Telugu Mopasso Kathalu - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki
అనువాదం : జి.ఆర్‌.ఆర్‌,. బాబు
శీ.ఓ!గ!! 08 గని 04136౬ [౪08౧450 6౧౮
గగ 04 6141984554, ౧1౬౯౪4/ 06౬౬4!
కళిం3 అంటు ౭136618323 బ్వా కౌశలి లలల ఓల ఆజ? తలి సిఏ చఖైఏనికి2ినఓ కతికం = 1893 రి 65404 901185 7న ౫04 88101 10 మలం తో జపా 4? జ్జ +గిల్లి త్‌ క స. స్‌ “లె ఒం లో ళ్‌ చి గ్ర (గీ ౬ తై గ-డిషార్‌ ల్‌ ఈ యా।ర౦గ॥ కాం॥5ల09ిళ్లు | చ లేకి -* స్టష్ధం షష (/ ఉట 68 కషి యి5ది 17/ల8ిమిషకినలి ఠి కషి ల కకిషం5ి. గమ ౨౫|| 0౫ 7406౮59108 0 4 8౧౪? డ46 ౬1౧0, 19905 6౬౬౭48౪౮ ౩3-5-1089/1 '1జ౭౪206462 [1646౧20234 500 029 ఉం రం 16 [07 ౧0౯65" గీక2గ06 ౯౧2౧౫56 గృేడీల2౫02డీ గీడ2గరగ2682గ గదిగ 0 ర5గ2 5460566 6౫౯౧౭ టృడజ2024 500463 ఇ 93600640
వురికొన
గోదర్‌వీల్‌ పట్నం వెళ్ళేదారులన్నీ రైతులు, వారి ఆడవారితో నిండిపోయినయ్‌. అది అంగడిరోజు కదా మరి. మగవారు మెల్లగా చిన్నచిన్న అడుగులు వేన్తూ నడున్తున్నారు. (శమతో అలసిపోయిన తమ శరీరాలను ఈడున్తూ (గామీణ జీవితపు ఆటు పోట్లకు గురైన వారి ఎముకల గూళ్ళు కనవడకుండా నాసిరకం దారంతో చేసిన నగిషీలతో మెరున్తున్న రంగుబట్టలు కట్టుకున్నారు. కొంతమంది. వశువులను పలువుతాడు పట్టి నడిపిన్తూంకే, వారి భార్యలు కాబోలు, వెనుకనుంచి ఇంకా ఎండిపోని కొమ్మలతో వాటిని అదిలించి వేగంగా వరిగెత్తించాలని చూన్తున్నారు అమ్మకానికి తయారైన కోడిపుంజులు, బాతులు వారి చేతుల్లో ఉన్న బుట్టల నుండి తలలు బయటకు పెట్టి తొంగి తొంగి చూన్తున్నవి
వీరంతా అంగడికి చేరుకొనేటప్పటికి అక్కడ ఒకశే జనం! వశువుల కొమ్ములకు చేసిన అలంకారాలు, మగవారి నెత్తిన తలపాగాలు, ఆడవారు తమ జుట్టుకు చేనుకున్న అలంకరణ, అన్నీ _పన్ఫుటంగ ఆకర్షణీయంగ అగుపిన్తున్నాయి. ఎటు చూసినా మనుషులు పశువులు కలగాపులగంగా కనిపిన్తున్నారు. వారి అరువులు, కేకలు, రణగొణధ్యనులతో ఆ పదేశం మార్ముమోగుతున్నది ఇంత గోలలో కూడ వినిపిన్తున్నవి తప్పిపోయిన పశువుల అరుపులు, నరుకులు అమ్ముకుంటున్న వర్తకుల కేకలు పశువుల చావడి, పేడ, గడ్డి, పాలు, వశువు, మనిషి చెమట కంపు, ఒకకేమిటి? అన్నీ, అందరూ, గుర్తుకువచ్చేలా ఉంది అ నంత.
నార్మొందీలోని (బేయోతే నుండి వోహ్‌కార్న్‌ కూడ నంతకు వచ్చాడు. అతను అంగడికి వెళుతూంకే విధిలో నేలపై పడివున్న ఓ చిన్న వురికొనను చూశాడు. నార్మొందీ నుండి వచ్చేవారి నంగతి మీకు తెలీందేముంది? ఎప్పటికయినా ఉపయోగవడుతుందిలే అని అన్ని వన్తువులనూ కూడబెడతారు. తన కీళ్ళనొప్పుల్నికూడ లెక్కచేయక ఆ పురికొనను ఏరుకున్నాడు ఆయన. తొడుని చేతిలోకి తీనుకొన్నాడో లేదో ఎదురుగా ఉన్న ఇంటిగడప మీద నిల్చొని తన వంకే చూన్తున్న మాలాన్‌దాని గమనించాడు. మాలాన్‌దా గుళట్లాలకు జీన్లు కుడతాడు. ఎప్పుడో, ఏదో చిన్న విషయమై వారిద్దరి మధ్య మననృ్ఫర్థలు
3
వచ్చినై. ఇక అప్పటి నుండి ఇద్దరికీ వైరమే. వోష్‌కార్న్‌కి సిగ్గేసింది ఆ మట్టే, బురదలోంచి తను తొడు ముక్క ఏరుకోవడం శ్యతువు చూసేనరికి. గబుక్కున అ తాడు ముక్కను చొక్కాలో దాచివేసి మళ్ళీ ఏదో పొగొట్టుకున్న వన్తువు కోనం వెదుకుతున్నట్లుగా కాసేవు నటించి, అంగడి వైవు సాగాడు, కొంచెం కలవరపడ్డ మననుతో పశువులను చూసి, వాటి విలువను బేరీజు పేనుకొని, బేరమాడి, అది సాగక ముందుకెళ్ళిపోయి, తిరిగివచ్చి మళ్ళీ బేరం చేసేవాళ్ళే ఎక్కువ అక్కడ. ఆ బేరమాడుతున్న జనంలో కలిసి పోయాడు తొందర తొందరగా. ఆడవారేమో బుట్టలలో పెట్టుకొచ్చిన బాతులు కోళ్ళను అమ్మజూవుతూ కేకలు వేన్తున్నారు. కొంత మందితోనేమో ధర తగ్గించేది లేదని నిక్కచ్చిగ చెప్పి బేరమాడి విసిగి వెళ్ళిపోతున్న మరికొందర్నేమో కేకపేసి "అయితే నరే, తీనుకోండి!” అని పిలున్తున్నారు ఇది (పతి అంగడిలో జరిగే తతంగమే! మధ్యాహ్నవేళ నూచిన్తూ చర్చిగంట (యమోగేనరికి బేరసారాలు చాలావరకు అయిపోవడంతో, కొందరు తమ ఇళ్ళకు తిరుగు ముఖం పట్టారు. మరికొందరు పూటకూళ్ళమ్మ ఇళ్ళకు వెళ్ళారు. జూర్‌దా హోటల్‌ వద్ద భోజనం చేయడానికి వచ్చిన వారితో ఆ _పాంతమంతా చాల నందడిగా ఉంది. (పాంగణం అన్ని రకాల బండ్లతో నిండిపోయి ఊంది. టేబుల్‌ వద్ద కూర్చుని ఆబగా తింటున్నవారికి అక్కడ ఉన్న మంటల నుండి వెచ్చగా సెగ తగులుతూ ఎంతో వోయిగా ఉంది. ఆ మంటపైన వేపుడుకు సిద్ధం చేసిన కోడి మాంనం, మేక మాంనం, దోరగా వేగుతున్న పిట్ట మాంనం, వాటి నుండి వన్తున్న కమ్మని వానన అక్కడ ఉన్న వారందరికీ నోరూరిస్తోంది. అందరూ నుష్టుగానే భోజనం చేన్తున్నారు గ్లానుల కొద్ధీ ఆపిల్‌ సారాయి ఖాళీ చేన్తూ ఇంతలో ఉన్నట్టుండి వీధిలో డవులమోత వినిపించింది. దండోరా పేన్తున్నారనేటప్పటికి తినడంచప్పున ఆపివేసి కొందరు తలుపు దగ్గరికి, కొందరు కిటికీల వద్దకు చేరుకున్నారు మూతులు తుడుచుకుంటూ. "ఇందుమూలంగ గోదర్‌వీల్‌ వట్టణవానులకు, అంగడికి వచ్చినవారందరికీ తెలియజేయడ మేమనగా ఈ రోజు ఉదయం, బజ్‌వీల్‌ వీధీలో తొమ్మిది, పది గంటల మధ్య వ్యాపారనంబంధమయిన కాగితాలు, వాటితోబాటు ఐదు వందల న!
(ఫాంకులు ఉన్న ఒకనల్లని తోలునంచి పోయినవి ఇది దొరికినవారు తక్షణమే (గామచావిడి వద్దకు వచ్చిగాని, లేదా తరువాత మాన్‌వీల్‌ (గామవానులైన హాల్‌బెక్‌ గారికి అందజేయవలసినదిగా మనవి, నంచి అందబేసినవారికి ఇరవై (ఫాంకులు బహుమానం (వకటించారవో"” అంటూ డవ్వుకొట్టుకుంటూ దండోరా వేసేవాడు వెళ్ళిపోయాడు. వాడు అలా వెళ్ళగానే హూల్‌బెక్‌ నంచి తిరిగి లభించే అవకాశం గురించి అందరూ చర్చించుకోవడం మొదలు పెట్టారు. భోజన కార్య్యకమం ముగింవుకు వచ్చింది. ఇంతలో గడప వద్ద కోత్వాలు (పత్యకమయ్యాడు *"చేయోతే [గామవాసి హోహ్‌కార్న్‌ ఇక్కడ ఉన్నారా?” "బుల్‌ చివరన కూర్చున్న వోష్‌కార్న్‌ పలికాడు "అ అ ఇక్కడున్నాను." "అయ్యా! మిమ్మల్ని (వసిడెంటుగారు ఉన్నవళంగా తీనుకురమ్మన్నారు. మీతో ఓ విషయం మాట్లాడాలట" ఆశ్చర్యపోయిన వోష్‌కార్న్‌ చేతిలో ఉన్న కాఫీని ఒక్క గుటకలో ళత్‌గేసి వయోభారంతో, (పయానతో అడుగులు పవేన్తూ అన్నాడు "వన్తున్నా. వన్తున్నానుండండి.” (ెసిడెంటు అతనికోనమే తన కుర్చీలో కూర్చుని ఎదురు చూన్తున్నాడు "బజ్‌ విల్‌ వీధిలో మూల్మొబెక్‌ పోగొట్టుకున్న తోలునంచి మీరు తీసారట” ఖంగుతిన్న వోప్‌కార్నొ నోరు వెళ్ళబెట్టి, గుడ్డ్లప్పగించి అతనివైవు చూసాడు. కాసేపటికి తత్తరపడుతూ అడిగాడు 'నేన! ... నేను తోలునంచి తీసానంటున్నారా?” "అవ్చను మీరే తీసారు" గంభీరంగా అన్నాడు _పెసిడెంటొ. "మీ మీదొట్టు. నాకనలు నంచి విషయం తెలిసిందే ఇప్పుడు” "మిమ్మల్ని ఒకరు చూసారట?” "ఎవరూ? నన్ను చూశానన్న దెవరు? "గుట్జాలకు జీన్లు కుట్టే మాలాన్‌దా.”
క్‌
అనలు వియం మునలాయనకు అప్పుడర్ధమయింది. కోపంతో ఊగిపోతూ "వాడా? వాడు నన్ను చూసింది రోడ్డుమీద వడివున్న ఈ తొడు ముక్క తీనుకుంటుంకే” తన జేబువెతికి తాడు ముక్క బయటికి తీసాడు. కానీ తనకు నమ్మకంకలగలేదని నూచనగా తల అడ్డంగ తిప్పుతూ అన్నాడు పెసిడెంట్‌ "వోహ్‌ార్న్‌ గొరవనీయుడయిన మాలాన్‌దా ఈ వురికొనని చూసి తోలునంచి అని పొరపడ్డాడని నన్ను నమ్మించచూన్తున్నావా? పావం అ వల్లెటూరివాడు తన మర్యాదను కొపాడుకోవాలని వివలయత్నం చేన్తూ "ఆరి దేవుడా! ఇది నిజం. దేవునితోడు. మీ మీదొట్టు" అన్నాడు. "నంచి తీసి దాచుకున్నాక, దాని నుండి వడిపోయిన చిల్లర ఏమయినా దొరకుతుందేమోనని ఇంకా కొంత సేవు బురదలో దేవులాడావుకూడ నీవు.” తనకు జరుగుతున్న అగౌవరవానికి మండివడుతూనేే భయంతో వణికి పోయాడు హోహార్న్‌. "ఒక _ మర్యాదన్తుని పరువు తీన్తున్నారు మీరు. ఒక మర్యాదన్తుని పరువుతిన్తున్నారు మీరు, గొణుక్కున్నాడు. కాని ఆయన నమ్మితేగా' మాలాన్‌దాని పిలిపించారు, తను అంతా చూశానని, తను నిజమే చెప్పున్నానని అతను నొక్కిచెప్పాడు. ఇద్దరు _పత్యర్థుల మధ్య ఓ గంట వాగ్వివాదం జరిగింది. చివరకు విసిగిపోయిన వోప్‌కార్న్‌ కావాలంకే తన దగ్గర నంచి ఉన్నదేమో సోదా చేనుకోమన్నాడు. ఏమీ దొరక్కపోయేనరికి, వోష్‌కార్న్‌ని తిరిగి వెళ్ళడానికి అనుమతిన్తూ అన్నాడు ,వపసిడెంట్‌ "ఏమైనా నిమీదో కన్ను వేసి ఉంచుతాం ల తిరిగిరాగానే, ఏమైందేమైందని కుతూహలంతో అందరూ అతనిని అడిగినవారే. తనకు జరిగిన వరాభవాన్ని అందరికీ చెవ్పుకున్నాడు. ఈ బాధాకరమైన నంఘటన వివరాలు అందరికీ తెలిసినవి. కానీ కధ విన్నప్పుడు నవ్వినవాళ్ళేకాన్మి అతని నిజాయితీని నమ్మినవారు కరువైనారు. కొంతమందిని కూడగట్టుకుని వురికొనను ఏరుకొన్న వదేశాన్ని కూడ చూపించాడు. తను ఎరిగిన వారిని, ఎరుగనివారిని కూడ దారిలో అపి అ (వదేశాన్ని చూపి తనను నమ్మమని (పాధేయవడ్డాడు. తన ఊరికి తిరిగి 6
వచ్చాడన్న మాక్రేగానిి కలవరపడ్డ మననుతో ఆర్మాతంతా ఆయనకు న్మిదేపట్టలేదు. మరునటి రోజు మధ్యాహ్నం పొరుగూరులోని [బతోగారి పాలేరు మారియున్‌ హూలొబెక్‌ తోలు నంచి తిరిగి ఇచ్చివేశాడని వార్త తోలునంచి తనకు రోడ్డుపై దొరికిందని, డాన్ని యజమానికి అందజేయాలని తన ఇంటికి తీనుకువెళ్ళానని అతని కధనం. తన నిజాయితీ నిరూపించబడిందన్న నంతోషంతో వోష్‌కార్న్‌ ఉత్సాహంగ తన (గౌమ వజలందరికీ ఈ విషయం చెప్పడానికి ఊరంతా తిరిగాడు. '"అనలు నాకు కష్టం వేసింది వాడు నామీద అబద్ధాలు చెప్పినందుకు జరిగిందంతా ఒక ఎత్తెతే, ఇదింకో ఎత్తు అనలు చేయని నేరానికి, అదీ ఒక అబద్ధం కారణంగా ఆరోపించబడడం .. అబ్బ!. . ఈ దుస్థితి వరాయివాడిక్కూడ రాకూడదండీ! ఇవ ఆయనకు ఇదో పనయిపోయింది. కనిపించిన వారందరికీ - తనకు వరిచయన్తులు కాకపోయినా - తన కధ వినిపించేవాడు. కొంత కాలానికి మనన్సు స్థిమిత వడినట్లు అనిపించినా, తను చెప్పేది వారందరూ నిజంగా నమ్ముతున్నారో లేదోనని ఓ అనుమానం వచ్చింది. వారంతా తనను గేలి చేన్తున్నారని అనిపించింది. "అనలు వారందరూ తనను నమ్ముతున్నక్షునాగ” ఓ రెండు వారాలు గడిచాక మళ్ళీ అంగడి రోజున గోదర్‌వీల్‌ వెళ్ళాలని కోరిక పుట్టింది ఆయనలో. ఇక వెంటనే బయలు దేరాడు, అందరికీ తన గోడు వినిపించాలని. దారిలో ,కక్‌తో (గామం నుండి వన్తున్నవాడినొకడిని ఆపి కధ 'మొదలుపెట్టబోతే "అరె మునలోడా' ఎంత టక్కరివాడివి నువ్వుగ్‌ అనేసి గబగబ నడుచుకుని వెళ్ళిపోయాడు. అవాక్కయి పోయాడు పవోష్‌కార్న్‌ తనని టక్కరి వాడని ఎందుకన్నాడో? ఇందాక దారిలో మాలాదె ఇంటి ముందు నుండి వెళోంకటే అ అపరిచితుడు వకాలున నవ్వాడు ఎందుకోమరి? మధ్యాహ్నం జూర్‌దా వోటల్లో భీజనం చేన్తూ పక్కనున్న ఓ గుళ్టాల వ్యాపారితో తన విషయం ఎత్తితే "నాకు తెలునులే నీ తొడు కధ. ఎంతైనా జిత్తులమారి మునలి వాడివి నువ్వు!” అన్నాడు.
7
బిత్తరపోయిన వొహష్‌కార్న్‌ రోవంగ అన్నాడు 'అట్లా అంటావేమిటి? ఆ తోలు నంచి దొరికినవాడు తిరిగిచ్చి వాడు కదా "చల్చాల్లేవయ్యా. ఒకడు నంచి త్రీనుకుని పోతే, అల్లరయ్యాక, ఇంకొకడు తిరిగి తీనుకువచ్చాడు. భలే తెలివైన ఎత్తుగడలేగ్‌ అవ్పుడర్థమయింది హోష్‌కార్న్‌కు ' తానే అ తోలునంచి దొంగిలించి, అల్లరైనాక ఇంకొకరితో తిరిగి ఇప్పించానని అందరూ అనుకుంటున్నారని. హేళనతో కూడిన అక్కడివారి చూవులు తాళలేక, తిండి నహించక, తలవంచుకొని బయటకు నడిచాడు. తొనే పావం ఎరుగనని, తను నిర్దోషిని ఎలా నిరూపించుకోవాలో అర్థంకాక, అయోమయంగ, అవమాన భారంతో కృంగి పోతూ ఇంటికి తిరిగి వచ్చాడు. ఇక ఆయనకు ఒకకేపని. తను దొంగను కానని నిరూపించుకోడానికి, కొత్త కొత్త కారణాలను, వాదాలను కనిపెట్టి, అందరికీ వినిపించే _పయత్నం చేసేవాడు "అవును మరీ! అబద్ధాలు చెప్పేవారికి, దొంగ వనులు చేసేవారికి కధలు అల్లడం బాగానే వన్తుందిలౌ అనేవారు అతనిని అటుపోనిచ్చి. తనకు జరిగిన అవమానం, అ్మపతిష్ట అతని మననును తొలిచివేన్తుండేయి. అనునిత్యం తన మర్యాదను తిరిగి దక్కించుకోడానికి అతను వడే తవన అంతా ఇంతా కాదు. అతన్ని ఆటవట్టించడానికి, తమ వినోదానికి, తుంటరి వాళ్ళు తన కధ చెప్పమనేవారు. అప్పటికీ అడుగంటిపోయిన ఆత్మ స్టెర్యం, ఇక అందరి దృష్టిలో తను ఎప్పటికీ దొంగనేనన్న భావంతో నిన్పత్తువతో, అనారోగ్యం పాలైనాడు. నంవత్సరాంతానికి మంచం వక్స్పుడు. ఇక అప్పే రోజులు (శతకలేదు కూడ. చనిపోయేముందు, అంతటి మరణ వేదనలోనూ అఖరిదాకా వలవరిన్తూనే ఉన్నాడు, తాను నిర్దోషిని. "ఈ వురికొనను చూడండి (పెసిడింటుగారూ. చూడండి ఇదిగో ఇది చిన్న తాడు ముక్క అంతే ఇంకేమీ కాదుకొ
తి
బి టై
ఆయన చనిపోయేనాటికి పెద్ద 'మెజ్నిస్టేటుగా వదవీ విరమణ చేసాడు ఆయన నిజాయితీ గురించి ఆయన వ్యక్తిత్వాన్ని గురించి ఫాన్స్‌ అంతా గొప్పగా చెప్పుకొనేవారు. ప్లీడర్లు, జడ్జీలు కూడా ఆయన కనిపించినప్పుడల్లా గౌరవపూర్వకంగా వంగి నమస్కారాలు చేసేవారు. మనిషి కూడా హుందాగా ఉండేవాడు. ఆయన జీవితమంతా నేరస్థులకు తగిన శిక్ష వేయడం, బలహీనులకు రక్షణ కలిగించడంలోనే గడిచిపోయింది. హంతకులకూ, టక్కరిగాళ్ళకూ ఆయనను మించిన శ్యతువులేడు. అనలే అవలిస్తే (పేవులు లెక్కపెట్టే రకం; మనన్సులోని విషయాలను, నిగూఢమైన ఆలోచనల్ని కూడ ఇళ్టు వసిగట్టు శక్తి ఉందా అని అందరికీ అనిపించేది. అయన చనిపోయిన రోజు అందరూ కంట తడి పెట్టినవారే, ఆయన జీవితాన్ని కీర్తించినవారే. సైనికమర్యాదలు, (పభుత్వ లాంఛనాలు కూడా ఘనంగానే జరిగాయి ఆయన భొతిక కాయానికి. "పెద్ద పెద్ద నేరన్తులపై తనకు అందిన నమాచారాన్నంతా ఓ సారుగులో దాచేవాడు జ్యాగత్తగా. ఆయన మరణం తరువాత ఆఅ సొరుగులో ఓ అసాధారణమైన కాగితాల పాత్తి దొరికింది. దాని మొదటి పేజీపై _పన్ఫుటంగా వాసి ఉంది, ఎందుకు? మిగిలిన పేజీలలో ఇలా (వాసి ఉంది. 20 జూన్‌ 1851 : ఈ రోజీ విచారణ పూర్తయింది. బ్లోందెల్‌ కు మరణ శిక్ష వడేలా చేసాను. వాడు తన సొంత పిల్లలను = ఐదుగురిని - వాత్య ఎందుకు చేశాడు? ఎందుకు? అవ్వుడవ్వుడు మనకు మనుషుల ప్రాణాలు తీసి పెశాచికానందాన్ని పొందుతుండేవారు తారసిల్లుతుంటారు. వీడూ అలాంటి వాడే అయిఉంటాడు. అయినా వినాశనానికి, నృష్టికి తేడా అంతంత మ్మాతమే కదా?
9
ఈ నమన్త విశ్వచర్శిత, మన పపంచ చరిత ఈ రెండు మాటలలోనే ఇమిడి ఊంది కదా! జ్‌ జూన్‌ ; జీవం అంకే ఏమిటి? ఓ జీవి ఉందనుకొందాం. బతికి ఉన్నదంటాం. నడున్తున్నదంటాం. వరుగెత్తుతున్నదంటాం. కాని అనలు జీవి అంకే ఎమిటి? జీవానికి నిర్వచనం ఏమిటి? తనంతట తాను కదిలే, న్వయంగా నిర్ణయాలు తీనుకొనే శక్తి ఉన్న ఈ జీవి ఏమిటి? జీవం ఎలా వన్తుందో తెలియదుకాని, మన ఇష్టానుసారం దానిని నాశనం చేయడం ఏమంత కష్టం కాదు. 26 జూన్‌ ; మరి అలా అయితే చంపడం, (_పాణాలు తీయడం నేరంగా ఎందుకు వరిగణింపబడుతున్నది? చావు అన్నది పకృతి నియమం కూడా. చంపడమన్నది నిన్సందేహంగా మనిషికి స్వాభావికంగా అలవడింది. (పతి జీవి (బతకడానికి చంపుతాడు అనుక్షణం జీవనాశనం చేన్తూనే ఉంటాడు. అంతేకాదు, తన ఆనందానికి కూడా చంపుతాడు వేటని కనిపెట్టింది అందుకే కదా మరి? పిల్లలు కీటకాలను చంపుతారు. చేతికందితే చిన్న చిన్న జంతువులను, వక్తులను కూడా వదలరు. కానీ మనలో దాగి ఉన్న జీవవధ చేయాలనే తపనకు ఇది చాలదు. కేవలం జంతువులను చంపితే ఈ తృషన్ల తీరదు! మనుమల్ని కూడా చంపాలి. వూర్వకాలంలో ఈ దావోన్ని నరబలి ద్వారా తిర్చుకొనేవారు. కాని ఈ రోజు మనిషి నమాజంలో (బతుకుతున్నాడు కాబట్టి సాటి మనిషిని చంపడం నేర మైపోయింది. మనం బలవంతంగా మనిషికి వుట్టుకతో వచ్చిన సహజమైన ఈ _పవృత్తిని అణిచిపేయాలని చూసినా, అది ఇంకోరూపంలో వ్యక్తం అవుతూనే ఉంటుంది. యుద్ధాలు చూడండి. యుద్ధాల గురించి చర్మిత పుస్తకాలలో (వాసి పిల్లలతో చదివిస్తారు. పోనీ కిరాతకంగా మనుమల్ని చంపివేయడం తప్పుగా భావిస్తారా అంకే అదీ లేదు యుద్ధాలలో పెద్ద నంఖ్యలో హత్యలు చేసిన వారికందరికీ పెద్ద పెద్ద మెడల్ఫ్సొ బహుకరించి మేళతాళాలతో ఊరేగిస్తారు. తలమీద కిరీటాలు తొడిగి మరీ నత్కరిస్తారు. నమాజులో వారికి లభించే అదరణ ఇంతా అంతా కాదు. ఆడవాళ్ళు అటువంటి వారివక్లు అకర్తితులాతారు, జనమంతా వారిని ఆరాధిస్తారు. మనిషి న్వభావ సిద్ధంగా చేసే జీవనాశనానికి మనం ఏదో రకంగా గుర్తింపు, అమోదం ఇనూనే ఉన్నాం ఇదంతా ఎందుకు జరుగుతుందంటే రక్తం చిందించడం మనందరి జీవిత ధ్వేయం కాబట్టి : చంపడం అన్నది (పకృతి మనకు వసాదించిన నీతి చంపడంకన్నా మర్యాదకర మైనది మన జీవితంలోనీ లేదేమో?
10
36 జూన్‌ : చంవడం అన్నది (వకృతి నియమం. _వకృతికి ఎప్పుడూ చిరకాలం మన్నే యవ్వనం అంటే చాలా నుక్కువ (వకృతిలో నిరంతరంగా నృష్టి, వినాశనం జరుగుతుంటాయి. (వకృతి మనల్ని వినాశనానికి ఒడిగట్టమని ఎల్లప్పుడూ వెంటబడి (పోత్సహిన్తున్నట్లుంటుంది. 2 జూలై :; వతి జీవనం ఈ _వవంచాన్నంతా తనలోకి ఇముడ్చుకుంటుంది. (పవంచాన్ని గురించి ఆలోచించగలుగుతుంది. (వతి జీవం _వవంచవు రీతుల్నీ, నంఘటనల్ని తనలో, తన అనుభవాలలో భాగంగా చేనుకొంటూ వాటికి అద్దం వడుతుంది. ఒక్కసారి _పపంచమంతా _వయాణంచేసి చూస్తే చాలా విషయాలు అర్ధమౌతాయి. యూరోవ్లు ఈ చివరి నుండి అ చివరి దాకా వేగంగా వెళ్ళే రైలు ఎక్కి _పయాణంచేన్లూ తలువు గుండా బయటకు చూస్తే లెక్కలేనంత మంది కనిపిస్తారు. పొలాల్లో, వీధుల్లో, నేల దున్నటం మ్యాతమే వచ్చిన రైతులు, పిల్లల్ని కనడం తప్ప ఇంకేమి రాని ఆడవాళ్ళు, ఇలాంటివారు కోకొల్లలుగా కనిపిస్తారు ఇండియాకో, చైనాకో వెళ్ళండి. అక్కడ కూడా మికు కనిపించేది కోటానుకోట్ల మనుమలే. ఇంతమంది మనుమలు ఉండి కూడా తమ చుట్టూ ఉన్న _వవపంచాన్ని ఏరకంగానూ (_వభావితం చేయకుండా, వుట్టి, తను (బతుకుల అనవాళ్ళు కూడా మిగల్పకుండా చచ్చిపోతారు, మన కాళ్ళ (కింద నలిగిపోయి, నమసిపోయే చీమలలాగా. నల్లజాతులలో కానివ్వండి, అరేబియాలో కానివ్వండి, ఎక్కడైనా ఇంతే. ఈ. జనాన్నంతా లెక్కపెట్టి రికార్డుల్లోకి ఎక్కిన్తున్నారు కాబట్టి వారు చట్టవరిధిలోనికి వన్తున్నారన్నమాటు వారిని ఏ ఎడారిలోనో ఏ పర్వతం దగ్గరనో చంపేస్తే పట్టించుకొనే నాధుడు కూడా ఉండడు. పకృతి ఈ విషయం పట్టించుకోదు కూడా. పకృతి ఎన్నడైనా వాత్యలకు శిక్ష విధించడం చూశామా? 3 జూలై : చంపడం అనేది ఎంతో మత్తెక్కించే అనందాన్ని తినుకొన్తుందను కొంటాను. (బతికి ఉన్న ఏ జీవినైనా గాయపరచినవ్వుడు, (ప్రాణం ఇచ్చే ఎరని రక్తం కళ్ళచూచినప్పుడు, బాధితుడి పాణం వాడి దేవోన్ని వదిలి వెళ్ళిపోతున్నప్పుడు ... అబ్బ! ఆ అనందమే వేరనుకుంటాను. క్‌ ఆగమ్టు : నేను జీవితమంతా అందరి చర్యలపై తీర్పులు చెప్పాను నా తీర్పుల ద్వారా ఇతరులను కత్తులతో, తుపాకీలతో వాత్య చేసిన వారి నెందరినో క్ష
గిల్లోటీన్‌ ఎక్కించాను. వాత్య చేసినవ్వుడు ఏమేమి భావాలు, ఏఏ అనుభూతులకు లోనొతామో? నేనే ఎవరినైనా హత్యచేస్తే ఎలా ఉంటుందో? చేస్తే ఎవరికి మాతం తెలిసే అవకాశం ఉంటుందీ? 18 అగన్లు : అవును ఎవరికి తెలున్తుంది? నన్నెవరు అనుమానిస్తారు? హతుడి మరణం" నాకేవిధంగానూ లాభదాయకం కాకపోతే అనలు అనుమానం నాపై ఎందుకు వన్తుంది? కేక్‌ అగష్టు : నా మనన్సు ఇక అకే గుంజుతున్నది. మెల్లగా నా శరీరమంతా హత్య చేయాలనే కోరికతో నిండిపోతున్నది. నాలో ఆలోచనలన్ని ఎవరిని ఎలా హత్య చేయాలనే. నాకళ్ళకు రక్తం కళ్ళచూడాలనే ఆరాటం ఎక్కువైపోతున్నది. నాచెవులేమో ఎవరిదైనా మరణపేదను వారి అ్మకందన వినాలని తహ తవా లాడి పోతున్నాయి. నా కాళ్ళేమో నా స్వాధీనంలో లేవు. హత్యా _పాంతానికి ఎవుడెవుడు వెల్తామా అన్నట్లుగా ఉరకలు పేన్తున్నాయి. 22 ఆగస్టు : ఇక నేను తాళలేక పోయాను. టబయల్‌గా ఈ రోజు ఓ చిన్న బింతువును చంపాను. నా పనివాడు జాన్‌ వంజరంలో ఓ చిన్న పిట్టను పెంచుకుంటున్నాడు వాడిని పని మీద బయటకు వంపి వక్తిని పంజరం బయటకు తీసాను నా చేత్తో దాని వెచ్చని శరీరాన్ని పట్టుకొన్నప్పుడు దాని గుండె కొట్టుకోవడం కూడా నా న్సర్శకు తెలిసింది. నా గదిలోనికి వెళ్ళి దాని మెడ పిసికాను. దాని గుండె వేగం పెరిగింది. నాకు చాలా ఆనందం కలిగింది కాని ఇలా ఐతే దాని రక్తం చూచే భాగ్యం కలగదు కదో అప్పుడు కత్తి తీనుకొని దాని మెడ తాపీగ కోసేసాను. అది గిలగిల కొట్టుకొంటుంకే, పారిపోవాలని _వయత్నం చేన్తుంకే నాకు ఎంత నంతోషం కలిగిందో! దాని రక్తం రుచి చూద్దామని నాలుకపై ఓ రెండు చుక్కలు వేనుకున్నా. బాగానేఉంది! తరువాత అందరు హంతకులకుమళల్లే కత్తెర జ్యాగత్తగా కడిగి నా చేతులు కూడా శ్యుభంగా కడుక్కున్నాను. మూ దొడ్డిలోనే చిన్న గొయ్యి తీసి దానిలో పాతిపెట్టాను. కానీ పిట్టను చంపితే కలిగే ఆనందం కన్నా ఓ దున్నపోతును చంపితే ఇంకా ఎక్కువ నంతోవం కలుగుతుంది అనిపిన్తుంది. నా వనివాడు తన వక్షి వంజరంనుండి ఎగిరిపోయిందని విలపించాడు. వాడికి ఎం జరిగిందో ఎలా తెలున్తుంది? నామీద అనుమానం ఎందుకు వన్తుంది? కై
25 ఆగష్టు : నేను విధిగా ఓ మనిషిని చంపాలి. అప్పటిదాకా నాకు మనశ్శాంతి రాదు. 38 ఆగస్టు : అమ్మయ్య! ఎట్టకేలకు ఈరోజు ఒకడ్ని చంపేసాను! ఏమిటో అనుకొన్నాను కాని ఇది చాలా చిన్న విషయమే. ఎవరినన్నా చంపటం ఇంత నులువాగి వెర్న్‌ తోవు దగ్గరకు వెళ్ళాను. అక్కడ ఓ చిన్నపిల్లవాడు కేకు ముక్క తింటున్నాడు. నన్ను చూసి గుర్తువట్టి "నమస్కారమండీ!”- అన్నాడు అప్పుడు వచ్చింది నాకు మళ్ళీ అదే ఆలోచన 'నేను వీడ్ని చంపితే? పిల్లవాడి వలకరింపుకు (_వతిగా అడిగాను "ఎంటి అబ్బాయి, నీవు ఒక్కడిపే ఉన్నావా?” "అవునండీ! *త్రోవుకి ఒంటరిగానే వచ్చావా” "అవునండీ!" భలే అవకాశం! వట్టుబడే పమాదం కూడా లేదు! ఇక ఆఅ పిల్లాడిని చం పేద్దామన్న కోరిక ఉధృతమయ్యే కొద్దీ పిల్లాడిని నమీపించాను. వాడు పారిపోతాడేమోనని కొంచెం అనుమానిస్తూ పీక వట్టుకొని నా బలం అంతా కూడగట్టుకొని పిసికేసాను! వాడి కళ్ళు భయంతో వూర్తిగా తెరుచుకొన్నాయి! గుంటి కళ్ళు... అందమైన కళ్ళు . . అంతటి ఆవేశం వూర్వం నేనెప్పుడూ ఎరుగను . .. కానీ అ అనుభూతి క్షణకాలం మ్మాతమే కలిగింది. కొంత సేవు పిల్లవాడి శరీరం గిలగిల్లాడింది. తరువాత కదలక ఆగిపోయింది. నా గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలు పెట్టింది. నేను చంపేసిన పక్షి గుండెలాగానే. అక్కడే ఒక గొయ్యిలో పిల్లాడి శవాన్ని విసిరేసి పైన గడ్డి కప్పి తరిగి ఇంటికి వచ్చాను. ఆరోజు కడుపునిండా భోజనం చేసాను. ఆ సాయం్యతం ఏదో అనిర్వచనీయమైన ఆనందం, నూతన యవ్వనం పొందినంత నంతోషం కలిగాయి! 30 ఆగను : శవాన్ని కనుగొన్నారు. వాంతకుని కోనం వెతుకులాడు తున్నారు. ఈ [ప్రాంతమంతా గాలిన్తున్నారు అవ్హావ్లో
క
1 సెప్టెంబరు : ఇద్దరిని అరెన్టు చేసారు. కానీ రుజువులేమీ దొరకలేదు. 2 "సెప్టెంబరు : పిల్లాడి తల్లిదర్యడులు నన్ను కలవడానికి వచ్చారు. ఏడ్చారు కూడా, అహ్హహ్హ! 6 అక్టోబరు ః ఇంకా ఏమీ కనుగొనలేదు. దారినపోయే దుష్టుడు ఎవరో చేసి ఉంటాడు ఈ కిరాతకం అని అనుకొంటున్నారందరూ. ఆ రోజు రక్తం పారడం చూడలేదు నేను. చూసి ఉండి ఉంకే ఇప్పుడు నాలో కలుగుతున్న అలజడి ఉండేది కాదేమో? 18 అక్టోబరు : నుళ్ళి ఎవరినైనా హత్య చేయాలనే కోరిక నాలో గాఢంగా పెరుగుతున్నది. ఈ కోరిక, ఈ అనుభూతి నా ఇరవైయవ ఏట (పేమలో వడ్డప్పుడు కలిగిన తీయని బాధలానే ఉంది. 20 అక్టోబరు :; ఈ రోజు ఇంకొకడు! మధ్యాహ్నం భోజనం కానిచ్చి నది (వక్కగా నడున్తుంటే చేవలు పట్టుకొనేవాడొకడు కునుకుతీన్తూ కనిపించాడు దగ్గరలోనే నాకోనమే నన్నట్లుగా ఓ గొడ్డలి వడివున్నది ... ఒక్క వేటుతో తలను మొండెం నుండి పేరుచేసాను. రక్తం ఎంత బాగా ఉబికి వచ్చిందో! అ ఎ్యారని రక్తం నదినీళ్ళలో కలిసిపోతుంకే భలే ఉందిలే అవ్వుడు నన్నెవరన్నా చూసి ఉంఘ్రేన్నా వాడ్ని కూడా అంతే చేసేవాడ్ని నేను. మ్‌ అక్టోబరు : జాలరి హత్య చాలా నంచలనం నృష్టించింది. వాడితో పాటు చేపలు వట్టటానికెళ్ళిన వాడి మేనల్లుడి పైనే అందరి అనుమానం. 26 అక్టోబరు : కేనును _వధమంగా విచారిన్తున్న జిడ్డీగారు, మేనల్లుడే దోషి అని తేల్చేసాడు. ఊరంతా అదే నమ్ముతుంది. అవ్హావ్హా! 27 అక్టోబరు : పిచ్చి కుంక 1! తనను తాను నిర్దోషిని ఎలా రుజువు చేనుకోవాలో కూడ తెలీయదులా ఉంది. వాడు హత్య జరిగిన నమయంలో (టెడ్‌ కొనుక్కోడానికి ఊళ్ళో కెళ్ళాడట. తను అటు వెళ్ళినప్పుడు తన మామని చంపేశారని వొక్టేసి చెప్తున్నాడు. వాడిని నమ్మేదెవరు? 28 అక్టోబరు : అమ్మో! న్యాయం అంకే ఇదా? హత్య చేసినట్లు వాడు దాదాపు ఒప్పుకున్నంత పని చేసాడు! చేయని నేరం ఒవ్వుకున్నాడంకే వాడిని ఎన్ని చ్యితహింనలు పెట్టుంటారో?”
క్షత
15 నవంబరు : జాలరివాని మేనల్లుడిపైన ఆరోవణకు అధారంగా చాలా గట్టి రుజువులు దొరికినై. వాడి మూమ చస్తే చాలా పెద్ద మొత్తం ఆస్థిలో భాగంగా వాడికి వన్తుందట. ఆశక్తికర మైన విమయయమేమంకే వాడికి శిక్ష విధించే జడ్డిని నేనే!
25 జనవరి : వేసేశాను! వాడికి మరణ శిక్ష వేసేశాను! అహ్హహ్హకి అబ్బ! ఇంకొకడు! వీడ్ని గిలోటీన్‌ ఎక్కించినవ్వుడు దగ్గర్నుండి చూడవచ్చు కూడా! భలే!
18 మార్చి ; అయిపోయింది. వాడికి ఈ రోజు శిరచ్చేదం చేసారు. ఎంత చక్కగా చచ్చిపోయాడు! అ చావు చూన్తుంకే ఎంత వులకరించి పోయానో! మనిషి తల మొండెం నుండి వేరవడం ఎంత అందమైన దృశ్యం! జలపాతంలా కారిన ఆ ఎ్యరని రక్తం . . అవకాశం దొరికితే స్నానం చేసేవాడ్ని కూడా ఆ రక్తంలో ఆ వ్మరటి రక్తం నా తలను, నా శరీరాన్ని తడిపేన్లుంకే అ అనుభుతి ఎలా ఉంటుందో ఊవాకు కూడా అందటం లేదు ఇక నేను వేచి ఉండాలి అటువంటి అద్భుతమైన అవకాశం వచ్చేవరకు వేచి ఉండాలి. అది అ కాగితాల పొత్తిలో ఇంకా చాలా సపేజీలున్నాయికాని కొత్త విషయాలేమి లేనక్లు. ఈ కాగితాలు చదివిన డాక్టర్లు చెప్పేదేముంకే మన (_పవంచంలో మనకు తెలియకుండా చాలా మంది పిచ్చి వాళ్ళు ఉంటారని, ఈ జడ్డీ రూపంలో మన మధ్య (బతికిన ఈ పిశాచి చూపినంత దానవత్వం
కక్‌
దొంగ! దొంగ! బార్బీజోలోని ఓ వోటల్‌ భోజనిశాలలో జరుగుతున్న నంభాషణ ఇది. "నేను చెప్పబోయేది మీరనలు నమ్మరండీ." *నరే. చెప్తాను కానీ మీరు గుర్తుంచుకోవాల్పినదేమంకు ఎంత అవాన్తవం అని పించినా నరకే, నేను చెప్పే నంఘటన నిజంగా జరిగింది, (వహననాలకు అలవాపైన చ్నితకారులకి, మా రోజులు ఎరిగిన మీలో కొందరికి మ్మాతం ఇది యదార్థమా అన్న అనుమానం రాదు. ళా ఓ కుర్చీ లాక్కుని తాపీగా కధ చెప్పటానికి ఉవ్మకమించాడు అ మునలి ఆర్దిష్టు "అ ర్మాతి మా భోజనం సోరియుల్‌ ఇంట్లో - పావం ఇప్పుడు లేడనుకోండి. అ ర్యాతి మేము ముగ్గురం ఉన్నాము. సోరియుల్‌, నేను, మూడోవాడు లపుఆత్‌వా అనుకొంటా, నరిగ్గా జ్ఞావకం రావటల్లా. అనలు సోరియుల్‌ ఇంట్లో భజనమంళక, తిండి అనేనరికే మేమంతా తప్పతొగి వడిపోయి ఉంటామన్నమాట. మాతోపాకే శౌగినా, లఅపుఆత్‌వా మాఇద్దరి కంటే కొంచెం 'మెరుగే, తివాచీ మీద ముగ్గురం కాళ్ళు బారచావుకొని తీరిగ్గా ముచ్చట్లాడుకొంటుండగా, వెల్లికిలా వడుకొన్న సోరియుల్‌ యుద్ధం గురించ్చి సెనికుల వేషాల గురించి మాట్లాడడం మొదలు పెట్టాడు. అంతలోకే లేచి తన అలమార నుండి గురవు రౌతు దున్తులు తీసి ధరించాడు, తనూ యుద్ధానికి సిద్ధం అవుతున్నట్లుగా. లవుఆత్‌వాను పోరి ఫిరంగి పేల్చేవాడి పేషం వేయించాడు. ముందస్తుగా అతను ఒవ్వ్పుకొకపోతే, మేపు అతనితో బలవంతంగా ఆ దున్తుల్ని ధరింపచేశాం. నా వంతుగా నేను కవచధారి నయ్యాను. "సిపాయాల లాగా తయారయ్యాం. సిపాయిల్లానే (తాగాలి మనం ఈవూటి సోరియుల్‌ అన్నాడు. ఇక మద్యం నీటిలా _వవహించిందనుకోండి. అ మైకంలో మేము బిగ్గరగా పాడిన పాటలు, చేసిన గోల నరేనరి. ఇంతలో మా అందరిలోకి కొంచెం కే6
నిబ్బృరంగానే ఉన్న లవుఆత్‌వా మమ్మల్ని నిశ్శబ్దంగా ఉండమని నంకేతమిచ్చాడు. గోల నద్దుమణిగాక లోగొంతుకతో అన్నాడు. "వక్క గదిలో ఎవరో ఉన్నారు. అడుగుల నవ్వడి కూడా వినిపించింది నాకు". సోరియుల్‌ తడబడుతూ లేచి నిల్చోని ఉత్సాహంగా అరిచాడు "దొంగా? అబ్బ! భలే! ఆయుధాలు తీనుకొని వదండి పోదాంగొ గోడమీద అలంకారానికి అమర్చిన తుపాకులూ, కత్తులూ తీనుకొని మా వేషాలకు అనుగుణంగా వాటిని వంచాడు. నాకేమో ఓ తుపాకీ, ఓ ఖడ్గం, లవుఆత్‌వాకు ఓ పెద్ద తుపాకీ, ఓ కత్తి. సోరియుల్‌కు మిగిలిన ఓ పిస్తోలు, ఓ గొడ్డలి. సోరియుల్‌ కొంచెంసేవు గొడ్డల్ని కత్తిలాగా రుళిపించి తరువాత జ్యాగత్తగా దొంగ ఉన్న గది తలువులు నెట్టాడు. అతని వెనకాలే మా సైన్యం శ్యతు సీమలోకి అడుగుపెట్టింది. సోరియుల్‌ వేసిన చ్చితాలతో, చెక్కిన శిల్పాలతో గందరగోళంగా ఉన్న ఆ మిాలమైన గదిలోకి మేము వెళ్ళగానే మమ్మల్ని ఉద్దేశించి అన్నాడు సోరియుల్‌ "నేను సైన్యాధికారిని. లవుఆత్‌వా! నువ్వేమో నాకు తోడు రావాలి. నీవేమో (నన్నుద్దేశించి) శ్యతువు పారిపోకుండా చర్యలు తీనుకోవాలి అంకే గది తాళం వేయాలి. ఇంతలో ఓ పెద్ద శబ్బమయింది. చేతిలో దీపాన్ని అలానే పట్టుకొని ముందుకు ఉరికాను నేను. అప్పట్‌కీ మూలనున్న ఓ (ప్రతిమ గుండెలోకి కత్తి గుచ్చాడు లవుఆత్‌వా. శృతువు తలను గొడ్డలితో నరికిపేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్న మా "సైన్యాధికారి అంతలోనే తమాయించుకొని "జ్యాగత్తగా ఉండాలి మనం ఇలా పొరపాటువడకుండ” అని ముందుకు సాగాడు. ఇలా ఓ ఇరవై నిమిషాల పాటు గదినంతా తనిఖీ చేసినా ఛలితం దక్కలేదు. అవ్పుడు తనకు ఎలా తట్టిందో ఏమో, లవుఆత్‌వా అక్కడే ఉన్న ఓ పెద్ద అలమారను తెరిచాడు. మనకగా ఉండటంతో, నేను దీపం తీనుకొని ముందుకు వెళ్ళాను. అంతే! అదిరివడి వెనక్కు తగ్గాననుకోండి. దాంట్లో ఓ మనిషి నిల్పోని ఉన్నాడు. నావైపే చూన్తున్నాడు కూడా! వెంటనే అలమార తలుపులు బిగించేసి ఇవ్పుడేమి చేయాలోనని నిర్ణయించుకోటానికి మేము నమాలోచనమైనాం. పొగబెట్టేస్తే చచ్చూరుకుంటాడన్నాడు సోరియుల్‌. అనలు తిండి పెట్టకుండా మాడ్చి చంపేద్దామన్నాడు లపుఆత్‌వా. "అలమార (కింద మందు గుండు పెట్టి పేల్సేస్తే పోలా” అని నేను అభ్మిపాయపడ్డాను. చివరికి లవుఆత్‌వా అభ్మిపాయమే నెగ్గింది.
క్ష?
కాసేవు లవుఆత్‌వాని అలమార ముందు తుపాకీతో వవారా పెట్టి, మేము వెళ్ళి ఇంకొంచెం మద్యం, మా పైపులు తెచ్చుకున్నాం. శ్మతువును బంధించినందుకు విజయోత్సాహముతో ఇంకా (తాగాము. ఓ అరగంట తరువాత సోరియుల్‌ వాడ్ని దగ్గరనుండి చూడాలన్న కోరిక వ్యక్తం చేసాడు. "భల అని మేము ఆయుధాలు చేతబూని అలమార తలువులు తిసాము. గుళ్ళులేని పిస్తోలు ఎక్కుపెట్టి సోరియుల్‌ మా అందరికంఠే ముందు ఉన్నాడు. పెద్దగా అరున్తూ అతని వెనకాలే సేమూ ముందుకు దూకుతూ దొడి (ప్రారంభించాం చీకటిలో ఓ ఐదు నిమిషాల పాటు జరిగిన భీకర పోరాటం తరువాత ఓ బందిపోటు దొంగని అలమార బయటకు లాక్కొచ్చాము. కాళ్ళూ చేతులూ కట్టివడేసి ఓ కుర్చీలో కూలేసాము వాడిని. ఇంకా "మెకంలోనే ఉన్న సోరియుల్‌ "ఇప్పుడు ఈ నీచుడ్ని విచారించాలి మనం' అన్నాడు. దీనికి నా అమోదం కూడా లభించింది. దోషి తరపున వాదించడానికి లవుఆత్‌వాను నియమించారు! ఫిర్యాదీ తరవు బాధ్యత నాపై వడింది. ముద్దాయి తరవు న్యాయవాది తప్పించి అక్కడ ఉన్న వారందరూ ఏకగ్రీవంగా దోషికి మరణశిక్ష విధించారు. "అ హేదో కానిచ్చేద్దాం” అన్నాడు సోరియుల్‌. అంతలోనే, 'మరి వాడికి మరణానికి ముందు జరగవలసిన మతవర మైన లాంఛనాలు పూర్తికావాలి కదా? త్వరగా ఫాదరీని పిలిచుకువస్తే?” అని అభ్మిపాయం వ్యక్తం చేసాడు. ఇప్పటికీ చాలా చీకటి పడిపోయింది అది కుదరదన్నాను నేను నరే అయితే ఆ వని నివే చేయమన్నాడు సోరియుల్‌ నన్ను మా ఖైదీనుద్దేశించి "మరణానికి ముందు పాప (ప్రక్షాళన కోనం చేసిన తప్పులకు పశ్చాత్తాపాన్ని వ్యక్తం చేయాలనుకొంకే, ఆయనకు చేనుకోవచ్చు" అని నన్ను చూపించాడు. అవ్పట్‌కే అ కిరాతకుడు ఈ వింత మనుమలెవ్వరన్నట్లుగా తనను ఏమి చేస్తారో అర్థంకాక భీతిల్లిన చూవులతో విన్న్మయంగా మమ్మల్ని చూన్తున్నాడు. గొంతు పెగుల్పుకొని అడిగాడు "ఇదంతా ఎమిటి? మజాకా” కాని సోరియుల్‌ బలవంతంగా నేరన్తుడ్ని నాముందు మోకరింపచేసాడు. మళ్ళీ "అనలు విడి తల్లిదండ్రులు విడికి బాప్టిజం చేయించారో లేదో అని అనుమానం వచ్చి ముందు జ్యాగత్తగా వాడి తలమీద కొంచెం రమ్‌పోసి ఆ బాప్టిజం పనీ తానే చేసాడు.
18
"ఊ నీ పాపాలన్నీ అయనకి చెవ్వుకో, నీ చివరి ఘడియలు దగ్గరి కొచ్చినాయి" అన్నాడు. [పాణభయంతో అ మునలి పీనుగు "రక్షించండి. రక్షించండిగ్‌ అని అరవడం మొదలు పెట్టాడు. వీడి గోల విని చుట్టు పక్కల వాళ్ళు న్మిదలేస్తారే మోనని వాడి నోట్లో ఒక బట్ట కుక్కాం వాడు మ్యాతం గది అంతా పొర్లుతూ, కూర్చీలను ఢీకొడుతూ గిల గిల తన్నుకోవడం మొదలు పెట్టాడు. ఓపిక కోల్పోయిన సోరియుల్‌ గట్టిగా అన్నాడు "ఇక వీడిని ఖతం చేసేయాలి వాడిపైకి. పిస్తోలు ఎక్కువట్టి టిగ్గర్‌ నొక్కాడు. మునలాడు భయంతో కూలిపోయాడు. నేను కూడా నా ఖాళీ తుపాకీ టిగర్‌ నొక్కేసాను. అప్పుడు లవుఆత్‌వా అడిగాడు మమ్మల్ని "అనలు విడి [పాణం తీయడానికి మనకు వహక్కుందా” సొరియుల్‌ అ ,పశ్నకు ఆశ్చర్యపోతూ అడిగాడు "మరణశిక్ష విధించింది మనమేకదా?” లవుఆత్‌వా మళ్ళీ అన్నాడు '"నిడిని తుపాకీతో కాల్పడానికి వీడేమీ మిలిటరీ వాడు కాదు కదా. వాడిని మనం తలారికి అప్పచెప్పాలనుకుంటా వీడిని పోలీస్‌ స్టేషన్‌కు తినుకెళ్తాం." ఈ వద్ధతే బాగుందని బందీని ఎత్తుకొని ఓ చెక్కమీద వడుకోబెట్టి గట్టిగా తాళ్ళతో కట్టివేసాం. నేను, లవుఆత్‌వా చెక్కని మోనుకు వన్తూంకే, బందీ పారిపోజూస్తే అడ్డుకోడానికి సాయుధుడు సోరియుల్‌ మమ్మల్ని అనునరించాడు. పోలీను స్టేషన్‌ వద్ద పోలీను అధికారి మమ్మల్ని చూడగానే గుర్తువట్టాడు. మమ్మల్నీ, మా _వహననాల్ని రోజూ చూడటం వల్లనేమో, మేము తినుకొచ్చిన బందీ తనకొద్దన్నాడు సోరియల్‌ వింటే కదా' బందీని స్టేషన్‌లో పెట్టమని వదేవదే పోరేనరికి అధికారికి కోవమొచ్చి గోల చేయకుండా తిరిగి వెళ్లిపొమ్మని మమ్మల్ని అదేశించాడు. ఇక లాభంలేదని మేము ఇంటికి చేరుకున్నాం. మరి దొంగ నంగతేమిటని నేనడిగాను. లవుఆఅత్‌వా జాలిగా వాడివంక చూచి "పాపం వాడు చాలా అలసిపోయి ఉంటాడు" అన్నాడు నిజానికి వాడు చాలా యాతన వడుతున్నళక్లు కనిపించాడు. కాళ్ళకు, చేతులకూ బంధాలు, ఇంతసేపు చెక్కకు కట్టి వేయబడి ఉండటం, పైగా నోట్లో మేము కుక్కిన బట్టకూడా ఉన్నదయ్యే! వాడిపై కనికరం చూపిద్దామని నోట్లో బట్టతీసి అడిగాను, "ఏమయ్యా మునలయ్యా, ఎలా ఉన్నావు?”
క్షం
"మీ తన్సదియ్యా! మీ ఆటలు చాలలేదా" అని అడిగాడు కొంచెం కష్టపడుతూ. వాకు లాగానే మైకంలో ఉన్న సోరియుల్‌ కలగచేనుకొని వాడి తాళ్ళు విప్పి కొంచెం ఊరడించాడు. గబగబా ఓ ప్యాతతో కొంచెం మద్యం కూడా అందించాం 'సుము. కొంచెం తేరుకొన్నాడు కాసేవటికి. తరువాత ఓ వటాలం సైనికులు తాగినంత ,తాగౌడు ఒక్కడే. అప్పటికీ కొద్ది కొద్దిగా తెలతెలవారుతూండడంతో లేచ్చి నిమ్మళంగా చెప్పాడు మాతో "ఇక నేను వెళ్ళాలండీ, నేను ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళాలి" అప్పుడే వెళ్ళిపోతున్నాడంకటే మాకు చాలా బాధేసింది. ఇంకొంచెం సేవు కూర్చోమన్నాం. కానీ వాడు ఒప్పుకోలేదు. మా అందరితో కరచాలనం చేసి బయల్దేరాడు. సోరియుల్‌ దీపం చూపుతూ "అ చివరి మెట్టు దగ్గర జ్యాగత్త" అని చెప్పి అతన్ని సాగనంపాడు. కథ విన్నవారంతా నవ్వారు పెద్దగా. కధ చెప్పిన ఆర్డిసు లేచి, పైవు అంటించుకొని అందరివైపు తిరిగి అన్నాడు "అనలు గమ్మత్తేంటంకే నేను మీకు చెప్పినదంతా నిజంగానే జరిగింది!”
20
అందరూ అతడిని సొగనుగాడు సిగ్గోల్‌ అని పిలిచేవారు. అనలు సపేలేపూ వికోంత్‌ గోం్యతా జోసెఫ్‌ ద సిగ్గోల్‌. సిరినంవదలతో తులతూగుతుండేవాడు. ఒంటరిగాడు, మంచి మాటకారి, జమిందారీ వంశపు దర్పం. ఆడవారిని మెప్పించే మీనకట్టు. అతనితో వాల్డ్‌ చేయాలని ఆడవారు వరితపించేవారు. నునాయానంగ కత్తి దూయడమేకాదు పిస్తోలు పేల్పడంలో కూడ దిట్ట మరి ఇటువంటి వ్యక్తిపై మిగిలిన మగవారు ఈర్ష్య చెందడం నహజమే కదూ! "ఎవరితోనైనా దొమ్మీకి దిగితే నేను ఎంచుకునేది పిస్తోలునే. పిస్తోలు అయితే (పత్యర్థి చావు ఖాయంగ్‌ అనేవాడు. ఒకనాడు తన మ్మితులతో ఓ నాటకానికి వెళ్ళాడు. నాటకమయ్యాక "ఐస్‌ కీమ్‌ తిందాం రండిగ్‌ అని వారిని అవ్వోనించాడు కఫేలోకి వెళ్ళారు అందరూ. వారి _వక్కకేబిల్‌ వద్ద కూర్చున్న వాడొకడు అ మ్మితుల భార్యలలో ఒకరిని తదేకంగా చూన్తుంకే, అమెకు ఇబ్బందిగా తోచి తలదించుకుని తన భర్తతో అన్నది "అదేవనిగ నావంకే చూన్తున్నాడు. నివతన్ని ఎరుగుదువా? అవ్పటి వరకూ ఇదేమీ గమనించని ఆమె భర్త తలెత్తి అతగాడి వంక చూసి అన్నాడు "అబ్బే! అతనెవరో నేనెరుగను." కొంచెం కోవంగ అన్నదామె "చిరాగ్గాఉంది. వాడి మూలంగా ఈ ఐన్మ్‌కీమ్‌ కూడ రుచించడంలేదు” "వాడి గురించెందుకు వట్టించుకుంటావు నువ్వు? ఇట్లాంటి వారి నందరినీ వట్టించుకుంకే ఇక అయినట్టు. భార్యా భర్తల నంభాషణ వింటున్న వికోంత్‌ దిగ్గున లేచాడు. తను అవ్వ్యోనించిన వారిని వాడు చిరాకుపరచడ'మేమిటి” ఇది తనను అవమానించినక్లుగా? వారు ఇక్కడకు వచ్చింది తనమూలంగా, తనకోనం కదా!
వ ” స... అ అవరిచితుడిని నమిఫిరచొడు "మిరు -మిచూపులతో ఈ ఆడవారిని ఇబ్బంది పెడుతున్నారు. అది సాకు అభ్యంతరకరం. తక్షణమే మీ (ప్రవర్తన మార్చుకోవాలి” గ అసం
ఫ్‌ 21 / ర్స ఎ
"పోవోయ్‌, సివెవరవు నాకు చెప్పేందుకు”? "మాటలు జ్యాగత్త! దీని వర్యవసానం చాలా త్మీవంగ ఉంటుంది నుమాగి వికోంత్‌ మాటలకు వళగాఆ అవరిచితుడు బిగ్గరగా ఏదో అనరాని మాట అనేసాడు. కఫేలో వారంతా ఒక్కసారి ఉలిక్కిపడ్డారు. అందరి కళ్ళూ విరి పైనే. కఫే అంతటా నిశ్శబ్దం. అంతలో వికోంత్‌ ఆ అపరిచితుడ్ని ఫెళ్ళున ఓ చెంపదెబ్బకొట్టాడు. ఇతరులు వారించేలోగా ఇదేదో ద్వంద్వ యుద్ధంలో తేల్పుకుందామని నవాలు చేశాడు వికోంత్‌. వికోంత్‌ ఇంటికి వచ్చి చాలాసేవటిదాక తన పడకగదిలో ఆలోచిన్లూ, వచార్లు చేన్తూ గడిపాడు. మననంతా ఒకే అలజడి, ఆందోళన. మరింకే అలోచనా లేదు. అతని మనన్సు ఒకే విషయంపై లగ్నమైంది: జరగబోయె దొమ్మీ! తనెంతటి ధ్రెర్యశాలో, తన వర్మాకమం ఎంతటిదో దొమ్మీలో వి విషయం తేల్పుకుందామని. వాడితో నచాలు చేసినప్పుడే నిరూపించుకున్నాడు తను చేసినది నరైనదే. ఇక రేపటి నుండి అందరూ దీనిని గురించే మాట్లాడుకుంటారు. అందరూ తనని, తన ధ్రెర్యాన్నీ "మెచ్చుకుంటారు. కుర్చీలో కూర్చుని మర్నాటి కార్యకమం గురించి ఆలోచించాడు. పొద్దున్నే కొంత మంది సాక్టులను, తన తరపు పెద్ద మనుమలను ఎన్నుకోవాలి. ఎవరయితే. బాగుంటుందో? కొంచెం పేరు _వఖ్యాతులున్నవాళ్ళు, అందరూ గుర్తెరిగినవారూ అయితే బాగుంటుంది. మార్కి ద లా తూర్‌నుఆర్‌, కల్నల్‌ బూర్‌దల పేర్లు మదిలో మెదిలాయి. ఒకడు జమిందారీ కుటుంబానికి చెందినవాడు, మరొకడు సైన్యాధికారి భలే! భలే! వారి పేర్లయితే పేవర్లలలో కూడ వార్తకు (పాముఖ్యత వన్తుంది. కొంచెం దాహం అనిపించిందేమో మూడు గ్లానుల నీళ్ళు (తాగేసి మళ్ళీ వచార్లు మొదలు పెట్టాడు. ఏదో నూతనోత్సాహం వచ్చినట్లు అనిపించింది. తను ఎంత ధైర్యశాలో నిరూపించుకోవడానికి ఇదొక మంచి అవకాశం. తన దొమ్మీకి చాలా _వమాదరమయిన, కఠినమైన వరతులు విధించాలి. అనలు తన (ప్రత్యర్థి ముందే దడునుకుని వెనుకంజపేస్తాడే మో?
22
జేబులోంచి కాయితం తిసి మళ్ళీ ఒక మారు చదివాడు జార్జి లామీల్‌. పేరు, ఆ తరువాత అతని చిరునామా. అంతే! ఇంకేమీ లేదు. మళ్ళీ మళ్ళీ జ్యాగత్తగా అ అక్షరాలను చదివాడు. "జార్జి లామీల్‌ొ. అనలింతకూ ఎవరితను? ఏమిచేన్లుంటాడో? అనలు తన మ్మితుని భార్యని అలా ఎందుకు చూశాడు? ఒక అపరిచితుడు అలా తుంటరిగా ఓ స్తీ వైవు చూడ్డం? వికోంత్‌ పెద్దగా ఛీదరించుకున్నాడు. "ఫ్రీ! ఒట్టి వశువు!” అలా ఆలోచిన్తూ అకాగితం ముక్కను చూన్తూ నిలబడిపోయాడు. అతనిలో ఆ కాగితం ముక్కపై కోవం (వజ్వారిల్లింది. ద్వేషంతో కూడిన కోవం. కానీ ఆ కోవంతో బాటు ఏదో తెలీని ఇబ్బందికరమయిన అనుభూతి. అనలిదంతా అర్ధంలేని వని _శేబుల్‌పైనున్న కత్తి తినుకొని ఆ కాగితం ముక్కని పొడిచాడు. జార్జి లామిలొనే పొడిచినట్లు. అయితే ఇక జగడానికి సిద్ధంకావాలి దొమ్మీకి కత్తియుద్ధమా లేక పిస్తోలా ఏదయితే బాగుంటుంది? అవమాన పరచబడినది తను. కాబట్టి ఎంచుకునే హక్కు తనదే కదో కత్తియుద్ధమయితే (వమాదం తక్కువ. _పాణానికి ముప్పు ఉండదు అదే పిస్తోలుతో జగడమంకే అనలు (ప్రాణానికే ఎనరు కనుక (పత్యర్థి జంకితే దొమ్మీ జరగకుండానే తన గౌరవం నిలున్తుంది. (పతిష్ట ఇనుమడిన్తుంది. పెద్దగానే అన్నాడు "నేను స్థిరనిశృయంతో ఉంకే వాడే భయపడి చస్తాడు వెధవ" ఏమిటో తన గొంతు తనకే బెరుగ్గా వినిపించింది. దాంతో "ఈ వ్యవవారాలన్నీ చక్కబెట్టడానికి రేపంతా నమయముంది. ఇప్పుడైతే న్మిదపోయి. [వశాంతంగ ఉండాలి" అనుకొని బెరుకు తగ్గడానికి ఇంకొక గ్లాను నిళ్ళు లౌగి దీపం ఆర్పేసి మంచం ఎక్కాడు. కానీ ఎందుకో న్మిద ఒక వట్టాన రాలేదు. అటూ, ఇటూ చాలా సేపు పార్లాడు. ఇంకా దాహమనిపించి నీరు (త్రాగడానికి లేచాడు. అప్పుడో అనుమానం అతడి మదిలో మెదిలింది. "అప్పుడు నాకు భయమేస్తేని”? "ఎన్నడూ లేనిది తనకు ఇంత భయంగా ఎందుకు ఉన్నదో”
23
"గడియారంలోని గంటల _మోతకే ఇంత ఉలిక్కి వడ్డాడేమిటి తను” "గుండె ఇంత వేగంగా ఎందుకు కొట్టుకుంటున్నదోగొ మళ్ళీ మళ్ళీ అవే ఆలోచనలు. “అప్పుడు నాకు భయమేస్తేన” "అబ్బే! తనకు భయమేమిటి? వాడిని దొమ్మీకి నవాలు చేసింది తానేకదా "తను భయంతో వణకడ మేమిటి” "అయినా అప్పుడు తనకు భయహమేస్తేనోగ ఈ అనుమానం పెనుభూతమై అతడిని తొలిచి వేస్తోంది. "తన ధైర్యాన్ని, మనో స్టైర్యాన్ని అనుకోని భయం ఆవరి స్తేనోగ అవ్పుడు తనేం చేయాలి? తానైతే యుద్ధానికి సిద్ధమే. కాని తాను అక్కడకు వెళ్ళాక తన శరీరం వణకడం మొదలయితే? ఒకవేళ భయంతో నృృవా కోల్పోతే? అవ్వడు తన పరువేంకావాలి? తన పేరు (పతిష్టల మాకేమిటి? ఎందుకో ఒక సారి తనను తాను అద్దంలో చూనుకోవాలనిపించింది. దీవం వెలిగించాడు. అద్దంలో తన వతిబింబాన్ని చూనుకున్న వికోంత్‌కు ఒక అపరిచితుడు కనిపించాడు. తనను తానే గుర్తుపట్టలేనట్లుగా ఉంది అతని ముఖం. కళ్ళు విప్పార్చుకుని ఉన్నాయి. ముఖం చాల పేలవంగ కనిపించింది అద్దం ముందు తనను తొను చూనుకుంటూ అలా నిలుచుండిపోయాడు. ఉన్నట్లుండి మరో ఆలోచన అతడి మదిలో ... "బహుశః ఎల్లుండి ఈ పాటికి నేను (బతికి ఉండనేమో. గుండె. వేగంగా కొట్టుకుంటోంది "ఇవ్పుడు (ప్రాణంతో ఉన్న నేను బహుశః ఎల్లుండి ఈ పాటికి బతికి ఉండనేమో? అద్దంలో నా ఎదురుగ ఉన్న నేను, మరిక ఉండనేమో! ఇరవై నాలుగు గంటలలోగా బవుశః ఈ గదిలోనే ఈ మంచంమీదే కళ్ళుమూతలువపడి తన శరీరం నిర్జీవంగ వడి ఉంటుందేమో?” మంచం వైవు గిరుక్కున తిరిగాడు. అతనికి అ దృశ్యం కళ్ళకు కట్టినట్లు కనిపించింది. చచ్చిపోయిన వారందరి ముఖాలకు మళ్లే పీక్కుపోయిన ముఖం, చలనంలేకుండా వడిఉన్న తన శరీరం!
24
భయంతో బిక్కచచ్చిన వికోంత్‌ ఆ గదిలో ఇక ఉండలేక పోయాడు. బయటకు వచ్చి, చుట్ట వెలిగించుకొని వచార్లు మొదలు పెట్టాడు. కొంచెం భయంతో కూడిన చలి, వణుకు. పని వాడిని న్నిదలేవుదామని వచ్చి ఆగిపోయాడు. "వాడు నేను భయవడుతున్నానని (గ హిస్తాడే మో వాడిని లేవరాదని నిశ్చయించుకున్నాడు. కాని అతనిలో అధైర్యం పెరుగుతున్నది. చేతుల్లో వణుకు తగ్గలేదు. భయం మైకంలా అతడిని కమ్మివేసింది అంత చలిలో కూడ చెమటలు పోసేనరికి కిటికీ తలువులు తెరిచాడు. అప్పటికీ తెలతెలవారుతూన్నది. వేనవి నూర్యుని అరుణ కాంతి ఆకాశాన ఇళ్ళకవ్పులపై వింత వెలుగులతో వరుచుకుంటూ ఉన్నది. మేలుకుంటున్న (వవంచాన్ని (పేమతో నిమురుతున్న అ వెలుగు వికోంత్‌లో కూడ ఒక ఉత్సావోన్ని, (కొత్త ధైర్యాన్ని నింపింది. "ఇలా భయవిహ్వలుడవడానికి తనకీమయినా పిచ్చా? ఇంకా తన తరవు పెద్దమనుమలు జార్జి లామీల్‌ తరవు వారిని కలవలేదే! దొమ్మీకి వాడొవ్వుకున్నదీ లేనిదీ కూడా తెలియదే! తను భయపడాల్సిన అవనరం లేదే! గబగబా బట్టలు మార్చుకొని నూతన ఆత్మ విశ్వానంతో, సాహనంతో ఇంటి బయటకు నడిచాడు. ,తోవన నడున్తూ మాటిమాటికి అనుకొన్నాడిలా . "నేను చాల శక్తివంతుడిని నాకు భయం అనలే లేదు అని నిరూపించుకోవాలి." తను అనుకున్న సాక్టులు, "పెద్దమనుమలు తన తరపున ఉండటానికి ఒప్పుకున్నారు. కరచాలనం తర్వాత కల్నల్‌ అడిగాడు "మీరు మీ పోరాటం చివరివరకు కొనసాగించాలనుకుంటున్నారా?” వికోంత్‌ అన్నాడు "అ నిన్సందేహంగా! మార్కి అడిగాడు "పిస్తోలుతోనే నంటారా” “అవును! "అయే, నరే మిగతా లాంఛనాలన్నీ మేము చూనుకుంటాంలెండి."
కోన
వికొంత్‌ పొడి న్వరంతో స్పష్టంగ అన్నాడు "ఇరవై అడుగుల దూరంగ నిల్పొని పిస్తోలు పేల్పాలి ఇద్దరిలో ఒకరు త్మీవంగ గాయవడేవరకు గుళ్ళు పేల్పడం అవడానికి విల్లేదు." కల్నల్‌ చాల మెచ్చుకోలుగ అన్నాడు "మీ షరతులు సాటిలేనివి. మీ తుపాకి గురి తవ్పదు కూడ. మీ గెలువు ఖాయం! అతని తరవున దొమ్మీకి జార్డిని అవ్వానించడానికి వారు వెళ్ళిపోగా, వికోండ్‌ వాళ్ళకై వేచి ఉండేందుకు ఇంటికి తిరిగి వచ్చాడు. అప్పటివరకు నెమ్మదించిన అతనిలోని అలజడి మళ్ళీ నిమిషనిమిషానికి పెరగడం మొదలైంది. వళ్ళంతా ఏదో వణుకు, కాళ్ళూ, చేతులూ స్వాధీనం తప్పుతున్న అనుభూతి. ఒకేచోట స్తిమితంగ కూర్చోలేకపోతున్నాడు. నాలుక పిడచకట్టుక పోతున్నది ఆకలిగ ఊందికాని తినాలని లేదు. కొంచెం రమ్‌ (తాగితే ధైర్యం వన్తుందేమో అని మొదలు పెట్టి ఆరు గ్లానులు గట గటా (తాగేశాడు మందు మవత్యపేమో కొంచెం కుదుటవడ్డాడు. లోపల కాన్త వెచ్చగా తగులుతుండేనరికి "అమ్మయ్య!" అనుకున్నాడు. కానీ గంట గడిచిందో లేదో మందు మత్తు దిగిపోయింది. నుళ్ళి అదే అలజడి. ఇంక ఎం చేయడానికీ తోచలేదు. పిచ్చి వాడికి మల్లే నేల మీద వడి పార్గాలని, గొంతు. చించుకుని అరవాలనీ ఏవేవో పిచ్చి కోరికలు. అంతట్లో సాయంకాలమయింది. తన వని మీద వెళ్ళిన పెద్ద మనుమల రాకను నూచిన్తూ గంట (మోగింది. ఒక్కసారిగ ఉలిక్కివడ్డాడు వికోంత్‌. లేచి వారిని లోపలికి అవ్వానించాలని కూడా అనిపించలేదు. పైగా తనలోని శక్తినంతా ఎవరో పిండేన్లున్న అనుభూతి. వారిని వలకరించాలని ఉన్నా తనలోని, తనమాటలోని ఖంగారు. గమనిస్తారేపో, తన _ తొటుపాటుని _ గుర్తిస్తారే మోనని ఊరకుండిపోయాడు. కల్నల్‌ చెప్పాడు "అంతా మీరు చెప్పిన వరతుల (ప్రకారమే జరుగుతుంది. మొదటి గుండు తొనే పేలుస్తానని, అది తన వదతని, మీ (పతర్హి వాదించినవ్పటికీ, చివరకు అ విషయంపై పట్టుబట్టకుండా దొమ్మీకి తన అంగీకారం తెలిపాడు. అతని తరవు 'పెద్దమనుమలందరూ మిలిటరీ వాళ్ళు” వికోంత్‌ వారికి తన కృతజ్ఞతలు తెలుపుకున్నాడు.
25
మార్కి అన్నాడు "మెము ఎక్కువ సెవు కూర్చోనందుకు క్షమించాలి. ఇంకా చేయాల్సిన పనులు చాలా ఉన్నాయి. ఒక మంచి వైద్యుడిని వెతకాలి. మీ ఇద్దరిలో ఒకరు త్మీవంగ గాయవడే వరకు దొమ్మీ కొనసాగుతుంది కదా! దొమ్మీ స్ధలం ఎక్కడో కూడా నిర్ణయించాలి. అవనరం అయితే గాయవడిన వ్యక్తిని మోనుకు వెళ్ళగలోగేటట్టు ఏదైనా ఇంటికి దగ్గరగా ఏర్పాటు చేయాలి కదా! చీకటి వడటానికి ఇంకా రెండు, మూడు గంటల వ్యవధి మృ్మాతమే ఉంద్సి అంతే.” వికోంత్‌. గొంతు పెగుల్చుకుంటూ మరొక్కసారి కృతజ్ఞతులు తెలియబేశాడు. వారికి. కల్నలొ అడిగాడు మెల్లగా "మీరుస్థిమితంగానే ఉన్నారుకదో ఖంగారేమీ లేదు కదా "అబ్బే అఖంగారేమిటి? ఏమీలేదు.” వచ్చిన అతిధులిద్దరూ చవారీదారిన వారు వెళ్ళిపోయారు. మళ్ళీ ఒంటరిగా కూర్చున్నప్పుడు అతనికి పిచ్చెక్కినట్లుగ ఉంది. తన పనివాడు వచ్చి దీపాలు వెలిగించగానే కూర్చుని కాగితంపై (వాయడం మొదలు పెట్టాడు పేజీపైన జ్యాగత్తగ (వాశాడు : వీలునామా. మళ్ళీ ఎందుకో కలం సాగక లేచి నిలుచుండిపోయాడు. అయితే ఇక తను దొమ్మికి దిగక తప్పదన్న మాటు కానీ తసేమిటి ఇలా ఐపోయాడు? దొమ్మీకి దిగమని నవాలు చేసింది తను. వాడితో పోరాడాలనే కోరిక గాఢంగ ఉంది తనకు. ఈ నంఘటన జరిగినప్పుడు తాను మొదట ఎంతో గర్వపడ్డాడు కూడా. కాని ఇవ్పుడో! ఇప్పుడు దొమ్మి జరిగేన్ధలానికి వెళ్ళడానికి కూడ తనకు తగిన బలం ఉందో లేదో! మళ్ళీ తన (వత్యర్థి గురించి ఆలోచించసాగాడు. అతడు ఎలాంటి బట్టలు వేనుకుంటాడో. దొ్‌మ్మీలో ఎలా (వవర్తిస్తాడో! దొమ్మీకి అన్వయించే నిబంధనలు చదవాలని లేచాడు అంతలో మరో అలోచన నా _వత్యర్థికి పిస్తోలు పేల్పడం బాగావచ్చా! అతని గురి ఎలాంటిదో ఎలా తెలునుకోడం? తుపాకీ పేల్పడంలో ఉద్ధండులెవరు?
27
“పిస్తోలు కాల్పడం ఎలా? పిస్తోలు కాల్పడంలో ఉద్ధండులు అనే వున్తకం తెరచి ఈచివరి నుండి ఆచివరి దాక చదివేశాడు. జార్జి లామీల్‌ పేరు అందులో ఎక్కడా లేదు. మరి అతడికి పిస్తోలు పేల్పడం రాకపోతే షరతులన్నిటికీ ఒవ్పుకున్నాడే! ఏమిటో అనలు, ఏమి అర్థంకావడంలేదు. తన పిస్తోలు ఒకటి తీనుకున్నాడు. ఎవరినో కాల్పబోతున్నట్లు గురిపెట్టాడు. కాని అది అతని చేతిలో స్థిరంగ నిలిస్తేకదా! నిలకడ లేకపోయేనరికి గురిపెట్టడం కూడా కుదరలేదు. పిస్తోలు వైవు తీక్షణంగ చూన్తూ అనుకున్నాడు, "ఇలా అయితే ఇకలాభంలేదు. ఇదిగో ఈ పిస్తోలు గొట్టంలో నుండే మృత్యువు _తోనుకుంటూ గుండు బయటకు దూనుకువచ్చేది” దొమ్మీలో తను ఓడిపోతే కలో అగౌరవాన్ని తలచుకున్నాడు. తను లేనప్పుడు తన వరిచయన్తులు తనను హేళనగా చూస్తారేమో” ఆడవారు కూడ తనను అనహ్యించుకుంటారే మో? వార్తావత్రికలలో కూడ తను ఓడిపోయినట్లు (వాస్తారేమో? గుండ్లు నింపి ఉన్న పిస్తోలువంక తదేకంగ చూన్తూ ఉన్నాడు. మరి తన హుందాతనాన్ని, దర్పాన్ని కోల్పోతాడా? అదేగనక జరిగితే ఇక తను అందరి ముందు తలెత్తుకుని తిరగ్గలడా? అందరూ వెలివయ్యరూ? ఇప్పుడున్న వోదా, దర్పం ముందు ముందు కూడ ఉంటుందా దొమ్మీకి దిగమన్నదీ తానే. కాని నిజానికి తనేమో చాలా ధైర్యన్తుడు కూడా , 2. ఈ ఆలోచన వూర్తికాకముందే తననోటిలోకి. పిస్తోలు గొట్టం వినురుగ కుక్కి, (టిగ్గర్‌ నొక్కాడు. అతని వనివాడు (పేలుడు శబ్దంవినివచ్చేనరికి యజమాని నిర్జీవంగ వెల్లికిలా వడి ఉన్నాడు. అతని నోటి నుండి చిమ్మిన రక్తం కాబోలు! కేబుల్‌ మీధ ఉన్న తెల్లకాగితంపై చింది ఉన్నది. రక్తం మరకలతో నిండిన కాగితంపై ాసిఉన్నది ఒకే ఒక వదం. వీలునామా.
28
వీడో గ్రాలు
మ్మితులిద్దరూ భోజనాలు ముగించారప్పుడే. కఫే కిటికీ గుండా జనంతో నందడిగా ఉన్న వీధి కనుపిన్తూంది. ఎండాకాలం ర్యాతిళ్ళు పారిస్‌ వీధులలో వీచే వేడి గాడ్పుల (వభావం అందరి ముఖాల మీద (వతిబింబిన్తూ ఉంది. ఈ వేడి నుండి తల దాచుకోవడానికి ఎక్కడికైనా పారిపోవాలని, ఏదైనా తోటలోన్కో ఏచెట్టు ,కిందో, ఏ నది ఒడ్డున అ ర్మాతి వడుకోగలిగితే అదే మవోభాగ్యమని అందరూ కోరుకొనే వాతావరణమది.
వారిద్దరిలో ఒకడు అన్నాడు విచారంగా నిట్టూరున్తూ "నేను మునలి వాడినై పోతున్నాను. వయస్సులో ఉన్నప్పుడు ఇటువంటి నమయాల్లో కూడ ఉత్సాహంగానే ఉండే వాడిని కానీ ఇప్పుడో? అబ్బ! ఓ జీవిత కాలం ఎంత తొందరగా గడిచిపోయింది?”
నలభై నంవత్సరాలుంటాయే'మో అతనికి. బానెడు పొట్ట, బట్టతల. రెండో వ్యక్తికీ బహుశః అంతే వయస్సుంటుంది కానీ మాటలలో విచారం పాలు తక్కువ "మ్మితమా! నేనైతే మునలివాడి నవుతున్నాని కూడ గమనించ లేదు. ఎవ్వుడూ ఉల్లానంగా, చలాకీగ, అల్లరిచేన్తూ ఆరోగ్యంగ ఉండేవాడిని అనలు వార్ధక్యం వచ్చేన్తుందనే అనుమానం కూడ ఎవ్పుడూ రాలేదు. అనలు రోజూ అద్దంలో ముఖం చూనుకుని మోనపోతాం మనమంతా. మనలో మార్పుల్ని మెల్ల మెల్లగా తీనుకొన్లుంది కాలం. మనమేమో అద్దంలో రోజూ మొళాలు చూనుకుంటూ మనలో మార్పేమీ లేదని [భమవడ్తాం. అనలు ఆరు నెలలపాటు అద్దంలో మొహం చూనుకోకపోతే నరి. అనలు విషయం అర్థ మైయ్యేదే అవ్సుడు. ఈ వెజ్జి మొఖాలున్నారు చూచావూ? ఎవరూ? ఈ ఆడవాళ్ళు. వాళ్ళయితే మరీ ఘోరం. జీవితంలో అందంగా కనవడే అ వదేళ్ళపాళు వారి మిడిసిపాటంతా ఆశ్చర్యం అనుకో! నాకు ఈ నత్యం అర్థమై తేరుకోడానికి మగవారందరికి మళ్లే నేను కూడా చాలా సార్లు ప్రేమలో వడ్డాను. ఓసారి
జక
మొదటిసారి ఆవిడను నేను తీర్మపాంతం దగ్గర కలిశాను. వన్నెంగేళ్ళ పైమాకే. (పొద్దుకు నమ్ముదతీరానికి వ్యావ్యళికి వెళితే భలే ఉండేదనుకో. నమ్ముదస్నానాలకు వచ్చేవారంతా ఇనుక మీద తువ్వాళ్ళను వరిచి కూర్చునేవాళ్ళు. నమ్ముదంలోకి దిగకముందు, చల్లని నీటి దగ్గరకు వెళ్ళగానే కొంచెం వణుకుతూ, కొంచెం తటపటాయిన్తూ అడుగు ముందుకువేన్తున్నవారిని చూచి నవ్వుకునేవాళ్ళం. మేమైతే గంటలతరబడి, స్నానాలుచేన్లున్న ఆ అడవారీ వైపే చూన్తూ గడిపేవారం. ఆవిడను నేను మొదటి సారి చూసిందక్కడే. ఆమె అందం చూసి ఆశ్చర్యపడిపోయాననుకో. ఒళ్ళంతా జలదరించింది ఆమెను చూసేనరికి. వరిచయమయిన కొద్ది కాలానికీ అమె గురించే అఆలోచిన్తూ రోజులు గడిపేన్తుండేవాడిని అనలు ఓ స్తీ నా జీవితాన్నింత _వభావితం చేసేనరికి, నా ఊహలను ఎల్లవ్వుడూ ఏలుతుండేనరికి ముందు కొంచెం భయవడినా, చివరకు అమెకు వూర్తిగ లొంగిపోయాను అమె ఆలోచనలతో నా మనన్సు తీయని వ్యధకు గురయ్యేది. నమ్మశక్యంకాని అనందాను భూతులకు లోనయ్యాను. అమె చూపులు, నమ్మోహ పరిచే ఆ చిరునవ్వు గాలికి చెదిరే ఆమె మోముపై ముంగురులు, అమె పతి ముఖ కవళిక నన్ను వెళ్టివాబ్జి వేసేవి ఆమె తన చేష్టలతో, చివరకు తను వేనుకొనే బట్టలతో సైతం నన్ను మంతముగ్గుడిని చేసేది. అమె భర్త శని, ఆదివారాలు మాతం ఇంటికి వచ్చి మళ్ళీ సోమవారం ఊరెళ్ళిపోయేవాడు. మామూలుగ అయితే కొంచెం ఈర్ష్య చెందేవాడినేమో కాని ఈ అర్భకుడిని చూస్తే ఎలాంటి భావమూ కలోేది కాదు. అమెను నేనెంతగా [(పేమించానీ! అమె వయన్సు, ఆమె అందం, చందం, అ వయ్యారం నన్నెంతగా ఆకట్టుకున్నాయో! అనలు ఓ స్తీ శరీరం చూవులకింత ఇంవుగా ఉంటుందని నాకర్థమయిందవ్వుడే! "పెదవి కదలికలలో, బుగ్గల్లో, చెవి అకారంలో కూడా ఇంత అందం, అకర్షణ ఉంటుందని ముక్కు కూడా ముఖానికింత అందం తెచ్చిపెడుతుందని అవ్వుడే తెలిసింది. మూడు నెలల పాటు సాగిందేమో మా స్నేహం! ఇంతలో నేను అమెరికా (వయాణం కట్టాల్సివచ్చింది. అతి కష్టం మీద ఆమెను వదిలి వెళ్ళాను. కాని అమెను గురించిన ఆలోచనలు మ్మాతం నన్ను విడిపోలేదు. చేరువలో ఉన్నవ్పుడు అమె నా ఊవాస్మామాజ్యాన్నెలా ఏలిందో దూరంగా ఉన్నప్పుడూ అంతే. ఎంతకాలం గడిచినా నేనామెను మరువలేక పోయాను. అమె రూవం 30
నా కళ్ళముందెవుడూ. కదలాడుతుండేది. నా జీవితవు అత్యంత
మధురానుభూతులలో ఒకటిగానే ఆమె రూపాన్ని నా మదిలో పదిలంగ
దాచుకున్నా
మనిషి జీవితంలో వన్నెండేళ్ళో లెబ్టా? చూన్తుండగానే గిరుక్కున తిరిగి
పోయాయి. కాలం భలే విచ్శితమైంది. కొన్ని నంవత్సరాలు తొందరగా, మరి
కొన్ని మెల్లగా గడిచిపోయాయి. కాని గడిచిన వతి నంవత్పరమూ ఆనవాలు
మిగల్పకుండా అంతర్జానమయి. పోతూండడంవల్ల, వెనక్కివెళ్ళి చూనుకుంకే
ఏమీ జరిగినక్లు ఉండదు. మరి వయన్సు పెరిగి, మునలితనం ఎలా, ఎవ్పడు
వచ్చిందో అర్థంకాదు. అనలు సేను నమ్ముదతిరాన మకాంపెట్టి కొద్ది నెలలే
వఐనట్లుగా అనిపిస్తోంది ఇప్పుడు.
ఈ మధ్యనే మ్మితుల అవ్వోనంపై వారిని కలవడానికి బయల్లేరాను. నేనెక్కిన
రైలు పెట్టెలోకే ఓ లావుపాటి భారీకాయం, నలుగురు ఆడపిల్లల్నేనుకుని
ఎక్కింది. తలకు రిబ్బన్‌టోపీ గుండటి మొఖం, అనలు శరీరమంతా
గుం్యడమేననుకో! వేగంగా నడిచి వచ్చింది కాబోలు ఊపిరి భారంగ పీలుస్తోంది.
పిల్లలు నరేనరి, ఒకకే గోల, నేనుమ్మాతం నా మూనాన నేను పేపరు
చదువుకుంటున్నా.
కొంత దూరం వెళ్ళాక నన్నుద్దేశించి అన్నది "ఏమండీ! మీరు కార్నియే
కదూ”?
"అవునండీ!
నవ్వింది అమె "నన్ను గుర్తువట్టలేదా మీరు”
ఎక్కడో చూచినట్లున్నదే ఈ ముఖం. ఎక్కడ? ఎవ్పుడు?
"క్షమించాలి. మీ పేరు గుర్తు రావడంలేదు. కాని ఇంతకు ముందు మనం
కలునుకున్న మాట వాన్తవం."
కొంత సిగ్గువడుతూ అన్నది '"నేనండీ! మదామ్‌ లఫ్మెవ్‌నిొ
అ ఒక్కక్షణంలో నా _వపంచమంతా తల్ల కిందులైనప్లెపోయింది. నామదిలో
నేను చ్చితించుకున్న మనోవారమయిన చిత్రాన్ని చింప్‌వేస్కి దాని స్థానంలో
దాగి ఉన్న వికారాన్ని ఎవరో చూపుతున్నట్లు భావించాను. ఆహేనా ఈమె?
నలుగురు పిల్లలకు తల్లి అయి, సామాన్య స్తీలాగానే లావుగా, వికారంగ షై
తయారైంది. వయనులో ఉన్నప్పటి సౌకుమార్యం ఇప్పుడేది? నన్నాకట్టుకున్న ఆఅ చలాకీతనం ఛాయామ్మాతంగా కూడ అగుపించడంలేదే? నా మదిలో ఆమె అందమైన ముఖం నిన్ననే చూసినంత నృష్టుగ మెదులుతుండేదే? అనలు ఇది నిజమేనా? ఆమె నాకు ఈ రూపంలో కనిపిస్తుందని కలలోనైనా ఊహించలేదే? నా గుండెలు పిండి వేన్తున్నంత బాధ. (పకృతి అమెకు చేసిన (దోవోనికి నాకు వివరీతమయిన కోపం వచ్చింది. అనలు నా మదిలో వదిల పరచుకున్న మనోహరచ్చిత్రాన్ని ఈ విధంగ చెరిపివేసినందుకు ఆమెమీద కూడ కోవం వచ్చింది. ఆర్తిగ అమె వంక చూశాను అమె చేతిని నా చేతిలోకి తీనుకున్నాను. కానీ ఈ లావుపాటి (స్తీని నేనెరుగనే? నాకు తెలిసిన వ్యక్తి ఈమె కానేకాదు. నా కళ్ళల్లో నీళ్ళు కమ్మాయి. నాకు దుఃఖం ముంచుకొచ్చింది. నేను విలపించింది అమె కోల్పోయిన యవ్వనం కోనం; ఇక తిరిగిరాని ఆమె లావణ్యం కోనం. నా మనన్సులోని అలజడిని, నా ఆలోచనల్ని (గహించినట్లున్నది. మెల్లగా అన్నది "నేను మారిపోయానుకదూ. నిజమే. జీవితం అంకే అంతేనండీ. నేను కూడా అందరికి మళ్లే పిల్లల తల్లినయ్యాను. నా పిల్లలకు మంచి తల్లినయ్యాను, అబ్బ! అనలు మనము కలునుకోకపోయి ఉంకే ఎలా ఉండేదో? మీరుకూడ చాలా మారిపోయారండీ! అనలు మీరేనో కాదో అని నందేహంలో వడ్డాను చాలాసేపటిదాకా మీ ముఖం కొంచెం పాలిపోయినట్లున్నది కూడ. అవును మరి, పన్నెండేళ్ళంకే మాటలా? మా ెద్దమ్మాయికే పదేళ్ళొచ్చాయిగి పాన వంకచూశాను. తల్లిలో ఇకలేని అకర్తణేదో పావలో నిగూఢమై ఉందని పించింది. పెద్దయితే తల్లంత అందగత్తె అవుతుందేమో? అవ్పుడనిపించింది మ్మితమా నాకు, ఈ జీవితం వేగంగా పరిగెడుతున్న రైలు బండి వంటిదని ఇంతలో నేను దిగవలసిన ఊరువచ్చేసింది. అమె చేతిని చుంబించి దిగిపోయాను. మననంతా కలవరపడి పోయేనరికి, ఆమెతో ఏమి మాట్లాడాలో, ఎలా విడ్కోలు చెప్పాలో కూడ తోచలేదు. అ సాయరుతం ఇంట్లో ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు అద్దంలో నన్ను నేను చూనుకున్నాను. అప్పుడు మెల్లగా నా యవ్వనవు రూవం మనన్సులో కదలాడింది: నల్లని జుట్టు, మీనం, లేతముఖం . .. అప్పుడనుకున్నాను "అవును, నిజమే! నేనూ మునలివాడినైపోయాను." "నరే ఇక శెలవు నేన్తంగ్‌
32
గొడుగు గీమతి ఒరెయ్‌ డబ్బు చాలా జ్యాగత్తగా ఖర్చు పెస్టేది. వతి కాని విలువ ఆవిడకు బాగా తెలును; డబ్బు ఎలా వాడాల్సిన విషయమై అమెకు నిర్దిష్టమైన భావాలు ఉండేవి. అమె పనిమనిషి వెచ్చాలకు బజారు వెళ్ళినప్పుడు ఎంతో కొంత మిగుల్పుకొందామన్నా కుదిరేది కాదు. అంతదాకా ఎందుకు, ఒరెయ్‌ జేబు ఖర్చులకు డబ్బు కూడా చాలా కష్టం మీద ఇచ్చేది. అలాఅని వారు బీదవారేమీ కాదు; పిల్లలూ లేరు. అయినా నరే, ఒరెయ్‌ భార్యకు ఢబ్బు అర్రెపోతుంపె పాణం విలవిల్లాడి పోయేది. నిజంగా అవనరమై డబ్బు ఖర్చు చేసిన రోజు కూడా ఆమెకు ర్యాతి కంటినిండా న్మిదవస్తుది కాదు. "ఈ డబ్బంతా ఏమి చేనుకుంటాం మనం? ఇంకా కొంచెం పెద్ద చేయి ఉండాలోయ్‌ నీకు" అని ఒరెయ్‌ పాడిందే పాటగా చెపూండేవాడు. అమె నమాధానంగా అంటూండేది "అ మీరట్లాగే అంటారు. ఎప్పడు ఏమి వచ్చి పడుతుందో మనం ముందే ఊహించగలమా” అమె నలభలైయవ వడిలో ఉంటుంది. చలాకీగానే ఉన్నా, కోపం మ్మాతం ముక్కుమీదే. భర్తేమో ఆమె తన కోరికలు తిరనివ్వడం లేదని కొంచెం విచారంగా ఊండేవాడు. చేయడానికి ఉద్యోగనుంటూ ఉన్నా, ఎల్లప్పుడూ భార్య చెవ్చుచేతల్లోనే ఉండటం ఎవరికైనా కష్టమేకదో! ఆఫీనుకు రెండేళ్ళ పాటు ఓ చింపిరి గొడుగు తీనుకెళ్ళేవాడు. నవోద్యోగులు అందరూ గేలిచేన్తుండేటప్పటికి, భార్యను పోరి, పోరి కొత్త గొడుగు కొనిపించుకున్నాడు. కొత్తదంకే మంచిదనుకునేరు నుమా! అమె కొన్న ఎనిమిదిన్నర (ఫాంకుల చవకబారు గొడుగును చూచి ఇంకా హేళనగా నవ్వారు అతని మ్మితులందరూ. ఇదివరకు అపహ్వుడవుడు చేసే హేళన ఇప్పుడు నిత్యవ్యవవారంగా మారడంతో విసిగిపోయిన ఒరెయ్‌ భార్యను ఆజ్ఞాపించాడు. తనకు ఇరవై ఫాంకులకు తగ్గని మాంచి సిల్కొ గొడుగు తీనుకురమ్మని; అమె నాసిరకం గొడుగు తక్కువ ధరకు కొని, ఖరీదైనదేనని తనను బుకాయించకుండా. బిల్లుకూడా వ్మటమ్మని వురమాయించాడు. ఇక వేరే
33
మార్గంలేక బంగారంలాంటి. పద్దెనిమిది (ఫాంకులు పోసి ఓ గొడుగు కొన్నది. అ గొడుగును భర్తకప్పగిన్తూ హెచ్చరించింది "ఇది కనీనం ఐదేళ్ళన్నా రావాలి." ఒరెయ్‌కి గొడుగు నచ్చింది. అఫీనులో కూడా ఒరెయ్‌ గొడుగు చాలా బాగుందని అందరూ మెచ్చుకోలుగా చూసారు. సాయంం ఇంటికి తిరిగి రాగానే గొడుగు వంక చూన్తూ అంది ఆయన భార్య "దానికి అట్లా వట్టీ కడ్తే పాడవుతుంది. అనలే సిల్కు బట్ట. గొడుగు బాగోగులు చూనుకోవాల్సింది మీరే. మీరు అరచి గీ పెట్టినా నరే, నేను ఇప్పట్లో ఇంకో గొడుగు కొనేదిలేదు.” ఒరెయ్‌ చేతిలోనుండి గొడుగు వినురుగా తీనుకొంది. దుమ్ము దులిపి శృుభంగా ఉంచుదామని గొడుగు విప్పితే ఇంకేముంది? మేలిమి సిల్క్‌లో చేసన ఆ విలువైన గొడుగులో ఓ పేద్ద చిల్లీ "ఇదేమిటో అడిగింది గొంతు "ెగుల్పుకొని. కోపంతో అవిడకు నోట మాట కూడా రాలేదు. "నీవు! ... నీవు! ... అనలు... బంగారం లాంటి గొడుగును నాశనం చేసావు . .. సోోమైెనా పిచ్చా? ... వామ్మో! ఇట్లాంటివాడొకడు చాలు ఇల్లు గుల్ల చేయడానికి" అమె కోపం తారస్థాయికి చేరుకొంది. అనలు ఏంజరిగిందో అర్థంకాలేదు ఒరెయ్‌కి "ఏమిటి నువ్వు అంటున్నది?” "ఏమంటున్నానా? ఇదిగో చూడు. బంగారంలాంటి గొడుగు కొనిస్తే నాశనం చేసావు" గొడుగుతో అతన్ని కొట్టటానికన్నట్లుగా చేయి ఎత్తి మళ్ళీ తమాయించుకొని చిల్లిని చూపించింది. అతను అవాక్కయిపోయాడు "నన్ను నమ్ము. అదెలా జరిగిందో నాకనలు తెలియదు." దాదావు అరచినంత వని చేసింది (శ్రీమతి ఒరెయ్‌ "గొడుగుతో పిచ్చివేషాలేసి ఉంటావు.” "నేను గొడుగు ఎంత బాగుందో అందరికీ చూపిద్దామని ఒక్కసారే తెరిచాను, అంతే! నన్ను నమ్ము. నీమీదొట్టు!” ఆ రోజు అమె చేసిన రభన అంతా ఇంతా కాదు.
న!
పాత గొడుగు నుండి ఓ ముక్క చింషి కొత్త గొడుగు చిల్లిపై కుట్టింది కాని గొడుగు రంగు, బట్ట రంగు కలవలేదు. మరునటి రోజు విచారవదనంతో అఫీనుకు బయలు దేరాడు ఒరెయ్‌, (కితం రోజు జరిగిన నంఘటనలు మరచిపోవాలని విఫల _పయత్నం చేన్తూ ఆఫీను చేరగానే గొడుగును తన అలమారలో వదిలంగా దాచాడు. సాయంత్రం ఇంటికి చేరగానే భార్య అతని చేతిలోంచి గొడుగు లాక్కుంది ఈ రోజు ఏంచేనుకొచ్చాడో చూద్దామన్నట్లుగా. గొడుగు తెరిచిన మరుక్షణపే కనిపించిన 'ఘోరాన్ని చూసి అవాక్కయి పోయింది గొడుగంతా. చిల్లులమయం. ఎవరో పొగ (త్రాగుతూ పైప్‌లోని నివ్వులను గొడుగుపై ఖాళీ చేసినట్లు చిన్న చిన్న చిల్లులతో వికారంగా కనిపించింది. దాన్ని బాగుచేయడానికి కూడా వీల్లేదు. కొంత 'సేవు ఏమీ మాట్లాడకుండా అలా ఊండిపోయింది. ఒరెయ్‌ కూడా నోరెళ్ళ బెట్టుకొని చూన్తూండిపోయాడు. ఇద్దరూ ఒకరినొకరు చూనుకొన్నారు. ఇంక అమె వంక చూసే ధైర్యం లేక తల దించుకొన్నాడు. అమె కోవంతో ఊగిపోతూ చేతిలోని గొడుగును అతని మీదకు విసిరేసింది. "ఓరినాయనో! నువ్వు ఇది కావాలనే చేసావు. నన్ను బాధపెట్టటం నికిన్టం, అవిషయం నాకు తెలునులే. కానీ నీవెన్ని వేషాలు పేసినా నీకు ఇంకో గొడుగు తెచ్చే _పనక్తే లేదు. అదిమ్మాతం గుర్తుంచుకో!” ఒక గంట సేవు అమె. తిట్లను, నిష్టారాలను వినాల్సి వచ్చింది అతను. చివరికి జరిగిందంతా తనకు అర్థం కావక్షుదని, ఇది ఎవరో కావాలని పగబట్టి చేసిన వనేనని అమెకు నచ్చచెప్పగలిగాడు. ఇంతలో ఎవరో తలువు కొళ్తునరికి (బతికిపోయాడు. భోజనానికి వచ్చిన ఆ మ్మితునికి జరిగిందంతా పూనగుచ్చినట్లు చెప్పాడు. (శీమతి ఒరెయ్‌ మ్యాతం ఖరా ఖండిగా చెప్పేసింది, కొత్త గొడుగు కొనే వనక్తే లేదని. మ్మితుడు అనునయంగా చెప్పాడు "అలా అయితే ఆయన బట్టలు పాడొతాయి కదా! గొడుగుకంకే అవి విలువైనవి కదా”
త్‌
ఇంకా కోపం చల్లారలేదు ఆవిడకు "అలా అయితే ఇంట్లో ఓ పాత గొడుగు
ఉంది. అది తీనుకెళ్ళమనండి ఆఫీనుకు."
ఆ పాత గొడుగు గుర్తుకు రాగానే ఉలిక్కిపడ్డాడు ఒరెయ్‌. "అట్లా అయితే,
అనలు నేను ఉద్యోగం మానేసి ఇంట్లోనే కూర్చుంటాను అంతే”
మ్మితుడు మళ్ళీ అన్నాడు "ఈ గొడుగుకు కొత్త సిల్కౌ బట్ట వేయిస్తే
బాగుంటుందిక దా?”
గ్రీమతి ఒరెయ్‌ కోవంగా (వతిన్సందించింది "బాగానే చెప్పారండి! కొత్త సిల్కు
బట్ట "వేయించడానికి కనీనం ఎనిమిది (ఫాంకులు అర్చౌతుంది. ఇప్పటికే
గొడుగుకి పద్దెనిమిది (ఫాంకులు చెల్లించాము. ఇప్పుడు దాన్ని బాగుచేయడానికి
మరో ఎనిమిది (ఫాంకులు! గొడుగుకి ఇరవైఆరు _ఫాంకులా? అవ్వ మీకే మైనా
మతిపోయిందా?
మ్మితుడు ఎంతైనా బూర్జువా కదూ! ఓ మార్గం తట్టింది "డబ్బును ఇన్‌న్యూరెన్స్‌
వాళ్ళతో కట్టించండి. కాకపోతే చ్తేమిటంకే వన్తువు మీ ఇంట్లోనే కాలి
ఉండాలి. అప్పుడే వారు డబ్బు చెల్లించేది.”
ఈ నలవోాతో అవిడ కొంచెం కాంతించింది; ఓ నిమిషం ఆలోచించి భర్తతో
అన్నది. రేపే, ఆఫీనుకు వెళ్ళేముందు ఇన్‌న్యూరెన్స్‌ ఆఫీనుకు వెళ్ళి గొడుగు
చూపించి డబ్బు తిరిగివ్వమనండి."
ఒరెయ్‌ అదిరి వడ్డాడు. నసేమిరా కాదంటూ అన్నాడు "పాడు వద్దెనిమిది
(ఫాంకులు పోతే పోయాయి. అవి లేకపోతే మనమేం మునిగి పోతామా?”
మరునటి రోజు చేతి కర వుచ్చుకొని బయలుదేరాడు ఆయన అదృష్టం! వాన
లేదు.
ఇంట్లో ఒంటరిగా ఉన్న [(శీమతి ఒరెయ్‌కి మనన్సు ఇంకా స్థితి వడలేదు.
అమ్మో! పద్దెనిమిది _ఫాంకులంకే మాటలా? భీజనాల గదిలో కేబిల్‌ పై
పెట్టి ఉన్న గొడుగు వంక విచారంగా చూన్తూ చాలా సేవు గడిపింది. ఏమి
చేయాలో నిర్ణయించుకోలేకపోతుంది.
ఇన్‌నూరెన్స్‌ వారి వద్దకు వెల్దామని మనన్సంతా పీకుతున్నా అక్కడ
ఆఫీనర్‌లతో ఎలా మాట్లాడాలో, ఏమి మాట్లాడితే ఏమి (వమాదం ముంచుకు 36
వన్తుందోనని కొంతసేపు జంకింది. అమె కొత్తవారి ముందు కొంచెం బిడియపడుతూ ఉంటుంది. అవరిచితులను వలకరించాలంకేనే కష్టం కదా! కానీ వద్దెనిమిది ఫాంకుల నన్టు అమె మనన్నును తొలున్తూనే ఉంది. ఎంతవద్దనుకున్నా పద్దెనిమిది _ఫాంకులు నష్టపోయానన్న భావం ఆమెను వీడలేదు. ఏమి చేయాలి? ఎలా చేయాలి? గంటల తరబడి ఆలోచనలతో గడిపివేసింది. అఖరికి ఇన్‌న్యూరెన్స్‌ అఫీనుకి వెళ్ళాలని ఒక నిర్ణయానికి వచ్చింది. "అనలయితే వెళ్దాం. వెళ్ళిన తరువాత చూద్దాంలే! గొడుగును వారు చూడగానే తనకు డబ్బులు మంజూరు చేయడానికి ఇప్పుడున్న చిల్లులు చాలవేమోనని, అగ్గిపుల్ల వెలిగించి గొడుగులో పెద్ద కంత చేసింది జ్మాగత్తగా. కాలిపోగా మిగిలిన గొడుగును మడిచి, శాలువా కప్పుకొని ఇన్‌న్యూరెన్స్‌ అఫీను వైపుకు వడి వడి అడుగులతో బయలుదేరింది. ఆఫీను దగ్గర వడుతుండేటప్పటికి, ఆమె నడక వేగం అ్యవయత్నంగా తగ్గిపోయింది. అక్కడ వారికేం చెప్పాలి? వారి _పశ్నలకు నమాధానం ఏమి ఇవ్వాలి? దారిలో ఇంటి నంబర్లు చూస్తే ఇంకా ఇరవై ఆరు ఇళ్ళ దూరంలో ఉన్నది అఫీను కొంచెం దూరం వెళ్ళగానే దడపుట్టింది : వారితో ఏమి మాట్లాడాలో తొందరగా ఆలోచించుకోవాలి ... అంతలోనే అఫీను వచ్చేసింది. తలువు మీద తళతళా మెరున్తున్న బంగారు వన్నె అక్షరాలతో "లా మాతెర్నెల్‌, అగ్ని _వమాదం ఇన్‌న్యూరెన్స్‌" అని ఆఫీను పేరు (వ్రాసి ఉన్నది. కొద్ది క్షణాలు తలువు ముందు నిల్పొని తటపటాయించింది లోనికి వెళల్తామా వద్దా అని. కొంచెం ముందుకు వెళ్ళి వెనక్కు మళ్ళీ తిరిగి వచ్చింది. కొంచెం అందోళన, తను చేయబోయే వనికి కొద్దిపాటి సిగ్గు కలిగినాయి. "లోనికి వెళ్ళాల్సిందే. ఎప్పటికైనా వెళ్ళి డబ్బు రాబట్టుకోవాల్సిందే కద ధైర్యం కూడగట్టుకుని లోపలికి వెళ్ళిందేకాని, గుండెదడ మ్యాతం ఇంకా పెరిగింది. అది చాలా పెద్దగది. పతి కౌంటర్‌ వద్దా ఓ మనిషి కూర్చుని ఉన్నాడు. అక్కడున్న వారిలో ఒకరిని అడిగింది.
37
"సార్‌, కాలిన వన్తువులకు ఇన్‌న్యూరెన్స్‌వారు తిరిగి డబ్బు ఇచ్చేది ఎక్కడో చెప్పగలరా? *ఎడమవైవు మొదటి ఆఫీస్‌ గదిలో, నష్టాలను బేరీజు వేసే అఫీనులో. అక్కడకు వెళ్ళండి” మళ్ళీ భయమేసింది. పారి పోవాలని అనిపించినా, పద్దెనిమిది (_ఫ్రాంకులు గుర్తుకు రావడంతో మళ్ళీ ధైర్యం వచ్చి ఆఫీను తలువు తట్టింది. "లోనికి రావచ్చు!” లోవల ముగ్గురు నిల్పొని మాట్లాడుకుంటున్నారు. వారిలో ఒకడు అడిగాడు "చెప్పండమ్మా?” మాటలు నరిగావస్తేగా! "నేను వచ్చింది .... నేను వచ్చింది నాకు కలిగిన నష్టం బేరీజు వేయించుకోడానికి." చాలా మర్యాదగా అమెకు కుర్చీ చూపించి కూర్చోబెట్టారు. "కూర్చోండమ్మా. నేను ఒక నిమిషంలో మీ వని చూస్తాను" మిగిలిన ఇద్దరితో నంభాషణ కొనసాగిన్తూ అన్నాడు "ఈ వ్యవవారంలో ఇన్‌న్యూరెన్స్‌ కంపెనీ బాధ్యత నాలుగు లక్షల ,ఫ్రాంకులకు మించదండ, మీ క్లైమ్‌ అంతకంటే లక్ష ఫాంకులు ఎక్కువగా ఉన్నది. అది మ్మాతం మేము జిల్లించలేం? అ ఇద్దరిలో ఒకడు అతన్ని నూట మధ్యలో ఆపిపేన్తూ "నర్లెండి. ఈ విషయం కోర్టుద్వారా తేల్చుకుందాం. వెళ్ళివస్తాం. ఇక మాకు మీతో పెద్ద పనేమీ లేదు. వారిద్దరూ వెళ్ళిపోయారు. వారిద్దరితో పాటు తనూ వెళ్ళిపోవాలని మనన్స్ను ఎంత పీకుతున్నా వెళ్ళలేక పోయింది. ఆఫీనర్‌ వారిని సాగనంపి వచ్చాడు "మీ విషయం చెప్పండమ్మా” మాటలు కష్టం మిద దొర్లుతున్నాయి "నేను ఇక్కడకు వచ్చింది... ఇదో! దీని కోనంగ” అశ్చర్యంగా ఆమె తీనుకొచ్చిన వన్తువు వంక చూసాడు.
38
కొంచెం వణుకుతున్న చేతితో వట్టీ విప్పి గొడుగు తెరిచి చూపించింది. ఆఫీనర్‌ కొంచెం సానుభూతితో అన్నాడు "అరే! చాలా పాడైందే!” ఆమె చెప్పింది "నాకు ఇరవ్మైఫాంకులు ఖర్పైనాయి”" "నిజంగానే! అంత ఖరీదా?” "అవును చాలా బాగుండేది. ఇప్పుడెలా ఉందో మీకు చూపిద్దామని తీనుకొచ్చాను” *ఊ! కానీ గొడుగుతో నాకేమిటి నంబంధం అని ఆలోచిన్తున్నాను” కొంచెం మనన్సులో అలజడి రేగింది. వీళ్ళు ఇట్లాంటి వన్తువులకు డబ్బు లివ్వరే మోనని ఖంగారుగా అన్నది "అది కాలిపోయింది కూడా కదండీ?” "అవుననుకోండి!” అతను ఏమీ అర్ధంకానట్లు నటిన్తున్నాడని నిశ్చయించుకొని "నేను ఒరెయ్‌గారి శ్రీమతి నండి. మీ కంపెనీలో ఇన్‌న్యూరెన్స్‌ తీనుకున్నాము మేము. నేను మీ దగ్గరకు వచ్చింది కాలిపోయిన గొడుగుకి నష్టపరివోరం కోనం అండీ." మళ్ళీ ఎక్కడ కుదరదంటాడోనని గబుక్కున అన్నది "మీరు చేయించాల్సింది దానికి కొత్త బట్టపేయించడం, అంతే! అతను కొద్దిగా ఇబ్బంది వడుతూ "నాది గొడుగుల వ్యాపారం కాదండి. గొడుగులు బాగుచేయడం వంటివి మేము చేయం.” "ఈ ఇన్‌న్యూరెన్స్‌ వాళ్ళు ఇంతే! డబ్బు విషయంలో ఎప్పుడూ ేచియే! మనం కొంచెం గట్టిగా ఉండాలిగి ఈ ఆలోచనలతో ధైర్యం వచ్చేసింది. "రిపేరు నేనూ చేయించుకోగలననుకోండి నేనడిగేది దీన్ని బాగుచేయించడానికి అయ్యే ఖర్చు." ఇంకా ఇబ్బంది వడుతూ అన్నాడు అఫీనరు "చూడమ్మా! ఇలాంటి చిన్న చిన్న వన్తువుల కోనం ఇప్పటివరకు మావద్దకెవరూ నష్టపరివోరం కోనం రాలేదు. క్లైమ్‌ దాఖలు చేయలేదు. మీరు కూడ అర్థం చేనుకోండి. జేబురుమాళ్ళక్కు, 'ల్‌వుళ్ళకు, చెవులకు, రోజూ (పమాదానికి గురయ్యే చిన్నచిన్న వన్తువులకు ఇన్‌న్యూరెన్స్‌ వర్తించదు.”
39
కోపంతో అన్నది అవిడ "డిసెంబర్‌లో మౌ ఇంట్లో పెద్ద అగ్నివమాదం జరిగి కనీనం ఐదు వందల ఫ్రాంకుల నష్టం జరిగింది. మావారు అప్పుడేమీ మివద్దకు రాలేదు. ఇప్పుడు గొడుగు పాడైెనందుకు మీ వద్దకు వస్తే మీరు ఇల నిష్టారంగా మాట్లాడుతున్నారు." ఆమె మాటల్లో అబద్ధాన్ని ఇట్లే పసిగశ్లేశాడు ఆయన "అశ్చర్యంగా ఉందండీ ఐదువందల (ఫాంకులు నష్టపోయినప్పుడు ఒరెయ్‌గారు క్లియిము చేయకుండా చిన్న గొడుగు రిపేరుకు ఐదు, ఆరు ఫాంకుల కోనం మా అఫీనుకు మిమ్మల్ని పంపించారాగ ఎమ్మాతం తొణక్కుండా చెప్పిందామె "క్షమించాలి. ఐదువందలు నష్టమొచ్చింది ఒరెయ్‌గారికి, ఆయన అయితే భరించగలడు. పద్దెనిమిది (ఫాంకులు నష్టమొచ్చింది (శ్రీమతి ఒరెయ్‌కి. ఇద్దరిని ఒకే గాడిన కట్టటానికి వీల్లేదు ఈమెతో వాదన రోజంతా వడ్తుందని భావించి అడిగాడు "దయచేసి గొడుగు ఎలా కాలిపోయిందో చెప్తారా” మా వసారాలో గొడుగులకు, చేతిక్టరలకు స్టాండు ఉంది. ఈ గొడుగు కూడా దానికే వేలాడ తీిసేవారము స్టాండుపైనే దీపాలు పెట్టటానికి అటకలాంటిది ఉన్నది. అ రోజు నాలుగో అగ్గిపుల్లగాని మండలేదు .. ." కొంచెం జోకేద్దామని అన్నాడు అఫీసరు "గవర్నమెంటువారి అగ్గి వుల్లేమో అది?” అమెకు అందులోని వాన్యం అర్ధం కాలేదు. "అయిఉండవచ్చు. నాలుగో అగ్గివుల్లతో కొవ్వొత్తి వెలిగించి నేను న్మిదపోవడానికి నా వడక గదిలోకి వెల్లాను. పావు గంట గడిచిందో లేద్కో ఏదో కాలిన వానన వచ్చి లేచాను. నాకు డిసెంబరు (వమాదం జరిగినప్పటి నుండి నివ్వులంటే భయం. అంతటా జ్యాగత్తగా వెతికితే, చివరికి తేలిందేమంటే నా గొడుగు కాలిపోతుందని బహుశః ఆఅ నరిగ్గా వెలగని అగ్గివుల్లలు ఏమైనా కారణమేమో? బంగారంలాంటి గొడుగు. చూడండి, ఎలా ఐపోయిందో!” ఆఫీనరు గారు అడిగారు "నష్టం ఎంత జరిగుంటుందని మీ అంచనా?” మాట్లాడకుండా ఉండిపోయింది ఆమె .. . "మీరే రిపేరు చేయించండి. నాకు మీమీద నమ్మకమున్నది.”
త్ర
ఆయన ఒమ్సుకోలేదు. "మేము ఆ వని చేయమండీ. మీరు నాకో అంకె చెప్పాలి.” "మరి... అనలు ,... ఇలా కాదండి . . . నాకేమీ మీవద్ద నుండి డబ్బు రాబట్టుకోవాలని లేదు. ఒక వని చేద్దాం నేను ఈ గొడుగుని బాగుచే సేవాడి దగ్గరకు తీనుకొని వెళ్ళి మంచి, మన్నికగల సిల్కు బట్ట వేయించి వాడు ఇచ్చిన బిల్లు తీనుకొని మీకు ఇస్తాను. నరేనా” "ఈ వద్దతి బాగానే ఉన్నదండీ. నేను కేషియర్‌కు చీటి (వాసిస్తాను, మీరు బిల్లు చూపిస్తే అతను డబ్బు చెల్లిస్తాడు.” అమెకు చీటి వానిచ్చాడు అతనికి ధన్యవాదాలు తెలువుకొని చీటి చేత బట్టుకొని అతను నిర్ణయం ఎక్కడ మార్చుకుంటాడోనని త్యరగా అక్కడ నుండి బయట వడింది. వట్నంలో గొడుగులు బాగు చేసే దుకాణాల్లో అన్నింటి కంకే ఖరీదైన దుకాణానికి వెళ్ళి అన్నది "ఈ గొడుగుపై బట్ట తీసివేసి మంచి సిల్కు బట్ట వేసి రిపేరు చేసిపెట్టండి మన్నికగల మంచి సిల్కు బట్టతోనే నుమండీ. మీదగ్గర ఉన్న అన్నింటి కన్నా విలువైన బట్ట వేయండి. ఖరీదు విషయంలో నాకు పెద్ద పట్టింపేమీ లేదు."
టే
10169; పురికొస : యెంచిలో ౬2 ౧౯|ఓ (వపంచ _వభ్యాతి పొందిన చిన్న కథలలో ఒకటి గోదల్‌ వీల్‌ ఆంగడేలా!116 బజ్‌ వీల్‌ వెలుల/16 (టేయోతే ల02466 మాన్‌వీల్‌ కెన్‌ జ2ంళ886 నార్మొందీ ంయు224616 ళక్‌క్‌తో ౧౬౭4౪64101 హోష్‌ార్న్‌ కషటయంం006 మాలాన్‌దా సెక్‌ 21286202 జూర్‌దా 303౯6200 మహాల్‌ బెక్‌ [02100౯0046 మారియున్‌ సక డా1టక (తో వైె౯408 ఫాంకు 200 పిచ్చివాడి డైరి: _ఫెంచిలో గ. వధమంగా 2 సెప్టెంబరు, 1885 న £4 621/05 వ్మృతికలో _వచురించబడింది అ కాలంలో ముఖ్యంగా ఆర్టిస్టులు, మేధావులు మనిషికి కలో మానసిక రుగ్మతల గురించి త్‌వంగా చర్చించేవారు. ఈ నంవత్సరంలోనే గంశః6 681 అనే చ్నితకారుడు ౫౦౦౫ ౪216 అనే ఎడిటరు మనసిక రుగ్మతలకు లోనైయ్యారు. గిల్లోటీన్‌ (ఇిరచ్చేదం చేసే య్యతం) 6౪20006 బ్లోందెల్‌ వై1068601 దొంగ! దొంగ!: _ఫెంచిలో £౬4 04/4౧ వధమంగా 21 జూన్‌, 1882న 6/ 84 లో _వచురించబడింది. ఈ కథలో ప్మాతలు సోరియుల్‌, లవుఆత్‌వా మొపాస్పోకు వరిచయమున్న షై
వ్యక్తులు. పంద 6 కింగలగం (1847-1909) చ్మితకారుడు, మొపాస్సోకు బంధువు. శం&8 50502! (1824-1570 యుద్ధ దృశ్యాలను చితించేవాడు. అతని ఇంట్లో అన్ని ఆయుధాలుండటానికి కారణమదే! బార్చిజో లెడ2101200 సోరియుల్‌ 500641 లవుఆత్‌వా పం కండలు పిరికివాడు :(ఫంచిలో - ణల (వధమంగా 27 జనవరి, 184 న జళ 2460బా లో వచురించబడింది. 186 లో 74 గిబాల ఆనే ఒక నవలలో నవలారచయిత 3620 10౧7888 తనను ఉద్దేశించే కెం23[3124 అనే ప్యాతను నృష్టించాడని నొచ్చుకొని మొపాస్సో అతడిని దొమ్మీకి నవాలు చేసాడు దొమ్మి జరగలేదుకాని దొమ్మీ వట్ల, యుద్ధం వట్ల మొపాస్పోకు ఉన్న ఏవగింవు కథలలో బాగానే కనిపిన్తుంది. ఉదాహరణకు 24 44 కథానిక ఆనక్తికర మైన విషయమేమంటే €౫ £46౮4 లో (_పస్తావించిన బిట్‌ 222443 44 నహణ/4 పున్తకానికి ముందుమాట మొపాస్పోనే ాసాడు. వికోంత్‌ గోంతా 100846 6091౮21 జోసెఫ్‌ ద సిర్దోల్‌ తే066బ% తర 5్రాం1ఆ జార్జి లామీల్‌ న క. మార్కీ ద లా తూర్‌నుఆర్‌ సక005 రర తి కౌంటా-సోంటం కల్నల్‌ బూర్‌ద 0010201 8000422 కసే 02 వీడ్కోలు : ఫెంచిలో 44. 16 జూలై, 185 న 12 16 0061816 లో (వచురించబడింది. ఈ కథలో ఉన్న మదామ్‌ లెవ్‌ ప్మాత మొపాస్సో తన _పియురాలు 110౧1౨6 పలంంక16 టవ
48 1/0౪ ని మనన్సులో పెట్టుకొని _వాసాడని ఓ కథనం, 'మొపాస్పో ద్వారా అమెకు ఓ కుమారుడు కలిగాడు. మదామ్‌ లపెవ్‌ సెశీజరేతంం సేంగా6 నొడుగు ఏ గెంచిలో ౬4 ౧27744౬ 10 ఫ్యిబవరి, 184 న ౬6 024/6బ్‌ లో _పచురించబడింది. అ కాలంలో పారిస్‌లో షేంళాగర దుకాణం &75 ఫాంకులకు గొడుగులమ్మేది. 16 1140000 నూపర్‌ మార్కెట్‌. 1881 లో మేలిరకం సిల్క్‌ గొడుగులను 1450 ,ఫాంకులకు అమ్మేది. కథలో (ప్రస్తావించిన అగ్గవుల్లల కథేమిటంకే 2 ఆగష్టు, 1872 న (పతిపాదించిన చట్టం (పకారం అప్పటివరకు స్వీడన్‌ నుండి వచ్చే అగ్గిపుల్లలను నిషేధించి, కొన్ని నంవత్సరాలకి _ఫెంచి _వభుత్వమే అగ్గివుల్లలు తయారు చేయడం మొదలు పెట్టింది. ఒరెయ్‌ 0॥/౧100 లా మాతెర్నెల్‌ 12 1200000116 ల!
జీవితం
1846 ; తల్లి 20906 ఓ6 ₹0141ల౧8, తంగడి 641276 ఢం 1120025589 ల పరిణయం. ఇద్దరూ పుట్టింది, పెరిగింది నార్మొందీ (ప్రాంతంలోనే. 1420045588! కుటుంబం వద్దెనిమిదవ శతాబ్దంన్నుండి రాచరికంతో నంబంధాలు కలిగి ఉంది. 1436 అన్నగారు *||౯ం6..6 కెంగలగల _వఖ్యాత రచయిత 148065 కు బాల్య మ్మితుడు, చాలా నన్నిహితుడు.
మ! వ శి[ంఠడే పేరి కిం1లగ మరణం.
క850 ఏ ఆగమ 5 న 63 ఠం 41200౧0208 జననం,
1జట్‌6 ఏ తమ్ముడు లంక ఢ6 1480088589 జననం,
1859 2: తండి 6442౪6 డబ్బు విచ్చలవిడిగా ఖర్చు పెట్టి కష్టాల పాలెనాడు కుటుంబాన్ని పోషించడానికి ఉద్యోగం చేపట్టాడు.
1860 ; 14౪6ల పసే286 లు విడిపోయారు పిలల బాల్యం, చదువు తల్లి వద్దనే. తల్లి తం్యడుల మధ్య మనన్పర్దలు 6౪% పై చెరగని ముద వేసాయి. అ (_వభావమే అతని కధ (6౭గ౦॥౫, గ లీండయ లో కనిపిన్తుంది. పెళ్ళి తరువాత 1886 మానసికంగా జబ్బు పడింది. 6౪ మాతం ఎల్లవుడు తల్లిని కనిపెట్టుకునేవాడు. పెద్దెనాక కూడా తల్లికి తరచు ఉత్తరాలు (వాన్తుండేవాడు. తండి అంటే మాతం ఓరక మైన ఎవ్యా భావాన్ని పెంచుకున్నాడు.
1865 ; ఇంగ్లీు కవి యజ కాగా08006 తో పరిచయం,
1868 2 కో2ం0ంగ1 కు అత్యంత నన్నిహితుడైన కవి 10౪ఏ కెంళ1ల తో ఉత్తర (వశ్యుత్తరాలు. ఓ08ఏ కెంళ!ీీల తన మిత్రుడు శ&[/04 మేనల్లుడని 6౪) ను బాగా _పోత్సహించాడు.
త్‌
కక071. ఏ 'ంలి8టల పట్నంలో కొద్ది కాలం చదువు. 0862 లో యుద్దం జరగడం చూసాడు. అ భయంకర అనుభవం అతడిని జీవితాంతం వెంటాడుతూనే ఉంది.
1872 ; తండి పోదృలంతో నావికాదళంలో చేరాడు, 1బ్‌ ఫాంకుల నెలనరి జీతంతో. క్షబ్బులకు వెళ్లడం, బోటింగు చేయడంపై చాలా మక్కువ ఏర్పడింది. కత్తి యుద్దంలో (పావిణ్యం నంపాయించాడు. ఎతోమంది అడవారితో పరిచయం "పెంచుకున్నాడు. కారయ నవాయంతో 2011 602008౪4 వంటి పెద్ద సాహిత్యకారులతో పరిచయాలు విర్పడ్డాయి. కధలు, నాటకాలు వాయడం మొదలు పెట్టాడు.
1875 : తాత ౮06 ఢం 240ట5మి[ మరణం. అని వంపకంలో
కుటుంబ నభ్యులందరికి పేచీలు వచ్చాయి. 5౫ (20204 ఆ తరువాత £5బ౮౪౫8 (వాయడంలో ఈ అనుభవాలు ఉపయోగపడ్డాయి. 0608 కిణ8ిల అనే కలం పేరుతో €2 ౧14౫ 440004 కథను [£4024౧204 0౧0౮ ల గెంగంం-డీీందూంగ లో (పచురించాడు. వృపిల్‌లో 1200ల, గ0బబ్రాయి/ ల నమక్షంలో (పైవేటుగా £4 (54/4 4౯ ౧6 గోంబాంగ. గలరా (పదర్శించాడు ఈ నాటిక అ కాలంనాటికి 01006౯2050 గా పరిగణింపబడింది.
కక6 ః సశం!1టాంరు 010116 సశలురట, 201 కటంరు2మ, సటిగుటళ వంటి పెద్ద రచయితలతో పరిచయం.
ఈ నంవత్సరంలోనే గుండె, చర్మానికి నంబంధించిన వ్యాధులు చాలా ఇబ్బంది పెట్టాయి.
1878 వి ౫గ్పడగాంక్‌200315 మొపాస్సో రచించిన నాటకం £2 607/టూల 4 గి/4॥6 ను _పదర్శించడానికి అనుమతి నిరాకరించింది. 8 కశీ0521036 లో కొన్ని కధానికల (ప్రచురణ.
త్ర
1879 ఏ (బం ఊఉ 114040 జలా లిట్తజ4 ధియేటరులో (వదర్శించబడింది. నవంబరులో 2246 గొండదాలి ఈ గ28౮4/౮/6 లో €౫౯ 4/8 అనే కవిత _వచురించారు.
1880 ః ఆరోగ్యం విషమించింది వృపిల్‌లో 2011 పర్యవేక్షణలో _వచురితమైన ౨౦౯౪౮ 4౯ శీళడంగ లో ఉన్న మొపాస్స్పో కథ 8044 4౯ ఏ౪ పెద్ద నంచలనం నృష్టించింది. అప్పటి వరకు మొపాస్సో సాహిత్యాన్ని విమర్శించిన 1140641 తన మేనకోడలుకు ఉత్తరం (వాన్తూ చాలా గొప్ప కథ అని పొగిడాడు. మీ లో 1240064 మరణించాడు---” తన ఉద్యాగానికి సెలవు పెట్టి రచనలకు ఎక్కువ నమయం కేటాయించడం మొదలు పెట్టాడు మొపాస్సో.
188184 ఏ 6౮240౮ వ్యతిక తరపున అల్లీరియా _వయాణం పెద్ద ఎత్తున కథలు (పచురించడం మొదలు £4 గాంబసం 760/4, 18811; తీకండంగాంయపంలల రోం 1008020 ౧౫|| 4 శ లఉంయాం 6౯౯ 6 గల6 19063; శూ ంగాలతం ఓట ఏంటా తింగడంగ 0046 18384; 600౫౫/టా ఉ. /04/ 6 46 శ ౧౫4 1883, ౬4 ౧644 తిందండి. సం రి2గాలి 2006 186) ౬౯ గోంగం 16867; తళ గ67 డం గీండ0726 గోదాం. 1888, 6 ౧౫౨౯౫ జంగిలి 18ొ; ఓహాజ4క లీల/4 180 నవలలు కూడా వచురించాడు: రోగం 6౬ 103; క44గాం 1; సంగం 0గం 1887, లల ఈ ౮604౧ 1008, గంగ ౧౧౯4 ఈ గాంగ 185రోొ) గంటల ౧0౫0 180. తల్లి ఉంటున్న 12౮0613 లో పెద్ద ఇల్లు కట్టించాడు.
1859 ; ౦౫ పింగటు తన నవల 7ట గిబూలం లో మొపాస్పోను క్యారికేచర్‌ చేసాడు. మొపాస్సో తొలినుండి తన కథలలో 24/64446 ధోరణిని (వవేశపెట్టినా 1885-86 నంవత్సరాలలో చేసిన రచనలలో భయానక మైన, క్యర మైన ప్మాతల నృష్టి ఎక్కువగా చేసాడు. ఈ తరవో రచనల్లో _పముఖమైనవి ౬౯ ౧0౫4 54 624
త
శింజ వంటివి.
శమ్ముడు కేలాశ ను పిచ్చానుష్యతిలో చేర్పించారు. 10౧6 1899 లో చనిపోయేవరకు అతని ఆరోగ్యం గురించి అందరూ చాలా ఇబ్బంది పడ్డారు.
ఈ పాటికి మొపాస్పో చాలా ధనవంతుడయ్యాడు. కథక రెండువందల నుండి మూడువందల ,ఫాంకుల దాకా పారితోషిక అందేది. 1389 లో వేసిన ఓ అంచనా (పకారం సాలీనా అతః ఆదాయం 120,000 ఫ్రాంకులు. ధనంతో పాటు అతనికి [్య 50600 తో, పారిస్‌లోని _పముఖులైన ఆడవారందరి€ పరిచయాలు, నంబంధాలు ఏర్పడ్డాయి. 1889 నాటికి అతని ఈ నంబంధాల కౌరణంగా ముగ్గురు పిల్లలు కూడా. మొపాస్పోకు అంతకు ముందేవున్న సిఫిలిస్‌ వ్యాధి బాగ ముదిరింది,
1896 : ఆరోగ్యం (కమేపీ క్షీణ్‌నుండటంతో ఇబ్బందులు ఎక్కువైనాయి. ఓ 4 లాాజి ఓ/[1444 రీం46 ల రచన గ|౧౮౯ ౧౫/ నవల రచించాడు. ఇప్పట్‌కీ కధల రచన తగ్గిపోయింది.
1891 $ డ్మపెవన్‌, మెగాలో మేనియా. బహగ్రాశిటా నవల (వాయడం మొదలుపెట్టాడు. ఇంకో రచ, ల్‌టగాలి అంగి కూడా మొదలు పెట్టాడు. రిండూ వూరి చేయలేదు. వ్యాధి, పిచ్చి ముదిరినై ఇప్పటికే పాదరనం, (బోమైడ్‌, ఓపియం ఈథర్‌ వంటి అపాయకరమైన రసాయనాలతో వ్యాధికి వైద్యం జరిగింది.
1తి2 : జనవరిలో అత్మవహత్వ్యాయత్నం.
1 ఏ; జులై6న మరణం. తండి 0431276 24 జనవరి 1%00 న తల్లి 1406 8 డిసెంబరు 1903న మరణుంతాతా పర్యా
(60 44 8222 60లగనా నీలా బాలి? బా తంాదటం్రందా 04000005 (€౫/౧౧౧౮/౦క్రోల/టు గో భ్‌ లో ఉబాణం గాలు ఆధారంగా, [క