవుతుందని (గహించింది కాటోలు ఒకసారి తతిమ్మా పిల్లల గొంతుతో కలిపి *న్నమ్రో ర్యుదే భో్యో ర్యుదే భ్యోనమో నమోరు.దేభ్యో”” అన్నది తం్యడి నమ్మలేక పోయాడు నంతోషంతో దడదడ లాడుతున్న పృాదయంతో అతడు చెప్పుకొని పోయాడు పిల్లలతోపాటు సశ్యంతి స్పష్టంగా విర్ణష్టంగా అంటూ వచ్చింది ఆతర్డ తరువాత కొలదిసేపటికే అనధ్యయనం (ప్రకటించి పశ్యంతివి కౌగలించుకొన్నాడు, వెంటనేపోయి పార్వతికిచెప్పి సంతోషం ఆపుకోలేక ఆసుపత్రికి వెళ్ళి వేదమం్నతా లతో మరొకసారి డాక్టరును ఆశీర్వదించి వచ్చాడు

వటువులకు వేదం చెప్ప నారంభించిన రోజుల్లో అయ్యన్న నంగతి కల్దాకర్షిగా వెంకన్నగారు విని పాఠశాల పేరుతో ఆయనకు కొంత ధనపహాయం చేయించాడు అతని ఆర్థికస్థితి ఒకింత చక్కబడ్డది అయినా అతడు ఏకభుక్తు లకో కాలం గడుపుతున్నాడు పార్వతి చూస్తూనే ఉన్నది రేసన్న _పశ్నకు శ్రావియ్యని భర్త యిలా చేస్తున్నందుకు విస్తుపోయింది. సన్యాసం పుచ్చుకోదలళి ఏకభుకక్తి అలవరచుకొంటున్నాడేమోనన్న ఖీతిపొడమి బెగ్గడిల్లిపోయింది. ఆమాట మగవి ముందు వ్రస్తావించటమంటే రెచ్చగొట్టటమేనని భయపడి మానుకొన్నదిం

పోపికొండ లి ఃలి

మరోకసారి. డాక్టరు చెప్పంది అక్షేరోలా నిజమండి వక్షగాకంకో అయ్యన్న మంచమెక్కి. అవతి కాలంలోనే కన్నుమూశాడు

“ప్రనవి పనవి ఏడవమని వాకిచ్బావా తండ్రీ! అంటూ పార్వతి శూతుర్ని ఒళ్ళోకి తీసుకుని ళోకిస్తుంటే కంట తడి తుడుచుకొంటూ నురడి శఈదార్చాడు

“అన్నయ్య అన్నివిధాల చరిశార్జుడు కాననుకొన్నట్లు తన జీవితలి చక్కబెట్టుకొనిపోయాడు ఎవరైనా ఏనాడో ఒకనాడు రాలిపోక తనదు పుణ్యా త్ములై వెళ్ళిపోయినవారికోనం శోకించడం భావ్యం కాదమ్మా: అన్నీ తెలిసిన మీకు నేను చెప్పాలాః ర్యా అమ్మా పశ్యంతీ ఇటురా£ి?

అయ్యన్నకు అంత్యకియలు యధావిధిగా జరిగిపోయాయి. మంచిరోజు చూచుకొని పార్వతీ పశ్యంతులతోను తన భార్యకోను నరసింహం పితాన్జితమైన _యంట (వవేశందాడు కాలం సాగిపోతున్నది వళ్యంతికి మాటలు రొవడమే ఆలశృమయింది కొన్సి చదువుమ్శాతం త్నరగానే వస్తున్నది జీదవ తరగతి వతి శ్ఞానం ఏర్పడగానే నరపింహం వదెనెవద్దకు వెళ్ళి “అమ్మాయిది చురుక్షైన బుద్ధి మీకు యిష్షమైతే ఇంగ్యీషు చెప్పించాలని ఉన్నది షమరటారు?ి) 'పళ్నించాడు. పార్పతి కొంట తడి పెట్టుకొని అన్నది జబ్దాబ్తూ అనాడు తూర్పు ఎట అనిమీ “అన్నగారు అడిగారు జ్ఞాపకం లేదాః అది అక్షరాలా నిజం నాకేం తెలుసు? భూమి మీద ఇంకా నాకు గింజలున్నాయి కాబట్టి నేనూ మనిషినేనని తిరుగుతున్నా అది వీ విడ్డ నేను చెప్పటం దేనికి? ఏది మేలనుకొంటే అది చెయ్యి?

పశ్యంతి ఇంగ్లీషమ చదువు _ప్రారంభించిండీ పార్వతి భ_ర్సవియోగ డఃఖంతోన్సు పశ్యంతి భవితన్య విదారంతోనుం మరదికి లేనిపోనిభారర నెత్రిమే "పెడుతున్నానన్న చింతతోను కుమిలి కుమిలి వాతోపహత దీపికయై వెళ్ళిపోయింది. వశ్యంతి బాపురుమన్నది

వరపింహం, అతవి భార్య తల్లిలేని కొరత రానీయక కన్నులకు కన్సు కొంటూ పశ్యంతికి ఇరగ్వీషు చదుపు చెప్పిస్తూ వచ్చారు అమె జాగ త్తగా చదువు కొంటూ పినతంటడీ ఆదరాభిమానాలు చూరగొనసౌగిండి నరసింహానికి కుటుం అంకోపాటు అర్చులుహూడా పెరిగాయి కోని అతడు ఎన్నడూ దేహియని చేయి ఛాచిండిలేదు. మరి నరసోలం ఎలా ఈడ్చుకు వస్తున్నాడో అ ఈళ్వరుడిశే తెలి యాలి, అతనికే తెలియాలి. అంతే కావి అతని భార్యణే తెలియదు వళ్యంతికి అంతకన్నా తెలియదు

వళ్య్యంతికి వైనమ్య్యూలుతో శారడ దహాభ్యాయిత్వం అధిందిలది. ఇద్దరూ

ల

పట! పాపీకొండ అ గాధప్నేహం కలిగి ఒకే దిల్లమీద కూర్చువేవారు ఒకే మాటమీద ఉండేవారు. వొళ్ళిద్దరూ కలిసి వస్తూంటే మహిళా మిథునం వస్తున్నదిరా అవి మగపిల్లలు ఒండొరులకు చెప్పుకొనేవారు

శారదఠోపాటు పశ్యంతి స్కూలుఫైసల్‌ పరీక్షకు కూర్చుని (వాసి వచ్చింది ఆ వేనవి పెలపులలో ఒకనాటి ఉదయాన గుండెఆగిపోయి నరసింహం మరణించాడు దానితో పశ్యంతి ఉక్కిరి విక్కిరియైపోయింది పినతల్లి, యిద్దరు తమ్ముళ్ళ ఠాను, వెనుక ఆప్తిపొస్తులులేఎ కుటుంబాన్ని ఎలొ ఈదుకురావాలిః తాను ఆడుది ఆమెకు లోకం అంధకారదింధురం అయిపోయింది దిక్కు దెస తోపక కన్నీరు మున్నీరుగా ఏడవ మొదలుపెట్టింది

ఆమె కుటుంబ పరిస్థితులు అన్నీ తెలిసిన మాధవరావుకు హృదయం కరిగిపోయింది ఏదో తరణోపాయాన్ని చూపిస్తే తప్ప పశ్యంతి మళ్ళీ పశ్యంతి కొదవి ఆలోచించి డాక్టరు పసాదును కలుసుూొని ఆ అమ్మాయిని నర్చుగా తీసు- కొంపేకాని వీలులేదని పట్టుబట్టాడు ఆ్యశయంలేక అల్లాడుతున్న పిల్లకు జీవిక చూపటం మేలసీ, తాను కాడంపే మాధవరాపు తన్ను క్షమించడనీ యోఎంచి డాక్టరు పశ్యంతికి తన ఆసుపతిలో నర్చు ఉద్యోగం యిచ్చాడు అఆనాటినుంచి. ఆమె అక్కడే వవిచేస్తున్నది

క! వ అ

శ్రారద విట్టూర్చింది

“ఆనాడు మా నాన్నగారు ఉట్యోగం కాదని కాలదన్నారట ఆయిన కడుపున పట్టిన నేను ఇవాళ ళీ పొమ్మంటున్నా ఉద్యోగర పట్టుకొని వేలాడాలని చూస్తున్నాను నేనుకూడ ఒక మనిష్కినేగి పళ్యంతి పై టకొంగుతో కన్నులౌొత్తు. కొన్నది

“ఎందుకు బాధపడుతా? ఒక ధర్మంకోసం మీ నాన్నగారు ఉద్యోగం కాందిన్నారు మరొక ధర్యంకోసం నీవు ఉద్యోగం కావాలనుకొంటున్నావు ఇందులో నొచ్చుకోవలసిం దేముంది? పతనం పొందుతున్నానన్న దిగులు వీ3ెమీ ఇక;_రలేదు ఎవరి గొప్పతనం వాళ్ళది ఇదిగో ఇటు చూడు గుళ్ళో ఉండి గుడీ రాబ్ఫ ఉఃడదీస్తావని నేనెబ్వుడూ అనుకోను వీరయ్యకు ఆసుషతిలో పనిచేసే వారే ఎవతో విషమిచ్చి ఉండాలి మనలోమాట నీకు ఎవరిమీదా అనుమానంలేదా? ఈళశిమ్మావాళ్ళు షలా ఉంటారుణి

“డాక్టరుగారు. చెప్పేటంతవరకూ విషమిచ్చారన్న _ పంగకే తెలియదు అనుమానానిక్తై నా వ్యవధాన 'మేదిః అందులో మేము నలుగురం తోబుట్టువులులాగా ఉంటాము *

పాపకొలండలు 219

ఊఏవరిమీదా నీకు అనుమానమే లేదంటాహా?ొ

శారద కన్నార్బక వళ్యంతి వంక చూసింది

ఉప్ప ఆధ్రారం బేకుండా అనుమానించి ఎక్కడ పానం కట్టుకోను? రెండుమూడు రోజులన్నా గడిస్తే అనుమానావికి ఆభధారమైనా దరొడుకుకుందేమో? చూస్తాను అయినా డాక్టరుగారి తీరుచూో స్తే ఆగేటట్లు కనిపించటంలేదు

“ఆయన ఆగుతాడులే ఆగక ఏమిచేస్తాడు? నాన్నగారుకూడ చెబుతార్న ఈలోగా ఆరాతియ్యి యత్నించడం మన ధర్మం ఆపైన భగవంతుడున్నాడు ”

ఆట్రల్రాగ్యే వస్తా ఇంట్లో మా ఏన్ని కాళ్ళు తొక్కుకుంటూ ఉండాలి

ఈపఖ్య్యంతీ। డాక్టరు చెప్పినట్లు ముందు ఆరోగ్య౮ చూచుకో ఏ ధర్మా శైనా ఏవైనా (బికికి ఉంకేనే డచ్చేమైనా కొవాలాళొ

*బ్రక్క్యరలేదు శారద్యా ఏవో జీతప్పరొళ్ళు వస్తూనే ఉన్నవి % వళ్యంతి అయలుదేరింది

బాలయ్య వెంటవెళ్ళి ఆమెను ఇంటివద్ద దిగబెట్టి వచ్చాడు

వినా కీ అవ్పడూఃి “అయ్యా: అస్పయ్య చూపిన అతివినయం మాటున చీదర ఉమిసిండి శన్ను సీతారామయ్యగారు పోషిస్తున్నారు ఆయనకూడా ఎప్పుడూ “అప్పయ్య, అస్పయఫ్రో అంటూ అబ్బిరించుకొంటాడే కాని పొరపాటునై నా అస్పన్న అనికూడ తీలవడు, ఆయనే అలా పిణిస్తున్నప్పుడు ఈ రంగయ్యకు ఈ రోగం దేనికి? జాను ఇతగాడి మోచేతి నీరు క్రాగటంలేదు ఆ మాటకువ స్తే రంగడ్మ్యే ఆయనమః ఆఅ,కయించుకొని (బతుకుతున్నాడు అలాంటివాడికి ఈ మిడిసిపా మెందుకు? వాస్త వావికి అప్పయ్య తలచుకొంటే ఏనాడో రంగయ్య (బ్రతుకు నలుగురిలో కడిగీ ఉండేవాడు *శతొందరసడకు అన్నయ్యా! అంటూ సీకతారామయ్యగారు తన్ను అదిమి 'పెడుతున్నారు ఎంత తొందరపడరాదనుకొన్నా తన గొంతు పట్టిమ్హావే ఉన్నది అవ గమనించే శర్చీలో కూర్చుని పేపరు చూస్తున్న సుబ్బారాఎ నవ్వు గన్నులతో తనవంక చూచాడు ఈ రంగయ్యగాడికి ఈ మ్మాతమైనా అర్థమైతే భూమిమీద విలిచేవాడా? అర్థం కాకపోవటమే మంచిదని అప్పయ్య సంతృప్తితో లిట్టూర్చాడు కమా రాము లెక్కడ? ఇంకా రాలేదాళి పని చేసిచేసి అలసివచ్చివ వాడల్లే వచ్చి రంగయ్య సోఫాలో కూలబడి కాచ్ళ ముంగలి టీపాయిమీవ పార వేశాడు ఈ (_పశ్నతో అప్పయ్యకు మరీ కారం రాచుకొన్నట్లయింది రంగయ్యను ఇన్ని రోజులనుంచి కాచి వడబోస్తూనే ఉన్నాడు అతని ఎత్తులన్నీ ఆకళంచు కొన్నాడు “మా రామం” అని ఎందుకంటున్నాడో (గహించాడు తనకూ నీకా రామయ్యగారికీ ఉన్న చనువ్వు చెలిమి _పదర్శించి బెదరగొట్టి అప్పయ్యచేత వెట్టీ చాకిి వేయించుకోవాలని అతని పన్నాగం అప్పయ్యకు కోపం వచ్చింది తన్నంఠే శిలాగో ఓబ్బకోవచ్చు కాని తన యజమానినే కించపరుస్తున్నాడు ఎలా సహిం ఛంటం? బయటఎడటం మంచిదికాదు కావి వాతపెట్టకపోతే మరీ 'పెచ్చరిల్లాతాడని అస్పయ్య అన్నాడు ఆర్రాములా? నెల్మక్రిందటనే ఉద్యోగం మానుకొని పోయాడుగాః ఎందుకు వస్తాడు?) *ప్ర్‌ గ్రాముల సంగతి నువ్వు చెప్పేది?ి రంగయ్య చీకాకుపడ్డాడు

పౌటకొలఢ టు శః

*న్సన బ్యాంకులో నెల్మకిందటీదాక పూ్య్యూనుగా నవిచేయలా? అతని కంగశేగా మీ రడిగేది!?

ఈ (పనంగమంకా వింటున్న సుబ్బారావు పకాలునన్నాడు ళతిగ య్యక ఎక్క-డలేని కోపం వచ్చిండి

ఉనీక్సు ఒత్తు కొవ్వెక్కి౦దిః??

ఈళం్ర దేవ్చిటి జొబుగారు!?” అస్పయ్య విస్మయం నటించాడు

ఉట ప్య్యూనువెధవ మావాడా? ఏమిటి ఉద్ధేశ్యం?) రంగయ్య గద్దించాడు.

*బంతకూ మీ రడీగింది ఎవర్ని?ి అప్పయ్య నిబ్బరంగా (వ్రళ్నితి చాడు

అందుకు తెలుస్తుంది కళ్ళు నెత్తికిన స్తే?” రంగయ్య మొగం శేవురించింది

“ఎందుకండి అంతకోపం? ఎవరినంగతి అడుగుతున్నారో ఈ కృణంై వరకు తెలియదు ఏమండి సుబ్బారాపుగారుః వారు ఎవరిసంనతి అడిగింది?” అప్పయ్య సుబ్బారాపు మధ్యవర్థిత్సం అర్థించాడు

కపీత్రారామయ్యగారు రాలేదా అని అడుగుళున్నారు అస్పయ్యా।; అంత కన్నా మరేంలేదు” సర్జటానికి (పయత్నించాడు

“అలా అడగరాదటండి: రాములంటే చాకలి రొము లనుకొన్నాను వారి మనస్సులో ఉన్నది నాకెలా తెలుస్తుంది చెప్పండి? వారు ఇప్పుడే బయటికి వెళ్లారు. తంగయ్యగారు వ్నప్డే కూర్చోమని చెప్పారు *”

ఈర మధ్య నీకు ఒళ్ళు బలిసిందిచేః సలేకాన్సి ఇలా రో; రంగయ్య గొంతులోని దూకుడు తగ్గింది న

అస్పయ్యతో పోట్లాట పెట్టుకొంయే పయోజనంలేచు సీఠశారామయ్య చేత చీవాట్లు వేయి స్లేనేకాని అతడు దారికిరాడు ఇప్పుడు తెచ్చగొట్టీ'(పయోజనం లేదు పైగా కాఫీవీళ్ళయినా గిట్టుబాటుకౌవని రంగయ్య తమాయించుకొన్నాడు

ఉప్పన్సి కొవాలి? కాఫీ కావాలంకే మీ కాళ్ళ 1 వక్కనే ఫ్లామ్కు ఉన్నది ష్‌ అఅద్రికాదు ఆప్పయ్యః కొంచెం ఆకలిగా ఉన్నది సుుబహ్మణ్యం చోటలుకు వెళ్ళి ఏమి తెస్తా?” శ్‌ అసమ కెమ్ముంటారుల?

“రెండిడ్తీీ రెండు పెసరట్లు ఒక ఉప్మా మనకస్‌ చెప్పి కట్టించుకురో. ఇడ్సీ నద్బడి వేరేపొట్లాము కట్టనుము నెయ్యి కాన్త యెక్కువ పడాల అంతగా అయితే ఎక్‌ స్టా తీసుకోమను. జట్టులో ఉల్లి అల్లం ముక్కలు జా స్తిగా వెళ మమ ఉప్మాలో విమ్మకాయ ఒకటి పట్టుకురా తెలిసిందా?

న... పా'పికోం త'అ అవృయ్య బియలుదేరబోయాడు.

ఉఆంఆప్పయ్యాః అస్పయ్యాా[ి సుబ్బారావు చేతిలోవీ ష్యతిక మడిచి

.శీవక్కవన పెట్టి పిలిచాడు. |

*వమండి బొబుగారు?ి

“పెద్దతనంలో ఎందుకువచ్చిన అవస్థగాని తన పొయ్యి, పీండి రిక్షామీర పెట్టకొని సుబహ్మణ్యాన్ని ఇక్కడికే రమ్మను” సుభ్వరాపు నవ్వాడు.

ఉఏ అస్పన్నా ఆఅ సుబహ్మణ్యం హోటలుముందే చీమిడి ముక్కులు చూపుడు కళ్ళు వాపుడు ముఖాలతో పిల్లలు నిల్చుని ఉంటారు. వాళ్ళనుకూడ ఓక బండిలో ఎక్కించుకురా!

సుబ్బారావుకు చ్యురుమన్నది. వెంటనే వడ్డించాడు. “కోఫీ హోటలు ఉవక్కవీధిలోనే మాణిక్యమ్మగారని ఉన్నారు. పేరు చెబితే చాలు, ఎవరయినా ఇల్లు చూపిస్తారు. ఆమెస్తూ ఆమె పిల్లన్నీ మరొక బండిలో ఎక్కించుకురాః)

మాణిక్యం రంగయ్య భార్య, భర్పృపరిత్యక్త అయిన పిల్లలతల్లి.

అషట్రప్స్‌ రాప్కెైల్‌” రంగయ్య ఉగుడై అరిచాడు.

“పమ్రిటి యీ యుద్ధం?) సీతారామయ్య అస్పుడే వచ్చి కూర్చుంటూ ఆఅస్పయ్యను పళ్నించాడు.

ఈ ్రీలేయ బాబుగారు. ఏదో చతురాడుకొంటున్నారు”

*ఆ్రంచ్రేకదాః పోన్సీ ఇదిగో యీ డబ్బు తీసికెళ్ళి సిగరెట్‌ టిన్‌ తీసుకురా. వస్తూ వస్తూ కౌఫ్రీ టిఫిన్‌ వగయిరాలేవైనా కావాలేమో _, కనుక్కొని పట్టుకురా?” సీతారామయ్య వదిరూపాయల నోటిచ్చాడు.

అవనృయ్య బయలుదేరాడు.

*వారికి ఏమి కౌవాలో కనుక్కో వేం?”

“బదివర కే చెస్పారులెండి” అవన్స్ఫయ్య వెళ్ళిపోయాడు.

“*ఫ్లోర్రన్నాది ఊళ్ళోలేడా?”? నీతారామయ్య నుబ్బారాపును (వళ్నిం చాడు.

“భేక్రప్రోవట మేమిటి? విన్న ఉదయం ధర్మారావు అతగాడు కలని పోతుంటే చూదాను.”

ఆ్పవర్నిచూచి ధర్మారావనుకొన్నావో. కళ్ళొకసారి డాక్టరుకు చూపించ రాడూ?” సీతారామయ్య నవ్వాడు.

“పీకు కలిగిన సందేహమే నాకూ కలిగింది. అందుకనే ఒకటి రెండు పార్లు వరికించి చూచాను. ఇంకా కాదంపే శోభవ్నాది ధర్మారావుబను వేను ఎలరగకటోవాలి.) చ

పాపికొండలు ఖ్‌ ఆయితే విచిత్రంగా ఉన్నదేః ఈ ఆత్మీయత నిస్పటీనుంచిగొ

“*పీదంభ్రా విడ్డూరంకావి ఒకవ్పుడైనా వారిద్దరికీ పగ ఉన్నదా? ఉంటే చచ్చినా ధర్మారావును కార్యదర్శిగా ఎన్నుకోటానికి ఒప్పుకొని ఉండేవాడుకొడు.”

ఆనాడు మనమంతా ఆతన్నేఎన్నుకోవాలని విర్ణయించుకొన్నాముగా?”

జమ్సనం నిర్ణయించుకొన్నాముకొదిట్టి అతడలా చేశాడనుకోవడం బొర షాటు. అతడు కావాలనుకొన్నాడు, చేశాడు.”

ఉప్రంత్రేనంటావాః” సీతారామయ్య సందేహం వెళ్ళబుచ్చాడు.

“బ్వంక్రా అతని ఈత్స్వం టోధపడలేదా? మనవల్ల ళోళన్నాదికి యేవో వనులు కావలసి ఉన్నఏ. వాటికోసం మనలను అంటకాగుతున్నాడు. అంతకన్నా మరొక కారణం కవిపించటంలేదు”

“*బంతకూ మనవల్ల అతవికి కావలసిందేమిటిః”

ఆప్పమైో నాకెలా తెలుస్తుంది? పాముకాళ్ళు పాముకే తెలియాలి.”

ఈ ప్రల్రిస్సే రోజుకే తెలుస్తుందిలే. వీవు పోయి నేను రమ్మన్నానని చెప్పి అతన్ని తీసుకురా. కాస్త పని ఉన్నది”

సుబ్బారాపు శోభన్నాదికోసం వెళ్ళిపోయాడు. అస్పయ్య సిగ రెట్టుటిన్నుు టిఫిన్‌ పొట్లాలు బల్లమీద పెట్టి వెలుపలికి వెళ్ళాడు

*ప్టన్సి రంగయ్య; లోకంకోసం విచారనడుతున్న బుద్ధభగవానువి. తాగా కూర్చున్నాపు?” సీతారామయ్య ఆప్యాయతతో పలకరించాడు.

“వ్లాకోసం నేమ ఏడవలేక చచ్చిపోతుంటే లోకంకోసం ఏడ్చే తీరిక నాకిక్కడ తగలడింది?ి రంగయ్య దిగాలుపడి కూర్చున్నాడు.

తన్నవ్లాశేగో వింతగా మాటాడుతున్నా వే” సీకారామయ్య నవ్వాడు.

“త్రన ఉర్‌ రెండవవాడి గొంతుకు తగిలించినప్పుడు వింతగానే ఉంటుంది” రంగయ్య అక్కసు వెళ్ళటోళాడు.

“కాకమీద ఉన్నట్ట్లున్నావుగాని ముందు టిఫిన్‌ తీసుకో. తరువాత మాటాడుకొందాము, అస్పయ్యా! మంచినీళ్ళు తీసుకురా? సీతారామయ్య ఫ్లామ్క తోవి కొఫీ కొంచెం గ్లాసులో పోసుకొవి తాపీగా తాగనారంభించాడు.

" రంగయ్య లేచివెళ్ళి (పక్కగదిలోవి వాస్‌ బేసిన్‌లో చేతులు కడుగుకొవి -శచ్చ్ని అన్పయ్య తెచ్చిన టిఫిన్‌ పూర్తిచేసి అతవిచేత కాఫీ యిప్పించుకొన్నాడు. తోవలికి ఎవరినీ రానీకుమని పీతారామయ్య అప్పయ్యను బయటికిపంపించాడు. కజ్యంక్రకుమువిచు ఏదో విపిరావే?? _ సీతారామయ్య _ కుతొహలంతో శంగయ్యపంక చూచాడు.

' హో పాపికొ౦0డఆ ( పిన్వున్నద్యి తలకొరివి సనులు చేయించేది తమాషా రూచేది.?

“బంత్రకూ ఏమి జరిగిందట?*” సీతారామయ్య ఏసుగుకొన్నాడు.

“ఆ గురుమూర్తి సంగతేదో చూడమన్నాపు. ఆ పిచ్చిబాపనయ్యను తహ్హ్‌న ఊదవచ్చుననుకొవి దిగాను. దిగినందుకు తగిన (ప్రాయశ్చిత్తం జరిగింది. మాటమోాతఈమయినా అంటే యీ _పమాదం జరిగేదా? ఇందరి గొంతుకు 4కి పచ్చేదా? ఇంతకూ మమ్మల్ని ఇరికించాలనే ఈపని చేయించావు”ి రంగయ్య విస్టురాలు ప్రారంభించాడు.

అసలు జరిగిందేదో చెన్నమం'పే ఈ సూటీ పోటీ లేమిటి?

“న్వర్రుమూ ర్తి ఇంట్లోనుంచి పేపర్లు లాక్కొచ్చి తగలబెట్టించమన్నా వుగాః అందుకోసం ఒకర్వాతి మనవాళ్ళను నలుగుర్ని సంపించాను. విజానికి గురుమూర్తి ఎంత మనిషి? ఒకడి గుప్పిట్లోకి చాలడు. అయినా జ్యాగక్టగా ఉండట€ మంచిదని ఒకరికి నణగుర్ని బడితెల్లాంట్‌వాళ్ళను పంపించాను. ఇంటీ దగ్గరకుపోతే ఎవడో రాముడంట రేచులాగా మీదికిదూకి ఎద్దులాంటి మన వీరజ్ణ ఉక్క. దెబ్బతో కూల్చాడు. తోడు ఉన్నది గవక వాడిక్సీ లేచిన గురుమూరర్తికీ తగిన శా స్తిచేసి కౌగితాలు లాక్కువచ్చాను.??

ఉబస్సుకొన్నపని జరిగిపోయిందిగా. ఇంకా చిక్కేమిటీ?”

“రాముడి దెబ్బకు వీరడు గురుమూర్తి ఇంటివస్ధే పడిపోయాడు. మనీ పోటి అతన్ని మోసుకువెళ్ళి అతని గుడిసెలో దిగవిడిచి వచ్చారు”

జన్సంచిపనే చేశారు.”

“ఆ పనే కొంపకు చేటు తెచ్చింది”

జంకే?)

“ధర్మారావు యెలా ససికట్టాడో ఏమో వెదకుకొంటూ వచ్చి గుడి “పెలో 'తెలివితప్పి సడి ఉన్న వీరణ్ణీ తీసుకువెళ్ళి పసాదు ఆనుపతిలో చేర్చిం చొడు. ఆ దెబ్బతో వాడు చచ్చిపోయినా బాగుండేది. నిబగా చస్తాడనే అందరూ అన్నారు. వాడెందుకు చస్తాడు మన ప్రాణాలమీదికి తేనలసి ఉం'పీ3)

ఈ బ్రంత్ర గట్టివెబ్బలు తగిలాయా?)

ఆదైబ్బలేకాద్యు విష్యసయోగం కూడ జరిగింది. అయినా వాడు కోలు శొతటున్నాడు.”

కవిష్షవయోగమాః ఎవరు చేళారుణా

*ద్దరో గిన్నాయి. ఇన్సుడడంకా గేవికి ఉతగసలసిలదేదో చూడు ఆఅతురళతో రంగయ్య హెచ్చరిందాడు.

పావకొండలు ఫ్‌

“ఇంతకు ఏమి జరుగుతుందట?) ఫీతారామయ్య నవ్వుతూ నళ్నితి ఛాడు. ]

“వీరయ్యను సాక్షిగా వేసుకొని మనవాళ్ళమీద కేసు 'పెడఠారు.”

ఉ్రద్రి సంభవంగా కనిపంచటంలేదు. ఎందుకంటే ముందు వీరయ్యకు మూడుకుంది. నేరం చేశారవి కోర్టులో అతవిచే 'పేర్కొనఐడే. వాళ్ళంతా ఆనాటి రాతి రై సుమిల్లాలో వక్క్యగావగెల్లో వనిచేశారు. సాక్ష్యముంది.)

రంగయ్య. మొదట విస్తుపోయాడు. సీశారామయ్య అన్నంతపవి చేయించగలడు. ఆ సంగతి స్ఫురించగానే అతని దిగులు దిగజారిపోయింది.

ఆఆఅయితే గండం గడిచి పిండం బయట వడ్డడది”ి రంగయ్య నంత్మ ళ్‌ నిట్టూర్చాడు.

సీతారామయ్య ఆలోచనలో పడ్డాడు. గురుమూర్తి ఇంటిమీద దాడి అఆరుగుతుందని దర్మారావుకెలా తెలిసింది? రాములు అతగాడి యింట్లో వనిచేసే మనిషిగదాః తెలియకపోతే అకనిని గురుమూర్తి యింటికి కానలా సంవడం జరిగి ఉండేదికాదు. కాబట్టి ధర్మారావుకు తెలిసిండి. ఎలా తెలిసింది? తాను మాధవ శాపును బెదరించాడు. అతగాడు ధర్మారాపుకి చెప్పి కావలసిన కట్టుదీట్టాలు చేయించి ఉంటాడు. అయినా కొను ఇలాంటివవికి దిగుతానని అతని కెలా తెలి వింది? అవులి స్తే (పేవులు లెక్క 'పెళ్లుటట్లున్నాడు. మాధవరావే అండగా నిలిచి పారధ్యం సాగి స్తే ధర్మారావు సాగించే ధాటికి ఎలా తట్టుకోవాలి? దాడీ ప్రారంభ మయ్యేదాక ఊరుకోనటత _పమాదకరం. ముందు ఆ యిద్దరి మధ్య మెరమెరలు పుట్టించాలి. దానికి మార్గం? మాధవరావు ఒక నృట్టజంబుకం. ధర్మారావు ఒర్‌ మొండి శథండి. అయినా ఆ యిద్దరికి ఎలాగో తగవు పెట్టాలి.

ఇంతకూ ధల్మన్న వీరణ్ణి చేత చిక్కించుకొన్నాడు. దేనికీ చిక్కింగు కొన్నట్లు? రంగయ్య చెప్పినట్లు కేసు పెట్టి అతణ్జీ వ్లైలుకు పంసిస్తాడా?ః దానివల్లి (వమోజనం? నిజంగా అలాగేచే స్తే తన కడుపున పాలుపోసిన వాడవుతాడు. ఆ శ్రేసువల్ల వీరడొక్కడు తైలుకుఫోతాడు. తతిమ్మా తన మనుష్యులకు ఏ (నమా చము రాదు. వాళ్ళు చెదరకుండ ఉంళే తన పన్నుగడలకు ఏ ఇబ్బంది ఉండదు. గురుమూ్తికి వచ్చిన న వ్పెన్షన్‌ ఆర్హరును అమలుసరచమని ధర్యారావు నిద్యాక్థు కు చెప్పినట్లు తెలుస్తున్నది. ఏ రీమాతో మాట ఇచ్చాడు? బహుళా వీరగిమీడ శ్రేసు పెడదామనే ఉద్ధశమే ఉండాలి.ఆ తలంపే ఉంచే ఎందుకు జాగుచేస్తున్నాడు

ఏది ఎలా ఉన్నా ధర్మారావును తెలివితక్కువ దద్దమ్మ (క్రింద జమ శట్టటం మంచిదికాదు. మైగ్యా సలహా ఇన్వటానికి మాధవరావు ఉన్నాడు. అతవితి

శే

క పావకొండణ చెస్పకండ్య అతని అభిప్రాయం తెలుసుకోకుండ ధర్యారావు రంగంలో దిగడు. అలాంటప్పుడు మన_స్టత్వాలను కాచి వడపోసిన హెడ్మాస్టరు స్టీతిగతులను అంక శ్రేరికగా జారిపోనివ్వడు. కోర్టుకు పోవద్దనే గట్టిగా చెబుతాడు.అంకే ధర్యారాపును వేరుగా తనమీదనే క్తికట్టమని హెచ్చరిస్తాడు. అయినా ధర్మారావు తనపై కయ్యానికి కాలు తవ్వుతాడా? తవ్వక ఏవి చేస్తాడు? తనతో రాజీకి అతడు ఇష్ట పడడు. పెద్దచదువు చదుపుకొన్నాననీ తెలివిగల వాడనవీ దురహంకారం.

ఇంతకూ ఇప్పుడు చేయవలసిన పనేమిటి? మునిసిపాలిటి ఎన్నికలు గూడ దగ్గరవడుచున్నవి. వీటిల్లో నెగ్గకపోతే తాను తిరిగి సోదిలోకి కూడ రాడు. కనుక వీలైనంత అంగబలం అర్థబలం సంపాదించాలి. ఈ రోజుల్లో రౌడీమూక తేకపోతే ఏ ఎన్నికలు ఏ కార్యకలాపాలు అనుకొన్నట్లు జరుగుతవి. ఎలాగైనా. శోభన్నాగిని చేతిలో ఉంచుకోవటం అవసరం. ఇందాక సుబ్బారాపు ఏదో అన్నాడే? థర్యారావ్వు అతగాడు కలిసిపోతున్నారా? వాళ్ళిద్దరికి స్నేహం ఎలా ఏర్పడింది? శెంకన్న ఉండగా ఎడమొగం పెడమొగంగా ఉండేవాళ్ళే! కొంపదీసి ధర్మారాపు గాడు అతని కూతుర్ని 'పెళ్ళి చేసుకొంటానని అంటున్నాడా? అయితే ఇది ిహ్మాత్త్రమేనేః ఆ ఉన్టేశమె ఉలటే ఇదివరకే ఎందుకు చేసుకోలేదు? వెంకన్న వద్ధన్నాడా? అతగాడు కొడుకును ఏనాడూ కాదన్నట్టు వినలేదు. కాబట్టి ధర్మా శాప్తుకే శ్యామలను పెండ్లాటం ఇష్టం లేకపోవాలి. ఇష్టంలేనస్పుడు ఇదంతా పీమిటి? .. శోభన్నాదిని తననుంచి వేరుచేయటానికే. ఈ నాటకం ఆడుతుండాలి. ఇఆం'పే. అతగాడు తనమీద తనకు తెలియకుండ యుద్ధం .ప్రారంభించాడన్నమాట. ఇంక తాను ఏమాత్రం ఉపేకీంచరాదు.

ఏమిటి ఆలోచిస్తున్నావు?” రంగయ్య వీతారామయ్యను నమారి నుంచి. మేలుకొలిపాడు.

ఏమీలేదు. అయిదారు నెలల్లో మునిసిపల్‌ ఎన్నికలు రాటోకున్నన్‌. ఈసారి ఏమిచెయ్యాలా ఆవి. ఆలోచిస్తున్నాను. ఈమాట ఎక్కడన్నా పొక్కేవు. మమా. బప

“నేనేనా అంత 'తేలివితక్కువవాణ్ని। నురి ఏ వార్డు కా వార్డులో అర్థ షై జర్లను చేకూర్చుకోవద్దూః) ఎక్కడలేని ఉత్పాహంళో రంగయ్య పొంగ్‌ బోయాడు. ఎందుకళ౮పే' మస్తుగో తాగవచ్చు. నోటిళుప్పు డీర బూతులు కూయ వచ్చు. చేతినిండ పవ్వి జేబునింశ డబ్బు ఉంటుంది.

“మరి డబ్బు అడగ వేం?” సీతారామయ్య నవ్వాడు-

శ “ఇంతకు డబ్బుకోనం వీ దగ్గర పడిఉన్నానంటావు? శీరీః పీ'పేసీలం:

పాపికొండలు చిన్‌ చూస్తేనే పాకకం చుట్టుకొంటుంది” ముఖం కందగడ్డ చేనుకొవి రంగయ్య గబ గబా వెళ్ళిపోయాడు.

అన్నయ్య ఆతురతకో లోపలికి వచ్చి *ోఏమన్నారేమిటి? అతగాడు జోరీగలు ముసురుకొన్న గొడ్డులాగ దులవరించుకుపోతున్నాడు” అని అడిగాడు.

“తెలియని దేముంది? ఇప్పుడు వచ్చిన భయమేమీలేదు. సాయంకాలల టీ వేళకు అతగాడే చేరుకొంటాడు”

దేర్సుక్రొ నే దెవరుణి అంటూ శోభన్నాది గదిలోపలికి వచ్చి పోఫాతో శూర్చున్నాడు.

“ఎవరున్నారు? మన రంగయ్య. కా_స్షకు కూస్పకు అలిగి పోతుండటతి పీకు తెలిసిన సంగతేగా. నరేగాని మన సుబ్బారావు కనిపించలా?”” సీతారామయ్య పళ్నించాడు.

జక్రనిపించ కేం సీవు రమ్మన్నావవి చెప్పి ఏదో పని ఉన్నదంటూ ఇంటికి వెళ్ళాడు”

*ఉఅప్పయ్య్యా, కస్త కాఫీ పట్టుకురా

“బ్బస్పటికే మూడుసార్లయింది. నద్దు అవ్పన్నా.”?

“వట్టి కౌఫీయేకదా. కాన తీనుకోండి” అప్పయ్య కప్పు అందించ చోయాడు.

“మా వాడేదో కొ_త్తమర్యాద చేస్తున్నాడేః ర్యాతికి సినిమా పోగా వేసుకొన్నాడేమో” సీతారామయ్య నవ్వాడు.

ళఖ్టోగ్రన్నాది బాబుగారు అందరిలాంటివాడు కాదండోయ్‌. వారిడి ఎముకలేవి చేయి. ఏ కొత్త పినిమా వారి హాలుకువచ్చినా నేను చూడకుండా పోదు” అప్పయ్య మురుసుకొంటూ చెప్పాడు.

“*దొత్హిగా దర్శనాలే లేవే?” సీతారామయ్య కోభన్నాదిని సళ్నిందాడు.

ఆఈ నడుమను పట్నం వెళ్ళాను. తిరిగి వచ్చిన తరువాత వద్ధామంచే వాలులో చిన్న చిన్న రిపేరులు తగిలాయి. ఈ రోజుల్లో ఎవణ్ణీ నమ్మటానికీ వీలులేదు. దగ్గరుంపేనే వవి చెయ్యటం అంతంతమా[తతం. లేనప్పుడు చేసేపవీ చెప్పనే అక్కరలేదు.”

“అవునవును. రోజులలా ఉన్నయ్‌. ఎంతసేపటికి డబ్బు ఒడుచుకు పోవాలనే కావి సరిగా పనిచేసి డబ్బు తీసుకొందామన్న దృష్టే ఇవ్వాళ కరవై పోతున్నది” సీతారామయ్య లోకంపోకడ వాఖ్యానించాడు. ల్‌

“పరేకొని నీవల్ల ఒకపని కావాలి? శోభన్నాడి గడ్డం విమరుకొంటూ అడిగాడు,

క పావికొండ్‌ అ

*ఆదేమిట్సి శోభన్నాదీ!: ఆలా మాట్లాడుతున్నావు? నున్వడగటం. వేసు కొాదనటం ఎన్నడైన జరిగిందా???

“జరగలేదనుకోో అయినా ఇది కౌవాలని ఎన్నడూ అడిగిన వాణ్నీ కాదు కౌదిట్టే కస్త సంకోచించవలసి వస్తున్నదిం

“నేనేమీ పరాయివాణ్నీ కాదే? నంకోచం దేవికి? చెప్పు? కుత తాంంకో సీశారామయ్య శోభనా దివంక చూకాడు.

ఆంత కష్ట్మమెన్‌ పనీ కాదు. అందులో నా స్వార్ధమూ లేదు. గుద మూర్తిగారనిమా హైస్కూలులో ఒక తెలుగు పండితు డున్నాడు”

*అవున్వు విన్నపేరే. బాగా చదుపుకొన్నవాడనీీ తనలోకమే తనదిగా తీంటాడనీ చెబుకారు. ఏం జరిగిందేమిటి?” సీతారామయ్య ఆతురతతో ఆడిగాడు,

*బటీవల ఎవరో దుర్మార్గులు అర్థర్వాతివేళ ఇంటిమీచనడి ఆయనము కొట్టి పరీజ్‌ కొగితఠాలు పట్టుపపోయారట.)?

“ఎవళ్ళకో పోయేకాలం వచ్చింది. ఆతడు ఒకళ్ళజోలికి పోయేవాడు కాదే. అంతపని ఎలా జరిగింది?” 'సీతారామయ్య జాలిపడుతూ (పశ్నించాడు.

కళ్లోపక్రాపాలండకే ఎలా ఉంటాయో తెలియని మనిసి. అతన్ని ఇంత వని చేశారు. ఎందుకు చేశారో ఎవరు చేశారో తెలియదు. పరీక్ష "పేపర్లు పోవటం వల్ల అతన్ని నస్పెండు చేయమని ఆర్డరు 'వచ్చిందట. మా అమ్మాయి ఒకే శతోలం, “ఎలాగైనా ఆ ఆర్డర్ని రద్దు చేయించు నాన్నా” అవి అడిగింది. ఇంతవరకు అది నోరుతెరిచి ఎన్నడు ఏదీ అడిగిన పాపాన పోలేదు. దానికోర్కెను ఎలా శీసివేపేది? నవ్వు జ్ఞాపకం వచ్చావు. వెంటనే ధైర్యం కలిగి *సరేనమ్మాం అలాగే చూదా”మని మాట యిచ్చాను. ఈ కాస్తపవి భలేయకపోతే దానిముందు ముఖ మెత్తకోవటం కష్టం? శోభన్నాది విట్టూర్చాడు,

సీతారామయ్య దిమ్మరపోయాడు. సుబ్బారావు చెప్పినమాట నిజమా? గురుమూర్తి నప్పెన్షన్‌ ఆర్జరు యెలాగైనా రద్దుచేయించుకురమ్మని ధర్మారాపు వంపితే ఇతడు వచ్చాడా? కాక నిజంగా శ్యామల కోరిందా? కోరితే కోరి ఉండవచ్చు. ఆమె ఆ స్కూలులోనే చదివింది. పైగా పాహిత్యంలో అభిమాన ముంది. అలాంటప్పుడు గురుమ్హూర్తిలో భదక్తివిశ్వాపాలుం'కే విడ్డూరవడనక్క-ర శేదు. కొని ఇందులో ధర్మారావు చేయలేదన్న నమ్మక మేమున్నది? ఉండనీ ఉండక పోన్సీ తాను కావాంినేకదా గురుమూూరర్డికి ఆ శిక్ష విధించింది. ఇప్పుడు దానివి రద్ద చేయటమా? ఆసంభవం. చేసుకొన్నదానికి (వతిఫలం అటు మాధవరావు గురువబ్నార్డి ఇటు ధర్మారావు అనుభవించాల్చిందే. కాని శోభన్నాది కోరక

వాసి కొండలు ల్త శోరక ఈనాడు కోరుతున్నాడు. ఆ కోరికను తిరన్కరి స్తే అతడు సహిప్తాడా? పొకులు చెప్పినా నమ్ముతాడా? ఇంతకాలంనుంచి ఆర్థికంగా తనకు తోడ్పడుశున్న శోభన్నాది తనపై కకకట్టక మానడు. పనిచేస్తానని కాలం జరుష్పకొంటూ వ ప్తేనో+ అతడంత తెలివితక్కువవాడు కాదు. తన ఎత్తులన్నీ దాదాపు అతవికి తెలుసు. మరేమి చేయాలి?

*ప్రన్సిటి ఇంత పేపాలోచిస్తున్నావు?” ళోభన్నాది హెచ్చరించాడు.

ఆఆ ఏమీలేదు. నప్పెన్తన్‌ ఆర్హరు రద్దు చేయించే మార్గమే ఆలో

నే (వా గహ గ చిస్తున్నాము.”

“అంత ఆలోచించవలసిన పనేమిటి? మంతి నీకు కావలసినవాడేనాయె. వోరు తెరిచి నీపు అడగాలే కావి అంతా అయిదు నిముషాలలో అయిపోదూః ళోధన్నాది సీతారామయ్య ముఖంలోకి తేరిచూచాడు.

ఉనిజం చెపిక్సే ఏదో తప్పుకోవటానికి ఎత్తువేశానంటాపు, ఎలా చచ్చేడిళి” పీతారామయ్య నిట్టూర్చాడు.

“నిజంచెప్పి చావటంకం౦ం'ట్కై అబద్ధం చెప్పి (బతకటం మంచిదీ. అందుకని అబద్ధమే చెప్పు. నేనైనా ఆపనే చేస్తాను” శోభన్నాది నవ్వాడు.

“బ్బద్రిగో శోభ్రన్నాదీ ఇటుచూడు. వీ ఉద్దేశ మేమిటి? నా జీవిళంలో ఎన్నడైనా ఆడితప్పినట్లు విన్నావా?ొ

*జస్పు డా నంగతి దేనికిగాన్సి నే నడిగింది ఏదో తేల్చు” శోధవ్నాది విల వేశాడు.

*విద్ర్యాశాఖాధికారికి మంత్రిగారికి ఈ మధ్య పడటంలేదు. ఈ దాడ గోడాడగా ఉన్నది. అయినా (ప్రయత్నించి చూస్తా. పని తస్పక అవుతుందని మాతం చెప్పలేను.”

“లఅపుతుందోో లేదో ఈ వారంలో తేల్చి కబురు చెయ్యి. మరివస్తా. అన్నట్టు డబ్బు అడిగాపు కదూ. వస్తుందనుకొన్న పైకం చేతికి రాలేదు. (పస్తు తావికి ఈ వెయ్యి తీసుకో. ఈనెల పోయిన తరువాత మిగతా నాలుగు వేలు చూస్తానమ” శోభనాది నోట్లకట్టను వీతారామయ్యకు అందించాడు.

“ని న్నిప్పుడు డబ్బు అడిగానా?

*స్పుబ్బారావును నా కోనం పందీంచా వనగానే జాపకం వచ్చింది. వరే వనీ ఉంది. వస్తా.” జీ ఉం పీతారామయ్య లేచివెళ్ళి శోభన్నాదిని వాకిలివరకు పాగనంపి వచ్చి పోఫాలో చేరగిలబడ్డాడు. అకళవికి శోభన్నాది మనస్సు అంతుపట్టలేదు. లోకం

2ళ్లగ పాపికొండణ ఇటీవల తెలివిమీరిపోతున్నది. అతడు డబ్బు దేనికిచ్చినట్లు? తన అల్పశ్వాన్న విరూపించటానికాః స్నేహమంటే ప్రాణాలైనా ఇస్తానవి తనకు చూపించటానికా? మబ్బారాపు అన్నట్లు అతడు ధర్మారావుతో ఏకమైతే. ఈ వెయ్యి రూపాయలు ఎందుకి స్తాడు? కౌబట్టే ఆ యిద్దరి స్నేహం వట్టిదే. ఇంక సండేసాంచవలసివ సవిలేదు.

శోభన్నాదిని వదులుకోరాదు. కావి తాను చేసిన పనిని రద్దు చేయించ మంటున్నాడు. అలా చేయకపోతే అసలు తన్ను నమ్మడు. తన పకన ఉండడు. రద్దు చేయిస్తే తాను పడిన (శ్రమంతా వ్యర్థమే. పైగా మాధవరావు, గురుమూ_రీ శక్కివన ఉపాధ్యాయులు అదంతా ధర్మారాపు (పయోజకత్వమే ననుకొని అతి యందు భక్తి _శద్ధలు "ెంపుచేసుకుంటారు. ధర్మారావుకూడ విజయగర్వంతో మరొక బెత్తెడు పెరిగిపోతాడు. ఆ పెరుగుదల తనకు (పతివింధకం, కనుక మూరు ఆరైనా ఆర్జరు రద్దు చేయించరాదు. ళోభన్నాదిని తన పకెన నిలుపుకో టానికి మార్గాంతరం ఆలోచించాలి.

అస్పయ్య చీటితెచ్చి ఎవరో మీ కోసం వచ్చి ఈ కాగితం ఇచ్చారవి చెప్పాడు. సీతారామయ్యకు చీటీమీద కృష్ణమూర్తి పేరు కనిపింన్రింది. అతడు క్షణం పేప ఆలోచనలో పడ్డాడు. ఎవరీ కృష్ణమూర్తి? స్కూలు మాజీ కార్యదర్శి జ్ఞప్తకి వచ్చాడు. సరే తీసుకురమ్మని అతడు అస్పయ్యను పంపించి మళ్ళీ ఆలోచనలో పడ్డాడు. మొన్నటి దాకా తనతో సోరాహోరీగా పోరాడిన కృష్ణ చబ్పార్తి ఇవాళ తనకు తానుగా కాళ్ళదగ్గరకు ఎందుకు వస్తున్నట్లు? అందితే జుట్టు అండకపోతే. కాళ్ళు పట్టుకొనే బాపతు. అయినా ఇంతలో వచ్చే నష్టమేముం టుంది? ఉసయోగవడితే వాడుకొందాము. లేకపోతే తోసి వేద్దామని నిర్ణయించుకొవి నవ్వుముఖంి 'పెట్టాడు. కృష్ణమూర్తి వాకిట్లో కనిపించగానే కుర్చీలోనుంచి లేచి “దయ చేయంిడని ఆహ్వానించి ఎదుటి కుర్చీ చూపాడు. అతడు నమస్కరించి కూర్చున్నాడు.

“వదో సవిమీద వచ్చినట్లున్నారే?” సీతారామయ్య ఆప్యాయత ఒలకబోశాడు.

*జకమాట మీ చెవివి వేసిపోదామని వచ్చాను.

టీఏమిటది?” సీతారామయ్య కుతూహలంతో అతవివంక చూచాడు.

టీప్రమి లేదు. ధర్మారావుగారు స్కూలు కార్యదర్శి అయ్యారుకదూః

“*అవున్తు ఆమధ్య ఎవ్పుడో ళోభన్నాదిగారు చెపితే విన్నాను.)

*ధర్మారావుగారి ఎన్నికకు నంతోషించిన వారిలో నేనూ ఒకడ్లే. ఏ

పాపికొండలు వ! జొరపొచ్చాలు లేకుండా అన్నీ వృకమంగా సాగిపోతవవి ఎంతగానో ఆళించాను. కావి ఇటీవల ఒక "ఘోరం జరిగింది. ధర్మారావుగారు ఇంత నీచానికి ఒడిగడ కారని కలలో కూడ అనుకోలేదు కృష్ణమూర్తి విచారం వెళ్ళబుచ్చాడు.

ఏమి చేశా రేమిటి?)

“వరసయ్యు అని స్కూలులో జూనియర్‌ రైటర్‌ ఉన్నాడు. పావంః అతడు చాలా వీదవాడు. నలుగురు వచ్చి కోరితే ఏదో _బతుకుతాడని నా హయాం తోనే ఉద్యోగమిచ్చాను. ధర్మారావుగారికి నామీద కోపముంపే ఉండవచ్చును. కావి ఆ ఏచ్చి వరసయ్యమీద దేవికిః పిల్లలు కట్టిన జీతం అసహరించాడన్న వేరం మోపించి సంజాయిషీ అడిగారట. “నే నే పాపపుణ్యం ఎరుగినని నర వయ్య వెళ్ళి ధరర్మారాపుగారి కాళ్ళమీద పడ్డాడట. “నేరం ఒస్పుకొంటూ స్టేట్‌ మెంట్‌ ఇస్తావా లేదా? అవి హెర్‌ మాస్టరు నరసయ్యను దబాయించాడట. *వ్రేవేమీ ఎరుగన్వు స్టేట్‌మెంట్‌ ఎలా ఇచ్చేదిశ్‌ అని అతడు. ఎదురు తిరిగితే హెడ్‌ మాస్టరు కానే ఆ స్టేట్‌మెంట్‌ తయారుచేసి ప్యూనులచేత కొట్టించి అతవి చేత సంతకం పెట్టించుకొన్నాడు. ఇదంతా వట్టిదే. నరసయ్య కల్పించి చెబు తఈన్నాడేమో ననుకొన్నాను. తీరా పోయిచూ_స్టే అతని ఒళ్ళంతా హూనం అం వుండి. ఇప్పటికీ అతడు గవర్నమెంటు ఆసుష్యతిలోనే ఉన్నాడు.”

*ఆస్తుష్కతిలో ఉన్నాడా?” సీతారామయ్య వి(భాంతుడయ్యాడు.

ఉఅం్రప్పున్వు అతడి భార్య, కొడుకు కంటికి కడివెడుగా ఏడుస్తున్నారు కృష్ణమూర్తి వివరించాడు.

ఊబ్బంత్రపని చేసిం దెవరు? హెడ్‌ మాస్టరా? ధర్మారాపుగారా?3?

ఉవాాస్తసంగా ఎవరు చేశారో తెలియదు. కాని ధర్మారాపుగారికి తెలియ కుండా హెడ్‌ మాస్టరే ఇంతవని చేశాడం'పే నేను మాతం నమ్మలేను.)

ఆబ్రప్పున్తు అలాగే కవిపిస్తున్నదో” సీతారామయ్య _ పొమభూతి (డేదర్శించాడు.

“బ్బంత్రఘోరకలి. జరుగుతున్నస్పుడు మీలాంటి వారు చూస్తూ పూరు కోవటం భావ్యంకాదు. ఇవాళ ఇది జరిగింది. రేపు మరొకటి జరుగుతుంది?

ఉపీర్రు చెప్పింది బాగానే ఉంది. ఎవరూ కొదనరు. కొవి (పపంచంలో తన్నో అన్న్వాయాలు జరుగుతున్నఏ. వాటినన్నిటినీ ఎదుర్కొవి మార్చటం నా వంటివాడికి సాధ్యమా? పైగా మీ స్కూలు ప్యవహారాలతో ఇంతవరకు నాకేమీ నంబంధంలేదు. ఒక వేళ ఇప్పుడు దిగినా స్థితిగతులు ఒకందాన రావు. అది అలా ఉంచి నా కష్టవిష్టురాలతోనే వేమ సతమతమపుతున్నాను. మీరు అపోహ పడక పోఠే ఒకటి చెబుతాను

నే పావ్‌ కొండఅ

*ప్రన్పిట్రది???

ఈళళ్లోభ్రనాదిగారు మున్న్నైన కమిటీ నభ్యులున్నారుగా. మీరూ మీరూ వంథపదించుకొవి చేయనలసిందేదో చేసుకోవటం మంచిది. అది అటు హమ్కూలుక్కు ఇటు నాకు _కేయస్కరం. మీ స్కూలు వ్యవహారాలు మీకు తెలిసినంతగా చియటివాళ్ళకు ఎలా తెలు_స్తవి? ఏమంటారు?” గట్టిమెలికే వేశానన్న నంకో షంకో సీతారామయ్య కృష్ణమూర్తివంక చూచాడు.

“నిజమే కొని మీరుకూడ కొంత తోద్ధ తీసుకోకపోతే [వయోజన ఉండదేమో?)

“ముందు ళోభనా దివాళ్ళతో మాట్లాడి చూడండి. తొంబదిపాళ్ళు పవి అవుతుందనే తోస్తున్నది. కాకపోతే అప్పుడు చూచుకోవచ్చు.?)

ఉబలాగ్యే శోభ్రన్నాదిగారితో మాట్లాడిన తరువాత మరొకసారి కలును శొంటాను.

కృష్ణమూర్తి వెళ్ళిపోయాడు. ఇదీ ఒకందుకు మంచిదేనంటూ పీతా శామయ్య సంతృప్లితో నిట్టూర్చాడు.

వనే

ఉనాన్నగారూూ ఎంత సేపయిండి వచ్చి? అవృడేస్టవచ్చిన శారద ఆతు శతతో వళ్నించింది

*బప్పుడేనమ్మాః ఒంట్లో బాగుండలేదు. క్లాసు కాగానే. వచ్చానమ” శోఫాలో సండుకొన్న మాధవరావు లేచి రూర్చున్నాడు.

శారదకు తెలిసి ఉన్నంతలో అతడు ఇన్సుళిస్సురన్నదిలేదు. పైగా కోటువిడువక ఆఫీసునుంచి వచ్చినవాడు వచ్చినట్లు సోఫాలో పండుకోవటలీ ఆమెక ఆందోళన కలిగించింది. వెంటనే తండి నుదురుమీడ ఆమె చేయిచేషి చూచిందిం

*జ్వరంలేదు. వేడిచేసి నట్లుంధి. తలనొప్పి ఉన్నదా?” ఆమె కోటు విడిపించి తీసుకువెళ్ళి పక్కగదిలోని వంకెకు తగిలించి వచ్చింది.

“*జ్వరంగిరంలేదు. నీవేమీ కాళ్ళు (శ్రొక్కుకోవద్దు, కాకపోతే కొంచెం బద్ధకంగా ఉన్నది.) |

ఉబ్రలాగే అంటారు. డాక్టరుగారికి ఫోనుచేస్తాను.”)

“వద్దమ్మా, పొసం ఆయన యిప్పుడే ఇంటికి వచ్చి నచుంపాళి ఉంటాడు. అనవసరంగా ఆయన విశ్రాంతిని ఎందుకు భగ్నం జేయాలిగో

“అందుకని రోగం దాచుకొంటానంటారా? పఠ్కంవాళ్ళకు ఏ కొంచెల వచ్చినా మీరు కౌళ్ళు తొక్కుకుంటార్వే ఇకరులకుమ్మాతం ఆ (కద్ధ ఉండనక్కంళ శేదాశి శారద నణీగింది.

“క క్రికిమించి నేనెన్నడూ యెవరికీ పాయం చేయలేదు. పిచ్చి మను శౌరంచేత నీకలా ఆవిపిస్తున్నది” మాథవరావు దుర్చలంగా నవ్వాడు.

శారద లోపలికివెళ్ళి కాళ్ళుచేతులు కడుగుకొని వచ్చి ఫ్లాస్క్ము శోవి కాఫీ కప్పుటోపోసి తెచ్చి తండికి అందించింది.

“ఎక్కడకు వెళ్ళానన్మూ?” వేడికాఫీ తీసుకొంటూ అతడు (వశ్నీం ఛాడు.

“నిన్న మాన్ముగారి దగ్గరకు వెళ్ళి రమ్మన్నారుగాః మరచిపోయారా?”

శారద ముఖంలో వింతసిగ్గు దోబూచులాడిండిం

“టు. మరచిపోయాను, ఎందుకు రమ్మన్నది?”

“వవితేడ్యు పాటాలేదు నాన్నగారుః మన యిద్దరమం'పే ఆమెకు ఏట్లో

జ్ర

ఇైర్రిక పఫావీకొ౦డ ఖు

అభిమానం ఉన్నట్లుంది. మీరు స్కూలుకు వెళ్ళిపోతే నే నొక్కుతెనే ఇంట్లో బిక్కు

స్టేరగమంటూ ఉంటానని పిలిచిందో తనకే ఉబుసుపోక పిలిచిందో తెలియ దుల

ఈ బ్రంత్రేనా??)? అతడు ఆమెముఖం సరిశీలించాడు.

“*వనుం'క్సే చెస్పదామరి? నరేకాని నాన్నగార్యు ఆమెకు శ్యామల అంక్రే అంతగా గిట్టనట్లుంది. కారణమేమిటి?”

అ“శ్వామల అంజపే గిట్టదా???

“అపును. స్కూలుపక్షొన శ్యామలను సమ్మానించాలనుకుంటున్నారు కదాః ఆ సందర్భంలో స్త్రీలతరపున ఆమెకు కలము శాలువా ఇ స్తే బాగుండునవి శోచి మామ్మగారితో పస్తావించాను. దానికోసం చందాలు పోగుచేస్తానన్నాను. కొతి చూమ్మగారు ఒస్పుకోలేదు. లోపల ఏదో ఉన్నది లేకపోతే యెందుకు అడ్డు చెణ: చుంది?ి

*ళష్పుంచిిపవని చేసిందన్మూ!”

“అదేమిటి నాన్నగారు మీరుకూడ అలా అంటారు

• అనుభవంలేని ఉత్సాహంతో ఉబలాటపడుతున్నావుకొని నీవే ఆలో చించు. ఉద్యోగ ధర్మాన్నిబట్టి యిక్కుడకు వచ్చాము. ఏ యిద్దర్నో ముగ్గుర్నో మీనవాయి స్తే మనకిక్కడ ఆ ప్తలెవరు? అందులోను మన స్థితి ఏమిట్‌? పెండ్తెకాని పల్లపు. ఏ ఉద్యోగమూలేదు, ఈ స్థితిలో నీవు చందాలకు బయలుదేరితే ఏవదంతు లయినా బయలుదేరుతాయి. బంధువర్గమున్నా, అధికొరమున్నా అదివేరు. నిజంగా అన్నపూర్ణమ్మగారు మంచివని చేసింది.)

“ముక్కూ మొగమూ తెలియనివాళ్ళను చందాలు అడిగేదాన్నా? నూ్క్కూలులో నాతోపాటు చదువుకొన్న ఆడపిల్ల లున్నారు. వాళ్ళనే అడిగేదాన్ని. మరొకవిరంగా అందుకనుకొంటారు??

*అవును. నీతోపాటు చదువుకొన్న ఆడపిల్ల లు చాలొమంది ఉన్నారు. ఆరోగ్యం చెడి చదువు మానుకొని యింటివద్ద ఉంటున్నావని రోజూవచ్చి చూచి శోతున్నారుః” మాధవరావు మెల్లగా నవ్వాడు.

అిమ్సర్రీ వేశాకోళంగాన్సి నా ఆరోగ్యం సరిగాలేదని వాళ్ళ కలగన్నారా ఏమిట్‌?) శారద సిగ్గుళో తలవాల్చుకొంది. నిజానికి ఆమెను యింతవరకు వచ్చి వల్కరించింది పశ్యంతి మామే? అతనికి శారద మనస్సు నొప్పించటం యిష్టంలేక (ప్రసంగం మరల్చా న! వళ్ళీంచాడు.

“అన్నపూర్ణమ్మగారు షంకొ ఏమన్నారుచొ

పొపికొండల్ను ణల

ఆర్రేనిప్రోని బరువు నెట్టిమీద వేసుకోకు. అంతగా కావాలనుకొం'లే, ఏ శలమో ఇప్పు, నిజానికి అలాంటి సత్కారానికికూడ తగదన్నది.””

ఆక్రారణ్య మేదో ఉండే ఉంటుంది. అన్నపూర్ణమ్మగారు అంత నంకుచిత పహృదయురాలుకాదు.?”?

జన్రరేకాన్సి ఎదుటి మనిషి మాట్లాడే మాటకూడా తిన్నగా అర్ధంచేను కోలేద్యే శ్యామల (పతిజ్తా చాణక్యం ఎలా (వాసిందంటారుణి కారద అన క్తీశో +వళ్నించింది.

ఆప్రమాట అర్ధం చేసుకోలేదంట?)”

“నేను అన్నపూర్ణమ్మగార్యు వారి అబ్బాయి కూర్చుని మాట్లాడుతుం డగా శ్యామలవచ్చి “పట్నం వెళుతున్నారటగ్యా నాకు చేతిగడియారం తెచ్చి పెట్టండి అంటూ ధర్మారావుగారికి డబ్బు ఇవ్వటోయింది. “అలాగే. తెస్తా-పైకడ నంగతి తరువాత చూచుకోవచ్చు లెమ్మని" పుచ్చుకోలేడు. “అమ్మా శారదాః ఇంచాక ఏదో కావాలంటివే? చెప్పవమ్మా'అన్నది. నేను తెల్ల టోయి చూస్తున్నాను. “పిచ్చిపిల్ల సిగ్గుపడుతున్నదిగాని మంచి టాయ్‌లెట్‌ సెట్‌ ఒకటి తెచ్చిపెట్టు, మరచి పోయేపుసుమాఃి అని హెచ్చరించింది. “ఒకటేమిటి అర్య? రెండు తెస్తాగా” అని అతడు గంలీరంగా అన్నాడు. “రేండు దేనికట?” అని శ్యామల వళ్నించింది. “అందులో ఒకటి మా అమ్మకు అని అకడు నవ్వాడు.. అస్పటికీ ఆమెకు అర్హం శాలేదు.?? . న్‌

“భ్రర్భహరి అంతటివాడు అన్నమాట అర్థంచేసుకోలేక భార్యను చంవ్వ కొన్నాడట. అంబనా అతని కవిత్వానికి వచ్చిన కొదువ ఏమిటి? కవిత్వం వేరు అొక్యం వేరమ్మా.?)

శారద తండి (పక్కన సోఫాలో కూర్చుని ఏదో చెన్సటోయి. మాని వేసింది. |

“ఎందుకంత నందేపొస్తావు? ఏమి జరిగిందేమిటి? అతడు ఆతు శథఠతో ళ్నించాడు,

“తొందరపడి ఒకపని చేశాను నాన్నగారూ. ముందుగా మీకో చెలితే ఇాగుండేదేమోనని ఇప్పుడవిపిస్తున్నది” శారద జంకుతూ . జంకుతూ ఐియట పెట్టింది.

“కానిసని నువ్వుమాతం చేస్తావా తల్లీ ఇంతకూ యేమి జరిగింది?

*ధర్యారావుగారు. వారి స్నేహితులు కలసి సహకార వదతి యంతవరిశ్రమ ఒకటి (ప్రారంభించా లనుకొన్నారట.. “మీ అన్నయ్య “ఇండ పేరింగులో డాక్టరేటు పట్టం పుచ్చుకొన్నాడు. పైగా యంత్ర నర్మికమక శేరు

టో పీపికొ౦ండ లు సేసిన ఆమెరికాలో యేంతో అమభవం గడ్‌ంచాడుగదా! అతని సలహా పొందాలని ఉన్నది. పొందట మేకాదు, ఒప్పుకొంటే మేనేజింగు. డ్రై రెక్టరుగా వేసుకోవాలని. ఉన్నది. ఇక్కడ పనిచేయడం అంత యస్టంలేకపోత్సే తిరిగిపోవచ్చును. రాను పోను అర్భులు మేమే యిచ్చుకొంటాము. మీ అన్నయ్యకు రమ్మని ఉత్తరం ఉనాయభున్నారు. ఆ ముక్క మీరే (వాయవచ్చునుగదాః అవి వేను అప్పటికీ అన్నాను, అలాకాదు. చెల్లెలవు నీవు (వాసిన దానికీ పరాయివాళ్ళం మేము (వాసన దానికీ తేడా లేదా? అంతమాత్రాన నేను (వాయననుకోకు. నేనూ ఉత్తరం (వాస్తాను. ఉత్తరంతోపాటు, రాకపోకల ఖర్చు పంపిస్తాను. నీవుకూడా వాయి” అని ఎయెర్‌ మెయిల్‌ లెటర్‌ ఆయన నాముందు పెట్టాడు. నేను కాదనలేక ట్రాళాము*

“అవ్నపూర్ణమ్మగారు అప్పుడు అక్కడే ఉన్నారా?”

“లేరు. ఏది ఎలావున్నా పొరపా'సపే జరిగింది” తండి అభ్మిపాయం కెలుసుకోవోలవి శారద అన్నది.

కేవలం తస్పుచేశా వనను. కానీ కాస్త ఆలోచించు తల్లీ! బాబు తన కష్టసుఖాలు కాను మోసుకొంటున్నాడు కౌని మనమేమైనా ఆదుకొంటున్నామా? వాడికి ఏ సాధక బాధకాలున్నాయో మనకేమి తెలుసు? రమ్యని నీపు ఉత్తరం (వాయగానే ఉన్న మమకారంకొలది వచ్చి దూకుతాడు. ఇబ్బందులు సబ్బందులు ఆలోచించుకోడు. ఆ రాకనల్ల సీకేమైనా మేలు జరిగికే మంచిదే. కాని దానివళ్ల తనకు ఒరిగే, దేమున్నది? కనుక తొందరపడ్డావేమో ననిపిస్తుంది. అయినా మోమోట పెట్టినప్పుడు నీవుమా(త మేమిచేస్తాపులేః!: ఇలాంటి పందర్భాణు వచ్చి నప్పుడే తెలివితేటలు కావాలమ్మా” శారద మనస్సు వొష్పించటం యిష్టంలేక అన్నాడు.

మాధవరావు లోలోన విస్మయపడ్డాడు. ధర్మారావు తోగడ మోహనుకు. ఉర్పంం [(వాయమని తన్ను కోరాడు. తాను (వాయకేనని స్పష్టంగా చెప్పాడు, ల్లయిన్యా_ ఈ (పస్తావన తిరిగి శారదపద్ద తేవడం తన సమాధానం ఆమెకు చెప్పక మోహనుుకు ఉత్తరం ట(వాయమవి మోమోట పెట్టడం వంతగా కనిపించాయి. అత డిలా యెందుకు చేస్తున్నట్లు? నలుగురికి మేలు జరుగుతుందని చేస్తున్నాడా? అథే జ్రశని తాత్సర్యమయితే,_ అతడితో సహకరించవలపినవారి అభిప్రాయం సేకరిం చాలి కదాః నేకరించకపోగా తానుచెప్పిన సలహాను మాటివైచి శారదను ఎందుకు తరీచిర్షచాలి? ఈన అభిపొయాన్నే బయటపెట్టి ఉం'పే శారద తొందరపడి ఉండేది కొద. ఉత్హరోరి వాయననిమామోటం లేకుండా చెప్పి వుండేది. కాబట్టి ధర్యారావ్లు ఛ్‌ను శల పెట్టిన వేలాగయినాబెగ్గించుకోవాలని పూనుకొన్నాడన్నమాట, అలా

పాపికొండలు ల? వూనుకోవడం తస్పుకాదు. కాని అపమార్గం తొక్కడం నమర్థనీయమా? అతడు వాచా అబద్ధం చెప్పకపోవచ్చు. అతడు తలపెట్టిన పనివల్ల (_నత్యక్షంగా ఎవరికీ ఏ విధమైన నష్టమూ లేకపోవచ్చు. అయినా ఆ పూనికకు అర్హ మేమిటి? ఇకరుల ఇష్టానిష్టాలను, హితాహితాలను పాటించకపోవడం ఒకట్సి కౌర్యసిద్ధికొరకు వంచన కయినా తయారుకావటం మరొకటి॥ మంచి చెడుగులతో నిమిత్తంలేసి మొంఢీ వట్టుదల యింకొకటి. ఒకటీ మంచి లక్షణంగా కనవిపించటంలేదుం

మొదటినుంచి అతనిలో ఈ లక్షణాలున్నవా?ః లేవు. ఉంశే కవిపించి ఉండేవి. మరి యివి ఎప్పు డేర్చడినట్లు? ఎలా ఏర్పడినట్లు? ఏవేవో అనుభవాలు పొంది వుంటాడు. ఇంళకూ అతని లక్ష్యమేమిటి? ఇప్పటివరకు స్వార్థం కనిపించ లేదు. అది ఒక్కటే యిప్పటికీ మిగిలివున్న మంచి లక్షణం. అదిమాతం ఎంతో కాలం నిలుస్తుంది? కాబట్టి వెనుకటిలాగ నమ్మి (పాలుమాలరాదు. ఇంతనరకూ చేయిమీరిపోయిన పొరపాట్లు తాను చేయలేదుకదా? లేదు. కనుగలిగి మెలిగితేనే రోజులు.

అది సర్వే ఉ _త్తరం _వ్వాస్టేనేకాని వీలులేదని శారదను మోమోటపెట్ట గలిగినంత చినుపు ఎలా వచ్చింది? శారదమా తం ఎందుకు మోమోటపడాలి?ఃతాను అతవి స్కూలులో పనవిచేస్తున్నాడన్న భావం కారణమా? శారద తత్వం తనకు తెలియనిదికాదు. ఆత్మగారవ స్వాతం(త్ర్యాలను శారద ఎప్పుడూ అమ్ముకోదు.మరి ఎందుకు మోమోటపడినట్లు? ఒకవేళ శారద అతవిని (పేమిస్తున్నడా? అదే శ్రారణం కావాలి. అం'యే.... వాళ్ళు వాసింది....? *మవో

మాధవరావు ఆలోచనలన్నీ భయంళో గడ్డకట్టుకుపోయి, శారదవంక డీనంగా చూచాడు.

“ఒంట్లో బాధగా ఉన్నదా?” కారద ఆందోళన పడింది.

“ఏమీ లేదమ్మా: అతడు కళ్ళుమూసుకొన్నారడు.

మళ్ళీ ఆలోచనా (పవాహం సాగింది. కారద "పెండ్లి ఈడు వచ్చిన పిల్ల . ధర్మారాపును _సేమించి ఉన్నా ఉండవచ్చును. అతడు అవిటివాడు కాడు. అ(వియదర్శనుడు కాడు. ఆస్తి లేనివాడు అంతకన్నాకాడు. ఇంతవరకు అతనిలో కవిపించిన అవగుణాలులేపు. కాకపోతే ముందు ఎలా పరిజమిసాడో ఎవరు చెప్ప గలరు? అతని సంగతేకాద్యు మరొకని సంగతి.అయినా యెవరు చెప్పగలరు? శారద అతన్ని ("పేమింఛటంలో త'ప్పేమున్నది? .కావి వదంచులకు తావివ్యరాదు. అంపే శారద హృదయం తెలుసుకొని పెళ్ళిేడేయటం ముఖ్యం....'పెళ్ళి జరిగిన ఈరువాత అల్లుని స్కూలులో కాను హెడ్‌ మాస్టరుగా పనిచెయ్యటమా! అది

ఇం పొపికొండణ అసంభవం. ఇంతకూ తన ఉద్యోగం కోనమని కారద హృదయం భగ్నం జేయటమా?' అది ఎన్నడూ జరగరాదు.

మాధవరావు చటుక్కున లేచివెళ్ళి గదిలోనుంచి ఉత్తరీయం తెచ్చి బుజొన వేసుకొని దియలుదేరాడు.

ఉలంట్లో బాగుండనప్పుడు ' బయలుదేరుతున్నారేమిటి నాన్నగారూ? శారద వారించటానికి (ప్రయత్నించింది.

*క్రాస్త పవి ఉంది. వీలయితే డాక్టరుగారి వద్దకుకూడ వెళ్ళి వస్తా అతడు శారదవంక చూచి నవ్వాడు.

“న్సప్వులుకాదు. విజంగా వెళ్ళిరండి.)

మాధవరాపు తిన్నగా ధర్మారాపుగారింటికి వెళ్ళాడు. పనిమనిషి వరం చాలో కుర్చీలు సర్దుకున్నది. తానువచ్చిన సంగతి అతడు అన్నపూర్ణమ్మకు కబురు చేశాడు. *నమస్కారమండీ”అంటూ ఆ మెవచ్చి గుమ్మంలోపల నిలబడ్డది.సిరిగల ఆ నిండుమొగం చూడగానే అతని గుండెబరువును దించి వేసినట్లయింది.

“ధర్మారావుగారు ఊరికి వెళ్ళారా?

*మృద్ర్యాహ్నమే బయలుదేరి వెళ్ళాడు. నిలుచున్నారేం? కూర్చోండి.)

“వెళ్ళారో లేదో కనుక్కొాందామని వచ్చాను. నమస్కారం వస్తా ఆయన బయలుదేరటోయాడు,

అతడు ఏదో పవిమీదనే వచ్చాడన్సీ ఎందుకో సందేహిస్తున్నాడనీ ఆమె వసికట్టింది.

“వచ్చినవారు వచ్చినళ్లే వెళ్ళిపోవటం బాగుండలేదు. కూర్చోండి.

మాధవరావుకు కూర్చొనక తసన్పలేదు. లోపలినుంచి నారింజరనం తెచ్చి అన్నపూర్ణమ్మ అతనికి అందించింది. అతడు కుర్చీలో కూర్చుండి రసం (శ్రొగి వేళడు. ఆ (తాగటంలో ఆమెకు వేగిరపాటు కనిపించింది.

“మాస్టారూ; ఏమిటి విశేషం?

ఊ ఏమీలేదు. ఇవ్వాళ మేము గుడణావికిగూడ 'పేదలమని చెవ్చకొందా మని వచ్చాను.”

ఆమె విస్తుపోయి చూడసొగింది. అతడు వణుకుతున్న( వేళ్ళతో జేబులో మంచి ఉత్తరంతీసి ఆమె చేతికి అందించాడు. ఆమె అఆతురతళో అందుకొని పైట కొంగుతో కళ్ళజోడు తుడిచి తిరిగి పెట్టుకొని ఉత్తరం విప్పింది.

భ్రీ మాధవరావుగారు

'(వరానోపాధ్యాయులు స్థావికోన్నత పొఠశాలం

మహాశయా।ః

పౌవికొండణ లిఫి

నమస్కృతులు. ఘీరు విజ్వాంనుల్కు శీలనంపన్నులు, నమర్జులెన అధ్యాసకులు. మీవల్ల మాస్కూలు యెంతో బాగుపడ్డది. ఈ పరిసర (గామాలకు కూడ చదుపుసంధ్యలు అవ్బినవంటే అదంతా మీ చలువే. మీలాంటి ఉత్తమ వ్యక్తులను అధ్యాపకులను పొరపాటున పోగొట్టుకొంటే తిరిగి యీ జన్మలో సంపాదించుకోలేము. మిమ్ము ఎప్పుడూ మా నడుమ విలుపుకొని మీవల్ల మేలు పొందవలెనన్న స్వార్దబుద్ధే ఈ ఉత్తరానికి కారణం.

శీలంకోకూడిన చదువు సంధ్యలే అటు సమాజానికి ఇటు వ్యక్తికీ "పెట్టని కోటలని ఆచరణ పూర్వకంగా బోధిస్తున్నారు. ఈనాటివరకు ఈ పట్టణంలో మీ 'పేరుచెనితే గౌరవించని పౌరుడు చేయెలత్తి నమస్కరించని విద్యార్థి ఉండడు. ఇది అతిశయోక్తికాదు. ఇలాంటి ఆకళంక చరిితులు జాగ త్తసడకపోతే విందకు గురి అపుతారన్న భయంతో (వౌస్తున్నాను.

మీ శారద రెండుమూడుసార్లు ధర్యారావుతో కలిసి సినిమాహాలులో కనిపించింది. మీరు ఇంటినుంచి స్కూలుకు వెళ్ళిన తరువాత తరచుగా ధర్మారాపు యింటికి వచ్చిపోతున్నది. మీకూ ధర్మారావుకూ బంధుత్వాలు లేవుగదాః లేనప్పుడు శారదనుగూర్చి లోక మేమనుకొంటుంది? ఈ (ప్రవర్తన ఇలాగే సాగితే మిమ్మల్ని గూర్చి ఏమనుకొంటుందోహడ ఆలోచించరా? మీకీ విషయాలేవీ తెలియపు. లోక మంతా మీలాగే ఉన్నదనుకొన్నారు. ప్రాలుమాలార్వు ఆప్రాలుమాలికవల్ల స్టితిగకు తింతనరకు వచ్చాయి. ఇప్పటికైన మించిపోయినది లేదు. జ్యాగత్తపడండి. లేని పోవి చికాకు కలిగిస్తున్నందుకు క్షమించండి,

ఇట్లు రామన్న.

ఉత్తరం ముగియగానే అన్నపూర్ణమ్మ దాపున ఉన్న కుర్చీలో చేరగిల బడింది. క్షణం సేష వారిద్దరూ శూన్యంవై ప చూస్తూ కూర్చున్నారు.

*ళజ్ఞారద్ర చూడలేదు కదా?) అన్నపూర్ణమ్మ ఆందోళనపడుతూ అడీగింది.

“ద్రేదు, వాకు తెలిసినంతలో ఇది ముగ్గురే చదివి ఉంటారు.”

“ముగ్గురాణ) ఆమె చకితురాలయింది.

కప్పీర్చ్యు నేను (వాసిన ఆకాశరామన్న?

కీ బతికించాపయ్యా?? అన్నపూర్ణమ్మ ఉత్తరం ముక్కలు ముక్కలుగా చించి వేవింది.

మాధనరాపు కంఠం బాప్ప స్తీంలితమైపోయింది. “వస్తానమ్మా.”

న. పాపికొండల “శారద చల్లని నిప్పు; నాప్రాణం. ఏవాటికయినా ఈ ఇంటిదీసం కావాలనీ నా కోరిక.”

" చూధవరావు అచటనుంచి బయలుదేరాడు. అన్నపూర్ణమ్మ మాటలు హృదయకుహరంలో (ప్రతిధ్వనించాయి. విచారం పొగమంచులాగ విచ్చిపోయింది, ఉత్తరం మనస్సులో మెరిసింది. విస్మయం కలిగింది. ఒకే సంఘటవ.జఒశే వ్యక్తి, ఒక స్వుడు భయవ్యాకులత్య మరొకప్పుడు విస్మయం. పపంచం ఎంత విచిత్రం, ఆ ఉత్తరం ఎవరు _వాళారు? ఎందుకు (వాళారు? నా (శేయస్సుకోరే (వాశారా? ఆ లెక్కలో పేరు దాచుకోవలసిన పనేముంది? భయపడి చేశారా? తనవల్ల ఏ అవ కారం జరుగుతుంది? అపకారం చేయగల సామర్థ్యంకూడ తనకున్నదా?

ఇంతగా తన (శేయస్సునుగూర్చి ఆలోచిస్తున్న మహాత్ము డెవ్వరు? అనలు ఆలోచించవలసిన అవనరం ఏమి వచ్చింది? ఇటీవల సీతారామయ్యగారు వచ్చి తన్ను ఏదో అడిగారు. తాను చేయలేకపోయాడు. పర్యవసానంగా అనిష్టథార బయలుదేరింది. అందులోని ఒక చిన్న సంఘటనమే (పస్తుతలేఖ. సంళకయించ వలసిన పనిలేదు. అతడే వాయించి ఉంటాడు. ఇంతకు అతడు ఏమి ఆశించి ఇలా వాయించాడు? అవినీతిని ఏమ్యాతము సహించనన్వీ ఈ ఉత్తరం చూడగానే ఉద్వి గ్నుడన్వైపోతాననీీ, లేదా ఈ స్థితికి కారకుడైన ధర్మారాపుపై పగపూని అతనితో తెగతెంపులు చేసుకొంటాననీ, లేదా కనీసం ఉద్యోగం మానుకొని ఈ వూరిమంజే వెళ్ళిపోతాననీ ఆశించి ఉండాలి. లేదా గుమ్మడికాయలు పోతున్న కంతలుకానక ఆవగింజల సందులు వెదుకుతున్నానని పరిహసించటం కోసం ఉద్దేశించాడా? వరి వాసమే తాత్చర్యమైతే కొంత _పశాంతత తాలిమికావాలి. ఇటీవల జరిగిన నంఘట నలనుబట్టి చూస్తే ఓర్చు ఏకోళానా లేనట్లు కనిపిస్తున్నది. అతని ఉద్దేశం తాను ధర్మారాపుపై కక్షకజ్టటమైనా కావాలిలేదా అవమానంతో కుంగిపోయి ఉద్యోగానికి శాజీవామా యిచ్చి తాను ఈవూరునుంచి వెళ్ళిపోవట మైనా కావాలి.

విచితంగా ఉన్నది. ఈ రెంటికంపె మరొకటి జరగదని ఎందు కను కొన్నాడు? శారదా ధర్యాఠావులు 'పెళ్ళిచేసుకోవచ్చునే!: ఆకాశరామన్న ఉత్తరం అస్పుడేమపుతుంది? ఇలాంటిది కలలోగూడ జరగదని అకొశరామన్న తాత్పర్యం. ఛర్మారావు విద్యాధికడు; నంపన్నుడు; డబ్బువిలువ తెలిసినవాడు. అలాంటివాడు విరుపేద అయిన ఒక హెడ్‌ మాస్టరు కుమా_క్తైను పెళిడ్దాడడవి ఆతని నిర్ణయం. వెనుక అన్నపూర్ణమ్ముగారన్న దొడ్డ ఇల్లాలొకతె ఉన్నదన్న సంగతి అతనికెలా అెలున్తుంది? మహాత_త్త్య వేత్తలని పభ్యాతి పొందిన మవానీయులుకూడ నర్వజ్ఞాం మన్న (క్రాంతికిలోనయి. అపమార్గం వట్టినప్పుడు ఆకాశరామన్న వంటివారు

పాపికొండలు ల(1 ఆత్మ వంచకులు కొనటంలో అళ్చర్యమేమున్నది? ఇంతకు తన క_ర్తన్య మేమిటి? చం్యదగుస్తనకు తనకు విరోధం కల్పించాలని పూనుకొన్న రాక్షసుని తార్సర్యం ఉహించి చాణక్యుడు తదనుగుణంగా వ్యవహరించి లక్ష్యం సాధించుకొన్నాడు. +వకృత సంఘటనకు ఆ ఐతివ్యానికి పోలిక ఎక్కడ? చాణక్యుడు కూటనీతి పారంగతుడు; మహానిర్లి ప్పడు. ఆ సీఠి తనకు సమ్మతంకొదు, అంత దక్షత కూడలేదు. ఆ నిర్లిప్తత తన కీ జన్మలో సాధ్యంకాదు. (వతివక్ష రాశసుడు కాగలడగా? అనంభవం. రాక్షసునకున్న విలువలు అతని కెక్కడివిః? ఆ పోలిశే కుదరదు, అయినా అన్నపూర్ణమ్మగారి గొంతులో పూపిరి ఉండగా తాను కార విషయమై ఆందోళన పడనక్కరలేదు. నిజంగా ఆమె తమ పాలిటి దేవత.

ఏది ఎలా ఉన్నా ఒకటికి రెండుసార్లు వరికించిగాని ఇకమీదట కాలు మోపరాదని అతడు నిట్టూర్చాడు.

వ్ర

లి

ఉనరసమ్మగోర్యు నరసమ్మగోరుః:” రతి చాపచుట్ట గదిమూల పెట్టి తలుపు దగ్గరకు వేసి లై టు వేసింది.

ఒద్దికగా పెట్టిన ప్పుస్తకంవలె చెంస్కకింద చేతులు పెట్టుకొని పండు కొన్న పళ్యంతి మరొకవైపు తిరిగి కళ్ళకు అరచెయ్యి. చాటుచేసుకొన్నది. రత్రి ఆమెను పండుకోనివ్వలేదు. బుజం తట్టింది. పళ్యంతి చటుక్కున లేచి కూర్చుని కన్నులు నులుముకొంటూ *ఏమికావాలి రత్తమ్మా?ి అని పళశ్నించింది,

శప్రప్లీలేద్యు చివ్నమ్మాయిగోరు. తెల్లారొచ్చింది. వని పాటల కెల్లాలాః చెప్పి ఎల్జామని వచ్చాను.”

ఉర్రెల్లార వచ్చిందా? ఆ అన్నట్లు అయిదు కావస్తున్నది.”)

సళ్యంతి చేతి గడియారం చూచి తేల్చింది.

“శ్ర చాప ఎవరిది? ఇచ్చిపోతాఎ

“తెల్లవారిన తరువాత అప్పగిస్తాను అక్కడే ఉంచు. సరేకొని ర్యాత్రి జాగారం అక్కరకు వచ్చిందా?)

“ఛీఛీ! ఇది ఆసుష్యత్రా? మీలాంటోరు ఉండదగిన చోపేనాః రత్తి ఆవేశం వెళ్ళుగక్కింది.

పశ్యంతి చకితురాలై పోయింది. అలాగే చూస్తూ కూర్చున్నది.

“బ్లక్కడ ఉండొద్దు అమ్మగోరు. చాకిరి చేసుకోవాలేగాని టోలెడంత దేశం ఉంది

“బంతకూ ఏమి జరిగింది?” పళ్యంతి కుతూహలంతో ర_త్హి ముఖం లోకి చూచింది. ఆ కన్నులు నెత్తురు జొత్తుల్లాగా ఉన్నాయి.

ఆఆ పొడ్రుముచ్చట్లు నన్నడగబాకండి. ఈ నోటితో నేను పెప్పాలేనుః మీరు యినాలేరు..

*గొంతుమీదికి వచ్చినప్పుడు పట్టింపులు. పెట్టుకు కూర్చుంటే ఎలా? జఏగిండేదో చెప్పు, నా మాట విని పళ్యంతి (బతిమాలింది.

ల్‌్తి సిగ్గుళో తల వొల్చుకొన్నది.

“రాత్రి చెప్పానుగాః నాలుగు కుటుంబాలకు తిండి పెట్టిన దొనవపు కావు. చెప్పవే నీ మాట బంగారంకానుకి

రత్తి మరికొంతసేప్ప తటపటాయించి వళ్యంతివి కొదనలేక పాకం లించింది:

షాపకొండ ఆ £48ి

“నందకాడో మీరు యీరయ్యని చూసి పోయారా? తరువాత మీరిస్పి చ్చిన యీ చావ ఏసుకుని మండిగంమీన తలెట్టుకుని వాకిట్లో పడుకున్నాను. వడు శున్నానేకాన్సి విద్దరొ_ప్తే ఒట్టు. ఒకతట్టు చలికొరుకుతున్నదిః; మరొకళట్టు మీరు ఛెప్పిన మాట కడుస్పలో డేపుతోంది. ఆయినా అట్టాగే కళ్ళు గట్టిగా మూసుకువి ఇెవులు రిక్కిచ్చి పడుకున్నా. దాగా ఫొద్దోయింది. పంచలో దీపాలు ఎప్పు డార్పే శారో గుర్తులేదు. అప్పుడు కానంత కునికానేమో లేకపోతే ఎలా తెలీకపోద్దిః కాసేపటికి అలికిడి అయింది. తల ఎత్తకుండానే పక్కకు తిప్పిచూ శ్రే అయిదో గదిలోంచి ఒక అమ్మాయి బయటకొచ్చింది. కాలు మడుచుకోడానికి లేచిందేమో వనుకున్నాను. ఇలా చూక్తుంటే అపీను గదిలోకి ఎల్లి ఓణ్జో ఎంచెట్టుకొచ్చి యా వక్కుగదిలో దూరింది

నిజంగా నుప్వు చూశావా ర_త్తమ్మాఃణి సళ్యంతి నమ్మలేక పోయింది.

“ప్టీక పోయినా యీ రత్తి నోపెంట అదిద్ధం రాదండోయ్‌.?”

“బద్ధం ఇెబుకావని కామ. వరండాలో దీపాలు లేనంటివి. చీకటాయె. ఎలా గుర్తించాలి

“డబ్బా ఏ గదికాడ ఉందంటారు?

*బ్రయ్విదో నంబరు గదిముందే ఉన్నది" ”

*ఆబ్వంక్రేంటి అంటారు? ఈ నోటంట దబ్బరరాద్యుసిన్నమ్మాయిగోరు.?)

నశ్యంతి _న్తద్ధురాలై౦ది. అయిదవ నందరు గదిలో రంగమ్మ కౌలు విరిగిన మగనితో నెలా పదిహేను రోజులనుంచి ఉంటున్నది. డాక్టరు ఎముక కద్యరోప్‌ కట్టుకట్టి ఇంటికి పోవచ్చునని ఏనాడో చెప్పాడు. ఏదో కడువులో చెప్పని మందు తింటూ ఇక్కడే కూర్చున్నది. ఆ అమ్మికి ఇల్లూ సంసారం వట్టలేదు. ఈ బాధ ఉంకే అవెందుకు పడతాయి?

“తరువాత ఏమి జరిగింది?” వళశ్యంతి నవ్వింది.

*ఏం జరుగుతుంది? నా బొంద్య నా టోలి” త్తి చీదరించుకొన్నడి.

ఈ బ్ర ద్రిక్రాదు వాళ్ళిద్దరూ ఏమీ మాట్లాడుకోలా??? |

“మాటలూ పొడూను! తెల్లవార్లూ ఒకే ఇకయికలుు పకపకలు.)?

“ఇంతకూ నిన్ను చీణంసేపు కూర్క వియ్య లేదనేగా వీ కోపం? వశ్యంతి పరిహసించింది.

“పున్నేవికి పోతే పాపం ఎంటపడు ద్దంటారు ఇదే కామోలు.))

“ఏదో నవ్వితే ఇంతిలోనే కోపమా? విజంగా నీవు చేసినమేలు ఈ ఉన్మలో మరచిపోలేను. విన్ను వెక్కిరించి వేళాకోళం చేదామని అడగటంలేదు. ఆ మాటలు చాలా అవసరం రశ్తమ్మాః లేకపోతే యీ పాడుపని వీ నె త్తీమీన

క్‌థళీ పౌపికొలడల పెట్టను. .ఇంఠతవా ఏమి చెవ్పురున్నా రేమిటి? దాయకు” వళ్యంతి (బికిమాలు, కొన్నది.

“ఆవిడ ఏదో మందు అడిగింది. ఇదుగో పొట్టాం. దిండుకిం దెడు కున్నాలే. ఎల్లేవ్వుడు తీసుకెళ్లు అన్నాడు. ఇంతకు తప్ప మరేదీ యినిపించలా.”

“న్సరేమీ వినిపించలేదా?”

“మాటలు ఇనిపించలా” రత్ధి నొసలు చిట్లించింది.

కవాళ్స్ళు ఎప్పుడు వెళ్ళిపోయారు?

జక అరగంట అపుద్ది. అతగాడికి సరిగా విద్దరమత్తు తెలిసినట్టు కూడా లేదు. తాగినోణ్జీ యింటికి లాక్కెళ్ళి పక్కమీద పండ బెట్టినట్టు ఆవిడ అతన్ని ఆపీసులో దిగిడిసొచ్చి తన గదిలోకి పోయింది.”

ఆఆలాగాః) పశ్యంతి ఆలోచనలో పడ్డది.

*జం కెల్లొత్తా సిన్నమ్మగోరు: మా అమ్మ నా కోనం. ఎదరు. మార్తుంటదిఎ

ర్తి వెళ్ళిపోయింది. పశ్యంతి ముఖంపై (వాలిన ముంగురులను నవ రించుకొన్సి చెప్పులు మంచంవద్దనే విడిచి ఆఫీసుకు వెళ్ళి చూచింది. కాంపొండరు శ్రీనివానరావు కదియజేర్చిన బల్లలమీద గ్నురుపెట్టి నిద్రపోతున్నాడు. అచటి నుండి తిరిగివస్తూ, ఐదో నెంబరు గదివద్ద కొంచెంసేపు ఆగింది. ఎగుడు దిగుడు తేని ఊర్పులు లోపలివారి గాఠన్నిదను సూచించాయి. ఆమె నిబ్బరంగా 18వ గదిలోకి వెళ్ళి తలుపు గడియ వేసుకొని స్విచే ఆన్‌ చేసింది. ఇనుప మంచంమీడ వరచిన దుప్పెట్‌ చెరిగి దాదాపు ఒక (పక్కకు చేరి ఉన్నది. దిండు (పక్కన చిల్లీ రాలిన చిన్న గాజు'పెంకు కవిపించింది. తతిమ్మా ముక్కలు కనిపించలేదు. ఆమె శణంసేపు ఆలోచించింది. ఏమి తోచిందో తల పంకించి దిండు తీసింది. గల్లుమని చప్పుడయింది. ఉలికిపడి తలుపృవైపు చూస్తూ నిలబడింది. ఏ సవ్వడీ లేదు. మంచర్శకింద వెదకగా వెండిమశై కనిపించింది. ఆ మైను పక్కమీది గాజు పెంకును తీసి పై టకొంగున ముడిచి బొడ్లో జొనిపి దిండు ఎప్పటిలాగా సెట్టటోకుండగా తెల్లకాగితంలో కట్టిన చిన్న పొట్లాం కనిపించింది. విస్తుపోయి దానిని జాాగ_త్తగా విస్పి వరీక్షించి చూచింది. అది ఏ బిళ్ళో స్ఫురించగానే కొాయ్యదారిపోయింది. కొంచెం సేపటికి పక్కగదిలోవి వీరయ్య మూలుగు వివి వించగానే తిరిగి బాహ్య్యపపంచంలో పడ్డది.

వళ్యంతి ఆ విళ్ళనుకూడా ప్రటకొంగున ముడిచి త్వరత్వరగా డిప్పెన్నరీకి వెళ్ళి నవ్వడికాసీక పీసాలోనుంచి పైజులోో రంగులో వెనుకటి దావిన్సి పోలిన విళ్ళను తెచ్చి వెనుకటివలెనే పొట్లాం కట్టి దిండ్కుకింద పెట్టీ

పాొపకొండలు ల(థీ లై టుతీసి ఎన్పటిలాగా గది తలుపువేసి వచ్చి మరొకసారి ఐడో నంజరు గడీ లోక్కి ఆఫీసులోకి తొంగిచూనింది. ఆ యిద్దరూ గాఢని(దలో ఉన్నారు. అప్పటికి కొవి పశ్యంతి గుండెదడ ఆగలేదు

గదుల్లోని రోగులు ఒక్కరొక్కరే మేలుకొనసాగారు. వళ్యంతి ఆఫీసులోని డాక్టరు "పేబులువద్దకు వెళ్ళి మందుల ఎడ్వర్టయిజుమెంటు కొగితం ఒకటి పుచ్చుకొన్వి దానిలో తాను సంతరించిన మూడు వస్తువులను పొట్లాంగట్టి దానిని తన జేబురుమాలులో భృదపరచి రొంటణొవిపి పై టకొంగు ముడిమడతలు కనఐబడకుండ సవరించుకున్నది. ఆమె మనస్సు పరిపరి విధాల పోయింది. తనకు తెలిసిన విశేషం చాక్టరుగారికి చెప్పి, ఆ పొట్లాం యిచ్చివేస్తేనోః శ్రీవివాసరాపుకు ఉదో్యోగం ఊడుతుంది. డాక్టరుకు కోపంవ స్టే మనిషి కొడు, జ్రైలుకుకూడా వంపిం చినా పంపించవచ్చు. ఇంతకాలం అన్నా చెల్లెళ్ళవలె మెలగుతున్నారు. తనకు అండదండగా ఉంటున్నాడు. తనవల్ల ఏ పొరపాటు జరిగినా అదంతా తానే చేళా నంటూ అతడు తన్ను డాక్టరు కోపంనుంచి చివాట్లనుంచి తస్పిస్తున్నాడు. ఇవాళ ఏదో కాలు జారాడు. వాస్తవమే. అందుకని తాను , కృతఘ్నురాల్లై అతనికి ముప్పు కలిగించటమా?

ఇంకకూ ఆ పొపనాక రంగమ్మ చేసింది. దాన్ని ఎంత తొందరగా ఆసుష్మత్రినుంచి వెళ్ళగొడితే అంత మంచిది. ఏ రోగం, నొప్పి లేవిదానిని ఇంత కాలం డాక్టరు ఆసుపషిలో ఎందుకు ఉంచుతున్నట్లు?: ఆయనకు అవిడ సంగతి తెలియదా? తెలిస్తే ఎందుకు ఉంచినట్లుః ఏదో డబ్బు యిస్తున్నది కొటోలుః శారద అన్నట్లు డాక్టరుగారిక్తీ డబ్బుకూ అంత లంకె. ఎడ పెడ సంపాదిస్తున్న వానికి అంత వ్యామోహం దేనికి?

డాక్టరుగారికి చెవికే ఏమి జరుగుతుందో చెప్పలేము. ఇంక ఎవరికి చెప్పేటట్లుః మాధవరాపుగారికి చెబితేనోః దిక్కులేని తనకు ఆశయం చూపిం చింది ఆయనే. తనయందు ఎంతలో వాత్సల్యం ఉన్నది. హృదయం ఉన్నది. ఈన తోలసు అర్థం చేసుకొంబాడు. శారద కిచ్చిన మాటకూడా నెగ్గుకుంది.. జరిగిన దంతా ఆయనకు చెప్పి ఆయన సలహా యిచ్చినట్లు నడుచుకోవడం మంచిది.

ఆ లెక్కలో డాక్టరుగారు ఏమనుకుంటారు? ఇన్ని సంవత్సరాలనుంచి కన్నవబిడ్డలాగా చూచుకొంటున్నానే. ఇంతచేసినా దానికి నాలో అణుమ్మాతం విశ్వాసంలేదు. పోయి మాధపరావుగారికి చెప్పింది. ఇవాళ యీ విషయమైంద్వి రేపు మరొకటి అపుతుంది. ఈ ఆసుష్మతిలో జరిగేవన్నీ ఆయనకు చేర వేస్తుంది శదా అని అనుకోడాః

ఎందు కమకోడు? డాక్ట రేకాద్రు ఎవర్రైనా అనుకుంటారు. ముంథూ

చూస్తే నుయ్యి? వెనుకచూ.స్లే గోయి....ఈ సాధక బాధకాలన్నీ మాధవరావు

గారితో బెస్పడమే మంచిది. అంతకుమించి చేయగలిగిందికూడ కనిపించటంరేదు, ఆసుపష్యతినుంచి నేరుగా ఘాధవరావుగారింటికి వెళ్ళింది. అప్పటికే

ఆయన స్నానంచేసి టర్కీ టవలు బుజొన వేసుకొని కాఫీ తీసుకొంటూ ముందలి

వరలడాలోని కుర్చీలో కూర్చువి "పేపరు చదువుకొంటున్నాడు. నమస్కారమండీ మాస్టారూ.”

నమస్కారం, ఆసుపష్యత్రినుండి వస్తున్నావా? ఆ కుర్చీ లాక్కో, అమ్మా శారదాః నీ స్నేహితురా లొచ్చింది.

కళల వాళ్ల (పొద్దున్నే వేశాకోళం (పారంభించా శేమిటి నాన్నగారుగో శారద లోపలినుంచి వరండా వాకిట్లోకివచ్చి పశ్యంతిని చూచి చకితురాలయింది,

“పెద్దవాళ్ళు విజం చెప్పినా యీ కాలం వాళ్ళకు వేశాకోళంగానే ఉంటుంది కదమ్మా? మాధవరావు నప్వుతూ పశ్యంతిని _పళ్నించాడు.

“క పూశ్ళో యింతకాలంనుంచి ఉంటున్నావు. ఎంతమంది 'స్నేపాకు శాం(డ్రు ఉన్నారో చెప్పమని నిన్నటినుంచి వెక్కిరిస్తున్నారు. అందుకని నమ్మలేక పోయాను. ఇప్పుడే వస్తున్నా, కూర్చో” శారద లోపలికి బయలుదేరటోయింది.

“క్రాఫ్టీ వేవడానికేగా? ఇంకా మొగం కడగలేదు. లేచీ లేవడంతోనే ఆసుప్యతినుంచి యిక్కడికే వస్తున్నాను.”

ఉ్రయితే కడుక్కొాందుపుగాని రాఎి

ఉబస్పుడా పనంతా దేనికిగావి ఈ ఒకముక్క- మాస్టారుకు చెవిని వేసి పోళతినుిి పశ్యంతి మోమోట పోయింది.

“మందువెళ్ళి ముఖం కడుక్కొని, కాఫీ తాగి రా తల్లీ, తరువాత చూచుకొందాము” వాత్సల్యపూర్ణ దృష్టితో అతడు ఆమెవంక చూచాడు.

కాదనలేక పశ్యంతి శారదతోపాటు లోపలికి వెళ్ళి కాలకృత్యాలు విర్వర్తించుకొన్సి కాఫీ తాగి వరండాలోకి వచ్చింది. రొంటనుంచి జేబురుమాలు తీసి ముడి విప్పసాగింది. తనకేదో యివ్వడానికి పశ్యంతి తెచ్చిందని అతడు చేయి చాచాడు.

*ఇవి మీలాంటివాళ్ళు ముట్టరాదు మాస్టారు.”

“బ్రడేమిటమ్మా? నేను తాకరాని దానిని నా పిల్లలు కాకవచ్చున౦టావా? జక వేళ కాకినా సమ్మతించి ఊరుకొంటా నంటావాః*” మాధవరాపు నవ్వుతూ వశ్యంతినంక చూచాడు.

“అలా కాదు మాస్టారూ. మీరు శుచిమంతుల్లు, నేను నర్చును. ఏ పుండైనా కడుగుతాను. ఎందులోనైనా చేయి పెడతాను.”

పాపికొండలు కీ

మాధవరావు సళ్యంతివంక ఎగాదిగా చూచి వాత్సల్యస్నిగ్ధకంఠంతో అన్నాడు:

ఆఫైరబడుతున్నావమ్మా మానవనేవకు ఉపయోగపడే: వృత్తులన్నీ పవ్మిశాలు. వాటిని స్యకమంగా విర్వర్రించేవారంతా శుచిమంతులు; గొరవార్హు లు, అలా కాదనుకొంళేు చూస్తూ, చూస్తూ నిన్ను ఇన్సటి సీ ఉద్యోగానికి ఒస్పుకొనే వాజ్డా? ఒకవేళ మైలపడికే నీళోపాటు నేనూ మైలపడతాను, అంతేగా? యిలా ఇప్వుి

పొట్లంఏప్పి చేతికిన్వవేక పశ్యంతి ఆయన ముందున్న "పేబులుమీద పెట్టింది. కుతూహలంతో శారద తండి కుర్చీ దగ్గరకు వెళ్ళి చూచింది.

“మన్షై గాజుపెంకు. బిళ్ళ నాన్నగారూ”? శారద కాగితంలోంచి విళ్ళ తీసుకొని పరిశీలించపాగింది.

“ప్రమ్పిటమ్మా ఇఏ?” అకడు కుళూహలంకో పశ్యఅతిని _పళ్నించాడు.

*జటీవల ఆసుపష్యతిళలో ఘోరనంఘటన జరిగింది కదూ?

“*అప్పున్తు డాక్టరు చెప్పాడు, శారదకూడా ఆ గోడంఠా. వినిపించింది.

“ఆ సంఘటన ఎలా జరిగిందో వీటివిబట్టి శేలిపోవడంబేదా? కారద్యా ఆ విళ్ళ ఏమిటో చెబుతావా?ి

ఉడ్రాక్టరుగారు ఈ విళ్ళలే నాకు ఇచ్చారు, నాన్నగారు: ని_దపట్టడాని కిచ్చే విశ్శేకదా?” శారద పళ్యంతిని _పళశ్నించింది.

అపునవి ఆమె తలూపింది.

అల్వపన్నీ నీ కెలా దొరికాయి? అసలు సంగతి సందర్భాలేమిటి?”? మాధవరావు కుతూహలంతో (పళ్ళ్నించాడు.

ర్యాతిపూట వీరయ్యను కనిపెట్టుకొని పండుకోవలసిందని తమ పవి మనిషి సుద్బిమ్మకు పురమాయించి గురుమూర్తిగారు పంపారట. ఆమె రండు రాతులు అలాగే వచ్చి పండుకొని నిదకాయలేక ర్నాతి తనకూతురు ర_త్తమ్మను వంపింది. ర్యాకే నాకు నైట్‌డ్యూటీ పడ్డది, నేను మేలుకొని ఉంటే నేరస్తులు చిక్కరన్వి వీరయ్య "బెంపరేచరు చూచే మిషతో అతని గదికి వెళ్ళాను. రత్తమ్మ కనిపించింది. ఆమెయందు నా కెందుకో ఎక్కుడబేని నమ్మకం కలిగింది. ఎలా గైనా సరే యీ ర్యాతల్లా మేలుకొని చూస్తూ పుండు నేను పోయి ఖాకీగా ఉన్న ₹వ నంబరు గదిలో పండుకొంటాను. ఏమి జరిగినా ఏ అనుమానం తగిలినా వాకు వచ్చి. చెస్పమన్నామ. రత్తమ్మ తెల్లవారటోళుండగా నాలుగున్నర ఐదు గంటల ఆ (పాంతంలో లేపి జరిగిందంతా చెప్పి ఇంటికి వెళ్ళిపోయింది. ఆమె. వెప్పినట్లు పోయి 18వ నంబరు గదిలోకి పోయి చూ స్తే ఇవి దొరికాయి.)

శ్‌ పాప కొరకఆఈ

“ఇంతకూ యివి ఏమిటంట?ోి

“అయిదో నంబరు గదిలో రంగమ్మ అని ఒకతె ఉంటున్నది.”

దేని కుంటున్నది?” శారద అడిగింది,

“చెట్టుమీదనుంచి పడికే మగనికి కొలు విరిగిందిం డాక్టరుగారు కట్టు కట్టి ఇంటికి _ పోవచ్చునని ఏనాడో చెప్పారు. కౌని ఆ నొప్పనీ ఈ నొప్పనీ నెలా నెలా పదిహేను రోజులనుంచి ఇక్కడే ఉంటున్నది. డాక్టరుగారు డబ్బు కోసం ఆమె యిక్కడ ఉండటానికి ఒస్పుకొన్నారనుకొంటాను. ఆ రంగమ్మక్కీ మా కాంపొండరు ఛ్రీవివాసరాప్పుకీ ఎప్పు డేర్చడిందోో ఎలా ఏర్పడిందో కాని సంబంధం ఏర్చడింది. ఆ సంగతి పీటిని బట్టి నా కిప్పుడు తెలుస్తున్నది.

“ఆ రంగమ్మ మగణ్ణి న్నిదప్పచ్చడానికి శ్రీనివాసరావును మండు అడిగి ఉంటుంబ. నాకు కలుగుతున్న అనుమాన మేమిటంపే తన సుఖంకోసం ఈ నెలా నెలపదిహేను రోజులనుంచి రోజు కొక విళ్ళ చొప్పున ఇచ్చిపుంటాడు. ఆ నీళ్ళలు దాచి పది పదిహేను కాగానే పొడిచేసి నీళ్ళలో కలిపి వీరయ్యకు ఏ అవకొశమో చూచుకొని ఇచ్చి వుంటుంది. దానితో అతని ఆ (ప్రమాదం సంభ వించింది. ఇంతకన్నా మరొకట్‌ జరగడానికి వీలులేదు, మాస్టారూ”

మాధవరాపు ఆలోచనలో పడ్డాడు.

కకజర్రంగ్యమ్మ్మే యీ వని చేసిందవి ఎలా గట్టిగా చెబుకాగో కారద నందేహం వెళ్ళబుచ్చింది.

“క్క మన్లై రంగమ్మది. నందేహంలేదు. ఆమె లెండు. కొళ్ళకూ శెండేవ్‌ మశ్రైలుం'పే నేను చెప్పింది పొరపాటే, అది ఆలా ఉంచి ఈ గాజు "ెంకును ఆమె చేతి గాజులతో తావిశ్ళే స్టే తేలిపోదా? నాకు బాగా గుత్తు, ఇదీ ఆమె గాజు చిట్లగా రాలిన పెంకేం)

“వీవు చెప్పింది బాగానే ఉన్నది. కావి ఒకటే సందేహం. శ్రీనివాన ఛావు డగ్గరనుంచి పుచ్చుకొంటూ నచ్చిన బిళ్ళ ఏ రోజు కారోజు మగవికి యువ్వలేదని ఎలా చెబుతా? ఆధార మేమిటి? అసలు శ్రీవివాసరావే ఆ సలి చేశాడేమో) మాధవరాష్క (పళ్నించాడు.

వశ్యంతి కొంత పేపొగి అన్నది:

ఈప్పీ రన్నది యుక్తంగానే ఉన్నది. అయితే ్రీవివాపరాపు మీకు పరిచికుడు కొడు. అందువల్ల ఆతని న్వభావం తెలియదు. ఇన్నేళ్ళనుంచి (వతి దినం కొచి వడపోస్తున్నాను కాబిట్టి నాకు తెలునేమో ననుకొంటాను. అతడు డబ్బుకు ఆశకపడడు. నేను ఎరిగి పున్నంఠలో రోగల నయం చేయించుకొని వెళ్ళి పోయే వారిదగ్గర అతడు ఎన్నడూ డబ్బు పుచ్చుకోలేగు. అలాలటివాడు తణ్యు

శాప కొండలు £40 కానపడి అంత "ఘోరం చేశాడని ఎలా అనుకోవడం? కాకపోతే క్మురతనంతో -ఉన్నాడుకాబిట్టి రంగమ్మను చూచి మెత్తదిడ్డాడం'పే కొంత అర్జమున్నది” పశ్యంతీ -భూధవరాపువంక (వళ్నిస్తూ చూచింది. న

జన్సీవ్పు చెప్పిందే ఓన్సుకొందోము. బీరయ్యసే చేంపితే. రంగమ్మట్‌ శలిగే [వయోజన మేమిటి?” మాధవరావు నందేహం వెలిబుచ్చాడు.

“ఎవరో ఆమెకు డబ్బు ఎరచూవించి ఉంటారు.

ఆమె డబ్బుకు కక్కుర్తిసడే మనిషా?

“టరు ఆమెను చూడలేదు. చూచినవాజ్యు లోగీ అని ఎవరూ అనుకోరు. వూటకొక చీర కడుతుంది. రోజుకొక నగ పెడుతుంది. వాటిల్లో ఏడీ చౌకపారుడి లేదు. కొదు, వెనుక ఆస్తిపాస్తులు దండిగా ఉన్నవా అం'పీ అవికూడా అంతంథ -మ్యూతమేనట.”

*ఖ్లంతరూ భీవివానరావుకు ఏ పాపం తెలియదంటావుఇి మాధవరావు -వవ్వాడు.

“నాన్నగారు పోయారు. ముద్దుముచ్చట్లు జరిపి చదువు నంధ్యలు చెప్పించిన బాబాయి వెళ్ళిపోయాడు. ఇంక నాకు మిగిలిపున్నది మీ రొక్కరే. -ఈండియైన్సా తల్లి అయినా మీరే ననుకొంటున్నాను. మీ దగ్గర అదిద్ధం చెణు శానా? పళ్యంతిగొంతు డగ్గుత్తిక పడ్డదిం

“నావద్ద అదిద్దం చెబుతావని కొదన్య్యూ! జరిగిన నేరం అనల్బంకదా? టోషినివదిలి నిర్గోషికి శిక్ష వేయడం అపుతుందేమోనవి.?)

ఆ శ్రీనివానరావును వెనుక వేసుకు వస్తున్నానని మీకు అనుమానంకలుగ వచ్చు. నిజానికి ఏ విపరీత నంబంధంలేదు. మేమిద్దరం అన్నావెళ్లెళలాగా యింత వరకు నెట్టుకువస్తున్నాము. ఆసుష్యతిలో అండదండగా నిలిచి చేయవలసిన పనుఅ నేర్చాడు. ఏదయినా మమకారం ఉంటే అదొక్కశే కారణం, అందువల్ల మిమ్ము వేరే కోరేడిలేదు. ఎలాగయినా డాక్టరుగారికి. చెప్పి అమెను ఆసుష్యతినుంచి వంపించి వేయండి. శ్రీనివాసరావును పంపిస్తే తిండికిలేక నల్లి మాడినట్లు మాడ్‌ పోతాడు. మీరు పెద్దవారు. నేను చెప్పాలా? మరొక విషయం. నేను నేరుగా యీ వంగతులన్నీ తనకు చెన్పక మీతో చెప్పి ఆసుషతి గుట్టుమట్టులు బయట పెట్టా

అ శ చనసీ, ఇన్నిరోజులనుంచి ఉద్యోగమిచ్చి పోషిస్తున్నా కృతజతై నా చూసలేకపోయా వనీ డాక్టరుగారికి కష్టం కలుగుతుందే మో? ళ్‌

క! పావికొండణ | *ఖవప్నీ ఆలోచించవలసిన విషయాలే. జాాగ_త్తగా ఆలోచించే: చేస్తాము. జశేయమంటావా? కొక.... ....)

“అన్నీ తెలిసినవారికి నేను చెప్పవలనిం దేముంది? మీకు యెలా- మంచిదనితో స్తే ఆలాచేయండి. నమస్కారం, వస్తాను శారదా?) పళ్యంతీబయణ: దేరటోయింది.

“వాన్నగారికి తక్క నాకు సమస్కరించనన్న మాటి? శారడ వవ్వింది.

“ఆరోజూ వస్తుందనే ఆశిస్తున్నా” సళ్యంతి వరిహసించింది.

“ఎలా (మొక్కచో దూస్తాగా?? శాఠద వవ్వుతూ తర్జనితో వెద రించింది.

విగ

'హెడ్మాస్టరు కోరగానే గత్యంతరంలేక నరనయ్య తన తవ ఒప్పు ళొంటూ స్లేబ్మంటు వాసి యిచ్చాడు. (వాసి యిచ్చాడేకొని తన ఉద్యోగ మేమవు శుందోనన్న భయం అతన్ని ఆవే?ంచి తిన్నగా కృష్ణమూర్తి వద్దకు ఈడ్చుకు పోయింది. ధర్మారావుమీవ హెడ్యాస్టరుమీద ఎలా వగ సాధిద్దామా అవి ఆలో చిన్తున్న కృష్ణమూర్తికి అవకాశం దొరికింది.

కృష్ణమూర్తి నరసయ్య కన్నులలోకి తేరిచూన్తూ “అరే అవ్పీః నువ్వు పే కప్పు చేయలేదు. నిన్ను ఉద్యోగంనుంచి తీసివేయాలవి హెడ్యాస్టరు కాగితం (ఛాసీ బుమ్మన్నాడు. నువ్వు ఇవ్వలేదు. వెంటనే ప్యూనుచేత. బాధించి ఆ కాగితం వచ్చుకొన్నాడు. అంతే. నీ వీపుమీవ వాతలున్నాయి. అవతల కోర్టు ఉన్నది. పైన భగవంతుడున్నాడు” అవి హెచ్చరించాడు.

“చ్చిత్తం మీరు చెప్పినవన్నీ ఉన్నాయి. కొని వీపునవాతలే!....? నర నయ్య గుటకలు (మింగాడు, ఎందుకు (మింగడు? హెడ్యాస్టరును కాతరు చేయ చక్కరలేదు. [కొత్త కార్యదర్శి కాళ్ళు పట్టుకోనవనరంలేదు. ఉద్యోగావికి ఏ (వ్రమాదం రాదు.

నరనయ్య ఒక్కచోపే పొరవడ్డాడు. తనపీవు దాలా మెత్తనిది.. వట్టి చులకల్లో పండుకొం'టే మంచం అల్లిక అంతా నృష్టంగా కనిపిస్తుంది. దానిమీద వాతలు కేలడం కష్టం కౌదనుకొన్నాడు. హెడ్యాస్టరుకు ఎంత గర్వం; తెరివితేట అనేవి తన ఒక్కడిపొ శ్రే ననుకొంటున్నాడు. తాటిని తన్నేవాడుం'పేవాడి తలదన్నే వాడుంటాడవని మరచిపోయాడవని నంతృ_ప్లి పొందాడు, తీరా ఆ మునిమాపవు కమ చీకట్లో స్కూల్య పక్కనే ఉన్న కాలవగట్టునకు కృష్ణమూ ర్తితో కలిసిపోతూ వెనుక మంచి ఆయన జీతగాడు గరిమట్టతో తీసిన నాలుగు తీతలకో గోండు'పెట్టి వడిపోయాడు.

న్మృతివచ్చి చూచుకొనేటవ్పటికి నరసయ్య _వభుత్వంవారి ఆసువతి మంచంలో పడి ఉన్నాడు. ఆ మంచంలో ఉన్నంతకాలం సూ్యూలుకాన్సి తన ఉదో్యోగంగావి స్మృతివథంలోనే లేవు. ఉన్నదంకా బాధ్య నలుపు. తన శరీరాన్ని తనగనమండుతున్న రాకాసి బొగ్గులమీడ పొర్లిస్తున్నట్లుగా ఉంది. ఎలాగో ఇ నరకఠినుంచి వియటపడి అతడు యింటికి చేరాడు. ఎ

భర్త స్థితి చూచి రాజ్యం దాపురుమున్నద్సి- సాటీనుంచి మున్నెన్నడూ చూపవి భక్తి వ్రపత్తులు తనవట్ల చూపసాగింది. ఆమె సరిచర్య అతనికి అమృత

7 | కా

26కి పాపికొండల (పాయమైంది. అయినా అతడు తన స్థితిగతులను మరచిపోలేకపోయారు. ఆలో చించుకొని మరొక 15రోజులు మెడికల్‌లీవు పెట్టాడు. మూడేసి రోజులకొకసా& కృష్ణమూర్తి చీకటిమాపులువచ్చి (పొద్దపోయిందాకొ కూర్చొవి ఆతని యోగ క్షేమాలు కనుక్కొని పోతున్నాడు. కాని కేసుసంగతి (పస్తావించడంలేదు. ఈ. ఉదాసీనత మొదట మొదట విస్మిత్సి తరువాత తరువాత శంక కలిగించసాగింది.

శరీరబాధ శమించగాశే మనస్సులో మళ్ళీ భయం (ప్రవేశించింది. తన. ఉద్యోగం ఏమవుతుంది? హెడ్యాస్టరుమీద కేసు బనాయించి కృష్ణమూర్తి తన్నాడు కొంటానన్నాడు. ఇంత చేయించి ఇస్పుడు మానుకొంటాడా? తన్ను నష్తేటముంచు తాడా? ఉద్యోగం ఊడితే ఎలా (బతకౌలి....? అందాక రాడు. ఈన జోక్యం పట్టి చుకోనివాడయితే అతడు నన్ను గవర్నమెంటు ఆస్పత్రిలో చేర్చించి ఉండేవాడు. కాదు. దెబ్బలు తగిలినట్లు సర్టిఫికెట్‌ డాక్టర్‌వద్ద అంతకన్నా పుచ్చుకొని ఉందేవాడు. కొడు. ఏవో ఇబ్బందులు వచ్చి ఉంటాయి కనుకనే సాజేత జరుగుతున్నదను కొన్నాడు,

ఒకనాటి సాయంకాలాన తన్ను పలకరించిపోదామవి కృష్ణమూర్తి. వ స్తే కేసు సంగతీ ఏమనుకొన్నా”రని వరసయ్య హెచ్చరించాడు. *ీఇంకొ అనుకోవటమేముంది? ఖచ్చితంగా ఫైలుచేయటమే. మన ప్లీడరు పూరికి వెళ్ళాడు. శేషు వస్తాడు. రాగానే తగిలిద్దాము. అప్పుడుగాని హెడ్యాస్టరు సంగతి ఏమిటో శ్రేలదుకొ అవి అతడు చెప్పాడు,

ఆ రేపులు రెండు మూడు గడిచాయి. నరసయ్య కృష్ణమూర్తికి మరొక పారి గుర్తుచేశాడు. *ఇవాశే ప్లీడరును కలుసుకొని సంగతి సందర్భ్చాలన్నీ చెప్పి కేసు పైలు చెయ్యమని గట్టిగా చెప్పాను. చేసి ఉంటాడు. త్వరలోనే విచారణకు వస్తుంది. నువ్వుమాతం వీళ్ళు నమలక దబాయించి చెప్పాలి. హెడ్యాస్టరు ముఖం కనిపించగానే వణుకుపుట్టి అంతా మరిచిపోతావేమో జాగ త్తం హెడ్మాస్టరం'పే మ్కాల్లో హెడ్మాప్టరే కాని కోర్టుకెక్కిన తరువాత నువ్వెంతో అతడూ అంతే” జని కృష్ణమూర్తి హెచ్చరించాడు.

నరసయ్య మరునాడు కృష్ణమూర్తి చెప్పిన స్లీడరుగారి గుమస్తా వద్దకు వెళ్ళి ఆరా తీశాడు. కృష్ణమూర్తి తమ ఆఫీసు చాయలుకే రారేదని అతడు చెప్పాడు. ఆవార్త వినగానే నరనయ్య దిగ్భాంతుడయ్యాడు. కొంచెంసేపటికి తెప్పరిల్లుకొవిోఏదో నేనే పొరపాటుగా వివి ఉంటాను. బహుశః వారు త్వరలోనే వస్తారని నరసయ్య మాట నరివుచ్చాడు.

కృష్ణమూర్తి నాటకమాడుతున్నాడా? ఆడవలసిన అవసరం? కావాలస్సి ఈనకు ఉద్యోగం ఇప్పించాడు. హెడ్మాస్టరుతో వచ్చిన సేలీ చెప్పుకొంటే కనిక రించాడు. తావే ఆలోచించి కేమ పెడదామన్నాడు. ఆ వ్యక్తి ఇన్సుడు ఎందుకు.

పావికొఢళ్లు త్త తటసటా యిస్తున్నట్లు? ఈనాడు ధర్మారావుకూ ఆయవకూ మనసులు కలళాయా? ఎలా కలుస్తాయి? ధర్మారావు ఇంకొ కార్యదర్శిగానే ఉన్నాడు. లేక ఇంకేమైనా జరిగిందా? ఇంతకూ తన క_ర్తవ్యమేమిటి? కృష్ణమూర్తికో తాడో పేడో తేల్చు కోవడమం'టే మేలుకాదా? నిజావికి తేలుస్తాదేప్రో చెప్పినట్లు చేస్తే మంచిదికౌస్తి శేయనని ఎదురు తిరిగికే లాను చేయగలిగినదేముంది? 'పేదకోపం పెదవికీ చేటన్నారు. కనుక తాను పొక్కక మరొక దారి చూచుకోవాలి. ఆ మరొకదారి ఏమిటి? జరిగినదంతా రాజ్యానికి చెప్పి సలహా అకగిగితేనో?

నరసయ్య ఆలోచించాడు. వ్వ్నాస్తవం చెప్పివేస్తే తన దద్దమ్మతవం వియటపడుతుంది. అప్పుడు రాజ్యంకూడా తన్ను చులకనగా చూడట మేకాదు ఏవగించుకొన్నా ఆశ్చర్యపడనక్కరలేదు. ఇంతవరకూ తన్ను హెడ్యాప్టరు అన్యాయంగా కొట్టించి బలవంతాన వాబ్యూలం పుచ్చుకొన్నాడని ఆమే హెడ్యాన్టరు మీద ద్వేషం, తనమీద అలిమానం చూపుతున్నది. ఇప్పుడా అపోహ తొలగించి తనభార్య సానుభూతి గౌరవాలు ఎందుకు కోల్పోవాలి? 'అలాంటిసని తవకు వ్లీమాాతం తగదు.

తగవిమాట వాన్తవమే. కొని కర్తవ్యం?

నరసయ్య మరొక్కసారి ఆలోచించాడు. తన వీపు హూనం చేయించు కొన్న కారణం కృష్ణమూర్తికి తక్క. మరొక మానవుడికి తెలియదు. తాను ఎదురు తిరిగితే కృష్ణమూ _ర్తేకాదుఅతన్ని సృష్టించిన ఈశ్వరుడైనా ఆ కారణాన్ని విరూపించలేడు. రేపేదో జరుగుతుందని ఇవాళ ఎవడు చాపుదెబ్బలు తింటాడు? తిన్నాడని వాదించినా ఎవరు నమ్ముతారు? కనుక తనస్థితి అంత తీసికట్టుకాదు.

అది అలా ఉండగా కాను కొత్తగా చేసిన నేరంలేదు. లోగడ చేసి ఊంశే ధర్మారావుగారి కాళ్ళు పట్టుకొని క్షమాభిక్ష వేడుకొన్నాడు. మాధవరావు గారు పీకు వచ్చిన ఫరవాలేదని మాట యిచ్చారు. తాను స్టేబ్మంట్‌ గూడా (సి అబచ్చాడు. లోగడ తనమీద ఆయనకు ఎలాటి కోసతాపాలున్నా తాను (వాసి యిచ్చిన కాగితంకోనై నా అవి అంతరించి ఉండాలి. పైగా ఆయన దయాదాషీణ్యా అంన్నవాడేకాని కడుపుమీద కొనే కర్కోటకుడు కాదు. కృష్ణమూ ని నమ్మే కం'టీ ఆయనను ఆశయించటమే మేలు. ఆయన దగ్గర ఈ విశ్వాసఘాతుకత్వం లేదు. అయితే స్థితిగతులను ముందు తెలుసుకొని పోవటం మంచిది.

గురుమూర్తిగారిక్రీ మాధవరాపుగారికీ శరీరాలు వేరైనా మనసు లొక'కే. మాధదవరావుగారి మనసు గురుమూ్తిగారికి తెలిసి ఉండాలి. గురుమూర్తి గారుకూడా సాయంచేపే వ్యక్తీ. ఆయనను పాయమర్థి స్తే తన్ను హెడాస్ట్రరు

3: పాపీకొండణ వడ్డకు తీసుకుపోయి. పిఫార్చ్సు చేయవచ్చును. ఇలాంటి అవకాశం ఎండక్ష వదులుకో వాలి?

ఆర్భాతి పెందలాడే భోజనంచేసి (పొద్దుపోయి వస్తానని భార్యకచెన్ళి శాలువ కన్పకొన్సి నరనయ్య తిన్నగా గురుమ్హూర్తిగారి ఇంటికి వెళ్ళి వీధివాకి& విలబడి “మాస్టారూ!” అంటూ 'ర0ండుమూడుసార్లు కేక పెట్టాడు. గీతాపారావ అంలో పున్న గురుమ్హూర్తి బాహ్య _పపంచంలోకి వచ్చి. *ఇదిగో వస్తున్నా నంటూ వచ్చి వాకిలి పెండెకట్లు విప్పి *ఎవరది?” అని ప్రశ్నించాడు.

ఉనేనేనండ్కి నరసయ్యను.

*నరసయ్యా?” అతడు గుర్తపట్టలేక అడిగాడు.

*ళవునండిి జూనియర్‌ రైటర్నిి?

*నీవటయ్య్యా. ఇంకా ఎవరోననుకొన్నాను. ఇంత చీకట్లో వద్చావేం? లారా పోదాము”

జెండె వాకిలికి కదేసి గురుమూర్హి అతన్ని శూర్చింట్లోకి తీసుకుపోయి చాపవేసి కూర్చోమన్నాడు. నరసయ్య బాపురుమంటూ ఆయన కాళ్ళమీద పడ్డాడు, కొలదికణాలు ఆయన స్టాణువై తేరుకొని “వూరుకో నరసయ్యా, వూరుకో. కష్టాలవేవి ఎవరికైనా స్తాయి. అంతబేలుపోతే ఎలా? లే ల్యే అసలు ఏమి ఉరిగింది?” అవి _పళ్నించాడు.

నరసయ్య మళ్ళీ ఏడువు (ప్రారంభించాడు. గురుమూరర్తికీ పాలుపోక కళ్ళప్పగించి చూస్తూ కూర్చున్నాడు. కొంతసేపటికి నరసయ్య ఏడ్చుమాని ధోవతి కొంగుకో కన్నులు తుడుచుకొంటూ (కీగంట ఆయనవంక చూచాడు. ఆయనలో శాలి తక్క మరే వికారం కనిపించలేదు.

“ఇంతకూ ఏమి జరిగిందో ఛచెప్పావుకావు. చెవితే కదా ఎవరైనా పాయవడేది?)

“ఆనాడు హెడ్యాస్టరుగార్యు మీరు నేను కలపి ఊళ్ళోకి వచ్చాము కదా? సరిగా పెగలని గొంతుతో నరసయ్య (పళ్నిందాడు.

66ఏసాడ్రు???

“*హైడ్మాస్టరుగార్కు మీరు నేను చీకటి పడుతుండగా స్కూలునుంచి బయలుదేరి రాలేదండి?ి నరనయ్య తన వాక్యాన్ని పునరుద్ధాటించాడు. ఆ పృవరుద్దాటన పాకూతం.

కాను హెడ్మాస్టరుగారికి కాగితం (వాపి యిచ్చిన నంగతి గురుమూర్తికి తెణసో లేదో. తెలిసి ఉంటే ఇబ్బందిలేదు. తెలియనవ్వుడు ఆయనకు తన తస్పును ఎందుకు చెవ్పకోవాలి? తన సనికి ఎందుకు విఘాతల కలిగించుకోవాలి? అని అతడు భావించాడు.

పావికొండ ఆఅ ఖ్‌

“ఆ గుర్తొచ్చింది, ఆనాడు మనం ముగ్గుర మేకొద్యు బాలయ్యకాడ మవవెంట ఉన్నాడులం

ఉబ్రప్పు నవునుతి

*ష్షంత్రకూ ఏమి జరిగింది?)

“ఆనాడు ఇంటికి వెళ్ళి కొలకృత్వాలు కీర్చుకొందామని మళ్ళీ కాలవ కట్టకు వచ్చాను. అప్పుడు ఎవరో దుర్మార్గులు వెనగ్గావచ్చి నన్ను బాదసాగారు. ఆ దెబ్బలకు తాళలేక నేను పెగడదొబ్బలు పెడుతుంటే కృష్ణమూర్తిగారు పరు గెత్తుకు వచ్చారు. ఆయన రాక చూచి వాళ్ళు పారిపోయారు. స్పృహవచ్చి చూచు క్రొనేటసన్సటికి నేను గవర్నమెంటు ఆస్ప,తిలో ఉన్నాను.”

“ఎంతపని జరిగింది: మాటమా(తం అన్నవాళ్ళు లేరే?”

“పదో ఉన్నవాళ్ళకు జరిగితే చెప్పుకొంటారు కొని నా బోటి వీవా తిక్కికి జరిగితే ఎందుకు చెప్పుకొంటారు లెండికి వరసయ్య లోకంమీడ అక్కను తెళ్ళనోసుకొన్నాడు?

“ఆలా అనకు నరసయ్యా్యా. లోకమంతా గండశిలకాదు. కవికరించే హృదయాలుకూడా ఉంటవి. అయితే నా నంగతి నీకు తెలియవిదేమున్నది. వేవేమీ వట్టించుకొనేవాజ్ణీ కానని వీకు ెలిసిందే కదాః బహుశః తతిమ్మా మాస్టర్ల కు తెలిసే ఉంటుందనుకొంటాను. ఇంతకూ దెబ్బలు నయమయ్యాయా?ో.

ఆపదో మీ దయవల్ల నయమైనశ్లే. కొవి ఇంకా కొంచెం పచ్చి ఉన్నట్లుంది.”

ఉన్లూలిగే నక్కమీద కాటికాయ అన్నట్లు మా ఆవిడకు జ్వరల్య మా అబ్బాయికి హ్లౌ- ఏడ్తిప్తే తీరే బాధలు కొవు మాస్టారూ???

“క్రష్టాలెన్తా సుఖాల్రైనా ఒంటరిగా రావంటార్కు ఇదే కొలోలు?”” ఆయన జాలిపడ్డాడు.

నరసయ్య మూర్తీభవించిన శోకంవలె తలవంచుకొని కూర్చున్నాడు.

*మ్సరి మందూ మాకూ ఎలా జరుగుతున్నది?”

“మా మొగాలప మందులు కూడా!”

“అంత దిగులుపడీ కూర్చుంటే _వయోజనమేముంది? నా దగ్గరకూడా అన్హే పై ళంలేదు. నాహ ఈ నెల మందుల తాకిడి తగిలింది. ఈ యిరవై పట్లు కెళ్ళి వాడుకో. జీతం వచ్చింతరువాత ఇవ్వుశి మంచంమీన గీఠలోనుంచి కెండ్క వదులు తీసి అందించాడు.

“క నెలలో 16 రోజులు పెలవు పెటాను.

*ప్రోస్సీ పై వెలతో వర్ద. ఇప్పుడంతో తొందర లేదులే?

శిట్తీ పాపీకొ ౮ శ్ర

“స్టీలాంటీ పుణ్యమూ ర్హులు ఉండబిస్ట్రే (వవంచం. ఖిరకొ ఇలా పాన తున్నది” నరసయ్య దిబ్బెంలో డబ్బుపడ్డది. -

*ల్రేక్రప్రోతే బుడుంగున మునిగిపోయేదంటావుి? గురుమూ _ర్తి నవ్వాడు,

*మాస్తారూ:)

“ఏమిటి నరవయ్యా?))

“అసలు మీ దగ్గరకు వచ్చిన సని మరిచిపోయాను.)

ఏమిటది?” గురుమూర్తి చకితుడయ్యాడు.

“కాస్త మీరు హెడ్యాస్టరుగారికి చెప్పాలి” నరనయ్య చేతం చులుముకొంటూ అడిగాడు.

“ఏమని?” ఆసువ్యతిలో ఉండి పెలవు పెట్టలేదా? |

“'పెట్టానండి. అదికాదు. నేనంకే వారికి సదల్నిపాయం లేనట్లుంది. శీవికితోడు దెబ్బలు తిని ఆసుష్మత్రిలో చేరాను.”

“చేరితే సానుభూతి కలగారేకాని మరొక అపోహ ఎలా కలగ తుంది?” గురుమూర్తి విడ్డూరపర్డాడు.

*కృష్ణమూ_ర్రిగారం'కే హెడ్యాన్షరుగారికి గిట్టదు. ఆ కృష్ణమా క్రి గారు నన్ను ఆసుపత్రిలో చేర్చించారం'డు ఏ అనుమానమైనా కలగవచ్చు.” ఉసి భయ మేమిటో బోధపడలేదు. 'హెడ్యాప్టరుగారికి ఏ అనుమానం వస్తుంది? ఎందుకు వస్తుంది?”

నరనయ్య తవ్బిబ్బుపడి చివరకు అన్నాడు:

“6 హెడ్మాస్టరుగారు చాల మంచివారే. కావి అసువ్యతినుంచి ఇంటికి వ్లచ్చింతరువాత ఒకమాట విన్నాను. అది ఎంతవరకు నిజమో ఏమో నాకు తెలియదు.)

“పని టామాట?9

శక త్రాన్స చెప్పినట్లు కాగితం (వాసి యివ్వకపోతే హేడ్యాస్టరుగారు నన్ను కొట్టించి దిలవంతాన కొగితం (వాయించి పుచ్చుకొన్నారని కృష్ణమూ_ర్రిగారు వారిమీద కేసు 'పెట్టటోతున్నారట. ఆనాడు మీమకూడా ఉన్నారుగదా? ఇంత అన్యాయం ఎక్కడైనా ఉన్నదా? వారు నన్ను కొట్టించారా?”?

గురుమూ_గ్రి తెల్లబోయి అంతలోనే తెన్సరిల్లుకొన్నాడు. నరనయ్యకు ఆ దురుద్దేశం లేకపోతే మరొకరికి అలాంటి అనుమానమే కలగదు. కృష్ణమూ్రి అతన్ని ప్రోత్సహిస్తూ ఉండాలి. మరి నరసయ్య తనవన్ధకు దేనికి వ్చినట్లు? గురుమూ ర్థికి చికొకు కలిగింది. +

“ఇంతట వ్‌న్నేమి చేయ్యమంటాజో

పాపికొండలు న!

“వాకు అన్నెం పున్నెం తెలియదని జకపారి హెడ్యాస్టరుగారికి ఛెన్పండి? నరసయ్య దీనంగా వేడుకొన్నాడు.

ఉవరసయా్య:” గురుమూర్తి కంఠం అంగుమన్నడి,

*ఉఏముండి మాస్టారు అతడులికి పడ్డాడు.

ళజవాళ ఏ వారం?

ఉబ్సుధవారం. అలా అడుగు కున్నారేమిటి?)

*ఆమ్మాతం జ్ఞానం ఉన్నది కదా? ఇబ్బంది లేదు. విను. హెడ్యాన్షరు గారు సీకు కొత్తగాదు. ఆయనకు నీవు (కొత్తగాదు. నీలాగా నేనూ ఆయన (క్రింద పనిచేస్తున్నాను. నాప్వై అధికారికి నేను సిఫార్సు చేపేదా? ఇందులో అర్థ ముందీ? తన హద్దులెరిగి మెలగటం బుద్ధిమంకుని లక్షణం. ఈ చీకట్లో ఇంళ చూరంవడి నా దిగ్గరకు వచ్చావంశే నన్ను బుద్ధిమంతువికింద జమకళ్తేు వచ్చాపు. శవం కేనంటా వ?”

నరసయ్య ఇరుకున పడ్డాడు.

అబన్పుడు నేను చెప్పగలిగిండి ఒకటీ. నేరుగా హెన్యాన్షరుగారి వద్దకువెళ్ళి సంగతి సందర్భాలు చెప్పుకొంటే' (వయోజనం కలుగవచ్చును కొని చాలాంటి వాళ్ళవల్ల ఏమీ _సయోజనం లేద” గురుమూర్తి తేల్చివేళాడు.

నరనయ్య ఆయనవద్ద 'పెలపు తీసుకొని బయలుదేరాడు.

వియంతృక రాజ్యంలోని (_పభుత్వాధికొరంలాగా వ్యక్తిత్వాలను రూపు మావుతూ కారు చీకటి వర్షి స్తున్నది. అధికారం మెట్టిన పార్టీ ఛోటా నాయకుల శలె దీవస్తంభాలు అనుచరులకు కాంతులు పంచుతున్నవిం బొ త్తరాహ బొద్ధత్యం అసంనృతులను పీడిస్తున్నది. ఆకాశంలోని చుక్కలు కొన్నత్యం ఆసరా చూచు శొని ఏకాంత నంచారులకు కన్నుగొడుతున్నవి. ఆలోచనలో మునిగి ఉన్న నరనయ్యకు ఇవేపీ పట్టలేదు. అతనికి తెలియకుండానే అతని కాళ్ళు ఇంటికి జేర వేశాయి.

ఓరగా వేసిన తలుపు సందునుంచి ఏవో మాటలు వినవస్తున్నాయి. వరనయ్య మళ్ళీ లోకంలో పడ్డాడు. లైటు వేసిలేదు. శేఖరంకూడా ఎప్పుడో వ్మిదపోయి ఉంటాడు. అంక (పొద్దుపోయిన వెనుక మాటలు ఎక్కడనుంచి? .విష్మిశుడై అతడు వాకిట్లోనే విలదిడిపోయాడు.

కనా న! ఈఖంద్రూూ ఇ౦దూ1”

• ఆమ్మా

శి

కైక పాపికొలడల ఈళనేనేరా బాబూూ' నేనే ఎందుకు వణికిపోతున్నా? జ్వరం వచ్చిందా? ఏదీ చూడనీ. ఒళ్ళు చల్లగానే ఉన్నదే: మంచినీళ్ళిచ్చేదా?” +"

“ఈ హం

“మా బాబుగా. కౌపిని తాగు. పక్కమీద పోసుకునేపు. ఇంకాసివి?

“వాలే. లై 'పేదిల

“కరెంటు పోయింది. నేనిక్కడే ఉన్నాగా ఇంకా భయం దేనికి?

“*నీచేయి తడిగా ఉన్నదే. స్నానంచేసి వస్తున్నావా?”

“అంత గ్లాపుకేక పెట్టావు దేనికిరా???

“అమ్మా, అమ్మా!”

“అబ్బ్బా ఉండరా ఇంతగట్టిగా మెడసట్టుకొం'పే ఊపిరాడొద్దూ??!

లైటు వేయమ్మాం

క్ర రెంటు పోయిందని చెబితినిగ్యా ఎందుకంత భయం? నేను దగ్గరే ఉన్నాగా?”

“మరే మరే ఎవడో దొంగ వచ్చాడమ్మా.”

*మన యింట్లో ఏముందని దొంగ వస్తాడురా? వట్టి కలవరింతకాొని.

వట్టిదికాదమ్మా. నేను చూచాను. చిన్న బలుబు వెలుగుతున్నది. ఎవడో నల్లగా బడితెలాగ ఎంత ఎత్తున ఉన్నాడని; నిజంగా చూచానమ్మా. అ ఎదురుగోడవద్ద గొంతు పిసుకుతుంటే నుప్వు మూలుగుతున్నాపు. భయంపుట్టీ కేక పెట్టాను. అంతలోనే లైటు ఆరిపోయింది.”

ఉమ్సర్రి నేన్తు (బతికి ఉన్నానే? పిచ్చితంద్రీః ఏదో పీడకల - వచ్చి ఉంటుంది)

ఆక్రలక్రాద్రు ఈ కళ్ళతో చూదానే.”

“కలలోగూడా అంతే. నిజంగా కళ్ళముందు. జరుగుతున్నట్టుగావే ఉ౦టుంద్కి బాబు, దొంగరాబేదు దొరా రాలేదు. పక్కకు తిరిగి కళ్ళు మూమ. కొని పండుకో.)

ఉస్సు వ్వుకూడా ఇక్కడే పండుకోవాలి.”

బయటి తలుపు 'వేయలేద్యు వేసివస్తా. పండుకో బాబూ. ఇందు చాలా మంచినాడమ్మా। కప్పిన దుప్పటి కప్పినట్లు అట్టి పెట్టుకొంటాడు.”

వరండాలో వస్తున్న రాజ్యానికి తలుపు క్షిరునున్న చప్పుడు వివి వంచింది.

• ఎవరది?)

“నేనే? నరసయ్య జవాబు చెప్పాడు.

ఫ్లాఫీ కొండలు ౭కి అప్పటి దాకొ ఎక్కడ తిరిగివస్తున్నారులో

“క్రాళ్ళకు శనిపట్టినవ్పుడు ఎక్కడైనా తిరిగి రొవాలిఎొ

“ఏందుకు అంత విసుగు?

*న్హా ముఖానికి విసుగుకూడః”

“అసలు వలకరించటమే తప్పు. వాకిట్లో వీళ్ళు పెట్టాను.”

కళ జ్రల్రాగా?0?

“మంచంమీద టవలున్నదిం)

“కళ్ళు ఇంకొ ఉన్నాయి”

అఆమంచ౦్యకింద మంచినీళ్ళున్నాయి.”

ళి తం

“చి శ్తగిందారు కదాః కళ్ళూ కాళ్ళు పీకుతున్నాయి. పోయి నండు కొంటున్నా

*చ్పేల్రుకొమ్మని యేడ్చిందెవరు???

*బ్యంక్రా దేనికి లెండి???

“అపునపును. కట్టుకున్న పెళ్ళామే ఇలా దులవరించివే స్తే ఆ కృద్ణ మూర్తి అలా చేయటంలో ఆశ్చర్యమేముంది? ఇదంతా నా పూజాఫలం. ఎలాంటి వాళ్ళకైనా చావుందిగాని నాకులేదు.?

రాజ్యం _పతిమలాగా విలబడిపోయింది. అతడు మంచంమీద అలాగే కూర్చున్నాడు. ఆమె తేరుకొని వెళ్ళి బయటితలువ గడియవేపి వచ్చి ఆతని (వ్రక్క-నే కూర్చుని మెల్లగా అడిగింది.

ఉన్పర్గీ ఏమైనా జరిగింవా?)

అతడు మాట్లాడలేదు. ఆమె (దికిమాలింది. (ప్రారేయనడ్డది. అతడు పొంగివస్తున్న దుఃఖం దిగ్మమింగి కృష్ణమూర్తి తన్ను కొట్టించడం, ఆసువతిలో చేర్పించడం డాక్టరువద్ద సర్టిఫికెట్‌ పుచ్చుకోవడం, తీరా కేసు పెట్టవలసి వచ్చే టవ్పటికి నాటకమాడటం వివరించి చెప్పాడు.

రాజ్యం విర్విణ్ణురాలై పోయింది.

అలమరలోని గడియారం టిక్కు టక్కులు ఇందుళశేఖరం ఊర్చులు విళాానళాంతికి చిచ్చి కొడుతున్నాయి.

“*న్వునుషులంపే ఇలాగే ఉంటారు కొమాలు$) రాజ్యం గొంతులో చుంచి నిర్వేదం పుబికింది.

*ంత్ర నమ్మించి మోనం చేయవలసిన అవనరం ఏమివచ్చింది? అబ్బీ: సీ తిస్పలు నీవు పడమంపే సరిపోయేదిగా? అంత అపకారం అతనికి నేనేమి చేశాను?”

కం పోవకొండటే

“అడే అర్థం కొవడంలేడు. ఎవరి దగ్గరనైనా ఆతగాణ్ణి ఏమైనా అన్నారాళశి

*అనటావిశై నా వ్యవధానమేది? నీవు చూస్తూనే ఉంటివిగా? అవాడ్ష ఆసుపష్మతిలో చేరాను. అక్కడనుంచి తిన్నగా ఇంటికి వచ్చాను. వచ్చింతరువాత ఈ సాయంకాలం తవ్స బయటికి వెళ్ళిందేది? మాటాడిందెక్కడణ

*నరి యంత ఘోరానికి ఎందుకు ఒడికట్టినట్లు??

“పాముకొళ్ళు పాముకే తెలియాలి. ఇంతకుళ్ళు లోనపెట్టుకొని ఎలా వలకరించి పోతున్నాడో చూచావా? అసలు గడప దొక్కడానికి. మొగం ఎలా చెల్లుతున్నదో?)

“రాజ్యం కొంతసేపు ఆలోచించి అన్నడి: *ోముందు వెనుకలు చూగ్తు. కొనక ఇంతవరకు తెచ్చారు. ఇకనైనా జాాగత్త పడండి. తొందరపడి ఆతన్ని ఏమైనా అనేరుః ఎంతకాలం ఈ ఆట ఆడుతాడో ఆది త్వరలోనే తేలుతుందిగా, లేనిపోని దిగుళ్ళతో మనస్సు చెడగొట్టుకొనకండి. నారు పోసిన దైవం నీరు పోయకమానదు.?”

నరనయ్య పండుకొన్నాడు. ఆమెచెళ్ళి కొడుకు పజ్జన నడుమువాల్చింది, కృష్ణమూర్తి (పవర్తన ఆమె మనస్సును కలచింది. దానితో ఆమె సాంసారిక కష్టాలన్నీ వరుసగా 'పైకితేలాయి. ఇంటిసుఖంలేదు. కడుపునిండ తినటానికి ఒంటినిండ కప్పుకొనటానికి చాలని కాపురం. కరుపులో అధికమాసమన్నళ్లి ఇందు ఒకడు. వొడి కోరికలకు అంతేలేదు, వీధికి వచ్చిన బండిని ఊరక పోనీడు. ఊళ్ళోకి వచ్చిన సినిమాను వదలిపెట్టడు. అన్నీ తనకే కావాలంటాడు. అందుకే కొబోలు బుద్ధులు భూములేలుతుంప్కే అదృష్టం గాడిదలు కాస్తున్నది: తమ (దిళుకులు ఎలా తెల్లవారినా తన పిల్లవానికి హాయిగా గడవాలి. పెద్ద చదువులు చెప్పించాలి. గొప్ప ఉద్యోగం చేయించాలి. తన బాబుకు తమ దుఃస్థితి పట్టరాదు. నిజంగా పట్టదు గూడ. ముఖమే చెబుళున్నది. విశాలమైన నుదురు 'పెద్దదెపులు,

వాత్సల్యంకొడ్డీ రాజ్యం కొడువును ముద్దాడింది. వాడు కదిలాడు. జోరౌట్టింది. భవిష్యం ఆమెకు అంధకార బంధురంగా జ్యోతి ర్విరహితంగా కనిపింఎంది. ఇందు జీవికం ఏమైపోతుంది? భయంతో ఆమె కంపించిపోయింది. తాను చేసిన తప్పేమిటి:

ఆమె గళ జీవితాన్ని సింహావలోకనం చేసుకొన్నది.

థి అ అ రోమచంగదడయ్య “మొదటినుంచి బుగ్గిమంతుడు. ఒచ్భువంచి ఆయ కొనేవారు. అతని నడవడి యెరిగి తెలివి తేటలు గుర్తించి ఊళ్ళోని ఉదోరో

పోప్‌ కొండలు ణీ హృదయులు తలా కొస్తా సాయంచేస్తూ వస్తే అతడు వి. ఏ. పూర్తిచే జిల్లా బోర్డు ఆఫీసులో గుమాస్తాగా జేరాడు. చేరిన అనతికొలంలోనే కామాక్షీని పెండ్లాడి కాపురానికి తెచ్చుకొన్నాడు. మధ్య (పళయం రాకపోవాలేకాని తూర్పున బయలుడగేరిన నూర్యుడు (ఈమ (క్రమంగా నడిమింటికి చేరుకొంటాడు. రామచం్యద్రయ్యకూడా మెల్ల మెల్లగా (ఎమోషన్లు పొంది జిల్లాబోర్డులో విద్యాశాఖా కార్యదర్శి అయ్యాడు. అంతేకాని ఆతడు ఒకర్ని ఆ్మశయించినది లేదు; వ్యక్తి స్వాఠంత్యం చంప్పకొన్నదీ లేదు. ఆఫీసులో అతనికి తెలియని పనంటూలేదు. బోర్డులో పనిచేసే అధ్యా పకుల అందరి సంగతి తెలుసు. వారి యోగ్యశా యోగ్యతలు అతనికి వడకట్టిన పిండి. ఎపరీ3 ఎక్కడ వేస్టే పిల్లలకు గాలుగు ముక్కలు అబ్బుతాయో ఆలోచించి వేసేవాడు: వేయించేవాడు. ఆ జిల్లాలో అన్ని మైస్యూచ్ళ ఉన్నవన్నా; ఆర్థిక లోపం తొలగి అదనపు అయి వేజు కనిపించిందన్నా కారణం అప్పటీ అధ్యతుడని పామాన్య (పజానీకం అనుకొనేది. కొని నిజం చెప్పాలంటే, దానికి కొరణం రామచం్యద్రయ్యే. స్టితిగళులన్నీ ఆకళించుకొని ఏ యే మార్గాలవల్ల స్కూళ్ళ నంఖ్య పెరుగుతుందో వ్యయం తగ్గి ఆదాయం పెరుగుకుందో కనిపెట్టి అధ్యత వికీ సూచించాడు. అతడు ఆ సూచనలను అమలుపరచి ఆ పేరు (ప్రతిష్టలు దక్కించుకొన్నాడు. కేవలం (శమమాతం రామచంర్యదయ్య పాలయింది. రామచం్యద్రయ్యకు ఆఫీసు పనిలో ఉన్నంత ఆసక్తి తన కుటుంది వ్యవహారాలలో ఉండేదికాదు. గృహంలోని వ్యవవోారాలన్నీ గృహిణియే దిద్దుక పోవాలని అతని మతం. అందువల్ల వచ్చిన జీతం వచ్చినట్టు కామాకి చేతికిచ్చే వాడు. కాకపోతే పదో పరకో సొంత కర్పులకు అట్టిపెట్టుకొనేవాడు. రామచం_ద్రయ్యక జీతంవోపాబి. పిల్లల సంఖ్యకూడా పెరిగింది. సుబ్బలక్ష్మి, అచ్చమ్మ; కమల రాజ్యం లెక్కకట్టినట్లు పచ్రెంమిచేసి మాసాల వ్యవధానంతో వెస్నుదన్నుకుంటూ పుట్టాపు. ఆ తరువాత సుధాకర శ్రేశవరాపులు గలిగారు. చిన్న డాళ్ళిద్దదా మగపిల్లలే అయిన్వా వాళ్ళ అసలు ఇంట్లో ఉన్నశ్తే ఉండేవాళ్ళు కారు. ఇంట్లో ఏ గోలవేసిన్యా ఏ మంకుపట్టు పట్టినా ఆడపిల్లలే. అందులోనూ వాళ్ళ వయిస్తార తమ్వుం తక్కూవకా-ట్టి పంతాలు పట్టున బలు, ఈర్ష్యలుు అసూయలు మెండు, నిమిషంకూడా ఒరళర్యవెకళ్ళము ఒడేవరాదు. ఎప్పుడూ ఏనో వెక్కిరింతలు, కొక్కిరింతలు. ముభ్యంగా రాజ్యం అల్లరి అంకా యింతా కాదు. పెద్దదాన్ని పట్టుకొని *సుబ్బక్యూ, నీ వద్ద గచ్చిస్మూలి అంటూ ముక్కుమూసుకొనీ ప్రక్కకు పరుగెక్తేది. రెంచోది కనిషింవగానే *బచ్చమాా 9 అచ్చమ్మాః నీ నోరు చేపల చట్టమ్మా[” అనీ తాళం వేసేది. మూడోది ఎచుతు

క పాపకొండలణ పడితే *ోకమలమ్మా నీ పేరు చెబితేనే తెములమ్మాః” అవి డోకు నటించేర్న. అక్కసు భరించలేక అక్కలు ముగ్గురూ విలవేసి వెక్కిరించబోతే “ోరాజ్యవంశే శాజ్యమాః నంక పెట్ట సాధ్యమా?” అవి గంతులు పెడుతూ దులపరించేది. ఒకసారి సుద్బిలడ్మీ సుధాకరునికి తాయం పెట్టి వెక్కికించిరారా అని ఫంపిఠే రాజ్యమం'పీ రాజ్యమే చదువు సంధ్యా పూజ్యమే ఓటిడోలు వాద్యమే ఉరకమోగే చోద్యమే ఆనీ రాజ్యం రాజ్యం రాకౌసీః రాజ్యం రూపం పాసి చేష్టలు చూస్తే డోశ్రేపే డోకేసే డోకేసే అనీ మండల నృత్యం (ప్రారంభించాడు. కోపం పట్టలేక రాజ్యం తమ్ముని చెవి ఊడ్చి ఉప్పులో వేయాలని పయత్నించింది. అయితే అది బుర బుర పొంగిండే కాని ఊడిరాలేదు. కానూక్షి కంటినిండ కోపంవచ్చి చేయిచరచి నాలుగు వేసింది. కొట్టిన దెబ్బలు కాసేపటికే గాలికి కొట్టుకు పోయాయ కౌని రాజ్యం స్వభావం మారలేదు. స్నానాలై నా భోజనాలై నా ఒకేసారి జరగాలి.కొంచెం ముందు వెనుకలు అయితే ఎవరూ వూరుకొనేవారు కౌరు. అందులో రాజ్యం ఇల్లు సీకి పండిరి వేసేది. ఈ పోరుపడలేక భర్త సలహాపై కామాకి ఒక్కొక్క పిల్లకు ఒకనబ్బు, ఒక టవలు, ఒక నూనెసీసా ఒక స్నోనీసా ఒక పొడరుడబ్బా ఇచ్చేది. ఎవరి కంచం చెంబు వాళ్ళవే. పొరపాటుననై నా ఒకరివి మరొకరు వాడడానికి ఏలు లేదు. వాడారో ఆరోజున యుద్ధమే. ఎన్ని జ్యాగ్నత్తలు సడినా తగాదాలు రానే వచ్చేవి. రాజ్యం ఎక్కువగా అరిగిపోయిన తన నబ్బు, తరిగిపోయిన పౌడరు డబ్బా రెందడోకంటదిడకుండ చిటికెలో మార్చేసి నంగలాగ ఉండేది. అలా కూర్చున్నా బాగే. కాని _పేమ ఇఒలకపోస్తూ “అప్పుడే నీ పొడరుడబ్బా అయిపోయిందేమే కమలా?” అనీ హెచ్చరించేది. కమల లటోదిటో మనేది. “అది 'పెద్దదాని పనేనే. మొన్న వీ చబ్బావంక చూస్తున్నది” అవి చిన్నది చెవికొరికేది. వెంటనే పెద్దదానికి మూడో చానికి కేశాకేశి సభానథి యుద్ధం, *ోతమ్ముడూూ తమ్ముడూ యాంబ్యులెన్పుకౌరుకో

పాపికొండలు జక అని కేక వేసి తల్లివద్దకు పోయి, “చూచావా చూచానాః కెల్లవారిందో లేదో తానరానణయుద్ధం (ప్రారంలించారే! ఇది కొంపా మరేనున్నానాః” అని రిపో క్రిచ్సేది. మొదట్లో అమె నమ్మింది. కొని రాను రాను అనుభవంమీధ అనలు పంగతి (గహించి జోచల్లగా అంటించి వద్చావా? మా తల్లే! కళ్ళు చల్లబడ్డాయాళ అని ఆమె అడిగేది: జోపుణ్యానికి పోతే పాపం వెంటబడుళతుందంటారు. ఇదే కామాలు! అసలు ఎవరు ఎలా చస్తే నాడేమిపోయింది.. చూస్తూ వూరుకోలేక పోవడం నాదే తప్పు. ఇంతకూ వాళ్ళతోపాటు నేను పట్టలేదు. అందుకనే నేనంటే కంట విపష్పులు పోసుకొంటావిి అంటూ రాజ్యం మూతి మురకటించేది. ఊగ్రేపెవడు వస్తాడోకావి వాడి కొంప కొంపకాదురా భగవంతుడా) అని తల్లి నొచ్చుకొనేది.

తల్లి తిట్టినా తండ్రి బుజ్జగించి చెప్పినా రాజ్యం న్వభావంతో కొంచెం కూడ మార్పురాలేదు. ఏదో పండుగవ_ప్టే రామచం్థదయ్య పిల్లలకు తలొక రూపాయి ఇచ్చాడు. కమలతక్క తక్కిన ఆడపిల్లలందరూ. ఒకేరకప్ప రిబ్బన్లు కొనుక్కొన్నారు. ఆమెమాతం వేరే రంగులో తనకు నచ్చినవి కాస్త ఎక్కువ దర పెట్టి తక్కువ రిబ్బన్లు కొనుక్కొన్నది. ఆ పూటనుంచి రాజ్యం ఉడికిపోతు న్నది. అది కనిపెట్టి సుధాకరుడు

*పగలమారి వంకాయ 'వెగలేక ఉడికింది

ఉడికింది ఉడికింది తొడిమళో తానెల్ల

పచ్చరై పోయింది ఖర్బయ్యి పోయింది

అయ్యో రాతః అమ్మా గీత:

అవ్నపాట (ప్రారంలించాడు, “అరే చెపులపిల్లి! రెండో చెవిగూడ సాగదీయించు కొంటావా?” అని రాజ్యం బెదరించింది. దానికో “నీజోలి కెవరొచ్చారు? నా పాటేదో నేను పాడుకొంటున్నాను అవి పైకి బూకరించాడే కాని లోసల భయం పీకింది. అతడు మెల్లగా జారుకొన్నాడు.

ఆ సాయంకాలం కామాక్షి “ఒసే కమలాః ఏమయిందే నీ జడ? అవి లదిలదలాడుతూ అడిగింది. కమల తడవి చూచుకొంటే రిబ్బన్‌తో సవా కుడిజడ జానెడులేదు. పలవల ఏడి,0ది. ఏమయిందం'పే ఏమయిందని అప్పా వెల్లెబ్ళ ముగ్గురూ ముక్కుమీద (వేలేసుకొన్నారు. “ఓసి లంకెల్లాల! నా కడుపున చెడలుట్టారే” అని తల్లి అందర్నీ కలిపి చెడబడా తిట్టింది. ర్నాతి భర్తకు భోజనం వడ్డీస్తూ జోవీళ్ళు కూతుళ్ళు కాదండ్వి నాపాలి దయ్యాలు. ఏదో పాపం చేసుకొంటే నా వెంటబడ్డారు. వీళ్ళను ఎలా ఈడేరుస్తారో అర్హం కాకుండా ఉన్నది. ఏ ఒకణ్ణ్లో చూచి అంటగడికే ళఅస్ప లోకంతోపాటు నలుగురికి నలుగురిని కట్టారరోపి:

వకి8ి పాపికొండ ఆఅ అనగానే అందరూ తయారయ్యేవారు. “పోయి చూపించుకురారా.”? అవి తి వృరమాయి స్ప్రే “నువ్వు నాక సినిమా డబ్బులు ఇవ్వకపోయినా మానే నేన మాతం వీళ్ళను తీసుకుపోను” అని సుధాకరుడు మొండి 'కెళ్తేవాడు. కోఅదేమిళ్ళా. వాళ్ళేమి పరాయవాళ్ళా??” అని తల్లి విస్తుపోయి. అడిగితే *ఈ ఆడపటాలాన్ని ఎక్కడ ర్వికూట్‌ చేసుఖువచ్చావురా? అని రేపటినుంచీ మా క్లాసుమేట్లు ఏడీ వస్తారు. వాళ్ళ పోరు నేను పడలేను. ముఖాల పోలికలంకే దేపుడిచ్చాడనుకో. ఆ యూవిఫారాలుకూడ దేపుడిచ్చాడా? అంతా ఒకటే రంగు ఒకటే కట్టు ఒకే వేషం పోసి ఈల కొకరంగు దుస్తులన్నా వేసుకోమను, అలాగే తీసుకు వెళ్ళుతా? తాజీపడాలని సుధాకరుడు సూచించాడు.

ఆపమ్షుర్రా వాడు చెప్పిందీ బాగానే ఉంది. అంతా ఒకలాగే తయా. కైకే అందరికళ్ళూ మీ మీదనే పడతాయి. ఈ పూటకు తలా ఒకరంగు పరికిణీ కట్టుకోండి” తల్లి కూతుళ్ళకు చెప్పింది. పెద్దవాళ్ళు ముగ్గురూ సరే నన్నారు. కొని రాజ్యమే ఎచురు తిరిగింది.

“అదేమిటే? వాళ్ళకు నచ్చిన గుడ్డలు వాళ్ళు కట్టుకొంటారు. నీకు నచ్చిన వేవో సీపు కట్టుకో.

ఉపీల్లేద్రు?” రాజ్యం ధుమ ధుమ లాడింట.

“పోనీ వాళ్ళగుడ్డలేనో వాళ్ళు కట్టుకొంటారు. వాళ్ళలో ఎవరివి బాగుంపే అలాంటివి రాజ్యం వేసుకొంటుంది. అప్పుడు తీసుకుపోవడానికి నీకు అభ్యంతరం లేదుగా?” తల్లి కొడుకును పళ్నించింది.

లేదని సుధాకరుడు తలాడించాడు. కావి రాజ్యం దావికీకూడా జస్సుకోలేదు.

“పోనీ మీ యిష్టం వచ్చిన గుడ్డలు వేసుకోండి. సీవిమా చూడటమేగా' మీకు కావలసింది? ఈ మ్యాటినీకి మీలో యిద్దరూ నేనూ కలిసిపోదాము. తతిమ్మా వాళ్ళు నాన్నగారి వెంట రాత్రి ఆటకు వెళ్ళండి.

ఉబ్లర్స్‌ బ్రాగ్గానే ఉన్నది ఏమంటా వే రాజ్యం?” తల్లి _పళ్నించిండి.

నాన్న తీసు కెళ్ళడు.”

“అమ్మా ఇది (త్రికాల వేదినే!: ఏదో పూర్వజన్మలో తపోభంగమై ఈ జన్మలో నిన్ను ఉద్దరించడావికి నీ కడుపున పుట్టిందే?” సుధాకరుడు గుహ్య శశ్త్వం వివరించాడు.

*ఆర్రే నీకెన్నిరా పళ్ళు?” రాజ్యం తమ్ముని వంక కొరకొరచూచింది..

కళఆ్రమ్మ' బాబోయ్‌!” ఇక్కడ "నువ్వూ నాన్నగారు. ఉన్నారని ఊరు కొన్నది గాన్సి ఆనక బజారులోనైనా ఉన్న పళ్ళు ఊడగొడుతుంది. న్యాకైందు

శవకొరడలు టీ శ్రొచ్చిన తిప్పలు? నా దిటానీలున్నాయి. నేను ఉన్నాను కాలం గడుస్తుంద్యా గడవదాః అన్న లెక్క నాకు దేవికి? కావాలంటే లెక్కల మాస్టారే బేరీజు కట్టుకొంటారు*

“ఉండరా వెకిలి నన్నానీః ఇదిగో రాజ్యం వీకే చెప్పేది! నాన్నగారు ఇద్దర్ని ర్యాతి ఆటకు తీసుకుపోళారు. ఇన్నుడు పోళశానంటావా ర్యాతి ఆటకు -ఫపోకానంటావా?ః తేల్చి చెన్ను”

రాజ్యం అక్కలవంక చూచింది.

“మూ వంక చూస్తావు దేనికి? అమ్మ విన్ను అడుగుతున్నది? నువ్మ అమ్మీ హెచ్చరించింది.

“అంతా కలసి నాన్నవెంట పోతాము” రాజ్యం పెద్దవాళ్ళను ఉరిమి చూచింది,

ఆవేైడ్రు లేదు మా మీద దీని పెత్తనం ఏమిటి? లోడి పెళ్తనంః 'పెద్దక్యంయ్యః నేనూ వస్తున్నాము రా సుధాకరుడు! మనం నుగ్గురం వెళ్ళుదాము” మల ఎదురు తిరిగింది.

“కిందటి సారి జడ కాబట్టి నరిపోయింది. ఈ సారి ఏ ముక్క వైవో కోప్లే మళ్ళీ రావే?” అచ్చమ్మ నవ్వింది.

అ సొరి నా జోలికొస్తేనా”” జడ పోయిందన్న కోపం కొలడి శమల తనచేతివాటున ఉన్న రాజ్యం నెత్తిన మొట్టటోయి. ఆచుకొన్నది. కన్ను మూసి కన్ను తెరిచేలోగా కమల చెంవపొడుగునా నాలుగు నెత్తుటిదారలు బొల టొల పొంగాయి. రాజ్యం కొట్టినట్లు కెప్వుమన్నది. “అబ్బబ్బ ఏమిటి గొడవణి అంటూ రామచంద్రయ్య అవులిస్తూ వచ్చాడు. కమల కన్నుల్లో గ్మిరున నీళ్ళ శిరిగాయి. పెద్దవాళ్ళిద్ధరూ _స్పంలించిపోయారు.. సుళాకరుడు పల్లిలాగా పోయి తెలుగు వ్యతిక్‌ తిగకజేయసాగాడు.

“ప్రన్సిటిదంతా?” రామచంద్రయ్య విసుక్కొన్నాడు.

“ఏమున్నది? నాగీత్య నారాతః?” కొామా4& నుదురు మోదుకొన్నది,

రామచంద్రయ్య పిల్లల అందరినంక చూబాడు. రాజ్యం ఏమీ ఎరగ వ్‌ట్టు అందరిలాగా తలవంచుకొని -విలబిడ్డది.

“ప్ర పిల్లలూ! కేశవ గోవింద నారాయణి, మీరు కూగాలా, అంతా, అయిడు. నిమషాల్లో సిద్ధంకండి. పనిమాకు పోతున్నాము” రామచత్యదయశి 1వకటించాడు.

“తన్న వాళ్ళతోనే వేగలేక చస్తుంటే గోవింద హారాయణలు కూడానా? శామా& మూతి నిగిందుకొన్నది-

వ! ఫాఫికొ9డఢ ల్లా

“త్రన్నవాశ్ళే వస్తారుకాఫి బేనివాళ్ళు రమ్మన్నా రారుకదా? దేనికి ఆంత్ర ప్రయం?ొ అతడు దుస్తులు మార్చుకోబోయాడు. -

“ఉప్పన్సే రాజ్యం. ఏ మంతం జపిస్తున్నావనో నాకు కస్త చెప్పవకే? రెక్కల పిరుళ్ళో జపించుకొంటాను”. సుధాకరుడు మొగం అదొక శీరునపెట్టి అడిగాడు.

ఉఇస్పటికి ఒక (ప్రళయం గడిచింది. పోనీర్కా నీకు పుణ్యముంటుంద్తి, ఇంకా నిలుచున్నారు దేనికే? పదండి.”

ఆనాడు ఇల్లు వెలుపొది సినిమాకు వెళ్ళారు. అర్వాతి భర్తకు భోజనం వడ్డించి కానూటీ _పారంథించింది:

*దేశంలో ఎంతమండి పిల్లలు లేరు? మనయింటి పచ్చికలి మరెక్కడా- లేదమ్మా. మూసిపెట్టుకొంటే పాసిపోయిందంటారు. ఇక నా వల్లకొదు. కొదంక్షే, కాదు. అంగ”) చేతిలోని విసనక్కర నేలకేసి కొట్టింది

*్రద్రి వా వీపు కాదే” రామచంతయ్య నవ్వాడు.

ఆ శ్రీహరీ! చెప్పుకొనే దిక్కుకూడాలేది” ఆమె ముఖం ముడుచుకూ పోయింది.

“ఎందుకే అంతకోసం? పురాణం అకఢికేపి స్తే రొరవాదినరకోలు వస్తా యట. నాకెందుకు వచ్చిన తిస్పలుగాని చెప్పు. వ్యాసోనారాయణ, చెప్ప వే.”

అఆ చదువు పూ్తి కానీయండి?”

ఉక్యమధ్య సీపుకూడ చదువు _ప్రారంభించావన్నమాటంలి

*బ్బంట్లో అ౦తా చదివే వాళ్ళయితే ఒక ముక్కయినా. చెవివి బడక పోశుందాళ?ి ఆమె ముఖంలో విచారం కనిపించింది.

“జ్షంత్రకూ చెస్పదలచిందేదో చెప్పు. కాయో సండో తేల్చుకొందాము.”

ఉం్రద్రికాదండిః వేలెడులేద్యు ఆ రాజ్యంతో వేగలేకుండా ఉన్నాను. చాని యీడుకది ఇల్లంతా ఒక కొలికికి తేనా? అది చెప్పినట్లు అంకా చేయాలా? అది ఏ గుడ్డ కట్టుకొమ్మంపే ఆడపిల్లలంతా ఆ గుడ్డ కట్టుకోవాలి. ఏ వేషం

చేయవంపే ఆ వేషం వేయాలి. సినిమాకు కదలమం'కే కదలాలి. మానమంభే. మానాలి, కూచోమంటే కూచోవాలి. పొరపాటున ఎవతన్నా కాదన్నదో దాన్ని కక్కి. ఫెడుతున్నది. ఎన్నిందాలో చూచాను. నయాన భయాన. చెప్పాను. ఫెంపేనా? ఒద్భు అప్పగించి ఊర్భకొంటున్నది. కొవి కౌ స్తయినా చెవిని పెడితేనాల అవసరం వచ్చినప్పుడై నా మీరు దాన్ని ఆదలించకపోతే ఎలా? అదలించకపోగా' చెళ్తికెత్తు కొంటున్నార్డు ఎలా చచ్చేది? ఈ కొప్తరణం ఎలా కడశ్రేరను? తేన టావికి తెస్తున్నారు మూడువందలు. ఏమిలాభళం: ఎక్కడి డృద్ను సీక్ళ కాఫీరికు

ఫావ్‌కొచిడ తా ౭99 గుడ్డలక్కు "పేను పొడర్లక్క్ను మందులకు మాకులక్కు చదుపులక్కు' నంధ్యలక్కు పీనిమాలకు చాలటంలేదు. ఇంట్లో ఒకటికొదు నాలుగు దయ్యాలు ఎలా విరగడ గాను? ఏదో వస్తున్నది పోతున్నది అనుకోటానికి వెనక పెద్దలు నంపౌదింత్తి యుచ్చిపోయిన ఈడవలు బొడవలులేవు. రేపనేడి ఒకటి తగలడింది కదా? ప్ల ఏగావి అయినా వెనక వేయకపోతే సంసారం సాగదు. కాస మప్పితంగా పోదామని ఇవాళ కాఫీ కొంచెం తగ్గించాను. ఆ రాజ్యం ఏమి చేసిందో చూచారా? కాఫీ గ్లాసు గోడ కేసి కొట్టింది,

“*జ్షంక్రా నయం ముఖానకేసి కొట్టలేదు, నంతోషించు!”

అస్పేరన్నట్టు అదీనిజమే. ఇస్పుడు తలచుకొంటే ఆశ్చర్యం వేస్తున్నది” కామాకి గడ్డం (కింద చేయి పెట్టుకొన్నది.

*బ్మక్ర జరగవలసిండేమిటి? మజ్జిగ అందుకో.??

*వ్రాల్లెండి వేళాకోళం. సామెత చెప్పినట్లు వెనుక ఎవతో గుమ్మడీ కాయలు పోయేసందుకానక ఆవగింజదూరే సందుకోసం అంగలార్భిండట. పోయేది పోతున్నది. ఇక మీరు వడ్డించుకొనే పాల దగ్గరనా ఆవాయంగో ఆమె గ్లాసు పాలు మగవి పళ్ళెంలో గుమ్మరించింది.

“ఇదిగో అమ్మీ: కడుపు కట్టుకొని అయినా విడ్డలకు పెట్టమన్నారు. వాకు పెక్తేదేదో వాళ్ళకూ పెట్టు:

*క్రాఫీలు తిండి అపుతవాణి

ఉ అర్విత్రే పాలే ఇవ్వు. ఎవరు వద్దన్నారు?”

“హాలా। ఇస్పుడే నెల తిరిగి వచ్చేటప్పటికి యాల్లై అపుతున్నాయి. శేసటినుంచి వంద అవుతాయి. నేనేడఠతేను?”

“ఇంతకూ నువ్వనేదేమిట్‌?” అతడు విసుక్కొన్నాడు.

“మనిషికి అంత చిరాకు అయితే ఎలా? అది కాదండి. మన రాజ్యం నర్కసువాడు జంళువులను గనుక ఆడిస్తాడే అలా పిల్లల్ని అందర్నీ ఆడిస్తుం డంటే నమ్మండి, ఎంతవాళ్ళకు చేతగాని ఎత్తులన్నీ వేస్తుంది. వెక్కిరిస్తుంది. కొక్కిరిస్తుండి. రక్కుతుంది. అదరిస్తుంది. బెదరిస్తుంది. ఎలాగో ఒకలాగున శమ వేయదలుచుకొన్న గంతే వేయిస్తున్నది. ఎలా చావము. డాన్ని కాస్త దారిన పెట్టండి. తతిమ్మావన్నీ నేను చూచుకొంటాను.”

“అద్రి మామూలు పిల్ల అమకొన్నావశ్వే?

“క్రాదు దేవత! మిమ్మన్నీ నన్నూ ఉద్ధరించటానికి పుట్టుకొచ్చింది?”

*కనక్రు శ్రోచ్సనూ _తోచద్యు ఒకళ్ళు. చెలకే ినేదీ "లేదు....ఆది రోగిష్టి పిల్లే!”

ళ్‌ పాపికొండల

ర్రో గమ్రా?....? కామా& నివ్వెరపోయింది.

“*త్రిని తిరుగుతున్నదిక దాః మామూలుపిల్ల అనుకొంటున్నావు. అదొక విధమైన మానసిక రోగం. ఇది తెలుసుకోక లేనిపోవి గారాము చూపి నెత్తి వెక్కించుకొని దాన్ని పాడుచేస్తున్నాననుకొంటున్నావు.

“మాట మో్యతమైనా అన్నారు కౌరేమండి???

*అం'"పే బోటోమని ఏడ్చేదానివి. అంతకన్నా మరేమైనా జరిగే చంటావా?ి

ఆమ్సరెలాగండి? కొమాకి చేతులు పీసుక్కొన్నది.

క్ర మూట బొక్కనిచ్చేవుః అన్నీ మామూలుగా జరగసీ, వేనవి కాలంలో సెలవుపెట్టి దాన్ని ఎలాగో నయం చేయించి తీసుకొస్తా. భయపడకు, ఫౌరపాటునై నా తతిమ్మా పిల్లలతో అనేవుః)

స్కూళ్ళకు వేనంగి పెలపులు యివ్వగానే రామచంద్రయ్య ఆఫీనుజీ "పెలపుపెట్టి రాజ్యాన్ని వెంటబెట్టకొని ఉత్తర దేశపు పట్టణాలు అందలి పురా వస్తుపదర్శన శాలలు, _పజల ఆచార వ్యవహారాలు కట్టుబొట్లు, తీరు తెన్నులు (దితుకు తెడువులు చూపిస్తూ నాలుగు నెలలు గడిపి ఇంటికి తీసుకువచ్చాడు. ఆ (వయాణ కౌలంలో తంగడి ఏమి చెప్పాడో ఏ మందువాడాకో తెలియదు కాన్సి ఇంటికి వచ్చింతరువాత రాజ్యం అక్కలతో తగాదా పడేదికాదు. అలా కొదు ఇలా అని కూడా అనేది కొదు. తన దారిని తాను పోయేది. కమల తన బొట్టును కట్టును వెక్కిరించినా “నాకు నచ్చింది నేను కట్టుకొన్నాను. నీకు గిట్టకపోతే మానేయి. చూడడం కూడా కష్టమంటావ్యా నావంకే చూడకు” అని తాపీగా అవి వేసేది. ఇంకా కవ్వించి చూదామన్వి “అబ్బా చూడలేక చస్తున్నానమ్మా: బాతు గోలు వేషాలన్ని వేస్తున్నది” ఆని కమల రాజ్యం వినేటట్లు తల్లితో అవ్చు డన్సుడూ అంటూ ఉంటే “ఒసే కమలాః విన్నేనే పిలిచేది. ఆ అనేదేదోనా చగ్గరే అనరాదూ? ఎందుకు ఆ వంక పరక మాటలు? ఇదివీ అత్తమామల ఇల్లు కౌదు, నాన్నగారిది. నాన్నగారింట్లో నీ కెంకో నాకూ అంతే అధికారం. వన్ను చూస్తుండలేనంటావ్యా నాన్నగారితో చెప్పి నీ దారి నీవు చక్కాపో। ఒద్దంపే ఒట్టు” అన్నది. ఆ మాటలు విన్న సుధాకరుడుు *రాజ్యమం'కే రాజ్యమాః వంక బెట్ట సాధ్యమా” అని తాళం వేశాడు.

న... ఈదే బోడి నగ్యాసీః - తాటాకు. చస్పుళ్ళకు బెదరేది కుందేలేరా* ఛాజ్యం నిబ్బరంగా అన్నదిం

“అమ్మయ్యో కుందేలు పిల్లకాదే కమలా? సింహాప్పిల్లః” సుధాకరుడు నవ్వాడు.

సహాపికొండ అ శః

*నవ్వరా నవ్వు! వీ పళ్ళీ వియటవడతాయి.”

రే తమ్ముడూ! మనం ఇద్దరం ఈ సారి దడిణదేశం పోయి వద్దామురా” కమల అందుకొన్నదిం

“ఏందుకు? కట్టకట్టుకొవి మునిగి చద్దామన్నా అక్కడ గంగకూడ లేదు” అతడు (తుంచి వేళాడు.

ఈర్ష్యాసూయలకు తావిన్వక సమదృష్టితో రామచంద్రయ్య పిల్లలను పెంచాడు. ఉన్నంతలో తిండికీ బట్టకూ ఏ కొదవ రానివ్వలేదు. రాచబిడ్డలకు మళ్లే వాళ్ళకు జరిగిపోసాగింది. ఆడపిల్ల లందరినీ స్కూలు పైనఅ దాపేదొక చది ఏించాడు. వాళ్ళు పై చదువులు చదువుకొంటామన్నారు. తండ్రి వీల్లేదని అండి తంగా చెప్పి వేస్తి ఆస్తిపాస్తులు లేకపోయిన్సా గుణమూూ కుదురూ కలిగి నాలుగు రాళ్ళు సంపొదించుకొ నేవాళ్ళను చూచి పెద్దవాళ్ళ ముగ్గురికీ పెండ్లిచేశాడు. రాజ్యం డగ్గరికి వచ్చే టప్పటికి రామచం(ద్రయ్యకు చేతిలో డబ్బు లేకపోయింది. వెళగ్గా వెతగ్గా అతనికి నరసయ్య కనిపించాడు. ఒడ్డు పొడపులు బాగానే ఉన్నవి. స్కూలు ఫైనల్‌ ప్యానయ్యాడు. ఆరాతీస్తే అనగుణాలు ఉన్నట్లు ఎవరూ చెప్పలేదు. ఏదో వంక బెట్టి అతన్ని ఇంటికి తీసుకువచ్చి రాజ్యానికి చూపించి ఆమె అభిప్రాయం అడిగాడు. ఆమె సిగ్గు పడ్డది. ఆది అంగీకార సూనచగా భావించి ఆ యిద్దరికీ ెండ్తిచేశాడు. ఆ తరువాత ఆయన కృష్ణమూలర్తితో చెప్పి ఉద్యోగం ఇప్పించి ఆఅవతికాలంలోనే కన్నుమూశాడు.

రొమచం్యదయ్య మరణించే నాటికి (ప్రావిడెంటు ఫండు తప్ప అ కబు౦బానికి మరొక ఆదరుపు లేదు. మగపిల్లలి చదువు సంధ్యలు అలాగే మిగిలి ఉన్నాయి. ఎవరి సంసారాలతో వాచ్ళ సతమత మపుతుంళే అల్లుకు మధాకర కేళవుల నంగతి ఎలా పట్టించుకొంటారు? సుధాకరుడు కూడ వెళ్ళి వాళ్ళను నోరు తెరచి అడిగినదీ లేదు. దానికో ఆక్షే పరస్పర సంబంధాలు లేక ఎవరి దారిని వారు బతుకుతున్నారు.

ఠి తి న!

పెక్కు భంగులు వివేక (ళష్ట్ర సంపాతముల్‌*” అన్న చరణభాగం కప్తకి వచ్చి రాజ్యం ఉలికిపడి కన్నులు తుడుచుకొని ఆలోచించింది. ఆంత చై చ్యానికి ఒడికట్టిన కృష్ణమూర్తి యీనాడు తన భర్తను నష్టేట ముంచటానికి నిద్దమయ్యాడంళే ఆశ్చర్యం లేదు. కొని కారణం ఏదో ఉండాలి. అతడు తన: అభిమానం, పొందు అఖిలషించి అయినా కేసును ఫైలు చేయించి ఉండవలసింది. ఇళా తటపటాయించటానికి హేతు వేమిటి? విలవేసి అడిగినా బొంకుతాడే శస్ప నిజం చెప్పడు. ఎలాగైనా చెప్పించాలి. కాదు చెప్పకపోయినా తేల్చుకోవాలి. అక్కడే తెలివి తేటలు అవసరం.

పీ పోపకారతీ డు

నంజకడ వస్తూ కృన్ణమూగెక్తి చేత ఏడో వ్యతిక్‌ పట్టుకొనీ వచ్చినట్లు ఆమేకు గుర్తువచ్చింది. వెళ్ళేటప్పుడు అది పట్టుకువెళ్ళాడో లేదో రాజ్యానికి గుర్తు రాలేదు. అది అలాగే పేబులుమీద పడి ఉంటే రేపెన్ని చిక్కులైనా తెచ్చి "పెట్టవచ్చు. ఆమె వెంటనే లేచి చిర్న ల్రైటువేసి 'పేబులుమీద చూడగా ఇండ ప్పష్టకాలమీద ఆ ప్యత్రిక కనిపించింది. తీసి 'పెన్టైలో వేదామని పోతుండగా ఆందులోనుంచి కవరు జారిపడ్డది, తీరా తీసిచూ ప్లే పైన కృష్ణమూలర్హి అడ్రమ (వాసి ఉన్నది. దానిని తిన్నగా వంట ఇంట్లోకి పట్టుకుపోయి పెద్ద లైటు వేపి చూస్తే చింపి ఉన్న ఆ కవరులో ఉత్తరం ఫొటో కనిపించాయి. ఆ ఫొటోలో శాస, కృష్ణమూర్తి ఉన్నారు. ఆమె దిమ్మెరపోయింది. వణుకుతున్న చేతులతో ఉ_త్తర౦ి మడత విప్పిలది. కృష్ణమూర్తిగారూ

మీ ధర్మ పక్షపాఠదుద్ది మిక్కిలి క్లాఘ్యం. మాధవరాపుగారిమీద నరనయ్యచేత తస్పక కేసు పెట్టించండి. అన్యాయం జరిగినప్పుడు ఉపేషీంచడం ఏమాత్రం భావ్యం కాదు. నేనూ ఆ పనే చేయబోతున్నాను. విచారణ సందర్భంలో ఈ ఫొటో దాఖలు చేస్తాను. మీకు ఎన్నో వ్యాపకాలు. ఈ ఫొటో ఎక్కడైనా చఉారిపోతుంచేమోనన్న భయం ధర్మశాములకు సహజమే. కాని మీరు భయపడ నక్కరలేదు. దీని నెగెటివ్‌ నా వద్దనే ఉన్నది. ఎప్పుడెన్ని కాపీలు కావాలన్నా తీయగలను. డబ్బు అర్బపవుతుందేమోనవి భయపడకండి. అ న్యయం నేనే భరిస్తాను.

ఇట్లు యథార్థవాది.

రోజ్యూనికి కృష్ణమూర్తి నంోచం అర్థమయింది. వెంటనే వంటయింటీ లైటు ఆర్బివేసి ఆ పృతిక్క ఉత్తరం తీసుకువెళ్ళి తనపెచబ అడుగున పెట్టీ పెన మ్‌ అతి బి కు కె గుడ్డలు సర్టి తాళం వేసి చిన్నలై టుకూడ ఆఫ్‌చేసి పండుకొన్నది.

ఉత్తరం స్యత్రికతో ఎందుకు పెట్టినట్లు? తనకు చూపించాలని తెచ్చాడా?

తెప్తే ఎందుకు మానుకొన్నాడు? వ్యవధానం కూడి ఉన్నది. మరుపునకు కూడ అవకాశంలేదు. మొదలు చూపించాలన్న ఉద్దేశమే లేదు. సాయంకాలమే ఆ ఉత్తరం చేతికి అంది ఉంటుంది. దగ్గరఉన్న వ్యతికలో పెట్టి ఇక్కడనుంచీ పఫోయితరువాత జ్యాగత్త సరచఛాలనీ అనుకొని మరచిపోయి. ఉంటాడు, అంతే, ఇంక జరగవలసిందేమిటిః .... మోసానికి మోసమే విరుగుడంటారు.

రాజ్యం ఆవులించిండి.

ఎక్క రావయ్య, రొవయ్య చెలికొడ రేవెళ్లు దొరజోడ వేవెల్లు "జకిమీడ సీ కోవ సుఖమెంచి నిండించె శశిరమ్ము థెలిమంచు దూదినంచుల దిశానికరమ్ము సీకేరి చిరుగంట (మోళలై పరతెంచె వెలుగు రేకలపైని పలుగు మూకల రొదల్ను విగిడి సాగెనొ ఏమొ నీకేజి గమియేచి వసిడి ధూళుల పెల్లు వబయళులెల్లను (టాక రావయ్య రావయ్య, చెలికొడః మంచు తుంప్పరులందు మలితాన మొనరించి జేమంతి కొమరాలు సింగారమొలికిందె పిరువీకు సిగ్గుతో మిరవకన్నియ కేల నీకోసమై ఏంత నివ్వాళి ఎల్ప్తినది రానయ్య రావయ్య చెలికాడణ ఎన్నాళ్ళ కెన్నాళ్ళ కేతెంచె ఈ (పొద్దు మాభూమి చూడంగ మనపైన వచ్చితిని రేచెల్లు దొరజోడ వేవెల్లు "బకిమీడ. అతడు కనలో పాడుకొంటూ అలాగే నిలబడ్డాడు, కబ్రాబుగార్వు బాబుగారుః సామాన్లు స్టేషను ఐయటికి బేరచవేయ మంటారా?” పోర్టరు చేతులు కట్టుకొని అడిగాడు. ఆ (వశ్నతో అతడు ొహ్యూ పవంచంలో పడ్డాడు, “డ్యూటీ మారుతున్నాము సార్‌. ఊళ్ళోకి పోవాలన్నారు కదూ?) శిఫ్స్‌

ల పాపికొండ అణ.

శళజ్య్య 09

సామాన్లన్నీ లెక్క పెట్టి పెట్టుకొని బయటికి వచ్చి గురపష్కదిండిలో చ్దే్వ్‌ పోర్టరుకు అతడు ఐదురూపాయల నోటు ఇచ్చాడు.

“బాబూ పొద్దున్నే చిల్లర ఎక్కడ తెచ్చేది?

“అట్టి పెట్టుకో చీల్లర ఎవరిమ్మన్నారు?)

పోర్టరు శిలావ్మిగహంలా విలదిడిపోయి చివరికన్నాడు: చ హెడ్‌ లోడ్‌. పావల్యా కాదంటే పెద్దమారాజులు అద్దరూపాయి పారెస్తారు. ఆది చాలు తాబుగారూ 1

“*ఖచ్చిందేదో ఇచ్చాన్వు తీసుకో. ఇంటివద్ద పఏిల్లాజెల్లా ఉంటారు, ఏదైన కొనుక్కువెళ్ళు.”

“వద్దండి బాబుగారూ: మా ఆవిడ ఊరుకోదు.”

“అదేమిటోయి! రేపు వండేళ్ళు నిండగానే తీసుకెన్స మహాప్రభూ అని ర్రేవుడికి అర్జీ పెస్టేట్లున్నావులొ

ఆ పెక మిథమెక్కడుంది బాబూ?”

అతడు పెలపు తీసుకొని వెళ్ళిపోయాడు.

“ఏయ్య్‌ బండి అబ్బాయి: రామన్నపేట, (పకాశంరోడ్డు పోవియ్య్‌”” అతడు బండెక్కి కూర్చున్నాడు.

'"-ళవకు రోర్లకో మురికి కాలవలతో ఎ(రదుమ్ములో భవనాలతో కచాటుగా ఉన్నా? పట్టణం ముదుసలి తల్లివలె అకనికి ముచ్చట గొలిపింది. దిండి అనతికాలంలోనే (పకాశంరోడ్డు (ప్రవేశించి పోతున్నది. అతడొక డాబాదగ్గరకు రాగానే దిండి ఆపించి సామాన్లు తీసుకువెళ్ళి లోపలి పంచలో ఒక (పక్కన పెట్టి రమ్మన్నాడు.

“పెట్టానండి. పంచలో ఎవరూ లేరు.”

అతడు బాడుగ ఇచ్చి బండి మనిషిని పంపి వేసి లోపలికి వెళ్ళాడు.

“ఓరండి: అయ్యగోరు ఇస్పుడే బయటి కెల్లారి” అంటూ బాలయ్య చియవక వచ్చాడు,

వచ్చినవాళణ్ణే వచ్చినట్లు అమాంతం కౌగలించుకొని ఎత్తి గిర గిర అల్లావిల్లి తిప్పాడు.

ఈ ఆఅమ్మగోర్యు అమ్మాగోరుః చత్తుండణి బాలయ్య పెద్దకేక పెట్టాడు.

శారద గబగబా వచ్చి వాకిట్లో నిలబడిపోయింది.

“గ ర్తుపట్టలే దన్నమాటః'” అతడు బాలయ్యను దించి నవ్వురూ తగ్గరకు వచ్చాడు.

ఫావకొండల్లు వ్య

*ఏ వూరన్నారు?ి అతన్ని పోల్చుకొని శారద నవ్వింది.

“వంక చిలిపితనం పోలేదు: అతడు ఆమె శీళ్షం సుస్టడుకొన్నాడు.

శేరుకొన్న బాలయ్య త చనవు చూచి. రిత్తవోయి. నె0గా చూస్తూ శవరమ్మగోరూ ఈయన?” అని అడిగాడు.

“ఆద్రేగా నేనూ అడుగుకున్నదిః” అమె పకాలుపున్నదిః

*ఆంత్ర మారిపోయాన్సా బాలయ్యా?” అకడు మెల్లగా బాలయ్య వీపున టుద్దాడు.

*న్పరొచ్చిందిి గుర్తొచ్చింది. కొట్టకు మోహన్‌ వొబు[ి బాలయ్య వీపు నవరించుకొన్నాడు. ఇ

“+న్షాన్నగా రేరి??ి మోహన్‌ _పళ్నిందాడు.

జిప్లీ గడ్రియారంతో ఇంకొ ఏడైైనా కాలేదా? కొకపోశే దిద్దుకో వాలిగి శారద వివరించింది.

*“ప్రడ్రున్నర అయిందే! నాన్నగారు వాస్సలుకు వెళ్ళారన్ననూట. ఇంఠకు చేతులు కడుక్కొాన్నాముు మరొక చోటికి వెళ్ళమంటాపుగి మోహన్‌ చనవ్వాడుం

*మ్తూస్తూ చూస్తూ ఇవ్వాళ ఎలా అంటాను? కేషగూడ ఇలాణే చేశ్డే ఆ మర్యాద తప్పదనుకో. స్నానం చేయవూ?ః” కారిడద మొదభీసారిగా నఖశిఖ వర్యంతం చూస్తూ నిలబడ్డది.

*ఖప్పుడేమి శమపడతా రమ్మగోపః నేను ప్టరొత్తాగాఃి కారడ దబ్బు తీసుకెళ్ళమని పిలిచినా వినిపించుకొనక బాలయ్య వెళ్ళి పోయాడు.

“స్తానం ఎక్కడ చేశా? వెయిటింగ్‌ రూనులోనా? అయ్యగారి వాలకం కనిపిస్తూనే ఉన్నది. సూటు, బూటు తీసేసి ధోవతి లాలీ చెప్పుల తొడిగారవ్నమాటః)

ఉన్రానుండ్రలేదా?

ఊ్పంద్రుకు బాగుండలేదు? అచ్చగ గంగిరెద్దు గంతలాగా ఉంటేః: దయ జేయండిం బాశా బజం్యతీల పిలిపించేదొక గృహప్రవేశం జరగదా.

“బన్ని వాద్యాలు ఇదివరకే (మోగి. ఇంకా ౧నికలి మోహన్‌ శోలులోకి వెళ్ళి ఖర్చులో కూర్చున్నాడు.

శారద స్లాస్కుు కాఫీ కప్పులు అతని స మ ఒన్లము పెట్టింది. ఇంతలో ధఫంజయుడు వగర్భుకొంటూ వచ్చాడు.

“క్ర్కాయ్‌, అక్కాయ్‌ః జరూఎ, జరూర్‌: దైెమపుతున్నడీ వెళ్ళాలి” వోలు గడపలో విలబఐడి పిలిచాడు, మాహాన్‌ హాలులో కూర్చాన్న సంగతీ తమవించలేమ.

శాం పాపికొండణ.

“*గ్మురాన్ని కస్ట కట్టివెయ్‌. ఏమిటి తొందర??? శారద (ప్రళ్నించిండి,

ఉబ్వవాశే ఇంటికీ వెళ్ళుతున్నాను చెప్పి పోదామని వచ్చాము. ఆక్కాయ్‌.”

ఉట్రరే, నీకోసం పార్టీ అరేంజ్‌ చేస్తుంటే హాజరుకాకుండా పోతానంపే ఎలా? ఈ పెద్దమనిషిని కూడ పిలి_స్తేను.

6 వేశ్ఞాకోళం మొదలు పెట్టాపులే నాకు తెలుసుగా[ి

కాస్త తొంగిచూడరా, వేళాకోళమైతే. ఈ "పెద్దమనిషి ఇక్కడ ఉందుకున్నాడంట?

హాలులోకి తొంగి చూడగానే మోహన్‌ కనిపించాడు. ధనంజయుడు పల్లి అయ్యాడు. అందని పండుకోసం ఎగిరినట్లు ఎగిరి బుగ్గలువికించి మూకాలి వయంకో ఎవరని శారదను (ప్రళ్నించాడు. వచ్చి చూచి చెప్పుకొమ్మని అమె. పైగ చేసింది.

“ఎవరది కారద?) మోహన్‌ (పళ్నించాడు.

ధనంజయుడు లోపలికి వచ్చి *గుడ్‌ మార్నింగ్‌ సార్‌” అవి ఎదురుగా విలబడ్డాడు.

“గ్పడ్‌మార్నింగ్‌, మిక్షర్‌ వాటీజ్‌ యువర్‌ నేమ్‌? ఎవరీ ఆడపిల్ల?” మోహన్‌ సకాలుమన్నాడు.

తోజాక్‌ ఇన్‌నల్డ్‌: మా నాన్నగారు నవ్వినా మా అమ్మ ఇస్పుడే కేసు. "పెడుతుంది

అక్రేసు సంగతి తరువాత చూచుకొందాము గాని వీ మట్టుకు వీపు చెప్పుః ఆడెపిల్లివ్యా మగిపిల్లవాడివాణి

“ఏమండోయ్‌ మీ ఎత్తులు ఇక్కడ సాగవు. కోర్టులో నా వొద్మూలం చాలలు చేద్ధామనా?ొ

కబ్బక్క్కడ 'పేప్ప రికార్డింగ్‌ మిషన్‌ లేదులే. విజం చెన్న. మోహన్‌ అకన్ని అమాంతం రెక్కలు పట్టుకొని ఎత్తి తన (పక్కన ఉన్న. కుర్చీలో కూర్చోబెట్టాడు.

“+బద్రివరకు అవన్పుడప్పుడు చెపులూడు తుండేవి. ఇక 'రెక్కలుకూడ. ఊడతాయి కొమాలు భగవంతుడా!”

ఆత్త డిపోయిన చెపులు మళ్ళా ఎలా వచ్చాయిరా?” శారద. నవ్వింది

ఉవృద్ధిక్షయాలనేవి చేతన నదార్డ్‌ లక్షణం. ఈ మ్యాఠం తెలియవని దాన్ని యం. ఎ. లో ఎలా చేర్చుకొన్నారోః నేనైతే “ఆన్‌ ది బెంచ్‌ మాడమ్‌్స్‌- ఆన్‌ ది బెంచ్‌” అని నిండు క్లాసులో విలబెక్టు వాణీ.”

పౌపీకొండ ల క?

బాలయ్య పొట్లాలు తెచ్చి. బల్లమీగ పెడుళూూ ఈయన ఎప్పుడో దిగాదే!? అని నవ్వాడు

ఆన్సుప్పు ఇడ్లీ దోసెలు పట్టుకొస్తావవి తెలుసుగా. అందు కేనచ్చాను.”

అబ్బకరులు తింటూ ఉంళేు చూచి ఆనందించడం మా వాడికి సరదా శారద నవ్వింది.

“మందుగానే గిట్టుబాటు కాకుండా చేశావు గాని నేను వస్తా. వెళ్ళి వస్తానండి సార్‌.”

ఎందుకు వచ్చినట్లు? ఎందుకు పోతున్నట్లు కారద విసుగుకొన్నది

కళ్‌్ర(్య క్షొాపకం వచ్చింది. ఒకటి: 'వెలవు లిచ్చారుగా. ఇంటికీ పోతున్నానని చెప్పటానికి వచ్చాను. ఇక రెండోదిః మాస్టారు పేపర్ల కట్ట వట్టుకు రమ్మన్నారు. తొందరగా ఇప్పు, పోవాలి*ి

కవ్రీ ట్రీ తెచ్చావా?

“ల్రీటీయా?? ధనంజయుడు తెల్లబోయాడు.

“విన్ను నమ్మింది ఎవరురా? ఆ యాన్సర్‌ సత్రాలు పారే_స్తే ఎవరిది అవాబు దారీ?

ఉనా వీపుది. ఇంకౌ నమ్మకం లేదాణి

ఉన్షమ్మనుగావి పోయి ఎవరో మీ కోనం వచ్చారని మాస్టారికి చెప్పు.”

ఉబన్నాళ్ళు ఏమో అనుకొన్నాను. ఇంతలోనే ఉన్నది నమ్మకం, ఇదిగో చీటీ. ఆ పేసర్లు ఇటిప్వు, పోతా” ధనంజయుడు జేబులోనుంచి చీటీ తీళాడుం

బ్ర కే ధ్రసంజయుడూ, నీకేమి చెప్పానురొళి శారద శేరి చూస్తూ అడిగిందీ.

“ధనంజయుడు ఎన్నదైనా చేస్తానన్న పని చేయకుండా తిరిగి వచ్చాడా? తిరిగీ వచ్చినట్లు ఎక్కడైనా చవవొవా?శి

“తిన్న తరుశాత ఆ పవి చేదుపుగాని ఇలారా” పొట్లాలు విప్పి టిఫిన్‌ తీసుకొంటూ మోహన్‌ ధనంజయుణ్ణి పిలిచాడు.

నాలుగు కస్పులలోను కారద కాఫీ పోస్తున్నది.

“న్లో వెరిమెనీ థ్యాంక్స్‌. హాసతో మెక. వచ్చాను ధనంజయుడు బయలు దేరటోయాడు. క్‌ కే శ

ఉఏమో అనుకొన్నాను. సీకు తినే కక్తికూడా లేదే! రేపు దేవికి వవికొస్తా?

“ర్రేస్టట్రి సంగతి దేవుడెరుగు. ఇవాళే సవికిఠావి రుబ్ళ గుష్ముడికాయని

శా పొషికొ౦ండగల్ల షార వేసినట్లు పాఠ వేస్తున్నది. మనలో మా£. మిస్‌ కారదవంటి అమ్మాయి పుట్టటోదు, పెరగటోదు.. ఇంత 'సేపటినుంచి మాట్లాగుతున్నాము కద్వా తమ్ము పరిచయం చేసిందేమో చూడండి! పెట్టి చుప్పనాతి చూరంగి:?)

ఆఆ సంగతి పూర్తిగా తెలుసు” మోహన్‌ గంభీరంగా అన్నాడు,

*ఎలా తెలుసునంబాలు? మరు కొత్తవారు కారూలి ధనంజయుడు విస్తుపోయి అడిగాడు.

“ప్పద్రిహీనేళ్ళు కలసిమెలసి ఉన్నాంగ

జోప్పద్రిహేనేళ్ళా: మా అక్కాయపమల్లేనే మీకు పరాచికాలిష్ట మట్లుంది” నమ్మలేక ధనంజయుడు అన్నాడు,

• _పునుర్వా ధనూ. నవ్వికీలకవి ఆయన మోకాలికీ బట్ట తలకూ ముడి “'పెడుతున్నాడులే. కౌఫీ అయినా తీసుకో. పాపంః (శ్రమపడి విచ్చినవాణ్ని ఊరక పంపటం బాగుండదు కభారవ కస్వు అందించింది.

*బంతకూ. నేను కాఫీ కోసం వచ్చినట్లుందేి ధనంజయుడు బె్డు పోయాడు.

వద్దంటున్న కోలదీ బాలయ్యకు కూడా కారద కాఫీ యిచ్చింది. ముగ్గురు కప్పులు తీసుకొన్నారు. ధనంజయుడు గబగబా బియటికి వెళ్ళాడు.

“ఒరే ఒరే ధనూ:” కప్పు పేబులుమీద పెట్టి శారద బయటికి వెళ్ళి ధనంజయుణ్ని పట్టవా చ్చింది.

ఫి రిసుకొంటావా లేదా?

“త్రస్పపందా. టు యువర్‌ హెల్త్‌ మిస్టర్‌ మోహన్‌)” ధనంజయువి ముఖంలో హాసరేఖ విరిసింది.

విస్తుపోయి శారద బాలయ్యవంక చూచింది.

“ఏసును కొన్నారు? సిసిం్యడీ పిట్ట అమ్మగోరూ॥?” బాలయ్య నవ్వాడు. ధనంజయుడు నాలుక చాచి శారవను వెక,౮౦చాడుం

“బయట ఐదు సొమాలున్నపేమో చూడు, దాలయ్య” మోహన్‌రావు హెచ్చరించాడు.

*మ్రా నాయన గంచేః సూబ్‌ కేస్‌ముది అడ్రస్‌ చూచి వచ్చావా?

ఈ ఎక్కా తముళ్శ మవ్య జోక్యం కలిగించు కోవటం బాగుండలేదు సారి? ధనంజయుడు మొగం గంటు పెట్టు న్నాడు.

“*ముంకొచ్చిన చెవుల కంట వెనుక వచ్చిన కొమ్ములు వాడీ అంటారు. ఇందుకే కొటోలు:” అతడు నవ్వాడు. ॥

ఉక పీ! కొస్త ముఖం ఇలా తిప్పండి, థ్యాంక్యు సర్‌ థాంక్యూ.”

పోప్‌ కొండలు ల ఊన్రొమ్మ గీయ దలుచుకొన్నావా ఏమిటి: శారద నవ్వింది.

“బక చెవి పట్టుకొంటేనే లవిలబ లాడుతున్నాన్వే రేసటినుంచి అన్నా చెల్లెళ్ళు చెరొక చెవి పట్టుకొని సాగదీస్తారు. తప్పమ. ఇంకెక్కడి (బతుకురా భగవంతువాః నమస్కారమండీ, నమస్కారం” ధనంజయుడు బయటికి వరుగెత్తాడు,

“ల్రకే ధనంజయుడు” శారద గబగబా వరండాలోకి వెళ్ళింది.

“ఏందుకు చంపృకాపుగావి అక్కడే ఉండు తల్లీ, అక్కడే ఉండు అతడు బజారులోకి దూకి కేక వేశాడు.

“వట్టి గడుగ్గాయ!?” శారద హాలులోకి తిరిగి వచ్చి ప్లాస్కు3 కస్పులు, అకులు పట్టుకొని దొడ్లోకి వెళ్ళింది.

“గట్టివాడే సుమాః) మోహన్‌ అన్నాడు.

*బ్లక్క్యదేముంది! అస్టత్లో చూడాలి అబ్బాయిగోరి తమాశాః?”

“*ఇంతరు ఏశేషాలు ఏమిటి బాలయ్యా?

పని ఉండాయి? మీరెల్లినప్పుడు ఎలా గుండాయో ఇప్పుడూ అలాగే నండి. కాకపోతే ఏద గడిచిపోయాయి. నేను ముసలోద్దపు టండాను. మీరు పడుచోళ్ళయ్యారు. ”

“అప్పుడే మునలి తనం వచ్చిందంటావు![

ఈం్పాక్రప్రోశ్రే మరంటి బాబుగోరు? ఇంతలాపు మనవిసిని గిరగిరా తిప్పే శారా. పడుచుదనంలో ఉంపే ఈసం కదిలిచ్చేచోళ్ళా? నపుకారేంటి బాబుగోరి? వేను ఒయస్సులో ఉండప్పుడు పచ్చిపేడ తంకే పవారొక్కలయే్యేదిగి

“ఇంతకూ గొప్ప గొప్ప పనుకే చేళావన్నమాటి మోహన్‌ నవ్వుతూ బాలయ్య వీపమీద ఒకటి చరచాడు.

“అబ్బబ్బ! బాబుగోరు ఇదివరకు ఎన్నికొట్టినా ఇబ్బంది ఉండేది కొదు. ఇస్పుగేంటో ఇనపకళ్డీ పృచ్చుకొని కొట్టినట్టుండాది. ఇలాగే ఇంక రెండు మూడుసార్లు చెయ్యి ఆగచ్చారో ఎముకలన్నీ లుక లుకలే[ి

“ఎవరో వస్తున్నట్లుంది. నాన్నగా రేమో చూడు.

“అయ్యగోరు అయికే అంత తొందరుండగే. పోయి చూత్తాగా” లేచి కిటికీలోగుండా చూచి ఓ అయ్యగోరే:” అంటూ బయటి వరండాలోకి వెళ్ళాడు.

మోహన్‌ కుర్నీలోనుంచి లేచి (ప్రక్కన నిలబ్జాడు,

“అమా శారదః?? మాధవరావు నేరుగ హాలులోకి వచ్చి కుర్చీలో కూడ్చున్నాడు. "

“వస్తున్నా నాన్నగారు” శారద లోపలినుంచి పలికింది.

ఆనవమృస్కారం నాన్నగారు.”

“ఆయుష్మాన్‌ భవ. ఏమయ్యా, బాలయ్యా)

“*ఆయ్యగోరు” బాలయ్య లోపలికి వచ్చాడు.

జమ్రావాడు "పెద్దవాడయ్యాడు. చూచావాగి మాధవరావు శన కుర్చీ (ప్రక్కన (క్రింద కూర్చున్న మోహన్‌ తల నిమురుళూ నవ్వాడు.

“ఏళ్లు వత్తన్నయ్‌ గవండి” బాలయ్య అందుకొన్నాడు.

ఆనాన్నగారు అప్పుడే (ప్రారంభిస్తున్నారే:” శారద నవ్వుతూ వళ్ళి కుర్చీ రెండవ పక్కన (కింద కూర్చున్నది.

“అదికాదమ్మా! వస్తున్నానని ఒకముక్క ముందుగ (వాస్తే ఏఏ పోయింది?)

వాస్తే ఈ ముకైైనా అనుండే వాళ్ళు కాది శారద అందుకొన్నడి

జమ్సీ స్కూలు గొడవల్లో మీరుంటారు. పైగా శారదవచ్చి నన్ను బొంబాయిలో కలుసుకోవాలని పట్టువక్హేది. ఆమెను ఒక్కతెనే పంపటానికి ఇష్టపడి ఉండేవాళ్ళుకారు. ఈ ఇబ్బందులన్నీ వస్తాయని మానేశాను.”

తండి కాళ్ళనుంచి చెప్పులు తీసి మోహన్‌ ళారదకు అందించాడు, ఆమె వాటిని తీసుకువెళ్ళి వరండాలో 'పెట్టి వచ్చింది. మాధవరాపు తన పొరపాటు అగహించి నాలుక కరచుకొన్నాడు.

“ర్మాడ్తి రెండుగంటల దిండికి వచ్చి స్టేషనులో కూర్చున్నావా?)

“అంతే నాన్నగారు. ముందుగా రాయనందుకు అలాగే జరగాలిటి

“అదేమమ్మా, ఇంటికివ_స్టే తలుపు తీయమా?)

“నేనుమాత్రం తీయను. పై పెచ్చు అదరిపోయే గురక'పెడతాను.”

“సామాన్లెక్కుడః”)

శారద సిగ్గుపడింది.

“వరండాలో ఉండాయి. ఇన్చుడే ఇంటో 'పెడకానండీి? బాలయ్య వరండాలోకి వెళ్ళాడు.

ఉప్రోస్ట్‌ 3)

“ప్రొద్దున్నే పోస్టేమిటి?? మాధవరావు విస్మయపడ్డాడు.

శారద మూడు 'బల్సిగాములు పట్టుకొనిపచ్చి మోహన్‌కు అందిచ్చింది.

ఆప్పుడే కేబుల్స్బాశి మాధవరావు చకితుడయ్యాడు.

ఎక్కడనుంచి అన్నాయ్‌?” శారద కుతూహలంతో అడిగింది.

*జద్రి మా బాప్‌ డాక్టర్‌ హ్యూమ్‌నుంచి. ఇది నా పైవేట్‌ వ్మెకటరి మేరీనుంచి. ఇది అన్రైండర్‌ ఫారెల్‌ నుంచి.

పాపికొండలు మ!

“అప్పుడే చేరావని ఎలా తెలుసు?) శారద కుతూహలం వెల్లడింింది.

క ప్రోగామ్‌ షెడ్యూలుచెప్పి ఉంటాడు. దానికేమిగాని విశేషాలేవైనో ఉన్నవా?

ఉలిష్‌ యూ యువర్‌ ఫాదర్‌ అండ్‌ సిస్టర్‌ ఆల్‌ వాపీనెస్‌ పాప్‌ అవర్‌ కాన్సల్‌ ఇన్‌ మ్నెడాస్‌ వాంట్స్‌ టు మీట్‌ యు స్టాప్‌ ప్లీజ్‌ సీ హిమ్‌ అని బాస్‌ (ాళాడు. విష్‌ యు హాపీ స్తే స్టాప్‌ మై కాంప్లిమెంట్స్‌ టు యునర్‌ సిస్టర్‌ అని మేక్కీ డోంట్‌ బావర్‌ స్టాప్‌ యువర్‌ ఎక్స్‌పరిమెంట్స్‌ కెన్‌ వెయిట్‌ స్టాప్‌ ఏస్‌ యు హాసీ మైన్‌ అని ఫారెల్‌ _వాళారు”

ఉక్రాగానే &ఉంది;ి* మాధవరావు శారదనంక చూచాడు.

*ఇంతకు పయాణం ఒళ్ళోపెట్టుకు వచ్చావాలి ఆమె నిరుక్సాహ వడది.

ఓ

ఆక్రియవడకు, వెళ్ళితే ఈసారి చెప్పే వెరుతానుఃి మోహన్‌ లేచి లోపరికి వెళ్ళాడు. చా

ఈజ్షంత్రపా టైర్‌ ఫాస్టయిందా?ో మాధవరావు శారదను (పష్నిం బొడు

*బ్రబ్బాయికి ఫస్ట్‌ టీ బాలయ్య ఏర్పాటుచేళాడు నాన్నగారూ)

“దాగుందమ్మా, దాగుంది)

డబ్బులు ఇస్తానంటే తీసుకోక తానే టిఫిన్‌ పట్టుకొచ్చాడు. బాలయ్య నంతోషం ఎలా తిరను?ి

మాహన్‌ తండ్రికి మంచి చేతిక్టరు విలువగల కలమూూ. 'పెన్పిలూ శారదకు (దేసలేవ, న్మజపుటుంగరం తెచ్చి బహుకరించాడు.

“ముసలివాడికి క్టరతెచ్చాపు బాగుంది. కలమూూ పెన్సిల్‌ దేనికిరా రమైరయ్యువాడికి?)

*్రంప్రీ వీటికి పెద్దన డబ్బుపెట్టి బాలయ్యకు ఏదయినాతె ప్రే కాళ పోయిందా అని అభ్నిపాయం?” కారద నవ్వింది.

ఆగాలయ్యను మరచిపోతానా? అతనికి తెచ్చినదేగడో అలాదుగానే -ఉన్నది.”

ఆరసంన్యం కాటోలుగి ఆమె అందుకొన్నది,

“రహస్యమే మరి.

ఆమాట విన్న బాలయ్య *అమ్మగోర్యూ మీరయినా యీ మునలోణీ ఎవ్వురైన మరిసిపోతారేమోగాని బాబుగోరు మరిసిపోరు” అని మురిసిపోయాడు.

శై8? పాపీకొండ ఆజ

మోహన్‌ ఆరోజున (వాయవలసిన ఉ _త్తరాలు, పంపవలసిన కేబుల్చు వంసి ధర్మారాపును రెండు మూడు రోజులలో రప్పించమన్వి తన 'కేర్చాటుడేసిన గదిలో _పవేశించి ఏవో లెక్కల్లో నిమగ్నుడయ్యాడు. ఆ సాయంకాలం. గృ కబార్గిన్తి తక్కిన మాస్టర్ల ను యింటివద్ద కలుసుకొని పరామర్శించాడు. ఈరువాత (ప్రాత సహాధ్యాయుల యోగక్షేమాలు కనుక్కొాన్నాడు. ఆర్యాతి భోజనాలైన వెనుక అమెరికాలోన జీవితం విద్యావిధానం _పజల దృక్పధం తండి వింటూ ఉండగా శారదకు అతడు వినరించి చెప్పాడు. తొమ్మిదిన్నర కొగానే విదవస్తున్నదవి శారద వెళ్ళిపోయింది. అతడు తండ్రివంక అలాగే చూస్తూకూర్చున్నాడు. మోహన్ల్‌ ఈనతో ఏదో మాటాడాలవీ అది ఎలా (ప్రస్తావించాలో తెలియకసంశయిస్తున్నాడవి మాధవరావు గుర్తించి *బ్వంకా ఎమిటి విశేషాలు?” అని అడిగాడు.

“నాన్నగారు!

*పరాయివాళ్ళముందు సంశయిస్తున్నట్లు సంశయిస్తున్నావుదేనికి? ఆకగ రలచిందేదో అడుగు. మీ అన్నా చెల్లెళ్ళ యోగ కేమాలకం'పే నాకు కావలసిందేమం దీరా? ఆయన నవ్వాడు.

*ధర్మారాపుగారు ఎవరు?”

“శారద నీకు (వాసిన ఉత్తరంలో 'పేర్కాన్న వ్య_క్రేనాణి

“శారద ఉత్తరం (వాసిన సంగతి మీకు తెలుసన్నమాటః మోహన్‌ చిస్మితుడయ్యాడు.

“అది ఉత్తరం (వాసిందసీ నీవు రెక్కలు కట్టుకొని వ్రాలుకావనీ తెలుసు. శారద ఏదీ నాదగ్గర దాచదు.??

ఈష త్రరం (వాసిన తరువాత మీకు చెప్పిందన్నమాట$” ఆలోచిస్తూ మోహన్‌ అన్నాడు.

“ఆమాత్రం (గపాంచాపు కదా? ఇక యిబ్బందిలేదు.”

కళ జ్రా క్షే???

“లోకంపోకడ గుంర్డించావు, ఇక నేను ప్రాకులాడవలసిన పనిలేదు. వీకు రెక్కలు వచ్చాయని సంతోషిస్తున్నానురా” మాధవరావు నవ్వాడు.

“*పరిహపిస్తున్నారా?)? అత డులికి పడ్డాడు,

“ పమాణం ఆంతరాత్మకాన్సి ఇతరుల పరిహాసమా

మోహన్‌ కొంచెం ఆలోచించి అన్నాడు:

ఉధర్యాఠాపుగారు ఎవరో చెప్పారుకారు.?

“మన స్కూలుకు (పకృతం కార్యదర్శి. యం. ఏ. ప్యానయ్యాడు ఆ రేళ్ళకితం వెంకన్నగారు రెండువేలు పంపితే నీవు తిరగగొట్టావు. గుర్తుందా?

పౌపిీకొ0డలు నికి అ వెంకన్నగా రబ్బాయే ఈ ధర్మారావు. మన నూ్కూలులోనే చదివాడు, అనలు మన మిక్కడికి రావటానికికూడా ఆ వెంకన్నగారే కొరణం, ఆయన నాకు 'స్నేహ్‌ ఈడు. ఆయన భార్య అన్నపూర్ణమ్మగారు దొడ్డ ఇల్లాలు.)

మర్రి ధర్మారావుగారికీ మీకూ ఉన్న నంబంధ 'మేమిటీ??

“ఆయన కార్యదర్శి నేను 'హెడ్మాస్టర్నీ”

అంతేనా?ి మోహన్‌ నిరుత్సాహపడ్డాడుం

“ఇప్పటివరకు ఇంతే, ఇకముందు ఎలా ఉంటుందో నేను చెన్పలేను*

“మరి కారద అతన్నిగూర్చి ఎందుకు (వాసినట్లు?)

ఉఆబ్రక్రన్ని సిఫార్చుచే స్తే ఎందుకు ఊరకొన్నా వనేగా సీ పశ్నఃి?

*ప్సీకు తెలియని దేముంది) మోహన్‌ సిగ్గుపడి తలనంచుకొన్నాడు,

ఈధర్మారాపు చదుపుకొన్నాడు. అ స్తిపాస్తు లున్నాయి. "పెండ్లి కావలసిన వాడు. ఇంతవరకూ నా కెలాంటి అయోగ్యతా కనిపించలేదు. కౌని రేపెలా మారు -తారోనన్న భయం లేకపోలేదు. ఇక శారద అంటే పసెంగ్లీడువచ్చిన పిల్ల, అతన్ని టపేమిస్తున్నది. ఆ సంగతి నాకు తెలుసు. కౌవి ఎలాగయినా యం. ఏ. పూర్తిచేన్‌ ఏదైనా ఉద్యోగంలో చేరిన తరువాత పెండ్లాడితే బాగుండునని నా ఆశి

“*శ్చారద్ర చవవనంటున్నదా?ొ

అవానికి చదువుకోవాలనే ఉన్నది. కొని గడచిన ఆగన్జునుంచి ఫియర్‌ శొంస్లెక్స్‌లాంటి జబ్చేదో పట్టుకొని బాధిస్తున్నది. ఏ చిన్నమాటన్నా ఓర్చుకోలేవి స్థితి యేర్చడ్డది. డాక్టర్‌ _పసాద్‌ మందిస్తున్నాడు. దాదాపు నయమైనళ్షేనవి చెబు తున్నాడు. ఇవన్నీ (వాసి వీకు చికొకు కల్గించడం ఇష్టంలేక (వాయలేదు. ఇంతకూ _దై వేచ్చ ఎలా ఉన్నదో:

“మానవ (సయత్నం మానుకోరాదు కదాః?

*మ్రానుకొమ్మని ఎవడంటాడురా??

ఆ మరునాడే ధర్మారావు పట్టణంనుంచి తిరిగివచ్చి మోహన్‌ రాక విన్నాడు. ఆ సాయంకాలం అతనికి టీపార్టీ ఇవ్వటానికి కొనలసిన ఏర్పాట్లా అన్నీ జేసి కోభన్నాదిన్తి డాక్టర్‌ నపాదునుు ఏళ్వనాధాన్ని కలుసుకొని మాటాడి నేరుగా "హెత్యాస్టరు యింటికి వెళ్ళాడు. మాధవరావు హాలులో కూర్చుని దినవతిక చూస్తూ ఉం'పే కారద తండ్రి కుర్చీవెనుక నిలబడి ఆ పేజీలోని వ్యంగ్యచ్వితం తిలకిస్తున్నది.

“గడ్‌ భూర్చింగ్‌ నర్స్‌ మిస్టర్‌ మోహన్‌ ఎక్కడ?) ధర్మారావు

ఉోలులోకి వచ్చాడు.

జిళ1 పావీకొంర అ.

*గదిలో ఉన్నట్లున్నాడు. కూర్చోండి. ఎఏప్పుడొచ్చారు?)? మాధవరావ్స శేచి 'ఈన కుర్చీ ధర్మారాపుకిచ్చి మరొక కుర్చీలో కూర్చున్నాడు.

శారద (పక్కన మరొక కుర్చీలో కూర్చున్నది.

“తెల్లవారుజామున వచ్చాడు. ఇంటికి రాగానే మీ అబ్బాయి వచ్చాడవి తెలిసింది. ఇవాళ సాయంకాలం టీపార్టీ ఏర్పాటుచేసి ఇతర కార్యకలాపాలు పెట్ట శోవద్దవి చెప్పిపోవటానికి ఇటు వస్తున్నాను.) క

ఈ గ్రీపార్టీయా? ఎవరికి?” మాధవరావు (వళ్నించాడు.

ోబ్రద్రేమ్సిట్‌ అలా అడుగుతారు? మీ అబ్బాయికే.??

జలన్నను చూడాలని ముచ్చటపడీ కారద ఉత్తరం (వాసిందట. వాడికీ. శూచిపోదామని ఉన్నదేమో వచ్చాడు అంతేకాని అక్కడనుంచి పూర్తిగ వి వేయనూలేదు ఇక్కడ ఏ ఉద్యోగంలోనూ చేరలేదు. అలాంటప్పుడు ఈ ఆర్భాట దేనికంటారు. చూచినవారికైనా ఏమనిపిస్తుంది?”

ధర్వారావు శారదవంక చూచాడు. ఆమె అంకేనన్నట్లు నవ్వింది.

“అలాపోయి యిలా వస్తున్నవాళ్ళకే పెద్దపెట్టున స్వాగతాలు, సన్మా నాలు జరుగుతుంటే ఇంజనీరింగులో ఉత్తీర్లుడై నవానికి టీ యివ్వటంలో. ఏంత ఏముంది? పైగా గొప్పతనం అనేది యీ రోజుల్లో మనం ఇచ్చుకొంపే వచ్చేవి, మీదుమిక్కిలి మనం తలపెట్టిన సహకారపూర్వక _ సరిశమకుకూడా (ప్రచారం అవసరం. మీరేమీ అభ్యంతరం పెట్టకండి. ఆహ్వానాలు పోయాయి. మన స్థానిక యం. సి, ని ఆధ్యక్షత నహపీంచవలసిందని కోరాను. అసలు రాష్ట్ర సరిశమల మం్యతిని పిలవాలనీ చూచానుకావి అతనికి యిదివరకే (ప్రోగాం విర్ణయమైపోయిం

"చట. ఇంతహ మీ అన్నయ్య ఎక్కడ? ఘోషాలో ఉంచావా ఏమిటి?” ధర్మారావు వవ్వాడు.

“ఇది ఆడవాళ్ళ యుగంగదాః అందుకని యీ మధ్య మగవాళ్ళంతా- ఘోషాలో ఉంటున్నారట

“నీ డగ్గ్ధర మాటాడటం కష్టం. ఎందుకు వచ్చిన వాదోపవాదాలుగావి, మీ అన్నయ్యనగారిని కాస్త బయటికి రష్ముందూం

“అన్నాయ్‌్‌ ఒకసారి వచ్చివెళ్ళాలి:?” శారద పిలిచింది,

ళద్వ్వారం (కిందికున్నద్య జా(గ_త్త మాధవరాపు పెచ్చరించాడు.

ఉత్తుంగవ్యిగహం. విశాలవక్షం. పీనదాహువులు. నవ్వుతున్నకన్నుల్లు సిల్కులాల్ళీ. గ్లాస్కోధోవతి. ఆకుచెప్పులు. పచ్చని దేహచ్చాయ. మోహన్‌ వాక్‌లి

“శరూతొలగించి వంగి; మెల్లగా వోలుల్లోకి వచ్చాడు. ఆతన్ని చూడగానే లోలోన విస్మిళుడై ధర్మారావు కుర్చీలోనుంచి లేచాడు, అతనితోపాటు “,మాధవలోదుకాత

ఫౌసి కొ 0 డఖ చిలక లేచి “పీరు ధర్మారాపుగారు. మా స్కూలు కార్యదర్శి. వీడు మా అబ్బాయండీ” అవి పరిచయం చేకాడు.

జనక్షుస్కారమండీ” మోహన్‌ భారత నం్యవడాయం పాటించాడు.

“ఉన్సవ్లుస్కారం. లోగడ మనం చూచుకొనే ఉంబాము, కొలం గడన శుంవల్ల ఒండొారులకు సరిగా గుర్తుంగము. కూర్చోండి*ధర్యారావు కూర్చున్నాడు.

*న్సా ఉత్తరంలో పేర్కొన్నది వీరినే? శారద జ్ఞాసకం చేసింది,

“పదో పనిలో ఉన్నట్లున్నారుః?ొ ధర్మారావు (పశ్నించాడు.

ఈ ఏమ్సీచేదు. ఏవో కాలిక్యులేషన్స్‌ ఉంటే చూచుకొంటున్నాను. మీరు ఊళ్ళో లేరని మా చెల్లాయి చెప్పిందే?

శళబ్ష వాళ్ల తెల్ల వారుజాముననే వచ్చాను. మీకు కాలహరణం చేయటం న్యాయంకాదు. ఇవాళ సాయంకాలం టౌనుహాలులో టీ ఏర్పాటు చేయాలని. మీకు తీరికేకదా? ర్యాతికి శోభన్నాదిగారి ఇంట్లో డిన్నర్‌. అప్పుడే మన న్యూూలాం చింగు సంగతి మాట్లాడుకొందాము. ఏమంటారుఃి

*ఉవాయమం'పే ఏవో నాలుగు వాక్యొలు (వాయగల వాళ్ణే కాని మాట్లాడటం చేతగాదే. ఆయినా ఇంత తంతు అవసరమంటారాళి మోహన్‌ వవ్వాడు.

“ష్టిరం టే ఇక్కడ కొంతమందికి భక్తి గొరవాలున్నవి దానికోసం చేయవలసి వస్తున్నది. ముఖ్యంగా డాక్టరు _పసాదుకు మీరంళే ఎంతో ఇష్టం, అది అలా ఉండగా పబ్లిసిటీ విలువ మీకు తెలియ౦డి కొడు”

ఉన్లిజమెననుకోండి. కొనినా దృష్టిలో నైపుణ్యం ముఖ్యం. ఏది ఎలా ఉన్నా మీరు వచ్చి అడుగు తున్నప్పుడు కాదనటం భొవ్యంకాము. మీరు తల పెట్టినశ్లే కాపీండి. కాని ఒక చిన్న సూచన. సాయంకాలం కార్యకమంలో ఒక చిన్న అంళం చేర్చండి.

“పిమిటదిి ధర్యారావు కుళూహలంతో అడిగాడు

*మా నాన్నగారు నూతనయం(తం అఆవిష్కరిస్తారవి _పకటించండి. చావీకీ అభ్యంతర మేమైనా ఉంటుందా?)

“లభ్ర్యంతర మేమిటీ? అలాగే. ఇంతకూ ఆది ఏ యం,తమంటారు? ముందుగా అడగటం భాన్యం కౌడనుకోండి. కుతూహలం కొలదికి అడుగు తున్నాను

శారదా మాధవరావులు రిత్తనోయి చూస్తున్నారు.

ఉదాన్ని ఎలా విచారించాలో తెలియటం.లేదు. లెక్కలలో సున్నా, యంస్యకోంలో చక్రం ఎలాంటివో ఈ అవిష్క_%ింనబడవోతున్నది కూత అలాంటిసే శేనకొరటానువు,

ఓణి పాపికొండఅ ఆరే మోహన్‌;”” మాధవరావు కొడుకును బిగ్గరగా పిలిచాడు.

ఈ ఏమిటీ నాన్నగారు? తాగానా లేక పిచ్చెతిందా అనేగా మీ అనుమానం, (త్రాగలేదని దగ్గరకూర్చున్న మీ అందరికీ తెలుస్తూనే ఉన్నది. మతి లోపంచిందా అన్న సపంశయమేగా మిగిలింది. వీఐు ధర్మారావుగారు. మీరు నాన్నగారు. అద్రి చెల్లాయి. ఇవాళ తెల్లవారుజాముననే ఊరినుంచి వచ్చామన్నారు. ఈ చెప్పిన విషయాలలో తవిసీలు లేదుగా?” మోహన్‌ నవ్వాడు.

కొంచెంసేపు ఎవరూ మాట్లాడలేదు.

“*మోహన్‌రావుగారూ మీరు అపార్థం చేసుకోకపోతే. ఒకమాట చెబుకానుల

ఈ వమిటది???

ఇలాంటి ముఖ్యమైన ఆవిష్కరణ పెద్దవాళ్ళ సన్నిధిలో ణి॥శే జాగుంటుందేమో ఒకసారి ఆలొచించండి.)?

ఈల కెండో సూచవకూడ చెప్పండి? మోహన్‌రావు చిలివిగ నవ్వాడు,

*రెండో సూచన ఏమిటి?”

“ఆలాంటి ఆవిష్క్కరణోత్సవం మాధవరావగారివంటి అనామక వ్యక్తిచేత చేయించటం దేనికి? ఏ (పదావిచేతనో చేయిస్టే (వఖ్యాతికి పభ్యాతీ అికిస్తుంద్యి ప్రతిఫలావికి ప్రతిఫలం దక్కుతుంది అనిల

“ఆమాట నిజమేరా” మాధవరావు అందుకొన్నాడుం

*ధ్రర్మారావుగారుః నాకు లోకంసంగతి టొలత్తిగా తెలియదు. ఒప్పు కొంటాను. కౌవి ఈ విషయంలో మాతం నా కోరికను కాస్త మన్నించండో మోహన్‌ (చిశిమాలుకొంటున్నట్లు ధర్మారావు వంక చూదాడుం

మీకెలా ఇష్టమైతే అలాగే. ఏమంటారు మాస్టారుగో ధర్మారావు మాధవరావు అంగీకారం అర్థించాడు.

*ళ్క్ళక్రస్పుడు నామాట విన్నాడుగనకనాఃఃి మాధవరావు తలవంచు

శారద అటు అన్నవైప్తు ఇటు తంటడ్రివైపు చూస్తూ జంపు బొమ్మ లాగ విలదిడిపోయిందిం

“నాన్నగారూ! క్షమించాలి. ఏవో అవాకులు చెవావణ మాట్లాడుతున్నా చమకోండి. మీ మాట నేనూ వినలేదు. కారదా వినలేదు. వాన్తవం. కొని మామాతి మీరు విన్నారు. మీ పిల్లలు ఎదిగి గొన్పవాళ్ళు కౌవాలని ఎంతగానో కోతుకొన్నారు- ఈ నాటికీ దానికోసమే ఆళాటవడుతున్నారు. మీ కన్నష్లే మాకూ ఒక కోర్కె

పాపికొలండల ల? ఉన్నది. మేము ఎలాంటి వాళ్ళమైనా మా నాన్నగారిని నలుగురూ గొవ్పగా చెన్పకొనాలని ఉన్నది దానికోసమే నా చేతనైన కృషి ఏదో చేళాను. అది మీ వామాంకితమై లోకంలో (ప్రచారం కావాలని కోరుకొంటున్నాను. ఇంతకాలం ఇన్ని కోర్కెలు తీర్చుకొంటూ వచ్చిన మీరు ఈ ఒక్క-కోరిక కొదనకండిం

ఉలన్నాయి చెప్పినమాట అక్షరాలా నిజం, కాదనకండి నాన్నగారు” శారద వంతపలికిందిం

“మ్రాచారుగా ధర్యారాపుగారుః ఇదీవరసః ఇక నాగోడు ఆ పరమౌాత్ము వికి చెప్పుకోవాలి” మాధవరాపు విచారదిగ్ధంగా నవ్వాడు.

జన్సర్రే వస్తా, సాయంకాలం టీపార్టీ, ర్మాతి శోభన్నాదిగారింట్లో డిన్నర్‌. మరచిపోకండి?” ధర్యారాపు వెళ్ళిపోయాడు,

ఆ సాయంకాలం టౌన్‌హాల్‌ నిండిపోయింది. యం. పి. గారు ఏమి చెబుతారో విందామని కొందర్వు హెడ్‌ మాస్టరు ధర్మారాపుగారల కోసమని. హైస్కూలు అధ్యాపకులు మోహన్‌రావు కోసమవి అతని మృతులు, (కొత్త యంత్రం చూదామని సామాన్యప్రజలుు ఉచితంగా టీ దొరుకుతుందని మరి కొందర్వు ఈ తంతేమో తేల్చుకొందామని పీఠారామయ్య అతని అనుచరులు హాజరయ్యారు. శారద్య శ్యామల్య పశ్యంతి అన్నపూర్ణమ్మ; రొజ్యం స్త్రీలకు (త్వేకింపదిడిన స్థానాలలో కూర్చున్నారు. మాధవరాప్తు డాక్టరు చసాదు. ళోధన్నాది వేదికకు సమీపంలో ఆసీనులయ్యారు. పార్లమెంట్‌ సభ్యుడు పీతా రామయ్య మోహన్‌ రాపులు మరొక బెంచీమీద కూర్చుని లోకాభిరా మాయణం పాగిస్తున్నారు. గురుమూర్తి నబ్‌ ఇన్స్‌పెక్టర్‌ సుందరరావు, విశ్వనాథం నారా యణరాపు ఇంకొక బెంచీమీవ్య రర్యారాప్రు కృష్ణమూర్తి రంగయ్య, సుబ్బా రాపులు వేరొక బెంచీమీద కూర్చున్నారు. (గామలోను పాడుతున్నదగి. సరఫరా దారులు సభ్యులకు తీపి కొరం, అరటిపండు టీ, కిన్లీ సప్లయి చేశారు. అల్బా వారప్క ఏందు పూర్తికాగానే దర్మారాపు లేచి వేదికపైకి వెళ్ళి నభాధ్యకతుణ్ణిం మోహన్‌రావును నిర్దిష్ట స్థానాలకు ఆహ్వావించ్వి నాటి సమా వేళ తాత్పర్యాన్ని వివరించి అధ్యక్ష సమ్యూననీయులను ఇద్దరినీ సదస్కులకు పరిచయం చేసివచ్చి శన ఫ్టానంలో కూర్చున్నాడు.

అద్యక్షుడు తన తొలిపలుకులో కొంగెస్‌ పుట్టిన దగ్గరనుంచి నాట్‌ వరకు జరిగిన విశేషాలను పేర్కొని (పభుత్వలత్ష్వ్యైలను వివరించి ఇలా అన్నాడు: *రోగడ్ర (పథాన సమస్య పారతంగత్య విమోచనం. దానికోసం పోరాడి స్వాకం శక్యము సంపాదించాం. ఈనాటి సరాన సమస్య దార్యిద్య ఏమోననం. విటిషు వాళ్ళ పుణ్యమా అంటూ మన దేశంలో ఎక్కడ చూచినా దారిద్యం తాండవిష్ణు

శ్‌88ి షపాపీకొండలు న్నర్‌. పిలిస్తే ఓటయని పలుకుతున్నది. ఈ దారిద్యాన్ని పోగొట్టి సంకల్పించి కౌంథగెసు పార్టీ, (సభుత్వమూ వంచవర్ష (పడాళికలు తయారుచేసి ఆమలు పర స్తున్నవి. _పజలు సంపూర్హంగా (సభుక్వంకో సహకరించినప్పుడే సంపూర్ణ విజయం లకిస్తుంది. అంతేకాని తృొకమ్మొరి విమర్శలు సాగి స్తే పయోజనంలేదు. అయిన కానిరానికి పభుత్వాన్ని దుయ్యబట్టటం ఆత్మవంచన, దేశృదోహం, ఇవాళ పభుత్వం అం'ఘే ఎవరు? ఏ యల్లయ్యూ మల్లయ్యో కొదు. అలా అనుకొనే రొజులు ఏనావో గతించాయి. (పభుశ్వమంటే ఈనాడు (ప్రజలే; అం'పే ఇక్కడ సమావేశమైన మనమే. మన స్థితిగతులను మనమే చక్కబరచుకో వాలి.

“ఈ కార్యం నట్టిమాటలతో జరగదు. పరిిశమలన్కు వ్యవసాయాన్ని అభివృద్ధి చేసుకోవాలి. దీనికి ఆధునిక విజ్ఞానం, సాంకేతిక వివ్యం నైపుణ్యం అవసరం. మనదేశ భవిష్యత్తు ఈ ఏజ్జానవేత్తల మీదన్యూ సాంకేతిక విపుణుల మీదనూ ఆధారపడి ఉన్నది. ఇటీవల ఒక విశేషం జరుగుకున్నది. మనదేశంలోని నిపుణులు ఆయా శాస్త్రాలలో అధికజ్ఞానం, అనుభవం సంపాదింవాలని పొళశ్చాత్య దేశాలకు వెళ్ళి వాటిని గడించి పిమ్మట అచటి వేకనాల వ్యామోహానికి లోబడి మాళ్ళదేశాన్ని మరచిపోయి అక్కడే ఉండిపోతున్నారు. ఇంతకన్నా దేశదోవా 'మేదుంటుంద?

*మి తుడు మోహన్‌రావు అలాకాదు. అమెరికాలో ఇంజఏరింగ్‌ శాఖలో సరాం కోటికందుకొన్నాడు, తక్కినవారివలె వేతనాల వ్యామోహానికి లోనుగాక మారృచేశానికి సేవచేయాలన్న సంకల్బంతో తి3గి వవ్చాదు. తంర్మడ్రి గారితోఉన్న దేశభక్తి ఈ మి్యతునికి వారసత్వంగా నర్మకమించింది. దానిచే (యేరికుడ్లై మనదేశానికి వచ్చాడు. తఈన విజ్ఞానాన్ని నైపుణ్యాన్ని వినియోగించి డేశీయ యంత్రపర్మికమలను ఎల్లవిధాలా అభివృద్ధి కావిస్తాడన్సి వలసిన సాంకేతిక నిపుణులను తయారు చేస్తాడని నా విశ్వాసం. ఇకని కృషి ఎల్లఏధాలా సఫీకృతం అవుళుందని ఆశ్య ఆశీర్వచనం కూడ,

“ఇప్వుడు మృతుడు మోహనరాపు అమెరికాలో తన అనుభవాలనూ శాను ఇంజనీరింగు శాఖలో కనిపెట్టిన కొత్త విశేషాలనూ విశదీకరిస్తాడు అధ్యక్షుడు తన స్థానం అలంకరించాడు.

మోహన్‌రావు లేచి గొంతు సవరించుకొని (ప్రారంభించాడు: కోఅధ్యక్వా మహాళశయులారా। నలుగురిలో నిలిచి మాట్లాడటం నాకు అలవాటులేదు. అండ లోను ఆరేళ్ళనుంచి ఈ దేశంలో లేను కౌబట్టే తెలుగులో మాట్లాడే అలవాటు వూలర్తిగ పోయింది. కనుక ఠబ్చిబ్బులు, తడవాట్లు రావటం సహజమే. నాటివి తీమించాలి.

పూని కొండలు ణ్‌ టోక్రునాతు ఇలా సన్ను నమ్మ్యూనింతిన ఈ శాళ్యక శ్తలకు నా కృతజ్ఞతా సూత్వక నమస్కొారాలు.

“అధ్య్యక్షులవారు చాలచాల విశేషాలు చెప్పారు. నాకు రాటకీయాఖ్లు జొత్తిగ తెలియవు. ఆ విషయాలు నేను (వస్తావించను. అమెరికాలోతి నా అనుత్ధ వాలను నేను కనిపెట్టిన (కొత్త విషయాలను విశదీకరించవలసిందని ఆదేశిం చారు. అ ఆరేశం అనుల్లంఘనీయం.

విదేశాలకు వెళ్ళేవారు ఏదో _వత్యేక అత్యం పెట్టుకొని వెచ్ళుతుం శూరు. అలాగే నేను ఒక లత్యంపెట్టుకొని వెళ్ళాను. మెకొనికల్‌ ఇంజనీరింగు అం'పే ఎంతో అభిమానం. ఆ శాఖలో ఆధునిక కౌాప్రజ్ఞులు- కనిపెట్టిన నిశేషాల్లా 'నేర్చుకొందామని వెళ్ళాను. ఏదో నాచేతనయిన కృషిచేశాను. అంతకుతస్ప మరొక ఏశేషం నాకు తెలియదు. ఇక ఆ శాస్త్రానికి సంబంధించిన విషయాలు ఇప్పాలం'పీ ఫిజిక్సు మాధమేటిక్పు కెమిస్ట్రీ మున్న్నైన శాస్త్రాలతో _శోతలకు కొంత పరిచయం _ కొవాలి. అలాంటి పరిచయం యిక్కడ ఎవరి కున్నది? ఏంతమందికి ఉన్నది? అలాంటివారు. లేరుకాబట్టి నా అనుభవం వినరించటంవళ్లి (వదమోజనంలేదు. అధ్యతులవారు మన్నిళచాలి. ఇక తరునాతి విషయం ఉప్న్మక మీుంచక ముందు ఓక విషయం చెప్పాలని ఉంది. ఇలా లైన్సటం సావానవ్వేం ఆయినా ఒకపాలి ఆలోచిస్తారన్న థాపంతో అంటున్నాను.

*ఆక్రనాడు సాంకేతిక విద్యకు (ప్రాముఖ్యం ఎంతైనా ఉన్నదవి అధ్య తులవారు అంగీకరించారు. అంహే సొంకేతిక విద్యకూ పొమాజిక జీవనావికీ వంబంధం ఉన్నదన్నమాట. పామాణిక జీవనం ఎలా ఉన్నదో చర్చించి ఆదిఎలా ఉండాలో నిర్ణయించి దావిని సాధించటానికి మార్గాలు చూసేది రాజకీయ కాష్ట మనుకొంటాను. అంతేనంటారా? (అధ్యకుడు అపునన్నాడు.) ఆ పక్షంలో సాల్‌ తిక విద్యకు అంపే పెక్నాలజీకి రాజకీయళాస్త్రావికీ నంబంధం ఉండితీరాలి. ఇదే శజమైతే చెక్నాలజీ అంక యేమిటో తెలియనివాళు యధార్థ రాజకీయ శాస్రజ్ఞాలు జ్రావటానికికాన్తీ పొమాజిక అత్యాల విస్దేశంచటావికిఠానీ యోగ్యులవుకారా? ఇది

కన్దేన్స కని పెట్టిన వాటినిగురించి చెప్పాలన్నా లోగథఢ చెప్పిన బాధతే వస్తాయి. అందునల్ల నేను వాటివిగూర్చి చెప్పదలచ్చుకోలేదు. కాకపోచే ఒథ చిన్న యంత్రాన్ని చూపిస్తాను. అది మెలా పనిచేస్తుంది? ఏమిస్తుంది? ఎలా ఉపయోగ ఛడుతుంది? అన్న సంపితులను నేను చెప్పను. మీరే ఊవాంచుకోనాలి. ఇదిగో ఛభూమూలు ఇ్రలక్ట్రిక్‌ ఫాన్‌. విద్యుద్వాహక మైన యీ ,కాటివ్లి న్తగ్‌తో కలిపాను. శఈ

శ)

న! పాపి కొంరళ. మీట (కిప్పాను. ఫొన్‌ ఆడుతున్నది. దీనిని సామాన్యంగా ఇళ్ళల్లో వాడుకూనే. ఉన్నారు. ఈ (పక్కన ముసుగు వేసుకొన్న బీవీ ఎవరు? ఏవమ్మాః నీ పేరేమిటి? ఊహూ/౪ మాటాడటంలేదు. మువిషైతే మాటాడి ఉండేవాడే. (ప్రాణమే లేని వికీ వదార్జమైనప్పుడు వీబీ ఎలా అవుతుంది? బీవీ కానస్పుడు మనం ముసుగు శతొం గించటం దోషంకాదుగా. తీసివేస్తున్నాను. దీవి తస్పాదీయః ఇదిహడా ఒక ఫానే, అధ్యడులవారు 'పెలవివ్వాలి. ఈ ఫాన్‌కీ బయటి ఏద్యుచ్చ్భపక్తికీ ఎక్కడైనా కనెక్షన్‌ ఉన్నదేమో చూచి చెప్పండి.”

తబ్రద్రత్తుడు: “ఎక్కడా కవిపించటంలేదు.”

“స్టాన్‌ బేస్‌లోకొన్సి మరొకచోటకొని దై 9 బొటరీలు కౌవ్వి వెట్‌ వెల్చు శాని ఉన్నాయేమో తనిఖీచేసి చెప్పండి.

అధ్యడుడు: కోలేవు.”

“అలాకాక ఎక్కడైనా పెెటోల్‌టాంక్‌ కొన్సి ఆయిర్‌టాంక్‌ కొవి ఉన్న వేమో పరిశీలించి చెప్పండి.”

అధ్యకుడు; “లేదు.

“అయిన ఒక మీబతిప్పితే ఆ ఎలక్టిక్‌ఫాన్‌ వలెనే ఇదిహడ నవి “చేస్తుంది. ఆ ఎలక్ట్రిక్‌ ఫాన్‌కి విద్యుచృ క్రి కౌవాలి. దీవికి ఆ విద్యుచ్చృటక్తి అవపళకో లేదు. కవీసం ఒక బొట్టు కిరోసిన్‌ అయినా పెట్టమని కోరదు. ఇది ఎంతకారం వవిచేస్తుందని అడగరేం? ఆ మాతం కుతూహలంకూడా బేదా?”

అధ్యడుడు: “ఎంతకాలం పనిచేస్తుందంటారుణ

“ఎంతకాలమైనా వవిచేయవచ్చు. కావి మీ ఎదుటవున్న ఈ యంత చదేళ్ళు గట్టిగా పనిచేస్తుంది.??.

*్రధ్య్యతుడు: *ఆ తరువాత?”

మళ్ళీ బాగుచేయాలి. అంతే. దీనిపేరు మాధవ్‌. ఈపూరి హైస్కూలు కైడ్‌ మాస్టరుగారయిన థ్రీ మాధవరావుగారు వచ్చి మీట నొక్కి దీనివి పతి దేయిస్తారు” మోహనరావు వేదికమీద తన కుర్చీలో కూర్చున్నాడు.

అధ్యతురు లేచి అన్నాడు: *ోమాధవరాపుగారు ఈ వేదికమీదకువచ్చి వారి అజ్బాయి చెప్పినట్లు మీటను నొక్కి. ఈ వింత ఫానును ఆడించనలపిందని శోరుతున్నాను.”

మాధవరావు వెంటనే వేదికిమీదికి పోయి “*అర్యతై మహాశయులాళా! నమస్కారాలు. మీటనొక్కి. మీ కుళూహలం తీర్చాలన్న కొంక్ష ఉన్నది, కొని ఈ వనికి మానవుడు యిస్ప్రుడున్న దళలో నేను అర్హ్హణ్జికాను. నన్ను క్షమించాలి” అని

పౌపికొ ల౨డఆఅ క్‌ జేదిక దిగి గబగబా నభాభవనం ఒదిలి బయటికి బయలుదేరాడు. ఒక్యవక్కనుంచి గురుమూర్తి మరొక (ప్రక్కనుంచి శారద వేరొక్యపక్కనుంచి ధర్మారావు వెళ్ళి ఆయనను వరండాలో ఆపారు. ఇంతలో సభలో కలకల౦ బయలుదేరింది. ఈన్ల్సూధవరాప్పగారు ఎందుకు నిరాకరిస్తున్నారు?) ఆంత్ర గౌరవం ఇస్తుంటే దక్కించుకో రేమి?? ఉక్రవీసం కొడుకు పరుపు నిలబెట్టటానికైనా చేయవచ్చునే??? “అనలు వనిచేయదేమో? నలుగురిలో లేనిపోని అ్యపతిస్ట దేనికవి చూనుకొన్నాడుం) “తం[డ్రీకొడుకులమధ్య ఏవో తగాదాలు ఉండి ఉంటాయి. అందుకే అయన నిరాక రిస్తున్నాడుి “ఈ ఏర్పాట్లన్నీ లోగడే చేసుకొని ఉండవలసింది. ఇస్పుడేమిటి ఈ భాగవతం?) కళమ్రూధవరావుగారు అంత తెలివితక్కునవాడు కాదు. ఏదో కిటుకు ఉన్నది *ప్పిదో అనర్థం ఉండికాబక్షు తండి నిరాకరించాడు. గురుమూర్తి మాధవరావును బతిమాలాడు: “మాస్టారూ. మీకు చెన్న తగ్గవాణ్జీ కొను, అన్నిటికీ ఈశ్వరుడున్నాడు. భయం దేవిక? జరగవలసిందేడో జరుగుతుంది. ఇప్పుడు క్కురవాణ్ణీ మిమ్మూ హాస్యొన్సదులను చేసుకోకండి. నా మాట వినండి. ఇవి చేతులు కాపు ఆఆ్రకక్రాళం ఉండగా మానవ్యనయత్నం వదలి భగవంతువిమీద భారం వెయ్యటం మూర్చత్వం. చూస్తూ చూస్తూ నా బిడ్డను చంప్పకోమంటారా? తెలిసి తెలిపి లోకానికి మహాసెర్ధం కల్చ్పించమంటారా? నావల్లకాదు. లోకం నవ్వనీ తిట్టవీ. నేను చేయలేను. మాష్టాూః ప్యుతళోకం తండ్రికే తెలుసు ౫ జనవాన్నగారూః నాన్నగారూ: మీరు మావినా పుతవియోగం తన్నదుం ఎటుచూచినా అనర్హం తొలగనప్పుడు అన్నాయిని ఎందుకు చిన్నపుచ్చాలి? సభ్యు లకు అకాభంగం కలిగించి మీరు ఎందుకు విందపాలు కొవాలి? ఇన్నాళ్ళనుంచి నూ కోనం త్యాగంచేస్తూ వచ్చిన మీకు యిదొక లెక్కగాదు. లోవలికి వెళ్ళుదాము వండి? శారద తం్యడిచేయి పచ్చుకొన్నది. ఆవిజంగా నే నేనిప్పుడు గుడ్డివాజ్ఞన్మూ. మీరు కూచి చెప్పించే నాకు శోకం:

శ పాషకొారడ ఆ

శ్ర బ్రంజ్రారదువంటిడాన్మా కనొపెట్టినన్వుడే మానవతకు భయసడరేత్కు భళనం జొందలేదు. డీవినల్ల ఆర౮తకన్న్యా వైపరీత్యం జరుగు తంధఠంటారా?” థరాత్ర శొవు నచ్చజెస్పటానికి యత్నించాడు.

“విషమువల్ల నష్టేంలేడు. అమృతంవలే భాసించే విషమే చీక్కు తెచ్చి పెడుతుంది. అయినా నేను సర్వజ్ఞుజ్తీకాను. ఆ బొధ్యత నా నెత్తిమీదలేదు. మీ- అందరికీ నేను యెందుకు కష్టం కలిగించాలి? తరువాతనే తీరికగా నా ఏడ్పు వేను ఏడ్చుకొంటాను.

*లగ్రేమిటి అంతమాట అలిటారు?”? థర్యారావు చకితుడయ్యాడు.

“అంతకు తప్ప నా జీఏతావి కింక మిగిలిందిలేదు. పదండ్‌.”?

మాధవరావు నేరుగావెళ్ళి సభావేదీక ఎక్కి సభ్యులకు నమస్కరిం చాడు. వెంటనే కరతాళధ్వనులు చెలరేగాయి.

ఈ అధ్యక్షా మహాశయులారాః నే నొకసారివచ్చి మీకీ కవిపించి తిరిగి పోవడం, మరల వేదిక ఎక్కడం మీకు ఎంతో విడ్డూరంగా కనిపిస్తుండాలి. ఇతనికీ. మతిలేదా అన్న సందేహంకూడా కొంఠమందికి కలిగి ఉండవచ్చును. నేను మీన. నమస్కార పూర్వకంగా మనవఏ చేసేది ఒకటే. మాధవరావు అన్న పేఠశత త్యక్తిగా నేను యివ్పుడు రాలేదు. కేవలం సొమాన్యమానపుడనై మీ కుతూహలం జీర వేర్చటంకోనమే చేస్తున్నాము. పీమండదీ మోహనరాపుగారూః ఏ మీట నొక్కా ఈంటావ?ో

మాపానరావు లేచి విలబిడి “ఈ మీట టక్కుమనేటద6ఠతవరకు విడే వైపునుంచి కుడివైపునకు తినండి.) | మాధవరావు అలా చేయగోనే ఫొన్‌ గిిరున తిరుగ నోరంభించింది. నీభలోను౦చి హర్షధ్వానాలు దియలుదేరాయి. మూడ్చుపక్కలనుంచి కెమేరాలు శశుక్కుమన్నాయి. సభ్యులకు నమస్కరించే మాధవరావు వేదికనుంచి దికి వెళ్ళాడు.

ఆధ్యతడు లేచి (ప్రారంభించాడు; “ోఇస్పటికే కాలాతీతమయునదిం శృుతుడు మోహనరావు ఇవాళ విచ్చితదృళ్యం చూపి మనలను చకితులను చేశాడు. “ఉలాంటి (వశిభావంతులుండగా మన దేశానికి ఏ లోటూ కఅగదని నా విశ్వాసం ఈక ఫథ ముగిపింది.

వ్యవస్థాపకుల తరపున డాక్టర్‌ (బీసాదొ ఆధ్యటీనిక్సీ మోహనరాపుకో కో ధవర్నాప్తుకూణ నభకు వచ్చిన ఇతర పెద్దలకూ కృతజ్ఞతా వూర్యక వందనాలు చమర్చించాడు.

మ ఖకొలడ ఈ ల!

గురమూ క్రి మాధవళాపుకోనం (నక్కవరండాలో విరీశిస్తున్నారు. ఇంతలోనే తమలో నవ్వుకొంటూ శ్యామల్య శారద్య పళ్యంతి బయటికివచ్చి అయనను దూచి ఒక్కసారిగా టనవ్రమస్కారమండీ మాస్టారూ! కులొసాయేకదా? అవి కుశల్యవశ్న వేశారు.

అకలాసాయే అమ్మాయిలూ! అమ్మా వళ్యంతీః; విన్ను చూచి చాల కాలమయినదమ్మా. బౌొగున్నావా? పినతల్లీ, పిల్లలు సుఖంగా ఉన్నారు కదా?

ఉబ్రంత్ర వక్షపొతం నవికిరాదండి మోస్టారూ” శారద నవ్వింది.

"పక్షప్రాతమా?....అయినా కావచ్చు. కౌదని ఎలా అనేది? అమ్యై శ్యామలా! ఈ కొంటెవిల్లను ఏ కథలోనో నవలలోన్తో ఎక్కించరేవూ? శతీరుమూో ర్డి నవ్వాడు.

కమ్పిరెంత్ర కాదన్నా పక్షపాతమే. ఎందుకంటే 'పెద్దతనాన్ని బట్టీ వలకీ తచ్ళే ముందు శ్యామలను వలకరించాలి. చిన్నహళ్ళను ముందు పలకరించాలంపే వమ్న పలకరించి తతిమ్యావాళ్ళని పలకరించాలి. ఏ (క్రమం లేకుండా ముందు వళ్యంతివి పలకరించారంపే పక్షపాఠం కాకపోతే మరేనుంటారు???

ఆవక్షప్రాత్రముని ఇదినరకే ఒప్పుకొంటేవిగా:”

ఆఆ శ్రడ్తుక్రబోతుతనమే వనికిరాదు. మనం ముగ్గురం. మాస్టారు చకుర్ముఖులు కారుగా?” పళ్యంతి కారదను ఎదుర్కొన్నది.

ట్టడ్రిపోయానండి, మాస్టారూ: మీరు చెవితేకొని నన్ను నళ్యంళి వదలి పెట్టదు. సీటముంచినా పాలముంచినా మీరే!)

*అలా అన్నాపు బాగుంది. అమ్మాయిలూ, తగాదా పడకండి. ఏదో ఉద్దేశంతోనే ముందుగా పళ్యంతిని పలకరించానన్సీ అఆ ఉద్దేశ మేమిటో కేల్చు శ్రోవాలనీ శారద ఎత్తు. నేరుగా అడిగితే ఏ రభసా లేకపోయేది.. బాగోగులు కవి పెట్టి ఆదుకోటావికి మీ యిద్దరికీ వెనక తంథడులున్నారు. పళ్యంతికి ఎన కున్నారు? పైగా పినతల్లిసీ ఆమె విడ్డలనూ ఈదుకురావాలి. అందుకోసమే ఆమెను వజందు పలకరించానమ్మా.”

ఇంతలో మాధవరావు వచ్చి *శిష్యురాం[డు గురుపూజ (ప్రారంలించి నట్టున్నారే:?” అవి నవ్వాడు.

*అవ్పనండి. వేసిన పుప్వులళోసమే వెదకు కొంటున్నాను.”

ఆమ్సా శారడ ఈమధ్య కొంటెఠనం నేరుస్తున్నది*

*జ్టారద్రమీడ అలాంటి అభాండోలు వేయకండి.”

ణః పాఏకొంత ఆ

“ఆయినా గురుశిష్యల నడుమ నా జోక్యం దేనికి లెండి1?

*వ్సీరు సదండమ్మా మేము వెనక వస్తాము? గురుమూర్తి ముగ్గురినీ చంపి వేశాడు.

*మ్రాస్టారూః శమించాలి. ఇందాక ఏదో ఉఊదేకంలో అవి వేశాను” చూఢవరావు గురుమ్నూర్తి చేతులు పృచ్చుకొన్నాడు.

ఉఊప్ప్మతశోకం ఒక దం్మడికే తెలుసునన్నమాటకేగా మీరు బాధనడు తున్నది? నేనేమీ నొచ్చుకోలేదు. నొచ్చుకోను. అది మీకూ అన్వయిస్తుందసి గురచిపోయినట్లున్నారు? గురుమ్హూర్జి నవ్వాడు.

“న్వాస్టవానికి అంతేగాః కొని ఇవాళ కొంచెం తెలివి తక్కువగా శొందరవడ్డానేమో ననిపిస్తున్నది?

“*ఆంత్రటి జీవన్ముక్తులు ఎవరున్నారు మాస్టారూ? అంతా మానక మ్మాతులమే:? గురుమూ_రి విబ్ఞూర్చాడుం

విరి

కడ్రార్టర్‌- మోహన్‌

“న్రాన్న్‌గారు లోవల ఉన్నారండి:?” తలవాకిట్లో కుర్చీ వేనుకొని కూర్చున్న మోహన్‌ సమాధానం చెప్పాడు.

ఉత్సాహంతో వస్తున్న డాక్టరు చసాదు ఆ నధామానం వివి చకితుడ్లై 'శిరుకొని వెళ్ళి అతడు భాళీచేసిన కుర్చీలో కూర్చుని నవ్వుతూ అన్నాడు: ఈ ంత్ర తగాదాపడ్డా కావాలని వెదకుకొంటూ వచ్చిన మనిషిని విడ లించికొట్టటం ఏమీ జాగుండలేదు. అందులో కం(గాచ్యులేషన్స్‌ చెప్పి పోదామని వచ్చిన మనిషిని తరిమివేయబం బొత్తిగా బాగుండలేదు.)

ఈవై ద్యమవాళయ్‌ః నారదుని చేతిలోనుంచి మహతి ఎప్పుడు లాక్కొం వారు? మోహన్‌ నవ్వాడు,

*మ్సహతి లాక్కొానట మేమిటి? నాకు బొత్తిగా వంగీతం రాదేళి

ఆబ్రంశ్సే వై ద్యనృత్తి నూని తగాదాలు పెట్టటం ఎప్పటినుంచి వేర్చు కొన్నారు?

ఊవెంగాలీబాబుగారూ? వైద్యవృత్తి ఇంతవరకూ మానలేదు. ఈ పాయంకాలంకూడ చిన్న కేసు చూచి వచ్చాను. పోతే పోట్లాడే న్వలావం జాకున్నమాట వాస్తవమే. కాని పోట్లాటపెళ్హు స్వభానం నాకే కొద్యు మా నంశంలో ఎవరికీ లేడు. కానాలం'పీ నా గర్భళ్యతువునైన అడగవచ్చు.

నభ్రలో అంతగోల జరిగిన తరువాత నాకు కంగాచ్యులేషన్సే చెప్ప ఆానికి వస్తుశన్నారం'పే అర్థ మేమిటి? విజంగా అంత సద్భావమే ఉంళే ఆ తిట్లో డీవెనలో మా నాన్నగారిద్వారా అందజేస్తే సరిపోయేది గదా[ి మోహన్‌ విద్టదీకాడు.

(చపాద్‌ వమాధానం చెప్పటోతుండగా బాలయ్య కుర్చీతెచ్చి మోహన్‌కు రసన్ధరతో వేస్తూ *అయ్యగోరు పంపించారు” అని చెప్పాడు.

ఉిప్సీ నాన్నగాలివి చూఫ్రే ఒక్కొాక్కుస్పుడు నములుదానూ, (మింగు జానూ అన్నంత కోపం వస్తుండి.”

“ఎందుకో? మోహన్‌ బాలయ్య తెచ్చిన కుర్చిలో కూర్చున్నాడు.

ఈఏ బాలయ్యాః వీపు పోయి మీ అయ్యగారివి “*మీళో పోటాడాలని జాక'పేరుగారు వవికట్టుకొవి వచ్చారు " మంది మార్చలాన్ని వెంటవేసుకొని రమ్మన్నారు అని చెప్పి పిలుచుకురా. త్వరగా రావాలి.”

ణా పాపికొం౦ండణ

౪గడ్తప (తొక్కుకొవి నచ్చిన అతిథికో పోట్లాడటం నాకు చేతకాదు, వర్మనదాయంకూడ ఒప్పుకోదు” మాధవరావు నవ్వుతూ బయటికి వచ్చాడు. ) తన కుర్చీ తండికిచ్చి మోహన్‌రావు నిలబడ్డాడు. బాలయ్య మతి మూడుకుర్చీలు లోపలినుంచి తెచ్చి డాక్టరు సమీపంలో వేశాడు,

“ద్రూచావా. డాక్టర్‌ మోహన్‌ః! పోట్లాడనంటూనే మీ నాన్నగారు ళూతుర్ని మరొకర్ష్న సాయం తెచ్చుకొంటున్నారు. సాక్షొత్తుగ ధర్మారాజుల మమా!” (వసాదు నవ్వాడు.

శోడ్రాక్టరుగారూ: మీలాంటీవాళ్ళకు ఇలాంటి తొందరపాటు తగదు, ఆ రెండోన్య క్రి ఎవరోకాదు. పశ్యంతి. సభనుంచి శారదతోపాటు నేరుగ ఇక్క చీకే నచ్చింది ఆమె మీ సిస్టరేకదా?'

*క్రావచ్చుు అయినా మీ శిష్యురాలు. పైగా వర్గ్షకలహంతో సీ పోయిన ఈ రోజులలో ఆమె నన్ను నమర్థిస్తుందా? నీవే చెప్ప మోహన్‌! శుక్ర తనవారైనా ధర్మం చెప్పాలి. అందులో వీ పషిన పోరాగడవచ్చిన వ్యక్తి ఉదోహం చెయ్యరాదు.”

“యంత్రాల విషయంలో ఏదైనా అడిగితే చెస్పగలనుగాని ఈ లోకిక వ్యవహారాలు వా కేమీ తెలియపు. తృమించండి” మోహన్‌ అక్కడనుంచి ఐయణ చేరటోయాడు.

ఈవైన్సకపోతే చెనకపోయావు. అలా కూర్చో డాక్టరం. ప్రసాదు శిలథంచాథ మోహన్ను కూర్చోబెట్టాడుం

“నమ ప్లే డాక్టర్‌ సాబ్‌” అంటూ కారద వచ్చి కుర్చీలో కూత్కుంరి-

కగ్వడ్స్‌ ఈవెనింగ్‌ డాక్టర్‌)” పక్యంతి విష్‌ చేపిందిం

(వసాడు మాట్లాడలేదు.

ఉన్నేళ్ళు పై బిడ్డా కొంతమందికి జ్ఞానం కలుగద్వే. ఎంిదువళ్లి చంటారు?) కారద తండి _పశ్నించింది.

“ఇంతకు స్పిపస్పర్సు కౌళ్ళకు లేవు. (బతికిపోయాను.. పశ్యంతి అటు కూర్చో. ఇది ఆసుష్మతి కాదులో” _పపాదు హెచ్చరించాడు.

ఈలేక్రపోవట మేమిం ఉన్నాయి. అయినా వాటి కోపావికికూడ ప్యొతతా పాతతలున్నాయి శారద _పపాదువంక కొరకొర చూచింది.

“డ్లామ్‌ ఇన్‌నర్ట్‌్‌ ఈ అవకౌశం కోసమే. ఇంతకాలంనుంచి ఎదుడే చూస్తున్నాను. నేను రిజిస్టరు మెడికల్‌ ప్రాక్టీషనరునే కాని “డాక్టర్‌” వదంకో ఉేర్కొనతగినవాడిని కొను. దానికి అగ్హ్మము మోహన్‌. అతనికి విష్‌ చేస్తున్నా

రనుకొన్నాను. అంతమాత్రాన సోరు "ఇలా విందుకు పౌరేనసుకోవాలో. అర్థ కావటంలేదు.”

షోపికొ లడలు ..!

“నంద ర్భావ్నిబట్టి అయనా ఆర్జేం చేనుకోలేని (వతిరాసంతులకో వాదన అవనరం. తీరికళూడ లేదు.

• పిలిచి తగాదా 'పెట్టుకొంటావవి అందరికి తెలును తల్లీ. ఇవాళ పోట్లాడాలని వచ్చింది సీఠోకాదు, మీ నాన్నగారితో. కాబట్టీ ఈనాటికి మొతత చూస్తూ కూర్చోవలసిందే. కాదం'పే నమస్కారబాణం ఒకటి పుచ్చుకో” *ఉవసాదు వెకిలిగా నమస్కరించాడు. ఇ

ఉవిద్రూషక్రప్యాత్రధారులై. వచ్చారన్నీ నంగతి తెలియక వచ్చాను. తమించండి” మాధవరావు లేవటోయాడు.

“మ్రాస్టారూః వీళ్ళిద్దరూ ఇంకా చిన్నపిల్లలేనవి మీ అపోహ. వాస్తవానికి మనంతవాళ్ళు అయ్యారు. ఒకవిధంగా చూసే మన ఇద్దర్నీకూడా మించిపోయారు? (వసాదు హెచ్చరించాడు.

*క్రారదా? మనం బయటకు వెళ్ళకూడదూ, చల్లగాలి తగిలితేనన్నా శల వొప్పి తగ్గుతుందేమో” మోహన్‌ సూచించాడు.

*బ్లాగానే పుంటుంది. కాని భోజనాలకు పిలువృవస్తుందేమో!?”

అదాలయ్యాః ఈ పీధినే వెళుతూ ఉంటాము. ధర్మారావుగారువ స్తే పిలువు” మోహన్‌ హెచ్చరిందాడు.

ఉపథ్యంతి మాతోపాటువ స్టే అభ్యంతరం లేడుగా?” కారద (పసాదును టశ్నించింది.

*నీశ్రోనే అయితే మా పళ్యంతిని పంపించేవాజ్జీ కౌదు. కాని మా మోహన్‌ ఉన్నాడుకాబట్టి పంపిస్తున్నాను?”

జమా అత్తయ్య పూర్వజన్మలో ఎంత సుకృతం చేనుకుందోః అనుకొవి (వయోజనంలేదు. వెళుదాం. ర్యా అన్నాయ్‌. ఏయ్‌ సిస్టర్‌ మీ డాక్టర్‌కు కత్తులు అందిస్తుండాలట. విషంలో ముంచి అందిస్తుండు. మరిచిపోయేవు? కారదకుర్చీలో చుంచి లేచింది.

“బాగుందమ్మా; బొగుంది. మీరు మీరు అనుకోవటమేమిటిః మధ్యలో వశ్యంతిపై' విరచుక పడట మేమిటి? అన్మూ, సళ్యంత్వి శారదను ఇకనన్నా అడు ప్పలో 'పెట్టుకొనకపోతే పీ భావి జీవతం నరకమే. ఆ సంగకేదో పోయి శేల్చుకోన చూధవరోపు నవ్వుతూ వళ్యంతిని హేచ్చరించాడుం

“ఎంత _సియశిష్యురాలయినో ఇంత పక్షపాతం పనికిరాద్యు నాన్న గొర్హూః” శారద మూతి మురకటించిందిం

“పక్షపాతం కొదభ్యూః ధర్మనిరతి? మాధవరావు వింతగా నవ్వుతూ మోహన్‌వంక చూచాడు,

తిరి

ల! పాపికొండల. రోగం చక్కగ కుడిర్భారు” (పసాదు చప్పట్లు చరిచి కారడము వెక్కిరించాడు.

*2, ఐసీ, ఇంతకూ మార్క్‌ చెప్పింది అక్షరాల నిజమేనన్ననూటః

“మార్క్‌ ఏమి చెప్పాడు పశ్యంతి అమాయికంగా (ప్రశ్నించింది,

కళ్ళ] 18629 286 1646010816 290 0000108 036 (16 04100ఇ09 0 "౪5166 10169613

“మాస్టారుకు వెస్టెడ్‌ ఇన్టరెస్టాగి పశ్యంతి తన పేరు సార్ధకం చేను. కొన్నది.

ఉబ్రమ్మదొంగః నువ్వూ నేర్చాపు, లాభంలేదు. నీ సంగతేదో శేల్చుకో వలసిందే; రా” శారద గబగబా పశ్యంతిని చేయిపట్టుకొని ఈడ్చుకొంటూ దియణ దేరింది. మోహన్‌ వాళ్ళవెనుక బయలుదేరాడు.

“మా ఫశ్యంతికి ఏమైనా జరిగిందో మీ అన్నాచెన్లెళృసంగతి శేల్యో వలసి వస్తుంది సుమా[ (ప్రసాదు శారదను హెచ్చరించాడు.

ఉత్రేల్చుకొనేవాళ్ళ సంగతికూడా మూక ఐదునిముషాల్లో తేలిపోకుండి లెండి? శారద నప్వుతూ పళ్యంతి మోహన్‌లళో నిష్కమించింది.

“ఇంతకూ మా శారదకు స్వాస్థ్యం చేకూరిందంటారా?” మాధవరావు (నసొదును (ప్రశ్నించాడు.

“మాస్టారూ! మీరు నిజంగా అదృష్టవంతులు, కారదకు నయమైనస్లే, కొని మల్లెపూపువలె చూచుకోవాలి. అది అలా ఉంచండి. అసలు నేను వ్మబ్బైన పని మేద.) లా

*ప్రోట్లాటకు వచ్చామని ఇందాకనే చెప్పారుగా ఇక కొనివ్వండిగొ మాధవరాపు నవ్వాడు.

“నవ్వితే సరిపోతుందనుకొన్నారేమో. అదేమీ కుదరదు. ఇవ్వాళ సళ లోని మీ (ప్రవర్తన ఏమీ బాగుండలేదు. జరిగిపోయిందేదో జరిగిపోయింది. ఇక నీయినా మీ అభ్మిపాయాన్నిమార్చుకోవటం ముఖ్యమవి చెప్పిపోవటానికీ వచ్చాను”

*ఖ్రం'క్సే??? మాధవరావు డాక్టరువంక తేరిచూచాడు.

*అమెరికొనుంచి మీవాడు ఏ (బహ్మారాక్షసినో లేవదీ సుకొచ్చినట్లూ అదీ లోకాన్నే కొక అతణ్ణీహాడ (మింగబోతున్నట్లు _పళిపాదించి నిండుసభలో చులకన చేశారు. కాదు, అవమానించారు. అతనికి భక్తి పపత్తులున్నవి కనుక సరిపోయింది శాన్సి మరొకరయితే ఏమి జరిగేదో తెలుసా?”

“త్రాపీగా ఆలోచించే మాట్లాడుతున్నారా?

ఆఆలోచన అనేది ఏ జాతిసొత్తూ కాదు ఏన్యక్తి కొణాచి కౌదుం?

పావఏకొండలు 209 ళక్రాదయ్య్యాస్వామి కౌదు. అవునని ఎవరు రాయిగుద్దుతున్నారు? అంత ఆవేళం దేనికీ: మాధవరావు వెంటనే తన్ను నిగహించుకొన్నాడు. ఈమ్లాస్టారూః మీరు వివేకవంతులు. జీవితమన్నాా పురుషార్ధ్థాలన్నా మీ శొక దృక్పథముంది. దాన్మిపకారం నడుచుకొంటున్నారు”

“క్రాద్సు నడుచుకోవడానికి (వయత్నిస్తుశ్నాను*

“సరే, అలాగే నడుచుకోవటానికి యత్నిస్తున్నారండి. మీవన్న్షే ఇత రులకుకూడా విన్నధిన్న దృక్పధా లుండవచ్చును. ఆ దృగ్జ్యోతులనుపురస్కరించు కొని పయనిస్తూ ఉండవచ్చును. అంతమ్యాతాన “నేనే సరిగా పయనిస్తున్నాను. ఇదే కళ్యాణపథం, తతిమ్మావి కౌపథాలు. వారు పతనం పొంధుతున్నారు అని విరపించ డానికి మీకెవరు అధికొారం ఇచ్చారో టోధపడటంలేదు.””

కఅనుభవం ఉన్నది. తర్కం చెబుతున్నది.

*€ఇతరులూ ఆమాటే లంటున్నారు. విజానికి జీవులకు ఆహారం అవనరం. అయితే మానపుడు ఆహారంతోనే తృప్పిపడడు. అలా పడేవాడు వకుపు అపఠాడేమోకాన్సి మానపుడుకాడు. అతనికి సత్యం, సౌందర్యం, సౌఖ్యం కౌవాలిం ఆ సర్యాన్వేషణలో అతడు సౌందర్యం దర్శిస్తాడు యోగ్యులప (ప్రదర్శిస్తాడు. తాను సౌఖ్యం పొందుతాడు. పాృారులకు అందిస్తాడు. మీవాడిసంగతే. తీసుకోండి. (వ్రక్సతివి పరిశీలించి దానినుంచి అనంకళ కిని సం్యగహించేమార్గం కని'పెట్టాడు లోకోత్తర మైన యంటలాన్ని సృష్టించాడు. ఆ అన్వేషణలో నియతి.స్థమైన (పకృతి పొందర్యాన్ని దర్శించాడు. చూచి ఆనందించండని దానివి అధికారులకు _పదర్శి స్ర్తున్నాడు. అ సృష్టళో అజరామరమైన కీర్తి అపారమైన ధనం సంపావింద్కితాను సుఖపడబోతూ ఇతరులకు సౌఖ్యం కల్పించబోతున్నాడు. అలాంటి మేధావిన్సి పర మోపకారిని పట్టుకొని విండుసభలో అలా అవమానించారు. ఇదంతా ధర్యం “పేరుతో మానవకళ్యాణమన్న వంకతో చేశారు. అంకేగాఎ)

మాధపరాపు ముఖంలో నవ్వు మాయమై చిరాకు దోబూచులాడింది.

ళక్తోవం దేవికి? నేను చెప్పదలచినదావివి పూర్తిగ చెప్పనీయండి. తరు చాత మీయిస్టం వచ్చినట్లు తిట్టినా కొట్టినా పడడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను. మీవాడు కనిపెట్టిన యం,తం అణ్వాయుధం కాదు. [పప్రాణాలుతీయదు. స్మకమంగా వాడు కొంటే _పతిమానవుడూ అకలిదప్పులకు అతీతురై ఇష్టార్థపిర్ధి_అం'పే మీకు చెప్పే అభ్యుదయంకాని న్మిశ్ళేయసం కొని పొందవచ్చు. అయితే మీరు యిక్కడ చెప్పే ఆక్షేపణ ఏమిట్‌? ఇస్పటి పరిస్థితులలో యీ యంతాన్ని జాగ త్తగా ఆలోచించి .వావకోవాలి. లేకపోతే ఈనాటి పరిశమలు; సామాజిక వ్యవస్థలు తల్మకిందులై శోతాయి. అధికారతృష్టాపరులు ఈ యంక్రాన్ని అణచి వేస్తారు. దీని కెదురుతిరిగితే

జీ పాపికొండణృ మీవాడి ప్రాణాలు అసహరిస్తారు. లేదా. ఈ యంత్రంతో సంప్రాప్పించే అధి శరాన్ని దుర్వివియోగసరుస్తారు. ఇదే కదా మీ భయం. ఈ భయంతో మానవ విదోహులు చేపేపనినే మీ అబ్బాయివి చేయమంటున్నాగు. ఇదే ధర్మమంటు 'న్నారు. .ఇందులో న్యాయమెక్కడుందో బోధసడటంలేదు. ఆడలేక మద్దెల ఓటి దన్నట్లుగా ఆ యంథక్రాన్ని ఎలా వివియోగించుకోవాలో తెలియక అణచివేయ మంటున్నారు. అలాంటీ యంత్రం ఒకటి ఉన్నదవి తెలిస్తే దానికి సంబంధించిన వమనస్యలు నేడుకాకపోతే రేపై నా మరొకమేథావి పరిష్కరించవచ్చును. దానికి (మీ రెందుకు ఒస్పుకొంటారు?ఒప్పుకోరు. తెలివితేటలు మీకు తక్క. మరొకరికిలేవు, ఇకముందు కలగవు. అంతేగా? మీ అసమర్హతకోసం ఇన్నేళ్ళుచేసిన తపస్సును. వ్యర్దంచేసుకోవాలి. రామన్న లక్షలాది (ద్రవ్యం కాలదన్నుకోవాలి. అప్పుడే మీ, లెక్కలో అతడు యోగి, జీవన్ముక్తుడు. ఈ లెక్కలో శరతల్పం గమిలిక లీష్ముడు పద్మవ్యూహంచొచ్చిన అభిమన్యుడు వ్యర్దజన్ములు. మీరు పీసా మ్‌లు సార్ధకజన్ములు. జ్యాగదవస్థకం టె ఆవృ త్తిరహితమైన గాఢ సుషుఫ్టస్థ మీకు దొడ్డది. నమస్కారం. ఆ స్థితికింకా మేముచేరలేదు. మాకు చీమునెత్తురులు ఆకలిదస్పులు రాగద్వేషాలు. ధనకీర్తికొంకులు ఉన్నాయి. ఒక వేళ మేము అను 'కంపనీయులమైతే కావచ్చునేమో కాని ద్వేషులం, నిందాపాాతులం కాము. అను ఆగపాంచి మోహన్‌ మనస్సును వికలంచేయకండి. ఇదివరకే అతడు కొంతచికాకు- వడుతున్నట్లు నాకిచ్చిన మొదట్‌ సమాధానం చెబుతున్నది కదా” (వ్రసొదు చటు క్కువ భేచివెళ్ళి మాధవరావు చేతులు పచ్చుకొన్నారు.

• *డ్లాకర్‌ 1 డాక్టర్‌! ఏమిటిది?) టబ స!

“*పార్టన, మీ ఉత్తుంగ క్షానళ్ళంగంనుంచి సానుభూతికో విలోకింశి చఇమించాలని విజ్ఞాపన.”

ఇంతకూ మీకూ మీ సహచరునికీ (పబలశ్యతుపును నేనే నంటారు?” చూధవరావు నిట్టూర్చాడు,

“ళ్ళ శత్రువులు కారు. కొని ప్రపంచంలో ఈనాడు మోహన్‌ను నిరోధించ గలిగినవారు మీకంచె మధొకరులేరు. “తలలు లటోడులైన తలపులు టోడులా?ి అన్న సూక్తి మీ రెరుగనిదికాదు. అకాలికనన్యాస మిప్పించి మోహనుణ్ణీ అతన్ని అభిమానించే మాలాంటివాళ్ళనూ (భస్టులము చేయకండి.”

“డ్లాక్టరుగారూ: లేనిపోని గొరవమంటగట్టి కొండమీద కూర్చోపెడు కున్నారు, నాకు అంత జ్ఞానంలేదు, శ క్రీలేదుం (గుడ్డీవెలుగులో దారి. కౌనలేక వడుతూ లేస్తున్నాను. అటునా మీవాడితో ఒకముక్క చెప్నండి-జీవిక పోతుండి. ట్ర అంతరిస్తుంది. విస్టార్థం నశిస్తుంది. గొరవం మంటగలుస్తుందిం

పాపికొండలు న! అంతరిస్తుంది. లోకం నిందిస్తుంది-ఇలాంటి భయాలకు తావివ్వవద్దని చెన్పండీ. తర్మాధర్మాలేవో వాడికి నేను చెప్పనక్కరలేదు. కేవల జిజ్ఞాసతో ఎన్నోసార్లు ఎన్నో లెక్కలు చేసి ఉంటాడు. ఆ లెక్కలు చేసుకొన్నక్లే తాను తలపెట్టిన కార్యకలాపాలను కూడ విర్వర్తించుకోమని చెన్పండి. ఈ ముక్కకూడ చెప్ప వలసిన పనిలేదు. కొవి పృ్యతవ్యామోహం నాలో ఇంకొ చావలేదుఃి మాధవరాపు ముఖం తివృళొన్నాడు. “ఎవరదీ డాక్టరుగారా? అంటూ శోభన్నాది వచ్చాడు. నమస్కారం. దయచేయండి దయచేయండి. బాలయ్యా! కుర్చీ వడ్టుకురా” మాధవరావు లేచాడుం 6థ్లోభ్రన్నా డ్రిగారూ! చూచారాఃమాస్టారికి మీరం'పే ఎంఠ భక్తి వవత్తులో. చచ్చినస్పటినుంచీ నిలువుకొళ్ళ జీతమిచ్చి నన్ను నిలవెట్టారే కొని *కూర్చోవయా్య” “అన్నమాట మాతంకూడ అనలేదు. దగ్గర ఇన్ని ఆసనాలు 'అట్టిపెట్టుకొని మీష రాగానే తత్తర విత్తర లాడుతూ *కుర్భీ కుర్చీ అని కేకలు వేస్తన్నారు. ఇంతకూ మీరు చేసుకొన్న పుణ్యం అదీ నేను చేసుకొన్న పొపమిదీ. కూర్చోమని ఇస్పటి కైనా అంటారేమో చూడండి: ఎందుకంటారు? నేను స్కూలు కమిటీ సభ్యుజ్జీ కాదు. ఈ ఇంట్లో మందు ఎవరికీ అక్కరలేదు” డాక్టరు శోభన్నాద్రిని చేయిపట్టు కొని కుర్చీలో కూరో ఎబెట్టాడు. “మీరు కూర్చోందే నేనెలా కూర్చోనేది??? ళోభన్నాది దేవటోయాడు. “ఈమాట అనిపించుకొందామవి వచ్చినప్పటినుంచీ తంటాలుపడు చున్నాను. ఇప్పటికిగాపీ సిద్ధించలేదు”” (పపాదు ళోభన్నాది (వక్క. కుర్చీలో గూర్చున్నాడు. మా మాస్టారు అంత మర్యాద తెలియని వారు కారే? .*అపును లెండి. మీరూ మీరూ ఒకటేగా! నేనే పొరపాటు వడ్డామ”? 1శఫాదు విష్టారమాడాడు. *జ్రద్రేన్సి బంతోయ్‌?” శోరన్నాడి చిరునవ్వు లొలికాడు. తమీరు కమిటీ సభ్యులు, వారు హెద్‌మాస్టరుగారు. వే నెనడ్జ?? డాక్టరు చాటుగ మారవరావుకు కన్నుగీటాడు. ల “ఆదా సంగతిః కొవాలనుకుంటే మీరు మాతం రేసీపాటికి కమిటీ వథ్యులు కారూః ఇవాశే మన ధర్మారావుతో చెబుదాము.” తపపాదుగారు. పరిహాస (వియులుకూడ్తాజాచాషధవరాపా - అందు కొన్నాడు. కష వ. జ "జ్‌ * అక్యమాట ఇవ్వాళ కాదులే? ( ల లంగ్‌ సిం య. ॥. (ల బీ క. జ

807 పాపికొ౦ండణ

ఊరేపనమంటారు? అప్పుడు ఎటుదిరిగి అనేదిలేదు. మీకు అవకాశం ఇచ్చేదీలేదు. సరేకాని (పొద్దుపోతున్నది. బయలుదేరాలి. అబ్బాయి ఎక్కడండిఖొ శోభన్నాది మాధవరావును _పళ్నించాడు.

• ఇప్పుడే బయటికి వెళ్ళాడు. బాలయ్యాః శోభన్నాదిగారు వచ్చారవి పిల్లలను పిలుచుకురాల

అలాగేనంటూ బాలయ్య వెళ్ళిపోయాడు.

“ర్య విందుకు ఎవరెవరు వస్తున్నారు?” (ప్రసాదు. కుతూహలంకో అడిగాడుం

“ఎంతమందినో పిలవలేదు. సన్నిపాతు లనుకొన్న వదిమందివీ పేలిచాము"

ళళ జ్ర ంర్రే?39

*మీర్యూ మాస్టారూ వారి పిల్లలు ధర్మారావు విశ్వనాథం, మండ శావు, నేనూ మా అమ్మాయి. మొత్తం ఎంతమంది అయ్యారులి

ఉమా పశ్యంతితోకూడ పదిమంది)

ఉం అంతే. అన్నట్లు పశ్యంతి ఎవరు?”

“క్సురూపిణి ఒకతె ఉన్నది. ఎన్నన్నా చూస్తూ పూరుకుంటుందేకావి మాటాడదు. ఆనక బిజినెస్‌ మీటింగులో గలాటా బయలుదేర్రీ ఎవరి తై నా దెబ్బలు శగిఓత్తే కట్లు కట్టించవలసివిస్తుందేమోనని వెంటబెట్టుకొని వస్తున్నాను.”

*బ్చభన్తూ అంటూ సమాపవశం జరవపటోతూ ఉంపే ఈ లఅక్షీంత లేమిటి? మొతత్తంమీద వింత మనుషులే.”

“పెద్దలు కీడెంచి మేలెంచమన్నారు. ఇందులో వింత ఏమీ లేదులెండిన

ఇంతలోనే బయటికిపోయిన కారదా పళ్యంతులు, మోహనూ వచ్చారు

జలీర్రు శోభన్నాదిగారు. మన స్కూలు కమిటీ నభ్యులు, మనలను పిలుచుకు వెళ్ళటావికి వచ్చారురా. వీణ్ణీ ఎరుగుదురుగదా:గిమారవరావు కొడొకువు _-వరిచయం చేశాడుం

“నమస్కారం.

“నమస్కారం కూర్చోండి శోభన్నాది తన (పక్కనున్న కుల్చీ చూపించాడు.

“ఈమె పశ్యంతి. డాక్టరుగారు ఇంతకుముందే చెప్పారుగా.”

పశ్యంతి నమస్కరించింది.

“మ్సీ నాన్నగారు పక్షపాతం పోనిచ్చారేమో చూశావా? ఎంత పోట్లాడ కొన్నా మనం మనం ఒకటి. ఈమె మా కోడలండి. పేరు కారదం”

పాపికొండలు 8008 శారద నమస్కరించింది.

ఊవ్పీక్సు అబ్బాయి ఉన్నాడాగో కారదకు (ప్రతి నమస్కారంచేసి: శోభన్నాడి విస్మయంతో (పసాదును _పళ్నించాడు.

ఉర లున్న తరువాత కొడుకు లేకుండా ఎక్కడకు బోతాడు? వెదకు కొంటూ వాడే వస్తాడు.

వచ్చినప్పుడు తమ సంపాదనంతా కోడలికే అప్పగిస్తారు? మోహన్‌ అందుకొన్నాడు.

“ఎప్పుడన్నా కాన్సకోపం వస్తుందేకాని మా కోడలు మామకు తిండి "పెట్టనంత గుఎహీనురాలు కామి” (పసాదు శారవవంక చూచి నవ్వాడు.

ఉన్వద్రి మీ ఇల్లు కాదుకనుక ఏమైనా మాట్లాడుతారు. కాని ఇంటికి వచ్చిన పెద్దల మర్యాద దక్కించవలసిన దాధ్యకంటూ ఒకటి నెత్తిమీద ఉంది. దయచేసి కాసేస్పటి? శారద _పసాముకు వెకిలిగ నమస్కరించింది.

ఉర్తూ డాక్టరు ఇంత వెకిలివేషం వేస్తాడవి తెలియనే తెలియదమ్యా” శోభన్నాది నవ్వాడు.

“చ్తూదావా డాక్టర్‌ మోహన్‌! మీ చెల్లెలి జాణతనం, ఇన్నేండ్లు వచ్చిన నన్ను పసిపిల్లవాడిని చేసి జోలపాట మొదలెట్టింది. మధ్యలో ఆపటం దేనికిగాని తల్ఫీ పూరర్తిగానీ.*

మాధవరావుతన్న తక్కిన ముగ్గురు వక్కుమన్నారు.

“*బ్బస్పృటికే ఆలస్యమయింది. మనం బయలుదేరుదాం ళోభన్నాదీ హెచ్చరించాడు.

“కారదా పశ్యంతులుకూడ ఐబయలుదేరాలా?” మాధవరాపు సందేహం వెళ్ళబుచ్చాడు.

*లా అనక౦డి. వీళ్ళు వస్తారని మా అమ్మాయి శ్యామల ఎంతో ముచ్చటపడుతున్నడి శోభన్నాది మాధవరావును మోమాట పెట్టాడు.

“*అవునపును. శారద తస్పక రావాలి. శ్యామల యత్నసిద్ద పదార్థాలు వర్సి స్తే. మా కోడలు అయత్నసిద్ధ పదార్థాలు వ్డిస్తుంది” (ప్రసాదు అందు కొన్నాడు.

*ప్రమో ననుకొన్నాను. డాక్టరుగారు కవులుకూడాను? మాధవరాపు నవ్వాడు.

ఆమాస్టారూ: ఇక్కడం'పే అన్నారు కావి మరెక్కడైనా అనేరు”

“ఆంత భయం దేవికి వైద్యమహాశయ్‌?” మోహన్‌ (పళ్నించాడు.

జపినిమావాళ్ళు వెంటబడతార్యు బెంగాలీబాబూ! ముందు కథ (వాయి మంటారు తరువాత వేషం వేయమంటారు.”

శన పొపికొోండణ

*జ్లగదేకరంభ కఠలో రంభ ఏశ్చైక (ప్రాణనఖి వేషం వేయాలేకావ్సి చాలా భొగుంటుంది డాక్టరుగారూః శారద నవ్వింది.

*దానిశ్తైనా ఒప్పకోపచ్చుకాన్వి డబ్బు 'పెట్టుబడి పెట్టమంటార్వే ఆ బాధ ఎక్కడ పడేది?

“మీరు బాధపడుతుంటే రోగుల గతేమవుతుంది? కౌబిట్టి మాస్టరుగాణ ఎక్కడా అనరు. మీకు ఆ బాధ కలుగదు. బయలుదేరండి? శోభన్నాది రేచాడు,

అంతా బయలుదేరి శళోభన్నాదిగారింటికి వెళ్ళారు. పరిచయాలు, కుశం (వశ్నలు ముగిసిన తరువాత శోభన్నాద్కి ధర్మారావు విశ్వనాథం సుందరరావు - (వసాదు మాధవరావు మోహన్‌రాప్యు పళ్యంతి శ్యామల భోజనాలకు కూర్చు న్నారు. శారద శ్యామలను ఒప్పించి వడ్డనకు పూనుకొన్నది. అంతా కులాస్తాగా కబుర్లు చెప్పుకుంటూ భోజనాలు చేస్తున్నారు.

శ ప్రవుండ్తీ డాక్టరుగారూః అన్ని పదార్థాలూ అందినళ్షేనా??” ధర్మారావు వవ్వురూ అడిగాడు.

ఈప్పకమ్మా శారదాః అట్లన్నీ నాకు చీవాట్లన్నీ మా ధర్మారావుక వడుతున్నట్లున్నయ్‌. కాస్త కనిపెట్టి వడ్డించట్యూ.)

“అరమర అక్కరలేదు డాక్టరుగారూ! సదార్థాలు దండిగా ఉన్నాయ్‌, వవరి కేది కావాలంటే అది పడ్డించటావికే కదా నే విక్కడ ఉన్నదింి

“ట్లు కావాలా? చీవాట్లు కావాలా? చెప్పరా” విశ్వనాథం ధర్యారావృను హెచ్చరించాడుం

“బది మహిళకాయుగం, మనం మౌొట్లాడరాదిి ధర్మారావు నద్డ కోన్నాడుం

డద్చరించినవారు ఎలాంటివారైనా వాణి నత్యమే నలుకతుంది అన్నజీ శారద,

*అం'క్సే?3) డాక్టరు కుకూవాలి అయ్యాడు.

“బ్మద్రి లా యుగ సుంటున్నారు. “లాకు స్యతిరేళకులు కొబట్టి ధర్మో శావుగారు మాట్లాడరు? శ్యామల వ్యాఖ్యానించింది.

“నిజం్య విజం! పేరుకు ధర్మారావే కాని వ్వాస్టవావికి - మూ పాతు అధర్మ్యారావు. ఇన్నాళ్ళకు వాడినోటిమీడుగ ఒప్పించావు. 5 ౦(గాచ్యులేషన్స్‌ మీస్‌ కారదా*ి

వాలులో ఫోను (మ్రోగింది. శోభన్నాడి -తేవటోయాడు. “లేవకండి చేను కనుక్కొాంటా”వని ఫ్టైచ్చరించి కారద వెళ్ళి ఫోను తీసుకొంది.

పౌపీక్‌ రద ణ 889 “యస్‌ యప్‌, మేఐనో హు ఈజ్‌ స్పీకిలగ్‌....మిస్టర్‌ పుట్‌ పాల్‌? “యస్‌ యన్‌ హాఫ్‌ ఎ మినిట్‌ ప్లీజ్‌” అంటూ లోను 'పేబులుమీద పెట్టీ. వచ్చి *ోఅన్నాయ్‌!: అమెరికన్‌ కొర్యాలయంనుంచ్చి పుట్‌హిల్‌ అనే న్వక్తీ మాట్లాడుతున్నాడు. నీవు కావాలట. ఒక అరగంట పోయిన శరువాత మళ్ళీ పిలవమని పఏప్పనా?ొ అని ఆమె అడిగింది. ఉమన భోజన పద్ధకులు వాళ్ళకు తెలియవు, ఆగమం'హే అపోహ వడతారు? మోహన్‌ లేచి వెళ్ళి పోను అందుకొన్నాడుం ఆమైహన్‌ శోభన్నాదిగారి ఇంట్లో యీ నమయంలో దొరుకుతాడని. ఆఅకగాడి కెలా కెలిసిందో?? డాక్టరు విస్తుపోయాడు. బ్రక్ర్యడేపుంది తమాషా. తమకు కావలసిన వ్యక్తి (వవంచంలో ప మూలదాగినా అమెరికన్లు అంతలో పట్టి వేస్తారు? ఏశ్వనాధం వ్యాఖ్యానించాడు. “గ్లాక్టరు మోహన్‌తో వాళ్ళక్రేమి అవసరమో ధత్మారావు సందేహం 'వెళ్ళబుచ్చాడు. ఉన్పీ ెక్కలో అతగాడు మీ హెడ్‌మాస్టరుగారి అబ్బాయి. వాళ్ళు అెక్కలో ఒన్‌ ఆఫ్‌ ది (గేసెన్లు ఇంజనీర్చు” డాక్టరు ప్రసాదు వివరించాడు. “యా-_మోహన్‌ స్పీకింగ్‌. గుడీ ఈవెనింగ్‌ మిస్టర్‌ పుట్‌ హిల్‌.. థేంక్స్‌. వై షడ్‌ యు పేక్‌ ది టబుల్‌....నో, నో....ఐవిల్‌ రింగ్‌ అప్‌ అన్స్‌ ఫిక్స్‌ థింగ్స్‌....స్లీజ్‌ కన్వే మై బెస్ట్‌ విషెస్‌ టు మై దాస్‌....గుడ్‌ నైట్‌” ఫోన్‌ "పెట్టి మోహన్‌ తిరిగి భోజనంవద్ద కూర్చున్నాడు. ఉఎవ రది? మాధవరాపు కొడుకును (పశ్నించోడు. అమెరికన్‌ కాన్సల్‌. "పేరు పుట్‌పాల్‌. మన యం త్రావిష్కటరణ నంగతీ అతగాడి కప్పుడే చేరింది. నన్ను కలుసుకోవాలని తహతహవడుతున్నాడు, ఇక్క డికే నేరుగ వస్తానంటాడు.) ఉరమ్మనకపోయావాణి మాధవరావు అన్నాడు. మోహనరాపు నవ్వాడు,

• ఆందులో తప్పేముంది?” ధర్మారావు అందుకొన్నాడుం జోఆత్రిధ్య మివ్వటానికి తగిన పోదా అంతన్జు కొవాలి ధర్యోరోక్స్‌ శారూః” ప్రసాదు విట్టూర్చాడు. *ఆం్రదుక్రవి నేనేవచ్చి ఎప్పుడు కళలునుకొనేడీ శస ఫోను చేస్తానని చెప్పాము.” వో భోజనాలు ముగికాంణ. అంతా మరొక. సేబలువద్దకపచేరి పోంబూలాలు ఫ్రేనుకుంటున్నారు. మళ్ళీ లోను మోగింది. ఈసారి క్యామల వెళ్ళివచ్చి “ఎవరో శ్‌ఫ్రి

శ44 పాపీకొండ లః కష్యన్‌ అధికారిలా ఉన్నాడు. పేరు అదేదో చెప్పాడుకాని సరిగ నోరు తిరగటం. లేదు. మీరు కావాలిట మోహన్‌గారూ!”” అని చెప్పింది. అతడు వెళ్ళి ఫోన్‌ అందు- కొన్నాడు.

“ఏమి టీ దండయా[(త? కాసేపు ప్రశాంతంగా కూర్చోనిచ్చేటట్లులే రే? విశ్వనాథం వీసుగుకొన్నాడు.

“చేసుకాన్నవాళ్ళకు చేసుకొన్నంత” మాధవరావు సవ్వాడు.

“డాక్టరు మోహన్‌ః ఎవరది? ఏమి కొవాలట?” ధర్మారావు వ్నం చాడు,

“మన యంత్రం సంగతి రష్యన్‌ రాయబార కార్యాలయానికి తెరి. వంది. “ఒకసారి చూపిస్తారా? మీ (పభుత్వం అనుమతిపొందా” మవి రష్యన్‌ ఇత్ర కారి అడిగాడు. “సారీ అన్నాను. “ఈ యంత్రాన్ని ఎవరికైనా అమ్మేవకంటో మాతో చెప్పకుండా మాట యివ్వ”ద్దవి పాదేయపడుతున్నాడు, “అమ్మేనాటి సంగత. కదా అన్నాను.)

“చూచారా మాధవరాపుగారూః?? (ససాదు నవ్వాడు,

మళ్ళీ ఫోను మోగింది. దావిపంగతేదో నీవే చూడమని మోహన్‌ ళార చను నియోగించాడుం

ఏప్స్‌ ఏమి కొవాలి? సంపాదకులా?.... డాక్టరు మోహన్‌ పఏిమీద ఉన్నారు.... కొవలసిన లోగట్టా ఏమిటి?.... పనిమీద ఉన్నారని చెప్పాను గదాః.... వష్టపడతారా? ఎలా?....సరే కనుక్కొని చెబుకాను”? కారద 'పేబులుమీద ఫోను పెట్టి వచ్చి *ోఎడిటర్‌ అట వీతో మాబాడాలని డబాయిస్తున్నాడు. మాటాడకపోతే చీవే నష్టపడతావంటున్నాడు” అని చెప్పింది,

మోహన్‌ వెళ్ళి ఫోన్‌తీసుకొన్నాడు. *యస్‌, మోహనే మాట్లాడు- తున్నాడు.... ఏమంటున్నారు....మీ విలేఖరి ఏమి(వాసింది నిజమేనా అనాః మీ విలే- అరి ఏమి (వాళాకో నాకేం తెలుమః.... ఏమిటి? ....[పకటించరా?.... అదంతా నాకు దేనికీ? సోన్‌ పెట్టిచేస్తి వ్‌....!తనమీద ఆధారపడే ఏ ఛోటా రాజకీయనాయకుణ్లో అనుకొని జెదిరిస్తున్నాడు. వీడి పన్లీసిటీ ఎంత వీడెంత....? అని మోహన్‌ మండి వడ్గాడు.

*అంత విసుక్కొంటారేం? పష్మతికలతో విరోధం పెట్టుకోవటం అంక మంచిది కాదేమో” ధర్యారావు చసఫిగాడు:

ణ్ని' స్వ్రైక వ్యవహారాలు ధర్మారాపుగారూ?ః”

టక్రా వని ఎవ రన్నా రన్నాయ్‌? ఆ_ఫ్టతమ పురస్కరించుకొని ఆయన $ తనకు కోచింది చెప్పారు” శారద సర్టింది.

ఫౌవికొండ శ?

ఆ ప్రొద్దుపోతున్నది. ఇక మనం వియలుదేరాలి”' మాధవరావు శారదా వశ్యంతులను హెచ్చరిందాడుం

విశ్వనాధం ఉండం డని (వితిమాలాడు. కొని మాధవరావు సెలవు తీసుకొని ఆడపిల్లలతో వెళ్ళిపోయాడు. _పొద్దుపోతున్నదని చెప్పి క్యామల తన గదికి వెళ్ళింది. హాలులోనే శోభన్నాది అధ్యక్షఠ్మకింద నఠ (ప్రారంభమైంది.ధర్మా తావు లేచి (వారంభించాడుం

*ంధ్యకె:; మ్మితులారాః ఈ నమావేశ లక్ష్యం మీకుతెలిసించే. అయినా శ_ర్హవ్య విర్ణయానికి వీలుగ ఉన్న స్థితిగతులు నర్యగహంగా చెబుతాను. సహకొత వద్ధతిపై ఏదైన ఒక పరిశమ స్టాపించి సాగించాలనుకొన్నాముః దానికి తగిన (వభుత్వనహాయం పొందటానికి (వయక్నంచేశాము. _పభుత్వంవారుళూడ మవ "పెట్టుబడికి నాలుగురెట్ల ధనం సాయం చేస్తామని వాగ్దానం చేళారు. అయితే ఏ వర్శిశమ నెలకొల్పా లన్న _పశ్న బయలుదేరింది. విపుణులనలహా అవసరమని తోచి మన డాక్టరు మోహన్‌కు ఉత్సరం (వాయించాము, అదృష్టం బాగుంది. మన కోరికను మన్నించి వారు వెంటనే ఇండియాకు వచ్చారు. ఇందుకు వారికి మన హృద యపూర్వక కృతజ్ఞత, ఇప్పుడు మనం ఏ పర్యిశమ (ప్రారంలి_ఫ్లే బాగుం టుంది. సాధకబాధకా లేటుటోో వారి సాయం ఏ రూపంలో ఎంతవరకుంటుందోో మనం ఏ నియమాలు పాటించవలసి ఉంటుందో సొకల్యంగా వివరించాలని మన అందరివజెన వారిని కోరుతున్నాను. మరొక చిన్న సూచన. డాక్టర్‌ మోహన్‌ 'ేటినభలో ఒక ఫాన్‌ _పదర్శిందారు. దావిని మనమంతా చూచాను. ఆ పర్మిశమ ఉప్రారంభి పస్తే బాగుండునేమో నవిపిస్తుంది. మరి వారి అభిప్రాయమేమిటో?)

డాక్టర్‌ మోహన్‌ లేచి ప్రారంభించాడు.

“మిస్టర్‌ (పసిడెంట్‌ అన్‌ జంటిల్‌మన్‌: మిమ్మల్ని అందర్ని కలుసు కానే భాగ్యం లభించింది. విజంగా నేను అదృష్టవంతుడ్ణీ. ఈనాడు నాకు ఇలాంటీ వత్కారం శల్చించినందులకు ధర్మారాపుగారిక్రి తతిమ్మా "పెదలకూ నమస్కారం. చ

ఇక (వస్తుతాంశం. అల్బారంభే_ శేయః అని "పెద్దలంటారు. ఇన్వాక (వదర్శించిన పంకావంటి పర్మిశమతో మన కృషిని (ప్రారంభించటం మంచిదే ఆఅయికే ముందుగా కొన్ని ముఖ్యవిషయాలు శేల్చుకోవాలి. నహకారపదతితె మాత్రమె ఈ పర్నిశమను సాగించదలచుకొన్నట్లు ధర్మారా వుగారి మాటల్నిబిట్టే అనుకోవలసివస్తున్నది. ఆ పద్ధతివల్ల (వళభుత్వ ధననహాయం లఖిస్తుందనేగదా వాఠీ, (వరానోర్దేశం. అమ్మకంలోగూడ కొంఠ సాయం వారు ఆకి0చి ఉండవచ్చును. ఇవికాక మరే కొారణాలయినా ఉన్నవా?” మోహన్‌ నమాధానం కోనం వగా డ్తు

శ08 పఫౌవీకొం డం

*ఆంత్రే అంకే” అన్నాడు ధర్మారావు.

మోహన్‌ మళ్ళీ (ప్రారంభించాడు *ోఇంజనీరుగ ఈ ఒక ముక్క చెప్పు గలను. నేటినభలో _పదర్శించబడ్డ ఫొను అపూర్వం. (నపంచమంతా కొనక్కొం. టుంది. జాతీయ మరభిమానం దాని విశిష్టతను ఎంతోకాలం నిరోధించళేదు. కాబిల్ణ అమ్మకంలో మన (ప్రభుత్వ సహాయం అక్కరలేదు. ఇక పెట్టుబడి సమస్య. మీకు మీరుగ ఎంత పెట్టుబడి పెట్టగలరో చెప్పండి. దానితోనే ప్రారంభిద్దాము. పభుత్వ నహాయం పొందినప్పటినుంచి 'పెట్టుబదిదారులై న మీక్కు ఇంజనీరయిన నాకు పవి చేసే కార్మికులకు అధికారుల జులుం తప్పదు. అడ్డమైనవాడు మనమీద పెత్తనం చేయాలని చూస్తాడు. వాస్తవానికి మోటారును కనిపెట్టింది నేను. దానిమీద సర్యాధి కరాలు నాఏ. దాని రహస్యం మరొకరికి చెప్పను. అమ్మను. అందులో జోక్యం క లిగించుకోవటావికి సుతరామూ ఒప్పుకోను.??

“పబ్లిక్‌ రంగంలోనే పర్శిశమలను నెలకొల్పి అభివృద్ధి కావించాంని. ఆరాటపడుతున్న _వభుత్వం మన యంటక పర్శిశమ (ప్రారంభానికి అనుమతివ్వక పోశేనో?)) ధర్మారావు (పళ్నించాడు.

“ఇవ్వకపోతే ఆశ్చర్యపడనక్కరలేదు. మనం యిప్పుడనుకొన్న వరి (శ్రమను వికేర్యదీకరించి గృహపర్మిశమగ తయారుచేస్తాను. తాపీవాడు గోడకట్టు కోవటానికి స్వర్ణకారుడు సుత్తి ఆడించటానిక్రికుమ్మరి కుండలు చేసుకోవటానికి సాలి మగ్గంవేసుకోవటానికి ఈ దేళంలో యింకా స్వాతం్యత్యం ఉన్నదికదా: ఈ స్వాళతం్యత్యం ఉన్నంతకొలం మన (ప్రారంభానికి ఏ విఘాతం కలుగదు. మనం చెప్పేది కోరుకునేది ఒకటే. మీరు రూరీవేతనాలు సౌకర్యాలు ఉత్పన్నవస్తువుల గుణ్యపమాణాలు, పబ్లిక్‌ రంగంలో పాటింపదిడుతున్న నియమాల కనుగుణంగా నీర్ణయించుకోండి. అదాయఫు సన్నుకూడ విధించుకోండి. వీటన్నిటిని శరసావ పొస్తాం. కానీ అంతర్గత ఏషయాల్లో (పభుత్వం జోక్యం కలిగించుకోరాదు. ఇదో కఒటే మనకు కావాలి. ఈ విషయంలో అభిప్రాయభేదాలు. ఏవైనా. ఉన్నవా?

ఉనా మనస్సులో ఉన్నదానినే విడబరిచి చెప్పాను? అన్నాడు. తోధభన్నాది,

“డాక్టర్‌ మోహనవ్‌తో నేనూ ఏకీభవిస్తున్నాను” వాక్టర్‌ _పసాదు రర్మా బొవు వంక చూచాడు.

విశ్వనాధం లేచాడు. జోసందేహం దేవికి? మీ అభ్నిపాయం చెప్పండి ఉఅవృట్లుగా నప్వుకూ మోహన్‌ కూర్చున్నాడు. విశ్వనాధం గొంతు ననతించుకోవి ఉప్మకమించాడు,

పాపి కొంద ఆఅ ఖల

క అధ్యక్షా మి ఈలారాః డాక్టర్‌ మోహన్‌ చిరకాలం అమెరికాలో ఉన్నాడు. కనుక అక్కడి వీళ్ళు ఒంటబట్టినట్లున్నాయి. వారి అభ్నిపాయాలు [18వ శతాబ్టినాటివి. మనం 20వ శకాన్లి ఉ _త్తరార్థంలో ఉన్నాము. _పసంచం ఈ నడుమ ఎంకో అనుభవం గడించింది. యాంతికయుగ పారంభంలో పెట్టుబడిదారులు నమాజ ఆేయస్సును పాటించక వ్యక్‌క్తి స్వాతం_త్యం పరమార్థంగా భావించి లాభాలకోసమై వర్మిశమలను ప్రారంభించి నడిపారు. దీనిమూలాన ఆనేక అన ర్జాలు బయలుదేరాయి. దేశంలోని సంపద అంతా ఏ కొలదిమంది పెట్టుబడిదారుల హస్సగతమయింది. కక్కిన _వజి దార్మిద్యం పాలయింది. దీనితో మానవత్వం ధర్మం నశించాయి. ఇక రెండవ పరిణామం: తయారైన సరుకుల అమ్మకం కోసం మార్కెట్లు కానలసివచ్చాయి. కనుక పారిళామికాథివృద్ధి సాధించిన (వళుత్వాలు పఅసరాజ్యాల సంపాదనశ్రై ఎగబడ్డాయి. అఫిక్యా ఆసియా ఖండాల తోని దేశాలు స్వాఠంత్యం కోలుపోయాయి. అచటి _పజలు దరిద్రులు, బానిసలు అయిపోయారు. తమ స్వాతంత్యంకోసమని కొలదిమంది కోటీశ్వరులు కోట్ల కొలదీ _పజలకు (బతికే హక్కు కూడా లేకుండా చేశారు. పైగా (బతికి ఉన్న వారికి 'ఘోరయుద్ధాలు దారుణ ఆర్థికమాంద్యాలు తెచ్చి పెట్టారు మానవజాతి అనుభవ పూర్వకంగా తత్త్వం (గ్రహించి వీటిని పరిహరించాలని చూస్తున్నది. దీనికి ఏశ్హైకమార్గం కమ్యూనిజం. మన _వభుత్వం మాటలో చెప్పాలంపే పోషలిజం.

ఈనాడు (ప్రపంచం నిత్యకల్యాణం పదచ్చరోరణంగా ఉండాలంటే యుద్ధ (పమాదాలకు ఆర్థికమాంద్యాలకు గురికొక మానవజాతి సుఖళాంతులతో వర్టిల్లాలం'పే పోషలిజం కంబ మరొక మార్గంలేదు. ఈ లక్ష్యాన్ని గమనించి వ్యక్తిస్వాతం్యత (ప్రాముఖ్యాన్ని గుర్తించి మన (పభుత్వం పారిశామికరంగాన్ని రెండు భాగాలుగా విభజించింది. ఒకటి (పభుత్వరంగం: ఇందు నెలకొల్బలబొడే వరిిశమలన్నిటినీ _పధుత్వమే స్వయంగా నడిపిస్తుంది. కనుక సిరిసంపదలు ఏ కొలదిమంది పెట్టుబడిదారులకో సం,కమించటంవలన తక్కిన (_పజానీకం పేదరికం పాలయ్యే (ప్రమాదం సంభవించదు. వలసరాజ్యాలకోసం ఇక యుద్ధాలు జరుగపు. ఆర్థికమాంద్యాలు పొడచూపవు, ఇక ర₹0డవది: వైయస్టికరంగం. లేదా వై9వేటు పెక్టర్‌. ఈ రంగంలోని సర్విశమలు సహకార పద్ధతిపై కొనసాగితే ఆర్థిక వై పరీత్యాలు సంభవించవు. వ్యక్తి స్వాశంత్యం పరిరక్షితమవుతుండ్శి మనం ఈనాడు నూతన పరిశమను నెలకొల్పుతున్నామంళే మన _పదానలక్ష్యం థన సంపాదనకాదు. దారిద్యంలో మునిగి తేలుతున్న ఒక కొంతమందిశైనా జీవనోపాధి కల్పించాలని కోరుతున్నాము. కనుక మనమి్యతులు ధర్మారోవుగాడు

ర! పాపకొ ఉడఅణ మాచించినట్టు సహకొర పద్ధతిపై మన పరిిశమను సాగించటం మేలు. దీనివలన మనం (ప్రభుత్వంనుంచి సహాయం పొందడమేకాక (వపంచానికి మరొక మార్గం సూచించిన వాళ్ళమవుతాము. డాక్టర్‌ మోహన్‌ మన యీ కృషియందు తప్పక పహకరిస్తారని ఆశిస్తున్నాము.”

“హియర్‌, హియర్‌” అంటూ చస్పట్లు చరచి లేచి మోహన్‌ గవి గబా విశ్వనాథంవద్దకు వెళ్ళి *మీ ఉపన్యాసంతో మా చెవులు (తుప్పు వదల్ఫాగి రంటూ కరచాలనంచేసి అధ్యక్షువి అనుమతి పొంది అన్నాడు:

ఉల్పిక్వనాథంగారి. ఉదారాశయం బహాథా శ్లాఘ్యం. ఇప్పుడు తం “పెడుతున్న పర్మిశమలో వారు భాగస్వాములు కాబోతున్నారం'ఓే కొంతవరకైనా స్థితిమంతులని నా పూహ. ఈ (ప్రాంతములో స్థితిమంతులం'పే ఇంకో అంకోభూ వసతి ఉండాలి. ఇలాంటి వీరు తాము నమ్మి _పచారిస్తున్న సహకార పద్ధతిని ఇవాళ కాకపోయినా రేపైనా వ్యవసాయికరంగంలో (పవేళపెట్టి స్వయంగా కృషిచేస్తా ఈని నా దృఢవిశ్వాసం. వీరు శుష్క (పియవాదులు కొరు. కార్యశూరులు. వీరికి శోడ్పడటం ధర్మం. కనుక సహకార పద్దతివి పురస్కరించుకొవి వీరు వ్యవ పొయం (ప్రారంభించినప్పుడు ఆనుషంగికోపకరణ సహితంగా (టాక్టరు ఒళదానివి ఇహూకరించదలచుకున్నాను. సహకార వ్యవపాయానికి తాము దిగగానే నాకు శెలియపరచాలనవి శ్రీ విశ్వనాథంగారికి మనవి.”

మోహన్‌ కూర్చోటోయాడు.

“మిరు వాగ్దానం చేసిన _టాక్టరు ఖరీదునుగూడ సెలవివ్వాలిో డాక్టరు చిలిపినప్వు నవ్వాడు.

ఆఏ ట్రాక్టరు బొమ్మనో ఇచ్చి సరిపెడతానని డాక్టరుగారి అనుమానం శొటోలుః డాక్టరుగారూ: భయసడకండి: అది యీ రోజుల్లో నగదు ముప్ఫైవేల శూపాయలు చేస్తుంది. మోహన్‌ నవ్వుతూ కూర్చున్నాడు.

*ఆంత్ర పక్షపాతం పనికిరాదు డాక్టర్‌ మోహన్‌: (పసాదు నవ్వాతం

మోహన్‌ అందుకొన్నాడు.

“ఇతర వరిశమాభివృద్ధికంచ నేడు న్యవసాయాభివృద్ధి ముఖ్యం కాబట్టి (టాక్టరు ఇస్తున్నాను”

విశ్వనాథం ముఖం గంటుపెట్టుకొవి కూర్చున్నాడు. ధర్మారావుకు కథ

అడ్డం శిరుగుతుందేమోనన్న భయం కలిగింది. విజానికి ఆతడు అనుకొన్నది వేరు తీరా ఇస్పుడది డాక్టర్‌ మోహన్‌ వైఅరిళో కొరగాకుండా పోయేటట్లు కవిపిం చింది. స్థితిగతులను చేయి జారసీళపరాదని నంకల్పించుకొని అతడు లేచి అన్నాడు:

పొపీకొండలు శి!

అద్యక్ష మిితులారాః ఇంతవరకూ విన్న (వనంగాలనుబట్టి మన పర్విశనును అటు వహకార నంస్థ యాజమాన్యానగానీ ఇటు పై)వేట్‌ లిమిపెడ్‌ కం'పెవీ యాజమాన్యానగావి సాగించవచ్చునవి తేలుతున్నది. అయితే ఇంత వరకూ మనం ఈ వద్దతినే అనుసరించాలని తీర్యానించుకోలేదు. కనక ఈ రెండు వద్దతులలోను ఆర్థికంగా తటస్థపడే సాధకబాధకాలను డాక్టరు మోహన్‌ వివ రించాలని కోరుతున్నాను. వారు చెప్పే విశేషాలను గమనించి ఏ పద్ధతి మనం అనుసరించవలసి ఉంటుందో తరువాతి సమావేశంలో నిర్ణయించుకొందాము. ఏమంటారు)

అంతా ధర్మారావు సూచనను ఆమోదించి మోహమపై దృష్టి విలి పారు. అఠడు లేచి ప్రారంథించాడు:

“పై వేట్‌ లిమిటెడ్‌ కంపెనీ యాజమాన్యాన అయెతే నేను లోగడ "పేర్కొన్నట్లు కొలది పెట్టుబడితోనే మన కార్యకలాపాలను (ప్రారంభించవచ్చును. అంటే. రెండు లక్షలు చాలు, దీవినే కమ్మకమంగా వృద్ధిచేసుకోవచ్చు. ఈ (వయత్నమంతా నామీద ఆధారపడివుంది. కనుక నా షరతులనుకూడ మోమోటం విడిచి చెప్పటం ధర్మం, ఈ పద్ధతి ననుసరించి పర్శిశమమ సాగిస్తే నేనుకూడ మీఠోపాటు థాగస్వామినవుతాను. 2. ఉత్పత్తి _ప్రారంభమయ్యేటంతివరకు జీతల తీసుకోను. 3. ప్రారంభమైన నాటినుండి వెలకు రెండు మూడు వేల చొప్పున జీఠరం ఇవ్వవలసి ఉంటుంది. శ. దేశంలో అమ్ముడుపోయ సరుకుపై నూటికి అయిదు వంతులు విదేశాలలో అమ్ముడుపోయే నరుకుపై 85 వంశులు రాయక్టీ ఇవ్వాలి.5. తక్కిన ఆర్థిక విషయాలలో సర్వాధికారాలు కంపెనీవే, 6, ఉత్పాదక శాఖలోని ఉద్యోగుల నియోగనివర్తనాధికాతాలన్నీ నాకే ఉండాలి. కంపెనీకి అతాభాలు వస్తున్నంతకాలం వీటిలో ఇతరులు జోక్యం కలిగించుకోరాదు. 7. ఈ పర్శ్నిశమలో వాడబడటోతున్న మోటారుమీద సర్వాధికారాలు నావే. ఫాను పరి (తమకు తక్క తక్కిన పర్మిశమల వినియోగార్థం ఈ జూటారు వాడుకోటావికి గావ్వి ఇతరులకు అమ్ముకోటానికిగావి నాకు మాత్రమే అధికారం ఉంటుంది. ఈ షరతులకు లోదిడి ఉత్ప్తివి సాగించినప్పుడు ఫాను [1కి రు. 150 అపు తుంది. మార్కెట్టు ధర రు. 200 పెట్టుకోవచ్చును.

ఆక నహకార యాజమాన్యాన (ప్రారంభిస్తే కవిష్టపు పెట్టుబడి 10 లక్షలు కావాలి. 2. అస్పుడు నేను భాగస్వామిని కాము. $. సర్మిశమకు పూను కాొన్ననాటినుంచి పన్నులన్నీ తానే భరించుకొని నాకు నెలకు అయిదువేల చొప్పున వంస్థ జీతమిచ్చుకోవాలి. శీ. దేళంలో అమ్ముడుపోయే సరకుపై నూటికి [8 వంతులు, విదేశాలలో అమ్ముడుపోయే సరకుపై 40 వంతులు రాయల్టీ ఇవ్వాలి.

న్ర్‌14

పొాపీకొరకలఅ ఇంగ అ- అయిదేళ్ళపొటు నా ఉద్యోగానికి నంస్థ వోమీ ఇవ్వాలి. 6. తక్కిన నర్యాథి ఖ్రేలాలు సంస్థవే, అయితే తస్పు విరూపించి ఉద్యోగంనుంచి తొలగించవలపివదవి చేను సేఫార్సుబేసిన ఉద్యోగిని సంస్థ విధిగా పదవినుంచి తొలగించవలపిఉంటుంది, 7. మోటారుపై లోగడ నేను చెప్పిన అధికారాలన్నీ నాకే ఉంటవి. ఈ సదతివి ఫాను తయారు చేయటానికి రు. 240 నుంచీ ఆపైన ఎంతైనా కావచ్చును.అదంఖి మీ వ్యవస్థప్టై ఆధారపడుతుంది.

“ఇంకా చెప్పవలసిన వివరాలు ఏవైనా ఉన్నవంటారా??”

ఎవరూ మాట్లాడలేదు. మోహన్‌ కూర్చున్నాడు.

విశ్వనాథం లేచి *అంతా బాగానే ఉన్నది కాని మీ వేతన విషయమే కొంత నిరుక్సాహజనకంగా ఉన్నది. మరొకమాట చెవిశే జగుంటుందేమో అన్నాడు.

*పొద్దుగుకోసుకొని పాలుతాగాలన్న స్వభావం నాకులేదు. పైగానే విస్పుడు సంపాదిస్తున్న _ దానిని ఒకసారి విచారిస్తే నా తత్త్వం మీకే అవగత మపషుతుంది” అని మోహన్‌ అన్నాడు.

ధర్మారావు మళ్ళీ లేచి సభను ముగిస్తూ చెప్పాడు; *ోమన ఆహ్వానల మన్నించి అమెరికొనుంచి వచ్చి స్థితిగతులను సాకల్యంగా వివరించినందునకు డాక్టర్‌ మోహన్‌గారికి నునం కృతిజ్ఞులం. చారు చెప్పిన విశ్రేషాలవ్నిటినీ మరొక సౌరి ఆలోచించండి. మళ్ళీ జరిగే సమావేశంలో ఏ పద్ధతిని అనుసరించాలో విర్ణయించుకొందాము. ఆలోచించుకొని కార్యరంగంలో అడుగిడటంవల్ల నస్టం శేదు. ఇప్పటికే (ఫొద్దుపోయిందిం)

ఒండొరులనుంచి వీడ్కోలు పుచ్చుకొని ధర్మారావు విశ్వనాథం సమండరరావు ఒకజట్టుగా ససాడు, మోహన్‌ మరొక జట్టుగా చీలి వెళ్ళిపోయారు.

కక

అల్బశిలాఖండం సోకితేనే జడాశయంనంటి దానిలోనే ఎన్నా తరం గాలు బయలుదేరుతాయి. మరి అనల్ప సంస్పర్శకలిగినప్పుడు అజడాశయంలో! నంకోభ తరంగాలు బయలుదేరతే ఆశ్చర్య మేమున్నది?

మోహనుని రాక్క సన్మానం యం త్రావిష్కరణం ధర్యారావు యౌజ. మానాన్య జరగటంతో నే సీకారామయ్యలో ఆలోచనలు బయలుడేరాయి. ధర్మా రాపు ఈ ఎత్తులు డేనికి వేస్తున్నట్లు? మొదలు మోహనరాపు ఈ గేశం దేనికి వచ్చాడు. తాను వాయించిన ఆకాశరామన్న ఉత్తరంతో కలతపొంది మాధవరావు రప్పించాడా? కౌక చిరకాలం [కిందట దేశం విడిచి పెట్టివెళ్ళిన మోవానునికి ఇంటి మీద గాలిమళ్ళి వచ్చాడా? లేక అక్కడ చదుపు సంధ్యలు సమా స్త్రమైతే యేదో ఉద్యోగం సంపొడించి స్వదేశంలోనే ఉండిపోదామని వచ్చాడా? రక మరొక కొరణం ఉన్నధా? ఉన్నా ఉండకపోయినా అతనితో తనకు _సమేయంలేదు. కొని -అతవికీ ధర్మారావువా ఉన్న సంబంధమే ముఖ్యం.

నిన్నగాక మొన్న కళ్ళు తెరిచిన ధర్మారావు మొనగాడ్లై పోళున్నాడు. అతవి యెత్తు ఏమై పుంటుంది? మోహనరాపూ అతని యంతమూ యీ మధ్య వతికలోకి ఎక్కారం'పే ఏదో విశేషం ఉండాలి. అలాంటి ప్య కిని ధర్మారాపుతో తేరనీయటం మంచిదికాదు. అతన్ని తన సక్షిన విల్చుకోవటం ముఖ్యం. దీనివల్ల ఛర్మారావుకు నష్టం కలిగినా కలుగకపోయినా తనకు లాభం కలుగవచ్చును, ఒక వేళ లాభం లేకపోయినా నష్టంమా.కం కలుగదు. లోగడ మాధవరాపుతో తాను లేనిపోని తగాదా తెచ్చిపెట్టుకొన్నాడు. ఎంత రహన్యంగా కంతు నడిపినా అతనికి తెలిసే ఉంటుంది. అంత చేసిన తరువాత తన్ను మాధవరావు క్షమిస్తాడా॥ కల్ల. అకని కొడుకే కదా మోహనరావు! పాముతో వగ; పడగతో చుట్టరికం ఎలా సాధ్యం? యంథకావిష్కరణాన్నిబట్టి చూస్తే కొడుకుకు తం్యకిమీద ఎనలేని భక్తిగారవాలున్నట్లు స్పష్టమవుతున్నది.

అలాంటప్పుడు మోహనునికోడి సన్నిపాతత్వం ఎలా సాధ్యపడుతుంది? -అసాధ్యాలను సాధ్యాలు కౌవించడానికే గదా తెలివితేటలు కావలసింది?

సీకారామయ్య ఆలోచించాడు. అర్ధమన్నాా అథధికొరమన్నాా ఆనవడవి మానవుడు ఉండడు. తెలివితేటలు ఎంతగా ఉన్నా మోహన్‌ మానవుడే. కనుకో “ఇర్ధమో. అధికారమో ఎరబెట్టి లోగొనాలి. అంతకు వినా మరొక మార్గంలేదుం

శ్ర

తత పాపికొండ అ ఇంఠతకఘా అతనికి తానివ్వగల అర్ధంకాని; అరికారం కాని ఏమున్నడి? వాస్తవావికి అవి రెండూ తనకుంపే మోహనుని సంగతి ఆలోచించవలసిన పనే కండేదికాదు, శొబిట్టి _పక్ఫతం తన తెలివికేటలను పెట్టుబడిగా పెట్టి కార్యం సాధించాలి.

సీశారామయ్య మరొకసారి ఆలోచించి కర్తవ్యం టోధించి ఒక ఉద యూన రంగయ్యను మాధవరావుగారి యింటికి పంపించాడు. అక్కడ వరండాలో- జాలయ్య కనుపించగానే * హెడ్మాస్టరుగారు ఉన్నారా?” అని అతడు అడిగాడు, బాలయ్య అతన్ని కూర్చోబెట్టి లోపల 'పేపర్లు దిద్దుకొంటున్న మాధవరావును పిలు చుకు వచ్చాడు. ఆయనను చూడగానే రంగయ్య లేచి నమస్కరించాడు.

“నమస్కారం. ఎంతకౌలానికి కనుపించారు. కూర్చోండి!” అశన్ని కూర్చోబెట్టి మాధవరావు మరొక కుర్చీలో ఆసీనుడయ్యాడు,

ఉన్పీ మైహన్‌తో ఒకమాట చెప్పి వెళ్ళుదామని వచ్చాను.”

“ఆలాగా? బొాలయ్య్యాః అబ్బాయి ఇంట్లో ఉన్నాడా? ఆఫీసుకు వెళ్ళాడా?

“ఇంకా ఎల్సలేదండిః పిలుచుకొత్తాి బాలయ్య లోపలికి వెళ్ళాడు.

ఈ ఆఫ్రీవ్రేమిటి? ఏ ఉదో్యోగంలోనైై నా చేరాడాః?”” రంగయ్య. విస్తువడి ఆఅడీగాడు.

“వాడికోసం వచ్చి వెళ్ళేవారు ఎక్కువయ్యారు. ఈ రద్ది గిట్టదవి వేరే యిల్లు అద్దెకు తీసుకువి ఆక్కడనుంచే ఉత్తర ప్రత్త త్తరాలు, మాటమంఠీ జరువు- కొంటున్నాడు.

ఈ్రల్రాగ్గా??

అందుకు నాన్నగారూ రమ్మన్నారటఃి స్నానాదికం ముగించుకొని. బయిలుకు బయలుదేరిన మోహన్‌ పళశ్నీంచాడు.

“సీకో ఏదో మాటాడాలట్క రంగయ్యగారు వచ్చారు. వీరు మన మ్కాలు కమిటీ సభ్యులు, వీడేనండి మా అబ్బాయి. మాధవరావు ఒకరి నొకరికి- చరిచయంచేకాడు.

ఉనమస్కారమండిః మొన్న యంతావిష్కరణ సందర్భంలో తూచా వనుకుంటాను?” నవ్వుతూ మోహన్‌ దాపున ఉన్న కుర్చీలో కూర్చున్నాడు

“అవునపుమ్యు మీటింగుకు రాకతప్పదం'కే వచ్చాను” _పతినమస్కాంర విహినంగా నవ్వుతూ రంగయ్య కుర్చీలో కూర్చునే సమాధాన మిచ్చాడు.

“మాటాడాలి వచ్చారుకద్యా మాటాడుకోండి. నేనుకూడా ఉండాలం టారా?ి రంగయ్య వర్తన సహించలేవి మాధవరావు (పళశ్నించాడుం

“పదో పనిలో ఉన్నట్లున్నారుగా. చూచుకోండి, అవసరమైతే పీణా ప్తాము రంగయ్య మాధనరావుకు అనుమతిచ్చి పంపాడు.

పాపికొండలు క్‌2క

“కన యింట్లోగూడ ఈయన వీళ్ళనాఖ రే కాటోలు:” మోహన్‌ లోలో వ! మండిపడ్డాడు.

బాలయ్య ఇద్దరికీ కొఫీ తెచ్చి అందించాడు.

*బ్లంత్రక్తూ త్రాము వచ్చినపని వెలవిచ్చారుకాదు” కాఫీ ఒక _గుక్యలో తొగి కవ్చ బాలయ్యకు అందిస్తూ మోహన్‌ (వనంగం పారంలించాడుం

ఆసీక్రారాయ్యగారు పంపి_స్టే వచ్చాను. కాఫీ కొంచెం (తాగి రంగయ్య శప్పు (పక్కనవున్న దిల్లమీద పెట్టాడు.

బాలయ్య మోహన్‌ అందించిన కప్పు పట్టకొని లోపలికి వెళ్ళాడు.

“ఏ సీశ్రారామయ్యగారులి

ఈ _పశ్న వస్తుందని రంగయ్య కలలోగూడ అనుకోలేదు. ఆ పేరు అగద్విభ్యాతమని అతని సమ్మికం

జ వీశ్రారామయ్యగారినే ఎరగరా?)

ఎప్పుడో పూరు వదలి వెళ్ళాను. తిరిగి వచ్చి ఎన్నో రోజులు కాలేదు, వా గొడవలలోపడి బయటి (ప్రసంచం నంగతే. పట్టించుకోలేదు. ఇంతకూ వారెవరన్నారు?

అద్యాంకు (పెసిడెంటు. రాష్ట్ర _వముఖ నాయకులు. ఏ చిన్నపిల్లవాజ్జీ కతదలించినా చెబుతాడు”

ఈ అలాగా ఇంతకూ వారేమంటారుశి మోహన్‌ కుతూహలంతో (వశ్నించాడు.

“సీత్రారామయ్యగారికీ మంథతిగారికీ గాఢస్నేహం. మంత్రిగారు వారికీ ఉత్తరం (వాశారట.))

*ష్టమృని?9

“మీ యంత్రం నంగతీ ప్యతికలో చదివారట. దానిని స్వయంగాచూడా లనీ తనకు నచ్చితే ఆ యింజనీరును 'కేర్యద మంత్రివర్గానికి పీఫార్పు చేయాలని ఉన్నదపీ పీతారామయ్యగారికి (వాశారటని

ఈనిజంగా నేను అద్భష్టవంతుణ్ణి?” మోహన్‌ నవ్వాడు.

మీ యంత్రాన్ని పట్టుకొని తమతో వర్షిస్తే మిమ్ములను మంధతిగారికి వరిచయం చేస్తామనీ వారిద్వారా కేంద (వభుత్వంలో మీకు ఉన్నతోద్యోగం లభించవచ్చుననీ చెప్పమన్నారు.

కళ చ్రికొత్రం్క99

నాటీ

“ఇంతకూ ఎన్పుడు బయలు దేరుకామంటారుణోఉక్చాహంతో కం గయ్య

శవళ్నిందాడు. -

శక పాపి కొం ఢా

“క్షమించాలి. నాయందు ఇంళ అవ్యాజానురాగ౦ చూపుతున్న త్రీ నీకా రానుయ్యగారికి హృదయపూర్వక నమస్కారాలు. మా నాన్నగారిపేర వెలువరిం చిన మాధవ్‌ అన్న యంత్రం నమూనాను మాత్రమే తయారుచేసి మానాన్నగారికి. ఇచ్చాను. మం్యకిగారీవద్ద ప్రదర్శించడానికి మరొక యం్యతం నావద్దలేదు. మరొ కటి తయారుచేయాలం'పే కొంతకాలం పడుతుంది. ఇప్పటి హడావుడినిబట్టి చూపే అది ఎప్పుడు తయారు అవుతుందో చెప్పలేను. కాని దానిని తిరిగి తయారు జేవి నప్పుడు మంత్రిగారికి అప్పటికీ కుతూహలం వుండే (థ్రీ సీతారామయ్యగారి వహ కార సానుభూతి సంపత్తితో వారికి పదర్శిస్తానవి మనవిచేయండి.”

“బ్లంత్రకూ మీరనేది ఏమిట్‌? నమూనా మీనాన్నగారివడ్డ లేదా??

“లేదని చెప్పానాః)

“మరి? రంగయ్య ముఖం ఎరబడ్డదిం

“ఇచ్చిన దానిని తిరిగి పుచ్చుకోవటం మా వంశంలో చేదు, దానిమీడ అంత ఆస క్తివుంకే మానాన్నగారిజేత _పదర్శింపించుకొని చూడవచ్చును. ఆ సంగ రృంలో నన్ను పిలిచి వివరాలు చెస్పముంపే తస్పక చెబుతాను” మోహన్‌ వవ్వాడుం

“ఇంతకూ. మీ నాన్నగారి అనుమతి ఉంటే అభ్యంతరం లేదతి. టారు?)

“తమకిష్టమై వారు చూపిస్తే చూపించవచ్చును. కొని నేనుమా్యాతం ఈ చదిరోజుల్లో వచ్చి యంత విశేషాలు వివరించటానికి వీలుపడదు.”

*మంకిగారు అడుగుతున్నారు.”

“నుంతులే కాదు. (బహ్మాదేపు డదిగినా అంతే? మోహన్‌ నవ్వాడు,

“మీ నాన్నగారిని ఒకసారి పిలుస్తారా?”

బాలయ్యచేత కబురుపంపి మోహన్‌రావు త్యడిని రప్పించాడు. ఆయన లాగానే సీతారామయ్యగారి సందేశమూూ మోహన్‌రాపు సమారానము చెప్పి రంగయ్య ఆయన (పతి నందేశంకోసం ఎదురు చూశాడు.

“వ్య క్రిగతంగా మంత్రిగారు ఆ యంత్రం చూడదలచుకుంటే ఎన్ను దైనా వారు మా యింటికి రావచ్చును. కాస్త ముందుగా మొతం - తెలియనర్భ మనండి. కౌదు అధికారుల్లై చూగదలచుకొంపే డిపార్టు మెంటుద్వారా (దాయించ మనండి. తప్పకుండా వారి శాసనం శిరసావసహిస్తామ. కమ మవేది ఎసరిక్లై నా అవనరంి కదా; మాధవరావు తాపీగా చెప్పాడు.

పాపికొండ అ శి1?

“మరి మీ అబ్బాయి నంగతేమిటి?”

ఆవ్రాడ్తు మేజరు. వాడి (బితుకు వాడు (బతుకుతున్నప్పుడు నేను చెన్స గలిగినదేముంది? తగపు తప్పి మాటాడితే నాలాగేనే మీరూ వాణ్ణి కాసించ వచ్చును.”

“బ్రంత్రేసంటారాళి కోపం దిగమింగి రంగయ్య అడిగాడు.

ఈబ్రద్రి కాదు ఇదీ ఆని మీరు చెప్పండి అలాగే చేదాము” (బతిమాలు కొంటున్నట్లు మాధవరావు అన్నాడు.

*స్తర్వే వస్తానండి” రంగయ్య చిరచిర లాడుతూ. వెళ్ళిపోయాడు.

తంక్రీ కొడుకులలో ఎవరూ కొంతసేపు మాట్లాడలేదు. ఇరువురు ళాన్యంలోకి చూస్తూ కూర్చున్నారు.

వడి కొంపలో వాడు (పశాంతంగా నిద్రపోయే స్థితియైనా లేపండా చేసుకున్నారన్నమాటొ మోహాన్‌రొపు మెల్లగా అన్నాడు.

“మోహన్‌ మాధవరాపు గొంతులో కొర్యుళ్యం ఖఅంగుమన్నది. అతడు బవిత్తరబోయి తం్యడ్రివంక చూశాడు. ఎరబారిన ముఖంలో ఆకస్మికంగా చిరనప్వు పూచింది.

“బద్రి కుటుంబం అది సమాజం, దీని మేరలివ్రి దాని మేరలవి అన్న వరిచ్చేదం ఏనాడో వదలుకొన్నాం. వెనుక దేవుడు రాజు పాస పుడ్యాలనుు వివేకబలాలను పురస్కరించుకొని పరిపాలించేవారు. వారికైనా చొరరావి హృద యాలు, గేవోలు ఉండేవి. న్నాస్తిపలు, అరాజ భ_ న ఉండేవారు... ఆంతమేర వారి అధికార దర్పాలు పరిమితంగా ఉండేవి. ఆ వ్యవస్థ పనికిరాదని అభ్యుదయం: “పేరిట హృదయంలోనుంచి దేవుణ్ణి డేశంలోనుంచి. రాజును తరిమివేళశాము. ఆ యిద్దరి అధికార దర్పాలను రాజ్యానికి సమర్పించుకొని ఆరాధిస్తున్నాము. ఈనాడు ఠాజ్యం శాసించిందే ధర్మం నిషేధించించే అధర్మం. అఆ రోజుల్లో భగవంతు రైనా పాసప్పృణ్యాలకు కట్టుపడి నడుచుకోవలసి వచ్చేది. మరి నేడో రాజ్యాన్ని అనుశాసించేదేదున్నది? పుణ్యమా? పాపమా? ధర్మమా అధవర్మమా? రాజ్యాంగ మన్న అంకుశం ఉన్నదంటావా? దానిని | పభుత్వం ఏ గడియలోనైనా యధేవృగా మార్చుకోవచ్చును. దానిని నిరోధించగల అధికారం ఎక్కడ ఉన్నది? నాలుగ్లెదు వంవత్సరాల అనంళరమైనా దానిని విరోధించగలిగింది (_పజాభి పాయమే కావి వివేకంకాదు. మరి అభిప్రాయానిక్రీ ఏవేకానికీ కొండంత అంకరం ఉన్నవని తఈ_త్ప్వళాస్తోపాసకల కందరికీ తెలిసిందే. పైగా ఆ అభిప్రాయమైనా ఈ రోజుల్లో న్వకం_తంకాదు. ఈనాడు (పభుత్వం చొరరాని హృదయంకాని ఇల్లు కొవి లేదు. ఆనాడు ఈశ్వరుడు. ఎద్దువెక్కి. తరిగాడు. అదికూడ ఒక ప్రాఠవమా? ఇవ్వాళ

16 పాపకొండలణ చూడు: రాజ్యం నరుని మెడపై కూర్చుని ఎలా స్వారీ జేస్తున్నరో. అనాడు ఒకస్పుడు కొకపోతే మరొకప్పుడ్రైనా నంది ఖణీల్లున రంకెపెట్టి కౌలు.తవ్వేది. ఇవాశ ఈ రెండు కౌళ్ళు జంతువును మగసిరి ఉంళే ఆ పవి చేయమను చూదాము. లేదు, దానివల్ల కౌదు. కొవలసిన బందోబస్తు చేసుకున్నాము. అందుకనే ఇవ్పటి దంతా అభ్యుదయమని ఘంటా పథంగా చెబుతున్నాము. మాకు రాజ్యమే దైవం. రాజ్య సేవయే స్వాతంత్యం. రాజ్య కాసనానుసరణమే ధర్మాచరణ౦. అధికార పిద్దే ఆత్మసీద్ధి. వీనికి వెలుసల సత్యంలేదు. ముక్తిలేదు. ధర్మంలేదు. పరమార్థం లేదు. దీనిని కొదనే వాడే నాస్తికుడు. కొవాలనే మేము ఈ వ్యవస్థ నెలకొల్చు తున్నాము. మేము సుఖపడుతున్నామని పంతోషిస్తుంపే కాదు నరకయాతన అవుళ వస్తున్నామని చెప్పే అధికారం నీ శెక్కడిది? ఎవరిచ్చారు??? లాగి చెంపమీడ

కొట్టినట్లు మోహనుని కన్నులలో గ్నిరున నీళ్ళు తిరిగాయి. అకడు ముఖం (క్రిన్సు

కొన్నాడు.

మాధవరావు మెత్తగా నవ్వుతూ అన్నాడు: చూచావుగా ముసలితనం పైన బడుతున్నది. లేకపోతే యీ మతిమాలిన మాటలు రొపు. రేపటినుంచి పీచేయూత కొనక తప్పనట్లుంది. మరి ఎలా కడతేరుస్తావో।

*అడేమిటండి నాన్నగారు అలా మాట్లాడుతున్నారు. ఆతురతతో లోనలి మంచి వచ్చి శారద తండిమెడ కౌగలించుకొన్నది,

దృద్ధులు ప్యతోపజీపులన్న లోకధర్మాన్ని చెబుతున్నానమ్మా! అంత శన్నా మరేమీలేదు.?”

“5బానొను, మరి హుష్‌ కొకి అనికూడ అనండి:

“ఇంతడానవయ్యాపు. నీకు మభ్య పెట్టగలనా తల్లీ! ఏమిర్వా అనలు మన శారదను ఎవరైనా వంచించ గలరం౦ంటావాశి మాధవరావు కొడుకును +పళ్నించాడు.

*ఆ సందేహమే అక్కరలేదు. మన యిద్దరికీ చేతగానంత నూ(శాన తోకంలో నుఠవరికీ చేతగాదనుకోవటం పొరపాటు నాన్నగారు?” మోహన్‌ వవ్వాడు.

“జ్రేశ్రనపుతుందా కాదా అన్ననంగతి వదలి ఇంతవరకెవరైనా టోసీ వేశారేమో చెప్ప” మనం అడగవలసిన (ప్రశ్న అదే కదమ్మాః తండ్రి శారద వంక చూచి నవ్వాడు.

ఉట్ల, అద్రీ యిదీ ఎందుకవి చక్కని కుచ్చుటోపీ పెట్టారు.”

*ఏవరురా? నేను నమ్మను.” మాధవరావు విస్మయం నటించాడు.

“జ్ఞారద్రనే కనుక్కోండి: కాదం'కే అప్పుడే చెబుతాను”

ఉఆప్రన్నమ్మా వీపు మోసపోయావా? ఏమిటి వాడు ఆలా అంటున్నాడు?ో

పాపికొండల 819

అల్నదివరశేమోగాని యిప్పుడు మీరిద్దరూ నన్ను చిన్నపిల్లనువేసి మోసం చేయాలని చూస్తున్నారు. నాన్నగారు! మీరుకూడ అన్నాయితో ఏకం కావటం బాగుండబేదు”) ఆమె గునిసింది.

“*లుప్ఫున్లే చేస్టే ఆ ధర్మారావే శేయాలిగాని మనకు సాధ్యంకాదు వాన్నగారుః” మోహన్‌ నవ్వాడు.

“ష్షట్రప్క్‌ యూ 'రేవింగ్‌ పూల్‌

మాధవరాపు కెల్లటోయాడు, తన తొందరపాటుకు పిగ్గుపడి కారడ్‌ తలవంచు కొన్నది.

ఆఫీసుకు వెళ్ళుతున్నాను నాన్నగారు” మోహనరావు కాపీగొ చెప్పి లేచాడు.

ఉన్లేన్తూ వస్తున్నా అన్నాయ్‌ః” శారద తండ్రివంక చూచింది.

ఉభ్రోనాలు అయింతరువాత వెళ్ళగొడదు?) మాధవరావు విస్మితుడై - అన్నాడు.

“మ్సి అబ్బాయివి ఎవరూ కొట్టి కొరతను వేయటోనటంలేదు భయవడ కండి” శారద నవ్వింది.

“వాడు మా అబ్బాయి! నువ్వుః.... అవునులే....ళాస్త్రం అంతేగా చెబుతున్నది, అంతగా వెళ్ళాలనుకొంటున్నప్పుడు అపటం బాగుండదు. వెళ్ళిరా

అన్నావెల్లేబ్స వెచ్ళకుంటే మాధవరాపు బాహువిలంవి కౌశేయం వేజీమూల నిబద్దమందారం చూస్తూ కూర్చున్నాడు. అతని కన్నులలో పామగిరి తుంగశ్ళంగ పతజ్ఞరి ఫణీఫణాఫలక భాస్వన్మణీ మెరిశాయి.

వాకిలి దాటి వీధిలో అడుగు పెట్టగానే మోహనుడు నవ్వుతూ అన్నాడు: ఈళజ్ళంత్రక్రూ ఎవరు గెలిచారు?”

“నేనే ఓడిపోయాను”

ఆప్పట్టుకతో వచ్చిన బుద్ధి మారదు.

పీ వే గెల్బావవి అవలేదనేగా? కార్యసాధకుడు ఎవరైనా ఎదుటి వాణ్డీ బొగడురాడు. ఆది కష్టంకాదు. తన తెలివితష్కువఠనాన్ని, ఓటమిని ఒస్పకోవ టంలోనే గొప్పతనముంది. కారద సూటిగా ముందుకు చూస్తూ అన్నది.

“పీవు గాల గొప్పదానవు. నండేహంబేదు. అయికే గొప్పవాళ్ళు చిన్నవాళ్ళమాట వినిపించుకొంటారు. ఆనందిస్తారు లేకపోతే జాలిపడతారు. డీవికికూడ వీలుపడకపోతే విన్నది మరచిపోతారు. సరిపడకపోతే కూకలేస్తారు. కాక ఎక్కడైనా మంచి ఉంటే ఎరుకపసడనీక గహిస్తారు. గొప్పదానవు నీకివన్నీ ఇశెవ్చనక్కరలేదు. విను.

శం” పాపికొండట

ఉప్లి ఘ్రూబ్రల్లో ఉన్నవస చేతల్లో కనిపించబంలేదు. ఇది చూచుకొని. 'శ్రెరివిగల దానివని వ్యామోహపడుతున్నాపవు, దీవికి పరిచితులు మ్నుతులు డోహడ మిస్తున్నారు. కాని ఎప్పుడైనా ఆలోచించుకొన్నావా? అ గొరవం నాన్నగారివిబట్తే పీ కిస్తున్నారో, స్వసత్తానుబట్టి ఇస్తున్నారో, తేల్చుకొన్నావా? నాన్నగారు నంపీ చించి పెడుతున్నారు కాబట్టి తిని తిరుగుతూ కోతలు కోస్తున్నావు. ఇది ఎంతకాలం సాగుతుంది? నాన్నగారిని ఎరగనిచోట మన గొప్పతనం ఏమిటి? మనకు పటి అదృష్టం ఒకటే. మన నాన్నగారివంటి తండులు మరొకరికి లఖించరు, నిజానీకి ఈశ్వరుడనేవాడు ఒకడు౦డి నన్ను నిలవేస్తి *ోఏమోయి మోహన్‌ నీకింక నూరు అన్మలున్నవి. వాటిని రద్దు చేయబానికి వీలులేదు. ఆ జన్మంరో నీకేమికావాలో కోరుకో ఒక్కవరం మాత్రమే యిస్తాను అని అంజ్వే *ోనూరుకాదు వేయిజన్మ లెత్తమన్నా ఎత్తుతాను. కాని యతి జన్మలోనూ మా నాన్నగారిని మ్మ్‌శం అనుగ హించొమంటాను. ఈశ్వరుడు నవ్వి *ోఆయన ముక్తుడ్యే ముక్రునికి జన్మలు ఎలా?” అంటాడు. *ోము క్రుడుగనుక ఆయనకు సుఖదుఃఖాలు ఏవీ అంటవు, అంటనప్పుడు ఆయనకు లక్ష జన్మలు కల్పించినా విప్పత్తి యేముంది?ో అవి విల వేస్తాను. ఈశ్వరుడు వీళ్ళు నములుతాడు.

*నాన్నగారు అలాంటి వ్యక్తి. తనకు తానవ్నై ఆయన కోరుకొనేవి ఏపీ లేవు. మననుంచి ఇంతవరకూ ఆయన ఆ+ించిందిలేదు. ముందుకూడా ఆ?౦చడు. ఆయనకు కావలసింది ఒక్క'ప్రే మన సుఖం, దానికోసం తాను చేయగలిగింది భేళిడుు. చేస్తున్నాడు. ఎల్లకాలం యిస్పటి జవతత్రాలు ఉండవు. మవ 'రెక్కలమీవ మనం (బికకాలి. ఈ సంగతి ఎప్పుడైనా ఆలోచించావా? ఆలో చించి ఉం'పే ఇంత బాధ్యతా రహితంగా వ్యవహరిస్తావనుకోను. అయితే (వయోజి కుడవైన అన్నయ్యవు నీపు ఉన్నాపు గదా అవి మాటకోసమైనా అంటావు. వా చెళ్లల్టై నా మరొకరైనా నామీద ఆధారపడి (బతకాలనుకోను. అది నాకేమ్మాతత ఇష్టంకాడు. నీకూ కాదు. ఆ సంగతి నాకు తెలుసు. అయినా ఇలా ఎందుకు చేస్తున్నానో అర్థం కావటంలేదు.”

“పెండ్లి చేసుకొని గృపాణివై కాలక్షేపం చేయాలనుకొంటూన్నావా? తృహిణీక్వం నృ్తి అపుతుందా అవి నా (పళ్న. గృహిణివై వృత్తి మానుకొంపే మానుకోవచ్చు. అది వేరే విషయం. అ సక్షంలొనైనా ఏదో ఒకవృ్తి నేర్చి మరచిపోవాలి. కాదు గృహిణీత్వమే శ్రీకి ముఖ్యం వేరొక వృత్తితో నిమిత్తం ఖేదన్నా అక్కడకూడ కొన్ని ధర్మాలున్నాయి. బాహ్య సౌందర్యము ద్ద చాలదు శార్మా-లిక అనురాగజనక మైనా అది దీర్హకాలం వర్జిల్లదు. ఆ జన్య స్నేహ

పాపికా లిన్‌ ఈ వ్‌ శ తనానికి సహానుభూతి సహకార్‌ర ఆవళ్యకాలు. అవిలేసి ("సేమను నేను కామమే వంటాను. అలాంటి కొమం ఏ క్షణంలోనయినా ఇంకిపోతుందేకాని గమ్యానికి చేర్చడు

పీకు కోవం రావచ్చు. అయినా బెప్పక తవ్పదు. ధర్మారావును (యేమి మ్రన్నావని నీవు భావిస్తున్నట్లు కనిపిస్తున్నది. దానికో నాన్నగారికి ఏదో మేలు చేస్తున్నానన్న అపోహ నీ అంతరాంతరాలలో మెదలుతున్నది. అది బయటవడటికి పీకు బుష్టంకాదు. అందువల్ల ఆ రహన్య గోవనకు నానాఅవస్థా పడుతున్నాపు. ఆ వంగతి నాన్నగారికి తెలియదని వీ నమ్మిక. ఆయనకు ఇన్నీ తెలుసు, తెలియదను తువి సుఖవడుతుంటే ఆ సుఖాన్ని ఎందుకు చెరపొలన్న భావంతోన్యు వ్యక్తి స్వాతంత్యాన్ని నిరోధించరాదన్న దృష్టితోనూ ఆయన చూస్తూవూరుకుంటున్నారు. ఈ సీ ఆత్మవంచనను తొలగించాలనే ఇందాకటి (పఫస్తావన సాగించింది.నీవుకూడా వా _వనయత్నానికి తోడ్పడి తేలికగా బయటపడ్డావు. నంతోషం. కావి నాకు ఆశృ ఛ్యం కలిగిస్తున్నది ఒక్కటే. ధర్మారావు గుణగణాలలో ఏది వి న్నాకర్షించిండో ఇన్నిరోజులనుంచీ ఆలోచిస్తున్నా పాలుపోవడంలేదు. సీనంస్కారమేమో అతని వంస్కార మేమో ఒకసారయినా పరామర్శించుకొన్నావా?

*ఇలా అంటున్నానం'టే అతనియందు నాకు ఈర్ష్యాద్వేషాలున్నవతి వీవు అపోహపడవచ్చు. నీవే విచారించి చెప్పు, అతన్ని చూచి. ఎందుకు ఈర్షస్థి వడాలి? ఎందుకు ద్వేషించాలి? అతనివల్ల నాకు కొవలసింది లేదు. నా (పారంభాలకు అకడు ఎన్నడూ అడ్డుపడలేడు. తోడ్పడనూలేడు. ఇప్పుడు తలపెట్టిన పర్మిశమ అంబావ్యా దీనితో నాకు అదనంగా వచ్చే లాభం లేకపోగా నాకు కూపస్థనమండూక స్టీల్‌ దాపరిస్తుంది. ఆ పతిన ఇందులో ఎందుకు అడుగు పెడుతున్నానని అడగు తావు. సీకోనమే. మరొక కారణం కనుపించడంలేదు.

ఆలంతకూ వీకయినా మేలు జరుగుతుందా అన్నదే నా చళశ్నం. ఈ విష యమె ఇటీనల ఆలోచిస్తున్నామ. యోగ్యతకుమించిన అధికారతృష్ణ ధర్మారావులో శవిపిస్తుంది. ఆ అధికారంకోసం అతడు ఏ పనిఅయినా చేస్తాడు. సత్యం, ధిర్మం్య. "స్నేహం అతనికప్పుడు అడ్డుపడవు. లక్ష్యని ద్ధికి అత డేవ్మకమార్గమెనా తొక్కు శాడు. అతన్ని పెండ్లాడి నీవు పొందే సుఖమేమో నాకు టోధపడడంలేదు. సుఖం వంగళి దెవుడెరుగు. జీవివమైనా సరళంగా సాగిపోతుందా అన్న శంక పొడము తున్నది. ఇంతవరకూ ఈ సంగతి నాన్నగారితోగూడ అనలేదు. ఇకమీద (వస్తా చించాలనీలేదు. నీకు చెప్పవలసిన విధి నాకున్నదేమోనని (భాంతిపడి చెబుతున్నానుం శోపం వచ్చినట్లున్నదే? లేకపోతే యింత సేపు మాట్లాడకుండా వుంటావాః

మోహనరావు కారద ముఖంలోకి చూశాడు. అది వర్షానంతరం ధాత

శ)

ని పాపికొం చణ శప్రాగ్లిా మఖంవలె కనుపించింది. ఆ కనుగొలకులలో వద్మదళమూలస్థిక వవోడ్ర. ఖిందువులు గోచరించాయి.

కఆజ్ఞారదా:?? అతడు చటుక్కున ఆగి (వబోరించాడు.

ఉవగ్రివీద్రి? నలుదెనలూ పరికించి చూచి. కంటినలుసుల బాధ పరిహ శించుకొంటున్నట్లుగా జేబుగుడ్డతో కనులు తుడుచుకుంటూ ఆమె ముందుక పొగిందిం

“క్కసారి నాతో అమెరికాకు ఎందుకు బయలుదేరగూడదు?)) విష్మి శఈుడై- ఆతడు సూచించాడు.

*న్సర్రి వాన్నగారో??

*వద్దంటారా?”)

*కజ్వనగ్పు కౌవి....???

“ధర్మారావు కిచ్చిన వాగ్దాన మేమవుతుందనేగా ఏ పశ్న?ి

మోహన్‌ నవ్వాడు.

ఉద్రిస్సీడ్‌ సన్‌ ఆఫ్‌ యువర్‌ ఇంజవీరింగ్‌ (ప్రాబ్లమ్స్‌ ప్లీజ్‌:

ఉజ్బన్‌ ఏవే ఇటీజ్‌, రెండుహృదయాలకు (పణయసేతువు ఏర్పడిందతి టావు. అది నిలవదు. పైగా (వమాదకరం. (ప్రామాణీకుడయిన ఇంజనీరు చెబుతు న్నాడు

*వ్ఫృనర్నిర్మాణం తలపెట్టి "టెండర్లు పిలిచినన్సుడు మీ అంచనాలు అకలి 1ఫాయాలు వంపుకోవచ్చును” శారద చెకచెక మలుప్పతిరిగి మరొక దారిపట్టింది,

మోహన్‌ విస్మితుడ్లై ఆమెను అనుసరించాడు.

వనుక

ఉబ్రప్పయ్యాః అవృయ్యా??

*ప్రమ్రండి బాబుగారు?” అవ్పుడే ఆఫీసుగదిలో అడుగుపెట్టిన సీకో చఛామయ్యకు అస్పయ్య ఎదురుకోలిచ్చాడు.

ఉబంకా రంగయ్యకొవిి నుబ్బారావుకౌని రొలేదాణి

ఊేదండీ[? యజమాని ఉత్తరీయం అందుకొవి వంకెకు తగిలిస్తూ అన్నయ్య చెప్పాడు.

“పొద్దున్నే రమ్మని సాయంకాలం క్లబ్బులో చెప్పివద్బావేః?

ఉత్సాహపూరితంగా సీతారామయ్య కుర్చీలో కూర్చున్నాడు.

*ప్పేకాబలో మునిగి కేలేవాళ్ళకు ఇవన్నీ ఎక్కడగురుతుంటాయి?ని

ష్లాస్కుముంచి కవ్చులో కాఫీపోసి తెచ్చి అప్పయ్య అతనికి అందిం చాడు.

క*బ్వస్పుడు కాఫీకొచ్చిన తొందర లేదులే. పోయి రంగయ్యను అర్జైం టుగా పిల్చుకురా. ఎందుకలా చూస్తా?”

*ఆ( ఫమ్సీలేదండి. మళ్ళీ ఎన్నికలు వద్చాయే మోనని.)

“*దాణక్యుని జొట్టులోనుంచి ఊడిపడ్డా వే? సీకారామయ్య నవ్వాడు.

“ఇంతకోలంనుంచి తమకాడ పనిచేత్తుం'ే తెలీకపోద్దా బాబుగారుణొ

*ప్రమో ననుకొన్నా. ఈమధ్య నుప్వూ చాల నేర్చావు. ఆపావుదేనికిః కొవ్సీ రంగయ్య ఉపన్వానంకం'కే నీ ఉపన్యాసమే బాగుంటుంది

*ఆర్రికో నాకు పోటీయా?ి?ి అప్పయ్య ముఠం ముడుచుకుపోయిందిం

అనిజం చెప్పినా వరిహాసమమకొని దాధపడితే యెట్లా? నీకున్న ఆప్మా శప చిత్తశుద్ధి ఎంతమందికున్నాయి? వీ మాటకిచ్చిన గౌరవం తతిమ్మావాళ్ళ మాటల కిస్తానంటావా?ి? సీతారామయ్య వాత్సల్యం ఒలకటోళాడు.

“ట్తల్చించి ములగచెశ్హైక్కిస్తున్నారు. తరువాత ఈమకే ఇబ్బంది)

“*ఖబ్బింది ఏముంది? నలుపులు, పోట్లు పుట్టి ఏడుస్తుంటే చూచి ఆనం చస్తాను

నిజంగా అట్టాంటివాళ్ళయితే ఇలా అను.”

తడ్షంత్రకూ నువ్వనే దేమిటి?” సీతారామయ్య అతనివంక తేరి చూదాడుం

తే పావీకొం౦ండ ఇ.

*ఆన్నీ తెలిసినారికి వా వంటోడు చెప్పగలిగింది. ఏమిటీ వాల, శారు

“మనశులోనిమాట మనసులోనే దాచుకొంటే ఎలా. తెలుస్తుంది??? వ్రీశ్రా. శానుయ్య విలవేకాడు. ”ై

“జదికాదు బాబుగారు! కడుపులో వుందేదో కక్కేంత్తున్నా. ఆంకేకొవ్లి శైలిసికొదుి అతడు నుధ్యలోనే ఆగాడు.

౪ బితిమాలందే చెప్పేట్లు లేవే: సీతారామయ్య నవ్వాడు.

*ఎంతమాటన్నారుః మీ ఉప్పు పులుసుతిని బతికే వాణ్ణీ....ఏమీ లేడ కిందటిసారి ఎన్నికల్లో పదెకరాలమ్మి గేలిచారు. చేరుమెన్‌కూడ అమ్యావ. ఆదు. పాముకుతిన్నదేమిటి చెప్పండి? మల్లీ ఎన్నికలకు నిలబడటమం'శే మరో వగ్గెక లాలు తగలేసుకోటమేగందా? పయిగ కడుప్పవిండా తిండ్వి కంటివిండా విద్ధరకూడా ఉండవు, ఎందుకొచ్చిన తిస్పలంటారు?”

“అదా సంగతి? ఇంకా (బహ్మ్మోపదేశమేదో చేస్తావనుకొన్నానే?॥? సీజ్రా. రామయ్య పెద్దపెట్టున నవ్వాడు.

అప్పయ్య బిత్తరపోయాడు.

ఈ బ్రప్పుయా్య్యాఖ అస్పయ్యాః ఇంతకూ “వీ అమ్మ కని భూమిమీద ఎలా- వడేసిందో అలాగే పున్నా” నంటావు. ఈమధ్య లోకం ఎంతమారిందో గు ర్తించ లేదన్నమాట! దేశం "పేరుళోనో, ధర్మం పేరుళోనోో పార్టీ పేరుతోనో, సంఘంపేరు వోనో నువ్వు యెదుటివాణ్లీ మింగాలి. లేడో ఎదుటివాడే నీన్ను మింగేస్తాడు. నవ్వు చెప్పినను ఈ ఎన్నికలకో (ప్రమేయం 'పెట్టుకొవక యింట్లోనే కౌలుమీద కాలు వేసు కొని కూర్చుంటాననుకో, కూర్చొవి లేవలేని (వతితొత్తుకొడుకూ నా బుజాలెక్కీ తొక్కటమేకాదు నా ఆ స్తిపాస్తులన్నీ అన్ననంగా వచ్చిన అరివెల్లాగ నమిలేసి ఉండేవాళ్ళు. ఇస్పుడు చూడు కనీనం నా డబ్బు నేను ఖర్చు'పెట్టుకొంటున్నాను. పదిమందిని నాచుట్టూ తిప్పించుకొంటున్నాను. అనలు ఆ నంగతివదలు. నేను ఈ ఉవ్చికల్లోవే దిగలేదనుకో. అప్పుడు ఈ ఆఫీసు ఉండేదా? ఇక్కడ మవ్వుండే వాడివా? సమ్ముదంలోని ఉప్పు వముద్రంలో అడవిలోని ఉసిరిక అడవిలో అంతేగా?

అప్పయ్య విర్హాంతపోయాడు.

“ఇంతకూ నువ్వు కావాలమకొంటున్నాము. ఇష్టం తేకపోకే వెన్నో పేఠారామయ్య నవ్వాడుం

“ పెద్దోరు ఏమన్నా అవగ్యలు* అప్పయ్య చేయెత్తి నమస్కరించారు.

*నేడ్భావవ్చయా్యా నేర్చావు! ఇందాక న్నది ఫౌరపాటు) ఫీశారా మయ్య వకొలుమన్నాడు. స్ట

పప కొ ంశతఅణ థం

ఆరంగయ్యగారిని ఇవ్పుడే పిలసుకొత్తాః

శబ్వచ్చే వాళ్ళకు కాఫీ టిఫిన్లు అవనరమవుతాయేమో వచ్చేటవ్వుడు వట్టుకురా[ొ అవ్బయ్యకు సీతారామయ్య పదిరూపాయల నోటిచ్చి వంపి ఆలో ఉవిలో పడ్డాడు.

అయిదారు నెలలలో వన్షవనుకొన్న ఎన్నికలు ఇంత నన్నిపాతం కాన ఇం చృీతమే. కావి ఎవ్పుడో (ట్రాన్ఫారు ఆర్డరు వచ్చిన సుందరం ఇంకాఊళ్ళోనే వెందుకు ఊరేగుతున్నట్లు? డాన్ని రద్దు చేయించుకోటావికి తంటాలు పడు తున్నాడా? అంత సలుకుబదికల వాళ్ళివరు? ఆ అర్భకుడు ధర్మారావా? తాను చూరకంతలేదుుతన మెడకొక డోలుః నూరారయినా ఈ ఎన్నికలకు సుందరాన్ని టౌనములో ఉండనీయరాదు.

అన్నట్లు, ఆకాశరామన్న ఉత్రరం ఏమయిందో? ఏమప్పతుంది? చేరే ఉంటుంది. సంగతి సందర్భాలు మాధవరావుకు తెలిసే ఉంటవి. ఆ లెక్కలో కార్యదర్శికీ హెడ్యాస్టరుకూ మధ్య మెరమెరలు పుట్టి ఉండాలికదా? ఆ నంగతి రంగయ్య కౌవ్వి సుబ్బారావు కాని ళోభన్నాది కౌని (వస్తావించలేదే? ఏమి జరిగి ఈంటుంది? కూతురి _ఎనర్హన తెలిసికూడ దిగమింగి ఊరుకొన్నాడా? అనంఠళవం. అతడు మడికట్టుకొన్న మనిషని లోకం కోడై కూస్తున్నది. అది అంతా అబద్ధమా? కొక శారదను ధర్మారావు 'పెండ్లాడుతాడా?ః అందుకే మోహనరాపు సీమనుంచి దీగాడా? వివాహమే విజమైతే ధర్యారాపును గూర్చి తానేమాతం భయపడనక్కరో లేదు. విషపు పురుగేఅయినా కోరలు లేనస్పుడు ఏమిచేస్తుంది? నిజమేకావి అత గాడు అంత ఓబయ్య అనుకోవటానికి ఆనకాళంలేదు. కనుక కనుగలిగి మెలగటం మేలు.

అనలు కూతురు నమన్య తేల్చుకోవాలనే మాధవరావు కొడుకును అమెరికానుంచి పిలిపంచుకొన్నాడా? అది విజమైకే వియ్యమో కయ్యమో (ప్రారం భంకావాలి. ఏదీ? ఎవరూ అనుకొన్నట్లులేదు. మీదు మిక్కిలి రంగయ్యకు మోహ విచ్చివ సమాధావం పెడసరంగా ఉన్నది. ఎందుకతగాడికి అంతగర్వం? న్వదేశా వికి వచ్చివప్పటిమంచి ఏమి చేస్తున్నట్లు? (ప్రత్యేకంగా ఆఫీసు పెట్టాడా? చీటికి మాటికి పట్నం వెళ్ళి వస్తున్నాడా? దేవికి? డబ్బు ఎక్కుడమంచి వస్తున్నది? అమెరికానుంచి వస్తూ వస్తూ ఎంతో కొంత తెచ్చే ఉండాలి. ఎంత తెచ్చాడు?

దేశంలో శతకోటి సమస్యలు. ఏ అబ్బి ఏ గంగలో దూకితే తన కెందుకు? తన కావలసినవి ఎన్నికలు. తన పార్టీ గెలవటం ముఖ్యం. టొను పార్టీ తన గు స్పెట్లోనే ఉన్నది. తనమాట కెదురాడే వాడెవ్వడికీ టిక్కెట్లురాదు. అ జాగ_త్తంన్నీ కా నిదివరకే. తీసుకొన్నాడు. కాకపోతే ఫంత్సు మ్మాతమే

నన్‌. [1 || శి ఖిటి పొాసీకొంకతణ వుష్కలంగా వమకూర్చుకో వాలి. అభ్యర్థులు, కంగటాక్టర్లు ఎంతో కొంత ఇస్తారు | ): |) కాని ఓటర్లే తెలివిమీరిపోయారు. డబ్బు కళ్ళజూడందె ఎవడూ పోరింగ్‌దూతుక ల... కదలడు. స్టావిక సంస్థల ఎన్నికలలో ఈ రోగం మరీ ఎక్కువయింది. | 4 1 |; ధర్మారాపు ఎన్నికలలో దిగుతాడా? ఇప్పటివరకూ (సయత్నం ఉన్నట్లు | | కవిపించదు. డబ్బూ పల కుదిడీ ఎంకఉన్నా అతగాడికి అనుభవం ఏక్కడదిం శ (| శ్రామ వదిహేవే _మెంచి ఎన్నికల తంతు వడపోసి చూస్తూనే ఉన్నాడు. తన్న | హః దర్యారాపు ఎదుర్కొంటాడా? కొవ్వెక్కి పొళ్తేణ కొండను ధీకొన్నాథీ ప |! కొవవచ్చుము. | 1; అమ్పుడే సుబ్బారావు పచ్వాడు. | వ | || ఉడొ త్రిగా వల్లబూపై పోకున్నావ. అప్పయ్య కవీపంచలా? న | వ! శ ఊగ్రే కళా వాకోనం పంపించావా?ొ ముబ్బారాపు సోఫాలో కూదృన్నాడు జ క్ష | క! జక్రక్శవారే కరివైతే. అవలు ఉన్నారో ఈ౫ారో. కనుక్కు రష్మని వ ఆల | | జవాక్సు గుండెజబ్బు లేడేశొ ఆతడు నవ్వాడు | త్మ | | ఆక్సీ? _...అకమ్యెంగా చప్తే నువ్వు చావడశనంద కాని వేను | ము, వఛావవంటావుః” క | . ఉంంతమాట వేవవరేదు.. కాదు నన్ను నేననముకొంటానరటే దూలాత శి త) ' వలనిన వవేముందిొ మౌ | | | ఎర్ర మద్య మంజతెండి వర్గైలు మై రవుతున్నాయిం సుబ్బావావుో / ప్రో త్వ్వావాపాల కేమిగాన యూ వంగతి ఏన్నావాబో న. 1 అ్వ్వున్తు రంగుయ్యు మూరస్యటింధువ్ను. చెయ్యి. ఏదతతే దాక్టవ (గ్రసాడు. ఫ్రీ య | అమవ్నతికి వచ్చాడు.” శే జ్వ స్తూ | | శ ఆ్యన్వర్మ బ్రో రెంద్వెల్లు తంవాలను చెన్ను కట్దుకట్టో తీరూ ఉరతై ఈ “టా. రోజాలు గడవకముందే. నా అనువు తలో దీల్లేమ. ఈక్షణమే వెళదొమ్మడ ఖీ ఖే జూ మర్యు కౌ న్హ _మైక్ట్‌సు. మెరగందొడే.నా ణ్‌ నన అ్వూడే సుబ్బారావు మను మద్దరమేరా మాలూడకొంయున్నుడు.

/ పాఏీకొలండణ శ్రి! రు . - అబప్లీ కోకందేనిక? వాక్షకం కెరీన్తే రికుగుతు ఆలోలంళకడ్చు. ః| వాపు కరో మైతే వాత వేరొకరోట సేగితే ఆాభటంంటుళ తా?! “ఈ మధటి మేమంసేనే సీకు కెక్కలేిటండో బోజుంతీ!గో లే | *బంతకూ క్లజ్సులో ఎంకటోంయంగే టీలో. పీతోతా మయి కప్వాతు, ల 1 “అండుకే ముందేడి! బోయనళ్వ కళ్లూ సొహ్వస్తున్నా పోలో థ్‌ 1 శజ్రున్వృ యేక ఓ కకృయక్టగో తఏనుండి బాజగారు”? స్టార్యాం టీకీన్‌ బొట్లాలా కట్టుకో నీతన్పేయ్య్‌ ॥ | తవోజరయా్యారు. శ “ఇవాళ మీ చీననాజుగాకు దూకుడుమీడ ఉన్నాడుగా ఈ నంగితేటో [1 ఊడ క. కోబిక్కం గొర్డుకుత్య దూరి (బకళనేశా?. ఆ గంగతేంతో మీరూ మీత్ల ని టైగా. కూనలోంది. కొన్‌ మాట ఏకున్నా అన్నానా సీనలొబుగాడి?. ఉకరో వేదీకీ ఇన్మ కట్టుగొదా?. శీసుకోండో ఆకృయు ఉక బొట్లు. కోశ మంటున్న టీపాయి మీద పెక్ట మలచినీళ్కకోనల లోవలీక్‌ వేళ్ళొతుం " పు | సుబ్యారాన్సు కర్లీ తపనకు గితితోనీ వామ లీసీర్‌లో చేతిల కటిని

• కొన తరిగి వచ్చేసరికి అవ్నయళ్డ చుందారీక్కు కొర కన్నా అంవండాకం న త జ్ర “*ఆవువతీలో.. చేర్చుకోన్న రోగీసీ. ఆకన్యీకంలో. ఎందుకు. వేళ్ళ - పొమ్య్మున్నల్త్లోగో సీశారావయు తెన్ను తాను వశ్నంచిశాన్స బ్లు ఆన్నాడు. = / తోనంతనూ. పీకు పేరయతో? రంతియ్కు. పప్కోనన్నాకీో నుజ్మోరాశ్తు! స్‌ | త్తక్పనుళో / కరర చళ్లు క్తర్షగు శ్లనో చు కీ శో రహో సనో ఎడయ చుర్టురో. తెక్పలతు.. అడలతే | తనురుకొన్నాడు.. అరదుశస ముక్కే ఆకనశేడు,గో తప్పు మూలకు ఈ మాప్‌. కోపం వరృనద్యుకు కౌ శ తతత చశశాశ్రే 9 ఈ కాను కావరడన సోళ్యంను నాలా కస్తాడు. వీరరంనళ్లు యాద్య్య నద్మ్తుదదన తనకూ త ళీ మూరపు ఉరడుసైన ఈ రోగ్‌ బ్రార్యశేక ఈ వద పవన తంంతషడు తపడు ఎరా చేసండనో శు ' తుకాడు తరచశోశాలోతొాకు ఎండో శో తేగస్తాడు.. శొతంసళరతతో అంజిడదునరడతో ఇత్కూడు. ప కంకొండరునో కస్టుకస తోమా ఈ వద చేసరడ్త బ్‌ తా అభ్నాప్తం జొరరడ. మోనరు శర య ఈ ఈలారజో వాళ జ్‌

ప! పాసి లి కట

కలంతరూ దెన్పైక్కించి. విచెన లాగివేయడం ధర్మమంటావుగొ షబ్బారావు మందలించాడు.

“గొంతుకు ఉరి వచ్చిసవ్వుడు తన్నుకోవబం ధర్మ మేనంటున్నా. అంతకు తన్ప మరేమీలేదు.”

ఉక ధ్రర్మపన్నాలు ఎప్పటినుంచి? సుబ్బారావు విస్తుపోయి అడిగాడు,

“ఇన్నాళ్ళనుంచి కలసిమెలసి ఉంటున్నాము. ఇంతవరకూ నన్ను అర్హత జేసుకోలేదంకే ఏమనాలి? డాక్టరు పవ ర్తన సహజమే. మనకు తోడ్పడిన వాళ్ళకు మనం తోడ్పడటమూ ధర్మమే నేను కాదనను. రోగికి వింగిన ఎముక కట్టుకొనక్ష పోతే మరొక ఆసువ తీలో చేర్చిద్దాము. అంకేకౌని డాక్టరుమీద కక్షదెనికి? అ లెక్కన లోకం అంతిట్‌మీవ కక్షశట్టాలి. రాజకీయాలలో తరగేవాడికి అది బొ త్రిగా పనికిరాదు. అనసర౦ వచ్చినప్పుడు (_వబల శ్యతువుళోనై నా సథ్యానికి సిద్ధపడాలి, అది అలా ఉంచు. మునిసిపల్‌ ఎన్నికలకు నామినేషన్‌ ఫొరాలు ఈ వారంలోతే చెయ్యాలి. ఎన్నికలలో పోటీ చేయటోతూ వీపు డాక్టరులాంటి వ్యక్తులతో తగాదా తెచ్చుకోవటం ఏ మాతం మంచిదికాదు.” సీతారామయ్య పిగిరెట్టు ముట్టించి ఈూమ౦ం వదలుతూ వలయాలు చూస్తూ కూర్చున్నాడు.

• ఆయితే మళ్ళా మునిసిపల్‌ జాతర వచ్చిందన్నమాటః”?

“రావట మేకాదు. అందులో నువ్వుకూడ దిగటోతున్నావ

“నేనా? షుబ్బారావు విస్తుపోయాడు.

“అవును. ఇష్టంలేదాళో

“ఇష్టం లేకకొదు. నావల్ల ఏమవుతుంది? ఈ డబ్బు తాకిడికి నేనేమి శఈట్టకొంటాను?”?

జఆవ్లవ్నీ నాకు వదిలెయ్యి. సీతారామయ్య ఉండగా అంగవిలావికీ అర్థబలానికీ ఏ కొదివరాదు” అతడు సుబ్బారావు బుజం తట్టాడు.

“౦తకూ డాక్టరుకో తగాదాకు నమయం కౌదలిటావు?

“అంతేకాదు. అతని వార్డులో అతన్ని నిలదడమందాము? రహన్యణ చెబుతున్నట్లు సీతారామయ్య మెల్లగా అన్నాడు.

సుబ్బారావు _న్హబ్లుడె చూస్తూ కూర్చున్నాడు.

ఆబ్రల్రా ద్రూస్తా వేం?)

*ఉ పపాదం'టే ఎవరనుకొన్నా?ోొ ॥

కిసెల్పుస్సు తెలుసు. అంతా తెలిసే అడుగుకాము. దానికో కథ వియటీ సడుళుంది. ధర్మారావు ఈ ఎన్నికలలో డిగుతున్నాడో లేడో శేలిపోతుంది? (ప్రాక్టీసున్న డాక్టరు ఈ రొంపిలొకి డిగి తనవృత్తి పాడుచేసుకోడు.. మీకోరిక

పొవికొందణ ళు ఇన్నింతలేనందుకు కమించమఘంటాడు. అలాంటప్పుడు వేరుగా ధర్మారావు నకం వహించటానికి వీలుండదు. పైగా నోరుతెరిచి అడిగామన్న మోమోటంతో' ఢబుర్టి రూపొనకొన్సి మాటరూపొనకావి అంతో యింతో మనకు కోడ్పడవచ్చును. అంత శొదనుకొంచే తటస్థంగా ఉండవచ్చును. కామి నే నీవర్యకే ఫోటీచేయ నంకల్పించా వవి అంటాఢేపోో అప్పుడు వ్వాప్టవిక స్థితిగతులు తేలిఫోతాయి. కర్తవ్యం నష్ట ఛడుతుంది. కనుక ఎటుపోయి ఎటువచ్చినా లాభమేకొని నష్టంలేదు” సీశా రావయ్య మబ్బారావు అంగీకృతికి, ఎదురుమూస్తున్నాడు,

ఉబ్రస్పుడే చెల్లవారింద్యా చెవులుకొరుక్కొంటున్నారుః?” అవ్పుడేవచ్చిన లొంగయ్య సుబ్బారావు పక్కనే కూర్చున్నాడు.

“వీట్లపేకంయే యింత వ్యననమయిందే మనవాడి జీవితం యెట్లా లెల్లారుకుందా అన్‌ యప్ముడే అంటున్నాను. ఇంగలో నువ్వే వచ్చావు సుబ్బా ఛావు నవ్వాడు.

ఓ వెనక్రటక్తి మద్ధెల రోటినిచూచి జాలిపడిందట:”? రంగయ్య విట్ణూ త్పొాడుం

ఆబ్రరే అవ్పడూం క్లాన్త కాఫీ తెచ్చిపెట్టు:కో నున్చారావు రంగయ్య గొంతుపెట్టి కేక వేళాడు.

ఉఫ్రొద్దువ్నే వా దీవవలు పొందాలన్న నరదా గలళిగిండే మనవాడికి* శక్రవ్నార్ధ ఏమన్నా చెప్పానా” కంగయ్య పీశారామయ్యవంక చూచాడు,

ఆ ఏఫ్రీలేద్సు మవవాడు. గోన వార్డులో పోటీచేస్తానంటున్నాడు.””

అబ్రర్నున్నే య్యా బుద్ధీ వాడికిపుట్టిందికాదు. శమరే. కలిగించారన్న మ!

“జుమా అంటూ 'మొట్టమెదటనా వీపు వెబుళూంపసే ఆలా ఆశీర్వ శ్సిస్తా వేమిటి???

ఈళద్రప్ప్రక్ర గెలుస్తాడు. ఏమిరా సుబ్బారావు! నుప్వు గెలవ్వూల

అవ్పయ్య కొఫీ తెచ్చాడు. సుబ్బారావు అందుకోటోతుండే కాదని సీఠా రామయ్య టిఫిను ఇప్పించాడు. అతడు తీసుకొంబటున్నాడు.

“*ఏర్షదుకురా. వామీర అంఠ కోవం:? సుబ్బారావు లాలిమ్లూ అడిగొడు.

“కంతకులేవి దురద చేనుకు దేనికిరా అన్నీ:

కఆం'క్రేగో పీఠారా మయ్య అందుకొన్నాడు.

అక్షోపతాపా లేవై నా పుంపే 22వ వార్డు రోటర్లకే ఉండాలి

జ ఉందు కంట?) సుబ్బారావు వళ్నించాడు, )

త్‌ణి పావీకొ౦డ అజ

“కళ్ళుమూసుకొని పాలుతాగుతూ పిల్లి తన్నెవరూ రూడలేదవు. శొన్నదటః[

ఆపెరేమిటీ (దిదర్‌?% సీతారామయ్య నవ్వాడు.

*నవేను చెబటందేనికి? రేపు ఆ 22వ వార్హే చెబుతుంది.”

*పఫన్సి చెబుతుంది? తాగి బజారున పడ్డానని చెబుతుందా? వంతులమ్మల వై టకొంగుపట్టి లాగానవి చెబుతుందా? మువిసిఫాలిటీ ఉద్యోగ మిప్పస్తానన్న సాకుతో డబ్బు కౌజేశానని చెబుతుందా??? సుబ్బారావు విరుచుకుపడ్డాడు.

22వ వార్డులో వడివలసిన రోడ్లు ఆసుపత్రి 1%వ వార్డుకు మెందుకు పోయాయో అందరికీ తెలుసు ఆ రోడ్ల కంటాక్టరు నాకు స్వయాన మేనమాను. ఆసుపషతతి పెట్టిన యిల్లు మా బావది. ధాన్యపుమిల్లుకోనం బిల్ణింగు కట్టుకొన్న రను అయ్యగారు నా వాటా నాకివ్వదిళ్హే ఇండస్ట్రియల్‌ ఏరియా కాదనీ, మిల్ల ఫెట్టినాడ దనీ ఉత్తరు విప్పించాను.”

“నోటికి హద్దూ పద్దూ లేదు” సీతారామయ్య గట్టీగా కపిరాడు.

కొంతసేప్త ఎనరూ మాబాడలేదు. సీతారామయ్య (పళాంతంగా నున్ఫా లొవుకో (ప్రారంభించాడు.

కృష్ణమూర్తిని వదలించుకొందామవని ధర్మారావును కార్యొదర్శివిచే ప్రే ఆతగాడాక మేశ్రై కూర్చున్నాడు. ఈ ఎనిికలలో ఏ ఇబ్బందులు సబ్బందులు చచ్చినా ఆతగాడివల్లే రావాలి. అతగాడి ఎత్తులేమిటో యింతవరకూ అంతుసట్టటత లేదు. నూరారయినా అతజ్ఞి అక్కడ ఉండనీయటం మంచిదికాదు. ఈ ఎన్నికలు కాగానే అతని కార్యదర్శి పదవి ఊడగొట్టి మన రంగయ్య కిన్వటం ఎల్లఏధాలి చుంచిడని శోస్తున్నది. ఏమంటావు సుబ్బారావు?

అఖ్గంక్రక్రూ మనవాడు ఇష్టనడాలికదా?ి సుబ్బారావు తిస్పరిలళ్లు ళౌన్నాడుం |

ఆ్నష్టపడకపోతే ఏమవుతుందో వాడికీ తెలుసు. అది అలా ఉండు. శోభన్నాది ఏమంటున్నాడు? ధర్మారావుతో మళ్ళా ఎక్కడన్నా కనివీంచాడాళ

“లేద, అసలు ఊళ్ళో ఉన్నాడా అవి నీ అనువూవంల

“లేక ఎక్కడికి వోళాడు??” సుబ్బారావు అందుకొన్నాడు.

దేవి 'దైవరు??) శ్రోద్రనాది (వళ్నిస్తూ గదిలోకి వచ్చాడు.

కమ్రారేళ్ళాయుస్పుం ఇప్పుడే నీమాట అమకొంటున్నామూ. నీకా ఉఆవయ్య తన్యపక్కన ఉన్న కుర్చీ చూపించాడు.

“ఏమిటామాటణొ శోభ్రవాది కూర్చున్నాడు.

వావి కొండ అ కః ఆద్రొ్రిగా..దర్శనాలే లేవు. ఊళ్ళో ఉన్నట్లో లేనట్లో ఆవి నీనంగతి యుష్పుడే సుబ్బారావును అడుగుతున్నాను” ఆ పెండ్లి నసంబంధా లేవైనా చూడబోయాడేమోసనవి అనటోతున్నాను. ఇంతలో నున్వాచ్చావు” సుబ్బారావు మాట క లిపాడుం ఎక్క్యడకోపోయి వెదకవలసిసకర్మ శోభన్నాదికి పట్టలేదు” రంగయ్య ఛాటుగా సీతారామయ్యకు కన్నుగీటాడు. “అంటే?” శోభన్నాది నొసలు చిట్రించుకొన్నాడు. ఈఆ ఏమున్నది? ధర్మారాపు వుండగా వరువికోనంమరొకచోట వెదక్స వలసిన వనేముందవి మనవాడి అల్నిపాయంి సుబ్బారావు వివరిందాడుం *ప్ర ధర్మారావు?” శోభన్నాది ముఖం మురకటించిందిం “కుంటి గూని---ఓ దౌర్భాగ్యుడున్నాడులే ఈ ఊళ్ళో, అతగాణ్జీ ఎర గవులే;? రంగయ్య వవ్వాడు. ఉషటప్‌ యూ రావ్కెల్‌1” ళోభన్నాది కాలిచెప్పు విడిచాడు. ఆపమి'పేమిటి??” చటుక్కున వెళ్ళి శోభన్నాది చెయ్యి పట్టుకొన్నాడు. ఉవన్దేస్తూ నాసంపారం పీడికి అంత తేలికయాషృముబి “ఎవడికి తెలియని _బతుకులుగావి కాస్త మాటలు ఉ్యాగత్తగా రానీ శంగయ్య ముఖం ఎ్యారబడ్డదిం ఉన్సీ క్రెన్సుడూ ఉన్నదే. కొలినిపోయేదావిని నెత్తిని రాసుకొంటావు. కొన్స వని ఉన్నది. అటు వెళ్ళివద్దాము రా? సుబ్బారావు బలనంతాన రంగ య్యమ దియటికి (కోసుకువెళ్ళాడు. “ఎందుకు కోభన్నాడి అంఠ తొందరపడ్డావు? రంగయ్య కానిమాటు వీమన్నాడు? “వాడి దితుక్కు నా వంపారం నంగతి ఎక్తుకాడా?” శోభనాదికి కోవం ఆఫీ కంత కోవంవ_స్టే చె్చలేనుగాని అతడేమన్నాడు? ధర్మారావును వెక్కిరిందాడా? మీరూ మీరు యిచ్చి పుచ్చుకోగూడదన్నాడా? అతడా ఊను. ఎత్తటం అంత యిష్టంలేకపోతే “ఆరే అబ్బాయిః అవన్నీ నీకు అనవనం౦౦” అవి ఒకముక్క-ంపే నరిపోయేదిగాః?) ోవాడినంగతి నీకు తెలియదు. ఇన్నుక్షం కే ఇప్పుడేకాద్తు ఎవ్పుడెదురు వడ్డా వెక్కిరింపులుు వెటకారాలు, ఈమాత్రం ఒకసారి బుద్ధిచెప్పకపోతే దారికి ఛాడుి ళో భన్నాది నవ్వాడు.

శణ్ల పౌొపఏకొంన అ ఈజ్వద్రే మొదలు కొను వెనుక తాల శాగపళం ఉస్నదంటావు? వీ శామయ్య నప్వుతూవెళ్ళి తన కుర్చీలో కూర్చున్నాడు

“బందకూ వచ్చినపని చెప్పమంటావా?) కేబుగుడ్డతీసి ముఖం తుడుచు

కొంటూ ళోభన్నాది అడిగాడు.

ఉప్లమో ననుకొన్నాను ఇన్నాల్టి శోఠన్నాదితి కాపు సుకూ1 సీబ్రా

శామయ్య నవ్వాడు.

మారా నంటావా?”)

“ఇంకా సందేహమా? అసలు వచ్చిన పనేమిటో తేల్చు. శరువాత తీరి శీగా మాటాడుకొందాముని

“ప్రప్లిలేదు. థాంక్సు చెప్పి పోదామని వచ్చాను.”

ఆద్దేనిక్రి? పీత్రారామయ్యకు సంగతి సందర్భాలు గు ర్హుకురాలేదు.

అగర్రుమూ ర్హీ స'్పెన్షను ఆర్డరు రద్దుచేయించమని అడిగాను. వాస్దానం చెయ్యకుండానే చేయించుకొచ్చావు. వెరి మెని థాంక్స్‌.”

సీతారామయ్య లోలోన దిమ్మెరపోయాడు. పరిహాసమోో సరమార్థహై శింక అలాగే చూస్తున్నాడు.

“*అద్రంతా హెడ్యాష్టరు లేఖవల్లా తనవల్లా జరిగిందని ధర్మారావు. మురిసిపోతున్నాడు. కురకుంకాా క్కురచేష్టలూను. వాడికేమి తెలుసు నువ్వు చేపిన పెంగతి? వాడి పంతోషం చూప్తే నవ్వాగిందికొదు.. రహస్యం పొక్కనీయటం మంచిదికొదవి కడుపు చెక్కలపుతున్నా అలాగే అపుకొన్నానొ ళోళన్నాడీ నవ్వాడు

*ట్పుల్రాగా, ఖంకౌ ఏనుంటున్నా డేమిట్‌?”

“ర్రేశ్రలేత సౌరకాయలు తెగ కోస్తున్నాడులే. అప్పుడే బయటపడటం శేనికి? చమయం చవచ్చినప్పుచే మన త౫ఖా చూపిద్దామని వింటూ ఊరుకొన్నామ. ఇంఠహ మంచిపనే చేశానంటావాఃి ళోభన్రాాది సీతారామయ్యవంక చొచాడుం

జఅమ్రంచివని అని మెల్లగా అంటా వేగ ఎన్నికల్లో మున్సిపల్‌ కౌన్సిలర్‌ వేసేటంత ఎత్తూ వేశావు అతడు నవ్వాడు.

ఆటోహో। మెచ్చినళ్లే మెచ్చి మెడకీదో శగిశిస్తున్నా వేం?

అను వ్వేమైనా పసిపిల్లవాడివా కిలివితక్కువ వాడినా? ఎందుకు ఈక తయం?

కోలీ ర్రాగద్వేషాలు భరించటం పొమాన్యమూ? కాస్తో కూస్తో వరిచయం తిన్నది గముక ఈ మ్యతమంణవా తెలుసుకోగలిగాము”” శోభనాగది చవ్వాతూ

పీతారామయ్యకు అంతకుముందున్న శంకలసన్నీ వటాచరచలయ్యారి...

తొవికళాలడిఆఅ 8కే ఆఅదికాదు శోభన్నాది: ఈ ఎన్నికల్లో నువ్వు 12వ వార్డులో పోటీచేస్తే

ఊగుంబుందనుకొన్నాను. 22వ వార్డులో మెబ్బారావు వేస్తానంటున్నాడు. వీ అఖి

+ప్రాయమేమిటి?)

• అవేనా 12వ వార్డులో పోటీచే పేదా?” శోభనాద్రి వకోలు మన్నాడు. ఉఆప్ర్య? పోటీ చేపేవాళ్ళందరికి కొమ్ములొచ్చాయా? అనిగిగాడు ఉసిరి

గాడు పోటీ చెయ్యలాళి

అసి రిగాళ్ళకు అళృరభలు పలికేవాళ్ళుం ఉసిరిగాళ్ళకు ఉన్‌ ఇచ్చేవాళ్ళు ఉన్నారు. మరి నాకెవరున్నారు?ి

ఏంత బీద అరుష్పలు అరుస్తున్నావు? మేమంతా యింకా ిలికే వున్నాము”

ఊవెకి మెసీఖాంక్స్‌. నువ్వెంతసాయంచేసినా కనీసం పది వేలన్నాకావాలి. పీకు పర్టుకానన్న నాలుగు వేలే యింతవరకు సర్దలేకపోయాను. హాలు రిపేర్తకూూ సివిమాకం'పెసీ వాటాకు చేతిలో ఉన్న పై కంకాస్తా ఖాళీ. ఇప్పుడు నన్ను నిలదిడ మం'కే ఏమి నిలబడతాను! నీకు సర్దుతానన్నంతపరకూ యొలాగో సర్దతాలే. ఈ పారికి నన్నువదలు.)”

“డ్రబ్బకోనవమే అయితే వెనుకాడనక్కరరేదు.?)

“ఎక్కడమంచి వస్తుందట?” శోభన్నాది విస్మయపడ్డాడు.

“*పిచ్చివాథ! మనం కూర్చున్నదెక్కడ?ి

ఆన్ష్వ్యాంకి మేడమీద. అంటే బ్యాంక ఇస్తుందంటావు.?

“అవును. పొలం మరామ్మత్తులకై లోమకు అప్లయిచేశావు. (పెపి రెంటు మంజూరుచేళాడు. ఇద్దరి ఇబ్బందులు వెళ్ళమారాయి. ఇంక నీ ఆమేసణ ఏమిటి? 12వ వార్డు శోభన్నాది నామినేషన్‌ ఫైలు చేస్తున్నాడు.”

శోభన్నాది మాటాడలేదు.

ఆఏబ్సిటి ఆలోచిస్తున్నా???

లుక్రికి వ్యాపారముంది. కష్టసుఖాలకు నువ్వున్నావు, ఇంకా పోటీ చేయటం దేవికి???

ఈనాకోసం)” సీకారా మయ్య అన్నాడు,

శట్టర్వుక్రే ఆలోచిస్తా?

కాలయాపన చేస్తే కుదరదు. ఈ సాయంకాలం లోపున శేల్చి కేయాలి?

అలాగే. మరివస్తా” శోధన్నాది వెళ్ళిపోయాడు.

శ పాపికొ ఉత అ

అవ్పుడే రంగయ్య, సుబ్బారావు తిరిగివద్చాతు.

అన్సన రంగయ్య చాల మంచివాడు సీతారామయ్య నువ్వుత్తూ అన్నాడు.

అక్రాని నోరొక్క'పే కాస్త చెరుప్పతెస్తున్నది” సుబ్బారాపు వూరి లాడు.

ఈ ద్రేవయ్య్యా। ఎన్సటినుంచిరా యీ జంట కవిత్వంగొ రంగయ్య నుబ్నా శావుమీద . విరుచుకుపడ్డాడు. -

అటక పక్క. ఆ ధర్మాయిగాడి నంగతి 'తేలకచస్తుం'పే మధ్య ఈ గొడ చొకటా?* సీతారామయ్య విసుగుకొన్నాడు.

ఈఊప్రన్సి శ్రేలలేవంట౩” రంగయ్య అడిగాడు.

*ర ఎన్నికలలో పోటీ చేస్తున్నాడా లేవా?

*ఆంత్రేగదా, అది నాకు విడిచిపెట్టు.”

ఎలా తేలుస్తా పీతారామయ్య జిజ్ఞాసతో అడిగాడు.

జనాకు విడిచి పెట్టమంటినిగా?)”

కస్ప్రుబ్బారావు!: ఈ మధ్య శంకరం జాలయ్య అంకినీడు నత్రెరాజు శవిపించడమే మానివేశారు. " ఒకసారి నేను రమ్మంటున్నానని కబురుచేయ గూడడూ:” సీతారామయ్య సూచించాడు.

ఆొన్సవ్వనేది కర్మటాక్టర్త నంగతేగా? వాళ్ళేడకుపోతారుః చెపులుపిండి ఎలెక్షన్‌ఫండు వసూలుచేయనూ?” అన్నాడు సుబ్బారావు

జన్సువ్వు వాళ్ళను కదలించకు; నేను చూచుకొంటాలేో” సీఠారామయ్యే "హెచ్చరించాడు.

*బంతకూ మీ క్లబ్బు ఏమిస్తుందో ముందు తేల్చు” రంగయ్య నుబ్బా చావును విలవేశాడు.

“న్సువ్వ్యూ మెంబరువేగా. నీవే చెప్పు. నుబ్బారాపు నవ్వాడు.

“క్రార్యదర్శివి నువ్వాం నేనా? ఆ వస్పులేవీ ఉడకవు”? రంగయ్య వెంట ఖడ్డాడుం

“క్లబ్బు ఎక్కడికిపోతుంది రంగయ్యః ఆది మనజేబేకదాః ఎవ్పుడెంత కొవాలనుకొం'పే అంత పుచ్చుకొండపే కొదంటుందా?)? నీకారామయ్య ముసముని వప్వు నవ్వాడు.

ఉనీీక్రు క్రెలియదుకద్యా అలా వుండు. ఏమిరా సుబ్బారావు, మాటా డవే?* రంగయ్య పట్టుపట్టాడు.

పౌపికొలడలు లికిథీ

కట్టి పాత్రిక ఇస్తాము చాలదూ?

ో*ప్రాత్రిక్రాశ' రంగయ్య విష్మితుడై చూచాడు.

ఉహ్రాత్రిక్ర వేలురా చిల్లపెంకులుగావు. వీడి ఆశకు మిదముందేమోచూడు” మబ్చారాపు పీకారామయ్యకు విజ్ఞ ప్తిచేశాడు.

*మరొన్రైదువేలు యివ్పించలేవూ?) రంగయ్య కొనరాడు.

ఆడ్రబ్బదేముందిగొవి; క్లబ్బు మెంబన్లే యే వార్డువాళ్సు ఆ వార్డులో ఇస్పటీమండే కాస గెట్టిగా వనిచేయాలి. అన్నిటికన్నా అదే ముఖం వీశా తామయ్య సుబ్బారావు సూచనను సమర్థించాడు.

“అమ్సరి వస్తాము” రంగయ్య సద్చారావును లేవదీశాడు.

ఉపీత్రారా మయ్య లేచివెళ్ళి వాకిలిదాక సాగనంపుతూ 6 రంగయ్లాన్థ్రి చశామాటవివి ఈనెలపొటు కాన్త డోసు తగ్గించి నోరుకొయాలి. ఆ తకువాత ఏ ఆట ఆడుకొన్నా మనలను అడిగేవాచ్ళుండరు. అన్నట్లు అతగాడి సంగతి ఆరా తీయిం మవ్బారాపుః: నీకు చెప్పిన సంగతి మరచిపోపవుగా 9? అవి హెచ్చరిం చాడుం

తెం

*ఏమిరా అబ్బాయిః ఆరున్నరకూడ కావచి?9ది. డాక్టరు ఇంతవరకూ

అయిపులేడు. అసలు నీపు చెప్పావా అతడు మరవచిపోయాడా?” శోభనాద్రి లేతి గడియారం చూస్తూ అన్నాడు.

“*బంఛనుగా ఆరింటికి రావాలని చెప్పానుతి ధర్మారానష (వత్యళ్త శీందాడు

లక వేళ మీ యింటికి వెళ్ళాడాణో

*త్రిన్నగా మామగారింటికే రమ్మన్నాను.”

“డ్షాక్టరుక దొః ఏదో కేనువచ్చి వుంటుంది” విశ్వనాథం అనుమ వించాడు.

*ఉఖ్షందాక కొఫీల హడావుడిలో చెన్స మరిచాను. ఆరింటికి ఫశ్యంథి 'ఫోనుచేసింది. సరిగా డాక్టరుగారు బయలు డేరుతుండగానే ఎవరో. "పెద్దమనుషులు వచ్చారట. వారిని పంపించివస్తాను. ఆలన్యమపుతుందేమో మనకు ఫోనుచేపి చెన్న మన్నారటి? క్యామల వివరించింది.

“వ్వేడ్రమీద కుర్చీలు వేయించావ్రా అదికూడా మరచిపోయావా! శోథ వ్నాది కూతురుమీద విసుగుకొన్నాడు.

చేదు నాన్నగారు ఇందాక ఎప్పుడో లక్ష్మిచేత వేయించాను. షేడెడ్‌ "బులు ల్లైటుకూడా పెట్టించాను”

ఆ అయితే విశ్వనాఠంగారుః మనం పైకివెళ్ళి కూర్చుందామూ శోథ న్మాది సూచనతో అంతా లేచారు.

హాలులో ఫోనుమోగింది.

ఆమ్మాయి! దానిసంగతి చూడు. సీతారామయ్య గమక పిలిస్తే ఊళ్ళో లేనన్సీ రాతి పొన్దపోయింతరువాత రావచ్చుననీ చెప్పు. మన వాలునుంచే అయితే విషయం కనుక్కొనివచ్చి చెప్పు డాక్టరువ_స్తే పైకి తీసుకురా. మనం వెళ్ళుదాహు రండి?

సీతారామయ్య ఇప్పుడు ఫోను చేస్తాడా ధర్మారావు చకితు తయ్యారు.

*ఆ సంగతి తరువాత చెబుతాగా” భోభన్నాది నవ్వాడు

ఉసుందరరావు! నీపు (క్రింద గేటువడ్డ కుర్చీ వేయించుకుని కూర్చో వటం మంచిదేమో? 'పేపరిచ్చేద్యా ఈ ప్పస్తకం పట్టుకెళ్ళుతావాః?” ధర్మారావు

పాప్‌ కొలిడలు నేటె ఊప్రోలీసు డిపొద్దమెంటులో చేరింతరువాత వ్యస్తకొలు చదివే ఓపిక ఎక్కడ ఉంటుందికాని డిటెక్టివ్‌ స్టఫ్‌ ఏదైనా ఉంపే ఇప్పు” విశ్వనాథం నవ్వాడు,

“ఇంతకూ మీరిద్దరూ నన్ను న్నిద పొమ్మంటారా? సుందరరావు ఎదుర్నువశ్న వేశాడు.

ఉన్సుందుగానే చెప్పి (బితికించాపు, ఏదీ వద్దులే పదో ధర్మారావు ఆతని బమజం పట్టుకు నెట్టాడు.

ఆ వ్రాళ్ళమాటల శేమిగాన్సి ఇదిగో ఇలస్ట్రేజెడ్‌ వీక్షిి కోభన్నాడి 'పేణులుమీది స్మతిక తీసి అందించాడు.

అతడు క్రిందికి వెళ్ళాడు. తక్కినవాళ్ళు పైకివెళ్ళి కూర్చున్నారు. ఆంతలోనే గాక్టరు _వసాదును వెంటబెట్టుకొని వచ్చి శ్యామల తండికి చెప్పిందిః ఊస్పీగ్రారామయ్యగారు ఫోను చేశారు. మీరు చెప్పమన్నశ్లే చెప్పాను. రేప పొద్దుట ఇచ్చి కలుసుకోమన్నారు”

“మరి డాక్టరుగారి నంగతేదో చూడు” తండ్రి ఆతిథ్యం నంగతి గుర్దుచేకాడు

“నో వ్రాంక్సుం ఇంతకుముందే ఆసువృతిలో మీ సీతారామయ్యగారితో శలసి కాఫీతాగి ఇటు వస్తున్నాను” పసాదు ఖాళీ కుల్చీలో కూర్చున్నాడు.

“నాన్నగారూ: మీ కుర్చీ వక్కవే మంచివీళ్ళు, ఆ ప్లాష్కులో కాఫీ ఉన్నది” శ్యామల విష్క్రిమించింది.

“ఖప్పటికే ఆలస్యమయింది. కౌర్యకమం [ప్రారంభింళాము. ఈ -వభకు కోభన్నాదిగారు అధ్యగులుు)) అన్నాడు ధర్మారావు.

“తిన్నదే నలుగురం. ఇంకా అధ్యక్షుడు దేనికిశో శోభన్నాది అడ్డు చెప్పాడు.

“నభ అయితే కార్య్యకమం సరిగా సాగిపోతుంది. లేకపోతే లోకాఖి ఛామారోణం _పారంభమవుతుంది. కనుక సభ (పారంభమవుతున్నది. ముందు వాలుగు ముక్కలు చెప్పవలసిన బాధ్యత నామీద ఉన్నది. ఏదైనా పర్షిశమ ఓకిటీ ప్రారంలి_ప్టే బాగుండునవి సలవాకోనం డాక్టర్‌ మోహనిరావును నేవే పిలిపించావు. (కిందటి నమా వేశంలో అతని నలవాకోరాము, అతడు చెప్పాడు, ఫాను పర్నిశమ పారంఖి_స్టే బాగుంటుందనుకొన్నాము. బావిని నహకార సంస ఛ్వారాకాని పై వేటు లిమిటెడ్‌ కంపెనీ ద్వారాకాని సాగించవచ్చునని తేలింది ఆ సందర్భంలో డాక్టరు మోహనరావు ఉథియ సంస్థలలో ఉండే కిష్టనిషురాల్యు తన షరటులు వివరించి చెప్పాడు. మన నిర్ణయం తరువాత తెలియచ్దేస్తామని

త్రి

స్య వావకొండణ వాగ్జానమీచ్చాము. రోజులు గడుస్తున్నవి. మనమింతవరకూ ఏదీ తేల్చి చెప్పలేదు, దీనివల్ల మనకు వచ్చే నష్టం లేదుకాని అతనికి మాతం కాలహరశం, ఆదాయ. చష్టం ఇంకా జాగుచేయటం భాన్యంకాదు. ఇప్పుడు మనకున్న మార్గాలు మూడుః

1. సహకౌర సంస్థ్య 8. పై9వేటు లిమిపెడ్‌ కంపెనీ 8. పరిశమ సంకల్పమే. మానుకోవటం, మోమోటసడక ఎవరి ఉద్దేశాన్ని వారు వెల్లకిస్తారని ఆశిస్తున్నాను. ముందు విశ్వనాఠంగారు మాటాడుతారు” ధర్మారావు తన స్థానంలో కూర్చున్నాడు.

ఈధర్మారావుగారు చెప్పివట్లు మనకు మూడు మార్గాలున్నాయి. నా బుద్ధికి మాతం సహకార సంస్థ స్టాపన మేలనిపిస్తున్నది. అంతమా(త్రాన డాక్టరు మోహనరావును శళకిస్తున్నానని కాని వారి శక్తి సామర్థ్యాలలో నాకు నమ్మకం లేదనికావి నా తాత్సర్యంకాదు. వారి ఉద్దేశాలు అమెరికా స్థితిగతులకు అనుకూ లాలేమోకాని ఇప్పటి మన భారతదేశానికి సరిపోతాయని అనుకోను. నేను శేవలం ప్వార్థరహితుణ్ఞవి చెప్పను. అయితే నాళోపాటు ఇతరులుకూడ బాగుపడాలను కొంటాను. వారి బాగుకోవం తోడ్పడాలి. మన (వభుక్వవైఖరికూడ అదే. వైఖరి చనుసరించి పారిిశామిక నంస్థను నిర్వహిస్తున్నప్పుడు తయారయిన సరకు అమ్మకం విషయంలోనేమ్మి పర్ష్నిశమకు వలసిన ముడిసరకు కొనుగోలు ఏష యంలోనేమి ప్రభుత్వ సహాయం మనంకోరనూవచ్చు, పొందనూవచ్చు. కొదు సై9వేటు లిమిటెడ్‌ కంపెనీని స్టాపించాలంపే (ప్రభుత్వం అనుమతి కావాలి. ఇస్పటి ఆలాంటీ అనుమతి లభ్యపడకపోయినా మనం ఆశ్చర్యపడనక్క రలేదుం (గుడ్డికంటికంటే మెల్లకన్ను మెలంటారు. ఏదీ లేకపోనటంకంపే సహకార వంస్థ అయినా ఉంటే మేలుకదా!”ొ విశ్వనాధం ధర్మారావువంక చూచాడు.

“విశ్వనాథంగారు. చెప్పిన అంశాలు బాగున్నాయి... డాక్టరుగా శేమంటారు?? శోభన్నాది (ప్రశ్నించాడు.

అఫర్రగారలు మాని విశ్వనాథంగారు తమ అభ్మిపాయం చక్కగా- వివరించారు. నేను చూచిన కొన్ని విషయాలు చెల ఆ తరువాత నా అభ్మిపాయం 'ఏెబుతాను. డాక్టర్‌ మోహన్స్‌ న్యాయమమకొన్న చట్టం తనకెంత నష్టమైనా కలిగించనీ అక్షరాల పాటిస్తాడు. ఇతరుల కష్టసుఖాలు గమనించి యధాశ క్రీవి శోడ్పడాలంటాడు. దానధర్మాలలో మనకెవ్వరికీ తీసిపోడు. కాని అపాత్రదానం చ్యూతం చేయడు. ఇతరుల దయాదాక్షిణ్యాలు అపేకించడు; సవాంచడు. ఇవన్నీ నీకెలా తెలుసుననవచ్చు. బిల్లు లేకుండా రాయితీగా వచ్చే సరకును విల్లుతీసుకొని ఏక్కువధర చెల్లించాడు. ఈ మధ్యనే అతడు పట్నం వెళ్ళినప్పుడు అమెరికన్‌ కొన్నల్‌ సలహాపై ఒక పారిశ్రామిక సంస్థ అతన్ని సం్యపదించి పదివేలు కన్న ల్రేషన్‌ ఫీజు ఇచ్చింది. నాటోటి గార్రైతే. గుప్పుడు చన్వుడు కొకుండ జేబులో

పౌపికొండల [శ్‌

చీనుకొనేవాడు. మనలోమాట - సుందరరావు (కిందనే ఉన్నాడుగా - నా (ప్రాక్టీస్సు వంళా (వభుత్వానికి చూపుతున్నానూ? కట్టవలసిన వన్నంఠ కడుతున్నానూ? లేదు మరి మీరేమి చేస్తున్నారో రాకు తెలియదు. ఆతడు దామాషా (నకారం కట్టవలసిన వన్ను చెల్లించివచ్చాడు. బండ్ల బాడుగలు మున్న్నైన వాటికి మనం పావులా యిచ్చే చోట అతడు రూపాయి ఇస్తాడు. ఒకసారి వాళ్ళ నాన్నగారుకూడ కూకలేళారు, “మమ్ము _బతకమంటావా లేదా” అని నిగ్గదీశారు. అతడు వినలేదు. అలాగే యీ మధ్య బిచ్చగాడు అడుక్కోటానికి వస్తే ఇంటిముందలి చెట్లపాదులకు బావినీర్యు శోడి పోయించి రెండు రూపాయలిచ్చి పంపించాడు.

“ఆయితే డాక్టర్‌ మోహన్‌ నహకార వద్దతికి ఎందుకు విముఖుడన్న, (వళ్నవస్తుంది. ఇక్కడ నా ఊహకందిన విషయాలు మ్మూతమే చెబుతున్నాను. అతని అలిపాయాలేమో నాకు స్పష్టంగా తెలియవు. నలుగురి బాధ్యతతో ఒకవవి ఇరగాలంపే అది సవ్యంగా జరగటం కష్టం. ఒకరు ఏటికీడి స్తే మరొకరు కోటీ శ్రీడుస్తారు. సహకార సంస్థలను మనము ఎన్ని చూడలేదు? వాటిలో ఎన్ని సవ్యంగా వవిచేస్తున్నవి? ఎందరు అయోగ్యులు అధికొరం దుర్వినియోగం చేయబంలేదు???

షీ

ఈనునం ఈనారు పరిశమకు పూనుకొంటున్నామం'టే మనపెట్టుబడీ

'మొత్రం లోకానికి ధారాదత్తం చేయటానికి సిద్ధవడలేము. ఈ వర్మికమద్వారా కొంతమందికి జీవనోపాధి కల్పిద్దామనుకొంటున్నాము. అంతేకదా?

ఈన్రప్రూక్రార్ర పద్ధతి చేపట్టినప్పుడు "పెట్టుబడి ముడినరకులు మున్న్నైన విషయాలలో పభుత్వ సహాయం ఆశించవచ్చునవి విళ స్వనాథంగారు అంటున్నారు. అయితే ఈ సాయం విధిగ ఇవ్వాలనిలేదు. విశేషించి నహకార నంస్థల చట్టాన్ని వురన్కరించుకొని అధికారుల జూులుము అనివార్యంగా వచ్చి పడుతుంది. ఆంటే, 'పెట్టుబడి మనది. పర్యవేక్షణ మరొకరిది.

“ఈ సందర్భాన మరొక విషయం బాగా విచారించాలి. ఈ ఫాను +వవంచమంతగా విరివిగా అమ్ముడు పోతుందని డాక్టర్‌ మోహన్‌ గట్టిగా చెబు తున్నాడు. అయిఠే అతడు చెప్పిన ధరకు అమ్ముడు పోతుందో లేదో మీకే

“అదీ ఎలా ఉన్నా ఒకటిమా(తం చెప్పగలను. డాక్టరు కనిపెట్టిన

షో మోటారు లోకోత్తరమని నా నిశృకారి పాయం.ఇది మార్కెట్టు కెక్కితే వెటోలు. వరికమృ బొగ్గు వరిశమ్య విద్యుత్పరి శమ నమూంంగ అంతరిస్తాయి. తక్కిన, వర్మిశమలు కొ త్తమాపం సంతరిస్తాయి. చివరికి రక్షణ వర్మిశమ్య యుస్హతం్యతము సూడ మారుకాయి. సామాజిక వ్యవస్థ (వభుత్వం చట్టాలు నూతనానతారం తీర్వు

కెటి వావకొండ ల చవలసీఉంటవీ. ఇలాంటి నమూఠకనయం,త్రాన్ని కని పెట్టి దానిపై యాజమాన్యాన్ని ఇతరులకు అస్పగించమం'పే అతడు ఎందుకు అంగీకరిస్తాడు?

“అయినా కొన్ని షరతుల కొప్పుకొంటే డాక్టరు మోహను దావికి గాడ అంగీకరించటానికి సిద్ధపడుతున్నాడు. పై9వేట్‌ లిమిటెడ్‌ కంపెనీ నెల కొల్ప యత్నిద్దాము. (పభుత్వం అనుమతించకపోతే అప్పుడు సహకార సంస్థ ఉండనే ఉన్నది. అయితే మీ కోసం మ్యాతమే నేను సహకార సంస్థలో చేరవలసి ఉంటుంది” (వసాదు ముగించాడు.

విశ్వనాథంగారూ: మళ్ళీ మీరేమైనా చెబుతారా?” శోభన్నాది హెచ్చ లీంచాడుం

“డాక్టరు చెప్పింది ఉచితంగానే ఉన్నది.”

“మరి వీ యభ్శిపాయమేమిటి మామయ్యా? అధ్యక్ష స్థానంలో చెప్ప వలసింది తరువాత చెబుశావనుకో[ ధర్మారాపు 'పళ్నించాడు.

“*పై9వేట్‌ లిమిపెడ్‌ కంపెనీయే సుఖమనిపిస్తున్నది. మరివీ అభిపాయం??)

విశ్వనాథం! లిమిటెడ్‌ కంపెనీకి నీకింకా ఆకేసణలున్నాయా? ఉంపే ఇస్ను. మోమోటం దేనికి??? ధర్మారావు హెచ్చరించాడు.

“మీ కందరకూ నమ్మతమైత్రే నాకూ సమ్మతమే?)

“ఇక ధర్మారావు మాటాడుతాడు”ి అధ్యకతుడైన ళోభన్నాది ఆదే శించాడుం

“మంచి చెడ్డలన్నీ మీరే చర్చించారు. నేను వేరుగా చెప్పవలసిందిలేదు. ఇటీవల నట్నంవెళ్ళి అధికారులతో మూటాడినస్పుడు తేలిన ఒకటి రెండు విషయా. లను చెబుకాను. మ్మితుడైన ఒక మంతిగారితో మన (ఛయత్నం నంగతి పస్తా వించాను. ఆయన ఎంతో బాగుందవ్కీ తాను చేయగలిగినంత సాయం చేస్తాననీీ వనొన్షియల్‌ కార్పొరేషన్‌ ద్వారా కూడ అవనరమైకే లోన్‌ మంజూరు చేయిస్తా వనీః మీ కిష్టమైతే వాటాదార్లనుగూడ చేర్చిస్తాననీ సూచించాడు. వాచా చెప్పలేదు. కావి మన సంస్థలో పరోక్షంగా వాటాదారుగా చేరాలన్న అభిప్రాయం కవిపించింది. మన విశ్వనాథం అంతగా భయవడవలసిన పనిలేదు. కగుక పై9వేటు కంపెనీ సెలకొల్చ్బటం మంచిది. కౌనీపక్షంలో మన డాక్టరుగారు చెప్పినట్లు నహకార నంస్థకోనం (చయత్నిద్ధాము, మొదలు అందాకరాదు” ధర్మారావు అధ్యకువివంక చూచాడు.

“అయితే పై9వేటు కంపెనీకి అందరూ ఒస్పుకొన్నారు.. విశ్వనాకం తారు మీరు వ్చకొన్నక్లేు కదా?)

పావకొండలణ 841 విశ్వనాథం తన కభ్యంతరం లేదన్నాడు.

శోభన్నాది మళ్ళీ (ప్రారంభించాడు:

“పై వేటు కంపెనీ పెట్టదలచుకొన్నాము. కనుక ఈ విషయంకూడ ఇస్పుడే తేల్చుకొంశే బాగుంటుంది. మునిసిపల్‌ ఎన్నికలు వస్తున్నఏ. ఎంత కాదనుకొన్నా మన కంపెనీ మునిసిపాలిటీవల్ల కొన్నిపనులు చేయించుకోవలపి ఉంటుంది. అలాంటప్పుడు కంపెనీకి నంబంధించిన వారు కనీసం కొంతమందైవా శ్రాన్చిలర్లు కొవటం ముఖ్యంకొదా? డాక్టరుగారు! మీరేమంటారు?”

జ్రనటాని కేమున్నది? పార్టీ త్ర్వాలు, ద్వేషాలు ముఠాల సంకుచిత ప్వార్థాల్యు ఈర్జ్యాసూయలు ముమ్మరంగా పనిచేస్తున్న యీ రోజుల్లో పురపాలక వంఘాన్ని చేపట్టటం ఎంతైనా అవసరం. అంతమా,_తాన దాని అధికారం నంపద మవకం'పెనీ కోనమై దుర్వివియోగపరచాలని నా ఉద్దేశంకాదు. న్యాయంగా పురాలి వృద్ది; పురోభివృద్ధి మున్నిడుకొని ఇతోధిక ఉద్యోగ కల్పన దృష్టితో కంపెనీకి కలుగవలసిన పౌకర్యాలు మంజూరుకావటం అవసరం. దీనికై ునినిపాలిటీలో అధికారం చేపట్టాలంటున్నాను. కౌని యీ విషయంలో నేనుగాని శోభనా దిగారు గావి జోక్యం కలిగించుకొనే అవకౌశం అంకగా లేదనిపిస్తున్నది. నాకు (ప్రాక్టీసు వ్నది. నా వృత్తి నేను వదలుకోలేను. శోభన్నాదిగారికి సివిమాహాలు మున్న్నైన లావాదేవీలున్నాయి. ఇక మన ధర్మారాపు విశ్వనాథంగారు ఉన్నారు. ఈ కార్య కలాసమంతా వారుచూ_స్టే బాగుంటుంది. అంతమాతాన ళోభనా(దిగారుగాన్వి నేను తాని తోడ్పుడక ఒడ్డున ఉండి చూస్తామని అర్థంకాదు. ఆర్జికంగాగావి మరొక విధరంగాగాని మేము చేయగలిగిన సాయంచేస్తాము. కాకపోతే నాయకత్వం మాత్రం మా వల్లి కౌదంటున్నాము. శోభనా దిగారూ అంతేగా??? -

“దాగురుమూతలాడక చక్కగా తేల్చిచెప్పారు. యువకుడు ఉత్సాహ వంతుడూ అయిన ధర్మారావు విళ్వనాథంగారితో కలిసి పూనుకోవటం మంచిది. విశ్వనాఠంగారూ: మీ అలిపాయమేమిట్‌?” |

“వేస్తూ ఒప్పుకొంటా. కొని బరుపూ భారం మోయవలసిన ధర్మారాపు ఉద్దేశ మేమిటో కమక్కోండి.”

శోభవ్నాది ధర్మారావువంక చూచాడు. అతడు నవ్వుతూ అన్నాడు:

*అందరూ ఒడ్డునకూర్చువి నన్ను గోదాలోకి నెట్టాలంపే నే నొప్పు కోను. (పతిమళల్లాడు రంగంలో దూకకముందే పీటీమన్ను రాసుకొంటాను.

“నప్వులకేమిలే. అసలు సంగతేదో తేల్చరాః?”? విశ్వనాథం హెచ్చ తించాడు.

“మామయ్యా! వేను చెప్పేదాంట్లో అసత్యమేమైనా వుంచే అండితంగా

డే పొాపికొఠతణ చెప్పు. (వస్తుకం అధికారంలో ఉన్న సీతారామయ్యగారు మునిసిపాలిటీ తన చేతిలో గాని తనవాళ చేతిరోగాని వుండాలని యీ పదిపదిహేనేళ్ళనుంచి శకం సాగించు కొస్తున్నాడు. తనకెదురు ఉంకే గింకే ఇప్పుడు నా వల్లనే ఉంటుందని ఊపాస్తుం చాలి. ఇప్పుడు నేను నామినేషన్‌ వేళానో తనకున్న అంగదిలం అర్హవలం ఒడ్డి ఎదుర్కొంటాడు, ఆపడంలో నేను వృయ్మపయానల కగ్గంకావాలి. నేను వేయక మన కిష్టులైన వారివేక పోటీవేయి స్తే ఆయన అనుమానవడడు. తన ఆభ,ర్థులు గెలుస్తారని పాలుమాలుతాడు. మనం పొక్కక రహన్యంగా గట్టిగా పనిచే స్టే మన అభ్యర్థులు తక్కువ వ్యయ_వయానలతో గెలవవచ్చు. మరి మీ అభిప్రాయం ఎలా ఉన్నదో.” ధర్మారావు _పసాదు, ళోభన్నాదులవంక చూచాడు.

ఈ ఎబ్బాయి నిజం చెప్పమంటావా” శోభన్నాది నవ్వాడు.

• బద్ధం మీగుమ్మాతం ఎలా చెబుతారు? రేపటినుంచి లక్షలళోడి వ్యవ వారం. మనవో మనం వాస్తవం చెన్పుకొనకపోతే బండి యెలా సాగుతుంది విశ్వనాథం అందుకొన్నాడు.

ఉన్పీడ్రారా మయ్య గడచిన పదేళ్ళనుంచి అంళో ఇంకో నావల్ల సాయ ఫొందుకున్నాడు. ఆఅ కృఠజ్ఞకళాగాన్సి మరొక వృష్టితోగావి ఈసారి 12వ వార్డులో పోటీవేయి నేనున్నా నంటున్నాడు. మన కంపెనీ సంగతి గు ర్తుకువచ్చి ఏ నంగథీ తరువాక చెబుకానన్నాను. ఇందాక దావికోనమే ఫోనుచేశాడు. క్యామల చెప్పిన నమారానం మీకు విన్నారుగా?)

“నిన రాజప్వుతునకు మంతికుమారుడు విజనృ్ఫత్తాంతం బెరింగించుచు విట్లనియె” పపాదు నవ్వాడు.

ఈ ఆ వాక్యం దేనికి? ఆ ఈరువాతీమాటలే కొవాలి మహానుభావ” ధర్మా శావు ఆన క్రితో అడిగాడు.

*ళమూ వార్డులో నన్ను నామినేషన్‌ ఫారం వేయమని అడగటావికే సీశా శామయ్యగారు పవిమాల మా ఆసుష్కతికి వచ్చారు”

వెంట ఎవరూ లేరా? ధర్యారావు టళ్నిందాడు.

ఈద్రేకేగి రంగయ్య ఉన్నాడుల

“ఆ పిల్లినే వెంటబెట్టుకొచ్చాడా?? శోభనాాది అందుకొన్నాడు.

“ఈ గొడవలన్నీ నాకు దేవికంళే వింటేనా? సీతారామయ్య బలవంత "పెట్టాడు. రంగయ్య నరేనరి. చిటికెళ్ళతో వన్ను గెరిపించటమేకాదు, వైఫ్‌ చేర్మన్‌నుగూడ కేళాడు.”

“ఆ 'దెబ్బకో ఆసుషృతి ముందు సిమెంటు రోడ్డుకూడ వేయించుకొని ఉంటాప్తి ధర్మోరాపు నవ్వాడు.

పాపికొండలు 4 ఉవ్వవన్సులోనే కదాః?” విశ్వనాథం చస్పడించారు.

“దానికై నా మొన్నమొన్నటిదాక తికాణా ఏడిచిందేమిటి? ఇంతకూ పిమికేల్చి చెప్పా?” ధర్మారావు ఆడిగాడు.

జనిలదిడనన్నాను. అంత తొందర అక్కరలేదు. రేపు సాయం కొలం వస్తాము అప్పుడే చెప్పండి అంటూ యిద్దరూ వెళ్ళిపోయారు.”

“లాగా; ధర్మారావు పాలోచనగా అన్నాడు.

ఓన్లీ ఉద్దేశ మేమిటో తొందరగా తెమల్చు. మంచుకూడ పడుతున్నది” విశ్వనాథం హెచ్చరించాడు.

“ఎలెక్షన్‌ ఫండ్క్భుకోనం అటు డాొక్టరుగారిన్సి ఇటు మామయ్యను రంగంలోకి లాగుతున్నాడు. అంతకంకే మరేమీరేదు. మీరిద్ద రొవ్వకొం'కే తన మనుషులని మీ గెలుపుకోనం శక్తిపంచనలేక పొటుపడతాడు. మనకు కొవలసింది కూడ అదేకదా! అయితే మనమంతా ఒకకేనన్న అనుమౌన్దావికి మీరు తావిన్వ రాదు. డబ్బుకూడ జారవిన్వగూడదు. మీ యిద్దబా పోటీగా మరికొందరిచేత నామి వేషన్‌ ఫారాలు వేయించి తుది గడియలో విత తా చేయిస్తాను. డబ్బిచ్చి వాళ్ళను: మానిపించేటప్పటికి తల్టప్రాణం తోకకు వచ్చిందని ఎలెక్షన్‌ ఫండుకు సున్నా చుట్టండి. ఇంకకూ ఈ ఎన్నికలలో మనం గెలవటం ముఖ్యమనుకొని (పతి ఒక్కరూ. దీవికోసమై అంతో యింతో చేయి. కాల్చుకోటానికి పిద్దపడితేనే వెస్పండి. వ్యక్తిగతంగా ఈ వ్యవవారంలో నా కే ఆసక్తితేమి”ి ధర్మారావు వసాద్యు ళోభన్నాదులవంక చూచాడు.

ఈఎన్నిక్రలటో మనకు గేలుపు అవసరమనీ యిందాకే విర్ణయించు శొన్నాముగదా. వళ్ళి ఆ (పళ్న దేవికి” శోభన్నాది విసుగుకొన్నాడు.

అరిగిపోయిన నిర్ణయం తిరగదోడటం అనవసరం” అన్నాడు డాక్టరు.

*లల్వుతే ఎన్నికల విషయం మామయ్యా? విశ్వనాథం నేనూరూస్తాము. విశేషాలుం'పే వెళ్ళి డాక్టరుగారికి చెబుతాను. ఏమంటావు మామయ్యా?”

ఉనను దేవికిరా??)

*అనుభవశాలివి నీవు లేక యెలా కుదురుతుంది? అయినా నీవుచేస్తున్న వనిమా(త మేమున్నది?” ధర్మారావు అడిగాడు.

“వలే, కాదంపే మ్మాతం మవ్వూరుకొంటా వా?అన్నట్లు మరొకనంగతి. శనక్వూనాకూ ఎన్నికలకు అవసరమైన డబ్బు బ్యాంకుచేత లోనుగా సీతారామయ్య ఇప్పిస్తానన్నాడు. ఈ కధంతా చూస్తే తన ఖర్చుకూడ నన్ను పెట్టుకొమ్మ్యనే. ఉట్లుంది. ఏమిచేయాలో పాలుపోవటంలేదు.? ల

ఈళఖ్మం శ్రే రాబట్టగలిగినంకా రాబట్టి అతవికిచ్ళే మొత్తానికి నోటు

స! పాపికొండల రాయించుకో. ఇదికూడ ఒకందుకు మంచిదే. ఇంకా మాటాడవలసిన విషయాణ ॥ లేవుగా? డాక్టర్‌ మోహన్‌ ఊళ్ళోకి రాగానే మన నిర్ణయం చెబుకాను”

అంతా మేడదిగి [కిందికి వచ్చారు. పీళ్ళ రాకచూచి సుందరరావ్స శుర్చీలోనుంచి లేచాడు.

జ స్రార్రీ నిన్నింతనేపు ఒంటరిగా కూర్చోబెబ్బాము. బయలుదేరుదామా?” ధర్మారావు సుందరరావును వరామర్శించాడు.

*నెవర్‌ మైండ్‌. సుబ్బారాపు తి తకుముందే ఇటువెళ్ళాడు.. బహుళ శోభన్నాదిగారి కోసంవచ్చి నన్ను చూచి వీరిలోనుంచే నన్ను పలకరించి వెళ్ళి పోయాడు.”

“నా కోనమే వచ్చి ఉంటాడు నంచేహంలేమ్యు”? అన్నాడు ళోభన్నాడి

నన సమావేశం పసికట్ధలేదు గవ?” విశ్వనాధం శంకించాడు,

“ఇక్కడున్నారేమని అడిగాడు. శోభిన్నాదిగారు వస్తారేమోనని కూర్చు వ్నానవి చెప్పాను సుందరరావు వివరించాడు.

“ఆయితే భయంలేదు. తనకు వచ్చిన (టాన్స్‌వరు ఆర్హరును కోక వ్యాదిగారిని పట్టుకొని సీతారామయ్య గారికి చెప్పించి ఎలాగైనా రద్దు చేయించ కొనే నిమిత్తం సుంవరరాపు వచ్చి ఉంటాడని అతగాడు ఎనుకొవి ఉంటాడు. (టాన్‌న్ఫరు ఆర్డరు ఇవాళే రద్దయిందని తెలవటానికి వీలులేదు. ఈ నంగతి ఎవరికైనా చెప్పావా సుందరం? ధర్యారావు అడిగాడు.

46న్లేన్హా? ఇవ్వుడు నువ్వే చెబుతున్నావు"

ఆయితే మన నమావేశం సంగతి బయటవడి ఉండదు. ఎందుకైనా మంచిది డాక్టరూ నుప్వూ ముందువదండి. సుందరం నేనూ తరువాత వస్తాము ధర్మారావు విశ్వనాధానికి సూచించాడు.

వాళ్ళిద్దరు తతిమ్యావాళ్ళవద్ద వీడ్కోలు పుచ్చుకొని వెళ్ళారు.

“శ్యామల ఎక్కడ?” ధర్మారావు వెదకాడు.

ఈదు మధ్య (వాతపిచ్చి ఎక్కువయింది. అమ్మా కశ్యామలాఖొ శోత చ్నాది పిలిచాడు.

“వస్తున్నా నాన్నగారూ: శ్యామల దిగివచ్చింది.

**పై న ఏమి చేస్తున్నా అతిధులు వెళ్ళుతుంపే??

“వీక్సు గడియారం అక్కరలేదా?” ధర్మారావు నవ్వాడు.

“ఇంకా జ్ఞాపకం ఉన్నదన్నమాట. వనుల తొందరలో మరచిపోయా శనకొన్నాను? పిగ్గుతో ఆమె తలవంచుకొన్నది.

ఉగడ్తియార మేమిటమ్మాణో శోభన్నాది ఆడిగాడు.

శౌపకొండే లు కి ఆపల్లల కొహాస్యాలు పీకు దేవికి మామయ్య వాలు వ్యాపాతాజణు ఉండవే ఉన్నవిగదాః) ఢర్మారాపు నవ్వాడుం

వునా అబ్బాయి! “మేమంకా మునలివాళ్ళమైపోయాము. అందులో ఇప్పటి క్మురకారు బొత్తిగా అర్హంకావటంలేదు. అలాంటప్పుడు వ్యాపారాలు; వ్యవ వారాలు కురవాళ్ళే చూచుకొంటుంటే 'పెద్దనాళ్ళకు భారం తగశుందిక దాః ఏమతల టారు సుందరరావుగాదు? ఇవికూడ మితి తప్పిన మాటలేనా?) ళోభన్నాది మందరరావు ఆలంబనం అర్జించాడు.

శోభన్నాది ఆంతర్యం అతనికి అర్ధంకాలేదు. శ్యామల సిగ్గుకో తలవంచు -శాన్నది. ధర్మారావు నవ్వుతూ అన్నాడు: “*ఇంతతోనే తొందరెందుకు మామయ్యా। ఈ ఎన్నికల రద్ది పోగానే ఆ భారంకూడ వదలుతుంది. సందేహం -ఫీమ్మాకం అక్కరిలేదు. ధర్మారావు మాట యిచ్చి ఎవ్పుడయినా తవ్పుకొన్నాడా? అయినా కోపంవ_స్టే మామయ్య ఏమిచేస్తాడో శ్యామలకు తెలియదేమోకాని ధర్మా లావుకు బాగా తెలుసులో

“రెలునుగద్యా అయితే యిబ్బందిలేదు? తన శక్తివి గుర్తించినందుక్క శోలన్నాది మురిసిపోయాడు.

“అన్నట్లు ఇందాక మీటింగులో చెప్ప మరబామ. మన సంస్థకు ద్రాల నుంది "టెక్నీషియన్లు కావలసి వస్తారని మోహను అన్నాడు. అంతమంది ఒక్క పారి దొరకటం కష్టం. దొరికినా జీతాలు ఎక్కువ ఇవ్వవలసి వస్తుంది. అందుకవి స్థావికంగా యస్‌.యస్‌.యల్‌.సి. ఆపఫైని చదువుకొన్న కురాళ్ళను తీనుకొవి నాలుగయిదు నెలలు శిక్షణ యిచ్చి నర్వీనులోకి తీసుకోవటం మేలన్రీ ఆ బాధ్య ళఈంఠా కానే రూచుకొంబానవీ మోహన్‌ అన్నాడు. కనుక అవన్ని వార్డులనుంచి నిరు టో్యోగులైన క్కురవాళ్ళను మనకు అన్నివిధాల పవికివచ్చేవాళ్ళను ఏరుకొంళే ఇటు ఎవ్నికల నబ్బమూ గడుస్తుంది అటు మన కంపెశీ అవనరమూ తీరుతుంది. శిక్షణ కాలంలో తీసుకొన్న (వతి అభ్వర్థికీ నెలకొక యాలై రూపాయల చావ్పున ట్లణు ఫెండ్‌ ఇద్దామని మోహను అంటున్నాడు" ధర్మారావు వివరించాడుం

“దాగుంది. ఎత్తం'టే అలా వుండాలి. ఒక్క'రెబ్బఠో రెండు పిట్టలు వడాలి. ఈసారి సీతారామయ్య సోదిలోకిగూడ రాడు. నీకేమీ నండేపహాం అక్కర లేదు. (వతివార్డులోను నలుకువిడిగలవాజ్ళు క్కులాళ్ళను 'పెలెక్టుచేద్చాము. మనలను కొదని _పతిపవావికి ఎలా టఓటు చేస్తారో చూదాము, లేవరు విషయంలోగూడ ఇలాంటి వముపాయా రేమైవావుంచే చూడుంి

| “కార్మికులకు అన్సటికవ్పడు డబ్బు చేతిలో వడాలి. ఏ వనదిమందికో శ్ర

అఆ పొాపికొండ అ శందమందికో అయితే అలాగే చేయవచ్చు. కొవి వేలసంఖ్యలో ఉన్నప్పుడు అడి. అంత తేలికకాదు గదాః ఆయినా ఆలోచిద్దాములే. అన్నట్లు శ్యామలా 'మా అమ్మ. పేకోసం కలవరిస్తువ్నది: రేపు పొద్దున రాగూడదూ? ఆమెను చూచినట్లూ అవు కుంది గడియారం తెచ్చుకోనూవచ్చు.” ఈకట్రగ్రోగే జావా[ి ోవ్పడ్రే వస్తాము? ధర్మాతావ్యు సుందరరావు 'వెలవుతీసుకొవి బయల. దేరారు. *సుందరం: డ్యూటీలో తిరిగి ఎవ్పుడు చేరుతున్నా?” ధర్మారావు. చరుస్తూ అడిగాడు. *ఈపెలవు మరొకవెల ఉంది “అంతకాలం ఆగుతావా యేమిటిఃి ధర్మారావు నిలబడ్డాడు. ఉపైలపు రద్దుచేసుకొవి వెంటనే డ్యూటీలో చేరమంటావా?ొ ఊవెంబనే కొడు. అభ్యర్థుల ఉపనంహరణ వ్యవధి ప్పూర్తి కాగానే చేరితే మంచిది.” *బ్రంశ్సీ రౌడీ మూకమ రౌండప్‌చేయటం అవసరమంటాపుఃొ' మందరరావు నవ్వాడు. *మ్రారుమూలకు (టాన్స్‌ఫర్‌ కొదలచుకొంటే అవవరంలేదు. *ఏదో చనపుకొద్దీ నవ్వితే ఆంత కోపం దేవికి? అలాగేచేస్తా. గుడ్‌ టైట్‌” సుందరరావు వెళ్ళిపోయాడు. ధర్మారావు ఇంటికి వెశ్ళేటస్పటికి అన్నపూర్ణమ్మ ఎవరితోనో మాటాడు. కున్నది. రాముల్ని కేక వేసి వీచ్ళతోడమనవి చెప్పి అతడు వేరుగా తన గదిలోకి వెళ్ళాడు. *అరే ధర్యం నీకోనం కళ్ళు కాయలుచేసుకొని ఎదురు చూస్తుంటే “అలా వెళ్ళిపోతా వేం? ఈ అమ్మాయి వీతో మాటాడాలవి పాపం నంజ పొద్దున వచ్చింది. నంకోచందేవిక్తి పోయి మాటాడమ్మ్యాః తీరావప్తివి ఆమె (కొత్త వ్యక్తిని పరిచయంచేసి తామ లోపలికి వెళ్ళింది. “నమస్కారం అన్నయ్యగారూః నాపేరు జయ్యవదం. ఒకటవ వాడ్డ మునిసిపల్‌ స్కూలులో మొన్నటిదాకా టీచరుగా పనిచేశాను ” “అట్లువచ్చి కూర్చోండి! సంకోచం దేవికి? తమ్ముజ్జీగదాకో ధర్మారావే ఆ నప్వుతోడి చూపు అవ్యక్తంగా ఆమెను నలశిఅసర్యంతం సరిశీలిం.

పౌవి కొండలు శ చింది. శరీరం నేరేటినండ్రై నా మఠంలో అనిర్వచనీయ ఆకర్షణ కవిపించింది. ఆమెను ధర్మారావు ఎరగడు, “పేరుకూడ మొదటిసారిగా ఏన్నాడు. ఆమె నయన్సు. శ్ఞావివేశ రాక అతన్ని కలనరవరిచఛాయి

జర్ర వాలేదు. తొముకూర్చోండి, మనవిచేసుకోవలపిన రెండు ముక్కలూ- చునవిచేనుకొని వెళ్ళిపోతాను. రావటానికి పెందలాడే వర్చాను. కొని దర్శనం యిస్పటికీగావి లభించలేడు.” ॥

తన యింట్లో తాను కూర్చోవటానికి అనుమతిస్తున్న జయవద చొదా వకు అతడు బిత్తరపోయి అలాగే చూస్తున్నాడు. ఆమె చెప్పుకొవిపోతున్నది.

“కొ త్స (పొతలు లేక ఏమిటి ఈమె యిలా మాటాడుతున్నదని తమ- శనివంచవచ్చును.”

ఉలాంటిభావమే నాకు లేదు” అతడు మర్యాదకోనం అన్నాడు.

“పొట్ట చాల చెడ్డది అన్నయ్యగారూః డీనికోనం ఎన్ని పాట్లయినా వడ. వలసి వస్తున్నది. లకాలిమానాలుకూడ ఒక్కొక్కప్పుడు విడువవలసి వస్తున్నది.. అకలి లేకపోతే యీ _వవంచం నడత యెలా ఉంటుందోనని అప్పుడప్పు డపి- పిస్తుంది. తమ్ము విసిగిన్తున్నానేమో క్షమించండి. దిక్కులేవిదాన్ని. వెనుక ఆ్ష పాస్తులుగూడ ఏఏరేవు. కాకపోతే మా అమ్మా నాన్నా వదలిపోయిన చిన్నపూరిల్లా. మొకం ఒకటున్నది. తమ తండి వెంకన్నగారు చచ్చి యేలోకాన ఉన్నారో చేమెటత్తి నమస్కరించాలి. ఆయన'పేరు చెవ్వుకొవి యీరోజునరకూ వేళ కంత తిండి తింటున్నాను. పన్నెండేళ్ళ (కిందటి వారే నన్నుచూచి జాలిపడి 1వ వార్డూ ఎలిమెంటరీస్కూల్లో టీచరుగా వేయించారు. వారి చలువవల్ల మొన్నటిదాక జీవి. "కాన్ని ఎలాగో నెట్టుకొచ్చాను” జయ్యపద విట్టూర్చింది.

తర్మడి'పేరు వినగానే ఆతవి హృదయం స్నిగ్ధమయింది.

“ఖస్వ్పుడు వచ్చిన యిబ్బంది ఏమిటి???

“మొన్ననే ఆ స్కూలునుంచి 28వ వార్డు స్కూలుకు మార్చారు. ఒకటో వార్డునుంచి రోజూ రెండుపూటలూ 22వ వార్డు పోవాలంటే చాల యిబ్బఈ చీగా ఉన్నది. పైగా (కొత్తన్కూలు ఉన్నప్రాంతం తమకు తెలియని దేముంది? శౌడీమూకకు ఆటపట్టు. వెనుక పొందిన మేలు ఇవాళ తమవదకు నెట్టుకొచ్చింది? ఆమె దీనంగా దూచిందిం క

ఉమా వాన్నగారికి ఆరోజుల్లో యెంతో వలుకుబడి వుంరేది. ఆయను మాటకు ఎదురుండేదికాదు. కనుక ఎట్టి పాయమైనా చేయగలిగేవారు. మరి నాకు అ ఛటక్తిరేదు. ముఖ్యంగా మువిసిపాలిటీతో (వమేయంలేదు. ఇంక మీకు యెలా శోడ్పడగలమ???

నేకక పో పి కొఈళడక ఈ.

“కన్సర్స కఈలచుకోవాలేకాన్సీ కోచి పవి ఉంటురదాళి

“ఎలా తలచుకోమంటారో అదికూడ చెన్పండి:”? అతడు నవ్వాడు.

“పెద్దలు అలా సెలవిస్తున్నప్పుడు యింకా ఏమి చెప్పుకొనేది? పోక పౌటయింది. ఎరిగివవారిని వెంటబెట్టుకొనివ స్టే యెలా ఉండేదో: అయినా తండ్రి ఛోరు కవికరించిన అనాథకు కుమారులు కోడ్పడకపోతారా అన్న విశ్వాసంతో వచ్చాను? ఆమె తలవంచుకొన్నదిం

*ఆడ్ష వాళ్ళతో మౌటాడటం చిక్కే. ఇంతకూ మీరనేదేమిటి? ఆతడు. విసుగుకొన్నాడు.

“శ్రామొకసారి శోభన్నాదిగారికో ఓకముక్క చెబితే. వారిమాట నీక్తా శామయ్యగారు తీసివేయలేరు. ఎల్లుండి (ప్రొద్దుటికి నా స్థానంలో నేనుంటామ.”

“ప్ర శోభనా దిగారుణ

జత్రన్వుస్తూూలు కమిటీ సభ్యులు, తమమాట తీసివేయరసీ అందులో వారి అమ్మాయినే తాము వివిహమాడటోతున్నారసీ విన్నాను? జయప్రద వెంటనే _శాలుక కరచుకొన్నది.

“బ్పుర్వుతే మీరు చాల విశేషాలు. విన్నారు. అయినస్పుడు మీ (టాన్‌ చ్చరుకుగూడ (వళ్యక్షంగా కాకున్నా పరోశతంగానయినా కారణాలు వివి వుంటాళు అవేవో వినవచ్చునా? ధర్మారావు నవ్వాడు.

ఆమె తలహల్బుకొన్నది. అతడు ఆలోచిస్తూ 'టేబులుమీవి పుస్తక మందుకొని "పేజీలు తిప్పుతున్నాడు. -

ఈన మనస్సులోవి ఎత్తులు ఆమెకు యెలా తెలీకాయి? శోరన్నాది చెప్పాడా? ఎలా చెబుతాడు? ఎందుకు చెబుతాడు? అతడు టోశామవిషి. అవి ఉన్నా “ఉండవచ్చును. ఆ లెక్కలో అతవికీ ఈమెకూ సంబంధమేమిటి? సంబంధ ముంపే 'ఈనదగ్గరకు దేవికివచ్చినట్లు?

ఫానుగాలికి వున్తకంలోని కాగితం కొట్టుకొనివెళ్ళి ఆమె దాపున పడ్డగిం తీసిచూచి *మీ స్నేహితుల ఫొటోకాటోలుినంటూ ఆమెళఅందించింది. *థాంక్సుో అతడు నవ్వుతూ పృచ్చుకొవిఆమెవంక మరొకసొారిచూచి దానిని తిరిగి పుష్తకంలో పెట్టి పుస్తకం బల్లమీవకి (తోసి విలబడ్డాడు-

| “* ప్రొద్దుపోతున్నది. ఈమరింకా స్నావం చేయలేదట: ఆమెగుర్తు పంది.

“అవును, పాపళ్న అలాగే ఫపున్నదిలీ

“ఆడవాళ్ళు విజంగా దురదృష్టవంతులుగి ఆమె నిట్టూర్చింది,

పూపికొ రగ టి శని

“ఆ ఏందుకనిపో

కనా విడిచి కష్టాలుకూడ చెన్సుకొనే అవకొశంకూడభగవంతుడు కనిక తించలేదు”? ఆమెగొంతు డగ్గుత్తికపడ్డది.

ఆ బ్రయ్వితే చెన్సనక్కరలేదు.” ధర్మారావు బయలుదేరటోయాడు.

ఉప్రామెత బెప్పినట్లుంది నా సని. అయినా అన్నలాంటివారు. తమతో కాక మరెక్కడ చెవ్పుకొంటాను? రంగయ్యగారి పేరు వినే ఉంటారు”

అష్ట రంగయ్య?

“క్రమ స్కూలు కమిటీ నభ్యులు. ఓకసారి తమయింటికి వచ్చి పోవలసీందని నాకు కబురువేశారు. ఎంత దిక్కుబేకపోయినా మానాఖిమానా లున్నాయి. తిండీ లేకపోతే మాడీ చావవచ్చును. నేను వెళ్ళలేదు. ఆ మరునాడే

-ఉూచ్‌న్ఫర్‌ వచ్చింది జయ్యపద కంటతడి పెట్టింది.

“బ్బుత్రకూ మీక మృరిచెట్టనుకొని జిల్లేడు మొక్కం వద్దకు వచ్చారు.

ఆమె అదిరివడి చూస్తూ విలబర్డది.

ఉజ్బయపదమ్మగారూ। మీ కెవరో తవ్చుడు నలహా యిచ్చారు. మునీసీ పాలిటీలో నా కెలాంటి సలుకుబడీలేదు. దానిని ముందైనా సంపాదించాలన్న ఆళ కూడలేదు: ఇంక శోభన్నాదిగారి విషయమంటారా? మీరు విన్నది పొరపాటు. తోకం లక్ష విధాల అనుకొంటుంది. అవన్నీ విజమనుకోనటం కంకే (భ్రాంతి మరొకటి ఉండదు. ఆయనకో న్వల్ప పరిచయం ఉన్నమాట వాస్తవమే. కాలి మీ వవి నెరవేరాలంటే అది చాలదు. కొవి పవి అవృతుందని ఒకటికి వదిసార్లు తప్పంచుకోవటం నా చేతగాదు. మరి నెలవు.

జబ్బంత్రక్రూ వచ్చిన వేళ మంచిఎకాదు. వేరొకసోరి దర్శనం ఇప్పిం తండి. వమస్కారంయి జయప్రద వెళ్ళిపోయింది.

ధర్మారావు స్నానంచేసి రాగానే అన్నపూర్ణమ్మ అన్నం వర్జీంచింది.

జప్పన్తులెన్ని ఉన్నా వేళకు భోంచేసి చూచుకోవాలి, అందులో ముసలి జాన్ని (పొద్దుగూకితే కళ్ళు కవబడపు.?”

కనవా కోసం కనిపెట్టుకొని ఉండటం దేవికన్యూ? చేవినవేమో ఈ

యు “పేబులుమీద పెట్టి పోయి పండుకాంటే థొకపోయిందా?? అతడు నవ్వాడు.

“ముందు ఎలుకలకూూ పీల్లులకూ వివేదించి తరువాత తింటానంటావు. బాగుంది. సరేకౌచి ఎనరురా ఆ అమ్మాయి?”

“షంతకౌలం వేసు సీ యేక్రైక ప్యుతుజ్ణనుకొవి మోనపోయాను. కన్న కొడుకును మోనపుచ్చటరి వొగుందరేడన్య్యూ! మొదర్తం జా కెంతదుంచి అక్కళూ

వల పాసకొలి రణ ఛెల్లెట్ళ ఉన్నారో చెప్పు. అందరినీ ఒక్కసారే పిలుచుకొచ్చి పా౭దీరె పెట్టి చంపిస్తాను. లేకపోతే వాళ్ళంతా ఉసూరుమంటారు”

“దుర్మార్గుడా! నోరుతెరిచి సాయం కోరవచ్చిన ఆడువిడ్డలను అళా వెక్కిరించటం మంచిదికాదు. ఇంతకూ ఏమి జరిగింది?” క

“పన్నెండేళ్ళ (క్రిందట నాన్నగారు ఆమెకు ఉద్యోగం ఇప్పిందా రటగాఃి

“ఇప్పి స్టే ఇప్పించారేమో19

ఆఖ్వంక్రా క్రాసేప్పుపోతే నాన్నగారు భగవంతుడే నంటాపు

జనీక్షు మతిపోయిందిరాః:” అన్నపూర్ణమ్మ కనురుకొన్నది.

ఆఅబ్బబ్బ! నీ దగ్గర మాబాడటమె కష్టం. నాన్నగారికి నంకణ పెట్టబంలేదు. ఆయనను ఈవిడ వచ్చి ఆశయి_స్తే ఉద్యోగం ఇప్పంది ఉంటారు కాని అనలు అగుపడి అడగకుండానే ఉద్యోగం ఇప్పించి ఉండరు కదాః ఒక సారిచూచి మాటాడిన మనిషిని అందులో అంత ఉపకారం చేసిన వ్యక్తివి గుర్తించక పోవటంక ద్ధాః?

ఈ ల్షంత్రక్తూ నువ్వనేదేమిటి?9

పన్నెండేళ్ళ నాటి నాన్నగారి ఫొటో ఒకటి పుస్తకంలో ఉన్నది. అది ఇందాక జారి (కిందదిడ్డది. ఆమె తిసి యిస్తూ గుర్తించలేక పోగా 'స్నేహికుల ఫొటో కొటోలునన్నది.??

ఆబలాగా? మీ నాన్నగారి పేరు చెవితేన్తైనా సాయం చేస్తావనుకొన్నది కామాలు! ఇదీ కలియుగమన్న సంగతి ఆ పిచ్చిపిల్ల కేమితెలుసు?ొ అన్న పూర్ణమ్మ నవ్వింది.

*మ్రా అమ్మ ఉండగా కలియుగమెలా అవుతుంది? సరేకొనియీ వార్త విన్నావా? నీవు ళోభన్నాదిగారి. అమ్మాయిని కోడలుగా తెచ్చుకో టోతున్నావటగా?౫

“బంటికి ఇల్లాలై వస్తుందేమో, ఎవరికి తెలుసు? ఆ మాట నేవన్నా వని చెప్పిందా?” ఆమె కొడుకు ముఖంలోకి తేరిచూచింది.

ఆందుకే అంకకోవం? లోకం అనుళొం'పే విన్నది కాటోలులో

ోద్రీపందేవి (కీ నీడ. ఉంటుండిరా??

వన్నింత విగ్గతీస్తున్నా వే లోకాన్ని ఎందుకు నిగ్గదీయవు. అదంతే జొలి,. నేనో తప్పు చేస్తున్నాను. అందువల్ల ఎన్నైనా అనవచ్చు.” -

*ఎరిటిరా ఏ వనేది? ఆ అమ్మాయికి పాయంచే స్తేగావి వీఅలేగతి చెన్నజోవటం లేదురా, ముందుగానే ఉలికిపాటు దేవికి తల్లి సవ్విందిం

పాప కొ లడ అ ణః *వ్రవంచంలో నే నొక్కతెనే తెలివిగల దాన్ననుకొంటున్నావేమో -పొరపాటు.”

జర్రీక్రాక్రు దేనికిగావి అనలు సంగతి చెప్పు

ఆ అమ్మాయి ఎందుకు వచ్చిందంట

కష్టమో నాకేమి తెలుసు?

అనన గుట్టుమట్లు కనుక్కుపోదామవని వచ్చింది.”

వచ్చిన మా(లాన చెబుతావటగావి తాపీగా భోజనం చేయిం?

అతడు వార్చి లేచి చేయికడుక్కాంటూ ఉండగా నరండాలోమంచి శీక వినిపించింది. వెంటనే ఆసవి ముగించుకొని అతడు బయటికి వచ్చాడు.

*వమస్కారమండి”

6ర్రన్సబయ్యగారాః నమస్కారం. దయచేయండి?”

అతడు రై స్‌మిల్లర్సు అపోసియేషన్‌ కార్యదర్శి. బాగా ఉన్నవాడు. అతవితో ధర్మారావుకున్న పరిచయం తక్కువ. అకాలనముందలి అతనిరాక ఆశ్చర్యం కలిగించింది.

జ్సిక్రో కాస్ట్‌ పవి కలిగింది. ఇక్కదే కూర్చుందానూ??” రమణయ్య వంశయించాడు.

*లోవల కూర్చుందాము? ధర్మారాపు తన గదిలోకి తీసుకువెళ్ళాడు,

“మీ సాయం కావాలని చీకట్లోవడి వచ్చాను. కాదనరని గట్టి నమ్మ కం” రమణయ్య కుర్చీలో కూర్చున్నాడు.

ఈనా సాయం కౌవాలా? ఆశ్చర్యంగా ఉందే.”

వా కంకే నాకనికాదు. నలుగు౨కీ కొవలసిన పవి.

అందుకే యీ వేళ వచ్చామంటారుః”? ధర్మారావు నవ్వాడు.

ఆసృష్టికార్యమే చీకట్లో పారంభమయిందట, మన ళాస్త్రాలేకొవు పాళ్ళాత్య శాస్తాాలుకూడ చెబుతున్నవి. చదువుకొన్న మీప తెలియని దేముంది? జగ్రెట్ర్‌ దేర్‌ వి రెట్‌ అండ్‌ దేర్‌ వాజ్‌ లైట్‌” అవి కదా బ్రైవిలు చెబు తున్నది?

దాగుంది. ఇర్పుడు జరగవలసిన సృష్టి యేమంటారు???

“*మీకంత తేలిక చేయకండి. అతిముఖ్యమైన పనిమీద వచ్చాను. జొయైనా పందైనా మీ వల్లనే కావాలి. మునిసిపల్‌ ఎన్నికలు వస్తున్నవి గదా. ఈసారికి మీరు 18వ వార్డులో విలదిడాలని మా అందరి కోరిక. మా అందరూ అంపే మా కుటుంబం అదికాదు. మా ర్రైస్‌మిల్లర్సు అసోసిమేషనేమి॥ ఇతర వర్తక సంఘాలేమి ఉళ్ళో తలగల వాశ్రైతేనేమి అందరూ శోదుతాన్వారూూ పుష్క ఊ€ అంటే చాలు కౌవ్పీలరు కావటానిక్రీ తెయిర్మన్‌ కాన్సజోసీకీ, అయ్యే అర్భరుతా ... మేమే పెట్టుకొంటాము” రమణయ్య ధర్యారాపువంక మాద్రొడు, . ఖే

శ ॥ త్న బ్గా 106 సీం సే.

లే హెవపకొంనల

అతడు 'స్లబ్టుడె నెమ్మదిగా తేరుకొని “మీ అభిమానానికి కృతజ్ఞుజ్సి౫

ళా

అని ఊరు?ాొన్నాడుం

“త్త గో డబ్బున్న వాళ్ళున్నారు. అనుభవం ఉన్నవాళ్ళున్నారు. వాళ్ళం దర్నీ వదలి నా వద్దకు ఎందుకు వచ్చారా అని మీకు అనుమానం తగలటం నహజం. నేనైనా అనుమానిస్తాను. కాని కారణమున్నది. (క్రిందటి ఎన్నికల వనమయంలో సీతారామ య్యగారు, జవ్షచ్చ్చే శూరివైర్యన్‌ పదవి వ్యాపారన్థుల (వతి విధికే యిస్తోను. ఈసారికి మాతం నన్ను బలవరచండని కోరాడు. నెగ్గిన తరువాత అమాపీే మరచిపోయాడు. ఆది అలా ఉండగా తన పార్టీ వాళ్ళకో నతి ఏవేవో చేశాడే తన్ప తక్కిన వార్డులలో ఒక్క వీధిగూడ బాగుచేయించలేదు. ఒక పౌకర్యం కాకపోతే. ఒక సౌకర్యంకూడ కల్పించలేదు. ఇళ్ళ సన్నులు శఈక్కిన వార్డులకం'బ చూ వార్డులలో ఎంత ఎక్కువగా పెంచారో మీకు తెలియ విదికోదు. అయికే లోక_శ్రేయస్సు తన్ప _ స్వార్ధచింత మీకు లేదా అవి అడగ వచ్చును.మీకు తెలియందేముంది? నేను వ్యాపారస్టుణ్ణ. ఆమాటకొ స్తే వ్యాపారస్థుడు కాని వాడెవడు? వ్యాపారస్టుడైనప్పుడు లాభంకోరక తప్పదు. అమ్మకం లేక లాభం ఉండదు. సరకు నాణెంగా నసరనంగా ఉంటేనే వ్యాపారంకాన్తి కలకాలం వట్టి మాటలు అమ్ముడుపోవు. నేను లాభమాశించే (కొత్త రైనుమిల్లు 18వ వార్డులో పెట్టాలని ముందుగా సీతాంమయ్యగారితో నంవదించాను. “అలాగే బిల్లింగ్‌ కృట్టించుకోండి నెమ్మదిగా పర్మిషన్‌కు ఇబ్బంది ఉండదని 'పెర్దమవిషి మాట ఇచ్చాడు. తీరా 60 వేలుపోని బిల్లింగ్‌ కట్టించి మిల్లు యంకాలు తెప్పించి వీగింతామనుకొంటూ ఉంళ్రే *ఆ _పాంఠతం ఇండస్ట్రియల్‌ ఏగియాకాొదవి కొన్నిల్‌ అభ్యంతర పెట్టింది. సీతారామయ్యగారిని అడిగితే జోచూస్తూనే ఉంటిరి గదా, కౌన్సిల్‌ అలా తీర్మాని స్టే నేనేమి చేసేది? నా చేతన్నై నంతవరకు మీముందే గదా చెప్పెంద్వి” అన్నారు. నానావస్థవడి కౌన్సిలర్ల కొళ్ళూ గడ్డాలు వట్టుకొవి అభ్యంతరంలేవని మళ్ళీ తీర్మానం ప్యాసుచేయి స్తే హైకోర్టులో దావా వేయించారు. ఇదంతా తమ% తెలియదంటారు. ఇన్ని యిబ్బందులు పెట్టి ఇంతనష్టం కలిగిస్తున్న వ్యక్తిపై పగతప్ప స్నేహం 'ఎలా ఏర్పడుతుం3? నాకు నేనుగా ఎన్నికలలో జోకం కలిగించుకోవటానికి _పధాన కొరణం ఇదీ. *అయికే 71 వేల జ౮భాలో వా ఒక్కడి దగ్గరకే వచ్చి *నీవు విలబకితేనేకాని వీలులేదు అనీ ఎందుకడగా” లని మీకు అనుమానించవచ్చును. దీనికీ కారణమున్నది. మీకు చదువుకొన్న వోకు; శ్రీమంతులు. మీ నాన్నగారంశ్సే పౌరులకు ఎంతో భక్తి గొరవం వాటిని మీ రింతవరకూ కాపొడుకొంటూనే వస్తున్నారు. స్కూలు విషమంలోహూడ మీ శకి సామర్థ్యాలు నృ్పష్టమవుతూనే ఉన్నఏ- మీకు నిలబడితే నెగ్గవీలున్నదిం పైగా ర్రైర్మన్‌గా ఉండవగిన వ్యర్తులు. *ఇండులో మీ స్పార్థంరేదొ అవి అత వచ్చును. లేక పోలేదు. ఉన్నడి. ఇంత ముందు చెప్పిన ఇబ్బందిలోవుంచి ప్‌

'ఎపాపికొలిడలణ 85్‌సొ పాయంకో బయటబడుదామని ఆళ. ఇదొక్కం'టేకొదు. (కొత్తగా మీరేదో వరిశ్రమ. "పెట్టటోతున్నారనీ దానికోనమే అమెరికానుంచి మోహన్‌రావుగారిని పిళిపించా శనీ టౌను అనుకొంటున్నది. నేనుగూడ మీతో వాటా కలవాలని ఉన్నది. ఈ ఉదేశాలతో మిమ్ము బలపరచటానికీ అవసరమైతే ధన సహాయం చేయటానికీ మా నంఘాలచేత ఒప్పించాను. నేను చెప్పిన .దాంట్లో ఇంకా తవిసీళ్ళు ఉన్నపంటారా??”?

ధర్మారావు అలాణే చూస్తూ కూర్చున్నాడుం

ఆమ్రాట్రాడ రే(?)

“మనసు విప్పి చెప్పారు. చాల సంతోషం. మీరన్నట్లు నేను కేవలం- వ్యాపారస్థుణ్ని. నేనూ లాభం ఆశిస్తాను. కాని యీ యొన్నికలలో ' పోటీ చేయా లంటే నానావిస్థలు పడాలి. గాడిదకాశ్ళీ కాదు అడ్డమైనవాళ్ళ కాళ్ళూ పట్టుకోవాలి. ఆర్జికంగా మీరెంత తోడ్పడినా నేనుకూడా అంతో ఇంతో చేయికౌల్పుకోక తప్పదు.

• ఇన్నీ చేస్తానే అనుకోండి. నాకు వచ్చే లాభమేమిటి? ఫలావి వలానివిభంగా లాఫి స్తారు. మానుకొండే ఫలావి ఫలాని నష్టాలు వస్తాయని చెన్సండి. అప్పుడు మీరు- చెప్పనే చేస్తాను”

ఆ అంత ఏరక్తులయితే కార్యదర్శి నదవి ఎందుకు స్వీకరించారు? శమణయ్య చిరునవ్వు నవ్వాడుం

అ అప్పుడూ యిలాగే జరిగింది. ఆప్తలై నవాళ్ళు వచ్చి ఐలవంత పెట్టారు. పైగా న్కూలు వ్యవస్థావకులలో మా నాన్నగారు ఒకరు. అందువల్ల దిగాను. దిగింతరువాత బయట సడటమెలాగా అని చూస్తున్నాను. ఈ మాటలివ్పుడు మీకు- విడ్డూరంగానే ఉంటవి. రేపై నా మీకు తలియకపోతుందాగొధర్మారావు నిట్టూర్చాడు.

“అంతేనంటారా?? రమణయ్య విస్మీతుడై వళ్నిందాడు.

“రు రాజకీయాలలో నాకు ఆశించదగిందెమో కనిపించలేదు, వాటికి వేను తగను. అది నావృ_త్రికొదు. రమణయ్యగారుః ఇప్పుడు నామాట నమ్మలేరు. విలుకడమీద నిజం మీకే తెల స్తుంది. ఈ ఎన్నికలలో నేను పోటీచేయలేను మిం చండి. ఫోతే వర్మిశమ నంగతీ ఇంతవరకూ ఆ విషయషపేమీ అనుకోలేదు. ఒక వేళ అలాంటిది పారంఖిస్తే మీకు తప్పక చెబుతాను. మీ వీలునుబట్టి భాగస్వాము లుగా చేరవచ్చును. ఇంతకూ మీ మనస్సును నొప్పించలేదుగదా??” ధర్మారావు లేదాడుం

ఈ వందలో నొప్పించట మేమున్నగి? మీకి వ్లంలేదు.. నిలబడమంటు న్నాడు, నరే యీ సంగతి మరెక్కడా అనకండి.

కకి్య్రల్రాగ్నే,39

ణి రమణయ్య 'సెలపుతీనుకొవి వెళ్ళిపోయాడు, )

తెగ్రి ళపిముండి ధవంజయుడుగారుఃి వాస్టలు వరండాలో కాంపోజిషగ్‌ చిద్దుకున్న హెడ్మాస్టరు పిలిచారు.

అ పియశిష్యువికి పిలుపు వచ్చిందిరాఃకి? గంగాధరుడు తవ రూమ మేటును హెచ్చరించాడు

ఉబ్లస్ప్రుడే వస్తున్నానని చెప్పరా!” ధనంజయుడు ఆజ్ఞాపించాడు.

“అలాగే పోయి చెబుకానుగావి కాస్త పవి ఉన్నదే[ి

*ప్రమిటీ ఆ రాచకార్యం?

“వీపు త్రిరిగివచ్చేటప్పటికి కాపడానికి వేల్నీళ్ళు కావాలి గదా:

*బంత్రక్తూ వాపీష్య వాయగొట్టించి కాపు వేయటావికి ఆయ _ల్హ్‌మపుతున్నా వన్నమాటః వీ వీపుమా(తం తిన్నగా వుంటుందటరా? ఏది ఒకసారి ఆపాడు చఈఖం ఇటు చూపు”

“టరి పిచ్చినన్నాపిః ఈ మాతం లోకజ్టానంలేక యెలా (బతుకుతా? ముందు వీలుస్తున్నది విన్ను. జరగవలసిన వడ్డింపులేనో ముందు వీకు జరిగిపోతవి, ఆ తరువాతనే కదా మా టోటివాళ్ళు. నేటికి సీవీ పొడ్డి మా వీఎలు కౌస్తున్నాపు వెరి మెనీ థ్యాంక్పు” గంగాధరుడు నవ్వాడు

“అంతేనా? ధనంజయుడు ముఖం చిన్నబుచ్చుకు న్నాడు.

“పరోపకారం తలపెట్టి చింతిల్లరాదురా నా తండ్రీ: పోయిరా. అనిలుడు వక్షయుగ్మ మమృతాశుడు వీపు దయార్ద్హుచిత్తురై _పోదురుగాకః

“పిచ్చినాగన్నా యిల్లు అలకగావే పండుగరాదురాలొ

మాధవరావు మళ్ళీ పిలిచాడు. ఆ కంఠం ఈసారి మరీ గంఖీరంగా ఉన్నది.

ఆవస్తున్నానండి:”” ధనంజయుడు వోట్‌ బుక్‌ పట్టుకొని గదిగది ర! చగ్గర్‌ విలబిడాడు.

లి ణి

ఆయన ' ఒక్కక్షణం ఎగాదిగా ధనంజయువివంక చూచాడు. ముఖంలో ఫ్‌ వికారం కనిపించలేదు.

ఉఫన్పిరా నీ ఉద్దేశంలో

ఉప్రమిటండి మాష్టారుః” ధనంజయుడు (సశాంఠంగా అడిగాడు

పోవ కొండల క5ఫ్‌! తెల్లకాగితాల పున్తకంవచ్చి అతనికాళ్ళమీద వడ్డది. వంగి అందుకొవి. వుటలు సత్రిప్పిచూచి ధనంజయుడు తెల్లటోయాడు.

ఊబ్రఫ్లోక్ష ద్రి (గేట్‌ అన్న వ్యానం (వ్రానుకొచ్చి విన్న ఉదయం క్లాసులో ఇమ్మన్నానా౭ి మాధవరావు గద్దించాడు.

క! న!

వాసి పట్టుకొచ్చానండి:”

*ఆ త్రెల్లకాగితాలి వ్వన్గక మేనా? దగ్గరకురాః ఈ రెండురోజుల్లో నే కాంపోజిషన్‌ దిద్దబోయాడా? ఎప్పుడో ఒకప్పుడు (వాపి ప్ప్పస్తకొల్లో 'పెడితీ నరంపో -తుందవేగా నీ అవ్నిపాయం??)

ఈకాదండి1

శకవ్ఫర్రి??9

“ఆగంగార్రరం పనండి:? ధనంజయుని గొంకు జీరవోయిందిం

ఆపన్విటి నీ వనేది??)

“*పిల్లలవద్ద కాంపోజిషన్‌ ప్పన్షకొలు తీసుకొమ్మవి మీరు గంగాధరానికి చెప్పి వెళ్ళారు. అతడు పుస్తకం కోనం వచ్చాడు. లెక్కల వోంవర్కులో చివరి "స్లెప్పు మిగిలిపోయింది. అది చేనుకొంటూ నాపునకాలలోనుంచి కాంపోబిషవ్‌ వు_స్తకం తీసుకోమన్నానండి. వాడు తెల్లకాగితం ప్యుస్తకంతీని కట్టలో చేర్చాడు కొటోలు. నాకేమీ తెలియదండి?

*అత్రడ్రలా యెందుకు చేసినట్టు?

ఆనాాకెలా తెలుస్తుందండి? ఇప్పుడేగదా చూచానుః

*్పీ కే్సీ తెలియదు: మాధవరావు ఆశ ర్యచకి తుడయ్యాడు.

“*అపునన్నట్లు ధనంజయుడు తల ఆడించాడుం

*బ్రర్రే గంగాధరుడు:

గంగాధరం నణుకుతూ దగ్గరకు వచ్చాడుం

“ఆ పాడుబుద్ధి ఎన్సుడు పోతుందిరా? కాంపోజిషన్‌ వ్వవ్తకం తీసు "శాొమ్మం'పే కెల్లకాగికాల ప్వన్తకం తీశావాః వాజ్జీ కొట్టించాలనేగా ఈవనిచేసిందిలి “అయన గద్దించాడు.

గంగాధరుని కన్నులు చెడువులయ్యాయిం

“దండన అనుభవించలేనన్పుడు తప్పుచేయటం దేనికి? ముఖానికి ప్‌ 'వెరం ఉండాలి)

ఆకావాలని నేను చేయరేదండిః కాంపోజివన్‌ పున్తకంరా అంపే వాడే

“తీసీ యిద్భాడు” గదిలో జరిగిన సంథాషణ చెప్పాడుం

న్వు పాొవీకొలడఆఅ మాధవరావుకు హాసవిన్మయా?లంకురించాయి. నిబ్బరించుకొవి ఇద్దరి వంక చూచాడు. ఎవరు దోషులో కేల్చుకోలేకపోయాడు. న్యాయం తెలుసుకోక ఉభయులకూ శిత్త విధిస్తే జాను పలుచనయిపోతాడు. ఆయన మనస్సు ఆలోచనలో వడ్డది. “బ్రరే ఇలారాణి ఆయన నప్వుతూ ధనంజయుణ్ణి పిలిచాడు. అతడు. చమాగా దగ్గరకు వెళ్ళాడు, “ఆ చేతిలోవి ఇలా ఇవ్వు” మాధవరావు అతని చెవిపట్టుకొవి చేతి. లోని పుస్తకాలు పుచ్చుకొన్నాడు. తీరా చూస్తే ఒకటి ఇంతకుముందు గిరాటు పెట్టిన తెల్లకాగితాలపు స్తకం, 'లెండవది కాంపోజిషన్‌ ప్పున్తకం. "పేజీలు తిప్పితే అశోక వ్యాసం కలిపించింది.. సారీ మిస్టర్‌ గంగాధరం! యుమె గో.” అతడు వెళ్ళిపోయాడు. ఈళలయ్రా "సిటీమైండెద్‌ స్కౌం్యడ్రల్‌! గంగాధరం తెల్లకొగితాల ప్ప్రస్తకం తీసుకొన్నాడని వీకెలా తెలిసిందిరా? నేము పిలవగానే కాంపోజిషన్‌ స్పస్తకం ఎలా చట్టుకొచ్చా?? ప! “మ్రాష్టారుః: తప్పంతా నాదే” మాధవరావు చేతికరవంక ూస్తూ ఛనంజయుడు చేయిచాపాడు. ఏడువవలనీన కుురవాడు అచలిళుడై విలబడటంతో ఆయన చకితుదై తీరుకొవి అన్నాడు: *ఏమిటి కథ?) ॥ ళబ్నప్పుడు విజం చెప్పినా నమ్ముతారా ధనంజయుని గొంకులో శాద్గద్యం పొడసూపింది. “అరే నా కెన్నేళ్ళురా? ఉరామరికనే చెప్పుఃకి ఆయన నవ్వాడుం ధనంజయుడు చెంసలు వేసుకొవి (పారంభించాడు: ళకాంపోజిషన్‌ యింటివద్ద _వాసుకొవివచ్చి విన్న ఉదయం క్లాసులో 'ఇమ్మన్నారు. మొన్నర్శాతి _వాయలేకపోయాను. తంతారవి తెల్లకాగితాల పుస్తక, మ్మీద 'పేర్మువాని గంగాధరానికి నేనే యిచ్చాను. మీరు దిద్దేలోపున వ్యానం (వాసి కాంపోజిషన్‌ పుస్తకాలలో పెట్టవచ్చుననుకొన్నాను. అప్పటికి తప్పించుకొం'ే “శరువాతి సంగతి తరువాత చూచుకోవచ్చుననుకొన్నాను. మెనీ ఎస్లీప్‌ విట్వీన్‌ డి శీప్‌ అండ్‌ ది లిప్‌ అని మీరే చెప్పారు.” మాధవరాపు నిర్దాంతపోయి చివరికి అన్నాడు: “ఇంత ఆలోచన ఉన్న వీకు మేము చెప్పేదేమిటి? వీవు నేర్చుకొనేదేమిటి? కాలం డబ్బు ఎందుకు వ్యర్థం

ఇ వి క అడ అ లీ వేస్తావుగాని వెళ్ళిపో. మీ నాన్నకుకూడ ఉత్తరం వాసి యిన్ముంపే యిస్తాను. పరి హాసంకాదు. దిసీజ్‌ మై సిన్సియర్‌ ఎడ్ర్వైస్‌, మిస్టర్‌ ధనంజయ్‌:

. అకూంతం మాధవరావు కాళ్ళమీదపడి ధనంజయుడు వెక్కి వెక్కి పీడువసాగాడు. .

“చ్చీ వీ సీలాంటి తత్త్వవేత్త ఒకమందుని కొళ్ళు వటుకొవి ఏడ వటమా? చూచినవాళ్ళయినా యెమనుకొంటారు *” మాధవరావు కొళ్ళు లాక్కాన్నాడు.

“మ్రాష్టారుః మళ్ళీ యిలాంటి పని చేయనండి!?? అతని చెక్కిళ్ళమీడ కన్నీళ్ళు చారికలు కట్టాయి.

“నీతో "పెద్ద చిక్కురా. అన్నీ! చేసిన తప్పు చేయకుండా ఎన్నైనా వేయగల దిట్టవు. నీ రాటి తట్టుకోరేమిి ఆయన కంఠంలో స్నిగ్ధక మెరిసింది.

ధనంజయుడు తలవంచుకొని కాలి బౌబన్న వేలితో నేల గీరపాగాడు.

కళద్రన్దట్ర దద్దమ్మ లవల్ల తమకుగాన్సి దేళావికిగాని” (వయోజనంలేదు, ఎటుతిరిగీ కాస్త పవికివస్తారేమో ననుకొన్నవాళ్ళు ఇలా అవుతున్నారు. మొన్న ర్నాతి కాంపోజషన్‌ ఎందుకు (వాయలేదు.”

త్రి స్లో ఎలెక్షన్‌ పోష్టర్లు ఆంటించటానికి వెళ్ళాము.

• గంగాధరుడు కూడ వచ్చాడా???

“జక్క గంగారరుడే( వోస్టలు వాళ్ళమంకా వెళ్ళాము.

మాధవరావు విభాంతుడయ్యాడు.

' కమ్లీక్సు మీరుగా వెళ్ళారా? ఎవరైనా రమ్మన్నారా?”

ఆన్సువిసిపల్‌ హైస్కూలు పిల్లలంకా సీఠకారామయ్యగారి పక్షిన గోడ లకు కాగికాలంటిస్తూ (గంధకీబాలవి మమ్ము వెక్కిరిస్తున్నారు. అందుకని మీరు వెళ్ళింతరునాత మొన్నర్శాతి మేము బయలుడేరిపోయ్యి. ోనీశ్రారామయ్యగారికే మనవోటు” అవి వాళ్ళ (వాసివచోటల్లా (వళ్నార్ధకొలు పెట్టి వచ్చాము.”

మాధవరావు ముక్కుమీద వేలు వేసుకొన్నాడు.

“నుంచి చెడ్తుగులు తెలిసి న్వతం_తంగా బతుకుతున్న వాళ్ళు పాల్గొన వలసిన ఎన్నికలలో కళ్ళు తెరవని మీరు జోక్యం కలిగంచుకోవబం ఏమా(తం జాగుండలేదు. దేశానికో రాజ్యాంగ చట్టానికో ఉవదవం వచ్చినవ్వుడు పాల్గొండే అర్థం ఉన్నది. కానియీ స్టితలో పాల్గొంటున్నారం' పే ఏమనాలి? అంతగా ఎన్ని కలు కావాలనకొం'కే చదువు నంధ్యలు మానివేసి కార్యరంగంలో భుముకండి. అడిగే పొవ్సండరు. కాని ఇలా చేసుంటే ఉపాధ్యాయులు వేయిస్తున్నారవి ఇంటారు. జరిగిందేదో జరిగింది. ఇకమీద వోస్టలు ఒవిద్యార్డ ఇెవ్వరూ ఎన్నికల్లో

శ్‌ఫ్‌కీ పాపికొండల పాల్గొనరాదు తెలిసిందాః: తతిన్మూ వాళ్ళకుగూడ గట్టిగా చెవి ఆయన హెచ్చరించాడు. స్కూలు పూవును ప్కరుషోత్తంవచ్చి కోరంగయ్యగారు మీ కోనం

వచ్చారు. తీసుకురమ్మంటారా?”? అని అడిగాడు. *ధనంజయుని కొంపోజిషన్‌ ._ పుస్తకం తీసుకొని పంపించి వేసీ దావలి గదినుంచి కరవాళ్ళ కుర్చీ ఒకటి పురు షో్తంచేత తెప్పించి వేయించాడుం

ఉన్పగ్‌ మార్నింగ్‌” రుసరునలాడుతూ రంగయ్య వచ్చాడు.

ఉగృడ్త్మార్నింగ్‌ సర్‌ దయచేయండి: అతడు లేచి పక్కన వేయించిన కుర్చీ చూపించాడు.

జవిల్లలకు ఎలెక్షన్‌ (ప్యోగాము. బోరధిస్తున్నారేమోనమ?ొ న్నామఖొ శంగయ్య వికృతంగా నవ్వుతూ కూర్చున్నాడు.

క బ్రంత్రే??? మాధవరావు ముఖం జేవురించిందిం

“* పకృతంగా వాదనకు రాలేదు. సీతాం మయ్యగారు అన్న ముక్కలు చెప్పి పోదామని వచ్చాను. మీ స్కూలు పంకుళ్ళు విద్యార్థుఎను రెచ్చగొట్టి వంపు తున్నారు. వీళ్ళు చేస్తున్న దుండగాలు అన్నీ యిన కావు. సీతారామయ్యగారికే మనవోటు అని గోడలమీద ఉంటే దాన్నిపక్క మీ కుర వాళ్ళు కొశ్చన్‌ మార్కు (వాళారు కొాంటగెసుకే మీ వోటు అవి ఉం'పీ సున్నాళతొపాటు మీది సంయు క్రాక్షరాన్ని తుడిచి వేసి పశ్నను చేశారు. సోషలిస్టు పార్టీకే మీ ఒటు అని ఉంకే సికారం శకారం చేశారు. జనసంఘ పదానికి ముందు భో చేర్చారు. గోపురాలమీవు చెట్లమీడ ఇసులయిన అభ్యర్థుల జెండాలు కడుతున్నారు. వీటిని ఎలాగో సమర్ధించుకోవచ్చుం ఆర్టిస్తులచేత వాయించిన బొమ్మలన్వూ వినాదాలనూ చెరిపి వేస్తున్నారు. వీలుపడక పోతే, శారు పూస్తున్నారు. ఇలాంటి పనులు ఏ పార్టీ నపాంచదు. తిరిగి వీటిల్లో వ్‌ ఒకటి జరిగినా ఏ కుర వాడు చిక్కినా ఎముకల్లో సున్నంకూడ మిగులము. అంతే కౌద్యు అలాంటి వమాదావికి బాధ్యతకూడ మీదే అవుతుంది ?

“స్త్యూలు పాలకవర్గంనుంచి తాము ఎప్పుడు విరమించుకొన్నారుళి

“నా సభ,త్వం రద్దు కావాల౦ కోరుకొంటున్నారన్నమాటః

ఉకోర్రుకోవలసిన అనసరంలేమ. మీ మాట తీరును. ట్టి భాంతి వడ్డానులొ

కళట్రంన్సే, 39

ఉ ద్యార్డులు బళ్ళో ఆరుగంటలకు మించి ఎవ్వుడూ ఉఠకరు. అ

లే

ఉన్నప్పుడుకూడ చదువు సంధ్యలలో నిమగ్వు లై ఉంటార; మిగిలిన 18 గంటలా ఇళ్ళల్లోన్సో తతిమ్మా నమాజంలోనో ఉంటారు. అప్పటి వవర్తనకు బాధ్యత

ఫ్థాపి కొండలు శిసద్ది వాళ్ళ పెద్దలద్కి సమాజావిది. అంతేకాని అధ్యాపకులు ఎలా బాధ్యులవుతారు? కౌదు ఉన్నది అన్న పళంలో ఎన్నికల్లో పాల్గొనవలసిందని వంతుళ్ళు విద్యార్థులకు తటోధించినట్లు రుజుపు చేయవలసిన భారం దోషారోవకులమీద ఉంటుంది. రుజువ్నై వస్పుడు పాలకవర్గం దోషుల్లైన అధ్యావకులపై సముచిత చర్య తీసుకోవలసి ఉంటుంది. ఈ (క్రమాన్ని విన్మరించి హెడ్యాస్టర్ను బెదరించటంలో అర్థం కవిపించటంలేదు.

“ఇంతకూ మీరనేదేమిటి? మేము చేసేది చేపేద్యే. మీరు చేసుకొనేదేదో చేసుకోండి అనేగా?”

" “లని తమరు అభిప్రాయ పడుతున్నారు.”

ఆంశ్సే ఎదుటివాడి అభ్విపాయం తెలునుకోని మూర్డక్షాంటావుగొ వింగయ్య ముఖం కందగడ్డ అయింది.

అక్షమ్సించాలి. దయచేసి తామొకసారి కార్యనర్శిగారిని కలుసుకొవి కణురుచేస్తారా?' మాధవరావు లేచి నిలుచున్నాడు.

గత్యంతరం కానక రంగయ్య వెళ్ళిపోయాడు.

ఆ పాయంకాలం ఇంట్లో మాధవరాపు కాఫీ (కాగుతుండగా గురు మూర్తి వచ్చాడు. కుశల (ప్రశ్నలతో ఆహ్వానించి కారద ఆయనకు కాఫీ యిచ్చి వెళ్ళిపోయింది.

*ష్టమ్సండ్తీ మాస్టారుః ధర్మారావుగారుగావి స్కూలు పాలకవర్గంకావి ఎన్నికలలో పొల్గొంటున్నారా?” గురుమూర్తి కౌఫీకాగి కప్పు (పక్కన ఉన్న కిటికీలో పెట్టాడు.

ఉవ్రత్రికలో వడ్డ విషయాలు చూచాను. వాటివి మీరూ చూచేఉంటారుకో తూధవరావు కౌతుకంతో ఆయనవంక చూచాడు.

డాక్టరుగారు, కోభన్నాదిగారుు సుబ్బారావుగారు కూడి పోటీ చేన్తున్నా ఈవి (వాళారేకాని ధర్మారావుగారి సంగతి (వాయలేదేః డాక్టరుగారికి ళోభన్నాది తారికీ పోటీగా విలబడ్డ _పత్యద్ధలందరూ విరమించుకొన్నారటః

ఆబ్రవ్ఫన్సు ఆ వార్తా చదివాను.”

అమన స్కూలు టీచర్లవద్దనుంచి ఎలెక్షన్‌ ఫండు వసూలు చేస్తున్నా, రటగాణి

ఆద్రి శ్రాత్లా వార్తాశో మాధవరాపు నవ్వాడు.

*జవ్రాళ ఉదయాన నారాయణరావుగారు ఎన్నడూ శనివారు మా: ఇజంటికివచ్చి యీ ఎన్నికలలో మన న్యూలుకు చాల సంబంధ ఉన్నది. మవం,

౪ పాపికొండటి. శహణ్యంగా (వచారం చేయబమేకాక వీలైనంత అధికంగా చందాలిచ్చి తోడ్న, జాలి. కార్యదర్శి పోటీ చేయటంలేదు కదా దేనికని పొరబిడుతారేమోః ఆయన ఫోటీ చేయకపోయినా. పోటీ చేస్వన్నళశ్తేలెక్క. టీచర్ల వద్దనుంచి చంవాల వఘాలు చేసే బాధ్యత శోభనాాదిగారు నా తలకు చుట్టారు అని చెప్పారు. ఈ వంగతి సందర్భాలు మీకు తెలియవన్నమాట:?” గురుమూర్తి చకితుడయ్యాడుం

“ఇప్పుడే మీరు చెబుతున్నారు?” మూధవరాపు నిబ్బూర్చాడు.

ఉశ్రార్యదర్శిగారు మీ సస్పెన్షన్‌ ఆర్జరు పట్టుపట్టి రద్దు చేయించుక్ష వచ్చారని వక్యేకంగా నారాయణరాపుగారు నన్ను హెచ్చరించారూ గురుమూర్తి గొంతులో విన్నదనం తోచింది

మీ బుణాన్నిగూడ అయన గుర్తు చేయనలసిన వాడయ్యాడన్న మాటి మాధవరావు వికటంగా నవ్వాడుం

ఉుద్రి డబ్బుతో తీరిపోతుంద౦ంటారా?”

*నాంాయణరావు (పవంచంలో అజాలు 'పైనలు తస్ప మరేపీ ఉండవు. అనవసరంగా బాధపడకండి. ఇంతరూ మీరేమన్నారు?)

“ఆలాగే మీ మేలు మరచిపోలేనవి చెప్పి వంపించాను. ఇందులో పొరపాటున్నదా?)

మాధవరావు మాటాడలేదు. గురుమూర్తి ఆయనవంక చూస్తూ ఉండిపోయాడు,

“స్థితిగతులు బాగుండలేదు. ఎన్నికలకూ టీచర్లకూ సందింధమేమిటి? వనక్తిగతంగా మాష్టర్లు తమ కిష్టులకు వోటు ఇచ్చుకోవచ్చును. చందాలియ్య వచ్చును. కొని .మీరు ఫలాని అభ;ర్థికి వోటు చేయాలి. ఫలాని పజ్షినికి చందా ఇవ్వాలి అని బాహాటంగా అధ్యాపకులు (ప్రవారం చేయటం డబ్బు వసూణ చేయటం యోగ్యంకాదు. ఇలాంటి చర్య ఎన్ని అనర్థ కాలక్రైనా దారితీస్తుంది.

• ఇవాళ మన అధ్యాపకులకందరకూ ధర్మారావుగారి యంగేమి నాతి వక్షమందేమి అభిమానం ఉండవచ్చును. వారికీ వారి అనుయాయులకు కోడ్సడ వచ్చును. కొదనను. కొని యీ పద్ధతే బాగుండబేదు,. ధర్యారావుగారు అనరధికొ రకంగా అధ్యాపకులను నమావేశసరిచి సహాయం అభ్యర్థించవచ్చును. తోచిన వారు తోచినట్లు తోడ్పడవచ్చును. ఇష్టం లేకపోతే మానుకోవచ్చును. కొని వారు అలాచేయక శోభనా దిగారితో అనటం ఆయన మరొక జూవియగ్‌్‌ టీవరుకు అవని అప్పగించటం అధ్యాపక వర్గంలో కలతలు "రొవటం ఏమాతం బాగుండ లేదు. పక్కన మువిసివల్‌ స్కూలు కనిపిస్తూనే ఉన్నది. చూస్తూ చూస్తూ ధర్మా శొపుగారు ఇలా ఎందుకు చేశారుః. దిహంశః' తనకు ఈ ఎన్నికలలో అవక్తీ

'ఫొపీకొండలు శిగీఫ ఉన్నట్లు వెల్లడికావటం ఇష్టంలేదు కాటోలు! అందుకవి ఆయన ముభాసం వహి శోభన్నాదిగారు 'పెత్తనం పుచ్చుకొని యూ పని చేశారేమోః అయినా ధర్మారావు. గారు చాటుగా పిలిచి నాకీసని పురమాయించి ఉండవచ్చునే? ఏ రద్దీ రవ్వా. బేకుండా సాయం చేయదలచుకొన్న ఉపాధ్యాయులు చేసి ఉండేవారే.. ఐహంశః నేను ఒప్పుకోననుకొవి ఉంటారు. అదీమెలే. నన్నీ రొంపిలోకి దింవక దయ- “వంచి వదలి వేశారు? హెడ్మాన్టరు నవిషాదంగా నవ్వాడు.

“ఇంతకూ నన్నేమిచేయమంటారో చెప్పలేదు.

“పెద్ద దిరువు తలకెత్తుతున్నారు. అన్నీ తెలిసిన మీకు నేను చెప్ప, గలవాజ్ఞా?”

“ప్పెద్దవారుకాబక్షు మిమ్మల్ని హెడ్యాస్టరుగా చేశారు. మేమంతాకొలుచు. శొంటున్నాము

అప్పీరు కార్కికులు. దేనినైనా (వతిపాదించి నమర్థిస్తారు.?).

“మరి తార్కికువివద్దనే ఛలం (పారంలిస్తున్నారు:??

“*క్షణమాగి మాధవరాపు అన్నాడు: “మాష్టారు లోకం మారిపోళు న్నది. వెనుకటి విలువలు జారిపోతున్నవి. జారిపోతున్నవాటిని పట్టుకొని జాతి ఫోవటంకంట (కొ _ర్సవాటినివట్టుకొవి బతకటం మేలేమో? ఏది ఎలావున్నా కొంత కొలం నర్వీసులో ఉండవలసిన మీలాంటివారు చందాలిచ్చి శతన్పకోవటం లగ్గ. శ్లొదా? కౌని నిశ్చితంగా అలో చేయమనిమాతం నేను చెవ్వను.”

“ఆ లెక్కలో మీ పాయంకావాలి. నావల్ల _వతిఫలం అపేక్షించి ధర్మా శావుగారు నవ్పెన్షన్‌ ఆర్డరు రద్ధుచేయించలేదు. అన్నపూర్ణమ్మగారి అభ్యర్థవకూడ ఆలాంటిదే. ఆలాంటివారినద్దకు వెళ్ళి ఇదిగో _వతిఫలమన్నట్లుగా ఈ నాలుగురాన్ళ అువ్వటం డున్స్నహంళఎొ

“*బంత్రకూ నన్నేమిచేయమంటారు?)?

, “త్ర పైకం మీరు ఎలక్షన్‌ ఫండుకు జమకట్టివ్తే బాగుంటుందేమో? “గురుమూర్తి అయిదు వదులు జేబులోనుంచి తీశాడు.

కఆబంతవరకూ మనం చేసినదంతా ఊ హాగానమేకదా. ధర్మారావుగారికి.

విజంగా ఈ ఎన్నికలలో ఆనక్రి ఉన్నదో లేదో? | అం్రగ్రీ నిజమే. ఈ మధ్య బాబూ ధర్మారావుగారు నన్నిపాఠంగా ఉంటు వ్నారు కదా. బాబును కనుక్కాంపేనో:?

మాధవరావు నవ్వాడుం

“ఎందుకు నవ్వుతారు??? .

న,

ని న

భసీర్త అవ్వుకప్పుడు ఫసినాళ్ళంథయిపోతుంటారు. నాడింతనరళూ ష్‌ శిరపకయినా యిలా జరుగుతున్నదవి అవకేదు. లేనిపోవి ఆందోళన విచారం కల్చించటం దేనికని వాడు చెప్పకపోయి ఉండవచ్చును. ఇప్పుడు వాజ్జీ విలశ్రేష జ్లైడిగి లేవిపోవి బాధ్యత 'సెంచుకోవటం యిష్టంలేదు. తనకుతానై నాడు చేప్పిపుంశ్నే వేరొక థీగుగా ఉండేది. కొని వాణ్నిపిలిచి కనుక్కోవాలంపే ఎన్నో ఏిషయాణ “అడగాలి. అడిగితే వాడు చెప్పకపోడు. కావి ఇన్నళ్టుగా తీసుకొవి లోలోఫల వాత వడవచ్చును.”

“ట్ట వ్రత్తంలో డాక్టరుగారివి కనుక్కొంకేనో??

అదికూడ మంచిదికాదు. ఆయన మంచివాడే. అయినా మనం వలచక కానట'మేకాక కార్యదర్శికీ 'హె డ్మాస్టరుకూ ఆత్మీయత లేదన్న అపోహ బియణ దేరుతుంది.?”

“ఆయితే మీ యిష్టం)” గురుమూర్తి వెళ్ళిపోయాడు.

మాధవరావు ఉత్తరీయం వేసుకొని తిన్నగా ధర్యారావుగారింటికి వెళ్ళాడు. అప్పుడే బయటికి బయలుదేరటోతున్న ధర్మారావు ఆయనను గదిలోకి తీసుకువెళ్ళి *ోవవిమీద వచ్చివట్లున్నారే”? అవి అడిగాడు.

ఈఆద్రివారంకదాా ఒకసారి కనిపీంచి వెళ్ళుదామని వచ్చాను.”

“విలబిడ్డారేమిట్తి కూర్చోండి! అన్నట్లు సమయానికి వచ్చారు. ఈ వడి సనురోజులూ ఊళ్ళో ఉండను. సంతకాలు కావలసిన కాగిఠకాలుంపే రాతికి వంపించండ్ని? అడడు కూర్చున్నాడు.

తఈల్గన్రాళ కవ శేదీయేగా. ఒకటిడాకా తొందరలేదులెండి. ఇవాళీ ఒక మాటవిన్నాను. ఎంతవరకు నిజమో తెలుసుకొందామవి వచ్చాను.”

ోోప్రమిట్రదీ?ొ

ఉటీచర్లకద్ద ఎలెక్షన్‌ చందాలు పసూలుచఛేయండని నారాయణరావుగారిని శోభన్నాదిగారు వియోగించారటగా” మాధవరావు 'వెకటకీవంక చూస్తూ కూర్చు న్నేడు,

*అలాగాణి ధర్మారాపుగొంతుతో ఏ వికాలమూ కనిపించలేదు. శోలే గ్యాతి ఈవపుతానయి అతన్ని నియోగించాడోో థర్మారావుతో పంప్రదించే చేస్తు శ్చాడో మాధనరావుకు టోధపడలేదు. కార్యదర్శి వదవీ వ్వీకొారంలో తననలవ్లీ అర్థించిన వ్యక్తి ఇతడేనా అని లోలోన విష్మయషడ్దాతు

జలోర్రన్నాదిగారు మాటమ్మాతమైనా మీకో ఇనకపోవథం వింతగానే. ఉన్నది.ణ

పాపికొండలు క80

ఈఎపరికి తోచినవనులు వారు చేస్తున్నన్పుడు అవుననీ కాదనీ మనం. ఇవ్పగలమా? చెప్పినా వింటారా?

ఉన్సరొక్ర విధంగా అనుకోకపోతే ఒకచిన్నకోరిక. గురుమూ ర్తిగా రిచ్చిన- -ఈ చిన్నమొ త్తం ళోభన్నాద్రిగారికి సంపించగలరా:*” మాధవరావు పైకం 'పేబులు మీద పెట్టాడు.

జప్విర్రుక్రాన్సి గురుమ్హూర్తిగారుకాని స్వయంగాపోయి అయన కివ్వుటో- ఉలేమోగొ

మీరంటే కార్యదర్శులు. సొవ్నిపాక్యం ఉంది.”

ఉప్పు డేర్చరచుకోవచ్చుగదా?”

క్షమించండి. లోకంరో ఎలా మెలగాలో తెలియదో మాధనరావు. సౌంటీ గంఖీరత వపాంచింది.

“రే రాముడు; ఆ డబ్బు తీసుకువెళ్ళి గురుమూ శ్రిగారు 'హెడ్యాన్టడ- శాలి ద్వారా పంపించారని శోలన్నాదిగారికి చెప్పి యిచ్చిరాః?

రాములు వైకంవట్టుకు వెళ్ళాడు. 'నెలవుతీసుకొని మాధవరాచు జళసళు- 'జేళడు.

త్రి.

వర్ష బుతువ్ప ప్రారంభమై అంతంతకు ముమ్మరమపుతుంది. (వశాంతి

-వారావరణంపోయి ఆకొశం కలుషిశమౌతుంది. మేఘాలు గర్జిస్తూ గుంపులుకట్టే

పౌగుతుంటఏ. కన్నులు మిరుమిట్లుగొరిపే మెరప్పలుు చెవులు (దిద్దలుచే పే

ఉరుములు మెండపుతవి. కొవ్ని,పాంతాలు జలమయయాలయి అడుగు మోపటావికి. పీలుండదు. కొన్ని (పాంతాలు సద్యోరౌత వేదికవలె ఉంటాయి.

ఎన్నికల నంరంభం (ప్రారంభమైంది. (వజలలో ఉద్వేగం పెచ్చరిల్లిండి అభ్యర్థులు, (వచారకులు గుంపులు గుంపులుగా బయలుదేరి వోటర్లను కలను 'శాంటున్నారు. వారి ఉపన్యాసాలు నినాదాలు మిన్నుముట్టుతున్నది. ఎప్పటికప్పుడు. “ణోడలమీద నివాదాలుు అభ్యద్ధల చ్చితాలు ఆశయాలు లౌవహాసిక ఆలేఖ్యాలు వత్యక్షమై మరుక్షణంలో మాయమవుతున్నవి. కొన్ని 'పాంతాలలో ఇతర వశీ “యులు అడుగు పెట్టటావికి వీలులేకపోతున్నది. (వవేశార్థం ఎన్ని [పయత్నాలు బేనినా వలించటంలేదు. కొన్ని (ప్రాంతాలకు (పతిఅభ్యర్థి వెళ్ళుతున్నాడు. వోట న్లీకు విజ్ఞివిచేస్తున్నాడు. అట్టి చోట్టు అవుగాములు చెప్పక మౌనము(డ వపాస్తున్నవి.

ఎన్నో ఎన్నికలు చూచిన సీరారామయ్యకు అప్పటి స్థితిగతులు విభాంతి కలిగించాయి. కాంగెస్‌ కమ్యూవిస్టుపార్టీలకం'టె అవ్యపక్షొలు కనిపించ "లేదు. తతిమ్మా వాళ్ళంతా స్వతంగతులు. వాళ్ళల్లో ఐకమత్యం ఉన్నదో, లేదో. జాయకుడెవరో ఉద్దేశాలు, ఎత్తుగడలు ఏమిటో అంతువట్టటంలేదు. తవకు జ్నృపత్యర్థిగా ధర్యారావు రంగంలో దిగుతాడనుకొన్నారు. అతడు వామివేషన్‌ -ఫొరాలు దాఖలు చేయకపోగా ఊళ్ళోనే కనిపించటంలేదు. రంగయ్య 'పేకరించివ “భోగట్టా నిజమైతే ఎన్నికలలో అతనికి పూర్తిగా అన క్రిలేకపోవాలి. లేనివాడు వేశులుముడుచుకొని కూర్చోవచ్చునుగదాః ఊరువిడిచి వెళ్ళవలసిన అవవనరం ఏమి “వచ్చింది? ఒక వేళ చాటునవుండి ఎత్తులు వేస్తున్నాడా? తాను వెళ్ళినా కాస పవి 'శొకిచేశ కబురంపితే అవుతుందా?

(వతృర్థల విరమణవల్ల డాక్టరు (వపాద్యు కోభన్నాది గెల్బారు. ఇది లిళ్తూర మే. పోటీ ఉన్న వశ్యలో తమఠమ అంగదిలాలమ్యు అర్బఐలాలను తన తరీనంచేపి వళవ _ర్లలై ఉండేవాచ్ళు. విర్నిరోరంగా గెలవటంతో చిక్కేవచ్చిందిం ఇకనుంచి ఈ జట్టు తవచేతిలో ఉండదు. (ప్రాక్టీసువంక 'పెట్టకొవి డాక్టడ:

సౌపీ కొలత ణ $ికకి ములమైనా చూసటంలేదుం సిగ్గువిడిచి తానే వెళ్ళి మూటాడుదామన్నా కేనులవంకతో ఆవకాశం ఇవ్వటంలేడు. కోభన్నాది వన్ఫత్తి నురీ అనముమానాన్పద మైపోయింది, లోన్‌ మంజూరుచే ప్లే అంతా (మింగి నాలుగువేలు మాతం చేతిలో పెడుఠరాడా? అదేమం'పే ఎదురుసొడ్డు. తనవల్లనే ఎన్నికలలో దిగాడటగాని అతవికేమాాతం ఇస్టంరేదట. పదివేలు నీళ్ళలో _గుమ్మరించటమేకాక అడ్డమైన వాడికొళ్ళు పట్టు శోవలపి వచ్చిందట. ఎన్నికలంటే ఏనునుకొన్నాడో మరి? కాను అవ్పటికీ తవాయించాడు. _పత్యర్థి ఉపపంహరణకు అంతఃణర్చు పెట్టలేదని తాను రుజువు చేస్తానన్నాడు. కాని డాక్టరు ఖర్చులుకూడ తానే భరించానంటాడు. శతేల్చుకోవటం ఎలా? నీ కాళ్ళెక్కడ ఉన్నవో చూస్తానంపటే పాము ఊరకొంటుందా? ఆ డాక్టరు అంతకన్నా గుంటనక్కంం

ఈ వనమయాన వాళ్ళతో తగాదా సడటంకంటె తెలివితక్కున తనం నురొకట్‌ ఉండదు. వేడే వగ తెచ్చుకొండే రేపు శేర్మన్‌ ఎన్నికలకు ఎలాంటి ఇబ్బందులు వస్తవోః

అవ్నట్లు విద్యావంతులైన ఊళ్ళోని క్ళురవాళ్ళకు మోహనరావు డబ్బిచ్చి చదువు చెబుతున్నాడట. ఈ సమయంలో అతగాడు ఎందుకు (పారం థించివట్లు?ః అంత డబ్బు ఎలా వస్తున్నది? మిడిల్‌క్లాసు వోట్లకోనం వేసిన వల కాదుగదా? వోట్లకోసమే అమకొందాము. ఎవరికోసం చేస్తున్నాడు? ఏ అనుబంధ మైనా ఉంటే ధర్మారావుతోనో డాక్టరుకోనో ఉండాలి. ధర్మారావు రాజకీయ వన్యాసం పుచ్చుకొన్నాడు. డాక్టరు కామదేనుపులాంటి తన ప్రాక్టీసు వదలుకొని యా రొంపిలో దిగడు. కౌన్సిలర్‌ పదవికి ఒప్పించేటప్పటికి రనకు తలప్రాణం తోకకు వచ్చింది కమక మోహనుకు ఎన్నికలలో ఆసక్తి ఉన్నదనిపించటంలేదు. వర్యిశమ (ప్రారంభించే ఉద్దేశంతోనే క్టురవాళ్ళకు తరిఫీడు ఇస్తుండనచ్చును. కానీ డబ్బు ఎక్కడిది? ఏ అమెరికన్‌ కంపెనీ అయినా వియోగించిందా? ఆ లెక్కలో పెద్ద సంస్దే బయలుదేరాలి. ఆ వక్షంలో తనకు చిక్కులు రాకతప్పదు కొని అడి ఇపవ్పట్‌మాటకాదు. ఎప్పుడో జరగమన్న దానికి ఇస్పటినుంచీ బెంగదేనకీ?

గోటిచుట్టమీర రోకటి పోటువలె సుందరరావు తయారయ్యాడు. వీడీ బెదికీ ఉత్తరువు ఎప్పుడు రద్దంబంది? ఎవడు రద్దు చేయించాడు? తనమీద ఉన్న కపికొద్ది వాడు తనకండగా ఉన్న వాళ్ళనందరివీ దొంగతనం "పేరుతోనో, (తాగుడు వంకతోవ్తో కొట్లాట మిషకోనో, న్యూపెన్సు కేసులతోనో అరెస్టు చేయించి నెల మొదలుకొని ఆరునెలలుదాక శిక్షలు వేయించాడు. తతిమ్మావాళ్ళను హడలుగొట్టీ జౌమలోనుంచి వెళ్ళి జెండా యొత్తించాడు. ఆ విషయాలు ఇప్పటి వహాడాపుడీ పోయినతరువాత చూడాలి. ఈ లోపున అతగాణ్నీ అదుపులో పెస్టే మార్గమేమిట వర్మి.ల్‌తోను డి. వై. యప్‌. పీ తోను మాటాడి చూడాలి.

శశికి పొపికాలకళజ..

ఇన్ని చిక్కులువచినా కొన్ని అంశాలు ఆశాజనకంగానే ఉస్నాంయి బ్యాంకు అంకా తనకు క0చుకోట అయింది. అది లేకుంకే తనకు నిలువవీడ డౌొతి. 'శ్రేవ కొదేమోః మువిసిపల్‌ ఆఫీసు హైఘూ్యళ్ళు; నూటికి మారుపాళ్ళు కొక పోయినా ముప్పాతికవంకు తనోనం అహో౮ా తాలు పాటుపడుకున్నవి, నిజానికి రమణయ్య ఈనాడు కట్టుకొన్న భవన _పాంఠం ఇండస్ట్రియర్‌ ఏ9ియా కాదనీ శాకి;.కం చేయించటం, ఆ తరుాత కోర్టులో అకనిమీవ కేసు పెట్టించటం జరగక్తీ పోతే ఈనాడు అతడు తినచుట్టూ తిరగడు. గ్రైప్‌మిల్లక్సు అసోసయేషన్‌ నపోర్టు వర్తకసంఘం మద్దత్తు అవ్పిస్తాననడు. తాను ఒప్పుకొంటే చాలు డబ్బుహడ (ొుమ్మెరిస్తాడు కౌని బెట్టుపోవీయరామ. చూడగా చూడగా ఆళ్య భయాలు అవేవి లేకపోకే మానపులు మాట నరు. ఇతరులపై 'పెత్తనంచేయ సంక ల్పించుకొన్న వామ వాటివి ఎప్పటికప్పుడు _వచిలం చేయాలి. అలా చేయగలిగినపార్టీలు నాయ కులు మౌాతమే అధికారం నసంపావించగలుగుతారు. నంపొదించినదానివి విలజెస్టు కోగలుగుతారు. అశాభియాలలో ఏ ఒకటి లేకున్నా (పమోజనంలేదు. _పవంచంలో ఇన్నిపేళశాలలో కమ్యూవిజం నెగ్గుకున్నదం'టే అదంతా ఆశామహా. ధర్మాలిమరత్సి ప్వౌతంత్య పీపాన నిజంగా కారణాలయితే అవి సాధ్యతా సాధ్యతలను విన్మరిత చవి. నెగ్గినచోబ కమ్యూనిజం ఎలా అధికారం నిలబెట్టుకాతటున్నది? భయంకక్యం జురొక ఆయుధం ఉన్నదా?

తనకు ఈ గొడవలు దేవికి? తనచుట్టూ తిరుగుతున్న ఆ యిడ్దరే ముగ్గురు కంటటాక్టర్ల ను జారిపోనీయరాదు.రంగయ్యచేత వంపించిన నర్తమానంతో భయపడి మాధవరాపు తన విద్యార్థుఃను అదుపులో పెట్టి ఉంటాడు కనుకనే ఎలెక్షన్‌ పోస్టర్లు చెక్కు చెదరబంలేదు. ఎతత్రించిన జెండాలు ఎత్తించినట్లా ఉంటున్నపఏి. అయినా కనుగలిగి ఉండండవి మరొకసాతి రంగయ్య సుబ్బారావు లకు తాను చెన్పటం మంచిది.

కృష్ణమూర్తి నంగతేమిటి? మొన్నటివరకూ మోర ఎగబట్టీ బన కొట్టినవాడు ఇవాళ ఎదగొన్న పశువువలె తిరుగుకున్నాడు పోయిన కార్య రి వడదవి తిరిగి ఎలాగ్లైనా సంపాదించాలని అకకడి తాప్ట్రయథతి. ఆ వదవి అతగాడి కి స్టే రంగయ్య ఏమికొవాలి? అయినా నమ్మింపవర? కొవి అశ దాంనీయలాచుం పెద్దగా కాకున్నా కొలదిగాన్టై నా సాయం లలిస్తుంది.

అన్నీ బాగానే ఉన్నవి. రంగయ్యుడే పెద్దచను -. తన నర్వన్వతి అర్ప్చీంచి పవిచేస్తాడు. కొవలసివ తెలివి తేబలున్నవి.కొ. మ ప" తొందరెకు.. ఫ్ర నోరు దురుసు పైగా (కాగుడు. అదుపులో ఉంసే తఎ్పంఏనేము. 3-పెట్టి టీ మవి కామ సుబ్బారాపుకు చెప్పాడు. తానుగూశ మరొక ౮ారి ' హెచ్చరింఎఆతీ

ఫాోవికొ కణ భ్‌ అవననకం. అయితే అ హెచ్చరిక అనుళాననంగా కవిపించిందో బుస్సునలేస్తాడు.

ఈ ఆలోచన రాగానే పీతారామయ్య తన వార్డులో పెట్టించిన ఎలెక్షన్‌ ఆఫీసుకు అసన్పయ్యను సంపి రంగయ్యను పిలిపించి వనాలుగువందలు చేతికిస్తూ ఈప్పవ్సిటి ఏశేషాలు?” అని అడిగాడు.

“ఏమున్నవి, మనవాళ్ళు గట్టిగా పవిచేస్తున్నారు. (ప్రతిపక్షం ఈసారి పోధెలోకిగూడ రాదు.”

ప్రతిపక్షం ఎవరంట?” సీతారామయ్య నవ్వాడు.

“ఎదుటి వాళ్ళంతా వెరి వెంగళవ్పలుః: నువ్వొక్కడివీ తెలివి తలవాడివి?ొ

ళవీత్రో ఏమున్నా కష్టమేః ఇంతవరకూ శేలపి చిక్కు. విడదీశావన్న ఫలశోస్తంథో అడుగుతుంటే చిరు బ్నురులు దేనికి???

“అదేనా వీ కాక్సర్యం?” రంగయ్య విగ్గకీశాడు.

ఆడ్తబల్‌ (గాడ్యుయేటువి. అంక తెలివిమాలిన -చాడవని ఎలా అను కొంటాను? అనుకొంపే నలహాలు ఎందుకు అడుగుతాను?

“అసలు దగ్గరకు ఎందుకు చేరనిస్తాను అనికూడ అను. మావి వేశావేం??? రంగయ్య ముసి మువీ నవ్వులు నవ్వాడు.

ఉబ్వప్పుడు రగడ డేవికిగావ్సి (పతిపశ నాయకు రెనరంటాణొ నీకా కానుయ్య తహ తహ వడ్డాడు.

ఆకనిపించటంలేదా? బస్త్రీమీద నవాలవి రొమ్ము విరుచుకొని తిరుగు ఈంటివిగ్యా చెప్పు.”

అరే రంగయ్యః వడ్డించదలచుకొన్నవన్నీ వడ్డించి వెయ్యి. నహా +వమా శతసహ_సమాణి అతడు దోసిలిపట్టాడు.

“ఈమధ్య సంవ్కృృతంకూడ నేర్చివట్టున్నా వే?

“ఎందుకు చంపుఠావుగాన్ని పేరు చెబుదూ[ి

ఆ విఖ్వనాథం.?)

ళవిక్వనాథమా?” వీతారా మయ్య కొయ్యబారిపోయాడు.

ఊపిశ్వనాథమే. 9

“ఆధ్ర్యర్థుల జాబితాలో ఆ "పేరులేదే??

ఆచైల్లయ్య అవన్నవ్య క్షి పోటీ చేస్తున్నాడంటావాళొ

అఆక్రద్రే విశ్వనాథమా??)

అలవ్రమ. ఇతని జాత పేలే ఇతనికి సెట్టారు. ఆ శేరు జాగుంకకేకని

శక పాపికొంరడఆణ. విశ్వనాథమని చెప్పుకొంటాడు. ఆ మొదటి "పేరు అలాగే ఉన్నది. యూనివర్శిటీ లోను వోటర్ల జావితాలోనూ మారలేదు. అది అలాఉంచు. అతణ్ణి మినహాయిస్తే ఈ ఎన్నికలలో _వత్యర్థలుగా పోటీచేస్తున్న వాళ్ళల్లో కాస్త తలకాయ ఉన్ని వాడెవడో చెప్పు?”

“నిజమే....ఈ లెక్కన ధర్మారావుకూడ ఉండాలి. అంపేయీ తంతు అంతా ధర్మారావే నడుపుతుండాలి. ఆ పక్షన అతడు ఊళ్ళోనే ఉండాలిగా. లేడే మరి ఎక్కడకు వెళ్ళినట్లు? ఎందుకు వెళ్ళినట్లు?

“మనల్ని వంచించటంకోనమే అతడు పట్నం దయచేళాడు.?!

*ర్ర నంగతి నీకెలా తెలిసిందిఃో

“*రంగయ్యం'టే ఏమనుకొన్నాః అందరికీ రెండు కళ్ళయితే అతడికి మూడు"

ఉంర్వకే యీ మూడురోజులు ఆ మూడోకన్ను మూసి ఉందు. పుణ్యం ఉంటుంది

పీ అందరికీ అంత చులకనయ్యాను” రంగయ్య ముఠం గండ చించింది.

“అయిన వాళ్ళకో కొక పరాయివాళ్ళతో వరిహాసాలాడుతామా? నీకు తెలియని దేముంది? ఈ ఎన్నికలలో మనం గెలవకపోతే మనుషలంగాకూడ విలవము. మనలో ఉన్నది ఒక్కటే దోషం. అది నీకు తెలియనిదికాదు. మితి మీరకపోతే ఏ చిక్కూరాదు. సరేకాని ఏ కొంచెం ఎచ్చులొచ్చు వచ్చినా నాకు కబురు చెయ్యి.

*ందుకోయి అంత భయం? మనం తన్పకుండా గెలుస్తాముంి

“మన సుబ్బారావు స్థితిగతులు ఎలా ఉన్నవంట?”

“ఫరవాలేదు. రేయనక వగలనక ఆకలి దవ్వులు మరచి వార్దంకా శిరుగుకూ లాలించవలనిన వాళ్ళను లాలిస్తూ, బెదరించవలసిన వాళ్ళను బెవరిస్తూ ఉన్నాడు. మేనవలసిన వాళ్ళను మేపుతున్నాడు; పోయించవలసిన వాళ్ళకు పోయి మన్నాడు. ఇంక గెలవక ఏంచేస్తాడు? నీవు మ్మాతం లేఐరు వార్డులు చూచుకో *

రంగయ్య అక్కడనుంచి ఎలెక్షన్‌ అఫీసుకుపోయి 20 మంది యువ కులను వెంటబెట్టుకొని వార్డులోకి బయలుడేరాడు. అప్పుడే బండి సుబ్బన్న కొకీ లాగుడుదిండి ఈడ్చుకుపోతున్నాడు. అతని కాలికి వెండి! డి గం మొలకు విళ్ళతి మొలత్రాడు. చెవిపై ఈమ్మెకు కాడపోగు. తలకు ముదుగు తలపాగి. జిల్లేవాకులో చుట్టిన పొగరుబ్ర తీరువాటు చూచుకొని పొగవదలుతున్నది. . ఐండి 'పరం ఏన్హైకు

వాపీ కొడ ఖు ఖల కట్టిన ఎ్యరజెండా సోమరిమీడ కన్నెర జేస్తున్నది. సరపైన వెన్నుమీద ఉవికిన కండరాలపై ఆణిముత్యాలు కుదురుకొన్నవి. ఇరువట్టి పట్టిలాగుతున్న ఇఅతవి “చేతికండలు పెళ్లునికి ఆధునిక శిల్ప్చులను చ్నితకారులను వెక్కిరిస్తున్నవి. జస్పుబ్బయ్యగార్యూ మాట రంగయ్య పిలిచి అతనివైపు వెళ్ళాడు. ఎవరది? రంగయ్యబాబుగారా:”” సుబ్బన్న చుట్టార్చి చెవిమాటున జొవిపి బండి రోడ్డుపక్కంకు ఈడ్చి ఎడమచేత శలపాగ తీసి ముఖం తుడుచు కొని విలదిడ్డాడు. రంగయ్య అనుయాయులు బండిచుట్టూ మూగారు. “ఏమండి సుబ్బయ్యగారులొ కనీ పాదాలకాడ బతి కేవాజ్జీ- ఎందుకంత కోపం?” సుబ్బన్న వెన్న ముద్ద అద్యూూడు. ౨ టకోవమా?? “కోపం కాకపోతే అట్టా ఎందుకు పిలుత్తారు??? “న్సువ్య్యూ నేర్చావు సుబ్బన్నాః దావికేమిగాని లాగుడుఐళ్ళ నంఘం వోట్లసంగతి ఏమిచేశాలిి రంగయ్య నవ్వుతూ అడిగాడు. “నాదేముంది బాబుగారు? వాళ్ళంతా ఏమనుకొంటారో? “వరైనా నమ్మేమాటేనా? నీవు నాయకుడపు కావటమేమిటి? వీ చాట వాళ్ళు వినక పోవటమేమిటిలి “చెప్పీందల్లా వింటానవీ నన్ను ఎన్నుకొన్నారుగొవి నా మాట వినే నెల శక్కువన వాడెవడండి*) “ఈ ఊరి సీను బాగా ఓంటదిట్టాయి. ఇంతకూ ఈరా్యతి మీ వాళ్ళకు ఛెబుకానంటావా లేదా? కక్రస్సరు రావాలేగావి నిచ్చేనంగా చెబుతాను? “వ్ల ప్రేవంటున్నావు. గానీయవా:” రంగయ్య నవ్వాడు. “శ్రెలిసినారుగూడ అట్టంటారేమండ్‌? ఆ పేట మా కాకదికాదు మూ ఉఅాబుది కౌదు. ఆ రోడ్లు సందులు త్రీపాలు, మునీపీపాలిటోళ్ళు కట్టపడి యేయిం చారు. వాళ్ళరోడ్డున ఓడైనా రావచ్చు పోవచ్చుగందా? ఎవడా రావీయని యదన చాగన్న? అటకాయిక్తే పోలీపోచ్ళు మక్కైలిరగదంతారు.?” సుబ్బన్న వెక్కిరిస్తున్నాడో అమాంజకంగా అంటున్నాడో రంగయ్యకు శోధవడలేదు. దానికి కారణం ఉన్నది. లాగుడుబళ్ళవాళ్ళ కుటుంబాలు నాలుగేళ్ళ ఉక్రీతంవరళకూ కాలవగట్ట పొడువునా పూరిగుడి పెళ వేసుకొని కొప్పురా అండేని, ళ

క్ర పాపికొండల. (కిందటి ఎన్నికల్లోవాళ్ళు సీతారామయ్యగారి పార్టీ మవిషికి వోటుచేయలేదు. దావికి పగపట్టి సీతారామయ్య పట్టణాభివృద్ధి “'సేరుళకో కమిషనర్‌ చేత వాళ్ళందర్నీ అక్కడ మంచి లేవగొట్టించాడు. ఆనాడుగూడ బండి సుబ్బన్నేవాళ్ళ (పెసిడెంటుకు తమ గోడు చెప్పుకొన్నాడు. అతడు పట్టించుకోలేదు. అది అప్పటినుంచి వాళ్ళడొక్కలో శూలంగా మెదులుతూనే ఉన్నది. అది అలా వుండగా వాళ్ళు మరొక "పేటలో చేరారు. అది (పత్యర్థి గెలిచినవార్డు. అందుకని మువిసిపాలిటీ అక్కడ ఏ రోడ్డున చేరెడుమన్ను పోయించలేదు సరిగదా దీపాలుగూడ పెట్టించలేదు. ఎక్కరైనా- ఒకటీ రెండు అంటే అవి సాధారణంగా వెలిగేవికావు. ఒకవేళ వెలిగినా వ్యాసన చేతిలోని రూకల్లాగా ఎక్కువసేపు ఉండేవికావు. ఆ యీనునంతా ఆ మాటలు. వెళ్ళు గక్కుుతున్నవా అన్న సందేహం రంగయ్యకు కలిగిందేకాని తీరలేదు,

ఆ మాతం తెలుసుగదా?” వికటంగా నవ్వాడు.

దానికో సుబ్బన్న ఉలికిపడ్డాడు. అతడు కల్లాకపటమెరుగని వ్యక్తి. తగాదాలు కొట్లాటలు అతనికి నచ్చవు. నరిపుచ్చుకునిపోనటమే అతని కఖిమతం. రంగయ్య మాటలనుబట్టి సీళారామయ్యగారుగాని ఆయన పార్టీ మనుషులుగావి ఆ రాతి తమ 'సేటకు రావచ్చునని భయపడి అన్నాడు.

నాకు తెలి శ్తేమా(తం లాబమేముంది? కదలించారు కాబట్టి చెబు తున్నా. మూ పేటలో మీరు అడుగుపెట్టటం మావాళ్ళకు ఇట్టంలేదు. వత్తే దేనినైనా తెగిత్తాశేమోనని బయపడుతున్నా. ఎరిగినోణ్నివుండి ముందుగా చెప్పలేదంటారమి చెబుతున్నా. ఆమీద మీ యిట్రం. వాళ్ళయిట్టం. రెక్కలాడితేగాని దొక్కలాడని వాబోటోళ్ళకు ఈ పగ్గిలు పంతాలు దేనీకండి? వత్తాబాబుగారు దయ వుంచండి!)

*బలాగే సుబ్బన్న: శుభానపోయి లాభాన తిరిగిరాణి పక్కనున్న క్నురవాళ్ళు నవ్వుతూ నాలుగుచేతులు వేసి బండిని సాగనెట్టి *మరి మేముంటా”' మని కేక వేసి చెప్పారు. రంగయ్య విస్తుపోయి చూస్తూ కొంతసేపటికి తేరుకొని వాళ్ళను వెంటలెట్టుకొని వెళ్ళిపోయాడు.

“కుక్కుమూతిపిందెలకు ఎందుకో నవ్వులు సుబ్బన్న సులావిదిగు- తున్నాడు. దిండినెడుతున్నది. *బండ్కి బండి: బాబుగారు బండి:”” అంటూ అతడు ఉరవడిగా పోతున్నాడు. _పక్కనవున్న పోలీసు తన్ను దాటిపోయిన బండీవంక చూచి “ఆపు ఆప్ప[ొ'అని కేక్షవేస్తూనే వున్నాడు. ఇంతలోనే ఫెళ్ళుమన్న చవుడు వినపేంచింది. సుద్బిన్న కళ్ళల్లో మిన్నులు గిరున తిరిగాయి. తెలివిసచ్చి చోచుకొనేటస్పటికీ అతడు చతికిలబడి వున్నాడు.

“మోటు లంజాకొడుకులకు ఎన్నిసార్లు చెవితే ఏముంది? దున్నపోతు

ఫూవికొ ండ ఆ శి? అకు చెప్పినా ఒకక, వీళ్ళకు చెప్పినా ఒక'పే! ఇంకా లేస్తాడేమో చూడు: దయ్యం లాగా చూస్తూ కూర్చున్నాడు? చ్యకం[కింద పెనుగులాడుతున్న క్యూరవాణ్ని చూచి వియటికి తీయటానికి పోలీసు పరుగెత్తాడు.

చారినిపోతున్న వదిమంది గుమిగూడి చ్యక్రమె త్తి పల్లవాణ్ని బయటికి తీశారు. పోలీసు జేబులోనుంచి ప్పప్పకంం పెన్సిలు తీపి నీ పేరేమిటి??? అని +ఉపారంలించాడు.

“నీక్రు బుద్ధి ఉన్నదా లేదా? పోయి ఆ బండీవాడిపేరు రాసుకో”జనంలో చంచి ఒకరు హెచ్చరించారు.

“క అబ్బాయిరేందే కే పేముంది???

అంశోక్ష(రవాణ్నీ ముందు డాక్టరుదగ్గరకు తీనుకుపదండి. (వాసుకోవలసిం "దేడో అక్కడే (వాసుకొంటాడు” మరొకరు హెచ్చరించారు.

వేరొకవ్య క్తి ఆ కుర వాణ్ని గుర్తుపట్టి పక్కన పోతున్న రిక్షానుపిలిచి ఎక్కించి తానూ ఎక్కి ఆసుష్మతికి వెళ్ళిపోయాడు,

పోలీసుజవాను బండివద్దకు వచ్చాడు. సుబ్బన్నలేది దిగాలుపడి విరిగి పోయివ బండి యిరుసు చూస్తూ విలదిడ్డాడు.

మీ విశ్శవాళ్ళకు బుద్ధిలేడు. ఆపమవి కేక పెట్టానా? పోలీసు డబా యింఛాడు.

ఆనిజంగావేలేదు”” సుబ్బన్న కళ్ళల్లో నీళ్లుతిరిగాయి.

పోలీసు మరేమీ అనటానికి నోరురాక్క “బండి అలా దారిలో వదిలే స్టే -ఎలా? ముందు వక్కుకుతియ్యి” అవి గద్దించాడు.

*బర్రుసు ఇరిగింది. గూడు జారింది. ఎట్టాలాగను బాబు? కౌాత్తఆగండ్వీ యాదిక్ళోట్లగాని మరొకళ్ళుగాని రాగానే పక్కకు తీయిత్తా” సుబ్బన్న ఎడమ -గూడు కుడిచేత నవరించుకొంటున్నాడు.

కొంతపేపటికి మరొక లాగుడుబండి వచ్చింది. సుదృన్న కొ త్తబండ్తి "వెంటవచ్చినవారికి తనబండి అప్పగించి ఫోలీసువెంట స్టేషనుకు వెళ్ళాడు. స్రేష చలోవున్న నుందరరావు ఆరాతీళాడు. కాను బండితో స్రాగారివవ్పుడు బ్రసానిల లున్నవని రంగయ్యను కలుసుకొన్న దగ్గరనుంచి జరిగిన సంఘటలన' చెప్పాడు, ఈర వాళ్లు .ఎకనక్కా లాడినప్పుడే కాను (గపహాంచి యురడవలపిందని -వాపోయాడు.

క! పొసే కొ౦ండట.

“క్ష రవాశ్ళే అంతవనిచేశారన్న నమ్మక మేమిటి?) నుందరరావ్మ, రెట్టించి అడిగాడు.

“బాబుగారు: బంగారంవంటి ఇరుసు ఇరిగింది. ఏ పదో పరకో ఇచ్చు, కొం'పేనేకాని అది బాగుపడదు. చేతులార యీ నట్టం కొనుక్కొాంటానా;) సుబ్బన్న దీనంగా చూచాడు.

“ఆయితే వాళ్ళమీద కేసుపెడతానంటావా?ి

ఈబండిచుట్టూ చేరినోళ్లు ఏ యిరవై మండో ఉంటారు. అందులో ఏ. ఉలిపికనై తీసిందో ఎలా చెప్పను! పైగా ఏ ఒకణ్ణీ గులర్డించలేను బాబు గారుఃి?

“ఇంతకూ నువ్వనేదేమిటోయ్‌??” సుందరరావు విసుక్కొన్నాడు.

ఉఆలనట్రాని కేముంది బాబుగారు? తమ చిత్తంవచ్చినట్టు చేయించండి.జకి. గిందేదో తమకు మనవిచేసుకొన్నాను. అదయినా ఆ పోలీసాయన లాక్కొ శే వచ్చాం లేకపోతే ఈ చాయలకై నా వచ్చేవోణ్ని కాదు బాబుగారు!”

ఆప్ట గ్రే ప్రో

సుబ్బన్న రెండడుగులు వేసి మళ్ళీ ఆగాడు.

ఆస్టేషన్‌వదలి పోదలచుకోలేదా??? సుందరరావు నవ్వాడు.

“చ కంపడి ఆ క్కురాడికి దెబ్బతగిలిందిగందా. తమ సలహా కను. క్కొాందామనవి.??

“వాణ్ని లాక్కొచ్చి లాకప్‌లో ఉంచమంటావా?ి ఇన్‌ స్పెక్టరు. విసుక్కొన్నాడు. -

సుబ్బన్న యింటికి వచ్చేటప్పటికి ఆ 'పేటలోవి వాళ్ళంతా అతని ఐండి నంగతీ అతవీ సంగతీ చెప్పుకొంటున్నారు. అతడు దిమ్మరపోయోడు. ఆ పూట పనికి వెళ్ళక ఇంటివద్దఉన్న లాడుగుబళ్ళ వాళ పరామరిసీంచటావికీ వచ్చి. అతవికి కరప్టత మిచ్చారు. తీరా చదివించుకొం'పే పీతారామయ్య అనుచరవర్గం దబుండగాలు అన్న పేరుతో నాటి ఈన విషయమంకా ఉన్నది.

*ంతచేసి వోట్లు అడగటానికి వోడడుగుతాడో భూత్తాగా” అవి. ఒకదన్నాడు.

*క్రల్బృవ్న మారాజులు కాళ్ళతో నడుత్తారటరాకి మరొక తంటదు

తాపికొాండలు $?8 ఉఅవ్వన్సా అడుగెట్టడు. కారుమీన వొత్తాడు? మూడో వాడు వ్యాభ్యా వించాడుం

కక్రారయినా రావాలిగందా?” మొదటివాడన్నాడు.

“పెట్రోలోసి సాగదీసీనా రానంటుందా యేంటి? టోగం లంజె ఒచ్చి వట్టార్సరీ” రెండవవాడు అపహసించాడు,

*ర్రాక్రప్రోద్తా కావి యెంట మంది మార్చలం ఉండాలి మూడోవాడు.

మ! వివరించాడు.

“దొరలు తలుసుకొంపే దెబ్బలకు కొదువేముంది? పోలీసోళ్ళొత్తారు” రెండవవాడు అందించాడుం

“మావా! పెద్దోడివి. చెవివిల్లు కట్టుకోవి చెబుతుండవు. సీ మాట తీవెయ్యం. ఈ తూరి మా వోట్లన్నీ ఆయనకే” మొదటివాడు నవ్వాడు.

అలన్రా ది మాటలు మీ మావ నమ్ముడురా. బాసపేపి చెప్పాలా రెండో వాడు సూచించాడు.

ఉక్రట్రప్రటాయింపు దేవికిరా?ః "పేట పేటంతకు నీ బాస యినిపించాలా మూడోవాడు పట్టుపట్టాడు.

బొట్లు పేల్చినట్లుగా అతడు మూడుసార్లు గాలి విడిచాడు.

“కాలుజారితే తీసుకోవచ్చు. నోరుజారితకే తీసుకోలేమురా: ఎక్కడా యూ పిచ్చివాగుడు వాక్కండి” సుబ్బన్న వాళ్ళను సంపి వేశాడు.

ఆ సాయంకాలంలోపుననే కరస్యతం సీకతారామయ్యుకు దేరింది. వెంటనే కబురుచేసి సుబ్బారాపును పిలిపించి “చూచావా మనవాడి నిర్వాకం” అంటూ కొగితం అందించాడు.

“విన్నాం విన్నా: బళ్ళవాళ్ళ వోట్లు రావవి మన కురకుంకే ఎవడోచేసి ఉంటాడు. అలా జకుగుతుందని మన రంగయ్యమా(తం కలగన్నాడా?ఇంతజరిగిం తరువాత కుురవాళ్ళమీద విరుచుకువడితే వాళ్ళ ఉత్పాహం నశించటంతప్పు (వయో జనమేముంటుంది. ఇంకా జరగవలసిన రోజులు అలాగే ఉంచే+

ప్రమ చేదామంట?” సీతారామయ్య ఆతురతతో అడిగాడు.

ఉటద్రే నేనూ ఆలోచిస్తున్నా”

“అదంతా బూటకమందామం'పే ఇరుసువిరిగిన ఖరదితో నవా ఫొటో తిళిళచ్యే.?

స! పాపీకొతలథఠలణ *ప్రంఆయిమేకు జారిపోయి యీ సంఘటన జరిగిందేకావి మరెవరూ

'చేసిందికాదని సుబ్బన్న వద్దనుంచి స్టేష్మెంటు తీసుకొని కరవ్మతం వేయి స్లేనో?33 కాగానే ఉంటుంది. కౌని వాడివ్వొద్దూ?”

“చేయి తడిచేస్తే వాడే యిస్తాడు. ఎవరిమీదనో నేరం మోవ మనటం లేదుగా?”

కళవ్ఫుర్రి చ్మకంకింద బడ్డ కుురాడిచేత (వలఠిపతులు సుబ్బన్నమీద శే పెట్టించనచ్చునుగదా?)

“బ్రద్రి న్లిల్రిచేద్రా 'పెస్టేదా??

అని లవస్కీ నిలవకపోనీ కేసు కేసేకదా అన్నీ గుంటచిక్కులే.??

*బ్లంతకూ ఏమిచేదామంట:” సుబ్బారావు ఏసుగుకొన్నాడు,

*ళబ్రదే పాలుపోవటంలేదు. మన వార్డులో లాగుడు బళ్ళవాళ్ళవై కేనేమి ఇతరమైన చేబరువై తేనేమి రెండువంవల వోట్లుదాకొ ఉన్నవి. ఆ లొద్దిలో అడుగు పెట్టటందూడ కష్టమంటున్నారు. దీనికితోడు యీ బెడద ఒకటి వచ్చిపడ్డది. 24వ వార్డులో సీటుకు పోటీచేయము. ఈ సీటు మాకు వదలివేయండి అని కమ్యూవిస్ట్ర లకు కబురుచే స్తే ఎలా ఉంటుంది.”

“రెండుబాధలు కనిపిస్తున్నవి. 1) కాంగెస్‌ కమ్యూనిస్తుపార్టీలు +కే అన్న అష్మపథ బయలుదేరి తతిమ్మూవార్డులలో మనకు దెబ్బతగలవచ్చుమ. చ) కమ్యూనిస్టులు మనం ఇస్తామన్న సాయం తీసుకొని వాళ్ళు చేయవలసిన సాయం చేయకపోవచ్చును. లేదా ఈ సందు చూచుకొని మా అభ్యర్థులు ఆరుగురికి మీ పోటీ లేకుండా చేస్తేనే రాజీయనవచ్చును.))

ఈ న్లిబ్వమ్సే (వస్తుతావికి నీవు చెప్పినట్టు సుబ్బన్న వద్దనుంచి ఎలాగ్లైనా స్టేష్మెంటు రాదిట్టటానికి చూడు. రాకపోతే అప్పుడు చూచుకొందాము?”) సీతా తామయ్య సుబ్బారావును పంపించి వేశాడు. -

ఆ మునిమాప్పు రమణయ్య తన గుమస్తాను పంపించి. సుబ్బన్నను పిలిపించాడు. అతడు గూటికి వేయించుకొన్న పట్టుతో వోజరయ్యాడు.

“ఏమయ్యా సుబ్బన్న! 24వ వార్డులోని గోడవున్‌నుంచి ఫ్యాక్టరీకి ఛాన్యం కోలాలే) రమణయ్య తనవని చెప్పాడు.

లలా ఉన్నాను. ఏమి తోల్తాను బాబుగారు?” పుబ్బన్న కప్పుకొన్న ఉత్తరీయంతీసి తన యెడమగూడు చూపించాడు.

రమణయ్య రిచ్చవోయ్యి *ఏమి జరిగిందేమిటిణి అవి అడిగాడు.

ఉనా క్రర్మ19 సుబ్బన్న విట్టూర్భాడు.

“కర్మ మూనుకొవి వచ్చినస్పుడే ఇలాంటి వల్లడీ వస్తుంటుఇడి

హీవ్‌ కొండలు కర్‌ అయినా నీవు జ్యాగత్తగా ఉండేవాడివే ఎలా జరిగింది? ఊళ్ళో ఏమో అను కొంటున్నారు?”

“ఏమని దాబుగారు?”

ఊసీక్రార్రా మయ్య గారి మనుషులెవరో కావాలని బండి సాయినీల ఊడ దీశారట. దావితో యీ (_సమౌదం జరిగిందటగా?”

వాళ్ళు తీత్తుంటే నేనూరుకొంటానాః సహ కళ్ళతో నేను చూడలేదు వాబుగారు. చూడనస్వుడు వాళ్ళే తీశారని ఎట్టా చెన్ననుః ఈ నోచెంట దబ్బర రాదు బాబుగారు” సుబ్బన్న దీనంగా అన్నాడు.

“ఆంత్రేలే. చూడందే. ఎలా అంటా? పైగా ఇగొక కర్మకూడాను. ఇంతకూ నే నడిగిన నంగతి చెన్సలేదు. నీ మాట అలాకందు. నీ తమ్ముడున్నా తదా రేమణయ్య హెచ్చరించాడు.

“బ్రండ్తి ఉంపే ఎలాగో వాడు తంటాలుపడును. జరుసిరిగి బండికూడ మూలడ్డది”

“న్సరెవరికైన చెప్పి పురమాయించలేవూ?”

కజ్మవి ఒకళ్ళకు చెప్పి వినిపించేరోజులుకావు బాబుగారూ! చేతనైతే చెయ్యాల, లేకపోతే మానుకోవాల, అంతేకాని వాళ్ళను పీళ్ళను నమ్ముకొంటే వనులుకొవు వత్తాను బాబుగారు.”

సుబ్బన్న వెలవుతీసుకొవి వెళ్ళిపోయాడు. వెంటనే గదిలోనుంచి సుబ్బారావు బయటికివచ్చి *ోవెరి మెనీ ఫొంక్స్‌, మిష్టర్‌ రమణయ్య?” అన్నాడు.

కమ్సీకు కావలసిందంకా వచ్చినళ్లుగా??)

ఈష్ట్య ఫస్టుగా ఉంది, రెండువందలు తగలేసినా ఇంతకంటె మంచి స్టేబ్మంటు సంపాయించి ఉండేవాళ్ళముకొము. ఆలస్యమవుతున్నది. రేపువచ్చి శలుసుకొంటా” సుబ్బారావు వెళ్ళిపోయాడు.

ఆ తరువాఠక గంటా గంటన్నరశకే కారు బయలుదేరి సీతారామయ్య అనుచరుల అఘాంఖణక్యాలు అన్న కరస్యతాన్ని అండించిన వ్యతాలు సంచుతూ ముఖ్య కేందాలలో రమణయ్య సుబ్బన్నల సంభాషణను యథాతథంగా వని పించింది. సుబ్బన్నను వరాషరిసించిన వాబ్ళు అతని గొంతువిని మొదట విస్తు పోయారు. తరువాత మండిపడ్డారు. వెంటనే ఆ ముగ్గురూ సుబ్బన్నవద్దకు వెళి “ఇంత తెలివితక్కువ వాడివనుకోలేదు మావా! అంతపవి 'సేయించాడే ఆ చీతా "మయ్య, అడి తరపున అట్టా చెబుతావా? అఆడిదేమీ తస్పులేదూ: తవ్పంతా వీదేవా??” అవి దుయ్యబటారు.

వ్ర॥ పఫాపకొలథ టు

సుబ్బన్న అర్థంకాక కెల్లమొగం చేశాడు. రమణజయ్యకూ ఆశవిక్ట ఈరిగిన సంభాషణ సేరునోకుండా పెవిపించారుం

“లవన్నీ రమణయ్యగాతకీ వాకూ జరిగిన మాటలు. ఈశళ్ళకు ఎట్ట తెలిశాయి??? సుబ్బన్న ఆశ ఎర్యవడ్టాడు. ణి

“ఆ గొంతూ ఆ తీరూ అచ్చంగా నీవే. మరొకడు అట్టా మాట్టాక బేడు?” తతిన్మూవాళ్ళు రాయిగుద్దారు. ౭

*రోకం తెలివమీరి పోతుంపే నేనేమి సేపేదరా? కడుపులో ఉన్నది బయటిక్‌ ఇలా లాగేత్తంకే ఎలా బతకాలో తెలనకుండా ఉంది... వానీన ఉన్న గురికొచ్టీ సిలిపించాడవీ లోపల ఉన్నవేదో అనేశాను. రమణయ్యగారు ఇంశమోసం చేత్తాడని కళ్లోకూడ అనుకోలా, ఈళ్ళంతా ఇసుంటోళ్ళేనన్నమాటః నిజం చెబు తుండాను. ఆ పీశారామయ్య కోపేసు కొందామని చెప్పలా”. సుబ్బన్న ఖమ్మ తయ్యాడు.

జపీజ్రారామయ్యకు ఇంకో వోటు ఏశావో మమ్మల్ని నంస్తకు తిన్నన్హై!?

అతడు వనేపన తల ఊఈపొడు,

చవాపున్త వును శి మ న 2639ళ. . చా ల గ్‌ శ క. బలల య్‌ న. .