Telugu Maanava Vijayamu_0 - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

ఇభ సూనవ వి.౨యం రచనః యం. అలిన్‌ ఇ. సిగాల్‌ అ ఆనువాద౦: వి ఆర్‌, శాస్త్రీ, ఏ, ఎస్‌, సి. ప్రజా ప్రచురణాలయం, హైదరాబాదు.

ప్ర చురణ స. ఆగస్టు 1915, ౮ ( థు రరా౯ా పతులు 2000 న ళం ఆ శయ్‌- [ ఓ ౩. వెల కలారు 1.8.0 మ! హోలీ 1-12-0

పరిచయ'/

'వకృలికి బానిసగా వుంో .ఎ-నివుడు తనం "ళ్ళ నెలాగ ఛేదించు కున్నాడు ? ఆకూ, అలమూ తింటూ కట్ట బట్టలేక ఉంకశవిల్లులేక వీకారిగా తిరిశే ఒకనాటి మానవుడు యీనాడు యింత ఉచ్చ్వ.* చెలావచ్చాడు ? ఆ మానవుడు ప్రకృతితోచేసిన పోరాటా లెటువంటివి * ఆవృదయపధాన విజ్ఞాన శథిరాలను ఎలాచేరుకున్నాడు ? మానవుని చారిత్రక పరిణామ మేమిటో ? __ ఇవన్నీ సామాన్యులకు తెలియని కరినసమస్యలు

అరటిపండు వొలిచి చేతిలో పెట్టినట్టు చదవగలిగిన పిల్లలకు కూడా ఆర్ధమయ్యేటట్టు, సామాన్యులకు తెలియని యీ కరినసమస్యలకు సమాధానం చెప్పగల సిద్దహన్తులు యమ్‌, ఇలిన్‌ ఏ; ఇ సిగాల్‌ గార్లు 110౪7 వే430 కం౦ం306 గ 1318 అన్న ఆంగ్లగ్రంధం యీ సిద్ధ హస్తృల రష్యను మారృకకు బియాట్రిస్‌ కీన్‌ కెడ్‌ గారు చేసిన ఆనువాదం, ఈ ఆంగ్లానువాదాన్ని ఆధారంగా చేసుకొని ఆంధ్రులకు సులభంగా అవ గాహనమమ్మే రీతిని, తేట తెలుగులో * మాన్గవవిజయం * అనే పేరుతో వి. ఆర్‌ శాస్త్రిగారు ఈ (గ్రంథాన్ని వ్రాసి ఆంధ్రవిజ్ఞాన సౌధంలో ఒక కొత్త దీపాన్ని వెలిగించారు

అజ్ఞానం చీకటికంటే గాఢమైనది,. చీకటిలో నడిచేవావికం కె అజ్ఞానంలో జీవించే వానిపాట్లు ఆధికమైనవి. మూఢవిశ్వాసాలను ఆచా రాలను తొలగించి మానవాభ్యుదయావికి తీసుక పోయే మహారధం విజ్ఞానం. ఇట్టి వైజ్ఞానిక (గంధాలు మన తెలుగుతో వేళ్ళమీద లెక్క పెట్టగలన్ని కూడా లేకపోవడం ఆంధ్రు= దురదృష్టం ఈ లోపాన్ని సరిదిద్దటిం మన ఆంధ్రులందరి విధి ఈ ఆశయంతో మా (ప్రచుకణాలయం రాజకీయ ఆర్థిక సాంఘిక చారిత్రక సారస్వత వైళ్లానికాది ఆనేక విషయాలగురించి సమర్భులుద్రాసిన (గ్రంధాలను ప్రచురిస్తుంది. కందుకూరి వీరేశలింగం,

మై కొనుళ్డాజు లక్ముణరాదు *డుగు రామమూర్తి, గురుజాడ అప్పాకావు, కాశీనాధుని నాగేశ్వరరావుగార్హవాటి మన మహానీయులు ప్రారంభిందిన వైజ్ఞానిక విప్లవాన్ని కొజసొగించడాఎకి కాయశక్తులా ప్రజా (పచుఃంణా లయం (ప్రయత్నిాంది ఈ మహత్తరమైన కార్యథారాన్ని ఒక్క చేతిమిదుగా. నిర హించడం దుస్పాధ్యం మన ఆంధ్రదేశంలో అనేక (పచురణాలచూజ పూనుకోవలసిన బాధ్యత యిది. ఆంధ్రజాకీయ వికాసానికి మా అల్బశ క్రితో "సేవచేస్తున్న మాకు రచయితలు, పారకులు, ఆంధ్రమహా జనులందరూ ఆదరాధిమానాల్ని చూపవలసిందిగా ప్రా స్తన్నాము. ప్రకృతిని జయించి జీవితాన్ని సర్వాంగఫోధ3ంగా మానవు డెలాగ చేసుకున్నాడో యీపుస్తకం చిత్రించింది. మాసవువి అనంతయా[త్రకు- అభ్యుదయ యాత్రకు ఆంతంలేదు. ఒకనాడు అసాధ్యం అనూహ్యం అను కున్నవి యీనాడు సులభసాధ్యాలవుతున్నాయి. మానవుని పురోగమనం అపారమైన వేగంతో సాగుతున్నది ఈ సత్యాన్నీ విస్మరించిన మానవ పుకోగమనావికి సౌభాగ్యానికి, సర్వకోముభాభ్యుదయానికి అడ్డుపడే అభి వృద్ది నిఠొధక ధావాన్మాదులు, కాలచక్రాన్ని వెషుకకు త్రిప్పడానికి ప్రయ త్నించేవరు మానవచరిత్రను తలకిందులు చేయలేరనే నిగూఢ సత్యాన్ని యీ (గ్రంధఎ తెలియిచేస్తాంది ఎ సుపాదకుడు

మానవ పిజయిం శే

ఇచంతా దేన్ని గుణించి ?

నా చిన్నతనంలో మా ఇంట్లో ఒక నొకరు ఉండేవాడు. అతవికి అప్పటికి డబ్చైయేంద్లుంటా యనుకొంటా మేము, పిల్లలమంతా, ఆతన్ని “ తాత ” అవి, చనువుగా పిలిచేవాళ్ళం, సాయం[క్రం, భోజనా లయ్యాక, చక్కాచక్కవి కథలు చెబుతూ మమ్మల్ని విద్రపుచ్చేవాడు. పూర్వం, రాముడూ సీతా, లక్మణుడూ, దండకారణ్యంలో తిరిగేరోజుల్లో, గొప్పగొప్ప రొక్షసు లుండేవారట, ఆ రాక్షసు లెంత 'పెద్దవారో, మాలేత మనస్సులకు విశదం కావడానికి, బహంచిత్రంగా, వర్షించేవాడు. ఎట్లా గంపే

ఒకసారి ఎవడో ఆరణ్యంలో వెడుతోంటే, ఏదో పెద్ద గట్టులాగా కనుపించిందట, దాన్ని, ఎంతో (ప్రయాసపడి యెక్కి. దాని పొడూగునా నడిచాడట చాలాసేపు ఆగట్టు మెత్తమెత్తగా, విచికంగా, అదోరకంగా, తమాషాగా ఉన్నదేగాని, వాడికొళ్లు బురదలో దించుకుపోయేటట్లు దించు కుపోలేదటి. ఈ గట్టుమీదుగా నడవగా, నడవగా దూరాన అకాళాని కడ్డంగా పేద్ధ కొండలాగా ఏదో కనుపించింది. ఆ కొండప్రక్క-నుండీ తెరలు, తెరలుగా బలమైనగాలి వీస్తోంది. ఇంకా కొంచెం సమీపి స్తే ద్రిహ్మాండమైన ఒక గుహ దూరాన్నుండి కొండ(పక్కలో కనుపించింది. ఆ గుహలోనుండే యీ గాలిపీస్తోంది .. ఇట్లా ఇంకా ఏమేమో విచి త్రంగా వర్షించి, చివరకు ఆ మనిషి యెక్కి, పొడూగునా నడిచింది, విర్రిస్తూన్న, ఒక రాక్షసుని చేయిఅనీ, పెద్ద కొండ ఆతవితలా, అగుహ అతనినోరూ, వీచినగాలి, ఆతడు ఊపిరి విడవటం ఇట్లా చెప్పేవాడు! కొందరు రాక్షసులెంత పెద్దవాళ్ళంకే, తాటిచెట్టును అవలీలగా పెకలించి, పండ్లు తోముకొనేవాళ్ళు మరీ ఇంకా ఇతరులు, చిన్న కొండలతో గచ్చకాయలూ, గోరీలూ ఆడేవాళ్ళు

ఇదంతా దేన్ని గులీంచీ 1 శ్రీ

అల్తాంటి వర్ణనలు వింటూంటే మా _ఎవోతవేన్తు న్న, యింకా వినాలని యుండేది.

పూర్వం, నిజంగా లట్టా౧ం "3 కలు) ఎవారో లేవో కాని, ఇప్పుడు, యీ మనలోక౦ంలో ఒక ఈప్మ్మండమైన వృ యున్నాడు.

పేద్ద రైలుయింజనును అవలీలగా ఆతని చేతుఎం యెళ్తేస్తాడు.

ఒక్కరోజులో, ఇతను వేలకొలది మైళ్లునడిచేం

'మేభాలపైకి ఏ పక్షీ యెగురలేనంత యెర్తుకు, తనరెక్కలతో యీత నెగురుతాడు.

తన చిత్రమైన రెక్కల ఆడీస్తూ నీట్నిపై”, వీటియడుగునా ఏ చేపా యీదలేనంత బాగా యీదుతాడు

మనకంటికి గోచరముగాని వన్నీ యీతనుచూస్తాడు, భూమి కవళల (ప్రక్కనుండే జనులు మాట్లాడువానే విషయాలు బహునులభంగా వింటాడు.

అతవికెంత బిలముందో తెలుసా? తిన్నగా, పేద కొండలో

న!

చొరబడి, దూరి వెళ్లే స్తాడు ఎంతెంత జలపాతాలనై నానరే, ఇ-ఫ్రేని౨ పే స్తాడు, ప్రవహించకుండా. లోకాన్నంఠా, తన ఇష్టప్రకారం మార్చేసు కొంటాడు. అరణ్యాలు నాటుతాడు; నముద్రాలను ఒకదాంతో ఇంకోటి కలిపేస్తాడు, ఇసుక యెడారులకు సీళ్లు పెట్టి, పంటలు పండిస్తాడు.

ఈ బ్రహ్మాండ వ్యకి యెవరో తెలుసా?

తెలీదు కాదూ? .సరే, విను చెప్తాను అరడే మానవుడు.

సీ మాదిరీ, నా మాదిరీ ఉండే యీ మానవుడే, ఇంత విచిత్రమైన పనులుచేసే యీ వ్యక్తి అంపే నీవు నమ్మవు, నాకు తెలును కాని, మానవునకీ అద్వితీయమైన శక్తి సామర్ద్యాలు యెల్లావచ్చాయో. తెలుకు కోంపే, నా మాటల నిజంనీ కర్టమవుతుంది.

ఈ పుస్తకంలో, దీన్నిగుటించే చెప్తాము.

ననన

కఠ కగుపించని ఖైదు

చాలా కాలంక్రితం మానవుడు ముందుచెప్పిన శ క్తులేవీ కాకుండా, సాధారణంగా ఉంొవాడు ఇప్పు వతనొక మహ త్తరుడంటే, పూర్వం అతనొక మరిగ్ను "అని అనుకోవచ్చు. ఈ లోకాని కతను అధికారికాక, దానికి దాసుడ.గ ఉండేవాడు, ఆరోజుల్లో.

సృష్టిలో నుండే మృగాలకూ, పక్షులకూ ఎంత కొద్ది స్వేచ్చఉన్నదో, అంతే అతనికీ స్వేచ్చా, అనుకొన్న పనిచేయగల అవకాశమూ ఉండేవి. వాటికన్న రవంతకూడా యితనిది పైచేయిగా నుండేదికాదు.

ఇట్లా అంపే, “పక్తులకు సస్వేచ్చలేదా ? ఇచ్చవచ్చినరీతి విచ్చలవిడి విహరించే విహంగాలకు కాకుంటే, నేలను తాకీ కాకనట్లు తన నన్నని వళ్ళతో పసరికబయళ్ళమీద ఛెంగు భెంగున గంతులేస్తూ పరుగిడే. లేడీ పిల్లకు కాకుంటే యింకెవరికి స్వేచ్చ ఈ లోకంలో ? * ఆవి నీవనవచ్చు.

“* కొమ్మ కొమ్మకూ, కీద్‌ కీచ్‌ మని అరుస్తూ, తన గుబురు తోకను యెగురవేస్తూ దుమికే ఉడతకు స్వేచ్చ లేదంటే, యెవరు నమ్మ తారు ? దాన్ని యేబోను విర్చంధిస్తోంది, సృష్టిలో తిరిగేటప్పుడు ? * అనే ధర్మసందేహం౦ కలుగవచ్చు

ఇటువంటి సందేహంకలగటం సహజమేనవి ఒన్నుకోవాలి ఎందు కంటే సృష్టిలో లేకుంటే ఈ పకులకు, మృగాలకూ యింకెక్కండ స్వేచ్చ ఉండగలదో మనం ఊహించలేము అవి యిష్టంవచ్చినట్లు ఎగురుతూ, దుముకుతూ, పరుగిడుతూ, జీవిస్తోంకే వానిని విర్బంధించే ైదు యేదో ఉన్నదనటం హాస్యాస్పదంగా ఉంటుందికాడూ 1 నిజానికి యిట్లాంటి క్రైలునూ వీనిని బిగించిపెప్టే పంజరాన్నీ, యెవ్వరూ చూసినవాళ్ళేలేరు, ఐనా యీ ఖైరూ, పీనివి గట్టిగా వైలు గోడలకు కట్టివేపే గొలుసులూ ఉన్నాయనే చెప్పాలి ఇవి మన కగుపించనఎతమాత్రాన లేవనటం, తప్పు, విద్యుచృ క్రీ ఆయస్కా౦త శ్రీ మనకంటి కగుపించవు. అట్లాగే గాలి కూడాను ఐనా, ఇవి ఉన్నాయని మనకు ఇతరవిషయాలవల్ల తెలుసుగా ౩ అట్లాగే నృష్టిలో ఈ కనుపించని ఖైదులుకూడా ఉన్నాయని మనం తగిన విధంగా పరిశీలిస్తే తెలుసుకోవచ్చు

పూర్వం, మనుష్యుడుకూడా, యివ్పుడుండే మృగాలలాగా, ఇటు వంటి అగోచరమైన పంజరంలో నివసించేవాడు ఈ పంజరాల రహస్యం

కంటి కగుపించని వైదు ఠీ (గ్రహించడానికీ, మానవుడెట్లా యీ శృంఖల విముడ్రో.. జృడో తెలుసుకో డానికీ, ఇప్చేటికీ బంధిత జీవితాలుగడిపే “లనూ, వపలనూ పరిశీవించాలి.

కాబట్టి, కాలుసాగనిచ్చి _ గా అడవుల్ని, తోటల్లోకీ నడిచి పోయి, మృగాలూ, పత్తులూ యట్లా నివసిస్తన్నారు, చూడబోదాం, సరేనా?

“పకీలాగా, స్వేచ్చగా... ”

“* పక్షీలాగ స్వేచ్చగా రెక్కలు కట్టుకొని, ఆకాశం" వగురగలిగి తేనా " అనిపిస్తుంది, మన కప్పుడప్పుడు. నిజంగా, ఎతులకు మన మనుకొనేటట్లు స్వేచ్చ ఉన్నదా లేక అదిమిధ్యాస్వేచ్చయేనా అని ఆలో చించాలి. వడ్రంగి పిట్టను చాలామంది చూచేయంటారు. నెత్తిన తురాయీా, పొట్టితోకాం నుతత్తివంటి పొడుగుముక్కూ, ఎరుపూ, పసుపూ, గోధుమా, నలుపూ రంగుల రెక్కలూ, మధ్యాహ్నం ఎండ వేళస్పుడు, గుబురుగా పెరిగిన తోటల్లో, చెట్లమ్రానుల తొలుల్తూ ముక్కుతో "టక్కు టక్కు” మని సుత్తిదెబ్బలకొప్టే, వడ్రంగిపిట్ట, మన మెరుగున్నదేగా ? దీనిశేంకొరత ? హోయిగా, చెట్టుచెట్టుకూ యెగురుతూ, వాటి బోదెల తొలచి పురుగులతింటూ, స్వేచ్చగా జీవిస్తుంది అవిపి స్తుంది, దీన్నిచూ స్తే. ఇష్టంవచ్చినచోటికల్లా యెగురుతుంది. ఎక్కడ కావాలంటే అక్కడ వ్రాలుతుంది; ఆహా। ఎంత స్వేచ్చో దీనికి 1

ఈ వడ్రంగిపిట్టను తీసుకుపోయి చెట్లులేని బయలులో వదిలిపెట్టుతా మనుకో, ఏమవుతుంది ? ఒకటి రెండు రోజుల్లో అన్నం, నీళ్లా లేక చచ్చిపోతుంది. చెట్లులేవిదే అంపే పెద్ద (మ్రానులు లేనిదే, దీవి జీవిత రధం ఒక్క అంగుళమైనా ముందుకు సాగలేదు ! మనకు గోచరంలేని శృంఖలాలేవో, యీ వడ్రంగిపిట్టను, వృవలకు బంధించేస్తూన్నాయి.

ఇదేమాదిరి యింకోపక్షీని గులించి ఆలోచిద్దాం నీటికాక్‌. దీన్ని, సీవ చూచేయండవచ్చు. నల్లగా, కొకిలాగా, దాదాప్ప ఆంతేపైజుగా ఉంటుంది నీటిమీద బాతుల్లాగా తేలుతూ మెడ, మామూలు కాకిమెడ కన్నా, సన్నగా కొంచెం పొడూగ్గా, వంవుగా వుంటుంది, ఇది నీటిపై తేలుతూ, జలచరాలని భక్షీస్తూ చెరువుల్లో నివసిస్తుంది , బారులుకట్టి ఇవి అనేకం, ఒక్కోసారి, తేలికగా గాలిలో యెగిరి ఈ చెరువునుండి,

(| మానవ వీజయం దూరంగాపోయి, ఆ హెరుపుమీద వాలుళూవుంటాయి, సపేరుకూ, రూపానికీ, కాకేగదా నవి, దీన్ని టగుకువచ్చి మనయింటి కాకులమీధ్య వదిలా మనుకో. దీనిగతి యేమవుతుంగో తెలుసా ౭ చూస్తుండగా, ఏం తినాలో శెలీకా, ఎక్కడ వార్చోవాలో బోధవడకా, అవస్థపడి చనిపోతుంది మన మామూలు కాకు.” 1 ఎప్పటిలాగా అవి, హాయిగా దొరికిన దాన్నల్లా వంటింట్లోంచ్నీ పిల్లవాళ్ళ చేతుల్లోంచీ డాబామీద ఆర వేసిన డశరగాయలూ, అప్పడాలూ, ; డియాల రాసులనుంచీ ఎగరేసుకుపోతూ, _ చెట్ల కొమ్మల మీదా, ఇంటికప్పునొడుగూనా కూర్చొని కోలాహలుఎగా ఉంటాయి

నీటికాకిని, అదినివసించే చెరువులకు దింధించే విచిత్ర ఖైదుయేదో యొకటున్నట్లూ, అది మన కగుపించకపోయినా ఆ జైలు గోడలుదాటి వెడితే కరినశిక్ష, మరణశిక్ష అది అనుభవించాలని, సృష్టి శాసించినట్లూ మనం అనుకోవాలి అంతే వేరే విధంగా యీ విచిత్ర సంఘటనను ఆర్థం చేసుకోడానికి మార్గంలేదు. సాధారణ అడవి

సాధారణ అడవిలోని చెట్లన్నీ చూడగానే ఒకేమాదిరికనుపిస్తాయి. ఆయా చెట్లకు వేర్వేరు పేర్గుండవచ్చు, కాని అన్నీచెళ్లే కొన్ని పెద్దవీ, కొన్నిచిన్నవీ ఆదేమాదిరి దూరంనుండి ఎతై నకొండలవంకచూ స్తమొదట్లో సచ్చనిచెట్లతోవిండి వున్నట్లు అనిపి స్తుంది, కొండంతా సాధారణంగామనం అంత యెొత్తైన కొండలను ఎప్పుడూ చూచిఉండం కాబట్టి మనకలాగను పిస్తుంది. నీలగిరి కొండలలోఉండే ఉదకమండలానికి వెడుతోంటే, రైలు లోనో లేక, మోటారు బస్సులోనో, కొండయొక్క యెొత్తునుబట్టి వృక్ష జాలం మారేవిషయం బాగాతెలుస్తుంది అదిగో । దూరంగా కనిపించే ఆ కొండనుచూడు దావిమీద, అడ్డంగా, యీ ప్రక్కనుండి ఆ ప్రక్కకు ఎత్తుగా చారలు గీచినట్లూ ఏదో మేడయొక్క ఆంతస్తుల్లాగానూ దానిపై నుండే వృక్షజాలం కనుపిస్తోంది. సుమారు నాలుగ్రైదు చారలు యిటు వంటివి ఆ పచ్చవి చెట్లతోవిండిన కొండ పొర్వ్వం పొడుగునా కమపిస్తు న్నాయి కొండ యెత్తు పెళిగేకొలదీ అక్కడుండే శీతోష్టాలనుదిట్టీ నీటి సమృద్తీ, నేలతీరూ, వీనివిబట్టీ కొంతకొంత యెత్తులో కొన్నిరకాల వృక్ష జాతులే పెరుగుతున్నాయి. ఒక రకం రెండువేల అడుగుల యెత్తుకుమీద 'పెరుగలేదు. ఆదే మాదిరి ఆరువేల అడుగుల ఎత్తులో పెరిగేచెట్ల జాతులు,

కంటి కగుపించని వ్రైదు | ఆదిగో కనుబడే ఆ నాలుగువేల అడుగుల మెల్త 4 పెరుగలేవు అందు కనే. కొన్నేసివేల అడుగుల యొక్తునా ఆంతప్కు ఆంతస్తులుగా చెట్ల జాతులు పెరుగుతున్నాయి. ఒక ఆం౩ప్వలోవి వృకళాలానికీ, దానిపై వృక్షసమూహానికి యెంతభేద దంటే, డూఇస్నండే కొండకు అడ్డంగా ఏవో గీతలు గీచినట్లూ, బెల్జులులాగి బిఇం".టా బూ అంత స్తులు మనకగుపిస్తున్నాయి. సరీగా చేతకావి మంగఓ గ్రా 3వ్రే జుట్టు అంతస్తులు అంతస్తులుగా, కొండమెట్లు ేర్చినట్టు త వారంతుంది అంతా జుస్రేఆయినా దాన్ని కత్తిరించటంలో ఒకచోట రప్తై” ఎక్కువ గానూ, ఇంకోచోట తక్కువగాను పట్టుబిట్టటించేత మే... ముట్టులాగా రెపు తయారయింది ఈ మెట్లు స్పష్టంగా కనుపించాలంటే కొంచెందూరంగా విలబడి పరీక్షించాలి, దగ్గరగాఉంటే లాభంలేదు ఇదేమాదిరి, దూరం మండి చూడగానే, అంతస్తులుగా వృక్షజాలం పెటిశేవిషయం ఈ నీలగిరి కొండలమీద చూడవచ్చు. ఇంతాచేస్తే నీలగిరులలో ఎత్తైన శిఖరం, “ దొడ్డ చెట్టు” అనేది ఎవిమిదివేల అడుగులే ఉన్నది దీనికన్నా ఇంకా ఎత్తైన పర్వతాల పరీక్షీస్తే యీ అంతస్తులు యింకా యెక్కువ న్పష్టంగా కనుపిస్తాయి.

కొండ యెల్తు యెక్కేకొలదీ చలి మెక్కువవుతుందిగా ? అందు కని వేడి దేశాల్లోనుండే కొండల అడుగుధాగాన, చుట్టుప్రక్కల పెరిగే వేడి వాతావరణప్పు వృకిలే పెరుగుతాయి. ఎత్తు ఎక్కేకొలదీ, అంక్షే వేడి తగ్గేకొలదీ, చెట్ల జాతులు మారుతూ, పైవ నుగివిన బెల్జులమాదిరి నవృకెలు పెరుగుతాయి

కొండ అడుగునుండి సుమారు రెండు మూడు, వేల యెత్తుదాకా, పొదలూ, లతలూ, గుబురుగా పెరిగే ముండ్లతో విండిన సీకాయా, తుమ్మా, లంటానా, ఆడవిగులాలీలూ, ఒకిదానితో వింకొకటి 'పెనగులాడుళూ. కమపిస్తాయి. వీనిమధ్య మామిడి, కుంకుడూ, కరక్కా-యా, ఆడవిమల్లే, అచ్చటచ్చట యింతింత ఆకులుగల 'పేకూ వగ్లైరాలుంటాయి. ఇంకా యెత్తుకు వెడితే, యీరకొలు మారిపోతాయి, చలి యెక్కువయింది కాదూ? అందుకనే గుబురుగా, జడలు విరబోసు కొన్నట్లూ, గుమ్మటాల్తాగా, తెరచిన గొడుగుల్లాగానుండే వృక్షరాజాలు ఇచ్చటలేవు, గుడిగోప్పరాల్లాగా, క్రింద గుండ్రంగా పోమపోను సన్న గిలుతూ, సర్వీచెట్లి మాదిరి సన్న ఆకులుగా చీలిన గోపురాకారపుచెట్లు

8 మానవ విజయం యిక్కడ పెరుగుతున్నాయి. ఎత్తుగా పెరిగి గాలినంతా సువాననతో వింపుళూ, విచిత్రమైన కొశవళ్ళమాదిరి ఆకులూ, ఆసంభ్యాకమైన తెల్ల వి పూొవులూ గల కర్ట్పూరశై లపుచుట్ల్టు యిక్కడ విరివిగా పెరుగుతున్నాయి. ఇట్లాగే యింకా మెత్తువెళ్ళేకొలదీనై చెట్ల జాతులు మారుతాయి. పోను పోను చలి మరీ యెక్కువయి, పెద్ద చెట్లు పెలుగనేలేవు. ఆ చలిప్రదే శాల్లో గరికమాత్రం పెలుగుతుంది. ఇంకా పైకిపోతే, ఆగడ్జే పెజుగదు, పచ్చగా నాచుమొక్కలు అంతటా కనుపిస్తాయి సాధారణంగా నాచు, సీటిపారుదలకల చోటా రాళ్ళమీద, తడిగానుండే పాతనూతిగోడల అంచునా, పచ్చగా పాకుడులాగా ఉండటం మన 'మెలుగున్నాము. కాని, ఈ యెత్తైెన కొండ శిఖరాలమీద చక్కగా, ఏడెనిమిది అంగుళాల యెత్తుకు, పచ్చవి, మృదువైన మొక్కాల్లాగా యీనాచు పెరుగుతుంది. &ింకా యెత్తుకుపోతే, నాచూ పెరుగలేనంత చలి ఉండదిట్టి, ఒకవిధంగా యెడారిమాదిరి మారుతుంది, కొండ శిఖరసప్రాంతం. అయితే, ఇది చలి యెడారి అని జ్ఞప్తకుంచుకోవాలి ఎండ యెక్కువగానుండి వానలేకురవని చోట, ఆకూ, అలం, ఏవీ పెరుగవనీ, ఇసుకదియళ్ళతో విండిన యెడారు లుంటాయనీ, తెలుసుగా, మనకు? ఇట్లాంటివి, వేడి యెడారులు, పర్వత శిఖరప్రాంతపుదీయెడారే, కావి అది చలి యెడారి ఇంకా పైకిపోతే ? అంటే, కొండశిఖరం, ఎట్లా ఉంటుంది ? మంచుమయం తెల్లగా, ధగ ధగా సూర్యువిచేత యెండలో మెరిసిపోతూ తెల్లవి మంచుటోపీ వేసు కొన్న దాతలకు అన్నట్లు, పర్వతాగ్రం కనుపిస్తుంది జపానులో * ప్యూజి యామా ' అనే అగ్నిపర్వతం ఉన్నది. ఇది చాలా యెశ్తైనది, దావి శిఖరం మంచుమయంగా నుంటుంది కావి, ఆమంచు శిఖరంలో గల పెద్ద నోటినుండి, పొగలూ, అవిరీ, ధూళీ, గర్జనధ్వనులూ, గంధక మిశితమై లోహాలూ, శీలలూ కరిగి సలసల కాగుళూ క్రిందికి దిగజారే “లావా" అనే వ్రవాహాలూ. అది పేలినప్పుడల్లా వస్తూఉంటాయి ; తమాషాగాలేదూ ? ఇట్లాంటి అగ్నిపర్వతాలు ఇటలీ, ఆఫికా, దక్షీణ అ మెరికాలలోకూడా ఉన్నాయి.

ఇట్లా, వైన చెప్పినట్లు, వృక్షజాలం, మారుతూ పెరుగుతుంది, ఎత్తునుబిట్టి. ఒక్కాక అంతస్తులోని వృక్షసమూహాోనికి అనుగుణ్యంగా 'పెరుగనేర్చిన జంతుజాలము అక్కడ, ఆ చెట్లపై ఆధారపడి నివసిస్తుంది. ఈ మూడువేల అడుగుల ఎ త్తువరకూగల కొండమీది జంతువులకూ, అపై

కంటి కగుపించవి థైదు గా

• ఆంతస్తులోని వానికీ, చాలా భేదాలున్నాయి. ఒక అంతస్తులోని పక్షులూ,

జంతువులూ ఆపై అంతస్తులో వసించలేవ ఈ జంతువులకుండే 'స్వేన్భా స్వాతంత్ర్యములు నిజాగికి స్వాతంత్క్రమ" డానికే వీలులేదు. ఎందుకంటే, అవి పెలిగేనోటు?: . ఎకీవోటుకు వాఎఫ మారిస్తే, అవి నశిస్తాయి. వాని స్వారంత్ర్యమంతొ, ఆ ప్రత్యేక వాతా*వణం “అనబడే ఖై దులోనేగావి ఆజ్రైలు గోడల వెలుపలకాదు. మనకం. కికనుపడనివీ, పెట్టనిగోడలని చెప్పవలనినవీ యేవో కొన్ని ప్రతి *వి. ఆది పెరిగి, వివసించే వాతావరణావికీ, చుట్టుప్రక్కలనుండే చెట్టు, చేమలకూ, శీతోష్టా లకూ బంధించి, ఖైదీగా చ్వేస్తున్నాయి. కాదిస్టే, జంతుజాలానికి స్వేచ్చ కలదనుకోటం మిధ్య ఆని మొదట్లో వ్రాసింది.

ఎత్తునుబట్టి కొండమీది చెట్లు మారేటన్లే, ఏదైనా గొవ్చ అరణ్య సమూహపు చెట్లను తిలకించినా, ఈ రకరకాల ఆంతస్తులవంటి యేర్పాటు స్పష్టమవుతుంది అమెవాను అరణ్యం

అనేది, భూలోకపు ఆరణ్యాల్లోకెల్లా, చాలా బ్రహ్మాండమైనది దీని వంటివే కాంగోఆరణ్యం, హిందూవైైనాప్రాంతపు వేడిఅరణ్యాలూ ఉన్నాయి. ఈ ఆమెజాను ఆరణ్యం, దక్షీణ ఆమెరికాలో చాలావేడిగా ఉందేప్రాంతంలో ఉన్నది. అక్కడ ఆమెజాను అనే గొప్పనది ప్రవ హిస్తోంది. కావలసినంత సూర్యరశ్మీ, నీటి సదపాయమూ ఉండబట్టి యీ ఆరణ్యం తయారైంది

మనం ఇటువంటి అరణ్యాన్ని పైనుండి, ఆంకే వృక్ష శిఖరాల మండి, క్రిందికి నెమ్మదిగా తిలకిస్తూ వచ్చామనుకొందాం. యిట్లాచూస్తే మొదటిది, అంపే చిటారుకొన్ముల ప్రదేశం అన్నిటికంజ పై అంతస్తు అనాలి ఈ అంతస్తులో కావలసినంత గాలీ, వెలుతురూ ఉంటాయి. వృక్ష రాజాల శిఖరాలు పచ్చని ఆకులతోనూ, రాగిరంగుల చిగురుటాకులతోనూ విండి ఆకుపచ్చని మహా సము(ద్రంలాగా కనుపిస్తుంది. ఆంకా క్రింది మండీ, బ్రహ్మాండమైన కొండచిటవల్లాగా చెట్ల మ్రానులకెగట్రాకిన అరణ్య లతలు, ఈ గాలి వెలుగులపై భాగానికి చేరి, విరివిగా నలుప్రక్కలా అల్లి బిల్లిగ అల్లుకుపోయి. తమతమ రంగుటాకులూ, పూవులతోనూ, కను పిస్తాయి. ఆకురాలుకాలావికి పచ్చవి దృశ్యమంతా మారిపోయి రంగు

[2]

10 మానవ విజయం రంగుల వండుటాకులతో బహు ఫసందుగా నుంటుంది. ఈ అంతస్తులో పీశాకోక చిలుకలు, పూవులలో పూవులమాదిరి కలిసిపోయి. ఎగురులూ ఉంటాయి. పెద్ద పందికొక్కు-ంతేసి అడివి ఉడతలు కొమ్మ కొచ్యుకూ లంఘించి ఎగురుల్లాంటాయి. చిలుక బూ, రకరకాల రంగుల పక్షిజాతులూ తమతమ కూత+తో గాలిని నింపేస్తాయి. క్రిందనుండి చెట్లవోదెల కెగ ట్రొక్‌న తొండళ్ళ తులు కొమ్మలమీదా, ఆవల మధ్యా పొంచుండి ఎగిరే కీటక జాతులను తవ్వ జిగురు నాలుకలతో అద్దేసి [మింగుతూడంటాయి. ఈ పై అంతస్తుకు అనుగుణ్యంగా మనం చెప్పిన జంతుజాలం జీవిస్తూఉంటుంది.

వై నుడివిన భాగాన్ని వదలి క్రిందకు దిగామనుకో,. యిష్పుడు దృళ్యం ఎల్లా మారుతుందో తెలుసా ? అంతా చాలాభాగం చీకటిగానుం టుంది. పైనుండే దట్టమైన ఆకుల పందిరిలోవి చిన్న కాళీ భాగాలనుండి పడే సూర్యరశ్మి పచ్చవచ్చవి మచ్చల్లాగా కనుపిస్తుంది చెట్లలో డెలమీదా, అరణ్య లతలమీదా నుండే చీకటిపై యీ వెలుతురుమచ్చలు పడి ఏది లతో, ఏది పొడల పొడల కొండచిలువో తెలియకుండా ది్యిగృమ జని స్తుంది, మనకు చెట్ల మ్రూనులలో రంగాలు లొలుదకొని తమ గ్రుడ్తవికి పిల్లలుచేసే పేడపురుగుల జాతు లనేకం ఉంటాయి. తనముక్కుతో చెట్ల బోదెల టక్కుటక్కున కొట్టి టోలు శిబ్దంవచ్చినచోట రంధగ్రం తొలిచి, ఈ బెవంటి తన నాలుకను లోవికి జొప్పించి పై చెప్పిన క్రిముల గుచ్చితినే వడ్రంగిపిట్ట లిక్కడుంటాయి. చీకటి వెలుగు దాగుడుమూతలాడే యీవిచి తిపు టంకస్తులో చెట్టమ్రానుల బొరియలలో నివసించి, నిశ్శబ్దంగా ఎగిరి పురుగులనూ, తొండలనూ పట్టితినే గుడ్గగూబలూ, తల క్రిందుగా తపస్సు చేసే అడవి గబ్బిల జారులూ, [మాను దెరషల ఆంటిపట్టుకొని ఇంగ్యుర్రు మనికాసి అదొక విధమైన భయాన్నీ ఒ-టరితనాన్నీ కలిగించే యిల కోడుటలా ఇక్కడుంటాయి ఇదీ, యీ అంతన్తూ, దాని యందలి జీవ రాసుల విషయమూ.

ఇంకా క్రిందికి దిగుతే లల్లి విల్లిగ నల్లకొవి, కొక్కెములవంటి ముండ్లచే తమబలము తక్కువశాఖల (పక్కలనున్న మొక్కల కఠించి నిలచెట్టుకొనే గుబునైన పొదం_ జాతులగుపిస్తాయి.. అంత ఎర్త లేక పోయినా, గిడనదారిన సన్నని ళ₹ాఖలూ, చిన్న చిన్న ఆకులూ, ముండ్డూ, ఇచంతా యింకోరకపు విచిత్రపు టంకస్తు ఇచ్చట రకరకాల కూరలు కూస్తూ పొదలలో ఎగురుకో పవలుంటాయి,

కంటి కగుపించని వైదు [1

వీనిక్రింద యింకో అంతస్య, గర్డి గన్టిజాతి మొక్కలూ, వాన పూవులా ఉంటాయి ఈ గడ్డిణాం.లూ వగ్రైరాను తిరిగి చిన్న అంతస్తు లుగా విభజించాలి పైగా నీలం & వాంంగుల (గ్రామఖోణు గొట్టాలవంటి పూవుల మొక్కలుంచేధాగం తద్భవతి, (ఎదు ౬ ం౨కా రడీ. చీకతీ ఎట్కువ అవటంచేత ఫరన్‌జాతులూ, _ వానిక్రింద మరీ వైఎకురు చాల నందున నాదుమొక్కల అంతస్తూ ఉంటాయి. నా .2ఎకలతో మనం నలను తాకామన్నమాట ఇచ్చటికుండి తలయెత్తి స “చ్చే గదోయొక విచిత్ర రాక్షనుని వ్రైదులో మనం బంధింపబడ్డట్లుంటు _ *-*౬ వెలుతు రులు లేవు సరిగదా, భయంగొలిపే ఆ నృతమ్రానుల షమధ్గ, ఒంటరిగా, ఎక్కడో నయనంరగా మనం ఉంటే “*నా అంతవాడు లేడను” కొనే ఆహం డేదన్నా మనలోఉంటే, అవి, చటుక్కున చచ్చిపోతుంది.

నేలను లారినంత మాశ్రాన మన అరణ్యప్పు టంతస్తులు అయిపో లేదు నేలమీద తడిగా, చీకలగానుండేచోట రాలిన ఆకులు కుళ్లుతూ, వెచ్చగా నుంటుంది. ఈ కుళ్లే ఆకులు యెరువుగా మారుళూ ఉండేచోట కుక్కగొడుగులూ, చెదలూ, చీమలజాతులూ, ఎరువును గోలీలుగాచేసి దొర్లించుకుపోయే పురుగుల జాతులూ, ఉంటాయి. అడవికోడి వివాసం యిక*_డే ఈ నేల కడుగున, చెట్ల(వ్రేళ్లు అల్లుకొన్స్న, భూమి యడుగు ఆఖరు అంతస్తు ఉన్నది. ఇచ్చట వానపాములూ, భూమి యడుగున (గుర్రవిడి, అచ్చటి వేడికి పొదిగి పిల్ల లయ్యే జీవుల(గ్రుడ్లూ, వావి పిల్లలూ, కలుగులు తొలుచుకొవివసించే ఎలుకల జాతులూ పుంటాయి

ఈ మహారణ్యంలో, కాబట్టి యెన్ని ఆంతస్తులున్నాయో చూడు: పైవి గాలిమేడలనవచ్చు, కావలసినంత వెలుతూరూ, వెచ్చతనం, గాలీ. నేలమీదివి చీకటి గుయ్యారాలు, తడీ, చలీ

ఇక నేల అడుగు భాగాన్నిచూస్తే అదీ విచిత్రమైన ఆంత స్తే అనాలి బాగా చలిగానుండే రోజున నేలమట్టానా, నేలలో సుమారు నాలు గైదు అడుగుల గోయి క్రవ్వి, అక్కడా వేడిని ధర్మామీటరుతో కొలిచి చూస్తే, రెంటికీ సుమారు నలభై డిగ్రీల భేదముంటుంది, భూమట్టానకన్న లోపల ఆంళ యెక్కువ వెచ్చగా నుంటుంది ః

పెద్ద వృక్షప్పతొజ్ద, ఇతర భాగాలకన్నా బాలా చల్లగానుంటుంది. ఆందుకనే ఎండకాచి, వేడిగానుండే పగటివేళ బయటికి రారేని గుడ్ల గూదిలూ, గబ్బిలాలూ ఇట్లాంటి తొజ్జలలో చల్లగా పడుకొంటాయి

శై మానవ విజయం చీకటిపడితేసరి ఆహారాన్వేషణం (ప్రారంభిస్తాయి. రాత్రిపూట ఆ తొజ్జలో పడుకొం'ే చలిని భరించలేవు. ”

ఇట్లా, అరణ్యంలో వేడివీ, చల్లనివీ, తడీవీ, పొడివీ, గాలిపోను కొనేవీ, చీకటిగాన్సు డేవీ అనే రకంగాల అంతస్తులున్నాయి. మనకేదన్నా ఒక యిల్లు బాగ్గుండకపో తే, దాన్ని వదిలి, ఇంకోచోటికి పోతాము. కాని, ఈ అరణ్యంల్లో ఒక అంత స్తులోని జీవాలు, ఇంకో దానికి పోవడావికి వీలులేదు. ఎ"దుకు ? ఆయా వాతావరణానికి అవి ైదీలై పోయాయి. నేలమట్టాన చీకటిపొదలమధ్య తిరుగులాడే అడవికోడి తన యిల్లును, వృక్షశిఖరాల్లో నివసించే డేగతో మార్చుకోడానికి వీలులేదు అట్లా మార్చితే, రెండూ నసిస్తాయి కొద్దిరోజుల్లో చెట్ల 'మ్రానుల్లో బొరియలు తొలిచి దాక్కొన్న క్రిముల లాగితినే వడ్రంగిపిట్టకు ఆడవికోడి నివసించే, భూమట్టభాగావికి దింపితే, ఏంచేయాలో. దావికి తెలియదు. నేలను తన ముక్కుతోనూ,. కాలి(వ్రేళ్ళతోనూ పెకలించి పృరుగుల బెదరగొట్టి భక్షించే ఆడవికోడివి, చెట్టమానుమీద మనం ఎక్కించి వదిలితే, ఏంచేయాలో దావికీ తెలియదు.

ఈవిధంగా, ఒక్కొాకరకం జీవీ ఒక్కొక పరిస్థితులలో నే వివసించ గలుగుతోంది. దావికి ఆ ప్రత్యేక వాతావరణందాటితే 'ప్వేచ్చలేనేలేదు; మరణమే. ఆహార ల౦౩ెలు

వడ్రంగిపిట్టను గుటించీ పైన చెప్పబడీంది. ఇది కొన్ని పురుగుల క్రిములను చెట్ల మ్రూనులలోని బొరియల నుండి వెతకి తింటుంది. ఈ పురుగుల క్రిములు, కొన్ని ప్రత్యేకరకపు చెట్ల [మానుల్లోనేకాని, అన్ని 'మ్రానులమీదా పెబుగవు, దీన్నిబట్టి ఆయా (ప్రత్యేక చెట్ల (మానులే యీ పెరిగే క్రిములకు తగిన ఆహారం అనీ తెలుసుకోవాలి కాదిట్టి ఆహారం సంపాదించుకోటంలో కొన్ని కొన్ని జంతువులకు లంకెలేర్పడుతాయి. ఇది, మూడు లంకెైలగొలును : చెట్టూ = ప్పరుగూ = వడ్రంగిపిట్టా. ఇట్లాంటి లంకెలే ఎన్నో సృష్టిలో ఉన్నాయి.

చలిదేశపు ఆడవుల్లో డేగలాంటి యొకపక్షి ఎగురుతూవుంటుంది. ఇదెందుకు ఎప్పుడూ ఆ ఆడవుర్లోనే ఎగరాలి ? ఎందుకంటే, ఆ అడవిలో నుండే ఉడతలు దీని కాహారం ఈ ఉడతలు అరణ్యంలో ఎట్లా బ్రతుకు

కంటి కగుపించవి ఖైదు [8 తాయి ? ఒకసారి కొందరు 'వేటకాండ్రు తాముపట్టిన యీ ఆగవి ఉడత పొట్టదీగ్చి చూచారు, అది ఏం తింటుందోనని, అక్కడుండే ఫర్‌ వృషల కాయలూ, కుక్కగొడుగులూ దాని కడుపునిండా ఉన్నాయి, అయితే అడవిలో యీ కుక్కగొడుగు లేల్హశ పెరుగుతాయి ? కుక్కాగొడుగులు, క్రిందపడి కుళ్ళిపోతున్న ఆకులూ, (మ్రూానులమీదా 'పెరుగుతాయి.. ఆకుళ్ళే పదార్ధాలలోని అఆహారాన్నిమాత్రం యివి (గ్రహించగల వేగాని, నెలలో, సాదారణ మొక్టాల్లాగా పెజటుగలేవు మరి, అడవిలో ఇలా కుళ్లకవూన్న గ్తీ నాచూ చిన్న కొమ్మలూ ఎన్నో ఉంటాయిగా ? అరీదుకనే, కుక్కు గొడుగు లిచ్చట_పెబుగుతాయి. ఏ యెడారిలోనో, సముద్రం ఒడ్డునో యివి పెజగాలం పే, వీలుకాదు.

ఇది, యింకో ఆహారలంకె :

చేగవంటిపక్షీ_.ఉడతా _ కుక్కగొడుగులూ _ కుచ్ళతూన్న ఆకూ, ఆఅంమూ

ఈవిధంగా యీ ఆహార లంకెలచేత బంధించబడి, మృగాలన్నీ ఒకో్కోరకంవి ఒక్కోచోట ప్రత్యేకించి నివసిస్తాయి. ఇరరులు లోనికి రాకూడదు

ఇంతవరకూ అరణ్య ప్రదేశాన్ని గుటించే చెప్పాము. భూలోకంలో అరణ్యాటేకాక, యెడారలూ, గడ్డి మైదానాలూ, పర్వతాలూ, చలి యెడా రులూ, సముద్రాలూ, సరస్సులూ, ఎన్నెన్నో ఉన్నాయి. ఈ ఒక్కొక రకపు వాతావరణంలోనూ మనకగుపించని క్రైలుగోడలు అచ్చటి మృగా లను, ఆయా ప్రదేశాలకు దింధించి వేస్తున్నాయి.

ఐరోపాలో దక్ష్షణాన, నల్లసముద్రంఅిని ఒక సముద్రంఉంది. ఇది చాలాభాగం నలువ్రక్కలా భూమితో ఆవరింపదిడియుంది. దీన్ని పైనుండే ఆఅంసే నీటి మట్టాన్నుంచి, పరీక్ష స్తేలోతునుబట్టి యెనిమిది అంతస్తులుగా విభజింపడానీకి వీలవుతుంది సముద్రం ఒడ్డుగా కొండలువచ్చి విలదిడి ఉంటాయి. ఈ కొండలూ, వీరూ సంధించే భాగం మొదటి అంతస్తు ఇచ్చట పీతలూ, కొండరాళ్ళకు పట్టుకొని చిన్న గుమ్మడి గింజల్లాగాఉండే “* బార్నకిల్చు” అనేవీ ఉంటాయి. తరువాత రెండో అంతస్తులో శంఖు గొట్టాలలో దాక్కొని, తప్పించురు తిరిగే బ్రైరాగి పీతలు ఇసుక మయ మైన ఆ వీటి అడుగుభాగాన తిరుగుళూంటే, ఆ యిసుకలో దూసుకు

14 మానవ విజయం పోయి దాక్కొని సుల్తానుచేసలు బ్రతుకుతాయి. నాలుగో అంతస్తులో ఆలుచిప్పల జాతులుంటాయి. అన్నిటికన్నా అడుగుది, అంటే, ఎనిమిదో అంతస్తులో గంధకమిళితమైన ఒక విషవాయువు (5100౧౬6194 శ2య100061 ) నిండి వుంటుందానిషవాయువు వున్నదిగదా, ఇచ్చట యెట్టి ప్రాణులూ ఉండవుకాటోలు అని అనుకోవద్దు. ఒక విధమైన నూక క్రీములు __ బొక్సీరియా -- ఇచ్చట బహుకులాసాగా జీవిస్తాయి ఈగాలి, ఇతర జీవులక విషమైతే మనత ప్రాణవాయువెట్లాగో. వానికదిఅట్లా

భూలోకంలో సుమారు పదిలక్షలకు పైగా విడివిడి రకాల జీవు లున్నాయి. (ప్రతీదీ తాను వసించే ప్రదేశానికి ప్రత్యేకించి పుట్టినట్లుగా, ఆల వాటుపడిఉ౦టుంది . కొన్ని నీళ్లలో, మరికొన్ని పొడినేలమీదా, కొన్నిటికి వెలుతురం పేగిట్టదు, మరికొన్నిటికి చీకటం కే చీకాకు. కొన్ని వేడిఇసుకలో దూరిపడుకొంటే వేరే కొన్ని ఎప్పుడూ నీళ్లు ఊదే ఊబి భూమిలో చొచ్చుకుపోయి వసిస్తాయి. ఒక రకం జీవిని ఈ (ప్రదేశం “సుస్వాగతం” అని ఆహ్వావిస్తూంపే, ఆదేప్రడేశం యింకోరకం జీవితో * ఇతరులు లోనికి రాకూడ ” దంటూ ముభాన తలుపుమూస్తుంది.

సథ్లలు పెరిగే తావులో చేపలు నళిస్తాయి. పెద్ద వృకెలన్నీ చాలా గుబురుగా, కక్రిక్కిరిని పెరిగేచోటు, నాచుమొక్కలు పెబిగడావికి బహు బాగుంటుంది. పెద్దవృ2ల అడుగునుండే చీకటీ, చల్లు దనాలకు యీ నాచుమొక్కలు తప్ప వేరే మొక్కలేవీ పెటుగవుగా ౪ ఎంత విచిత్రమో యీ సంఘటన ఆలోచించిచూడు నిలబడే స్టలం పెద్ద వృషాలకూ, 'మొక్క-లకూ లేకపోయేకొలదీ, నాదుకు అంతకంత క్కువ స్ధలం చేజిక్కుతోంది

భూలోకంలో ఏదీ లేవిస్తలాలనిలేవు జీవులు చొరబడవి ధాగాలవి లేవు ఒకరకం ప్రాణి జీవించనిచోట, మరోరకంది వసించగలుగుతోంది. భూమియొక్క అతిశీతలమైన ధృవప్రాంతాల్లో, మండు బండలధూమధ్య రేఖ పరిసరాల్లో, మంచుమయ పర్వతా(గ్రాలదగ్గరా. సముద్రపు లోతు సీళ్ళల్లో ఇ అన్నిచోట్లా జీవులున్నాయి. ఈ జీవులు ఆ వ్రదేశాల్లోనేగాని, యితరచోట్ల బ్రతుకలేవు

ధృవప్రాంకాల్లో ఉండే తెలి యెలుగుబంట్‌ని తెచ్చి వేడి అరణ్యంలో ఉంచితే చనిపోతుంది, _ధృవభాగం దగ్గరుండే అమిత చలిని భరించ డానికి, దాని శరీరంమీద దట్టంగా పెరిగిన కందిశీలాంటి బొచ్చున్నది,

కంటి కగుపించని ట్రైదు 10 వేడి అరణ్యంలో ఈ బొచ్చుమూలాన, ఎలుగుబంటి ఉడికి, కా%చని పోతుంది. ” ఇదేమాదిరి వేడిఅరణ్యప్రడేశాల్లో జీవించే యేనుగును ధృవ ప్రాంతానికి తీసుకువెళ్ళి వదిరికే, చలికి గజగజా వణకి చనిపోతుంది. ఏనుగు శరీరంమీద ఎలుగుబంటికిల్లాగా బొచ్చులేదుగా ? ఎప్పుడుచూచినా, ఒంటిమీద ఏమీలేకుండా ఆస్పటికప్పుడు స్నానానికి వెడుతూన్నట్లు, ఏనుగు దిగంబరంగా నుంటుంది.

ఎక్కడెక్కడ జంతువులనూ ఒకేచోట చూడాల్గుపే మనుష్య లేర్పర్చిన జంతు ప్రదర్శనవనాల్లో వీలవురుండేకాని, ప్రకృతిలో అట్లా సంభవించదు ఆఫికా, ఆస్ట్రేలియా, దకీణ అమెరికా, యిట్లా. వివిధ దేశాల మృగాలనూ ఒకదానిప్రక్క ఒకటిగా యిటువంటి (ప్రదర్శనళాలల్లో చూడ్చానికి, ఎందుకు వీలవుతుందో తెలుసా ?

మానవుడేర్చర్చిన యీ శాలల్లో పతియొక్క జంతువుకూ దానికి సహజమైన వాతావరణం కల్పించబడుతుంది. సముద్రానికి బదులు, ఈ పెద్ద నీటితాన్తై ఒంతువుకూ; ఇరవ్వై చతరప్పుటడుగుల ఆ ఇసుకతొ నై ఇంకొక యెడారి జంతువుకూ, యిట్లా యేర్పాట్లు చేయాలి ఒకదాన్ని యింకొటి తిని వేయకుండా తగిన బందోది స్తుచేయాలి. ధృవపుకెలుగుబంటికి చన్నీళ్ళస్నానానికీ, కోతులకు వేడినీళ్ళస్నానావికీ యేర్చాటులుండాలి. [చళిదేశాలల్లో ఉండే జంతుప్రదర్శనశాలలోవి కోతులకు మనదేశాలల్లో మాదిరి చన్నీళ్ళస్నానం చేయి స్తే బిగుసుకుపోయి, చస్తాయి | శ] సింహా నికి [ప్రతిదినం దాని అలవాటుచొప్పున వచ్చిమాంనముండాలి రాబందుకు బాహాటంగా రెక్కలుచాచేటందుకు విశాలమైన పంజరముండాలి. ఇన్నిన్ని విధాలుగా, అవి అలవాటుపడిన పరిస్థితుల నేర్పర్చి వానిని కాపాడితే కావి యీ రకరకాలమృ”ాలా, పకులూ జీవించలేవు.

అన్నివిధాల (ప్రాణులను గుటించీ చెప్పినా మానవు్వనిమాట యింత వరకూ మనం యొత్తలేదు, ఇది నీవు గమవించావో, లేదో, నాకు "తెలియదు. మానవుడు దీ వాతావరణపు జీవి? “అడవి మనుష్యు"డనీ, “*యెడారి మానవుొడనసీ, * ఊదినేలల మనుష్యు” డనీ ఆయాప్రదెళాల్లో వసించే మనుష్యులకు వేర్వేరు 'పేర్లన్నాయా 7 అట్లా మనం పిలుస్తామా ?

పిలువమనేది, నీకుతెలుసు ఎందుకో తెలుసా ? అడవిలో వసించే మానవుడు దియిళ్ళలోనూ, చిత్తడినేలలవాడు, పొడినేలల్లోనూ వపించ గలడు.

1 మానవ విజయం,

లోకంలో, మనుజుడు వసించనేరని ప్రదేశమనేదిలేదు. “యిక రులు లోనికి రాహడ "దనే నోతీసు మానవృనికి ప్రపంచకంలో ఎక్కడా కనుపించదు. పాపినిన్‌ అనే దేశపరిళోధకుడు, తన స్నేహితులో తొమ్మిది నెలలు సముద్రంమీద తేలుద్లూన్న మంచుగడ్డ దిబ్బమీద వసిం చాడు దృవప్రాంతాల్లో వారినే, కాలే వేడియిసుక ఎడారికి ఎళ్ళమన్నాం వెళ్ళి, బ్రితికి, తిరిగి రాగలిగేవారే

మానవు? అడుగుజాడలు వ్రపంచక మందన్నిచోట్లా కనుపిస్తాయి. మహోన్నత పట్వత శిఖరాలనూ, భయంకర సముద్రపు పాతాళ పడేశా లనూ సహారామెడారినీ మందుగడ్డల మమమైన ఉత్తర ధృవధాగాలనూ, భూగర్భ రహస్యగుహలనూ, మేఘమండలానికి పైనున్న మాతన మండ లాలనూ మానవుడు తిరిగి చూచేడు

కావి, పురాతనంనుండి యీ విధంగా మనుమ్యలు నమస్త వ్రదేశా లనూ ఆక్రమించకొన్నారని అనుకోరాదు ఒకానొకప్పుడు, యిప్పటివఠె యీ 'స్వేచ్ళనూ, శక్రిని యెబుగక యితర మృగాల్లాగా, మనుజుడూ సృష్టిలో ఖైదీగా నుండేవాడు. మనపూ ర్వీ కులు

మన పూర్వీకులైన ఆ పురాతన మనుష్యులు యెట్లా ఉండేవారో, మరి? ఇది తెలుసుకోవాలని నీకు ఆశగాలేదూ? ఐతే, సరే, ఆ సంగతి చెప్తాను.

లకలకొలడీ యేండ్తకు పూర్వం మన లోకం యిస్పటి మాది రుండేదికాదు ఇప్పుడుండే ఆరణ్య చెట్లూ, అప్పుడులేవుు సరిగదా, (ొత్తరకాల మృగాలూ, పొదలూ, గడ్డిజాతులతోనిండ్తి ఆంతా వేశే రకంగానుండేది. ఆ కాలపు వృకరాజాలతో పోలిస్తే మన యీ కొలప్ప పెద్దవృకాలు, ఆజానుబాహునిముందు మటిగుజ్జువాడిలాగా ఉంటాయని చెప్పాలి.

ఆ కాలపు టకణ్యంలో అన్నిటికన్నా పై అంతస్తు ఎంతో ఎత్తుగా నుండేది సాధారణ రెండంతస్తుల మేడకూ అమెరికాలోని యీ కాలపు వెట్రాగ్క్రేవరులనే అనంభ్యాకపు టంతస్తుల భవనాలకూ ఉండదేటంత భేదం, ఆ పూర్వకాలపు టరణ్య శిఖరాలకూ యీ కాలపు టడవులకూ ఉండేదం పే నరిగాఉంటుంది. ఆ యెక్తుపాటి ఆంతస్తుల్లో వెలుతురూ,

కంటి కగుపించని ఖైదు 17 శబ్దమూ, ఉండేవి ఎక్కడదూచినా. రంగు రంగుల పపిలు, పెద్దదంపు వూవులమథ్య తమ కూతలతో గాలిని నింపేస్తూ తెగ యెగిరేవి. కొమ్మల మీద పడిపోకుండా తిరుగురూ ఛెంగుఛెంగున చెట్టు చెట్టుకు దుముకురూ కోతుల గుంపులుండేవి, ఆ పై అ్యతస్తులో.

ఒక రకంకోతుఎ, చెట్లకొమ్మలమీద, ఏదో వంతెనపై పరు?డి నట్లు, సునాయాసంగా పరుగెత్తేవి తమ పొట్టలకి గట్టిగా పిల్లల అదుము కొవీ, కాయలూ పసప్పులూ కొరికి కొరికి తమ బుగ్గసంచుల్లో దాచుకొంటూ తల్లి కోతులు తిరుగులాడేవి. కొంచెం పెద్దవైన పిల్లోలు తర్లికాళ్లును పట్టుకు ్రేలాడుతూ తిరిగేవి. ఈ కోతులగుంపుకంతా పెద్దదై నకోరి, సునాయాసంగా చెట్టుమాను కెగద్రాకేది ఒంటినిండా బొచ్చు అదీ: బవే భయమేస్తూ ఉండేది. తక్కిన కోతులన్నీ అది చూపిన (ర్రోవనే పాగిపోయేవి

ఇవెటువంటికోతులో ? మనం యిటువంటివావిని చూచామా, యెస్పుడన్నా?

లేదు, ఏ జంతు ప్రదర్శనవనంలోనూ యిట్టి కోతులగుపంచవు ఈరోజుల్లో, అవ్వోరకం, ఒకజాతి కోతులు. వావినుండే చింపాందీ, గొరిల్లా, మనుజుడూ పుట్టుకువచ్చారు. చెట్లపై తిరుగాడే ఆ కోతులే పురా తన మానవులు; అవే మన పూర్వీకులు | ॥

మన పూర్వీకులైన యీకోతులు వడ్రంగిపిట్టలాగా ఆరణ్యపు "ప్రై అంతస్తుల్లో నీవసించేవి. కాలగతివి మనుజుడుగా మారవలసిన యీకోతులు చెట్ల కొమ్మలను, గాలిలో విర్మించిన పంతెనలుగా, డాదాలుగా, మేడ మెట్లుగానూ ఉపయోగించుకొని తిరిగేవి. ఆ అఆరణ్యమ వాని యిల్లు; చెట్ల కొమ్మలు పంగలుగా చీలినచోట తమ గూళ్ళను విర్మించుకొనేవి. రాత్రులందాగూళ్ళలో పరుండేవి

ఆ ఆరణ్యపు పై అంతస్తుల్లో, తమ శతృపులనుండి యీ కోతులు దాక్కొంనేవి నేలపై తిరుగాడే ఖడ్గ్మములవంటి పొడుగు పంక్లుగల పెద్దపులి వీనికి ప్రాణశతృవు. దాని వాడీ కోరలజూచి చెట్లపై యంతస్తల కురికి యీ కోతులు దాక్కొనేవి ఆ ప యంత స్తే వానివి రక్షించే దిగ్గ మవీ చెప్పవచ్చు

ఆ అంత స్తే వాని ఆహారపదార్జాలు దాచుకొనే గాదె అవీ అనాలి. పండ్లూ, పష్పుదిద్దల దినుసులూ, ఆ చెట్ల శాఖల్లో యివి దాచుకొనేవి,

18 మానవ విజయం చెట్లపై కొమ్మరెౌమ్మకూ దుమికేందురూ, కొమ్హులవటుకు ఊగిన గండు ఈ రబ లాడి ఇంగున దూరానికి డాచేందుకూ, ఆ ఊపస్పరోనే పండ్హ గుత్తులపట్టి లాగి కొచేటందుకూ వాని (వేళ్ల పొడూగ్గా పట్టుచిక్కించుకొన్చేవిగా నుండేవి తీక్షణ్వనద్భృష గట్టివల్వరుసా వాని వివిధ కార్యాలకూ బహు అనుగుణ్యంగా నుంచవి, చున యీ పూర్వీకులు అకణ్యానికి మూడు వికాల గొలుసులతో ఒంధించబిడి జీవించేవారు, అందులోనూ, వారికైలు ఆంణ్యపు మై చిగురు టంతస్తుల్లోనే యుండేది. ఈ గొలుసుల నెట్లా మన పూర్వీరుడు వదిలించు కోగలిగాడు? తన వైదు గోడలదాటి యీ పురాతన కొతిజాతి యెట్లా బియటపడీండి ? అరణ్యప్రాంతాలనుండి క్రషుణా భూమియొక్క యితర నలాల వెట్లా వ్యాపించాయి. ఈ కోతులు ? గే గ. ఇదంతా వినాలని కుళూహల౦ంగా ఉన్నడా? సరే, చెపాను, ద+కొటు, సరా పా! ళా అలమామాలాహాట్రేవవాలనాడా

వీశ్లే మన తాతయ్యలు।

న మ్‌ సుం జ ర్ల ని శ ఖై. గ్‌ రం న! యో షత న మ తో పతా యల్‌ ళ్‌ క్‌ ఇంట ॥ ఓ యో నస నాలను ల న చనన అనక సం డూ. గ వన య.

ఆ ఆరణ్యపు పై అంతస్థుల్లో తమ శతృపులనుండి

ఈ కోతులు దాక్కొనేవి,

వున పూర్వీకుడు, ఆతని బంధువులూ ఏ గ్రంధకరైనా ఒకవి జీవితచరిత్ర వ్రాస్తే అవ్య క్రియొక్క పూర్వీ కులనుగుబించీ వారుండిన 'వచేశాన్నీ గువించీ ప్రారంభించటం ఆలవాటు. మొదటిపుటల్లో ఆతని ఆమ్మమ్మ చిన్నప్పు డెట్టి దుస్తులు ధరించిందో, పఏీయే నగలు పెట్టుకొన్నదో ఆనేటటువంటి విషయాలనుంశీ ప్రారంభమై, ఆమె పెంగ్తినాడే విచిత్రపు టావేశాలు యీతవి తల్లి హ్ఫీదయంలో పెన గొన్నాయో వర్షించదిడుతుంది క్రమంగా చిన్న పాపాయిగా మన మహా పురుషుడుపుట్టటబమూ, ఆతనిముఖమందలి పోలికలు, తప్పటడుగులు వేయటం ఎఫతనప్ప విచిత్రచేస్టలూ-- యిన్షా (గంధం నాగుకుంది పడి, పండ్రెండు ప్రకరణాలు గడిడేటప్పటికి, యీతను బడిలో చేరుతాడు. మొదటి పుస్తకం ఆఖరులో వివాహవర్షవా, నూఅనదంపతుల అన్నోన్యానురాగమూ వస్తాయి. [క్రమంగా జీవితంరో సంధించిన ఆటం కాలూ విచిత్ర సంపటశలా వాటినెట్లా యెమర్కొన్నదీ చెప్పబడుతాయి. పుస్తకం ముగిసేటప్పటికి ఈరనూ, అతని ధార్యా పెద్దవాళ్ళవుతాకు మురిపెంగా తమ మనుమడు తప్పటడుగులు వేస్తుంటే. వీరిద్దరూ వరండాలో కూర్చొని చూస్తూఉంటారు ప్రాతఃకాలపు లేత యెొంతరో 'వెండితీగల్లాగా కొన్ని నెరసిన వెంట్రుకలు మన వ్య క్రియొక్క నల్లని తలజుట్లు మధ్య మెరుస్తూ కనుపిస్తాయి. ఈవిధంగా (గంధం టప్రాయటఎ మన మెబుగున్న విషయమే, ఇదేవిధంగా మన పూర్వీకుదైన మనుజులయొక్క య జీవిత చరిత్రలోకూడా, ఆవని అకుభచాటా కష్టఒభాలూ, అన్నీ వరునా నీకు తెరియబర్బాలని ఆశగాఉంది. ఈత నేశాలంలో భూమిపై అవతరించాడు? ఆతవి బంధువర్షం యెవరు ? మట్లా ఉండేవాళ్ళు ? నడకా, మాటలాడటం, యిటువంటి పనులెస్లై ఆతనికి అలవడ్డాయి ఇ ఆతడెట్లా ఆహార పానీయాటా సేకరింవాదు? ఎమైటి కష్టబకాలా. జయాపజయాలూ ఆత డేమర్కొాన్నాదు ? ఇవంకా నీకు తప్పక చెప్పార, రాదూ మరి? ఇట్లా సంక్షణంగా యూకదథ ప్రా-ంవిందాలం'పే టం వరంలోనే గొప్ప చిక్కోంటి పిస్తోంది. ఈరవి లమ్యమ్యూ తాతయ్యా యెబ్లాజంచే వారో చెప్పటంకష్టం, ఎందుకంటే మన పూర్వీకుడు, తానే ఒక కోతిజొతి

విగ మానవ విజయం జీవామయె! ఆటువంటప్పుడు ఆతని తాతముర్తాతలెట్లా ఉండేవారో మన 'కెట్లా 'తిలుస్తుంది ? వాళ్టపటాలూ, బొమ్మలూ దొక్కడా మనకు కను పించవు, యెందుకంటే, కోతులు పటాలు వ్రాయలేవు ఏదన్నా వస్తు వదక్యనశాలలోని జంతుశాఖకు వెడ్మిక్రే యీ పురాతన జీవుల గువించి దేవోకొన్ని విషయాలు మాత్రం తెలున్తాయి... వావి అప్హాపంజరమైనా. పూర్తిగా, యింతవరకూ యెక్కడా, యెవరికీ దొరకలేదు. ఏవేవో కొన్ని యొముకలు మాత్రం దొరికాయి. ఇన్ని పహ్ష్ల, వెన్నుపూనలూ, ఇక్కడో కాలీయెముకా, "అక్కడో క్రింది దవుడ యెముకా ఇట్లా అక్కడక్కడ ఆఫ్రికా, అనియా, ఐరోపా అండాలల్లో దొరికాయి, ఆంతే.

మన యింట్లో ముసలమ్మ లున్నారంకే, వాళ్లకి వోల్లో వళ్లుండవు ఇదీ మన మెబుగున్న విషయమే. కావి మన పూర్వీకుని అమ్మమ్మ విషయంలో మనకు మిగిలిందంతా ఆమె పళ్లే! శరీరపు టితర భాగాలేవీ మనకు దొరకవు

పూర్వం మానవుడు అడవిలోనుండి వెలుపలకువచ్చీ, చెట్లుదిగీ నేలపై విలుచుండే రోజుల్లో ఆతవిదగ్గర జీవులన్నీ ఆడవి మృగాలుగానే ఉందేవి చింపాంజీ, గొరిల్లా, ఉరాంగ్‌ ఉటాంగ్‌, గిబ్బన్‌ = ఇటువంటి 'పెద్దరకం కోతులే ఆతనిదగ్గిక బంధువర్గం, నవనాగరికుళైన యీ కాలపు మవిషికి యీ కోతిజాతులహ సంబంద మున్నదంకే మనలో అనేక మండికి కోపంవస్తుంది. కావి, నునకు గిట్టనంతమాత్రంచేత విజం, యెట్లా ఒదిద్దమవుళుంది (!

కొన్ని యేండ్ల క్రితం యీ విషయమై ఒక కోర్టులో పెద్దకేశు ఆఅమింది. ఒక ఉపాధ్యాయుడు మమజులంటే కోతిజాతినుండే ఉత్పత్తి అడ్యూరకవి, తనదిడిలో దోధించాడబ 1 ఆ ఊరిలో నుంచే పెద్దవాళ్లందరికీ ఈత విమీద పట్టరావి కోపం వచ్చింది.

= మేము కోతులం కొము = మమ్మల్ని కోతుబగాచేయటం ఎవరి ఈవమాూ కాదు”

అవే బావటాలు వట్టుకొవి ఊరంతా తిరి, పేర్ధగన్లంళుడేసారు, ఆయారి ప్రజలంతా, పాపం; యీదిడిపందులు మీద తిరుగదిర్దారు. పేద్ద కేఏ జరివిందారు. కోర్టులో బక్షీ యిశన్ని అవక తవక (వశ్నలు వేని వేఠంవాడు.

మన పూర్వీకుడు, ఆరని దింధుపులూ 21

ఆ ఇతవికేవో మతిపోయింది । రెంకురెండ్లు నాలుగనే విషయాన్ని గుజించి కేసుపెడితే యెట్లా ఉంటుందో, అట్లా ఉన్నదీ తతంగమంతా * అనుకొన్నాడా పంతులు, తనలో:

ద్రిహ్మాండంగా, ఆర్భాటంగా కేచము జరిపారు. సొక్షులందరూ తీవంగా అండిన్తూ యేవేవో సాఇెరిచ్చాము.. మన మాష్టరుగారు తాను వెవ్వుకోదలచిన ఆభఖరుమాటలు చెప్పుకొన్నాడు. తరువాత జడీ యీక్రింది తీర్పు చెప్పాడు. క

1. మవిషికీ, కోతులహ యెట్టి సంబంధమూ లేదనీ, విరూపింప బడింది.

2, ఈ పంతులుకు వందడాలరుఐ జరిమానా విధించదిర్డది న!

అట్లా తీప్పచెన్చి డార్విన్‌ మొదలైన గొప్ప శాత్తవేత్తలు నిరూ పించిన విషయాలన్నీ అదిద్ధమనీ, అవన్నీ తట్టి అపోహలనీ బుజువు చేసానను కొన్నాడు ఆ అమెరికన్‌ జక్తి పాపం

కావాలంళే, మరిషికీ, కోతులహ ఉందే యీ గొప్ప బాంధవ్యం చూపడావికి ఎక్నో (గంథాయి వ్రాసేయవచ్చు. ఈ విషయం సత్యమవి విరూపించవచ్చు. కావ. యీగొడవంతా అవసరం లేకుండానే. విష్పక్షపాతంగా చూచేవాడికి, యే చింపాంజీనో, ఉరాంగ్‌ ఉటాంగునో గమవి స్తే, దీవిసత్యం దానంతట అదే తెరిిపోతు-ది. రోజా = రాఫేల్‌

రష్యాళో కొటూషీ అనే ఒక ఊరుంది, దీన్నే పవలావ్‌ అనీ అంటారు కొన్నేండ్లక్రితం, ఈ ఊరికో ఇవాన్‌ పెట్రొవిక్‌ సవలావ్‌ అనే శాస్తజ్ఞుడుండేవాడు, ఒకరోజు రెండు చింపాంజీకోతులు ఇతని పరిశోరనొ అయావికి వచ్చాయి. వాటిపేర్ష. రోజా, రాఫేర్‌.

సాధారణంగా ఏవన్నా అడవిమృగాలను పట్టుకువ స్తే మనుష్యులు వానివి వెంటనే జోములో బిషంచేస్తారు భయపెట్టీ తిండి పెట్టరా, వానివి క్రమంగా అలవాటు చేసుకొంటారు. కొని యీ రెండు చింపాంజీలకు రాగానే బహుకమాషా ఆహ్వానంయివ్వబడింది. ఒక పేద్ధయిి పూర్తిగా వాటికవే యేర్చాటు చేయబడ్డది. పడకగరీ, భోజనాల చావడీ, " స్నానాల కొట్టూ. ఆఫీసుగదీ, ఆటలాడేగదీ ః ,ళబ్లా విన్నెన్నో యేర్చాట్లుచేసారు. ఒక్కో చింపాంజీకి చక్కవి మంచం, పడుకొనేందు॥ళా...భోఆనాలుచే సే

[0]

22 మానవ విజయం బల్లమీడ అందమైన అల్లికబట్టా, రకరకాల తినుదిండారాలతో విండిన 'అలమాడలూ, వీరువాలూ, ఏర్పాటుచేయబడ్డాయి.

వాటి గదుల్లో ఆవి మనుష్యులు కావు, కోతులేనని సూచించేటట్టి ఒక్క వస్తువైనా లేదు, భోజనంచేయడావికి, పొళ్చాళ్యుల ఆలవాటు ప్రకారం. కళ్తులూ, చెంచాలూ, ముల్లులూ సిద్ధంగాఉంచారు. మెత్తని పరుపులూ, వెచ్చని శాలువలూ, తలగడాలూ వావికిచ్చారు అప్పుడప్పుడా చింపాంజీలు చేసిన యేర్చాటులకు తగినట్లు వర్షించేవి కావు. భోజనం చేసేటప్పుడు. చెంచాలక్రింద పెట్టి గిన్నె యెల్త్తి సాపుగా నాకేసేవి. రాత్రి విద్రించేటప్పుడు తలగడమీద తలనాన్ని పడుకొనేవికావు , దిండ్లనెత్తి తమ తలలమీద మూసుకొవి విద్రించేవి.

పూర్తిగా ఈ రోజా రాఫేలులు మనుష్యుల్తాగా వర్హించక పోయినా, ఎన్నో విషయాల్లో మానవునిమాదిరే నడుచుకొనేవి తాళంచెవ్వులగు త్తిని తీసుకొని, రోజా వివిధ అలమారులనూ, అచ్చంగా మన మాదిరే తెరిచేది, ఆయింటి కాపలా జవాను ఈ తాళాలను తన. జేబులో ఉంచు కొనేవాడు, సాధారణంగా. నెమ్మదిగా రహస్యంగా వెనుకనుండి రోజా వచ్చి ఛటుక్కున ఆ తాళాల నతని జేబునుండి లాగేసేది. రెండు మూడు గంతుల్లో భోజనాలగడదికి వెళ్ళి గాజుతలుపుల అలమారాముందు కుర్చీ వేసు కొని కూర్చునేది. ఆ అలమారువిండా ద్రాకలూ, ఆపికొటులూ మొదలైన పండ్తదినుసులుండేవి. చమత్కారంగా తాళంచెవిని తాళంలోదూర్చి ఒక్కసారి యిస్ణా త్రిప్పేది, తలుపు తెరుచుకోగానే ద్రాక్షగుతత్తివి యెగుర వసుకు పోయేది,

ఇక, రాఫేలసంగతో ? ఆబ్బో, అది చదువుకొనేటప్పుడు దావ్ని చూచిలీరాలి, ఆవ్పుడుగాని దావి తెలివితేటలు తెల్లంకావు. కొన్ని ఆప్రి కాటపండ్లు పైగా = యెత్తుగా ఒకచోట కట్టిఉంచేవారు. ఆగదిలో రకరకాల చెజులవి, కొయ్య పెన్టైలు, వస్తువులు పాక్‌ చేస్తారే, దేవదారు. పెన్లైలు, ఆట్లాంటివి, ఎన్నో యుండేవి వానిలో అన్నిటికన్నా చిన్నరి మన సాధారణ ముక్కొాలుపీటంత యొత్తుగా ఉండేది. ఈ పెచ్చైల పేర్చి, వానిపై కెక్కి. ఆ పండ్లు తీసుకొనే ఉపాయమూ, నేర్పరికనమూ నేర్చుకో టమే, దావిచదువు.

మొదట్లో రాఫేలు క్రేమిచేయాలో ఏదీ తెలిపిందికాదు.. అంతా ఆగమ్యగోచరమనిపించింది. అడవిలో ఉండేటప్పుడు చెట్ల కెగన్రాకి అవ

మన పూర్వీకుడు, ఆతవి బంధువులూ లి లీలగా కావలసినన్ని పండ్లు కోసుకుతినేది. ఇక్కడో ఈ పండ్డు విచి త్రంగా, (త్రిశంకు స్వర్గంనుండి (వేలాడుతున్నాయి. వాటినందుకోవాలంటే, ఆక్క-డుండే పెస్టైలపై కెక్కాలి. అన్నిటికంటే పెద్ద పెన్లై నెక్కినా. ఆ వండ్లు దాని కందాయికావు,

ఏదీ తోచక ఆ పెళ్టుల నటూ, యిటూ దొర్లిస్తూంటే, రాఫేలుకో ఆలోచనకలిగిండి. ఒకదావిపై నింకోటిగా. ఆపెన్హైల పేరు.స్తే 1 నెమ్యుదిగా మొదట మూడూ, తరువాత నాలుగూ, ఐదూ పెన్లైల పడిప్తోకుండా ఒక దావిపై నొకటి దొంతరగా పేర్పటంనేర్చుకొంది ఏదో యిష్టంవచ్చినట్లు, అవకతవకగా ఆ పెన్లైల పేరిస్తే లాభముంచేదికాదు. అన్నిటికంటే పెద్దది అడుగునా, కొంచెం చిన్నది పైనా, యింకా చిన్నది దానిమీదా యిట్లా వాటి వై జుప్రకారం "పేర్చాలని నేర్చుకొన్నది, యెన్నోఆవస్థలుపడి.

ఎన్నోపర్యాయాలు చిన్న వానిని అడుగునా, పెద్ద పెప్టైల పైనా పెట్టింది. ఆ దొంతరంతా ఊగిసలాడుతూ, “నన్నుముట్టుకోవద్దు, నామాల కొక అన్నట్లు ప్రమాదకరంగా విలబదేది చూస్తూండగా రాఫఎతోసవి ఆ దొంఠతరంతా ఆమాంతంగా కూలిపోతుందా అనిపించేది కాని, ఎట్లా గ్లైనా కోతి కాబట్టి, కనురెప్పపాటులో, ఛటుక్కున క్రిందకు దుమికే సేది రాఫేలు.

చివరకెట్లాగైై తేనేమి, క్రమంగా ఒకదావిపై నొకటిగా ఆయేడు "సెస్టైలమా సేర్చింది. ఒకటీ, రెండూ, మూడు అవి వానిమీద ఆంకెలు వేసి గుర్తించినట్లు, నై జాప్రకారం, ఒక్కళైనా తవ్ప్చులేకుండా, దొంతర "పేళ్ళబడింది.

ఆ గోప్పరంపై కెక్కింది, రాఫెల్‌, చెయిజాచి ఆవికొట్‌' పండ్ల నందుకొంది. ఊగుతూన్న ఆ గోప్పరాగ్రాన కూర్చుని సండ్షికిలిన్తూ అవన్నీ తినేసింది. ”

ఏ యితరమృగమైనా యీ విధంగా వర్తించగలుగుతుందా ? ఆలో చించు. మనిషిలాగా, ఇతరజంతువేదైనా యిట్లా దొంతరగా పెళ్లైల సేర్ప గలదా * కుక్కలుకొన్ని చాలా తెలివైన వుంటాయి; కాని, ఏ కుక్కా యిటువంటి పవిని చేయలేదు ఇదీ చిత్రం.

రాఫేఐ యీ పెట్టెల దొంతరను పేర్చేటస్పుడు అచ్చంగా మనిషి లాగా వర్తించేది. ఒక పెద్దపెన్టైను భుజాన కెత్తుకొని, ఒక చేత్తో పడి పోకుండా దాన్ని పట్టుకొంటూ, దొంతర పైకెక్కేది- ఆది అచ్చట

లి! మానవ విజయం సరిపోకపోతే నెమ్మదిగా ఆ పెశ్తైను నేలకుదించేది. ఏదో ఆలోచిస్తు న్నట్లు ఆ దొంతరవంకచూస్తూ దింపిన ఆ పెట్టైమీద కూర్చునేది. కొంత విశ్రాంతి తీసుకొని తిరిగి యింకో సైజుపెళైను మోసుకుపోయేది. ఇట్లా అనుభవంమీద ఏ పెజై పెట్టాలో భ్రహించుకొన్నదా అన్నట్లు, చివరకా 'పెనైల గోప్పరాన్ని పూర్తిచేసింది. చింపాంజీని మనిషిగా మార్చవచ్చా ?

పై చేప్పిన రాఫేలూ, రోజుల విషయం విన్న తరువాత చింపాం జీలు తగిన తరిఫీది స్తే మనుష్యుల్లాగా నడవటం, మాట్లాడటం ఆలో చించటం, రకరకాలపనులు చేయటం నేర్చుకోగలవా అనే సందేహం జనిస్తుంది.

ఇది వీలవుతుందవి ఒక గొప్ప కాన్తజ్ఞుడు గట్టిగా నమ్మి మైమస్‌ ఆనే ఒక చింపాంజీకి ఎంతో గొప్ప తరిఫీదిచ్చాడు మైమస్‌ ఎన్నో చిత్ర విచిత్రమైన పనులు, తెలివైనవి చేసింది నేర్చుకొన్నది చెంచా నుపయో గించేది భోజనంచే పేటప్పుడు శరీరంమీద చిందిపడకుండా మెడకు బట్ట కట్టుకువేది, కుర్చీమీద కూర్చొని, బల్లమీది గిన్నెలోవి పులుసు ఒక్క చుక్కంన్నా చిందిపోకుండా చక్కగా తినేది చక్రాలు లేని న్లెడ్డిబండీమీద కూర్చొని కొండఅంచున స్లోపుగా ఉండేదోట జారుతూ ఆడుకొనేది

ఇన్నీ చేసిందేకాని, ఆ చింపాంబి, మవిషిగా మారిందికాదు

ఎందుకో తెలుసా? దావి శరీర నిర్మాణానికీ. మన శరీర నిర్మా జానికీ యెన్నో భేదాలున్నాయి. దాని చేతులు మనచేతులుమూదిరిలేవు, దానికొహ్ల, పాదాలూ మన కున్నట్లు ఉండవు దాని మెదడుకూ మన మెదడకూ చాలాభేధముంది. దాని నాలుక మన నాలుకలాగా ఉండదు.

చింపాజీ నోరుతెరిస్తే, యెన్సుడన్నా చూచినవారికిది వోధపడు తుంది. బలే గట్టిగా కొరుకుతాయి చింపాంజీలు, కాబట్టీ అట్లాచూచే టప్పుడు కడు జాగ్రత్తగా ఉండాలి. దాసినాలుక నలుప్రక్కాలా ఇటూ ఆటూ తిరుగడానికి, చింపాంజీనోట్లో తగినంత కాళీలేదు. ఉండే కొద్ది స్థలమూ పెద్ద పారల్డాంటి పళ్లతో విండిపోతుంది. ఐం

నాలుక శ్వేచ్భగా తిరిగేటందుకు తగినస్థలం లేదుకాదిశ్హే. చింపాం జీకి ఎన్నడూ మనలాగా మాట్లాడ్డానికి శక్యంకాదు. మవం మాట్లాడే టప్పుడు మన నాలుక ఎన్నెన్నివిధాలో మడతబడీ, సాగ, వంగీ, పై

మన పూర్వీకుడు, ఆతని బంధువులూ లర్‌ కదిమీ. మెలికలు తిరుగుతుంది మన నోటిలో యిట్లా నాలుక మెలగ గావికి తగినంత కాళీఉంది చింపాఎజీకిది వీలేకొదు, ఎంతవ్రయత్నించినా.

రెందోవిషయం ఏమిటంటే, చింపాంజీ తన చేతులను, మనలాగా ఎన్నటికీ ఉపయోగించలేదు. చింటూంజీ బొటవ్యవేలు దావి చిటికెనవేలు కన్నా చిన్నదిగా ఉంటుంది. ఇతర (డ్రేళ్ళకు దూరంగా, అడ్డంగా, మన చేతులకున్నట్లు, చింపాంజీయొక్క బొటన్యవేబుండదు. మనం చేతులతో చేయగల అఆనేకపనులు యిట్లా మన బొటనవ్రేలు * ఇతర (వ్రేళ్ళకు ఎదురుగా, దూరంగా చాచడావికి వీలుండబశ్లే సాధ్యపడుతున్నాయి మనే బొటన్మవేలు ప్రతి యితర ఒక్కొౌక (వేలుకూ ఎదురుగా అవమడావికీ ఒకపారే అన్నీ వేళ్లకు ఎదురుగా పట్టుచిక్కించుకోడానికీ వీలయేటట్లు విర్మించబది ఉన్నది. ఇందుమూలానే రకరకాల పనిముట్లను మన చేతు లుపయోగించగలుచున్నాయి.

చింపాంజీ ఆరచేతులు మనుమ్యునిపాదాల్లాగానే ఉంటాయి. కొమ్మలమీద నడచిపోయే చింపాంజి తన చేతులతో ఏదన్నా కొమ్మను పట్టుకొవి (వైలారుతూంటే, సునాయాసంగా కాలితో వండ్లను కోస్తుంది. నేలమీద నడిచేటప్పుడు, చేతులనూ నేలమీదమోపి, నాలుగుకాళ్ళమీద వడిచే మృగాల్లాగా, నడుస్తుంది. కాళ్ళను చేతుల్లాగానూ, చేతులను కాళ్ళమాదిరీ చింపాంజీ ఉపయోగిస్తుంది

మనంకూడా, కాళ్ళూ, చేతులూ తమతమ పనులను మార్చి చేసు కొనేటట్లు ప్రయశత్నించామముకో ? మనం ఏవిధమైన పనిగావి చేయడానికి వీరేనుండదు

నాలుకా, కాళ్లూ, చేతులేకాక, ఇంకో ముఖ్యవిషయంలోకూడా చింపాంజీ మనుష్యువిమాదిరి ఉండదు. దాని మెదడు మన మెదడుకన్నా చాలా చిన్నది; దాని మెదడు పైన మన మెదడుకున్నన్ని ఎత్తుపల్లాలూ, నంకరటింకర కాలువలూలేవు. ఎన్నోకొన్ని లక్షలయేండ్లుగా మారితేనే గావి కోతి జాతులనుండి మానవుడు పెజిగాడుకాడు. ఈ మెదడులలో నుండే భేదాల మూలాన చింపాంజీ యెొన్నటికీ మవిషిలాగా ఆలోచించ లేదు మనవిషికుండే ఆలోచనాళ క్తి ఆతవి మెదడుయొక్క విచిత్రవిర్మాణం మీదా, వైజుమీదా ఆధారమైయుంది. చింపాంజీ చేష్టలన్నీ పొంకంగా, వరుసక్రమంగా నుండక, గందరగోళంగా నుండటం, దావిమెదడుయొ క్ర గుందరుగోళపు విర్మాణాన్నే షాచిస్తున్నాయి.

28 మానవ విజయం

కొన్నిలక్షల యేండ్ల తరబడిగా అది ఆలవాటుపడియున్న అరణ్య (ప్రదేశాలలో సక్రమంగా జీవించ డానికీీ అచ్చటి సమస్యల ఎదుర్కొనే టందుకు కావలసిన చాకచక్యానికీ తగిన తెలివితేటలు చింపాంజీయొక్క- మెదడు దానికి యివ్వగలుగుతోంది. ఆరితే మనుష్యునిమాదిరి మారడానికి దాని మెదడుకన్నా మించినగొప్ప ఆటంకం యింకోటిలేదు శ

ఒకసారి రోజా, రాఫేలులను సివిమా తీయాలని ఒక చిత్రకారుడు వచ్చాడు అమిసహజంగా ఆరుబయట విహరిస్తూన్నట్లుకూడా స్‌నీమా తీయాలని ఆతడడిగాడు. సరేనని, వావివి బయటకు తోలారు. ఆంతే: వెంటనే పరుగిడి దగ్గరనున్న చెశ్లైక్కి, కొమ్మకొమ్మకూ గంతులేష్తా, ఏమిపేమిటో వావి భాషలో కీచుకీచని గుక్కతిప్పకుండా మాట్లాడటం మొదలు పెట్టాయి, ఆ చింపాంజీలు రెండూ. అన్ని రకాల ఏర్పాటులు చేసినా, వావికి ఇంట్లోకన్న యా చెట్లమీదే బహుబాగుండింది, జీవితం.

ఆవ్రికా అరణ్యాల్లో మైభాగాన, చెట్ల చిటారుకొమ్మల అంతస్థులో చింపాంజీ వివసిస్తుంది చక్కవి గూడును కొద్దుదీరికల్లో కట్టుకాంటుంది. దాని శతృవులనుండి యీ కొమ్మలలో దాగుకొని తప్పించుకొంటుంది. దానికి కావలసిన ఫలాలూ, _ పప్పులూ చెట్లమీదే దొరుకుతాయి. చెట్ల కొమ్మల మీద, భూమిపైకన్న బహుఘునాయాసంగా అది పరుగిడుతుంది. చెట్లులేని ప్రదేశాల్లో చింపాంజీలే ఉండవు

ఆఫ్రికౌ తీరాన కేమరూనులనే లంకలున్నాయి. అచ్చట చింపాం జీలు తమ జీవితాల నెట్లా గడుపుతాయో పరిశీలించాలని శాస్రజ్ఞుడొకడు వెళ్లాడు. పది పండ్రెండు చింపాంజీల పట్రి తన_యింటిచుట్టూ గల అడ విలో వానిని వదిలాడు. అవి తప్పించుకొని పారిపోకుండా వావికగుపిం చవట్లు ఆతడొక పెద్దదోనును నిర్మించాడు. ఆఅంకే చింపొంజీలను వద లిన చెట్లదుట్టూ అవ్ని[పప్రక్కలా కొంతదూరానికి ఏవిధమైన చెట్టూలేకుండా కొట్టించి వేసాడు. ఈ చింపాంజీలను సముర్రం_మధ్య లంకలో మాది రిగా, ఆచెట్లున్న మధ్యభాగంలో వదిలాడు

ఆంకా అతడనుకొన్న ప్లే జరిగింది. చింపాంజీ అరణ్య మృగం. ఆఅంపే తవంతటకానే, కావాలనీ ఎన్నడూ అడవిని వదలిపోదు. ఆడజను చింపాంజీలు గోడలులేనిఆఖైదుళలోనే ఆగిపోయాయి, వెలుపలకుపో నేలేదు.

చింపాంజీ ఆడవివి వదిలిరాలేదు. చింపాంజీయొక్క- దగ్గిర దింధువు మానవుడు ఈ రెండు విషయాలూ సరీగ్గా ఆతికేటట్లు తోచటంలా

మన పూర్వీకుడు, ఆతవీ బంధువులూ [7 కాడూ:ః చింపాంజీలు అడవిలోనే ఉంటే వానిసందింధీకుడైన మనుష్యు డెట్లా అడవివి వదలి బయటపడ్డాడు ? ఈ విషయాన్ని (గ్రహించడానికి ప్రయత్నించాలి, ఇప్పుడు.

మన పూర్వీకుడు నడక నేక్చుకోటం

మన పూర్వీకుడైన జీవి ఒక్కరోజులో, ఉన్నట్లుండి ఆరణ్యాన్ని వదిలి బయటపడ్డొడనుకోరాదు కొన్ని లక్షల యేండ్లుగడి నాయి, క్రమంగా ఆతడడవినుండి మైదాన (ప్రదేశాలకు మారేలోగా. అరణ్యపు చిటారుకొమ్మ లకు ఆతనిని దింధించిన సంకెళ్ళను వదిలించు కొంటేనేగావి, నేలపై నడవడానికి శక్యమయిందికాదు మనిషికి.

ఈ రోజున్లోవైనా నడక నేర్చుకోటం ఎంతకష్టమో, మన చిన్న బిడ్డల గమనిస్తే బోధవడుళుంది. మొదట్లో చతుష్పాదులై, పసిబిడ్డలు ఇల్లంతా తిరగట నేర్చుకొంటారు కొన్ని నెలలై తేనేగాని నిలబడటం, నడవటం పసిబిడ్దపవ చేశకావు ఏదీ పట్టుకోకుండా నిలబడి నడవటం, వైకిలు తొక్కుడంకన్నా కష్టమైనపని

కొన్ని నెలలలో మన పసిబిడ్డలు నేర్చుకొనే యీ నడవటమనే కార్యం ఎన్నో లక్షలమేండ్లుగా సాధనచే స్తేనేగాని మన పూర్వీకుని కలవా మైందికాదు. చెట్లకొమ్మల్లో వసించే కాలంలో, అప్పుడస్పుడు నేలమీది కాతను దిగేవాడు ఐవాళ, చేతులు నేలపై ఆవించకుండా రెండుమూడు దుముకులు దుమికేవాడేమో కూడా ॥ చింపాంజీ అప్పుడప్పు డిట్లా దుముకు తాయ,

రెంగుమూడడుగులు ఎగిరి గంతువేయడానికీ యారై అడుగులు నిలదిడి నడవడానికీ ఎంతో భదమున్నది కాదిట్రి చాలాకాలం మనపూర్వీ కుడు చతుష్పాద జంతువుగానే ఉండేవాడు అప్పు డతనిని మనుష్యుడని పిలవటం సరీగ్గా ఉండదవి, నా ఊహ మపీషిగా మారినతరువాత నడవ డానికి ఆతనికి చేతులఅవసరం తప్పింది నడకనుండి విముదక్తిచెందిన ఆతవి చేతులకు ! ఎంతపనో । ఎంతోపని కవిపెట్టుకునున్నది ః 1 చేతులూ -పసీ

చెట్లమీద వసించేరోజుల్లోకూడా మన పూర్వీకుడు తనచేతులను ఒక్కొాకసారి నడిచే కాళ్ళమాదిరి కాకుండా, ప్రత్యేకించి కొన్నిసనుల

28 మావన విజయం పపయోగించేవాడు.. కాయలూ, పండ్లూ కోయటమూ, చెట్టు కొమ్మల్లో గూళ్లకట్టుకోిమూం ఇట్టి పనులన్నీ చేతులే చేసేవి.

ఏదన్నా పండును కోయగలచేయి. ఒకరాతినో, లేక కజ్ఞకో పట్టుకో వచ్చుగా ? అట్లా చేతితో కజ్టను పట్టుకోటంచేత మామూలుకంటే ఆ చేయి పొడూగ్లా మారినట్లుపయోగపడుతుంది. ఆడేమాదిరి రాతివి చేతితో పట్టు కొంచే చేతికి మునుపటికన్న ఎక్కువదింం వచ్చివట్లుిపయోగపడుంది. ఇడెట్లాగో చెప్తాను, కూడు.

రాతితో, పండ్డు కొరకలేవి, గట్టేకిప్పలున్న కాయలను పగులగొట్ట వచ్చు ఆదేమాడిరి, కృతో నేల అడూగునున్న దుంపలనుకూడా అందుకో వచ్చు. [శ్రవ్వి.

క్రమంగా మన పివరుడు కొత్తరకాల పదార్థిలను తిదటం ప్రారం భించాడు పపలూ, ఎలుకలా, మొవరైనవి తిశేవస్తువు లికను తినటం మొదలుపెట్టాడు. అప్పుడపుడు కోతి జాతులు ఇకను పాధారణంగా తివేపండ్తదినుుులన్నీ ధ్వంసం చేపోచేవి. ఆటవంటపు డీతమ కొత్త రకపుటాహోారావికి అలవాటుపడ్డాడు క్రమంగా ఈ నూతన ఆహారం అల వాటయి, చెట్తునుండి తరువగా చేలకు డివచ్చి దావికవి వెతికేవాడు. కళతో వేలను 'ద్రవ్వి దుంపజారులు రీనేవాడు. కుళ్ళిపోయే చెట్లమోడుల లాళ్ళతోచీర్చి లోపలి పురుగుల భకీండేవాడు.

చేతులిట్లా, క్రొత్తపనులు చేయడానికి అలవడే. కొలదీ, నడిచే ప్పృడు ముమపటంతె, తరుచుగా తఈన చేతులను వేల కానిచ్చేవాడుకొదు. ఆసనంతా కాళ్లే చేయటం అలవాజంది.

ళా మ్‌నా

చేతులు, కాళ్ళకు స్వేచ్చవివ్చి నడవటమే వావివవిా వక్పర్బాయి. కాళ్లు ఇదేవిదంగా చేతులకు స్వేరృవిచ్చి వక్షృవల పట్టువొవి కకరకాల పనులు చేయనున్నాయి. ఇండుచేత వెనకకాళ్లమీద వకూ, ముందు కాళ్ళతో ఆంపే ధావిచేరులతో వదులచేయటం మనావూర్లాలపీకి. ఆలవాట కాజొచ్చిండది.

ఆ విచిత మృగాన్నిచూర్తే “జది విజంగా మ్యృగమే, కావి, ముందు కాళ్ళకో పమలువేయటంచూడ్షే. వీడో మవిషిమాదిశే కవి విహీందవి” మన కవిపీ౭డేది. ఏ జంతువూ, మనిషిలాగా ప్రతేక పవి ముట్ల మపయోగించదు కన పమలు చేయడావికి.

మన పూర్వీకుడు, ఆతని బంధుపులూ వర్టీ చుంచులూ, ఎలుకలూ నేలకు త్రివ్వాలఎపే అవి పాకల నుపయో గించవు పారలలాంటి వావి పాడా లుపయోగించబడుతాలయి వంది కొక్కులు గోడలనూ తలుపులనూ ఉలితోనూ, రంపంతోనూ కోయపు, వావిదంతాలే ఆ విధంగా పవివేస్తాజ. వడ్రంగి పిట్ట దిర్మాను తీనుకొవి దూనులలో రంధ్రాణ కోయడు, తనముక్కుతోనే వావివి చేష్యంది,

మన వితకువకిట్రి పాకపౌదాలూ, దిర్యావంటి వాలుకౌ, కంపంవంటి గోల్లా ఉంచేవికావు ఆకవికి చేయిమాత్ర౦ఉండేది, దావితో ర్థారికంపాలూ, కొయ్య పటకాపలూ ఆపు, విర్శించి వావి మవదూగించేవాడు నేలకుదిగివచ్చుట

పైవచెప్పినవిదంగా మన పూక్షీకడు లై త్రపకులు చేయటం వేర్చేరోజుల్లో. భాలోకపు శీతోస్ట్రతి మాళడావికి మొదలు పెట్టింది లోకంలో చలి రానురాను యెక్కువ అయింది. ఉలర్తకధ్యవపు మండు యెడారులు (కందికి నెవ్యుడిగా పామకూవచ్చాయు పగ్వుతాగ్రాల మంచు టోపీలు పెద్దవై చొర్కాలంతపొ పరా పర్వతాల కన్పటం ప్రారంభ మైంది. చలి వికృతంగా పెగిపోయింది.

ఈ చరిచేత. పర్వతాల, పై అంతన్నల్లో ముమప్పు పెగే చెట్ల జాకులు వళించాయి. చనల్లడనావ్ని భరించగల గోపుకాకారపు చెట్లూ, చలి కాలంలో ఆకురాల్చి, మోడుల్లాగా విలదిడి, శికిగి వనంతం ప్రారంభం కాగానే చిగిర్చే రకాలూ పెటిగాయి

మేడిచెద్లూ,. ర్రాకతీగలూ చలి మెక్కువమ్మేగొలకీ. పర్వతాల దకీణ ప్రాంతాల్లోడూ --ఉ క్తూమ్వాండి చి వ్యావిహ్హాంటే, ద్‌జీణ భాగం వెచ్చగా ఉండదూ, మరి ?__కొండలోయల్లోమా పెజగవేర్చాయి. వేడిఅరణ్యం. క్రమక్రదుంగా దవీణధాగావికి అడుగుదూపచ్చింది.. దావితో అందుండే జీవరాబులూ జరిగాయి మాక్హోడక్‌ అశే ఒక పేర దడుదముగ వంటి మృగవండేది ఏ; దావిమండే టూ కాలపు చేశసుగులు పఎిగాయి. అది ఆ చళికి చవిపోయింది అడోప్పరి అకడై పోయింది.

పూరకం ఆడవ్పల్లో చెల్లమక్య కాలు పెట్టడానికి వీలుకావి దట్టమైన పొదణుండేవోట విశాలమైన దియడ్మ్శ తయాకచ్యూయి.. ఆదిచళ్ళకిడ జింకలూ, లేబ్యా, అడమ్మృగాలూ మందలు, మందలుగా మేవేవి. కోతి జాతుల్లో, కొవ్ని చవిపోయాయి. కొన్ని కస్పింపావి బ్రితికాయి.

[4)

80 మానవ విజయం

ఈ నూతన పరిస్థితులకు అలవాటుపడటం, జీపులకు కష్టమైంది. కోతులకు తగిన ఆహారం మునుపుటంత విరివిగా దొరికేదికాదు. ద్రాకొ, బొంత అరటీ, మేడ్‌పండ్లూ కష్టపడి వెతికితేనేగాని యెక్కడో ఒకచోబ దొరికేవికావు చెట్టునుండి చెట్టుకు డుముకుకూ పోవటం మునుపటంత సులభంగా నుండేదికాదు. చెట్లగుబురుల మధ్యమందే కాళీజాగాలలో త్వరగా పరుగెత్తవలసిన ఆవసరం యేక్పడింది. అసలు చెట్టునుండి క్రిందకు దిగుటమే యెొొతో కష్టమనుకొంపే నేలపీద నడిచేటప్పుడు, ఇటూ అటూ ఏవన్నా శతృమృగం వస్తుందేమోనని చూస్తూపోవలసిన పనికూడా కల్చితమైంది, మన పూర్వీకునకు

కొని, అట్లా వేలపైదిగి తిరగటం ఆతనికి తస్పిందికాదు. కడుపు కాలుతోంపే మరి యేంచేయాలి? పూర్వం యకోతీ తిననటువంటి ఆహార వస్తువులను వెతకి, ఆంను తినేవాడు * ఆకలి రుచి నెబుగదు. నిద్ర సుఖ మెటుగ ' దనే సామెత నీకు తెంసుసనుకొంటా

ఇంతవరరూ తామలవాటువడిన పరిస్థితులనుండి వళ్ళవలసిన ఆవసరం అనేక మృగాలకు కలి%ంది వానిని బంధించి, వాని పరిస్థితు లలో ఖైదీలుగా చేసన గొలుసులూ, జ్లైలుగోడలూ సడలిపోయాయి. ఈ మాప్పలమూలాన జంతువులలో కొంగ్రొత్త మార్చులు తలలెత్రాయి.

అడవిలోనుండే ఉడత, సాధారణ గడ్డి మైదానావికి తన నివాసాన్ని మార్చాలఎటే యేం జ.బగుతుంది ? మైదానంలో దానికి కాయలూ, పప్పు విద్దలూ దొరకవు. గడ్డిని తినవలసివస్త్రంద అట్లా గడ్డి తినాలంటే దాని పండ్లూ వాని నిర్మాణమూ మాం౮లి మైదానంలో అదిపసించడావికి ఏదన్నా టౌరియను నేలలో క్రవ్వుకోవాలి అంటే దాని కాలిగో వృకూడా మారాలి కొమ్మకొమ్మకూ యె%రేటప్పుడు తూలిపోకుండా. దాన్ని నిలబెప్రే గుబురుతోక, నేలమీద తిరిగేటప్పుడు అసవనరం అడ్డం ఎంత దూరాన్నుంచై నా శతృమృగాలూ, పకలూూయాగూబురూచోశనుచూచి, “ఓహో. అక్కడ ఉడత ఉన్నడ ” ని సునాయాసంగా తెలునుకోగలవు

కౌదిట్టి ఆడివిని వదశి, మైదానానికి మారేముందు, ఉడత తన గుబురుతోకనూ, పళ్ళునూ, కాలిగోళ్ళనూ మార్చుకోవాలి. అంటే యేమిటో తెలుసా? ఆ ఉడత, ఏమాత్రమూ ఉడత మాదిరి ఉండటావికి వీలుండదు

మన పూర్వీకుడు, ఆతని బంధువులూ క్రి

లోకంలో పక్షులూ జంతువులూ దొప్పుడూ ఒకేమాదిరి ఉండవనే మాటనిజమే. ప్రతి శిశువూ, తన తగర్లితండ్రులనుండి యేవో కొన్నికొన్ని విషయాల్లో భేదంగానే ఉంటుంది లోకంలో ప్రతి జీవీ మారుతూనే ఉన్నది ఐనప్పటికీ ఏదై నా సరిక్రాత్తరకప్ప జీవి తయారుకావాలంకే ఎన్నోతరాఎ గడిచిపోతేనేగావి, వీలుండదు. ఊరికే చూస్తూండగా, ఇస్తే, కొతత్తవిధమైన జీవులు పెజగాలం'పే వీలుపడదు

కాదిట్టి మన పూర్వీకుడారోజుల్లో క్రమక్రమంగా ఎట్లాంటిమార్చులు చెందాడో, పరిశీలించిచూద్దాము. ఉతత్తరాన్నుండి చరి వ్యాపీంచే కొలదీ, దాన్నుండి తప్పించుకోడానికి దక్షీడానికి జరుగుతూ వెళ్ళడానికి ఆ రోజుల్లో వీలమింది. తనవేతులతో రాహ్లా, కజ్దలూ పట్టుకోటం నేర్చి యుండబిట్టి, వాని సహాయంచేత మన పూర్వీకుడు రకరకాల ఆహార పదార్థాలు సంపాదించుకో నేర్చాడు ఇంతేకాక, చెట్లగుబురుల మధ్యగల కాళీస్టలాలలో పరుగెత్తటం, అతని కలవామైంది. అట్లాపరుగిడేటప్పు డేదన్నా శత్రువు ఎదువై తే, నిర్భయంగా తనచేతిలోని రాళ్ళతోనూ, గదలతోనూ దాన్ని ధిక్కరించేవాడు ఆ*సగం మనుష్యులు” తరు చుగా గుంప్పలుగా సంచరించేవారు కాబట్టి శతృవుల నెమర్కోటడానీకీ మరీ వీలుండేది.

చలి యెక్కువైనందున కొన్ని మృగాలు నశించిపోయాయి. కొని మన పూర్వీకుడట్లా నశించలేదు సరిగదా, ఆశనిలో యీ క్రొత్త వాతావర జానికి అనుగుణ్యంగా జీవించడానికి కావలసినమార్చులు పృట్టుషవచ్చాయి.

ఐకే, ఇతర కోతిజాతు లేమయ్యాయో ?

ఆరణ్యాలతోపాటు అవీ దక్షణ భాగాలకు సాగిపోయాయి. కౌని, మన పూర్వీకువిలాగా పనిముట్ల నుపయోగించటం నేర్చుకోనందుచేత అవి చెట్లపై జీవిానికి మునుపటికంటే యెక్కువగా ఆలవడిపోయాయి. కొమ్మకొమ్మకూ దిహుచమళ్కొారంగా దుమికేవి. చేతులతోనూ, వేళ్ళ తోనూ కొమ్మలపట్టుకు (వ్రేలాడేవి, కాయలకోసేవి. చేతులమీద ఊక గొవి, చింపాంజీలాగా, అప్పుడప్పుడు నేలనముదనడవటం నేర్చుకొన్నాయి. ఇట్టి నడకలో చేతులూ ఉపయోగం కావటంచేత, అవి మన పూర్వీకువి లాగా, మానవరూపానికి మారే ఆవకాళాన్ని పూర్తిగా కోల్పోయాయి

చెట్లమీద సునాయాసంగా జీవించటం నేర్చుకోబేని యితరజాతుల కోతులుకొన్ని, ఇంకోవిధంగాకూడా మారిపోయాయి. చిస్నజాతులన్నీ

ల. మానవ విజయం నశించగా, వెద్రవిమాత్రం మిగిలాయి. అంత పెద్దవీ బరువైనవీ చెట్లపై జీవి-చడావికి వీలయ్యేదికాదు అందుకని అవి నేలమీదికి దిగివచ్చాయి, వేరేదారిలేక గోరిల్లాఅనే కోతులు ఆడవుల్లో నేలమీదే నివసిస్తాయి. శతృువులను:డి రక్షించుకో డానికి రాళ్లూ, కజ్దలూ పట్టుకోటం వావికి తెరి యదు, బలమైన దవుడలూ, పేద్ద పారల్లాంటి పట్లా, ఇవే వావి ఆయు ధాలు, ఎవరితోన్నా కలహం వై.

ఇట్లా, మన పూర్వీకుడూ, ఇతరజాతుల కోతులూ వేర్వేరుమార్గాల ప్రయాణం సోగించాయి మానవుడుగామారే పురాతన కోతిజాతి జీవి, నడవటమూ, చేతులతో పశుఎచేయటమూ నర్చుకొన్నది. కనుపించని లంక

మనుష్యుడు ఒక్కసారిగా రెండుకాళ్ళమీదా నడవటం నేర్చుకో లేదు మొదట్లో ఆతను నడుస్తూంకే బహు వికృతంగా నవ్వు పుట్టిస్తూ ఉండేది

ఆ పురాతన దినాల్లో కోతిమనుమ్యుడు---పూర్హిగా యింకా మను జుడుగా మారలేమగా ?---ఎట్లా ఉండేవాడో, చూడడానికి? ఆతడేయే పనులు చేసేవాడో?

చాలాకాలంక్రితం కోతిడాతి జీవులు మనిషిలాగా మారాయి కాబట్టి అప్పటి సగంకొతి సగం మనుష్యుల శరీవభాగాలు మనకివ్వుడు దొరకటం చాలాకష్టం అట్టి యెముకలే గనుక దొరికితే స్పష్టంగా మానవుడు కోతి నుండే ఉత్పత్తి అయ్యాడని చూపించవచ్చు కాని కోతికీ ___ మనిషికీ మధ్యగల లంకె, యీ “ కోతి-మనిషి *__ మవకెక్కడా కనుపించడు. భూమియొక్క లోవలి పొరలలోనూ నదీ తీరపు మట్టిలోనూ ఎంత వెతకినా యీలంకె యెవరూ కవిపెట్టలేకపోయారు ఇంతవరకూ. -

భూత త్త్వశా స్త్రబ్ఞులు యీ లంకె కొరకని భూమివి త్రవ్వి పరీక్షీంచు తారు, అట్లా త్రవ్వేము౦దు ఏ ప్రత్యేక స్థలంలో-దీనికని- వెళకాలో తెలిసి యుండాలి, లేకపోతే యింత బ్రహ్మాండమైన భూమినంతా త్రవ్వటం ప్రారంభించాలి! గుండుసూదికని గడ్డి మేటంతా ఊడ బెవికినట్లుంటుంది, ఇట్లా (త్రన్వటం

గత ళతాద్దపు చివరకాలంలో హెక్కెల్‌ అనే జర్మను శాస్త్రవేత్త ఒకడుండేవాడు. ఆయన ఈ లంకెకవి దక్షిణ ఆసియాలో వెతుకుతే

అత్మ రక్షణ వి క న న టా య న జో ఇ నా త్త ణి పి న్‌ా. సో క్ట వ్‌ షే! న. ల న్న స న్‌ పం క్‌ జిన్‌: టే నక. గ: తా వ్యా ఇ న సమ్లై వ్య టయాోయ ల వలు టీ 1 మా కల 'జాళతా వ; 4 ఇయ యా వ్నెక్స ఏ2 శర | చా జావ న. జా గ ఫ్‌ ల్‌! ళా వన సాబు... సట వచనా చీము. ఉనను శూ త పసు న రు క! షె టం ల సట సుక ల 9 కనే. అ నన ష్ట్ర టల శ నే న్న ఉహ కం ణు టు లా హా ల ర షన సం నని స సనా ర్న మ! [| నో లత జం న | | | ఇ వస ను కహ క. చనన స! శస హవాను ఫి ప్న. క క హు జస యా న ఇ టు ల ర నా పాం టిని చ? | డన పన సయం నస మి ననా శకాలు మైన టం. శతృవు ఎదురై తే, నిర్భయంగా తనచేతిలోవి రాళ్ళతోను, గదలతోను దాన్ని ధిక్కారించేవాడు,

మన పూర్వీకుడు, ఆతని బంధువులూ శ్రి లాభం ఉంటుందేమోనవి సూచించాడు ఈకనుపించవి *కోతి = మవిషివి” శాస్త్రజ్ఞులు * పితకాంత్రోపస్‌ * అంటారు,

పండాదీవులనేచోట, ఒక ప్రక్యేకస్టలంలో బహుళ, ఈ వితకొంత్రో వస్‌ యొక్క మెముకలు దొరకవచ్చని ఆయన చెప్పాడు

ఆనేకమంది హెక్కైల్‌ మాటలువిని నవ్వారు, పరిహసించారు. ఆయన చెప్పినచోట వెళకటం వెళ్డివెంగళాయితనమనుకొన్నారు. కావి, ఆష్టురుడామ్‌ విశ్వవిద్యాలయంలోనుండే డాక్టర్‌ యూజిళ్నాడ్యూబాయ్‌ అనే గొప్ప జంతుళా స్తజ్ఞుడీ మాటవిని, ఎంతో సంతోషించాడు హెక్కెల్‌ సూచించిన ప్రదేశంలో తప్పక వెళకాలనే ఆవేశంకలిగిందా డాక్టరుకు, తన ఉద్యోగానికి రాజీనామాబిచ్చి సంచాలంకలకు డ్యూబాయ్‌వెళ్ళాడు.

ఆ విశ్వవిద్యాలయపు పెద్దలూ, ఉపాధ్యాయులూ డ్యూబాయ్‌కి పిచ్చి పట్టిందనుకొన్నారు తమ తమ కళాళాలలకు వెళ్ళటమూ, ఆన్హరుడామ్‌ వీధులతో గొడుగులు వేసుకొని కళాశాలకు వస్తూ పోవటమూతస్ప వారికి యితర పమలన్నీ వింతగా తోచాయి.

డ్యూబాయ్‌ ఉద్యోగం వదిలాడు. డచ్చిసైన్యంలో చేరాడు, డాక్టరుగా. ఆ నై వికోద్యోగం దొరకబిట్టి, డచ్చి సామ్రాజ్యానికి చెందిన సండాదీవులకు వెళ్ళే అవకాశం అతనికి చిక్కింది.

సుమళశ్రాలంకను చేరీ చేరటంతోనే కొందరు పనివారినిచేర్చి, డ్యూబాయ్‌, పని ప్రారంభించాడు వాళ్ళు టత్రవ్విపోసినమన్ను చిన్న కొండలుగా తయారయింది మొదటి నెల గడిచింది, రెండోదీ, మూడోదీ దాటిపోయాయి. పితకాంథత్రోపన యొక్క ఒక్క యెముకైనా వాళ్ళకి దొరికిందికాదు,

ఏదన్నా మనది ఒక వస్తువు పోతే, ఆదెట్లాగుంటుందో మనకు తెలుసు కొబట్టి, పోయినచోట వెకకటం సులభమైనపని కావి, డ్యూబాయ్‌కి ఎచ్చట వెళకాలో సరీగా తెలీదు పరిగదా। తాను వెతికేవస్తు వేలాగుల టుండో, ఆదీ తెలియదు, ఐనా మొండిపట్టుదలతో (త్రవ్వుతూ పోయారు ఆ లంకలో. ఒకటీ, రెండూ మూడేండ్లు గతించాయి. ఏమీ ఫలితం లేక పోయింది, పాపం

మనమైతే ఎన్నడో ఆలంకను వదలివగ్చేసేవాళ్ళం. డ్యూబాయ్‌కి అప్పుడప్పుడు చెప్ప నలవికావి విస్పృహ కలిగియుండవచ్చు.. దారీ, శెన్నూలేని ఆ సుమకక్రాద్వీపపు నదీతీరప్ప బురదనేలలమీదా, బ్రహ్మాండ

న! మానవ విజయం మైన ఆరణ్యాల్లోనూ తిరిగేటప్పుడు అఆతవికి యింటిమిద బెంగపుటి ఉండ వచ్చు కావి, డ్యూబాయ్‌ అంతటికో విసుగుచెందలేదు సుమత్రాడీవిలో పితకాంత్రోపస్‌ చిహ్నములు కనుపించక పోవడంచేత సండాలంకలకు చెందిన యింకోదీవికి వెళ్ళాడు ఆలంక్షపేరు జావా.

ఆ జొవాలంకలో తిరిగీ త్రవ్వటం ప్రారంభించారు. కెండెంగ్‌ కొండలని ఉన్నాయి, అక్కడ వానిచెంతగా బెంగావన్‌ అనేనది ప్రవ పొస్తోంది. ఆ నదీలోయలో త్రవ్వుచుండగా రెండు దంతాలూ, తొడ యెముక యొకటి, కపాలపు పైభాగమూ దొరికాయి ఆ యెముకలన్నీ పితకాంధగ్రోవస్‌వే :

ఆ మెముకల రూపాన్నీ, పరిమాణాలనూదిట్రి పితకాం[ర్రోపస్‌ ఏట్లా ఉండేవాడో ఊహించటం కష్టమైన విషయంకాదు ఆతని నుదురు ఎత్తుగా వెడల్చుగా ఉండేదికాదు ఎన్నగా, పైకి, స్లోపగాఉ డేది కనుబొమ్మల యెముకలు బాగా యెత్తుగా నుండేవి ఆముఖం చూడడానికి ఏదో పెద్ద రకపు కోతీముఖంలా ఉందేకాని, యెక్కడా మనిషి అకారం కనుపిం చిందికాదు. కపాలపునైజూ, విశాలతనూ బట్టి కోతికన్నా, పితకాంత్రోపస యెక్కువ తెలివిగలవాడవి స్పష్టంగా తెలుస్తోంది.

తొడ ఎముకమీద కాలికండరాల గుర్తులు కవిపెట్టాడు, డ్యూదాయ్‌, ఆ గుర్తులనుబట్టి, పూర్తిగా నాలుగుకాళ్ళ మృగంలాగా నడవటం మానక పోయినా, ఏదో ఒక విధంగా, నడకనేవి నేర్చుకున్నట్లు గ్రహించాడు.

గూనినడుమూ, నంగినమోకాళ్లూ, పొడూగైైన చేతులు ఇరు వ్రక్యాలా (వేలాడుతూ, పితకాంత్రోవస్‌ ఆడవుల్లో తిరిగేవాడు. ఆతని ఎత్తుకవిబొమ్మలక్రింది నేత్రాలు ఎప్పుడూ ఏదన్నా తినేటందుకు దొరుకు తుందేమోనవి, నేలను పరీక్షిస్తూ ఉండేవి.

ఆ జీవికోతికాదని స్పష్టంగా తెలిసినా, మరీ మనిషి ఆకారమూ దావికి లేదవి విళశదమవుతోంది. దానికి పితకాం[తోపస్‌ అనే పేరు డ్యూబాయ్‌ పెట్టాడు

ఇంతటితో ఆతనిపని పూర్తికాలేదు. ఎంతో కష్టవడి నేలనుత్రవ్వి అ యెముకల కనిపెట్టడం ఒక యెత్తుళ్నూ, ఏ విధమైన బుజువు చూపించినా, మనిషికీ, కోతికీ యెట్టి సందింధమూ బేదనే మూఢ విశ్వా సాన్ని తొలగించటం యింకో యెత్తూ అయింది, ఆతనికి. బాగా చదువు కొన్న గొవ్చ శాస్త్రజ్ఞులు డ్యూవాయ్‌ కవిపెట్టిన కపాలపు యెముక,

మన పూర్వీకుడు, ఆతని బంధువులూ లిక్‌ గిబ్బకా కోతిదన్నారు తొడమయెముక యీకాలపు మనిషిదన్నారు. ఇంతే కొక, ఆ యెముకలు డ్యూవాయ్‌ అనుకొన్నట్లు పురాతనప్పువి కావన్నారు.

• ఈ మధ్య కాలంలో చవిపోయిన యెవరియెముకలో అవి” పొమ్మ న్నారు, చదువకొన్నవాళ్ళంతా.

కానీ, డ్యూదాయ్‌ కని పెట్టిన ఆయెముకల ప్రాముఖ్యతన్ముగ్రహించిన వాళ్లు కొద్దిమంచైనా లేకపోలేదు లోకమంతా కాదంటూం చే పదమంది మాత్రం బౌొనంపే యేం లాభం? గిద్బన్‌ కోతుల కనుబొమ్మలు తాను కనిపెట్టిన కపాలంలోమాదిరి అంతయెత్తుగా యెన్నడూ ఉండవని డ్యూబాయ్‌. వాదించాడు కాని, అతివిమాటలన్నీ జనులు పెడచెవిని పపెట్టటంచూచి, పితకాంత్రోవస్‌ యొక్క పూరి అస్థిపంజరం సంపాదించా లని ఆతడు సిశ్చయించుకొన్నాడు.

తిరిగీ, చెంగావణా నెదితీరానా, దావి తోయల్లోనూ. వెతకటం ప్రారంభమైంది. అట్లా ఐదుసంవత్సరాలు గడిచాయి. ఆనదీతీరంలో వసీంచిన పృరాతన మృగాల దయుముకలు మూడువందల పెబ్రైలనిండా, ఐరోపాకు వెళ్ళాయి ఆ యెముకలను శాప్రజ్ఞులు పరిశీరించి, ఏజంతువు యెముకలాజంతువు ప్రకారం వేరుచేసారు.. ఇంత పేద్ద యెముకల కుస్పలోను పితకాంత్రోపస్‌వి, మూడు తొడయెముకలుమాత్రం దొరికాయి చివరకు.

ఇట్లా కొన్నియేండ్లు గడిచిపోయాయి. పితకాంత్రోపస్‌ విషయం కొత్తగా ఏదీ తెలిసిందికాదు ఉన్నట్లుండి యొక శాస్త్రజ్ఞుడు తిరిగి కొన్ని యెముకలు త్రవ్వి తీశాడు వానిని చూస్తే పితకాంత్రోపస్‌కూ, మనిషికీ, మధ్య _న్రంగానుండే యింకో జీపి యెముకల మాదిరి అవి కనిపించాయి,

నలవై ఏండ్లక్రితం శా ప్రజ్ఞుడొకడు చీనాలోని, పీపింగ్‌ నగరంలో ఏదో

మందుకావాలని ఒక అంగడికి వెళ్ళాడు అమకాణంలో ఏవేవో రకరకాల వ్హువు అష్మ్యకొనికున్నాయి మనిషిఆకారంగలచెట్టు వేరొకటుండింది, ఆది సర్వరోగ పీవారిణట రకరకాల జంతువుల యెముకలూ, దంతాలూ, తాయత్సులూ రక్షరేకలూ, యేవేవో ఆ దుకొణంలో అమ్మకానికి పెట్టారు.

ఆ దంకాలలో ఒకదంతం, మన శావ్రజ్ఞానిదృష్టి నాకర్షించింది. అది మనకాలపు మనిషిదీకాదు జంతువులదీకాదు ఈ దంకాన్ని కొవి, ఐరోపావస్తు ప్రదర్శశాలయావికి పంపాడు దానికి “ చైనాపన్ను ” ఆవి పేరుపెట్టి భద్రపరిచారు

ఏ మానవ విజయం

ఇరవై యేండ్ల పిదప పీపింగ్‌ పరిసరాల్లో ఒక గుహలో అట్లాం టివే రెండుదంతాలు దొరికొయి. ఆ గుహసపేకు చొ. కౌంఎతీన్‌; ఇంకా కొంతకాలావికల్లా ఆ దంతాఐకుచెందిన మనిషియొక్క- యితర ఎముకలు కొన్ని దొరికొయి. మొత్తంమీద యఫూన్తై పళ్ల మూడు కపాలాలూ, పదకొండు దవుడ యెముకలూ తొడయెముకభాగం కొంతా, ఒక వెన్ను పూసా, కంటియెముకా, మణికట్టుపూస యొకటీ పాదం యెముకముక్క యొకటీ.-ఇవన్నీ దొరికాయి ఆగుహటో.

దీన్నిబట్టి ఆగుహలో వసించిన మవిషికి మూడుకలలూ, ఒక్క కాలూ ఉండేవవి అనుకోరాదు ఆగుహాలో అట్లాంటి మనుష్యులు అనేక మంది నివసించి యుండేవారనీ కాలగతిని వారి మెముకల్లో చాలాభాగం మట్టిలో కలిసిపోయాయనీ అనుకోవాలి ఒకవేళ యేవైనా మృగాలు ఆ పముకల నె త్తుకుపోయాయేమో ? మిగిలిన ఆ యెముకలనుండి ఆ గుహ యందు వసించిన వారెట్లుండేవారో గ్రపాంచవడ్చు వారికి * సైనాంత్రో పస్‌ ” అవి శాస్త్రజ్ఞుణ పేరుపెట్టారు. (“పైనా” అంపే చైనా

ఈ సై నాంత్రోపస్‌ యెట్లుండేవాడు ? ఏ యే పనులు చేసేవాడు?

మొట్టమొదట్లోనే ఇచ్చట ఒక్కవిషయం చెప్పాలి ఆతచేమంత మన్మధాకాలుడు కాడు. ఒకసారిచూ స్టే ఇంకా చూడాలవిపించేదికాదు

ముందుకు తోసుకవచ్చిన మూతీ, పొడూగ్గా, కోతికిలాగా బొచ్చు చేతులూ, భయంవేసేది ఆతన్నిచూ స్తే. ఆసలు జీవిని * అతను " అనటం తస్పేమో। కోతిలాగానే ఉండేవాడు, నిజానికి, దూరాన్నుండి చూస్తే. కాని, ఏ కోతీ చేయలేనిపని నడక, అతనికి తెలుసు. ఆతని మెడనూ, గూనిగాఉన్నా. విందిడి నడవటమూ చూస్తే ఆజీవి మనిషేఅని ఇంకో సందేహం కలుగుతుంది

ఈ నైనాంత్రోపపతో గువాలోకి వెళ్ళిచూద్దాము, ఆకడెట్లా జీవిస్తాడో తెలుసుకోడానికి, వంకరకాళ్ళమీద, ఇటూ అటూ ఊగస లాడుతూ, గుహను ప్రవేసిస్తాడు ఉన్నట్లుండి క్రిందనున్న షుకామీద కూర్చుంటాడు. పెద్దరాయొకటి వాడి కగుపించింది. దాన్ని చేత్తోతీసాడు, జాగ్రత్తగా పరీక్షించి యింకోరాతితో దాన్నికొట్టి, తనతో తీసుకు వెడ తాడు గుహలోకి.

ఆతవివెంట పోగా పోగా, ఏదో దిబ్బమాదిరి, ఎమరుగా, ఎత్తుగా. భూమి కవివిస్తుంది ఆ దిబ్బకొకప్రక్క గుహద్వారం ఒకటుంది. దావి

మన పూర్వీకుడు, ఆతవి బంధువుటా 87 చగ్గర ఇతని మాదిరివారే చాలామంది గుమిగూడి ఉన్నారు. ఒడలంతా బొచ్చూ. బిరుసు శడ్డమూ, గలవాడొకిడు, ఏదో ఒకరాతి పనిముట్టుతో చవిపోయిన జింకవాకదానివి ముక్కలుగా కోస్తున్నాడు ఆడవాళ్లు అతని ప్రక్కనే 9లబడి, గట్టిగా చేతులత్తో పీకి ఆ మాంసమును చిన్న ముక్క లుగా చేస్తున్నారు. వసిపిల్లలు, ఆతురతతో, * ఒక్కముక్క- ఇయ్యివుపే అమ్మా” అన్నట్లు చేతులు జాపురున్నారు, గుహలో వెరిగే పెద్దమంట యొక్కం కాంతులలో వాళ్ళందరూ వికృతంగా కనిపిస్తున్నారు.

ఇదంతాచూడగా యీసైనాంత్రోపస, మృగంకాదు. మనిషేనని మనం విశ్చయించుకుంచబాము. రాతి పనిముట్లు చేయటమూ, మంట జశేయుటమూ యేకోతికీ చేతకావు.

ఆయితే, సైనాంత్రోపస్‌ రాతితో పనిముట్లు చేసేవాడనీ మంట సే కెట్లా చేసేవాడనీ తెలుసని, నీవు అడుగవచ్చు

చౌ--కౌ--తీన్‌ గుహను జాగ్రత్తగాపరిశీలిస్తే, ఈ విషయం తెలి సింది. ఆ గుహను త్రవ్వగా యెముకలే కాక ఇంకొ ఇతరవస్తువులు బయట పడ్డాయి 'పేద్ధ బూడిద కుష్పయొకటి, దానిచెంత రాతిపనిముట్ల గుట్ట యొకటీ కనుపించాయి. ఆ బూడిదకుస్ప ఇరవైమూడు ఆడుగులఎత్తుంది. 'రెండువేలను పైబడి రాతిపనిముట్లు కనుపించాయి,

దీన్నిబిట్టీ సైనాంత్రోపస్‌ జనులు కొన్నియేండ్లతరబడి ఆ గుహలో నివసించారని తెలుస్తోంది. వాళ్ళకి విష్పృవెలిగించటం తెలియకపోవచ్చు. అడవిలో ఏదైనా ఒకచోట మంట, సహజంగానే. మండుతోంళే, ఒకచి శెందు మండే చిళుకులు తమగుహకు లీసుకుపోయేవారుకాటోలు. ఆ మంట ఆరిపోకుండా గుహలో దాన్ని పోషించేవారు. ఇట్లా ఎన్ని సంవ త్సరాలో కాలిన కజ్దల బూడిద ఆ గుహలో పాతికఅడుగుల యొక్తకు చీన్నదిబ్బలాగా యేర్పడిపోయింది.

అాలాయులారాస్తాట్త్రీవవానాాలాలాలా. [|

కాలిజాడలు

ఇంతవరకూ మానవుడు తనకందుబాటులో నుండే కాయలూ, దుంపలూ మాత్రంతని జీవించేవాడు కౌని, రాతిపనిముట్లు కవి పెట్టడంచేత అట్టి ఆహారం దగ్గరగా లేకపోయినా, వేరే, క్రొత్తచోట్లకువెళ్ళి సంపా దించవలసినా. అతవిక౨త కష్టమనిపించలేదు. ఆడవులువదలి బయళ్ళలో యీ ఆహారానికని వెతికేవాడు. అవసరమైనప్పుడు ఇతర మృగాలనుండి. వానిని బెదరించి, వాని ఆహారపదార్థాలనుకూడా తీసుకోగలిగాడు. మానవుడు [కొత్తదారి (లొక్కుతాడు

ప్రతీజీవీ తన ఫరిసరాలకూ. దాని నాక్రమించియుండే సహజ పరి నితులకూ, కంటికి కనుపించని గొలుసులతో కట్టివేయబడి యుంటుందని మనకు తెలును,.. కావి, రానురాను మానవుడు ఆ కట్లను వదిలించుకో గలిగాడు. చెట్లలో వసించేవాడు. నేలమీద తిరగటం నేర్చాడు. అంతకు పూర్వ మేజీవీ చేయని క్రాత్తపవి._కాళ్ళమీదనిలబడి, చేతుల సహాయం లేకుండా నడవటం--ఆతను నేర్చాడు అంతకు ముందెన్నడూ అలవాటు లేనివీ, ఆతదెన్నడూ తింటాడవి అనుకోనివీ శ్రాత్తరకాల ఆహార పదా ర్జాలు తినటం మొదలు పెట్టాడు. ఇట్లా (ప్రకృతి విబంధనల నన్నిటినీ తిరస్క-రించుటయేకాక, ఆహారలంకెలనుకూడా విడగొట్టు కొన్నాడు. మనిషి తాను కొత్త ఆహారవస్తువులు తినుబయేకాక, అంతవరకు తన జాతివారినే తరిమి తినే అడ్గపులినుందికూడా తప్పించుకో గలిగాడు

చెట్టుక్రింద ఒకకుక్క. “లౌ, భౌ” మని మొటుగుతూ కవి పెట్టుకు కూర్చుంటే, ఏ పిల్లీ, యెంతరైర్యంగలదైనా దిగిరాలేదుగా ? ఎన్నో విరోధిమృగాలు. వెదుకుతూ. తిరుగులాడే భూమిపైకి, చెట్లలోవి తన నివాసం నుండి మనుజుడు దిగి రాగలిగాడంకే, ఆతవికెంత ధైర్యం కలి గిందో ఊహించుకో. ఇంతసాహసానికి కారణం యేమైయుంటుంది ?

ఆహారసంపాదనకు రాళ్ళనూ, చిన్నకజ్దలనూ, పెద్దగగలనూ అరనువయోగిందాడుగా ? ఆపని కుపయోగించినరాశ్లే , ఆగదలే మాన వుని ఆత్మరక్షణకూ ఉపయోగపడ్డాయి శతృవిజయావికి కావలసిన పరి కరాలుగా వావి నువయోగించ నేర్చాడు 1 ధైర్యానికి, కాబట్టి అతనికి కొఅతయెందుకు ?

కాలిజాడలు తిథి

ఎప్పుడూ పదిమందిచేరి తిరుగుతూ ఉండబిట్టీ ఈ ఆయుధాల మూలానా, ఎంతెంత అడవిజంతువులనై నా ఆ జనులు తరిమివేసేవారు. ఇంకా, అరవికి మంటచేయటం తెయిసుగా ? దాన్ని ప్రయోగించీ జంతువు లను హడల గొశ్టువాడు. ఈవిధంగా కొత్తదారులు [కొక్కడానికీ, ఇతర జీవుల బంధించే శృంఖలాలనుండి 'విముక్రిచెందడానికీ క్రమేపీ మనుజుడు నేర్చుకొన్నాడు. కారిజాడలు

చెట్లనుండి నేలకరూ, ఆరణ్యంనుండి నదీలోయలకూ * ఇట్లా మాన వుడు వ్యాపించటం [ప్రారంభమైంది అతడు నదీలోయలకు వెళ్ళాడని మనకెట్లా తెఎను ? ఆతని కాలిజాడ లేవైనా అచ్చట ఉన్నాయా? ఉన్నా యనే బదులు చెప్పాలి

ఐతే. యింతకాలంవరకూ ఆతని కాలిజాడలు, పాదగుర్తు లెట్లా నిలిచి ఉంటాయా అనే నందేహం కలుగుతోంది. నీకు, బొనా ?

• కాలిజాడ "లంటే నిజంగా కాలిజాడలులేవు. వానిని * అరచేతి గుద్త” లనటం బాగుంటుంది. దీన్నిగురించి విశదంగా చెప్పాలి.

ఫ్రాన్సులో సోమ్‌ అఆనేనది ఉంది సుమారు నూరేండ్త క్రితం కూరీలు ఆ వది లోయలో పవిచేస్తూ, త్రవ్వారు. ఎప్పుడో పూర్వపురోజుల్లో నదీజలంతీ సుకువచ్చి దిగవిడచిన యిసుకా, ఒండ్రుమశ్తే, గులకరాళ్లూ. అన్నీ పెకలించారు

ఈ సోమ్‌నది, పుట్టిన క్రొత్తరోజుల్లో, నీరు బహువేగంగా ప్రవ హించేది. అ నీశపప్రవావోవికి పెద్దరాళ్లు కొండలనుండ్‌ ఊడి దాంట్లో చొర్లకుపోయేవి. రాయీ, రాయీ తీకొనీ, నీటి రాపిడికీ, గట్టుకు ఒరసుకు పోయీ, అవన్నీ పగిలి చెదరి ఆరిగి, నున్నగా, గిలకరాళ్లుగా మారాయి. ఆ చిన్నరాళ్ళనూ, రాతి ముక్కలనూ లోయలో దిగజార్చి, [క్రమంగా, వానివి యిసుకతోనూ, ఒండ్రుమట్టితోనూ పూడ్చుతూవచ్చాయి, నదినీళ్లు.

ఈ యిసుకలోనూ, మట్టిలోనూ శ్రవ్వుళూంటే ఆ జనావికి కొన్ని విచిత్రమైన రాళ్లు కనుపించాయి. అవేమ అంత నున్నగాలేవు ; రెండు (వ్రక్కంలా చెక్కబడినట్లు తోచింది. వాని రూపంచూస్తే. ఐతే, వీవి నెన రిట్లా చెక్కియుండాలి ? ఇట్లా నది యెన్నటికీ అరగదీసి ఉండదవి ఒప్పు

శ్ర0 మానవ విజయం కోవాలి. రాళ్ళను అరగదీసినున్నగా చేస్తందేగావి, ఈ మాదిరి రెండు ప్రక్కలా చెక్కినట్లు చేయలేదు, నది.

ఈ చిత్రమైన రాళ్ళను ఆ ప్రాంతంలో వసించే ఒక శాస్రజ్ఞుడు తీపకుపోయి దాచాడు. అతనిపేరు బొచర్‌డిపర్తిస్‌, సోమునదిలోయ. లొనూ, దావిగట్టు పొడుగునా దొరికిన ఆనేక పురాతన వస్తువుల నితడు. తనయింట్లో దాచివుంచేవాడు. పృరాతనపు టేనుగుల దంతాలూ, ఖడ్గ మృగాల శృంగాలూ, గుహ యెలుగబంట్ల శిరోభాగాటా, ఇట్లా యెన్నో రకాల వస్తుషుల సమకూర్చి, వానిని పరిశీలిస్తూ ఉండేవాడు ఈ రోజుల్లో గొడ్జెలూ, బాతులూ ఈ నదీ తీరానికి వచ్చేటచ్లే, దాని నీరు శ్రాగాలని పూర్వం, ఖడ్గమృగాలవంటి పెద్దజీవులు వచ్చేవి.

ఇన్ని పురాతన జీవుల యెముకలూ దొరికాయేగావి, పురాతన మానవుని యెముక ఒక్కైనా ఆతనికి కనిపించలేదు పాపం: చాలా వెతికాడాయన,

ఇట్లా ఉంటూండగా పై చెప్పిన విచిత్రమైన చెక్కడపు రాళ్లు దొరి కాయి. వెంటనే, సరే, ఇవి పూర్వపు మనుష్యులచేత చెక్కబడి, ఆ పనికీ యీ పనికీ ఉపయోగింవదిడిన రాళ్ళని ఆతడు నిశ్చయించుకొన్నాడు, ఆ పురాతనకాలప్పు రాళ్లు అట్లాగే యెట్టిమార్చులూ చెందక ఆశనికి దొరికా యని అనుకోరాదు. వానిలో యేదోకొంత మార్చు కలిగియుండాలి. కాలగతిని,

బౌచర్‌ డిపర్తిం కాను కనుగొన్న యీ రకరకాల జంఠకువుల యెముకలూ, రాబ్లా మొదలైనవన్నీ పరిశీలించి యొక (గ్రంధం వ్రాసాడు.

• సృష్టిని గుజించి, ప్రాణులపుట్టుకా, వాని అభివుృగి*” అనే పేరు దానికి ఇట్టిపే. ఓ క్‌ క

ఈ పృస్తకం వెలువడిందోలేదో, (బ్రహ్మాండంగా గల్ల ంతుబయలు దేరింది. ఆరితేరిన శాప్తజ్ఞులంతా, విన్నకాక మొన్న కండ్లుతెరచిన యీ బౌచర్‌కు కాన్తం అణుమాత్రమూ తెలియదు. అకవి రాతిగొడ్డళ్లు విజంగా మట్టిలో దొరికినవికావు అని పూర్వం డూబాయ్‌ని అల్ల రి పెట్టి నే. ఇతిన్నీ వేధించారు క్రై స్తన మత ప్రదోధనకా (గ్రంధం విరుద్దమనీ, దాన్ని విషేరించాలనీ మొదలుపెట్టారు.

బౌచర్‌ ళన పట్టుదల వదలకుండా పదిహేను సంవత్సరాలు తన (గ్రంధాన్ని సమర్భించుకొంటూ పనిచేశాడు. పెద్దవాడయ్యాడు, జుట్టంతా

కొలిజాడలు శ నెరసిపోయింది, కాని ఆతని హృదయంలోని పట్టుదల కొంచమైనా చలిం చింది కాదు. మొదటి పుస్తుకంతో ఊరుకోకుండా, ఆట్లాంటిదే రెందోదీ, మరల మూడోది యింకొకటీ, అతను వాకాడు

ఇట్లా, నలుగురూయేకమై ఆతని కెదురు తిరిగినా నిర్భయంగా జౌచల్‌ తన యుడ్చ్దేశాలను వ్యాపిలపచేయాలని శ్రమపడే రోజుల్లో యిద్దరు భూగోళ శాస్త్రజ్ఞులు సోమ్‌నదిదగ్గర త్రవ్వబడిన గుహల పరీక్షించాలని వచ్చారు. వరి పేర్లు లయల్‌, (ప్రెస్‌విచ్‌. గుహలూ, సొరంగాలూ పరీ &ంచారు బౌచర్‌ చేర్చి పెట్టిన వివిధ వస్తువులూ తనిఫీటీశారు పూర్వం ఖడ్గమృగొలూ, ఏనుగులూ అ నదీ లోయలో విహరించే రోజుల్లో, మాన వువచే తయారుచేయబడిన రాతిసనిమున్లే, బౌచర్‌ కనుగొన్న రాళ్ళు అని విరారణచేశారు.

"తరువాత, లయర్‌, * మానవుని పురాతన గాధకు భూగోళళాస్త సంబంధమైన విదర్శనాలు ” అనే (గంధం రంచించాడు, దాంతో, బౌచర్‌ యొక్క శజ్రువులందరూ కుక్కీన "పేనుల్లాగా, గప్‌చిప్‌ మని ఊరు కొన్నారు అటుపంటి పురాతన రాతిపనిముట్లు చాలాచోట్ల యిదివరశకే దొరికాయనీ, బౌచర్‌ కొత్తగా యేదీ కనిపెట్టలేదనీ, వింతవాదం లేవదీసి, తమకు జరిగిన పరాభవాన్ని కప్పిపుచ్చాలని యత్నించారు

“కొత్తగా యేదన్నా శాస్త్రవిషయం కవిపెట్టబడితే ఆది మొదట్లో మత విరుద్దమనటమూ, తరువాత యిదేమీ, కొత్తసంగతికాదూ, దీన్ని గులీంచి యిదివరకే అందరకూ తెజుసు అనటమూ, యిటువంటివారి కలవాపేగా 1” అని లఅయల్‌ వారి నందరినీ పరిహసించాడు

స్పర్థిస్‌ కవిపెట్టిన తరువాత. నదీ లోయల్లో, రాళ్ళూ, మన్నూ, (తవ్వుశోంచే ఆటువంటివే, ఇంకా యెన్నో రాతిపవిముట్లు ఎందరో కని పెట్టారు

నవీన నాగరికువి ఆయుాలై న, పారలూ ,గునపొలూ నేలను (త్రవ్వి* పూర్వీకుని ప్రధమ ఆయుధాలను బయటకు తీస్తాయి! కాలచక్రం ఎట్లా తిరుగుతుందో, తమాషా । చెక్కబడిన రాతిగొడ్డళ్ళప్రక్క, ఆ ప్రదేశం లోనే, చెక్కివేయబడిన చిన్న రాతిముక్కలూ దొరికాయి, గుంపులు గుంపులుగా.

ఈ రాతి ఆయుధాలే మానవుని ఆరచేతిగు ర్తులవి మొదట్లోనవ్రాసింది. ఈ గుర్తలమూలానే మనుజుడు నదీ లోయలకు సాగిపోయాడని తెలు

శీల మానవ విజయం స్తోంది మృగాలన్నీఆహారానికీ తమ గూచ్ళ కట్టుకోనూ వస్తువుల నజ్వేషి స్టే, మనుజుడు ఉలులూ, సుత్తులూ తయారుచేయడానికి యీ లోయల్లో వెతుకుతూ తిరుగాడేవాడు. జంతువులూ - వాని పనిముట్లూ.

జంతువులలో, అనేకరకాల పనులు చేయగలవి, ఎన్నో ఉన్నాయి. శాపీసవీ, వడ్రంగమూ, దర్తీపనీ, బిట్టనేతాా ఇట్లా యెన్నివిధాలపనులో చేయగల జంతుర్సలున్నాయి. బీవరనే జంతువు తన పదునైన పండ్లతో ఎంతెంత మ్రానులనై నా, చక్కగా, క జ్టైలు కొప్రేవాళ్ళమాదిరి, అఆడూగున చుట్టూకొరికి పడవే స్తుంది. దావిని తరువాత తనకు కావలసిన సైజుకు ముక్కలాగా కొరికి, దొర్లించుకుపోయి, నీటి (ప్రవాహాల కడ్డంగా వంతె నలు కట్టుతుంది నది నీరు అక్కడ నలుప్రక్కలా విస్తరించి, చిన్న చెరువేర్చడుతుంది,

ఎజ్జదీమలు, సాధారణంగా మామిడితో పులలోఉంటాయే, అవెంతో విచిత్రంగా జీవిస్తాయి. వానిలో పరిచారికలూ, సైనికులూ వ్యవసాయ దారులూ ఇట్లా ఎన్నిరకాలో ఉంటాయి. ఒక్కొక్క కలుగులో,

ఇట్లాచెప్తే మనకొక ధర్మనందేహం బహుశ కలుగుతూంది. కొంతకాలానికి యీ నీవరులూ, చీమలూ, బాగా వృద్దిచెంచి మనుష్యు లంత తెలివిగా మారిపోతాయేమా ? ఎవరుచెప్పగలరు £ కొన్నిలక్షలఏండ్ల పిదస వార్తానత్రికలు చదివేచీమలూ, ఫ్యాక్టరీల అధికారులూ, విమానాల నడిపే చీమ _వెమానికులూ, రేడియోపాటలూ, ఉపన్యాసాలూ మొదలైన పనులలో ఊసిరిసలువవి గాయిక చీమలూ, తయారు కొరాదా?

లక్షలమేండ్లు కాదుగదా, కోటానుకోట్ల యేండ్లు గడచినా యెన్న టికీ అట్లా జరుగదు. యెొందుకంటే చీమలకూ మానవులకూ ముఖ్యభేద 'మొకటుంది

అదేమిటో తెలుసా 1

చీమకన్నా మనిషియెంతో పేద్ధవాడా? ఉహూ, కాదు. ఐతే, చీమకు ఆరుకాళ్లూ, మనిషికి రెండు, ఇదా ? అదీకాదు. ఐతే మళశేమిటీ ?

మానవుడు పనిచేసే విధానమే, యీ ముఖ్యభేదం మనిషి యేవని చేసినా, యేదోయొక పనిముట్టు నువయోగిస్తాడు. పారో, గొడ్డలో, నుక్తో ఇటువంటివానివి, కాని, చీమలట్లా పనిముట్ల నెన్నడూ ఉపయోగించలేవి

కాలిజాడలు శకి దేన్నన్నా రెండుముక్కలు చేయాలంకే దావిక్తెరవంటి దవుడలతో కొరుకుతుంది. చిన్న కొలువలాగా త్రవ్వాలంళే, దావిపాదాల చివరగల పారలవంటి భాగాల నువయోగిస్తుంది. దావిముందు రెండుపాదాల చివరలు పారల్గాగా ఉంటాయి, అదేమాద్రిరి వెనుక రెండుకాళ్లూ ఉంటాయి. ముందువేళ్శ్ళకో మన్ను (త్రవ్వుతుంది. వెనుకకాళ్లు దానివి ప్రక్కకు చిమే స్తాయి మళ్యకాళ్ళషీ,' లీవకారు కాళ్లంటాయిగా [ల న్‌ వస్‌లచేప్తో ఊతగొనవి, విలదిడుతుంది.

చీమలపనిముట్టన్నీ వాని శరీరపుటవయవాలే,." మనకుమాదిరి (వ్రక్యేక పనిముట్లు వానికిలేవు కొన్ని చీమలగూళ్లల్లో పెద్ద గుండ్రని జాడీలుంటాయి, మన ఊరగాయజాడీల్లాగా. ఇవన్నీ, గూటి పైకప్పు నంట పెట్టుకొని క్రిక్కిరిని ఉంటాయి. ఉన్నట్లుండి, పనిచేసే చీమయొకటి ఈ జాడీల సమీపించి, తన మీసాలతో జాడీవి నెమ్మదిగా తాకుతుంది

జాడీ కదులుతుంది జూగ్రత్తగా పరిశీలించిచూ స్తే ఇది జాడేకాదవి తెలుస్తుంది గుండ్రవిజాడీలాగా కనుపించినది. ఒక చీమయొక్క పొట్ట, అఆంతలావుగా ఆది ఊరియుంటుంది. ఆ పొట్టకొకచివర, ఇతర చీమలకు మాదిరేతలా,మరో చివరతోకా ఉన్నాయి. ఈ చీమలుగూటి పైకప్పును పట్టు కొనివేలాడుతూంటాయి పనిచేసే చీమ ఈ జాడీచీమనుతాకగానే తననోరు తెరుస్తుంది తీయవి తేనెవంటి ద్రవం, ఒక్కచుక్కంను వెలిగక్కుతుంది పరిచారిక, ఆ పానకంత్రాగి, సేదతీర్చుకుంటుంది. తిరిగీ సవిలోనికి వెడు తుంది, యదాప్రకారం మన జాడీబీమ, ఇతరజొడీల్లాగా యింటికన్ను నంటబెట్టుకొవి తపస్సు ప్రారంభంచేస్తుంది.

ఇదీ చీమల జీవితవిధానం. అవి. యే విధదమైనపని చేయవలసినా తమ శరీరపు టవయవాల నాపని చేయడానికి శగినట్లు పెంచుకొంటాయి. వానికి పనిముట్ల నేవి లేవు తేనె సీసాలుకావాలంటే, కొన్నిచీమలు ఆ సీసాల్లాగా మారిపోతాయి. వానిపవి ఈ తీయవి ద్రవం దాచి ఇతరచీమల కీయటమే.

వీవరూ యింతే, చెట్టుమానుల నరికే గొడ్డలి దానిశరీరపు టవ యవమేకాని, ప్రత్యేక పనిముశ్ణుదీలేదు. సృష్టిలోని, ఈ జంతువులన్నీ, పుప్రేటప్పుడే తమజీవితం సుఖంగా గడవడానికి, కావలసిన రకరకొల వనిముట్లతోనూ పుట్టుతాయి. వావినీ తామే ఎన్నటికీ తయారుచేసుకో లేవు.

గ మానవ విజయం

ఒక విధంగా, నీకు యీ జంతువుల పద్దతే బాగుందా అవిపించ వచ్చు ఎందుకంపే వాని పనిముట్లు యెప్పుడూ వానిదగ్గరే యుంటాయి. కొవి, పోవు

వీవరు యొక్క పండ్లు బండదార్గాయనుకో. వానివి సానబెట్టాలం టే యే షాపుకు తీశుకువెడుతుంది ? చీమపాదాల చివరి పొరలు మొక్కుపోతా యనుకో,. వానిని బాగుచేసే కమ్మరవాడెవడున్నాడు ? మనుష్యుని పవిము టకు యిటువంటి యిబ్బందులు ఉండవుగా ? ఇట్టి ఆటంకాలున్నాయవి (గ్రహిస్తే, మనమాదిరి కావలసిన ఆయుధాలు చేసుకోగలగట మే, మంచి దని తెలుస్తుంది, చేయిఐబదులు పార

మనిషికీ, యితర జంతువులకు మాదిరి, కావలసిన పనిముట్లుగా అతవి శరీరపుటవయవాలే ఉపయోగపడితే ? యెట్లా ఉంటుంది. ఆతని జీవితం? ఆంటే కొయ్యవీ, ఇనుపవీ, ఉక్కువీ, యిప్పటిలాగా అతని శ్రేవధమైన పనిముట్లూ లేవనుకొందాము.

పాతవి. పాడై తే మార్చుకోడానికి వీలుండదు, కొత్తవి కొనడానికి అమ్మేవాళ్లండరు ఏదన్నా డత్రవ్వడానికి ఆతని ఆరచేయి సారమాదిరి పెలుగుతేనేగావి వీలుండదు.

తమాషాకి, ఇట్లా పార చేతితో యెవడన్నా పుట్టాడనుకొందాము. వాడు బహు చక్కగా, చమత్కారంగా డత్రవ్వగలడనడానికి ఎట్టి సందే హమూ ఉండక్కరలేదు, కాని, యీ శ్రవ్వటమెల్లాగో వాడెవరికీ నేర్ప లేడు. నీప బహు స్పష్టంగా ఎంతదూరపు వస్తువులనై నా చూడగల నేశ్రాలున్నాయనుకో, ఇది నాకు నేర్పటం నీకు యెన్నటికీ వీలుండదు. ౯ వాదెక్కడికివెళ్ళినా యీ పార చేయివాడితోనే వెడుతుంది. ఇకర యేపనికీ ఆచేయి పనికిరాదు. వాడు చనిపోతే ఆ చేయీ, వానితో బూడిదవుతుంది

ఇతని పొర చేయిలాగా, ఇతని పిల్ల లెవరన్నా అట్టి చేతితో పుట్టు తేవే తవ్ప, ఈ శక్తిని యితరులకీయడావికీ వీలుండదు. “ఇటా యేదన్నా ఒక ఆవయవం, వంశపారంపర్యంగా విరిచి. ఉండాలంటే ఆది ఆ జీవుల కుసయు క్తమైందిగా ఉంటేనేగావి సాధ్యపడదు ।! ఉవయోగం లేవి అవ యవాలు, క్రమంగా నశించి, రూపుమానిపోతాయి, మనుష్యుడు కలుగుల్లో

కాలిజాడలు కీఫ్‌ జీవిందే ప్రాజణిగానుంపే అఎపకి పారచేయి యెంతో పనికివస్తుంది అప్పుడు వంశ క్రమంగా ్రతివిస్హా అట్టిదేతితో పుట్టుతుంది. భూమిపైన మన మాదిరి వసించే జీవికి అటువంటి భూమిపైన, మన చేయి ఉంటే దుమీలాభముండదు,

ఇన్ని రకాల విషయాలమీద." క్రొ త్తమాదిరి అవయవాలు తయారు కావటం ఆధారపడియుంటుంది. మనుజుడు పారచేతినీ పెంచుకోలేదు; పారలూ, కత్తులూ, గోడ్డహృ యింకా యెన్నెన్నో రకాల పనిముట్లూ ఆతను చేసుకొన్నాడు _-- తనచేతితో, క

తన పూర్వీకులనుండి వచ్చిన ఇరవై (వేబ్మ, ముఫైతాడుపళ్ళుకూ పలకొలది వనిముట్లు ఆతను నసహాయికంం౦ా నిర్కించుకొన్నాడు అదీ, మానవువకూ, జంతువులకూగల _.. ఖ్యభేదం.

ఇండుమూలానే ఏయితర మృగాలూ ఇతనిమాదిరి మాులేపు, ఎన్నటికీ ఈ జీవితం ఒక పరుగుపందెమువంటిది ఈ పందెంలో పార్గానని ప్రాచేలేదు. కాని, అన్నిటికీ ముందు పరుగిడేధి యెవరో తెలుసా ? _- మానవుడు. మనిషీ*-నదులూ

మొదట్లో, మనిషిగా మారేటప్పుడు, మానవుడు తనకు కావలసిన రాతి పనిముట్లు తానే చేసుకోలేము నదీతీరాన ఆరిగి, నున్ననైై వేర్వేరు రూపాలుగా మారినరాళ్ళను ఆతను వెతకి తెచ్చుకోనేవాడు.. ఏవో కాయలూ, పూవులూ కోసి తెడ్నేటట్లు, ఈ రాళ్ళను ఏరి తెచ్చేవాడు. నది సీరు యిటూ అటూ. రాళ్ళను దొర్హించీ, కొట్టీ అరగదీసి చిత్ర విచిత్ర రూపాలుగా చెక్కి యొున్నింటినో కుస్పతిస్పలుగా పడవేసేది వానిలో కొన్నే అతనికి వగ్చేవి, పనిముబ్లుగా

క్రమంగా మానవుడు తానే అట్టి రాళ్ళను తయారు చేయటం మొదలుపెట్టాడు లోకంలో, సహజంగా దొరీకేవ స్తువులతో ప్రారంభించి, క్రమంగా, తానే తనకు కావలసిన వస్తువుల తయారుచేసుకొన్నాడు. లోహాల, మొదట్లో, ముద్దలుగా అతవికి దొరికేవి _వావిని కరిగించటం నేర్చుకొని, తరువాత అనేకరకాల పవిముట్లుచేసుకొన్నాడు. ఇట్లా నూతన విధంగా పనిముట్లు చేయటం నేర్చేకొలదీ, సృష్టిమీద మానవునకు ఒక విధమైన అధికారం చేజిక్కింది. సృష్టిలోవి యితర జీవుల్లాగా, సృష్టి

[0]

460 మానవ విజయం మీదా అందుండే శక్తులమదా ఆధారపడేజదులు మనిషి కొంచెంకొంచెం "స్వేచ్చను సంపాదిందకో గలిగాడు,

ఏదన్నా ఒకరాయితీసుకొవి, యింకోదావితో దానిని కొన్టేవాడు. క్రమంగా ముక్కలుగా ఊడిపోయి... మొదచిరాయి ఏదోఒక గొడ్డలి మాదిరో ఉలిమాదిరో తయీరయ్యేది చెక్కబడిన ముక్కలతో పొడవై పదు న వాటిని తీషకొని డేన్నన్నా కోయడానికీ పై పెచ్చు గీచి వేయ డాపికీ. చిన్నరంద్రాలు పొడవడానికీ ఉపయోగం చేవాడు

భూమినుండి (శవ్వబడిన బహుప్పరాంన రా౭పనిముట్లు యెన్నో ఉన్నాయి మన వస్తు ప్రదర్శనళాలల్లో పీవి రూపాలంటి వీనిని మను ష్యులు చేసారా లేక నడినీరూ ఎండా, వానా, ఇవన్నీ క9€ఫి అరగదీసి యిట్లా యీ రాళ్ళను తయారు చేసాయో చెప్పటం కష్టం

పీనివిషయం ఇట్లావిండగా, వదులజఒడ్డున గ్రన్వజడిన రాతి పని ముట్లు అనేకం నిన్సందేపహాంగా మనిషెడేనిన వేసవి విశదమపషతోంది ఆ చోట్ల ల్లో పూర్వం దేడో. రాతిపనిముట్ల ఫ్యాక్టరీ ఉ చేదా అన్నట్లు, ఎన్నెన్నో పనిముట్లు ఇసక దిఎకమన్నుల అడుగున కున్న తిప్పలుగా దొరికొయి

ఇటువంటి పనిముట్లనుచూ స్తే ఏదో ఫలానాపనికి ఉపయోగపడా లనే ఉద్దేశంతో మనిషి వానిని చెక్కిసట్లు విశచమవుతుంది. మొదరడ్లో, సృష్టిలో దొరికే వస్తుపుంతో ప్రారంభించి క్రమంగా తన మననునం దుండే ఉగ్లేశం వ్రకారం వానిని మార్చుతూ, గ్రొత్తపనిముట్లు నిర్మిస్తా, మనిషి ముందుకు తనజీవిత యాత్రసాగించాను. లడుగడుగురూ యితర జీజలకు వీలుకాని గ్రొత్త స్వేచ్చను స్పప్పిందునో గంకాది. ల్రొత్తగా ఎవరన్నా మ౧వమయమైన కొందశిఖానికి యెక్కాలాపే మండు గొడ్డళ్శ్గతో మంచులో మెట్లు చెరాలి. ఒక్కొకమెద్రూా. చెక్కురూ, పెపెకి యెక్కుతూవెళ్ళాలి అట్లాగే మానవుడు తన విజయసారానికీ క్రమంగా మెట్లుచెక్కుకొంటూ, పై కియెక్కుతూ వెళ్ళటంప్రారంభించాడు వీరేశలింగం చరిత్ర

అంపే ఇచ్చట వీరేశరింగంగారని సరించి వ్రాస్తామని అమకోవటై, ఈయన పేరు మనలో చాలమంది వినియున్నారు ఈయన జీవిత చరిత్ర అనగానే, ఆ పుష్తుకంలో ఏయే విషయాలుంటాయో అండదరుమూ తేలును,

కాలిజొడలు ్‌

ఈయన ఫలానా * సతో, ఇ ర్నో సంవత్సరం, నెలా, తారీఖున ఇన్ని గంటలకు పుట్టాడని స్పష్టంగా అందులో వ్రాయబడియుంటుంది

చునగధం ఇప్పటికి +7 పృటలు అయింది కానీ ఇంతవరకూ మన పూర్వీకుడైన మనిషి ఎచ్చట పుట్టిందీ చెప్పబడలేదు. అంతవర కెందుకు ? అసలు అ౩ని పేరేషేచటోతూడా మఠం సరీగాచెప్పాము కాము. ఒకసారి “కోతిమనిష' నీ ఇంకోసారి * సగంమనిషనీ, * ఇంకా కొన్ని చోట్ల, ఊరికే * మన పూర్వీకుడనీ * ఏపేవో పేర్లు పెట్టాము, అతనికి,

ఈ అయోనుయ (వ్రాతకు తగినకారణంలేకపోలేమ. అది కొంచెం విశదీకరించాలి

'పేువిషయం_ ఆరని! ఏదోయొక ప్రత్యేక నామకరణం చేద్దామని యెంత యత్నించినా వీలువాకుండా ఉంది ఎందుకంటే ఆతనికెన్నో పేర్లు న్నాయి. ఫలానావారి జీవితచరిత్రఅంకే పుట్టింది మొదలు పెరిగి పెద్ద వారై, చివరకు చనిపోయేవరకూ అరని కా ఒక్క పేరే యుంటుంది. వీరేశలింగం ఆశే పేరు మధ్యలో వేమన అవి మారదు.

కొని, మన పూర్వీకునివిషయం అట్లాకాదు. అతనిని గురించి వాసే యా[గంధంలో ప్రకరణ, _పకరణావనికీ ఆతనిపేరు మారుతుంది. యంత యత్నించినా అతనిపేరు ఇది అని చెప్పడానికి శక్యంకాదు

ఫోనీ, యీ గొడవలన్నీ లేకుండా మొదటినుండే * మనిషి* ఆని అందామాఅంపే _ ఈ కాలపు మానవునీ, సితకాంత్రోపంవంటి సగముకోతీ _ సగము మనిషివంటి జీవినీ “మనిషి” అని అనటం, ఏమంత సజబుగాఉంటుంది ? నీవేచెవ్వు

వై నాంత్రోపస్‌ మానవుడు మరీ అంతా కోతిమాదిరి లేకపోయినా, అకనినీ పూర్రిగా ' మనిషి” అనడానికి వీలుబేదు.

“ హైడల్‌బర్లు మనిషి * ఆని యింకొకడుండేవాడు సైడల్‌బర్లు అనే ఊరులో ఆఅకవి దవడ యెముక యొక్కటిమాత్రం మనకు దొరికింది. దీన్ని పరీక్షించి చూస్తే ఆతనివి మనిషి అనడానికి ఏవిధమైన సంకోచమూ అక్కరలేదనిపిందుతుంది. ఆ దవుడలోని దంతాలు మనిషి దంతాలే. కోతులకున్నట్లు కోరల్లాగా అతవి దంతాలు పెద్దవిగా పెరుగబేదు.. కాని అతని నువరు వెనుకకు స్లోపుగా కోతులకున్నట్లు తోసుకుపోయింది, ఇందుచేత యీ హైడల్‌బర్లువా "కీ పూ్ధిగా మనిషి అనిపింమకోడానికి అర్హతఉన్నట్లు చెప్పలేము.

(1! మానవ విజయం

పితకాంత్రోపన నై నాంత్రోపస్‌ హైడల్‌బరుమనిషి = ఇప్పటికే మూడుపేద్ల:

ఇంతటితో యీపేర్లు ఆగలేదు హైడల్‌దిర్గు తరువాత “ఎరింగ్పు ఫర్తుమనిషీ = అకవి కవతల “నియాండర్షల్‌ మనిషీ”, తరువాత “ శ్రామాగ్నళమవిషీ*”

ఇట్లా పేప్ల మారుతూంటే ఇదే ఆతనిసేరని సూచించటం అంత తేలిక్రైన పనిక్షాదవి, ఒప్పుకోవాలి బొనా? సరే పై నుడివిన, మైడల్‌ దిర్గు మనిషివి గుటించి ఆలోచించుదాము.

నదితీరాన, ఏవైవా రాళ్లు పనికివస్తాయేమోనని వెతికిందీ, రాయి, రాయీకొట్టి, నది లోయిలలో దొరికే రాతితో పనిముట్లు చేసినదీ యీ 'హైడర్‌దిర్గువాడే. అతవి కీ పేరు తప్ప వేరే పేరు పెట్టడానికి వీలుకాదు, అత డేసంవత్సరంలో పుట్టాడో చెప్పటం అసలే వీలుపడదు

క్రమంగా, వందలకొలది ఏండ్తతరబడి, మారుతూ, మారుతూ పిత కొంత్రోపస్‌ సైనాంశ్రోపస్‌, 'హైడల్‌బర్య మనిషీ, యిట్లా పుట్టుకువచ్చారు. ఆందుకని ఫలానా సంవత్సరంలో ఈ రకం మానవుడు పుట్టాడని చెప్ప లేము. పితకాంత్రోపస్‌ మనిషి సుమారు పదిలక్షలయేండ్ల క్రితం దాడని మనం ఊహించవచ్చు. అంపే మానవాకారపు జీవి పుట్టి యిప్పటికి దాదాపు పదిలక్షలయేండ్ల యిందన్నమాట

జన్మస్థలం దీన్ని నిరూపించటం మకీ కష్టం చింపాజే గొరిల్లా, మనిషీ = పీటన్నిటికీ పూర్వముండే జీవిని డ్రైయోపితకన్‌ * అంటారు. ఈ పురాతన జీవి ఎచ్చటుందేదా ఆని వెతకటం ప్రారంభించారు, శాస్త్రజ్ఞులు, మధ్య ఐరోపాలో, దక్షిణాసియాలో, ఉత్తరాఫ్రికాలోనూ ఆ జీవిజాడలు కనుపించాయి

పితకాంత్రోపస్‌, వైనాంత్రోపస్‌ జీవుల యెముకలు ఆసియాలోనూ, హైడల్‌బర్గు మనిషి యెముకలు ఐరోపాలోనూ దొరికొయనే విషయం జ్ఞ ప్తకుంచుకోవాలి.

ఇంత గందరగోళంగా ఉన్నది, విషయం, కౌబట్టి మన పూర్వీకుడు ఫలానా ఊరులో పుట్టాడని వ్రాయటం వీలుకావటంలేదు. ఊరూకాదు. దేశమూకాదు. సరికదా ఫలానాఖండంలో పుట్టాడవై నా, విర్షారణ చేయ డానికే నీలుకాకుండా ఉన్నది, క

కొలిజాడలు శ్రి

పురాతన రాతిపనిముట్లు కొన్ని కొన్నిచోట్ల దొరికాయని వ్రాసాము కాదూ? ఊ పనిముట్లు చేయగల జీవి కోతిస్టితినుండి విముక్రిచెంది, మానవ రూపానికీ మారాడని నిస్సందేహంగా చెప్పవచ్చు అందుకనీ, భూలోకవటంలో ఈ పనిముట్లు యొచ్చటెచ్చట దొరికాయో, ఆ ప్రదేశా అన్నీ గుుర్ధించారు శాస్త్రజ్ఞులు చాలాగుర్హులు ఐరోపాలో కనుపించాయి, కొన్ని ఆఫ్రికాలోనూ, ఆసియారోనూ ఉన్నాయి

దీన్నిబట్టి మన పూర్వీకుని జన్మస్థానం ఏదని చెప్పాలంటే; పాత వ్రపంచకమేగాని కొత్తదికాదు, పాత ప్రపంచకంలో ఒకచోటకాదు, ఆనేకచోట్లలో,

ఇంతకన్నా న్పష్టంగా చెప్పడానికి మనతరంకొాదు రాలాన్ని గవణించటం

ఇనుమూ, బింగారమూ, నేలబొగ్లూ వంటి వస్తువులు మనకెట్లా దొరుకుతాయో చాలామందికి తెలుసు

ఏదన్నా ఒకపని చేయాలన్నా, ఒకచోటునుండి వేరొకచోటుకు పోవాలన్నా కొంకకాలం పట్టుతుంది. ఈ కాలం అనేదాన్నికూడా మను ష్యుడు కనిపెట్టాడనీ, దాన్ని నంపాదించి, దాచుకొనేటందుకు నేర్చుకొన్నా డనీ ఆంటే తమాషాగా ఉంటుంది, మొదట్లో, కాని జ్యాగత్తగా యీ విష యాన్ని గురించి ఆలోచి ప్రే, యీ "కొలం ' అనేది మన జీవితంలో ఎంత ముఖ్యమయిందో, దాన్ని సేకరించగలగటంచేత మానవువి కెంతలాభకారి

.. మైందో అర్థమవుతుంది.

తనకు కాసిలనిన వస్తువులను మనుజుడు చేయటం ప్రారంభించాడు, వెంటనే, అందుమూలాన, “పని ' అనే యొకవిషయం అతను కల్పిం చాడు. ఏపనన్నా చేయాలంటే కొంతకాలం పట్టుతుంది,. ఒక రాతి పని ముట్టు చేయడానికి ముందు, దానికి అనువైన రాతిఏ వెతకాలి అంతేకాని కాలికి తగిలిన (ప్రతి రాయీ పవికిరాదు.

పనిముట్టున కుపయోగపడే. రాళ్ళు గట్టిగా బలంగా ఉండాలి, ఇట్లా వెతకడానికి కాలం పస్టేది సరియైనరాయి, అప్పటికీ దొరకకపో తీ, ఏదో యొక రాతితో సరిపెట్టకోవలసియుండేది.

సరియైన గట్టిరాయి దొరుకుతే, దానిని కావలసిన రూపంగా చెక్కే టందుకు మరొక రాయికావాలి. ఇంఠేకాక, పూర్వపు రోజుల్లో మను

ర్‌0 మానవ విజయం జుడు అప్పుడప్పుడే తన చేతులతో పనులు చేయటం నేర్చుకొంటున్నాడు ఆందుమూలాన ఇప్పటిలాగా నేర్చరితనంా పనిముట్లు పటుకోటం, ఉపయోగించటం ఇంకా అలవడలేదు ఉర్కు గొడ్డరివి యీ లోతులో, పూర్వం రాళిగొడ్డలిని తయారుకేసన కొలంలోకన్న బహుక్వు“లో చేయ వచ్చు ఎందుకని ? చేతులు మానవుని స్వాధీనమయ్యామి

మరి యీ పనులన్నీ చేయడానికి మనిషికి కావలశిన కాలం ఎట్లా దొరికేది ? పూథ్వీకుల జీవికం ఏమాశమూ విశ్రాంతి అనేది లేకుండా ఉండేది. పగలంతా అడవుల్లో పొదల వెంబడీ రకరకాల వస్తువులకని వెతుకుతూ మనిషి తిరిగేవాడు తినే వస్తవు లేవైనా కనుపిస్తే వీలయి నంక తాను తిని, మిగింది తన పిల్ల లకి చ్చేవాడు ఇట్లా ఆహారం వెతక టమూ, దానిని తినటమూ _ ఈ పనులతోనే ఆకని రోజంతా గడచిపోయేది ఏవేవో కాయలూ, పండ్లూ, దుంపలూ. ప్పరుగులునవూరం చినాలంపే వినుగూ, విామంలేకుండా యెప్పుడూ వెదుకుతూ ఉంటేనే గాని, కడుపువిండడానికి తగినంత ఆహారం దొరకడం దుక్లభం. ఆందు కనే, ఆతవికీ, విరామం అనేదేలేకుండా ఉండేది

గొల్జెలూ, పళువులూ, అడవుల్లోని జింళలూ మందఎ మందలుగా తిరుగుళూ ప్రొద్దస్తమానమూ ఇప్పటికీ ఈ విధంగానే జీవిస్తాయి ఇట్లాగే మనిషీ జీవించవలసి యుండటంచేశ, ఆతనికి, విశ్రాంతి దొరికేదేకాదు, ఏదన్నా యింకోపవి చేద్దామం'శే

కాని, ఎట్లాగోకష్టపడి కొంతవిశ్రాంతి చూమకొవి, ఆహారంవెతికే పనేకాక ఇంకా యేదన్నా ఒకపరిని మనిషి అప్పుడపుకు చేసేవాడు. ఈ వని అనేద్గి బహువిచిత్రమైంది. పనిచేయడానికి కాలం పట్టుడుంది __- ఐతే, ఈ పని మనకు కావలసిన కాలాన్నికూడా ఈయగలదు ఫలానా పనికి ఎనిమిది గంటలుకాలం సట్టుతుందనుకో. దానిని మనం నాలుగంట ల్లోనే పూర్తిచేయగలిగితే మనకు నాలుగు గంటలకొాలం దొరికిందన్న మాట ఏదన్నా ఒకపనిని మనం తయారుచేసిన పనిముట్లు, మునుపటి దానిలో సగంకాలంలోనే పూదర్తిచేయగలిగిందసుకొందాము అస్పుడేడువు తుంది 1 మునుపష్ప యీ పవిని చేయడానికి కొవలసిన కాలంలో సగంకాలం మనకు ఇనాముగా చేజిక్కిందన్నమాట పనిముట్ల ను కని పెట్టటం చేత

మొదట్లో ఏదన్నా రాతిని తీసుకొని, వనిముట్టుగా చేయాలంటే చఛాలాకొాలం పజ్హేది, కౌవి, దానీని తయారుచేసిన తరువాత, చెట్లూ

కెౌలిజాడలు ర్‌! మానులనుండీ తినడానికి పనికివచ్చే. పుముగులను బహు సులభంగానూ, త్వరిగానూ పెకిలించటం సాధ్యపడింది, ఏదన్నా పదునైన రాతితో, చెట్టు కొమ్మలచెక్కి. పచున్నైన గుశవందూచరి. దాన్ని చేయడానికి చాలాకాలం పస్రేవ ఆ కొయ్యిశనపం ఉపయోగంచటంచేత, సులభంగా, త్వరగా మట్రినుండి దుంపజాతుల (్రివ్వడాళికి వీలయ్యేది సన్నటి బాణంలాగా కళ్టను చెక్కబిట్టి పొదల్లో పరుగిగిపోయే జంతుపును చంపడానికి, మానవునికి సాధ్యమయింది /

ఇట్టి సవిముట్లు తయామచేసు రోటంచేత ఆహాం ఫుంపాదన పూర్వ మంత కొంం పష్హువగొచు ఈ కొత్త వమిశాంతిసమయీాన్ని, ఆతడు వేశేంకం. పనిముట్లు చేయిడాని కుపయో%ంచేవాడు ఆ పనిముట్లు ఎక్కువయ్యేకొలదీ, దునిషికి ఎక్కువ ఆహారం మాత్రమేకాక, కాలమూ దొరికేది

ఒక్క ఆకగంటసేపు, తన క్రొత్త ఆయుాల చేబట్టుకొని, వేటకు వెడిదే, 30డు మూడు రోజులకు సరివడ ఆహారం దొరికేది

మొవట్లో, మానవునకు పెద్ద మృగాల వేటాడటం తెలిసిందికాదు. అవీ యిషీ, ప్రకృతిలో దొరికేవస్తుపులు ఆతను వెతకి తెద్చుకొని జీవించే వాడు కొత్తలో. కావలనిన వస్తువులు వెకకి, రెచ్చుకోటం

అంకే మన కందరమూ సరదాగా వుంటుంది. పెద్ద తోటలోకి వెళ్ళి చెట్లక్రిందా కొమ్యలకెగగ్రాకీ, లేక రాళ్ళతోకొట్టీ వడవేపె రేగిపండ్లో అప్పుడే ల్రైస్తగా వసవికాలపు ప్రారంభంలో బయలుదేరే చూమిడి పి-చెరో తెప్పకోటంలో ఉండే తమాషా మనలో చాలామ్యృంది చిన్నప్పు డనుధవిండే యుంవాకము. సాయంత్రమపుడు చల్లగా తోటలోకిపోయి మశ్లై ఆంట్లనుండి, పూలజడకని ఇన్నీ మల్లెపూవులు, కోయటమంటే ఆడపిల్లల కమిఠానందం డబ్బ ముచ్చి కొంటే అంత సరదాపుండదు

కని ఇట్టా తెడ్చుకొనేవస్తువులు మన జీవిలానికి, అన్నం నీళ్ల లాగ ఆంత ముఖ్యమయినవి కొవుగనుక, ల్యవి ఒక్కా కసా పోరకక పోయినా, మేమ చిక్కులేదు “తిరిగీ గ్రేవుపళ్ళవచ్చులే ” ఆన ఇంటికి వచ్చేస్తాము ఇట్లా ఆనుకొని జీవించచ్శాీకి మన పూర్వీపనకు వీలచ్యేది కాదు. ఎందుకంటే ఆకనికి కావలసిన అహార ప్రదార్థాలఫ్నీీ కాయలూ,

భం మానవ విజయం సండ్లూ, దుంపలూ, పుషపలూ యిటువంటివి వెతకి, వెతకి సమకూర్చు కొంటేనేగావి, అతవీ కింకో పనిచేయడావికి, ఆవకాశమే దొరిశేదికాదు. ఆతని కడుపు నిండడావికి తగినన్ని వస్తువులు, సమృద్ధిగా యెప్పుడూ దొరికేవికావు అందుకని వీలయినన్ని రకాల పదార్థాల నన్నిటిని, కుక్షి వింపస్పకోటం నేర్చుకొన్నాడు

చెట్లమీద వసించే కోతులూ, ఇతర మృగాలూ, పకులకన్నా, ఎక్కువ స్వేచ్చ మనిషికి దొరికినప్పటికీ ఆతడెప్పుడూ లర్జాకలితోనే, తిరుగులాడేవాడూ పాపం ఎప్పుడూ ఒక దొక్క కాలుతూనేవుందేది

ఇట్లా ఉండే ఆరోజుల్లో, గోరుడుట్టుమీద రోకటి పోటులాగా, పేద్ధ ప్రళయం ఒకటి సంభవించింది

కనన.

యుగాంతవనూ * నూతసయుగ ప్రారంభమూ

రానున్న (ప్రమాద సూచనలు

అంతకుపూర్వం లోకంలో ఉన్నట్లుండి చరి యెక్కూపయిందనే, ఉత్తర ధృవమునుండి మంచుగడ్డలు క్రిందరు వ్యాపించాయనీ చెప్పాము అదేమాౌది9, తిరిగీ ఏకారణం చేళలనో ఉత్తరధృవపు మంచుగడ్డ మైదా నాలు క్రమంగా దక్షిణానకి జరుగుతూరావటం ప్రారంభించాయి చలిత్వర త్వరగా ముదకటం 'మొదఎ పెట్టింది మంచుగడ్డ ప్రవాహాలు కొండ ఆంచులవెంబడి దిగజారుతూ, వాని శిఖరాలనూ, పార్వములనూ విరగ గోసాయి. కొండరాళ్లు, బ్రహ్మాండమైనవి, ఈ సవాహంలోవడి దొర్లుతూ నలిగి, ముక్కలుముక్కంల్లై కొండలదాటీ లోయల జొరబడీ గర్జన ధ్వవితో ప్రవహించే వీటిలో కొట్టుకుపోయాయి. ఈ నీరంతా పెద్ద నదీ ప్రవాహాలుగా మారి క్రొత్తమార్షాల కోసుకొంటూ పల్లపు భూములకు దిగజారింది.

ఉత్తర ధృవంనుండి వచ్చే మంచుగడ్డ పప్రవాహాలతో కొండశిఖరాల నుండే మంచుగడ్డలువచ్చి ఉపనదులమాదిరి కలుసుకొన్నాయి. ఈ గొప్ప (ప్రవాహాలు పారినదేశం ఇప్పటికీ మనకు సులభంగా తెలుస్తుంది. ఫ్రాన్చూ, దాని పరిసరాల దేశాలలో యీ మంచుగడ్డ (ప్రవాహాలు తెచ్చి దిగవిడిచిన కొండరాళ్లు అనేకచోట్ల యిప్పటికీ కనుపిస్తాయి. జర్మనీలోని అడవుల్లో అచ్చటచ్చట పేద్ధశిలలు, నాచుపెలిగి పచ్చగా ఆక్కడకూడ కనుపిస్తాయి ఇవన్నీ పూర్వం మంచు ప్రవాహాలు తెచ్చి పడవేసిన వే.

ఈ మాదిరే ఇంతకుపూర్వం ఉత్తర భాగపు మఆచుగడ్డలు కొన్ని పర్యాయములు క్రిందకు వ్యాపించాయి. కొని, ఎప్పుడూ ఈ సారి వచ్చి నంత దక్షిణానికి రాలేదు. జర్మనీలో సగంధాగమూ, బ్రిటిషు ద్వీపాలు పూర్తిగా, ఉత్తర అమెరికాలో నయాగరా జలపాతం ప్రాంతంవగకూ భూమి అంతా మంచుగడ్డలతో నిండిపోయింది,

మొదట్లో ఈ చలి సముద్రజీవులకు తగిలింది. తరువాతే [క్రమ క్రమంగా అది దక్షిణభాగాలకు వ్యాపించింది. సముద్రతీరాలల్లో ఇంకా

(7)

ర్‌4 మానవ వీజయం వెచ్చగానే ఉండింది, మొదట్లో. అడవుల్లో చక్కని పుష్పజాతుల చెట్లు పెరుగుతునే ఉన్నాయి. పెద్ద శగ్లమృగాలూ మాస్టోడఇలూ. (పురాతన యేనుగులు) లోయలలో. పెరిగే ఎత్తైన పచ్చగడ్డి మైదానాలలో విహరిం చేవి కాని (క్రమక్రమంగా ఉత్తంపు చలి సముద్రంద్వారా క్రిందికి వ్యావించుతోంది

ఇప్పటి వెచ్చని సముద్రలీరాల ఒడ్డున మట్టిలో పూడ్చుకుపోయి పరాతన ఆలుచిప్పల జాతు లెన్నో ఉన్నాయి. ఇవన్నీ బిహు చల్తనినీటితో వివసించే జాథులేరాని వెచ్చని నీటిలో వివసించలేవు దీన్నిబట్టి ఈ సము గ్రాలు పూర్వం చాలా చల్లబడియుండాలని తెలుస్తోంది... తీర ప్రదేశాలు చల్ల బడ్డాయిగాని, ఇంకా, అప్పటికి భూమధ్యధాగాలు వెచ్చగానుండి, అట్టి పరిస్థితులకు అనువైన మృగాలతో నిండియుండేవి చెల్ల సోటాపోటీలు

ఉత్తరంనుండ్షి చలివ్యాపించేకొలదీ భూభాగాలలోకూడా మార్పులు థొడజూప ప్రారంధిమయ్యాయి గోపురాకారప్పు వెట్లఆరణ్యాలు దక్షిణావికి జరాయి. అంతకుపూర్వం అచ్చటుండే ఆరణ్యగృకొలకూ, ఈ గోపురా కారపు వృకెలకూ, ఆహారానికీ, జాగాకూ కలహం ప్రారంభమయింది

ప్రకృతితో వివిధజాతుల వృషలకూ ఇటువంటి అంతఃకలహం యెప్పుడూ జరుగుతూనే ఉంటుంది వాటికలహాలలో మధ్యమధ్య మనిషి వ్రవేశించి తన అవసరాన్నిబట్టి కొన్నికొన్ని జాతుల నథికి వేస్తాడు ఇందు మూలానకూడా మార్చులు కలుగుతాయి, ఆ చెట్ల జీవిశాలల్లో.

ఉదాహర౭ంగా ఒక్కవిషయం ఆలోచించుదాము. గుడిగోపురా ల్లాగా నిలబడి మన సర్వీచెట్ల ఆకులమాదిరి సూదుల్లాగా అకులుండే ఫర్‌ చెట్లు చల్లని ప్రదేశాల్లో ఉంటాయి. అవి ఎత్తుగా గుబురుగా ఆడవులుగా పెరుగుతాయి. వాటి అడుగున, చాలాభాగం చీకటీ నీడా ఉంటాయి అచ్చ టచ్చట కొంచెం వెలుతురు పదుతుంది. ఈ నీడలో ఆస్పెళా మొక్కలు "పెలుగుతాయి. వానికి తగినంత వెలుతురు బేకపోవటంచేత పొట్రివిగా, అచ్చటచ్చట, వెలుతురుపడేతావులు వెతకి ఆచోట్లలో ఈ ఆస్పెకా చెట్లు పెటుగుతాయి. ఇదిట్లా జరుగుతూం టే, వంటచెణకుకని మనుష్యులు ఫర్‌వృకొలనరుకుతారు. వెంటనే అంతవరకూ చాలీచాలని వెలుతురులో పెరిగే ఆస్ప్బెళా మొక్కలకు కావలసినంత వెలుతురు దొరుకుతుంది.

యుగాంతమూ = నూతశనయు* ప్రారంభమూ రిగ్‌ 'మా ప్రభావం చూడ ' మన్నట్లు ఆఅస్నెక౯ మొక్కలు యెశ్రెత్తుగా "పెబుగుతాయి.. అంతకుముందు అక్క డక్కడ మాత్రం పెరిగినవి ఇప్పుడు విచ్చలవిడిగా లేచి నేలంతా నింపేసాయి. చూస్తుండగా, దిహ్మాండమైన ఆస్పెన్‌ ఆడవి తయారవుతుంది.

ఈ అడవి అడుగున, తిరిగేనీడా, ఆచ్చటచ్చట వెలుతురుమచ్చలూ, ఆస్పెన్‌ ఆకులు పెద్దవిగా పెరిగి, గుబురుగా చెట్లను నింపేస్తాయి. కక్రంది నీడ యెక్కువై పోతుంది. ఈ నీడ యెక్కువయ్యే కొలదీ ఆస్పెన్‌ వృజాలూ కీజముఖం పట్టుతాయి. వానినీడే వాని విధ్వంసానికి కారణ మవుతుంది. విచిత్రం క్రమంగా ఆస్పెకొవృ£షఎ౨ పలచబడటం ప్రారంభ మవుతుంది క్రింద వెలుతు రెక్కువగా పడుతుంది పూర్వం పైన్‌వృ£ల నరకటంలో వదలబిడిన కొన్ని చిన్న పైళమొక్కలు అక్కడక్కడ, అస్పెన్‌వృషెలనీడలో, తగినంత వెలుతురు లేకపోయినా యెట్లాగో ప్రాణాలు నిలబెట్టుకొంటూ వచ్చాయి ఇప్పుడవి విజృభించి పెరుగటం మొదలు పెట్టుతాయి. పైన్‌ మొక్కలకూ.* ఆస్పెన్‌ చెట్లకూ కలహం, తిరిగీ. తుదకు తిరిగీ పైన్‌ అడవి పెరిగిపోతుంది. ఆస్పెన్‌ మొక్కలు ఆ వృక్ష ఛాయల్లో చిన్న చిన్నవిగా పెబుగుతూంటాయి,

ఈ విధంగా వృక్షజాతులలో వెలుతురుకూ, ఆహారానికీ 'పెటీగే జొగాకూ యెప్పుడూ పోటీ జీవితం సాగుతూనే ఉంటుంది, ప్రకృతిలో.

ఉత్తరపు చలి దక్షిణ భాగాలకు వ్యాపించేకొలదీ, వెచ్చని భాగా లలో పెటిగే చెట్లజాతులు దానీని భరించ బేక పోయాయి. ఆ వెచ్చవి ఆడవులు క్రమంగా ఇంకొ దక్షిణజభాగాలకు జరుగవలసి వచ్చింది ఇట్లా జరిగేందుకు మరోకారణమూ ఉన్నది. ఉలత్తరంనుండి చలికి అలవాటు పడిన గోపవురాకారప్పు అడవులు, మంచుగడ్డలు వానిని సమీపించటంచేత, క్రీందికి దిగాయి. ఇందుమూలాన పూర్వపు వెచ్చని ఆడవులలో చెట్లకు స్థలం చాలిందికాదు. ఇట్లా రకరకాల ఆడవులూ తమతమ స్థానాలువదలి, ఏదో పెద్దసైన్యం వ్యాపించినట్లు క్రిందికి వ్యాపించటం మొదలు పెట్టాయి.

కొన్నిచెట్లు క్రిందకు జరుగుతూ పోయి, కొండ లోయల్లోనూ, లోతైన కొండచెరియల్లోనూ. ఉత్తరపు చలినుండే, అఆడవులనుండే దాక్కొాన్నాయి. కాని తిరిగీ కొద్దికాలంలో కొండశిఖరాలనుండి మంచు గడ్డ ప్రవాహాలు దిగజారి ఆ వృషెలను చంపివేసాయి. ఈ విధంగా అడవు లల్లోమా, చెట్లజాతుల్లోమా మార్చులు ఏర్పడ్డాయి.

గ్‌గ్టీ మానవ విజయం

నరి, ఇక జంతువులేమైనాయో ఆలోచించి చూద్దాము. ఏదన్నా ఒక అడవిని వరికివేసినా, లేక, అది కాలిపోయినా, సాధారణంగా ఆ అడవికి ఆలవాపైన మృగాలన్నీ నశించిపోతాయి. లేదా, ఇంకొక అడవికి పలాయ నమై పోతాయి |

ఫర్‌ అడవికి ఆలవాటుపడీన మృగాలూ, పకులూ, దాంతోనే నశి స్తాయి. ఆ ప్రదేశంలో ఆస్పెన్‌ అడవి పెటిగితే ఆ మొక్కల కలవడిన కొత్తరకపు జంతుజాలం తయారవుతుంది. తిరిగీ ఫర్‌ అడవి అచ్చట పెబుగగానే, 'ఫర్‌ ఆరణ్య జీవరాసికూడా దాంతోనే తయారవుతుంది. ఈ విధంగా అడవులు మొత్తంగా, అంటే, వానిలో ఉండే మొక్కలూ, వానికి అలవాటుపడీన జంతువులూ, అన్నీ ఒకే సారిగా మారుతాయి

ఉత్తరపు చలి వ్యాపించేకొలదీ వెచ్చని అడవుల కలవామైన బొచ్చుపెరిగిన మామడత్‌ నళించిపోయింది. అడవి యెద్దులూ, ఖడ్గ మృగాలూ మనపూర్వీకువి పురాతనపు శతృవు అడ్గ్యలీ నళించాయి కొన్ని కొన్ని మృగాలూ, పక్షులూ దక్షిణభాగాలకు వెళ్లాయి, చలి౨భరించలేక,

ఒక రకమైన చెట్లు నశించాయంపే, వాని కొమ్మల్లోనూ, వాని సీడలోనూ యింద్లుకట్టుకొని, నివసించే పకులూ, జంతువులూ నళించక తప్పదు అవి నశించటంచేత వావివి తివి బతికే యితరమృగాలూ నశించి పోతాయి. ఈ * ఆహారలంకెలు ' నిక్చేద్యమెనవి. కొ తమారం (తొకే శక్తి జీవికిలేకపో తే, న స

కాదిట్టీ చలి పెలుగుశూవచ్చే ఆ రోజుల్లో యే మృగమన్నా తస్పిందుకొవి బ్రతకాలంటే, కొత్తరకం ఆహారం తినటం నేర్చుకోవాలి. దానిపట్ల, కాలిగోర్లూ, ఇంకోవిధంగా మారాలి. శరీరమంతా, చలిని భరించడానికి పనికివచ్చే పొడువైన బొచ్చుపెజగాలి, కాని, తలచు కొంటేశే వెంటనే జరిగే పనులుకావు యివన్నీ, ఎన్నో తరాలు గడి స్తేనే గావి ఇటువంటి మార్పులు వీలుకొవు,

ఇట్లా చలికి తగినట్లుగా మారడావికే జంతువులు కష్టవడుళూం చే, ఉ త్తరభాగాలనుండి, చల్లవి అరణ్యాల జంతువులు, క్రింది అడవులకు వ్యాపించాయి. ఒడలంతా బొచ్చుమొలిచిన ఖర్గమృగాలూ, మాస్టోడనులూ, గుహసింహాలూ, ఎలుగుదింటులూ క్రీందికివచ్చాయి, అప్పటిచలిని భరించ డానికి అనువైన మెత్తని బొచ్చుతో ఆ సింహాలూ, ఖడ్గమృగాలూ, ఎలుగు

యుగాంశదూ - నూతనయుగ ప్రారంభమూ ర బంటులూ విండియుండేవి చర మరీ ఎక్కువై తే గుహల్లో దాక్కొనేవి ఆ అడవుల్లో వానికి కావలసినంత ఆహారమూ దొరికేది,

ఈ మృగాలముందు పూర్వం వెచ్చని ఆడవులకు అలవడిన మృగాలు విలబడలేకపోయాయి. ఎన్నో నిశించాయి, కొన్నే తప్పించు కొని బ్రతుకగలిగాయి

మరి మనిషి యేమైనాడు?

ఆతనూ తప్పించుకొవి బ్రతికాడు లేకపోతే నేనీ పుస్తుకం (వ్రాయ టమూ, నీవు చదువటమూ వీలయ్యే వేకావుగా? క

ఉత్తరప్పు చలి వ్యాపించేకొలదీ, మనిషి జీవితం బహు కష్ట మయింది గజగజ వణుకుతూ, పళ్లు పటపట కొట్టుకొంటూ, నలుగురూ జేరి గుంపులు, గుంపుఎగా వెచ్చగా నుండాలని యత్నిన్తూ ఎన్నో దినాలు గడిపారు. పాపం

ఈ చలికిరోడు, ఆకలీ, శశ్చమృగాలూ. వారికింకొ బాధలు కల్పిం చాయి. వెచ్చని భాగాలలోనుండే జనం, వాళ్ళదేశాలు కొంత చల్లబడి నప్పటికీ ఎట్టి ప్రమాదమూ. లేకుండా ట్రతుకగరిగారు. కాని, ఉత్తర భాగాలవారి సంగతి అటువంటిదికొదు, చలి ఎక్కువ అవుతోంకే వెచ్చ నుంచేందుకు ఏవేవో అగచాట్లు పడ్డారేకాని, ఒక్‌ యుగాంతం సమీపిస్తోం దని వాళ్లు (గహించుకో లేకపోయారు. యుగాంతము

రాబోయేవిషయాలు తెలుసుకోవాలనే ఆశ చాలామండికి ఉంటుంది. జ్యోతిషులూ, సాముద్రిక శాస్తజ్ఞులూ, ఏవైనా ఐదు ప్రశ్నలకు రూపాయి అనేవారూ ఎందరో ఉన్నారు ప్రతిదేశంలోనూ, (గ్రహఫలాలు ప్రకటించే పత్రిక లెన్నో ఉన్నాయి. పతివాడికీ ముందేమి రానున్నదో తెలుసుకో వాలనే ఆశ యెక్కువగా ఉండబస్టే లోకంతో రకరకాల జ్యోతిషులు యెవ్వ్పుడూ ఉంటారు

ఆకస్మాత్తుగా పెద్ద నక్షత్రం జారినా, తోకచుక్క కనుపించినా భయపడి ఏదోవివత్తు రానున్నదని నమ్ముతాము, గొప్ప అంటువ్యాధులూ, యుద్ధాలూ సంభవించినరోజుల్లో * ఇంకేముంది, దీనితో లోకప్రళయమే ” అమకొంటాము. తోకచుక్కలూ, జారుడునకత్రాలూ, అంటువ్యాధుల నిజ తత్త్వం తెలియనపుడు అటువంటి భయాలు మకీ యెక్యూవగానుండేవి

58 మానవ విజయం ప్రజల్లో. అవెట్లా వస్తాయో తెరిసనతరువాత అవం'పే భయం నశించింది. వ్యాధులనూ, కరువులనూ, నీటి వరదలనూ నిరోధించడానికి జనం నేర్చు కొన్నారు.

“ గీనితో, ఆఖరూ; ఇంకేమున్నది లోకం?” అని సాధారణ ప్రజలూ, జ్యోతిషలేకొక, శాస్త్రజ్ఞులుకూడా సూచించే అలవాటుంది. రాను రాను లోకంలో వేడి క్షీణించతోంది. ఇట్లా తగ్గుళూపోగా చివకకు ప్రాణులువసించడావికి తగినంత వేడియుండదు అప్పుడుకేవలం శీతలం బేత లోకాంత౦*సంభవమవుతుందనవి, శాస్త్రజ్ఞులంటారు వేడి యిప్పుడు తగ్గుచూన్న 'రేటునుబట్టి ఇన్ని సంవెశ్సరాల్లోగా, ప్రాణులు వసించడానికి పరిపోనంత చల్లదిడుతుందని అంచనావేశారు లోకంలోఉండే అరణ్యాలు నరికి వేయబడుతున్నాయి. భూగర్భంలో ఉండే నేలబొగ్గుఅంతా తవ్వి తీస్తున్నారు. ఉండే పెట్రోలియం నూనె కొన్ని వందల సంవత్సరాలకే సరిపోతుంది. తుదకు ఏ విధమైన వంటదెరకూ దొరకడు కాబట్టి ఫ్యాక్టరీ లన్నీ నిలిచిపోతాయి, రైళ్లు ఆగుతాయి; ఇండ్లదీపాలూ వీధిదీపాలూ అటుపై వెలుగవు. చలికీ ఆకలికీ జనం చనిపోతారు తప్పించుకు ట్రితికిన వారు తిరిగీ అనాగరికుల్లై అడవిమృగాల మాదిరి మారిపోతారు, అవి శాస్తజ్ఞులంటారు,

ఇట్లా అంఠా జరుగుళుందని, కొందరు శాస్త్రజ్ఞుల ఉద్దేశం దీన్ని, చదువుతూం పేనే భయంవేస్తోంది, కొదూ ? నిజావికి ఇంతవరకూ మనుజు డుపయో గించినంతకన్నా తక్కువగానే. లోకంలో, వంటచెరకు మిగిలి ఉన్నది ఐనా పైన సూచించినట్లు లోకం నశించదని మనం చెప్పవచ్చు.

మిగిలిన ఈ పెట్రోలియం, నేలబొగ్గూ మొదలైనవి ఆఖరయ్యే లోగా సూర్యరన్మిని జనులువయోగించటం కను'పెడుతారు సూర్యుని వేడీ రైళ్ళను నడుపుతుంది. ఇండ్లూ వీధుల్లోని దీపాలను వెలిగించుతుంది. ఫ్యాక్టరీలను ఆడిస్తుంది, మనకు వంటతయారు చేస్తుంది. అస్పుడే సూర్య కాంతినుండి విద్యుచ్భక్తిని తయారుచేసే కొన్ని నూతన కర్మాగారాలు వియమింవబడ్డాయి.

ఈ సమాధానావికి ఇంకోఅడ్డుచెప్పే శాస్త్రవేత్త లున్నారు యేమ నంటే: సూర్యువివేడి క్రమేపీ తగ్గుతోంది ; మునుపటికన్న యిస్పు డెంతో తగ్గింది. కొన్నికొన్ని నక్షత్రాలు, సూర్యునితరువాత యేర్పడ్డవి, ఆతవికన్న చాలా వేడిగాఉన్నాయి. ఇస్పటిరేటులో సూర్యునివేడి తగ్గుతూ

యుగాంతమూ = నూతనయుగ ప్రారంభమూో ళ్‌ పోతే కొన్ని లక్షలమేండ్లు గడిచేటప్పటికి ఆ వేడీ మనభూమిలో జీవకోటి వసించడావికి తగినంతగా సరిపోదు ఇప్పుడు గొవ్ప వేడిఅరణ్యాలూ, యెడారులూ ఉండే ప్రదేశాలలో నుంచు, యెలుగుబంటులు విహరిస్తాయి. అప్పుడు మవిషిగతి యేంకావాలి 1

ఒకవేళ యింకో మంయయుగం మునుపటిమాదిరే, వస్తుందేమో ః మన పూర్వీపలే యెళ్లాగో పూర్వపు మంచుయుగాలవారినుండి తప్పించుకు ద్రితుకగలిగితే, ఈ కాలపు మనుజులు తప్పించుకోలేకపోతారా ? రాను రాను శాస్త్రసందింధమైన పరిశోధన లెన్నో చేస్తూ, “జీఏతవిధానాన్ని పూరి? మాచ్ప్చుతూన్న మనుజుడు, మంచుయుాలు వచ్చినా, అంత రించిపోడనే చెప్పాలి, ం

ఈ సందర్భంలో ఇంకోవిషయంకూడా జ్ఞ ప్తికుంచుకోవాలి. ప్రతి పరమాణువుతోనూ ( గే[ంగ) దాని ద్వివివమైన విగ్యుచ్భ క్తి కేరద్రాలనూ బంధించే అణుశక్తి (గి[0రు10 మ0ఆ॥ర్తా) ఉన్నది ఈ శక్తిని విడ గొట్టుటహ, స్వాధీనం చేసుకోనేటందుకూ శాస్త్రజ్ఞుల యత్నిస్తున్నారు. ఈ అణుశక్తి బ్రహ్మాండమైనది ; అంతులేనిది, దాన్ని విడమర్చటం మానవుడు త్వరలో కనిపెట్టుకాడు అప్పుడు సూర్యుడు చల్లారినా యీ లోకానికి కావలసిన శక్తినంతా మాసవులు పదార్థపుటణుహృదయం నుండి పెకలించి యుపయోగిస్తారు.

కాబట్టి యిట్లా విచిత్రమైన ఉద్దేశాలు కాస్త్రీయమైనవికూడా, మన భావి జీవితాన్ని గులంచి యెన్నోపున్నాయి. నీదో ఆలోచనలపై ఆలోచ నలుగా భివిష్యత్తునుగువించిన ఈ విషయాలు చర్చించటం తట స్తించింది. సరే, ఇంతటితో అదంతా కట్టిపెద్ది పూర్వం యేం జరిగిందో ఆలోచిద్దాము, కొర్తయుగ (ప్రారంభము

మానవుడు అకవి అరణ్యానికి బంధించిన గొలుసులను తెంపివేసు కొన్నాడు. లేకపోతే అతనూ యిశరమృగాల మాదిరి నళించిపోయేవాడే. లోకంలో చలి పెళీగేకొలదీ ఆతని కలవ్నాకైన పూర్వపు ఆహారపదార్థాలు ఆరుదై పోయాయి, కొత్తరకాలు తినటం మవిషినేర్చుకోబట్టి తప్పించుకు దితికాడు

చరి యెక్కువయింది *, సూడ్యు డెక్కండకో యీలోకాన్ని వదలి వెళ్ళిపోయాడా అనిపించింది త్వరత్వరగా మవిషి యీ చలిని భరించ

(60 మానవ విజయం డానికి యేర్సాటుఎు చేసుకోవలసిన అవసరం యేర్చడింది, ఖడ్గపులివంటి మృాలకు శరీరంమీద దట్టంగా ఉన్నిని పెంచుకొంశేనేగావి, వావికి బ్రతుకుతెరువు లేకపోయింది. కౌవి ఆంతత్వఏఎలో శరీంఠత్త్వం మారటం దుర్గభం అందుకనే ఖడ్రపులులు రూప్పమానిపోయాయి,

కాని మానవుడు, ఇంతకుపూర్వ మే లోక పరిస్థితులరు అనువైనట్లు మాంటం నేర్చుకొన్నాడు. మెత్తనిబొచ్చును అకను శరీరంపై పెంచుకో లేకపోయినా బతికాడు. ఎందాకో తెళుసా ? ఎలుగుబంటుల చంపి వావి చర్మాన్ని కప్పుకొని చలిముండి తప్పించుకోగరాడు

ఖడ్గ లలికీ నిష్పుచేయట౦ తెలియదు. చూనపుడు ఆపనివి అప్పటి కప్పుడనేర్చూూన్నాడు. ఈ విధంగా, మనిషి తన్నువాను మాద్చకొంటూ తన పరిస్థితుల స్వాధీనం చేసుకొని వావిని మార్చుతూ, ఆ చలికొలాన్ని, ఆ మంచుముగాన్ని అ౩క్రమించి బ్రరుక నేర్చాడు. ట్రక్ళతి గంధ ము

మనమామి లోపలకు శ్రవ్వుతూపోదే అశేకపొరలు, పొరలుగా ఉంటుందని అందరికీతెచసు. పైన సాధారణమన్ను, లోవల ఇసుక, బంకమన్నూ రాయీ, చిప్పలమయమైన పొరలూ, యీ విధంగా ఎన్నో రకాలుగా పేర్చి యున్నది.

ఈ భూమి. ఒక పెద్ద [గ్రంధంవంటిది పై జెప్పిన పొరలన్నీ, అన్నన్ని పుటలమాదిరిగా ఉన్నాయి. అన్నిప్పటలకూ పైప్పుటమీద మనం వసిస్తున్నాము ఈ లగంధప్ప అడు గుప్పటలువొన్ని సముద్రపు టడుగునా, వస్తుతం మనముండే ఖండాల పునాదల్లోనూ పూడ్చబడి ఉన్నాయి

కొన్నిపుటలు వేడికిరాలి మాడిపోయి, వంకరలు తిరిగాయి. అగ్ని పర్వతాలు పగిలి వానినుండి కాలే లావా ప్రవాహాలు యెట్లావచ్చిందీ, కొత్త పర్వత శ్రేణులెట్లా యేర్చడ్తదీ యీ పుటబు తెబప్పతాయి.. ఇంవా కొన్ని పుటలు నూతశఖండాలు యేక్పడటమూ, పూర్వఖండాలు సముద్ర నీటి యడుగున ముణిగిపోవటమూ అనే విషయాలు సూచిస్తాయి

కొన్నిప్పటఎి తెల్లగా నముద్ర ఆలుచిపష్పలమాదిరిఉంకే కొన్ని నల్లగా రాక్షసిబొగ్గులాగుంటాయి ఇవి నిజానికి నేలబొగ్గు పొంటే అందు కనే నల్ల గాఉంటాయి ఈ బొగ్గు యావత్తూ పూర్వపు టరణ్యాలనుండి యెట్లాపుట్టిండీ మనం గ్రహించవచ్చు ఈ చొగ్గమీద పూర్వరాలపు నృక్ష

యుగాంతమూ = నూతనయుగ [ప్రారంభమూ 61 భాగాలూ, జంతువులశరీర భాగాలూ అక్కడక్కడ ఆచ్చు [గుదినటు కను శక వు గ్రాడక్కండ అచ్చు గ్రుద్దినట్ల

ఈ పుటలన్నిటినీ పరిశీలించి యీ ప్రకృతి (గంధాన్ని, ఇతర మామూలు పుషకాలు చదివిన ప్లే చమవవచ్చు. ఈ (గ్రంథపు ఆఖరు పుటల్లో, అంయే పైపైగా ఉందేవానీలోనే మానవుని చిహ్నాలు నునకగు పించు తున్నాయి

మొదట్లో మామత్‌, అడ్డమృగాలపంటి పెద్దమృగాలతోపాటు మాన వుని పాదవిహ్నాలు అచ్చటచ్చట మన కగుపించుతాయి. కోని, రానురాను అతని ప్రాముఖ్యత యెక్కువవుతుంది ఈ గంధమును మనిషి మార్చ డానికీ తానే లిఖించడానికీ మొదలు పెడుతాడు

మనిషి యీ ప్రకృతి (గంధాన్ని శానే లిఖించటం నేర్చాడంపే, కొంచెం వింతగా ఉండవడ్చు దీన్ని విశదీకరిస్తాము, సరిగా అర్ధం కావగాసికి

మంచు యుగంలో యేర్పడిన దట్టిపొరల డశత్రవ్వుతూంపే కొన్ని నదులతీరంలో, సాధారణమట్టీ యిసుకలమధ్య నల్లవి చారలు కనుపిం చాయి. ఇవి కౌలిన బొగ్గుచారలు, నేలబొగ్గు కౌదది ఈ బొగ్గుచార బహుళ యేదన్నా అరణ్యం కాలిపోబట్టి యేక్పడిఉండవచ్చు. కావి ఇట్లా అనుకో డానికి యీ చారను చూ స్తే వీలవటంలేదు అడవికాలిన బొగ్గు ఐతే ఇబ్లా ఒకేచోట చారమాదిరిగా ఎందుకుంటుంది ? విశాలంగా వ్యాపించి చాలా భాగం నల్లవి బౌగ్గు కనుపించాలిగా ? కాబిట్టి ఏదో పెద్ద చలిమంటమాదిరి కజ్జలు పేర్చి కాలబకివుండాలి, యీ ప్రదేశంలో, చలిమంటలనూ, అగ్ని గుండాలనూ మనిషేగాని, ఇతర ప్పుగాలేవీ నిర్మించలేవుగా ?

ఇంతేకాదు ఈ నల్లని ప్రదేశంచుట్టూ రాతిపవిముట్లూ, జంతుపుల యెముకలూ ఎన్నో ఉన్నాయి దీన్నిబస్టి ఇచ్చట పూర్వీకులు పెద్ద అగ్ని గుండాలను పేర్చియున్నారని స్పష్టమవుతోంది

విప్పూ, జంతువేటా--- యీ రెండింటి సహాయంచేతా మనిషి మంచుయుగాన్ని జయించగలిగాడు.

ఈ విధంగా మానవుడు ప్రకృతిగ్రంధపు పుటలను తానే లిఖించటం బేర్చుకొన్నాడు ఆతని జీవితచిహ్నాలూ, ఆతమ జీవించినవై ఖరినీ తెలిపే గుర్తణ యీకొతత్త పుటల్లో కనుపిస్తాయి.

[8]

62 మాసవ విజయం మనిషి అరణ్యంనుండి బయటవడుతాడు

మవిషి చల్లని అడవుల్లో, ఆరోజుల్లో, ఆహారం దొరకటం దుర్లభ మైంది. అందుకవి దానిని వెతకడానికి ఇతర దేశాలకు వెళ్ళవలసి వచ్చింది వేడి అరణ్యాలలోవి మనుష్యులు, క్రమక్రమంగా మాంసా హోరం తినటం ప్రారంభించారు ఏదన్నా జంతువు నొకదానిని వేటాడి చంప్పకే, తిరిగీ కొన్నిరోజులదాకొ దాన్నే భువిండేవాళ్ళు అందుకవి ప్రతి రోజూ ఆహార్గాన్వేషణ అఆవసరముందేదికాదు, ఆ పనులూ యీ పనులూ చేయడానికి ఆతవికి అవకాశం ఉందేదికూడా, ఇందుచేత

తన పనిముట్లను అభివృద్ధి చేనుకొనటిండేత మనిషికి జంతువేట సులభసాధ్యమవటం ప్రారంభమైంది. దక్షీణపు వెచ్చనికాగాల్లోనే యిట్లా వేటాడటం జనులు నేర్చుకొంపే ఇక ఉ త్తరానుండే చలి అరణ్యాలవారి సంగతి చెప్పనే అక్క-రవేము. వారికి వేటాడి జంతువుల చంపటం ప్రాణజావసరమైంది లేకుంటే ఆహారమేదీ దొరిశ్రేదేకాదు. మంచూ, వివ రీతమైన చలీ మండు శుపానులూ _ వీవిమూలాన జంతువుల వేటాడటం చొలా కష్టమచ్యేది చఛాలారోజులదాకా మాంనము సరిపోయే పెద్ద మగా లను చంపటం అతను నేర్ముకోవలసి వచ్చింది.

అడవిలో అటునంటి పెద్ద మృగాలు కొన్ని యుంచేవి రెయికా డీరులు మంచులేనిచోట మొలిచే నాచుమొక్కల తివి తిరుగుతూండేవి అడవిపందులు నేలంతా త్రవ్వి చిందరవందర చేసేవి. పీనికంటె పెద్ద మృగాలు అడవి వెలుపలుండే పొదలలో ఎక్కువగా నుండేవి, ఆడవీ దున్నల గుంపులు రంకెలువేస్తూ భూమి కదిలిపోయేటట్లు పరుగె శ్తేవి, మైవానాల్లో. ఏవో కదిలే బ్రహ్మాండ మైనసర్వతాల్లాగా, ఒడలంతా బొచ్చు 'పెటిగిన మాస్టోడన్‌లు సోమరితనంగా విహరించేవి

ఇవన్నీ, మానవువి అడవినుండి బయటకు లాగాయి, వానిని వేటాడుతూ పోయిపోయి, తన్నింతవరకూ పెంచిన అరణ్య ప్రదేశాలకు స్వస్తి చెప్పాడతడు వేటాడుతూ వెళ్ళిన మానవ పొదచిహ్నాలూ, ఆతను వెలిగించిన మంటలగుర్తులూ తాత్కాలికంగా విర్మించుకొన్నగూడెములూ, బయళ్ళలోనూ, లోయల్లోనూ మన కగుపిస్తాయి పూర్వప్పజీవితం _ అడ వుల్లో అదీ యిదీ కోసుకొనీ, త్రన్వీ తిని గడిపిన ద్రితుకు _ పూర్తిగా మారిపోయింది. మనిషి వేటగాడుగా మారాడు,

యుగాంతమూ ౨ నూతనయు * ప్రారంభమూ 608

వేటాడుళూవెళ్ళి అచ్చబచ్చట అప్పటి కప్పుడు గూదెములు నిర్మిందకొనేవారు జనులు. ఆ ద్రచేశాంపస్పటికీ మన కగుపిస్తాయి ఆతను చంపి తినిన జంతువుల యెముకలనుబట్టి ఏమే మృగాల నతడు వేటాడేవాడో తెలుస్తుంది. ఆ ప్రద్నేలలో గుక్టాల వ్రక్కంయెముకలూ, కొమ్ములుతీరిగిన పశువుల కపాలములూ, అడవివపందుల వాడికోరలూ, కుస్పతిప్పలుగా పక్షివున్నాయి. వారెంతోకాలం యీ గూడాల్లో వసించి యుండాలి.

పై నుడివిన యెముకలతోపాటు మామత్‌యేనుగులీ పెద్ద తలలూ, పొడూగ్గా వంప్పతిరిగిన దంతాలూ, పెద్ద _స్తంభాలవంటికాళ్లూ, తిరుగరి రాళ్ళనూదిరి వళ్య్ళూకూడా ఉన్నాయి. ఇట్టి పెద్ద మృగాలను చంపగలిగిన ఆ పురాతనమవిషి చాలా బలశాలిగా, ధైర్యవంతుడుగానూ, వుండి యుండాలి. మామత్‌ ఏనుగుక శేదిరాన్ని ముక్కలుగాకోసి, వానిని ఇంటికి తీసుకువచ్చాడంటేనే ఆతనిదిలం ఎంత గొన్నదో (గ్రహించవచ్చు ఒక్కో కాలు టన్నుకుపైగా బరువుండేది ; తల, సాధారణ మనిషంత ఉండేది,

ఈ రోజుల్లో వేటగాండ్రకు యెన్నెన్నో రకాల ఆయుధాలుంటాయి, కాని, మన పూర్వీకులు ఆంతంత పెద్ద మామర్‌లనూ తమ రాతికత్తుల తోమా, రాతి యీటెలళోనే సంహరించ కలిగారు.

క్రమంగా తన రాతిపనిముట్లను పదువైైనవిగా చేయటం అతను నేర్చాడు. రాతికత్తులను బిండబారినపుడల్లా, సానబెశ్టువాడు. ఏదన్నా పనిముట్టుకని రాతివి చెక్కేటపుడు ఊడివచ్చే చిన్నముక్కలను వృధా చేయకుండా ఇతరపనిముట్లుగా మార్చి యపయోగించేవాడు.

ఆ పూర్వపురోజుల్లో ఇటువంటి రాతిపనిముట్లుతోనే మామత్‌వంటి 'పెద్దమృగాలను మనుష్యులు చంపేవారు. నలుగురూ కలిపి వేటాడేవారు?ః పెద్దమంటలు చేసేవారు, ఇండ్లు కనేవారు. ఈవిధంగా ఒక్కడూ చేయ లేవి పనులను, నలుగురూచేరి చేయటం నేర్చుకొన్నారు. వాళ్ళుపయో గించిన పనిముట్లు చాలా అల్పమైనవయినప్పటికీ, నలుగురూ కలియటం చేత ఎంతెంత పనులైనా చేయగలిగేవారు.

ఇట్లా నలుగురూ కలిసి వివసించే అవసరం వారికి కలుగబిట్లే మానవునిలో, మానుషత్వం [క్రమంగా 'పెజగటం ప్రారంభమైంది. ఒక్క యీబె బదులు ఏయాల్లై ఆరవై యీటెలతోనో పెద్దజంతువులను వేటాచేవారు, ఏపనిచేయాలన్నా అనేకమంది చేరేవాళ్లు కొబట్టి దానిని

[4 మానవ విజయం సాధించడానికి కొన్ని వందల చేతులూ, కాళ్లూ తలలూగల మహా ళదకి వంఠుగై యొక వ్యక్తి ఉంపే ఆతదెంత సులభంగా చేయగలడో, అంత సులభంగానూ పని అయిపోయేది. సంఘజీవి” మారటంచేత వ్యకి యొక్క వ్రత్యేకళ క్రీ ఎన్నో వందల్లరెట్లు బలపడ్డది.

మామత్‌లు అవలీలగా మనిషిని తొండంతో ఎత్తి విసరివేపేటంత "పెద్దవి. వాని కౌళ్ళక్రింద పడితే చీమ నలిగినట్లు నలిగేవాడతడు నలుగురూ చేరబిట్టి అంత పెద్ద మృగాన్నీ స్వాథీనంచేనికోగలిగారు. అది అంత పెద్దదిగా ఉండటమే ఒకవిధంగా దానికి భంగపా మైంది

అందరూ చేరి మామడ్‌ ఉండేచోటి విప్పు అంటించేవారు, ఆ కాంతికి దావి కండ్లు మిరుమిట్ల య్యేవి, దాం శరీరపు పొడవైన ఉన్ని నిప్పు అంటుకొని కాలేది. భయపడి అది యిటూ ఆటూ పరుగెత్తజూచేది, కావి, విప్పు దాని కొకక్కతసప్ప అన్ని ప్రక్కలా కమపించేది. ఆదారినే పరుగెత్రిపోయి, పోయి పెద్ద ఊబిగుంటలో దిగబడేది సరీగ్గా ఇట్లా ఊవిలో దిగబడాలనే జనం యేర్చాటుగా అన్ని ప్రక్కలనుండీ మంటలతో దాన్ని తరిమేవారు

పెద్ద అరుపులు అరుస్తూ ఆ మామత్‌ మొదదోకొలు, తరువాత యింకోకాలూ, యిట్లా ఎత్తి తప్పించుకోవాలని యత్నించేది యత్నించే కొద్దీ ఇంకా దిశబదేది. చివరకు జనమంతా దాన్ని చుట్టవేసేవారు.

దాన్ని వేటాడటం ఒక యెత్తూనూ, బురదనుండి బయటకులాగటం యింకోయెత్తూగా ఉండేది. వాళ్ళు (గ్రామాలు ఎత్తుగా నదీతీరాల నుండేవి, తరుచుగా, వరదనీళ్లు వచ్చినా అట్టే ప్రమాదం ఏమి ఉండేదికాదు. ఆ నీళ్లు శ్రాగి, దాని ఒడ్డునుండే రాళ్ళతో కాపలపిన పనిముట్లు చేసేవారు.

పదునైన రాతికత్తులతో మామత్‌ శరీరాన్ని ముక్కలుగా కోసే వారు అలవాటు పడ్డ ముసలివాళ్లు ఎక్కడ గాటుపెడితే సులభంగా తలా, వేహ్మ ఊడివస్తాయో యువకులకు నేర్చేవారు. లావుపాటి దాని చర్మాన్ని కోసీ సాగే కండరాలను కత్తిరించీ, నరాలవట్లను సడలించీ దాన్ని ముక్కలుగాకోసి, తమ ఏటిఒడ్డు గ్రామావికి తీసుకుపోయేవారు.. ఒక్క కాలును లాగాలంటే కొన్ని డజనులమంది గట్టిగా అరుస్తూ, గల్లంతుగా దాన్ని ఈడ్చుకుపోయేవారు. బ్రహ్మాఎండమైనదావి శిరస్సును ఇట్లా అరుస్తూ లాక్కుపోతూంకే, పేద్ధ కొండచిలువలాగా దానితొండం నేలమీద యీడుస్తూ వచ్చేది,

యుగాంతమూ = నూతనయుగ ప్రారంభమూ (06 తమ (గ్రామాన్ని చేరేటప్పటికి పూూర్రిగా అలసిపోయి, చమటతో

ఒడలంతా తకిసిపోయది ఐశేశేం? ఆంత పెద్ద జంతువుడొరికిందం'పే,

ఎన్నోరోజులుదారా తిరిగి ఆహాఎలంకని వెళకటం అనవసరం. ఆ రోజు

వాళ్ళకి మాంచి పర్వదినం౮ాగా ఉండేది

విజయ౦

మవిషి ఆ రోజుల్లో ఉండే మృగాల్లో కెల్లా పెద్దదాన్ని జయించాడు, ఇంతవరకూ యితర మృగాలచే చంపబడే మనిషి, తానే వావిని చంపే శక్తి సంపాదించాడు. ఇతరమృగాలకు ఆహారమయ్యేవాడు, తానే వావివి తన కాహారంగా ఉపయోగించ నేర్చాడు.

కావలసినంత ఆహారం దొరకటం మూలాన త్వర త్వరగా జన సంఖ్య ఎక్కువ అవటం ప్రారంభమెంది. కొన్ని వందలయేండ్లు గడిచే టప్పటికి జనులు ధూమిపై చాలాచోట్ల అల్లుకుపోయారు.

ఈ విధంగా ఏ విధమైన హద్దూ, బద్దూ లేకుండా పెఅగటం ఒక్క మనిషికే వీలవుతుంది, కొని, యితర మృగాలకు కాదు కుందేలువంటి జంతువేదన్నా మితిమీటి యిట్లా పెరగాలంటే వానికన్నిటికీ తగినంత ఆహారం దొరకటం కష్టం, అవి పచ్చిగరికనూ ఆకూ అలమునూ మాత్రం తింటాయి. మవిషి అట్లాగాక రకరకాల ఆహారంతినటం నేర్చాడు. రెండో ఆటంక మేమిటంపే కుందేళ్లు ఎక్కు వయ్యేకొలదీ, వాని శతృమృగాలు నక్కంలూ, తోడేళ్లూ, దాగా పెబుగుతొయి. మనిషితన శతృమృగాలను ధిక్కరించి జీవించటం నేర్చుకోదిట్రి అతని కటువంటిదాధ లేకపోయింది.

సృష్టిలో యే జంతువుల సంఖ్యన్నా యెంకవరకు పెల్‌గేదీ అవి తినే ఆహారంమీదా, వానినే ఆహారంగా భుజించే యితర మృగాల సంఖ్య మీదా ఆధారమయి వుంటుంది. మితిమీరి షెళగటం అసంభవం. ఆస్ట్రేలి యాలో మొదట్లో కుందేళ్ళుండేవికావు. ఐరోపానుండి కొన్నింటివి తెచ్చారు. త్వరలో అవి కొన్ని కోటాను కోట్లుగా పెటీగాయి. వ్యవసాయ కులకు వానివల్ల కలిగిన నష్టమూ, ఏఎచేయాలో తెలీక మనసుకు ఎక్కిన పిచ్చా యింతింతనరాదు.

చివరకు, ఏదీతోచక, ప్రశ్యేకరక మైన ఒక నక్కంలజాతివి ఐరోపా నుండి, ఆస్ట్రేలియాకు రప్పించారు. అవి, ఎక్కడపడితే ఆక్కడే కను

608 మానవ విజయం పించే ఆ కుందేళ్ళను తివి, బాగా వృద్ధిఅయ్యాయి. కుందేళ్ళ జనాథా తగ్గింది దాంతో.

మనుజుడు రకరకాల పనిముట్లుచేయటం నేర్చాడు. అనేక కొత్త విధాలైన ఆహారం తినటం ఆవల -బింఛాడు కాబిస్టే సృష్టిలో సహజంగా ఉంచే నియమాలను అతిక్రమించి జీవించడానికి సదుపాయం కలిగింది, ఆతవికి. ఇతర జంతువులేవీ పెబుగజాలనఏంత యెక్కువగా ఆడనినంఖ్య 'పెటిగింది. పూర్వం ఒకళ్శిద్దరువసించడావికే ఆహారం సరిపోని ప్రదేశాల్లో చాలామంది జీవించడానికి వీలయింది.

పూర్వం యెంతో కష్టపడి ఆరూ, అలమూ, పండ్లూ దుంపలూ వెతికి తినేవాడు జంతువుల పేవడి వానిమాంసం తినటం నేర్చువోటం చేత, ఆతనికి శాఖాహారం మునుపటంత అవసకమైందికాదు. ప్రతిరోజూ, ఆతను చంపే పెద్ద మృగాలు - మామత్‌ ఖడ్గమృగం, అడవిదున్నలూ, గుద్దాలూ మొదలైనవి - ఎంతో గడ్డినితినేవి ఆ గడ్జిమొక్క సత్ర్తువంతా బాగా దిలిసిన జంతుకండరాల్లోనూ (కొవ్వలోనూ దాచబచేది మాంసా హారం అలవాటుచేనుకోటంచేశ ఎన్నో కొన్నిటన్నుల గక్టీవగైరా శాకాల సత్తువంతా బహు తే౨కగా మనుజునికి దొరికేది,

మంచు తుపానులప్పుడూ, నేలంతా చలికి మంచుగడ్డలు. పేరుకు పోయే రోజుల్లోనూ. వారి బయట ఆహారం దొరకటం చాలా దుర్షభ నుయ్యేది, అటువంటప్పుడు దాచిపెట్టిన మాంసాన్ని తినేవారు.

ఆహారం రాడోయే కరువురోజులకవి దొచుకోటం అలవాటు కాగానే, ఎక్కడపడితే ఆక్కడకు దేశదిమ్మరిగా తిరుగడావికి వీలుందేదికాదు, శాకాహారప్ప రోజుల్లో అట్లాగాక అదెక్కడదొరికకే అక్కడి కంతా వెశ్ళేవారుప్రజ, మామర్‌తలనో, _స్తంభాలలాంటి దావి కొాళ్ళ్గనో యిష్టం వచ్చినట్లు ప్రతిచోటుకూ తీసుకు వెళ్ళడానికి కష్టంకోదా, మరి ?

ఇంకోకౌరణంచేతకూడా మనుజులు దేశదిమ్మరి జీవిశం మార్చుకో వలసీ వచ్చింది, పూర్వమైతే ఏచెట్ల కొమ్మలై నాసరే అకనికి నివాస యోగ్యంగానుండేవి, నేలమీద తిరుగాడే కతృమృగాలనుండి తప్పించు కొటమే అప్పటి ముఖ్య వమస్య కావి, చలి యెక్కువగా పెరిగేకొలదీ వారికీ దాని బాధనుండీ తస్పించుకోవలసిన ఆవసరం కలిగింది, చలి చొర రావి సీవాసాలు వికరంగాకొన్ని తావుల్లో కట్టుకోవలసివచ్చింది, ఇట్లా ఇల్లు కట్టుకోటంచేత, మవిషి ఈన కాళ్ళూ కస్టేసుకొన్నాడు 1 "

యుగాంతమూ = నూతనయిగ ప్రార-భమూ 67 మానవ సృష్టి

దై వనృష్టి అంటాము, లోకమంతా, సాధారణంగా, సహజమైన లోకపరిస్థతులను క్రమంగా మార్చటమూ, నూతన ప్రపంచాన్ని తానే సృష్టించుకోటమూ ప్రారంభించాడు మనిషి

ఏకొండగుపో ఏటవంపుగా ముందుకువంగిన యేకొండపార్శ్య మో ఆతని గృహముగానుండేది చెల్లకొమ్మలూ, తోళ్ళతో పందిరివేసి తానే ప్రత్యేక ఆకాశాన్ని యేర్పర్చుకొన్నాడు ఎఠిడ వానలూ,* మంచూ యీ కొత్త ఆకొశాన్నండివచ్చేవికావు. ఈతన చిన్న నూతన జగర్తులో ర్వారల దు వెబగుకూ, చలికాలంలో వెచ్చదనానికీ ఒక చిన్న సూర్యుని అధిర్టింపజేశాడు

పువాళన గుహల గోడలలో పందిరి అడ్డకజ్ఞలు దూర్చబడిన రంద్రాఐ మనకగుపిస్తాయి. గుహమధ్యనుండే అగ్నిగుండముచుట్టూ యేర్పర్చిన రాళ్లు, నల్లగా కాలినవి, మనం చూడవచ్చు ఈ అగ్నియే ఆతని సూర్యుడూ దీపమూనూ,

రాతిక ర్తులూ, పదున్నైన రాతియాటల ముక్కలూ, కీళ్ళూడిన జంతుయెముకలూ, బొగ్గూ, బూడ్తీదా---యివన్నీ మన్నుతోకలిసి యీ పురాతన గుహల్లో కనుపిస్తాయి. సృష్టిలో ఇవన్నీ సహజంగా ఎప్పుడూ ఇట్లా కలిసి ఒకేచోట దొరకవు యివన్నీ మానవకర చిహ్నములని, విస్సృందేహంగా చెప్పడానికి వీలవుతోంది,

ఈ గుహలు ఇప్పటికీ ఆట్లాగే మొదట్లోలాగా, నిలిచియున్నా యనుకోరాదు, అవన్నీ పూ_రిగా శిదిలమైపోయాయి. కావి పైన నుడివిన వస్తువులు ఆయారోట్ల దొరకటంమూలాన ఆచ్చట, గుహలుండేవని విశద మవుతుంది. మునుపుఉండే గుహ గోడల దాటి యింకా ముందుకు పోతే, అడే వ్రడేశంలో, మన కెట్టి మానవజీవిత చిహ్నాలుగానీ కవిపించవు. బూడ్తివా దొగ్గూ, ఎముకలూ, రాతిపనిముట్లూ, యివేవీ ఉండవు

ఈ విధంగా మానవుడు తానే యొక నూతన (ప్రపంచాన్ని సృష్టించు కొన్నాడు దీవికీ నహజ ప్రకృతికీ క్రమంగా కనువడివి గోడలు అడ్డంగా పెరగటం (ప్రారంభించాయి. తానేర్పర్చుకొన్న యీ వాతావరణంలో విలబడి వెలుపల ప్రపంచమంతా చలికి వణకి మరణిస్తోంటే, దానినుండి తవ్చించుకోగలిగాడుః బ్రతుక గలిగాడు

వె య్యే ౦డ బడి మ.

రాతి సవిముట్లు జనులుచేసి జీవించే పూర్వకాలావికి * రాతియుగం " అని ఆంటాము. ఈ పురాతన పనిముట్లు చాలా దొరికాయి, వానిని వస్తు ప్రదర్శనశాలల్లో ఉంచారు. వానిలో పొడూగ్గా, సన్నగా, మంచి పదును రాయి ఒకటి, యింకేటి పెద్ద ముక్కోణాకారంగా ఉండేరాయి. ఒకటీను మనం చూడవచ్చు రెండో ముక్కోణపురాయి అంచులుకూడా ఎంతో పదునుగానుంటాము ఇంత పెద్ద బరువైన పవిముట్టు నెందుకపయోగిం చేవారో ? మొత్తంమీద రెండింటినీ ఏవైనా, వస్తృవుల నెరిక్రేబందుకూ, కోయడావికీ ఉపయోగించేవారనడానికి ఏమాత్రమూ సంశయంలేదు. ఇంత దిరువైన ముక్టోణ రాతికతత్తితో దేవ్నికో పేవారో ? ఆకోయబడేది వస్తువో, మృగమో ఎంత పెద్దదిగా ఉండేదో ?

ఈ విషయాలు తెళుసుకోవాలం'పే కేవలం కూర్చొని ఊహించే బదులు ఆ పురాతన రొతియుగానికి [ప్రయాణం కట్టటం మంచిది, సాధా రణంగా నవలల్లోనై తే, “రివ శతాబ్దంలో ఒకరోజు సాయంత్రం సింధు నిదీ తీరాన * అనో, “ గోపాలకృష్ణుడు యమునాతీర ప్రదేశాల్లో విహ రించే రోజుల్లో" నో అని వ్రాసి. ఒక్క చిటికలో ఎంతెంత పురాతనపు కాలానిక్షైనా మానసికంగా మనం ప్రయాణం చేయవచ్చు. అప్పటి పరి స్థితుల పూసగ్రుచ్చినట్లు గంధకర్తిలు వర్షిస్తారుకూడా.

ఇడేవిధంగా అంత తేలికగానూ, పురాతనరాతియుగానికి ప్రయాణం చేయటం వీలుకాదు. ఐనా కొంత (ప్రయాసపడి ఈ ప్రయాణం సాగిద్దాం మొట్ట మొదట్లో, ఆంత దీర్చ ప్రయాణానికి కావలసిన వస్తుసామాగ్రిని చేకూర్చుకోవాలి,

మడత డేరా ఒకటి కావారి క్రింద పరచేటందుకు గట్టికాన్వాసు దిట్టా, మడత బెట్టడానికి వీలయే దేరాకజ్డలూ, శ్రాహ్లు కొయ్యగూటాలూ, సుల్తీ యివన్నీ జాగ్రత్తగా వీలైనంత కొద్ది స్తలంలో యిమిడ్చి మూట కట్టుకోవాలి ఎండ తగులకుండా కార్కు. దొరటోపీ ఒకటీ, గొడ్డలీ, నీళ్ల కాడే కెటిర్‌, స్పిరిట్‌తో వెలిగే స్టవ్వు ఒకటీ, గిన్నే చెందా, దిక్నూచి యంత్రం భూలోకపటమూ నీ పెన్టైలోపెట్టుకొని, తుపాకీయొకటి పట్టుకు పోవాలి. రాతియుగానికి వెడితే వేటాడే అవకాళాలెన్నో తప్పకుండా

పెళ్యీండ్ల బడీ (0 కలుగుతాయి. తరువాత దగ్గరగానుండే నముద్రరేవుకు వెళ్ళి స్టీమరు టిక్కెట్టు కొనాలి “ రాతియుగావికిటిక్కెట్టు బాబూ” అంహే నలుగురూ నవ్వుతారు. ఎవడో ర్రైలుస్టేషనుకు వెళ్ళి, “ ఆధయ్యా ః మావూరుకో టిక్కెట్లు యివ్వ మ”న్నాడటః కాబట్టి రాతియుగావికి వెళ్ళిరావడావికి తిరుగుటిక్కెట్టు కొవాలని అడగరాదు మెల్చోరఃా నగరానికి టిక్కెట్టుకావాలని అడి% కొమకో్క్కోవాలి మెల్పోరకా, ఆస్ట్రేలియాలో ఉన్నది. రెండు, మూడు వారాల్లో స్పీమరు నిన్ను ఆస్ట్రేలియాలో దింపు తుంది. ఈ అండంలో యిప్పటికీ రాతియుగపు మనుష్యులు నివసిస్తు న్నారు. పురాతన రాతియుగానికి వెళ్ళటం వీలు కొకపోయినా, రాతియుగ ప్రజలమాదిరి యిస్పటికీ నివసించే ఆస్ట్రేలియా జాతుల చూడడానికి వెళ్ళి సంగతులన్నీ (గ్రహించడానికి యత్నించాలి, నీవు. ఎక్కడచూచినా ఎండిపోయిన బయళ్ళూ, ఎడారీ కనుపిస్తాయి. మధ్యమధ్య దారి కడ్డంగానుండే ముండ్లపొదలూ రక్కిసలూ దాటి ఆస్ట్రేలియను వేటకాండ ప్రదేశాన్ని చేరుతావు నదీతీరాన బారులుదీసిన చెట్లనీడలో వారి గుడిసెలుంటాయి. చెట్లకొమ్మలూ, తోళ్ళతోనూ వాని నిర్మించారు, నలుదెసలా పిల్లలు గల్లంతుగా ఆడుకొంటున్నారు,. స్త్రీలూ, పురుషులూ నేలమీద చతికిలబడి ఏవేవో పనులుచేస్తున్నారు. పొడుగు గడ్డమూ, చెదరి, చిక్కుదకిన తలవెంట్రుకలూ గల మునలివాడొెకడు, పొద్దున్నేచంపిన కంగారూ తోలును ఒలుస్తున్నాడు వాడిచేతిలో ముక్షో జాకారపు రొతికత్తీ యున్నది. ఇది అచ్చంగా పూర్వం రాతియుగపు ప్రజలుపయోగించిన క త్తిలాగానేఉన్నది. ఆతనిప్రక్క నొకన్తీ పొడూగ్గా వదున్రైన సన్నని రాతిక్తికో ఏదో ఆంగీకని తోలునుకోస్తోంది. సరీగ్గా బుట్టివే పొడవైన రారికత్తు లెన్నో ఐరోపాలో పురాతన రాతియుగపు పజలవస్తువులలో మనకగుపిస్తున్నాయి. బలమైన ముక్కోణపు రాతిక త్తి పురుషుల ఆయుధం... దానితో 10చువుల చంపి. దావిచర్మం ఒలిచి, మాంసమును ముక్కలుగాకోస్తారు. ;న్నవి రాతికల్తి, కేవలం ఆడవాళ్లు యింట్లో యువయోగించే పవిముట్టు ఫస్తులకు తోళ్ళనుకోసీ, సన్నగా వారులు చీల్చ్నీ, తోలును పదునుచేసి ఏనుపుగా చేసీ స్త్రీలు రకరకాలుగా దాన్ని ఉపయోగిస్తారు. [0]

10 మానవ వీజయం

ఈ విధంగా ఒకపవిముట్టు ఒకపవికీ, ఇంకొకటి వేరేపనిక్రీ ఏర్ప డటం చూ స్తే, పురుషులు ఒకవిధమైన పనులుచే స్తే, స్త్రీలు ఇంకోవిధమైన పనులు చేసేవారని (గ్రహించవచ్చు. ఏ విధమైన నాగరికతా లేక, కేవలం వేటకాండ్రలాగా జీవించే ఆ పురాతినప్ప రోజుల్లోనే సంఘానికి కొవలసిన పనులు (ప్రజల్లో తగినట్లు ఒక్కొక్కలరికీ విభజింపదడేవని ఇందుమూలాన మనకు విశదమవుతోంది.

పురుష్తులు జంతువుల వెంబడి చి వేటాడి, దిమ్మరేసమయంలో, శ్రీణ ఊరికే, కూర్చొనేవారుకారు వారి వివాసానికి యోగ్యమైనగుడి సెలు నిర్మించేవారు, భూమినుండి దుంవజొాతులు డత్రవ్వ తీసేవారు, భోజన పదా ర్రాలూ, దుస్తులూ మొదలైన వానివిషయం ముందుగానే జాగ్రత్తపడి దాచేవారు.

పురుషులూ, స్త్రీలూ వేర్వేరు పనులు వంచుకొని చేసినశ్లే పడుచు వారి పనులనీ ముసలివారు చేయవలసినపనులనీకూడా విభజించుకొన్నారు, ఆ రోజుల్లో. వెయ్యేం౦డ్ష బడి

ఉం

ఏ పనన్నా చేయగలగాలం టే, మొదట్లో దాన్ని నేర్చుకోవాలి, ఆల వాటు చేసుకోవాలి ఆభ్యసించందే, ఆలవాటు చేసుకోకుండానే, జ్ఞానం పదో కొండమీదనుంచి దిగివస్తుందనుకోకూడదు సాధారణంగా ప్రతి కొత్తవిషయమూ తెలిసిన ఇతరులనుండి నేర్చుకోవాలి, మనమూ చేయ గలగాలంపే

ఒక వర్రంగి ఉన్నాడనుకో అతనికి కావలసిన రంపమూ ఉలీ, స్తుళ్లీ, బరమా అన్నీ అకనే కనిపెట్టాలనుకో. ఇంతేకాక వానినెట్లా ఉపయోగించాలోకూడా వాడే ఊహించి తెలుసుకోవాలని అనుకొందాము. లోకపరిస్థితులు ఇలాగుంపే విజావికి వడ్రంగిజాతి పూ _ర్తిగా నళిస్తుంది, త్వరలో

ఇదేమాదిరి మనం భూగోళళాస్త్రం నేర్చుకోడానికి (పతియొక్కడూ భూమంతా చుట్టూ ప్రయాణంచేసీ కొలందిస్‌మాదిరి తిరిగీ అమెరికొను కనుక్కొనీ, ఆఫ్రికాఖండపు దుర్గమారణ్యాలల్లో వ్రయాణం సాగించ, ఎవరెస్టు శిఖరంపై కెగద్రాకీ, లోకంలోనుండే జలసంధులూ, ఆగ్రాలూ

వెయ్యేండ్ల బడి 7॥ (ప్రత్యక్షంగా తిలకించీ, ప్రతీదీ లెక్క బెట్టి చూడాలంటే మనం వెయ్యేండ్లు బ్రతికినా భూగోళళాన్తం నేర్చుకోలేము.

రోజులు గడిచేకొలదీ, నూతన విషయాలు కవిపెట్టబడుతున్నాయి. కొత్తళక్తులు స్వాధీనమవుశున్నాయ్ని. ఎన్నెన్నో కవీ, వినీ యెజుగన అంశాలు మనకు విదితమపుతున్నాయి. ఇట్లా ఒక్కోక తరం గడిచిపోయే కొలదీ జనులు నేర్చుకోవలసిన విషయాలెన్నో పెజి%పోతున్నాయి.

సుమారు రెండువందల సంవత్సరాలక్రితం వదపహారోయేటికల్లా మనుష్యులు ప్రొఫెసర్లు _ పండితులు అనుకోవచ్చు ౨ అయ్యేవారు, పాశ్చాత్యదేశాల్లో ఈరోజుల్లో అట్లాంటి పప్పేదీ ఉడకదు.

సుమారు పదేళ్లు కష్టపడి చదివితే కావి హైస్కూలు చదువు పూికావటంలేగదు ఈ రోజుల్లో. రానురాను, క్రొత్త శాప్తవరిళోధనలు పెటిగేకొలదీ జనం యింకా దొక్కువ యేండ్లు చదువవలసివస్తుంది, పూర్వం పదహారేండ్త కంతా జనులు ప్రొఫెసర్లు ఆయ్యేవారు! ఇప్పుడో | తలక్రిందయగా తపస్పుచేసినా ఆటువంటిదేదీ వీలుకాదు.

పూర్వం భౌతికళాస్త్రం అని. ఒకే ఒక ళొస్త్రం చదివేవారు, జనం. ఇప్పుడై తే. భూగోళ భౌతికళాస్త్రమూ, నక్షత భౌతికళాస్తమూ అని ఉన్నాయి అదేమాదిరి రసాయన శొప్తం ఒక్కకే ప్రజలు మునుపు నేర్చేవారు. ఇప్పుడు భూగోళరసాయన శాప్తమూ జీవకసాయనళాప్తమూ, వ్యవసాయ రసాయనశాప్తమూ ఆవి ఉన్నాయి. ఈ రోజుల్లో శాస్తసందింధ మైన కొంగ్రొత్త విషయాలు దిహుత్వరగా పె.శిగిపోతున్నాయి

రాతియుగంలో శాస్త్రపరిశోధనలనీ, చదువులనీ ఉండేవికావు మానవుడు కేవలం ఆనేక అనుభవాణు శే కరించుకొనేవాడు. ఈ రోజుల్లో మాదిరి మానవ జీఏతమూ విక్ఞానమూ ళాఖోపకాఖలుగా పెరిగిపోలేదు. ఐనా కొద్దో, గొప్పో ప్రతివాడూ, ఆకాలంలోనూ నేర్చుకోవలసియుండేది,

జంతువుల కౌలిజాడలబట్టి వానివెంబడించటమూ, చర్మం ఒలవ బమూ, వివానయోగ్యమైన కుటీరాలు విర్కించుకోటమూ, రాతికత్తులూ, మూడులు చేయటమూ -- ఇట్టి పనులన్నీచేపే నేర్చరితనం ప్రతివాడికీ కస్పక కావలసివచ్చేది. కావి, యెశ్వడూ పుట్టుకతో టే యిట్టి దాకచక్యాల కోనూ, శక్తులతోమూ పుట్టడు. ప్రతీదీ నేర్చుకోవాలి. అభ్యసించాలి. వభ్యాసంమీదే పవీనాడితవం సాధ్యపడుళుంది.

| మానవ విజయం

జంతువులకూ, మవిషికీ ఉండే ముఖ్యభేదమే యిది. మృగాలు పుస్తేటప్పుడే వాని జీవిశానికి అవసరమయ్యే సమస్త ఆవయవాలతోనూ, అలవాట్ల తోనూ పుట్టుతాయి. తమ తల్లిదండ్రులనుండి వారసత్వంగా వచ్చే శరీరాకారమూ, రంగులమాదిరే, వివిధ పనులు చేయడానికి తగిన అంగాలూ, వాని నుపయోగించగల నేర్చూ, జంతువుల పిల్లలకు వారన త్వంగా వస్తాయి. అడవిపంది దుంపల పెకలించటం నేర్చుకో అక్కర లేదు. అట్లా పెకరించశానికి అనువైన ముజ్రైతోనే అది పుట్టుతుంది. పందికొక్కుకూ, బీవరుకూ వస్తువుల కొటికి, నుసిచేయటం. నేర్చుకో అక్కరలేదు. వావి దంతాలు అటువంటిపనులకు తగినట్లు పుట్టుకతోనే యేర్చాటయియుంటాయి. జంతువులు వివిధ విద్యలు నేర్చుకోడానికి దిడులూ లేవు, వేర్వేరు పనులు చేయడానికి కావలసిన పనిముట్లు ఆమ్మ ఐిడే దుకాణాలూ లేవు సృష్టిలో, మనిషి సంగతి యిట్లాకాదు. మన తల్లి దండ్రులనుండి పవిముట్ల నుపయోగించే నేర్చరితనం మనకు వారస త్వంగా రాదు తన పనిముట్ల తానే చేసుకోవాలి. ఉపాధ్యాయులనుండీ, యితర పెద్దవారినుండీ ఇటువంటి విషయాలన్నీ నేర్చుకోవాలి.

సాధారణంగా చాలామంది దిడిపిల్లలకు లెక్కలన్నా, వ్యాకరణ మన్నా తగవిభయం, జంతుపులమాదిరి వారూ వివిధపనులు చేయగలళక్తు లతో పుట్టాతే ఎంతో బాగుంటుందనీ లెక్కలూ మొదలైనవి నేర్చుకో వలసిన అవసరం ఉండదనీ మనం అనుకోవచ్చు. కానీ యిదంత శ్రేయ స్కంరంకాదు. దిడులు లేకపోతే (ప్రజ, కొత్తవిషయాలు నేర్చుకోరు, క్లొనమూ, నేర్చరితనమూ నిక్జీవమై _స్తంభించిపోతాయి, వావికి పురోభివృద్ధి అనేది లేళమైనా ఉండదు. జంతువులలో మాదిరే పుట్టిన అలవాట్లతో 'పెలీగి నశించటం మాత్రమే, మనకూ చేతవుతుంది.

మన అదృష్టమనుకోవాలి, మనకిట్లా నమ_న్తవిషయాలూ పుట్టుక తోనే ఆలవడకపోవటం, ప్రతీదీ చదవాలి, అభ్యసించాలి. ఒకోోటతరం గడిచేకొలదీ మానవ విజ్ఞానం 'పెటుగుతూ ఉంటుంది, యిందుమూలానే. శమక్రమంగా అజ్ఞానాంధకారం పటావంచలవృతుంది. విజ్ఞానకాంతులు విస్తరిస్తాయి.

ప్రతి బాలుడూ, వాలికాబడికి వెళ్ళి వేర్చుకొనేటళ్లే, మానవజాతి యావత్తూ, క్రొ త్తవిషయాలను ఎప్పుడూ నేర్చుకొంటోంది. ఇంతవరకూ గడచిన వెయ్యేళ్ళ బడియొక్క ఫలితంగా మానవుడు శాస్రక్ఞానాన్నీ,

వెయ్యేండ్ల బడీ 70 కళలనూ, వివిధ వనిముట్లు విర్మించి యపయోగించే కౌశలాన్నీ అభ్య సించగలిగాడు. ఈ విద్యయొక్క ఫలితమే మన ఈ వ్రస్తుత నాగరీకత,

ఈ వేయియేండ్త బడిలో మానవుడు రాతియుగకాలంలో ప్రవే శించాడు అలవాటువడీన ముసలివ్లాల్లూ, పెద్దలూ, చిన్నవారికి జంత్తువేటా, వాని పాదగుర్హుల తెలుసుకోటమూ వేర్చారి. విళ్శబ్దంగా, జంతువులకు తెలియకుండా జరిగి, ప్రాకి వాని సమీపించే చాకచక్యమూ, పద్ధతీ ప్రతి యునకుడూ తన సంఘ పెద్దలనుండి నేర్చుకొనేవాడు

ఈ రోజుల్లోకూడా జంతు వేటకు చాలా నేర్పరితనరీ కావాలి ఐతే పూర్వంమాదిరి ప్రతి వేటకొడూ తనకు కావలసిన ఆయుధాలన్నీ తానే చేసుకో అక్కరలేదు. రాతియగంలో ప్రజ తమకు కావలసిన రాతీ కత్తులూ గదలూ యీజెలూ, అన్నీ వాళ్ళే చేసుకొనేవారు. అందుకనే చిన్నవాళ్ళకు నేర్పడానికి పెద్దవారి కెన్నోవిషయాలుండేవి.

శ్రీలవిషయమూ అంతే గృహకృళ్యాలు నిర్వహించుకోట మేకాక, కశ్రైలనజుపటా, రకరకాల గృహోపయోగకరమైన సామానులు తయారు చేయుటా దిట్టలుకట్టటమూ ఆనేవనులెన్నోవారికి ముఖ్యంగా తెలిసియుండేవి

వతి మురాలోనూ, తమకమ ప్రత్యేక జీవితాల్లో నేర్చిన నూతన విషయాలనూ, ఆఅలవనర్చుకొవిన నేర్చ్పరితనమూ యువకులకూ, యువతు లకూ నేర్పించే పెద్దవాళ్లు, శ్తీ పురుషులుందేవారు. అట్లా నేర్చడానికీ కౌదిట్టి వారికేదో యొకవిధమైన భాష ఉండియుండాలని మనం ఊహించ వచ్చు ఇదిట్లాచేయి, అదట్లాచేయి అవి చేసిచూపించటమూ, చెప్పటమూ జరిగేవి. దీనికంతా భాష లేకపోతే యెట్లా?

జంతువులు, తమపిల్లలకు వానిగోళ్ళ నేవిధంగా ఉపయోగించాలో, పండ్లతో ఎట్లాకొజకాలో నేర్పించవు, కాబస్టే వానికి మాట్లాడే అవసరం ఉండదు. తన పనిని తాను చేయడానికీ, అతను నేర్చినవిషయాలు చిన్న వారికి నేర్చడావికీ, మనిషికి భాష -- అంకే మాట్లాడటం, అవసరమైంది, మానవుడు మాట్లాడటం నేర్చాడు

రాతియుగపు జనులు ఎట్లా మాట్లాడేవారో ॥ పూర్వకాలానికి ద్వితీయ (ప్రయాణం

మళ్ళీ యింకోసారి పురాతన రోజులకు వపయాణం చేసివద్దాం, ఈ సారి, మునుపటంత యెక్కువ సామగ్రి తీసుకుపోనక్కరలేదు, ఓడ

74 మానవ విజయం లెక్క యెచ్చటికీ పోవలసిన అవసరమూలేమ, ఉన్నచోటే కూర్చుండి యీ ప్రయాణం సాగించగలము.

ఈ రోజుల్లో రేడియో అంపే తెలయనివాళ్లు లేరు, దాన్నిక్రిస్పుతే న్యూయార్కునుండి, పారిస్‌, పారిసనుండి మాస్తో= మాస్కోటనుండి బొంబాయికీ, ఒక్క నిమిషంలో వెళ్ళవచ్చు. * టెలివిషకా" యంత్రం మనదగ్గరుంపే, ఆ దూరప్రదేశాల్లో జరిగేవి వినటమే కాఠ, పర్వతాల కవతల (ప్రక్కా, సముద్రాల దూరప్పతీరాల్లో జనులే యే పనులుచేస్తున్నారో చక్కగా, బహు స్పష్టంగా చూడగలం,

ఇట్టి సదుపాయాలన్నీ ఉన్నాకూడా, ఎన్నో ఏండ్ష క్రితం జీవించిన మనుష్యుల మాటలు వినాలంపే మనకు వీలవుతుందా? ఈ యంత్రాల మూలాన దూరాన్ని జయించిన స్లే, కొలమునుకూడా ఆతిక్రమించడావికి ఉపాయమేదన్నా ఉన్నదా అని ఆలోచి స్తే అట్టిదేదీవీలపడదని తెలుస్తుంది.

మాట్లాడే చలనచిర్రాలు _ టాకీలు _ ఉపకరిస్తాయా అవి ఆలో చిద్దాం ఈ టాకీలు. తెరమీద ప్రస్తుతకాలంలో జరిగే విషయాలేకాక, పూర్వపు విషయాలెన్నో చూపిస్తాయి. అయినప్పటికీ 1827 సంవత్సరావికి పూర్వం ఛలనచిత్రాలూ, ఇంకాకవి పెట్టబడలేదు. టాకీలకుపూర్వం జరిగిన విషయాలు చూపే చలనచిత్రాలు, మూకీలు. అవి జనులేయే విషయాలు మాట్లాడారో మనకు చెప్పలేవు కౌబిట్టి యీ టాకీలూ, మూకీఎకూడా యెందుకు లాభించవు, మన కార్యసాధనకు

సర్తి ఇక (గ్రామఫోనుసంగతిచూద్దాం. మాటలూ, పాటలూ బహు చక్కగా దీంట్లో అచ్చు. గుద్దబడుతాయి. మనిషిని చూడడానికి వీలు కాకున్నా, వాని భాష ఎంతో చక్కగా వినబడుకుందిగా ? ఐనా, 877 సంవత్సరానికి పూర్వం (గ్రామఫోనులనే యంతశ్రాలులేవు అప్పటికింకా ఆవి కని పెట్టబడలేదు.

(గ్రామఫోనులకు ముందు,జనులెట్లా మాట్లాడేవారో మనం వినటం దుర్లభం. వారి భాషను తెలుసుకోవాలంపే (గ్రంధాలూ, పుస్తుకాలూ ఆధారంచేసుకోవాలి. ఫొటోగ్రాపులూ, (వ్రాతగంథాలూ చూస్తే, పూర్వపు జనుల భావాలూ, ఆలోచనలూ కొంతవరకూ తెలుస్తాయి.

సాధారణంగా మన అందరి యిండ్లలో మన పూర్వీకుల ఫొటో లేన్నో ఉంటాయి. గోడపొడూగునా ఉండే పటాలనుండి మన లౌత ముశ్రాతలూ, ముత్తవ్వలూ మనలని చూస్తూఉంటారు,. వాళ్ళ విచిత్ర

వెయ్యేండ్ల బడీ శ్రి దుస్తులూ, వారుపయోగించిన సామాగ్రి కొద్దో, గొప్పో వారి పురాతన జీవితాలని మనకు తెలుపుతాయి.

అదిగో ః కెమేరావంక భయంగా తన చక్కని నల్లటి నేశ్రాలు శెరిచిచూస్తూ. నవనవలాడే బాల్యస్తాందర్యంతో, బంగారు గజ్జల మొల శ్రాడూ, మెడలో ప్పలిగోళ్లూ వేసుకొన్న ఆ పనిపాన మన తొతగారట | ఇంకా కొంచెందూరంగా కుడ్తి'ప్రక్కనుండే యింకో వటంచూడు.. అందు లోవి మనిషికి పాతికేదృంటాయి. తెల్లని మల్లు తలపాగ్యా రీవిగా పైకి (తిప్పిన మీనాలూ, మెడనుండి క్రిందిదాకా గుండీలున్న 'ఆల్నాకొ నల్ల కోటూ, కుడిచేతి ఐవమ్యవ్రేళ్ళ్గకూ రివ్వల ఉంగరాలూ, వెండిపన్ను తొడిగిన చేతికల్దా ఎవరొతెలుసా ? టక్రొత్తపెండ్లి కొడుకు, మన తాతగారే। ఆయన ప్రక్కగా పది పండైండేళ్ళుకూడా నిండవి బాలిక, బనారసుచీరా, మొగింపూవుల వాలుజడా నుదుట పెండ్లి బొట్టూ జూకాలూ, అడ్డవాసా, కాసుల పేరూ, గజ్జల ఒడ్దాణం పెట్టుకొని నిలుచున్నది చూడు, లేడిపిల్ల లాగొ భయపడుతూ, తన భర్త కూర్చున్న కుర్చీమీద తొకీ శాకనట్లు తన చేయి అవించి, ఆయనకు వీలైనంతదూరంగా ఒదిగి, ఒదిగి నిలు చున్నది పాపం ।

ఇదిగో, యింకోపటం, దీన్నిచూడ్డాం, ఇదంతా యేదో అట్టహో సంగాఉంది కళ్యాణమండపంలాగా దండలూ తోరణాలూ, కాళ్యీరో కాలువలు కప్పు?ొవి, కుండలాలు ధరించిన బ్రాహ్మలూ, కలకలలాడే నవ్వుముభాలతో మంచి చీరలూ నగలూ పెట్టుకొన్న స్త్రీలూ, ఆరటివండ్లు ఒలిచితింటూ నవ్వే బాలబా౦కలూ, ఎంతో మంగళకరంగా, శోభాయ మానంగా ఉన్నదీ దృశ్యం. అందరిమధ్యా. ఒక ముసాలితాతగారూ, తలంతా నెరసిపోయి మడత పెట్టిన మొగిరిరేపతో అలంకరించిన చెంప కొప్పుకో నవ్వుతూ మన అవ్వా కూర్చున్నారు ఇది మన తాతగారి షష్టి ప్పూర్తి ఫొటోగ్రాపు

ఈవిదంగా మానవజీవితం కండ కుగట్టినట్లు ఫొటోలమూలాన మనకు విశదమవుతుంది

మన తాత ముత్రాతలకాలందాటి యింకొనాలుగ్రై దుతరాలు వెనుకకు వెడితే అప్పటి ఫొటోలు మరీ విచిత్రంగా ఉంటాయి. ఏవో చెక్కడపు విగ్రహాల్లాగా, ముఖంలో యేవిధమైన కళా, భావస్ఫురణా లేకుండా వుంటాయి. ఎవరిదన్నా ఫొటోతీయాలం పే, ఆ వ్యక్తిని కదలకురడా,

76 మానవ విజయం పిట్రంగా విగ్రహంలాగా ఎ త్తుపాటి కుర్చీలో ఎంతో సేపు కూర్చోవెక్తేవారు. నేలకు కాళ్ళానకా, ప్రస్ఫుటంగా కనుపించాలిని ప్రతివేలూ, ఆరచేతులవి, తెరచిపెట్టి కాళ్ళమీద పరచీ వింతగా, జాలిగొల్పుతూ కనుపిస్తారు. ఈరోజుల్లోనై తే ఎంతత్వరగా చలించేవ స్తువునైనా చిటికలో ఫొటోతీయ గలము పందెప్ప గుద్దాల పరుగులూ, సముద్రజలంలో కోనుకుపోయే ఓడలగమనమూ, తుపొకిగుండ్డ వాయువేగ ప్రయాణమూ, యిట్టివన్నీ పొటోలుతీస్తారు, యారో జుల్లో

838 _ యీ సంవత్సరానికి పూర్వం ఫొటోగ్రాపులే లేవు, అంతకు పూర్వపు విషయాలు తెలుసుకోడానికి తదితర అంశాలమీద ఆధారపడాలి. పుస్తుక భాండాగారాల్లోనూ, పురాతన చిత్రకారుల చిత్రా ల్లోనూ, ప్రాచీనగ్రంథాల్లోనూ అట్టి విషయాలకు వెతకులాడాలి,

ఈ విధంగా వందలకొలదీ ఏండ్లు గడచిపోతాయి. 1456 సంవత్స రానికిమ.౦దు అచ్చుప్పస్తుకాలనేవిలేవు జనులు తమ ఈక కలాలతోనూ, గంటాలుపయోగించి కాగితాలమీదా, తాటాకలమీదా వ్రాసేవారు క్రమంగా వీనివి పరిశీలించి గతించిన రోజుల విచిత్రవిషయాలు అవగాహనం చేసు కోవాలి ఇట్టి లిలితగంథాలకుపూర్వం దేవాలయాలగోడలమీదా, న్టూపోల ప్రాకారాలపొడుగునా చెక్కినఆఅక్షరాలూ, బొమృలూ మన కాధారమౌతాయి,

ఇట్లా క్రమంగా జరిగిపోయిన తరాల విషయాలు (గ్రహిస్తూ, వెను కళకుపోగా, పోగా చిట్టచివరకు వ్రాతఅనేది పూర్తిగా అదృశ్యమవుతుంది. పురాతన జనుల కంఠస్వరం క్షీణించి, హీనమై, తుదకు ప్పూర్తిగా విను పడకుండా పోతుంది

ఐకే, ఆ కాలానికిముందు సంగతేమిటో ?

అది తెలుసుకోవాలంటే పురాతన గుహల నేలను (త్రవ్వాలి ; పూర్వీకుల పనిముట్లు పరీక్షించాలి, శిధిల భవనాలా, దేవాలయాలారాళ్లూ రప్పలూ గమవించాలి, ఎస్పుడో ఆరిపోయిన ఆనగ్నిగుండాల బూడిద ప్రోవులలో వెతకులాడాలి వీటిమూలాన పూర్వకాలపు మనుష్యు లెట్లా జీవించారో కొంతవరక్సైనా గ్రహించ వీలవుతుంది,

వారెట్టిభాష మాట్లాడేవారో పై పరిశీలనల మూలంగా యేదన్నా లపాంచడానికి వీలవుతుందేమో ఆలోచించుదాము

వెయ్యేండ్ల బడీ 71 మాటలులేని భాష:

పురాతన గుహల్లోనూ, మనుజుడు జంతు వేటకాడుగా నుండే రోజుల్లో అతను వసించిన కొండచరియల ప్రాంతాలల్లోనూ ఆళవి జీవిక సందిందమైన కొన్నివిషయాలు తెలిపే ఆనవాళ్ళగుపీస్తాయి. పిళకొంత్రో పస్‌ మనిషినుండి కొన్నివేల ఏండ్లు అప్పటికే గడచిపోయాయి ఆరోజుల్లో వసించిన మానవు డెట్టివాడో ఆలోచించిదూడాలి,

మొదట్లోనే ఇకంతా యెవర్నిగులించి (వ్రాస్తున్లామో, ఆతనికి ఫలానా పేని చెప్పటం వీలుకాదనివిశదపర్చాము (ప్రకరణ, (ప్రకరణావికీ ఆతనిపేరు మారుతూఉంటుంది మనము ఇప్పుడు చర్చించేకాలపు మానవు నకు కొప్తజ్ఞులు * వియాండ ర్తల్‌ మనుజుడ ”వి పేకు పెట్టారు బొచ్చు యేనుగులు వసించే రోజుల్లో జీవించిన మానవులయొక్క కపాలములు “* వియాండ ర్హల్‌ *" లోయలో మనకగుపించాయి. ఇందుకనే యీ పేరు పెట్టారు. శాస్రకారులతనికి ఆతనికి పూర్వపు మనుజులతో పోలిస్తే, వియాండ్నర్హర్‌ మనిషి వెన్నెముక నిట్రముగా మారినట్లూ, చేతులు పూర్వం కన్న స్వాధీనంగావంగేటట్లూ, ముఖంలో మానవాకారం పొడసూ పేటట్టూ గోచరమవుతుంది.

ఏదన్నా నవల చదివితే, దావిలోవచ్చే ముఖ్యపాతయైన వ్య క్రినీ గులించి యెన్నెన్నో వర్షనలుంటాయి శరీరం నిమ్మపండు ఛాయా, కోలముఖం, పొడవైన నాసిక, ఆకర్ణాంతములైన విశాల నేత్రద్వయం, పట్టుదలను చూసే బలమైన క్రింది దవుడా, ఆజానబాహువులూ-ఈ రీతిగా వర్ణించేస్తాడు (గ్రంథకర్త.

ఈ (గ్రంధంలో, మననంగతి ఇట్లాకాదు అట్టి వర్ణనలన్నింటికన్నా ముఖ్యమైన దొక్కవిషయం మనకుకావాలి. ఆతవినేక్రాలనుండి వెలువడే కరుణారస దృక్కులకన్నా, వీణతంతులు మీటినట్లుండు కంరన్వరము కన్నా, ఆ వ్యక్తియొక్క మెదడెంత పెద్దతో తెలుసుకోటం మన కెక్కువ అవమరం. ళం ౧ లా

పితకాంత్రోవసు మానవుని కపొలముకన్న, వియాండర్తలువి కపాలము పెద్దదనేది విర్వివాదాంశం, శాస్త్రజ్ఞులు జాగ్రతగా ఆయా కపాలముల కొలిచి దీన్ని విర్ణయించారు.

[10]

ఖ్య మానవ విజయం

వియాండ ర్తర్‌ మానవుని కాలానికి ముందు జరిగిన ేలకొలడి యేండ్ల శిక్షణా దీన్నిబట్టి ఊరికే పోలేదని తెలస్తోంది. మనిషంతా అందులోనూ ముఖ్యంగా ఆతని తలా చేతులూ మార్చుచెందాయి అలో చనలకు తలా, కార్యసాధనకు చేరులూ జోడించుకొంటూ ముందంజ వేసాయి యీ మార్చులో

రాతి గొడ్డలితో, ఏరూపమూలేని రాళ్ళను చెక్కేటప్పుడు తనకు శెలియకుండానే తాను మారటం మొదలుపెట్టాడు మనిషి. ఆతని చేతి వేప్ల పూర్వంకన్న ఎక్కువ స్వాధీనమయ్యాయి. సున్నితంగా పట్టు కోటం అలవర్చుకోగలిగాయి. వివిధపనులా చేసేకొలదీ మెదడుకూడా వృద్ధికాజొచ్చింది

నియాండర్తర్‌ మనుజుని చూసీ చూడటంతోనే అతను కోతి కాదవి తోచుతుంది కొన్నివిషయాల్లో మర్కటచిహ్నాలు పూల్తిగా నశిం చక పోయినప్పటికీ వెనుకకు తోసుకుపోయే నుదురూ, గుబురైన కను బొమలూ ఎత్తుగా వెలుపలకగుపిస్తూ పెలీగినపండ్లూ వానరసంపర్కాన్ని చెప్పక చెబుతూంటాయి. మన మన్నట్లు నుదురనేదే అతనికిలేదు గడ్డపు యెముక అంటే ఆతవికి బేదనేచెప్పాలి మన మెదడులోనుండే కొన్ని భాగాలు అతవి మెదడులో ఇంకా పొడచూపలేదు. క్రిందిదవుడ ఎముక వెలుగక, గడ్డమనేదేలేనందుచేత మాట్లాడటం అతనికి సాధ్యపదేదికాదు.

ఈరోజుల్లోకూడా అప్పుడప్పుడు యిట్లా నుదురూ, గడ్డమూలేక సారకాయతలలున్న మనుజులచ్చటచ్చట పుట్టుతారు. వాళ్ళని నీవు చూచే యుండవచ్చు. వారికి మన మాదిరి ఆలోచించటమూ మాట్లాడటమూ వీలుకొవు

కాని నలుగురూ కలిసి జీవించటంచేతా వివిధమైన పనులు చేయటంమూలానా, నియాండర్రల్‌వ్య క్రికి మాట్లాడే అవసరం తప్పింది కాదు. తవ నుదురూ, గడ్డమయెముకొ పెటిగేదాకా అతను మాట్లాడక, కూర్చువియుం టే, జీవితరధం ముందుకుసాగేదెట్లా ? ఎన్నివేలమేండ్ల కో గాని అట్టి మార్పులు, శారీరకంగా, కలుగలేవాయె, మరి.

మాట్లాడలేకపోయినా తన తలలోని ఆలోచనలను యితరులకు విశదసర్నడానికి, అతను నేర్చాడు. "మాట్లాడే ఒక్క ఆంగం, నాలుక దిదులు, తన యుద్దేశాలను యావత్తు ళరీరంతోనూ ఇతరులకు తెలి పేవాడు,

వెయ్యేండ్ష బడీ 70 ముఖకండరాలూ, భుజాలూ, కావా, మఠీ ముఖ్యంగా చేతులూ ఆతవి భావాలను యితరులకు వ్య క్రపరిచేవి,

ఇట్లా అంఘే, “* ఇదేమిటి, అర్ధంలేని వాతః” అని పీకనుపి స్తుంది,కాదూ ? కొని నిజానికి దీవిలో అర్హంలేక పోలేదు, చూడు :నీ వెప్పు రైనా కుక్కను పెంచితే ఆది తన భావాల నెట్లా తెలుపుతుదో [గ్రహించి యుంటావు నీతో యేదన్నా చెప్పాలనుకొంకే తన కండ్లు పప్పగించి సీవంకచూన్తుంది. దాని తిడిముక్కు నీ కాళ్ళకు పూస్తుంది. నీ ఒడిలో తన ముందుకాళ్ళె ్రిపెట్టి, తోకాడిస్తూ, శరీరమంతా ఆ త్రశితోకదుల్చుళూ, తమాషాగా అరుస్తుందీ నోటిమాటలు దానికి రావు కాబప్టే శన యావత్తు శరీరంతోనూ తన ఊద్దేశాన్ని సీకు తెలుపుకుంది ముక్కు మొననుంది, తోకచివరవరకూ అది నీతో భాషిస్తుంది, కాదూ ?

ఇదేమాదిరిగా, తన ఉద్దేశాలను మన పూర్వీకుడూ యితరులకు తెచిపేవాడు. మాటిలునేర్చిన నాలుకబదులు, భావముల స్ఫురింపడే సే చేతి ఉిప్పుడులూ, ముఖమందలి మార్పులూ, ఆఅతడుపయోగించేవాడు మన దేశపు భరతనాట్యంలో, కూచిపూడివారి భాగవత ప్రదర్శనాలల్లోనూ ఒక్కొక ముద్రను చేతితోపట్టి ఎంతెంత గంభఛీరభావాలనూ చటుక్కున ప్రజకు న్ఫురింపడేస్తారో వీకు తెలుసువనుకొంటాను,

పురాతన మనిషి ఏదన్నా “నజకు” ఆనే బదులు, చేతులతో వలిశే టట్లు నటించి చూపేవాడు. అరచేతులెెత్తి ముందుకుజాపి * ఇమ్ము” ఆవి అడిగేవాడు ఇట్టి పనులు చేసేటప్పుడు యింకా మాటలనేర్వని ఆతని కంరకండరాలూ, నాలుకొ, ఆయాపరిస్థితుల కనుగుణ్యమైన శద్దం చేసేవి. కోపంతో. గర్జించేవాడు,. బాధతో మూలిగేవాడు, పెద్దకేక వేసి ఎవరినన్నా పిలిచేవాడు, తనమాటలులేని భాష గమనించమవి.

ఇదంతా మన కెట్లా తేలుసునా అనే సందేహం నీకు కలుగవచ్చు. ప్రతి రాతిపనిముట్టూ, ఆయుధమూ ఆతని చేతుల న్వైవుణ్యాన్ని వ్య కక్రీక రిస్తాయేగావి, మాటలులేని భాషను మనకు తెలుపవుగా ? దీని కొక్కళే సమాధానమున్నది. మన మంతా యీ పూర్వీకుని సంతతివారమే కాబట్టి, వానినుండి మనకు కొన్ని కొన్ని అలవాట్లూ, చేష్టలూ సాంప్రదాయకంగా వచ్చాయి. వీనిమూలంగానే పై నుడివిన విషయాలు మనకు (గ్రాహ్య మవుతాయి,

80 మానవ విజయం మూగభాష

మూగవాళ్ళు మాట్లాడలేరు. ఐనా వారిమనసులో ఉండే వుడ్దేశా లనూ భావాలనూ చేతులూ, కొట్ల, ముఖమందలి మార్చుల సహాయం చేతా ఇతరులకు తెలియబర్చగలరు, ' గుజ్జాన్ని తోలేటట్లు చేతులతో కశ్లైం పట్టుకొని సటించి జట్కా-బండీ అవి తెలియబరుస్తారు, కౌళ్ళతో సైకిలు త్రొక్యినట్లు నటించి, చేతులతో హోండిలు పట్టుకొన్నట్లు విళదీకరిస్తారు. తన్షివిడ్తను పాలిస్తూ లాలించేటట్లు చూపి పసిపాప విషయమని చెప్పగలరు.

ఇట్లాగే భరతనాట్యంలో (ప్రేమా, కోపమూ, విరాగమూ, ఈర్ష్యా, కలహమూ మొదలైనవానిని భావగర్భితమైన ముద్రలద్వారా ఒక్కవిమి షంలో తెలుపగలరు. కూచిపూడి భాగవతుల దశావతార (పదర్శనమూ, నర్హకుల గాలిపటం యెగుణవెయటమూ, పాములాడిదృశ్యమూ, వేటకావి బాణం తగిలి తపించి తల్లడిల్లే లేడిబాధా, యివన్నీ యెట్టిభాషా లేకుండానే మనకు తేటతెల్లమవుతాయి.

కొదిట్టి భాషకు మాటలే అఆవసరమనుకోటం మన ప్రస్తుతపు టల వాటుపై అధారపడి ఉన్నదని [గహించాలి.

కొన్నేండ్ల క్రితం * నెజ్‌పర్పెస్‌ * జాతికి చెందిన ఒక అమెరికా ఎజ్జ యిండియను ఐరోపాకు వచ్చాడు సాధారణంగా పుస్తుకాల్లోనూ, సినీమాల్లోమా చూచే ఎజ్జి యిండియనులమాదిరి ఆతను లేడు. నెత్తిన పక్షి యాకల తురాయిటోపీ, మోకాళ్ళవరకూ చర్మపు మేజోళ్లూ ఆతను ధరించలేదు. ఐరోపియనులమాదిరే దుస్తులధరించాడు ఆతనికి ఆంగ్లమే కాక, వారి ఎజ్జ ఇండియను భాషకూడా వచ్చు మాట్లాడడానికి.

ఈ రెండుభాషలే కాక అతనికి ఇంకొక, మూడోభాష కూడా తెలుసు, అనాదినుండీ వారి తెగవారు మాట్లాడే యొక ్రత్యేకభాసే, యీ మూడోభాష. ఇదెంతో పురాతనమైన భాష. దాన్ని నేర్చుకోను ద్రిహాండమైనవ్యాకరణసూత్రాబు ఆనవసరం విభక్తులూ, సర్వనామాలూ, వగైరా లక్కరలేధు యీ భాష నేర్చుకోవాలంటే ఇక దావి ఉచ్చారణో ఆది విహు సులభం; యెందుకంళే ఆ భాషను ఉచ్చరించటమే అనవ సరం. ఆది మాట్లాడే భాషకొదు ; * అభినయభాష ” అని దాన్ని అనాలి

ఆ భాషయొక్క నిఘంటువు వ్రాయాలంటే, ఎట్టుండేదీ, మచ్చుకు యుచ్చట కొద్దిగా సూచిస్తాము ;

వెద్యేండ్ల బడి 61

ఏల్లు ---యెడమచేయి ముందుకు జాపి కుడిచేత్తో బలంగా వింటి (ౌటిని లాగినట్లు

విగ్‌వామ్‌ .-_- ( ఎబ్జి ఇండియనులడేరా ) రెండుచేతుల వేళ్ళనూ జాపి మొనలచేర్చి కుడియెడ మలకు స్లోపుగా నుంచుట

తెల్లవాడు ---కుక్తి జరచేతినీ ముఖముముందు అడ్డముగా దొరటోపీ అంచుమాదిరి పెట్టుట

తోడేలు ---రెండుటవ్రేళ్ళను తిన్నగా యెదురుగా, తోడేలు చెవుల మాదిరి జాచుట క

కుందేలు ---పైమాదిరి వ్రేచ్ళుజాపి, రెండవ పిడికిటిని వంపుగా ళ్ళ వెనుక, కుందేలు వీపుమాదిరుంచుట.

చేప _-ఆరచేతిని జాస్‌, టోర్షించి వేళ్ళను కుడి యెడమలకు చేపతోకమాదిరి కొట్టుతూ ముందుకు జరుపుట

కప్ప :----చేతివ్రేళ్ళను మడిచి బల్లపై బోర్లించి కవ్చగంతుల నూదిరి చేతిని ఎగురవేస్తూ ముందుకు జరుపుట,

మేఘాలు _రెండు పిడికిళ్ళను ఎత్తుగా తలమైనుంచుటి.

వాన .---పిడికిళ్ళనువిప్పి ఒక్కసారి చేతుల నెత్తిమీదకుదింపుట.

నక్షత్రము --రెండు(వేళ్ళను ఎత్తుగా నెెత్తిపైనుంచి చేర్చుతూ తెరచుతూ, చేర్చుట, నక్షత్రం మిణుక్‌ మిణుక్‌మని మెజసినట్లు.

ఇదీ, యీ విచిత్రభాష" ప్రతిదీ యొక బొమ్మ ఏ ప్రతి బొమ్మనూ చేతులతో గాలిలో చిత్రించాలి, ఈ భాషలో. పూర్వపు ఎజ్జ ఇండియనులు సఠీగా యీ భాషనే, ఇట్లాగే, ఉపయోగించకపోయినా, చాలవరకు రెంటికీ సొమ్యమున్నదనే చెప్పాలి. ఇస్పటికీ మనలో ఇటువంటి ఆభినయపదాలు యెన్నో వాడుకలో ఉన్నాయి ఉదాహరణంగా

మోటారుకారు చేతులను గుండ్రంగా చక్రాలమాదిరి తిన్పటం. కారునునడ్‌ పే చక్రమును త్రిస్పుతున్నట్లు అభినయించటం.

ర్రైలుబండి :---చక్రాలు తిరిగేటట్లు చేతులు త్రిప్పుళూ, వానీవి ముందువెనుకలకు జరపటమూ, ఇంజనుపొగ వచ్చేటట్లు నోటితో * ఛక్‌, ఛక్‌ * అనటమూ.

“= బాను * అనాలంటే సాధారణంగా తలను పైకీ, క్రిందకూ ఊగి ప్త్రాము. “* అక్కడ” అనాలంపే (వేలితో దూరంగా చూపసిస్తాము. యీ (వేలుకు * చూపవ్పుడు(వేల ” నే ప్రత్యేకనామంకూడా వాడుకలోవున్నది.

8 మానవ విజయం

ఇకరులను చూడగానే * నమ స్తే” అని నోటితో అనకుండా దజ్జం "పెట్టుతాము కోసంవ స్తే ఒకవేలు పైకెత్తి ఆడిస్తూ. ముఖంలో రొద్రం చూపిస్తాము. (ప్రేమాతిశయాన్ని చూపడానికి ఎదుటి మనిషియొక్క చెంపలను మన చేతులతో తాకి మన_ చెంపల కద్దుకొంటాము ముద్దు పపెట్టుకొంటా ఎ. ఈవిధంగా మౌటలులేని భాషను ప్రతిదినమూ మనం వాడుతూనే యున్నాము

ఓడలలోవివారు ఏదన్నా విషయాలు తీరంమీదివారికో, ఇంకో ఓడలోని జనులకో తెలుపాలంటే జండాల నాడించి చెబుతారు. సముద్ర బలపు హోరూ, యేకే ఫిరంగుల శబ్దములూ చెవుల గింగురుమవిప్‌ స్తున్నా, మనపెదవులై న కదల్పక ఎంత దూరపు జనులకోనై నా సంభాషించడానికి యీ అభినయభాషయొక్క_ ప్రయోజనం అతీక మైంది

బడిలో పంతులు పారం చెప్పేటప్పుడు ఏదన్నా (ప్రశ్న అడగా లంపే, నీ చేయి యెత్తుకావు దాన్నిచూచి ఆయన నిన్ను * ఏమిటని ప్రశ్నిస్తాడు. దీవిటదులు, సందేహం కలిగిన ప్రతివాడూ ఉపాధ్యాయుని పిలవాలంపే యెంత గల్లంతు ఆవుతుందో ? ఈవిధంగా అభినయభాష యిుప్పటికే, మాట్లాడేశ క్రి మనుష్యులు సంపాదించినా, కొద్దో, గొప్పో విలిచియుంది, మనలో.

తుర్కీ, ఆర్మీవియా దేశాల్లో స్త్రీలు మాట్లాడరాదనే ఆచారం యుండేది అందుకని నంజ్ఞలద్వారానే వారు సంభాషించేవారు, మొన్న మొన్నటిదాకా, సిరియాలోకూడా యిట్టి సంజ్ఞలభా షే వాడుకలో నుండేది.

పర్షియాదేశప్ప రాజు, "షా" తో మాట్లాడడానికి అతని బానిస వారు సంజ్ఞలే వాడేవారు నోటిమాట నిషేవము, తమ పై అధికారులతో. ఇట్టి వాడుకలుండే దేశాలు కొన్ని యిప్పటికీ యున్నాయి. మెదడూ -- ఆలోచనా -

అరణ్యంలోవి ప్రతిమృగమూ బహు జాగ్రత్తగా రకరకాల శబ్దా లనూ, వాసనలనూ గమవిస్తూఉంటుంది. పొదల్లో గలగలా, చెట్ల మూనులపై రాపిడిశబ్దమూ యివి వినబడగానే త్వరగా పారిపోయి దాక్కొాంంటాయి. ॥

ఉరుములళద్దం, మెలుపులూ,చెట్ల(మ్రానుల ఆకులు గలగలాళబ్టించ టమూం ప్రతిజీవీఎగిరీ పరుగె త్రీ తనగూటిలోనూ,గుహలోనూదాక్షాంటుంది.

వెయ్యేండ్ల దిడీ [్రే

కక్కాగొడుగులూ, కుళ్ళే ఆకూ, అలాలవాసనలతో యేదోయొక కొత్త వాసన వెంటనే శన ముస్రైతో పసిపడుతూ, చెత్తను పెకలించి, అడూగునయున్న ఫురుగునో, యొలుకనో భకీంచేయత్నం చేస్తుంది, వేలపై తిరుగాడే జీవి |

మృగాలమాదికే మానవుడూ ప్రతిశద్దాన్నీ. ఆకుల గలగలనూ, నీటి పారుదల ధ్వవినీ నడచిపోయిన జంతువుల కాలిజాడలనూ, వావి వాసనలనూ జా(గ్ర_త్తగా గమనించేవాడు. ఇవేకాక తవన్నూదిరే సంచరించే యితర మనుష్యుల అనవాళ్ళనూ, వారి సంజ్ఞలనూ ఆతను తెలుసుకోటం ఆలవర్చుకొన్నాడు.

అడవిలో వేటకై బయలుదేరిన జనులలో మొదటివా డొక లేడిని చూస్తాడు, తిన చేతులతో వెనుకవచ్చే వారికి సంజ్ఞదేస్తాడు. వెంటనే వారంచా ఎన్సైదుట లేడికనుబడినదా అన్నట్లు తమ బాణాల నెక్కు-బెట్టి పరుగిడివస్తాయి. కౌలిజాడలు కవిపెట్టీ పొదల్లో కొరికబడిన ఆకు ఆలాల చూచీ దూరాన గడ్డి గుబుర్లలోవి శద్దాలనువినీ తన సహచరులకు సంజ్ఞ చేసి హెచ్చరించటం అలవాటు చేబుకొన్నాడు, మనిషి.

దూరాన విలుదిడిన మనిషి చేసే సంజ్ఞలనూ, శద్దాలనూ వెనుక నున్నవారు చూచేవారు, వినేవారు కండ్ల నుండీ, చెవులనుండీ యీ విష యాలు వారి మెదడులకు వెళ్ళేవి ఆ మెదడు వానిని విప్పిచెప్పేదిః వ్యాఖ్యానంచేసేది వెంటనే విల్లంబుల సిద్ధంచేయటమూ, పొంచుండి, పొంచుండి విళ్శబ్దంగా ముందకు సాగటమూ, అనే పనులు జరిగేవి.

ఈవిధంగా రకరకాల సంజ్ఞలూ అనుక్షణమూ మెదడుకు వెడుతూ యుండేవి. పీవి సెన్నిటినీ రకంవారీగా యేర్చర్చడావికీ, వాని అర్ధం గహించడానికీ మెదడుకు చాలా పవి యేక్పడేది. ఇందుమూలాన మానవువి మెదడు త్వరత్వరగా పెటిగి, పెద్దదయింది, జంతువుల మెదడు లోవలేకాక దావిలో అనేక అల్లికలుగా, గిజబిజిగా నరాలు అల్లుకొవి పోయాయి. ప్రతియొక్కభాగమూ, యింకోభాగంతో అన్యోన్యసంబంధం యేర్చర్చుకోగలిగింది, మెదడులో,

ఇందుమూలంగానే " పితకొంత్రోపప్‌ ' మానవువి మెదడుకన్న, “వియాండ_ర్తలు" ని మెదడు పెద్దదిగా నూరింది, మెదడు పెలిగేకొలదీ ఆలోచనాశక్తి ఆతిశయించింది

క్రీశ మానవ వీజయం

“సూర్యుడు” అనే సంజ్ఞను మానవుడు చూడగానే, అప్పుడు అర్థరాక్రియైనా, సూర్యుడే కండ్లకు కనుపించకపోయినా, అతని మెదడు సూర్యువి ప్రతిమను అతవికి ప్రత్యక్షంగా కనుపింపడేయగలిగింది.

• ఈ టను తీసుకొనిరా ” అనేసంజ్ఞ చూడగానే, ఆతవిదగ్గర అప్పుడు యీటె భేకున్నా, ఆలోచనలు పరుగిడి వెంటనే అతడు ఈ బెను పట్టుకు వచ్చేవాడు.

ఒకరికో నొకరుచేరి వివిధ పనులు చేయటంవలన మనుజులకు మాటలాడే అభ్యాసం దేర్పడింది ఇట్లా మాట్లాడేకొలదీ వారి మెదడు ఆలోచించటం నేర్చుకొన్నది.

ఈ ఆలోచనాళ కక్రిని తానే క్రమంగా వృర్దివేసుకొన్నాడేగాని, జంతు వులకు లేని యీ మొతనశ కిని మానవునకు యేదీవుడో ప్రసాదించాడను కోర౮ాదు. సంజ్ఞలబదులు మాటలు

తక్కువ ఆనుభవాలూ, కొద్దిసనిముట్లూ ఉండేరోజుల్లో ఏవోకొన్ని నంజ్ఞలుమాత్రం, ఒకరితోనాకరు సంభాషించడావికి సిరిపోయేవి.. వారు చేపే పమలరకాలు వృద్ధి ఆమయ్యేకొలదీ పంజ్ఞలుకూడా పెజ్‌గాయి పూర్వ మంతసులభంగా వానితో సంప్రదించడం వీలయిందికాదు.

క్రమంగా పటాలభాషను జనులు కనిపెట్టారు. అంటే గాలిలో చేతులతో జంతువుల బొమ్మలూ, చెట్టూ ఆయుధాలబొమ్మలూ వ్రాయటం నేర్చారు ముండ్షపందనిగుజించి మనము ఏదన్నా చెప్పాలనుకో, మనం దావిపటం 'బ్రాస్తాము చేష్టలూ, సం జ్ఞలద్వారా అదెట్లా తన చెవుల నిక్క బొడిచేదీ ముశ్తైతో మన్ను పెకలించి ముందరికాళ్ళతో ప్రక్కలకు తోసి వేసేదీ, సూదుల్లాగా తన ముండ్ల నేవికంగా విసప్పేదీ, సమస్తమూ వరి స్తాము దీవిబదులు, ఏదన్నా, సాధారణమాట, నేను నీళ్లు శ్రాగుచున్నాను అనేది అంక్షే, ఆ నీటిని సీసానుండా, టంద్లిరునుండా, లేక చేతులుపట్టా శాగేదవి మనం చెప్పలేము.

పూర్వీకులు నీళ్లుత్రాగటాన్ని చెప్పాలంటే చేతులు దో పెడుగాపట్టి ఆందుండే నీటివి ఆతురతతో శ్రాగేటట్టు నటించేవారు ఈవిధంగా అభినయ భాషను వారుసయోగించినా, అందులో కొన్ని కొన్ని కష్టాలు వారికి

వెయ్యేండ్ల బడి రిక్‌ గోచరమైయుండవప్పు. “కుక్తి కన్ను ” లేక * ఎడమ కన్ను అనేవి వంజ్ఞవ్వారా తెలుపవచ్చేగావి, &ఃరికే “కన్ను” అనేది న్య క్రపర్చటంకష్టం,

ఇంకో కష్టమేమిటంటే, ర్యాత్రులందీ సంజ్ఞల భాష మెందుకూ పవికివచ్చేదికాదు చీకట్లో ఎంతదిలంగా మన చేతులాడించినా, ఎట్టి సంజ్ఞలు చేసినా ఎదుటివారు చూడలేరుగా! తిదే మాదిరి పగటివేళ చుట్టూ చెట్లు, చేమ లడ్డంగానుండే వ్రచేశాల్లోకూడా యా అభినయభాష విరపయోశమయ్యేది. ఆంతా యెడారిం, బయలుగా నుంపే ఇచ్చటి సంజ్ఞలు, దూరానుండే అచ్చటివారు చూడగలరు, చెట్లమయుంగా (ప్రదేశం ఉంటే ఈ భాషవలన లాభం, ఉండేదికాదు.

ఇందునమూలాన సంజ్ఞలదిదులు శబ్దం ఉపయోగావికి వచ్చింది రకరకాల ఛబ్దాలుచేసి తన ఆలోచనల వితరులకు తెబలపవలసిన ఆవశ్యకత యేర్చడ్డది.

. మొదట్లో మానవువి గొంతు కండరాలూ, నాలుకా అంతగా ఆతవికీ స్వాధీనంగా మండేవికావు, జంతువుల్లాగా యేదో ఆరవటమో, మూల్గటమో, గర్జించటమో మాత్రం అకవికి తెబఐసు నెమ్మదిమీదనే తన నాలుకను స్వాధీనపరమకొని, నోటిలో త్రిప్పి. శబ్చోచ్చారణ అతడు కనుగొన్నాడు మనకు గోచరం కాకపోయినా, మన నాలుక మాట్లాడేటప్పుడు ఎన్నెన్నో వంకరలుతిరుగుతుంది, సొగుతుంది, మడత బడుతుంది. ఇట్టి శక్రి ఒక్కసారిగా మానవునకు కలిగిందనుకోరాదు.

మొదట్లో ఆతవీమాటలన్నీ, సంజ్ఞాపదాల మాదిరే యుండేవి. పతి వస్తువుచూ, దావి టప్రతిగుణాన్నీ విపులంగా చేస్పేమాటలే మొదట యేర్చడ్తాయి.

• క్రవె” జాతి జనులభాషలో నడక” అనేపదం యెొన్నడూ విడిగా వాడరు. ఆ వడకమ వరించే పదాలేవో కొన్ని ఎప్పుడూ దావితో చేర్చదిడుతాయి ఉదాహరణంగి: * జొడ్జిడ్డి * అంటే గట్టిగాదదాయించి నడదుట. “ జొబొకొ బొకాొ అంక స్థూలకాయుడిలాగా దిరువుగా పాదాలాని నడచుట ; * జొబూలబూల ” తల వంచుకొవి. గుడ్డెద్దు చేన దిడినట్లు నడచుట ; “ జొపియాసియూ * తడబడుతూ నడచుట , “బొగ్గోవు గోవు ” తల వంచుకొని దిగాలుబడి నడచుట । ఈవిధంగా నడకయొక్కం వివిధ రకాలమా వర్తించేమాటలున్నాయి. సంజ్ఞలచేత చూపించే ప్రతివిష యావికీ మాటలు యేక్పర్చదిడ్డాయి.

[11]

84 మానవ విజయం

కొందరు సంజ్ఞలతో, మరికొందరు మాటలతోనూ భాషించటం నేర్చుకోగలిగారు. గ్రమంగా మాటలభాష, అభినయథాషయొక్కం అగ త్యాన్ని తొలిగించి వేసింది ఇంతవరకూ (గహించింది

ఇంతవరకు మనం (గహించింది యేదో ఒక్కసారి పునర్విమర్శన చేసి చూద్దాము.

ఏదైనా ఒక నదియొక్క- రహస్యాన్ని కనుక్కోవాలంటే, దావి తీరానే పైకి ప్రయాణం చేస్తాము పోనుపోను అది సన్నగిలుతుంది. ఏదో కొండలలో చిన్న 'సెలయేరుగానో, కొండవాగుగానో మారి, ఇంకా నన్నగిలి దాని జన్మస్థానం మనకగుపిస్తుంది,

మానవజీవితం యొక బ్రహ్మాండమైన నదీప్రాహం వంటిది, ఈ నదియొక్క పప్రారంభదశను వెతకుతూ పోయిపోయి మానవసంఘము లెప్లేర్పడ్డదీ, భాషలు ఏవిధంగా ప్రారంభమైనదీ, ఆలోచనాశక్తి యే అనుభ వాలచేత సృష్టితమైనదీ (గ్రహించగలిగాము.

నది ముందుకు సాగుతుంది ఎన్నో ఉపనదులనీరు దావిలోనికీజారి ఆది లోతవుతుంది. గర్జనధ్వనితో ప్రవహిస్తుంది అక్షే మానవజీవితం, కౌలగతిని తరతరాల అనుభవాల (గ్రహించి గంధీకంగా, లోతుగా మన కగుపిస్తోంది, యిప్పుడు

ఎన్నో తెగలుపుట్టారు పైకొచ్చారు. నశించిపోయారు. వారి భవనాలూ, కట్టడాలూ, నగరాలూ శిధిలమైపోయాయి. మట్టిలో మట్టిగా, నామరూపాలైనా బేకుండా ఎన్నెన్నితరాలో నశించిపోయాయి. కాలగతిని నశించిపోనిదేదీ యీ (ప్రపంచకంలో లేదవే గట్టినమ్మకం, ఇందుమూలాన మనకు కలుగుతుంది.

కాని, మానవ అనుభవమూ, ఈ అనుభవంవలన మానవులు నంపా దించిన జ్ఞానమూ, శక్తీ కాలగతిని క్షీణించేబదులు, బలపడుతాయి ఈ అనుభవ ఫలితమును నశింపడేసేదేదీ లోకంలోలేదు. మన భాషల్లో, కళలలో, ఆలోచనలలో, శాస్త్రపరిశోధనలలో ఈ ఆనుభవఫలితము గట్టిగా నాటుకొవియున్నది.

వెయ్యేండ్ల బడీ 81

ఉపనది తన నీళ్ళను తెచ్చి పెద్ద నదిలో వింపురుంది. ఉపనదిలో సీరు ఆయిపోతోందని మన మనుకోవచ్చు ఒక్కొాక్కసమయం, ఆ ఉప వది ప్పూర్ణిగా యెండిపోవచ్చు తన్ను మాలిన ధర్మంచేసి, ఆత్మహత్య గావించుకొన్నదని ఉపనదివి మభం విందించవచ్చు. కానీ, పెద్దనది యొక్క జలంలో యీ ఉపనది (ప్రవహిస్తోంది, తా నెన్నడూ చూడలేనను కొన్న నూతనపదేశాలలో ఆడి పారుతోంది, సాగిపోతోంది. పెద్దనదిలో నమస్త ఉపనదులూ ఐక్యమయము జీవిస్తాయి నళించిన క్మెగలూ, జాతుల జీవితానుభవాాా మన యీ కాలపు వ్రజల అనుభవాలలో, జీవయాత్రలో ఐక్యమయి సజీవంగా నున్నాయని (గ్రహించాలి ఇంకా యెఫైట్టి నూతన తీరాల చిందులు శ్రొచ్కుతూ యీనది సాగిపోనున్నదో, యెవరు చెవ్ప గలరు?

ఈ నదియిక్క జన్మస్థానాన్ని చేరాము పనిచేయటమూ, మాట్లా డటమూ, ఆలోచించటమూ అనే కక్తుబగల మానవుడు సృష్టిలో యెన్లే రృర్డాడో గ్రహించుకోగలిగాము,

“* కృషిఫలితంగానే మానవుడు లోకంలో నుదృవించాడని” యొక మహానుభావుడన్నది, అక్షరాలా నిజమని ఒప్పుకోక తప్పదు.

పాపలా

మానవ విజయం ని

మన కధానాయకుని యావనదశ

ఈః పుస్తుకం మొదటిభాగంలో మన కథానాయకుడై న మానవుడు యెచ్చట, ఏ కొలంలో పుట్టాడో అనేవిషయం ఆలోచించాము మనందరి విడ్డల్లాగానే న్రైళవదశలో ఆతదెట్లా చతుష్పాచురై సంచరించాడో, క్రమంగా కౌళ్లు స్వాధీనం చేసుకొవి, విలబిడటమూ, నాలుగైదు తప్ప టడుగులు వేయటమూ, మధ్యమధ్య చేతులాన్చి తిజగటమూ, యెట్లభ్య సించాడో కనుగొన్నాము మొదట్లో ఆతనికి మాటలేవీ వచ్చాయికావు. వివిధభావాలనూ ఏవేవో పసిబిడ్డధాషలో వెలిబుచ్చాడు కాళ్లు బాగాస్వాధీన మయి, చేతులు నడిచేపనినుండి విముకిజెందగానే, వావితో యేవేవో సంజ్ఞలు చేయటమూ, చుట్టుప్రక్కలందుండే రాళ్ళూ, రప్పలూ, కొమ్మలూ పట్టుకొవి యీపనీ, ఆపనీ చేయటమూ నేర్చాడు కౌమారదళ వచ్చేటప్ప టికి తన చేతులతో రకరకాల పనిముట్లు చేయటమూ, వేర్వేరుపనులు చేయటమూ నేర్చాడు. ఈ దశలోనే ఆతడు తన నాలుకను స్వాధీనపర్ను కొవి, శ న్దోచ్చారణకూడా ప్రారంభించాడు ఇదంతా వెనుకటిభాగంలో చెప్పబడింది క్రమంగా మన కధానాయకుడు యౌవనదశను ప్రారంభిం చాడు. ఈ తెండోభాగంలో ఈ నవయువకుని జీవిత మెట్లా వికసించిందో, ఏయ నూతనశక్తుల నతడు స్వాఠీనపర్చుకొన్నాడో, ఏయే సనులందు తన కాలం గడిపాడో అనే విషయాలను తెలుసుకోడానికి యత్నిస్తాము.

న

మునుపటి యిల్లు మార్చి టి.

యెవరన్నా యింకో కొత్తయింటికి వెళ్ళారనుకో. ఆపాత గృహావికి పోయి చూస్తే చాలా తృమాషాగా నుంటుంది అంతా. పాత ఇల్లు వదలి వెళ్లేటప్పుడు దాన్ని ఊడ్చి శుభ్రంచేసి వప్పగించకూడదవి, మనలో ఒక ఆచారం వున్నది ఆందుకని ఆ ఇంటినిండా ఎక్కుడచూచినా చింపి పారవేసిన కాగితపు ముక్కలుంటాయి.. పొత చీపుక్తూ చేటలూ, పగిలిపోయిన పింగాణిన్నెలూ, చిమ్నీ పగిలి పార్రై పోయిన చిన్న లాంతరూ, ఊడ్చి ఊడ్చీ అరిగిపోయిన పొట్టి పాత చీపురూ, యిట్లాంటి వెన్నో పడి ఉంటాయి కేవలం ఈ సామానులనుచూచి, పూర్వం ఆయింటి వా రెట్టి జీవితంగడి పేవారో స్పష్టంగా గ్రహించటం అంత సులభంకాదు, మనకు.

పురాళకన మానవుని జీవితవిషయాలవి గుజించి కనుక్కోడావికీ యత్నించే ళాస్త్రకారుల సమన్య కూడా పైన చెప్పిన, మన సమస్య వంటిదే ఇంతేకాదు యీ కొస్తజ్ఞులు పాడుపడిన పురాతన కొంపలను చూడబోయేటప్పటికి, ఎన్నో కొన్ని వందలయేండ్లు గడచియుంటాయి, వానితో మనుష్యులు నివసించి. విజానికి యిల్ల నేదే కనుపించదు పడి పోయిన కొన్ని గోడలూ మరికొన్ని యిండ్ల పునాదులూ పూర్వీకు లుప యోగించిన సామానుల ముక్కలూ వగ్రైరా మాత్రం కనుపిస్తాయి. ఈ స్వల్బ ఆధారాలనుండి, లెక్క లేనన్ని ప్రశ్నలకు, నీవూ, నేనూ అడిగే వావికి, వారు సమాధానం చెప్పాలి శాప్త్రకొరుల సని అల్లాటప్పా వ్యవహార మనుకోకు

మన దేశంలో అనేకచోట్ల ప్పరాతన శీధిలభవనాలూ. మపీదులూ, దేవాలయాలూ, కోటలూ, గోపురాలూ యెన్నో ఉన్నాయి విజిగి పడిపోయే ప్రతిరాయీ, ద్వారమూ; విచ్చలవిడిగా మొక॥ఒలు 'పెజిగీ, తీగలల్లుకొనీ, రాయి విసరివేస్తే యెంతో సేపటికిగాని, నీటిని తాకిన శబ్దమే వినబడవి పాశఠబావులూ; ఇలకోళ్ళ శబ్దంతో, చీకట్లు కఈమ్ముకొవి భయంగొలిపే పూర్వీకుల శయ్యాగృహాలూ, యిటువంటివన్నీ, గడచిపోయిన తరాల_ (పజల గుజించి యెన్నెన్నో విచిశవిషయాలు మనకు తెలుపుతాయి,

క్రి మానవ విజయం

ఇటువంటి పాతవివాసాలకన్నా, యింకా యెంతో సృరాతనమైన వివాసాలుకూడా ఉన్నాయి. సాధారణ గోడల్లాగా, కొండలు త్వరలో శిధిలంకావు. ఈ కొండగుహల్లో పూర్వం రకరకాల జీవులు తమ వివాసా లేర్చ్పర్చుకొన్నాయి. పదిహేనువేల సంవక్సరాలకు ముందు మనుజులు వసించిన పాత గుహలు యిప్పటికీ ఉన్నాయి. ఇటువంటి వావిలో యెంద రెందరో జాతుల జనులు మారుతూ వివసించారు. మొట్టమొదట్లో భూమి యడుగునుండే ఊటనీరు నివాసం యేక్పర్చుకుంది ఆసీరు తన వెందిడి యీ గుహల్లోక్తి యిసుకా, బంకమన్న్నూ. ఎజ్జమట్టినీ తీసుకువచ్చింది.

క్రమంగా వీరు యీ గుహను వడలివేసింది. తరువాత ఆగుహలో జనులు తమ వివాసాలేర్పర్చుకొన్నారు. ఏదో తమకు చేతనమునట్లు జనులు చెక్కి పదునుచేసిన చెకముకిరాళ్ళ తునకలీమ్టిలో కనుపిస్తాయి వీవినిబస్లే అచ్చట ప్రజ వివసించారని మనకు తెలుస్తుంది ఆ జనులు జంతు క శేబరాలను కోసేవారు, ఎముకల కతుకుకొన్న మాంసకండరాల మాడబెరికేవారుు ఎముకల చీల్చి లోపలి మూలగను తినేవారు ఈ పను లన్నిటికీ తమ చెకుముకి పనిముట్ల నుపయోగించేవారు. వాబ్శ గొప్ప జంతు వేటకాండ్రని యిందుమూలాన తెబున్తుఎది

చాలా యేండ్లు గడ్‌చాయి. ఎందుకనో జనులు యీ గుహను వదిలి పెస్టేకారు కొ త్తవారెవరో నివానం యేర్చర్చుకొన్నారు గుహ గోడలు నున్నగా, సాఫీగా రుద్దబడినట్లు కనుపిస్తాయి. యెలుగుబంట్లు తమ బొచ్చు శరీరాలను యీ గుహ గోడలకు రాచి రాచి నున్నగా అరుగదీశాయి అట్టి పేద్ద యెలుగుగొడ్డ కపాలపు యెముక లిచ్చటున్నాయి. వెడల్పైన నుదురూ, సన్నని, పొడూగుముళ్లే; వాని యెముకల చూస్తేనే భయంవేస్తుంది.

ఈ పొరకు ప్రై నుండే మట్టి భాగాన్ని పరీక్షిస్తే తిజిగి, మానవ వివాప చిహ్నాలగుపిస్తాయి." గొప్ప ఆగ్నిగుండాల బూదిదా, బొగ్గూ, కీహ్లడిన జంతువులయెముకలూ, రాతి. యెముకల పనిముట్లూ ఉంటాయి. ఈ వస్తువులను జాగ్రత్తగా పరిశీలించి, అప్పటి వజ యెట్టి జీవికాలు గడిపారో కనుక్కోవచ్చు

ఇప్టే చూడగానే, అన్నీ యేవేవో విజిగిన రాతిముక్కలూ, ఎము కలూ అని మన కవిపిస్తుంది. కొంచెం నిదానించి చూస్తే భావికాలపు సుత్త, సమ్మెటా, క్థీ, అంవమూ, సూదీ మన కిందులో కనుఫిస్తాయి.

మునుపటీ యిల్లు మార్చ రీ వావితో ఒక పనిముట్టు కొక అందు పదూనుగా కద్తిలాగున్నది ; ఇంకో దాని మొన వాడిగా సూదిలాగున్నది, మఎి ఇంకొకదాని అందున రంపప్ప పళ్ళులాగున్నాయి

ఈ ఆయుధాలన్నిటిలో పురాతనమైనది. పేద్ర రాతినుత్తి దీనితో రాళ్ళ ససలగొఫ్టేవారు. విరిగి చెదరిన ముక్కలతో వేర్వేరు పనిముట్లు చేసేవారు

ఈ పాఠసుత్రికి దగ్గరలోనే మట్టితో పూర్చుకుప్తోయి. పురాతన సుత్తి మన కగుపిస్తుంది దానిని గట్రిమెముకతో చేశారు సు త్తిడెబ్బలూ, దానిపై పగుల గొన్టిన రాళ్ళగీతలూ, దీనిపైనున్నాయి. అదెంత గట్టి యెముకో. ఎంత పెద్ద మృగానిదో

వీరికి కొన్నివేల యేండ్తక్రితం ఇచేసవారో వనించిన మానవుల కన్న వీకెన్ని విధలో ముందంజ వేసాంని తెచిష్తుంది ఈ పనిముట్లను బట్టి పూర్వీకులు నేర్వని వెన్నెన్నో కొత్తపనుల పీరికితెలుసు

పూర్వం, అన్నిరకాల పనులకూ వాడ్నియెన రాతివనిముట్టు నొక్కు దానినే వినియోగిస్తై ఈ ప్రజలు కోపేందుకొకలీ చిబ్చగాని *ంకొకటీ, దంచడావికి మవొకచీ, ఇట్లా పనిముట్లు చేసారు. వపొడూగా చెప్పులు కుస్టే సూదిమాదిరి ఆయుఎంతో జంతువుల తోళ్ళను దిట్టలుగా కుట్టుకొనే వారు, పచ్నున్న ఇంకో ఆయుధంతో మాంనమునుకోసి తోళ్ళను పదును చేసేవారు వాడి మొనశరరాయి, వారి యీపె మొనగాముండేది

చలిబాధ పెగేకొలదీ ఈ ప్రజలెన్నెన్నోవిధాల డావినుండితస్పించు కోడానికి యత్నించారు. ఎలుగుగొడ్త తోళ్ళకో బట్ట కుట్టుహాన్నారు. చరి కాలంలో తినడానికి మాంసమును దాచిపెట్టుళొన్నారు. నివాసానికి వెచ్చవి ఇండ్లు నిర్మించుకొన్నారు. ఇన్నిరకాల పనులకూ, ఒకేపపిముట్టు వారికి సరిపోయిందికాదు , ఎన్నెన్నికకాలో తయారుచే షకొన్నారు వారి వివా సాల్లో, యీకాలపు పనిముట్ల శ్రైళవదళనుమూపే వెన్నోవున్నాయి. కాల గతివి వావిలో ఆనేకం నళచినా, గట్టిరాతిపీ యెముకవీమాత్రం మిగిలి ఉన్నాయి.

చర్మమూ. కొయ్యా పురగుబప్టి మట్టిలో మట్టిగా కలిసి పోయాయి... తోలుదుక్తృలు, వారు కట్టుకొన్నవి, కనుపించకపోయినా, వానిని కుట్టినసూది కనుపిన్తోంది. ఈటె పిడికజ్ద చదలుబట్టి పోయిందే కొని, దావి రాతిమొన మట్టిపాలు కాలేదు

[12]

క్రి మానవ వీజయం

శాప్రజ్ఞులు భూమివి శ్రవ్వి ఇటువంటి విషయా లెన్నో పరిశీలించి వాని సందేశాలను మనవంటి సామాన్యప్రజలకు తెలుపుతారు. భూమివి పై మండి లోతుకుత్రవ్వుతూపో వాలిగా? కొబిట్టిలోతులోతుగా పోయేకొలదీమన కగుపించే యొక్కొక పొరా యీ ప్రకృతి (గ్రంధంలో యొక పృటవంటిది. క్రీందిపొరలు పురాతనప్పవి ఈ ప్రకృతిగ్రంథాన్ని మొదటినుండీ చదివే బదులు, శా స్రజ్ఞాలు, ఆఖరుపుట యీ కాలప్పదానినుండే (ప్రారంభించి, వెనుకకు చదువుతూ పోతారు మనమందరమూ చదివేవిధానావికి విరుద్ధంగా మహమ్మదీయ (గ్రంథాలు లిభిస్తారు, మన అఖరుప్పట వారి మొదటిది (ప్రకృతి పుస్తుకం చది వేవిధంకూడా అటువంటిదే.

సరే, మనం పరీక్షచేస్తున్న గుహలో పైనుడివిన మనుజులకాలం తరువాత యేమి జలీగిందో, చూద్దాము

అందుండే మట్టిపొరల చూస్తే జనులనేకపర్యాయము లాగుహను త్యజించి వెళ్ళారవీ, తిరిగీ ఎన్నోసార్లువచ్చారనీ తెలున్తుంది మనుష్యులు లేవిశాలంలో, ఎలుగుదింట్లూ, మైనాలూ (తోడేలువంటి జీవి) దానిలో వసించాయి. గుహ పైకన్పునుండి రాళ్లూ, మన్నూ్నూ నేలపైబడి క్రింది భాగాలను పూడ్చేవి. అందుచేత ఎవరైనా క్రొత్త ప్రజగానీ, జంతువులు గానీ దానిలో వివసించడానికి వస్తే ఆంతకు పూర్వపు వివాసుల చిహ్నా లేవీ వారి కగుపించేవేకావు, ఏవేవో రాళ్లూ, రప్పలూ, మన్నూ్నూ నేలపై సరచియుండేవి

క్రమంగా కాలం జరిగిపోయింది. శతాద్దాలూ వేలకొలది ఏండ్లూ గడిచిపోయాయి. ప్రకృతిలో స్వభావసిద్ధంగా దొరికే నివాసాలను అంశ గుహలను మనుష్యులు వదలిపెట్టారు. ఆరుబయట తామే నూతనంగా తమ ఇండ్లను కట్టుకోబం (ప్రారంభించారు.

వచ్చని కొండల పార్శ్వాల్లో తమ మందల మేపే గొట్చెకాపరులూ. దారితప్పి కొండమయప్రదేశాల్లో చిక్కుదిడినవారూ మాత్రం, ఏవో కొద్ది రోజులు యీ గుహల నుపయోగించేవారు.

ఇట్లా, చూస్తూపోగా ఆఖరుకు, ఈ గుహయొక్కం చివరిప్రకరణానికి మనం వస్తాము. తిరిగీ జనులు యీ గుహకు వస్తారు. కావి వీరిందులో నివసించడానికి రాబేదు, పూర్వీకులెట్లి గుహలో వసించారో పరిశీలించ డానికి వచ్చారు, వీరే మన శాస్త్రకారులు :

మునుపటి యిల్లు మార్చి ఠి

ఈవిధంగా పప్రకృత్మిగంధార్న ఆఖరునుంకీీ చదివి, శాస్త్రజ్ఞు లీగుహ యొక్క విచిత్రగాధనంతా మనకు తెలుపుతారు మానవుడు, తన్నెవరో తలుముచున్నట్లు, ముందుకు సాగిపోతూనే యున్నాడు. పురాతనమైన ఒకటీ రెండు పనిముట్లు 'పెటిగిపోయి. రకరకాలు తయారవుతాయి. రాతి పనిముట్ల బదులు యెముకవీ కొమ్మువీ కనుపిస్తాయి. తోళ్ళనూ, ఎముకలనూ, కొయ్యనూ వివిధరకాల సామా[గుల కుపయోగిస్తారు. పుట్టుకతో వచ్చిన తన చేతి పది[డ్రేళ్ళ్గతోనూ. పదివందలరకాల పదును పవిముట్ల ను చేసుకోగలిగాడు, మనుజుడు, చేతిపొడవు

చేతిపొడవునుబట్టి పవియొక్క అందుబాటుంటుంది. పాపాయి పొట్టిచేతులు చెంతనున్న గిలక్కాయనే అందుకొంటే, పెద్ద వారి పొడుగు చేతులు ఎత్తుగానున్న మామిడికాయలను కోస్తాయి.

మొదట్లో. పురాతన మానవుడు ఏదన్నా యెలుగుబంటివి చూస్తే భయవడి పరుగౌ క్తి పోయేవాడు. దానితో పోట్లాడి యెట్టి ప్రయోజనం లేదవి వాడికి తెలుసు. చిన్న చిన్న మృగాలను, తన అందుదాటులో మండేవానినే, పట్రి చంపేవాడు.

క్రమంగా రాతి యీపెకుు తయారుచేసుకోగలిగాడతడు పొడ వైన కజ్ద కొసకు పదునైన రొతి మొనను బిగించి కట్టటంతోనే, ఆతని చేయి అకస్మాత్తుగా పొడూగ్గా పెటీగిపోయింది 1 ఇదివరకు, ఎలుగును చూడగానే, భయపడి పరుగెత్తిపోయే ఆతవి కాళ్లు బలంగా నేలను తన్ని దబాయించి విలబడనేర్చాయి.

ఈన వెనుక కాళ్ళపై విలదిడి ఆతనివై దుముకడానికి యత్నించే భయంకర భల్లూకొని కఠడెదురయ్యేవాడు యీ ఈ'టెపుచ్చుకొని తన పొడూగుపాటి యీ మొనను, దావి గుండెభాగంలో (గుచ్చేవాడు. ఎలుగు యొక్క పొల్టికాళ్ళీతవి అందుకోలేకపోయేవి. బావతో, కోపంతో, ఆవేశంతో అరుస్తూ ఆతనిపై కురుకడావికి ముందుకు (వ్రాలేది బలంగా ముందుకురికేడి ఫలితం? ఈమె మొన మరీ లోతుగా దానిలో (గుచ్చు కొనేది ఆటువంటప్ప డాతని యీ 'పెకజ్జ విరిగితే పావం 1 ఏమయ్యేదో ? ఒక్క పెట్టున, పిచ్చికోపంతో వావిపైబడి తన వాడి గోళ్ళతో రక్కి, నదును కోరలతో కరచి చిత్రవధచేసేది, వానివి

రి మానవ విజయం

కొవి, అట్టి ప్రమాదం తరచూ సంభవించేదికాదు పెద్ద మృగాల వేటకు పదిమందీచేరి వెళ్ళేవారు తనమీద పడుతుంది మృగం అవి భయం వేయగానే. పేన్ట కేకలు పెళ్చేవాడు అవి విని నలుగురూ వచ్చి అమాంతంగా ఎలుసపైదిడి తమ రాతి కత్తులతో దాని కడతేర్చేవారు

ఈ పెను కనివెట్టటంతోనే ఇంకకుపూర్వ మాతడెన్నడూ తనకు శక్యమవుతుందని అనుకోని రకరకాల జంతుజాలమూ అతనివశమైంది ఇప్పటికీ పురాతన గుహల్లో జనులు తమ తినుబండారముల దాచిన గదు అగుపిస్తాయి వాటి నేలంతా రాళ్లుపరచి యుంటుంది ఎలుగుల యెముకలు కుప్పతిప్పలగా ఆ గమల్లో మన కగుపిసాయి అంత యెక్కువగా ఎలుగు బంటి మాంసాన్ని దాచేవారంటపే వారెంత గొప్పవేటగాండ్రో, సీవే ఊహించుకో.

ఎలుగుబంటివంటి బాగా పరుగిడలేవి మృగాలకు ఆతని యిపె ఉపయోగపడినట్లు చుకుశ్తైన యితర మృగాలకది లాభించిందికాదు మైదానాల్లో తిరిగేబపుడు అడవిదున్నలూ, గుల్దాలూ మంద మందలుగా వారు చూచేవారు. నెవ్మదిగా పొంచుండి అట్రిమందను సమీపించేలోగా, ఏమాత్రం చప్పురైనా ఆవన్నీ వాయువేగంతో పారిపోయేవి.

క్రమేపీ తను వేటాడి చంపిన జంతువుల యెముకలనుండి వాడిగా సూదిమొనగల చిన్న ముక్కల చెక్కటం నేర్చాడు. వానిని పొట్టికజ్టలకు బిగించాడు. పరుగిడే మందమిద నలుగురూడేరి యీ ఆయుధాలను వినరే వారు అదే మొదటివాణం చిన్నప్పటినుండీ యీ బాణాల వినరటం అభ్యసించినా ఎంతగొప్పగా బాణవర్షం కురిపించినా, పలాయితమృగాలకు ఏపది సండైండో మాత్రం తగిలేవి

ఇట్లా వేలకొలది సంవత్సరాలు గడచేటప్పటికి ఆడవిదున్నలూ, అళ్వాలూ అరుదైపోయాయి.. వారింకొక కొత్తరకం ఆయుధాన్ని కని 'పెడికేనేగాని మిగిలినవానిని చంపడానికి వీలు లేకపోయింది.

లేతకల్డిను కోసి వంచి దానిరెండుకొనలకూ బలంగా లాగిత్రాడు కట్టటం నేర్చాడు ఇదే (ప్రధమవిల్లు వింటిత్రాటివి లాగి, బాణం ఎక్కు పట్టి వదిలేవాడు. లాగేటప్పు డాతవి భుజదబిలమంతా ఏంటిత్రాటికెక్కీ, బాణం వాయువేగంతో యెగిరి జంతువుల తాకేది. ఇట్లా, క్రమంగా మాన వువిచేయి పొడుగు పొడూగ్గా పెటిగిపోయింది. ఈ నూతన ఆయుధాల నలన యెంతదూరప్పు మృగాల్లైనా అతని కందుబాటులో నుంగేవి

మునుపటి యిల్లు మార్చి ఠి

మొదట్లో చిన్నవిల్లులు చేసారు. తరువాత పెద్దవి, మనిషంత యెక్తుఎచేఏ చేసారు. మామక్‌నో, రెయిండకీరునో తన చిన్న బాణంతో చంపేవాడు వాని యెముకలనుండే బలమైన చక్కని బాణాలచేసి, తిరిగీ ఆ మృగాలనే చంపేవాడు ఇట్టిపనులను మానవుడుతప్పు ఏ ఇతరజీవీ చేయలేకపోయింది

ఎంతెంత దూరపుమృగాలనై్రైనా ఒకటికాదు, రెండుకాదు. వందల కొలదిగానుండే మందలనైనా వెన్నంటి తరిమి చంపగలిగిన ఈ పొడూగు చేయిని నిర్మింయకొన్న మానవుడు, (గంధం మొదట్లో చెప్పినట్లు మన కథల్లో వినే బ్రహ్మాండరాక్షషులకం టె, యెంతో ధీశాలి ఆనకతప్పదు. మహ త్తరకార్యాల చేళహగల శక్తు లాతనిలో, క్రమేపీ, వృద్ధిడెందుచున్నా యనడానికి ఇదొక గొవ్చ విదర్శనం సజీవమైన జలపాతం

ప్రాన్సుదేశంలో “* సాలూట్రి * అనే ఒకచోట పేద్ధ నిటమైన కొండ ఆంచొకటున్నది ఈ కొండ ఆడూగునున్న లోయలో శాస్తజ్ఞు అనేక జంతువుల యెముకలు కనిపెట్టారు. మామళ్‌ యెముకలతునకలూ, పురాతన పకుజాతుల శల్యాలూ గుహ యెబుగుబంట్ల కపాలాలూ ఎన్నో ఉన్నాయి.

ఈ యెముకల్లో చాలాభాగం గుజ్జాల యెముకలే ఉన్నాయి. మటీ కొన్ని కావుల్లో చాలా ఆడుగులటొక్తుగా యీ గుజ్డిపు పెముకలు పేర్చి ఉన్నాయి. ఇన్ని ఎముకలుండబిట్టి కొన్ని లక్షలగుబ్దాలిచ్చట మరణించి యుండాలని కౌస్తజ్ఞులంటారు

ఇన్ని గుజ్జా లెచ్చటకుండి వచ్చామో? ఈ ప్రక్యేక ప్రదేశంలో అవన్నీ యెందుకు మరణించాయో ?

ఆ ఎముకల్లో చాలావరకు కీళ్లుతొలగినవీ, విరిగినవీ, నల్ల గాకొలివవీ ఉన్నాయి. ఎవరో ఈ ఎముకల నిచ్చట చేర్చేముందు, ఆ అళ్వాలను భక్షీంచడావికని కాల్చియుండాలవి తెలుస్తుంది ఇది గుక్టాల స్మశానం కాదనీ, ఏజాతి ప్రజలో వంటలుచేసి పారవేసిన బూడిద (ప్రోగుల వ్రదేశ మనీ, శాస్త్రజ్ఞులు కనిపెట్టారు

ఇంత పెద్ద వంటింటిబూడిద గుట్ట తయారయిందంటపే ఎందరో ప్రజలు ఎన్నితరాలుగానో ఇచ్చట వసించారన్నమాట,.

య! మానవ విజయం

ఈ ప్రత్యేకస్థలంలోనే వారేలవసింవాలి ? ఆశ్వవేటకు ఏదన్నా మైదానపు ప్రదేశంలో వారెందుకు వివసించలేదు ?

దీవికి కారణం, దిహుశ యిద్రైయుంటుంది. మైదానభూమిలో పెద్ద గుడ్జాలమంద ఆగుపించేది.. వేటకాండ్రు నెమ్మదిగా, శబ్దం చేయ కుండా పొదలలో నక్కీ, ఎత్తుగడ్డి వెనుకగా జరుగువూవచ్చీ వావివిసమీ పించేవారు ప్రతివావిచేతిో చాలాదాణాలుండేవి ముందుండేవారు ఏప్రక్తగా గుజ్జాలున్నాయో ఎన్నో ఎటు మార్గంగా అవి వెడుతున్నాయో, వెనుక వారికి సంజ్ఞచేసేవారు

వారంతా, చప్పుడు చేయకుండా వావిచుట్టూ ఆక్రమించుకొ నేవారు. నెమ్మదిగా వానిని సమీపించేవారు. మొదట్లో విశాలమైన ఆ దియలుమీద అచ్చటచ్చట ఏవో చిన్న చుక్కాల్లాగా కనుపించిన గుజ్దాలు, వారికిపుడు స్పష్టంగా కనుపిస్తాయి వాని పొడూగు తలలూ, వంప్ప మెడలూ, జూలూ, సన్నవికాళ్ళూ పొడవైన ఉన్ని కస్పబడిన శరీరాలూ వారికిపుడు వ్పష్టంగా తెలుస్తాయి

ఉన్నట్లుండి, అవి బెదురుతాయి; తలలెతత్తి ముక్కురం(ధ్రాల చలింప దేసి, పపిపట్టుతాయి. వావి వొంపుమెడలు, అదొకవిధమైన సొంపుగా ఒంగుతాయి,. పరుగిడ జూస్తాయి కావి పావం। అప్పటికే ఆలస్య మయింది వానికి రానున్న (ప్రమాదసూచన ఇంకా కొంచెము ముందుగా తెలిసిన బాగుండేది. రెక్కలులేని వాడిముక్కుల విచిత్ర పపుల్లాగా, అంతురేని బాణాలు వావి ఒడల౦ంతా పొడిచి వేస్తాయి

వ్రక్కలూ, మెడలూ, వీపూ, ఆంతటా బాణాలే ఎటుపారిపోవాలి ః ఏం చేయాలి? మూడు(ప్రక్కులా శతృవు లగుపించుతారు. నిర్మానుష్య మైన ఆ మైదానంనిండా, భూమి యీాశినట్లు, మనుష్యులు కనుపిస్తారు. ఇంకేమున్నది ౩? ఒక్క-కే ఒకప్రక్క వావికి పారిపోడావికి దారి కను పిస్తుంది భయపత్తీ, సకిలిస్తూ అవన్నీ, ఒక్య్కపెట్టున ఆ ప్రక్క-గా పరు గీడుకొయి సరీగా యి గుక్టాలన్నీ ఆహే పరుగెత్తాలవి, వేటగాండ్రు ముందే యేర్చాటుచేసారు ఆదారి తిన్నగా కొండ అంచుకు వెడుతుంది.

భయంతో దారీతెన్నూ తెలీక, తోకలు పైకెత్తి, నోట నురుగుల (గక్కుతూ. ఆ గుడ్జాలన్నీ ఏదో పెద్ద నదీప్రవాహంలాగా వరుగెత్తాయి. ఎ శ్తెత్తుగా పై కెక్కే. ఆ కొండమార్గాన పరుగిడగా -_.- ఆకస్మాత్తుగా పేద్ద అకాళం కనుపించింది, ముందున్నగుజ్టాలు భయపడి, తమవెనుక

సజీవ మైన జలపాత౦। బా షీ "ను. లా. ం నాన యో గ | స ఆంజోచ్టిట్‌/ బె లాడాలి నం కశ రో న్‌ టోకు. దున ర గా అం చి . మం గ స్‌! స్వ ణ్‌ గ్‌ "నే ॥ కోశ ( మ. రేం య నో రో లీ హో ను శా త్‌ క ఏ హఖ క్షగ వజ కాగ టీ 4 గట న్‌ ను న్‌! '్‌ గా న్‌ గజ నా ల్‌ ళీ ఎస్సీవ " టు మా తాడో ఠి జతి లే గ్త్‌ నేక ళయంతో దారీతెన్నూ తెలీక తోకలు పైకెత్తి నోట నురుగులగ్రక్కుతూ ఆ గుళ్తాలన్నీ ఏదో నదీ ప్రవాహంలాగా పరుగెత్తాయి. ఆ అట్‌

మునుపటి యిల్లు మార్చీ ఫి కాళ్ళపై లేచి నిలబడ్డాయి గుండె దిగులుతో సకిలించాయి.. కావి వెను నుండి సరుగిడివచ్చే గుల్జాలు వావివి క్రిందకు త్రోసివేసాయి.. ఆ గుర్దాల గుంపంతా ఏదో బ్రహ్మాండమైన జలపాతంమాదిరి కొండ అంచునుండి క్రిందకు దిగజారింది. క్రింది అథఖాతమంతా వావి శరీరాలతో, ర_క్తప్రవా హోలతోమా నిండిపోయింది. "

వేట యింతటితో ముగిసింది. క్రిందనున్నవారు మంటలు వెలి గించారు, ముశలిన్తీలు వావి కళేబరాలను ముక్కలుగాకోసారు నలు గురికీ పంచిపెట్టారు బాగా చ్రైర్యంగా వేవాడివవారికి వెద్దధాగాలిచ్చారు. కొత్త మనుమ్యులు

గడియారప్ప ముళ్లు -- అందులోనూ గంటలచూ పే చిన్నముల్లు- కదులుచున్న'ప్లే మన కగుపించవు కాని ఒకటి రెండు గంటలతరువాత చూస్తే చిన్నముల్లు జ.ిగినట్లు తెలుసుకొంటాము

= మానవ జీవిత విషయమూ ఇంతే మనలోనూ మన పరినరా

ల్లోనూ కలిగే మార్చుణు మనకు తెలియనే ౩3రియవు జీవితగడియాకపు గంటలముల్లు కదలనశ్త్లే ఉంటుంది. కాని కొన్ని సంవత్సరాలు గడిచే టప్పటికీ అది కదలి జజిగినట్లు మనం (గ్రహిస్తాము దావితో మనము కూడా జలీగాము, ప్రతీదీ, మన చుట్టుప్రక్కలలో, మారిపోయింది,

ఇట్టీ మార్చులు యీకాలపు మనుజులం, మనకే తెలియటం ఇఠత కష్టమైతే, మన పూర్వీకు లిట్టిమార్చులను తెలుసుకోలేకపోయేవారం టే, అంతగా ఆశ్చ్శ్యపడనక్కరలేమ మనకంళే తారీఖలజూపే డైరీలూ, ఫొవోగ్రాపులూ, వార్తాపత్రికలూ, పుస్తకాలూ ఉన్నాయి. ఇవన్నీ పాత విషయాలకూ క్రొ త్తవావికీగల తారతమ్యాన్ని విశదీకరిస్తాయి, చక్కగా, మన పూర్వీకుల విషయం అట్లాకాదు జరిగిపోయినవానిని జీగేవానితో పోల్చిచూడడానికి వారికెట్టి సదముపాయాలూలేవు మానవజీవితం, స్టీరంగా కదలకుండా విలబిడినట్లు వారనుకొనేవారు పాతస్థతితో పోల్చితేవేగావి ఏదన్నా మార్చుకలిగిందో లేదో చెన్పలేము గడియారంమీద అంకెలనేవి లేకపోతే దానిముళ్లు కదిలాయో లేదో దొట్లాచెప్పటం?,

పూర్వీకులు వారేపవిచేసినా సరీగ్గా వాళ్ళ పెద్దవారు నేర్చినళ్లే దాన్ని చేపేవారు. పనిముట్లు చేసేవాడు తానెట్లు నేర్చాడో ఆమాదిరే వావిని చేసేవాడు ఇండ్లు కశ్హుటప్పుడు, స్త్రీలు తమ వంటపొయ్యిలను

100 మానవ విజయం పూర్వీకులు చెప్పినళ్లే విర్మించేవారు. వేటాడే ప్రతియువకుడూ పెద్దలు నేర్చిన పద్ధతినే, అనుకరించేవాడు.

ఐనప్పటికీ తమకు తెలియకుండానే పనిముట్లు చేయటంలో, ఇండ్లు కట్టటంలోనూ, వేటలోనూ కొన్ని మార్చులు కలుగురూనేయుండేవి. ప్రతి కొత్తపనిముట్టూ సరీగ్గా ప్షరాతనపవిముట్లుమాదిరే యుండేది కొత్త యీ'టెకూ పాతదానికీ భేదమేలేదు కొ త్తదాణానికీ పాతదానికీ వ్యత్యాస ముండేదికాదు ఇవిట్లా వున్నాకూడా మార్చ్సనేది యెన్నడో ప్రారంభమైన దవి ఒప్పుకోవాల ఈ'టెకూ దాణానికీ యెంతవేదమున్నదో ముందే చెప్పాము బాణమనేది కాలగతినీ [ప్రజల అవసరాన్నీబిట్టీ యీ పెనుండీ పుట్టిన ఆయుధము. తమకు తెలియకుండానే జనులు వేరురకపు ఆయుధాల సృజించారు =. ఈ పె _- చేతివాణాలూ _- వింటిబాడొలు, యీ తీరుగా మార్పూ, వృద్ధీ యెప్పుడూ జబుగుతునే యుఎడేవి.

తాముపయోగించే ఆయుధాలతోబాటు, మనుజులూ మారిపోయారు ముందుచెప్పిన గుహలో, అడూగుపొరలలోనుండే మనుష్యశల్యాలను మంచుయుగసమయంలో వసించిన మనుజుల పైపొరలలోని ఎముకలతో పోళ్చితే యెన్నోభేదాలు కనువించయతాయి. ఆ గుహనుజొచ్చిన నియాం డర్తలు మనుజునిఎముకలు కోతులజాతినుండి ఆతడుపెటిగినట్లు స్పష్షంగా చూపట్టుతాయి. అతను పెద్ద గూనుతో, వికృకంగా తన పొడూగు చేతు లూగించుతూ నడిచేవాడు నుదురూ, గడ్డపు యెముకా యింకా నరీగా యేక్చడలేదు. వై పొరలలో కనుపించే “ క్రొమాగ్నన్‌ "” మనిషి యెము కలు దాదాపు మన శల్యాలమాదిరే ఉన్నాయి

విజానికి యా యెముకలెంత భేదంగా ఉన్నాయంటే, శాస్త్రజ్ఞులు యీ రెడు జాతులకూ యెట్టి సంబింధమూలేదవి అనుకొన్నారు క్రొమాగ్నన్‌ మనిషి యెచ్చటినుండోవచ్చి, పూర్వపు వియాండ_ర్ధలు వ్యక్తులను తరిమి ఆ గుహ నాక్రమింఛాడవి అనుకొన్నారు. కాని ఇది నిజంకాదు. నియాండ_ర్టలు మనుజులే కాలగతినిమారి క్రొమాగ్నన్‌ జాతిగా శయారయ్యారవి గ్రహించాలి మానవనివాసములూ, వాని యభివృర్దీ

మనుజుడు మారేకొలదీ, ఆతని వివాసాలూ మారాయి. మొదట్లో వారు వసించిన గుహలు, వ్రకృతిసిద్దమైన గృహాలనవి చెప్పాలి. వాని

మునువటి యిల మార్చు 101 నెవరూ. నిర్మించలేదు ఎచ్చళైనా గుహలగుపి స్టే వానియందు నివాసా లేర్చాటు చేసుకొన్నారు

న్వథావసిద్ధంగా సృష్టియందేర్చడే గుహలన్నీ, మానవ నివాసానికి తగియుండవు మనకొరకిని ప్రకృతి వానిని తయారు చేయదుగా ? కొన్నిటి కప్పు మరీ యెత్తుగానూ, కొన్నింటి గోడలూ, పై కప్పూ ఎప్పుడు కూలిపోతాయో అనేటట్లూ మరి కొన్నింటి ద్వారాలు చాలా యిరుకుగానూ నేలమట్టానికి ఆనుకొసీ యుండేవి అట్హి గుహలు మన పూర్వీకులకు పనికిరాక పోయాయి

ఏదన్నా గుహ నొక దానిని వారు (ప్రవేశించగానే, యెన్నెన్ని విదాలో. దానిని బాగుచేయవలసి యుండేది. నేలను నమమట్టంగా చెక్సీ. రాతి పనిముట్లతో గోడలరాచి చదునుడేస్‌ చెట్ల కొమ్ముల గుబు రుగాకస్టి నేలను ఊడ్చి కపరచీ దాన్ని నివాసయోగ్యంగా చేసేవారు

గుహద్వారానికి కొంతదూరంలో, గువాలో ఒక కలువ డత్రవ్వే వారు. దానివి రాళ్ళతో పరచి పొయ్యిని కస్హేవారు, త్తీలా చిన్న గుంటలు త్రవ్వి. వెచ్చవిపొయ్యి బూడిదను వానిలో నింపేవారు తమ శిశువు నీ శయ్యలపై మెత్తగా, వెచ్చగా పరుండబెళ్లేవారు

కొంచెం లోపల డూరంా, ఎలుగుబంటుల మాంసమును దాచే గదులను యేర్పర్చేవారు. ఇట్లు యెన్నోవిరాల సరిచేసి ఆ గుహలను వాసయోగ్యంగా మార్చేవారు

క్రమంగా యీ గుహల్లో కొల్తితరహామాద్పులు తలలెళ్తాయి ఏ కొండ అంచైైనా, ముందుకు వంపుగా (వ్రాలియుంటే క్రిందనుండిదానికి విలవుూా గోడలు కట్టి గుహలనిర్యించేవారు. నలుప్రక్కలా గోడల్లాగా కొండరాళ్ళుంళే, వానిపై నొకకస్పు యేర్చర్చేవారు

ఫ్రాన్సులో యిటువంటి దొక గుహ యిప్పటికీయున్నది. దాన్ని వారు " దయ్యపుగుహ ” అంటారు అటవంటిగుహలో ఏదో పెనుభూతం తప్ప మనుజులుండి యుండరని [ప్రజలపూహ నిజావిక పల వివాసమేనని మనకిపుడు తెలిసింది క్ష. ట౦ికాలయ్య

పూర్వం ఈ గుహయున్నచ్తోటో కొండ ముందుకే వంగ్‌యులోకోదె. పైనుండి పడ్తినరాళ్లు రెండు పక్కల్లో గోడల్లాగా విల్మివిప్తోయ్థాయింజనుల వచ్చి పెద్ద రాతిబండల సేర్చి క్రైూడోగోడ్‌నూ, ' కీల్లకొమ్మలద్రడోకో చానిపై జంతువులతోళ్లు పరచి నా డూ విరిందార్య్థ్థ ళీ

102 మానవ వీజయం

గుహలోవల లోతుగా మట్టివిక్రవ్వారు ఈగోతిలో వారు నివసించి యుండాలి దావిఅడుగున చెకుముకి రాతిముక్కలూ, ఎముకలూ,కొ మృలతో చేసిన పవిముట్లూఉన్నాయి చుట్టూగోడళలు విర్మించటంచేతఅదొక ఇల్లుమాది రున్నప్పటికీ, గోయి త్రవ్వి దాంట్లో వివసించటంచూ స్తే, అది గుహమాదిశే వున్నదనాలి “*సగముయిల్లూ = సగముగుహా అంకే నరిపోతుందిగా?

రెండుగోడలు నిర్మించిన మనిషికి నాలుగ్గోడలూ కట్టటం అంళకష్ట మైన పనికాదుగా ? ఈ సగముగుహా = సగముయిల్లూ తరువాత మనుజులు ఆరుబయ'పీ, కొండవంపు లవనరంలేకుండానే ఇండ్లు కట్టటం నేర్చారు. ఏలాగం'పే భూమిలో, పేద్ధ గోయిత్రవ్వి దాని అంచులు విరిగిపడకు౦డా, రాళ్ళతోనూ, మామత్‌ యెముకలతోనూ గోడల బిలపర్చేవారు పైనుండి వానా, మంచూ కుకవకుండా గుండ్రవి కప్పు నిర్మించారు కొమ్మలూ, ఆకులూ తెచ్చి గుండ్రంగా అల్లి, వావిమీద మన్ను పూసారు,

దూరంనుండి యేదో మట్టిదిబ్బలాగా కనుపించేది, ఆయిల్లు లోపలి పొగబయటకు పోవుటకు కప్పులో నొక రంధ్రముండగేది. ఆ సందునుండే జనులు లోపలకు పోయేవారు అదే ఆయింటిద్వారం.

మామత్‌ యెముకలను లోవల గోడల అంచుల్లో పెట్టి వాని కూర్చునేవారు. ఆవే వారిదిల్లలూ, కుర్చీలూ, అడుగునేలను గట్టిగా దిమ్మినచేసి, అలికి దానిపై సరుంచేవారు అదే వారిమంచాలూ, పరుప్పలూ అనాలి కొయ్య తలగడలు పెట్టుకొ నేవారు,

ఇంటిమధ్యనున్న అగ్నిగుండపు చెంతరాతిబండలతో విర్మించిన బల్ల లున్నాయి రకరకాలపనిముట్లనూ ఈ బల్లలపై చెక్కేవారు. సనిముట్లూ వివిధరకాల సామ్మాగీ ఇటువంటి యొకబల్ల పై కనుపించాయి. గుండ్రంగా” నున్నగా తయారుచేసి, రంద్రం పొడిచిన కొన్ని యెముకపూసలున్నాయి. వీనిలో కొన్ని సగమే శయారయి యున్నాయి. పొడూగు యెముకలో పూనల కోయడానికని గాళ్ళుకోయబడివున్నాయి. కావి, వానిని ప్పూర్తిగా పూసలుగా కోయకుండానే వదిలిపెట్టాడు ఏమవిషో, ఏడో గొప్పప్రమాదం, ఆకస్యార్రుగా వారికి సంభవించింది కాటోఎయ లేకపోతే అట్లా నగంచేసిన పనిని అశ్లే వదలి యెందుకు, వెడుతారు ? నగిషీచెక్కిన యెముకబాణపు తలలూ, రంధ్రం పొడిచిన ఎముక సూదులూ, రకరకాల పనుల పపయో గించే చెకుముకి పనిముట్లూ ఎక్కడవక్కటడే వదలి వెళ్ళిపోయారు, ఎంత గొప్ప విపత్తు కలుగకపోతే ఆవిధంగా వదలి వెళ్ళారోః ఆలోచించు,

మునుపటి యిల్లు మార్చి [08

వారు చేసిన పనిముట్లను వాస్తే ఎఎకోప్రయానవడి వానిని చేళా రని తెలుస్తుంది. ఉదాహరణానికి ఆచిన్న యెముక సూదిని గుటించి ఆలోచించు. ఒక గుహలో యిట్టి యెముక సూమలు చేయడానికి కావల సిన సామాగి అంతా కనుపించింద్తి కోయబడని యెముకలూ, సగము తయారైన సూదులూ యెన్నో ఉన్నాయి. ఆసామ్మాగ్లీ పరికరాలతో, కొవాలంటే, రేపు తిరిగీ యెముక సూదులు చేయటం ప్రారంభింపవచ్చు. కొవి అట్టి సూదులనుపయో%షంచగల వారీ కాలంలో ఎవ్వరూ ఉండరుగా?

ఆ యెముక సూదుల నెట్లా చేసేవారంటే, క్రోస్సే యంత్రంతో కుందేలు యెముకనుండీ గుండ్రని నన్నటి ముక్క ఒకటి కోసేవారు రంపపు మాదిరి అంగుగల రాతిసనిముట్టుతో ఆయెముకకు ఒక చివర వాడిగా, సూదిమొనలాగా ఆరగదీసేవారు. రెండోకొనలో పదునైన రాతి పరిముట్టుతో రంధ్రంపొడిచేవారు. తరువాత సూదిని, నున్నవి రాతిపై రుద్ది సాపుచేసేవారు.

ఇన్ని రకాల ఆయుధాల నుపయోగించాలి, ఒక్క సూదిని చేయా లంపే ఇట్లాచేయగలవారు కొద్దిమందే ఉండేవారు. కాబట్టి ఆ సూదులను బహుజా(గ్రత్తగా దాచుకొనేవారు.

పురాతన వేటగాండ్ర గుహలోకి వెళ్ళి వారెట్లా జీవించేవారో పరి శీరించి చూద్దాము.

అదిగో, దూరాన, మైదానంలో గుండ్రని దిబ్బలనేకం కనుపిస్తు న్నాయి. వానినుండి పొగచైకి ప్రాకుతోంది. ఒక గుడిసెను సమీపించి, కండ్లు మండిపోతున్నా. ఊపిరాడక పోయినా ఓర్చుకొని, పొగరంధ)ం నుండి లోవికి మనము దిగుదాము,

ఆ గుహలోని మనుష్యులు మనలని చూచి భయపడుతారుగా? ఇత రులకు కనుపించకుండా ఉండగలందుకు ఒక పసరు మనకాళ్ళకు పూసు కొన్నామనుకో ।: ఆగుగిపెలో అంతాచీకటీ, పొగానూ, చాలాగందర గోళంగా ఉన్నది, లోపల. సుమారు పదిమంది పెద్దలూ, ఇంకా ఎక్కువ మంది పసిపిల్లలూ ఉన్నారు.

పొగకూ, చీకటికీ, కండ్లు అలవాటయిన తరువాత, అందున్న జనుల ముఖాబు స్పష్టంగా కనుపిస్తాయి. కోతిరూసమేమాత్రమూ వీరిలో కనుపించదు. పొడూగ్గా, బలంగా, వెడల్పుగానున్న నుదురూ, కొంచెం ఒకదాని కొకటి దగ్గరగామన్న కండ్లూ, వీరు కోతులమాదిరేలేరు,. వారి

104 మానవ విజయం నలుపు దేహంపై న ఎజ్జరంగుకో వివితపు దారలూ, చుక్కోలూ. అలంక రించుకొన్నారు

శ్రీలు నేలపై చకికిలబడ్తి తోలుదుస్తులు కుట్టుతున్నారు. పిల్లలు ఏ గుజ్జపు కాలియమెముకో, ఏ దుస్పికొమ్మో పట్టుకొవి దొర్లుతూ. కేరింతలు కొడుతున్నారు అవే వారి ఆబవస్తువుటూ బెమ్మలూను

అగ్నిగుండం చేరువగా రాతదిండల బల్లదగ్గర, పవివావొకడు కూర్చున్నాడు. కొయ్యపేడ్‌కీ యెముకదాణపు మొననొకదాని బిగిస్తున్నాడు వానిపక్క- నింకొకడు కొంచెం వెడల్పుగా చదున్తై న యెముకమీద యేదో బొమ్మను గీస్తున్నాడు ఆదేషిదో దగ్గరగా పోయి చూద్దామా ?

ఆటూ, యిటూ నాలు గ్రైదు గీతలు కోళొదు,ు ఆ యెముకమీద. గుజ్జమొకటి మేస్తన్నట్లు బొద్ము తయారయింది. చూస్తూండగా బహు చమత్కారంగా దావి వంపు మెడనూ, సన్నని కాళ్ళనూ, పొడూగు ముషైనూ చృితించాడు అచ్చంగా వాడొక గున్దాన్ని ఎదురుగాచూస్తూ చిత్రించాడా అన్నంత చక్కగా ఉన్నదాదొమ్మ

ఇంతటితో వాడూరుకోడు. నాలుగైదు గీళలు దాని శరీరాని కడ్డంగా, ఐమూలగా గిస్తాడు అంత చక్కని బొమ్మనూ యీ పిచ్చి గీ లతో పాడుచే స్తున్నాదెంయకో ? €

ఇంకా రెండు కీకలు గీచాడు అదొక గుడిసెమాదిరి తయార యింది. అఆటువంటివే మరి నాలుగు గుకివెల నా యశ్వము ప్రక్క చిత్రించాడు పూర్వీకుల గుహలలో యిట్టి చిత్తరవులు చెక్కిన యెముక లెన్నో మన కగుపిస్తాయి. దీనికేదై నా ఆంతరార్థమున్నదేమో

ఇక్కడ యీ మామత్‌ బొమ్మమీద రెండు గుడెసెలూ, ఆ అడవి దున్న చిత్రంమీద మూడూ, లిఫించబడ్డాయి. ఇంకొక ఎముక దీన్నిచూడు, దీనిపై నొక పెద్దదృశ్యం కనుపిస్తోంది. ఆచిత్రంలో సగం తీనబడిన అడవి దున్న శరీకమున్నది. దానితలా, వెన్నెముకా కొళ్లమాత్రం మిగిలి ఉన్నాయి. దాని తల ముందర కాళ్ళమధ్య అమర్చబడియున్నది. ఇటూ, అటూ ర0డు వరుసరులుగా జనులు నిలబడి యుంటారు.

ఇట్టివనేక చితక్రాలు--జంతువులూ, జనులూ, పాకలూ గలవి-ా యెముకలమీదా, రాతిబండలమీదా, కొండఅంచుల పైనా మనకగుపిస్తాయి, ఇట్టి పటాలు గుహల గోడలమీద చభాలాఉంటామి.

మునుపటి యిల్లు మార్చి 106

కాని, మనమీ గుగిసెను ప్రవేశించేటపుడిట్టి చిశ్రాలేవీ గోడలమీద మనకగుపించలేచు, ఇంతవరకూ మనం తిరిగి చూచిందంతా, ఆగుహ యొక్క ముందుభాగమే ఇచ్చక్రే జనులు భుజించటమూ, వేర్వేరుపనులు చేయటమూ, జరుగుతాయి,

సరే, యీముందుకాగాన్ని వదలి గుహలోపల భాగాలకు పోదాము. దాని కొండరాళ్ళ చెరియల్లోనూ వంకర వంకరఎగా పోయేదారి పొడూ గునాగల గోడలమీదా మనదృష్టి విలిపి పరీక్షించి చూద్దాము భూగర్భ చిత్రాలయం

ధూగర్భ చిత్రాలయం లోపలిభాగాల్లో చీకటెక్కువ మనతో లాంత రొకటి తీశుకుపోదాం వెళ్ళేదారిసరీగా జ్ఞ ప్తికుంచుకోవాలి వీరై తేయేవై నా ఆనవాబ్ళ గు ర్తించకొంటూ పోశేమంచిది. పెద్ద వ్యూహంవంటి యీ గుహలో దారితప్పి పొవటం దిహుతేలికైన పని జాగ్రత్త హుషార్‌ 1

పోయేదారి, పోగా, పోగా యిరుకవుతుంది రాతిబండల నందు నుండి ఊబనీరు బొట్లు బొట్లుగా మనపై పడుతుంది లాంతనీతత్తి పట్టు కొని దొవిగోడలను పరీక్షిద్దాము. - భూగర్భ జలప్రవాహాలు రకరకొల ఉప్పు సృటికాలతో ఈప్రదేశమంతా అలంకరించాయి, మానవ హస్త చిహ్నాలేవీ యిచ్చట మనకు గోచరం కావటంబేదు.

సరే కాలుసాగనిద్దాము -- ఉన్నట్లుంది యెవరో “ఇదిగో యిక్కడ చూడండి ” అవీకేక వేస్తారు మనకో ఆక్కడకు వెళ్ళిచూస్తే గోడమీద అడవిమన్న చిత్రమొకటి చెక్కబడియున్నది. నలుపూ, ఎరుపు రంగులతో దాన్ని చిత్రించారు. అదున్న ఒడలంకా బాణాలు (గుచ్చు కొన్నాయి; ఆది నేలకొరిగింది.

ఎన్నివేల యేండ్లక్రితం, యే చిత్రకారుడు దీన్ని లిఖించాడో : ఇప్పటికీ బహు చక్కగా కనుపీస్తోంది యీబొమ్మ: ఇంకా కొంత దూరంలో ఇంకొకటొమ్మ కనుపిస్తుంది. ఇది మవిషో ? లేక, మృగమో మనకు తెలియకుండా ఉన్నది. ఈ చిత్రంలోని జీవికి మనుష్యులకున్నట్లు గడ్డము మొలిచింది, కావి తలమీద రెండు పొడవైన కొమ్ములున్నాయి వీపుమీద యెత్తు గూనొకటీ, గుబురు తోకా వున్నాయి. ఈ విచిత్రజీవికి. దానికాళ్ళూ, చేతులూ మవిషివి; చేతుల్లో నొక విల్లున్నది, యేమిటో యామృగం 1

106 మానవ విజయం

జాగ్రత్తగాచూద్దాం . ఓహో 1 తెలిసిపోయిందిలే, దీని గుట్టంకా ; ఆడవిదున్న చర్మం కప్పుకొన్న యొక మనుష్యుని పటం యిది! దీని వెనుక ఇట్టివే ఇంకా చాలాచితాయున్నాయి. గోడమీద

ఈ చిశ్రాలయమంతా చీకటిమయం. ఈ కాలపు యే చిత్రరారుడూ ఇట్టి చీకటి గుహల్లో వాడెత్తుదననం పోసినా పనిచేయడు._ వారి పటాలను నలుగురూ చూడేటట్లు పెద్ద పురమఎదిరాల్లోనూ, భవనాల్లోనూ తగిలిస్తామే గాని ఇట్టి చీకటిగుహల్లో తగిలించము, మనము ఎవరికీ కనుపించకుండా పురాతన చిత్రకారు లెందుకీ చీకటిగుహల్లో తమ చిత్రాల లిఖించారో ? ఇతరులు చూడాలంటే ఇటువంటిచోట వానిని చెక్కటంలో అర్థమేదీ కను పించదు.

జంతు చర్మం ధరించి నృత్యంచేస్తున్న యీ విచితమానవుల చిశ్రాలు మెందుకీ గుహాంతరాల్లో చిత్రించబడ్డాయో తెలుసుకోవాలి, మనం. దీనిభావమేమి తిరుమలేశ ?

• అనేకమంది గుమిగూడి వేటకు వెడుతారు. ప్రతివానినెతత్తినా అడవిదున్నతలో లేక ఆదే మాదిరి చేసిన టోపో ఉంటుంది. ప్రతివాని చేతిలోనూ విల్లూ, బాణాలూగానీ, యీటెగానీ ఉంటాయి. మొదట్లో వీరందరూ గుండ్రంగా నిలదిడి అడవిదున్న వేటనుచూపే నృత్యం చేస్తారు. నృత్యంలో ఆలసిపోయినవాడు క్రిందపడిపోతున్నట్లు నటిస్తాడు, బండదారిన మొనగల బాణమును వానిపై అప్పుడొకడు విసరుతాడు. కాళ్ళుపట్టి గుంప్పనుండి వెలుపలకు ఆ క్రిందపడ్డ వానిని లాగి, కొయ్య కత్తులు వానిపై రుశిపించుతారు. తరువాత నెమ్మదిగా వాడు లేచి వెళ్లు శాడు. అన్సుడు మరొక అడవిదున్న వేషధారి, వారందరిమధ్యా విలుస్తాడు. తిరిగీ నృత్య మారంభమవుతుంది. ఇట్టి నృత్య మొకానొకపుడు ఒక్క నిముసమైనా విరామంలేకుండా, రెండుమూడు వారాలవరకూ జరుగుతుంది.”

పై బొమ్మల అర్థమిది కొని, దీన్నంతా యెవరు చూచారు? ఎప్పుడు ? యెక్కడ ?

ఉత్తర అమెరికాలోని యొల్దయిండియనుల దేశానికొకాయన 'దేశాటనంగా వెళ్ళాడు ఆతవి డైరీలో పై నుదహరించిన వర్ణన వ్రాస్‌ యున్నది. మన పూర్వీకుల కాలంనుండీ యీ నృత్యం, తరతరాలుగా ఒకరినుండి యింకొకరికి నేక్పబడి, యీ కొలప్ప యెబ్ద యిండియనులచే అభ్యసింపదిడుతోంది ఇట్టి విచిత్ర, నృత్యాన్నెందుకు వీరు కొన్ని వారాల

ఆదిమకౌలంలోని చిత్రకళ

ఉత చుం

నై కోన రా రలు / / యం లస పు భల / రం యయ ను జో ల లు త్‌ స లే పై ఆాసమ్యుళు న ల్‌ో స యన టం నును వాళ యయ చే

శీ స్యా న గ న క షం.

1] ర లు కు టూ. నీ నళ య... రం అయా మాలా ఓహో తెలిసిపోయిందిలే దీని గుట్టంతా అడవిదున్న చర్మం

కప్పుకొన్న యొక మనుష్యుని పటం ఇది |

మునుపటి యిల్లు మార్చి 107 తరబడిగా చేస్తారో మనం తెలుసుకోవాలి, దావికేవైనా యొక అర్ధముండి తీరాలిగా ?

మనలో నృత్యమనేది విలాసార్థంగానో లేక ఒక వ్రత్యేక లలిత కళగానో అభ్యసింపదిడుతుంది. కాన్ని, యెబ్ద యిండియనులు విలాసార్థం రెండు మూడు వారాలవరకూ నృత్యంచేస్తారనటం సమంజసం కాదు, వారి విడ్డూరనాట్యం ఏదో యొక గట్టి మతొదారంలాగా ఉన్నదనవిపి స్తుంది

వారిలో మాంత్రికుడని, ఒకడుంటాడు. వాడు పొడుగుపాటి చుట్ట త్రాగే గొట్టంవంటి దొకటి తన నోటియందుంచుకొవి, పొగను ఆటూ, ఇటూ ఊమతాడు, నటకులు ఆపొగబారే దిక్కుగా నటిస్తూ పోశారు. పొగ యెటుపోతుందో ఆమార్షంగా వారు పట్టనోయే దున్నపోయిందని దాని అర్ధం ఈవిధంగా నలుదిక్కులా వారంతా నటిస్తూ తిరుగాడుతారు. ఆ పొగనూదేది సాధారణ మనిషికాదు, మాంత్రికుడు అంహపే వానిలో గొప్ప మంత్రశ క్తియున్నదని జనులు నమ్ముశారు. అడవి దున్న యున్న దిశను వాడు చూపించగలడని వారియుద్దేశం మాంత్రికుడు సూచించిన దిశలో దాగుకొన్న అడవిదున్నను తమ నృత్య దిలంచేత దియటకులాగ వచ్చవి వారి నమ్మకం. కాబట్టి యీనృత్యమంతా యొకవిధమైన మతాచార మని విశదమవుతోంది.

మన చీకటి గుహలో అట్టి మాంత్రికుడెనదో యీ నృత్య చిత్రా లను లిఖించాడు, వావివి, సరదాగా, యేమీ తోచకా చిత్రించియండ లేదు, అట్టి బొమ్మలు గీయటంచేతా, ఆచిత్తరువుల్లో నాతడు దింధించిన మంత్రప్రభానం మూలానా, తన జాతి జనులకు పుష్కలంగా వేటమృగాలు దొరుకగలవని చిత్రకారుడు నమ్మాడు ఇదంతా మనకు వెళ్ణి వ్యవహార మనిపిస్తుంది కాదూ?

మనం యేదన్నా ఇల్లుకట్టుకొనేముందు, తాపీపనివాళ్లులాగా, వడ్రం గులమాదిరీ నృత్యం చేసినట్లుంది, యిదంతా ఏ బడిసంతులన్నా, రూళ్ళ కజ్జను చేతదిట్టుకొవి బాలక యెదుట వారికి బాగా పారాణ వేర్వేశక్రి రావాలని, నృత్యం చేసాడనుకో, వెంటనే ఆతన్ని పిచ్చి ఆస్పత్రికి పంపే స్తాము, కాదూ? మనకు యీకాలంలో పిచ్చివని తోచే విషయాలు, మన పూర్వీకులకు చాలా ముఖ్యమయినవిగా తోచేవి,

సరే, గుహలోకనుపించిన ఇంకొక చిత్రపుటర్థమేదో మనం తెలును కోడానికి యత్నించుదా మ, చుట్దూ జనమూ, మధ్యలోకాళ్లూ, తలా తన్న

1086 మానవ విజయం మిగిలినదంతా తిని వేయబడిన అడవిదున్న దృశ్యమొకటి మనంచూచాము దీని అర్ధం తెలుసుకోడావికి, ఉత్తర అమెరికాకుదిదులు, రష్యాదేశపు ఉ త్తరభాగాలకు ప్రయాణం కట్టాలి

సై బీరియాలోనుండే జనులు వృదన్నా యెలుగుబంటిని చంపగానే, దాన్నీ ఇంటికి తెచ్చేవారు ఏదన్నా ఒక యొత్తుప్రదేశంలో దాన్ని పరుండ బెప్టేవారు దానితలను ముం౦మరెండుకాళ్ళమర్యా ఆవించేవారు రొపై తోనో, లేక, బర్చి చెట్టువెవడుతోనో జింకలూ, లేహ్ళూు బొమ్యలడవేసి దాని ముందుంచి నై వేద్యం పెప్రేవారు బల్చిబెరడుతో చేసన చిన్నగిన్నెలను దాని ముజ్లైపెనుంచి, కండ్లమిద డబ్బులు పెప్టేవారు తరువాత ఒర్కా- క్కండుగా వెళ్ళి దాని మూతిని ముద్దుపెట్టుకొనేవారు ఇట్టి ఆచారం నిన్న మొన్నటిదాకా నైనీరియారో నుండేదని ఆచ్చటి ప్రజ చెప్తారు.

అనేక ర్మాకులు, ప్రతిరోజూ కోసేయగా మిగిలిన ఆ యెలుగుదింటి శరీరానికి నమస్కరించి ఎలుగుబంటి నడిచేటట్లు నడుస్తూ, ఆడుతూ నృత్యం చేస్తారు పాటలూ నృళ్యమూ పూ్ధికాగానే ఆ యెళలుగుబంటి మాంనమును వండి అందరూ విందారగిస్తారు. ముందరకాట్లూ, తలా మాత్రం ఆలాగే నుంచేస్తారు.

చీన్నిబట్టి మనకు గుహలో యెముకపై చిత్రించిన ఆడవిమన్న చిత్రపు అంతరార్థం తెలుస్తోంది. ఆ చిత్రము * అడవిదున్న పండుగను చూపిస్తోంది జనులంకా అడవిదున్న నృత్యం చేసి పాబలుపాడి, తన శరీరమును తమకు ఆహారంగా ఇచ్చినందుకు ఆ మృగానికి తమ కృతజ్ఞ తను వెలిబున్చుతారు పుష్కలంగా దున్నమాంసమును తమకు ఎప్పుడూ ఇప్పించాలని దావికి పూజిలుచేసి ప్రార్దిస్తారు

ఎబ్జ్బయిండియనుల దేశానిక్రిపో తే, ఇట్టి ఆచారమే. వాళ్ళల్లోనూ కనుపిస్తుంది వారు చంపిన జింకళవాన్ని తెచ్చి, తలను ముందరికాళ్ళ మధ్యనుంచి తూప్పుముఖంగా దాన్ని పడుకో బెడతారు దాన నోటి ఎదుట ఒకగిన్నె విండా రకరకాల తినుబండారాలు సెట్టి ఒక్కరొకరే వెళ్ళి తల నుండి తోకవరకూ నెమ్మదిగా దావిశరీరం నిమకుతారు “అన్నా, సుఖ విద్ర నొందు ” మని దాన్నిదువ్వేటప్పడు దీవిస్తారు. చివరకు వారిమాంత్రి కుడు, జింకను చూచి ఇట్లా అంటాడు "నీ కొమ్ములను మాకిచ్చావు* ఇవిగో మా కృతజ్ఞతా సూచక వందనాలు * దీన్నిబట్టి ఎముకపై చెక్క చిడిన చిత్రాల భావమేదో విశదమవుతోంది.

నా ఆ

మన పూర్వీకులతో యిషాగోష్షి ఇ 9

మన చిన్నతనంలో మనమంతా విచిత్రమైన కట్టుకథలుచదివాము. దయ్యాలూ, భూతాలగు3చిన విషయాలెన్నో విన్నాము. గొప్ప మాంత్రి కుల ఇంద్రజాల, మహేంద్రజాలళ క్తులగుటించి యేవేవో కబుర్లు చాలా వినియుంటాము మనుజులు, మృగాలుగానూ ; మృగాలు, మనుష్యులు గామా, చిటికలో మారేవారని యెన్ని కధలో ప్రతిదేశఇలోనూ చెన్ను కొంటారు.

ఇవన్నీ నిజమేనని మనం గట్టిగా నమ్మితే, యీలోకంలో మన కగుపించవి ఇతర జీవాలు వతి ఫొదలోనూ రాతిలోనూ మేఘంలో, కొండ గుహళర్లోనూ ఉన్నాయనుకోవాలి అట్టి జీవుల కోపాగ్నివి రగుల్ప కుండా, బహు ఉషార్‌ గానుంటేనేగాని మన కెప్పుడే ఆపద కలుగుతుందో ననే భయం మనలని బాధిస్తుంది వానినుండే విచితశ క్తలమూలాన యేవిముసావి కేవజరిగేదీ చెప్పటం మన శక్యంకాదు ఆకనుబడే కప్ప అకస్మాత్తుగా చక్కని రాజకన్యకగా మారుతుంది. రీవిగా నడిచే ఆ యౌవ్వనుడు, సుందరాకారుడున్నట్లుండి భయంకర సర్పంగా మారిపో వచ్చు. చనిపోయినవాళ్లు బ్రతుకుతారు సరికివేయబడిన తలలు మాట్లాడు తాయి, సీటిలో ముణీగి చనిపోయినవారు నావికులను సముద్రపుటడుగుకు లాగి ముంచివేస్తారు. ఇట్టి దురూహ్యుమైనవీ భయానకమైన విషయాలూ లోకమంతటా సర్వసాధారణంగా జరుగుతాయని మనం ఒప్పుకోవాలి. మనం అనుకొనటట్లు భూత్యప్రేకాలుం పే “ భూతగృహం ” వంటి కథఎ౨ చది వేటంతవరొకే యిట్రి ఆలోచనలు మనకుంటాయికావి, పుస్తుకంమూసి దబయటకురాగానే, మన సాధారణ వ్రజా ప్రపంచకమూ తయారవుతాయి. ఈ ప్రసంచకంలో దయ్యాలూ భూతొటా, మాంత్రికులూలేరు కట్టుకథ ల్లోవి సంగతులన్నీ నిజమైతే, మనబుద్దికీ ఆలోచనకీ, స్వ స్తిచెప్పి యెప్పుడేపీడుగు నెటత్తిన పడుతుందోననేభయంతో ఘటందాపెయ్యాలి,

మవ పూర్వీకులకు ఈ యావత్ర్రపంచకమూ అచ్చంగా మవ కట్టు కథల్లోనున్న క్లే కనుపడేది ప్రతివిషయమూ ఏనేవో ఆగోచరళ కులమీదా, వ్య క్తులమీదా ఆధారపడినట్లూ, వారి కసంతృ ప్రి కలిగి స్తే మనకు కీడూ, సంతోషపెడితే మేలూ కలుగుతాయవి వారనుకొనేవారు. దారిలో, కాలికి

[14

110 మానవ వీజయం రాయి తగిలి పడితే మన ఆఅజాగ్రత్తను నునమే విందించుకొంటాము, మన పూర్వీకులిట్లాగాక, ఏదో యొక దయ్యమో భూతమో ఆ రాతిని తన దారికడ్డంగా పెట్టిందనుకానేవారు కత్తిపోటు తగిలి యెవరన్నా చనిపోతే. పాపంః క్తిదెబ్బతో మకణించాడవి మన మంటాము మన పూర్వీకు లిట్లాగాక, ఎవరో చేతబడిచేసి కత్తిని మంత్రించబిట్టి వాడు చవిపోయా డనేవారు

మనలోనూ, యిప్పటికీ, ఇట్టి నమ్మకాలు కలవాళ్లిందరో ఉన్నారు, దృష్టితగిలిందినీ అమావాస్యనాదే పనీ ప్రారంభించరాదనీ పిల్లి యెమరు వ స్తే చెరుపనీ, ఇంకా యిట్టి వెళ్నో భయాలు కలవెందరికో, ఈ రోజు ల్లోనూ యిట్టి నంకోచాలుండటం గర్హింపదగిన విషయం,

కౌవి, మన పూర్వీకులవిషయమట్లా కాదు. వారి పరిసరాల్లో జరిగే సమస్త విషయాలనూ వారు గ్రహించుకోవాలని యత్నించేవారు. వానివి గహించడానికి తగిన జ్ఞానమూ, అనుభవమూ, పరిశోధనా యేవీ లేక పోవటంచేత దయ్యాలనీ భూతాలనీ మంత్రమనీ తంత్రమనీ, యేవేవో సమాధానాలు చెప్పుకొనేవారు, మనసుకు

నాగరికత జెందామనుకొనే మనలోనూ యిట్టి భావాలను వదలలేఎ వారెందరో యిప్పటికీ ఉన్నారు నీకు తెలిపే యుంటుందీసంగతి. ఆనుమానం, పెనుభూతం

న్యూగివియాలో * మొటు = మొటు” లనబడే ఒక అడవిజాతి వారున్నారు ఒకసారి వారి నొక ఆంటువ్యారేదో చుప్టేసింది. ఎందరో, నల్లుల్లాగా మాడి చంపోవటం మొదలుపెట్టారు ప్రతి యింటా ఏడ్పులూ, మూలుగులూ పెజబిిపోయాయి. వారంతా భయపడి అంత థీకంవ్యాధి యెట్లా వచ్చిందా ఆని ఆలోచించారు

చివరకు తమయూకక ఆంగ్లేయ శై స్తవ మిషనఠీ = తభ వ్రటోధకుడూ = అతని భార్యా బిడ్డలూ వచ్చి సహేసమేర్చర్చుకొన్నప్పటి నుండీ ఆ వ్యాది మొదలిడి-దని తెలుసుకొన్నారు.

ఇఎకేముంది. ఆ జబ్బుకు వారే కారకులనుకొన్నారు. ఈ పెలూ, విల్ల౦బులూ, బూమరాంగ్‌లూ = ఇదొక వత్యేకపు టాయుధం = పట్టుకొని, ఆ మిషనరీయింటికి పోయారు.

మన పూక్వీకులకో యిష్టాగోస్ట [1 ఇంత మందీ రావటంచూ౨ మిషనరీ భయపడ్డాడు. కత్తివేనినా ర్తం కొరదా అన్నట్లు ఆతని తెబపు ముఖం మకీ చవెలవెలదోయింది. ఎట్లాగో ప్రాణాలు బిగదిష్టుపొని, * సోవరులారా సోదరీమణులారా ౫ అన్నాడు, | వారి గగ్గోలులో, ఆర్భాటంలోనూ ఆతని మాటలే వినుపించాయి కొవు. ఎలుగెత్తి. గొప్ప ఉపన్యాసవోరణిలో, మన మిషనరీ, ప్రారంభిం చాడు. వికర్షళంగా ఆతడేదో గంభీరోవన్యానమిచ్చాడు అంత గొవ్చగా యేనాడూ తన జీఏతంరో మాట్లాడియెబునడు. చర్చిలో స కుల ప్రాణ రత్షణకువన్యసించేవాదు యిస్పుడు తన ప్రాదాతే, కాపాడుకోవలసిరావటం చే యెంతో విజృంథించాడు ఉపన్యానంలో. చివరకెట్లాగో కొంత నెమ్మదిందారాప్రజ నరీగా అచేనమయానిక్షొక్ర నల్ల మేక, మిషనరీది, ఆయింటి తోట చుట్టానున్న దడిదగ్గరవచ్చి విలదిడింది. అంత మంది ఉండటంచూచి, అది చెదరి, గుక్షు మిటకరిస్తూ నిరిచింది. వారిలో నొకడు దాన్ని చూచాడు, ఇకరులకు నంజ్ఞచేశాడు మిషనరీ తవ ఉపన్యానంలో నిమగ్నుడై పోయాడు... వారంతా ఆ మేకనుచూస్తూ కూర్చొన్నారు, అతని మాటలు వినకుండా ఉన్నట్లుండి వారిలో నొక్రద్రు, * న్పేక్తను చంపండి ఈ రోగానికి కారణమదే* అని అరిచాడు, ఓక్క పెట్టున జనమంతా లేచారు దడివిరిగింది. మిషనరీ తోటలోని పూలమొక్క-లన్నీ వారి కౌళ్ళకిగద నలిగిపోయాయి పరుగిడే మేకవెంట బడ్డారు అంతా విర్దాంతపోయి, మిషనరీ చూస్తూ విలబడ్డాడు, మేకను యీటెలశ్రో పొడిచి, చంపి, గండం తప్పిందని సంతోషిస్తూ ఇంర్షకు వెళ్ళారు, వారంతా, కొద్దిరోజులు గడీచాయి. వ్యాధి అణుమాత్రమూ తసుముఖం పట్టిందికాదు. తిరిగీ జనమంతా మీషనరీయింటికి వచ్చారు. అతసీవే మలి రెండు మేకలుంపే, వానివి తమ కర్చించమని ఆరిచారు. ఈ పర్యాయం, మిషనరీపారికిలొంగలేదు, ఇవ్వాళమేకలూ, రేపుఆతవిగోవూ, తరువాత, ఆ మేకల దెట్రి దోషమూలేదవి మిషనరీ ప్రమాణం చేసాడు కొని, వారీకది గిప్టేందికొదు మేకలుకాకుందే, వేరే ఎవరైనా ఈ వ్యాధిని తెచ్చి ఉండాలిగా ? అదీ వారి ఆలోచన

119 మానవ విజయం

అకని ఇంటిముట్టూ వారు తిరుగుతూ. ఆరుస్తూండగా లోవలగదిలో నొక పటం కనుపించింది. అది విక్రైరియాంణీది ఆందమైన దుస్తులూ, తలమీద చిన్న కిరీటం ఇటువంటి ఫొటోలెన్నో (ప్రతియింటా, దుకాణం లోనూ, ఇంగ్గండునందుండేవి ఈనాటి కావటం చెడ్డదయింది.

జనమంతా ఆ సటాన్ని చూచారు. దానిమూలానే తమకంత గొవ్ప వ్యాధి కలుగుకోందని అనుకొన్నారు. యీపెలెల్తి, ఆరుస్తూ ఆగదిని జొచ్చారు .

తరువోత యేమైందో, మనకవసరంలేదు. బహుశ పటింతరువాత ఆ మిషనరీ కాలిజోళ్లూ, తరువాత టీ కప్పులూ లేకపోతే ఆయనభార్య తలటోపీ-యీమాదిరి ఏదైనా వారి అనుమూనాని కాస్పదమై యుండవచ్చు. ఆదిగో ఎత్తుగా గోడమీద “*టక్‌టక్‌ * మంటూ మెరిపేచేయి నిటూ, అటూ ఊగిస్తోంది ఆ గడియో5ం అదే వారి కిన్నికష్టాలూ తెచ్చిందేమో! ఎవరు కాదన గలరు?

ఇది కధకాదు; వా స్తవంగా జశీగినవిషయం తమ కర్టముకావి విషయాలను [గ్రహించుకోడానికి పూర్వీకులు యత్నించి, ఏదీతెలియక, మంత్రమో, తంత్రమోనని చెప్పుకొని మనసు స్థిమితపరచుకొనేవారు.

ఆనుభవంమీద ఈ సృష్టిలో ప్రతీదీ కారణయుకంగా నుంటుందని టగ్రహించగలిగాము మనము పూర్వికులకీ కారణాలేవో తెలియక దయ్య మనీ, భూతమనీ పేర్లు పెస్టేవారు.

ఆఫ్రికా ఖండంలో విశేషంగా ప్రయాణంచేసిన (ఫ్రెంచిశాస్త్రజ్ఞాడు, “* లెవీఎబూల్‌*” ఏం వ్రాశాడంపే “*లొఆంగో, దేశంలో సముద్ర తీరానుండే జనమంతా కొత్తరకంగా తెరచాన లెగురుచున్న పడవవచ్చినా, సాధారణంగా ఉండే పొగగొట్టాలకన్న యెక్కువగొట్టాలున్న ఆవిరియోడ వచ్చినా. భయసడుతారు విచిత్రమై, ఇదివరకెన్నడూ చూడవిమాదిరి టోపీ, వానపడీనా తడవని రెయిన్‌ కోటూ, ఇట్టీవేవిచూచినా, వారికి చెప్ప రానంత ఆనుమానం పుట్టుతుంది. అ ॥

కొత్తగా యే దగుపించినా ఆందులో ఏదో మంత్రమో, తంత్రమో ఉన్నదనే వారితోహ, ఎట్టి ఆఅపాయాలూరాకుండా ప్రతివాడూ రక్షరేకులూ తాయిత్తులూ కట్టుకొంటారు. అదేశప్రజ, మొసలిసండ్ల దండలూ, ఏను గుతోక వెంట్రుకల గాజులూ, ఇటువంటివన్నీ వారు ధరిస్తారు. అవి వారిని కాపాడుశాయని నమ్మకం,

మన పూశ్వీకులతో యిష్టాగోష్టి $18

ఈ లొఆంగో ” జాతివారికి, లోకవిషయాలు, ఎంత తెలుసో అంతకన్నా తక్కువే మన పూర్వీకునికి తెలసు మంత్రాలూ, గారడీ, తంత్రాలూఆంపే వారి కవరిమితమైన నమ్మకముండేది నేలనుండీ త్రవ్వి తీయబడిన తాయత్తులూ, గుహగోడ్డలమీది చిత్రాలే దీనికి నిదర్శనం పూర్వీకులు తమకగుపించే సృష్టినిగుజించి

పూర్వీకులు తమకగుపించే సృష్టివిగుటించి ఎచైట్టి ఉద్దేశాలు కలిగి యుండేవారో తెలుసుకొందాము. ఈసృష్టియొక్కనియమాలూ అవివర్హించే తీరూ తెలియకపోతే మన బ్రతుకు దాలా కష్టమవుతుంది. (ప్రతి నీమిషమూ మన కగుదిడని శక్తులేవో మన యావజ్జీవితాన్నీ తమ ఇచ్చవచ్చినట్లు మార్చుతాయనీ, వానిచేతుల్లో మనం కేవలం క్రీలుబొమ్మల్లాగా నున్నామనీ మన కనిపిస్తుంది చనిపోయిన మృగాలూ, మనుష్యుల ఆత్మలు మన వెన్నంటితిరుగుతాయనీ, ఏసమయానవి శకేవిధంగా అవి మనకు యీచెటుపో, చేస్తాయోననే భయంతో, దిగాలబడి కూర్చుని రోజులు గడపవలసి వస్తుంది మనం. మనచే హింసించబడ్డవారూ, చంపదిడిన మృగాలూ, గగ్రోహం చేయదిడిన వ్యక్తులూ, చనిపోయి తమ కసివి మనపై తీర్చు కొంటారు అట్టి అపాయంసంభవించకుండా వానికి పూజలూ పునస్కా రాలూ చేయాలి, ప్రార్ధనలతోపాటు, ॥

సృష్టియొక్క- నీతినియమాలు తెలియకపోవటం చాలా గొప్ప ఆవిద్య అనాలి అవిద్యా, అజ్ఞానమూ వీవినుండే భీతి జనిస్తుంది మన పూర్వీకున కీలోకాన్నిగుజించిన విషయాలెన్నో తెలియనందున. ఎల్లపుడూ భయంతో, దావికి దాసానుదాసుడై వర్షించేవాడు, లోకనియమాలు [గహి స్తే దాన్ని తన వశదిర్చుకొవి, దావి కరికారిగా మారేవాదే.

=. పెద్ద మామడ్‌లనూ, ఇతర మృగాలనూ జయించొడేగావి, ఆతవి

కింకా సృష్టియందలి శక్తులెన్నో భయంగోలుపుతూనే యుండేవి ఉరుములూ. మెటుపులు; వరదలూ భూకంపాలు: అధికవృష్టీ అనావృష్టీః యిజ్రివన్నీ ఆతవి కేమాత్రం ఆర్థిమద్యేవికొవు. ఆందుకనే వానిని తన స్వాధీనంచేసుకోడానికి యత్నించాలనే అతవికి తోచిందికాదు

వేటకు వెళ్ళి రిక్తహస్తాలతోవ స్తే, కొన్ని వారాలవరకూ ఆకలి బాధకు అలమటించాలి. పెద్ద మంచుతుపానులువచ్చి వారందరి వివాసాలనూ

114 మానవ విజయం తెల్లవి మంచుదూది యడుగున పూద్చేయవచ్చు. ఇట్టి కష్టాలెన్నో ఆతని కుండేవి, యెస్పుడూ,

కానీ క్రమంగా మనుజుడు ప్రై నుడివిన కష్టాలను అతిక్రమించ నేర్చాడు సృష్టిలోని శక్తులను గ్రహించి, వావిని తన వళపర్చుకోటం తెలుసుకొన్నాడు

ఇట్టి మార్పుకు ప్రధమకారణం, నలుగురూ కలిసి జీవించటమే. ఆందరూచేరి ద్గుర్ణభమమకొన్న వేట మృగాలనుసట్టి, చంసేవారు, వరద సీళ్ళనుండి రక్షించుకొనే యత్నాలు చేపేవారు, మంచు అడుగున పూడిన తమ వివాసాలను తిరిగీ బయటకు లాగేవారు, ఇట్లా పదిమందీ కలిసి జీవించటంలో నూతన అనుభవాలూ, ఆ అనుభవాల మూలంగా కొత్త తెలివితేటలూ, జ్ఞావమూ వారి వశమయ్యాయి

పాంఘిక జీవితమనీ, దాని తత్ర్వమిది అని వారికి తెలియకుండానే, వది మందీ కలిసి జీవంచటంలోఉండే లాభాలవల్ల అట్లా జీవించటం అల వామై పోయింది. ఒక మురాలోవారంతా అ క్యోన్యంగా ఉండటం నేర్చారు. తామంతా ఒక్క పేననే భావం వారికి కల్గింది. ఒక్కొక గుంపులోమూ పిల్లలు తమ తల్లులతోనుండేవారు. తిరిగీ వారి బిడ్డలూ ఆ తెగలోనే పెద్ద వారితో కలిసి జీవించేవారు అన్నదమ్ములనీ, ఆ_త్తిమామలనీ అమ్మా. అమ్మమ్మాఆనే సందింధాలేర్పడి, వారి నొకరి నొకరితో బంధించివేసాయి. తెగలేర్చడడాని కిదేకారణం

ప్రతి తెగలోవివారూ తామంతా ఎవడో ఒక (్రతేకవ్య క్రినుండి జన్మించామనీ, వాని సంతశివారమనీ అనుకొన్నారు. పెద్దవాళ్లు వేటావ టమూ, పనిముట్లు చేయటమూ తమ బిడ్డలకు నేర్చేవారు. బిడ్డలు వివి చ డానికి గృహాలూ, కడుప్పనిండా &0కీ, కట్టుకొనేబట్టా వారికి పెద్దలు పెట్టిన భిక్ష అనే భావం క్రమంగా పెజిగి దిలపడ్డది, జనుల్లో.

వేటాడటంలోనూ. తమ వృత్తులు నెరవేర్చటంలోనూ. పెద్దవాళ్లు నేర్చిన పద్ధతులనే అవలంభించేవారు, పెద్దలమాట జవదాటవివాడు బాగు పడుతాడు. గతించిన పెద్దల ఆత్మలు తమ బిడ్డల నెప్పుడూ కనిపెట్టి, కాపాడుతాయి. వారు తమకు కనుపించకపోయివా, తాము చేసే ప్రతిపనినీ చనిపోయిన "పెద్దలు చూడగలరనీ, తమప్రతి ఆలోచనా వారికితెలు స్తుందని, వారు నమ్మారు చనిపోయిన తమ పెద్దలు చెడ్డవారిని శిక్షించి మంచి వారివి కొపాడుశారని, జనులనుకొన్నారు,

మన పూర్వీకులతో యిష్టాగోష్టి 116

దీన్నిబట్టి, నలుగురితోకలని సనిచేయటమూ _ నలుగురిమేలూ కోరటమంటే, తమ పెద్దలు శాసించిన విధంగా జీవిచంటమేనని వారికి తోచింది. నంఘ పితరుల కాసనాలను పూలర్ణిగా అఆవలంభించటం ప్రతి వానికీ పరిపామైపోయింది

ఇంతేశాదు;. ఇంకా కొన్ని విచ్చికపుటుద్దేశాలు. వారికుండేవి. ఏదైనా మృగాన్ని వేటాడి చంపినప్పుకు తాము దాన్ని చంపామని వారను కొనేవారు కారు ఆమృగమే తమ యెడల దయదలది, తన్ను తానే తమ కర్చించుకొన్నదనీ, తన కశీరాన్ని వారికి తానే ఆవోరంగా వప్ప గించుకొందనీ, వారనుకొనేవారు ఇన్పికీమనలో ఇట్టిఉద్ధేశాలు పూర్తిగా నశించలేదనడానికి ఒక నిదర్శనం వుంది. ఆవు మనకు పాలు “ఇస్తుంది” ఆంటాము. నిజానికి అది మనకీయటంలేదు , దాన్నడుగకుండానే మనం పాలు పితుగుకొంటున్నాము

పూర్వీకులకు ఆడవిమన్నలూ మామత్‌లూ, ఎలుగుదింటులూ తమ కెంతో ఉపకారంచేసే గొప్పదాతలనే ఉద్దేశముండేది, ఎజ్జ ఇండియనులు అది ఇష్టవడవిదే ఏ మృగమునుగానీ తాము సంహరించలేమను కొంటారు ఇప్పటికీ ఆడవిదున్నను వేవాడి ఇంటికి తెచ్చారంకే, ఆది కావాలని ఆత్మసమర్చ్పణ చేసుకొన్నది, వారిచేతుల్లో తాను మరణించడావి కది ఆంగీకరించిందన్నమాట

ఆ అడవిదున్న, ఆత్యసమర్పణ చేసుకొవి, తమ తెగను కాపాడే ఉత్తమజీవి (ప్రతి తనూ, కాబట్టి వారి పితృలతోబాటు, ఏదో యొక వ్రత్యేకమృగముకూడా సదా రాపాడుతూ ఉంటుందని వా రూహించారు. ఇందుకనే కొందరు తమ జాతులకు విచిత్రమైన పేర్లు పెట్టుకొనేవారు. “* మేమంతా ఆడవిమన్న బిడ్డలమ” ని సగర్వంగా చెప్పుకొనేవారు పురాతన గుహలో ఒక యెముకపై అడవిదున్నా మూడు గుడిసెలూ చెక్కబడిన చిత్రం కనుపించిందని చెప్పాము. దావి అర్థమేమిటో మన కిప్పుడు తెలుస్తోంది. “* అడవిదున్న బిడ్డల [గ్రాముము” నా చిత్రకారుడు లిఖించాడు. యెముకమీద

తమకూ. ఆడవిమృగాలకూ. తీరని సంబంధమేదో యొకటున్న గవి వారనుకొన్నారు. ఆరోజుల్లో సంబంధమంకే, ఏకోదరత్వమనే ఉస్తేశమేకాని వేరేవారి కేదీ తెలిసేదికాడు కాబజ్టే వారంతా ఏదో యొక మృగపు బిడ్డల మనుకొన్నారు ఎ మృగాన్రై్వైనా చంపినప్పుడు, “అన్నా

116 మానవ విజయం మమ్ము క్షమించ "మని ప్రొర్థించి దాని చర్మ౦ ధరించి, ఆమృగం మాదిరి నృత్కం చేసేవారు

• నేను” అనేపదం ఆప్పటి జనులకు తెలియనే తెలియదు ప్రతి యొక్కడూ తానొక సంఘప్పు భాగమన్టీ, దావి (శ్రేయస్సుకే జీవించవలసిన వాదేననీ అనుకొనేవాడు మానవున కప్పటికింకా ప్రత్యేకవ్య క్రీష్వమం పే యేదీ తెలిసిందికాదు. ప్రతి తెళకూ దాన్ని రకీంచే మృగమని యేదో యొకటుండేది దాన్నిబప్రే వారి తెగల పేర్లుండేవి “* అడీవిదున్నజాతి”ో
• ఏలగుబింటివారుు* * జింకతెగవారు” ఇట్లాంటివి వారి ఆవార వ్యవ హారాలన్నీ తమ ్రత్యేక మృగపిత శాసనాలపై ఆధారపడియున్నాయను కొన్నారు. వావి నుల్లంఘించ వీలవుతుందని వారు కలలోకూడా అను కొనేవారు కారు

జస్ట్‌ వ

పూర్వీకులత యిష్టాగోష్టి

మన పూర్వీకుని గుహలోకి వెళ్ళ, సావకాశంగా ఆతనితో అగ్ని గుండం పక్క కూర్చొని, మంచీ, చెడ్డా, మౌట్లాడి వావి ఉద్దేశాలూ, ఆచారాలూ, అనుమానాలూ మొదలై నవన్నీ ఎట్లుంటాయో (గ్రహించడానికి యత్నించుదాం ఆవని గుహలోని తాయత్రులూ రక్షరేకులూ, చిత్రాలూ చూస్తే మనకెట్టి ఉద్దేశా లేర్పడ్డాయో మనమే వానికిచెస్పుదాం దీనంతకూ వాడేమి బదులు చెప్తాడో వింటే బాగుంటుంది కాదూ?

మన అభిప్రాయమైకే బహు బాగుంది కొని, అది వెరవేర డానికి గొన్న ఆటంకాలున్నాయి. ఏనాడో ఆతని గుహలోని అగ్నిగుండం ఆరిపోయింది. ఆ బూడిదంతా గాలికి చెల్లాచెదర్రై౦ంది. ఆ విస్పుచెంత వెచ్చగా కూర్చుని రాతవీ, ఎముకలవీ, కొమ్మువీ సనిముట్లుచేనిన వృక్తుల యెముకలు హరించిపోయాయి ఆ మట్టిలో, మన అదృష్టం బాగుంటే పురాతన కపాలమేదైనా కనుపి స్తే కనుపించవచ్చు ఐనా, ఈ కపాలం మనతో మాట్లాడడావికి వీలుండదుగా ?

గుహలు త్రవ్వేటపుడు శిధిలమైన పనిముట్లూ, వాని భాగాలూ దొరి కొయి. వాని నాధారంచేసుకొని మౌానవుడెట్లు వాని నుపయోగించాడో కనుక్కోగలిగాము ఇదేమాదిరి పురాతన మానవుడుపయోగించినభాషా, దాని భాగాలుకూడా గుహల్లో వెతికితే దొరుకుతాయా ?

మన పూర్వీకులతో యిష్టాగోష్టి 11?

అట్టి ఆధారాలకు గుహల త్రవ్వి లాభంలేదు. మన మిన్నడుపయో గించే భాషను పరిశీలించాలి. విఘంటువులోని (ప్రతి యొక్క పదావికీ ఎంతో పూర్వగాధ ఉంది. ముఖ్యంగా యీ భాషాపదాలద్వారానే గతించిన ఎన్ని తరాలో మనలో యింకా సజీవంగానున్నాయనవమ్చు.

భాషను పరిశీలించటం చాలా సులభమని నీవనుకోవచ్చు. కుర్చీని బల్ల దగ్గరకులాగి కూర్చుండి నిఘంటువు పుటలను తిరుగవేప్తే కార్య మవుతుందని నీ*నుకోరాదు ఇందులోనుండగే చిక్కులు అనేకం.

పురాతన పదాల నన్వేషిన్తూ భాషాపరిళోరకులు భూమంతా తిరుగు తారు ఎక్తు కొండలెక్కీ. సముద్రాలు దాటీ ఏడో పర్వతరాజాల కావల వప్రక్కనుండే (గగ్రామాలకుపోయీ, వెత-లి అట్టి మార్మూల ప్రదేశాల్లో, యిప్పటికీ పురావనభాష కొద్దో, గొప్పో ఉపయోగంలో నుంటోంది

ఈ అన్వేషణలో దక్షీణపు బెడారులనుండి ఉత్తరధృవ (ప్రాంతప్ప మంచు బయళ్ళవరకూ పరిశోధకులు సంచరిస్తారు దూరపుటుత్తరభాగాల భాషలో, మనిషి తన (ప్రత్యేక వ్య క్రిక్వాన్ని తెలుసుకోని, రోజుల్లో వాడ విడిన పదాలు యిప్పటికీ ఉన్నాయి. వారి భాషలో “* నేను”, నాది ఆనే పదాలే లేవు. ఇట్టి పరిశోధనలు చేయడాని కెంతో పరిశ్రమా, తరి ఫీదూ కావాలి పురాతన వస్తువురై తే, ప్రదవ్శనశాలల్లో దాచి ఉంచవచ్చే కొని, సజీవమై, యెస్పటికపుడు మారేభాష నట్లా ఊరగాయి వేసి దాచడానికి శక్యంకాదు. పూర్వపు పదాలెన్నో రూపాంతరాలు పొందాయి. ప్రస్తుత కాలపు యే పదావికన్నా పురాతన మాతృకమాట యేదో కనుక్కోటం, దిహుకష్టమైనవని ఉత్పత్యర్థం అమినవాన్నిదిట్రి వెతకులాడి తేనేకాని మనకార్యం సిద్ధించదు. ఇన్నీ చిక్కూలున్నాయి

కొన్ని సందర్భాల్లో పురాతనపదా లేవిషయాన్ని తెలిపేవో దావికెట్టి సంబంధమూలేని విషయాలకు వాటినుఇడి వచ్చిన పదాఎపయోగం చేస్తు న్నాము ఏవైనా కొత్త దొకటి కనిపెడితే, రూట్యర్థాన్నిబట్టి తగిన పేరు మనం యీ రోజుల్లో దానికి నియామకం చేస్తాము

ఆంగ్ల భాషలో కలావికి *క్విల్‌ " = అంటే, యీక = అని సర్వ సాధారణంగా వాడుతారు. ఫొజాలుకా పేనాయున్న యీ రోజుల్లోనూ యిది వాడబడుతోంది కొారణం ? పూర్వం, మశనవాళ్ళమాదిరే, వారూ యిక కలాలుపయోగిందారు

[1%]

18 మానవ విజయం

అదేమాదిరి వ్రాత ప్రకికి ఆంగ్లంలో ఆ మానుస్‌క్రిప్ప ” ఆంటారు కానియీ రోజుల్లోని మానుస్‌ క్రిష్ణలన్నీ యంత్రం ఆచ్చొత్తుతుంది యెవరూ (వ్రాయరు విధానం మారిందేకాని, వదం మారలా. కొత్తగా ముద్రణ యంత్రాలు కను పెట్టినపుడు వావివి “వ్రాతయంత్రాల"న్నారు. అలవాటును బట్టి “ తనవాపత్రం ” అంటాము పూర్వం పశ్రాలపైన వాసే ఆలవాటు నిది చూప్పుతుంది. ఇవి మన వాడుకభాషలోనుండే పదాలు కౌదిట్టి త్వరగా వీని పూర్వవృ త్తాంతం మనకు విశదమవుతోంది ఇంకొ పుంతనపదాలను వెతకుతూ వెళ్లేకొలదీ మనపని యెంతో కష్టమవుతుంది. ॥

మార్‌, అనే శాస్త్రకారుడు యీ భాషల విషయం ఎంతో గొప్ప పరిళోధనలు చేశాడు, పృరఠరాతన పదాలనుండి వచ్చిన యీ కాలపు మాటలను మనం ప్పూర్తిగా వేరే అర్ధంలో తరుచు వాడుతామని విరూపించాడు అనేక భాషల్లో. గుక్టము * అనే మాటకు * రెయికడీర్‌” అనీ,

• కుక్క ” అనీ భావం ఉన్నది పూర్వం గుద్దాలనెక్కి స్వారిచేయడానికి ముందు జనులు యీ రెయికశీర్‌లనూ, కుక్కలనే ఉపయోగించారు కొన్ని భాషల్లో “గోధుమ” కు “కాయ” అనే అర్ధముంది. గోధుమల పండించేముందు కాయలనే తినేవారు.

కొన్ని భాషల్లో * సింహమును," “* పెద్దదుక్క * ఆంటారు, “నక్కను” చిన్నకుక్క * అంటారు. "* కుక్క " అనేదపదొం, ' సింహాని "కీ * నక్క "కూ పూర్వమే పుట్టింది. పురాతన పద ళిధిలాలు

పుాతన పదళ+ిధిల భవనాలూ, కోటలూ పరీక్షించి వావి పూర్వపు చరితను కనుగొనేటక్లే పురాతన భాషల పరీక్షించ, వావి శిధిలపదాలను శోధించీ, కాస్తజ్ఞులు ఖూలోకపు ప్రాచీనభాషలగుటించి యెన్నోవిషయా తెలుసుకొన్నారు. మెళ్ళనినార్‌ ఆనే శాస్త? రుడు తనపుస్తకం ఒకదావిలో ఈ భాషా శిరిలాలగుజబీించి వ్రాసాడు

యుకాగీర్‌ జాతి వ్రజలభాషలో ఒకమాటను తెలుగులో చెప్పాలంళే “* మనిషి = రెయిన్‌డీర్‌ = చంప్ప* అవి వ్రాయాలి. ఇంత పొడుగువదాన్ని ఉచ్చరించటం కష్టమేకాక, దీని సరిభైనఅర్ధమేదో మనకు స్ఫురించదు ఎవరు, ఎవరిని చంపారో తెలియదు మవిషి, రెయిన్‌ డీర్‌ను చంపాడా ? లేక, రెయిన్‌తీర్‌ మనిషినా? రెయిన్‌డీరూ, మనిషీ కలిసి ఇంకొక

మన పూర్వీకులతో యిష్టాగోప్టి 19 మూడవ వ్యకక్తినా? వేరే మూడవవాడొకడు మనిషినీ, రెయిన్‌ శీర్‌ నూ చంపాడా ? ఆంతా అగమ్యగోచరంగా ఉంది

యుగాకీర్‌ మనుజుల కిడి స్పష్టంగా అన్భమవుతుంది, మనిషి, రెయిన్‌డీర్‌ను చంపాడని ఇట్టి వింళ్రపదం యేర్చడడానికి కారణం యిది, ఆకాలంలో మవిషి తన ప్రత్యేక వ్య క్రిత్వాన్ని గుర్తించుకోలేదు “నేనూ” అనేభావం వానికింకా స్ఫురంచిందికాదు. తానొక పనినిచేస్తాడనీ, వేటాడి, పొంచుండి. జంతువుల చంపుకాడనేభావం వానిలో జన్మించిందికాదు. 'రెబిన్‌డీరును తానుగాని, తన జాతిగానీ చుపరనీ, యేదోయొక. విచిత్ర క్తి దానివి చంపుదళుంనీ అనుకొన్నాడు ప్రకృతియొక్క ఆభయం కర శద్ర్తులముం దాతడేపనీ చేయలేని, ఐబలహీనుడుగానూ, అళక్తుడు గానూ తన్నుతాను భావించుకొన్నాడు

పై నుడివిన విచిత్రశ క్తుల దయవల్ల యివ్వాళ “* మనిషి = రెయిన్‌ డీర్‌ = చంపు” అనేవవి సఫలం కావచ్చు. రేప్ప, ఆ శక్తులను గ్రహించక పోతే వారివేట విఫలమవుతుంది ; వట్టి చేతులతో యింటికివస్తారు. అట్లా వారిమనసు పవిచేసేది.

“* మనిషి = రెయికాడీర్‌ = చంపు * అనేమాటలో ఆపవివి ఒకవ్యక్తి చేస్తాడనే భావం యేదీ కనుపించదు. అట్టి వ్యక్తి తాను గానీ లేక రెయికాడీర్‌ గానీ యెన్నడూ కానేరరు, వ్య క్తిత్వమనేది వారికింకా ఆర్ధం కాలేదు. తనకన్నా, రెయిళాడీరుకన్నా అధికులై న పితృదేవత లెవరో, 'రెయికాడీర్‌ నాతవి కర్చిస్తారు.

క్రమంగా పురాతన భాషలనుండి మన యీ కాలాన్ని సమీపించి, వాడుకలోనుండే భాషల చూచినస్పటికీ, ఏవో యితర శక్తుల చేతుల్లో తానొక కీలుబొమ్మగా మానవుడున్నాడనే ఉద్దేశం ప్రజల్లో నుండేదనడానికి యెన్నో నిదర్శనాలున్నాయి.

ఉదాహరణంగా, * చుకోట ” జాతివారి భాషలో యీమాటున్నది. “*మవిషివలన, మాంసం, యిస్తుంది, కుక్క.” ఇదెంత అగమ్యుగోచరమో ఆలోచించిచూడు. పైదావినే మన వాడుకభాషలో వ్రాయాలంటే, “మనిషి తన కుక్కకు మాంసము యిచ్చును” అనాలి.

పృరాతన జనుల భాషనుదిట్టి ఎవరు మవిషిద్వారా కుక్కకు మాంసం యిప్పించుతారో తెలియదు. ఏదో యొక గొప్ప శ_క్రి మానవుని ఉపయో

[20 మానవ విజయం గించుకొని, కుక్కకు అతనిద్వారా మాంసం యిప్పించుతుందని వారి అభిప్రాయము.

డెకోటా ఎజ్జియండియనులు, “నేను కట్టుచున్నాను” అనే బదులు “ నాలీలనకుట్టు " అంటారు నూదితో కుట్టుట అన్నట్లుగా, మనిషి వలన కుట్టుపని జరుగుతోంది అని అంటారు. తాను కుట్టుచున్నాననే భావం వారికి ఉండేదికాదు.

(యెంచ్చి భాషలో, ” చలిగాఉన్నది ” అనడానికి వారుపయోగించే పదం “ చలిబెట్రిస్తున్నాడు ” అన్నట్లుంటుంది. అంపే తనకు చలిగా నున్నదనేదిదులు తాననే వ్య క్రిత్వం తెలియనట్లూ, చలివి యెవరో కలుగ జేస్తున్నట్లూ అర్హమవుతుంది ఏదైనా పోయిన వస్తువు మనకు దొరికితే “ వస్తువు కనుగొనబడెను ” ఆంటాము ఏదో విచిత్రమైన శ క్తలసహాయం చేత అది కనుగొనవిడిందా ? ఇదేమాదిరి, నీరెక్కుపగా వచ్చినప్పడు “ నడి దాటనీయదం”"టాము, దుర్గమారణ్యం “చొరనీయద”నీ ఆంటాము.

ఈవిధంగా పరిశీలించి కనిపెట్టబడిన పదశిధిలాలు పూర్వీకుల ఆలోచనలూ, ఉద్దేశాలూ యెట్లుండేవో మనకు తెలుప గలుగుచువ్నాయి. తాను క్రేవలం ఆశ క్తుడు, లోకవ్యవహారాలను నిర్వహించి, నడిపే అదృశ్య శ కులున్నాయి. వాని చేతుల్లో నొక కీలుబొమ్మవంటివాడు తాను: ఇవీ మన పూర్వీకుల ఉద్దేశాలు,

కాలం గడచిపోయింది. మనుజునిలో దిలమూ, శక్తీ, అతిశయిం చాయి. లోకమూ, దావి వ్యవహారాల్లో ఈన ఉవికీ నాతను గ్రహించు కొన్నాడు, “ నేను” అనే పదం మానవభాషలో పొడజూపింది. అనేక పనులు చేస్తూ, కష్టాలనుభవిస్తూ, లోకమూ అఆందలి వివిధ సదార్థాంనూ (గ్రహించి, స్వాధీనపరచుకోగల మానవ వక్తిత్వం తలయె త్తింది.

• ఆది, మానవునువయోగించి రెయిళాడీర్‌ను చంపెను” అనే వాక్యానికి బదులు, “మనుజుడు రేయికాడీర్‌ను చంపెనొనే వాక్యం అవళరించింది. కానీ, యిప్పటికీ మనంవాడే కొన్ని. పదాలు మానవుని నినృహాయత్వాన్ని చాటుతాయి * ఆదృష్ట దురదృష్టాలు, * * కర్మం” “ నొసటివ్రాత, " యిటువంటివన్నీ మనం సాధారణంగా ఉపయోగిస్తాము. పూర్వీకుల, అగోచర, అతీత శక్తులకే ఇట్టి పదాలు మనమూ ఉప యోగిస్తున్నాము,

మన పూర్వీకులతో యిష్టాగోష్టి 101

ఈ కాలప్ప వ్యక్తి ఆట్రి శక్రులంకే నమ్మినా, లేకున్నా, తాను చేసే వివిధ కార్యాలకూ స్వశక్తి నుపయోగించి, వాని బాగోగులు తనపై ఆరధారవడియున్నట్లు వ_గ్టిస్తున్నాడు. పంటలుపండదేదీ లేనిదీ తన యొక్క ముందు జాగ్ర_తృపెనా, తొనుపయోగించే యంత్రాలూ యెగపులపైనా ఆధారవపడియుంటుందని (గ్రహించాడు. నూతన శాత్త్రపరిశోధనల ఫలితంగా లోకవ్యవహారాల్లో తనబుద్ధినుపయోగించీ, తగిన కొట్టుదిట్టాలు చేసుకొవీ భవిష్యత్తును తన స్వాధీనంచేసుకోగలుగుతున్నాడు. _

• శ్రమ, క్రమంగా, మానవుడు లోకాన్ని ఒకరోజుకన్న మరొక రోజు యెక్కువగా తన స్వాధీనం చేసుకొంటున్నాడు.

అవిద్య భయానికి హేతువు. విద్యా జ్ఞానమూ । ఇవే మానవునికి విజమైన బలపరాక్రమాల విచ్చేవి.

లోక వ్యవహారము లేయే కట్టువాట్లవై నాధావవడుశాయో తెలియ నప్పుడు మానవుడు దానికి బానిస అయి, యెప్పుడూ భయపీడుతుడైై జీవించాడు,

లోక తశ్రాన్నీ తన తశ్ర్వాన్నీ, (గగ్రహించుకోటంచేత తన భవి ష్యళత్తు తనపైనే ఆధారపడియున్నదనే భావం కలిగింది, ఆతనిలో, దావి కనుగుణ్యంగా జీవించ యత్నిస్తున్నాడు యీకాలపు మనిషి

క న

గొప్ప చిగురింతకౌలము

మన హిందూదేశం, భూలోకపు వేడిమండలంలో వుంది. ఇందు మూలాన, దేశమంతటా సంవత్సరం"పొడూగునా వేడిగానేయుంటుంది. చలికాలం, వేసవీ చిగురింతకాలం అని బుతువులున్నప్పటికీ, వానిభేదం విన్సష్టంగా కనుపించదు నీలగిరులూ, కొళ్మీరువంటి యొత్తుపదేశాల్లో చలికాలంయొక్కూ బలం తక్కిన ప్రదేశాల్లోకన్న ఎక్కువగా నుంటుంది. చలికాలమప్పుడు మెత్తనిదూది పింజల్లాగా మంచు కురిసి నేలనూ, చెట్లనూ కప్పుతుంది. మంచుయెడారులు మాయమగుట

బ్రిటనూ, ఐరోపాఖండమూ, సైబీరియాలునంటి చలిమండల వదే శాల్లో, చలికొలం విజృంభిస్తుంది దూదిమంచుతో నేలా, చెట్లూ, కొండలూ కస్పబడుకాయి. రైలు ఇంజనులు *మంచునాగలి” నుపయోగించి, పట్టాలపై పేరుకొన్న మంచులో దారిచేసుకు వెడతాయి

చలికాలం ఆలిర్రై వేసవివచ్చేముందు. సూర్యువి తీక్షణం [క్రమ క్రమంగా నేలపై ప్రాకుతుంది. మంచుకరుగుతుంది అడవుల్లో, పొలాల్లో (గామబాటలవెందిడీ, రోడ్డు పొర్గ్వపు సిమెంటు కాలువల్లోనూ, జలజల ధ్వనితో నీరు ప్రవహింప మొదలుపెట్టుతుంది. మట్టితో కలసి, బురదగా మారినా ఇంకా పై పైన పేరియున్న మంచు అడూగునుండి, బడినుండి ఇండ్లకు వరుగిడే పిల్లలమాదిరి, గంతులేస్తూ, చిందులు (తొక్కుతూ గల్ల ంతుగా, కలకలా నవ్వుతూ పీకు (ప్రవహిస్తుంది,

ఎండవేడిని భరించలేక, సూర్యరస్మిపడే కొండపార్స్వాలనుండి దిగజారి మంచు చిన్న గుంటల్లో, కొండ చెరియల్లో,. చెట్ల నీడల్లోనూ దాక్కొంంటుంది. ఎంతదాగినా మేనెల ప్రారంభంతో దానికి తలదాచుకోను శావేయుండదు. ఆసమయానికి (ప్రకృతిరూపమంతా పూర్తిగా మారి పోతుంది, పూర్వం తెల్ల మంచు బురఖాలు ధరించిన కొండ పార్వ్వాలన్నీ, లేత వసరికతో ఫసందుగా ఉంటాయి, మోడులై విలదిడిన వృక్షశాఖలు లేచిగుళ్ళ తొడుగుతో లేత యెండలో శోభాయమానంగా నుంటాయి.

(వ్రతినంవత్పరమూ, చలికొలమంతరించి, వసంతాగమసమయాన యిట్రి దృశ్యం కనుపిస్తుంది, పూర్వం, భూమంతా చల్లదిడి ఉత్తరాన్నుండి

గొప్ప చీగురీంతకాలము 123 దాదాపు ఐరోపాఖండ దక్షీలభాగఎ వరకూ మంచుగడ్డలు పేరుకుపోయా యని చెప్పాము జ్ఞప్రికున్నదా? ఆ గొవ్చ మంచు కరిగినప్పుడెస్హైటి మార్పులు భూమిపై జరిగాయో ఆలోచించుదాము

చిన్న కాలువలూ సెలయేర్వుల దిదులు బ్రహ్మాండమైన నదీ ్రవా హాలు బియఎదేరాయి అప్పుడు పుట్టిన నరులే యిపష్పుడూ చాలావరకు లోకంలో (ప్రవహి స్తున్నాయి. దారిపొడూగునా, నముద్రుని చేరేవరకూ, అనంధ్యాకంగా ఉపనదులూ, "సెలయేజుబూ. కొండవాగులూ వానితో కలుసుకొన్నాయి

లోకమంతా ఒక్కసారి హేమంత విద్రనుండి మేల్కాంచింది, బ్రహ్మండమైన చిగురింతకాలం ప్రారంభమైంది. ఆకూ అలమూలేవి ఉత్తవ మంచు లోయలన్నీ దుర్గమారణ్యాలతో నిండిపోయాయి.

ఒక్కసారిగా, ఏదో ఎలెక్రిక్‌ స్విర్‌నొక్కుతే దీపాలు వెలిగేటట్లు, వసంత మవతరించిందనుకోరాదు అంకవరకూ నిరంకుశ (వ్రభుత్వమున కలవడిన చళిదేవుడు లోకాన్ని వదలిపోవడానికి యిష్టంరేనట్లు, నెమ్మదిగా, తనపదవివి త్యజించుకొన్నాడు. ప్పూర్తిగా పద్రచ్యుతి నొందేటప్పటికి కొన్ని వందలయేంక్లు గడిచాయి

కొంతవరకూ కటిగి దిగజారి, ఉన్నట్లుండి తిరిగీ ముందుకు వ్యాపించేవి, మంచుగడ్డలు, నేలయడుగు నీరంతా గడ్డ కట్టుకుపోయి మంమయమెడారులు = టండ్రా అంటారు వీవిని = యేర్చడ్డాయి. ఆ ఎడారులపై 'రెయిన్‌డీరులు కనుపించాయి

లోయల్లోవి గడ్డీనంతా తమి నాచుమొక్కలూ, అట్టి వేయితర జాతులూ పెటిగాయి. అడవిమన్నలూ గుజ్ఞాలూ ఆహారం వెతుకుతూ దకీణముఖంగా పోయాయి _ ఈవిధంగా సీతోష్టాలు ఒండొంటితో ఎన్నేండ్లో పోరుసఎపాయి. తుదకు వేడే జబించింది

పెద్దనదులు గర్జనవ్వనులకో వ్రవహింస మొదలుపెట్టాయి. భూమి యొక్క ఉత్తరర్భృవావికి క్రమేపీ ముంచుగడ్డలు కరుగుతూ పలాయన మైనాయి. టండ్రామైదానాల దక్షిణ సరిహద్దులు, నెమ్మదిగా, ఇష్టందేనట్లు ఉ త్తరావికి మారటం మొదలుపెట్తాయి నాచుమొక్కంలూ, గిడసదారిన పొట్టి చెట్లూ మాత్రం పెరిగిన ప్రదేశాల్లో గోపురాకారపు పై వృవిలు “పేటిష, వాని చిటారు కొమ్మలు మేఘాలతో దాగుడుమూతలాడుకోటం మొదలు పెట్టాయి

124 మొనవ వీజయం క్రమంగా వెచ్చ వెచ్చగా, భూమి మారుతూవచ్చింది. పైకా వృజిలకు తగినంత చలిలేనపుడు వెడల్బుటాపల ఓక్‌ వృకెఎ పెగ ఆదే ప్రదేశాల నావరించాయి ఇట్టి పెద్ద పశ్రాల వృ2లకూ, పొదజాతి మొక్కలకూ, కుక్కగొడులూ, పొదలలో నగుబడే అనేకరకాల పండ్ల కూ అలవాటుపడిన జంతుజాలంకూడా, ఆ యావృకజాతులతో (క్రమంగా భూభాగపు ఉత్తరిదిశకు వ్యాపించింది అడవిపందీ, పెద్ద జింకా, అరణ్య నృషభమూ, పలవలు చీలినొమ్ముల జింకలూ, లేళ్ళూ యీ ప్రదేశాలలో కనుపించాయి * ఆడవి తేనెను వెతుకుతూ ఎలుగుబంట్లు చెట్లకొమ్మల కెగబ్రాకాయి. క్రిందరాలిన ఆమలపై విళ్శద్దింగా నడచి పొంచుండి తోదేష్ల యెన్నోకుందేళ్ళలటి భక్షీంచాయి. బీవరులు అడవిమానుల కొటికి, నీటి (వవాహాల నరిగట్టి, తమ గృహాల నిర్మించుకొన్నాయి. అడవంతా వివిధ విహంగజాతులగానంతో మారుమోగింది అరణ్య తటాకాలమీడ అడివి బాకులూ హంనసలూ తెగ యీాదాయి ఫసందుగాం మ౦ంచుఖయిదు

పై నుకివిన మార్చులన్నీ జజిగేరోజుల్లో, మానవుడు తమాషాగా వానిని చూస్తూ విలదడిపోయాడనుకోకూడదు. ఏదో పెద్ద నాటకం చూస్తు నట్లు, ఆతసి కగుపడే సృష్టియావత్తూ, కనుపించింది. ప్రతి అంకమూ, యా జగన్నాటకంలో, కొన్నివేల యేండ్లు నడచింది, నాటకం వేయబడిన స్టేజి కొన్ని లక్షల చతురప్పమైళ్లు వ్యాపించింది. కాని, తనకు తెలియ కుండానే. మనుజుడా గొవ్ప నాటకంలో పాల్గొన్నాడు (ప్రేక్షకుడుగా తట స్థంగా ఆతదొక్కనాడ్రైనా ఉండవీలయిందికాదు

తెవమారి నప్పుడల్లా మనుజుడూ తన వేషాన్ని మార్చుకొన్నాడు. పెటిగేరోజుల్లో, చలి, టండ్రా యొక్క దక్షిణభాగాలకు వ్యాపించింది, తనతోపాటు నాచుమొక్కలనూ, రెయికాడీరులనూ, ఆటండ్రా మైదానం దక్షీణావికి యీడ్చుకుపోయింది.

ఆ మైదానంలో పెజిగే నాచుమొక్కల భక్షిస్తూ రెయికాడీరులు తిరిగాయి. మనుజుడు, వేటాడుళూ, వావివెంటబడ్డాడు టండ్రాగా మారక ముందా మైదానాల్లోని మనుష్యులు గుజ్జాలనూ, అడివిదున్నలనూ వేటాడి తే, యిష్పుడు రెయిఇడీరును వేటాడవలసివచ్చింది. * సీతాపతీ, సీవేగతీ * అన్నట్లు, ఆళనికి పావం । రెయికాడీరేగతిమైంది మామతీలన్నీ అంతకు

గోప్ప చిగురింతకాలము 126 పూర్వమే నశించిపోయాయి. కేలకొలదిగా వావిని వేటాడి, సెంహరించి తమ వివాసాలచుట్టూ యొ క్తుగుట్టఎగా వావి యెముకల పే్చారు. ఇక గుక్టాలసంగతా ? వావినెట్లా చంపేవారో మొదటిధాగంలో తెల్పాముగా ? ఏవో, ఒకటీ, ఆరా తప్పించుకు మిగిలినవి, మంచి గడ్డి పెరుగుచున్న దఓీణభాగాలకు వెళ్ళిపోయాయి

వేరే గత్యంతరంలేక మనుజులు శెయిన్‌డీరును తిన్నారు; దాని చర్మంతో బట్టలు కుట్టుకొన్నారు దానికొమ్ములతో యీటెలూ మొద లైన పరికరాలు చేసుకొన్నారు. రెయిన్‌ డీకు జీవితావికీ ఆఅలవాట్లకూ అను గుజ్యంగా తనజీవితాన్ని, మనుజుడు మార్చుకోవలసిన ఆవసరంకలిగింది.

రెయికాడీరులు తిరిగేచోట్లకంతా వాళ్లూ వెళ్ళారు స్త్రీలు త్వర త్వరగా ఎక్కడ అవసరమైతే అక్కడంతా నివాసాఎ, యిప్రే నిర్మించే వారు. వారి గుడిసెలను తోళ్ళతో కప్పేవారు డేళదద్రివ్మరి జీవితం వారికి తప్పిందికాదు దోమలుకుట్టి తరుముతోంపే రెయికాడీరులు ఇక్కడా అక్కండా అనకుండా యిష్టంవచ్చినట్లు మందలు మందలుగా దూరపదేశా లకు సొగిపోయేవి జనులు తమ పాకల నూడదీసి కట్టగట్టి, నెత్తిన బెట్టుకొవి, బయలుదేరేవారు బరుపులమాస్తూ టండ్రా చలికి బాధపడుతూ, ఎంతెంతదూరమో స్త్రీలు నడిచేవారు. నచుషుల, దర్జాగా యీపెలపట్టు కొవి. కులాసాగా వెళ్ళేవారు ఇంటివిషయాలలో వారెట్టి జోక్యం కలుగ జేసుకొనేవారుకారు

తమంగా వనంతకాల (ప్రధావంచేత, టండ్రా మైదానాలు ఉత్తరానికి జంిగిపోవట మొదలుపెట్టాయి. వానితో రెయికడీరులూ. వెళ్ళాయి, అంతకుపూర్వం టండ్రాలున్న ప్రదేశంలో దట్టమైన, దుర్గమారణ్యాలు "పెళిగాయి

ఇట్టి మార్పులు జఎగేటప్పుడు కొందరు జనులు రెయికడీరుల వెంబడే ఉత్తుంధృవప్రాంతాలకు వెళ్ళిపోయారు ముప్ఫైమైమవేల సంవప్ప రాలుగా రెయికాడీరులకూ. టండ్రాలకూ అలవాటుపడిన మనుజు కి వానితో ఉర్తరు త్తరంగా జరుగుతూ వెళ్ళటమే బహుమంచిదవిపించింది. తానల వడిన జీవితాన్ని వదలటం కష్టమవిపించింది.

అట్లా ఆలవ్నాటైన మార్గాన్ని అనునరించటంచేత అచ్చటకు వెళ్ళిన మానవులెన్నో విషయాల్లో ముందంజవేసే ఆవకాశాలను కోల్పోయాలు, దషిభాగాలన్నీ వెచ్చగా మారుతోంటే, వారు తమ యావజ్జీవిశమూ,

[1%]

126 మానవ విజయం సిరంగా మంచుయుగంలోనే గడుపవలసివచ్చింది (గీనులాండ్‌ లోనుండే అ యెస్కిమోజాతి వారిప్పటికీ మంచు యడారులలో నుంటున్నారు. యేదో యింత తిండికి బట్టకీవ చెప్పని కష్టాలుపడుతారు.

టండ్రాలతో, ఉ త్తరభాగాలకుపోక ఆప్రదేశాలలోనే విలుదిడిన మనుష్యుల జీవితమంతా వేశేవిధంగా తయారయింది. ఎటుజూచినా, యేదో గారకీీవాడి మంత్రశక్తితో పెలగిపోతున్నట్లు లేచే ఆరణ్యాల్లో నివసించటం కష్టమనిపించింది ప్రథధమంలో అయినా, జన్మంతా మంచులో ఖైదీలుగా నుండటం వారికి తప్పింది, ఉత్తరావికి రెయికాడీరులతో వెళ్ళక, అక్కడే ఆగిపోవటంవల్ల అరణ్యాలూ = మనిషీ

ఆ రోజుల్లో పెజిగిన అరణ్యాలకీ, యీకాలపు టడవులకూ యెన్నో భేదాలున్నాయి. దట్టంగా పెంీగి, చీమయినా చొరడానికి వీలుగాకుండా ఉండేవి నదీతీరాలూ సరస్సుల ఒడ్డూ, సముద్రాల నీటిహెద్దులవరకూ అవి పెటీగిపోయాయి

ఇట్టి అరణ్యాల్లో వసించడానికి మనుజుని కెంతో కష్టమనిపించింది. గిజిబిజిగా అల్ల్వకొవి, దొరికిన స్తలమునంతా ఆక్రమించుకొన్న ఆ అరణ్య వృషెలమధ్య అతనికి విలవనీడేలేక పోయింది వానిని నజికివేయటమో, కొల్చ్బటమో చేస్టేనేగావి అతనికి పాదంమోపేటంత _స్పలమైనా దొరికేదికాదు

టండ్రాలలో మైదానాలలోనూ కావలసినంత భాళ్నీస్టలముండేది, అతవి నివాసానికి అడవుల్లో అట్టి ఫలాన్ని చెట్ల పారదోలి కాను సృష్టించు కొంటేనేగాని అతనికి ఉనికి యేర్చడిందికాదు. ఆరణ్యం అతనికొక గొప్ప శతృవుగా పరిణమించింది, తన యానచ్చ క్తులూ వినియోగించి దాన్ని జయించవలసిన అగకత్యం కలిగింది

చెట్లు నబుకడావికి తన పెద్ద ముక్కోణపు రాతికత్తివి బలమైన పికికి బిగించాడు ఆ గొడ్డలితో వావివి పడగొట్టాడు. అంతకుముందు యెండవేళల ఫసందుగా వినుబడే వడ్రంగిపిట్ట ముక్కు. దెబ్బల శద్దాని కలవాటుపశిిన అరణ్య మృ॥జాతులు మౌనవువి గండ్రగొడ్డలి వ్రేటులకు రుడిసిపోయాయి బ్రహ్మాండ వృక్షరాజాలు ఆ గొడ్డలి కాపుకు ఫీతిల్లాయి

గొప్ప చిగురింతకాలము లి వావి గాయాలనుఐడి ఏకధారగా జీవరిపం. కొరింది. పేద్ద పెట్టున ఫెళ "ఫెళ ధ్వవితో, దభేలుమని నేలరూలాయి.

ఈవిధంగా ప్రతిరోజూ, విసుగూ విరామం లేకుండా జనులు అరణ్యాల నరికారు తను నివానమునకు కావలసిన కాళీ_స్తలం 'సేకరించు కొన్నారు. చెట్లు వరికి మిగిలిన మోళ్ళనూ పొదలనూ కాల్చారు, కొమ్మలన్నిటినీ కొట్టి ఒక చివర పదూనుగా గర్రూనును చెక్కారు. కొయ్యసు త్తితో బలమైన దెబ్బలబుకొట్రి దాన్ని భూమిలో పొతారు దాని ప్రక్కవింకొకటీ తరువాత మజొకట్సీ, యిట్లా యెన్నో మ్రానులు పాతారు, చెట్ల కొమ్మలతో అర్లి వర్తుగా వానికి దడులల్లారు. అదీ మానవుని ప్రధమ నివాసం, ఆ అరణ్యంలో చూడ్డానికది, చెట్ల మధ్య చెట్లులాగ కనుపించేదిం ఇ3ర (మానులన్నీ అవకతవకగా యెక్కడబడితే అక్కడే. సపెజిగేవి, ఇతని వివాసపు మానులుమాత్రం ఏదో ఒక యేర్చాటుగా విలదిడి మానవ స్పర్శను దెలిపేవి

ఇంటికే ఇంత తివ్పలుపడితే ఆహారాని కతను పడిన అగచాట్సకు మితేబేదు,ు పాపం బయళ్ళలో, గడ్డిమైదానాలల్లోనూ. మందలు, మంగలుగా తిరిగే మృగాల వేటాదేవాడు ఎంతదూరాన్నుండీ అవి వానికి సులభంగా అగుపచేవి, అందుబాటులోనుండేవి

ఆ ఆరజ్యంలోనుండే మృగాల సంగతట్లాకాదు లెక్కలేనన్ని జీవులుండేవేకాని, ఆతవికంటికొక్కటీ కనుపడేదికాదు. ఆ ఆరణ్యపు ప్రతి అంతస్టూ సజీవంగానుండేది వావి కూతలతో, అరుపులతో, పాటలతో అరణ్యమంతా నిండిపోయేదే, కావి, కంటి కగుపీంచేవికావు.

కాళ్ళచెంత అలజడి, గాలిలో యేదో రెక్కలచప్పుడు, చెట్ల ఆకులను యేజీవో కదిలించిన గలగల చెట్లమధ్యనుండే ఆ వెలుగు నీడల్లో, రకరకాల వాసనల్లో, శబ్దాల్లో ఏదై నదీ, ఎక్కరున్నదీ మెట్లా కనుక్కో+టం ? ప్రతిజీవికీ తగిన రక్షక వర్ణముండేది. పచ్చని పత్రాల్లో క్రింద రాలిన యెండుటాకుల్లో, గోధుమరంగు నృక్షమానుల్లోనూః రంగులో రంగు కలింపోయి, అవి తప్పించుకుపోయేవి, కంటికైనా కనుపించకుండా,.

అదృష్టంచేత యేదన్నా జీవి కనుపించిందనుకో మొదటి దెబ్బతో, (ప్రధమ బాణంతో దాన్ని కొడితేనేగాని యెట్టి లాభమూ ఉండేదికాదు. అగురితప్పిందా, అంతే! ఏపొదలోకో, ఏమ్రానుపైకో, ఏ బొరియలోకో

128 మానవ విజయం ఆంతర్జానమచ్యేది ఆందుకనే యీయెను త్యజించి విల్ల ంబుల మానవుడు తయాకుచేసుకొన్నాడు. శరవేగం అతని కాధారమైంది, వాయువేగంతో పరుగిడే జంతువుల జయించడానికి వాని బాజాలన్నో అడవిపందులకూ, బాతులకూ (గుష్చుకొని, ఆతని కడుపునిండేది నునుజుని ఆ_ప్పమిత్రుడు వతి వేటకావికీ గొప్ప ప్రా*స్నేహితు డొకడున్నాడు. నాల్గుకాళ్లా, మెత్తని చెవులో, నల్లని చెముక్చేముక్టూ తన యజమాని వేటలో యితను చేసే సహాయం యింతింతని చెప్పలేము థభోజనసమమయానికి ఎంతో ఆప్యాయంగా అవని చెంత కూర్చొని తదేకదృష్పితో యజమావి ముఖం వంక “నాభాగమో మరి?” అన్నట్లు చూస్తుంది యా విశ్వాసమైనకుక్క, ఇప్పటికి వేలకొలది సంవత్సరాలుగా, కుక్కు తన యజమానునకు అద్వితీయమైన సేవజేసింది ఆతని మెప్పువడసిండి బాణాలను సృజిం చిన ఆ పురాతనపుకోజుల్లోనే, మనుజుడు కుక్కను మచ్చిక జేసుకొన్నాడు, పురాతన మనుజుల నివాసస్థలాల్లో వారు తమ వేటకుక్కటలకు కట్టిన యిండ్లగుపిస్తాయి. వారి అగ్నిగు.డాల బూడిద పోవులలో దొరికే జంతువు యెముకలమీద కుక్కంకాట్లు బిహు స్పష్టంగా కనుపి స్తాయి ఆరోజుల్లోకూడ, తన యజమానిచెంత మచ్చికగా కూర్చొని, తవ భాగపు టాహారాన్ని భుజించి, తృప్టి చెందేదని మనకిది విశద పరుస్తుంది. మచ్చిక చేసుకొన్న కుక్కకు, జంతువుల పసిబట్టి వెందిడించటం ఆతను నేర్పాడు. వాని కాలిజాడలగు_ర్థించి వానికడకు కుక్కు తన యజ మానుని పిలుచుకుపోగలిగేది అతడు మచ్చికజేసిన కుక్క, తనకన్న ముందుగా జంతువు లెచ్చటుండేది, పసిబట్టీ తనచెవుల విగిడ్చి వినీ, కనుగోగలదవి, మానఫడు తెలుసుకొన్నాడు, అనుభివంమీద, నేలపై బడ్డ ఆకులలో ఒక విచిత్రవాసన ఈదారివెంబడి యేది వెళ్ళింది ? ఒకటి రెండు పర్యాయములు తలవాళ్చి. ముక్కానించి వాసన జూచేది కుక్క కేవలం తనముక్కు. నాధారంచేసుకొవి గబగబా పరుగి డేది. దానివెంటి వెళ్ళటమే మనుజుడు చేయవలసిన పనంతా, దాని సహాయంచేత, మానవున కితరమృగాల పైనుండే శ్రీ, అధికారం యెన్ని రెట్లో వెలిగాయి. వాసనల సరిగా గృుర్తించలేని ఆతవిముక్కు కుక్కను

వేటాడి జీవించేకాలం౦ గ క్‌గ్‌ ల టర? లో లో క్‌ టే ఇ * త్తు అనే? హా రట... హా రంల జల్ల యం భలం యో స ₹ జ గ్ల ర రు (4 ఖై గ ( స్తు సా హ్‌ ల) చు అ “(| - భోయ తో క (0 నంలో మ గ | బో గోరే గ “టీ ళీ యున్న! స్థా న్‌ గ డవు. నరు ఏతం మఖ శరవేగం అతని కాధారమైంది, వాయువేగంతో పరుగిడే జంతువుల జయించటానికి.

గొవ్చ చీగురింతకొాలము 120 పెంచి ఆకొరిత తీర్చుొూంది. తనకాళ్ళ బలమునూ, చకచకనూ కూడా కుక్క తిన యజమానునికే వినియోగించింది గుక్టాల స్వాధీనంచేసుకో డానికి ముందు, మనుజులు చడకాలులేని తమదిళ్ళికు కుక్కల కశ్లేవారు.

సై వీరియాలోని * క్రస్కోయాస్క ” నే ప్రదేశంలో పురాతన నివాసాల పరీక్షించారు కొన్ని కుక్కల అన్థిపంజరాటు, వానికి తొడిగిన జీనుతోనసహా అచ్చట కనుపించాయి. వేటాడే (ప్రదేశాలకు బండిలో యీడ్చుకుపోయీ, వేటలో అతవికి కుడిభుజమై యుండీ,, కుక్కు తన దొర కెంత ప్రాణమిత్రుడుగా నుండేదో నీవే ఊహించుకో,

కుక్కల విశ్వాసం జగద్వితమైన విషయం. కొండల్లో దారితప్పిన ప్రయాణికల రకంచీ యుద్ధంలో గాయపడిన తన యజమానుని మోసుక పోయీ ఇంటి కాపుదలేకాక, [గ్రామ పొలిమేరలనూ, తనరాజ్యావికీ అన్య రాజ్యానికీ మధద్యనుండు యొల్లభూములనూ కొవలి కాచీ కుక్కలు మన కృతజ్ఞతను సంపాదించుకొంటాయి. ఇంట్లో, వేటలో యుద్ధంలో, శొప్త పరిశోధనాలయంలోనూ కుక్కలు మనకుచేసేసహాయం ఇంతంతనరాదు. మనుజుడూ -- నదీ "

ఆకణ్యాల్లో కొందరు వివాసాలేర్పర్చుకొంపటే మటికొందరు నదులూ, సరస్సుల తీాాలకు సాగిపోయారు. అడవికీ, నీబికీ మధ్యనుండే కొద్ది నేలమీదా తమ పాకల విర్మించుకొన్నారు

అడవిలోకన్న నీటిమీద నిరాటంకంగా తికుగడానికి యెక్కువ వీలుందేదేకావి, బ్రతుకుతెరువు కష్టమైపోయింది. కొత్తగా వీర వచ్చినపు డల్లా నదులు గట్టుల కెగద్రాకేవి వరదనీరు నేలనంతాముంచి, అరణ్య పాదాన్ని తాకేది నదీజలంలో కొట్టుకువచ్చే మంచుగడ్డలూ, (మానులతో పొటు వారి పాకలూ కొట్టుకుపోయేవి అట్టిసమయాల్లో చెళ్లైక్కి, జనులు ప్రాణాలు కాపాడుకొనేవారు నీరు తీసిన తరువాత నదిఒడ్డునుచేరి తిచిగీ తమ పాకల కట్టుకొనేవారు

వారికి మొదట్లో వరదవచ్చినవ్చుడల్లా యేదీ తోచేదికాదు. (క్రమంగా ఎప్పుడెస్పుకు వరదలు వస్తాయో, ఎంతకాలం ఉంటాయో, వారు (గ్రవించు కొన్నారు. పెద్ద మానుల నరికి నదిఒడ్డున యెత్తుగా పేర్చేవారు, ఆ కట్టను వెడల్చుగా? ఎత్తుగానూ నిర్మించేవారు. దావిమీడ తమ పాకల నిర్మించు కొన్నారు. నీటిభయం దానితో వారికి తొలగిపోయింది. ఎంత గొప్ప

18. మానవ విజయం వరదలు వచ్చినా, వావి మాను కజ్ణలపునాదియొక్కం ఆడూగుభాగాన్ని మాత్రం కొద్దిగా ముంచగలిగేవి, అంతే

సమయోచికంగా అట్టి నూతన యేర్చాటును గావించుకోటంచేత, తన పరిస్థితుల సతిక్రిమించి జీవించేశ క్తి మానవువిలో బలపడజొచ్చింది ప్రస్తుతకాలపు ఆనకట్టలకు , ఎంతెంత జలాశయాలనై నా దింధించివేసే గోడలకూ పునాది ఎన్నడో మన పూర్వీకులే నిర్మించారని ఒప్పుకోవాలి ఎడతెరపిలేకుండా మనుజునికీ, నదికీ పోరుజరిగేది ఎవరెవరిని జయిస్తారో నవి అవ్నికష్టాలున్నప్పటికీ మనుజుడు నదీతీరవాసాన్నే అపేక్షించాడు. కారణం ? జలాశయాలవిండా జలచరాలెన్నో ఉంటాయి. వానిలోనికెల్లా చేపలు ముఖ్యంగా మనుజుని ఆకర్షించాయి. ఆంకకుముంచు, జంతువుల వేటాడేమనుజుడు, నదీతీరానికి తన ఉనికిని మొర్చుకోటంచేశ, యావజ్డీవి తాన్నీ మార్చుకోవలసివచ్చింది జాలరీజీవితమునకు కావలసిన పనిముట్లా తడు సృష్టించుకోవలసివచ్చింది.

ఉన్నట్లుండి వేటకాడు, జాలరిగా, ఒక్కరోజులో మారలేదు మొదట్లో, యితర మృగాలను వేటాడినచ్లే, చేపలనూ వేటాడాడు ఈటె మాదిరుండే ఒక ఆయుధాన్ని చేబట్టి నడుములోతుకు నీటిలో నడచివెశ్ళే వాడు కొండరాళ్ళమధ్య దాక్కొన్న చేపలను గుటిచూచి, ఆయీటెతో పొడిచి చంపేవాడు క్రమంగా, -పక్షులను వలవేసిపట్టిన్లు, చేపలనూ వలతో పట్టటం నేర్చుకొన్నాడు పూర్వీకులుపయోగించిన యీ టెలతోవాటు, చేపలపళ్హే వలలూ వావికి కట్టిన బరువురాళ్లూ యెముక గాలపు కొక్కాలూ యెన్నో, శా స్త్రజ్ఞులుకవిపెట్టారు.

అధి ఓడల పుట్టు పుర్వోత్తరాలు

సుమారొక డెట్ఫైసంవత్సరాలక్రితం, రష్యాలోని “లడోగా " సరస్సుదగ్గర, కొందరు పనివారు కాలువనొకటి తవ్వుచున్నారు. త్రవ్వగా త్రవ్వగా ఒక మనుష్యకపాలమూ, కొన్ని పనిముట్లూ కనుపించాయి. ఇది వెంటనేశా స్రజ్ఞులకు తెలిసింది, అంతవరకూ అచ్చట, “పీట్‌,” తప్ప[నాచు మొక్కులు ముద్దగా అదుముడుచెంది బొగ్గుగామారుతాయి. దీవిని పీట్‌ అంటారు; పొయ్యిల్లో నుపయోగిస్తారు, సాధారణ నేలబొగ్గుమాదిరే] మరేదీ దొరికదనుకొనేవారు. అచ్చట శత్రవ్వటం 'ప్రారంభి స్తే, యేదో వస్తు ప్రదర్శనాలయంలోనుండి తీ స్తున్నారాఅన్నట్లు రకరకాల వస్తువులు దొరి

గోవృ్చ చీగురింతకొలము 181 కాయి: రాతిగొడ్డలీ, రొతిక_శ్రీ చేపగేలపు కొక్కెమూ, బాణపు వాడి 8రోభాగమూ, రంపంపండ్డున్న హోద్చూన్‌ (చక్రంవంటి ఆయుధం, తిమింగి లాలనూ, పెద్దరకం చేపలనూ వశ్తేటందుకు,) ఎముక ఎముకతో చెక్కిన కిమింగలపు ఒక చిన్న విగహమూ, ఒక రక్షరేకూ, ఇన్ని కనుపించాయి

అవన్నీ పెకలించిన తరువాత, చిన్నదోనె ఒకటి వారికి దొరికింది. మట్టిలో పూడుకుపోయినా అదేమాత్రం చెడిపోలా వీటిపై కెక్కించి, చక్కగా తెస్తువేస్తూ నడపడానికి సిద్ధంగా ఉన్నదది ఈకాఅపు దోనెలూ, పడవల్లాగా ఆది లేమ ఒక పెద్ద మానునుండి దాన్ని చెక్కారు, పకాం డంగా. పురాతనకొయ్య గొడ్డలి దెబ్బలు స్పష్టంగా దానిపైకనుపిస్తున్నాయి ముడులూ, కొమ్మలూ పె-గిన తావులు చెక్కటం, వారికెంతో కష్టమై యుండాలి. ఆందుకనే కౌదోలు, రాతిగొడ్డలి కొకప్రక్క-నుపెట్టి అగ్ని నాహ్వానించార్కు తమ కొర్యసిద్ధికి

దోనంతా కౌలిన బొగ్గుమసికో నల్లగానుంది. ఈ రోజుల్లో పెద్ద ఓడను కట్టటం, పూర్వంవారు ఒక్క దోనెమ విర్మించడానికన్నా యెంతో సులభమవిపిస్తుంది. ఏ రాతిగొడ్డలై తే దాన్ని చెక్కిందో, ఆదే ఆదోనె చెంత పీజ్‌ యడుగున దొరికింది. దావిమొన వాడిగా, నున్నగా అరిగి యు డటమేకాక ఆ ప్రక్క-నే సానరాయికూడా కనుపించింది కాబట్టి రాతిపవిముట్లకు, కావలసినప్పుడల్లా పదును బెట్టటంకూడా వార్యప్పటికే నేర్చారవి దీవివల్ల విశదమవుతోంది. దోనె తయారుకాగానే, నీటిపై త్రేల్చేవారు. తమ హోచ్చూనులూ, కొక్కొాలూ వలలూ తీసుకొని చేవల బట్టడానికి బియలుచేరేవారు.

ఆలడోగా సరస్సు చాలా పెద్దది దానినిండా అసంఖ్యాకమైన చేస లుండేవి కాని మొదట్లో వారు దావితీరాన్నే తిరిగేవారు. ఒకసారి (ప్రశాం తంగా, ఇంకోసారి కలవరంగా, మడొకపర్యాయము పెద్ద ఆలలులేచీ, గర్జిస్తూ భయంకరంగానూ ఉండే ఆసరస్సు తత్త్వం వారికింా అర్ధ మయిందికాదు. ఎంతపెద్ద తుపానువచ్చినా ఆ ఏకాండనమాను దోనె మునిగేదేకాదు. ఇటూ అటూ దొర్లుతూ, ఊగుతూ అలలపైకెక్కేది, క్రిందకు దిగేది. ఇదంతా చూచి భయపడీ ఎన్నో అవస్థలుపడీ, గట్టును చేరేవారు. ఎంత దృఢంగా, విర్భయంగా వికరంగా ఉన్నదానేల అవి వారి కివిపించేది పసిబిడ్డ తన తల్లి వనికి హత్తుకుపోయేమాదిరి,. ఆప్యా

102 మానవ విజయం యంగా వాము పట్టి పె6గే ఆ నేలను భూమాతను కౌగలించుకొన్నారు తిరిగిావటఎతో కే దారీతెన్నూలేని ఆ విశాల సీటిపై ఆకొళం దాన్ని తాకేటంతదూ.0 వరకూ వెళ్లే బదలు ఒడ్డుకే చేపలు వచ్చుటకు వేచియిండేవారు, మొదట్లో. కాలగతిని క్రమంగా, ఒక్కో అడుగు ముందుకు పెట్టుతూ, జలాళశయా లగ్నిటినీ మానవుడు జబించివేశాడు. మొదట్లో తాముండే భూభాగానికి నీటిఒడ్డు విర్ఫేద్యమైన కోటగోడమాదిరుండేది. దాన్ని దావాలకే భయము [క్రమంగా తన దోనెలలోనూ పడవలలోమూ ప్రయాణాల సాగంచాడు మనిషి కొంతడదూరంవెళ్ళి దిగుఎగా తీరంవంచూచి తిరిగీ త్వరలో వచ్చేవాడు రానురాను దూరందూరంగా తీరాన్ని పదరిఎళ్ళాడు. రోజలతరబడి నీటిపై నుండటం నేర్చాడు సముద్రాల కావలప్రక్క- తనవంటివారే (పజఎ౨న్నారని కనుగొన్నాడు ఈరోకప్ప దేశాలలో తన దొక చిన్నడేశమనీ తానూ యితరులెందరిమాదిరో ఒక సాధారణమైన వాడేననీ (గ్రహించగలి గాడు 'పధమ వృత్తి పరివారు లోకంవో యెందతెందరో, ఎన్నెన్ని రకాలవారో వృ త్తిపవివాళ్లు న్నారు గొడ్డలీ, చిత్రికగుల్లా, సుత్తీ ఉలీ పప్రే ప్రతివాడూ. రసాయనక యత్రిశాలల్లో చేరేవ్యక్రీ, లోహపు సామానులుశేసేవాడూ అందరూ గొప్ప పనివారుగా కావాలని ఆశిస్తారు దానికి తగన తరిఫీదు పొందుతారు విమానాలూ ఓడలూ, మన గృహాలూ వీరిశ క్రి నైపుణ్యాలపై ఆధారమై యున్నాయి. వీరందరికీ వివివకాల వస్తువులనూ తమ పనిముట్ల నుప యోగించి చేయటంలోనుంచే కష్టసుఖా౨ తెలుసు. వస్తువు తయారుకాగానే కలిగే ఆనందమూ ఆదంపే ఎభధిమానమూ అనుభవించిన వావి కేతెలు స్తుంది ఈ కొయ్యముక్కను నీవు చేతబిట్టావనుకో. పట్టీసట్టడంతోనే, అదే రూపం ధరించాలో నీమనసుకంతా తెలుస్తుంది ఇక్కడో కొంచెం అంపకోతా, అక్కడ కొంత ఉలితో చెక్కటమూ, ఈ నాలుగు మూలలా బర్మాతో రంధ్రాలు కోయటమూ, ఈవిధంగా బహుసులభంగా, చూస్తూ ఉండగా పవి పూర్తవుతుందనిపి స్తుంది కాని కార్యానికుపకమించితేనే గావి ఆందులో వుండే సాధక బాధకాలు తెలియవు ఆకొయ్య తన యావచ్చక్తినీ వినియోగించి నీ పనిముట్ల కెదురుతిరుగుతుంది

గోప్ప చిగురింతకాలము రీ

కతితో చెక్కాలని యత్నెస్తావు; అది వీలపడడు. గొడ్డరితోనో, బాడి౨తోనో ప్రయత్నిస్తావు ఉహూ! ఏంలాభంలేచము అనేక వాడిచిన్న కత్తులు బారుగా యే్పడిన రంపపుటంచు దానివి ఆవలీలగా కోసి తుదకు, రెండు తునకలుచేస్తు.ది ఇట్లా ఒక పవిముట్టు తరువాత మఠొకిటిగొ నుపయోగించాలి, వీ కొరి సిద్దించాలం టే,

ఇదంతా “ నేనేగదొచేసా” ననుకొంటావు నీవు, సగర్వంగా. కొంచెం ఆగి, ఆమాట యెొంతవంకు విజమైందో ఆలోచించు. ఏండ్ల తరిబడిగా రకరకాల పవముట్రిను నృజించీ వావి నుషయోగించటంలో కనుపించిన తప్పులను సవరిచీ దిద్దీ క్రమేపీ మార్చి సరిచేనిన ఆసం వ్యాకుల్తైన యెందరు పనివాండ్రో, నీ విజయానికి చేయూతవిచ్చారు వారి కృషిమూలానే నేడు అంపపుకోత నీకు సాధ్యమయింది చూచావా?

ఈ (గంధంలో పై నుడివిన ప్రవమ వృత్తి ప౦వారిని గులటి-చి చెప్పాము. వారే కత్తులనూ, గొడ్డళ్ళనూ, సుత్తులనూ మొదద్లో సృజిం చారు నీమాదిరే వారూ కష్టపడి తమ పనుల విక్వ ర్రించుకొన్నారుః సంతోషపడ్డారు.

ఆ మొదటి పనివారు, వడ్రంగులూ, తాపీపనివారూ, కాల్వలతవ్విన వారూ, వారంతా అడవిమృగాల తోళ్ళనే బట్లలుగా కుట్టకొన్నారు. ఏదైనా ఒక చిన్న దోనెను చేయడావికి యెన్నో నెలలు పట్టేది, వారికి ఈ రోజుల్లో మనం శిలావిగ్రహాన్ని చెక్కటంకన్నా మట్టికుండను వారు చేయటం యెక్కువ కష్టమయ్యేది. అయినా, అట్టి ఆనామక, అల్బ,వృ త్రి పనివారిమూలానే యికాలప్ప వివిధ వృత్తలవారూ తమ పనుల చేయ గల్గుచున్నారు, లోకాన్ని అనుషణం మార్చుతున్నారు.

ఉదాహరణావికి పురాతన కుమ్మరివానినిగులించి యీచించుదాము ఆతవిచుట్టూ రేశడమట్‌ సమృద్రిగా యుండేదే. కాని, ఆతము చేయ మూహించినట్టి వస్తువేదీ నమోనాకు ఉండేదేవాదు దబింకమట్లినీ, అగ్నినీ తన స్వాధీనిపర్చుకోటంచేట, కాననుకొన్న కుండలూ ఏగ్లైరా చేసుకో గలిగొడు. ఆంతకుపూ సమే విషు నెన్ని పనులకో వారుపయోగించోరు వెచ్చదనావికీ, ఆడవి జంతువుల భయపెట్టి తరిమివేయనూ ఆకణ్యవృక్షాల కాల్చి కాశీజాగాలు యేర్పర్చుకోడావికీ, దోనెల నిర్మించనూ, నిప్పు వారి కెంతో సహాయఎచేసింది క్రమంగా, రెండు కొయ్యల రుద్ది, రాపిడిచేసి, కొవలసినపుడు విష్పు తెప్పించటం జనులు నేర్నారు,

[17]

184 మానవ విజయం

ఆ విష్పుతో, కుమ్మరిపనివాడు, ఒక పదార్థాన్ని వేరొకటిగా మార్చంటం కనిపెట్టాడు. మెత్తని బంకమన్నును గట్టి కుండలుగా మార్న డానికీ, ఆహారం వండుకోనూ, ఖనిజపదార్జాలు కరిగించనూ, దావి నుప యోగించనేర్చాడు ఈ రోజాల్లో ప్రతి కర్మాగారంలోనూ విష్పు యెప్పుడూ రాజుతూనే యుంటుంది. దీని తీక్షణశ _క్రిమూలాన ఒక వస్తువింకొకటిగా మారుతోంది ఇనుమును దావి ఖవిజంనుండీ, ఇసుకనుండి గాజునూ, కొయ్యనుండి కాగితాన్నీ ఆగ్నిసహాయంచేతే చేయగలుగుచున్నాము మన పూర్వీకులెప్పుడో ఈ నిప్పును కనిపెట్టి మనకు ప్రసాదించారనే విషయం జ్జ వ్వకుంచుకో వాలి వ్యవశాయ సూచనలు

పూర్వీకులు వివసించిన వ్రదేశాల్లో త్రవ్వగా ఒకచోట చాలా కుండలు కనుపించాయి. వావిమీద యిటూ, అటూ ఐమూలగా గీత లున్నాయి. ఈ గీతలనుండి పూర్వం వారెట్లా కుండల తయారుచేపేవారో శెలుస్తుంది. పెద్ద తట్ట నొకదాని తీసుకొని, మెతవి ఐంకమన్నును దానిలోపల వత్తుగా పూసేవారు. మంచి మంటచేసి బుట్టను దానిపై నుంచగా, అదంతా కాలిపోయేది బుట్ట ఆకారంగా, మన్ను. కాలి, కుండ తయారయ్యేది. ఆ కుండలమీది గితలు, బుట్రయొక్క. పేళ్ళ అల్లికను సూచిస్తాయి. ల ౯

కొంతకాలావికి, తరువాత బుట్టల నుపయోగించకుండానే కుండల కొల్చిచేసేవారు తడిమట్టిమిద ఐమూల శీతలు గీచి మరీ కాల్చేవారు. అట్లా గీతలు గీయకపోతే. అది పనికిరాదనుకొన్నారు. సరీగా వారి పోర్వీకుల కుండలమాదిరే ఉంటేనేగాని తమ అన్నం వావిలో ఉడకదనే భావం వారికి కలిగింది. ప్రతి వస్తువుకూ ఏదో అగోచరమైన శక్తి ఒకటి దానిలోనే యిమిడి ఉంటుందనుకొన్నారు. ఆ విధంగా గీతలు గీయకపోతే కుండయొక్క శక్తి పోతుంది ఐమూలగా అల్లిక గీతలు గీయకపోతే వారికి నష్టం కలుగుళుంది. కరువూ, ఆకలీ వారిని పీడిస్తాయి. గ్‌ స్తే ఆ కుండ అక్షయంగా వారికన్నం పెట్టుతుంది.

అప్పుడపుడు దృష్టి తగులకుండా ఒక కుక్క బొమ్మను కుండల మీద గీచేవారు అది కుండమా, దానిలో ఉడికే వస్తువులనూ భద్రంగా కాపాడుతుందట. అర్లిక గితలున్న కుండ అనేకచోట్ల కనుపించాయి

గొప్ప చిగురింతకాలము 130 ఫ్రాన్సులో కంపెగ్నే అనేచోట దొరికిన ఒక కుండమీద, అట్టి గీతలతో పాటు, ఓటుధాన్యపు ఒక గింజరూవం ఆచ్చుస్రద్ది కనుపించింది. ఈ ఒక్క ధాన్యపు గింజనుండీ యెన్నెన్నో విషయాలు మనకు విశదమవుతాయి మనుజుల జీవితవిధానం యొట్లామారిందో తెలుపడానికి కుండమీదనున్న గింజగుర్తు గొప్ప నిదర్శనమైపోయింది.

ధాన్యమున్నచోట వ్యవసాయం ఉండాలిగా? జాగ్రత్తగా అదే ప్రదేశంలో వెతికి, నేలను డత్రవ్వే కొయ్య ఆయుధాలూ, మట్టి గడ్డల చితుకగొప్రే పవిముట్లూ సెకలించారు, శాస్త్రజ్ఞులు వేటకాంబట్రూ, జాలరులూ మంగా వ్యవసాయకులుగా మారారు. మొగవారు వేటకూ, చేసలుపట్ట డానికీ వెళ్ళినపుడు స్త్రీలూ, పిల్లలూ తమ నివాసాలచుట్టూ రకరకాల పదా ర్ధాలకవి వెతుకుతూ పోయేవారు.

కుండలూ, బుట్టలూ తీసుకొవి తినడానికుపయోగపడే వస్తుపుల తెచ్చుకొనేవారు సముద్రం ఒడ్డున ఆలుచిప్ప జాతుళూ, అడవుల్లో పండ్లూ, వప్పులూ, కుక్కగొడుగులూ, పై౯ చెట్ల గింజలూ తెచ్చేవారు ఆ గింజ అను మెత్తనీ పిండిగా రుబ్బి రొప్టైలు చేసుకొనేవారు.

ఆరణ్యంలో తిరిగేటప్పుడు తేనెపట్టులు దొరికితే బహంసంతోషపడే వారు. కొండమీద నిలుచుండి ఆడవితేనెను తీసుకొనే యొకత్తీ బొమ్మ పురాతనపుది, ఒకటి కనుపించింది. చెట్టుపెకెక్కి, ఒక చేత్తో తేనెపట్టును పట్టుకొని, రెండవచేతిలోనున్న జాడీలోనికి తేనెను పిండుతోంది. ఆమె చుట్టూ తేనెటీగలు ముసురుకొన్నాయి, కాని ఆస్తీ తనపనేదో తాను చేస్తూనే వున్నది ఈవిధంగా స్త్రీలూ, పిల్లలూ ఒక్కొక్క-సారీ యింటికి వచ్చేటస్పుడు కావలసినంత కేనెనూ, ఆడవిపండ్లనూ, బేరకొయలూ, ఆపిలు పండ్లనూ తెచ్చుకొనేవారు. చుట్టూ తినాలని ఆశతో గుమిగూడే పిల్లల పారద్రోలి తల్లి ఆ వస్తువులన్నిటినీ కుండలూ, జాడీలూ, తొట్టెలూ మొద లైనవావిలో దాచేసేది. కలిమిలేములు కావటికుండలని వారనుభవంమీద తెలుసుకొన్నారు. రేవటిదినం వేటనుండి మొగవాళ్లు వట్టిచేతులతోవ స్తే, తమగతి యేంకావాలి, యెప్పటివస్తువు అప్పుడు తినివే స్తే ?

మంచుయుగపు చలి అంతరించింది. గొప్ప వసంతోదయ శోభ లోకమంతటా వెలిగిపోతోంది. పొదలూ, ఆడవులూ, జలాశయాలూ రకరకాల ఆవోరపదార్థాలతో నిండి మానవు నాహ్వానించాయి. తిరిగీ జనులు అవీ, యినీ 'సేకరించుకోటం ప్రారంభించారు పండ్లూ కాయలతో

180 మూనవ విజయం బాటు, త్తీణు రకరకాల ధాన్యపుగింజలనూ తెచ్చారు - ఆడవి ఓట్పూ. అడవి గోధుమలూ వీనిని కుండల్లో, జాడీల్లోనూ పోని దాచేటిపుడు కొన్నిగింజలు ర్రీిందపడ్డాయి అవి కొంతకొలావికిమొలిచాయి ఈవిధంగా గింజలు తమ్ము తామే నాటుొన్నాయి, వ్రధమంలో. ఈ దృశ్యంచూచి, జనులు కొవాలని తామే గింజల నాటటం ప్రారంభించారు. గింజను కను పించకుండా పూడ్చి పెట్టితే, కొన్నిరోజులకు మొక్కలురానటం, అవిపెటిగి పంటపండటం వారికమితానందం కలిగించింది గింజలయొ%్క ఈవిచిత్ర శక్తి వారిలో గెంజలయెడల ఒకవివమైన పూజాబావాన్ని రేకెత్తించింది. ఆకురాలుకాలావికి ధాన్యం బాగాపండి తయారయ్యేది. భూమిలో పూడ్చ దిడిన ఒక్కొాకగింజా మొలకెత్తి. ఫసందుగా పచ్చగా నిలబడి, పెటీగి పెద్దదె, వేయిమడుంగు లెక్కువగా వారికి సుభిక్షం పెప్టేది యెట్టి అద్వితీయ కారుణ్యమో ధాన్యదేవతది ? ధాన్యపుకంకి నొకదావి నేలలో నిలబెట్టి నలుగురూ చుట్టూచేకి నృత్యంచేసేవారు, పాటలు పాడేవారు, ఇది కేవలం కృతజ్ఞతనూ ఆనందాన్నీ సూచించేనాట్యమేకాదు. స్త్రీలు ఆపాటల్లో ముందుకూడా తమకట్టి వంటలు సమృద్దిగా పండించి, కాపాడమని దాన్య 'దేవతోను వేడుకొనేవారు. ఆ నృత్యగానాలు ఒక విదమైన మతాచారంగా మారిపోయాయి.

సంక్రాంతి సమయంలో పంట కోతలన్నీ కోసి, పండ్లూ, ధాన్య కంకులూ, చెజకుగడలూ బూక్షిదగుమ్మడీ, తీయగుమ్మడికాయలూ, రేగు సండ్తూ మొదరై నవన్నీ అలంకరించి పూజించే అలవాటు మనకివ్పటికీ ఉన్నది. కొత్తపంట కోయగానే యిన్నిగింజలదంపి, ఆక్క-డే పొలంలో అన్నంవండి, దేవువికి నై వేద్యం "పెడుతారు. నలుగురూ తింటారు. థోగి వండుగ సమయాన కొ తృబియ్యం, టబెల్లమూ, పాలూపోసి తీయవిపొంగలి నుడికించి, నై వేద్యం పెట్టి నలుగుుమూ తింటాము, యిప్పటికీ. ప్పరాతనపు టాచారాలు

పురాతనాచారాలు ఎన్నో యిప్పటికీ, పైవ సూచించినట్లు, మనలో విలిచియన్నాయి. వాని విజమైన అర్దం మనకు తెలియదు. పూర్వీకులు వావి నాచరించేటప్పుడుండే భావాలు మనలో ఇవ్వుడు లేవు, ఏదో ఆల నాటుగా వాని నాచరిస్తాము, అంతే

గొప్ప చిగురింశకాలము 107

ఈ శతాద్ది ('ప్రారంభకాలంలో కూడా కొన్ని దేశాల్లో పంటకోతల పండుగను యీ విధంగా చేసేవారు. పొలంనుండి ఆఖరు ధాన్యకంకిని తెచ్చి దానికి చేతిరుమాలు చుట్టి చిన్న పరికిజీతొడిగేవారు.. దానిచుట్టూ చప్పట్లుకొడుళూ గట్టిగా అరుస్తూ పాడేవారు. ఆపాట పొరుగూళ్ళకు వినుదిదేది, రాత్రిళ్లు నిళ్శబ్దింగా నుండేటప్పడు.

క్రైస్తవులు కిస్టమస్‌ నమయంలో, క్రిస్టమసు చెట్టును అలంక రించి, పండుగచేస్తారు. పూర్వం ఫర్‌ వృవాలచుట్టూ పాడుతూ తిరుగుతూ జనులు ప్రార్థించేవారు మంచుగడ్డలు కరిగి తిరిగీ చిగురీ.తకొలం రావా లనీ, తమపంటలన్నీ బాగా పండాలనీ ఆ పాటలకర్టం, ఈ రోజుల్లో క్రిస్ట మసు చెట్టును ఏదో ఆచారంగా, సరదాగా అలంకరిస్తారేకావి, పూర్వీకుల ఉద్దేశాలు యిప్పటివారికీ ఉన్నాయనికాదు కొన్ని దేశాల పిల్లలాడకొనే టప్పుడు,

వానా, వానా వెళ్ళిపో తిరిగీ రా, రేపో, మాపో

ఆంటూ పాడుతారు ఇదంతా సరదాగా పాచేపాట, ఈపిల్లలకు పూర్వీకుల విషయం అట్లాకాడు తమ నృత్యగీరాల వధావంచేత మేఘాలు కొవలసినప్పడల్లా వర్షి ంచేటట్లు చేసుకోవచ్చని దాంనుకొన్నారు.

ఇటలీ ప్రాస్సాదేశాల్లో “ కార్నివల్‌ దహనం ' ఆనే ఒక వండుగ యిప్పటికీ జరుపుతారు జనులంతా గుమిగూడి “కార్సివల్‌* బొన్మ నూరేగిస్తారు. నేలలో సమాధిని త్రి వ్వేవాళ్లు విళ్ళబ్దింగా చేతిలో నొక బూరా పట్టుకొవి, ఆ విగ్రహాన్ని మోసుకువెడుతారు. వారి జేబుల్లో బ్రాంది సీసాలుంటాయి ఊలేగింప ఆగినప్పుడల్లా విగ్రహాన్ని మో'సేవారు బ్రొందినిపేవిస్తూ తందనాలాడుతారు

ఊరేగింపు ముందర కొర్నివర్‌ యొక్క భార్యవేషం వేసుకొన్న త్రీ యొక్కతె ఉంటుంది. ఆమె ఏడుస్తూ. పెద్ద పెట్టున రోదనచేస్తూ దుఃఖిస్తున్నట్లు నటిస్తుంది. జనులందరూ ఆమెను చూచి నవ్వుతూ, గల్ల ౦తుగా వెందిడిస్తారు. ఊరేగింపు చివరకు ఊరిమద్యనుండే కాళ జాగొను చేరుతుంది. కార్నివరల్‌ బొమ్మను, అక్కడ మండే అగ్ని గుండంలో వడేస్తారు. మధెలలూ, తాళాలూ, 'మేళాలూ. ఒక్కపెట్టున (యోగిప్తారు.. వేషాలు వేసుకొన్న జనంతో, బ్యాండు వాయిద్యాలూ. నృత్యంచేపే యువతీ యుకులతో వీధులన్నీ కోలాహలంగా నుంటాయి,

108 మానవ విజయం

• క్రార్నివల్‌ * యెవరవి ఆతవి భార్య నడిగితేే, “ఏమో ఎవకి తెలుసు ” అంటుంది. విగ్రహాన్ని మోసేవారు “ఏదో, పుకాతనప్ప టాచారం, యిది” అంటారు కార్నివల్‌ అంటే యెవరో, వాళ్ళకు శెలి యదు. ఈ విచిత్ర పండుగ యెన్నో వేల యేండ్త క్రితం ప్రారంభంకాబిట్టి, దావి నిజమైన ఉద్దేశ మేమిటో యెవరికీ తెలియదు, “ కౌర్నివల్‌ ” మృత్యు 'దేవత చలికాలంలో తెల్లగా, చల్ల వి మంచురూపంతో భూమినంతా కప్పుతా డతడు. ఆ చలికాలానికి అంతున్నదో లేదో! తిజిగీ చిగురింతకాలం వస్తుందో లేదో ! ఎవరికి తెలుసు ? అప్పటికింకా జనులకు బుతువులూ, బుతుక్రమ మార్పులూ సరీగా అర్థంకాలేదు కొబట్టి కార్నివల్‌ దహనం, యొక మతాచారం, వారికి, చలిదేవతను దహనంచేసి, వసంతాన్ని ఆహ్వా విస్తారు పొలాలూ, పొదలూ అరణ్యాలూ తిజిగీ పచ్చబడి, పుష్కలంగా పంటలు పండుతాయి, ఆ పండగచే స్తే ఇదీ యీ కార్నివల్‌ దహనప్ప నిజ మైన అర్థం,

ఇట్టివెన్నో పురాతనపు టాచారాలు మనలో, చాలా మార్చులు చెంది, యిష్పటికీ విలిచియున్నాయి. అఆక్షయపా ద్ర

శ్రీలు నేలదున్ని, గింజలు నాటుళూయుందేటపుడు, మొగవారు వేటలో నిమగ్నులయ్యేవారు. సాయంత్రం యింటికి వచ్చేసరికి పిల్ల లంతా గల్లంతుగా వారిదగ్గరకు పరుగిడిపోయేవారు, ఏయే మృగాలు పట్టారో చూడాలనే ఆశతో, నెత్తురుకారుతూ, పొడూగు కోరపండ్తికిలించే ఆడవి సంది తలనూ, కొమ్ములు మొలిచీ చనిపోయినా తన రాజరీవిని పోగొట్టు కొనవి జింక శీరస్స్పునూ చూచి ఉప్పొంగిపోయేవారు, ఇట్లా చనిపోయిన జంతువులకంటే, ఆ జంతువుల పిల్లలంటే పసివారికి యెంతో సరదాగా నుండేది. ఒక్కొకప్పడు తన పెద్ద నల్లని కళ్ళతో దిగులుగా చూస్తూ తప్పటడుగులు వేస్తూన్న ఆవుదూడలనూ, ముద్దొచ్చే లేడిపిల్లలనూ. వారు తీసుకువచ్చేవారు.

ఇట్టి జంతువులను వారు వెంటనే చం పేవారుకారు. చుట్టూ దడికట్టి దానిలో వానినుంచి సాకేవారు. ఆ దూడలూ, జంతువుల పిల్లలూ రొక్రి వేళ తమ యిండ్ల చుట్టూ అరుస్తూంయే వారి కొక విధమైన దైర్యంగా నుండేది. ఒకవేళ యెట్టి వేటమృగాలూ దొరకని దుర్దినాలువచ్చినా, వారికీ

గోప్ప చీగురింతకొలము 180 జంతువులుండబట్టి మరేమీ ఫకవాలేదనే దై ర్యంపుట్టింది కావలసినంత మాంకం, వారి యింటి చెంత ఎప్పుడు కావాలంటే అప్పుడే సిద్ధంగా ఉండేది. ఇంకో విచిత్ర మేమిటంటే, రోజులు గడిచేకొలదీ ఆ మాంసం బలపడుకోంది, దిరువెక్కుతోంది.

మొదట్లో మాంసానికీ చర్మావికనే జంతువులను జనులు పెంచే వారు పశువులను యితర వేట వృగాలమాదిరే భావించి చంపేవారేకాని, వానిని చంపకుండా ఉంచితే కలిగే లాభాలు మొదట్లో వారు గ్రహించారు కారు. చంపికే యే ఆవునైైనా, ఒక్కసారే తినవచ్చు , దావినే పెంచుతే ఎన్నేండ్లో పాలిస్తుంది మాంనం సంగతీ అంతే. ఆ ఒక్కదాన్నీ (బతి కి స్తే యెన్ని దూడలనో యీనుతుందిగా ? అంటే, అంతకంత మాంసం 'పెటుగుతుందన్నమాట

గొబ్టెనంగతీ అంతే దాన్ని బహుచులాగ్గా చంపి, దానిచర్మంతీసుకో వచ్చు ఒక్క చక్మంతో మనమేమీ అం౩గా వస్తువులు తయారుచేయ లేము దానిచ్మూన్ని, గొట్టెకే వదలిపెట్టి, ఉన్నినవిమాక్రం కత్తిరించు కొంటే యెంతోలాభం, ఉన్నివి కత్తిరిస్తే తిలిగీ మొలుస్తుంది. ఇట్లా యెన్నిసాల్లో కష్తిరించి, లెక్కలేనన్ని ఆంగీలూ మొదలైన దుస్తులు చేసుకోవచ్చు కాదిట్టి తాముపట్టిన మృగాలను చంపివేయకుండా పెంచ దిట్టి వారికెంతో లాభముండేది కాని యీవిషయాన్ని వారు వెపదట్లో తెలుసుకోలేకపోయారు. వేటకాడు, మందకాసరిగా మారడాని కెన్నో తరాలు గడి స్తేగాని వీలయిందికాదు.

వ్యవసాయమూ, మందకాపరుల జీవితమూ. యీ రెండూ జను లలో గొప్పమార్చులు తెవ్చాయి.. భూమిలో నాటిన యొక్కొౌక గింజా కొన్నివేలగింజల విచ్చేది తాము మచ్చికజేసి పెంచినమృగాలు లెక్క లేకుండా పిల్లలనీని పెబిగిపోయేవి ఇందుమూలాన, మునువటంత ఎక్కు వగా నృష్టిమీద ఆధారపడవలసిన స్థితిమారింది మనిషికి 'స్వేచ్చ ఎక్కు వైంది. పూర్వం వేటకు వెడికే యేదైనా మృగం దొరుకుతుందో, బేదో ఆని భయపడేవాడు. తన భోజనానికి తగినంత అడవిరాన్యం దొరుకు తుందో, లేదోనవి దిగులౌందేవాడు సృష్టియొక్క. ఆదృళ్య విచిత్రశక్తు లాతవి అనుగహి స్తేనే గావి విస్తరిలోని కన్నముండదని అనుకొనేవాడు, ఇప్పు డట్టి పరిస్థితులన్నీ మారాయి.

140 మానవ విజయం

ఇండ్తడుట్టూ అక్కడక్కడ చిన్నపొలాల్లో ధాన్యం పెబుగుతోంది; మందలువారి ఇండ్ర్తపార్శ్వపు బయళ్ళ పై తిరుగాడుతూ గడ్డి మేస్తున్నాయి. గుండెమీద చేయివేసుకొవి హాయిగా విద్రపోయేవాడు, మనుజుడు. ఆంత వరకూ గొప్ప శతృవల్తాగా గోచరించిన భూమీ మృగాలూ ఇప్పుడాతవికి సుభిక్షం పెళ్టు ఆక్షయపాత్రగా మారిపోయాయి

పొలాలకు కావలసిన భూమిని అరణ్యవృ2ల నకి దేుర్చర్చు కోవాలి. వేలను త్రవ్వీ చాళ్లువేస్‌ గింజల వాటాలి ఇవన్నీ ఆకనివెంతో పవిని కర్పింవాయి. కష్టపడి పనిచేసి, చెమట ఓడి ఆతను స్వేచ్చను సంపాదించుకొన్నాడు ఈ నూతన వ్యవసాయజీవితావికి మితిలేవి ఆటంకా లుండేవి ఎక్కువ యెండలుకా స్తే మొక్కలు మాడేవి; సశువులమేసే పచ్చికబియళ్లు మాడిపోయేవి ఎక్కువగా వర్షం వచ్చినప్పుడల్లా నాటిన గింజలన్నీ కొట్టుకుపోయేవి. వీని నవ్నిటినీ ఆతడు జబించడావికి యత్నించాడు,

పూర్వ) తమకు తగినంతమాంసము వీయమవి, అడవిదున్నలనూ ఎలుగుదింట్లనూ వేటకాండ్రు ప్రార్టించి, పూజించేవారు అదేమాదిరి ప్రరమ వ్యవసాయకులూ భూమ్యాకాశాలు, సూర్యునీ, వర్షముమూ తహ్షా శేర్వదించనువి (ప్రార్థించారు. అవన్నీ యేవోదేవతలనీ, వావి ఆమగహం మీది ర్యాత్రింబివళ్లూ, ఎండవావలూ, మొదనైన వాధారపడియుఎటాయనీ అమొన్నారు. * సృధివ్యాప క్తేజో వాయురాకాశాత్‌ ” అనే మనడేశపు వాడుకౌ, వాయుదేవుడు, వరుణుడు సూర్యభగవానుడు, అగ్నిడేవుడు మొదలమివ పదాలన్నీ జనుల కద్టి యుద్దేశాలుందేవనడావికి గొప్ప దృష్టాంతాలు.

మావవ వ్యక్తి అప్పటికప్పుడే బాగా పెబిగాడు, దిలంవచ్చిందిం తన శక్రిసొమార్ద్యాణు యింకా చొంత గొప్పటో అతను (గహించుకో లేక పోయాడు. ఏవేవో శక్తుల పూజీ=చి తృ్తిపరి స్టేనేగావి తని జీవితం గడవదనేభావం ఆతవి నింకా వదిలిందికొదు. స్వశక్తిపె ఆతవికింకా గట్టినమ్మకం చిక్కిందికాదు.

న

ఇ లే సంవత్త సంతర। మూడువెల సంవత్సరాల కనంతిరం బర వజసవ జు జ, జలగ పనికి వ వ లో. (క్‌ మానవవచేత ఎనుక నుకివిన పరిసీతులకు మూడుజలంలు డ్డు ఓ గడచిన తరువాత మెట్లాఉండేవో పంశీంంకుడాము అంటే యిప్పటికీ వలుబిది శరాద్దాలక్రితం మానవుడెట్లు జీవించేవాడో కనుగొనాలన్నమాటం నలథభె క తార్దాలం'పే మెొతో నీకు తెలియకపోవచ్చు ఎంతెంత గొప్ప రాజ్యాలో, యమెక్నో ఇడ చిపోయినాహాడ నలవై శవాలు జలిగిపోవు, ల్ని కావి మానవుని వజయగావను తవపసేయా బంథంలో నలబై శబాస్టాలంక టొష్కుపకాలం కానిరదు. మాశవుడవతరించి నుమారొక లకటేండ్న రాల గడచింది ఈ లక్షమేండ్లలో నలదె శవాబైడా, ఆంచే నాంగు వేలము-స్లైక బ్రహ్వాండమైన కాలం మెొట్లా అపుతుంది? సై నుడివిన త. మా. ఇ మ్‌ మూడుడేలడయేండ్న కాలంలో భూమి దొన్ని పర్యాయాలో సూడ్యువిచుక్ణి వచ్చింది దావిలో చాలా పూర్చులగుపించాయి దూరంగా. విలదిడి లూ భూమిని చూన్తున్నామనువో, మనకగు పించేదాన్ని వర్తించదాము. చూచీ చూడటంతోనే భూమిషీద అక్క డక్కడ, పూంంంన్న చెక్కువగా ఫాళీస్టలాలు కనుపిస్తాయి పూర్వం మంచగడ్డణోపీల పక్పతశిఖరాల తప్ప మిగిరిన భూమంతా పచ్చవి అకణ్యా లకో నిండియుండేది. ఇప్పుడో ? అరడ్యాని పబచబర్తాయి. థాళీజాగాలు ఎడో జడల దయ్యప్కజుట్టులో (వేక్షదూర్చినట్లు ఆరణ్య పడేళాలలో కనుపి జ్‌ "వ కా! హే న్త్వన్నాణయి. దటమైశన పొదలమధ్య అఆచ్చటచ్చట మంచి దొండపడే అత మ మా తో స. పొలాలున్నాయి నడీకీలూ సరప్బుగట్టులూ మునువటికన్నా విశాలంగా నుండి. సీచివకడూ పెకొన ఉార్వుప్పు టడవృలు దూరంగా జఎగిపోయామి తీరమంతా రెబ్యగడ్తీ, పొదలూ దూరాన ఆనచె వంప్కదగ్లకున్న కొండమీద కమసించేదడేమిటో ? పదో పనుపువద్నని చేతిపమాలట నా వెండపాక్య్వ్వంమిద పరవినట్లుంది. ఆ వచ్చవి దూకప్ప పొలంలో, వంగి పనిచేవే శ్రీ లగుపిందరున్నారు. ధావ్యిపు కంకులమ చకవకా తమ కొడవళ్ళతో కోస్తన్నారు. ఇంతకు పూర్తుమెనుత్తిని జనముణ తయారుచేశాకవి చెప్పాము ఈ కొడవలి మాతనంగా న్యడింవదిడిన వేరొక పనిముట్టు కొయ్యవిడీలో రంవవృ పంక్షన్న రాతికత్తి, ఆడీ వారి కొడవలి ళ్‌ అనీ [11]

142 మానవ విజయం

పచ్చగా ఆ కొండపై కనుపించినది ఒక పొలం కాని, యిట్టి పొలాలెబ్యవగాలేవు ఉండే కొద్ది పొలాల్లొనూ కలుపు యెక్కువగా 'పెటిగింది. కలుప్పృతీయటం వారికింకా తెలియలా

దూరాన కనుపించే ఆ నదీతీరపు పచ్చవి బయలుతో ఏవో చిన్న జంతువులు తిరుగుదున్నాయి. తెలుపూ, పసుపూ, మచ్చలూ, ఆ మృగాలు గుంపులు గుంపులుగా ఉన్నాయి ఆవేవో తెలుసా ? పశువులూ గొచ్చెలూ, 'మేకలూను ఇట్లా మచ్చిక చేయబడిన మందలు యెక్కువగా లేకపోయినా, అడవుల్లో తిరిగేవానికన్నా యివి త్వరత్వరగా పెటుగుతాయి.. వీనికి వెతుక్కోకుండా కావలసిన ఆహారమంతా మనుజులు సిద్ధవరుస్తారు కొన్ని వేల యేండ్లలో యీ మచ్చిక జెందిన ఆవులా, ఎడ్లూ అడవిలోనుండే దున్నలూ పశువులకంటె యెక్కువగా పెబుగుతాయని విస్స్పండేహంగా చెప్పవచ్చు

సొలాలూ, మందలూ = యీ రెండూ మన కగుపించాయంటే, యెక్కడో దగ్గరలో మానవనివాసాలున్నాయా ? సరే కాలసాగనిచ్చి పరీక్షిద్దాము అదిగో ఆనదీకీరపు విట్రమైన గట్టువంకచూడు. అదే ఒక [గ్రామం పురాతన వేటకాండ్ర యిండ్తకూ వీనికీ యెట్టి పోలికాలేదు వారివి కజ్బలుపాతి, కొమ్వులూ, అకులతో అల్లిన గుడిసెల్లో తే యివి శెండు ప్రక్కలా స్లోపుగాడండే పై కప్పుగల చక్కని కుటీరాలు గోడ లకు సాఫీగా బంకమన్ను పూశారు. ఇంటి గుమ్మంచుందు చక్కని కొమ్మలు పెళీగిన యెస్టుకల, కొయ్యతోచెక్కి, తగిలించారు. ఆతల వారందరినీ యెట్టి అపాయమూ రాకుండా కాపాడుతుంది. (గ్రామంచుట్టా ఎత్తు కజ్దల దశ్తీ సీటిభయంలేకుండా ఎ త్తుశాపోసిన మట్టిగట్టూఉన్నాయి.

ఊరంతా పొగా, పచ్చిపేడా, పాలమొక్క చక్కని పల్లెటూరు వాననవేస్తుంది ఇండ్తచుట్టూ సరదాగా పిల్లలాడుకొంటున్నారు. బురదలో ద్రిశుకుజీవుడాఅని హాయిగా పందులు తమపిల్లలతో దూరుకుపోతున్నాయి, ఒకయింటి తలుప్పు తెరచివున్నది. లోపలెవరో ముసలిస్తీ రొశ్తైలు కొలు స్తోంది వత్తిన రొన్లైల వెచ్చని విప్పులపైనుంచి, కుండతో వావిని మూస్తుంది. ఆమె కుడిపక్క ఆలమారువలో కొయ్యలోటాలూ, గిన్నెలూ చక్కగా నగిషీ చెక్కిన వున్నాయి

అదిగో 1 నీబిఒర్దున యేదో వడవొకటుంది, వెళ్ళి చూద్దామా? ఆ పడవ సగంవరకూ నీకళ్లుష్తోసుకొని, పైకీ క్రిందకూ నీటి అలలపై ఊగు

(గామజీవితం౦ ౪ | 4 నీ ఓ వ్‌ న; జ్‌ స జయ షా నహ (ణి కక భ్‌ శీల 6 టా లే న్నా ర శశి వ క నమమను 9. అగ కిక హో కైనను మ ఫలి న చా ంనాుర్ను ల ల (గ్లో వుం (గ ( రు తన ల సైన్‌ ఆ డన లన ్ర ల్‌ ఖు శో లల మండా 1 నా టా మన్‌ ల్‌జస్టాల్లా న చత ఈ న ర ఇ యే మా వ ౯ వ్‌ స క వ న పష టా యా న వరంలా మమా ఇ నావా లా డు ఎటూ ని ర క. చై లు ॥ నూ ళా వ చాడ జ్‌ మనా. క్‌ స న ల జె - నక లా న సల కి నన వనోనానాచ్తా న్‌ | పనా న్‌ ఎ వన న్‌ పసల నన నే. టం ని వాంగ రౌ ౮ ల్‌ డోసకనా న యా నాం న వన ల ౬ గ న లో కూ జే హం న కా క =

• ళో ట్‌ శ - న్డ్‌ లీ ల మన జ మై క న. వ యకక ఖే = పని తో య మసి 4 లశ అదిగో ఆ నదీతీరపు నిట్రమైన గట్టువంకచూడు అడే ఒక[గ్రామం,

మూడువేల సంవత్సరాల కనంరరం 140 తోంది. దీన్నెక్కి నదిపైగా పోతే ఒక సరస్సు మనకు తగులుతుంది దాన్నుంచే యీనది ప్రవహిస్తోంది ఆ నరస్ఫుతీరాన ఇంకొక (గ్రామం ఉన్నది

ఈ కొ త్రగామంలోని జీవితమంతా వేరేతరహా, అసలు ఈగ్రామం సరస్సు ఒన్దునకొక దానిమధ్య యేదో ఒక లంకలాగావుంది నీటి యడుగు నేలలో పెద్ద మానుగూటాలదింపి, వాటిమీద ఆడ్డంగా కొయ్య అమర్చారు ఆ కొయ్యలమీద వీరి యింధ్షున్నాయి తీరంనుండి ఇండ్లకు కొయ్యవంతే నెక్కిపోతారు ఇంటి గోడలపొడూగునా చేపలవలలు ఆశేసారు. చెటు వులో చాలా చేపలున్నాయని వేరే చెప్పటమెందుకు ? కేవలం చేపలే తింటారనుకోరాదు. ఇండ్లమధ్య చెట్ల కొమ్మలతో అల్లిన ధాన్యపుగాదె లున్నాయి. చేచవనున్న పశువులపాకనుండి అందా అని ఆ వొకటి అరుస్తోంది.

నిజానికి మన) వర్ణించిన ఈ లంకాగ్రామం ఇప్పుడులేదు ఎన్నడో సీటియడుగున ముణిగి పూడ్చుకుపోయింది. కాని ఆ ప్రదేశంలో విజంగా యీ గ్రామముండేదని శాస్త్రజ్ఞులు కమగొన్నారు “ ఆదంతా పూర్తి దబా యింపు నేను నమ్మ "నంటావు నీపు కాదూ? సరే, బుజువుచేస్తాము, చూడు, సరోవర గాధ

1858 సంవత్సరం స్విట్టరులాండులో వానలులేక, భూమంతా యెండిపోయింది ఆదేశపు వ్రథ్యాతిజెందిన సవోవరాల నీరు దిగటార్చుకు పోయింది. అడూగునేల చాలాభాగం దియటపడింది,. జూరిక్‌ సరస్సు తీరాన ఓదిర్‌మీలెక౯ అనే ఒక (గ్రామముంది ఆ ప్రజ దియటపడ్డనేల భాగాన్ని యిండ్లు కట్టుకోడాని కుపయోగించుకొందామనుకొన్నారు. వారందరికీ ఆస్పటి (గ్రామం కొంచెం యిరుకాటంగా ఉండేది

తిరిగీ నీరురాకుండా పెద్దకట్ట పోయాలని, బయటపడిన చెటువు అడుగునేలను శ్రవ్వటం ప్రారంభించారు మట్టిబండ్లులాగే తమ గుళ్దాల నదలిస్తూ. కేకలేస్తూ యెందరోవనిచే స్తున్సారు ఇదేస్థలంలో అంతికు ముంద నీలం, దెరకుపూ రంగుల పడవల్లో జనులు తెడ్లే సుకొంటూ, విలాసార్థం తిరుగుతూ ఆనందించేవారు. కాలచక్రం లిరిగేకొలదీ, చూడు, యెట్టి విచిత్ర మార్పులు కలగుతాయో

[41 మానవ విజయం

ఒకరోజు ఆ త్రవ్వేవారిరో ఒకనిపాకకు యేదో గట్టిగా తగిలింది పరీక్షి స్టే అది సగం హరించిపోయిన ఒక (మ్రూనుగూటం అని తెిసింది. దాని పక్క_నే యింకొరటీ తిరిగి మూడోదీ యిట్లా కనుపించాయి, దెక్నోం మన్నుత్ర వ్వేకొలదీ యెక్నో రాతి గొడ్డళ్షూ, చేప గాలప్ప కొర్కాంలూ, పగరిన కుండముక్కలూ కనుపించాయి. శొస్తజ్ఞు లాప్రదేశ మంగా వాగా (ర్రవ్వి తీయించారు కశుపకిన ప్రకిచిన్నవస్తువనూ పరీ్షీం చావు ఈ జ్ఞూరిక్‌ సరస్సు ఉండేచోట పూర్వం, వెనుక వర్షించి నటు వంటి (గౌమాణండేవని విర్ణయింవారు, ఇప్పుడట్టి (గ్రామాలెన్నో అనేక ప్రదేశాల్లో కనుపషించాయి

తిరిగీ స్విట్టర్లాండులోనే యీమధ్య న్యూదాటజ5్‌. సరస్సులో పరీక్షించారు. దాని ఆడూగు భూమిని జాాగత్తగా త్రవ్విచూవారు. అదంతా పొరలు పొరలుగా యేర్పడియుంది. అడూగున యిసుకా, దావిమీద వం్రుమట్టీ. ఈ మట్టితో మనుజులు నివసించిన చిహ్నాలెన్నో కనుపిం చాయి. ఇండ్ల భాగాలూ, వారుపయో%షంచిన పాత్రసామానులూ, పని ముట్లూ, తరువాత, అంటే దానిపైన మరొక యిసుకపొరా, దావిమీద వండ్రుమట్టీ. యిట్లా యెన్నో పొరలగుపించాయి.. కాని ఒకేఒకచోట మాత్రం రెండు యిసుక పొరలమధ్య వండ్రుమట్టి బదులు దలసరిగా పేరుకొన్న _బొగ్గుబూడిద ఉన్నది. ఇది నేలబొగ్గుదు, కశ్లైలు కాలిన బొగ్గు

సీరు యిసుకనూ వండ్రుమట్టినీ తెస్తుండేకార, బొగ్గును తేలేదుగా? ఈ బొగ్గు పొర యేదో అఖండ అగ్నిప్రమాదం కళి% యేర్పడియుండాలి. చాలాకాలంక్రితం జనులీసరస్ప్సుండే ప్రదేశంలో దాని తీరాన వసించారు తరువాత సరస్సునీరు యెక్కువగావచ్చి గృహాలన్నిటినీ ముంచివేసింది. తమ యిండ్లువదలి వారంతా వెళ్ళిపోయారు ఆ యిండ్లన్నీ విరిగిపడి, కుళ్ళిపోయాయి. నీటి యడుగునున్న ఆయింటి కష్టులమీద చేపలు యీదాయి. ఆయిండ్ల క్రిటికీలలోదూ3, బయటకువస్తూ పెద్ద చేప లెన్నో దాగుగుమూతలాడాయి. వంటింటి అలమారులలో దూరి తమ మీసాలతో న్పర్శిస్తూ పీకలు వెతికాయి

క్రమంగా నరోవర నీరు తీసింది. తిరిగీ దాని తీరం బయటపడింది దానిపై కప్పిన యిసుక త్వరలో ఆరిపోయింది. దాని అడుగు నొక (గ్రామం పూడిపోయిందనే గుర్తలేవీ కనుపించఛాయికావు, అంతా మామూ

మూడువేల సంవత్సరాల కనంతరం (5 లుగా ఉన్నది. తిరిగి జనులాతీరానికి వాచ్చారు గొడ్డలిళబ్దిం వినుబడింది. తెల్లవి చిత్రికపొట్టును తీరమంతా పరిచారు ఇండ్లూ, వాకిళ్లూ విర్మించారు, మజొకసారి ఈవిధంగా మనుమ్యలూ సరస్సునీరూ యెన్నిపర్యాయాలో 'పెనగులాడారు. వారిండ్లుకట్టటమూ, సరస్సు వానిని ముంచివేయటమూ, ఇట్లా యెన్నోపర్యాయములు జరిగింది

చివరకు విసుగుజెంది, ప్రజ తమయిండ్లను కశ్హుతీరు మార్చు కొన్నారు. పెద్ద (మానులదెచ్చి, గూటాఎిగావెక్కి. నేలల్నో దిగగొట్టారు వానీపై కజ్జల బిఇంచి బలమైన పునాది లేవనెత్తారు దానిపై ఇండ్లు కట్టు కొన్నారు వారి ఇండ్లనుండిచూస్తే కింద నీరూ,చేవలూ కనుపించేవి ఎంత యెత్తుగా సీకు లేచినా వారియిండ్ర్త కేమాత్రమూ (ప్రమాదం కలిగేదికాదు. పునాది అడూగున యెక్కడో అలలు విరిగిపడి తాండవించేవి; వావిని చూస్తూ పిల్లలు సరదాగా, నిర్భయంగా కాలం గడిపేవారు

ఆ విధంగా సీటిపమాదంనుండి తప్పించుకొం'పే, ఇంకొక భయం కర శతృవు వారికెదుర్రైంది, పాపం కొండగుహలో బతికే రోజుల్లోనే మానపుడు విప్పును కనిపెట్టాడు వారికది వెచ్చదనాన్నిచ్చి, వంటలూ వగైరాల కుపయోకపచేది ఆ గుహల రాతిగోడల నా సిప్పు యేమీ చేయ లేకపోయింది. కాని, కొయ్యయిండ్లను విర్మించటంతో నే, అగ్ని వారికి భయంకర శతృవుగా మారిపోయింది. ఎన్ని తరాలుగానో వారికి ఆప్త మితృడై సేవజేసినఅగ్ని తన భయంకరక్వాన్నిచూపి వారినీ, వారిఇండ్లూ, వాకిళ్ళ్గనూ తన దగ్ధహృదయానవికి హత్తుకొన్నది న్యూచాటెల్‌ సరస్సు ఆడూగున కనుపించిన బొగ్గుపొరకు ఆ పురాతన అగ్నిహోమమే కారణ మని మశకు విశదమవుతోంది.

నిస్పంటుకోగానే, తమబిడ్డల చంకల్లో పెట్టుకొవి జనమంతా సరస్సు లోకి దుమికారు కాలిపోయే పశువుల పాకలనుండి జంతువులు కడుపు చెజువచ్యేటట్లు అరిచాయి. కానీ, వా రేమీ చేయరేకపోయారు.. పెద్ద మంటలులేచి ఆ కొయ్య దూలాలయిండ్లన్నీ భన్వమైపోయాయి. వారి పల్లె నంతా భన్యంచేసన ఆవిప్పే, కొయ్యసామానులూ, చేపల వలలూ, మొక్కల గింజలనూ పాదన్దైపోకుండా ఇన్నేండ్రుగా దాచింది ఆవన్నీ కొలి భన్మంకాకపోవడానికి కారణం బహు విచిత్రమైంది విపష్పంటుకోగానే పై నుడివిన రకరకాల వస్తవులూ కాలి. నీటిలోవడ్డాయి. వెంటనే నీరు వావి నార్చివేసింది ; అవన్నీ చల్లారి నీటి అడుగుకు దిగజారాయి. నీళ్లల్లో

140 మానవ విజయం నుండే వస్తువులు కొద్దిరోజుల్లో కుళ్ళీ, చివికీ పార్హై పోతాయని మనకు చబును కొని విప్పంటుకొని వెంటనే నీటిలోపడటంచేత వావిమీద బొగ్గు పొర పల్చగా యక్చడింది ఈ వొగుపౌర మూలాన నీటిలోనున్నా పార్షై పోకుండా అవి ఉండగలిగాయి. నీరో నిప్పో ఏనదెనా ఒక్క హే గనుక వానికి తగిరితే నశించేవస్తువులు రండూ చేతులునోడించి వీనివి న్పర్శిం చటంమూలాన, ఎన్నివేల యేండ్ల క్రితమో అల్లిన నారబట్ట పీలికికూడా పార్రై పోకుండా నిలిచింది. మొదటి వ స్తా లు

మొదట్లో జనులు మగ్గాలమీద తమబట్టల నేయలేము ఏదో మనం జడ అల్లినట్లు, చేర్తో అల్లారు. ఉత్తర ధృవప్రాంతపు యెస్కిమోలు ఇప్పటికీ తమ దిట్టలను ఇట్లాగే అల్లుతారు పొడూగుదారాల నొకచట్రం మీద బిగిస్తారు. అడ్డదారాలను చేత్తో తీసుకొని పైకీ క్రిందహ, మార్చి మార్చి మనం నవారును మ౧దాలకు అల్లినట్లు, అల్లుతారు ఆ ప్ప్వకాతన చట్రంనుండే మన ఈ కాలపు మగ్గాలు యేక్పడ్డాయి

బొగ్గుపొర కప్పి నీటియడుగున దొరికిన నారదిట్టనుండి మనకు తెలిసేదిది. ఆంతవరకూ జంతువుల చర్మాలను కట్టుకొనే జనులు బట్టల నల్లటం కనిపెట్టారు ఈ దిట్టల అల్లిక ఆడవారికి ఇంకొక కొత్తపనిని కల్పించింది నీలిరంగు పూవుల నారమొక్కలన్నింటినీ కొడవళ్ళతో కోసే వారు, ఆపన్రైందోలేదో వంగి వవిచేస్తే కలిగిన నడుమునొప్పి తగ్గక ముందే దాన్ని యెండబెట్టి, శుభ్రంగా కడి తిరిగీ ఆరబెస్టేవారు అన బాగా ఆరిన తరువాత మెత్తగా దంచి చిక్కులేకండా దువ్వేవారు, ఆ దువ్విన నారను తక్తీకి గిబ్జున త్రిప్పి చుష్ణువారు.. తరువాత మగ్గం మీద చేర్తో అల్లేవారు

ఇట్లా శ్రమపడి తమకూ, తమవారికీ అందమైన చేతిరుమాళ్లూ, పమిటలూ, లంగాలూ యేీవేవో చేసుకొనేవారు. ప్రధమ లోహప్ప పనివారు

సృష్టిలో అనేకరకాల పదార్థాలు దొరికినా, యీ కాలంలో మన ముపయోగించే వప్తవులెన్నో, మనుష్యులు కొత్తగా, తామే ఉత్ప త్తిదేపే వదార్ధాలతో తయారవుతున్నాయి. ఇటుకలూ, పింగాణీ సామామలూ,

మూడువేల సంవత్సరాల కినంతరం 147 కొగితమూ, పోతయినుమూ - ఇవన్ని మనుష్యులు తయారుచేస్తారేకావి, నృష్టిలో ఇటువంటి పదార్ధాలు దొరకవు పోతయినుముళూ, ప్రకృతిలో దొరికే ఇనుముకూ యొట్రి పోలికాలేదు. చక్కగా పూపులూ, పక్షులూ చిత్రించిన కలుచని పింగాణీ * న్నెకూ, నల్లని బంకమన్నుకూ మాత్రం యేమంత పోళికున్నదో ఆలోచించిచూడు ! ఇవే మాదిరి కంకరరాయీ, ఫొం'సెన్‌పేనాలూ జపానుబొమ్మలూ వగైరాలుచేసే వలన్హైటూ సెల్యు లాయిడ్‌ , కృత్రిమ వట్టునూలూ. కృత్రిమ రబ్బరూ ఇట్లాంటివెన్నో వున్నాయి ఇంకా మనుష్యులు చేసేటట్లు కొయ్య మండి స్టే వట్టుపురుగూ పట్టును చేయలేము. కాగవాన్ని కొయ్యా గగ్జీనుండి చేస్తారు

వేచ్వేరువప్తవులు చేసుకోటంలో మనుజుడు పదార్ధాలను పూర్తిగా మార్చివేయటం కనుగొన్నాడు మొదల్లో ఒకరాతిని ఇంకోదానితో రుద్ది గరుకురాతివి సాఫీచేసేవాడు. ఇప్పుడో? నూవ్వెణువులనే మార్చివేసి కొ త్తరకౌల పదార్హాలను సృష్టిన్వన్నాడు. ఈ చిన్న అణువులను సూత్మ వస్తు దర్శనయంత్రంలోకూడా మనంచూడబేము వస్తుత రసాయిన, భౌతిక శాస్త్రాలం పే ఏమిటో తెంయని పూర్వపురోజులనుండే క్రమక్రమంగా మినుజుడు పదార్థ విర్మాణాన్ని పూర్చడానికి గైారంభిందాడు

రేగడ మట్టినికాల్చి కుండలుచేశిన పూర్వకాలంలోనే వారిక తలియ కుండానే వారు పదార్థాన్ని మార్చటం మొదలుపెట్టారు ఇట్లా పదార్థాలను మార్చాలంకే చేర్తో అదిమీ షున్నగారాచీ అరగదీస్తే లాభంలేదు. దావి ఆణు విర్యాణాన్నేమార్చాగల అమృ3ళ క్తి మనస్వాధీనంకావాలి ఆశక్తిని అగ్ని ఆతనికి తనౌాదించిది దింకమన్నునుండ్‌ ఆగ్ని ఆతనికుండల తయారుచేసింది. పిండినుండి లౌజ్టెలవిచ్చింది , ఖవిజాన్ని కజీగించి రాగిలోహాన్ని మానవునకు డ్రసౌదించింది ఎన్నివేల యేంక్షుగానో రాతి పవిముట్లు చేసుకొన్నజనులు, కొత్తగా లోహప్పుశామానులు తయారు జేయుట ప్రారంభించారు ఈ లోహ మేమిటి ? వారి కెక్కడ దొరికింది ? ఏరూపంగా ? ఇవన్నీ ఆనోచించాలి

పొలాల్లోనో, అడవిలోనో నడీని వెడుతుంటే, రాగిలోహపు ముక్కులు మన కగుపి-చవు, యీరోజుల్లో కావి కొన్ని వేల మేండ్ల క్రీంతం రా% బాగా విరివిగా దొరికేది ప్రజకు దాని నుపయోగించవచ్చనే ఉద్దేశం కలిగిందికాదు, యెంతోకాలందాకా చకుముకిరాతతో వస్తువులు చేసేటప్పుడు పనికిరాని చిన్నచిన్న ముక్కలూ తునకలూ చాలా మిగిలి

148 మానవ విజయం పోయేఏి అవన్నీ పెద్దగుట్టలుగా యేక్పడ్డాయి. [క్రమంగా చెకుముకి ఆకుదైపోయింది. ఈ లోజుల్లో మనం గనుక చెకుముకితో మన పవీము ట్లన్నీ చేద్దామని మొదలుపెడితే సాధ్యపడదు పూర్వీకులు, కనుపించిన చెకుముకినంతా వాడేసారు.

రానురాశు చెకుముకిరాయి దొరకటం దుర్దభమైంది వారికి ఉన్న ట్లుండి మన గనులలో ఇనుము అఆయిపోతుందనుకో. (ప్రతిదానికీ మనం ఇనుమే వాడుతా ఎ కాబట్టి ఇంకా లోతుగా భూమిలో గనులు తొలుచుకు పోయి. పెకలించాలనిదూస్తాము అట్లాగే మనపూర్వీకలూ, నేలమీమండే చెకుముకి హఏ౦చటంచేత గనులుత్రవ్వటం [ప్రారంభించారు అవేప్రధమ గనులు ఈ లోకంలో. సీమసున్నపు రాయీ చెకుమకీ కలిని సృష్టిలో దొరుకుతాయి. ముఫ్పై ఆరడుగుల లోతున్న ప్పరాతన చెకుముకి గను లెన్నో అగుపించాయి. అనేక చోట్లల్లో

ఆరోజుల్లో నేలఅడుగున, గనుల్లో పనిచేయటం చాలాప్రమాదంగా నుండేది. ఏదన్నా గట్టిత్రాదో గంట్లుచెక్కిన కజ్జనో వట్టుకొని క్రిందికి దిగేవారు క్రిందంతాపొగా, చీకటీ కాగడాలో, చిన్న నూనెదీపాలో పెట్టుకు పనిచేసేవారు ఈ కాలపు గనులను గట్టిగా కజ్దిలకో పడిపోకుండా బిగి స్తారు, గుండ్రని ఆర్బీలు కడతారు పడకుండా. పూర్వీకుల కట్టివేవీ చేత య్యేవికొవు, అందుకినే, తరుచుగా నేలవంగి క్రిందికి కూలేది అనేక పురా తన గనుల్లో మనుష్యుల అస్థిపంజరాలూ. వారుపయోగించిన పనిముట్లూ కనుపించా ము జింకకొమ్ము గొడ్డళ్ళతో చెకుముకిని పగులగొశ్రేవారు, కాదోయ అట్టివెన్నో కనుపించాయి గనుల్లో. ఒకగుహరో రెండస్థిపంజి రాలున్నాయి, ఒకటి పెద్దదీ, ఇంకోటి బాలుసిదీ. ఎవరో తండ్రి తనతో తినరుమారునీ లోవ! తీ ఎకువెళ్ళాడు. ఆతని భార్యా బిడ్డలెంత ఏడ్చారో, పాపం

గొడ్డహ్మ కత్తులూ, నాగబ్మా అన్నీ చెకముకితో చేసేవారుకాబట్టి ఎంత దొరికినా వారికడి సరిపోయింది కాదు వేరొక వస్తు వేదన్నా దాని ఐదు లుపయోగించవలసిన అవసరం యేర్చడ్డది. ఆ రోజుల్లో రాగమీదికి వారిదృష్టి మరళింది దాన్ని జాగత్తగా పరీక్షించటం మొద ఎపెట్టారు రాగి రాళ్లు నీలంగా, అనేకచోట్ల కనుపించేవి అదెందుకన్నా తమ పవి ముట్ల కుపయోగిస్తుందేమోననే ఆశతో, సుత్తిదెబ్బలు కొట్టి పగలగొట్టా లని చూచారు. అదీ చెకుముకినంటి ఒక రాయిమాదికుండబస్టి అలవాటు

మూడువేల సంవత్సరాల కనంతరం 110 కొద్దీ సుత్తికి స్వాఫీనం కావచ్చనుకొన్నారు కొస్టేకొద్దీ ఆది మరింత గట్టి దరింది దాని రూపం మారింది ఇంకా కొడితే, దావిలోనుండే స్వచ్చ మైన రాగిలోహం చిన్న సృటికాలుగా మారి ఇటూ అటూ చెదిరింది

మేుదళ్లో వారు నివ్పులేకుండా రాగినట్లా గట్టిగా కొట్టి కొటి కరిగించాను. బహుళా అట్లా దెబ్బలు కొన్తేటపుడు యే చిన్న రాగిత నకో లేక రాగియో మొగిరి ప్రక్కనుండే విస్పులో సడియుండవచ్చు. లేదా, కుండలకని బంకిమన్నును కాల్చినక్లు కావాలనే రాగిరాతిన్మీ వారుకొల్బారు కాబోలు నిప్పారింతరువాత చూస్తే చిన్న రాగిముక్క ఆటొస్టలూ, 0ళ్ళ మవ్యా వారి కగుపించింది ఈ విచిశ్రాన్నిచూచి వారెంతో ఆశ్చర్యపర్దారు నీలిరంగు రాతినుండి ఆ లోహాన్ని అగ్నిదేవుడు తదుకు ప్రసాదించాడని వాననుకొన్నారు, పూర్వాచారాన్నిబిట్టి

ఆరా%ినితమ సు త్తులతోకొట్ట్‌ చిన్న ముక్కలు చేశారు. దెబ్బ మీద చెచ్చకొట్రి దాన్ని సాగగొట్టి కత్తుళూ వచైరా చేసుకొన్నారు.

స్వశక్తి నుపయోగించి యింకొక నూతన పదార్థాన్ని మానవుడు యీవిధంగా సృష్టించుకోగలిగాడు. కార్మిక పంచాంగం

పంవాంగం మనకు సంవత్సరాలూ, వెలలూ, వారాలూ, గంటలూ, తిధి నక్షశ్రాటా తెఎిపుకుంది కాలాన్ని యీరోజులూ, నెలలూ, సంవ త్పరాలతోనే కొలిచి తెలుసుకొంటాము కాని పురాతనమనుజులేకాలంలో వెసించారో చెప్పాలంటే ఇన్నివేల సంవత్సరాలక్రితం అనేబదులు యింకో విధంగా చెప్పుతాము “ప్ప్వరాతనరాతియుగము,” “కొ త్తరాతియుగము,”

• రాగియుగ) "” * కంచుయుగం” = అని యాీవిధంగా కాలనిర్టియం చేస్తాము. ఇట్లా చెప్పటంతో కే మనుజు డాయాసమయాలల్లో ఎట్టి నాగరి కతగలగియున్నదీ ఎట్టి వృత్తులు నేర్చిందీ తేలికగా తెలుస్తుంది. సాధా రణ గంటలూ నెలల పంచాంగం మాదిరికాక, ఆయా వృత్తి జరిగేకాలం తెలుప్పతుందికాబిట్టి కార్మిక పంచాంగమని దీనికి మనం సపేరుపెట్టవచ్చు. కార్మిక సంచాంగాన్నే అవసరమైనప్పుడు సాధారణ సంవత్సక పంచాం గంతో పోల్చి ఇన్ని వేల యేండ్ల వికూడా చెప్పవచ్చు కావి యీ ెండు పంచాంగాలూ సరిపోల్బటం యెల్లవ్పుడూ వీలుపడదు లోకంలో ఇప్పటికీ

[1%]

160 మానవ వీజయం కొన్ని ప్రడేశాల్లోని జనులు రాతియుగప్పు జీవిడాలనే గడుప్కమన్నారు. పాలినీషియాలో కొయ్యడూలాలమీద నీళ్ళతోకట్టిన వివాసా లిప్పఎకీ వాడుతున్నారు.

జనులందరూ ఒకేసారిగా అన్ని తావుల్లోనూ ఒక్షేమాదిరి మారక పోవటమే దీనికకొరణం లోకపు ఇతరభాాలనుండి ఎప్పుడో విడిపోయిన ఆ స్ర్రేలియాలోని ప్రజవా ఇతరభాగాలవారికీ ఎట్టిసందింధమూ లేకపోయిండి. వారంతా యెంతో వెనుకబక్షి అట్లాగే విలిచిపొాయారము ఐకోపాఖండంలో అట్లాకాదు యిక్కడైైనా ఒకచోట రాగిగొడ్డలీ మట్టికూజాలూ తయారు కొగానే, త్వరలో అన్ని తగలవారికీ అవి వ్యాపించేవి,

నదులమీవ తమ చిన్న పడవల్లో ఊరూరికీ జనులు వ్యాపా ౦ చేస్తూ వెళ్ళేవారు తోళ్ళిచ్చి నారబట్టలూ, ఇంకేదన్నా ఇచ్చి రాగి తెచ్చు కొనేవారు. ఒకరికి చెకుముకి యెక్కువగానుంటే, ఇంకొక జాతివారికి చేపలూ, మరొకరికి కుండసామానులూ సమృద్దిగా నుఎడేవి. సరల్బుల్లో కొయ్యదూలాల ఇండ్లలో వసించేవారిదగ్గంకు యెవరో. ఒకజాతివారు యెప్పుడూ వస్తూనేయుండేవారు. వస్తువుల నిచ్చి పుచ్చుకోటంలో ఒకరి అనుభవాలు ఇంకొకరూ, యీ జాతి జనులు నేర్చిన కొత్తపనుల ఆజాతి వారూ ఇట్లా తెలుసుకోటం జరిగేది

సాధారణంగా ఒకరిభాష లింకొకరికి తెలియకపోవటంచేత సంజ్ఞా భాషనే తరుచువాడేవారు. కాని వ్యాపారానంతరం తమతమ ఊళ్ళకు తిరిగీ వెళ్ళేటప్పుడు కొత్త వస్తువులతోపాటు కొ త్తమాటలూ కొన్ని వారు తమతో తీసుకుపోయేవారు. తమజాతి దేవు శ్లతోపాటు అన్యజాతి దేవుట్లా వారిదేవాలయాల నలంకరించేవారు కొ త్తప్రదేశాల్లో అదేవుళ్ళ పాత పేర్లు మార్చబడేవి, కావి, అసలు ఆత డేజాతిదేవుడో, సేర్లనుబట్టి సులభంగా కినుక్కోవచ్చు. పురాతన బాబిలోవియన టామూజ్‌, ఈజిచ్దు దేశపు ఒసైరిస్‌, గ్రీసుదేశప్పు ఎడోనిస్‌ అనే ముగ్గుకు దేవుళ్ళా విజావికి ఒక్క రేనవి మనకు విశదమవుతోంది

= అనులచేపూజింపబడే వేర్వేరు దేవుళ్ళ వయాణాలగుతించి యొక

(గంథం వ్రాయవచ్చు. ఆ దేవుళ్లు ప్రయాణాలు మన కెన్నెవ్నివిషయాలో ఆయాకాలప్ప జనులను గుజీంచి తెలుపుతాయి. సిరియానుండి, ఎడొవిస్‌ దేవత గగ్రీసుదేశావికి వచ్చింది. సిరియాదేశప్ప భాషలో “* ఎడొనవిస్‌”

మూడువేల సంవత్సరాల కనంకరం శ్రే] అంపే “ఆర్యా” అని అర్జం (గీకులకీ విషశుం తెలియక అదేదో యొక ప్రత్యేక పేరనుకొవి ఆ దేవతను “* ఎడొవిస్‌*” అన్నారు ఈ వింగా పస్తువులూ, మాటలూ, అభిప్రాయలూ ఒకజాతి వింకొకజాతి జనులకు అలవాటుపడ్డాయి,

ఇట్లా వస్తువుల యిచ్చిపుమ్చుకొనే వ్యాపారం యెప్పుడూ శాంతంగా, నరళంగా జరిగిందనుకోరాదు జనులు రాగినో, బట్టలనో ధాన్యాన్నో ఆశించివచ్చేవారుగా ? దౌరన్యంచేసి తిరుగు వస్తువులు తమ్మ వేవీ ఈయ కుండా తీసుకోవాలని కొందరు చూచేవారు అప్పుడు. పెద్ద పోట్లాటలు జరిగేవి గెలిచినవారు చేత్సికందిందల్లా పట్టుకుపోయేవారు రాను, రాను (గౌదూలు యేవో పెద్ద కోటల్లాగా మారిపోయాయి కజ్దలపాతీ, గోడలు స్టో శతృవులు చులాకనగా రాకుండా వానిని బందోబస్తు చేసేవారు.

అన్య తెగలవారం పే అనుమానం, జనుల్లో పెళిగిపోయింది బలా త్కారంగా లాక్కోటం బందిపోటు చేయటమూ, పరాయివారిని చంప టమూ పరిపామైంది. తామే మనుష్యులమనీ, యితర తెగలవారు ఆసలు మనుమ్యులేకారనే భావం తలయెత్త్తింది అప్పుడే. “నూర్యవంశీకు"లనీ, “*వైలాసనాధని బిడ్డల”నీ తమ్ముతాము గౌరవంగా పిలుచుకొనేవారు. అన్యజాతులకు మారు పేర్లు పెట్టారు కొన్ని జాతులకా పేర్లు శాశ్వతంగా నిలిచిపోయాయి. ఒక యెజ్జయిండియనుజాతివారికి “దుమ్ముముక్కు"”లనీ, యింకొకరిక్కి “పోకిరీ"వారనే పేర్లున్నాయి. ఇటువంటి పేర్లు, యెవ్వరూ తమకు తామే కావాలని పెట్టుకోరుగా ?

ఇప్పటికీ అన్యజాతి జనులంపే అనుమానమూ, ఆసహ్యమూ మనలో నళించలేదనేవిషయం మన మెటుగున్నదే ఇది కడుళోచనీయం. సర్వమానవ భాతృత్వాన్ని నెలకొల్చేబదులు, ఎంతో నాగరికత జెందిన యీ '“ అల్యూమినమూ, విచ్యుచ్ళక్రి యుగంలో "కూడా ఇతరజాతుల యెడల ద్వేషము పెంపొందించబడుతోంది ఇతరులకు మహహళకషు కొనే అృర్థశేరేదని మనలో కొన్ని జాతు లన్హుకోష్మూరు బ్లో కివాళస్న ఆవివేకంతో కూడ.కొన్న పురాతనకాలం గ్గర్థల ఎబసుకొని. అర్థంలేని మన ఆహంకారావ్ని అడుగంటా వి ంటీ స్తేనేగాని మనం నాగరీకుల మనిపించుకోలేము, [1 స

క కు ల. పౌదంబదం కి క

159 మానవ విజయం

చరిత్రంతా చదివి పరిశీలిస్తే ఎక్కువ -జాతనీ, తక్కువ జాతనీ యున్నట్లు మనకెక్కడా కనుపించదు ఎక్కువగా వృద్ధిజెందినవారూ, ఇంకా అదేమార్గంలొ ప్రయాణంచేస్తూ వెనుకబడినవారనీ యున్నారేకాని ఎక్కువ తక్కువలనిలేవు ఈ యెక్కువ తక్కువలు మనం తెచ్చిపెట్టి నవి ఒకేకాలంలో నివసించే జనులు, కార్మిక పంచాంగ (ప్రకారం వివిద యుగాల్లో జీవిస్తూఉంటారని ముందేచెప్పాము. ఇంతకన్న వేరేటదమున్న దనుకోటం మన బుద్ధిమాంద్యాన్ని తెబ్బతుంది కొందరు యంత్రయుగంలో నుంయే, మరి -కొందరు కొయ్యనాగళ్ళతో దున్నులూ చేతిమగ్గాలమీద దిట్టలునేసుకొంటున్నారు, మన ఇండియాలోమాదిరి తమ ఆయుధాలన్ని టినీ యెముకతో చేసుకొనేవారున్నారు యిప్పటికీ లోకంలో యినుమనే ఒక వస్తువున్నదనే వారికి తెలియదు.

ముందున్నవారు, యీ మానవ ప్రయాణంలో, వెనుకబడినవారికి మార్గదర్శకులై , చేయూతనిచ్చి నడిపించటం తమ క _ర్హ్‌వ్యమని (గ్రహిం చాలి. మధ్య ఆసియా, పసైనీరియా. ఉత్తరపు దూరదేశాల ప్రజలూ సుమారొక నూరు సంవత్సరాల్లో పెజిగేటంత జజిగిన యిరవై యేండ్ల ల్లోనూ పెబిగారు ఆస్టేలియా నాక్రమించుకొన్న ఐరోపియను జాతులు, అచ్చటి ప్రజల ప్రస్తుత జీవికాన్నే, తమ పూర్వీకులూ జీవించార నేవిషయం మరచిపోయారు. ఇట్లా మరిచిపోవటంచేత యెన్ని కలహాలతో సంభ వించాయి.

కన

అర్ధం లేనియు ద్ధాలు

జనులు సముద్రయానం చేసి అనేక కొత్త దేళాలు కనిపెట్టారు. ఎన్నడో నివసించిన ప్రజల జీవిత విధానాలు కండ్లారా చూడగలిగారు, కొన్ని ప్రదేశాల్లో, ఐరోపీయనులు ఆస్తేలియాను కవిపెట్టటం మూలాన ఒక బ్రహ్మాండమైన భూప్రదేశం వారిస్వాధీనమైంది వారి కదెంత గొప్ప అదృష్టమో, అంతకంత దురదృష్టంగానూ ఆస్రేలియను వజ కదివ్వర్తిం చింది కార్మిక పంచాంగం ప్రకారం ఆ స్ట్రేలియనులొక పృవాతనయిుగంలో జీవిస్తున్నారు ఐరోపియనుల పద్ధతులు వారి కర్టింకాలేదు , నారిమాదిరి జీవించటం వారికి ఇష్టమయిండికాదు అందమూలాన యేవో అరణ్య మృగాల తరిమి వేటాడినట్లు ఐరోపియనులు వారిని తరిమి, బాధించారు. ఒకరి మేలు, ఇంకొకరికీడు |

ఆస్ట్రేలియనులంతా సాధారణ పాకల్లో నివసిస్తే ఐవోపియనులకు వారి డేశాల్లో యెస్తెత్తు మేడలూ, మిదైలూ ఉండేవి అస్టే లియావారికి పత్యేకపుటాస్తి అంపే యేమిటో తెలోసేదికాదు.. ఐరోపాలో ఇతరుల జింకనో, లేడినో అడవిలో కనుపడినప్పుడు కారిస్తే ఆ కాల్చినవాడివి ఖైదులో పెశ్తేవారు ఆస్ర్రేలియనులకు ఆచారమయిందీ, నలుగురూ అను ష్రించేదీ, ఐరోపీయనులకు గొప్ప చట్టవిరుద్ధంగా తోచేది. తమ కంటి కేదన్నా గొబ్టలమంద కనుపించగానే సంరోషంగా, ేద్ధ కేకలుపెట్టి, పరుగెత్తి తమ యీ'బలూ, బూహష్‌రాంగులూ వానిపై వదిలేవారు, ఆస్ట్రే లియావారు వెంటనే ఐరోసియను తుపాకుల(ప్రేలుడు శబ్ధం నల్లిక్కులా మారుమోగేది

ఒక మందకాపరి జీవితాని కలవడిన యూరపియనులకు గొట్టె వ్రత్యేకపుటాస్తి _ వేటాడి మృగాలపస్టే ఆస్ర్రేలియావారు గొట్టె కనుపి స్తే ఆది గొప్ప అదృష్ప్వమనుకొనేవారు. యూవపియను చట్టంలో, * గొబ్జెలు కొనుక్కొన్నవావికీ, పెంచినవావికీ చెందుతాయి, అవి వారి (ప్రత్యేకపు టా_స్టి” అని ఉంకే ఆస్ట్రేలియను ఆచారం ప్రకారం, “ఎవడై తే తరిమి వేటాడుతాడో, వావి కొమృగం చెందుతుంద”వి యుండేది. తమ అను ష్టానప్రకారం, అలవాటుచొప్పునా ఆస్ట్రేలియనులు ప్రవర్థించారు. ఇది

154 మానవ విజయం ఐరోపియనులకు గొవ్ప నేరంగా కనుపించింది. వెంటనే వారందరినీ యేవో పిచ్చికక్కల తతిమి చంపినట్లు కాల్చివేసారు

ఆస్ట్రే లియను స్రీలకు చక్కగా పెలిగే బంగాళదుంపలచేను కను పిస్తే దొంతో సంతోషమయ్యేది వేరే ఆలోచనలతో కాలయాపనం చేయక తక్షణమే దానిని తమ కజ్జలతో త్రవ్వేవారు. అన్ని దుంపలు, తిరిగీ, తిరిగీ, వెతుక్కోరుండా ఒక్కచోట దొరికేటప్పటికి వారికి పట్ట రాని సంతోషం కలేది నెలకోజులూ కష్టపడి వెకకి తెచ్చుకొనే దుంపల కన్న యెక్కువగా ఒక్కా గంటలో ఆ పొలంనుండి శ్రవ్వవచ్చు. ఎంత గొప్ప అదృష్టమో తమది అని వారు అనుకొనేవారు. కావి అది గొప్ప దురదృష్టంగా మారిపోయేది పాపం విడుగుశబ్దంలాగా తుపాకిగుంధ్లు గేలిపోయేవి శ్రీలు, అంతకష్టపడీ తవ్విన దుంపల సంచులతోనూ చూస్తుండగా, నేలకూలేవారు. ఎవరు వారివి చంపారో, యెందుకనో, పాపం, ఆ ఆఅమాయకులకేదీ తెలిసేదికాదు

అమెరికాను ఐరోపియనులాక్రమించు కొన్నప్పుడు యిట్టి ఘోర కృత్యాలే జరిగాయి అమెరికాను కనుగొన్నప్పుడు

ఆమెరికొను కనుగొన్నప్పుడు ఐరోపియనులు తామేదో కొత్త ప్రవంచకొన్ని కని పెట్టామనుకొన్నారు కొలంబసును గౌరవించి, *ఆమెరి కాను కనిపెట్టినందులక"ని యొక _ పతకాన్నతనికి (ప్రసాదించారు. విజానికాకొత్తప్రవంచకం, కొత్తదికానేకాదు అందులో కొ త్తవిషయాఎి లేనేలేవు తమ ఐకోపాఖండప్ప పురాతన జీవివాన్నే, వారమెరికాలో తిలకించగలిగారు, అంకే. తమ డేీయులూ అట్టిస్థితిలో నుంచేవారనే విషయం మరచిపోబట్టి, అంతా వారికి కొత్తగా కనుపించింది

అమెరికా ప్రజల ఆచార, వ్యవహారాలన్నీ యీ ఐరోపియనులకు విక్టూర్యంగా, అనాగరికంగానూ కనుపించాయి. ఇండియనుల యిండ్ల కూ వారి దుస్తులకూ, ఆచారాలకూ, ఐరోపావారి యిండ్లూ, బట్టలూ, ఆచారా లకూ యేవిధమైన పోలికా యుండేదికాదు. ఉత్తరభాగాల్లోనుండే ఎట్టి యిండియనులు వారి గదలనూ, బాణాలనూ రాతితోమా, యెముకతోనూ చేసుకొనేవారు. ఇనుమం'ే. వారికి తెలియనే తెలియమ. వ్యవసాయం వారెబుగున్నదే, మొక్కజొన్నా, గుమ్మడీ, చిక్కుళ్లూ. పొగాకూ బాగా

అర్థంలేవ యుద్ధాలు శ53 పండించేవారు ఇవన్నీ చేతనయినారూడ వారు జంతువేటనే ముఖ్యంగా తమ జీవనాధారం చేసుకొన్నారు. వారి గ్రామాలచుట్టూ యెత్తు దడులూ, గోడలూ యుండగేవి.

దక్షిణాన మెక్సికోడేశపు ఇండియనులు రాగీ బంగారునగలు పెట్టుకొనేవారు. పొడూగుపాటి, పెద్ద యించ్లు కట్టుకొవి, వానిమీద శెల్లవి సుద్దవంటి వస్తువును పూసేవారు ఇట్టివెన్నో విషయాలను గుఎ0చి తమపుస్తకాల్లో అమెరికాకు వెళ్ళిన మొదటి యూరకోపియనులు (వ్రాసిపెట్టారు. జనుల ఆస్థివివరాలూ వృత్తులూ చులాకనగా ఎవరుపడితే వారికే అర్థమవుతాయికొవి, వారి ఉగ్దేశాలూ, ఆచారాలూ, మనోభావాలూ తెలుసుకోటం కష్టం. కొత్తగావచ్చిన యూవపియను జాతులకు ఎబ్బయిండి యనుల ఆచార వ్యవహారలేనూ శ్రం బోధపడ్డాయికావు

ఆ కొత్త ప్రపంచకంలో, అనేక ప్రదేశాల్లో డబ్బూ వర్హకులూ, ధవికులూ, బీదవారూ అనే మాటలకెట్టి అక్థమూ ఉండేదికాదు. బంగార మును విరివిగా యుపయోగించే తెళలుండేవారే కాని వారికి దాని విలువ తెలిశేదికాదు. కొలంబసుతో వెళ్ళిన ప్రధమ నావికులకు కనుపించిన ఎజ్జయిండియనులనేవలు దింగారపుటాభరణాలు పెట్టుకొన్నారు. ముక్కుల కున్న 'పెద్ద గుండ్రని పోగులా, మెడ గొలుసులూ, యిచ్చి గాజుపూసలూ, ఏవేవోరకాల బట్టలూ పుచ్చుకొన్నారు, నావికులనుండి కొత్తగావచ్చిన ఐరోపియనులు, తమ దేళాల్లోమాదిరే లోకనముంతటా అధికారులూ, నవుకరులా భూస్వాములూ పాటకజనమనీ ఉంటారనుకొన్నారు. ఇండీయనులు విరోధులను పట్టుకొంటే, వారిని నవుకర్షుగానో, బానిసలు గానో చేసేవారుకారు. వారివి చంపనన్నా చంసేవారు, లేదా, తమ జాతి జనుల్లో 'పెంచుకొనేవారు. ఒరజాతిజనుల్లో ప్రత్యేకపుటిండ్లనీ భవనాలనీ ఉండేవేకావు అందరూ “పొడు గృహాలొనబడే యిండ్లలో కలిని జీవించేవారు. అందరూచేరి పవిపాట్లు చేసేవారు. పొలాలు మొత్తంమీద ఆ తెగవారందరికీ చెందేవేకాని ప్రత్యేకంగా యేవ్య కక్రికీ హక్కులండేవి కొవు, వానిమీద ఇతరుల పొలంమీద కూలికి పనిచేసేవారని దొవరూ ఉండేవారుకొదు.

_ ఈ పద్ధకులన్నీ ప్రత్యేకపు టాస్టికి అలవడిన ఉవారపియనులకు

అర్థముకాలేదు ఒకరివస్తువు నింకొకరు తీసుకొంటే వెంటనే యేపొలీసో వచ్చి క్లైలుకు తీసుకువెళ్షేవాడు, ఐరోపాలో. ఇండియనుల దేశంలో

108 మానవ వీజయం పోలీసులూలేరు, జైబ్లాలేవు వారి సంఘజీవితం, ఆందుమూలాన అరాచ కంగానుండేదా అంటే, అదే ఐరోపియనుల కగుపించిందికొదు. ఆంతా సవ్యంగా జఎిగిపోయేది. ప్రతివ్య కిని ఆతవి తెగవారంతా కౌపాడేవారు తమ మనిషి నెవరినన్నా చంపితే ఆ తెగ జనులంతా కలిసి పగదీక్చు కొనేవారు సాధారణంగా ప్రాణానికి, ప్రాణంతీయకుండా ఏదో సమాధాన సర్చుకోటంకూడా జరిగేది హంతకుని జాతిజనులు క్షమాపణకోరి, కొన్ని ఐహుమతులు చంపదిడిన వాని జనుల కిచ్చేవారు

ఐరోపాలో రాజులూ చ 3వర్హులూ వుంటే, అమెరూలో అట్రివా రెవరూ లేరు జాతి వ్రజలందరిమెదుటా వారిపెద్దలు నభచేసి తగవులన్నీ తీర్చి, జాతిజీవితం సవ్యంగా గడిచేటట్లు చూచేవారు ఎవరెక్కువగా జొతికి సేవచేస్తారో, అట్టివారినే పెద్దలుగ యెన్నుకొనేవారు తమకరర్త వ్యాన్ని నిర్వహించటంలో అశ్రద్ధచూపిన పెద్దలను ఆ పదవినుండి తొల గించేవారు. ఆ పెద్దలకు వారిభాషలో మార్గదర్శకు లనేవదం వాడేవారు, ఈ పదము “ ఉపన్యాసకు ” డనే మాటనుండి పుట్టింది మార్గదర్శకుడు గదా అవి ఇకరులమీద తన అధికారం ఛలాయించడాఎకి యేమాత్రం వీలుందేదికొదు

పాత ప్రసంచకంలో దేశానికి పెద్ద, రాజు, ఇంటికి పెద్ద తండ్రీ. సంఘపు యీ చిన్నభాగాలకూ, పెద్దభాగాలకూ ఆపే వేదాచేవీ యుండేవి కావు. (ప్రజల కేసులు విచారించి, తీర్నుచెప్పి, శికించేవాడు. రాజు తంత్రీ తన పిల్లలపై ఆట్టిఆధికార మే చూపేవాడు రాజు తన తరువాత రాజ్యాన్ని తన కుమారునకు వప్పగించినళ్లే, తండ్రి, తన యావదాస్తిని కుమారునకు యిచ్చేవాడు

కాని, కొ త్తగా కనుపెట్టిన ఎజ్జ ఇండియనుల ప్రపంచకంలోని ఆచారాలన్నీ వేరేవిధంగా ఉండేవి. కొన్నితెగలలో తండ్రికి తనబిడ్డం మీద యెట్టి ఆధికారమూ ఉండేదికాదు. “ పొడూగుయిండ్లలో ” సర్వాధి కారమూ తల్లి వహించేది. పిల్లలు అమె చెప్పుచేతల్లో నుంచేవారు. ఐరోపాలో కొడుకు లెప్పుడూ పుట్టివింట్లోనే యుంచేవారు, ఆడపిల్లలు, 'పెండ్రిండ్లు చేసుకొని వెళ్ళిపోయేవారు. ఈ ఎజ్జ ఇండియనుల దేశంలో మొగవాడు తనయింటికి తనభార్యను తీసుకువచ్చేబదులు ఆడది పెండ్లాడి తనఇంటికి మొగుబ్జీ తెచ్చుకొనేది. ఆదేశానికి వెళ్ళిన యొక ప్రయాణికుని (గ్రంథంలో ఇట్లు వ్రాసియున్నది

అర్భంలేని యుద్ధాలు 15%? “* శ్రీలు, గృహకృత్యాలన్నిటినీ, సర్వాధికారం వహించి, నిర్వ హిస్తారు. ఆహారపదార్థాలన్నీ దాచిపెట్టి నలుగురూ చేరి యుపయోగించు కొంటారు ఏ మొగవాడైనా తగినంత ఆహారపదార్థాల శేలేకపోతే వాడి బ్రతుకు బహు కష్టమచయ్యేఏ. వాని కెందరు పల్లలున్నా, ఆయింట్లో వాని వస్తువు లెన్ని యున్నప్పటికీ, వాడిని తరిమివేసేది అతనిభార్య ఆమె మాట కెదురు తిరుగుతే లాభించేదికాదు, యేమాత్రమూ, ఏ మేనర్తో అమ్మ మ్మో ఆతని వెనుక వేసుకు వస్తేనేతప్ప, ఒక్క దజ్ఞంపెట్టి తిరిగీ తన న్వంత జాతి జనులదగ్గరకు వెళ్లాలి లేదా ఇంకోజిత స్త్రీని పెంద్లా డాలి. స్త్రీలకుండే అధికారం చాలా గొప్పది మార్షదర్శకుని * కొమ్ములు విరుగకొట్టి మూలకూర్చోబెట్టడా ” వికి వారికుండేశ క్రి యెంత గొవ్నదో అటువంటి వాక్యం వారిభాషలో నుండడాన్నదిస్ర (గ్రహించవచ్చు మాల దర్శకుని కొత్తగా యెన్నుకోడంలో స్త్రీలకుండేపలుకుబడి అపారమైంది ” పాత ప్రపంచకంలో శ్తీలుదడూ తమ పురుషులకు లోకవగా నుండేవారు. ఈ ఇండియనులలో ఇంటికంతా పెద్దా త్తీయుందేది ఒక్కొకసారి జాతి పెర్టగా న్తీలనే యెస్నుకొనేవారు. పుష్కిన్‌ అనే రష్యను గ్రంధకర్త చెప్పిన ఈ విచిత్రవషయం ఈ సందర్భంలో డ్లాపకం వస్తోంది. * జాన్‌టానర్‌ ” ఆనే అమెరికనువాడు ఇండియనులకు స్నేహ మయ్యాడు, “నైయట్‌-నొంకూవా ” అనే ఇండియనుస్తీ ఆతని పెంచు కొన్నది. ఆమె ఆట్టావాజాతి ప్రజల “మాగ్గదర్శకురాలు,” అంటే ఆజాతి పెద్ద ఆమె వడవపై ఎప్పుడూ ఒకపతాకం ఎగురుతూయుండేది. ఆంగ్ల దేశ తీరాల కౌ పడవ వచ్చినప్పుడల్లా గొరవసూచకంగా ఫిరంగులు (మోగించేవారు, ఆంగ్లేయణ ఆమెనుచూస్తే ఇండియనులకూ. తెల్లడాతు లకూకూడా యెంతో గొరవముండేది, అట్టి పరిస్థితుల్లో, జనులు తమ వారసత్వ హక్కులను తల్లుల ద్వారా పొందటం సహజంగా నుండేది ఐరోపాలో తండ్రినుండి ఆతని పిల్లల పేర్లు వస్తే, ఇండియనులలో వారి తల్లి పేరునుండి వచ్చేవి, అంటే “ అవధానిగారి అబ్బాయి" అనేబదులు '" కామాక్షమ్మగారి అబ్బాయి” అన్నట్లు తండ్రి, ” జింక” జాతివాడూ, తల్లి “ ఎలుగుబంటి ” జాతిదీ అయికే, పిల్లలంతా * యెలుగుబంటి ” జాతివాయ్యేవారు. ప్రతిజాతిరో ఈ్రీలూ, వారి కుమార్తెలా, వారి పిల్లలూ ; కుమౌ ర్తైల పిల్లల పిల్లలూ యీ విదంగా నుండేవారు మొగవాళ్ళంతా సెండ్లిండ్లుచేసుకొని ఈమ భార్య [2

108 మానవ విజయిం లతో కొపురాలకు వెళ్ళిపోయేవారు. ఇవేవీ యూరపియనులకు అర్ధము కాలేదు. ఇండియనులు కేవలం అనాగరికు లనుకొన్నారు తమ దేళం లోనూ, పూర్వం విల్లంబులూ, పురాతన పడవలూ, నాగళ్లూ ఉపయో గించే రోజుల్లో అట్టి అచారాలే ఉంచేవనేసంగతి వారికి జ్జ విక్‌ వచ్చింది కాదు.

44 జాతిపెద్ద” అంపే ఐరోపియనులు అతను దేరాజో, జమీం దారో అనుకొనేవారు అది. ఒకపెద్ద విరుదని వారితలంప్తు పెద్దల సంఘాన్ని తమ డేళాల్లోనుండే శాసననభిమాదిరీ, ఆ సంఘం 'పెద్దని రాజనీ వారు భావించుకొన్నారు పడైనా సై న్యానికధిపతింి ఆ సైనికు లందరికీ వాడు రాజు అన్నట్లుంది వారి ఉద్దేశం.

ఈ విధంగా యెంతో కాలంవరకూ ఐరోపియనులు, ఆమెరిక లు ఇండియనుల ఆచారవ్యవహారాలు [గ్రహించుకోలేక పోయారు. మార్షకా అనే ఒక అమెరికను కాంజ్ఞుడు, "పురాతన సంభూట ” అనే ఒక (గ్రంథం వ్రాశాడు దానిలో ఇరొ5రాయు ఏడ్‌ సెక్‌ ఇండియనుల నంఘాచా రాలను విశదీకరించి. ప్రసష్వత ఐకోపియను జాతుల పూర్వీకులదూ అట్టివే ఆచారాలుండేఎని నిరూపింవాడు యెబజ్జయిండియనుల ఆచారాలనే నాగరికతి జెందిన యిప్పటి జనుల పూర్వీకులందరూ ఆవలంబించేవారని మనం (గ్రహించుకోవారి,

మార్గి౯ తన పుస్తుకాన్ని 877 సంవత్సరంలోగాని వ్రాశాడుకామ, కాదనే అంతకుపూర్వం అమెరికారు వెన ఐరోపియను జాతులంగరూ, ఇండియను ప్రజలను సరీగా అర్థంచేసుకోలేకపోయారు. అడేమాదిర్తి, ఇండియనులూ, తమడేశానికి వచ్చిన తెల్లజాతుల పద్దతులను _ వాంచుకో లేక పోయారు కొంచెం బంగరంకొరకు తెల్లజాతివారు. ఒకరికొకరు ఎందుకు పొడుదుకొని చంపుకొంటారో, అమెరికా యిండియనులకు అర్హ మయిందికాడదు అన్య దేశాల జయించట ”మంళే యేమిటో వారికేమాత్ర౦ తెలిసేదికాదు. ప్రతిజాతీకీ ఉండే భూమిని, ఆజాతి పితృదేవతలు సంరక్షీ స్తారు, ఆజాతి ప్రజలందరియొక్క ఉమ్మడ్‌ ఆస్తీ, యీ భూమి. ఎవరన్నా యింకోజాతి ప్రజల భూమిని బలాత్కారంగా తీసుకొంటే పితృదేవతల ఆగ్రహానికీ, కరినశిక్షకు వారు గురిఅవుతారు: ఇట్టి ఉద్దేశాలు ఇండియనులకుండేవి,

ఆర్థంలేని యుద్ధాలు 159

ఇండియనులూ యుద్ధాఎు చేసేవారు కౌని, శతృవుల జయిస్తే వారి అధికారిని ఉద్యోగంనుండి తొలగించటమూ, ఓడిపోయినదారందరినీ బానివఎగా చేయటమూ, వారంతా తమ మాదిరే జీవిచటమూ అనేటట్టి పనులేవీ వారు చేసేవారుకాదు. తగన ద్రవ్యమిచ్చి ఓడిపోయినవారు తమ జాతి పెద్దను తిరిగి గెరిచిన వారినుండ్‌ తెన్చుకొ సవాయు. ఆశతవిని ఆపదవి నుండి రొలగించడావికి ఆజాతిప్రజలక్రేతప్ప వేరెవరకీ యెట్టి అధికార ముండేదికాదు.

ఈవిధంగా రెండు ప్రపంచకాలు, రెండు వేర్వేరు జీవితవిధానాలు, ఇఒకదాన్నాకటి (గహించుకోలేకపోయాయి.. వానిమధ్య ఎన్నో కలహాలు జరిగాయి. అషురికాను కనిపెట్టిన మొదటినంవత్సరాలన్నీ యిట్రి కలహా లరో నిండిపోయాయి వానిమూలంగా దేశీ యవజలకెంతో అన్యాయం జఎిగంది. వాశెందరో నశించిపోయారు. దీని కుదోహరణంగా, స్పెయిను దేశీముఎ మెక్సికోను జయించిన గాధ యిచ్చట వివరించుదాము, మెక్సికోను జయించుట

15 8 సంవత్పరంలో పదకొండు పడవలు మెక్సికోతీరాన ఆగాయి. ఒకొ్కటక్కదావికీ మూడేసఫితెరదాపలూ వానినిండా ఫిరంగులూ, ఈ బెలూ, లోహపు ళశికోకవచాలూ ఉన్నాయి ఒక పడవ తెరచాప చివర స్పెయిను డేశప్ప పతాకం యొగురుతోంది ఆపడవ టాపుమీద మాంచి విశాల వకమూ. పొడూగుగడ్డమూ గల మనిషాకడు నిలబడియున్నాడు నుదురు మీదికి దిగినటోపీ ఆతనికండ్తను నగం కప్పినట్లుంది, దూరానికి పడవలు రావటంతోనే సముద్రడీరావికి, చూడడానికి వచ్చిన ఇండియనులనూ, ఆ తీకప్రదేశాన్నీ అతను తదేకదృష్టితో చూస్తూ నిలదిడ్డాడు

ఆతనిపేరు హర్ష్నాందో కౌర్దెజ్‌. 'స్పెయిను దేశస్తుడు స్పెయిను దొరతనమువారు అతనివి తమ నావికాదళంన౦డి తరిమివేసారు, ఆతని నడవడిక దాగుండకపోవటంచేత ఆయినప్పటికీ ఏవోకొన్ని పడవలచేర్చి, 'ప్పెయినుడేశం పేరిట మెక్సికోను ఆక్రమించుకో వాలనే ఉద్దేశంతో కౌరైబ్‌ వచ్చాడు. ఆ పడవలలోని వారందరికీ యిశతనంటే యెంతోభయం ; ఆతని దూట కెదురాడేవారు కారు,

నెమ్మదిగా పడవలన్నిటికీ లంగరువేసారు. వచ్చేదారిలో లంకల్లోని కొందరు ఇండియను (ప్రజల పట్టుకొని తమ బానిసలుగా చేసుకొన్నారు,

160 మానవ విజయం ఈ స్పెయినువారు ఆ వానిసలు జాాగత్తగా వడవలనుండి పెద్ద ఫికంగు లనూ, ఫికంగి బండ్తనూ, తూటాల కట్టలనూ చిన్నపడవలలోకి యెక్కిం చారు. సకిరిన్తూ, పడవన్లోకి దిగడానికి తెగ బెదరిపోయే. గుర్దాలను యెన్నో తిప్పలపడి చిన్న దోనెల్లోకి నడిపించారు.

ఏవో వీటిపై తేలే ఇండ్లమాదిరిగా, ఆ పడవలన్నీ ఇండియనులకు కనుపించాయి అంతమంది జనులూ, వస్తువులూ, మృగాలూ వావినుండి దిగకోంటపే వారి కాశ్చర్యం కలిగింది. తెల్లగా పాలిపోయినట్లున్న శరీ రాలూ, ఎక్కడో శరీరమే కనుపించకుండా తొడుగుకొన్న వారిదుస్తులూ, విచిత్రపు టాయుధాలూ ఇండియనులకు వింకగాకనుపించాయి. సకిలిస్తూ, మెడల నెగు5నేస్తూ, తోకల నిటూ, ఆటూ తెగ ఆడిస్తూన్న గుడ్దాలు వారికి మరీ ఆశ్చర్యం కలిగించాయి అట్రిజంతువులను వా రిదివర కెన్నడూ చూడలా.

ఈ తెల్లజాతివారు వచ్చినసంగతి వెంటనే అన్నిచోట్లకూ ప్రాకి పోయింది. దూరపు గ్రామాలకూ, కొండలోయల్లోని ఊళ్ళకూ ఈ సంగతి తెలిసింది ఎత్తైన కొండగోడలవెనుక ఆజ్‌ చెక్కులనే ఇండియనుజాతి వారొకరు కనుపిస్తున్నారు, ఆ మెక్సికోలో. వారి పట్టణాలన్నిటిలోనూ టినాక్‌ టిల్లాన్‌ అనేది పెద్దది ఒక సరస్సుమధ్య విర్మించబడ్‌, గట్లమీదికి రావడానికీ వంతెనలుండేవి డూరానికే ఆ పట్టణపు గోడలు తెల్లగానూ, గుడిగోప్పరాల బింగారురేకులు మెరిసిపోతూనూ కనుపించేవి, అన్నిటి కన్నా పెద్దగ్సృహంలో, ఈ ఆవ్‌ అక్కు. జాతి వైన్యాధిపతి మాంటిజూమా నివసిస్తున్నాడు.

తెల్లవారు వచ్చారని వినగానే తనజాతి పెద్దలండరినీ ఏమిచేయాలో ఆలోచించడానికవి పిలిపించాడు. అసలు వారెందుకు తమదేశావికివచ్చారో వారి కేమికావాలోళూడా వారికి తెలియలా, సరీగ్గా. నలుగురూ ఆనుకొనే మాటలనుబట్టి తెల్ల జాతివారికి బంగారమంటపే చాలా ఇష్టమని వారికి తెలి సింది కాబిట్టి దింగారప్పవస్తువులు వాికి బహుమతిగా పంపించి, వచ్చిన దారినే వెళ్ళమని కబురుపంపాలని, ఆజాతి పెద్దలంతా విశ్చయించారు

బండిచక్రాలంత పెద్ద బంగారపు చక్రాలూ, బంగారునగలూ, మనుష్యులూ, జంతువుల బంగారపు వ్మిగహాలూ, యిట్లా మెన్నో వస్తువులు తీసుకొవి జనులు వెళ్ళారు. ఆదే వారు చేసిన గొప్ప పొరబాటు. బగారం చూచేకొలదీ తెల్లవారికి అంతులేని అళపుట్టుతుందనీ, ఆభింగారం

అర్థంలేవి యుద్ధాలు 101 కొరకు వారెంతిటిక్షై నా సాహసిస్తారనీ ఇండియనులకు తెలియదు తమ జీవిశాచారాలకూ. నాగరికతకూ, తెల్లవారి నాగరితకూ భేదమున్నదని వారు కలలోకూడా అనుకోలా ఆట్లా బింగారువ స్తువులు కానుకలిచ్చేబదులు, జాగ్రత్తగా వానినన్నిటినీ యెక్కడన్నా పూడత్చిపెడితే యెంతోబాగుండేది. ఆదింగారు వస్తువుల చూచీచూడిటంతోనే, సృయినువారికి ఒకవిధమైన “ బంగారుపిచ్చి” యె త్తింది తమదేశాన్ని వదలి వెళ్గిపొమ్మువి ఇండి యను లెంత బ్రతిమాలినా వారు వినలా. అజ్‌ టెక్కులు తమ పట్టణాల నమీపించటం చాలా కష్టమనీ, కొండలమీది ప్రయాణం చాలా ప్రమాదకర మనీ భయపెట్ట యత్నించారు. అదీ, లాభించిందికాదు

ఇంతకుముందు మెక్సికోలో బంగారం దొరుకుతుందని స్పెయిను దేశీయులు విన్నారెకాని, ఇంత యెక్కువగా ఉంటుందని వారెన్నడూ అనుకోలేదు. ఒక్కసారిగా మెక్సికో బంగారాన్నంళా తమ స్వాదీనం చేనుకోవాలనే ఆశను వారు అణచుకోలేకపోయారు. తిరిగీ తమ దేశానికి వెళ్ళమవి ఆజ్‌ చెక్కులు ప్రార్జిస్తూంటే, వారికి నవ్వువచ్చింది ఆంతకంపె వెళ్టితనం యింకొకటుండదవిపించింది. వారెన్ని యిద్బిందుబుపడి యీ మెక్సికోకి వచ్చారో భగవంతుడి కే తెలియాలి గట్టి కొండరాళ్ళపై నడకా, సరీగా తలయె త్తి విలుబిడావిక్షైనా చాలని యిరువగదుల్లో తమ పడవల్లో పడుకోటమూ, తుపానులకు పడవలువిరిగి, చెదరి ముణిగిపో కుండా యెవ్పటి కప్పుడు గజగజ వణుకుతూ తెరచాప కొయ్యల పై కెక్కీ వీంగించటమూ, కుట్టటిమూ = యీ కష్టాలన్నీ భరించి, చివరకు చేయి జాచితే బింగారం అందే సమయం వచ్చినప్పడు దాన్ని విడచివెళ్ళటమంత వెళ్టబాగులతనం వారికింకొకటి స్ఫురించిందికాదు

కార్డెడ్‌ తన జములందరినీ ప్రయాడానికి సిద్దవర్బాడు బానిసల వీపులమిద పెద్ద మూటలెత్తారు. ఆయుధాలు 'ఫేర్చారు. వావివి మోసుకొని, వంచివతలలె త్తకుండా కొండదారువెందిడి వారు వెుతూంటే ఏవో బరువుల మోపే జంతువులమాది రగువించారు కొంచెం నెమ్మదిగా నిడచినా, ఆగినా వెంటనే స్పెయిను సిపాయిలు వాళ్ళని తమ వాడికత్తి మొనలతో గుచ్చి ముందుకు తోలేవారు ఎదురుతిరి*న వారివి తలలు పగిలి చనిపోయే టట్లు కొస్రేవారు. ఈ ప్రయాణాన్ని దొవరో యొక ఆన్‌పెబ్కా చితై కారుడు ఆ రోజుల్లో చిత్రించాడు ఆ చిత్రంలో పెర మూటలు మోసుకిని పోయే జమణు మూడు దాటలపొడూగునా ఉన్నారు పెద్తఫరంకి బండి

16? మానవ విజయం చక్రాన్నాకడూ, తుపాకుల కట్టనింళొకదూ ఏవేవో వష్వవుల పెద్ద 'పెన్తై వింకొకడూ మో దకుసోతూన్నాము స్పెయిను ఉవ్యోగొకడు ఒక బానిస జుట్టును చేశబిట్టుకొవి, శెండోచేతితో గదనెత్తి వానిని కొటవోమేటట్లు బెదరిస్తున్నాడు (వ్రకృనున్న యిక కొండషీద, యేసుక్రీస్తు త్యాగ చిహ్నమైన శిలువ నాటదిడియున్నది తామెంతో యోగ్యులై నవారనీ, విజమైన క్రై స్తపులవేభావం వారికో పూర్ధిగాఉండే ౨. అందుకనే ప్రతి చోటుకూ తమతో శిలువను తీసుకువెళ్లే వారు నేలమీద యెక్కడచూచినా నరికివేయబిడినీ కాళ్ళూ చేతులూ, తలలూ ఉన్నాయి ఆ పటంలో. అపి పరిస్థితులలో 'స్పెయిను జనులు తమ (ప్రయాఎం సాగించారు

వెళ్ళగా వెళ్ళగా ఒక కొండ కనుమము చేరారు. అక్కడనుండి చూస్తే దూరాన చక్కవి సరోవరమూ దానిమధ్య అందమైన యొక పట్టణమూ కనుపించాయి, వారికి అజ్‌ మెమ్కులు ఎట్టితికుగుదాదూ చేయ లేమ. వచ్చిన "స్పయినుప్రజ నిరాటంకంగా ఆక్‌ టెక్కులపట్టణం వపవే శించారు వెళ్ళీ వెళ్ళడంతోనే మాంబజూమాను చెకబట్టారు అతనే వారందరకూ రాజని వారనుకొని, అతనిని బంధించారు, కార్షెజు ఆకని పిలిపించి "స్పెయినురాజు క్రింద తాకొక సామంతరాజుగా నుంటాననే వాగ్దానం పుచ్చుకొన్నాడు రాజులూ, చక్రవర్హులూ సామంతరాజులూ అంపే దేుమవో యేమాత్రమూ తెలియని మాంపెిజుమూ స్పెయినువారు చెప్పిన షరతులన్నీ చిలకపఎకుల్లాగాపలికాడు. కార్దిజు కమితసంతోషం కలిగింది. మాంచెజూమా మెక్సికో దేశాని క0కటికీ రాజనీ ఆతను శన వశం కావటుచేత ఆ దేశం యావత్తూ తాను జయింవానవీ కార్టజూ ఆస కొన్నాడేకాని మాంకెజూమా కేవలం యొక సేనావిమాడ్రమేనని ఆతడు తెలుసుకోలేకపోయాడు తనదేశాన్ని ఇకరులకు వస్పగించడాని కాతని కెట్టి యధికొరమూలేదని కాస్హాటుకు తెకియమ.

తన మిధ్యావిజయానికి కార్పెజు సంతోషపడుతూం కే ఆశ్‌ "పెక్కు ౨ మాంటెజూమా తమ్ముని తమ సేనానిగా యెన్నుకొన్నారు. వెంటనే, ఆకను జాతివీరులందరినీ చేర్చి స్పెయిను ప్రజలున్న పెద్ద ఇంటిని ముట్ట డీంచమని ఆజ్ఞాపించాడు స్పెయనువారు ఫికంగులూ, తుపాకులూ ప్రయో గిస్తే, ఆజ్‌ చెక్కులు తమ విల్లులనుండి బాఠాలనూ,రాళ్ళనూ వారిపై వది లారు అకొత్త మారణయంశ్రాలముందు నిలువలేకఎఏందనో అజ్‌ అెక్కులు నశించారు కాని, తమ స్వాతంత్ర్యస్థాపనకు ఫోరాగటంచేత, మితిలేని

అర్థంచేని యుద్ధాలు 163 ఆవేశంతో ఒక్కడు నేలక్రుంగితే వెంటనే పదిమంది ఆ స్థానానికురికారు తమజాతి గౌరవ, స్వాతంత్రాలు నిలుపడానికి ప్రాణత్యాగం చేయడానికి వారవహ ఎనుకాడారుకారు

కాప్రైజు అనుకొన్నట్లు యేదీ జలిషందికాదు ఆక్‌ పెక్కులు ఎందరు నష్టమొందినా, వెనుకంజ వేయక పోరాడుతూనే యున్నారు మాంటెజూ మానుపిలిపించి అఎ3విచేత పోరునిలవవలెనని ౬ డ్‌ చెక్కులకు చెప్పించా లనుకొన్నాడు వారు తస్నక ఆతనిమాట వింటాఏనే గట్టినమ్మకం అతని కున్నది. గొయమంి విప్పి మాంలిజూమాను ఇంటి డాచామెదకు ఎక్కిం చారు. స్పెయినువారు అతనినిచూడటంతోనే ఆజ్‌ ెక్కులకు ఎక్కడలేని కోపమూవచ్చింది రాళ్లూ బాణాలూ అతనిపై లెక్కలేనన్ని వినరారు. “ఆప్రయోజకుడు. పిరికిపంద ఆడది ఇంట్లోరూర్చొని ను లువడుక్కోో వాళ్ళ చేతుల్లో చిక్కి తిలికి యేముఖం ఎట్టుకొని మమ్మల్ని చూస్తావు 7” అని ఇష్టంవచ్చినట్లల్లా అతని నించించారు గొప్పదెబ్బలు తగిలి మాంటె జూమాగ్రింద పడిపోయాడు

"స్పెయిను జనులందరో నించారు. మిగలీనవారితో యెట్లాగో కార్టైజు తప్పించుకుపోయాడు. వారి అదృష్టంకొచ్దీ ఆజ్‌ ఇెక్కులు వారిని తిరమకుండా విడిచిపెట్టారు కార్రద్‌ కొంతకాలానికి తి౨|ీ పెద్దివైన్యంతో వచ్చి "చెనాక్‌టిట్లాన్‌ పట్టణాన్ని ముట్టడించాడు కొన్ని నెలలపాటు ఆజ్‌ 'టెక్కులు వారితో పోరాడి, చివరకు ఓడిపోయారు. ఫిరంగిగుండ్లకు, రాభ్లా బాడాలా ఎట్లా సాటికాగలపవు ? పాపం వారి పట్టణాన్ని పూర్తిగా దోచివేసారు, సృయినుదారు

పువాతన నాగరిక పజఎ నవనాగరికుల ఫిరింగులూ, తుపొకులూ, మితివేని సామాజ్య కాంచె బంగారు పిచ్చలముందు నిలవలేకపోయారు ఒకపంకు దింారు నగలూ వస్తువులతో తూగిన ఆజ్‌ మెక్కుజనులు, యీ రోజుల్లో లలజాతివారి తోటలో నవుకర్లుగా పవిచేస అర్షాకలి జీవి

జ ణా గా లా 0 లాలు గడుపురున్నారు. న

ప్రాణమున్న పనిముట్లు లో (ఉం

వేయి ఆమడల చెప్పులు

గత శతాబ్దంలో ఒక విచిత్రగ్రంధాన్ని లిఖించాడొక [గ్రంధకర్త ఆ కథలో ఒకడు సాధారణ చెప్పులకు మారుగా, వేయి ఆమడల చెప్పులు, పొరబడి కొనుక్కొన్నట్లు చెప్తాడు. ఆమనిషి కొంచెం పరర్యానంకలవా దేమో, మొదట్లో తన కొత్త చెప్పుల శక్తి సామర్థ్యాలు ఆతనికి తెలి సాయికావు. షాపునుండి యింటికి బయలుదేరాడు, కొత్త బూట్సులు ధరించి ఏవేవో సంసారతాసతయపువాలోచనలల్‌* తానెచ్చటకు పోతు న్నాడో ఆతవికి తెలిసిందికొాదు ఉన్నట్లుండి గజగజ వణకుప్పట్టిందతనికి. “ఏమిటీచలి ?" అని నల్జిక్కులా చూచాడు అక్కడతెల్ల వి మందు గడ్డలు గడ్డలుగా పేరుకొని కనుపించింది. ఆరాళంలో క్రిందుగా ఎజ్జగా, కాంతి విహీనంగా సూర్యుడగుపించాడు. ఆతనికి తెలియకుండానే ఆ కొత్త వేయి ఆమడ చెప్పులతని ఉత్తరధృవప్రాంతాలకు తీసుకొని పోయాయి.

అటువంటి బూట్సులేకనుక మనకు దొరికితేనో, అబ్బ! యెంత డబ్బు సంపాదిస్తామో కాని, మన కథానాయకులకు ద్రవ్యంకన్న శాస్త పరిళోధనలంపే యెంతో యెక్కువ యిష్టము అందుకని భూలోక పర్యటనం ప్రారంభించాడు, ఆ బూట్సుల సహాయంచేత ఉత్తరంనుండి, దక్షీణచినరకూ, దక్షిణాన్నుండి, ఉదత్తరావికీ భూమంతా తిరిగాడు సై వీరియా మంచు యెడారుల్లో చలికాలపు చలి భరించలేక ఆధఫికాఖండపు వేడ్‌ యెడారులకు వెళ్ళాడు. తూర్చుగోళమంతా చీకటిపడిత్రే వెలుతురు కొరకవి పడమరిభాగానికి వెళ్ళాడు ఆ స్ర్రేలియానుండి ఆసియాకూ, ఆసియానుండి అమెరికాకూ తిరి* చిత్ర విచిత్ర వస్తువుల నెన్నిటినో సేక రించాడు సముద్రంలోనుండే ఒక లంకనుండి యింకోదానికి అడుగులు పెట్టి దాటివెళ్లాడు,

కొండ శిఖరాలపై ఎత్తెత్తి కాళ్లుంచి అగ్నిజ్వాలలూడదే నిస్పు కొండలూ, మంచుటోపీల ధరించిన యెత్తుశిఖరాలూ దాటిపోయాడు ఇక్కడ వింత వింత ఖనిజాలూ, అచ్చట విచిత్ర గడ్డిజాతులూ, ప్రోవు చేసాడు పురాతన గుడులూ, గోపురాలూ, గుహలూచొచ్చి, భూలోకాన్నీ,

పా౦ణమున్న పనిముట్లు 166 అఎదుండే. పప్రతీదాన్నీ పరీక్షించాడు * ఈ తీరుగా ఎంతో చమత్కారంగా ఆ కధంతా (వ్రాయబడింది.

మానవుని యీ విజయగాధను పరిశీలించడానికని మనమూ వేయి ఆమడబూట్సులు తొడుగుకొని తిరిగాము ఒకఖండంనుండి ఇంకోదావికీ, ఒక యుగంనుంచీ ఇంకోయుగానికీ మనం దాటుతూపోయి మానవజీవితం యెచ్షైట్రి మార్చులు చెందిందో చూశాము మానవజీవితమే కాక, చెట్టు చేమలూ, జంతువుటాకూడా ఏవిధంగా మారాయో ఆలుసుకొన్నాము అడే మాదిరి భాషా, పనిముట్లూ, మతాభిపాయాయా రాజ్యాలూ ఏయే విధంగా మారుతూ, వృద్దివెందాయో (గహీించాము ఇదంతా మన వేయి ఆమడ బూట్సులమూలానే వీలయింది కాని సాధారణబూట్సులు తొడుసకొంకే వీలమ్యేదికాదు. తాను వృద్ధిడెందేకొలదీ మానవుడు తిన పనిముట్లనూ, శాస్త్రాలమా, భాషనూ మతాభిప్రాయాలనూ మార్చుకొంటూ తన నాగరికత కనుగుణ్యంగా వృద్ధి వేసుకొన్నాడు

వెనుకటిభాగంలో కార్టెజూ అమెరికాకు పెళ్ళిన విషయాన్నిగు౨ంచి తెలుసుకొన్నాము మనది ఇరువదవ శతాబ్దమని నీకు తెలుసుగా ? సరే, మూడూ, నాల్గవ శ తాద్దాల్లో యూరప్పఖండమందలి మానవజీవితం యేలా గుండేదో చూడబోదాము.

ఆజ్‌ బక్కులమాదిరే వారిజీవితమంతాయుండేది వారూ “ోపొడూగు గృహాల్లో ” వివసించేవారు. ఇంటి అధికారం యావర్తూ స్త్రీలవేతుల్లో నుండేది. ప్రతివారూ శ్రీవి గౌరవించేవారు. ఆమె యుద్దేశాలప్రకారం నడచుకొానేవారు చలికాలానికి కావలసిన ఆహారపదార్థాలు దాచటమూ, నేలనుత్రవ్వి 'ఎఎక్కుంలు పెంచటమూ, 'పైరుపంటలు పండించటమూ ఆమెవంతు. మొ%వాడికన్నా యెక్కువగా పనిచేసేది యెక్కువ కష్ట పడేది. ఆరోజుల్లో ప్రతి ఇంటిలో ఎముకతోనో, లేక, రాతితోనో చేశన “ తల్లి” విగ్రహం ఒకబుండేది. ఆ మాతృదేవతను జములారాధించేవారు! తమకు కావలసిన అన్నపస్తాలిచ్చి ఎట్టి కష్టములూ రాకుండా కాపాడాలని వారాషెకు యొక్కేవవారు. తమంగా యీ మాతృదేవత, నగర సంరక్షక దైవంగా మారి పోయింది. ఆమెకు “ ఎతీనా” అని పేరుపెట్టారు (గీసు 'దేశంలోనున్న ఏతెన్సు పట్టణానికీపేరు “ఎతినా” నుండే వచ్చింది ప్రశియింటానుండే చిన్నవిగ్రపహం మారి యీ ఏలెన్ను నగరంలో

[21]

100 మానవ విజయం బ్రహ్మాండమైన విగహంగా వెలిసింది. చేతిలో యీబెపట్టుకొవి తనప్రజ కెట్టి ఆపత్తులా రాకుండా ఆమె కొపాడుతుంది

పురాతన సంఘాచారాలనూ ఉద్దేశాలనూ ఆలిపేమాట లెన్నో ఇప్పటికీ మనం వాడుతాము ఎవరన్నా కొ) త్తవానివి “సోదరా ” అనీ, చిన్నపిల్లవానిని * పుత్రకా ” లేక * కుమారా” అనీ అనే అలవాటుంది. జాతి యావత్తూ ఒక్క కుటుంబంమాదిరి న్యవహరించే పురాశతనకాలంలో ఒకరికొళఠరు * సోదరులు ” చిన్నపిల్లలను “కుమారుల ” ని పిలిచేవారు. జర్మనుభాషలో మేనల్లుడూ మేనకోడలూ లనేమాటలే ఉన్నాయి అన్న దమ్ముల బిడ్డలకు ప్రత్యేకపద-లేదు. మొగవారు వివాహంచేసుకొవి తమ భార్యల ఇండ్లకు కాపురాలకు వెళ్ళేవారు. ఆక్కచెల్లెండ్రుమాతం పుట్టి నింపే యుండేవారు కాబట్టి ఆడపిల్లలయొక్క బిడ్డలబాంధవ్యం చూప డానికి మాత్రం “*మేనల్లుడ ” నేమాట అవసరమైంది కుమాళ్ళవిడ్తలు సరాయివాళ్ళుగా భావించబదేవారు

క్రమంగా జాకంళా ఒక్క కేననేభావం మారటం మొదలు పెట్టింది ప్రజల్లో అమెరికాను ఐరోసియనులు జయించటంమూలాన ఆ ఉద్దేశం ఆమెరికానుండి తొలగిపోయింది. ఐకోపాలో, అమెరికా ఆక్రమణకు కొన్ని వేలయేండ్లకుపూర్వమే యీ జాతి ప్రాముఖ్యత నశించింది. శీల నుండి క్రమంగా ఇంటినిర్వహణభారం పురుషులుతీసుకోట మే ఈమార్చుకు కారణం, ఈ మార్పు యెట్లా కలిగిందో (గ్రహించుదాము

శ్రీలు నేలదున్నటమూ మొక్కలు మొలిపించటమూవే స్తే పురుషులు మందకాపరులుగా నుంటూ ఉండేవారు, మొదట్లో పళువు లెక్కువగా లేనప్పుడు పైరుపంటలు పండించే ష్కీలపని యెంతోముఖ్యంగా నుండేది ఆందరికీ సరిపోయేటన్ని పాలు యెప్పుడూ దొరికేవికావుః మాంసము నెప్పుడో ఒకప్పుడుమాడత్రం తినేవారు. స్త్రీలు పంటలు పండించి, ధాన్యం దాచకపోతే (ప్రజకు తినడానికేదీ ఉండేచేకాదు. నీటిలో వానవేసిన యిన్ని గింజలో లేక, ఓట్సు ధాన్యపు రొన్లైనో తిని యిన్ని నీళ్లు శత్రాగేవారు అడవిశేనే, పండ్లూ స్త్రీలు వెతకి పట్టుకువచ్చి భోజన సమయానికి అమర్చేవారు ఈవిధంగా యింటి పనులన్నీ ప్పూర్ధిగా త్రీల చేతుల్లోనుండబిట్టి వారి కెక్కువ అధికారం ఉండేది

మైదానాల్లో, కొన్నిచోట్ల ధాన్యం బాగా పెటిగేదికాదు గడ్జిదుబ్బులు వెళ్టోగా పెబీగి ధాన్యానికి కావిచ్చేవేకొవు దుబ్బు మొక్కల (వ్రేళ్ళను పెక

పాొొణమున్న పనిముట్లు 1607 లించి, పొలము సాగుబడివేయటబం చొతో కష్టమైపోయింది. ఇద్దరు, ముగ్గుకు స్రీలుచేరి నాగలిని లా* ౮ భూమినంత యెక్కువగా దున్నలేక పోయేవారు లోతులేని ఆ నాగ౦ చాళ్ళలో పడిన గింజలు యెండకిండెవి, పక్షులెత్తుషపోయేవి మొలచిన కొద్ది మొక్కలూ అక్కడొకటి, అక్క చొకటీగా మొలిచేవి వానికేమాతం బలంలేకపోవటంచేత యేమంత కొద్ది ఎండ కాచినా అవన్నీ యెంకిపోయేవి దుబ్బుమొక్కలుమాత్రం యెప్పటి యజశ్లే చక్కగా నిరిచియుండేవి,

పంటకోత కాలంలో పనేయుండదేదికాదు, స్రీలకు దొట్టంగా పెఎగిన గ్జీ, దుబ్బు జొంపాలమద్య దాన్యపుకంకు లగుపించేవేకావు తన విజయవతాకము నెగుకవే స్తున్నట్లు దుబ్బుగడ్డి గాలిలో కులాసాగా ఆలలు అలలుగా ఊగుతూ విలబడేవి ధాన్యంబదులు, వెళ్టితలలు వేసిన దుబ్బు గడ్డివిచూచి వారికి వ్యవసాయంమీద మోజు తగ్గిపోయింది. అంతకష్టపడీ చివకకు వారికెట్టి ప్రయోజనమూ కనుపించిందికాదు.

జనులకు పనికిరాని ఆగక్తి యావత్తు పళుపులకు ఎంతో యుపయోగ పడింది. గొట్టైలూ, పళువులూ ఆగక్షితిని తెగదిలిసి ఎన్నెన్నో యీత లీనేవి. వాటిసంఖ్య చూస్తూండగా పెగపోయింది నడికట్టులో కత్తిని దోప, మొగవారు. పశువులనూ, _గొడ్జెలనూ మేపడానికి వెళ్లేవారు కుక్కలు మందకాపరి యుద్యోగంలో తమ యజమానికి యెంతో సహాయ పడ్డాయి. పాలూ, వెన్నా ఉన్నీ కావలసినంత దొరికేవి

ఇంట్లో ధాన్యం తగ్గిపోయినా, కావలసినంత గొజ్జెజున్నూ, రుచ్య మైన మేకమాంసమూ యెప్పుడూ వారి కందుదాటులో నుండేవి. మైదానపు జనుల జీవితంలో మందకాపరియుద్యోగం యెక్కువ ప్రాముఖ్యతనొంద జొచ్చింది పురుషులే ఆపవివి, విర్వర్హించేవారు.

స్విట్టరులాండ్‌లో నొక కొండమీద యెద్దులగట్టి కొయ్యనాగలితో పొలము దున్నుచున్న మనుజుని చిత్రమొకటి కనుపించింది. ఇదెంతో పురాతన చిత్రం, చూడడానికి తమాషాగా చిన్నపిల్ల లెవరో గీచినట్లుందీ చింత్రం. దీన్నిదిట్టి మానవులు పూర్వంమాదిరి తామే నాగలిని లాగేస్థితి మండి, ఎద్దులనుపయోగించే పద్ధతికి మారారని తెలుస్తుంది. తన పనులను తానే చేసుకొనే బదులు తనకు చేసిపెళ్తు యంత్రాల నెన్నిటినో మానవుడీ రోజుల్లో నుపయోగించుకొంటున్నాడు, రైలు, మోటారు, పిండిమరలు, కుట్టుపని యంత్రాలు మొదలై నవెన్నో ఉన్నాయి. ఇట్టి యంత్రాలలో

108 మానవ విజయం ఎద్దులచే లాగబడిన నాగలి మొట్టమొదటిదని మనం (గ్రహించాలి. ఎద్దు మెడమీద యెప్పుడై తే కాడినె శ్రాడో అప్పుడే తన పనినంతా మూటకట్టి యెద్దునెత్తిన బెట్బగలిగాడు మనుజుడు అంతకు పూర్వంమాంసమూ, పాలూ, తోళ్ళూ యిచ్చిన పశువులు యికమీద తమ శరీర కష్టఫలాన్ని కూడా ఆకనివళశంచేసాయి

ఎద్దులు నాగలి యీడ్చుకొంటూ పోయేవి. పూర్వం మనుజులు దున్నగలిగిన దానికన్న యెక్కువనేలను, ఎక్కువలోతుగా దున్నేవి పొలాలన్నీ "లోతునాగలి చాళ్ళతో, సెకలించబడిన లోతుమట్టితో గింజ నాటిడావికి సిద్ధంగా నుండేవి ఎను లాతనిపొలం దున్నేవి పంటకళ్ళం తొక్కేవి ధాన్యపుగింజలను ఇంటికి మోసుకువెశ్ళేవి, బస్తాల్లో. పకువుల "పెంచటం క్రమంగా వృద్ధిమైంది మందకాపరిగానుండే మనిషి చూన్తూం డగా వ్యవసాయడారుడుగా మారిపోయాడు. ఈ మార్చుమూలంగా మొగ వాళ్ళకు పూర్వంకన్న ఎక్కువఅధికారం, ఇంటివ్యవహారాల్లో, చేజిక్కింది

త్రీలకు అప్పటికీ ఇంట్లో చేయవలసిన పనులెన్నోయుండేవి నూలు వడికి బట్టలునేయటమూ, పంట తయారయినపుడు కోతకోయటమూ పిల్లలపోషణా స్త్రీలే చూచుకొనేవారు పొలాలు దున్ని పండించటమూ, మందలమేపటమూ మొగవారివంతు కావటంమూలాన స్త్రీలకు యింటి వ్యవహారాల్లో పూరణమంత బాధ్యతా, అధికారమూ ఉండేవికావు మునుప టంత చులాకనగా మొగవాళ్ళవి చూడటమూ, తిట్టటమూ మారిపోయాయి. పురుషులే అప్పుడప్పుడు ఆడవారిని బెదరించి, అదలించడం మొదలు పెట్టారు. పూర్వం, అప్రయోజకుడైన మొగవావిని ఆతని అతత్తలూ, మేనత్తలూ, అమ్మమ్మలూ, ఎవరుపడితే వారే బెదరించేవారు. యింటి నుండి వెడలగొ ఫ్రేవారు. క్రమంగా ఆ పరిస్థితులు మారిపోయాయి ఇంకొక ఇంటినుండి వచ్చే యీ క్రొ త్తప్పరుషునివారంతా గౌరవించటమూ, అతని చెప్పుచేతల్లో నుండటమూ ప్రారంభమైంది. ఆతన్ని వదలి యుండటం దుర్లభమైపోయింది.. అతను కష్టపడి నంపాది స్తేనేగావి వారెవరికీ తినడావికి తిండి యుండేదికాదు,

ఈ విధంగా సనాతన, పురాతనపు టాచారాలు మారటం మొద లైంది పూర్వం న్ర్రీలు తమమొగుళ్ళను తమతో కాపురాలకు తమయింటికి తీసుకువచ్చేవారు. ఇటుపై తామే తమ భర్తల ఇండ్లకు వెళ్ళి కాపురం చేయటం అలవాటు చేసుకొన్నారు, మొదట్లో స్రీలు తమభర్తలతో కాపు

మొట్టమొద టియం౦ం[ర్రం కో 'నామా ను హాల వా తా నా! అలన 7 1 మ .ని య టం నన యా. చే క వాం తకూాాూా లా న వా న ోశ వను అ మ క్‌ కనా యన ర న్‌ సక స. ర కో చును స్ట్యోస ర్స శ, యాన పైలా ( ర ళ గ మో శీ గళ రా చి / ప్‌ ఢా, లక టాం పసన, గ ఆ నో [సం ప మ్మ వ్‌ క్‌ సళ రు లం శఇంలీ మసాడూ ఎద్దులు నాగలి యీడ్చుకొంటూ పోయేవి. పూర్వం మనుజులు దున్నగలిగిన గావికన్న ఎక్కువనేలను ఎక్కువలోతుగా దున్నేవి,

పా్రొణమున్న పనిముట్లు (09 రాలకు వెళ్ళటం వాకందరకూ వింతగాతోచింది. పురుషు9ితో వారంతట వారే యిష్టపడి వెళ్ళవనీ స్త్రీలను బలాత్కారంగా తీసుకొని పోవాలనీ వారనుకొన్నారు అందుకని యొక కొత్త ఆదారం వారి కలవాతైంది. రాత్రిపూట పెండ్తికమారుడూ. ఆతని స్నేహితులూ యెవరకూ తెలియ కుండా యీకెలూ, బాకులూ పట్టుకొని, కాబోయే పెండ్రికూతురు ఇంటివి సమీపించేవారు. వారినిచూచి కుక్కలు మొ0గేవి ; నలుగురూ లేచేవారు. పెండ్తికుమారిత దబింధువులంతా, ముసలి తాతనుండి నూనూగు మీసాల తమ్ముడివరకూ, ప్రతిపుకుముడూ నిద్రమేల్కొని యీపెల చేఐన్టేవారు మొగవాళ్ళ అశప్పలూ స్త్రీల యేడ్చులూ, కుక్కల మొరుగులూ. అంతా పెద్ద గందరగోళంగా నుంచేది. అతని వారంతా యెట్టిప్రమాదం రాకుండా 'ఇెంస్లికొడుకు చుట్టూ మూగేవారు పెండ్షికూతురు నెత్తుకొని ఆతను సరుగెత్తుకుపోయేవాడు

ఇట్లా పెండ్ర్తికూతురు నెత్తుకుపోవటం పుాతనపు టాచారానికి విరుద్దంగా దియలుదేరిన ఒక యేర్పాటు కొన్నియే.డ్లు గడిచేటప్పటికి యేవై తే ఆచార విరుద్దంగా ప్రారంభించిందో, అదే ఒక నూతనాదారంగా మారిపోయింది. కత్తులూ కరారులా పట్టుకొని పె డ్ల్రిండ్తవారు పోరాడే బదుబు, కానుకలూ, కట్నాలూ ఇచ్చి పచ్చుకోటం పప్రారంభంచేసారు శ్తీలు, పెంస్లీకుతురు వెళ్ళిపోతుందని యేక్సి రాగాలు పెస్టేబదులు, రాగ యుకంగా జాలిగొలిపే పాటలు పాడటం (ప్రాకంంభించాకు చివరకు నలు గురూ కూడి గొప్ప విందభోజన మారగించేవారు. మొదల్లో తనభర్త యింటికి కాపురానికి వెళ్ళడానికి ప్రతిబాలికా భయపడేది. ప్రతీదీ అతవి యిష్టవ్రకారం చేయాలి ఏదన్నా చెప్పుకొ0దామంటకే వినే ఆప్పులెవరూ ఉండరు అత్తమామలు ఎప్పుడూ తమ అద్బాయిపక్షమే పరికేవారు ఏదో జీతం,బ త్రెంలేకుండా దొరికిన ఇంటినపుకరు మాదిరి ఆ అమ్మాయిని చూచే దారు. ఎంతో కష్టపడి పవిచేస్కీ నలుగురికీ సహాయంగానుండీ తనతిండీ బట్టా సంపాదించుకోవలసిన స్టితికి శ్రీ వచ్చింది చిట్టచివరకు, మౌత్ళ వంశ ప్రాముఖ్యత తగ్గిపోయి, జాతియావత్తూ పితృవంశావళమీద ఆధారం కొజొచ్చింది.

పిల్లలు, పూర్వంమాదిరి తమ తల్లులతోనుండే దిగులు, తండ్రు లతోనుండేవారు ప్రతివావికీ జాతీ, స్వకీయమైన పేర్ల తోబాటు, ఫలానా వావికుమారుడనే నామధేయంకూడా యింకొకటి చేర్చారు ఆంగ్లంలో

170 మానవ విజయం *సళా " అంటే కునూరుడని అర్ధం ఆందుకనే రాబర్దసకా జాన్‌ సక్కా మొదలైన పేర్గన్నాయి యిప్పటికీ ఆంగ్లంలో మనలోకూడా జానకీ--- జనకుని కూతురు--పార్వతి---పర్వ3రాజ తనయ---మొదలైైన. పేర్లు తండ్రియొక్క ప్రాముఖ్యతనే చూపువాయి. తల్లిపేరిట వచ్చిన నామధే యాలు అరుదు మొదటి దేళ ద్రిమ్మరులు

మచ్చిక జేసిన పళశువులమందలూ, గొటైలూ మనుజునకు కౌవలసి నంత ఆహారపదార్థాల వీయమొదలిడాయి. పతి దియలుపైనా మైదానం మీదా వేలకొలదిగా యీజంతువులు మేసేవి పొలాలన్నీ నేలనమన్నే పొలము కాపుల గదమాయింపులూ, అరుపులతో మార్ముమోగాయి

లోయల్లోని తోటలూ, ద్రాక్షతీగటా రుచ్యమైన పండ్తతో నిండి యుండేవి సాయంకాలమపుడు 'ేదదీర్చుకొంటూ మేడిచెట్ల నీడలో నలుగురూ కూర్చునేవారు కష్టపడి పనిచేస్తేనేకాని వారందరకూ తగినంత ఆహారం దొరికేదికాదు. కానీ, ఎంతకష్టపడితే ఆంతకంత యెక్కువగా ద్రాక్ష, గోధుమూ తయారయ్యేవి.

ఒక్క ద్రాక్షతోటల్లోనే యెంతో పనుండేది, వారికి తెచ్చిన ద్రాక్ష గుత్తులన్నిటినీ పెద్ద కొయ్య రోటిలో వేసి మెత్తగా టతక్రొక్కే.వారు ఎజ్జగా, రక్తంలాగా కారే ద్రాక్షరసాన్ని మేకచర్మపు తిత్తులలోపట్టి వింపే వారు. మేకతోలు దుస్తులు తొడుక్కొని ఆ ద్రాకదేవత నభినందించి నృత్యంచేన్తూ జనులు పాడేవారు

నదీతీరపు నేలల్లో బాగా వంటలు పండేవి. ఏ'పేటా నరినీరు పొంగి గట్లు పైకెగద్రాకి పొలాలన్నిటినీ ముంచివేసేది, నీరు తీసిన తరువాత మెత్తని వండ్రుమన్ను నేలపై కప్పియుండేది ఆఎరువుకు పంటలు విశేషించి పండేవి, ఈ పొలాల్లోకూడా మనుజువికి యెన్నో పనులుండేవి, చేయడానికి కొలువలుత్రవ్వి కొవలసినచోటి నీరు పారునట్లువేసీీ గట్లు వేసీ వీరు వృధాగా కారిపోకుండా ఆపుతూ అతడెంతో కష్టపడేవాడు తమకు మంచి పంటలనిచ్చినందుకు నదిని క్లాఘించడమూ, ప్రాక్టించడమూ జనురి కౌచారమైంది వారేవిధంగానూ తోడ్చడి పనిచేయక, యావత్తూ నదికే వదిలితే పండేసపంటలెంత బలహీనంగానుంటాయో ఎట్లు చేలంఠా గడ్డిమయమవుతుందో వారికి తెలిసీకూడా నదీజలాన్ని పావనంగా పూజించే

దేశళది మ్మరులు

లలో లల పగ (1 సరి నం న! చారని నో

యయా లా! డు సరే ర్జ సాన ఫ్‌ ళ్తా చ యం మాలో

లో శ అహం ోన్టతగ గ హై ళో ళ్‌ తం గళ శి ౯ రోం. డో సక నాలి (ట్ర గి చారాట భి ఆం వనరు / భా షూ వ్‌ న టి యా క్‌ టీ లో 1! వు అ. ల! ళ్‌ అశ కన 1 క. క్‌ గాలా! ఈ ల స

గే యాతా (5 ము ఫైన మ భష ర ర్స్‌ రి స? వో గా యాం మా ల త గ్‌ శన క్త ఇ న్యంయతా. లుల టై య ఇ

తయ ట!, ? జగ కళ శ్ర. సం! కో లలి క్‌ క ఇత క వ్‌ స. మంటలో నాచలా ప వం య. స ఫలా టామ్యై న్న వస? ల సమా డయ నూ నలు 1

కొంతకాలానికి (గౌమవాసులంతా, తమ మూటా, ముల్లా కట్టుకొని

నుందలతో దేశమంతా తిరుగుతూ వెళ్ళటం ప్రారంభించారు.

ప్రాణమున్న పనిముట్లు 171 వారు తమ పంటలు నది పెట్టిన ఖిక్షమేననే యుద్దేశం. వారిలో మారిందికాదు.

రానురాను వ్యవసాయకుని జీవితం కష్టంగా మారినబ్లే, మందకాపరి బ్రశుకూ మారజొచ్చింది. బాగా గరి దొరిక్రే మైదానాలమీద మందలు త్వరత్వరశా పెవగి పోయేవి అందుమూలాన వారికి కొవలసినంత పని యెప్పుడూ యుండేది. ఏవో పదో, పదిహేనో గొట్టెల పెంచడానికీ వేల కొలదిగా మందల పెంచడానికీ యెట్టి సామ్యమూ లేకపోయింది. ఎంత పెద్ద గడ్డి పొాలాల్లైనా ఆ మందలకు సరిపోయేవికావు * అంత గడ్డినీ యిస్టే తినేసేని జంతువులు వానివెనుకనే, మందకాపరులు తిరుగుతూ తమ ఇండ్తకు దూరదూరంగా సాగిపోయేవారు

కొంతకాలానికి (గ్రామవాసులంతా, తమమూటా ముల్లా కట్టుకొని మందలతో దేశమంతా తిరుగుతూ వెళ్ళటం ప్రారంభించారు. ఒంటెల మీద తమ వస్తువులన్నీ అమర్చి మందల తోలుతూ ఎక్కడ గడ్డిదొరికితే అక్కడకంతా వెతుకుతూవెశ్ళేవారు గొక్తిదుబ్బూ పనికిరానిమొక్క-లూ పెచిగిన బయళ్లు యెన్నో ఉండేవి అక్కడంతా వారిమందల కాహారం తగినంత దొరికేదికాదు. అటువంటపుడు వ్యవసాయం చేసుకొని జీవించే ప్రజకు తమ గొబ్టెలనిచ్చి ధాన్యం పుచ్చుకొవి, వాని జనాభా తగంచుకొనే వారు. ఇట్లా పంటలుపండే గ్రామాలనుండి, గ్రామాలకు పోతూ గొచ్జెలూ, సకువులూ, ధాన్యమూ యిచ్చి పృర్చుకొంటూ వారు దేశద్రిమ్మరి జీవితాలు గడిపేవారు నేలదున్ని (గ్రామాలేర్చర్నుకొని వికరంగా జీవించే ప్రజల కన్న వారిది ప్వేచ్చాజీవితంగా నుండేది. ఆరమబయట చెట్టుచేమలు లేవి చోట తమ గుడారాలు విర్మింగుకొనేవారు చుట్టూ చూపుమేరవరకూ కను పించే బొౌలమంతా వారియిల్లు ఒంటెలు నదడిచేటపుడు వానిమూపురం మీద మెత్తగా బట్టల్లో పడుకొన్న పనిపిల్లలకు, ఉయ్యాలలో ఊగుళున్నట్లు హాయిగా విద్రపశ్హేది, అదీ వారిజీవితం పాణమున్న పరికరాలు

పంటలుపండే పొలాలకూ. మందలుమేసే మైదానాలకూ వెళ్ళి యూదేశ (దిమవ్మరులు చేతికందినదంతా దోచుకొనేవారు కొండ కనుమల నుండి దిగి లోయల్లో నుండే జనులనూ, ఆరణ్య పొలిమేరల వెంబడే వెడురూ అచ్చట దారిలోనుండే (గ్రామాలనూ దోచుకొనేవారు. ధాన్యం

174 మానవ విజయం యెత్తుకుపోయీ, వారీవశువులనూ గొడ్టెలనూ తోలుకుపోయీ, పంట లన్నీ తొక్కిపాడుచేసీ చాలానష్టం చేసేవారు జంతువులనే కాక, మను ష్యులనుకూడా యొత్తుకువెశ్ళేవారు. వారిని బానినలుగా చేప, తమమంద లను కాపాడటానికి వియమించేవారు

వ్యవసాయపు జనులుకూడా వీలై నపుడల్లా తమ యికుసు పొరుగు వారిని దోచుకోడానికి యత్నించేవారు ఆకురాలుకాలానికి పంఓ లన్నీ కోసే వారు ధాన్యంద్వాచేవారు అటువంటప్పుడు దోపిడీకవి జ పలు బయలుదేరే వారు ధావ్యమూ, నగలూ, పనిముట్లూ బట్టలూ, అంఓన"=న్నీ యెర్తువ పోయేవారు. వీలై నంతమట్టుకూ మనుష్యులను చెజపట్టి బ ధించి తీసుక పోవడావికి చూచేవారు తమపొలాల్లో కాలువలు త్రవ్వనూ కట్టలుపో యనూ, పొలందున్ననూ వారికీజనం పనికివచ్చేవారు. వ్యవసాయమూ, వశువులమందలూ యెక్కువగా పెజుగని వెఎవటిరోజుల్లో యితర జాతి జనులనుబట్రి బావిసలుగా చేపేవారుకారు ఎందుకంటే అట్టి బావిసలు యేదో ఆపనీ యీపనీ చేసినా వారిభోజనానికీ బట్టకూ చాలాఖర్చయ్యేది. ఆరోజుల్లో పాడిపంటలు దిలరగానుంచేవికావు,

వ్యవసాయమూ, పశువుల మందలూ యెక్కువగా పెజగటంచేత తనకు కావలసిన దావికంచబ యెక్కువ ధాన్యమూ, పాలూ, మాంసమూ, ఉన్నీ ప్రతివాడూ తయారు. చేసుకోగలిగేవాడు, అటువంటి పరిస్థితుల్లో బానిసలుపయోగ పడేవారు తనకూ, తన యజమానునకూ కావలసిన వస్తువులన్నీ బానినవారే పండించ గలిశేవారు క్రమంగా అధికార్ల యొక్క పవి తమ బానినలు ఒబ్లవంచి పనిచే సేటట్టూ, వీలైనంత కొద్దిగా తినేటట్టూ చూచుకోటంగా మారిపోయింది.

ఈవిధంగా మనుజుడు తన సోదర మానవుని ఆపనీ ఈపనీ చేసేయొక ప్రాణమున్న పనిముట్టుగా మార్చాడు తన నవుకరుల వ్యక్తీ త్వాన్ని నశింపజేసి, బానిస శృంఖలాలతో వారిని తనకుబంధిందుకొన్నాడు. ఎద్దు మెడకు కారినె్తి బిగించిన ప్లే, సోదరమానవునీ యుపయోగించటం ప్రారంభించాడు. నవుకరులు దున్నే పొలాలు వారివికావు వాకు నూర్చే పంటపై వారికెట్టిాక్కూ. ఉండేదికాదు కష్టమంతా నవుకరులడై తే, కష్టఫలితానికి హకు్కుదారుడు యజమానుడై పోయాడు

పొొణమున్న సవిముట్లు 173 గోరీలు - వాని స.దేకశమూ

పుఠరాతనకాలంలో మానవజీవితం యొట్లున్నదో (గ్రహించడావికి ఎన్నో వేల యేండ్ల క్రితపు ప్రపషంచూవికి మనం పయనమై. వెళ్ళాము ఆ వ్రయాణంలో ఏదో ఒక వ్యూహంలో మాదిరి గువాన్లో చిక్కుబడి పోయాము, లోతుగాత్రవ్వే కాలవలూ నదీతీరాల ప్రాంతాలలో దాకితప్పి పోయాము మార్గాన్ని సూచించే గుర్తులూ, “* ర డాట ఫలానాచోటుకు " అనే సంజ్ఞలూ యేవీ మనకగుపించాయికావు. అసలు న్రాత్ళ్యంపే యేమిటో తెలియని పురాతన రాతియుగ ప్రజలు మన కట్టి ర్తలూ, సంజ్ఞలూ యేర్చర్చడావికి యెట్లా వీలవుతుంది ? మన ప్రయాంంలో కశుపించిన ప్రశివిషయమూ, వస్తువూ యొకి గొప్ప సమన్యగా పరిణమించింది

క్రమంగా ఆ దారీ తెన్నూలేని చాటలన్నీ వదరి యేవో కొంత నలిగిన కొలిబాటను యిప్పటికి (ర్రొక్కగలిగాము. చనిపోయిన దారి గోరీల మీదా, దేవాలయ గోడలపైనా అప్పటి జనముల (వాత మనకగుపి స్తుంది. దీన్ని నిజానికి వాత అనడానికి వీలులేవు ఎందుకంటే యీ వాతలో అక్షరాలులేవు (ప్రతివిషయమూ పటాలచేత నిదాపించియ-టుంది ప్రజలకు చెప్పేకధలూ, (ప్రజల జీవిత గారలూ, అన్నీ బొవ్యల (వాతలో లిఖించారు. ఎడ్డును గు౨ంచి చెప్పాలంటే ఎర్దుదొమ్మా. చెట్టునుగులించి వ్రాయాలం పే ఆకులూ, కొమ్మలతో నిండిన చెట్టుబొమ్మా వ్రాసారు

వ్రాత ప్రధమంలో, బొమ్మ వ్రాతగానే ప్రారంభమైంది క్రమంగా యీ బొమ్మలు మారిపోయి మనమిప్పు డెరుగున్న అక్షరాలనే గుర్తులు యేర్చడ్డాయి మన అక్షరాలనుచూ స్తే అవి యేవేవో వొద్యులనుండి వచ్చా యనుకోటం కష్టం ఆంగ్లంలో మొదటి అక్షరమైన జ్‌ అనేది యెదుకల యొక్క బొమ్మనుండి వచ్చింది. ఈ తీ ను తలక్రిందుగా లీప్పితే ఒక తలా రెండు కొమ్మలూ కనుపిస్తాయి *, యీ విధంగా పూర్వం సిమైట్‌ జొతిజనుల అక్షరాల్లో యీ ర0డకొమ్ముల తల గి అనే అక్షరాన్ని చూపించేది. " గ1601 ' అంపే వారిభషలో “యెద్దు” మొదటి అక్షరమైన గే ను శ్లూయీగుర్హుతో లిఖించేవారు ఇదేమాదిరి ఆంగ్లభాష యొక్క ప్రతి అక్షరపు పూర్వగాధనూ శాప్రజ్ఞులు విచారి-చి కనుగొన్నారు “ర అనే అక్షరము “కన్ను" నుండీ “[ అనేది పొడూగు మెడపై నున్న తలనుండీ ...యీవిధంగా వచ్చాయి

(2)

174 మానవ విజయం

యెంతో ప్రయాసంమీదగానీ, జనులు వ్రాయటం నేర్చుకోలేక పోయారు. చాలా కొద్ది విషయాలే తెలిసిన పురాతన కాలంలో ఆవిషయా లన్నిటినీ జ్ఞైప్రికుంచుకొ నేవారు ఆచారాలూ, కథలూ, గాధలూ, తరతరాల వారూ, వారి పూర్వీకులనుండివిని, తెలుసుకొనేవారు. పెద్దవాళ్ళ్శంతా ఒక విధంగా మాట్లాడే పుస్టకాలమాదిరుండేవారని చెప్పవన్చు ఒక్క అక్షర మైనా పొల్లుపోకుండా వారికి తెలిసిన కొద్దివిషయాలూ తమ పిల్ల లకు పెద్ద వాళ్ల చెప్పేవారు, పిల్లలు వానిని శ్రద్దగా వల్లించేవారు,

క్రమంగా వాతి కని పెట్టబడింది అందుమూలానజ్ఞాపకశ క్రికి మున పటంత ప్రయాస తగ్గింది విషయాలను లిఖించటం ప్రారంభించారు జనులు, జాతివీరుల సమాధులమీద వారు పోరాడిన యుద్ధాలూ, జయించిన విజయ గాధలూ బొమ్మల నవ్రాతలో లిఖించేవారు వచ్చేతరాల జనులీ (వ్రాతనుండి తమ పూర్వీకుల శక్రిసామర్థ్యాలను శెలుబుకోగలిగేవారు అన్యజాతులకు రాయబారుల పంపేటప్పుడు ముఖ్యవిషయాలను యేచెట్టుబరడు ముక్క మీదో లేక కుండ తునకపైనో బొమ్మల వ్రాతలో గుర్తించి, మరచిపో కుండా ఉండడానికాతని చేతికిచ్చేవారు. టూలోకపు ప్రధమ (గ్రంధం గోరీపైనా, ప్రధమాక్షరం చెట్టుబెరడుపై నా వ్రాయబడ్డాయి.

ఈ రోజుల్లో శాస్త్రపరిశోధనల ఫలితంగా మనం చెప్పదలుచుకొన్న విషయాలు నలుగురికీ అందేటట్లు బహుతేలికగా చెప్పగలుగుతున్నాము "జలిఫోనూ, రేడియో, గ్రామఫోనూ, టాకీలూ, వీనిమూలాన ఎంతెంత దూరానుండే వాటినై నా వినవచ్చు ఎవరో యెప్పుడో చెప్పిన మాటలనూ, పాడిన పాటలనూ వినడానికి వీలవుతోంది ఇప్పటి (గామఫోను రికార్డుల పాటలు యింకొక నూరు సంవత్పరాలతరువారమాడా వినడానికి అవకాళా లున్నాయి. ఇందుమూలాన మనం మన పూర్వీకులకన్న యెన్నోవిధాల ముందంజవేళశామని తెలుస్తోంది కొని యిట్రి నూతన పరికరాలకు పునాది నాటింది మన పూర్వీకులేననేవిషయం మరచిపోరాదు చెట్టుబెరడు ముక్క- మీడా గోరీలపై నా బొమ్మల భాషను చిత్రించినపుడే మానవుడు తన ఉద్దే శాలనూ, అనుభవాలనూ రాబోయే తరాలవారి కందుబాటులోనుంచే విధానం కనిపెట్టాడు. ఆసలే మొట్టి యేర్చాటూ లేనపుడు బొమ్మల (వ్రాతను కవి పెట్టటం యెంతో గొప్పవిషయమని మనం వప్పుకోవాలి ఆ బొమ్మల భాషనే క్రమంగా మార్చి అక్షరలిపిని తరువాత వచ్చిన ప్రజలు కనిపెట్టారు.

ప్రాణమున్న పనిముట్లు $ే75

క్తీ డాలూ పట్టుకొని యుద్ధంచేసే వీరాధివీరుల చరిత్రలెన్నో బొమ్మలరూపంగా అనేకచోట్ల లిఖించబడ్డాయి. విజయమొందినవారు మేళ తాళాలతో సగర్వంగా వెదురూంపే, ఓడిపోయిన ఖైదీలు తలలు వంచు కొవి దీనంగా వారిని వెంబడిస్తారు. వారిచేకులకు తొడగిన సంకెళ్టూ, బంధించిన గొలుసులూ బానిసవృ త్తి యేవిధంగా (ప్రారంధించిందో చెప్పక చెబుతాయి, యీ పటాలభధాషలో.

ఈజిప్టు దేవాలయపు గోడలమీద ఇట్టివే చిశ్రాలెన్నో వున్నాయి. ఒకదాంట్లో అనేకమంది చానిసలు వరుసగా విలణిక్తి ఇబ్లుకట్టడానికి ఇటుక రాళ్ళను అందిపక్చుకొని వ్రక్కవారికిస్తూన్నట్లు చిత్రించారు ఒకనినెతత్తిన ఇన్ని ఇటుకలతో నిండిన పెస్టైయుం టే ఇంకొకడు కాౌవిడీలో ఇటుకల మోసుక వెడుతున్నాడు తాపీపనివాళ్లు గోడలుకట్టుతోం టే మేస్త్రీయొకడు రాతిపై కూర్చువి పనిచేయిస్తున్నాడు మోకాళ్ళపై చేతులాన్ని చేతిలో పెద్ద బెత్త మొకటి పట్టుకొన్నాడామేస్త్రీ తానే ఎట్టిపని చేయడు ; ఇతరులు కష్టపడి వనిచేసేటట్లు చూడటం ఆతవిపని, కట్టుతున్న భవనందగ్గర యింకొక అధికారి నిలుచొని, చేతిబెత్తము నెత్తి బావిస నొకవి కొట్ర బోతున్నాడు ఆతడచేదో తప్పుచేసాడు కాటోలు, పాపం బానిస జీవితం

బావిసలపట్టీ, అమ్మీ బానిసవ్యాపారం అనేకదేశాల్లో బాగా అల్లుకు పోయింది ఆ రోజుల్లో తియోగ్నిస్‌ అనే (గ్రీసుదేశపుకవి ఇట్లా వ్రాసాడు: “* గులాబినుండి ఉల్లిపాయలూ, బానిస స్త్రీనుండి స్వాతంశ్ర్యవ్యక్తులూ పుట్టరు “* మొదట్లో బానిసలను తక్కువజాతి జనంగా యెవరూ భావించే వారుకారు. స్వాతంత్ర్యవ్య క్రలూ, బావిసలూ ఆంతా కలిసి పనిచేసేవారు, జీవించేవారు. ఒక్కొకయింటికీ తండ్రి “కులపెద్ద”గా నుండేవాడు ఆతని కుమారులూ వారి భార్యాబిడ్డలూ, బొవిసలూ, వారిసంకతానమూ, ఆందరూచేరి కల పెద్దయింట్లో వివసించేవారు. వ్రతివిషయంలోనూ ఆతవి మాటప్రకారం ఆంతా నడచుకొనేవారు ఆవిధేయతకు తండ్రి తన బావిస లను కొట్టి శిక్షించినళ్లే తన కుమారులనూ శిక్షించేవాడు, ముసలిబానిసలు, చాలాకాలంగా ఆయింటి నవుకరీలోనున్నవారు, కొ త్తగావచ్చిన కుజ్జి యజ మావివి “బిడ్డా” అనీ, “కుమారా ” అనీ పిలిచేవారు. యజమాని అట్టి

176 మానవ విజయం ఫద్ధడానినను " తండ్రీ” అనేవాడు. అదీ అప్పవి ఆవారం కొందరు వానినలు తమ యజమానునితో సపందక్రిని కూర్చుని భుజించేవారుకూడా.

ఇటి అన్యోన్య,పేమా, గౌరవమూ ఉన్నప్పటికీ, బావిస యెప్పంీ డావసగాస్యుఎడేవాడు అంటే అతనికి స్వాతంప్రైమనేది ఉంచేవికాదు తశ యజమానికి సంతృ స్త్రి కలిగేటట్లు యెప్పుడూ అతను నడుచుకోవలసి యుుడేది ఇంటిలో నితరలకన్న ఆకనికే యెక్కువపని యుండేది, యెమ్సుడూ తన యజమావియొక్క ఆస్థిలో బానిసా ఒక భాగమేగావి, న్వతంతత్రుడుగా ఎన్న కీ ఉండేవాడుకాడు యజమాని చవిపోగానే ఆతని పశువులూ, పొలాలతోపాటు దానిసలపైనా అతని కుమామవకు వారస త్వపుహక్కు. చేక్పడేది

క్రమంగా పూర్వము యజమావికి, బానిసలకూ ఉండే అన్యోన్య (వేమా, గౌరవమూ నళించాయి పిల్లలందరకూ యజమాని వారితండ్రి, భార్యకు అధికారి ఆమెభర్త కోడలు తన మామకు వినయవిధేయతలు చూపేది కొత్తకోడద్శు పెద్దకోడళ్ల చెప్పుచేతల్లోనుండేవారు ఈవిధంగా ఒకరిపై నొకరు అధికారం ఛలాయించేవారు అందరికీ లోకువగా ఎవ రేవచెప్పినా చేయవలసినవారుగా బానినలుండేవారు.

ఒక తెగకూ. యింకోతెగకూగల సమత్వం [కమంగా అంతరిం చింది ఒకరికి చాలా పశువులుంపే, యింకెకరి కుండేవికావు వావినిచ్చి యితరులనుండి తమకు కావలసినవస్తువులను కొనుక్కోండావికి వీలుండేది. మొదటి నాణ్యములు ఎన్దుచర్మంతోనే చేయబడ్డాయి.

బానిసలు సకువులకన్నా యెక్కువగా అనేకపనుల కుపయోగపడే వారు పళువులనూ గొతజ్లైలూ, పందులూ మొదలై నవానిని కాపాడేవాడు. మేపేవాడు సాయంత్రం కాగానే వానిని దొడ్తలోకి తోలి తాళం వేస్తాడు పండిన పంటల నూర్చి ఇంటికి తేస్తాడు దద్రాక్షగుత్తులనుండి రసం విండ టమూ, పాలనుండి వెన్నా జున్నూ తయామచేయటమూ ఆతనే చూదు కొనేవాడు యజమానుల గాదెలన్నీ పుష్కలంగా ధాన్యంతో నిం'పేవాడు. సువాసన నూనెలతో పెద్ద జాడీలను వింపి యుంచేవాడు, ఇన్నిపనులూ చేయగల దానిసలకోనం తరుచుగా యుద్ధాణు జజీగేవి యాద్దానికి వెళ్ళే సమయార్లో, తమ బావిసలను ఇండ్తదగ్గర వదలివెశ్ళేవారు. ౨౮ బానినలు పాగిపంటల కాఫాడుతూ కాలంగగడి పేవారు,

పాొొణమున్న పనిముట్లు 177 కోట మట్టడి

యుద్దాలు సొగేకొలదీ ప్రజలకు యెక్కువ పవి కలిగేది ఈ పెలూ, ఖడ్గాలూ, రథాలూ మొదలై న యుద్ధపరికరాలు చేయపలసియుండేది +తృ అడ్గాలనుండి తప్పించుకోను దేహావికీీ ముఖానికీ లోహపృకవచాలూ యీబెలు గుచ్చుకోకుండా ఆపుకోను డాలులూ చేశారు, వారిసిరీ సంపదా యెక్కూవవటంచేత, పూర్వంకన్నా యెక్కువ దిందోబస్తుగా ప్రతిజాతివారూ ఆక్మ్‌5క్షణకు తగిన యేర్చాటులు చేసుకొన్నారు పెద్దా కోటిగోడలూ, బురుజులూ, అనేక పెద్ద గదులూ వివిధరకాల సామా గ్రినిదాచేగిడ్డంగులూ, బలమైన ద్వాకబంధాలూ, తలుపులూ యెత్తుగానుండే కొండలమీద త్వర త్వరగా విర్మించబిడ్డాయి.

కోటబురుజులనుండి యెన్నో మైళ్ళవరకూ చుట్టూ దేశం కనువిం చేది. దూరాన యెక్కడో దుమ్ము మేఘంలేచేది సూర్యకాంతిలో శతృ వుల యీటెలు తకతళలాదేవి వెంటనే కోటలో పెద్ద కోలాహలం ప్రారంభమయ్యేది యుద్దసన్నాహాలతో. పొలముకాపు త్వరళ్వరగా తన నాగలియెడ్డను కోటలోనికి తోలుకుయేవాడు. మంద కావరుణు గొల్జైలను వెంటనే యింటిముఖంపట్టించేవారు ప్రతివాడూ (ప్రతిజంతువూ లోనికి రాగానే కోటద్వారం బంధింపదిడేది. పేద్ద పిడుగు శబ్దంతో తలుపులు దిగజారేవి రహస్యంగా బురుజుల రంద్రాలనుండి యుద్ధవీరులు శతృ రాకను కనిపెస్టేవరు సమయం కనిపెట్టి వారిపై శరవర్షం కురిపించేవారు.

శతృసైన్యం కోటగోడల వెలుపల తమ విడిదిలేర్పర్చుకొనేవారు. ఆంత బలమైన కోటను ముట్టడించి స్వాధీనంచేసుకోడానికి కొన్ని నెలల కాలం పట్టినా పట్టవచ్చని వారికి తెలుసు ప్రతిదినమూ ప్రొద్దున్నే కోట తలుపులు తెకువబడేవి లోపలనుండి యీపెలూ, అగ్గాలూ. పుచ్చుకొని కొందరు సై వికులువచ్చి, శతృపటాలాలను సంధించేవారు. ఒక్కొకరూ తమ యావచ్చ్రినీ వివియోగించి పరాయివానిని ఓడించాలని యత్నించే వారు. కోట (ప్రజలకు తమ భార్యాబిడ్డలనూ, ఇష్ల వాకిళ్ళనూ కాపాడాలనే ఆవేశం యెంతో, అంతే పేరాశ, ధనధాన్యాలు దోపిడిచేసి సంపాదించాలని కోటవెలుపల వాళ్ళకుండేది పగలంతా పోరాడి, చివరకు రాత్రి, చాలా చీకటిపడ్డతరువాత, యెవరకూ తెలియకుండా, తమ సోదరుల శవాల యుద్ధ

178 మానవ విజయం భూమిపై వదలి. జనులు తిరిగీ కోటవోవికి వెళ్ళేవారు, తెల్లారేదాకా యుద్ధం ఆగిపోయేది

రోజులు గడిచిపోయేవి ఎంతరైైర్య సాహసాలతో కోటలోని ప్రజలు పోరాడినా కొద్దికాలానికి వారికి అన్నపానీయాలకు కరువు ప్రారంభ మయ్యేది శతృళూోలాలకన్నా, ఖర్జాలకన్నా, కుడాగ్ని దాధ దుర్చర మళ్య్యేది గిడ్డంగులవోని ఆఖరు ధాన్యపుగింజలై పోయేవి. నూనెజాతీలు ప్పూర్ణిగా యింకిపోయేవి కోటంతా ఆకలిగొన్న పిల్లల ఆశక్రందనాలతో విండిపోయేది ” తల్లులు తమ హృదయాల్లో పొంగి పొరలివచ్చే దుఃఖాన్ని దిగమింగుకొని వీడ్ణలకన్నీరు నద్ది ఓదార్చేవారు. మొగదాసు వింకే ఏం తిట్టిపోతారో అశసేభయంకాదూ పాపం?

ఇట్లా కొన్నిరోజులు గడిచేటిప్పటి! కోటను సంరక్షించే జనుల సంఖ్య తగ్గపోయేది. శతృవులు చులాగ్గా లోపలకు వెళ్ళేవారు. కోట గోడల పడగొట్టి జనుల గృహాలనూ, గాదెలనూ, కర్మాగారాలనూ భూమట్టం చేసేవారు. స్త్రీ పురుషులనూ పిల్లలనూ చెరబట్టి బావిసలుగా పట్టుకుపోయేవారు అంతవరకు నస్వతంత్రజీవితాలు హాయిగాగడిపిన (ప్రజ పాపం బానిన శృంఖలాల కర్చితమయ్యారు విచిత్ర సమాధులూ .- వాని గూఢార్థమూ

చాలా దేశాల్లో మైదానధూముల్లోనూ, సమప్రదేశాల్లోనూ కొన్ని చోట్ల పొడుగైన గబ్టులవంటి దిబ్బ లనేకం కనుపిస్తాయి. ఒక్కొకిచోట పెద్ద గట్టు ఒక్క పే ఒకటుంటుంది ' కొన్నిచోట్ల యీ గట్టులన్నీ చిన్న పర్వతపంక్రిలాగా చేరియంటాయి. ఆయాదేశపు చాలమంది ప్రజకీ గన్తే మిటో తెలియదు పురాతనంనుండీ యీ గట్టులుండటం మూలాన వానిని గుబించి రకరకాల గాథలు (ప్రజల్లో అల్లుకు పోయాయి, విజమేదో తెలియ నప్పుడు ఇట్టికథలు వి౪షంగా పెబుగుతాయిగా ?

భూత త్త్వ్వశాస్త్రజ్ఞా లీవిచిత్ర గట్లను త్రవ్వారు అందగువించిన విషయాలనుబిట్టి వారేమిచెప్తారంకే చాలాకాలంక్రితం ఆ మైదానంలో వసించిన జనుల సమాధు లీగట్లు లోతుగా యీ గట్లలో మానవ అస్థి పంజరాలూ, కుండలూ, జాడీలూ, రాతివీ, కంచువీ పనిముట్లూ, గుజ్డపు యెముకలూ అనేకం కనుపించాయి. చవిపోయినవారు పరలోకంలో సమాధిలో పాతిబెట్టినసామానుల నుపయోగించుకొంటారని వారియుద్టేశం,

పా్రొణమువ్న పవిముట్లు [170 ఆందుకనే వావి నావిధంగా పూడ్చిపెళ్తువారు కొని చాలా పురాతనజనుల సమాధుల్లో అట్టివస్తువు లంతగా యేపవీ యుండేవికావు “తనది” అన బడే వస్తువు లొకాలంలో మవిషికి యుండేవికాపు మెడకు కట్టుకొన్న రత్షరేకులూ, జంతువేట కుపయోగించే యీపెలూ ఇటువంటివేవో ఒకటి రెండురకాలు మాత్రముడేవి ఇంటిలోనుండే వస్తువులన్నీ ఉవ్ముడిగా అందరూ దాజకొనేవారుగా ? అందువని ప్రత్యేకించి * తనవి * అనడానికి అవసరమే కలిగింది కొదు. అందుకనే ఆ పురాతనకాలపు సమాధులన్నీ ఒకేమాది రుంటాయి వానిలో ధనికులవసీ, పేదవారివనీ*, భదాలుండవు

ధనికుటా బీదదారూ అశే తారతమ్యం ఎంతోకాలానికి తరువాతే ఉత్పత్తి యైనదని సమాధులపరీక్షి స్తే విశదమవుకోంది. డాన్‌నదీతీరాన మూడు5కాల సమాధులగుపించాయి. చుదటిదానిలో ధనికులూ, రెండో దాంట్లో సామాన్యులూ ఆఖిరుడానిలో నిరుపేదటా పాతి బెట్టదిడ్డారు. ఒక పెద్ద సమాధికో సరీగ్గా మధ్యలో చాలా లోనైన గోయి ఒకటి కనుపిం చింది. అందులోనే శవం పాతిచెట్టారు గీసుదేశపు మట్రికూజాలూ, దింగారు నగిషీ పనిగల యుద్ధకవచాలూ చక్కని చెక్కడపు పనివాని తనం చూసే పిడులున్న చిన్న బాకులూ అందులో కనుపించొయి

మధ్యరకం సమాధుల్లో బంగారునగలనేవి అంతగా కనుపించలా. ట్రీకు కూజాలవంటి వసలేలేవు మూడోరకం బీదవారి సమాధుల, వారి ద్రితుకులాగా నే విరాడంబరంగా, దైన్యంగొల్చ్బుతూ కనుపించాయి ఇట్టి వీదవారి సమౌధుబే యెక్కువగా నున్నాయి అనదీతీరంలో. ఆ పేద వాని తలకొకవక్క యీపే యింకో ప్రక్క నీళ్ల కాగేటందుకు మట్టిముంతా మాత్రం ఉంటాయి. పరలోకంపోయినా బీవవాడిగానుండమనే యీలోకో ప్రజల శావం, ఆతవి వదలదుకాదోలు, పాపం

ఈ సమాధుల ప్రక్కనేయున్న పల్లెను పరీక్షిస్తే పూర్వపుజనుల జీవిశవిషయాలింకా యెన్నో విశదమైనాయి. [గ్రామంచుట్దూ యొక ప్రాకా రమూ దావిమధ్య వింకొకటీ యున్నాయి. ఈమధ్య భాగంలో (గీసుదేశం నుంగీ, యితర వ్రదేశాలనుండీ వచ్చిన చాల ఖరీదై న సామ్మాగి యెంతో కనుబడింది. వెలువలిభాగంలో అంళకే లోపల గోడకూ దియట (ప్రాకారా వికీ మద్యభాగంలో అటువంటి వస్తువులేవీ కనుపించాయికావు. సాధారణ కులడలూ, కూజాలవంటివిమాత్రమున్నాయి. అంతకంటే యెక్కున అరీ

180 మానవ విజయం రై నవీ, సుందరమైనవీ కొనడావికి ఆ (గ్రామౌవికి వెలుపలిభాగంలోనుండే యీ జనులకు సాధ్యపడిందికాదు.

ఈవిధంగా ఏకాలంలోనో చనిపోయిన జనుల సమాధులు మన కెన్నో విచ్శితవిషయాల తెలుపుతాయి. ఒక్కొకసా9, తమయజమానితో నహా యెందరో బానిసలు పూడ్చిపెట్టబిదేవారు భర్తలతోపాటు సమాధిలో వారి భార్యలూ దిగి పాకిపెట్టబడేవారు. మన హిందూదేళశపు రనవ్వత్రుల సనహగమనాజారంలాగా వారికీ అట్టి ఆవారముంచేది ఇన్నేసి పుటలు వ్రాసిన (గంధాంకన్న యీసమాధులెన్నో యిస్టి ఘోరవిషయాలను మనకు చెవ్చక చెబుతున్నాయి. తండ్రి చనిపోతే తనతోపాటు తన యిద్తరి భార్యలనూ, బానిసలనూ భూగర్చానిక్తి లాక్కొాజఎపోయేవార, కారణం? వారంతా ఆతని ప్రత్యేకపుటా_స్టి!: అఆయ్యాస్థిపై అతనికి సర్వాధి కారంఉండేది మనుజుడు కొత్త లోహాన్ని సృష్టిస్తాడు

కుజ

భూగర్భంలో పురాతన సమాధుల్లో దాచియుంచబడిన యెన్నో వస్తువులు బయటకు తీసారు వావిని వస్తుప్రదర్శనళాలల్లో మనం చూడ వచ్చు గాజుఅలమారుల్లోనున్న యీ వన్తవులను చూస్తూ నిలబడితే ఆలో చనా పరంపరలతో మనుసు నిండిపోతుంది బంగారు పిడిగల ఖర్దాలూ బహుసున్నితంగా పెనవేయదిడిన లోహపు గొటసులూ బంగారూ వెండి జీంకలూ రెయికాడీరులూ, యీవిధంగా యెన్నో మన దృష్టి నాగర్షించి, బంధించివేస్తాయి

అంత సౌందర్యంగా వస్తువులు చేయడాన్నిబట్టి వారికి, కళలయం౦ దభిరుచీ నై పుణ్యమూ యెంత యెక్కువానుందేవో (గ్రహించవచ్చు కంచుతో ఒక బాకును చేయడానికే యెంతోకాలం పశ్లేది మొట్టమొదటగా భూమినుండి అనిజపు రాళ్ళను త్రవ్వాలి రాగిలోహము, ముద్దలు ముద్దలుగా దొరికేరోజు అప్పటికి గతించిపోయాయి. చెకుముకిరాతికోసం త్రవ్విన ్లు లోతుగా గనులు (త్రవ్వి రాగి ఖనిజాన్ని తీసేవారు ఆలోతు గనులలోదిగి తమ గొడ్డళ్ళతో ఖనిజపు రాళ్ళు నూడగొట్టి తోలుసంచుల్లోనింపి పైకి తెచ్చేవారు

తరువాత వారింకొక నూతన పద్ధతి కవిపెట్టారు గనులలో పెద్ద మంటలు వేసేవారు. అవనిజరాయి బాగా కాలినప్పడు ఆగవి గోడలను

ప్రాణమున్న పనిముట్లు 181 చన్నీటితో తడిసేవారు.. వేడికి నీరంతా ఆవివై, మేఘాలుగా లేచేది. రాయి ప%ిలి ముక్కరైై క్రిందబడేది ఆరోజుల్లో గనులు అగ్నికొండల్లాగా నుండేవి వానిలోనుండి నిప్పుకొండలనుండి వచ్చేటట్లు, పొగలూ, విర, మంటలకాంతీ వచ్చేవి. ఇంగ్లీషుకో ఆఅగ్నిపగ్వతానికి *వాల్యనో” ఆంటాము ఈ మాట “వల్కకా” అనే పదంనుఎడి వచ్చింది వల్క_కా ఒక ప్కరాతన దేవునిపేరు ఆదేవుడు పెద్ద కద్మురివాడట 1

ఒనిజరాతివి తెచ్చి కరగించేవారు. ఇష్టంవచ్చినట్టి రూపంగా పోత పోయడానికీ, గట్టిగా నుండచేటందుకూ, ఆ రాగిళ్ళకో త ఇరళ్ళ ముక్కలా కలిపి కరిగించేవారు తగంమూ, రాగీకలిని, కంచురోహం తయారయ్యేది కొత్త గుణగణాలా, ఉపయోగాలూగల యీ కంచును మనుజుడు తానే విర్వించాడు ; సృష్టించగలిగాడు.

పురాతినరోజుల్లో జాతిలోని వ్రతిదాడూ వేటకాడుగా నుందేవాడు ఆందురని వ్రతిచానికీ రాతిననిముట్లూ విన్లలూ, అందులా చేయటం తెంపి యుఎచేది. ఒకడు కాకుంపే ఇంకొరిడావరిని కావలసినప్పషల్లా చేయగలిగే వాడు ఆపనికి ప్రత్యేక నైపుణ్యమేదీ అంతా ఆఅవసవమయ్యేదికాదు

రాగి, తగూలనుండి కొంచును చేయటమూ, దానితో రకరకాల వస్తువులు చేయటడునేది అట్లా తేరిత్తైన పనికాదు. పదో లేతకొమ్మను తీసుకొవి దాని తెండుచివరలూ వంచి బిగించి విల్లువేయడానికీ, కంచు వస్తపులు చేయడావికీ యెఎతో తేడావున్నది. కొన్నియేండ్లు కృషిచేస్తెనే గాని లోహపు కవచాల చేసే వృత్తిలో ఆరి తేరటం వీలయ్యేదికాగు జను లకు తండ్రినుండి ఆతనిపిల్లలు అట్లివృత్తుల నేష్పవనేవారు ఒక్కొక జాతిజనులు ఒక్కొాకరకపు శిల్పాన్ని తమ స్వాధీనం చేసుకొని వృద్ది పర్చేదారు. ఒక జాతివారంతా కమ్మరులై తే. యింకొకరంతా కవచాలు చేసేవారుగానూ, వేరొక తెగవారు రాగిలోహపు పవివారుగానూ పేరు సంపావించుకోన్నారు. వారి ప్రభ్యాతి నల్లినలా వ్యాపించింది నాదీ--నీదీ

మొదట్లో కార్మికులంతా తమజాతికీ, తమ (గ్రామానికీ కొవలసిన వస్తువులు మాత్రమేచేశారు కాలక్రమంగా లోహపు కవచాలూ, మట్టి పాత్రలూ మొదలైనవి చేసేవారు. తమవస్తువుల నితరులకిచ్చి వారినుండి ధాన్యమూ, బట్టలూ, ఇంకా యితర వస్తువులూ పుచ్చుకోటం మొదలు

[౫

182 మానవ విజయం పెట్టారు ఇందుమూలాన జనులలో వృ త్తివనివారనీ, వ్యవసాయకులనీ రెండుతెగల భాగా లేర్చడ్డాయి ఆకాలంలొనే ధవికులూ, బీదలనే భేదం కూడా తలయమెలత్తింది క్రమంగా యిట్రినూతన భావాలు బలపడి పూర్వం ఐక్యంగానుండే సంఘంలో భేదాలూ, కారతమ్యాలూ పెఎగాయి.

మొదట్లో వృదత్తిపవివారు సంఘాపీకి కావలసిన వస్తువులన్నీ చేపే వారు, సంఘప్రజలా వస్తువులనుపడోగించుకొ నేవారు వృత్తిపనివారికి, యితరులకు మాదిరే ఆపంఘంయావత్తూ అన్నవస్త్రాలిచ్చీ, ఇంకాతగిన సదుపొాయాలు-చేసీరొపాడేది క్రమంగా తానుచేసిన వస్తువులను యితరుల కిచ్చి తనకు కావలసిన వస్తవుల వారినుండి తెద్చుకోటం మూలాన అట్లా ఆచ్చుకొన్న వస్తువులు ప్రత్యేకించి తనవనే భావం మనుష్యుల్లో పుట్టింది వావిని తమ సంఘజనుల కొజక వినియోగించవలనిన ఆవసరం వారికగు సించిందికొదు తనురెక్కలకష్టంతో చేసిన వస్తువు * నాది ” అనేభావం మనుజునికి కలిగింది ఆరనూ, ఆశని కుటంబీకులూ ఆకష్టవలితావికి హక్కు=దారులేగాని అన్యులుకాజాలరని వారనుకొన్నారు. ఆవస్తువుల చేయడానికీ వానినిచ్చి యతరులనుండి వేరేవస్తువుల తెచ్చుకోడానికి వారికి సంఘం యేవిధంగా గావి తోడ్పడలేదనే భావం వారికి కలిగింది.

జనులు విడివిడిగ “తమ” యిండ్హలో నుండటం ప్రారంభిం చారు [గ్రీనూ మైసినే, మైరికసు దేశాలలోనుండే పురాతన (గ్రామ శిధిలా లీవిషయం స్పష్టంగా చూఎుతాయి. అందరికన్నా యెక్కువ ధనికులు కొండమీద గట్టి ప్రాకారాలమధ్య యిండ్లు కట్టుకొని నివసించేవారు. ఇకవరులకందకుండా తమ ధన, ధాన్యాలను దాచుకోవాలనే ఉద్దేశమే ఆ ప్రాకారాలహ బందోదిస్తుగా యితరులకందకుండా కొండలమీద యిండ్లు కట్టుకోడానికీ కారణం ఆధయొత్తు గోడలమధ్య ఆ జాతికంతకూ. అధిపతి మైన ై న్యాధివారీ ఆతని భార్యాబిడ్డలూ వసించేవారు కొండక్రిందనున్న లోయలో నిటుపేదరచైన పొలము కాపులు, తమ మట్టిపాకల్లో వపించేవారు ఈ కొండ కిరుగు పొరుగు భాగాల్లో వృతత్తిపనివారు నివసించేవారు.

అట్టి గ్రామాల్లో, నగరాల్లోనూ సమత్వమనే భావం మనుష్యుల హృదయాలనుండి త్వరలో అంతరించింది సామాన్యప్రజ = వారే యితరులకన్న యిప్పుడూ మెక్కువగానుండేవారు = ధనికులనూ తమ సై న్యాధిపతినీ, యితర పెద్దలనూ, వారి ధనధాన్యాలనూచూచి ఓర్వలేక పోయారు. కాని, వారినేమి చేయలేకపోవటుంచేత వారంటే భియము

ప్రాణమున్న పనిముట్లు 189 వారిలో జనించింది. ఆభఎుమే, తిరిగి వారి అ? క్తవా అసూయళతలతో మిళితమై గౌరవంగా తియాంయింది. వీదలు ధనికులను గొరవించటమూ, వారం'సే ద్మిగృమజింది పూజించటమూ అనే వికృత భావాలు జనుల కల వ్శాటైగాయి. ధనికులరు, తామట్లా ధనాధ్యులుగానుండటం గొవ్బ అదృష్ట మనీ ఆది తమ పూర్వసుకృతఫలదునీ తోచింది ధనికులపట్ల దైవము న్నారు, వారు ధనికులుగానుుడటమే ఆచైవకటావానికి సూచన అనే విషయాన్ని ధనికులు తమ బిడ్డలకు ఉగ్గుపాలతో రంగరించ్చి పోసేవారు,

వ్యవసాయకులు, వృ త్తిపవివారియెడల సోదరభావంతో మెలిగేవారు కారు. నేలను త్రవ్వి గనులలోది% పనిచేసేకంటపే యెట్టి ఆదరణ చూపే వారు కారు ఏదో అగ్నిపర్వతంలాగా పొగలూ, దుమ్మూ, మంటలూ, ఆవిరులూ పై కిజి మ్మే గనిలోకిదిగి, బయటకువచ్చినపుడల్లా మసిపూతతో నల్లగా కనుపించేవారినిచూ స్తే జనులకు ఒకవిధమైన భయంవేసేది. అతనిలో యేదో మంత్రశక్రి యుందికాటోలి, నేలక్రింద యేదయ్యమో, భూతమో అతనికి దారిచూపి స్తుందికాటోలు లేకపోతే ఆచీకట్లో పని చేయటం దుర్గభమనుకొనేవారు. సాధారణ ఖనిజపు రాతినుండి మెరిసే యెజ్జని రాగినీ కందునూ చేయడావి కాతనికేదో గొప్ప మంత్ర, తంత్రాలు వచ్చియుంటాయని సాధారణ జనులనుకొనేవారు. అతడంటే భయమూ, వాడికెంత దూరంగానుంపే, అంతమంచివనీ వారికి తోచింది.

ఇటువంటి యుద్దేశాలు కేవలం (గీను దేశంలో నేకాదు, అన్నిచోట్లా (ప్రదిలాయి. ధనికులకు ధనం మెట్లా వచ్చిందో జనులు మరచిపోయారు" వీదవాడుగా పుట్టటిమూ, గొప్పవావికడుపున పుట్టటిమూ, కేవలం దైవా ధీనమనుకొన్నారు. ధనికులపట్ల ద్రైవముంటాడు పాపం చేసినవారు పేద వారుగా పడతారు. వారనుభవించే కష్టాలూ, బొధలూ, సమస్తమూ, వారి పాపఫలితం అన్యులేవిధంగానూ వారిస్థితిని మార్చజాలరు. ఇట్టి వికృత, వింతభావాలు ప్రజల హృదయాళ్లో బఐలసడిపోయాయి.

టా

"'పెటుగుతూన్న లోకం ణి జ నా శాస్రయదృక్పథ పారంభం జో

మొదటి రోజుల్లో యీలోక మేమాత్రం అక్టమయిందికాదు, మను ష్యులప అంతా విచిత్రంగా, దురూహ్యంగానుందేది. కంటికగుపించని గొప్పళద్తు లెన్నో ప్రతిచోటా దాక్కొానియు౨డేవి కొన్నిమంచినీ కొన్ని చెరుప్పునూచేస్తోయి. మనుష్యులకు ఏదంకే యెట్లాపరిణమిస్త్రందో, ఏపని చేస్తే ఎట్టిఫలం దక్కుతుందో వారికి తెలియక యెప్పుడూ భయపడుతూ, జీవితాలు గడి పేవారు,

తగిన తోకానుభవం లేనందుచేత, చీకటివడితే తిబిగీ తెల్లవారు తుందో లేదో, ఈ సారి చలికాలం గడ తిరిగీ చిగురింతకోలం వస్తుందో రాదో అనే భయాలెన్నో వారికుండేవి సూర్యోదయం కావాలనీ పర్షాలు కురవాలనీ, ఎండలు కాయాలనీ పూజలూ, పునస్కారాలూ చేసారు, ఆరోజుల్లో, ఈజిస్టు దేశప్పరాజైన, * ఫేరో “కు, సూర్యునిపై గొప్ప అధికారమూ, శక్తీ ఉండేదని ఆదేశ జను లనుకొనేవారు. ప్రతి రోజూ (పొద్దున్నే గుడిచుట్టూ 'ఫీకోరాజు వపదకీణం చేసేవాడు. ఆ (ప్రద క్షణం పూ_ర్రియెతే సూర్యుడూ ఆకాళమార్గాన తన ప్రయాణాన్ని పూర్తి చేనుకోగలుగుతాడని వారనుకొనేవారు. ఆకురాలుకాలంలో సూర్యువి యెండ ఆంత తీక్షణంగా నుండేదికాదు. సూర్యుని కాకాలంలో బలం తక్కువ ః సరీగా ప్రయాణం సాగించలేడు. అందుకని పట్టుకొవి నడువ డానికి చేతికజ్డ అవసరం అనుకొన్నారు. అందుకవి ఆకురాలు కాలంలో “* సూర్యభగవానుని చేతికల్డ * పండుగను చేపేవార, ఈజిస్త్రరో,

మానవజీవితం అట్టి యుడ్జేశాలతో బయలుదేరింది. కానితమ వివిధ జీవితానుభవాల మూలానా, కొత్తకొత్త పనులు కనిపెట్టి చేయటం చేతా జనులకు యీ సృష్టీ, దాని గుణతత్త్వాలూ, నియమాలూ విశదం కాజొచ్చాయి. రాతిముక్కను చెక్కి బాణపు మొనను చేసేటప్పుడు ఆ రాతి గట్టిదనమూ, నునుపూ, గరుకుదనాలూ, యేప్రక్క చెక్కుతే చక్కగా చీలి, ముక్కలవుతుందో అనే ఇట్టివిషయాలెన్నో మనుజునికి బోధపడ్డాయి కావి ఇతర రాతిముక్కల చెక్కినా ఆడేవిధంగా జరుగు తుందా 1 ఈ పళ్నకు “నొనినే జవాబు మానవు డీయలేకుండేవాడు.

'పెబుగుతూన్న లోకం శాప్తీయదృక్పథర ప్రారంభం 185 ఈ రాయిని చెక్కుతే ఇది యేడువలేదూ, మాట్లాడలేదూ కొదన్టి యితర రాళ్ళవిషయమూ అంతేనని అరడు గ్రహించుకోలేకపోయాడు మొదట్లో ఒకవేళ కొన్నిరాళ్ళకు నొప్పికలిగి అవి మాట్లాడినా మాట్లాడవచ్చు; యేడ్చినా యేకువవచ్చు అని వారనుకొనేవారు సృష్టిలో యే రెండువస్తు పులూ ఒకేమాదిరి ఉండవని అతనికి తెలుసు. కాబక్చి కొన్ని అనుభవాల నాధారంచేసుకొని లోకవ్యవహోరా రీవిధంగాజరుగుకాయి, యీతీరుగా జరు గవని చెప్పటం దుఫ్చాధ్యమనుకొన్నాడు రాతినాగలిని కొత్తగా చేయా లంపే, సరీగా పాతనాగలిదూదిశే దాన్ని చేయాలి. లేకపోతే అదినేలను దున్నుతుందనే ధైర్యం వారికేమాత్రం ఉండేదికాదు

క్రమంగా దొన్నోయేంప్లు, వేలకొలది సంవత్సరాలు, గడచి పోయాయి. రకరకాలరాళ్ళతో పనిముట్లుచేయటంచేత వారికి రాయియొక్కం త్తం అర్థమయింది రాళ్ళన్నీ గట్టాానుంటాయి, అంహే రాయి ఒకగట్టి పదార్దం అవి వారు తెలుసుకోగరిగారు ఏరాయీ మాట్లాచేదికాదు. కాదిట్టి రాళ్లుమాట్లాడవు ఈ విధంగా వస్తువుల వైజమూ, గుణగణాలూ, మొద లైనవి వారుగ్రపొంచుకోటం ప్రారంభంకాజొచ్చింది కాప్తపరిళోధనలకూ, శాస్త్రీయమైన ఉద్దేశాలకూ దృక్చధావికి అప్పుడే పునాది నాటదిడింది

“ చెకుముకి గట్టి రాయి ” అని దేవృ ల్తిపనివాడ్రై నా అన్నపుడు, వాడు చెప్పిన విషయం ఏవో ఒక (ప్రత్యేక చెరుముకి రాతికి మాత్రమే అన్వయించి, తక్కిన రాళ్ళ నై డాన్ని వర్షించదనేధావం అంతరించింది. ఆమాట అన్ని చెకుషుకి రాళ్ళ న్వధావాన్నీ తెలుపుతుందని జనులు (గ్రహించుకోగలిగారు. చెకుముకియొక్క గట్టితనం సృష్టిలో స్వభావసిద్ద మైన విషయమనీ, అట్టి విషయాలే యింకా దెన్నో ఉన్నాయనీ వారిక్‌ తెరినింది. “చలికాలం తరుడాక్క చిగురింతకాలం వస్తుందం” పే కాదని టొవరూ అనరు ఆవిషయం విజమేనవి మనందరరూ అనుభవంమూలాన తెలుసు, బుతుక్రమాన్ని మన పూర్వీకులు అమభవంమూలాన [గ్రహించు కోడావీకి కొంతకాలం పట్టింది. అట్లా తబసుకోటంమూలాన ఒకేబుతుపు తిరిగి వచ్చేటిప్పటికొక యేడాదిపట్టుతుందని వారు గ్రహించారు. అప్పటి నుండీ సంవత్సరాలు లెక్కించటం జనులకలవాటయింది.

ఈజిస్టలోని న్లైలునది దేపేటా వరదలువచ్చి నిండేది ఆవరదలు వచ్చే సమయాన్నిబిట్టి సంవత్చరాలు లెక్కించటం వారు ప్రారంభించారు న్లైణనది వారికి సుభిక్షం పెశ్టుదేవకనే ఉద్దేళం ఉండేది అందుకనిపూజా

186 మానవ విజయం రులు నడితీరపు దేవాలయాలమీద నీరెంత యొత్తుకువచ్చేడో యేకేటా గుురించేవారు. ఇప్పటికీ దేవాలయాలమీద ఆగు రృలగుపిందువాయి,

వేసవి కాలంలో పొలాలన్నీ దెండి బీట్లుపడేవి పసుప్పరంగు బురదనీరు నదికెప్పుడు తగులుతుందా అవి ఆతురతతో జనులు దొదురు చూచేవారు వారిపై దేవళలా[గ్రహించి నదికి నీరెక్కకుండాచేస్తే వారిగతి యేమవుతుందోననే భయపడేవారు. [గ్రామ (గ్రామాలనుండీ కానుకలూ, కట్నాలూ దేవాలయాలకు జనం తెచ్చేవారు పూజారులకు వావినర్చించి నై వేద్యంపెట్టి నదికి సీరురావాలని దేవుని పూజింపమనేవారు, (గ్రామవాసు లంతా (పతిరోజూ (పొద్దునేలేచి గుడిపూజారులు నీరువచ్చిందేమోనవి చూడడానికి నదికి వెళ్ళేవారు. సాయంత్రం దేవాలయప్ప విశాలమైన డాబా లపై కెక్కీ. నక్షత్రరాసు లను పరికించేవారు. వానిస్థానాలనుబట్లి యింశెన్ని రోజుల్లో నదిలో వరదలు రాగలవో పూర్వానుభవాన్నిబట్టి లెక్కించుకొనే వారు. “దేవత లనుగహించారు; ఇక మూడురోజుల్లో నది విండుతుం దవి ” జ్యోతిషం చెప్పినట్లు జనులకు చెప్పేవారు.

క్రమంగా అంతకుముందగమ్యగోచరంగా నుండే భూలోకపు విషయాలెన్నో జనులకు ఆర్థంకాజొచ్చాయి, భూలోకప్ప ప్రధమ నక్షత్రా లయాలు ఐగుప్తు దేవాలయ డాబాలపై స్థాపింపబడ్డాయనటం అతిశయో క్రి కాదు కుండలూ, లోహప్ప సామానులూ చేసిన పృురాతన జనులే మొదటి శాస్త్రపరిళోధకులనటమూ అదిద్ధంకాదు

విషయాలనూ, వస్తువులనూ పరిశీలించటమూ, లెక్కించటమూ, వానినుండి నికరమైన సిద్ధాంతాలను[గ్రహించటమూ జనులు నేర్చుకొన్నారు, ఈకాలపు శాస్త్రవరిళోధనలకూ, శాస్త్రీయంగా విషయాల పరికించే అల వాటుకూ ఆరోజుల్లోనే పునాదినాటబడింది (ప్రకృతీ, దానియందుండే శక్తు లను [గ్రహించడావికి జనులు యత్నాలుచేసే ఆకాలంలో వారికింకాసూర్య, చంద్ర, నక్షశ్రాలనూ, నదులనూ, మేఘాలూ మొదలై నవావివి పూజించే ఆలవాటు వదిలిందికాదు. లోకత త్వం అర్ధమయ్యేకొలదీ క్రమంగా అట్టి ఆచారాలు వెనుకబిడ్డాయే, కాని ఒక్కసారిగా రూపవుమాసిపోలేదు. 'దేవున్స దేవలోకానికి వెళ్ళటం

మొదట్లో ప్రతి చెట్టులో, రాతీలో, జంతువుళలోమా దేవతలుండే వారవి మనుష్యులను కొనేవారు. క్రమంగా ఆ యుద్దేశం మారటం మొదలు

'పెటగుతూన్న లోకం శొన్తీయదృక్పధ ప్రారంభం 187 పెట్టింది (ప్రతి జంతువులోనూ ఒక్కొక దేవతాస్వరూపం ఉటుందనే భావం మారి, అవన్నీ నివసించే వనానికంతా ఒక్క వనదేవత ఉంటుం దనుకొన్నారు అచేమాదిరి ప్రతి ధాన్యపు కంకిలోనూ దేవతలుంటారని పొలము కాప్పలు మొదట్లో అనుకొన్నారు. తరువాత వారికందరకూ సుభిక్షంపెట్టి పంటల దాగా పండించే ధాన్యదేవత యొక్కటే ఉంటుం దవి ఊహించారు. అట్టి దేవతలు నలుగురు మనుష్యులూ తిరిగేదోట ఉండరనీ యమొుక్కడో పుణ్య ప్రదేశాల్లోనే ఉంటానే భావం కలిగంది. దూరంగా యే కొండ శిఖరంమదో అట్టి దేపతలకు స్టానాలేర్చాటు చేశారు వివిధ పదార్దాల స్వధావాలూ, అవి వరించే విధానమూ క్రమంగా జనులకు అర్హంకావటందేత వావితో దుడో దేవుబ్ళున్నారింపే వారి మనస్సులకు సమంజనంగా తోచిందికాదు. అందుకనే జనులు సాధారణంగా వెళ్ళలేని ప్రదేశాలకు ఆదేవతల నివాసాలు మార్చబడ్డాయి.

క్రమంగా జనుణు దుర్గిమారణ్యాల్లోకి వెళ్ళారు మేఘాలు క్రమ్ము కొని యెష్పునో ఒకపుడుగావి గోచరంకాని కొండ శిఖరాల నెక్కారు. ఆక్కడుండే సమస్తవిషయాలూ వారు [గ్రహిండారు. అటువంటిచోట దేవశలున్నారనే పూర్వపుటుచ్దేశాలు వారికి విడ్డూరంగా తోదాయి కాబట్టి ఆ దేవుళ్ళంతా ఆకాళావికీ, భూగర్భానికీ తమ నివాసం మార్చుకోవలసి వచ్చింది ఆకాశంలోనుండే ఆ దేవతలు తమ భక్తుల కెన్నోవిధాల తోడ్పడి మేలుచేసేవారనే కధలు స్రతిదేళంలోనూ ఉన్నాయి. యుద్రసమ యాల్లో దేవుళ్లు తమపక్షంవారికి సహాయంచేసేవావ. మేఘాలూ, గారి దుమారములూ శతృవృలకడ్డంగా లేచేవి దారీ తెన్నూ తెలియక వారంతా గల్లంతుపడేసమయంలో దైవసహాయంచేత వారోడించదిడేవారు. ఇటు వంటి గాధలెన్నో ప్రతిదేశంలోనూ జనులు చెవృకొంటాము. కాని యివన్నీ యెప్పుడో పూర్వం జరి్శాయట ఇప్పుడట్టి విచిత్రాలు జరపతాయని యెవ్వదా ఒప్పుకోరు

ఈవిధంగా దేవుళ్లు మానవుని పరిసరప్రదేశాలనుండి, దూరస్థానా లకూ, అక్కడినుండి ఆకాళావికీ పాతాళలోవానికీ వెళ్ళిపోయారు ఈరోకంనుండి ఆకాళానికీ, పాతాళలోరానికి తమ నివాసాల మార్చు కొన్నారు. ఈరోజుల్లో ఆటువంటి దేవుళ్తున్నారవి నమ్మేవారు చొలా కొద్దిమందే ఉన్నారు ఏవో కధల్లోవివిషయాల్లాగా, ఆ పురాతన దేవుళ్లూ, వార్‌ కృళ్యాలూ మనం చెస్పుకొంటా మేగాని, మన కంతకం టె వారితో యెట్టి

188 మానవ విజయం జోక్యమూలేదు దగ్గరనుండి దూరానికీ నేటినుండి నిన్నటికీ దేవుళ్ళను దాచించివేసారు మనుజులు

పూర్వం తమ కోర్కెలీడేరడానికి మనుష్యులు దేవుళ్ళకు పూజలూ, ప్రఫౌదాలూ, అర్చించి తృ స్తిపరచవచ్చనుకొనేవారు ఒక్కొక కార్య సిద్ధి ఒక్కొకవిధమైన మతాచారమూ, పూశావిధానమూ ఉండేవి మొదట్లో ఈ ఆచారాలు చాలా సర్వహపౌదారణంగా తమాషాగానూడండేవి వానలు కురవడానికి నోల్లోనీరుపోసుకొని నృత్యంచేస్తూ ఆ నీటిని ఉమిసే వారు. అట్లాడేస్తే వాసచేదుడు తృద్షిజెంది వర్షలు కురిపిస్తాడట కారు మేఘాలను నల్దిష్కులకూ పారతోలడానికి దేవాలయపు డావానెక్కి, గాలి వీచేటట్లు గట్టిగా ఊ దేవారు. క్రదుంగా అట్టి ఆచారాలేవీఫలించవని జనులు గ్రహించుకోగలిగారు. ఆయా దేవతల తృ ప్రిపర్బడానికీ తమ కార్య పిద్దికీ యెట్టిపూజలు చేయూతో, ఏ మంత్రాలుపరింవాలో అనేవిషయాలన్నీ పూజా రులకు వప్పగించారు. ఈ పూజారులు డేవాలయపరిసరాల్లో నివసించేవారు, గుడి డాబామీదికెక్కి నక్షత్రాల పరిశీలించి రాపన్నవిషయాలను జనులకు ఇెప్పేవారు ఏదన్నా యుద్దాని కుషక్రమించేముందు తన ప్రజ గెలుప్తారో, లేరో అనే విషయాన్ని ఆతడు దేవుళ్ళ నడిగి తెబునుకొని చెప్పేవాడు

ఈవిధంగా దేవుళ్లు (క్రమేపీ సాధారణ మనుష్యులకు దూరమై పోయారు తమ జీవితాల్లో తారతమ్యాలూ, హెచ్చుతగ్గులూ ఉండటమూ, ధనికులూ, నిరుపేదలూ, గౌరవనీయమైన వృత్తులుచేసేవారూ, హీనవృత్తి పనివారూ అనేభేదాలుండటమూ చూచి, దేపుళ్టు జనులందరినీ నిష్పక్ష పాతంగా చూస్తారని వారు నమ్మరేకపోయారు ఈ హెచ్చుతగ్గులు రైవ కల్చితములనీ, రాజులు డేశాల పరిపాలించేటశ్లే, దేవుళ్ళూ మన జీవితాల నియామకంచేసి పాలిస్తారనీ ప్రతివాడూ తనకు దైవికంగా కల్పించబడిన స్థితితో తృ్విజెంది జీవించాలని పూజారులు జనులకుచెప్పేవారు. ఎందరో ఆమాటలు నమ్మారు కాని, * అంతా డై వేచ్చ * అనీ తమకేమీ బాధ్యత లేదన్న సిద్ధాంతాన్ని కొంద రంగీకరించారు కారు ఒక గగ్రీనుదేశీయ కవి యిట్లా వాసాడు “జ్యూస్‌ _ 'దేవుని'పేకు _ యొక్క. విష్పక్షపాత గుణమూ, న్యాయమూ నా కన్టంకావటంలేను మంచివారు కష్టపడు తున్నారు, దుర్మార్గులు సుఖజీవిరాలు గడుప్పతున్నారు తమ తండ్రులు చేసిన పొపాలశిక్షను, పిల్లలనుభవిప్తారు దేవుళ్ళంతా నరలోకాన్ని వదలి పెట్టి దూరంగా యే శ్రైలాసానికో వెళ్ళిపోయారు, నివసించడానికి ”

'పెగుళూన్న లోకం శాస్త్రీయదృక్సధ ప్రారంభం 189

మొదటి జనులకు నిజానికీ, కల్చితవిషయానికీ భేదం తెలిసేదికాదు. ఆనుభవంమిద సంపాదించిన జ్ఞానావికీ, యితరులుచెప్పగా (గ్రుక్తి నమ్మ కంతో సరేనని ఒప్పుకొనే విషయాలకూ పూశ్వీకల కెట్టితేడా కనిపించింది కాదు ఎన్నోవేలయేండ్లు గడి ప్తేనేగాని మూఢఠనమ్మకొలూ. ఆచారాలూ త్యజించి, జనులు జ్ఞానసంపాదనకు కృషిచేయటం ప్రారంభించారుకారు. కామేవిషయాలనూ, వస్తువులనూ పరిశీలించి వాని నిజతత్స్వుం కను కో్క[ంట మెంత అవనరమో వారు కొన్ని వేలసంవత్సరాలు గడిచిన తరు వాతేగాని, అంతకుముందు వెలుసుకో లేకపోయారు. *

పురాతన కధలా, గాధలూ వించోంపే పూర్వపు గేయాల చదువుతోంకే కేవలం జనులు తామే చేసిన పనులూ నెరవేర్చిన కార్యా లేవో ఏదేవతలో వారికి నహాయపడి చేయించిన విషమయాలనేవవో విడి విడిగా తెఎసుకోటం కష్టం మన రామాయణ భారత థాగవతార్లోని విషయాలన్నీ ఇట్టితిలోనే యున్నాయి. ఆటువంటి కావ్యా. చదివేటపుడు ఇది విజమైనవిషయమూ, యిది కల్పితవిషయచూ అని చెప్పటం కష్టం. ఏదైనా ఒక దేళాన్ని వర్షిస్తే ఆందలివిషయాలెంతవరకు భూగోళళాం్త బద్ధమో, యెంతవకకు కల్పితమో తెలియటం కష్టం (గ్రహాలను గురించీ, నక్షశ్రాలను గురించీ కావ్రబద్ధమైన యేవిషయాలు వారికి రెంసో, యెంత వరకూ తెలుసో కనుక్కోటం కష్టం యెొందకంకే నకర్రఫలాలూ, (గహచలాటా ఆశే జ్యోతిష విషయాలనుకూడా ఆ నకత్రశాప్త పరిధాజతో మిళితంచేస ఉపయోగంచేస్తారు ఇండులో నిజమేదో, కల్పిత మేదో తెల కోటం కిష్టం చారిత్రకవిషయాలేవో, కల్చనాకధాంశములేవో పూర్వ గాధలనుండి కనుక్కొనటం అంత తేరిక్షైనపనింాదు మహాధారతంలోని కౌరవులూ, పాండవులా చారిత్రకంగా ఉన్నారని అనుకొన్నా అందుకో (వ్రాయదిడిన అనేక విషయాలూ ఎంతవరకు కల్పిత మో యెట్లా చెప్పగలం ? భూగోళళాస్తసందింధమైనవీ చార్మికకమైనవీ యెన్నో విషయాలు లల్లి గాధల్లో విజానికి నిజంగా విరూపింపబడినా, ఇతరవిషయాలనేకం కవి ఊహించటంలో, వర్షించటంలోనూ ఉండే చమక్కారంమూలాన పుట్రి యుండవచ్చు. ఇదేమాదిరి శ్రీకృష్ణుని బాల్యరీలల్లో యెన్నినిబద్దమో, యెన్ని (గ్రంధకర్త చమత్క్యృతినిచూ పేవీ యెన్ని గూడార్టంగల ఉపమానా లంకారాలో చెప్పలేము. కాఖీయమర్షన మంధరగిరి నెత్తటంవంటివి ఉన్న వున్నశ్షే నిజమని యెవ్వరూ అనరు, అయినప్పటికీ కొంతివరరూ పురాతన

[24]

100 మానవ విజయం (గంధాలు భూగోళశాస్త విషయాలనూ, చారిత్రక విషయాలనూ ౩0౨ పే (ప్రధమ (గ్రంధాలని ఒప్పుకోవాలి

పురాతనప్ప రోజుల్లో జనులు చాలామంది తాము పుట్టినఊ+ళ్లన్లోనే యుండేవారు. ఎవరో కొద్దిమంది వర్తక వ్యాపారుకొరకు ప్రయాణాలు సలిపినా, ఎక్కువడూరానికి వెశ్లేవారుకారు కొంతమంది సముద్రయానం చేసినా, తమ తీరాన్ని వదలి ఆశ్రేదూరం వళ్ళలా నూర్యునీ నకత్రా లనూ చూచి దిక్కులూహించుకొని యెక్కువదూరం వెళ్ళటం అంత శ్రేయస్కరం కౌదని వాళ్ళకు తెలుసు ఈ రోజుల్లోలాగా దేశపటాలూ

• మారీనర్సుకంపాస్‌ ” అనబడే నావికుల దిక్సూచి యంత్రాలూ ఆకోజుల్లో యెక్కటడివి ? ఓడలకీరోజుల్లో దారితెలిపే దీపస్తంభాలుంటే వారారోజల్లో తీరాన్నుండే యే యెత్తుచెట్టునో, గుట్టనో గుర్తుగా పెట్టుకొని ఓడల్లో వెళ్ళేవారు

సముద్రమంటే వాళ్ళకెంతో భయంవేసేది దావి పెద్ద కెరటాలకు వారి దోనెలు వికృత నృత్యం చేసేవి నీటిపై. గాలి విసురుకు చినిగి, "పేలికలు కాకుండా తెరచాపల కొపాడటమూ, గాలిదెబ్బకు యిటూ అటూ తోసుకువెశ్లే పడవల సకీగా నడిపించటమూ యెంతో కష్టంగానుండేవి. ఇన్నికష్టాలూపడి ఒద్దుడేరితే అక్కడతిరిగి కష్టాలెదురయ్యేవి నలయిగుమూ చేతి పడవను లాగ యీడ్చీ ఇసుకతీరాన్ని నిలబెట్టాలి కొదత్తడేశ మైతే, పడవ నచ్చట నిలిపి ఊళ్ళోకి వెళ్ళితే తిరి వచ్చేటప్పటికి పడ వేమవు తుందోననే భయముండేది. కె త్తదేశాల ప్రజలందరూ నరభిక్షకులనే భావం చాలామండికుండేది ఏకొత్త మృగాన్ని చూచినా అదేదో పెను భూతమనే భయంవేసేది. అందుకనే తెగించి గశ్హాక్కీ. యెక్కువడూరం వెళ్ళలేక పోయేవారు

క్రమంగా ప్రయాణాలు సాగేకొలదీ ఆంతవరకూ అర్హంకానిదేశాలా, భయంగొలిపే జనుల జాతులా పరిచయంకాజొచ్చారు,. ఒకరొకరికి దూరదేశాలంటేభయమూ అన్యప్రజలం పేఅనుమానమూ త పోజొచ్చాయి ఛైర్యంగల నావికులు దగ్గరసముద్రాలుదాటి మహాసమురద్రప్పు పొలిమేరల తాకటం మొదలుపెట్టారు. ఆ మహాసముద్రానికి అంతున్నక్షే వారికగువిం చిందికాదు ఏదో కొత్త ప్రపంచకానికి వెళ్ళినట్ల నిపించేది చుట్టూ నీళ్ళ మయంగానుండే ఆ ప్రయాణం,

'పెబుగుతూన్న లోకం శాస్తీయదృక్పధ ప్రారంధం 10

ఇట్లా, కొన్ని వేలచు డ్షగడిచాయి హిందూదేశీయులు చిరకాలంగా సముద్రప్రయాణాలుచేసి అన్యఖండాలకు వెళ్ళిన నిదర్శనాలెన్నో ఉన్నాయి. ఐకోపియనులు ఇండియాకూ, చీనానుండి జనులు ఐరోపాకూ వెళ్ళారు, మహాసముద్రాల కవతల ఏదీలేదనేభావం పటాపంచల్సై౦ంది తమ దేశాల వంటివే యితరదేశాలెన్నో యున్నాయని వారు [గ్రహించారు ఆకొత్త డేశాలంపే మొదల్లో ప్రయాణికులకు బహు విచిత్రమైన ఉగద్దేశాలుందేవి అమెరికాను కొలంబసు కనుగొన్నాడని చాలామంది దమొజఖుగేయుంటారు ఆ యమెరికాలో చాలా యెత్తైన పర్వతం ఒకటుందనీ దాసిమీదే కైలాస మున్నదనీ అతడనుకొన్నాడు ఎవరెస్టు శిఖరంపై న గౌరీశంకరులుంటారనే యభిప్రాయంమూలాన్నేగదా మనం దాన్ని గౌరీశంకర శిబరమంటాము? 'స్పెయిను రాణికి, తానాక్షై లాసపర్వత పరిసరాల్లో తిలగి అందున్న వైభ వాన్ని చూడబోతానని, కొలంబసు వ్రాసాడు,

యూకతీ పర్వతాల కవతల ప్రక్క చలికాలమంతా మేల్కోకుండగా దొలుసుబంట్ల లాగా నిద్రపోయే మనుష్యులున్నారని రష్యావారు మొన్న మొన్నటి పదిహేనో శతాబ్దంలోకూడా అనుకొనేవారు. “ తూర్పుచేళశపు విచిత్రప్రజల గుళశంచి” అనే యొక పురాతన పుస్తకం దొరికింది ఆదేశంలో నోరులేనివారూ, తలలులేనివారూ, వక్షంలో నేత్రాలగల జనులూ యుంటారని ద్రాయబడియున్నది ఇదంతా చదువుశోంకే మనకు, “* ఓరి। యెంత వెళ్తవాబ్గరా ” అనిపి స్తుందికాడూ? మనసంగతీ విజానికంతే. సరీగా 'ఆలోచి స్టే తనకర్ణంకావిదీ తాను చొరబడలేనిదీ యేదన్నా యొక ప్రడేశమున్నట్లయితే దాంబ్లోనుండే విషయాలన్నీ యెంత వికృతంగా యుంటాయన్నా మానవుడాక్షేపించడు అదీ మన స్వభావం, స్వర్గంలో దేవతలకు నిద్రలేదు. ఎప్పుడూ పాటలే, గాలిలో యెగు=బకారు, ఇంకా యిట్లాంటివెన్నో వచిశ్రాలుంటాయి. ఎందుకని ? మన మెవ్వరమూ స్వర్గాన్ని చూడరేదుకాబిట్టి, మొదటి గాయకులూ, కవులూ

సృష్టివి పరిశీలించి, తమ అనుభవాల పునర్విమర్శించుకొనీ మను జులు క్రమంగా ఎళ్లైటి వియమాలు సృష్టిలో వరిస్తాయో తెలునుకో గలి గారు. ఇట్టి జ్ఞానం పెటిగేకొలదీ మంత్రతంత్రాలన్నా, పూజ పునస్కారా లన్నా నమ్మకం తగ్గిపోవటం ప్రారంభించింది. అనుదినచర్యలో ఆటు

[92 మానవ విజయం వంటి నమ్మకం ఉన్నట్లు వారు స్నర్థించకపోయినా మఠవిషయార్లో ఆదా రాల్లోనూ మందపైతం[ర్రాలంపే ఆదరణ చూపేవారు. జనుల రకరకాల పాటల్లోనూ, ఆటల్లోనూ అబువఎటినమ్మక మే ఉందేదనడానికెక్నో నిదర్శ నాలగుపిందువాయి.. అట్టి పాటలను చాలామంది కలిసిపాడేవారు, నలు గురూ కలిసి నృర్యంచేసేవారు, పాడుతూ అనృత్యగానాలఫలితంగా ఆయా దేవతల సంతృప్తి పర్చవచ్చనే నమ్మకం ఉండేది మనదేశంలోనూ ఇట్టి ఆచారాలన్నో ఉన్నాయి. పొంగుచూపికే, అమ్మవారినూశేగించి నృత్యం చేస్తూవెళ్ళటమూ, పీళ్ణపండుగలో పీర్లనూరేగించి ఆగ్నిగుండాలు తొక్క టమూ, “ఆలీ దూలా " అని రొమ్ముబాదుకొంటూ బాటలందిడి వెళ్లటమూ శక్రిపూజలుడేస్కి శక్రివేషం ధరించి ఆడుతూ నవరాత్రిపండు గలు చేయ టమూ ఇటువంటి వెన్నో ఉన్నాయి, ఆచారాలు నలుగురూకలిసి ఆడీ, పాచేటపుడు వారిరో నొకడు వారందరికీ పెద్దగాను౦ దేవాడు

క్రమంగా అటువంటి ఆటపాటల్లో యేదో మాంత్రికళ్తి యున్న దనే నమ్మకం జనుల్లో నశించింది. అమ్మవారి నూరేగెంచి, తందనా లాడితే పొంగుజబ్బపోతుందనే నమ్మకంవశించింది ఆవి ఏవో సరదాగా నలుగురూ ఆచరించే సాంఘికాచారాలుగా మారాయి. పూర్వం దేవతల యుద్ధాలూ, యేమాను రాగాలూ కోపాలూ, యీర్ష్యలూ నిరూపించే ఆట పాట లుండేవి కృష్ణలీలలూ, లంకాదహనమూ, దళశావతారాలవంటివి. వానిస్థానే మనుజుల కష్టనిష్టారాలూ, సుఖదుఃఖాలూ నిరూపించే ఆటలాడి, పాడటం జనులు అలవాటు చేసుకొన్నారు. నలోపాఖ్యానం, సావిద్రీ, సత్యహరిశ్చంద్రలవంటివీ అలవామై తరువాత సుగుణమణి, (ప్రతాప రుద్రీయం, శివాజీ, కన్యాశుల్కం, కమ్యూవిస్టుల వ్రస్తుతనమస్యలచూ పే “ ఆకలి "వంటి నాటకాలూ వచ్చాయి ఇట్టి మార్పులన్నీ ఎన్నోతరాలుగా మానవజీవితం గడి'స్తేనేకాని వచ్చాయికావు, మతసంబంధమైన నృత్య గీతాల్లో పూర్వం ముఖ్యమైనవాగొకడుండేవాడని చెప్పాము కాదూ ? వాడే క్రమంగా జనులువేసే నాటకాల్లో ముఖ్యపాత్రధారిగా మారాడు. తక్కిన జనమంతా ఇతరపాత్రలు ధరించేవారు జనుల కిట్టినాటకాలు ఆడటమూ, చూడటమూ, అలవాటైనాయి.

ముఖ్యపాత్రఛారి మొదట్లో నలుగురితో కలిసిపాటలు పాడేవాడల్లా, ఈ్రమంగా ఒంటరిగా పాడటమూ, నలుగురూచూపే భావవ్రకటన కన్నా కష్టమైన విషయాలను నటించటమూ తనవంతు చేసుకొన్నాడు, దానికి

'పెబుగుతళూన్న లోకం శాత్తీయదృక్చధ ప్రారంభం న! కారణం అతవి కావిషయాల్లోనుండే అసమాన ప్రావీణ్యరేనని మనం ఆనుకోవాలి కొందరు గాయకులు తంబూరవంటి శృతివాయిద్యాల పట్టు కొని శ్రావ్యంగా నలుగువకీ పాడివినిషించటం నేర్చారు. బొబ్బిలికథ రాజా దేశింగు కధలవంటివి చెప్పేవారు, భావానికి తగినట్లు అభినయిస్తూ పాడటం మనలో అలవాటుంది ఇట్టి గాయకులు సాధారణంగా పూర్వపు వీరలనుగుటించీ, యుద్ధాలను గుజించీ, ఒక్కొకపుడు (ప్రేమ మయ జీవుల విషాద చరిత్రలగులించీ పాడుతారు. పూర్వంలాగా ఈపాట పాడి వర్షదేవతను మెప్పించి వానలుకురిపించాలనీ, ఆపాటపోగి యింకొక దేవుని మెప్పించి వేరొకఫలం పొందాలనేభావంపోయి, మానవ జీవిత గాధలనూ, సుఖ దుఃభాలనూ గానం చేయటం అలవాటు కాజొచ్చింది ఇట్టి పాటలు క్రమంగా జనులలో ప్రాకిపోయి నలుగురూ పాడటం మొదలు పెట్టారు. పొలాల్లో పంటకో పేటప్పుడూ, రాత్రిళ్లు దూరపుటూరుకు నలు గురూ బండ్లుకట్టుకు వెళ్ళేటప్పుడూ సడవనడి పేటపుడూ పిల్లవాని ఊయల యందుంచి పాదేటపుడూ నూలును రాట్నంపై వడికేటపుడూ యెన్నెన్నో జానపదాలు పాడేవారు, జనం ఈ అలవాటు మనలో యిప్పుడు చాల వరకు నళశించిశా, సి*మాపాటలు వానిస్టానాన్ని ఆక్రమించుకొంటున్నాయి

ఇట్టి జానపదాలనూ, యుద్ధవీకలకృత్యాలనూ దై ర్యసాహసాలనూ దెలిపే పాటలు ప్రతిజాతిలోనూ ఉన్నాయి. ఇవెన్నడో యెవరో కట్టి ఉండాలి కాలగతివి వానిలో నెన్నోమార్పులు వచ్చాయనడావికి సందేహం లేదు. వీవినెవరు కట్టారంకే చెప్పటం కష్టం తరతరాలుగా అవి ఒకరి నుండి యింకొకరికి పిశ్రార్జితపుటాస్టిలాగా వస్తూనేఉన్నాయి. మొదట్లో విన్నది విన్నళ్లు గాయకులు పాడేవారు క్రమంగా వారిలో ఉత్సాహం 'పెరేేకొలదీ పాఠపాటలకు కొత్తచరణాలు చేర్చేవారు. ఉన్నచరణాల్లో తమ యు్జేశాల కనుగుణ్యంగా కొన్ని మార్పులు చేసేవారు. క్రమంగా గేయాలు “నేను ద్రాసాను" అనే భావం మవిషిలో, తలయెత్తింది. మొదట్లో రకరకాల వృ త్తిసనులమాదిరే, పాటలూ. సంఘావికంతా మొత్తంగా చెందియుండేవి. ఆ పాటలూ నలుగురూ పాడేవారు. కుమ్మరి వావికుండలను నలుగురూ యువనయోగంచుకొన్నళ్లే, ప్రతి వృ్రిపనివావి వస్తువులూ నలుగురిసొత్తూ అన్నక్లే = పాటలూ నలుగురినీ అనే భావం ఉండేది. [క్రమంగా వృషత్తిపనివారిలో “ఇది నేను చేసాను; ఆది నాది” అనే భావం యేరృడ్ణన్లు పాటలవిషయాల్లోనూ * ఈ పాటను నేనువ్రాసాను "

[01 మానవ విజనయం *“ఆకీర్తన నేను కట్టాను ' అనే ప్రత్యేకత ప్రారంభమయింది. తరాలు గడివేకొలడీ ఆధావం బలపడింది కొన్ని శతార్దాలు గడిడేటప్పటికీ భావం దమొంత పెశిగిందంపే కవుఎ య్మే్యంధం రచించినా అది ఫలానా ఊరులో నుంచే ఫలానావారి కొమారుడు యీ పేరుగలాయన రచింవాడని వాసు కొనేవారు ప్రామిసరీనోటులు వ్రాసేపద్దతిలో, తజథాదస్తావేజుల్లో వ్రాసి యిచ్చేవాడూ ప్రాయించుకొనేవాడూ తమ ప్పూర్ణి వివరాలు లిఖించేపద్ధరలో వ్రాయటం అలవాళ్రైపోయి౨ది. వావి (ప్రత్యేకత కేదన్నా కొరతవ స్తుందేమో ననే భయంతో తన తాత ముశ్తాతలకాలంనుండీ తనకూ యితర సంఘ ప్రజకూ యెట్టి సందింధమూ లేదని నిరూపించడానికి తగినట్లు వ్రాసుకొనే వాడు కవి తన భార్యపేకూ, బిడ్తలిందరూ, చిన్నప్పుడు ముద్దుగా ఫలానా న ౧ "పేరుతో పిలిచేవారూ ఆని యీఏధంగా (వ్రాసుకోటం యెంతో గొప్పదనే భావం ప్రదిలింది సమిష్టి జీవితంతో ప్రారంభించిన మానవ సంఘంలో యీవిధంగా ప్రత్యేక వ్య క్రీక్వం పెంపొంది ఆవ్య క్రి సంఘానికి పోటా పోటీగా విలదిచేవాడుగా మారిపోయాడు ఏ సరస్వతీ (ప్రసన్నమో లేక యే శ్రీరాముని వరప్రసాదమో తన (గ్రంధమని కవి (వ్రాసుకొన్నప్పటికీ “= నేను” అనే *“ ఆహంభావం” ఆ అంకితంలోనూ కనుపిస్తుంది. సంఘ సమిష్టి జీవితానికే తన ప్రతిపనీ, తన ప్రతిశకక్తీ వినియోగించాలనేభావం పోయింది “తనది " అనే బదులు ' సంఘంది ' అనే పదం ఒప్పైనదనే ఉదేశం అంతరించింది జనుల్లో చి ళా ఈవిధంగా మానవుడు పెబుగుచున్నాడు పెఎిగేకొలదీ యింకొ 'పై కెక్కడావికి కొత్త మెట్ల తనికి కనుపి స్తున్నాయి నడచిపోవలసిన మార్గం మునుపటికన్న స్పష్టంగా గోచరిస్తోంది, ళు అట్‌ న. స, ళో గదా / 2 గ ( గవర [ జి ల అ 7 ళ్‌ శ జ ఇ ల ఆరో ఖ్‌ అ పజ ఇ (|

మా ప్రచురణలూాాాాాా (ప్రసూతి - శికుపోషణ 180 (రెండవ ముద్రణ) క కష్టజీవి క బుర్రకథ 08౮0 (నాల్లవ ముద్రణ) సోవియట్‌ రైతు (౧40 (30%వ చు.ద్రణ) సోవియట్‌ దేళశం = భూతలస్వర్యం 100 కొరుచీకటికి కాంతిరేఖ 012 0 (ప్రజాశక్తి కథలు. (అచ్చులో) ఈ ధరరలన్నీవీ్‌ జి కావాలంటే లాలా ప్రజా ప్రచురణాలయం, కొద్చిగుడా, హైద్రాదాద్‌ (దక్కన్‌) |.

నానన నాల నననననాననా చానా ననననాానాన ననా ననా ననననిననన' ణ్‌ వ ళ్‌ ్రి ల్స్‌ న! శి న రగ ల లలతనాతనానాలా

ణ్‌ ణ్‌ శో లో స్స న్ని శ్న క ఈనన ఖ్‌ ఖ వారా తా ఆోజోచో ఆత చాలీ ళం ఆ స శాల లో న ఎ పట్ర = ఉం చలో ల! లోపు ల్‌ న ॥ ష్‌ న |; _ పేటల నం [ 4. వ ఇ; (7 న క. (7 | న్‌ టి శ శ ననన. ళా ళా స. వ్యా నాబ్యా జు ఓ తత న శతం త సయ ౩ = ణో లో