Telugu Mother Courage ( Muppai Yendla Samara Gatha ) - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

న! కీ వ న నం వం న ననగ సన న స సనన జ శం నెం 5నిగెతరాడక్‌ . 11. కం... శే రైన్‌ వంట 6౯కి ంళిత్యూపళ 101 ౫. అ సెశరికితం4ం0- యట... | జో. యో ల్‌ మ వట లం | మ కస్ట “లీ | ల] వీ సయ _ ల ౧ మన కూల్‌ మ క న మం ॥ +

॥ , న రం... | జర్మన్‌ మూలం: క... (౧ వ్‌ గగ _ ంగ కు = న్‌ షు | క. విఎన్‌.శర్మ "౨... ననన. రట నట. ర్ట లభ న... | న శ న || య పె జ సా *ే అ శ్‌ హై ల , క్యా . జ ర జ శిచుప్ర జ సే. గారు ౪౭ ఇ. | తమలి జీ ఆ సు యో ర్ట " ] | న్నా న్యా తి శ శ మై థ్‌ న శ ళా న. ( . 1 శ న స 1. . ॥ సలామ్‌ అకాదెమిోి ', న క య ౨.

జంా582 ౧౦౦౮౫468--౮ులం 9139 09 ఇక201ఓ07 కష8022. 000 0108186608 కింయి ఉం ౦గే!021 9 ౪. సో. ర్‌లీఉణుతి, ల్యాలి119066 0 వ8మ!0ల ఉకికయి!, *6౪ఇ 06191, 1976. వరం 98. 10, మ క న క ఆరంం--1976 ం?జ కం10--౧0౪గజూ--001801240 6లం౯౫ 0 ఉం వంకల?! 0000110 0౯ (088 &4 వేడలిరి9ి. రం! టీ?01/2ర50/4 ఉల వశికళ! 24 ఉక్‌ గం8ట! కెజ01ంలిం&ి వ04740, 16 రింయటన్నే శిల్రింగింీ 04 కడీజఢ[88-6, ౧810414(6-20, ఉ864 తెంగులిటా- 14, తలరాత విజ్ఞాశ శై లి ముద్రణ: న్‌ (గ్రంథాలయం 6 - గ్రీడమ్‌ (పప, న. నా ఫస, సర్గ! =; మృద్రాసు-800021. స వై " స్రైరరాజాకు.08 సీ వెల: రూ. 10=

అఆనువాదకుని మనవి *వృద్రర్‌ కరేజో ఆధునిక జర్మమ సాహిత్యరంగంలో ఆగ ప్టానము పొందిన నాటకం. రచయిత బెర్‌ టోల్డ్‌ (టెస్ట్‌. మానవత్వం వాగా ఆకళింపు చేనుకున్నవాడు. పుట్టుకతో మానవుడు రై వాంళ నంభూతుడు. దేశకాలసరిస్టితులు ఒకవై వు, తరతరాలనుంచి న న్తున్న ప్వార్థం ఇంకొకవైపు అకనిని ఉక్కిరి విక్కిరి చేన్తూ ఆతని సహజ త్వానికీ 'పెనుభూకాలుగా మారుతూవుంటాయి. “మదర్‌ కరే” ఇలాటి ఘట్టాలను చిన్ననాటిమంచీ ఎలా ఎదుర్కోవలసి వచ్చిందో (టెస్ట్‌ ఈన కళానవై పుణ్యాన్ని ఎలా వువయోగించిందీ స్పష్టంగా గుర్పించవచ్చు. అంతులేని కష్టాన్ని ఎదుర్కొంటున్న మదర్‌ కరేజికి అవస్యత్‌ మీద ఆశ పోలేదు. రచన జర్మనుభాషలో వున్నా దానికి "కరేజి అనే ఆంగ్ల వదాన్ని రచయిత వాడటంలో కొంత విఃశష్టత వున్నదనవచ్చు. తెలగులో ఆ మాటకు అనుగుణమైన వదం దొరకలేదు... అంచేత రచయిత యిచ్చిన పేరునే వువయోగి నన్నాను. ఇలాటి అమూల్యమైన జర్మమ రచనని జర్మమ మూలము మంచి తెలుగులోకి ఆనువదించి ఆం(ధ్ర పాఠకలోకానికి సమర్పించే అవకొళము కలిగించిన సాహిత్య అకాదెమీవారికి నా ధన్యవాదాలు, ఎూ-వి యన్‌.ళ ర్మ

రంగం: పోతల వివరణ రంగం: మొదట అయిరోసాలండంలో ఉ త్రర దేశాలు. తరువాత మధ్య, దడిణ అయిరోపా వేశాలు. ముఖ్యంగా జర్మవీదేశం మధ్యభాగం వాళావరణంలో మధ్యయుగం ముగుస్తూ. ఆరువికయుగావికి దోహదమిన్తుంతే 17వ శతాబ్దం. అ కాలంలో జరిగిన యుద్దాన్ని, మువ్పదిఏండ్ల యుద్దం అవి చరిత్రకారులు పేర్కొన్నా అ వియమితకాలావికి మించిపోతుంది. ముఖ్యపాతలు :

మదర్‌ కరేటి : కథానాయిక. గుండె విబ్చిరంలో ఈమెకు పెట్టింది పేరు ఆఅంచేతనే వీరమాత అవి పేర్కొ ౦టారు. వుట్టింది శూర్చుదేశాల్లో అయినా మదర్‌ కరేజి అనే పేరు నంపాదించుకున్నది, ఉత్తర దక్షిణ అయిరోపాదేశాలలో. అనలుపేరు అన్నా ఫియర్‌లింగ్‌ (ఉ08 £162892, యుద్దభూముల్లో చిల్లర వ్యాపారం చేనుకొన టావికి వ్రీలు అ రోజుల్లో అమమతి ఈయబడుతుందేది. అక్కడి లీళత్సావికి తట్టుకుంటూ రై గ్యపసాహపాలతో ముందుకు నడవడంలో ఆమెదే వై చెయ్యి కొనటంమూలాన మదర్‌ కరేజి అనే సేరు పార్టక మైంది.

క్కాటీన్‌ : మదర్‌ కరేటీ కూతురు. పుట్టుకతో మూగ. యుద్ధం ఆ పిల్ల ముఖం వికారం చేస్తుంది.

ఆయిలివ్‌, వ్విస్‌కాస్‌ : న్వంతపిల్లలు కాకటోయినా,. పెంచి పెద్దవాళ్ళను చేస్తుంది మదర్‌ కరేజి. అంచేత ఈ ఇద్దరూ మదర్‌ కరేజి సొంత కొడుకులుగానే చలామణి అపుతుంటారు.

మిలిటరీ ఫాదరీ ; జర్మమదేళవు మవిష. జర్మనీ మఠ మూఢవిశ్వాసాలు బాగా అలవడిపోయాయి. ఈయన మదర్‌ కరేజికి నహాయం చేయ డానికి వస్తాడు.

ఇ

వంటమనిషి : డచ్చిదేశప్తు మనిషి, మిలిటరీ వంటమవిషిగా యుద్ధరంగం లోకి వస్తాడు. అక్కడే కరేజితో పరిచయం కలుగుతుంది.

యేవేట్టీ: మంచి అందక _్రె యౌవనంలో. పుట్టి పెరిగింది వళ్చిమ అయి రోపాలోవి ఫ్లాండర్‌ (పాంశాల్లో (ఇప్పటి లెల్టియం)., యుద్ధ కాలంలో మిలిబరీ ఆఫీసర్ల మకొములలో మంచి పలుకుబడిగల భోగం మనిషి.

మిలిటరీ అధికారులు : కర్నల్‌, కెప్టెన్‌, దళవాయి.

ఇతర మిలిటరీ సిబ్బంది.

రైతు కుటుంబాలు,

మరి కొందరు.

నాంది యుద్ధం ఒకటి రెండు రోజుల్లో ముగిపేది కాదు. యుద్ధం గురించి తుజ్ణంగా అవగాహన చేసుకున్నవారు. దానికి ఆద్యంతాలు లేవనే అంటారు. శతువైన్యాలు చుట్టి ముట్టడిచేన్తున్న వరినరాలు కూడా అ కోవకు చెందినవే. మదర్‌ కరేజి చిల్లర వ్యాపారం చేయడంలో చాలా దిట్ట, ఆమెది చిన్నకుటుందం = ఒక కూతురూ. ఇద్దరు కొడు కులూ - యుద్ధరంగాలలో వ్యాపారం పాగించుకొనటావికి బాలా శథిలా వస్థలో ఉన్న ఐండిలో నరకులు పెట్టుకుని వెడుకూ ఉంటారు, అలా 'వెడుకళూన్ననమయంలో అందరూకలిని లోకంలో వ్యాపారనరళిని గురించి పాట పాడుతూ ఉంటారు. వాళ్ళపాటకు (ప్రక్కతాళం వేస్తు న్నవా అన్నట్లు ఐండిచ్యకాలు నందడి చేస్తుంటాయి. బండి ముందు భాగంలో మదర్‌ కరేజి కూతురు = క్యాటీన్‌ = మూగపిల్ల = కూర్చుం టుంది, చేతిలో నోటితో ఊదే వాద్యం. దావితో వాళ్ళపాటకు అను గుణమైన (పక్కవాద్యం మోగిస్తుంటుంది. ఆ పిల్లకు (ప్రక్కనే తల్లి మదర్‌ కరేజీ కూర్చుంటుంది. మదర్‌ కరేజి పాట మొదటిభాగం పాడుతూంటుంది. ఐండివి లాగు ఈశూన్న కొడుకులు ఇద్దరూ రెండవభాగం పొడుతూంటారు. ఎప్పుడూ తిరగడంవలవ మదర్‌ కరేజీ బాగా అలసిపోయినట్లు చూడగానే తెలు మ్తంది. పిల్ల లుకూడా చాలా ఆలసినట్లు కవిపి స్తున్నారు. ఎంతోదూరం ఎండ వానలకు తట్టుకుంటూ (సయాణం చెయ్యాలి. గమ్యస్థానం అవేది ఒకటీ ఉంటేగా : “ఓహో ఆయ్యల్లారా. ఓహో 'పెద్దల్లారా ॥ పాగిపోక విలవండి ః పేద తీర్చుకొండి ః ఓ పేనావతులారా । ఓ సమక(్రియులారా ః మీ రణదుందులి వావండీ । మా మనవి వినండీ॥ రచికర ఫలహారాలూ రమ్యమైన బూట్లూ

ళీ] చవిగల పాపీయాలూ రక్కని మేజోళ్ళూ మీరు కోరుకునే డిమసులన్నీ విరివిగా నంతోషముగా సరనమైన ఛరలకు ఓహో అయ్యల్లారా ! ఓవో 'పెద్దల్లారా పాగిపోఠ విలవండి. "సీద తీర్చుకొండి. మీ రణదుందులి నావండీ. మా మనవి వినండీ, వసంతకాలం వచ్చింది. ఆళలు చిగురిస్తాయి. ఆనందం అందరకూ అనందం వోయివీ హెచ్చిస్తుందీ వ్యవపాయం వ్యాపారం వృద్ధిపొందుతుందీ జగతిని కై 9 న్తవధర్మం జయం పొందుతుండీ వనంతకాలం వచ్చింది, ఆళలు చిగురిస్తాయి ఓహో అయ్యర్లారా : ఓవో పెద్దల్లారా 1 పొగిపోక విలనండి, "సేద తీర్చుకొండి చుండుఖి నాసండీ మౌ మనవి వినండి. ఆవ ప్రపపమ్త ప్రపం

మొదటి రంగం

మదర్‌ కరేజి పేరుతో న్యవహరింసదిడుతున్న అన్నా ఫియర్‌లింగ్‌ చిల్లర వ్యాసారం చేసుకుంటూ తన మూగకూతురు కా(ట్రీన్‌, ఇద్దరు కొడుకులు, అయిలివ్‌. ప్వీజ్‌కాప్‌ల వహాయంతో ఉత్తర(ప్రాంతాలని చుట్టుకూంటుంది. అవి యుద్ధం రోజులు, 17 వ శతాబ్దంలో చర్మితలో (వపిద్ధిగాంచిన ముపష్పయినంవత్సరాల యుద్ధ కాలం ఆది. 1604 నం॥ ప్రారంభములో. స్వీడనురాజుది అప్పుడు పై చెయ్యి. యుద్ధరంగం ఉత్తర అయిరోపాలో పోలండుదేశంలో, యుద్ధం జయ్యపదంగా పాగించటానికి మనుషులు కావాలి. మిలిటరీ దళాధిపతి కెప్టెన్‌ ప్లేర్నా తన అధి కార్లతో డాలర్నే అనే సట్నంలో మకాం చేస్తూంటాడు తన దళానికి అవనరమైన మనుమల్ని పేకరించుకొనటావికి. ఇప్పుడు మదర్‌ కరేజి రావటం మిలిటరీవాళ్లు ఉన్న ఈ పరినరాలకు వస్తుంది. వాళ్ళతో 'పేదీ పెట్టకోవలసి వస్తుంది,

(వట్టణానికి చేరువనేఉన్న రహదారి. ఆ సరిసరాలలోఉన్న వాడవాడలను చుట్టి వస్తూన్న మిలిటరీ దళవాయి, ఆయనమీద పెత్తనం చేస్తూన్న హవల్హారు చలి బాధకు ఆగలేక గడగడ వణికిపోతూ దోవ్నసక్కన నిలబిడివుంటారు.] దళవాయి : ఇటువంటిచోట్ల మనం పనిచేయడం చాలా కష్టం. ఇంతకన్నా ఆత్మ

హత్య చేనుకోడం మంచిదవి మీకు నానలహా. మన కెప్టెన్‌ వచ్చే

-పన్నెండో తారీఖునాటికి నాలుగుదళాలకు అవనరమైన మనుషుల్ని తప్పని నరిగా చేర్చమని హంకుం, ఈ చుట్టుపక్కలజనం ఉన్నారే.... ఇల్లాంటివాళ్ళవి నా జన్మలో ఎప్పుడూ చూడలేదు. వాళ్ళవి తలుచుకుంటూం పే ర్యాతులు వ్నిదవట్టదు. అయితేనేం ఇలాటి క్రిష్టపరిస్థితుల్లో నా పవి తూ, చ. తవ్చ కుండా చేస్తూన్నా....ఒకడు దోవలో తారసిల్లాడు. వాడిని మంచిమాటలో బుట్టలో వేసుకున్నానవి ఉబ్బి తబ్చివై ఎ పోయాను. అలాటివాళ్ళకి కావాల సినమందు మనకు తెలుసుగా. ఆకబురూ ఈ కబురూ చెబుతూ తిన్నగా పారా దుకౌణావికి తీసుకొచ్చాను. తనివితీరా తాగాడు. ఆ మైకంలో కాగి తాలమీద నంతకం చేశాడు. ఇచ్చినసొమ్ము చొక్కొాలో భ్యద్రపరుచు కున్నాడు. వాడు ఖాళీచేసిన బుడ్లు "ఒకటిరెండు అయికేగా । దుకాణంనాడికి డబ్బు ఇచ్చేందుకు వెళ్ళి తిరిగి వచ్చేటప్పటికి నాకళ్ళల్లో కారంకొట్టి పాతి

శి మదర్‌ కరేజి పోయాడు ఆ భడవ। ఈ అలగా జనం యింతే ఇలాటివాళ్ళమీద నమ్మకం ఎలా పుంటుందో మీరే చెప్పండి.

హవల్డారు : ఈ మెరిబాగులవాళ్ళకి యుద్ధం అంపే ఏమిటో అసలే తెలియదు. ఇక వాళ్ళదగ్గరనుంచి పీతీ విజాయితీ ఎలా అశంచడం1 నాలుగయిదు దళాబ్దాలనముంచి ఈ ప్రాంతాలలో యుద్ధాలు లేకపోవడంమూలాన వీళ్ళంతా కాళ్లుచాపుకొని హాయిగా కాలక్షేసం చేస్తూన్నారు, అంచేత వీళ్ళబద్ధకం మితిమీరిపోయింది. యుద్ధం వాళ్ళబద్ధకాన్ని పోగొడుతుంది. ఆది నంపా దించాలనీ ఇది కూడబెట్టాలనీ అకాంక్ష ఎక్కువై పోతూన్నది. యుద్ధాలు లేకపోతే జనం దాడిచేపేది చెట్లు చేమలమీద। జంతుజొలంమీద : ఇంక వవిలేనట్టు అడవుల్లో, కొండల్లో, లోయల్లో తిరుగుతూ ఉండటం! పది డబ్బులు లలి స్తే దాంతో పొట్టనింపుకుని తృప్తిపడటం. ఈ పరినరాల సంగతి కళ్లార చూస్తూనే వున్నాంగా ! మిలిటరీ దళాలకి బాగా పనికివచ్చే కు[ర్రవాళ్లు. వాళ్ళకన్నా, ఎక్కువ ఉపయోగపడే గుర్రాలు ఇవన్నీ గమ వించే పెద్దలు ఎవళ్ళయినా ఉన్నారా చెప్పండి? ఇలాటి చోట్లల్లో నే ఢంకాలు (మోగిందాలి. అప్పుడే ఉత్సాహం పెరుగుతుంది, జనానికి సులభంగా అర్థ మవుతుంది, అందుకు నంబంధించిన జాపితాలు తయారు చేసుకోవచ్చు. బూట్సులు "ఎన్నో అవనరం ఉంటాయి. వాటికీ కొవాలనిన వస్తువులు శెచ్చేవాళ్ళకి. వాటివి కుళ్తువాళ్ళకీ ఊపిరాడకుండా పనివుంటుంది. కావలసి నంత ధాన్యం, ఇతర లోజనపామ్యగి బస్తాలలోవింపి తీసుకువస్తారు. పుష్కలంగా చేతికి సొమ్ము లభిస్తుంది. అప్పుడు ఈ సప్తయిలగొడవ చూసుకోనక్కర లేదు. వాళ్ళే ఎప్పుడూ మనల్ని ఆశ్రయించుకోవలని వుంటుంది, యుద్ధమే లేకపోయిందా? అరాజకం । అంతా ఆరాజకం :ః అలాటప్పుడు జనాన్ని కట్టుదిట్టాల్లో పెట్టడం మనతరనూ ?

దళవాయి: ఊ : మీరన్నది నిజం. అక్షరాలా నిజం

హనల్డారు : అన్నిటిలో లాగే ప్రారంభంలో యుద్దవరిస్టితులు కొంచెం క్షి ష్టంగానే ఉంటాయి. అయికేనేం ? (క్రమేణా వాటికి జనం ఆలవాటునడిపోతారు. అలాటివాళ్లు యుద్ధం ముగిశాక ఇళ్ళకు తిరిగివచ్చారం'కే వాళ్ళల్లో పెల్లువికి పోయే ఆశాంలికి ఆంశూ సంతూ ఉంటుందా మరి?....[ప్రభుక్వాలు ఆది

"మొదటి రంగం న! శాంతికొాలమని ఎంత (పచారం చేసినా నరేః జీవితం జూదం వంటీదిం శాంతికాలంలో అందరిధ్యాన యుద్ధాలు కావాలనే!

(మదర్‌ కరేజి బండి నస్తూఉంటుందిం)

చళవాయి : (చప్పున దోవకేసిచూస్తూ) హవర్దార్‌ ॥ హవల్దార్‌ 1 అలా చూడు: బండి! అది ఇటుకేపే వస్తున్నది. (ఐండికేవ తదేకంగాచూస్తూ) ఇద్దరు ఆడవాళ్ళు | ఇద్దరు క్మురవాళ్లు. ఐండి ఆనండి : ఇక్కడకూడా మనసథకం పారలేదా ఈ చలిలో ఉత్తచేతులతో తిరిగిపోవలసి వస్తుంది.

(వాకా శబ్దం వినదిడుతుంది. కురవాళ్ళు ఇద్దరు శిథిలావస్థలో ఉన్న కమైదండి లాక్కుంటూ అటుకేపి వస్తూంటారు. బండిలో కూర్చున్నది మదర్‌ కరేజి. ఆవిడ శూతురు మూగపిల్ల కాటీన్‌.)

“హవల్దార్‌ : (విలుచున్నచోటినుంచి ముందుకు ఆడుగు వేస్తుంటాడు. బండి దగ్గరకు రావటంతో) ఆగండి । ఆగండి ః

మదర్‌ కరేజీ: ఏమండోట్‌ హవల్దార్‌ గారూ ఎందుకు ఆగమంటున్నారు?

| హవల్దార్‌ ; (దారికి అడ్డంగా నిలబడుతూ ఆగాలి ।! మిమ్మల్ని చూస్తూంపే అను మానంగా ఉంది. ఎవరు మీరు?

మదర్‌ కరేజీ : వ్యాపారస్థులం. ఎందుకు అనుమానం ?

హవలార్‌ : ఆ సామానేమిటి? ఎవరితాలూకు మీరు?

"పెద అబ్బాయి: రెండో ఫిన్‌రీజమెంటు తాలూకు.

హవల్దార్‌ ఫ మీ కాగితాలు చూపాలి,

మదర్‌ కరేజీ : ఏమంటున్నారు? కాగికాలా?

చిన్న అబ్బాయి: ఆమె మా అమ్మ. మదర్‌ కరేజి

హవల్దార్‌ ; ఎప్పుడో ఆ పేరు విన్నాం? మదర్‌ కరేజీ ఆని ఏందుకు పిలుస్తారు అవిడవి?

.ఇద్దరు అన్బాయిలు : కరేజి అవి ఎందుకు పిలుస్తారా । రీగా* దగ్గర రేగుతూన్న

• స్వీడనురాజుకు సంబంధించిన దళం,

• రీగా పోలండు దేశానికి దగ్గరలోఉన్న దేశం ముఖ్యనగరం,

శ్ర మదర్‌ కరేి ఫిరంగుల మంటల్లోంచి సాహనంచేసి ముందుకు సాగింది. బండిలోఉన్న రొపెలు కాపాడ్గావికి. ల 0 మదర్‌ కేజి : కాలిపోయాయి. కాలి మపికాతుండా వలా పుంటాయి ఆ మంటల్లో నుంచి వెళ్లాలపి వచ్చినప్పుడు ? ఆలాటినమయంలో వేరే దారి ఏముంటుంది మీరే చెప్పండి? హవల్దార్‌ : (అసహనంతో) ఏమిటా అధిక్యపనంగం ? కొగితా లెక్కడ 1 మాకు చూపాలి? మదర్‌ కరేజి: (తను కూర్చున్నచోటికి (పక్కనున్న తగరంపెశైై తెరుస్తూ, లోవలి సామాను తిరగవేస్తూ) చూడండి ఇది లై విల్‌ । వియలుదేరటావికి ముందు కొనుక్కున్నవి. ఇవి దోనకాయ ముక్కలు, అది మోరాన్‌ దేశం పటం. ఆది మా సౌంతదేశం. తిరిగి ఈ రోజుళ్లో అక్కడికి వెళ్ళే అదృష్టం ఉంటుందో ఉండదో ఆ దేవుడికే తెలియాలి. అంచేత పటం ఇన్నుడు మాకేం ఉనయోగించదు. ఇవి చూడండి. పిల్లులకు పెప్టే మందు. ఎంతో జ్యాగత్తగా పీలుచేపి వుంచా. పొరబాటున మాగ్యురం రుచి చూపిందా ఇంకేం ఉంది? మా దురద్శష్టనళాత్తు అది విస్పులకి ఆహంతి అయిపోయింది లెండి ! దానికోనం పడిహీమ గూల్‌డన్ల* తగులబెట్లాను. ల ఆయినా ఆవష్టం మాదికాదు లెండీ!... ఇవి చాలా మరి? హనల్డార్‌ : ఏమిటా 'వేశకోళం నేనేం వెరివాణ్ణీ అనుకున్నారా? ఈ కల్లి బొల్లి కబుర్లకు మోనపోయేందుకు ? ఆ కాగితాలు మాకు పనికిరావు. మిలి టరీవాళ్ళదగ్గర వ్యాపారం చేసుకోటానికి లై పెన్పు కావాలి. ఆనంగతీ మీకు తెలుసా? మదర్‌ క'రేజి : ఏమిటా మాటలు? మా పిల్లలముందు మంచీ మర్యాదా లేకుండా ? మీలాటివాళ్ళతో మాట్లాడటం అం'ే నాకు తలనొప్పి. ఏముడుగుతున్నారు ? లై సెన్సునంగతి వాకు తెలుసా లేదా అనేనా? రెండో ఫిన్‌రీబీమెంటు వాళ్ళకు నా సంగతి బాగా తెలును. (లోవలిమంచి ఒక కొగితం తీస్తూ లాలా

• తూర్పు బరోపాలో ఉన్న ఒక చిన్నదేశం. 9 వళ్చిమ అయిరోపాలో చలామణిలోఉన్న నాణ్యాలు, ఒక గూల్‌డన్‌ (0316ల) మన లెక్క(వ్రకారం వదిరూపాయలు,

“మొదటి రంగం క్‌ వాళ్ళ (వాత (విహ్మరాత । మీరు చదవలేరు, దానిమీద మీవాళ్ళు ముద్ర వేయటానికి ఎంతమాత్రం ఒప్పుకోమం

దళవాయి ఏ హవల్లార్‌ : ఈ మనిషి వాలకం ఆ గొడవ చూస్తూంటే మీరు అడిగిన (వశ్నలకు నరియైన జవాబు ఇచ్చేటట్లు కవదిడటంలేదు. మన క్యాంపుకు తీసుకునివెళ్ళి చేయాల్పినపని చే_ప్టే అంతా చక్కఐడిపోతుంది.

మదర్‌ కరేజి : (ఆతను చెప్పేది తనకు అర్థం కానట్లు నటిస్తూ హనల్దార్‌తో)

న! లా అవనీ చి

ఆ మనిషి అంటూన్న దేమిటి ?

హవల్దార్‌ : ఆదంతా మీ కెందుకు? పేరు చెప్పు:

మదర్‌ కరేజి : అన్నా నా పేరు. ఫియర్‌లింగ్‌ ఇంటి పేరు.

హవల్దార్‌ : ఈ పిల్లల ఇంటి పేరుకూడా అదేనా?

మదర్‌ కరేజి: ఆ (ప్రశ్న ఏమిటి? అయోమయంగా ఉందండి, నేన్ను ఫియర్‌ లింగ్‌ అని పిలుస్తారు. వాళ్ళ ఇంటిపేరు అది కాదు.

హవల్దార్‌ : వీళ్ళంతా మీపిల్లలు ఆని అనుకుంటున్నానే ॥

ఏం ణా

మదర్‌ కరేజి; తమాషాగా ఉన్నాయి మీమాటలు! (పెద్ద అబ్బాయికేసి చూ పెడుతూ ఇదిగో, వీడు ఉన్నాదే, వీడి పేరు అయిలివ్‌నోయోక్కీ. ॥ ఎందు కంటే వాళ్ళనాన్న తన ఇంటిపేరు ఏ కోయోక్కో మోయోక్కో అని చెబు తూండేవాడు. వీడికీ మంచి జ్ఞావకళ_క్రి వుంది వీడి నాన్నకుమళ్లే. ఆయన (గెంచిదేశపు మనిషి. పొడుగుపాటి గడ్డం ఉండేది. రై తుకుటుంబానికి చెందిన నునిషి. రైతాంగం చాకచక్యం వీడికి అబ్బకపోయినా లాగు తిర గేపి తొడుక్కోటం. బాగా ఆలవాటు చేసుకషన్నాడు. అలాగే ఆ రెండో వాడికీ ఈ పిల్లకూ వాళ్ళు ఇంటిపేర్లు వేరే ఉన్నాయి.

హవల్దార్‌ ఏ ఓహో: ఓహో!

మదర్‌ కరేజీ: ఊ! ఊ: మీకు ఇదంతా కొ త్ర్తగానీ వాళ్ళకు వాళ్ళపేర్లు బాగా తెలుసు,

హవల్దార్‌ : (చిన్న ఆబ్బాయికేపి చూస్తూ) సరే, వరే. ఈ అబ్బాయి కళ్ళు .చూస్తూంకే చీనావాళ్ళ పిల్లవాడిగా కనదిడుతున్నాడే

థి మదర్‌ కరేటి

మదర్‌ కరేజీ; మీ ఊహ శుద్ద తప్పు. వీడు వ్వినో కురవాడు.

హవల్దార్‌ : (ఫెంచివాళ్ళు అబ్బాయి ఎందుకు కాగూడదు మరి?

మదర్‌ కరేజీ ; ఏమిటా (వళ్న? వాడు (ఫెంచినాళ్ళ అబ్బాయి కాదన్ననంగతి. నాకు బాగా తెలును. ఏ పిల్ల లేవరో గుర్తు వట్టలేక మీరుతికమక పడుతుంటే సాయంకాలంనరకు "ఇక్కడే ఉండిపోవాలవి వస్తుంది. వీడు న్విస్‌వాళ్ళ అవ్బాయి. ఫియో వీడి ఇంటిపేరు. వీళ్ళనాన్న ఇంటిపేరుకాదు ఆది. ఆయనిది మరోపేరు. కోటలూ, మేడలూ కట్టడం ఆయన వృత్తి. కావి తన తెలివితేటలు సవిపాటల్లో కాక శాగడంలో చూపెడుతూ ఉండేవాడు ఆ మహానుభావుడు | (ఆ మాటకు స్విస్‌ పిల్ల వాడు కొంచెం ముఖం ముడుచు కుంటాడు. మూగఅమ్మాయి వీళ్ళనుచూస్తూ నవ్వుకుంటుంది.)

హనల్దార్‌ : వీడివి ఫియో అవి ఎందుకు పిలుస్తారు?

మదర్‌ కరేజీ : క్షమించాలి. మీకు కోసంన స్తే రావీయండి. మీ మ[ర్రలు మంద కొడిగా పనిచేస్తున్నాయని చెప్పటానికి విచారిస్తున్నామ. ఓం (వఠమంలో వీడివి చూసింది హంగేరీదేశంలో, వీళ్ళ నాన్నతో నాకు పరిచయ మైనప్పుడు అప్పు డాయన సారాయినంక కన్నెత్తి చూ సేవాడుకాదు. మంచి మాటకారి... ఆయనే వీడిని ఫియో అవి పిలుస్తూండేవాడు. ఆ పేరే స్థిరపడిపోయింది.

వావబ్లార్‌ : అంపే ఆ మనిషి ఈ అబ్బాయి తండి కాదన్నమాట.

మ!

మదర్‌ కరేజీ; తండ్రి కాకపోయినా ఆయన అలవాట్లు పీడికి బాగా వచ్చాయి. నేనుమా్యకం స్విస్‌కాన్‌ అని పీలున్తుంటాను దిండి లాగడంలో గట్టివాడు గనక, (కూతురివి చూపెడుకూ) దీవిని క్నాటీన్‌ హౌస్ట్‌ ఆంటారు, నగం

హవల్దార్‌ ఏ మీదంతా వింతకుటుందింగా ఉందే ;

మదర్‌ కరేజీ: ఊః అంచేతనే ఈ నాబంరితో [వవంచమంతా సునాయానంగా- చుట్టి రాగలిగామ.

హవల్ఞార్‌ : అదంతా నా నోటుప్పన్తకంలో (వానుకోవాలి. (చొక్కాలోమంచి: నోటుపున్తకంతీపి ఏమేమో గబగబ (వాసుకుంటూంటాడు.) ౨ న్విట్టర్లాండ్‌ను పాధారణంగా న్విన్‌ దేశం అవి “పేర్కొనటం అలవాటు,

'మొదటీ రంగం క!

దళవాయి : బండి లాగడం వీళ్ళకు బాగా తెలుసు కొదిట్టి జాకోట్‌ ఈళావ్‌ ఎర్త జత అని పిలిస్తే లేషగ్గా ఉంటుంది. వీళ్ళఉక్సాహం చూస్తూంటే బండి కాడినుంచి వీళ్ళకి విముక్తి అక్క-న్లేదనుకుంటా.

పెద్ద అ్బాయి అయిలిఫ్‌ ; అమ్మా! ఆమనిషి ఆతివాగుడు ఆపాలంటే చెం వగలగొట్టాలనిపిస్తోంది.

మదర్‌ కరేజీ : (అడ్డువస్తూ) ఒరే అబ్బాయి: నోరుముయ్యి.. పెద్దవాళ్ళను ఆలా అనరాదు. (దళవాయికేసి న్యమతతోచూస్తూ) _ మీరు గొన్న ఆపీనర్లలా కనిపిస్తున్నారు. మీవంటివాళ్ళకు పిస్టోళ్ళు అంపే ఇష్టం అనుకుంటా. నాదగ్గర మంచినరుకు ఉంది. (హవల్దార్‌ బెల్ట్‌ కేపి త దేకంగాచూస్తూ) ఏమండోయి ఆ పటకా ఆరిగిపోయిందే, ఐిహంశా పాతవి వాడటం మీకు ఇష్టం కాబోలు! అయినా ఈకాలంలో అలాటి బెల్ట్‌ ఏం బాగుంటుంది ? నాదగ్గర కొ త్త బెల్ట్‌ ఉంది. చూస్తారా?

హవల్దార్‌ : (నవ్వుతూ) మాకు కావాలసిన సామాన్లు అవికావు, (పిల్ల లవంక (వేలుూపుతూ) ఏళ్లు, వీళ్లే మాకు కొవాలి. ఇద్దరు క్యుర్రవాళ్ళు। "టేకు మామలకుమళ్లే బాగా పొడుగ్గా ఉన్నారు. ఆ ఛాతీని చూస్తుంటే, రాక్షముల కన్నా బలవంతులుగా కనబడుతున్నారు. ఇలాటివాళ్లు యుద్దావికి బాగా పవికీ వస్తారు. ఇంతకాలం ఎందుకు తాత్సారం చేశారో అర్జం కావటంలేదు.

మదర్‌ కరేజి : (ఉ(దేకంతోో మా విల్లల్ని యుద్ధానికి ఏమైవానరే పంపను, ఫిరంగులకు ఆహుతి చెయ్యడావికి వాళ్ళవి పెంచి పెద్దవాళ్ళని చెయ్యలేదు.

దశవాయి : ఏమిటమ్మా అలా అంటారు? యుద్ధానికిపంపితే ఏం తప్పు? వాళ్ళకు లాభం ఉంటుంది. పేరూ (పతిష్టలూ తెచ్చుకుంటారు. జోట్లా అవీ అమ్ము కోడం ఆడవాళ్ళపని. (పెద్దబ్బాయి అయిలిఫ్‌ భుజంతడుతూూ అబ్బాయి 1 ఇలా ముందుకు రా, వీ ఛాతీ చూస్తా.

మదర్‌ కరేజి : (ఆకుతతో) మావాడిని చెడగొట్టకండి. వాడిగుండె చాలా బల హీనమైంది. ఎవరయినా వాడికేసి ఎగాదిగా చూశారా హడలి మూర్శ పోఠాడు. ౨ బై విల్‌ పాఠ నిజంధవ(గ్రంథంలో ,ముఖ్యప్యాకలు జాకోబ్‌ ఈపసావ్‌, దాకిరివవి

చేయటంలో ఆ ఇద్దరూ “పేరు పొందారు.

శ మదర్‌ కరేటీ చళవాయి: ఏ జంతుపునో విలియి స్తే నరి, దాంతో ఆమూర్చా గీర్భా మాయమై పోతుంది, లేచి నిలబడతాడు. (ఆయిలిఫ్‌ని (ప్రక్కకు తీసుకువి నడవ బోఠాడు.) మదర్‌ కరేజి: ఏమండోయ్‌: ఉత్త భయన్టుడు. కొంచెం వూపిరి పీల్చుకొన వియ్యండి. ....మీవవికిమా(తం సుతరాం పవికిరాడు. చళవాయి : ఊపిరి పీల్చుకోవిస్తానా? నన్ను అవమానవరిచాడు. ఆ (పక్క పొలం లోకి నడిచి మా బలాదిలాలు చూసుకోవాలి. మాకు బాగా తెలుసు. ఇలాటి విషయాలు ఎలా వరిష్కరించాలో. .... ఆయిలిఫ్‌ : అమ్మా! అమ్మా! మవ్వు ఇందులో కలుగజేసుకోకు, నాకూ తెలుసు ఆ మనిషితో ఎలా మాట్లాడాలో. మదర్‌ కరేజి; ఒరేయ్‌: నువ్వు ఇక్కడినుంచి కదిలావా ?.... వేను ఎటువంటి దాన్నో నీకూ తెలియదు. ఆ మవిషిదగ్గర కత్తిపుంది, దాంతో ఏం చేపినా చేస్తాడు. + దళవాయి : మీవాడిగురించి భయవడకండి. ఎలా దోవలోకి తీసుకురావాలో మాకు తెలుసు. (అయిలిఫ్‌తో) ఓయ్‌ అబ్బాయి! రాః వెళదాం. హవల్దార్‌ ; (దళవాయితో) వాడివి ఏం చేయకండి. (మదర్‌ కరేజితో) వైవికు డీగా చేర మం పీ ఎందుకు భయపడతారు ? వాళ్ళతండి పోర్జరుగా 1 వీరు డిగా మరణీంచాడు కూడా! ఆనంగతి మీరే చెప్పారు. చళవాయి : మిలిటరీలో మొట్ట మొదట మంచి (డస్సూ. టోపీ ఇస్తారు. కాళ్ళకు +. వేఘుకోటావికి ఒకటోరకం బూడ్చులూ లభిస్తాయి. అవునా అబ్బాయి: అయిలిఫ్‌ ; మీరిచ్చేవి నా కక్కరలేదు, మదర్‌ కరేజీ: చేపలు పమ్షైవాడు తనదగ్గర ఉన్నా ఎరతో అంటాడు “తొందరగా గాలం పుచ్చుకుని వెళ్ళాలి. ఆలస్యంచేయక కదులు” అవి (చిన్న అబ్బాయి వ్విప్‌కాప్‌తో) ఒరే చిన్నవాడా । అటుకేసి త్వరగావెళ్ళి కేకవెయ్యి.. వీళ్ళు మీ అన్నయ్యని ఐలవంతంగా తీసుకువి వెడుతున్నారవి (ఠన ఒడిలో క త్తి ఒరలోమంచి పైకి తీస్తూ) దీవివి బాగా చూడండి: మీ మీదికి విపి రేస్తా ఇలా చేళారం'పే. వ్యాపారం చేసుకునేవాళ్ళం. చొక్కాలు. బట్టలు ఆహార

మొదటి రంగం థి పదార్థాలు మంచివాళ్ళకు న్యాయ మైనధరలకు అమ్ముకువి పొట్ట పోనుకుండే వాళ్ళం... హవల్దార్‌ ; హా। హా। మీ రెంత శాంత్మివియులో ఆ కత్తిని చూష్తూంటేనే అర్థ మవుతున్నదిగా 1 దానిని వెంటనే దింంకటోయారా ఏమవుతుందో. ఆలో చించుకోండి. ఇంతకుముందు ఏనున్నారు; యుద్ధంమూలాన్నే జీవిస్తూ వుండేవాళ్ళమని. ఆఅమాటకు కట్టుదిడివుండాలి. యుద్ధం యథాతథంగా సాగుతూండకపోతే మీ పొట్ట గడవడం కష్టం. మీ వ్యాపారం పాగాలంపే వీరభటులు ఆవనరమన్ననంగతి మీరు (గ్రహించాలి. మదర్‌ కరేజి: ఊ। మీరు అన్నది నిజమే. కావి మావాశ్ళే యుద్ధానికి కొవలనీ వచ్చారా? హవల్దార్‌ ; (మందవోనంతో) అలా దోవలోకి రండి. యుద్దం అంపే భాగ్య లక్ష్మి 1 మీవాడికి పుష్కలంగా తిండి దొరుకుకుంది. మీ బేరాలూ చీకూ చింళా లేకుండా చక్కగా సాగిపోతాయి. ఆనంగతి నేను చెనటం ఎందుకు? మీవాడినే ,_సత్యక్షంగా చూడనియ్యమ్మా.... వీపేరు కరేజి అనేగా అన్నది. అటువంటి వీఠమాకల పిల్లలు యుద్ధాలకు ళయపడుకారా ? వీళ్ళకేసి చూస్తూం'కే వీళ్లు వీరప్పుత్రులవి వృష్టంగా తెలుస్తోంది. ఆయిలిఫ్‌ : ఊ। నాకేం భయంలేదు యుద్ధం అంటే. హవల్దార్‌ : ఎందుకో తెలుసా? నన్ను చూసేసరికే నాలోని వీరత్వం పీలో పొంగింది. పదహాదేళ్ళ చిన్నవయస్సులోనే నేనూ మిలిటరీలో చేరాను. మదగ్‌ కరేజి : (నవ్వుతూ) ఇప్పుడుకూడా వయస్సు మీరినట్లు కనబడ్డంలేదే.... చూస్తూంటే డెబ్బయికూడా విండినట్లు లేదు. భావల్దార్‌ వ ఊ: అంతవరకు వోపికపట్టి వుండగలుగుతానురే 1 మదర్‌ కరేజి : (మరింత నవ్వుతూ అ| ఆః గోతిలో పాతిపెట్టాకనే వోపిక మీకు లలించేది. హవల్దార్‌ : (మండిపోతూూ ఏమిటా మాటలు! నన్న చావమనేగా ఆశీర్వ దించడం? మదిర్‌ కరేజి ; విజల చెపుతున్నందుకు ఇలా నామీద మండిపడడం బాగా లేదు.

శ0 మదర్‌ కరేజి మిమ్మల్ని చూస్తూంపే, అనంగతి మీ నొనటమీద న్పష్ణంగా వాసివున్నట్లు తెలుస్తూనే పుంది. మీవ్మిగహం స్వయంగా తాఫీగా చూసుకుంటే అది ఎలాటి శవాకారమో మీరే గుర్రించగలుగుతారు.

వ్విస్‌కాన్‌ : ఏమండోయ్‌! మా అమ్మనంగతి మీకు బొత్తిగా తెలియనట్లాంది. ఆవిడకి గొవ్చ యోగదృష్టి వుంది. జగగినసంగతులు జరగటోయేపంగ తులూ మొహాలు చూడగానే చెప్పగలదు

దళవాయి : మీ అమ్మకే అంత అక్కృుతళ క్రిపుంటే నూ హవల్దార్‌ భవిష్యత్తు ఎలావుంటుందో చెప్పమను.

హవల్తార్‌ ; ఇలాటి కట్దుకథలమీద నాకేమాతం నమ్మకం లేదు,

చి అ

మదర్‌ కరేజి : (మందహానంతో) ఇది కట్టుకథో లేక నిజమో మీరు ఇవ్ఫుడే శెలుసుకుంటారు. ... మీటోపి ఇలా ఇయ్యంతి కొంచెంపేపు.

వానల్డార్‌ 2 (తలమీది ఇత్తడిటోపీ తీసి ఇస్తూ) ఇందులో _ఏముందని అలా ఆడుగుతున్నారు? ఉత్త ఇ త్తడి రేకు. మీకు ఏమ్మాతం వనికివచ్చేది కాదు. .... (నవ్వుతూ అంత యిదిగా అడుగుతుంపే నాకు నవ్వు ఆగడంలేదు.

మదర్‌ కరేజీ: (తన తగరం పెశ్టైలోనంచి దళనరి కాగితంతీవి ముక్కలు ముక్కలుగాచేస్తూ పిల్ల లవంక చూస్తూ) యుద్ధం అంపే ఆంత ఉదిలాటం వడిపోతున్నారా? చూడండి ఈ గట్టి కాగితంలాగే మీ ఉక్పాహమంకొా ముక్కలు ముక్కలై. చెల్లాచెదరై పోతుంది. ఇప్పుడే ఆ విషయమై మిమ్మల్ని హెచ్చరించటం మంచి:. (హవల్హారుతో) ఇది ఒక తంతవిద్య, పైసా అర్చుపెట్టకండా దీంట్లో మీరు పాలు వంచుకోవచ్చు. వీటికేపి చూడండి. జ్యాగత్తగా చూడండి ఈ ముక్కల్ని: ఒక ముక్కమీవ వల్లి రంగుతో లవి చిితిస్తా. నల్లరంగు అంటే చావుకు పిద్ధంగా ఉండా లనిగా ॥

వ్వీవ్‌కాస్‌ ; అమ్మా: అంకే ఇతకముక్కల్లో అలాటిరంగు ఉండదన్నమాట కదూ;

నాలా. ౪ శిలువ క్రాన్‌) క్రీస్తు మరణచిహ్నం. నల్లరంగుతో దానిని చిత్రించటంలో అళుభా

నికి సూచన అవి 39 న్వవదేశాలలో జానపదుల నమ్మకం,

"మొదటి రంగం !

మదర్‌ కరేజి : ఊ 1....మీరంతా నాకేసి చూస్తూండండి. ఇవిగో ముక్కలు. వీటీవి మడుస్తున్నావు. ఆః ఇన్పుడు మడిచినముక్కలు కలిపివేస్తున్నాను. అన్నిటీవి ఆయన ఇచ్చిన టోపీలో ఉంచా. ఇలాగే వేరువేరుచోట్లలో పుట్టినా. ఒకేకంచంలో తింటూ కలిసిమెలసి వుండటం అవనర౦. కొంచెం ఓపికవట్టండి. ఇప్పుడు చూస్తారుగా ఏమవుతుందో ? (మదర్‌ కరేజీ అంటూన్నమాటలు అర్థ 0 తెలుసుకోలేక హవషల్హారు తికమక

వడుతుంటాడు. )

దళవాయి : (ఒకమూల విలుచుండి అయిలిఫ్‌ని కబుర్గలోకి దించుతూ) అబ్బాయి ఎవళ్ళనం'కే వాళ్ళవి మాపవిలోకి తీసుకోం. నేము ఎటునంటివాడినో మిలి టరీవాళ్ళకంకా బాగా తెలుసు.

వావల్దార్‌ : (మదర్‌ కరేజి చేతిలోతన్న టోపీలో కలపదిడివున్న ముక్కల్ని తట పటాయిస్తూ చూస్తూ ఒకదావివి తీసుకుంటాడు. దావివి విప్పిచూప్తాడు. .... ఆయినా మేకపోతుగాంభీక్యం చూపుతుంటాడు ఈ ఆట చూస్తుంటే మమ్మల్ని పిచ్చి పుల్లయ్యలుగా కట్టివేస్తూ ఉన్నట్లుంది.

స్విస్‌కొన్‌ : అంఠ తొందరవడకండి. మీరు తీసుకున్నది ఏమిటో తెలుసు. ఆది వల్ల శిలువ ముక్కే. 1....(కొంచెం దూరంలో దళవాయితో విలుచున్న అయి లిఫ్‌ కేసి చూస్తూ) వాడు వెళ్ళిపోయేటట్లు ఉందే |

దళవాయి : (ఆయిలిఫ్‌తోో నువ్వుగనక తెలివిగా మనుణుకున్నానా వై చెయ్యి నీవే ఆఅవుళఠుంది.

హవల్దార్‌ : (ప్విప్‌కాప్‌ మాటలకు రేగిపోతూ). ఏమిటి అంటున్నాడు? నన్ను అలా భయపసెడఠాడా?

మదర్‌ కరేజి : ఎందుకంత కోపం? మీరు మిలిటరీలో చేరిననాడే అదంతా విర్ధారతై పోయిందిగా । దానివి ఇక తప్పించుకోటం మవతరమా మరి? (యుద్ధం యథాతథంగా నడుస్తూనే వుంటుంది. మనపని (ప్రక్కకాళం వేయడమే । ఇన్పటికే బాలా ఆలస్యమయిపోయింది. మన సవి చవ్చున ముగించుకోటం మంచిది.

హవల్దార్‌ : ఈ కల్లిబుల్లి కబుర్లతో మా వవినంతా చెడగొస్టేశానన్మూ. మీరు

క్ర మదర్‌ కరేజి ఎన్నితత్వాలు ఎన్నినూటలు చెప్పినా నరే. మీ అబ్బాయిని మాతో శీనుకు పోతున్నాం. మంచి వై వికుడుగా ఈరిఫీదు ఇప్పిస్తాం. అయిలిఫ్‌ : (తను ఉన్నచోటినుంచి వాళ్ళదగ్గరకు ఉత్సాహంతో వస్తూ) నేమ వాళ్ళతో వెడుకానమ్మా. మదర్‌ కరేజీ ; నోరు మూస్తావా లేదా భడవా। ఈ పిచ్చి నీకూ పట్టిందా 1 అయిలిఫ్‌ : నేనే కొాదన్మూ. తమ్ముడుకూడా పోర్టర్‌ అవాలని ఉదబలాటసడు తున్నాడు. మదర్‌ కరేజి : (మండిపోతూూ ఈ పిచ్చివేషాలు ఎన్సటిమంచి? మీరూ ఇలా గంతులు వేస్తూం'పే మిమ్మల్నీ ముక్కలు తీనుకొనమని చెప్పాలసినస్తుంది. (అక్కడినుండి ఐండి వెనుకకు గబగది నడుస్తుంది. చీట్ల మీద శలువగుర్తు వేయటానికి.) దళవాయి : (ఆయిలిఫ్‌ని తనకేసి పిలుస్తూ) మా దళాలకు రాతిందిగళ్లు చచ్చేటంత వవి వుంటుందని మామీద ఆసత్య_వవారాలు చేస్తూంటారు. అనన్నీ అవిద్ధం. ఉత్త అబద్ధం. మాపేరు చెడగొటటావికి అలా కాకమ్మకథలు చెప్పటం వాళ్ళకు అలవాటు. ఆదివారం వచ్చిందా చర్చికి వెళ్ళాలి. కాని ఆక్కడ వుండాలపింది కొంచెం పేసేలేః మన కంఠాలు బాగా ఉన్నాయో లేవో చూసుకోటావికి ఒకటి రెండు పాటలు పాడాలి. అంతే; అంతే£ ఇతరసమయాల్లో యథేళృగా తిరుగుతూ ఉండవచ్చు, మదర్‌ కరేజి : (వెనుకనుంచివస్తూ. కొత్తగా చింపిన ముక్కణ జాగ త్తగా మడుస్తూ టోపీలో ఉంచుతుంది. వాటిని కదలిస్తూ పిల్లలతో) వీళ్ళ మక్తు మందు మీమీద బాగా పవిచేస్తూ ఉన్నట్టుంది. జ్యాగత్త. యుద్ధం మిమ్మల్ని ముక్కలు ముక్కలుగా చీల్చివేస్తుంది. ఉండండి. ఉండండి, ఈ ముక్కలే మీ భవిష్యత్తు చెప్పకాయి. “అబ్బాయి । అబ్బాయి! యుద్ధంలో మీ అవ నరం మాకు దాలా ఉంది" అని లోకం మిమ్మల్ని ఎంతో ఆప్యాయంగా వీలుపోంది అనుకుంటున్నారు. ((అయిలిఫ్‌ని పిలుస్తూ టోపీలోనుంచి ముక్క తీనుకొనమవి పురమాయిస్తుంది.) అయిలిఫ్‌. తీసుకోరా. చూద్దాం వీ భవిష్యత్తు ఎలా వుంటుందో! ((అయిళిఫ్‌ ముక్క తీసుకువి మడత

మొదటి రంగం క్వి వివృుతుంటాడు. దానివి చూడటంతో హడలిపోతూ, వాడీచేతినుంచి ఆమౌంతంగా లాక్కుంటుంది ఆ ముక్కను. దానివిచూస్తూ) అనుకున్నంత వనీ అయింది. వీడికే శలువ వచ్చింది. వీడే సోల్డర్‌ అయ్యాడా, గడ్డి గీరవడంతప్ప మరి గత్యంతరంలేదు. ఆది తేటకెల్లంగా కనబడుతూనే వుంది. తర్మడ్రికిమల్లే వీడిలోనూ పుట్టినప్పటినుంచే వీరత్వం పెల్లుబికినన్తూ ఉంది.

దళవాయి : (ఆమాటివింటూ దగ్గరకువస్తూ) ఇవ్వుడు ఆ మాటమీద విలిచివుండాలి. (ఛిన్నవాడితో) మీ అన్న కోరికని తూ. చ. తవ్పకుండా తీర్చేబాధ్యత వీదోయ్‌.

మదర్‌ కరేజి : (చిన్నవాడీవి పిలుస్తూ) ఒరే అబ్బాయ్‌: మవ్వుకూడా ఒక చీటి తీసుకో. వట్టి మాటకారివి ! ఆందుకే నిన్ను చూస్తూంటే నాకెంతో దిగు లుగా ఉంటుంది.

(ప్వీస్‌కాస్‌ టోపీలోనుంచి ముక్కతినుకుని విప్పి. దానికేసి వింతగా

చూస్తూంటాడు - ఎందుకలా విస్తుపోతున్నాపు?; ఆది వుత్తరీసే, (కాను పుండదని నాకు తెణను. (చీటి లాక్కుంటూ) అమ్మయ్యో: నీకూ ఈ శిలునచీటి వచ్చిందే. ఒరే అబ్బాయ్‌, నుప్వు ఎవళ్ళదగ్గర ఎలా మెలగాలో ఇప్పటినుంచి ఆయినా వేర్చుకోకపోతవా, నీనోరే విన్ను నష్తేట్రో ముంచివేస్తుందిరా. వపితనం నుంచి నేమ హెచ్చరిస్తూనే ఉన్నాను ఈసంగతి. ((హవల్దార్‌తో) మీరూ ఒకసారి చూడండి. ఇది (కాసుచీటి అవునో కాదో:

హవల్దార్‌ : (చీటీ చూస్తూ ఈ ః (క్రానుచీటీ. నేనూ ఆటువంటిచీటీవే ఎందుకు ఏరుకున్నానో అర్ధం కావడంలేదు. ఎవళ్ళకూ చూసకుండా దాచిపెట్టుకున్నా. (దళవాయితో ఈవిడ ఈ తం(త్రవిద్యకో మనల్ని మోనపుడ్చుతోంది. ఆవిడ పిల్ల లమీదకూడా ఇది బాగా వని చేసినట్లుం దే.

స్విస్‌కౌస్‌ ఏ; ముందే చెప్పాగా నాకూ ఇలాటిచీకే తస్పక వస్తుందని.

మదర్‌ కరేణి : (కూతురుతో) నవ్వు ఒకడానివే మిగిలిపోయావు. సీ మొహం చూస్తూంపేనే తెలుస్తున్నదిగా నీకూ (క్రాను తన్ప్సదవి । ఆయినా నీ మనసు

శ4 మదర్‌ కరేణి మంచిది. (టోపీ పైకి ఎత్తుతూ కదలిస్తూ తనే కూతురుకోనం ఒకచీటి ఏరుకూంటుంది) ఇలా వీకూవ_ప్తే భయపడాలసిందే. నీభవిష్యత్తు ఎటు వంటిదో ఇదే స్పష్టంగా చెప్పివేస్తున్నది. ఆయినా, క్యాటీన్‌ : మవ్వు జాగత్తగొ మసులుకోవాలే. ఇక మనం బండి ఎక్కాలి. ఆలవ్యం చేశామా మనం చేరుకోనలసినచోటు చేరుకొనటానికి చాలా ఆలన్యమవుతుంది. ఠి (టోపీ తిరిగి హవల్దారుకు ఇస్తూ బండిలోకి ఎక్కుతుంది.) దళవాయి : (హవల్దారు చెవిలో) మనవవి అయినశ్లేగా హెనల్డార్‌ ఏ (భుజం తడుముపంటూ మెల్ల గ్రా ఇదంతా నాకు అయోమయంగా ఉంది. నువ్వే ఆ గొడవ సరిచూసుకోవాలి. చళవాయి : (చెవిలో ఆవిడతో బేరం మొదలుపెట్టండి. (విగ్గరగ్రా హవల్దార్‌ 1 అ బెల్ట్‌ సంగతేమిటో కొంచెం చూసుకోండి. కొనుక్కోకపోయినా ఆవిడ దగ్గరనున్న వస్తువులు చూడాలి. వీబ్ళు స్యాయమైనవ్యాపార స్తుల్లాగే ఉన్నారు. (మదర్‌ కరేజితో) మీదగ్గరున్న వటకా మావాడి కొకసారి చూపండి. మావాడికి వచ్చికే కొంటాడు. మదర్‌ కరేజీ: వెల ఆర్ధ గూల్డన్‌.* ఇతరచోట్ల గూల్లన్‌కు పైగానే ఉంటుందిం (లోపలికి నడిచి సామాన్లు కదలిస్తూ ఆదరా బాదరాగా మిలిటరీ బెల్డ్‌ ఒక్‌ దావిని చేఠబుచ్చుకుని బయటికివచ్చి హవల్దార్‌కు అందిస్తుంది.) ౧ నక హవల్దార్‌ : (బెల్డ్‌ కేసి ఎగాదిగాదూస్తూ) ఇది పాతనరకుగా ఉంది. ఆ (పక్కకు నడిచి జాగ త్తగా పరీక్షించాలి. (బెల్‌ తో దిండివెనుకఠు నడుస్తూ) మీరు అనేశర న్యాయమే అనుకుంటా. కొని .. మదర్‌ కరేజీ : (అక్కడికి వస్తూ) అలా ఒవ్పుకున్నందుకు సంతోషం. ఇలాటి నరుకు ఈరోజుల్లో దొరకటమూ చాలా కష్టం. దళవాయి : (అయిలిఫ్‌తో) మనలో మన మాటోయ్‌ అబ్బాయ్‌. విన్ను చూస్తూంటే సోల్టరుకు కావలసిన లక్షణాలన్నీ ఉన్నాయి. ఇదిగో కొంచెండమ్బి వీదగ్గర పుంచుకుంపే మంచిదోయ్‌. (డబ్బు వృచ్చుకోటావికి అయిలిఫ్‌ ఈటసటాయిస్తూంటాడు) 9 అయిదు రూపాయలు,

మొదటి రంగం కేర్‌ మదర్‌ కరేజి : (దిండివెనుక హవల్హారుతో దీన్లో బేరాలు వవికిరావు. అర్జగూర్లెన్‌. ఆ వెలకు తీసుకుంళే తీసుకోండి. లేకపోతే అంతకన్నా ఎక్కువ ఇచ్చి కొనేవాళ్ళు ఉన్నారు. దమ్మిడీ తగ్గించమం చావల్ఞార్‌ : ఆ నంగతి అలావుంచి ఈ (శ్రాసుగుర్తు నాకెందుకు వచ్చిందో ఇంకా అర్దం కొవడంలేదు. అలాటి అవాంతరాలు నాకు ఎన్నటికీ రావని నొక్క చెప్పగలను. నేవనలు యుద్ధరంగానికి పోవలసిన అవనరమే లేదు. ఇప్పటి ఈ నా ఉద్యోగం అటువంటిది, నాపని అంతా యుద్ధభూముల కవతలనే. యుద్ధంలో పేరు (వతిష్టలు తెచ్చుకోవాలనుకు నేవాళ్ళనే అక్కడికి వంపుతుంటాను. మీతో ఇలా మాట్లాడుతుండటంమూలాన్ని ఈ వేళ సనంత్తా చెడిపోయింది. ఇకనై నా మేము బయలుదేరడం మంచిది. మధ్యాహ్నం భోజనాలవేళకూడా కొవస్తున్నది. ఏమంటారు? మీ బేర సారాలు చెడిపోయాయని తరువాత మామీద మండివడితే (వ్రయోజనం లేదు. దర్‌ కరేజి ; ఎందుకలా తొందరవడడం? కొంచెం ఓపిక పట్టినంతమా శ్రాన్ని మీ వనిపాటలు చెడపోకతాయా? ఆఅ।ః కొంచెం కొంచెం ఆగండి 1....మా మూలాన మీరు అలపిపోయారు. ఒక గుక్కెడు మా సారాయి పుచ్చు కోండి. ఆలనట తీర్చుకోండి. (గ్లాసునింపి పానీయం ఇ న్తుందిి (హావర్హార్‌ వుచ్చుకుంటాడు. ఎంతో తృ _వ్రపడ్డట్టూ నటిస్తూ అక్కడే కొంత సేపు వుండిపోతాడు. ఆమ తలో కేబలోనుంచి డబ్బుతీసి ఇయ్య టావికి కష్టసడుతూన్నట్లు తాత్సారంచేస్తూ ఉంటాడు.) దళవాయి ; (ఆయిలిఫ్‌ చెయ్యిపుచ్చుకుని ఒక(ప్రక్కకుతీసుకుని నడుస్తూ ఈ వది గోల్టర్లు* (వ్రస్తుతం వీదగ్గర ఉంచుకో. వీ అదృష్టం వండిందోయ్‌ అబ్బాయి : పుట్టుకతోనే సీక దై ర్యసాసాసా లబ్బాయి. ఇస్పుడు వాటివి మా మహారాజుకోనం ఉవయోగించు. సీ రైర్యావికి రాజనగరం ఆడవా శృంతా ఉని తన్చిై ఎపోయి వీకోనం వెనగులాడుతూంటారు కూడా: (మరోక్షజంలో అక్కడినుంచి ఇద్దరూ అదృశ్య మైపోకారు.) థీ వందరూపాయలు,

ల! మదర్‌ కరేవి (ఇంకొ ఐండీలో కూర్చున్న కా(టీన్‌ ఇదంతాచూస్తూ ఆమాంతం ీందికి దూకుతుంది. ఇటు అటూ కొాలుగాలిన పిల్లికీమల్లై వరుగె త్తుతూ శేకలు వేస్తూంటుంది) మదర్‌ క'రేజీ : అమ్మాయి: అమ్మాయి: ఏమికే ఆ కేకలు! కొంచెం ఓవిక వట్టు. వస్తూన్నా. వస్తూన్నా ఈయన ఇచ్చే డబ్బు 'పుచ్చుకుని. (హవల్దార్‌ డబ్బు ఇస్తాడు. ఆతను ఇచ్చినదానిని పరీక్షిస్తూ) డబ్బు అంటే మాకు కొంచెం ఆమమానం. పుట్టినప్పటిమంచి ఇలాటి ఆనుమానాలే..... ఊ ఈ నాణెం చెల్లుతుంది. ఇక మేము దియలుబేరాలి. అమ్మాయి పిలుస్తున్నది. పెద్దబ్బాయి ఏడి? వ్విస్‌కౌప్‌ : ఆ పెద్దమనిషితో ఎన్సుడో వెళ్ళిపోయాడే | మదర్‌ కరేజీ ; (ఆమాటకు స్టంభించిపోతూ) అంత దద్దమ్మవై పోయావా ? వాళ్ల వెళ్ళిపోతూం'ే చూస్తూ ఊరకున్నావా? (కా(ట్రిమతో విన్నంపే ఏం (ప్రయోజనం ? మూగదానివి. వాడు పారిపోవటం, చూస్తూన్నా నోరువిప్పి ఎలా చెప్పగలుగుతావు ? వావల్దార్‌ : (కరేజివెంట ఐండి ముందుకువస్తూ) మీరూ ఈ బేరంమూలాన బాగా అలసిపోయారు. ఒక్కగుక్క పుచ్చుకోవాలి. అప్పుడు అంకా చక్కబడుతుంది. మిలీటరీవని అంత చెడ్డది కాదమ్మా, మీడూ యుద్ధం ద్వారా జీవనోపాధి నంపాదించుకోవాలి. అలాంటప్పుడు మీ పిల్ల లవి దావి నుంచి ఎలా దూరంగా ఉంచగలుగుతారు చెప్పండి? మదర్‌ కరేజి (కూతురుతో) నువ్వూ. మీ తమ్ముడూ ఇక కలిపి బండి లాగాలే. (హతురు, వ్విస్‌కాన్‌ తొడిపుచ్చుకుని బండిని లాగుతుంటారు. మదర్‌ కరేజీ వాళ్ళవెంట నడుస్తూంటుంది. దిండి ముందుకు పోతూంటుంది.) హవల్డార్‌ ఏ (దిండి ముందుకు కదులుతూండటం చూస్తూ) యుద్ధంద్వారా జీవించ దలచేవాళ్లు కొంత త్యాగం చేయాలని ఉంటుంది. అంతకన్న గత్యంతరం లేదు. ఐపచిళి

రండవ రంగం

మదర్‌ 8రేజిని, ఆవిడ పిల్లలను మొదటికంగంలో మనం కలుసుకున్న తరువాత రెండు నంవత్పరాలు కాలచ్మకంలో దొర్లుకువి పోతూంటాయి.. ఇప్పుడు మదర్‌ కరేజీ జట్టును కలునుకొనటం 1862526 నం॥ మధ్యకాలంలో. వ్వీడమ దళాలవెంట కరేజి ఈన వ్యాపారం చేసుకుంటూ యుద్ధవాయువులు ఇప్పుడు పవే శిస్తూన్న పోలండు.పపాంకాలకు వస్తుంది. ఆమె వ్యాపారమంతా స్వీడనురాజు దళాలు మకాం చేస్తూన్న +విరాలదగ్గర. మిలిటరీ దళవాయితో నరారయిపోయివన పెద్దకొడుకు అయిలిఫ్‌నీ ఇక్కడి మిలిటరీక్యాంపులో తిరిగి చూస్తుంది. ఇక్కడి శివిరం నంటమనిషితో ఆవిడకు పరిచయమవుతుంది. దాంతో వ్యాపారం అతి చాకచక్యంతో చేనుకోగలుగుతుంది.

[యుద్ధదళం 'కెవైన్‌ మకాం చేస్తూన్న డేరా. దానికి చేరుననే వాళ్ళ వంట శాల. చుట్టుప్రక్కల ఫిరంగుల రణగొజధ్వవికి అంతే వుండదు. మదర్‌ 8 రేజి కోడిపుంజు వంటమనిషికి చూపుకుంవ. పుంజు బేరంవిషయంలో తర్జనభర్ణవ జరుగుతూంటుంది. ] వంటమనిషి : (కరేజి తెచ్చిన కోడిపుంజు బాగా బలిపీంది. దానిని పుచ్చుకువి

పరీక్షిస్తూ) ఎంత అంటావు? ఆరవై హెల్లర్లాః* ఇది వనికిమాలింది. అంత

వెలా?

మదర్‌ కరేజి : ఏమిటీ? ఇది వనికిమాలిందా? ఇంత బలినినప్పుంజు ఈ రోజుల్లో ఎక్కడ దొరుకుతుందో చెన్పండి? మీ దోరణిచూ స్తే దీన్ని కారు చొక ధరకు కొశైయ్యాలని చూస్తున్నారు...ఊ: మీ కెప్టెన్‌వి చూస్తూనేఉన్నాను. పావం । సరియైన తిండిలేక మాడిపోతున్నాడు, నరిగా సమయానికే వచ్చా, మధ్యాహ్నం భోజనావికి ఇది ఆ పెద్దమనిషికి బాగా సరిపోతుంది, అరవై ఇచ్చుకోటావికి ఆయన పిసినారి అనుకుంటున్నారా ?

వంటమనిషి ; నన్ను ఏమార్చాలనుకుంటున్నావా ౩ ఇక్కడికి దగ్గరనే కొట్టు ఉంది. అక్కడ వదికి సునాయానంగా తెచ్చుకుంటా,

ఇ పోరండుప్రాంరం డబ్బా వేరయింద్కి హెర్లిర్‌ అనే నాణెం అక్కడ చలామణిలో

ఉంది, ఒక హెల్లర్‌ ఇంచుమించు ఇన్సటి మన దూపాయ విలువంత,

కిడీ--2

కక మదర్‌ కరేజి మదర్‌ కరేజీ: ఆ; ఆః నాతో చెబుతున్నావా ఆ మలుపులో కొట్లు ఒకటివుంది ఆనే కాకమ్మ కథ. దేశమంతా మీవాళ్ళు అజొమాయిషీలోనే ఉంది. జనం ఇక్కడ వుంటేగాః వాళ్ళంతా మలనుల మాడిపోతూ ఆకుఅలాలు తీంటూం డటం, అడవుల్లో కలదాచుకోడం కల్లి చూన్తూనే వున్నాను. చౌకబారు తిండిసామాన్లు చేత చిక్కించుకోవాలంచే నిరక్షేపంగా అక్కడికే నడ వండి. పందికొక్కులు పట్టుకోండి. ఆవవికీ అఆయిదారుగురు మనువుల ఐం౦ ఉండాలి1...చూప్తే ఏదో పెద్దదునుమల్లాగే ఉన్నారు. అంచేత ఏబయి ఇచ్చుకోంది. వంటమనిషి అదేం లాభం లేదన్మూ. ఈ దేశమంతా ఇప్పుడు మాది. మా ఇష్టం వచ్చినట్లు అన్నీ ఏర్పాటు చేసుకుంటాం. " మదర్‌ కరేజీ : నాకా ఆ నంగతి. చెబుతూండటం? ఇక్కడినాళ్ళనంగతి. నాక్షు తెలుసు. ఇటుకేసి. మీరు (ప్రత్యక్షమవటంతో'చే వాడవాడలజనం వాళ్ళ .వాళ్ళసామానుగ్నటా ఇళరచోట్లకు తరలించుకున్నారు. ఇప్పుడు అక్కడ ఏం లేదు. వేను నస్తూస్నది చాలా దూరాన ఉన్న రై తులదగ్గరమంచి. ఇప్పుడు వాళ్ళదగ్గరా ఏం డొరకదు. వంటమనిషి : వాళ్ళకి పుష్కలంగా ఉంది. ఇతర్ల కంట పడకుండా దాచేస్తున్నారు మదర్‌ కరేజి; (తనదే ఇక పైచెయ్యి. అనే విజయగర్వంతో) దాచేస్తున్నారా? ఆనలు ఉంయేగా దాదెయ్యటానికి. యుద్ధం వాళ్ళవి ముంచివేపంది. కళ్ళారా చూస్తూనేవున్నాను వాళ్ళ యమబాధలు, ఈ పుంజువి మీకోవం నంపా దించా. ఇలాటిది ఈరోజుల్లో మీకు ఎక్కడ దొరుకుతుందో చూస్తాగా.... ఆలన్యమపుతున్నది. ఎంత పేసవి ఇక్కడ ఉండటం? నరేః; సరే; వల వైకి పుచ్చుకోండి. వంటనువిషి : ఒకే ఒకమాట మువ్సయికి ఇ స్తే తీసుకుంటా. లేకపోతే తిన్నగా మదర్‌ కరేజి : మధ్యాహ్నం భోజనం బాగా వండిపెట్టక పోయారా అ పెద్దమనిషి మీ తల నరికివేస్తాడు. (బేరం చేస్తూన్న అఆనమయంలో వంటాయన వుగాకు గొట్టంతీని ముటిసూ బొగ్‌ విడుప్తూంటాడు.) ఇత జాలీ -

'తెండన రంగం శి ఏమయ్యోయి! ఇప్పుడు పైప ముట్టించావేమిటి? ముందు బేరం ప్పూర్ణి కొవియ్యి, “వంటమనిషి వై పులో ఉన్నంత హుషారు మరి బేన్లోనూ లేదు. (పైపు గొవ్ప తనం చెప్పుకోటావికి తన పైపుపాట పాడుతాడు) “పైపు సై పే. ఇంకోటి ఎందుకు ఆది ఉన్నంతవరకు 1 రాజకీయాలన్నీ అందులోనే వున్నాయి: అన్నీ బ్యురల్లోకి దొర్లుకాయి వైపు పుచ్చుకుంటే పుగాకు, పుగాకు. పుష్కలంగా దొరకాలి పెళ్ళి. పెళ్ళి అప్పుడే ఆలోచిప్తా సౌమ్ము! సొమ్ము: టోలెడు చేరుస్తా మాటామంతికి, (యేమకలాపావికి దోహదమిచ్చేది ఆదే, అదే? నేస్తాలవి చేరదీపేది ఆదే, అవే. యౌొవవం ఇచ్చే అదే, అదే, (ట్రానాన్‌ పట్నంలో ఉంటున్న రోజుల్లో ఆ గొడవ ఎంతోకాలం [క్రిందటనే, ఒకావిడ మండిపడింది నామీడ . ఆవిడ కోపతాపం ఇంత౦ళా మరి? ఆ రోజుల్లో ఎంతో బుద్ధిమంతుడ్ని పుగాకు కొనడం మానేశా మంచివాళ్లు, ముఖ్యంగా క్రైంన్తవులు జేయాలపింది అదేగా అదేగా చేయాలపింది 1 అంత క్యాగం చేసినా ఆవిడనోరు కట్టి వే స్తేనా మరి ? అప్పుడు అనుకున్నా ఈ సైపే మంచిమండు అని.

త మదర్‌ కరేజి 'పైవు వుచ్చుకున్నా తిరిగి, ఆవిడ ముఖంకేసి ఓనళాన చూళా వోరువిప్పా, చప్పున విప్పా; “నా పైపుచూడు”, అన్నా ఆవిడతో, పైప ఎప్పుడు పుచ్చుకుంటా అపుడే యౌవనం వస్తుంది తెలివి తేటలకూ దోహమిస్తుంది.” నా గొడవ నాదీ, దాంతో విన్ను అసట మెందుకు? ముప్పయి! అంతకు మించి ఒక కొసూ ఇవ్వమ.

(మదర్‌ కరేజి అ ధర నచ్చవట్లు తల అడ్డంగా ,త్రిస్పుకుంది. వంట మనిషి పుంజు అక్కగరేవుంచి దగ్గర వంటసొమాన్ల పెట్టైలో పామాన్లు తికగవేస్తూ మాంసంముక్క ఒకటి పెకి తీస్తాడు. కొయ్యసలక ముందు “వేసుకువి క త్తితో మాంసం చిన్నచిన్న ముక్కలుగా చేస్తూ

ఇవ్వాళ ఇదే భోజనానికి. గొడ్డుమాంనం : ఎప్పుడు కొంటేనేం? బాగా వేయిస్తే భేషుగ్గా ఉంటుంది, భోజనాల వేళ కెప్టెన్‌ ధ్యాన బల్లమీద వేమ అమర్చే లోజనం వస్తువులమీద ఉండదు. అంతాయుద్ధం మీదే. తిండి జ్ఞావకం_ వచ్చినవ్పుడు ఒక్కొాక్కముక్క పుచ్చుకుని నములుతూ ఏదో విధంగా కాలక్షేపం చేస్తూండగలడు.

మదర్‌ కరేజి: (అతను చేస్తూన్న వవికేనమూస్తూ) అమాంనం అకొరం చూన్తూంపే నంవత్సరం, రెండు నంవత్సరాల్మక్రిందట కొన్నట్లుంది. గట్టి. కొయ్య: వేయి ప్లే నరిపోతుందా?

వంటమనిషి : ఏమిటన్నావు ? సంవత్సరం కిందట కొన్నావా ౪ విన్న సాయంకాలం నన్లయి చేశారు. (వక్కపొలాల్లో గొడ్డును కళ్ళారా చూశామ. దాన్ని వట్టి చంనటంకూడా చూళాను.

మదర్‌ కరేజి : అలా ఆయితే (బ్రితికివున్న రోజుల్లోనే దాని ఒళ్ళు గట్టి కొయ్యగా మారిపోయి ఉండాలి.

వంటమనిషి ; ఇలాట్‌వి వొగా ఉడికేదాకా పొయ్యిమీద ఉంచుతా....

మదర్‌ కరేజీ : (మాటకు ఆడ్గువస్తూ) నాకూ ఇలాటి నంటా గింటా అలవాటే. పూర్తిగా ఉడికేదాక ఉంచటం ఎందుకు? ఒకే చిట్కా 1 కొంచెం మిరీ

శండవ రంగం £1 యాలపొడి కలనండి. వవిలో వవిగా వెళ్లుల్లిపాయలనుకూడా కలవండి. ఈ పాడుకంపు కమక్కో-లేరు...వరధ్యానంగా ముక్కతరవాత ముక్క తింటా డన్నారుగా.

(ఆవమయంలో కెప్టెన్‌ డేరాలో నందడి. లోపలికి కెప్టెన్‌, మిలిటరీ ఫాదకి. అయిలిఫ్‌ (ప్రవేశస్తూంటారు. బయట ఫిరంగులశద్దం.. శీవిరంలోవి వాళ్ళవి హెచ్చరించటానికి బాకాలు ఊదుతూంటారు.)

కెప్టెన్‌ : (ఆయిలిఫ్‌ వీపు ఆప్యాయంగా తట్టుత్రూ అబ్బాయి; ఇవ్వాళ నవ్వు నాకు ఆతిథివి. నా కుడిపక్కన కూర్చోవాలి. యుద్ధంలో నువ్వు చూపిన శౌర్యం చాలా గొప్పదోయి. నీ 5 క్రివిశ్వాపాలు వృష్టంగా (వదర్శించావు. ఈ యుద్ధం అంత సామాన్యమైంది కాదు, మవ ధర్మాలకు అడ్డం వస్తూన్న శృతుపులమంచి జనాన్ని రక్షించటానికి పొగిస్తూన్న యుద్ధమోయి ఇది. భగవంతుడే విన్ను (పేరేపించాడు ఈ మహత్కార్యంలో నువ్వువీ (వశావం చూపాలని. ఇక్కడికి దగ్గరగాఉన్న 'ెద్దవూరు పూర్తిగా స్వారీవం చేసుకున్నాక బంగారు చేతికడియం నీకు దిహుమతిగా ఇయ్యా లని విశృయించుకున్నా. మనం ఈ (ప్రాంశాలకు వచ్చిండి వీళ్ళ ఆపి పాస్తుల్నేకొక, వీళ్ళ ఆత్మలనుకూడా కాపాడటావికి...కావి ఈ భడవలు మనరాకళు కారణం అర్జం చేసుకుంటేగా? వీళ్ళబ్యురలు పళువులకన్నా అధ్వాన్నం. మనం రావటం తెలుసుకుని గొడ్లవి సరాయిచోట్లకి తరిమి వేశారు. స్టిరాన్తులు ఎక్కడ దాచారో మరి? ఇలాటిమాయల్లో వీళ్ళకన్నా వీళ్ళ ఫాదరీలే రెండు అకులు ఎక్కువ చదివినట్లున్నారు. పైకి వీత, ధర్మం టోధి స్తున్నామవి చెన్సటం, లోవల వీళ్ళ అవివీతిపనులకు దోహదమిస్తూ ఉండటం... అబ్బాయి! ఇలారా....ఇక్కడ కూర్చో. ఈ విజయంకోనం మంచిపానీయాలు అప్పుడే తయారుచేసి వుంచారు. చీకూ చింతా లేకుండా వీటివి రుచిచూద్దాం రా. (బల్లిదగ్గర కూర్చువి గ్లాసులు, గ్లాసులు పూర్తి చేస్తూంటారు ఒకవైపు కెప్టెన్‌. ఇంకో వైపు ఆల్సాతిక్‌స ఆఖాలివు? వ్ల ఫొదరీ మవతో పుచ్చుకోటంలేదని బాధపడవ్నక్లో, శ్రయవికి ఇవి లకే ఇష్షడ ర్మ లేదు. మనకు దూరంగా అ మూల కూర్యోకుం పందుకే.' భోజనరి సొనుంది ఇంకో కణంలో. ఏదేది ఇష్టమో నంకో 0జేకండ్రావచ్చుకో, న | శ డో స్ట సారాంశ 300 ఆగ

కి మదర్‌ కరేజి

అయిలిన్‌ ఏ; మాంనం ఏదైనా ఫరవాలేదు... అంకకన్నా మరేం దొరుకుతుంది ఈ రోజుల్లో.

'కెప్టైన్‌ : (వంటమవిషిని పిలుస్తూ మాంసం । మాంనం। మంచిది వండి తీను కువీరాం

వంటనునిషి : (మదర్‌ కరేజితో) ఆయన హుకుం వింటున్నావు కదూ ః ఎవళ్ళవో లోజనావికి పిలుచుకువి వచ్చినట్లుంది. మంచి భోజనం ఆమర్చటావికి వీలైన నరంజాం ఏదీ ఇవ్వాళ లేదే.

(కరేజి మౌనం వహిస్తుంది. దాంతో వంటమనిషి ఏమీ తోచక ఉక్కిరి విక్కి రై పోతుంటాడు.)

అయిలిఫ్‌ : రై తులమీద దాడి చెయ్యడంమూలంగా నాకు ఆకలి ఎక్కువై ౦ది.

మదర్‌ కరేజి : (కొడుకకంళం వినదంతో కూచున్నచోటినుంచి చవ్వువ లేస్తూ ఊ : ఊ: ఆది అయిలిన్‌ గొంతు.

వంటమనిషి ఏ ఎవరా అయిలిఫ్‌ ?

మదర్‌ కరేజి ; మా పెద్ద అబ్బాయి. రెందేళ్ళకీఠం నన్నేమార్చి వత్తారేకుండా మాయమయ్యాడు...ఇక్కడ, మీ కెపైన్‌ దేరాలో వాడిగొంతు వినడం ఆశ్చర్యంగా ఉంది. వాళ్ళమాటళు వింటూంటుంటపే 3పైన్‌ వాడివి లోజి నానికి పిలుచుకువి నచ్చివట్లుంది. ఇవా-ళ విందు వగా ఉండాలి. ఈ పాడు కొయ్యముక్కలతో అతిథుల్ని విందుకు పిలవడం అవమానం. ఇను నా కోడీవి తీసుకువి వండు. వచ్చిన ఆళిధి మావాడు కాబట్టి ధర తగ్గిస్తా. ఒక్క. బంగారుకాను* ఇచ్చినా చాలు.

'కెపైన్‌ : (ఆయిలిఫ్‌ని, మిలిటరీ ఫాదరీని లోజనాల ఐల్లముందు, తనకు కుడి వైపున ఎడమవైపున కూర్చుండబెట్టి గావుకేకలతో) వంటబ్పీ చవ్పున రుచిగా ఉండే మాంనం తీసుకురా. ఆలన్యం చేశానా దొనదంతా.

చంటనవిషే'? (ఆ కేకలు వింటూ) చిత్తం, చిత్తం. (కరేజితోో అటు గొయ్యి. ఇటు నుయ్యి, ఏం ఛేద్దాం. ఏదో ఒకధరకు ఒప్పుకోవాలి. లేకపోతే చంపి శేస్తాడు.

• $0 "“హెల్లరులు ఈక బంగారు నాణెం.

శండవ రంగం !

మదర్‌ కరేజీ; ఆలా దోవలోకి రావాలి.

వంటమనిషి : ఇంకేం చేయగలుగుతా? ఇలా ఇయ్యి దానివి. ఈ పాపవరిహారార్థం మువ్పయి ఇచ్చుకుంటాం.

మదర్‌ కరేజి: ఆ నప్పు నాదగ్గర ఉడకదు. చెప్పాగా బంగారుకాను అవి. ఇవ్వాళ మావాడు మీ కెపైన్‌ అతిధి ఒక్క బంగారుకాసు ఇచ్చుకోడం ఆయనకు ఆంత కష్టంకాదు కూడా:

వంటమనిషి : నీ వఫ్రేపట్టు 1 ఇంకేం చేస్తా. దావిని వండటావికి నువ్వూ నహాయం చేయాలి. పొయ్యి అంటిస్తా. |

మదర్‌ కరేజి : (కోడి రెక్కలు పీకివేస్త్రూ ఈ కొత్తవేషంలో మావాడు ఎలా వుంటాడో కల్లార చూడాలి. తెలివిగలవాడు. ఎలాటివాళ్ళనై నా దవాయించ గలడు. వయన్సులో చిన్నవాడే. అయితేనేం? కూతురు అమాయకురాలు, అదీగాక మూగది. ఆది ఒకవిధంగా నాకు మంచిదే అనుకుంటా. అవే మాటకారి అయివుంకేనా ఇంకేం వుంది?

కెప్టెన్‌ ఏ ఏమిటోయ్‌ అలా పిగ్గుపడతావు? ఇలాటి పానీయమంసే నాపంచ ప్రాణాలూ లేచినస్తాయి. నా పవిపాటలకి అదీ బాగా సహకరిస్తుంది.

(ఫాదరీవంక ఒక్కక్షణం చూస్తూ) ఫొదరీ అంతవిబారంగా ఉంటే

మనమేం చేయగలం ? ఆది ఆయన న్వభావం. ఆయన ధ్యానంతా ఎలాటి కబుర్లుచెప్పి మనవాళ్ళని అదుపాజ్ఞల్లో ఉంచుకోవాలిఅనేః కొన్నిసమ యాల్లో పప్పులో కాలు వేయటంకూడా ఆయనకి అలవాకే । ఆ గొడవంతా ఇప్పుడు మనకెందుకు చెప్పు? ఏదీ హుషారుగా చెప్పు. ఆ రైతుల్ని ఎలా హతమార్చావో. వాళ్ళ పళువులవి ఇంత సులభంగా ఎలా స్వాధీనం చేసు కున్నావో. నువ్వు ప్వాధీనం చేసుబున్న గొడ్లూ గోదలూ త్వరలో మన కొట్టాలలోకి చేరుతాయని అనుకుంటాం

అయులిఫ్‌ ఏ ఊ। రేపు, కాకపోతే ఎల్లుండి ఇక్కడికి మనవాశ్ళే తోలుకువస్తారు,

మదర్‌ కరేశీ ; మావాడు చాలా గట్టివాడు. శ్రేశో ఎల్లుండో వస్తాయంటాన్నాడు. ఇవన్వాశే వచ్చివుంపే ఈ అనరూవమైన పుంజుమాంనం. రుచిచూచే అదృష్టం ఉండేదికాదు మీకు,

£ి4 మదర్‌ కరేజి ఆయిలిఫ్‌ : ఆనలు కథ ఇది, ఈ పాంతాలరై తులు వాళ్ళ పళువులని పశ్చిమ ఐరోపు దేశాలకి కరలిస్తుంటారు. ర్యాతిళ్ళల్లో-దగ్గరలో ఉన్న అడవుల్లో జ్యాగత్త పరచటానికి, అంతులేవి రహన్యస్థలా లున్నాయి అక్కడ. ఆఅలాటిచోట్లల్లో దాచటావికి మంచి కట్టుదిట్టాలు చేయటంలో గట్టివాళ్ళు ఇక్కడి రై తులు. పట్నవాసాల దళారులు చీకటిపడేటస్పటి'కే అటుకేసి నడుస్తూ వాటివి వాళ్ళ కొట్టాలలోకి తరలించుకోటంకూడా బాలా చిత్రంగా ఉంటుంది. ఇలాటి ఈతంగంలో నేనూ వాళ్ళకన్నా రెండాకులు ఎక్కువే చదివాను. అటుకేని వెడుతున్ననమయంలో ఈ గుట్టంతా కనుక్కున్నా. నాతో వస్తూన్నవాళ్ళ ఆలోచనలంళా వాటిని చూడగానే అక్కడే వాటిని మాయంచేయాలవి. ఆలాటి ఆలోచనలు వాళ్ళకి నహజమేగా: ఎన్నాళ్ళయిందో అలాటి గొడ్లను చూపి. ఈరోజుల్లో మాకంతా రేషనేగా ః ఆదీ ఇక్కడికివచ్చాక వీళ్ళమీద కూడా! మామూలు తిండీ తిస్పల అదృష్టం లేకపోయినా రెండు మూడు చెంబులతో తృ ప్తపడిపోవాలవి ఆర్డర్లు 1 ఇంకేం: గొడ్లను చూడగానే నిందలోజనం రెండురోజులు.... కెసైన్‌ : వువ్వు ఆరహాన్యం కవి పెట్టడం అద్భుతం. అయిలిఫ్‌ : అదంతా గొప్పవనేం కాదు.. కాని ఆ రైతుల ఆభాయిత్యంమాటల్లో చెప్పలేం. మమ్మల్ని . చూడగానే ఐందిపోటుడొంగలకిమల్లె అమాంతం మామీద పడ్డారు. నలుగురు నామీద పడ్డారు. ఇనుపచువ్వలతో బాదసాగారు. అప్పుడేం చేయాలి? అ భడవలకు లోబడటనూ ? లోదిడ్డానా ముక్కలు ముక్కలు చేస్తారు నన్ను. అలాటి హత్యాకాండలకు వాళ్ళకి పెట్టింది “పేరు. శెఫైన్‌ : (ఆతృతతో అప్పుడు నువ్వేం చేశావు? ఆయిలిఫ్‌ ఏ నొప్పితో బాధనడుతూఉన్నా వాళ్ళకేసిచూస్తూ పొట్ట నగిలేటట్లు నవ్వాను, శెప్టైన్‌ : ఎందు కలా వవ్వావు? అయిలిఫ్‌ : నవ్వక మరేం చెయ్యాలి అలాటి (స్రమాదావస్టలో.. వాళ్ళకీ ఆశ్చర్యం వేసింది. నాకేసి విన్తుపోతూ చూడసాగారు. “"దద్దమ్మల్లారా । దొంగను తొమురా. మీ వశువులు కొనటానికినచ్చిన దళారివి'” అన్నాను. దాంతో వాళ్లు కొట్టడం ఆసేస్‌ క్షమార్పణ కోరారు. వకుపు ఒక్కొక్కటి ఇరవ్వై బంగారుకాసులు అంటూ బేరావికి దిగారు. అంతసౌమ్ము అడగడం న్యాయం

“లెండన రంగం వధ కాదవి వదిహేనుకన్నా ఒక దమ్మిడీ ఎక్కున ఇయ్యనన్నా. ఇక నాతో బేర మాడటం మంచిది కౌదమకుని, వాళ్ళ ఆలవాటువకారం రెండుచేతులతో తలలు గోక్కోడం (ప్రారంభించారు. వాళ్ళు వాడిన ఇనువచువ్వలు (కింద వడివుండడం చూశా. ఆతరువాత ఆలన్య౦ చేయకుండా ఒకదానిని పచ్చు కుని ఆనలుగురివీ చావమోదాము. ఆలాటేనమయాల్లో అవేగా (బ్రిహ్మాస్తాలు వాళ్ళరోగం కుదర్భటావికి 1

శెప్టైన్‌ : (ఫాదరీతోో ఈ అన్నాయి చూపిన దై ర్యావికి మీ రేమంటారు?

ఫొదరీ ; బై విలులో ఇలాటిఘట్టాలు నమర్థించటావికి ఇదమిత్ధమని ఏం చెప్పక పోయినా క్ర స్తు్యవభువు రొళ్లైలతో చూపెట్టిన అద్భుతాన్ని ఉదాహరణంగా తీసుకోవచ్చు. ఒక చువ్వతో అయిదుగురిని హతమార్చడం। కావినా నలహా మవ అధికారులకు కబురంపి వీళ్ళని ఖై దుచేయించివుంచే న్యాయంగా ఉండేది. బై విలుకాలం పరిస్థితులు వేరు. ఇప్పటికాలపరిస్థితులు వేరు.

శెప్టెన్‌ ; (నప్వుత్రూ ఆ! మీరన్నది ఏిజం ఏగాలికి ఆ తిచానవేస్తూ వడవ వడపటం మంచిది. మేము మీకుముల్లె సాధువులం కాకపోయినా ఈ పాహ పాన్ని నెమరు వేసుకోడావికి మరోగ్దాసు ఘాటుపానీయం పుచ్చుకోవాలి. (ఆయిలిఫ్‌తో) మంచిపని చేళాివోయ్‌! వజుపవులు మనవ దొరికినళ్తే. ఈ పాడురేషనుగొడవ కొంతకాలం మరచిపోయి. మనవాళ్ళంతా కడుపు నిండా తిండి తినవచ్చు. వైవిలులోనే ఎంతో లౌకికంగా సున్నితంగా

చెప్పారుగా “కష్టకాలంలో పీ సోదరులనే ఆదుకున్నావా. నువ్వు వను కున్నళ్లే'” అవి. మవ్వు చేవినపనేమిటి? మనవాళ్ళచేత అలవాటులేని తిండి తివిపించకుండా ఈ గొడ్డుమాంనంతో వాళ్ళ ఆత్మారాముళ్ళవి తృప్తి వరచటావికి మహోపకారం చేశావు. దీంతో మఠతధర్మం నిలువబెడుతూ మన మిలిటరీకి మంచిపేరు తెచ్చావు.

అయిలిఫ్‌ ; ఊః అలా కెగించకపోతీ మనం మాతం ఎల్లా బకకగలుగుకాం చెప్పండి?

కెప్టెన్‌ ; అబ్బాయి! నయమ్సులో చిన్నవాడివే. కావి పాహనంలో పీజర్‌ చక వర్షివి మించిపోయావోయ్‌. నిజంగా విన్ను మోరాజుగా చెయ్యాలి.

న! మదర్‌ కరేత అయిలిఫ్‌ : సీజర్‌ ఎక్కడ? నే నెక్కడ ? ఆ చృకనర్తికి (బహ్మాండమైన దిన్య శక్తి వుంది. ఆంచేశ ఆయన్నే వా ఆదర్శమూ _ర్రీగా తీనుకుంటా. కెప్టెన్‌ అంత వినయం మంచిదికాదు. ఆ చ్మకన రి దిన్యశ క్రి నీలో ఉవికిపోతూ ఉన్నది. మన పోల్టర్లు నిన్నే అదర్శంగా తీసుకువి పీకుమల్లే ధైర $పాహ సాలు చూపెడుతూ ఉండాలి. అంచేత ఇవ్వాళనుంచి విన్ను నా సౌంత కొడుకుగా చూసుకుంటాము (డేరాలో తన పనికోసం ఉవమోగిండు శుంటూన్న దేశపటం చెంతకు అయిలిఫ్‌వి తీసుకువివస్తూ) దీన్ని వ్యాగ త్తగా చూడు. ఇదిగో, ఇదిగో... ఇక్కడే సుప్వుచేసిన పాహనకృత్యం. ఇలా పళుపుల్ని దావిపెట్టిన స్టలాలు ఇక్కడే దండిగా ఉండాలి. మవం వాటివి అటకొయించాలి.

మదర్‌ కరేజి ; (ఆమాటలు వినడంతో తను చేస్తూన్నపని ఆపిడేస్తూ) మీ కెప్టెన్‌ ఛాలా వెడ్డనాడుగా కనవిడుతున్నాడే

వంటమనిషి : కొంచెం ఆగు. ఆయనకూ పుష్కలంగా తిండి తినడమంటే (ప్రాణాలు లేచివస్తాయి. అలాటి సెద్దమనిషిని చెడ్డవాడని ఆఅంటావేం?

మదర్‌ కరేజి: ఊహూ! అవక ఊరకుంటానా? యుద్ధం నవ్యంగా సాగిపోవ టానికి తనకు పీరులు కావాలని అంటున్నాడు. ఆంత వట్టుదలవుంే ఇంత మిలిటరీదళం ఇప్పుడు అవవరంలేదు. ఇలా ఉ _త్తమాటలతో కాలక్షేనం చేస్తూంపే మనవాళ్ళంతా విద్ధక ంతో కద్ధ సోమరిపోతు లవుఠారు,

వంటమవిషి : అలా పెడర్థం తీయకూ ఎదు. మనవాళ్ళల్లో మంచితనాన్ని చూ వేగా ఆయన అలా అంటున్నది.

మదర్‌ కరేజీ : (తల ఆడ్డం (తిప్పుతూ) ఆ పద్దతే నాకేం వచ్చలేదు. మీ కెప్టెన్‌ తప్పదారివి పోతుంే చూస్తూ మీరంతా ఊరుకున్నా, మీరాజూ శుద్ద మొద్దవ తారం అయివుండాలి ఇలాగా జనాన్ని హతమార్చుతూండటం చూస్తూం కే? ఇది మహాదారుణం. విందిపోట్ల కన్నా అధ్వాన్నం. వీళ్ళంతా చెప్పేవివు త్త మాటలు ఒక వీతీ నియమంతో జీవించాలమకుంటే రాజులు అక్కర లేదు. యుద్ధాలూ అవనరంలేదు. జనం చాలామట్టుకు మంచిదే అక్కడా- ఆక్కడా వవ్పులో కాలు వేసేవారు జనంలో వున్నా.

శెండన రంగం వ శ్రెప్టైన్‌ : అబ్బాయి. వీ రై ర్యపాహసాలు చూస్తూంపే మీ నాన్నకూడా మంచి పోల్టరై వుండాలి ఆవిపిస్తోంది. అయిలిఫ్‌ : ఊ: పోల్టర్లను మించిన పోల్ట్‌రు మానాన్న అవి విన్నా, కొని మౌ అమ్మ హెచ్చరించేది ఆయనమార్గాన్ని వన్ను నడవద్దని. ఈ నందర్భంలో అవిడ వేర్పినపాట ఇంకా మరచిపోలేదు. శిప్టెన్‌ ; ఒక్కసారి దావివి వినిపించాలి. (వంట డేరావంక చూస్తూ. నంటాయన్ని పిలుస్తూ) ఎందుకింత ఆలన్యం చేయటం? భోజనాలవేశ అవి తెలియదా? ఇక ఆలస్యం చేళావా.... అయిలిఫ్‌ : అవి ఆడవాళ్ళు పాడుకునేసాట. -అయినా అది పోర్డర్ల పాట అని చెబుతూ ఉంటుంది మా అమ్మ. (కత్తి చేతపుచ్చుకని, చిందులు తొక్కుతూ “ఫిరంగులు ఫిరంగులు రణగొజర్వవి చేస్తున్నాయి కత్తులూ, కటారులూ వాటిసవి చేస్తున్నాయి చలికాలం : ఎముకలునొక్కే. శీతాకాలం | పీరు గడ్డకట్టి బోతూవ్నది ఉన్నదంకా ఈ వీళ్ళల్లో లీనమైపోయింది. ఎందుకలా చీకాకుపడటం మంచుగడ్డలం'కే ? వాటిడోనకు అడ్డురాకు కొంచెం (ప్రక్కకు మనలుకో కనలడిందంతా దింగారు కాదు” అన్నది అవిడ తవదగ్గరఉన్న సోల్పరుతో, లి గగ *ఆక్రవిది &శరకుండే ఘటం అయితేగా వడనటం మందు సామాన్లతో. ఢంకాల ఢమఢమళబ్దం వింటూన్నాడు వకనక నవ్వాడు ముందుకు నడుస్తూ, ఆ రజగొణధ్వవి వింటూనే ఉత్తరాదికేసి కొంచెంపేపు నడిచాడు

తి మదర్‌ కరేజి దక్న్షణాదికేని మరికొంత పేప్ప నడిచాడు కత్తిని దూశాడు. ఆంతే, అంతే :” అవని అతవిసాహనం అనిడకు చెప్పారు సోర్టిర్లు. “పెద్దవాళ్ళ మాటలమీద గురివుంచాలి -చేవినఠప్పుకు వళ్చాశ్తావవడాలి. ముందూవెనకా చూడకుండా పైకీ [కిందికీ దుముకుటం (ప్రమాదం 1 చీకట్లు. చీకట్లు కమ్ముతూ ఉంటాయి.” ఆని అన్నది ఆవిడ ఆవార్త తెచ్చినవాళ్ళతో. “పవిపాల్సాది అలా గురిపుంచే ఘటం అయితేనా ? కత్తి పైకి ఎత్తాడు మాకేసిచూస్తూ మందహానం చేశాడు వంతెనమీద నడవపాగాడు (శ్రీందికిచూ స్తే తప్పేం? వీళ్ళగడ్డలేం (ప్రమాదం? చీకట్లు కమ్మి వుంటేనేం? అనుకున్నాడు ముందుకు కదులుతూ చంద్రోదయ మవుతున్నది. దోవ బాగా కవదిడుతున్నది. వవిచూనుకువి తిరిగి రావచ్చు. అప్పుడే మంచీచెడ్డా ఆలోచించవచ్చు అనుకున్నాడు తిన్నగా నడుస్తూ ఆతమ, వీపాయిలు చెప్పారు ఆ కధంతా ఆవిడకు. చదర్‌ కరేజి: (వంటకాలలో కవదిడ్డ కత్తులు కటారులూ చేత జిక్కించుకువి గంగాళం టోర్ల్యత్రోపి దబ్నిదవి బాదుతూ “వాళశనమపుతారు అంతా పొగకుమల్లై మాయమపుజారు వేడివేడి ఆవిరికూడా చల్లబడుళుంది

'శెండన రంగం ణి మీ అట్టహానం మీ కబుర్లకు మల్లె 1 ఇక గత్యంతం దేవుడే ఇంకవళ్ళు ఆదుకుంటారు ?”' అన్నది ఆవిడ పోల్డర్లుచెప్పే కథను వింటూ ఆయిలిఫ్‌ : (ఆ నాదం వింటూ (వక్కడేరాలో ఆ నందడేమిటి? నాకు తెలినిన గొంతే । మదర్‌ కరేజి : (తవ దోవలోనే) “*క్రత్రీపచ్చుకున్న పోల్దర్‌ మంచుగడ్డలు చూస్తూ చూస్తూనే వున్నాడు కాలుజారి పడిపోయాడు క్తి ముక్కలై పోయింది కాలు'పెట్టిన వంకెన విరిగిపోయింది (క్రీందినీళ్ల గడ్డకట్టి పోయాయి దాంతో వాడూ గడ్డకట్టిపోయాడు చంద్రోదయ మైంది విరిగిపోయిన నంతెన కనబడుకూనే ఉందో ఆళను మంచుగడ్డలతో పోరాడుతున్నాడు పైకి రమ్మని కేకలు వేస్తున్నారు వీళ్ళు అకన్ని గుటకాయిస్వా చేశాయి” అవి అన్నారు సోర్టర్ల. “చ్చెస్పినమాట వినకపోతే అయ్యేది, తవ్పక అయ్యేది అంకే"” అవి అన్నది అవిడ. కెప్టెన్‌ : (వంటడేరాలో చవ్పుడు వింటూ) నరాయివాళ్ళవి లోవలికి రావిచ్చి వుంటాడు. అయిలివ్‌ : (తన నాటకం కట్టి వేస్తూ వంటశాలలోకి "వడుస్తాడు. తల్లిని చూడ టంతో గట్టిగా కొగలించుకుంటాడు.) అమ్మా । అమ్మా। మవ్వా; ఎన్నా

ః0 మదర్‌ కరేజి శృయింది? ఎన్నాళ్ళయింది విన్ను చూపిః; మనవాళ్ళంతా కులాసాగా ఉన్నారా?

మదర్‌ కరేజి : (కొడుకువి గట్టిగా హత్తుకుంటూ) వీళ్ళలో చేవల్లాగ మేమూ ఎలాగో ఈదుతూనే పున్నాం. తమ్ముడూ మిలిటరీలోకి పోయాడు. వాడు అక్కడ ఎలావుంటాడో మరి? ఒక కన్ను వాడిమీద వేనివుంచటం మంచిదిగా.

అయిలిఫ్‌ : మనవ్యాపారం నంగతో ?

మదర్‌ కరేజి : (విట్టూర్చుతో) మీరంతా తప్పుకున్నా వ్యాపారం వ్యాపార మేగా, దావిదోనలో అది నడుస్తూనే వుంటుంది.

శెస్టైన: (నంటశాలలోకి అడుగుబెడుతూ) నువ్వేనా మదర్‌ కరేజివి అంయే? మీ అబ్బాయిలాటి కొడుకులు చరి కొందరిని ఇ ప్లే ఆ పేరు తూ, చ, తన్న కుండా విలవబెట్టుకోగలవు.

ఆయులిఫ్‌ ; అమ్మా। అమ్మా: మంచి సమయానికి నువ్వూ వచ్చావు, మా మాటలు వింటూ౦డటం నా అదృష్టం.

మదర్‌ కరేజీ; ఊహూ: మీ పురాజమంకా శద్ధగా వింటూవే వున్నామతే.

[ఆయిలిఫ్‌ చెవి మెలవేస్తూ, లెంపకాయ వేస్తుంది గట్టిగా

అయిలివ్‌ $ (బాధకు కాకుకోలేక పణకీపోతూ] తెలుసు తెలును. ఎందుకిలా చేన్తు

న్నావో, అలా వొళ్ళవి చానదన్నాననేగా.... త

మదర్‌ కరేజి; ఊహూ : వాళ్ళ చావుదెబ్బలనుంచి బయటసడినందుకురా. ఎలా అయితేనేం, నీ చాకచక్యం చూపావు. ఇతర్లముందు ఎలా జాగ్రత్తగా మసులుకోవాలో ఇంకా బాగా నేర్చుకోవాలి.

(ఈ దృళ్యం చూస్తూ కెప్టెన్‌, ఆయన్నసక్కన అ నమయావికి (సత్యక్ష

మైన ఫాదరీ ప్రారంభంలో కొంచెం ఆశ్చర్యసడుకున్నా, మందహానం చెస్తూ అక్కడినుంచి బయటికి నడుస్తుంటారు.)

మూడో రంగం

క్రీందటిరంగంలతో కలనుకున్నతరువాత మరి మూడునంవత్సరాలు ముందుకు దొర్లుకువిపోయాయి. యుద్ధం జోరుగా సాగుతూనేవుంది. జయాపజయాలు దైవా రీనాలు, యుద్ధాన్ని (ప్రత్యక్షంగా కాకపోయినా పరోక్షంగా నడుపుతూఉన్నవారు చెబుతూ ఉన్నది. '“యుద్ధం ఆదర్శం క్రై 9 నవమతధర్మం విలబిట్టటావికి” అవి. ఈ సవిలోకి రాజులను చ్యక్రనర్తులవి రంగంలోకి దింపారు. 4 _త్తరభాగంమీద ఏకచ(క్రాధిసత్యం చేస్తున్న స్వీడమరాజు ఇప్పుడు (వధాన వేనానాయకుడు. ఆ (ప్రాంతాలలో ఉన్నవారు చాలావరకు కై9 నవమతంలో (ాటిఫ్టైంటుకాలకు చెందినవారు. రాజూ ఆశాలకు చెందినవాడే. అంచేత ఆయనే (పాటివైంట్‌ మతో ద్ధారకుడవి _పకటించారు. ఆయన రాజదళాలు మూడుసంవత్సరాలు పెద్ద ఎత్తున యుద్ధం పాగించినా (వ్రతి వశెనికి చెందిన క్యాతలిక్కురాజుల దళాలబేత చిక్కి పోవాలపి వచ్చింది. మదర్‌ రేజి ఇంతవరకూ వ్యాపారం చేస్తున్నది. వ్వీడను రాజుకు నందింధించిన ఫినీష్‌ దళాలమధ్య ఇప్పుడా దళాలవాళ్ళంతా లైదీ లయారు. అంతేకాదు. మతాలుకూడా మార్చుకోవాలపి వచ్చింది. వాళ్ళ జీవయా,తఈ కొత్త వాతావరణానికి అనుగుణ్యంగా పాగించుకోడావికి.... .... మదర్‌క రేజికూడా ఏ ఎండకి అ గొడుగు అన్నట్లు తన వ్యాపారం యథాతథంగా జరుప్పకోటావికి క్యాతలిక్కు. వేనలమధ్యకు వచ్చింది. వాళ్ళ మత లాంఛనాలు అనునరించాలపి నచ్చింది. తనూ, కూతురూ, చిన్నకొడుకూ కొ త్తమతం పుచ్చుకున్నారు,

మొదటి ఘట్టం

[మదర్‌ కరేజీ కొత్త మిలిటరీదళావికి వన్తుంది, ఆదీ స్వీడనురాజు అశా మాయిషీలో ఉండేదే. క్యాంపుముందు. వాళ్ళ జండా ఎగురుతూంటుంది. పాయం నమయం. మదర్‌ కారేజి కొత్తదళాల అవనరాలన్నీ ముందుగా సనికట్టడంమూలాన అక్కడికి కానలనీన నరుకుబండిలో భద్రం చేసుకున్నది. ఆరోజుల్లో. జరుగు శూండే యాద్దావికి అవనరంలేవి ఫిరంగులు కరేజీ బండి నమీపాన్నే చెల్లాచెదరుగా వరిపున్నవి. అక్కడి యుద్ధసామగి డిపో అధికారి 'ఆ నంధ్యవేళలో గోవెనంచి “మోసుకుంటూ మదర్‌కరేజి ఉన్నచోటికి వస్తాడు. నంచినిండా మందుగుండు

$2 మదర్‌ కరేజి

ప్రామామలు. దిండిముందు మదర్‌ కరేజి కూర్చువి తనపని చూనుకుంటూంది.

డిపో అధికొరి ఆవిడతో ఆ కబుర్లు ఈ కబుర్లు చెబుతూ తన నరుకు ఆవిడకు అమ్మ

చూపటానికి శాయళ ర్తులా (సయత్నిస్తున్నాడు. కూతురు కాట్రీన్‌ ఉతికినదిట్టలు

దగ్గర నేఉన్న రెండు ఫిరంగులమధ్య దండెంకట్టి ఆర వేస్తున్నది. చిన్నవాడు వ్విన్‌

కాస్‌, ఇప్పుడు మిలిటరీ ఖజొనాలో పనిచేస్తూ ఆ నమయానికే తల్లివి చూడటానికి

వచ్చి అన్వుడు జరుగుతున్న బేరసారాలు వింటున్నాడు. క్యాంపుపెద్ద అరికార్లతో

వరపాలు సాగిస్తూ ఆవిధంగా సంపాదనకు అలవాటుపడ్డ “భోగంపిల్ల = యేవేట్టీ

పోటీయర్‌ = చక్కగా ముష్తాదుచేసుకుని పానీయం చేతబుచ్చుకువి అక్కడి కేవచ్చి,

తను వేనుకున్న ఎర్రరంగు చెప్పులజోళ్ళు తీసి ప్రక్కన నుంచుకవి మదర్‌ కరేజి

(ట్రక్కవే ఉత్త మేజోళ్ళతో కూర్చుంటుంది.]

మిలిటరీ డిపో ఆఫీసర్‌ : మందుగుండు చాలామంచిది....మా కర్నల్‌ ఈరోజుల్లో తెగ తాగడం ఆరంభించాడు. అక్కడి పానీయంనరుకు ఖాళీ అయింది. కొ త్తవరుకు కొనటావికి డబ్బు అవసరంగా కావలసివుంది. అంచేత దీన్నంఠా అయిదు బంగారుకాసులకు ఇచ్చి వేస్తా.

మదర్‌ కరేజి : [నంచిలోఉన్న మందుగుండ్లు .తికగవేస్తూ]. సరకు మేలురకమే కొని దీనిని నేను కొన్నానని ఎవరయినా పపిగట్టారా....ఇంకేం ఉంది. మిలిట్యికోర్టుకు ఈడుస్తారు....కావి ఒకనంగతి అడుగుతా. ఇంతమంచి పామాను ఈ క్యాంపు చుట్లు సక్కల పొంచికూస్తున్న శ(తుదళాలని హత మార్చటానికి వివియోగించకుండా ఇలా అమ్మడానికి చూవటం చూస్తుంటే మీ కథా కమీషు నాకేం అర్థంకాకుండా పుంది.

ఆఫీసర్‌ : ఏమమ్మా: ఇలాటివిషయాల్లో మీరే ఇంత అచ్చితంగా ఉండటం ఏం బాగాలేదు. అక్కడినరుకు ఇక్కటడికీ ఇక్కడిసరుకు అక్కడికీ మార్చ టంలో తప్పేముంది. ఆది మామూలుసనేగా....

మదర్‌ కరేజి : (బెట్టునరిగా)ా ఊహూ । ఇది మిలిటరీసామాను. ఊరికేవచ్చినా నాకు అక్కరలేదు.

ఆఫీనర్‌ : మీ బేరసారాలు ఎటువంటివో మాకూ బాగా తెలుసు. ఆ (వగ్రక్యదళాల: వాళ్ళకి మీరే దీవిని భేషగ్గా అమ్మవచ్చు. వాళ్ళకి అననరమూ ఉంది. వది వ్నిరవైై అని చెప్పనా వాళ్ల కొంటారు. అక్కడి డిపో ఆఫీసర్‌ నాకు

మూడవ రంగం శి బాగా తెలును....వాళ్ళకు ఈ నరుకు చాలా అవనరం. రశీదుమూతం ఆనం మొత్తానికి తీసుకుంటారు. ఆదేం (వ్రమాదం కాదు. మదర్‌ కరేజి : మీరే వాళ్ళకు అమ్మజూపితే బాగుంటుందిగా. ఆఫీనర్‌ ; అతమ నా ప్నేహితుడు, స్నేహితులమధ్య ఇలాటి బేరసారాలు బాగుం డవు, మదర్‌ కరేజి; ఊ: మీ కష్టవిష్టారాలు అర్ధమవుతున్నాయి. ఆదీకాక మీవంటి వాళ్ళ ఆదుపాజ్ఞల్లో ఉండి పొట్టపోసుకోవలపిన వాళ్ళం, (నరుకు స్వారీనం చేసుకుంటూ బట్టలు ఆర వేస్తూన్న కూతురిని పిలుస్తూ] అన్మూయి ఈ నంచి లోవల జగ త్తపెట్టు, పెమైలోమంచి ఒకటిన్నరకాసు ఇయ్యమ్మా ఈ అఫీసరుకు, (ఆమాట వినడంతో ఆఫీసర్‌ “రెండు” అని (వేళ్ళతో నంజ్ఞ చేస్తాడు.) ఊహూ? ఒకటిన్నర అంకే ఒకటిన్నర; అంతే! బేరం బేరమే! ఇక మాట్లాడకండి. (క్కాటీన్‌ గుండుపామానునంచి లోవలికి చేరవేన్తుంటుంది. ఆఫీనర్‌ అమ్మాయివెంట నడుస్తాడు. కరేజి దగ్గరనున్న కొడుకుకేసి చూన్తూ] ఒరేయి. ఆక్టోఐర్‌ నెల (ప్రారంభమయింది. చలికాలం త్వరలో ముంచు కువి వన్తుందన్నమాట. ఎండాకాలావికి మళ్లె చలికాలం నరుకు పిదంగా ఉంచుకోవాలోయ్‌.... అది నరేకావి, మీ రిజిమెంటు అజానాలెక్కలు ఏ కణాన్న తణశీ చేసినా సరిగా ఉండేటట్లు చూసుకోవాలి.... వేను అంటు న్నది అర్జమవుతోందా?.... వ్వివ్‌కాస్‌ ; ఊ: బాగా ఆర్థమపుతోంది. మదర్‌ కేజి : మవ్వు అణానా ఆఫీనసరవోయ్‌,. మంచి మాటకొరివవి అనుకువి ఈ ఉద్యోగం వీ కివ్ఫారు. డబ్బు విషయంలో మవ్యు ఎటునంటివాడినో. నాకు తెలునుగా ; అయినా వాళ్ళమాట విలుప్పకానని నాకు మాట ఇయ్యాలి, వ్వెవ్‌కొప్‌ : ఆః వాళ్ళనూట తన్నక నిలుపుతా. (వెళ్ళిపోతాడు, ] ఆఫీసర్‌ : [వెళ్ళిపోతున్న వ్వన్‌కొప్‌ని పిలుస్తూ] ఇదిగో వేమకూగా వన్తున్నా. కొంచెం ఆగు. కక--3

శః మదర్‌ కరేజి మదర్‌ కరేజి : [ఆఫీనర్‌తో] నూవాడికిమ్మాతం మీ చదువు రెప్పకండి. (ఆమాటతో ఆవిడదగ్గర 'వెలపు తీసుకొనకుండానే కోవంతో ఆఫీసర్‌ అబ్బాయితో వెళ్లి పోతుంటాడు. ] ఖోగంపిల్ల యేవేట్టి; (ఈ నాటకందూస్తూ. వెడుకూన్న అఫీగరువి పిలుస్తూ] ఏమండోయ్‌, వాక్లైనా మర్యాద చూపకుండా అలా కోవంతో వెళ్ళడం వ్యాయమేనా ? [మాట వినిపించుకోకుండానే ఆపీనర్‌ ఆద్భృళ్యమవుకాడు. ] మవర్‌ కరేజి : (యేవేట్టివంక మూస్తూ). ఏ మమ్మాయీ.. మీవంటి లోగంవాళ్ళు మావంటీవాళ్లడగ్గర జారట్లాడురూఉండటం బాగాలేదు. మీ స్నేహితుడయి వుండవచ్చు ఆ ఆఫీసర్‌ ! అలాటివాళ్ళతో చమవు మావాడికి మంచినికౌదు. ఈ పిశాచం దావరించినతరువాత మంచివాళ్ళు చెడిపోతున్నారు. అదీ ఒక శేశంతో తనవవి చేసుకుంటే యుద్ధం ఎప్పుడో ముగినిపోయేది. లోకా న్నంతా చుట్టిరావాలని నరదాగా ఉన్నట్లుంది. ' యుద్దం అంపే మూడు ఏళ్ళల్లో ముగిపిపోవాలి. కాకపోతే నాలుగేళ్ల. ఇది మన అంచనాను మించి పోతున్నది... ఊ! ఇదీ ఒకవిధంగా మంచిదే. ఇలాటిసనముయాల్లో నా వ్యాపారం లాభసాటిగా పొగిపోవటావికి కొంచెం లౌకికంచూప్పుతూ చూను కుంటూ౦డటం చాలా అవపరం. ఓయ్‌: మవ్వూ ఇలాటిరోజుల్లో కొంచెం మెలకువగా ఉండటం ముఖ్యం. నువ్వు అనలు రోగిస్టివి: అ_న్తమానం ఆలా తాగుతూఉంటే గట్టిదెబ్బ తింటావు నుమా । నామాటపివి కొంచెం తగ్గించుకోడం మంచిది. యేవేట్టి : (కోపంతో) వేను రోగిస్టదాన్నా ! ఆమాట ఎవరు చెప్పారు? అదంతా వచ్చి అబద్దం. మదర్‌ కరేజి ; ఒకరేమిటి? కోడి కూనినట్ట్లు లోకం అంటూ నేవుంది. యేవేట్టి 5 నన్నుమూ స్తే గిట్టవివాన్ము అంటారు. వాళ్ళకి అదిద్దాణు చెన్స్పటం అల వాటు అమ్మా! నువ్వు అయినా నన్ను బాగా అర్బం చేనుకోవాలి....మగ

• వాళ్లు ఉన్నారే నమ్న చూసీచూడడంతో టే వెలరెక్కిపోయి.. నాచుట్టూ తిరుగుతూ ఉంటారు, ఆ బాధనుంచి తప్పుకోటానికి ఈ రుచికి అలవాటు వడిపోయాము (తలమీదనన్న హాట్‌ తీపి (వ్రక్కకు (త్రోసివేస్తూ). ఇదీ

చూడవ రంగం లకి వాళ్ళపిచ్చికి మరింత దోహదమిన్తూన్నది. ఇక్కడి రీజిమెంటు ఆపీనర్లం దరూ వాకు బాగా తెలిసినవాశ్ళీ మా మొదటాయన నన్ను చక్కగా చూసు కువివుంళే ఈ వారకొంతవృ త్తికి దిగిపుండేదాన్ని కాను. చీకూ చింతా లేకుండా కాలిమీక కాలువేసుకువి మా వూళ్ళోనే ఉండిపోయేవాన్ని: ఇక్కడివాళ్ళకి మర్యాదలు తెలియవు. అంతా బురద బురద, దాన్నే(మింగు శూండాలి.... లేకపోతే (బతుకుతెరువు ఎలాగో మీరే చెప్పండి.

మదర్‌ కరేజి: ఊ: ఇలాటికథను కొత్తగా వింటూన్నానా? నువ్వు చెడి పోయిందికాక .... అమాయకురాలైన మా క్యొట్రీన్‌దగ్గర అలా మాట్లాడటం ఏం బాగాలేదు.

యేవేట్టి : దానివి ఎంతకాలం అమాయకునాలివిగా ఉంచాలని అనుకుంటున్నారు? లోకంలో అవకతవకలు అదీ ఇంతో అంతో తెలుసుకోవాలి. అప్పుడే ఈ సరనసల్లాపాలు తట్టుకోడానికి గుండె విబ్బరం అలవరుచుకోగలదు..

మదర్‌ కరేజీ: ఏమమ్మాయ్‌ : గుండె విబ్బరం ఆలవాటుచేనుకోడం సులభమైన పవి అనుకుంటున్నావా?

యేవేట్టివ ఆ నంగతి నాకు తెలియదుగాపి. నాకళను వాళ్ళకీ వీళ్ళకీ చెబుతు న్నప్పుడు వాళ్ళకంట తడి మాన్తుంటే నా కష్టాలు మరచిపోవడం తే€5కవు తుంటుంది....౬కు నానంగతీ ఇంతవరకూ వూర్ణిగా చెప్పానుకాను. అం చేత ఇస్పుడైనా మీ చెవివివెయడిం మంచిదవుకుంటా. నేను పుట్టి పెరిగింది పడమట ఫ్లాండిర్‌ (హాంతాల్లో. మంచియొవనంలో ఆతన్నే కన్నెత్తి చూపివుండికపోతే ఈ తూర్పుదేళాలకేగి ఇంతదూరం ఎందుకు వొసామ? వంటలో మంచి దిట్ట. అ-దుతో మిలిటరీవంటలు బాగా తెలివినవాడు. మాకు దగ్గరలో మన్న హోాలండుదేశంలో పుట్టి పెరిగిన డచ్చిమనిషి. అండ గాడు ఐక్కవాడైనా. అన్తమానం పుగాకుపైవు నోట్లో పెట్టుకోడం రైలు ఇంజన్‌ కిమల్లె పొగ విడవడం నరదా, అదే నాకొంప ముంచింది 1.... మీ క్కాటీన్‌ విజంగా అమాయకురాలే :.... కాబట్టే బక్క పలనవివాళ్ల వి అనవవరంగా వలకరించవద్దవి చెన్సండి.... ఇంతటితో నాకథ పూ _ర్ధిచే స్తే వాపట్లి మీ కెలా సానుభూతి కలుగుతుంది? టఓపికవట్టి వా విషాదగాధ వివాలి.... అన్పటికి నాకు పదిహేడు. ళషకుదకాలు మా దేశంలో అడుగు పెట్టడం అప్పుడే. మా దర్చికి ప్రార్థనకోవం వచ్చినప్పుడు ఆతను ఆరోజున

జ మదర్‌ కదేతీ అక్కడ తారపిల్లాడు. వంటమనిషి యైనా మిలిటరీలో పోల్టర్‌గాః నన్ను చూడడంలో పే తము ఢథరించిన డాలు (కిందపడేసి నాతో పరిచయం చేను కోడ్లావికి చెయ్యిచ్చాడు. ఆది వననంతకాలం. వెన్నెలర్మాశిళ్ళు, వాళ్ళ 64 మెంటు ఊరిమధ్య మైదానంలో మకాం చేసివుంది. వాళ్ళఅలవాటు[సకొరం మిలిటరీ వాద్యాలు అస్తమానం రణగణధ్వని చేస్తూండేవి. ఊళ్ళో స్త్రీలు అటుకేపిరావడం ససికట్టారా వాళ్ల ఏం చేసేవాళ్ళు? .... ఊరికీదూరంగా ఉన్న తోటల్లోకి పొదల్లోకి తీసుకుపోవడం. మాతో నరసపాలాడడం.... వాళ్ళు మా దేశావికి పరమళకువులు. నన్ను ఆలా చేరదీసిన పెద్ద మవిషే ఆతమ. వగటిపూట ఆతన్ని కలునుకోటానికి టౌలత్తిగా వీలువడేది కాదు,

_చీకటిపడిందా అతన్ని చూడాలని పుబలాటపడుతూండేదాన్ని. మాది పచ్చి (యేను కాదు, మావాళ్ళకి ఇది అర్ధమయికేగా, మావాళ్ళు అమకునేవారు ఈ మనిషి మా బేశావికి విరోధి. నే వతన్ని ఏమయినానరే _పేమించనపీ. విరోధులవట్ల ఎలా మెలగాలో ఆలాగే మసలుతుంటాననీ.... అక్కడే ఎంతోకాలం మకాం చేప్తారవి అముకున్నా. ఒకరోజున మాపూరి భూమి కంపించింది. మైదానంలోఉన్న దళాలు ఊళ్ళోనుంచి తరలిపోడారికి అంతులేని నాదాలు చేయసాగాయి. అళనూ వాళ్ళతో [వయాణమవటావికి చిందులు వేస్తున్నాడు.... నేనూ నియలుదేరాను మావూరిమంచి నా (వియుడ్ని 'వెదకటావికి. ఒకరోజా 1 రెండురోజులా ? అయిదేళ్ళనుంచి దేశ దేశాలు గాలిస్తూన్నాను. ఇంఠనరకు కనవిడివపాపాన టోతేగా (కూర్చున్నమనిషి అమాంతంగా లేచి బండివెముకకు వయ్యారంగా వడుస్తూంది.) మదర్‌ కరేటీ : (విలుస్తూ ఏమిటా హడావాడిం ఎక్కటడికీ? వీ హోట్‌ ఇక్కడే యేవెట్టి : (తన కోవలోనే ఊహూ 1 అక్కడే ఉండనియ్యండి. అమ్మాయికి వచ్చితే దానివి వాడుకోవియ్యండి.

మదర్‌ కరేజీ : (కూతురుతో) ఆ మవిషి చెబుతూన్నది వింటూనేవున్నావుగా. ఆ పాఠం మప్వు బాగా, నేర్చుకోవాలి, ఈ మిలిటరీవాళ్ళకేని అలా చూస్తూ ఒళ్ళు మరిచిపోవడం (ప్రమాదం; పేమ అవేది అమూల్యరత్నం. వీళ్ళు

వేాడన రంగం లి కాదు, న్వర్గం దానివి (వ్రసాదింబాలి. నువ్వు కలలు కంటూఉన్నట్లూ వీళ్లు దేవతలుకాదు. ఎన్నెన్నో నాటకాలాడుకారు వీవంటి ఆమాయకపరాళ్ళని బుట్టలో వేసుకోడానికి, మవ్వు మోసపోయావా ఇంకేం ఉంది?....మూగ దావివవడం నా అదృష్టం. భగవంతుడే అలా చేయడం గొన వర (ప్రసాదంకూడా... (నందడిి కొంచెం ఆగు. అఆలాచూడు....మనకేసి వస్తూన్నది ఆ కెపైన్‌ వంటమనవిషి....ఎంత హడావుడిగా వస్తున్నాడో చూడు: ఆక్కడ ఎవో కొంవ లంటుకున్నట్లు?....

(వంటినవిషి అక్కడికి చేరుకుంటాడు. అతను చేరుకున్న మరోక్షణా

వీకి మిలిటరి ఫాదరీకూడా (ప్రత్యక్షమపుకాడు.)

మిలిటరీ ఫాదరి : మీ పెద్ద అబ్బాయి అయిలిఫ్‌ దగ్గరమంచి వున్నాను. నేమ వియలుదేరటం ఈ వంటకువిషి పపికట్టాడు. వెంట వస్తానని పట్టుపట్టాడు. ఆరోజు విందుకు మీరు నహాయం చేసినందుకు వంటమివిషి మీకు ఎంత్‌ కృతజ్ఞుడట. మీ ధైర్యసాహసాలు అనాడు విన్నప్పటినుంచి ఉబ్బి తల్చి బృయి పోతున్నాడు. నేను బయలుదేరటం కొంచెం ఆలన్యమైంది. నా కన్నా అతనే ముందుగా ఇక్కడికి చేరుకున్నాడు.

వంటమనిషి ; ఇంత వాడావుడిగా రావడం నిన్ను చూడాలవికాదు.... ఇక్కడి గాలి బాగుందవి విన్నాను. అందుకే...

మదర్‌ కరేజి ; మీరు రావడం మంచిదే. ఈ నమయంలో. కాని ఇక్కడ మీరు కొంచెం మర్యాదగా మసుణుకోవాలి సుమా. కానన్త మితిమీరారంటే.... నానంగతి మీక బాగా తెలుసుగా & (ఫాదరీతో) మా అయిలివ్‌ దగ్గరనుంచి వస్తూఉన్నానంటున్నారే వాడికి ఏం కావాలట?....డబ్బు ఆననర మైతే ఇప్పుడు వాదగ్గర చిల్లి గన్వకూడా లేదుం

ల య!

ఫొదరి : మీ అవ్బాయికి మీ దగ్గరనుంచి కొవలపింది డబ్బుకాదు. తమ్ముడు ఉన్నా డట ఖఇజానాసనిరో, ఆ ఆబ్బాయికి కొంచెం కబురు వపంపమన్నాడు తన ఆఅవనరాలకు.

“మదర్‌ కరేజి : చిన్నవాడిని ఇప్పుడు మరోచోటికి బదలాయించారు; అయిలిఫ్‌ వాడి తమ్ముడు కాదు. చిన్నవాడు వెగర్రివాగులవాడు. అయిలివ్‌ ' వాడిని

గన మదర్‌ కరేతు తొందరబెట్టకుండా వుంటేనే మంచిది. అయిలిఫ్‌ ఆవనరం నాకు తెలుసు. శావి దాన్ని ఎలా సర్దకోవాలో తెలియడంలేదు.

(తను బొడ్డులో దాచుకున్న సంచిలోనుంచి ఒక బంగారుకొను ఇష్తూ) ఇంతకన్నా నాదగ్గర లేదు. దీవిని వాడికియ్యండి. జూదం వాడీవి పట్టుకున్న పెద్ద జబ్బు. చేతిలోఉన్న సౌమ్మునంకా మంచివీళ్లలాగ తగలబెడుతుం టాడు. ఎప్పటికి బుద్ధి వస్తుందో మరి?

వంటమనిషి : పై వికజీవితం మీవాడిని నాశనం చేపింది. దాన్ని వదులుకోనాలి. లేదా చావు వాడిని పొట్టి బెట్టుకుంటుంది. మీవంటి ఆడవాళ్లు వాడివిన యంలో కఠినంగా ఉండాలి. కౌవి అలావుండే మనువులయికేగా మీరు వైకి డాం డూం అంటున్నా.... ఒక్క తాగుడుసంగతి చూడు. ఒకగుక్క పుచ్చుకుంటే వమాదం ఏమా(తము ఉండదు. దానికి దాసులమయ్యామా ఆది ఆడీంచే నాటకం ఇంకా అంకానా?

ఫొదరి : (నంటమనిషితోో అలా ఆవిడవి కంగారుపెట్టడెం మంచిది కాదు. యుద్ధం మంచిది. దైవపేరితంకూడా. అందులో మరణించటం ఆంళే వీరత్వం (వదర్శించటం అన్నమాట. మహావపాదంకూడా ; ఈప్పులు చేస్తూంటాం అంతువంతూ లేకుండా. పెద్దలమైన మన దర్మం అలాటివాటివి విన్మరించ టమే. ఇలా చెప్పటావికీి కారణం ఈ యుద్ధం మక విశ్వాపాలవి విలన బెట్టటావికి రానటంచేత. పాజొత్తు (కీస్తుపభువే నమనసష్షన్నే ఉంటూ మనకు చేయూతవిస్తూ ఆశీర్వది స్తున్నాడు.

వంటమనిషి : ఫాదరీ అంటున్నది విజమే. కాని పెద్దలు వాళ్ళఉత్సాహంలో అనలు ధర్మాన్నే మరచిపోతుంటారు. కొంపలకి చిచ్చు పెడటానికి నడుం కట్టు కుంటారు. దొంగతనాలకి దోసిళ్ళకీ దోహదమిస్తూంటారు. ఆంకా దేవుడి శ క్రతో జరుగుతూన్నదవి అంటారు, అంతేనా ? ఆమామషకార్యాలు అంతు లేనన్ని చేస్తూంటారు. ఆదారివి సాగుతుండే తతంగం ఒక ఎత్తు. ఈ యుద్ధం ఒక ఎకు, (ఫాధరితోో మీకన్నట్లు మన మతధర్శ్మం కాపాడుకో డానికి ఈ యుద్దాన్ని 'పెద్దతృన వడపుతున్నాం. అడపా తడపా అలని పోతుంటాం నవపవి బరుషు ఎక్కు వపుతుంే. ఆఅలాటప్పుడు ఆకలి దన్పులు ఎక్కువవుతాయి. వాటిని తీర్చుకోడానికి 'పేద్దలమైన మనం కర వాళ్ళకి ఇంతో అంతో నహాయం చేస్తుండాలి.

మూడవ రంగం |!

ఫాదరి : (మదర్‌ కరేజితో) ఈయన్ని నావెంట రావద్దని (బతిమాలుకున్నా కాళ్ళా 'వేళ్ళా. నామాట వింటేనా? మీరు ఇతనికి ఎంతో నహాయం చేశారని అక్కడినుంచి కదిలివచ్చాక మిమ్మల్నిగురించే కలనరిస్తూఉన్నానని పట్టు పట్టీ బయలుదేరాడు.

వంటమనిషి : (పైపులో పుగాకువింపుతూ. అగ్గిపుల్ల ముట్టిస్తూ) ఊ, వా కలలు వండాయి... ఇక ఈవిడ చేతిచలవగా ఒకగ్గాసు పుచ్చుకున్నానా వా అదృష్టం ఎలాటిపరవళ్లు తిరుగుతుందో మాటలతో చెప్పాలా? మాఫాదరి చాలా మంచీమవిషి. వెంట నడుస్త్వన్నప్పుడు ఎన్నెన్నికథలు చెప్పాడు కడు పుట్చేటట్లు... నవ్వినవ్వి బాగా ఆలసిపోయానుకూడా,

మదర్‌ కరేజి : (నవ్వుతూ) అకథలు ఈ ఫాదరిదున్తులోనే చెప్పాడా ?....మవ్వు వచ్చావు నంతోషం, ఇప్పుడు ఈయన నన్ను తృప్తిపరచటావికి ఎలాటి నాటకం ఆడుకాడోమరి |

ఫాదరి : (మందహానం చేస్తూ మా పెద్ద ఫాదరి ఎవ్వడూ అంటూంటారు అ కోరికలు ఈ కోరికలు కోరుకోటానికి ఉత్సాహపడుతూ ఉండటం మహావ రాధమవి. కోరికలు ఉచ్చులు. వాటిలో పడ్డామా ఇంకేముంది? (బట్టలు చక్కబెముతున్న కాటీన్‌వంకచూస్తూ) ఈ పిల్ల బాలా ఆమాయకురాలగా ఉందే ॥। ఎపరిపిల్ల ?

ళం

మదర్‌ కరేజి : (కోపంతో) ఎందుకలా దావిక్షేవి చూస్తారు మంచీ మర్యాదా లేకుండా?

(కళేజి కూర్చున్నచోటిమంచి అమాంతంగా లేచి ఐండివెనుకకు వెడు తుంది. ఫాదిరి వంటాయవా వెంట నడుస్తుంటారు. వాళ్ళు అటుకేసి రావటం కొటీన్‌ చూడటంతో చక్క బెట్టుతున్నబట్టలు ఆఅలానేవుంచి వాళ్ళకేపివస్తూ (ప్రక్కన పడివున్న వారకాంత హాట్‌ము జాగ్రత్తగా తీసు కని తలమీద పెట్టుకుంటుంది. అక్కడే పడివున్న ఎ్మరజోళ్ళమీద దృష్టి పడుతుంది. వాటివి పుచ్చుకుని కాళ్ళకు వేసుకుంటుంది ...బండివెనుక ఇప్పుడు తచ్బాడుతూఉన్న వాళ్ళు రాజకీయాలు మాట్లాడుకుంటూంటారు.)

ఫాదరి: ఇక యుద్ధం నంగతా?

ఢీ మదర్‌ కరేళి

మదర్‌ కరేజీ: ఊ హూ! ఈ పోలండ (ప్రజలు రాజకీయాలలో కలుగిజేసుకుంటూ ఉండడం ఏమాత్రం సదిబుగా లేదు. మన ప్వీడనురాజు పెద్దమనిషి, వళు చలం ఉనయోగించటం రాజుకు ఇష్టం లేకపోయినా ఆ ననీ తప్పనిసరిగా చేయాల్సి వచ్చింది. ఈ పోలండువాళ్ళే కొళ్ళబేరావికీ నచ్చివుంటే యుద్ధం ఈవిధంగా. వ"ణమించేదే కాదు. తన్పంఠా వీళ్ళబే.

ఫొదరి: ఊ. మీ రంటున్నది ఆక్షరాలా విజం, మనరాజు ధ్యాసంతా శాంతిమీదేం ఆ విషయం నేను మన రిజిమెంటువాళ్ళకి ఇస్తూండే స్రనంగాలలో నవే వదే కాపకం చేస్తూనే ఉన్నాను. ఆ జర్మను చ్మకనర్తి వున్నాడుగాః వీళ్ళతో షకీక్షై వీళ్ళని అనవసరంగా రెచ్చగొడుతూ ఉన్నాడు నునవాళ్ళని ఎదిరించమనవి....

వంటమనిషి ; తథాస్తు....(కరేజితోో ఈ చర్చకు నీ పానీయంకూడా బాగా ఉపక రిస్తుంది. నువ్వు ఈ రాజకీయాలు మాట్లాడుతూతన్నప్పుడు వీశేపే దీక్షగా మానస్తున్నామ .. నువ్వు ఇంత అందక _శ్రెవవి కలలోకూడా అనుకోలేదు. అ: నువ్వు అన్నట్లు ఇది ధర్మయుద్ధం. (ఆదేసమయంలో దియట చర్చిలో పాట పాడుకూఉన్న నాదం వినబడుతూ ఉంటుంది. “మన

(| ('వ్రళువు గట్టికోట * అని. ఫాదరి, వంటమనిషీ ఆచరణాన్ని అందుకుంటూ ఉంటారు) మనం మాట్లాడుకుంటూఉంది రాజుగారి సంగతేగా: రాజూ చెప్పే శాంతిమాటలు మనలని బురడించటావికి. ఆయనప్లాను జర్మను రాజ్యంమీదకూడా ఈ సమయంలోనే దాడి చెయ్యాలని. ఆఅ ప్లాను పొగిం చటం అంత సులభమా? లోలెడుసొమ్ము అర్చు అవుతుంది. దీన్నంకా భరించాలనింది స్వీడన్‌ (వజలు, ఇప్పుడు ఉవ్వువన్ను వసూలు చేస్తున్నాడు. జనులు నిరుపేదలు. నన్ను చెల్లించుకోలేక వాళ్లుపడేయాతన రాజు ఏమా మైనా ఆలోచించాడా? మకయుద్ధం, మఠతయుద్ధం పాటలతో జనాన్ని బాధ 'పెడుకున్నాడు.... ॥

మదర్‌ కరేజి : (వంటాయనకో) ఈమాటలు వింటుంటే నువ్వు స్వీడను దేశన్తు డివి కాదనిపిస్తున్నది. స్వీడనవాశ్ళే అయివుంటే ఆ రాజు డూపుతున్న శౌర్యాన్ని ఎంతగానో పొగిదేవారు.

మూడవ రంగం జ!

ఫాదరి స్వీడముమనిషి కాకపోయినా అ మహారాజు ఉప్పూ ఇతనూ తింటూనే ఉన్నాడు,

వంటమనిషి : ఊహూ: నేమ తయారుచేసే రొట్లైల్లో ఉప్పువేసి తినటానికి వాటివి ఆరాజు మనుషులకే ఇస్తున్నాను.

మదర్‌ క'రేజి ; మీ రొజకీయాలు నాకేం అర్జమవడం లేదు. ఇప్పటి వాతావరణం చూస్తుంటే స్వీడమరాజు నెగ్గేటట్లులేదు.

అనో ఈఈ తి

వంటమనిషి : నెగ్గడం కష్టమైనా రాజుని ఈ బుకదలోకీ దించిన పెద్దబు[రకలు మఠో విధంగా ప్లాన్లువేస్తూ ఉన్నాయి. వాటికి కావాలపింది విజయంకాదు. లాభం: చేతినిండా లాభం. అవి ఇప్పుడు చేస్త్వన్నది ఆ మందుగుండుసొమావ్ని ఈ మందుగుండుసామాన్నీ రాజుకు అంటకడుతూ కోటావకోట్లు గడిస్తూ ఉండటం: పై కిమ్యాకం ధర్మయుద్ధం ? మళయుద్ధం ॥ అనీ చెబుతూ అమాయకులవి ఈ మంటల్లోకి ఈడుస్తూఉన్నాయి ఈ 'పెద్రబుురలు |

అనన్‌ న!

మదర్‌ కగరేజి : సెర్దబ్యురలనంగెతి ఆలా వుంచండి. వాటికి వంతుసాడేవాళ్ళు ఈ రణగుణధ్వవి చేయకుండా ఊరుకుంటే మావంటివాళ్ళవ్యాపారం ఎలా పాగుతుందో మీరే తాపీగా ఆలోచించాలి.

వంటమనిషి: ఆంగీఠ యుద్దం జోరుగా సాగుతూఉండాలనేగా నీ ఉద్దేశ్యం ?

ఫాదరి: ఆ; ఈ వంటమనిషి విజంగా డచ్చి ఆయనే! ఏగాలకి ఆచానస ఎత్తడం బాగా తెయసు.

మదర్‌ క రేజి ; మఠగురువులంళే విజంగా మీరే. మీరు పాడేపాట ఇదంతా మఠ యుద్ధమవి. రాజు ఎలాటి అవకతవకలవాడైనా ఆయన్ని నమర్డి చటం మీ పవి. అంతే కాదు ఆయనకూడా మీ పాటెవైైెంట్‌ మఠానికి చెందిన వాడు కాబట్టి. ఆరాజు పేరుతో ఆయన మఠంపేరుతో ఒక గ్గాను పచ్చు కోండి

(అదేనమయానికి కాటటీన్‌ వారకాంత యేవేట్టి హాట్‌ వేసుకుని. జోళ్లు

తొడుక్కువి ఆ భోగంపిల్ల వయ్యారాన్ని ఆనుకరిస్తూ వాళ్ళముందుకు వస్తూంటుంది.

కి మదర్‌ 8రేజి ఆ శణంలో నే వియట ఫిరంగులళబ్దం తుపాకులకాల్పులు. రటలేరీణ అంతులేకుండా _మోగుతుంటాయి. మదర్‌ కరేజి, వంటాయన, ఫాదరి బండివెనుక కూర్చుండి తవివితీరా పావీయాలు రుచిచూస్తూ ఉంటారు. మందుగుండుసామ(గి డిపో ఆఫీవర్‌ పోర్జిర్లవి 'వెంటబెట్టుకువచ్చి అక్కడ చెల్లాచెదర్తై పడివున్న ఫిరంగులవి తీయిస్తుంటాడు ). మదర్‌ కరేజి : (అటుకేపి దాస్తూ ఆఫీసరుతో) ఎందుకలా హడావుడి వడటం ? ఆఫీనర్‌ : క్యాతలిక్కులు । క్యాతళిక్కులు మనమీదికి దాడి వస్తున్నారు. వాళ్ళు మనమీద పడేలోప్పన వీటిని తీసుకుని మనం కాళ్ళకి బుద్ధిచెప్పాలి. (ఆటుకేవి మరిద్దరు వై వికులు వస్తుంటారు. వాళ్ళని పురమాయిస్తూ) ఏమా(తం ఆలస్యం చేయకూడదు. తొందరగా వీటిని ఇక్కడిమంచి కదిలించండి మదర్‌ కరేజి ఏ ఏమిటా తొందర 1 మూ బట్టబు....ఆదండావికి కట్టాం. కనబడ్డం లేమా; వాటిని తీయవిండి. ఆతరువాత మీవాళ్ళు మీపని చూసుకోవచ్చు. (తమ కూర్చుండినచోటినుంచి లేచి ఐట్టలు దండెంమీదమంచి తీ స్తుంది) నంటమనవిషి : (లేస్తూ) ఇప్పటికే ఆలన్యం అయింది. మా కెపైన్‌ దగ్గరకు వెంటనే వెళ్ళాలి. మన కాలమేవం పూర్తిచేయటావికి రేపువచ్చి కలుసుకుంటాం (గదిగబ వడున్తుంటాడు.) మదర్‌ కరేజి : ఏమయ్యోయ్‌! పైపు ఇక్కడే వదలపెట్టి వెడుతున్నా వే | వంటమనిషి : (నడుస్తూనే ఆమెకేవిచూస్తూ) ఫరవాలేదు. జ్యాగత్తగా వీదగ్గరే వుంచు. రేవు అపనరం ఉంటుంద... " మదర్‌ కరేజి : ఇలాటినమయంలో కొంచెం చేవోడుగా ఉండేవాళ్ళు చేపేది ఇంతే. ఫాదరి ఏ: అతను పిరికిపంద, నేనున్నానుగా మీకు ఇంతో అంతో చేదోడు వాదో డుగా ఉండటానికి! మనమీద దాడి సడపోతున్న శ్యశువులు క్యాత లిక్కులుకూడా । అంచేత మనం ఇక్కడ ఉండడం మంచిదికాదు.... ఇక యుద్ధం ఏ వరవళ్లు (త్రొక్కటోతుందో? అలాంటిమార్చుణు వా దృష్టిలో న!

మూడవ రంగం శకి

• లీ

మంచివే; మన ఆక్మ ళాంఠికోనమే: అంచేత, వాళ్ళు మనమీద అమాం తంగా పడ్డా మవలవి పనివట్టకుండా కంవిళ్ళు కవ్పుకువి పాణాలు రడించు కోడం మంచిది....

మదర్‌ కరేజీ : ప్రాణాలే మంటగలిపీపోతుం'టే....ఇప్పుడు ఈ కంబళ్ళు మనకేం నహాయం చేస్తాయి? ఆనరకు నాదగ్గరఉన్నా మీకు ఆరువిచ్చేస్థితిలో లేను. ఇలాటివిషయంలో నాకు చెడ్డ అనుభవం ఉంది.....

ఫాదరి; మిమ్మల్ని అలా ముంచేవాడ్ని కొను. నేను ఫాదరిని. వాళ్ళు నమ్న ఈ దుస్తుల్లో గుర్తుపట్టకుండా ఉండటానికి కంబళి చాలా అవసరం, నా దీక్ష విలనబెట్టడం మీ రర్మంకూడా.

మదర్‌ కరేజి : (నరుకులోనుంచి కంబళితీసి ఇస్తూ) ఇయ్యటానికి ఇష్టం లేకో పోయినా....మిమ్మల్ని చూన్తుంచే జాలివేస్తున్నది. దీనివి తీసుకువి మీ మతం విలవబెట్టకోండి.

ఫాదరి ; అవత్కాలంలో చేపిన నహాయానికి కృళజ్ఞత ఎలా చూపాలో తెలియడం లేదు. దీనివి కవ్పకువి చన్నున కాళ్ళకు బుద్ది చెప్పాలనుకున్నా... (నందడి ఈ నందడి వింటూంటే వాళ్ళు ఈ క్యాంపుమీదికే దూసుకువి వస్తూన్నట్లు ఉంది. ఇంకోక్షణంలో ఇటుకేవి రావచ్చు. వేనే వరుగె త్రానా వా నడకని వాళ్ళు ఫవికట్టవచ్చు. ఏ అభాయిత్యం చేవినా చేయవచ్చు.... అంచేత మీదగ్గరే వుండిపోవడం తేమం కదూ?

మదర్‌ కశేజి ; (ఫిరంగులు కదలించటానికి నతమక _మపుతూన్న వై వికులతో) ఫిరంగులు అలానే వుంచండి. మీ రెంతకష్టపడ్డా ఫలికం ఇక సున్న. వాటి విందోబన్తు వేను చూసుకుంటా. మీరు తిన్నగా నడవండి.

ఆఫీనర్‌ : (ఆమాటి వింటూ, అజామయిష్టీ చేస్తున్నచోటినుంచి కదులుతూ) మీ వలహో లేషగ్గా ఉంది. పెలవా.

(పోర్దర్లలతో అక్కడినుంచి వెడుళాడు )

మదర్‌ కరేజీ: (కూతురి కొ త్తవేషం చూస్తూ ఏమిపే ఆ భోగంవేషం? దావికి మల్లె నాటకం ఆడాలనుకుంటున్నావా ? (పల్ల తలమీది హాట్‌ వి తీసేస్తుంది) ఇప్పుడు ఇక్కడికీ వచ్చేవాళ్లు విన్నరూని ముగిసిపోవాలనుకుంటున్నావా ?

48 మదర్‌ కరేజి దాని జోట్లా తొడుక్కున్నావు! వాటివి వెంటనే తీసివేస్తావా లేదా? (కూతురు తటపటాయిస్తూ జోళ్ళకేసి దీనంగా చూస్తూండటం గమవిస్తూ. తనే ఆ పాదరక్షలు లాగివేస్తూ ఫొదరితో) ఏమండోయ్‌. ఓపళాన ఇవి రావడంలేదు. మీరు నహాయం చెయ్యాలి. నాకు వేరే వనుంది. ఇప్పుడే వస్తాం

(దిండివెనుకకు నడుస్తుంది) యేవెట్టీ : (ఆదేవేశకు మరింతబాగా ముస్తాబుచేనుకువి అక్కడికి వస్తుంది. ఫొదరి చేస్తూన్నపని చూస్తూ) ఏమండోయ్‌. క్యాతలిక్కు.లదళం ఇటుకేసి రాటో తున్నది. నా హోట్‌ ఎక్కడ ? చూశారా? (అటూ ఇటూ చూస్తూ) ఇక్కడే పెట్టిపోయానే। హాట్‌ లేకుండా నాళ్ళదగ్గరకువెడితే వాశ్శేమనుకుంటారో కొంపముంచి $... ఈ హడాహుడిలో అద్దం మరచిపోయా.... ఒక్కపారి ఇలా చూడండి. నా ముస్తాబు బాగుందా?....

ఫాదరి : (సిగ్గువడుతూూ ఊ । బాగానే ఉంది,

యేవెట్టి : ఆ| మీరు తీస్తున్నజోళ్ల నావే. ఇలా ఇయ్యండి. అవి లేకపోతే వా గుడారంలోకి ఎలా నడవగలుగుతాను ? రోజులు మహాచెడ్డవి! (ఫొదరి ఇచ్చినజోళ్లు వేసుకుని నడుస్తుంటుంది. అఆ సమయాన్నే అజానాపెనై మోను కుంటూ ప్విస్‌కాన్‌ అక్కడికి వస్తుంటాడు.)

మదర్‌ కరేజీ: (బూడిద చేతినిండా నింపుకుని ఆక్కడికినస్తూ) కా,టీన్‌తో అమ్మాయి నువ్వు దీంతో నీముఖం కొంచెం పులుముకో.

(చిన్నవాడు తనకేసి రావడంచూస్తూ) అదేమిటిరా ? వ్విన్‌ కాప్‌ ; మా రెజ్‌ మెంట్‌ ఖఅజానాపెటె: న!

మదర్‌ కరేజీ: దానివి ఈసమయంలో ఇక్కడికి తేవడం (వమాదం. చప్పున ఎక్క-డై వా పార వేసిరావాలి. వాళ్ళకు తెలి స్తే దావగొడతారు.

వ్వ్విస్‌కౌ్‌ : ఏం ఫరవాలేదు. దాచసని నన్ను పురమాయించారు. (పెన్టైతో బండి వెనుకకు నడు స్తుంటాడు.)

మదర్‌ కశేజి : (ఫాదరితో) మీరు వేసుకున్న (ప్రాటెస్టెంట్‌ ఫాదరిదుస్తులు తీస్‌ దాచిపెట్టడం చాలా అవసరం । వాటితో మిన్ముల్ని చూళారా?....(కూతురు

మూగన రంగం త్‌ బూడిదతో ముఖం పులుముకోటానికి తటపటాయిన్తుందిి ఏమిపే ఈ వాటకం ? ఈ మురికి కొంచెం నపాంచాలి. అదే ఇలాటినమయంలో విమ్న కాపాడేది చూడటానికి ముఖం వికారంగా ఉన్నా! ముఖం అందంగా ఉంశే లోగంవాళ్ల పిల్లవని నిన్ను క'టఏవి తంద౮ా లాడుతకారు. _.. ఎందుకలా వణకడం? .. ఆ: ఇప్పుడు నసీవేషం బాగా ఉంది. ఇక వాళ్ల విన్ను గురుతుపట్టరులే. (బండి వెనుకనుంచి తిరిగివస్తూన్న చిన్న వాడితో ఎక్కడ దాచావురా? వ్విన్‌కాప్‌ : బండిలో ....జ్యాగ త్తగా ఉంటుందిలే. మదర్‌ కరేజి : (ఆదరిపోతూ) ఏమన్నావు? నాబండ్లోనా? ఆంత తెలివితక్కువ వని ఈ నమయంలో చేయనచ్చా? వాళ్లు చూశారా మన ముగ్గురినీ తన్పక ఉర్తిన్తంభం ఎక్కిస్తారు. వ్విన్‌కౌస్‌ : (తల్లివి నమాధానవరుస్తూ) అంత(పప్రమాదం వస్తుందనుకుంటే మరెవళ్ల కైనా అందజేస్తా. అలాకాకపోతే దాంతో కౌళ్ళకు బుద్ధి చెవు కుంటా ఇస్సుడే. మదర్‌ కరేజీ : తప్పించుకోటావికి ఇక వీలులేదు. కదలకుండా ఇక్కడే వుండు. ఫాదరి : (ఐండి వెనుకనుంచి దుస్తులు మార్చుకుంటూ) జండానంగతి ఏం చేదాం? న! అఆ నంగతి ఆలోచించండి... మదర్‌ కరేజి : (బండిపైన ఎగురుతూన్న (ప్రాటివైంట్‌ రిజీమెంటుజండా [క్రిందికి చించుతూూ ఇది మన భాగ్యలఓ్మి. ఇరవై అయిదేళ్ళనుంచి నా బండిని ఆదు కుంటూ ఎగురుతూఉంది. దీవిని దించడం = నపేమిరా ఇష్టంలేదు. (దగ్గరలోనే ఫిరంగులళద్దం. (క్రమేణ శద్దిం ఎక్కువై పోతూ ఉంటుంది) రెండోఘట్టం (శ(కువులధే వైచెయ్యి అవుతుంది ఆ రోజుల్లో ఆరిగినయుద్ధంలో వాన్లు క్యాతలిక్కులు, ఆ మఠం పుచ్చుకున్నవాళ్ళకే ఇక పుట్టుగతులు.... మూడురోజురి తరువాత. కెల్లవారింది.... క్యాంపులో యుద వార ట్‌ ద్ధి థ్‌ నాదాలు, ఫీరంగులకొల్పులు ఆగిపోయాయి. మదర్‌ కరేజీ కూతురు

శకి మదర్‌ కరేజి కా(టీన్‌ చిన్నఅబ్బాయి న్విస్‌కాస్‌. ఫాదరి విల్లముందుకూర్చువి ఫలహారాలు చేస్తూ కొత్తపరిస్టికులమూలాన రాబోయే సాధకబాధకాలు రెప్పుకుంటూ కాలకేనం చేస్తూఉంటారు.)

వ్వస్‌కాప్‌ ; ఒకరోజా, రెండురోజులా : మూడురోజులు ఇక్కడే సనీపాటలులేక ఉండిపోవటం కష్టంగా ఉందే అమ్మా! నాతో అక్కడ రిజిమెంటులో పని చేస్తుండే హవల్దారు ఒకకన్ను ఎప్పుడూ నామీదే వేపిఉంటాడు. ఇన్నాళ్లు అక్కడ వేము లేకపోవడం ....అకానా పనై మాయమవడం ఆతను పని కట్టాడా ఎంతో రాద్ధాంతం చేయవచ్చు, ,

మదర్‌ కేజీ: ఇంతవరకు వాళ్ళకు సీసత్తా తెలియనందుకు నంతోషించు.

ఫాదరి: మీరు అలా అబ్బాయివిగురించి తలపోన్తుంపే ఇక నానంగతి తంంచే వాళ్లు ఎవళ్తు ఉంటారు? నా పూజాపునస్కారాలకి న్వన్తీ చెవ్వుకున్నన్పటి మంచీ మానసికంగా ఎంతో బాధగా ఉంది. అయినా ఫరవాలేదని నాలో వేమ ఏదోవిధంగా నమాధానపరుచుకుంటున్నా. వవిపాటలులేక ఇలా కూర్చుండటం ఎంతకాలమో మరి?....

మదర్‌ కరేజీ: ఇక నానంగతి ఆలోచించేవాళ్తమ్మాతం ఎవళ్ల ఉన్నారో మీరే చెప్పండి. ఇటు గొయ్యి. అటు నుయ్యు, ఇటు తన మతధర్మానికి న్వ వి చెవ్వుకున్నాయన. ఆటు మిలిబరివాళ్ళ అఇజానాపెనైను కాజేసిన మనిషి.... పరిస్టికులు ఎంత భయ్యప్రమాదాలతో విండివున్నాయో గూడండి

ఫాదరి : వరిస్టితులు ఎలాటివైనా మనమంతా భగవానుడిచేతుల్లో ఉన్నాం. ఆ దృఢ నిశ్వానంతో ఉన్నామా అంత చక్కబడిపోతుంది.

మదర్‌ కరేజీ: ఊ; నాకూ తెలును అసంగతి. కాని ఈ గడ్డురోజుల్లో ర్మాకుళ్లు వ్మిద పట్టడ మేలేదు. (స్విస్‌కొస్‌వంక చూస్తూ) నువ్వే ఈవని చేయకుండా వుంటే నామనస్సు ఇంత బరువుగా ఉండెదికొదు. ఇన్నేళ్లు మనబండి వవ్యంగానే కదలింది....వాశ్లెన్ని అడ్డుపళ్నలు వేశారు ?....ఆ సంగతి తలుచుకుం'పే భముం వేస్తోంది ...మననమ్ఫూ _ర్తిగా మఠం మార్చుకున్నానో, మరే కారణంచేత ఇలా చేయాలపినచ్చిందో తెబసుకోడానికి వాళ్లు (వళ్న లడిగినవ్వుడు తగిన సమాదానం చెప్తూ వాళ్ళనే ఆడగాలనుకున్నా కొ త్తపూజకు అననర మైన మైనంన త్తులు నరనమైవధరకు ఎక్కడ దొరుక

మూడవ రంగం 47 తాయో చెన్స్పమని. ఈ నందర్భంలో తంగడిమూలాన మా న్వీవ్‌కాన్‌ క్యాత లకు కావడం చాలా నహాయం చేపింది... మన గొడనంతో. వివీ విననట్లా ఊరుకున్నాడు. మన అదృష్టం పండటావికి మరో కారణంకూడా వహాయం చేసింది. వాళ్ళ రెజిమెంటుకు చిల్ల రనరుకులు అమ్మేవాళ్ళు లేరట. అంచేత ఆపని నేనే చూనుకుంపే మంచిదనుకున్నారు ....... ... ఇరర్ల కిమల్లె కతినశిక్ష విధించకుండా ఉత్తఖై దీలుగా ఉండని స్తే ఏం (వయోజనం లేదని వాళ్ళవ్యాపారం చూనుకోటావికి మనలని ఉండనిచ్చివుంటారుకూడా.... అయినా మనస్టితి ఇప్పుడు టోమలో ఎలుకలమళల్లే ఉంది.

ఫొదరి : ఇక్కండ దొరికే తిండి తిన్పృలనంగతి కొంచెం ఆలోచించు. ముఖ్యంగా పాలనంగతి చూడు, అవలుపాలు ఎవ్నిపాళ్ళో దాన్లో కలిపిన వీళ్ళు ఎన్ని పాళ్ళో నురి ఇంతవరకు స్వీడను లోజన మజ్జనాదులకు అలవాటుపడ్డ మనకి ఈ కట్టువాన్లు కొంచెం కష్టంగానే ఉంటాయి. అయికేనేం జయించాం. దావికి ఆనందించాలి.

మదర్స్‌ కరేజీ: జయం మన కెందకవుతుంది? ఈ కొ త్తవాళ్ళనీ తోలుబొన్ము ల్లాగ అడిస్తూన్న ఆ వై బురలదే :....ఒక్కటి చెప్పాలి. మన మర్యాద మట్టిపాలై ౦ది.... అయినా ఇతరవిషయాలలో పై చెయ్యి మనదే....ఈ వరి స్థితులు చూస్తూంటే పాతరోజులు చవ్చున క్ఞాపకం వస్తున్నాయి. ఒకప్పుడు లివరెండు రెజిమెంటుతో వ్యాపారం చేస్తూఉందేదాన్ని. మా కెప్టెన్‌ శ్యతుపులదాడికి ఆగలేకపోయాడు. శశుపుణ వాళ్ళ విజయో త్సాహంలో వాళ్ళగు_రాన్ని మే మున్నచోట్లోనే వదలేసి వెళ్ళారు. వాళ్ళతో మనవాళ్ళు వంధిరాయవారాలు పూల్తిచేసుకోడానికి ఏడునెలలు పట్టింది. అంతవరకు ఆగ్భురాన్ని మా బండి లాగటానికి వాడుకున్నాను. ఈ జయావజయాలు. పై పెద్దలకు ఎలావున్నా మన వ్యాపారనరళితోచూ స్తే మన మేలుకోనమే అవి దిల్లగుద్దివట్లు చెవ్పవచ్చుం (వ్విస్‌కాస్‌తోో. ఎందు కలా దిక్కులు చూడటం ? కడుపునిండా తిను.

వ్విప్‌కాస్‌ ఏ నయించటంలేదే........ఇంత అజానాసొమ్ము ఆ హవద్దార్‌ ఎలా చెల్లించుకుంటాడో పానం ।

చదర్‌ కరేజి : అదా నంగతి ; యుద్ధంలో మీ రెజిమెంటూ బెల్లాచెదరై పోయిం దిగా. అలాంటప్పుడు ఈవంగళి ఆలోచించేవాళ్ళు ఎవళ్ళూ ఉండరుగా

క! మదర్‌ కరేతి

ప్విన్‌లాస్‌ ఏ మీ రెజిమెంటుమల్లె తమకు పట్టవట్లు ఊరక వుండేవాళ్లుకాద్దే! ఒక వీతినియమం ఉంది మావాళ్ళకి. చెల్లాచెదర్రై పోయిన నమయాన్నే వాళ్ళకు డబ్బు ఎంతో అవసరం.

మదర్‌ కరేజీ : ఒరే: నవ్వు పుట్టటం ఇలాటి మాటకారి నోటితో నే. చిన్నప్పటి మంచి చెబుకూడన్నాగా ఇలా వాగవద్దవి. దేవికయిన ఒక హద్దూ వద్దూ ఉండాలి. కొంచెంపేపు ఐండిదగ్గక వుండు. ఫాదరీ నేనూ బయటికి వెళ్ళి ఈ క్యాఠలిక్కు. రెజిమెంటువాళ్ళు జండా ఒకటి సంపాదించాలి మన బండికి. వనిలో పనిగా పాదరీకోసం మాంనం కొనాలి. మనం వాళ్ళజండా ఎగర వేస్తూ ఉత్సాహంచూవటం వాళ్ళుచూ స్తే పెద్ద ఎత్తున మన వ్యాపారం బేనకోడానికి తన్సక అనుమతి ఇస్తారు. మనదగ్గర బేరసారాలు చేయ టావికి వచ్చేవాళ్లు అడిగేది నవ్వే మతానికి చెండినదానినని కొదు. వాళ్ళ ధ్యాపంకా వస్తువు ఎంత చౌకగా దొరికితే అంత చౌకగా కొనాలని, వాళ్ళ వాటిని మనకు అంటకట్టాలని. చలికాలంలో క్యాతలిక్కులు కొనటావికి వచ్చేది ప్రాజె వైంటులకు మల్లె మంచిలాగులు, .... షర్దులకోనం. ....

(ఐిండిలోకి వెడుతుంది.)

ఫాదరీ ; (చిన్నవాడితో) పెనైైగొడవంతా మీ అమ్మ చూసుకుంటుంది. కాని ఒక్క నంగతి నీకు చెప్పాలోయ్‌.... మనకున్న అదృషం బండిలో భద్రపరుచు కున్నాం. కవి ఎంతకాలమని ఇలా కాసాడుకోగలం ?

స్వివ్‌కాప్‌ ఏ; ఇంకోచోటికి జారవే స్తేనో ?

ఫ్రొదరీ : ఇలాటిచోట్ల అలా చేయటం (వనమాదం. మనమీద వీబ్ళ ఒక కన్ను వేన పన్నారు. మారువేషాల్లో గూఢచారులుకూడా అంతులేకుండా ఉన్నారు. విన్న(ఫొద్దున ఐహిర్మూమికి వెడుతూతఉన్నప్పుడు ఆ గోకులూ ఈ గోతులూ పరీకిస్తూఉన్న [వాళ్ళని నృష్టంగా చూశాము. వాళ్ళచూప్పలు చూ స్తుంపే హడలిపోయాను.

మదర్‌ కరేజి ; (మిట్టపుచ్చుకువివస్తూ) బండిలో ఏం కనవిడ్డాయో తెలుసా? (కూతురివంకచూస్తూ) ఎరర్రజోళ్లు. ఎర్రజోళ్ళుః: ఆ భోగంపిల్లవి। దాని వృత్తికి విన్నూ తయారుచేన్తుండా ? (బుట్టలోఉన్న చెప్పులు పైకిఠీని పిల్లకిచూపి తిరిగి దావిలో ఉంచుతూ) పిగ్గురేదూ వాటీవి నొంగిలిందావా ?

మూడవ రంగం 49 లేక అది ఇచ్చిందా? ఆ వృత్తి వద్దు. దాంతో ఇంతో అంతో గడించినా అది వుండదు. కొంచెం ఓపికపట్టు. ఈ పాడుపిశాచం ఆలపిపోగానే శాంతిరోజులు వస్తాయి. అప్పుడు నిలకడగా ఒకచోట హాయిగా ఉండ వచ్చు. పెద్ద పెద్దివాళ్ళతో స్నేహం కలువృకోవచ్చ.

ఫాదరీ : మీ పిల్లకి పెద్దవంవింధాలు కుదరటం అంత సులభమైన వవికాదు.

మదర్‌ కరేజి : పరిస్థితులు మారితే ఎలాటిపనీ సునాయాసంగా జరిగిపోవచ్చు. అంతవరకు ఓపికపట్టిపుండాలి. (కొడుకుతో) దాన్ని వున్నచోటనే ఉండ వియ్యి....మీరంళా వేపేవేషాలు చూస్తుంటీ భయంగా ఉంది. వవిమీద వెళ్ళుతున్నాం. తిరిగి వచ్చేటంకవరకు అమ్మాయిని జూగత్తగా చూను కుంటూ ఉండు,

(ఫ్రాదరీతో బయటికి వెళుతుంది. కాటట్రీన్‌ భోజనసామ్మగి నర్దుతూ ఉంటూంది

ప్విస్‌కౌస్‌ : బాగా ఎండ కాన్తున్నది. ఎంతకాలం ఇక్కడ కూర్చుని ఉండడం? (కౌటటీవ్‌ ఆమాటవింటూ, దగ్గరలోఉన్న చెట్టు చూపుతూ దాని నీడలో కూర్చుంటే హాయిగా ఉంటుందవి సంజ్ఞ చేస్తూంటూంది.) ఊహూ ః అక్కడ నీడ బాగా లేదు. దాహంగా ఉంది. (పుచ్చుకోటావికి గ్గాను తెచ్చి ఇస్తానంటూ కాటీన్‌ న్‌ంజ్ద చేస్తుంది ఊ॥ ఇక్కడే కూర్చుంటా ఆనంగ. తులు, ఈ నంగతులూ శాపీగా ఆలోచించుకుంటూ. (కొంచెం పేపు మౌనం) కౌటీన్‌ : అమ్మకు నిద పట్టటింలేదు ర్యాతిబృ. ఎందుకో నాకు బాగా తెలును.... పెట్టిని బయటికి తరలించివేశానా అంతా గక్కబడుతుంది.... మంచిచోటు కవిపెట్టా....ఎందుకిలా కాత్సారం చేయటం. చవ్చున గ్గాను తెచ్చియియ్యి.

(కౌ(టీన్‌ ఐండి వెనకకు నడుస్తుంది.)

వదిఒడ్డున "పెద్ద పాముపుట్ట వుంది.... పెట్టి భ్యదవరచటానికి ఆవే మంచి చోటు. ఈ ఆలజడిపోయాక తిరిగి మనదగ్గరకు తెచ్చుకోవచ్చు... ఊహూ; ఆ పనికన్నా రేపు తెల్లవారేలోపున రిజిమెంటువాళ్ళకి ఒన్నజెప్పితే నరి పోతుంది. పొపం. ఈ మూడురోజుల్లో సౌమ్ముకోనం ఎంత బాధపడుతూ ఉంటారో?ః.... ఈపనే చేశానా మా హవల్దార్‌ నన్నుచూడగానే నమ్మకంగా వేడ్‌--4

కి మడర్‌ కరేజి ఇజొనాపెట్టి తెచ్చినందుకు నంతోషిస్తాడు. నన్ను కౌగలించుకుని అభినం దిప్తాడు.

(కొట్రీన్‌ గ్లాననింపి బండిముందుకు వస్తూ తవకు దగ్గరలో ఎవళ్ళో ఇద్దరు విలుచుని తనకేసి చూష్తూండటం వపికడుతుంది. ఒకడు మిలిటరీ దుస్తులతో ఉన్న హవల్దారు. రెండోవాడు తనమొహం కనదిడకుండా హాట్‌ ఉంచుకుంటాడు, ఆతవికంటేకి కట్టుకట్టవిడి ఉంటుంది)

కట్టుతోఉన్న మనిషి ; (కొ(టీన్‌ అటురానడం చూన్తూ) ఏమమ్మాయి రెండో ఫినిష్‌ రెజిమెంటు ఖజానాకు నంబంధించిన్న మవిషెనరైనా ఇటుకేసి రావటం చూళకొవా ?

(ఆమాట వినడంతో కొళటీన్‌ వణికిపోతూ చేతిలోతన్న పానీయం తొణ్‌కిపోతూఉండటం గమనించకుండా ముందుకు గదిగద నడుస్తూ ఉంటుంది)

ఫ్వివ్‌కాప్‌.: (తన ఆలోచనానము(దంలో దొర్లి పోతూ, కట్రీన్‌ తనకేని రావటంతో చూప్తూ) ఏమిటాపవి ।; తొణీకీపోతున్నట్లు కనపడటంలేదా ?.... ఎవళ్ళనేనా చూపి ఒళ్ళు మరచిపోతున్నావా ఏం? అదేం బాగాలేదు. నేనే ఇక్కడి నుంచి వెంటనే ఎక్కడికైనా నడవడం మంచిదనుకుంటా. (మరోపారి కాటట్రీన్‌ కేసి చూస్తూ) ఎందుకలా వణుకుకావు? ఆ భయమేమిటో చెవ్పు? మంచిపావీయం పొడుచేశావు. దప్పిగా ఉంది. ఇలాపారటోప్తే ఇం కెలాగ?

(కూర్చున్న చోటిమంచిబేచి బిండిలోకి వెడుతాడు. పెట్టితీపి దానిపైన తనకోటు కప్పుతూ ఇదిగో క్ళాటీన్‌ 1 తిరిగి ఒక్కక్షణంలో వస్తా వా మీద మండిపడవద్దు ఇలా పాడావుడిగా కదలాలి వచ్చినందుకు... ఏమిటా ఏడ్చుమొహం॥ ఏం జరిగిందో చెన్పరాదూ ః

(ముందుకు నడుస్తుంటాడు. వాడివి ఆపాలని కాటీన్‌ వతమతమపుతూ ఉంటుంది. వాడు పరుగెత్తటంచూస్తూ కాటన్‌ దోవలో కనబడ్డవాళ్ళవి (తోనుకుంటూ ముందుకు వెడుతూఉంటుంది. ఆ నమయావికి మదర్‌ కరేజి, ఫాదరీ అటుకేసి రావడం కట్రీన్‌చూస్తూ అమ్మమీద పడుతుంది.)

మదర్‌ కరేజి : _కొట్రీన్‌, క్యాటీన్‌ ! ఏమయిందే తల్లీ! ఎవళ్ళయినా ఏమైనా

కూశన రంగం న! చేశారా? అబ్బాయి ఏడి? ఏమయిందో న్పష్టంగా చెవ్పవే!....ఆ డవ పెట్టిని ఎక్కడికైనా జార వేశాడా కొంవముంచి 1....బెప్పవే తల్లీ । ఏం జరి గిందో. మవ్వు ఇలా చేమ్తుంపే ఫాదరి ఏమనుకుంటాడో తెణసా ?....

(శాటటీన్‌ కొంచెం కుదటదిడుతూ జరిగిననంగతి తనభాషలో వ్యక్త పరుస్తుంది) ఏమంటావు, ఒంటికంటివాడా? నిన్ను పిలిచింది?.... ఏనుండీ ఫాదకీ ఆది చెప్పేది మీకేమైన అర్జమవుతున్నదా ?

ఫాదరీ ఏ ఆ: ఒంటికంటివాడం'టీ అర్హమపుకున్నది. గూఢచారి అయివుండాలిం వాళ్ళు మీ తమ్ముడిని పట్టుకున్నారా అన్మూయి ః

(కా(టీవ్‌ తల అడ్డం (శిస్పుతుంది. భుజాలు కదలిస్తూ ఉంటుంద్సి ఇదంతా చూస్తుంకే నునం ఇక్కడిమంచి కదలడం మంచిదనుకుంటాం మదర్‌ కరేజి; కదలటమా ? అది ఎన్నటికీ జరగదు. తెచ్చుకున్న జండావి ఐండికి కడదాం. (బట్టలోమంచి తెచ్చివజండా తీస్తుంది, ఫాదరీ దావిని పృచ్చుకువి ఐండి వ్రంభానికి జండా కడుకాడు. జండా ఎగురుకూంటూోందిి

ఫాదరీ : (నమాధానపడుతూ) క్యారలిక్కులజండా ఈ ఆపక్కాలంలో మీ ఐండి మీద ఎగురుతూ ఉండటం ఒకవిధంగా మంచిదే.

(ఎవరివో కంఠాలు వెనుకనుంచి వినవడురూఉంటాయి. మరి కొంత సేపటికి ఇద్దరు స్విస్‌కాస్‌వి (తోసుకుంటూ అటుకేపి వస్తుంటారు.) స్విప్‌కాస్‌ ; ఎందుకలా ఎముకలు నొక్కుతారు? నాదగ్గర ఏం లేదు. నన్ను విడిచి

పెట్టండి. నాకేం తెలియదు.

హూవలార్‌ : ఇపీడు పీళ్ళవాడే! (మదర్‌ శరేజితో) ఏమంటారు? మీవాడుకదూ

0 పీడుం

మదర్శ్‌కరేజి 5 ఏమంటున్నారు? ఈ ళడవ మౌవాడా?

వ్వేవ్‌కాప్‌ : (హవల్దారుతో) వీళ్ల ఎవళ్ళో. నాకు తెలియదు. ఇక్కడ బంక ఉండటం చూస్తూ తివుదండారాలు ఏవైనా దొరకవచ్చు అని వచ్చా, డబ్బు

ఇచ్చి తినుదిండారాలు కొనుక్కుని తింటూ కొంచెంపేపు _విండిముందు విశ్రాంతి తీసుకుంటూ ఉన్నా. అప్పుడు మీరు నన్ను చూసిఉండవచ్చు. వంగతి ఆంతే:

జి మదర్‌ 8రేజి

హానల్లార్‌ : ఫీడి బొల్లికథకేం గౌవి, ఇంతకూ మీ రెవరో తెలుసుకోవాలి.

మదర్‌ కరేజి ఏ మేమా? మర్యాదస్టులం. అ అబ్బాయి. చెపుడూఉన్నది విజం. డబ్బు ఇచ్చి శినటావికి కొనుక్కున్నాడు. ఇక్కడే కూర్చువి తింటూ- విశ్రాంతి తీసుకున్నాడు

హనర్జార్‌ : వీడినిగురించి అంతకన్నా మరేం తెలియదన్నమాట ?

మదర్‌ కళేజీ; ఊహూ । అంతకన్నా మాకేం తెలియదు. పామాములు కొనటావికి మా దగ్గరకు వద్చేవాళ్ళవి వాళ్ళ పేరూ. ఊరూ, మఠమూ (ప్నించడం మాకు మామూలులేదు. మాదగ్గర వన్తుపులు కొమక్కు నేవాళ్ళు మంచి: మకస్టులే అయివుండాలి, (స్విస్‌కాస్‌ కేసి చూమ్తా) నువ్వు ఎవడివోయ్‌? న్నాస్తికుడినా ? లేక మా మతస్థుడినా ?

ఫ్విప్‌కాస్‌ : (తల అడిస్తాడు)

ఫాదరీ ; అడి చూస్తూంటే మన మకస్తుడే. ఆనంగకి తెలుసుకోటం వంతోషంగా ఉంది. మనవాశ్ళే కడుపునిండా తినగలరు.

వానల్దార్‌ : (కొ(టీన్‌విచూస్తూ) వీడు నరాయివాళ్ళ అవ్బాయి అయితే నువ్వెవ లివి?

మదర్‌ కరేజీ: ఆపిల్లా? మా వనిమినిషి, తినేసామానులు, తాగే పానీయాలు ఆందవేస్తూఉండటం దానినవి....ఆ : మిమ్మల్నిచూన్తూంపే ఈ ఎండలో బాగా అలిసినట్లూ౦ది. ఒక్కతుణం ఆగండి. గ్లామవింపుకా మీ అలనట తీర్చుకోడానికి.

హనల్దార్‌ : డ్యూటీలో ఉన్ననమయంలో పానీయం ముట్టం, (ప్విప్‌కాస్‌తోో 'పెట్టి ఇక్కడినుంచే కదలించావు. నదిఒడ్డున ఎక్కడో దాచిపుంచావు. ఇక్కడినుంచి నువ్వు వెడుకూన్నప్పుడు నీకోటు (కింద పడిపోయింది (చూపుకూ) ఇది నీదే కదూ?

మదర్‌ కరేజి ; ఏమండోయి హవల్డార్‌గారూ ; మీరు ఆంటున్నది విజమేనా ?

స్విస్‌కాస్‌ : ఎవళ్ళకోటోచూపి నాది అనుకుంటున్నాడు. 'ఆ దోనవ ఒకతను ఆదరా బాదరా పరుగెత్తుతూ ఉండడం చూశా. అతనిదే ఆ కోటు అయివుండాలి. అనననరంగా నన్ను పట్టుకున్నారు.

మూడన రంగం శకి మదర్‌ కరేణి : ఏనుండోయ్‌, ఇందులో ఏడో సొరదాటుండాలి. మనుషురతత్త్వం వాకు బాగా తెలుసు: మదర్‌ కరేజి అంటారు నన్ను. అందరికీ తెలుసు వే నెవరినో; ఈ అబ్బాయి మంచి మాటకారిగా ఉన్నట్టు కవబడుకున్నది. బావల్దార్‌ : వ్వీడనొరాజు రెండో ఫివిష్‌దళావికి చెందిన ఖజానాశాలవాళ్ళం మేము. ఖజానా పొమ్ముపెనై తరలించినవాడు ఎనడో_,మాకు బాగా తెలుసు. ఆ డొంగ పత్తా తెలుసుకోడానీకి రెండురోజులనుంచి. ఈ పరినరాలని గాలిస్తూ ఉన్నాం, (స్వస్‌కాస్‌తో) ఏమిటీ నాటకం? మవ్వు మావాడివని వాకు తెలియదనుపన్నావా? వ్విన్‌కాన్‌ : మీకూ నాకూ ఏం పంబంధం లేదు. మీరు వెదకురూఉన్న మవిషిని " నేనుకాను. హావలార్‌ : ఆ నాటకం మాదగ్గరకాదు ఆడవలసింది.. పెళ్లై ఎక్కడ దాదావో చెను? మదర్‌ కలేజీ : (నమాధానవరచటావికి) ఈ అబ్బాయే మీ పెళ్సు తీసుకనివుంపే అ నంగతి ఒన్పుకుని దావిని ఎక్కడ దాచిపుంచాడో చెప్పివుండేవాడు. మీరు పెద్దమనువులు, వీడు ఆమాయకుడిగా ఉన్నాడు. (స్విస్‌కాస్‌తో) ఒరే అబ్బాయి! చూడటానికి దద్దమ్మగా ఉన్నావు. హవల్దార్‌ గారు బాలా మంచిమనిషి. అనలునంగతి ఏమిటో ఆయనకు చెప్పుకోడం మంచిది. వ్విస్‌కొన్‌ నాకేం తెలియదవి చెప్పానుగా, హవల్దార్‌ : ఓయ్‌: ఈఆటలు చాలించు. మావెంట రా. దావివి ఎక్కడ దాదానో మేమే చూపెడతాం. (అబ్బాయిని లాక్కుని అక్కడినుంచి ఆ ఇద్దరు మనుషులూ నడుస్తుం టారు. మదర్‌ కరేజి : (వాళ్ళవి పిలుస్తూ) చేసినతప్పు వాడు ఒస్పుకుంటాడు లెండి. కొట్టకండీ. (వాళ్ళవెంట వెడుతుంది.)

కల మదర్‌ కరేజి మూడవ ఘట్టం (రెండనమట్టంలో మవం కళలుసుకున్నరోజున్నే (ప్రొద్దు (క్రుంకుకూ ఉంటుంది. ఫాదరీ, కట్రీన్‌ పానీయం గ్లాసులు ళుళ్రంచేని నర్షుతూ ఉంటారు. అ నవి ముగించడంతో ఫావరీ బండిమెట్ల మీద కూర్చుంటాడు. చొక్కాలో భద్రం చేసుకున్న బైబిలు కఠలప్ప స్తకం పైకి తీస్తూ) ఫొదకీ ; ఇటువంటి విషాదభఘట్టాలు మన మఠచర్వితలో సర్వసాధారణంగా ఎదు ర్కొంటూనే ఉంటాం. ఈ నంగకులు తలుస్తూంపే నాకు జ్ఞప్తకి వస్తూ న్నది మన కీ స్తునభువులవారి ఆంత్యఘట్టం. దీనినే కవి ఎంతో చక్కగా చితిప్తాడు. (ప _వ్తకంనుంచి చదువుతూఉంటాడు) “అర్భర్యాతి. ఒంటిగంట అప్పుడే కొట్టారు. ఆ గంట వినడంతో ఆ తరువాత ఎలాటి అవాంతరాణు ఎదురుకోవలనీ ఉంటుందో (ప్రభువుకు తెలును, తనవి నిర్తోషి అని రోము న్యాయమూర్తి ఫిలాటస్‌ (వ్రకటించినా న్యాయనళకు నచ్చినపెద్దలంతా తనే దోషి ఆవి, శీక్షొర్దుడవి ఏకగ్రీనంగా[అన్నారు, పావం ! ఫలా'టెప్‌ అప్పుడేం చేయగలుగుతాడు ? 'హేరోదురాజుకు కబురు వంపుకాడు. తను పెద్దల కోరి కవి మన్నించటానవికి క్రీమ్తుకు మరజ?క్ష విధిస్తున్నానవి....మూడోగంట కొట్టారు. చమురుతో ఒళ్ళంఠకా మర్భవచేసి ముళ్ళకిరీటం తలమీద అలంక రించారు. వాళ్ళనోటికి వచ్చినమాటలు ఆయనమీద విసిరారు. ఐరువై న కలవ శిణన మోనుకుంటూ వెళ్ళాలని విరృంధించారు....ఆరోగంట కొట్టే కొట్టింది. దాంతో (వభువువి శలువమీద ఎక్కించి మేకులతో గట్టిగా విగిం చారు.... అప్పుడు ,పవహించిన రక్తావికి అంతుంటేగా । ఆ విషాదదృశ్యం చూడవచ్చిన జనం చేసిన కోలాహలం ఇక చెప్పాలా?....అంతేనా చేయా లిసిన ఆశ్యాచారాలని చేశారు, (వ్రభుపు ఆ యాతనకు ఓర్చుకోలేక గావు శే లేన్తున్నాడు. తొమ్మిదోగంట (మోగేటప్పటికి ఆ కేకలు ఆగిపోయాయి. ఆయన డివ్యాత్మ పరమాత్మలో ఆయిక్యమైంది. భూమి కంపించింది. దేవాలయం లోపలితెర చినిగిపోయింది. కొండల్లోని రాళ్లూ రప్పలూ చెల్లా చెదరై పోయాయి. ' ప్రొద్దు (క్రుంకుతూఉన్నది. ఆయన్ని వాళ్ళకసి తీర్చు కొవటానికి ఈటెలతో సొడిదారు. అంతేనా? (ప్రభువు కన్నులు గట్టిగా మూసుకున్నా వాళ్ళు కపి తీర్చుకొనటానికి మరెన్నివద్ధతులు అవలంబించారో

ఇశూతవ రంగం కలి ఇళ మాటలతో చెప్పాలా? నరుద్తైపట్టివ ఆయన ఇలాటి యాతనలకో ఇక్కడినుంచి కన తండ్రీ లోకావికి వెళ్లి పోవలనీ వచ్చింది.”

(ఆ గాతవి ఫాదరీ చదువుతూఉన్నప్పుడు కాటన్‌ ఆయన(ప్రక్కవే కూర్చువి వింటూంటుంది. అంకులేవి దుఃఖంతో మదర్‌ కరేజి పరుగెత్తు కుంటూ వాళ్ళముందుకునచ్చి (క్రింద వడిపోతుంది. ఫాదరీ అమెను లేన వెళత్తి ఉపదారం చేస్తూంటాడు.)

మదర్‌ కరేజి : (కళ్ళుతెరుస్తూ. వాళ్ళకేసిచూన్తూ) చావుబ్రతుకులమధ్య ఊగిన: లాడాల్పిన అవస్థ దావరించింది మనకు. ఆ ఒంటికంటివాడూ ఈ హన ల్రారూ చిన్ననాడివి ఏం చేసినా చేయవచ్చు. అ గండంముంచి వాడివి వబయటవడ వెయ్యటానికి బోలెడుసొమ్ము వాళ్ళకు కుమ్మరించాలి. అంత పొమ్ము ఎక్కడిమంచి తేవడం? ఇలాటి ఆసక్కాలంలో మన యేవేట్టీ ఇక్కడ ఉండివుంచే ఎంతో బావుండేది. అక్కడిమంచి- తిరిగి వచ్చే టప్పుడు దోవలో చూశాము కర్నల్‌న, వయమ్సలో మునలివాడు. ఆయితే వేం? దావివలలో పడిపోయాడు. అది ఏం చేయమని పురమాయి ప్రే దానివి తూ. చ. తప్పకుండా చేసిపారేస్తాడు. ఇక అదే మనకు అండ. వాళ్ళకు పమ్మరించాలసిన సొమ్ము ఏదోవిధంగా అదే తెచ్చి మనలని ఆదుకో గలదు. అనవోయావికే దానికి కబురంపామ.

ఫాదరీ: నలహా భేషుగ్గా ఉండి. కొని అంఠపొమ్ము అ వారకొంత ఈ కర్నల్‌ దగ్గర మంచి తీసుకునివచ్చి ఇస్తుందా?

మదర్‌ కరేజి: అదే ఇయ్యకపోతే ర్థిమరి ఎక్కడనుంచి తేగలుగుకానమ?. దాన్నే కొల్లా వేళ్ళా (దితిమాలుకోవాలి. నా ఐండి తాకట్టుపెడుతా అంత అవసర మైతే.

ఫ్రాదరీ : వీ ఆస్తిపాస్తులు ఈ విండేగాః దావినే వాళ్ళకి తాకట్టుపెడితే మవ్వు ఎలా పొట్ట పోసుకోగలుగుకావు ?

మదర్‌ కరేజి: ఊ।! ఆదీవిజమే। ఆయినా..../(ఆటేవమయావికి వారకాంత యేవేట్టీ మువలి కర్నల్‌వి వెంటబెట్టుకుని అక్కడికి (ప్రవేశిస్తుంది

యేవేట్టీ : (కరేజీని గాడాలింగనం చేసుకుంటూ) ఇంత త్వరలో విన్ను చూస్తానని కలలోకూడా అనుకోలేదు. (చెవిలో ఇతను పీకు తెలునుగా ఇప్పుడు.

న్‌కీ మదర్‌ కరేతి వేను ఏం అడిగినా వెనుకా ముందూ చూడకుండా ఇచ్చేస్తాడు. (బిగ్గరగా) ఏమన్మూ॥ ఈ పెద్దమనిషి నా ఆస్తులు. వా మనపులో దొర్లుతూఉన్న కోరికలు వినకుండానే తనే ఊహించుకుని చప్పున తీరుస్తారు. మీ బండి అన్ముకావికి చూపాలని ఎవళ్ళో అనటం ఇప్పుడే విన్నాను. అది మాకు ఉపయోగపడుతుందో లేదో చూడటావికీ వచ్చారు. మదర్‌ కరేణి : ఊహళా। మీరు విన్నది గౌలికబురు ఇన్పుడు అర్జంటుగా కొంచెం డబ్బు అవసరం. ఆ సొమ్ముకోనం కొన్నాళ్ళు ఎవళ్ళకై నా తెలిపినవాళ్ళకు బండిని తాకట్టు పెట్టాలని ఆలోచిన్తున్నాను. అమ్మయో్యో: నా బంగారు ఐండి అవి. దానినే అమ్మివే స్తే మా గతేంకావాలి ? నువ్వే చెను. యేవేట్టీ: (విరుశ్సాహంతో) శాకట్దుకా ?....దావికై తే మేం తీసుకుంటామో లేడో శాపీగా ఆలోచించాలి, (మునలి కర్నలుతో) మీరేమంటారు ? శర్నలు; నన్ను ఆడగటమెందుకు! నువ్వు ఏం చెయ్యాలనుకున్నావో ' దానిని తన్నక చెయ్యి, అదే నా కోరిక. మదర్‌ కరేజి : తాకట్టుకు ఒప్పుకుంటేనే మీ దగ్గరనుంచి సొమ్ము ఐదులు పుచ్చు కుంటాను. " యేవేట్టి: ఇస్పుడు డబ్బు చాలా అవసరంగా ఉన్నదవి వింటున్నానే ఆది నిజ మేనా? మదర్‌ కరేజీ; ఆ$ చాలా అవసరం. దావికోనం బండిని తాకట్టు పెడుతా మీ. యేవేట్టి : (ముద్దుపేరుతో మునలాయన్ని పిలుప్తూ) మీరేమంటారు ? చి అటి కర్నలు: పీకు ఇష్టంఉంటే వాళ్ళకి నహాయంచేయటం మంచిదే, యేవేట్టి: మీరు వింటున్నారుగా ఆయన అంటున్నది, అ నమన్య తీర్చాలనిన బాద్యళ్త నామీదే "పెడుతున్నారు ...ఇప్పుడు ఏం చెయ్యాలి ? (కర్నలుకేపి . వయ్యారంగాచూన్తూ) శాకట్టు 'పెట్టించుకోడం మంచిదా లేక కొవివేయడం బాగుంటుందా మీరే చెప్పాలి. శర్శలు : మవ్వేం చేయాలనుకున్నావో అదే చెయ్య. మదర్‌ కరేజి : అమ్మాయి మీరు ఒక నిర్ధారణకు రావడానికిముందు. దిండివి ఒక పారి చూడండి. అది మీకు ఉసయోగంగా ఉంటుందో లేదో అప్పుడు తెల

మూడన రంగం క? మ్తంది. ఆయన్నికూడా చూడవియ్యి, రెండువారాల గడువు ఇయ్యండి. ఆ లోపున్నే మీరు బదులు ఇచ్చేసౌమ్ము తిరిగి ఇచ్చి వేస్తా.

యేవేట్టి : (కర్నలుతో) వెళ్ళిచూద్దాం రండి. బదులు ఇయ్యటం మంచిది. (కరే జీతో) రెండువారాలుమూతమే గడువు. అన్పటికి తిరిగి ఇయ్యకపోతేనో

మదర్‌ కరేజి: మాట ఇస్తున్నానుగా. ముందే అందితే వారంలోపున్నే తిరిగి ముట్టజెవ్పి నామాటి నిలుప్పుకుంటా.

యేవేట్టి 5 (శర్నలువి _ప్రక్కకుతీసుకువి నడుస్తూ) ఈ మనిషి నాకు బాగా తెణును. కష్టంలో ఉంది. మాట ఇచ్చిందికూడా. గడుపునాటికి చెల్లించకపోతే దిండిని మనకే అమ్మివేస్తుంది. ఇందులో మనకు వచ్చేనష్టం ఏమీ లేదు.... ఊ ; మీకు తెలుసుగా ఆ ఫాన్‌8ిచ్‌వి. నరనుడు, అందగాడు, మంచి ఆస్తి పరుడుకూడా! చాలా నన్నివాతుడుకూడా నాకు. ఆయనంపే మీకు....

ఆకవిచెవిలో ఈనంగతి ఊదానంటే ఎంక కావాలంటే అంత ఇచ్చివేస్తాడు. ఆయన్ని తలుస్తూఉం'టే ఎవరు జ్ఞాపకం వమ్తాంటారో మీకు బాగా కెలునుగా....ఆ నంగతి ఇప్పుడెందుకు మరి? ఈ విషయంలో మీ నలవో ఏమిటో చెప్పారు కారు.....

కర్నలు ; వాడు దద్దమ్మ. వాడిసంగతి (వ్రస్తావించటం - ఎందుకు? (చెవిలో) నువ్వు వాడివిషయంలో చాలా జాగ త్తగా మసలుతూఉండటం మంచిది... సొమ్ముకోనం వాడిని దేబరించాలా? నేనున్నానుగా వీ కోరికలు తో. దం తప్పకుండా తీర్చటావికి.

యేవేట్టి; ఏమంటారు? మీదగ్గరనుంచా ఐదులు తీనుకోడం 1.... ఏమంటారు. ఆతను దద్దమ్మ ఆనా?.... జ్యాగత్తగా ఉండమనా ?.... ఈ లోకం మీకు

| బాగౌ తెలుమ....అయికే వాడిని అడగమలే - నా కల్చవృక్షం మీరేగా = మీ దగ్గరమంచే తీసుకుంటా విశేవపంగా....

కర్నలు : పాడినంగతి నాకు బాగా తెలుసు. అంచేఠనే వాడు ఎటుపంటివాడో చెప్పాం

యేవేట్ట ఇలా వాడివిషయంలో హెచ్చరిక చేస్తూఉన్నందుకు కృతజ్ఞారాలివి.

శర్నలు; ఆ మాపేమిటి? వెయ్యికళ్ళతో విన్ను ఆదుకోటం నా విధి. శాకట్టుకు ఒవ్పుకుందాం. వాళ్ళకు ఆవసర మైనసొమ్ము ఇద్దాం.

క్క మదర్‌ కరేజి

యేవేట్టి; (ఆ (వక్కమంచి కర్నలుతో కరేజి ఉన్నచోటికి గబగబవప్తూ) వా ఆ_వ్హమి[తులు ఒన్పుకున్నారు. కాగిళంమీద (వ్రానిఇయ్యి సొమ్ము ముట్టిం

. దవి. గడువు రెండువారాలు. అన్నటికి బాకీ తీర్చలేకపోతే మీ ఐండిమీది హక్కు-లప్నీ మావి అవి కూడా రాయి....రాతకోతలు పూర్తికాగానే రెండువందలు తెచ్చి ఇస్తా (కర్నలుతో) మీకు వవిపాటలు ఎన్నో వుంటాయి, తిన్నగా క్యాంవులోకి వెళ్ళండి. ఈపని పూ _ల్రిచేసుకొనటంతో అక్క-డికీవచ్చి మిమ్ములవి కలుసుకుంటా.

(కర్నలణనవి ముద్దుపెట్టుకుని ఆయన్ని పంసివేస్తుంది. మెట్ల మీదనుంచి బండిలోకి అడుగువెడుతూ లోసల అ(ప్రక్కు ఈ[పక్క ఆమర్చవబడ్డ నరకుణ చూస్తూ) అమ్మకావికి జోళ్ళనరుకు చాలా కొద్దిగానే ఉందే £

మదర్‌ కరేజి ఏ (వెంట నడుస్తూ) ఊ: కొంచెం ఓపికనట్టు. ఆ నరుకూ టోలెడు 'పేకరిప్తా. నువ్వు ఇన్పుడు యజమానురాలివి. ఉలత్తనిండే కాదు. ఈ నరుకుకూడా ఇక పీదేగా. ఇక్కడ ఇలా వుండిపోతే నువ వ్యాపారం పొగిందటం కష్టం. అంచేత మకొం మార్చాలనుకుంటున్నాను....ఆ హన ల్హారుతో మాట్లాడుతానన్నావుగా చిన్నవాడివి ఆ రొచ్చులోముంచి బయటికి తీయించటానికి. ఆనవీ ఈ క్షణంలో చూడాలి. ఇంకోగంటలో . మిలిటరీ కోర్టుకు తీనుకునివెక్తారని తెలిసింది.

యేవేట్టీ ; ఎందుకా తొందర ?....జోట్ళు చూశా, షర్టులు జ్యాగ్తత్తగా లెక్క

మదర్‌ కరేజి : ఈ గొడన తరువాఠ చూసుకోవచ్చు. ఇప్పటికే ఛాలా అలివ్య మైంది. (కోర్డుకు వెళ్ళటానికి డ్రస్సు చేనుకుంటూ) చప్పునవెళ్ళి ఆవని శేబ్బకోకపోతే కొంస మువిగిపోతుంది. _

ేవేట్టి : ఎందుకలా తొందరవడకావు ? హనల్దారుతో అ ఒంటీకన్నువాడీనీ ఎన్పుడో వా బుట్టలో వేసుకున్నా. అతనే ఈ గొడవ చక్కబెట్టగలవాడు... ఇవ్చుడు వాకోనం మా డేరాలో తిస్టవేమకువి కూర్చునిపుంటాడు.... నన్ను చూశాకవే కోర్టుకు వెళ్ళటం.:..కోర్టువాళ్లూ. ఆతమ వచ్చేటంతవరకు ఓపికగా కూర్చువితంటారు....

పొదరీ (అక్కడికివస్తూ). రెండువందణ వాళ్ళకి బోయటమెందుకు? నూట ఏదియి ఇ స్తే బాలు: దాంతో తృ ప్తవడుతారులే. -

మయూతన రంగం శరీ

మదర్‌ ఈరేజి : ఏమిటీ పిచ్చివేషాలు ఈ సొమ్ము మీది అయినట్లు? ఇదిమా వ్యవహారం. దాన్లో మీరు జోక్యం కలుగజేసుకోడం నాకు నపేమిరా ఇష్టం లేదు. బయటికివెళ్లి కూర్చోండి తక్షణం: మీ తిండివిషయం అమ్మాయి చూనుకుంటుంది,. (యేవేట్టితో) ఇలా సామాన్తమధ్య తిస్థ చేసుకుని కూర్చుంటే అవలుపని ఎప్పుడు తేలుస్తాపు? వద। (వియటికి తీసుకువి వచ్చి వంవివేన్తుంది ఎంతో ఐలనంతంతో,)

ఫాదరీ : (వమక్కుంటూ ఐయటికినస్తూ కరేజీతో మెల్లగా) నువ్వు అలా తొందర వడటం నవిబుగా లేదు. ఇది కోర్టువ్యవహారం. అందులో 'పెద్దమొ శ్తంతో కూడుకున్నది. అంతసొమ్ము వాళ్ల "సెట్టివగడువులో తీర్చటం అంత నులభం కాదు. ఆనంగతి తాపీగా ఆలోచించుకొనాలి. నువ్వు (బతకాలి. అంతకన్నాముఖ్యం ఆ మూగసిల్ల భవిష్యత్తు చూనుకోవాలి.

మదర్‌ కరేజీ : ఇంతకన్నా మరే ఆలోచనలకు మీ బ్యుర్రలో తాపు లేనట్లుంవే ॥ అజానాపొమ్ము ఇప్పుడు మనబేగా ; దాంతో ఈ బెడదనంఠా చాకచక్యంతో చక్కబెట్టుకోవచ్చు. ఏం కంగారుపడకండి ఇలాటి మా లౌకికవిషయాల్లో.

ఫాదరీ ; అది నరేగావి, ఆ మనిషి తనమాట విలుపుకుంటుందన్న నమ్మకం ఉందా?

మదర్‌ కరేజి (మందహానంతో) ఇలాటి బేరసారాల్లో గట్టిది. ఆ మునలికర్నలు దానికి దానుడయిపోయాడు. ఎంతడబ్బు అడిగినా తడుముకోకుండా ఇచ్చే ప్తాడు. (కూతురునంకచూన్తూ) ఏమిఖే అమ్మాయి, అలా జూన్యంలోకి చూస్తూతన్నావు ? అలావుంపే మన వవిపాటలు తెమలుతాయా? వాడు' కున్న కత్తులు. గ్లాసులూ ప్లేట్లూ అలాగే ఉంచావ్స, వాటీని కడిగి లోవల వరు, (ఫాదరీతో) ఇలాటివనమయంలో మీరు ఇలా వూరకే కూచోడం బాగాలేదు. దావికి కొంచెం నహాయం చేస్తూండండి ...ఆ: మరచిపోయా చెన్పటావికి ; ఇవ్వాశః పాయంకాలం పెద్ద అఫీనర్లు ఆయిదారుగురు మన పానీయాలకోనం వస్తామని కబురంపారు. పావీయాలంపే చచ్చిపోయే వాళ్ళు. వీళ్ళకుమల్లె సొమ్ము పారటోయటానికి వెమకదీపేవాళ్ళూ కారు. ఆలాటి అతిథులని తృప్తివరచటానికి పెద్ద, ఎత్తున ఏర్పాట్లు ఇన్సటినుంచే చూసుకోటం ముఖ్యం....ఆసరికీ కోర్టువాబ్ళు మననాడిని విర్లోషి ఆవి విడిచి “సెడకారు. అనమయావికి వాడూ ఇక్కడికి మేనుంగా చేరుకుంటాడు మనకు చేదోడుగా ఉండటావికి,

శక మదర్‌ కరేతి

ఛయేవేట్టి: (హడావుడిగా వస్తూ) రెండువందలు ముట్టకెప్పితేనే దాన్నంతా రక్క బెట్టమంటున్నారు. దానిని ఇచ్చుకోవాలి. ఇప్పుడు వాళ్ళదే వై చెయ్యి.... అదీకాక. వాడు ఒస్సుకున్నాడు వాళ్ళు పెళ్తుబాధకు ఓర్చుకోలేక తనే 'పెవైవి తెచ్చానని. వాళ్లు ఆమకున్న పాముషుట్టలోకాక వీళ్ళలో పారేశాడు. అది మీకు దక్కుతుందని ఆశ పెట్టుకోకండి....కర్నలుదగ్గరతు వెడు తున్నా అ సొమ్ము తీనుకోవిరావటావికి,

మదర్‌ కేటీ : (గుండెలు బాదుకుంటూ) ఏమంటున్నావు? ఏమంటున్నాపు? ఆ అణానాపెనై నువకు దక్కదా? ఇక వీ బాకీ ఎలా తీర్చగలుగుకాను?

యేవేట్టి : అలాటి గొంతెమ్మకోరికలు మనస్సులో ఉంచుకోటం తప్పు. పెదై మీకు దక్కదు. మీవాడిని వాళ్ళవాతనుంచి విడీపించుకోవాలని మీకు ఆశవుంకే వేను ఐదులు ఇన్వబోయే సొమ్ము తిరిగి ఇచ్చుకోవాలి. మీకు చేతకాకపోతే ఉర్తనిందేకాక దావిలోఉన్న సామానంతా స్వాధీనం చేనుకుంటా।ః తెలి పిందా? "

మదర్‌ కరేజి : యేవేట్టి: ఇంఠ బెట్టునరా ........ అయినా... ఇలాటివ్యవహారం చక్కబెశ్లే బాకచక్యం పీకు ఉంది, నీ మందుపొడి వాళ్ళమీదచల్లి మూరు కొకపోతే నూటఇరవైైకి ఒన్పుకునేటట్లు చూనుకో. అబాకీకి నా ఐండి పోయనా ఫరవాలేదు.

యేవేట్టీ : (నవ్వుతూ) వ్యాపారనరశితో దీన్నంతా చకచక తేల్చుకోవాలన్ననంగతి సీకు బాగా తెలుసు. కావి....ఆ ఒంటికన్నువాడు కాలాంతకుడు.. రెండు వందలు కళ్లతో చూ స్తేనేగావి రాజీకి ఒప్పుకోడు... నన్ను చూడటంతో సొమ్ముకోనం తొందర పెట్టటం ప్రారంభించాడు. వాడి ఆశ తీరృకటోతే చుక్క ఎదురవుతుంది....ఏమంటాపు ? అంతసొమ్ము ఇయ్యమంటావా? లేక....

మదర్‌ కరేజి : అన్ముయ్యో; అంత ఇచ్చుకోటినూ? వీ విచ్చినగడువులో నీబాకి తీర్చుకోటానికి ఎక్కడినుండి వస్తుంది ? ముప్పయివంట్లమంచి. ఈ వెట్టి వాకిరిలో మువిగి తేలతున్నాను. అమ్మాయికి అవ్పుడే ఇరవై అయిదేళ్ళు నిండాయి. పెళ్ళి పెటాకులనంగతి రూనుకోవాలి. ఇప్పటికే (కుంగి పోయాను. ఇంక భరించటం నా తరమవుతుందా?.... నూటజరవై తో

మూతన రంగం 81 ళృ వ్రిపదేటట్లు చూమకో. దానికి ఒస్పుకోకపోతే చిన్నవాడికర్మానికి వాడిని చొదిలేస్తాను. ....

యేవేట్టి: వీ బాధ తెలుసు. శాయశక్తులా (వయత్నిస్తా. వండో కాయో తరువాత చూనుకుందాం,

(వెళ్శపోతుంది. మదర్‌ కరేజి దగ్గర తారట్లాడుతూన్న కూతురినంకగావి ఫాదరీ వైపుగావి కన్నె త్తిచూడక పాక్రసొమానులు శుభ్రం చేస్తూంటుంది. కొంత పేష్ప విళ్శద్దిం.)

మదర్‌ కరేజీ; (కూతురితో తమ్ముడికోనం బెంగ బెట్టుకోవద్దమ్మా.. వాడు తిరిగి వస్తాడు. అందుకోవనం వాళ్లు ఆశపడుతున్న ఆ రెండునందలూ ఇచ్చుకో టావికి తయారుగా ఉన్నాను. ఆ బాకీకి బండి పోతేపోవిద్దాం.. చొకకు కావడి కొందాం. దాంతో నునవ్యాపాకం తిరిగి భేషుగ్గా చేనుకోవచ్చు. రోజులు మంచివి. ఏ దోవల్లో కాలుబెట్టినా మనవ్నర్తకం ఏమాత్రం దెబ్బ తినదులే ॥

ఫాదరీ : లై విల్లో చెప్పేవుందిగా మంచివాళ్ళని మంచిదోవల్లో నడపటానికి దేవుడు ఎప్పుడూ పిద్ధంగా ఉంటాడని.

మదర్‌ కరేజి ఏ; ఇవ్పుడు ఈ సామాన్లు క్యుళం చేస్తూలడాలి. ఆతరువాత దేవుడు చేపే సహాయం సంగతి తాపీగా ఆలోచించుకోవచ్చు.

(చడీ చవ్పుడు లేకుండా ఆందరూ పా(తసామావులు శుభ్రం చేన్తుం టారు. కొటీన్‌ చేస్తున్నవవి చప్పున ఆపేసి బండివెనుకకు ఆదరావాద రాగా నడుస్తుంటుంది

యేవేట్టి: (వరుగిడుతూవస్తూ) కొంన మువిగింది. కొంస మువిగింది = ఒంటికంటి వాడు పేచీలు 'పెడుతున్నాడు....నూటఏబయితో తృప్తిసడమని నయానా భయానా చెప్పా. తల అడ్డం ఊపాడు ఆ రెండునందలు చేతిలో పెడినేగాని ముందుకు అడుగుపెట్టనపి....ఇంకేక్షణంలో నై నా లేరీనాదం వినవచ్చు. అంచే కోర్టువాన్ళ తీర్పు చెప్పారన్నమాటకు ఆది నంకేతమట: ఆ సౌమ్ముకు మీరు తటనటాయించక ఒప్పుకోవాలి. ఆందుకే వచ్చా, నేను తిరిగివచ్చేదాకా కొంచెం ఆగమని (బ్రతీమాలుకున్నా.

మదర్‌ కరేజీ ; చన్ప్సునవెళ్ళి రెండునందలు ఇయ్యి. (యేవేట్టి వెళ్లిపోతుంది.

48 మదర్‌ కరేజి మదర్‌ కరేజి మూటామంశీలేకుండా శూన్యంలోకిచూస్తూ కూర్చుంటుంది. పాదరీ తము చేన్తున్నవవి కట్టీపెట్టి ఆవిడదగ్గరకువచ్చి కూర్చుంటాడు.

దూరామ్నంచి థేరీనాదం వినదబడుతూంటుంది.)

తీర్చు చెప్పటావికిముందే అది అంతా చక్కబెక్తు వుంటుంది. ఈ విష యంలో 'పేచీలు పెట్టడం నావే తప్పు....

(ఫొదరీ కూచున్నచోటినుంచి. లేచి బండివెనుకకు నడుస్తుంటాడు. కరేజి అలా కూర్చునేపుంది. కొరుచీకట్లు పడ్డట్టు ఉంది ఆవిడ | వాలకం చూ స్తుంచే! (మోగుకూన్న లేరీళబ్దిం కొంత పేవటికి ఆగిపోతుంది. కరేతీ కూర్చున్నచోటినుంచి లేవలేదు, )

యేవేట్టి: (కేపురించిన ముఖంతోవస్తూ) అమ్మా అమ్మా: వ్యవహారం చెడి పోయింది....మవ్వు మాదగ్గరనుంచి అవ్వు తీసుకోనక్కరలేదు, మీ బండీ అక్కరలేదు. దావిలోవి పామానులూ నాకు అవసరంలేదు... నదకొండు గుడ్లు ఉపయోగింఛారు....అంకఠే ; అంతకన్నా ఎక్కువ అననరం లేక. పోయింది. ఎన్నోవిధాల వాళ్ళకు నచ్చజెప్పా పెడ్తై నీళ్ళలో పారేశాడనీ. కష్టవడితే దావిని గట్టు చేర్చవచ్చునవి. కావి నమ్మినపాపాన పోతేగా వాళ్లు 1 వాళ్ళఅమమానం ఆది ఇక్కడే వుందని. నీకు ఇందులో ఇంతో అంతో జోక్యముందవికూడా....వాళ్ళు వచ్చేలోపున, అది ఇక్కడపుంటే మరో చోటికి చడీచన్చుడూ లేకుండా తరలిరచివేయండి....కొటీన్‌ ఏది స దానివి వాతో తీసుకుని వెడుతా:

(ఊహూ అవి కరేజీ తల ఆడ్డం తీిన్సుతుందిి

దానికి ఈ గొడవ తెలుపో? దిహుళా ఆ భేరీశబ్దిం. మందుగుండ్త నందడి వినిపుండదనుకుంటా. వినివున్నా ఆ (పేలుడులు మనకు నంబంధించినవి

"శ్రావని అనుకున్నా అనకోవచ్చుకదూ 1

మదర్‌ కరేటి : దావీకాః బాగా తెలును ఏం జరుగుతున్నదో... ఈ వీవెంట తీను కువివెళ్ళడమే మంచిది.

(యేవేట్టి బండివెనుకళు నన్తుంది. ఆయోమయావస్థల్నో, తికనుక లాడి పోతూన్న క్యాటీన్‌ భుజంతట్టి తల్లి దగ్గరికి తీనుకునివ స్తుంది. కరేజి కూతురి చేతులు గట్టిగా నొక్కుతూ హత్తుకుని నంవుతుంది.

మూతవ్వరంగం శశి ఆవేళవే ఇద్దరు పోల్టర్లు శవాన్ని మోనుకువినచ్చి ఆక్కడ కాశీగాఉన్న విల్లమీద ఉంచుశారు. వాళ్ల వెంట హవల్దార్‌ కూడా వస్తాడు.) వావల్దార్‌ : పేరూ ఊరూ చెన్సటావికి మా కిష్టంలేవి మనిషిళశవం ఇది. రూల్చు (వకారం కోర్టులో జరగాలవిన తంతంతా యథాతథంగా సాగిపోయింది. గుడ్డతీప్‌ ఒకసారి శవావ్నిచూడండి. ఆది ఎనరిడో గుర్పించగలుగుతారా ? (శవంమీద గుడ్డ తొలిగిస్తాడు. మదర్‌ కరేజి తన కేమీ ఈ గొడవ తెలియదన్నట్లు తల అడ్డం (తిన్సురూ ఉంటుంది.) అలా అయితే మీది కొదన్నమాట ; తిరిగి గుడ్డకప్పి షికుపోదాం. '(సోర్ట్లతోో ఆలన్యం ఎందుకు? చనన ఎత్తుకోండి. పావనం: ఈ దౌర్భాగ్యుడికి “నా” అన్నవాళ్ళు ఈ లోకంలో ఎవళ్ళూ లేరు. వీడు ఎవడో అన్ననంగతికూడా వీళ్లకి వట్టనట్లుంది, ఎవడో వీడు: అలాటివాళ్ళని (శవాన్ని ఎత్తుకుని నడుస్తారు పోర్దర్లు.)

నాలుగో రంగం

(ఇంకా క్యాతలిక్కులదే పై చెయ్యి. కొన్నినెలలు వొర్లుకువి పోకూం టాయి. మదర్‌ కరేజి వ్యాపారం ఈ రోజుల్లో దెబ్బ తింటూంటుంది మిలిటరీవాన్లే ఆవిడసరుకు ఆ నెవంతో ఈ నెనంతో కొల్ల కొడుకూఉండడం మూలాన, ఈవిధంగా దెబ్బతిన్నవాళ్లు వాళ్ల కష్టవి్దూరాలు చెప్పుకోటానవికి, నష్టవరిహారం పొందటావికి, రెజిమెంటు కర్నలుదగ్గరకు రానచ్చు. అనంగతి తెలుసుకున్న మదర్‌ కరేజి తనకు మిలిటరీవాళ్ళు తెచ్చిపెట్టిన వష్టాన్ని చెప్పు కొనటానికి కర్నల మకాం చేస్తున్నచోటికి వస్తుంది. తనకుమళ్లై కాక పోయినా, ఏదోవిధంగా దెన్బిలు తిన్నవాళ్లూ, ' అంతేకాక కర్నలుమూలాన న్వయంగా నష్టపడినవాళ్ళు అక్కడికి ఆ నమయావికే రావడం చూస్తూ వాళ్ళు చెప్పుకునేబాధలు వింటుంది. దాంతో ఆవిడతు (ప్రాతరోజులు జ్ఞాపకం వస్తాయి. అన్యాయం అనేకకోనల్లో మనిషి విజాయితివి చిందరవందర చేస్తుంది. అలాటి గడ్డురోజుల్లో జీవనరథం సునాయాసంగా నడపుకోవా లంటే, అన్యాయాన్ని (వతిఘటించటంకన్నా, చూసీ చూడనట్లు ముందుకు నడవడం (శ్రేయన్కరమవి తెలుసుకుంటుంది. ఆనసలహామ ఇప్పుడు ఇక్కడికి వచ్చినవాళ్ళకీ ఇస్తుంది మదర్‌ కరేటి)

(మిలిటరీక్యాంపు, కర్నలు డేరాముందు, (పొద్దుటిపూట. కర్నలుకు మిలిబరీ సిబ్బందిమూలాన _ వచ్చిననష్టం చెప్పుకు దావిపరిహారార్డం కోరటానికి నచ్చి అక్కడవున్న బల్లమీద కూర్చునిఉంటుంది కరేజి. కర్నలు గునూస్తా లోపలినుంచి ఆమెకేవి ఎగాదిగాచూస్తూ ' బయటికి వస్తుంటాడు. ]

గుమాస్తా ఏ ఏమమ్మా : మీరేకడూ మదర్‌ కరేజీ? మా వాళ్ళమీద ఫిర్యాదు చేయ టావికికదూ వచ్చింది। మీ నిజాయితీ మాకు బాగా తెలుసు. ఖజానా పెచై దొంగిలించుకుని వచ్చినవాళ్ళకి తల దాచుకోటానికి తావిచ్చిన పెద్దమనుషులు మీశేకదూ! మావాళ్ళమీద కేసులు పెట్టడంతో ఇప్పుడు. మీరు సడుతున్న బాధకన్నా నురింతబాధవడాలపిన స్తుంది జ్యాగ త్త 1

మదర్‌ కరేజి: అలా అంటే ఎలా చెన్పండి. మాబండిని చెడగొట్టారు. ఎంతో ఖరీదైన నరకులను కొల్లగొట్టారు, దీన్నంశా సహించి వూరుకోమంటారా?

వాలుగో రంగం న! అదీకాక. అక్కడ వ్యాపారం చేసుకుంటున్నందుకు రెట్టింపువన్ను చెల్లిం వాలిని నోటీసు కూడా పంపారు. మమ్మల్ని (బతకమంటారా లేదా?

గుమౌప్తావ ఏమిటా అధిక్యవనంగం? ఆలా వాగుతూంటే మరెన్నో నోటీసులు అందుకోవాలపి వస్తుంది. నానలహా, మీరు మాట్లాడకుండా ఊరుకోగం మంచిదవి ఈమధ్య మా దళాలమధ్య నర్తకం చేనుకునేవాళ్లు ఎవళ్ళూ దొరి కక పోవడంవల్ల, దయళలచి మీకు ఈసవికి అనుమతి ఇచ్చాము. "అందుకు నంతోషించాలి.

మదర్‌ కరేజి : మీనంటివాన్లు అలా అనడం న్యాయమేనా?

గుమాస్తా : (విసుక్కుంటూ) మరేం అనాలి?....నరేః నరేః ఫిర్యాదు చెయ్య డానికి వచ్చారు. ఆఫీవర్‌కు ఇప్పుడు తీరికలేమ. మీగొడవ వినడానికి .. ఆయన పిలిచేబంతవరకు ఓసికపట్టి అక్కడే కూర్చోవాలి.

(లోపలికి వెళ్ళిపోతాడు. అతను లోవలికి ఆడుగు బెట్టాడోలేదో రైతు వాళ్ళ పిల్లవాడు కేకలు వేస్తూ అక్కడికి వస్తాడు.)

లై తునాళ్ళ అవ్బాయి! (నలుపక్కంలా చూస్తూ ఆగాౌడీద ఏడి? _ వట్టి చాకిరి చేయించుకున్నాడు. సొమ్ము అవిగితే చెడామడా తిట్టాడు. ఈ డేరాలోనే ఉండాలి....దియిటికి రానియ్యి, ఏంచేస్తానో తెలుసుకుంటాడు.

(మరోవిమిషంలో మునలిరైతు రొప్పుతూ వస్తాడు.) "మునలి రైతు (పిల్లవాడిని చూస్తూ) ఒరేయి అబ్బాయి! నువ్విలా వాగుతుం టుంపే వళ్ళు జైళ్ళలో పెడతారు. ఆతరువాత వీకు డిక్కుండదు, (విల్లవాడివి అక్కడినుంచి తీసుకువివెడటావికి ప్రయత్నిస్తాడు.)

లై తువాళ్ళ అబ్బాయి : సమ్న వొదిలి పెట్టు. ఇప్పుడు చూస్తాగా వాళ్ళేం చేస్తారో? ఆ గాడిద, నేను =ఓడ్డుదగ్గర ఉండటంచూపి, ఎంతో ఆప్యాయంగా నా దిగ్గరకు వచ్చాడు. మంచి బహుమతి ఇస్తానని వీళ్ళలోకి దూకమన్నాడు. లొపల ఈదతూన్నది వాళ్ళగ్మురం....ఆది ఓ పళాన చిక్కితేగా?...: ఎలా ఆయిశేనేం దొరికింది. దానివి గట్టుమీదికి నడిపించొ ఒప్పించాక ఢాం ఢూం అంటూ వెళ్ళిపోయాడు....బయటికి రానియ్యి, నాకు రావాలపినకూలి వసూలుచేస్తాం మడీవ్‌

ఇ మదర్‌ కరేజీ

ముపలిర్రై తు: (కరేజితో) ఏమమ్మా: వీడివాగుడు వీరు వింటున్నారుగా। వీడికి దిద్ది చెప్పండి. వాళ్లు పెద్ద ఆఫీవర్లు. వాళ్ళనుగురించి ఇలా నోగుజారితే (వమాదం కదూ:

మదర్‌ కరేజి (అబ్బాయితో) ఎండకు అబ్బాయి. అలా నోరు చేసుకుంటావు 3 ఇయ్యవంపివ సొమ్ము ఇయ్యనన్నాడా ?

రై శువాళ్ళ అబ్బాయి ; అదంతా మీ కెందుకు? ఈ విషయంలో కలుగనేనుకోకండి. ఆతన్ని రావియ్యండి. నాతడాకా జూపస్తా.

మసలిరైతు; మావాడికి మకఠిపోయిందమ్మా. తన (పాణావికికూడా తెగించి కర్నల్‌ గృురాన్ని. వీటిలో ముంచి రక్షించాడు. వేనూ విన్నాను నిహుమానం ఇస్తానన్నమాట. మావాడు అమాయకుడు. గుఢర్రాన్ని ర&ించి ఎంతో విన యంతో చెయ్యి బాపాడు....వేము వల్లెటూరివాళ్ళం. వాళ్ళు పెద్ద మిలిటరీ ఆఫీసర్లు. మావాడు చేవిననహాయానికి నంతోషం చూవకుండావే చీదరించు కుంటూ వెళ్ళిపోయాడు ఆ సెద్దమవిషి. లోకం అలాటిది. మంచివాళ్ళకు కొలంకాదు.

మవర్‌ కేజి : (అబ్బాయితో) వాళ్ళ అఆన్యాయంచేశారనే అనుకో. మవ్వు ఇలా అరవటం మంచిదికాదు. వీ వయస్సులో ఉన్న కు[గ్రవాళ్ళనంగతీ సొకు బాగా కెయసు. ఆలాటివాళ్ళలో మా చిన్నఅబ్బాయి ఒకడు. నీకుమలే వాగడం మూలాన వా కొంవ ముంచొడు. కొంచెం కాంరించటం మంచిదోయ్‌.

రై తునాళ్ళు ఆల్భాయు : తిండిలేక మలమల మాడిపోతున్నాం....ఇంత అరుస్తూ

=... ఉన్నా లోపలినుండి దియటికి?ాడేః లోవల ఆ మనిష్‌ చేస్తూన్నదేమిటిః తవ్చ కాగి కందనాలు ఆడుతూ ఉంటాడు.

మదర్‌ కరేజి ; అబ్బాయి; ఆకలిబాధ అంటే ఏమిటో నాకూ బాగాకెలును. వీళ్ళ అఘాయిత్యాలు కళ్ళార చూస్తూవేవున్నాను. యుద్ధంయమాలాన ఎక్కడ చూపినా కరువూ. కొటకమూ. దీనికంతా కొరణం వీన్లేం రైతుల్ని బతక వియ్యరు. ఆ పేరుతో ఈ పేరుతో వాళ్ళదగ్గరున్నదంతా గుటకాయిస్వా చేస్తారు.

రై తువాళ్ళ అబ్బాయి: నన్ను అన్యాయం చేశాడు. చూన్తూరూన్తూ ఊరుకోమం టారా ఏమిటి?

శాలుగో రంగం న! మదర్‌ కరేజీ : అంతకన్నా మరో గత్యంతరం లేదోయ్‌ ఈ గడ్డురోజుల్లో. నా నంగతి చూడు. పొట్ట పోనుకోటావికి నేను చేన్తున్నవ్యాపారం చిందర వందర చేళారు. వేను ఇక్కడికి రావడం జాయీ గొడవ చెప్పుకోటానికేః ఎంతసేవు కవి'పెట్టుకువివన్నా ఆదొర దర్శనమిచ్చేస్థితిలో ఉంకేగాః లోవల ఏడో పవిలో మువిగిపోతున్నాడని గునూస్తా అంటున్నాడు. ఆయన మవిగిపోతూఉన్న వనేదోగావి. అది ఎన్సుడు తేలతుందో మరి? (అన్నా యుతో) ఒరే అన్బాయి: వాళ్ళవి మంచిదేశుకోవాలి.... రై తువాళ్ళ అబ్బాయి: (ఆక్తువస్తూ) మంచి చేసుకోవాలా ? (ఒరలోనుంచి క్తి -. శ్రీస్తూ) మంచి చేసుకోడం కాదు.... దీనితో చార్లోకి తీసుకురావాలి... మదర్‌ కరేజి ఏ అలాటి ఆఘాయిత్యం చేస్తే ఇంకేమన్నా ఉందా?....జాగత్తం ముసలి రైతు: మానాడికి మళిపోయిందమ్మా! ఎలాటి అభాయిత్యమయునా చేస్తాడు. మ్మెరికుంక. మీరన్నా కొంచెం బుస్టి చెప్పండి. మడర్‌ కరేజీవ అబ్బాయి! మనపని సూటిగా జరిగిపోవాలం'పే ఓపికవట్టి పుండాలి. ఈ రోజుల్లో అదే మనకు మంచిమార్లం, గుమాస్తా: (లోవలిమంచి) కామోష్‌ ఏమిటా గొడవ, కొమోష్‌; ఇలా'గొడవ చేస్తూంపే ఏమవుతుందో కెలుపాః కొంచెం ఓపిక పట్టాలి కొంచెం 'సీవట్లో ఆఫీసర్‌ మిమ్మల్ని ఏజస్తారు. విళ్శద్దింగా కూర్చోండి అంత వరకు. (రైళు అర్బాయికి ఏం తోచిండో బల్లమీవికివచ్చి కూర్చుంటాడు. ముపలిరై తూ వాదిిపక్కున ఉంటాడు) మదర్‌ కరేజి : (చిన్నవాడితో) ఆ కత్తి ఒరలో జ్యాగతవరచటిం చాలా మంచిది, (ఠవవక్కవ కూర్చున్నవాళ్ళతో) ఈ అబ్బాయితో ,అంటున్నది మీరంతా వింటున్నారుగా । ఆణకువ పెద్ద విద్య, దాంతో నహవత ఉండాలి, తాపీగా కూర్చుంటే మన తాహతు ఏమిటో తెలుసుకోవచ్చు. విజచున్నామా మన బుద్ది మందగిస్తుంఏ....ఇలా అంటున్నందుకు నన్ను అపార్టం చేరుకో కండి. వేను మహామహా గొన్పదావిననికాదు. తప్పులు చేశాను, అంతూ వంతూ లేకుండా మోసాలు చేశాము. దెద్బిలు తిన్నా.... పతిపకులఏి పె చెయ్యి అయితే మనం లొంగిపోవడం తన్పడు....ఈ పందర్భంలో లొంగి

ఖి మదర్‌ కరేతి పోయిన అన్మూయి విషాధగాధ జ్ఞప్తికి వ స్తున్నది. ఆ అమ్మాయి నయ. న్పులో చిన్నది. అందక త్తె. వాళ్ళవూోరు. చిన్న పట్నవానమైనా అనయ స్పులో ఉన్న అమ్మాయిలు చాలామంది వున్నారు. ఆపిల్ల అ న్తమానమూ అనుకుంటూండేది తనలో ఏదో గొవ్పవిశ్తత ఉరీదవి. ఆవయసక్సులో ఉన్నపిరిలూ అనుకుంటుండేది తమే అందక త్రెలమని. వాళ్ళ అంద చందాలు ఇళర్తముందు (ప్రనర్శిస్తూ మంచిసేకు తెచ్చుకుశాలని ఉరూత లూగుతూ ఉంటారు. అంవేత ఈ అమ్మాయి మురలో దొర్లుతుండే ఆలో చనలు తను ఏప్పుడూ తనవయస్సులోఉన్న పిల్హలకర్నా ఓక అడుగు. ముందుకే వేయాలని. ఎత్తు స్థలాలు కనబకితే వాటి!?ఖరాణు చేరుపనటాపికి వదురూబెమరూ లేకుండా ఒప్కెక్క మెద్టు గదిగది ఎక్పుతూండాలవి ... ఇకర్తు చెప్పేదావికంతా ఊగెడుతూ. కూర్చున్నావా మన భఏష్యశంకా తల్బకిందులైై పోశుంది. మనకు నవ్నిహతులు వి అనుకుంటున్న వాళ్ళు విషయంలో కొంచెం దూరంగా ఉండటం మంచిది, మన కోరికలుతూ. చ, తస్పకుండా సాధించువునాలం పే ఆవియమం ఉండాలి ఈ వియమం. ఉండాలి అని తర్జనభర్ణనలు చేసుకోకూడదు... అంచేత ఆపిల్ల ఇతర పల్ల లకన్నా ఒక అకు ఎక్కువ చదవాలని ఉబలాఎపడుతూ ఉండేది. ఒకో రోజుర్మాతి.. వాళ్ళ డావామీదవిలుచువి ఆకాశంకేసిగూస్తూ తను ఎంత ఆందక శ్తెనో చూడమువి పైనున్న తారను అడిగింది ఆతార ఆపిల్ల కేపి చూవిందిం ఎంతో పేపు చూవింది. ఆ తరువాత ఆ పిల్ల చెవిలో ““వీ ఉత్సాహం బాగానే ఉంది. లోకం విన్ను ఆంతసులువుగా గుర్తించటం చొలాకస్టం.. శెండు మూడేళ్ళు ఓపళపట్టివుండు. మంచిభ క్రిఉన్నట్లు చర్చికి నడుస్తూండు మిలిటీవాళ్ళ అడుగులు అనుకరిస్తూ. అలాకొకపోతే చడీచప్పుడూ చేయ కుండా (ప్రవేస్తుండడం అలవాటు చేనుకో. లోవల నీకు నవ్చినయువకుడు ఎవరైనా తారవిల్లివుంపే ఆకోవలో ఈకోనలో వీ తెలివితేటలు వ్యక్త వరుస్తూఉండు.... నీకు నచ్చివవాడు [వ్రత్యక్షమవుకాడు. అతనికేసి చూడ . డంతో వీ పండు సండిందవి వున్చీ తల్చివ్టై పోతొవు....కాని, వీ భవి ష్యత్తు శారుమారవుతుంది.. కనీ వినీ ఎరగవిఘట్టాణు ఎదుర్కుంటూ ఉండాలి అప్పటిమంచొ ఊదింది అతార్‌....

జాలుగో రంగం చత

మవిషి అనుకుంటాడు, కన భవిష్యత్తనంతా చూసుకునేది దేవుడని, ఆ సంగతి తార ఆపిల్లకు చెబుతూ '"అవన్నీ పెద్దపెద్దమాటలు. ఆలా చెప్పేవాళ్ళమాటలు నమ్మకు, ఎప్పుడూ నమ్మకు... సంవత్సరం దాట కుండానే తెలుసుకుంటావు. ఇక వీ భవిష్యత్తు ఎలాటి పరవళ్లు (తొక్కటో ఈూ ఉంటుందో: ... పాపలు మెడకు పెన వేసుకుంటారు. తిందిఫామాన్లధరళలు ఆకాశానికి ఎగిరిపోతాయి. అంకేనామరి? ఇంటిఖర్చులు, ఒకదానికి మించింది మరొకటి....ఆన్నమానం మవ్వు లేకపోతే తనజన్మ నిస్ప్రయో జనవవి కోఠలు కో స్తుంటాడు, విన్ను శిదిళంచుకున్న నగరాయుడు 8.... కొంతకాలానికి వీ ఆందచందోలు మరుగుపడిపోతాయి. దాంతో ఇంళ వరకు విన్ను తన తలమీద కూర్చోబెట్టకునేవాడు మూలకు తోపివేస్తూ. వీచేత వట్టిచాకిరి చేయించుకుంటాడు. అమ్మాయి: ఒకచేతికి జిడ్డు పట్టిందా మరో చేతికి ఆంటకుండా వుంటుందా మరి?....ఇలాటి తుపామలు అంతుకేనన్ని వేను చూశాను. నాకువల్లే వీలాంటివాళ్ళచెవుల్లో ఈ సంగతి ఇకరతారలు ఊదుతూ ఉండటం నాకు బాగాతెబసు. ఇదిగో అన్మూయి: మవ్వు తుజ్దంగా తెలుసుకునాలసింది వీ ఇంటికి నువ్వే యజమావరాలివవి. అదృష్టితో వీ(శ్రోవన వీ కాళ్ళమీదే నడవటావికి గట్టిగా (వయత్నించు. ఆప్పుడే వీ అడుగుణాడలగుట్టు అవగాహనం చేనుకోగలవు. కొండలను, గుట్టలను ఆఅమాంళంగా ఎక్క-గలపవు ...”” అవి అన్నది.

(మదర్‌ కరేజి ఆ పిలకథమ ప్పూర్తిగా చెన్పకుండానే ఒక్కక్షణం అగి చిన్నవాడివంక చూస్తూ .

అబ్బాయి! ఆంచేక వీకు వానలహా ఏముంశే. మవ్వు అనుకుంబు న్నంతళక్తి నీకు ఉన్నా ....ఇలాటినమయాల్లో మవ్వు ఆ కత్తిని దూయటం తప్పు....ఊరికె ఆవేశపడి ప్రయోజనం లేదు, మంఛభుపొగ మనలని నుట్ట డిస్తుంది. ఉక్కిరి వీక్కీరి చేస్తుంది. అదంతా కొంచెంపేసే; తరువాత శేలిపోతుంది. మవ కోపకాపాలూ అలాగే... ఇన్పుడు వేను వీకు చెప్పేది చడీనప్పుడూకాకుండా వచ్చినదోవన తిరిగి మవ్వు వెళ్ళిపోవటం మంచి దని....

రై కువాళ్ళు అబ్బాయి: (ఏం తోచిందోో మీ నలహా బాగుందమ్మా, నన్నూ అ

పిల్లకునుల్లై ఒకమూలకు (తోసివూరు వాళ్ళషని పూర్తి చేయించువన్న

ణి మదర్‌ 8 రేతి తరువాత (కత్రి తిరిగి ఒరలో ఉంచి, అక్కడినుంచి కదులుతాడు. మువలి రైతు వాడి ననునరిస్తూ వెడుకాడు.)

గుమాస్తా; (హడావుడిగా $లోవలిమంచి బయటికి ఆడుగువేప్తూ హంషార్‌: ఆఫీసర్‌ సీటులో కివద్చారు. మీ ఫివ్యాదులు ఇప్పుడు వచ్చి చెప్పుకోవచ్చు,

మదగ్‌ ॥రేజి : (కూర్చున్న స్థలంనుంచిలేస్తూ) ఊపళా: వామవన్సు మార్చు కున్నా, చెప్పుకోవలసింది ఏమీ లేదు.

(అక్కడినుంచి వెడుతుంది. అక్కడ కళూర్చున్నవాళ్లూ మదర్‌ కరేజి

మార్గం అమనరిస్తూ వడుస్తుంటారు)

అయిదో రంగం

మరి రెండేళ్ళకరువాత. యుద్ధం దావి వియమిళహర్దులు అతికమిమ్తా “ఒక్క ఉత్తరాదినే కాక దక్షణదేళాలని చిచ్చుపెడుతూ ఉండి. మదర్‌ 5రేజీ ఇప్పుడు ద&ీణజర్మవీకి చెందిన వివేరియాదేశములోకి వచ్చింది. ఆది 1681 సంఖ మధ్యఆర్మవీ యుద్ధరంగంలో టిల్లీ అవే సేనానాయకుడు (బ్రహ్మాండమైన విజయం పాధించాడు. ఉత్తరొవికిమల్లై దషీణ ప్రాంకాలలో (వ్రజలు ఆమభవిస్తున్న యాతన లకు అంతే లేదు. అలాటివరిస్థితుల్లో కరేజీ తమ జనంసవ్షవికి తల ఒగ్గితే తనకు వచ్చేనష్టం గుర్తిస్తూ గుండె రాయి చేసుకుంటుంది.

(మర్‌ 8 రేజిదిండి ఇప్పుడు యుద్ధత్వాలలనమూలాన చిందరవందర్నై బోతూన్న(గ్రామాలలో ఒకదావికి సమీపంలో ఆగింది. మిలిటరీ వాద్యాల మోతకు అంతే లేదు. అక్కడ మకొం చేవినవ్పటినుంచి 'కరేజిస్తాను తన వ్యాపారం ఇక్కడ మిలిటరీనాళ్ళమధ్య పెద్ద ఎత్తున చేనుకోనాలవి. వండికిదగ్గరగా. గుడారం వేయండివుంది. లోవల బల్లలు; _ఓక దిల్లముందు ఇద్దరు పోర్టర్లు కూర్చుని వుంటారు. మదర్‌ కరేజి, కాట్రీన్‌ వచ్చే అతిథులకు పాఏయాలు సిద్ధం చేస్తుం టారు. బల్లముందు కూర్చున్న ఇద్దరు పై వికులలో ఒకళవివగ్గర భాగ్యవంతుల చ్రీలు రరిండే ఎంతో విలనగల ముఖమల్‌ (డ్రస్‌ ఉంటుంది.) మదర్‌ కరేజి : (కూర్చున్న పోల్డర్ల దగ్గకకువచ్చి) ఇదిగో రూడండి పావీయాలు

ఊరికే ఇవ్వలడవు. డబ్బు ముందుగా ఇవ్వాలి. మీరూ ఆ విజయధ్వనులు

వింటున్నారుశా। అని మన మంచికే, కొని వాటీవర్షి జోలెడుడబ్బు వస్తుం దవి ఆక పెట్టుకోకండి,

మొదటీ వైవిషడు ఏ (వనీ విన్నట్లు) దాహంగా ఉంది. చవ్పున ఒకగ్లాను నాకు ఇయ్యండి. చుట్టుపక్కల ఊళ్ళు కొల్లగొట్టడంలో మువిగిపోతూ ఇక్క డికి రావడానికి బాలా ఆలన్య మైంది... ఒక గంటలోసనే అఆ తకంగమంతా వూ ర్రిచేయాలని మా కెప్టెన్‌ ఆగ్గర్లు. ఆయన చాలా మంచివాడు. అటువంటి వాళు, ఉండగా మానవి తొందరగా అయేది. ఇంతో అంతో మాదేతికి చిక్కేంది.

శ్రి మదర్‌ శరేణి

ఫాదరీ ఏ (గావుకేకలు పెడుతూ బయటినుంచి లోనల (వవేశస్తూ) (వక్కవూళ్ళో ఎక్కడచూసినా మంటలు. రై తుకుటుంబాలు వడుశూన్నయాతన చూడలేక పోతున్నాను. ఇలాటి ఆపక్కాలంలో మనం వాళ్ళకి ఇంతో అంతో వేడోడుగా ఉండటం అనవసరం. పావం॥ వాళ్ళ గాయాలకు ఆంతేరేదు. వాటివి కట్టడావికి బట్టలు చాలా కావాలి.

[మదర్‌ కరేజి : విట్టలా? వీళ్ళకోనం ఎప్పుడూ బిట్టలేకొవాలి 1 వాదగ్గర లేపు, ఉన్నవాటిని రెజీమెంటువాళ్ళకు ఎప్పుడో అమ్మేశా. ఇప్పుడు దాచివుంచి వని పెద్ద ఆఫీనర్ధకోనం. ఆవి వాళ్ళకు చాలా అవనరీ మైన తెల్ల షర్డులు,

ఫ్లాదకీ ; ఎలాటివై తేనేం, కట్లు కట్టడ్రావికి గుడ్డలు కావాలి.

మదర్‌ కరేజి: (గ్హానులు వింపుతూ, విండిమెట్లు ఎక్కుతూన్న కూతురికే కోపంతో చూస్తూ మనదగ్గర లేవని చెప్పామ. నీకు వినదిడటంలేదా? _

ఫాదరీ ; (తను మోసుకువివచ్చి బయట సడుకోబెట్టిన రై తుభార్యతో) అలా ఫికం గుణ చిచ్చుపెడుతున్ననమమంలో మవ్వు మంటలమధ్య వడుస్తూండటం (వమాదం అవి తెలియదా?

'రై తుభార్య : (విలహీనన్న్వరంతో) ఆది మా ఇల్లు, మండిపోతూన్నదిం

మదర్‌ కరేజి : (ఫాదరీకేవి తీక్షణంగాచూస్తూ) ఈ గొడవంతా మనకెందుకండీ 1 కట్లకట్టడం (ప్రారంభించారా, వాళ్ళంతా ఇకనుంచి ఇక్కడే తిష్ట వేసుకువి పుండి పోతారు. ఆలా వీలులేదు ఇక్కడఢం వెంటనే మకోచోటికి పంపి వేయండి.

వైవికల్లో మొదటివాడు : (పానీయం. పుర్చుకుంట్రూ వీళ్ళ (ప్రాటెస్టైెంటులు, వేరే మకాలవాళ్ళకు మనం ఎలాటిసహాయం చేయకూడదుం

మదర్‌ కరేజి : (ఆ నువిషికేపి చూస్తూ) ఏమిటయ్యా మకం, మతం అంబావుం వాళ్ళకొంవలు కాలిపోతూన్నవమయంలోకూడా ఈ నతంగొడవ తీనుకు చాహాలా?

రెండో నైవికుడు : (మొదటివారితోో ఓరేయ్‌. పీకు తెలియదురా వీళ్ళు (ప్రావె ఫైంట్లు కాదురా. మనవాశ్ళే।

అయో రంగం కఫ

మొదటి వైవికుడు; అలాగా 1 గుండ్లు కార్పటోయేనమయంలో ఆ నంగతి మనకు తెలిపింది కాదురా.

లైతు: (ఆక్కడికివళ్చి భార్య(ప్రక్కన కూర్చుంటాడు ఎంతో బాధతో) నా చెయ్యి పోయింది.

ఫ్రొదరీ : వీళ్ళబాధ చూస్తూ ఊరుకోడం వ్యాయంకాదు.. కాత్చారం చేయకుండా గుడ్డలు తీసుకురండి,

(అందరిదృష్టి మదర్‌ కరేజిమీదే. తనకు ఈ గొడవవనట్టనట్లు ఒకమూల కూర్చుంటుంది)

మదర్‌ క రేజి : (గంత సేపు మౌనంగా ఉండి ఊ హూః నన్ను అడక్కండి వేవిన్వను. వాళ్ళకు వీళ్ళకు ఇచ్చుకోవలసివన్తున్న పన్నులు, లంచాలు, వద్డీటా నన్ను పీల్చి పిప్పిచేస్తున్నాయి. అవి చాలక ఈ అర్భులుమూడానా ?

(తల్లిమాటలకు కూతురు నహించలేక దడ్డుక్కర్రపువ్చకుమి వస్తూం టుంది)

ఏమికే ఆ దైర్యం? వీ తల్లి మీదే? ? ఇవ్వాళ తవ్పకాగి పుంటావు కరమ ఆ (వక్కన పారెయ్యి. లేకపోతే ఏం చేస్తావో పీకు తిలుసుకదూ:

(కళశేజి ఆలా లెవరిన్తూన్నా, తల్లివి (వక్క కుతోన్తూ బండిలోకి వెళ్ళి చప్పున కవ£డ్డ ఆఫీసర్‌ షర్డుతీన కునివచ్చి ఫావరీకి ఇస్తుంది. దావిని కట్ట డావికి సరవర చింపుతు;టాడు.)

(ఫావరీతో) ఏమిటీవవి? నా దింగారంలాంటి సర్డువి చింపుకున్నారా? అదీ మీరూ ఏ'మై నన్ను దివాలా తీయిన్తున్నారు. ఎంత వెలో తెలుసా? ..-(ఆతణంలో దూరామ్నంది పసికిడ్డ ఎడ్చు వినబడుతుంది. రైతు చంసతులు గావుకేకలేమ్తా “మా పిల్ల “ “మా విల్ల :* అంటూ ఉన్నచోటి మంచి లేవలోతూ ఉంటారు)

ఫొదరీ ఏ (వాళ్ళవి కూచోమని పురమాయిస్తూూ లేవకండి. మా అమ్మాయి కటు క్మవవెళ్ళి మీపావమ తీసుకునివ స్తుంది. తొండరవడకండి. '

ళీ మదర్‌ కరే మదర్‌ కశేజి : (ఫాదకీమాటకు అడ్డువస్తూ) దాన్ని అటుకేవి వెళ్ళవీయకండి. వాళ్ళ ఇంటికప్పు వడేటట్లుంది & పట్టుకోండి అటుకేవ్‌ సడవవీయకుండా ఫాదరీ: ఆవని నేను చేయను. కావాలంపే మీరే మీ అమ్మాయివి , ఈడ్పుకువి రండీ ఆ ఇంటిదగ్గర నుంచి. మదర్‌ కేజీ : (కాచ్ళూాలిన పిల్లిలా అబూ ఇటూ పరుగెత్తుతూ. మా అమ్మా యువి ఎందుకు లాక్కు నివస్తారు మీ కన్నంతా నా బిట్టంమీదే : ఎంత ధార పోళాను । ఎంత ధారపోళాము వాటికోనరి. (మదర్‌ కరేజి కాలుతున్న ఇంటీకేస్‌ వెళ్ళటోతుంచే, రెండో సోర్టరు ఆవిడను కదలనీయకుండా వట్టి: కుంటాడు. మంటలపాల్తై పోతున్న ఇంటిశేసివెళ్ళిన కాటీన్‌ చంటివిల్లను రక్షించుకువి రంకబెట్టుకువి వస్తూంటుంది ) అనుకున్నంత బేలవే శర్లీ అంత్యపేనతో తీనుకుని రావడంలో తస్పేంలేమ. కొవి మనదగ్గర వుంచ వద్దు. వాళ్ళు అమ్మచేతికీయ్యి.. (కొటీన్‌ తటవటాయిస్తుంటుంది. పిల్లవి తల్లికి ఇయ్యటావిక్ర) ఇదిగో ఇవ్వకపోయావా ఏం చేస్తానో చూడు.... ఏం మాట్లాడవు? ఏమన్నా అఘాయిత్యం చేస్తావా ?.... నేనే లాక్కుంటా. (రెండో వైవికువితో) జయం మీవేనని తందనాలాడుతున్నాపు. ఆ విత యమే. నాకొంవముంచింది. ఆ పొడ(మోతలు: నామతి పోగొడు తున్నాయి. వాళ్ళవి ఆనమని చెన్పండి, మీకంఠా 'మజయం....ఆదే వా కొంప ముంచుతూన్నది. నాబంగారం। వా దింగారమంతా మట్టిలో కలిని పోతున్నది. ఫొదరీ 2 (ర్రైశుకు, ఆయనళార్యకూ కట్లకడుతూ. ఎంత జ్యాగ_త్త వడుతున్నా రక్తం కారటం మానళేదు. | (ఆ నమయంలో కాటీన్‌ శమ మంజలలోనుంచి 5రడించుకున్న పొపా యినీ ఎత్తుకుని లాలిస్తూ కన మూగలభాషలో ఏమేమో చెబుతూ పాడుకుం టూంటుందిం మదర్‌ కలేజీ: (ఈ దృళ్యంచూస్త్రూ ఎంత ఆనందంతో ఆపిల్లవి మా అమ్మాఠా లాలిస్తూ పాడుకుంటూ ఉంది తన న్వంఠపాన అయినట్టు ॥

అయినో రంగం ఖ్య (ఆ పమయంలో మొదటి వై వికుడు ాగుతూఉవన్న పాపీయాలకి డబ్బు

చెల్లించకుండా చేతిలో ఇంకా ఉన్నగ్గామతో కాళ్ళకి మిద్ది చెవ్వుకోటం చూస్తూ) భడవా। ఇలాటివాళ్ళకే జయం 1....ఆగు. డబ్బు ఇయ్యి. అతరు హీఠనే నిడు....

మొదటి పైవికుడు ఏ (ఆగుతూ. అక్కడినుంచే) ఇయ్యటావికి డబ్బు వంపేగాం

మదర్‌ కరేజి ॥ (లేచి వాడివి అటకొయిస్తూ. వాడిదగ్గరనున్న మఖమల్‌ (డ్రస్‌ లాక్కు.0టూ) దీన్ని తీసుకుంటా. ఇదీ వీ దయికేగా ? దొంగవరకు.

ఆకో రంగం మరో నంవత్పరం తరువాత మడర్‌ కరేజి ఇంకా లవేరియాదేశంలోనే ఉంటుంది. ఈ రోజుల్లో మకాం చేస్తున్నది కొండలమధ్యనున్న ఇన్‌గోల్‌స్టాట్‌ +వగరం వరినరాలలోం ఇంతవరకు యుద్దరంగాలలో అంతులేఏ పాహనం చూపుతూ కీర్పిగాంచిన టిల్లీ పేనావాయకుడు అకాలస్పుత్యువువాత వడుతాడు. అక్కడి దళం వారు రాజలాంచనాలతో అంత్యక్రియలు చేస్తుంటారు. అ అంత్మ్మకియలకు వచ్చిన పెద్దలు టిల్లీ వీరగా థలమగురించి ఉపన్యాపాలిస్తుంటారు. టిల్లీ పేనాధిపకికీ ర్తివి విల బెజ్టటావికి ముందుముందు యుద్ధాన్ని ఎలా నడిపించాలో ఆ పెద్దలు వాళ్ళకు తోచిన నలహా లిస్తుంటారు. షన ఫాదరీ ఆ సమయ )లో తన ఆధికారందు న్తులతో ఆచార్య వదవి నలంకరించటావికి అవకాశం లేకపో.యినందుకు విచారిస్తూకంటాడు, కరేశీ కూతురికి మస్తాబుచేపి. ిండిలో ఇంతవరకు భదవరచివుంచిన ఎ” జోళ్ళు తొడిగి ఈ ఉకవావికి అక్కడి నువ్నవాళ్ళవెంట వెళ్ళమని (పోత్సాహవపరుస్తుంపి. దర్శితకారులు ఈ సంఘటన 1802 నంజలో జరిగినందున, ఆసంవత్స రావ్‌కి ఆంతురేని పాొముఖ్యం ఇన్తుంటొరు.

(నంతరోజు. మైవానం. దుకాణాలకోనం దేరాలు వేయదబడీవున్నాయి. మదర్‌ కగేజికూడా ఈ నంతలో ఓక్‌ 4విరం కట్టుకుని తననరుకులు వికయించ టానికి లోపల చక్కని ఏర్పాట్లు చేసుకున్నది. ఆతిభులకు (వత్యేకంగా బల్లలు, కుర్చీలూ వేయబడ్డవి సోర్టర్లు ఎంతోమంది. బల్లలముందు కూర్చువి పానీయాలు 'సేవిన్తూ ఉంటారు, దేరానియట చినుకులు సడ తున్నాయి. దూరాన్నుంచి ఫికంగుల కాల్చులిళబ్దం, విషాదకర మైన వాద్యసంగీతరి వినదిడుతూ ఉంటుంది. లోవల ఒక విల్లముందు ఫాదరీ ఒక్కపక్కన మిలిటరీగుమాస్తా ఇంకొకపక్కన కూచువి "సీకాడుతుంటారు. మదిర్‌ క రేజి, కాటీన్‌. సరుకులజావితా పుచ్చుకుని వాళ్ళనరు కలు పరీకి న్తుంటారు) ఫాదరీ ఆ ఫికంగుల హడావిడి ఈ నంగీకమూ వింటూంటే శవాన్ని నమాధి

చేయటావికి దియలుదేరుతున్నట్లు అవిపిన్తుందిం

ఆరో రంగం ళ్‌

మదర్‌ కరేజి (ఆమాటవింటూ తను చూకుకుంటున్న వవి ఆపుతూ ఆ మహాను భావుడు ఇంక అకస్మాత్తుగా యుస్ధరంగంలో చవిపోవడంమూలాన ఆయన అత్మళాంళికోవం నాలుగుడజనుల మైనపువత్తులు వెలిగించానులే । మనం దురదృష్టవంతులం. ఈ రోజుల్లో ఆ నాయకుడు శ్యతువులని చీల్చి ఇైండాలని, ఆపవికి తన న్వంఠదళాలు చాలవని దూరదేళాలనుంఏ కొత్త దళాలని కెప్పించుకున్నాడు. ఈవవికి ఎన్ని కట్టుకట్టాలు చేసుపన్నా ఈ మంచుపొగ మవకు పెనుభూతంలా దాపరించిందిం కతువులు తన వన్నా గాలు పవిగట్టి ఇంక హోరాహోరిగా మంచుగుండు ఉపయోగిస్తారని కలలో నైనా ఆయన అమకున్నాడా? ఏమిటా చప్పుడు? (పేకాట ఆడతోఉన్న వాళ్ళు పానీయాలు పుద్చుకుంటూన్న విపాయిలూ _ఈలలు వేస్తుంటారు, వాళ్ళశేసిచూస్తూ) మీకు పిగ్గులేమా! ఇలాటి ఏషావనమయంలో మీరు తందనాలాడుతున్నారా? ,మీరంతా ఈ నమయులో అక్కడికి వెళ్ళడం ధర్మం.

మిలిటరీ గుమాస్తా; మీరంటున్నది అక్షరాలా విజం. _వీళ్ళళిళాలు ముందుగా ఇయ్యడం వాళ్ళతన్పు. అంచేతవే అక్కడికి వెళ్లడం ఎగగొట్టి ఇక్కడ తీష్ట వెసుకువి కూర్చున్నారు.

ఫాదరీ (గుమాస్తాతో) మీరు వెళ్ళడ౦కూడా అవనరం వదండి।

మిలిటరీ గుమస్తోః తన్నక వెళ్లాలపిందే. కావి ఈ పాడుచినుకలు నానవి చెడ గొట్టాయి.

మదర్‌ కరేజి: (నవ్వులూ కారణం వేరేఉండి. ఈ చినుకుల్లో నడిస్తే తన యూవిపారం చెగిపోతుందవి భయపడుతున్నాడు ఈ పెదమనిషి. అఆ రహన్యం నాకు తెలియదని అనుకుంటున్నాడు.

/ (బిల్లలదగ్గరమంచి *ఏమమ్మో ముదర్‌ కరేజీ! ఘాటు ఘాటు పావీయం” అరుస్తున్నారు పొమ్ము ముందు. ఊ:ః డబ్బు శెల్లి ౦చంది పాసీయాలు రావు. ఈ

పాడు బుకదజోళ్ళతో లోపలికివచ్చి ఈ చోటంతా ఎలా పొడుచేస్తున్నారో

₹8 మదర్‌ కరేవీ చూడండి. బయటి వాన. లోవలకూడా మీ మూలంగా బురద. (గుమా ప్తాతో)ో ముందుగా డబ్బు ఇక్కడ పెట్టివవాళ్ళనే లోవల కూర్చోనిస్తా.

(తిర% మిళిటరీవాద్యాల శబ్దం)

పొదకీ : మహో త్రరమైన నమయం ఇది. ఈ సమయంలో ఆ వీరువి ఆక్మశాంతికి మనం భంగం కలగచేయకూడదు.

మదర్‌ కరేజి; ఆ మహానుభావుడి ఉప్పు తింటున్నవాళ్ళకి ఈ నంగతి తెలియాలి. ఇలాటి వేనానాయకుల్ని, రాజుల్ని, చ్మకవర్తల్ని తలుస్తుంళే నాకే ఎంతో విచారంగా ఉంది. వాచ మనకోనం చేస్తున్నత్యాగం ను5చిపోతున్నాం. వాళ్ల లేకపోతే యుద్ధం ఇంతకాలం జరగటావికి పాధ్యమపవుతుందా? ఈ యాద్ధంవల్ల ఏవిధంగొచూపినా వాళ్ళకు నమంచిలాభం. అనీకాక, వాళ్ళ ధర్మాన మావంటి చిల్లరదుకొణదార్హకూ ఇంతో అంతో ఆదాయం. సేనలో చేరినవాళ్ళకి మంచిక్షణ వుంటుంది. ఇక జనం నంగఠాః యుద్ధం అర్చులు లరించడం వాళ్ళనాధ్యత ....ఆ గొడవ అలావుంచి ఇప్పుడు మన 'పెద్దలు ఆలోచించాల్సింది ఈ సీరువి వ్యృతిచిహ్నంగా ఏం తేస్తే బాగుం టుందన్నవిషయం. శాశ్వతంగా ఉండిపోయే శిలావిగహం మంచివను కుంటా. ఈయన (ప్రజలమనిషి. అంతేకాదు మనమతం విలవబెట్బబావికి ఈ యుద్ధంలో సేనాధివత్యం వహించాడు. అంచేత మకాచార్యుల మవిషి కూడా! (ఫాదరీనిచూస్తూ) ఇందుకు మీరేమంటారు ?

ఫౌదరీ : (చిరునవ్వుతో) ఈ విషయంలో మీతో పూలర్తిశా ఏకీఠవిస్తున్నా. మన నంటివాళ్ళకన్నా ఇక్కడడఉన్న వైవికులకు ఆవీరుకంచే ఎంతో ఇష్టం. భి శద్ధలు చూవటంలో వీళ్ళనే మొదట పేర్కొనాలి. ఈ పాడుచినుకులు వడకుండాఉం'పే వీళ్ళంతా అక్కడికి వెళ్ళిందేవాళ్ళే .. వీళ్లు ఇక్కడ చేన్తూన్నపవి ఆర్థం చేసుకునాలి. ఆ వీరువి ఆక్మశాంతికి కడుస్లవిండా పావీ యాలు పుచ్చుకుంటున్నారు. ఇంకా తనివితీరా శాగవిద్దాం. ఇలాటి యుద్ధాలు = ఎంతకాలం సాగితే అంకమంచిరి, నన్నే అడిగితే మారే పాగవియ్య మనవి చెబుతా. కాకపోతే రెండువందలఏళ్ల సాగనియ్యమవి నా సంహా

'ఆర్నోరంగం 9 ఇస్తా. యుద్ధంమూలంగా ఇంతో అంతో లాభం పొందేవాళ్ళకి ఇదే విత్య కల్యాణం, వచ్చతోరణంగా ఉండాలి. ఈ మహాపేనాధిసతి కున్నంత చాక చక్క్యిం నాకు లేకపోయివా ఆయన గీపిన గీఠలోనే నడవాలవి వా తావ ఈయం,

మదర్‌ కరేజీ ఏ మీరు చెప్పేది బాగాతంది. .కొవి మనం యుద్దం ఆవటానికీకూడా శాయక క్తులా (ప్రయత్నించాలి.

ఫౌదరీ ఏ ఈ నమయంలో ఆయన "ఆంక్య(కియలు జరుపుకుంటున్నారు. అలాం టప్పుడు మనం కోరుకోవలసింది శాంతి కాదు; ఆటువంటివీరులు కొంత మందయినా కావాలని; , యుద్ధం పాగకపోతే అలాటి అవకాశం మన ఆఫీ వ్‌ర్ల కు ఎలా లభిస్తుంది?

మదర్‌ కశేజి; మనకు కావాల్సింది వీరుేకాదు, మన బేరసారాలు మామూలుగా పాగిపోతూఉండాలి. యుద్ధకాలావికి కావలవిననరుకు శాంతికాలంలో చౌకగా దొరుకుతుంది. అంచేత ఆడపా తడపా యుద్ధం ఆగాలి. ఆతరు వాక నంధిశంతు జరపాలి. ఆ కాలంలో మనకు కావాలపిననరుకు కొను క్కోవాలి. నంధిరోజులు విలకడగా ఉండేవికావు, అధవా వాటికి నిలకడ కుదిరితే, ఆలాటీవావికి మనం అవకాశం ఇయ్యకూడదు. శాంతీ సమరం కావరికుండలు. రెండూ తూకంలో నరిగా ఉండేటట్లు మనం చూనుకోవాలి. లేకపోతే మనం చితికి పోతాం.

ఫౌదరీ: ఊ:ః మీ శాన్యతయం నాకు తెలుసు. అంచేత నా చర్చి పనంగాలలో నేను అంటోంటాను. “ఇప్పుడు కాకపోయినా ఎప్పుడో ఒకపారి యుద్ధం అగి పోవాలి” అవి. అవాక్యావికి వేను చేసేవ్యాఖ్యానం యుద్దంలో అన్న మానమూ పవి చేస్తూన్నవాళ్ళకి ఊపిరి పీల్చుకోటావికి కొంఠకాలం వి(శాంతి అవసరమవి. ఆలా వాళ్ళు ఊవిరి పీల్చుకోంపోతే కొ త్తృశ క్తి ఎలా లభి స్తుంది? అటు యుద్ధంలో నై తేనేం, ఇటు కాంతికాలంలో నైతేనేం రాజులు, భాగ్యవంకులు ఒకవైపు, మతాచార్యులు ఇంకొకవైపు చేదోడు వాదోడుగా ఉండాలి. ఇవి లౌకీకవద్ధతి, దీనినే అనునరించామా లోకధర్మం యథాతఠంగా సాగిపోతుంది.

న! మదర్‌ కరేతి ఒక వైనికుడు: (పానీదూల బల్ల దగ్గరకు వడుస్తూ పాడుతూఉంటాడు.) ఇంకోగ్లాను. చవ్పువ అందించు, మా కెలివికేటలు చూపాలపింది ఇప్పుడే, ఒకేచోట జూచుంజే నరిపోతుంవా మరి? రాజూలవి కొలుస్తుండాలి 'వైనికులు, చీల్చి చెండాడుళూండాలి శతుదళాలని, కవ్వున అందించు ఇంకో గ్లాము ఇంకో గ్లాసు, మరి ఇంకో గ్లాసు మా పండుగరోజు ఈరోజు పుచ్చుకోవాలి. మరింత పుచ్చుకోవాలి మా రాజును కొలవటానికి శ్యతుదళాలవి చీళ్చి చెండాటటావికి వడవాలి, నడవాలి, చన్పుచప్పున నడవాలి, మదర్‌ క'రేజి ఏ (ఆగమవి సంజ్ఞ చేస్తూ) మిష్మగ్నే నమ్ముకుంకే. ... ఫాదకీ ; (ఆథ్టపస్తూ) కొంచెం లౌకికం చూపాలి డద్బునంగతి వీళ్ళకి జ్ఞాపకం చేయటావికి. యుద్ధం ఆగిపోతే మసగతీం కావాలి? ఇలాటిసమయంటలో వీళ్ళని గదమాయించకూడదు. ఇంకో వైవికుడు : (పాడుపంటూూ అ గొడవ తలపోయటావికి మాకు తీరిక పుంటుందా చెప్పండి వీరులం మేం. పీకత్వం చూపాలి ఎవ్పుడూ ఇక్కడ కొకీపోతే మరోచోట చూపుకాం మా వీరత్వం. గునూస్తా వ (ఆతుతతో) వంధి, నంధి, నంధి,ఓవళాన తాళం వేస్తున్నారు. ఈ యుద్ధం ఆసటావికి నంధి చేసుకోటం అవనరమనే అనుకుందాం. అ తరు

అరో రంగం థి వాత దేశం ఏమవుతుందో మీవంటి లౌకికులే తాపీగా అలోచించుకునాలి. వానంగతి మీకు అంత ముఖ్యంకాదు. ఈ దేశంకాదు మాది. వంధి చేను కుంటే తిన్నగా మా బేళం వెళ్ళి, తిరిగి యుద్ధం (ప్రారంభమయ్యేటంత వరకు అక్కడే హాయిగా వుండిరావచ్చు. ఫాదరీ ; మన గుమాస్తా మంచి లోకీకుడే।; ఆయననూటలు వింటుంపే. ఇటు యాద్ధం, అటు వందీ అవవరమే నవిసిన్తుంది. వా అభ్మిపాయం అడిగితే బల్లగుద్ది చెప్పేది. శాంతిరోజులు అనేవి (వత్యేకంగా ఉండనక్కరలేదు. యుద్ధంలోనే అవే ఏదో ఓకరూవంలో పైకి వస్తూంటాయి. పోతూం టాయి. రాజకీయాలలో ఆరితేరినవాళ్ళకి ఈ గుట్టు స్పష్టంగా అవగాహన మవుతుంది. మననంటివాళ్ళు కష్టాలు విన్మరించటానికి యుద్ధమే మంచి మార్గం అని ఒన్పుకోవాలి. (కొొటీన్‌ ఈ నంభాషణ వింటూ వింటూ తమ చేన్తున్నపవి ఆపివేని పాదరీవైపు వింతగా చూన్తూంటుందిం మదర్‌ కరేజి : అలా ఆయితే నాకు కావలసిన వరుకు శాంతిరోజుల్లో చౌకగా కొని యుద్ధంరోజుల్లో మంచి లాభానికి అమ్ముకోవచ్చు. మీరే నాకు అలా హామీ ఇస్తూఉంటే ఇక నా వ్యాపారావికి ఎలాటి ఆటంకాలూ ఉండవు. (తల్లిమాటి వినటంలో క్యాటీన్‌ చేతుల్లోతన్న గ్లాసులు కక్రిందసడేవి వియటికి వెడుతుంది.) ఏమిటా హడావిడీ కొటీన్‌ ? అంత తొందరవడితే లాఠంలేదు. కాంతి రోజులు త్వరలోనే వస్తాయి. అంతవరకు ఓపక వట్టాలి. (దగ్గర ఉన్న శి వాళ్ళతో) ఇలా దాంతో అంటున్నందుకు మీరు నన్ను అపార్థం జేసుకో వద్దు. దావికి ఒకవ్పుడు మాట ఇద్చ్బా యుద్ధం ముగియటంతో మంచి వరుడ్ని చూస్తానవి....దానికి వచ్చచెప్పి తీనుకునివస్తా.... (వెలునలికి వెడుతుంది) గుమాస్తా : (కూర్చున్నచోటినుంచి అమాంతంగా లేస్తూ) అయితే నేవేజయించా. ఆవిడ అన్నదానిలో ఎంతో అంతరార్థం ఉంది....ఇక్‌ ఆమాట చెల్లింగుకో ము! వలిసిన బాధ్యత ఆవిడదే. కీకాార

శ మదర్‌ కరేజి మదర్‌ కరేజీ : (నురోక్షణంలో కూతురివి లోపలికి తీసుకువివస్తూ) ఈ యుద్ధం మాతం మరి కొంతకాలం పాగేటట్లు చూసుకోవాలి మన కెలివితేట లువ యోగిస్తూ. దాంతో మనం చేతినిండా నంపాడించుకోవచ్చు. (క్యాటీనతో) అప్పుడు నువ్వు ఊళ్ళోకి వెడుతూ పీకు కొనలనినవి కొనుక్కోవచ్చు. మనకు బండి ఉండనే ఉందిగా. నువ్వు కొవ్నసరుకు దానిలో భదపరుచుకో వచ్చు, (గుమాస్తాతోో ఈ ప్లానువేయటం వీకోనమే. (ఇతర్లతో) గుమాస్తా ఇక ఇక్కడే ఉంటాడు. వాళ్ళదేశం వెళ్ళడు, (కృాటీనుతో) ఆతను ఊళ్ళోక్స్‌ నీవెంట వస్తుంటాడు సహాయం చేయటానికి... ఈ వాన రాకపోతే ఆ వీరువి అంత్యక్రియలకు మనంకూడా వెళ్ళివుండే వాళ్లం.... వెడుతూన్నప్పుడు, తిలీగి వస్తూన్నప్పుడు ఈ మహాపట్నం కళ్లార చూడ టావికి అదృష్టం ఉండివుండేది..., ఇప్పుడు ఆనంగతి తలుచుకువి బాధ పడటం ఎందుకు చెవ్పక్చడి? అమ్మాయి! ఇక మవ్వు జొగత్తగా మన లుతూ ఉండాలి. పెళ్ళి ఆంపే అంత సులభమా నురి ! అంతుసంతూలేవి నరుకులు పేకరించుకోవాలి....ఇక నువ్వు అదొక్క పే ఆలోచించాలి. (₹ట్రీన్‌ పట్టురుమాలు తీసుకుని కస్పుకుంటుంది. గుమాస్తాకి కంటి వంజ్ఞచేస్తూ ఆతవిని వెంటబెట్టుకుని బయటికి నడుస్తుంది.) ఫాదరీ ; (ఇంత తొందరగా కొటీన్‌లో కలిగినమార్చుకు విస్తుపోతూ) అమ్మాయి ఇలా గుమోప్తాతో వెళ్ళటావికి ఒప్పుకున్నావా ? మదర్‌ కేజి: ఆ ॥ ఆది వెళ్ళితే తప్పేముంది? ఆందక త్తి అయితేగా ఏదైనా ప్రమాదం రావచ్చవి' భయపడటానికి....వా వ్యాపారావికీతూడా ఎలాటీ వం రాడు. (లోవలఉన్న వైవికులు వెళ్ళిపోతుంటారు. అస్పుడు ఫాదరి, కరేజీ (ప్రకగావ్రక్క-వే కూర్చుంటారు ఫ్లౌదరీ ; ఇలాటి వ్యవహారాలలో పీకున్న రై ర్యసాహసాలకి నిజంగా ఆశ్చర్యం జేస్తుంది. లోకమంతా విన్ను కరేజి ఆవి ఎందుకు పిలుస్తుందో ఇప్పుడు వాకు బాగా అర్ధమవుతోంది, చదర్‌ కరేటి ఏ మావంటి బీదవారికి ఇలాటి ధైర్యసాహసాలు లేకపోతే (బతుకు తెరువులు ఎలాగ? మ్మిదనుంచి లేచేది ఈ మనోఐలంతో నే. చీకల్గోకూడా

ఆరో రంగం న! ఈ వెలుగులనే చూడటానికి శాయళ క్రులా (ప్రయత్నిస్తూ ఉండాలి. చక వర్తి పోపు దర్శనానికి వెళ్ళినా, పోపే ద్యకవర్తివి స్వయంగా చూడటావికి వచ్చినా ఈ పిచ్చివిలం లేకపోతే వాళ్ళకు చుక్క ఎదురవడం ఖాయం. రై తాంగానికీ ఈ గుండెవిబ్బరం లేకపోతే చవిటినేలల్ని ఎలా దున్ని పార వంతం చేయగలుగుకారు? యుద్ధాలను 'పెద్దలు వాళ్ళు అనుకున్న ప్లాన్ల (ప్రకారం యధావిధిగా పొగించటావికి పట్టుదల ఎలా వస్తుంది?

(వైపుతీప్‌ వుగాకు నొక్కుతూ అగ్గిపుల్ల గీవ్‌ తనివితీరా పొగ పీలుస్తూ ఉంటుంది.)

ఏమయ్యోయ్‌ । మవ్వు ఇలా గోళ్లు గిల్లుకుంటూ కూచోడం నబలుగా లేదు. కొంచెం కాయకష్టం చెయాల్సి వస్తుంది....నా గుండె నిబ్బరంచూవి ఇలా తబ్బిబ్బయిపోడం కాదు మీలాంటి పెద్దలు చెయ్యవలపింది...,క శైల నంగతి చూసుకోవాలి. ఆమూల ఉన్నాయి. చిన్నచిన్నముక్కణుగా కొడితే మనపవ్‌కి బాలా అమకూలంగా ఉంటాయి.

ఫారరీ : (అయిష్టంతో తొడకున్న చొక్కావి విన్సుతూ నమీపాన్నేఉన్న గొడ్డలి పచ్చుకుంటూ) వృత్తిరీత్యా ఫొదరీవి. ఆత్మవికానం కలిగించడం మా పవి. === క బలు కొట్టడం ఠొదుం

లి చి

మదర్‌ కరేజీ : ఆత్మ అనేది ఒకటి ఉంటేగా, దావి వికాసానికి ఫాదరీలనహాయం అపేడీంచటావికి? నాకు ఇప్పుడు అవసరంగా కావలసినవి 8 బలు వంటకు. అ

ఫాదరీ : ఏమిటా వెటకారం? ఆది నరేకొవి ఆ వైపు తాగడం మర్యాదగా లేదు.

మదర్‌ కరేజి ఇందులో వెటకారం లేదు, ఏమీ లేదు. వైపునంగతి మీకు తెలిపే అంటున్నారా ? ఒకసారి చూస్తారా?

ఫొదరీ: ఊహూ: చూడాలనింది ఇలాటిదికాదు. నా హోదాకు తగినదే వేను

మదర్‌ కరేజీ; నా పోదాక్‌ ఇది తగదా?

• ప్రాదరీ: ఊ(హాో ః ఆ పాత రీజీమెంటు వంటవాడు వాడుకుంగేదికదూ ఇది? మదర్‌ కరేజి; అయితేనేం? అలాంటివాడు వాడినదాన్ని వాడటంలో తస్పేం ఉంది? కాని ఈ (ప్రశ్న ఎందుకు అడిగారో తెలుసుకోవచ్చా?

న! మడర్‌ కరేఉి

ఫాదరీ ; మరేంకాదు. దాన్ని వీవంటివాళ్లు వాడటం మంచిదికాదు, ఆ పైపు కాల్చిన వాడి నాప్తికఠర్వమంతా వీకు సోకుతుందని సా భయం.

మదర్‌ కరేజి : మైపుకీ 'నాస్త్‌కత్వానికీ సందింధం ఏముంది?

ఫొదరీ ; ఆది మంచిదికొదు. పైపు వాడటంమూలంగా వాడి అవగుణం వీలో వాటుకుపోతుందవి నా భయం,

మదర్‌ కరేజి : అలా భయవడాలపసిన ఆవగుణం ఏమిటో తెణసుకోవచ్చా ?

ఫాదరీ : ఇదిగోనమ్మా । ఇలాటివిషయంలతో నిమ్న హెచ్చరించడం నా విధ్య క్త ధర్మం. దీన్ని వారినవాడు అంత మంచివాడు కొదు. అ,నాననే వీకూ పోక్రితే భగవంకుట్జే పూర్తిగా మరిచిపోతావు, అందుకే ఇంతగా చెప్పవలసి వచ్చింది. -

మదర్‌ కరేజి : అతను విజాయితీగల మనిషి.

ఫాదరీ : అతను వీజాయితీగల మవిషా పైపు ఎంత అధ్వాన్నంగా ఉండో ఒక సారిచూ ప్రే నీకు ఆర్థమపుతుంది ఆతనినంగతి.

మదర్‌ కరేజి : చూడటానికి చాలా వాగుందే; ఆమఖిషి అన్త్నమానమూ వాడు తూండటంవల్ల కాన్త అరిగింది. ఆంతే ।

ఫాదరీ ; ఆరగడమేనా ? నగావికినగం కొరికేశాడు కూడా: 'కఠిడపృష్టిగల మనిషి. అదంతా ఇందులో న్పష్టంగా (ప్రతిఫలిస్తూనే ఉంది.

మదర్‌ కరేజి : (ఓపిక పట్టలేక) కయైలు కొట్టటానికి ఇష్టంలేదని చెప్పటావికి

టి టె లే

ఈ ప్పరొణం ప్రారంభించినట్లుంది.

ఫాదరీ ; మొదటనే చేప్పామగా నాది క వైలుకొళ్తే వృషత్తిగాదని. నేను చదివింది మకళాస్త్రం... ఇక్కడివాళ్ళకి ఈ సంగతి తెలియక ఐండచాకిరికి నన్ను ఉవయోగించుకుంటున్నారు. దీంతో నాకు భగవానుడు ,(వ్రసాదించిన దివ్య శక్తి విస్ప్రయోజనమయిలోతోంది... ఇది పొనకృత్యం. వీళు నా మక బోధలు వినే అవకౌళం లభించలేదు. మా రీజిమెంటువాళ్ళని ఒక శాడుమీదా వడిపిస్తూ కతుదళాలని హడలగొట్టటానికి ఎలాటి ఉత్తేజం కలిగించే వారీనో ఉత్తమాటలతో ఇప్పుడు చెన్చటం అనవనరం. ఎంతో అద్భుత

అరో రంగం 88 శ కీని భగవంతుడు నాకు (ప్రసాదించాడు. నువ్వుగనక నా (వనంగాన్ని వివి ఆ నమయంలో వా ముఠవర్చస్సువి చూపేఉంటే ఇలానన్నుచిన్న చూపు చూపేదానివా ?

మదర్‌ కరేజి ; అలాటి [వసంగాన్నికావి అన్నటి ముఖవర్చస్పుగాని అనలు చూడడమే నా కిష్టంలేడు. ఒకవేళ చూసినా దాంతో ఏం చేనుకుంటాను మరి?

ఫాదరీ ; సీ మాటలు అమక్షణం వింటూనే ఉన్నామగా, వాటిలో కావలసిన వేడి లేదు....అదే నేను (గపాంచింది. వీవూ మనిసివే, మనిషికి కావలసిన వేడి పీలో ఉండాలి. ఏమంటావు?

మదర్‌ కరేజి 2 మవకు కావలసినన్ని కళైలు మనకే ఉంయేనా, అలాటివేడిదా నంతట అదే పుట్టుకొస్తుంది.

ఫొదరీ : అడిగినదానికి సూటిగా జవాబుచెవ్పక తప్పుకుంటున్నావు. ఇప్పుడు మనం ఏకాంతంగా ఉండడం అదృష్టం. మనమధ్య గోడలు ఉండడం న్యాయం కాదు. ఈ యుద్ధంగొడన ముగిశాక .... అర్ధమవుతోందా నేనేం చెప్పా లను కనా నో ళ్గి

మదర్‌ కరేబి : అంత తొందరవడకండి. గోడలూ లేవూ, గీడలూ లేవూ మన మధ్య, అదంతా మీ(ళమ మనది వన్నిహితబాంధవ్యమే. నేను మీకు వంట వండిపెడుతున్నాను.। మేరు కడుపునిండా తింటూఉన్నారు. ఆ బాంధవ్యం మరింత గట్టివడటానికి కబ్దైలు కొట్టి పెడుతున్నారు ఇవ్పుడు....

ఫాదఠీ : (చేన్తున్నపవి కట్టిపెట్టి ఇంకా దగ్గరకువస్తూ) “మధ్య గోడలు. అంటే ఇంకా దానిగూడార్థం అవగాహనం కాలేదనుకుంటా, వంటచేయడంం తినడం క నైలు కొట్టడం, ఇలాటి కోవకుచెందిన మరీ ఇతరకార్యకలా. పాలు కింది అంతస్టుకి చెంవినవి ...మువ్వు ఇలా గుండె రాయిచేనుకోడం మంచిదికాదు. నీ గుండెమీద చెయ్యి వెయ్యవియ్యి....మన ఈ వమన్య సులభంగా పరిష్కార మై పోతుంది.

మదర్‌ కరేజి : ఆ గొడ్డలి పుచ్చుకువిమూ(క్రం నాకేసి రాకండి. చెప్పానుగా మనది ఎంతో సవ్నిహితసందింధం అవి, అది చాలదా?

నం మదర్‌ కరేజి

ఫొదరీ ; ఆలా నన్ను చిన్నబుచ్చటం ఘోరం. తాపీగా ఆలోచించే ఇలా అంటు న్నామ.

మదర్‌ కరేజి ; ఏమండోయ్‌.ఫాదరీ మహాశయా! నాదగ్గర కొంచెం మర్యాదగా నడుచుకోడం మంచిది. మీకు నావట్ల ఎంతో సానుభూతి ఉన్నదన్నవిషయం- వృష్టమపుకూ నేవుంది.... దాంతో మీరు చె ప్పేదానికంకో ఊకొడకానవి ఆక వడకండీ. ఇలాటినమయాల్లో నేనేం చెయ్యాలో వాకు బాగా తెలుసు. ఆంచేతనే ఈ యుద్దంరోజులలో వా విల్లలని పెంచి. పెద్దవాళ్ళని తేయ టావికీ నాబండివి జాగ త్తగా ఉపయోగించుకుంటున్నాము. ఈ సేనావాయ కుడు ఆకాలమ్భుత్యువాత వడడంతో నంధి కుదరవచ్చుననీ దాంతో శాంతి రోజులు రాబోతాయవీ అందరూ ఉబలాటవడుతున్నారు.... కొంనముంచి అలాటిరోనే వచ్చిందంపే వావ్యాపారం బాగా చెద్పితింటుంది.... నేవే దాంతో (కుంగిపోతే, ఇక మీ రెక్కడికి పోగలుగుకారు? ఆసంగతి మీరు ఆలోచించడం అవసరం ఇలాటి గడ్డురో జుల్లో. అంచేత నేమ మీ కిచ్చే నలహో కసైైలు కొట్టడంలో మీ దాకచక్యం ఉపయోగించమనవి .. వాటితో షపాయంకాలం చలిమంట వేసుకోవచ్చు. ఇలాటిరోజుల్లో అంతకన్నా ముఖ్యం మదేముంది ? ఏమిటా చవుడు ? అన్ముయ్యో : కాటీన్‌

(కౌ(టీన్‌ గడగడవణుకుతూ లోపలికి వస్తుంది. ముఖంమీద పెద్ద బొబ్బ. మోసుకునివచ్చిన నంచులు, కట్టలు, తోలువస్తువులు=ఆ తోలువస్తు వుల్లో చిన్న ఢంకాకూడా ఉంటుంది = (క్రింద పడేస్తుంది ) ఏమిపే అమ్మాయి! ముఖం అలా వాచిపోయిందేమికే? వస్తున్న

వుడు దోవలో ఎవళ్ళయినా ఆటకాయించారా? (బొబ్బివి పరీక్షిస్తూ) ఇదంత (_వమాదమైంది కాదులే. వెంటనే కట్టుకడకాను. రెండువారాల్లో నయమవుతుంది భయపడకమ్మా ! ఈ పాంతాలజనం అడవిజంతువురి కన్నా హీనం: (గాయానికి కట్టు కడుతుంది)

ఫాదరీ ; ఇదంతా యుద్ధం చేస్తున్న అత్యాచారం. మమమల్గోఉన్న చెడ్డ ఆంకా వియటికొన్తుంది.

మదర్‌ కరేజీ : (ఆమ్మాయితో) ఆ గుమాస్తా వీ వెంట రాలేదా: ఇక్కడ నిన్ను దించటాన్‌కి. పీ ఆదృష్టం దీంతో నరిపోయింది. ఆంత పెద్దది కాదులే. నయమైనతరువాత గాయం గురుకులు ఉండవు. కట్టు జాగ త్తగానే'

ఆరో రంగం 87 కట్టామ. కొంచెం జాగత్తగా మెలగుతూండాలి ఇలాటిచోట్లలో నడుస్తూ ఉన్నప్పుడు....క్కాటీన్‌ । ముప్పు ఊళ్ళోకి వెళ్లాక పామూన్లు సర్దుతూన్న వ్వుడు వీకోనం జోళ్లు తీసివుందాను. ((యెవేట్టీ వాళ్ళదగ్గర వదలిపెట్టివ ఏరి చెవ్వులజోళ్ళు తీస్తూ) వీటివి ఒకపారి చూడు. వీటీవి వేసుకోవాలని ఉబలాటపడుతూ ఉండేదావివి కదూ: మవ్వే విరభ్యంతరంగా వాడుకో వచ్చు. వీకోనమే ఆది మవదగ్గర వదలిపెట్టి వెళ్ళింది.

((చెవ్చులకేపి చూడకవే క్నాటిన్‌ బండిలోకి ఎక్కుతూోంటుంది.) ఫాదరీ : ఈ గాయంమూలంగా ముఖం వికౌరం కాకుండా మనం జగత పడాలి. మదర్‌ కరేణి : మచ్చ ఎలాగై నా ఉండిపోతుంది గాయం నయమైనా, కాంతి

రోజులు వచ్చాక దానివి కప్పిపుచ్చటావికి ఏదై నా ఉపాయం చూనుకో వచ్చు.

ఫౌదరీ: ఈ నమయంలో ఊళ్ళోకి వెళ్ళకుండాటం టే ఈ ఆసద వచ్చేదికాదు.

మదర్‌ కరేజి: అది నియలుదేరటానికిముందే. ఈ హెచ్చరీక చేపివుంచే ఇంత (వమారం దాసరించేదికొదు. స్వేదృగా వదిలే స్తే ఆది ఒళ్లు మరిచిపోతుంది- ఇగాగే ఒకనాడుర్శాతి ఒంటరిగా బయటికి వెళ్ళింది. ఆవాటినంఘటన ఇన్న టికీ మరిచిపోలేను.

(కొటీన్‌ తెచ్చిన సామాన్లుతీని లోవల వర్షుతూ)

ఇదంకా యుద్ధం మహత్తు. ఇవి అమ్మి చేతివిండా డబ్బు గడించవచ్చు.

(వియట ఫిరంగుల నందడ్మి

ఫాదరీ : ఆ నీరుత్ని ఈపాటికి నమాధి చేసినంటారు. ఆ శబ్దం చార్మికకంగా ను(ప్రపిద్ధమైన ఘట్టమపుతుంది ముందుతరాలవాళ్ళకి.

మదర్‌ కరేజి : మా అమ్మాయి మొహూంమీది దెబ్బకూడా చర్మితలో మ4స్టస్టానం సంపాదించుకుంటుంది. దెబ్బతో ఒక కన్ను పోయినక్తు; ఇక దానికి వరుజ్ణీ వెదకాల్పిన ఆవనరమే ఉండదు, మూగపిల్లే గాక, ఇక గుడ్డివల్లగా ఉండాల్చినగతికూడా పట్టింది. చిన్నవాడు చవిపోయాడు, పెద్దవాడు బతికి వున్నాడో లేదో ఆదేవుడికే తెలియాలి. యుద్ధం (వ్రపాదించిన భిక్ష ఇదంతా

ఏడో రంగం

ఆరోరంగంలో మవ౦ కలుసుకున్న సంవత్సరంలోనే. నంధి చేను కొనటావికి మారుగా యుద్ధాన్నే యభఖాతథంగా నడుపుతూండాలవి పెద్దలు విశ్చయించుకున్నారు. దాంతో మదర్‌ కరేజీ వ్యాపారం బాగా లాభపాటిగా పొగుతూన్నట్లు అవిడ ఈ రోజుల్లో వేసుకున్నదున్తులు, ధరించిన నగలూ బచాటుతాయి.

(రాజమార్గం. ఫొదరీ. కూతురు క్కాటీన్‌ బండి లాగుతుంటుంటారుం అండిలోవల వ్యాపారం సెద్ద ఎత్తున చేనుకోబావికి పేకరించుకున్న సరుకు. కరేజీ బండివెంటి నడుష్తూంబుంది. మెడలో కానులగొలును,)

మదర్‌ కరేజి; యుద్ధం మిమ్మల్ని ఆలనట 'సెళ్తేస్తుండటం నిజమే. అయితేనేం “కొంఠకాలం దీనికంతా ఓపక వట్టుకునివుండాలి. ళాంతిరోజుల్లో కొంచెం విశ్రాంతి తీనుకుంకే అంతా చక్కబడిపోతుంది. మన కడుపులు విండా లంపే యుద్ధం ఉండాలి. కాంతిరోజులు వచ్చినా తిరిగి దానికోనం మనం ఎదురుచూడాలి. మీ ఐళాబిలాలు పరీక్షించేది యుద్ధం. యుద్ధమంతే వ్యాపారం. అంతకన్నా మరేం కాదోయి యుద్దం. డబ్బాలో వెన్నను భద్రవరుచుకున్న సే యుద్ధం ఒక పాకు మనవ్యాపార౦ం సాగిపోవటానవికి. అంచేత కాలిమీడ కౌలు వేసుకువి కూర్చుంటే అంతా చకచక జరిగిపోతుం దనే వెరిమొరి ఆలోచనలకు మీ బురల్లో శావియ్యకండి. తిష్ట వేసుకుని కూచున్నవాళ్ళు చటుక్కున లేవాలి ముందుకు నకమురూ బెమరూ లేకుండా నడవాలి శాంతి కొవాలని, అది కావాలని. ఇది కావాలనీ గొంతెమ్మ కోరి కలు కోరుకుంబూంటారు. కొంతమంది వాళ్ళకి అందుపాటులో లేవివాటి కోనం అంతులేనిప్తానులు వేనుకుంటుంటారు. తామే ఇతర్లకన్నా తెలివి కేటలు గలవాళ్ళమని పెద్దపెద్ద ఉవన్యాసాలు ఇస్తుంటారు. ఇలాటివాళ్ళవి ఎంతోమందిని చూశా. తుట్టతుదకు వాళ్ళు చేరుకునేది శ్మశానాలకి. అక్క డికి చేరుకున్నాక అయినా తెలుసుకుంటారా ఈ రహన్యం 1-..

((విండి ముందుకు కదుణుతూంటుంది )

ఎనిమిదో రంగం 1682 నం లోనే యుద్దానికి ఇంళకాలంనుంచి ఊతనిస్తూన్న, స్వీడన్‌ రాజు, గుప్తావ్‌ ఆడోల్ఫ్స్‌. యుద్ధరంగంలో మృతిజెందుఠాడు. దాంతో యుద్ధం ఆపుచేయటావికి నంది రాయబారాలు జరుగుతూ ఉంటాయి. శాంతివాతాన:ణం వృష్టించబడటంతో మదర్‌ కరేజి వ్యాపారం పెద్ద దెవ్పి తింటుంది. అమె పెద్దగొడుకు అయిలిఫ్‌ సాహపకృళ్యాలుచేని మంచిపేరు తెచ్చుకున్నా తుదకు అధ్వాన్నం చావుకు బలియవుకాడు. (వేవవికాలం. ఉదయంపూట. రాజబాటకు దగ్గరగా మదర్‌ కరేజి మకాం చేస్తుంటుంది) చాలాదూరంలోఉవ్న _ఊరినుంచి ఒక మునలావిడ, అవిడ కొడుకూ వచ్చి బండికి సమీపంలో ఉంటారు. వాళ్లు మోనుకువి వచ్చిన సక్కచుట్టలు, కంబళ్ళు వగ రాలవి తీపిచూస్తూ గుసగునలాడుకుంటుంటారు. మదర్‌ క రేజి అనరికి బాగా తెల్ల వారినా బండిలో వ్విశాంతి తీసుకుంటూ ఉంటుంది) మదర్‌ కరేజి కంఠం : (బండిలోనుంచి ఏమిటా సందడి బయట ఇంక పొద్దున్నే? మునలావిడ కొడుకు ; ర్రైతులమమ్మూ! ర్యొత్రి బయలు వేరాం మావూరంివించి. ఇగ వై మైళ్ళు మా పామాను మోసుకు వచ్చాం. తొందరగా తిరిగి ఇల్లు చేరుకోవాలి. మదర్‌ కరేజీ కంఠం: మీపామాను నన్నేం చేసుకోమంటారు ? తిన్నగా (పక్క వూరికి నడవండి. మునలావిడ : (కొడుకుతో) ఆవిడవల్లి మనకేం (సయోజనం ఉండేటట్లూ లేదురా లే? ఇంకోచోటికి పోదాం. మునలావిడ కొడుకు : (బండివై పు చూస్తూ) మీకు తీరిక అయేటంత్‌వరకు ఉంటా మమ్మా. కష్టకాలంలో ఉన్నాం. శిమ్తు ఇవ్వాళ చెల్లించకపోతే ఇల్లు ప్వాధీనం చేసుకుంటారు. మాకు ఆవనరంగా కొవలపింది మూడు బంగారు

కిం మదర్‌ కరేజీ కాసులే। సామాను చూనుకున్న కరువాతే ఇయ్యండి. మమ్మల్ని ఈ గండంనుంచి రక్షించండి, (గంటణ (వక్క వూశ్ళోనుంచి మోగుతూ ఉంటాయి) అమ్మా: అమ్మా! అ చర్చిగంటలు వింటున్నావా? దూరాన్నుంచి కంఠాణు: రాజు యుద్ధంలో చవిపోయాడు. నంరి కుదిరిన శే. శాంతిరోజులు వస్తునృన్తు : మదర్‌ కేజి: (దిండిలోనుంచి బయటికి చూస్తుంటుంది. ఇంకా [డవ్‌ చేనుకో లేదు) ఇవ్వాళ అదివారం కాదే! ఎందకలా చర్చిగంటలు గణగణ (మోగుకున్నాయి? దూరాన్నుంచి కంలాలు : కాంతిరోజులు 1 శాంతిరోజులు ఇక వస్తాయి. ఫాదకీ : (బండి(క్రింద వడుకున్నవాడు కదులుతూ ఎవరది । ఆలా గావుకేకలు పేస్తుంటా రెందుకు? ముసలి ఆమె కొడుకు; వంధి చేసుబన్నట్లుంది ఆ సందడి వింటుంటే. ఫాదకీ : (అమాంతంగా లేస్తూ) ఏమన్నావు? నంధి కుదిరిందా? మదర్‌ కరేజి : (బిండిలోనుంచే) ఆవంధి (ప్రస్తావన వా దగ్గరకు తీసుకరాకండి. లోవల ఉన్నదంతా కొ త్తనరకు. ఇస్పుడు దాన్నంతా ఏంచెయ్యాలి $ ఫాదరీ : (కంఠధ్వవి వన్తున్న దిక్కు కేపి చూస్తూ) ఏమంటున్నారు. వాళ్లంతా ? శాంతిరోజులా? విజంగా నంది చేసుకుంటారా ? దూరాన్నుంచి కంళం : మూడువారాల ్రీందట సంది కుదిరింది. ఇస్సుడు కాంతి రోజులు. ఫ్రాదరీ ; (మదర్‌ కశేజితో) వాళ్లమాటణు విజమైండాలి. నంది కుదరకపోతే చర్చిగంటలు ఎందుకలా మోగుకాయి? దూరాన్నుంచి కంఠం ; ఊళ్ళోకి (ప్రాటిస్టెంటులువాళ్లు అ ప్రపాస్తులతో తామర తంపరగా వచ్చి చేరుకుంటున్నారు. వాళ్ళే ఈ శుభవార్త తెచ్చారు. మునలావిడ కొడుకు ; ఆ మాటలు వింటున్నాప్పుకడూ :....ఆ: ఏమిటయిందమ్మా॥ (మువలావిడ న్పృహతప్పి వడిపోతుంది.)

ఎవిమిదో రంగం శి

మదర్‌ కరేజీ : (బండిలోమంచే) అమ్మయ్యో: అమ్మయ్యో ;.... కా(టీన్‌ : ఏ౦ చేన్తున్నావేః కాంతి కాంతి; చవ్వున ఆ వల్సిడన్సు వేశకోవే;... తొందరగా చర్చికి నడుద్దాం. మన చిన్నవాడి ఆత్మ శాంతికి ఇంతవరకు పూజలు చేయించలేదు. ఇవ్వాకైన పూజలు చేయించకపోతే మహాపాతకం వమ్తందే-...ఇంతక్తూ బయట వినవిడుతున్న మాటలు విజమేనా?

మునలావిడ కొడుకు । వాళ్ళంజా అంటున్నది నంధి చేనుకున్నారనీగా ; కాంతి రోజులు కాక ఇంకేం వస్తాయమకుంటున్నారు ? (క్రిందవడివున్న వాళ్ళ అమ్మతో) అమ్మా। అమ్మా: లే! లే1 ఇంకేం ఫరవాలేదు. ఒక షణం తూర్పున్నావా అంతా చక్కబడుతుంది. ఆతరువాత తిన్నగా ఇంటికి నడద్దాం. కాంతిరోజులు రావడంతోటి మన కష్టాణ గక్రైక్కుకాయని తెప్పామగా---లేవే; ఇక అన్నీ నవ్యంగా సాగిపోతాయి. మన వడక సామామకు వీళ్ళు చౌదులుకో నక్కన్లేంన్నమాట. -.-నడుద్దాం లేవవేః (దగ్గర ఉన్న ఫాదరీతో) మా అమ్మ నంధి నంగతి' వినటంతో కంగారు వడ్డది దానిని నమ్మలేక. మా నాన్న ఎప్పుడూ. చెపతూ ఉందేవాడు, యుద్ధం ఏనాటికో ఒకనాటికి ఆగపోతుందవీ, దాంతో నంధి తన్పక కుదురుతుందనీ-** ఇక తిన్నగా ఇంటికి నడుస్తాం.

మదర్‌ కరేజీ : (విండిలోనుంచ) ఒక గ్లాను పృచ్చుకుంళే తేరుకుంటుంది.

ఫాదరీ : అన్సుడే వెళ్ళికోయారు.

(వియట హడాపుడ్సి

మదర్‌ కరేజి : (లోవలనుంచ్చే అక్కడ ఆంత హడావుడిగా ఉంది ఎందుకో ?

పఫాదకీ; (ఆటుకేపి చూస్తూ) అక్కడ జవం మూగినట్టుంది. అటుకేని వెళ్ళిచూసా రావడం మంచిదిగా. ఆలా వెడుతున్నవ్పుడు నాఫాదరీ దుస్తులు వేసుకుని వడవడం బాగుంటుందనుకుంటా |

మదర్‌ కేజీ; (లోవలిమంచ్సి చవ్చున వడవండి. ముందు వంగతి నందర్భాలు వృష్టంగా తెలుసుకోడం ఆవనరం. వాళ్ళే క్యాకలిక్కులయివుంపే మీ ఫాదరీ దుస్తులు చూడడంతోటి ఎలాటి అఘాయిత్యం చేస్తారో ఆలోచించు కునటం మంచిది. నంధి కుదరటం నాకూ చాలా ఇష్టమే... నా వ్యాపారం కొంచెం టెబ్బతింటుందనుకోండి. మా పిల్ల లవి పెంచి పెద్దచేసింది యుద్ధం

న! మదర్‌ కరేన రోజుల్లోనే. ఒకడు పోయాడు. ఆది గుర్డిదై పోయింది. శాంతిరోజుణున పే మన అయిలిఫ్‌వి తిరిగి చూ పేభాగ్యం కలుగుతుంది.

ఫాదరీ ; అలాచూడండి. అఆజనంలోనుంచి ఆదరా బాదరగా మవనకేపే ఏవళ్ళో వస్తున్నారు... ఎనళ్లో ? (అటుకేపే చూస్తూ) ఆ: ఆవచ్చేది వంటమనిషి. ఆప్పుడు కెప్టెన్‌ దగ్గర వంటచేస్తుంటే మన మవిషేః

వంటమనిషి : (చింపి బట్టలతో చిన్నమూబ చంకనుంచుకుని వాళ్ళ కేసి హడావిడిగా వస్తూ) ఎవరు?--. ఫాదరీ గాలరేనా?

ఫాదరీ : (కరేజితోో ఏమమ్మా కరేజి! కరేజిః మనల్ని చూడడానికీ ఎనరు వచ్చారో చూడు.

(మదర్‌ కరేజి దిండిలోమంచి బయటికి దిగుతూంటుంది)

వంటమువిషి అప్పుడు మీకు మాట ఇచ్చానుగా తీరిక దొరికిరే మీరు ఎక్కడ మకాం చేస్తున్నా అక్కడికి వచ్చి మాటామంనీ చెనుకుంటానని. ఆ రోజుల్లో మీరు ఇస్తుండే భూటుపావీమాలరుచి మరిచి పోతావా? శేమంగా ఉన్నారమ్మా ?

మదర్‌ కరేజీ ; ఎవరా పెద్దమనిషి, మనల్ని చూడటానికి . వచ్చావని దెవుతున్నది ? (చూస్తూ) ఆ: ఆ: కెప్టెన్‌ క్యాంపులో వనివేస్తుండే వంటమవిషి ఎంతకాలమైంది 1 ఎంతకొలమైంది మిమ్మల్నిచూన్‌ ; సరిగా వం వత్సరం ౬ అక్కడ మా అయిళిఫ్‌ కులాసాగా ఉన్నాడా?

వంటమనిషి : మీ అబ్బాయి ఇంకా రాలేదా? నాకన్నా కొంచెం ముందుగానే బయలు దేరాడే:... ఈపాటికి వచ్చేవుండాలి?

ఫాడదరీ: కొంచెం ఆగండి. లోపలికి నడిచి నా ఫాదరీముస్తులువేసుకుని ఒక కణంలో వస్తా,

(బండికేసి వడుస్తాడు)

మదర్‌ కరేజి: ఏమంటున్నావు? అంకే మావాడు ఏ క్షణంలోనైనా ఇక్కండికీ చేరుకుంటాడవ్నమాట. (సిల్లి విచూస్తూూ అమ్మాయి; అమ్మాయి మీ అన్నయ్య వస్తున్నాడే 1 వంటాయనకోనం ఒకిగ్గాసు మంచి పాయం తీసుకువిరావే ।; (క్కాటీన్‌ బయటికి తల చూవదు) తలదువ్వుకు రావాలి. *==గబిగబ కావియ్యి. ఈయన సరాయిమనవిషి రాదులే. (పిల్లి అది వున్న

ఎవిమికో రంగం 00 చోటిమంచి ఇంకా రాకపోడంచూపి తనే లోవలికివెళ్ళి గ్లాను నింపుకుని తెస్తుంది ) క్కాటీన్‌కి బియటికిరాడం నామర్షా. శాంతి కాంతి అవి మీరంకా వాగుతూంటుం'పే దానికి ఒళ్లు మండిపోతోంది.. కౌవి ఇంత ఆఅలన్యంగానా రొవడం ? కంటికి మంచిదెబ్బ తగిలింది. దాంతో చూపు పోయివళ్తే 1...కాని అది నమ్మితేగా ! తను అందమైనవాన్నవి. అందరూ తనవంకే చూస్తుంటారవీ దావ్నిళమ...

వంటమనిషి : ఆ: అర్థమవుతున్నది, ఇదంతా ఆ యుద్ధం మన కిచ్చిన (వ్రపాదంం

(వంటమనిషి, మదర్‌ కరేజి కూర్చుంటారు.)

మదర్‌ కరేజీ : ఇప్పుడు రాబోయేవి చెడ్డరోజులు. ఆనంగతి తెలిసీ నువ్వు ఇక్కడికి రావడం విచారంగా ఉంది. దీంతో నేనూ దివాలా తీనినప్లే.

వంటమనిషి : ఎందుకలా అంటావు? అలాటి దురదృష్టం రానేరాదు.

మదర్‌ కరేజి : రాడంటారేం? ఈ పిశాచం ఇక నా పీకని నలిపేస్తుంది... ఆ పెద్ద మనిషి ఫాదరీ కాంతిరాదు గీంతీ రాదని కుండ బద్దలుకొట్టినట్లు చెన్పటంతో ఆ మాటనమ్మి కొ త్తసరుకు చాలా కొనేశా. ఇక ఇప్పుడేం చేయాలో తోచ కుండావుంది. ఇకమీద బేరాలేరావు. నువ్వే చెప్పాలి ఇలాంటి అవాంఠ రోలనుంచి బయటిపడటావికి మంచిదోవ ?

వంటమనిషి : ఆ ఫాదరిమాట ఎందుకు వమ్మారు? అవ్వుడే మీ దగ్గర చేదోడుగా కొంతకాలం ఉండివుంపే...ఆ పాపిష్టి క్యాఠలిక్కులు అంక తొందరగా మనమీదికి దూసుకువివస్తారని ఎవళ్ళు అనుకున్నారు. ' ఆ సంగతికూడా ముంచే తెలిసివుంపే అప్పుడే వెంటనే మరో మంచినలవి ఇచ్చివుండే వాణ్నీ- ఆ ఫాదరీ మోనగించాడు.-.ఇలాటి దుర్భుద్ధి ఆమవిషికి ఎలా బొర్లుకువి వచ్చిందో న.

మదర్‌ కరేజి : ఆయిందచేమో అయిపోయింది. ఇప్పుడు అళణ్నీ మాపా(త్ర సామాన్లు కడగటావికి ఉవయోగిన్తున్నాను బండికూడా లాగుతున్నాడు,

వంటమనిషి : అంపే ఆతను ఇక్కడే తిష్ట వేసుకుని కూర్చుంటాడన్నమాట. ఇప్పుడు చేన్తున్నపనిపాటలతో తృ న్తివడేఘటం అనుకున్నారా. మిమ్మల్ని" బుట్టలో 'వేనుకొనటానికి ఇక పెద్దపెద్ద వురాణాలు పారాయణం చేయటానికి

న! మదర్‌ కరేజి మొదలు పెడుళాడు. ఇల'టినాళ్లు ఆడవాళ్ళంటే. పడిచప్తారు. ఉత్త దగా కోర్లు,

మదర్‌ కరేజి : ఆలా అయితే మీరు విజాయితీమనువులవి నమ్మవచ్చా?

వంటనునిషి ; నేను ఎటువంటివాడినో మీరే తెబునుకుంటారుగా. అలాంటివాళ్ళ వంటివాణ్ని కాను. ఖచ్చితపుమవిషివి. మీ ఆయురారోగ్యాలకు ఇదీ పుచ్చు కుంటున్నా (గ్గామ ఎత్తతాడుం

మదర్‌ కరేజీ ; అలా సెద్దమాటలు చెబుతూ తాగటంతో మీ విజాయితీ ఎలా అర్థ మపుతుండో చెప్పండి. మగరాయుళ్ళంళా ఎటువంటివాళ్ళో నాకు తెలుసు. నన్ను తృప్రిసరచటావికి మా దుప్పట్లూ, ఇతరపామానులూ మంచిధరలక్రు అమ్ముతారు. నేను పోగొట్టుకున్న వస్తువులు ఎక్కడిమంచో తెచ్చి ఇక్కడ ఉంచుతారు. ...విజం చెప్పండి. ఇలాటి వశ్కార్యాలుచేపే వెరి వాళ్ళంటే మీకేమన్నా గొరవముందా? -

వంటమనిషి : మనుములకత్వం వసిగట్టడంలో మీకు పెట్టించే 'సేరు.. మీలాంటి వాళ్ళంే నా కెంతో గొరవం,

మదర్‌ కరేజి : అలా తియ్యగా మాట్లాడుతూ మనువులని బుట్టలో 'వేసుకోటం మీకూ బాగా తెలునునన్నమాట... ఒక్కనంగతి చెవ్పండి. ఈ అయిదేళ్ళ నుంచి మీరు చేస్తున్నఎని యేమిటో తెలునుకోవచ్చునా?

వంటనువిషి ; ఆనంగతి ఎందుకు చెప్పు, ఇన్పుడు నేను చేస్తున్నది కాంతి గంటా రావం వింటూ మీరు ఆప్యాయంగా ఇచ్చిన పానీయం రుచిచూస్తూ మీ ముందర ఉండటం, విజం నెప్పాలంపే ఆ గంటల ఆనందంకన్నా మీ పొరాయి బాగా నచ్చింది. ఇటువంటిది దొరకటం చాలా కస్టం.

మదర్‌ 8 రేజి : ఇలా పొగడుతుంటే మీ నిజాయితీ తెలుస్తుందని ఎలా అనుకో గలుగుతాను ? ఊ; ఇలాటి సారాయిసరుకు ఈ రోజుల్లో లభించడం దుర్గళమే. కాని నాబంగారులాంటినరుకు ఇకముందు ఎలా అన్ముగలగు శానో ఏమో?-.. దావికేంగాని మీకు రావలసిన జీతభత్యాలు వాళ్ళు పూ ర్రిగా ఇర్చారో లేదో చెప్పండి.

“వంటనువిషి : (ఆమాటకు రేగిపోత్రూ. అంక అదృష్టమా ఈ విర్భాగ్యుికి 1... అందుకే వాళ్ళకి ఒక నమప్కారంబెట్టి బయలుదేరాను. లోకంలో తత

ఎనిమిదో రంగం కిక చచాచుకోడావికి చోటుఇచ్చే ఆప్తులు ఎవట్లా వుండకపోతారా అనే రైర్యమే వన్ను ఇక్కడికి నడిపించుకుని విచ్చింది. నన్నిహితులఎదుట ఇస్సుడు ఇలా కారికేసంచేయటం మహాభాగ్యం కౌక మరేమనమంటారు ?

మదర్‌ కరేజి : అంటే చేతిలో చిల్లి కానీ" లేదన్నమాట

వంటమబేషి : (ప్రన్తుతం చేతిలో చిల్లి కావీకూడా లేకపోయినా తెలివితక్కువ దద్దిమ్మవి కాను. పొట్ట పోసుకోడానికి వంటపని చేస్తా. ఆది దొరకకపోతే చెప్పులు కుడకా. అదీ దొరకకపోతే మరే వెట్టిచాకిరి చేయటావికైనా నందేపాంచము. యుద్దపురోజుల్లో చేయనలసిన పనిపాటలు ఒక ఎత్తు. ఇక శాంతికాలంలో చేయటోయేవి ఒక ఎత్తు, =

(అదే నమయంలో ఫాదగ్రీ తవ పాత ఫాదరీదుస్తులధలించి ఎంతో దర్జాగా ఆక్కడ (ప్రత్యక్షమవుతాడు. ) ఇవ్సుడు కాదు. కఈరవాత సావకొళంగా అ నంగతి మాట్లాడుకుందాం.

ఫాదక్రి ; (ఈన దుస్తులకేసి చూసుకుంటూ) ఇన్నాళ్లు వాడక దాచివుంచటం మూలాన వీడపురుగులు ఇక్కడా అక్కడా రుచివాశాయి. అయినా చెక్కు. చెదర లేదుం

వంటమనిషి : పాతవాటిని వేసుకువి ఇలా నాటకం' ఆడతా రెందుకు? తిరీగి వాళ్ళు ఉద్యోగం ఇస్తావా? ఆలాట్‌ విళ్ళిళలు బ్యురలో ఉంచుకోవద్దండి. ఆకాలం వేరు. ఈ కాలం వేరు. ఈ చీడపురుగులదుస్తుల్లో మిమ్మల్ని చూస్తూంటే నాకే విచారంగా ఉంది...ఆదంతా నరేగాని యుద్ధం యథా శథంగా పాగుతూనే ఉంటుందని ఈమెని ఎందుకు బుకాయింబారో కెలు సుకోవద్చా? ఆ వలహోాతో ఆమెను పూర్తిగా ముంచారు. ఇలా చేయటం ఏం బాగాలేదు.

ఫాదరీ : (మండివడుతూ) ఇవన్నీ మా సొంతవిషయాలు. వాటిలో మీరిలా కలుగ కేనుకోడంలో అర్జ్‌ మేమిటో వాకు తెలియడంలేదు.

వంటమనిషి ; (కోవంతో) కలుగజేసుకోకుండా నోరు మూనుకుపుండమవేగా మీ రియ్యలోయే సలహా? ఆః ఆః ఇతర్ణవ్యవహారాలలో మీరు కలుగజేసు కోటంలో వచ్చివలాభాలు నృష్టంగా చూస్తూనే వున్నాను.

ప! మదర్‌ 8 లేన ఫాదరీ : ఏమంటావు? ఆమెకు నష్టం తీనుకుని వస్తున్నది వేనా? (మదర్‌ కరేజివి చూస్తూ) ఈ పెద్దమనిషికీ మీకూ ఇంత దగ్గరనంబంధం ఉందవీ, ఆతని నలహాపకారం మీ వ్యవహారాలు చక్కదిద్దుకోటోతున్నార వీ నాకు తెలి యదే... మదర్‌ కరేజి : ఎందుకలా ఆవేశపడతారు * మీకు మల్లే ఈయనకూ తన న్వంఠ అభ్యిపాయాలు ఉంటాయి. మ్నితులమర్య అలాటివి ఉండటం నవాజం, అవసరంకూడా !--.ఆదంతా సరేకాని, నా మేలుకో రేవారిలాగ యుద్ధం ఎప్పటిలాగ సాగుతూనే ఉంటుందని సలహా ఇయ్యలేదా! చెవ్పండి, అ నంగతి ఈయనముందు ఇప్పుడు! -. ఫది; ఆః ఇచ్చానే అనుకో. ఏవో కారణాలమూలాన వాళ్ళు నంధి చేను కున్నారు.--దావికోనం ఇంత రాద్ధాంతం చేయటమూ? ఏం బాగాలేదు... మీరు మంచివారనుకున్నా. మీ వాలకం ఇప్పుడు చూన్తుంపే మృతకశేబ రాలను గుటకాయిస్వా చేసే శనంగులకన్నా పానమైనవాళ్ళవి సృష్టంగా ఆర్ధ మౌతోంది. మదర్‌ కరేజి ; ఏమిటి వాగుతున్నాపు? మరోసారి ఆమాట అనండి. వంటమనిషి : (చేళులణు కలుగకేసుకుంటూ) నా ఆ 'ప్తంలిని నా ముందర అవనూ విస్తారా ? దానికి ఎలాటి _పతిఫలం లభిస్తుందో తెలుసుకున్నారా ? ఫాదరి : (రెట్టింపు కోవంతో) ఏమండోయ్‌ నోరు జారకండి మీతో మాట్లాడడం లేదు. నా నంగతి తెలిస్తే ఇలా అవమానం చేయటానికి సాహసిస్తారా? (మదర్‌ కరేజితో) యుద్ధానికి కొంతకాలం 'వెలవియ్యటం మంచిదే. ఆ జనంకేసి ఒక్కపారిచూడు. శాంతిరోజులు వచ్చాయని వొళ్ళు ఉత్సాహం చూపకుండా ఎలా పుంటారో మీరే (వళాంతంగా ఆలోచించాలి. మనమూ మమమలం. అఆనంగతి మరచిపోయి. శాంతిని ద్వేషించడం, యుద్ధం ఇంకొ సాగాలని ఉదిలాట పడటం చూస్తుంపే మీకు కావలపింది యుద్ధం, అండు మూలంగా అంతులేని లాభం పొందాలనే ధ్యాస. ఇలాటీ వందర్భాల్లో మన పూర్వులు ఏమన్నారోవినండి “ఎవళ్ళకి భూతాలతో కలిసి భోజనం చేయాలని ఉత్సాహం ఉంటుందో, వాళ్ళు భూశాలకి మల్లే పొడుగు పాటి చెంచాణ క్యాగత్త పరుచుకోవాలి” అని. ఆ మాటల్లోని గుఢార్డం. మీవంటి వాళ్ళు ఏకోళానా మరచి పోకూడదు,

తవిమిదో రంగం శి?

మదర్‌ కరేజి : నాకు యుద్ద (వవ క్రివొద్దు. కాంతి నని అంతకన్నా వొద్దు. మీరు పెద్దమనువులవి ఇంతవరకు మర్యాదచేశాను. ఇలాటి అనకఠవక మాటలు నా ముందు చెప్పడావికి మీ కేమాతం హక్కులేదు. మీవంటి శివంగులతో ఇది మొదలు మా కేమా(తం నందింధం ఉండకూడదుకూడాం

ఫాదరీ ; ఏమమ్మా! కొంచెం కాంతించడం మంచిది. లోకం ఉఊరూతలూగుతున్నది శాంఠతికోనం, మీ బండిలో శారట్లాడుతూండే చీడపురుగుల కోనం కాడు. ఇలాటి ఆఘాయిత్యం --.

మదర్‌ కరేజి : (అడ్డువస్తూ) ఏమంటున్నారు ? వా బండిలో ఉన్నవి చీడపురుగులా? ఊ * వాటి నహాయంతో మేం జీవిస్తున్నామా? ఇంతవరకూ నూ దగ్గరే వుంటూ మేను పెట్టిన తిండి తింటూన్నవారు. ...

ఫాదరీ ; అం ?-..ఎప్పుడూ మీ,సాట యుద్దాన్ని గురించే 1

వంటమనిషి ; (ఫానరీతోో మీవంటి వయన్సు మీరినవాళ్ళు ఎలాబీ వలహాలూ ఇయ్యకుండా ఉండటం అన్నివిధాలా మంచిది. (కరేజితో) వరిస్థిరులు శ్రారుమారవటం మూలాన ఉన్న నరకుధరలు సడిపోకముందే అమ్మి వేయడం మంచిది. ఆలన్యం చేశారా పూర్తిగా మువిగిపోవాలసి వస్తుంది

మదర్‌ కరేజి; ఆః అనలహా నాకు బాగా నచ్చింది. ఆవని ఇవ్నటినుంచే మొదలు "పెడతాం.

ఫాదరీ ; ఈ వంటమనిషి వలహాఇచ్చాడుగదా అవి ఆసవి!ి పూనుకుంటున్నారా?

మదర్‌ కరేజి: ఎందుకో అసూయమీకు? అనలహా మీ రెందుకు ఇయ్యలేక వోయారు? ఈ పెద్దమనిషి చెప్పటం నా కేమంకోనం. ఇక తాత్సారం చేయటమెందుకు? ఇప్పుడే మార్కెట్టుకు బయలు దేరుకా.

(శన దగ్గర అప్పుడున్న పైపు వంటాయనమీద పడేస్తూ ఆదరా బాద

రాగా దిండిలోకి అడుగుబెడుతుంది.)

వంట మనిషి : (ఫాదరీతో మెల్లగ్రా మనలోమౌట. ఆవిడ ఇప్పుడు ఇక్కడ లేదు కాదిట్టి మొహమోటం లేకుండా ఒక నంగతి చెప్పడం మంచిది. పాదరీలు కాలపరిస్టితుల కమగుణ్యంగా వడుచుకోవటం ఆపనరం, ఆ కెలివితేబలు మాకులేవు. ఇకముందైనా ఈరహన్యం మనస్సులో ఉంచుకోవాలి. వీడీ?

శఫ మదర్‌ శరేజి ఇతర్గ కి సలహాలియ్యాలన్న ఉత్పాహం మీలో ఉబుకుతూఉంచే రాజకీయపు పెక్తుయకూడా తజ్దంగా అలవరుచుకోవాలి. ఇప్పుడు మనది కోడిపుంజుల పోరాటం. దానికి మీదున్తులు ఏమ్మాతం పనికిరావు.

ఫౌదకీ : ఇంతవరకు ఏదోవిధంగా ఓపిక సట్టాను. ఇక మీరు వోరు నుయ్యటం అన్ని ఏధాలా మంచిది లేకపోతే గొంతు పిసికేస్తా...అదే మీవంటి వాళ్ళకి తగిన 1కు,

వంటమనిషి : (తొడుక్కున్న జోళ్ళుతీని కుత్రంచేస్త్రూ ఆ| ఆ; మీవాలకం గూన్తుంపే లోకం అంటే ఎమిటో ఇప్పటికీ మీరు (గహించినల్లులేదు. ఇకనైన కళ్ళు తెరుచుకున్నారా. ఈ కాంతి రోజుల్లో ఇంతవరకు మీకున్న ఫాదరీగిరి అమభ వానిబట్టి ఏవూళ్ళోనై వా ఉద్యోగం నంపాదించుకోడానికి అవసరం ఉంది. ఇక నా సంగతా? నాది వంటవనివృత్తి, ఈ రోజుల్లో జనం మలమల మాడిపోతున్నారు. ఆలాటవ్పుడు వంటవాడిపని దొరకడం అసంభవం... ఆయికేవేం, తెలివితేటలు ఉన్నాయి నాకు. వాటినే ఆండగా "పెటుకుని ఏదో ఒకవని వృష్టించుకోగలుగుతా.

ట్‌ ణి

ఫాదరీ; మీకు అలాంటి తెలివితేటలు ఉన్నా వాటిని ఈవిడదగ్గర ఉపయోగించ, వద్దవి ఇంకోపొరి మంచిగా నలవో ఇస్తున్నాను. ఊః మీదృష్టిలో నేము దద్దమ్మనే : ఆయినా మానవత్వం నాలో ఇంకావుంది. జనంఅంతకా మీ దోనకు చెందివవాశ్లే అయితే ఇక నాావనంగాలు కట్టి పెస్లేస్తా.

(వారకొంత యేవెట్టీ. ఆననుయాన్నే అక్కడ (వ్రత్యక్షమవు

తుంది. పూర్వపు రోజులవయ్యారం, దానికి సంబంధించిన వేషం మాయమయింది. ఇప్పుడు వేసుకున్నది నల్లదుస్తులు, చేతిలోకర వయస్సులో ముడిరింది. మనిషి లావెక్కింది. ముఖం సొడరుతో బాగా పులుముకొవివుంది. ఈ మార్పు ఇతరులు గుర్తించకుండా వెంట నవుకరు.)

యేవేట్టీ: మీరంతా ఎవరు? ఆమె కనబడటంలేదే |

ఫాదరీ: (శోగం ఆవిడని 1న ర్తుపట్టలేక) మీరు ఎవరో కొంచెం తెలుసుకోవద్చా?

యేవేట్టీ: మీంు నమ్న మరచిపోయానట్లుంది. రీజి మెంట్‌ కర్నలు భార్యను. మదర్‌ కరేజీ ఎక్కడికి వెళ్ళినట్లు ?

-ఎవమినో రంగం ణి ఫాదరీ ; (విండివై వుచూన్తూ) ఏమమ్మోయి: శర్నలు భార్యట. మిమ్మల్ని చూత టావిక్లి వచ్చింది. మదర్‌ కరేజ్‌ కంఠం :; (లోవలిమంచ్చి కొంచెం ఉండమని చెవ్పండి. ఇన్వుడే వస్తున్నా । యేవేట్టీ: (ఆ కంఠం వివనటంతో) నేమ యేచేట్టీవి. మదర్‌ కరేజి కంఠం : ఏమంటున్నావు । నువ్వా। నిజంగా యేవేట్టీ వేనా, యేవేట్టీ: ఊః వీ యేవేట్టీ అవువో కాదో నువ్వే కల్లాకచూడు, (యేవేట్టీవి చూడటంతో నంటమనిషి తల (పక్కకు రివ్వుతుంటాడు, ఇదంతా చూస్తూ) ఓయ్‌; పీటర్‌ ః పీటర్‌ ; ఏమిటా నంకోచం నాకేని చూడటావికీ? ఏం క్షేమంగా ఉన్నావా? వంట మవిషి : (విడియంతో) ఎవో అమకున్నా ? బాగున్నావా యేవేట్టీ శ యేవేట్టీ: అమ్మయ్య: ఇప్పటికన్నా గుర్తువట్టగలిగావు. మవ్వు ఇక్కడుండటం ఆశ్చర్యంగానే ఉంది. ఎక్కడనుంచి రావడం ? ఎలా వచ్చావు? వంట మనిషి ; నాలుగు గ్మ్నురాలబండిమీద పెద్ద అపీనర్‌లాగ మా రీజిమెంటునుంచి. ప్రాదరీ ; ఏమిటి అలా వ్యంగ్యంగా గ మాట్లాడురావు మర్యాదస్తులముం చే కి (యేవేట్టితోో ఈయన్ని ఎరుగుదురా? ఈయన అంథ చనువుగా మాట్లా డటంచూ న్తుంపే మీరు పాఠ స్నేహితుల్లా ఉన్నారు. యేవేట్టీ: ఊ ; (వంటాయన్ని ఎగా దిగా చూస్తూ) బిలిసినట్లున్నావు, వంట మనిషి ; నవ్వూ దిక్కపలచవి వాళ్ళవి చూవి డూవి వివకీ చటుక్యున ఇక్క-డికొద్భావుకడూ ? యేవేట్టీ : ఎవరెలా ఉంటేనేం? విమ్నుచూశా. ఆదే పదివేలు, నరేకావి, నిమ్న చూన్తుం'పే ఎలాటి ఆలోచనలు పుట్టుకొన్తున్నాయో చెన్స్పమంటావా ఫాదకి ; ఊ॥ తన్పకుండా చెప్పథమే మంచిది. కాని ఒక్కక్షణం ఆగండి, అమె కూడా వస్తుంది వినటానికి. వంట నునిషి ; (కోవంతో) ఉన్న రభళన దాలక...

100 మదర్‌ కరేజి

మదర్‌ కరేజి : (రకరకాల పామానులతో వస్తూ) యేవేట్టీ; యేవేట్టీ: (కాగ లించుకుంటూ) ఈ రావడం ఏమిటి? 1ఆదుస్తులేమిటి ?-.. (తడి బెట్టు కంటూ) వీకూ కష్టాలౌచ్చాయా తల్లీ ॥

యేవేట్టీ? ఇవీ చూ స్తే తలియడంలే? మా ఆయన ఈ మధ్యవే పోయారు.

మదర్‌ కరేజీ: పావం।..-ఆ మునలాయనేనా? నా బండిని కొంటానని నీకు మాట ఇచ్చిన ఆ కర్నలేనా ?

యేవేట్టీ; ఊహూ; ఆయన తమ్ముడు. -..

మదర్‌ కరేజి ; ఎనరై తేనేం యుద్ధం సూటిగా షాగటానికి తోడ్పడిన పెద్దలలో ఒకరుకదూ.

యేవేట్టీ: కాని ఆ పెద్దలకు నిలకడ ఉంటేగా? అంచేతనే ఈ ఎగుడు. దిగుళ్ళల్లో మనంకూడా కిందా మీదా అవుతున్నాం.

మదర్‌ కరేజీ ఆది నరేగావి మీ ఆయవనంటి పెద్ద పేనానాయకులు చేతులనిండుగా నంపాదించుకొన్నారుగా.

ఫాదరీ ; (వంటాయనతో) మర్యాదస్థులు ఇక్కటడఉన్న నమయంలో మీరలా జోబ్ళు తీసెయ్యడం వర్యాదకాదు. (యెవేట్టితో) ఈయనవ్నిగురించి మీ శ్రేవో అభిప్రాయాలున్నాయన్నారే. అవన్నీ ఒకపారి దియటపెట్టడం మంచి దనుకుంటా,

వంటనునిషి : (యేవేట్టితో) ఆ గొడన ఇక్కడికి తీసుకువచ్చి ఇక్కడి (పకాంత వాశాపరణం చెడగొట్టడం మర్యాదస్థుల లక్షణంకాదని నీకు నా నలహా।

మదర్‌ కరేజి : యేవేట్టి! యేవేట్టి; ఆపనిమ్యాతం చేయకు. మీ పాశాయననా స్నేపాఠకుడు. బాధనడకాడు.

_యేవేట్టి | ఎవరు? నా పీటరేనా?

వంటమనిషి : 'పెరమమమలముందు నన్ను ఆలా సిలవడం బాగాలేదు. నా పేరు లాంట్‌ ఆవి నీకు తెలుసుగా 1

మదర్‌ కరేజీ : (నవ్వుతూ) పీటర్‌ । పీటర్‌ : అవి ఏలి స్తేనే చాలా బాగుంటుంది. ఆంఠకన్నా పైన్‌ పీటరంకేు మకీ లేషగ్గా ఉంటుంది నువ్వు అన్నట్లు యేవేట్టి: ఆ పైపుతో ఎంతమంది ఆడవాళ్ళని పెచ్చివాళ్ళవి చేశాడో నీకు

'తవిమిడో రంగం 181 బాగా తెలుసుగా. ఆ వైపు కళాకమీమూ నేనూ చూశాను. ఉూగత్త వరి చాను ఇప్పుడు.

ఫాదరీ : ఆందుకే కాబోలు ఈ 'పెద్దనునిషి తను వాడటంతో తృల్తిసడక ఇతర్హకూ అందకేస్తూంటాడుం

యేవేట్టి: ఆది నా కెంతగానో నళ్చినవిషయం. ఆ విషయమై మీరు కొందెం జొాగత్తగా మెలగాలని వా హెచ్చరిక. అనొక పిచ్చి ఆ మనిషికి. దాంతో మా (ప్రాంతాల వాడనాడల్లో అళను చేనిన హంగామా మాటల్లో చకింద టావికి పాధ్యమవుతుందా: ? ఆ మోహనాస్తావికి ఒళ్ళు మరిచిపోయి జీవి తంలో దెబ్బలు తిన్నవాళ్ళు ఆంతుపంతూ లేకుండా ఉన్నారని చెపితే చాలు:

వంటమనిషి ; ఆలాటివాళ్ళల్లో నిన్ను ఒకతెగా చేర్చాలి గావి....ఆ ఆవదలో మంచి వియటపడ్డావు. అందుకు నంతోషించు యేవేట్టీ ః

యేవేట్టీ: ఇదిగో మర్యాదస్తులతో మాట్లాడుకున్నప్పుడు ఈ వెకిలితనం ఏమిటి?

ప! చు మ!

జోళ్ళు తొడుక్కోవాలి. ముప్పు మాట్లాడుతూఉన్నది 'పెద్దమనువులతో,

కొంచెం మర్యాదచూపటం ఆవసరం... ఈ అవకతవకమనవిషిని అప్పుడు

గాఢంగా (ప్రేమించా: అదేవమయంలో ఈ ఉృద్దమనిషి మరొకతెతో నరన

నల్లాపాలు సాగించటం 'ప్రారంలించాడు. అది అందక త్తె కాదు. కుంటిది.

శనపని పూర్రిచేసుకున్నాక పావం, దావిని గోతిలో పార వేశాడు. వంటమనిషి : యేవేట్టీ : ఆదంతా పాఠకథ. దాన్నెందుకు తన్వటం? దాన్లో కొంఠ

పీ కవిత్వం ...

యేవేట్టీ 5 ఇక కట్టిపెట్టు ఆ పురాణాన్ని. (కరేజతోో ఇలాటివాళ్ళని వెయ్యికళ్ళతో కనిపెట్టాలి. లేకపోతే నన్ను చేసినట్లు ఇతర్శవి వడివమ్ముదంలో ముంచే ' స్తారు.

“మదర్‌ కరేజి : వీళ్ళముందు ఇలా మాట్లాడతూ కాలం వృధాచెయ్యడం మంచిది కాదు. వాతోకూడా (ప్రక్కఊరి బజారుకు రా. అక్కరడ్త.తరోకు వత్తిపోగ్లావికి-

గ రాశీ గ లి ముండే ఈ నరుకు వదలించుకోవాలి. బ్ర " క గంథా అరూం యేవేట్టి: (వంటమనిషికేసి తనంగా చూస్తూ) నను గన్గొవ్వు టంకా.... 6 అతి ళ వంటమనిషి ; (అడ్డువస్తూ) మవ్వు మునగలేదుగా. ఈ స్మ పాతలా కాత సల

కి మదర్‌ కరేగ్లి

మదర్‌ కరేజి ; (కలుగజేసుకుంటూ) ఎందుకీ రగడ? నడుద్దాం వద, మిలిటరీ వాళ్ళతో బాగా పరిచయముందిగా పీకు. అంచేత ఈవనిలో వీ సహాయం చాలా అవనరం....నమయానికి నువ్వు రొనడం నా అదృష్టం.

యేవేట్టి: (దృష్టి వవటాయనమీడే ఉంచుతూ ఇంకా ఏం చేస్తానో తెలుసా?

వంటమనిషి : చూద్దాంగా.

మదర్‌ కరేజి : (బండిలోఉన్న కాటీనుతో) కాటీన్‌; క్నాటీన్‌ మనం చర్చికి వెళ్ళ నక్కరలేదు, ఇక్కడే ఉండు, మార్కెచట్లుకేపి వెళ్ళి ఒక్కక్షణంలో తిరిగి వస్తా. ఈలోపున అన్నయ్య రావచ్చు. వస్తే వాడికి మంచి పానీయం ఇస్తూ కబుర్లు చెన్వుకుంటూ ఉండు.

యేవేట్టి : (ముందుకు నడుస్తూ) ఈ మనిషి ఆ రోజుల్లో నా కొంవముంచినా....నా జొతకం మంచిది గనక, ఆ నరకకూవంలోనుంచి బయటపడ్డా, (ఒకపారి వంటాయనకేవి చూస్తూ) వీ పాపాలకు తగినఃిక్ష ఆమళభవిస్తావు. ఆది వచ్చేది పైనుంచే....

ఫాదరీ : మంచిమాట అన్నావమ్మా. ఈ సందర్భంలో ఒకనంగతి చెప్పటం వా ధర్మం, పాదరీ ఆఅవటంమూలాన. “భగవంకుడే న్యాయమూర్తి. పాప్పృలను ఎలా శికీందాలో ఆయనకు స్పష్టంగా తెలునూ అవి చక్కగా చెప్పారు మన పెద్దలు. ఇలా మాట్లాడినందుకు ఆ మనిషి నన్ను హేళనచేన అననా వించాడు. ఇప్పుడైనా నా ఆంతస్థు (గ్రహించి వళ్చాత్తావపడుకాడనే అను కుంటా.

(యేవేట్టి వినీ విననట్లా నడుస్తుంది )

వంటమనిషి ; ఇవ్వాళ లేవగానే ఎవళ్ళమొహం చూశానో? లేచివవ్పటిమందీ అన్నీ అవళకునాలే । ఆక్కడ తిండీ తిస్పలూ లేకుండా మలమల మాడిపోయా. “ఇక్కంగ్లికి చేరుకున్నాక నా ఆకలి తీరుతుందని ఆళలుపడ్డా.-. అడుగు 'ెట్టాళో రేదో ఈ మనిషి ఉసన్యాసాలు దంచిపారేస్తున్నాడు ఆ వికొరపు దుస్తలు వేనుకుపొ. ఈ బెడదనుంచి బయటపడాలంటే న్నా కాళ్ళకి మిద్ధి చెవ్పుకోడం మంచిడ, వాళ్ళు తిరిగి వచ్చేలోగా.

ఫాదరీ : ఊ । అలా చెయ్యడమే మంచిదని నా వలహాకూడా,

ఏవిమివో రంగం కథకి వంటమనిషి : వా భవిన్యతంకా కాంచి వాతావరణంలో ముడివడిఉంది. మీ బోధణు వింటూంటే తెలిపింది. మానవుడు విలకడగా ఉక గడ్డమిద ఉండేవాడు కాదని. మనిషి ఎప్పుడూ కత్తిమాపి ఇతర్లపి హతమార్చడావికే ఉబలాట పడుతుంటాడు. దావమీదే తవ భవిష్యత్తు ఆధారపడి ఉందనుకుంటాడుం మీరు చెప్పేది విజమో కాదో తగుహార ఆలోచిద్దాం. ఇప్పుడు నా ధ్యానంతా మా కెప్టెన్‌ మిద! తిండిరాయుడు, నమయావికి తిండి '"పెట్ట్టపోయానా కత్తులు నూరుతూ, చిందులు (తొక్కుతూ ఉంటాడు. పావనం, ఇప్పుడు ఎక్కడ ఉన్నాడో ? ఈ నంధి రాయనారాణు అయనతత్త్వానికి బొత్తిగా సరిపడవు, ఫౌదరీ ; అసంగతి నాకూ తెలుసుగా. ఆయనకి కోడిపుంజు అంపే మహాఇష్టం. చాన్ని ఎంత చక్కగా వండావో ఆరోజు! నేమా తవివితీరా రుచి చూకా మగా. దాంతో మరోళారకూడా తయారుచేనివుంకే చాలా బాగుండేది.... వంటమనిషి : మీకు అలాటీరుచులు ఇష్టం అన్నమాట నాకు జిపవుంసే.... ఫాదరీ: ఊహూ! బలపంకం చూడు. అంచేత నాదీకకు న్వనన్లీ చెప్పాలని వచ్చింది వంటమవిషి : అంటే మీరూ ఏగాలికి ఆ చాన ఎ త్తుకారన్నమాట ఫాదరీ:; కాలం; ఈ పాడుకాలం నన్ను అలా మార్చివేవింది. వంటమనిషి ; ఆమెను శవంగి (క్రింద జమకట్టి అనమానించావు. అంచేత మీరు ఇక్కడినుంచి మకొం మార్చటం మీ భవిష్యత్తుకు నుంచిది. ఆరహన్యం ఇస్పుడు మీరు ఆలోచించటం బాగుంటుంది. ..- (చియట నందడ్సి -ఫాదరీ ఆ వచ్చేది అరులిఫ్‌గా ఉంది.

(ఫైవికులు ఇద్దరు అయిలిఫ్‌కీ నంకెళ్ళు వేపి అటుకేసి తీసుకువివన్తుం టారు. అయిలిఫ్‌ మొహం చూడటానికి లయంకరం౦గా ఉంది. ఆతను అక్కడికి రాగానే వాడికేవచూస్తూ) ఏమిటోయ్‌ అయిలిఫ్‌ ఇలా వున్నావు?

అయిలిఫ్‌ ఏ మా అమ్మ ఏది? ఫాదరీ : ఇన్సుడే ఊళ్లోకి వెళ్ళింది. కొంచెం సేపటిలో వస్తుంది.

శ8ి4 మదర్‌ కరేజి

అయిళిఫ్‌ ; ఇక్క.డ అమ్మ నుకాం చేస్తున్నదని వాళ్ళకి తెలి అమ్మను చూడ టావికీ అనుమతి ఇద్చారు. ఎంత పేవటికి వస్తుందో ?

వంటమనిషి : (ఫైవికులతో) మా అబ్బాయికి ఇలా నంకెళ్లు వేశా రెందుకు ?

'వైవికులలో ఓకడు ; మీవాడు మంచివారై తే ఇలా ఎందు కవుకాడు?

ప్రాడరీ ; ఏం చేళాడవి ఇలా శక్షించారు?

వైనికులలో ఇంకొకడు ; అమాయకులయిన రై తులవి అటకాయించాడు. అనంద రృంలో వాళ్ళ ఆడమనిషి చచ్చిపోయింది.

ఫొదర్రి : (అయిలివ్‌తో) ఎందుకలా చేశావోయ్‌?

అయిలివ్‌ ఏ ఒక్క'పేనా ? అలాటివి ఎన్నో చేళా....

వంటమనిషి : ఆవి యుద్ద్ధంఠోజులు: ఇవ్వుడు నంధి కుదిరిందిగా : ఆనంగతి మరిచి షపోయావుటోటయ్‌, అయిలిఫ్‌ ః

ఆయిళ్‌ఫ్‌ : ఏమండోయ్‌, మీరూ అమాపీ అంశే ఏం చేస్తానో చూడండి ... అమ్మ వచ్చిందాకా కొంచెం కూర్చుంటా,

వైవికులలో ఒకడు: ఎప్పుడు వస్తుందో? ఆంత సేపు ఉండటానికి వీలులేదు.

ఫాదరీ : యుద్ధకాలంలో వాడు చేసింది తప్పుకాదు. ఒకసారి వాడు దూవిన పాహ పానికి రీజిమెంటు కెఫైన్‌ ఎంతో సంతోషించి తనపక్కనే కూర్చుండ బెట్టుకుని. 'పెద్ద నిందుచేశాడు.. వాడు చూపిన పాహనం సామాన్యమైనది కొదే. ఆరోజున వాళ్ళవక్క వేవుండి అంతా విన్నానుకూడా। ఆ ధైర్యం చూవైనా వాడివి ఇంత! లినంగా $క్షించటం బాగాలేదు,

'వైవికలలో మరొకడు : ఆ పప్పులు ఇప్పుడు ఉడకవండి. రై తులకొట్టాలలోవడి వాళ్ళపళువుల్ని దొంగిలించటం సాహవనమంటారా ?

వంటమవిషి : నమ్మ ఆడిగితే అది తెలివితక్కువవవి ఆంటా.

ఆయిలిఫ్‌ ; (మండిపడుతూ అంటావులే! ఉన్న తెలివితేటలు చూసి ప్లే తిండీ శిన్సలులేకుండా మలమల మాడిపోవాలి. వీ జిత్తులు నాకు తెలియవను కున్నావా? .

వంటమనిషి : నువ్వు వీరుడవే । కాబక్షే ఇలా తలవంచుకుని వుండాలనిన గతి: వట్టింది నీకు ఈ నంధిరోజుల్లో 1

ఎనిమిదో రంగం కకక

ఫాదరీ వీళ్ళు తొందరనడుతున్నారు. మీఅమ్మ ఇంకా రాలేదు, ఎప్పుడు న న్తుందో మరి? (వైవికులతో) లోపలి ఈ అవ్బాయి చెల్లెలు ఉంది. మీరు అనుజ్ఞ ఇ ఫ్రే వీడు లోపలికి వెళ్ళి దానివి చూవినస్తాడు.

అయిలిఫ్‌ : చెల్లి లోవలవుందా? ఒకగ్గాను ఘాటుసాంాయం తీసుకుని రమ్మవి చెవ్పండి దావితో.

వై వికుల్లో ఒకడు: (తల అడ్డం(తివ్వుకూ) అదంశా మా దగ్గ వవికిరాదుం ఇన్సటికే జాలా ఆలన్యమైంది. (అయిలివ్‌తో) ఇక నడు.

ఫాదరీ : అలా బెట్టునరివడితే ఎలాగండి ?....నరేః మీ ఉత్తరువులు మీవే! వాటికి , అడ్డు రావటం నాకు ఇష్టం రేదు (ఆయిలిప్‌తో) మీ అమ్మతో ఏం చెవ్ప మంటావోయ్‌ ?

అయిలిఫ్‌ : ఏం చెవమంటారా? నేను చేవిందానిలో కొ త్ర ఏమీలేదు. పాఠపాజే పాడానవి చెప్పుండి. (కొంచెం అగ్గి ఊహరా। ఆలా చెస్పకండి.**=

(వైవికులు తొందర 'పెడుతూంటారు )

ఫొదరీ ; (ఆయిలివ్‌తో) వీతో నేనూ నడస్తానోయ్‌....కష్టాంలో. వేమా పాలు పంచుకుంటాను,

అయిలిఫ్‌ ;: ఈ నమయంలో ఫాదరీలనహాయం నాకేం అక్కర లేదు.

ఫౌదరీ : (అబ్బాయిని నమాధానసరటావికి) ఓరీ అబ్బాయి 1! నువ్వు ఇంకొ చిన్న వొాడివోయి. అంచేక లోఠంసంగతి నీకేం తెలియదు. |

(అయిలివ్‌ ఆయన్ని రావద్దవి (ప్రలిమఘటిమ్తున్నా బయలుగేరుకాడు

వై వికులు అబ్బాయిని వడీపిస్తూంటుం ప్రే

వంటమనిషి : (వెడుతున్నవాళ్ళవి పిలుస్తూ) కొంచెం ఆగండి... ఆయిలిఫ్‌ 1మీ అమ్మ విన్ను చూడాలవి ఎంతో ఆ్యశ్రవడుతోంది (వై వికలతో) మీకే విన్నవించకోటం. ఆవిడకోవం కొంచెం ఓపిక పట్టండి. ఇంకో నిమిషం లోనే వస్తుంది, మీరలా మాకోరిక మవ్నించకుండా వెళ్ళడం బాగాలేదు. ఓరేయ్‌, అమ్మకు ఏం చెన్సమంటావు?....

ఫాదరీ : (దూరాన్నుంచి) వాళ్ళ అమ్మకు ఏం చెప్పవద్దు. మరే ఏదో ఒకనంగతి చెప్పాంవి ఉవలాటనడుతూ౦' టే అబ్బాయి వచ్చాడు, తిరిగి రేవువస్తాడు అని

కీలక మదర్‌ కరేత చెప్పితే బాలు, అక్కడి సంగతినందర్భాలు (వక్యక్షంగాచూప దప్పున తిరిగివస్తా. ఆవ్వుడు ఆవిడకు నేనే చెప్పతా...

(వంటమనిషి పాడరీమాటలకు మండిపడిపోతూ ఫాదరీవి తిరీగి ఇటు కేపి రావద్దవి నంజ్ఞచేస్తూ కొంచెంపేపు అక్కడ ఇటు అటూ పచార్డుచేస్తూ కొంఠ సేపటికి బండిదగ్గరకు వస్తాడు.)

వంటమనిషి ; (లోపలికిచూస్తూ) అన్మూయి 1 కటీన్‌ ౩ వేను తిరిగివచ్భా, కెప్టెన్‌ చగ్గర వంటమనవిషివి... మవ్వు కిందటిసారి మీ మకాంలో నన్ను చూపే ఉంటావు. సంధిరోజులు వచ్చాయని మవ్వు ఇప్పుడు బాధనడుతూ ఉండ వచ్చు. ఆబాధ ఎటువంటిదో నాకు తెలుసు, అమ్మ ఎప్పుడు వస్తుందో? ఆకలిగా ఉంది. తినటానికి ఏదై నావుంకే కొంచెం ఇచ్చి పుణ్యం కట్టుకో. వశై డన్నంచూపి ఎన్నాళ్ళయిందో, ఒక రొశైముక్క, దాంతో చిన్న మాంనంముక్క ఇచ్చావా కొంచెం లేరుకుంటా ((లోవలినుంచి ఏం జవాబు రాకపోవటంమూలంగా బండి తలుప్పుతీవి లోపలికేవి చూస్తూ ఎందుకమ్మా అలా ముఖం కనవిడకుండా కంది కవ్పకున్నాపు ఇ

(దూరాన్నుంది పఏరంగుల కాబ్బలు

మదర్‌ కరేజి : (ఆదరా వాదరాగా వస్తూంటుంది. బరువుసంచి మోయలేక తికమక పడుతూ బండిముందు వంటమనిషి నిలుచుని లోవలికిచూస్తూ కంగారు వడుకూండడం చూస్తూ ఏమండోయ్‌: శుభవార్త! మంచి కుళవార్త తెస్తున్నా. అమాంతంగా మనమీదపడ్డ కాంతిరోజులు అలాగే అదృళ్యమై పోతున్నాయి. -ఆ ఫిరంగులనందడి విన్నారుగా. తిరిగి యుద్దం పెద్ద త్తు (ప్రారంభమవటావికి మంగళసూచకం. ఈ సంగతి దోవలో కనవిడ్డ పెద్ద మనిషి ఒకాయన చెప్పాడు. మూడుగంటలనుంచి కాల్చులు పాగిమ్తన్నా రట. తవే (ప్రత్యక్షంగా చూశాడట. ఇంకొానయం.. నా నరుకు వాళ్ళకి ఆమ్మజూపాను కాదు, అంకానా అదృష్టం. ఈ కార్బాలు ఊళ్ళో ప్రాపె 'ఫైంటులమీదట ; ఎంకకాలం ఇలా వుంటుండో ఎవళ్ళకు తెలును? ఈ రాజమార్గంలో మనం ఉండటం (వమాదం. చన్నున మకాం మరోచోటికి మార్చాలి. (కొట్రీన్‌తో) ఆమ్మాయి । అమ్మాయి। (జవాబురాదు బండీలో మంచి ఎంత పిలిచినా జవావియ్యదేం? నరుకు బండిలో గభిగది సర్దాలి.

తివమిదో రంగం 147 లోవలినుంచి రాదే ఫరంగులకొల్చులు న్పష్టంగా వినవిడుతున్నా ! ఏమైంది? మా క్యొటీన్‌కు ఏమైంది?

వంట్లమవిషి ; కంగారు వడకండి. వచ్చిన [పమాదం ఏమీలేదు.

మదర్‌ కరేజి : ఊపరా: అబద్ధం “చెబుతున్నారు. మీ వాలకంచూపి ఆమాత్రం పాంచలేనా?

వంటమవిషి తిరిగి యుద్ధం (ప్రారంభమైందా? మంచి 'కుభవార్త తెచ్చావు. ఈ

• వళావన బయలుదేరుకేనేగాని చీకటిపడేలోనన మా క్యాంపుకు చేరుకోలేమ. కొంచెం...(పందేవాస్తూ) కొంచెం ఏమెనా ఉంపే ఈ ఆకలిబాధ తీరు తుంది.

మదర్‌ కరేశి : మరేనంగతి పట్టనట్లుంది ఈ తిండిగొడవతో ౪ వన్ను మోవగిస్తు న్నావు? అమ్మాయివంగతి ముందు చెన్పండి.

వనంటనునిషి ; అయిలివ్‌ మిమ్మల్ని చూడటానికి వచ్చాడు, వోళ్ళు మంచి ఐంధో బన్తుతో వాడిని ఇక్కడికి తీసుకువివచ్చారు,. ఎంతో (బతినూలుకున్నా వాళ్ళవి. వాళ్లు మీరు వచ్చేటంఠనరకు వాడిని ఉండవి ప్రేగా,

మదర్‌ కరేజీ : (ఆతృతతో) ఏమిటి ? అబ్బాయి వద్భాగా? ఆరోజున మీ కెప్టెన్‌ ఉరంలో చూవినదృళ్యం ఎలా మరచిపోతా । వాడు వీరుడు. , కెపైన్‌ ఎలా పొగిడాడు వాడిభుజాలు ఆస్యాయంగా తట్టుతూ ...ఇవ్వుడు ఎలా పున్నాడు మా వాడు?

వంటమవిషి : అవ్పటికి మల్లేనే తవ వీరత్వం (ప్రదర్శిస్తూ. --

మదర్‌ కరేజి; నావిడ్డః చిన్నప్పటినుంచి అలాగే ఉండేవాడు. యుద్ధం వాడీవి గుటకొయప్వా చేయకుండావండటం మన అదృష్టం చిన్నవాడిని చేసినట్లు, అబ్బాయి గట్టివాడు. అలాటివాట్ళ కలికానికై వా దొరుకుతారా ఈ రోజుల్లో ? ఇక ఆలన్యం చేయకూడదు. మీరూ క్లాన్త చెయ్యివే స్తే సామాన్లు చకచక నర్జుకుంటా.

(లోవలికి నడున్తుంది. ఆపనిలో మువిగితేణతూూ ఏం చెప్పాడు? వాళ్ళ శెప్టైన్‌తో మంచిగా ఉంటున్నాడా? ఆ తరునాఠ సిం చేశాడో చెప్పాడా?.

శేశికి మదర్‌ కరేష వంటమవిష్‌ : (ఆ మాటకు అదిరిపోతూ శూన్యంలోకి చూస్తూ) మరో వీరకార్యం చేశానన్నాడు, (అంకులేని మిలిటరీవాద్యాల ధ్వవి వినఐడుతూంటుంది.) మదర్‌ కరేజి : (నియటికి రాటోతూ) అదంతా తరువాత చెస్పవచ్చు. ఇక మవ విండీ కదలీంచాలి. (వ్రక్కవ కంటిళి కప్పుకున్న కూతురివి తడుముతూ అమ్మాయి: అమ్మాయి। కోవం వచ్చిందా లే; లే, ఆ పాడుకాంతీని ఇక చూోడనక్కంర లేదులే! ఇక మనకు చేతిపండా పని ఉంటుంది. (వంటా యనతో) ఎంత వఏలిచినా వలకటంలేవే. ఇస్సు దేం చేద్దాం. వంటమనిషి : అనంగతి మీరే తేబ్బుకోవాలి. చేరుకోటావికి ఆలన్యం చేశానా వాపని పోతుంది. ఎంత తొందరగా అక్కడికీ నడు స్తే అంతమంచిది. మదర్‌ కరేజి : (కంపిస్తూ అంటే ఈసమయంలో నన్ను ఇలా విడిచిపెట్టి పోవాలవేగా మీ మాటల అర్జం? ఫొచరీః ఫాదరీ ఏరీ? శనబడటంలేటే ఫాదరీ। వంటమనిషి ఆయిలిన్‌తో ఊల్లోకి వెళ్ళాడు. మదర్‌ కరేతీ ; ఇలాటిననమయంలో నన్ను ఇలా వదలిపెట్టి వెళ్ళడం బాగాలేదు. నాదగ్గర ఉండాలి. నాకు చేదోడుగా ఉండాలి. వంటమనవిష్‌ నా నంగతి యేవేట్టీదగ్గర విన్నతరువాతకూడా.... మదర్‌ కరేజి : అందరిముందర ఆది మిమ్మల్ని అలా అవమావించినా, మీ విజొ రుతీ నాకు బాగాతెలును, తేలుకి కుట్టడమే స్వభావం. అందుకోనం బాఢ వడడ మెందుకు? మీరు రావాలి నాతోటి ॥ వంటమనిషి : రానని చెన్సతానా ఇప్పుడు 1... మదర్‌ కలేజీ : మీ అకలి ఎలాటిదో నాకు తెలును. అటుచూడండీ: అక్కడ: అ అలమారులో : ....పుచ్చుకువి ఆ ఆకలిమంట చల్లార్భుకోండి... పన్నెండో దళం ఇంశనరకు నన్ను ఆదుకున్నది అదే. ఇంకోక్షణంలో " పాపె ఫైంటులమీడ నడటోతోంది. మనం ఎంక తొందరగా ఇక్కడిమంచి వాళ్ళ కేసి చేరుకుంటే అంతమంచిది. అక్కడికి చేరుకున్నాక వీలు చూసుకుపి

ఎవిమిదో రంగం 18 ఈ ర్యాక్రే అన్బాయివి కలుసుకోవచ్చు. కాంతిరోజులు నామమాత్రమే, యుద్దం చకచక పాగిపోతుంది. ఇక మనకు విత్యకల్యాణం, వచ్చ తోరణం.

(తుదిమాటలు వినడంతో నడుకున్న కాట్రీన్‌ చన్పున లేస్తుంది కవు కున్న కంబళ (వక్కకు తోస్తూ) వంటాయన, కటీవ్‌. ఐండి లాగుకుంటారు. "మదర్‌ కరేజి పాట. పాడుకుంటూ బండివెంట నడుస్తూఉంటుంది.)

మనయా(శ్ర అద్భుత మైంది. ఎంతో అద్భుతమైంది. ఉత్తరాదిలో ఉల్మ్‌నగరం

వియలు దేరటం అక్కడిమంచి

తిన్నగా దడీణాదిలో మేల్చీసట్టణావికి చేరుకున్నాం. ఆక్కడిమంచి ఓ వళాన తూర్పుదేశాలకు నరిదాం ఎక్కడచూసినా మదర్‌ కరేజి 1

కరేజీ లేకపోతే బండి సాగుతుందా ॥

యుద్ధవై వికులు ఆతృతతో పిలవడం ఆమెనే, పుష్కలంగా తిండి 'పెడుతుంది వచ్చివవాళ్ళకీ,

ఇక యుద్ధం, యుర్ధం వనంగతా,

ఆ దేవతకు కావలసింది మందుగుండు పామామలు ఎన్ని పేల్చినా తృవ్రిసడుతుందా మరిః

ముఖ్యంగా ఇప్పుడు కావలినింది మనుష్యబలం అవసరంగా కావాలి అంతులేని జనవిలం

రండి రండి, చవ్పున రండి॥

మీ దళొలని నుమష్యవిలంతో నింపండి, యుద్ధదేనత మీనుంచి కోరేది దీన్నే

మవిషీబలం నమర్చించండి.

శే1$ మదర్‌ కేవ ఇప్పుడే కొడు, ఎప్పుడూ కావలసింది ఇదే ! మీధర్మం ఇదే: మీ కర్తవ్యమూ ఇదే నడవండి, వడనండి. దప్పున నడనండి. యుద్ధదేవతను 'పేవించండి. మీఆప్తి పాన్తులతో మీ మనుష్యబలంతో.

తొమ్మిదో రంగం

రెండునంవత్సరాల తరువాత 1684 సంజలో. ఆ నంవత్సరంలో మామూలుగా రావలసిన చలికాలం చాలా ముందుగానే ముంచుకువివచ్చింది. అనం బలిక్‌ తట్టుకోలేక ఉక్కిరివిక్కి రై పోతున్నారు. యుద్ధానికన్నా మరింత విజృంభణ చూవటావికి మహమ్మరి అయిరోపాఖండానంకా ముట్టడించింది. సవ్యశ్యామలమైన వేశాలన్నీ ఊనరకే తాలుగా మారిపోయాయి. యుద్ధం సాగుతున్నది వదహారేళ్లనుంచి, దావివి ఆరికట్టటానికి వయర్నించిన పెద్దలు కలికావికైనా కనబడ్గటంలేదు. వాళ్ళదృష్టి ఇలాటి నమయంలో ఇంతో అంతో ఏరూపాననై తేనేం లాభంపొందాలని ఇటు నై వికదళాలు, అటుజసం, యుద్ధాగ్నులకు, అంటువ్యాధులకు ఆహుకులవుతున్నారు. ఇస్పుడు మనం (ప్రవేశ స్తున్నది. జర్మనువేశంలో మధ్యప్రాంతాలలోనీ కొండ (వ్రదేశాలలోకీ, ప్వీడన్‌ వాళ్ళదే యుద్ధంలో ఇప్పుడు పై చెయ్యి వాళ్ళదళాలు అలవిపొలసి ఈ చలికాలంలో రాజమార్గం నమీపంలో మకొం చేస్తున్నవి. అ దళాల నమవరిస్తూ నస్తున్న మదర్‌ కరేజీ వ్యాపారం బాగా 'దెబ్బతింటున్నది. తన వ్యాపారాన్నే మానేవి కూతురితో ఎక్కడైనా నిలకడగా ఉండాలని తాన్మతయవడుకుంది. ఆవిడకు ఇప్పుడు దాలా దగ్గరగా ఉన్న వంటనువిషి ప్లానులు వేస్తాడు మదర్‌ కగేజిని తన బేశావికీ తరలించుకొవిపోవాలని అదీ ఒక్కషరతుమీద. కరేజి కూతురిని ఇక్కడే వదిలిపెట్టిరావాలి. ఎలాటి పరిస్థితులలోనూ కూతురిని. ఆదుకోవాలని విళ్చ లయుంచుకొనడంమూలాన వంటమనిషి ప్లాను విఫలమవుతీయి. ఆతను ఈన దేశానికీ వెళ్ళిపోతాడు. కరేజి కూతురు నహాయంతో బండిని ముందుకు కదలిస్తుండి.

(వాగా !శిలమైన ఆ పరిసరాలు, ఫాదరీ ఇల్లు. ఉదయం ఎటుచూవినా మంచు. దాంతో చలిగాలికి ఇక అంధేలేదు. బాగా మానిపోయిన తోలు దుమ్తులతో 5రేజి. కొ(టీన్‌, వంటాయన, ఫాడరీ ఇంటికి నమీవంలో ఆప్పకున్నదిండిలో కూర్చువి ఉంటారు.)

112 మదర్‌ కరేజి

వంట మనిషి : భాగా (పొద్దెక్కినా ఇంకా చీకట్లు కమ్మేఉన్నాయి. అంచేతనే కొటోలు ఈ పూళ్లోవాళ్ళు ఎవళ్ళూ బయటికి వచ్చినట్లు కనబడటంలేదు.

మదర్‌ కరేజి : ఆదే ఈ వూరి ఫాదరీఇల్లు, ఉదయం చర్చిగంటలు కొట్టడావికైనా ఆయనఇంట్లోనుంచి దియటికి రావాలీగొ, ఆపవి పూర్తిచేనుకున్నాకనే వేడి వేడిగాఉన్న భోజనం చేయడం ఆయనకు అలవాటు.

వంటమనిషి ; ఈ చలిగాలిమూలంగా ఆయనలేనడం, ఈ సనవిచూమకోడం కొంచెం ఆలన్యం అవుతుందని అమకుంటా.

మదర్‌ కేజీ: వాళ్లకుక్క. మొరగడం ఇంతకుముందే విన్నా. ఇక ఆయన. బేవవచ్చు.

వంట మవిషివ ఆ సందడికి లేస్తాడా అనీ నాకు సందేహంగా ఉంది.

మదర్‌ కరేజి : మనం పాటలు పాడుతుంటే ఆనందడికై నా లేనవచ్చు.

వంట మనిషి ; ఈ చలిలో మనం నోరు కదిలించేస్థితిలో ఉన్నామా పాటలు పాడటావికి -. (ఇంకా కూతురు విదపోతున్నది, తనుగు వంగా ఉంచు కున్న రహన్యం కరేజికి చెప్పడం ఇదే మంచినమయం అన్న ఆలోచన చప్పున బుర్రలో కట్టతుంది.) మాదేశంమంచి శొబువచ్చింది. అమ్మ శలరావచ్చి చనిపోయింది. ఇంఠవరకు అన్ము వూనుకుంబున్న హోటలు బాధ్యత్‌ ఇకనాది. మా సీన్నమ్మ ఈ సంగతంతా తెలుపుతూ దేశ దేశాలు “తిరగడం కట్టిపెట్టి వెంటనే ఇంటికిరమ్మవి [వాపింది (జేబులో జ్యాగ్త పరుచుకున్న ఉత్తరంతీస్తూ) ఇదిగో ఆ ఉత్తరం. నువ్వూ ఒకపారిచూడు. మా ఊరు చేరుకోడానికి ఏమాత్రం తాత్సారం చేశానా ఆవిడే ఈ ఆస్తి పాస్తులు గుటకాయిస్వా చేయవచ్చు.

మదర్‌ కరేజి : (ఉత్తరం తీసుకుని చదువుతూ నేనూ ఈ వ్యాపారం చూసుకో లేని స్థితికి వచ్చా. యుద్ధంయూలంగా మన వ్యాపోరం బాగా సాగుతుందని ఆశపడ్డాను కొని కవి విని ఎరగవిరోగాలతో జనం మృత్యువాత పడడం చూస్తూం'పే నా ఉత్సాహం నీళ్ళ కారిపోతోంది. పైగా మవ సరుకులు కొన టావికి మిలిటరీ వాళ్లు రావడంలేదు. ఎలా వస్తారు? ఆర్థికంగా చికికి పోతుంటే? మొన్న కళ్లార చూశాంగా. ఈ (ప్రాంతాలలో కదులుతూన్న దళాలు తిండీ తిస్సలులేక నమలమల మాడిపోతో౦డడం... ఒకాయన నోట్లి

తొమ్మిరో రంగం 118 కట్టలు తెచ్చాడు వా.:ని పుచ్చుకుని రెండు కోడిగుడ్లు ఇయ్యమవి ఉప్పు ఐస్తా కొంటానికి (వక్కవూరిరైతు మంచి అరీదుచేసే నాగలి ఇచ్చి బోయాడు. ఈ నాగలితో ఎలాటి పొలాన్ని దున్నగలనో తెలియకుండా ఉందిః పారవంతమైన భూము9వి చూనుకునేవాళ్ళు లేక అవన్నీ ముళ్ళ డొంకలతో వవికిమాలివ వవుతున్నాయి. ఈ (వక్కవూళ్ళరై తులు ఆకలి తీర్చుకోడానికి వాళ్శవిడ్డలనే తివివేన్తున్నార వే వార్తలు వింటూంటే బేజా రెత్తుతోంది. దూరానఉన్న పట్టణాలలో మళాచార్యులుండే స్థావరాలవి కొల్ల గొడుతూ ఉన్నారట విందిపోటువొంగలుం

వంటమనిషి : ఇలాటి దుర్భిక్షం మరికొంతకాలం సాగికే లోకమే తఅ,కిందులై. పోతుంది.

మదర్‌ 8 రేజి : ఇలాటి దేశాలమీదుగా (వయాణం చేస్తుంటే మనం బండివి నరక లో కావికి తోసుకుని వెడుతున్నామా అనిపిస్తోంది. మన మింక స్వర్గసుఖాలు అనుభవిస్తామవి ఈ పెద్దలు వగల్ఫాలు చెప్పుకోటమెందుకో ? ఈ దుర్భర స్థితీ చూస్తుంచే ఈ వ్యాపారానికొక నమస్కారం చెప్పి ఏదో ఒకచోట తల దాచుకోడానికి ఏదో ఒక చిన్నఇల్లు చూనుకుంటే బాగుంటుందని తోస్తాంది. అప్పుడే మవళ్శాంతి వుంటుంది మనకు...

వంటమనిషి : నువ్వు నా వెంట వచ్చెయ్యి. మాహోటలు చూసుకుంటుందాం, దాంతో వీకు మనళ్శాంతి తనక లభిస్తుంది. విన్నర్యాతే ఈ విషయమై ఒక నిర్ణయానికి వచ్చాము, మవ్వు నా వెంటరా, అలా మవ్వు రావటానికి ఇస్పసడకపోతే నే నొకడ్నే తిన్నగా వెడుతాం ఇన్వాశే 8...

మదర్‌ కరేజి : (క్వాట్రీన్‌ మేలుకోడం గుర్తిస్తూ) అమ్మాయి! కొటటీన్‌ 1 ఇలా రావేః

వంటమవిషీ : దావిని ఎందుకు ఏలుస్తావు ?

మదర్‌ కరేజీ : దానితో ఈ విషయం నంవ్రదించటం అవనరం. కొంచెం ఓపిక పట్టండి. అడి ఇంకోనిమిషంలో వస్తుంది. ....

(శొ(టీవ్‌ తను వరుండిపున్న చోటునుంచి వన్తుంది.)

అమ్మాయి! వీకొక శుభవార్త చెప్పాలే. నంటాయనా వేమా వాళ్ళ వేశం వెళ్లాలముకుంటున్నాం.. వాళ్ళఅమ్మ నడుపుకూండే సనోటలు ఆతని సకాల

114 మదర్‌ కరేజి ప్వాధీనంలోకి వచ్చింది. వాళ్ళఊరు పెద్దదట. ఆక్కడ ఎంతోమందితో పరిచయం చేనుకోడానికి పీకు ముంచి అవకొశముంటుంది. తెళివికేటలుగల వీవంటిపిల్లలు ఈ అనకాళాన్ని బాగా ఉపయోగించుకోవచ్చు. మనకూ న్వంతఇల్లా అవేది వుంటుంది. ఆవూరూ ఈ వూరూ ఇక తిరగనక్కర లేదు, నుప్వు అంతదూరం వెళ్ళటానికి ఇష్టపడకపోతే ఇంతకుముందు మన మున్న న్వీడమ దేశానికైనా తరలదిం మంచిది. (కూతురికి నంజ్ఞ చేస్తుంది వంటాయన ప్లానుకు ఒప్పుకోమవిి ఏమంటావు ? ఆయనతో వెళ్ళటానికి మనం నిశ్చయించుకున్న క్లే కదూ ।

వంటమనిషి : (కరేజి చెవలో) వీతో ఒకవంగతి ఏకొంతంగా చెప్పాలి. అది కొంచెంపేపు లోవల దావివవి చూసుకుందూఉండడం నుంచిదిం

మదర్‌ కరేజి ఏ (పిల్లతో) ఆయనతో వ్యాపారవిషయాలు నం(వ్రదించాలి. అమ్మాయి: లోవలికి వెళ్ళు.

(కొ(టీన్‌ లోపలికి నడుస్తుంది.)

వంటమనిషి : దాన్ని నంపివేయమన్నానని నువ్వేం అనుకోవద్దు. విన్ను నా వెంట రమ్మవి ఎందుకు అడిగానో కొం3ెం తాపీగా ఆలోచిందు. తరువాత ఈ విషయంలో మనమధ్య ఎలాటి మవన్పర్దలు .ఉండకూడదు ..ఆది మన వెంట రావడానికి వీలులేమ. ఈవిషయం ఎందుకు నొక్కి చెపుకున్నానో వీకూ ఆర్థమయిందనే అనుకుంటా -,

(వైనుకమంచి క్యాట్రీన్‌ వీళ్ళదూటలు వింటూంటుంది.)

మదర్‌ కరేజీ : (ఊదేకంతో) ఎమంటున్నావు? ఆది మనవెంట రాకూడదవేగా వీ కోరిక?

వంటమవిషి : ఎందుకలా ఎదుర్మువళ్న వేస్తావు? మా వూరు అమ్మాయి వుండ టావికి తగినచోటు కౌదు. ఇల్లు చాలా ఇరుకు. ఇద్రరికి మాత్రమే నరి

న! పోతుంది. అదీకొక మూడోమవిషివుంపే టోలెడు చిక్కులు. వూ పలహా ఐండివి దావి కిచ్చేసి మనమిద్దరం మావేశం వెళ్ళడం మంచిదని.

మదర్‌ కిరేజి : మీ దేశం తీసుకువెడితే దానికి ఆక్కడ తగినవరుడు దొరుకుకాడవి నా అక.

చంటమనిషే ; నువ్వలా అంటుంటే నాకు నవ్వు వస్తాంది. దావికేమిటి? వరుడు

తొమ్మిదో రంగం 118 దొరకట మేమిటి ? అదీ ఈ నయన్సులోనా ? అదీకాక ఆది మూగది. గుడ్డిది కూడాం

మదర్‌ కరేజి : (కోవంతో) నోరుముయ్యి, అంక బిగ్గరగా మాట్లాడికే..

వంటినువిషి ; ఊ: విగ్గరగా కాకపోతే చెవిలోనే ఊదుతాలే ! హోటలుకు వచ్చే వాళ్లు దావికేసి చూశారా: ఆ ఠరువాత హోటలు భవిష్యత్తు ఏమవుతుందో మవ్వే ఆలోచింతు.

మదర్‌ కరేజి : మవ్వు అలా విగ్గరగా మాట్లాడడం ఏం బాగాలేదు.

వంటమనిషి ; (నంభాషణ మార్చటావికి ఫొదరీ ఇంటికేని చూస్తూ అమ్మయ్య వాళ్ళఇంట్లో ఇప్పుడు దీపం వెలుగుతోంది. అంకే ఆయన లేవాడన్న మాట : వాళ్ళదృష్టి వాకర్షించటావికీ ఇంక మనం పాటలూ వదాలూ (పారం వీద్దామా ?

-మదర్‌ కరేజి; మవ్వు అలా నంభాషణ మార్చటం బాగాలేదు. అన్మూయిని ఇక్కడ ఒంటరిగా దిండితో వదిలేసివెళ్ళడం నేమ ఒప్పుకోను. ఆవి బండీ లాగరేదు. అంకేకాదు. ఈ యుద్ధం అల్లకల్లోలం వివి ఆది హడలి పోతోంది. ర్మాతిళ్ళు కునుకుసట్టటం లేదు. విదిపోతున్నా పీడకలలు, దాంతో గావుకేకలు పెడుతూ వనణకిపోతూండడం చూస్తూనే ఉన్నాంగా. చుట్టువక్కలవాళ్ల కష్టాలుచూస్తూ అది (క్రుంగిపోతోంది. గుండుగెద్బిలు తిన్న నోరులేవిజంతువు మనదోవలో దాని నాశయి స్తే అది దానివి ఎలా హత్తుకున్నదీ మనం కళ్లారా చూకొం.

వంటమనిషి : ఆ: నాకు తెలుసు దావిజొలి....కాని హోటలు చిన్నది.... ఈ గొడవ ఇస్పుడెందుకు ? ఆయన్ని పిలుద్దాం. (తిరిగి ఇంటికేపి చూస్తూ) అయ్యా ఇంల్లోఉన్న 'పెద్దల్లారా ! పిన్నల్లారా ॥ మేం పాటగాళ్ళం. వాడవాడల్లో, ఎండల్లో, వానల్లో, చలిరోజుల్లో, మంచురోజుల్లో మా పాటలు పొడు కుంటూ జనాన్ని సంతోషపెడుతుంటాం. వాళ్ళు ఇంతో అంతో ఇచ్చి మా ఆకలిబాధ తీరుప్తూంటారు. పాలొమోన్‌, జూలియన్‌ పీజర్‌ మొదలైన మహామభావులున్నారు. వాళ్లు లోకోద్ధరణావికి ఎంత త్యాగంచేసినా లోకులు ఏ కోశానా అర్థం చేసుకోలేకపోయారు. వాళ్ళంటే మాకు ఎంతో భక్తి, వాళ్ళ అత్మశాంతికోసం, వాళ్ళ గొప్పళనం మనదేశాలవారు. అర్థం చేసు

క16ి మదర్‌ కరేడు కవి భక్రివివయాలు” వాళ్ళకు చూసటావికీ కొన్నివదాణు న్వయంగా శట్టాం. అవి మీకు వివిపించాలని ఉదబిలాటపడుకూ ఉన్నాం. మీరు వీటివి విన్నారంచే మే మెలాటి మనువులమో మీకు అర్ధ మైపోతుంది. దలికాలం. గడగడ నణకిపోతున్నాం దానిని తట్టుకోలేక. మీరే మా కష్టాయచూసి. మమ్మల్ని ఆదుకుంటారు. “వినదగుమాటలు చెప్పెద మిపుడు విశదముగా వినుడూ అనుభవమున చెప్పిన పరమార్థం ఆకళించుకొముడూ బాబూ ఆచరించి మనుడూ, బాబు వదీ దివ్యాజ్ఞలు వరిపొలించిన సరమ వవ్విత చరితులైవా. వీర్మాగేవరులై నా, విజ్ఞానాంబుధుటై నాం క్యాగమూ ర్పులైనా, ఆరయగ తశ్త్వవేత్తలై నా, ఘమలగు మానవులెపుడూ, నుఖమును పొందుట అరుదూ, కుళ్చిత నుతులికు, (తూరకర్ములకు, కుక్షించరులకు. కులటలకూ. ప్వార్ధపరులకు. నంఘృదోహులకూ, వంచనపరులకు, వదరుబటోతులకు, వియమరపాఠులకు. నీతి విపామలకు. ఇళరుల కీడుములు పెట్టు దుష్టులకు, ఈలోకము సమఖకరములుగా, ఇంతెందుకు వారిచే పె _త్తనమూం భూతభవివ్యము లెరిగినవాడు అళడే సాల్మాన్‌ స్మ్నామాౌట్టు

తొమ్మిదో రంగం శ11 జగతిని తెలివిన ఘనము డతడే జనన మరణముల గుట్టూ తెళపనవాడు ఇంత కెలివినా ఈలోకంలో ఏమి గడించే దతడూ. ఆనమానంతో. ఆకో॥స్తూ ఆతను (దితుకును ఈదాడు అతను పోయిన వెనుకనే లోకం ఆతని ఘనతను గుర్తించింది అట్టి మహాక్ములే పూజనీయులనీ అమరజీవులవీ తలచండీ.'" ఏమండోయ్‌! మహామహా (ప్రమాదకరమైంది ఈ లోకం. మా -వదాలు నొక్కిచెప్పేది ఇదే. కొవి మనిషి దీనివి లక్ష్య్యసెట్టడు._ ఆతవికి కానలపింది చీకూచింతా లేకండా కొలిమీద కాలువేనుకుని కూర్చోడం. వకొలావికి పొట్ట వింప్పకోటావికి తిండి, అదీ వేరివేడిగా ఉండాలి. ఎముక లనే పీల్చివేస్తుండే ఈ చలికాలంలో ఉదాహరణకు నన్నే తీసుకోండి. మలమల. మాడిపోతున్నా నాకు ఈనమయంలో కావలవింది కడుపునిండా తిండి. నేనూ వై వికుడ్నే।ః రణరంగాలలో వీరుడిగా పోరాడాను, కాని యుద్ధం నాకు (వ్రసాదించింది ఆకలివాధ, దోసళ్లుచేస్తూ పొట్ట పోమకోడం శన్నా ఇలా దేళదిమ్మరిగా తిరుగుతూ కాలం "గడవటమే మంచిడి. ఏనం టారు? - “ధీరోదాత్తుడు నసరనహృదయుడూ ఆరయ జూలియస్‌ సీజరూ ' ఆళవీ అజ్జలకెదురు చెవ్వుటకు అందరు మిక్కిలి వెరతురూ చివరకు సీజరు అనుచరబృందమే చంపెను ఆతవివి (కూరముగా అయినను అతని వీరకృఠ్యములు ఆవనవిని విళలిచెను న్మృరణీయముగా

క్క మదర్‌ కరేజి ఫఘనుడగు పీజరు మృఠజీవనుడే అనుపమ వీరుడే విక్క ముగా.”

(మెల్లిగా ఇంత వాగుతున్నా వాళ్ళు మవకేవి చూడటంలేదే.. (విగ్గ రగా ఏమండోయ్‌: ఇంటి యజమానిగారూ ఇంట్లోఉన్న 'పెద్దల్లారా 1 పిన్నల్లారా। మీరంకా జీననరథం లాగడంలో ఈ శౌర్య పతాపాలు ఏం ఉవయోగవడకాయవి అనుకోవచ్చు. ఊరికే తిష్పవేనుకుని హాయిగా కూర్చో వాలనేగా మీకోరిక ? దీవికి సమాధానం చెన్పండి.

“ఫో కటీసు కథ తమ కందరకూ సాకల్యముగా తెలియనూ నఠ్యళోధకుడు, శాంఠతమానమడు. అతిగంభీరుడే అయిననూ విషపానముచే అసువులు బాపెను ముష్కరుల దిలనంతంచే తదసంతర మాతని తఠత్వముగురించి

వ్రవంచం కీర్తించే ఘనుడు సో(క్రటీస్‌ అమరజోతిగ మనజలోశమున (వకాశించె.””

ఊ। ఆత్మళ క్రీ ఆలాటివాళ్ళలో వే ఊకలు వేస్తుంటుంది. అ దివళ శ్రే లేకపోతే ఈ జీవితం న్యర్ణం. హాయిగా జీవించాలనుకున్నవాళ్లకి ఇదంఠా అక్కరలేదు. కావి అక్షరాలా స్వార్దత్యాగంఅనేదే నద్గుణం. మార్కెట్లో దొరికే చౌకవస్తువు కాదు. కష్టళూయిష్ట మైంది,

“దయాశిలియై పాటిమనుజునకు దుస్తుల విచ్చెను మార్టినూ క్యాగమే నర్వోత్కృష్టధర్మమనవి జగతిని అతడు చాటెను సకల క్యాగంచేవిన మార్చిన నుఖముగ తనువును త్యజించె వదయుడు మార్చిన

తామ్మిరో రంగం 188 చిరంజీవియె స్టలకాలములను జయించి.” అలాటివారే చిరంజీవులు. ఇక మానంగతో? విజాయితీగలవాళ్ళం. దొంగిలించం, హఠ్యలు చెయ్యం, ఇళర్ల ఇళ్ళు తగలబెట్టం. అంచేత కింది స్థాయిలోనే ఉండిపోవాలని వచ్చింది. మా విజాయితీయే మమ్మల్ని కాపాడు తూంటుంది. మంచికన్న చెడ్డకే లోకంలో మంచి చలామణి వుంది. ఆయ్యల్లారా ః మాకేసి చూడండి. (వ్రభుపు లోకావికి (వసాదించిన దివ్యాజ్ఞలు పదింటిని తూ. చ, ఠవ్పక విలువబెబ్బుకున్నాం. ఆవి ఇంఠవరకు ఆకలిదప్పులవి తీర్చాయి కావు. మీరాః వివ్చులకుంపటిదగ్గర తిష్ట వేసుకుని కూర్చున్నారు. ఆకలి; ధరింపలేనంక ఆకలి । మా ఆకలి నగమైనా తీర్చారా మీకు వుణ్యం ఉంటుంది. *“వరోవకార వరాయణులారా (పేమమూర్తులౌ (ప్రజలారా వీనుల విందుగ వదములు పాడెడి వీధిగాయకుల గమనిస్తారా వారితేమమును గు ర్తిస్తారా ఘమలగు మహనీయుల చర్తికలనూ గానము చేయు'పే మావృత్త్రి వరనముగా చతురో క్తులతో నన్నార్గమునూ దుర్మార్గమునూ కోధించుపే మావృత్తి మేడలు మిద్దెలు ఘన వాహనములు మెండుగ మేము కోరగలేదూ కూడు గుడ్డా కలిగిన చాలును కలిమిగల దొరల కరుణయేచాణును నర్వజీవులకు సకలపజలకు సుఖశాంతులే మా ర్యేయం (వజారంజ మే (వజాభ్యుదయమే (వఠివదమున మా లక్ష్యం.

కిం మదర్‌ కరేజి ఏమండోయ్‌. 'పెద్దల్లారా ! పిన్నల్లారా ! ఇంతకన్నా మరేం విన్నవించు

కోమంటారు. మా పాటల్లో, మా పదాల్లో, మా వ్యాఖ్యావాల్లోః లోవల చలి మంటల ముందర కాలిమీద కాలు వేసుకువి కాలక్షేపం చేస్తున్న పెద్దల్లారా ॥ పినల్లారా ఈ చలిబాధకు ఓర్చుకోలేక పోతున్నాం. పైగా ఆకలి. చెన్న రానంత ఆకలి. మీరు కాకపోతే మరెన్వళ్ళకి చెప్పు:*మంటారు మా బాధ?

కంఠం ఏ (ఫ్రాదరీ ఇంటినుంచి ఇంకా ఐయే ఉన్నారా? మా ఇంట్లోకి అడుగు బెట్టండి. వేరి వేగిటోజనం తయారుగా ఉందాం మీకోనం.

వంటమనిషి : (కరేజితో) అక్కడికి నడుద్దాం రా, వాళ్లు ఎంతో అప్యాయంగా పిలుస్తున్నారు వేడివేడి అన్నం పెడుదామని ..

మదర్‌ కరేజి ; అమ్మాయిని వదిలిపెట్టరేను. మనలో ఒకళ్ళవంగతి ఒకళ్ళకి బాగా అర్జమైపోయింధి .. ఏమంటాపు చెన్సు? ఆదేనా వీ ఆలరుమాట?

వంటమనిషి: ఊః తాపీగా నువ్వు ఆలోచించుకో.

మదర్‌ క రేణి ; ఇంక ఆలోచించటం అనవసరం.

వంటమనిషి ; అలా జవావియ్యటం బాగాలేదు, ఆయినా అదే నా ఆలరుమాట అందులో ఇక ఏమార్పూ లేదు. నేనిలా అంటుంటే నాలో మానవత్వం లేదవి మవ్వు అనుకోవచ్చు. నాది చిన్నహోటలు.... ఈ నంగఠతి ఇలావుంచి అక్కడికి వెడదాం రా, వాళ్ళు ఆలా ఏలుస్తుంపే మనం వెళ్ళకుండా ఉండడం మర్యాదకొదు. ఆలస్యం చేశామా అక్కడిలోజనం చల్లబడి వోతుండి....

మదర్‌ కరేజి : అమ్మాయినికూడా తీనుకునివెడదాం.

వంటమనిషి ; ఊహరా। ఇక్కదే ఉండనియ్యి. వాళ్ళు మనకు పె్టేదాన్లో కొంచెం దావికి జాగ త్త నరుచుకుందాం. ముగ్గుకం "ఓ వళాన అక్కడికి వెడితే వాళ్ళు భయనడుతారు.

(లోవల కృాటీన్‌ చడీ చప్పుడూ లేకుండా తన సామాను నర్దుకువి మూట కట్టుకుంటుంది. వాళ్ళకేవి చూస్తుంది. వాళ్ళు అక్కడ వుంపేగా : లోజనంకోనం ఫొదరీ ఇంటికి ఎప్పుడో వెళ్లారు. ఆనంగతి వసికట్టిందిం ఐండిచ(క్రాలలో ఒకదావిమీద వంటాయన చివిగిపోయివ లాగు ఉంచు తుంది, మరోచ[క్రంమీద తన తల్లి కోటూ భ్యద్రవరున్తుంది. దాంతో తన

తొమ్మిదో రంగం న! వవి ముగిపినట్లు, వాళ్ళు తిరిగి వచ్చేలోవుగా తను చక్క జేసుకున్న మూటతో బిండి దిగుతూంటుంది. ....)

చయదర్‌ కరేజి : (గిన్నెవిండా భోజనంతెస్తూ ఈ దృళ్యం చూస్తూ హడలిపోతూూ ఏమిపే అమ్మాయి ఆదంకా। చేవుడు శి&ించాడా. లేక లోకం వెలివేసిందా విన్ను...(గబగది కూతురిదగ్గరకువచ్చి ఆపిల్ల చేతిలోమన్న మూట లొక్కువి) దీన్లో ఏముందే. (మూట విస్పిచూస్తూ) ఎమిటి! వీసొమాన్లు మూటకట్టుకున్నావా 1 అంపే మామాటలు నువ్వు విన్నావన్నమౌటి. ఆ పొకుహోటలుకు మవ్వు లేంది రానని స్పష్టంగా చెప్పానుగాః మన మిద్దర౦ ఆ మవిష్‌ పోటలుకు ఏమా్యతం సనికీరాం.

(చ(కాలమీదఉన్న వంటాయన లాగు. కనచాక్కా దూస్తూ)

మవ్వు విజంగా తెలివితక్కువదావివేః నువ్వు వెళ్ళిపోయాక వీటిముఖం చూప్తానమకున్నావా ?

(కూతురివి గట్టిగా హత్తుకుని ముందుకు వడవవియ్యదు. )

మప్వు లేకపోతే ఆతనివెంట ఎన్నటికీ వెళ్ళను. అతనిదోవ ఆరనిది. మనదోవ మనది. మనకు బండిపుంది. అదే మనప్రాణం. దాన్నివిడిచి ఎక్కండికీ వెళ్ళను తల్లీ ! ఆ వంటమవిషి సామాన్లు దియట పార చెయ్యి.

(తవే లోపలికి నడిచి అ పవి పూలర్తిదేస్తూ త్యకంమీదఉన్న లాగుతీసీ శ్రీంద పడేస్తుంది)

అతవికి మన వ్యాపారంతో ఎలాటినంవింధం లేదు. ఇక మరెవర్నీ మవ మధ్యకు రానియ్యమ. చలికారిం ॥ ఆయితేనేం? ఎండాకాలం, వాన కాలంమర్లే ఇదికూడా దావిపవి పూ 'ర్హిచేనుకుని వెడుతుంది. ఐండికాడి జాగ్రత్తగా పట్టుకుంటే ఈ మంచూ ఆ చలిగాలీ మనలనేం చేయవు.

(తల్లీ, కూతురూ దిండికాడి పుచ్చుకుని బండిని ముందుకు లాగుకుంటూ వడుస్తుంటారు.

వంటమవిష్‌ ఫాదరీ ఇంట్లోనుంచి బయటికి వచ్చేటప్పటికి ఎండి ఉన్న స్థలంలో కనబిడ్డని తన మురికిగుడ్డలు,

అనరికి ఐండి ఎంతోదూరం తూర్చుకేసి వెళ్ళింది. వంటాయన అటు శేసిచూస్తూ (క్రింద పడివున్న తన పామాను పుచ్చుకుని తన ఊరికేసి నడ మటిమార్షిములో వడుస్తూ౦టాడు. )

పదో రంగం 1885 నంజ లో. ఒక నంవత్పరకొలం మదర్‌ కరేజి వాళ్ళకూతురు క్ళాటీన్‌ ఐండివి ఈడ్చుకుంటూ టేశ దేశాలు చుట్టుకూ ఉంటారు. ఎక్కడ చూసినా జొమం. మహన్మూరి. జనం వడుతూన్నదాధకు అంతేలేదు, అంత టితో వరిపోతేగా ః మత ధర్మోద్ధరణకోనం (ప్రారంలించబడ్డ పం గామం పాగిపోతూ ఉన్నదిం జనసంఖ్యలో నగంభాగం ఆ యుద్ధపిశాచానికి బలి కావలని వచ్చింది. ఇతర దేశాలకన్నా బాగా టెబ్బతిన్నది జర్మమదేశం. అక్కడి వన్యశ్యామలమైన భూభాగాలు ఇప్పుడు ఊనర క్షేత్రాలుగా మారిపోయాయి. (జర్మవీదేశంలో మధ్యప్రాంతాలలో 1 రాజమార్షంలో. మదర్‌ కరేజి. కాటీన్‌ ఐండి లాగురూంటారు. దోవకు ఇర్ముపక్కల రైతుల ఇండ్లు. అటునుంచి ఎవళ్ళో పాడుతూన్న 50ళం వివదిడుతూంటుంది. ) పాట పాడుతున్నాయన కంఠం 3 తోట నడిమద్య చక్కచేశాడు. గులావీ మొక్క- వాటాడు మంచి ఎరుపు వేశాడు ఇంకా చేయాలపిన పోషణ చూసుకున్నాడు మార్చినెల వచ్చింది దాంతో చలికొలం పూర్తయింది మొగ్గవేపింది గులావిమొక్క ళ్‌ పూలు పూసొయి. ఎండలకు, వానలకు, చలికి, మంచుకు మొక్క తట్టుకుంది అంతులేని శ క్రీ మొక్కలో ఉండి అంతులేవి బలం దానికి ఇస్తున్నది అదేం

వరో రంగం ! వనంతకాలం, ఎండాకాలం వాటీదోవన చడీచప్పుడూ లేకుండా మాయమయ్యాయి. చిరిగి చలికాలం ః ఆంతురేనంత చలి: మంచు కురుస్తున్నది 1 చలిగాలి వీస్తున్నది ః ఇక తుపామలకు లెక్కే. పుంపేగా 1 ఉరుములకు, మెరుపులకు అంతేలేదు పెద్దపెద్ద చెట్లు కూలిసోతున్నాయి జనం దలికి తట్టుకోలేక పోతున్నారు అయితేనేం గులావిమొక్క విలిచింది, మొగ్గలు వేస్తున్నది, నే అనీ పూలు పూన్తున్నాయిం మేం కొట్టాలు కట్టుకున్నాం, న! లి గడ్డితో, - ఆకులు అలాలతో. ఈ రోజుల్లో మాకు ఆ(శయమిస్తున్నాయి అవే. ఆ గడి కొటారే వ! క! ఈ చలినుంచి ఆ కుపానుమంచి ఇంకేం (నమాదం మాకు? ఇంకేం భయం మాఠః? మౌ కొట్టాల్లో ఉన్నప్పుడు. (ఆ కంకవాదం మదర్‌ కరేజికి కాటీన్‌కళు అంతులేని మనళ్ళాంతిని (వ్రపారించింది. ఇలాటి దుర్భికకాలంలో అంకా పోగొట్టికున్నా ఈ వీద రైతులకు ఆశ్రయమిచ్చినవి వాళ్లు కట్టుకున్న గడ్డికొట్టాలు, తల దాచుకొన

న! మదర్‌ కశేజి టావికి ఇల్లు అనేది ఉండటంమూలాన బయటివాధలణు మరిచిపోవటావికి వాళ్లకి అదృష్టం కలిగింది.

తల్లీ, కూతురు ఇన్వుడు నడుస్తూఉన్నది ఈ దుర్భరమైన దలికాంలోం తమకే అలాటి కొట్టమో, అది కొకపోతే ఒక గుడిపో ఉండివుంతే ఈ చలిబాధమంచి తరుజోపాయం ఉంటుంది. అన్పుడు ఈ దేశాలు తిరగడం మావనెయ్యవచ్చు

ఆ (గామంమంచి ముందుకు దిండిని లాగుతూఉన్ననమయంలో వాళ్ళ ఆలోరనలణు అవే ఆవే తనువిలకడ జీవితావికి పునాది వేయగలవవీ కలలు కంటూ ఉన్నారు తల్లీ + కూతురూ ముందుకు కదులుతూ.)

పదకొండవ రంగం

మరో నంవత్సరం కాలిగర్భంలోకి దొర్లుకుని పోకూన్నది. 1808 నంజు అవవరినెల. జర్మనీ మధ్య,ప్రొాంతాలలో ఇంకా యుర్ధం సాగుతూనే ఉంది. క్యొాఠలిక్కు. మతఠస్థుడయిన చక్రవర్తి దళాలు ప్రాటిఫైంటు మకన్దుల శేంద్రనగర మైన హోాలేవగరంమీద దాడి వెడలటావికి 'పెద్ద ఎత్తున ప్లానులు 'వేనుకున్నాయి.

ఆ పరిసరాలజనులు ఎదుర్కుంటూన్న యాశనకు భరించలేక రాబ్లా రవ్పలూ కంట తడిబెట్టుకుంటూండడం గుర్తించవచ్చు. మదర్‌ కరేజీ కూతురు కాటీన్‌వి ఈ (ప్రాంతాలలో పోగొట్టుకుంటుంది. అయినా నరే తనే ఐండీవి లాగుకుంటూ ముందుకు వెడుకూఉంటుంది.

యుద్ధం ముగిపేనూచనలు కనదిడటంలేదు,

(వోలేవగరం వమీపంలో ఒక లీదరై తుల ఇంటిముందర ఐండి ఆగు తుంది. చీకటిరాతి. ఆ ఇల్లు చూస్తుంపే అందులో ఉంటున్న రైతు కుటుంబం ఎంత వీదతనం ఆనుళవిస్తుందో తెలునుకోవచ్చు. ఆ ఇంటికీ చేరువలో అడవి. ఆ అడవిలోనుంచి కొత్తగా ఆఫీసర్‌వదవికి వచ్చిన యువకుడు ఆయుధ్యప్రాణుల్లైన ముగ్గురు వైనికులవి వెంబబెట్టుకు రైతు ఇంటికేసి వస్తుంటాడు.)

యువ ఆఫీసర్‌ ; ఇక్కడ ఎవళ్ళనందడి వినవిడకూడదు. మనరాకవి వసికడుతూ ఇక్కండివాళ్ళు ఎవళ్ళయినా అరిచారా వాళ్ళవి వెంటనే మీ ఈటీలతో పొడిచి వేయండి.

'వైవికలలో ఒకడు; అలా అంటారెందుకు? మనకుతోడు ఎవళ్ళయినా కొవా ల౦ పే వాళ్ళతలుప్పలు తట్టాలిగా.

ఆఫీసర్‌ ఏ; తలుపు తట్టిన చప్పుడుకేమీ ఫరవాలేదులే, కొట్టంలో వళుపులు ఆ చవ్చు డుకు కంగారుపడవచ్చు. అంతే ః ఆంతే : మర్మేపమాదం ఉండదు.

(వైవికులు రైతు ఇంటీముందుకువచ్చి శలువు తట్టుతారు. రై తుభార్య

తలువు మెల్లగాతీస్తూ వాళ్ళని చూడడంతో హడలిలోతూ గావ్వకేక లే స్తుంది.

128 మదర్‌ కరేజి ఒక వై వికుడు అవిడవోరు గట్టిగా మూస్తాడు. మిగిలిన ఇద్దరూ లోవలికి వడుస్తుంటారు)

లోపలినుంచి మగవాళ్ళ కంఠాలు : ఏమైంది ?....ఏమైంది ?....వచ్చింది ఎవళ్ళు

(లోవలికి నడిచిన సోల్టిర్లు ర్రైకువి, అకని కొడుకుని బలవంతంగా బయటికి లాక్కుని వ స్తుంటారు.)

ఆఫీనర్‌ ఏ (దృష్టి ఇంటిముందున్న బిండిమీద....బిండిముందు కూర్చున్న కొ(టీన్‌ వైపు (వేలచూపుకూ) ఊ । ఈ మవిషివికూడా $

(సోర్టిరు చిండిదగ్గరకు వస్తుంటాడు) (లోపలినుంచి రై తువి, ఆఠవి కుమారుడిని సోర్డర్లు బయటికి తీసుకువి రావడం చూస్తూ) ఇంట్లోఉన్నది వీశ్ళేనా ?

మునలిర్రైతు: ఊః వీడు మా అబ్బాయి.

రై తుభార్య : (బండివివాపుతూ)ూ. అ బండిలోతన్నది మూగపిల్లి. వాళ్ళఅమ్మ పామాన్లు కొనుక్కోటానికి ఊళ్ళోకి వెళ్ళింది.

మునలిరైతు : వాళ్ళు బేరసారాలు చేనుకునేవాళ్ళు. జనావికి కావలపినవ స్తువులు చౌకగా ఆమ్ముతుంటారు,

ర్రైతుళార్య ; ఊరూరూ తిరుగుతూఉంటారు వాళ్ళదిండితో.

ఆఫీసర్‌ : ఏమిటా అధిక్యవనంగం : ఏమైనా సందడిచేశారా మా ఈటెలకి మీ (ప్రాణాలు బలి ఇయ్యవలసివన్తుంది. ఊళ్ళోకి దోవ చూసటావికి మాకు వహాయం కొవాలి.

• (రై ళు అన్బాయివంక చూస్తూ ఓయ్‌, మవ్వు మావెంట రావాలి.

రై తుకొడుకు : ఊహాూ। నాకు దోన తెలియదు, ఈ చీకట్లోనా ॥....

'వైవికుల్లో ఒకడు ; (నవ్వుతూ ఏళ్ళు పై ఐడ్డా వసిపాన 1-.-నీకు దోన తెలియదూ?

రైతుకొడుకువ ఊహా । మీరు క్యాళలిక్కులు, మీకు ఏమాత్రం నహాయం చేయడం మా కిష్టంలేదు.

'వైవికల్లో రెండోవాడు : (ఆఫీనర్‌తోో వింటున్నారా వీడి వాగుడు; మనకు వహాయం చేయడట,

వదకొండవ రంగం 127 ఆఫీనర్‌ : ఈ భడన అలా వాగుతూంటపే చూస్తూ ఊరుకున్నారా?

(ఫై నికుడితో) ఓయ్‌: దాంతో కొట్టు.

(వైవికుడు ఈ'బెతో గుచ్చుకొడు.)

రై తుకొడుకు ; (గట్టి దెద్బితివి పడిపోతూ) నేము మీవెంట వచ్చానా వాళ్ళు హత యూ ళల

మారుస్తారు. పైవికుల్లో మొదటివాడు: ఆః ఒరేయ్‌. అలా దోవలోకి రావాలి.

(కొట్టాంకేపి వడుస్తూ లోవలనున్న వళువులవి లెక్క వెడుతూ. తిరిగి ఆఫీసర్‌ దగ్గరకువస్తూ) రెండు ఆవులు, ఎద్దు ఒకటీ (ఆంటూ (క్రిందవడ్డ అబ్బాఖుని లేవనెత్తుకూ) నువ్వు మాకు సహాయనడకపోతే నిన్నే కాదు మీ పశుపుల్నికూడా ఇప్పుడే హతమారుస్తా. జాగ త్త |

"రైతుకొగుకు : నమ్న చంపివెయ్యి. ((ద్రికిమాలుతో) మా వళుపులజోలికిమాటత్రపి పోవద్దు. రై తుభార్య£ (శోకం పెడుతూ అయ్యా! ఆయ్యా। కెపైన్‌దొరాః పళువులకేసి వెళ్ళకండి. అవికూడాపోతే ఇంక తిండిలేక బావాల్సినస్తుంది. ఆఫీనర్‌ ; మీ అన్బాయివి మావెంట సంపకపోతే వెంటనే వాటిని చంపేస్తాం. 'వైవికలలో మొదటివాడు : ఆ ఎద్దుతో మొదలు పెడతా. రై తుకొడుకు: (మునలి తలిదం'డ్రలకేసి డీవంగా చూస్తూ) వీళ్ళవెంట వెళ్లాలనిం చేవా? (కల్సి తల ఊపుతుందిి....నరే। పదండి. రై తుభార్య : (ఆఫీనర్‌తో) ఈ గండంమంచి మమ్మల్ని గశైక్కించినందుకు ఎంతో కృఠజ్ఞాలం.... (చర్చిలో వేర్చుకున్నపాటాలు ఇంకా ఇంకా వల్లి ౦చటోతూంది. మునలి రైతు వారిస్తుంటాడు 'వైవికుల్లో మొదటివాడు : ఏమిటా నాటకం? మీ (ప్రాణాలకన్నా ఆ ఎదే మీకు లా చం ఎంతో ఎక్కువవి తెలిపేవుంలే.... (రై కుకొడుకు ఆ చీకటిలో దోవ చూపుతుంటే. ఆఫీనర్‌ వై వికులు వాడి ననునరిష్తూ ముందుకు కదులుతుంటారు. )

146 మదర్‌ కరేతి మునలిరైతు 1 వీళ్ళు ఊళ్ళోకి చరీచప్పుడూ లేకుండా వెడుతూతఉండటంచూ స్తుంటే. మస ఊరికి ఏదో పెద్ద ఆపర్తు వచ్చేటట్లు ఉండి. రై తుభార్య నాకూ ఆలానే తోస్తాంది. ఇప్పుడేం చేద్దాం ముసలిరైతు: (ఇంటికప్పుకు విచ్చెనవేసి పైకి ఎక్కుతూ) ఊరిమీద వడటానికి వచ్చినవాళ్ళు వీశ్ళేవా.... చూస్తా... (వల్యువక్కంల కలయచూస్తూ) ఇంతరాత్రిపూటి ఆ అడవిలో నందడీగా ఉందే: ఆ పందగేమిటో? *.. వెైలుతురుగా ఉంది కూడా;....అ: ఫిరంగులు వ్పష్టంగా కనదఐిడు తూన్నాయి -- అమ్మయో్యో: వై వికులు ఒకలా ఇద్దరా &.... పెద్ద పెద్ద దళాలు అక్కడ మకాం చేనినట్లుంది.., మన ఊశ్యోవాళ్ళకి ఈ గుట్టు తెలుసో లేదో ?... 'ర తుభార్య: ఊళ్ళో దీపాలు కవదడుతున్నాయా ? చ్‌ మునలిర్తైతు; ఊహూ । ఏం కనదిడటంలేదు. మనవాబ్ల గాఢవ్నిదలో ఉంటారు. ఈ ఆర్వర్శాతిలో. న్‌ (ీకిదికి దిగివన్తూ) ఈ దళాలే ఈ నమయాన్ని ఊరిమీద వడ్డాయా, ఇంకేం వుంది? రై తుభార్య: ఊరి కాపలావాళ్లు ఈ గుట్లు పపిగట్టి ఉంటారనముకుంటా. మువలిరై తు ఏ కాసలావాళ్ళు మేలుకువివుంపే వాళ్ళచేతఉండే కొమ్ముబూరాలు కన. బడుతూ ఉండాలిగా. రై తుభార్య : ఇవ్పుడు ఇక్కడ మనవాళ్ళు ఎవళ్ల యినా ఉండివుం టే... ముసలిరైతు; ఆ మూగ అన్మాయితప్ప మరెనళ్ళూ లేరే: 'రై తుభార్య: మనం మునలాళ్ళం. ఈ అవక్కాలంలో ఏ నహాయం చేయలేని నీతిలో ఉన్నాం. న! మునలిరైతు : ఊ 'రైతుభార్య: ఊః మనవాళ్ళకి శాటోయ్మేపమాదం చెప్పటావికీ ఈ కటికలీకట్లో మవం నడవలేం....

వదకొండన ఠంగం £ికి

మువలిర్రైతు: ఇటు శ్యతువులముకాలు అంతు వంతూ లేకుండా ఉన్నాయి.

రై తుభార్య: మనవాళ్ల కేం సహాయం | చేయరేకుండా ఉన్నామే వీళ్ళగుట్టు ఇంతో అంతో తెలివినా?.... ఇన్సుడేం చెయ్యాలి ?

మునలిరై ఈ: మనమేం చేయలేం. చడీ చవ్సుడూ కొకుండా కూర్చోవాలి. లేక పోతే వీళ్ళ చీల్చి చెండాడుతారు.

రై శుభార్య: నగరంమీర వడటావికిపోతూ మన ఇంటిమీద వడుతారేమో కొంన ముంచి?

ముసలిగ్తైతు : అ ఏ అఘాయిత్యం చేసినా చేయవచ్చు.

రై ఈుభార్య: (బండిలో అలా కూర్చువివున్న కా(ట్రీన్‌'కేవి చూస్తూ) విల్లా! విల్లాః మేం ఈ నమయాన చేయగలిగింది వేవుడ్ని (ప్రార్థించడం. రాబోయే రక్త పాఠం ఆవటావికి మేమేం చెయ్యలేవిస్టితిలో ఉన్నాం. పాపం: మప్వు మూగపిల్లవు. నోరుతెరిచి మాట్లాడలేవు,.. అయినా కొంచెం తీరికగా కూర్చుని (ప్రార్థనచేయడం నీకూ తెలిపేవుండాలి. వీవంటివాళ్ళు నోరుతెరిచి చెప్పలేకపోయినా చేవుడు తన్నక వింటాడు వీ (ప్రార్దన, నేనూ ఉన్నామగా సీతో కలివి (ప్రార్థన చేయడావికి...

(రై తుభార్య+ మువలిరై తూ మోకరిస్తుంటారు. కాటీన్‌ బిండినుంచి దిగివచ్చి వాళ్ళవెనుక ఉండి అలా చేస్తుంది.)

“మా తంశ్రీ। న్వర్గలోకంలోఉన్న తంథడ్రీః మా ప్రార్థన విమ. మా ఊరికి వీళ్ళమూలంగా ఎలాటి[వమాదం రాకుండాచూచే బాధ్యత ఇక నీదే: మా వాళ్లీంతా గాఢనిద్రలో ఉన్నారు. రాబోయే ఆవద కాస్తయినా వాళ్ళకు తెలియదు. వాళ్లవి చనన లేపు తండ్రీ: నువ్వు లేపితే తప్పక లేస్తారు. కోటమురుజులమీదికెక్కి. నంగతి తెలుసుకుంటారు. కళత్తులూ, కటారులూ పుచ్చుకుని ఈ కటికరీకట్లో సీశక్రితో ఈ శతుదళాలను చెల్లాచెదరు చేయ గలుగుతారు. అలాటి అదృష్టం మా వాళ్ళళ కలిగించు (ప్రభూ |

(రై తుభార్య తను చేస్తున్నప్రార్దన అవుతూ క్యాట్రిన్‌ నెనుకకువస్తూ ఆ పిల్ల తరపున)

“ఆండ్రీ వీళ్ళఅన్ము ఊళ్ళోకి వెళ్ళింది. అవిడవి రక్షించాలసిననాధ్యత కూడా పీటే షశ-ా9ి

180 మదర్‌ కరేజి

(తిరిగివెళ్ళి తను ఉన్నచోటనే మోకరిస్తూ)

*వభూః వీ దివ్యశక్తి మా కావలావాళ్లని వెంటనే మేల్కొలపాలి. ఆలస్యమైతే విషమిస్తుంది....

“కం్రీ 1 ఇంకో కోరిక ఊశళ్ళోఉన్న మా మదిని మరచిపోవద్దు, వాళ్లకు ఉన్నది నలుగురు పిల్లలు, వాళ్ళు అనూయకులు. వాళ్లకి ఎలాటి (వ్రమాదం రాకుండా చూనుకునేారం వీదే. పావం। వాళ్లకు ఇప్పుడు రాటోయే[ప్రమాదం ఏమాత్రం తెలియదు, -..

(కొ(టీన్‌ తన మూగస్వరంతో ఏమేమో అంటుంటుంది.)

“శంగడ్రీ। మావాళ్ళ చిన్ననాడికి రెండేళ్ళే. పెద్దవాడికి ఏడు. ...

(ఆనమయంలో కటీన్‌ బ్మరలో ఏం తోచిందో మోకరించుకున్నది వజకిపోరూ చస్పున లేస్తూంటుంది.)

“*వభూ: ప్రభూ: స్వర్గలోకంలో ఉన్న మా తండ్రీ, మా ప్రార్థన కొంచెం (శ్రద్ధతో ఆలకించాలి. అవుడే మమ్మల్ని ఆదుకో గలుగుకొవు .... అలా వినటానికి ఓపిక లేకటోయిందా మాకు అధోగతే 1...

ఇప్పుడు మా దగ్గర ఈటెలు లేవు, మరే ఆయుధాలూ లేవు. ఈ అన హాయస్టితిలో మమ్మల్ని మేమే నమ్మరేకబోతున్నాం. నువ్వే మాఆస్తి పాస్తులు చూపుకోవాలి. నూ పూరిఇంటివి, పళువులనీ వీ స్వాధీనం చేస్తు న్నాం. ఆంకేకాదు ఈంథడ్రీ । మా వూరికాసలా నీ పైనే వేస్తున్నాం. ళకువు పెద్ద లిగంతో నూ వూరి (వ్రహరీగోడలని కూలగొట్టటోతున్నాడు....

(ప్రార్దన ఈవిధంగా జరుగుకూన్నసమయంలో క్యాటీన్‌ చడీచనుడూ లేకుండా అక్కుడిమంచి బండిలోకీ వెళ్ళి ఏదో తనదుస్తుల్లో దాచుకుంటుంది. కవ్పుకు ఆవించివున్న నిచ్చెన ఎక్కి పై కష్పుమీదికి చేరుకుని అటు ఇటూ పారచూస్తుంటుంది.

రై తుభార్య మిగకా (ప్రార్ధనఘట్టం సాగిస్తూతంటుంది.)

“ఊకో పిల్లలని, 'పెద్దలవి ఒకకంట కవిపెట్టు. నాళ్ళనేకొడు. ఇంకా పీ కరుణాకటాక్షం ఆిస్తూన్న జీవకోటి ఎంతో వుంది. నాటివికూడా మరిచి పోవద్దు తండ్రీ! మా తప్పులు తమించు, మేం ఇఠర్ల తన్సులని క్షమిస్తాం, ఇక 'వెలవా, తంగడ్రీ....

చదకొండన రంగం 141 (మునలిర్రై తు భార్య ఆంటున్నమాటలని నొక్కినొక్కీ. వలుకుతూ ఉంటాడు ఇక్కుడం ఆక్కడ ఇంటి కప్పుపైన క్యాటీన్‌ కూర్చుని తమ దుస్తులలో దాచు కువి తెచ్చుకున్న ఢంకామీద శద్దించేస్తూ ఉంటుంది.) "రైతు భార్య: (ఆ సందడికి చేస్తున్న (ప్రార్థన ఆపుతూ కవ్పపైకి చూస్తూ) "(వ్రభూః

వళూ: మూగపిల్లి అక్కడ ఏం చేస్తున్నదో ఒక్కసారి చూడు... మునలి రైతు: (ఫైకి చూస్తూ వాడలిపోతూ) ఆ పిల్లకు మళి పోయినట్లుందే ; రైతు భార్య: నువ్వు చప్పున వై కిఎక్కి దావివి [కిందికి లాక్కువిరా,

(కైళు ఈమ ఉన్నచోటిమంచి లేచి విచ్చెన ఎక్కటావికి కదులుకాడు. అతమ అక్కడికీ చేరుకునేలోప్పనే క్మాటీన్‌ శ్రీంది విచ్చెన పైకి లాక్కుని కవ్పుమీద ఉంచుతుంది.) "

రైతు భార్య; ఆది మనకు తస్న్పక (వమాదం తెస్తుంది.

మునలి రైతు; (పిలుస్తూ) మూగపిల్లా? ఆ ఢంకామోత వెంటనే ఆవివెయ్యి,

రైతు భార్య : (గుండెలు కొట్టుకుంటూ) ఈ క్యాఠలిక్కుదళాలు ముందు మన మీదికే ముంచుకువి వస్తాయి

(కవ్పుపైవ ఢంకా మోగుళూంటుంది.)

ముసలి రై తు; (క్రింద పడిపున్న రాళ్ళు తీనుకువి నువ్వు ఆవకపోయావా ఈ రాళ్ళు నీ మీద రువ్వుతా। దిగు! క్రిందికి దిగు దన్సున:।

రెళు భార్య: ఏమిటీ ఈ విడ్డూరం ; పరాయివూళ్ళవాళ్ళవి తల దాచుకోటానికి మా ఇంటిముందర చోటు చూపినందుకు నువ్వు చేస్తున్న ఉవకారం ఇదా; దిగు: దిగు। వెంటనే దిగు విచ్చెన క్రిందికివించి. వీళ్లు వచ్చారా. మమ్మల్ని చీల్చి చెండాడుకారు. ఇక మాకు పుట్టుగతులు ఉండవు.

(కా(టీన్‌ ఊరికేసి కూస్తూ మరింత గట్టిగా ఢంకా (మోగిన్తుంది.)

రైకు భార్య; (భర్తతో) ఈ దేశదిన్మరుణు మన ఇంటిదగ్గకికి వచ్చినప్పుడే చెప్పా వాళ్ళకీ మన ఇంటిదగ్గర చోటు ఇయ్యవద్దవి. మవ్వు నామాట విం'ేనా? ఎ ఇప్పుడు చూన్తున్నావుగా.... వాళ్ళకేం క్యక్రువులు మనలవి అటకాయించి మవ గొడ్లవి కాజే ప్తే॥ తి

14 మదర్‌ కరేతి

ఆఫీనర్‌ 2 (ఊల్లోకి వెళ్ళటానికి బయలు దేరివాయన ఈ వందడివింటూ ఆదరా బాద రాగా వస్తాడు. అతవివెంట రైతువాళ్ళ క్కురవాడు, వైవికులూ పరుగెత్తు కుంటూ వస్తారు పై దృళ్యందూస్తూ పెద్దగొంతు చేసుకుంటూ రైతు, రైతు భార్యకేసి తీవంగాచూస్తూ) ఏమిటీ మీరంతా షరీకయి చేస్తున్న ఈ రగడ? ముక్కలు ముక్కలుగా నరుకుకాం మిన్ముల్ని అందరివి....

లైతు భార్య: కెప్టెన్‌ దొరా ః కెఫైన్‌ దొరా । తన్పు మాదికాదు. మా కళ్ళల్లో దుమ్ము కొట్టి అ పిచ్చిది పైకి ఎక్కి-౦ది. పరాయిమనవిషి.

ఆఫీనర్‌ ఏ విచ్చిన ఎక్కడ ?

ముసలి రైతు: పైనా

అఫీనర్‌ : (పైకి చూస్తూ) ఓయ్‌: ఆ వాద్యం (కింద సడెయ్యి వెంటనే. ఇదినా ఆర్లర్‌ ః

న! (కౌ(టిన్‌ మరింత గట్టిగా ఢంకా బాదుకుంది చెప్పింది వినవిడటం లేదూ ః (రై తపటుంబంనంక చూస్తూ) ఎలాటి చన్పుడు చేయమని మీరంతా మాట ఇచ్చారు....ఇది చూస్తుంటే మీకు [బఠకాలవి ఆళ వున్నట్లులేదు.

నవనలి రైతు : (ప్రక్క. అడవిలో చను డవుతున్నది. ఎవళ్ళో చెట్లు నరికివేము న్నారు. మీరు ఆర్డరు స్తే ఒకకొమ్మ నాళ్ళదగ్గరమంచి తెచ్చి ఈ పిచ్చి దాన్ని పైనుంచి క్రిందికి లాగేస్తా....

'వైవికుల్లో ఒకడు : (ఆఫీనర్‌తో) మీ కొక మంచినలహో ఇస్తా. (చెవిలో ఏదో ఊడుకాడు. ఆఫీసర్‌ తల ఆడిస్తాడు) ఇదిగో । ఇదిగో! ఇంటిమీదఉన్న అమ్మాయి ! మీరు వీదవాళ్ళు, మంచి బహుమానం ఇస్తారు ఆఫీసర్‌ గారు. వెంటనే ,కిందికిదిగి నూవెంట ఊళ్ళోకి రా, మీ అమ్మనుచూప్ప. మీసంట వండుతుంది.

(శా(టీన్‌ డంకా మరింత గట్టిగా కొడుతూఉంటుంది.)

ఆఫీనర్‌ : (వై వికువితో) నీ నథకం వని చేస్తున్నట్లు కనవిడటంలేదు. ఏదో ఒరి

గిస్తావనుకున్నా.

శడకొండద రంగం 18 (కనే పైకి చూస్తూ) ఇదిగో అమ్మాయి: మాట ఇస్తున్నా మిలిటరీ ఆఫీనర్‌ని. ఇచ్చినమాట విలువకు నేవాజ్డీ. (కా(టీన్‌ తల అడ్డంతిన్సుతూ విరామంలేకుండా ఢంకా వాయిస్తుంది 'వైవికుల్లో ఇంకొకడు ; అలా అది చవ్పుడుచేస్తుం'చే ఊల్లోవాళ్లు మేలుకుంటారు. ఇక దీనిచప్పుడు ఏవిధంగానై నా ఆపాలి. ఆఫీనర్‌ : మనమూ దానికన్నా రెట్టింపుచవ్వుడు చేద్దాం....నరేః తేంతోచే ప్లే వాగుంటుంది? ం 'వైవికుల్లో ఒకడు : కెప్టెన్‌ అర్జర్లు' మనం ఎలాటిచవ్పుడూ చేయకూడదగవి. వాళ్ళ అర్హర్లు మీరు ఆత్మి కమించటనూ ? ఆఫీసర్‌ ; వీది మట్టిబరోయ్‌ : రీజీ మెంటువాళ్ళ ఆర్హర్లు ఇలాటినమయంలో యుద్ధ నాదం చేయవద్దని, అ చిన్నవిషయం అర్థంకాకపోతే ఎలా ?....పామాన్యవు వాద్యాలు విరకేపంగా ఉపయోగించవచ్చు మనం. . 'మునలి రైతు : ఇవ్పుడు చవ్వుడుచేయడం అననరమవి మీకుతో స్తే గొడ్డలి వుద్చు కువి (దగ్గరఉవ్న కలవమామలు చూపుతూ) వీటిని కొడతా. ఆఫీనర్‌ : ఊ 1 మంచి ఆలోచన. వెంటనే ఆపని ఆరంభించు. (ముసలిర్రై తు గొడ్డలితెచ్చి మాను కొడుతూఉంటాడు) ఇంకా గట్టిగా కొట్టాలి. సీఐలమంతా ఇన్పుడు దూవకపోయావా పీ (ప్రాణాలకే మువ్చు. (కౌ(టీన్‌ వాళ్ళమాటలు వినటావికి తన ఢంకా మెల్లగా కొడుతుంది. ఆ కరువాత ఊళ్ళోకిచూస్తూ తనవని మరింత పెద్దఎత్తున చేస్తూఉంటుంది ఆఫీసర్‌ : (రైతుతో) బలంగా కొట్టడంలేదు. (పై వికుల్లో ఒకనితో) నువ్వు చేయి వెయ్యి. ముసలి రైతు; ఇంట్లో ఉన్నది ఒకపే గొడ్డలి. (తను కొట్టడం ఆపుకాడు ఆఫీసర్‌ 2 ఇక మనం చేయాలవింది ఇంటీ కన్సుకు విస్సు పెట్టడం. కన్స మంట అతో కాలిపోతుంది...

శః4 మదర్‌ కరేశి ముసలీ రైతు: ఆవవిచే ప్లే (పయోజనంలేదండి. మాది గడ్డీకవ్వు. మంటలు ఊళ్లోకి బాగా కనదిడుతాయి. అవ్పుడు మీ గుట్ట వాళ్ళకు తెలినిపోతుంది. (కొటీన్‌ తననవి యథాతథంగా చేస్తూ వాళ్ళకేపిచూస్తూ పకపక నవ్వు తుంది) అఫీనర్‌ ; దానికి భయం లేనట్లుంది. మనల్నిచూపి నవ్వుతుందా? (వైవికలతో) దాన్నిచూస్తూ ఊరుకుంటారేం ?.... నేనే కాలుస్తా... (క్రిందవడి చస్తుంది... గుండు పామాను శ్రీపికునిరా. (ఒక సై వికుడు పామామ తీసుకువిరావటానికి పరుగెత్తుతాడు. కట్రీన్‌ మరింత గట్టిగా మోగిన్తుంది ళు =జటీ రైతు భార్య; ఏమండోయ్‌ కెప్టెన్‌ దొరా; నేనొక మంచినలహా ఇస్తా. అదిగో 1 అదే వాళ్లబండి. దావివి మా గొడ్డలితో చితకగొట్టామా బాగా నందడవు తుంది - ఆ పిచ్చిపిల్ల దావివిచూస్తూ (క్రిందికి దిగివస్తుంది = ఈ బండితన్న మరే ఆనిపాస్తులు వాళ్ళకు లేవు. ఆఫీసర్‌ ? (ర్రైతు కొడుకుతో) ఆ వని మవ్వే (ప్రారంభించు. (వైకి చూస్తూ) ఓ వల్లాః నువ్వు అ వాయించడం వెంటనీ కట్టిపెట్టకటోయావా. మీ విందిని ముక్కలుగా కొట్టించేస్తా.... చెప్పింది వింటున్నావా? (కైకకొడుకు బండికేపివచ్చి గొడ్డలితో మెల్లమెల్లగా కొడుతూఉంటాడు రైతు లార్య: (వైకిచూన్తూ) అప్పతావా లేదా! ఇక ఏం చేస్తామో చూడు. (కా(టీన్‌ (క్రింద చన్పుడు వినటంతో హడలిపోతూ గావుకేక వేస్తుంది కౌని ఢంకా మోగించడంమా[తం మావింది కాదు.) అఫీనర్‌ : ఆ భడవలు ఇంకొ రాలేదే! అక్కడిమండి మందుగుండు పామాను తీనుకుని రావటానికి ఇంత సేపా ?... అక్కడఉన్న పై నికుడు : కంగారువడకండి 1 ఊళ్ళోవాళ్ళు ఈ పిచ్చిదావి ఢంకా విన్నట్లు లేదు. వివివుంచే ఆటుమంచి కాల్పులళబ్దిం వివబడేదిం అఫీనర్‌ : (ఇంకొకసారి వైకిదూస్తూ) ఎంత మంచిగా చెప్పుతున్నా మామాట వినటంలేదు. ఇక గుండుపామాను ఉవయోగిస్తా. ఆ నవి చేయకముందు

వడకొండవ రంగం ఇంకొకసారి చెబుతున్నా. ఇదే కడనటి హెచ్చరిక ఆ ఢంకా వెంటనే ్రీంద వడెయ్యి.

రైకు కొడుకు; (తను చేస్తున్నవవి అమాంతంగా ఆవివేస్తూ ఐండి కప్పుమీది వలక ఊడతీని (క్రిందికితోస్తూ) ఓ అమ్మాయి: గట్టిగా బాదు: ఇంకా గట్టిగా బాదు !....ఇంకా గట్టిగా: వీ ఐలమంకా చూపాలి. లేకపోతే మా వూరు మంటల్లో కలిసిపోతుంది.

(ఆమాటకు సై వికుడు మండిపోతూ ఈటితో వాడివి చావగొడుతాడు. పైమంచి క్మాటీన్‌ దీన్నంకాచూస్తూ. ఏడున్తూ తనవని మరింత తీవ్రంగా చేస్తుంటుంది.)

రైైళు భార్య: (కొడుకు అవస్థచూస్తూ ఏడుస్తూ ఏమిటయ్యా; అలా మా వాడిని గ్‌ అటి న్‌ా కొడతావు ?....వాడిపాణం పోతే....

(వెళ్ళిన సోర్టిరు మందుగుండు పామాను పెళ్హై మోనుకువి గదిగవి

వడుస్తూ వస్తుంటాడు) ఆఫీనర్‌ : (పైకి చూస్తూ) గురిపెడుతున్నా ॥ గురిపెడుతున్నా ॥

(ఈలోపున పెట్టితెరిచి గుండు తుపాకిలో అమర్చుతుంటాడు పోల్దరు)

ఇదిగో । ఇదే కడపటి హెచ్చరిక; ఆ వాయించడం ఆప్పతావా లేదా,

(కొ(ట్రీన్‌ మరింత గట్టిగా కొడుతూ ఏడుస్తూఉంటుంది.)

చి అాఖటీ

(పోర్జరుతో) కొల్బండి ॥

(పోర్టు తుపాకి వైకి గురిపెట్టి నొక్కుకాడు. ఒకగుండు క్యాటీన్‌ రొమ్ముకు తగులుకుంది. దావికీ లెక్కచేయకుండా మరింతదిలంతో ఢంకా (యోగిస్తుంది)

ఏం మంచిదెబ్బతిన్నా ఆపటం లేదా?

(పోల్టరు మరోగుండు ఉపయోగిస్తాడు. ఆదేనమయంలో ఊల్లోమంచి ఫిరంగుల్యమోతలు వినబడుతుంటాయి. వాటితో ఊళ్ళో చర్చీలమంచి గంటలు మోగుకాయి. రాబోయేవనమాదం ఊళ్ళోవాళ్ళకి తెలవటానికి. దాంతో ఊల్లో ఆఅంకురేవి వందడి.)

టైవీకుడు : ఈ పచ్చిపిల్లు వట్టుదలే నెగ్గింది అలలా ప్రక స్రేవుకానాయినాాన

పన్నెండో రంగం

యిద్ధంలోగావి, ఆలాటికోవకుచెందిన మరే నంగ్రామంలోగావి విజయం పొందాలంటే దానివెంటవచ్చే [ప్రమాదం ఎదుర్కోడానికి సిద్ధంగా ఉండాలి. ఇంతకాలంనుంచి మనము చూస్తున్న ఈ యుద్ధం పామాన్యమైంది కాదు. దానిలత్యం దానికోనం వవిచేస్తున్నవాళ్ళవి ఆహుతి గొనడం । యుద్ధం గమ్యంలేవిది. మారేళ్ళు సాగని ప్తేమ్మాకం యుద్దానికి లెక్కా పక్కా ? దావిలో దెబ్బతివేది పామాన్యప్క మనిషి.

(రంగస్థలం క్రిందటి రంగంలోవిటే. ఇంకొ కెల్ల వారలేదు. రంకాల శబ్దం, బూరాలనాదం దూరాన్నంచి వివఐడుతూంటూంది. 'పైవికదళాల నడక వందడికూడా వినబడుతూ ఉంటుంది.

పొడయిపోయినబండి, దానిముందు మదర్‌ కరేజీ కూతురు శవం, కరేజి కవందగ్గర మోకరించి కూర్చునితంటుంది. చుట్టుపక్కల రైతు కుటుంబాలు ఆవిడచుట్టు విలదిడి ఆ విషాదద్శశ్యం చూస్తుంటారు)

-మనలి రైతు; ఏనమ్మో ! మీరు వెంటనే ఇక్కడిమంచి వెళ్ళిపోవాలి. మిలిటరీ దళాలు కదులుతూ ఉర్నాయి....వాళ్లవి తన్పుకువి ఎలా నడనగలుగుతానో ఒంటరిగా.

మదర్‌ కరేజి:నా తల్లి మరణించలేదు. అది ఎప్పటికీ మరణించదు, అలసిపోయి ఇవ్ఫుడు విద్రపోతూఉన్నది.

విదపో తల్లి, హాయిగా విదపో. నాతల్లి విద్రటోతూన్నది ఆః ఆ నందడేమిటి? ఆః ఆ కప్పుమీది వందడేమిటి ? ఆ చవ్పుడికి లేస్తున్నారు ఇరుగు పొరుగులవారు లేస్తున్నారు ఆనందడికి ఆ కవ్పుగర్లి నందడికి

వన్నైండన కంగం జః అమ్మాయి ఆనంది నున్నది వొళ్లవి మేలుకొలిపినందుకు నంతోషి మ్లన్నది వీదవాళ్ళు వాళ్ళు చింపిరి వఐట్టలతోనే వరుగె త్తుతున్నారు తర్లీ ॥ సీవి వట్టాబట్టలు దేవదూకలు వాడుతూండేదుస్తులు ఆ దిన్యమైనవాటినే చక్క జేముకున్నావు వీ (వయాణానికి ఇరుగు పొరుగులవాళ్ళకి తినటావికి తిండిలేదు రొఫ్రైల దొరికినా వవికిరానివి పానం । అవేం చాలుతాయి వాళ్ళు ఆకలి తీర్చుకోటానికి ఇక వీకా। మంచిమంచి తినువిండారాలు ఇతర్ణకి ఆందుబాటులో లేని లోజనవదార్థాలు తల్లీ 8 నచ్చాయా ఇవన్నీ పాఠవవి వాటికేని చూడవా? ఒకమాట చెప్పు? పలుకే బంగారమా తల్లీ గ్‌ వ్మిదపో : కలీ నిద్రపో నందడి ; నందడి ః తిరిగి నందడి £ ఆ గరడ్లీ కవ్చుపైవన సందడి ॥ ళల న్‌ అంకులేవి సందడి ॥ ఒకడు పోలండులో విద్రటోతున్నాడు ఇక రెండోవాడు ? ఎక్కడ ఉన్నాడో ? వాడు ఎక్కడుందీ ఎనళ్ళకు తెలును

108 మదర్‌ కఠేతి (తవచుట్టూతన్న వాళ్ళ కేపిచూస్తూ) చూడండి ! అన్మూయి నిదబోతూ

న్నది. చీకూ చింతా లేకుండా విదిపోతున్నది. (మునలిర్లై తు భార్యవంక చూస్తూ) మీ బావమరది పిల్లలనంగతి చెప్పారు కాదేం? అక్కడ ఇంట్లో వాళ్ళంతా తేమంగా ఉన్నారనుకుంటా.

మునలి రైతు: (కంట తడి పెట్టుకుంటూ) అ సరుకులకోనం ఊళ్ళోకి వెళ్ళకపోతే ఇలా జరిగేది కాదమ్మా &

మదర్‌ కరేజి ; ఆంత గట్టిగా మాట్లాడకండి. అన్మూయి గాఢనిద్రలో ఉంది.

రైతు భార్య వ్మిదపోవడంలేదు. మీరే కళ్లారా చూస్తూఉన్నారుగా 1...చవి పోయింది. ఎప్పుడో చనిపోయింది.

ముసలి రైతు: మీ (ప్రాణాలు దక్కి౦దుకోటానికి వెంటనే ఇక్కడిమంది కద లడం మంచిది. వాళ్లు తోడేళ్ళకన్నా చెడ్డవాబ్ళు-..మరేం అమభాయిత్యం చేస్తారో మీరు ఇక్కడ ఉంపే....దోపిడిదొంగలు 1...

మదర్‌ కరేణి : (లేస్తూ) మీరు అన్నది విజమే । (తిన్నగా ఐండిలోకి ఎక్కు-తుంది. లోపలినుంచి కందిశితెచ్చి శవంమీద కప్పుతుంది)

రైతు భార్య: మిమ్మల్ని ఆదుకోటావికీ ఎవళ్లయినా ఉన్నారా? అక్కడికే వెళ్ళితే బాగుంటుంది, ..

మదర్‌ కరేజి : ఊ : వాడు ఉన్నాడు. మా పెద్దవాడు అయిలిన్‌ ॥

మునలి ర్లైతు; అలా అయితే తిన్నగా అక్కడికే వెళ్లండి. ఏల్లు అంత్య క్రియల నంగతి మీరేం బాధపడకండి. ఆ తతంగం చూనుకోటావికి మేం ఉన్నాం.

మదర్‌ కరేజీ ; ఆ నవికి చాలా ఖర్చు అవుతుంది. (తన ఒడిలోనుంచి సంచితిస్తూ సొమ్ము మునలిరై తుకు ఇస్తుంది. మునలి రైతు నాళ్ళకొడుకూ క్యాటీన్‌ శవాన్ని అక్కడినుంచి మోసుకుని వెడుకారు.)

రైతు భార్య: (కరేజిసట్ల పొమభూతి చూపటానికి తల న్యమతతో నందుతూ) మీరూ తొందరగా వెళ్ళడం మంచిది.

(అక్కడినుంచి కదులుతుంది మదర్‌ కరేజి ఇక ఒక్కదాన్నే బండీ లాగాలమకుంటా. లోవల నరుకులేదు.

వన్నెండన రంగం 138 అంచేళ దావిని లాగడం అంత కష్టం కాదు. (వక్యం వేశాలకువెళ్లి ఆక్కడ వా వేరపారాలు చూసుళోవాలి.

(విండికాడె పుచ్చుకుని ముందుకు కదులుతుంది. ఢంకాల (మోళలకు బూరాల నాదానికి అంతేలేదు. దాంతో నరిపోతేగా । నడుస్తూన్న వై వికులు పాడే పాటలగురించి ఇక చెప్పాలా)

వై వికులు : అదృష్టం వాంఛించేవాళ్లు

(ప్రమాదాలకు తట్టుకుంటుండాలి. యుదం, యుదం అంపే సామాన్యమైందా? ఛి న! ను

దావికి అంతులేని ఆకలి ఆ ఆకలి తీర్చుకోడానికి కదులుతుంది కనవిడినవాళ్ళందరివి-టొట్ట బెట్టుకురటుంది. న | యుద్ధం ఒకరోజా | రెండురోజులదా ఈ తమాషా మారేళ్లు పాగుతూంటుంది దెబ్బ తినేవాడు మామూలు మనిషి క్లలాటిమవిషికి లాభం ఉంటుందా?” యదం. యుద్దం. మారేళ్ళ సౌగే యుద్ధం న! చి న్‌! దెబ్బ తినేవాడు నూమూలు మనిషి వాడి తిండి అధ్వాన్నం వాడి దుస్తులు కాజేస్తారు జీతంలో నగం దళం మింగేస్తుంది. మంచిరోజులు వస్తాయని (భ్రమసడుకాడు మంచిరోజులా? ఎలా వస్తాయి మంచిరోజులు దళం, దళం కదులుతూ ఉంటుంది. మదర్‌ కరేజి : (అ సందడి ఆటుపవున్న వరినరాలకు బండిని ఈడ్చుకుంటూ) వనమ్న మీ వెంట రాసీయ్యండి, ననంతకాలం వస్తూన్నది

ఈల మదర్‌ కరేజి మేలయకో. మేలుకో. క్రైం స్తవుడా। మంచు కరిగి పోతూన్నది మృతదేహాలు వి(కాంతి తీసుకుంటున్నాయి చావవివాళ్ళ విషయం వాధపడకు వాళ్ళకు జోళ్ళు ఉన్నాయి, అవి కదులుతూ ఉంటాయి ముందుకు ఎప్పుడూ ముందుకే. శాశానన్వ్యరటననెననా.జసాానా రం లోఫే విజ్ఞాన శ్‌ వి (గంథాఅయం + అరల 1 క. [ఈటీ $* నె వ ష్‌

జర్మన్‌ నాటక క_ర్తలలో స్యుపసిద్ధుడు బెర్‌టోల్డ్‌ (బెస్ట్‌, 188లో పొిట్లర్‌ అధి కొరానికి వచ్చిన తర్వాత, ఆయన జర్మనీ విడిచి పెట్టి వది హేను సంవత్సరాలు అజ్ఞాత వాసం చేశాడు. ఆరోజుల్లో లైఫ్‌ ఆఫ్‌ గలీలియో, మదర్‌ కరేజి వంటి వళ్త నాటకాలు రచించి ఆయన జర్మన్‌ సాహా క్యానికి వినూత్నాలంకొరాలు సంత రించాడు.

1048 లో జర్మనీకి తిరిగి వచ్చిన తర్వాత (బెస్ట్‌ ఒక థియేటరు స్టాసించి ఈద్ద్వారా తన నాటకొలను ఉపదర్శింద డంలో నిమగ్ను డై నాడు.

పుట్టుకతో మానవుడు దైవాంళ సంభూతుడై నా, దేశ కాల పరిస్థితులు స్వార్థం మొదలై నవాటివల్ల అకడు ఎలా ఉక్కింరి బిక్కిరి అవుతున్నదీ అభివర్జించే యి మదర్‌ కరేజి నాటకమును జర్మను మూలం నుంచి డా. వి, యన్‌. శర్మగారు తెలుగు చేశారు. దీన్ని తెలుగు పాఠక లోకం ఆదరి న్తుందని ఆశిస్తున్నాము.

రూ. 18.00

“॥ శ | | / . టి | ఇ ల! , |. న్న ( ము; |. | వ్‌ - టో స్‌ .. బెర్‌ క్‌ బె . ళో ల | '' _ మదర్‌ కంజి .. - , వ. జ / | న. . శ జీ శ్‌