Telugu Manasa... preminchake nuvila ! - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

| ల శ హ్‌ ఆ ఇ న్న త్‌ ర | ప చలసాని య యుల సుని | | ఈ ా ల్లి - నా వాసో ఓ హ్‌ ్స. “ప్న? వా గౌ ఫీ. క్‌ ,,. (శ నవపహ. '/1 స... | నటీ చావ మ గ ద. న్‌ సో / లట ళ్‌ ||. స న! ఇ న లం జీ. యా మా త ఈ రఘూమి బరప్రిబ్రజ్రు తె ట్‌ ' ననా నావాకంగా సు + పక్షే నే మే కాటి టి ట్‌ వర్త 9 /| ఖ్‌ ప్రో న! గా . గా లః అలీ గగ య. తే ల ఖా |. , (౧ గాక ఆఆల ఖం స్మ ఆతం | ష్‌ స్టే “చా. క్‌ శే మ షు “ /' (శే మ య్‌ క క నోర్లు + న జీ + | ః జే. గ స స"

నక, మం162128 ౧[బలన వా య లం సై సీ $*6612112'3 గెకటటంట... వంట 00144 ] ఉగ! ౨091064010 )8 డే జాడ026ే

శి1॥011 (96౧/6 (1/07900/0646110౧, 0౦౮/ 6172౧9509910% 6116 ౧౮9116410౧ గొ 09 గా౭రీత ఇగ 06471180 ౧6గాణ9క00 0 [0 ౧౪౭౩|40౧౦ 109 ౧౪౦1108107 ౫/00 /00/066066, ౧00166 0712 03౧౧|166 38/6 ౪10 145 ౧9౯౫9810 07/౯ ఇంం07ఢ2106 ఈ (౧6 ౧౧౦౪౫౦౧9 01 016 ౧౦౧౧౩1 గం నగా ౧60౧ ౪౦ ఢం69 జా/ ౮౧౭౮౫1౦౧26 261 ౧౯61210010 ₹19 260)64110% గాజలిం 12501610 61౧౧౫౧4 0109600100 గిరీ ంగగే ట౭)గ౫ (0 రేజగా౭ర్రింంి

శ్రీలత మనసా... ఫ్రేమించకే నువ్విలా?! విభిన్స కథాంళంతో “ఆంధ్రభూమి వారస(తికలో

ధారావాహికంగా (ప్రచురితమైన ననల పటా వ్‌ ఈశా

జయంతి పబ్లికేషన్స్‌

దిల్‌సుఖ్‌నగర్‌ హైదరాబాద్‌ - 60

ఉర శైల ఈ కిరీటం టట .. ుయం[య4ం 00000044 (8ట12మ68 1 యః 30001 ₹66ర్వ/ ) 220701 స 510 14ఉగ / ౧౮7032 ఎజ తాళ త 50001 ఉస నలా 26 ఉత 2003 ర5్‌0ే2షాడ4 5164018 ల్య/ అ 16 శుథం01 తీ క10అ 5. 125 ౧ // టో “ 0% ౧02014 ప! ₹4 00. 10 కెటోరేలం్లటటగంుంట, టక0 1 16 కైఢల1024- 20 క, 55639171, 65638171 & | టు 19-90, ? & 60100 00000 1061 కూరల4014 - 500 060. 21. (040) 24042446 (౧) టిరణులజ0గంటమరటం... (2) గజాంథ్యుడ 9000%ల6, 3061 యంగాటి, పైక 99 (3) జాజర్యుడ ?60001లణ, $262 కిజా 506, క్వైళి 95 (4) క008మీ6 0090600, కలల 0404, ఈజ్రాడు2క్రై43 క్వైరం 20 (5) 24122 ఖీ 300 9006 యంంతం20ు, పెళ &4810 కజుయేట కలా 06 900008 కిల్యు&66, (0900868, 201466, 98918066, 204 గి12006166 0) టగా! 909116410%15 19-90, ల & 7 ఉ[00 టా స్యా కళలారీ24 - 500 060 2%. (040) 24042446 సం986 : 040 - 31034168

అంకితం ప్రఖ్యాత సాహితీ విమర్శకులు, మృదుభాషి, సౌమ్య మనస్కులు, ఎదిగిన కొలదీ ఒదుగుట తెలిసిన సౌజన్యమూర్తి, పొట్టి శ్రీరాములు తెలుగు విశ్వవిద్యా'యం ఉప కులపతి ఆచారబిి. సుబ్రహ్మణ్యంగారివి విమర్శల నెదుర్యొని, వివాద భరితంగా సారిన ఈ రచనకు అంకిత సమర్శ్భులుగా ఖావించి చంద్రునికో నూలుపోగులా, సూర్యునికో దీపకళికలా ఈ సాహితీకుసుమాన్ని వినమ్రతతో సమర్పిస్తున్నాను. శ్రీలత

6ణగా9 : ౬౮క5గి5? క॥0౧6 : 0 040-3234815 16 3 040-3236911 క₹-గా31!. న81400/6అ10 ౧౦ 19 వాట్టి శ్రీరాములు తెలుగు విశ్వవిద్యాలయం ౧౦౧౫ 52౧౬౯౬౯౧4౫ ౮౬౮ 766606౮ న క01. 6.౪. 5ఉ57౯3[80121౪2002 య్‌ ఓ2|1102 స212 కంగంళ2గొ, ౫4, ౯౧0 తా న౮516 6876953, ౪0౯-044౫40౬౬0గ ర! గరం?30806- 500004 (గ) ఆమోదం ప్రదింధాత్తో చదివాను... “ఏ రాగం పాఠదలచుకుంటే దానికి అనువుగా తీగలు బగ్‌ంచి వీణలను సిద్ధంచేసి ఉంబేవారని- ఆ వఐల మీద పిల్లగాలులు వీస్తే అవి ఆయా రాగాలను అలవోకగా ఆలపి౦చేవని- అప్పుడు ఆ పాటలు పద్యాల్లో విన్నాను. చాను. ఇప్పుడు శ్రీలతగారి చునసా... ప్రేమించకే నువ్విలా!'లో జ్ఞాసీకలా అనుభవిం అందుకే కాబోలు- సోదరి శీలత అంకిత మిస్తానంటే కాదనలేకపోయాను... అన్నగా ఆనందంగా అందుకుంటున్నాను. ల్‌ు ద్ని న న్‌ు. టి (జవి,సుద్రవ్ముణ్యం) క టగా, 18702105, 28022 కృతంణలి26- 500044 92026 040-7631019 146 2ఖ 0407603275

సమాధానం దొరికిన భేతాళప్రశ్న [షం సు ఇ నసు చాలా చిలిపిది! కవ్వించడం దాని సహజ ప ఫు ఎ. న లక్షణం. అయితే... స్పందించే హృదయం ఉన్నవాళ్ళకు ఈ | క కవ్వింపు మరీ ఎక్కువగా ఉంటుంది. ఒక్కోసారి ఈ కవ్వింపు స త మూలంగా విపరిణామాలు చోటుచేసుకుంటాయి. అయితే... మే నే టే. మలచుకోగలరు. శ్రీలతగారి నవల 'మనసా... (ప్రేమించకే న నువ్విలా! ఇచ్చే సందేశం ఇదే! ఆంధ్రభూమి వీక్లీలోసీరియల్‌గా ౯! కెఆర్‌కె. మోహన్‌ వచ్చిన ఈ నవల బాగా ప్రాచుర్యం పొందింది. ముఖ్యంగా యువతరాన్ని బాగా ఆకట్టుకుంది. పాతకాలపు యువతరానికీ, నేటి యువతరానికీ మంచిలోనూ, చెడులోనూ ఎంతో అంతరం ఉంది. ఆనాటి యువతరంలో ఆవేశం పాలు ఎక్కువ కాగా, నేటి యువతరంలో అవేశంతోపాటు ఆలోచన, విషయాల వట్ల అవగాహన, సమస్యలను సానుకూలంగా పరిష్కరించుకోగల నేర్పూ ఉన్నాయి. వీటిని ఈ నవల చక్కగా కళ్ళముందు నిలుపుతుంది. “మనసా... ట్రేమించకే నువ్విలా!' లో (ప్రధానంగా మూడు అంశాలున్నాయి. అవి- ఉమెన్స్‌ హాస్టల్లో విద్యార్థినులు ఎంత చిలిపిగా, ఎంత సరదాగా అల్లరి చేస్తుంటారో చూపించేది? సామూహిక అత్యాచారానికి గురితై గర్భం దాల్చిన యువతి భవితవ్యం; పిల్లలు చేసిన పెద్దల సెళ్ళి.. అనేవి. మామూలుగా ఆడవారిని అణకువ ఉండేవారుగొనూ, శా కైఆర్‌కె. మోహన్‌ తక్కువ మాట్లాడేవారుగానూ, అల్లరి ఎరుగని బుజ్జేపాపలుగొనూ స్మరానెం. 101, కంచిరెసిడెన్సి, ఊహించుకుంటుంటాం. ఇంటి నెం. 11-19, కాని, అల్లరిలో వోన్సల్‌లో వుండే ఆడపిల్లలు. ప్రశ టి కాలని, దిల్‌సుఖ్‌ నగర్‌, మగపిల్లలకేమీ తీసిపోరని ఈ నవల అతిసహజింగొా చూపిస్తుంది. హైదరాబాద్‌-60. వాళ్ళలో వాళ్ళు అల్లి చేసుకోవడమే కాదు... మగవారు తక్కువగా ఫోన్‌: 24065900

ముందువమూట ఉంటే వారినీ ఓ ఆట పట్టించగలరు. ఇంతకీ... చెప్పాచ్చేదేమిటంటే- పరిస్థితులు అనుకూలిస్తే ఆడవారు ఏ విషయంలోనూ తీసిపోరని!

ఇక, రెండవది... స్ఫూర్తి భవితవ్యం!

ఆ అమ్మాయిని ముగ్గురు దుండగులు రేప్‌ చేస్తారు. ఫలితంగా తనకి తెలియకుండానే గర్భవతి అవుతుంది. ఈ సంఘటన తెలిసాక- ఆమెను (ప్రేమించిన 'ఈష్‌' ఏమి చేశాడు? అందులో ఆ అమ్మాయి తప్పేమీ లేదు కనుక స్వీకరించాడు. నవతరంలో వస్తున్న ఉదారభావాలకు అతను ప్రతీకగా నిలుస్తాడు. అత్యాచారానికి గురైన స్త్రీని ఆత్మీయులు కూడా అసహ్యించుకుంటారు. సాటి (స్రీలు కూడా హేళన చేస్తారు. పాపం చేసిన పురుషుడు రసికుడుగా, మగమహారాజుగా కాలర్‌ ఎగరేసుక్తు తిరుగుతున్నాడు. తన (ప్రమేయం లేకపోయినా అకృత్యానికి గురైన స్త్రీ చెయ్యని నేరానికి శిక్ష అనుభవిస్తోంది. ఇదెక్కడి న్యాయం? ఈ సమస్యను వాస్తవదృష్టితో దర్శించి సరైన పరిష్కారాన్ని సూచించింది ఈ నవల,

(ప్రఖ్యాత గేయకవి బోయి భీమన్నగారు సెక్స్‌ విషయంలో ఉదారభావాలు కలిగినవారు. అవి ఇతరులకు విష్ణవ భావాలుగానూ, విశ్చంఖలత్వాన్ని ప్రోత్సహించేవిగానూ అనిపిస్తాయి. కాని, అవి ఆలోచించవలసిన విషయాలు. ఒకసారి ఇదే విషయమై ఆయనతో చర్చిస్తున్నప్పుడు ఆయన ఒక విషయం చెప్పారు- పంచ భర్శృక ఆయిన (ద్రౌపది పవిత్రతను గురించి చెప్తూ... స్నానంతో శరీరంలో చేరిన 'పర కాలుష్యం' ప్రక్షాళనం ఆయపోతుందని మహాభారతంలో ఉందని అన్నారు. అత్యాచారానికి గురైన స్త్రీకి కాఫలసింది- జాలి, సానుభూతి కావు. వాటివల్ల పుండుని మళ్లీ మళ్లీ కెలకడం అవుతుంది. ఆ సంఘటనని పట్టించుకోకపోవడం, తేలిగ్గా కొట్టిపారేయడమే సరైన పరిష్కారం. పాతివ్రత్యానిక్తీ, స్తీ పవి[త్రత'కీ మనవారు ఇచ్చిన 'అతిప్రాముఖ్యం' వల్ల వచ్చిన అనర్థమిది!

ఇంక- కధలో మూడవదీ, ముఖ్యమైనదీ... పిల్లలు చేసిన పెద్దల పెళ్ళి"

పురిటి సుయంలోనే తల్లిని పోగొట్టుకున్న 'జ్ఞాపిక'ను కంటిపాపలాగా కాపాడుకుని పెంచాడు తండ్రి శరత్‌. ఆందుకోసం మళ్లి పెళ్ళి చేసుకోలేదు. 'శేవంత్‌ కడుపులో ఉండగానే యాక్సిడెంట్‌లో భర్త చనిపోతే- ఆ బిడ్డ కోసం (బ్రతుకుతూ... వయసులో ఉన్నా. జీవితం పంచుకునే వ్యక్తి ఎదురువచ్చినా తిరస్కరించి భర్భృవిహీనగానే ఉండిపోయింది సుహాసిని. రేవంత్‌; జ్ఞాపికలు తమ తల్లిదండ్రులకు మళ్లీ పెళ్ళి చేయాలనుకుంటారు. దైవికంగా శరత్‌, సుహాసినిలే దంపతులౌతారు. ఇప్పుడు రేవంత్‌, జ్ఞాసికల వరస 'అన్నాచెల్లెళ్ళ' వరస అయింది. మరి, వారి ప్రేమ విఫలం కావలసిందేనా? దీనిని రచయిత్రి ఏవిధంగా పరిష్కరించారు? ఒక అనుభవం ఉన్న కథారచయితగా నాకు కూడా 'ఆమె ఏ విధమైన

పరిష్కార౦ చూపుతారా...' అన్న ఉత్క౦ర కలిగింది. ఆమె చూపిన పరిష్కారం చదవాల్సిందే కాని, ముందే చెప్తే ద్రిల్‌ ఉండదు.

తాల ఆర్‌కె మోమాన్‌ ఈ సందర్భంలో నాకు భేతాళ వి[క్రమార్మ కథలలోని చివరిదైన “బంధుత్వ మెరుగని (బ్రాహ్మణ బాలకుల కథ' జ్ఞాపకం వస్తోంది. భార్య పోయిన తండ్రీ, పెళ్ళి కావలసిన కొడుకూ వివాహవేటకు బయలుదేరుతారు. అడవి దారిన వెళ్తూండగా... రెండు జతల పాదముద్రలు కనిపిస్తాయి. ఆవి ఆడవారివని తెలిసిపోయిన వారు వాటీని అనుసరిస్తారు. చిన్న పాదము(ద్రలున్న (్రీని కొడుకు పెళ్ళాడాలనీ, పెద్ద పాదముద్రలున్న గ్రని తండ్రి పెళ్ళాడాలనీ నిర్ణయించుకుంటారు. ఆ ఇద్దర్నీ కలుస్తారు. అలాగే వివాహ మాడుతారు. అయితే... తల్లివి చిన్నపాదాలు, కూతురివి పెద్దపాదాలు కావడంతో తల్లిని కొడుకూ, కూతుర్ని తండ్రీ చేసుకుంటారు. వారికి పుట్టిన పిల్లల వరుసలు ఎలా ఉంటాయి? విక్రమార్కుడు కూడా దానికి సమాధానం చెప్పలేకపోవడంతో- భేతాళుడు లొంగిపోతాడు. ఇటువంటి క్లిష్ట సమస్యను శ్రీలత ఎలా పరిష్కరించారు? శరత్‌, సుహాసినిల వివాహం వల్ల రేవంత్‌, జ్ఞాపికలు 'అన్నాచెల్లెళ్ళు' అయ్యారు. నిజానికి వారు రక్తసంబంధీకులు కారు. ఏకోదరులు ఆసలే కారు. ఆయినా... సంస్కృతీ నంప్రదాయాలు వారి వివాహాన్ని ఆమోదిస్తాయా? అదే జరిగితే అటు పెద్దలూ, ఇటు చిన్నలూ కూడా గిల్టీగా ఫీలవరా? మనస్పూర్తిగా మాట్లాడుకోగలరా? మసలగలరా? మనిషి ఆటవికుడుగా వుండినప్పుడు సెక్స్‌కు వావి వరుసలు లేవు. కేవలం (స్త్రీపురుషుల శారీరక కలయిక సంతృప్తితోపాటు సంతానోత్పత్తి, అయితే... మనుషులలో నాగరికత సెరిగి కుటుంబవ్యవస్థ ఏర్పడ్డాకే వావినరుసలు, రక్తసంబంధీకుల మధ్య వివాహాలుపై కొన్ని ఆంక్షలు, కొన్ని ఆమోదాలు ఏర్పడ్డాయి. మన హిందూ సమాజంలో మేనరికాలు చాలా పరిపాటి. అక్క కూతుర్ని చేసుకోడానికి అభ్యంతరం లేదు. మామ కూతుర్ని చేసుకోడం జన్మహక్కు. ముస్లింలలో అన్న కూతుర్ని చేసుకోవడం ఆమోదయోగ్యమే! మరి, ఇవన్నీ రక్తసంబంధీకుల మధ్య వివాహాలు కావా? మన సమాజాలు వీటిని ఆమోదించాయి కనుక మనకి సమ్మతమయ్యాయి. 'ఏకోదరుల మధ్య వివాహాలు నిషిద్దం' అన్న కట్టడిలో పెరిగాం కనుకనే, అది పారంపర్యంగా వస్తున్న సంస్కృతిలో భాగం అయింది కనుకనే- అటువంటి ప్రస్తావన వస్తేనే వెగటు కలుగుతుంది, కడుపులో తిప్పుతుంది. కొన్ని బౌద్దపురాణాల ప్రకారం రాముడు, సీత ఏకోదరులు. బాబ్రీ మసీదు విధ్యంసం తర్వాత “ఆయోధ్య' అంశంపై వాడి, వేడీ చర్చలు జరిగినప్పుడు కొందరు రాజకీయ నాయకులు ఈ అంశాన్ని (ప్రష్టావించారు. అప్పుడు పెల్లుబికిన నిరసన ప్రజలకు జ్ఞాపకం ఉండే ఉంటుంది. నిజమే... ఆదర్శ దంపతులుగా, అవతార పురుషులుగా, పరమ పవిత్రులుగా కొలిచే సీతారాములను ఏకోదరులుగా ఆంటే ఎవరైనా సహించగలరా?

ముంచుమవూట రామాయణం (ప్రపంచంలో పలుదేశాలతోపాటు ఈజిస్ట్‌కి (ప్రాచీనకాలంలో ఐగుప్తం) కూడా వెళ్లింది. కొందరు 'పరిశోధకుల' అభిప్రాయం ప్రకారం అసలు రామాయణం జరిగింది ఈజిప్టులోనే! అదలావుంచితే... ఈజిప్టు రామాయణం ప్రకారం కూడా సీతారాములు ఏకోదరులే. ప్రాచీన ఈజిప్టు సంస్కృతిలో సోదరీ సోదరుల మధ్య వివాహాలు నిషిద్దం కావనిపిస్తుంది. ఎందుకంటే... ఈజిప్టు రాణి 'శ్లియోపాట్రా' సొంత అన్నని వివాహమాడింది. తమ జన్యువులలో జీర్షించిపోయిన తమ ఉన్నతవంశ లక్షణాలు పరాయి రక్తంతో కలుషితం కాకూడదని వారి అభిప్రాయం. అందుకే సోదరీ, సోదర వివాహాలను ఆమోదించారు. " కొందరు పురుషులకు భార్యని చూస్తే తల్లిని చూసినట్టు అనిపిస్తుంది. అందుకే ఆమెతో కలవలేకపోతారు. ఇటువంటి లక్షణాన్ని వైద్య పరిభాషలో '+ఈడిపస్‌ కాంస్లెక్స్‌' అంటారు. గ్రీకు పురాణాల ప్రకారం ఈడిపస్‌ అనేరాజు తెలియకుండా సొంత తల్లినే వివాహమాడుతాడు. కాని, అతనికి ఆమె పట్ల కోరిక కలుగదు. ఆమెలో తనకి తెలియని తల్లే కనిపిస్తుంది. ఆ తర్వాత నిజం బయటపడడం, కథ విషాదాంతం కావడం జరుగుతుంది. ఇలాగే "షేక్‌స్పియర్‌ రాసిన ఒక నాటకంలో చిన్నప్పుడు విడిపోయిన అన్నాచెల్లెళ్ళు భార్యాభర్తలు అవుతారు. వాస్తవం బయటపడ్డాక తట్టుకోలేక ఆత్మహత్య చేసుకుంటారు. వీరి ఆత హత్య ఈ సమస్యకి పరిష్కారమా? (గ్రీకు సంస్కృతిలో మాతాసుతుల మధ్య, బ్రిటిష్‌ సంస్కృతిలో అన్నాచెల్లెళ్ళ మధ్య శారీరక సంబంధాలు నిషిద్ధం కనుక ఈ కధలను విషాదాంతం చేశారు. ఈజిప్టు సంస్కృతిలో తప్పు కాదు కనుక హైలైట్‌ చేశారు. దీనినిబట్టి తెలిసేదేమిటంటే... కట్టుబాట్లనేవి మనం ఏర్పరచుకున్నవే! ఆమోదాలూ, నిషేధాలూ మనం కల్పించుకున్నవే॥! ఇదంతా చదివిన తర్వాత ఏకోదరుల మధ్య వివాహాలను నేను ఆమోదిస్తున్నా ననుకుంటే పొరపాటే! వైద్యశాస్త్రం ప్రకారం రక్తసంబంధీకుల మధ్య వివాహాలు- మొదటి తరం కాకపోయినా ఏడు తరాల వరకు ఆ వంశంలో పుట్టినవారికి అవలక్షణాలు తెచ్చే అవకాశం ఉంది. అందువల్ల రక్తసంబంధీకుల మధ్య వివాహాలు ఎంతమాత్రం ఆమోదయోగ్యం కావు. అయితే ఇంత చర్చ ఎందుకు చేసినట్టు? శ్రీలతగారు ఈ నవలలో ఒక అరుదైనదే అయినప్పటికీ సున్నితమైన, మౌలికమైన సమస్యను ఇతివృత్తంగా ఎన్నుకున్నారు. ఇటువంటి సమస్యకు పరిష్కారం ఇంచుమించు అసాధ్యం. కాని, శ్రీలత వాస్తవ దృక్పధంతో, తర్కానికి నిలిచే ఏకైక పరిష్కారాన్ని చూపించారు. అందువల్ల ఈ సమస్య పూర్వాపరాలను చర్చించడం ఆవసరమయ్యింది, ఇంక- శ్రీలతగారి కథనం ఈనాటి యువతరం మాట్లాడుకుంటుండేటట్టే సరదాగా సాగిపోతుంటుంది. అడుగడుగునా జోక్స్‌ పేలుతుంటాయి. ఇంగ్లీషు పదాలు బాగా తరచుగా చాలా

జఊాకఆర్‌.క యోనా! ఎక్కువగా దొర్హుతుంటొయి. అయితే... ఇప్పటి తరం ఇలాగే మాట్టాడుతుంటుంది కనుక ఎబ్బెట్టవిపించదు. సహజంగానే అనిపిస్తుంది, విసుగు లేకుండా 'ఫాస్ట్‌పుడోలాగా చకచకా చదివిస్తుంది. ఇంక- రచయిత్రి వెలిబుచ్చిన కొన్ని భావాలు అసక్తిడాయకంగానే కాకుండా ఆలోచనాత్మకంగా కూడా ఉన్నాయి. 'ేమిను గురించి శ్రీలత ఇలా అంటారు- “ప్రేమను వ్యక్తం చేస్తున్నప్పుడు ఎంత ఆహ్లాదం! ప్రాణం కళ్ళలోకి వచ్చేస్తుంది! చూపు ద్వారా ఆ కళ్ళలోంచి గుండెల్లోకి చేరుతుంది. గుండె స్పందించి నరనరాన్నీ కదుపుతుంది. నరాలనీ కణాల్ని ఉత్తేజపరుస్తాయి. సర్వాంగ సంచలనం! మనోవాక్కాయ కర్మల సమ్మేళనం! నిజంగ (ప్రేమ ఆనుభూతించడం ఒక వరం! .. (పేజీ: ) 'డ్రేమకు ఎంత చక్కని నిర్వచనం! ఎంత చక్కని రూపచిత్రం!॥ శ్మహానికీ, ప్రేమకూ గల తేడాను ఈవిధంగా చూపుతారు శ్ర్రీలత- “నా దృష్టిలో ప్రేమికుడి కంటే ప్రేమ ఉన్నతప్టాయి. ఏ స్వార్ధమూ లేనిది. (ప్రేమలో 'నువ్వు నాకే సొంతం కావాలన్న స్వార్హం ఉంటుంది, తనకు మాత్రమే చెందాలన్న తపన ఉంటుంది. ఈ ఇరుకు నునస్తత్సం స్నేహితుడిలో ఉండదు. అందుళే స్రేమికుని కంటే స్నేహితుడు గొప్పువాడు.” మానసికంగా పరిణితి చెందినవారు మాత్రమే ఇంత గొప్పగా విడమర్భగలరు. ఇలా ఎన్నో చక్కని బావతరంగాలు పుస్తకం అంతటా కనిపిస్తాయి. అలాగే చక్కని జోక్స్‌! .. ఇలా మొత్తం యువతరాన్ని ఉర్రూతలూగించే, పెద్దలను ఆలోచింపజేసే మంచి నవల ఇది. కాలేజీని ప్రధానరంగంగా. విద్యార్థులనే ముఖ్యపాత్రలుగా శీసుకుని పూర్తి నవలను నడిపించినప్పుటికీ- నేటి తరం విద్యార్థులలో ని కక్షలూ, కార్పణ్యాలూ, రాజకీయాల జోలికి పోకుండా- వారిలో ఉన్న మంచి లక్షణాలనే హ్ఞైలెట్‌ చేసి కథను నడిసినందుకు శ్రీలతని అభినందిస్తున్నాను. అరుదైన ఇతివృత్తాలలో ఆమె మరిన్ని మంచి నవలలు బ్రాయూలని మనసారా అకొంక్షీస్తున్నాను. = తైఆర్‌కే, మోహన్‌ హ్టైదరాబాద్‌ 240203

నామాట ట్ర అరుదైన సమస్యకు తనదైన స్వంత పరిష్కారం చూపించడానికి- జీవితంలోగానీ, సాహిత్యంలోగానీ రచయితకి సాహసం కావాలి.

ఆ సమస్యకి సంబంధించిన సంపూర్షమైన ఆవగాహన ఉండాలి. దానిని చర్చించి, ఒప్పించగలిగేందుకు ఆ సమస్య పట్ట గతసంభవాల గురించిన అనుభవాల వివేచన కొవాలి. ఆ పరిష్కారాన్ని నిర్దారించేందుకు అనుభవ సంపన్నుల సమర్ధన కావాలి.

సామాజికులూ, సమకాలికులూ “ఇక ఇంతకంటే మించిన తీర్పు లేదు'... అని మనస్ఫూర్తిగా సమ్మతించాలి.

అప్పుడే... ఓ రచనాకర్త తనదైన కర్తవ్యాన్ని పూర్తిచేసి, విశ్రాంతిగా ఊపిరి పీల్చుకోవడం జరుగుతుంది.

ఈ నవలలో నేను తీసుకున్న కధా 'వస్తువు' రచయిత్రిగా నన్ను ఎంతో మానసిక ఒత్తిడికి గురిచేసినా... వారపత్రికలో సీరియల్‌గా వస్తున్న రోజుల్లో పారకుల స్పందన, ఉత్తరాలతో వాళ్ళు అందించిన 1ఫ్రోత్సాహం... నా 'శ్రమనంతా తుడిచిపెట్టేసింది.

“అమ్మంటే ఓ అబ్బాయికి ఉండే ఆత్మీయత...

నాన్న పట్ట ఓ అమ్మాయికి ఉన్న బాధ్యత...

తమకి జన్మనిచ్చి, పెంచిపెద్దచేసిన అమ్మానాన్నలకి అవసానదశలో ఓ 'తోడు' కల్పించాలన్న వారిద్దరి తపన.

తల్లీ, తండ్రీ విడాకులు తీసుకుని తనను హాస్టల్లో వదిలేస్తే- డ్రగ్స్‌కి అలవాటు పడ్డ ఓ అమ్మాయి దైన్యస్థితి...

గ్యాంగ్‌రీప్‌కి గురికాబడినా న్యాయం కోసం కోర్టుకెక్కలేని ఓ అమ్మాయి బేలతనం...

• వీటిమూలంగా... మానసికంగా ఏమాత్రం బలహీనం కాకుండా తమ చదువుని నిరాటంకంగా కొనసాగించిన 'నేటితరం' విద్యార్థలలోని ఆత్మస్టైెర్యం, ఐకమత్యం, విషయ విశ్లేషణ, సమస్యా పరిష్కారం...

_ ఈ లక్షణాలన్నీ కలిగిన పొత్రతు వాటంతట అవే నా కలాన్ని తమలోకి లాక్కెళ్లి నా చేత తమ 'రాతల్ని' రాయించుకున్నాయి. తమ సమస్యలకు నన్ను పరిష్కారం రాయమని ఒత్తిడి చేశాయి. నావల్ల కాదన్నప్పుడు- అవే పరిష్కారం రాసుకున్నాయి. నేను చేసిందేమీ లేదు... వాటి వ్యక్తిత్వాల వెంబడి నా కలాన్ని కొనసాగించడం తప్ప!

ఇక్క నేను సదిన శ్రమ ఏమిటంటే... కాలేజీలో ఎన్ని సమస్యలు ఎదురైనా (ఆసలు కాలేవీ అంటబెనే అన్ని సమస్యలూ ఎమరయ్యే చని సమాజం) చదువుకు, తమ లక్ష్యానికి విద్యార్దులు చూరం కాకూడదనే సిషయింలొ నా సట్టుదల' పట్ల పట్టదలగా ఉన్నాను. అది నేను నిలబెట్టకున్నాననే అనుకుంటున్నాను.

కథనంలో భాషాపరంగా ఆంగ పదాలు ఎక్కువగా ఉపయోగించడానికి కారణద.. ఈనాటి విద్యార్హుల వ్యవహారిక భాష ఏవిధంగా ఉందో ఆ విధంగానే ఆ పాత్రల సంభాషణలు కూడా ఉంటే సహజంగా ఉంటుందనీ... కథనానికి అసహజత్వం అంటదనీ! కాలేజీ విద్యార్థుల కధ కాబట్టి కధనం 'జాలీగా నడసాల్సివచ్చింది.

నేను 'హాస్యం' రాయడంలో కృతకృత్యురాల్ని కాలేకపోయానేమోనని కించిత్‌ సంకోచం నన్ను వెన్నాడుతూందేది. కొని, ఈ నవలకి ముందుమాట రాసిన శ్రీ, కె.ఆర్‌.3. మోహన్‌గారి (ప్రశంస- నా సంకోచాన్ని పోగొట్టి నాకు ఎంతో స్టైర్యాన్ని కలిగించింది.

నవలకి సంబంధించి- నా వంతు ప్రయత్నం ముగిసింది. మీ వంతు స్పందన కావాలిక!

ఈ నవలను సీరియల్‌గా ప్రచురించిన ఆంధ్రభూమి వీక్షీ న్యూస్‌ ఎడిటర్‌ ఎ.ఎస్‌, లక్ష్మిగారు...

అంకితం స్వీకరించిన ఆచార్య జి.వి. సుబ్రహ్మణ్యంగారు...

ముందుమాట రాసిన శ్రీ కె.ఆర్‌కె. మోహన్‌గారు.. ఈ నవలకు నా అంచనాలకి మించిన గొప్పదనాన్ని చేకూర్చారు. వారికి నా మనఃపూర్వక ధన్యవాదాలు.

ఉత్తరాలు రాసి ప్రోత్సహించిన పారకులకు..;

సలహాలిచ్చి వెన్నంటి నిలిచిన స్నేహితులకు...

నవలను నా అభీష్టానికి అనుగుణంగా అందంగా మలచి (ప్రచురించిన జయంతి పబ్లికేషన్స్‌" అధినేత, రచయిత యస్వీకృష్ణగారికి...

మ శ్రీలత

న. సం కతా,

మ, వాం స్పష్టీ ధర్మం. జీవిలో జీవి, నిర్రీవితో కూడా జీని; వూవుతో పరిమళం, పరిమళంతో గాలి; గాలితో చిగురాకులు, చిగురాకులలో కోయిళ్లు; కోయిళ్ళతో రాగాలు రాగాలతో హృదయాలు; వ్యాదయాలతో నునుషులు... నర్భకాల, సర్వావస్టలయందూ ఆదినుండీ అంతం నరకూ స్పేహాస్తూనే పయనం చెందుతారు. లేనిదే కాలధర్మం కొనసాగదు. విశ్వాంతరాళంలో (ప్రతి గ్రవాగమనమూ స్పేనావూరితం. ఆ స్టేవాసూ(త్రంలో ల్లిప్తసాటు తప్పిదం జరిగినా విప్పోటననే. సృష్టి ఆద్యంతమూ మారని నియమం... స్టేవాను!

అందుకే స్పేపౌంచండి. తల్లి నుండి తండి, సోదరులు, ఇరగాపారుగు ననావిద్వార్థులు, జీనిత్తోవయాణంలో చేరుతూ నిడిపోతూ ఉండే మానవసా(లోలూ వివావాభాగస్వామి, బిడ్డలూ అందరిలోనూ స్తే హించండి.

పుట్టిన ఊరిన్సీ మెట్టిన పట్టణాలనీ, పేరుపెట్టిన దేశాన్నీ, దేశానికీ స్పేవామయిన వరదేశాల్లీ... ఇంతొందుకు- అసలు మొత్తంగా (ప్రపంచాన్ని స్ట్రేహించండి.

కానీ, వీటీలో వేటినీ వీసమెత్తు కూడా (పేమించకండి. స్రుష్రంగా చెబుతున్నారా (ప్రేమించకండి. (ప్రేమ స్పేవాముంతో నిశాలమయింది కాదు. (పేమ స్వార్థపూరిలం. స్‌ో ఓ ఇరుకు దారిలో చీకటికమ్ములో ముక్కుబిగించి చేసుకునే ఆత్మనాత్వా ఒక్కసా న

6,

(ప్రేమ న్యసనంలో సటిలే ఆ బలనొనతను జయించలేం. ఆ రోగం నుండీ విముక్తి పొం

(ప్రేమనేది తీవ్రంగా త్వరితం వ్యాపించే అంటున్యాధి. ఇది ఆరోగ్యకరమైన స్లేహకణాలను నిక్రీవం చేసి ళరీరాన్లి బీవళ్ళునం చేస్తుంది. మెదడును నిస్తువాలోకో నెట్రమ్తంల

అందుకే స్టేహించంది. కానీ (ప్రేమించకండి.”

20 త్రలత... మునోల. ప్రేమించకముర్చిలో

ప్న వాటే బోర్‌ ఆర్భుమెంట్‌..!!

బుక్‌ మూసి విసిరేసి ఇంకో పుస్తకం తెరిచీ తెరవగానే అక్షరాలు పరిమళాలు విరజిమ్మినట్లు వింత సువాసన. దాంతో- ముత్యాలపేరు తెగిపడ్డట్లు అల్లిబిల్లి వాక్యాలు.

“అమ్మా నాన్నా” రెండు అందమైన వూలయితే... వాళ్ళిద్దరి కలయికలో వెలువడిన సౌరభం నేను” - నాయని కృన్ణకుమారి.

“వావ్‌... వాటె కొటేషన్‌..!”

అమ్మానాన్నా ఇద్దరూ ఉన్నవాళ్ళు ఇంత గర్వంగా ఉంటారా? వాళ్ళమీద వాళ్ళకు ఓ అద్భుతమైన భావన ఉంటుందా? మరి, నాలాగా అమ్మా- నాన్నో ఒక్కరే ఉన్నవాళ్ళు? నాలాగ కొంచెం ఆనందం, కొంచెం దిగులూ, కొంచెం గంభీరం, కొంచెం ఎమోషనల్‌గా ఉంటారా?

నాన్న పక్కన అమ్మ వుంటే ఎంత బావుండేదో! తొలిరూమూ, మలిరూమూ మధ్యలో, ఆకాశంలో సూర్యచంద్రులిద్దరూ ఉన్నప్పుడు నాన్నలోని కాంతి- అమ్మను వెలిగించి అమ్మలోని శాంతి- నాన్నను నవ్వించి, రెండింటి కలయికలోంచి వచ్చే కొత్త వెలుగయ్యేది తను.

_అమ్మనూ, నాన్ననూ అటూఇటూ కూర్చోబెట్టుకున్న ఫోటోస్‌ ఫ్రెంద్సెవరయినా చూపిస్తే ఎంత జెలసీ తనకు? వాటిని చూసీచూడనట్లు చూసి, ఏదో పనున్నట్లు వెళ్లిపోయి గోడకు బోర్లాగా అనుకుని ఏద్చేయలేదూ... ఎన్నోసార్లు! తన కుళ్ళెక్కడ బయటపడుతుందోనని చటుక్కున కళ్ళు తుడుచుకుంటూ వచ్చేస్తుంటే...

“దొంగా..!”” అని పట్టేసి గుండెకు హత్తుకోలేదా నాన్న... ఎన్నోసార్లు!

“ఇప్పుడు నేను నాన్నగా అని, వెంటనే గదిలోకి వెళ్లి లుంగీ, షర్టు మీద అడ్డదిడ్డంగా తెల్లటి చిన్నిచిన్ని పూవులున్న బీర కట్టుకుని నుదుటి మీద టికిలీ పెట్టుకుని వయ్యారంగా నడుస్తూ వచ్చి- “ఇప్పుడు నేను అమ్మగా అంటూ అమ్మలా యాక్షన్‌ చేస్తూ ఒకేసారి రెండు పాధ్రలు పోషిస్తూ తన కళ్ళలో తడి ఆరిపోయేదాకా నవ్వించి రెండుచేతుల మధ్య తనను పొదువుకుని లాలించి తను కన్నీరయ్యేవాడు కదూ నాన్న... తను నిద్రపోయాననుకుని,

బొద్దుగా కాదు! లావుగా, నవ్వితే ఒళ్ళంతా కదిలేలా పెద్దపెద్ద కళ్ళతో, ముఖమంతా పారాడే నవ్వుతో, చేతులు చాచి రమ్మని సైగచేసే నాన్నంటే ఎంతిన్టమో! హత్తుకు పోవాలనిపిస్తుంది. తన గుండెల్లో మొహం దాచుకుని లోకాన్నే మర్చిపోవాలనిపిస్తుంది.

నాన్న మీద తనకున్న ఇష్టాన్ని (ఫ్రెండ్స్‌కు చెబితే- నేనేదో ఎక్ర్రీమ్‌గా మాట్లాడుతున్నట్లు వాళ్ళు చూస్తూంటే కోపం,కినుక వచ్చేస్తాయి- ఎంత ఆపుకుందామనుకున్నా ఆగకుండా!

శ్రీలత... షవనోఒ. ఫ్రేగించశసుర్టులో.. 21

ఎగ్గ్జాట్లీ..! అలాంటప్పుడే ఒంటరిగా నిలబడి ఆకాశానికి చేతులు చాచి, “ఐ లవ్‌

యూ డాడ్‌! ఐ లవ్‌ యూ... ఐ లవ్‌ యూ మజ్‌మోర్‌!” అని అరవాలనిపిస్తుంది. ఎన్నిసార్లు అరవబేదూ... తను అలా!

“జ్ఞాపీ! లేవ్వే! నీ లవ్‌ మండిపోనూ... తెల్లార్లూ నీ కలవరింతల్లో చంపుతావు కదే! అయినా నీదేం పిదప బుద్ధే తల్లీ..! బాయ(్రెండ్స్‌తో కలర్‌ఫుల్‌ డ్రీమ్స్‌ కనాల్సిన వయసులో 'ఐ లవ్‌ యూ డాదొ అని కలవరిస్తావేమిటే?!” అని ఉరుములూ, వాటితోపాటు ముఖంమీద విసిరికొట్టిన నీళ్లూ... ఉలిక్కిపడి లేచేలా చేశాయి జ్ఞాపికను.

ఇక్కడ చేరి మూణ్ణెల్లయింది. తన ఎమోషన్స్‌ను కంట్రోల్‌ చేసుకుని ఎవరినీ డిస్టర్స్‌ చేయకుండా, హర్ట్‌ చేయకుండా మంచి ఫండ్స్‌ను పాందాలనీ, మంచి నాలెడ్డ్‌తో తిరిగి రావాలనీ... డాడీ చెప్పలా?

“జీవితానికి బేస్‌మెంట్‌ వేసుకొస్తా డాడ్‌! మీకూ, నాకూ మరిచిపోలేని అనుభవాల్ని మోసుకొస్తా డాడ్‌!” అంటూ తను ప్రామిస్‌ చెయ్యలా?... అన్నీ మర్చిపోతుంది తను- నాన్న గుర్షాస్తే,

“మ్సెరీ,.. స్ఫారీ... సారీవే! ఈరోజు కూడా కలవరించి అందర్నీ డిస్టర్బ్‌ చేశానా?” అంది.

అప్పటికి ఎవరి కాట్‌ మీద వాళ్ళు లేచికూర్చుని తనవైపే చంపేసేలా చూసే చూపుల్లో ఉన్న రూమ్మేట్స్‌ స్ఫూర్తీ, రేవతీ, మగ్‌లో నీళ్లు పట్టుకుని నిలబడ్డ కామినీ గుర్రుగా చూస్తుంటే-

“గ్షిస్టర్స్‌ చేసేంత మైల్డ్‌నెస్‌ లేదమ్మా నీ వాయిస్‌లో! అర్ధరాత్రి దెయ్యం మాటల్లా అతి భయంకరంగా ఉండి అదరగొడ్డున్నాన్‌ తల్లీ!” వెక్కిరింతగా అంది స్ఫూర్తి.

“వగలల్లా బుర్రలు తినే ప్రొఫెసర్స్‌, సాయంత్రమయితే సి.ఐ.డి. క్యారెక్టర్‌తో వార్డెన్‌, తెల్లార్లూ చదివినా పూర్తికాని సబ్జెక్ట్‌ పెట్టే కష్టాలు చాలక నీ బోడి కలవరింతల్లో మేం బతకలేం! జీవితమ్మీద ఎన్నో ఆశల్లో ఎం.సి.ఎ.లో చేరాం. అవన్నీ నాశనం కాకముందే మమ్మల్ని నీ అరుపుల్నుంచి రక్షించుకోవాలి. అప్పో, సప్పో చేసి చదివిస్తున్న మా అమ్మానాన్నల ఆశలు తీర్చాలంటే దయచేసి నీ రూమ్‌ మార్చుకో!” దండం పెట్టేసింది స్ఫూర్తి.

రేవతి కూడా సౌండ్‌ చేస్తూ చేతులు జోడించింది.

“ముందు ఎత్తి వరండాలో పడుకోబెట్టి వద్దాం... పదండే! లేకపోతే రేపు టెస్ట్‌ రాయలేం సరికదా... టైంకి క్లాస్‌ క్కూడా అందుకోలేం!” అంది కామిని.

సీరియస్‌గా రెడీ అయిపోయారు మిగతా ఇద్దరూ.

22 శ్రీలత... మననం. ప్రేమించశముర్చిలో

“ప్లీజ్‌... రేపు నా బర్త్‌డే! అందుకే ఈరాత్రికి మాత్రం కన్సెషన్‌ ఇవ్వందే. రేపు ఇలాగే చేస్తే వరండాలో పడేద్దురుగానీ!? అంది జ్ఞాపిక- ఆమాత్రం సెంటిమెంటల్‌గా కొట్టకపోతే వదలరని!

ముగ్గురూ కాస్త తగ్గారు. ఉరిమిఉరిమి చూస్తూ- “ఒఫ్‌౬.౯ అని తలవిదిల్చి, ఆ అమాయకపు ఎక్స్‌(పైషన్‌కు కరిగిపోయి ఓ రాజీకొచ్చారు.

“అయితే... నోట్లో చున్నీ కుక్కుకుని పదుకో- బయటకు సౌండ్‌ రాకుండా!” అని కండిషన్‌ పెట్టింది స్ఫూర్తి

“కరెక్ట్‌? అన్నట్లుగా చూశారిద్దరూ,.. ఇక ఎంత కలవరించినా మాకభ్యంతరం లేదన్నట్లుగా.

“అదికాదు... ఇప్పుడు 12 : 20 అయింది. మా డాడ్‌ టెన్‌మినిట్స్‌లో ఫోన్‌ చేసి విషెస్‌ చెప్తారు. (ప్రతి బర్త్‌డేకి అంతే... 12:80 కి నన్ను లేపి విషెస్‌ చెప్పిగానీ పడుకోరు. మా డాడీ ఫోన్‌ వచ్చాక నోట్లో చున్నీ కుక్కేయండే! అంతవరకూ కాస్త... వదిలేయండే నన్ను!” మళ్లీ సెంటిమెంటల్‌ బీట్‌,

“నిన్ను... మీ దాడీ... 12:30 కి... విష్‌ చేస్తారు. మేం దద్ధమ్మల్లా కనఐడుతున్నామా? వోస్టల్లో జాయినయిన త్రీ మంత్స్‌ నుంచీ మరీ ఓవర్‌ కాన్ఫిడెన్స్‌తో స్టడీ చేసినట్లున్నావ్‌ మమ్మల్ని?!” స్ఫూర్తి వెక్కిరింతగా అడిగింది.

“మగకాకిని కూడా పట్టపగలు కూడా “కాకా అననీయదు వార్డెన్‌. అలాంటిది- అర్ధరాత్రి 1230 కి మీ డాడీ ఫోన్‌కు పర్మిషన్‌ ఇస్తుందా?”

“లేదు... ప్రామిస్‌! మా డాడీ 12:80 కి ఫోన్‌లో నన్ను విష్‌ చేస్తారు. ఏదోలా మేనేజ్‌ చేసి చేస్తారు చూడండే... ప్రామిస్‌!” అంది ఎదురుగా ఉన్న కామిని తలమీద చెయ్యి పెట్టి ఒట్టులా!

ముగ్గురూ మాట్లాడకుండా లేచి చుట్టూ చేరి-

“హిస్టీరిక్‌ వాగుడూ, చేష్టలూ మాని నిద్రపో! లేదా... తెల్లార్లూ మమ్మల్ని చంపుతావ్‌!” అని బెడ్‌ మీదకు తోసి, నిండా దుప్పటి కప్పి తలమీద దిండు విసిరేసి లైట్లాపి-

“కదిలావో... బర్త్‌ టయానికే దెత్‌ కూడా అయిపోతుంది- జాగ్రత్త!” అని వార్నింగిచ్చి పడుకున్నారు మిగతా ముగ్గురూ.

“పుట్టుకతోనే హిస్టీరియా ఉన్నట్లుంది. ఏ వయస్సులో ఎలా ఉండాలో తెలిసి చావట్లేదు!” గొణుక్కుంది కామిని,

వీళ్ళ వెక్కిరింతల్ని వమ్ము చేస్తూ... ఎగ్జాట్లీ 12:30కి డోర్‌ నాక్‌ చేశారెవరో!

శ్రీలత... తనకో... ఫ్రేగించశసుర్చిలో.. 23 గర్స్స్‌ తుళ్ళిపడ్డారు. డోర్‌ తీసి అడిగింది స్ఫూర్తి- “వాట్‌ వ్యోపెండ్‌?” అని.

“జ్ఞాపిక వాళ్ళ దాడ్‌ ఫోన్‌ చేశారు... మాట్లాడాలట!”

నిద్రపోతున్న జ్ఞాపిక లేపకుండానే అమాంతంగా బెడ్‌మీంచి దూకింది. విరబోసుకున్న జుట్టు వీపంతా అలుముకుంది!

నైటీమీద చున్నీ వేసుకుని తలుపు దగ్గర ఆయాను అమాంతం నెట్టేసి ఫోన్‌ దగ్గరకు పరుగెత్తింది.

ఫోన్‌ రిసీవర్‌లో జ్ఞాపిక ఊపిరి ఆయాసం వినబడ్డాయి అటువైపు!

తన తొందర ఊహించుకుని మెత్తగా నవ్వినట్లయింది అటువైపు నుండి!

, “వాయ్‌ డాడ్‌..” దూకుతున్న జలపాతంలా.

“మాయ్స్‌ హనీ! హ్యాపీ బర్త్‌డే..!”

“థాంక్యూ! థాంక్యూ డాడ్‌! నాకు తెలుసు మీరు ఫోన్‌ చేస్తారని.., విష్‌ చేస్తారని! మీరు విష్‌ చెయ్యకపోతే ఈరోజు ని(ద్ర లేచేదాన్నే కాదు! ఎంతసేవయినా అలాగే పడుకునేదాన్ని[!”

౨మ్రై డియర్‌ స్వీట్‌వోర్ట్‌! నిన్ను విష్‌ చేయకుండా నేనుండగలనా?” చిలిపిగా నవ్వు,

అప్పుడు పసిగట్టింది గొంతులో తేడాను.

“వత్‌! హు ఆర్‌ యు..?” గద్దించింది.

“యార్‌! యువర్స్‌ యార్‌...” మెలోడియస్‌గా చెప్పాడతడు అవతల్నుంచి.

“వటప్‌! ఐ హేట్‌ యు..” అని విసురుగా ఫోన్‌ పెట్టేసింది. పెట్టేటపుడు ఫోనుకూ, రిసీవర్‌కు మధ్య ఉన్న గాప్‌లోంచి వినిపించింది “థాంక్యూ!” అని.

మెల్లగా నడుచుకుంటూ వస్తున్న జ్ఞాపికను చూసి అడిగింది స్ప్ఫూర్తి- “వాట్‌ వ్యోపెండ్‌ యార్‌! అశ్వినీ లెవల్లో పరుగెత్తుకెళ్లాన్‌! అమ్మమ్మ లెవల్లో నడిచొస్తున్నావ్‌?!”

“మా డాడీ కాదు.”

“మ్సరెవరే,.. ఇంత మిడ్‌నైట్‌ ఫోన్‌ చేసి నిన్ను విష్‌ చేసేది?!”

“రోమియో! ఇడీ రోమియో!” దుప్పటి నిండా కప్పుకుని ముడుచుకుంది. “డాడీ ఫోన్‌ ఎందుకు చెయ్యలేదు?” అనుకుంటూ! నిద్ర పట్టలేదు. మెలకువగానే "ఉంది... దాడీ ఫోన్‌ ఎప్పుడైనా రావచ్చని!

తెల్లవారురూమునే ఫ్రెండ్స్‌ లేచి చదువుకుంటున్నా జ్ఞాపిక లేవలేదు. లేస్తే వాళ్ళు 'వ్యోపీ బర్త్‌దే అంటూ విపెస్‌ చెప్పేస్తారని.., ఫస్ట్‌ఛాన్స్‌ డాడీ మిస్సవుతారని!

కాసేపటికి వార్డెన్‌ కబురు చేసింది... జ్ఞాపిక కోసం ఎవరో వచ్చారనీ, విజిటర్స్‌ రూమ్‌లో ఉన్నారని!

జ. శ్రీలత... మనో. పుమించకోసుల్టైలా

చటుక్కున లేచి హెయిర్‌కు రబ్బరుబాండ్‌ వేసి బాత్‌రూమ్‌లోకి వెళ్లి హడావిడిగా బ్రష్‌ చేసుకుని, అద్దంలో ఫేస్‌ అడ్జస్ట్‌ చేసుకుని గబగబా నడిచింది... విజిటర్స్‌ రూమ్‌లోకి! ఆ వచ్చింది ఎవరో... తెలుసు తనకు!

తెల్లకోటులో కిటికీవైపు తిరిగి వైర్‌లో బార్చుని బలటకు నూస్తున్నారు డాడ్‌!

తనను విష్‌ చేయడంకోసం అంతదూరం నుండే ఇంతస్రాడ్డునే ఇక్కడకు చేరుకుని... ఎంత (ఢ్రేమో- డాడీకి తనంతో! తనకోసం అన్నీ స్పెషల్‌గానే చేస్తారు.

పాదాల చప్పుడు కాకుండా మెల్లగా మునికాళ్ల మీద నడిచెళ్లి భుజాల మీద చేతులేసి, వీపుకు తల ఆన్సి-

“వాయ్‌ డాడ్‌!” అంది.

చేయి వెనక్కి మలిపి జుట్టు నిమిరారాయన.

“డాడ్‌! రాత్రి ఫోన్‌ చెయ్యకపోతే చాలా డిసప్పాయింట్‌ అయ్యాను. ఏడుపొచ్చింది! నాకుతెలుసు మీరొస్తారని! ధాంక్యూ డాడ్‌... థాంక్యూ! ఐ లైక్‌ యూ డాడ్‌... ఐ లైక్‌ యూ వెరీమచ్‌!” అంది అర్ధంగా- రెండు చేతుల్తో వీపును భుజాల మీదుగా అదిమి పట్టుకుని.

“ధాంక్స్‌! మెనీమెనీ ధాంక్స్‌! ఐయాం వెరీ లక్ష్మీ"

గొంతు డాడీది కాదు. మరి ఎవరు? డాడీకి జలుబు చేసిందా? భుజాలు పట్టుకుని ముందుకు తిప్పబోయింది.

చటుక్కున జ్ఞాపిక తలవంచి తలమీద ముద్దుపెట్టుకుని వడివడిగా గుమ్మం దాటబోయాడతడు.

“యూం.! స్టాప్‌... స్టాప్‌ ఐసే” అని కోటు పట్టుకుంది.

కోటు జారి చేతిలో కొచ్చింది.

అతనెళ్లిపోయాడు. పరిగెట్టుకుంటూ కారిడార్‌లోకి వచ్చింది.

లేడు. గేటు వరకూ పరుగెత్తింది.

ఎక్కడా లేడు.

చేతిలోని కోటు జేబులో ఫైవ్‌స్టార్‌ చాక్‌లెట్‌!

'స్థుపిడ్‌! ప్రాక్టికల్‌ జోకులేస్తున్నాడు! ఐ విల్‌ టేక్‌ రివేంజ్‌" కసిగా అనుకుంది.

మలుపులో దాడీ కారు కనిపించడంతో మళ్లీ చిన్నపిల్లయిపోయింది.

“హాయ్‌ హనీ! హ్యాపీ బర్త్‌ దే!"

"ధాంక్యూ దార్‌!”

చేతిలో "ఫైవ్‌స్టార్‌ చూసి అడిగారాయన- “నాకంటే ముందు నా హనీకి చాక్‌లెట్‌ ఎవరిచ్చారబ్బా?”

శ్రీలత... షన ఫ్రేమించశపుల్చిల.. 25

నవ్వుతూ చాక్‌లెట్‌ విసిరేసి- “ఎవరిచ్చినా... నేను తినేది ఫస్ట్‌ మీ చాక్‌లెట్టే!”

అంది. కూతురి భుజూలు పట్టుకుని దగ్గరికి జరుపుకున్నారాయన! తండ్రికి పూర్తిగా ఆనుకుని నడుస్తూ “రాత్రి ఫోనెందుకు చెయ్యలేదు?” మారాంగా అడిగింది.

“చేశాను. నేను “జ్ఞాపిక దాడీని!” అని చెప్తే- నీ ఆటలు సాగవు పెట్టేయమని వార్చింగ్‌ ఇచ్చారు. నన్ను నమ్మలేదు వాళ్ళు. ఏ రోమియోనో డాడీనని అబద్ధం చెప్పన్నాడనుకున్నార్రేమో!” అంటే-

'రోమియో చేస్తే- డాడీ అనుకుని ఇచ్చారు. డాడీ చేస్తే- రోమియో అనుకుని ఇవ్వలేదు" నవ్వుకుంది.

“ఓ.కే. డాడ్‌! ఎనీ హౌ... మీరొచ్చేశారు చాలు!” అని కబుర్లలో దాడీ తెచ్చిన గిప్టలు చూడ్డంలో పడిపోయింది.

ఆ తంగ్రీకూతుళ్ళు ఆనందమైనా, దుఃఖమైనా ఇద్దరే పంచుకుంటారు. మూదోవ్యక్తికి వారి మధ్య స్థానమే ఉండదు. ఇద్దరూ “'తండ్రీకూతుళ్ళు' అనేకన్నా- 'మంచిఫ్రెండ్స్‌ అనడం నిజం.

“సీక్రోసం ఏం తెచ్చానో స్పెషల్‌గా... గెస్‌ చెయ్యి హనీ!” అడిగారాయన చేతిలో ప్యాక్‌లో ఉన్న వస్తువుని వెనక్కి పెట్టుకుంటూ.

“ప్లవర్‌ గార్డెన్‌ బుక్స్‌!”

“సగం కరెక్ట్‌... సగం కాదు!”

జ్యర్రే చెప్పేయండి డార్‌... ప్లీజ్‌”

“స్పార్టకస్‌!”

“నిజంగా! ఎక్కడా? ఎక్కడ దొరికింది డాడ్‌? ఒప్స్‌ల.. ఐ లైక్‌ యూ వెరీమచ్‌ డాడ్‌! ఎప్పట్నుంచీ అడుగుతున్నాను నేను!” తండ్రి భుజంమీద తలపెట్టుకుంది.

“జృజ్రే హనీ! కానీ, ఇది అమాంతం చదివి నమిలి మింగేయొద్దు. ఒక్కొక్క చాప్టర్‌ చదివి కొంత టైమిచ్చి, ఇంకో చాప్టర్‌ చదువు! అప్పుడుకానీ- నువ్వు సరిగా జడ్డ్‌మెంట్‌కు రాలేవు”

“వాట్‌ డాడ్‌! ఎలా చదవాలో కూడా చెప్పాలేంటి? ఇప్పుడు నేను పెద్దదాన్నయి పోయా! చూడండీ... కాక్షెత్తకుండానే మీ షోబ్దర్స్‌ దగ్గరికొచ్చేసా! హైహీల్స్‌ కూడా వేసుకోలా... చూడండీ!” అని తండ్రి పక్కన నిలబడి తండ్రి అటు చూడగానే కాళ్లు పైకెత్తింది.

ఇమ్రైెడియర్‌ హనీ! నువ్వెంత పెద్దయినా నాకు చిన్నపిల్లవేరా? నేనున్నన్నాళ్లు నిన్ను చిన్నపిల్లలానే చూసుకుంటా! ఊర.. ఊ! సరే- బయలుదేరుతున్నా! కాలేజ్‌ వేస్ట్‌ చేసుకోకు! నీ గోల్‌ నీకు గుర్తుందిగా... బై హనీ!”

26 శ్రీలత... షన... ప్రేమించోముర్లీలో “వై డాడ్‌! రోజూ స్టేత్‌ మరచిపోకుండా క్షినిక్‌కి తీసుకెళ్లండి! నాయర్‌కు చెప్పండి- మీకు రోజూ జూస్‌ ఇవ్వకపోతే హనీ వచ్చి తిడుతుందని! ఇంక మీరు ఒక సూట్‌ మీది కోట్‌ ఇంకో సూట్‌ మీద వేసుకోకండి! నేనెలా పెట్టానో అలానే వాడుకోండి. ఇంకా...” శక్తే. హనీ! నువ్వు నా కూతురివా.., అమ్మవా?” ఆమె తలకు తన తల కొడుతూ నవ్వారాయన, “రెండూ..!౯” రెండు కళ్ళూ మూసి తెరిచింది. బయలుదేరి వెళ్లిపోయారాయన. కాలేజ్‌ కెళ్లేసరికి క్లాస్‌ స్టార్టయింది. కంగారుగా తన డెస్క్‌ దగ్గర కెళ్లింది. డెస్క్‌లోంచి నోట్స్‌ తీసి రన్నింగ్‌ నోట్స్‌కు ప్రిపేరయిపోయింది. నలఖై అయిదు నిముషాలు అవలీలగా గడిచిపోయాయి. నెక్ట్స్‌ సెమిస్టర్‌ కోసం ప్రిపేరవ్వాల్సిన మేటర్‌ రన్‌ అవుతోంది. నోట్‌ చేసేసుకుంది గబాగబా! క్లాసయిపోయాక అవంతి నోట్సడిగింది. జ్ఞాపిక ఇచ్చేసింది. ఆ నోట్స్‌ రిఫర్‌ చేస్తూ... అందులోంచి కిందపడిన గ్రీటింగ్‌ కార్డ్‌ చూసి లోలోపలే చదువుకుంది అవంతి, ఆ తర్వాత- లీజర్‌ పిరియడ్‌ కోసం ఎదురుచూసి, అది రాగానే టీజింగ్‌ స్టార్ట్‌ చేసింది జ్ఞాపికను- “హేయ్‌ల.. అందరూ వినండి! ఈరోజు జ్ఞాపిక బర్త్‌దే!” తన బర్త్‌డే స్పూర్తికీ, కామినికీ తప్ప ఎవరికీ తెలీదు. వాళ్ళవైపు కోపంగా చూసింది జ్ఞాపిక. వాళ్ళు సైగ చేశారు- మేమేమీ చెప్పలేదన్నట్టు. అందరూ “హ్యాపీ బర్త్‌డే టూ యూ!” అని హమ్‌ చేశారు... గట్టిగా క్లాప్స్‌తో. “హేయ్‌ల.. దీంట్లో జ్ఞాపిక బాయఫ్రెండ్‌ పంపిన గ్రీటింగ్‌ కార్డుందే... చూస్తారా?” అంటూ ఒక గ్రీటింగ్‌ కార్ట్‌ తీసింది నోట్‌బుక్‌ లోంచి! “ఏయ్‌...” అని జ్ఞాపిక వెంటపడే లోపే పరిగెత్తుతూ పరిగెత్తుతూ గట్టిగా చదివింది. “నా నీక్రు- ఓ జ్ఞాపికా... మనో వ్యాపికా! అజ్ఞాతికా... అనుభూతికా! వ్యోపీ బర్త్‌ డే టూ యూ!

• నీ నేనుగా “హేయ్‌ం.. ఎవరే తుమ్‌వారా ఆవారా?” అడిగింది.

శ్రీలత... తునక ఫ్రేమించనోమర్చిలో. 27

“షట్‌! నాకే తెలీదెవరో! నన్ను టీజ్‌ చేయబట్టి (త్రీ మంత్స్‌ అయింది! పట్టుకోలేక పోతున్నాను. ఈరోజు చేతిలో చిక్కి కూడా గుర్తుపట్టేలోపే తప్పించుకున్నాడు.”

“వుయ్‌ డోంట్‌ బిలీవ్‌! 'హాయ్‌ం...? అనగానే డేటింగ్‌ పెట్టుకునే సెంచరీ ఇది. ఇంత గాఢంగా టీజ్‌ చేస్తున్నాడంటే సమ్‌థింగ్‌, సమ్‌ధింగ్‌ హో రహీ హై యార్‌!”

“ఏయ్‌! బి ఇన్‌ లిమిట్స్‌! రియల్లీ ఐ డోంట్‌ నో... హు ఈజ్‌ హి!”

“నీ డెస్క్‌లోని నోట్‌బుక్‌లోకి గ్రీటింగ్‌ వచ్చిందంటే- మన క్లాస్‌మేటో, కాలేజ్‌ మేటో అయ్యుంటాడే!” అంది అవంతి.

“*వ్రోడ్రో యార్‌! ఐ వోవ్‌ నో ఇంట్రెస్ట్‌ టు ఇన్వెస్టిగేట్‌ ఐ నో... హి ఈజ్‌ ఎ రోమియో! బట్‌ ఐయామ్‌ నాట్‌ జూలియటి” కేర్‌లెస్‌ అన్సర్‌... జ్ఞాపిక నుండి.

“ఇదేంటే... ఏవీ కేర్‌ చెయ్యదు?”

“అదే... మనకెవరయినా బాయ్‌ఫ్రెండ్‌ గ్రీటింగ్‌ కార్డ్‌ ఇస్తే రొమాంటిక్‌గా ఎంత (ధిల్లయిపోతాం..?!” అంది అవంతి.

“అది వాళ్ళ డాడ్‌ విషయంలో తప్పితే ఇంకెవ్వరి విషయంలోనూ అంత ఇంట్రెస్ట్‌ చూపడదే! సెన్సేషన్‌ లెస్‌!” నవ్వారందరూ.

కాన్సీ, జ్ఞాపిక ఆ గ్రీటింగ్‌ కార్డ్‌ని అతి పదిలంగా దాచుకుంది.

రాత్రి రూమ్‌మేట్స్‌ నిద్రపోయాక గ్రీటింగ్‌ కార్ట్‌ తీసింది-

*'25 6)/5 10 1205 3౫/00"

ఇరవై ఐదు రకాల పూలతో చేయబడ్డ “బొకే అది. 112౧160 ఐటమ్స్‌ అన్నీ అందులో వరుసగా రాయబడ్డాయి. అన్నీ శ్రద్ధగా చదివింది.

1159 (1౧6 8706౧6 ౪/0౪ ౪౭1601

లేచి వజ్రాసనంలో కూర్చుని నేలకు ముద్దు పెట్టింది.

“51౧6౪064 & 50081

చిన్నగా 'ఐ బిలీవ్‌ ఇన్‌ మ్యూజిక్‌ హమ్‌ చేసింది.

“0౪/04? గాం610౧/౦౪||

చిన్నగా ఏడుపొచ్చింది. దిండుమీద తలపెట్టి- 'మమ్మా... కమ్‌ ఫర్‌ మీ! వన్స్‌ సీజ్‌... వన్స్‌ యు కమ్‌ ఫర్‌ మీ!” అనుకుంది.

ఎవరు తనకోసం మిడ్‌నైట్‌ వరకూ మేలుకుని బర్త్‌డే విషెస్‌ తెలిపింది?

పొద్దునే హాస్టల్‌కొచ్చి తలపై కిస్‌ చేసి, చాక్‌లెట్‌ ఇచ్చి, ఇంత అపురూపమైన గ్రీటింగ్‌ కార్డ్‌ తనకు పంపినదెవరు?

ఎవరు..? తన టేస్టులన్నీ వడపోసి కనుక్కుంటున్నదెవరు?

28 శ్రీలత... ముషర.. పుమించతోనులిలో ఎవరం... డాడీకి తవృ తన మననులో ఖాళీలేని చోటులో చోటు చేసుకుంటున్నదెవరు? నిద్రరాలేదా రాత్రి! ... మౌనమై పోయింది మనసు.

చటుక్కున లేచి స్ఫూర్తి దిండు కింద ఉన్న టార్చి తీసుకుని గేటు దగ్గరికి వెళ్లింది.

వాచ్‌మన్‌ అడిగాడు- “క్యా హోనా మేడమ్‌?” అని.

“మై దూండూంగా! ఆప్‌ జాయియే!గొ అని అంగుళం అంగుళం వెతికింది.

అప్పుడు దొదికింది... గోట్టెన్‌ కలర్‌ ఫైవ్‌స్టార్‌! దాన్ని తీసుకుని రూమ్‌లోకొచ్చింది. ఉదయం డాడీ ఇచ్చిన మిల్క్‌బార్‌ తీసింది. మెల్లగా అధదికొంచెం, ఇదికొంచెం ఒక్కసారే కొరికింది. రెండూ రెండురకాల రుచులు! రెండూ కలిపి అదో కొత్త రుచి... మొత్తం తిని నీళ్లు తాగేసి పడుకుంది.

పడుకున్నా... గుర్తుతెలియని వ్యక్తి ముందుకుతిరిగి చటుక్కున తలవంచి ఛాతీకాన్చుకుని తలమీద ముద్దుపెట్టి- తను మొహం చూసే ఛాన్స్‌ ఇవ్వకుండా స్కేటింగ్‌ చేస్తున్నట్టు స్పీడ్‌గా డోర్‌లోంచి వెళ్లిపోవడం గుర్తొచ్చింది.

ఎవరయి ఉంటారు..?

ఆ సీన్‌ తలచుకోగానే ఏదో పరిమళం..! సంపెంగపూలూ, మొగలిపుప్పాడి కలిపిన పరిమళం! అదే... అదొక్కటే ఆధారం... స్మిన్‌ స్మెల్‌!

య్యాల.! తను ఆ స్మిన్‌స్మెల్‌ ఆధారంతోనే అతన్ని పట్టుకోగలదు!

లేచి ఫ్రెండ్స్‌ చూడకుండా తన సూట్‌కేసలో దాచిన తెల్లకోటు తీసింది. దాని వాసన చూసింది.

సేమ్‌ స్మెల్‌!

“య్యా హూ.” అని అరిచింది.

ఉలిక్కిపడి లేచారు స్ఫూర్తి కామినీ,

“వాట్‌ వ్యోపెండ్‌ యార్‌! ఎనీథింగ్‌ రాంగ్‌?” దెయ్యంలా జుట్టు విరబోసుకుని వైట్‌కోట్‌ చేతిలో పట్టుకుని మంచంమీద మోకాళ్ల పైన కూర్చున్న జ్ఞాపికను చూసి కంగారుపడి అడిగారు. "

“నథింగ్‌! నధింగ్‌! జస్ట్‌... జస్ట్‌ మీరు లేస్తారో, లేవరో అని అరిచా! అంతే... నధింగ్‌ యార్‌! నధింగ్‌గ”అంది తన చేతిలోని కోటుని వెనకాల దాచుకుంటూ.

దొంగను పట్టుకున్న ఎస్‌.ఐ.ల్లాగా ఇద్దరూ దగ్గరికొచ్చారు. వెనక్కి మడిచిన జ్ఞాపిక చేతుల్లోని కోట్‌ తీసుకున్నారు.

“నథింగ్‌! హొం...” స్ఫూర్తి.

“య్యా... నథింగ్‌! నథింగ్‌!” జ్ఞాపిక.

శ్రీలత... త్యననోం... ఫ్రేగించశోనుల్టిల.. 29

"ఇదెవరిదే?” కామిని.

“అవును- ఇదెవరిది? వాం... అసలు ఇక్కడెందుకుందీ? నా చేతుల్లోకెలా వచ్చింది?” వాళ్ళనే అడుగుతున్న జ్ఞాపికను చూసి- తిక్కరేగింది వాళ్ళకు.

“డ్రామా వద్దు! ఎవరిదిది?” ఇద్దరూ కలిపి అడిగారు.

“ఎవరిదబ్బా? ఆల... గుర్తొచ్చింది! మా డాడీది! కావాలంటే చూడూ... తెల్లగా ఉందీ! డాక్టర్లు తెల్లకోటే కదా వేసుకుంటారు? ఇది మా డొడీదే! నేను డాడీనడిగి తీసుకున్నానన్నమాట! డాడీ గుర్తొచ్చినపుడు, మా డాడీని వాటేసుకున్నట్టు, వాటేసుకుని పడుకోడానికన్నమాట! అంతే... జస్ట్‌- అంతేనన్నమాట!” ఫేస్‌లో అమాయకత్వపు ఎక్స్‌(పెషన్‌ ఇచ్చేసింది సడన్‌గా!

ఛస్తే నమ్మలేదు వాళ్ళు! ఒక సి.ఐ.డి. దొంగను చూసినట్టు చూడసాగారు.

“ఆ౬.[ అని ఆవలింపు అభినయించి “ఒకటే నిద్దరొస్తోంది ఈరోజెందుకో! గుడ్‌నైట్‌! హావ్‌ ఎ స్వీట్‌డ్రీమ్‌!” అని నిండా ముసుగుపెట్టుకుంది కోట్‌తో సహా- ...వాళ్ళ చూపులు తప్పించుకునేందుకు!

స్ఫూర్తి కామిని ఒకరినొకరు చూసుకుని “కుచ్‌ హో గయా!” అనుకుని పడుకున్నారు.

జి

ుంటరక్కడియట్‌లో అమ్మాయిలూ, అబ్బాయిలూ దొంగచూపుల్లో ఉంటారు. ఒకర్నాకరూ దూరంనుండి చూస్తుంటారు! ఏది, ఏం చెయ్యాలో తెలియని వయసు, చదువు- అప్పుడప్పుడే విచ్చుకుని ప్రపంచాన్ని చూస్తున్న మెదడు, బెరుకు... ఈ మూడింటి మధ్య మౌనంగా ఉంటారు.

డిగ్రీ స్టేజ్‌లో ఇంకొంచెం ముందుకొస్తారు.

వారిపట్ల వారికి కొద్దిగా కాన్ఫిడెన్స్‌ మొదలవుతుంది. అబ్బాయిలూ, అమ్వాంఎళూ, పరిచయాలూ... నోట్సులు తీసుకోవడాల వరకొస్తారు! ఒకరిపట్ల ఒకరికి ఉన్న ఆకర్షణను “పేమ'గా కూడా భ్రమ పడుతుంటారు.

పి.జి. లెవెల్లో స్టూడెంట్స్‌ పర్‌ఫెక్ట్‌ పర్సనాలిటీ డెవలప్‌ చేసుకుంటారు.

కాన్ఫిడెన్స్‌, సెల్ఫ్‌ రెస్‌పెక్ట్‌ పెరుగుతాయి. అమ్మాయిలూ,అబ్బాయిల మధ్య సరయిన అవగాహనా, సత్సంబంధాలూ నెలకొంటాయి. జీవితంవట్ల నిర్ణయాలు, ఆశయాలు బలపడుతాయి.

30 శ్రలతు.. మనో ప్రేమించకోముర్చిలో అందులోనూ- మాథ్స్‌ స్టూడెంట్స్‌కు ఆర్ట్స్‌వాళ్ళనూ, సైన్స్‌వాళ్ళనూ చూస్తే జాలి, అలుసు! ఒకరు రాసీ- చదివీ అలిసిపోతారనీ, ఒకరు గీసీ- ప్రాక్టికల్స్‌ చేసీ విసిగిపోతారని! అందులోనూ కంప్యూటర్‌ కోర్సంటే తమ భవిషత్తును ఫారిన్‌లోనే ఊహించుకుంటారు. అమ్మాయిలకూ, అబ్బాయిలకూ మధ్య మెచ్యురిటీతో కలిగే ఫెండ్‌షిప్‌లాంటిదే జ్ఞాపిక, రేవంత్‌ల మధ్య (ఫ్రెండ్‌షిప్‌! రేవంత్‌ జ్ఞాపికకు సీనియర్‌. మంచి మార్క్స్‌స్మోరర్‌. ఎం.సి.ఎ.లో ప్రొఫెసర్స్‌ చెప్పేదేమీ ఉండదు. ఎందుకంటే... వాళ్ళూ (ఫ్రెష్‌గా కోర్స్‌ కంప్లీట్‌ చేసి వచ్చినవాళ్ళే కనుక. సీనియర్స్‌గా కొన్నాళ్లు వర్మ్‌చేసి జాబ్‌ ఆఫర్‌ వచ్చి వెళ్లిపోతారు. జూనియర్స్‌ ఆ పోస్టులను ఫిలప్‌ చేస్తారు! ఫ్యాకల్టీ కొరత ఎక్కువ! కనుక స్టూడెంట్స్‌- ప్రొఫెసర్స్‌ చెప్పే లెక్చర్స్‌ మీద కంటే ఓల్డ్‌ క్వొశ్చన్‌ పేపర్స్‌, సీనియర్స్‌ అద్వైజెస్‌, వాళ్ళ నోట్సుల మీద ఎక్కువ ఆధారపడతారు. జ్ఞాపిక ఎక్కువగా రేవంత్‌ హెల్ప్‌ తీసుకుంటుంది... యాజ్‌ ఎ సీనియర్‌గా! అతను మంచి మార్క్స్స్‌స్మోరర్‌ కాబట్టీ. ఈరోజు డేటాబేస్‌ మేనేజ్‌మెంట్‌ సిస్టమ్‌ థియరీ నోట్స్‌ కోసం రేవంత్‌ క్లాస్‌ కెళ్లింది. రేవంత్‌ క్లాస్‌లో లేడు. రేవంత్‌ క్లోజ్‌ఫెండ్‌ క్రాంత్‌ నడిగింది- “వేరీజ్‌ రేవంత్‌?” అని. “ఐ ధింక్‌... హి ఈజ్‌ ఇన్‌ లైబ్రరీ రూమ్‌!” చెప్పాడు. లైబరీ రూమ్‌ కెళ్లేసరికి- రేవంత్‌ సీరియస్‌ రెఫరెన్స్‌లో ఉన్నాడు. “హాయ్‌6.. రేవంత్‌!” “హయంల.. జ్ఞాపిక!” “ఐ హావ్‌ సమ్‌ డౌట్స్‌ ఇన్‌ డి.బి.ఎం.ఎస్‌.! కెన్‌ యు క్లియర్‌ దీస్‌?” “వై నాట్‌ విత్‌ ప్లెజర్‌... కమాన్‌!” అని ఎక్స్‌ఫ్లనేషన్‌ స్టార్ట్‌ చేశాడు చిన్న గొంతుతో... ఎవరూ డిస్టర్స్‌ కాకుండా! జ్ఞాపిక మధ్యలో రన్నింగ్‌పాయింట్స్‌ నోట్‌ చేసుకుంది. ఎక్స్‌ప్లనేషన్‌ అయ్యాక ఇద్దరూ క్లాస్‌రూమ్స్‌ వైపు నడుస్తున్నారు. “ఇఫ్‌ యు డోంట్‌ మైండ్‌... నేనొకటి అడగనా?” “ప్లీజ్షం “నాకు ఇయర్‌ మొదలయినప్పటి నుండి ఒక మంచిఫెండ్‌గా గైడెన్స్‌ ఇస్తున్నావు కదా! ఎప్పుడూ నీకు- అనవసరం, టైమ్‌ వేస్ట్‌, ఎందుకు నా ఎనర్జీ, నాలెడ్జి తనకోసం వేస్ట్‌ చేసుకోవాలి... అని అనిపించలేదా?”

శ్రీలత... మనల ఫ్రేమించకసుల్లిలో.. 31

“లేదు! పైగా... నువ్వు డిగ్రీ కోసమో, ఫారిన్‌ వెళ్లేందుకు ఛాన్స్‌ కోసమో, పెళ్ళికి ఇది కూడా మంచి రికార్డవుతుంది అనో కాకుండదా- నాలా, అచ్చం నాలా సబ్జెక్ట్‌ కోసం చదూకుంటున్నావనీ, నాలాగే అంతంలేని విజ్ఞానత్భష్ట నీలో ఉందనీ అనిపిస్తుంది! ఒక మంచి గైడ్‌ లేదా కోచ్‌ దొరకడం ఎంత అదృష్టమో, ఒక మంచి స్టూడెంట్‌ దొరకడం కూడా అంతే కష్టం! యామై రైట్‌?”

“అవునూ! కానీ, నా నుంచి నీకేం బెనిఫిట్‌ లేదు కదా!”

“లేకపోతే ఏం? అన్నీ బెనిఫిట్‌ కోసమే చేస్తామా! అయినా... ఎందుకు లేదు? నీకు ఎక్స్‌ప్లెయిన్‌ చేసేప్పుడు నేనూ ఒకసారి సబ్జెక్ట్‌ రివిజన్‌ చేసినవాడ్నవుతాను కదా! అపుడు ఆ సబ్బెక్ట్‌లో ఇంకా థరో అయిపోతానుగాగ”

“వాయ్‌ం రేవంత్‌, హాయ్‌ం జ్ఞాపిక” అంటూ ఫెండ్స్‌ రావడంతో ఆగిపోయారు.

“వైఖరీ నుంచా?” క్రాంతి అడిగాడు.

“య్యా..!?” రేవంత్‌.

“=... “పదయినా కొత్త మాటర్‌ నోట్‌ చేసుకున్నావా?” జ్ఞాపిక నోట్స్‌ తీసుకుంటూ అడిగింది కామిని.

“వాల.! లైబ్రరీలో రెఫరెన్స్‌కు వెళ్లాను. ఈలోపు జ్ఞాపిక డిబి.యం.యస్‌. గురించి అడిగింది. జస్ట్‌ టైమ్‌ రన్నయిపోయింది...”

“ప్లేజ్‌ జ్ఞాపికా! రేవంత్‌ ఎక్స్‌ప్లెయిన్‌ చేసినపుడు నువ్వు రాసుకున్న నోట్స్‌ నాకు ఇవ్వగలవా... జస్ట్‌ ఫర్‌ రెఫరెన్స్‌” స్ఫూర్తి రిక్వెస్ట్‌.

“విత్‌ ప్లెజర్‌?” జ్ఞాపిక.

“వియ్‌ విల్‌ మీట్‌ యు అగైన్‌... టై” వెళ్లిపోయారు వాళ్ళు.

రేవంత్‌, జ్ఞాపిక మళ్లీ నడవసాగారు.

“జ్ఞాపిక! మన కోర్స్‌లో కాక, ఇంకే సబ్జెక్ట్స్‌ అంటే ఇష్టం నీకు?”

“కాత్త క్రాత్త డిసీసెస్‌! వాటిని కంట్రోల్‌ చేస్తున్న రీసెర్చి ఫార్ములాస్‌”

గక్చహోం,. మీ డాడ్‌ ఎప్పుడూ డిస్మస్‌ చేస్తుంటారేమో!”

“అవును! డాడ్‌ తనకు తెలిసిన ఏ విషయమైనా నాతో డిస్మస్‌ చేస్తారు! నాకు డాడ్‌ మంచి ఫ్రెండ్‌... నీలాగే”

“మరి... మీ మదర్‌?”

“మమ్మీ నన్ను కనగానే చనిపోయింది. నేనసలు చూద్న్చేలేదుగొ

“అయాం సాది!”

“ఇట్స్‌ ఓ.కే! మరి, నీకే సబ్జెక్ట్‌ ఇష్టం?”

32 శ్రీలత... మనో... సేమించతనుర్చి ల!

"కీట్స్‌ షెల్లీ హాయట్రీ, టాల్‌స్టాయ్‌ బుక్స్‌ ఇష్టం!”

“నాకసలు లిటరరీ ఫీల్టే తెలీదు. సైన్స్‌ అంద్‌ మాథ్స్‌ తప్ప!”

"ఇందులో వింత ఏవుందీ! మాధ్స్‌ నీ సబ్జెక్ట్‌, సైన్స్‌ మీ డాడీ సబ్జెక్టు నువ్వు ఉన్న వాతావరణం నీకా సబ్జెక్ట్‌ పైన ఇంట్రెస్ట్‌ లేపింది. నువ్వూ లిటరరీ వాతావరణంలో ఉంటే సీకూ ఇంట్రెస్ట్‌ వచ్చేది... నాలాగే!”

“అంటే... మీ దాడీ లిటరరీ సైడా?”

"కాదు. మమ్మీ ఇంగ్రీష్‌ ఎమ్‌.ఎ. పి.హెచ్‌.డి. తనే నాకు లిటరరీ పట్ల ఇంటైెస్ట్‌ పెంచింది! కామ్‌గా వెళ్లి మమ్మీ కాలేజ్‌లో తన లెక్చర్‌ వినడం నాకు చాలాఇష్టం! క్లాస్‌లో లెక్చర్‌ ఇచ్చేటపుడు తనను తాను మర్చిపోతుంది.”

“పీ మమ్మీ ఇంగ్లీష్‌ లెక్సరరా?”

“చెప్పాలా? తెలిసిపోలేదూ?”

“తెలిసిందిలే! మరి డాడ్‌!”

“నాకు డాడ్‌ లేరు! నేను మమ్మీ కడుపులో ఉన్నపుడే చనిపోయారు. నేనసలు దాడీని చూడలేదు! ఫోటోలో తప్ప”

“ఓల.. మనిద్దరి జీవితాల్లోనూ ఒక గ్యాప్‌ ఉందన్నమాట! నవ్వింది.

“ఆం... ఫిలప్‌ చెయ్యలేని గ్యాప్‌!” రేవంత్‌ గొంతులో జీర.

కాలేజ్‌ రావడంతో ఇద్దరూ "బై చెప్పుకుని విడిపోయారు.

“నిజంగా రేవంత్‌ మంచి ఫ్రెండ్‌! అనుకుంది జ్ఞాపిక.

'జ్ఞాపికది నిజంగా మంచి నేచర్‌!” అనుకున్నాడు రేవంత్‌.

ఇప్పటికి చాలాసార్లు కలుసుకుని విడిపోయాక ఇద్దరూ అలాగే అనుకుంటారు.

నాలుగడుగులు వేశాడో, లేదో- “రేవంత్‌..!” అంటూ పరిగెత్తుకువచ్చి, "కెన్‌ యు హెల్ప్‌ మీకా వగరుస్తూంది జ్ఞాపిక.

“ష్యూర్‌! వాట్‌ 'హ్యాపెండ్‌..?”

“కమ్‌ విత్‌ మీ!” అని చెయ్యిపట్టుకుని లాక్కెళ్లింది.

చెట్టుకింద సైకిల్‌ పడిఉంది. బుక్స్‌ చిందరవందరగా పడిఉన్నాయి. ఒకమ్మాయి స్టుహ లేకుండా కూలబడివుంది.

"ఈమెను హాస్పటల్‌కు తీసుకువెళ్ళామా?” అంది.

అక్కడ యూనివర్సిటీ క్యాంపస్‌ దగ్గర ఆటోలు దొరకడం కష్టం! అందుకే వోస్టల్‌ నుండి సైకిల్స్‌గానీ, స్కూటర్స్‌గానీ వాడతారు అమ్మాయిలు. ఆ అమ్మాయి కూడా సైకిల్‌ మీద వచ్చినట్టుంది! జ్ఞాపికకు కైనటిక్‌ వుంది. కానీ, ఆ అమ్మాయినెలా తీసుకెళ్లలదు ఆ

శ్రీలత... మనల శ్రేడించోనుర్టుల.. 33 స్థితిలో? పోనీ.., రేవంత్‌ పట్టుకుని కూర్చున్నా- ముగ్గురూ కైనటిక్‌ మీద పోవడం అసాధ్యం! పిస్టల్‌ వరకు ఆ అమ్మాయిని మోసుకెళ్లడం మరీ కష్టం!

వెంటనే ఐడియా వచ్చింది.

“డ్రూ వన్‌ థింగ్‌! నా బైక్‌ తీసుకురాలేదు. నేనీరోజు (ఫెండ్‌తో కలిసి వచ్చాను. నీ కైనటిక్‌ తీస్కెళ్లి ఆటో తెస్తాను. అప్పటివరకూ నువ్వీ అమ్మాయి దగ్గర ఉండు!” అనేసి వెళ్లి పది నిముషాల్లో ఆటో తెచ్చాడు.

ఆటోలో జ్ఞాపిక, ఆ అమ్మాయి హాస్టల్‌కెళ్లారు. వెనుక జ్ఞాపిక కెనటిక్‌ తీసుకుని రేవంత్‌ హాస్టల్‌ వరకూ వెళ్లి, గేట్‌ దగ్గర కైనటిక్‌ ఇచ్చేసి వస్తూ-

“వాట్‌ హ్యాపెండ్‌ టు హర్‌! ఈజ్‌ షి సిక్‌?” అడిగాడు.

“య్యా! షీ ఈజ్‌ డ్రగ్‌ ఎడిక్ట్‌ అప్పుడప్పుడూ అలా అన్‌కాన్నస్‌ అవుతుంది.”

“మైగాడ్‌! నువ్వింత ఈజీగా చెప్తన్నావేంటీ... డ్రగ్‌ ఎడిక్ట్‌ అని?!”

“ఇలాంటివాళ్ళను అప్పుడప్పుడూ చూస్తాం కాబట్టి కొత్తగా అనిపించదు. నువ్వు మొదటిసారి చూసినందుకు ఆశ్చర్యపోతున్నాన్‌! ఎనీవొల... ధాంక్యూ రేవంత్‌! థాంక్యూ ఫర్‌ యువర్‌ కో అపరేషన్‌! నేను వెళ్లి తనను చూసుకోవాలి! వార్జెన్‌కు తెలిస్తే దాన్నింటికి పంపించేస్తుందిగొ కంగారుపడింది.

“అంటే... వార్డెన్‌కు తెలియకుండా మీరు మేనేజ్‌ చేస్తున్నారన్నమాట! మీరే ఆ అమ్మాయిని ఎంకరేజ్‌ చేస్తున్నట్టు కాదూ..?!” కోపం వచ్చింది రేవంత్‌కు.

“మరీ ఇరిటేట్‌ కాకు! మనం రేపు మాట్లాడుకుందాం ఈ విషయం... బైగా అని రేవంత్‌ *బై..!” అనేలోపే లోపలికి వెళ్లిఫోయింది.

జ క గ్‌

మవపసటి రోజు లీజర్‌ అవర్‌లో లాన్‌లో కూర్చున్నారు జ్ఞాపిక, స్ఫూర్తి, కామినీ, రేవంత్‌, క్రాంత్‌, ఈష్‌!

అప్పటికి ఆ టాపిక్‌ స్టారయి అర్ధగంట పైనే అయింది.

“ఐ కాంట్‌ సపోర్ట్‌ యువర్‌ ఆర్భుమెంట్‌! వార్డెన్‌కూ, తల్లిదండ్రులకూ ఈ విషయం తెలీకుండా ఉంచడం మీ తప్పు! ఆ తరువాత వాళ్ళేం నిర్ణయం తీసుకుంటారో మీరెలా నిర్ణయించగలరు?”అన్నాడు రేవంత్‌ చేతిలోని రాయిని దూరంగా విసురుతూ.

“మాకు ఒకమ్మాయి విషయంలో ప్రాక్టికల్‌ ఎక్స్‌పీరియన్స్‌ ఉంది. కనుకే మేమీ డెసిషన్‌ తీసుకున్నాం!” స్ఫూర్తి

క్రిత. శ్రీలత... మనన. ఫ్రుమించోమన్చిలో “నో! ఇట్స్‌ బాడ్‌! ఇట్స్‌ బాడ్‌! తల్లిదండ్రులకయినా చెప్పుండాల్సింది!” క్రాంత్‌. “తల్లిదండ్రుల వల్లే తను (డ్రగ్స్‌కు ఎడిక్ట్‌ అయింది! తండ్రి- తల్లికి డైవర్స్‌ ఇచ్చాడు. తల్లి వేరే మ్యారేజ్‌ చేసుకుంది. తండ్రి కూడా వేరే మ్యారేజ్‌ చేసుకున్నాడు. తను తల్లి దగ్గర ఉంటోంది! రెండో తండ్రికి కూడా ఒక కూతురు. రెండో తండ్రి కూతురుకూ, తనకూ ఆ ఇంట్లో చూపే డిఫరెన్స్‌కు ఆ అమ్మాయి (డ్రగ్‌ ఎడిక్ట్‌ అయింది. ఇక వాళ్ళ సపోర్ట్‌ ఆ అమ్మాయికి దొరుకుతుందా?” జ్ఞాపిక.

“వార్డెన్‌ కోఆపరేట్‌ చెయ్యొచ్చుగా!” ఈష్‌

ఎనెవ్వర్‌! వార్దెనంత రిస్క్‌ తీసుకోరు!”

“ఓ,కే.- వుయ్‌ విల్‌ టెల్‌ వన్‌ ఎగ్జాంపుల్‌! లాస్ట్‌ ఇయర్‌ మా పక్కరూమ్‌ అమ్మాయి ఒక అబ్బాయితో లవ్‌లో పడి పొరపాట్న ప్రెగ్నెన్సీ తెచ్చుకుంది. ఈ విషయం వార్డెన్‌కు తెలిసి ఆ అమ్మాయి తల్లిదండ్రులను పిలిపించి ఆ అమ్మాయిని పంపించేసింది. ఆ విషయం అందరికీ తెలిసిందనే గిల్టీనెస్‌తో తను కాలేజ్‌ మానేసింది! తల్లిదండ్రులు అబార్షన్‌ చేయించి ఇంకో పెళ్ళి చేశారు. పెళ్ళి తరువాత అ భర్తకా విషయం తెలిసి గొడవ చేస్తే... తను ఆత్మహత్య చేసుకుంది! (పేమించినవాడు బానే ఉన్నాడు, వార్డెన్‌ కూడా బావుంది. ఆ అమ్మాయికే బతుకు లేకుండాపోయింది!” స్ఫూర్తి.

“ఒక వీక్‌నెస్‌కు పరిష్కారం... పనిష్‌మెంట్‌ కాదు. అర్ధంచేసుకుని, నెమ్మదిగా దానిలో లోతుపాతులు వాళ్ళకు తెలియచేసి, వాళ్ళను అందులోంచి బయటకు తేవాలి! అంకేగాని, గొడవచేయడం, వాళ్ళను చులకన చేయడం... సొల్యూషన్‌ కాదు కామినీ!

“అందుకే రేవతి విషయంలో మేము చాలా డెలికేట్‌గా వ్యవహరిస్తాం. తను ఏదో ఫ్యామిలీ డిప్రెషన్‌తో డ్రగ్స్‌కు అలవాటు పడి ఎడిక్ట్‌ అయింది. మా కోఆపరేషన్‌తో చాలావరకూ తగ్గించింది. ఇంకొన్ని రోజుల్లో తను పూర్తిగా మానేస్తుందనే నమ్మకం మాకుంది” జ్ఞాపిక కాన్ఫిడెంట్‌గా అంది.

“య్యా..! వీళ్ళ థింకింగ్‌ కూడా బానే ఉంది కదా!” క్రాంత్‌.

“మా ఆలోచన- ఆ అమ్మాయి విషయంలో గొడవచేసి అల్లరిచేయకుండా మా (ఫ్రెండ్‌షిప్‌తో తనను బయటకు తీసుకురావాలని!” కామిని,

“అఫ్‌కోర్స్‌! బెస్టాఫ్‌ లక్‌!” అన్నారు ముగ్గురబ్బాయిలు.

“జ్ఞాపికా! మీ కాన్ఫిడెన్స్‌ చూస్తుంటే మీలో మీ కోఆపరేషన్‌ చూస్తుంటే ఇది బాయ్స్‌లో లేదేమో... ననిపిస్తుందిగా ఈష్‌ అన్నాడు.

“ఎందుకు లేదూ! మన ముగ్గురి మధ్య లేదా? మనం బాయ్స్‌ కాదా?” రేవంత్‌ నవ్వాడు.

శ్రీలత... షనోఒ ఫ్రేడముంచోనుల్టిలో 35 “ఎనీ డౌట్‌?” కామిని అంది. “డోంట్‌! స్టుపిడ్‌!” స్ఫూర్తి తిట్టింది. “సెల్ఫ్‌ ఇన్సల్డ్‌ చేసుకోకూడదు. సెల్ఫ్‌ రెస్పెక్ట్‌, సెల్స్‌ కాన్ఫిడెన్స్‌ ఎవ్వుడూ కోల్పోకూడదు” రేవంత్‌ అన్నాడు. “అయాం ఆల్బో సపోర్టింగ్‌ రేవంత్‌!” జ్ఞాపిక అంది. అందరూ హాట్‌హాట్‌ టాపిక్‌లోంచి నవ్వుకుని రిలాక్సయి విడిపోయారు. ణి జ సే వ్యోళ వెనకాల కొంత ఖాళీస్లేస్‌లో స్టూడెంట్స్‌ చదువుకోవడానికీ, రిలాక్స్‌ అవదానికీ లాన్‌ మెయిన్‌టెయిన్‌ అవుతోంది. అక్కడే కూర్చుని రిలాక్స్‌డ్‌గా కబుర్లు చెప్పుకుంటున్నారు... జ్ఞాపికా, రేవతీ, స్ఫూర్తీ కామినీ! కొద్దికొద్దిగా మసక చీకటీ, చల్లటిగాలి! వదిలేసిన జుట్టుకొసలు రవివర్మ కుంచె కొసల్లా- గీసిన చిత్రానికి తుదిమెరుగులు దిద్దుతున్నట్లు అమ్మాయిల నుదుర్హూ బుగ్గల్ని నాజూగ్గా తడుముతున్నాయి. ఆ తడమడంలో- ఏదో మెత్తనిస్పర్భలోని గిలిగింత మనసుకు ఇంకా అహ్హాదం కలిగిస్తోంది. అల్లరి వెంట్రుకల్ని వెనక్కి తోస్తూనే మళ్లీ విడిచిపెడుతున్నారు ఆ స్పర్శ కోసం! “నీకేం చూస్తే భయమే? నిజంగా చెప్పాలి! లేనిపోని గొప్పలు వద్దు... నాకసలు భయమే లేదని!” స్ఫూర్తి అడిగింది కామినిని. “ఓ.కే.! ఫ్రాంక్‌లీ... కాక్రోచ్‌ను చూస్తే” కామిని చెప్పి రేవతి వైపు చూసింది. “నాకు లిజర్డ్‌ను చూస్తే” ఒళ్ళంతా జలదరించినట్లయి వెంట్రుకలు నిక్కబొడుచుకుని, ఊపిరాగిపోయి, చూపు నిలిపేసి- “కెవ్వుమని గట్టిగా అరిచింది. అందరూ కంగారుపడి లేచి పరిగెత్తబోయి- రేవతి రాకపోవడంతో... ఆగిపోయి “రావే...” అన్నారు. “ఎక్కడికే?” నింపాదిగా అడిగింది. “నువ్వేకదే అరిచావ్‌! అసలేం జరిగింది? నువ్వరిచావని మేం పరిగెడుకున్నాం!?” స్ఫూర్తి అయోమయంగా అంది. “అయోమయపు జగన్నాధాలూ... మీరెలా (బ్రతుకుతారో, ఏవిటో... ఈ అమాయకత్వంతో! నేనేమీ భయపడి అరవలేదు. లిజర్డ్‌ను చూస్తే 'అలా అరవాలనిపిస్తుంది అని అరిచి చూపించాను బాసింపట్టు వేసుకుని కూర్చుంటూ నిదానంగా వివరించింది.

36 శ్రీలత... నో. ఫ్రేమించీశముర్చిల?

ముగ్గురూ రేవతి తలమీద టపటపా కొట్టి-

“రాక్షసగొంతుతో అరచి గుందెలదరగొట్టావ్‌ కదే! వం జరిగిందోనని కంగారుపడి చచ్చాంగా తిట్టారు ముగ్గురూ కోరస్‌గా.

“కొట్టారు... సరిపోలేదా? దానికి వడ్డీగా మళ్లీ తిట్టాలా? మీరేగా అడిగారు... నేను చెప్పాను.అడిగినందుకు మిమ్మల్ని మీరు ముందు కొట్టుకుని, తర్వాత నన్ను చెప్పినందుకు కొట్టాలీగానీ... ముందే నన్ను కొడతారేంటే?” దబాయింపుకు దిగింది.

“సరే! బుద్భుంటే ఇంకేదీ నిన్ను అడగం! అడిగినా అన్నిటికీ ప్రిపేరయి అడుగుతాం అని ఎవరి తలమీద వాళ్ళు కొట్టుకున్నాక శాంతించింది రేవతి.

“సరేలే... ఇది టాపిక్‌ను డైవర్ట్‌ చేయడంలో ఎక్స్‌పర్ట్‌” అని రేవతిని మళ్లీ తిట్టి-

“నీక్సు ఏదంటే భయమే? రేవతిలా స్పెషల్‌గా కాకుండా మామూలుగా చెప్పు” స్ఫూర్తిని కామిని అడిగింది.

“నాాక్సు- ఈవిల్‌... ఈవిల్‌ అంటే భయం!” స్పష్టంగా చెప్పింది.

“ఎందుకు? నిన్ను నీవు ఎప్పుడూ అద్దంలో చూసుకోలేదా? అప్పుడప్పుడూ అద్దంలో చూసుకుంటూండు... ఈవిల్‌ అంటే భయం పోతుంది!” రేవతి- స్ఫూర్తి భుజంమీద తడుతూ, ధైర్యం ఇస్తూ సిన్సియర్‌ అడ్వైజ్‌ ఇచ్చింది.

స్ఫూర్తి సీరియస్‌గా టీషర్ట్‌ చేతులు పైకి మడిచి రేవతిపై ఫిజికల్‌ ఎటాక్‌కు చిగబోతుండగా... జ్ఞాపికా కామినీ చెరో చెయ్యి గట్టిగా పట్టుకుని ఆపి-

“ప్రోన్సీలేవే! నిన్ను ఇన్సల్ట్‌ చెయ్యాలని కాదు... అదేదో తెలీక వాగింది!” ఆపడానికి (ప్రయత్నించారు.

“నేనేం తెలీక వాగలా! ఈ మసకచీకట్లో జుట్టు విరబోసుకుని, తెల్ల టీషర్ట్‌లో... అది అచ్చం 'మోడరన్‌ ఇండియన్‌ ఈవిల్‌ లాగా కనిపించింది... అదే చెప్పాను ఆని తను స్ఫూర్తికి దూరంగా జరిగి పారిపోవడానికి సిద్ధమవుతూ చెప్పి మరీ రెచ్చగొట్టింది.

“ప్లీజ్‌! నన్ను వదలండే... ఆ దన్‌లప్‌నీ, ఆ సోడాబుడ్డినీ, ఆ వాటర్‌మిలన్‌నీ... ఇప్పుడే అటోఇటో తేల్చేస్తా!” స్ఫూర్తికి కోపం పెరిగిపోయింది.

ఇద్దర్నీ కూల్‌ చేసి కూర్చోబెట్టేసరికి పావుగంటయింది.

“సరే! సీకేవంటే భయం చెప్పేయ్‌ జ్ఞాపికా?” అడిగారు ముగ్గురూ... లాస్ట్‌ క్వశ్చన్‌గా.

“నాకేవంటేనూ భయంలేదు. కావాలంటే టెస్ట్‌ చేసుకోవచ్చు!” స్థిరంగా చెప్పింది.

ముగ్గురూ ఒకర్నొకరు చూసుకున్నారు. “దీని పొగరు ఎలాగే అణచడం?”... అని సైగ చేసుకున్నారు- “ఏం చేద్దామే..?” అని!

ముగ్గురూ దగ్గరగా జరిగి గుసగుసగా మాట్లాడుకున్నారు.

శ్రీలత... మనన... ఫ్రేగమించనముర్టిలో. 37

“సరే... నువ్వు టెస్ట్‌కు రెడీనా?” ముగ్గురూ అడిగారు.

“రెడీ..” మళ్లీ స్థిరంగా చెప్పింది.

కామిని చున్నీ తీసి జ్ఞాపిక కళ్ళకు గంతలుగా కట్టి-

“చూడూ... పండు వెన్నెల! చల్లగాలి! పక్కనే శృశానం! పురైలు, చితి మంటలు! నువ్వొక్కదానివే... కళ్ళు కనిపించడం లేదు! ఇలాగే చున్నీ విప్పకుండా రూమ్‌కు రావాలి ఒంటరిగా..! అర్థమయిందా మా టెస్ట్‌?!” అడిగారు గంతలు సరిచేసి,

“మీరెంత హిప్నటైజ్‌ చేసినా లాభం లేదు. నేనొచ్చేస్తాను... మీరెళ్లండి! నేనొచ్చేసరికి నాకు ఐస్‌క్రీమ్‌ రెడీ చెయ్యండి!” కాన్ఫిడెంట్‌గా చెప్పింది.

“ఆలోచించుకో... మళ్లీ!” బెదిరింపుగా అడిగారు.

“చించుకున్నాలే... పోందే! ఇదో పే...ద్ద టెస్ట్‌! దీనికో ఆలోచన!” విసుక్కుంది.

“దీనికి ఓవర్‌ కాన్ఫిడెన్స్‌!” గొణుక్కుంటూ వెళ్లి రూమ్‌లో వెయిట్‌ చెయ్యసాగారు.

చల్లగాలి! నిశ్శబ్దం..!!

గాలికి వెంట్రుకలు మెడమీద పాకుతూ గిలిగిలి రేవుతున్నాయి! కరెక్ట్‌గా ఎన్ని అడుగులు నడిస్తే వోస్టల్‌ ముందువైపుకు మలుపు వస్తుందో ముందే అంచనా వేసుకుంది కనుక- చేతులు సాచి మెల్లగా, ధైర్యంగా అడుగడుగు వేయసాగింది.

అలా కొన్ని అడుగులు వేశాక- ముక్కుమీద ఏదో మెత్తటిగాలి సుడిగా వచ్చి తనను కదిలెంచినట్లయి కొంచెం తూలింది.

ఎవరో తనను పడకుండా భుజంమీద రెండుచేతులూ ఆనించి పట్టుకున్నారు.

“వదలండే... నేను నడవగల్ను!” విసుక్కుంది రోషంగా!

వదిలేశారు.

మరో రెండడుగులు వేశాక చెవిలోలకును చూపుడువేలితో సున్నితంగా కదిలించారు.

“చంపుతా... ముట్టుకుంటే!” మళ్లీ అరిచింది.

వదిలేశారు.

రెండడుగులు వేశాక గడ్డంమీద నుండి మెడవంపులోకి, ఆపై కిందకీ ఏదో చూపుడువేలు పాకినట్లనిపించి మొవాం విదిలించింది. అయినా థైర్యంగానే అడుగులు వేసింది. ఈసారి పక్కనే, దగ్గరగా ఏదో ఆకారం నడిచినట్లనిపించింది!

తడిమి చూడబోతే దూరంగా జరిగినట్లనిపించింది.

అలాగే నడుస్తూ... మలుపు దగ్గరకు వచ్చిందనే ఐడియా రాగానే- సడన్‌గా మలుపు తిరిగింది. స్లిప్పర్స్‌కు రాయి తగిలి తూలి వెనకకు పడబోతూ గాలిలోకి చేతులుచాచింది పట్టుకోసం.

38 శ్రీలత... మనల. ఫ్రేముంచతముర్చిల? అంతే..! ఏవో రెండుచేతులు తనను నడుంమీద బాలెన్స్‌డ్‌గా పట్టుకుని అలలా పైకి లేపాయి. అ ఆధారాన్ని పదకుండా గట్టిగా ఒడిసిపట్టుకుంది జ్ఞాపిక. నులివెచ్చని శరీరమది. నిలువెల్లా అదిమి పట్టుకుంది! ఆ శరీరం తన (ఫెంద్స్‌ది కాదనిపించింది. ఊపిరి మెడకు తగిలి, దానితోపాటు ఏదో గరుకు స్పర్శ! అదేంటీ... పట్టుపురుగు పాకినట్టు- ముదురాకు కొసళ్లు నూనూగుగా తడిమినట్లు- సీతాకోకచిలుక తన రెక్కలతో సుతిమెత్తగా రుద్దినట్లు- ఒళ్ళంతా చలిలో కూడా తీయని జలదరింపు! దానికితోడు- వెచ్చని ఊపిరి మళ్లీ..! “ఏంటది... దెయ్యమా! దెయ్యం ఇంత బావుంటుందా? ఇంత బావుంటే దెయ్యానికి భయపడటమెందుకు అనవసరంగా! ఎంచక్కా (ఫ్రెండ్‌షిప్‌ చెయ్యుచ్చుగా!? అనుకుంటుండగా- అప్పుడొచ్చింది... ముక్కుకొసలకు అత్యంత దగ్గరగా జరిగి, పెదవుల ౩దురుగా ఆనీ అనకుండా తగిలిన మృదు తాకిడిలోంచి సంపెంగలూ, మొగలిపుష్పాడీ కలిపిన స్మెల్‌... స్మిన్‌ స్మెల్‌! ఇది... ఇది... ఆ రోమియో స్కిన్‌ స్మెల్‌! అంతే... పట్టుకోవాలనే ఆతృతలో “కెవ్వు మని అరిచి, “హెల్ప్‌... హెల్ప్‌... హెల్ప్‌... కాచ్‌ హిమ్‌!” అనేలోపే వెంటనే ఆ ఆకారం తనకు దూరమయినట్లనిపించి- కళ్ళకున్న చున్నీ తీసి పారేయబోతే అంత సులువుగా రాలేదు.

గబుక్కున చెయ్యి ముందుకు చాస్తే ఆ ఆకారం బెల్ట్‌ దొరికింది. కానీ, అంతలోకే జారిపోయింది. బలవంతాన చున్నీ పీకి పదేసి రోమియో ఎటెళ్లాడోనని వెతికేసరికి- ఆ స్మెల్‌ జాడగానీ, మనిషి జాడగానీ లేదు.

అప్పటికే కామినీ, స్ఫూర్తీ రేవతీ వచ్చి ఎదురుగా నిలుచుని నడుము మీద చేతులు పెట్టకుని-

“నీకసలు భయం లేదు! హాల... ప్రాక్టికల్‌గా నిరూపిస్తావు! కదా..!” వెక్కిరింతగా అడిగారు.

“నేన్స భయపడి అరవలేదే! రోమియో... అదే రోమియోనే! నాకు కనబడకుండా నన్ను టీజ్‌ చేస్తున్నాడని చెప్పానే! అతనే... వచ్చాడు! నేను అతని స్కిన్‌ స్మెల్‌ గుర్తుపట్టాను! అక్కడ్నుంచీ ఇక్కడిదాకా తోడొచ్చాడే! నేను మీరనుకున్నాను... నన్ను పట్టుకున్నాడు కూడా! ఇదుగో చూడు... ఇక్కడాగూ అని నడుం చూపించింది.

శ్రీలత... తనన ఫ్రేమించనుర్చిలో 39

“అందుకే- అందుకే అతన్ని పట్టుకోవాలని అరిచాను. భయపడికాదు... ప్రామిస్‌- నాకు భయంలేదే! అతన్ని పట్టుకోవాలనీ...”

అందరి ఫేసుల్లోనూ అపనమ్మకం! పైగా... తమను ఫపూల్‌ను చెయ్యాలని చూస్తున్నట్టు అనుమానం!

“నిజంగానే! రోమియోనే...” మళ్లీ చెప్పబోయింది.

“షటప్‌! నువ్వో జూలియట్‌... నీకో రోమియో! ఏ మగదెయ్యమో అయ్యుంటుంది! నువ్వు రోమియో అనుకునుంటావు!” స్ఫూర్తి క్లియరెన్స్‌ ఇచ్చింది.

“యూ షట్‌ ఫస్ట్‌! అది దెయ్యం కాదు... పర్సన్‌! నేను బెల్ట్‌ పట్టుకున్నాను కూడా! దెయ్యాన్ని టచ్‌ ఎలా చేస్తామే?!” వాదనకి దిగింది జ్ఞాపిక.

“దెయ్యమే టచ్‌ అయ్యే బెల్ట్‌ పెట్టుకుని వచ్చుంటుంది! ఎనీవౌం... నీకు మగ దెయ్యమంటే భయం- ఒప్పేసుకో!” రేవతి కాంప్రమైజ్‌కు వచ్చింది.

“అది కాదే...”

జ్ఞాపికను ముగ్గురూ మూడువైపులా ఎత్తుకుని తీసుకొచ్చి రూమ్‌లో బెడ్‌మీద వదిలేసి పడుకోబెట్టి రగ్గుకప్పి మంచినీళ్ల గ్లాసు చేతికిచ్చి నుదుటి మీద చెమట తుడిచి-

“రిలాక్స్‌ జ్ఞాసికా... రిలాక్స్‌” అని అనునయించసాగారు.

“నేను హెల్చ్‌ అనరిచినపుడు వెంటనే మీరొచ్చుంటే ఆ రోమియో దారికేవాదే!” అని చెప్పబోతుంటే-

“ఉష్ష్‌.! నువ్వు షాక్‌లో ఉన్నావు! మే మొప్పుకొంటున్నాం! నీకు భయంలేదు... ఓ.కే! ఇక ఆ టాపిక్‌ వదిలేసి పడుకో! అనవసరంగా పోటీపెట్టి దీన్ని అప్‌సెట్‌ చేశామే!?” స్ఫూర్తి జాలిపడింది.

“య్యా! ఇది తెల్లార్లూ రోమియో దెయ్యాన్నే కలవరిస్తుందేమా!” రేవతి జాలిపడింది.

“అది దెయ్యం కాదే... నా మెడమీద ఊపిరి కూడా తగిలింది. అసలు దెయ్యానికి ఊపిరుంటుందా?” మళ్లీ అడిగింది జ్ఞాపిక.

గదిలోని లైటు తీసేసి, జ్ఞాపికను బలవంతంగా పడుకోబెట్టి రగ్గు కప్పి ముగ్గురూ పక్కన కూర్చుని లేవకుండా పట్టుకున్నారు.

“న్పేన్రోడ్రి ప్రోలేదే! ఆ స్టుపిడ్‌ రోమియో నన్నూ...”

“గ్రోమియో! రోమియో! రోమియో! రోమియో! మేమొప్పుకున్నాం... ఇక పడుకో! అది దెయ్యం కాదు! నీకు భయంలేదు... ఓక్కేగ” అన్నాక పడుకుంది.

కానీ, వాళ్ళను నమ్మించడమెలాగో అర్ధంకాక, “మీ ఖర్మ” అని తలకొట్టుకుని ఆవులించి నిద్రపోయింది.

శ్తీ0 శ్రలత... మనో... ప్రేడుంచకోనుల్జిల “మన ఖర్మ” అని ముగ్గురూ తలకొట్టుకుని, తెల్లార్లూ కాపలా కాశారు- మధ్యలో లేచి “రోమియోనే... దెయ్యంకాదే!” అన్నప్రుడల్లా రిలాక్స్‌ చేసి పదుకోబెడుతూ. 3 రః జ్ఞాపికకు డి.బి.యం.యస్‌. నోట్స్‌ డిక్టేట్‌ చేస్తూనే ఉన్నాడు... ఫాస్ట్‌గా! అదేమో చిన్నది కాదు... ప్లస్‌- స్కోరింగ్‌ మాటర్‌! చూసి రాసుకోవడం, లేదా జిరాక్స్‌ చేసుకోవడం కంటె రన్నింగ్‌ నోట్స్‌లో రివిజన్‌ చేసినట్లవుతుందని రేవంత్‌, జ్ఞాపికల ఆలోచన! రన్నింగ్‌ నోట్స్‌లో చెప్పడం ద్వారా రేవంత్‌కు, రాయడం ద్వారా జ్ఞాపీకకు ఇద్దరికీ రివిజన్‌ అవుతుంది. రిస్క్‌ అయినా ఆదే ప్రిఫర్‌ చేస్తారిద్దరూ! యం.సి.ఎ.లో స్టూడెంట్స్‌ క్లాసరూమ్‌లో కంటె లైబ్రరీలో, సీనియర్స్‌ గైడెన్స్‌లోనే ఎక్కువుంటారు. యూనివర్సిటీ లాన్‌లో సచ్బెక్ట్‌లో పడిపోయి వెదర్‌ మారుతున్నా చూసుకోలేదు ఇద్దరూ! చటుక్కున లేచి, ఫస్ట్‌ బుక్స్‌ అండ్‌ పేపర్స్‌ క్యారీబ్యాగ్‌లో సర్దేసుకుని చుట్టూ చూశారు. అప్పటికే పెద్దదయింది వర్షం! రేవంత్‌ కోట్‌లో ఉన్నాడు. జ్ఞాపిక లాంగ్‌స్మర్ట్‌ అండ్‌ టీషర్ట్‌లో, హెయిర్‌ వదిలేసి ఉంది. తడిచిపోవడం ఎక్కువయింది. “జస్ట్‌ వెయిట్‌... నా వెహికల్‌లో క్యాప్‌ ఉంది- తెచ్చుకుంటాను!” జ్ఞాపిక వెహికల్‌ పార్కింగ్‌ వైపు వెళ్లటోయింది. “సక్స... బేక్‌ మై కోట్‌! అక్కడికి వెళ్లేలోపే పూర్తిగా తడిచిపోతావు. అప్పుడు నువ్వు హ్యాట్‌ పెట్టుకున్నా వేస్ట”్‌ అని కోట్‌ విప్పుతుండగా... “ఏయ్‌ డోంట్‌! నీకల?” “నాకక్ష్లేదు! సీది బుష్నీ హెయిర్‌ కదా! తడిస్తే జలుబు చేస్తుందని!” “బట్‌... నువ్వు తడిచిపోతావు కదా!” ఒప్పుకోలేదు జ్ఞాపిక మనస్సు. “ఓడ! వృయ్‌ విల్‌ డు వన్‌ థింగ- ఇఫ్‌ యు డోంట్‌ మైండ్‌...” అని కోట్‌ విప్పి ఇద్దరి తలల మీదా కవర్‌ చేశాడు గొడుగులా! అక్కణ్ణంచీ ఇద్దరూ వెహికల్స్‌ పార్కింగ్‌ వైపు నడిచారు. హైహీల్స్‌లో, స్మెన్‌ కలర్‌ సాక్స్‌లో మెరుస్తున్న జ్ఞాపిక పాదాలను చూస్తూ- ఆ పాదాల వెంబదే అడుగులు వేయసాగాడు రేవంత్‌... లేకపోతే కోట్‌ విడిపోతుంది మరి!

శ్రీలత... షబనోఒ ప్రేమం చోనుల్టైలో.. 41 వెహికల్‌ దగ్గరికి రాగానే కోట్‌లోంచి పరుగెత్తుకెళ్లి డిక్కీలోంచి హ్యాట్‌, రెయిన్‌కోట్‌ తీసింది! కానీ, అప్పటికే తడిచిపోయింది. “ఏయ్‌ం... వేరిట్‌ ఫాస్ట్‌!” అన్నాడు. “ధాంక్యూ రేవంత్‌! లక్షీథింగ్‌... బుక్స్‌, పేపర్స్‌ తడవలేదు” అని క్యారీబ్యాగ్‌ డిక్కీలో పెట్టి కైనటిక్‌ స్టార్ట్‌ చేసింది. పలుచటి ప్వాస్టిక్‌ రెయిన్‌ కోట్‌ లోంచి జ్ఞాపిక- శిల్చంపై మంచి కప్పినట్టుగా ఉంది. హ్యాట్‌లో కవర్‌ చేసిన హెయిర్‌ అక్కడక్కడ పాయలుగా జారి, దాన్నుంచి చినుకులు జారుతున్నాయి... మొహం మీద, షోల్టర్స్‌ మీద! కోట్‌ వేసుకోకుండా అలాగే గొడుగులా పట్టుకుని తనవైపే చూస్తున్న రేవంత్‌ను- “వాట్‌ హ్యాపెండ్‌! కమాన్‌... టేక్‌ యువర్‌ హ్యాట్‌ అండ్‌ వేర్‌ యువర్‌ కోట్‌! లేపోతే రేపు జ్వరం ఖాయం!” అంది. ఉలిక్కిపడి, తనూ రెయిన్‌కు రెడీ అయిపోయి బైక్‌ స్టార్ట్‌ చేశాడు. “థాంక్యూ రేవంత్‌... ఫర్‌ యువర్‌ కో ఆపరేషన్‌! బై!” “బై! టేక్‌ కేర్‌ ఆఫ్‌ యు!” అని రేవంత్‌ వెళ్లిపోయాడు. దారిలో స్ఫూర్తి, కామినీల వెహికల్స్‌ కలిశాయి. స్లెయిన్‌గా ఉన్న రోడ్‌మీద వర్షంలో తడుస్తూ డైవింగ్‌ చేయడం జ్ఞాపికకు ఇష్టం. హాస్టల్‌ దగ్గరికొచ్చేసింది. “స్ఫూర్తీ కామూ! ఒక్క రౌండ్‌ కొడదామే అలా!” అంది జ్ఞాపిక. “ఏమ్మా... తడిచింది చాల్లా?! నేను రాను” స్పూర్తి. “కామూ... కామూ... రా యార్‌” రిక్వెస్ట్‌ చేసింది. “సక్రి... నువ్వెళ్లు! తలతిక్క టేస్టులూ, నువ్వునూ!” అని ఆగిపోయారిద్దరూ- అక్కడి సిటీఐస్‌ షెల్టర్‌ దగ్గర. “మరిక్కదే ఉండండి... ఒకే రౌండ్‌- హార” అని స్పీడ్‌ పెంచి రివర్స్‌ తీసుకుని వెనక్కి వెళ్లి వెహికల్‌తో రౌంద్స్‌ కొట్టసాగింది. హ్యాట్‌ జారిపోయి, హెయిర్‌ విడిపోయింది. ఆయినా ఆగలేదు. అలా రౌండ్స్‌ కొడుతూనే ఉంది. స్పూర్తి కామినీ దగ్గరికొచ్చి- న్‌ జ్ఞాపికా... క ఎక్స్‌స్‌” అని ఇద్దరూ అరచినా వినిపించుకోలేదు. ఇద్దరూ వెహికల్స్‌ స్టార్ట్‌ చేసి, “వుయ్‌ ఆర్‌ గోయింగ్‌!” అనేసరికి- డ్రైవ్‌ చేస్తూనే కిందపడ్డ హ్యాట్‌ అందుకుని వాళ్ళతో జాయిన్‌ అయిపోయింది. రూమ్‌కొచ్చాక-

శీ2 శ్రీలత... మైనో... ఫ్రేమించకోనుర్చిల? “సర్మస్‌లో జాయిన్‌ అవ్వవే జ్ఞాపికా! రన్నింగ్‌ వెహికల్‌ నుంచి కింది వ్యాట్‌ తీసుకున్నావే... ఆ ఫీట్‌ చేస్తే సరిపోతుంది!” స్ఫూర్తి “అవునూల... ఎవరు నేర్చారే నీకు డైవింగ్‌?!” “దానికింకెవరు నేర్పుతారు? వాళ్ళ డాద్‌..!” అంది కామిని. “య్యాశ! మై డాడ్‌ ఈజ్‌ ఎ స్పెషల్‌ పర్సన్‌!” అని తడిబట్టల మీదే మెల్లగా బాడీ షేక్‌ చేస్తూ డాన్స్‌ స్టార్ట్‌ చేసింది. కామినీ, స్ఫూర్తీ జాయిన్‌ అయి కాసేపయ్యాక అందరూ పొడిపొడిగా అయిపోయారు. కానీ, వాళ్ళు అబ్బర్వ్‌ చెయ్యలేదు- కిటికీ ఎదురుగా టీ స్టాల్‌ నుండి ఒక వ్యక్తి తమను బైనాక్యులర్‌ లోంచి చూస్తున్నాడనీ, తాము బట్టలు మార్చుకోవడం కూడా చూశాదనీ! ణు ఖః ఖు తెల్లవారురూమునే లేచి వర్క్‌ స్టార్ట్‌ చేశారు... స్ఫూర్తి, కామిని! జ్ఞాపిక లేవలేదు. వాళ్ళూ డిస్టర్స్‌ చేయలేదు కొంచెంసేపు! అయితే... మళ్లీ లేపలేదని కోప్పడుతుందని- “జ్ఞాపికా... లే! వంటీ మొద్దునిద్ర? రాత్రంతా ఏం చేశావ్‌... కలలు కన్నానా? లే... లేకా అని పిలిచినా లేవలేదు. స్పూర్తి వెళ్లి నుదుటి మీద చెయ్యేసి చూసింది. హై ఫీవర్‌! “ఏయ్‌. కామీ... జ్ఞాపికకి ఫీవరే! వార్డెన్‌కు చెప్పిరా!” తొందరచేసింది. గబగబా కామిని కూడా వచ్చి జ్ఞాపికను టచ్‌ చేసి చూసింది. = “మైగాడ్‌! టెంపరేచర్‌ బాగా ఉందే! చెప్తే వింది కాదు... వర్షంలో తడవద్దని!” అంటూ వార్డెన్‌కు చెప్పి వచ్చింది. వార్డెన్‌ వచ్చి జ్ఞాపికను చూసి హాస్టల్‌ డాక్టర్‌కు ఫోన్‌ చేసింది. జ్ఞాపికను తన రూమ్‌కు తీస్మెళ్లింది, స్ఫూర్తినీ, కామినినీ- “మీరెళ్లండి! మీరు డిస్టర్చ్‌ అవ్వాల్సిన పనిలేదు” అంది. “న్లో మేడమ్‌! మేం చూసుకుంటాం... తనని!” అన్నా వినిపించుకోలేదు. గత్యంతరం లేక వచ్చేశారు. ఇద్దరూ కాలేజ్‌ కెళ్లిపోయారు. డాక్టర్‌ టాబ్లెట్స్‌ వేసినా టెంపరేచర్‌ కంట్రోల్‌ కాలేదు. విపరీతమైన చలికి వణికిపోసాగింది జ్ఞాపిక. హై ఫీవర్‌లో ఏవేవో కలవరించసాగింది. డాక్టర్‌ హాస్పిటల్లో అడ్మిట్‌ చేద్దామని- వార్డెన్‌ పర్మిషన్‌తో తన నర్సింగ్‌ హోమ్‌కు తీసుకెళ్లారు.

శ్రీలత... తట్తర ర్రేతించతతుర్జిలో.. 43 రేవతీ, స్ఫూర్తీ, కామినిలతోపాటు జ్ఞాపిక లేకపోతే లీజర్‌ అవర్‌లో అడిగారు రేవంత్‌, క్రాంత్‌, ఈష్‌- జ్ఞాపిక ఎందుకు రాలేదని!

ఫీవరాచ్చిన విషయం చెప్పి హాస్పిటల్లో అడ్మిట్‌ చేశారనీ, వార్డెన్‌ తమను డిస్టర్బ్‌ కావద్దన్నారనీ చెప్పారు. "ఈవెనింగ్‌ హోప్పిటల్‌ కెళ్ళాం...” అనుకున్నారందరూ.

రేవంత్‌- “నాకు ల్రైబరీలో వర్ముంది... క్లాసుకు రాను” అని వెళ్లిపోయాడు ఈ గ్రూపులోంచి.

ఎంతకీ ఫీవర్‌ కంట్రోల్‌ కాలేదు జ్ఞాపికకు. పైగా... వాళ్ళ డాడీని కలవరించసాగింది.

డాక్టర్‌ వార్డెన్‌కు ఫోన్‌ చేసి చెప్పారు... వాళ్ళ డాడీకి ఫోన్‌ చెయ్యమని!

“నేను ఉదయం నుండీ టై చేస్తున్నా లైన్స్‌ కలవట్లేదు” అని చెప్పింది వార్డెన్‌.

'జ్ఞాపిక దగ్గర ఎవరయినా క్లోజ్‌ పర్సన్‌ ఉంటే బావుందుగ్‌ అనుకున్నారు డాక్టర్‌.

అప్పుడొచ్చాడా అబ్బాయి-

“జ్ఞాపిక అనే అమ్మాయి ఫీవర్‌లో అడ్మిట్‌ అయ్యింది కదా! రూమ్‌ నెంబర్‌ ఎంత?” అని!

నర్స్‌ తీసుకొచ్చింది.

డాక్టర్‌ను విష్‌ చేసి, “జ్ఞావిక ఫాదర్‌ వంవించారు నన్ను... జ్ఞావికను చూసుకోవడానికి!” అన్నాడు.

“ధాంక్యూ! నేనిప్పుడదే అనుకుంటున్నాను. మా నర్సింగ్‌ హోమ్‌లో సీషంట్‌కు తోడు అకృ్షేదు. నర్సులే చూసుకుంటారంతా! ఎవర్నీ అలో చెయ్యం కూడా! కాన్మీ ఈ అమ్మాయి వాళ్ళ దాడీని కలవరిస్తోంది. అందుకే ఎవరయినా ఉంటే బావుండు అనుకుంటున్నాను. మీరు చూసుకుంటారుగా... వస్తానుగాఅని వెళ్లిపోయింది.

వెళ్లి జ్ఞాపిక పక్కన కూర్చున్నాడతను.

జ్ఞాపిక వడలిన సన్నజాజి తీగలా వాలిపోయి ఉంది. పెదవులు డ్రై అయిపోయిన కమలతొనల్లా ఉన్నాయి. సెలైన్‌ పెట్టి ఉంది.

“దాహం... దాహం... వాటర్‌ డాడ్‌... వాటరో్‌” అంది.

సెలైన్‌ ఉండగా వాటర్‌ తాగించకూడదు కనుక తన తల ఛాతీ కానించుకుని, అక్కడి బాటిల్‌లోని నీళ్లు గ్లాసులోకి వంచి, పక్కనే బ్యాండేజ్‌ దూది తడిపి పెదవుల కద్దాడు.

ఆత్రంగా నోరు తెరిచింది నీళ్లనుకుని!

“వాటర్‌ డాడ్‌... ప్లీజ” అంది కళ్ళు మూసుకుని!

“నో! వాటర్‌ తాగ్గూడదు! కావాలంటే మళ్లీ కాటన్‌టచ్‌ ఇస్తాను” అని మళ్లీ తడిచిన కాటన్‌ పెదవుల కద్ది పడుకోబెట్టాడు.

తీత శ్రీలత... షన్‌నో... ఫ్రేమించకోముల్టిలో

చెయ్యి గట్టిగా పట్టుకుని పక్కకు తిరగబోయింది.

“నో...” అంటూ సెలైన్‌ పడిపోకుండా పట్టుకుని, తనను సరిగా పడుకోబెట్టాడతదు.

కొద్దిసేపటికి చెమటలు పట్టసాగాయి జ్ఞాపికకి! కప్పిన రెజాయ్‌ తీసి, జారిన పైజమా ఫిట్‌ చేసి, లాల్చీ సర్ది, ఫ్యాన్‌ కొంచెం స్పీడ్‌ పెంచాడు.

చలితో ముడుచుకోబోయింది.

సెలైన్‌ పడిపోతుందని, సూది చేతిలో విరుగుతుందని- రక్కున తనను షొల్డర్స్‌ పట్టుకుని గట్టిగా అదిమి పట్టుకున్నాడు.

జ్ఞాపిక అతనిని గట్టిగా వాటేసుకుని, “డాడ్‌... డాడ్‌... నెప్పి! తలనొప్పి దాద్‌!

వామిటింగ్‌ వస్తూంది డాడ్‌! డాడ్‌ ఐ కాంట్‌ బేర్‌! డూ సమ్‌ధింగ్‌ డాడ్‌! ప్లీజ్‌... ఏదయినా చెయ్యి డాడై” అని గారాంగా మారాం చెయ్యసాగింది.

ఎంత చదూకున్నాా పిల్లలకు తల్లయినా నాన్న దగ్గర కూతురు గారాలూ, మారాంలూ మాననే మానదు... అదేవిటో! నిజంగా- తండ్రిప్రేమ దొరికిన అమ్మాయి అదృష్టవంతురాలు.

తనని అలాగే అదిమిపట్టుకుని ఫ్యాన్‌ స్పీడ్‌ తగ్గించాడు. తల ఒళ్ళో పెట్టుకుని తలను నొక్కి పట్టుకున్నాడు. అప్పుడప్పుడు దూదితో పెదాలు తడుపుతూ, తనను చిన్నపిల్లలా చూసుకుంటూనే ఉన్నాడు సాయంత్రం వరకూ!

సాయంత్రం కాగానే తనను సరిగా పడుకోబెట్టి రెజాయ్‌ కప్పి-

“ఓ.కే. హనీ! నేను ఇప్పుడే వస్తాను... నువ్వు పడుకో!” అన్నాడు.

“నో డాడ్‌- ప్లేజ్‌... వెళ్లాద్దుగ అంది కళ్ళు తెరవకుండానే.

“వచ్చేస్తా! జస్ట్‌... ఇప్పుడే వచ్చేస్తాణ అని నుదురు తడిమి ముద్దుపెట్టి, చెయ్యి విడిపించుకుని మెల్లగా దూరంగా నడిచాడు వెనక్కి చూస్తూ! వెళ్తూ వెళ్తూ దిండు పక్కన చిన్న కర్ళీఫ్‌ పెట్టి వెళ్లాడు.

దానిమీద *ఐ లైక్‌ యు హనీ!” అని ఉంది.

జ న క

సౌయంశ్రం ఫైవ్‌ అయ్యేసరికి-

స్పూర్తి, కామిని, క్రాంత్‌, రేవంత్‌, ఈష్‌... వీళ్లొచ్చేసరికి జ్ఞాపిక కాన్సస్‌లో కొచ్చింది.

గోలగోలగా బొకేస్‌ పట్టుకుని అంతరూ వచ్చేసరికి కొద్దిగా హుషారు వచ్చింది జ్ఞాపికలో. లేచికూర్చుని కబుర్లు చెప్పసాగింది.

స్ఫూర్తి జ్యూస్‌ తీసి జ్ఞాపిక చేతికిస్తూ... దిండు పక్కన ఉన్న కర్చీఫ్‌ చూసింది.

శ్రీలత... తనన. ప్రేగుంచశోముల్చిలో శీర్‌

వెరైటీగా ఉందది.

“వాటీజ్‌ దిస్‌? లన్లీ కలర్‌!” అని చేతిలోకి తీసుకుంది... పింక్‌కలర్‌ టర్కీ కర్చీఫ్‌ను.

దానిమీద వయొలెట్‌ కలర్‌లోని అక్షరాలు *ఐ లైక్‌ యూ వానీ[? అని గట్టిగా చదివేసరికి అందరూ ఇంట్రస్ట్‌ చూపించారు.

అది అందరి చేతులూ మారి, చివరిగా జ్ఞాపిక చేతికొచ్చింది!

“ఎవరయి ఉంటారేల.. ఇక్కడ పెట్టింది! కామిని అడిగింది.

జ్ఞాపిక కర్చీఫ్‌ అందుకుని స్మెల్‌ చూసింది.

సేమ్‌ స్మెల్‌! సంపెంగలూ, మొగలిపుప్పాడీ కలిసిన స్మెల్‌! ఒకే ఒక్క ఎవిదెన్స్‌..!!

“ఏయ్‌ం... ఇది రోమియో స్మెల్‌!” అరిచింది చిన్నగా. +"

“ఇక్కడికెలా వచ్చాడు? ఎలా తెలుసు తనకి?” స్ఫూర్తి ఆశ్చర్యపోయింది.

“క్షే లీవ్‌ దట్‌ టాపిక్‌” అని కామిని పోస్ట్‌పోన్‌ చేసిందా టాపిక్‌ని. బాయ్స్‌ ఇంటర్‌ఫియర్‌ అవలేదు... వాళ్ళంతట వాళ్ళే చెప్పందే అడగడమెందుకని!

అదే మెచ్యూర్డ్‌ మనుషుల మెంటాలిటీ! అనవసరపు ఇంట్రస్ట్‌... అనవనరపు యాంగ్దయిటీ.., అధికప్రసంగం ఉండవు! ఎంత క్లోజ్‌గా ఉన్నా లిమిట్‌లో ఉంటారు. లిమిట్స్‌లో ఉంటూ క్లోజ్‌గా ఉంటారు! “మాతో డిస్మస్‌ చేసేదయితే చెప్పేవారుగా...” అనుకుంటారంతే! “చెప్పినప్పుడే డిస్యస్‌ చేద్దాం...” అనుకుంటారంతే! ఈ మెచ్యూరిటీ అందరికీ వుంటే అనవసరపు అపార్థాలూ, డామినేషన్లూ ఉండనే ఉండవు సమాజంలో! (ప్రతి ఒక్కరూ తెలుసుకోవలసిన ఆక్స్‌ఫర్డ్‌ మానర్స్‌ ఇది!

“ట్కిక్షే- ఆల్‌ ది బెస్ట్‌ జ్ఞాపికా” అని బాయ్స్‌ వెళ్లిపోయారు.

స్ఫూర్తీ, కామినీ ఇంకాసేపు ఉండి, వాస్సిటల్‌ రూల్స్‌ ప్రకారం వెళ్లిపోవాల్సిన టైమవడంతో వాళ్ళూ వెళ్లిపోయారు.

అందరూ వెళ్లాక- ఆ కర్ఫీఫ్‌ని చేతిలోకి తీసుకుంది జ్ఞాపిక.

తనకు 'పింకొ ఇష్టమని ఆతనికెలా తెలుసు?

“లవ్లీ లెటర్స్‌" అనుకుంది అక్షరాలు తడుముతూ! అప్పటిదాకా మాట్లాడడం వల్ల నీరసం వచ్చి వెనక్కివాలి పడుకోబోతూ- కర్ళీఫ్‌ విప్పి మొహంమీద పరుచుకుంది.

మైల్డ్‌ స్మెల్‌..!

ఈ స్మెల్‌ తనను టచ్‌ చేసినట్లూ, ఛాతీకి ఆనించుకున్నట్ట్లూ, దూదిలో పెదాలు తడిపినట్లూ... లీలగా కదలసాగింది ఊహలో!

“కలా..?! అనుకుంది ఓసారి.

మళ్లీ మెల్లగా అన్‌కాన్నస్‌లోకి వెళ్లిపోయింది మగతగా!

&6 శ్రీలత... మనో... ప్రేగుంచనోముర్చిలో నర్స్‌ వచ్చి ఇంజెక్షన్‌ ఇవ్వడం, డాక్టర్‌ టెస్ట్‌చేసి “నైట్‌కు కొంచెం చూసుకోవాలి... హై ఫీవర్‌ రావచ్చు” అని చెప్పడం... మసకమసకగానే అనిపించాయి. మొహంమీద మళ్లీ కర్ఫీఫ్‌ సరిచేసి వెళ్లింది నర్స్‌. వెళ్తూవెళ్తూ... కర్చీఫ్‌ మీద కనిపించిన అక్షరాల్ని చదివి లోలోపలే నవ్వుకుంది. ఆరోజు నైట్‌కు స్పెషల్‌ పర్మిషన్‌తో ఆ అబ్బాయి జ్ఞాపిక రూమ్‌లోకొచ్చాడు. జ్ఞాపక మొహంమీద పింక్‌ కర్చీఫ్‌తో నిద్రపోతోంది! రెస్ట్‌కోసం టాబ్లెట్స్‌ ఇచ్చారేమో... మత్తుగా వున్నట్టుంది! కర్చీఫ్‌ని తీసి మూసుకున్న కనురెప్పలపై తన చూపుడువేలు ఉంచి తీసి 'పెదాలకద్దుకున్నాడు. “సర్‌... జ్యూస్‌ టైమ్‌! టాబ్లెట్స్‌ కూడా వేయాలి!” అంటూ నర్స్‌ వచ్చింది. “నేనిస్తాను... అక్కడ పెట్టేసి వెళ్లండి!” అన్నాడు. నర్స్‌ వెళ్లా- మగతలో ఉన్న జ్ఞాపికను లేపి భుజానికానించుకున్నాడు. టాబ్లెట్స్‌ వేసి, జ్యూస్‌ తాగించాడు. నర్స్‌ని పిలిచి “తనకు (డ్రస్‌ మార్చలేదనుకుంటాను ఈరోజు!” అని అడిగాడు. “లేదు సర్‌! తనసలు డ్రస్‌ తెచ్చుకోలేదు” చెప్పింది నర్స్‌. అతడు బయటికెళ్లి పదినిముషాల్లో వచ్చాడు... లెమన్‌ కలర్‌ నైటీతో! చాన్ని నర్స్‌కిచ్చి- “తనకు ఒళ్ళు తుడిచి (ఫ్రెష్‌ చేసి నైటీ వేయండి... ప్లీజ్‌” రిక్వెస్ట్‌చేశాడు. మార్చాక లోపలికి వెళ్లాడు. జ్ఞాపిక ఇంకా నిద్రలోనే ఉంది. బుక్‌ చదువుకుంటూ పక్కనే కూర్చున్నాడు. 12:808ి నర్స్‌ వచ్చి “మీరు పడుకోండి సర్‌! మేం చూసుకుంటాం అన్నా- “పీక ని పంపేశాడు. తెల్లవారురూమున ఐదయ్యేవరకూ అలాగే కూర్చున్నాడు... నైట్‌కు లేస్తుందేమోనని! లేవలేదు, ఐదింటికి నర్స్‌ వచ్చి చెప్పింది- “సర్‌... ఈ అమ్మాయి ఫాదర్‌ వచ్చారు!” అని. “జస్ట్‌... ఇప్పుడే వస్తాను- మీరిక్కడే ఉండండి!” అని బయటకు నడిచాదు. నడిచేముండు తన జేబులోంచి శాండల్‌వుడ్‌ స్తవర్‌ జ్ఞాపిక దిండు పక్కన పెట్టాడు. జ్ఞాపిక డాడ్‌ హడావిడిగా ఎంటరయ్యారు... డాక్టర్‌తో సహా! కారిడార్‌లో ఆయనకు తగలబోయి పక్కకు జరిగి వెళ్లిపోయాడతను. లోపలికి రాగానే ఆయన హంగామా మొదలెట్టారు-

శ్రీలత... శనం... ప్రేమించకనుర్చిలో.. 47 “హౌ ఈజ్‌ షి.. హాం?! ఇక్కడా నా కూతుర్ని జాయిన్‌ చేసేది? అపోలో ఏవయిందీ... అక్కడెందుకు అడ్మిట్‌ చెయ్యలేదు? నాకు ఫోన్‌ కలవలేదు. లేపోతే నేనే తీస్మెళ్లిపోయేవాదిని. టెన్‌ అవర్స్‌ హై ఫీవరంటే... తనెంత వీక్‌ అయ్యుంటుంది!” అని రూమ్‌లోకి ఎంటర్‌ అవుతూనే. “హనీ! హనీ! హౌ ఆర్‌ యు?” అని దగ్గరకు వచ్చారు. లెమన్‌ కలర్‌ నైటీలో ఫ్రెష్‌గా ఉన్న ఫేస్‌తో కళ్ళు తెరిచిన కూతుర్ని చూసి రిలాక్స్‌య్యారాయన. కళ్ళు తెరవగానే... సంపెంగ పూలూ, మొగలిపుప్పాడీ కలిసిన వాసన రూమంతా పరుచుకున్నట్లనిపించింది జ్ఞాపికకి! అదెలా వచ్చింది? డాడ్‌ కదా... దాడ్‌ దగ్గర ఎప్పుడూ ఈ స్మెల్‌ లేదు. మరి... ఎక్కడిది? అర్థంకాలేదు. “హాయ్‌ల.. డాడ్‌! ఐ యాం ఓ.కె. డోంట్‌ వర్రీగా అంది, ఆయన ఎదురుగా కూర్చుని- “మనం ఇప్పుడు అపోలో వెళ్తున్నాం. టోటల్‌గా టెస్ట్‌లన్నీ చేయిస్తాను నీకు! అన్ని రిపోర్టుల్లోనూ ఏవీ లేదన్నాకే నువ్వు వోస్టల్‌ కెళ్తావ్‌!” అన్నారాయన. “డాడ్‌! మీరు దాడ్‌ మాత్రమే కాదు... దాక్టర్‌ కూదా! మామూలు ఫీవర్‌కు మీ పేషంట్‌ను అపోలో కెల్లి అన్ని టెస్ట్‌లూ చేయించమని సలహా ఇస్తారా?” నవ్వుతూ అడిగింది. “బట్‌... యు ఆర్‌ మై బైల మై వార్ట్‌! నువ్వు నా పేషంట్‌వి కాదు! గెట్‌ రెడీ!” అన్నారు. “నిజంగా మీరు అచ్చం డాడ్‌లా బిహేవ్‌ చేస్తున్నారు. ప్లీజ్‌... ఒక డాక్టర్‌లా బిహేవ్‌ చేయండీ! రిక్వెస్ట్‌ చేసింది మెత్తగా! “హనీ...” “ప్లేజ్హా [౫7 “అంత సీరియస్‌ ఏమీ లేదండీ! ఫీవర్‌ కూడా కంట్రోలయింది. టెంపరేచర్‌ రికార్డ్‌ చూడండిగ” అని రిపోర్ట్‌ చేతికిచ్చారు డాక్టర్‌. “అదీకాక- మీరు పంపించిన అఆ అబ్బాయి నిన్నటినుండీ ఈ అమ్మాయిని కనిపెట్టుకునే ఉన్నాడు! “వ్వాట్‌... నేను పంపించిన అబ్బాయా?” శరత్‌. “అవును సర్‌! దట్‌ హాండ్‌సమ్‌ బాయ్‌!” “నెన్వరి నేనెవర్నీ పంపలేదు.” అప్పుడు తనవైపు చూసుకుంది జ్ఞాపిక.

తరి శ్రీలత... మీన. ప్రేగించోసుర్సిలో తనకు పైజమా, లాల్చీ తీసి నైటీ వేసి ఉంది. ఆ నైటీ నుండి వస్తోంది .. సేమ్‌ స్మెల్‌- రోమియో స్మెల్‌! మైగాడ్‌... రాత్రంతా నాతో ఆ రోమియో ఉన్నాడా?” అనుకుంది. “నా (డ్రస్‌ ఎవరు మార్చారు” కంగారుపడింది. ఇమ్వేవ్సే! కానీ ఆ అబ్బాయే తెచ్చాడు” చెప్పింది నర్స్‌. “హూ ఈజ్‌ హి హనీ?” అడిగాడు డాడ్‌. “ఐడోంట్‌ నో డాడ్‌!” భుజాలెగరేసింది. “ఎనీ హౌం... ధాంక్స్‌ టు హిమ్‌! నా రెస్పాన్సిబులిటీ తీసుకున్నాడు!” రిలాక్స్‌డ్‌గా ఫీలయ్యారాయన. అప్పటిదాకా అక్కడి మాటలన్నీ విన్న ఒక ఆకారం కిటికీ దగ్గర నుండి వెళ్లిపోయింది. జ్ఞాపిక నార్మల్‌ అవడంతో డిస్‌ఛార్జ్‌ చేసి- కూతుర్ని హాస్టల్‌లో విడవడం ఎందుకూ, ఇంటికి తీసుకెళ్ళాం... అనుకున్నాడాయన! క్లాసెస్‌ పోతాయని జ్ఞాపక అనడంతో- హాస్టల్లో వదిలేసి- వార్డెన్‌కూ, రూమ్‌మేట్స్‌కూ మరీమరీ చెప్పి- స్ఫూర్తి, కామినీ “మేమున్నాం కదా అంకుల్‌!” అన్నాక- వదల్లేక వదిలివెళ్లారు కూతుర్ని. స్నానానికి వెళ్లి నైటీ విప్పుతూ చూసుకుంది జ్ఞాపిక. “వాటె లన్లీ కలర్‌.., వాటె నైస్‌ టేస్ట్‌! ఐ లైక్‌ యూ రోమియో!” అనుకుంది మనసులో. తను స్నానం చేస్తుండగా దూరంనుండి బైనాక్యులర్‌తో రెండు కళ్ళు తన బాడీ మొత్తాన్నీ చూస్తున్నాయనే ఆలోచనే రాలేదు తనకు. చూపులతో తనను తినేస్తున్నాడనీ తెలీదు. తను అంగాంగం సబ్బు రాసినప్పుడల్లా దానిని క్లోజప్‌లోకి జరుపుతూ అణువణువూ చూస్తూ... మధ్యలో బైనాక్యులర్‌ అలాగే పట్టుకుని, ఇంకో చేత్తో (బౌన్‌ షుగర్‌ నోట్లో వేసుకుంటూ పచ్చని కళ్ళతో. య్త్త ఈం: టైమ్‌! లీజర్‌గా ఉన్నారు విస్టల్లో అమ్మాయిలు! ఆరోజు హోళీ... వాలిడే! కానీ, హోళీకి సంబంధించిన సందడేమీ లేదు. ఎవరి రూమ్‌లో వాళ్ళు.., వోళీ ఇదుకోలేదన్న అసంతృప్తి అందరిలోనూ!

శ్రీలత... ష్యనో. ఫ్రేడుంచనోనుల్టిలో. 49 జ్ఞాపిక బోర్లా పడుకుని “స్పార్ట్‌కస్‌' ఫస్ట్‌ చాష్టర్‌ చదువుతోంది.

“అమెరికాలో శిలువ అనేది లీగల్‌ పనిష్‌మెంట్‌. ఏదయినా మామూలు తప్పుచేసిన వారికి జరిమానా... కొరడాదెబ్బలు! అంతకంటే పెద్ద రేంజ్‌లో తప్పు- అంటే... ప్రభుత్వానికి వ్యతిరేకముయిన విధానాలను ప్రోత్సహించడం లేదా పాల్గొనడం లాంటివి చేస్తే శిలువ వేసేవారు. శిలువ అంటే... తప్పుచేసిన మనిషి సైజులో శిలువను చేయించి, దాన్ని పడుకోబెట్టి నేరస్థుణ్ని దానిపై పడుకోబెట్టి, కాళ్లు రెండూ కలిపి పెద్ద ఇనుపరాడ్‌తో గోడకు క్యాలెండర్‌ తగిలించినట్టు పెద్దసుత్తితో సహా పాదాలను తగిలించి, ఆ తరువాత అరచేతులను “౨” షేప్‌లో ఉన్న చెక్కలకు ఇనుపరాడ్‌లతో కొట్టి తగిలించేవారు.

పాదాలకు, చేతులకు బలమైన ఇనుప మేకులు కొడుతూ ఉంటే... ఆ వ్యక్తి జంతువులా భీకరంగా అరిచేవాడు. ఒక్కోదెబ్బకూ రక్తనాళాలు పేలిపోయేలా బొబ్బరిల్లేవాడు. చుట్టుపక్కల ఇండ్లలోని పిల్లలు దడుచుకునేవారు. ముసలివాళ్ళ గుండెలదిరిపోయేవి. పదుచువాళ్ళు భర్తలను కౌగిలించుకునేవారు. జనం పోగయ్యేవారు.

సైనికులు ఆ శిలువను ఈడ్చుకెళ్లి ఊరిబయట రాజమార్గంలో పాలేవారు. మేకులు కొట్టించుకున్న వ్యక్తి మెడ వెనుక ఆధారం లేక, వాలి తల బరుపెక్కుతుండగా... చేతుల నుండీ, పాదాల నుండీ రక్తస్రావం జరిగీ జరిగీ మరణించాలి.

మధ్యలో దేగలు బ్రతికుండగానే అతన్ని పొడుచుకు తినేవి. ఆ గాయాల గుండా కూడా రక్తం ్రవించేది! మళ్లీ అక్కడే పొడుస్తూ ఉండేవి.

మొదట మొదట బాధకు అరుస్తారు. రానురాను అరిచే ఓపిక లేక శరీరం మొత్తం కదిలికదిలి వణుకుతారు. ఒక్కరోజులో మరణం సంభవించేది కాదు. అయినా... అలాగే ఎండలో, వానలో, రాత్రి చలిలో... ఆ వ్యక్తి శిలువ మీంచి రక్తం ధారలు కట్టీకట్టీ ఆఖరి రక్తంచుక్క అయిపోయాక మరణించేవాడు.

ఒక్కోసారి బలమైన వురుషులైతే... నెలరోజులు శిలువమీదున్న సాక్ష్యాలున్నాయి. మరణించేవరకూ అతని బంధువులూ, స్నేహితులూ వచ్చి చూసి రోదించేవారు.

అతను చనిపోయాడని నిర్ధారించాక- శరీరాన్ని బంధువులకు అప్పచెప్పేవారు.

ఆ శిక్ష ద్వారా రాజమార్గం నుండి రాజ్యంలోకి వచ్చేవారికి- రాచరికాన్ని ఎదిరిస్తే కలిగే శిక్షకు వీళ్ళు ఉదాహరణగా ఉందేవారు. ఒక్కోసారి ఆ మార్గం పొడువునా పదీ, ఇరవై శిలువలుందేవి.”

-.. చదివేసరికి ఇంత భయంకరమా రాజరిక వ్యవస్థ?! తమ నెదిరించిన వారిని ఇంత రాక్షసంగా శిక్షించడమా? అంటే... వారి అధికారపు చెలాయింపు- భయంతోనేగానీ, పటిష్టతతో కాదన్నమాట! అయ్యో... జీసస్‌ను కూడా ఇంత బాధించడం- అందుకేనా!

50 త్రలత... మవ ఫ్రేగించకనుల్చిలో

జీసస్‌కు ముందూ వెనుక ఇలా ఎంతమంది సాక్ష్యంలేని జీసస్‌లు చరిత్రపునాదుల్లో రక్తస్రావం చేసుకున్నారో! అందుకే (ప్రపంచం 'రాచరికం వద్దూ.., ప్రజాస్వామ్యం కావాలీ, కావాలీ...” అని కాంక్షించిందేమో! ఆ కాంక్ష తీరడానికి, మనల్ని (బ్రతికించడానికి మానవజాతిలో ఎన్ని జీవితాలు బలయ్యాయో!... అలాగే దిండుమీద పడుకుని ఉండిపోయింది జ్ఞాపిక.

“'మానవులు- మానవులను ఎందుకింత రాక్షసంగా శిక్షించుకుంటారు? ఏ జంతువూ తన జాతి జంతువును శిక్షించుకోదు. ఒక్క మానవులే తమ జాతిని తామే అంతం చేసుకుంటారు. రాక్షసంగా, క్రూరంగా హింసించుకుంటారు. హింసిస్తూ ఆనందపడుతుంటారు! ఛీ... మానవుడా! జంతుజూలంలో అధమాతి అధముడా! (ప్రకృతికి విషజంతువా! మెదదున్న క్రూరమృగమా!... అంటూ కసిగా తిట్టుకుంది. ఇక కంటిన్యూ చెయ్యలేకపోయింది. ఆపేసింది బు(రవేడికి!

“ఏయటల.!” నలుగురైదుగురు అమ్మాయిలు పరుగెత్తుకొచ్చారు.

నిద్రపోతున్న స్ఫూర్తి ఎగ్జిరిపడింది! డ్రస్‌ రిపేర్‌ చేసుకుంటున్న కామిని ఉలిక్కిపడింది. జ్ఞాపిక రక్కున లేచికూర్చుంది.

“య్యా! య్యా! య్యా[య్యా..!” అని ఆ అమ్మాయిలు అందరీ చేతులూ పట్టి బయటికి లాగారు. సంతోషం ఆపుకోలేకపోతున్నారు.

“వాట్‌ హ్యాపెండ్‌?!” వీళ్ళకూ- వాళ్ళ ఆనందం చూస్తే అనందంగా ఉంది... కారణం తెలియకున్నా! ఒక్కోసారంతే... కారణం తెలియకపోయినా ఎదుటివాళ్ళు ఆనందంగా ఉంటే మనకీ ఆనందం కలుగుతుంది.

“వార్డెన్‌ హోళీ ఆడుకోడానికి ఒప్పుకున్నారోచ్‌గ” గట్టిగా అరిచారు.

“వాంవ్‌! వాంవ్‌! వాంవ్‌..! చెలో...” అని అందరూ వాస్టల్‌ మధ్యలో ఉన్న ఖాళీ ప్రదేశానికి చేరుకున్నారు. అక్కడ డ్రమ్స్‌లో హోశీనీళ్లు కలిపి ఉన్నాయి.

రేవతి కూడా సంతోషం పట్టలేక ఎగరసాగింది.

“ఆర్‌ యూ హ్యాపీ?” జ్ఞాపిక అడిగింది రేవతిని.

“య్యా! వెద్రీమద్‌... వెరీమచ్‌!” అంది- జ్ఞాపికను ఎత్తి పైకిలేపి. ఈమధ్య తనలో శూగొ మార్చు వచ్చింది. పూర్తిగా డ్రగ్స్‌ మానేసినట్టే! అయినా అందర్లో కలిసేది కాదు! కానీ, ఈరోజు తనే ముందుకువచ్చి పార్టిసిపేట్‌ చెయ్యసాగింది.

“నాక్కూడా ఆనందంగా ఉంది! బట్‌... హోళీ అడ్డం కన్నా నువ్వానందంగా ఉండడం చూసి! రియల్‌గా! ఒక్కవిషయం చెప్పనా రేవతీ- నువ్వు నవ్వుతుంటే చాలాచాలా బావుంటావు.”

“క్షాన్సీ నేను నవ్వితే అసహ్యంగా, కుష్టువాడి రాగంలా ఉంటుందనేవాడు మా రెండో నాన్న” మళ్లీ మొహం వాడింది రేవతిది.

౧. పల్‌ రస! 4 సు వ వా హర్‌, “౯ శ్రీలత... మరో ఫ్రేమింయాుల్లులో.. 51

“నో! క రాలినట్టుంటుంది! రియల్లీ... నా మాట నమ్మవా!” జ్ఞాపిక అంది.

“నమ్మాను అని చెప్పకుండా- కదిలి కదిలి నవ్వి, “ఐలైక్‌ యూ యార్‌! ఐ లైక్‌ యూ సో మచ్‌!” అంది. నవ్వీ నవ్వీ కళ్ళలోంచి నీళ్లొచ్చాయి తనకు.

“హేయ్‌6 కమాన్‌! జాయిన్‌ వితబ్‌” అరిచారు అమ్మాయిలు.

స్ఫూర్తి హడావిడిగా వచ్చి-

“జ్ఞాపిక! మనం కాస్ట్‌లీ డ్రెసెస్‌లో వున్నాం! ఇవి తీసేద్దాం... పాడయిపోతాయి!” అంది. ముగ్గురూ లోపలికి వచ్చి వంటిమీది డ్రెసెస్‌ తీసి నైటీస్‌ వేసుకున్నారు. వీళ్ళు (డైస్‌ మార్చుకునేప్పుడు తమను కళ్ళతో షూట్‌ చేస్తున్న బైనాక్యులర్‌ గురించిన ఆలోచన రాలేదు.

బయటకు వెళ్లిపోయి జూాయినయ్యారు.

వీళ్ళ ఆనందం చూసి వార్డెన్‌, కుక్‌, మిగతా వర్శర్స్స్‌ అందరూ వరండాలో చేరారు.

అమ్మాయిలు- రంగురంగుల పూలగుత్తులు, రకరకాల పరిమకపు కాంతులు! నవ్వుతూ తుళ్లుతూ ఉండే అమ్మాయిల్లో ప్రకృతి నిజంగా ఒదిగిపోతుంది. ఎంతో అందమైన ప్రకృతి దృశ్యాలన్నీ ఒకవైపు- విరినీ విరియని ఆమాయకత్వపు నవ్వుతో ఉన్న అమ్మాయిని ఒకవైపూ పెడితే అందరూ అమ్మాయినే తన్మయులై చూసి తీరతారు. ఇక- అమ్మాయి నవ్వుతూ, శుళ్ళుతూ- కదిలే తరంగాల్లాంటి శరీరంతో అరుస్తూ ఆడుకుంటుంటే... రెండు కళ్ళెందుకు మానవుడికి?! ఒళ్ళంతా కళ్ళు కావద్దూ?!

అందరికీ పచికారీలు అందాయి. ఆడటం అన్నింటికన్నా గొప్పకళి అందుకేనేమో... ప్లేటో అంటాదూ- “ఆర్ట్‌ ఈజ్‌ నథింగ్‌ బట్‌ ఇమిటేషన్‌ ఆఫ్‌ది నేచర్‌!” అని. మనం వింటామా? ఛస్తే వినం.

ఇక... ఒకటే తుంపరలు! రంగురంగుల తుంపరలు..! ఇంద్రధనుస్సు కరిగి వర్షిస్తే- ఆ రంగుల్లోంచి చినుకులు రాలితే- ఎలా ఉంటుందో... అలా రంగురంగు పిచికారీలు!

వెంట్రుకలు తడిచి నుదురు కతుక్కున్నాయి.., బట్టలు తడిసి సోయగాలకు బిగుసుకున్నాయి. అందాలు ఆడుకుంటున్నాయి... చందాలు ఉరకలేస్తున్నాయి.., ఆనందాలు కట్టలు తెగుతున్నాయి! పుడమి పులకరించినట్లుగా భూమ్మీద కూడా రంగులు రంగులు!

అడీ ఆడీ వారెన్‌ను కూడా లాక్కొచ్చారు- “ఫ్లీజ్‌ మేమ్‌,..” అని!

ఆ తరువాత ఒక్కరొకృర్నే అందర్నీ జాయిన్‌ చేశారు. వయసూ, హుందాతనం అవతలపెట్టి అందరూ ఆడుకున్నారు.

నిజంగా ఆటలో ఎంత ఆనందముంది కదా! హూందాతనంతో, పెద్దరికంతో ఎందుకు చాలామంది ఆనందానికి దూరంగా ఉంటారు? అసలు అనందానికి వయసు

52. శ్రీలత... మనన ఫ్రేమించకసుల్చిలో

వరిమితి- ఒక దక్షిణ భారతదేశంలోనే! (ప్రపంచం మొత్తంమ్మీద ఉత్తర భారతంతో

పోల్చుకుంటుంటే... మనం సరదాలూ, సంతోషాలూ “పెద్దరికం” పేరుతో పోగొట్టుకుంటున్నట్టే! అవుతోంది జీవితం అంతకంతకూ హ్రస్వ్పం-

పెరుగుతోంది రోజురోజుకీ కాలం వేగం!

అందుకనే మనమంతా అహర్ష్నిశం-

హాయిగా, హాయ్‌ హాయగా గడుపుదాం!

'స్వర్ణపిశాచి నగరంలో పిశాచాల్లా బ్రతుకున్న నాగరికుల ఆశ లేమిని వదలుకోండని “మాక్సిమ్‌ గోర్కీ అన్నా... ఎంతమంది ప్రపంచ మానవులు విన్నారు గనుక! విన్నా... ఎంతమంది పాటించారు గనుక?! ఆనాటి కాలంలోనే మనుషులు పిశాచాల్లా బ్రతుకుతున్నారని కనిపెట్టేసిన' మేధావీ... నీకు కలాల అక్షరాల అభిషేకిత వందనాలు సుమా! మా కలాలు కోట్లయినా నీ ఒక్క అక్షరానికి సాటి రానేరావు సుమా! మానవగుండదెల్ని తవ్వితవ్వి సుదీర్హ లోయల నిధుల జాడలను వెతికి 'ప్రపంచానికి బహూకరించిన (శామిక నిర్వచనమా! నిత్యాగ్నిగుండ ప్రజ్వలనమా! జన్మంతా రగిలి, అనందాన్ని చిలికి మానవజాతికి అందిస్తే... అలవోకగా ఒలకచొసుకునే మూర్చులం మేమా?

నీళ్లు పడీ, అమ్మాయిల శొక్కిడిక్తీ అక్కడంతా బురదయింది.

“ఇక... ఆపెయ్యండి ని వార్డెన్‌ చెప్పడంతో- మెల్లగా అమ్మాయిలు ఆట ఆపేశారు.

ఒక్కొక్మరూ నీళ్లు కారుతున్న బట్టలను ఎత్తి పిండుకుంటూంటే... కాంపౌండ్‌వాల్‌కు ఆనుకుని ఉన్న పెద్దచెట్టు గుబురుకొమ్మల్లోంచి ఒక (గ్రూప్‌- వీళ్ళను చూసి నాలుక తడుపుకుంటోందని వార్డెన్‌ కూడా గమనించలేకపోయారు.

“పాపం... ఎప్పుడూ ఫ్రిక్ట్‌గా ఉండి వీళ్ళను బాధపెడతాను. కనీసం ఈరోజయినా వీళ్ళ ఆనందం చూశాను” అనుకున్నారు.

అమ్మాయిలందరూ .వరండాల్లోంచి రూముల్లోకి వస్తూంటే... బట్టల నీళ్లు కారి పాలిష్‌ బండలపై కాళ్లు జారుతున్నాయి. స్ఫూర్తి అలాగే జారి పడబోయింది. కామిని కాచ్‌ చేసింది. కానీ వరండా బాల్మనీ నడుముకు బాగా తగిలి కలుక్కుమంది.

మెల్లగా నడిపిస్తూ రూమ్‌లోకి తీసుకొచ్చింది కామిని.

“ఏంకాదు... నేను మసాజ్‌ చేస్తాను- పోతుందిలే! ఇంకానయం... పడలేదు. ఫ్రాక్చర్‌ అయ్యుండేది!” అని కంగారుపడ్డారు జ్ఞాపిక, కామినీ!

స్నానం చేసేప్పుడు వంగి బకెటొలోంచి నీళ్లు ముంచుకోలేకపోయింది స్ఫూర్తి- నడుం నొప్పితో! పెట్టీకోట్‌ గుండెల వరకూ కట్టుకొమ్మని, స్టూల్‌ మీద కూర్చోబెట్టి స్నానం చేయించారు.

శ్రీలత... తపన ఫ్రేగుంచకోసుల్సిలో.. 53 వార్డెన్‌కు తెలియజేస్తే కోప్పడ్డారావిడ. “ఇదుగో... ఇలాటివి ఏవో తెచ్చుకుంటారనే నేను అనవసరపు హడావిడీ చెయ్యనివ్వను. నా మాట వింటారా! ఏదో ఒకవిధంగా కన్విన్స్‌ చేసుకుంటారాయే!” అని. డాక్టర్‌కు ఫోన్‌ చేశారావిడ. డాక్టర్‌ వచ్చి ఇంజక్షన్‌ ఇచ్చి- స్ఫూర్తి “మర్‌ నెప్పి అని గొడవచేయడంతో... రాత్రికి బాగా నిద్రపట్టేందుకేవో టాబ్లెట్స్‌ రాశారాయన. వోస్టల్లో ఉండే పిల్లల మధ్య ఎంత కోఆపరేషన్‌ ఉంటుందంటే... సొంత ఫ్యామిలీమెంబర్స్‌ మధ్య కూడా లేనంత! వాళ్ళకు సంతోషమొచ్చినా, డి(ఫ్రైషన్‌ వచ్చినా పంచుకునేది వాళ్ళ ్ర్రెండ్స్‌తోనే! కనుక ఎదుటివాళ్ళకు ప్రాబ్వమ్‌ వచ్చినపుడు- తమకు, ప్రాబ్లమ్‌ వచ్చినవుడు తామేమి ఆశిస్తారో అది చేసేస్తారు! అసలీ కో ఆపరేషన్‌ జీవితపు అన్ని భాగాలలో ఉంటే జీవితం నందనవనం అయిపోతుంది. . వార్దెన్నడిగి- హాలిడే కాబట్టి చిన్నచిన్న షాపింగ్‌కు పర్మిషన్‌ తీసుకున్నారు స్టూడెంట్స్‌. కామినీ, జ్ఞాపిక కూడా వెళ్ళాలనుకున్నారు. కానీ, స్ఫూర్తిని వదిలేసి వెళ్లాలనిపించలేదు. జ్ఞాపిక- “నేనుంటాన్లే! మాక్కానలసినవి కూడా నువ్వే తెచ్చెయ్యి! నేను స్ఫూర్తిని చూసుకుంటాను” అని ఇద్దరికీ కావలసినవి లిస్టిచ్చారు. “నాకేం ఫర్వాలేదు... నువ్వెళ్లవే!” అంటే కూడా జ్ఞాపిక వెళ్లలేదు. కామిని కూడా ఒప్పుకోలేదు... స్ఫూర్తిని ఒక్కదాన్నీ వదిలి వెళ్లడానికి! ఇంచుమించుగా వీళ్ళ రూమ్‌కి అటూఇటూ ఉన్న నాలుగేసి రూముల్లోని అమ్మాయిలంతా వెళ్లారు. కామినీ తనతోపాటు రేవతిని తీస్మెళ్లింది. రేవతిని ఒక్కదాన్నీ వెళ్లనివ్వడం లేదింక ఎక్కడికీ! అందరూ వెళ్లాక- స్ఫూర్తి నెప్పిగా ఉందంటే... డొక్టర్‌ ఇచ్చిన బామ్‌ మసాజ్‌ చేసింది జ్ఞాపిక. ఈవెనింగ్‌ వేయాల్సిన టాబ్లెట్స్‌ వేసింది. నెప్పి తట్టుకోలేక జ్ఞాపిక ఇచ్చింది కాక మరో నిద్రటాజ్లెట్‌ వేసుకుంది స్ఫూర్తి... జ్ఞాపిక చూడకుండా! ఆరూ- ఆరున్నర సమయం! చలికాలం... చీకటి పడిందప్పటికే! ఎంత చలయినా జ్ఞాపికకు ఈవినింగ్‌ బాత్‌ అలవాటు. స్ఫూర్తికి నిద్రపట్టేరకూ ఏదో చదువుతూ కూర్చుని, నిద్రపట్టాక తలుపు బోట్ల్‌ వేసి టేప్‌ ఆన్‌ చేసింది. “ెట్‌ మి టెల్‌... వన్స్‌ వన్స్‌ వన్స్‌ హార్ట్‌ ఈజ్‌ బీటింగ్‌... డింగ్‌ డాంగ్‌ బెల్స్‌! సో- లెట్‌ మీ టెల్‌ వన్స్‌ వన్స్‌ జస్ట్‌ ఐ లవ్‌ యూ ఐలవ్‌ యూ ఐలవ్‌యూ

రడీ. శ్రీలత... తపన ఫ్రేమించతోనుర్చిలో

లెట్‌ మీ స్టార్ట్‌ రొమా....న్స్‌

మాన్స్‌ మాన్స్‌ మాన్స్‌...”

• చిన్నగా తను కూడా హమ్‌ చేస్తూ బ్రా హుక్‌ తీసింది!

అప్పుడే బైనాక్యులర్‌ కిందకు దిగింది!

రెందు కాళ్లూ, వాటికితోడు- మరో నాలుగుకాళ్లూ పోస్టల్‌ గోడ దూకాయి!

బాత్‌రూమ్‌లో నీళ్ల చప్పుడు, టేప్‌రికార్డర్‌లో మెలాడియస్‌ బీట్స్‌ మధ్య కిటికీకి నిచ్చెన వేసి, జాలీ సూ డ్రైవర్‌తో వెంటిలేటర్‌గా ఉంచబడ్డ అద్దం విష్పబడింది... కార్చెంటర్‌ వర్క్‌ తెలిసిన రెండు చేతులో!

ముందు రెండుకాళ్లూ తరువాత నాలుగు కాళ్లూ లోపలికి దూకాయి మెత్తగా! రూమ్‌లో కరెంట్‌ పోయింది. బాత్‌రూమ్‌లో చీకటి!

సగం సబ్బుతోనే గబగబా తుడుచుకుని నైటీ వేసుకుంది జ్ఞాపిక. మెల్లగా డోర్‌ తీసి రూమ్‌లోకి అడుగుపెట్టింది... ఎమర్జెన్సీ లైట్‌ వేయాలని!

అంతలో... సడన్‌గా లైట్‌ వెలిగింది.

టేప్‌ రికార్డర్‌ వాయిస్‌ పెరిగింది... బీట్స్‌ సౌండ్‌ పెరిగింది.., అంతా గందరగోళం!

ఆ వెలుతుర్లో తనను చుట్టుముట్టాయి ఆరు కాళ్లు! మూడు వైపులనుండీ దగ్గరౌతున్న వాళ్ళను చూస్తూ-

“హు ఆర్‌ యు? లోపలికెలా వచ్చారు? వార్డెన్‌కు తెలిస్తే...”

• అనేలోపే నోరు ఒక చేత్తో మూసి, చేతులు రెండూ వెనక్కి విరిచి పట్టుకోబడ్డాయి.

కుడికాలు వెనక్కి మడిచి మడెంతో మోకాలి మీద కిక్‌ ఇచ్చింది.

రెండూ కాళ్లనూ కింద నుంచి పట్టుకున్నాయి రెండు చేతులు!

నోటి మీద చెయ్యి విదిల్చి “హెల్ప్‌...” అనేలోపు వ్యాంగర్‌కున్న చున్నీ ఉండచుట్టి జ్ఞాపిక నోట్లో సగానికి పైగా కుక్కబడింది. చేతో ముక్కు మూయడంతో ఊపిరాడలా! గిలగిలలాడింది. కిందకు జారింది.

అమాంతం కాళ్లు దూరంగా జరిపి పట్టుకున్నాయి... రెండుచేతులు!

రెండుచేతులూ కదలకుండా పట్టుకున్నాయి తల దగ్గరి చేతులు!

ఎదురుగా నిలుచున్న ఆకారం నింపాదిగా బట్టలిప్పుకోసాగింది!

అప్పుడర్ధమయింది జ్ఞాపికకు-

అది రేప్‌ చెయ్యబోయే ప్రోగ్రామ్‌ అని! కదలకుండా పడుకుంది గుడ్లప్పగించి చూస్తూ!

మెత్తబడిందనుకున్నారు చేతులు లూజుగా విడిచారు.

త్రలత... షటనోఒ ప్రేమించీశోముర్చిలో.. రర

ఎదురుగా ఉన్న ఆకారం తన కాళ్లమధ్య మోకాళ్ల మీద కూర్చోగానే- లూజయిన కాలును మడిచి మోకాలితో ఆ అకారం రెండుకాళ్లు మధ్య బలంగా తనకున్న శక్తంతా ఉపయోగించి కుమ్మింది!

అరుస్తూ వెనక్కి విరుచుకుపడ్డాడతదు!

అతను పడేసరికి చేతులూ, కాళ్లూ పట్టుకున్న ఇద్దరూ అతనికేసి నడిచారు.

స్ప్రింగ్‌లా లేచింది జ్ఞాపిక.

“స్పూర్తీ... స్ఫూర్తీ” అని అరవబోయింది. నోట్లో చున్నీ మాట శానీయలా!

మళ్లీ రియాక్టయ్యారు ముగ్గురూ. జ్ఞాపికను బిగించి పట్టుకున్నారు. బలమంతా ఉపయోగించి గింజుకుంది. అక్కడేఉన్న ఇంకో చున్నీతో చేతులు వెనక్కి మడిచి కిటికీకి కట్టేశారిద్దరూ!

ఎటూ కదలడానికి లేదు! అరుద్దామంటే లేడు.

స్ఫూర్తి టాబ్లెట్ల మత్తులో రిలాక్స్‌యి ఉంది. ఈ యుద్ధం తనకసలు తెలీడంలా.

జ్ఞాపికను కదలకుండా పట్టుకోవడం ముగ్గురివల్లా కాలా! స్ఫూర్తి పక్కకు వత్తిగిల్లింది! దుప్పటి జారి తెల్లటితొడలు బయటపడ్డాయి. అప్పుడు పడ్డాయి వాళ్ళ ముగ్గురి కళ్ళూ- స్ఫూర్తి మీద! వాళ్ళు జ్ఞాపికను వదిలేసి స్ఫూర్తి వైపు నడిచారు.

“న్లో న్లో! అరుద్దామన్నా గొంతులోకి చొచ్చుకున్న చున్నీలోంచి శబ్దం రాలేదు.

టేప్‌ పాడుతూ ఉంది.

అంతలో... వరండాలోంచి ఎవరో నడిచినట్టయిన శబ్దం!

పిలుద్ద్ధామంటే గొంతులేదు.

అన్‌కాన్నస్‌లో ఉన్న స్ఫూర్తిని ముగ్గురూ విస్తరాకుల మీద కుక్కల్లా వాలి ఒక్కో బట్టా ఊడదీస్తుంటే... వారించలేని స్ఫూర్తిని గుండె వగిలేలా మౌనంగా బొబ్బరిల్లింది! న

“స్ఫూర్తీ... గెటప్‌! నిన్ను రేప్‌ చేన్తున్నారేరే లేవవే! తన్నవే! స్ఫూర్తీ... స్ఫూర్త... లేవవే! లేవే!”

ఏ రియాక్షనూ లేదు న్ఫూర్తిలో! కసిగా నేలను తన్నడం మినవో ఏమీ చెయ్యలేకపోయింది! జ్ఞాపిక అశక్తతను చూసి వాళ్ళు విలాసంగా నవ్వారు.

జ్ఞాపిక ముందే వాళ్ళలో మొదటివాడు నగ్నమయి స్ఫూర్తి మీద ఎటాక్‌ స్టార్ట్‌ చేశాడు.

“న్సో..! వద్దూ... దాన్నేం చేయొద్దూ!”

గొంతు నరాలు ఉబ్బాయి. అయినా మాట రాలా! ఎంతకీ కదలని స్ఫూర్తిని మౌనంగా పిలిచీ పిలిచీ నీరసపడింది.

5్‌ర. శ్రీలత... మనో ఫ్రేమించకయుర్చిల

మొదటివాడి మూవ్‌మెంట్స్‌ను తక్కిన ఇద్దరూ ఎంజాయ్‌ చెయ్యసాగారు.

ఒకడు స్ఫూర్తి తలపక్కనే కూర్చుని పెదాలూ, జుట్టూ నిమరసాగాడు. మూడోవాడు కాళ్ల దగ్గర కూర్చుని రేప్‌ను క్లోజప్‌లో చూసి వేడి ఊపిరితో పొంగసాగాడు!

మూవ్‌మెంట్‌ మూవ్‌మెంట్‌కు స్ఫూర్తి మొహంలో నడుంనొప్పి బాధతో మొహం వికారం అవుతోంది! ఉలికిపడుతోంది... కాస్‌, స్పృహ రావడంలా! కనీసం చెయ్యిలేపి కూడా ఆపడంలా!

“ఒరేయ్‌ల.. పాలూ- మీగడా, పసుపూ- వెన్నలతో పోషించిన అపురూపమైన అందంరా అది! దోమ కుడిలేనే దాని చర్మం కందిపోతుందిరా... అలా నలిపేయకండిరా! దాని తల్లీతండ్రీ గుండెల మీద పెంచుకున్నాగ్రా... దాని గుండెలలా చిదిమేయకండిరా! చీకటికి కూడా మానం చూపని కన్నెరికంరా... దాన్నలా విచ్చలవిడిగా చింపేయకండిరా! ఒరేయ్‌ం రాక్షసుల్లారా... నరమాంసం తినే పిశాచాల్లారా... ఒక్కసారి మీ అమ్మనూ, చెల్లినీ గుర్తుతెచ్చుకోండిరా! అదింకా విచ్చుకోని మొగ్గరా! రేకులలా రాల్చేయకండిరా! దాని అన్నదమ్ములకు తెలిస్తే మిమ్మల్ని నిలువునా చీలుస్తార్రా! ఒరేయ్‌... చాన్నేం చేయకండిరా! బాగా చదూకుని భవిష్యత్తు కది సోపానాలు కూర్చుకుందిరా! దాన్ని కూలదోయకండిరా!

స్ఫూర్తీ! లేవే! తన్నవే! లేవే! వాళ్ళను చంపవే!?” నేలను కాలితో తన్నీ తన్నీ బొటనవేళ్లు చితికాయి.

తనముందే అపురూపమయిన స్ఫూర్తిని... పువ్వులాంటి స్ఫూర్తిని- బాత్‌రూమ్‌లోకి పెట్టీ కట్టుకుంటే కానీ తమను కూడా రానివ్వని స్పూర్తిని అంగాంగం (ప్రదర్శిస్తూ, నలిపేస్తూ ముగ్గురూ మూడువైపులా కుక్కల్లా, డేగల్లా పీక్కుతింటుంటే... కళ్ళు పేలి రక్తం వస్తాయా- అన్నంత ఉ(దేకం! ఏం చెయ్యలేకపోయింది! చేతులు ముదేసిన చున్నీ బిగువుకు తను గింజుకునీ, గింజుకుని చేతులు మంట! అయినా చున్నీ వీడిరాలా!

మొదటివాడు లేచి తనముందే నగ్నంగా నిలబడి బట్టలేసుకుంటుంటే తండ్రిని తప్ప ఎరుగని జ్ఞుపికకు వాంతి వచ్చింది!

రెండోవాడు బట్టలిప్పి స్ఫూర్తి మీద పడుతుంటే ఏం చెయ్యలేక తల గోడకేసి బాదుకుంది. రెందో వాడు లేచాక- మూడోవాడు బట్టలిప్పి...

“ఒరేం మృగాల్లారా... ఎవర్రా మిమ్మల్ని కన్నది? వ (క్రూరమృగం మిమ్మల్ని పెంచిందిరా... ఇంత క్రూరత్వం పెంచుకున్నారు! ఒరేయ్‌6.. మీరు చావాలిరా! మిమ్మల్ని చంపాలిరా! అణువణువూ చంపాలిరా!” కసి.., ఏడుపూ.., కదల్లేని స్థితి!

మూడోవాడు కూడా లేచాక ముగ్గురూ కిటికీ దగ్గరకొచ్చారు.

జ్ఞాపికను విప్పందే వాళ్ళు కిటికీ దూకడానికి లేదు.

శ్రీలత... మన ప్రేకుంచశోనుర్జిల! 57

అందుకే చున్నీ ఒకచేతిక ఏప్పి పక్కకు లాగి పట్టుకున్నాడు మొదటివాడు. వాడే లీడరనుకుంటా... ఇద్దరూ దూకాక వీడు దూకబోయాడు! దూకడానికి జ్ఞాపికను విడవడంతో రెండోచెయ్యి ఊడొచ్చింది!

నోట్లో చున్నీ వేలాడుతూనే ఉంది. విడివడిన రెండుచేతుల్తో వాడ్ని పట్టుకుని గుమ్మం వైపు లాగబోయింది.

కిటికీ అవతల వాళ్ళు పిలుస్తున్నారు... రమ్మని! జ్ఞాపిక వీడ్ని వదల్లా!

కసి! వీడ్ని పట్టివ్నాలి! కసి!

స్ప్భర్తి అలానే పడుంది నగ్నంగా. కాళ్లు కూడా దగ్గరకు జరపలేదు. అదిచూ!: మరీ కసి రగిలింది జ్ఞాపికలో.

జ్ఞాపిక అటు చూడగానే ఇటు కిటికీ ఎక్కాడు! కిటికీ అద్దం పగిలి రూమ్‌లో పడింది. అమాంతం అది అందుకుని డొక్కలో పొడిచింది... శక్తీ కోపం, కసీ, మొండితనం కలిపి!

“అమ్మా...” అరిచాడు.

రెండుకాళ్లు ఎత్తి సగం బయటకెళ్లిన శరీరాన్ని విసురుగా కిందకునెట్టింది!

ఆ తరువాత కూలబడింది!

బయట ఏదో '“పటేల్‌...” మని నిండుకుండ బద్దలయిన చప్పుడు... కపాలమోక్షం జరిగిన చప్పుడు!

మెల్లగా జ్ఞాపిక పాకుతూ స్ఫూర్తి దగ్గరకు వచ్చింది.

నోట్లోని చున్నీ లాగి పారేసుకుంది! గొంతంతా మంట! స్ఫూర్తికి బట్టలు తొడిగింది.

“స్సూర్తీ... లేవే! స్పూర్తీ... లేవే! ఇప్పుడయినా లేవే!” అని తడుతూ తడుతూ, ఇష్టం వచ్చినట్టు కొడుతూ స్పృహ తప్పేంది.

“జ్ఞాపికా 1 స్ఫూర్తీ! జ్ఞాపికా! స్ఫూర్తీ”ా కామిని గొంతు లీలగా వినిపించింది. అలాగే గుమ్మం దగ్గరికి జరిగింది కూర్చునే! గుమ్మం గడి పట్టకు లేచి బోల్టు తీసింది.

“వెధవ నిద్రా, మీరూను! టైముందక్కర్లా... నిద్రపోవడానికి? ఎంతసేపనీ తలుపు కొట్టాలీ!” అని చేతిలోని పాకెట్స్‌ మంచమ్మీద వేసి గదంతా కలియచూసింది.

రూమంతా చిందరవందర! కిటికీ అద్దం పగిలింది! జాలీ లేదు. కిటికీ దగ్గర రక్తం! స్ఫూర్తి సృహలేనట్టు పడిఉంది. జ్ఞాపిక దగ్గరికెళ్లింది. భుజాలు పట్టుకుని ఊపి-

“జ్ఞాపికా! ఏంవయిందే! రక్తం ఏమిటీ... రూమంతా ఇలా ఉందేం? నువ్వేంటే... జుట్టంతా అలా?!” స్ఫూర్తి వైపు చూసింది.

“అది హాయిగా నిద్రపోతోంది! నువ్వేవిటే... ఇలా?” కంగారు, అర్ధంకాని పరిస్థితి!

58 శ్రీలత... ష్యరనోం.. ఫ్రేడించశోనుర్టి ల?

జ్ఞాపిక చెప్పాలని నోరుతెరిచినా- చాలాసేపు చున్నీ నోట్లో ఇష్టం వచ్చినట్లు కుక్కడం వలన గొంతు రాసుకుపోయి మాట రాలా!

కామిని పరిగెత్తుకుంటూ కిటికీ దగ్గరకెళ్లింది! అవతల రోడ్డుమీద జనం గుమిగూడి ఉన్నారు. గోలగోల..! మధ్యలో ఒక వ్యక్తి బోర్హాపడి ఉన్నాడు. తల ఛిద్రం అయి రక్తం ధారకట్టింది. చచ్చిపోయాడని దూరంనుంచే తెలుస్తోంది.

“వవయిందే! చెప్పవే! మన రూమ్‌లో రక్తం ఏంటే? అవతల శవం ఏంటే..?” జ్ఞాపికను కదిపి కదిపి అడిగింది.

“కామీ! కామీ...” చెప్పాలని ప్రయత్నించినా ఉద్వేగంలో చెప్పలేకపోయింది!

స్పూర్తి గాఢంగా ని[ద్రపోతున్నట్లుగా ఉంది! స్ఫూర్తిని పిలిచినా పలకలేదు.

ఇంతలోకే వార్డెన్‌, స్టూడెంట్స్‌ అంతా వచ్చేశారు! పడుకున్న స్ఫూర్తినసలు ఎవరూ ఏవీ అడగలా, పలకరించలా! దాక్టరు ఇచ్చిన మందులకు రిలాక్సయి ని(ద్రపోతున్నట్లుగా ఉంది... అంతే! జ్ఞాపిక మీదే అందరి దృష్టీ! జ్ఞాపిక ఒక్కతే సాక్ష్యం... ఏం జరిగిందో చెప్పడానికి! కానీ, జ్ఞాపికకు గొంతు రాచుకుపోయి మాట రావడంలా!

అందుకే వార్డెన్‌ జ్ఞాపికను తీసుకుని రూమ్‌లో కెళ్లింది. డాక్టర్‌కు ఫోన్‌ చేసింది... ఎమెర్లెన్సీ అని! ఇంతలోకి పోలీసులు హాస్టల్‌కొచ్చారు... ఏం జరిగిందని ఎంక్వయిరీకి!

రోడ్డుమీద శవానికి కాపలాగా నలుగురు పోలీసులు జనాన్ని వెళ్లగొడుతున్నారు.

స్ఫూర్తి హాయిగా నిద్రపోతోంది! ఆ రూమ్‌లోకి పోలీసులూ, వాళ్ళూ వస్తారని ఒంట్లో బాలేని స్ఫూర్తిని- రేవతి సాయంతో పక్కరూమ్‌లోకి షిఫ్ట్‌ చేసేప్పుడు కామిని కళ్ళపడింది... రక్తం! బెడ్‌షీట్‌ను ముంచిన రక్తం! ఎర్రని చిక్కని రక్తం!

“ఖర్మ! దీనికిప్పుడే పీరియడ్‌ వచ్చినట్టుంది!” అని అండర్‌వేర్‌ నాప్‌కిన్‌ వేసింది. బెద్‌షీట్‌ బాత్‌రూమ్‌లో తడిపి ఆరేసింది. అదే స్ఫూర్తిని బ్రతికిస్తుందని ఊహరాలా కామినికి! స్ఫూర్తికి తోడుగా రేవతిని కూర్చోబెట్టి జ్ఞాపిక దగ్గరికొచ్చింది కామిని.

వోస్టల్లో ఆడపిల్లలంతా హడలిపోయారు! ఉదయం ఆడిన హోళీ రంగులింకా ఆరనే లేదు- వాళ్ళ గుండెల్లో రక్తం రంగు పరుచుకుంది!

వార్దెన్‌- పిల్లలు కంగారుపడకుండా అందర్నీ హాలులోకి పిలిపించింది. ఊళ్లో బింధువులున్న వారిని పంపించే ఏర్పాట్లుచేసింది. మిగిలినవారికి తోడుగా వర్మర్స్‌ను పెట్టింది. ఇదంతా క్షణాలలో తీసుకోవాల్సిన నిర్ణయాలు. అదే మేనేజ్‌మెంట్‌ అంటే! అందులో ఆమె పర్‌ఫెక్ట్‌!

మెల్లగా జ్ఞాపిక దగ్గరకొచ్చి కూర్చుంది జ్ఞాపిక చెమటతో స్నానం చేసినట్టుంది... ఏ.సి. రూమ్‌లోనే! మాట రావడంలేదు! డాక్టరు పోలీసులను అబ్జెక్ట్‌ చేశారు.

ఖ్రీఆత... మనో. ఫ్రేమించకసుక్సిలో.. 59

“ఆ అమ్మాయిని ఇప్పుడే ఇంటరాగేట్‌ చెయ్యకండి! ఆ అమ్మాయి షాక్‌లో ఉంది. అదీగాక- గొంతు మాట్లాడే స్థితిలో లేదు. ఇప్పుడామె నా పేషెంట్‌! ప్లీజ్‌... లీవ్‌ హర్‌ ఎలోన్‌? అన్నారు.

పోలీసులు తను రిలాక్సయ్యాక కబురు చెయ్యమన్నారు! తనొక్కతే అన్నారు! తను తప్పితే ఏం జరిగిందో చెప్పేందుకు సాక్ష్యమే లేదన్నారు. డాక్టరు మళ్లీ రిక్వెస్ట్‌ చెయ్యడంతో వెళ్లిపోయారు.

జ్ఞాపిక అలాగే సగం స్పృహతో కామిని ఒళ్ళో పదుకుని ఉండిపోయింది.

వార్డెన్‌ కూడా జ్ఞాపికను తెల్లవార్లూ సవరదీస్తూనే ఉంది.

రాత్రంతా జ్ఞాపిక- “నో! నో! వద్దూ..! పీజ్‌... వద్దూ!” అని బొంగురుగొంతుతో అరవాలని ప్రయత్నిస్తూనే చేతకాక మూగవోతూనే ఉంది. వార్డెన్‌ తల్లిలా, కామిని ప్రాణంలా, డాక్టరు పసిపాపలా... జ్ఞాపికని కనిపెట్టుకునే ఉన్నారు.

వార్డెన్‌ ఫోన్‌ చెయ్యడంతో- జ్ఞాపిక ఫాదర్‌ వెంటనే బయళ్దేరుతున్నట్టు చెప్పారు. కూతురితో ఫోన్‌లో మాట్లాడాలని ఆయన (ప్రయత్నించినా... జ్ఞాపక మాట్లాడలేకపోయింది.

ర్‌

మకటే ఫోన్లు రావడం!

వార్డెన్‌ వారికి- జరిగిన విషయం ఇంకా తెలీదనీ, చూసిన అమ్మాయికి గొంతురావడం లేదనీ, షాక్‌లో ఉందనీ, తను చెప్పాక గానీ ఏం జరిగిందో చెప్పలేనసీ... ప్రతీ ఫోన్‌లోనూ చెప్పిందే చెప్పసాగింది- అతి ఓపిగ్గా!

ఇలాంటి సమయాల్లో జరిగిన సంఘటన వల్ల కలిగేది ఒక టెన్సనయితే- దాని గురించి శ్రేయోభిలాషుల ఆరాటం, వారికి సమాధానం చెప్పడం... ఇంకో టెన్షన్‌!

ఫోన్‌ వచ్చినప్పుడల్లా ఆ శబ్దానికి జ్ఞాపిక ఉలిక్కిసడుతూండటంతో- వార్డెన్‌ తన రూమ్‌లో కెళ్లింది... ఫోన్‌ కనెక్షన్‌ తీసుకుని! కామినీ, జ్ఞాపికా మిగిలిపోయారు ఏకాంతంలో!

“జ్ఞాపికాగా ఒళ్ళోని స్నేహాన్ని జుట్టు నిమురుతూ మెల్లగా పిలిచింది.

కళ్ళు తెరిచి కామినిని చూసింది.

“కామూ మరేల.. ” చెప్పడం అయ్యేసరికి కామిని మొహంలో రక్తం లేదు. నిరారుగా నీలుక్కుపోయింది! చెమటలతో తడిచిపోయింది!

కానీ, అంతలోకే తేరుకుంది.

60 శ్రీలత... తనో... ఫ్రేమించసుర్లిల?

“జ్ఞాపికా... తొందరపడకు! మీ డాడీ వచ్చాక ఆయన సలవా తీసుకోందే ఏవీ మాట్లాడకు! నా మీద ఒట్టు” అని జ్ఞాపిక చెయ్యి తన తలమీద పెట్టుకుంది.

“్షామీ... మనం స్ఫూర్తి దగ్గరికెళామే! నాకు స్ఫూర్తిని చూడాలని ఉంది!”

చటుక్కున లేచి పరుగెత్తుకుని స్ఫూర్తి దగ్గరికి వెళ్లటోయారిద్దరూ!

“జ్ఞాపికా... ఎక్కడికి? నువ్వెక్కడికీ వెళ్లొద్దు! మీ దాడీ, డాక్టరూ చెప్పేవరకూ నువ్వు నా ప్రొటెక్షన్‌లోనే ఉండాలి!” ఆర్డర్‌ వేసింది వారెన్‌.

కామిని వైపు చూసింది విలవిలలాడుతూ జ్ఞాపిక!

“జ్ఞాపికా... కళ్ళు మూసుకు పడుకో! తక్కినవి నేను చూసుకుంటా! ఇప్పుడు నీకంటే ముందు స్పూర్తిని చూసుకోవాలి నేనుగా అంది చెవి దగ్గర.

“అదే నేనూ చెప్పేది! నువ్వెళ్లు! నాకేం ఫర్వాలా!” అని వెనుదిరిగింది. చెవి దగ్గరకొచ్చి “నువ్వేం చేయ్యాలో తెలుసుగాగొ అడిగింది మెల్లగా. కామిని జ్ఞాపిక అరచెయ్యి నొక్కింది... తెలుసన్నట్టు!

కామిని వెళ్లింది... ఇంచుమించుగా పరిగెత్తుతున్నట్టు!

స్ఫూర్తి ఇంకా నిద్రపోతూనే ఉంది. రేవతి స్ఫూర్తి మంచంమ్మీద తలపెట్టుకు నిద్రపోయింది.

“రేవతీ... లే!” అని రేవతిని లేపి తలుపు బోల్టుపెట్టి, “బకెట్‌తో నీళ్లు తీసుకురా!” అని తొందరచేసింది.

ఎందుకని అడక్కుండా రేవతి వెళ్లింది.

అల్లరివిల్లలుగా కనిపించేవాళ్ళు అవనరం వస్తే ఎంతో వొచ్యూరిటీగా వ్యవహరిస్తారు. ఏ జీవితానుభవం లేకుండానే వారికి కాలం మేధాశక్తినీ, సమయస్సూర్తినీ ఇస్తుంది.

గబగబా అండర్‌వేర్‌ నాప్‌కిన్‌ తీసింది!

వేసిన బట్టలు విప్పింది.

చెయ్యాల్సింది చేసి మళ్లీ ఫెష్‌ నాప్‌కిన్‌ అండర్‌వేర్‌ వేసి డ్రస్‌ చేసింది! మొహం తడిబట్టతో తుడిచింది. ఆ తడికి మొహం చిట్లిస్తూ కళ్ళు తెరవకుండానే-

“జ్ఞాపీకా! నదుంనొప్పే! బాగా నొప్పే! ఇంకో టాబ్లెటివ్వవే!” అంది.

“స్ఫూర్తీ... నేను కామినిని! చూడు ఇలాగ అంది తల ఒళ్ళోపెట్టుకుని.

“నువ్వు షాపింగ్‌ నుండి వచ్చేశావా! నా లిస్ట్‌ తెచ్చావా!” అంది కొంచెం కళ్ళుతెరచి.

“తెచ్చా కానీ! నీకెలా ఉందిపుడు?” ఆత్రం ఆపుకోలేకపోతోంది.., గొంతులో ఏడుపు తన్నుకొస్తోంది.

శ్రీలత... మసన. ప్రేకుంచకయుర్చులో. 61

“నడుంనొప్పే! పొత్తికడుపులో నొప్పే! ఒళ్ళంతా నొప్పులు! భరించలేను... బాధగా ఉంది! వార్డెన్‌కు చెప్పకు! హోళీ ఆడడానికి పర్మిషన్‌ తీసుకున్నందుకు వార్డెన్‌ తిడతారు! పొత్తికడుపెందుకు నెప్పిగా ఉందే? నడుముకు కదా... దెబ్బ తగిలింది!” అర్ధంకాలా స్ఫూర్తికి

జరిగిందేమీ తెలీదని తెలిసిపోయింది కామినికీ, రేవతికీ!

“వ్వరేంలేదు! నీకు పీరియడ్‌ వచ్చింది! కొంచెం జ్వరం కూడా ఉంది! అందుకే పొత్తికడుపులోనూ, ఒళ్ళంతానూ నెప్పిగా ఉంది! కొద్దిసేపట్లో జ్ఞాపిక డాడ్‌ వస్తారు! ఆయనొచ్చాక అన్నీ సర్దుకుంటాయి! నువ్వు కళ్ళు మూసుకు పడుకో! నేను నడుం మీద మసాజ్‌ చేస్తాగా అని బోర్లా తిప్పింది.

స్ప్ఫూర్తి- కామిని నడుమును వాటేసుకుని బోర్లా పడుకుంది!

కామినికి ఏడుపొచ్చేసింది... వెక్కివెక్కిపడింది! రేవతి క్కూడా విషయం తెలికపోయినా ఎందుకో... ఏడుపొచ్చింది. తను కూడా కామినికి అనుకుంది. ముగ్గరూ అలా ఆనుకునే ఉండిపోయారు చాలాసేపు! +"

అదే బంధం! సృష్టిలో బలమైన బంధం!! ఎవరన్నారు రక్తసంబంధం గొప్పదని? స్నేహ సంబంధం ముందు కన్నతల్లి రక్తసంబంధం కూదా దిగదుడుపే! అది నిజమైన స్నేహమయితే!!

ఖు ఖు ఫి

డక్కతే పడుకుని ఉంది జ్ఞాపిక... పైకి చూస్తూ!

కళ్ళు తెరిచినా, మూసినా... అదే దృశ్యం! లేచి పరుగెత్తుకెళ్లి స్ఫూర్తిని వాటేసుకోవాలని ఉంది. తను ఎక్కువ ఇంట్రెస్ట్‌ చూపిస్తే అందరికీ అనుమానం వస్తుంది. అందుకే కంట్రోల్‌ చేసుకుంది! కానీ, ఎమోషన్‌ను ఆపుకోలేకపోయింది! ఎందుకో... ఏడుపొచ్చింది!

దిండులో మొహం దాచుకుని వెక్కిపడుతుంటే... అప్పుడొచ్చింది-

... సంపెంగ పూలూ, మొగలిపుష్పాడీ కలిగిన వాసన!

వెడ్‌లైట్‌ వెలుగులో చటుక్కున లేచికూర్చుంది! రోమియో! య్యా! రోమియో స్మిన్‌స్మెల్‌! పట్టలేని ఊరట! ఎందుకు..? తననసలు చూడలేదు, ఎలా ఉంటాడో తెలీదు! కానీ, ఇంత ఊరట! తన ఉనికి తెలియగానే ఇంత ఆరాటం... ఎందుకో!

వార్డెన్‌తో ఎవరో మగగొంతు రిక్వెస్ట్‌ చేస్తున్న సవ్వడి!

చటుక్కున లేచి ఆ స్మెల్‌ వస్తున్న గుమ్మం వైపు నడిచింది. అప్పటికే ఆ ఆకారం దగ్గరయింది. ఆ స్మెల్‌ తనను అలుముకుంది! అమాంతం ఆ స్మెల్‌ను వాటేసుకుంది తమకంతో,

62 శ్రలత... షన ఫ్రేడించకముర్లుల?

తన బర్త్‌డేని అల్లరిగా, సంతోషంతో పంచుకున్న హృదయం! తన జ్వరపు తీవ్రతకు సేవ చేసిన శరీరం! తనను పసిపిల్లలా లాలించిన హృదయం!

గుండెళ్లోని దుఖం పొంగుకొచ్చింది! ఒంటరితనం పోయింది! వెక్కివెక్కి స్ఫూర్తిని ఆ విధంగా హింసిస్తుంటే చూసిన కసి! తనేం చెయ్యలేకపోయిన అశక్తత! తను గాజుపలకతో బలంగా కడుపులో పొడిచిన తెగువ... అన్నీ కలిసి బేలగా- బేలగా గుండెల్లోంచి గొంతులోకి, గొంతులోంచి కళ్ళలోకి, కళ్ళల్లోంచి బలమైన ఆ హృదయంపైకి కన్నీళ్లుగా చేరాయి! ఆ చేతులు తనని అలాగే బిగించి పట్టుకున్నాయి బలంగా!

ఎక్కడా దొరకని రిలాక్సేషన్‌! అప్పటివరకూ పడిన టెన్షన్‌కు పీక్‌స్టేజ్‌!

“ఐ లవ్‌ యూ! ఐ లవ్‌ యూ!” అనేసింది.

ఆ మాట అనడానికి- అఆ మనిషి ఎలా ఉన్నాడో చూడక్కర్లేదు! ఆ మనసేవిటో తెలిస్తే చాలు! ఆ మనసు తోడులో తను నిశ్చింత పొందగలననే భావన చాలు! శరీరాన్ని చూసీ, డిగ్రీలను, ఆస్తులను చూస్సీ అంతస్థులు చూసీ, చివరికి- వయసును చూసీ కూడా పుట్టదు (ప్రేమ! కేవలం అంతరంగాన్ని చూసి పుడుతుంది! అంతరంగమే (ప్రేమకు స్థానం, అర్హత... రెండూనూ! అతనేవీ అనలేదు... అలాగే ఏడ్వనిచ్చాడు!

మెల్లగా జ్ఞాపికను దిండుమీద పడుకోబెట్టి వెనుదిరిగి వెళ్లబోయాడు.

“ప్లీజ్‌... వెళ్లొద్దు! నాకు భయంగా ఉంది వెళ్లొద్దూ! నాతో ఉండూ!” అంది. తలతిప్పి గుమ్మంవైపు చూసింది! అక్కడ మసక వెలుతుర్లో... డాడీ! అండే- అమాంతం మంచమ్మీంచి దూకింది!

“డాడ్‌! డాడ్‌! డాడ్‌” అరుస్తూ అలలా ఎగిసి, నదిలా దూకి వెళ్లి తండ్రిని వాటేసుకుని గట్టిగా ఏడ్చేసింది. తండ్రిలోంచి పుట్టి తండ్రిలో లీనమయింది.

అతను వాళ్ళిద్దర్నీ దాటుకుని వెళ్లటోయాడు.

ఆయన అతని చెయ్యి పట్టుకుని ఆపారు! అతను ఆగిపోయాడు.

"హనీ! నేనొచ్చేశాను! రిలాక్స్‌, మై స్వీట్‌వార్ట్‌! రిలాక్స్‌ హనీ! డాడీ వచ్చాక ఇంకా ఏడుస్తారా! రిలాక్స్‌!

ఆపేసింది. తండ్రంటే ఆడపిల్లకు ఎంతిష్టమో- ఆడపిల్లను (ప్రేమించిన తండ్రికే తెలుస్తుంది! ఆ భుజాలమీద మోసి, ఆ గుండెల మీద ఆడించి, ఆ అరచేతుల్లో ఉయ్యాలలూపిన ఆ తండ్రికే తెలుసు... తన కూతురి మమత్వం! ఆయనక్కూడా కళ్ళలో నీళ్లొచ్చాయి... కూతురి ఉద్వేగానికి!

“ప్లీజ్‌ సర? అతను వారించాడు.

మెల్లగా స్విచ్‌ వేశారాయన.

అ్రీఅత.... మసన ఫ్తేడుంచనసుల్టులో.. 63

ఆ వెలుతురుకు కళ్ళు చిట్లించి డాడీని అతుక్కుపోయింది. డాడీ వచ్చాక ఇక ఏవయినా ఫర్వాలా! వెలుతురొచ్చినా, చీకటొచ్చినా, మరణం వచ్చినా ఫర్వాలా... ఫర్వాలా! డాడీ చూసుకుంటారు. అందుకే అలా దాడీని అతుక్కుపోయింది.

ఆయన అతనివైపు చూస్తూ “జ్ఞాపికాకి జ్వరం వచ్చినపుడు విోస్పిటల్‌లో డాష్‌ ఇవ్వబోయి తప్పుకున్నారు... అవునాగా గుర్తుపట్టారాయన.

“య్యా! అయాం రేవంత్‌! జ్ఞాపికా సీనియర్‌!”

అప్పుడు కళ్ళు తెరిచింది! తల తిప్పి అతనివైపు చూసింది! మళ్లీ సంపెంగపూలూ, మొగలిపుప్పొడి కలిసిన అనుభూతి! తన సంతోషం, బాధ పంచుకున్న అనుభూతి!

“య్యూ... రోమియో! రేవంత్‌!” చూపుడువేలు సాచి అడిగింది... నిజమా- అన్నట్టు చూస్తూ నమ్మలేనట్స!

కళ్ళు రెందూ తాటించాడు.

తడికళ్ళతో నవ్వింది పువ్వులా! రేవంత్‌ వెళ్లి తలుపు వేసి వచ్చాడు.

తలువు వేయడానికి నింపాదిగా, బలంగా అడుగులు వేస్తున్న అతన్ని అలానే చూస్తుండిపోయింది. డిగ్నీఫైడ్‌గా ఉండే రేవంత్‌ కాన్ఫిడెంట్‌గా, గైడ్‌గా, సీనియర్‌గా, వెల్‌విషర్‌గా ఒక అద్భుతమైన మూర్తిని గుర్తుకుతెచ్చే (ఫ్రెండ్‌ రేవంత్‌; అల్లరిగా, చిలిపిగా, ఆటగా, మమకారంగా, ఆవేశంగా, ఉక్రోషాన్ని రేపి ఉర్రూతలూగిస్తూ ఉడికించి మరీ ఊరడించే రోమియో ఒక్కరా?

“క్కజిట్‌ పాజిబుల్‌?”” అనుకుంది.

“నో! సమ్‌ధింగ్‌ రాంగ్‌! నేనేడో భ్రమపడుతున్నాను. రేవంత్‌ ప్రాక్టికల్‌ జోక్‌ చేస్తున్నాడు. శేవంత్‌ నడక చిరుతపులి అడుగుల్లా ఉంటుంది- నింపాదిగా, ధీమాగా! రోమియో నడక సము(ద్రంలో డాల్సిన్‌ జారినట్లు ఉంటుంది. ఇంపాజిబుల్‌! రేవంత్‌- రోమియో కావడానికి ఛాన్సే లేదు. తనే ఏదో డిప్రెషన్‌లో కన్‌ఫ్యూజ్‌ అవుతోంది. తుళ్లింతకూ, నిశ్శబ్దానికీ ఒకేచోట తావెక్కడ ఉంటుంది? చిలిపితనం, గంభీరత్వం ఒకే మనిషిలో ఎలా చోటుచేసుకుంటాయి? కన్‌ఫ్యూజ్‌ కన్‌ఫ్యూజ్‌గా అలాగే చూస్తుండిపోయింది రేవంత్‌ వైపు- డాడీని కూడా మర్చిపోయి చిన్నగా పెదాలు ఆశ్చర్యంతో విచ్చుకుని!

ఆ పెదవుల వైపు చూస్తూ, ఆ కళ్ళల్లో ఆశ్చర్యాన్ని చదువుతూ మెల్లగా తనూ అధరాలు అరవిచ్చి నవ్వాడు... ఛైర్‌లో కూర్చుంటూ! మళ్లీ అదే గంభీరమైన నవ్వ కానీ, మొగలిపూల, సంపెంగపూల స్మిన్‌స్మెల్‌తో ఎలా పాజిబులొ

ఇంకా కళ్ళార్చకుండా అటే చూస్తున్న కూతుర్ని చూసి- బాగా షాక్‌ అయ్యి అలా నిర్లిప్తంగా ఉండిపోయిందనుకున్నారు డాడ్‌! భుజాలు పట్టుకుని కుదిపి-

6డీ శ్రీలత... షర, ప్రేమించ నుర్జిల

“లుక్‌... వౌ సెన్సిటివ్‌ గర్ల్‌ మై డాటర్‌ ఈజ్‌! జస్ట్‌ లైక్‌ ఫ్లవర్‌ పెటల్స్‌!” అని రేవంత్‌ వైపు చూసి మళ్లీ కంటిన్యూ చేశారు- “బట్‌ వెరీవెరీ స్ర్రాంగ్‌ ఆల్ఫో, జస్ట్‌ లైక్‌ రాక్‌ ఫ్లవర్స్‌ పెటల్స్‌!” అని కాన్ఫిడెన్స్‌ దెవలప్‌ చేస్తూ.

అప్పుడు ఈ లోకంలోకి వచ్చింది. డాడీ ముందు తన ఫీలింగ్స్‌ కంట్రోల్‌ చేసుకుంది.

“విమయింది హలీ!” కాన్ర కిలాక్స మ్యాక డాడీ అడిగేసరికి, అవ్చ్ఫటిదాకా అణుచుకు*_ ఉద్వేగం కళ్ళల్లోంచీ, మాటల్లోంచీ బయటకొచ్చేసింది.

అంతా చెప్పి...

“నా అరుపుకు ఇద్దరు కిటికీలోంచి దూకేశారు! మూడో అతను దూకబోయి జారిపడ్డాడు! నాకు భయంతో స్పృహ తప్పింది. మొదటి ఇద్దర్నీ నేను చూడలేదు. మూడో అతన్ని చూశాను... అతనే చనిపోయింది!” అంది అసలు విషయం వివరిస్తూ!

ఏ ఆధారము. లేదు... ముండు ఇద్దర్నీ పట్టుకోవడానికి! _

తెగి పడిందని జ్ఞాపిక ఇచ్చిన తన చైన్‌ తప్పితే- ఆ సంఘటనకు చెందిన ఏ వివరాలూ *ఎ)!

స్ఫూర్తినసలు ఇంటరాగేట్‌ చెయ్యలేదు! చెయ్యనివ్వలేదు!

“ప్రఖ్యాతి చెందిన ఉమెన్స్‌హాస్టల్లో చైన్‌ దొంగతనానికి ముగ్గురు దొంగల (ప్రవేశం! ఇద్దరు పరారీ! ఒకరి మరణం..!” అని పేపర్లూ, టీ.వీ.లూ వార్తలు ప్రసారం చేశాయి.

స్ఫూర్తి తల్లిదండ్రులు చూసెళ్లారు! హోలీ ఆడినందుకు కోప్పడ్డారు. నడుము నొప్పికి రెస్ట్‌ తీసుకుందువు- ఇంటికి రమ్మన్నారు.

క్లాసులు పోతాయి రానంది! ప్రాజెక్ట్‌ వర్క్‌ పోతుందంది!

వాళ్ళూ వెళ్లిపోయారు. అంతా సద్దుమణిగింది. జ్ఞాపిక ఫాదర్‌, కూతురి నార్మల్‌ (ప్రవర్తన చూశాక తిరిగివెళ్తూ- “నన్ను కన్విన్స్‌ చేశారుగానీ, మీరు చేస్తూంది తప్పని పిస్తోందమ్మా!” అన్నాడు.

“లేదు డాడ్‌! హందైడ్‌ పర్సెంట్‌ కరెక్ట్‌” జ్ఞాపిక,

జ్ఞాపికా, కామినీ ఆ రూమ్‌లో ఉండలేక రూమ్‌ మార్చారు!

స్ఫూర్తిని జాగ్రత్తగా చూసుకుంటున్నారు. ఇప్పుడు రేవతి మామూలుగా అయిపోయి తను కూడా స్ఫూర్తికి కోఆపరేట్‌ చెయ్యగలుగుతోంది. స్ఫూర్తికి నడునొప్పి తగ్గడానికి బానే ట్రైమ్‌ తీసుకుంది. అదంతా పడటం వల్లనే అనుకుంది స్పూర్తి, జ్ఞాపిక్కా కామినీ కూడా ఆ విషయమే సమర్ధించారు.

ఒకరోజు కామినీ, జ్ఞాపిక, రేవంత్‌ కూర్చుని డిస్మస్‌ చేసుకుంటున్నారేదో సబ్జెక్ట్‌! ఆ వేడిలోంచి ఈ సందర్భం పుట్టింది-

త్రలత... షన. ఫ్రేముంచకసుల్చైెల ర్‌

-మనం చేతకానివాళ్ళం! మన చట్టాన్ని ఉపయోగించుకోవడం రానివాళ్ళం! మన

స్నేహితురాలికి దారుణం జరిగినా నోరువిప్పి న్యాయం అడగలేనివాళ్ళం! కిరాతకుల్ని చూసినా అబద్దాలు చెప్పి రక్షించేవాళ్ళం!” రేవంత్‌ ఆవేశపడ్డాడు.

“నీ ఆవేశానికి అర్ధం ఉంది రేవంత్‌! కారణం కూడా ఉంది! కానీ, ఆలోచించు...

మన సామాజిక వ్యవస్థ గురించి! రెడ్డీ హస్టల్‌లో జరిగిన ఇన్సిడెంట్‌కు ఆ అమ్మాయిని ఇంటరాగేట్‌ చేసిన విధానం నీకు తెలుసు. దాద్రా ఎక్స్‌ప్రెస్‌లో పబ్లిక్‌ రేప్‌ిను ఏవీ జరగలేదని కేసు కోట్టేసిన విషయం తెలుసు. అమీనా కేసులో అమాయకపు ఆడపిల్ల తప్పించుకున్నా- కులస్థుల చేత, తల్లిదం[డ్రుల చేత వెలివేయబడ్డ సంగతీ తెలుసు! ఇప్పుడు స్ఫూర్తిని ముగ్గురు రేప్‌ చేశారని మనం సాక్ష్యం చెబితే రౌడీలను అరెస్ట్‌ చేస్తారన్న నమ్మకం లేదు. స్ఫూర్తి అమ్మానాన్న వచ్చి దానికి పెళ్ళి కాదన్న భయంతో 'మా అమ్మాయిని ఎవరూ ఏంచెయ్య లేదు” అని డాక్టరు సర్టిఫికెట్‌ చూపించి కేసు కొట్టేయించి దాన్ని ఇంటికి తీసుకెళ్తారు. దాని చదువాగిపోతుంది. పోనీ, వాళ్ళమ్మానాన్నా ఒప్పుకున్నా-_ దానికి తనను రేప్‌ చేసినట్టు ఇంతవరకూ ఆలోచన లేదు. ఆ విషయం తెలిస్తే అది షాకవుతుంది. దాన్నెవరూ చేసుకోరు. పైగా... ఐ విట్‌నెస్‌ కింద జ్ఞాపితను, స్ఫూర్తినీ 'రేప్‌ ఎలా జరిగిందీ, ఎంతసేపు జరిగిందీ, ఏమేం చేశారు?... అని పోలీసులడిగే ప్రశ్నలకు స్ఫూర్తి పిచ్చిదవుతుంది! ఒక రేప్‌కు గురయిన స్తీ “నన్ను రేప్‌ చేశారు బాబూ..!” అని చేతులు సాచి చెప్పినా- ' రేపంటే వవిటి? ఏమేంచేశారు?” అన్న ప్రశ్న దగ్గర్నుండీ ఆమె వర్టినిటీ టెస్ట్‌దాకా చేసి- అది రేప్‌ కాదనీ, రేప్‌ చేసే ప్రయత్నం కూడా లేదనీ... కేసు వాదించి గెలిపించే లాయర్లున్న వ్యవస్థ మనది!” కోపంతో, అసహనంతో ఆగింది కామిని,

“వ్యవస్థకు భయపడి నిజాన్ని ఆపడం న్యాయమా? ఇంకో ఇద్దరు నేరస్థులు తప్పించుకున్నారు. అంటే... వాళ్ళకు శేప్‌ చేసినా ఏవీ కాదు అని లైసెన్స్‌ ఇచ్చినట్లేగా! అంటే... “ఆడపిల్లను రేప్‌ చేస్తే ఇండియాలో ఏమీ చెయ్యరు” అని ప్రపంచానికి మన చేతగానితనాన్ని తెలియచెయ్యడమేగా! మరిన్ని రేపులను, మరిన్ని దారుణాలను మనం (ప్రోత్సహించినట్లేగా!”

“అది నీ స్వంత విషయమైతేగానీ తెలిసేది కాదు రేవంత్‌! స్ఫూర్తి నీ చెల్లెలనుకో- దాన్ని కోర్టలో నిలబెట్టి నిన్ను వాడు ముట్టుకున్నాడా? ఎక్కడా? అప్పుడు బట్టలున్నాయా? కాళ్లు ఎలా మడిచాడు... చేతులు ఎలా పట్సకున్నాడు?' అని అడుగుతుంటే తట్టుకోగలవా? అన్నీ అడిగి అదసలు గేప్‌ కాదని కొట్టేస్తే భరించగలవా?” జ్ఞాపిక అడిగింది ప్రశాంతంగా,

“ఒక కన్యకు అన్యాయం జరిగితే అపహాస్యం చేయడమేగానీ అనునయించడం తెలీని సంస్ఫృతి మనది! అండదండగా నిలవని వ్యవస్థ మనది. ఈ వ్యవస్థకూ, సంస్కృతికీ

66 శ్రీలత... మనన. ఫ్రేమించోమన్చులో భయపడి అమ్మాయి సిద్ధంగా ఉన్నా తల్లిదండ్రులు తమ కూతుర్ని బలిచేసేందుకు సిద్ధంగా లేని స్థితి మనది. ఇది మన చేతగానితనం! గాంగ్‌రేప్‌ చేసిన అమ్మాయిని వివాహం చేసుకునే సంస్కారం- ఆదర్శాలు వల్లించే మీలో ఉందా?” సూటిగా అడిగింది జ్ఞాపిక.

“ఉండొచ్చు కూడా! నేను మీతో ఏకీభవించలేను. కానీ ఏదోవిధంగా మిగతా ఇద్దరూ కూడా శిక్షపొంది తీరాలి!” అన్నాడు దృథంగా.

“అవును! నేనూ ఎదురుచూస్తున్నాను!” జ్ఞాపిక కళ్ళలో ఎగర్రజీరలు.

“వాళ్ళను గుర్తుపట్టగలవా?” రేవంత్‌ అడిగాడు.

“సృష్టంగా..” జ్ఞాపిక చెప్పింది.

“స్పూర్తికి విషయం తెలియచేయడమే మంచిది!” రేవంత్‌.

“అవును. టైమ్‌ కోసం ఎదురుచూస్తున్నాను! తనింకా కోలుకోవాలి” కామిని.

ఇంతలోకి స్ఫూర్తి, రేవతి వచ్చారు.

“హాయ్‌ం.! ఏంటీ సీరియస్‌ టాపిక్‌? ఎక్కడయినా బాంబేసే ప్లాన్‌ చేస్తున్నారా? చెప్పండి... మేమిద్దరం చిటికెలో ఆరేంజ్‌ చేసివస్తాం దీపావళి బాంబ్‌!” అంది స్పూర్తి

స్ఫూర్తి అలా గలగలా నవ్వుతుంటే తననే చూస్తుండిపోయారు ముగ్గురూ.

“అవునూం... ఏంటీ దొంగలు పడ్డప్పటినుంచీ మీరందరూ అలా సీరియస్‌గా ఉంటున్నారు? భయపడుతున్నారా? ఏవీ అకళ్లేదు! ఈసారి దొంగలౌస్తే నన్ను తలుచుకోండి- అమాంతం ప్రత్యక్షమయ్యి కరాటే షాట్స్‌ ఇస్తాను... ఓ.కే.! మిస్టర్‌ రేవంత్‌- ఆడపిల్లలంటే వాళ్ళను వాళ్ళు రక్షించుకోగలరు. నువ్వే జాగ్రత్త! నీకు భయం వేస్తే నన్ను తలుచుకో!” అని టీషర్టు చేతులు మడిచి గలగలా నవ్వింది స్ఫూర్తి. రేవతి జోడీ కలిపింది.

“యా...య్యా! మమ్మల్ని మేం రక్షించుకోగలం! కాస్త మగవాళ్ళే జాగ్రత్త” అంది రేవతి. అయినా వాళ్ళిెషరూ నవ్వలా.

“ఏంటీ... మీ నవ్వంతా మాకు కాంట్రాక్ట్‌ ఇచ్చారా? మేమెంత నవ్వినా మీరు నవ్వరూ?!” చుళ్లీ అడిగింది స్ఫూర్తి. బలవంతంగా నవ్వారు.

“ఏంలేదు స్ఫూర్తీ... సబ్జెక్ట్‌ డిస్‌కషన్‌! సడన్‌గా నువ్వు జోకేస్తే నవ్వెలా వస్తుందీ!” అంది జ్ఞాషిక.

రేవంత్‌ టాపిక్‌ మార్చాడు. ఈరోజు క్లాసులో జరిగిన ప్రాజెక్ట్‌ వర్క్‌ గురించీ, ఎగ్జామ్‌లో దాని ఇంపార్టెన్స్‌ గురించీ, మార్క్స్‌ స్కోరింగ్‌ గురించీ మాట్లాడుకున్నారు. మధ్యలో ్రాంత్‌, ఈష్‌ జాయినయ్యారు.

ఈష్‌ మధ్యమధ్యలో స్ఫూర్తిని (ప్రత్యేకంగా చూడటం గమనించాడు రేవంత్‌. సబ్జెక్ట్‌ ఎక్స్‌ప్లనేషన్‌లో కూడా స్ఫూర్తికి వచ్చిన డౌట్‌ను ఎంతో ఓపిగ్గా కియర్‌ చేశాడు ఈష్‌ ఈష్‌

శ్రీలత... మనన... ఫ్రేగించీశముక్పులో.. 67 స్ఫూర్తితో మాట్లేదేటపుడు అతని కళ్ళలో వెలుగు అందరి దృష్టిలోనూ పడింది. న్ఫూర్తి మామూలుగానే ఉంది. సడన్‌గా ఈష్‌ స్ఫూర్తి నడిగాడు-

“సబ్జెక్ట్‌ బుక్స్‌ కాక నీకు ఇంకేం బుక్స్‌ ఇష్టం?” అని.

“ఏందుకు... నా బర్త్‌డేకి గిఫ్టిస్తావా? నిజం చెప్పనా? బాంక్‌ చెక్‌బుక్‌ ఇష్టంగొ

అందరూ చిన్నగా నవ్వారు.

“అమ్మయ్యా... నవ్వారు” అంది.

ఇంతలో- ఐస్‌క్రీమ్‌ అతనొచ్చి వీళ్ళదగ్గరాగాదు. గర్స్‌ందరూ-

“య్యా! ఐస్‌క్రీమ్‌!” అన్నారొక్కసారి. _ ;

“అవునూ... గర్స్‌కు ఐస్‌క్రీమ్‌ను _ఇభూస్తే అంత ఆనందమెందుకు?” కాంత్‌ అడిగాడు. ॥

“వాళ్ళవి ఎంతెదిగినా చిన్నపిల్లల బుద్ధులు కాబట్టి!” జోక్‌ స్తే చేశాడు రేవంత్‌.

“కాదు... కాదు! ప్రతి చిన్న విషయానికీ ఆనందపడే మెచ్యూరిటీ ఉంటుంది కాబట్టి!” జోక్‌ కట్‌ చేసింది జ్ఞాపిక.

“మరి- అబ్బాయిలకు ౫ం చూస్తే ఆనందం?” స్ఫూర్తికి డౌట్‌ వచ్చింది.

“అమ్మాయిల ఆనందం చూస్తే..!” ఈష్‌ ఫిలప్‌ చేశాడు స్ఫూర్తి వైపు చూస్తూ.

అమ్మాయిలందరూ “ధాంక్యూ... థాంక్యూ!” అన్నారు కోరస్‌గా.

“మ్సీరంత అనందపడిపోతే మేము ఆనందం తట్టుకోలేక వడిపోవాల్సొస్తుంది! కాస్త ఆనందం డోస్‌ తగ్గిస్తే మంచిది! ఎందుకంటే... మీరు మమ్మల్ని మోసుకెళ్లలేరు” రివర్స్‌ జోక్‌ ప్లే చేశాడు.

అందరూ టెన్షన్‌ సీరియస్‌నెస్‌ రిలీఫ్‌కు 'ఐస్‌క్రీమ్‌ తినాల్సిందే నని తలా ఒకటి అందుకున్నారు. రేవతి గబగబా తినేసి అటూఇటూ కంగారుగా తిరగసాగింది.

“హేయం రేవతీ! ఏవయింది నీకు?” కామినికి అనుమానం వచ్చింది.

“ఇంకాస్త టెన్సన్‌ పడితే ఇంకోటి అఫర్‌ చేస్తారని టెన్నన్‌గా తిరుగుతున్నా! డోంట్‌ డిస్టర్స్‌ మీక అంది సీరియస్‌గా తిరుగుతూనే!

ఈసారి నవ్వకుండా ఉండడం ఎవరివల్లా కాలా!

నిజంగా స్టూడెంట్‌ లైఫ్‌లోనే నవ్వినా, ఏడ్చినా, ఏంచేసినా! ఎంత అద్భుతమైన అనుభవం! జీవితానికంతటికీ శక్తి నిచ్చేది, మళ్లీమళ్లీ తలుచుకోగానే ఆనందాన్నీ గుండె బరువునూ ఇచ్చేది... స్టూడెంట్‌ లైఫే సుమా! నన్నెవరయినా 'స్వర్గప్రవేశం కావాలా? స్టూడెంట్‌గా లైఫ్‌లోకి డిష్టేఫన్‌ కావాలా? అంటే రెండోదే కావాలంటాను. స్వర్దాన్ని మించింది అది.

658 త్రీలత... గన? ప్రేడించకనుక్సిలో ఏది సాధించినా, ఏది పోగొట్టుకున్నా అక్కడే! సాధనకు పునాది, వేదనకూ నీడలూ, గురుతులుగా నిలిచిపోయేదీ అక్కదే! జీవితాంతం ఏదో ఒక కోర్పుకు స్టూడెంట్‌గా ఉండిపోవాలనిపిస్తుంది... నిజమైన స్టూడెంట్స్‌కు; నిజమైన జిజ్ఞాసికి; నిజమైన పేపాసికి! స్టూడెంట్‌ లైఫ్‌ గుర్తొచ్చినవుడు పెద్దయినవాళ్ళంతా మాక్సిమ్‌గోర్కీలా తమ జీవితాలను తలుచుకుని, “ఆగండి! ఇది జీవితం కాదు- వెర్రితనం...” అనుకుంటారేమో... అశయాలు, సిద్ధాంతాలు, ఇజాలు, నిజాలు, ఆనందాలూ కలగలిపి పోగొట్టుకున్న జన కర్మాగారపు రైల్వేస్టేషన్ల మధ్య హోరులో, ఒంటరితనంలో! ఉం లెః నుండి యూనివర్సిటీ క్యాంపస్‌లోనే క్లాసరూమ్స్‌ వైపు నడుస్తున్నారు- రేవంత్‌, జ్ఞాపిక. జ్ఞాపిక మౌనంగా తన పాదాలను రిథమటిక్‌గా వేస్తూ, వాటినే చూస్తూ నడుస్తోంది. “జ్ఞాపికా! నిన్ను జ్ఞాపీ అని పిలవొచ్చా?” “ఎందుకు?” “ఎందుకో అలా పిలుస్తుంటే ఆ పేరు నాకే సాంతమయినట్టు, ఆ పేరున్న నువ్వు నాదానివే అయినట్టు క్లోజ్‌గా అనిపిస్తుంది.” “దానికి పర్మిషన్‌ అడగాలా? నీకెలా ఇష్టమైతే అలా పిలువు! “నీకు అభ్యంతరం ఉండకూడదుగా!” “నీ విషయాల్లో నాకే అభ్యంతరాలు లేవు.” “థాంక్యూ! థాంక్యూ వెకీమచ్‌!” “ఇదే అభ్యంతరం!” “ఏది..?” “ధాంక్యూ అనడం!” హాయిగా నవ్వాడు. పిల్లతెమ్మర కమ్మినట్లయింది జ్ఞావికకు! తనూ నవ్వింది పులకరింతగా. “జ్ఞాపీ...” “ఊటి...” “ఏంటంత మౌనంగా ఉన్నావు?”

శ్రీలత... మమల... ప్రేుమించశముల్చిల 69

“ఊరికెనే! ఉండాలనిపించింది... ఉన్నా! సరేకానీ, నువ్వు 'రోమియో' అని నాకెందుకు చెప్పలా?”

“వ్రాస్తే ధ్రి్లేముంటుంది..?”

“ఇప్పుడు నీకు దొరికిన (ధ్రిల్లేంటి?”

“నేనెవరో తెలీకుండా, ఏం చేస్తుంటానో తెలీకుండా, ఎలా ఉంటానో తెలీకుండా, కేవలం నా గొంతు, నా వ్యవహారం, నా ప్రవర్తన ఇన్‌డైరెక్ట్‌గా అబ్దర్వ్‌ చేసి ఐ లవ్‌ యు అన్నావేం... అదెంత ధ్రిల్లో తెలుసా? నువ్వు నన్ను ఏవీకాని నన్నుగా (ప్రేమించడం!

“దేవంత్‌గానే నువ్వు నా (ప్రేమను అడగొచ్చుగా!”

“రేవంత్‌గా నేను నీ ఫ్రెండ్‌ మాత్రమే! ఫెంద్‌షిప్‌ ప్రేమకు చాలాదూరం! అసలొక ఫ్రెండ్‌గా ఉండడం ఇష్టమా, (ప్రేమికుడిగా ఉండడం ఇష్టమా... అంటే రెండింట్లో ఒక్కటే ఛాయస్సిస్తే నేను ఫ్రెండ్‌లానే ఉండిపోతా! (ఢ్రేమికుడి కంటే (ఫెండ్‌షిప్‌ ఉన్నతస్థాయి నా దృష్టిలో! ఏ స్వార్థమూ లేనిది. (ప్రేమలో “నువ్వు నా సొంతం కావాలనే స్వార్ధం ఉంటుంది. నాకు మాత్రమే చెందాలనే తపన ఉంటుంది! ఈ ఇరుకు మనస్తత్వం స్నేహితుడిలో ఉండదు. అందుకే (ప్రేమికుడి కంటే స్నేహితుడు గొప్పవాడు. నిన్నాప్పుకోమనడం లేదూ! నా అభిప్రాయం అది! ఆ స్థాయి నుండి దిగి నిన్ను 'ఐ లవ్‌ యు” అనిపించుకోలేను! కానీ, “ఐ లవ్‌ యు అని నీ అంతట నువ్వు అనాలి! అందుకే రోమియోగా...” నవ్వాడు మెత్తగా.

“ధిత్‌..!” అని బుకితో తలమీద కొట్టింది. “నువ్వు టీజ్‌ చేసినపుడల్లా నాకెంత ఉదుకుమోతుతనం వచ్చేదో తెలుసా? మళ్లీ నువ్వు రాకపోతే అంత దిగులేసేది! నిన్ను పట్టుకోవాలని ఎంత ట్రై చేశానో!” కాలి పక్కన రాలిన పువ్వును చేతిలోకి తీసుకుని రెక్కలు సవరదీస్తూ!

“నేనంటే అంత ఇష్టమా..?” రేవంత్‌ గొంతులో మధురిమ.

“ఊం చాలా! ఎంతంటే! మా డాడీ అంత! జీవితంలో నేనూ, మా డాడీనే అల్లుకుని ఉన్నాం! షిపుడు నువ్వు ఆ అల్లికను నీవైపు తిప్పేసుకున్నావు. ఇన్నాళ్లు ఆనందం, దుఃఖం, ఉద్వేగం అన్నీ డాడీతోనే వంచుకునేదాన్ని! ఇవ్వడు నువ్వు గుర్తొన్తున్నావు. అన్నీ పంచుకోవడానికి నువ్వు నువ్వంటే 'రోమియో!” నొక్కి పలికింది.

హైహీల్‌ స్లిప్‌ అయి పడబోయిన జ్ఞాపికను చటుక్కున పట్టుకుని-

“ఐ లవ్‌ యు అన్నావు... నువ్వే ముందు! మరి, నాతో జీవితాంతం కలిసి ఉంటావా?”

“ఐ లవ్‌ యు అనిపించుకున్నావు నువ్వే ముందు! నన్ను జీవితాంతం విడిచిపెట్టకుండా ఉంటావా ఇలాగే!” కళ్ళల్లోకి చూసింది.

70 , శ్రీలత... తనో... ఫ్రేడుంచకనుర్చిలో పట్టుకున్న నదుం మెల్లగా వదిలి, “జ్ఞాపిక లేని రేవంత్‌ లేదు... సరేనా!” అన్నాడు. “ఊహూ... రేవంత్‌ లేని జ్ఞాపిక లేదు!” అంది మొండిగా, “సరే! ఇద్దరూ లేందే ఇద్దరూ లేరు” ఒక్కసారే అని నవ్వుకున్నారు. ఎంత ఆమ్హాదం (ప్రేమను వ్యక్తం చేస్తున్నపుడు! (ప్రాణం కళ్ళల్లోకి వచ్చేస్తుంది! చూపు ద్వారా ఆ కళ్ళలోంచి గుండెల్లోకి చేరుతుంది! గుండె స్పందించి నరనరాన్నీ కదుపుతుంది! నరాలన్నీ క్షణాల్ని ఉత్తేజపరుస్తాయి... సర్వాంగ సంచలనం! మనోవాక్కాయ కర్మల సమ్మేళనం! నిజంగా (ప్రేమ అనుభూతించడం ఒక వరం! అందరూ ప్రేమిస్తారు కానీ, అందరూ అనుభూతించలేరు! అనుభూతుల కొకసారి అతీతమయి పోతుంది కూడా ఈ (ట్రేమ! అప్పుదే మైమరుపు కలుగుతుంది! ఇప్పుడిద్దరూ ఆ స్థితిలోనే! కాన్ని క్షణాలే! ఆ అనుభూతి ఆనందోద్వేగం కూడా ఎక్కువసేపు తట్టుకోలేమేమొ! అందుకే అదీ కొన్ని క్షణాలే ఉండి మాయమవుతుంది. మాయమయింది- మళ్లీ జరగాలని ఎంత ప్రయత్నించినా జరగదు. మళ్లీ దానంతట అది జరగాల్సిందే! | “ఎందుకు దొరికిపోయావ్‌ రోమియో! నేనే పట్టుకునేదాన్నిగా! నాకూ థ్రిల్‌ దక్కేది! “ఆ ఇన్సిడెంట్‌ జరక్కపోతే నేనూ దొరికేవాద్ని కాదు. అప్పటి నీ డిథ్రైషన్‌ నన్ను బయటపడేలా చేసింది!” అన్నాడు. జ్ఞాపిక మొహం నల్లబడింది. దిగులు ఆవరించింది! అది చూసి రేవంత్‌ నొచ్చుకున్నాడు. “నీకో గుడ్‌న్యూస్‌ చెప్పనా?” “మీ మమ్మా దగ్గరికి నన్ను తీస్కెళ్తావా?” “అదెలాగూ చేస్తాను! కానీ ఇంకోటి!” “ఏంటీ..?[” యాంగ్దయిటీ. “ఈపష్‌కు స్ఫూర్తి అంటే ప్రాణం! తను స్ఫూర్తిని ప్రేమిస్తున్నాడు! ఫైనలియర్‌లో వెప్తాడట! నిన్ననే నాతో అన్నాడు! “వ్వాట్‌! ఈష్‌కు ఈ విషయం తెలుసా?” “ముందు స్ఫూర్తికి తెలిశాక ఈష్‌కు చెప్పాలి! ముందు స్ఫూర్తిని మెంటల్లీ ప్రిపేర్‌ చేయండి! అందులోనూ స్టడీస్‌ దెబ్బతినకుండా!” అనేలోపు- కామీనీ, ఈష్‌, క్రాంత్‌, స్ఫూర్తి "కలిశారు. “వోయ్‌ల..” అంటూ కబుర్లలో పడిపోయారు. ఆరోజు క్లాసెన్‌ గురించి, రేవటి సెమిన్టర్‌ గురించీ గందరగోళంగా మాట్లాడేసుకుంటున్నారు. నిజంగా యమ్‌.సి. ఏ.వాళ్ళు చేసే హార్డ్‌వర్క్‌కు- వీళ్ళకు ఫారిన్‌ జాబ్స్‌ చేసే ఎనర్జీ ఇక్కడే వచ్చేస్తుందడేమో... కోర్సులోనే అనిపిస్తుంది! ఇంచుమించు

శ్రలత.. మనో ప్రోమించీశసుర్చిలో.. 71 పిచ్చాళ్ళులాగా అయిపోతారు సెమిస్టర్స్‌కి ముందు! భోజనం, డ్రెస్సింగ్‌, నిద్ర ఏవీ పట్టవు! సెమిస్టర్‌ అయ్యేసరికి పేషెంట్స్‌ లాగా అయిపోతారు! అదయ్యాక కొద్దిరోజులు కొంచెం స్టడీస్‌ టెన్సన్‌ తగ్గుతుంది! మళ్లీ సెమిస్టర్‌కు ప్రిపరేషన్‌! ఇక వేరే విషయాలను సీరియస్‌గా తీసుకుందామన్నా తీరికెక్కడిది? వాళ్ళకు వాళ్ళే ప్రొఫెసర్స్‌! వాళ్ళే స్టూడెంట్స్‌! చూసేవాళ్ళకు ఎప్పుడో ఏదో ఆలోచిస్తూ వేరే ప్రపంచపు మనుషుల్లా రోబోట్స్‌లా అనిపిస్తారు. ఆ రొటీన్‌ లోంచి వాళ్ళను సడన్‌గా కొన్ని సందర్భాలు బయటకు లాక్కొస్తాయి! ఈ సెమిస్టర్‌ అయ్యాక జ్ఞాపిక, కామినీ, రేవతీ, స్ఫూర్తి కాస్త ఊపిరి పీల్చుకోగానే వచ్చిపడింది... మరో సందర్భం! అయితే- అది దిమ్మదిరిగే సందర్భం!

కామిని ఏదో బుక్‌వర్క్‌ చేసుకుంటోంది!

రేవతి వాక్‌మన్‌లో పాటలు వింటూ ఏదో రాసుకుంటోంది!

స్ఫూర్తి బోర్లాపడుకుని ఏదో డ్రా చేసుకుంటుంది. జ్ఞాపిక రెఫరెన్స్‌ తీసుకుంటూంది! స్ఫూర్తి లేచి-

“ప్రయ్‌ల... నేను డాక్టర్‌ దగ్గరికెళ్లాలి! మళ్లీ కొంచెం నడుం నొప్పిగొ అంది.

కామినీ, జ్ఞాపిక తలెత్తి చూశారు!

రేవతి వాక్‌మన్‌ వింటూ ఉండటాన సరిగా వినిపించలా! వాక్‌మన్‌ తీసి-

“ప్రటీ..?” అంది.

“నాక్షు నడుంనొప్పిగా ఉంది! పైగా- నేను పడింతర్వాత ఇంతవరకూ పీరియడ్‌ రాలా! క్రీ డేట్స్‌ వెళ్ళిపోయాయి. దెబ్బ తగిలినపుడు యుట్రస్‌ కేదయినా అయిందేమో!” అంది తేలిగ్గా.

“శీ మ్రైహం౬.! నడుముకు దెబ్బతగిలితే యుట్రస్‌ కేవవుతుంది? అయినా- పీరియడ్స్‌ రాకపోతే ఏంటట? పీడా వదిలిందని హాయిగా ఉండక!” రేవతి ఐడియా ఇచ్చింది.

“వోయిగానే ఉంది పీరియడ్స్‌ రాకపోతే... వెధవ సంత! కానీ, నడుము నొప్పి చూపించుకోవాలి” అంది బోర్లాపదుకునే.

“టీషర్ట్‌ తీసెయ్‌ల.. మసాజ్‌ చేస్తా! మళ్లీ లైఫ్‌లో రాదు నడుంనొప్పి” అంది రేవతి లేస్తూ,

“న్సువ్వు మసాజ్‌ చేస్తే లైఫ్‌లో నడుము నొప్పి రాకపోవడం కాదు... లైఫే లేకుండా పోతుంది! నువ్వు పాటలు వినమ్మా! వీలైతే డాన్స్‌ కూడా చేసుకో... ఆఫ్రికన్‌ స్టైల్లో! అంది స్పూర్తి!

వీళ్ళిలా వాగుతూనే ఉన్నారు.

అప్పటికే కామినీ, జ్ఞాపిక బయటకు వెళ్లడానికి రెడీ అయ్యారు.

72. శ్రీలత... తనో. ఫ్రేరించోనుర్టిలో

“ఎక్కడికే ఉన్నట్టుండి? మీ మూడ్స్‌ అసలు నిలకడగా ఉండవేం..?! కాసేపయినా ఏ పనీ కంటిన్యూగా చెయ్యరేం?” విసుక్కుంది స్ఫూర్తి వాళ్ళిద్దర్నీ ముద్దుగా.

“న్ఫూర్తీ... ఇప్పుడే ఇస్తాం! నువ్వెక్కడికీ వెళ్లకు! వార్డెన్‌కు కూడా నదుము నొప్పి అని కంప్లయింట్‌ ఇవ్వకు!” అంది జ్ఞాపిక.

“ఎందుకు... మీరే మెడిసన్స్‌ తెస్తారా? ఓ. కే.! నాకో ఫైవ్‌స్టార్‌, దానికో మిల్మ్‌బార్‌ పట్రండి!౯ రేవతి అంది.

“ఆం... బబుల్‌ గమ్‌ కూడా తెస్తాం! నోర్మూసుకుని పాటలు విను!” కామిని తిట్టింది.

“ఛ..! ఈరోజు అందరూ నన్నే తిడుతున్నారు” అని పాటలు వినడంలో మునిగిపోయింది. పది నిముషాల్లో తిరిగొచ్చారు కామినీ, జ్ఞాపిక! వస్తూ-

“మనం భయపడిందే అవుతుందంటావా?” కామిని అడిగింది.

“కాకపోతే బావుండు! కాదు... కానేకాదు!” జ్ఞాపిక హిప్పటైజ్‌ చేసుకుంది.

వాళ్ళొచ్చేవరకూ అలాగే పడుకుని చదూకుంటుంది స్ఫూర్తి

“స్ఫూర్తి... లే! డాక్టర్‌ నీ యూరిన్‌ టెస్ట్‌కు తెమ్మన్నారు! ఇదుగో బాటిల్‌... ఫిల్లిట్‌!” అంది కామిని- ఇంజక్షన్‌ బాటిల్‌ చేతికిస్తూ.

“నన్ను చూడకుండా ఎలా చెప్పాడే?!”

“మేం చెప్పింది చేస్తావా, చెయ్యవా?!” గద్దించింది జ్ఞాపిక.

'ఖర్మ..! వీళ్ళ (ఫెండయ్యే బదులు హిట్లర్‌ పెళ్ళాన్నయినా బావుండేది!” అనుకుంటూ బాత్‌రూమ్‌లో కెళ్లింది.

“ఎందుకిలా బెన్షన్‌గా ఉన్నారు! మాకు చాక్‌లెట్స్‌ తేలా?” రేవతి అడిగింది.

ఇద్దరూ మాట్లాడలా!

“వీళ్ళంతే! వెధవ సీరియస్‌నెస్సు... దొంగలు పడ్డప్పటి నుంచీ! వెధవదాంగలు... చైన్‌ ఎత్తుకుపోకుండా వీళ్ళ అల్లరెత్తుకుపోయారు!” గట్టిగా దొంగల్ని తిట్టుకుంది.

అయినా... ఇద్దరూ మాట్లాడలా!

“వ్రీళ్ళేదో ముత్యాలు కడుపునిండా ఉన్నాయని ఫీలవుతున్నట్టున్నారు. మాట్లాడితే అవి రాలిపోతాయని, ఎదుటివాళ్ళు ఏరుకుని ధనవంతులైపోతారనీ... వెధవ జెలస్‌ కావచ్చు!” గొణుక్కుని సీరియస్‌గా పాటలు వినసాగింది!

స్ఫూర్తి బాటిల్‌ తెచ్చి, “నేనూ వస్తా... పదండి!” అంది.

“అక్కర్లేదు! నిన్నైక్కువ నడవద్దన్నారు దాక్టర్‌!” కామిని అంది.

“అహా... నవ్వొద్దనీ, చదుకోవద్దనీ, ఐస్‌క్రీమ్‌ తినొద్దనీ అన్లేదూ వెర్రిడాక్టర్‌!” వెక్కిరించింది. స్ఫూర్తి తలమీద ఒకటి కొట్టి బాటిల్‌ తీసుకుని బయటకు నడిచారు ఇద్దరూ!

శ్రీలత... మనో ఫ్రేమించోనుర్చిలో.. 23 వార్డెన్‌ ఎదురొచ్చారు.

“ఎక్కడికి? ఇందాకోసారి బయటికెళ్లారు! మళ్లీ ఎక్కడికి?” అడిగారావిడ.

“లోపల అనీజీగా ఉంది మేమ్‌! బయటకూర్చుని చదూకుంటాం! బెనూల.. బుక్స్‌ నీకిచ్చాను కదే- ఎక్కడ పెట్టావ్‌?” కామిని అడిగింది జ్ఞాపికను.

“ఎక్కడంటే... ఎక్కడంటే... రూమ్‌లో! య్యా... రూమ్‌లో!” అని తన చేతిలోని బాటిల్‌ కామిని చేతిలో పెట్టి రూమ్‌లో బుక్స్‌ తెచ్చింది పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి.

“ఆ బాటిల్‌ ఏంటి?” వార్డెన్‌ అడిగారు.

“బాటిల్‌... బాటిలే! జ్ఞాపిక ఏదో మాజిక్‌ చేస్తానంటే...” కామిని.

“మాజిక్స్‌, జోక్స్‌ తర్వాత! ముందు సీరియస్‌నెస్‌ హార్ట్‌వర్క్‌లో ఉండాలి! మీరిద్దరూ ఒకేచోట కూర్చోకండి- డిస్టర్స్‌ అవుతారు!” సలహా ఇచ్చింది.

“శక్తే, మేమ్‌! ధాంక్యూ!” ఇద్దరూ తప్పించుకున్నారు మెల్లగా!

వాస్టల్‌ లాన్‌లో కూర్చుని ఫొంట్‌ జేబులోంచి 'ప్రెగ్‌ కలర్‌” తీసింది! ఇన్‌ఫ్ట్రక్షన్స్‌ చదివింది- కామినికి వినిపించేలా!

“కమ్రాన్‌... ఓపెన్‌ ఇట్‌” అనగానే- ఓపెన్‌ చేసింది కామిని పాక్‌ను.

చిన్న బాటిల్స్‌ ఒక పిల్లర్‌!

“య్యా! పిల్లర్‌కు హోల్‌ వేసి బాటిల్‌లో ఉన్న బాల్‌ మీద పిల్లర్‌లోని లిక్సిడ్‌ డ్రాప్‌ వెయ్యి” జ్ఞాపిక చెప్పింది... కామిని చేసింది!

“ష్షేకిట్‌ వెల్‌!” జ్ఞాపిక అనగానే బాగా కదిపింది. అది రాణీపింక్‌ కలర్‌లోకి మారింది.

“ఇప్పుడు యూరిన్‌- మూడంటే మూడుచుక్కలే పిల్లర్‌తో వెయ్యి!” జ్ఞాపిక అంది- ఇన్‌స్ట్రక్షన్స్‌ చూస్తూ! వేసింది కామిని.

“మళ్లీ బాగా షేక్‌ చెయ్యి!” అంది జ్ఞాపిక.

కామిని చేసింది!

“ఇక... ఈ పింక్‌ కలర్‌ పోయి నీళ్లలాగే అయిపోతే- పాజిటివ్‌! అంటే... (పెగ్నెన్సీ! పింక్‌కలర్‌ పింక్‌కలర్‌లోనే ఉంటే- నెగెటివ్‌! అంటే... ప్రెగ్నెన్సీ కాదు! కలర్‌ మారనే మారదు. చూడూ! నువ్వూరికే భయపడుతున్నాను” అన్నా జ్ఞాపికకు దడగానే ఉంది.

వార్డెన్‌ దూరంగా కనిపించడంతో ఇద్దరూ దూరంగా జరిగారు బుక్స్‌ తీసుకుని! కాసేపయ్యాక చూస్తే పింక్‌కలర్‌ పోయి నీళ్లలాగా అయిపొయిందా బాటిల్‌లో ద్రవం!

మైగాడ్‌! పాజిటివ్‌! అంటే... ప్రెగ్నెన్సీ!” ఇద్దరూ బిత్తరపోయారు.

చెమటలు పట్టాయి! గబగబా పేపర్స్‌, పిల్లర్‌ అన్నీ నలిపేసి దూరంగా డస్ట్‌బిన్‌లోకి విసిరేసింది కామిని, బాటిల్‌ ఒక్కటీ ఉంచకుంది!

74 శ్రీలత... మనన. ఫ్రేమించకనుర్చైలో?

• “ఏం చేద్దామే..?” కామిని. “తెలీదు! ఏం చేద్దామే..?” జ్ఞాపిక! “నాకూ తెలీదు!” ఏదుపు గొంతు ఇద్దరికీ! ఆడపిల్లలు జీన్స్‌ వేసుకున్నా పరికిణీలు కట్టుకున్నా సున్నితమైన మనసు ఆకృతేం మారదు. శరీరం గెటప్‌ మారినా మనసు గెటప్‌ మారదు. బేలగా అయిపోతుందొకొక్కసారి. అలాగే అయిపోయారు. వెంటనే వాళ్ళకు (క్రుండ్స్‌ గుర్తొచ్చారు! అందుకే వార్డెన్‌ దగ్గరికెళ్లి “మేమ్‌ లైబ్రరీకి వెళ్లొస్తాం మేమ్‌! ఆఫ్‌ అన్‌ అవర్‌! ప్లీజ్‌...” రిక్వెస్ట్‌ చేసుకుని బయటపడ్డారు- రూమ్‌ కెళ్లకుండానే! అంతా విని, “వ్వాట్‌! మైగాడ్‌! ఆర్‌యూ ష్యూర్‌..?!” రేవంత్‌ నమ్మలా! ట్యూబ్‌ చేతికిచ్చింది కామిని- “మేం పర్‌ఫెక్ట్‌గానే చేశాం!” అంది. “అయినా డాక్టర్‌ను కన్‌సల్డ్‌ చెయ్యాలి! స్ఫూర్తిని తెలియని దాక్టర్‌ దగ్గరికి తీసుకెళ్టాం! తీసుకురాగలరా?” అడిగాడు రేవంత్‌. “వితిన్‌ టెన్‌ మినిట్స్‌!” అని కైనటిక్‌ మలిపింది జ్ఞాపిక! నిజంగానే తీసుకొచ్చింది! లేడీడాక్టర్‌ దగ్గరి కెళ్లారు! స్ఫూర్తి నడుము నొప్పిని చెప్పింది. జ్ఞాపికా, కామినీ ఆమెతో పర్సనల్‌గా మాట్లాడారు. ఆమె కన్‌ఫర్మ్‌ చేసింది (పెగ్నెన్సీ అని! పెద్ద సమస్య! ఏంచెయ్యాలో అర్ధంకాలా! “అదేవిటేం... డాక్టర్‌ నడుమునొప్పంటే వర్దినిటీ టెస్ట్‌ చేసినట్టు చేసింది- నడుం వదిలేసి స్ఫూర్తి నవ్వుతూ అడిగింది కామినిని- గుసగుసగా, జోక్‌గా! “ఇన్నర్‌గా ఏవయినా ఎఫెక్ట్‌ అయిందనేమో లేవే! నాకేం తెలుసూ! కామిని సీరియస్‌గా గదిమింది... ఇంకో కృ్వశ్ళన్‌కు ఛాన్స్‌ ఇవ్వకుండా! “మెడిసిన్స్‌ రాసిందా!గ మళ్లీ డౌట్‌ స్పూర్తికి. “ఆ౬.. మేం తీసుకొస్తాం! నువ్వు పద! ఎక్కువసేపు ఇక్కడొద్దు” అంది జ్ఞాపిక. కామిని కైనటిక్‌ మీద స్ఫూర్తిని తీసుకెళ్లింది. “నువ్వు మళ్లీ రాకు! నన్ను రేవంత్‌ డ్రాప్‌ చేస్తాడు” అని చెప్పింది జ్ఞాపిక- కామిసీకి. “ఖై, అనేసి వెళ్లిపోయారిద్దరూ. “జ్ఞాపీ! ఏం చేస్తారిప్పుడు?” “స్ఫూర్తికి చెప్పేయాలి! ఇక దాచుకోకూడదు!” “తట్టుకోగలదా. ,?” “తట్టుకునేలా ప్రిపేర్‌ చెయ్యాలి!” “ఎవరికయినా తెలిస్తే బావుంటుందా?” రేవంత్‌.

శ్రీలత... మృవనో.. ప్రేమించకసుల్టైలో.. 75

“అదేం తప్పు చేసిందని!”

“త్రప్పుచేయడం, చేయకపోవడం కాదు. కానీ పనిష్‌మెంట్‌ తనకేగా!”

“అదే ప్రకృతిలోని లోపమేమో! ఇష్టమయితేనే (ప్రెగ్నెన్సీ రావాలి, లేకపోతే లేదు... అనే సిస్టమ్‌ లేదా ఎంజైమ్స్‌ లేడీబాడీలో ఉండి ఉంటే ప్రకృతి ఇంకా పరిపూర్ణమయి ఉండేది! మాతృత్వం ఇంకా విలువ పొంది ఉందేది!” అంది జ్ఞాపిక.

“అప్పుదు జాతి నిర్మాణం ఆగిపోయేది! జాతి నిర్మాణమే (ప్రకృతి లక్షణం! ఇష్టాయిష్టాలు కాదు.”

“ఎందుక్కాదు? ఏ జంతువునైనా ఏ జంతువైనా రేప్‌ చెయ్యగలదా? ఆడ జంతువు కిష్టం లేందే ఏ మగ జంళువైనా దరి చేరగలదా? అది మొరలెత్తి పిలిస్తేనేగా మగ జంతువు వెళ్లేది! మానవ జంతుజాలంలోనే ఈ లోపం! ఆడదాని కిష్టం ఉన్నా లేకపోయినా బలవంతపు మిధునం- అనవసరపు గర్భం! ఇదే ఇదే... ప్రకృతిలోని ప్రముఖ లోపం! ఈ లోపం స్త్రీని నిస్తాణం చేసి అబలను అశక్తురాలిని చేసి అయిష్టమయిన లైంగికజీవితాన్ని అసహ్యంగా కూడా అనుభవించేలా చేసి స్రీ దృష్టిలో లైంగికజీవితం ప్రాధాన్యతను తగ్గించింది. ఎంతమంది భార్యలు ప్రతిరోజూ తాము ఇష్టపూర్వకంగా తమకోసం సెక్స్‌లో పాల్గొంటున్నారు? వంట చేసినట్టూ, ఇల్లు తుడిచినట్టు అదీ ఒక పని! నిద్రపోయే ముందు భోజనం వడ్డించినట్టు భర్తకు శరీరాన్ని వడ్డించడం, తనకిష్టం ఉన్నా, లేకపోయినా- గొడవెందుకులే... అని సర్దుకుపోవడం! మనసుకు ఇష్టంలేదని శరీరం లూబ్రికేషన్‌ ఆపేస్తుందా?... లేదే! ఆడదాని మనసుకూ, శరీరానికే కోఆర్టినేషన్‌ లేదు! ఇక ఆడతనానికీ, మగతనానికీ కోఆర్జీనేషన్‌ ఎక్కడా? ఏ మగాడయినా రేప్‌ చెయ్యబడ్డాడా? అతనికిష్టం లేందే ఆడది వవయినా చెయ్యగలదా? ఎప్పుడయినా, ఏ న్యూస్‌పేపరయినా '“బలత్మారం చేయబడ్డ పురుషుడు” అని రాసిందా? ఆ గొప్పతనం పురుషుడిది కాదు... ప్రకృతిది! అతనికి మనసుకూ, శరీరానికి కోఆర్డినేషన్‌ ఇచ్చింది! ప్రీ విషయంలో ఆ లోపాన్ని సవరించకపోగా.., శాపంగా చేసింది! అందుకే ఈ రేప్‌లూ, అనవసరపు కదుపులు! ఏం... ఆడదానికి ఇష్టంలేనపుడు లూబ్రికేషన్‌ ఆపేసే సిస్టమ్‌ ఆడదాని శారీరకనిర్మాణంలో ఉండిఉంటే మగవాడు ఇంటర్‌కోర్స్‌ చెయ్యగలిగేవాడా? రేపులు జరిగేవా? అనాధలు పుట్టేవారా? ప్రకృతీ... ఈ విషయంలో మాత్రం నేను నీకు వ్యతిరేకం!” ఉ(దేకంగా చుట్టూ చూస్తూ అంది.

పైగా... “స్ఫూర్తి ఒక్కతే కాదు- భారతదేశంలో ఎంతోమంది భార్యలూ రోజూ భర్తలతో రేప్‌ చెయ్యబడుతున్నారు!?” అని కూడా అంది.

జ్ఞాపికకు అన్నిమాటలు వచ్చనీ, తన అభిప్రాయాన్ని మొహమాట పడకుండా అలా అభివ్యక్తీకరించే ఉద్రేకం తనకుందనీ ఏనాడూ రేవంత్‌కు అనిపించలా! తన స్నేహితురాలికి

76 శ్రీలత... మనో... ప్రేమించమర్చి ల

జరిగిన ఘోరం కళ్ళతో చూసింది కాబట్టి- తనలోతాను ఇంతగా రగిలి ఇంత లోతుగా ఆలోచించగలిగిందన్నమాట! ఇంతసేపు ఆపకుండా మాట్లాడగలదని కూడా అనుకోలా! అమాయకంగా కనిపించే జ్ఞాపిక మొహం- కోపంతో, అసహనంతో ఎర్రబడి కాంతిలా వెలుగుతోంది! అది అనుభవం తెచ్చిన కాంతి! రాపిడి సృష్టించిన మెరుపు! అసలు అల్లరి చేసే వీళ్ళకు లైంగిక జీవితం పట్ల, ప్రసవం పట్ల ఇంత టెక్నికల్‌ ధియరీ తెలుసనే విషయం రేవంత్‌ను అబ్బురపరచింది.

“ఎక్స్‌పీరియన్స్‌ ఈజ్‌ ది బెస్ట్‌ టీచర్‌ ఇన్‌ ద లైఫ్‌” అన్నా-

“బాధల తరంగాలు

పాఠశాలల వంటివి!

ప్రతి తెప్పా అందులోన

గురువు చెంపదెబ్బ!” అని గాలిబ్‌ అన్నా- ఇదేనేమో అర్థం!! జ్ఞాపిక ఆవేదన అర్ధమయింది. అందులో ఆవేశం కూడా అర్ధమయింది. మెత్తగా చెయ్యి నొక్కి లాలనగా-

“ప్లీజ్‌ జ్ఞాపీ... కూల్‌దాన్‌! ఇప్పుడాలోచించాల్సింది ప్రకృతి గురించి కాదు! స్ఫూర్తి గురించి!

“స్పూర్తి గురించి మేమాలోచిస్తాం! మరి, 'ఈష్‌కు శేప్‌ జరిగిందని చెప్పడం ఎలాగ? అనుకున్నాం! ఈ విషయం చెప్పొద్దూ? చెప్పకపోవడం తప్పుకాదూ? చెప్తే ఈష్‌ (ప్రేమను విత్‌డ్రా చేసుకోడూ?” అంది జ్ఞాపిక- కంగారుగా వచ్చిన అనుమానాలతో.

“ఏమో చెప్పలేను! ఏ మనిషినీ తొందపడి అంచనా వేయకూడదేమో! ఈష్‌తో యాజే ఫ్రెండ్‌గా చెబుతాను. ఇష్టపడితే, నిజంగా (ప్రేమిస్తే స్ఫూర్తిని వదులుకోడు. ఒకవేళ వదులుకున్నా- స్ఫూర్తికీ ఈష్‌ (ప్రేమిస్తున్నాడన్న విషయం తెలీదు కనుక తను బాధపడే అవకాశమే లేదుగా అని బైక్‌ స్టార్ట్‌ చేశాడు జ్ఞాపికను డ్రాప్‌ చేయడానికి!

“ఈష్‌తో ఈరోజే విషయం చెప్పు! కానీ, స్ఫూర్తికి ఒక ఫెండ్‌గా మాత్రమే!” జ్ఞాపిక గుర్తుచేసింది.

“య్యా! ఇక ఆలస్యం చెయ్యకూడదు!”

“వై! గుడ్‌నైట్‌!” వెళ్లిపోయాడు.

“బై..” చెప్పి అలాగే చూస్తూండిపోయింది-

కన్నతండ్రిని, పరిసరాలను అన్నింటినీ మరిపించి తన మనసును తీసుకుని వెళ్లిపోతున్నట్టు- తనలో ఏదో ఖాళీ అయినట్టు- అతనెళ్లగానే ఏదో తెలీని ఒంటరితనం కమ్ముకున్నట్టు- “తనతోపాటు వెళ్లిపోతే బావుండు"... అన్నట్టు- ఇదేనా (పమ! ఇలా ఉంటుందా? బావుంది- బావుంది! బావుం... దనుకుంది.

శ్రీలత... మనవ ఫ్రేమించోయుర్చిలో.. 77

రేవంత్‌ క్కూడా బై...” చెప్పాక-

ఇంకొంచెంసేపు ఉందామనిపించింది. ఏ క్షణానికా క్షణం ఇంకొక్క క్షణాన్ని తన సమక్షంలో కోరుకుంటోంది. కాలమెంత మధురమైంది! క్షణాలెంత మరపురానివి... జ్ఞాపీ సన్నిధిలో! యుగాలను క్షణాలనూ, క్షణాలను యుగాలనూ చేయగలశక్తి ఈ విశ్వంలో (ప్రేమకు మాత్రమే ఉంది! కాలచక్ర గమనాన్నే మార్చేస్తుంది... మనిషి మెదడులో! ఈ పని ఇంకే శక్తయినా చేయగలదా? చేయలేదు.., చెయ్యదు! పగటిని రాత్రినీ, రాత్రిని పగటినీ చేసే శక్తి కూడా (ప్రేమకుంది! రాత్రంతా పలవరింతగా మేలుకొలుపుతుంది! పగలంతా కలవరింతగా మైమరపు గొలుపుతుంది!

ఏ జంతుజాలంలోనూ లేనిశక్తి మానవ హృదయానికి మాత్రమే ఇచ్చిన ప్రకృతీ... జేజేలు- నీ అద్భుతానందలహరీ విలాస వినోదలాస్య విన్యాసపు వరానికి!

క్‌

ర్తైరిగగూమలో ఆరోజు జరిగిన క్లాస్‌ మీద కాన్‌సన్‌ట్రేషన్‌ చెయ్యలేకపోయారు... జ్ఞాపికా, కామినీ!

ఈరోజు టాపిక్‌- 'సిమ్సన్స్‌ రూల్స్‌, “సైమల్‌బేనియస్‌ ఈక్వేషన్స్‌!”

ఇవి ఒక పది ఉంటాయి! ప్రాక్టికల్‌లో తప్పకుండా టచ్‌ చేసే టాపిక్‌... అండ్‌ వెరీ ఇంపార్టెంట్‌! అందులోనూ- 'ఇంటి(గ్రల్‌ వాల్యూ” ఎక్స్‌ప్లనేషన్‌! ఎంత సెల్ఫ్‌ హిస్నటైజ్‌ చేసుకుని కాన్‌సన్‌ట్రేట్‌ చేద్దామన్నా వీలుకుదరలా!

స్ఫూర్తీ రేవతీ చాలా సీరియస్‌గా వినసాగారు. అర్ధమైపోయినట్టు వాళ్ళ మొహాలు చెబుతున్నాయి.

జ్ఞాపిక సగం కాచ్‌ చేసినా... కామిని అసలు కాచ్‌ చెయ్యలేకపోయింది. రేప్‌ జరిగినరోజు కలిగిన షాక్‌కంటే పెద్దషాక్‌లో ఉన్నారిద్దరూ! (బైయిన్‌ కామ్‌ అయిపోయింది! క్లాసయిపోయాక స్ఫూర్తి అడిగింది-

“వెరీ ఇంట్రస్టింగ్‌ కదా! ఇందులో ఏదొచ్చినా నేను కరెక్ట్‌ పర్‌ఫామ్‌ చేస్తా” అంది.

“నీ మ్రైహంం... ఎంత చేసినా నాలా చెయ్యలేవు” రేవతి యుద్దానికి దిగింది.

“అవును మరి! నువ్వన్నీ తలకిందులుగా చేస్తావు. నేనలా చెయ్యలేను.”

“పిచ్చిగా వాక్కు నిన్నిపుడు తలకిందులు చెయ్యాల్బొస్తుంది. అసలే మిర్గీలో ఉన్నావు! క్యూ కడతారు స్టూడెంట్స్‌!”

78 శ్రీలత... తునన... ఫ్రోమించకనుర్జైల?

“నా మిడ్డీ సంగతి తర్వాత! ముందు నీ జీన్‌ప్యాంట్‌ వెనక చూసుకో! కొనుక్కొని చూసుకోకుండా వేసుకున్నట్టున్నావు- అందుకే అదుగో... క్యూ స్పార్ట్‌ అయింది!” అంది అక్కడున్న బాయ్స్‌ వైపు చూపిస్తూ,

అటుచూసి కంగారుగా తన జీన్‌ప్యాంట్‌ వెనుక చూసుకుంది! అక్కడ 'ప్లజ్‌.. కిస్‌మీ!? అని రాసిన పేపర్‌ అతికించి వుంది.

అంతే..!

“య్యూ౬.! నువ్వేకదా చేసిందిది!? అంటూ స్ఫూర్తి షర్ట్‌కాలర్‌ పట్టుకుంది రేవతి.

“మరి, నీలా కుళ్ళు జోకులెయ్యను! చేసేదేదో ప్రాక్టికల్‌గా చేస్తాను” అని రేవతిని వెనక్కి నెట్టింది.

“వయ్‌ల.. స్టుపిడ్‌ గల్స్‌! మీ ఫైటింగ్‌ ఆపండి! వాస్టల్లో చేసుకుందురు... ఇది కాలేజ్‌!” కామిని తిట్టింది.

“సారీ! దీన్నీరోజు వదల్ను!”

“నేనూ నిన్ను వదల్ను! తలకిందులు చేస్తుందట! చెయ్యవే బకృపిల్లా!”

“చేస్తానాగుకొ స్ఫూర్తిని పట్టుకోబోయింది.

జ్ఞాపిక రేవతిని ఆపి పట్టుకుంది. కామిని స్ఫూర్తిని పట్టుకుంది!

“వ్సీ ఫైటింగ్‌కు కాలేజే దొరికిందా? అందరూ మిమ్మల్నే చూస్తున్నారు!”

“చూద్నీ! దీని సంగతి తేల్చేస్తా!

“షటప్‌! మీరిద్దరూ మాట్లాడుకుంటే నామీద ఒట్టు!” జ్ఞాపిక గట్టిగా అనడంతో ఉరిమురిమి చూసుకుంటూ ఆగిపోయారిద్దరూ.

'థాంక్‌ గాడ్‌? అనుకున్నారు జ్ఞాపికా, కామినిలు.

“ఇంటి'గ్రల్‌ వాల్యూ' కొంచెం కన్ఫ్యూజన్‌గా ఉందే! ఇంకోసారి లాబ్‌ కెళ్ళామా?” జ్ఞాపిక అడిగింది కామినిని!

“అవును! నాకూ అలాగే ఉంది! క్లాస్‌లో కాన్‌సన్‌ట్రేట్‌ చెయ్యలేకపోయాను" కామిని అంది.

“అదర్ధం కాకపోతే మీదెంత మమ్‌ (బెయినో మాకర్థమయిపోయింది. కదే .. రేవతీ!” అంది స్ఫూర్తి,

“అవ్వనే! మన న లుగుర్లో మనిద్దరమే ఇంటలిజెంట్స్‌ అని ప్రూవ్‌ అయిపోయింది!” రేవతి వెక్కిరింతగా చూసింది- జ్ఞాపిక, కామినిల వైపు,

“మనిద్దరం కాదు... నేను మాత్రమే!” స్ఫూర్తి

“షటప్‌... నేను మాత్రమే!” రేవత్తి.

శ్రీలత... మనవ. ఫ్రేముంచకసుర్చిలో.. 79

“ప్లీజ, మీరు హాస్టల్‌ కెళ్లి తన్నుకోండి! బ్రతికున్నవాళ్ళు మాకు ఫోన్‌ చెయ్యండి! ఒకర్ని పోస్ట్‌మార్టమ్‌కు, ఒకర్ని పోలీస్‌స్టేషన్‌కు పంపిన్తాంగ” అని గట్టిగా కోప్పడి, “మేం లాబ్‌కెళ్లి వస్తాం! మీరు పొండి౯ అని వాళ్ళను వదిలేసి లాబ్‌కెళ్లారు జ్ఞాపికా, కామినీ- పోట్లాడుకుంటూ వెళ్తున్న స్ఫూర్తీ రేవతిలను చూసి.

“విషయం తెలీక న్ఫూర్తి అంత వ్యోపీగా ఉంది! విషయం తెలిశాక ఇలా ఉంటుందంటావా? దాని హ్యాపినెస్‌ చూస్తే దానికా విషయం చెప్పబుద్ధవట్లా!” అంది జ్ఞాపిక.

“విషయం తెలిశాక కూడా ఇంత హ్యాపీగా ఉండేలా చేయడమే మన గొప్పదనం!” అంది కామిని.

రేవంత్‌, క్రాంత్‌ ఎదురొచ్చారు.

“మాక్కొంచెం '“ఇంటిగ్రల్‌ వాల్యూ'కు కొంచెం గైడెన్స్‌ కావాలి” అడిగారిద్దరూ!

“అది చాలా ఈజీ! జస్ట్‌... లాజిక్‌ బిల్బప్‌ మెయిన్‌, మీరు ఆప్‌సెంట్‌ మైండ్‌లో ఉండి ఉంటారు. లేపోతే మీకు ఈజీగా అర్ధమయ్యేది!” రేవంత్‌ అన్నాడు.

ఏ విషయమైనా సరే- “దిన్‌ ఈజ్‌ వెరీఈజీ! ఆంటూ స్టార్ట్‌ చేస్తాడు రేవంత్‌. దాంతో ఏ విషయమైనా సరే... చెప్పబోయేది *చాలాఈజీ అనే భావనొచ్చేసి, ఎంత కష్టమైందయినా ఈజీగా అనిపిస్తుంది. రేవంత్‌లో జ్ఞాపికకు నచ్చే మొట్టమొదటి గుణమదే!

అసలేవరయినా సరే- “ఇది చాలాఈజీ' అనుకుని మొదలెడితే ఎంత కష్టమైనా ఈజీగా చేసేయొచ్చు. “ఇది చాలాకష్టం! అంటూ మొదలెడితే ఈజీగా ఉండేది కూడా కష్టంగా మారి కూర్చుంటుంది. “ఏవిటో ఈ మెదడు... దీన్నెప్తుడూ భావాలతో కట్టిపెట్టి అడిస్తూ ఉండాలి- తోలు బొమ్మలాట లాగా!?... అనుకుంది జ్ఞాపిక.

“విషయం చెప్పారా స్ఫూర్తికి రేవంత్‌ అడిగాడు రిటన్‌లో.

“లేదు. ఎలా మొదలెట్టాలో తెలీలా! నువ్వు ఈష్‌కు చెప్పావా?” కామిని.

“నాదీ అదే ప్రాబ్లమ్‌!” రేవంత్‌.

“ఈరోజు ఏదోలా చెప్పేయాలి!” తేల్చేసింది జ్ఞాపిక.

ఓ.కే. అనుకుని విడిపోయారు.

వచ్చేసరికి కంగారుగా ఎదురుచూస్తోంది రేవతి.

వీళ్ళు రాగానే ఎదురెళ్లి “ఏయ్‌... స్ఫూర్తికి వన్‌ అవర్‌లో ఐదుసార్లు వామిటింగ్స్‌ అయ్యాయే! వార్డెన్‌కు చెప్పలా! “కాలేజ్‌ క్యాంటీన్‌లో ఏవయినా తిన్నారా..?” అని కోప్పడతుందని మీకోసం వెయిటింగ్‌!” అంది. అప్పటివరకూ పోట్లాడుకున్న ఇద్దరూ-ఇప్పుడు ఒకరికోసం ఒకరు కంగారుపడుతున్నారు.

జ్ఞాపిక, కామినీలలో రియాక్షన్‌ లేదు.

80 శ్రలత.. షన పేమించకోసుర్లిలో

“వవిటేం.. అలా క్యాజువల్‌గా చూస్తారు దానికి వామిటింగ్‌ అంటే?! డీహైడ్రేషన్‌ అయితే? అసలే సమ్మర్‌..” అంది రేవతి. మాట్లాడకుండా టోపలికొచ్చారిద్దరూ.

“ఒపేయ్‌ల.. చాటర్‌ బాక్సూ! అందరికీ టామ్‌టామ్‌ చేస్తున్నావా- నాకు వామిటింగ్స్‌ అయ్యాయనీ!” కసిరింది స్పూర్తి.

“అందరికేం చెప్పలా! జస్ట్‌... ఇటు(ప్రక్క అటు(ప్రక్క రూమ్‌వాళ్ళకీ, కారిడార్‌లో ఉన్న (గ్రూప్‌కూ, కుకికూ, ఆయాకూ, జ్ఞాసికాకు, కామినిక్తేగ”

“ఇంక వదిలిందెనర్నే నువ్వు?”

“వాచ్‌మెన్‌ను!”

“మీరిద్దరూ నోరు మూసుకుంటే మేమొక సీరియస్‌ విషయం మాట్లాడాలిగా

“అనలు దొంగలు వడ్గప్పటినుంచీ మీరు మాట్లాదేవన్నీ నీరియన్‌గానే మాట్లాడుతున్నారు. ఇప్పుడేం స్పెషల్‌గా చెప్పిమరీ ఏం మాట్లాదక్కర్లా” అంది స్ఫూర్తి,

“థాంక్యూ... ధాంక్యూ! నేనూ అదే అందామనుకున్నా!” రేవతి.

“తల్పుపేసిరా రేవతీ” కామిని అంది.

*“ఏందుకే... కేబరే చేద్దామా?” రేవ్షత్తి,

“జారు... కథాకళి! ముందు తలుపెయ్‌గ” కామిని కసిరేసరికి తలుపేసి వచ్చి కూర్చుంది రేవతి కామ్‌గా!

“చూడు స్ఫూర్తీ! నువ్విపుడు (ప్రెగ్నెంటొ” అంది డైరెక్ట్‌గా కామిని.

కిసుక్కున నవ్వింది జోక్‌లా శేనతి,

“నాకు తెలుసు” స్ఫూర్తి అంది.

“లుసా..?” బిత్తరపోయారిద్దరూ,

“అవును... తెలుసు! అంతా తెలుసు! రాత్రి ఈష్‌ కల్లోకొచ్చాడు. డ్యూయెట్‌ కూడా పాదుకున్నాం! మరి, (ప్రెగ్నెన్సీ రాదేంటీ..?* స్ఫూర్తి అంది.

“అవును... నేనే ఎవిడెన్స్‌! నేను రాత్రి బాత్‌రూమ్‌కు లేచినపుడు ఇది దిండును వాటేసుకుని ఏదో కలవరిస్తోంది!” చేవత్తి సాక్ష్యం.

“స్ఫూర్తీ... రేవతి చెప్పేది వినండి! జోకుబావండి. నిజంగా న్ఫూర్తీ,.. నువ్వు 'పెగ్నింటొ” జ్ఞాపిక అంది.

“అయితే సరే! బాబో, పాపో స్మానీంగ్‌ చేయించుకుని కనేసి “వితాట్‌ ఇంటర్‌కోర్స్‌ పెగ్నెన్సీ అండ్‌ వైల్డ్‌ డ్రి” అని గిన్నిస్‌బుక్‌లో కెళ్ళేస్తా” అంది స్ఫూర్తి,

“ఏడ్ర్‌ల.. నేనూ (ఢైగ్నెంట్‌ నవుతానే! నేనూ గిన్నిస్‌బుక్‌లో కెక్కుణానేగా దేవతి చిన్నపిల్లలా చప్పట్లు కొట్టింది,

శ్రీలత... షవనోల... ప్రేమించకముర్ణిలో. 81

“నీమొహంఠ౬.. కళ్ళద్దాల్లేందే కాలేజీ మెట్లెక్కలేవుగాన్సీ గిన్నిస్‌ బుక్కెక్కుతుందట! నీతో కాంపిటీషన్‌ అన్నిటికీ! క్యాడ్‌బరీస్‌ తినడం అనుకుంటుంది... నాతో పోటీ అంటే!0” స్ఫూర్తి ఎగతాళిగా నవ్వింది. ॥

“శృచ్చిమొహమా! నీకంటే నేను వెయ్యిరెట్లు నయం! నువ్వెంత పూరో జనరల్‌నాలెడ్డ్‌లో ఇప్పుడే నిరూపించుకున్నావు. కాలేజీకి మెట్లుంటాయి కానీ, ఎక్కడానికి గిన్నిస్‌బుక్‌కు మెట్లుండవే! డైరెక్ట్‌ జంప్‌! కళ్ళు మూసుకుని కూడా జంప్‌ చెయొచ్చు కదే!” సాక్ష్యం కోసం జ్ఞాపికా, కామినిల వైపు చూసింది. వాళ్ళిద్దరూ తలలు పట్టుకుకూర్చున్నారు.

“నువ్వలాగే జంప్‌లు చెయ్యి! (ప్రెగ్నెన్సీ రాకపోయినా “ఫ్రాక్చర్స్‌ ఇన్‌ది బాడిలో నిన్ను గిన్నిస్‌బుక్‌లోకి ఎవరో ఒకరు విసిరేస్తారు.”

ఇక్‌ బీ సీరియస్‌! నిజం స్పూర్తీ... నువ్వు పెగ్నెంట్‌! అందుకే వామిటింగ్‌! నీకు ఇంటర్‌కోర్స్‌ జరిగింది!” కామిని చెప్పబోయింది.

“ఛు... కల్లోకొచ్చాడు కదా- అని ఈష్‌ను అంత విలన్ను చేయక్కర్లేదు. డ్యూయెట్‌ పాడేసరికే తెల్లారిపోయింది. ఈష్‌కు స్టెప్పులు సరిగారాక డ్యూయెట్‌ లేటయింది!” అంది స్పూర్తి!

“అసలు ఎలా నమ్మించాలి.., ఎలా మొదలెట్టాలి?” ఇద్దరికీ అర్ధంకాలా!

తనకు ఇంటర్‌కోర్స్‌ అయితేనే (ప్రెగ్నెన్సీ వస్తుందని తెలిసిన ఆడపిల్లను, ఇంటర్‌కోర్స్‌ కాలేదని అనుకుంటున్న ఆడపిల్లను, 'నీకు (ప్రెగ్నెన్సీ అని మాటలతో నమ్మించడమెలా? ఎలా సాధ్యం? అందుకే వాళ్ళకు వీలుకాలా! ఆరోజు వాళ్ళు ఫెయిలయ్యారు... స్పూర్తీనీ, రేవతినీ నమ్మించడంలో!

పైగా... రేవతీ, స్ఫూర్తిల దృష్టిలో వూల్స్చయ్యారు కూడా! “వీళ్ళీమధ్య ఏం మాట్లాడుతున్నారో వీళ్ళకే అర్థంకావడం లేదేగి అని స్పూర్తీ

“వీళ్ళకసలు జోక్‌లెలా వెయ్యాలి, ఎలా కట్‌ చెయ్యాలీ తెలీక, జోకులు కూడా సీరియస్‌గా వేసి ఫెయిలయిపోతున్నారే! మనం కాస్త ఎంకరేజ్‌ చెయ్యాలి వాళ్ళను... జోకులు వేయడం ఎలాగో నేర్చడంలో!” అని రేవతీ అనుకుని పడుకున్నారు.

కామినీ, జ్ఞాపికలు ఒకర్ని చూసుకుని ఒకరు తలకొట్టుకుని బోర్లాపడుకున్నారు. “'వీళ్ళకర్థమయ్యేలా ఎలా చెప్పాల్రా దేవుడా..! అనుకుంటూ.

రేవంత్‌ వేరే దారి కనిపెట్టాడు- ఈష్‌ విషయంలో!

ఆరోజు బీచ్‌ ఒద్డులో కూర్చున్నారు ముగ్గురూ... రేవంత్‌, ఈష్‌ క్రాంత్‌,

సము(ద్రపు అలలపైకి తేలుతున్న నురగలు చూస్తూ రేవంత్‌ అన్నాడు-

“నాకు జ్ఞాపిక అంటే ఇష్టం!” అని.

82. శ్రీలత... తర. ప్రేఖుంచకముర్జిల?

“అది నువ్వు చెప్పకముందే తెలుసు! మేం చిన్నపిల్లలం కాదు... అంతమాత్రం కనుక్కోలేక పోవడానికి! పైగా... ఈష్‌కు స్ఫూర్తి అంటే కూడా ఇష్టం కదూ!” అన్నాడు క్రాంత్‌- ఈష్‌ వైపు చూస్తూ!

ఈష్‌ ఇసుకలో రాశాడు- *7౬5ొ అని.

ఒక అల వచ్చి దాన్ని చెరిపేసి వెళ్లింది.

మళ్లీ రాశాడు- “౯55 అని. ఈసారి అల రాలా! అది అలాగే ఉండిపోయింది

“ఇష్టం గురించి కాదు మాట్లాడేది! కష్టం గురించి!!” రేవంత్‌ సీరియస్‌గా అన్నాడు.

“ఇష్టాలున్నపుడు కష్టాలు సహజం! అవి కూడా భరించాలి!” ఈష్‌ అన్నాడు.

“ఎలాంటి కష్టమో చెబితే- మీరే “ఇష్టం ఉన్నా భరించాల్సిన అవసరం లేదు” అంటారు” రేవంత్‌.

“నో! కష్టం పంచుకోకపోతే ఇష్టపడే అర్హత లేదు” క్రాంతి అన్నాడు.

“యస్‌! హండైడ్‌ పర్సెంట్‌ కరెక్ట్‌! కష్టం పంచుకోవడంలోనే ఇష్టం దాగుంది!” ఈష్‌.

“అయితే... కష్టం చెబుతాను! నేను పంచుకోవాలా, వద్దా... అనేది నా క్లోజ్‌ ఫ్రెండ్స్‌గా, నా శ్రేయోభిలాషులుగా నావైపు నుంచి ఆలోచించి చెప్పండి!” అన్నాడు బరువుగా- ఇసుకను గుప్పెట్లోంచి కిందకు జారవిడుస్తూ!

“అంత సీరియస్‌గా చెబుతున్నావంటే ఆలోచించాల్సిన విషయమే అయిఉంటుంది. చెప్పు! మేమిద్దరం నీ ఆత్మలుగా నీవైపే నిలబడి సలవా ఇస్తాం” అన్నాడు ఈష్‌

“య్యా! కమాన్‌ యార్‌! కమౌట్‌” అన్నాడు క్రాంతి

“జ్ఞాపిక వాళ్ళ రూమ్‌లో దొంగతనం జరిగింది... తెలుసుగా?”

“పాత విషయం!

“జ్ఞాపిక నన్నూ నేను జ్ఞాపికను ఇష్టపడుతున్నవిషయం, జీవితం పంచుకోబోతామన్న విషయం మీరూహించగలరనుకుంటాను!”

“డెఫ్టినెట్‌గా!”

“దొంగతనం జరిగినరోజు జ్ఞాపిక రేప్‌ చేయబడింది[”

“షటప్‌! పిచ్చిగా వాక్కు కష్టాలను సృష్టించడంలో ఇంతపెద్ద కష్టాన్నే సృష్టించకృల్లేదు!” క్రాంత్‌ విసుక్కున్నాడు.

“అవునూ .. ఇది అబద్ధం! ఎందుకంటే- రేప్‌ చెయ్యబడిన అమ్మాయిలా జ్ఞాపిక మాకెప్పుడూ కనిపించలేదు. ఇంత క్లోజ్‌గా ఉన్న మానుంచి కూడా తను ఫీలింగ్స్‌ దాచుకొనే ఆత్మస్థయిర్యం ఆ అమ్మాయికి ఉండదు.”

శ్రీలత... మనన... ఫ్రేమించోనుక్పులో.. 83

“ఉంటుంది! రేప్‌ చెయ్యబడ్డానని తనకు తెలియనపుడు!”

“అంటే... తనకు తెలీదా రేప్‌ చెయ్యబడిందని?!” ఈష్‌ యాంగ్దయిటీ.

“తెలియదు... మత్తులో తనను రేప్‌ చేశారు! అదీ ముగ్గురు... గ్యాంగ్‌రేప్‌”

“మైగాడ్‌! ఈజిట్‌ ట్రూ..?” రేవంత్‌ భుజాలు పట్టుకుని కుదిపాడు.

“అంటే... అబద్ధం చెప్పి నా జ్ఞాపికను నేను అవమానించుకుంటానా?”

“నో!నో!నో!నో! ఇట్స్‌ ఫాల్స్‌న్యూస్‌!!” ఈష్‌ తల అడ్డంగా తిప్పాడు.

“ఫాల్స్‌న్యూస్‌ చెప్పి మీ సింపతీ పొందాల్సిన అవసరం నాకుగానీ, జ్ఞాపికకుగానీ ఉందా? ఇలాంటి ఫాల్స్‌న్యూస్‌ చెప్పి తనను నేను బ్లేమ్‌ చెయ్యగలనా?[

“అయితే... పోలీస్‌ కంప్లయింట్లో అబద్ధం ఎందుకు చెప్పింది?”

“మా అందరి సజెషన్‌ మీద!” అని, వాళ్ళా సజెషన్‌ ఎందుకిచ్చారో, జ్ఞాపిక తండ్రిని కూడా ఎందుకు ఒప్పించారో చెప్పి వాళ్ళను కన్విన్స్‌ చేశాడు.

“ఇప్పుడు మాకీ విషయం చెప్పాల్సిన అవసరం ఏంవుందో!”

“ఇప్పుడు నేనేం చెయ్యాలో మీరే నిర్ణయించాలి గనుకా రేవంత్‌.

“అది నువ్వు తీసుకోవాల్సిన నిర్ణయం! నీ జీవితానికి సంబంధించింది.., నీ మనసుకు సంబంధించింది! ముందు నీ నిర్ణయం చెప్పు.. తరువాత మా నిర్ణయం చెబుతాం!” ఈష్‌ అలజడిగా అన్నాడు.

"నేను తనను పెళ్ళీ చేసుకోవడం లేదు! నా (ప్రేమను విత్‌డ్రా చేసుకుంటున్నాను.”

“యూ బ్లడీ! ప్రేమంటే బ్యాంక్‌ బాలెన్సారా- విత్‌డ్రా చేసుకోవడానికీ.., క్రెడిట్‌ చేసుకోవడానికీ! క్రాంత్‌ గుప్పిడితో ఛెస్ట్‌మీద చిన్నగా కొట్టాడు.

“తన తప్పేం లేదు... తనకా విషయం తెలీదు. అలాంటప్పుడు తననెందుకురా పనిష్‌ చెయ్యడం? ఒకవేళ నిన్నే ఇంజక్షన్‌ ఇచ్చి ఇద్దరమ్మాయిలు రేప్‌ చేస్తే- తను నిన్ను వదులుకుంటుందా? అసలు ఆ విషయం నువ్వు ఆ అమ్మాయికి చెప్తావా? ఈష్‌ కోపంగా అడిగాడు.

“నన్ను రేప్‌ చేస్తే నాకు (పెగ్నెన్సీ రాదురా! కానీ, ఆ అమ్మాయి కొచ్చింది!”

ఈసారి షాక్‌కు ఇద్దరూ పావుగంటసేపు మాట్లాడలా! లేచి చెరోవైపూ వెళ్లి దూరంగా ఉన్న పడవల మీద కూర్చున్నారు మౌనంగా! రేవంత్‌ ఇసుకలో గీతలు గీస్తూ కూర్చున్నాడు.

ముందుగా క్రాంత్‌ వచ్చాడు రేవంత్‌ దగ్గరకు. తరువాత ఈష్‌ వచ్చాడు.

“ఒరేయ్‌... నిజం చెప్పరా- ఆ అమ్మాయిని నువ్వు ప్రేమించావా?” క్రాంత్‌.

“అవును! మనసా, వాచా, కర్మణా..!” రేవంత్‌

“జీవితానికి భాగస్వామ్యం ఇవ్వాలనుకున్నావా?” క్రాంత్‌.

రడీ శ్రీలత... మనో... ఫ్రోగించశోముర్చిలో

“అవును! ఒకరు లేందే ఒకరు లేరనుకున్నాం!” రేవంత్‌.

జ్పక్రవ్రేళ్ట పెళ్ళయ్యాక ఇది జరిగుంటే..?” క్రాంత్‌.

“వదిలేసేవాణ్ణి! శీలం ముఖ్యం నాకు!” స్థిరంగా అన్నాడు.

అప్పుడు లేచాడు ఈష్‌ వేగంగా.

రేవంత్‌ కాలర్‌ పట్టి పైకిలేపాడు. షోల్టర్స్‌ మీద ఫోర్స్‌గా కొడుతూ వెనక్కి వెనక్కి అలలవైపు నెట్టుకెళ్తూ-

“ఈడియట్‌... ఇదిరా (ప్రేమంటే?! ఇదిరా... నీ మెంటల్‌ మెచ్యూరిటీ?! మాకంటే బొలెడు పుస్తకాలు చదువుతావు కదరా... ఇదేనా- నువ్వు నేర్చుకున్న మానసిక పరిపక్వత?! 'పేమకు అర్థం శరీరమా? ఆ శరీరంలో కలిగే మార్పులు (ప్రేమను మారుస్తాయా? నువ్వా శరీరాన్నే (ప్రేమించాలనుకుంటే రోజుకో శరీరాన్ని (ప్రేమించుకోరా... ఆ అమ్మాయి నొదిలేసి! కానీ, ఆ మనసును ప్రేమించి ఉంటే ఆ శరీరానికి అయిన గాయాన్ని మాన్పడానికి 'వ్రయత్నించరా! ఆమె మనసుకు కాన్సిడెన్స్‌ ఇవ్వరా! తన శరీరం ఇతర భాగాలకు గాయమయినట్టే ఆ గాయాన్ని కూడా గాయంగా మాన్సేయరా! అదీ అవయవమే... కాదా?! ఆ అవయవానికి గాయమయితేనే శీలం పోతుందారా? కన్నూ ముక్కూ కాలూ, చెయ్యి... వీటికి గాయమైతే శీలం ఎలా పోదో- ఆ గాయానికి కూడా శీలం పోదురా! శీలం మనసుకు సంబంధించిన అపురూప భావనరా! వేశ్యల్లో కూడా శీలవతులుండవచ్చు... మానసికంగా! అలాగే పతివ్రతలో శీలం పోయిఉండవచ్చు మానసికంగా! మనసురా ముఖ్యం... శరీరం కాదు! తన మనసు చెడలేదు కదురా! నిన్ను (ప్రేమించే ఆ మనసు నీకెక్కడ దొరుకుతుందిరా!

నీకు అమ్మే శరీరాలు వీధికొకటి దొరుకుతుంది. శరీరాలకు ఇంపార్టెన్స్‌ ఇచ్చే నీకు మనసివ్వడమే ఆ అమ్మాయి పోగొట్టుకున్న శీలంరా[”

“నో! గ్యాంగ్‌రేప్‌ చేసినదాన్ని.., అందులోనూ (ప్రెగ్నెంట్‌ను నేను ప్రేమించలేను!”

“రాస్కెల్‌... రేప్‌ చెయ్యబడడంలో ఆమె తప్పేంటిరా! ఇంకా నీలాంటి ఫపూల్‌ను (ప్రేమించడం రేప్‌ చెయ్యబడటంకంటే తప్పు! ఎందుకంటే- రేప్‌ ఆమెకు తెలియకుండా జరిగింది! కానీ, (ప్రేమ ఆమెకు తెలిసే జరిగింది! కనుక (ప్రేమలో ఆమె నీతో జీవించింది. ఇప్పుడు నువ్వామెను వదిలేస్తే ఆమె మనసును రేప్‌ చేసిన వాడవవుతావు... తెలుసా!” కాలర్‌ పట్టుకుని సూటిగా కళ్ళలోకి చూస్తూ అడిగాడు.

“శ్రెల్రీద్సు! కానీ, చెడిపోయిన ఆడదాన్ని (శ్రేమించలేనురా!” రేవంత్‌ ఇంకా గట్టిగా అన్నాడు.

“వడ్రిష్రోవడ్రానికి నీకసలు డెఫినేషన్‌ తెలుసురా ఫూల్‌?! ఆమెకు తెలియక జరిగిన రేప్‌లో ఆమె చెడిపోలేదురా! ఆమెకు తెలిసీ నీలాంటి వార్ట్‌లస్‌ ఈడియట్‌ను (ప్రేమించింది

శ్రీలత... మున... ప్రేమించీకముక్చిలో.. 85 చూడూ... అక్కడ చెడిపోయింది. షిట్‌! ఎందుకురా నీ చదువూ, సంస్కారం... చెడిపోవడానికి అర్ధం తెలీనపుడు! ఒక్కసారి.., ఒక్కసారి తన స్థానంలో నీ చెల్లి నూహించుకో! నువ్వే న్యాయాన్ని కొరుకుంటావో అది చెయ్యి!”

“నేనిష్పుడేం చెయ్యాలి?” రేవంత్‌ కూల్‌గా అడిగాడు.

“ముందు తనకు రేప్‌ జరిగిన సంగతి తెలియజెయ్యి! జరిగినా- “నీకు నేనున్నాను' అనే మానసిక బలాన్ని ఇవ్వరో ఆ తరువాత ఆ కడుపులో కుళ్ళును కడిగేసి తనను పవిత్రంగా స్వీకరించు! తను నీదిరా! తనను బాగుచేసుకునే బాధ్యత నువ్వు వహీంచాలిరా నిజంగా ప్రేమిస్తే బూటకపు (పప్రేమయితే మాత్రం- జీవితంలో మా (ఫెండ్‌వయినందుకు మాకూ, పేమించినందుకు తనకూ కనిపించకుండా ఎటైనా పోరా! నీలాంటి (క్రూక్‌ను మేము చూస్తూ భరించలేము!” నింపాదిగానే కానీ, స్థిరంగా చెప్పాడు ఈష్‌

“యస్‌! ఈష్‌ ఈజ్‌ కరెక్ట్‌! ప్లీజ్‌ గొ అవే ఫ్రం అజ్‌!” క్రాంత్‌ అన్నాడు.

“షటప్‌! నా విషయం కాబట్టి మీరు మీ ఇష్టం వచ్చిన ఆదర్భాలూ, నిర్వచనాలూ వర్ణించి సలహాలు చెబుతున్నారు! మీ విషయమైతే మీరూ నాలానే ఆలోచించేవారు!” అన్నాడు షర్ట్‌ సరిచేసుకుంటూ.

“నెవ్వర్‌! నెవ్వర్‌” అన్నాడు ఈష్‌.

“మేము మరీ నీ అంత కుత్సితం కాలేదురా!” క్రాంత్‌.

“నిజంచెప్పు ఈష్‌... ఒకవేళ స్ఫూర్తికే ఇలా జరిగుంటే నువ్వేం చేసుండేవాడివి?" సూటిగా అడిగాడు రేవంత్‌.

గట్టిగా నవ్వాడు ఈష్‌. రేవంత్‌ దగ్గరకొచ్చి కళ్ళల్లోకి చూస్తూ-

“నీలాంటి ఫూల్స్‌ దగ్గర ఈ విషయమసలు డిస్మస్‌ చేసేవాడ్నే కాదు. ముందువెళ్లి- తనకు 'జరిగింది అనుకోకుండాననీ, అది జరగలేదనుకోమనీ చెప్పి, తనకు అండగా నిలిచి ఇమ్మీడియట్‌గా నాదాన్ని చేసుకునుందేవాడిని!”

“నిజంగా...”

“ముమ్మాటికీ! స్ఫూర్తిమీద నాకు ఇష్టం ఉన్నంతమేరా ముమ్మాటికీ!”

“అయితే... ఇది జ్ఞాపిక కధ కాదురా- స్ఫూర్తి కధ! నిరూపించుకో నీ (ప్రేమ కళ్ళల్లోకి చూస్తూ అడిగాడు.

అలాగే స్థాణువయిపోయాడతను. రెప్పకూడా వాల్చలా! చిన్నగా తెరిచిన నోరు అలాగే ఉండిపోయింది. సృహలో లేనట్టు ఉండిపోయాడు.

షోల్డర్స్‌ పట్టి కుదిపాడు రేవంత్‌.

“ఈష! కఈష్‌.. ఆర్‌ యూ ఓ.కే.?

86 శ్రీలత... తనో... ఫ్రేమించనయి ల?

“ఫాల్స్‌! యూ ఆర్‌ లైయింగ్‌! హాల.! కదా... అబద్ధం కదా!” పలవరించినట్లు అన్నాడు.

“కాదురా... నిజం! స్పూర్తి అన్‌కాన్నన్‌లో రేప్‌ చెయ్యబడింది. జ్ఞాపిక చూస్తుండగానే! కానీ, స్ఫూర్తికి తెలియదు. ఇప్పుడు తను (ప్రెగ్నెంట్‌! అ విషయం కూడా తనకు తెలీదు. ఇవిగో... డాక్టర్‌ రిపోర్ట్స్‌!”

పిచ్చివాడిలా రిపోర్ట్స్‌ లాక్కున్నాడు. మొత్తం చదివాడు. నలిపి చింపి విసిరేశాడు. కానీ మౌనంగా, దీర్ధ మౌనంగా ఉండిపోయాడు. దిమ్మతిరిగినట్టు ఆగిపోయాడు. గలగలా నవ్వుతున్న తరగలా స్ఫూర్తి అతని కళ్ళముందు మెదిలింది!

“ఇంటికెళ్టాం!” సైగ చేశాడు క్రాంత్‌,

రేవంత్‌ ఈష్‌ భుజాలు పట్టుకుని దగ్గరగా నన్నిపొతంగా నడిపీంచుకెళ్లాడు. స్నేహితుడికి ఆనుకుని, అతనిలో లీనమయి అతని ఆధారంగా అడుగులు కదిపాడు మౌనంగా- మౌనంగా.., మౌనంగా!

రేప్‌ చూసిన జ్ఞాపికకంటే, రేప్‌ జరిగినా తెలియని స్ఫూర్తికంటే.., తన స్ప్ఫూర్తిని- తనకే చెందాల్సిన స్ఫూర్తిని- తను పువ్వులా దోసిట్లో జీవితాంతం మోయాలనుకున్న స్ఫూర్తిని... గ్యాంగ్‌రేప్‌ చేశారనే విషయం అతన్ని షాక్‌ చేసింది. ఎన్ని ఓల్డేజ్‌లంటే... జీవశ్ళవాన్ని చేసేన్ని ఓల్టేజీల షాక్‌ తగలినట్టు నిస్తాణమైపోయాడతడు.

తె

రౌజల క్లాసెస్‌ అయిపోయాక బయటపడ్డారు స్టూడెంట్స్‌ అందరూ- బిలబిలగా, గోలగోలగా, ఏదోఏదో మాట్లాడుకుంటూ!

జ్ఞాపిక్సా కామినీ, స్ఫూర్తీ, రేవతి నడుస్తున్నారు మెల్లగా! నెక్సృవర్‌ లేదు. వోస్టల్‌ కెళ్లిపోవాలి. వెహికల్‌ పార్కింగ్‌ దగ్గరికెళ్లేసరికి- స్ఫూర్తి కైనటిక్‌ను ఆనుకుని నిలుచునున్నాడు ఈష్‌

“వోయ్‌ల.! ఏంటీ... వెహికల్‌ షెడ్‌ వాచ్‌మన్‌గా అప్పాయింటయ్యావా? వెరీగుడ్‌... వెరీగుడ్‌! మా వెహికల్సింక సేఫ్‌! ఎవ్వరూ సీట్స్‌ కొయ్యరు!” అంది స్ఫూర్తి,

“ఏయ్‌ పిచ్చిమొద్దూ... మురిసిపోతున్నాన్‌! వాచ్‌ మనో, చీట్‌మనో- చూసుకొవే... నీ వెహికల్‌ పార్టేవయినా పోయాయేమో!” స్ఫూర్తిని రెచ్చగొట్టింది రేవతి.

“య్యా! యార్‌... నా డిక్కీలో వ్యాటుండాలి- ఉందా?” వంగి డిక్కీ తీయబోయింది.

శ్రీలత... మనో... ఫ్రేకుంచశనుర్చిల.. 87 టక్కున స్పూర్తి చెయ్యి పట్టుకుని- “స్ఫూర్తీ... కాసేపు నాతో బయటకొస్తావా?' సూటిగా, సీరియస్‌గా అడిగాడు ఈష్‌

“ఇప్పుడు మనమేం ఇండోర్‌లో బేమే! బయటేఉన్నామే..!” అని వెనక్కి తిరిగి చూసింది- జోక్‌కు ముగ్గురూ నవ్వుతారని!

రేవతి ఒక్కతే కిసుక్కున నవ్వింది! మిగతా ఇద్దరూ సీరియస్‌గా కామ్‌గా ఉన్నారు.

స్ఫూర్తి చేతిలోంచి కైనటిక్‌ కీ తీసుకుని స్టార్ట్‌ చేసి, “కమాన్‌..!” అన్నాడు.

మెత్తదనపు కమాండ్‌..! ఆ కమాంద్‌కు స్ఫూర్తి మనసు లొంగిపోయింది. ఎక్కబోయేంతలో... రేవతి వెళ్లి- “దానికి ఒంట్లో బాలా! వామిటింగ్స్‌...” జ్ఞాపిక టక్కున రేవతి నోరు మూసింది. కైనటిక్‌ సాగిపోయింది.

వెనుక నుంచి రేవతి “బై...” అని రెండుచేతులూ ఊపింది- జ్ఞాపిక చేతులు లాగేసి. “వచ్చేపుడు ఐస్‌క్రీం పట్రావే... ఫ్యామిలీ ప్యాక్‌” అనరిచింది రేవతి.

రేవతి తలమీద టపాటపా కొట్టారు కామినీ, జ్ఞాపిక.

“ఎందుకే... నన్ను ప్రతిసారీ కొడతారు?”

“పెన్చిమొహమాం... వాళ్ళు లవ్‌ఫేర లన్‌ చేసుకోవడానికెళ్తుంటే- 'స్‌క్రీం పట్రా, ఆముదం సీసా పట్రా...” అని నువ్వేంటే ఆర్జక్లేస్తున్నాన్‌! వాళ్ళేం పచారీ కొట్టుకెళ్లట్లేదు!” కామిని తిట్టింది.

“ద్రినిక్రి దేవుడు ఒళ్ళు తప్పితే బ్రెయినివ్వలేదే!” అంది జ్ఞాపిక.

“ఎందుకివ్వలేదు... చక్కగా ఇచ్చాడు! వాళ్ళు వెళ్తోంది లవ్‌ చేసుకోవడానికని నాకూ తెలుసు! ఆ లవ్‌లో పడి ఈష్‌ స్ఫూర్తి ఏదడిగితే అది కొనిస్తాడుగా... అందుకే 'ఫ్యామిలీ ప్యాకొ అడిగా- మీక్కూడా పనికొస్తుందని! మీమీద నాకున్న (ప్రేమ- నామీద మీకు లేదు.”

“సళ్ళేవద! నీ (ప్రేమ కారి కాలువలు కడుతోంది కానీ!” అని కామిని- రేవతి చెయ్యి పట్టుకుని లాగింది. రేవంత్‌, క్రాంత్‌లు జాయినయ్యారు. రేవతి వాళ్ళను సపోర్ట్‌ చేసుకుని అల్లరి మొదలెట్టింది మళ్లీ.

నిజంగా ఒక్కరు అల్లరి చేసేవాళ్ళుంటే... వాళ్ళ వాతావరణమంతా అల్లరిగా ఆనందంగా ఉంటుంది. అసలు అప్పుడప్పుడూ అందరూ అల్లరి చేస్తుంటేనే బావుంటుందేమో!

న వ షు

వ్రైనటిక్‌ పార్క్‌ చేసి చెట్టుకింద కూర్చున్నాడు ఈష్‌ మౌనంగా వెళ్లి,

స్ఫూర్తి కూడా వెళ్లింది.

88. శ్తలత... గురో... ఫ్రేమించకమ్చూలో!

“ఏయ్‌ల.. అందరం కలిసి వస్తే చక్కగా ఎంజాయ్‌ చేసేవాళ్ళంగా[” అంది పక్షనే కూర్చుంటూ.

“మనం ఎంజాయ్‌ చెయ్యడానికి రాలా! జీవితం నిర్ణయించుకోవడానికొచ్చాంగ”

“ఏంటీ... భారీ డైలాగులు?!

“డైలాగులు కాదు. నువ్వంటే నాకిష్టం! నేనంటే నీకిష్టమా? లేకపోతే 'లేదు అని ఒక్కముక్కలో చెప్పేయ్‌! మొహమాటం వద్దు.”

“ఇష్టమే..!”

“నాది ప్రీ మంత్స్‌లో ఫైనలియర్‌ అయిపోతుంది. స్టేట్స్‌ వెళ్లిపోయే ప్రోగ్రామ్‌లో ఉన్నాను... తెలుసుగా!

“ల్డ్‌ న్యూస్‌”

“ఈలోపు నేను పెళ్ళి చేసుకుందామనుకున్నాను. నీకేవయినా అభ్యంతరమా?”

“నీ పెళ్ళికి ఇంత ముందుగా పిలవాలా నన్ను? అ పిలిచేదేదో అందర్గో పిలిస్తే పోయేదిగా... అందర్తోపాటు! ఇంతదూరం తీసుకొచ్చి ప్రత్యేకంగా పిలవాలా?”

“అవును. నేను చేసుకునేది నిన్నే కాబట్టి!

చివ్వున తలెత్తి చలింవుగా చూసింది. ఊపిరాగిపోయింది. ఎలాగో గొంతు తెచ్చుకుని-

“ఎవరయినా సరే... తొందరపడటం సహజం! నీ తొందరపాటు అర్ధంచేసుకోగలను. మళ్లీ ఒకసారి ఆలోచించుకోవడానికి టైమ్‌ తీసుకో!” అంది మనసులోకి తొంగిచూస్తూ.

“నాకక్శర్లేదు! నీక్ళావాలా?” ఏ తడబాటూ, తొందరపాటూ లేదు గొంతులో.

“నువ్వు నాకు చెందితే నాకంటే అదృష్టవంతులెవరుంటారు ఈష్‌! కానీ, నేను నీకు చెందడం నీకు అదృష్టంగా భావించాలిగా నువ్వు?

“భావించాను కాబట్టే పెళ్ళి చేసుకోవాలనుకుంటున్నాను.”

“నన్నే ఎందుకు చేసుకోవాలనుకున్నావు?”

“నువ్వంటే నాకిష్టం! ఇన్నాళ్లూ ఈ విషయం చెప్పి మన చదువులు డిస్టర్స్‌ చేసుకోవడం ఇష్టంలేక (ఫెండ్‌గా ఉండిపోయా! ఇప్పుడు సమయం వచ్చింది... చెప్పాగా

“ఇంక రెణ్జెల్ల టైముందిగా!?”

“అయినా... నాకిప్పుదే సమాధానం కావాలి.”

“అమ్మనూ, నాన్ననూ అడగక్యల్లేదా ఇద్దరం?!”

“ముందు మనం తేల్పుకుంటే తర్వాత వాళ్ళ దగ్గరికెళ్లొచ్చు!”

“నాకు అభ్యంతరం లేదు.”

శ్రీలత... షన. ప్రేమించతనుల్టిలో.. 89

“అయితే... నేను ఇప్పుడే రిజిస్టార్‌ ఆఫీనులో నిన్ను పెళ్ళి చేసుకోవాలను కుంటున్నాను” స్థిరంగా అన్నాడు.

ఉలిక్కిపడింది.

“ఇంత సదెన్‌గా... ఇప్పుడా! అదేంటి... పిచ్చి కోరిక! పిడుగుపడ్డట్టు చెప్పాలా... పెళ్ళి చేసుకుందామని!”

“అవును. పిచ్చి కోరికే! తీర్చలేవా?” లాలనగా అడిగొడు.

“అమ్మానాన్నలు, పెద్దలు, అందరి సమక్షంలో దర్జాగా చేసుకుందాం!”

“నాకిష్టంలేదు ఆ ఆర్భాటం! పెళ్ళిచేసుకుని ఫోన్‌ చేద్దాం- మనిద్దరి పెళ్ళయి పోయిందని!” “మనిద్దరమే ముఖ్యం ఈ సృష్టిలో" అన్నట్టు.

“ఇంత అర్జెంట్‌ దెసిషన్‌ ఎందుకు?” అయోమయంగా అడిగింది.

“అవసరం కాబట్టి! ఇష్టం లేకపోతే చెప్పు! తీసుకున్న దేట్‌ రిజిస్ట్రార్‌ ఆఫీస్‌లో కాన్సిల్‌ చేస్తాను. అయితే ఇంకెప్పుడూ తీసుకోను జీవితంలో!”

అర్ధంకాలా స్ఫూర్తికి.

“ఏంటో... పెళ్ళంటే నీకేదో ప్రాక్టికల్‌క్లాన్‌ అటెండ్‌ చేసినంత ఈజీగా ఉంది! టెన్షన్‌ వచ్చేసింది స్ఫూర్తికి.

“అవును! ప్రాక్టికల్‌ క్లాన్‌! జీవితపు ధియరీకి పెళ్ళి ప్రాక్టికల్‌ ఎక్స్‌పర్‌మెంట్‌ నాతో కలిసి చెయ్యలేవా!” కళ్ళలోకి చూశాడు తన నీడలు కదులుతున్న కనుపాపలలోకి.

“కనీసం జ్ఞాపిక, కామీ, రేవతీ...”

“అంతేకదా! పదాగా కైనటిక్‌ స్టార్ధయింది.

వీళ్ళు వెళ్లేసరికి అక్కడ రేవంత్‌, క్రాంత్‌, జ్ఞాపిక, కామినీ, రేవతీ అందరూ ఉన్నారు. అయితే నీట్‌గా డ్రస్సప్పయి!

కామిని స్ఫూర్తిని ప్రక్క్మరూమ్‌లోకి తీస్కెళ్లింది.

కాసేపట్లో ఇద్దరూ బయటకొచ్చారు. పట్టుచీరలో ఉంది స్ఫూర్తి.

ముందే సూట్‌లో ఉన్న ఈష్‌ ఆమె చెయ్యందుకున్నాడు.

ఫార్మాలిటీస్‌ పూర్తయ్యాయి.

సంతకం పెడుతూ అమ్మానాన్నలను తలుచుకుంది. కళ్ళల్లో నీళ్లు!

జ్ఞాపిక స్ఫూర్తి భుజంమీద చెయ్యేసింది కామినీ, రేవతి వచ్చి ఆనుకుని నిలబడ్డారు.

రేవంత్‌ దండలు ఇచ్చాడు. ఇద్దరూ వేసుకొగానే చప్పట్లతో కంగ్రాట్స్‌ చెప్పి, సాక్షి సంతకాలు చేసి ఫొటోస్‌ తీసుకున్నారు.

వాళ్ళిద్దర్నీ వదిలేసి అందరూ వెళ్లిపోయారు.

90 శ్రలత... మనో. ప్రేమించకోసు్చులో?

తన ఫ్రెంద్స్‌ వెళ్లిపోతుంటే- “ఏయ్‌ం! ఆగండే... నేనూ వస్తున్నా” అంటున్న స్ఫూర్తిని ఈష్‌ చిటికెన వేలు బలంగా ఆపింది.

“నేనున్నానుగా!” అన్నాడు కళ్ళతోనే నవ్వుతూ. జేబులో ఉన్న హోటల్‌రూమ్‌ కీ చూపించి, “మనం ఇక్కడికెళ్తున్నాం!” అన్నాడు.

“నాకేవీ అర్ధంకావట్లా! అందరూ కలిసే చేస్తున్నారీ పని! ఎందుకు?”

“నేను చెప్తాను పదగొ రూమ్‌కు తీసుకెళ్లాడు.

“ఇది మన ఫస్ట్‌నైట్‌! కానీ, మన మనసులు కలిసే నైట్‌ మాత్రమే! శరీరాలు కాదు! శరీరాలు మీ అమ్మనాన్న సమక్షంలో, మా అమ్మానాన్నల ఆశీర్వాదంతో జరిగిన పెళ్ళి తరువాత కలుస్తాయి... ఓ.కే.” అన్నాడు.

రిలాక్సయింది. సైన్‌ చేసినప్పటినుండీ ఎందుకో తెలీదు... ఈష్‌ తనవాడిలా అనిపించసాగాడు. ఉదయం, నిన్న చూసిన ఈష్‌లాగా లేడు. కొత్త ఈష్‌! తన ఈష్‌! తన కలల్లోకి వచ్చే ఈష్‌ తనంటే త్‌ద్ధ ప్రత్యేకత చూపించే ఈష్‌! మెల్లగా అతని భుజంమ్మీద వాలింది మమత్వంతో, మమేకంతో.

“తని.., “తనది... అనే భావన ఎంత లోతైందీ అంటే- ఆ 'తనిలో తనదంటూ ఏవీ మిగల్చకుండా తన సొంతం అయిపోయిందన్నంత లోతైందీ! ఇది ఒకరిలో ఒకరికి ఏవీ మిగల్బనీయదు. అర్చణ! శరీరం, మనసు, ఆలోచన, భవిష్యత్తు, భావన, భ(ద్రత... అంతా అర్బణ చేసేసి నిబ్బరంగా నిట్టూర్చేంత లోతైంది! ఇక తన గురించి తనకే బాధ్యత లేదు. ఈష్‌ ఈష్‌దే బాధ్యత! ఇకపోతే తన బాధ్యత ఈహ్‌్‌ ఈష్‌ తన బాధ్యత! తను ఈష్‌ బాధ్యత! తన ఇష్టాలూ, సమస్యలూ ఈష్‌వి. ఈష్‌ నష్టాలూ, ఆనందాలూ తనవి. ఓఫ్‌లీ ఎంత రిలీఫ్‌..! అనుకుంది స్ఫూర్తి. తనవి తనకెప్పుడూ భారమే! ఇతరులవి పరమతేలిక. ఆ తేలికళకనంలో ఎంతో ఎత్తుకు- భారం లేకుండా మనసు రెక్కలు విచ్చుకుని ఎగిరింది! దిశదిశలూ దర్శించింది.., పరవశించింది.

“ఎందుకు పెళ్ళికి పెద్ద హంగామా! అవతలి పెద్దవాళ్ళు, ఇవతలి పెద్దవాళ్ళు తమ హోదాలూ, దర్జాలూ చూపించుకోవడానికి కాకపోతే! రెండు ప్యృాదయాలు ఏకమవడానికి బాజా భజంత్రీలవసరమా? గాఢమైన మౌనంలో, కనులు నిండిన తపనలో, మూగపోయిన గుందెతో నిశ్శబ్దంగా మనసులు కలిపేసుకుంటే... అది పెళ్ళవదా?

జీవితానికి, పెళ్ళికి పునాది- ఉత్మసాక్షిగానీ అక్షింతలు, మంగళసూత్రం సాక్ష్యాలా? విందుభోజనాలు సాక్ష్యాలా? ఆర్భాటాలు, అనవసరపు అహంభావాలూ అవసరమా? ప్రకృతిలో ప్రతి స్త్రీత్వం, పురుషత్వం మౌనంలోనే ఏకమౌశాయే! మరి, మనుషులెందుకు గోలగోలలో, గడబిడలో, హడావిడిలో ఏకమవ్వాలని పెద్దలంటారు! దాన్నే “పెళ్ళి అంటారు. అనవసరపు

శ్రీలత... మర ప్రుడుంచశముల్చిలో.. 91 'ప్రశ్న., అందరికీ సమాధానం తెలిసిన ప్రశ్న! కాకపోతే- ఎవరి సమాధానం వారికి సంళృప్తినిస్తుంది... అది నెగటివ్‌ అయినా, పాజిటివ్‌ అయినా! అనిపించింది స్ఫూర్తి, ఈష్‌లక్తు

“స్సూర్తీ! ఇలాంటి ఫస్ట్‌నైట్‌ ఎవరికీ జరిగుండదు. ఫస్ట్‌నైట్‌ రోజు ఒకరిగురించి ఒకరు తెలుసుకుంటారు. కానీ, ఈరోజు నేను నీకు తెలియని నీ గురించి కొన్ని విషయాలు _ చెప్తా! నా భార్యగా విను! స్ఫూర్తిగా కాదు” ఈష్‌.

స్ఫూర్తికి మెల్లగా, పసిపిల్లలా, నిమ్మళంగా, ఓదార్పుగా, ఓపికగా చెప్పాడు- తనకు జరిగిన అన్యాయం!

“అందులో నీ తప్పు లేదన్నాడు. 'నీ గురించి నువ్వు ఆలోచించాల్సిన అవసరం లేదన్నాడు. “కొన్నాళ్లు నీ భర్తగా నీ నిర్ణయాలు నన్ను తీసుకోనిమ్మున్నాడు. రాత్రంతా తనను కూతురిలా, తను తండ్రిలా లాలించాడు. రెండు మననులూ ఏకమై ఒక నిర్హయం తీసుకున్నాయి.

ఉదయాన లేడీడాక్టరును కలిశారు. తనకు కొత్తగా పెళ్ళయిందనీ, అప్పుడే పిల్లలొద్దసనీ... భర్తగా తాను సంతకం చేసి అబార్షన్‌ చేయించాడు.

మరుసటిరోజు సాయంత్రం టాక్సీలో స్ఫూర్తిని వోస్టల్‌కి తీసుకొచ్చాడు.

గబగబా దిగబోతున్న స్ఫూర్తిని- “మెల్లగా...” అని పట్టుకున్నాడు.

జ్ఞాపిక, కామినీ, రేవతీ ఎదురొచ్చారు. తనను రెండుచేతుల్లో పసిపిల్లలా లేపి పట్టుకుని వాళ్ళముందు దించి, “జాగ్రత్త! నాలుగయిదు రోజులు రెస్ట్‌ అవసరం!” అని వాళ్ళకు అప్పజెప్పాడు.

తన స్నేహితురాళ్ళ వైపు దేవతలను చూసినట్టు చూసింది స్ఫూర్తి. స్నేహంలో దైవత్వం కనిపించింది ఆమెకు. నలుగురి కళ్ళల్లోనూ నీళ్లు! అవి ఆనందం, ఉద్వేగం కలగలిపిన నీళ్లు! స్ఫూర్తిని మెల్లగా నడిపించుకెళ్లారు వోస్టల్‌రూమ్‌లోకి!

తెల్లవార్లూ మూలుగుతూనే ఉంది! ముగ్గురూ కనిపెట్టుకునే ఉన్నారు. రెండురోజుల్లో మామూలు మనిషయింది... మిసెస్‌ ఈష్‌కుమార్‌!

“బాధల కన్నీరు తుడవ

రుధిర హృదయమున్నది!

రమ్యంగా ఓదార్చగల రంగుల

ఉదయాస్తమయాలున్నవి!”

గాలిబ్‌ ఎప్పుడో చెప్పాడు- బాధ ఉన్నప్పుడు రుధిర హృదయాలు ఉన్నాయి ఓదర్చడానికని! ఎంత నిజమో- రేవంత్‌కు తెలిసింది న్ఫూర్తిని చూశాక; స్నేహితుల మనస్ఫూర్తిని చూశాక!

92 త్రలత... మర. ఫ్రేణించకసనుర్చిలో అది పిల్లలు పెద్దలకంటే ఎక్కువ జ్ఞానంతో సాధించిన విజయం! మామూలుగానే కాలేజ్‌ కెళ్లసాగారు. ఏది ఏం జరిగినా చదువు డిస్టర్స్‌ కాకూడదనే పట్టుదల వాళ్ళ పెద్దపెద్ద సమస్యలను సైతం చిన్నబరిచేసింది. ఇప్పుడు జ్ఞాపిక, కామిని కూడా అల్లరి చేయగలిగే మనస్తిమితం పొందారు. లకింాకోజుల తరువాత ఫ్రెందృందరూ యూనివర్సిటీ లాన్‌లో కూర్చున్నారు. ఎంతో ఉల్లాసంగా ఉన్నారందరూ. అందరి గుండెల్లోనూ రిలీఫ్‌! ఒక భారమైన సమస్య తొలగిపోయిన రిలీఫ్‌! ఒక (ఫ్రెండ్‌ జీవనసమస్యను తీర్చేసిన రిలీఫ్‌..! ఒక సెమిస్టర్‌ కంప్లీట్‌ చేసిన రిలాక్స్‌నెస్‌...! “త్రీమంక్స్‌లో మీరీ యూనివర్సిటీ ఎక్స్‌స్టూడెంట్సయిపోతారు!” జ్ఞాపిక గుర్తుచేసింది రేవంత్‌కు, శ్రాంత్‌కు, ఈపష్‌కు! “యూనివర్సీటీకా.., యూనివర్స్‌కా?” రేవతి కంగారువడింది. “అపశకున పక్షీ! యూనివర్సిటీకే!” అంది 'టీని వత్తిపలుకుతూ కామిని. “అయితే ఫర్వాలా! నేను హడలిచచ్చిపోయాను యూనివర్స్‌కేమో, (గ్రూప్‌ సూయిసైద్‌ ప్రోగ్రామ్‌ ఉందేమో, లేదా ఏదైనా బాంబ్‌బ్లాస్టింగ్‌ ఉందేమోనని! ధాంక్‌ గాద్‌!!” అంది జీసస్‌ను ప్రే చేసినట్టు చేసి, 'ఆమెన్‌..!? అని. “అసలు నీ నెత్తిన ఓ బాంబేస్తే మమ్మల్ని చావకుండా, బ్రతక్కుండా కుళ్ళు ప్రశ్నలూ, జోకులూ వేసే పీడా పోతుంది!” స్పూర్తి తీర్పు చెప్పేసింది. “ఎందుకే నన్ను తిడతావ్‌! నేనెంతో ముందుజాగ్రత్తగా మాట్లాడితే!” ఇద్దరూ మళ్లీ యుద్ధం మొదలు. జ్ఞాపిక- రేవతి నోరూ, కామిని- స్ఫూర్తి నోరూ మూసిపట్టుకుని- “వీళ్ళిద్దరూ అబ్సెంట్‌ అనుకుని మనం మాట్లాడుకుందాం. వీళ్ళిద్దర్నీ వదిలేస్తే మనకు *ఊ” కొట్టడానికి కూడా ఛాన్సు లేకుండా వాగుతుంటారు!” అంది కామిని. బాయ్స్‌ నవ్వారు. రేవతి- స్ఫూర్తి గింజుకున్నా వదల్లా! "ఒట్టు! మేం మాట్లాడం!” అని తలమీద చేతులేస లేసుకున్నాక వదిలేశారిద్దర్నీ, “సంతోషం, బాధ కలగలుపుగా ఉంది!” క్రాంత్‌ అన్నాడు.

శ్రీలత... వకవ ప్రేమించకనుల్చిలో.. 93

“బయట (ప్రపంచంలోకెళ్లాక మన చారులు మనల్ని ఎటువైపు తీస్మెళ్లాయో! జీవితంలో మళ్లీ ఏ విధంగా కలుసుకుంటామో!”

రేవతి దెఫ్‌ అండ్‌ దెమ్‌ లాంగ్వేజ్‌లో జ్ఞాపికకు ఏదో సైగ చేసింది.

జ్ఞాపికకు అర్ధంకాలా! కామినికి సైగ చేసింది.

కామినికీ అర్ధంకాలా! స్ఫూర్తికి సైగ చేసింది.

స్ఫూర్తికీ అద్ధంకాలా! లేవంత్‌క్తు, క్రాంచ్‌కు, ఈపష్‌కు సైగ చేసింది.

వాళ్ళకీ అగ్ధండాలా!

“వెప్పేదేదో చెప్పేడవ్వే.. అ సైగలేంటి?” విసుక్కుంది జ్ఞాపిక.

“మీరే కదా... మాట్లాడొద్దని ఒట్టు వేయించుకున్నారుగా అంది రేవతి.

“నువ్వు మాట్లాడకుండా కూడా మమ్మల్ని చంపగలనని తెలీక అలా అన్నాం. ఆ చంపేదేదో మాట్లాడే చంపుగొ అంది కామిని.

“మనమందరం ఎక్కడున్నా (ప్రతి సంవత్సరం యూనివర్సిటీ పక్కనున్న శృశానంలో ఉన్న మర్రిచెట్టు కింద అమావాస్యరోజు కలుసుకుందాం! ఐడియా బావుంది కదా..!” అంది స్ఫూర్తి వైపు తిరిగి,

స్ఫూర్తి టీషర్టు చేతులు పెకి మడిచి-

“శృశానంలో..?1

“ఆం... అవను.”

“మర్రిచెట్టు క్రింద..?!”

“అదీ... అమావాస్య రోజు?”

“ఏగ్జాటీ..!”

“నిన్న్యూ..” లేచింది పైడి.

“హెల్ప్‌... హెల్బ్‌గా అని అరుస్తూ రేవతి (గ్రూప్‌ చుట్టూ పరిగెత్తింది.

ఎవరూ హెల్ప్‌ చెయ్యలా!

“ఆగవే నువ్వు! పిశాచీ ఆగుగొ అని స్ఫూర్తి పరుగెట్టింది వెంట.

“అరె కోయీ హై ఇధర్‌... బచావ్‌! బచావోనా!” అని రేవతి, “స్టాప్‌... ఈడియట్‌! స్టాప్‌... ఐ సెడ్‌? అని స్ఫూర్తీ పరిగెట్టారు.

మిగిలినవాళ్ళు పడీపడీ నవ్వుకున్నారు వాళ్ళను చూసి!

“ఇక వెళ్ళామా..?” లేచింది కామిని.

“రేవంత్‌... నాక్కొంచెం రెఫెరెన్స్‌ కావాలి!” జ్ఞాపిక.

9డ్షి శ్రీలత... మననో... ప్రేమించశోుల్లి ౮ “య్యా! ఐయాం ఆల్ఫో గోయింగ్‌ టు లైబ్రరీ! ఇఫ్‌ యు డోంట్‌ మైండ్‌... నేనక్కడ

“ఓ,.కే.౯ అని, “వై కామీ..” అనేసి వెళ్లిపోయారిద్దరూ.

కామినీ, క్రాంత్‌ నడుస్తూ సాగిపోయారో వైపు!

ఈష్‌ బయల్టేరాడు... స్ప్ఫూర్తీ, రేవతీ ఎక్కడ ఫైటింగ్‌ చేస్తున్నారో చూడ్డానికి!

రెఫెరెన్స్‌ అయ్యాక రేవంత్‌ అడిగాడు జ్ఞాపికను-

“జ్ఞాపీ! అందరం హ్యాపీగా ఉన్నాంకదూ!”

“ఈ హ్యాపీ మూడ్‌లో నిన్నో చోటికి తీస్కెళ్లనా!”

“హ్యాపీ మూడ్‌లోనే వెళ్లాలా ఆ చోటుకు?”

“అవును. అప్పుడే నువ్వు స్పందించగలవు!”

“అయితే... అది తప్పకుండా పూజాస్థలమయి ఉంటుంది! లేదా పూలతోటయి ఉంటుంది. లేదా సాగరతీరం అయిఉంటుంది. లేదా పచ్చిక బయళ్లయి ఉంటుంది. లేదా వర్షపు జల్లయి ఉంటుంది!” ఊహించేసింది... ఇద్దరికీ నచ్చే కామన్‌ ఇష్టాలు అవే కనుక!

“వన్నీ కలిసిన చోటు- లాస్యపు నాట్యపు వేదిక అధరం... అని నిజం చేస్తూ!”

“వ్వాట్‌... అన్నీ ఒక్కదోటా?” కళ్ళు విష్పార్చి సంభ్రమంగా నమ్మనట్టు చూసింది.

“హాం... ఒక్కవోటేగా ఊరిస్తూ.

“ఎక్కడా... ఎక్కడా? తొందర తొందరపడిపోయింది.

“పద! చూపిస్తా...” బైక్‌ స్టార్టయింది.

వెనకే జ్ఞాపిక కూర్చుని, జస్ట్‌- రేవంత్‌ను ఆనుకుంది.

ఇష్టమైన స్పర్శ! తనను భద్రంగా ఆనందం చూపిస్తానని తీసుకెళ్లే స్పర్శ! ఎన్ని వింతలో, (ప్రేమలో ఎన్ని విడ్డూరాలో! ఎప్పటికవ్పుడు కొత్తదనం! ఎవ్పటికవ్వుడు అనుభవైకవేద్యం! నుదురు వీపుకానించి కళ్ళు మూసుకుంది. తన ఇష్టాన్ని అలవోకగా

మోస్తూ ఆనందతీరాలకు విహారయాత్రకు బయల్దేరాడు రేవంత్‌... రేచుక్కలా! టైక్‌ ఆగితే కళ్ళు తెరిచింది జ్ఞాపిక, అది కాలేజ్‌ క్యాంపస్‌! ఏ కాలేజో తెలీదు... డిగ్రీ పిల్లలు బుక్స్‌ పట్టుకుని గుంపులు గుంపులుగా! “ఇదేంటీ సీళ్ళూ, వర్షం, పూలు- అనీ, ఇక్కడి...” “ఉష్న్‌..” అన్నాడు పెదవులపై చూపుడువేలు ఆనించి, “కమాన్‌!” అని కళ్ళతో సైగచేసి ఈ క్లాస్‌రూమ్‌లోకి- అందులోనూ. . ఆఖరి సీట్స్‌లోకి తీస్మెళ్లి కూర్చోబెట్టాడు.

శ్రీలత... షన ఫ్రోడుంచశముల్టైలో.. 95

“అదికాదూ! ఇదేంటీ...”

మళ్లీ “ఉష్న్‌.!” అన్నాడు.

పిన్‌డ్రావ్‌ సైలెన్స్‌! న్ఫూడెంట్స్‌ కామ్‌గా ఉన్నారు. నెక్‌స్ట్‌క్లాస్‌కు మెంటలర్లీ ప్రిపేరవుతున్నట్టున్నారు.

“అసలు వీళ్ళు స్టూడెంట్సేనా... ఇంత కామ్‌గా ఉన్నారు! అనుకుంది. శృహోం.. నెక్స్‌స్ట్‌ క్లాస్‌ గురించిన యాంగ్దయిటీ వాళ్ళను కామ్‌గా చేసేసిందేమో!' అనుకుంది మళ్లీ,

అందరూ ఏమాత్రం శబ్దం కాకుండా లేచి నిలబడితే- రేవంత్‌తోపాటు తనూ లేచి నిలుచుంది.

అందరూ కూర్చున్నాక కనిపించింది క్లాస్‌రూమ్‌ డయాస్‌ పైన... ఆమె!

నీలిరంగు చీర స్టెప్స్‌తో పిన్‌ చేసుకుని, లాంగ్‌వ్యాండ్స్‌ బ్లౌజ్‌, తెల్లని కోలమొహం, పెద్దపెద్ద కళ్ళు, గీసినట్లున్న పెదాలు, చిన్ని గడ్డం మీద సొట్టపడి, నవ్వకపోయినా నవ్వినట్లుండే పెదాలు, ఆ అందానికి దిష్టిచుక్కలా విల్లంటి కనుబొమ్మల మధ్య చిన్ని నల్లనిచుక్కలాంటి బొట్టు.

“ఎంత బావుందీ...? అనుకుంది. చిన్నగా జెలస్‌!

రేవంత్‌ తనవైపు చూసి నవ్వి, మళ్లీ అటువైపు తిరిగి రెండుచేతులూ గడ్డానికి ఆనించుకుని రెడీ అయిపోయాడు క్లాస్‌కు.

కోపం వచ్చింది జ్ఞాపికకు.

“అక్కడికి తీస్కెళ్తాను, ఇక్కడికి తీస్మెళ్తాను... అని క్లాస్‌రూమ్‌కు పట్టుకొచ్చాదేంటీ?! అని! ఏవయినా అంటే “ఉష్న్‌..” అంటాడని ఊరుకుంది.

“హలో... డియర్స్‌!” అంది తను! జ్ఞాపిక తల తిప్పింది.

“హాయ్‌ల.. మేమ్‌” అన్నారందరూ మెత్తగా.

“టుడే వుయ్‌ ఆర్‌ గోయింగ్‌ టు డిస్మస్‌ ఎబౌట్‌ కీట్స్‌ పొయట్రీ! హావ్‌ యు ఇంట్రస్ట్‌?” అడిగింది మెత్తగా, (ప్రేమగా... కళ్ళతో నవ్వుతూ.

“య్యా... మేమ్‌!” అన్నారందరూ మెత్తగా.

“షల్‌ వుయ్‌ బిగిన్‌..?!” మళ్లీ అడిగింది.

“య్యా... మేమ్‌!” అన్నారు మళ్లీ అందరూ.

“డు యు నో ఎనిధింగ్‌ ఎబౌట్‌ కీట్స్‌..?!” అడిగింది మళ్లీ మెత్తగా.

“నో... మేమ్‌!” మళ్లీ చెప్పారందరూ.

“న్లో ప్రాబ్బమ్‌! ఐయాం గోయింగ్‌ టు ఇన్‌టర్‌డ్యూస్‌ హిమ్‌!”

“ధాంక్యూ... మేమ్‌!” అన్నారు మళ్లీ.

96 శ్రీలత... షువన ఫ్రేగుంచకనుర్జిల? అది క్లాస్‌రూమ్‌లా లేదు. లెక్పరర్‌, స్టూడెంట్స్‌లా లేరు. తమ అక్కయ్యతో కధ చెప్పించుకునే తమ్ముళ్ళూ, చెల్లెళ్ళలా ఉన్నారు. అందరూ కలగలిసి కధ వింటున్నట్టు చిన్నపిల్లల్లా బుద్ధిగా, యాంస్దయిటీగా మేడమ్‌ను చూడసాగారు. ్లాస్‌దూమ్‌ ఇలా కూడా ఉంటుందా? పర్మిషన్‌ అడిగి, ఇష్టాన్ని తెలుసుకుని క్లాస్‌ తీసుకుంటారా లెక్చరర్స్‌?! తమ పోర్షనేదో తాము- వింటున్నారా లేదా అనికూడా తెలుసుకోకుండా చెప్పుకుపోతారుగానీ!? అనుకుంది జ్ఞాపిక. “హి ఈజ్‌ గ్రేట్‌ లిరికల్‌ పోయెట్‌ ఆఫ్‌ది ఇంగ్లీష్‌ లిటరేచర్‌!” మళ్లీ మొదలయింది మెత్తటి అమె గొంతు. ఇక ప్రపంచాన్నీ రేవంత్‌ను కూడా మరిచిపోయింది జ్ఞాపిక. ఆమె మామూలు పిచ్‌లో క్లాస్‌ చెబుతున్నా ఆఖరి సీట్స్‌ వరకూ క్షియర్‌గా వినిపించసాగింది. అంత కామ్‌గా ఉంది క్లాస్‌! ఆమె ప్రొనాన్సేషన్‌ స్పష్టంగా, “ఇంగ్లీష్‌ ఇంత అందమైన భాషా?! అనిపించేట్లూ.., “ఇంత అద్భుతమైన పోయట్రీ ఇంగ్లీష్‌లో ఉందా?! కీట్స్‌ ఇంత అమోఘమైన కవా?!... అన్న భావనా జ్ఞాపీకలో ఏర్పడింది.

ఆమె తన గొంతులోనే కీట్స్‌ పదాల గుండా పచ్చిక మైదానంలోకి, పావురాల రెక్కల టపటపలోకి, మేఘాల చినుకుల చిటపటలోకి, పూరేకుల ఉయ్యాలోకి, గాలి తరంగాల పల్లకి పైకి, సముద్ర కెరటాల సింవాసనం పైకి, తేనెచుక్కల ఆస్వాదనపు తుమ్మెద రెక్కలపైకి తీసుకెళ్లి ప్రకృతిలో లీనం చేసింది.

జ్ఞాపిక తన ఉనికే మరిచిపోయింది. రేవంత్‌ రెండుసార్లు తలతిప్పి చూసినా జ్ఞాపికకు తెలీలా! లీనం... ప్రకృతిలోకి, పరవశంలోకి లీనం! ఆ మెత్తటి గొంతాగిపోయినా అది ప్రతిధ్వనిస్తూనే ఉంది చెవుల్లో!

“ఓ.కే. డియర్స్‌... వుయ్‌ విల్‌ మీట్‌ టుమారో ఎట్‌ దిస్‌బైమ్‌గ” అన్నా. అందరూ “థాంక్యూ... మేమ్‌!” అన్నా- జ్ఞాపిక సృహలోకి రాలా! ఆమె కదలికల వంక అలాగే చూస్తూండిపోయింది.

ఆమె క్లాస్‌రూమ్‌ దాటబోతుండగా- చటుక్కున లేచి ఆమెవైపు సాగింది!

రేవంత్‌ లేచి, “ఏయ్‌ జ్ఞాపీ...” అన్నా వినలా!

గబగబా ఆమె దగ్గరికెళ్లి- “ధాంక్యూ మేమ్‌! నాకు లిటరేచర్‌ అంతగా తెలియదు. కానీ, మా డాడీ కొన్ని బుక్స్‌ ఇస్తుంటారు. అవి మాత్రమే చదువుతుంటాను. మాధ్స్‌, మెడికల్‌ ఇన్ఫర్మేషనూ మాత్రమే చదువనుకున్న నాకు- లిటరేచర్‌లోని మధురిమ చూపించారు. థాంక్యూ... థాంక్యూ!” అంది ఆనందంగా! “నాకంటూ అక్కయ్య ఉంటే అచ్చం మీలా ఉండాలని కోరుకునేదాన్నిగా అనికూడా చెప్పేసింది ఎమోషన్‌లో.

శ్రీలత... మషరోల. ఫ్రేడించత్తముర్టిలో.. 97

“హు ఆర్‌ యూ గర్ల్‌? ఐయాం వెరీ గ్లాడ్‌ టు మీట్‌ యూ!” అంది (ప్రేమగా. అసలు ఆమె చూపూ, ఆమె మాటా, ఆమె నడతా- అంతా (ప్రేమగా, మృదువుగా, ఇష్టంగా ఉంది. “అసలు మృదుత్వమే ఆమెలోంచి పుట్టిందా...” అనిపించేలా ఉందామె.

“ఐ యాం జ్ఞాపిక! 4.0.4. స్టూడెంట్‌!” అని, ఇంతలో రేవంత్‌ దగ్గరకు చాగానే- “హీ ఈజ్‌ మై ఫ్రెండ్‌ రేవంత్‌! మై సీనియర్‌ అండ్‌ మై గైడ్‌!” అని రేవంత్‌ను పరిచయం చేసింది సంభ్రమంగా!

“రియల్లీ...” నవ్విందామె రేవంత్‌ వైపు చూస్తూ.

“హలో మేమ్‌... వుయ్‌ ఆర్‌ కమ్మింగ్‌ టు యువర్‌ వొస్‌! వోవ్‌ యు ఎనీ అబ్జెక్షన్‌?!” అడిగాడు మెత్తగా.

“ఏయ్‌ం! అదేంటీ... ఆవిడ/పిలవకుండానే అడిగేస్తావ్‌?” అని రేవంత్‌ కాలు కాలుతో నొక్కి

“నో మేన్స్‌! మీరు కలిశారు... చాలు! మీ ఇంటికొచ్చి మిమ్మల్ని ఇబ్బంది పెట్టాలని లేదు. రేవంత్‌కు తొందరెక్కువ... ఏవీ అనుకోకండీ! ఓకే. మేమ్‌... వుయ్‌ విల్‌ మీట్‌ యూ ఎగైన్‌!” అని రేవంత్‌ వైపు తిరిగి-

“నోర్మూసుకుని పదా!” అంది చిన్నగా. క

“నో! యూ బోత్‌ అర్‌ కమ్మింగ్‌ టు మై వొస్‌! టుడే యు ఆర్‌ మై గెస్టు. గ అందావిడ నవ్వుతూనే,

ఛాయా... మేమ్‌!” అనేసి జ్ఞాపిక చెయ్యి పట్టుకుని టైక్‌ దగ్గరకు తస్యెళ్ళిదు

“ఏంటలా అడిగేస్తావు! ఇంటికొచ్చేస్తామని! నువ్వు అవ్చుడప్రడు ్స మరిచిపోతుంటావు!* ముద్దుగా.

ఉస్తర్రే! లో ర గుర్తొచ్చింది! ఆవిడ పిలిచింది కదా... వెళ్ళామా, వద్దా?” అడిగాడు రెండుచేతులూ కట్టుకునీ- తన ఆజ్ఞ శిరసావహించే భముదిలా ( తు

“నువ్వడిగేసరికి అవిడ రమ్మన్నారు. ఇక వెళ్లకపోతే అవిడ్ని ఇన్సల్డ్‌ చెసినట్లుండదూ... పదో” అంది బైక్‌మీద కూర్చుని. “ఇల్లు తెలుసా?” మళ్లీ కసిరింది ముద్దుగా.

“ఆం... 1౧ అన్నాదు నింపాదిగా!

దారి వ ళ్‌ తిడుతూనే ఉంది. అతను నోర్మూసుకుని పడుతూనే ఉన్నాడు. "తిట్టడంలో (ప్రేమ, పడడంలో ఆనందం ఎంత బావుంటుందో..! అనుకున్నాడు కూడా!

“ఒకే. జ్ఞాపీ! నేను చేసిన తప్పుకు ముందుగా మా ఇంటికి తీస్కెళ్ళి ఆ తరువాత మేడమ్‌ ఇంటికెళ్టాం... సరేనా? ఇదే నాకు సరైన శిక్ష” అన్నాడు.

98 శ్రీలత... తర. ఫ్రేగుంచనముర్టిల?

“మీ ఇంటికా? అమ్మో... నేను రాను. నాకు భయం! నేను మేడమ్‌ ఇంటికే వస్తా! అయినా- చెప్పాపెట్టకుండా నన్ను తీస్మెక్తే మీ అమ్మగారు ఏమనుకుంటారు? 'ఈ పిల్ల ఇలా బాయ్‌(ఫ్రెండ్స్‌తో తిరుగుతుందేమో...* అని అపార్ధం చేసుకోరూ!” కంగారుగా అని, “నేన్రాను బాబూ[ అని తల అడ్డంగా గదిగబా తిప్పింది.

“అపార్థం చేసుకోనీ! ఏవవుతుందీ.. 7”

'ఫ్పెగ్టు లేకపోతే సరి! అపార్ధం చేసుకున్నాక రేపు మన పెళ్ళికెలా ఒప్పుకుంటుంది? మా దాడీ వచ్చి మీ ఇంట్లోవాళ్ళను కలిసి, పెళ్ళి అయ్యాకే మీ ఇంట్లోకి కోడలుగా వస్తా! ముందు ఛస్తేరాను. అత్తగారిల్లంటే భయం నాకు! అత్తగారు ఏవడుగుతారో ఏమో.., నేను భయంలో ఒకదానికొకటి చెప్పేస్తా! ఆవిడ చండికలా నన్ను తిడితే? మా డాడీతోపాటే వస్తా బాబూ! ఒక్కదాన్నే ఛస్తేరాను! బై కాపు... నేను దిగిపోతాగా కంగారు, భయం.

అసలు అత్తలంటే ఆడపిల్లలకు ఎందుకంత కంగారో అర్థంకాలా రేవంత్‌కు.

“మ్రా అమ్మెలా ఉంటుందీ, ఎంత గయ్యాళిదీ అనేది తెలుసుకోవా? రేపు పెళ్ళయ్యాక “ఇంత గయ్యాళిదని ముందే నాకెందుకు చెప్పలేదు?, చెప్తే నిన్నసలు చేసుకునేదాన్ని కాదు! అని జీవితాంతం తిట్టడానికా? నువ్వు ముందే వచ్చి చూసుకో తల్లీ మీ అత్తగార్ని... ఎందుకయినా మంచిది! భవిషత్తులో నేనో అపాయం నుండీ తప్పించుకున్న వాడ్నవుతాను!” సముదాయించ చూశాడు.

“నాక్మావలసిందీ, నేను పెళ్ళి చేసుకునేదీ... నిన్ను! మీ అమ్మగార్ని కాదు. ఆవిడ గయ్యాళయినా, కాకపోయినా నాకేం ఫర్వాలా! సీక్రోసం నేను భరిస్తా! కానీ, పెళ్ళికి ముందు మాత్రం నేను మీ ఇంటికి రాను. మా డాడీ రావాలి... మాట్లాడాలి... నన్ను మీ ఇంటికి తనే పంపించాలి!” మొండితనం గొంతులో!

“ఆడపిల్లల మొండితనం కూడా అందమే,.!? అనుకున్నాడు రేవంత్‌.

“ఒకవేళ మీ డాడీకి మా ఇంట్లోవాళ్ళు నచ్చకపోత్తే. ?* రెచ్చగొట్టాడు.

“నాకిష్టం దాడీ... అంటే- నన్ను రావణాసురుడి కయినా ఇచ్చి చేస్తారు మా డాడీ!” ఓవర్‌ కాన్ఫిడెన్స్‌!

ఆ నమ్మకమే ఆడపిల్లలను ఆలోచించేవిధంగా మారుస్తుందేమో!

“ళ్లే జ్ఞాపీ! మేడమ్‌ దగ్గరకే వెళ్లాం! కానీ, ఆవిడ ముందు నన్ను 'మేనర్‌లెస్‌...' అని తిట్టకేం! కావాలంటే ఆవిడ లోపలికెళ్లాకో, వచ్చేష్పుడో కాలు కసుక్కున తొక్కి మరీ తిదుదువు!” అని మాట తీసుకున్నాడు.

“నువ్వు కూడా రెచ్చిపోకేం! నాకు పిచ్చిరేగుతుంది మరి!” అని కండిషన్‌ పెట్టింది.

ఒకే.” అంటే- “ఓకే.” అనుకుని సాగిపోయారిద్దరూ.

త్రఅత... షరా. ప్రేమించశనుర్జులో 99 ఒక ఇంటిగేటు ముందు బైకాపి, “ఇదే మేడమ్‌ వాళ్ళిల్లు!” మెల్లగా గుసగుసగా చెప్పాడు.

బోల్జానందం వేసింది. కొంచెంసేవు తనతో మాట్లాడొచ్చు, ఏవైనా బుక్స్‌ తెచ్చుకోవచ్చు, సర్‌'ఫ్రైజింగ్‌గా డాడీకి ఫోన్‌ చేసి, నేనీ బుక్‌ చదివేశానోచ్‌”? అని చెప్పొచ్చు అనుకుంది.

“"నువ్వుండు..”? అని ముందు వెళ్లబోతున్న రేవంత్‌ పర్ట్‌ పట్లుకులాగి, “*త్మండు... నువ్వెళ్లి రసాభాన చేస్తావు. నా పరువు పో” .. సీ కాలు తొక్కికొక్కి అరిగిపోయింది!”

తనే వెళ్లి బెల్‌ కొట్టింది.

రెండు నిముషాలకు మేడమ్‌ వచ్చి తలుపుతీశారు. ఇప్పుడు తను నైటీ వేసుకుంది. ఇంకా వయసు తక్కువ అనిపించింది.

“వే ఐ కమిన్‌ మేమ్‌!” అడిగింది.

“విక్‌ ప్లెజర్‌! వెల్‌కమ్‌ టు మై లిటిల్‌ హౌస్‌” అని దారి తప్పుకుని సిటొట్‌లో చైర్స్‌ చూపించి లోపలికెళ్లింది- “జస్ట్‌ ఎ మినిట్‌... స్ట ఆఫ్‌ చేసి వస్తాను” అని.

రేవంత్‌ బయటే ఉన్నాడు.

“గ్రా! వంటా ఫోజు..?!”” చిన్నగా పిలిచింది.

“నాకు మేడమ్‌ వెల్‌కక్‌ చెప్పలేదు కదా! నువ్వు మేనర్స్‌ తెలీదంటావేమో లోపలికి వస్తే... అని రాలేదు! రానా?” అడిగాడు బయటనుంచే.

“ఇద్దరికీ చెప్పిందిలే రా! ఒక్కొక్కరికీ విడివిడిగా చెప్తారా?!” విసుక్కుంది.

“ఓ.కే. మేడమ్‌!” అని వచ్చి జ్ఞాపిక పక్కన కూర్చున్నాడు. ఇంతలోకి మేడమ్‌ స్వీట్‌ బిస్కట్స్‌, వాటర్‌ జగ్‌, టీ కెటిల్‌తో వచ్చారు.

“ఇవన్నీ ఎందుకండీ... మీకు శ్రమగ” గొణిగింది.

రేవంత్‌ ప్లేట్‌ తీసుకోబోతుంటే... కాలు తొక్కింది. ఆగిపోయాడు.

“ప్లీజ్‌ వావిట్‌! నేనేవీ శ్రమపడలేదు... ఇంట్లో ఉన్నవే ఇచ్చాను. కమాన్‌... వావిట్‌!” తనూ ఒక స్లేట్‌ తీసుకున్నాక జ్ఞాపిక తీసుకుని రేవంత్‌ వైపు చూసింది.

“చిత్తం...” అన్నట్టు తలవంచి స్లేట్‌ తీసుకున్నాడు.

తింటూతింటూ- “మీ దగ్గర ఏమేమి బుక్సున్నాయి మేమ్‌? నేను లిటరేచర్‌ గురించి తెలుసుకోవాలంటే ఏ బుక్స్‌తో మొదలెట్టాలి? మీకిష్టమైన బుక్సేవీ, ఆ బుక్స్‌ స్పెషాలిటీ ఏంటీ? నాకేవయినా బుక్స్‌ ఇవగలరా? భద్రంగా తెచ్చిచ్చేస్తాను”... లాంటివన్నీ ఒద్దికగా రేవంత్‌కు ఛాన్స్‌ బరు ల జ్ఞాపిక. చాలు సబ

100 శ్రీలత... మనో. ప్రేమించకోసుల్సిల

అన్నింటికీ నవ్వుతూ విసుక్కోకుండా సమాధానాలు చెప్పి, ఖాళీ అయిన ప్లేట్స్‌ తియ్యబోతుంటే- “ప్లీజ్‌...” అని రేవంత్‌ ఆ పేట్లన్నీ ట్రేలో పెట్టుకుని లోపలికెళ్తుంటే... “మేనర్‌లెన్‌నెస్‌ మొదలెట్టాడు” అని కాలు చూసింది. తన కాలుకు అందేలా లేదు తొక్కుదామంటే! అందుకే ఊరుకుని బలవంతంగా నవ్వి-

“ఒక్కరే ఉంటారా మేడమ్‌! మీ హస్ప్ఫెండ్‌, పిల్లలూ..?” అడిగింది.

“హస్బెండ్‌ ఎక్స్‌పైర్డ! ఒక్క బాబు మాత్రమే!” అని, “ఉండు... పరిచయం చేస్తాను” అని, “బిట్టూ...” అని పిలిచింది.

వచ్చి గుమ్మానికి అనుకుని, చేతులు కట్టుకుని నవ్వుతూ- “యస్‌... మేమ్‌!” అన్నాడు

రేవంత్‌.

పెచ్చా... రేవంత్‌కు?” అనుకుంది జ్ఞాపిక. అంతలోకే-

“ఐ హావ్‌ ఓన్లీ వన్‌ పర్సన్‌ ఇన్‌ దిస్‌ వరల్డ్‌! దటీస్‌ హి! హీ ఈజ్‌ మై సన్‌... రేవంత్‌!” అని, “రేవంత్‌! షీ ఈజ్‌ మై ఫాన్‌... జ్ఞాపిక!” అంది నవ్వుతూ.

రేవంత్‌ మేడమ్‌ పక్కనే మేడమ్‌కు ఆనుకుని కూర్చుని, రెండుచేతుల్తో మేడమ్‌ను భుజాల మీదుగా పట్టకుని, భుజంమీద తలపెట్టి కొంటెగా నవ్వుతూ-

“హ్ల్ఞార్ష్స జ్ఞాపికా! వెరీ గ్లాడ్‌ టు మీట్‌ యూ!” అన్నాడు చిలిపిగా కళ్ళల్లోకి చూపులు గుచ్చుతూ,

తెరిచిన నోరు అలాగే ఉంచి చూస్తూండిపోయింది.

“కమాన్‌! ఏంటలా సైలెంటయిపోయావు? బిట్టూకు చిన్నప్పటినుండీ అల్లరిేచేయడం అలవాటు. ఈరోజు ప్రాక్టికల్‌ అల్లరి చేశాడు” అన్నారు మేడమ్‌.

ఇంకేవీ మాట్లాదలా జ్ఞాపిక.

“ఇదా తన అత్తారిల్లు? నాకు అక్కయ్యలా ఉన్న గైడ్‌లా ఉన్న ఆత్మీయంగా ఉన్న అమ్మలా ఉన్న ఈవిడా... తన రేవంత్‌కు బర్త్‌ ఇచ్చింది! తన భవిషత్తుకు జీవం పోసింది! అత్తగారంటే అక్కలా కూడా ఉంటారా? అత్తిల్లంటే ఇంత ఇష్టంగా ఉంటుందా!”

ఏవీ మాట్లాడలేని జ్ఞాపిక మూగ మౌ నస్థితి అర్ధమయిపోయింది రేవంత్‌కు. అందుకే అమ్మ చుట్టూ ఉన్న చేతులు తీసి-

“ఓ.కే. మమ్‌! జ్ఞాపికను డ్రాప్‌ చేసి వస్తాను” అన్నాడు.

అలా అమ్మనూ, తన ఆడతనాన్నీ ఒకే టైమ్‌లో రెండువిధాలా అర్థంచేసుకోవడం మగతనంలోని విశిష్టత!

“ఓ.కే! అప్పుడప్పుడూ రామ్మా! నీకిష్టమైన బుక్స్‌ ఇస్తాను. లిటరేచర్‌ పరిచయం చేస్తాను”అన్నారావిడ!

శ్రీలత... తపన. ఫ్రేమించకముర్జులో.. 101

అడ్డంగా, నిలువుగా కలిపి తలూపింది జ్ఞాపిక.

టైక్‌మీద నోరు విప్పితే ఒట్టు! రేవంత్‌ పలకరించాలని చూసినా పలకలా!

బైక్‌ ఆగి, వైకు మీంచి దిగాక- రేవంత్‌ “బై...” అని కళ్ళతో నవ్వగానే-

చటుక్కున వంగి హ్యాండిల్‌ మీదున్న అతని గుప్పెటమీద ముద్దుపెట్టి, “బై...” అని కళ్ళల్లోకి చూసి వెళ్లిపోయింది గబగబా! ఆ కళ్ళల్లో నీటిపొర!

అడక్కుండా మొట్టమొదటిసారి అమ్మకాక, మరో ప్రీ ఇచ్చిన ముద్దు! (పేమ సంకేతం! ఉద్వేగపు చిహ్నం! ఆనందపు లహరి! సంతోషపు మధురిమ!... చెప్పలేని భావాల సమూహపు వత్తిడి కలిపి తన గుప్పెటపైన వేసిన పెదవుల లిపిస్టిక్‌ చివ్నోనికి ఆర్రిగా తన పెదవులను అద్ది... బైక్‌ స్టార్ట్‌ చేశాడు సంతృప్తిగా-

“ఐ లవ్‌ యూ జ్ఞాపీ!? అనుకుని.

అదే రోడ్డుకు మలుపు దగ్గర నాలుగు కాళ్లు- నాలుగడుగులు ముందుకేసి, నాలుగు కళ్ళు- ఆ బైక్‌ మలుపు తిరిగేదాకా చూసి, చేతిలోని ప్యాకెట్‌ చింపి బ్రొన్‌షుగర్‌ని డైరెక్ట్‌గా నాలుకపై పోసుకుని, పాము బుస విడిచినట్టు బలమైన శ్వాస వదిలి వెనుదిరిగాయి.

కే

ద్డావం రూమ్‌లోకొచ్చేసరికి రేవతి గబగబా ఎదురొచ్చింది.

రేవంత్‌ చూపించిన అద్భుతానికి- తను బహుమతిగా ఇచ్చిన ముద్దు తాలూకు ఎమోషన్‌ ఇంకా తగ్గలేదు జ్ఞాపికలో! ఎదురొచ్చిన రేవతిని దోసిట్లోకి మొహం తీసుకుని గబగబా ముద్దులు పెట్టేసి, తలకు తల ఢీకొట్టి, కామిని పక్కకొచ్చి భుజాలమీద చేతులేసి- “లాల్లలాలా! లాలల్లాలాగా అని వామ్‌చేస్తూ స్ఫూర్తి దగ్గరికెళ్లి చక్కిలిగింతలు పెట్టింది.

వాళ్ళు ముగ్గురూ ఆ ఆనందానికి కారణం తెలీకపోయినా- వాళ్ళు కూడా హుషారుగానే ఎంజాయ్‌ చేస్తూ-

“వాట్‌ యార్‌! ఎనీధింగ్‌ స్పెషల్‌.?” కోరస్‌గా అడిగారు.

“య్యా! ఇకనుంచీ ఎవ్విరీథింగ్‌ ఎ స్పెషల్‌ మినిట్‌” అంది మెల్లగా బాడీ షేక్‌చేస్తూ.

“ఏమయిందీ... ఎందుకు?” అడిగింది స్ఫూర్తి యాంగ్దయిటీ తట్టుకోలేక.

“ఏవవుతుందీ! నేను చెప్పనా! స్ఫూర్తి బైక్‌ మీదెళ్లి ఐస్‌క్రీం పట్రావే...” అంటే- పెళ్ళి చేసుకొచ్చింది. జ్ఞాపిక బైక్‌ మీదెళ్లి మిరపకాయ బజ్జీలు తేకుండా వచ్చి ముద్దులు పెట్టేసి డాన్స్‌ చేస్తూంది. రేపు కామీ కూడా బైక్‌ మీదెళ్లి చికెన్‌ సమోసా తేకుండా అందర్నీ

102 త్రలత... తనో... ఫ్రేడించకమర్చిలో వాటేసుకుంటుంది! నాకే... ఖర్మ- నాకే... బైకూ లేదు, పెళ్ళీ లేదు, ముద్దుల్లేవు, వాటేసు కోవడాలూ లేవు. కనీసం ఐస్‌క్రీం, బజ్జీలు, సమోసాలు కూడా లేవు!” తలమీద రెండుచేతులూ పెట్టుకుని దిగులుగా కూర్చుంది రేవతి.

“ఇదీ వరుస జ్ఞాపికా! నువ్వెళ్లినప్పటినుండీ ఇది మమ్మల్ని మాట్లాదనీకుండా తింటోంది!” స్ఫూర్తి కామినీ కంప్లయింట్‌ చేశారు.

ఎన్సీక్సు థైక్రూ, బాయ్‌ఫ్రెండేగా కావాలి..?!” జ్ఞాపిక సీరియస్‌గా అడిగింది.

“య్యా! ఎగ్జాట్లీ! ఎంత బాగా అర్థంచేసుకున్నావో! వీళ్ళకు అర్థమయిచావక ఛస్తున్నారు! రేవతి తలమీద చేతులు తీసి గుండెమీద పెట్టుకుని హాయిగా నిట్టూర్చింది.

“నో ప్రాబ్లమ్‌... ఇప్పుడే అరేంజ్‌ చేస్తా!”

“ఇప్పుడా! రాత్రయిపోయిందే! ఈ పిచ్చిది నిజమనుకుని తెల్లార్లూ మనల్ని తింటుందే! వెధవ ప్రామిస్‌లు చెయ్యకు!” అంది స్ఫూర్తి కంగారుగా.

“అసలు దీనికి రేచీకటి! చీకట్లో మగాదో, ఆడదో తేడా కూదా తెలీదు... వదిలెయ్‌!” కామిని ఆపబోయింది.

“జెలస్‌! ఎంత జెలపో నేనంటే, నా బాయ్‌(ఫ్రెండంటే! నిజమైన (ఫెండంటే జ్ఞాపికానే! పద! నా బాయ్‌ఫ్రెండ్‌ పాకెట్‌ మనీతో మీక్తు ఐస్‌క్రీం కాదు, కుంకుడు కాయలు, తెస్తా! తినకపోతే చంపేస్తా” అని రెండడుగులు వేసింది.

జ్ఞాపిక చెయ్యి పట్టుకుని ఆసి-

“ఎక్కడికీ వెళ్లక్కర్లేదు. ఇక్కడే చూపిస్తా” అంటూ రేవతిని వెనక్కి లాగింది.

“ఇక్కడా? ఎక్కడున్నా దెక్కడున్నా డెక్కడున్నాడూ?” అని హడావిడిగా కాట్స్‌ కిందా, టేబుల్‌ కిందా, బాత్‌రూమ్‌లోనూ వెతికింది.

“అగు! కంగారొద్దు! నేను చూపిస్తాగా,..” అని రేవతి చెయ్యి పట్టుకుని కూర్చోబెట్టి, “నువ్వు కళ్ళుమూసుకో! కళ్ళు తెరిచేసరికి రూమ్‌లో నువ్వూ, నీ బాయ్‌ఫ్రెండ్‌ మాత్రమే ఉంటారు... ఓ.కే.?” అంది.

“కళ్ళెందుకే మూసుకోవాలి,.?” కయ్యానికి దిగింది రేవతి.

“ఒళ్ళు కూడా మూసుకో!” స్ఫూర్తి అంది.

“ఫుట్‌ బాలయిపోతావ్‌..!” రేవతి తిట్టింది స్ఫూర్తిని,

“అయితే... నేను చూపించనుపో!” అంది జ్ఞాపిక.

“సర్లే, ఏడువ్‌!” అని కళ్ళు మూసుకుంది.

కామినికీ, స్ఫూర్తికీ ఏదో సైగచేసింది జ్ఞాపిక. రేవతి కళ్ళద్దాలు తీసి పక్కన పెట్టారు. ట్యూబ్‌లైట్‌ తీసేసి బెడ్‌లైట్‌ వేశారు.

శ్రీలత... చనల. ఫ్రేగుంచకసుల్చి లో! 103 పది నిముషాల తరువాత- “కళ్ళు తెరూ... రేవతీ[ అని గుసగుసగా వినిపించింది. రేవతి కళ్ళు తెరిచింది. ఎదురుగా... జీన్‌ప్యాంట్‌లో కాటన్‌ షర్ట్‌ టక్‌ చేసి- బెల్ట్‌, టైతో ఒకబ్బాయి నిలుచుని ఉన్నాడు. మంచి స్పే స్మెల్‌! మెల్లగా రేవతి చెయ్యిపట్టుకుని చెవి దగ్గర పెదాలు చేర్చి *ఐు లైక్‌ యూ రేవూ!” అన్నాడు. నూనూగు మీసాలు చెవి దగ్గర చక్కలిగిలి పెట్టాయి.

“రేవూ ఎవరు?” అడిగింది ముక్కు నలుపుకుంటూ,

“నువ్వే డాళింగ్‌! నీ కిస్‌నేమ్‌ శేవూ...” అని పెట్టుకున్నాగా అన్నాడు మళ్లీ గుసగుసగా.

“గట్టిగా మాట్లాడండీ! లైటెందుకు తీశారు? మా దెయ్యాలేరీ?” అంది.

“వ్శ,! లవర్స్‌ గట్సీగా మాట్లాడకూడదు. డిమ్‌లైట్‌లోనే (్రేమించుకోవాలి. మీ దయ్యాలు శ్శశానాని కెళ్లాయి” అన్నాడు మళ్లీ. చెవి దగ్గర మళ్లీ మీసౌల చక్కిలిగిలి.

“ప్పీడ్రా పోయారు! లేపోతే ఏడ్చి ఛస్తారు! ఇంతకీ మీపేరు?”

“నా పేరు “చావూ! అంటే... చక్కిలిగింతల ఉమేష్‌ షార్ట్‌ఫామ్‌ అన్నమాట!”

“బావుంది! బావుంది 'రేపూ! చావూ! భలే కాంబినేషన్‌! కూర్చోండి... కూర్చొండి అని పక్కకు జరిగింది.

“నిన్ను రోజూ చూస్తున్నాగో మళ్లీ చెవిదగ్గర! ఈసారి చెవి గోక్కుంది రేవతి.

“ఏ యాంగిల్‌లో!” అడిగింది అర్ధంకాక.

“అన్ని యాంగిల్స్‌లో! మీరు అజంతాసుందరిగొ

“తనెవరు మీ క్లాస్‌మేటా... చావూ!” అర్ధ్థంకాలా రేవతికి.

“కాదు! శ్మశానం మేటు రేవూగొ మునిపళ్ళతో చెవి మెత్తగా కొరికాడు- కొంచెం కోపంగా.

“నాకు తెలుసు మీకేవిష్టమో!” అంది రేవతి తనూ గుసగుసగా.

“రేవూద... నీకూ బుగ్రుందే! బుర్ర అంటే మనసన్నమాట!” అని గుందెపై చెయ్యేసి చూపించాడు. చటుక్కున చెయ్యి పట్టుకుని అపి-

“చావూ! మీకు నాన్‌వెజ్‌ అంటే చాలా ఇష్టం కదూ!” కనిపెట్టేసిన ఆనందం గొంతులో పొంగుతుండగా చెప్పింది.

“అరేం... నీకెలా తెలుసు రేవూ?” అడిగాడు ఇంకా ఆనందంగా.

“ఎలా అంటే, ఎలా అంటే... నా చెవి కొసలు మునిపంటితో కొరికితే కనిపెట్టేశా!” నెపోలియన్‌ ఇండియాను కనిపెట్టిన విజయం గొంతులో.

తల రేవతి భుజంకేసి కొట్టుకుని, “రేవూ! నీ చెవి నాన్‌వెజ్‌ కోసం కొరకలా! అది రొమాన్స్‌..!” అన్నాడు మళ్లీ గుసగుసగా.

104 శ్రీలత... తనో. ప్రేగించోకుర్చిలో

“రొమాన్స్‌లో వెజ్‌ ఉండదా చావూ?!” మళ్లీ గుసగుసగా ఆడిగింది.

ఇంతలో... వార్డెన్‌ వస్తున్న చప్పుడయింది.

“అమ్మో... వార్డెన్‌” అరిచింది రేవతి! గబగబా లైటెలిగించింది.

కామినీ, స్ఫూర్తి పుస్తకాలు పట్టుకున్నారు తిరగేసి. జ్ఞాపిక గోడవైపు తిరిగి కళ్ళు మూసుకు పడుకుంది. రేవతి కళ్ళద్దాలు తడుముకుని పెట్టుకుంది. పక్కనే ఏదో కాగితం, పెన్నూ ఉంటే గెలకసాగింది సీరియస్‌గా.

మేడమ్‌ కిటికీలోంచి చూసి- “చదువుకుంటున్నారు పిల్లలు... పాపం. 14.64. స్టూడెంట్స్‌ బాగా కష్టపడతారు! అనుకున్నారు.

“జ్ఞాపిక పడుకుందేం?” అడిగారు బయటినుండే.

“ఇప్పటివరకూ చదూకుంది కదా మేవ్‌్‌! జన్స్‌ రిలాక్స్‌గా వడుకుంది. నిద్రపట్టినట్టుంది!” కామిని చెప్పింది.

“కాదు... మేమ్‌! వీళ్ళు ముగ్గురూ శృశానానికి...” రేవతి.

“అవును మేమ్‌! మేమిప్పుడే శృశానం అంటే ఏవిటీ టాపిక్‌ డిసికస్‌ చేసుకున్నాం!” అంది స్ఫూర్తి కంగారుగా! కామిని- రేవతి చెయ్యి గిల్లింది గోరు దిగేలా.

“ఓ.కే. గుడ్‌నైట్‌ గర్ల్స్‌!” వెళ్లిపోయారావిడ!

అప్పుడు లేచారు ముగ్గురూ. రేవతిని చుట్టుముట్టారు.

“నా బాయ్‌ఫ్రెండూ, నేనూ కలిసి 'వెజ్స్‌ నాన్‌వెజ్‌ రొమాన్స్‌” చేసుకుంటుంటే మీరెప్పుడొచ్చారే?” అడిగింది అమాయకంగా రేవతి,

“నీ బొంద! రొమాన్స్‌లో వెజ్‌, నాన్‌వెజ్‌ ఉండదే!” స్ఫూర్తి తిట్టింది.

“అసలు నా బాయ్‌ఫ్రెండ్‌...” అని జ్ఞాపిక వైపు చూసింది.

జీన్‌ష్యాంట్‌, కాటన్‌ షర్ట్‌, టక్‌, టై, రెజాయ్‌ని కట్‌ చేసి పైపెదవి పైన అంటించుకున్న మీసాలూ చూశాక అర్ధమయిపోయింది రేవతికి,

అమాంతం జ్ఞాపిక మీదకు ఎటాక్‌ చేసి- రెజాయ్‌ ముక్కను మీసాలుగా పెట్టుకున్నది పీకి “నా బాయ్‌ఫ్రెండ్‌తో నేను పంచుకోవాలనుకున్న వెజ్‌, నాన్‌వెజ్‌ రొమాన్స్‌ సీనులోకి నువ్వు ఎంటరయిపోయి. పాడుచేశావు కదే! ఇక నేను మొట్టమొదటిసారి కాబోయే బాయ్‌ఫ్రెండ్‌తో ఏ సీను పంచుకొవాలే?! నా జీవితపు అపురూపపు ఆశను నా సోడాబుడ్డీ కళ్ళద్దాలు తీసేసి మసకలో నన్ను మోసంచేసి నాశనం చేశావు కదే!” అని దిండు తీసుకుని వెంటబడి కొట్టసాగింది.

రేవతిని కామినీ, స్ఫూర్తీ ఇద్దరూ కలిసి పట్టుకుని కూర్చోబెట్టారు. చేతిలో ఉన్న మీసాలు విసిరికొట్టి-

శ్రీలత... మనో... ఫ్రేమించతోముల్జి టో 105 “నన్ను మోసం చేసినందుకుగాను నీకు జీవితాంతం నీ బాయ్‌ఫ్రెండ్‌ వెజ్‌, నాన్‌వెజ్‌ రొమాన్స్‌ చెయ్యకుండుగాక!” అని శపించింది పరమసాధ్వీమణిలా ఫోజ్‌పెట్టి. జ్ఞాపిక, కామినీ, స్పూర్తీ నవ్వీనవ్వీ “ఒసేయ్‌ బకిరీ! రొమాన్స్‌లో 'వెజ్‌, నాన్‌వెజ్‌ ఉండవే!” అంటే వినలా. “ఉంటాయి! ఉండి తీరాలి!” అని వాదన. “ఒట్టి ముద్దు పెడితే వెజ్‌, మునిపంట నొక్కితే నాన్‌వెజ్‌...” అని ఇంకేదో చెప్పబోతున్న రేవతిని ఆపి- “సరే... దీంతో మనకేంటి! పడుకోమ్మా- వెజ్‌ రొమాన్స్‌ చేసుకో!” అంటూ గుడ్‌నైట్‌ చెప్పి బలవంతంగా పడుకోబెట్టి దుప్పటి కప్పారు. “అవును జ్ఞాపికా... ఏంటంత ఆనందంగా వచ్చావీ రోజుగస్సూర్తి అడిగింది. “నేనో ఇష్టమైంది చూశా!” అంది జ్ఞాపిక... అదో రకమైన తన్మయపు అనుభూతి ముఖంలో. “ఏవిటేం... నిన్నంత తన్మయంలో ముంచింది?!” ఇద్దరికీ తెలుసుకోవాలనిపించింది. రేవతి కూడా దుప్పటి తీసి జ్ఞాపికవైపు చూడసాగింది- “ఏం చెబుతుందో...” అని. “దేవంత్‌ వాళ్ళ మదర్‌ను చూశా! ఆవిడ రేవంత్‌ అక్కయ్యలా ఉందే! మనక్కూడా అక్కయ్యలా ఉంది! ఎంత బాగా కీట్స్‌ పోయెట్రీ ఎక్స్‌ప్లెయిన్‌ చేసిందో! నేనసలు ఇమ్మర్స్‌ అయిపోయా! ఆ ఇమ్మర్స్‌లో ఏదేదో చేసేసా! నాకు భలే నచ్చిందిలే! అసలు రేవంత్‌కు మమ్మీలా లేనే లేదే! రేవంత్‌ తనకంటే హైటూ పర్స్‌నాలిటీ! అసలు రేవంత్‌ను తనెలా కందో అర్ధంకాలా!” సంతోషంగా గబగబా చెప్పింది. “నా కర్థమైంది!” రేవతి అంది. “ఛుప్‌... పడుకో౯ స్ఫూర్తి తిట్టింది. “పాపం... ఊరుకోవే! పష్పటిాకా ఏడిపించాం! ఇక వదిలేద్దామే!” జ్ఞాపిక అంది. “ఏవర్టవయిందే?” అడిగింది రేవతిని సౌమ్యంగా. , “శేవంత్‌ను ఎలా కందంటే... రేవంత్‌ పుట్టినపుడు ఇంత పెద్దగా లేడు కాబట్టి!” అంది కనిపెట్టేసిన ఉత్సాహంతో. చేతిలో బుక్‌ తీసుకొని కొట్టింది జ్ఞాపిక. టక్కున ముసుగు పెట్టేసింది- “ఏది మాట్లాడినా తిడతారు, కొడతారు!” అని గొణుక్కుంటూ. ముగ్గురూ హాయిగా నవ్వారు. దుప్పట్లో రేవతి కూడా నవ్వుకుంది. రేవతి కావాలని అల్లరి చేస్తుందని వాళ్ళకీ తెలుసు. రేవతికీ తెలుసు. అందుకే ఆ నవ్వులు! ఆరాత్రి జ్ఞాపికకు నిద్ర పట్టలా!

106 శ్రీలత... షమ ఫ్రేమించకమర్చులో

రేవంశ్‌ వాళ్ళమ్మ భుజాల చుట్టూ చేతులేసి భుజంమీద తలపెట్టి తనవైపు చూసి నవ్వుతున్నట్టు అనిపించింది. “అమ్మంటే ఆలా ఉంటుందా... అక్కయ్యలా, (ఫెండ్‌లా?! అమ్మను వాటేసుకుంటే ఎలా ఉంటుంది? రేవంత్‌ అమ్మను తను తీసేసుకుంటే! రేవంత్‌లా తనూ ఆవిడనలా వాటేసుకుంటే! ఎంత దగ్గరితనం, ఎంత గారాబం రేవంత్‌ ముఖంలో! కాలేజ్‌లో సీరియస్‌గా ఉంటాడు. వాళ్ళమ్మ దగ్గర పిల్లాడిలా, ఒద్దికగా, గారంగా! నిజంగా అమ్ముంటే బావుందేది! రేవంత్‌ను అడగాలి- “మీ అమ్మను ఒక్కసారి భుజాలమీదుగా వాటేసుకుని భుజంమ్మీద తల పెట్టాలని ఉందీ! అని. ఏవంటాడో! “వద్దు! నేనున్నాగా...” అంటాడా? అననీ! తనున్నా అమ్మ కావాలి. రేవంత్‌ అమ్మల్లాంటి 'అమ్మ.” రేపు పెళ్ళయ్యాక తనూ రేవంత్‌లా ఆవిడ దగ్గర ఉండిపోవచ్చు. ఆవిడ దగ్గర గారాలు పోవచ్చు. తనకు ఇన్నేళ్ల నుండీ అమ్మ లేదనే లోటు రేవంత్‌ తీర్చేశాడనిపించింది. అందుకే... కానుకగా రేవంత్‌కు ముద్దు పెట్టింది.

రేవంత్‌ చేతిని తాకిన తన పెదాలను మెత్తగా తడిమింది.

రేవంత్‌ తడిమినట్లనిపించి ఒళ్ళు జలదరించింది. “ఒఫ్ఫ్‌ం...'అనుకుని దిండు గట్టిగా పట్టుకుంది. క

మసక వెలుతుర్లోంచి రేవతి- “వెజ్జా? నాన్‌వెజ్ఞా?” అడిర్జింది.

“చంపేస్తా! పడుకో! నైటీపిన్‌ గుచ్చుకుంటే అరిచా!” ఖీషుాన సంజాయిషీ ఇచ్చింది జ్ఞాపిక.

“అయితే... నాన్‌వెజ్‌” అంది రేవతి.

“షటప్‌... ఈవిల్‌” అని అరిచింది. ఇక మూల్గలా రేవతి.

క్ష

జి 9ళజలో ఎంటర్‌ కాగానే శేవంత్‌ ఎదురై విష్‌చేస్తే అడిగింది జ్ఞాపిక-

“శేవంత్‌! నాక్కొంచెం లాబ్‌ హెల్ప్‌ కావాలి నీది!” అని.

“జ్ఞాపీ... నువ్వు నెక్ట్స్‌ ఫైనలియర్‌ కొస్తున్నావు! నువ్వు గైడ్‌వు కావాలి... నీ జూనియర్స్‌కు! ఇంక కొంచెం కొంచెం నామీద డిపెందెన్సీ మానుకోవాలి” అన్నాడు సున్నితంగా.

నిజమేననిపించింది జ్ఞాపికకు. కొద్దిగా రోషం కూడా వచ్చింది. “ఏం... రేవంత్‌ గైడెన్స్‌ లేకుండా నేను చేసుకోలేనా?” అనిపించింది. చేసిచూపెట్టాలనే పట్టుదల కూడా వచ్చింది.

శ్రీలత... ష్యనోలం ఫ్రేమించానుల్టిలో. 107 క్లాసయిపోయాక కామినీ, స్ఫూర్తీ, రేవతీ విస్టల్‌ కెళ్లుంటే జ్ఞాపిక ఆగిపోయి అంది- “మీరెళ్లందే! నేను ఒకసారి లాబ్‌ కెళ్లొస్తా! రేవంత్‌ కోప్పడుతున్నాడు- “నీకు నువ్వే

(ప్రాక్టికల్స్‌ చేసుకో. నేనీ ఇయర్‌ వెళ్లిపోయాక ఎవరు హెల్స్‌ చేస్తారు? అయినా... నువ్వే నీ జూనియర్స్‌ని గైడ్‌ చెయ్యాలి. ఇంకా నామీద ఆధారపడొద్దూ” అని!” లాబ్‌ వైపు మళ్లింది.

“నువ్వెళ్లవే జ్ఞాపికాకు తోడు!” అన్నారు రేవతిని,

“దానికా? నేనెళ్లను! అది రెజాయ్‌ మీసాలు పెట్టుకుని నా మొట్టమొదటి ఫీలింగ్‌ కాజేసింది! ఐ హేట్‌ హర్‌! లెట్‌ హర్‌ గో టు హెల్‌!” విసుక్కుంది.

“నాకేమీ నీ తోడక్కర్లా! కాస్త దారి చూసుకుని నడువు! కళ్ళద్దాలు కనిపించక బోర్లాపడ్డావంటే నీ మొట్టమొదటి. “బోర్లా ఫీలింగ్‌” నేల కాజేస్తుందిగ్‌ అని, “మీరెళ్లండి... నేను వన్‌ అవర్‌లో వచ్చేస్తా” అని వెళ్లిపోయింది.

“దీనికి ఒళ్ళంతా పొగరే!” రేవతి గొణిగింది.

“నీకు మాత్రం తక్కువేంటీ..?!” స్ఫూర్తి రెట్టించింది.

“నీకంటే కొంచెం తక్కువే!” మొదలెట్టారు దెబ్బలాట.

రేవతి లాబ్‌ కెళ్లి తన వర్క్‌లో పడిపోయింది. టైమ్‌ చూసుకోలా! చీకటయిపోయి లైట్లు వేసేసరికి వాచ్‌ చూసుకుంది.

“మెగాడ్‌..” అని గబగబా దియటకొచ్చింది.

కైనటిక్‌ పార్క్‌ చేసినచోట కైనటిక్‌ లేదు. దూరంగా చెట్టుకింద పెట్టీ ఉంది.

“నేనిక్కడ పార్క్‌ చేశాను... అక్కడికెలా వెళ్లిందబ్బా! అనుకుంది. మళ్లీ తనమీదే అనుమానం వచ్చింది. 'అక్కడే పార్క్‌ చేసి ఉంటాను అనుకుని దాని దగ్గరకు నడిచి, క్రీ హోల్‌లో కీ పెడుతుండగా పడింది...

భుజంమ్మీద చెయ్యి..!

చివుక్కున తల తిప్పింది.

వాళ్ళిద్దరూ స్ఫూర్తిని చింపిన కుక్కలు. రెండోవాడు ఇంకో భుజంమ్మీద చెయ్యి వేశాడు. కైనటిక్‌ స్టార్ట్‌ చేసింది. కైనటిక్‌ను ఒక్క నెట్టు నెట్టారు. కైనటిక్‌, దాంతోపాటు జ్ఞాపిక కూడా పడిపోయింది.

పడిపోయిన జ్ఞాపిక తల దగ్గరకు రెండు పాదాలూ, కాళ్ల దగ్గరకు రెండు పాదాలు నిలబడ్డాయి. చుట్టిన పరుపులా జ్ఞాపికను ఎత్తి పట్టుకున్నాయి. విదిలించుకోవడానికి లేదు. చేతిలో ఉన్న కైనటిక్‌ కీతో భుజాలు పట్టుకున్నవాడి కడుపులో గుచ్చింది.

ఒక చెయ్యి వదిలాడు. అదే చెయ్యికున్న కడెం లాంటి గాజుతో ముక్కుమీద బలంగా గుద్దింది. డిన్ముతిరిగి రెండు భుజాలు వదిలాడు.

108 శ్రీలత... మనో... ఫ్రేడంచకోనుక్చలో జ్ఞాపిక తలక్రిందులుగా అయింది. రెండుకాళ్లూ రెండోవాడు పట్టుకున్నాడు. తల నేలమీద ఆనింది. తలపై బలమంతా మోపి అరచేతుల్తో శరీరాన్ని లేపి రెండు కాళ్లను పొత్తికడుపులో కుమ్మింది. వాడూ కాళ్లు వదిలేశాడు. చివుక్కున లేచి లాబ్‌వైపు పరుగెత్తబోయింది. ఒకడు కాలు పట్టుకుని లాగాడు. దభీమని బోర్లా పడింది. రెండోవాడు పైనుంచీ అదిమిపట్టి రెండుచేతులూ వెనక్కి మడిచిపట్టాడు. జేబులోంచి క్లోరోఫాం (స్పే తీసి ముక్కు దగ్గర (స్పే చెయ్యబోతుంటే వినిపించింది... రేవంత్‌ బైక్‌ సౌండ్‌! అది లాబ్‌ ముందు ఆగింది! రేవంత్‌ లోపలికెళ్లాడు. ఈష్‌ వైకుకు ఆనుకుని నిలుచున్నాడు. “రేవంత్‌..౯ గొంతుచించుకు అరిచింది. లాబ్‌లో రేవంత్‌, బైకు నానుకున్న ఈష్‌ ఇద్దరూ గొంతు వినిపించిన చీకట్లోకి చూశారు. ఏవీ కనిపించలా! అయినా ఇద్దరూ పరిగెత్తుకు వచ్చారు. ఈలోపే జ్ఞాపికను పక్కనున్న పొద చాటుకు లాగి క్లోరోఫాం ముక్కు దగ్గర స్ప్రే చెయ్యాలనే ప్రయత్నంలో ఉన్నారు. తల వాళ్ళకు దొరకకుండా తిప్పుతూ తను మెలికలు తిరగసాగింది! “నీయమ్మ దీనికి ఎంత ఐలముంది బై!” అన్నాడొకడు. “పోగురు గూడ మస్తుగుంది... దీన్నిడవద్దియ్యాల!” ఇంకొకడన్నాడు. రేవంత్స్‌ ఈష్‌ క్రైనటిక్‌ దగ్గరికొచ్చారు. పాద వెనుక జ్ఞాపికను కదలకుండా పట్టుకుని అరవకుండా నోరు మూశారు. 'రేవంత్‌... ఇక్కడా; ఇక్కడా? అని అనాలనుకుంది. కానీ, అనలేకపోయింది. “జ్ఞాపికా! జ్ఞాపికా... వేరార్‌ యూ?” ఈష్‌ అరిచాడు. “బట్టు... ఇక్కడ!” అని లోలోపలే అనుకుని బలంగా గింజుకోసాగింది. వాళ్ళపట్టు మరింత బిగిసింది. రేవంత్‌కూ, ఈష్‌కూ ఇంకా కంగారెక్కువయింది. చిందరవందరగా పడిన బుక్సూ, జారిపడిన హ్యాండ్‌బ్యాగ్‌, పడిపోయిన క్రైనటిక్‌... ఏదో జరిగిపోయిందని అర్ధమవుతోంది. కంగారుగా చుట్టుపక్కల వెతకసాగారిద్దరూ. జ్ఞాపికకు ఇద్దరూ కనిపిస్తున్నారు. చీకట్లో ఉండటాన జ్ఞాపిక వాళ్ళకు కనిపించంలా! నోరు మూసినవాడి చెయ్యి బలంగా కొరికింది. వాడు చెయ్యి లూజ్‌ చేశాడు. పిచ్చిగా అరిచింది- “రేవంక్‌..”అని, అంతే... ఇద్దరూ ఎలర్ట్‌ అయిపోయి అటువైపు పరుగెత్తారు. క్లోరోఫామ్‌ జ్ఞాపిక ముక్కుమీద స్తే చేసి బిగిసి పట్టాడొకడు. జ్ఞాపిక వాలిపోతుండగా .. వాళ్ళిద్దరూ మరో పొద వెనుక నక్సారు.

శ్రీలత... షబ్సరో. ఫ్రేగించశనుల్లులో. 109 చప్పుడువైపు పరిగెత్తుకొచ్చిన రేవంత్‌కు కాలికి తగిలింది... చీకట్లో మెత్తటి చెయ్యి! వంగి చూశాడు... జ్ఞాపిక. “జ్ఞాపీ! జ్ఞాపీ” తట్టాడు. అరకొర స్పృహలో ఉంది. ఈష్‌ కూదా వచ్చి వంగి చూస్తుండగా- “రేవంత్‌... అక్కడా! స్పూర్తీనీ... రేప్‌... చేసిన... వాళ్ళు... అక్కడా... అక్కడా!” అని పొదవైపు చూపించి స్పృహ తప్పింది. రేవంత్‌ చివుక్కున లేచి ఆ పొదవైపు కదలబోయాడు. “నువ్వుండు! జ్ఞాపికను చూసుకో! అని అటువైపు అడుగేశాడు ఈష్‌. మరో పాద వెనుక చిరు కదలిక! చివుక్కున అటు తిరిగాడు. రెండు ఆకారాలు చెరోవైపు పరుగెత్తాయి. ఒక ఆకారం వైపు రేచుక్కలా పరుగెత్తాదు. ఆ ఆకారం మరింత వేగంగా పరిగెత్తి కాంపొండ్‌వాల్‌ దూకింది. ఈష్‌ కూడా కాంపౌండ్‌వాల్‌ జంప్‌ చేసి మెయిన్‌రోడ్డు మీదకొచ్చాడు. స్రీట్‌లైట్‌ వెలుతుర్లో చూశాడు వాడ్ని! వాదు వాస్టల్‌ టీస్టాల్లో ఉందేవాడు ఎప్పుడూ. గుర్తుపట్టాడు. మరింత వేగంగా వాడ్ని పట్టుకునేందుకు పరిగెత్తుతూనే ఉన్నాడు. ఇంక రెండడుగులు వేస్తే అందేంత దగ్గరికి రాగానే చెయ్యిచాచి షర్టు పట్టుకునేలోపు- వాడు డైవర్షన్‌ మార్చి రోడ్డు క్రాస్‌ చెయ్యబోయాడు. అటునుంచి లారీ, ఇటునుంచి ఐస్‌... సడన్‌ టేక్స్‌ వేశాయి కానీ, అప్పటికే వాడి శరీరం లారటైర్‌ క్రింద నజ్జునజ్ఞయింది. విగ్రహలా నిలబడిపోయాడు ఈష్‌ తన స్పూర్తిని, తన ప్రాణాన్ని. తన పువ్వుని తన హృదయాన్ని నలిపిన ఆ చేతులూ, ఆ శరీరం చితికి చితికి మాంసం ముద్దయి, రక్తం ఓడుతుంటే... కసి తీరిన కళ్ళతో చూశాడు దగ్గరికెళ్లి. ఇంకా దగ్గరికెళ్లి మోకాళ్ల మీద కూర్చుని ముఖంమ్మీద ఉమ్మేసి చూస్తూ ఉన్నాడు కసిగా. రగులుతున్న గుండెకేదో ఊరట, శాంతి! మసలుతున్న రక్తం వేడిపొంగు కొంచెం తగ్గించిన నిలకడ! బస్‌లోవాళ్ళూ, లారీవాళ్ళూ యాక్సిడెంట్‌ జరిగిందని దిగి చుట్టుమూగేసరికి గుంపులోంచి బయటపడి నింపాదిగా మళ్లీ గోడ జంప్‌ చేసి లోపలికొచ్చాడు. శేవంత్‌ జ్ఞాపిక తలను ఒళ్ళో పెట్టుకుని కూర్చునున్నాదు. ఈష్‌ పరుగెత్తుకొచ్చాడు రేవంత్‌ దగ్గరకు. జ్ఞాపికను చూసి కంగారుపడి- “ఏం కాలేదుగా?!” అనడిగాడు. “ఏం కాలా! క్లోరోఫామ్‌ ముక్కుకు స్పే చేశారు. లేస్తుంది కాసేపయితే! ఎలా తీస్కెళ్లాలో అర్ధంకాక అలానే కూర్చున్నా!” అన్నాడు,

110 శ్రీలత... షురు. ఫ్రేముంచోసుర్చిల?

“నువ్వుండు! నేను లాబ్‌కెళ్లి నీళ్లు తీసుకొస్తా” నని, లాబ్‌కెళ్లి నీళ్లజగ్‌తో వచ్చాడు.

నీళ్లు చిలకరించాక- కొద్దిగా కళ్ళు టపటపలాడించింది.

నీళ్లు తాగించాడు రేవంత్‌ గుండెల కదుముకుని! రెండు గుటకలేసి పెదాలు తడుపుకుంది! మెల్లగా కళ్ళు తెరిచి కెవ్వున అరచి, మళ్లీ అరవబోయి రేవంత్‌ను చూసి ఆగింది.

“నేనే జ్ఞాపీ! నీకేం కాలా! చూడూ! వాళ్ళెవరూ లేరు!” చిన్నపిల్లలా తట్టి లేపాడు.

“రేవంత్‌! వాళ్ళూ స్ఫూర్తినీ.... వాళ్ళే... వాళ్ళను చంపెయ్యాలి! రేవంత్‌... వాళ్ళను చంపేయాలి వెళ్లు” అని రేవంత్‌ను నెడుతూ చిన్నగా ఏడ్వసాగింది!

తనను ఎటాక్‌ చేశారన్నది కాదు... తన బాధ! స్ఫూర్తిని పాడుచేశారన్నది బాధ! పగ తీర్చుకొమ్మన్నది బాధ!

“జ్ఞాపికా! ఒకడు చచ్చిపోయాడు... కుక్కచావు! ఇకలే... నీ కసీ, నా కసీ, మనందరి కసీ కలగలిపి లారీ, బస్సూ తీర్చేశాయి! నింపాదిగా చెప్పాడు ఈక్‌,

“నిజంగా..౯ నమ్మలేనట్టు అడిగింది జ్ఞాపిక.

“ప్రామిస్‌! స్ఫూర్తి మీద! ఓ.కే. అని ఈష్‌ అనగానే- అది ఆనందమో, కోపమో, ఉన్న్మాదమో తెలియనట్టు రేవంత్‌ను నిలువెల్లా కౌగిలించుకుంది తమకంగా!

రేవంత్‌ రెండుచేతుల్తో అదిమిపట్టుకున్నాడు. ఈష్‌ మెల్లగా అక్కడ్నుంచి కదిలి వెళ్లిపోయాడు. చాలాసేపు వెక్కివెక్కిపడింది జ్ఞాపిక.

“రేవంత్‌! మీరు రాకపోతే నన్ను కూడా స్ఫూర్తిలా...”

చటుక్కున జ్ఞాపిక ముఖం దోసిట్లోకి తీసుకుని పెదాలు మూసేశాడు బలంగా, మాట్లాడనీకుండా, ఇక వినలేనట్టు.

మెల్లగా అతని స్పర్శలో రిలాక్సయిపోయింది.

తననలాగే ఒడిసి పట్టుకుని నడిపించుకొచ్చాడు టైక్‌ దాకా! దారిలో శాండిల్స్‌, వ్యాండ్‌బ్యాగ్‌ కిందపడినవి ఏరుకొచ్చి, జ్ఞాపికను కూర్చోబెట్టి శాండిల్స్‌ వేశాడు. హ్యాండ్‌బ్యాగ్‌ చేతికిచ్చాడు. పాకెట్‌ జేబులోంచి కోంబ్‌ తీసి పైపైన హెయిర్‌ సవరించాడు. మళ్లీ నుదుట ముద్దెట్టి బైక్‌ స్టార్ట్‌ చెయ్యబోతూ-

“నిన్నెవ్వరూ ఏవీ చెయ్యలేరు... నేను బ్రతికుండగా!” స్థిరంగా చెప్పాడు. ఎంత కాన్ఫిడెన్సో!

“రేవంత్‌... నాకు జీవితాంతం తోడుగా ఉంటావా?”

“జీవితం అయిపోయాక కూడా ఉంటా! నీ కోసం కాదు! నా కోసం! నేను నువ్వు లేందే జీవించలేను. నిన్ను చూడగానే నువ్వు “నా అనే భావన ఏర్పడింది. అది నా ప్రాణం

112 శ్రీలత... షననో ప్రేమించకసుర్చీలో

రెండుచేతుల్తో ముఖాన్ని మృదువుగా తడుముకుని, “థాంక్యూ... కోపమా! నీ కోపం చాలా బావుంది! అప్పుడప్పుడూ ఇలా కోపం తెప్పిస్తూ ఉండాలన్నమాట నేను- ఈ అద్భష్టం దక్కాలంటే!” చిలిపిగా చూస్తూ అన్నాడు.

“ధిత్‌...” గుప్పెళ్ళతో ఛాతీమీద కొట్టింది.

“లెట్‌ వుయ్‌ స్టార్ట్‌ మేడమ్‌..!” చేతులు కట్టుకుని వినయంగా అడిగాడు.

“ఓ.కే. మిస్టర్‌! పర్మిషన్‌ (గ్రాంటెడ్‌..!” అధికారంగా తలూపింది.

“రేవంత్‌... నీకెలా తెలుసు నేనిక్కడ ఉన్నానని?”

“క్యాజువల్‌గా హాస్టల్‌కు ఫోన్‌ చేశా... నీ వర్క్‌ అయిందా, లేదా అని! వార్డెన్‌ చెప్పారు- జ్ఞాపిక ఇంకా రాలేదు, కంగారుపడుతున్నామని! నాకు డౌట్‌ వచ్చింది- నువ్వు టైమ్‌ మర్చిపోయి వర్క్‌లో పడిపోయుంటావని! వెంటనే నేనూ, ఈష్‌ వచ్చేశాం అన్నాడు.

వెనుక కూర్చుని అతన్ని రెండుచేతుల్లో పొదివి పట్టుకుంది... తనకేం భయం లేదన్నట్టూ, ఏదో బరువూ, బాధ్యతా తొలిగిపోయినట్టు!

వెళ్లేసరికి వార్డెన్‌, కామినీ, రేవతీ, స్పూర్తీ కంగారుపడుతున్నారు... జ్ఞాపిక ఇంకా రాలేదని. లోపలికి తీస్కెళ్తూ- “క్యాజువల్‌గా ఉండు” మెత్తగా చెప్పాడు రేవంత్‌.

వార్డెన్‌ కోపంగానే అడిగింది-

“ఏమ్మా జ్ఞాపికా... ఇంతసేపు బయట ఉండటం నాకిష్టం ఉండదని తెలుసుగా౯

“సారీ మేమ్‌! డేటా తయారుచేయడంలో పడి టైమ్‌ తెలీలా! రేవంత్‌ వాళ్ళొచ్చేదాకా! ఇంకోసారి ఇలా చెయ్యను మేమ్‌... సారీ మేమ్‌!” తలవంచుకుంది.

జ్ఞాపిక సంగతి అవిదకు తెలుసు... ఎంతో అవసరమయితేగానీ పొరపాట్లు చెయ్యదని! అందుకే ఇంకా ఎక్కువ తిట్టలేకపోయింది.

“టై...” అని, “భయపడకు! ఎక్కువ ఆలోచించకు! నేనున్నాను నీ గురించి ఆలోచించడానికి!” మెత్తగా ఎవరికీ వినబడకుండా చెప్పాడు రేవంత్‌.

“ఓ.కే. లై..!” అనేసి మెల్లగా నడుచుకుంటూ వచ్చి రూమ్‌లో తనవాళ్ళకు చెప్పింది జరిగింది. మళ్లీ ఒక మారణహోమం జరిగినట్టు విన్నారు.

ఆరాత్రి చాలాసేపు నలుగురూ నిద్రపోలా! ఒకరి మీద ఒకరు చేతులు వేసుకుని అలాగే కూర్చుండిపోయారు. ఎప్పుడు, ఏ ప్రమాదం వాళ్ళను కమ్ముతుందో ఊహించలేని స్థితిలో వాళ్ళున్నట్ట తెలిసిపోయింది వాళ్ళకు.

అలిసిపోయిన జ్ఞాపిక- స్ఫూర్తి ఒళ్ళో చేతులూ, కామిని ఒళ్ళో తల, రేవతి ఒళ్ళో పాదాలు పెట్టి నిద్రపోయిండి. అవాయం తప్పించుకుని వచ్చిన తమ ప్రియనేస్తాన్ని వాళ్ళు అపురూపంగా, ఆనందంగా మోశారు తెల్లార్లూ కదలకుందా! కదిలితే లేస్తుందని!!

శ్రీలత... షో... ప్రేముంచోనున్చలో.. 113

మధ్యమధ్యలో రెండుమూడుసార్లు జ్ఞాపిక- “ధిత్‌...” అని గుప్పెడితో కామిని

తొడమీద కొడితే రేవతికి డౌట్‌చ్చింది- “ఇదేంటే... ఇది రేప్‌ చెయ్యబోతుంటే- అదేదో

సెన్సిబుల్‌ రొమాన్స్‌ జరుగుతున్నట్టు ముద్దుముద్దుగా కసురుతుంది కలలో! ఈడ్చికొట్టాలిగానీ, దెబ్బ తగిలీతగలకుండా అ వత్తిడేవిటే?!” అని. ముగ్గురికీ అర్ధంకాలా!

“రేప్పొద్దున అడుగుదాం... కలవరింతలు రేప్‌ చెయ్యబోయినట్టు లేవూ, ఇష్టంగా రొమాన్స్‌ చేస్తున్నట్టున్నా యెందుకని! అని నిర్ణయించేసుకుంది.

“నువ్వు మెదడు వాడటం మానేస్తావా ఈ ఒక్కరాత్రికి! దాని కలవరింతలేవో అది కలవరించుకుంటుందిగానీ, నీ డౌట్లు తీర్చలేక మేం ఛన్తున్నాం[!” అని స్ఫూర్తి తిడితే నోర్మూసుకుంది.

కేజి

నఎగదా నడుస్తున్నారు... అల్లరల్లరిగా కబుర్లు చెప్పుకుంటూ!

హాస్టల్‌కు వస్తున్నారు. ఆరోజు కాలేజ్‌ అవర్స్‌ లీజర్‌! టైమ్‌పాస్‌ ఎలా అబ్బా...” అనుకుంటుండగా- “హాయ్‌ జ్ఞాపీ! మమ్మా నిన్ను రమ్మంది వీలుంటే! లిటరేచర్‌ బుక్స్‌ ఇస్తుందట!” బైకాపి చెప్పాడు రేవంత్‌.

“ఈరోజు లీజరే... రానా?” బుక్సనేసరికి తొందరపడిపోయింది.

“విత్‌ ప్లెజర్‌... కమాన్‌!” అని బైక్‌ ఆఫర్‌ చేశాడు.

వాళ్ళు వెళ్లాక ఈష్‌్‌ వచ్చి, “ఏయ్‌ స్ఫూర్తీ! ఐస్‌క్రీం పార్లర్‌ కొస్తావా!” మెత్తగా పిలిచాడు. వీళ్ళకు బై చెప్పేసి స్ఫూర్తి వెళ్లిపోయింది.

“రాత్రికి మనిద్దరం ఛస్తాం” అంది రేవతి.

“వాళ్ళు వెళితే మనం చావడం ఎందుకే?” కామినికి అస్సలు అర్థంకాలా.

“జ్ఞాపిక రాత్రంతా “ధిత్‌... ధిత్‌!” అని కలవరిస్తుంది. స్ఫూర్తి వచ్చి దిండు వాటేసుకు పడుకుని కలవరిస్తుంది. మనం వినలేక...” అని పూర్తిచేసేలోపు క్రాంత్‌ వచ్చి, “హాయ్‌ కామీ, రేవతీ...” అని విష్‌ చేశాడు.

“వెళ్లండి... మీరిద్దరూ కూడా వెళ్లండి! ఈరాత్రికి నిద్రపోనీయంది నన్నాక్కదాన్నే?” గొణిగింది రేవతి.

“షటప్‌..!” చిన్నగా కసిరింది కామిని.

“వాట్‌ రేవతీ?” అడిగాడు ్రాంత్‌.

శ్రీలత... షనినోం. ఫ్రేమించకనున్సిలో శ్‌ జ్హైపికను ఇంట్లోకి తీసుకెళ్తూ... రేవంత్‌ తను ఒకడుగు ముందుకేసి, “వెల్‌కమ్‌ ఈ ఇంటి యువరాజీవారికి!” చేతులు రెండూ వంచి స్వాగతం పలికాడు.

“ధాంక్స్‌..!” అని భద్రంగా కుడికాలు పెట్టటోయింది.

అది నేలను తాకకముందే రేవంత్‌ చటుక్కున వంగి తన కుడిచేయి పొదానికీ, నేలకూ మధ్య పెట్టాడు. రేవంత్‌ అరచేతిలో జ్ఞాపిక పాదం!

జ్ఞాపిక ఇంకో అడుగు వేయబోయేంతలో... ఇంకో చెయ్యి పెట్టాడు. మళ్లీ రెండో చేతిలో రెండో పాదం! జ్ఞాపిక బరువంతా రెండు అరవేతులపై మోస్తూ తలెత్తి-

“నడవండి యువరాణీ! గుండెనెలా పరవాలో తెలీక అరచేతులు పరిచా! అందుకని కినుకా?1” నేరస్థుడిలా అడిగాడు చటుక్కున కూర్చుండిపోయి.

“ఐ లైక్‌ యూ రేవంత్‌! రియల్లి నీ లవ్‌ ఎక్స్‌(డైషన్‌ ఎంత బావుంటుందంటే... నీ పేమలేని జన్న్మెందుకు?... అనిపించేంత! ధాంక్యూ! కానీ, మోసింది చాలు- ముందు ముందు మోయాల్సింది చాలావుంది... చేతులు తీసెయ్యొచ్చు” అంది.

“ధాంక్స్‌! నేనెలా మోయాలో నాకు చాలా బొగా తెలుసు. నేను చేతులు తీయాలంటే మీరు ముందు నా చేతులపైన వీ ఏడుమల్లెల ఎత్తు అందాన్ని తీయాలి!” అని కన్నుకొట్టాడు.

నాలిక్కరుచుకుని, “ల్రువునుకదా... మర్చిపోయా!” అని లేచి తన కాళ్లు అతని అరచేతుల్లోంచి తీసింది. అతను అరచేతులు బార్లా తిప్పేసరికి ఎరగా కందిపోయాయవి. వాటిని సవరించి చటుక్కున ముద్దు పెట్టుకోబోయింది. శేవంత్‌ ఊపిరి బిగపట్టాడు.

కళ్ళల్లోకి చూస్తూ- “ముద్దు పెట్టుకోబోవట్లేదు. ఊపిరి వదలొచ్చు!” అంది గుసగుసగా.

“యూ నాటీగర్ల్‌! నాది నాకే రీప్తే చేస్తావా?” తలమీద చిన్నగా కొట్టాడు.

“మమ్మా ఎక్కడ?” ఇల్లంతా కలియచూస్తూ అడిగింది.

“లేదు! గంటక్కానీ రాదుకొ రెండుచేతులూ భుజాలమీద వేసి అన్నాడు.

“మరి... మమ్మ రమ్మందని చెప్పావ్‌?”

“ల్రేవోతే నువ్వొస్తావా! 'మా ఇంటి కెళ్టాం రా! పెళ్ళయ్యాక రొమాన్స్‌ ఎలా చెయ్యాలో ప్రాక్టీస్‌ చేసుకుందాం...” అని నేనంటే!” నుదుటికి నుదురు కొట్టి చిన్నగా కవ్వించాడు.

చేతులు తీసి దూరంగా జరిగి- “దూరం. . దూరం! మా దాడీ ఒప్పుకోందే, మా

డాడీకి నచ్చందే నో పెళ్ళి, నో రొమాన్స్‌, నో ప్రాక్టీస్‌” సీరియస్‌గా అంది.

“మీ డాడీకి నచ్చేదేంటి? నువ్వు 'ఐ లవ్‌ యూ” అన్నాక దేవుడికి నచ్చకున్నా

ఎత్తుకెళ్లిపోయి. సెళ్ళిచేసుకుంటా... ఇలాగ్‌ అని రెండుచేతుల్లో పసిపిల్లలా ఎత్తేశాడు. పడేస్తాడేమోనని మెడను గట్టిగా పట్టుకుంది

శ్రీలత... మవనోలం ప్రేమించకసుర్చిలో.. 112 ఉండగా తొలిగిపోదు” అరచేతుల్లోకి మొహం తీసుకుని కళ్ళల్లోకి నూటిగా చూస్తూ సన్నిహితంగా, ఇద్దరి ఊపిరీ కలిసేంత సన్నిహితంగా చెప్పాడు.

“నిజంగా...” కళ్ళు పెద్దవిచేసి అమాయకంగా అడిగింది.

“నిజంగా! నా భవిషత్తులోని ప్రతిక్షణంలోనూ నీ ఉనికిని నిర్మించుకున్నాను. నీ ఉనికి లేని నా భవిషత్‌ క్షణాలు లేవు”

“నాక్కూడా అలాగే అనిపిస్తుంది. నువ్వు పరిచయం అయ్యాక డాడీకూడా ఎక్కువగా గుర్తురావడంలా! డాడీని మరిపించావు నువ్వు”

“నువ్వు ప్రపంచాన్ని మరిపించావు.”

“ద్రీన్నేమంటారు?” పసిపిల్లలా అడిగింది.

చిన్నగా నవ్వి తలను ఎదకు హత్తుకుని “ప్రేమని మాత్రం అనరు.”

“మరేంటిది..?” అలాగే పొదివి పట్టుకుని అడిగింది.

“ఆత్మీయత! అనురాగం! మమత్వం! “నాది” అనే భావన... చాలా? నుదుటికి నుదురు కొట్టి అడిగాడు.

“ఇది ఎన్నాక్లుంటుంది..?” తల అడ్డంగా వంచి నొసలు పైకెత్తి అడిగింది.

“పిచ్చీ... గుండె ఎన్నాళ్లుంటుంది! ఊపిరి ఎన్నాళ్లుంటుంది!”

“బతికినన్నాళ్లూ..!”

“అలాగే గుండెలో పుట్టింది, ఊపిరిలో పెరిగింది ఇది! కాబట్టి గుండె ఉన్నాన్నాళ్లు.., ఊపిరి ఉన్నన్నాళ్లూ ఉంటుంది”

“ష్రామీస్‌..గ” చెయ్యి సొచింది.

తలమీద చిన్నగా కొట్టి, తల పక్కకువంచి బుగ్గమీద నాలుక తడితో “ప్రామిస్‌ అని రాశాడు.

కళ్ళు మూసుకుని ఆ స్పర్శతో లీనమై “ప్రామిస్‌ అని చదువుకుంది. చటుక్కున తలవంచి రేవంత్‌ కాలర్‌ జరిపి గుండెపై 'థాంక్స్‌' అని నాలుక కొసతో రాసింది.

“అమ్మో... ఏం తెలీదనుకున్నా- ఫర్వాలేదే! నీ మనసుకూ బయటపడే మార్ధాలు తెలుసుగా టీజ్‌ చేశాడు.

“నువ్వేగా... నేర్చావ్‌!” కినుకగా అంది.

“ఓ.కే.! ఓ.కే.[! ఓ.కే.” అలిగిన గడ్డం పైకెత్తి పట్టుకోగానే- కళ్ళు రెండూ మూసుకుంది... జరగబోయేది తెలుసన్నట్టు! అతను నవ్వుతూ చెవిలో-

“సారీ! నిన్ను ముద్దుపెట్టకోబోవటంలేదు... ఇక కళ్ళు తెరవచ్చు[” గుసగుసగా అన్నాడు. పిచ్చికోపమొచ్చి తనే ముఖమంతా ముద్దులు పెట్టేసింది.

ష4. శ్రీలత... తనన. ఫ్రేషించకనుర్షి లో

“నధింగ్‌! లెట్‌ వుయ్‌ గో టు లాబ్‌” అని కామిని మాట మార్చేసి, “ఒక్కదానివే ఏంచేస్తావే?” అడిగింది రేవతిని.

“బాయ్‌ఫ్రెంద్‌ను వెళుక్కుంటా"ా కసిగా సమాధానం ఇచ్చింది.

“జెలస్‌ వద్దూ! జాగ్రత్త... కళ్ళద్దాలు పెట్టుకుని వెతుక్కో లేపోతే అమ్మాయిని సెలక్ట్‌ చేసుకోగలవు!గ” అని వెళ్లిపోయింది.

తను వెళ్లినవైపు చిన్నరాయి విసిరేసి రేవతి ఒక్కతే కూర్చుంది మౌనంగా- ఫ్రెండ్స్‌ను తిట్టుకుంటూ!

దూరంగా ఎవరో అబ్బాయి ఒళ్ళో పేపర్స్‌ పెట్టుకుని ఏదో రాసుకుంటున్నాడు. ఆ పేపర్స్‌ ఎగిరిపోతే పట్టుకోబోతూ తన దగ్గరికి వచ్చాడు. 'పాపం...” అనుకుని, తనూ హెల్ప్‌ చేద్దామని రెండడుగులు వేసింది. దభీమని డాష్‌ ఇచ్చాడు. వెంటనే “సారీ... చెప్పాడు. నాలుగయిదు కాగితాలు పట్టుకుని అతనికిచ్చి వెళ్తుండగా అతనన్నాడు-

“థాంక్యూ మిస్టర్‌! మీ పేరు..?” అని.

“మిస్టర్‌ కాదు మిస్‌! మిస్‌ రేవతి!” అంది టీషర్టు కిందకు లాక్కుని.

“సారీ అండీ... జీన్‌ అంగ్‌ షర్ట్‌లో చూసి అబ్బాయనుకున్నా!”

ఓసారి తలవంచి చూసుకుని, హెయిర్‌ విదిలించి- “అన్నీ సక్రమంగానే ఉన్నాయి. అబ్బాయని ఎలా అనుకున్నాడబ్బా?” డౌట్‌ వచ్చింది.

కిందకు వంగి తన గ్లాసెస్‌ తీసుకుని పెట్టుకుని, టీషర్ట్‌ వైపు చూసి అపుడు-

“సారీ! మీరు అమ్మాయే! నేనే పొరపాటు పడ్డా! మిస్‌ రేవతీ... గ్లాడ్‌ టు మీట్‌ యుగ అన్నాడు కళ్ళద్దాలు సవరించుకుంటూ.

“మీక్కూడా నాలా కళ్ళద్దాల్లేందే సరిగా కనిపించదా? మసగ్గా కనిపిస్తాయా?” ఆనందం పట్టలేక అడిగింది.

“అవునండీ! మీకూ ఆ ప్రాబ్లమ్‌ ఉందా? తనూ ఆనందపడిపోయాడు.

“అవునూడ.. ఇంతకీ మీ పేరు?

“ఆనంద్‌!”

“బావుంది! బావుందిగ్‌ ఇక ఇద్దరూ ఒకర్ని ఒకరు తినడం మొదలెట్టుకున్నారు.

“ప్పీక్రూ ఐస్‌'క్రీమూ, కాద్‌బరీస్‌ ఇష్టమా?” తొందరతొందరగా అడిగేసింది.

“ఆట.. అవునవును. మిల్క్‌బార్‌, బబుల్‌గమ్‌ కూడా ఇష్టం!” అన్నాడు ఇంకా ఆనందంగా. =

ఖః షు ఖు

6. శ్రీలత... తనన ప్రేమించక నుర్టిలో కిటుకు కనిపెట్టేసి “పడేస్తున్నా!్‌ అని చేతులు లూజ్‌ చేశాడు. ఇంకా గట్టిగా పట్టుకుని, “వద్దూ... ప్ల్‌ దింపెయ్‌!” (బ్రతిమాలింది. ఎర్రద్రేశ్రా.” అని ఇంకొ వదులుచేశాడు. చిన్నగా అరిచి ఇంకా గట్టిగా వాటేసుకుంది. ఇ్రడ్షిహోత్రున్నావ్‌..” ఇంకొంచెం లూజ్‌ చేశాడు. విషయం అర్థం అయిపోయింది జ్ఞాపికకు. ఎనన... పడేసుకో( అని చేతులు వదిలేసింది. జారుతున్న జ్ఞాపికను చటుక్కున బిగిలిపట్ళీ సోషఘ్టాలో పడుకోబెట్టాడు... మెత్తటి శాన్‌పై వాల్చిన పువ్వులా. *నిజంగా పడేసుంటే” నిజ్జంగానే లేపేసి ఉండేవాడివి! "నేనుండగా నీకేం కాదు” అన్నవాడివి- నువ్వు నన్ను పడేయగలవా బిట్టూ” చిన్నపిల్లాడ్ని పిలిచినట్ట పిలిచింది. “ప్ట్స్‌6 నేను మమ్మాకి బిట్టూని. నీక్ళాదుూ” చిరుకోపం. “నాక్షూడా బిట్టూనే! బిట్టూ... బిట్టూ... బిట్టూ! ఏంచేస్తావ్‌- మళ్లీ అంటా! బెట్టూ... చిట్టూ... బిట్టు.” చటుక్కున పెదాల్లో పెదాలు మూసేశాడు, “ప్పద్రి, మళ్లీ అను హనీ- బిట్టు అని? కవ్వింతగా చూశాడు. ఇక అన్లేదు, అనదనీ తెలుసు. యుద్ధంలో గెలిచిన వీరుడిలా చూశాడు. “గాప్టేలే,[ గొణిగింది. పక్కకు తిరగ్గానే మమ్మా ఫోటో కనిపించింది జ్ఞాపికకు,

ఇ్రేషంత్‌! సీకో విషయం చెప్పనా?”

“రెండు చెప్పు!ొ ్రిజ్‌లోంచి కూల్‌డ్రింక్‌ తీస్తూ అన్నాడు.

ఉఒకే.! ఒకటి... మమ్మా నీకు మమ్మాలా లేదు- అక్కయ్యలా ఉంది! రెండు... మీ దాడీ చనిపోగానే మారేజ్‌ చేసుకునుండాల్సింది[?

“నూ డాడీ పెళ్ళయిన అర్నెల్లకే యాక్సిడెంట్‌లో చనిపోయార్ద. అప్పటికి మమ్మా మూడోనెల గర్భిణీ అట. అంటే నేనన్నమాట! అంత చిన్నవయసులో విడో అవడంతో మళ్లీ పెళ్ళి చెయ్యాలంటే పిల్లలుంటే కష్టమని మా మామయ్య అబార్జన్‌ చేయిస్తానన్నారట! కానీ, మమ్మా ఒప్పుకోలేదట. 'నాకు పెళ్ళికంటే నా బిడ్డ ముఖ్యం అందిట, చాలా ఆఫర్స్‌ వ యట కానీ, నాకోసం చేసుకోలేదట. అంటే... 20 సంవత్సరాల వయసులో కడుపుని కోస మళ్లీ పెళ్ళి చేసుకోలా! ఆ తర్వాతే తను పి.జి., పె.హెద్‌.డి. చేసింది. బంధువులంతా చాలా బలవంతం చేశార్చ. తనకో ఆఫర్‌ కూడా వచ్చిందట- బిడ్డతో కూడా చేసుకుంటానని... తన

శ్రీలత... మనో. ఫ్రేగుంచీశనుర్జిలో.. 117 క్లాస్‌మేట్‌ నుండి! కానీ, మమ్మా ఒప్పుకోలేదట- బిడ్డను మారుతండ్రి సరిగా చూసుకోడేమోనని! ఆ క్లాస్‌మేట్‌ కూడా అలాగే ఉండిపోయాట్ట. మా అంకుల్‌ చెప్పారు- అంటే... మమ్మా అన్నయ్య!”

“ఇప్పటికీ అలానే ఉండిపోయారా ఆయన?” కుతూహలంగా అడిగింది.

“అవునట! అంకుల్‌ చెప్పారు.”

“నువ్వు ఫారిన్‌ వెళ్లిపోతే- మరి, మమ్మాకి తోడు?” అనుమానం వచ్చింది.

“అవును! నాకదే ఆలోచన! కాన్సీ మనిద్దరి పెళ్ళయివోతే నువ్వంటావుగా! ఆ తర్వాత ఇద్దర్నీ నేను ఫారిన్‌ తీస్ఫెళ్లిపోతా!” అన్నాడు ఈజీగా.

“దానికంటే మమ్మాకి మళ్లీ పెళ్ళిచేస్తే అసలయిన తోడు దొరుకుతుందిగాగ” కొంచెం నెమ్మదిగా అంది.

చివుక్కున తిరిగి చూశాడు.

“క్రరెక్ట్‌.. నాకొచ్చిన ఆలోచనే!” గబగబా జ్ఞాపిక దగ్గరికొచ్చి ముఖం దోసిట్లోకి తీసుకుని, “నీకూ నిజంగా అలానే అనిపిస్తుందా? నాకూ అప్పుడప్పుడూ అలానే అనిపిస్తుంది!” ఉద్వేగంగా అడిగాడు.

ఇంతలో... కాలింగ్‌ బెల్‌ చప్పుడు!

జ్ఞాపిక సిటొటీలోకి వచ్చింది. తలుపు తీసి- “వోయ్‌ల.. మేమ్‌!” అంది.

“ఇఫ్‌ యు డోంట్‌ మైండ్‌ కాల్‌ మీ ఆంటీ!” అందావిడ చల్లగా నవ్వుతూ.

“ఇఫ్‌ యు డోంట్‌ మైండ్‌ ఐ విల్‌ కాల్‌ యు మమ్మా! జస్ట్‌ లైక్‌ రేవంత్‌!”

“ఫ్‌ల.. విత్‌ పైజర్‌! నౌ ఐవావ్‌ టూ చిబ్లన్‌! వెరీ గ్లాడ్‌ న్యూస్‌” జ్ఞాపిక భుజాలమీద చెయ్యేసి రేవంత్‌ దగ్గరికెళ్లింది!

శేవంత్‌ కూల్‌డ్రింక్‌ మమ్మాకి, జ్ఞాపికకు అందిస్తూ-

“మమ్మా అని పిలిస్తే పిలవనీ! కానీ, నా (ప్రేమలో 'షేరిచ్చావంటే నేనొప్పుకోను” చిన్నపిల్లాడిలా మారాంగా అన్నాడు.

"బిట్టూ! (ప్రేమలో పషేర్తుందవ్‌... అది సముద్రం!” అంది తలమీద కొట్టి.

“ధాంక్యూ... మమ్‌!” అంది జ్ఞాపిక. కళ్ళల్లో నీళ్లు! 'అమ్మ స్పర్శ” ఎరుగని మనసుకు అదొక అనిర్వచనీయమైన భావన.

“వవ్రయింది జ్ఞాపికా! లాస్ట్‌ట్రైమ్‌ కూడా నీ కళ్ళలో నీళ్లు చూశాను” అందావిడ అనునయంగా.

“నథింగ్‌ మమ్‌! తనకు అమ్మలేదు. నిన్ను చూడగానే తనకు అమ్మ గుర్హొచ్చి!” విషయం చెప్పాడు.

118 శ్రీలత... మనన ్రేడుంచతనుల్లిలో

“సారీ! ఐయాం సారీ జ్ఞాపీకా! ఇకనుంచీ మీ అమ్మ దగ్గర ఎలా ఉండాలనుకున్నావో అలాఉండు నా దగ్గర! ఓ.కే.[” అంది గడ్డంపట్టి పైకెత్తుతూ.

ఆమె భుజాలచుట్టూ చేతులేసి మెడమీద నుదురు ఆన్సి, “ధాంక్యూ... ధాంక్యూ!” అంది మెల్లగా! రేవంత్‌ లేచివచ్చాడు టాపిక్‌ మార్చడానికని.

“మమ్‌! తనకు లిటరరీ బుక్స్‌ ఇస్తానన్నావట. నన్ను చంపుకుతింటూంది రోజూ... తీస్మెళ్లమని. వదో ఈరోజు పోరు భరించలేక తీస్మొచ్చా!? అన్నాడు.

తడికళ్ళు విప్పార్చి ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ-

“నేనా... చంపుకుతిన్నానా? నువ్వే నన్ను మమ్మా తీసుకురమ్మందని తీసుకొచ్చి...” అని వెంటబడింది- తలమీద కొడదామని!

టేబుల్‌ చుట్టూ ఒక రౌండ్‌ కొట్టి, “మమ్‌! హెల్స్‌ హెల్ప్‌! మర్దర్‌! కిల్లింగ్‌” అనరిచాడు.

“మమ్‌! ప్లీజ్‌... వదలొద్దు- పట్టుకో! ఉండు... నీ పనిచెప్తా తల అందుకోబోయింది.

ఇద్దరూ అలా తనచుట్టూ ఆటలాడుకుంటుంటే... తనూ తల్లిలా ఇద్దర్నీ సముదాయించడంలో తనూ చిన్నపిల్లయిపోయింది... సువాసిని.

జ్ఞాపికను డడ్రాప్‌చేసి వచ్చాక సుహాసినిని చూడగానే- “అమ్మకు పెళ్ళిచేస్తే...” అన్న ఆలోచన మళ్లీ వచ్చింది రేవంత్‌కు. 'పుట్టని తన కోసం అందం, జీవితం అన్నీ అంకితమిచ్చిన అమ్మకు కొత్తజీవితం ఇస్తే ఎంత బావుంటుందో!” అనుకున్నాడు. తనలాగే ఆలోచన వచ్చిన జ్ఞాపిక అంటే ఇంకా ఇష్టం పెరిగింది. 'తనూ, జ్ఞాపిక కలిసి ఏదో ఒకటి చెయ్యాలి” అనుకున్నాడు.

నుదుట పెద్ద బొట్టూ, పూలూ, చేతినిండా గాజులూ, పట్టుచీర, పక్కన తనమనిషి తోడుగా నిండుగా నవ్వుతున్న అమ్మరూపం కదిలింది. అలానే చూస్తూండిపోయాడు.

“బిట్టు! ఏంటలా చూస్తున్నావ్‌? ఎప్పుడూ చూడనట్టు!” యాపిల్‌ కట్‌చేసి ఇస్తూ అంది.

“మమ్‌! నువ్వు పెళ్ళి చేసుకుంటే ఎలా ఉంటుందీ?” అడిగేశాడు.

పకపకా నవ్వింది. “నేను నిన్నడగాలి బిట్టూ అది! నువ్వు నన్ను కాదు!

“సీరియస్‌గా అడుగుతున్నా... ఎలా ఉంటుందీ?!” అన్నాడు మొండిగా.

“ఏవీ బావుండదు! నాకసలు అక్కర్లేదు కూడా! అయినా నువ్వుండగా నాకింకేం కావాలిరా! హాల.! ప్రపంచమంతా నీలోనే కనిపిస్తుంది నాకు!” అంది ముక్కుమీద యాపిల్‌ తడి తుదుస్తూ.

లేచి వెనకనుంచి మమ్మా భుజాలమీద చెయ్యేసి, “నేను స్టేట్స్‌ వెళ్లిపోతే నీకు తోడు?” అడిగాడు.

శ్రీలత... చ్యవన ప్రేమించతోసుల్సిలో. 119

“నీ ఆలోచనలు, నా జాబ్‌! ఇవిచాలు! అయినా పిచ్చిపిచ్చిగా ఆలోచిస్తున్నా

వెందుకీరోజు?” ముద్దుగా కసిరి లోపలికెళ్లింది.

అమ్మ పడుకున్నాక లేచి, అమ్మ రూమ్‌లోని అల్మారాల్లోంచి కొన్ని డైరీలు తీసి వెతికాడు... ఏదో అడ్రసు దొరికేదాక!

ఆ తర్వాత దైరీలన్నీ పెట్టేసి మౌనంగా పడుకున్నాడు.

చాలాసేపు నిద్రపోలా! ఏదో తర్మం.., మనసులో ఘర్షణ! ఈ రెండింటి మధ్యా స్థిరంగా తీసుకున్న నిర్ణయం!!

కేం

చఈఈ భుజంమ్మీద తలపెట్టుకునుంది స్ఫూర్తి!

మౌనం! మౌనంలో ఏకత్వం! ఏ భావమో తెలీని భావోద్వేగంలో వృాదయాల స్పందన లేకమయిన మౌనం! ఆ మౌనం ఎంత ఏకీకృతం చేసిందంటే... రెండు శరీరాలన్న భావనే దూరం చేసింది. ఏకాత్మను చేసి ఇద్దర్నీ ఒకర్ని చేసింది.

“ఈష్‌.!”

“యి.

“నాకోసం నువ్వు లోలోపల రగులుతున్నావు కదూ!”

“లేదు! నా నువ్వు నాకు దక్కాక ఇంకా కోపమెందుకు?”

“నీలాంటి వ్యక్తిచే (ప్రేమించబడటం నా అదృష్టం కాదూ!”

“నిన్ను (ప్రేమించుకోవడం నా అదృష్టం అనుకున్నాను గనుకే- నిన్ను నా స్వంతం చేసుకున్నా!”

“నిన్ను దేవుడనాలి కదూ!”

“అక్మ్లేదు! మామూలు మనిషిని! అయితే, నీ మనిషిని! అందుకే నీకోసం ఆరాటం”

“నువ్వు అందర్లాంటివాడివి కాదు.”

“వద్దు! అలా అని నిన్ను నీవు కించపరచుకోకు! నేను మామూలు మనిషినే. నాదనుకున్న మనిషిని నేను పొందాను. ఎలా అన్నది ముఖ్యం కాదు- పాందానా, లేదా... అన్నది ముఖ్యం[”

“త్రష్‌ ఈష్‌... నేను చాలా అదృష్టవంతురాల్ని! నువ్వు లేపోతే నేను డిప్రెషన్‌లో పడి జీవితాంతం కొట్టుమిట్టాదేదాన్నిగ మెడచుట్టూ చేతులు వేసి మెడవంపులో ఏద్బేసింది.

120. శ్రీలత... మనో... ఫ్రేమించోమల్చిలో

“రిలాక్స్‌ స్ఫూర్తీ... రిలాక్స్‌! ఎన్నిసార్లు చెప్పాను- అది నీ జీవితంలో, మన మాటల్లో రాకూదడదని! నాకసలు గుర్తుండదు. నీకెందుకు గుర్తొస్తుంది?” అప్పటికీ మానలా. వెక్కి వెక్కి ఏడ్చింది.

“నా మీద ఒట్టు... ఏడిస్తే లాలనగా అన్నాదు. “ఇందులో నువ్వు బాధపడాల్సిందేవీ లేదమ్మా... నీకే తెలీదూ! తెలీనిదాన్లానే ఉండిపో! నీకేం జరగలా! నీ గురించి ఆలోచిండానికీ, నిర్ణయాలు తీసుకోవడానికీ నేనున్నాను. నాకా అధికారం ఇస్తావా?” చుబుకం పైకెత్తి కన్నీటి కళ్ళల్లోకి చూస్తూ అడిగాడు.

“జీవితాంతం నా అణువణువూ అధికారం నీదే ఈష్‌! నేను శరీరం మాత్రమే... నువ్వు ప్రాణానివి!?

“మరయితే- శరీరానికి ప్రాణం అర్దర్‌ వేస్తోంది. నవ్వమని! నవ్వు”? అన్నాడు ' అధారిటీగా. తడి తడి కళ్ళతో మంచులో తడిచిన పారిజాతంలా నవ్వింది.

“అమ్మయ్య! నా జీవితం ధన్యం! పద... ఐస్‌క్రీం తినేసి వెళ్లాం!"

“స్ఫూర్తీ నీకు నాలో ముఖ్యంగా- అంటే .. అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా ఏంవిష్టం?” నడుస్తూ స్ఫూర్తి చేయి తన చేతిలో బిగించ్చి పట్టుకుని అడిగాడు.

తలవంచుకుని సరిగా, జతగా పడుతున్న ఇద్దరి పాదాల లయనూ చూస్తూ “నీ మనసు!” నిక్కచ్చిగా అంది.

“అయితే. . దానిమీద ప్రమాణం చేసి చెప్పు- నువ్వెపుడూ నవ్వుతూ, అల్లరిగా ఉంటాననిగొ చేయి చాచాడు. చివ్వుక్కున తలెత్తి చూసింద్ద. మళ్లీ కళ్ళృత్రో వ్లీళ్ళ -

“అదుగో...” చూపుడువేలుతో వారించాడు. తడికళ్ళత్రోనేే నవ్వేసి-

“ప్రమాణం! నీ మనసు మీద! నేనెప్పుడూ నవ్వుకూ, అల్లరిగా జ్రంట్రా! క క్రే[1 అని గుప్పెట్లో ఐస్‌క్రీమ్‌ కోంజ్‌ కాలర్‌లోంచి లోప్రలిక్తి వేసింది. అది చల్లగా గుండెమీంచి పొట్టమీంచి జారి టక్‌లో ఆగింది.

చలికి చిన్నగా జంప్‌చేస్తూ టక్‌ ఊడలాగాడ్దు.

చిన్నగా చప్పట్లు కొడుతూ నవ్వింది... ఈష్ష్‌ ఎగిరెగిరి పడుతుంటే!

టక్కున ఎగరడం అపి ఐస్‌క్రీమ్‌ టక్‌లోంచ్చి శ్ర గ

వ. అలా ఉండాలి! అని నడవసాగాల నందా అలాగే ఉంచేసి-

“ఏయ్‌... అది తీసేయ్‌! షర్ట్‌ పాడవుతుంది! టక్‌ లాగబోయ్బింది.

“నో! అది తీసేస్తే నువ్వు నవ్వడం మానేస్తే, ?1=

“మాననులే... తీయ్‌ ముందు! చలేయడంలా..?” టక్‌లాగి ఐస్‌క్రీక్స్‌ శ్రడ్చి్చి క్రజ్ర విసిరేయబోతుంటే... లాక్కుని చటుక్కున నోట్లో పెట్టుకుని తీనబోయాడ్దు,

శ్రీలత... షవనో... ఫ్రేకుంచశనున్లులో 121

“నాకూ...” అని తనూ లాక్కోబోయింది.

దొరక్కుండా కొంచెంసేపు ఆడించి సగం ఇచ్చాడు. తింటూ కిలకిలగా, గలగలగా సాగారిద్దరూ... ఒకే బాటగా, ఒకే బాసగా!

యువతరానికి ఎంత ఆలోచనావేగం పెరిగిందంటే... కాలమానం కంటే వేగవంతమైన ఆలోచనా విధానం! ఒక తరానికి ముందు ఉంటున్నారు వాళ్ళు. అందుకే తమ వెనుకతరం కంటే కూడా బలమైన ఆలోచనాపరమైన నిర్ణయాలు తీసుకుంటున్నారు, ఆచరిస్తున్నారు అనిపించింది- ఆ కలిసిన జంటను చూసిన కన్నులకు.

చదువు అయ్యేంతవరకూ ఆగి, అయ్యాక- అమ్మానాన్నలకు పెళ్ళి సంగతి చెప్పేసి పార్ట్‌టైమ్‌ జాబ్స్‌ చూసుకుని కాపురం పెట్టేయడం భవిష్యత్తుగా నిర్ణయించుకున్నారిద్దరూ! వీలయితే ఇంకా చదూకోవాలనుకున్నారు కూడా! అంతకుముందుగా చెప్తే వాళ్ళ తల్లిదండ్రుల ప్రవర్తన అనుకూలంగా లేనట్లయితే వాళ్ళ విమర్శలకు చదువు డిస్టర్చ్‌ అవుతుందని జీవితాలను చక్కగా నిర్వర్తించేసుకున్నారు ధీమాగా, ధీటుగా.

జ ణి జ

“స్తూ శ్రీ ఈష్‌ పెళ్ళిచేసుకున్నారు” క్రాంత్‌ ఇసుకను కాలితో రేపుతూ.

“అవును... మనమే చేశాం!” అదే ఇసుకను తొక్కిపడుతూ కామిని.

“భేవంత్‌, జ్ఞాపీకా కూడా చేసుకోవాలనుకుంటున్నారు” మరో కాలితో దుమ్ము రేపుతూ.

“అవును .. మనం కూడా ఎంకరేజ్‌ చేస్తున్నాం” మామూలువిషయమే అన్నట్ట!

“క్రాంత్‌, కామినీ కూడా ్రేమించుకుంటున్నారు.”

“అవునూ! మనమే (ప్రేమించుకోమన్నాం. -” అప్పుడు అర్ధమయి చివుక్కున తలెత్తింది కామిని,

“ల్రవ్రనా? మనమే ప్రేమించుకోమన్నామా!” నాకు తెలియదే... అన్నట్టు చూశాడు. మౌనమయి పోయింది

“ప్పవ్రిటి కామినీ... మనం (పేమించుకోవడానికి నీకేమయినా అభ్యంతరమా?"

“లేదు! కానీ (ప్రేమించుకున్నాక .7

“పెళ్ళి చేసుకుంటాము.”

“మన మతాలు కూడా ఒకటి కావని గుర్తుందిగా! నువ్వు సదాచార (బ్రాహ్మణ కుటుంబం! నేను కాధలిక్‌ క్రిష్టియన్‌!”

122. శ్రీలత. మనన... ఫ్రేమించశముర్చిలో

“మనసులు మాత్రం ఒకటవ్వాబని గుర్తుంది. వాటికి మతాలు ఉండవని గుర్తుంది.”

“తరువాత వచ్చే ప్రాబ్లమ్స్‌ తట్టుకుంటామా..?”

“తరువాత వచ్చే విషయాలూ అను. ఆ విషయాలు- ప్రాబ్లమ్సా, లేక విషయాలా... అనేది వాటిని ఎదుర్కొనే మన మానసిక పరిపక్వత మీద ఆధారపడి ఉంటుంది!”

“మరి, మనకా పరిపక్వత ఉందా?”

“ఎగ్జామ్‌ రాసేముందు పాసయ్యే వోప్‌తోనూ, కాన్ఫిడెన్స్‌తోనూ రాయాలిగానీ- అనుమానంతో, పిరికితనంతో కాదు. అలా అయితే అది నెగెటివ్‌ ధింకింగ్‌ అవుతుంది.”

“్రాన్సీ ఇది ఎగ్జామ్‌ కాదు- ఒకసారి ఫెయిలయితే మళ్లీ రాసుకోవడానికి! జీవితం!”

“అందుకే ఇంకా కాన్స్ఫిడెన్స్‌తో మొదలెట్టాలి. ఆ కాన్ఫిడెన్స్‌ నాకుంది. నీకుందా?”

“నువ్వు కావాలంటే నేను పెంచుకోవాలి.”

“నన్ను కావాలనుకోవడం లేదా? లేకపోతే చెప్పెయ్‌... నేనేమీ హర్ట్‌ అవను. జీవితంలో ఒక ఆశ ఆర్పేసుకుంటాను.”

“మాటలు చెప్పినంత సులువుగా జీవితాలను జయించగలమా?”

“మాటలే కష్టం! అది థియరీ! జీవితం తేలిక! ఇంట్రస్ట్‌! అది ప్రాక్టికల్‌”

“మళ్లీ ఒకసారి ఆలోచించుకో క్రాంక్‌!” "

“ఏ విషయం..?”

“నేను మీ మతం కాదు. నేననుసరిస్తున్న మతాచారాలు అర్జంటుగా మార్చుకోలేను. కట్నం తేలేను. ఏ ఆడంబరాలూ నీకు ఆనవాయితీగా అర్పించలేను. ఇప్పుడు నీ ముందు ఎలా ఉన్నానో- అలానే నీ జీవితంలోకి వస్తా... నిరాడంబరంగా! ముందుముందు పిల్లలు పుట్టి, (ప్రేమ తగ్గి, “మతం కాదూ..., కట్నం తేలేదూ.., కానుకలు ఇవ్వలేదు...” అనేవయినా ఆరోపణలు వస్తే నిర్దాక్షిణ్యంగా నిన్నాదిలేసి వెళ్లిపోతా!” సూటిగా చెప్పింది.

వెనక్కి వంగి నవ్వాడు... చాలాసేపు!

“మతాలూ, కులాలను బట్టి పెళ్ళిళ్లు విజయవంత మవుతాయనుకునే సెంచరీలో, ఆలోచనాధోరణిలో మనం లేము. నేనసలు లేను! ఇక కట్నాలూ, కానుకలూ ఆశించే జీవితం నిర్మించుకునే కక్కుర్తి లేదు నాకు. నువ్వు మాట్లాదేదెలా ఉందంటే... ఎల్‌కె.జీ.లో స్క్మూలుపిల్లార్ని స్కూల్‌కు పంపిస్తున్నట్టు! ఇవన్నీ ఆలోచించకుండానే నేను బయటపడ్డా ననుకున్నావా? నేనడిగింది నీ ఇష్టం.” మిగతావి కాదు.”

“నాకిష్టమే! కాన్కీ నా గురించి నేను చెప్పాలిగాగా కామిని.

“నాక్షావాలని అడిగింది- నా ఎదురుగా ఉన్న ఈ కామినినే! తను తెచ్చేవీ, ఇచ్చేవీ కాదు” క్రాంత్‌.

శ్రీలత... మనో... ప్రేమించతసుర్చిలో.. 123

“సరే... పిల్లల్ని కూడా ఇవ్వొద్దంటావా[?” టీజింగ్‌గా అడిగింది.

“నీకిష్టం లేకపోతే ఇవ్వొద్దు! అయినా... పిల్లల్ని నాకివ్వడమేంటి? మనిద్దరం కలిసి వాళ్ళకు జన్ననిస్తాం, పెంచుతాం, చదివిస్తాం! వాళ్ళే మనలా పెళ్ళిచేసుకుని వెళ్లిపోతారు. తర్వాత మళ్లీ మనిద్దరం ఇప్పుడెలా ఉన్నామో అలాగే మిగిలిపోతాం. కాకపోతే- తెల్లజుట్టు వస్తుందంతే! అలాంటి వచ్చివెళ్లిపోయే పిల్లల్ని కూడా ఇవ్వనన్నా నాకేవీ అభ్యంతరం లేదు. నాకు నువ్వు కావాలి... మరణించేదాకా! తోడుంటావా!”

“ఎంత ప్రాక్టికల్‌గా, ఎంత నిజంగా, ఎంత వాస్తవంగా అడిగేశాడు! అనుకుని విస్తుబోయింది.

“హిమాద్రి చేయిచాస్తే... పవనం పరుగెత్తి వెళ్లకుండా ఉంటుందా? మేఘం చిలకరిస్తే పచ్చిక పులకరించకుండా ఉంటుందా? నువ్వే నన్నడిగితే ఇచ్చేయకుండా ఉండగలనా?” మనసులోనే గొణుక్కుంది కామిని.

“నీకు నేనంటే ఇష్టమేనా?” పచ్చికలో కూర్చుంటూ క్రాంత్‌.

“ాలా..”” తోడుగా తనూ కూర్చుంటూ.

“మరి- చెప్పలేదేం ఇన్నాళ్లూ” కళ్ళు కలిపేస్తూ.

“ఇవన్నీ ఆలోచించి!” కళ్ళు వాల్చేస్తూ,.

“ఇప్పుడిక మానేస్తావా?” గడ్డిం ఎత్తి పట్టి.

“మానేసి మూడు నిముషాల ఇరవై సెకండ్రయింది!” రెండుకళ్ళూ ఒకేసారి కొట్టి.

“ధాంక్యూ! ఇక మొదలెట్టకు కూడా!” ఒక కన్ను మాత్రమే కొట్టి తనూ నవ్వి!

ఇద్దరూ లేచి బయల్దేరారు... గమ్యం వైపేమో మరి!

జ జ ఖః

మూథువైపుల నుంచీ మూడుజంటలూ అక్కడికి చేరేసరికి రేవతీ, ఆనంద్‌ అనందంగా కళ్ళద్దాలు సరిచేసుకుంటూ కబుర్లు చెప్పేసుకుంటున్నారు.

ఆనంద్‌ పేపర్లు ఎగిరి అక్కడొక్కటి, ఇక్కడాకటి పడున్నాయి.

రేవతి శాండిల్స్‌ చెరోవైపూ పడున్నాయి. వ్యాండ్‌బ్యాగ్‌ కాస్త దూరంలో పడిఉంది. కానీ, ఇద్దరూ మాత్రం ఎదురూబొదురూ కూర్చుని నోటితో మాట్లాడుతూనే 'డెఫ్‌ అండ్‌ దెమ్‌” లాంగ్వేజ్‌లో చేతులు కదిపినట్టు- చేతుల్తో కూడా మాట్లాడేసుకుంటున్నారు. వీళ్ళ

మూడుజంటలూ వచ్చి చుట్టూ నిలుచున్నా ఇద్దరికీ కనిపించలా! ఈ లోకంలో వుంటే కదా! చూసీచూసీ వళ్ళుమండి, స్ఫూర్తి గట్టిగా రేవతి చెవి దగ్గర అరిచింది-

124 శ్రీలత... మరే... ప్రేమించకోసుల్చిల

“స్తోడాబుడ్డీ! మేమొచ్చి అరగంటయింది! అరగంటనుంచీ వింటున్నా మీరేం మాట్లాడుకుంటున్నారో మాకద్ధంకావట్లా! ఒకరు మాట్లాడుతూ, ఒకరు వింటూఉంటే విషయమేంటో తెలుస్తుంది! ఇద్దరూ మాట్లాడుతుంటే ఒకేసారి- విషయం ఎవరికర్ధం అవుతుందే! మీకయినా మీరేం మాట్లాడుకుంటున్నారో అర్ధం అవుతోందా?” అని.

నింపాదిగా తలతిప్పి-

“ఓం మీరొచ్చేశారా... అప్పుడే?” అంది విసుగ్గా.

“అప్పుడే ఏవిటి... మొద్దూ? మేమెళ్లి రెండు గంటలయింది” కామిని తలమీద కొట్టింది.

“అయితే ఏవిటట? ఇంకో రెండుగంటలు ఉండి రాలేకపోయారూ?! ఇప్పుడేం కొంప మునిగిందని అప్పుడే వచ్చారు!” విసుక్కుంది రేవతి.

“బీక్రటయితే నీకు రేచీకటొచ్చి, కళ్ళు కనబడక మమ్మల్ని తిట్టుకుంటావని వచ్చాం!” జ్ఞాపిక ఒకటి కొట్టింది.

“మీరూరికే అలా రేవూని కొట్టకండీ!” ఆనంద్‌ అన్నాడు. వెక్కిరించింది.

“ఇదుగో... బాబూ మిజ్జీ అంటే నేనొప్పుకోను! మీట్‌ మిస్టర్‌ ఆనంద్‌ .. నా బాయ్‌(ఫెండ్‌! మేమిద్దరం గాఢంగా 'పేమించుకుంటున్నాం[” అంది రేవతి మృదువుగా. మ “ఈ రోగం ఎప్పట్నుంచే నీకు? మేం వెళ్లినపుడు బానే ఉన్నావ్‌గా! సడన్‌గా ఈ పేమెలా పుట్టిందే... ప = జ్ఞాష్టి ప క్‌ పట్టి మాకు చెప్పకుండా! జ్ఞాపిక చెయ్యిపట్టుకుని కుదిపేస్తూ అడిగింది.

(ఢుమ చెప్పి పుట్టదండీ! పుట్టాక చెబుతుంది! కదు... రేవూ?౫ ఆనందన్నాడు ప్రేమగా రేవతి వైపు చూసి- కళ్ళద్దాలు సరిచేసుకుంటూ,

“అవును! అయినా- మీ అందరికీ నాక్తు పేమ ఫు | క చెప్పాకే ప్రేమ పుట్టిందా? నాకు మాత్రం చెప్పకుండా (ప్రేమ పుట్టకూడదా?” వాదనకు దిగింది.

“చాలా బాగా పుట్టిందిగానీ, ఇంతకీ. . శ (పేమ ఎప్పుడు మొదలయింది రేవతీ”

(ఫ్రెండ్లీగా అడిగాడు గ్రాండ్‌,

ఆం కాంత్‌ ఎంత బాగా అర్థంచేసుకున్నాడో! మీరునా ఫ్రెండ్స్‌

అనుకోవడానికే సిగ్గేస్తోంది అని గర్ల్‌ వైపు చూసింది.

మళ్లీ క్రాంత్‌ వైపు తిరిగి, “మీరందరూ అలా వెళ్లిపోయారా ఇంద్రాక్ష...౫

ఇవ్వే వెళ = ల న! (

0 క్షం కాదే.. నీ ప్రేమ ఎప్పుడు మొదలయ్యింది? మాక్కూడా చెప్తే ఎంతో ఎంకరేజ్‌ చేసేవాళ్ళంకదా[” అని రాజీకొచ్చింది కామిని.

శ్రీలత... మనో... ఫ్రేగుంచకముల్చైలో.. 125

“ప్లీజ్‌ కామినీ... పాపం- తనని చెప్పనివ్వండి!” అన్నాడు రేవంత్‌

“ధాంక్యూ మిస్టర్‌ రేవంత్‌! ఆనంద్‌- ఇతను చూడూ... నిజమైన ఫైెండంటే!” అంది రేవతి.

“వెరీ గ్లాడ్‌ టు మీట్‌ యూ... రేవంత్‌!” అన్నాడు ఆనంద్‌.

“ఇంతకీ... నీ (ప్రేమకధ చెప్పవే!” స్పూర్తి టెన్సన్‌ పడింది.

“ప్రేమ కథేముందండీ... మీలానే మేమూ ్రేమించుకుంటున్నాం!” క్యాజువల్‌గా చెప్పాడు ఆనంద్‌.

“ఎప్పటినుండీ ఆనంద్‌గారూ..?!” జ్ఞాపిక మర్యాదగా అడిగింది.

“నన్నయితే కసురుకుంటావ్‌- ఆనంద్‌నేమో 'ఆనంద్‌గారూ...” అని పిలుస్తున్నావ్‌! ముందొచ్చిన నేనెక్కువా? ఇప్పుడొచ్చిన అతనెక్కువా?” టాపిక్‌ మలిపేసి తగాదాకు దిగింది మళ్లీ,

“ఇంతకీ మీ (ప్రేమకధ చెప్పవే!” కోపాన్ని కంట్రోల్‌ చేసుకుంది స్ఫూర్తి,

“త్రనే చెబుతుంది. మీరెందుకు కంగారుపడుతున్నారు?” ఈష్‌ కొంచెం రిలాక్స్‌ చేశాడు.

“మ్పీరెళ్లి రెండు గంటలయిందా... మా (ప్రేమ మొదలయి రెండు గంటలయింది!” కళ్ళద్దాలు సరిచేసుకుని చెప్పింది.

“పాండు గంటల్లోనే అంత అమర్యపేమికులు ఇంత తొందరగా ఎలా అయిపోయారబ్బాగి అమాయకంగా ఆఅనంద్‌ను అడిగాడు రేవంత్‌.

“ఏయ్‌ం . వాళ్ళింకా చచ్చిపోలేదు! చచ్చిపోయిన వాళ్ళను అమర(ప్రేమికులంటారు!ా జ్ఞాపిక కసిరింది.

“స్పార్రీ, ఇంత గాధ(ఫ్రేమికులు ఇంత తొందరగా...” అడిగేలోపు-

“మిస్టర్‌...” ఆనంద్‌ పేరు మర్చిపోయి ఆగిపోయాడు.

“రేవంత్‌! రేవంత్‌!”

“హాం... మిస్టర్‌ రేవంత్‌! లవ్‌ ఎట్‌ ఫస్ట్‌ సైట్‌... అని విన్లేదా?” చిన్నపిల్లాడ్ని చూసినట్టు చూశాడు రేవంత్‌ వైపు ఆనంద్‌.

“య్యా! విన్నాం

“మాకూ అలాగే రెండుగంటల క్రితం 'లవ్‌ ఎట్‌ ఫస్ట్‌ సైట్‌ అయింది!” కూల్‌గా చెప్పాడు కళ్ళద్దాలు పైకి జరుపుకుంటూ.

“మా అభిప్రాయాలూ, ఆశయాలూ కలిసిపోయాయి!” అనందంగా చెప్పింది రేవతి.

“ఏ ఏ అభిప్రాయాలు కలిశాయే?” స్పూర్తి యాంగ్దయిటీగా అడిగింది.

126 శ్రీలత... షననో... ప్రేముంచశయర్లిల? “నాకూ కాడ్‌బరీస్‌, మిల్మ్‌బార్‌ ఇష్టం! అనంద్‌కూ ఇష్టం! నాకు ఐస్‌క్రీం, మిరపకాయ బజ్జీ ఇష్టం! ఆనంద్‌కూ ఇష్టం! ఇంకా...” చెప్పేలోపు- “నాకూ కళ్ళద్దాలున్నాయి. రేవుకూ కళ్ళద్దాలున్నాయి. నాకూ రేచీకటి! రేవూకూ రేచీకటి! ఆనంద్‌ కళ్ళద్దాలు సవరించుకుంటూ చెప్పాడు. “అదీ సంగతి! ఇప్పుడర్ధమయింది... మీ డ్రేమకు పునాది!” స్ఫూర్తి రిలాక్స్‌యింది. “గో ఎ హెడ్‌ మిస్టర్‌ అండ్‌ మిస్‌! మీ (ప్రేమ తరతరాలకూ ఆదర్భం కావాలి” జ్ఞాపిక క్లాప్స్‌ కొట్టింది. అందరూ చప్పట్లు కొడుతూ- "హ్యాపీ లవ్‌ దే టూ యూ రేవతీ, ఆనంద్‌!” అని కోరస్‌గా హమ్‌ చేశారు. “థాంక్యూ! ధాంక్యూ!” అని కొంచెం వంగి కృతజ్ఞతలు తెలిపారు ఇద్దరూ! వంగినపుడు ఆనంద్‌ కళ్ళద్దాలు జారి కిందపడ్డాయి. ప్రక్కనున్న స్ఫూర్తిను తడుముతూ ఆనంద్‌- “లేవూ... నా గ్లాసెస్‌ పడిపోయాయి!” అన్నాడు. “అనంద్‌... నేను ఇటువైపున్నాగ అని తనవైపు తిప్పుకుంది రేవతి. రేవతిని తడుముతూ “నా గ్లాసెస్‌” అన్నాడు మళ్లీ వంగి. కళ్ళకు పెట్టింది రేవతి. “అబ్బ... ఎంత అమరప్రేమో... ఛ ఛ- ఎంత గాఢప్రేమో!” స్ఫూర్తి ముచ్చట పడిపోయింది. “ఛ... ఊరుకోవే సిగ్గేస్తోంది! రేవతి కసిరింది. “పేమలో సిగ్గు పడకూడదు రేవూగ” ఆనంద్‌ అనునయించాడు. వెళ్ళామా... అనుకుంటుండగా కరెంట్‌ పోయింది. చీకటిగా అయిపోయిందంతే! “ఇంత చిమ్మచీకట్లో నేనెక్కడికీ రాను బాబూ! కరెంట్‌ వచ్చేస్తుంది. ఎక్కడ వాళ్ళక్కడ ఉండండి! వచ్చాక వెళ్దాం!” రేవతి అంది. “అవునవును” ఆనంద్‌ వత్తాసు పలికాడు. “వాళ్ళిద్దరికీ అప్పుడే వెళ్లిపోవడం ఇష్టంలేదు!” స్ఫూర్తి పక్కకొచ్చి చెవిలో గుసగుసగా అన్నాదు ఈష్‌ అతని ఊపిరి తగిలి "ఉష్‌! పో..!” అంది స్ఫూర్తి “ఎవర్నే పొమ్ముంటున్నావ్‌?” రేవతి అడిగింది. “చీకటిని! చిమ్మ చీకటిని!” కంగారుగా చెప్పింది స్ఫూర్తి- ఈష్‌ను దూరంగా నెట్టి! “అవునూం... చీకటిని “చిమ్మచీకటి” అనే ఎందుకంటారు? 'నల్లచీకటి” కారు చీకటి” అనేసి ఊరుకోవచ్చుగా!” జ్ఞాపికకు డౌటొచ్చింది.

శ్రీలత... షన. ఫ్రేగుంచశముర్టిలో.. 127

“చిమ్మచీకటయితే రిధమటిక్‌గా ఉంటుందనేమోనే!” కామిని అంది- తన చెయ్యి పట్టుకున్న క్రాంత్‌ను చెయ్యి వదలమని గడ్డం పట్టుకుంటూ.

“ఎందుకంటారంటే... “చిమ్‌- అనే చీకటి" అని అర్ధం!” రేవంత్‌ అన్నాడు జ్ఞాపిక పక్కన చేరి.

“బిట్టు! చీకటి “చిమ” అనదనుకుంటాను!ా వెక్కిరించింది జ్ఞాపిక.

చటుక్కున జ్ఞాపిక మెడమీద పెదవులు వత్తాడు. “చి...” అనేలోపు పెదాలు మూసాడు. “మ్‌... మ్‌!” అంది మాటరాక. రెండూ కలిసి “చిమ్‌” అని వినిపించాయి.

“ఏంటే... *చిమ్‌' అంటున్నావు?” రేవతి అడిగింది.

“ఏంలేదు రేవతీ... 'చిమ్‌” అని చీకటి ఎలా అంటుందో జ్ఞాపిక అని చూపిస్తోంది! కదా జ్ఞాపీ!” జ్ఞాపికను వదిలేసి అడిగాడు.

హైహీల్‌ ఎత్తి మునికాళ్ల మీద తొక్కింది జ్ఞాపిక- రేవంత్‌ను.

“అమ్మమ్మా...” రేవంత్‌ బాధగా మూలిగాడు.

“మళ్లీ ఏవిటే? “అమ్‌" అంటున్నాడు?” రేవతికి మరో అనుమానం!

“చీకటి “అమ్‌” అనికూడా అంటుంది. “అమ్మ చీకటి” అనికూడా అనొచ్చు... అని రేవంత్‌ అంటున్నాడు! కదా... రేవంత్‌!” అంది జ్ఞాపిక,

తవ్ప్సీ చిమ్ములు, అమ్ములు తర్వాత! కరెంటింకా రాదేవిటే..?” కామిని కంగారు పడింది. అంతలోకే కరెంట్‌ వచ్చింది.

“అమ్మయ్య..౯? అని అందరూ బయల్దేరుతూ చూసుకుంటే- స్ఫూర్తి లేదక్కడ.

“స్పూర్తి ఏదే?” జ్ఞాపిక కామినిని అడిగింది.

“నాకేం తెలుసు! నేనూ మీతోనేగా ఉన్నాను!”

“ఇందాక మాట్లాడింది కదే! స్ఫూర్తీ... స్ఫూర్తీగ” పిలిచారు వెలుతుర్లో. నో రెస్పాన్స్‌!!

ఈష్‌ రేవంత్‌ వైపు చూశాడు చురుగ్గా. రేవంత్‌ క్రాంత్‌ వైపు! చటుక్కున కదిలారు ముగ్గురూ .. మూడువైపులా! ఆనంద్‌ నాలుగోవైపుకు.

క్షత త్‌ ఫళగ్నో €ఆఆ్పెర్త స్ఫూర్తీ' స్ఫూర్తీ స్ఫూర్తి” చుట్టుపక్కలు మారుమోగాయి.

కంగారు, ఆత్భత, భయం, ఆరాటం... కలగలిసి పొద పొదా వేగంగా కదులుతూ

వెతికాయి.

128 శ్రీలత... మనో... ప్రేగుంచకముర్చిలో

ఎక్కడా లేదు. ఏవయిందీ..? ఎవరెత్తుకుపోయారు? మళ్లీ ఏ మారణహోమం జరగబోతోంది? మళ్లీ ఏ నరమాంస భక్షకులకు వేటయ్యింది తమ నేస్తం?!

దిక్కులను పిచ్చిగా చూశారు! నేలను అంగుళం అంగుళం వెతికారు. అందరూ “ఎదుటివాళ్ళకు తప్పకుండా కనిపించివుంటుంది' అనే బలమైన ఆశను సెల్ఫ్‌ హిప్నటైజ్‌ చేసుకుని వెనుతిరిగి మళ్లీ మొదటిచోటుకు చేరుకున్నారు.

దూరం నుండి వాళ్ళందరికీ కనిపించిందొక విస్మయదృశ్యం!

స్పూర్తి చక్కగా లాన్‌లో బాసింపట్టులో కూర్చుని కాడ్‌బరీస్‌ తింటోంది! ఈష్‌ తప్ప అందరూ ఒక్కదుటున పరిగెత్తుకొచ్చి చుట్టు కూలబడి రొప్పుతూ అడిగారు- ఆయాసంతోనే గబగబా...

“నీకేం కాలేదు కదా?”

నవ్వింది కిలకిలా! వెనక్కి వంగి మరీ!

“నాకేం కాలా! నాకోసం మీరెంత కంగారుపడతారో చూద్దామనీ- చిన్న అల్లరి చేశా! ఫూల్సయిపోయారోచ్‌!్‌ చప్పట్లు కొట్టింది అనందంగా.

ఆ మాటలు విన్న ఈష్‌ రేచుక్కలా వచ్చి స్ఫూర్తిని బలంగా పట్టిలేపి ఈడ్చి ఆ చెంపా, ఈ చెంపా బలంగా కొట్టసాగాడు పిచ్చి ఆవేశంతో!

చేతిలోని కాడ్‌బరీస్‌ ఎగిరిపడింది! కాడ్‌బరీస్‌ అంటుకున్న పెదాలు విచ్చుకుని అలా ఉండిపోయాయి.

అయినా ఈష్‌ ఆగలా! రేవంత్‌, క్రాంత్‌, ఆనంద్‌... ఈష్‌ను పట్టుకున్నారు వాళ్ళ బిగువులో కూడా ఈష్‌ కోపంతో బుసకొడుతున్నాడు.

స్ఫూర్తి బిత్తరపోయింది.

కదలని శిలలా నిలబడిపోయింది. చెంపలు కందిపోయాయి. పెదవి లేతగా చిట్లింది. కొద్దిగా రక్తం కిందకు జారింది. అయినా తుడుచుకోకుండా బుసకొడుతున్న ఈష్‌నే చూస్తుండిపోయింది అవాక్కయి!

జ్ఞాపికా, కామినీ రేవతీ కూడా అలాగే నిలబడ్డారు విగ్రహాల్లా!

కాసేపటికి కంట్రోలయ్యాడు ఈష్‌! |

ఈష్‌ భుజం మెల్లగా తట్టారు స్నేహితులు ముగ్గురూ .. అతని కోపం అర్ధమయినట్టు! గర్స్స్‌క్కూడా అతని కోపం అర్ధమయ్యింది ఇంతగా (ప్రేమిస్తున్నాడా ఈష్‌- స్ఫూర్తిని! ప్రేమ ఇంత గాధతా! ఇది వాళ్ళకూ తెలియని ఓ నూతన అనుభవం...!

బుస అపేసి ఈష్‌ను వదలగానే... మెల్లగా స్ఫూర్తి దగ్గరకు నడిచొచ్చి-

“ఇంకెప్పుడూ ఇలాంటి ప్రాక్టికల్‌ జోకులెయ్యకు!” తీవ్రంగా హెచ్చరించాడు స్ఫూర్తిని

శ్రీలత... షన... ఫ్రేమించననుల్టిలో. 129

బిగుసుకుపోయిన స్ప్ఫూర్తినీ, కందిన చెంపల్చ్సీ తెగిన పెదవినుండి బుడగలా వచ్చిన

రక్తపు బిందువునూ చూశాక అర్ధమయింది ఈష్‌కు- తను ఒక లేలేత కుసుమాన్ని ఎంత

దృఢంగా కొట్టాడో! రెండుచేతుల్తో ఆ ముఖాన్ని దగ్గరకు తీసుకుని ఆ రక్తపుచుక్కను, దాంతో

మరింత రక్తాన్ని తనలోకి జుర్రుకున్నాడు... తమకంగా! కదలకుండా అలాగే ఉండిపోయింది స్ఫూర్తి. చుట్టూ ఉన్న వాళ్ళను కూడా మరిచిపోయాడు.

“ఐయాం వెరీసారీ... స్ఫూర్తీ! ఐయాం వెరీసారీ! నీకేవయినా అయిందేమోనని గుండాగిపోయేంత భయమేసింది. ఇంకెప్పుడూ నా గుండెతో ఆడుకోకు. జ్ఞాపిక మీద ఎటాక్‌ జరిగాక ఇంకొకడు (బ్రతికున్నాడు. మిమ్మల్ని బలితీసుకోవదానికే... అనే భయం నన్ను నిద్రపోనివ్వడం లేదు. నువ్విలా ప్రాక్టికల్‌ జోకులేస్తే ఎలా?” మొహమంతా ముద్దులుపెట్టి గాఢంగా అలుముకున్నాడు.

అతని కళ్ళల్లోంచి నీళ్లు జలపాతంలా జారి స్ఫూర్తి భుజాలమీంచి టీషర్టులోంచి గుండెలపై దూకి, పొట్టపై జారి, బొద్దులో ఆగాయి. చలించిపోయిందా స్పర్శకు! ఏద్బేసిందా మమకారానికి! ఇద్దరి (ండ్సూ ఇద్దర్నీ అదిమిపట్టుకున్నారు. దూరంనుంచి చూస్తుంటే ఒక కట్టగా కట్టబడ్డ మానవజాతిలా ఉందా సమాగమం.

అందరూ ఒకరిమీద ఒకరు చేతులేసి ఆ జంటను పొదివి పట్టుకున్నారు. వారి ఉద్వేగాన్ని తామూ పంచుకున్నారు! అన్ని గుందెలూ ఏకమై ఒకే రాగాన్ని ఒకే గమకాన్నిి ఒకే ఆలాపనను (ప్రబలంగా వచించాయి. అది విశ్వసమ్మేళశనంలా ఉంది. ఎదల సమాకృతంలా ఉంది. “అవసరం- అవసరం... జాతి వెన్నెముకలన్నీ ఒకే కట్టను నిలవడం అవసరం! మానవజాతిని పటిష్టంగా నిలబెట్టడానికి స్తంభాలుగా నిలవడం అవసరం! అని దిక్కులు “తథాస్తు? పలికాయి, అందరి కళ్ళూ నీటి అక్షతలు రాల్చాయి... శుభమస్తు అంటూ మేమున్నాం అంటూ!

అందరి గుండెలూ బరువెక్కి ఆ బరువును రెండురోజులు మోశాయి మౌనంగా!

ఖః ఖః ఓ

కై నలియర్‌ స్టూడెంట్స్‌ వెళ్లిపోయే నెలలు దగ్గర కొచ్చేశాయి.

ఏ దారుల్లోంచో వచ్చి ఇన్నాళ్లూ కలిసి తిరిగి, కలిసి చదువుకుని, అభిప్రాయాలూ- ఆవేశాలూ పంచుకుని, హృదయాలు 'లబ్‌ డబ్‌ మరిచి ఫెండూ... (ఫెండూ!?' అంటూ అందర్నీ పెనవేసుకుని, 'మరే దారుల్లోకో మలిగిఫోవాలి.., విడిపోవాలి అనే భావన అందరి హృదయాల్నీ బరువెక్కించింది! జీవితంలో కొందరు అసలు కలవకపోవచ్చు కూడా ఎన్నటికీ!

130 శ్రీలత... రన. ఫ్రేుంచకోసుర్చలో కొందరు ఉన్నత స్థాయికీ, కొందరు అధమ స్థాయికీ, కొందరు మధ్య స్థాయికీ! అన్ని స్థాయిలనూ నిండిపోయే ఒకస్థాయి- భవిషత్రిక్కడి నుంచీ విడదీయబడుతుంది.

“న్సీటిచుక్క ముత్యమవగానే

చిప్ప విడిచిపోవాలే...

కాయలు తాము పందగానే

శాఖ వీడి పోవాలే...

సంపూర్ణత ఎంత శాపం!- గాలిబ్‌ అన్నట్టు మన చదువయిపోయాక వెళ్లిపోవాలంటే బాధగా ఉంది. డిగ్రీ చేతికొచ్చి జీవితాన్నింకో మెట్టెక్కిస్తుందన్న నిబ్బరం హృదయాలలో! జీవితంలోకి రానంతవరకూ అన్నీ ఆశలే, ఆదర్భాలే! ఉద్యోగాలు ఎక్కడున్నాయి, ఎక్కడ దొరుకుతాయి? ఇలియకపోయినా వస్తాయనే భావన! ఆ తరువాత ఆశలు వాస్తవంలో వాడబడితే అప్పుడర్ధమవుతుంది నిజమంటే! నిజంగా నిప్పులాటిది.., కాల్చేస్తుందని! ఆశే అందమైందని! సంవూర్ణతకోసం ఎంతో కష్టపడి మనం చదువు పూర్తి చేసుకుని, అది పొందాక ఆ సంపూర్ణత ఎంత బాధాకరమో తెలుస్తుంది! అయ్యో... స్టూడెంట్‌గానే ఉంటే బావుంటుందనిపిస్తుందేమో!

క్రాంత్‌ మెల్లగా ఒక ఆర్భుమెంట్‌ లేవదీశాడు తమ భవిషత్తు, గురించి!

“నెగెటివ్‌గా ఆలోచించడం సమర్భుల విధానం కాదు. మన చదువుకు తగ్గ ఉద్యోగాలే ఎందుకు చెయ్యాలి? ఏదయినా సకే... (బతికి ఉండటానికి కొన్ని అవసరాలు కావాలి. వాటిని తీర్చుకునేందుకు డబ్బు సంపాదించాలి. అందుకు ఈ డిగ్రీలే అకృల్లేదు. ఈ డిగ్రీలు మనం" ఇంకా సైన్స్‌ ఆండ్‌ టెక్నాలజీ తెలుసుకోవడానికి పనికొస్తాయని అలోచించాలిగానీ.., మనకు డబ్బు సంపాదించి పెడతాయా- లేదా... అని కాదు. ఒకవేళ “డబ్బే కావాలి...” అనుకుంటే కాస్త చదువుకుని చదువు వదిలేసి సంపాదించుకోవచ్చు. ఏ చదువూ లేకుండా ధనవంతులైన- వారు +లేరా? డిగ్రీలు- డబ్బులు సంపాదించడానికి కాదు, విజ్ఞానపరంగా సాంకేతికపరంగా ముందుకు సాగడానికి టికెట్‌లు! ఆ టికెట్‌ గనుక డబ్బు సంపాదిస్తే ఆనందం! లేపోయినా ఫర్వాలేదు” రేవంత్‌ తన అభిప్రాయాన్ని చెప్పాడు- వెనక్కి వంగి రెండుచేతుల మీదా తన బలాన్ని మోపి కూర్చుని రిలాక్‌డ్స్‌గా!

“అలాంటప్పుడు మనం మార్కుల కోసం, పర్సంటేజ్‌ కోసం ఎందుకు ఆతృత పడాలి? సబ్జెక్ట్‌ని క్షుణ్ణంగా తెలుసుకోవాలనే ఆరాటం ఉండాలికానీ, ఇంత టెన్షన్‌ 'పడీ- మార్క్స్‌ స్కోరింగ్‌ చాష్టర్స్‌కు, వాటికి ఇంపార్టెన్స్‌ ఇచ్చి చదివే చదువు అసంపూర్ణం కాదూ? స్మోరింగ్‌ తక్కువ ఉన్న వాటిల్లో మాత్రం సబ్జెక్ట్‌ లేదూ? దానికి మనం దూరం కావట్లా?” స్ఫూర్తి డిస్మషన్‌ కంటిన్యూ చేసింది.

శ్రీలత... షభ ఫ్రేమించతసుర్చిలో.. 131

“తప్పకుండా! అదే మనం చేసే పొరపాటు. ఈ పొరపాటుకు కారణం మనంకాదు. మార్కులపై, పర్సంటేజ్‌పై ఆధారపడి దొరికే పైచదువుల సీట్లు, పైచదువుకు సీట్‌ కావాలంటే సబ్జెక్ట్‌ దెప్త్‌ కాదు- కావలసింది మార్కులు, పర్సంటేజ్‌! అందువల్లనే విద్యావిధానంలో, విద్యార్థుల విజ్ఞానంలో పెద్ద అగాధలోపం ఏర్పడుతుంది. పైగా- మనం తీసుకున్న ఈ డిగ్రీల్లో ఏవుందీ? ఇంకా చదవాల్సిన పుప్తకాలెన్నున్నాయో! ఈ ప్రపంచంలో తెలుసుకోవాల్సిన జ్ఞానం ఎంతుందో! సముద్రమంత!!! మనమేమో నీటి కడవంత! ఎలా పొందగలం పూర్తి జ్ఞానాన్ని?! నాకు మటుకు రేవంత్‌ను చూస్తే ఈర్చ్య! ఆంటీ వల్ల తను కొన్ని బుక్స్‌ చదవగలిగాడు. ఏమంటావ్‌ క్రాంత్‌?” అడిగాడు ఈష్‌.

“య్యా! అసలు నేనంటాను... చదువు విజ్ఞానానికే, జీవితాలకు కాదు! ప్లేటో, అరిస్టాటిల్‌- 'రాజకీయశాస్త్రం చదివినవాళ్ళు మాత్రమే రాజకీయాలలో ప్రవేశించడానికి అర్హులు కావా లన్నారు. నేటి రాజకీయనాయకులు ఏ విజ్ఞానార్హతతో రాజకీయాల్లోకి వస్తున్నారు? ఏ ప్రపంచ సిద్ధాంతాలు వారికి తెలుసు? దేశాన్ని నడిపించడానికి కేవలం డబ్బు, పలుకుబడి ఆధారంగా లేదా గూందాయిజం ఆధారంగా వస్తున్నారు. వీళ్ళకున్న ఈ అర్జతలు దేశాన్ని రాజకీయంగా నుందుకెలా నడుపగలవు? కనుక నేటి సమాజాన్ని డబ్బు రాజ్యమేలినంతగా విజ్ఞానం రాజ్యమేలడం లేదు. విజ్ఞానానికీ, డబ్బుకూ మధ్య చాలా అంతరం! రెండూ రెండు దారులు. మనిషి ఒకదారిలో మాళ్రమే ప్రయాణించగలడేమో! సుఖమయ మయిన జీవితానికి విజ్ఞానపు దారికంటే సంపాదన దారే ముఖ్యం! ఆ సంపాదన దారిలో మనం నేర్చుకున్న విజ్ఞానం అనలు పనికిరాదు” క్రాంత్‌ విషయాన్ని రాజకీయాల వైపు మలిపాడు.

“సరే, ఈ చదువూ, విజ్ఞానం- మరి, సమాజాన్ని సంస్ఫృతీకరణం చేయడం లేదా? ఆలోచనాధోరణి పెంచడం లేదా? మనం ఆలోచించినట్లుగా చదువులేని అమ్మాయిలు, అబ్బాయిలు ఆలోచించగలుగుతున్నారా? తమనుతాము తెలునుకోగలుగుతున్నారా? తమనుతాము తెలుసుకోలేని వాళ్ళు ఎన్నో విజయాలకు దూరం అయి బలి అయిపోవడం లేదూ?” కామిని కంటిన్యూ చేసింది.

“విద్య ఉండీ ధైర్యంలేక బలైపోవడం లేదా చాలామంది?!” ఆనంద్‌ చిరుకోపం (ప్రదర్శించాడు.

“విద్య, విద్యతో తెలిసిన విజ్ఞానాన్ని ఆచరణలో పెట్టే సమర్ధత... రెండూ ఉంటేనే సామాజిక ఉన్నతి సాధ్యం! కానీ, నిత్యావనరాలనేవి మనిషి విద్యనూ, విజ్ఞానాన్ని మసిబారుస్తున్నాయి. ఇన్ని ఆదర్శాలు వల్లించే మనం- జీవితంలోకి వెళ్లాక మళ్లీ కొన్నాళ్లకు కలుసుకుంటే ఇవన్నీ ఆవిరయిపోయుంటాయేమో!” జ్ఞాపికకు అనుమానం వచ్చింది.

132 శ్రీలత... వన ఫ్రేమించశోమర్చిలో

“అదేంకాదు. నేను మాత్రం నా విద్యతో ఇంకా ఇంకా కొనసాగుతాను. అయితే... ఈ కొనసాగడం డబ్బు సంపాదించే లక్ష్యం కోసం కాదు- విజ్ఞానార్జన కోసం!” రేవంత్‌ పటిష్టంగా చెప్పాడు.

“నేను జీవితంలో అడ్జెస్ట్‌ అయిపోయి ఉద్యోగం చేసుకుంటాను. ఇంతకంటే నామీద పెట్టుబడి పెట్టే స్థితి మా ఇంట్లోవాళ్ళకు లేదు” క్రాంత్‌ తన అడ్డస్ట్‌మెంట్‌ చెప్పాడు.

“ప్నీమ్‌... ఈ వయసులో ఇంట్లోవాళ్ళ పెట్టుబడి ఆశించడం! అందుకే మన ఆలోచనాధోరణి జపాన్‌ లెవెల్‌కు పెరగలేకపోతోంది. చదువుకోగా మిగిలిన టైమ్‌ పనిచేయడాని కుపయోగిస్తే ఆ చదువు కొనసాగడానికి సరిపోయేంత సంపాదించుకోవచ్చు” కామిని సరిదిద్దింది.

“నేనూ, ఆనంద్‌ ఉద్యోగాల్లో చేరిపోయి సంసారం పెట్టేసుకుంటాం. మీలా సిద్ధాంతాలూ, విజ్ఞాన సముపార్టనలూ వద్దు. కదూ... ఆనంద్‌!” అంది రేవతి.

“అవుననుకో! కానీ, ఏదో అసంతృప్తి” అన్నాడానంద్‌... తనకే తెలీని భావన చెప్పలేకపోతున్నట్స! ం

స్ఫూర్తీ, ఈష్‌ ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు కళ్ళతోనే! చనం ఏంచేద్దాం?” అనే ప్రశ్న ఇద్దరికీ కదలాడింది.

“మేం కూడా ఉద్యోగాలు చూసుకుంటూ చదువుకోవాల్సిందే! మాకు ఈ హాస్టల్‌

• కాలేజ్‌ వదిలాక ఎదురయ్యే మొదటిసమస్య... భోజనం! అది తీరాక- ఇంక చదుకోవాలా, లేదా తేల్చుకోవాలి!”

ఈష్‌ మాటలకు స్ఫూర్తి తలూపింది.

“ఇంతగా ఉద్యోగాలూ, ఉద్యోగాలూ అంటున్నాం- అవేమయినా బేకరీ ఓవెన్‌లోని కట్‌లెట్లా... టక్కున ఆర్ధర్‌ వేసి తెప్పించుకోవడానికి!” కామినికి డౌటొచ్చింది.

“మన జాబ్‌కాక ఇంకా నాలుగైదు జాబ్‌ల వరకూ యమ్‌.సి.ఎ. స్టూడెంట్స్‌కు ఏదో ఒక ఉద్యోగం దొరుకుతుందిలే! ఆ తరువాత చెప్పలేంగానీ! అదేకదా మన థధైర్యం.., ఈ కోర్సు ఎంచుకోవడానికి కారణం!” ఈష్‌ క్తియర్‌ చేశాడు.

“నేన్సు చదూకుంటాను! లోతుగా, ఎంతో లోతుగా... జీవితాంతం చదూకుంటాను. చదువే జీవితమైనా సరే!” జ్ఞాపిక తేల్చి చెప్పేసింది.

“అంటే... పెళ్ళి చేసుకోవా!” రేవతికి అనుమానం వచ్చింది.

“వ్రేస్తుకున్నా సరే! డాడీ సంపాదించింది ఉంది భోజనానికి, ఇది నాకు జీవితం ఇచ్చిన ఒక అవకాశం! ఆ అవకాశాన్ని వినియోగించుకుంటూ పెళ్ళీ, పిల్లలూ ఎలా జీవితంలో భాగంగా కొనసాగుతాయో చదుపూ అలానే కొనసాగుతుంది. వాళ్ళు నన్ను విడిచిపోయినా

శ్రీలత... మనో ఫ్రేమిందాతోనుల్జిలా.. 133 చదువు మాత్రం నాతోనే ఉంటుంది... జీవితాంతం! చదువు నా తృష్ణ ఇది తీరేందుకు జీవితమే చిన్నదనిపిస్తుంది నాకు!” గుండెలోతుల్లోంచి చెప్పింది.

“వాళ్ళు మాత్రం ఎందుకు విడుస్తారు? అదే నెగటివ్‌ థింకింగ్‌... నాకు నచ్చదు!” సీరియస్‌గా అన్నాడు రేవంత్‌ వేడి తగ్గించడానికని.

“రేవంత్‌... నువ్వు రేపట్నుంచీ కుకింగ్‌సెంటర్‌లో జాయినవడం బెటర్‌! నీకు ఫుడ్‌ వందదిది! ప్ప్‌! దీని జీవితానికి నువ్వు బకరా అయిపోయావు!” రేవతి రేవంత్‌ పై జాలి చూపించింది.

“ఆనంద్‌... కాడ్‌బరీస్‌ డిస్టిబ్యూషన్‌ తీనుకో! లేపోతే ఇది నిన్నూ తింటూంది!” జ్ఞాసిక అంది.

“షటప్‌! నాకంటే స్ఫూర్తి ఎక్కువ తింటుంది!” రేవతికి చివ్వున కోపమొచ్చింది.

'ఖ్సీ వెయిటూ, నా వెయిటూ చూసుకుందాం. ఎవరెక్కువ తింటారో తెలుస్తుంది! అయినా... మీ ఇద్దరూ గింజులాడుకుంటూ మధ్యలోకి నన్ను లాగడమెందుకు?” చిగ్రెత్తింది స్ఫూర్తికి.

“వెయిటూ, గియిటూ అంటున్నావ్‌? అంటే... నేను లావుగా ఉన్నాననా? అసలు నా లావు చూసే ఆనంద్‌ పడిపోయి గాఢంగా (ఫ్రేమిస్తున్నాడు! అడుగు కావాలంటే! ఏం ఆనంద్‌..?” ఆనంద్‌ వైపు తిరిగింది.

“నీ మొహంల.. నీ వెయిట్‌ చూసి నిన్నెవడూ ఇష్టపడలా! అనంద్‌ నీ సోడాబుడ్జీ కళ్ళదాలు చూసి ముచ్చటపడ్డాడు... తగిన జోడని! కదా ఆనంద్‌?!” స్ఫూర్తి చూపుడువేలు చూపిస్తూ అడిగింది.

“అవు” నంటే ఒకరికి కోపం- “కాదంటే ఇంకొకరికి చులకన! కప్ప, పాముకు మధ్యన మనిషిలా అయిపోయాడు. 'అవునని రెండుసార్లు నిలువుగా, 'కాదిని రెండుసార్లు అడ్డంగా ఊపాడు తలను.

“ఇంతకీ... అవునా, కాదా సరిగా చెప్పు! మన భవిష్యత్తు నిర్ణయమిది!” రేవతి పట్టుబట్టింది.

“వఏయ్‌ల.. ఆపండి! కాద్‌ఐరీస్‌ కోసం, కళ్ళద్దాల కోసం భవిష్యత్‌ నిర్ణయాలూ, మీరూనూ! అయినా- నువ్వూ, స్ఫూర్తీ తన్నుకోక మధ్యలో ఆనంద్‌ ఏంచేశాడు? పాపం... అనలే మగపిల్లాడు- తగాదాలూ, గట్రా వాళ్ళకేం తెలును అమాయకులు?! మీతో గెలవగలడాగొ మగజాతిపైనే జాలి చూపీంది కామిని.

“అవునే పాపం! మన గొడవల్లోకి మగవాళ్ళను లాగకూడదు. వాళ్ళు నలిగిపోత్రారు ప్రాక్టీస్‌ ఉండదు కదా... తగాదా ఆడ్డం!” జ్ఞాపిక కూడా ఒప్పుకుంది.

134 శ్రలత... మనో. ఫేమించోమర్చిలో

ఇవన్నీ విని అబ్బాయిలు ఒకరి మొపహాం ఒకరు చూసుకున్నారు... 'మన పెళ్ళిళయ్యాక ఇక మన గతేవిటీ..?!” అన్నట్టు. ఆనంద్‌ ఆపుకోలేక అడిగేశాడు కూడా-

“ఇప్పుడంటే తగాదా ఆడుకోవడానికి మీకు ఒకరికొకరు ఉన్నారు. మరి, పెళ్ళయ్యాక ఎవరుంటారు?” భయపడుతూనే అడిగారు.

“అప్పుడసలు తగాదా ఆడం” అందరూ ఒకేసారి చెప్పారు.

“నిజంగా .?” అబ్బాయిలందరూ ఒకేసారి ఆనందంగా అడిగారు.

“అవును... కయ్యానికి సమవుజ్ణీ ఉండాలిగా! మీరెలాగూ తగాదాలో మాకు సమవుజ్జీ కాలేరు. మేం చెప్పినవన్నీ చచ్చినట్టు ఒప్పుకుని తీరతారుగా! ఇక, తగాదా ఎవరితో ఆదతాం?!” కోరస్‌గా అన్నారు.

“ఓల.. మైగాడ్‌?” కోరన్‌గా, రిధమటిక్‌గా అని తలలు వట్టుకున్నారు అబ్బాయిలందరూ!

“ఇప్పుడే అంత కంగారుపడకండి! పెళ్ళిళయ్యూక ఇక ప్రతిక్షణం కంగారేపడాలి. ఎనర్జీ దాచుకోవాలి మరి... మమ్మల్ని భరించడానికిగొ కామిని టీజింగ్‌ స్టార్ట్‌ చేసింది.

“బాంక్‌ బ్యాలెన్స్‌ కూడా పెంచుకోవాలి ఇప్పట్నుంచీ... కారీబరీస్‌లకుగ”” రేవతి టీజింగ్‌ను పెంచింది.

“వంటా, వార్పూ లక్షణంగా చెయ్యాలి సుమా!” జ్ఞాపిక అచ్చం బామ్మలా అంది.

“నా మటుకు నేను బట్టలూ, ఇల్లూ, పిల్లలూ సరిగా చూసుకోకపోతే ఒప్పుకునేది లేదు స్ఫూర్తి పక్కా ఇల్లాలులాగా చెప్పింది.

అబ్బాయిలందరూ సడన్‌గా లేవి నిలబడ్డారు!

“ఏవయిందీ...” కంగారుగా అడిగారు అమ్మాయిలు.

“మేం పెళ్ళిచేసుకోం! అమ్మాయిల్నసలు చేసుకోం[౫ అని, “బై...” చెప్పేసి రిటర్న్‌ తిరక్కుండా ఫాస్ట్‌గా పారిపోతున్న వాళ్ళను చూస్తి “అమ్మాయిల్ని చేసుకోకపోయినా పర్లేదు! అబ్బాయిల్ని మాత్రం చేసుకోకండి! అంత బావుండదు. కేస్‌ కూడా అవుతుందికో వెనకనుంచి ఇంకా అమ్మాయిలు టీజ్‌ చేస్తూనే ఉన్నారు... పడిపడి నవ్వుకుంటూ,

కర్‌

జ్డాః రేవంత్‌ నడుస్తున్నారు మెల్లగా... అడుగులో అడుగుగా, ఒకరికొకరు

తోడుగా!

శ్రీలత... షర, ప్రుమించకనుల్చిలో.. 135

“జ్ఞాపీ...” అతనలా మెత్తగా పిలుస్తుంటే మునివేళ్లతో గుండెను తట్టినట్టుంట్టుంది! ఎంతాపుకుందామన్నా గుండె ఆగదు. వెంటనే బదులు పలుకుతుంది.

“ఊం.

“నేను స్టేట్స్‌కు వెళ్లాలని చేస్తున్న ప్రయత్నాలు చూస్తున్నావుగా! వీసా ఎగ్జామ్స్‌ అయ్యేలోపు వచ్చేస్తుంది! ఇంటర్వ్యూకూడా అయిందిగా!”

“జెలుసు..!”ో

“మరి.., నువ్విక్కడా, నేనక్కడా- ఎలా?”

“నేనూ టొఫెల్‌కు ప్రిపేరవుదామనుకుంటున్నా!”

“ఎందుకు?”

“ఇద్దరం కలిసి వెళ్లిపోయి నేను కూడా అక్కడే చదూకుంటా!”

“ప్పీ డ్రాడీ ఒప్పుకుంటారా... ఒక్కడాన్నీ పంపడానికి?”

“ఒక్ష్మడ్రాన్నీ ఎలా అవుతాను... నువ్వుంటావుగా తోడు?!

“ఇక బ్రాచిలర్‌తో ఎలా పంపిస్తారు నిన్ను?”

“వెళ్లేసరికే మనం భార్యాభర్తలం అయిపోదాం[ొ

“పెళ్ళి చేసుకుని వెళ్లిపోదామా?”

“వా అభిప్రాయం! మరి నీ ఇష్టం!”

“నాకూడా ఇష్టమే! నీకు దూరంగా నేనుండలేను! ఉన్నా నా చదువు సాగదు.”

“జ్వంకేం... మరి, మీ మమ్మాకి కాకా కొట్టు”

“న్సువ్వు మీ దాడీకి కొడతావా?” _

“క్టాక్రా ఏవీ అక్కర్లా! మా దాడీ నేనడగ్గానే ఒప్పేసుకుంటారు!”

“ఎంత కాన్ఫిడెన్సో! మా మమ్మా నేనడక్కముందే ఒప్పేసుకుంది... నీ పెళ్ళి నీకిష్టమైన వాళ్ళతోనే అవుతుంది! నాకు చెప్పకపోయినా సరే... నా కోడల్ని ఎప్పుడింటికి తెచ్చినా మంగళహారతి రెడీ అని!”

“మ్సర్రి, నేనొస్తే మమ్మా మంగళహారతి పట్టలేదేమ్మా..?!” వెక్కిరించింది.

“నువ్వ మంగళవాయిద్యాలతో, వట్టుచీరతో, పూలదండతో, నా చిటికెన వేలు పట్టుకుని రాలేదుగామ్మా!” తిరిగి వెక్కిరించాడు. ,

చటుక్కున చిటికెన వేలు పట్టుకుని, “పద..౯” అంది.

“ఎక్షడికీ... లేడికి లేచిందే పరుగని?”

“వృమ్మాను అడిగేద్దాం- జను నీ కోడలుగా ఇష్టమేనా...” అని

“ద్రానికి ముందో పని చెయ్యాలి మనం

136. శ్రీలత... మనో... ప్రేమంచకసోలో?

“ఏంటో..?! పట్టుదిట్టలు కొనుక్కోవడమా? పూలదండలకు ఆర్జరివ్వడమా? బాండూ; మేళాలు అరేంజ్‌ చేసుకోవడమా?”

“జోకులెయ్యకు! మమ్మాను పెళ్ళికొప్పించాలి! మనం వెళ్లాక మమ్మా ఒంటరి దయిపోతుంది. ఉన్న ఆస్థి భక్షించడానికి గుంటనక్కలు చేరతాయి. కనుక మమ్మాకి ఒక తోడూ, ఒక స్నేహితుడూ, హితుడూ కావాలి! అందుకే మమ్మాకి పెళ్ళి చెయ్యాలి.”

“బావుంది! కానీ, ఇప్పుడెవరు పెళ్ళి చేసుకుంటారు?”

“ఎందుకు చేసుకోరు? మామ్మా వయసెంతని? ఆ వయసుకు శగ్గవాళ్ళే, ఒంటరిగా ఉన్నవాళ్ళు కావాలని పేపర్‌ అడ్వటైజ్‌మెంట్‌ చేద్దాం! ఇది 20వ శతాబ్దం... ఇది మామూలు విషయం! అయిజే మమ్మాను ఒప్పించడమే కష్టం” భారంగా అన్నాడు.

“నేనూ సాయం చేస్తా... ఈ విషయంలో!” జ్ఞాపిక ఉత్సాహంగా అంది.

“నేను ఎంత ప్రయత్నించీ వేస్టయ్యాను. నీవల్ల కాదులే!”

“అదుగో... అలా అనకు! ఆడవాళ్ళనెలా ఒప్పించాలో ఆడవాళ్ళకే తెలుస్తుంది.”

“ఛాలెంజ్‌! నువ్వు అమ్మను ఒప్పించలేవు.”

“ఛాలెంజ్‌ నేను ఒప్పిస్తా ఏవిటి భెట్‌?”

“ఒప్పిస్తే నీలాంటి అమ్మాయినిస్తా! ఓడిపోతే నువ్వు నాకు నాలాంటి అబ్బాయినివ్వాలిగ్‌ అని ఏదోటి చేస్తుందని అందకుండా దూరం జరిగాడు.

“రదొక బెట్టా! ఉండు... ఆ ఇచ్చే అమ్మాయినేదో నువ్వే మెన్సి, నువ్వే కనబోతున్నట్టు! ఇచ్చినా, పుచ్చుకున్నా రెండూ నేనే చెయ్యాలి! పాపం- నీకేం... హాయిగా కలలు కనొచ్చు! ఆగు చెప్తా! ఒక్కసారి ఆగు! ఆగమన్నానా... పిరికిపిల్లాడా- ఆగు ధైర్యం ఉంటే!”

రక్కున ఆగాడు!

ఆగాక ఏంచెయ్యాలో తెలీలా జ్ఞాపికకు! చటుక్కున వచ్చిన ఐడియా చేసేద్దామని మునికాళ్ల మీద లేచి గరుకుగడ్డాన్ని పళ్లతో చిగం్చి నొక్కి వదిలింది.

ఏదో... కొట్టడమో, జుట్ట పట్టకోవడమో, కాలర్‌ పట్టుకోవడమో చేస్తుంది అనుకున్నాడు. అనుకోని స్పర్శకు చలించి అలానే చూస్తుండిపోయాడు.

గడ్డంమీద పళ్లగాట్లు పడి నెప్పెడుతున్నా అతనలాగే నిశ్చలంగా చూస్తుంటే జ్ఞాపిక కెందుకో సిగ్గేసింది! తనూ అనుకోకుండా చేసింది. అతనలా, అలా చూస్తూంటే... చేయకూదంది చేసినట్లనిపించింది.

“ప్లీజ్‌ _ చ్రూడకూ! ఆపేయ్‌౬.. అలా చూడకూ! నేనోగిపోత్రాల్ర_ చూడకూ అలా! నాకెలాగో ఉంది!” అని (బ్రతిమాలింది.

కళ్ళలోంచి కళ్ళు మరల్బకుందానే చూపు మలిపాడు- ఈ లోకంలోక్తి వచ్చి.

శ్రఅత.. తనన ఫ్రేమించోసుర్చిలో.. 137

“కృ...” అంది జ్ఞాపిక

“ఏంటీ?” అన్నాడు బాధ అర్ధంకాక,

“చూడకూ... అంటే మాత్రం చూడ్డం ఆపేస్తారా ఎవరయినా?!” నిరాశగా అంది.

“నిన్నూ..! వేలికేస్తే కాలికేస్తావ్‌, కాలికేస్తే వేలికేస్తావ! బాబోయ్‌ం.. నీతో జన్మంతా వేగాలంటే మహా భయంగా ఉంది!” భయపడుతున్నట్టు యాక్షన్‌ చేశాడు.

“అం.. అప్పుడప్పుడు అబ్బాయిల్ని భయ పెట్టడం అమ్మాయిల హవీ! అప్పుడే వాళ్ళు మమ్మల్ని మరింత (ప్రేమిస్తారని ప్రేమసూత్రంలో రాసుంది.”

“అదెవరు రాశారు? నాకు తెలీదే!

“మా నానమ్మకు నానమ్మ రాసింది. పబ్లిష్‌ చెయ్యలా- అందరికీ తెలిసిపోతాయి ట్రిక్స్‌ అని! మా వంశానికి మాత్రమే ఆ సూత్రాలు అందించబడుతాయి!” గర్వంగా చూస్తూ నుదుటిమీది జుట్టు అలా అలా వెనక్కి సర్దుకుంది... స్ప్రైల్‌ కొడుతున్నట్టు.

“స్పైల్‌ కొట్టకూ! మా తాతయ్యకు తాతయ్య రాసిన “కవ్వింత సూత్రం' ప్రదర్శించాల్సి ఉంటుందిగొ అని మెత్తని నదుం మీదకు కొనవేళ్లు తాకించబోయాదు.

“ఏయ్‌ం.. వద్దు! ఊరికే అన్నా. ఊరికే అన్నా!” కంగారుపడిపోయింది.

“వద్దంటే మానేస్తారా ఎవరయినా!... అంటావా మానేశాకక ఇంకొంచెం ముందుకు జరిపాడు వేళ్లను.

“అనను! అనను! అననంటే అనను! ఐస్‌క్రీమ్‌ మీద ఒట్టు. లిప్‌స్టిక్‌ మీద ఒట్టు! కాడ్‌బరీస్‌ మీద ఒట్టు! రబ్బరు బాండ్‌ మీద ఒట్టు!” టకటకా ఒట్లేసేసింది.

తగ్గాడు రేవంత్‌- “నాతో పెట్టుకోకు!” అని.

“నీశ్రానే పెట్టుకుంటా! గొణిగింది.

“ఆం..?[ దబాయింపుగా అన్నాదు.

“ప్రవీ లేదూం... సాయంత్రం ఎంత బావుందో కదా- అంటున్నా!” అని సర్దిచెప్పింది.

ఇంతలోకి (గగూపంతా వచ్చి జాయినయింది లాన్‌లోకి! అందరూ కూర్చుని చక్కని మూడ్‌లోకి వచ్చాక తమాషాగా-

“పెళ్ళికి తగిన వయసేది?” రేవంత్‌ అడిగాడు గ్రూపందరినీ కలిసి,

“పెళ్ళికి అర్ధమేంటో తెలిస్తే పెళ్ళి వయసేదో నిర్ణయించొచ్చుగిఈష్‌ తిరిగి ప్రశ్న వేశాడ్షు. శ్‌

“పెళ్ళంటే స్రీ పురుషలిద్ధరి సహజీవనం! సహజీవనానికి విస్తృతార్థం ఉంది... ఇద్దరూ ఇద్దరికీ సహకరించుకుంటూ గడిపే జీవనం! ఒకరి అధారిటీ, ఒకరి సర్జుబాటు ఉండదిందులో! ఇద్దరూ ఒకరికొకరు సహకారంగా ఉండడం! అదే పెళ్ళంటే!” శ్రాంత్‌ చెప్పాడు...

138 శ్రీలత... తనలో. ఫ్రోమించకోసుర్షిలో

“పెళ్ళంటే... సెక్స్‌కు లైసెన్స్‌, పిల్లలు కనడానికి పర్మిషన్‌ కాదా?” కామిని అడ్డుపుల్ల వేసింది.

“అది భారతీయ నిర్వచనంలోని భాగం! (ప్రపంచ నిర్వచనం కాదు. మనమేది తీసుకున్నా యూనివర్సల్‌ సిద్ధాంతాలు తీసుకోవాలిగానీ ఒక దేశానికి, ఒక ప్రదేశానికి మాత్రమే పరిమితమైన సిద్ధాంతాలు తీసుకోకూడదు. అలా తీసుకుంటే అది పరిపూర్ణం కాదు. ఏకపక్షం అవుతుందికొ జ్ఞాపిక అన్సరిచ్చింది.

“మరి- సెక్స్‌ లేకుండా, పిల్లల్ని కనకుండా కలిసి జీవించినా... అది పెళ్ళవుతుందా?” రేవతికి అనుమానం వచ్చింది.

“ఎందుక్కాదూ..?! ఫారిన్‌లో అరవైఏళ్ల తరువాత పెళ్ళి చేసుకున్న జంటలున్నాయి. మరి వాళ్ళు చేసుకొంది- సెక్స్‌ కోసం, పిల్లల కోసం కాడుగా! తోడు కోసం, స్నేహం కోసం! కలిసి జీవించడానికి గౌరవప్రదమైన విధానమే పెళ్ళి... అని ఇక్కడ తెేలియడంలా?!” స్ఫూర్తి ఆన్సర్‌ చేసింది.

“నిజానికి- సెక్సూ, పిల్లలే కనాలనుకుంటే పెళ్ళి చేసుకోనక్కర్లేదు. సెక్సుకూ డేటింగ్స్‌ ఉన్నాయి! పిల్లల్ని పెళ్ళి చేసుకోకుండానే కన్ళీ, పెంచుకోవచ్చని ప్రాక్టికల్‌ ఉదాహరణగా 'నీనాగుప్తా ఉంది! మరి- సెక్సుక్తూ పిల్లలకూ పెళ్ళి అనే బంధం అక్క్లేదు. "పెళ్ళి అనే £ పదం ఈ రెండింటినీ చాటిన ఉన్నతమైన బంధం!” క్రాంత్‌ అన్నాడు.

“అలాంటప్పుడు- కులం, వంశం, చదువు, సంపాదన మొదలైనవే కాకుండా వయసు తారతమ్యం కూడా పెళ్ళికి అడ్జురాకూడదు కదా! ఈష్‌ అన్నాడు.

“నువ్వనేదాంట్లో భారతదేశంలో పృరుష్పడికంటే చిన్నదయిన స్త్రీనే చేసుకోవడం ఆచారం. అలాంటి తేడా అక్కర్లేదూ.., స్తీ పెద్దదయినా. పదుశ యినొ ఫర్వాలేదనా?” ఆనంద్‌ తర్మం పంల ల్‌ " సరుషుడు చిన్నవాడ

“యగ్గాట్లీ! హిందువుల్లో తనకంటే పదవారేళ్లు పెద్దదయిన రాధను కృష్ణుడు: ముస్తిమ్స్‌లో సాక్షాత్తూ మహమ్మదే తనకంటే పద్దెనిమిదేళ్లు పెద్దదీీ అందులోనూ విధవస్రీని పెళ్ళి చేసుకోలేదూ! పెళ్ళికి పురుషుడే పెద్దవాడయి ఉండాలనే నియమం (ప్రకృతిలోనూ: సంస్కృతి పునాదుల్లోనూ లేదు. తరువాత తరువాత పితృస్వామ్య వ్యవస్థ బలం కొరకు శ్రీ చిన్నదయి ఉండాలన్న నియమం ఏర్పడింది. అసలు స్రీ పెద్దదయితేనే సంసారం సుఖవంతం సమర్ధవంతం అవుతాయని కొన్ని సర్వేలు బుజువుచేశాయి” క్రాంత్‌ అన్నాడు.

ణేను కూడా ఒప్పుకుంటున్నా!” క్రష్ష్‌ అన్నాడు.

“అయితే క్రాంశ్‌! కామిని నీకంటే ఐదేళ్లు పెద్దదయి ఉంటే పెళ్ళి చేసుకునేవాడివా? స్ఫూర్తి అడిగింది డైరెక్ట్‌గా,

శ్రీలత... మరల. ప్రేమించోనుల్చిలో.. 139

“తప్పకుండా! ఇంకా గర్వంగా! నేను కామినిని ఇష్టపడ్డానే గానీ, కామిని వయసును కాదే..!” స్థిరంగా చెప్పాడు క్రాంత్‌.

“ఒకవేళ కామిని పిల్లల్ని కనకపోతే?[” జ్ఞాపిక రెచ్చగొట్టింది.

“గుడ్‌న్యూస్‌! భారతదేశపు నిరుపేదరికానికి మన వంతు పేదరికం ఆపిన వాళ్ళం! ఇప్పటికాలానికి మానవజాతికి తగిన వనరులు భూమ్మీద అందలేని స్థితిలో ఒక బిడ్డ పుట్టడం ఆగిపోతే అది గుడ్‌న్యూసే!” ఈజీగా చెప్పాడు. కామిని చిన్నగా నవ్వింది... ఆన్సర్‌ తెలుసన్నట్లు తనకు,

“సరే... పెళ్ళి, సెక్స్‌ మాత్రమే కాదు- సహజీవనం కోసం అయినపుడు- భార్య చనిపోయిన పురుషుడికి పిల్లలున్నా మరో అమ్మాయి చేసుకుంటుంది. భర్త చనిపోయిన స్త్రీకి పిల్లలుంటే ఇంకో పురుషుడు అంత తేలిగ్గా చేసుకోడు. ఎందుకని?” స్ఫూర్తి సవాలు విసిరింది అబ్బాయిలకు.

“ఇది కూడా ప్రాపంచిక విషయం కాదు. కొన్ని దేశాలకు సంబంధించిన విషయమే! ముఖ్యంగా... ముస్లీమ్‌ దేశాలలో ఖురాన్‌ ప్రకారం పిల్లలు ఉండీ, వయసులో పెద్దదయి ఉన్న స్త్రీని మరిది వివాహం చేసుకోవచ్చు! చేసుకున్న ఆధారాలూ ఉన్నాయి. మన సంప్రదాయంలోనూ చాలా ఉదాహరణలున్నాయి. పిల్లలున్న విధవ స్త్రీని వివాహం చేసుకున్న ఎన్న్నీ సందర్భాలు మన సంస్కృతిలో ఉన్నాయి” కామినీ అంది.

“మరి- భార్య చనిపోయిన పురుషుడు భవిష్యత్తు ఏర్పరచుకున్నంత తేలిగ్గా భర్త చనిపోయిన స్త్రీ ఎందుకు ఏర్పరచుకోలేకపోతోంది?” రేవతి అడిగింది.

“పిల్లల్స! పిల్లల్ని చూసుకోవడానికి పురుషుడు మరో స్త్రీని పెళ్ళి చేసుకుంటాడు. అదే పిల్లలు అన్యాయమవుతారన్న భయానికి స్రీ పెళ్ళి చేసుకోలేదు! స్త్రీలో ఉన్న మాతృత్వపు ఉన్నతత్వం ముందు ఆమె తన జీవితాన్నే ఫణంగా పెడుతుంది!” ఈష్‌ మెత్తగా చెప్పాడు. అది వెళ్లి బలంగా రేవంత్‌ గుండెను చీల్చింది.

“అంటే... పీల్లల మీద మమకారంతో “సవతితల్లి సరిగా చూడదేమో...” అని వివాహం మానేసిన పురుషల్లేరంటావా? ఇక్కడ పిళ్ళత్వం ఉన్నతత్వం కాదంటావా?” స్పూర్తి అంది.

“ఎందుక్కాదూ?! పిల్లల కోసం జీవితాన్ని ఒగ్గిన తండ్రులున్నారు. వీళ్ళకూ అవకాశం ఉండీ దాన్ని వదులుకున్నారంటే ఇక్కడ మాతృత్వపు ఉన్నతిని పితృత్వపు ఉన్నతి ఓడించిందని చెప్పవచ్చు!” క్రాంతి క్లియరెన్స్‌ ఇచ్చాడు. ఇది వెళ్లి జ్ఞాపిక మెదడును ఛిద్రం చేసింది.

“మరి, ఇంతగా త్యాగం చేసిన తల్లిదండ్రులకు పిల్లలు న్యాయం చేస్తారంటావా?” ఆనంద్‌ అడిగాడు.

140 శ్రలత.. తవా... ఫ్రేకుంచశసు్చిలో “బ్ర క్పెల్లలేదో తమకు న్యాయం చెయ్యాలని తల్లిదండ్రులు ఆశించరు. తమవంతు కర్తవ్యం తాము చేస్తారు. సమర్భులైతే పిల్లలు వారి వంతు కర్తవ్యం వారు కూడా చెయ్యాలి మరి! చెయ్యకపోయినా ఆ తల్లిదండ్రులు బాధపడరు. కానీ, తమ తల్లిదండ్రులకు న్యాయం చేయని పిల్లలు మాత్రం సరైన జీవనకర్తలు కాలేరు” ఈష్‌్‌ ముగించాడు. “న్యాయం చెయ్యడమంటే..?” రేవతికి అనుమానం వచ్చింది. “ఏ జీవితానయితే తమను పెంచిపెద్దచెయ్యడానికని కోల్పోయారో- ఆ వైవాహిక జీవితాన్ని అందజేయడం!” ఈష్‌ అన్నాడు. “అంటే... మళ్లీపెళ్ళికి వయసు మీరిందని వాళ్ళు ఒప్పుకోరేమో[” స్ఫూర్తి, “అదుగో... మళ్లీ! పెళ్ళికి వయసు పరిమితి లేదు! జీవన సాహచర్యంలో సహచారిగా ఒక వ్యక్తిని ఆహ్వానించడానికి వయసు పరిమితి ఎందుకు? అసలు పెద్దవయసు ఒంటరివాళ్ళకే తప్పనిసరిగా పెళ్ళి చెయ్యాలి! ఇన్నాళ్లూ పిల్లలమీదే తమ దృష్టి ఆలోచనా, జీవితం కేంద్రీకరించిన వాళ్ళు- పిల్లలు తమ జీవితాలను నిర్మించుకుని వెళ్లిపోతే ఇక వాళ్ళకు సాహచర్యం ఎవరు? ఎవరికోసం వాళ్ళు దినచర్య కొనసాగించాలి? వాళ్ళలో జీవితం పట్ల విరక్తి పెరగొచ్చు కూడా!” రేవంత్‌ వైపు చూశాడు క్రాంత్‌- 'అవునా?' అన్నట్టు. ఈ వాదనలో ఎక్కువగా మాట్లాడింది జ్ఞాపికా, రేవంత్‌లే! అయితే... ఈ వాదన ఎక్కువ ప్రభావం చూపింది వీరిద్దరి మీదే! “రేవంత్‌ వాళ్ళ మమ్మాకు పెళ్ళి చెయ్యాలనుకుంటున్నాడు... తను స్టేట్స్‌కు వెళ్లేముందు!” జ్ఞాపిక అందరి ఫీలింగ్స్‌ చూస్తూ అంది అందరి ముఖాల్లోనూ నవ్వ- ఆనందపు ఛాయగా వెలిగింది. “రియల్లీ! వెరీగుడ్‌... అండ్‌ వెఠి మెచ్యురిటీ ధాట్‌!” క్రాంత్‌్‌ ఈష్స్‌ అనంద్‌ చెప్పారు రేవంత్‌కు! అమ్మాయిలు కూడా మెచ్చుకున్నారు, “ఎవర్ని? ఎప్పుడు?” రేవతి అడిగింది ఆలస్యం వద్దన్న ఆతృతతో. “నేను చెయ్యాలనుకుంటున్నా! కానీ, మమ్మా ఒప్పుకోవడంలాగ” రేవంత్‌ నిరాశగా అన్నాడు. “నేనొక ఐడియా చెప్పనా..?” శేవంత్తి అడిగింది. “ఏవిటీ? “ఐస్‌క్రీమ్‌ ఒక (డ్రమ్‌ తీస్కెళ్లి ప్రజెంట్‌ చెయ్యి... ఒప్పుకుంటుందనా?” స్ఫూర్తికి అనుమానం వచ్చింది. “నీ మొహంం... ట్యూబ్‌లైటూ! రేవంత్‌- వాళ్ళ మమ్మా పెళ్ళి చేసుకుంటేగానీ స్టేట్స్‌కు వెళ్తాననీ, పెళ్ళి చేసుకుంటాననీ, లేపోత్తే ఇక్కడే ఉండి జీవితాంతం బాచిలర్‌గొ ఉండిపోతాననీ పట్టబట్టాలి[”

శ్రీలత... మనో... ఫ్రేఖుంవమ్చిలో. 141

“అమ్మయ్యద.. ఇన్నాక్షకు నీ బుర్రకు ఒక మంచి ఐడియా వచ్చిందే!” కామిని మెచ్చుకుంది. అందరూ రేవతివైపు మెచ్చుకోలుగా చూశారు. రేవతి ఆనంద్‌ వైపు స్పైల్‌గా చూసింది. ఆనంద్‌ కళ్ళద్దాలు సవరించుకుని ఆనందపడిపోయాడు.

“నిజంగా ఆ పని చెయ్యి రేవంత్‌!” జ్ఞాపిక కూడా అంది.

“మమ్మా చిన్నపిల్ల కాదు.., ఇది చిన్న విషయమూ కాదు- నేను స్కూలు కెళ్లను" అంటే చాక్‌లెట్‌ ఇచ్చి పంపినట్టు నేను స్టేట్స్‌కెళ్లనంటే పెళ్ళి చేసుకోవడానికి! తనంతట తాను తోడునూ, ఇష్టాన్నీ పంచుకోవడానికి తానే నిర్ణయానికి వచ్చి ఒప్పుకోవాలే కానీ, బెదిరింపులకు అసలు రాజీపడదు!” రేవంత్‌ నింపాదిగా చెప్పాడు.

అందరూ రేవతిని పైనుంచీ కిందకు ఎగతాళిగా చూశారు... పనికిమాలిన ఐడియా ఇచ్చావని! రేవతి ఆనంద్‌ వైపు బాధగా చూసింది... తన ఐడియా ఫ్లాప్‌ అయినందుకు! 'ఫర్లేదులే...? అన్నట్టు సైగ చేశాడు.

“ఇంకో ఐడియా చెప్పనా?” రేవతి అంది.

“వద్దుగా జ్ఞాపిక ఆపింది.

స్తీ పురుషులిద్దరికీ సేక్స్‌కు సంబంధం లేకుండా ఇద్దరూ ఒకేవిధంగా చేసే, ఒకవిధంగా ఇష్టపదే 'కామన్‌ ఇష్టం ఒకటుందీ సృష్టిలో!”

“ఒక్కటే ఒక్కటి! ఏవిటది? ఒక్కముక్కలో చెప్పాలి... యంసెట్‌ ఆన్సర్‌లాకా పజిల్‌ ఇచ్చింది. అందరూ ఆలోచనలో పడగానే- నమాత్రం ఆలోచన లేకుండా రక్కున చెప్పింది రేవతి, . ఇంటలిజెంట్‌ బెయిన్‌-

“నాకు తెలుసు! కళ్ళద్దాలూ..!” అని దీర్ధం తీసింది.

“షటప్‌! సృష్టిలో నువ్వొ ఆనందే స్త్రీ పురుషులూ...? మీకిద్దరికీ కామన్‌ ఇష్టం కళ్ళద్దాలూ... అని చాన్ని యూనివర్సల్‌ అన్సర్‌ చేయకు! నోర్మూసుకో!” తిట్టింది స్ఫూర్తి

“ఎందుకులేవూ? ఆల.. ఒకరికొకరు లావుగా, బొద్దుగా కనబడటం కదా ఆనంద్‌?!” ఆనంద్‌ అడ్డంగా నిలువుగా తలూపాడు.

“వాగావంటే తంతా! మీరిద్దరూ టుమ్‌టుమ్‌ శాల్తీలని అందరికీ అదే ఇష్టం ఉంటుందా?” మళ్లీ తిట్టింది స్ఫూర్తి, |

“ఏంటే .. నేనెంత చక్కగా మాట్టాడుతుంటే నువ్వేవో అసహ్యంగా తిద్తావ్‌? అసలు నన్ను తిట్టడానికే పుట్టావా? ఆనంద్‌ చూడూ- నన్నెంత చక్కగా ప్రేమిస్తున్నాడో! నువ్వూ చక్కగా (ప్రేమించొచ్చుగా... స్నేహితురాలిగా!”

“నాకేం అంత ఖర్మ పట్టలా... ఒక తిండిపోతును (ఢేమించడానికి! నా తిండి భరించేవాద్ని చూసుకుని ఆల్‌రెడీ (పేమించేసుకున్నా!” స్ఫూర్తి శెచ్చిపోయింది.

142. శ్రీలత... మనో ఫ్రేడుంచకస్తు్చిలో

“చూశావా చూశావా ఈష్‌.. దీని మనసులో ఎంత కుట్ర ఉందో! ఇది నిన్ను తిండి భరిస్తావని ్రేమించిందట. దీని ప్రేమ నిర్వచనం వింటే లైలా- మజ రాధాకృష్ణులు, రోమియో- జూలియట్‌ ఎంత కుళ్ళికుళ్ళి ఏడుస్తారు... ప్రేమనిది అపవిత్రం చేసిందని! ఈష్‌ను డిస్టర్బ్‌ చేసింది రేవతి,

స్ఫూర్తి మరింత గట్టిగా- “ఆహం... నీలా సోడాబుడ్డి కళ్ళద్దాలు చూసీ, కాడ్‌బరీస్‌ ఇష్టవనీ, నీలాగ “టుమ్‌టుమ్‌” అనీ (పేమించడంకన్నా నా (ప్రేమ చాలా విలువైంది!” వెక్కిరించింది స్పూర్తి

"చూడూ! నన్నంటే అన్నావ్‌ ఆనంద్‌నంటే ఒప్పుకోను” రేవత్రి త్రైయ్యంటూ లేచింది.

“నన్నంటే ఫర్లేదు రేవూ! నిన్నేవీ అనొద్దను! నాకు భాధగా ఉంటుంది” ఆనంద్‌ రేవతిని రెచ్చగొట్టాడు.

“చూశావేం.. అదీ (ప్రేమంటే! నువ్వూ, నీ బోడిడ్రేమా మా (పేమ ముందు బలాదూర్‌!” రేవతికి సపోర్ట్‌ దొరకబట్టి గట్టిగా అంది.

“నేను తెమ్మంటే ఈహష్‌ కొండమీది కోతినయినా తెస్తాడు... తెలుసా?” స్ఫూర్తి రెచ్చిపోయింది.

“కోతులూ, కొండముచ్చులూ నువ్వే తెప్పిచ్చుకో- నీకే స్తూటవుతాయి. నాకేవీ అక్కర్లా! నేనడిగితే ఆనంద్‌ ఐస్‌క్రీమ్‌ ఫ్యామిలీష్యాక్‌ ఐదునిముషాల్లో తెస్తాడు తెలుసా? కదా... ఆనంద్‌?!” డౌట్‌ క్షియర్‌ చేసుక్షుంది. ఆనంద్‌ తల అడ్డంగా, నిలువుగా ఊపాడు.

తామినికి చిరెత్తింది. “మీరిద్దరూ నోర్లు మూస్తారా చున్నీ తీసి ఇద్దరి నోళ్లూ మూసెయ్యాలా? అందరూ సీరియస్‌గా ఆలోచిస్తుంటే- మీకెలాగూ ఆలోచించడం రాదు, వాళ్ళను ఆలోచించుకోనివ్వక్షుండా జోరీగల్లా చెవి పక్కన వెధవపోరు!” త్రిట్రింది.

స్పూర్తీ, రేవతీ ఒకర్నొకరు క్ర్వోంగా చూసుకుని "ళ్ళ ఇక్కడుంటే నన్నూ చెడగొడ్డుంది ఇదిగొ అని ఒకర్నాకరు ఒకేసా, వెళ్లి పచార్లు చెయ్యసాగారు వ కోసం! +. గట్టగా తట్బునని దూరంగా ౭లో దక్క

రేవతి పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి, “ఇంత్రక్రీ (ప్రశ్న ఏవిటీ?” అనడిగింది కామినిని.

“మరి, ఇప్పటిదాకా మీరిద్దరూ తన్నుకున్నదెందుక్తే?” త్ర్వేత్షిన్సి పైనుంచీ కిందకు

చూస్తూ. “ప్రశ్న ఏవిటేం.. అంటే నన్నలా డైవర్ట్‌చేస్తానేంట్రి? ఆన్సర్‌ చెప్పి క్రెడిట్‌ కాట్లేస్తానని భయమా?” రెచ్చగొట్టింది కామినిని, ల “పశ్నేగా..” అడిగింది కామిని. “య్యాల..” స్టైల్‌గా అంది రేవతి.

శ్రీలత... త్యవోణ ఫ్రేతించనముర్చిలో.. 143

“గాడిద గుడ్డుకూ, కోడిగుడ్డుకూ తేడా ఏవిటే? ఇదే ప్రశ్న! అర్థమయిందా?”

“ఫెంపుల్‌! కోడిగుడ్డు పెట్టేపుడు “క్కొక్కాక్కాక్కొ..” అంటూ పెడుతుంది. గాడిద గుద్దు పెట్టేప్పుడు గాండ్రిస్తూ పెడుతుంది. ఇదే కోడిగుడ్డుకూ, గాడిద గుద్దుకూ తేదాగొ

“ఆడ గాడిదా! గాడిద- గుడ్డు పెడుతుందా?” తిక్కరేగింది కామినికి,

“ప్రెట్టక్రపోతే నువ్వెందుకు అడుగుతావే? పెడుతుంది కాబట్టేగా అడిగావు! నువ్వడిగి నన్ను దబాయిస్తావేమిటే? ఎంచక్కా ఆన్సర్‌ చెప్పిందని మురిసిపోకగా విషయం అస్సలు అర్థంకాలా రేవతికి!

కామిని తలను రెండుచేతుల్తో పట్టుకుంది.

“న్సవ్వు అంతగా బాధపడకే... నేను చూళ్లేను. నేను ఆనంద్‌ను అడుగుతా! అనంద్‌... అసలు ప్రశ్న ఏవిటీ? ఇది కోడి, గాడిదా అంటుంది- అన్సర్‌ చెబితే తిడుతుంది. దీనికసలు మైండ్‌ కంట్రోల్‌లో లేదు. నువ్వయినా చెప్తూ” ఆనంద్‌ చెయ్యి పట్టుకుంది.

“నువ్విలా రా లేవూ! నేను చెబుతా!” అని దూరంగా తీస్మెళ్లి కళ్ళద్దాలు సరిచేసుకుంటూ ప్రశ్న చెప్పాడు.

తనూ కళ్ళద్దాలు సరిచేసుకుని గడ్డం కింద చేతులు పెట్టుకుని కాసేపు, అటూఇటూ తిరుగుతూ కాస్సేవు, డౌట్సు వచ్చినవుడు ఆనంద్‌ను అడుగుతూ కాసేపు సీరియస్‌గా ఆలోచించసాగింది రేవతి కూడా!

ఆరోజుకు ఎవరూ చెప్పలా!

శేపు చెబుతాం!” అని పోస్ట్‌పోన్‌ చేసి “బౌ “బె” లు చెప్పుకుని వెళ్లిపోబోయారు.

“నథింగ్‌ డూయింగ్‌! ఎంసెట్‌ పేపర్‌ ఆన్సర్‌కు ఎవరూ టైమివ్వరూ! డైనమిక్‌గా ఇప్పుడే, ఇక్ష్మదే చెప్పేయాలి. లేపోతే ఓడిపోయామంటే నేనే చెప్పేస్తో! పార్టీ ఇవ్వాలిగ సవాల్‌ చేసింది.

మళ్లీ ఒకర్నొకరు చూసుకుని తల అడ్డంగా ఊపుతూ-

“ఊహూ... మాకు తెలీదు! పార్టీకి రెడీ! చెప్పెయ్‌...” అన్నారు కోరస్‌గా- క్రాంత్‌ తప్ప

“వెప్పేస్తున్నా చెప్పేస్తున్నా! ఇది చెప్పాక మీరు జనరల్‌నాలెడ్డీలో ఎంత పూలో తెలిసిస్రోత్సంద్రి!” అని ఊరిస్తూ ఊరిస్తూ" మీదా ఉందే

“స్త్రీ పురుషలిద్దర్షికీ సెక్స్‌తో సంబంధం లేకుండొ ప్రపంచం మొత్తం ంగొ ౦ ఒకటే ఒక్ర ఇష్టం- ముద్దుకు ముందు కళ్ళు మూసుకోవడం!” సింపుల్‌గా చెప్పెసింది.

“అయ్యో... నాకు తెలుసే” స్ఫూర్తి తలకొట్టుకుంది.

“ఒక్స్‌ల.. ఈజీ అన్సర్‌” రేవంక్‌ నీరసపడ్డాడు.

పడక. శ్రీలత. మక ర్రేడించసుర్చిలో

“అవునేం ఎగ్జాటీ! నాకూ తిలుసుకొ స్ఫూర్తి తొందరగా _ప్పేసుకుంది.

“అవును కదా” ఈష్‌ స్ఫూర్తి వైపు డిసప్పాయింట్‌గా చూశాడు.

“మాకేననుకున్నా.. సీకు తెలుసా ఈ విషయం?” రేవతి అతితెలివిగా అడిగింది.

“అవును రేవూ... మనకూ తెలిసిదిగొ ఆనంద్‌ సపోర్ట్‌ చేశాడు.

అప్పుడు కామిని మళ్లీ అడిగింది- “మీ అందరికీ ఎలా తెలుసు?” అని లాజిక్‌గా!

శ్రాంత్‌ అటుతిరిగి నవ్వాడు- రేవంక్‌కూ, ఈష్‌కూ, అనంద్‌కూ కన్నుకొట్టి.

“ఎలా తెలుసంటే... ఎలా తెలుసంటే... తెలుసంతే[” తడబడ్డారమ్మాయిలు! అబ్బాయిలు ఆకాశం వైపూ, కొండల వైపూ చూడసాగారు... ఆ టాపిక్‌ విననట్టు!

“తెలిసిపోయింది. మీరందరూ ఒక్కసారన్నా కళ్ళు మూసుకున్నారు... అవునా? ఒప్పుకొవాలీ!” దొంగల్ని పట్టుకున్న ఇన్‌స్పెక్టర్‌లా అడిగింది.

“అవునూడ.. నీకెలా తెలుసే?! జ్ఞాపిక లా పాయింట్‌ తీసింది.

కాంత్‌ ఇటువైపు తిరిగి కామినిని చూసి నవ్వాడు- టీజింగ్‌గా చూస్తూ కామిని వైపు, “దొరికిపోయావులే...? అన్నట్టు,

“ఎలా తెలుసంటే... ఎక్కడో... ఎక్కడో... చదివానన్నమాట[” తడబడింది.

కాంత్‌ మళ్లీ నవ్వాడు. అంతే..! ముగ్గురమ్మాయిలూ చుట్టుముట్టారు.

“ఎక్కడో చదివావు... అవునా?” దబాయించారు. “నిజ చెప్పు... నిజం చెప్పు!” అని చక్కిలిగింతలు పెట్టేసరికి- “వస్తా! చెప్పా? అన్ని... “క్సీత్ర మూసుకున్నట్టే నేనూ ఓసారి మూసుకున్నాను. ఒకేసారి సుమ! నిజం” అని నమ్మిస్తూ

“అలా రా దారికి అందరం దొంగలం కాబట్టీ పార్టీ ఖర్చు అందరిదీ!” అని రాజీ కొచ్చేశారు.

కం

జ్‌

హ్కా బైపు నడుస్తున్నార్రు రేవంత్‌, జ్ఞాపిక! _

చల్లని నీడలలో రాలిన ఆకులూ, పూవులూ (ప్రేమజంటక్త పూలబాట పరిచినట్లుగా వున్నాయి!

"“టిమీద అడుగు పడకుండా జాగ్రత్తగా నడుస్తోంది జ్ఞాపిక

“నీ కోసమే వసంతాన్నడిగి పూలబాట వేయించా! నువ్వలా తప్పుకుని నడిస్తే

వసంతం చిన్నబుచ్చుకోదూ?గ” ఛ్రిల్పిప్రిగా అడిగాడు.

శ్రీలత... మనన ఫ్రేమింశసుల్సిలో 145 “నీక్షూ నా మీద (ప్రేమ, వసంతానికి నీ మీద గౌరవం- కరినంగా మార్చి పూలను నా కాళ్ల కింద నలగమని ఆదేశించినా... వీటి గుండెల్ని తొక్కేసేంత కారిన్యం నాకు లేదు” నెమ్మదిగా చెప్పి, పువ్వుపై వేయబోయే కాలును తప్పించబోతూ తూలింది! గభాల్న పట్టుకుని నిలబెట్టి- జ్వక్రే. మేమంటే కరినులం! తెలీక పరిచేశాం! నలక్కుండా నువ్వు నడవాలంటే కింద పడిపోవడం తప్పదు! పూలు తొక్కకుండా అ చివరికి నువ్వు చేరే తేలికమార్గం చెప్పనీ! అడిగాడు, “ఏంటది?” కుతూహలంగా అడిగింది. “థంప్పుల్స్‌.[” అని రెండుచేతుల్తో జ్ఞాపికను ఎత్తిపట్టుకుని పసిపిల్లలా మోస్తూ నడవసాగాడు. కఇ్యెంప్పుల్‌ లేదూ, డింపుల్‌ లేదూ... దించు నన్ను! లేపోతే అరుస్తా! కిడ్నాపింగ్‌ అనుకుని అందరూ కలిసి మాలిష్‌ చేస్తారు నిన్ను౯ “ఏదీ అరువు! నీ ఓవర్‌ కాన్ఫిడెన్సేంటో బయటపడుతుంది!” “చూడు మరి! బెదిరించింది. “అరువూల..” నింపొదిగానే రెచ్చగొట్టాడు. | " దూరంగా ఉన్నతని వైపు చూస్తూ- ఇక్పైల్స్స్‌... హెల్స్‌ పీజ్‌... హెల్ప్‌!” అంది. అతను ద్రగ్గరిక్రా డు ౧౧9 చ్చాడు. | | “చూడండీ! నన్ను బలవంతాన ఎత్తుకెళ్తున్నాడు!” కంప్లయింట్‌ చెప్పింది ఏడుపు గొంత్రులో! రేవంత్‌ న నే నవ్వుతూ చూస్తున్నాడు. మర్రీ మోయించుకుంటున్నా వెందుకమ్మా?” అడిగాడు. పతులేసంది అప్పుడు చూసుకుంది- తను అనుకోకుండా శేవంత్‌ మెడచుట్టూ - నొలుక కొరుక్షుని చటుక్కున తీసేసింది. సూనే ఉన్నాడు అప్పటికే నలుగురైదుగురు పోగయ్యారు. అప్పటికీ రేవంత్‌ నవ్వ నో వేవయిందని అడిగారు. 17 కంప్రయింట్‌ చెప్పింది “మ్రాడ్రండీ... ఇతను నన్ను బలవంతాన ఎత్తుకుపోతున్నాడు! ప్ల మళ్లీ స్ప

• ఎదుపుగొంత్రుతో. మా! “అతను ఆగి వదినిముషాలయింది. ఇకనైనా నువ్వు దిగొచ్చు కద | తె, ళల (ఇ మోయ్వించ్చుక్తుంది కాక, నిన్నెత్తుకు పోతున్నాదనే బూటకవు పడు పెదు కాల అమ్మాయలు అతితెలివి ప్రదర్శించాలనుకుంటారు!” గొణుక్కుంటూ వెళ్ల ం

14ీర త్రలత... షన. ఫ్రేముంచకము్చిల

“అదేవిటండీ! ఇతను నన్నెత్తుకు పోతున్నాడని మొత్తుకుంటున్నా ఎవరూ నమ్మరేం! అదే మీ చెల్లెల్నయితే ఊరుకుంటారా” దబాయించింది గట్టిగా!

అందులోంచి ఒక శ్రేయోభిలాషి దగ్గరికొచ్చి, “ముందు కిందకు దిగమ్మా! అతనాగి ఎంతోసేపయింది... మేము నిన్నెత్తుకు పోతున్నాడనిపించేలా లేదు సీను! ఏ కుంటిపిల్లనో నడవలేకపోజే మోసుకెళ్తున్నాడు పాపం... అనిపించేలా ఉంది” అన్నాడు.

ఎగిరి కిందకు దూకింది.

“ఏయ్‌ ఇదుగో చూడూ... నేనేం కుంటిపిల్లను కాదు! రెండుకాళ్లూ ఎంత బావున్నాయో!” అని అటూఇటూ నడిచి చూపించింది.

“మరి ఎందుకమ్మా- అతని మెడచుట్టూ చేతులేసి నువ్వూ, నీతోపాటు కిలో వెయిటున్న హైహీల్ఫూ, రెండు కిలోల బరువున్న హ్యాండ్‌బ్యాగూ కూడా అతనితో మోయించుకుంటున్నాన్‌? కాళ్లు రెండూ బావుంటే నడిచెళ్లొచ్చుగా! వెట్టిచాకిరీకి బాగా అలవాటు పడ్డట్టున్నానే!” ఎదురు తిట్టి వెళ్లిపోతూ-

“భలే పిల్లను మోశావు కదయ్యా! ఇప్పటిదాకా మోయించుకుంది కాక, అల్లరి చెయ్యాలని చూస్తోంది. ఏ ముసలమ్మనో మోసి ఉంటే కనీసం ఆశీర్వాదం అన్నా ఇచ్చుండేది కదా!” రేవంత్‌ వైపు జాలిగా చూశాడు. తిక్కరేగింది జ్ఞాపికకు.

“వెధవ మనుషులు నిజంగా ఎత్తుకుపోతే కూడా పట్టించుకునేట్టు లేరుకా తిట్టింది.

“నీలాంటాళ్ళను ఎత్తుకుపోయే థైర్యం, ఎత్తుకుపోయి. పోషించే దమ్మూ ఎవరి కుంటుందమ్మా.. వాళ్ళనే నమిలి మింగేసేలా ఉన్నావు!” ఎగాదిగా చూస్తూ అన్నాడు.

“వయం పోవయ్యా! నువ్వేం నాకు హెల్ప్‌ చేయొద్దు. ఆడపిల్ల అనే జాలి లేకుందా ఎదురు ఉపన్యాసం ఇస్తున్నావే?! ఇంకెవర్షయినా వెతుక్కుంటా హెల్ప్‌కు- నువ్వు పోగ” కసిరి కొట్టింది.

రేవంత్‌ వైపు చూస్తూ 'మెంటలా..?” అని సైగ చేశాడతను.

'కొంచెం..! అని రేవంత్‌ సైగ చేశాడు.

హైహీల్‌ మడిమ ఎత్తి రేవంత్‌ కాలు తొక్కింది బలంగా,

“అమ్మా.” అని అరిచాడు రేవంత్‌.

“జాగ్రత్త బాబూ! తొందరగా ఇంటికెళ్లు” అని జ్ఞాపికను చూస్తూ వెనక్కి నడిచాడు.

“నిన్నూ...” అంటూ అతని వైపు వెళ్లబోయింది! పరుగులంకించుకున్నాడు అతను. రేవంత్‌ చేతులు కట్టుకుని నవ్వసాగాడు అదేపనిగా!

“నన్ను టీజ్‌ చెయ్యాలనా నీ వేషాలు! తిక్క కుదిరిందా? అందరూ నీకు పిచ్చను

కుంటున్నారు!” రెచ్చగొట్టి మరీ నవ్వసాగాడు.

శ్రీలత... మనన... ప్రేముంచకనుర్చిల.. 1త్త7

అతను నవ్వుతుంటే ఇంకా రెచ్చిపోయి దగ్గరికెళ్లి కాలర్‌ పట్టుకుని మొహం వంచి నవ్వే రెండు పెదాలూ కలిపి మూసేసింది నడిరోడ్డు మీద!

రేవంత్‌కే సిగ్గేసి చటుక్కున వదిలించుకుని ఎంగిలి పెదాలు కర్ఫీఫ్‌తో తుడుచుకుని చుట్టూ చూశాడు- ఎవరయినా చూశారేమోనని!

దూరంగా ఒక (గ్రూప్‌ వీళ్ళనే చూస్తూ నవ్వుతోంది!

“పద... వెళ్దాం” తొందరచేశాడు.

రేవంత్‌ తొందరకర్థం తెలిసిపోయింది. అందుకే “నేన్రాను! ఓడిపోయానని ఒప్పుకో... వస్తా” మొండితనం చూపింది.

వాళ్ళు ఇటే చూస్తున్నారు. వెళ్లిపోకపోతే బావుండదు.

అందుకే “సరే! ఓడిపోయాన్లే... వెళ్ళాం రాగా అన్నాక, వెనక ఎక్కి కూర్చుని *బై...=అని వాళ్ళకేసి చెయ్యూపింది.

వాళ్ళు కూడా “బై..!”” అని, “ఆల్‌ ది బెస్ట్‌... యంగ్‌ కపుల్‌” అనరిచారు.

“ధాంక్యూ... ధాంక్యూ౯” అనరిచింది.

“ప్లీజ్‌, షటప్‌ జ్ఞాపీ!” అన్నాడు.

“నాతో పెట్టుకోకు మరి! అంది చెవిలో.

చక్కిలిగిలేసి సడన్‌ బ్రేకేసాడు. బలంగా రేవంత్‌ను వెనకనుంచి తగిలింది జ్ఞాపిక శరీరం మొత్తం... మెత్తగా!

రేవంత్‌లో మధురిమలు ఏవో మెల్లగా రేగసాగాయి. తననుతాను కంట్రోల్‌ చేసుకోవడానికి ఊపిరి బిగబట్టి-

“జ్ఞాపీ... అల్లరొద్దు! సీరియస్‌గా ఉండుగా మెత్తగా చెప్పాడు.

“నువ్వేగా సడన్‌ బ్రేక్‌ వేసి అల్లరి చేసింది! నన్నంటావేం..?” దబాయింప.

“నువ్వు చెవిలో గుసగుసలాడుతుంటే చక్కిలిగింతేసి (బేకేసా! నేనేం అల్లరి చేయాలని కాదు! అలా గుసగుసలు చెప్పకు! దూరంగా ఉండి చెప్పుక

“సరే అయితేగొ ఆని దూరంగా జరిగి కూర్చుంది.

“దేవంత్‌..!” గట్టిగా అరిచింది.

“వినిపిస్తుంది! కొంచెం మెల్లగా చెప్పు.”

“రేవంత్‌..!” అతిమెల్లగా పిలిచింది.

“వినిపించడంలా... సౌండ్‌ కొంచెంపెంచు!”

“గట్టిగా అంటే మెల్లగా మెల్లగా అంటే గట్టిగా అంటావ్‌! నీకూ నాకూ పడదు బాబూ! నేను నడిచెళ్లిపోతా నువ్వెళ్లు! చీకట్లో నాకేవయినా నువ్వేం బాధపడకు! మన

శతక. శ్రీలత... మనో... ప్రేడుంచసుక్చిలో (ఫ్రెంద్సృందర్నీ ఆఖరిసారి అడిగానని చెప్పు! అందర్నీ బాగా చదువుకుని గొప్పవాళ్ళను అవ్వమను. నువ్వు కూడా మంచి అమ్మాయిని పెళ్ళిచేసుకో! నేను గుర్తొస్తే బీరూ, గీరూ తాగకు!” అప్పగింతలు పెట్టసాగింది... అవే ఆఖరి నిముషాలన్నట్టు.

“వద్దులే! నీ ఇష్టం వచ్చినట్టు చెప్పు! భరించక తప్పుతుందా బ్లాక్‌మెయిలింగ్‌కుక” దారికొచ్చాడు.

“అలా రా దారికి! ఇప్పుడు చెప్పు- మమ్మాకి పెళ్ళిచెయ్యాలన్న ఆలోచన నీకెప్పుడొచ్చింది?”

“డిగ్రీ ఫస్టియర్లో!”

“ఎందుకొచ్చింది..?”

బైక్‌ ఆపాడు! అలాగే కూర్చుని మొదలెట్టాడు.

వెన్నెల గుమ్మడిపూవు పూసినట్టు, గుమ్మపాలు ఒలికినట్టూ అలుముకుంది ఇద్దరి మీద! తడుస్తున్న తమకంలో నేపథ్యంలోక్రి జ్ఞాపికను చిటికెనవేలు పట్టుకుని తీస్మెళ్లాడు.

“నా చిన్నప్పుడు అమ్మకు అప్పుడప్పుడు గుందెల్లో నొప్పొచ్చేది. ఏవో టాబ్లెట్స్‌ వేసుకునేది! మళ్లీ వస్తుండేది, మళ్లీ వేసుకునేది! నెప్పొచ్చినపుడు ఏదో సాయం చేసేవాడిని, టాజ్లెట్స్‌ తెచ్చేవాడిని. వంటలో సాయం చేసేవాడ్ని! ఎవరికయినా చెబుదామంటే చెప్పనిచ్చేది కాదు! “ఏవంత పెద్దరోగం కాడు నాన్నా! నీ గురించీ, నీచదువు గురించీ ఆలోచిస్తే వస్తుందంతే!” అనేది. నేను నమ్మేవాద్ని అమ్మకోసం ఎప్పుడూ చదూకుంటూ ఉండదేవాడ్ని! మంచి మార్కులు వచ్చినా అమ్మకు అప్పుడప్పుడూ గుండెల్లో నొప్పొచ్చేది! మళ్లీ అడిగితే ువ్వు కాలేజ్‌ ఫస్టు రాలేదని! అని నవ్వేది. పంతానికి కాలేజ్‌ ఫస్టు తెచ్చుకున్నా మళ్లీ అమ్మకు గుండెల్లో నెప్పొచ్చేది! నాకెందుకో అమ్మ నా దగ్గరేదో దాస్తున్నట్టు, అమ్మకేదో తగ్గని గుండెజబ్బు వస్తుందన్నట్టు, అమ్మ నన్ను విడిచి నాన్నలాగే వెళ్లిపోతుందేమో... నన్నట్టు భయమేసేది! డిగ్రీ ఫస్టియర్లో డాక్టర్‌ తాతయ్య దగ్గరికెళ్లా! ఆయన్ని అమ్మ “అంకుల్‌...” అని పిలిచేది, నేను 'తాతయ్య'” అనేవాడిని! వాళ్ళిద్దరికే తెలుసా విషయం! అమ్మ నాచేత ఒట్టేయించుకుంది... ఎవరికీ చెప్పొద్దని

“ఎందుకని! ఏదైనా సీరియస్సా..?* కంగారుపడింది.

మెత్తగా నవ్వి, “నేనూ అనుకున్నా! కానీ కాదు! అది మమ్మకు నావల్ల జరిగిన అన్యాయం వల్ల వచ్చింది!”

“పం చేశావ్‌! ఏదయినా పారపాటా?*

“అవును! మమ్మాకి పెళ్ళి చెయ్యకపోవడం!”

“దానికీ, గుండెనెప్పికీ సంబంధం ఏవిటీ?

శ్రీలత... చనల ఫ్రేగుంచాసున్చులో.. 1డ9

“చాలా ఉంది!”

“నేను డాక్టరు తాతయ్యను కలిసి కంగారుపడ్డవ్పుడు, చెప్పకపోతే నామీద ఒట్టేసినపుడు- “ఇన్నాళ్లూ నీ కర్థంచేసుకునే వయసు లేదు కనుక చెప్పలేదు. ఇప్పుడు నేను చెప్పేది సైంటిఫిక్‌గా అర్హంచేసుకునే వయసు వచ్చింది కనుక చెబుతున్నాను...” అని “మీ మమ్మాకి చిన్నవయసులో పెళ్ళయింది. అంటే... పదో తరగతి "సెలవుల్లో ఇంచుమించు పద్దెనిమిదేళ్ల వయసులో వెంటనే గర్భం వచ్చింది. నిన్ను మూడు నెలల గర్భిణిగా ఉన్నపుడు మీ డాడ్‌ యాక్సిడెంటొలో పోయారు. అప్పుడు మీ మమ్మాకు పందొమ్మిదేళ్ల! మూడోనెల అబార్షన్‌ చేయించి ఇంకో పెళ్ళి చేస్తామని తల్లిదండ్రులూ, అన్నయ్యలూ పట్టుబట్టారు. మీ మమ్మా నిన్ను చంపుకోలేకపోయింది. వాళ్ళతో గొడవపడి బయటికొచ్చింది. ఇటు పార్ట్‌టైమ్‌ ప్రైవేట్‌ కంపేనీలో జాజ్‌ చేస్తూ చదూకుంది. డిగ్రీ కాగానే టీచర్‌ పోస్ట్‌, పి.జి. కాగానే లెక్సరర్‌ అయింది. పి.హెచ్‌.డి. చేసింది. నిన్ను పెంచుకుంటూనే తనను పెంచుకుంది.

అయితే... ఇందులో నువ్వర్ధంచేసుకునే సూక్ష్మ విషయం ఒకటుంది. నీమీద ప్రేమతో మళ్లీ తనకు పెళ్ళి ఆలోచనా, పరపురుషుడి ఆలోచనా మెదడుకు రానివ్వకపోయినా శరీరానికి (ప్రకృతి ధర్మమయిన కొన్ని ఎంజైములు ఉంటాయి. అలాగే సెక్స్‌కు సంబంధించిన ఎంజైములు తనలో తనకు తెలీకుండానే (ప్రకృతిధర్మంగా ఉత్తేజితమవుతాయి. ఆ ఉత్తేజం ఆమెను శారీరకంగా బాధపెడుతుంది. అందులోని కొన్ని బాధలలో ఒక బాధా ఈ గుండెకు సంబంధించిన “మజిల్‌ పెయిన్‌” మీ మమ్మా దానితోనే బాధపడేది.

నువ్వు వసికందుగా ఉన్నపుడు ఇవన్నీ ఆలోచించి తనను ఇష్టపడి నీతో సవా స్వీకరిస్తానని వచ్చిన వ్యక్తిని పెళ్ళిచేసుకొమ్మని మేమందరం ఎంత బలవంతపెట్టినా చేసుకోలేదు. మీ మమ్మాను ఎంతో ఇష్టపడ్డ ఆ వ్యక్తి నిరాశగా వెళ్లిపోయాడు. నువ్వే లక్ష్యంగా బ్రతుకుతున్న మీ మమ్మాకు వ్రకృతిధర్మం' ఇలా గుండెనొప్పి తెచ్చినా అదేమంత (ప్రాణాంతకమయింది కాదు. వేరే డైవర్షన్‌ వల్లనో, తాత్కాలిక ఉపశమనపు మందుల వల్లనో దాన్ని తగ్గించొచ్చు” అని ఆయన చెప్పాక మమ్మా గుండెనొప్పి వచ్చినప్పుడల్లా మమ్మాకి తెలీకుండా నేనెంతో గిల్టీగా ఫీలయ్యేవాడిని. నాకోసం మమ్మా వదులుకున్న జీవితాన్ని తలుచుకుని ఎలాగైనా తనకది సాధించి పెట్టాలనిపించేది. నేనెప్పుడు "పెళ్ళి చేసుకోమ్మా!” అన్నా పసిపిల్లాడ్ని చూసినట్టు చూసి నవ్వేది తప్పితే- ఏ సమాధానం ఉందేది కాదు! తను నవ్వినపుడల్లా నాలో పంతం పెరిగేది. అయినా ఏం చెయ్యలేకపోయేవాడి... అఆలగడం, అన్నం తినకపోవడం మినహా!” ఆగాడు.

జ్ఞాపిక కళ్ళలో నీళ్లు..!

“అదేంటీ... నువ్వేదుస్తున్నావ్‌?”

150 శ్రీలత... మనో. ప్రేమించకముర్చిలో

“పిల్లల కోసం తల్లిదండ్రులు జీవితాన్ని త్యాగాలు ఎంత సులువుగా చేస్తారో కదా! ఎంత ఘర్షణను అవలీలగా మోస్తారో కదా?” అంది చిన్నగా వెక్కిళ్లు పడి.

“దానికంత ఏడుపెందుకు? ఇంత బేలనయితే ఎలా!”

“మా డాడీ గుర్తొచ్చి! నువ్వు మీ మమ్మా గురించి ఆలోచించిన దాంట్లో వెయ్యోనంతు కూడా నేను మా డాడీ గురించి ఆలోచించలా! మా డాడీ కూడా ఇలానే నాకు తెలియకుండా ఎంత బాధవగ్లారో ఎన్ని ఆశలు కత్తిరించుకున్నారో! ఎన్ని (వకృతిధర్మాలను నిలవరించుకున్నారో! పిల్లలమెంత స్వార్ధపరులం- తల్లిదం[డ్రుల ఉన్నతత్వం ముందు!” మళ్లీ వెక్కిళ్లు వచ్చాయి.

“పెద్చీ... ఎంత పసిమనసు నీదిగ తలను ఛాతీకి అదుముకున్నాడు.

“నిజం రేవంత్‌! మా డాడీ నాకోసం ఎన్నో చెయ్యాలి అనుకున్నా కానీ, మా డాడీ కోసం నేనేమయినా చేద్దాం- అనెప్పుడూ అనుకోలేదు. ఎంత స్వార్ధం కదా నాది”? తనను తాను తెలుసుకున్న విశ్వరూప సందర్భనం!

రేవంత్‌ కళ్ళు చెమ్మగిల్లాయి. ఇద్దరిదీ ఒకే స్పందన! ఒకే ఆరాటం!! అందుకేనేమో- ఇద్దరి హృదయాలూ దగ్గరికి చేరి “లబ్‌ డబ్‌ లయలో ఏకమయ్యాయి. వెన్నెలలా కురుస్తూనే ఉంది. తడిచి వాళ్ళు చెమ్మగిల్లుతూనే ఉన్నారు... చలిగాలి వచ్చి సేదతీర్చి స్వేదాన్ని ఆర్బేదాకా! మెల్లగా కదిలారిద్దరూ గమ్యం వైపు.

న కః న్‌

జ్డాపిక ఆరాత్రి హాస్టల్‌ నుండి డాడీకీ ఫోన్‌ చేసింది.

ఒక్కతే కూర్చుని మాట్లాడింది- తలుపులన్నీ వేసుకుని. రేవతిని తోడు తీస్కెళ్లింది. బయట కూర్చున్న రేవతి చున్నీలోని పావుకిలో పల్లీలు తినడం అయిపోయినా జ్ఞాపిక బయటకు రాలా!

అద్దంలోంచి చూస్తున్న రేవతికి జ్ఞాపిక తండ్రితో కాసేపు బ్రతిమాలుశున్నట్టూ, కాసేపు మారాం చేస్తున్నట్టూ, కాసేపు ఆర్డర్లు జారీ చేస్తున్నట్టూ, కాసేపు వడ్చినట్టూ, కాసేపు మొండిపట్టు పట్టినట్టూ, కాసేపు బెదిరించినట్లూ అనిపించింది. చివరికి- మొహంలో అలసటతో కూడిన చిరునవ్వు, జయంతో నిలిచిన స్వేద బిందువులూ కనిపించాయి. బయటకు వచ్చిన జ్ఞాపికతో అంది రేవతి-

“వెధవ ఎక్స్‌పెషన్స్‌తో ఫోన్‌లో మాట్లాడే ఐదులు మీ డాడీ దగ్గరికెళ్లి మాట్లాడొచ్చుగా... ఎదురుగా కూర్చుని!” విసుక్కుంది.

శ్రీలత... తనో... ఫ్రేగించకోనుల్చులో 151

“ఎదురుగా అన్ని విషయాలు మాట్లాడలేమే! కొన్ని పరోక్షంగానే మాట్లాడాలి!”

“ఏమ్మాట్లాడావే... పాకెట్‌ మనీ ఎక్కువ పంపించమనా?” మిగిలిన రెండు పల్లీల్లో ఒకటి జ్ఞాపిక చేతిలో పెట్టి, ఒకటి తను తింటూ.

“ఇది కూడా నువ్వే తిని తగలడు!” విసురుగా ఆ ఒక్క గుడ్దిపల్లీ రేవతి చేతిలో పెట్టి నొక్కింది.

“ధాంక్యూ...” అంటూ ఆ పన్లీ కూడా తింటూ- “ఇంతకీ ఏం విషయమే! నేను గెస్‌ చెయ్యనా?”

“ఛస్తే వద్దు! నేనే చెప్తా! నా బర్త్‌డే గిప్ట విషయం!”

“ఆల... ఏ బుక్కో చెత్తా చెదారమో అడిగుంటావ్‌! పోయినసారి రేవంత్‌ చదవమన్నాడని “స్పార్టకస్‌” బుక్కడిగి, నువ్వు చదివింది కాక- మమ్మల్నందర్నీ చదివించి చంపలేదూ! ఈసారి మహాభారతం పద్దెనిమిది పరువాలూ అడిగావా?”

“పరువాలు కాదే వెర్రిమొహమాల.. పర్వాలు?”

“దానికీ, దీనికీ ఏమిటిట అంత తేడా?!” చున్నీలోని తొక్కల్లో పల్లీలేవయినా ఉన్నాయేమోనని వెశుక్కుంటూ.

“బోల్టు తేడా! తెలుగు మాస్టర్లెవరయినా వింటే- తగిలేచోటు చూడకుండా కొట్టేంత తేడా!” పల్లీపొట్టుతో బాటూ చున్నీ కూడా ఎగరగొట్టింది.

“సర్లే... ఇంతకీ ఏవడిగావే?” చున్నీ తిరిగి లాక్కుంది.

“సస్పెన్స్‌! తెచ్చాక అందరికీ చూపెదతా- అందరూ డంగయిపోతారు!”

“డంగయిపోవడం అంటే ఏవిటే?” అమాయకంగా అడిగింది.

“ఆశ్చర్యపోవడం!” హైపిచ్‌లో చెప్పింది.

“కృ... అంతేనా? డంగయిపోవడమంటే అదేదో కొత్తది కాబోలు... ఎలా అయిపోవాలో నేర్చుకుందామనుకున్నా! డంగయిపోవడమంటే ఆశ్చర్యపడిపోవడమా? అయితే... నేనూ, ఆనంద్‌ నిముషానికోసారి ఒకరిలో ఒకరం గొప్ప గొప్పదనాలు చూసుకుని డంగ్‌ డంగ్‌ అయిపోతూనే ఉంటాం! అవునూల.. ఇది ఏ లాంగ్వేజ్‌! ఏ డిక్షనరీలో ఉందే!”

“నా ఖర్మ లాంగ్వేజ్‌! నా బొంద డిక్షనరీ! పెళ్ళికి పిల్లిని చంకనెట్టుకెళ్లినట్టు నిన్ను తీసుకొచ్చాను చూడూ...”

“అబద్దం... నన్నేం చంకనెట్టుకు రాలా నువ్వు! నడిచొచ్చా!”

“ఇక మాట్లాడావంటే చంపేస్తా” జ్ఞాపికలో సహనం పోయింది.

“ఇక పలకరించావంటే మర్దర్‌ చేస్తా” తనూ సవాల్‌ చేసింది రేవతి,

మౌనంగా రూమ్‌లో కొచ్చిన ఇద్దర్నీ చూసి కామినీ, స్పూర్తి అడిగారు-

152 శ్రీలత... చలల. ప్రేమించకనుర్చిలో? “ఏవిటలా సీరియస్‌గా ఉన్నారు?” అని. జ్ఞాపిక మాట్లాడలా! రేవతి డెఫ్‌ అండ్‌ డమ్‌ లాంగ్య్వేజ్‌లో చెప్పింది- జ్ఞాపిక ఫోన్‌ చెయ్యడానికెళ్లిందనీ, తనను తోడు తీస్మెల్లిందనీ, దారిలో పోట్లాడుకున్నామనీ! “ఖర్మ మనం పోట్లాడుకోకుండా ఉండే క్షణాబేవయినా ఉంటే వాటిని గిన్నిస్‌బుక్‌లో రాయొచ్చు” అనుకున్నారు. అప్పటికే జ్ఞాపిక గోడవైపు తిరిగి పడుకుంది సీరియస్‌గా. “ఏవయిందీ..?” రేవతిని సైగ చేశారు మిగిలిన ఇద్దరు. “ఫోన్‌లో సీరియస్‌గా మాట్లాడిందని డెఫ్‌ అండ్‌ డమ్‌లో చెప్పింది రేవతి. ఇంక ఎవరూ పలకరించలా! అందరూ లైటు తీసేసి పడుకున్నారు. కేట్‌ హో సినిగారికీ, జ్ఞాపకకూ మధ్య మంచి చనువు ఏర్పడింది. రేవంత్‌ లానే తనూ “మమ్మా...” అని పిలుస్తూంది. తను కూడా అచ్చం అమ్మలానే (ప్రవర్తించేది. చాలా పుస్తకాలు కొద్దికాలంలోనే చదివించింది జ్ఞాపీకతో. ఆ పుస్తకాల మీద జ్ఞాపికకూ, రేవంత్‌కూ, సుహసినికీ మధ్య డిస్మషన్‌ జరిగేది. ఒకరి అభిప్రాయాల్ని ఒకరు ఢీకానేవారు. ఏమాత్రం కాంప్రమైజ్‌ అయ్యేవారు కాదు. ముగ్గురూ కలిసి చివరకు ఒక జడ్జిమెంట్‌కు వచ్చేవారు. ఆ జడ్జ్‌మెంట్‌కు రావడానికి ఒక్కోసారి కొన్ని గంటల సమయం పట్టేది. ముగ్గురి మధ్యా ఒక కుటుంబసభ్యుల మధ్య ఏర్పడే అనుబంధం ఏర్పడింది. ఏ అభిప్రాయమైనా ముక్కుసూటిగా చెప్పుకునే చనువూ ఏర్పడింది. ఆరోజూ ఎప్పటిలానే కాలేజ్‌ అయ్యాక రేవంత్‌తో కలిసి ఇంటికి వెళ్లింది జ్ఞాపిక. వీళ్ళు వెళ్లేసరికి టీపాయ్‌ మీద లెటర్‌ ఉంది... “నాకు అనుకోకుండా స్పెషల్‌ క్లాస్‌ తీసుకోవాల్సి వచ్చింది! మీరిద్దరూ టిఫిన్‌ చేసుకుని ఫ్రిజ్‌లో కోల్డ్‌మిల్క్‌ తాగేసి నాక్కూడా కొంచెం ఉంచండి. నేను గంటలో వచ్చేస్తాను అని! చలం గురించిన చర్చ ఆరోజు జరగబోయేది. ఎందుకో తెలీదు... 'చలం” అనగానే రొమాంటిక్‌ మూడ్‌ వచ్చేసింది జ్ఞాపికకూ, రేవంత్‌కు! ఇంట్లోకి వెళ్లగానే తనకూ, జ్ఞాపీఠకకూ మమ్మాకూ ఆమ్సెట్లు రెడీ చెయ్యడానికి కిచెన్‌లోకి వెళ్లాడు రేవంత్‌. జ్ఞాపిక ఆనియన్‌ కోసిస్తూ “మమ్మా రావడం లేటవుతుందా?” అంది.

శ్రలత... మున ప్రేముంచశనుర్టిలో.. 153

“ఒక గంట లేటు కావచ్చు! స్పెషల్‌ క్లాసుందట కదా! తెలిసీ అడుగుతావేం? నువ్వూ చదివావుగా లెటరు!”

“ఏదో ఒకటి మాట్లాడాలిగా... అందుకే అడిగా!

“ధాంక్స్‌! ఏదోటి మాట్లాడాలి కదా- అని ఉల్లిపాయను ఉల్లిపాయే ఎందుకనాలి- గిల్లిపాయని ఎందుకనకూడదూ? ఆమెట్‌ను ఆమ్లెటే ఎందుకనాలి- సోమైెట్‌ అనొచ్చు కదా! ఆమ్లెట్‌ తిన్నాక కోల్ట్‌మిల్కెందుకు కాగాలి- కోల్డ్‌మిల్క్‌ తాగాక ఆమ్లెట్‌ తినొచ్చు కదా! అని తెలివితక్కువ ప్రశ్నలు అడగలేదు!” ఎగ్‌జ్యూస్‌ పాన్‌పై పోస్తూ ఎగతాళి చేశాడు.

చేతిలో ఉన్న ఆనియన్‌ కట్‌ చేస్తూ కళ్ళల్లోంచి ధారగా కారుతున్న నీళ్లు తుడుచుకుని ముక్కు ఎగబీలుస్తూ- “నేనన్నీ తెలివితక్కువ ప్రశ్నలేస్తానని నీ అభిప్రాయమా?” అడిగింది చాకు కొసతో వీపు మీద మెల్లగా గుచ్చి విడుస్తూ,

ఎగిరిపడి, “ఏయ్‌ం రాక్షసీ... చాకుతోనా నీ సరసాలు! ఒక్క ఆనియన్‌ కోసేసరికే అంకమ్మ సవాళ్ళు పెట్టినట్టు కళ్ళు ఎర్రబడి, ముక్కు ఎర్రబడి వందమందికి వంటచేసినట్టో, మొగుడు చితకబాదితే ఏడ్చివడ్చి అలిసిపోయినట్టో తయారయ్యావు. ఇక చాలుగానీ, బాత్‌రూమ్‌లో కెళ్లి ఫ్రెష్‌ అయ్యి కోల్డ్‌మిల్క్‌ తయారుచెయ్యి... మమ్మా వచ్చేస్తుంది" ఆర్డర్‌ వేశాడు.

“ఏంటీ... ఆర్డర్లు వేస్తున్నావ్‌ పెళ్ళి కాకుండానే! నువ్వూ బోడి అమెట్లు వెయ్యడానికి నలభీమపాకం తయారుచేసినట్టు చేతినిండా నూనె, స్టౌమీద ఉల్లిపాయలు, షర్టుకు కారం, మొవానికి ఉప్పు రాసుకుని అచ్చం పగటివేషగాడిలా తయారయ్యావు. నువ్వెళ్లి ఫ్రెష్‌ అవ్వు “నేను డైనింగ్‌ అరేంజ్‌ చేస్తా ఈలోపు!” తనూ ఆర్జర్‌ పాస్‌ చేసింది.

“నువ్వెళ్లమన్నానా హనీ[ దబాయించాడు.

“న్సువ్వెళ్తమన్నానా బిట్టూ!” అదే స్టైల్‌లో వెక్కిరించింది.

స్టా ఆఫ్‌ చేసి, “ఇట్రా... నీకో మాట చెబుతాగ్‌ మెలోడియస్‌గా పిలిచాడు.

అ మెలోడినెస్‌కు జ్ఞాపిక గుండెల్లో గంటలు మోగాయి! దగ్గరికొచ్చి-

“ఏంటీ బిట్టూ!” అంది తను మెలోడియస్‌గా.

“ఇంకా దగ్గరకు రా హనీ! ఇంకా మెత్తగా పిలిచాడు.

తనకు అభిముఖంగా తిరిగి పెదాల దగ్గరకు వచ్చేసి కళ్ళలోకి చూస్తూ- “ఏంటీ

బిట్టూ?” అంది.

తనూ మెత్తగా మొహాన్ని మెల్లగా పక్కకుతిప్పి చెవిలో ఏదో చెప్పబోయాడు. మీసాలు

చెవికాసలకు తగిలి చక్కిలిగింతి పుట్టి కిసుక్కున నవ్వింది. వంచబోతున్న జ్ఞాపిక తలను అదిమిపట్టి గుసగుసగా-

154. శ్రీలత... మప ప్రేమించకనుర్షిల? “నువ్వూ...” అన్నాడు. ఆ ఊపిరి వేడి జ్ఞాపికలో ఆణువులు సంచలనం శేపింది. “ఊం నేనూ...” గుసగునగానే అడిగింది కళ్ళు మూసుకుని- ఏం చెప్తాదోనని ఆత్భత! “నువ్వూ...” మళ్లీ మెల్లగా అన్నాడు. “ప్ప్‌- నేనూడ.. ఏవిటీ చెప్పు... చెప్పు బెట్టూ!” మారాం చేసింది చెవికి పెదాలు తాకించి. | “నువ్వొక డెవిల్‌వి! అవునంటే కాదంటావ్‌! కాదంటే అవునంటావ్‌! చండిక కారెక్టర్‌!” అని గట్టిగా అరిచాడు. చెవి దిమ్మెత్తిపోయింది ఆ అరుపుకు, “నువ్వూ... నువ్వూ...” అంటే ఇంకేదో చెప్తావనుకున్నా! ఇదా వీరపురుషా... నీ మెలోడియస్‌ కామెంట్‌! నిన్నూ...” పరుగెత్తాడు. వెంటపడింది! బాత్‌రూమ్‌లో కెల్లి తలుపేసుకోబోయాడు. కాలడ్డం పెట్టింది. తలుపేస్తే కాలు చితికిపోతుంది. “ఏీయ్‌ం.. హనీ- కాలు తియ్యి... చితికిపోతుంది!? “ఏయం బిట్టూ... తియ్యను! సారీ చెప్పు! నా మెైలోడియస్‌ ఫీలింగ్‌ను డామేజ్‌ చేసినందుకు!” “వెప్పను!” “తియ్యను!” “చూడు- నీ ముందే బట్టలిప్పేసి స్నానం చేస్తా” వైదిరించాడు చూపుడువేలితో. “వ్రేస్తుకో! కళ్ళు మూసుకుంటా[ " షర్టు విప్పాడు, బనియన్‌ విష్పాడు, జ్ఞాపిక చటుక్కున కళ్ళు మూసుకుంది. కాసేపటికి ఏ చప్పుడూ వినిపించక కళ్ళు తెరవాలో, లేదో అర్ధంకాక- తెరిస్తే ఏం చూడాల్పొస్టుంద్రోన్సన్సి గుండె దదదడ మంటూంటే... మెల్లగా ఒక కన్ను తెరిచి చూసింది. రేవంత్‌ గోడనానుకుని చేతులు క్షట్టుక్సన్సి తనవైపే చూస్తున్నాడు. మెల్లగా చూపు కిందకు దించింది. ప్యాంటు ఉంది. 'అమ్మయ్య,,! అ్రన్సక్షన్సి రెండో కన్ను తెరిచింది. విప్పలేదనీ, సిగ్గేస్తోందనీ అర్ధమైపోయింది. అందుకే క్రావాలనే- “విప్పుకో! పెద్ద స్టైల్‌ కొట్టాన్‌..! రెచ్చగొట్టింది, మెల్లగొ దగ్గరికొచ్చాడు రేవంత్‌. ఆ రావడంతో చెయ్యి షవర్‌ హ్యాండిల్‌ మీదపడి ఇద్దరి మీద నీళ్లు చిలికారు.

శ్రీలత... మనో ఫ్రేమించతోముల్టులో.. 155

“ఒఫ్ఫ్‌....” అని జ్ఞాపిక తప్పుకునేలోపు జ్ఞాపిక చెయ్యి పట్టుకుని లోపలికి లాగాడు.

“వద్దూ! వద్దూ! వద్దూ! ప్లీజ్‌...” దగ్గరికి జరుగుతూనే వారించింది.

రేవంత్‌కు ఏవీ వినిపించలా! కలలోలా ఆ చెయ్యినలాగే వెనక్కి మెలితిప్పాడు మెత్తగా! జ్ఞాపిక వెనక్కి తిరిగింది... ఆ చెయ్యికి లయగా! వెనకనుంచి జ్ఞాపిక మెడమీద మునివేళ్లతో నొక్కిపట్టి మొవిన్ని పైకి లేపాడు. తన మొవాన్ని కిందకు వంచాడు.

పద్మం మీద తుమ్మెద వాలినట్టు మెత్తగా జ్ఞాపిక కింద పెదవి తగిలింది. రక్తంలోని అణువణువూ వేడెక్కింది. రేవంత్‌ మీసకట్టు జ్ఞాపిక గడ్డాన్ని నిమిరింది... తుమ్మెద రెక్కలు తడిమినట్టు కుచ్చుకుచ్చుగా!

“వద్దూ... వద్దూ... వద్దూ...” జ్ఞాపిక గునుస్తూనే ఉంది.

రేవంత్‌కేవీ వినిపించలా! మెత్తటి పెదవిని మెల్లగా సక్‌ చేశాడు. తన కింద పెదవి జ్ఞాపిక పెదవుల మధ్య చే5ింది. జ్ఞాపికకు తెలీకుండానే రెండు, మూడుసార్లు తనూ సక్‌ చేసింది. ఆ సకింగ్‌కు రేవంత్‌ తట్టుకోలేక జ్ఞాపికను విసురుగా వదిలేశాడు. ఆ విసురుకు ఎదురుగా ఉన్న గోడకు అతుక్కుపోయింది కళ్ళు మూసుకుని. రేవంత్‌ కూడా గోడను బలంగా అనుకున్నాడు కట్రోలింగ్‌కు.

పది నిముషాలకుగానీ ఆ అన్‌కాన్నస్‌ నుండి బయటకు రాలా ఇద్దరూ!

ఏం మాట్లాడకుండా రేవంత్‌ బయటకొచ్చేశాడు. .

జ్ఞాపిక కూడా మౌనంగా ఫ్రెష్‌ అయ్యి వచ్చి ఫ్రిజ్‌లో కోల్డ్‌మిల్క్‌ అమ్సెట్స్‌ టేబుల్‌పై అరేంజ్‌ చేసింది.

టిన్‌లో బిస్కట్స్‌ టేబుల్‌మీద పెట్టి ఏదో పుస్తకం పట్టుకుని తిరగేసి మరీ సీరియస్‌గా చదువుకోసాగాడు రేవంత్‌. జ్ఞాపిక తన నైల్స్‌ను దీక్షగా రబ్‌ చేసుకుంటూ ఉండిపోయింది. ఒకరివైపు ఒకరు కన్నెత్తి కూడా చూసుకోలా- కాలింగ్‌బెల్‌ మోగేవరకూ!

పరుగెత్తుకెళ్లి తలుపు తీసింది జ్ఞాపిక.

“డియర్స్‌! ఏంటలా కామ్‌గా ఉన్నారు? మళ్లీ పోట్లాడుకున్నారా?”

మాట్లాడలేదు రేవంత్‌, జ్ఞాపిక బలవంతంగా నవ్వింది... రేవంత్‌ వైపు చూస్తో!

“బిట్టూ! తిరగేసి ఎంతసేపు చదివినా ఆ పుస్తకం అయిపోదు కానీ, మీరింకా టిఫిన్‌ చెయ్యలా?” అంది డైనింగ్‌ వైపు చూస్తూ!

అప్పుడు చూసుకున్నాడు రేవంత్‌- తను పుస్తూాన్ని తిరగేసి పట్టుకున్నానని! చటుక్కున పుస్తకం టేబుల్‌ మీద పెట్టి-

“నీకోసం వెయిటింగ్‌ మమ్మా! కదా... జ్ఞాపీ?” క్యాజువల్‌గా అనాలని చూశాడు. కానీ వీలుకాలా!

156. శ్రీలత... మనో. ఫ్రేమించనోముర్చిలో

“అవును... అవునవును మమ్మా” బలవంతంగా నవ్వుతూ చెప్పింది.

“నో! సమ్‌ధింగ్‌ రాంగ్‌! మీరిద్దరూ పోట్లాడుకున్నారు... అవునా?!” వేలితో బెదిరించింది. “బాడ్‌! వెరీబాద్‌! ఇంత పెద్దయ్యాక ఇలా పోట్లాడుకోవచ్చా? పోట్లాడుకున్నా వెంటనే మర్చిపోవాలి. కమాన్‌... టిఫిన్‌ చేద్దాం!” వాష్‌బేసిన్‌లో చేతులు కడుక్కుని జాయినయింది.

“వావ్‌... ఆమ్లెట్స్‌! సూపర్బ్‌! కోల్డ్‌మిల్క్‌ చాలా బావుంది. వెరీగుడ్‌... మీరిద్దరూ మంచి కుక్స్‌! థాంక్యూ... నాకు మంచి టిఫిన్‌ ఆరేంజ్‌ చేసినందుకు!” అంటూ కాలేజ్‌ విషయాలు చెబుతూ ఉంటే ఇద్దరూ మామూలు మూడ్‌లోకి వచ్చేశారు.

బాల్మనీలో కూర్చున్నారు ముగ్గురూ,

వేసవి కాలం! వేడి కలిసిన గాలి] అయినా ఆహ్హాదంగానే ఉంది. ఎక్కడ్నుంచో వర్షంలో తడిచిన మట్టివాసనను మోసుకొచ్చి చల్లగా వీళ్ళను కమ్ముకుందో గాలి సుడి!

ఆ మట్టివాసనను గుండెల్నిండా పీల్చి, “ఎంతబావుందో కదా మమ్మా ఈ స్మెల్‌” అన్నాడు రేవంత్‌. జ్ఞాపిక కూడా గుండెల్నిండా పీల్చి వదిలింది.

“అందుకే బిట్టు-

'వౌ బ్యూటిఫ్లల్‌ ఈజ్‌ ద రైన్‌-

ఆష్టర్‌ ద దస్ట్‌ అండ్‌ హీట్‌!

హౌ ఇట్‌ క్లాట్స్‌ అన్‌ ద రూస్స్స్‌-

లైకే (టైమ్స్‌ ఆఫ్‌ హూప్స్‌” అంటాడో కవి. వర్షాకాలంలో వచ్చే వర్షంకంటే వేసవిలో వచ్చే వర్షం, అది తెచ్చే సౌరభం నిజంగా బావుంటుంది బిట్టూ!”

“అవును బిట్టూ!” జ్ఞాపిక కూడా ఒప్పుకుంది.

“మమ్మా “బెట్టు...” అంటే నువ్వూ “బిట్టూ...? అంటావా?”

“చిన్నపిఖట్ని అలాగే పిలుస్తారు బిట్టు! కదా మమ్మా?!*

“అంటే... మమ్మాకి చిన్నపిల్లాణ్జి. నీకేం కాదు.”

“చూడు మమ్మా... పెద్ద మగమహారాజులా ఫోజు కొడుతున్నాడు!” కంప్పైంటు చేసింది.

“క్రానేంటి..?” దబాయించాడు.

ఉన్నట్టుండి “కెవ్వు..” మని అరిచింది బాధగా,

“వవయింది జ్ఞాపీ... ఏవయింది?” ఇద్దరూ చుట్టుముట్టేశారు.

నింపాదిగా లేచి, “మగ మహారాజు భయపడతాదేంటి?” నిమ్మళంగా అడిగింది.

“ఒఫ్ఫ్‌ం. ” అని, “చూడు... నేనే ఆదపిల్లకూ భయపడను! ఏదో కంగారుపడ్డానంతే!”

శ్రీలత... మనల ఫ్రుమింనోముర్టిలో. 157

“ఆల.. ఆల.. ఆడపులి తనను తినేసేముందు ఆడమ్స్‌ ఇలానే అన్నాడు కదా మమ్మా!”

కదిలి కదిలి నవ్వింది వాసిని. “అవును బిట్టూ... 'ఏ ఆదజాతికీ భయపడను” అనే ఆడమ్స్‌ ఓవర్‌ కాన్ఫిడెన్స్‌ వల్ల ఆడపులికి ఆహారం అయ్యాడు” అని నవ్వంది.

“మమ్మా! యు ఆర్‌ ఆల్‌సో సపోర్టింగ్‌ హర్‌! నో... మిమ్మల్ని ఇద్దర్నీ బాయ్‌కాట్‌ చేసి ఈరోజు సాంబారు చెయ్యడానికి వంటింట్లోకి వెళుతున్నా... బై” అని వెళ్లిపోయాడు. పోతూపోతూ జ్ఞాపికకు కన్నుకొట్టి ఏదో సైగ చేశాడు. జ్ఞాపిక “ఓ.కే. అని బొటనవేలు ఎత్తి వంపింది.

“ఈరోజు మనకు సాంబారు శాపం తప్పదు!” జ్ఞాపిక అంది.

“లేదు. బిట్టూ సాంబారు చాలా బాగా చేస్తాడు. సరేకానీ జ్ఞాపికా... ఈ సెమిస్టర్‌కు ఎలా టప్రిపేరవుతున్నావు?

“నాట్‌ బాడ్‌ మమ్మా! '“బాగా ప్రిపేరవుతున్నాను అని చెప్పదలుచుకోలేదు. నా మార్క్‌ను చూపించాలనుకుంటున్నా ప్రాక్టికల్‌గా!”

“కంగ్రాట్స్‌! దెన్‌... ఏం బుక్‌ చదివావు?”

“మైదానం!”

“ఓ౬.. చలం! ఆయనొక సము(ద్రం[” రిలాక్స్‌డ్‌గా అంది.

“మీకిష్టమా? అయిష్టమా?”

“సాహిత్యంలో ఏదీ అయిష్టం కాదు జ్ఞాపికా! ప్రతిదీ ఒక వ్రర్యేక సిద్ధాంతమే! దేనికదే సాటి! దేన్నీ అలుసు చేయకూడదు. దేన్నీ అందలాలు ఎక్కించకూడదు. మనిషి ఆలాచనా రీతికి ఎన్నిన్నో దారులు... ఎన్నెన్నో గమ్యాలు! అన్నీ శాంతికీ, సుఖజీవనానికీ ఏర్పరచుకునే సిద్ధాంతాలే అయినా- ఒకదానికొకటి పూర్తి విరుద్ధం, విశిష్టత కలిగిఉంటాయి. అన్ని రుచులూ సాహిత్యంలో ఉంటాయి! నీ ఇష్టాన్ని చులకన చేయడానికి లేదు. చలం సాహిత్యం ఎంతిష్టమో... విశ్వనాథ వాదనాపటిమ కూడా అంతే ఇష్టం! నువ్వు చలం (మైదానం చదవగానే- విశ్వనాథ 'చెలియలి కట్టి చదివితీరాలి. లేకపోతే నువ్వ కరెక్ట్‌ జడ్జ్‌మెంట్‌ చెయ్యలేవు.”

“చలం గురించి మీ ఒపీనీయన్‌ ఏంటి మమ్మా?”

ఈజీచైర్‌లో రిలాక్స్‌డ్‌గా కూర్చుని మెల్లగా మూవ్‌ అవుతూ కళ్ళు మూసుకుంది.

“చలం! ఆడవాళ్ళకు- తమకూ కొన్ని శరీరావయవాలున్నాయనీ, వాటిని ప్రకృతి తమకోసమే నిర్మించిందసీ తెలియచేసిన మొట్టమొదటి స్త్రీ శారీరకవేత్త మానవ ధర్మకర్త! సీకి స్త్రీత్వం గురించి తెలియచేసిన పురుషవేత్త” ఆమె పెదవులు విచ్చుకున్నాయి.

158 శ్రీలత... తనో... ప్రేమించశోముర్జిలో

జ్ఞాపిక కాన్‌సన్‌(ట్రేషన్‌ పెరిగింది.

"వాంఛలను అణచుకుని వివాహబంధానికి కట్టుబడి ఉండడం కంటే- ప్రణయం తెలిసిన స్త్రీపురుషులు వివాహం చేసుకోకపోయినా కలిసిఉంటే సుఖాన్నీ, ఆనందాన్నీ అనుభవించవచ్చుననే ప్రధాన ఉద్దేశం చలం సిద్ధాంతం!”

“ఓహోల..” అనుకుంది. మళ్లీ అవే పదాలు మననం చేసుకుంది జ్ఞాపిక.

“వాంఛలు క్షణికం! కుటుంబవ్యవస్థ పటిష్టం... శాశ్వతం! ఈ వ్యవస్థ మానవజాతి మనుగడకు శాంతి సామరస్యాల నేర్చరచి జంతుజాలం నుండి వేరుపరుస్తుంది. సంసృృీ పరమైన కుటుంబవ్యవస్థలో వాంఛలకు అతీతమైన ఆనందాన్నీ, సుఖాన్నీ పొందవచ్చనేది విశ్వనాధ సిద్ధాంతం!”

రెండింటి తేడాను బేరీజు వేసింది జ్ఞాపిక మెదడు.

“రెండూ ప్రాపంచిక ఆలోచనారీతులే! వీటి బరువు, తూకం వేసుకుని మదడు ఇష్టాన్ని బట్టి ఉంటుంది!” ఈజీవైర్‌లోంచి ముందుకువంగి, “నీకు తెలుసా జ్ఞాపీ! చలం గొప్ప భారతీయ స్త్రీ ధర్మకర్త అతని శారీరకధర్మాలకు మానసిక పరిపక్వత తోడు కలిసి ఉంటే చలాన్ని మించిన పరిపూర్ణుడు భారతీయ సాహితీవేత్తలలో ఉందేవారు కారు! కృష్ణశాస్తీ మానసిక ధర్మవేత్తు చలం శారీరక ధర్మవేత్త! ఇద్దరూ కలిసి స్రీమూర్తిని నిర్మించి ఉంటే ఆమె జగడ్జేత అయి. ప్రపంచ ధర్మకర్త అయ్యేది. నేనెప్పుడూ వీళ్ళిద్దర్నీ కలిపి ఆలోచిస్తుంటాను” ఆమె ముఖం వెలుగుతో ఉత్సాహంతో నిండింది.

“జ్ఞాపికా... తెలుగు సాహిత్యపు సముద్రంలో ఎన్ని ముత్యపుచిప్పలో, ఎన్నెన్ని పెన్నిధులో! మన జీవితం సరిప్రోదనుక్రో!* ఉత్సాహంగా, వయసు మరచిపోయి చిన్నపిల్లలా: ఉషారుగా, స్నేహితురాలిలా అనునయంగా, గైడులా, ఆత్మీయంగా చెబుతుంటే ఊకొట్టడం

కూడా డిస్టర్చెన్సేమో అనుకుని ఊరుకుంది జ్ఞాపిక.

దగ్గరలో చినుకులు రాలినట్లు మళ్లీ వాసన, చల్లగాలి దగ్గరగా!

గాఢంగా గాలి పీలుస్తూ “ప్రపంచంలోని సిద్ధాంతాలన్నీ తెలుసేసుకోవాలని నాకెంతో తొందరగా ఉంటుందో తెలుసా జ్ఞాపికా- తప్పటడుగులు వేసే ప్రసిపిల్ల పరుగెత్తాలని చూసినట్టుగొ తన జోక్‌కు తనే మెత్తగా నవ్వుకుంది.

“మమ్మా... ఇంకా మీరు చదవాల్సినవి ఉన్నాయా?” ఆశ్చర్యంగా అడిగింది. తనకన్నీ తెలుసనే జ్ఞాపిక ఆలోచన!

“చాలా! ఎంత చాలా అంటే.. నా జీవితం సరిపోనంత చాలాగ” రెండుచేతులో చాచి చూపించింది.

“నా జీవితం, నా సాహచర్యం పుస్తకాలే తెలుసా?* అఆనందపడిపోయింది.

శ్రీలత... తపనలు ప్రుమించననుల్టిలో 159

“మమ్మా... నేనొకటడగనా?”

“అడుగు జ్ఞాపికా! నాముందు ఎలాంటి బిడియాలూ వద్దని చెప్పానే!”

“మీరు చదివిన బుక్స్‌ గురించీ, సిద్ధాంతాల గురించీ నాతో చెబుతుంటే, లేదా నాతో పంచుకుంటూంటే మీలో మీరు దాచుకున్న దానికన్నా రెట్టింపు ఆనందంగా ఉంది కదూ మీకు!”

“ఎగ్జాట్టీ! నేచురల్‌! మనం తెలుసుకున్నవి మనలాగే ఆలోచిస్తూ పంచుకునే వాళ్ళుంటే యుగాలు క్షణాలయిపోతాయి. జీవితం తేలికయిపోతుంది. నేనూ, బిట్టూ కూర్చుంటే టైమ్‌ తెలీదు. నువ్వు కూడా అచ్చం మాలాటిదానివే!”

“అలానే మనలో మనం ఒంటరిగా ఉంటే- క్షణాలు యుగాలవుతాయి కదా మమ్మా!”

“అవును...” టాపిక్‌ మారినట్టు సాలోచనగా అంది

“మరి- రేవంత్‌ స్టేట్స్‌కి వెళ్లిపోతే మీ క్షణాలు యుగాలు కాకుండా, యుగాలు క్షణాలయ్యేలా మీకో తోడు కావాలిగా”

“న్స, వాటొ”

“ఇఫ్‌ యు డోంట్‌ మైంద్‌... మీరు పెళ్ళి ఎందుకు చేసుకోకూడదు మమ్మా” బెడియంగానే అడిగింది.

చివుక్కున లేచి బాల్కనీ గోడ పట్టుకుని నిలబడింది.

వదిలిన ఆమె వెంట్రుకలను చల్లగాలి వినక్కితోస్తోంది. సన్నని అమె శరీరం శిల్బంలా ఉంది. ఇంత అందమూ, ఇంత సహృదయతా వుండీ జీవితాన్ని మలచుకునేందుకు అవకాశం వచ్చినా... రేవంక్‌కై జీవితాన్ని కాలదన్నిన ఆమె- ప్రకృతిలోని అపురూపంలా అనిపించింది జ్ఞాపికకు.

బయటికు రాబోయిన రేవంత్‌ ఆగిపోయాడు తలుపు దగ్గరే- థోద్ధగా వింటూ!

“ఎందుకు చేసుకోవాలి పెళ్ళి?”

“పెళ్ళంటే ఏవిటి మమ్మా?”

“ఇద్దరి వ్యక్తుల అవగాహాన, ఆలోచనల కలయికతో కూడిన పరిపూర్ణమయిన బ్రతుకు[౫

“అందులో ఒకరు తప్పుకుంటే అది అసంహూర్లమే కదా! దాన్ని మళ్లీ సంపూర్ణం చెయ్యాల్సిన అవసరం లేదా?”

ది ఇద్దరి స్థానంలో ఒకరు స్థానభ్రంశం చెందితే ఆ స్థానాన్ని రేవంత్‌ భర్తీ

చేశాడుగా! ఇక ఒంటరితనం ఎక్కడిది?”

160 శ్రీలత... మనే. ఫ్రేముంచకోసుర్టి లో

“ఇవ్వుడు నేవంత్‌ తన జీవితాన్ని వెతుక్కుంటూ మళ్లీ స్థానభంళశం చెందబోతున్నాడుగా! మరి, ఇప్పుడు మీ జీవితం అసంపూర్ణం కావడంలా?!”

“వాడు ఎక్కడున్నా నా జీవితంలో భాగమేగా[”

“కాదు! తనదంటూ జీవితం ఏర్పడ్డాక అక్కడ మీ స్థానాన్ని తన భార్య ఆక్రమించు కుంటుంది. ఇది 20వ శతాబ్దం! కోడలు, కొడుకు పోషణ లాంటి భావనలు అసంతృప్తినే ఇస్తాయి. మీరు 18 ఏళ్లకే రేవంత్‌కు బర్త్‌ ఇవ్వడాన ఇంకా వయసు మీరిపోలేదు. ఇప్పట్నుంచే మీరు అత్తగారిలా కొనసాగకృళ్లేదు. కొన్నాళ్లు భార్యగా కూడా కొనసాగొచ్చేమో!?”

“రేవంత్‌ నేర్చించాడా?”

“ఏం- నాకు ఆలోచించడం రాదా మమ్మా?”

“రేవంత్‌ ఎప్పుడూ గొడవ పడుతుంటాడు... అందుకని!

“అది గొడవ కాదు మమ్మా... ఆవేదన! తనెవరో చూడకుండానే పద్దెనిమిదేళ్ల వయసులో కడుపులో పిండంకోసం జీవితాన్ని వదులుకున్న మీకు- తానేవీ చెయ్యలేక పోతున్నానే అవేదన!” వింటున్న రేవంత్‌ తలుపుకు అనుకున్నాడు.

హాసిని వెనక్కి తిరిగారు.

“మాతృత్వం ముందు ్రతిదీ అల్బమే జ్ఞాపికా! అందుకే చలం విఫలమయ్యాడు.”

“సంతానత్వం ముందు కూడా ప్రతిదీ అల్బమే మమ్మా! కడుపులోని కనబడని బిడ్డకై మీరే అంత తపిస్తే... కళ్ళముందు కనిపించే తల్లికోసం సంతానం మాత్రం తపించకుందడా ఉంటుందా- అది ఉత్తమమైనదైతేగ” మెత్తగా కన్విన్స్‌ మొదలయ్యింది.

“వయసు మీరి మాట్లాడుతున్నావేమో జ్ఞాపికా..” వారించబోయింది.

“శరీరానికి వయసుంటుంది కానీ, ఆలోచనలకు వయసుండందని మీరే చెప్పారు మమ్మా! ఒక్కోసారి ఆలోచనల్లో పిల్లలు తల్లిదండ్రులకన్నా పెద్దవాళ్ళవుతారేమో!” మెత్తగా గుర్తుచేసింది.

“ఇంతకీ... మీ ఇద్దరి ఆలోచన ఏవిటీ?” విషయానికొచ్చింది డైరెక్ట్‌గా.

“రేవంత్‌ స్టేట్స్‌ వెళ్లేముందు మీకు పెళ్ళి చెయ్యాలి!

“మీరు చేస్తారా?” నవ్వింది గలగలా,

“వలా చేస్తారు?” అడిగింది చేతులు కట్టుకుని!

గభాల్న బయటకొచ్చాడు రేవంత్‌,

“సింపుల్‌ మమ్మా... పేపర్‌లో ప్రకటన ఇస్తాం! 'సో అండ్‌ నః వ్యక్తికి- సో అండ్‌ సో వ్యక్తిత్వం ఉన్న వ్యక్తి కావలెను” అని!” అన్నాడు గబగబా.

“బిట్టు! ఇదంతా నీ ప్లానన్నమాటగ”

శ్రీలత... మనో ఫ్రేమించకతుల్షైలో.. 161

“ఛ... నాకేం తెలును! నేను సాంబారు చేసి వచ్చాను. మీ టాపిక్‌ విని ఎంటరయ్యాను!” అని జ్ఞాపికకు కన్ను కొట్టాడు.

“అవును! నేనే ఆలోచించాను ఇలా! రేవంత్‌ ప్రసక్తి లేదు. ఉన్నా తప్పేవిటో నా కర్ధంకావడం లేదు.”

“సరే! నాకు జీవన సాహచర్యం కోసం నేను పెళ్ళి చేసుకోవాలి... అంతేగా!

“అవును! లేకపోతే నిన్నాంటరిగా వదిలి నేను స్టేట్స్‌కు వెళ్లను” టక్కున చెప్పాడు రేవంత్‌.

“బ్లాక్‌ మెయిలింగా..?” తలమీద కొట్టి వీల్‌ఛైర్‌లో కూర్చుంది.

“కాదు! నిన్నాక్కదాన్నీ వదిలి వెళ్లడం ఇష్టంలా!” అమ్మ కాళ్ల దగ్గర కూర్చుని తన మోకాళ్ల మీద తలపెట్టి “మమ్మా... నాకు నాన్న ఉంటే ఎలా ఉంటుందో తెలుసుకోవాలని ఉంది!” ఎంతో అపేక్షగా అడిగాడు.

ఆమె కళ్ళల్లో నీళ్లు తిరిగాయి.

“ఏరా బిట్టూ... సీకేవయినా లోటు చేశానా?” గొంతు బొంగురుబోయింది.

“లోటు ఒక్కటే అమ్మా... నువు చేసింది! నా కళ్ళముందు నీ ప్రక్కన ఖాళీ ప్రదేశం ఉంచడం! అది నింపి నీ నిండుజీవిత చిత్రాన్ని చూడాలని నా కెన్నేళ్లగానో ఆశగా ఉంది మమ్మా! నాకు 'నాన్లు అని పిలవడానికీ, నీ భుజాల చుట్టూ చేతులేసి నాకు వీడ్కోలు చెప్పడానికీ ఒక వ్యక్తి కావాలి మమ్మా!” మోకాళ్ల మీద తలపెట్టుకున్నాడు.

జుట్టులోకి వేళ్లు కదిలిస్తూ, “ఎందుకురా బిట్టూ... అంత తపన నామీద?” అంది.

“నువ్వు నాకోసం పడ్డ దాంట్లో నేను నీకోసం పడే తపన చాలాతక్కువ మమ్మా! నుక్వొక మంచి తల్లిస్థానాన్ని పొందినట్టే నన్నూ మంచి బిడ్డస్థానాన్ని పొందనీయమ్మా నా అంతరంగంలో!” ఇంక మాటలు రాలా రేవంత్‌కు. అలాగే ఒళ్ళో తలపెట్టుకుని ఉండిపోయాడు. కుచ్చెళ్ళు మొహానికి కప్పుకున్నాడు పసిపిల్లాడిలా- కళ్ళనీళ్లు కనిపించకుండా!

జ్ఞాపిక కూడా చలించింది ఆ స్పందనకు.

“రేవంత్‌ మాటల్లో చాలాఅర్ధం ఉంది మమ్మా! మీరు ఆలోచించాల్సిన అవసరం ఉంది.”

" “సరే... మీరు భావికర్తలు! రేపటి సిద్ధాంతీకులు! మీ నిర్ణయాన్ని ఆమోదిస్తున్నాను! కానీ, ఆ వ్యక్తి ఎవరన్నది నేనే నిర్ణయించుకుని నిర్మించుకుంటాను. ఈ విషయంలో మీ జోక్యం, మీ చదువుకు డిస్టర్బెన్స్‌ ఉండకూడదు” మెత్తగా అంది.

“య్యాహూల.!” అని అరిచి, మమ్మాని అమాంతం రెండుచేతుల్తో ఎత్తుకుని వెళ్లి పదిలంగా సోఫాలో కూర్చోబెట్టి “అయాం ది గ్రేట్‌ అలెగ్జాండర్‌!” అని అదిచాడు.

162 శ్రీలత... తన్‌నో.. ఫ్రేకుంచతోనుర్సిలో

జ్ఞాపిక కూడా క్లాప్స్‌ కొట్టింది.

జ్ఞాపిక చెయ్యి పట్టుకుని “థాంక్యూ... ధాంక్యూ జ్ఞాపీ!” రెండుచేతుల్నీ ముద్దు పెట్టుకున్నాడు.

“మమ్మా... నువ్వెలాటి కోడల్ని తెచ్చినా కళ్ళు మూసుకుని వోరతిస్తానన్నావు గుర్తుందా?”

“ఎందుకు గుర్తులేదురా? నీ సెలెక్షన్‌ మీద నాకు నమ్మకముంది.”

“నేనూ- నువ్వు ఎలాటి డాడీని తెచ్చినా హారతిచ్చి ఆహ్వానిస్తా మమ్మా!” ఉద్వేగంగా చెప్పాడు.

“సర్లే జ్ఞాపికకి లేటవుతోంది. మళ్లీ వార్డెన్‌తో తిట్లు పడతాయి. డ్రాప్‌ చేసి వార్డెన్‌ను కలిసి రా” అంది టాపిక్‌ ఆపేయాలని.

“వై మమ్మా... గుద్‌నైటో” అని జ్ఞాపిక బైక్‌ మీదెక్కింది.

ఒక్క ఉదుటున స్టార్ట్‌ చేసి ముందుకు దూకించి స్పీడ్‌గా వెళ్లసాగాడు.

“మెల్లగా..”” జ్ఞాపిక హెచ్చరించింది. అయినా స్పీడు ఆపలా! భయమేసి అలానే వీపుకు అతుక్కుపోయింది. పోస్టల్‌కు కొంచెం ఇవతల ఆపి-

“జ్ఞాపీ... ఐ లైక్‌ యు! నా జీవితంలో మరచిపోలేని సాయం చేశావు. నా బ్రతుకు రాసిచ్చేస్తా నీ సాయానికి" ఉద్వేగం అణుచుకోలేక అన్నాడు- తన చేతిని బిగించి పట్టుకుని!

“నీ జీవితం, నా జీవితమూ వేరుకాదుగా రేవంత్‌. నువ్వు నాకూ, నేను నీకూ రాసిచ్చుకోవదానికి! నీ ఇష్టాలూ, నా ఆశయాలూ, ఆశలూ అన్నీ కలబోసుకోబోయే వాళ్ళం. మనిద్దరికీ సంబంధించిన బాధ్యత ఇది. ఇద్ధరం కలిసి నెరవేరుద్దాం! ఇందులో నువ్వు ధాంక్స్‌ చెబితే నాకు పరాయిగా, గిల్టీగా వుంటుంది!” లాలనగా చెప్పింది.

“గ్రేట్‌ జ్ఞాపీ... యు ఆర్‌ గ్రేట్‌! అండ్‌ ఐయాం లక్ష్మీ వెరీవెదీ లక్షీ! నీలాంటి అమ్మాయి నాకు జీవిత భాగస్వామి అయితే ఎవరెన్ట్‌ నెక్కేస్తా ఈజీగా!” ఆనందం ఎంతాపుకుందామన్నా ఆగడంలా! గొంతులోంచి తన్ను కొచ్చేస్తోంది.

“అక్కడే ఉండిపోకు. తొందరగా వచ్చేయ్‌! లేపోతే నేను ముసల్దాన్నయిపోతా!” జోకేసింది.

“ఛ... నేనింత టచింగ్‌గా చెబుతుంటే నీకు జోక్‌గా ఉందా?! మనిద్దరం జీవితంలో కలిసి సాధించిన మొదటి విజయమిది... తెలుసా?” సీరియస్‌గా అడిగాడు.

“లేటయితే వార్డెన్‌ తిట్టిమరీ మరో విజయం సాధింపచేస్తుంది! నేను సరాసరి మీ ఇంటికొచ్చి కాపురం పెట్టి రెండోవిజయం పూర్తిచేయాల్సివస్తుంది!” అంది జ్ఞాపిక. రేవంత్‌ ఆనందం అర్థమవుతోంది తనకు. కానీ, అతను అంత ఆనందపడిపోతుంటే ఏ మూలో

శ్రీలత... మనన ఫ్రేడుంచోమ్చిలో. 163 భయం... “ఈ ఆనందం శాశ్వతమేనా?” అని! ప్రతి ఆడవాళ్ళకీ ఎందుకో ఈ సెంటిమెంట్‌ లాగి పెడుతుందెందుకో! వాళ్ళు ఎక్కువ దుఃఖాన్నే కాదు; ఎక్కువ ఆనందాన్నీ భరించలేరేమో! అంత సున్నితులా, లేక అతీతులా? ఏమో..!

“భై.. * చెప్పిన రేవంత్‌ను-

“జాగ్రత్తరా బిట్టూ! మెల్లగా వెళ్లు! జోష్‌లో కళ్ళు మూసుకోకు!” అచ్చం మమ్మాలా చెప్పి, “వై...” చెప్పింది. ఈలపాట పాడుకుంటూ సాగిపోయాడు రేవంత్‌.

రూమ్‌కెళ్ళేసరికి ముగ్గురూ సీరియస్‌గా చదూకుంటున్నారు.

“ఏవిటేల.. ఇంత లేటు? ఏదైనా సైటు సీయింగా?” స్ఫూర్తి అంది.

“అయుండదు. ఫైవ్‌స్టార్‌ బిల్లేసి ఉంటుంది నెత్తిన!” రేవతి అంది.

“కాదులేవే! సీరియస్‌గా ఉంది! ఏదో పోట్లాడుకునుంటారు!” కామిని అంది.

“దీన్తో పోట్లాడి గెలిచేదెవ్వరు పాపం! రేవంత్‌ జీవితం దీనికి బలి?” స్ఫూర్తి అందుకుంది.

“షటప్‌! నన్ను చెప్పనిస్తారా? మీకో గుడ్‌న్యూస్‌! రేవంత్‌ మమ్మాని పెళ్ళికి ఒప్పించాం[”

“వావ్‌ల.! రెయల్లీ గ్రేట్‌! వాటె గుడ్‌న్యూస్‌! కంగ్రాట్స్‌” చుట్టుముట్టి గట్టిగట్టిగా అరిచారు. ఒకరి చేతికి ఒకరు చప్పట్లు కొడుతూ, జ్ఞాపిక చుట్టూ తిరుగుతూ- “మా జ్ఞాపీ పెళ్ళికూతురాయనే! మా రేవంత్‌కు ఆజన్మ శిక్షాయనే!” అని కోరస్‌గా పాడసాగారు.

“షటప్‌! మా పెళ్ళికి కాదు! ఆవిడ పెళ్ళికి!”

“ఓల.! నో. తలలు పట్టుకు కూర్చున్నారందరూ.

వీళ్ళ అరువులకు వక్క్మరూములవాళ్ళూ, వార్డెన్‌ వచ్చారు కంగారుగా. ఒక గుంపయింది. “ఏవయింది... వవయింది?” అడిగారు కలగాపులగంగా!

“జ్ఞాపీ... ఏవయిందే?” రేవతి.

“ఏవోయం.! స్ఫూర్తీ వఏవయిందే?”

“నాకేం తెలుసు! కామీ... ఏవయిందే?”

“షటప్‌! నన్నడుగుతావేం? రేవూ... వవయిందే?”

“అవునూం... జ్ఞాపీ ఏవయిందే?” మళ్లీ సర్కిల్‌ స్టార్ధయింది.

అప్పుడు ఏదో ఒకటి చెప్పాలని-

“లిజర్గ్‌! లిజర్డ్‌! గోడ మీంచి బల్లి దూకింది!” జ్ఞాపిక కంగారుగా చెప్పింది.

“ఊహూరల.! కిటికీలోంచి ఈవిల్‌ పిలిచింది!” రేవతి భయపడింది.

“వటప్‌!”

164& శ్రీలత... మవవో... ఫ్రేడించతోసుర్చిలో

వార్డెన్‌ గట్టిగా అరిచి, “వాట్‌ వ్యాపెండ్‌! ఒక్కరు... ఒక్కరు చెప్పండి!” అంది.

ఒకరి మొహం ఒకరు చూసుకుని కోరస్‌గా-

“నధింగ్‌ మేమ్‌!” అన్నారు- వార్డెన్‌కు కోపం రావడం- ఫేస్‌ ఎక్స్‌ప్రెషన్‌లో చూసి!

“సారీ మేమ్‌!” అన్నారు మళ్లీ కోరస్‌గా.

“ప్లేజ్‌! బి యాజ్‌ ఎ మెచ్యూర్డ్‌ పర్సన్స్‌! యు ఆర్‌ నాట్‌ చిట్లన్‌!” అని వార్షింగిచ్చి వెళ్లిపోయింది.

“ఒకర్ని చెప్పమంటే- నేను చెప్పానుగా... నువ్వెందుకు మధ్యలో చెప్పావ్‌?” స్ఫూర్తి రేవతిని కొట్టింది.

“నేనే చెప్పేదాన్నిగా! నువ్వెందుకు చెప్పావ్‌?” రేవతి తగాదాకు దిగింది.

వెళ్తున్న వార్దెన్‌ వెనుకకు తిరగడంతో... జ్ఞాపిక- స్ఫూర్తి నోరూ, కామిని- రేవతి నోరూ గట్టిగా మూసేశారు... గింజుకుంటున్నా వదలకుండా!

కేరి

జ్‌,

ఆ5ళ సెలబ్రేషన్‌లో ఉన్నారు స్టూడెంట్స్‌ అందరూ!

సీనియర్స్‌ సీరియస్‌గా ప్రిపేరవుతుంటే... జూనియర్స్‌ ఫేర్‌వెల్‌ సెలబ్రేషన్‌ ఏర్పాట్లలో హడావిడి పడుకున్నారు.

అందరికీ ఇన్‌ఫామ్‌ చెయ్యడమైంది- కల్చరల్‌ ప్రోగ్రామ్స్‌లో పార్టిసిపేట్‌ చేసేవాళ్ళు నేమ్స్‌ ఇమ్మనీ, ఇంకా ఇతర ఏర్పాట్లు సమర్ధత ప్రకారం కొందరికి కేటాయించబడతాయని! కల్చరల్‌ (ప్రోగ్రామ్స్‌లో ఎవరెవరు ఏం చేస్తారన్నది సీక్రెట్‌గా మెయిన్‌టెయిన్‌ చెయ్యమనీ, అది సీనియర్స్‌కూ, గెస్ట్‌కూ సర్‌ప్రైజింగ్‌గా ఉంటుందనే ఆలోచన కూడా పంపించడమైంది. అందుకే అందరూ సీక్రెట్‌ సీకైట్‌గా తమ తమ 'వోగ్రామ్స్‌ గురించి ఆలోచించుకుంటున్నారు.

స్ఫూర్తి ఎందుకో హడావిడి పడుతోంది. అడిగినా చెప్పే మూడ్‌లో లేదని అడగ లేదెవ్వరూ! బాత్‌రూమ్‌లోకి పెట్టీస్‌ టవల్‌ తీసుకుని వెళ్లి మళ్లీ హడావిడిగా వచ్చి అందరి సూట్‌కేస్‌లూ వెతకసాగింది.

“ఏవిటేల.. పట్టపగలు అందరూ చూస్తుండగానే దొంగతనం చేస్తున్నావ్‌!” రేవతి పట్టేసుకుంది.

“అందరూ చూస్తుంటే చేసేది దొంగతనం అవదు! నాకేవీ నీ డైమండ్‌ పెట్టీ అక్కర్లేదు. జస్ట్‌... ఒక్క “విష్‌ చాలు!” అని రేవతి సూట్‌కేస్‌ తీసింది.

శ్రీలత... త్రో... ఫ్రేమించశముల్చిలో 165 రేవతి ఎగిరిదూకి, “అమ్మో... ఒక్కటే ఉంది. ఈరోజు నాకు కావాలి!” టక్కున సూట్‌కేస్‌ లాక్కుని మూసేసింది.

“పిసినారి పీడగ” అని రేవతిని తిట్టి కామిని సూట్‌కేస్‌ దగ్గరకు రాబోయింది.

“నాకూ ఒక్కటే ఉందేం... నాకూ ఆస్టర్‌నూన్‌కు కావాలి!” ప్లీజింగ్‌గానే అభ్యంతరం చెప్పింది.

“అన్నింటికీ నాతో అందరూ కాంపిటేషన్‌! జ్ఞాపీ... నువ్వివ్వవే! నువ్వే నిజమైన ఫ్రెండ్‌!” స్ఫూర్తి జ్ఞాపికను మునగచెట్టు ఎక్కించబోయింది.

“సారీ... ఉన్న ఒక్కటీ యూజ్‌ అయిపోయింది మాజింగ్‌! కావాలంటే సూట్‌కేస్‌ తీసుకో!” తలెత్తకుండానే చెప్పింది.

“వెధవ భారతదేశం- కోఆపరేషనే లేదు! నేనేవయినా మీ (డ్రస్సు అడిగానా, రబ్బరు బాండ్స్‌ అడిగానా, హెయిర్‌ క్రిప్స్‌ అడిగానా, కనీసం... నోట్‌బుక్స్‌ అడిగానా? విష్నేగా అడిగింది! ఆమాత్రం సాయం చెయ్యలేరా?” కోపం వచ్చింది. “బ్రందరికీ ఈరోజే అవసరం వచ్చినట్టు వెధవ ఫోజ్‌... మీరూనూ!గ” మళ్లీ తిట్టింది.

“ఇదేం ఫోజ్‌ కొడితే రాదు! నేచురల్‌గా వస్తుంది. అయినా... ఆడపిల్లవు- ఆమాత్రం జా(గ్రత్త ఉండక్యర్లా? పెళ్ళయ్యాక అన్నీ ఈష్‌ చూసుకుంటానన్నాడు కదా... అనుకుని ఇది కూడా మర్చిపోయుంటావు. ఇక చిందులేయి మరి!” రెచ్చగొట్టింది రేవతి.

“ప్లీజ్‌... అర్జంటే! ఒక్కటి దానం చేయండే! భవతీ విష్‌ దానం తల్లీగ అని చున్నీ చాపింది కళ్ళు మూసుకుని!

చున్నీలోకి ఏదో బరువుగా పడితే సంతోషంగా కళ్ళు విప్పి చూసుకుంది. మూడు కరీఫ్‌లు పడివున్నాయి. విసిరి నేలక్కొట్లి, “మీరే మాడ్రన్‌ అమ్మాయిలు... నేను అమ్మమ్మననా మీ ఉద్దేశం?” కచ్చగా అడిగింది.

“అవి తప్పితే ఏం లేవు ఈ పూటకు... సర్జుకో! సాయంత్రం దానం చేస్తాం” అని రేవతి చెప్పింది.

జ్ఞాపికా, కామినీ డిస్టర్స్‌ కాకుండా చదూకుంటున్నారు. కాలు నేలకేసి బలంగా కొట్టి, విసురుగా వెళ్లటోయింది. తలుపుకు కాలు తగిలి- “అమ్మా...” అనరిచింది!

“జాగ్రత్తగా వెళ్ళు! కాలు చితికిందంటే అందులో ఒక కర్చీఫ్‌ వేస్టయి నీకు అవి కూడా గతుండవుగ”” రేవతి మళ్లీ రెచ్చగొట్టింది.

“నెక్ట్స్‌ మంత్‌ చెబుతా నీ పనిగొ అని విసురుగా వెళ్లిపోయింది స్పూర్తి.

“అవునూం.. మనందరి 'విష్‌లూ ఒకసారే ఉంటాయేవిటే?” రేవతికి అనుమానం వచ్చింది.

166 శ్రీలత... మనో... ఫ్రేమించకోసుర్చిలో

“నేనో చోట చదివా! దీన్ని సెంక్రానీ అంటారట!” జ్ఞాపిక తల్తెతకుండా అంది.

కామిని తలెత్తి చూసింది అనుమానంగా.

“ొంక్రోసీ ఏవిటేం. చింపాంజీలా!” రేవతికి అనుమానం వచ్చింది.

జఇింక్రోస్‌ అంటే- ఒకే విధమైన ఆలోచనలూ, ఒకే విధమయిన అభిరుచులు కలిగిన అమ్మయిలు ఒకేచోట కలిసి నివసిస్తూ, ఒకే విధమైన పనులు చేస్తుంటే వాళ్ళ పీరియడ్‌ డేట్స్‌లో తేడాలున్నా- అరు లేదా ఏదు నెలలలో ఆ తేడాలు పోయి ఒకేరోజు కొన్ని గంటల తేడాతో ఏర్ప్చదతాయట! మానసికంగా ఏర్చదే అనుబంధం అందుకు కారణమట! ఎంతో అభివృద్ధి సాధించాక కూడా స్త్రీలలో ఈ స్థితి ఎందుకు కనిపిస్తున్నదనే విషయం 'ప్రపంచసైన్స్‌కు ప్రశ్నగానే ఉందిట. ఇది రాతియుగం నాటి నుండి కూడా ఉందని పరిశోధనల్లో తేలిందట! ఇది స్రీజాతి ఐక్యమత్యానికి ప్రకృతి ప్రత్యక్షసాక్ష్యం అంటున్నారట అందరూ!”

“మరి- ముగ్గురు ఆడవాళ్ళు కలిస్తే పోట్లాడుకుంటారనే సూత్రం దీనికెంత విరుద్ధం కదూ! ఆడవారిలో ఐకమత్యానికి ఇది ప్రత్యక్ష సైన్స్‌సాక్ష్యం కదూ!” కామిని వింత కనిపెట్టినట్టు చెప్పింది.

“అవునే! ఆడవాళ్ళు పోట్లాడుకుంటుంటే- కోపంతో అనుకుంటారు చాలామంది. కానీ ప్రేమతో, అనుబంధంతో అని తెలుసుకోరు. ఎంత ఫూల్స్‌!” రేవతి సంబరపడిపోయింది.

“ఏ జంతుజాతుల్లోనూ లేని అనుబంధం- కలిసి జీవించే మహిళల్లో ఉంటుం దనదడానికి ఇదే ప్రాపంచిక్ర సాక్ష్యంగ” జ్ఞాపిక కూడా ఒప్పుకుంది.

“అవునేం... ప్రేమకు ఆడవాళ్ళే నిదర్శనంగా రేవతి గబగబా చెప్పింది.

“నోర్మూసుకో! క్రేమంటే నీకిప్పుడు ఐస్‌క్రీమ్‌ ఫ్యామిలీప్యాక్‌ గుర్తొస్తుంది!” కామిని తిట్టింది.

స్ఫూర్తి మెల్లగా నడుచుకుంటూ వచ్చి-

“ఏమాత్రం జాలి కూడా లేదు నామీద! ఒక్కటంటే ఒక్కటి కూడా లేదా! కావాలని కక్ష సాధిస్తున్నారుగానీ, స్నేహం అంటే ఎలా ఉండాలీ! ప్రాణానికి ప్రాణం ఇచ్చేయాలి! మీరూ ఉన్నారు ఎందుకూ- చిన్న సాయం కూడా చేయని రాక్షసులు! కావాలంటే నన్నడగండి- (ప్రాణం కూడా ఇచ్చేస్తా మీకోసం! మీలాంటి కఠినులతో స్నేహం చేశాను చూడూ... అదీ నా తప్పు!”

స్ఫూర్తి కళ్ళు తడిచాయి. విడుపు గొంతులోకి వచ్చింది.

రేవతి ఐసయిఫోయింది.

“నువ్వలా బాధపడకే! పోనీ, నేను ఈవినింగ్‌కు దాచుకుంది ఇచ్చేస్తా! నాతో ఎప్పుడూ పోట్లాడకుండా ఉంటావా?” కాంప్రమైజ్‌ కొచ్చింది.

శ్రీలత... మ్య. ఫ్రేమించోముర్చిలో.. 167

“ప్రామిస్‌... పోట్లాడను! పైగా- ఇన్నాళ్లూ పోట్లాడినందుకు క్షమించు!” అంది స్పూర్తి ఎంతో బాధగా!

తన వ్యోండ్‌బ్యాగ్‌లోంచి తీసిచ్చింది రేవతి.

అది చేతిలోకి రాగానే-

“విడ్త్‌ డాంకీ! నీ దగ్గరుంచుకుని కూడా లేదంటావా... పాపీ? వచ్చే జన్మలో ఏ అనుభూతూలూ లేని మగవాడిగా జన్మింతువుగాకగొ అని గబగబా వెళ్లింది.

“చూడవేం... అది ఇచ్చేవరకూ ఏడుపుమొహం పెట్టి ఇచ్చాక తిట్టిపోతోంది!” కంప్లయింట్‌ చేసింది ఇద్దరికీ. “అవునూం... 'విడ్త్‌ డాంకీ అంటే ఏవిటే?” అంది రేవతి.

“మాకు తెలుసు... నువ్విచ్చాక తిడుతుందని! “విడ్త్‌ డాంకీ అంటే అడ్డగాడిద!” నింపాదిగా చెప్పారు.

“భీ... బకిఠీగ తలమీద కొట్టుకుని తనను తనే తిట్టుకుంది రేవతి.

“ధాంక్స్‌... మా ఎనర్జీ మిగిల్చావు” మెచ్చుకున్నారిద్దరూ.

“ఇంతకీ ఫేరవెల్‌లో మనమేం చేద్దామే?” జ్ఞాపిక అడిగింది బుక్‌ మూస్తూ,

“డిన్నర్‌ చేద్దాం!” రేవతికి అయిడియా వచ్చింది.

“ఆవాల... ప్లేట్లూ, గ్లాసులూ కదుగుదాం అనుకున్నాం మేము!”

“దికాదే... కల్చరల్‌ (ప్రోగ్రామ్స్‌లో పార్టిసిపేట్‌ చేయొద్దా? లాస్టియర్‌ చేసాంగా గగ్రూప్‌డాన్స్‌?[” కామిని అంది రేవతితో.

“ఈసారి నేను (గ్రూప్‌డాన్స్‌లో చెయ్యను. మీరు ముందుకువచ్చి నన్ను వెనకాల వేస్తారు. యూనివర్సిటీ మేగజైన్‌లో ఫోటోల్లో మీరేమో చక్కగా పడతారు. నాది లంగానో, చెయ్యో, కాలో పడుతుంది. “అది నాదే అంటే మీరు కూడా ఛస్తే నమ్మరు. ఇంక బయటవాళ్ళెవరు నమ్ముతారు?” కొంచెం కోపంగానే అంది రేవతి.

“ఈసారి నమ్ముతాం లేవే... కాళ్లూ. చేతులూ నీవేనని!” జ్ఞాపిక లాలించింది.

“ఏం వద్న! అందుకే నేనూ, ఆనంద్‌ కలిని స్పెషల్‌ ప్రోగ్రోక్‌ ఇద్దాం అనుకుంటున్నాం!”

“వ్వాట్‌..?” ఇద్దరూ ఒకేసారి అరిచారు.

“ఎందుకే... అంత కుళ్ళు మా జంటంటే?! మాకు ఫస్ట్‌ ప్రయిజ్‌ వస్తుందనా?” రేవతికి అనుమానం వచ్చింది.

జ్ఞాపికా, కామిని ఒకరి మొవిలు ఒకరు చూసుకుని పుస్తకాలు అడ్డం పెట్టుకున్నారు.

“అంతలా సిగ్గుపడకండే! ఇది 20వ శతాబ్దం! కాస్త్ర ఫాస్ట్‌గా ఉండాలి!” ఎంకరేజ్‌ చేసింది.

368. శ్రీలత... త్మన... ప్రడుంరోసుర్చిలో

పుస్తకాలు అడ్డం తీసి నవ్వాపుకుని, *నీ ఆంత స్పాప్ట్‌ఫింకింగ్‌ మాకు రానందుకు మేము సిగ్గుపడుతున్నాము” కామిని అంది.

“ఇంతకీ ఏం ప్రోగ్రామే..?” జ్ఞాపిక అడిగింది,

“సారీ... చెప్పను- నస్పెన్స్‌! చెబితే మా ఐడియా మీరు కొట్టేస్తారని ఆనంద్‌ చెప్పొద్దన్నాడుకొ ఈద సీరియస్‌గా బుక్‌ అడ్డం పెట్టుకుంది మొవానికి.

“ఇంత తెలివి నీకెక్కడిదా అనుకున్నాంలే! అదీసంగతి... ఆనంద్‌ చెప్పాడా?” కామిని దిగులుగా కూర్చుంది. జ్ఞాపిక కూడా అలోచనలో పడింది- తనేం చెయ్యాలా?... అని!

వీళ్ళిద్దరి చదువూ చెడగొట్టి తను సీరియస్‌గా థియకీ రాసుకోసాగింది రేవతి! వాళ్ళలా సాయంత్రం వరకూ ఆలోచిస్తూనే ఉన్నారు పాపం! రేవతి చదువుకుంటూనే ఉంది ఏ డిస్టర్చెన్సూ లేకుండా!

స్ఫూర్తి వచ్చింది. వీళ్ళవైపు చూపైనా తిప్పకుండా రూమ్‌లోకి రాగానే ఒక రౌండ్‌ అలాగ్గ్దా తిరిగి శాండిల్స్బయినా విప్పకుండానే-

“తత్తరారా తత్తరారా తత్తరారా రా

తదత్తరారా తదత్తరారా తందనావరా!

గుండెలోన మోగాయి గుడిగంటలేనురా

వేకువయ్యే వేళాయే ఊర్చుభింక ఓపలేనురా!

నువ్వొస్తానని హృది తెస్తావని

మల్లెపూలు పల్లకెక్కె తేనెపట్టు పెదవి పట్టే!

ఏడు మల్లె లెత్తున్న లేత కావ్యనాయికా

పాల కడవ మోయ్యలేదు దింపవేమికా!

గోపొలా గోపాలా నీ అలకెట్ట ఆపాలా?

చెప్పాలా చెప్పాలా చెప్పలేని గుందెగోలా!”

నడుం మీద కడవ మోస్తూ, నాజూగ్గా నడుస్తూ గిరుక్కున తిరుగుతూ డాన్స్‌ చేస్తూనే ఓపర్‌కోట్‌ విప్పేసి రేవతి మీదకు విసిరేసింది.

రేవతికి తగిలి కళ్ళద్దాలు కిందపడ్డాయి. కోట్‌ విసిరేసి కళ్ళద్దాలు వెతుక్కుంది తడిమి తడిమీ. పెట్టుకుని కళ్ళు విచ్చుకుని చూడసాగింది.

అలాగే తిరుగుతూ తిరుగుళూ టీషర్ట్‌ విప్పేసి విసిరేసింది.

జ్ఞాపిక మీద పడిందది.

లోపల పెట్టీ జీన్‌లో ఉంది. కామినికి కంగారేసింది- అవి కూడా విప్పేస్తుందేమోనని! గభాల్న తలుపు మూసి తలుపుకానుకుని నిలబడి వీస్తుపోయింది.

శ్రీలత... మనో ప్రుమించకోనుర్సిలో. 169 ఇవేవీ పట్టించుకోకుండా అలాగే గిర్రున తిరుగుతూ హెయిర్‌పిన్‌, రబ్దరుబాండ్‌ లాగేసి విసిరికొట్టింది.

హెయిర్‌పిన్‌ వెళ్లి తలమీద, రబ్దరుబాండ్‌ తెరిచిన నోటిమీద పడ్డాయి కామినికి!

జుట్టు అలల్లా ఎగురుతుంటే... ఇంకా స్పీడ్‌గా తిరుగుతూ డాన్స్‌ చెయ్యసాగింది.

వెంట్రుక పెదవికి తగిలి, చిరాగ్గా రబ్బరుబాండ్‌ తీసి స్పూర్తి వైపు విసిరింది కామిని,

దాన్ని అలాగే పట్టుకుని దాన్ని బాల్‌ లాగా ఎగరేస్తూ, పట్టుకుంటూ డాన్స్‌ చేస్తూనే కాలితో శాండిల్‌ విసిరేసింది.

అది ఎగిరెళ్లి జ్ఞాపిక ఒళ్ళో పడింది.

రేవతి టక్కున కుర్చీ అడ్డం లాక్కుంది- తనమీద ఏవీ పడకుండా! తలమీద స్టడీపాడ్‌ పెట్టుకుంది- తలకు దెబ్బతగలకుండా!

అదే జోష్‌లో పెట్టీ విప్పడానికి రెండుచేతులూ పైకెత్తి, చేతులు మడిచి వీపు వరకూ పైకి లేపింది- ట్విస్ట్‌ చేస్తూ.

“ఓల... నో! ప్లీజ్‌.!” అని లైటార్పేసింది కామిని.

మసకచీకట్లో వెతికి, బిగించిపట్టుకుని బలవంతాన కాట్‌ మీద కూర్చోబెట్టారు జ్ఞాపికా, రేవతి.

“లైటెయ్యి కామీ?” అంది జ్ఞాపిక.

లైట్‌ వేశాక-

“ఓ మ్రైగాద్‌! ఇది ఇంకా పెట్టీ విప్పలేదు. నాకు దడుచుకుని జ్వరం వస్తుందనుకున్నా!” తన వీపు మీద తనే చరుచుకుంది రేవతి.

“వాటీజ్‌ ద మాటర్‌? ఎప్పుడు లేంది ఈ బట్టలిప్పి విసిరేయడం ఏవిటే?” కామిని దగ్గరికొచ్చి అడిగింది.

“ప్లీజ! ల్రీవ్‌ మీ! డోంట్‌ స్టాప్‌! నేనూ, ఈష్‌ ఇచ్చిన ఐడియా ప్రకారం మోడరన్‌ విరహిణి రాధికలా ట్విస్టూ, క్లాసికల్‌ కలిపి ఫ్యాన్సీద్రస్‌ వేయబోతున్నా ఫేర్‌వెల్‌లో!_అదే ప్రాక్టీస్‌!” అని మళ్లీ “తత్తరారా...” అని మొదలెట్టి లేవబోయింది.

“డయాస్‌ మీద కూడా ఇలానే బట్టలిప్పి ఆడియన్స్‌ మొహాల మీద విసిరేస్తావా?” అనుమానం వచ్చింది రేవతికి,

“నో! అప్పుడు నేను విరహిణి రాధ డ్రస్‌లో ఉంటా! ఆ (డ్రస్‌ ఊహించుకుని ఈ జీన్‌ప్యాంట్‌, టీషర్ట్‌ విప్పి విసిరేయాలనిపించి వేస్తున్నా!” అని మెల్లగా నడుము మూవ్‌ చేస్తూ లేవబోయింది.

తై70 శ్రీలత. తల ప్రమించకసుర్సలో ముగ్గురూ కలిసి బలవంతాన స్ఫూర్తిని బాతీరూమ్‌లోకి నెట్టి తలుపేస్తూ- “ప్పుడు విసిేయ్‌!” అని తలుపేశారు. “టవల్‌! టవల్‌ లేదే.” అరిచింది స్ఫూర్తి “డాన్సంతా అయ్యాక పిలువ్‌... టవలిస్తాం” జ్ఞాపిక చెప్పి బయటినుండి గడియపెట్టింది. ముగ్గురూ గుండెల మీద చెయ్యేసుకుని, “అమ్మయ్య... దీని జోష్‌ తట్టుకోలేక చచ్చాం కదే! పాపం... ఈష్‌” అంది కామిని, “సయ్‌ం.. నా బ్యాగ్‌లో విష్నంది ఇవ్వందేగా అరిచింది స్ఫూర్తి “దీని ఎనర్జీ మండిపోనూల.. ఇప్పుడు కూడా ఇంత అలాగ్గా డాన్స్‌ చేస్తుందేవిటే ఇది?1 “అసలు ఇప్పుడే ఎక్కున జోష్‌ ఉండేలా ఉంది దీనికిగొ తిట్టుకుంటూ వ్యోండ్‌బ్యాగ్‌ లోంచి తీసి అందించింది కామిని. అది ఆందించేవుడు దాంతోబాటు బాండ్‌ చేయబడ్డ ఓ ఎ(ర్రటి పేవళ్‌ కిందపడబోతుంటే... పట్టుకుని నలిపి మూలకు విసిరేసింది కామిని. దాన్ని తీసి చదివి ఉంటే చాలా బావుండేది... దానిమీద “ఒసేయ్‌ స్ఫూర్తీ, జ్ఞాపికా! మిమ్మల్నీ ఫేరవెల్‌రోజు పదిమందిమి రేప్‌ చెయ్యబోతున్నాం! చెప్పిమరీ చేస్తున్నాం ఈ పని. దమ్ములుంటే మీ బాయ్‌(ఫ్రెండ్స్‌ను ఆపమను. నా ఇద్దరు ్రెండ్స్‌ను పొట్టన పెట్టుకున్నారు. మీ పొట్టను చితక్కొట్టి తీరఠాంగ” అని చాసుంది.

తరువాత టవల్‌, ఆ తరువాత (ద్రస్‌ అన్నీ ఇచ్చి- బయటకొచ్చేసరికి రెడీగా ఉన్నారు విషయమేమిటో తెలుసుకోవడానికి!

“ఇంతకీ... మాటరేంటే” బయటకొచ్చాక మర్యాదగా అడిగారు.

“చెప్పాగా... వేను మోడరన్‌ విరహిణి రాధలా ఫ్యాన్సీడ్రస్‌ ప్రోగ్రామ్‌ ఇస్తున్నా!”

“అంటే... (గ్రూప్‌డాన్స్‌లోకి రావా? జ్ఞాపిక అడిగింది.

“దాను! నాదంటూ ఒక స్పెషాలిటీ ఉండాలి. నేనంటూ స్పెషల్‌గా గుర్తించబడాలి. దీన్నే "సెల్ఫ్‌ ఐడెంటిఫికేషన్‌ అంటారు. ఈ జనరేషన్‌కు కావలసిన ముఖ్యమైన మానసిక బలిమిది. మీకు లేదులే అది! మీరు గ్రూప్‌డాన్స్‌ చేసుకోండిగా అని స్టెల్‌గా జుట్టు వెనక్కి జరుపుకుంది.

“నీ మొహం... నీకంటే నాకు ముందే వచ్చేసిందది! నేను లంబాడీ గళ్‌ ఫ్యాన్సీడ్రస్‌ వేస్తున్నా!” తెలీకుండానే తన రహస్యం చెప్పేసింది.

“ఏం బాడీ... లంబాడీనా? వెరీగుడ్‌! వెరీగుడ్‌! సీకు బాగా సూటవుతుంది!” స్ఫూర్తి,

శ్రీలత... షబ్రనోం ఫ్రేడుంచతపుల్డైలో.. 171

“పర్‌ఫార్మెన్స్‌ చూస్తే అదిరిపోతారు. బ్యాగ్రౌండ్‌లో ఆనంద్‌ పాడతాడు. దయాస్‌ మీద నేను డాన్స్‌ చేస్తా మగగొంతు, ఆడదాన్స్‌... న్యూ కాంబినేషన్‌ పాట... చెప్పాలా!” అని బుక్‌ విసిరేసి కుర్చీ పక్కక్షునెట్టి హ్యాంగర్‌కున్న జ్ఞాపిక లాంగ్‌మిడ్డీ- నైటీ మీదే వేసుకుని లంగా లాగా కొసళ్లు పట్టుకుని బట్టలాగా చేసి గబుక్కున లేచి అతి స్పీడ్‌గా ఫోక్‌స్టెప్స్‌తో ఎగరసాగింది.

“లాడియో... యాడియో... లంబాడియో!

నీ అద్దాల జాకెట్టు అద్దమేల మెరిసింది

లాడియో... యాడియో... లంబాడియో!

ఆ మెరుపు కొసవచ్చి నా గుండెనే కోసింది

లాడియో... యాడియో... లంబాడియో!

నీ కుచ్చెళ్ళు లంగాకు కులుకెవరు నేర్పింది

లాడియో... యాడియో... లంబాడియో!

ఆ కులుకులకు నా మనసు కువకువ లాడింది

లాడియో... యాడియో... లంబాడియో!

ఏయ్‌ పిల్లా... వస్తవా వస్తవా వస్తవా

మునిమాపు ఆశలెన్నో తెస్తవా తెస్తవా తెస్తవా!”

ఏ కాలూ నేలమీద ఆగకుండా చేతులు, కడియాలు కదుపున్నట్లు రేవతి లంబాడీ స్టెప్స్‌ వేస్తుంటే... స్ఫూర్తి తల తుడుచుకోవడం మరిచిపోయి... కామినీ, జ్ఞాపిక నోరు మూసుకోవడం మరచిపోయి చూడసాగారు.

డాన్స్‌ అయిపోయాక రొప్పుతూ- “రోజూ ప్రాక్టీస్‌ చెయ్యి ఫేర్‌వెల్‌ నాటికి నువ్వు స్లిమ్‌గా అయిపోతావ్‌” అన్నాడు ఆనంద్‌” అని గర్వంగా చెప్పింది.

“మరి! ఈ ఎగురుడుకు స్లిమ్‌కాకేం చేస్తావ్‌... డాన్సయితే కదా!” స్ఫూర్తి నిరాశపడింది. తనదే ఎక్సపర్‌మెంటనుకుంది. రేవతి కాంపిటీషన్‌కు వస్తుందనుకోలా!

“నాది ఎగురుడు! నీది డాన్సా! నీ మొహం చూస్తే కుళ్ళు కొబ్బరికాయ గుర్తొస్తుంది నాకుకొ రొప్పుతూ చెప్పింది.

“అలా బయటికెళ్లవే... కారిడార్‌లో చల్లగాలికి కొంచెం ఆయాసం తగ్గుతుంది!” జ్ఞాపిక సలహా ఇచ్చింది. రేవతి బయటికెళ్ళింది. వెనకాలే స్ఫూర్తీ వెళ్లింది- మళ్లీ తగాదాకి ఏదో ఐడియా వచ్చుంటుంది.

“వీళ్ళిద్దరూ ఇలా విడివిడిగా ప్రోగ్రామ్స్‌ ఇస్తే మరి (గ్రూప్‌డాన్స్‌ ఎలా చేస్తామే?” జ్ఞాపిక అంది.

172. శ్రీలత... తనో. ప్రేడుంచతోపుల్టిలో “మనిద్దరమే చేద్దాం!” “ఛ! ఇద్దరే ఏం బావుంటుంది? కనీనం నలుగురయినా ఉండాలి. లేపోతే (గూప్‌డాన్స్‌లా ఉండదు. డ్యూయెట్‌లా ఉంటుంది!” జ్ఞాపిక ,నిరుత్సాహపడింది. “ఐడియా! మనిద్దరం ఒక మంచి ద్యూయట్‌కు యాక్షన్‌ చేద్దాం!” “ఏంటే... ఇద్దరమ్మాయిలు కలిసి ఒక డ్యూయెట్‌! చెప్పులూ, కోడిగుడ్లూ విసిరి మరీ కొడతారు!” “కాదు. ఒకరు అమ్మాయి, ఒకరు అబ్బాయి!” కామిని ఎక్స్‌పైన్‌ చేసింది. “అదెలాగే..? ం “నేను క్రాంత్‌ (డ్రస్‌ వేసుకుని అబ్బాయి.., నువ్వు అమ్మాయి! కాలేజ్‌ గర్ల్‌ అండ్‌ బాయ్‌ డ్యూయెట్‌! అదిరిపోద్ది డయాస్‌ డాన్స్‌తో, ఆడియన్స్‌ చవ్పట్లతో!” కామినికి ఉషారొచ్చింది. “మరి పాట..? “మోడరన్‌ ఆఫ్రికన్‌ డ్రమ్స్‌ కఠిసిన ధనాధన్‌ స్టెస్స్‌తో ఉన్నది!” “నేను రెడీ! పాట కంపోజ్‌ చేసుకుని సింగర్స్‌తో ప్రాక్టీస్‌ చేయించాలి.” “య్యా... చెలో! మనం కూడా ప్రిపరేషన్‌లో పడదాంగొ ఇద్దరూ లేచి సీరియస్‌గా వైనటిక్‌ తీసుకుని ఎక్కడికెళ్లారో కారిడార్‌లోని స్ఫూర్తికీ, రేవతికీ అర్థంకాలా! వస్తూ వస్తూ ఒక ్రైవేట్‌ కాసెట్‌ పట్టుకొచ్చారు. అది వింటుంటే దాని స్పీడ్‌ ముందు రేవతి, స్పూర్తీ స్టెప్స్‌ డల్‌గా అనిపించసాగాయి. “కానీ, ఈ స్పీడ్‌ అందుకోగలమేంటావా మనం?” కామినికి భయంవేసింది. “అందుకోవాలి! లేపోతే వీళ్ళద్దరి దృష్టిలో మనం దద్దమ్మలం అయిపోతాం. రేపట్నుంచీ “కర్ట్‌బాత్‌' అని పిలుస్తారు మనల్ని!” జ్ఞాపిక ఎంకరేజ్‌ చేసింది. కామిని భయపడుతూనే కమిటయింది. “వాళ్ళు రూమ్‌లో లేనపుడు ప్రాక్టీస్‌ చేద్దాం! సస్పెన్స్‌!” జ్ఞాపిక అంది. ఒప్పుకుంది కామిని. తలూపి క్యాజువల్‌గా కాసెట్‌ పెట్టారు. “కళ్ళల్లోనా కాంపేసి ధిధిక్‌ ధీన్‌ ధిన్‌ ధిధిక్‌ ధిన్‌ ధిన్‌ గుండెల్లోనా గుడిసేసి ధిధిక్‌ ధిన్‌ ధిన్‌ ధిధిక్‌ ధిన్‌

శ్రీలత... తపన ఫ్రేమించతనుర్లిలో.. 173 కబుర్లు చెప్పి గుబుర్లు రేపి

గుటకేయిస్తున్నావ్‌!

ఏ వూరు నీద? అరె ఏం పేరు నీది?

క్యాంపసంతా గాలించి

తకథై తకధిమి

తకథై తకధిమి

క్లాస్‌రూమ్‌లో పట్టేసి

తకదై తకధిమి

తకథై తకధిమి

తీకమక పెట్టి మకతిక రేపి

మతి తింటున్నావ్‌!

మావిళ్ళ దారి, మాది కోయిళ్ళ జాతి!”

“ఇదేంటే... ఆఫ్రికన్‌ డ్రమ్స్‌, కూచిపూడి తబలా కలిసింది?” కంగారుపడింది కామిని.

“అదే స్పెషాలిటీ! ఆఫ్రికన్స్‌ డ్రమ్స్‌ నీవి. కూచిపూడి స్టెప్స్‌ నావికా

“సారీ సార్‌... కూచిపూడి స్టెప్స్‌ నావి, ఆఫ్రికన్‌ డ్రమ్స్‌ నీవి!”

“నువ్వబ్బాయివే! కూచిపూడి కంటే ఆఫ్రికన్‌ స్టైలే బావుంటుంది. అమ్మాయికి ఆఫ్రికన్‌ (డ్రమ్స్‌ బావుండవే!' ప్రభుదేవా లెవెల్లో చెయ్యాలి నువ్వు, భానుప్రియ లెవెల్లో నేను చేస్తా”

“సారీ... నేను అబ్బాయిగానే భానుప్రియ లెవెల్లో చేస్తా నువ్వు అమ్మాయిగానే ప్రభుదేవా లెవెల్లో చెయ్యవే! ప్లీజ్‌ ప్లీజ్‌... నాకు ఆఫ్రికన్‌ డ్రమ్స్‌కు స్టెప్స్‌ రావే! వెయ్యలేనే...! జ్ఞాపిక గడ్డం పట్టుకుంది.

“అలా వేస్తే ఆడియన్స్‌ ఇద్దర్నీ కలిపి వాయిస్తారే!”

“అప్పుడు అండమాన్‌ స్టెప్స్‌ వేద్దాం” అంది కామిని.

“అవేంటే..?” అర్ధంకాలా జ్ఞాపికకు.

“మరేం లేదూ! జీవిత ఖైదీలు జైల్లోంచి పారిపోయినట్టు పారిపోవడం... అండమాన్‌ స్టెప్పంటే!”

“సరేలే... అబ్బాయి కూచిపూడి! అమ్మాయి ఆఫ్రికన్‌ (డ్రమ్స్‌! సరే... ఇదో కొత్త (ప్రయోగంగా పాటలోని రిథమ్‌ను మార్చడంలో, తమకు వెనకాల సైడ్‌గాంగ్‌ను సెలెక్ట్‌ చేయడంలో మునిగిపోయారు ఇద్దరూ.

“ఏయ్‌ం.. మీసా లెలాగే” కామిని కంగారుపడింది.

[74 శ్రీలత... తపన... ఫ్రేమించనోముర్చిలో

“రేవతిని పూల్‌ను చేసినపుడు తయారుచేసినవి ఉండాలిగా!” అని వెతికింది. దెస్మ్‌లో దొరికాయి. వాటిని మూలనున్న ఎగర్రకాగితంలో ప్యాక్‌ చేసి పెట్టింది డెస్క్‌లో.

ఆ కాగితం మీదున్న రాతల మీదకి దృష్టి పోలేదు. మీసాలు ప్యాక్‌ చేయడంలో అక్షరాలు కిందవైపు ఉండిపోయాయి.

కేం

యక ఎండింగ్‌...

స్టూడెంట్స్‌ ఎండలతోపాటు సబ్జెక్స్‌తో కూడా వేడెక్కి పోయారు. వంటి మీద, భోజనం మీద ధ్యాస పోయింది. సంవత్సరం చదువుకు ముగింపురోజులు!

జూనియర్‌ సీనియర్స్‌ కావదానికీ, సీనియర్స్‌ డిగ్రీలు చేత్తో పట్టుకోవడానికి అరాటంతో పోరాటం చేస్తున్నారు. ఎవరికివారే వాళ్ళ రికార్డులు సాధించుకోవడానికి తొందరపడుతున్నారు.., పోటీ పడుతున్నారు.

వాళ్ళతోపాటు ్రొఫెసర్స్‌కి కూడా ఒక విధమైన సీరియస్‌నెస్‌ వచ్చేసింది. ఒక బ్యాచ్‌ యూనివర్శిటీ నుండి సమాజంలోకి రాబోతూంది. ఒక జనరేషన్‌ జాబ్బ్స్‌కో, పైచదువులకో మెట్లెక్కబోతోంది.

ఆ హడావిడిలోనే కాలేజ్‌ ఫంక్షన్‌ ఫేర్‌వెల్‌!

జూనియర్స్‌ సీనియర్స్‌ని సాగనంపడానికి ఎన్నో ఏర్పాట్లు... ఎన్నో ఆనందాలు! ఎన్నో అభినందనలతో ఏర్పాటుచేస్తున్న కార్యక్రమం!

జూనియర్స్‌కు అనందం- తాము కాబోయే సీనియర్స్‌మని! సీనియర్స్‌కు బాధ- తాము కాబోయే ఎక్స్‌ స్టూడెంట్స్‌మని! జూనియర్స్‌ కాకాకొట్టి సీనియర్స్‌ నోట్స్‌లు బుక్‌ చేసుకుంటున్నారు. తమ నోట్సులు టాలెంటెడ్‌ వాళ్ళకే చెందాలనీ, అప్పుడే సార్ధకత... అని సీనియర్స్‌ జాగ్రత్త పడుతున్నారు.

యూనివర్శిటీ క్యాంపస్‌లో డయాస్‌ని జూనియర్స్‌ అద్భుతంగా డెకరేట్‌ చేశారు. ఒక్కొక్క బ్యాచ్‌ ఒక్కో రెస్పాన్సీబిలిటీ తీసుకుని బాధ్యతలు నిర్వహిస్తున్నారు. సీనియర్స్‌ ఏదైనా పనిచెయ్యబోతే “ప్లీజ...” అని వారిస్తున్నారు గౌరవంగా!

ప్రొఫెసర్స్‌ స్పీచెస్‌ ఇచ్చారు సీనియర్స్‌కు- 'మీరు జీవితంలో గొప్పగొప్ప స్థానాలలోకి చేరి- మా యూనివర్శిటీ స్టూడెంట్‌- అని చెప్పుకోవడానికి గర్వకారణంగా మిగలాలి!... అనే బేసిస్‌ పైనే అందరూ కాన్‌సన్‌ట్రేట్‌ చేశారు. “మీరు ఏ దేశాల్లో ఉన్నా జీవితాంతం మీ

శ్రీలత... తనూ ఫ్రేమించతముర్చిలో. 175 స్టూడెంట్‌ లైఫ్‌ మాతోనే, మో మధురానుభూతులలోనే పెనవేసుకుని ఉంటా” యని తెలియచేశారు. అందరు ప్రొఫెసర్స్‌ దేశదేశాల్లో మన దేశ ఖ్యాతిని నిలపమన్నారు. క్లాప్స్‌తో క్యాంపస్‌ దద్దరిల్లింది.

డయాస్‌ మీద గెస్ట్‌లు ఖాళీ అయ్యాక కల్చరల్‌ ఐటమ్స్‌ స్టారయ్యాయి.

ప్రోగ్రామ్‌ ఇచ్చే స్టూడెంట్స్‌ మేకప్‌రూమ్‌లో హడావిడి పడిపోతున్నారు. తమ ప్రోగ్రామ్‌కు తగినట్టుగా (డ్రస్‌ ఉందా, లేదా.., మేకప్‌ కుదిరిందా, లేదా... అని పదేపదే అద్దంలో చూసుకుంటూ- ఇటుది అటూ, అటుది ఇటూ మార్చుకుంటూ పట్టిన చెమటలు అద్దుకుంటూ- పోయిన మేకప్‌ సర్దుకుంటూ!

ముందు కొన్ని పాటలూ, బాయ్స్‌కు సంబంధించిన కొన్ని ప్రోగ్రామ్సూ జరిగాయి. వయోలిన్‌ రాగాలు పలికాయి! గిటార్‌ శృతులు గమకించాయి. మోనోయాక్షన్‌, మిమిక్రీ ప్రోగ్రామ్‌ అన్నీ అయ్యాక- డాన్స్‌ ప్రోగ్రామ్స్‌ స్టార్ట్యయ్యాయి.

తమతమ క్లాస్‌మేట్స్‌ పెర్‌ఫార్మెన్స్‌ చూడాలని ఏ గ్రూప్‌కు ఆ (గ్రూప్‌ ఎదురుచూస్తోంది. తమ క్లాస్‌మేట్‌ ప్రోగ్రామ్‌ స్టార్ట్‌ కాగానే క్లాప్స్‌తో ఇన్వైట్‌ చేసి ఎంకరేజ్‌ చేసి క్లావ్స్‌తో పంపిస్తున్నారు.

అనౌన్స్‌మెంట్‌ అతి నైపుణ్యంగా, తియ్యగా, మెలోడియస్‌గా, కామెడీగా సాగుతోంది!

వీళ్ళ నలుగుర్లో ముందుగా స్ఫూర్తి ప్రోగ్రామ్‌!

“నౌ! మిస్‌ స్ఫూర్తి... యాజె రాధిక! స్ఫూర్తీ మీ ఫ్రెండ్‌... మాదరన్‌ రాధికలా మీకు కొత్త (ప్రోగ్రామ్‌ (ప్రెజెంట్‌ చెయ్యబోతోంది! ఈ ఎక్స్‌పెరిమెంట్‌ని మీరెంతవరకూ ఎంజాయ్‌ చేస్తారో చూద్దాం” అని!

“మిస్‌ స్ఫూర్తి... యాజె గోపిక!” గట్టిగా అనౌన్స్‌మెంట్‌.

స్ఫూర్తి గొల్లభామ డ్రెస్‌లో, పెద్ద జడతో, కడవ నడుం మీద పెట్టుకుని డయాస్‌ మీదకు వచ్చింది. క్లాస్‌మేట్స్‌ అంతా క్లాప్స్‌ గోల!

ఈష్‌ లాస్ట్‌రోల్‌లో కూర్చుని చూస్తున్నాడు స్ఫూర్తిని! ఎంతందంగా ఉందీ... రెండు కళ్ళూ చాలడం లేదు... తను కృష్ణుడయిపోతే బావుండు!” అని నవ్వుకున్నాడు.

క్లాస్‌మేట్స్‌ క్లాప్స్‌తో రిధమ్‌ స్టార్ట్‌ చేశారు. ఈష్‌ కోసం వెతికాయి స్ఫూర్తి కళ్ళు! ఆ వెతకడం కనిపెట్టి లాస్ట్‌రోల్‌ లోంచి బొటనవేలు ఎత్తి సైగ చేశాడు- “డన్‌ అని!

అంతే... మ్యూజిక్‌ స్టార్టయింది. పాదాలు నేలమీద ఆనకుండా నడుం క్షణంసేపు నిలపకుండా ఫాస్ట్‌ మూవ్‌మెంట్స్‌తో క్లాసికల్‌, వెస్టర్న్‌ కలిపి డాన్స్‌ స్టార్ట్‌ చేసింది.

క్లాస్‌మేట్స్‌ కొందరు లేచి వాళ్ళూ డాన్స్‌ చేస్తూ ఎంకరేజ్‌ చేస్తున్నారు. గక్స్‌ షోల్డర్స్‌ కదిలిస్తూ ఎంజాయ్‌ చేస్తున్నారు. దూరంనుండి ఈష్‌ అలాగే చూస్తూ ఉండిపోయాడు.

176 త్రలత... తున. ప్రేమించశముర్చిలో

“గోపాలా... గోపాలాగా అని వచ్చినపుడల్లా- అందరూ “అలకెట్ట ఆపాలా!” అని, “చెప్పాలా... చెప్పాలాగ అన్నపుడు- “గుండె గోల చెప్పాలా[ా అనీ రెస్పాన్స్‌ ఇస్తున్నారు.

అలా ఆగకుండా దాన్స్‌ చేసి, స్టైల్‌గా ఆడియన్స్‌కు వంగి నమస్కరించి, కడవ పట్టుకుని థాంక్స్‌ చెప్పి, మేకప్‌రూమ్‌లో కెళ్లిపోయింది స్పూర్తి!

ఒకటే క్లాప్స్‌!

“వన్స్‌మోర్‌..!” అని అరుపులు.

ఈష్‌ కళ్ళల్లో ఆనందబాష్పాలు! గబగబా మేకప్‌రూమ్‌ వైపు వచ్చాడు . కంగ్రాట్స్‌ చెప్పాలని! లోపలికి రానీయకుండా అమ్మాయిలు అద్దుకున్నారు. “జెంట్స్‌ రావద్దండీ! మేం 'ద్రస్సప్పవుతున్నాం..[” అని!

వెళ్లి మళ్లీ సీట్‌లో కూర్చున్నాడు.

“మిస్‌ రేవతి... యాజె లంబాడీ గర్ల్‌! తన ప్రియుని గొంతుకు ప్రియురాలు పరవశ నృత్యం!”

ఆనంద మైక్‌ దగ్గరికెళ్లాడు పాడటానికి!

రేవతి లంబాడీ లంగా, వెనుక ఓపెన్‌ ఉన్న అద్దాల జాకెట్స్‌, పైనుంచీ చున్నీ కాళ్లకూ- చేతులకూ తెల్లటి పెద్దపెద్ద లంబాడీ గాజులూ, చెవులకు జూకాలు... అచ్చం లంబాడీ అమ్మాయిలానే ఉంది. బొద్దుగా, నిండుగా ఉన్నా- చకచకా గ్రూప్‌తో సహా వచ్చి “లాడియో... యాడియో... లంబాడియో!” అని స్పీడ్‌గా డాన్స్‌ చేస్తుంటే- బంతిపూల దండ ఎగురుతున్నట్లనిపించింది ఆనంద్‌కు.

క్లాస్‌మేట్స్‌ కూడా “లాడియో... యాడియో... లంబాడియో![” అని ఎగరసాగారు!

ఈష్‌, క్రాంత్‌, రేవంత్‌లు- “ఆనంద్‌ గొంతు డాన్స్‌కు సరిగ్గా సరిపోయింది” అనుకుంటుండగా జ్ఞాపిక వచ్చింది హడావిడిగా! తను మోడరన్‌ (డైస్‌లో వుంది డాన్స్‌కు రెడీ అయిపోయి! కుచ్చుకుచ్చుల మ్యాక్సీ, పెద్ద పూలదండ లాంటి చున్నీ నడుం చుట్టూ తిప్పి పట్టుకుని, హైహీల్సేసి ఫుల్‌ మేకప్‌లో వచ్చి-

“రేవంత్‌... ప్లేజ్‌- మా రూమ్‌కెళ్లి మీసాలు పట్రావా! దీని తర్వాత మాదే ప్రోగ్రామ్‌! మేం మీసాలు మర్చిపోయాం! కామినికి మీసాలు కావాలి!” బ్రతిమాలింది. “తొందరగా వెళ్లు... ప్లీజ్‌” తొందరచేసింది.

గబగబా బయటికొచ్చి (ఫెండ్స్‌తో “నేనిప్పుడే వస్తా...” అనిచెప్పి బైక్‌ స్టార్ట్‌ చేశాడు.

స్పీడ్‌గా వోస్టల్‌కు వచ్చి మేడమ్‌కు చెప్పాడు- “జ్ఞాపిక రూమ్‌ డెస్క్‌లో మీసాలు ప్యాక్‌చేసి ఉన్నాయట. అవి కావాలిట!” అని!

మేడం ఆయాని పంపించి తెప్పించింది.

శ్రీలత. మర. పుడిదయోమర్జీలో.. 177

ఏర్రటి కాగితాన్ని పట్టుకుని జేబులో పెట్టకోబోతూ. అక్షరాట మీద కళ్ళుపడి

మడత విప్పాడు. అది చదవగానే ఒంటిమీద వెంట్రుకలు నిక్కబొడుచుకున్నాయి. ఒక్క పరుగున ఖ్రైజ్‌ దగ్గరికెళ్లి ఖైక్‌ స్టార్ట్‌ చేసి క్షణంలో మాయమయ్యాడు,

“రేవంత్‌ బాబూ... మీసాలిక్కడే పడిపోయాయి. ఆయమ్మ అయోమయంగా అదిచింది.

రేవంత్‌ క్యాంపస్‌లోకి వెళ్లేసరికి రేవతి చాన్స్‌ అయిపోయి అనౌన్స్‌మెంట్‌ స్టార్టయింది.

“నెక్ట్‌ ప్రోగ్రామ్‌- జ్ఞాపిక అండ్‌ కామనీ... యాజె అవ్చర్‌! టీజింగ్‌ సాంగ్‌ అండ్‌ చాన్స్‌ వీత్‌ ఇఫ్రికన్‌ (డ్రమ్స్‌ అండ్‌ ఇండియన్‌ తబలా స్టెప్స్‌” అని.

మీసాల కోసం చూసిచూసీ మీసొళ్లేకుందానే రేవంత్‌ను తిట్టుకుంటూ డయాస్‌ మీదకు వచ్చారు... తమ [గ్రూప్‌తో సనో!

రికాక్ట్‌ స్టార్ట్‌ అయి రెండు నిముషాలు అయ్యాక సడన్‌గా కరెంట్‌ పోయింది.

టోటట్‌ క్యాంపస్‌ చీకటి! వోలంతా విజిల్స్‌ గోల!

చేవంత్‌ వోల్గోకి వచ్చాడు. ఏం జరుగుతోందో కొలీదు. ఎవరో రేవంత్‌ను చాసుకుంటూ వెళ్లారు. ఆ రానుకోవడంలో అతని చేతికి గుండ్రంగా అమర్చుకున్న ఇన్సుపరాడ్‌తో చేసిన రింగ్‌ రేవంత్‌ రిబ్స్‌కు తగిలింది గట్టిగా! అలాటి రాపిడితో ఒక గాంగ్‌ వెళ్లినట్లనిపించింది తన ముందు నుండి.

జరుగుతూంది... మళ్లీ మారణహోమం జరుగబోతూంది. ముందుగా తెలిసీ జరగటోతోంది! ఆపాలి... ఏలా?

చీకట్లోనే *ఈక్‌..[” అని అరిచాడు. ఆ గోల మధ్య ఏవీ వినిపించలా! కుర్చీ మీదకెక్కి రెండుచేతులూ మ్రైకిలా పెట్టి “ఈష్‌..” అరిచాడు!

“య్యా... అయాం వొయకి!” మూలనుండి అన్సర్‌ వచ్చింది! ఒక్కుదుటన వెళ్లాడకృడికి! ఈష్‌ ఎదురొచ్చి డాష్‌ ఇచ్చాడు. క స్పర్శ గుర్తు పట్టాడు లేవండ్‌.

“కష్‌... ఆ గాంగ్‌ జ్ఞాపీని, స్ఫూర్తినీ ఎత్తుకుపోయే ప్రయత్నంలో ఉన్నారు

“వ్యాట్‌? నీకెలా తెలుసు..?”

“వాళ్ళు వార్నింగ్‌ లెటర్‌ రాశారు! వీళ్ళు చూసుకున్నట్టు బేదు! కరెంట్‌ కూదా అందుకే పోయినట్టుంది! స్ఫూర్తిని పట్టుకో! నేను జ్ఞాపికను వెతుకుతాగా అని ఫాస్ట్‌గా మూవ్‌ అయి వెళ్లిపోయాడు.

ఈష్‌ ఎలర్ట్‌ అయ్యాడు! క్రాంక్‌ జూయిన్‌ అయ్యాడు.

ఎక్కడే మవుటోందో తెలీడంలా! ఎవరెక్కడున్నారో తెలీడంలా[! గుంపు గోల..!!

మేకపరూమ్‌ వైపు రన్‌ చేశారు ఇద్దరూ! .

178 శ్రీలత... మనో... ప్రేమించశనుల్లిలో

డయాస్‌ మీదకు రావడంతోనే కరెంట్‌ పోవడంతో- జ్ఞుపిక్క కామినీ అండ్‌ గాంగ్‌ కంగారుపడ్డారు! జనరేటర్‌ ఆన్‌ అవుతుందనుకున్నారు. కానీ అక్కడొక మనిషి దాన్ని ఆన్‌ కానివ్వడం లేదని వీళ్ళకూ తెలీలా!

“కామీ... ఎక్కడే?” చీకట్లో వెతికింది జ్ఞాపిక, నలుగురు మనుషులు తనను అమాంతం ఎత్తుకున్నట్లయితే- “ఏయ్‌ల.. వాటీస్‌ దిస్‌! హు ఆర్‌ యు?” అని అడిగేలోపలే మోసుకెళ్లసాగాదు. గింజుకుని అరవాలని ప్రయత్నించింది. ఒకడు నోటిని గట్టిగా మూసేశాడు. నాలుగువైపులా పిడికిలి చుట్టూ బిగించి పట్టుకున్న ఐరన్‌రింగ్‌తో కడుపులో కుమ్మారు. మెత్తటి పొట్టకు ఆ మొరటు వత్తిడి మెలితప్పింది- “అమ్మా” అనరిచింది.

దూరంగా ఎక్కడో వెతుకుతున్న రేవంత్‌- లీలగా జ్ఞాపిక గొంతు వినిపించి అక్కడికి చేరేలోపు వాళ్ళు జ్ఞాపికను అక్కడ్నుంచి మోసుకెళ్లారు.

స్ఫూర్తి మేకప్‌రూమ్‌లో గోపిక (డైస్‌ మార్చుకోవాలని చున్నీ తీసి తలకూ, జదకూ ఉన్న పూలు తీస్తుంటే కరెంట్‌పోయింది. “అయ్యో... జ్ఞాపిక, కామినీల ప్రోగ్రామ్‌ కదా... ఇప్పుడెలా?” అనుకుని డయాస్‌ వైపు రాబోతుంటే... తన తీసేసిన చున్నీనే తనచుట్టూ ముసుగుగా కప్పి తనను గాలిలోకి మోసుకెళ్తున్నట్టు సైకెత్తి- ఎక్కడికి తీసుకెళ్తున్నారో తెలీక తను గింజుకున్నా అరిచినా ఎవరికీ వినిపించలా! ఎవరి గోల వాళ్ళదిగా ఉంది! కరెంట్‌ పోగానే ఆన్‌ అవ్వాల్సిన జనరేటర్‌ ఎందుకు ఆన్‌ కాలేదో అర్థంకాలా!

“జ్ఞాపీ! జ్ఞాపే...” అంటూ రేవంత్‌ ఎంత అరిచినా రెస్సాన్స్‌ లేదు- డయాస్‌ మీద!

రేవంత్‌ ప్రొఫెసర్స్‌ వుంటారనుకున్న వైపు నడిచాడు... తొందరగా జనరేటర్‌ ఆన్‌ చేయించాలని! జనరేటర్‌ ఆపరేటర్‌ను వెతుకుతూ జనరేటర్‌ వైవు వెళ్తాడు. అంతలో... కాలికో మనిషి తగిలితే వంగి చూశాడు. కాలేజ్‌ లాబ్‌ బాయ్‌! జనరేటర్‌ అతనే ఆన్‌ చేసేది!

ఆతన్ని తట్టి లేపడానికి టై చేశాడు. తాకిన చోటల్లా వేడిగా తడిగా తగలసాగింది. జేబులోంచి ఏదో తగిలింది. అగ్గిపెట్టె! అది కూడా తడిచింది. “అది రక్తం...” అని ఐడియా రాగానే ఇంకా టెన్షన్‌ పెరిగింది... “ఇదేదో పెద్ద కుట్ర లాగుంది అని!

ఇమ్మీడియట్‌గా ఒక ఆలోచన! షర్ట్‌ విష్పాడు క్విక్‌గా! అగ్గిపెట్టె నెలాగో గీసీగీసీ వెలిగించాడు. షర్ట్‌ కొసలకు అంటించాడు. అది అంటుకుని చీకట్లో వేలాడుతున్న కాగడాలా వెలగసాగింది. ఆ వెలుతుర్లో డయాస్‌ మీద నిలఐడి-

“మై డియర్‌ ఫ్రెండ్స్‌! ఎవ్వరూ ఎక్కడికీ పోవద! ఇక్కడొక శేప్‌గాంగ్‌ గల్స్‌ను కిద్బాప్‌ చేసింది. మీరంతా కో ఆపరేట్‌ చేయాలి. వెంటనే యూనివర్సిటీ గేట్‌ క్లోస్‌ చేసి కాంపౌండ్‌ వాల్‌ను మనం చుట్టుముట్టాలి. వాళ్ళకు బయటకు వెళ్లే ఛాన్సుండకూడదు. ప్లీజ్‌... కోఆపరేట్‌ వితస్‌! మీ ఫెండ్స్‌ కోసం మీరీ పని చెయ్యాలి. మన జనరేషన్‌కు ఇదొక

శ్రీలత... మర్న ఫ్రేమించనముర్చిలో.. 179 సవాలు! ఇద్దరమ్మాయిలు కిడ్నాప్‌ అయ్యారు. బయటకెళ్లక ముందే ఆ గాంగ్‌ను ఆపాలి! ఆపండి! ఆపండి! స్టూడెంట్స్‌ సత్తా ఏవిటో చూపండి! మనమధ్య మనం పెంచుకున్న అభిమానం విలువ తెలియచేయండి. ఆపండి... ఫ్లీజ్‌ వాళ్ళను ఆపండి” ఆపకుండా అరుస్తూ కామెంట్రీ ఇస్తూనే ఉన్నాడు రెచ్చిపోయిన గొంతుతో!

స్టూడెంట్స్‌లో అలజడి తగ్గింది! గ్రూప్పు గ్రూప్స్‌గా కాంపౌండ్‌వాల్‌ వైపు రన్‌ చేశారు. ఆడామగా తేడా లేదు! అందరూ (్రవంతై కలిశారు.

యూనివర్శిటీ గేట్‌ మూయబడింది. గేట్‌కి అవతల రెడీగా ఉన్న జిప్సీ పరారయింది.

చీకట్లో స్టూడెంట్స్‌ తమ దగ్గరున్న అగ్గిపెట్టెల్తో అందరి షర్ట్స్‌ విప్పి ఒక్కొక్క షర్టూ అంటించి ఆ వెలుగులో కాంపౌండ్‌వాల్‌ను చుట్టుముట్టారు. పెట్టీస్‌ ఉన్న గక్స్‌ తమ షర్ట్స్‌ కూడా విప్పి వాళ్ళకిచ్చారు. ఆ వెలుతురు పట్టపగలైంది!

స్పృహ తప్పిన ఇద్దరమ్మాయిలను మోసుకుని గేటువైపు కదులుతున్న కొన్ని ఆకారాలు ఆ వెలుతుర్లో కనిపించాయి. వాళ్ళివరన్నది ముఖ్యంకాదు. వాళ్ళ పేర్లు అకృల్లేదు. ఇద్దరు అమ్మాయిలు... అంతే! తమ కాలేజీ స్టూడెంట్స్‌... అంతే! బలవంతంగా తీసుకెళ్లబడుతున్నారు.

అంతే... ఉద్రేకం పెట్రేగింది. స్టూడెంట్స్‌ అందరూ అటువైపు మండుతున్న షర్టులను వెలిగే జండాలుగా పట్టుకుని పరుగెత్తారు. రేవంత్‌ హైపిచ్‌లో అరుస్తూనే ఉన్నాడు.

“స్టాప్‌ దెమ్‌... స్టాప్‌ దెమ్‌! మన ఫ్రెండ్స్‌ను కాపాడండి! వాళ్ళను ఆపండి! వాళ్ళను ఆపండి... మన స్నేహపు గౌరవం నిలబెట్టండిగ” అదే పిచ్‌లో స్పూడెంట్స్‌ను రెచ్చగొదుతూనే ఉన్నాడు. క్రాంత్స్‌ ఈష ఆనంద్‌ కూడా గొంతెత్తి “స్టాప్‌ దెమ్‌!” అని అరుస్తూనే ఉన్నారు.

రేవంత్‌ స్పేడ్‌గా వెళ్లి ఆ గాంగ్‌ను చేరుకుని జ్ఞాపికను లాక్కోబోయాడు.

ఐదు ఇనుపరాడ్స్‌ చట్టుబడిన చేతులు అతని కడుపులో బలంగా దిగాయి.

“అమ్మా...” అని వెనక్కి విరుచుకుపడేంతలో వెనకనుంచి స్టూడెంట్స్‌ గ్రూప్‌ వచ్చి వాళ్ళను చుట్టుముట్టి ఎటాక్‌ చేసింది! "

నెప్పికి తూలిన రేవంత్‌ పైకి జ్ఞాపిక జారిపడింది. జ్ఞాపిక నలాగే పొదివి పట్టుకుని కడుపులో దిగిన ఇనుపరాడ్స్‌ మూలంగా వచ్చిన రక్తం- షర్ట్‌లేని శరీరం నుండి కిందకు జారుతుంటే... ఆ గుంపులోంచి బయటకు లాక్కొచ్చాడు.

క్రాంత్‌, ఈష్‌్స్‌ ఆనంద్‌... స్ఫూర్తిని లాక్కొచ్చారు. కామినీ, రేవతీ జాయినయ్యారు. జ్ఞాపికనీ, స్ఫూర్తినీ వాళ్ళకి అప్పచెప్పారు.

కడుపులోంచి కారుతున్న రక్తం చూసి ఓ అమ్మాయి చున్నీ తీసి రేవంత్‌ కడుపుకు బిగించికట్టింది. స్టూడెంట్స్‌ అందరూ పిచ్చి ఆవేశంతో ఆ గుంపును కొడుతుంటే అందులోకి వెళ్లబోయారు. కానీ వీలుకాలా! ఎవర్ని ఎవరు కొడుతున్నారో తెలీడంలా! మొత్తానికి

180 శ్రీలత... నాం ప్రేమించతముర్సిలో చితకగొడుతున్నారు. అలా అరగంట జరిగింది. కాళ్లతో కుమ్మరిమట్టి తొక్కినట్టు తాక్కితొక్కి చిందులు వేస్తున్నారు. ప్రకయ నృత్యమూ, (ప్రణవ గణమూ, ప్రధమ నాదమూ వకమయినట్టు ఉన్మాదంగా ఉద్రేకపడుతూ ఉన్మరుత్తులను ఊపిరితీస్తున్నారు.

“ఏల.. ఏల.. ఏల..” అని అరుపులు తప్ప ఏవీ వినిపించడంలా!

“వల..” అనే నినాదం విప్లవశంఖమై పూరించబడింది.

స్పూడెంట్స్‌లోని ఆ ఆవేశాన్ని కోపాన్ని ఆపాలని ప్రొఫెసర్స్‌ అరుస్తూ చట్టుముట్టారు. ఇంతలోకి జనరేటర్‌ ఆపరేట్‌ చేశారెవరో! గుంపంతా అరుస్తూ వెనుకకు మరిలింది.

వాళ్ళు వెనక్కి వచ్చాక ఆ తొక్కిడిలో బయటపడ్డాయి... పది శవాలు! తుక్కుళుక్కు అయ్యాయి. తొక్కిన చెరుకుపిప్పిలా అయ్యాయి. నేలకు అతుక్కుపోయాయి. రోడ్డుమీద చచ్చిన కుక్క శవంపై పది లారీలు వెళితే ఎలా అజణిగిపోతుందో అలా అణిగిపోయాయవి... దారుణంగా, అతి దారుణంగా!

స్టూడెంట్స్‌ అంతా దూరంగా నిలబడి, చితికిపోయిన గుంపును చూస్తూ కాలుతున్న షర్చలను ఆ శవాల మీదకు విసిరేశారు. అవి ఒక్కొక్కటీ శవాలపై రగులుతూ పడుతూ కుప్పగా మారి, ఆ శవాలు కనబడకుండా కప్పెట్టి మండసాగాయి... యజ్ఞగుండంలా! ఎవరూ ఆర్పడానికి ప్రయత్నించలా! ప్రాఫెసర్స్‌, వైస్‌ఛాన్సలర్‌ కూడా ప్రయత్నించలా- స్టూడెంట్స్‌ను రెచ్చగొట్టడం ఇష్టంలేక!

ఎవరు కొట్టారు?

అందరూ!

ఎవరు చంపారు?

అందరూ!

ఎవరు నేరస్థులు?

అందరూ!

ఎవరు నిర్జోషులు!

అందరూ!

ఎవర్ని అరెస్ట్‌ చెయ్యాలి?

అందర్నీ!

ఎన్ని బేడీలు కావాలి?

కొన్ని వందలు!

ఎన్ని జైళ్లు కావాలి?

కొన్ని వందలు!

శ్రీలత... మ్యపరల ప్రేమించ నుర్చిలా.. 181

ఎక్కడా (ప్రత్యేకమయిన వేలిముదలు లేవు! చంపడానికి ఏ ఆయుధమూ వాడబడలేదు. హంతుకులెవ్వరూ పరారుకాలేదు. ఎవరు చంపారన్న దానికి 'ఐ విట్‌నెస్‌” లేదు. ఏమయిందో చెప్పడానికి ఓరల్‌ సాక్ష్యం లేదు. ఏ ఆధారమూ లేకుండా క్యాంపస్‌ నడిబొడ్డున పదిమంది రాక్షససంహారం... యూనివర్శిటీ చరిత్రలోనే కాదు.., ప్రపంచ చరిత్రలో అది మొట్టమొదటి సంఘటన! అద్భుత విప్లవం! కనీవినీ ఎరుగని కథావిధానం!!

సగం కాలిన శవాలను తరలించుకుని పోలీసులు వెళ్లేసరికి మరుసటిరోజు సాయంత్రం అయింది. అప్పటివరకూ ఒక్క స్టూడెంట్‌ కూడా ఇంటికి వెళ్లలా! అమ్మాయిలూ, అబ్బాయిలూ అలాగే నిలబడ్డారు- గుండ్రంగా, పెద్ద గుమిగా గూడి (ప్రతి ఒక్కరూ అరెస్ట్‌కు సీద్ధమయి! భోజనం లేదు, నిద్ర లేదు. అయినా అలాగే ఎండలో శిలావి(గ్రహాల్లా మౌనసాక్ష్యాలుగా స్థాపితమయినట్లు నిలబడే ఉన్నారు. ఒక్కరూ నోరు విప్పలా! పొ దాహమని కూడా అడగలా! ఒక్కర్నీ ఏవయిందని అడిగేందుకు బయట ఏ ఒక్కరికి ధైర్యం సరిపోలా! కదిలిస్తే పేలే పర్వతంలా ఉన్నారొక్కరొక్కరు! తపస్సు చేసుకుంటున్న బుద్ధుడిలాగా కూడా ఉన్నారు.

నేను సైతం

ప్రపంచాగ్నికి

సమిధనొక్కటి ఆహుతిచ్చాను.

నేను సైతం

(ప్రపంచాబ్దపు

తెల్ల రేక్రై పల్లవిస్తాను.

నేను సైతం

విశ్వ వీణకు

తంటత్రినై మూర్భనలు పోతాను.

నేను సైతం

భువన భవనపు

బావుటానై పైకి లేస్తాను.

నేను సైతం- నేను పైతం- నేను సైతం!

లం ప ఒక్కరూ పై అనే భావనలో అలాగే సిద్ధమయ్యారు- తమను రాము సమిధలుగా మార్చుకుని! (ప్రొఫెసర్స్‌ విస్తుబోయారు... స్టూడెంట్స్‌ యూనిటీకి! వైసఛాన్సల నోట మాటరాలేదు. జనరేషన్‌... జనరేషన్‌... మారుళున్న జనరేషన్‌! రక్తం చచ్చిన జనరేషన్‌ కాదిది.., రగులుతున్న జనరేషన్‌! సమస్యలూహించని అనుభవాలు కావు వారివి.., పరిష్కారం

182. శ్రీలత... తనో ఫ్రేగించకము్చిలో

తెలుపగల ్రతిభావంతపు అనుభూతులు! అన్యాయానికి న్యాయనిర్దేతలు కోర్టులూ, పోలీసులూ కాదు... యువకులే! యువత నిద్దురలేచిన శతాబ్దం వచ్చింది. కొన్ని పదాలకు కొత్త అర్జాలను రాసే ప్రతిపదార్థం తెచ్చింది! ఖబడ్దార్‌! ఖబడ్దార్‌! కుత్సితులారా! చీడ పురుగుల్లారా! పీడ పట్టిన పుంగవులారా! ఖబడ్దార్‌! స్రీని చింపే కుక్కల్లారా! ఖబడ్దార్‌! మానపు మర్యాద మరచి తల్లితనాన్ని అపహాస్యం చేసిన అసమ్యూలారా... ఖబడ్దార్‌!

గిరులు,

సాగరులు, కంకెళికా మంజరులు,

రురులు... మా సోదరులు!

మేమొక దుర్గం-

మాదొక స్వర్గం-

అనర్గళం.., అనితర సాధ్యం... మా మార్గం!

మర్చాడు పేపర్లు రాశాయి- పెద్ద ఫోటోలతో! టీ.వీ. ఛానల్స్‌ చూపాయి- “అతి దారుణం...” అంటూ!

సిటిలో బౌన్‌షుగర్‌ వ్యాపారస్థలేకాక టె(ర్రర్స్‌గా పేరుపాంది, పోలీసులకు దొరకకుండా చాలాకాలం నుండి అనేక హత్యలూ, రేపులూ చేసి 'ేప్‌గాంగొగా పేరుమోసి ఎంతోమంది అమ్మాయిల శీలాలను చెరిపి, మానాలను దోచి, మరణాలను రేపి ఆత్మహత్యలకు ఉసిగొల్పిన కిరాతకుల ఘోర దారుణవాత్య! మొత్తం గాంగ్‌నూ తుక్కుతుక్కు చేసిన యూనివర్శిటీ విద్యార్థులలో నిందితులను ప్రత్యేకంగా గుర్తించగలిగే ఆధారాలు లేనందున, యూనివర్శిటీ విద్యార్థులందరూ “నేను ఈ హత్యలకు కారణం! నేను కారణం!” అని ప్రతి ఒక్కరూ అరెస్ట్‌కు ముందుకురావడం వలన ఇది విద్యార్ధులు విద్యాలయంలో జరిగిన అపభ్రంశాన్ని తొలగించుకున్న హక్కుగా పరిగణిస్తూ నిందితులను ప్రత్యేకంగా గుర్తించలేక, ఇది సామూహిక, సామాజిక విద్యార్థుల న్యాయనిర్ణయంగా పరిగణించి కేసును క్లోజ్‌ చేయడం జరిగింది... అని!

ఏ న్యాయస్థానమూ, ఏ న్యాయచరిత్రలోనూ ఇవ్వని కొత్త తీర్పు నిచ్చింది. న్యాయచరిత్రకు కొత్త శాసనం రాసింది. న్యాయనిర్లేతలకు సరికొత్త పరిష్కారం నేర్పింది. పార్లమెంటు నుండి ఐక్యరాజ్యసమితి వరకూ విప్లవశంఖపు నాదం విస్ఫోటనమై పేలింది. శాంతియుతశాసనం సామాజికళిలపై చైతన్యపు ఉలితో కొట్టిమరీ రాయబడింది.

బిడ్డల్ని కోల్పోయిన రాజకీయనాయకులేం చెయ్యలేకపోయారు. ప్రత్యేకంగా ఏ వ్యక్తీ ఇందుకు కారణం కారు కనుక- వారి రాజకీయ పలుకుబడీ, రాజకీయ కుతంత్రం, కోట్ల విలువచేసే వాళ్ళ ఆస్ఫులు, వారి చతురంగ బలాలు, తిరుగులేని విధంగా రాజ్య

శ్రీలత... చన ఫ్రేమించోనుల్చిలో.. 183 మేలుతున్న వారి అధికారం, చెదపురుగుల్లా కాళ్లతో తొక్కబడి, కొట్టుకుని చచ్చి సగంకాలిన వాళ్ళ బిడ్డల శవాల దరికి కూడా వారిని చేర్చలేకపోయింది. ఒక్కరంటే ఒక్కర్ని కూడా అరెస్ట్‌ చేయించలేకపోయింది. పోలీసు బలగాలు నిస్తేజమయ్యాయి. అది బహిరంగ చట్టమయ్యింది! అది బహిరంగ న్యాయస్థానమయింది. బహిరంగంగా మౌనంతో, మౌనంలో, మౌనతీర్పు నిచ్చింది.

'విద్యార్థులారా... కలిసికట్టుగా ఉండండి! యువతలారా... పిడికిట్లో ఇమడండి! వదయినా మీ వల్లనే సాధ్యం! మీరు భవిషత్తు సాధకులు! చరిత్రలో నిలవబోయే శిలాక్షరాలు! మీరేకమయితే అపజయమే లేదు. మీరు విడిపోతే జయమెన్నటికీ రాదు అని గతం భవిష్యత్తును ఆశీర్వదించింది! భవివ్యత్తు వెన్నెముక బలిసింది.

తిరుగులేని పదఘట్టన తీవ్రమై సాగింది.

జల

యక్‌ ఎండింగ్‌లో జరిగి దేశమొత్తం కుతకుతలాడించిన విద్యార్థుల విషయపు వేడి తమ స్టూడెంట్స్‌కు స్టడీస్‌ పట్ల ఉన్న కానసన్‌ట్రేషన్‌ మీద దెబ్బకొడుతుందేమోనని ప్రొఫెసర్స్‌ 'జరిగింది- జరగలేదనుకుని స్టడీస్‌ మీద దృష్టి కేంద్రీకరించండి. ఏ పత్రికల ఇంటర్వ్యూకు అటెండ్‌ కాకండి! మిమ్మల్ని మీరు డిస్టర్స్‌ చేసుకోకండి! అని మోరల్‌ సపోర్ట్‌ ఇస్తున్నారు.

స్టూడెంట్స్‌ కూడా చిన్నపిల్లలేం కాదు. -

తమ మేజర్‌ గోల్స్‌ తుది లక్ష్యం... వారికి బాగా తెలుసు! ఇంత జరిగినా వాళ్ళ కానసన్‌ట్రేషన్‌ దెబ్బతినకుండా చూసుకుంటూనే ఉన్నారు.

ఫైనల్‌ సెమిస్టర్స్‌ పూర్తయ్యాకగానీ ప్రొఫెసర్స్‌ ఊపిరి పేల్చుకోలేదు. అప్పుడు “అమ్మయ్య...” అనుకున్నారు.

తమ స్టూడెంట్స్‌ మీద ఎంత(్రేమో వాళ్ళకు!

ఎవరన్నారు- తల్లిదం[డ్రులు మాత్రమే బిడ్డలను (ప్రేమిస్తారని! అంతకంటే ఎక్కువగా స్టూడెంట్స్‌ను, వాళ్ళ భవిష్యత్తునూ, వాళ్ళ విజయాలనూ అనుక్షణం గురువులు ప్రేమిస్తారు. వాళ్ళను దండించి మరీ (ప్రేమిస్తారు. తల్లిదండ్రులు కోమలంగా (ప్రేమిస్తే... గురువులు కఠినంగా ప్రేమిస్తారు! చరిత్రలో పిల్లల్ని ద్వేషించిన తల్లిదండ్రులు ఉన్నారేమో కానీ.., శిష్యుల్ని ద్వేషించిన గురువులు లేనేలేరు.

184 శ్రీలత... మనన. ఫ్రేమించకముర్చిలో

ఎనీహౌల.. ఒక బ్యాచ్‌ విప్రవశంఖం పూరించి దిగ్విజయంగా యూనివర్శిటీని విడిచి రెక్కలు తొడుక్కుని ప్రపంచంలోకి ఎగిరెళ్లింది- రాజహంసల బారులా డిగ్రీల రెక్కలు విప్పుకుని గమ్యంవైపు! యూనివర్శిటీ మొత్తం వారు కనుమరుగయ్యేవరకూ చూసి 'టాటా...” చెప్పి బరువెక్కింది... ప్రియతమల ఎడబాటుకు!

లాస్ట్‌రోజు (ప్రతి స్టూడెంట్‌ తమకు భవిష్యత్‌ ఏర్పరచిన యూనివర్శిటీలోని (ప్రతి హృదయానికీ, (ప్రతి అంగుళానికీ కలిపి ఒక్కో ఆనందబాష్ప్రం, ఆవేదనా బాప్పం కానుకగా అభిషేకించి భావికి వెన్నెముకలుగా సాగిపోయారు. ఆటోగ్రాఫ్‌లు, అ(డ్రసులు, 'మరిచిపోకం'డని ప్రామిస్‌లు.., లెటర్స్‌ రాయమనీ, ఫోన్స్‌ చెయ్యమనీ అభ్యర్ధనలూ... అన్నీ పెనవేసుకుని, పెనవేసుకుని విడివడి వెళ్లిపోయాయి.

జూనియర్స్‌ సెమిస్టర్స్‌ ఇంకా జరుగుతూనే ఉన్నాయి. వాళ్ళకోసం, వాళ్ళకు గైడెన్స్‌ కోసం అప్పుడప్పుడూ సీనియర్స్‌ రావడం, పోవడం జరుగుతూనే ఉంది.

ఓరోజు నలుగురు (ఫ్రెండ్స్‌ ఒకచోట చేరి క్యాంపస్‌లో చిట్‌చాటింగ్‌ చేస్తూ చేస్తూ-

“ఇక మాట్లాడుకోవడానికి సబ్జెక్ట్‌ ప్రస్తుతానికి అనవసరం కదూ!” ఈష్‌ అన్నాడు.

“య్యా! ఇప్పుడు భవిష్యత్తు గురించీ, జీవితం గురించీ మాట్లాడుకోవాలి!”

“కఓ,కే.! నువ్వేం చెయ్యదలచుకున్నావ్‌ ఆనంద్‌?” క్రాంత్‌ అడిగాడు.

“నాది సింపుల్‌ ప్రాబ్లమ్‌! నేనేదో జాబ్‌కు టై చేసుకుంటున్నా! అది రాగానే రేవతీ, నేనూ మారేజ్‌ చేసుకుంటాం! రేవతి ఇంటినుండే వచ్చి చదూకుంటుంది” తేల్చేశాడు.

“వాట్‌ యార్‌! చాలా సింపుల్‌గా చెప్పేశావే పెళ్ళి గురించి!” ఈష్‌ ఆశ్చర్యపోయాడు.

“మరి! మేము ్రేమించబడటమే చాలా గొప్ప విజయంగా జీవితంలో! అందులో పెళ్ళి చాలా సింపుల్‌ విషయం!” అని తేలిగ్గా పెళ్ళిని కొట్టేస్తున్న ఆనంద్‌లో అందర్నీ నవ్వించే అమాయకత్వం కనిపించలా! తమకంటే ఎత్తు ఎదిగిన హిమాలయం కనిపించింది. అందుకే ఆనంద్‌ వైపు నమ్మలేనట్టు చూశారు.

“యస్‌ యార్‌! మనం- పెద్దవాళ్ళు మళ్లీ పెళ్ళి చేసుకోవడం... అని ఒప్పుకున్నాం. అదే న్యాయం నన్నూ రేవతినీ అన్యాయం చేసింది. రేవతి వాళ్ళమ్మ రెండోపెళ్ళి వల్ల రెండోతం(డ్రి అలక్ష్యానికి, రెండోపిల్లలు చేసే అవమానాలకీ (డ్రగ్‌ ఎడిక్ట్‌ అయింది. చిన్నప్పటినుండీ వాలీడేస్‌కు కూడా ఇంటికెళ్లకుండా తనవాళ్ళకు దూరంగా హాస్టల్లో బ్రతికింది. డబ్బు తప్పితే జీవితం మీద ఇంట్రస్ట్‌ లేకా, (డ్రగ్‌ఎడిక్ట్‌ అయ్యి- జ్ఞాపికా, కామినీ, స్ఫూర్తిల స్నేహంతో జీవితపు విలువ తెలుసుకుని మామూలు మనిషయింది. ఇన్నేళ్ల జీవితంలో నవ్వంటే తెలీని తను ప్రతిక్షణం నవ్వుతూ, అందర్నీ నవ్వించగలిగే స్థాయికి ఎదిగింది. తననుతాను పరిపూర్ణంగా మలచుకుంది.

శ్రీలత... మనో ఫ్రేముంచతోనుల్సిలో.. 185

నేనూ అంతే! మారుతల్లిలో మమకారం, అసలు తండ్రిలో ఆప్యాయత లేక

సైకియాట్రిస్ట్‌ పేషెంట్‌నయి ఒంటరిగా నాలో నేను గొణుక్కుంటూ, గుణుక్కుంటూ చదువే

లోకంగా (బ్రతుకుతుంటే రేవడి- (బ్రతుకులోని కొత్త అర్భాన్నీ మీ స్నేహం- జీవితంలోని మాధుర్యాన్ని తెలియచేసింది!

(ప్రేమంటే తెలియని మా ఇద్దరికీ ఒకరి (ప్రేమ ఒకరికి దక్కడమే బ్రతక్రాలనే ఆశను పెంచింది! ఆ ఆశే తోడుగా మేము కలిసి (బతుకుతాం! మా పెళ్ళికి ఎవరి అభ్యంతరాలూ రావు! ఎందుకంటే... మమ్మల్ని ఉన్నామో, చనిపోయామో పట్టించుకునేవాళ్ళు లేరు కనుక!”

“పెళ్ళీ చేసుకుని ఏమీ సాధించాలని లేదా?” రేవంత్‌ అడిగాడు.

“మాకు ఒకరిని ఒకరు సాధించుకోవడమే పెద్ద విజయం! మేము అల్పసంతోషులం! మాకు మేము చాలు! ఇంకే విజయాలూ, సాధనాలు వద్దు. మేం ఒకరికి ఒకరంగా (బ్రతుకుతూ పోతామంతే! చివరిదాకా, చిట్ట చివరిదాకా! జీవితపు ఆఖరి అడుగుదాకాగ్‌ ఎంతో సౌమ్యంగా చెప్పాడు ఆనంద్‌.

ఒంటరిగా బ్రతికిన వాళ్ళిద్దరికీ ఒకరికొకరు కావాలంతే! చిన్ని ఆశ.., అతి చిన్నిఆశ! తమ స్నేహితుడి జీవితపు వ్యక్తీకరణ ఎంతో అపురూపంగా తోచింది. వాళ్ళ (ప్రేమ '(ఢ్రేమ' అనే పదానికి సరిసోదనిపించింది! కొత్త పదమేదయినా దొరికితే బావుండనిపించింది (ఫెండ్స్‌కు! మనస్ఫూర్తిగా కంగ్రాట్స్‌ చెప్పారందరూ. 'అల్‌ ది బెస్ట్‌!” అని వారి క్షేమాన్ని కోరారు.

“న్సువ్వేమనుకుంటున్నాన్‌ ఈష్‌... నీ జీవితం గురించి?” రేవంత్‌ అడిగాడు ఇంట్రస్టింగ్‌గా!

“మ్రాదేవుంది?! ఎలాగూ పెళ్ళయిపోయింది! వన్‌ ఇయర్‌ స్పూర్తి చదువయ్యాక కెనడా వెళ్లిపోతాం! అక్కడ మా అంకుల్‌ ఉన్నారు. ఆయన ఆఫర్‌ ఇచ్చారు జాబ్స్‌కు! స్ఫూర్తికోసం ఉండాలి నేనిక్కడ! వన్‌ ఇయర్‌ ఉంటాను! ఒకవేళ హయ్యర్‌ స్టడీస్‌కు అక్కడ పాజిబిలిటీ ఉన్నట్లయితే వీసా ఎప్పుడొస్తే అప్పుడెళ్లిపోతాం!” చెప్పాడు- ముందే నిర్ణయించుకున్నది ష్లానుగా!

“మరి పెళ్ళి గురించి!” అడిగాడు కాంత్‌.

“మేము (ప్రేమకోసం పెళ్ళి పడాల్సిన ఘర్షణంతా పడ్డాం! చెయ్యాల్సిన పోరాటం చేశాం! గెలిచి విజయులమై మీ సన్నిధిలో వివాహం చేసుకున్నాం. అప్పుడే మా జీవితం మొదలయిపోయింది! మా ఇద్దరి దృష్టిలో, మీ దృష్టిలో మేము భార్యభర్తలమే కానీ- స్ఫూర్తికి అమ్మానాన్నల, బంధువుల సమక్షంలో పెళ్ళి జరగాలనే కోరిక ఉంది! తన జీవితపు అవురూపమయిన ఆశను నేను ఆవదలుచుకోలేదు. ఈ పెళ్ళికి మా అమ్మానాన్నల

186 శ్రీలత... మనో. ప్రేగముంచకముర్చిలో!

అభ్యంతరాన్ని నేను లెక్కచెయ్యను! స్ఫూర్తి తల్లిదండ్రులకు విషయమంతా చెప్పాక కాదనరనే నమ్మకముంది! కనుక అందర్లో మా వివాహం జరుగుతుంది స్ఫూర్తి ఇష్టప్రకారం! ఆ తరువాత ఇద్దరు పిల్లలూ, వాళ్ళ భవిష్యత్తుకై ఆరాటం.., పోరాటం!” నవ్వుతూ ముగించాడు.., భవిష్యత్తును కళ్ళకు కట్టినట్టు చూపెట్టినాడు.

“న్సువ్వేమంటావు క్రాంత్‌?” అడిగాడు ఆనంద్‌.

“ఏమీ అనలేను. అన్నీ చెయ్యాలంతేగా రెండుముక్కల్లో చెప్పాడు.

“చెయ్యాలంటే..”” ఈష్‌కు అర్థంకాలా!

“కామిని సెమిస్టర్స్‌ రెండురోజుల్లో అయిపోతాయి. నేనూ, కామినీ పెళ్ళిచేసుకో బోతున్నాం...” అని ఇద్దరి తల్లిదండ్రులకూ ఉత్తరాలు రాశాం. వాళ్ళు మూడురోజుల్లో నా రూమ్‌కు చేరుకుంటారు. ఆ తరువాత చెయాల్సింది మీరెలాగూ చూస్తారు!” సస్పెన్స్‌ పెట్టాడు. “కామని సెమిస్టర్స్‌ దెబ్బతినకుండా ఈలోపు ఈ టాపిక్‌ిను తనముందు తేకుండా ఉండటమే మంచిదనుకుంటున్నాను.”

“నువ్వేమంటావ్‌ రేవంఠ్‌..?” ఆనంద్‌ అడిగాడు ఫైనల్‌గా.

జన్దేన్తూ, జ్ఞాపికా ఇష్టపడ్డ విషయం మీకు తెలిసిందే! అటువైపూ, ఇటువైపూ అభ్యంతరాలు లేని అమ్మానాన్నలున్న అదృష్టవంతులం! నెక్ట్స్‌ఇయర్‌ ఈపాటికి మా కజిన్‌ ఆఫర్‌ ప్రకారం ఇద్దరం అమెరికాలో ఉంటాం. ఇద్దరు పిల్లలూ చాలు! కొన్నాళ్లయ్యాక ఇండియాకి వచ్చేసి సెటిలయిపోతాం. కాకపోతే... ఒకటే బాధ్యత- మా పెళ్ళికి ముందు మా మమ్మా పెళ్ళి కావాలి! జ్ఞాపికను అత్తమామలు కలిసి నా ఇంటికి ఆవ్వానించాలి! మమ్మాని నేను దాడీ పక్మన చూడాలి! అదే ప్రయత్నంలో ఉన్నామిద్దరంగా అన్నాడు స్థిరంగా! 'ఏ ఘర్షణాలేని సాఫీ (ప్రేమ, ఏ అడ్డంకులూ లేని జీవితం వారిదిగ్‌ అనిపించింది వినేవాళ్ళకు.

పేమ చాలా మధురం! ఎంత మధురం అంటే... ప్రాణం పోసేంత మధురం! (ప్రాణం తీయగా తీసేంత మధురం! తక్కిన శరీరం అంతా వదిలేసి గుండెను మాత్రం ఆఅవరించుకునేంత మధురం! ఏ ఆటంకమూ లేకుండా సాగడం వరం! కొందరికి మాత్రమే అది సొధ్యం! 'మా (ప్రేమ ఏ అడ్డంకులూ లేకుండా సాగిందని చెప్పగలిగే పేమజంట ఇలలో ఉంటే... వారిని ఆ విధమైన (ప్రేమ పొందగలిగినందుకూ, పరిస్థితులు అనుకూలంగా మలిగినందుకూ వారిని ప్రపంచపు భాగ్యవంతులుగా గుర్తించాలి!

ప్రతిచోటా ([ేమ- 'ఘర్షించి సాధించుకున్న విజయం'గానే నిర్వచించబడింది, ఘర్షణలో (ప్రేమకై మరణించినట్లు చూపబడింది. తప్పితే- అనుకూలించి అనుభవించ బడిందిగా ఎక్కడా ఆధారాలు లేవు! ప్రేమ అంత సులభతరమైన సాధన అయివున్నట్లయితే “పేమ అనే పదానికి అంత విలువ, అపురూపం, గాధత, అర్బణ, మాధుర్యం, మనోహరం,

శ్రీలత... మృషరం ఫ్రేముంచశోుల్షులో.. 127 త్యాగం... లాంటి (ప్రతిపదార్థాలు ఏర్పడేవి కావేమో! బాధాకరం, విరహం, పిచ్చి, ఉన్మాదం, మరణం... లాంటి భావాలు ప్రేమవిఫలంలో ఏర్పడేవి కావేమో! తాజ్‌మహల్‌ నిర్మాణం, రాధాకృష్ణుల రచన, బైలామజ్లూల ఆహుతి, రోమియో జూలియట్‌ల హృదయవిదారం, దేవదాసు పార్వతిల అర్చణ... ప్రపంచానికి పరిచయం అయ్యేవి కావేమో! (పేమ సులభం అయితే... అది అనుభవైకవేద్యం కాలేకపోయి, అందరికీ అందుబాటులో దొరికే అన్ని భావాల్లో ఒకటయి దాని ప్రత్యేకత కోల్పోయేదేమో!

కానీ, వాళ్ళ కళ్ళముందే ఏ ఘర్ష్నణా లేకుందా సాఫీగా (ప్రేమను పొందిన ఆ జంట జీవనం కూడా సాఫీగా కొనసాగాలని మనస్ఫూర్తిగా, ఆర్తిగా కోరుకున్నారు.

“రియల్లీ యువర్‌ థాట్‌ ఈజ్‌ మెచ్యూర్డ్‌ థాట్‌ యార్‌!” ఈష్‌ మెచ్చుకున్నాడు.

“నీ విషయంలో నీ (ఫెండ్స్‌గా గర్వపడుతున్నాం!” క్రాంత్‌ సంతోషపడ్డాడు.

“కాస్త మా వంతు సాయం కూడా తీసుకో... కావాలంటే!” ఆనంద్‌ ఎంకరేజ్‌ చేశాడు.

“తప్పకుండా! చెయ్యాల్సిందంతా మీరే! మీరు ఫ్రెండ్స్‌ కాదు యార్‌... నాకు ఆత్మలో భాగం! నాలుగు శరీరాలు కానీ ఒకే ఆత్మ మనం!” అన్నాడు బాధ్యత గుర్తుచేస్తూ!

“వోయ్‌ల.. హాయంయొ అంటూ అమ్మాయిలు రావడంతో ఆపేశారా టాపిక్‌.

చదువుకుంటున్న అలసట కనిపిస్తోంది వాళ్ళ ముఖాల్లో! చదివేసిన తేటదనం అబ్బాయిల్లో! వాళ్ళను చూడగానే లాస్ట్‌యర్‌ వీళ్ళ పరిస్థితి గుర్తొచ్చి జాలేసింది! వాళ్ళను కొంచెం మాటలతో రిలాక్స్‌ చెయ్యాలనిపించింది (ప్రతి ఒక్కరికీ!

“పాపం! వాళ్ళు చదివీ చదివీ చిక్కిపోతున్నారు!” ఆనంద్‌ జాలిపడ్డాడు.

“అవును! అందుకే నాకు ఐస్‌క్రీమ్‌ తినాలనుంది!” రేవతి అడిగింది.

“నిన్ను కాదు చిక్కిపోయిందని అంది! ... మమ్మల్ని” స్ఫూర్తి అడ్డుకుంది.

“నువ్వెక్కడ చిక్కావో నాకు తెలుసులే ఈష్‌ వైపు చూసి వెక్కిరించింది.

“నువ్వు ఇంకా ఎక్కడా చిక్కలేదని నాకు తెలుసులే!” అని రేవతి బోసి మెడవైపు చూసి అంది.

“అందరం చిక్కిపోయాం... సరేనా? వాగుడాపండిగా తిట్టింది జ్ఞాపిక... లాన్‌లో కూర్చుంటూ!

“నువ్వేం చిక్కటా! అందరం అంటున్నాన్‌! పాపం... రేవంత్‌ చిక్కిపోయాడు” స్ఫూర్తి జ్ఞాపికను రెచ్చగొట్టింది.

“మీరాపుతారా.., మమ్మల్ని వెళ్లిపొమ్మంటారా?” అబ్బాయిలడిగేసరికి ఆగిపోయారు. ఏదో అనబోయిన కామిని కూడా ఊరుకుంది.

188 శ్రీలత... మనో. ఫ్రేడించముర్చిలో

“మ్సీరు కొంచెం రిలాక్స్‌ అవ్వడానికి చిన్న గేమ్‌ ఆడుకుందాం... ఓ.కే.” ఈష్‌ ప్రపోజల్‌ పెట్టాడు.

“ఏం గేమ్‌! గర్స్‌దా, బారయ్స్‌దా?” రేవతి అడిగింది కంగారుగా!

“కొజ్ఞాలది! ఏదయికేనేం... ఆడటానికి!” స్ఫూర్తికి మండింది.

“అదికాదే! మనం గెలిచే గేమ్‌ పెడితే బావుంటుంది! మనం గెలవెచ్చు ఎంచక్కా” రేవతి ఎక్స్‌ప్లెయిన్‌ చేసింది.

“గేమ్స్‌లో బాయ్స్‌ గేమ్స్‌, గర్స్‌ గేమ్‌ ఏంటే... మరీ సిల్లీగా!” జ్ఞాపిక కోప్పడింది.

“ఎందుకుండవు? బిళ్ళంగోడు, గోళీలాట బాయ్స్‌ గేమ్స్‌- వాళ్ళే గెలుస్తారందులో! అచ్చంగిల్లా, తొక్కుడు బిళ్ల చెమ్మాచెక్కా అయితే మనం గెలవొచ్చు... ఎంచక్కా” ఐడియా ఇచ్చింది.

“ఇది ఇంకా అమ్మమ్మ తరంలోనే ఉందే! ఇప్పుడసలు ఆ గేమ్స్‌ బాయ్స్‌కూ రావు, ఈ గేమ్స్‌ గర్స్‌కూ రావు!” కామిని తేల్చింది.

“దీనికి అచ్చంగిల్లా, తొక్కుడు బిళ్లా, చెమ్మాచెక్కా తప్ప రావులే! అందుకే గేమ్స్‌ అంటే అవేననుకుంటోందీ అమ్మమ్మ” స్పూర్తి రేవతిని రెచ్చగొట్టింది.

“ఆపండి! కామన్‌ గేమ్‌... సరేనా?” పేషెన్సీ చచ్చిపోయి అరిచాడు క్రాంత్‌.

“వీళ్ళ మూడ్స్‌ బాగుచేద్దామనుకుంటే మనందరి మూడ్స్‌ పాడుచేసేలా ఉన్నారు వీళ్ళు? గుసగుసగా గొణుకున్నారు ఆనంద్‌, ఈష్‌

“అందరూ రౌండ్‌ ఫాం చేయండి! రేవంత్‌ ఆర్డర్‌ చేశాడు.

కామ్‌గా రౌండ్‌ ఫాం చేశారు. జ్ఞాపికతో మొదలయి రేవంత్‌తో ఎండ్‌ అవుతుంది ఆ రౌండ్‌.

“జ్ఞాపిక ఇప్పుడు తనకిష్టమైన ఒక సెన్‌టెన్స్‌ మీకు చెవిలో చెబుతుంది. అది మీరు పాస్‌ చేస్తారు. రేవంత్‌ వరకూ వచ్చాక గట్టిగా చెప్తాడు. జ్ఞాపిక చెప్పిందే కరెక్ట్‌గా రేవంత్‌ చెప్పగలిగితే రేవంత్‌ గెలిచినట్టు! లేపోతే ఓడిపోయినట్టు... ఓ.కే.?! రేవంత్‌ ఓడిపోతే అబ్బాయిల టీమ్‌ ఓడిపోయినట్టు! జ్ఞాపిక "ఓడిపోతే అమ్మాయిలు ఓడిపోయినట్టుగొ

“ఓ... పాస్‌ ద మెసేజ్‌ గేమా! మేం రెడీ..!? అందరూ రెడీ అయిపోయారు.

జ్ఞాపిక తన పక్కనున్న స్ఫూర్తి చెవిలో తనకిష్టమైన మాట కొన్ని నిముషాలు ఆలోచించి మరీ చెప్పింది. 'ఫర్‌ ఎవర్‌ ఐ లివ్‌ ఫక్‌ యు అని గుసగుసగా!

అది స్ఫూర్తి- ఆనంద్‌కు పాస్‌ చేసింది తనకు వినిపించింది!

ఆనంద్‌ కామినికి, కామిని రేవతికి, రేవతి ఈష్‌కు, ఈష్‌ క్రాంత్‌కు, క్రాంత్‌ రేవంత్‌కూ! అది కొన్ని మార్పులతో రేవంత్‌ను చేరింది. రేవంత్‌ గట్టిగా చెప్పాలది.

శ్రీలత... షర. ర్రేగమింతోనుల్లిలో.. 189

జ్ఞాపిక వైపు చూశాడు చెప్పేముందు! జ్ఞాపిక కళ్ళు మూసుకుని, రెండు చూపుడువేళ్లు కలిపి నొసలు కానించి మనసు కేంద్రీకరించి వినడానికి సిద్ధమయింది... తన ఇపష్ప్టాతి ఇష్టమయిన రేవంత్‌ గుండెల్లోంచి తనకు ఇష్టాతి ఇష్టమయిన పదాలకోసం!

రేవంత్‌ గొంతు సవరించుకుని గట్టిగా చెప్పబోయేముందు జ్ఞాపికను చూశాడు. రేవంత్‌ చెప్పాద్దనుకున్నాడు. చెప్పాలనిపించలా! చెప్పనని సైగ చేద్దామంటే జ్ఞాపిక కళ్ళు మూసుకుని ఉంది. తప్పనిసరిగా చెప్పాడు కొంచెం బరువుగానే...

“౨ నెవర్‌ గివ్‌ మై లైఫ్‌ టు యూ” అని!

అంతే..!

జ్ఞాపిక చటుక్కున లేచి కైనటిక్‌ స్టార్ట్‌ చేసి వెళ్లిపోయింది!

రేవంత్‌కు అర్థంకాలా జ్ఞాపిక ఏం చెప్పిందో! “అంతేకదా... చెప్పింది?!” అడిగాడు అందర్నీ!

“ఏమో... ఎలా మారుతూ వచ్చిందో అలా చెప్పాం! మాకు మాత్రం ఏం తెలుసు తనేం చెప్పిందో!” కంగారుపడ్డారు.

రేవంత్‌ లేచి బైక్‌ తీసుకుని వెనకే వెళ్లాడు. వాస్టల్‌ చేరకముందే ఓవర్‌టేక్‌ చేసి-

“జ్ఞాప... స్టాప్‌! అది గేమ్‌! జ్ఞాపీ... స్టాప్‌” స్పీడ్‌ను ఆపి ఓవర్‌టేక్‌ చేస్తూ, ఆగుతూ చెప్పాడు. వినకపోతే బైక్‌ను అడ్డంగా మలిపాడు. ఇద్దరి వెహికల్స్‌ ఢీకొని ఆగాయి. స్టాండేసి పకృకొచ్చారు. జ్ఞాపిక కళ్ళు తడిచి ముద్దయ్యాయి!

“ఓఫ్ఫ్‌ల..జ్ఞాపీ! అది గేమ్‌ కదా?”

“అయినా నువ్వలా చెప్పడం నాకు నచ్చలా! నువ్వు నాకు లైఫ్‌ ఇవ్వనన్న మరుక్షణం నా గుండె ఆగిపోతుంది తెలుసా?” కళ్ళనిండా నీళ్లు! ఎద ఎగిసిపడుతోంది ఉద్వేగానికి.

“ఏయ్‌... సిల్లీగాళి అది గేమ్‌! నీకామాట చెప్పేముందు నేనుండను... తెలుసా?” అన్నాడు తన చెయ్యి పట్టుకుని లాలనగా!

“ఇంకెప్పుడూ గేమ్‌లో కూడా అలా చెప్పకు! ఆ తరువాత నీకు హనీ ఉండదు... సారీ చెప్పడానికి కూడా!” చిన్నపిల్లలా గుప్పెళ్ళతో కళ్ళనీళ్లు తుడుచుకుంది.

ఆమెను ఆర్తిగా హృదయానికి హత్తుకుని “నా లైఫ్‌ అంటేనే నువ్వ! నిన్ను నీకివ్వనడమేమిటి? హాల... నువ్వూ నేనూ వేరా? ఇచ్చి పుచ్చుకోవదానికి[గ అరగంట లాలించాకగానీ మూడ్‌లోకి రాలా! మళ్లీ సెమిస్టర్‌ మూడ్‌లోకి తీసుకొచ్చి 'గుడ్‌వైట్‌...” చెప్పి వచ్చేశాడు.

తను ఏమాత్రం నొప్పించినా తట్టుకోలేదని అర్ధమైపోయింది రేవంత్‌కు... పిచ్చిదయిపోతుందని కూడా అనిపించింది.

190 త్రలత.... చ్యూనో... ఫ్రేషించకనుర్చిటో శిక్షే

ర్రైంక్‌ రూమ్‌లో కూర్చున్నారు ఫ్రెండ్సందరూ!

వాళ్ళతోపాటు క్రాంత్‌ అమ్మా, నాన్న మేనమామ; కామిని అమ్మానాన్న మరో ఇద్దరు చుట్టాలు! వీళ్ళు "పెళ్ళి చేసుకుంటున్నాం ఈరోజు! అని లెటర్స్‌ రాసేసరికి తిరుగుటపాలో వాళ్ళే వచ్చేశారు. వాళ్ళ వాదన రెండురోజులుగా సాగుతోంది!

“అయినా- చదువయ్యి, కాకుండానే పెళ్ళి తొందరేవిట్రా? ఇప్పట్లో అబ్బాయిలు ముఫ్ఫైఏళ్ల దాకా తిరుగుతుంటేనుగ మావయ్య కసిరాడు క్రాంత్‌ను.

“నాకు ఇష్టంగా ఉంది... చేసుకుంటున్నాను. నీకు ఇష్టంలేపోతే నీ పిల్లలకు చేయకు.” కట్‌ చేశాడు క్రాంత్‌.

“అలా విసుర్లేవిట్రా... మేనమామ అనయినా చూడకుండా! అదీ... కిరస్తానీ పిల్లను చేసుకుంటానంటావు! మన ఇంటా వంటా ఉందా?!” అడిగింది క్రాంత్‌ అమ్మ,

“ఇదుగోండి... కిరస్తానీవాళ్ళు అనొద్దు! మర్యాదగా మాట్లాడండి!” కామిని నాన్న కయ్యానికొచ్చాడు.

“అవ్వంగా లేంది- అంటే తప్పేవిటట? అహం- మీరు కిరస్తానీవాళ్ళు కాదా? కాదని చెప్పండి... అనడం మానేస్తాంగ”

“కాదని ఎందుకు చెప్పాలి? మీ మతం పట్ల మీకెంత గౌరవం ఉందో, మా మతం పట్ల మాకంత గౌరవం ఉంది. మేం గర్వంగా చెబుతున్నాం... మాది క్రిస్టియన్‌ మతమన్మీ మీదే బాపన కులమని!” కామిని నాన్న గొంతు పెంచాడు.

“బాపన కులమేమిటీ! బ్రాహ్మణులూ అనలేవూ?” ఆవిడ ఛీత్కరించింది.

“మీరు మాత్రం కిరస్తానీవాళ్ళు అనడం లేదూ?” రెట్టించాడాయన.

“మీరూ, మీరూ ఏ మతం గొప్పదో తర్వాత తేల్చుకుందురు! పెళ్ళి చేసుకోబోయేది వాళ్ళిద్దరు... మీరు కాదు. రిజిస్టార్‌ ఆఫీసుకు ఎవరొస్తారో తేల్చండి!” ఈష్‌ అడ్డుపడ్డాడు.

“రాముడికి కోతిమూక లంకె... అని, మావాడికి మీరు బాగా దొరికారు నాయనా... పాడు చేయడానికి! పెళ్ళిట పెళ్ళి! మా కులంపీల్ల అయితేనే పెళ్ళి.., లేపోతే లేదు! అప్రాచ్యపు పనికి అష్టోత్తరాలని- మీరున్నారుగా నాయనా!” తేల్చేసింది.

“అయితే... నేను మతం మార్చుకుంటాగ” క్రాంత్‌ మొండిగా చెప్పాడు.

“అవునూం.. క్రిస్టియనువు అయిపో బాబూ!” కామినీవాళ్ళ నాన్న సంబరపద్దాడు.

శ్రీలత... మనో... ఫ్రేతించోనుల్చిలో . 191

“హేమిటీం... కిరస్తాసీ వాడయిపోవాలా నా కొడుకు! కని, పెంచీ, పెద్దచేస్తే ఇప్పుడొచ్చి గద్దలా తన్నుకుపోదామనే... కూతుర్ని ఎరగా పెట్టి!” చేతులు తిప్పుతూ అడిగింది.

“వరే... నేనే మతం మార్చుకుంటాను” కామిని అంది.

“నువ్వు మార్చుకున్నా మేం కలుపుకోం!” క్రాంత్‌ మేనమామ అన్నాడు.

“మేమూ నీ కొడుకును కలుపుకోం!?” కామిని తల్లి అంది.

“ఇద్దరం మార్పుకుంటాం! రెండు మతాలు! బ్రాహ్మ క్రిస్టియన్స్‌ము మేము... సరేనా?” క్రాంత్‌ అరిచాడు.

“మన వంశం, గోత్రం మంటగలుపుతున్నావు కదరా... గంగాజలంలో పంచకం కలిపినట్ట!” తండ్రి ఉరిమాడు.

“నీ కాడుకు గంగాజలం! నా కూతురు పంచకమా? చూశావేం.. ఇకనైనా సిగ్గురాలా? ఈ బాపనవాళ్ళను చేసుకుంటే నిన్నూ నీ పిల్లల్నీ బ్రతకనివ్వరే! మడీ, ఆచారం అని ఎండగొట్టి చంపుతారు!” కామిని తం(్రి ఆశ్రోశించాడు. 1

“మీ వంశం కోసం పిల్లల్ని కనదల్బుకోలేదు” క్రాంత్‌ చెప్పాడు.

“హవ్వం.. అవేం మాటలురా! ఉన్న ఒక్కడివీ అలా అంటే నీకోనే మన వంశం ఆగిపోదూ?”

“పోనీ! గొప్పగొప్ప వంశాలే లేవు! శ్రీకృష్ణదేవరాయుల వంశం ఎక్కడా? కాకతీయుల వంశం ఎక్కడా? చాణుక్యుడి వంశం ఎక్కడా? మదర్‌ థెరిస్సా వంశం ఎక్కడా? గురునానక్‌ వంశం ఎక్కడా? బుద్ధుడి వంశం ఎక్కడా? మహమ్మద్‌ వంశం ఎక్కడా? మీరు ఆదర్శం అనుకున్న రాముడి వంశం ఎక్కడా? జీసస్‌ వంశం ఎక్కడా?... వాళ్ళకే వంశం లేనపుడు మన బోడివంశం కొనసాగకపోతే ఏం మునిగిపోదు భూప్రపంచంలో!”

“అస్థి చిల్లిగవ్వ రాదు నీకు!” మావయ్య బెదిరించాడు.

“అస్థి నువ్వే తీసుకుని, వీలుంటే పిల్లల్ని కూడా కనిపెట్టు! నాకేం వద్దు” విసురుగా అన్నాడు.

“అల..! ఈ కిరస్తానీదాన్ని చేసుకుని, పిల్లల్నికని, అప్పుడు ఆస్థివాటా కొస్తేనో” మామయ్యకు అనుమానం వచ్చింది.

“మళ్లీ కిరస్తానీవాళ్ళు అనొద్దన్నానా? మీ ఆస్థి తినాల్సిన ఖర్మ నా బిడ్డకు లేదు. అది సంపాదించుకోగలదు. మీ బాపనపిల్లాడ్ని ఇష్టపడుతుందీ వెర్రిది! లేపోతే ఫారిన్‌ సంబంధం వచ్చేది దానికి! చేసుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారు కూడా!” రెచ్చిపోయాడు కామిని తండ్రి.

“అఆ ఫారిన్‌వాడికే ఇచ్చుకోండి... పీడా పోతుంది!” క్రాంత్‌ తం(డ్రన్నాడు.

192 శ్రీలత... షన ఫ్రేమించశముర్చిలో

క్రాంత్‌ లేచి సూట్‌కేసు తెరిచి ఒక కాగితం చూపించాడు తల్లిదం[డ్రులకు! అది చూసి తండ్రి నోరెళ్లబెట్టాడు.

“వవిటండీ అది? ఆస్థి వద్దని పత్రమా?” అడిగింది తల్లి.

“్షాదు! వాడు కుటుంబ నియం(తణ చేయించుకున్నాడు!” బాంబు బద్దలైనట్ట చెప్పాడు! ఉలిక్కిపడ్డారందరూ!

“ఒరేయ్‌౬.. ఆ పిల్లకోసం వంశాన్నే ఆపేశావ్‌ కదరా!” ఏడుపు లంకించుకుంది ఆవిడ!

(ఫెండ్స్‌, కామినీ, వాళ్ళ చుట్టూ ఉన్నవాళ్ళు నివ్వెరపోయారు... ఆ రిపోర్ట్‌ చూసి!

“అయ్యోం.. నీకు తల్లయ్యే భాగ్యం లేకుండా చేశారే!” కామిని తల్లి తల్లడిల్లింది.

“నేను మళ్లీ రీకానలైజ్‌ చేయించుకుని పిల్లల్ని కంటాం! ఎప్పుడంటే- బిడ్డ జన్మ కులాన్ని మతాన్నిబట్టి కాక, మానవత్వాన్నిబట్టి నిర్వచించ గలిగినప్పుడు! అప్పటిదాకా నాకూ, కామినికీ పిల్లలొద్దు! మాది *బ్రాహ్మ క్రిష్టయన్‌' మతం! మాకు వంశపారంపర్యం వద్దు! అది కోరుకుంటే మేం మరో కొత్త మతోన్మాదులను సృష్టించిన వాళ్ళం అవుతాం! మాకు మానవులుగా (బ్రతకాలనుంది! ఉన్నాదులుగా కాదు! పద కామినీ... రిజిస్టార్‌ ఇచ్చిన ట్రైమైంది!” అని కామినిని తొందరచేశాడు.

రెడీ అయ్యి ఇద్దరూ కాళ్లకి నమస్కరించి బయలుదేరుతుంటే... ఆశీర్వదించలేక, వద్దనలేకా మౌనమయ్యారు మునలితరంవాళ్ళు! స్నేహితుల్లో కలిసి షయనమయి వెళ్లిపోయారు ఇద్దరూ!

దారిలో క్రాంత్‌ అన్నాడు-

“చూశావా కామినీ... పెద్దవాళ్ళను ఒప్పించి చేసుకుందామన్నావు! అది ఎన్ని తరాలు మారినా సాధ్యంకాదు. మన దేశంలోనే కాదు.., ప్రపంచం మొత్తంమ్మీదా పాతుకున్న మతోన్మాదం హృదయాలను గిరిగీసి, కట్టుగొయ్యకు కట్టేసి మానవులను దానవులుగా మార్చేసింది! అది నీవాళ్ళ తప్పు, నావాళ్ళ తప్పు కాదు! మన సాంఘికవ్యవస్థ తప్పు! మనుషులు మారాలనుకున్నా వ్యవస్థ మారదు! వ్యవస్థ మారతానన్నా “డివైడ్‌ అండ్‌ రూలొ పాలసీ ఆచరించే ప్రపంచ రాజకీయం మారనివ్వదు! ఆధిపత్యం కోసం నిరంతరం జరిగే ఘర్షణ ఇది! ప్రతి మనిషీ తను ఎదగాలని కోరుకోక- తన మతం ఎదగాలని కోరుకునే సంకుచితత్వం వల్ల మనిషిని మనిషిగా కాక, మతంగా మాత్రమే గుర్తించడం జరుగుతోంది. ఇలాంటి వ్యవస్థలో ఉన్న మనం ఇంతకన్నా ఎక్కువ ఆశించకూడదు కాంత్‌ ఆగాడు.

“అసలు మీ ఇద్దరికీ మీ తల్లిదండ్రులు ఒప్పుకుంటారనీ, ఒప్పుకోవాలనీ ఆలోచన ఎందుకొచ్చింది?” రేవంత్‌ నిజమైన ప్రశ్న వేశొడు.

శ్రీలత... మనల. ప్రేమింతనురిలో. 193

“నాకేమీ లేదు... కోరిక, నమ్మకం! కామిని కుంది! అందుకే తన కోర్కె ఎలా ఉంటుందో చూపిద్దామని ప్రయత్నించా!”

“నాకది కోరిక కాదు! ఆశయం! మతాలు ఏకమయ్యి చేతులు కలిపిన సమ్మేళనంలో మనం పెళ్ళి చేసుకోవాలని” కామిని నిరాశగా అంది.

ప్రపంచం, రాజకీయాలు మతకర్తల తోలుబొమ్మలాటగా నడిచినన్నాళ్లూ మతాల రాజీ ప్రసక్తే లేదు! నాటికీ, నేటికీ రాజరికం అయినా, ప్రజాస్వామ్యం అయినా ఏదో మతకర్రల " చదరంగంగానే చలామణీ అవుతోంది. క్షణంలో తూర్పును పడమరగా మార్చాలనుకునే నీ ఆశయం వ్యర్ధం! తెగ పిచ్చితోనే చంఘిజ్‌ఖాన్‌ ఊచకోత కోసింది! నాజీ మత పిచ్చితోనే హిట్లర్‌ మారణహోమం చేసింది! రోమన్‌ కాథలిక్స్‌ అండ్‌ ్రాటెస్టెంట్స్‌ తమనుతాము నాశనం చేసుకున్నా, సద్దాంహుస్సేన్‌ బాంబులతో భూమిని బద్దలుకొట్టినా... మతపీచ్చే! వాటిని కూల్చేముందు '“వాటినసలు నిర్మించాల్సిన అవసరం ఏవిటీ...” అని ఇప్పటి నిర్మాతలైనా ఆలోచిస్తున్నారా? ఏనాటిదో కూల్చినందుకు రగిలిన జ్వాల- ఈనాడు కట్టబోయేదానికి కూడా పునాదయి భవిష్యత్తులో శాంతి కాదు- మరో ఉజ్వలనం రేపి మారణహోమం జరుపుతుందని ఊహిస్తున్నారా? ఊహిస్తున్న ప్రభుత్వం కొత్త నిర్మాణాలకు అంగీకారం ఎందుకు తెలుపుతోంది... అధికారం కోసం! అధికార దాహం చేయించే మారణహూమం ఇది! ఈ హోమం ఆగదు- అధికార పోరాటం నశించేదాకాగ రేవంత్‌ విపులికరించాడు.

“అయితే... మతాలు మూర్ధమైనవీ, మతకర్తలు కిరాతకులూ అంటావా?” రేవతీ కావాలనే అడిగింది.

“మతమంటే సిద్ధాంతం! సిద్ధాంతం ఎప్పుడూ మూర్ధమైంది కాదు... శాష్రీయమైంది! మతం ఎన్నడూ మూర్ధంతో మొదలవ్వలేదు. మతం మంచితోనే మొదలయ్యింది! మొదటిదశలో (ప్రతి మతమూ లేదా సిద్ధాంతమూ ఆచరణీయమే! అయితే- అది దశలు దశలుగా చెదలుపట్టి తన అసలైన అస్థిత్వాన్ని కోల్పోయి వికృతరూపంలోకి వచ్చింది. అది మతం లేదా సిద్ధాంతం లేదా సిద్ధాంతకర్తల తప్పుకాదు! దానికి పట్టిన చెదల తప్పు! ఇప్పుడున్నవన్నీ అసలైన సిద్ధాంతాలూ, మతాలూ కాదు... చెదలు కొరికేసిన వికృతరూపాలు! వీటిని మతాలు లేదా సిద్ధాంతాలు అంటే... మనం వాటికి (ద్రోహం చేసినవాళ్ళం అవుతాం... అవునా?” ఈష్‌- క్రాంత్‌ వైపు చూశాడు.

రక్తపాతం వద్దన్న జీసస్‌ మతం- రక్తం ఏరులు పారించింది! భార్యకు, కూతురుకి బుర్ధా వేయని, కాఫిర్‌ను చంపని మహమ్మద్‌ సిద్ధాంతం- కత్తులు నూరుతూంది! జీవితాలను ఆదర్శంగా మలచుకొమ్మన్న రాముని వారసులు- జీవితాలు మానేసి, రాళ్ళ కట్టడాలు, దేవాలయాలు నిర్మించుకున్నారు. బిక్షాటన చెయ్యమన్న బుద్ధుని సిద్ధాంతం- రాజులకు

194 శ్రీలత... మనల. ప్రేమించ ము్చిల?

అప్పులివ్వగలిగే సంపాదనగా చెడిపోయింది. ప్రపంచ ఐకమత్యాన్ని కోరుకున్న గురునానక్‌ సిద్ధాంతం- ప్రపంచం నుండి, దేశం నుండీ విడివడేందుకు సిద్ధపడింది! ఇలాపోతే ఎన్నో ఉదాహరణాలు! ఏది ఏమయినా... మతప్రసక్తి వివాహ విషయంలో అనవసరం!” క్రాంత్‌ అమ్మాయిల వైపు చూశాడు... కామినికి బలమివ్వమన్నట్టు!

“మొదటి ప్రపంచయుద్ధపు సామ్రాజ్యవాదమైనా, రెండవ ప్రపంచయుద్ధవు మతోన్మాదమైనా ఒకటే... పేర్లు కారణాలు మార్చు! రాబోయే మూడవ ప్రపంచయుద్ధం కూడా మతం పునాదిపైన అధికారపు అహంకారమే కారణమౌతుంది! ప్రపంచమే మతపిచ్చిలో ఉన్నపుడు మా పెళ్ళి మతాతీతంగా హర్షిస్తారనుకోవడం భ్రమ! కానీ, ఆచరించడం భావికర్తవ్యం! గతపు హర్షం కంటే భావికర్తవ్యం ముఖ్యం! భావి ముందు గతమెప్పుడూ ఓటమేగా రేవంత్‌ అనునరయుంచాడు.

జ్ఞాపికా, స్ప్ఫూర్తీ రేవతీ... రేపంత్‌ను సమర్ధించి, కామినిని-

“ఇది బాధపడాల్సిన విషయం కాదు! మీరు చెయ్యబోయేది శాంతియజ్ఞం. దీనికి రాక్షస మతకర్తలు అంతరాయం కలిగించి తీరతారు. అడే వాళ్ళ ధ్యేయం! అయినా... ఆత్మస్థెర్యం కోల్పోకూధదు! మౌనమే మీ దీక్ష” అని జ్ఞాపిక అంది.

“ఓపిక మీ కర్తవ్యం!” స్ఫూర్తి తన అభిప్రాయం చెప్పింది.

“ఇక మత విజేతలు మీరు! 'ప్రపంచాదర్శ్భులు కూడా!” రేవతి పూర్తిచేసింది.

“య్యా! అయాం ఆల్ఫో అక్సెస్టింగ్‌! ఇది ప్రపంచ సత్యం!” ఆనంద్‌ మాట కలిపాడు.

“మరి- మత సామరస్యం సాధ్యం కాదని తెలిసీ ఈ సామరస్య వాదపు నటనలెందుకు రాజకీయాలకు?” స్పూర్తి జీర్ణించుకోలేకపోయింది.

“మతంపేర మరీ ఉన్మాదం రేగకుండా! అంతేకానీ, మతాలను సమూలంగా రూపుమాపాలని మాత్రం ఖచ్చితంగా కాదు. అది సాధ్యంకూడా కాదు! మతాలే భూమిని ఎల్లలు గీసి మనుషులను మూర్చులుగా మలిపి అధికారం చేస్తోంది!” ఈష్‌ ఆవేశపడ్డాడు.

“మరి- మాలాంటి వారి పిల్లల భవిష్యత్తు?” కామిని కంగారుపడింది.

“మరో కొత్త మతపు ఆవిష్కరణ, మరో ఉన్నాదానికి జన్మ!” క్రాంత్‌ నవ్వుతూ చెప్పాడు.

“అందుకేనా నువ్వు ఫామిలీష్లానింగ్‌ చేయించుకుంది? నాక్కూడా అనిపిస్తోంది- మతాలు లేని ధరిత్రి ఏర్పడిననాడు మానవమతానికి మాత్రమే బిడ్డను కంటాము... అనిగొ

ఆనంద్‌ సమర్ధించాడు... భవిష్యత్‌ బాధ్యత వహించినవాడుగా!

“నాకెందుకో బాధగా ఉంది!”

కామిని కళ్ళలో నీళ్లు,

శ్రీలత... మరో ర్రేమించశముల్లులో. 195

“ఎందుకు? అమ్మ కాలేవనా? థెరిస్సా కనకుందా అమ్మ కాలేదూ? నువ్వూ, నేనూ కనకుండా తల్లిదండ్రులవుదాం!” తన ఉద్వేగం తెలిసి అరచెయ్యి నొక్కుతూ భుజాలను పట్టుకుని దరిచేర్చుకున్నాడు. చిప్పిల్లిన కంటినీరు క్రాంత్‌ గుండెను తడిపింది.

ఇద్దరూ జతగా రిజిస్టార్‌ ఆఫీసులో కెళ్లారు... ఫ్రెండ్స్‌ తోడు రాగా! సంతకాలతో తోడు నిలిచారు. చిరునవ్వుల అక్షితలు చల్లారు. చేతులు కలిపి శ్రేయస్సు కోరుకున్నారు. “ఇక జీవితంలో కెళ్లండిని ఒంటరిగా వదిలేసి వెళ్లారు.

ఇంటికొచ్చాక కూడా ఆశీర్వదాల బదులు తిట్లూ, శాపనార్థాలూ అందుకున్నారు. వోరతుల బదులు ఆవేశాలందుకున్నారు. అయినా- చెక్కు చెదరలా! మౌనంగానే ఎదుర్కొన్నారు, మౌనంగానే జీవించాలనుకున్నారు, మౌనంగానే జీవించాలి కూడా! ఘర్షణ కంటే మౌనమే విజయం సాధిస్తుందని ఇద్దరి నమ్మకం!

వీరి మౌనం చూసి రెండు మతాలూ రెండు దారుల్లో వెళ్లిపోయాయి... తమ ఆర్భాటం ఓడిపోయి!

ఆరాత్రి అడిగింది కామిని- “పెళ్ళెందుకు చేసుకుంటారు?”

“మళ్లీ మొదటికొస్తున్నావ! ఇద్దరు ఇష్టాలతో సాహచర్యం చేయడంకోసం!”

“ఏల్లలు పుట్టరనే బాధ మనల్ని భవిష్యత్తులో అవమానాల పాలు చేయదా? మనకు మాత్రం బాధ కలిగించదా?”

“ఇతరుల కోసం మనం పెళ్ళి చేసుకోలేదు. మనకోసం చేసుకున్నాం. ఇతరులకు మన విషయంలో జోక్యం కల్పించుకునే అవకాశమే మనమివ్వకూడదు. ఇకపోతే బాధంటావా? పిల్లల్ని కనడమే బాధ! వాళ్ళను సాంఘికంగా ఎదిగించలేకపోతే మరో బాధ! కనడమా, వద్దా... అనికాదు- ఈ శతాబ్దంలో ఆలోచించాల్సింది! కని పంచెయ్యాలి? కనకపోతే ఏమవుతుంది?... అని ఆలోచించాలి! లేనిబిడ్డను కనాలనుకునే ఐదులు- కనబడి నిర్లక్ష్యం చేయబడ్డ అనాధకు తల్లవడం మంచి బాధ్యత! ఈ ధరిత్రి మీద ఒక మత మూలాన్ని పొడిగించకుండా ప్రాణిని పోషించినవాళ్ళం అవుతాం! నాకు నువ్వూ, నీకు నేనూ... అంతే! మనకింకేం వద్దు?”

“నేను జీర్ణం చేసుకోలేకపోతున్నాను.”

“స్త్రీగా నువ్వే బిడ్డకు జన్మనివ్వాలన్న మమకారపు బంధాన్ని తెంచుకుని మమత్వాన్ని విస్తరించి ప్రపంచాన్ని చూడు. కొన్నికోట్ల గొంతులు 'అమ్మా...” అని పిలవడానికి లేక ఆ పదాన్ని మరచి ఉన్నాయని తెలుస్తుంది. ఆ వదానికి వాళ్ళలో ఒక్కరికయినా అర్ధం తెలియచెయ్యి- నీ ఆడతనం సాొర్ధకమవుతుంది!”

“నీ అంత విశాలత్వం నాకు కలగడంలేదు.”

196 త్రలత... షీనా... ప్రేమించతోమల్టి లో

“కలిగి తీరుతుంది! ఈ వేడి తగ్గాక! అయినా... ఇంత అందంగా చందమామ కవ్విస్తుంటే, మల్లెపూలు రెచ్చగొడుతుంటే పిల్లల గొడవ ఎందుకు? పిల్లలకు తల్లయ్యే ముందు నన్ను లాలించి అమ్మతనం ప్రాక్టీస్‌ చెయ్యిగొ కన్ను కొట్టాడు.

సిగ్గు కమ్మి హృదయం శజేలికయింది కామినికి!

అతని ఛాతీనే తన కళ్ళకు అడ్డు చేసుకుంది సిగ్గు దాచుకోవడానికి... రెండుచేతుల్తో హత్తుకుంటూ!

జ్పచ్చీ! ఇలా మనిద్దరం చనిపోయేవరకూ ఉండిపోవాలని కోరుకుందాం... సరేనా?” గడ్డం పట్టి పైకెత్తి అడిగాడు. కళ్ళ నీళ్లతో సరేనని తలూపింది.

“మరి- ఈ పిల్లాడికి ఆకలేస్తోంది! 'అమ్మా... పాలు కావాలంటున్నాడు- ఇస్తావా?”

చటుక్కున కళ్ళు వాల్చుకుని పాలగ్గాసు తీసిచ్చింది సగం తాగి.

“మరి- ఈ చిట్టికి ఆకలేయడం లేదటనా?” మళ్లీ గడ్డం ఎత్తి అడిగాడు.

కనురెప్పలు పైకెత్తలా! కళ్ళలోకి చూడలా! కానీ, తలూపింది- 'వేస్తూందని!

“మరి- నువ్వూ తాగాలిగా!” అన్నాడు గ్లాసు పెదాలకందిస్తూ,

చందమామ- ఇక వెన్నెల చాలనుకుందేమో... మబ్బు చాటుకెళ్లిపోయింది.

డాబామీద మసకచీకటి కమ్ముకుంది.

మెత్తగా... చప్పుడు లేకుండా జారిపోయింది- బిడియమేమో.., సిగ్గేమో.., ఇద్దరి మధ్యా దూరమేమో.., నుదుటి నలిమిన స్వేదమేమో...!

జజి

రెందళజం తర్వాత (ఫెంద్సందరూ పార్క్‌లో కలిశారు.

అమ్మాయిలు కాసేపలా తిరిగి రావడానికి వెళ్లారు. కామినిని టీజ్‌ చెయ్యడానికి అబ్బాయిల నుండీ (ప్రైవసీ కేమో!

అబ్బాయిలు నలుగురూ కూర్చున్నారు.

“ఈష్‌ సెటిల్డ్‌! ఆనంద్‌ లైన్‌ క్లియర్‌! నా ప్రాబ్లమ్‌ సాల్ప్‌డ్‌! మరి- నువ్వూ, జ్ఞాపికా కూడా క్రియరయిపోవచ్చుగా!” క్రాంత్‌ అడిగాడు రేవంత్‌ను- “ఆలస్యం ఎందు'కన్నట్టు.

“మీ ్రాబమ్స్‌కు ఇంకో ప్రాబ్లమ్‌ ముడవడిలేదు కనుక మాకంటే ముందు క్షియిరయిపోయారు. మా ్రాబ్లమ్‌కు ఇంకో (ప్రాబ్లమ్‌ ముడిపడిఉందిగా!” అన్నాడు రేవంత్‌.

“మీరు వేసుకున్న ముడేగా అదిగా ఈష్‌ సింపుల్‌గా తీసుకొమ్మనట్టు వదిలేశాడు.

శ్రీలత... షవనోఒ, ఫ్రేమింతోసుర్టిలో.. 197 “అవుననుకో! కానీ, అదయ్యాక మా విషయం అనుకున్నాంగా!” “అదె ప్పుడవుతుంది. 27 “ఇంకా రెండు, మూడురోజుల్లో! అదయ్యాక నేనూ, జ్ఞాపికా మా విషయం తెలియచేసి పెళ్ళి ఏర్పాట్లుచేసుకుని, నాకెలాగూ వీసా వచ్చేసింది కాబట్టి- ఈలోపు జ్ఞాపిక వీసా టెస్ట్‌ అయిపోతుంది. తనూ వన్‌మంత్‌ తేడాలో వీసా తెచ్చుకుంటుంది. ఇద్దరం కలిసి వెళ్లిపోతాం. నేను జాబ్‌తోపాటు స్టడీస్‌ కంటిన్యూ చేస్తా! జ్ఞాపిక కూడా స్టడీస్‌ కంటిన్యూ చేస్తుంది.” అందరి హృదయాలు బరువెక్కాయి! “మమ్మల్ని విడిచి వెళ్లిపోతార్రా..?” అడిగాడు ఈష్‌, “వాళ్ళు వెళ్లిపోవడమే కాదు- మనం కూడా విడిపోవాల్సిందేగా... ఏదో ఒక దారుల్లో!” క్రాంత్‌ వాస్త్రవపు బరువును మోస్తూ అన్నాదు. “ల్పిడ్రివోవడం శరీరాలకేగానీ, మననులకుండదురా!” ఆనంద్‌ అందర్నీ తేరికపరచాలనే ఉద్దేశంతో అన్నాడు. “ఇప్పుడు విడిపోవడం కాదు- కలపడం గురించి ఆలోచించండి... రేవంత్‌ను, జ్ఞాపికను!” క్రాంత్‌ అన్నాడు. “ఇంకా మీ ఇద్దరూ విడిగా ఉన్నారేరా పూల్‌!” రేవంత్‌ ఛాతీమీద చరిచి నవ్వాడు ఈష్‌. “వోష్టల్లీ కూడా బ్లెండ్‌ చెయ్యాలిగా మనం!” ఆనంద్‌ పిడికిలి బిగించాడు... కంకణం కట్టకున్నట్టు. “సరే... మీరు మాకు సంకెళ్లు వేసే ట్రైమ్‌ దగ్గరికొచ్చేసిందిలేగొ రేవంళ్‌ క్లియర్‌ చేశాడు. “య్యాహూల.. ఎప్పుడు రా..?” ఈష్‌ ఆనందంగా రెడీ అయిపోయాడు. “ర్మ నెల్లోనే జ్ఞాపిక బర్త్‌దే కదా! ఆరోజే మమ్మా మేరేజ్‌ దే! జ్ఞాపికకూ, నాకూ ఎంగేజ్‌మెంట్‌ డే” రేవంత్‌ ఇన్‌ఫ్మోషన్‌ ఇచ్చాడు. “వావ్‌ వన్‌ డే- త్రీ అకేషన్స్‌౯ ఆనంద్‌ ఆనందం తట్టుకోలేకపోయాడు. “ప్రీ క్రాదు... ఫోర్‌! ఆరోజే నీకూ, రేవతికీ కూడా మారేజ్‌ డే!” ఈష్‌ నిర్ధారణ చేశాడు. “వ్పీక్తేట్రిరా తొందర?” ఆనంద్‌ వారించబోయాడు. “అమ్మాయి తరపువాళ్ళం మేము! నువ్వు కళ్ళద్దాలు సర్దుకుంటూ, ఐస్‌క్రీములు కొనిపెడుతూ ఎన్నాళ్లు తనను (ప్రేమిస్తూ కూర్చుంటావ్‌? ఒకవేళ మా అమ్మాయిని మోసం చేసి వెళ్లిపోతేనో?! ఎంతయినా ఆడపెళ్ళి వాళ్ళం... కాస్త తొందరపడాలి!?” క్రాంత్‌ అన్నాడు.

198 శ్రీలత... ముకనా... ఫ్రేమించోసుర్చిలో!

“ఏంట్రా... అందరూ ప్లేట్‌ ఫిరాయించి అమ్మాయి తరపు వాళ్ళయిపోయారు!ి అనంద్‌ గట్టిగా అన్నాడు. ఇంతలోకి అమ్మాయిల (గ్రూప్‌ వచ్చేసింది.

“ఏంటీ... అమ్మాయీ, [గ్రూపూ అంటున్నారు?” కేవతి అడిగింది.

“నువ్విలా నన్ను మోసం చేస్తావనుకోలేదు!” ఆనంద్‌ సీరియస్‌గా కళ్ళద్దాలు సర్గుకుంటూ చెప్పాడు.

“నేనా..? వాట్‌ వ్యోపెండ్‌ ఆనంద్‌? వాట్‌ యు ఆర్‌ టాకింగ్‌?” రేవతి కంగారుపడింది.

“నా ఫ్రెండృందర్నీ నీ తరపు పెళ్ళివాళ్ళుగా మార్చుకుని మారేజ్‌ (ప్రపోజల్‌ తెస్తావా? ఇన్సల్ట్‌.!” అన్నాడు సీరియస్‌గా.

విషయం అర్ధమై అందరూ హాయిగా నవ్వారు.

“డోంట్‌ వర్రీ ఆనంద్‌! అమ్మాయి లందరం నీ పెళ్ళి తరపువాళ్ళం... ఓ.కే.! జ్ఞాపిక అంది. “య్యా...” కామినీ, స్ఫూర్తి ఒప్పుకున్నారు.

“బెట్‌ యార్‌! అబ్బాయిలు మీరెంతమంది రేవతి తరపున్నా- అమ్మాయిలు నా తరపున ఉంటే నాకింక బాడీగార్జులకృల్లే దు!” ఆనంద్‌ ఆనందపడిపోయాడు.

“అంటే... నేను నిన్ను ఫిజికన్లీ డామేజ్‌ చేస్తాననా?” రేవతికి అర్జంటుగా కోపమొచ్చింది.

“ఏమో... ఎవరికి తెలుసు? జీవితం అంటే ఒకర్మొకరు ఫ్రీగా ఎటాక్‌ చేసుకోవడానికి పబ్లిక్‌ లైసెన్స్‌! నువ్వు చాక్‌లెట్‌ తేలేదనో, ఐస్‌క్రీమ్‌ తేలేదనో నన్ను మర్దర్‌ చేస్తే?!” అనుమానం బయటపెట్టాడు.

అందరూ నవ్వారు హాయిగా! రేవతి కొద్దిగా టెన్షన్‌ ఫీలయ్యింది... మారేజ్‌ టాపిక్‌ వచ్చేసరికి!

“వాం... జ్ఞాపికా! నీ బర్త్‌డేరోజు మన ప్రోగ్రామ్‌ చెప్పెయ్యి అందరికీ! అందులో ఆనంద్‌, రేవతిల మారేజ్‌ డే కలిపి!” రేవంత్‌ జ్ఞాపికకు ఛాన్సిచ్చాడు.

“ఏంలేదు! అందరూ శ్రద్ధగా వినండి! ఇది ఈ సంవత్సరానికి మనం చేసుకునే లాస్ట్‌, గేట్‌ అండ్‌ స్పెషల్‌ పార్టీ! ఆనంద్‌, రేవతిలకు రిజిస్టర్‌ మారేజ్‌ చేస్తాం మనం! నా బర్త్‌డే పార్టీ రేవంత్‌ ఇస్తాడు. ఆరోజు రేవంత్‌ మమ్మా రిజిస్టర్‌ మారేజ్‌ చేసుకుని, రేవంత్‌ ఫాదర్‌తో సహా సర్‌(పైజింగ్‌గా పార్టీ కొస్తుంది! అప్పటివరకూ మనకెవ్వరికీ రేవంత్‌కు కాబోయే డాడ్‌ ఎవరో తెలియదు. ఈవెన్‌ రేవంత్‌కు కూడా! ఆ తర్వాత మా ఇద్దరి ప్రేమ గురించి రేవంత్‌ మమ్మాకు, డాడీకి చెప్పి మా మారేజ్‌ దేట్‌ అనౌన్స్‌ చెయ్యమని అడుగుతాం. అంటే... ఫోర్‌ అకేషన్స్‌ అన్నమాట! ఒకటి- రేవతి, ఆనంద్‌ల పెళ్ళి, రెండు- రేవంత్‌ మమ్మా పెళ్ళి,

శ్రీలత... మనో ప్రేమించతనుర్లిలో.. 199 మూడు- నా బర్త్‌డే, నాలుగు- మా ఎంగేజ్‌మెంట్‌... ఓ.కే! ఆర్‌ యురెడీటు 'సెలటబేట్‌ దీస్‌ ఫంక్షన్స్‌?!” గట్టిగా అడిగింది.

ఎ్చిక్తే! వుయ్‌ ఆర్‌ రెడీ.” అన్ని గొంతులూ ఆనందంగా బదులిచ్చాయి.

*ఆ తర్వాత మనం ఎవరి దారుల్లో వాళ్ళం విడిపోతాం... జీవితంలోకి!” రేవంత్‌ బరువుగా అన్నాడు.

“వైకన్సీ.. మళ్లీ యం.సి.ఎ. చేద్దామా?” రేవతికి దిగులేసి అంది. .

“వద్దు! ఎల్‌.కె.జి. నుండీ మొదలెడదాం!” స్ఫూర్తి ఇంకా బరువుగా అంది.

“విడిపోవడం అందరికీ బరువుగా ఉంది కదూ!” కామిని గుర్తుచేసింది.

ఎవ్వరూ మాట్లాడలా! మౌనంతో అంగీకరించారు. మౌనంలోనే బరువును మోశారు. కాసేపలాగే మౌనంగా ఉండి, దారులుగా వీడి గమ్యం చేరుకున్నారు.

ఖః జ 4

అనుకున్నరోజు రానే వచ్చింది.

రేవంత్‌ ఫంక్షన్‌ తన ఇంట్లోనే చేద్దామని పట్టుబట్టాడు. జ్ఞాపికకు కూడా అభ్యంతరం అనిపించలా! డాడీకి ఫోన్‌ చేసి ఇంటి అడ్రసు చెప్పింది... బర్త్‌డే పార్టీకి అక్కడకు రమ్మని!

తను అడక్కుండానే ప్రతిసారీ కొత్తకొత్త గిప్పలిచ్చే తన డాడీని తను మొట్టమొదటిసారి పట్టుపట్టి అడిగి ఇప్పించుకుంటున్న గిఫ్ట్‌ను మళ్లీ గుర్తుచేసింది.

మెత్తగా నవ్వి, “నువ్వడిగాక తేకుండా ఉండగలనా హనీ!” అన్నారు.

“మా డాడ్‌ ఇవ్వబోయే గిఫ్ట్‌ చరిత్రలో ఎవ్వరూ, ఎవ్వరికీ ఇంతవరకూ ఇవ్వలేదు తెలుసా?” అని అందర్నీ సస్పెన్స్‌లో పెట్టేసింది.

“మా మమ్మాకి నేనిచ్చే గిఫ్ట్‌ ఇంతవరకూ ఎవరూ, ఎవరికీ ఇవ్వలేదు తెలుసా? మీ డాడ్‌కంటే నేనే గొప్ప!” తగాదాకి వచ్చాడు రేవంత్‌.

“అందులోనూ- మీ డాద్‌ నువ్వడిగాక ఇస్తున్నాకు. నేను మా మమ్మాకి తను అడక్కుండానే ఇస్తున్నాను. అంటే... గిప్టలివ్వడంలో మీ డాడ్‌కంటే నేనే ఎక్స్‌పర్ట్‌” ప్రూవ్‌ చేసుకోవాలని చూశాడు... షామియానాలోకి అందరూ తలా ఒకటి ఊది అందిస్తున్న బెలూన్స్‌ షామియానాలో స్టూల్‌ మీద ఎక్కి కడుతూ!

“మ్రూ దాడ్‌ను పొగుడుతుంటే నీకు జెలస్‌ ఎందుకట?” ఊదీ ఊదీ బెలూన్‌ మధ్యలో ఆపేయడంతో- అదికాస్తా ఎగిరి రేవంత్‌ కాలిమీద పడింది. స్టూల్‌ మీదనుండి రేవంత్‌ తూలి పడబోయాడు.

200 శ్రీలత... చనన. ప్రేమించనోసుర్లి ల

చటుక్కున పట్టుకుంది జ్ఞాపిక పదకుండా!

, ఆ పట్టుకోవడంలో పసిపిల్లాడ్ని తల్లి గుండెల కదుముకున్నట్టు రేవంత్‌ తల జ్ఞాపిక టీషర్ట్‌ బటన్స్‌ మీద వాలింది. వంగిన జ్ఞాపిక మొవాన్నీ రేవంత్‌ మొహాన్నీ జ్ఞాపిక వదిలిన జుట్టు కమ్మేసింది. ఆ చీకట్లో జ్ఞాపిక పెదాలపై పెదాలను అద్దేశాడు రేవంత్‌ అల్లరిగా!

ఒక్క నెట్టు నెట్టింది. కింద పడ్డాడు రేవంత్‌. పడి ఊరుకుంటేనా-

“మీ డాడ్‌నే కాదు! చీమను కూడా నా ముందు మెచ్చుకోకూడదంతే!” ఉక్రోషపద్దాడు.

“అయినా అదేంటే... స్టూల్‌ మీంచి పడకుండా పట్టుకుని, పట్టుకున్నాక పడేస్తావ్‌? బాస్కెట్‌బాల్‌ లాగా” రేవతికి డౌటొచ్చింది.

“పెళ్ళి రోజయినా కాస్త నోరు మూసుకునుంటావా? ఆనంద్‌ ఆనందంగా గడిపే చివరి రోజిది! రేపట్నుంచీ ఎలాగూ వెధవడౌట్లతో క్షణానికో మర్గర్‌ చేస్తావుగా- జీవితమంతా!” స్ఫూర్తి తిట్టింది రేవతిని.

“నీకెందుకే? అదేదో లవ్‌ ఎక్స్‌(పప్రెషన్‌లా అనిపించి నేనూ అనంద్‌ను పైనుంచి పడమని, పడ్డాక పట్టుకుని, ఆ తరువాత పడేసి నేనూ లవ్‌ ఎక్స్‌(ప్రెస్‌ చేద్దామనుకున్నా! నా లవ్‌ ఫీలింగే పాగొట్టావ్‌ కదేగా చేతిలో ఉన్న బంతిపూల దండ విసిరికొట్టింది! స్ఫూర్తి అందుకుని దాన్ని తోరణాలుగా కడుతున్న ఈష్‌కు అందిస్తూ-

“నీ లవ్‌ ఎక్స్‌ప్రెషన్స్‌ సోడాబుడ్డీ కళ్ళద్దాలతో ఎక్స్‌ప్రెస్‌ చేద్దువు! పని కానీ ముందు- పట్టుచీర కట్టుకుందువు!” తొందరచేసింది.

“అమ్మో... చీరా! నాకొద్దే! నేనది కట్టుకుంటే నడవలేను. నేను జీన్స్‌ లేదా సూట్‌ వేసుకుంటా! ఆనంద్‌కు కట్టేయండి చీర! ప్లీజ్‌ ప్లీజ్‌.” బ్రతిమాలింది- ఇంకో బంతి పూలదండ విసిరేస్తూ,

“రేపు పిల్లల్ని కూడా ఆనంద్‌కు కనమనేలా ఉన్నావు. నోర్మూసుకుని పదా... చీర కట్టాలి. నీకిపుడు టైమయిందిగా తొందరచేసింది కామిని.

, “అవునవును... టైమయిందిగ్‌ అని అందరూ తొందరపడి పూర్తిచేసిన పనులన్నీ ఒకసారి తీరిగ్గా చూసుకున్నారు.

“టెర్రస్‌ పైన షామియానా! ఒక పెద్ద టేబుల్‌ పైన “హ్యాపీ మారేజ్‌ డే అని పూలతో ఎరేంజ్‌మెంట్‌! పది పెద్దపెద్ద పూలదండలు, టేబుల్‌ చుట్టూ పెద్దపెద్ద దీపారాధన కుందులు! ఇంకో టేబుల్‌మీద పెద్ద కేక, దానిమీద “హ్యాపీ బర్త్‌ డే జ్ఞాపికా!్‌ అని క్రొవ్వొత్తులలో డిజైనింగ్‌, ఆ పక్కనే మరో టేబుల్‌ మీద “వ్యాపీ ఎంగేజ్‌మెంట్‌ డే టు యూ! అని ప్రమిదలతో డెకరేషన్‌! మరోవైపు డిన్నర్‌కు ఆర్ధర్‌కు చేసి తెప్పించిన వెరైటీస్‌ అన్నీ అందంగా అమర్చి, కిందకు వచ్చారందరూ!

శ్రీలత... షన ఫ్రేమించతనుర్జి లో. 201 రెడీ అవ్వడానికి వెళ్తూ పోగ్రామ్‌ చెప్పాడు ఈష్‌ అందరికీ!

“ముందుగా రేవంత్‌ మమ్మాని గుడికి పంపించే ఏర్పాటు! వాళ్ళు పెళ్ళిచేసుకుని వచ్చేలోపు మనమందరం రేవతీ, అనంద్‌ల పెళ్ళి చేస్తాం రిజిస్ట్రార్‌ ఆఫీసులో! ఆ తరువాత రేవంత్‌ మమ్మాడాడ్‌ల ఆహ్వానం, అందరి జంటలూ పైకిరావడం! జ్ఞాపిక బర్త్‌డే సెలబ్రేషన్‌ కేక్‌ కటింగ్‌! జ్ఞాపిక ఫాదర్‌ వచ్చాక రేవంత్‌, జ్ఞాపికల ఎంగేజ్‌మెంట్‌ రింగ్స్‌ మార్చుకోవడం..!”

“ఆగండి! మా డాడీ బర్తిడే గిప్ట?” మధ్యలో ఆపేసింది జ్ఞాపిక.

“,కే.! జ్ఞాపికకు వాళ్ళ ఫాదర్‌ ఇచ్చే బర్త్‌దే గిప్టు చూడడం! ఆ తరువాత అన్ని జంటలూ పూలదండలు మార్చుకోవడం! పూలదండల్తోనే డిన్నర్‌ చేయడం! అందరం జంటలుగా విడిపోవడం! ఇదంతా వి.సీ.ఆర్‌లో రికార్థయి మన జీవితాంతం గుర్తుండేలా నమోదు చేసుకోవడం... ఓ.కే.[ గట్టిగా అన్నాడు.

“ఒ,కే]” అందరూ ఒప్పేసుకున్నారు.

కిందకు దిగబోతున్న జ్ఞాపికను-

“జ్ఞాపీ... ఇదేంటి ఇక్కడ పెట్టావ్‌?” రేవంత్‌ దబాయించాడు.

“పదీ... ఎక్కడా?” తనూ దబాయిస్తూ అడిగి దగ్గరకొచ్చింది!

అందరూ దిగి వెళ్లిపోయారు రెడీ అవ్వడానికి!

మసక చీకటి! ఒకేఒక్క కొవ్వొత్తి వెలిగించాడు శేవంత్‌... 'వ్యోపీ ఎంగేజ్‌మెంట్‌ డే? అనేది.

దగ్గరికొచ్చి “ఏంటీ... ఏదో అన్నావ్‌?” అడిగింది చుట్టూ చూస్తూ.

జ్ఞాపికాకు చేరువగా వచ్చి “మొద్దూ! ఏం లేదూల... ఇలా రా! మమ్మాను పెళ్ళికూతుర్ని నువ్వొక్కదానివే చెయ్యాలి. సరేనా?” చెయ్యి చాస్తూ అడిగాడు.

“ఏం... అంత సెంటిమెంట్‌?” మెత్తగా అడిగింది.

“ఆఉందరూ కోడల్ని పెళ్ళికూతుర్ని చేస్తారు. మనింట్లో నువ్వు అత్తగార్ని పెళ్ళికూతుర్ని చెయ్యాలి! అందరూ కోడలికి హారతి పట్టి ఆహ్వానిస్తారు. నువ్వు అత్తగారికి హారతి పడతావు! అది నేను చూడాలి! జీవితంలో నా భార్య పొందబోయే ఉన్నతత్వాన్ని నేను కళ్ళారా చూడాలి! ఇలాటి బంగారుతల్లిని నాకిచ్చినందుకు మీ డాడ్‌ని నేను కౌగిలించుకుని ధాంక్స్‌ చెప్పాలి... సరేనా?!” అన్నాడు.

“సరే! నీ ఇష్టంగా అంది తలూపుతూ.

“నేనేది చెప్తే అది చేస్తావా?”

• కాదనని తనను కళ్ళనిండా చూస్తూ అడిగాడు.

“వెయ్యను!. నువ్వే నేను చెయ్యని పనులేవీ చెప్పవంతే!” మృదువుగా అంది.

202 శ్రీలత... మ్య ఫ్రేమించకనుర్టి ల?

ఆ చక్కని ఎక్ష్‌ష్లనేషన్‌ ఎక్కడో ఎదలోయల్లో ప్రకంపనాలు లేపి, జ్ఞాపిక వైపు బలంగా తోసింది. తనను నిలువెల్లా పెనవేసుకుని విడవడిన వెంట్రుకలను పక్కకు జరిపి మెడమీద పెదవులానించి ఉండిపోయాడలాగే కాసేపు!

జ్ఞాపిక కూడా కదలలా! కదలాలని అనిపించలా! రేవంత్‌ భుజంమీది జ్ఞాపిక కళ్ళలో “వ్యాపీ ఎంగేజ్‌మెంట్‌ డే అని పంచరంగులు చిమ్ముతున్న కొవ్వొత్తి ప్రతిఫలించింది.

“రేవంత్‌... ఎప్పుడు- ఇంకా ఎప్పుడు మనం ఏకమవుతాం” చెవిలో గుసగుసగా అదిగింది.

“జస్ట్‌! టూ అవర్స్‌లో! రెండే రెండుగంటలు! మన ఎంగేజ్‌మెంట్‌ అయిపోతుంది. నువ్వు నా దానివీ, నేను నీ వాడినీ అయిపోతాను” తనకు మాత్రమే వినిపించేలా చెప్పాడు.

రెండుచేతుల్తో రేవంత్‌ మొహన్ని తీసుకుని తనివితీరా చూసింది! నుదురు, కళ్ళు, ముక్కు, చెక్కిళ్లు అధరాలు, గడ్డం, మెడ, గుండె... ఇలా ప్రతి పార్టునూ పెదాలతో టచ్‌ చేస్తూ, తన ఇష్టాన్ని మౌనంగా తెలిపి గిరుక్కున తిరిగి వెళ్లిపోయింది.

తన చేతిలోని జ్ఞాపిక చెయ్యి జారుతుంటే గుండె జారిపోతున్నట్లనిపించింది రేవంత్‌కు!

“మమ్మా... ఏంటలా కూర్చుండిపోయారు? టైమయింది లేవండీ![” అని తొందరచేసింది జ్ఞాపిక- హాసిని రూమ్‌లోకెళ్లి,

“ఏం... ఇలా బాలేనా? ఇలా చేసుకోకూడదా పెళ్ళి?! ఫర్వాలేదు లే!” అంది సింపుల్‌గా. గులాబీరంగు చీర, జాకెట్‌, చేతికి ఒకగాజు, మెడలో సన్న చైన్‌!

“మీకు ఇలా ఫర్వాలేదేమో... నాకు ఫర్వా ఉంది. ఉండండి... చీర సెలెక్ట్‌ చేస్తా” అని బీరువా తీసి హడావిడిగా వెతికి వయొలెట్‌ కలర్‌ కంచి చీర తీసింది! దాని మీదకి గాజులు, తలలోకి పూలు రెడీచేసి-

“డ్రస్‌ చేసుకోండి మమ్మా... ప్లీజ్‌- నాకోసం!” అంది- అవి చూపిస్తూ, చీర కట్టుకోవడంలో సాయానికి వస్తూ.

“ఇప్పుడివన్నీ వేసుకుంటే అతనే మనుకుంటారు? ఈ వయసులో ఇవ్వన్నీ ఏవిటీ... అని!” అంది.

“అవునూం... మమ్మా- అతనెలా ఉంటారు?” అడిగింది.

“తెలీదు! నేను చూసి కూడా ఇరవై రెండేళ్లయ్యింది!” అంది.

“అంటే... పెళ్ళనుకున్నాక కలుసుకోలేదా?”

“లేదు. ఫోన్‌లోనే మాట్లాడుకున్నాం!”

“మరతను నచ్చకపోతేనో... చూశాక!”

శ్రీలత... మనో. ప్రేమించకోనుర్చిలో. 203 “అతను నచ్చీ, నన్ను మెచ్చీ, చేసుకుంటానని వచ్చిన వ్యక్తే! ఇక నచ్చకపోవడం ఏవుందీ! ఇప్పుడసలు నచ్చాల్సింది మనసు కానీ, శరీరం కాదుగా!”

“అంటే... మాలాగే మీరు కూడా సస్పెన్స్‌తో ఉన్నారన్నమాట- ఎవరెలా మారారో తెలీకుండా!”

“అవునుగొ మెత్తగా నవ్వింది.

“జ్ఞాపికా... గెట్‌ రెడీ! మమ్మా కోసం కారు రెడీగా అని బయటినుండి పిలిచాడు రేవంత్‌.

“మమ్మా కూడా రెడీ!” అని తలుపు తీసి తనను భుజాల చుట్టూ చేతులేసి బయటకు తీసుకొచ్చింది- తల్లి కూతుర్ని తెచ్చినట్టు! పెళ్ళి అలంకరణలో, తలనిండా పూలతో, చేతినిండా గాజులతో, కొంగు చుట్టూ కప్పుకుని నిలబడ్డ అమ్మను చూసి చిత్తరమువయిపోయాడు రేవంత్‌.

“అమ్మా... నువ్వెంత అందమైన దానివమ్మా! అనుకున్నాడు మనసులో!

కొడుకు అలా చూస్తుంటే బిడియపడింది వాసిని!

దగ్గరికెళ్లి మమ్మాను పొదివి పట్టుకుని జ్ఞాపికా, తనూ చెరోవైపునా కదిలివచ్చి కారులో ఎక్కిస్తుంటే... ఇద్దర్నీ చెరోవైపు పట్టుకుని ఏడ్చేసిందా తల్లి! తన బ్రతుకు కోసం తాపత్రయ పడుతున్న బిడ్డల బాధ్యతనూ, (శ్రమనూ, ఆనందాన్నీ చూసుకుని గర్వంగా కళ్ళు చెమరుస్తుంటే... ఇద్దరూ భుజాలు తట్టారు. శ

రేవంత్‌నూ, జ్ఞాపికను నుదుటి మీద ముద్దుపెట్టి పారాణి కాలు కారులో మోపింది సుహాసిని- కొత్త తరవు విజయపు పచ్చిదనంలా! తల్లిదండ్రీ కూతుర్ని అత్తవారింటి పంపుతున్నట్టు- కారులోంచి తల్లి తిరిగి తిరిగి చూస్తుంటే... టాటా చెప్తూ అలానే నిలుచుం పోయారిద్ధరూ. కాసేపటికి తేరుకుని, “గెట్‌ రెడీ! ఆనంద్‌ను, రేవతినీ రిజిస్టార్‌ ఆఫీసుకు తీసుకెళ్లలి. టైమయింది!?”” తొందరచేశాడు రేవంత్‌. “ఒకే. అని అక్కడే చున్నీ విసిరేసి, చుడీదార్‌ విప్పబోయి- చటుక్కున చేవంత్‌ను చూసి, “అరె! నువ్వు అబ్బాయివి కదా! సారీ..!” అని రూమ్‌లోకి పరుగెత్తింది జ్ఞాపక. ఐదు నిముషాల్లో రెడీ అయ్యారిద్దరూ! (ఫెందృందరూ గోలగోలగా వచ్చేశారు. జే సాటిన్‌ రేవతి చీర జారిపోతోందని గొడవపెడితే... పిన్నులు పెట్టినా నిలవకపోలి, రిబ్బన్‌ కట్టారు నడుముకు- చీర జారకుండా! స జ్ఞాపిక ఆ రిబ్బన్‌ చూసి పడీపడీ నవ్వుతూ- “ఇదేంటే పెళ్ళి కాకముందే బాలింతలా కట్టుకున్నావ్‌[!” అడిగింది రేవతిని.

204 శ్రీలత... మనో... ప్రేమించకమర్చిలో

తననూ అదే అన్నా! రిజిస్ట్రార్‌ ఆఫీసులో డౌటొస్తుందే... నేనిప్పుడే డెలివరీ అయ్యి, అలాగే వచ్చేశానేమోనని! నాకీ చీరా వద్దు- ఈ నడుం కట్టూ వద్దూ! అదేదో ఆనంద్‌కు కట్టండే... అంటే వీళ్ళు వినలేదే!” కంప్లయింట్‌ చేసింది... తల్లో పూలు జారిపోతుంటే చూసుకోకుండా!

అవి సర్టుతూ- “వీరలో చాలా బావున్నావే!” జ్ఞాపిక మెచ్చుకుంది.

“నిజంగా... నిజంగా! ఆనంద్‌ చూస్తే డంగ్‌డంగ్‌ అయిపోతాడంటావా?” చిన్నపిల్లలా

గెంతుతూ అడిగింది.

అంతే..!! చీర జారి కాళ్ళ దగ్గర కుప్పలా పడింది!

స్పూర్తీ కామినీ తలలు పట్టుకుని గాఢంగా నిట్టూర్చారు.

“నీ ఈ కోతి చేష్టలు చూసి డంగ్‌డంగ్‌ అయిపోవడానికే ఆనంద్‌ జన్నెత్తి, కళ్ళద్దాలు ధరించి జీవితాన్ని త్యాగం చేస్తున్నాదే వెర్రిమొహమా!” జ్ఞాపిక అసలు విషయం చెప్పేసింది.

మళ్లీ చిన్నగా ఎగిరి చప్పట్లు కొట్టుకుంది.

“ఓ౬.. నో౯ అనరచి, “రెండుగంటలు కష్టపడి కట్టాం కదే! ఒక్క కామెంట్‌తో ఒక్క గెంతుతో జారకొట్టావ్‌ కదే! ఇక మా వల్ల కాదు. నువ్వే కట్టు జ్ఞాపికాగా నీరసపడి సోఫాలో కూర్చున్నారిద్దరూ!

ఇంతలోకి ఆనంద్‌ను తీసుకొచ్చారు.

ఆనంద్‌ సూట్‌లో దర్జాగా, ముందాగా ఉన్నాడు. పెళ్ళికూతురి అలంకరణలో రేవతిని చూస్తూ జారి కింద కుప్పలా పడిన రేవతి చీరని చూస్తూ ఆనందంగా-

"ద్రేవ్లూ! చీర చాలా వెరైటీగా కట్టుకున్నావు! అలా కాళ్ల దగ్గర పువ్వులా చీర! పువ్వులో నిలబడ్డ నువ్వు దేవకన్యలా అనిపిస్తున్నావు. డంగ్‌ అనిపిస్తుంది నాకుగా చెప్పేశాడు గబగబా.

“నిజంగా..౯” దగ్గరగా రాబోయి, చీర అడ్డంపడి ఆగింది.

“నువ్వలా అమాయకంగా అన్ని విషయాలకు డంగయిపోకు ఆనంద్‌! అది చెప్పేవి, చేసేవి నమ్మకు! దాని మొహం నువ్వు కళ్ళద్దాలు పెట్టుకుని చూడు ఆనంద్‌! దాని చీర వువ్వులా, అది వువ్వులో నిలబడ్డ దేవకన్యలా లేదు. చీర ఊడిపోయిన మీసాల్లేని మగరాయుడిలా ఉందిగా అని స్ఫూర్తి హెచ్చరించింది ఆనంద్‌ను!

ఆనంద్‌ కళ్ళద్దాలు పెట్టుకునేలోవు, సరిగ్గా చూద్దామనుకునేలోపు జరగబోయే అనర్ధం ఊహించుకుని, హడావిడిగా ఆనంద్‌కు అడ్డంగా వచ్చి-

“నువ్వు పదవే ముందు!” అని రేవతిని, తన వెనకే చీరనూ మోస్తూ రూమ్‌లోకి నెట్టుకెళ్లారు జ్ఞాపికా, కామినీ!

శ్రీలత... తనల ఫ్రేమించోముకిలో 205 పది నిముషాల్లో అందరూ రిజిస్ట్రార్‌ ఆఫీసుకు వెళ్లి తిరిగొచ్చారు.

ఒక పెళ్ళి దిగ్విజయంగా అయింది.

“మిస్‌ రేవతి... “మిసెస్‌ ఆనంద్‌ అయింది. ఒంటరితనం- ఒంటరితనం కలిసి జంటరితనమయ్యారు. వీడియో కెమెరా వాళ్ళ అల్లరినీ, ఆనందాన్నీ అంగుళం-అంగుళం రికార్డు చేసింది. రేవతీ, ఆనంద్‌ల కళ్ళు ఆనందంతో వర్షించాయి. ఇన్నాళ్లూ వాళ్ళు ఒంటరివాళ్ళనుకున్నారు. ఇంతమంది ఆత్మబంధువులు అందించిన అమ్మలా కనిపించింది జ్ఞాపిక ఆమెకు! అనుకోకుండానే చేతులతో నమస్కరించింది.

వద్దని జ్ఞాపిక తల అడ్డంగా ఊపింది. విజయం సాధించిన గర్వం జ్ఞాపిక కళ్ళల్లో!

వారతిపళ్లెం ఆయన మొహం చుట్టూ తిప్పబోతూ- గుండెలయ తప్పినట్టు ఆగిపోయింది. ఆయన ఆపొద్దన్నట్టు సైగ చేశారు. అన్‌కాన్నన్‌ అవుతూ, అలాగే తిప్పి దాన్ని పక్కనపెట్టి తూలిపడబోతూ... చెమటలు కమ్మిన నుదురు ఎత్తి గుమ్మంవైపు చూసింది.

“డాడ్‌! పూలదండలతో, పట్టుపంచె, లాల్చీలో... డాడ్‌! తన డాడ్‌! తన ప్రాణం! తన ఊపిరి తనకు అణువణువూ ఇచ్చిన డాడ్‌! తన అణువణువూ నిండిపోయిన తన డాడ్‌! పెళ్ళికొడుకు రూపంలో..!”

తూలి పడబోతున్న జ్ఞాపికను వెనుకవైపున్న రేవంత్‌ పట్టుకోవడానికి ముందుకు వస్తూ- తన తల్లి ఎంచుకున్న వ్యక్తివైపు గర్వంగా చూడాలని తల తిప్పాడు.

తెరిచిన నోరూ, విప్పిన రెప్పా అలాగే... అలాగే ఉండిపోయాయి! పడబోతున్న జ్ఞాపికను ఫ్రెండ్స్‌ పట్టుకున్నారు. రేవంత్‌ను పక్కకు జరిపి-

“రండి లోపలికిగొ జంటను ఆహ్వానించారు!

ఆ జంట వచ్చి సోఫాలో కూర్చోగానే అందరూ శిలల్లా నిలబడిపోయారు. ఎవరిలోనూ కదలిక లేదు. జ్ఞాపికకు స్పృహలో ఉన్నా కళ్ళు తెరవలేదు. రేవంజ్‌లో చలనం లేదు.

“బిట్టూ... ఎనీథింగ్‌ రాంగ్‌” తల్లి మనసు శంకించింది.

రేవంత్‌ తేరుకున్నాడు.

“నధింగ్‌ మమ్‌! యార్‌... నథింగ్‌ నథింగ్‌... నా?” అన్నాడు గబగబా ఫ్రెండ్స్‌ వైపు చూస్తూ.

అందరూ “నధింగ్‌! జస్ట్‌... సర్‌ఫ్రైజ్‌” అనేశారు తడబడుతూ!

శరత్‌గారు లేచొచ్చి కూతుర్ని ఒళ్ళోకి తీసుకున్నారు.

“న్చాన్సీ! హనీ... మై డాళింగ్‌! నువ్వడిగిన బర్త్‌డే బహుమతి “అమ్మను తీసుకొచ్చాను... నీకోసం! చూడు... నచ్చిందా?” మెల్లగా తడుతూ అన్నారు.

206. శ్రీలత... మనో... ఫ్రేకుంతోనుక్టి౮

కళ్ళు తెరవలా జ్ఞాపిక అందరివైపు చూశారు! అందరి మొవాల్లో నిరోమయరి

“తను నన్ను పెళ్ళికొడుకుగా చూసి ఆనందంతో షాకయింది! నధింగ్‌ విల్‌ వ్యా ఐదు నిముషాల్లో తేరుకుంటుందిగా అందరికీ అడక్కుండానే సమాధానం చెప్పారాయన.

సుహాసిని లేచి- “జ్ఞాపికా! చూడు... సీ ఇష్టప్రకారమే నేను పెళ్ళిచేసుకుని వచ్చాను... లే” అంది.

“వ్వాట్‌ హనీ ఇష్టప్రకారమా? అదెలా?” అన్నారాయన ఆశ్చర్యంగా.

నన్ను పెళ్ళిచేసుకొమ్మని కన్విన్స్‌ చేసింది త్రనే” అంది సువాసిని తలవంచుకుని.

“ఈజిట్‌! నాకు “అమ్మ” బర్త్‌డే గిఫ్ట్‌గా కావాలని నన్ను కన్విన్స్‌ చేసింది కూర తనే” ఇంకా ఆనందంగా చెప్పారాయన. “వెళదన్‌ మై వైల్స! నీకు కావలసిన మమ్మీ తెచ్చాను... చూడు మరీ! మైడియర్‌ హనీ! డాద్‌ను... వచ్చేశాను. నీకిస్తానన్న గిఫ్టు తెచ్చేశాను! ఆయన మెల్లగా అనునయించసాగారు.

సుహాసిని పూలదండల్లోనే కంగారుగా లోపలికి ఫ్రిజ్‌లో వాటర్‌ పట్టుకొ లిం

అవి సివ్‌చేయించసాగారాయన మెల్లగా! కళ్ళు అలాగే గట్టిగా మూ సుకు క ఉండిపోయింది! ఫెండృందరూ ఎక్కడి వాళ్ళక్మడ్ల గోడకతుక్కుపోయారు మౌనశిలల్లా! ల వాళ్ళ నాన్నను అడిగిన గిప్టేవిటో వాళ్ళకు తెలిసింద్ర “అమ్మ- కావాలంది! కానీ, దో అమ్మను కాదు!... అ్రన్సి వాళ్ళకు అర్ధమైపోయింది. జ్ఞాపిక ఎందుకు కళ్ళు విప్పడంలే తెలిసింది. అత్త కావలసిన వ్యక్తి- అమ్మగా మార వచ్చి నిలబడింది! భర్త కావలసిన థ్రాణ 'అన్నుగా మారి గోడకు అతుక్కుపోయాడు! అన్నీ తెలిస్కి ఏదీ మాట్లాడని విశ్వపుశూన్యం , అందరూ తల తిరుగుతున్న గ్రహాలయిపోయారు. విస్ఫోటనానికి ముందు నిశ్శబ్దమయ్యార! ఇది విజయమా? అపజయమా?

“ఏవయింది మీక్ష! జ్ఞాపికకు ఏంక్రాలేద్రు. కంగారుపడకండి! మీ పార్టీ స్టార్‌ చెయ్యండి... నేను జ్ఞాపికను తీసుకొస్తాను? అన్నారాయన మామూలుగా,

అందరూ అక్కడ్నుంచి క్రద్రిలార్ర మౌనంగా... షామియానాలోకి! రేవంత్‌ అలొగే నిలబడిపోయాడు శిలలా!

అప్పవ్వంత్త] మీకు తెలుసా జ్ఞాపిక నన్ను పెళ్ళికి ముందునుండే “మమ్మా...” అని పిలిచేది! ఎప్పుడూ “శీలాంట్రి మమ్మా కావాలన్స్వ! రేవంశ్‌తో దెబ్బలాదేది... 'మమ్మా నొ షార్టీ' అని! కదూ బిట్టూగా అంది సుహాసిని, త్రల్పూవ్రజ్హు రేవంత్‌ అడ్డదిద్దంగా!

“ఈ అబ్బాయే మనబ్భాయి[ రేవంత్‌ను పిలిచింది సువాసిని

వాళ్ళిద్దరి మృధ్యా చోటిస్తూ... జ్ఞాఫ్తిక్షన్స ఒకచేత్తో గుందెలకదుముకుని, రేవంత్‌ను ఇంకోచేత్తో దగ్గరక్త గ్రీస్ప్రక్షృన్న_ న్‌

శ్రీలత... చుపు ఫ్రేణంచకోనుల్చిలో.. 207

“స్వీట్‌ చిల్డ్రన్‌! వియ అర్‌ వెరీలక్కీ వాసినీ” అన్నారాయన- సువాసిని చుట్టూ కూడా చేతులేస్తూ! వీళ్ళను పిలవడానికొచ్చిన ఫ్రెండ్స్‌ మళ్లీ మౌనశిలలయ్యారు.

శ్రైడీనా... మీరెళ్లండి! నేను జ్ఞాపికను తీసుకొస్తాను” అన్నారాయన- సువాసిని వైపూ, రేవంత్‌వైపూ చూస్తూ!

“పద బిట్టూ! ఆనంద్‌, రేవతిల మారేజ్‌ దే సెలబ్రేట్‌ చెయ్యొద్దూ..” అని హడావిడి పడింది సుహాసిని. అందరూ పైకెళ్షరు.

“వావ్‌. వాటె అరెంజ్‌మెంట్స్‌! రియల్లీ... మీలో చాలా ఆర్టిస్టిక్‌ టేస్ట్‌ ఉంది! ఇదెవరి కోసం?” అన్నారావిడ- వ్యాపీ ఎంగేజ్‌మెంట్‌ డే' అనే టేబుల్‌ మీద అరేంజ్‌ చేసి వెలుగుతున్న కొవ్వొత్తిని చూసి!

“బ్రది ఇంకో కపుల్‌ కోసం! వాళ్ళు రావడం లేదని ఫోన్‌ చేశారు- అన్నీ ఆరేంజ్‌ చేశాక పూర్‌ఫెలోస్‌ కదరా!” అన్నాడు రేవంత్‌!

ఎవ్వరూ పలకలా!

“మమ్మా... వన్‌ మినిట్‌!” అని కిందకెళ్లబోతున్న రేవంత్‌ను చెయ్యిపట్టుకుని ఆపింది సుహాసిని,

“బిట్టు! నా సెలెక్షన్‌ నచ్చలేదా?” అడిగింది సూటిగా.

“మమ్మా...” ఒళ్ళో తలపెట్టుకుని ఏడ్చేశాడు. “నీ సెలెక్షన్‌ చాలా బావుందమ్మా!”

“మరెందుకలా మూడీగా, అదోలా ఉన్నావు 2!

“వాకు ఆనందంగా, చాలా ఆనందంగా, విదోలా ఉంది మమ్మా” మళ్లీ కళ్ళల్లో నీళ్లు: అందరి కళ్ళూ చెమర్చాయి! రేవతికి వెక్కిళ్లొస్తే ఆనంద్‌ పొదివి పట్టుకున్నాడు.

“ఆర్‌ యు హ్యాపీ? లేపోతే ఇప్పుడే పెళ్ళి కాన్సిల్‌ చేసుకుంటాను” లాలనగా అంది.

“నో! ప్లీజ్‌... అలా అనొద్దు! నేను చాలా హ్యాపీ! కదరా! ఇవన్నీ మేమే అరేంజ్‌ చేశాం! నీకూ, డాడ్‌కూ పూలదండలూ,; అందరికీ కూడొ వూలదండలూ! జ్ఞాపిక బర్త్‌డే కేక్‌! ఇంకా బెలూన్స్‌... ఇంకా బంతిపూలు! బాలేదా... బావున్నాయి కదా! ఎంత ఆనందంగా ఉందో నాకు!” ఏడుపూ, నవ్వూ కలిపి మాట్లాడేస్తున్నాడు. “వ్రవ్చండిరా... మాకూ ఆనందంగా ఉందని!” ఒక్కో ఫ్రెండ్‌ దగ్గరకెళ్లి షోల్డర్స్‌ మీద కొడుతూ అడిగాడు- “చెప్పండిరా... ఆనందంగా లేదూ! అనందంగా లేదూ!” అని.

రేవంత్‌ బాలెన్స్‌ తప్పుతున్నాడని అర్ధమయింది అందరికీ!

కళ్ళల్లో నీళ్లు కనబడకుండా" “జస్ట్‌ మమ్మా... దీపాలు వెలిగించేయండి. నేను డాడ్‌ను తీసుకొస్తా” నని కిందకు వెళ్లాడు.

208 శ్రలత.. మనో ్రేటంచోస్కులో

జ్ఞాపిక దాడ్‌ను వాటేసుకుని వెక్కిళ్లు పెడుతోంది! మును రిసీవ్‌

“నో హనీ! ఏవయింది నీకు? నువ్వెంతో నర్‌(ప్రైజింగ్‌గా అ ఇప్పుడే చేసుకుంటావనుకున్నా! ఇంత ఎమోషన్‌ వస్తుందనుకోలా! నీకిష్టం లేదా చెప్పు మనింటికి వెళ్లిపోదాంగా అన్నారాయన కూతురి తల అదిమిపట్టుకుని.

“డాడ్‌... ప్లీజ్‌ కమ్‌ అప్‌?” అన్నాడు రేవంత్‌ వెళ్లి. ంం

| మా దాద్‌ను “చాద్‌ అనాష్మి మా డాడ్‌ నాకు మాత్రమే డాడ్‌! నీక్కాదు వెళ్ళు! డాడ్‌! డాడ్‌! డాడ్‌!” మళ్లీ ఏద్చేసింది. పక

“జ్ఞాపికా...” స్థిరంగా పిలిచాడు శేవండ్‌. చివుక్కున తలెత్తింది జ్ఞాప కరికి ఒకరు

“ఎన్నో సంవత్సరాలు మనకోసం ఒంటరిజీవితం గడిపి, ఇప్పుడు ఒ దబాప్పాలు తోడై కల్యాణంగా తిరిగివచ్చిన దంపతులను కన్నీళ్లతో రిసీవ్‌ చేసుకోవచ్చా! ఆనం మనిద్దరం అందించాలిగానీ! షాక్‌లో నుంచి బయటకు రా! వాస్తవంలో నిలబడు! ఈ పెళ్ళీ ల్రేపకుకి పట్టుబట్టి చేశామన్న విషయం గుర్తుతెచ్చుకో! ఆ జంట హృదయాల్లో అలజడి ఇన్‌డైరెక్టుగా విషయాన్నీ నిజాన్నీ తెలియజేశాడు.

వెక్కిళ్ళు ఆపేసింద్ర జ్ఞాపిక. లేచి ని్య్విడ_

“సారీ డాడ్‌! మీరు పైకెళ్లండి... నను (్రెషయ్యి వస్తాను అంది!

ఆయన పైకెళ్తూ “శేవంత్ర్‌,.. ప్టాన్లన్స తీసుకురా! అన్నారాయన.

యుకే డాడ్‌ అన్నాడు.

విసురుగా నెట్టింది రేవంత్‌ను- “ద్రాడ్డ అనొద్దు... మా డాద్‌ను!” అంది.

“మరి- మా మమ్మా భర్త నాక్రేవన్రజ్రార్చపాం సూటిగా అడిగాడు. ల్లోకి

“అప్పుడు నువ్వు నాకేమవృత్రాన్లో తెలుసా?” కాలర్‌ బిగించి పట్టుకుని కళ్ళళా చూస్తూ అడిగింది,

“అన్నయ్య! చెప్పాడు స్థిరంగా!

ఒక్క నెట్టు నెట్టింది!

వెళ్లి గోడ్రక్రు కొట్టుకున్నాడు. నిన్ను

ఇన్షేన్సీ పెళ్ళి ఒప్పుక్రోన్సు న్మాక్ట పెళ్ళి ఇష్టం లేద్సు! నాకీ అమ్మ వద్దు! నేను వదులుకోలేను” పిచ్చిగా అరిచింది. లో

“కూల్‌డౌన్‌ జ్ఞాపీ! తర్వాత పం జరుగుళుందో జరుగుతుంది. ఈరోజు ఎ జరగాలో అలా జరగన్వీ= అని దగ్గరక్ష తీసుకోటోయ్రాద్రు_ అనునయించడానికి! క్‌

“డోంట్‌ టచ్‌ మీ? దూరంగా జరిగ బాత్‌రూమ్‌లోకెల్లి తలుపేసుకుంది. బాత్‌రో డోర్‌ కాన్సుక్సన్సి వెక్కివెక్కి ఏద్వసాగంది! వెక్కిళ్లు బయృట్రక్ష్ర వినిపిస్తున్నాయి.

శ్రీలత... మనల ఫ్రేమించకసున్సిలో.. 209

“న్సాక్సు మాత్రం తెలుసా... మా మమ్మా మీ డాడ్‌ను సెలెక్ట్‌ చేసుకుంటుందని! నేనూ నీలా అనుకున్నవాడ్నేగా! ఇందులో నా తప్పేం ఉంది... నన్నెందుకు దూరం చేస్తున్నావ్‌! నా దోషం ఏవిటీ?” తలుపు ఇవతలినుండి అడిగాడు.

గుండెబరువు మోయలేని బాధ వినిపించింది జ్ఞాపికకు- రేవంత్‌ గొంతులో!

రెండు నిముషాల్లో ఫ్రెష్‌ అయ్యి తలుపు తీసింది.

“జ్ఞాపీ... నాకూ ఏంచెయ్యాలో అర్థంకావడం లేదు! ఈరోజు జరిగేవి జరుపుదామా? లేక- ఆ జంటని వివాహం కాన్సిల్‌ చేసుకొమ్మని అదుగుదామా?” చెయ్యి పట్టుకుని కళ్ళల్లోకి సూటిగా చూస్తూ అడిగాడు.

అతడి చెయ్యి మృదువుగా విడిపించుకుని దూరం జరుగుతూ అంది-

“జరిగేది జరగనిద్దాం!” నిర్లిష్తం నిండుకుందప్పటికే తన కళ్ళలో!

ఇద్దరూ పైకెళ్లారు! అందరూ విడివిడిగా ఏదో పనిచేస్తున్నట్టు యాక్షన్‌లో ఉన్నారు. వీళ్ళు పెదాలు సాగదీసుకుని, లేని నవ్వును తెచ్చుకుని, సంతోషాన్ని పూసుకుని డిన్నర్‌ కానిచ్చి ఎక్కడివాళ్ళు అక్కడకు బయజ్టేరారు!

జ్ఞాపిక హాస్టల్‌ కెళ్లిపోయిఐది గర్స్‌తో! రేవంత్‌ (ఫ్రెండ్స్‌ రూమ్‌కెళ్లాడు- ఆ జంటను అంతకుముందే అలంకరించిన గదిలో వదిలేసి!

ఆ జంట మురిసిపోయింది. తమ పిల్లలు చిట్టిచిట్టి చేతుల్లో నిర్మించిన తమ వైవాహిక జీవనాన్ని చూసుకుని! “ఇలాంటి పిల్లలిద్దరికి తల్లీతండ్రీ కొవడం మన ధన్యత! అనుకుంది. ఆ ధన్యతలోనే మమేకమయింది!

ఆరాథ్రే, కాళరాత్రయింది మరో జంటకు! జ్ఞాపిక నోరుతెరిచి మాట్లాడకుండా రాత్రంతా అలానే గోడకానుకుని కూర్చుండిపోయింది. తమ ఫ్రెంద్‌కు తోడుగా అమ్మాయిలు కూడా అలాగే ఉండిపోయారు మౌనంగా! జ్ఞాపికను ఓదార్బాలన్నా- ముందనలు వాళ్ళు షాక్‌ నుండి తేరుకోలా!

రేవంత్‌ పరిస్తితీ అంతే! బాయ్స్‌ కూడా అంతే! కానీ, రాత్రి ఆగలేదు. ఒకవైపు ఓడిపోయామని, అలిసిపోయామని అనుకున్న జంటకు అలసట తీర్చిన రాత్రి! ఇంకోవైపు గెలిచామని విర్రవీగే జంటను నిర్వీర్యం చేసిన రాత్రి! గడిచిపోయింది తెల్లవారురూముగా! నాలుగు కళ్ళు ఆనందంతో మూతపడలేదు.., నాలుగు కళ్ళు ఆవేదనతో మూతపడలేదు! అందుకేనేమో... జీవితాన్ని ప్రాక్టికల్‌గా తీసుకున్న తీతీ చేత కూడా జీవితం-

“ఎక్ష్మడో దూరాన కూర్చున్నాను -

ఇక్కడి మా తలరాతలు రాస్తున్నాను!

చిత్రమైన గారడీ చేస్తున్నావు-

210 శ్రీలత... మస ఫ్రేషించకముల్షి లో

తమాషా చూస్తున్నావు!

అని వ్యరి నెట్టించింది! నిప్పులు కక్కిన కలం నిరాశను రాల్చింది! నికి

“కాలమా... జీవితాలు నీ చేతిలో తోలుబొమ్మలు- ఆడించు... ఆడించు! రలు కట్టుబడ్డవాళ్ళం... మనసులను హింసించు! మౌనంగా హసించు! నిన్ను మించిన షా నువ్వే లేరు! నిన్ను మించిన ప్రాజదాతలూ లేరు! హత్య చేసేదీ నువ్వే ప్రాణం పోసే రూమా! కాలమా... చతక్రంలా తిరుగుమా! బాధలకు, వ్యధలకు మందేసి నవ్వులుగా మార్చు అని (ఫెంద్సందరూ కోరుకున్నారు... తామేమీ చెయ్యలేక!

శం ఏ౦ు్కు: ఏమని ఆలోచించాలి? 1

అమ్మాయిలు సెలవులకు వోస్టల్‌ ఖాల్లీవేస్ప కాంత్‌, కామినిల రూమ్‌కొచ్చేశోో తమకంటూ పోర్షన్లు వెత్సుకుని కాన్చరాలు పెట్టుకోవడానికి సిద్ధమయ్యారు! డాలనే

రెండురోజులుగా క్రాంత్‌కు జ్వరంగా ఉందనీ, తను తనకు కనిపెట్టుకుని ఉం వంకతో రేవంత్‌ ఇంటికి వెళ్లడంలేదు, దం

“ఈ ఇయర్‌తో అందరం విడిపోతాం గన్సక్త_ రెండు, మూడురోజులు ఈం గొ కలిసి ఉండాలనుకున్నామనే నెపంతో జ్ఞాపిక ఇంట్రిక్తి రమ్మన్న తండ్రిమాటను వృదునే (తోసిపుచ్చింది.

ఆ తర్వాతయినా వెళ్లాలిగా!

ఎక్కడికి వెళ్లాలి వ్ర బంధుత్వంతో వెళ్లాలి?

కోడలు కావాలనుకున్న ఇంట్రిక్రి కూతురిగానా?

భార్య కావాలనుకున్న వ్యక్తికి చెళ్లెల్పగా్యా? కదుకుని

ఇన్నిరోజులుగా ఒకరిమీద ఒకరు పెంచుకున్న ప్రేమను ఒకేసారిగా చంపేసు ॥ అన్నాచెల్లెళ్ళయి పోవడం సాధ్యమ్షూ? ఎన్నోసార్లు త్రమకంత్రో, మమకంతో పెనవేసుకు ని హృదయాలు ఏమీ ఎరగనట్లు అన్నాచెల్లెళ్ళుగ్గా ఉండిపోవడం సాధ్యమా? అలాకొద అన్నాచెల్లెళ్ళ వర్పుస్తలో పెళ్ళిచేసుకోవడ్రం సాధ్యమా?

ఎవరిద్పి నేరం? ఎవరిక్రి శిక్ష? ఏవిటి పరిష్కారం? వ్‌ నీద్ధాంతాన్ని అొము అమలుపరచాలనుక్తున్నారో_ అదే తమ జీవితాలను తారుమారు చేసేస్తే ఆ పసివృదయొ ఏ నిర్ణయాలు తీసుకోగలన్ర

శ్రీలత... మననం ఫ్రేముంతోనుర్చిలో 211

అసలు ఏ సిద్ధాంతకర్త తను తన సిద్ధాంతానికి బలికాకుండా ఉన్నాడు కనుక? బలికాందే కానీ ఆ సిద్ధాంతం సాగదు గనుక, వీళ్ళు కూడా అందరి సిద్ధాంతకర్తల్లా అతిచిన్న వయసును బలి చేయాల్సిందేనా? ఎవరిస్తారు జవాబు? ఏ సంస్కృతిలో దాగుంది దీనికి ఊరట?

అందరూ జంటలుగా కూర్చున్నారు!

రేవంత్‌, జ్ఞాపిక దూరంగా ఒకరికొకరు సంబంధంలేనట్టు మౌనంగా, ఎవర్తికీ ఎవరూ తెలీనట్టు నిర్లిప్తంగా.

ఎన్నో చర్చలు, ఎన్నో సిద్ధాంతాలు, ఎన్నో అభిప్రాయాలు ఖరాఖండీగౌ వాదించుకున్న ఆ యువతరం- “ఈ అన్నాదెల్లెళ్ళకు వైవాహిక బంధం వేయాలా? ఆ ప్రేమజంటను అన్నావైల్లెళ్ళుగా విడదీయాలా?... అనేది చర్చించడానికి మాట పెగలనీని మౌనం! చర్చనీయాంశం కానీని స్తబ్దత! ఊహించని, ఎన్నడూ ఉదాహరణగా కూదా వినని సమస్య! ఆమె ఎదురుగా నిలబిడి తీర్పు చెప్పమంటోంది యువతరాన్ని!

అందరూ భోంచేసి, నిద్రపోయి మాట్లాడి కెండురోజులయింది! మౌనం... మౌనం... మౌనంలోంచే ఘర్షణ! అప్పటివరకూ క్షణం కూడా అల్లరి చేయకుండా ఉండలేని అమ్మాయిలు జీవితం ఇచ్చిన పెద్ద షాక్‌కు జడత్వంలో మునిగిపోయారు... స్పందన లేకుండా!

రేవంత్‌ వైపు కళ్ళెత్తి కూడా చూడలేదు జ్ఞాపిక ఈ రెండురోజులూ! చూస్తే... తనలో ఏ సుడిగాలి రేగో అతనివైపు చుట్టుకొమ్మని నెట్టేస్తుందనే భయంతో, తనలోని (పేమ అతని బాహువుల్లోకి తరిమేస్తుందనే బిడియంతో, తనలోని మమత్వం అతన్ని చుంబిస్తుందనే బెదురుతో! తనలోని అణువణువులోనూ నిండిన “తని అనే భావం అతనిలో ఇమిడి పొమ్మంటుందనే చేతకానితనంతో!

యనస్తా.. (ేమించకే నువ్విలా!”

(మనసా... (ేమించకే నువ్విలా

(మనసా... (ేమించకే నువ్విలా!”

ఎన్నిసార్లు హిస్పటైజ్‌ చేసుకున్నా- మొండి మనసు ఇలాగే ప్రేమిస్తాను. మరణించినా సరే? అని మొండికేస్తుంటే ఎలా బుజ్జగించుకోవాలో తెలీక ఘర్షణపదుతూ!

ఎన్నో పుస్తకాలు చదివి, ఎన్నో (ప్రపంచ సిద్ధాంతాల్ని అవలీలగా వల్లించి, సరం వివరించే లేవంత్‌ మేధస్సు కూడా- ఈ సిద్ధాంతాన్నెలా జీర్ణంచేసుకోవాలో తెలీక- గానుగ నలిగి తైలం చిమ్ముతోంది. ల

ఎలా..? (ఢుమించుకుని భార్యాభర్తలయిన సిద్ధాంతం తెలుసు! డ్రుమించుకుని ఓడిపోయి మరణించిన సిద్ధాంతం తెలుసు! (ప్రేమించుకుని దూరమయి విరహంలో మరిగిన

212 శ్రీలత... షప. ప్రేడుంచకోసుల్జిలో సిద్ధాంతం తెలుసు! ప్రేమించుకుని ఒకరినొకరు మరొకరికి త్యాగం చేసిన సిద్ధాంతం తెలుసు! కానీ, ఇలా (ఢ్రేమించుకుని అన్నాచెల్లెళ్లయిన సిద్ధాంతం మాత్రం తెలీదు! దానికి పరిష్కారం ఎక్కడా చదవలేదు. ఎలా చర్చించగలడు? ఏమని వాదించగలదు? కనురెప్పలు ఎత్తని జ్ఞాపికను లాలించుకుని, బుజ్జగించుకుని, &దార్చుకోవాలని ఉంది! కానీ, ఏ అనుబంధంతో..? ప్రియతమగానా? అన్నయ్యగానా? తన కోమలత్వాన్ని కోటి ఘర్షణలు కాటేస్తుంటే వవీచేయకుండా దూరంగా కూర్చున్న తన జన్మపై తనకే అసహ్యం అనిపిస్తోంది. అందుకే తనూ కళ్ళు మూసుకున్నాడు. ఎన్నో సమస్యలకు తలొక అభిప్రాయం చెప్పి అండగా నిలచిన స్నేహబ్బృందం మాటలు కోల్పోయి- వాళ్ళూ నిస్సత్తువగా దృష్టినీ, సృష్టినీ మరిచిఉన్నారు. ఏం చెయ్యమని చెప్పాలి? తమకోసం ప్రతిక్షణం ఆరాటపడి, అలమటించి, ఒకే ఆత్మలుగా జీవించిన ఆ జంట మనోవేదనకు పరిష్కారం వమని చెప్పాలి? “మీరు పెళ్ళి చేసుకోవచ్చు!” ఈష్‌ మౌనాన్ని ఛేదిస్తూ అన్నాడు. ఎవ్వరూ కళ్ళెత్తి కూడా చూడలా! “ముస్తిమ్‌ సంస్కృతిలో అన్నావెల్లెళ్ళ వివావాన్ని సంస్కృతి అనుమతించింది! కాసేపు మీరు హిందువులమని మర్చిపోతే చాలు!” కంటిన్యూ చేశాడు. “వాళ్ళ పెళ్ళి సంనృృతీ, సమాజం కోసమా? వాళ్ళకోసమా?” క్రాంత్‌ కళ్ళు తెరవకుండానే అడిగాడు. “సంన్మ్కతి కోనమంటే నమర్భింవులు వెతుక్కోవాలి! వాళ్ళకోనమే అయితే అంతరాత్మలను ఆదేశం అడుక్కోవాలి!” ఆనంద్‌ అన్నాడు. “ఏ సమస్యయినా ప్రాపంచిక సమస్యగా ఆలోచించాలనుకుంటే... ఇదసలు సమస్యే కాదు” ఈష్‌ అన్నాడు. “కిస్టియన్‌ సంస్కృతి ఆదిలో 'ఆడమ్‌ అండ్‌ ఈవ్‌ సంతానం. ఆడామగా అన్నావెల్లెళ్ళే వివాహం చేసుకున్న కధనం ఉంది” కామిని మరో ఉదహరణ. “అసలు ఏ సంస్కృకైనా ఆదిమతెగలలో ఆ తెగలలోనే, ఆ కుటుంబంలోనే వివావోలు జరిగేవి... అన్నాదెల్లెక్ళ మధ్య!” స్ఫూర్తి మరోపాయింట్‌. జ్ఞాపికా, రేవంత్‌ గోడకు తలాన్చి కూర్చుని కళ్ళు కూడా తెరవలేదు. వింటున్నారో, లేదో కూడా తెలీదు. “అన్నావెల్లెళ్ళంటే... ఏకరక్త సంబంధీకులు అయిఉండాలి. మీరు ఏకరక్ష సంబంధీకులు కారుగా! ఏదో ఒక సంఘటనతో ఆ వరుస కలిసింది! ఇది కేవలం సెంటిమెంటే! మీరు అన్నాదెల్లెళ్ళమని అనుకోనకృర్లేదేమో!” ఈష్‌ సవరించచూశాడు.

శ్రీలత... మసన ఫ్రేరమించననుల్చిలా.. 213

“అసలు వకరక్ర సంబంధీకుల మధ్య వివాహంవల్ల సంతానం బలహీనమవుతుందనే కారణంతో అన్నాచెలెళ్ళ వివాహలు న సంస్కృతైనా నిషేదించింది! అంతేకానీ, అదేమంత నేరం కాదు! అందులోనూ మీరు ఏకరక్త సంబంధీకులు కారు!” రేవతి అభిప్రాయం చెప్పింది.

“మీరు అన్నాదెల్లెళ్ళమనే భావనలో పడకుండా ఉంటే గనుక- వివాహం నేరమేమీ కాదు” ఆనంద్‌ తనవంతు బలం ఇచ్చాడు.

'ఆలోచించాల్సింది- వీళ్ళు అన్నావెల్లెళ్ళని కాదు! వీళ్ళ తల్లిదండ్రులు భార్యాభర్తలా, కాదా... అని! వీళ్ళ మనసులు మాత్రమే ఏకమయ్యాయి. కానీ, వాళ్ళు సాంఘికంగా, భౌతికంగా, నైతికంగా భార్యాభర్తలయ్యారు! కనుక వీళ్ళకు అన్నావెల్లెళ్ళనే సాంఘికభావం- వీళ్ళెంత కాదన్నా వెన్నంటి తరిమికొడుతూనే ఉంటుందేమో!” ఈష్‌ సాలోచనగా అన్నాడు.

మళ్లీ అందరూ మౌొనమయ్యారు... ఏ సమాధానంతో వాళ్ళని సంతృప్తి పరచాలా... అని! ఎవరి పాయింట్‌ వాళ్ళకే అసంపూర్తిగా అనిపించింది.

“పేమ” రెండక్షరాల మనోభావన! ఏ మనోభావనకీ లేనంత (ప్రాముఖ్యత దీని కెందుకుందో! అదెవ్వరూ ఘర్షణ పదందే గెలిపించదనేమో! (ప్రేమ తేలికగా లభించేదయితే దానికంత (ప్రాముఖ్యత ఉండేదికాదేమో! గాఢంగా (ప్రేమించుకున్న అన్ని వృాదయాలను విడదీసి తీరాలన్న ముగించే (పేను సిద్ధాంతమేమో! ప్రేమ అన్ని భావాలనూ దాటి ఉన్నతంగా యుగయుగాలుగా నిలిచిందంటే... విడదీసే లక్ష్యాన్ని పెట్టుకున్నందుకేనేమో! ఆ లక్ష్యం దానికి లేకపోలే-

సలీం- అనార్మలిల పరిచయం అందరికీ అయ్యేది కాదు.

లైలా- మజ్నూ ప్రపంచానికి గుర్తుందేవారు కాదు.

రాధాకృష్ణులు అమరులయ్యేవారూ కారు.

రోమియో- జూలియట్‌ల ప్రసక్తి ప్రపంచంలో నిలిచేది కాదు.

పార్వతీ- దేవదాసు రచనం సాగేది కాదు.

తాజ్‌మహల్‌ నిర్మాణం జరిగేది కాదు.

ఖాగ్యనగరం వెలిసేదీ కాదు!

హృదయాలను కత్రిరిస్తేనే ప్రేమ! జీవితాలను విడదీస్రేనే (ప్రేమ! అందులోనే వ్యక్తిని అలమటింప చేస్తేనే ప్రేమ! మౌనంతో మారణహోమం చేస్తేనే శ్రేమ! దానికి త్యాగమనే పేరు పెడితేనే (ప్రేమ! నిట్టూర్పుల మధ్య రగిలిస్తేనే (ప్రేమ! నిరాశల మధ్య కొట్టుమిట్టాడిస్తేనే (పేమ! మనసును చంపేసినా, ఏదో ఆశతో శరీరాన్ని జీవశ్చవంలా (బ్రతికిస్తూ బాధపెట్టేదే (ప్రేమ! ఏ ప్రేమికుల కథ నుఖాంతం అయ్యింది కనుక?! సుఖాంతం అయ్యాక [ప్రేమకు నిలువదేమో గనుక! విలవిలలాడించకుండా ఎవరిని అలరారించింది (ప్రేమ? విడదీసి

214 శ్రీలత... ష్యపవోఒ ప్రేమించతోనుర్చిలో నవ్వకుండా ఎవరిలో జీవించింది (ప్రేమ? అందుకే విడదీసి తన ఉనికిని నిలుపుకుంటుంది కనుకే... అన్ని భావాల్లోనూ అది అమరత్వం పొంది అజరామరమయింది. ఏదో ఒక కారణంతో విడదీసి తీరుతుంది తన ఉనికి కోసం! (ప్రేమంత నిర్ధాక్షిణ్యం ఇంకేదీ లేదు... మధురమైన మనోవేదన (ప్రేమ!

మనసా... (పేమ జోలికి పోకే! జీవించీ మరణించకే! దాన్ని ఆ్యశయించి ఓడిపోయి రోదించకే! దానితోబాటు గుండెలు రక్తస్తిక్తం చేసుకుని జన్మలను ధారవోయకే! వదో ఒక కారణంతో నిన్ను నీవు (ప్రేమలోపడి బలిచేసుకోకే!

“మనసా... (ప్రేమించకే నువ్విలా!”

“మనసా... (పేమించకే నువ్విలా!”

'మనస్సా... (ప్రేమించకే నువ్విలా? |

రేవంత్‌ ఎంత అదిలించినా, అజమాయిషీ చేసినా, ఆజ్ఞలు జారిచేసినా... కళ్ళు తెరిస్తే ఎదురుగా ఉన్న తన జ్ఞాపీని, తన హనీని, తను గెలిచి సాధించుకున్న అపురూప బహుమతిని, తనలోని తనను వదులుకోలేనని మూర్ధిస్తున్న మనస్సును- వాస్తవం బాక్సింగ్‌ దెబ్బలతో బాధపెడుతూంటే... కళ్ళు రక్తం వర్షిస్తున్నాయి! రెప్పల్ని దాటి రక్తం గుండెల్ని తడుపుతోంది!

కళ్ళు మూసుకుని రెందురోజుల్నుండీ ఒక్కమాట కూదా మాట్లాకుండా- మౌనమైన తమ నేస్తాలను ఏమని పలకరించాలో, ఏమని ఓదార్చాలో, ఏమని సమర్ధించాలో, ఎలా పరిష్కరించాలో... ఏవీ- ఏవీ తెలీక అందరూ తలా ఒకవైపు జంటలుగా సాగిపోయారు... వాళ్ళిద్దర్నే నిర్ణయించుకోమన్నట్న!

ముందుగా రేవంత్‌ కోలుకున్నాడు! “జ్ఞాపీ... ఇంటికెళ్టాం!” లేస్తూ అన్నాడు.

“ఎవరింటికి?”

“వ్వునింటి కి!”

ఇమ్సనింటికంటే..?”

“మన అమ్మానాన్నల ఇంటికి!”

“వైళ్లి,,?”

“ఉందాం!”

“డ్షిండి., 2౫

“వాళ్ళకు విషయం చెప్పేద్దాం!”

“ఏమని..?”

“మనం (ప్రేమించుకున్నామని[!?”

శ్రీలత. మరో ఫ్రేముంచముల్టిలో.. 215

“క్రేపు మనకు పుట్టబోయే బాబూ- పాప (ప్రేమించుకున్నామంటే నువ్వేం చేస్తావ్‌?”

“అది వీలుకాదు! నేనొప్పుకోను.”

“ఎందుకు?”

“వాళ్ళిద్దర్నీ మనమే కంటాం గనుక! చిన్నప్పటినుండీ మనం అన్నాదెల్లెళ్ళమనే ఖభావనలోనే పెంచుతాం కనుక”

“ఇప్పుడు మీ మమ్మా, మా డాడ్‌ కూడా మనం అలానే భావించుకుంటున్నాం అనుకుంటున్నారు. మనమీ విషయం చెబితే వాళ్ళకు వాళ్ళు దోషులయి జీవితాంతం కుమిలిపోతారు. తాము చేయకూడదని నేరం చేశామని తమని తాము శిక్షించుకుంటారుకొ

“మరేం చేద్దాం..?”

జ్రల్రీద్సు! ఏదో ఒకరూపంలో నిన్ను చూడకుండా నేను బ్రతకలేను! చూస్తూ దూరంగా కూడా బ్రతకలేను”

“నేనూ అంతే! పరిష్కారం ఏమిటి?”

“ఇ్రల్రీద్రు! నేను నన్‌గా వెళ్లిపోతాను.”

“వద్య!

“ప్టిం,.2”

“నవ్వు అమ్మానాన్న సంరక్షణలో ఉండు! నేనే దూరంగా వెళ్లిపోతాను.”

“ఉజల్లిపోయి?”

“జీవంతో ఉంటాను! చివరిక్షణంలో నిన్ను కలుపుకుని వెళ్లేందుకు!”

“ఇప్పటివరకూ నేను..?”

జ్బల్ళి చేసుకో! అమ్మానాన్నలకు ఆనందం కలిగించు.”

చివ్వన లేచింది!

రేవంత్‌ దగ్గరికొచ్చి కళ్ళలోకి చూస్తూ-

“దయచేసి పెళ్ళికొడుకును వెతికి నువ్వే ఆ మారణవోనుం చేస్తావా? అందులో పడి నేను కాలుతూ విలవిలలాడుతుంటే చూసి జనందిస్తావా?” అడిగింది కోపాన్ని కంట్రోల్‌ చేసుకుని!

గోడవైపు తిరగబోయాడు రేవంతే.

అతడి భుజాలు పట్టి తిప్పి- ఇీక్సు సోదెలా వచ్చింది నన్నింకో పెళ్ళి చేసుకొమ్మని చెప్పడానికి! వాల... నేను మరబొమ్మనా! కాలం,ఆడే ఆటకు కాళ్లూ, చేతులూ కదపడానికి? చెప్పు... ఇంకోసారి చెప్పు! చెప్పు చూద్దాం! మళ్లీ పెళ్ళి చేసుకొమ్మని చెప్పు! చెప్పు!” పిచ్చిగా గుప్పెళ్ళతో ఛాతీ మీద ఇష్టం వచ్చినట్టు కొట్టసాగింది హిస్ట్‌రిక్‌గో!

216 శ్రీలత... మువనోఐ. ఫ్రేమించీశనుల్సిల? ఆపడానికి ఏమాత్రం ప్రయత్నించలా రేవంత్‌! ఆ శిక్ష తనకు సరిపోదనిపించింది. ఆ మనసును పట్టుబట్టి వెంటబడి గెలుచుకుని- ఇప్పుడు “ఇంకో పెళ్ళి చేసుకో? అన్న తనకు ఆ శిక్ష ఏమాత్రం సరిపోదనిపించింది! తనను కత్తితో కుళ్ళబొడిస్తే బావుండదు ననిపించింది. కొట్టీకొట్టీ అబసిపోయి, రెండుచేతుల్తో మొహం కప్పుకుని వెక్కివెక్కిపడుతూ కూర్చుండిపోయింది జ్ఞాపిక! ణు లేపి గుండెలకు హత్తుకుందామని వంగి, తనను ముట్టుకోబోతూ ఆగిపోయాడు. తనకా అదృష్టం లేదు... తనకా అద్భష్టం లేదు. తన జ్ఞాపీని తను హత్తుకునే హక్కులేదు! అలాగే శిలలా, రాయిలా నిర్జీవంగా ఉండిపోయాడు- 'వద్దే మనసా... (ప్రేమించకే నువ్విలా?" అని అదిలిస్తూ! సమాజం కోసం కాదు! సంస్కృతి కోసం కాదు! అంతరాత్మల కోసం కాదు! అమ్మానాన్నల కోసం, వాళ్ళిద్దరూ తమకోసం పోగొట్టుకున్న జీవితం అందించడం కోసం... తామిద్దరూ గుండెలోని ఆ ('ప్రేమశబ్దాన్ని పెకివించాలని చూసీ, వీలుకాక కూకటివేళ్లు కదిలిరాక- పైగా... గుండె ఛిద్రం కాగా; ఆ చితికిన చిత్తడిలోంచి నిర్ణయం తీసుకున్నారు. జ య లే ఇంటికొచ్చిన పిల్లలిద్దర్నీ “ఎన్ని రోజులుంటే మీ ఫెండ్స్‌తో మీకు తృప్తి తీరుతుందీ? చక్కగా అందరూ ఇక్కడే ఉండొచ్చుగా! మేం కూడా మీతో కలిసి ఎంజుయ్‌ చేసేవాళ్ళంగ ముద్దుగా కోప్పడింది మమ్మా. “సరేలే హాసినీ... ముందు వాళ్ళను ్రెష్ప్‌వ్వ నివ్వు” మెత్తగా పిల్లల్ని సమర్ధించారు శరత్‌గారు! అప్పటికే వాళ్ళిద్దరూ ఎంత సన్నిపాతం అయిపోయారో అర్థం అయిపోయింది రేవంత్‌, జ్ఞాపికలకు! ఎన్నోఏళ్ల నుండీ సంసారజీవితం గడిపిన వాళ్ళలాగా, పాత దంపతుల్లాగా అనిపించసాగారు. ముభావంగా ఉన్న పిల్లల్ని చూసి- 1'ఫెండ్స్‌ను విడిచిరావడం వలన?” అనుకున్నారు సాయంత్రం గదిలో బోర్లాపడుకున్న జ్ఞాపికను లేపి “జుట్టు చూడు హనీ- ఎంత చిక్కుపడిందో! లే... ఆయిల్‌ రాసి చిక్కు తీస్తాను! హెడ్‌బాత్‌ తీసుకుందువు!” అని కూర్చోబెట్టి మెత్తగా చిక్కుతీస్తూ- “ఎంతబావుందో... నీ జుట్టు! పెంచుకుంటే ఇంకా బావుంటుంది.

శ్రీలత... తనో ఫ్రేమించకోముర్చిటో.. 217 ఇక హెయిర్‌కట్‌ చేసుకోకు. ఇన్నాళ్లూ వొస్టల్లో ఉన్నావు కనుక కోంబింగ్‌ ప్రాబ్నమ్‌! ఇకనుంచీ నేను రోజూ చిక్కుకీసి, జడేస్తాను... సరేనా!” అంటూ సువాసిని మెత్తగా కోప్పడుతుంటే... అసలెన్నడూ ఎరుగని అమ్మప్రేమకు కరిగి ఏడ్చేసింది.

“ఛ... చిన్న పిల్లలా ఏంటీ?” అంది తల గుండెకు హత్తుకుంటూ.

“మమ్మా! నాకు ఎలాగో ఉంది!” నిజమైన కూతురిలా ఒళ్ళో తలపెట్టుకుని వెక్మినెక్కి ఏడ్చింది... గుండెబరువు తీరేలా!

ఓదారుస్తూ తలనిమురుతూ ఉండిపోయింది సుహాసిని! తనకు “అమ్మ” దొరికిందనే ఉద్వేగం అనుకుంది అవిడ!

జ్ఞాపిక బాధ చెప్పలేదు! చెప్పందే ఆవిడ అర్ధంచేసుకోలేదు! కానీ బాధ, ఓదార్చు... అంతే- కారణం తెలియకపోయినా!

రేవంత్‌ని బలవంతంగా కారమ్స్‌ ఆటలో కూర్చోబెట్టి ఆట మొదలెట్టారు డాడ్‌! ఇంట్రస్ట్‌ లేకపోయినా ఆయన ఆఫర్‌ కాదనలేక కూర్చున్నాడు.

మధ్యలో ఆయనకో ఐడియా వచ్చి, “వోసినీ... నువ్వూ హనీ కూడా జాయిన్‌ అవ్వొచ్చు కదా!” ల్బన్నారు.

“ఓయస్‌... రెడీ! బిట్టూ, మీరూ ఒక పార్టీ- నేనూ, హనీ ఒక పార్టీ... ఓ.కే.! కమాన్‌ హసీగా చెయ్యిపట్టుకు తీసుకొచ్చింది జ్ఞాపికను! బలవంతంగా నవ్వుతూ జాయినయింది!

రేవంత్‌ తలెత్తి కూడా చూడలా! ్‌

“ఇదుగో... మగవాళ్ళం- అసలే నేనూ, బిట్టూ అమాయకులం! ఛీటింగ్‌ చేస్తే ఒప్పుకునేది లేదు! వంద గుంజీళ్లు తీయాలి” అన్నారు శరత్‌.

“మేం ఛీటింగ్‌ చేసినా వంద గుంజీళ్లూ అవలీలగా తీసేస్తాం! కాస్త మీరే ఛీటింగ్‌ చేసేముందు ఆలోచించుకోండి!” అని ఆయన పొట్ట చూపించింది... తీయలేరన్నట్టు!

“౬... సారీ! అయితే ఈ పనిష్‌మెంట్‌ వద్దు! ఛీటింగ్‌ చేసిన బాచ్‌- నైట్‌కు వంట చెయ్యాలి ఓ. కే.[” అన్నారు.

“ఒ.కే.! కానీ, వంటచేసే నెపంతో వంటింట్లో కనబడ్డవన్నీ తినేయకూడదు” సుహసినీ కండిషన్‌ పెట్టింది.

“నేను కాస్త బొద్దుగా ఉన్నాను కానీ, రెండు నిముషాలకో చిరుతిండి తప్పితే ఎక్కువేమీ తినను హాసినీ! డాక్టర్ను కదా! ఆమాత్రం డైట్‌ కంట్రోలింగ్‌ తెలీదా?” సమరద్ధించుకున్నారు.

గలగలనవ్వుతూ నువోసిని- “రెండు నిముషాలకోసారి చిరుతిండి తింటూ దైటింగ్‌?” అడిగింది.

“య్యా” ఆయనా నవ్వుతూ, “ఏరా బిట్టూ... అంతేనా?” సపోర్ట్‌ కోసం చూశారు!

218 శ్రీలత... వరన. ప్రేగుంచకముల్టీలో

పలకకపోయేసరికి తల భుజానికి అదుముకుని, “* ఫెండ్స్‌ విడిపోయారని దిగులుపడితే ఎలా బిట్టూ! మనందరం ఫ్రెండ్స్‌ కాదూ! నాకు మీ మమ్మా, మీ మమ్మాకు హనీ, హనీకి నువ్వు, నీకు హనీ, మనం కూడా ఫ్రెండ్స్‌... కమాన్‌- నవ్వాలీ!?” అన్నారాయన.

నవ్వుతూ స్ట్రైకర్‌ తీసుకున్నాడు రేవంత్‌- ఆట మొదలుపెడుతూ! ఎలాంటి జీవితాన్ని వాళ్ళు కోరుకున్నారో అది వచ్చింది! అయితే... తనకూ, జ్ఞాపికకూ మధ్య అగ్నిగుండం పరుస్తూ!

ఆటలో కావాలనే ఛీటింగ్‌ మొదలెట్టారు శరత్‌గారు!

“అదుగో... లైన్‌మీద పెట్టి కొట్టారు. ఒప్పకోను!” గాడవచేసింది సువాసిని చిన్నపిల్లలా! “చూస్తూ ఊరుకుంటావేంటి హనీ... దొంగల్ని పట్టుకోవాలిగానీ! మనం ఓడిపోతాం లేకపోతే!” జ్ఞాపికలో ఉషారు రేపుతూ!

“ఓటమి” పదం విన్న జ్ఞాపిక కళ్ళలో నీళ్లు! అవి కనబడకుండా లోపలికెళ్లింది.

“డాడ్‌! మీరాడుతూ ఉండండి! (ఫెష్‌ అయ్యి నేనలా లైబ్రరీకి వెళ్లొస్తాను” అని రేవంత్‌ లేచి బాత్‌రూమ్‌లో కెళ్లటోయాడు.

టవల్‌ భుజాన వేసుకుని బాత్‌రూమ్‌లో నుండి కళ్ళు కడుక్కుని వెనక్కితిరిగి బయటకు రాబోయిన జ్ఞాపికను ఢీకొట్టటోయి తమాయించుకున్నాడు.

ఇద్దరికీ మధ్య అంగుళం దూరం! ఒకరి కళ్ళు ఒకరి కళ్ళను ఢీకొని విడివదలేక పోయాయి. పిడికిళ్లు బిగపట్టింది... జ్ఞాపిక ఉద్వేగానికి! ఒకరి శ్వాస ఒకరికి తగులుతోంది.

గొంతు నరాలు పొంగాయి రేవంత్‌కు... ఉద్వేగానికి! పెదవులు కంపించాయి జ్ఞాపికకు... ఉన్న్మత్తానికి! ఏవో గతం తాలూకు జ్ఞాపికలు!

చివ్వున వెనుదిరిగి వెళ్లిపోయాడు రేవంత్‌! బాత్‌రూమ్‌ తలుపేసుకుని ట్యాప్‌ వదిలి ఆ చప్పుడులో వెక్కివెక్కి పడింది జ్ఞాపిక.

'మనసా... నువ్వ (పేమించకూడడే! ప్లేజ్‌... మానేయవే!” బ్రతిమాలుకుంది మొండి మనసును! వహాల్లోంచి మమ్మా దాడీలు అల్లరిగా తగువులాడుకుంటూ కారమ్స్‌ ఆడుతూనే ఉన్నారు... ఎంతోసేపు! ఆ అల్లరి అలా వింటూ వింటూ రిలాక్సయింది జ్ఞాపిక.

రాత్రి పదయినా రేవంత్‌ రాలా!

అందరూ డైనింగ్‌ దగ్గర వెయిట్‌ చేస్తున్నారు.

“తలనొప్పిగా ఉంది మమ్మా... పడుకుంటాను!” అని జ్ఞాపిక అన్నా- “నో హనీ... బిట్టూ వచ్చేస్తాడు! అందరం కలిసి భోంచేసి పడుకుందువు! గుడ్‌ గళ్‌... డాడీ మాట వినాలిగొ మెత్తగా ఆర్డర్‌ వేశారు.

పదిన్నరకు వచ్చాడు రేవంత్‌! కాలింగ్‌ బెల్‌ కొట్టాడు.

శ్రీలత... షర. ప్రేగుంచశముల్లిలో.. 219

“హనీ! డోర్‌ తియ్యి ప్లీజ్‌” మమ్మా ఫ్రిజ్‌లోంచి ఏమో తీస్తూ రిక్వెస్ట్‌ చేసింది.

వెళ్లి తలవంచుకుని డోర్‌ తీసింది!

చేతిలో ఏదో బుక్‌తో రేవంత్‌! ఇద్దరూ విష్‌ కూడా చేనుకోలా! మౌనంగా లోపలికొచ్చాడు రేవంత్‌.

“వోయ్‌ం బిట్టూ! ఏవిటింత ఆలస్యం? కమాన్‌... ఫెషన్వు- డిన్నర్‌ చేద్దాం! లేట్‌ డిన్నర్‌ బ్యాడ్‌ వాబిట్‌... తెలుసా? ఈజిట్‌ వాసినీ?!” సపోర్ట్‌ కోసం చూశారు.

“య్యా! బట్‌... వింటే కదా! బుక్‌ ఉంటే టైమే తెలీదు బిట్టుకుగొ తనూ మెత్తగా కోప్పడి రేవంత్‌తోపాటు లోపలికెళ్లింది!

షర్ట్‌ బటన్స్‌ తీస్తున్న రేవంత్‌ షర్ట్‌ను భుజంమీంచి ఊడదీస్తూ- “వివిటిది బిట్టూ! మునుపటి ఉషారంతా ఏవయిందీ? ఫ్రెండ్స్‌ కోసం డీలాపడదేంత సెన్సిటివ్‌ కాదే నా కొడుకు! ఎనీధింగ్‌ రాంగ్‌?” అంది ఆవిడ ఏదో సస్స్పెక్ట్‌ చేస్తూ!

“నో మమ్మా! జస్ట్‌ డిప్రెషన్‌... దట్సాల్‌! వన్‌ వీక్‌లో కవరయిపోతాను... ఓ.కే.” మమ్మా భుజాల చుట్టూ చేతులువేసి దైనింగ్‌ దగ్గరకు తీసుకొచ్చి, లేని ఉషారు తెచ్చుకుని “షల్‌ వుయ్‌ స్టార్ట్‌ డిన్నర్‌ డాడ్‌!” అని డాడ్‌కు వడ్డించసాగాదు!

జ్ఞాపిక తలెత్తకుండా ఖాళీప్తేట్‌లో గీతలు గీస్తూ ఉండిపోయింది!

“జ్ఞాపీ! నీకు చిప్స్‌ ఇష్టంగా... సాంబారులో వేసుకో- బావుంటాయి!” మమ్మా రైస్‌ వడ్డిస్తూ అంది.

వాళ్ళ సీరియస్‌నెస్‌ పోగొట్టడానికి- “నేనో తమాషా చెప్తా... వినండి! మీ మమ్మాని నేను మొదటిసారి కలవడాని కెళ్లినపుడు బిట్టూ ఆరునెలల బాబనుకుంటా... కదూ హాసినీ!ొ డౌట్‌ క్లియర్‌ చేసుకోబోయారు.

“నో! నో! ఏడు... ఏడు నెలలు!” క్లియర్‌ చేసింది.

“ఆల.. ఏడు నెలలు! మీ మమ్మా బాబును ఎత్తుకుని ఆడిస్తూ ఉంది. మీ మమ్మా అన్‌మారీడ్‌ అనుకున్నా! దగ్గరికెళ్లి ఎలాగోలా పలకరించాలని, “నీ అక్కయ్యగారి బాబా... చాలా బావున్నాడు- పేరేంటి?” అని పలకరించాను... ఏదో ఒకటి అనాలికదా- అని!

“కాదు... నా బాబే! అంది.

“తమాషా చేస్తోందనుకుని, 'మరి- పెళ్ళెపుడు చేసుకుంటారు? బాబు పుట్టేశాదుగా!” అన్నా. ఈడ్చికాట్టి లోపలికెళ్లింది. దిమ్మతిరిగిపోయిందనుకో!”

సుహాసిని ముఖానికి ఎడంచెయ్యి అడ్డంపెట్టుకుని నవ్వింది.

“అవునూం... ఏ చేత్తో కొట్టావు హాసినీగా అడిగారాయన అనుమానం వచ్చి.

“క్షడ్రిచేత్రోనే![” ఎంగిలి చెయ్యి చూపించింది. “నిజం బిట్టూ!” అంది.

220 శ్రీలత... షోల ఫ్రేమించశోముల్చైలో

చిన్నగా నవ్వాడు రేవంత్‌.

“ఆం.. కుడిచేత్తో ఎడం చెంపమీద! ఆరోజు నిద్దర్రాలేదనుకో! మరుసటిరోజు మళ్లీ వెళ్లా- ఎండుకో వెళ్లాలనిపించి! ముఖాన బొట్టు లేకపోతే క్రిస్టియన్స్‌ అనుకున్నా! మళ్లీ ఏదోటి మాట్లాడాలి కదా- అని, “మీవారు లేరాండి ఇంట్లో?” అనడిగా! మళ్లీ కొట్టింది! ఈసారెక్కడ హాసినీ?!?) అనుమానం వచ్చి అడిగారు.

“ఈసారీ కుడిచేత్తోనే, ఎడంచెంప మీదే!”

“కొట్టి ప్లేజ్‌... నన్ను పలకరించకండి! మావారు చనిపోయారు! నాకీబాబు ఒక్కడే ఈ (ప్రపంచంలో! నేనీ ఇంట్లో ఆయాతోపాటు ఉంటున్నా. నేను టీచర్‌గా జాబ్‌ చేస్తూ చదూకుంటున్నా. ఇవీ వివరాలు! ఇంకెప్పుడూ వివరాలకోసం నన్ను పలకరించాలని ప్రయత్నించవద్దు” అని వెళ్లిపోయి దథాల్న తలుపేసుకుంది.”

జ్ఞాపికా, రేవంత్‌లు తలవంచుకుని తింటూ మధ్యమధ్యలో బలవంతంగా నవ్వుతున్నారు.

“నేనూరుకున్నానా... లేదే! మళ్లీ వెళ్లా! 'ఏంవండీ... మీకభ్యంతరం లేకపోతే మీ బాబుతో సహా నేను మిమ్మల్ని స్వీకరిస్తాను అన్నాను. అవునూల.. అంతేనా అన్నాను?” మళ్లీ డౌటొచ్చింది ఆయనకు.

“స్వీకరిస్తాను... కాదు! జీవితంలోకి ఆహ్వానిస్తాను... అన్నారు!” సవరించింది.

“రండూ ఒకే అర్భాలుగా వాసినీ! ఎందుకలా దబాయిస్తావు! సరే... ఈసారి రెందు చెంపలూ కొడుకుందనుకున్నా. నిశ్శబ్దంగా లోపలికెళ్లిపోయింది. మరుసటిరోజు నేను వెళ్లేసరికి ఇల్సు ఖాళీ చేసేసింది. ఆ తరువాత అడ్రసు కోసం వెతికి ఊరుకున్నాను. ఓరోజు ఉత్తరం వచ్చింది- 'మీ హృదయానికి థాంక్స్‌! కానీ, ఎదుటివాళ్ళ అభిప్రాయం తెలుసుకోకుండా

మీరలా మాట్లాడడం సబబు కాదు! నాకు బాబు తప్ప ప్రపంచంలో ఇంకెవ్వరూ అక్కర్లేదు!” అని. తన అడ్రస్‌ ఎక్కడా లేదు. అయినా ఎలాగో తెలుసుకుని మీ అంకుల్‌ను కాంటాక్ట్‌ చేశా! ఆయన చెప్పారు- తను మరోపెళ్ళికి సిద్ధంగా లేదు... అని! ఇక మరిచిపోయా!?”

రేవంత్‌ మమ్మా వైపు ఆర్రతగా చూశాడు-

“నిజంగానా మమ్మా...” అన్నట్న!

తలూపింది... అవునని!

“ఇంతలోకి నాకూ పెళ్ళి! ఆ చిట్టితల్లి పుట్టి ప్రపంచాన్నే మరిపించేసింది... వాళ్ళ అమ్మతోపాటు!” జ్ఞాపిక తల భుజానికి హత్తుకున్నారు. ఆయన కళ్ళలో నీళ్లు!

“ఈ చిట్టితల్లిని అరచేతుల్లో పెంచడంలో అన్నీ మరిచిపోయా! ఇన్నాళ్లకు మళ్లీ భార్యా, కొడుకూ, కూతురుతో కలిసి జీవించే సంపూర్ణజీవితం లభించింది! చాలా ఆనందంగా

శ్రీలత... షపన ఫ్రేగించీశోనుర్టులో. 221 ఉందనుకో!” అన్నారాయన కళ్ళు తుడుచుకుని, బిట్టూ వైపు నాప్‌కిన్‌తో తుడుచుకున్న అరచేతులు చాస్తూ,

బిట్టూ తనూ చేతులు తుడుచుకుని రెండుచేతుల్లోనూ రెండుచేతుల్తో క్లాప్స్‌ కొట్టాడు.

“ఈ కలను ఇలాగే కొనసాగనిస్తారా?!” అడిగారాయన- ఇద్దరి పిల్లల్నీ భార్యనీ కళ్ళనిండా చూసుకుంటూ.

“ఇది కలెలా అవుతుందీ... నిజం! నిజం కొనసాగే తీరుతుంది! కదూ హానీ! కదూ బిట్టూ” హెల్ప్‌ కోసం చూసింది వాసిని.

కళ్ళనీళ్లతో తలూపారు వాళ్ళిద్దరూ! ఆరోజు తల్లిదం(్రీ పిల్రలయ్యారు! పిల్లలు తల్లీతండ్రీ అయ్యారు.

అలాగే పదిరోజులు రేవంత్‌ లేవగానే వెళ్లిపోవడం.., కరక్ట్‌గా డిన్నగ్‌టైమ్‌కు వచ్చి హడావిడిగా డిన్నర్‌ చేసి పడుకోవడం, మళ్లీ (ప్రొద్దుటే వెళ్లిపోవడం!

ఒకరోజు బయటికెళ్తున్న కొడుకుని ఆపి-

“ఏంటి బిట్టూ ఇది! మాతో అసలు స్పెండ్‌ చేయడం లేదు నువ్వు?” అంది మమ్మా కోప్పడుతూ! “నువ్యోసారి అద్దంలో చూసుకో... దేవదాసులా అయిసోయావునొ మెత్తగా మందలించింది... వేళకు ఇంటికి రమ్మని! “జ్ఞాపిక కూడా బాగా సిక్‌ అయింది” అని చెప్పింది.

“మమ్మా... నీతో స్పెండ్‌ చెయ్యడానికి డాడ్‌ ఉన్నారుగా! నేను నీకు దూరంగా ఉండడం ప్రాక్టీస్‌ చేస్తున్నా! రేపు ఫారిన్‌ వెళ్తే ఎలా ఉంటావో చూద్దామని, జ్ఞాపికను ఎలా చూసుకుంటావో చూద్దామని!” అని నవ్వేశాడు. నీవు

“నన్ను డాడీ, జ్ఞాపికను నేనూ చూనుకుంటాం నరే- మరి, నిన్ను చూసుకోనక్కర్లా?[7 మందలించింది.

“మీరు ముగ్గురూ ఒకరినొకరు చూసుకుంటే చాలు మమ్మా! నన్ను నేను చూసుకోగలను. నీ కొడుకు మీద కాన్ఫిడెన్స్‌ లేదా?” చిన్నపిల్లాడిలా తల్లి చుట్టూ చేతు అడిగాడు.

“ఉంది బిట్టు! కానీ, ఎలా అయిపోయావో చూసుకో!” అద్దం చూపించింది.

“బావున్నానే! నీ అంతకాదులే!” నవ్వేశాడు.

తనూ నవ్వింది... తలమీద కొట్టీ! దనే

“నన్ను మరిపించదం నీకు తెలిసిన విద్యేగా! చూడు బిట్టూ.... పెళ్ళయిం సంతోషం- నువ్వు బిజీ అయిపోవడం, వానీ సీక్‌ అవ్వడంతో ఆవిరయిపోతోందిరా!

నాకెందుకో దిగులుగా ఉంది” అంది.

222 శ్రీలత... మనో... ఫ్రేకమించకనుర్టు ల? “ఎందుకు మమ్మా! జ్ఞాపిక కోలుకుంటోంది తొందరలో! డోంట్‌ వర్రీ!” అనునయించాడు. ఆ మాటలకు కొద్దిగా రిలాక్సయింది! అంతే... క్యాజువల్‌గానే ఉంది. తనే అనవనరంగా పిల్లలమీద (పేమతో కంగారుపడుతోంది... అనుకుంది. “సర్లే... ఈరోజు తొందరగా వచ్చెయ్యి... కాసేపు బయటికెళ్ళాం” ఆర్ధర్‌ జారీ చేసి వెళ్లిపోయింది... అన్సర్‌ అనవసరమన్నట్టు. కాలేజ్‌, ఇల్లూ, తనూ, పుస్తకాలూ తప్ప వేరే ప్రపంచం తెలీకుండా స్తబ్దంగా, నిశ్శబ్దంగా, ఎప్పుడూ దేన్నో కాగితాల మీద, అక్షరాల మధ్యా, పదాల కిందా వెతుకుతూ వెతుకుతూ తనచుట్టూ తాను గూడల్లుకుని జీవించే 'ప్యూపా'లా ఉండే అమ్మకు- ఇంత అందమైన, ఆనందపు రెక్కలున్నాయని ఏనాడూ ఊహించలేదు. “ఏవండీ...” అంటూ డాడ్‌ చుట్టూ, “జ్ఞాపిక అన్నం సరిగా తినడం లేదు! రేవంత్‌ ఇంటికి వేళకు రావడం లేదు. మీరేవిటీ... మరీ కొంచెం పెరుగే వేసుకున్నారు!” అంటూ అందర్నీ పట్టించేసుకుంటూ, తనకు తనే పనులు పురమాయించుకుంటూ... అచ్చమైన ఇల్లాలుగా, పరిపూర్ణ స్త్రీగా మారిపోయి సంబరంగా, సందడిగా తిరుగుతున్న మమ్మాని చూస్తుంటే- “ఇన్నాళ్లూ ఎలా ఆపుకుందీ...” అనిపించసాగింది రేవంత్‌కు. మమ్మాని చూస్తుంటే ఆనందంగా, తను చేసిన పని చాలా న్యాయంగా, ఆమె తనకు జన్మనిచ్చినందుకు తాను ఆమెకు జీవితాన్నివ్వ గలిగినందుకు గర్వంగా కూడా ఉంది. అయితే... జ్ఞాపిక ఎదురుపడగానే గుండెల్లో ముల్లు గుచ్చినట్టు ఒక బాధ మొదలయి, అది మెదడును తాకి శరీరాన్నీ మనసునీ అలుముకుని తనను తానే కాక, జ్ఞాపికకు తీరని ద్రోహం చేసినట్లనిపించసాగింది. అందుకే ఇంట్లో ఎక్కువసేపు ఉండలేకపోతున్నాడు. జ్ఞాపికకు కూడా- డాడ్‌కు తనను తప్ప ఎవర్నీ ప్రేమించడం రాదనుకుంది. 'అమ్మ” అనే వ్యక్తిని తనకన్నా మిన్నగా (ప్రేమించగల మమత్వపు చెలమ ఒకటి డాడ్‌లో దాగ్గి ఉందనీ, ఇన్నాళ్లూ తనకోనం అక్కడ తేమ కూడా రానివ్వలేదనీ, ఎడారిని చేనుకున్నారనీ అనిపించసాగింది! ఆయన మమ్మాని టీజ్‌ చేస్తూ, నవ్విస్తూ నవ్వుతూ, ఆ నవ్వులలో తననూ కలిపేసుకుని నవ్వించాలని ప్రయత్నిస్తుంటే... డాడ్‌కు తను సరైన న్యాయం చేశాననే అనిపిస్తోంది! ఇలా చెయ్యకపోయుంటే జీవితంలో ఏదో తప్పు చేసినట్టు గిల్టీగా ఫీలవ్వాల్సి వచ్చేదని అనిపించసాగింది. డాడ్‌ కళ్ళలో వెలుగు వెన్నెలలా అనిపించి చల్లబరిచేది. కానీ, రేవంత్‌ కళ్ళల్లో నిప్పులాంటి ఎరుపు- “మరి... నేనేవిటీ?” అని ప్రశ్నించినపుడు గుండె కాలిపోతున్న సెగ రగలసాగింది! ఆ కళ్ళలోకి చూడలేక రెప్పలు ఎత్తడమే మానేసింది...

శ్రీలత... మస... ఫ్రేమించకేసుల్చి౮!. 223 రేవంత్‌ సమక్షంలో! ఆ కళ్ళప్రశ్చ్నకు సమాధానంగా మౌనాన్నీీ నిర్లిప్తప=నూ ఆశ్రయించసాగింది. చూపు మరిచి అంధత్వం కొనితెచ్చుకుంది! మనసు చంపి మూగతనాన్ని పేర్చుకుంది.

ఆరోజు రాత్రి పన్నెండుగంటల ప్రాంతంలో ఫ్రిజ్‌లో నీళ్లు తీసుకోవడానికికొచ్చాడు రేవంత్‌.

జ్ఞాపిక రూమ్‌లోనుండి చిన్నగా మూలుగుతున్న శబ్దం వినిపించింది.

మమ్మాని లేపాలనుకున్నాడు. వాళ్ళని డిస్టర్చ్‌ చెయ్యడం మానర్స్‌ కాదని తనే వెళ్లి డోర్‌ తీసి చూశాడు. జ్ఞాపిక వణికిపోతూ ముడుచుకుని మూల్గుతూ ఉంది. రెజాయ్‌ కాళ్ల దగ్గర పడి ఉంది.

వెళ్లి రజాయ్‌ కప్పుతూ చూశాడు. నుదుటి మీద చెమటలు! చెయ్యి వేశాడు... వేడిగా కాలిపోతూ ఉంది! ఆ మగతలో జ్ఞాపికకు మళ్లీ సంపెంగలూ, మొగలిపుప్పొడీ కలగలిపిన వాసన! రోమియో జ్ఞాపకం! రేవంత్‌ చెయ్యి అదిమిపట్టుకుని వణికిపోతోంటే... అపుడు చూశాడు- ఈ పదిరోజుల్లో పేషంట్‌లా అయిపోయింది జ్ఞాపిక! ఎన్నోసళ్ల రోగ పీడితురాలిలా ప్రేతకక వచ్చింది మొహంలో.

“ప్లీజ్‌ రోమియో! నన్ను వదిలి వెళ్లకూ! నన్ను వదిలి వెళ్లకూ!” కలవరిస్తోంది. రేవంత్‌ కళ్ళలో నీళ్లు! రెజాయ్‌ సరిచేసి ఫాన్‌ ఆఫ్‌ చేశాడు. మెడికల్‌ కిట్‌ తీసి టాల్లెట్‌ తెచ్చి లేపి గుండెల కదుముకుని టాబ్లెట్‌ వేసి నీళ్లు తాగించాడు. అలాగే గుండెకు అతుక్కుపోయి మగతలోనే వెక్కివెక్కి పడుతోంది జ్ఞాపిక!

“ఆడవాళ్ళెంత అదృవ్చవంతులు..! తమ దుఃఖాన్ని ఎంత స్వేచ్చగా వెలువరించగలరు?! అనుకున్నాడు... పట్టేసిన గుండె తడుముకుంటూ! అలాగే కొద్దిసేపు పొదివి పట్టుకుని వెక్కిళ్లు తగ్గాక పడుకోబెట్టాడు.

టాబ్లెటికేమో... నిద్రపట్టేసింది జ్ఞాపికకు! మెల్లగా రూమ్‌లోకొచ్చి నిద్రపోకుండా తిరగసాగాడు అటూఇటూ.

తెల్లవార్లూ జ్ఞాపిక వెక్కిసడుతూ, వేదనపడుతూ, మౌనంగా ఘోషిస్తూనే ఉంది... మూగగ్గా! అది వింటున్న రేవంత్‌ గుండె- నిప్పుల్లో పెట్టిన ఆనియన్‌లాగా పొరలుపొరలుగా కమిలిపోసాగింది!

తుషారమయిన నీవు-

తుళ్లింత మరచిపోతుంటే...

(ప్రశాంతి లాంటి నన్నూ

నిశాంతి చెరుపుకు పోతుంటే... ఎలా మరిపించుకోను నిన్నూ!

224 శ్రీలత... మనో. ప్రేమించశనుక్షిల

ఎలా నడిపించుకోనూ నిప్పులపై నన్నూ!

జీవించలేనూ ప్రియా... మరణించలేనూ!

జీవించలేనూ (ప్రియా... మరణించలేనూ!! ...అంటూ.

ఎదురుగా ఉండీ ఒకరినొకరు చూసుకుంటూ, కలుసుకోకుండా ఉంటే ఇద్దరం మరణించడం ఖాయం అనుకున్నాడు. ఆలోచించి, ఆలోచించి వేగుచుక్క పొడిచేసరికి ఒక నిర్ణయానికి వచ్చాడు. తను దూరమయితే జ్ఞాపిక- మమ్మా, డాడీల లాలనలో మళ్లీ జీవితంలో పడుతుందనిపించింది! తను ఎదురుగా ఉన్నంతసేపూ జ్ఞాపిక తనను మరవడం అసాధ్యం అనిపించింది. అందుకే తొందరపాటులో ఏకపక్ష నిర్ణయం తీసుకున్నాడు. తనేమయిపోయినా ఫర్వాలేదనుకున్నాడు.

*ః జ జ

ఆరోజు డాడ్‌ ఏదో బుక్‌ చదువుకుంటున్నారు... మెడికల్‌ ఇన్‌ఫర్మేషన్‌కు కావచ్చు!

మమ్మా జ్ఞాపికకు జ్యూస్‌ తీసి తెచ్చింది తాగడానికి!

జ్ఞాపిక వద్దంటూంటే... డాడ్‌, మమ్మా కోప్పడుతూ తాగిస్తున్నారు! వాళ్ళ ముగ్గుర్నీ అలా చూస్తుంటే ముచ్చటగా అనిపించింది. వాళ్ళలా ఆత్మీయంగా ఉండిపోతే తాను ఏమయిపోయినా ఫర్వాలేదనిపించింది. వాళ్ళనలా అలవాటు చేయడానికే గుండెను చప్పుడు మాన్పించి, వాళ్ళకు దూరమవుతూ వస్తున్నాడు... నెమ్మదినెమ్మదిగా!

“వోయ్‌ం డాడ్‌, హాయ్‌ం మమ్మా” ఎంటరయ్యాడు రూమ్‌లోకి.

“హాయ్‌ం బిట్టూ... ఏంటీ- నీ బిజినెస్‌ నాకు నచ్చలా! ఫామిలీమెంబర్స్‌కు టైమ్‌ ఇవ్వలేని ఏ బిజినెస్‌ కూడా అంత మంచిదికాదు... మానసిక, శారీరక ఆరోగ్యాలకు!” డాడ్‌ కోప్పద్దారు.

“నథింగ్‌ డాడ్‌! జస్ట్‌... వీసా వచ్చేసింది కదా! స్టేట్స్‌కు వెళ్లడానికి డేట్‌ దగ్గరకు జరిపించుకోవడంలో కొంచెం బిజీ అయిపోయా... అంతే!”

“ఏవిటంత తొందర- వెళ్లిపోవాలని?!” అడిగారాయన బుక్‌ మూస్తూ.

“మీరొచ్చేశారు కదా డాడ్‌... ఇక్కడి విషయాలు చూసుకోవడానికి! నేనిక హయ్యర్‌ స్టడీస్‌కు వెళ్లొద్దా? ఫలానా డాక్టర్‌గారి అబ్బాయంటే మీరు గర్వంగా చెప్పుకునేలా ఉండొద్దా?” కొంచెం రిలాక్స్‌ చేశాడు మాటలతో ఆయన్ను- లేని ఉషారూ, లేని నవ్వూ లేని ఆనందం ముఖంలో ్రతిఫలించడానికి శతవిధాల (ప్రయత్నిస్తూ!

“వెల్‌డన్‌ మై బాయ్‌! కానీ, దానికింత తొందరెందుకూ... అని!”

శ్రీలత... ముషన. ప్రేమించకముర్షిలో.. 225

“అలస్యం అమృతం విషం అనీ! ఇంకా మూడురోజులే ఉంది- నా స్లెట్‌కు డేట్‌! ఎలాంటి హంగామా లేకుండా నన్ను పంపించేలా మమ్మాని, జ్ఞాపికనీ మీరే ప్రిపేరు చెయ్యాలో” రిక్వెస్టింగ్‌గా అన్నాదు.

చివుక్కున తలతిప్పి చూసింది సువాసిని! జ్ఞాపిక చేతిలోంచి ఖాళీ జ్యూస్‌గ్లాస్‌ జారిపడింది.. చప్పుడు చేస్తూ!

వంగి ముక్కలేరబోతున్న మమ్మాని ఆపి, తను ఆ ముక్కలు ఏరుతూ... జ్ఞాపిక కాళ్ల దగ్గరకు వచ్చాడు.

“ఇంక మీ గురించి నాకే టెన్షన్‌ ఉండదు! అలాగే నన్ను కూడా మీరు సంతోషంగా సాగనంపితే బావుంటుంది!” అన్నాడు కళ్ళెత్తి జ్ఞాపిక కళ్ళలోకి చూస్తూ!

లేచి రూమ్‌లోకి వెళ్లిపోయింది జ్ఞాపిక.

“సరే! నువ్వు హయ్యర్‌ స్టడీస్‌కు వెళ్తున్నావే కానీ, అక్కడ ఉండిపోవడానికి కాదుగా! దానికి బాధపడడం ఎందుకూ... సంతోషంగానే పంపిస్తాం! ఏం వాసినీ” అన్నారాయన.

“ఏమో! నా కింకొన్నాళ్లు బిట్టూ మనతో ఉంటే బావుండనిపిస్తూంది!” సువాసిని బరువుగా అంది.

“ఎంత మమ్మా... త్రీ ఇయర్స్‌! జస్ట్‌... మూడేళ్లు! ... వచ్చేస్తాగా నేను! ఇక మీతోనే ఉండిపోతాగా! నేనేవీ అక్కడే ఉండిపోతాననడం లేదే! నేను వెళ్లిపోవాలనే- తొందరపడి నీ పెళ్ళికి వత్తిడి తెచ్చింది. డాడ్‌ లాంటి వ్యక్తి చేతిలో నిన్ను చూశాక నాకు వెళ్తున్నానన్న దిగులే లేదు మమ్మా అలాగే మమ్మా ఒళ్ళో తల పెట్టుకున్నాడు.

“మీరయినా చెప్పండి డాడ్‌” గారాబంగా అడిగాడు.

“అవును హాసినీ... మనబ్బాయి ఎదుగుతానంటే నువ్వ వద్ధంటావేమిటి? మూదేక్లేగొ! మూడురోజులుగా మార్చేస్తాలే నేను!

“పిచ్చి బిట్టూ... అలాగే! నీ ఇష్టం కాదనడం నాకూ ఇష్టంలేదు” అన్నారావిడ.

మమ్మా బాధ్యత తాను సమర్భునికే అప్పగించాననే సంతృప్తి రేవంత్‌కి కొంత ఊరట నిస్తోంది.

“ధాంక్యూ మమ్‌..!” అని లేచి లోపలికెళ్లాడు.

గాజుముక్కలు డస్ట్‌బిన్‌లో వేసి జ్ఞాపిక రూమ్‌లోకి చూశాడు. చాలా వీక్‌గా అయిపోయింది! మరీ చిన్నపిల్లలా అనిపిస్తోంది! జాలేసేంది! ఎంత తుళ్లుతూ ఉండేది?! ఎంత అల్లరిగా ఉండేది?! పదిమంది అల్లరి తనే చేసేది! ఏమయింది అదంతా?! తన మీద (పేమ ఆ అల్లరిని దూరం చేసింది, తనను పిచ్చిదాన్ని చేస్తోంది! స్తబ్దత తెస్తోంది! తనెళ్లిపోవాలి దూరంగా! జ్ఞాపీకి కనిపించనంత దూరంగా! జ్ఞాపిక జ్ఞాపకాలలోకి కూడా తానెన్నడూ

226 శ్రీలత... మున... ప్రేమించకోనుర్చిలో? రానంతమేరా కాలాన్ని విస్తరింపచేసుకుని కరినమయి, శూన్యంలోకి సాగిపోవాలి! కొత్త కాలమానాల వేగంతో, కనిపించని పాలపుంతలలో జీవితానికి కామా పెట్టుకుని, కలలు నింపుకున్న కనులలో జ్ఞాపికను ముద్రించుకుని! “వద్దు... వద్దు జ్ఞాపీ... (ఢ్రేమించకు నన్ను! మెల్లగా మరచిపో!”

• మనస్ఫూర్తిగా కోరుకున్నాడు. లోపలికి వెళ్లి “హాయ్‌ల.. జ్ఞాపీ!” విష్‌ చేశాడు. ఎన్నాళ్లకో మళ్లీ వాసంతం పిలిచినట్టు తిరిగిచూసింది... కళలేని కళ్ళతో! కోయిల పాడినట్టు పులకరించింది... గున్నమావి పిలిచినట్టు గుబగుబలాడింది.., గుండెల్లో మళ్లీ ఆరని గాయం రేగింది. ఎన్సీ క్రేవయినా అభ్యంతరమూ... నేను స్టేట్స్‌ వెళ్లడం?” “డేట్‌ పెట్టుకున్నాక నన్ను అడగడమెందుకు?” “వద్దంటే మానేస్తా!” “మానేసి..?” “బ్బక్ష్మడే ఇద్దరం జీవశ్చవాల్లా ఉండీఉండీ చచ్చిపోదాం!” “నువ్వు నేనూ కనబడకపోతే నన్ను మెల్లగా మరచిపోవచ్చు! అమ్మానాన్నలు నీకు కోఆపరేట్‌ చేస్తారు! మళ్లీ మామూలు మనిషవుతావు!” ఆజ్తయ్యి.. 2” “ల్రవుతావంతే! ఇక వాళ్ళే చూసుకుంటారు నీ భవిషత్తు!” “మరి నువ్వు.?” ఎశ్లీన్సు చదువుకునీ, చదువుకునీ, చదువుకునీ చదువుకునీ...” మాటలు రాలా ఆ తర్వాత ఏం చెయ్యాలో చెప్పడానికి! తెలిస్తేగా చెప్పడానికి! నవ్వింది! గమ్యం తెలీని ఆ సమాధానంలోని అసంపూర్తినీ, అసంతృప్తినీ గమనించి! “తను నాకు దూరమయితే మరచిపోగలననుకుని సంతోషపడుతున్నాడు... పడనీ! అనుకుంది. ఇన్రాక్రు దూరంగా ఉంటే నువ్వు శాంతిగా ఉండగలవా?” “నీ బ్రాధను చూడను కాబట్టి శాంతిగా ఉండగలననుకుంటున్నాను.” “ “న్సవ్వు శాంతిగా ఉంటానంటే నాకేవీ అభ్యంతరం లేదు.” “ధాంక్యూ జ్ఞాపికా! నాకు సంతోషంగా వీడ్కోలు ఇస్తావా?” నవ్వింది చిన్నగా! అది పెరిగి అలలుగా అలలుగా మెల్లగా తగ్గి, ఏడుపుగా మారింది! నవ్వూ, ఏడుపూ కలిసి తలూపింది... ఇవ్వగలనంటూ!

శ్రీలత... చనల. ఫ్రేగించోనుర్చిలో.. 227

వెనుదిరిగి వెళ్లిపోయాడు. ఇంకాసేపుంటే తెలిసేది- జ్ఞాపిక అక్కడే కుప్పకూలి పోయిందని... ఆమె ఎన్నటికీ తను వెనుదిరగడం చూడలేదని! ఓడిపోవడం భరించలేదని! మానసికంగా రోజురోజుకూ కృంగి మృత్యువుకు దగ్గరవుతోందని!

ఇన్నాళ్లూ తామిద్దరూ ఒక స్వాప్నిక ప్రపంచం నిర్మించుకుని అందులో తమ భవిష్యత్తును నిర్మించుకుని, అందులోనే జీవిస్తామనే బలమైన నమ్మకం ఒక్కసారి తారుమారయి, అందుకు భిన్నంగా మారిపోయేసరికి- కలలో కూడా ఇద్దరూ ఆ వాస్తవాన్ని జీర్ణింపచేసుకోలేక పోతున్నారు!

ఇప్పటికీ ఇద్దరికీ ఒకరంటే ఒకరికి ప్రేమ భావనలే కాని, అన్నాచెల్లెళ్ళ బంధాన్ని ఆమోదించడానికి మనస్సు స్థిరం కావడంలేదు. కలలింకా వాస్తవంలోకి రావడానికి మరి వాళ్ళిద్దరికీ ఈ జన్మంతా పడుతుందేమో! ఇద్దరూ మానసికంగా స్వాప్పికం, వాస్తవం మధ్య మానసిక ఉన్మాదులు అవుతున్నారన్న విషయం ఇద్దరికీ స్పష్టంగా అర్ధంఅవుతూనే ఉంది!

ఒకరికొకరు ఏదయినా చేసి ఎదుటివాళ్ళ బాధను తొలగిస్తే బావుందన్న విచిత్ర మానసిక పరిస్థితి నెలకొంది! అందుకు తాము బలైపోయినా ఫర్వాలేదన్న తెగింపు వచ్చేసింది. ఆ తెగింపు ఇద్దరిలోనూ బలంగా ఏర్పడి ఒకరు వేరొకరి కోసం బలికి సిద్ధమై పరోక్షంగా ఇద్దరూ బలైపోతున్నారు మౌనంగా!

జ్ఞాపిక తన వరిస్థితిని దాచుకోలేకపోతూ అనారోగ్యమైంది శారీరకంగా, మానసికంగా! రేవంత్‌ తన పరిస్థితిని అణుచుకోవడానికి వెచ్చించే శక్తి పెరగడంతో ఇంకా బలహీనమవసాగాడు అంతరంగంగా! కానీ, ఆ విషయం వెల్లడి కావడం లేదు... జ్ఞాపికలో వెల్లడవుతున్నట్లుగా!

ఎప్పుడో పేలిపోయే అగ్నిపర్వతంలా రేవంత్‌, మండుతూ తిరిగే అగ్నిగుండంలా జ్ఞాపికా కాలిపోసాగారు... మౌనంలో!

ఇది వారిని పిచ్చివాళ్ళను చేయడమో.., మరణానికి దారితీయడమో జరిగి తీరుతుందనిపిస్తుంది. కానీ, వాళ్ళూ ఏవీ చెయ్యలేని పరిస్థితి!

ఇద్దరూ కలిసి బ్రతుకు నేర్చరచుకుందామని దగ్గరయి- ఆ (బ్రతుకు ఛిద్రం అయ్యిందన్న బాధ... తమను ఎంత మర్నణకు గురిచేస్తుందో అనుభవ పూర్వకంగా తెలుసుకున్నారు కనుక ఎదుటివాళ్ళను ఆ (ప్రేమకు దూరంచేసి ఆ బాధ నుండి విముక్తుల్ని చెయ్యాలన్న మరో “యాంటీ ప్రేమ” డెవలప్‌ అవ్వసాగింది.

“మనసా... (ప్రేమించకే నువ్విలా! ...'ప్రేమించకే నువ్విలా!... అని ఎదుటి మనసును మందలించాలనే మమత్వం పెరగసాగింది! యాంటీ మమత్వం! ఇది ఒక్కోసారి విచిత్ర మానసిక ప్రవర్తనకు కూడా దారితీయొచ్చేమా! అది కలిపేందుకు కలిగిన ప్రేమయితే-

228 శ్రీలత... షర ఫ్రేగుంచముర్చిల? ఇది విడదీసేందుకు కలిగిన ప్రేమ! ఒకర్ని ఒకరు బ్రతికించుకునేందుకు, నిర్మించుకునేందుకు మొదలయిన పప్రేమ- ఒకరినొకరు చనిపోకుండా ్రతికించేందుకు తమ నుండి ఎదుటివాళ్ళను విడదీయాలనేంత గాఢంగా మారింది.

తన్లీతండ్రికి ఆ విషయం ఏమాత్రం తెలిసినా- పిల్లల క్షేమంకోసం జీవితాన్నే వదులుకున్న వాళ్ళు... ఆఖరి రీలులో ఆనందం కోసం తమ పిల్లల్ని బలితీసుకున్నామనే అవగాహాన వారిని ఏ అఘాయిత్యం అయినా చేయించొచ్చు! ఏ అనర్భానికయినా దారితీయొచ్చు! అనే భయం... వారిలో దానివల్ల ఏర్పడిన అసంతృప్తిని వాళ్ళ ముందు బయటపెట్టలేక మరింత వత్తిడవ్వసాగారు.

అసలు ఒకరికి ఒకరి ముందు ఘర్షించో, వర్షించో కొంత ఊరట పొందే అవకాశం కూడా వాళ్ళిద్దరికీ లేదు! వాళ్ళ ప్రవర్తనలో ఎలాంటిమార్పూ చూపడానికి లేదు. లోపల రగులుతూ, పైకి లేనినందాన్ని 'ప్రదర్శించే ఆ ఘర్షణ, దుఃఖం భావన, ఆనంద ప్రదర్శన మధ్య ఘర్షణ వాళ్ళను మరింత ఆత్మబలహీనతకు లోనుచెయ్యసాగింది! తడిబట్టను ఆరేసేముందు బిగించి పిండినట్టు గుండె మెలిపెట్టినట్లున్నా... ఒక్కచుక్క కళ్ళనీళ్లు రాల్బుకునే హక్కును కూడా వాళ్ళు వాడుకోదల్చుకోలేదు... ఒకరి ఆత్మబలం ఒకరం క్షీణింపచేస్తామేమో, బలహీనత పెంచుతామేమో,. అనే భయంతో! అది వయసుకు మించిన అవగాహన! (ప్రేమను మించిన ఆప్యాయత!

కులం, మతం, ఆస్థి, చదువు, అందం, పెద్దలు, సమాజం, దేశం... వీటిలో ఏది వాళ్ళిద్దరికి అద్జుపడ్డా అవలీలగా నరిక్రిప్రార్సే ఇద్దర్నీ కలిపేసి విజయసంకేతపు జెండా పాతేవారు... స్నేపాతులందరూ జనరేషన్‌గా మారి! కానీ- సంన్కృతి, నంస్కృతి... అతిసున్నితమయిన 'సెంటిమెంట్‌.., 'అన్నాచైెల్లెళ్ళ వరుసి అనే సెంట్‌మెంట్‌, సంస్కృతి ముందు ఒక తరమే బలహీనమయిపోయింది! అ సెంటిమెంటుకున్న బలం ముందు వాళ్ళ ఆత్మబలం, ఆశయం, సిద్ధాంతం, పటుత్వం... ఏవీ పనికిరావడం లేదు.

నిజంగా ఎంత బలమైనవీ సెంటిమెంట్లు! ప్రాణాలు పోయగలవు.., అవలీలగా ప్రాణాలు తీయగలవ!

ఆ సెంటిమెంటే తవ స్నేహితుల ప్రాణాలను క్షణానికో అడుగు చోప్పున మరణంవైపు నడిపిస్తుంటే... 'ఇలా క్షణానికోసారి చచ్చేబదులు ఒక్కసారే మరణించడం నయమేమో... అనిపించేలా కనిపించసాగారు తమ స్నేహితులిద్దరూ- అందరికీ!

అందుకే నాళ్ళు కలిసి ఆ పరిష్కారం లేని విషయాన్ని చర్చించి, కెలికి వాళ్ళ గుండెలను కుళ్లబొడవడం ఇష్టంలేక ముగింపులక్ష్యం వాళ్ళకే వదిలేసి, చేతులు కట్టుకుని అశక్తులై చూస్తూ నిలబడిపోయారు. ఆ మనసుల దగ్ధపు సెగలవనేడి తమను కూదా

శ్రీలత... తపవ ఫ్రేమించశోషుర్చిలో. 229 తగలబెడుతున్నా.. ఆ దగ్ధిత హృదయాలతో వాళ్ళు శాంతికోసం ఏ నిర్ణయం తీసుకున్నా “'అవిననడం తప్ప ఏవీ చెయ్యలేని స్థితిలో వాళ్ళున్నారు.

నిజానికి- ఆ సెంటిమెంటును చంపేసి, ఇద్దర్నీ కలిపేసి కోటగోడలా నిలవాలని చాలా బలంగా ఉంది వాళ్ళకు... (ప్రేమగాధత తెలుసు కనుక! కానీ, కలవడానికి ముందుగా వాళ్ళంతట వాళ్ళు నిర్ణయించుకున్నాక- వాళ్ళునిర్ణయించుకోలేరెన్నటికీ! అందుకే ఏవీ... ఏవీ చెయ్యలేకపోయారు- మౌనమవ్వడం తప్ప!

4 ఖః జ

యఏయిర్‌పోర్ట్‌ హడావిడిగా ఉంది!

రేవంత్‌ లగేజ్‌ చెకప్‌ కెళ్లింది. రేవంత్‌ (ఫ్రెండ్స్‌ బొకేస్‌తో సెండాఫ్‌ ఇస్తున్నారు. మమ్మా కంగారుపడుతూ జా(్రత్తలు చెబుతోంది! డాడ్‌ 'నాతో కొన్నాళ్లయినా గడపకుండా వెళ్లిపోతున్నావని బాధపడుతున్నారు.

రేవంత్‌లో ఏ భావనా లేదు. రోబోట్‌లా అందర్నీ రిసీవ్‌ చేసుకుంటూ, క్షణానికోసారి జ్ఞాపికను చూసుకుంటూ!

దూరంగా... అదేదో తన జన్మకు సంబంధించిన విషయం కాదన్నట్టు టీ.వీలో సినిమా చూస్తున్నట్టు గాజుగోళీల్లాంటి కళ్ళతో చూస్తోంది జ్ఞాపిక.

ఈష్క్‌ క్రాంత్‌, ఆనంద్‌... రేవంత్‌ను కౌగిలించుకున్నారు! కన్నీళ్లతో భుజం చరిచారు. ఏంచెయ్యలేకపోయినందుకు కళ్ళతోనే క్షమావణ అడిగారు. ప్రియమి[మ్రణ్సి దూరం చేసుకుంటూన్న గుండెలు బరువెక్కాయి!

కామినీ, స్ఫూర్తి రేవతీ తడికళ్ళతో తలలూపారు... వెళ్లి రమ్మని! వాళ్ళకేం తెలుసు- తను వెళ్తాడుకానీ, రాదనీ!

రేవతి షేక్‌హ్యాండ్‌ ఇస్తూ ఏడ్చేసింది! “మమ్మల్నందర్నీ కలిపి, మీరు విడిపోతుంటే ఏం చెయ్యలేకపోతున్నాం[౯” అంది.

చిట్టిచెళ్లెల్ని తడిమినట్టు తల తడిమి ముద్దుపెట్టుకుని ఆనంద్‌ దగ్గరకు చేర్చాడు రేవతిని- “జాగ్రత్త...” అంటూ! ఆనంద్‌ కూడా ఏద్చేశాడు.

(ఫెండృందరూ దగ్గరికొచ్చి రేవంత్‌ చుట్టూ కట్టలా నిలబడ్డారు. దూరంనుండి జ్ఞాపిక అలాగే చూస్తూ వుంది... కదలిక లేకుందా!

దగ్గరికొస్తే బావుండని జ్ఞాపిక వైపు చూశాడు రేవంత్‌! ఆ కళ్ళలో ఎలాటి భావనా లేదు. ఒక్కసారి నవ్వితే బావుండు! ఒక్కసారి కళ్ళతో వీడోలు చెబితే బావుండు! ఒక్కసారి

230 శ్రీలత... షన ఫ్రేమించకమ్చిలో పెదవి విప్పి 'వెళ్లి రమ్మని, “ఆల్‌ ది బెస్ట్‌ అని వీడ్కోలు పలికితే చాలు- తను ఆనందంగా వెళ్లిపోతాడు. తను అనుమతి ఇచ్చిందన్న ఆనందంతో వెళ్లిపోతాడు!

కానీ... చూపుల్లో కదలిక లేదు! ఆ పెదవుల్లో దరహాసం లేదు. అ మొహంలో అనుమతి లేదు. తన గుండెనెవరో పెకలించుకుపోతున్న భావన కనిపించింది... ఆ నుదుటి ముడతల్లో బాధ గాడులు పరుచుకున్నాయి.

జ్ఞాపికకు మాట్లాడాలని వుంది-

'సఖీ ప్రియా... సజీవ జీవ చిత్రమా- వీడ్మోలు! నిను చూడడం కుదరని నా చూపు జీవం కోల్పోతుంది! నిను పొందని నా జన్మ నిర్జీవం అవుతుంది! కానీ మన సిద్ధాంతానుకర్తగా నువ్వు మాత్రం మిగిలి ఉండు. నేను నీలో లీనమై నీ కన్నులతో ప్రపంచాన్ని చూస్తా! నీ మనస్సులో మమేకం చెంది నువ్వున్నంత వరకూ జీవిస్తా! నీతో కలిసి మరణిస్తా.” అని!

కానీ, ఎయిర్‌పోర్ట్‌లో కొచ్చినపుడు సూదితో గుచ్చినట్టు సన్నగా మొదలయిన గుండెనొప్పి- క్షణక్షణానికీ ఎక్కువయి ఊపిరి కూడా ఆడనంత బిగువయింది! అప్పుడేదయినా బయటకు చెప్తే రేవంత్‌ ఆగిపోతాడని వళ్ల బిగువుతో అదిమిపట్టకుంది. కళ్ళు మూసుకుపోతున్నా రేవంత్‌ [పతి కదలికనూ నిశ్చలంగా చూస్తూ ఉండిపోయింది... కళ్ళలో (ప్రాజాలాపుకుని!

అనౌన్స్‌మెంట్‌ విని జ్ఞాపిక దగ్గరికొచ్చాడు రేవంత్‌! అమ్మానాన్నలను పిలిచి జ్ఞాపిక చెయ్యి తీసుకుని వాళ్ళ ముగ్గురి చేతులూ కలిపాడు. అప్పుడూ ఏ చలనం లేదు జ్ఞాపికలో! గాజుబొమ్మలా చూస్తూండిపోయింది.

“మమ్మా... జ్ఞాపీకి అమ్మలేని లోటు తెలీనీవు కదూ!” కన్నీళ్లతో అడిగాదు.

“బెట్టు! నేనేవీ చిన్నపిల్లను కానురా- మీ మమ్మాను!” ముద్దుగా కోప్పడింది.

“డాడ్‌! మమ్మా జాగ్రత్త” మమ్మా చెయ్యి డాడ్‌కు అందిస్తూ.

“ఇప్పుడు తను మీ మమ్మా మాత్రమే కాదు.., నా ఆరోప్రాణం!” నిండుగా నవ్వుతూ సుహాసిని భుజాల చుట్టూ చేతులు వేసి దగ్గరకు తీసుకున్నారు. ఇద్దరి మధ్య జ్ఞాపిక!

ముగ్గుర్నీ అలానే చూస్తూ సంతృప్తిగా వెనక్కి చూస్తూ, చూస్తూ... చెయ్యి ఊపుతూ వెళుతుంటే గుండెల్లో ఏదో కలుక్కుమన్న భావన! అలాగే గుండె పట్టుకుని సాగిపోతూ- “మనసా... 'ప్రేమించకే నువ్విలా! కోప్పడుతూ, జీవితంలో తను తన జ్ఞాపీని మళ్లీ చూడలేని చోటుకు వెళ్లిపోతూ!

కళ్ళకు కనిపించకుండా వెళ్లేవరకూ చూసి కనురెప్పలు మూసుకుంది జ్ఞాపిక- ఆ చిత్రం చెరిగిపోకుండా కనుపాపలలో నిలుపుకుని!

మూసిన ఆ కనురెప్పలతో రాలిపోతున్న బిడ్డను తల్లీతం్రీ కంగారుగా పట్టుకున్నారు.

శ్రీలత... తనన ఫ్రోమించకముల్చిలో.. 231 (ఫ్రెండ్స్‌ చుట్టుముట్టారు! డాడ్‌కు పరిస్థితి అర్థమయి కంగారుగా కార్జియాలజిన్ట్‌ దగ్గరకు వెళ్లాలని తొందరపడ్డారు. కారులో డాడీ ఒళ్ళో తలపెట్టుకుని, దాడీనే చూడాలని రెండు మూడుసార్లు ప్రయత్నించి ఓడిపోయింది. వెనుదిరిగి చూసిన రేవంత్‌కు ఎవ్వరూ కనిపించలా! తనకు వ్యోండ్‌బ్యాగ్‌ కూడా మోయలేనంతగా గుండె బరువెక్కి అడుగు ముందుకు పడలా! ఒక్కసారి... ఒక్కసారి మళ్లీ జ్ఞాపికను చూడాలనిపించింది. జడ్త వలో హడావిడి పడింది! థియేటర్‌ రెడీ అయ్యింది. తలకు అటూఇటూ ఉన్న అమ్మనాన్నలను చూస్తూ చెయ్యి సాచింది జ్ఞాపిక- ఒట్బవేయమన్నట్టు! ఎందుకన్నట్ట చూశారిద్దరూ. “నాకేవయినా అయితే జీవితాంతం రేవంత్‌కు తెలియనివ్వకండి!” అని అడిగింది తడబడుతూ. ఫ్రెండ్స్‌ వైపు చూసింది... వెళ్లొస్తానన్నట] “సెలివిక నేస్తాల్లారా! మా (ప్రేమసాక్షుల్లారా! మా జీవితపు ఆశయాల్లారా! మా సిద్ధాంతపు ప్రవక్తల్లారా!” ... ఒక్కాక్కర్ని చెయ్యితో తడిమింది ఆప్యాయంగా! మెల్లగా, చల్లగా నవ్వుతూ డాడ్‌నూ, మమ్మాను చూస్తూ- మౌనంగా చూపు ఆపేసింది. హడావిడిగా పల్స్‌చూశారాయన. “న్లో. హనీ!” అని అరిచి కూతుర్ని గుండెల కదుముకున్నారు. ఆగిపోయిన గుండె మారుస్పందించలేదు. “హానీ... హనీ!” ఎంత పిలిచినా కూతురికి వినిపించలేదు. సృష్టిలో మళ్లీ ఓసారి (ప్రేమ గెలిచింది దిగ్విజయంగా! యుగాలు మారినా, తరాలు మారినా, మనుషులు మారినా, మనసులు మారినా... 'గెలువు మాత్రం తనదేనంటూ గెలవబోయింది. కానీ, అప్పటికే రేవంత్‌ వచ్చాడు... హడావిడిగా!

232. శ్రీలత... మరల ల్రేగుంచోముర్సులో

చుట్టూ ఉన్న ఫ్రెండ్స్‌నూ, మమ్మాను, డాడీని దాటుకుని జ్ఞాపిక దగ్గరకు వచ్చిన వేగంలో బలంగా ఫ్రెచర్‌ను తాకాడు.

అది కారిడార్‌లో వేగంగా వెళ్లి ఎదురుగా ఉన్న గోదకు గుద్దుకుంది.

జ్ఞాపిక శరీరం ఎగిరిపడింది! మళ్లీ నిశ్చలనమైంది.

పరిగెత్తుకెళ్తాడు దగ్గరకు.

నిస్తాణంగా, నిశ్చలనంగా ఊపిరి మరిచి పడిఉంది -- చెట్టు నుండి రాలిన పువ్వులా! స్వచ్చంగా! ప్రేమకు గమ్మంలా! అన్ని ప్రేమకధల్లాగే అంతంగా! ఇక జవాబే అవసరం లేని ప్రశ్నలా! సమాధానం వెతకని సమస్యలా! జీర్ణించుకున్న భావాల వత్తిడికి నలిగి విముక్తీ పొందిన సిద్ధాంతంలో... స్వేచ్చగా!

జ్ఞాపికను లేపి గుండెల కదుముకున్నాడు.

“ఏనా హనీ లేదు! బెట్టూ... నా హసీ పోయింది! నా హనీ ఇక లేదుగ”ొ చొడ్‌ రేవంత్‌ను, జ్ఞాపికనూ ఒడిసిపట్టుకుని బిగ్గరగా అరిచారు.

“బిట్టూ... జ్ఞాపిక నువ్వలా వెళ్లగానే పడిపోయింది! అంతే... మాటా, చూపూ లేవు! డాడ్‌ పల్ప్‌చూసి చనిపోయిందంటున్నారు! బిట్టు... జ్ఞాపీ లేదురా! బిట్టూ... మన జ్ఞాపీ లేదు! మాకు కూతురు లేదురా!” స్తుప్రళ్సెన్సి మొహం చేతుల్లో దాచుకున్నారు.

(ఫ్రెండ్స్‌ందరూ గగ్గోలుగా బెంబేలెత్తి పొగిలిపడుతున్నారు. పిడుగుపడినట్టు వాళ్ళో హృదయాలు వీటలువారి మౌనమైై రక్తం కన్నీరుగా కారుతోంది! మాట్లాడడానికి గొంతుకు గుండెలు అడ్జంపడ్డాయి. వాళ్ళు కనీసం తలెత్తి రేవంచ్‌ను చూడలేకపోయారు... ఆ చావుకు ప్రత్యక్షంగా జామే కారణం... అన్నట్టు! దోషులుగా తలలు వంచుకుని కుమలసాగారు.-* రేవంత్‌కు జీవంతో ఉన్న జ్ఞాపికను ఇక చూపలేని త్రము అశక్షతకు! ఆ చావుకు కొమే బాధ్యులన్నట్లు ప్రకృతి కోర్టులో మానవ నేరస్థులయ్యార్ను.

“నో! జ్ఞాపీకేం కాడు” స్పష్టంగా అని, “జ్ఞాపీ! జ్ఞాపే! లే! నేను వెళ్లిపోలేదు! లే! నేను నీ కోసమే వచ్చాను... లే? అంటూ జ్ఞాపికను ఇష్టం వచ్చినట్టు కుదపసాగాడు రేవంఠ్‌.

చలనం లేని బొమ్మలా వాలిపోసాగింద్ర జ్ఞాసిక,

(స స లను... లే జ్ఞాప ఒళ్ళో పదుకోజిటుకుని తట్టితట్టి లేపాడు. నోటిలో నోరుంచి ఊపిరి మలీప్రాడు! స |

చబ్త్యల్లట్లీ వ్‌ జ న! న్ను వదిలి నువ్వు వెళ్లలేవు! తే జ్ఞ... ప్లీజ్‌- నన్ను విడిచి

బ్రయ... జ్ఞాపీ! విపరీతమైన అక్రోశమై, సము(ద్రంలా ఎగిసెగినః తన చెలిని అలలాగా ఎత్తిపడేస్తూ ల్రేవ్పత్తూ.. పిచ్చివాడవసాగాడు.

శ్రీలత... మనో. ఫ్రేమించశముర్చిలో.. 233

॥ "లే... జ్ఞాప! నా ప్రాణం పోసుకో జ్ఞాపీ! నా ఊపిరి తీసుకో! నా ప్రాణమే నువ్వు

జ్ఞాపీ! అదుండగా నువ్వెలా వెళ్తావు... ఆం? నువ్వెళ్లవు! లే... జ్ఞాపీ...” రెండు బుగ్గలూ దోసిట్లో ఇముడ్చుకుని తలను కదుపుతూ-

“అంతగా వెళ్లాలనుకుంటే ఇద్దరం వెళ్లిపోదాం. నువ్వాక్కదానివీ వెళ్లలేవు. నన్ను చీల్చుకుని నాలోంచి వెళ్లాలి. నువ్వు నీలోంచి కాదు. లే... జ్ఞాపీ... లే! అదుగో... మన రంగుల కల! లేళ్లలా పరిగెడుతూ మనం- మనచుట్టూ చిన్ని చిన్ని పిల్లలు... వాళ్ళు పిల్లలు కాదు, మన ఆశయాలు... మన ఆశలు... మన సిద్ధాంతాలు... మన భవిష్యత్తు! లే జ్ఞాపీ...” తన షర్భు బటన్స్‌ తీసేసి, జ్ఞాపిక అరచెయ్యి గుండె కానించుకుని...

“చూడు జ్ఞాపీ... నువ్వన్న గుండె కొట్టుకుంటోంది. నేనున్న గుండె ఆగిపోయింది. అంటే... నువ్వుండాలి, నేను పోవాలా? కానీ, నేనున్నాను... మరి, నువ్వెలా పోతావు?” షోల్డర్స్‌ కింద చేతులు వేసి, కుదిపి తన ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పమన్నట్లుగా గద్దిస్తున్నాడు.

“మనది ప్రేమబంధం కాదు జ్ఞాపీ... 'ప్రాణబంధం! మనిద్దరి ప్రాణాల మధ్య కుదిరిన ఒప్పందం! 'నువ్వుంటే నేనుంటూ.., నేనుంటే నువ్వుంటూ...” అని మన ప్రాణాలు చేసుకున్న జీవరస సారమిది. మరి, నేనున్నాగా జ్ఞాపీ... నువ్వూ ఉండు! ఉంటావ్‌... నాకు తెలుసు! నన్నేడిపిద్దామనీ... నిన్ను విడిచి వెళ్లిపోవాలనే నా అపరిపక్వపు ఆలోచనకు అగ్నిపరీక్ష పెడదామని కాసేపలా వెళ్లిపోయావ్‌... అంతే! అంతేకదా?! దొంగా... ఎన్ని పరీక్షలు పెడతావురా... నన్ను బయటకి రప్పించడానికి! ఎంతేడిపిస్తావ్‌? లే... ఇంకచాలు! తిరిగి వచ్చెయ్యి... ఏ బంధువులూ లేనిచోట... ఏ బంధుత్వానికీ అందకుండా... నాకు నువ్వూ- నీకు నేనూ... అంతే! లే జ్ఞాపీ...” అంటూ కుమిలిపోసాగాడు- గొంతు రాసుకుపోయి మాటరాక ఆగిపోయినా, జ్ఞాపిక ముఖంలోకి చూస్తూ నిమురుతూ!

ఆపాలని కానీ, “ఆగితే బావుండు...” అనికానీ ఎవరికీ అనిపించలా! “అసలా దుఃఖం సరిపోదు! అతని గుండె బద్దలయి తీరుతుంది. లేకపోతే అతడు విముఖుడు కాలేడు!” ...అని తెలిసిపోయి మరో మృత్యువు జాడలు వాళ్ళకు స్పష్టంగా కనిపించసాగాయి.

అలాగే కదిపీ కదిపీ...

కదలని తన ప్రియతమను గుండెల కదుముకుని వెర్రిగా వెక్కిపడుతూంటే...

తన గుండెలమీద చిన్న కదలిక!

== జ్ఞాపిక తల చిన్నగా కదిలింది.

చివుక్కున వదిలేసి మొహం చేతుల్లోకి తీసుకుని చూశాదు. స

మెత్తని పెదాలు మెల్లగా కదిలాయి! ఆ తర్వాత కళ్ళు చికులించి: నుదు చిట్టించింది!

234 శ్రీలత... మరో... ఫ్రేమించశమురైలో

“య్యా..!!” జ్ఞాపికనలా డాడీ ఒడిలోకి వదిలేసి, ఎగిరి (ఫెండ్స్‌ దగ్గరికి వెళ్లాడు.

అందర్నీ దగ్గరకు అదుముకుని, “జ్ఞాపీ బ్రతికేవుందీ..!” పిచ్చిగా అరిచాడు.

(ఫ్రెండృందరూ జ్ఞాపిక వైపు ఆశ్చర్యంగా, రేవంత్‌ వైపు పిచ్చిగా చూశారు.

డాడీ పల్స్‌ పట్టుకుని విస్తుపోయారు- “ఇదెలా సాధ్యం! నిజమా..?!” అని కూతుర్ని కదిపారు మెల్లగా! ల

“జ్ఞాపీ! ఇదుగో- స్ప్ఫూర్తీ ఇదుగో- కామినీ, రేవతీ, ఆనంద్‌, (క్రాంత్‌, ఈష నేనూ, నువ్వూ మనమంతా ఒకటి... చూడూ! లే... చూడూ! మనందరం కలిసి సాధించిన విజయం చూడూ! మనం ఓడిపోలేదు చూడూ” డాడీ ఒళ్ళోంచి జ్ఞాపికను లాక్కుని తట్టిలేపాడు.

రేవంత్‌కు పిచ్చెక్కిందనుకున్నారు.

“అబొనార్మల్‌ బిహేవియర్‌...” అనుకున్నారు. “ఇక అతనిని కూడా పోగొట్టుకోబోతున్నాం...” అని తెలిసిపోయి, రేవంత్‌ను జ్ఞాపిక భౌతికకాయం నుండి విడదీయడానికి దగ్గరగా వచ్చి- రేవంత్‌ను భుజాలు పట్టుకుని జ్ఞాపిక వైపు చూశారు!

అప్పుడు మెల్లగా విప్పింది జ్ఞాపిక... కళ్ళు!

నీరసంగా అందరివైపూ చూసింది!

ఆత్మబలంతో కళ్ళు మెరుస్తుండగా... చుట్టూ గుమిగూడి రేవంత్‌ గుండెలమీద ఉన్న తనకు, రేవంత్‌కు అండగా నిలబడ్డ తన (ఫెండ్స్‌... తన జనరేషన్‌, యంగ్‌ జనరేషన్‌ వపు ఆశగా చూసింది.

అందరూ “యాహూద,!” లన్సి అరిచారు.

తనూ మెత్తగా, అతిమెత్తగా... “యాహూల.1 అంది బొటనవేలు ఎత్తి- నూతన జన్మ ఎత్తిన విజయంగా!

తన కూతురు చనిపోయిందనుకున్న శరత్‌గాక్తి జ్ఞాపికలో ప్రాణపు కదలిక, నమ్మాలనిపించలా! అబద్ధం...! తన్సు మోసపోతున్నారనుకున్నారు! చనిపోయేముందు. తన కూతురు కళ్ళలో తను తుదివీడ్మోలు చూశారు! తన క్షూశ్రురిగా హనీ ఆ వీడ్కోలుతోనే అంతమయింది! మరి, ఈ కదలిక ఎవరిది? కేవండ్ర టైతికించుకున్న ఆ జ్ఞాపిక కొత్తగొ కనిపించసాగింది.

ఆ జ్ఞాపిక తన హనీ కాదు!

తన హనీ కళ్ళు తనను ముందుగా వెతికేవి!

తన హన్సీ తనకై చేతుల్పు చ్రాచేద్రి!

తన గారాలపట్టి హనీ క్షాద్య! కొత్త హనీ!

ఆ జ్ఞాపిక తను జన్మనిచ్చిన పాప్ర్బా కాదు. ఆ పాపాయి చనిపోయింది!

శ్రీలత... &్రననో. ఫ్రేమించకోనుల్చిలో.. 235 ఈ అమ్మాయి రేవంత్‌ ప్రాణం పోసుకున్న కొత్త అమ్మాయి! ఆ అమ్మాయి కళ్ళు అందుకే రేవంత్‌కై వెతికాయి.., ఆ అమ్మాయి చేతులు రేవంత్‌ను అలుముకున్నాయి! ఆ అమ్మాయి తన సొంతం కాదు.., రేవంత్‌ సొంతం! వన్న నం. బై గుండెల్లోని (ప్రేమనూ, ఆక్సిజన్‌నూ నింపుకుని కన | అ గ్గయి రేవంత్‌కు చెందినదే అయితీరాలి... అనిపించసాగింది! ల్‌ యి బిడ్డగా తోచింది. అందుకే ఆమెను రేవంత్‌కు వదిలేసి నెమ్మదిగా వెళ్లి సుహాసిని పక్కన నిలుచున్నారు శరత్‌గారు పరిపూర్ణమయి! జ్ఞాపికను పట్టుకుని గుండెల కదుముకున్న రేవంత్‌నూ, అతని హృదయానికి అతుక్కుపోయి ఊపిరిపోసుకున్న జ్ఞాపికనూ చూస్తుంటే... సువాసిని కేదో కొత్తర్థం స్ఫురించింది. న్నాళ్లూ చదివిన పుస్తకాల సారమంతా ఆమెకేదో నూతన సిద్దాంతాన్ని మెదడులో ఇనివ్యరింపచేసింది. అప్పుడే సూర్యోదయాన్ని చూసినట్టు వృాదయానికేదో కొత్తవెలుతురు ంది. ఇన్నాళ్లూ తనెంత గుడ్డిగా, మానసిక మాంద్యంతో వ్యవహరించిందో తెలిసి సిగ్గేసింది! తన ఆలోచనలూ, తన జీవితం తవ్వి అర్ధంచేసుకున్నా దాంట్లో వెయ్యోవంతు కూడా ఆ పిల్లల మనస్తత్వాన్నీ వారి వృదయాంతరాళాల్లోని ఘర్షణనూ తొను అంచనా వేయలేక పోయానని తనమీద తనకే కోపం, కినుక, కొంచెం అసహ్యం కూడా కలిగాయి! రేవంత్‌... తన గుండెల మీద ఆడుకున్న రేవంత్‌... తన హృదయం గురించీ, జీవితం గురించీ ఆరాటపడి తనకు వైవాహిక జీవితాన్నివ్వాలన్న తన చిన్నారి బిట్టై- తనకోసం బీవితేం వదులుకోవాలని తీసుకున్న నిర్ణయం స్ఫురించి ఒళ్ళు గగుర్పొడిచింది. వసికన్నులతో “మమ్మా...” అంటూ తనచుట్టూ కూనలా తిరిగిన జ్ఞాపిక గుండెలో లావా మరిగించుకుందని తెలిసి, ఆ లావాలో నవ్వులు పూయించి మరణించిందని అంచనా వేసిన గుండె అదిరిపడింది. దరి చేరిన శరత్‌ చేతిని బలంగా పట్టుకుని- “పిల్లలు మనకోసం మృత్యువును ఆవ్వానించుకున్నారుకొ అంది కళ్ళనీళ్లు అతని భుజంపై జారుతుంటే. “వాళ్ళు పిల్లలు కాదు! మన తల్లిదండ్రులు!” శరత్‌ గొంతు బొంగురుపోయింది. “ఏం చేద్దాం..?|” ళ్‌న్హా హనీ చనిపోయింది! రేవంత్‌ జ్ఞాపీగా బ్రతికించుకున్నాడు వెం చెయ్యాల అతనే నిర్ణయించుకోగలదు. ఆ నిర్ణయాధికారం నాకు లేదు. అది సమ్మకమా, ఆపై చెప్పే హక్కూ లేదు.”

236 శ్రీలత... షటనో... ప్రేమించనసుర్చి౮

“నా బిట్టూ నన్ను మించి శారీరకంగానే కాదు, మానసికంగా కూడా ఉన్నతుడయ్యాడు. అతని ముందు పసిపిల్లనైపోతున్నాను. ”

“అయితే... మనమిక్కడ ఉండడమిక వ్యర్థం! తరానికి తరం తోడుంది. ఆ తరమే ఆ తరానికి తీర్చు చెబుతుంది. మనం ఆ తీర్చును ఆమోదించి, ఆశీర్వదించగలిగే న్థాయికి ఎదిగితీరాలి! అప్పుడే మన స్థానానికి గౌరవం! ముందు తరం వాళ్ళం కనుక వెనుకకు మరలడం మంచిదేమో!” మెల్లగా ఇద్దరూ జంటగా కదిలి ఎయిర్‌పోర్ట్‌ దాటి వెళ్లిపోయారు.

జ్ఞాపిక (బతికిందనే ఆనందంలో (ఫెంద్సెవ్వరూ వాళ్ళు వెళ్లిపోయిన సంగతి గమనించలేదు. జ్ఞాపికను, రేవంత్‌నూ చుట్టిముట్టి ఒకరిపై ఒకరు చేతులు వేసి కళ్ళతోనే ఆనందతాండవం చెయ్యసాగారు.

ఇక్కడ మృత్యువును తిరగ్గొట్టింది డబ్బుకాదు! టెక్నాలజీ కాదు.., (ప్రేమ! నూతన సిద్ధాంతం! ఇదే మృత్యువును తరిమికొట్టి, శరీరాన్నీ హృదయాన్నీ తట్టి ఊపిరిపోసింది. ఒకరికొకరు... అంతే! ఒకరికోసం ఒకరు... అంతే! అదే భావన (బతుకునిచ్చింది. అదే భావన (్రితకనిస్తుంది! ॥

జ్ఞాపికను మెల్లగా లేపి ష్షోల్టర్స పట్టుకుని నిలబెట్టాడు రేవంత్‌.

తూలి పడబోయిన జ్ఞాపికను అడుగడుగూ వేయిస్తూ పదిలంగా నడిపించు కెళ్లసాగాడు. . ఎత్తుకునేందుకు తనక్తూ శక్తి లేక!

ఒకరికొకరు ఊతగా... *ఏ సిద్ధాంతాలూ వద్దు, ఏ ప్రవచనాలూ వద్దు, ఏ సంస్కృతులూ తవ్వద్దు, ఏ సమాజానికీ వెరపద్దు, (ప్రకృతిలో సహజత్వంలా, సృష్టిలో అకర్షణగొ ఒకరికి ఒకరు బలంగా, శక్తిగా ప్రాణంగా (బతికితే చాలు...” అనిపించేంత బలహీనంగా కనిపించారు. “

వెనుకా ముందూ (ఫెండ్స్‌ జంటలుగా, తోడులుగా, నీడలుగా, బాటలుగొ: బాసలుగా, భరోసాలుగ్గా, భావితరాలుగా, అంతరాలుగా... నడుస్తూ నడుస్తూ గమ్యానికి అతిదగ్గరగా వారిని చేర్చి కోటగోడలై నిలిచారు.

జ న! ణి

ఎయిర్‌పోర్ట్‌లో శ్రవంత్ర్‌, జ్ఞాపీక “టాటా” చెబుత్రున్నారు.

ఫ్రండ్స్‌, అమ్మా నాన్న. జాగ్రత్తలతో వ్రీగ్యోల్సు పలుకుతున్నారు.

నాన్న అమ్మ చుట్టూ చేతులతో విమ్ముకుని ఇద్దరూ కలిసి చేతులు ఊపుతున్నారు

(ఫెండ్సందరూ కట్టగా నిలబడి *ట్రాట్రా? చెబుతున్నారు!

శ్రలత... మునీనో... ప్రేమించీకనుల్చిలో.. 237 ప్లైట్‌ స్టార్ట్‌ అయ్యేవరకూ అలా చేతులు ఊపుతూనే ఉన్నారు. , అలా ఊపుతూనే ఉన్నారు. (పేమ- మనిషిని కాక, మనిషి- (ప్రేమను జయించిన జెండాల్లా... వాళ్ళ అరచేతులు ధీటుగా అలా ఊగుతూనే ఉన్నాయి దిగ్విజయంగా, ఆనందంగా... ఎంతోసేపు! షా ఫ్లా జ లి టిల్‌ ఫ్లవర్స్‌" అనే నేమ్‌ప్లేట్‌ దగ్గర ఆగి చుట్టూ చూశారు నాలుగు జంటలు- ఎనిమిది మంది పిల్లలలతో! “అమ్మా... ఇదేనా మీ ఫెండ్స్‌ ప్రేమనిలయం?” పిల్లల్లోంచి బొద్దుగా ఉన్న పాప అడిగింది. తలూపింది రేవతి. ఆనంద్‌ కళ్ళద్దాలు సర్దుకుని ఈష్స్‌ క్రాంత్‌ల వైపు చూశాడు. గేటులోంచి విశాలమైన ఆవరణలో చిన్నపిల్లలు తెల్లని వస్త్రాల్లో (గూవులుగా విభజించబడి ఆటలు ఆడుకుంటున్నారు. వాళ్ళను గమనిస్తూ టీచర్స్‌ తిరుగుతున్నారు. సడన్‌ విజిల్స్‌ వినబడడంతో పిల్లలందరూ ఎవరూ చెప్పకుండానే వచ్చి వరుసగా నిలబడి చేతులు కట్టుకుని అక్కడున్న వేదికవైపు నిశ్శబ్దంగా చూస్తున్నారు. రుగులో అన్ని దేశాల పిల్లలూ ఉన్నారు. వాళ్ళ చర్మం నలుపు, తెలుపు, గోధుమ రంగొళా కాంతివంతంగా కనిపిస్తూ- అన్ని రంగుల మానవ కూనలను ఒకేచోట చూడడం వింతగా అనిపించింది. లూ “నాన్నగారూ . ఇది చిన్ని భూగోళం లాగొ ఉంది. అన్ని ప్రాంతాల పిల్ల ఉన్నారు” పదేళ్ల బాబు వాళ్ళ నాన్న చెయ్యి పట్టుకుని అన్నాడు. “అవును” దు త్‌. స్పూర్తి నవ్వింది. వును” అన్నాడు క్రాంత్‌. స్ఫూర్తి నవ్వి హ్రాం” ఐదేక్ష పాప అమ్మ “అమ్మా! ఇక్కడ బావుంది. మేం కూడా ఇక్కడే ఉంటాం చెయ్యిలాగుతూ అంది. “మేమూ ఇక్కడే!” అని నవ్వింది కామిని. గేటులోంచి దూరంగా జరిగేది కనబడుతోంది- తెలని చున్నీలో ముందుగొ తెల్లటి పైజమా, లాల్చీపై గులాబీ రంగు చుక్కలున్న లజ రు. అందరూ ని పై లో శేవంత్‌ దయాస్‌ మీదకు వాం జ్ఞాపిక, వెనుక తెల్లని పైజమా, లాల్చి 0 జోడించారు. రెండుచేతులూ జోడించారు. రేవంత్‌, జ్ఞాపిక కూదా రెండుచేతులూ

238 శ్రీలత... షవనో.. ఫ్రుమించకనుర్సిలో “ఓ ప్రాకృతిక సత్యమా... ఓ జీవ పరిణామ పర్యావరణమా. . ఓ మానవ నిర్ధిత కణసముదాయమా... నీకు మా జోహార్లు! మాకు జన్మ నిచ్చినందుకు ధన్యవాదాలు! అమ్మలేని మాకు, నాన్న తెలియని మాకు అమ్మనూ, నాన్ననూ చేకూర్చిన మీకు ప్రణామాలు! వాళ్ళతోపాటు నిరంతరం, మానవజీవినే కాక (ప్రతి ప్రాణినీ, ప్రతి దృశ్యాన్నీ అదృశ్య విశ్వాన్నీ (ప్రేమించే గుణం సదా ఉంచమనీ, ధరణీ జన్ములమయి మేము (శ్రేమరహితులమై దరిద్రులుగా మారకుండా ఉంచమని ప్రార్ధన..!”

• ఏక కంఠంతో చిన్నారులందరూ స్పష్టమైన తెలుగు ఉచ్చారణతో ప్రార్ధన ముగించి, వంగి నమస్కరించి వరుసగా రూమ్స్‌లోకి సాగిపోయారు. గేటు తెరవబడింది. అందరూ లోపలికి నడుస్తున్నారు. దూరంగా ఎంతో ఎత్తున ఉన్న వేదికపై తమ 'స్నేహితులు- ఆకాశం నుండి అలవోకగా దిగిన రాజహంసల్లాగా, గాలికి అల్లాడుతున్న బట్టలూ, జుట్టూ, ముఖంలో హాయైన ప్రశాంతత, నవ్వులో తేటదనంతో కనిపించారు. ఎన్నో ఏళ్ల క్రిందట ఎం.సి.ఎ.లో చేరిన కొత్తలో ఎలా ఉన్నారో అలాగే ఉన్నారు... అమృతం తాగినవాళ్ళలాగా! వాళ్ళ శరీరంలోకానీ, ముఖంలోకానీ ఎలాంటి మార్చూ లేదు. ఇద్దరూ కాలాన్ని జయించిన విజేతల్లా ఉన్నారు. అడుగులో అడుగుగా వాళ్ళవైపు నడుస్తున్నారు. అన్ని జంటలూ లావయిపోయి, ఆకారాలు మారిపోయి ఉండటాన చూడగానే ఓ క్షణం తటపటాయించి, ఆ తర్వాత ఆతృతగా దగ్గరికి వచ్చి- “హాయం.. ఈష్స్‌ క్రాంత్‌, ఆనంద్‌!” అంటూ రేవంత్‌, “స్ప్ఫూర్తీ., రేవూ.., కామీ..!? అంటూ జ్ఞాపిక- వడివడిగా చుట్ట చుట్టేసుకున్నారు. అందరి కళ్ళల్లోనూ ఉద్వేగంతో సీళ్లు తిరిగాయి. వీల్లలు దూరంగా నిలబడి వీళ్ళవైైపే ఆశ్చర్యంగా చూన్తున్నారు. ఎంతో పెద్దవాళ్ళయిపోయారనుకున్న తమ తల్లిదండ్రులు ఎల్స్‌కె.జి. పిల్లల్లాగా అలా ఎమోషనల్‌ అయిపోవడాన్ని చూడడం అదే మొదటిసారి!

శ్రీలత... మునేః... ప్రేమించశోము్చి లో 239

“నిజమా..! మీరేనా... మిమ్మల్ని మేము చూడగలుగుతున్నామా?” జ్ఞాపిక గొంతు పెగల్చుకుంది.

“అవును జ్ఞాపీ... మేవే! మిమ్మల్ని చూడాలనిపించి వచ్చేశాం!” రేవతి ఇంచుమించుగా ఆనందంతో ఏద్బేస్తూ అంది.

రేవంత్‌కు మాటలు రావడం లేదు. మగవాళ్ళంతా ఒకరి చేతులు ఒకరు బిగించి పట్టుకున్నారు.

“హత్రోవ్‌6... మేము కూడా ఉన్నాం ఇక్కడగొ అంటూ పిల్లలందరూ కోరస్‌గా అరవడంతో అందరూ వెనక్కి తిరిగారు.

“వీళ్ళూ...” ఆగిపోయాడు రేవంత్‌.

“మా పిల్లలు రేవంత్‌! మేమే కన్నాం! కదూ ఆనంద్‌..?!” రేవతి కళ్ళు తుడిచేసుకుని నవ్వుతూ చెప్పి, ఎవిడెన్స్‌ కోసం ఆనంద్‌ వైపు చూసింది. ఆనంద్‌ నిలువుగా తలూపాడు... ఖచ్చితంగా మేమే నన్నట్లు!

ఎవరి పిల్లలు ఎవరో పరిచయం చేసుకున్నారు.

“అమ్మెలా ఉంది?” రేవంత్‌.

“జావుంది..” ఈష్‌

ఉడ్రాడ్షీ, 2౫ జ్ఞాపిక.

“బావున్నారు..” అమ్మాయిల సమాధానం. టు

“చాలా తరచుగా కలుస్తుంటాం! వాళ్ళు బావుండాలనే మీ అభీష్టం వాళ్ళకు తెలుసు! క్రాంత్‌.

రేవంత్‌, జ్ఞాపిక కళ్ళల్లో వెన్నెల లాంటి ఆనందం ప్రభవించింది.

“పదండి లోపలికిగ్‌ రేవంత్‌ అందర్నీ ఆహ్వానిస్తూ ఇంట్లోకి నడిచాడు.

ముందుగా పెద్దవాళ్ళు, వాళ్ళను అనుసరిస్తూ పిల్లలూ లోపలికి వెళ్లారు. పిల్లల్చి చనువు చేసుకున్నారు. అందరూ కలిసి భోజనాలు వర్పాటుచేసుకున్నారు.

భోంచేసేటప్పుడు బోసిగా ఉన్న జ్ఞాపిక మెడను చూస్తూ-

“మీరిద్దరూ... పెళ్ళి...” అంటూ ఆగిపోయింది రేవతి.

“ఉపహూం...” జ్ఞాపిక అడ్డంగా తలూపింది. 7౯ సూరి

“మ్వరి- పిల్లలు (ప్రార్ధనలో మిమ్మల్ని అమ్మానాన్నలుగా సంబోధించారుగా?” బ్యూట

అడిగింది.

“వీరు పెళ్ళి చేసుకుని, వైవాహిక జీవితం గడిపి తల్లిదంద్రుయ్యారు. మాకా

కష్టాలు లేకుండా ఇంతమందికి అమ్మానాన్నలమయ్యాం[” అన్నాడు రేవంత్‌.

240 శ్రీలత... మురో.. ప్రేమిం:నకముర్జి౮?

ఆ మాటలు అంటున్నప్పుడు ముఖంలోకి పాకిన ఏదో మాటలకందని భావం వింత వెలుగును తెచ్చింది.

“ఇదేంట్రా... మరి, మీ ఢ్రేమ” ఈష్‌

“ఏం... (్రేమించుకుంటే పెళ్ళి చేసుకుని, శారీరకంగా ఏకమయి పిల్లల్ని కని తీరాలా? విడివిడిగా ఉండలేం, పెళ్ళి చేసుకోలేం. కనుక కలిసి ఉన్నాం ఒకేచోట, ఒకే ఆశయంతో! ఇంతమంది పిల్లలకు అమ్మానాన్నలం అయ్యాం!” అంది జ్ఞాపిక

“ఇప్పటికీ విద్యార్ధి దశలోని ఆవేశం పోలేదిద్దరికీగ్‌ శ్రాంత్‌ అన్నాడు.

“ఎలా పోతుంది... మేం ఆ దశలోనే జీవితాలను అపేసుకున్నాక?[” రేవంత్‌

“సంతోషంగా ఉన్నారా?” ఆనంద్‌ అడిగాడు.

“ఎందుకు లేమూ? మీరెలా జీవితమూ, పిల్లలూ, వారి భవిష్యత్తూ అని ఆలోచిస్తూ, వారికోసం పాటుపడుతూ ఆనందంగా ఉన్నారో... మేమూ అంతే! ఈ పిల్లల భవిష్యత్తే మా జీవితమూ... సింపుల్‌” లేవంత్‌ భుజాలెగరేశాడు ఈజీగా,

“శారీరక వాంఛల్లేని సాధువులైపోయారా?” అన్నాడు ఈష్‌.

“ప్రాణాలు పోయిన స్థితిని శరీరం అనుభవించాక తక్కిన వాంఛలన్నీ అల్బమయి పోయాయి. మేము ఒకరికోసం ఒకరం ప్రాణాలతో ఉండడమే మా లక్ష్యం. ఆ తర్వాతివన్నీ అంత ముఖ్యమైనవిగా అనిపించలేదు..” రేవంత్‌ అన్నాడు.

“మరి, మీ ('ప్రేమ..? దానికర్థం లేదా. "” అడిగింది కామిని.

“ఎందుకు లేదు? మా ఇద్దరి మధ్యే ఉన్నదల్లా పీళ్ళందరి వరకూ వ్యాపించింది” చెప్పింది జ్ఞాపిక.

“థియరీ బావుంది. కానీ...” స్ఫూర్తి.

“ప్రాక్టికల్‌గా కూడా బావుంది. (ప్రేమ ఇద్దరు వ్యక్తుల మధ్య మాత్రమే ఉన్నంతవరకూ అతి సంకుచితత్వంగా ఉంటుంది. అది విశ్వవ్యాప్తమయినప్పుడు ఎంతమందికైనా పంచి పెట్టగలిగే అక్షయపాత్ర అవుతుంది ఈ పిల్లలందరూ మా హృదయపు పాత్రల్లో పుట్టిన పేమ చివ్నోలే! వీళ్ళున్నంత వరకూ... అంటే- అనాధత్వం ఉన్నంతవరకూ మాలాంటి పెళ్ళికాని, చేసుకోలేని చేసుకోవాల్సిన అవనరం రాని అమ్మానాన్నల అవసరం (ప్రపంచానికి ఉంది. పేమించుకుని పెళ్ళి చేనుకోలేని వరిస్ఫితులు ఎవరికి కలిగినా- వాళ్ళు అమ్మానాన్నలవడానిక్షి అనాధత్వం ఓ వరంగొ ఇద్దరూ ఒకేసారి అన్నారు.

(మేమకు వాళ్ళు చెబుతున్న నిర్వచనం ఇంతవరకూ ఎవరూ చెవ్పనిది! ఎవరూ ఆచరించనిది.., అసలు ఎవరి ఊవాకూ రానిది!

శ్రీలత... షం... ప్రేగుంచకనుర్చిలో.. 241 ఎవరంటారు- (శ్రేమకు పెళ్ళి, శారీరక బంధం గమ్యం అని! ప్రేమకు గమ్యం... మానసిక పరిపక్వత! (శ్రేమంటే కేవలం... 'నన్ను- నీవు... నిన్ను- నేను' అనే భావంలోంచి 'మనం... అందర్నీ! అనే భావనగా మారడమే! (పేమ ఫలించడం అంటే హృదయంలోంచి దాన్ని విశ్వంలోకి వ్యాపింపజేయడం! హృదయంలో పుట్టే ఆ రెండక్షరాలు విశ్వవ్యాప్తం చెయ్యగలిగిన నాదే... అది పరిపూర్ణం! పరిశుద్ధం! పరిపక్వం! పరమాత్మకం! పరమోదకం! ఓం... హృదయశ్శాంతిః మేధఃశ్శాంతిః దేహార్తి శ్భాంతిః -- (అయిపోయింది ) --

242 శ్రీలత ముఖాముఖి

• కశ్చణయం గీ కు మార ంతంలాడ్‌ + చా -ఈొ మిగ్మీ నం! కయ ఉ్క2లఐవడె- తగుల జృళ్ణ్ల' నన్నెంతో ఆలలిం లా ల ఆడో 2 ఆజ౭శర లను యు వళ్లు శ గులాము. న్యతమైను మాలతచైెంరు తభ గులు నంద కపషత్సంా తైమల్లై వంకా అజ! లొ జట్ల శూల ( డా॥ నాగభైరవ కోటేశ్చర రావు ౫) జె. లాలిత్య (నిజయనాడు మీ మనసా (ప్రేమించకే నువ్పిలా' చదివాక ఆ మనసేదో నా ఎదురుగా వట్చి నన్లే (ప్రేమిన్తున్నట్టుగా అనిపించిన మధురానుభూతి కల్లిస్తోంది. మీ రమణీయ శైలికి ఇన్‌స్పేరేషన్‌? అ హృదయం!

శ్రీలత... ముఖాముఖ 243 డి. రాజేళ్చురి (సూర్యాపేట) మీ రచనలో వాస్తవికతా దోరణి, వృదయాను[క్రమత హృద్యంగా కనిపిన్తున్సుందుకు మరెంతో నంతోషంగా ఉంది. మీ శైలి కలకాలం ఇలాగే నిలిచిపోవాలని ఆళిస్తున్లాను. అ కృతజ్ఞతలు. కె. కిరణ్‌ (సికిందరాబాద్‌) కాలేజీ అమ్మాయిల, అబ్బాయిల మనస్తత్వాలను ఆద్రంపట్టినట్టు నీరియల్‌ సాగుతోంది. ఈ సబ్జెక్ట్‌ ఎంపికకు ఏదైనా ప్రత్యేక కారణం ఉందా? అ అవును. ఈ సబ్జెక్ట్‌ ప్రస్తుతం డిస్కన్‌ చేయాల్సిందిగా అనిపించింది. గుణశేఖర్‌ (అమలాపురం) మీ సీరియల్‌లో అమ్మాయిల ఆలోచనల్లో కొత్త ధోరణి కనిపిస్తోంది. ॥ అ అవును. అది ఉండాల్సిన దోరణి కూడా! వై.వి. రామ్‌ (హైదరాబాద్‌) ఒక రచన చేయాలనే ఆలోచన మీకు ఎమ్సుడు వస్తుంది?

అ ఏదైనా చెప్పాలనుకున్నప్పుడు- అదీ... విసృతిగా నవల రాయాలనిపిస్తుంది రాయగలిగే అవకాశం ఉన్నవాళ్ళకు. నా మటుకు నాకు ఓ అందమైన స్పందనో, ఓ అంతుపట్టని వేదనో కలిగినప్పుడు వస్తుంది.

టి. కమలాకర్‌ (నూజివీడు) మీరిచ్చే నిర్వచనాలు దేని ఆధారంగా ఇస్తారు? ఇ అనుభవం లేదా అనుభవజ్ఞుల రచనల ఆధారంగా! ఎస్‌. సరోజిని (తొనాలి మీమీద ఏదైనా విమర్భ వస్తే ఎలా రిసీవ్‌ చేసుకుంటారు? కరు ఉండరు. అ ఆనందంగా! ఎందుకంటే విమర్శకులను మించిన గైడ్‌ మరొ అయితే... విమర్శకుల వ్యక్తిత్వాన్ని దృష్టిలో పెట్టుకుంటాను. ని.ఎస్‌. పారిజాత (రామ్‌నగల్తొ మనసా (్రేమించకే నువ్విలా' చదువుతున్నాను. బెటిల్‌ చాలా బావుంది. ఈ బైెటిల్‌నే ఎందుకు పెట్టాలనుకున్లారు?

అ సాదారణంగా కఠాంశాన్ని బట్టి టైటిల్స్‌ పెడుతుంటారు. ఒక్కోసారి కధకు

సంబంధం లేకుండా కూడా పెట్టొచ్చు. అయితే... ప్రేమించడం ఒక గొప్ప బాధ్యతను

244 శ్రీలత... ముఖాముఖా స్వీకరించడం లాంటిదని నేననుకుంటాను. మరి, బాధ్యత ఎప్పటికీ బరువునూ, బాధనూ, త్యాగాన్నీ అర్పణగా తీసుకుంటుంది కదండీ! అందుకే 'ప్రేమించకే... ఇలా కష్టాల పాలవుతావు' అని చెప్పడం బావుంటుందేమో ననిపించింది. పరిణితి హైదరాబాద్‌) తమ సుఖమే కాని, తలిదండ్రుల గురించి పట్టించుకునేవాళ్ళు వందలో ఒకళ్ళు. ఈ కథని మీరెలా ఎండ్‌ చెయ్యాలనుకుంటున్నారు?

అ బిగ్జల కోసం జీవితం మొత్తం వదులుకుంటారు తల్లిదండ్రులు. మరి, వాళ్ళే కోసం పిల్లలు చేయాల్సిన పనులు కూడా చాలా ఉన్నాయి. పైగా... వాళ్ళు ఒంటరితనంలో ఉంటే- దాన్ని పోగొట్టి వాళ్ళకి తగిన జీవితాన్ని ఏర్పర్భాల్సిన బాధ్యత పిల్లలు తీసుకోవా లన్నది నా ఉద్దేశం. ముగింపు కోసం మీరు ఎదురుచూడాల్సిందే! ఇప్పుడే ఎలా చెప్పేస్తాను?

ఆశా (గొల్లపల్లి) మాటల్లో చెప్పలేని ఆద్భుతమైన స్ట్రేహకావ్యాన్ని పాఠకులకు ఆందిస్తున్సు తీరుకు మా ప్రళంనలు అందుకోండి, ఈ సీరియల్‌ను కాలేజీ అమ్మాయిలు ప్లన్‌ అబ్బాయిలూ చదివితే ఎంతో బావుంటుంది అనివీన్తుంది.

అ నా రచన ఉద్దేశం కూడా అదే! ఇంకోటి కూడా- కాలేజీ అమ్మాయిలూ, అబ్బాయిలూ ఎంత వరివక్వమైన ఆలోచనాదోరణి కలిగిఉన్నారో పెద్దలు కూడా తెలుసుకోవాలని!

చక్రధర్‌ (మవాబూబ్‌నగట్సి రేవంజ్‌ తల్లికి పెళ్ళి చేయాలనే ఆలోచన వాళ్ళలో కలిగిస్తూ నీరియల్‌ను కొత్రమలువు తిప్పిన తీరు బాగుంది. ఎంతమంది వీల్లలు అంత నున్లితంగా ఆలోచించగలరు? మీ ఆలోచన తప్పేమో,?/

అ :£.0టందైన తల్లికి మళ్లీ పెళ్ళి చేయడం అందరి విషయంలో కుదరకపోవచ్చు. ఎవరి పరిస్థితులు వారివి. కానీ, వందల్లో ఒక్కరయినా విభి న్నంగా ఆలోచించగలిగితే చాలు కదా! వాళ్ళు ఇతరులకు ఉదాహరణగా మారి కొత్త అలోచనలకు నాంది పలుకుతారని ఆశ!

వెంకటేష్‌ (అమిస్తాన్‌ప్టూత్లు రేవంల్‌- వోసీన్రిల మధ్య ఉండే తల్లీకొడుకుల స్లేహం నిజజీవితంలో ఉంటుందంటారా? అ ఉంటుందండీ! తల్లి ఎప్పుడూ పిల్లలకు మంచి స్నేహితురాలు కావాలి. అప్పుడే పీల్లలు ఎలాంటి అరమరికలు లేని మంచి అనుబంధాన్ని పెంచుకోగలుగుతారు. తల్లే కదండీ... బిడ్డకు మొట్టమొదటి బంధువూ, చిట్టచివరి బంధమూ కూడ్రా!

శ్రీలత... ముఖాముఖి. 2కీ5 రమాదేవి (చిక్కడపల్లి) చాలా టఫ్‌ టావీక్‌ని నునాయానంగా రాన్తున్నారు. నమన్యల్ని కూడా తేలికగా పరిష్కరించుకోవాలంటున్లారు. జీవితం అంత తేలికయిందనా మీ అభిప్రాయం?

అ ఎంతమాత్రం కాదండీ! జీవితం చాలా విలువైనది. సమస్యలు వచ్చినప్పుడు బరువుగా, భారంగా తోస్తుంది. అలాంటప్పుడే మానసిక నిబ్బరంతో సమస్యను తేలికగా తీసుకుని సులువుగా పరిష్కరించుకోవాలి. లేకపోతే అశాంతి, ఆందోళనలు మనల్ని శారీరక, మానసిక అనారోగ్యాలకి గురిచేసి బ్రతుకుని రోగగ్రస్తం చేస్తాయి. అదే నేను చెప్పాలనుకున్నది.

వెంగళరావు (జద్భర్హ) అందరూ- (ప్రేమించండి... అంటే, మీరు వద్దంటారేమిటండీ?

అ సీరియల్‌ మొత్తం చదివాక మీరు కూడా అదే అభిప్రాయానికి వస్తారు. ఎందుకంటే... శ్రేమలో ఎంత వేదన ఉంటుందో శేవంత్‌, జ్ఞాపికల పాత్రలు మీకు తెలియజేస్తాయి.

జీవన (గండిపేట) ప్రెన్లెన్సీ టెస్ట్‌ ఎలా చేసుకోవాలో రాళారు. దానివల్ల వీం చెప్పాలనుకున్లాడు?

అ ప్ర్నెన్సీ రావడం అనేది ప్రకృతి ధర్మం, అది స్రీకే నిర్దేశించబడడం ఒకవిధంగా వరం, ఒకవిధంగా శాపం! తప్పెవరిదైనా ప్రస్నెన్సీ శిక్ష అమ్మాయిదే! ఎన్నోసార్లు అమ్మాయి. అఘాయిత్యాల వల్ల ప్రెన్నెన్సీ వచ్చి, పీరియడ్‌ రావల్సిన మరుసటినుందీ ఎంతో మానని ర వ్యధకు గురౌతారు. శారీరక దాడి కంటే కూడా ప్రెగ్నెన్సీ అనే మానసిక దొడి వాళి మ డిప్రెషన్‌లోకి తోస్తుంది. కంగారుపడి, డాక్టర్ల దగ్గరకు వెళ్లడం జరుగుతుంది. మ వెళ్లేముందు తమకు తామే టెస్ట్‌ చేసుకుని, పెస్టెన్సీ అవునో, కొదో నయ తనే నిర్ణయానికి వచ్చి వాళ్ళను కలిస్తే అప్పుడు ఇంకా నిర్దుష్టమైన నిర్ణయం తీసుక్‌ వ్ల సూచన. అంతకుమించి మరే ప్రోద్భలం అందులో లేదు.

నుభాష్‌ (రాయ(స్రోలు,) చుం స్ఫూర్తికి ప్రెల్చెన్సీ అని తెలిసీ, పెళ్ళి చేసుకుని అబార్షన్‌కి ఒప్పిస్తారు. ఆంలో మాం వరో ఉన్లు తను- ఆ బిడ్డకు జన్మనిచ్చి తను తండ్రిగా నిలిస్తే ఖూకొ బాశండేదేమో! అ మీరు చెప్పింది చాలా నిజం! కానీ, మనం అంటే- సామా వ స్థాయికి చేరుకోలేదు. తను (ప్రేమించిన అమ్మాయిపై జరిగిన అఘాయిత్యం క, ౦ లేదనీ, అన్ని శరీరభాగాలకూ అయిన గాయాల్లానే అదీ ఒక గాయ + దాన్ని మాన్చుకోవాల్సిన బాధ్యత తనదేనని అనుకోవడమే నేటి యువతరానికి చాలా పరిణితి

246 శ్రీలత... ముఖాముఖి చెందిన స్థితి. మరి, ఆ బిడ్డకు తండ్రిగా కూడా నిలవాలనుకోవడం మామూలు వ్యక్తుల వల్ల సాధ్యంకాదు. అసాధారణ వ్యక్తిత్వం కలవారై ఉండాలి. అలాంటి వ్యక్తిత్వాన్ని వస్తువుగా తీసుకుని రాయాలని నాకూ ఉంది. ఆరోజు రావాలని కోరుకుంటున్నా. ప్రభంజని (గుంటూరు) నవల నబ్జెక్టుని ముందునుంచే సెలెక్ట్‌ చేసుకుని రబిస్తారా? ఏం రాయాలో దానంతట ఆదే వనస్తుందంటారా?

అ నావరకు నేను సబ్జెక్టు ముందుగానే సెలెక్ట్‌ చేసుకుని, దాన్ని ఎలా (ప్రెజెంట్‌ చేస్తే చదివించ గలిగేదిగానూ, ఆలోచింపచేసేదిగానూ ఉంటుందో నిర్ణయించుకుని రచన చేస్తుంటాను. ఈ రెండింటికీ మెదడును ప్రిపేర్‌ చేసుకున్నాక ఇక దానంతట ఆదే రాకేం చేస్తుంది?!

చెన్లుకేళన్‌ (బందరు) మీ జీవితలక్ష్యం ఏమిటి?

అ పెద్ద పెద్ద లక్ష్యాలు ఏపీ లేవండీ! వసతిగా ఉన్న ఆర్థిక స్థితి, అంతోఇంతో చదువుకున్న పరిజ్ఞానం, చదివిన పుస్తకాల వివేచన... వీటితో ముగిసేవరకూ గడపాల్సిన జీవితంలో కాస్త ఉపయుక్తమైన పనులు చేసి వెళ్లిపోవడం!

రేణుక (గుంటూరు) రేవ్‌గ్యాంగ్‌ను సామూపిక హత్య చేయించి కేసు కొట్టివేయించారు కదా... రచయితలంటే న్యాయన్దోత లనుక్తున్హారా? ఎవరయినా విమర్శిస్తారనుకోలేదా?

అ విమర్శించడం కంటే ఆలోచించడం ముఖ్యం... అనుకున్నాను.

రెండు- రచయితలు సామాజిక న్యాయనిక్లేతలు కూడా!

న్యాయశాస్త్రం నిర్మించబడింది సామాజిక సూత్రబద్ధమైన రచనల ఆధారంగానే. అంటే... ఆ రచయితలు న్యాయనిర్లేతలు అనేకదా అర్థం! అదీగాక, శేప్‌కేసుల్లో సరైన న్యాయం జరగడం లేదనీ, సరైన శిక్ష అమలుకావడం లేదనేది ప్రపంచ మహిళ ఆగ్రహం, నాలోనూ ఆ అవేదన ఉంది. చట్టం వల్ల కాని పని సామాజికులు చేపట్టిన కేసులు ఎన్నో ఉన్నాయి. ఆందులోనూ విద్యార్దులంటే విద్యుత్‌తీగలు. వారిని మట్టుపెట్టాలనుకుటే షాక్‌ కొట్టక తప్పదు కదండీ!

ప్రశాంతం (నుహబూబ్‌నగల్‌) నిజంగా ఒక్కో విద్యార్థిలో ఒక్కో శ్రీశ్రీని చదివామండీ, మంచి టెన్షన్‌ శ్రియేట్‌ చేశారు. మీరు

నిజంగా సమర్దులు.

శ్రీలత ముఖాముఖ 247

అ గాంక్సండీ! కానీ, ఆ సమర్హత నాదికాదు. కరా సందర్భానిది, సందర్భానికి

అనుగుణమైన సమర్హత దానంతట అదే ప్రవహిస్తుంది... కలంలోంచి అక్షరాలుగా! అదీకాక, అందులోని సామర్ద్యాన్ని చదివి అనుభూతించిన మీరు నాకంటే ఎక్కువ సహృదయతా సమర్దులు. పరమేశ్వరమ్ము (గుడివాడ) నా కూతుర్జి రేవ్‌ చేసినవాళ్ళను ఏమీ చెయ్యలేకపోయానమ్మా! సీరియల్‌ చదివాక ఎందుకో నాకు కాంత ఊరట కలిగింది. నీకు భగవంతుడు దీర్చాయుష్పు రచనా పటిమ ఇంక్కా ఇంకొ ఇవ్వాలని కోరుకుంటున్నాను.

అ పెద్దవారు... మీ బాధ ఆర్థంచేసుకోగలను గాయపడిన వారికీ గాయం బాధ ఏమిటో తెలుస్తుంది ఓదార్బేవారికి తెలియదు. ఆలాగే ఆ గాయం అనుభవించినవారు కనుకు మీ బాధను కొద్దిగానైనా ఉపశమింప చేయగలిగిన అవకాశం నాకు కలిగిన ఆ సందర్భానికి కృతజ్ఞురాలినై ఉంటాను. పెద్దల మెప్పు కంటే గొప్ప ఏముందండీ .. మానవ మనసుకు!

సూర్వప్రసాద్‌ (తెనాలి) సీరియల్‌ మొత్తంలోకి విద్యార్థుల ఉద్యమం చాలా మంచి ఆలోచనను శపిందండీ! మీకు కృతజ్ఞతలు! అ మీక్కూడా కృతజ్ఞతలు! ఎందుకంటే నేను విషయాన్ని వివరించా ను మీరా విషయాన్ని (గ్రహించడంలో చూపిన నేర్చే మీలో ఆలోచన రేపింది. విషయ వివరణ ఎంత ముఖ్యమో విషయ అవగాహన కూడా అంతే ముఖ్యం కదా! ఈ టాపిక్‌ మిద నాకు వచ్చిన ఉత్తరాల సంఖ్యనుబట్టి ఆలోచిస్తే- చాలామంది నాలా ఆలోచిస్తున్నారు. నేను విషయాన్ని వెలువరించాను .. అంతే! ఏదైనా విషయం రచయిత వ్యక్తపరచినపుడు- ఈ విషయం మీద కలిగే స్పందనను బట్టే తనను తాను పునఃదర్శించుకోవడం జరుగుతుంది. నేను ప్రస్తుతం మీ ఉత్తరాల్లో నా ఆలోచనను చూసుకుంటున్నాను. ధాంకృండీ! (ప్రవీణ్‌ (తాడేసల్లిగూడెం) మిమ్మల్లి అక్కయ్యా: * ఆని పిలవాలనుంది! ఆడపీల్లల గురించి అంలో నుల్జితంగా ఆలోటిస్తారు మీకు అమ్మాయిలున్లారా? , శ మ్హూయిల గురించి అ 'అక్కయ్యా..' అని నిరభ్యంతరంగా పిలవొచ్చు అమె మొదటి సెన్సిటివ్‌గా ఆలోచించడానికి అమ్మాయుండడం కంటే, అమ్మాయిగా పుట్టడం క్వాలిఫికేషనేమో కదా! అది నాకు దక్కింది కదా! అదీకాక, ఇలాంటి సమస్యల్లో అబ్బాయిలు కూడా ఇంత సునిశితంగానే ఆలోచిస్తారు. అంటే... ఏ రచయిత అయినా ఈ సందర్భాన్ని రాయాల్సివచ్చినప్పుడు ఇంతకంటే కూడా సెన్సిటివ్‌గొ (ప్రజెంట్‌ చేయవచ్చు. శరీరాలకు

248 శ్రలత. ముఖాముఖి లింగభేదం ఉంటుంది కానీ, మనసుకూ, మేధస్సుకూ. ఆలోచనకూ, అనుభవానికీ ఉండదు కదండీ! రాఘవ (తాడేసల్లిగూడెం) శ్రీలతగారూ.. మీ రచన రెల్టుపూల జల్లు" చదివాను. భారతదేళంలో అన్చిరకాల భర్తలనూ పరిచయం చేనినట్టు ఉంటుంది నాకది ఆలాగే సామాన్య పాఠకుల అభిప్రాయాలకు కూడా మీరు ప్రాధాన్యత ఇస్తారా? కొట్టిపారేస్తారా అ '5ల్లుపూల జల్టుపై కామెంట్‌కు ధన్యవాదాలు! ఆలాగే పాఠకుల అభిప్రాయాలకు నేను కొంచెం ఎక్కువ ప్రొధాన్యతే ఇస్తాను. రచన మంచిచెడుల గురించి, పదిమంది ఇంటలెక్చువల్స్‌ చెప్పే అభిప్రాయం ఎంత గొప్పదో- ఒక్క సామాన్య పాఠకుడు చెప్పే అభిప్రాయం ఆంత గొప్పది. ఎందుకంటే . వాళ్ళు ఎన్నో కోణాలనుంచి ఆలోచించి అభిప్రాయం చెప్తారు రెండవది- హృదయంలో కలిగిన సూటి స్పందనలోంచి అభిప్రాయం రాస్తారు. మొదటిది అన్ని దినుసులూ వేసి, అన్ని పక్వాలూ కలిపి వండిన పంచభక్ష్యం లాంటిది. రెండవది పుట్టలేనె లాంటిది అతిసహజమైనది కనుక సామాన్య పాఠకుల అభి'ప్రాయాన్ని నా కలానికి బలంగా భావిస్తాను. వాళ్ళ ఉత్తరాలను ఆప్పురూపంగా దాచుకుంటాను అప్పుడవ్ఫుడూ నన్ను నేను చదువుకున్నట్టుగా వాటిని చదువుకుంటాను. మరో ముఖ్యవిషయమేమంటే... ఈ సీరియల్‌ని నవలగా (ప్రచురించేటప్పుడు పాఠకుల ఉత్తరాలను కూడా నా రచనతో సమానమైన [ప్రాముఖ్యతనిచ్చి నవలలో (ప్రచురించటం జరుగుతుంది వన్నెల స్పర్శ” ప్రచురణ విషయంలో కూడా ఇదే పద్దతిని అనుసరించాను కె. ఆశాలత (చెన్లయ్‌) ఆలస్యంగా అడుగుతున్నాను. రేవంత్‌ తల్లికి సెక్సువల్‌ ఫీలింగ్స్‌ వచ్చినప్పుడు గుండెల్లో నెప్పి వచ్చేదని రాళారు. అది మీ ఊవో? లేక నిజంగానే అలా జరుగుతుందా? మా పెద్దకృయ్యకూ భర్త పోయారు . చిన్న వయస్సులో అవమ్బుడవ్పుడూ తనూ గుండెనెపీప అంటూ ఉంటుంది మేము వీవో నుందులు వాడుతుంటాము రేవంత్‌లాగే మేమూ మా అక్కయ్యకు ఆన్వాయం చేస్తున్నావా?

అ ఆలస్యంగా అయినా అవసరమైన ప్రశ్నే వేశారండీ! ఆరోగ్య సంబంధిత విషయాలు ఊహించి రాయడం నేరం అండీ! నిజంగానే స్త్రీకి లైంగిక జీవితానికి దూరంగా ఉన్నప్పుడు ప్రకృతిరీత్యా కలిగే శారీరక ధర్మాలు కొనసాగుతూనే ఉంటాయి కనుక- కొన్ని సామాజిక నీతి నియమాలక తను కట్టుబడి ఉన్నా . ఆ ధర్మాలు పెట్టే బాధను శరీరం భరించక తప్పదు. ఆందులో ఒకటి- సెక్సుక్‌ ఫీలింగ్స్‌ ఉండీ, తను సెక్స్‌లో పార్టిసిపేట్‌ చెయ్య లేనప్పుడు ప్రీకి గుండెలలో నెప్పిగా ఉంటుంది అయితే ఇది గుండెనెప్పి కాదు మీ

శ్రీలత. ముఖాముఖి 2ఉ9 ఆక్కయ్యకు మీరు అన్యాయం చేస్తున్నారో, లేదో మీరున్న పరిస్టితుల దృష్ట్యా మీ ఆలోచనాపరిధిలో మీరు నిర్ణయం తీసుకోవాల్సిన విషయం! దె పాంచజన్యం (లాల్‌దర్వాజా మనసా (ప్రేమించకే నువ్విలా" సీరియల్‌ మొత్తం వ్లస్తకంగా ఎమ్హడు వస్తుంది? ఎక్కడ దొరుకుతుంది? ఇది పూర్తి నవలగా ఎక్కడ దొరుకుతుందో తెలిస్తే వెంటనే కొని నా లైబ్రరీలో పెట్టుకోవాలని ఉంది. దయచేసి ఈ నవల ఎక్కడ దొరుకుతుందో తెలుపగలరు.

అ పూర్తినవల సిద్దంగా ఉంది అయితే... ఎక్కడా (ఫ్రీగా) 'దొరక'దండీ। సీరియల్‌ పూర్తయ్యాక అన్ని పుస్తకాల షాపుల్లోనూ ఉంటుంది. దాని ఖరీదు చెల్లించి కొని మీ స్వంతం చేసుకోవచ్చు సీరియల్‌ పూర్తయ్యేలోపు మొత్తం నవల కావాలనుకున్నవాళ్ళు నవల మూల్యాన్ని పంపుతూ నా ఆడ్రసుకు లెటర్‌ రాస్తే- నా సంతకంతో పుస్తకం పంపిస్తాను. నా ఆడ్రన్‌:

॥ శ్రీలత, 105, రెసిడెన్సీ అపార్ట్‌మెంట్స్‌, అశోక్‌నగర్‌: హైదరాబాద్‌-20. ఆ. వినయ్‌కుమార్‌ (క్రాగజ్‌ఘూట్స్‌ (పేమించిన అమ్మాయి నన్ను షాక్‌లోకి తోసేసి వేరే వెళ్ళి చేసేసుకుంది. (వ్రేమించకే...' అంటే మనసు వినడం లేదు. చనిపోవాలనిపిస్తుందండీ! ఓసారి ప్రయతం కూడా చేసా! ఇదే ముగింపొ నా కదక్షు!

అ ఎంతమాత్రం కాదండీ! 'ప్రేమ జీవితంలో ఓ అంశం, (ప్రేమ వివలమయితే, పెళ్ళి చేసుకోలేకపోతే చచ్చిపోకూడదు నిజంగా మీలో ప్రేమభావన ఉంటే, అదే ప్రేమను దీక్షగా మార్చి ఇంకోవైపు తిప్పండి. అ శక్తితో ఎన్నో సాధిస్తారు. అపుడు నిజమైన జీవితం మీకు గోచరం అవుతుంది.

తొండ్యాల రానుచందట్‌ (చెన్నూరు) విద్యార్థులు గురువులకు ఎంతో గౌరవం ఇస్తున్సట్టుగా రాశారు నిజానికి ఈకాలం విద్వాత్దులు గురువులను గౌరవిస్తున్లారా? ఏడిపించడం, అలరిచేయడం, మారువేడ్డు వెట్టడం లేదా?

అ చేస్తున్నారు మీలాగే పెద్దవాళ్ళందరూ ఈ విషయాన్ని ఖండిస్తున్నారు. సమాజంలో మారుతున్న మానవ విలువలలో గురువు స్థానానికి ఇవ్వాల్సిన ప్రాదాన్యతే కూ విలువలు కోల్పోయింది. ఆయితే ఎలా ఉందో ఆలా రాయడం ఓ పద్ధతి. ఎలొ ఉం బావుంటుందో రాయడం మరో పద్దతి. సమాజం ఎప్పుడూ ఒకేసారి మొత్తంగా చెడీపోదు ఏ మూలో కాస్త మిగిలి ఉన్న మంచిని నేను చూపించాను. 'గురువు బ్రహ్మ" అన్నారు. లది తెలుసుకోలేని విద్యార్థి ఏం కోల్పోతాడో ఆతని భవిష్యత్తే నేర్పుతుంది. ఇందులో గురువులు చిన్నబోవాల్సిన పనిలేగ.

250 శ్రలత ముఖాముఖి జిజికె. రావు (విశాఖ- 28) విద్యార్థులు, యువత పక్క(జోన పడకుండా సామాబిక పరిస్టితుల మీద నరిన్చ రాయాలండీ!

అ శపస్పకుండానండీ! మీలాంటి వారి విపెన్‌ ఉంటే- నా రచనావ్యాసంగానికి మరింత బలం చేకూరినట్టే! ఏ వ్యక్తీ ఒక్కడుగా ఏ పనీ చెయ్యలేడు నేను చేసి రచనలకు మీలాంటివారి సలహాలు ఎంతో అవసరం కృతజ్ఞతలు

'బోడ్‌బల్లాఫూర్‌ - కర్ణాటక నుంచి సూర్య” అనే అభిమాని కన్నడ భాషలో (వ్రాసీన ఉత్తరాన్ని ఈ క్రీంద యధాతధంగా నుద్రిస్తున్నాము. ॥ స ( (సీ లటితతతేఓి! శద. ల చయేష్ళునయుతేటేముమూన్లి బడు థీ ఢల్న ఉంమీవోతస్ప్రన్‌ ఓకే విద్చుద్ను తిమ్మన నతు చయో. . షట ము ఎఎమానొ ₹ వన (| మూ కుగ్రేయన సొదాంళం ; శ్రీలతగారూ! రేవంత్‌, జ్ఞాపికలను ఎలాగోలా ఒకటి చేయండి, లేదంటే వీరప్పన్‌కి చెప్పే మిమ్మల్ని కిడ్నాప్‌ చేయిస్తాను. ఖబడ్దార్‌ 1 ఇట్టు మీ అభిమాని... సూర్య ఆం (00) --

శ్రీలత ఇతర రచనలు 251 శ్రీలత ఇతర రచనలు వెన్నెల స్వర్గ న సం. సంజీ ప్రఖ్యాత చిత్రకారుడు, మహా రచయిత అస సస సంజీవదేవ్‌తో 5 శ వ ల హే క్‌ గ న. ని లచిన ఈ నవల 'స్వాతొ సపరివార పత్రిక లాకు. స్తా 'ంచెన పది వారాల సీరియల్‌ పోటీలో ఎంపికై మం, సతొ మాస పత్రిక 1999 డిసెంబర్‌ సంచికతో | లా స్‌. అనుబంధ నవలగా ప్రచురితమైంది | తక క పం శ కన పేజీలు ; 135 సన్‌ మ న వెల ; 60/- ప్రతులకు ద్‌-20 ఎం కొండయ్య, ప్లాట్‌ నెం 105, రెసిడెన్సీ అపార్జ్‌మెంట్స్‌, అళోకనగర్‌ పరా & | బుక్‌హౌన్‌ విశాలాంధ్ర అన్ని బ్రాంచీలు, నవోదయ పబ్లిషర్స్‌, నవయుగ పబ్లిషర్స్‌: ప్రాత య తే! 'రీలతకు తన చుట లో అన్యాయాల ప పరిశీలించే శక్తీ బంది వవ ది య వ్రల్నించి ధిక్యరించే బెల లల భిన్న ప... కవయిటులి .. ఈమె ఇంతకుముందు ఒకవేళ ఆనే వస్తువల వ. వన్తువలగు (్రపొంచింది పదథుంచిలి వ. కోణంలో దధ్తి?చి గ రాన య భపొంచినా కొత్తక్‌ ౯ _ చేకూరి కచ

252 త్రలత ఇతర రచనలు న! రెల్లుపూల బిల్లు ఆన్‌) సమకాలీన సమాజంలో సగటు నునునుల ే. . బ్‌ మనస్త్రత్వాలకు అద్దంపట్టే 25 కధల సంక్షబనం న్‌ స విభిన్న సమస్యలతో సతమతమయ్యేవారికి ఊరట యం శే ఊంధ్రజ్యోత్తి ఆంధ్రభూమి, స్వాతి సుప్రభాతం ల [గ మొదలైన పత్రికలలో ప్రచురితమయ్యాయి. కన పలత క్ష్‌ పేజీలు : 172

క; ల వెల : శక/-

ప్రతులకు ఎం, కొండయ్య, ఫ్లాట్‌ నెం 105, రెసిడెన్సీ అపార్ట్‌మెంట్స్‌, అశోక్‌నగర్‌, హైదరాబాద్‌-20 &ఉ మన్ఫలమైన సరళమైన భాషలో రించిన |. వెల £ 25/- ట్‌

శ్రీలత ఇతర రచనలు 203 విశ్వంభిరి రక. “స్రీ శక్తి పారమ్యుం శ్రీలత గమ్యం న్నే టం! ఈ రెందు ఉన్నప్హుడు సదునైన కవితలు సీ. భి వెలువడక ఏంచేస్తాయి?” - డా సినారాయణ రెడ్డ కీ. స శ్రీలత భావాలన్నీ నూతనంగా వున్నాయి ఇవీ లలిత . 1 థి _ శ్రీలత లకాలు, కవితాతృకాలు, భావుకతా భరితాలు, సా చలే భావాలు, మృదువైన శైలి వాత్తుకుపోయే వ్యక్తీకరణ | క శ్రీలత సొత్తు” - ప్రాః ఎన్‌ గోసి సనా ము పేజీలు ; 102 వెల : 30/- (పచులకు డ్‌ జె 20 ఎం కొండయ్య, ఫ్లాట్‌ నెం. 105, రెసిడెన్సీ అపార్డ్‌మెంట్స్‌, అశోక్‌నగల్‌, హైదరొబా & ప పజాళక్తీ బుక్‌హౌస్‌ విశాలాంధ్ర అన్ని బ్రాంచీలు, ననోదయ పబ్లిషర్స్‌, నవయుగ పబ్లిషర్స్‌: ప్రజాశక్తి || మూడు తరొలు 'పేముకు ము తరాబ మీద మానవునికి ఆంలోరొలుగౌ దండే మూతకు తరాలు నవల వువాది ఒకటి వటిరైచ రులు నేయడాొ: స్త ఉమ్ముదికుటుందిం నేడు నె ల రణాల కొ శ్రీయ టా ఉను సామాజిక జర్డిక వ్యక్తీగ త క చక విశేషణ ఇందులో! [0 కధానస్తు , న నీ న అద్యుత టయోగం' ఆని రర సు! అలుగు ననలాసాపొత్వంలో ఆ ల ఇది త క స ప ఈ చే పళంనలు పొందిన . సో టై. ళ్‌ స సావొతీ విమద్ధుకుల ( షా స కన పజీలు 202 వప ట్యుడుం పపం షో చ /. నన. ననే వల 2 50

254 శ్రీలత ఇతర రచనలు [ (బో ట్‌. పిల్లల వట్ల తల్లిదండ్రులకి మాత్రమే కాదు , ్గ జ . తమకి జన్మనిచ్చి పెంచి పెద్దచేసిన అమ్మానాన్నల వట్ల స మస... నవతరపు ఆలోచనకి అక్షరరూవమే ఈ నవల సట! చిలిన్న కదాంశంతో- విమర్ధల నెదుర్భొగి య స. వివాదభరితంగా కొనసాగిన ఈ నవల పేజీలు : 256 వెల : 125/- (ప్రతులకు ఎం. కొండయ్య, ఫ్లాట్‌ నెం 105, రెసిడెన్సీ అపార్ట్‌మెంట్స్‌, అశోక్‌నగర్‌, హైదరాబాద్‌-20 వే & విశాలాంధ్ర అన్ని బ్రాంచీలు, నవోదయ పబ్లిషర్స్‌, నవయుగ పబ్లిషర్స్‌, ప్రజాశక్తి బుక్‌హౌస్‌ ఖైవిద్య భరితంగ్నా కొత్త శిల్ప నిర్మాణాలతో వాతా. వివిద వ(తికలలో వ్రచురితమైన స . జ. కధలతో కూడిన సంకలనమే ల స ఈ కెరటం ” ళన ల అభిమాన పౌరకులను అలరించేందుకు సమ అతిత్వరలో మో క జ న్‌ / మీ ముందుకు రావడానికి ముస్తాబవ్రత్తో లి ల య్య గంలో న న టీ సో గ ౮ 6 / ు సయం నం.

శీ॥1 ౧0046 29360/36 [0 ౫06౮610౧, 000 07౮4౧8గాన3[0౧01 (జి ఇిలకిననిగి 1౧౩0 06 గా౭రం గంట *ాగంం 6గాగకం0గ సీ0 సమం 00% 011013 వజ01106110%1 గ 6 ౯00౧06 006రే, ౧౦౫1౪4 01206 [౧౧1136 986 ఆ *గారంగి 6౧౧93100 0/౫ ౬౦00762000 ₹|0 6 01004610౧9 ౦1 €6 0ంగ్రగ9 1 షీల గ? 06500 *గాం 6063 జ్యూ 4౧౩౮హంగ264 26 1౧41210410 య! గయ 00 11201300 ఆ౧౫|౧4| ౧ఐ౩6౦410౧ 2గ6 అగా! ల11౧ 101 68౧0౧88623

వు శ 2941000400 01144 | గ్‌ నా. క (అయ్య టు 406402 3100011 ₹ంతరం భు ' 3200ల? . 5105140814 ॥ “మనం ఎప్పుడు సెళ్ళి చేసుకోబోతున్నాం[ో |. ? “ముందు మా అమ్మకు పెళ్ళి చేయాలి, ఆమెను; పెళ్ళికి ఒప్పించే బాధ్యత ని అతడి మాటలు విని ఆశ్చర్యపోయింది ఆ అబ్జా న ఈంది పట్ల . | తన బాధ్యత ఏమిటో కూడా అప్పుడే సురస్టదా వ “అమ్మ ,యికి ఉర అభైతుత “సై స అమ్మంటే ఆ అబ్బా న! న ల్‌ " | | | న. యిష్ట ల ద స వయకూ. స నం మ ఎంతో బార న | 'నవితరవు త్న కప 1... న, శీ! సయ. భత కట సట ' విద్యార్థినీ సం సైలిసిన రచయ్యిత్రి 1 విభిన్న కథాంశంలో, తనదైన ప్రల కషో గ్నేఅందిస్తున్లూ శ మరో నవలా ప్రయోగం ల శ శ్‌ . న . నే