Telugu Kothapulu - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

నా న రా నాకాలని నం డతాయ (నాం త్‌ సం. కి క్ష చ. హా . | + గ] న! న. 1 శ ళా క ౯ న్‌ గ. ర్‌ ౨. లిరౌరీ శీ

ల తి లె ఖే లయం ర్త స్ట్రా న) | స్స ళ్‌ లిరారో

. ర (32 4. బాత్త శు టి అవా లత కొత్తపూలు ఎ యన ల్‌ వ్‌ ౮ అవారి ప్రధమ ముద్రణ వెల ప్రతులకు డాః శ్రిముతి ఆర్‌ సరోజా ప్రసాద్‌ త్రీ వాటర్స్‌ జవహర్‌లాల్‌ నెస్రూ రోడ్‌ రాజమండ్రి - 533 103 నన్ను ఫోన్‌ 0883 - 2461640 ళ్‌ '6ంధొలయ న్‌ న. ె గ ఐడియా సెల్లర్స్‌ ప్రల ్‌ా చ రాజమండ్రి ఫోన్‌ 98483 78079 సై

న. గ్‌ - - . లం నవా యాలాల. అంకితం అమా నాన్మలకు ఖగోళాంతర వియత్తలంలో దేశ కాల రేణువునై దిక్కుతలియక ఘూర్జిల్లే నన్ను ఆవాహనం చేసుకుని ఆదరించి జన్మనిచ్చిన అమ్మా నాన్నలకు ఇంతకన్నా ఏమివ్వగలను ? అందుకోండి

• క్రొత్తపూల మాలిక ఆశీర్వదించండి మోరెక్కడున్నా మాకన్నల (బ్రతుకులు పండించి మళ్ళీ రండి అదే దారిలో మన్నించండి మా కోరిక మో “అపారి

శరీఎందుతూలు

• శ్రీ దుత్తా దుర్గా వ్రనాద్‌ 1958 - హైదరాబాదు నుండి ట్రాన్స్సరయ్‌ నాగార్జున సాగర్‌లో దిగాను - ఎవ్వరూ తెలియని ప్రదేశం - అప్పారావు గారు క్షేమ సమాచారాలు అడిగారు - 1960 సంక్రాంతి రెందెళ్ళ తర్వాత మళ్ళీ ఏదో పనిమోద అప్పారావు గారిని కలిశాను ఏదో చందాలడిగితే సరేనన్నాను డబ్బు పట్టుకెళ్ళి ఇవ్వడానికి ఆయన దగ్గరకెళ్ళాను “దుత్తా దుర్గా ప్రసాద్‌ అంటే మీరేనా - అన్నారు “అవునండి “దానిమ్మ పండు కధ రాసింది మోరేనా *” “అవున్సార్‌ - అవును - * ' మరి ఇన్నాళ్ళ నుండి ఎరిగినా మరు కధలు రాస్తారని ఎప్పుడూ చెప్పలేదేం” “కధలు రాయడం అంతగొప్పని అనుకోలేదుసార్‌ అక్కడి నుండీ మొదలయింది మా సాన్నిహిత్యం - క్లబ్బులో లైబ్రరీ ఓపెనింగు - పుస్తకాల సేకరణ - ఉదయిని రాత పత్రిక - ఆ తర్వాత విశాలాంధ్ర ప్రింటింగ్‌ ప్రెస్‌లో రెండు సంచికల ప్రచారణ - పదిహేనేళ్ళపాటు మా సహవాసం అలా సాగింది - సాహితీ సదస్సు నిర్వహణ - నాటకోత్సవాలు సంఘమిత్ర కో ఆపరేటివ్‌ స్టోర్సు - బాలవిహార్‌ - సోనార్‌ బంగ్లా అప్పారావు గారి బ్యాల్‌ ప్రదర్శన - ఆ తర్వాత బాల విహార్‌ పిల్లలు - నా నాటికి - యమలోకంలో మినిస్టర్‌ - పది పదిహేను (ప్రదర్శనలు ఢిల్లీ నుండి రాజమహేంద్రి దాకా - 1975 రాజమండ్రి - ధవళేశ్వరం బజఖేజ్‌ -

అక్కడ ఇద్దరం కలిసి మరో పదేళ్ళు పని చేశాము

ఆయన పదవుల్లో ఎదిగిపోతూ ఉన్నారు

నేను మాత్రం ఏక పదవీ వ్రతం

అయితే ఎన్నెన్ని సన్మానాలు - అష్టావధానులు - కవితాగోష్టులు కలిసి నిర్వహించాం అలా పదేళ్ళు -

92/94 రిటయిరయి హైద్రాబాదు చేరాం -

ఆయన ముందూ, నేను వెనకా -

మళ్ళీ వ్యవహారం మొదలయింది -

స్టింగ ల్యాండ్‌ ఉద్యానవనం నిర్మాణంలో ఇద్దరం పాల్గొన్నాం నాలుగేళ్ళు పనిచేసి నేను డైరెక్టరు గిరీ మానుకొన్నాను ఆయన ఈనాటికీ అక్కడ ఉన్నారు -

1958 నుండి 2004 దాకా - 46 ఏళ్లు -

పిల్లలు లేని రోజుల నుండి - మనవళ్ళ చదువులదాకా ఒకరి జీవితాలతో ఒకరు పెనవేసుకొని బతికాం -

ఒకరి కుటుంబాలలో ఒకరు ఎరగని వాళ్ళు లేరు -

ఇలా ఎదుగుతూనే - సాహిత్యంలో కూడా మెట్టు మెట్టు గా పైకి ఎక్కుతూనే వున్నాము.

అప్పారావు గారి కవిత రోజు రోజుకీ నిండుతనం పుంజుకొంటూ చివరికి అరవిందుని అడుగుల పడి నడిచింది -

నేను కాకమ్మ కధలు రాస్తూనే వున్నాను

నాకు 141216౯242 9% మొద మమకారం మెండు

ఆయనది వేదాంత ధోరణి

రైలు పట్టాలు ఎక్కడా కలవవు - సమాంతరంగా వెళుతూనే ఉంటాయి ఎవరి స్టేషన్‌ ఎప్పుడు వస్తుందో

• డాః నాగభైరవ కోటేశ్వరరావు 0౬4 ఘా ఒంగోలు బళ్ల మి(త్రులు శ్రీ అప్పారావు గారికి - మో వంటి కవిని నాకు పరిచయం చేసిన దుర్గా ప్రసాద్‌కి నమస్మరిస్తాను ముందు “రాగ మనస్వి పేరిట నా గూర్చి రాసిన మూడు కందాలకు మూడు వందల నమస్కారాలు చేతులెత్తి మోడ్చి చేస్తున్నాను. వ్యర్ధపదాలు కలలో కూడా కనుపించని మా కవనం నాకు బాగా యిష్టమైంది చందమామ నడిగి చలువ వెన్నెల దెచ్చి పూల నడిగి గంధములను దెచ్చి అందునాదు హృదయమందారమును గూర్చి అంపువచుంటి దీని నందుకొనుదు ఆత్మభారతి” అమూల్యమైన భారతత్వానికి అద్దంపట్టిన రచన చదువుతుంటే - మళ్ళీ మళ్ళీ నాకూ టాగోరు, బంకిం' కృష్ణశాస్త్రే - అప్పారావు మార్చి మార్చి అవుపించారు. ఈ ఒక్క కవిత చాలు మిరు కవిగా బతకడానికి అనిపించింది గొప్ప కవిత. “ప్రవహించు. ప్రవహించు” లో కవిత్వం ప్రవహించడమే కాక - పదాల్ని భావాల్ని అజమాయిషీ చేయగల మో 'యాజమాన్యం' నాకు ద్యోతకమయింది 1 3 7602 ౪ 2 0941 ౧౦౦౧ ఓటమి” - ఇప్పుడు 100౧1051 కవులను కొనే తెలుగు కవులలో కౌందరు మాత్రమే రాయగలిగినంత గొప్ప అభివ్యక్తి మా పద్యాలను దాచుకొంటున్నాను మో పరిచయం భాగ్యంగా భావిస్తున్నాను అనారోగ్యం వల్ల ఆలస్యంగా స్పందించిన నా అలసత్వాన్ని తిట్టుకుంటూ మా పరిచయం నాకు స్నేహంగా మారాలని కోరుకుంటూ మో నాగ ఖైరవ మో ఇంగ్రీషు 20౪౫ మానవీయతలోని సార్వజనీన సత్యాన్వేషణను సమగ్రంగా సాధించింది

లా శయళం 1%) మనఃక్షేత్రం సమంకృత్వా-స్నేహలతికా రోష్యతామ్‌ దయా సలిలం పూరయిత్వా - (ేమపుష్పం వర్ధ్యతామ్‌ - సంవిభజ్యజ్ఞాన సుఖలం - సమైఃసహ సంభుజ్యతామ్‌ మునివచనకృతి శాంతి - ధృతిభిర్‌ - భారత శ్రీః సాధ్యతామ్‌ - జాగృహిత్వం భారతీయ భారతీయుడా మేలుకో

మనన్సనే నీ క్షేత్రాన్ని చదును చేసి స్నేహమనే (అందరితో కలిసి ఉండడమనే) లతను పెంచు దయ అనే నీటితో దాని పాదును నింపి (్రేమ అనే పుష్పాన్ని పూయించు జ్ఞాన - మనే ఫలాన్ని సమానంగా పంచి అందరితో కలిసి భుజించు - మునుల మాటలను పాటించు - శాంతిని సాధించు - ధైర్యంగా ముందుకు సాగు - మన భారత దేశానికి మన పవిత్ర హిందు దేశానికి పూర్వ వైభవశ్రీ ని సాధించు అని ఒక గీతికలో నేను వ్రాసుకొన్న భావానికి ప్రతిరూపమైన, పూజ్యులు మిజక్రులు - సహృదయులు - భావుకులు శ్రీ అల్లు వేంటక అప్పారావు గారి సమాన సమ్మాన్య మానస క్షేత్రంలో చక్కగా పెరిగిన - చిగిర్చిన దయా సలిలంతో నిజంగానే తడిసి మొగ్గతొడిగిన స్నేహ లతికా (లేఖనీ) మతల్లిక నుండి నిర్ణతాలు ఈ కొత్తపూలు

నిజంగా కొత్తపూలే క్రొత్తభూమి (క్రొత్తమొక్క క్రొత్త తీగ, క్రొత్త మొగ్గలు క్రొత్తపూలు కాని అంతర్గతంగా వీటిలో సనాతనంగా సంస్కారం ఉంది అది నిరంతరం అధ్యయన - సత్సాంగత్య - సంప్రదాయ పాలన - సాహిత్య పరివేష్క పరి - పోషనాలతో సుపరిణతమై సుపరిపక్వమై కొత్త రీతిలో సాగినవి పూచినవి కనుక ఇవి కొత్తపూలు. నిజంగా కొత్తపూలు కావు అత్యంత వ్యుత్చన్నత వ్యాకరణశాస్త్ర మర్యాద - ఏమాత్రం భంగపడలేదీ భావకుసుమాలలో ఆధునికత స్పష్టత నిర్దుష్ట రసపరిపుష్టత సర్వేశ్వర్వేష్టత

• (సర్వ + ఈశ్వర + ఇష్టత) నిరంతరాభ్యాస ఫలమో అన్నట్లు అదృష్టపూర్వకంగా సాపాత్య ప్రియులకు సందృష్టమౌతుంది ఈ పూలలో ఇవి కొత్తవో పాతఠవో అనుభవించే అర్థం చేసుకోవాలి

ఈ పూలలో నాలుగు రకాల రేకులు - భక్తి స్వరూపాలు కొన్ని సాధన స్వరూపాలు కొన్ని అనుభవరూపాలు కొన్ని ఉపదేశ రూపాలుకొన్ని అన్నింటికి ఆంతర సౌరభం అద్వైతం బాహ్య స్వరూపాలు పన్నెండో ముప్పది ఆరో, పదివేలో మరెన్నో

చివరివి పిట్టకధలైనా ఉపదేశాలు చాలా మంది స్వాములు అద్వైతం అర్థం కావడానికి పిట్టకధలనే చెప్తారు - అయితే వినేవారు కధలను పట్టుకొని సారాన్ని వదిలేస్తారు

కొత్తపూల పిట్టకధలను మాత్రం విని ఆలోచిస్తారు ఇందులోని భక్తిపదాలకు భగవద్భక్తి

• మాతాపితృభక్తి - దేశభక్తి అనే మూడు రంగులు మన దేశ పతాకానికి లాగా గొచరిస్తాయి

ముందుగా శ్రీ మాతకు ఆమె కోరే కొత్తపూలు సమర్ప్చింపబద్దాయి శ్రీమాత అరవిందాశ్రమమాత) ఆధునికతను '్రాచీనతతో సమన్వయవపఅచింది (క్రియా శీలతనుసద్భావాలతో పవిశ్రీకరింపజేసింది ఆకమలాప్తుని రళ్ళ్శిసోకి వికసించిన అరవిందదళాలు నిగళాలను ్రైంచుకొని గళం విప్పి పాడితే నేలరాలిన అక్షర మాలలో ఏరుకొన్న కొత్తపూలవి *

*“ధర్మశక్తి - 'సర్‌ కాటన్నగుల్దిం - 'మళ్ళీపుడతా - కొందెక్కిన వీరుడు - “జయంత్‌ విష్ణు నర్లీకర' - పుడమికి తిరిగిరండి' - జాగృతికై - ఆత్మభారతి - నీవ పెట్టిన దీపమే అనే ఈ కవితాసుమాలలో దేశభక్తి పరిమళం చక్కగా వెల్లివిరిసింది ప్రజాశక్తికెదురు నిలిచి పాశవికత మనబోదని - చేతనాగ్ని కీలల స్వార్థాలు దగ్ధము - అగుననీ విజయశంఖ మొత్తుమని ధర్మశక్తిని ప్రదర్శించి ప్రకృతి శక్తితో పోరాడిన వీరునిక్రి సహయాతయై తలపించిన హయనాయికకు వోరము ఆహారము నిచ్చి ప్రాయశ్చిత్తప్ప నీళ్ళతో మురికి వదిలించుకొని ధైర్యపరాక్రమాలకాంతులతో మాతృమూర్తి ఉగ్గుపాలతో రంగరించి పోసిన దేశభక్తితో, నెత్తుటి బొట్ల తూటాలతో దొర్లివచ్చే బండరాయిని ఛిన్నాభిన్నం చేయడానికి గాని ఆపడానికి గాని సిద్ధమైన ఆ . ఒక్కనికి చేయూత ఊపిరి ఊత ధైర్యవ్య నూత యిచ్చి యూనిఫైడ్‌ ఫీల్డ్‌ ధీయడీ సిద్దాంతాన్ని సాధించిన నర్లీకర్‌కు అభినందనమొనర్చి ఆధారాన్ని వదలకూడదని కేవలం ఆకాశంలో మేడలు కట్టవద్దని అరవింద దయావికసనలకు జోహారులర్పిస్తూ గడ్డిపరకగా ఉన్నా మంచిదే అనే ఉపదేశాన్ని అనాలోచనగా సాగే మొలకలకుపదేశించి రవీంద్రుల వెలుగులతో నిదురపోగొట్టి మేల్మొల్సి సత్యాహింసల (ప్రేమతత్త్వమే నా జీవనపు గుటియని విశ్వమానవ గురుపీరచరమ వేదియైన అనంత విద్యా భారతికి విశ్వశాంతిక్‌ నీవు పెళ్తిన దీపమే అని మొక్కిన కవికావ్యాలలో ప్రతిపదం ప్రతి అక్షరం (ప్రేరకం - సదా మననీయం

మళ్ళీ అమ్మఒడికి - రావాలనే కోరికను మడం తిప్పి ఎత్తు కెక్కదం కాకుండా ముందుకు సాగుతూనే అతిమానస రత్నమై ముత్యమై అవిరైన నీటిబొట్టే మేఘం నుంచ్చి పర్వత శిఖరాల నుండ్‌ సెలయేటి గర్భం నుట ఆహారపు గింజలలో నుంది ఇల ముందుకు సాగుతూనే అందమైన పసితనంతో మళ్ళీ అమ్మఒడికి రావాలనే కోరిక్రన్స సాధించగల్గుతావనే మాటలలో మాతృభక్తి ఉపనిషద్విషయాల రహాస్య జ్ఞాన ముద్రత్రో

భాసించింది తస్మాద్వా ఏతస్మాదాత్మన ఆకాశః సంభూతః ఆకాశాద్వాయుః వాయోరగ్నిః అన్నే - రాపః అద్బః పృధివీ పృథివ్యా ఓషధయః ఓషధీ భోజనం అన్నాత్‌ పురుషః అనే మంత్రార్థాలను స్ఫురింపచేస్తుంది

“నాన్నా. ' లో నీ ట్రమబిందువుల సరస్సులో ముందు ముందు వృప్పించే శతపదత్రసుమాలను కోరిందీనీవే అని మా కోసం నీవెచ్చించిన నెత్తుటి చుక్కలు, అని నీ అనుభవాలోక ఆస్తి అని అన్ని పుష్యక్షేత్రాలతో పాటు మా అందరి హృదయాల్లో పాదుకొని అమరత్వం పొంది చిగిరించాలని, కోరే కవిగారి కధనం కవిగారి పావన భావం ఆలోచనామృతాన్ని ఆపాతమధురత్వాన్ని రంగరించిన పితృభక్తిని ప్రసాదింస్తుంది

“తాలిపురుడు' - “ద పిక్నిక్‌ - 'సఫలత - “తూరుపుచుక్క “సుందరగీతోలతో ప్రకృతి అరాధన (ప్రకృతి పరమాత్మలఅనుబంధం భగవంతుని దయామయన్వరూపం కళ్ళకుకట్టింది బడబాగ్నులు - అగ్ని శిలలు - లావా ప్రవాహాలు - గడిచి మట్టినీరు పైకి వచ్చి - మొక్కలు వృక్షాలు ప్రాణులు ఏర్పడిన రీతిని ప్రకృతి యొక్క పురుటి నొప్పులుగా దర్శించన కవి అసూర్యంపశ్యుడైనా సూర్యునిచే చూడబడని వాటిని దర్భించినవాడనవచ్చును. పిక్నిక్‌లో ప్రకృతితో పెనవేసికొనిన అనుబంధాల ఊయలలో అడి సఫలతనాందారు కవిగారు సర్వత్ర భగవద్దర్శనాన్ని చేయించి తూరుపుచుక్కగా ప్రకృతి శ్రీచక్రమధ్యప్రాగ్సిందుమండల వాసిని ఆరాధించారు సౌందర్య దేవతగా సర్వప్రకృత్యభిన్నంగా పరాత్పరదేవతను (ప్రతక్ష్యం చేసుకొన్నారు

వరునతప్పినా పెళ్ళితోనే (పేమ కలుగుతుందని, 'పేమలేఖ - దూరవాణుల పిలుపులకంటే (ఫోన్‌ కాల్స్‌ కంటే) మధురమై శాశ్వత స్మృతి ముద్ర బెతుందని “మగనికి తగునారి అని అనుభవం ద్వారా మనకందించి సహానుభూతిని మనకు కలిగించి మన హృదయాలను పులకింపచేశారు మరల జీవితభాగస్వామినితో వలపింపచేశారు మానసికంగా విహరింపచేశారు - ఆ - భావాలను స్వయంగా ఆస్వాదింపవలసినదే - అవి అనిర్వచనీయాలు

“ఏటి మిదకి పోవద్దని కోరే ఆతల్లి భాష ఎంత మధురమోభావమెంత గంభీరమో

గోదావరి గట్టుమోద - ప్రవాహపు వేగంతో పరవళ్ళు త్రొక్కుతున్న గోదావరిని చూస్తూన్న

వారికి కజ్దలకోసం పోయే పిల్లవాణ్ణి వారించే తల్లి రోదన ధ్వని వినపించకపోవచ్చు కాని, కవి మాత ఆవేదన అసచ్చీలురను పిలిచి సచ్చీలురనుకమ్మనే ఆర్తనివేదన ఆర్థమౌతుంది ఇలాగే ఓ శాంతి సాకీ

ఇటీవల ఒకసినిమాలో ఒక అమ్మాయి ఒక అబ్బాయిని తిరస్మరించిన పద్దతి చాలా మందికి నచ్చింది వెళ్ళు - వెళ్ళూ - వెళ్ళవయ్యా వెళ్ళూ అని ఆ ముగ్ధ అంటూన్నా అబ్బాయి వదలలేదు - కవి గారికీ మకుటం వైరాగ్య భావపూర్ణంగా సుమధురంగా ఆకట్టుకొన్నదీ . వెళ్ళనీ ఇంకాలోతులకు వెళ్ళనీ ఎంతవరకు సాధిస్తావు సాధించగల్లుతావా ! అనే తాత్త్వకస్ఫూర్తి మహోన్నతం - ఇలాగే ఈ మధ్య . 'వైతాళిక రహస్యం” - 'మోదన - “ఇదీ బ్రతుకు . అనుకుంటూ ఉంటా - ఏందారి - భాగాలలో వివిధ వ్యర్థ వ్యవహారలను కవి తూర్చార బట్టి సానుభూత నిరావేశ సత్య సస్పృహ వైరాగ్యాన్ని సాధనగా స్వీకరించి - మనిషంటే సిద్ధార్దుడు కోవాలని పసితనం ధనంగా సాధనంగా చేసికోవాలని నీవున్నావనినమ్మి - నీవోనేనో అని విమర్శించి చివజకు 'సోహరా అని అనుభవించాలని పరమాత్మకు ఆత్మకు అభేదాన్ని అభిన్నత్వాన్ని ఐక్యాన్ని (ప్రామాణికంగా - స్వానుభవపూర్ణంగా సాధించి అద్వైతాన్ని మనచేత అనుభవింపచేస్తారు

• కవిగారు దా శ్రీమతి సరోజగారు మా నాన్నగారి 50వ వివాహ వార్షికోత్సవమండీ. ఈ సందర్భంగా ఇవీ వారి రచనలు అని చూపించే వణకు కవిగారి పరోక్ష పరిచయం కూడా జరిగినట్లు నాకు గుర్తు లేదు కావ్యరచనలను చదివిన తరువాత చక్కని భావన్స్ఫూర్తి పదప్రయోగాలను గమనించిన తరువాత వారు చేయి తిరిగిన తెలుగు పండితులేమో అనిపించినా కాదని తెలిసినా వారి వరిపక్వ పాండితి భావాల్లోను పదాల్లోను కొట్టవచ్చినట్లై వారితో చిరపరిచయమైనట్టైంది ఈ ఏబది సంవత్సరాల వివాహోత్సవం “ఏంగొప్ప అని వారనుకాన్నా ఈ కొత్తపూలను చూచిన వారికి అందులోని పరిమళాలలో ఎంత గొప్పతనం ఉందో తెలుస్తుంది.
• ఆకొత్తపూలలో సౌజన్య ప్రసాద భరితమైన సరోజ అభయ శ్రీ సరోజ కూడా ఒక (క్రొంగ్రాత్త పూవేమో అనుకుంటా - ధన్యవాదాలు భవదీయ దోర్భల ప్రభాకరశర్మ

సూ హా. స నా స స్‌ " ను తన క. [న క (2 ల్‌ మ. ను . న అనాను సం తాం మ. . న్‌ క్‌ లి మో / న ౧. బో కనా ణి లే _ ్వ ష్‌ ౮ | స ఆ సేం న్న జా ల టం ఓ వివాహ న్న స స్వర్ణోత్సవ సందర్భంగా అమ్మా నాన్నలకు చ అమ సనుమాంజో ఉదయభాను సత్యకుమార్‌

శ్‌ ఆ సో 2 శంుట (11 సం 1. టూ స (న్ను శ వు! న్‌ న న 7 | గ వ ఎ 1 టూయుణా య్‌ గ ్ట స్‌ (క. జ ( ం కా... క్ట క ళ్‌ త్తమ ( | ॥ ( న యర్‌ ట్ర ్లి ల * ణా, కష ఇ. మ అపాాలా వ

ఏఖభైవళ్ళ పెళ్ళి సందడి మా యింటికి వచ్చింది కాలానికి స్వర్దకంకణం తొడుగుతూ నిజానికి దీని వెనుక స్వర్ణాల్లాంటి నలుగురి గూడుపురాణీ, రత్నాల్లాంటి పది మంది మెహర్చానీ, మరో వందమంది మొహబత్‌ వాణీ ఉన్నాయని వినికిడి మారక్తంపంచుకొన్న వాళ్ళు ఆమాత్రం హెచ్చించుకొంటే - తప్పేంలేదనుకోండి అయితే, ఏళ్ళు రావటం ఏ గొప్ప! చెట్టుకీ వస్తాయి పుట్టకీ వస్తాయి కానీ మనుషులకైతే గొప్పే మరి | “ ఏళ్ళు మనకై వచ్చాయి బాగానే వుంది కానీ ఏళ్ళకి మనమేం యిచ్చాం ” అని బేరీజు వేసుకొనే బుద్ధి మనిషికే వుంది కాబట్టి - మా చిన్నప్పుడు పేట వీధిలో కొందరు పాపం 1! నరవాహనంపై వెళ్తుందేవారు ఇళ్ళల్లో నుంచి జనం బయటకొచ్చి ఏదో శ్రద్ధాంజలి ఘటించేవారు, పోనీలేవోయ్‌ పొపం ముసలోడు ఏభై ఏళ్ళు బతికేశేడు బతుకు బాధల్ని వదిలించుకున్నాడు” - అని, పెద్దలతో పాటు పిల్లలం మేమూ విస్తుపోయేవాళ్ళం ఇప్పుడు సగటు మనిషి జీవిత కాల పరిమితులు "పెరిగాయి

అలనాటి ఏథై యిప్పటికి ఎనఖైగా వర్ధిల్లుతోంది ఇది మనకు విజ్ఞానంతో పాటు సమాజమూ పెట్టిన బిక్ష కాలంతో పాటు దేశమూ సాధించిన ప్రగతి మనమిో రోజున అనుభవిస్తున్నాం - ఆనందిస్తున్నాం మరి చెప్పుకోండి మనం ఆ దేశానికి, ఆ సమాజానికి ఏం చేశాం? ఇందులో మన నిర్వాకం ఎంత? ఉంటే ... గింటే అది ధన మూలకమా ? బుణ మూలకమా అలా చెప్పుకోగలిగితేనే ఈ ఏభై వళ్ళ పెళ్ళి సందడికి

అది స్వర్ణ కంకణం అవుతుంది

ముందు ముందు యీ సందడికోసం ఊవ్విళ్ళూరే వాళ్ళకి

ఉత్సాహకారకం అవుతుంది

ఏ ప్రగతి కార్యక్రమమూ

అక్కడితో ఫుల్‌స్టాప్‌ కాదు

రాత్రికి రాత్రే అసమానతలూ సమసిపోవు

కానీ . 'అందరి ధ్యేయం అందరిక్షేమం”

అని మునుసాగితే

నిన్నటికన్నా యీ రోజు మనిషి ఎదిగితే

ఎదుగుతూ . ఒదిగితే

ప్రకృతి తలపెట్టిన పరిణామ ప్రక్రియ

కాయలూ పళ్ళూ కాసినట్టే

మానవాళికి మంచి రోజులొచ్చినట్టే -

ఏటబిత్ప కార్మీంలో నికి...

కాల ల నని. బసు యడం తస న! కాట మ. నం చమ ప క మ భజే నం నన తం న లం సా సు. హా సశ టీ ష్య. (ఇన మ నం తట మ న టా. “హ్మ్‌ న. జర. న సమత ము త చ య + మం! స టి స త మం త... స న శ మా నం! నను పల స ల న. త. లన క. నం. సా మ (| న న్‌ న - సం నాట్టే- న. బం క్‌ న పా ఛ క! మ ళు మా లాం టా! న. -. జీ న్య స మం ఆం న్న స ముం వ్‌ వ / భన పే ఏ న సం. లి! మ వు నత మైనం మా వచా. న. ర పంచటం క, మ వు త . త్ర పా కం న 2 వ మం టై నం న నం. న న న. న సనన ష్‌ వ్య్మ్యంన న మ సలు స సం క స మ మ ( మై గ ప మ క య వ వ న. న. మం త... న! వ న మ్‌ టి న. స్థం చ ట్‌ త ట్‌ న్‌ నో స్ట టి ల. స లో న 4! న టా న య లే. శతం స నయా నను. మ (లో స్‌ు పా నా మ్‌ ప త స య ల శ సం. న న సస న సు | మ వష న య. రం. తి జై సాచాేత.. సి స స్‌ న్‌ చ... ల వ్యు క! న నం య స యు క న

ఎ దవానమన . వరము పా నేనిప్పుడిప్పుడే రాయటం మొదలు పెట్టాను తొంగి చూస్తున్న మనో నేత్రాలు కొత్త వింతల్ని చూస్తున్నాయిప్పుడే ఎప్పుడూ గుబాళించు చిన్నిదం వువ్వులే ఏవో వింత కాంతుల్ని చిమ్ముతున్నాయిప్పుడే నిన్ననే విన్న సెలయేటి గలగలలు సన్నగా సాగిస్తున్నాయి సన్నాయి రురులు ఇంతకు ముందు నేను రాయలేదని కాదు వారాల కొద్దీ రాసినా వందల్లో రాళిపోసినా అవి చాటువుల సంతలకే పరిమితమయ్యాయి ఆగతాలకు స్వాగతాలు విడ్మోళ్ళకు కన్నీళ్ళు వేడి వేడి నినాదాల పరవళ్ళు అవే నాకు గుర్తింపు కార్దులయ్యాయి చెప్పాలంటే వాటి బాధ్యతలనవి నెరవేర్చుకున్నాయి ఉప[గ్రహాన్ని కక్ష్యలో నిలబెట్టిన రాకెట్‌ యంటత్రంలా - వాటి అవసరం నాకిప్పుడు తీరిపోయింది ఇప్పుడు మండుతున్ననా ఎదకుహరపుటంచుల్లో సంచరించే సరికొత్త కాంతులవికావు -

గురుత్వాకర్షక వత్తిళ్ళ క్రింద పెల్లువీకే అణు విస్ఫోటనానల కుండంలో చెలరేగిన అగ్ని నయాగరాల వెల్లువలు ఉపరితలానికి ఉమిసిన సెగల పొగలే అవి -- అలా ఎగసిన వెలుగుల రాశి కింద అభ్యంగన స్నానం చేసి రాయాలని ఓ అభిలాష నిరుంగా నేను రాయాలనుకున్నది ఇంతవరకూ రాయలేదు ఆ కమలాస్తని రశ్చిసోకి వికసించిన అరవింద దళాలు నిగళాలను తకైంచుకాని గళం విప్పి పాడితే నేలరాలిన అక్షర మాలలో ఏరుకొన్న మాటల్ని - కొత్త పూలుగా నీకు సమర్పించి అమ్మా . నమస్కరించి వేడుకోవాలని . 2 తొత్తవూలు

ననే వ్రేమ లేఖ (న గన్ని. బా స నిన్న ప్రేమించకుండా ఎలా ఉంటాను .-. .౧)ఛ | విశ్వమానవ ప్రేమ దినమే కాదు య విగత రాగక్షణ మేదైనా కూడా న. $. నిన్ను (ప్రేమించకుందా ఎలా వుంటాను? శంశ్చషసక | సనాతన ధవళ వస్రధారివైన నీవు చైతన్య వంతులు కూడిన మహా సాగరానివి సౌందర్యం ప్రజ్వలించిన సృజనాత్మక వైభవానివి నీ నిశ్శబ్ద మందిరంలో తలదాచుకాన్న బాటసారిని నీ సమున్నత 'ప్రస్థ గోళాల వెనుక మేల్మాంచిన ప్రణయాక్షరాన్ని మన బంధానికి సత్యం తొలిరేకులు తొడిగిందెప్పుడు మన స్నేహానికి చిరుగాలులు పరిమళ గంధాలద్దిన దెక్కడ? నీ మార్మిక భాషణ లెన్నని నన్ను మంత్రాలయానికి నడిపించాయి నేను చూశాను - అప్పుడు మండుతూన్న మహాగ్శిక్రీలా మేరువులా లేచావు ఒక్క వేలికొన పోటుతో ఉక్కు గోడల్ని కాల్చి వ్రేల్బావు హరాత్తుగా దూకి ఆవలిగట్టు అగాధపు లోతుల్ని పట్టి ఆకాశానికెత్తావు (ప్రేమకేదీ అసాధ్యం కాదని చాటి చెప్పావు అది కాలం చెట్టు రాల్చిన పరిణామ యజ్ఞఫలం అయితే అది లోకం కోసం నాకైతే మరినీవే నా అంతశ్చేతనా ధృతివి అతిమానస శిఖరారోహణకు నా మార్గదర్శివి ఏ తొత్తఫూలు

హా ప. అనుకొంటూ ఉంటా! శరీరం జంతువే గాని మనిషి మృగం కాదుగదా ఆకలి భయ నిద్రా మైధునాలే జీవితమైతే - ఆ బ్రతుకు నాకొద్దు బ్రతుకుసారమైతే ఆ జీవితం నాకొద్దు వచ్చే దుంటేనే - నీ విచ్చే షరతు పెడితే ఆ స్నేహం నాకొద్దు జీవితానికి అర్ధం పుట్టడం చావటం మట్టుకే అయితే అమధ్య నున్న వ్యర్థ వ్యవహారం మనకొద్దు స్పిగ్ధత్వం సున్నితత్వం కోల్పోయిన హృదయసితారా మోటేది డాలర్లూ రూపాయల తీగెల రాగమైతే - ఆ అనురాగ చదరంగపు ప్రేమా పీచూ మనకొద్దు నేస్తమా జే తొత్తవూలు

నేతి నేతి గానే చెప్పిన -నా చేతగాని తనాన్ని మన్నించు దేవుడికీ జీవుడి జీవన రాగానికీ ఆఅ సంబంధం ఉండనే ఉందని నా భావన కానీ - ధర్మం నిద్దేశిస్తుంది జీవిత గమనాన్ని సంఘం సూత్రీకరిస్తుంది సహజీవనాన్ని అదలా వదిలిపెట్టు - ఈ అనంత విశ్వంలో ఒకనాడు అణు బందీయాత్మ గోధూళినై ఏ నిగూఢ మర్మ ప్రక్రియల వల్ల అండ పిండ గర్భస్థ నలుసునై ఈ మానవాకారం ధరించానో ఆ జీవన సారం ఎత్తుగా వికసించి చిటారు కొమ్మపై ఒదిగితే ఆ రంగుల్లేని పూవు కావాలి నాకు నేనే ఆ అవ్యక్త ధవళ తేజమౌ కొరకు అనవరతం అనుకుంటూ ఉంటా - నా పుట్టిన రోజు - కాలంలో పుట్టని రోజు కావాలని తపించాలని మళ్ళీ చక్ర భ్రమణంలో పడి - బందీ కాగూడదని వ్‌ కొత్తపూలు

“తఊంన్తాశాంతి సాకీ.

మరుగున పడ్డ పిల్లం గ్రోవిని

మధ్య మధ్య నదీ సైకతం చేర్చి

ఇసుక తెరల తరంగాల అంతరంగాల్ని

పిల్ల వాయువుల చల్లని గుసగుసల్ని

అంతర్లీనంగా అవిరామ

ఆలాపనా విలాపాల్ని

వింటే వింటాను ఒంటరిగా

మౌన మానస సరస్సులో ఉబికిన

కన్నీటి బొట్టు లాంటి

కవోస్ట పీయూష బిందువును

రాల్చి ఎటు పోయిందో దయా సింధువు

నా శాంతి సాకీ .

చేజారిన దిగంచల క్షితిజ రేఖలా

సాగిపోయిన ప్రేయసీ పల్యంకికలా - నా కొద్దీ శషభిషలు నాగరికతా వికటాట్టహాసాలు గాలిని నిలువునా చీలుస్తూన్న విషకుంభాలు జలాల్ని కలుషితం చేస్తూన్న దుర్గంధ మాళ్లిగలు ఆక్రోశ పూరిత అణు విచ్చేదనా ధిషణాధికృతులు అగని రణగొణ ధ్వనులు

6 తొత్తవూలు

ప్రకృతి మాత కింతకన్నా అపచారమా పాలు తాగి రొమ్ము తన్నిన చందమా నాగరికత పేరుతో యంత్రాల బరువు క్రింద నలిగి చితికి పోతూన్న మానవ మనుగడ నాకు వద్దంటే వినిపించుకోవేం ఎడతెరిపి లేని ఎండావానల్లో నన్నిక్కడ పారేసి నీ మానాన నువ్వు నితాంత సొమనస్య తేజో వేగంతో కాంతి హద్దులు దాటి నిర్వికల్ప శాంతంగా ఓ నా శాంతి సాకీ నా సుందర స్వప్పకలికీ ౮ తొత్తఫూలు

యను వడం రన తు!

(శ్రకి సాయంత్రం ఆత్రంగా గేటు దగ్గిరే ఎదురొస్తూంది మాయావిడ పాపం పోపులు కలవని కూరలా కురులు చెదిరి అస్తవ్యస్తపుటాలోచనల్లా బట్టలు నలిగి నేరుగా వంట గది నుంచి - తీరని ఆశల్లా అమ్మాయిలు గేటు ఆకుల్ని వేళ్ళాడుతూంటే

నా పాత కారు లోనికి దూసుకుపోతూంది అంతలోనే నా సంచీ

లంచి బుట్టా మా అమ్మాయీల

హస్తాల నలంకరిస్తాయి

హమ్మయ్య ! ఆ రోజు పని ముగిసి

కమ్మగా యిల్లు చేరినట్టే

అవును గదూ

రోజంతా వీళ్ళని మరిచేపొయ్యా

అయితే యిప్పుడే హరాత్తుగా గుర్తొస్తున్నది

మళ్ళీ వాళ్ళని హతాశుల్ని చెయ్యాలి!

అర్ధరహితమైన పానశాలా ప్రస్థానానికి

ఆ సాయంత్రాన్నింతకు ముందే వాగ్జానం చేశాను

రి కొత్తఫూలు

శ్రీమతి అందించిన కాఫీలోని వెచ్చదనం నా అచేతనపు టూవాల్లో చప్పగా చల్లారిపోయింది అమ్మాయిల పారశాలా గాధల మధుర వాక్సు మాలు నా చెవుల్లోని సీసపు ముద్దల్ని తాకి సోలిపోతున్నాయి దూరంగా వాళ్ళు దూరదూరంగా నేను వెదుకుతూన్న చేతులే చీకట్లో దగ్గర రాగభావనా జలతరంగాల్ని వెనక్కి నెట్టి ప్రవాహంతో ముందుకు పోవాలి ఈ రాటత్రి కూడా వారిని నిరాశలో ముంచాలి శ్రీనివాన్‌ రాయట్రోల్‌ గారి మరకను హా నంచిత - 29ిల్‌ ం్ర తొత్రపూలు

ఏ కాంతంగా ఎన్ని సార్లు నీ మురళీ గానం వినాలని నీ జ్యోతిర్లేఖ కళ్ళల్లో పాొదువు కోవాలని దిగంచలాల వరకూ చీకట్లో వెదుక్కుంటూ -నా ఆత్మను కర్పూరపు టారతిగా వెలిగించుకుంటూ సీ చుట్టూ అల్లుకుపోయే తలపు తీగల్ని బలవంతంగా నావేపు లాక్కొంటూ అంతలోనే ఆశగా ఎదురు తెన్నులు చూస్తూ ఆకులు రాలుస్తూ చిగురుస్తూ పువ్వులు పూస్తూ ఎలా చెబితే అర్ధమవుతుంది ఈ అలగా జనానికి - ఏం చేస్తే పెడర్భాలు మానేస్తారు పశుతృష్ణ ఒక్కటే తెలుసు వీళ్ళకి అంగాల పొందికే పడుచుదనమన్న నమ్మకం 10 తొత్తపూలు

అవయవాలే మనుషులన్న దీమా పోనీలే వానర దశ అనుకుంటే (త్రోవ చుట్టూ ముళ్ళకంచె పేరుస్తున్నారు దుర్గంధం వాడ వాడలా పరుస్తున్నారు రా. ముళ్ళ గుంటల నేలను విడిచి కుళ్ళిన గాలిని వదిలి సంకెళ్ళను త్రెంచుకొని సూర్య కిరణ మార్గం పట్టాలి మోదన తరణి చేరాలి కలిసిన అంతః కరణలకు కాంతి తప్ప కాలం లేదు చీకటి లేదని తెలియ చెప్పాలి అంధజ్యోతి వార విక విశత-4-2987 1. కొత్తవూలు

యతని.

అజేయ స్వేచ్చ బంగళా విజయ శంఖ మొత్తు భళా నియంతల బందూకుల నిగళ బంధనాల్‌ పగులా పిలు పిలు పిలు గళం ఎత్తి చలమెక్కగ నరుని నియతి అదరగొట్టు కడగొట్టు ని యంత పాలనా నిర్భతీ ఉక్కుదెక్కలతో మానవ హక్కుల కాల్రాయు పశువు సింహ కిశోరమవై - గ దించి నడు ముందు నడువు (ప్రజా శక్తి ౩3దురునిలిచి పాశవికత మన బోదని చేతనాగ్ని కీలల స్వా

ర్థాలు దగ్ధ మగుననీ

సర్వ మానవాళి తరఫు జన్మ హక్కులకై యసురు నధికారము చెండాడుచు రుదిర తర్పణము చేసెడు

12 తొత్తవూలు

అజేయ స్వేచ్చ బంగళా

విజయ శంఖ మొత్తుభళా

సుందరమగు నీ భూతల -

నందన వాటిని కాటిగీ

నేర్చు దురాత్మకుల మార్చు

ఏడు కోట్ల రుద్రులవై .

జాతి గుండె ధరించిన, ము

జప్ఫరులు జయ ధీరులు

ముందు నిలిచి నడుపు యజ్ఞ

మందున పాల్గొను తరుణము

అజేయ స్వేచ్చ బంగళా

విజయ శంఖ మొత్తు భళా

బ్రదర్థితమైన ఐంగ్లాదేలొ - దృశ్చరూవకం నుండి 13

స్నానం చేస్తున్నాను (ప్రాయళ్చిత్తపు నీళ్ళతో మురికి వదిలించుకుందామని - సబ్బు ముక్క అరిగి కరుగుతోంది నా ప్రతిష్టలా - మురికి కొంత వదిలిందేమో గాని అరిగి పోయిన సబ్బు బిళ్ళ

విరిగి ముక్కలైంది

తొందరపడ్డ మునివర్యుని

తపశ్చక్తిలా -

అందుకే ముక్క లేరుకాని అతుక్కొాంటున్నాను

అయినా

పూర్వ ప్రతిష్ట రాలే

గడిచి పోయియిన కాలంలా -

బయలు దేరిన స్దానం

వెనక నుండి ముందుకు రాలే

అందుకే ముందుకే ఉరుకుతాను అప్పుడు చక్రం మాద చరమ బిందువు అవుతుందది (ప్రారంభ హేతువు

నవ జీవన ్రోతస్వినికి

అది మళ్ళీ ఊట చెటువు

పునరుద్ధాన జాతక బందువు

16 కొత్తవూలు

వ్‌ క్‌ వ! ల లమియనే !

• ష్ట ॥ ల గ చు 7 74 4 న్నా ఓ టాం ఖ్‌ లో న శక క్‌ | నలో సీ స ఇ రే" ను! అకా నస మ టా అ అ క చ యము కాడా. *- శివా? 1” సాల [౯] టై - ్ళ కటమనాానాాంంణాాడాలణు యను టా స - క్‌ సే? రు వాన పపకి ౯ న £ ౯ గ ... ై వ బనెన్‌ ఆ న యే ల్‌ో న! కం గ ్‌ లటియంచ కో తాకని క 0 అమ ము యయా సో (మ సా ే చో ట్‌ ప డా సం క తకే జత్‌వ్మ్మెమ్‌ నాణాల కాస. - ॥ కాకాను పం జనా. ము టూ! ళ్‌ శ్తా జ ప్‌ వ్‌ శ హా స్‌ మాతా గ జు ర భా గ! క్షా స్‌ ఎ మో సగ రాడా ఎ ఎ ౯ అన తజేళక్ష్య | రన క. ల ॥ మా ఆలో లు ల న శ తీ

మా ఖీ వ భం కలాం - [| (కీర్‌ | ఛీ ఖై స్‌ | ॥ | [| 1 | / . యో ల మ జీ (/ బు స వా ఒం పె | శ ల కా ళ్‌ చ భన 7 ప్లూ ఉత న న సే న ల య పహ టం సం కం తో ం

నర్‌ తాటన్ష గుళ్తుం ఏమి ఠివి ఎంత దర్పం అందమైన యీ గుట్టానికి ఆరుబయట అశేష ప్రజానీకాలను సంబోధిస్తో - శతాబ్దాల చరిత్రను తానే మోస్తున్నందుకు మహాశయుడు ఆర్ధర్‌ కాటన్నను ముందుకే అడుగేయిస్తున్నందుకు - “నానా సలిల ప్రవాహ లహరీ సంభారి గోదావరిని ఉవ్వెత్తుగా లేచి పడటం మాని మనిషికి ఊడిగం చేయించిన మహనీయ విశ్వకర్మ వారసుని వెన్నుపై నిలుపుకొన్నందుకు కన్నులలో ఎంత ఆనందం . ప్రకృతి శక్తులతో పోరాడిన వీరునికి సహయాత యై తపించిన ఈ హయనాయకి కెంత సమరోత్సాహాం ? పుట్టుకతో నాంగ్లేయుడె - చే పట్టిన దొక బృహత్‌ యాగ మది ఆంధ్రావని నేలతల్లి ఎండిన గొంతుకను తడిపి పండించే రైతు మడిని శ్యామల శీకరములతో పారెడితోయముల నింపి - 15 తొత్తవూలు

కరువు కరాళ నృత్యం చేస్తే మండెడి జరరాగ్నుల మాన్సిన మానవీయుడితదేనని, అదియే నిజమైన భార తీయతయై వెలిగెననీ విశ్వానికి ప్రపంచిస్తో - ఈ అశ్వాని కెంత ఆత్మవిశ్వాసం ! “* జనజీవన సంక్షేమం పై సలతో కొలవబడదడు (ప్రజా పాలన ఎప్పుడు వ్యాపారం కాదండీ జనబాహ్యం అయిన ప్రభుత చరిత్రలో క్షమించబడదు అని పోరాడిన ధీరుని జనవాహిని బాంధవుని తెల్ల దొరలు తెల్లబోవ అధికార మదాంధత నెదిరించిన భార్గవ రాముని ప్రణుతించును యీ గుల్జం ముని కాళ్ళను మోరనెత్తి నినదించును యీ శపధం జనవాణికి (శ్రుతి కలిపీ శజ్దమే వావొనంగా అరటీవళ్ళు ఆవోరంగా గోదావరి మవోశదిని నర్వేచేని ర్ధనమిన్చిన ద్ధుళ్ళహేల 16 తొత్తవూలు

ముళ్ద్రో అమ బడికి పిల్లంగ్రోవుల సుస్వరాల్లా పిల్లల కేరింతలు వినబదుతున్నాయిక్కడ ఎవరా తెరవెనక మురళీ ధరుడు? ఏభై అరవై వసంతాలు నిండిన కళా ప్రపూర్ణులే కనబడుతున్నారిక్కడ ఎందుకోసం విలపిస్తున్నారు ఏం కావాలి వాళ్ళకి పసితనం కావాలంటే ఏడిస్తే వస్తుందా? “చిన్నారులు అందంగా ఉంటారంటే అందం ఆకారంలో లేదు అలంకరణలోనూ లేదు పసితనమే అదో అందం - అన్నారోకవయిత్రి “మానవ జీవితంలో పసిదనమే గొప్పది సర్వశక్తు లౌడ్డి దాన్ని కాపాడుకో అన్నారో జే కె గారు పసి మనస్సు మెరిసే అద్దం లాంటిది రాగ ద్వేషాల మరకలంటనిది మరి మోసుకొచ్చిన సంస్కారాల మలినం నిర్మల జలంతో కడుక్కొన్నావా అమాయకపుటద్దం అప్పుడే తళుకులీనుతుంది క్షే/ తొత్తవూలు

ఎత్తు నుంచి పతనమవుతూన్న సెలయేటివి నువ్వు నెత్తజుల్లో నెత్తుటి మలినం కలగలిసిన (స్రోతస్వినివి మళ్లీ పుట్టిన చోటికెళ్ళాలంటే మడం తిప్పి ఎత్తు కక్కడం పద్ధతి కాదు ప్రకృతి పరిణామశీలి అందుకే నదీనదాల్ని కలుపుకుని ముందుకే కదం తాకాలి మైదానాల్ని సారవంతం చేయాలి మానవ కళ్యాణం కోసం మలిన రహితంగా - స్వచ్చంగా ప్రవహించి మహా సాగరంలో కలిసిపోవాలి అక్కడ నిశ్చల గంభీర జలార్దవంలో అతిమానస అనర్హ రత్నం తప్పక దొరుకుతుంది అంతట - చక్రభ్రమణంలో కడిగిన ముత్యం లాంటి ఆవిరైన నీటి బొట్టులా పైకెగసిన మేఘం నుంచి పర్వత శిఖరాలపై వర్షిస్తావు మళ్ళీ సెలయేటి గర్భం చొచ్చి అందమైన పసితనంతో అమ్మ ఒడికి చేరుకుంటావు 18 కొత్రవూలు

తం దారి మందిలో నిలబడి ఒక నీతి మాట చెప్పాలంటే నేనే చేసిన చిన్నా పెద్ద తప్పుడు పనులు యాది కొస్తన్నయ్‌ జనం నడమ కెళ్ళి “ఓటు నాకే ఎయ్యండి అని అడగాలంటే ఇంతకు ముందు ఓట్లేయించుకున్న మహానుభావులు వం జేశారో తెరలు తెరలుగా తెరమాద బొమ్మలల్లే కళ్ళముందు మెదుల్తున్నాయ్‌ ఒరే అచ్చిగా ఇప్పుడేం చేసేటట్టు ఏంది దారి? కేం తొత్తవూలు

చనన. మ శ నవ క్‌ పహ న జ్‌ వ ఉం త్న భు మ న గ ఇ లో న ల సేగ్లాగా న. టి వ ల మాల అజా భన మ (మో వ నో నా: చ జ టు 2 పట. నలు “ఈ. న క్త 14 స కా = లే వ క ఛ్‌ శ్వ లు మ్‌ శ. "1. ? వ్‌. సే స మున వే తే క రే సగ న న... సు స్మ ళు శ ల ఓ చేన్‌ న ప ల స వాసు ల జీ మ స లా యు లీ నే ఖే టో శే టే క... తార న ట్‌ “శీ వ్‌ జం 11న న్న గ. జ్‌ ప. క” మ. సనో ఇట" యో /. న (= స లో న. క. ను త! గ వ్యన్లో శా కీ భ్‌ శ్‌ రాష్ట? న! క టు శ 1 య. న్స ం ౯ సప యు న. నం. మా శభ జ్యూ శ్ర ఫ్‌ సై వ న. స్తా వ ము హే. అన్‌! స్నా సల తిం... (ఇ ా ప ఏ క. ల జ వసి ॥ ట్‌ి? వము సో. న. స ప మ. నం గంగ ష్‌ కం వూ టప . (| న. స ర్య సేన (స స. న! న ము ఖో రీ తట్ట గ మనల. న. మే నం. “ గ్త్‌ * రేల రె మ స్‌ ప. న మ వం. జై. ప్ర సగ స్‌ ల వో ఖ్‌ జ న. న యం న. తాల స ప హీ నే శ్‌ నా అ న. మం. 5 ల న నం న్‌ న్‌ | లా? ణే న సం క్‌ నో షట! న్‌ ల నా గ వ్య టా వ్‌ [గ్‌ టా. వ ర జే జ న చ వలా సు న [లో గ న మం నో య. | గ ప్‌ నా. మ 1 న క ప సు. లిం ప ర మా వ్‌ య క ప. సహో మ్‌ న్‌ కా ఇ ఫీ టల ఖ్‌ స సంక 1 సా నా నీ ళీ 1 నే. టన స్మ కగు [వ ప | ం జా ఎగ్‌! నం? శ్‌ | అత్‌ బహి [్‌” మై ఇ న రం స షి | త్త సన న్‌ అ తో పమ మం. స... మ తల్లో నాం. నా (న మ వి. న్‌ చను. గ్‌ వక్‌ సాక కా మ న? ఓ త్మ్‌ / త్న య న! ర య్‌ ప శే న | న ౬ చ్‌ ష్‌. మ పాష . వే! యన... . వ లో స్‌! గ ఖ్‌ వ హి మ సప కే న్‌ ఓ ను వుం..." ను 1 త! జా. వ్‌ ఎ స వాఖ్య మే హ్‌ సన పల స్టో, నం ల న ల్‌ ల్‌ సా న న అ స ము. ఇమే సా న. న్న చని మ వ హస నా ఎ న. ల - వ త టా కే ముక హై! హంత | ము: 11 లం. నా £ే సుతో న సే మ్‌ ట్‌ త రాను త | హ్‌ షష; స్ట" న వం మ సట శఇ గా నన. 1, మ స... నం ర / నే సత్త స. న చా వం. భ్‌ ఫ్‌ త్త య్‌ చతల మ క చ స్త. పను... రా నం య్‌ ల? నల్ల ట్‌ న్‌... ఏ చమమున భో వ్య ్‌ హో హా శ్‌ నో అరేరే్న్‌ క్ర చూ స్‌ తస్య ణ్‌ త. (( లో షే న. = మ క.. న. - గ శర. స భం. వ్‌. వ నా ల. కాడా మ వే స్‌ 1 నం క ర. స! నట. సట్‌ ? స ప “శ! పే సా గో ఉక మగ ట్ల టంటే కళ లం నే ॥ 1. న. జ హత స టం... న ఈట్‌ న హ్య్మై య్య. తా టు. ల్‌ టు!

రంగులతో విరిసిన పూలజవ్వనం చూచే కనులకెంతో ఆహ్హాదం చెంగున గెంతే సెలయేటి యలల మృదంగనాదం వినగలిగే కళామనస్వికానందం దూర దూర తీరాల తారకల భ్రమణ మనోవేదన అన్వేషించే బుషికే నివేదన పూలూ అలలూ తారకలూ

పుచ్చుకొనేవి కావు యిచ్చేవే నేను చూశాను - ఆ ఎత్తైన విశాల సౌధాంతర్భాగ మందిరంలో సౌందర్యం దివి నుండి భూవికేతెంచెనన్నట్లు మంజరీ మండిత సౌరభాల మధ్య నీ మార్దాల పదన్యాస పదనిసల సొగసులు సోయగాలు, ఒకచోరాయంచనడకల కలక్వణత్‌ సరిగమ స్వరగతుల వయ్యారాలొలికిస్తూ - నీలవలీమృదు చరణాంగుళులు మోపిన చంద్రకాంత మణి శిలాతలములు ప్రతిఫలించినప్పుడు -

వేగ పదారవిందవై కుంచబులు లేనడుమల్లలనాడ ” - రంగస్థలిని చరించి చూపరుల నబ్బురపరచినప్పుడు - చంద్రకళలు పంచదశ నిత్యలై నాద బిందు కలాత్మకముగా శ్రీచక్రము (త్రిఖండముగా 20 తొత్తవ్రూల

మేల్మొంచిన చేతన కిల - అశ్లీలం అంటుకున్నదా అనిబద్దమానసమే సూచిస్తున్నది అందహీన ప్రపంచాన్ని వికృత ఖండాల్ని కానీ .. అవిరళ పరిణామ క్రమ సంఘర్షణలో క్షణక్షణం జన్నిస్తున్నది కొత్త తరం కొత్త తరం, కొత్త రూపు, కొత్త పొందికల కలయికలే - కోతి రూపమొకనాడైతే - అది క్రొత్త జ్యోతి కాలేదా క్రొత్త జ్యోతి యీనాదైతే క్రాంగ్రొత్త నరుడు రారాదా ముందుముందు అందాల నాతి దిగిరాదా ? (క్రమ పరిణామం ్రకృతివంకైతే 'క్రమ్మజ పరిణామం వ్యక్తికి సాధ్యం ప్రగాఢ మనోవాంఛ ఫలదీప్తి సాధన యోగ్యం సాగనివ్వండి పరివర్తనోద్యమం అన్నలారా ! అశ్లీలం ఎక్కడ ప్రకృతిలో అమృతధారలు (స్రవించే త్రిపుర సుందరి షోడశ కళలే యివి - ఆవాహనంచేయండీ - క్రాత్త తరంపై కొత్తతరం - క్రాంగొత్త తరాలు రానివ్వండి అందాన్ని తిరస్మరించకండి సౌందర్య లహరులు సాగనివ్వండి 21 కొత్తవూలు

శదమలుత నీ ఒడిలోనే తలదాచుకున్నాను నా హృదయ తంట్రుల్ని నీ మురళీ నాదానికే సరిచేసి వుంచాను నాకింకా ఏం కావాలి మణులు తింటానా మాణిక్యాలు ధరిస్తానా వాహనాలంటావా - నీ సేవకే వ్యాపారాలు నీ సాగర తీరానికే నేనొక నీటి బొట్టునై నదిలో కొట్టుకొస్తున్నా వస్తూనే తీరాల్ని పరికిస్తున్నా చూడూ అంచులు తాకితే నేలలో యింకిపోతాను ఎన్నో బిందువులు పాపం అలా పాతాళానికి కంకితమైపోతున్నాయి వాటి కెప్పుడో విముక్తి ? మరెన్నో పుణ్య బిందువులు అనంత సాగరాన్ని చేరుకుంటాయి అంతకు మించిన అదృష్టం నన్ను ఆకాశానికెత్తితే 22 తొత్తవూలు

అక్కడే మేఘ మాలికలో కూడి సమయం చూసి వర్షిస్తా ఒక విత్తు మొలకెత్తగా ఒక మొక్క రెమ్మలు వేయగా

ఒక పువ్వు పుప్పించగా

ఆ పువ్వులోనే నిండి

నీ దవ్వుల కొచ్చి వాలుతా

అందుకే

ఒక నవ్వుల వసంత సీమ

నీకోసమే నిర్మిస్తున్నా

తోటెడు పువ్వులతో సీతాకోక చిలుకలతో

నిశ్శబ్ద ప్రాకారాల మధ్య

చక్కని శాంతి గీతం పొదుగుతున్నా

23 కొత్తఫపూలు

యతో పు టా న 1 జో [లీ ననన సప ననన మ ననన తననననా ననన ననన ననన [న న! నన్న న న ననా మ సనన నను, , న లే న. న 1. ప టు నన యు నమన న్‌ స సనన నను ననన హ్‌ న సై నన సస, . స్‌ న్‌ మ న స టన న్‌ ప ననన న్న య టం. ౪ మ నం సను న ను గ వన్న నన నను ననన ౫ న న స. న ననన ను మమ ననన సను ప్న ను న న న న మనసు ననన ననన ననన మ వ వ న మ న నాల జనా ప మ నననన మ న చమ మ! స్‌ వ నన నం న శన స ననన ల్‌ ॥ బు బటి? డె కానాల “లే టమ ఫ్‌ | లం న ణం న [నో టర యాన వ. కన , లట న క. ప. న శ లాం నా రడ గట న. గన్న ని అట్ట తప ళ్‌ యు పు నం ల ఆం మ. వచ్చే చప్తుప క్ష. భ్‌ యు ఛీ న న వ న యా తస నిం 1 టు. న మా రాలా . ఘం నలి ను. మ ం కన త. నవమం... ః సిటు... గ సంక సు నల. ల న ఇమ సన అలలను కానా

• ిమమనన్‌ రాస సా! లే జ రా

ఈ న ల ఆత శ స్‌ ఇ షు | టన ఈ.

తొలి వురుడు టెచ్చటి యుగాల నెత్తుటి గోధూళు లింకిపోయాయి నేలతల్లి కుత్తుకలో వడగళ్ళ ప్రాపీణ వర్షాలు వారాశులై సుడులై ఆవిరయ్యాయి రగిలిన గుండెల నిప్పులు క్షేత్రంలో - వడి ఘఫోటక ప్రచండ సూర్య రధం కడలిని కలచిన ఉరిమిన మేఘ గర్జనలు పిడిగుద్దులై అమ్మ శిరస్సునే మర్దించాయి గతి తప్పిన బడబాగ్నులతో శ్రుతి కలిసిన భుగభుగ మను అగ్ని శిలలతో తల పగిలిన భూమాతయె విలపించగ కన్నీళ్ళైన లావా - ఉపశమించి గమించి పరవశించి మనసు పడ్డ మట్టికి తోడైన జలం జనియించే జీవమునకు పోసింది తొల్లి తొలి పురుడు ఎన్ని నొప్పు లెంత బాధ సహించెనో తల్లి తన గర్భచ్యుతి కాకుండా - తదుపరి మొదలై మొలిచిన మొక్కలు పదులై సహస్ర పాదులై చిగురించాయి పుప్పించాయి ఫలించాయి ప్రకృతి పులకించింది ప్రపంచం పరిథ విల్లింది బడీ కొత్తవూలు,

చైతన్యం పురులు విప్పి మయూరమై నర్తించింది అశేష విశేష మూర్తులతో విహాయసం హసించింది యుగయుగాల ప్రగతి క్రమంలో భూదేవిదె ముఖ్య పొత్రనా ఎడారిలో లొట్టె పిట్టలా రోదసిలో ఒంటరి యానమా !

భువనాలతో ఘూర్దిల్లిన

విశ్వ వీధు లేమయ్యాయి

పోతే పోనీ

అనంత మది 'కాలంి, “దేశం”

వస్తేరానీ ఎప్పటికైనా, ఎటునుంచైనా

ఒక శుభ సందేశం

నా పుడమిని వికసించిన మానస పుష్పం

నభమై వినిపించెను పరిణామ స్వనం

అది వెలిగించేనా వేయి రేకులను

అయితే భూ జననికి జయం జయం

జయతే నా అమ్మకు జే జేలు!

2వ తొత్తవూలు

ఏమిటో యిటీవల యీ మధ్య కాలం బరువెక్కిన నాకలం బాధగా కాళ్ళీడ్చినట్టు కాగితంపైన సంశయాగ్రస్త పదాల్ని పేర్చుకుంటూ లేని అర్జాల కోసం వెదుక్కుంటూ - ఈ జీవితాన్ని నటిస్తూ నన్ను నే నెంతగా పోగొట్టుకున్నానో - భార్యను మోహించటం పిల్లల్ని కనటం చెలికాళ్ళతో అర్ధం లేని అచ్చికాల కబుర్లు లేదా వట్టి ఖాళీ మనస్సుతో అలా పచ్చికపై కూర్చుని ఊరికే గడిపేయటం ఇప్పుడు నాకే ఆశ్చర్యం వేస్తుంది నన్ను ఆసాంతం దహించివేసిన అగ్ని ఏమైపోయింది ? 26 తొత్త్రవూలు!

అందీ అందక అంచుల పైన నటించే అందాల అంతరంగపు శబ్దాలెక్కడ నిరంతర తపనతో వీధులలో చంక్రమణం చేసిననా, లోలోపలి డేమదాసుడేడి హాసిస్తూనే కర్కశంగా నన్ను త్రోసి రాజన్న ఆ లవలీ మృదు కరాంగుళులేవీ నాలో ప్రత్యణువున అణుశక్తిని డ్రేరేచిన ఉత్తేజ తేజ మెలా చల్లారింది ఇటీవల ఈ మధ్య శ్రీనివాన రాయప్రోలు ఆంగ్రకవితకు - అద్ధంపదుతూ నవంబరు 1983 = ఆంధ్రజ్యోతి దినవ(త్రిక 27 తొత్తవూలు

వైతా౪క రహాన్తం నేను మనిషిని నేనెవరిని * అని వెర్రి (ప్రశ్న వేసుకునే అనాది మధ్యలయుద్ని కాదు చూస్తూండండి వాడీరోజు నా చేతిలో గోవిందా - రాయీ రప్పతో కలిసి చెట్టూ పుట్టతో పెనవేసుకుని ఈ నేల మీదికి నెట్టుకొచ్చిన మనిషిని ఆకలి దప్పులు నా (క్రియా శక్తులు చావు పుట్టుకలు నా అస్తిత్వ నిర్వచనాలు అదే... వచ్చినప్పటి నుంచీ ఏదో పోగొట్టుకొన్నవాడిలా హమేశా వెదుకుతూనే వున్నాను వెదుకుతూన్నది దొరక్మపోయినా ఎదుగుతున్నాను పైపైకి ఎదుగుతూనే వెదుకుతున్నాను ఆకాశపు కొన అందీ అందకుండా ఉంది ఎందుకో నా గగన రధం చక్రాలు గురుత్వాకర్షణకు గురియై తమోబిలం వద్ద ఆగిపోయాయి కాంతి కిరణం చేయి పుచ్చుకొని తారా మండలాల పరిధుల్ని కొలుస్తూనే వున్నాను 08 తొత్తఫూలు'

జలాభిషేకాలతో కాలం గుడిలో మృత్యువును సంప్రదిస్తున్నా పృథ్వి రజస్సులో పుట్టి పెరిగిన నేను బ్రతుక్కి పట్టం కడుతున్నా ఎంత చేసినా అంతుచిక్కడం లేదు తుదీ మొదలూ తెలియక పోయినా కాలాన్ని ఖండించి ముక్కలు లెక్క కడుతున్నా యుగాదుల ఉగాదుల వడాదుల అగాధాల చిక్కుదారులక్కడి కక్కడే తిరుగుతున్నాయి ఎటు వెళ్ళినా గమ్యం దొరకడం లేదు కాలం కొస ఏ వేపూ అందటం లేదు - ఆ మధ్య కాలంలో సుస్థిర శాంతి కోసం సుత్తిక్‌ ద్వేషం పూశాను కత్తిని కోధాగ్నిలో ముంచాను మత మాతంగాన్ని వత్తెక్కించి స్వైర విహారం చేయించాను జగం మెచ్చిన జంట మేడల్ని రూమ్మని నిట్ట నిలువునా నేలకూల్చాను వాడల్ని వీధుల్ని ముక్కలు చేశాను గోడల్నీ విగ్రహాల్ని బద్దలు గొట్టాను వాడి మనసు తీసి పక్కన పెట్టి మనిషిని మాంస ఖండాలుగా కోశాను అయినా అన్వేషణ ఫలించలేదు 209 తొత్తవ్రణలు

ఆనందం పసిపాప చిరునవ్వు లొలకలేదు అతి సున్నిత (ప్రేమకవాటం తెరుచుకోలేదు “ప్రేమ” కరుణాంతరంగ పతాకమైనప్పుడే అది నిత్యం కరుణను ప్రసవిస్తుంది మానవతాదేవత ఎదనధిష్టించినప్పుడే నీవూ నేనూ అన్న భావాలకు తావుండదు పంపకాల సమస్యలుండవు తోటి వాడి దైన్యం నీదే అయి మానస హిమ శిఖరం (ద్రవిస్తుంది ఉన్నదంతా ఆనందమే 'ఐ ప్రసన్నంగా సాక్షాత్మరిస్తుంది అందుకే ఒకనాటి సెలయేటి చిలిపి గంతుల్లో కన్నానొక వింత సోయగం అలనాటి మావికొమ్మల నడుమ విన్నానొక పంచమ స్వర విప్లవ చరణం అవునది హిమాలయ వైతాళిక రహస్యం అంతే ఆలోచనల్ని అరికడితే రాగద్వేషాల రంగుల మరకల్ని తుడిచేస్తే స్వచ్చంగా స్వేచ్చగా అద్దంలో ప్రతిబింబం! అదిగో నచభూత సంగః అదే నేను 30 తొత్తవూలు

య

కొండ కొన నుండి కార్గిల్‌ బండరాయిని దార్లించిన మూర్ధేశుడు దొరవలెనే హసిస్తున్నాడు

ఆతని మాటలలాగే

చేతలకూ సరిహద్దు రేఖలు తెలియవు

అలా దొర్లి వచ్చే బండరాయిని

హద్దు మారిన చీకటి వేగాన్ని

ఏ వంద మంది మేధావులు

చేతులడ్డి ఆపగలరు

ఏ వెయ్యి మంది సింహ బలులు

పగ్గం వేసి లాగగలరు

కానీ తమ్ముడూ!

నీ వాక్కడవే . . ఒక్కడివే

ధైర్య పరాక్రమాల కాంతులతో మాతృమూర్తి ఉగ్గుపాలతో రంగరించి పోసిన దేశభక్తితో నీ నెత్తుటి బొట్ల తూటాలతో తుత్తునియలుగా చిన్నాభిన్నం చేయగలవు గుండె లెదురొడ్డి నిలిచి

బండను ధూళి కణంలా ఎగురగొట్టగలవు మాతృభూమి కేఖను తాకిన

ఏ ముష్మరుడూ నిన్నాపలేడు

నిన్ను ఒడి చేర్చుకున్న వీర స్వర్గానికి

ఏ పవిత్ర ప్రస్థానమూ దీటుకాదు

ఏ పరమ పదమూ సాటిరాదు !

క కొత్ర్రమ్రాలు

కఠ బతుకు: ఏదో బతికేస్తున్నాం రోజులు గడిపేస్తున్నాం ఏముంది ఈ దేహాన్ని ఆవరించిన ఇంద్రియాల కధ తప్ప - ఇది నిజంకాగా ఇతః పూర్వమే ఎవరాడిన మాటలో పునశ్చరణిస్తున్నాం ఎవరో చేసిన ఎంగిలి చేతలే మళ్ళీ మళ్ళీ చేస్తున్నాం ప్రాప్త కాలజ్జలే జీవితమై కూర్చుంది చేతికి చిక్కిన క్షణమే (బ్రతుకైపోయింది అయితే ఎప్పుడో అప్పుడు చెయి జారిన మణిక్యంలా ఒక గుర్తు తెలియని నిమిషం ఎదలోతుల్ని కుదుపుతూ, హిమగిరి శిఖర వీచికల్నీ ఉత్తుంగ భావ తరంగాల్నీ ఉజ్జుల జ్వలత్తటిల్లతలా దోచుకొస్తుంది అదే మరిన్ని వేల ఘడియలకు ఊపిరిపోస్తుంది 32 కొత్తవూలు

॥ య. , | |. న [7 నో సం టో న న ౫.

న. సం నా! న్నే తో న్‌ న సో [మ లు. టీ . ॥ వ సా

స తపి న క. హా క

| లై స్త యర ల మ. నం భాం త న ర రాం 3 ముం 000 పాండా న.

శీ. మ. ్‌ న్‌ు గ్‌ నా యామ చె ఒంట్లో నో (ల ః గ ॥ మ. న న మ స

వుడమికి తిరిగిరండి ఆతణువుకాని అణువులో బందీనై అంతంలేని రోదసిలో విహరిస్తున్నా అయినా యీ ఆకాశం నాకు చాలటం లేదు వ్యక్తమైనదేదీ ఉన్నట్టే తోచటం లేదు నా ఉనికిని శంకించే బుద్ధికి నేను కనిపిస్తానా వినిపిస్తానా ఆకాశం వదిలి వాయువు నాశ్రయిద్దామా గాలికి వేళ్ళిక్కడ గురుత్వాకర్షణలో కాక విశ్వప్రేమకు ఆకర్షణ వేదం అది తేజోమయమై భాసిస్తున్నది దాని జీవజలం అమృత ్రోతస్వినియె పృథ్విని పరవశంలో ముంచెత్తుతున్నది కాలం పాశంలో చిక్కుకున్న నేను గడ్జిపరకనై మొలకెత్తాను యుగాల పరిణామంలో సృష్టి చిటారు కొమ్మపై పూవునై భాసించాను అరవింద దళాల దయా వికసనకు మనస్సుతో జోహారులర్పించాను కాలం నన్ను జో కొడుతుందా ? ఏ3 కొత్తఫూలు

దేశం బంధిస్తుందా? లేదు లేదు నేను స్వతండ్రుడ్ని స్వ స్వరూపంలో సంపూర్ణ స్వేచ్చా రవిని ఈ నీరవ నిశ్శబ్ద నిశీధిపై వెలుగులు చిమ్మటం నా ఆశయం 'స్నేహితులారా రండి దైతన్యపు చేతుల్లో జ్యోతులు ధరించి నాతో సైనికుల్లా రండి - (పేమ సైనికుల్లా విహరించండి పుడమికి చక్కగా తిరిగిరండి భూమి (ప్రేమ రధమై పులకించి పోయి పూలనెత్తజుల నెత్తి స్వాగతిస్తుంది రండి స్నేహితులారా రండి ! ప్రత తొత్తఫూలు

జాగ్పత్తి క! అను గౌ దేశం నిదురలేవనీ . తండ్రీ నీ చ మా ఆదేశం నా జాతిని వెన్ను తట్టనీ . తన రాం సలా జ నే జంకు లేని గుండెలు శిర [స | మింకా పైకెత్తుదోట నన సం గ ట్‌ నిత్య శుభోదర్శముగా సవ్యపధ శ్రీలు వెలుగ న (శ్ర ("నాదేశం నిదురలేవనీ ల టి. ఎచ్చోటను యీ ధరిత్రి మ స ఇరుకు మనసు గోడలతో మ న ము స వ్రక్కలుగా బ ము. అక్కడికే ... అక్కడికే అవి(శశ్రామకృషి ప్రభలు అందుకొనన్‌ పూర్ణత్వము నా దేశం నిదుర లేవనీ నిర్జీ వాచారమ్ముల నిర్ణుణ మగు ఎడారిలో చైతన్య '్రోతస్విని చేతమింకి పోనిచోట విసృతవకా భావమ్ముల మదినీచే ముందుడుగిడు నెక్కడికో అక్కడికే - నా దేశం నిదురలేవనీ ఆ స్వేచ్చా స్వర్ణములకు నీ అమణిలలో నడువనీ నా దేశం నిదుర లేవనీ తండ్రీ నీ ఆ దేశం నా జాతిని వెన్ను తట్టనీ. రవీం( కవిననునరించి గేయ రూంలో 4869 - రచన 11706 ౧8 ౧౫/౧౮ 8 ౫౪౧౧ ౦౪౮౧4047 వల్‌ తొత్తపూలు

ద విక్షిక్‌ ఈ క్షణం ఇక్కడ ఆగిన మనం ఉసిరిచెట్ల నీడల్లో ఊసులాడుకుంటూ గుబురు పొదల పచ్చదనం నీడలో ఆడిన ఎకసక్కాల దొంగాటల్లో కొమ్మలూగి కోతీకొమ్మచ్చులాడి ఒకరికొకరం తారసపడి కలుసుకాని (ప్రేమాభిమానాలు పంచుకొన్న క్షణం అలా ఎంత మురిసిపోయినా ఈ క్షణం క్షణ భంగురమే ఈ అనుభవం అనంత దేశ కాలాల గోళంలో ఒక చాప రేఖ మాత్రమే అన్న ఆలోచన ఒక్కక్షణం పరిహసిస్తే మరుక్షణం మెరిసిందొక భావం ఆ క్షణం విలువ ఇంత అని చెప్పలేమని ఒకరి భావాల్ని ఒకరు మన్నించుకుంటూ మందస్మిత వదనాల హృదయాలతో మానవ సౌహార్దతల్ని పంచుకొని పెంచుకొని - విత్తులు వృక్షాలుగా మనం నాటుకొన్న ఆప్యాయతా అనోకహం ఆకాశాన్ని అంటుతుంది అది పువ్వులూ పళ్ళూ కాస్తుంది - ఆనందం అపారమౌతుంది - ఆ క్షణం చిరకాలం జీవిస్తుంది అది చిరంజీవిగా నిలుస్తుంది 36 తొత్తఫూలు

అ సప ల గ్య వడి ర. " యాం ముం 2. సలి

రూం వన జజ ల్‌ (నం సం 7 జీ

౧ వాన, లట ఖు పు [. జ 1 ల [న గే ౮ క న్‌ా గ గ 1111010010 పె కీ! [!.. హ్‌ జాణ లా. బయట * 4 క ఎ

ష్ష ల హా చై ఉన. త మన్‌ ్గష్లేటో

న కి (న. టి మం!

| (_ ష్టం గా ల టి... ఇ.

1. ( / “ఇ వ శ సం ము ౩... హా గ కసా మ - న (శన. ప. యన. గ. నే గొ లె లీ ట్ర భ్‌ స్తో ట్‌ “టట చ! ళీ ప టా స్టే నాలాల 2 సైనా అధమాతి న అాననాం తనె 2 చా లే స య. 1 ళ్‌ క్ష క! యయా | ళ్ళ టి శ్ర గ వ ర ష్‌ ష్‌! [

మగనికి తగు నారి మగనికి తగు నారి మి వింటికిని బోలె అతని పట్టిలాగు ననుగమించు పతిని వంచునామెయతనికే లోబడు ఒకరులేక ఒకరి కునికి సున్న - జీ5 ౪౧10 ౧6 00౪ ౧60%10గ౧6 5 530 ౪౧10 116 1120 ౧ 0౧౧౬౧ ౧౦౮9౧ 5౧8 06౧69 ౧ గ ౪76 3069 006/5 [ంటం౧ 3506 6/45 ౧గ౫ ౪61 9౧9 10 04/5 ౮౧655 5 640% ౪ 1061 1౧6 0106 ఓ0గ0 ౧6 0౪ అప్పుడు నువ్వొకృదానివి నేనో రెండింతల పొగరు బోతును నాకప్పుడు తెలీలేదు నీ తాబేలు నిబ్బరం స్లో అండ్‌ స్టడీగా నువ్వే వేం చేశావో నాకిప్పుడు కళ్ళక్కడుతున్నది నామాద కుట్ర పన్నావు నన్ను బుట్టలో పెట్టావు ఒకరితర్వాత ఒకర్ని బలగాన్ని పోగేసుకున్నావు నాకప్పుడు ఊపిరాడలేదు వెనకా ముందూ ఆలోచించే ఏ తొత్తవూలు

తీరిక దొారకనీయలేదు యౌవన ్రాదుర్భావ హేల కేరింతలతో కలలతో కేర్‌ కేర్‌ మని సామగానాలతో సందిట్లో ఒకడు చంకలోనొకడు పొత్తిట నొకబుజ్జి పాపాయిగా నాకప్పుడు ఊపిరాడలేదు వెచ్చాలవాడూ పని మనిషీ పాలవాడూ వెచ్చటి చలికాలాలు చల్లని వెన్నెల రేలూ సాగర్‌లో సినిమా ప్రోగ్రాం సాయంత్రం తొందరగా వస్తారు గదూ? వగలూ సెగలూ ఆలూమగల దెప్పుళ్ళూ అలకలూ మూతి విరుపుళ్ళూ అప్పుడప్పుడు కన్నీళ్ళూ, పిల్లల స్మూళ్ళూ కాలేజీలు కార్తీకంలో వన భోజనాలు క్లబ్బులో నాటక ప్రదర్శనలూ ఓహ్‌ . గుక్క తిరగనీయలేదు అంతలోనే చుట్టాలూ పక్కాలూ ఇంటి ముందు పందిళ్ళూ, షామియానాలు మొదలూ నీపై చెయ్యి అరంగేట్రం రెండవ రంగం తెర ఎత్తావు మళ్ళీ యింట్లో కేరింతలు, పాలసీసాలు 38 కొత్తఫూలు

నాటకంలో సీన్లు కొన్ని వన్స్‌మోర్‌ అల్లుని మంచితనం, కోడళ్ళే కూతుక్షైన వైనం మనవళ్ళని నీ పార్టీకి తిప్పుకొని “తాతాగారి పిలకా నూతిలోని గిలకా - లా ఆడించి, ఇంకేముంది ? అయిపోయింది? అంతా రంగస్థల నాటకంలా ఏడాదికో గడియలా గడిపేశావ్‌ అమ్మ వగలాడీ ఎంత మాయపన్నావు ఇంద్రజాలం కనికట్టు నీముందవి తీసికట్టు . నీదిప్పుడు వందేనుగులబలం నేను పదవీ విరమణ చేసి పొగరణిగిన వదరుబోతును, పోనీలే కల కరిగిపోయింది ఉషు కిరణాలతో యిష్పుడే నిజానికి నేల మీదకి దిగినట్టుంది జీవిత వాస్తవాలకు దగ్గరైనట్టుంది చూశావా ? నిన్ను నాకే కట్టబెట్టి బ్రతుకులో సకల రసామృత రోచిస్సులు కురిపించి, యింతటి శాంతీ సంతృప్తీ ప్రసాదించిన - జగత్ర్రభువుకు కృతజ్ఞతగా రా దేవీ ? సమర్పణకు - ఏం కొత్తపూలు

ఆత్త భారతి

౧ తల్లి ఉత్తుంగ శృంగ కిరీట హిమాలయ గిరి ఆమె గభీర సాగరాంచల ఉదధిమేఖల సుందర కన్యాకుమారి మాయమ్మ “సంగతోత్తుంగ పింగళ జూటాగ్రము వెడలి వచ్చిన పావన వియద్ధాంగలహరి

నా తండ్రి తూర్పుదేవి ప్రసవించిన కరుణారుణాచల రమణోజ్ఞ్వల భాసరవి

నా గురువు పరతత్త్వ సుధీ మహాబల

వాయు సూన ధర్మయోద్ధ మారుతి

మాతాత ఓంకార నాద (ప్రసూన మహత్‌

(బ్రహ్మాండ ధాత విరించి

నా మొదలు రేక 'పెంజీకటి కవ్వల

నెవ్వందే కాకృతి వెలుగు

నతని చైత్త మహాద్భుత ప్రభాకరి

నాభావన త్రిపుర సుందరీ *' నూతన రుళంరుళచ్చరణ నూపుర “లాస్యరవళీ సౌందర్యలహరి

నా జీవిక వర్తమాన గమననేమి

ధర్మం శరణం గచ్చామి

సత్యా హింసల (ప్రేమ తత్త్వమే

నా జీవనం పుగుటి

నా జన్మ జన్మల సబూరి

తమ సోమా జ్యోతిర్గమయకు దారి కాదా మరి ?

విశ్వ మానవ గురు పీర చరమవేది

నా యనంత విద్యా భారతి .

వూర్వకవి నమాన వద జ్యోతికి నీ రాజనాతో -

7996 లో ఆమెరికొను నందర్భించాక మాళ్చభూమిపై పొంగిన (వీమతో - త్వర

0 తొత్తవ్లూలు

అుందని దూరాలను కను ౧౯! విందగు పచ్చిక బయళ్ళుక్రమించి క్ష ఆకాశం దిగి నేల ఎదిగి యే దిగంచల పరితల మందంగా సా. వ హృదయంగమంగా ఉన్న హేల య ఊర్ధ్వ దిశకే తలలెక్కుపెట్టి శ | నిశ్చల తపస్సమాధిలో ఉన్న పర్వతాల కీవల - . ణా. ఆప్యాయంగా గొర్రెలు తోకలు మెదుపుకుంటూ మేస్తూన్న వేల - మెదళ్ళు లేని కాపరుల ఎదల కేదో అవ్యక్తానందాను భూతి కలిగింది ప్రత్యేకం భూత దయ కానిది అనంత తత్త్వాను భూతి కాంతి అది నూజుతంతులు మహతీ సూన స్రవంతి అన్నార్తి మనిషి అల్పత్వ మకించతను చూపు దృశ్య పంక్తి - అంతటి అనంత తత్త్వం ఎదుట అవిశ్రాంత రాగోద్భవ విశ్వసృష్టి వాకిట పశువుకూ మనీషికీ అసలంతగా భేద మగుపడని సురుచిర శాంత సుషప్తిలో కించిత్‌ జ్ఞానావాహస్థితిలో గొరైల సోదరులై పశువుల నేస్తాలై కాస్తున్నారు కాలాన్ని వారు - టే తొత్తవూల.

వేరోకచో విద్వాంసుడు, ప్రజ్ఞానిధి మేధావి విధాత కర్షృత్వం చూసి, ఓసీ ఇంతేనా అనుకున్నవాదు హృదయం వదిలిన కోవిదుడు మర బొమ్మను చెక్కి మనిషనుకొని నిక్కి ప్రతిసృష్టి చేశాననుకుని లూసిఫర్‌లా విశ్వానిక మత్రుడై ('్రష్టకెదురు తిరిగి, సమరం (ప్రకటించాడు పరాభూతి ఘుతంతో, అణగారిన తేజంతో సొతాను లోక కంటకుదై పాతాళంలో తిష్ట వేశాడు, మనిషి గుండెల చీకటి పొరల్లో మంచి పూహల కడ్డంగా తెరల్లో - ఆకాశం వెలిగిందప్పుడు అపూర్వ తేజోరాజిత్చుంజమై అంతట దేదీప్య మానమై ఒక్క చుక్క అవతరించింది దారి చూపుతూ ముందుగ జూడెియా పచ్చిక బయళ్ళ గొల్లల ముందు అదరి మనసుల్లో ఆనందం పొంగెనందు, నందునింట రేపల్లెలో దేవకీ సుతునిలా అప్పుడు బెత్లైెహెమ్‌ పశువుల కొట్టంలో అమ్మ “మేరీ కన్య ప్రక్కలో అవతరించెను శిశువు క్రిస్టమస్‌ పర్వదినాన ఏసుక్రీస్తు శిష్ట పరి రక్షణకు శ్రీకారమస్తు . తై కొత్త్రఫూలు

అనూర్జ్థం వశ్చ అపసోపాలు పడుతున్నాను అందంగా కొవ్వెక్కిన కాడిలాక్‌లో అసూయగా వుంది నిన్ను చూస్తే అలా కండలు తిరిగి ఎండలో బండ మరల కింద - సుభానికి చరమావధి సుతరామూ కనబడదేం ? మేధస్సుకు హద్దులున్నట్టు స్టుపిడిటీకి లేవే పరిధులు ఎయిర్‌ కండిషన్స్‌ గదిలోనే ఎండ ప్రతాపమెక్కువగా వుందయ్యా ఆరుబయట ఉష్ణోగ్రత చెల్లాచెదరై వెలతెలా పోతుంది చూడు మనిష్‌ యొక్క బలం దాక్కోనడంలో లేదు నిలబడి ఎదుర్నోవడంలోనే ఉంది పోరాటమే మనిషికి ఊపిరిపోస్తుంది తై తొత్తపూలు

చే ర మట "కా (ప! క్షే ళ న న! ల్లీ చ. న వాటిన నే | | క్త హ్‌. ॥ గ్ర క్‌? న్‌ ల! . స్‌ జు || - శ (న్‌ వ నం ఉప్‌, రే వా న

నుందర గీత ళు కళా సంయుతా సౌందర్య దేవతా కవి శిల్చి స్వరకళా కారసమ్మోహితా - కమనీయ కవిహృదిని హిమగిఠీ శిఖరాలు కరిగిపారిన ర్వురిలా తరగలై తేలేవు వేణు స్వానా స్వనిత వీణ నాదా జనిత గాన మాధుర్యాన ధ్వానమై పలికేవు కల్పనలు దిద్దునూ శిల్పయ్య హస్తాన సౌందర్య మూర్తివై సాక్షాత్మరించేవు . ఓ కళా సంయుతా సౌందర్య దేవతా . బల్కీ కొత్రపూలు

కపోవాద్దురా అయ్య ఎల్లొద్దురా నువ్వు గోదారి వరదల్లోకి మాయదారి కర్రల కోసర మెల్గొద్దురా అయ్యా ఉరుకులూ పరుగుల్తోటి

దూసుకొస్తంది గోదారి

నురగలు కక్కుతుంది తల్లి 1

నిజంవే -పెద్ద పెద్ద కర్రలు

మనిషి మొయ్యలేని దుంగలు, చెట్లు

మరంటే - టేకు దూలాలు

కొట్టుకొస్తాదమ్మ -

ఒక్కిదుంగ దొరికితే సాలు

మూడు నాలుగు నెల్లు

సుట్టుగా ఎల్లిపోతాది

ఏటీ ! సావుకారు సీజన్లో

ఒక్కొక్కి దూలం మిద

వందలు పిందుతాడా?

ఆడి పిండాకూడు పిండుకోనీ

మనకిప్పుడు కూడు దారుకుతాది

అదే శాన - కానీ

నా అయ్యా - నా బంగారు కొండా

దాని ఆశల సుడి గుండంలో

నరుడు సిక్కుకు పోయి

త్‌ తొత్తవూలు

సొరగాని కెలిపోయిన నీయన్న కన్నగ్గాద్ని తనుసుకుంటే కడుపు తరుక్కుపోద్దిరా ఆడి ఉసురోసుకోని దానికి రెండు పదులు నిండలేదు బతుకు బండలు సేసుకుంది దానికో నలుసు కదరా వోద్దు నాయినా వొద్దు నువ్వెల్లొద్దు - ఆయింత పొట్టకోసరం నీ వరాల పొట్ట కింద కర్ర తెప్ప ఎట్టుకోని యిసూరుగ గోదాట్లోకి ఎరెనక సేప పిల్ల నాగ బిరబిరా పరుగు పరుగు నెల్తుంటే నా కడుపు సుడులు తిరుగుద్దిరా ఆకొట్టుకొచ్చీ కొమ్మల్లో తాసు పాములుంటాయిట ఆ యెంక యీ యొంక పారాడీ ఎల్లువనీల్ల చెలగాటాల్లో సుడిగుందాలట నాయినా - ఇంకా ఇంకా యీ మనుసుల్తోటి బతుకుల్లో జ్‌ తోత్తఫూలు

ఉన్నన్ని సిక్కులూ పేచీలు - ఏటీ ? “ నువ్వు బతుకు నోకి దూకనేదా నేను గోదాట్లో దిగి తేనే ఎవంటావా వొద్దురా అయ్యా వొద్దు గోదాటికీ బతుక్కీ సాపత్తెంవే గాని సిక్కు లెక్కడా వున్నాయి గాని కాని.. వొద్దు నాయినా వొద్దు నిన్నాప్పించటం నాకు తెల్టు నా నొప్పి కానుకో అంతే తనుసుకుంటేనే గుండె సెరువైపోద్ది కళ్ళు వరదలైపోతాయి ఒద్దు నాయినా ఒద్దు బతికుండి బలుసాకే తినరా నాకళ్ళ ముందు తిరుగాడు నాయినా నాకదే సంతోసం నేను సచ్చినా నువ్వు మాత్రం వుండాల గోదారి గట్లు కోస్తే కొయ్యినీ కానయ్యా ... నువ్వు నా కడుపు కోతెట్టకు ఒద్దు నాయినా ఒద్దు ల తొత్రపూలు

మశివంటే మనిషంటే రక్తమా మనిషి మాంసపుంజమా మనిషి రంగు చర్మమా మనిషి దేశపతాకమా ? మహిని ప్రేమ పెంచువాడు మనసునధిగమించువాడు మనిషంటే చైతన్యం మనిషి ఆత్మ విశ్వాసం మనిషంటే హృదయ సుమం మనిషి ప్రమ పరాగం మనిషి మనిషి కలిసి జగం జగమంతా చైతన్యం పరిణమించి ప్రవహించే తరుగిరులకు నరశిఖరం - ఎదలోతుల నుదయించే పదమూనిన దయకాదా తోటివాని దైన్యమునకు దుఃఖాశువు రాల్బగలుగు అగణిత తారల సితార జగద్రమణి హృదయనాద మతదే వినగలడు మనిషి (బ్రతుకున వినిపించగలడు - మత మొక్కటె - మానవత్వ మతడి సత్య పధముగ సుఖ ముత్తమమై యలరు వాడు తానే అనందమగుచు - తన్నెజిగిన మహోన్నతుడు - త్రి కొత్తవూలు

సీవు పెట్టిన దీపమే - ఇది నీవు పెట్టిన దీపమే మానవతయే దైవమని - మన శాంతి మార్గమె ముక్తి పధమని గౌతముడు వెలిగించి పెట్టిన జ్డాన హారతి ధూపమున - ఇది నీవు పెట్టిన దీపమే నవ్య దేవాలయము నాగా ర్టున మహాసాగరమ్మిదిరా కరువు బరువుల తోడక్రుంగిన నరులకాశా వెల్గులీియగ విశ్వ శాంతికి నీవు పెట్టిన సస్యకాంతుల దీపికా నీవు పెట్టిన దీపమే ముందు తరముల చీకటుల - స మూల ముగ ఛేదించగా నేటి దేశ ప్రజల త్యాగము నాటితివి ఒక జ్యోతిగా నీవు పెట్టిన దీపముల సా టేవి నెహ్రూ మహాత్మా ! వ్‌స్టటే థటధాని అననొర్‌లాల్‌ న్యవూ 1956 నం, లో నాగార్జున సొగర్‌కు ఈళంకున్తావన గూ (పాతెర్టుల నిర్మాణాన్ని గురించి ఖళిలిలిజీదీ ఊలిలీలీజులిర్‌ లితీ జుదీదీలిదీంళిగి గా వర్థించినవ్చుడు - ఒక సాధారణమాలీ ఇది నువ్వు పెట్టిన దీవం అని నెవ్రూ గొరితో నంభాన్నించిన నందర్భంలో ధ్రాసీనది - వం తొత్తవూలు

ను. ౯ ప తన ప! గ గుం నా. న? న నను తానా క రా బై న్‌్‌ వ జ్ద హాస్‌ శే! న. న! గ ౮ తలో గ్‌ 1 భన టు సా. లా మ మ స్‌ ఈ న యాళ్ళ జ్‌! రన... న. నాం నను స (గా. టం ఇ లా ల్‌ ల న్న ్టి య | బల న న్‌ ం. మ న వ స నే ల్‌ | - క్ష వ్‌ క్ష = వగా

• వస

/ నన కో ళు స్‌ో హా, ర వో 1. శ ఓ శా రై నే వ్‌ లక్‌ వ | ప ట్స క్త సట . టం ర వు టా. ప న క ౧. ల జం కా మ యి. సా మ ఆల... ర యూ. | లే దినం కాట మం. 1. ప గామి వ సమ్‌ వ. ఎ యైరి, |. న్‌ టట... ॥ శ? న్‌ సం జ న మట్‌, ల వే తక న గట్‌, మం మ ॥ | క్‌ స క పవనాల రా (వం. ఖీ ౯ | | ౪ ల వం. స్త న డు న కై అరా ర టరుంటిల క్ట క్త

ఉన్స్హావు . 'ఉఉన్నావయ్యా ఉన్నావు ఉన్నావు . నీ వున్నావు ఉన్నది అంతా నీవే ఐ ఉన్నావు ఉన్నది సత్యం ఉన్నావన్నది సత్యం నీవే సత్యం. సత్యం నీవై ఉన్నావు ఆకాశమణుల ధగద్ధగలలో అక్షోహిణీల గెలాక్సీలలో లక్షల కోట్ల నక్షత్ర కాంతిలో ఎక్కడ చూచిన అణువు అణువులో ఒక్కడివే నీ వున్నావు నింగిని తాకిన హిమాలయంలో నేల మాళిగల నీటి గుంటలో పవిత్రమైనది ప్రార్ధనా స్థలిలో పాప పంకిలము పతిత కొంపలో ఉన్నావు సీ వున్నావు సుందర నందన సౌొధాంతఈపుర హంసతూలికా తల్ప విభవమున కడగొట్టు దీనజన జీవితముల - దు ర్దంధ పూరమగు పశుల కొట్టమున అహోరాత్రములు పరిశ్రమించే వ్యధార్తుల జరరాగ్ని వొడిలో 50 తొత్తవూలు

అడిగినంతనే కన్నులు వాలిచిన ఆటవికుని ఎద మూడ భక్తిలో ఉన్నావయ్యా వున్నావు చనుబాలిచ్చిన తన ఒడిలో తనయుని దేహం నెత్తురోడితే విజయ భారతికి యిస్తే ప్రాణాలే వీరమాత కన్నీటి ధారలో ఉన్నానయ్యా ఉన్నావు మనుషులెరిగినా ఎరుగక ఉన్నా నీకేమిలోటు నీ వుందువయా తెలిసిన నరునకు - 'తెలియని* ఆనందం ! తెలియక దొరకదు తెలిసిన ఆనందం ! జ్‌ అ. సా పొ షి స్‌ షో మ లి ప్రాదరాబార్‌ వ్‌ తొత్తవూలు

నీ కాని దేమున్నది కాననిదీ ఏది లేదు ప్రతియణువున ఇఉనికినీవు పతిక్షణము కదలికవూ నీ కొరజై వెదికి వెదికి నిరీక్షించుటా ? నా పని అన్నిచోట్ల ఉన్న నిన్ను ఎన్ని చోటులని వెదకను ? వే కన్నుల చూచునీవు నా కన్నుల నిలువ లేమి నేనెవ్వరి నన్న ప్రశ్న నీవె జవాబు దారివి రాతి పగలు వెంటబడుదు రాబట్టెద నా జవాబు నీకూ ఒక ప్రశ్న ఉంది నాకు తెలుసునది కోహం నీ ప్రశ్నకు సమాధాన ముగ నన్నిటు పంపినావు నాలో నీవుండి జవా బందుకొనుట నీ బాధ్యత నీ బాధ్యత నెరవేర్చుట కేనా జీవన తపన నా అన్వేషణ ఫలమే నీ ప్రశ్నలు నివేదన 5్‌2ై తొత్తవూలు

నీవున్నప్పుడు నేను లేను నేనునన్నానను కుంటే నీవుండవు నా మబ్బు తెరలు నా సూర్యుడ్ని క్రమ్మి నా వెలుగులు నాకే గోచరం కావు నా యుగాల వెదుకులాట వేట నాలో ఉన్న దాని కేనా ? నన్ను నేను కలుసుకునే దెలా అదిగో . నవ్వుతున్నావు నీకు తెలుసు కానీ చెప్పవు ఇదిగో చెబుతున్నా తెలిసీ చెప్పకపోయావో ఆ పాపం నీదేనని మా కవి చెప్పనే చెప్పాడు ఆ సంగతి తెలుసుగదా ఇప్పటికే నేను పడ్డ నరకం చాలు చెప్పు తండ్రీ త్వరగా వచ్చి చెప్పు నా కన్నూ ముక్కు చెవుల సాక్షిగా నాకు నేను ఎక్కడా కనబడటం లేదు ఇంకా నిన్నెక్క్మడ వెదికేది నేనున్న సందర్భంలో నీవుండనంటావు వ్‌వై తొత్తవూలు

నన్ను నేను వదులుకొంటే గాని నీవు దొరకవు నేనే నిండిపోతే గుండెలో నీకు చోటేదీ ఎందుకు నన్నిలా భుల్‌ భులాయా ఆడి ఏడిపిస్తావ్‌ ముందుగా - ఎక్కడా ఎప్పుడు అన్న భావాలు సమాధి చేస్తావే స్థల కాలాలకూ మనకూ బంధాలు లేవుగదా అన్నీ తెలుసునని అహంకరిస్తుంది నా మనసు నాకు తెలుసు అది నీడే గాని అసలు కాదని ఇంతకీ చెప్పొచ్చేదేమిటంటే నీవూ నేనూ రెండు కాదు ఒకటీ రెండూ మూడూ అనంతం అన్నీనూ ఏదీ కాని అంకెలకందని కొలతలు లేని గుణాలంటని కేవల మొకే ఒక్కటి మనం అదే కైవల్య పదం . వ్‌ల్మే తొత్తఫూలు

ఖన్‌స్టైెన్‌ సిద్ధాంతాలకు అతీత మయింది, మానవుడి మేధ కింత వరకూ అంతు దొరకందీ, మహా విశ్వాంతరాళ కుహనా రహస్య సత్యాలకు భాష్యంబై విలసిల్లింది నీ సిద్ధాంతం విష్ణు జయంత్‌ నర్లీకర్‌ ! వెలిగింది భారత మేధా జ్యోతి విశ్వ వీధిలో మరొక్కరీతి రాయల్‌ సొసైటీ పరిశోధనాలయం (ఫ్రడ్‌ హొయలీ శాస్త్రజ్ఞుని సహచర్యం నీ విజ్ఞానం నిర్విరామ కృషి ఫలితం నీ విజ్ఞానం నిర్విచించావు నవ్య సిద్ధాంతం శాస్త్ర ప్రపంచం ఒక్క నిమేషం చలించింది కలవరపడి, ఆగదు నీ జ్ఞాన రధం, క్రొత్త గురు త్వాకర్షణ సిద్ధాంతంలో సాగుతుంది యూనిఫైడ్‌ ఫీల్డు ధియరీ” సాధించే సంకల్పంతో. వవ్‌ తొత్త్రవూలు

అవును నీవు నాటిందొక అణుమాత్రపు విత్తనమే అయితే, అవుతుంది శాఖలతో వైజ్ఞానిక మహౌతరువు అందిస్తుంది ముందు తరాలకు అపురూప ఫల సమ్ముద్దాయం, కనాన ఆపాదిస్తుంది భారతికి అంతులేని కీర్తీ అభ్యుదయం వదం వత్రికా నంపాదకులకు కృతజ్ఞతలతో వ్‌ తొత్తవ్రూలు

న య -ా గ అంటా లాం ఆ న... లాగా ల శ్‌ ॥ మరో . భా [ 1 శ్వ ల త. అ? ౯ క 4 ్త వానా షై ఆ | | న్య వ వ. య. న గ క... న్న; | షు | వాం శ వ. స! న ర! శ స్తా న న న సై ంన 14 హు [ీ ప్త ల | క న య నం... త టట. ప. క ము న ను . న బ్‌! ఎ లః ల నం డ్‌ న్న యా స హైడ్‌ స ..? న టు వన యు. న టం [క మ చా కా! ల. వను ్న్న న. న స ష్‌

_ ౨. +శసిథనం। వ్‌ నవ ముడడ నిలబడబోయి పడతాడు నిలదొక్కుకుని లేస్తాడు పడతాడు . లేస్తాడు లేచి పడతాడు పడినా లేస్తాడు - అంతలోనే అడుగేయాలని మళ్ళీ పడతాడు మళ్ళీ మళ్ళీ లేస్తాడు లేస్తూ పడుతూ అడుగుతీసి అందంగా అడుగేస్తాడు అడుగో అడుగో అడుగడుగే పరిగెడతాడు నడవలేక పరుగెడతాడు అతడే పసిదనం పండినవాడు అసలు ధనం పొందిన ధీరుడు కల్మషం కడుక్కున్న వాడు నిర్మల మానసం అద్దమై మెరిసేవాడు ఇంకెవ్వడు మన నిరంతర సాధకుడు జీవితం కోరుకొన్న బాలుడు ! వ్‌/ శొత్తఫూలు

శ

లల లాలు లలు లే. వారు స్‌ |

అ టం [భ గ క గ్‌ సా చ క్ష ర్‌ వ న లు [1 | ల్‌ ల్‌ తనం ము షు మం టు ట్‌ క! పతానసాన ॥ ల రం. (4 ్క

| ర? (న్నీ | కా 1 చపా త్‌ ల న న / సు. న. హ్‌ ల వ.

స మ న. న... ! సమ 2కి ల వ. న . గ్‌ చం.

పదను వన ను టన గా మమ టం నన ఆ మార ఓ. భా!

టై స మ.

/ క ర శ ల - ఎన ఎ వా ల యు ఎంటా వుం. వమేయయంల అటులే టయెంయియి టో

చౌవు కావాలనుకున్నావు నాన్నా ఒకనాడు కానీ పరుగెత్తి కూడా పట్టుకోలేకపోయావు బ్రతకాలని కోరుకున్నయీనాడు (బ్రతుక్కూడా పారిపోయింది చూడు లోక వ్యాపార ప్రాంగణాల్లో రాజకీయాల రణరంగంలో కాలంలో మాకోసం నీ వెచ్చించిన నెత్తుటి చుక్కలు ఒక్కొక్కటే మేరువులై దండెత్తి వచ్చి నీ మిద కసి తీర్చుకున్నాయి నేడు కానీ నాన్నా! ఆ నెత్తుటి బొట్టకి వడ్డీ కట్టి మాతో పాటు నాటినీ పెద్ద చేసిందీ నీవే నీ శమ బిందువుల సరస్సులో ముందు ముందు పుష్పించే శతపత్ర సుమాలను కోరిందీ నీవే కానీ దద్దమ్మలం మేము ఏరుకొచ్చినవి దశపత్రాలే ఆశారాక్షసి చేతుల్లో నలిగిన నీ మెత్తని గుండెను గీతాకారుడు నీ గొంతులో కొలువుండీ రక్షించలేదు భారత స్వాతంత్రోద్యమ సమరంలో దేశం కోసం నీ చేసిన త్యాగాలూ 5కి తొత్తపూల్ల

ప్రదర్శించిన థైర్యసాహసాలూ నిన్ను కాపాడలేదు “నీ కోసం నీవు కానినాడు నీ బ్రతుకా పదుగురికీ కాంతివీడు నీ కోరకే బ్రతక దలిస్తే నీవు అయినట్టే ప్రజాదృష్టి కదినీ చావు అని పాడావొకనాడు - గొంతూ గుండెల దేహం బరువు తీరాక గీత పాడారు వారు - అది అదృశ్యతరంగాలపై తేలిన నీ చిలుక పోక గుర్తిస్తూ, ఆఖరి దశలో మాకు నీవు దక్కించిన అనుభవాలోక ఆస్తి నిష్క్రమించిన మాచెల్లెమ్మలిద్దరి ఆత్మ సాక్షిగా నిలిచివున్న అమ్మకూ, అన్నదమ్ములం ముగ్గురికీ నీ ఆశీస్సులు క్రిందికి కురవాలని ఆశంసన ! అవును నీ అస్టికల విత్తులను అన్ని పుణ్య క్షేత్రాలతోపాటు అందరి మా హృదయాల్లో పాదుకొన్నానీవు అమరత్వం మొలకెత్తి మళ్ళీ చిగురిస్తావు - తధాస్తు 509 తొత్తవూలు

క్షణ క్షణానికీ కణం కణంలో గంటల గణ గణల్లో అమ్మే కొలువై వుండగా ఉన్నదంతా తానే ఐ ఉండగా నేనెక్కడ వున్నానని నన్ను గుర్తు పట్టను ? ఎక్కడి కణం లోనో ఎప్పటి క్షణం లోనో ఎట్టి సంఘటనలోనో - నా అస్తిత్వం నా మనసు తలుపు తట్టినప్పుడే నా అహంకారం నన్ను నిలదీసినప్పుడే ఈ జగత్‌ సంసారంలో నాకు రెండోది అనుభవానికొస్తున్నది గుడిలో నువ్వు వేరుగా వున్నావని తోపిస్తున్నది గుడి గంటకు నా ఉనికిని ఉరి తీయిస్తే నీ ఒడిలో ఉన్నట్టే ఉన్నది సమస్త బాధలూ సమర్బణ సంపూర్ణం కాకనే గదా అసలు నేను లేని దెక్కడ 60 తొత్తఫూలు

అంతటా నేనే గదా!

అమ్మ ఒడిలో కరిగిపోయి

నాదంటూ లేకుండా పోయి

ఉన్నది నేనే గదా

అమ్మకూ నాకూ అఖభేదమే తమ్ముడూ

సమర్పణ సంపూర్ణమైన

ఉద్చుద్ధ ఆనందార్జవంలో

వెతలూ లేవు కతలూ లేవు

బ్రతుకిచ్చిన జీవితమూ లేదు

చలనం లేని స్తబ్ధత, నిశ్చయ శబలత !

మరి ఎందుకు నాకీ నిరీహ .

దుఃఖం వెనక సుఖంలో ఉన్న అనుభవం

కల్లోలం వెనక శాంతిలో ఉన్న విజయం

చీకటి వెనక ఉషోదయంలోని ఆనందం

ఇవన్నీ కలిగిన జీవితం

దేవుడిచ్చిన బ్రతుకులోని తియ్యదనం సిద్ధిస్తేనే సాఫల్యతా ?? 61 కొత్తవూలు

“ “బెళ్టూలు టెళ్ళూ . వెళ్ళూ వెళ్ళవయ్యా వెళ్ళూ లోపలికే వెళ్ళూ . లో లోపలికే వెళ్ళూ దశాబ్దాల పాటు - బయట ప్రపంచంలో కొట్టుమిట్టాడాక తెలిసిందిగా ఏముందో యిక్కడ ఒక వెళ్ళూ.. వెళ్ళూ లోపలికే వెళ్ళూ . ఒక్కడనువు సాధించిన ఘన కార్యాలు ఒక్క మాటలో చెప్పగలవా ? పుట్టీ పుట్టగానే పాలిచ్చిన అమ్మ రొమ్ముల్ని కాళ్ళతో పడతన్నావు రెక్కలోచ్చీ రాగానే కన్నవాళ్ళకీ చుట్టూ ఉన్నవాళ్ళకీ ఎగనామం పెట్టి ఎక్కడికో ఎగిరి పోతున్నావు నీతిండికీ విలాసాల విందులకీ కష్టించి పాడిపంటలందించిన రైతుకి పురుగుల మందులు తాగించి బుణం తీర్చుకున్నావ్‌ నీ ఉచ్చ్వాస నిశ్వాసాలకు మూలమైన స్వచ్చమైన గాలి తల్లికి నీ వాహన ధూమంతో ధూళితో విషాన్ని కొలిచి యిచ్చావు 62 తొత్తవూలు

నీ మనుగదకోసం అవతరించిన నీటి దేవతకు ఏం చేశావ్‌ దుర్గంధ పూరితమైన మురుగు పెద్దమ్మను మాదికి తోలి భ్రష్టు పట్టించి అపవిత్రం చేశావ్‌ కల్తీ ఎరువుల్లో పంటలు ఖతం చేశావ్‌ ప్రాణ స్నేహితుల్లాంటి పచ్చని చెట్లను చెప్పా పెట్టకుండా నరికి పోగులు పెట్టావు ఇంకా ఏం మిగిల్చావు నాయనా ? అణు దెయ్యాల భాండాగారం పెంచావు గదా అవి కూడా ప్రయోగించి పుణ్యం కట్టుకుంటావా మనిషినే నేలమోద లేకుండా తుడిచేస్తావా వెళ్ళవయ్యా వెళ్ళూ వెళ్ళూ. లోపలికే వెళ్ళూ బయట ఏముంది నీ బొంద చావు పుట్టుకల సందళ్ళు తప్ప, సంకెళ్ళు తప్ప మధ్యలో అర్ధంపర్థ్ధంలేని ఆయాసం తప్ప ఉన్నదంతా లోపలే వుందిరా వెళ్ళూ వెళ్ళి వెదుక్కో అడుగులో అడుగేసుకుంటూ అట్టడుగు పొరల్లోకి వెళ్ళిపో అసత్యం, నటన, అజ్ఞానం, అంధకారం మరణం అన్నీ అంతరించి అహం నశించి - లోకాల కందని జ్యోతిర్మండలం అదే అయుంటుంది చూసుకో అది “అసలు నీవు అని తెలుసుకో 653 కొత్తవూలు

విట్ట కథలు 1 అవిఘ్నమస్తు ఇవి చిత్ర జగత్తు చిట్టి కధలు -చి త్రించగనిస్తు -

2 బుద్ధికి తో చెడు పుడమిని వినబడు కధలు కధనములు కుదిచివచింతును

౩ _ ఎక్కిన సవారి ఎలుకైననేమి ఏనుగుతల - యీ దేర్చునీప్పితము.

4 సత్తా తెలివీ చాలవురా జడ ముడి జంగమొకడు గుంజాలి పైకి -

5 ఉష్ణం ఉస్టే న శీతలమురా సమరం సమరం శాంతి తెచ్చురా

6 అట్లాంటిక్‌లో ఆర్తనాదములు ఆటంబాంబుల కాకలి ఆకలి

7 మనిషి మెదడు -గో ళములు గమించిను హృదయమె కుంచి చుకు పో సాగెను.

64 కొత్తష్రూల

8 పరపరాగసం పర్మమే బలం బుధ (గ్రహంలో బుధులున్నారుట

$ నెరిసిన తల నలు పెక్క మొదలిడిన తరుణ వయస్సున కదె జనగణమన

10 కాలం నాడల కానీ కి కాడు సర్వజ్జునివలె మాట్లాదు నిపుడు

11 ఆరాచకము సృ ష్టించు స్నేహితుడు ప్రజాస్వామ్యమను పంచనీడనే

12 వాసాలను అె క్కించగలడు కదు పార భోజనము కుడిచినయింటనె

13. మొక్క లేచినది మొగ్గలు మొలిచే ఆందోళనకై ఐక్యం కండోయ్‌

14 చేయగలవాడు చేసిచూపించు చేతగాని మని షే ప్రభోధించు

65 కొత్రఫూలు

15 అందాల మేడ అడుగున పునాది అగుపడుదు పైకి మోయిపనెతనది 26 బడాయి బియ్యి పధా అబ్బాయి పనిలేద? పోయి రోడ్లరగదీయి 17 నిధులైన దొరకు నిలను ఉచితముగ కినా యనుభవము కలగదు తేరగ 18 పైవాడు పడు-య వస్థలను జూడ అడుగు ర్తి నయ మనిపించు హితుడ 19 శత్రువుల నేను సై చగలనండి పాహిరక్షించు 'స్నేహితులనుండి 20 పడిశమునకు పర మౌషధ ముండెన నక్సలైటు క్రియ నాసిక ఖందన 21 ఉఓటేయు ట్రోకని కొజకు కా దోరి అవతలి విపక్షి అపజయము కోరి 66 తొత్తవూలు

22 విమర్శల గోల మితిమోరు వేళ రచ్చబండ పో ర్లాట మేలు భళ

28 తనపై విసరబ డిన రాళ్ళ నేరి గట్టిగ పునాది కట్టును నేర్చరి

24 తొందర చిందర వందర కేనట ఆలస్యమైన అమృతము విషమట

25 ప్రజల తలంపులు పసికట్టి ఎవడు ఆర్భటిని యరచు నతడే నా యకుడు

26 ఫ్యాషన్లు పెరిగి పాతవే తిరిగి సరికొత్త ముసుగు సంధించుకుదిగు

27 మొగముపై చిమ్ము పగతుడే నయము వెనుక మసిపూయు నయహితకుని రోయు

28 ఇచ్చును జలనిధి పుచ్చుకొను నుదధి దాత గ్రహీతయు తానెయగును విధి 6౮7 తొత్రవ్రూలు

29 నలుగురితో మర ణమైన సిద్ధము తోడులేక విం దైన నిషిద్దము 80 ధీరుడెదిరించి పోరుకాడంబదు భీరువు వెనుకల హింసకు తలపడు 81 కత్తులు మనవీ నెత్తురు వానిది టెర్రరిజానిది వెర్రి పోకడిది 32 భావచైతన్య మే విప్ష్రవమగు శాశ్వత శాంతినా సంగు మేలొసగు 33 పడుచువానికను భవము చాలదు ముసలైతే నీ రసము వీదదు ఈ జానెడు బతు కెది సాధింపదు ౩4. చదువెక్కువైన సరసత కొటివడు సరసుడు కానియ తనిలొ కవిలేడు 68కి తొత్తవూలు

ర పపం మన “క టి క్‌ తి మ స స ఎం మం సట స భకస! క న మ ర యు నయ న. . న నో య. న! ప. న మ. న స్త న త స తు శ /: న. న న. క వ గ్‌ న. న నం టు య తై [క్‌ నై న. శై న . న జ ల (|) . శా. న / మ / | న వ న | . జీ న. నం న. శ స . లీ క్‌ + | న. క ఎ వ్‌ మ శ - ప. న / + / క వ్‌్హ్‌క్‌ " కరన ల. మే! య టను. వ. నం స " త నం. వ ౧ నత న ప చ న. న మ న 1.

• వ్‌ నామం చిమ. | ॥ . సనన్‌ " య్‌ ఆ మ క స ల వు గ్య . కే నుడి | ఫైన సా ప పంచం లు... న. లి ప పోలు టా [క న... నం చ ఉక్‌ ;“ నలె కా ల క ర క వ న న్‌ ణ్‌ య న ఎ తనపని . టు లం /. జీ ఎను రా న నా న. ఎ + నక తంట జ నం! యష్‌ ర స" న్‌ న చ స్త్‌ య క్ట న. చ క స నే ఖే _ కా న న మనను అ” ర న ఆ. వ త మ మై స లల న = న న వ ప. హలా కం నహ వం - అ వ నల న ము న చు వ పహ | మూ టలు ల సన న. ల ల్‌ మ మం టై. ర క? (క. ల ల న్నన వ నే స న న మాల. ళం టే సన్‌ రం |! ర్‌ ఇ న న స ల న న సట ల ఛం 7 కటా సం నన = ఈ మ ల వహవటలి్‌. య స న ము. త స శ పా | ప క న న. న. న మ న న మం. న భ్‌ న. న ను న క నో గాం న వ ర. న న వ సి గ్‌! [0 .. న. మ. న మ చ న వ్‌. క్ష నే న్‌ న ను పన్‌ వసే సళ్ళ మ న్‌ న! 20 చ మ 2 గ | స న. వ స్ప మ మ గ్‌ నహ న్‌ ఖై న్‌ న. . య ప వ న్‌ ల త నం న న గే న. సళ ల దాట యం ఫై న. ప ర న...

తందేమూాతరం ళం కార నాదప్రసూన విశ్వమునకు ఏ తల్లి భావ సంభూతయయ్యె శ్రీకరాశంసల కాకరమగుయమ్మ ఏ పృధ్వి భూషయై నిచట వెలిసె నిగమాగమజ్ఞాన నిధుల గర్భము దాల్చి పూర్ణభారతి మాత పూజలందె ఏ త్యాగమయిపల్మ సత్యమహింసా ప్ర బోధము లవనిని మైోగియాడి ఏ పవిత్ర మాతృహృదిగఖీర పరిధి తనయులబడుగు తనమున తల్లడిల్లే వందనీయమా భారతాత్మ సుందరతకు పరవశించెదు పరిపరి ప్రణతులిడుదు . 70 కొత్తవూలు

సీ భరతఖండంబు సంపన్నమైయలరార ధ్యేయమై పోరిన ధీరుదెవరు దేశమే ఊపిరిగా శతాధికవత్స రములు జీవించిన యమరుడెవరు ఖ్యాతి మైవ మన సాంకేతిక నిపుణత దేశ దేశములకు తెలిపినెవరు పల్లె పల్లెను విలసిల్ల పరిశ్రమల్‌ పసిడి నినాదంబు పలికెనెవరు గీ అట్టి మానవతావాది యమల చరితు డెంత యేన్‌ కార్యశూరుడు ఇంజనీరు సిద్ధ భారతరత్న విశ్వేశ్వరయ్య ప్రజల హృదయములనమర్య్య పదవినలరు ! 71 తొత్తవూలు

దానిమ్మ వండు 1... దానిమ్మపండు కధలను ఏ నేలను మొక్కనాటి ఎదిగించావో “దానిమ్మ శిగతరగ నవి జానువులై చవులునించు చదివించునహో లై గుండెలు పిండే కధలవి అండగొనవుగద కరుణరసొమ్భత గుళలికల్‌ పండిన మానవతా విరి దండయె నీదు కలము కలదా ఒక టెందున్‌ త్రి కరుణ రసము పండించిన గురుకవి వాల్మీకియొకడు గోర్కీ టాల్‌స్టాయ్‌ వరుసను జేరి ధరకధా దొరవగుదువు ఓ ప్రసాదు దుర్గా దుత్తా శ్శే బహుమతులు కొత్తకావవి సహజమెనీ రచనలకును సత్యము చెబుదున్‌ బహుకాలము నిలబడుటే విహితము సద్దంధములకు విశ్వజనీనం 772 తొత్రవ్లూలు

ర్‌ అక్షరులయి రమ్మానా న్నా క్షమనాలియు సహోదరాదులు నీ[గ్రం ధాక్షరముల యక్షాహిణి సాక్షిగ నక్షరులయారు సహచరవరులున్‌ 28-02-206న రవీంద్ర భారతిలో త్రీ దుత్తా దుర్గా వ్రసాద్‌ గారి అభినందన నభలో చదివిన అక్షరబంధం 73 కొత్రవూలు

చాక న. ము వ లాలు యె. మ... ల రం (టీ ఛంసోచోన్నుత్షై మట క్‌ న న సట న్‌ వన న లం స ఛు గాఢ ల రూ న పిన స్‌ో న 1! ళన వ వాం కా ల్‌ ళా య (! గ ( న మ కట్‌ .2 1 క ॥ జ్జ (లో గా. న ॥

లూ ంం గట (7 వ న య. టో . గ) న కట! స్త క్‌ ఇలలో జ్ర ష్‌ న. ని నా . . స్ట

గీత గోదావరి సౌగళమే. గోదావరి సాగుతున్న కాలర్వురి పావనమా గౌతమినది ప్రాక్టక్షిణ భాగీరధి సాగరమే గోప్రాణము లొసగి - పురాణ ములందున సుప్రసిద్ధమైనది యీ పుణ్యనది అనిసనాతనం అధునాతనమైనది ఆదినుండి నేటి వరకు కొండ నుండి కడలి వరకు పావనమిో గౌతమ్‌ నది ప్రాక్టక్షిణ భాగీరధి సాగరమే తైంబకము తలమానికమగు పుణ్య స్టలమై యొప్పారెను - భద్రాచల వైకుంరము రామనామ సుమరమణీయా రామము ప్రకృతి కనుల విందు పాపికాందలందు పట్టిసీమ జలతీర్థము జలమధ్యము - పంచారామములు శైవక్షేత్రమ్ములు పాత్రమ్ములు రాజమహేంద్రము, అఖండగోదావరి కంత్యరంగమల్లవియే కోనసీమ ర్యాలీ ముక్షేశ్వరములు సాగరమే 74 కొత్తఫూలు

తపోధారులై కౌశికి వశిష్ట గౌతమి సప్త మహా బుషులు వసించిన ఆ రాజనరేంద్రుడు గడితేరిన ఆది కవీంద్రుడు నన్నయ మహాంధ్ర భా రతము జగద్ధితంబుగ పలికిన కందుకూరి స్త్రీ జనోద్ధరణ, రణమై కాలము దేశములు ఖ్బూగించిన

సాధిష్టము గోదావరి

సాగుతున్న కాలర్సురి సాగరమే ఎంత విశాలము తన ఆరగాణి ఎప్పుడు నెడతెగక పారు వరులవని శివనా పూర్ణ ప్రవర సింధు ఫనామం జీరయు పెనుగంగా ('ప్రాణహితా ఇం ద్రావతి శబరులు ముఖ్య ప్రాణ సఖులు తన వెన్నంటియు రాగా తరగని వైభవమున తాకడలికేగ సాగరమే అదిగో .. అధునాతన గోదావరి అదిగదిగో ఆంధ్ర పుడమి ప్రగతికినది మునుసాగో ఆనకట్ట లైన్నెనా ఉన్నాయి అందులోన పెన్నిధి ధవళేశ్వరము

75 తొత్తవూలు

గౌతముడే యింజనీరు కాటను యై కట్టినదా? దధిక్షీర మానీరము పది లక్షల మాగాణికి ప్రసాదించు భూసారము - మించిన బారేజీలకు రూపకల్పన లవియె అంచనాలలో విశాఖ ఉక్కుకు యీనీరేనట సాగరమే పావన గోదావరి కిల పాపహరణ వరములిఇచ్చు పుష్మరుడే తెంచును - ప్రతి ప న్నెండేళ్ళకు పండుగగా - దేవగురుడు దీవించును తీర్ధప్రజల దేవముని గణములతో అతి సనాతనమ్మధునాతనమైనది ఆదినుండి నేటి వరకు కొండనుండి కడలి వరకు పావనమి గౌతమినది ప్రాక్టక్షిణ భాగీరధి సాగరమే. . గోదావరి సాగుతున్న కాలర్సురి! 76 తొత్తవూలు

నన న చేవ వ్‌. సీ _ ఆచార్య పధమునం దాంగ్లమునగఅపి శిష్యకోటి హృదుల స్టిరుడవైతి మహిళల వృద్ధ సమస్యల దలపోసి వాత్సల్య సింధువై వరలినావు విజ్ఞాన బీజముల్‌ వెదజల్లు నుత్తమ (గ్రంధాలు వ్రాసిన ఖ్యాతి నీది జాతి గర్వించు నుజ్జ్వల పటత్రిక త్రివేణి కాయువిచ్చిన మేటి ఘనుడవీవు గీ ఇంకను మునుసాగవలె నయ్యంకి వేంక టచలపతి రాయతమయభీష్టమునకెఅగి లోక కల్యాణ క్రతువు లాలోడితముగ శతశరత్తుల దనుక మో శక్తి వెలుగ ! నర్‌నీ ఆర్‌ కొలేజి - ఏలూడులో నాకు గపిన గురువు శ్రీ ఆాయ్యంకి చలవతిరావు గారు క అయిన 80వ బయాత్యుత్సవ న నథలో పా గా వద ౮ కొత్రవ్రూలు

ఊఈగింది కోమ. ఊగింది కొమ్మ వీచింది గాలి సాగితేనే గాలి ఊగింది కొమ్మ ఊగితేనే కొమ్మ వీచింది గాలి ఊగింది పెళ్ళి కొడుకే గాలి పిల్ల తల్లీ పుడమి ఆకాశ మట తండ్రి అక్షతలు కురియ కొమ్మ వధువుకు పెళ్ళి కోకిలలు చేయ పిల్ల గాలిని కొమ్మ ('ప్రసవించెనండి బిడ్డ సొగసులు పోయె పిల్ల పెద్దలు రండి ఊగింది పూర్ణ కుంభము తొణికె అలసాగెనంట ఓం కారమై తొల్లి శంఖనాదము చెలగ సర్వం సహా కలిత విశ్వములు కలిగె సొకారుదై తాను సాక్షాత్మరించగా 78 తొత్రవూలు

కలగి తొలగిన సృష్టి లయము తలూయలలూగ తూగుటుయ్యాలలో యోగ నిద్ర భజించు ఊగింది పండు వెన్నెల కాచె పదియారు వేల కిరణాల గోపికల - విరహాల హేల నా అణువు అణువులో నా మనము తనువులో ఊగింది ఊగింది ఉయ్యాల డోల యదు చంద్ర సత్తముని వేణుపద లీల ఊగింది 770 తొత్తవూలు

ఉ౬ ౧9|| గీ వాడలన్‌ మించి ఎన్నియో వత్సరములు ముందుగానడిచి, వినయ మొదవచదివి ఇల ప్రతిష్టతా “గండి కాలేజి నుండి ఇంజనీరు వై - దారి చూపించినావు గ్‌ సత్యమిది మాకు మార్గ దర్శకులు మారె సత్యవోలున వెలసిన సత్యమూర్తి రెడ్డి వంశకీర్తి నిగుడ్చు అేనివి పుడ సత్వగుణుడన్న రఘునాధ స్వామి దలతు . గ్‌ ఇంజనీరింగు విద్యకై నేను కాకి నాడ జేరి మా వద్దనె నభ్యసించి నట్టి విద్య, పొందిన యాశ్రయమ్ము మరువ జాలుదునె? నేటి కింతొట సాధ్యమగునె గీ _ నేటికిని మిరు రాష్ట్రపు నీటివనరు లకయియధ్యయన మొనర్చి వ్రాసి సథత్రిక కలను ప్రచురించి సభల సంకలన మేర్చి ప్రజల హితముకొఅకు పాటు పదెదరయ్య గ్‌ పూర్ణ జీవనవనికి సంఫుల్ల పుష్ప తతులనొసగిన పుణ్యదంపతులు మోరు సతమునాబోంట్ల శిష్యుల నుతులనంది రంజిలరె వంశవృక్షాంకురముల నడుమ శ్రీ ఆర్‌ ఎన్‌.ఎన్‌ గారు నొకు ఇంజనీరింగు విదృగఅవిన గురువర్యులు 80 తొత్తఫూలు

చృనకురత. కొల రుద్రుడికి మూడు నేత్రాలు నిన్న ప్రాచీనతకి ప్రతీక భస్మమై కాలిన బూడిద నేదులో ప్రపంచం స చేతనమై, స్థితియై సజీవమై ప్రతిబింబిస్తుంది రేపు మూడో నేత్రం అది ఎన్నటికీ తెరవబడదు నేటికీ రేపటికీ వారధియైన పీలవ క్షణం! ఎప్పుడూ వర్తమానానికే ఓటు వేస్తుంది వెయ్యి వసంతాలు ఆ అద్వెతలిప్తలో భస్మమైతే మూడో కన్ను తెరుచుకుంటుంది అది ప్రళయ తొండవం చేస్తుంది 81 తొత్తవూలు

అగంచల విభిత్రం

ఏ విచిత్రం కాదు ? లోమది కళ్ళతో చూడు | గడ్డిపూస కధ గ్రంధమౌతుంది తలవెంట్రుకను గూర్చి

తెలియని దెంతో !

ఏది విచిత్రం కాదు

లోమది కళ్ళతో చూడు మండే అణు సాగరం మార్తాండునిలా మరో వాయవ్యానల గుండం ఒకప్పటి భూగోళం మరి మనిషాకడున్నాడని అందులో ఎవదూహించిన పధకం ? జ్వాలా జృంభిత మేఘ మండలంలో నేలిన్నది ఊహకు అందని దశలో పూలూ సెలయేళ్ళు పక్షుల కిలకిలలూ - కనజాలినదెవ్వడు ? అందమైన రంగుల హరివిల్లూ అగ్గిపుల్లా సబ్బుబిళ్ళా పాగమిల్లూ కష్టాలూ, సుఖాలూ, కన్నీళ్ళూ, ఘర్మజలాలూ అహంకృతీ చైతన్యం అన్నీ కాకతాళలీయమేనా ? జడమై ధృడమై ఘనీభవించిన

82 తొత్తపూలు

పదార్ధ ప్రవల్సిక్లలో

ప్రాణ పిలీలిక దాక్కొని లేదా స్పందించిన ప్రాణ శక్తిలో

ఉందిగదా మరుగున మనస్సు ? యుగయుగాల పరిణామంలో

(గ్రుడ్డు వెడలి వచ్చిన ఓజస్సు -

అటు చూడు

భూమా ఆకాశాల మధ్య మోహరించిన విశ్వ ప్రపంచానికి 'ప్రన్ధానాలు దాటి దాటి

కాలం యిక కలిసి రాని చోట

దేశానికి దిక్కులేని వేళ

ఈవల హద్దూ ఉన్నది

ఆవలి గట్టూ ఉన్నది

దేశ కాలాలు విశాల మహత్తులో లీనమై చైతన్యపుటంచులు తాకగా అనంతత్త్వపు రోచిస్సులు రేఖా మాత్రంగా, లీలగా లో మది కళ్ళతో చూడు ఏది విచిత్రం కాదు !

రై తొత్రవ్రూలు

లం సంవత్సరం - కొత్త సంవత్సరం - ఇవి కొత్త సంవత్సరం కొసలేని కాలహారం మిసనడుమనొక పూసగా ఒదిగున్న వర్తమానం ఇది కొత్త సంవత్సరం అసలెక్కడో అదిఎప్పుడో అంతులేదట ఎవరికీ చీకట్ల నడిమధ్యలో చిందులాటల కధయిదీ భూత కాలము తిరిగి రాదురా చేతగాదయ ముందు కాలమూహింపగా వర్తమాన క్షణమే జీవింపదగినదీ ప్రాణమంటే నీరు జీవతము కన్నీరు ఆనంద బాష్పాల అథశ్రువుల జలతారు సుఖము దుఃఖము కలియు తీరు కొత్త రిక తొత్తవూలు

అదిక ధరలకు వెటవకూ అవినీతి యని వగవకూ గొంగట్లో తిండి యీ బ్రతుకూ కోరి వెంట్రుకల లెక్కెందుకూ కొత్త మనిషి పెరిగే దెపుడురా అధిక మించేటపుదురా ఆటంక మనుకోకు అది ప్రగతి బాటరా వాలా హలము దాటు అదే అమృతము కలచోటు

కోసలేని కాలహారం

రై తొత్తవూలు

౭ుక్టరీతం

ఆసేతు హిమాచలం

గళం - ఒక్కటియై పాడరా

ఒక్కుమ్మడి కదలరా

నవభారత యువకా

నడునడు చైతన్య శిఖా ఆసేతు

థిన్నమైన సంస్కృతులకు

విశ్వకేంద్రమిది కలబోతా

వట న్నో భాషలు మతముల

కిది యొక్కటె భరత మాత ఆసేతు హిమాచలం - గళం ఒక్కటియై పాడరా ఒక్కున్ముడి కదలరా

గంగా గౌతమి కృష్ణా

తుంగభద్ర కావేరీ

హిమగిరి, కన్యాకుమారి

వింధ్యాటవికాళ్ళీర కిరీటం

సాగర కేరళ శాంతి నికేతన్‌

అంతా భారత దేశం - మన

దొకటే సమైక్య ధామం ఆసేతు

86 తొత్తవూలు

మన చరిత్ర ఘనమైనది మన సంస్కృతి సనాతనం సింధీ తమిళం వంగము హిందీ మరారి కన్నడ పంజాబీ మళయాళము పసిడి పలుకు తెలుగు మనది భరతమాత ఒడి కురిసే అమృత ధారజల్లు మనది మనకన్నా మనయంత స్తులకన్నా కులం కన్నా ధనం కన్న దేశం గొ ప్పది గొప్పవి - దేశ భక్తియే మన నిధి ఐకమత్యమే మన విధి ఆసేతు హిమాచలం - గళం ఒక్కటియై పాడరా ఒక్కుమ్మడి కదలరా 87 కొత్తవూలు

ప్చాదయంగమంగా

యంత వింతగా అందంగా ఉందమ్మా ఈనాటి ఉషోదయం జన్మదినాన హర్నోదయంలా -

గుట్టలు రాశుల వెలుతురు నా కోసం గుమ్మరించి పోసినట్టు

నీ ప్రేమలో తడిసిన కవోష్ట కిరణం హిరణ్యంలా మెరుస్తూ -

ఏడాది పొడుగునా ఏ లోటు నాకింక ? వలుగు రాశి రగిలి పగిలి

ఎదకు హరాల్ని చీల్చుకుని

ఎగజిమ్మిన లావాలా

వెచ్చటి అమృత ధారవై నన్ను ముంచెత్తి

అనవరత సజీవుడ్ని చేస్తుంది

నా బ్రతుకును పండిస్తుంది

కానీ తల్లి !

ఇప్పటికే శతాబ్దాల కాంతి వత్సరాల పర్యంతం నడిచి గడిచి అలసి పోయాను ఇకనీ ఒడి చేరే తరుణమెప్పుడు నీ కరుణను చవిచూచే తాపెక్కడ 7

88 తొత్తపూలు

1 అడురు వోడో /.. అదుగు వాడా అట్టడుగు వాదా అడిగిన వరముల నిచ్చువాదా బడుగువాడా బతుకుల నిచ్చువాదా బతికిస్తూ బతకనేర్చిన వాడా గుడికట్టి భజిస్తే చాలు కోటి యుగాలైనా అదుగునే పడియుందడువాడా అందరికీ కావలసిన వాడా అన్ని పార్టీల ఆరాధ్య దైవమా నీ నామస్మరణ లేనిదే ఏ సభా రాణించదు నీకు నీరాజనాలివ్వనిదే ఏ శంకు సాపనా జరగతు ధి నీకు ఘనంగా కేటాయించనిదే వ్‌ బడ్జెట్టూ నెగ్గిరాదు అయినా నికు కావాలా యివన్నీ పేరు మాత్రం నీదే అయినా పెన్నిధుల భోక్తలు వేరే కదా? కొబ్బరి కాయలు కొట్టినా నైవేద్యం పెట్టినా తీర్ధ ప్రసాదాలన్నీ భక్తులకే చెల్లుగదా అడుగువాడా అడగలేనీవాడా అన్నీ వున్నవాడా - నేతి నేతిగా ఏమి లేనివాడా నీవుంటేనే మా మనుగడ నీవు అలా వుంటేనే మాకేడుగడ . 89 తొత్తవూలు

ఉషోరాగ రేఖలు ఉర్విని ప్రసరించిన సూర్యుడు సమస్త పధికుల పాద పదాలకు సహస్ర నవ కుంకుమారుణ కిరణాల పారాణి దిద్ది క్రమంగా పై కెక్కి చంకిక్కి భూజాలెక్కి నడినెత్తిన నిదాఘ రేఖల్లో పొడుస్తున్నాడు లోకంలోని రాజకీయ పాలనా వ్యవస్థల్లా - ఉడుకెత్తిన ఉర్వీమణి సూర్యుడి నయ వంచనకు అలిగి ఒడలెరుగని ఉద్రేకంతో ఉత్తమాంగం విదిలించి ఒక్క కుదుపు కుదిపింది పాపం . సూర్యుడు ఎరుపెక్కిన మొహంతో తలవాచి . పశ్చిమాంభోధిలో పడ్డాడు పై చెప్పిన ప్రభుత్వ వ్యవస్థల్లా - సూర్యుడా ఎప్పుడూ తూర్పునే ఉదయిస్తావ్‌ ఎంత పక్షప్రాతం నీకని ఏడుస్తుంది లోకం తూరుపుకేం ఒరగబెట్టావ్‌ తండ్రీ యిష్పుడు తొందరగా లేవగొట్టావు తూర్పుని ముందే ముసలి కళలు ప్రసాదించావు 90 తొత్తవూలు

యవ్వనంతో పొంగుతూన్న పశ్చిమం కవ్విస్తోంది శాసిస్తోంది తూర్పును వాస్తవం ఎ(ర్రబడిం దెర్రబడింది తూర్చని వెర్రి కేక లేసిన బధా చిన్నబ్బాయ్‌ ఏం చేస్తున్నాడు చూడు నీ వెలుగులో పడమరకి బాకా పడుతున్నాడు తూర్పు నెత్తిన కాలుపెట్టి క్రిందికి నెట్టీ తాను పైకెక్కి పడమరకు చెయ్యందిస్తున్నాడు తూర్పు మేలుకేనంటున్నాడు సూర్యుడా వెలుగులు వెదజల్లుతావు ఎందుకయ్యా వృధా ప్రయాస ఇందులో తిండి దండుగ ఏబభ్రాసి గ్రహాలెక్కువ ప్రభుత్వ యాజమాన్యాన పని చేసే సంస్థల్లా - పైగా .. దగ్గరికాస్తేనే నిన్ను “అగ్గి “అగ్గి అని చీదరించుకుంటాయి కృతజ్ఞతగా వుండే కుక్క్షలేనయం నీ వల్లే పుట్టిన మబ్బూ మొగల్‌ వంశ పాదుషాలా నియంతల వారసునిలా నిన్ను కప్పిపెట్టి గర్జిస్తూంటే ఏం తొత్తవూలు

నేరం చేసిన వానిలా

కారాగార బందీలా

మబ్బుల వెనకే నక్కి పాపం

మాటా పలుకాడవు

మళ్ళీ వెలగడం మానవు

ధాత్రిని సృష్టించింది నీవు

దానిపై జీవమూ పోశావు

బ్రతికించేది నీవు బట్ట కట్టించేది నీవు

ఎన్ని చేసినా చూడరుగా

నిన్నూ నీ దైవత్వాన్ని!

ఎందకయ్యా వెట్టి చాకిరీ

మళ్ళీ గడియారం కన్న మిన్నగా

క్రమం తప్పని ఊడిగం తప్ప

ఓయి తెలివితక్కువ సూరయ్య

దేవుడు కనబడగూడదయ్యా

ఎంత తపస్సు చేసి గింజుకున్నా

దేహ చక్షువులకు కనబడ్డ వాడు

దేవుడంటే ఒప్పుకోరయ్యా

అడగకుండా వరాలిస్తావు

అడిగినన్ని వెలుగులిస్తావు

అన్ని తరగతులకీ దర్శనమిస్తావు

గాలికీ, నీటికీ ఆహారానికీ

అన్నిటికీ ఆధారభూతుడవైన నీకు

02

తొత్తపూలు

ఎన్ని గుడులు కట్టారీ మనుషులు

ఏనాడూ కనబడని దేవుళ్ళకి

ఎంతెంత సంబరాలు ఎన్నేసి నైవేద్యాలు మరినీకో

ఉస్సు రుస్సురని ఎండతో ఏడుపు మంత్రాలు విసుగుతో వేళ్ళతో

విసిరికొట్టే చెమట నీళ్ళు

రొష్టునపడ్డ రాజకీయ వేత్తకు

నల్ల జందాల ప్రదర్శనలా

నీ మొహం కూడా చూడటమిష్టం లేనట్టు నెత్తిపై గొడుగులెత్తి గేలి చేస్తారు

అందుకే - దేవుడు కనబడగూడదయ్యా ఎప్పుడూ కనబడే నాయకుడికైనా

తప్పవు అప్పుడప్పుడూ నల్ల జందాలు ఎప్పుడో దర్శనమిచ్చే నియంతకైతే అప్పటికప్పుడు స్వాగతమిస్తారు

చూడ్డానికి కళ్ళప్పగిస్తారు

అందుకే కనబడితే దేవుడు కాడు తండ్రీ .

93 కొత్తవూలు

[ . “ఆతృభలల్ప. “ఉరుములు పిడుగుల ధాటికి ఊగిపోయింది ధాత్రి - తళతళ మెరిసే కృపాణాలకు అరచేత ప్రాణాలతో వణికిందిరా రాత్రి - అర్ధరాత్రి మోగిన యుద్ధభేరి ఎక్కడ తలదాచుకుంటాయి పక్షులు ఎలా నిలదొక్కుకుంటాయి పిపీలికలు, పూవులు (ప్రభంజనం ప్రచండమై సాగింది మంచుకొండ గ్లాసియర్‌ చల్లగా కొండ చిలునలా పెనువేసుకొంది చీకటి రక్మసి మృత్యుకరాళ దం్ప్రాలకు పదును పెట్టింది మరో చోట - మధ్యందిన మార్తాండపవి చెలరేచిన గ్రీష్మాతపకణముల పై భూగర్భం ఘూర్జిల్లి తలంపగిలి 'సెగలై లావా ఎగసింది కడలిని సుడిత్రిప్పిన ఉప్పెన ఉవ్వెత్తున కల్లోలమై విరుచుకు పడింది 04 తోత్తవూలు

భీభత్స మహా ప్రవాహం కట్టలు త్రెంచి ఉరికింది జీవన సమరంలో మిగిలిన కొన ఊపిరి మినుకుమినుకుమంటూన్న దీసికాశిఖ మర్శంగా తలదాచుకొన్న విత్తనం శాక - ఉషస్సులో ఆశాకుసుమంలా

ఒక్కొక్మరేకే విచ్చుకొని, జ్యాజ్వలన మానమై

ప్రభాసించింది తెరుపిచ్చిన చిరుతెరువు దరికొని విత్తనం ధ్వజమెత్తి గొంతెత్తి

వియత్తల వృక్షమై నిలిచింది వికృతి బలవంతుడే . గాని ప్రకృతికున్నది ఆత్మబలం .

నో తొత్తవూలు

ఉయ జగబట్‌, జయ జననీ ప్రియ భారతి జయ విజయోజ్జ్వల మూర్తీ జయభారతి ప్రగతి మతీ జయ హిమవన్నగ శిఖ పంక్తుల సమతామఖ జనిత ప్రజా స్వామ్యన సిరులు శోభిల్లగ జనతను మెల్కొల్పగదే జయ గంగా గౌతమి కృష్ణా తుంగభద్ర కావేరీ జలములేకమై పారిన సస్యశ్యామల ధాత్రీ జయ త్యాగధనులు ధీరవరుల కమ్మ . నిన్ను భాగ్యలక్ష్మి గా తీర్చిన నేతల సాం కేతిక నిపుణులను కన్న పుణ్యమాత! భావిని చై తన్యం నవ భావీమ్ముల జవన జనం భారత రధ సారధులై సాగనీ... జయ జననీ ప్రియభారతి 96 తొత్త్రపూలు

1111111 1 స! ॥ 11. 1 . (0 క్‌ | బడా కా వా వా నా వ్‌ క న శా క శీ లయోలా న మా టు మ కా టి ర గ్గ శ న న! గ్‌ గ శ నన ల ప! టల యూ క క గ్‌ా న వ్యా ఎ లా పాతక న స! రారా ప్న కీ న ను అత్త పైరైన చ క్‌ చ స తన్‌! న్‌ పా కా న ష్‌ సీ ర. ా మ! ల్లో వ హిమము. న. ! ఒలు షతాచాక్కుడడా శ ల్‌ హాటా ంోు.. హా సో: ..7

వేదనాంతం

అక్కదే పాడదమంటావు నీవూ

ఎక్కడో నా చూపు తెలుసుకోవూ

ఏమిరా నాసామి

ఎన్నాళ్ళు ఎన్నాళ్ళు

ఈ యెదడద కంపముల

నేనణచిపెడుదు ..

అణచి అణచీ ఇంద్ర

ధనసులో రంగులే

తెల్లబాజును, మనసు

వెల్లబోయేనోయి

చావానలము బోలు

ఆ వేదనలు నావి

ఆ చుక్క కన్నీట

ఆరునను కుంటావు విశ్వమంతా నిండి వీణతంటత్రులు మోచి రాగస్త రంగముల

కలిసిపోవుదునన్న

నన్నొక పరిధిలో

నియమించి నువ్వూ క్షితి జాంచలము దాటి శతభాస్మరుల కాంతి నను కలచి వేస్తుంటే గదిలోనె దివ్వెకడ చదువుకో మంటావు

ఇక్కడే పాడమంటావు నీవూ 077 తొత్తవూలు

మా. కు గోదావరి మాతా వరగోఘ్యృత పాయస నీరసమేతా ప్రవహించూ ప్రవహించూ పరమేశుని శిరమును దిగి ప్రవహించూ ప్రవహించూ త్వంబక గిరి గోముఖమును బొట్టు బొట్టు గా వెలువడి ('ప్రవహించూ సనాతనమునీ దర్పము అధునాతన మి స్నేహము పలు భాషలు నీ పరుగులు పలు మతములు నీ స్వరములు ప్రవహించు కన్నీళ్ళూ .. పన్నీళ్ళూ కలగిలిసిన నీ నీళ్ళూ విడివడి నలు చెజగుల - నా దేశవాటికల వెడలిన నీ జలములు కడు మంగళదాయకమై కలవండీ కలవండని ఏకమై నదియై సాగిన నీతో కరములు 08 తొత్తవూలు

ఎదలు ప్పాంగెడు మాకాశీః వరములు ప్రవహించూ.. ప్రవహించూ పరమధునీ (ప్రవహించూ కరుణాళూ ప్రవహించూ. ప్రవహించూ కడిగిన పాపము . నీఅలపై కడలికి పోగా పావన మొకటే యిలపై -మా పైరు చేల చేరగా.. ఓ గోదావరి మాతా మంగళమని మంగళమని . నీ గళమున దీవించూ వందే సౌభాగ్య (ప్రదాతా . (ప్రవహించూ . ప్రవహించూ పరమధునీ ప్రవహించూ . 00 తోత్తవూలు

న. -. న సీ ఉప్పు తింటున్నాము సముద్రుదా ల _ _ ఎంటైనా నీకు అప్పు పడివున్నాము నీటి జేడా , మ ఇ జ. నీ గొప్పలు తెగ చెప్పుకుంటాము - కానీ | పే కడ... మాకాలి చెప్పు మట్టం దాటి నీవు ఎదగగూడదనుకొంటాము అను నిత్యం శ్రమిస్తూ, పరిశ్రమకు చోటిస్తూ (శమ జీవన సౌందర్యం ఎలుగెత్తి చాటిస్తూ కదంతొక్కే అలల శక్తిని గుండెల్లో దాచుకొన్న గభీర ధీర హృదయాంత రంగుడవు గొప్పనిధివై కూడా అట్టడుగున ఉన్న వాళ్ళ ప్రతినిధివి నీ ఆటుపోట్లకు తట్టుకునే తీరముంటే (ప్రచండ రవి కిరణాలకు జలాభిషేకం చేస్తూ గగన మేఘాలపైకి ఎగిరే ఘనుడవు అక్కడ్నుంచి దయారసం వర్షించే కకుణామయుడవు థశమజీవన సుందర జనావన ధీరుడవు ఎప్పుడూ అడుగునే ఉండి 100 తొత్తవూలు

అదుగు దాటి పైకెదగని వాళ్ళ (ప్రతినిధిని కానీ ఎప్పుడో బడ బానలం (్రజ్వరిల్లినప్పుడు వేడిగా వెలుతురు టజేడు నీ తాపం రేపినప్పుడు నీ శమ జలం ఉడికి ఆవిరైనప్పుడు ఉవ్వెత్తుగా లేవక మానవు ఉప్పెనలు తేకనూ పోవు కొండ ప్రక్క బండల్లా నీపై కోపంగా చూసే సోమరి పోతుల్ని క్రూరంగా ముంచెత్తక మానవు ఎంత దయా సముద్రుదివైనా అంతులేని దోపిడీకి ఒప్పుకోవు. 101 తొత్తపూలు

ఏరు పారుతోంది

అయినా ఏం ఒరిగింది?

కట్టతో బంధిస్తే . ఉవ్వెత్తుగా . కదడలిలా జలాశయం,

అదే జనుల ఆశయం

వెయ్యవలె అడ్డుకట్ట

అయ్యా నేనే ఇంజనీరు

ఓయి నీవే ఏటి నీరు

జనం సత్త్వం జలం తత్త్వం మనిషి తెలివీ మరల కిటుకూ ప్రకృతి శక్తులతో మనిషి పోరాటం కాదా అది సాగర మధనం అమృతం పుట్టే కదనం ప్రతిహతాలు అడ్డంకులు

లేని మానవ విజయమెక్కడ ? కన్నీళ్ళూ కడగండ్లూ

లేని ఆనంద మెక్కడ?

సిద్ధం కాబోతూన్న కట్టపై

యుద్ధం ప్రకటించాయి శక్తులు మబ్బులు ముసురుకొన్నాయి మహీతలం కరిగి సురిగి జలం బలం పొంగింది అహోరాత్రాలు మరశక్తీ నరయుక్తీ

102 తొత్త్రఫూల

నరనారీ ఘర్మజలం

నర్తించిన ధరణిపైన

ప్రమధ గణం పై కొన్నది

లేతకట్ట వారిగింది

ఛమఫలం వరదలో కరిగింది

ఉబికిన నా కన్నీరు ం

హృదయపు లోతుల్లోనిది

ఓ ఏరూ ఎగసిన నీయలనీరూ

కొండలెత్తు ఎదిగినద్‌

నా కన్నీరు నీ మున్నీరూ

కలిసిన మరు నిముషంలో

నా ఎడ లోపలి రహస్యాలు

అంతరంగ చింతనలూ

నీకున్నూ తెలిసినట్లే

నిలువకు మరి ప్రవపొంచూ... ప్రవహించూ..

నీరూ నా కన్నీరూ!

యత్నించక మిన్నకున్న

ఓటము లేదనుకొనకు

యత్నించీ ఓడినదే

జీవించిన క్షణమనుకో

ఓటమికై వెరవకన్న

(ేమించని యుగంకన్న

(ప్రేమించిన క్షణం మిన్న

జీవించిన వరం అదేనన్న! 103 తొత్తపూలు

శవంలా. ఎ పించేనవి చవనమునమను నవమ వ వర్ధిల్లాలి సంఘ మిత్ర వర్ధమాన పూత చరిత్ర అరభోజన జన సంఘాలకు అన్నపూర్ణ అక్షయపాత్ర వర్ధిల్లాలి నల్లబజారుకు గొడ్డలిపెట్టు అధిక ధరలను అదుపునపెట్టు సమష్టి సరకుల పంపిణీ ధ్వజం సమధిక ఉత్సాహమున ఎగురనీ వర్ధిల్లాలి సంఘసేవలో కొత్త రూపులను సంతరించుకొని నిలిచిన నినుగని పదమూడేళ్ళ పసిడికుమారీ పరవశించెలే . ఈ విజయపూరీ వర్ధిల్లాలి

• సంఘం శరణం గచ్చామీ ' యని సకల దేశముల చాటిన జెట్టీ సామ్రాట్‌ అశోకు ముద్దుల పట్టీ సంఘ సేవకై మరల వెలసితివి వర్చిల్లాలి ఒకనాడు ధ్రవంచ ్రనిద్ధి గాంచిన బొర్డ క్షేత్రానికి నిలయమై ఆలనాటీ నంన్మ్యతికి చివ్నాంగా నిలిలిన నాగార్జున కొంద నమివంలో నాగార్డున సాగర్‌ తటివై - వెలనిన విజయనవురి - వందీణీ రంగంలో నవాకౌర నంఘాలు నెలకొంటున్న మొదటిదళో కళే శ్రడివియన్‌ రాజు గాం అధ్వర్యంలో నెలకొన్న నవొకార నంఘం యొక్ళు నామకరణం జరిగిన రోజు - నంఘ మిత్రకు అళతి - 104 కొత్రవూలు

చెట్టే ప్రాణికి మూలం చెట్టు లేనిదే లేనేలేం కలుషితమైన వాతావరణం విలసితమై శుభ్రము కావాలన్నా జలభరమైన మేఘమాలికలు చల్లగవానలు కురియాలన్నా చెట్టే వానికి మూలం - అన్నా చెట్టు లేనిదే లేనేలేం తిండీ బట్టా భిక్ష ఎవ్వరిది వండే వంట చెజకు చెట్టుది - మన ముందే యింటికి కలప తరువుది పండూ పుష్పం యిచ్చే పెన్సిధి చెట్టే మనిషికి ప్రాణం - అన్నా చెట్టు లేనిదే లేనేలేం అడవులు దేశ సంపదలు అవి ఊరికి ఉద్యాన వనములు పార్ములు సిటీకి ఊపిరితిత్తులు పెరిగే కాలుష్యానికి బందులు చెట్టే మనిషికి ప్రాణం - అన్నా చెట్టు లేనదే లేనేలేం 105 తొత్తపూలు

చెట్టే యింటికి సౌభాగ్యం చెట్టు తల్లినీ మించిన దైవం మనిషికో చెట్టు నాటండీ మనమహోత్సవము రండీ రండీ ముందు తరాల మనుగదకూ - కను విందగు యజ్ఞం పాల్గొనండి

చెట్టే మనిషికి ప్రాణం - అన్నా

చెట్టు లేనిదే లేనేలేం

106

“ఎకోధపడ్తకుుంా

జూధపడకు మనిషీ బంధువులు మెచ్చుకోలేదని లోకులు మనసిచ్చి

మర్యాద చేయలేదని - నిజమే నెలనెలా సన్మానాలు జరిపించావు నలుగురికీ తలలో నాలికలా మెలిగావు శాయశక్తులా యింటెడు భారం మోశావు పెంచి పెద్దల్ని చేసి పదిమందిలో నిలబెట్టావు అయినా నీకు అభినందనలు లేవు ఇంటా బయటా అభివందనములూ లేవు అయితే - ఈ మాట కూడా విను దెప్పి పొడుపులు దేవుడికైనా తప్పవు గొప్ప గొప్ప వరాలిచ్చిన్నీ ఎప్పుడూ సొధింపబడతాడు కమ్మటి ఫలాలనిచ్చ్ని చెట్టెనా కట్టెల కోసం ఖండించబడ్డట్టు దేవుడే నీకు ఉదాహరణ - తృప్తిని మించిన ఆనందం సృష్టిలో మరోటి లేదనుకొంటే

107 తొత్తపూలు

క్రిందివాడ్ని చూసి తృప్తిపడు

ఎందులోనూ నీకన్నా దీనుడ్ని

చూసి ధైర్యం తెచ్చుకో - అంతెందుకు ? అందరికీ అన్నీ యిచ్చి కూడా షరతుల్లేని వందనం వెయ్యి కొక్కటైనా పొందని వాడు కోరికల్లేని మొక్కు కోటటి కోక్కటిగూడా సంపాదించలేనివాడు ఇంకా ఇంకా యివ్వలేదని

రోజూ రొష్టు పదేవాడు అన్నిటికీ మూలకొరకు దై ఉన్నాడా లేడా అని

సందేహింపబడేవాడు ఉన్నాదొక దీనజనప్రతినిధి

నిరంబరుడు నిరాకారుడు అతగాద్ని చూసి సంతసించు నీ పనే నయమని ఆనందించు అదే చూడగలిగితే - నీ జన్మ తరించు

108 తొత్తపఫూలు

చుహాళా గళం ఈది మహిళా జగతి గళం మొదలైనది కొత్త తరం ఇదె భారత సాధ్విజన జ యేందిర ఉదయించు దినం అస్తవ్యస్తపరీత మ్మైననేటి వ్యవస్థపై రానున్నది తిరుగుబాటు ఇప్పటి కది సర్దుబాటు - సగం మంది పాల్గొనకా ప్రగతి పూర్ణ మౌతుందా పక్షవాత రోగివలే ప్రపంచమే కుంటుపడద 'ప్రణవనాద మూలము ప్రీ ప్రణయ స్వరూపిణి “రమణి ప్రళయ శక్తి నారి యనీ ప్రస్తుతించు యీ లోకం ప్రస్తుతించు యీ లోకం వ్యవహారానికి వస్తే పడివుందే ఆదదనే భావన విదనాడలేదు - ఫో భావ విప్లవం తప్పదు ఇది సంక్షుభిత ప్రపంచంలో శాంతి నెలవు కొంత మనసు ద్వేషాగ్నుల గెల్ప్చువరము ఢేమమయి హిమాంశుకరమె ఇది మహిళా జగతీ గళం 109 తొత్తఫూలు

న నలల డుం సుందరుడవు వేంకటేశ్వరా - ధవళ సుందరుడవు వేంకటేశ్వరా సందడి సందోహముల నడుమ సత్యభావ మందగించె శివంకరుడవెల్లప్పుడు అదిగదిగోసుందరతయె అడుగడుగున పరిధవించె అణువణువున పల్లవించె సుందరు నగరము నడిబొద్దున నగ యగునయ్యా నీ నిలయము పదపదమున పాలరాళ్ళు పరవశింప శిల్చ్పహేల తధాగతుని (త్రిపిటకముల మధువులు గొనిరా హుసేను సాగర శీతల యలవిం జామర నిను వీచునయ్య సుందరు సిరులన్నియు నీవైతే ధరలోనొక బిరలాకే వరమైదక్కెను దక్షత వరలిందాక శాంతి సౌధము సురలకైన దర్శనీయ మరవిందము ధవళ మందిరం సుందరుడవు వేంకటేశ్వరా 110 తొత్తవూలు

రదిగళ్ఞీ రానీ శ్రీ అప్పారాయ 39 కఠితా గుచ్చానికి సేరీపీ పూల

• శ్రీ టు్తొ దుల్లొ స్తగాద్‌ న. తొత్తవూలు

ఏం గొప్ప అనుకొంటూ ఉంటా గొప్పతనం ఎవరికి వాళ్ళు చెప్పుకొనేది కాదు - కాలం నాకు గుర్తులేదు కాలాన్ని నేను అది ఇతరుల నోటితో పలికితేనే - అందం వట్టించుకోను కాలం వెంట నేను పసిపిల్లలకి మాటలు నేర్పావు - కుర్రాళ్ళకి వరుగెడుతున్నానో లేక - కాలమ్‌ నావెంట ఆటలు నేర్పావు పెద్దోళ్ళకి పాటలు నేర్పావు పరుగెడుతుందో అంటాడు - జింబో అనే కవి ఎందరికో ఉద్యోగాలు కల్పించావు ఉద్యానవ ఉన్నదున్నట్టు చెప్పిన - నా చేతగాని తనాన్ని నాలలో వేల వేల కుటుంబాలను - ఉగ్రూతలూ మన్నించు - అంటూనే - కాలానికి వాతలు గించావు చూట్టు ఉన్న జనాల కష్టాల్ని చెవులతో పెట్టిన -అవ్యక్త ధవళతేజకవీంధ్రా - అల్లు విన్నావు - కళ్ళతో కూడా విన్నావు - వేదాంతం అప్పరాయా నీ సహజీవన సూత్రాలకు జేజేలు అంటే ఏమిటో జీవించి చూపించావు - ఇంకా సాధించాలిసింది ఏముంది నేస్తం ? ఓనాశాంతి సాకీ ఇసుక తుఫానుల్లో కూరుకుపోయిన పిల్లనగ్రోవిని కొత్తపూలు దులిపి - మళ్ళీ ఊదు - మబ్బుల మాటు నుండి మానవాళిపై పుష్పవర్నం కురిపించినందుకు నల్లనయ్య తొంగి చూస్తూ పరవశమైపోతూ - ప్రకృతి మాత పొగడబడుతుంది - అన్ని నిన్ను ఆశీర్వదిస్తాడు - శుభకార్యాలలోనూ ఆ అమ్మని ఆశీస్సులడుగుతాము భూగోళాన్ని వాతావరన పెళ్ళితో ప్రేమ కాలుష్యంలోంచి కాపాడేందుకు ఒక కొత్తకవి సంగీతంలో సింఫనికోసం వందవాయిద్యాలు పుట్టుకొస్తాడు అపారమైన ఆనందాన్ని కవితా వాడతారు మధ్యమధ్య గేదె అరుపులు, ఆంబోతుల వేశంతో గానం చేస్తాడు అవే కొత్తపూలు - అవే రంకెలు డ్రమ్‌బీట్సు - అన్ని ఉంటేనే అధునాతన సుమనస్సులు సంగీతానికి అందం - కర్ణకరోర శబ్దాల మధ్య

• అధర్వవేదం -24&3౩ సరుగు చెట్లఈలవింటూ ఉంటే ఎంత ఆనందం
• రాయప్రోలు వారివి విరహగానాలు అది అపార పేమలేఖ సాహితి కది వర్తించదు నీ (ప్రేమహూరిత లేఖను చదువుతూ ప్రకృతిమాత, భారంగా, ఉవశమనంగా ఒక నిట్టూర్పు ధర్మశక్తి విడున్తుంది. నదులు తవు కృతజ్ఞతను బంగ్లాబాబులు - భారతమ్మ చేసిన మేలు ఏనాడో జలజలాశబ్దం చేస్తూ పాటలు పాడతాయి ఆకులు మరచిపోయారు పెట్టిన చేతి మిద గట్టిగా గలగలా స్పందిస్తాయి గాలి గుసగుసలాడుతూ తన బాదారు పాకిస్తాన్‌ విజృంభించి - మ టి ప్రశంశలు గుప్పుతుంది కసితీరా కాళ్మీరిలోనూ - రుధిర ధారలు పారించింది - ఇదంతా సోనార్‌ బంగళా పుణ్యమే 112 తొత్రవూలు

రాజకీయానికి రంగులు హెచ్చు సొంత స్వార్దాన్నే జాగృతి కోసం అది మెచ్చు దేశాల మధ్య గీతలు - మనుషుల్ని నీీదేశం బాగుండాలని ఆదేశించావు - బాగానే ఆపలేవు ఆర్వీస్తాల అరుపులు ఆకలి కేకల్లో. ఉంది రవీంద్రుడా - నీవు కవీంద్రుడవే కాదనను వినపడవు - - కానీ, నీ దేశానికి - కుడిచేయిపోయింది. ఎడమ చేయి ఊడింది - నెత్తిన నిప్పుల కుంపటి కాటన్‌ కాళ్ళ కింద నిప్పు కణికలు కాలిపోతోంది నీ తెలుగు జాతి తెల్లోడికి నమస్మరిస్తుంది కాటన్‌ దేశం నరరూపరాక్షసులు రాజ్యం చేసే చోట - దొరకి అంజలి ఘటిస్తుంది అన్నం ఉన్నంత కాలం నిరక్షర కుక్షులు - అక్షరాలు దిద్గించే చోట అ అన్నని మరువలేము - రాగ రాగాల్లో - బుర్ర తంపటేసుకుని - దేశాన్ని నంచుకు తింటున్న కధల రచనలతో అల్లువారు అల్లిన కవితలు - చోట - ఏ దేశం బాగుంటుంది - అందరికీ ఆనందం. ఆత్మ భారతి మళ్ళీ అమ్మ ఒడికి కవిగారూ - మి ఆత్మవిశ్వాసానికి జోహార్లు కాని అన్నం వలన జీవజాలం వుడుతుంది అన్నం పెంజీకటి కావల కన్పించేది కాళరాత్రి - వర్షంలోంచి జనిస్తుంది కురిసిన వర్షాన్ని కళ్ళెం కంకాళాధాత్రి - వేసి - నలుదిక్కులకూ నడిపి నడిపి నరకాన్ని తూరుపుచు క్క స్వర్గం చేసిన ఆ ఆంగ్లేయ బుషిని గురించి పొడిన స్వర మ్రసకలోంచి - మరల మరల _

• అల్లు వారికి - జయం జయం కారితికిరణం ప్రజ్వలిస్తుంది - చరమ - విజయ ముహుర్తన లాజరస్‌ అవుతాడు యూది - తొలి పురుడు అంటాడు - మవాోకవి - బైరాగి సేవాభావమ్‌, ఆప్యాయతా ఆలింగనాలతో కొత్త ఊపిరులూదిన ఆమతాన్ని పెంచింది జనం మధ్య రాజ్యం మాతృమూర్తులకు - మాకు బ్రతకడం నేర్పారు. చేసింది
• బ్రతుకు నివ్వడం నేర్పాలి మిరెప్పుడూ ఎదిగిన గోదారి వరద కవితల్లా ఒదిగిన భావాలు మారు నాదేశం కన్న బ్య క్రం ఇదం కాష్టం నదియాం - నగతి బిడ్డలు - అన్నారు ఒ కవయిత్రి భూజననికి జయం స్వంగత్ర - అంటే - అటుకట్టే - ఇటుకట్టే _ జయం అని పాడారు - అల్లువారు - మరోకొత్త కొట్టుకువచ్చి కాసేవు ఆగుతాయి చూస్తూ సుమం విరిసింది. కూచున్నా వంటే కనుమరుగైపోతాయి - అందుకేరా - అంజిగా ప్రాణాలకి తెగించి కట్టెన్ని 113 తొత్తవూలు

పట్టుకో - గంజీనీరు తాగే అంజిబాబూ నువ్వువెందే - ఆసావు కారు - కారెక్కి తిరిగేదెలా పుడమికి తిరిగి రండి ఉన్నావు (గవోంతర యానం నుండి వాడు తప్పక ఎవ్వని చేజనించు జగమెవ్వని లోపలనుండు, *.గొ్సాౌడు - రాకపోతే - రాలిపోయే నక్షత్రాల లీనమై వానిన్‌. నాత్మభవుని శరణంబు పాడదవే కొకీడీకి పేలిపోతాడు - వస్తే హీరో - రాకపోతే అంతిమ ఘడియల్లో మరణంబు వేడెదన్‌ - దర హాయిగా టి వి చూస్తూ కూచునే వాడు మనిషంటే మతం ఒద్లు - వె ౦ ఒద్దు - గతం ఒద్దు మనిషి మనిషికీ ష్య ప వైదకావ కనత ఆగతం - అందరికి అందే అన్నం - అది వా వచ్చావు స్తూ వెడతావు కన్నతల్లిని ఉంటే చాలు - పరమానందం - బొగ్రలు చారూటి విషాలతో నింపేశావు ఉన్న నాలుగు పెరిగిన వాడికే దేవుడు దర్శనం - సాగిపోయు ఉచ్చలో నింపావు - కడకు - మామూలోడికి ఆరవై గంటల ఆలస్యం - గి నాడు కూడా - కంపుకోట్టే పాగలతో

• నింపిపోతున్నావు వాయురనిలమత్‌ ఇదం _ఇ-నరేకర్‌- శరీరం - భస్మాంతం - భయహీనం - ఓ శాంతిః ఈనక్లేకర్‌ - సాధించిన నంకల్పంతో “ంి గౌంతిః అణుమా(తవు విత్తనంతో అందదం, మనమందరం, అందలం అందుకుందాం సిద్ధార్ధ అర్ధరాత్రి - అర్జాంగిని ఒదిలేసి - అసి పంజరాల పసివాడు పడితే - అందంగా ఉంటుంది పళ్ళ తరబడి తపస్సు చేసి కుంగి కృషించి - చివరికి ఎంగిలికూటికీ బఠలాపోయాడ తదబడు అడుగులతో వాడ్‌ అభిమానం -కానీ = లైటోయాడు _ ఎదిగిన మనిషి బోర్లా పడుతూ ఉంటే - “దవాొనికి తాళం చేతులు అందించిపోయాడు చూసేవాళ్ళకి - కడుకోవం - వడడం ష_కందరూ అందలం ఎక్కండన్నాడు కాని- అలవాటయినా వాడు మహా వేదాంతి అయి లకయింది - చరిత్ర చదివి చూడండి రుధిర ఇంకే మనిషినీ పడవద్దంటాడు - అందుకే గారల వేద్దాంతం బోధించారు తదుపరి నడవొద్దంటాదు - చుట్టూ చేరి - తనతో గ్‌ లను, ఇగాంతులు పల్సి రెచ్చగొట్టి కలలిసి భజనలు చేయమంటాడు పదతేనే యనిన వా న _ జాగ్రత్త అంటూ ఉంటాడు - తస్మాత్‌ లు-మం (యి బా స్ట్‌ టా తొ అందువల్ల కవిరాజా ఏ దేశం చూసిని - జ్‌ ఏమున్నది గర్వకారణం శ1ట తొత్రవూలు

మళ్ళీ పుడతా కొండెక్కిన వీరుడు పుట్టండి సార్‌ పుట్టండి ధర్మ సంస్థాపనార్ధయ యుద్ధం రాగానే భంజ(త్రీలు మొదలవుతాయి సంభవామి - యుగేయుగే. దేశభక్తి వెల్లివిరుస్తుంది - మిలట్రోడు గుర్తొస్తాడు

• పొట్టకొసం పనిచేసే ఆకట్ట కడపటి జీవిని ఈ మధ్య కొండలపై కెక్కొంచి, కోనల్లో తివ్పించి- అంతేసార్‌ - అంతే దీన్నే భగసాగరం అన్నారు. తుపాకులు పేల్చించి - అమాయక జవాన్ల పెద్దలు - బతుకులు అర్ప్బేస్తారు. కాని వాడికీ తెలీదు - వీడికీ తెలీదు ఎందుకు చంపుకొంటున్నారో - వైతాళిక రహస్యం ఈ జనాల్ని ఎలక్షన్‌ రాబోతున్న పుడల్లా యుద్ధ ఏడు ప్రశ్నలు - భేరీ వాయించి - వోట్లు జయించి - మాసాలు

1. ఎవరు నువ్వు - తిప్పుతారు రాజకీయ దురంధరులు
2. నీ వ్యక్తిగత జీవతం ఏమిటి
3. నీ మానసిక స్థితి ఎలా ఉంది - ఇదీ బతుకు
4. నిన్ను నీవు ట్రేమిస్తున్నావా - ద్వేషిస్తున్నావా. (బ్రతుకు గురించి ఆలోచిస్తూ జుట్టు పీక్కునే కన్నా
5. నీ జీవితం మోద ఒత్తిడులు బతకాలని ఆశున్న దీనులకి బతకడం ఎలాగో పెరిగిపోతున్నాయా చెప్పు - అదే - మరిన్ని ఘడియలకు - ఆయువు
6. ఇంకా పని చేయాలని ఉందా పోస్తుంది
7. ఇప్పటిదాకా ఏం సాధించావు - సోహం ఏందారి కవిత్వం - కోహం, అదే వేదాంతానికి అంతం గోదారి దాని పేరే సోహం దిపిక్నిక్‌ నీవో నేనో అయిన వాళ్లందరితో అంత దూరం వెళ్ళి కనబజినదికనబడదని కనబడనిది ఆనందంగా కాలం గడపక - ఇదేంటిసారూ, ఈ కనపించిందని మూగ రాగాలు తీసేవాడే కవి వేదాంతం -అందుకే కుర్రాళ్ళు అయన 'కవిలేరా' అంటూ అవతలకి పోతుంటారు - సఫలత నీరు మేఘం అవుతుంది మేఘం నీరు అవుతుంది అలాగే, మనిషి కూడా - పునరపిజననం - పునరపి మరణం 115 తొత్తవూలు

ఎట్లో ఎురూంజులి ;

ఉత్తుంగ హిమ శిఖరంలా నాన్నగారు మధూ ప్రవాహ నదంలా అమ్మ ఆదర్శానికి తప్ప అవసరాలని తలవంచని ఉన్నత వ్యక్తిత్వం నాన్నగారిది జీవితం విలువను కరెన్సీతో, ఆస్తిపాస్తులతో కాకుండా (ప్రేమాభిమానాలతో దైవత్వపు అభివ్యక్తితో కొలుచుకొనే వ్యక్తి ఆయన విద్యారంగమయినా, క్రీడా రంగమయినా, సాహిత్యమయినా వేదాంతమయినా పరిపూర్ణత సాధించే తప్పని “గురి ఆయనది విధి నిర్వహణలో దేశభక్తి, నిజాయితీ - చాలా కొద్ది మందిలోనే కనిపించే ఉత్తమ సంస్కారం ఆయన చేసే సహాయాలు దాన ధర్మాలు ఎప్పుడూ గుప్తంగానే ఉంటాయి ఆయన ఒక నడిచే ఆదర్శం “చేతల్లో చేసేవాళ్ళు చెప్పవలసిన పని లేదనే “సూక్తి ఆయన కిష్టం ఆయన సత్యాన్వేషణలో ఖగోళ శాస్త్ర రహస్యాలు వేదాంత సూత్రాలు ఒకే బిందువు దగ్గర కూడి అనంత తత్వంలోకి కాంతి కన్నా వేగంగా అత్మశక్తితో పయనిస్తాయి ఐన్‌స్టీన్‌ సాపేక్ష సిద్దాంతమయినా నర్లేకర్‌ యూనిఫైడ్‌ ధియరీ అయినా విశ్వాంతరాళ సత్యాలను ఆయన పదునైన మేధాశక్తితో అరటిపండు వలిచినట్లు చెప్పగలరు ఖగోళ వైజ్ఞాన శాస్త్రంలో ఆయన అభిరుచి, పంచభూతాలను సైన్సుపరంగా వివరించి ఆధ్యాత్మతకి అనుసంధానించినపుడు ఆయనొక మహర్షి కాక మరెవరు అనిపిస్తుంది విశ్వమంత ఎదిగిన ఆయన విశాలత్వం, దైనందిన జీవితంలో (ప్రతిపనిలోనూ, ఆలోచనల్లోనూ స్పందించే సున్నితమయిన కవితా హృదయంలోను గోచరిస్తుంది పసిపాపల్నీ, పువ్వుల్నీ, ప్రకృతి సౌందర్యాన్ని ఆరాధించే ఓ తాత్త్వికుడాయన సాహితీ సౌరభం పూర్వజన్మ సం్రాప్తం కాబోలు ఏడు దశాబ్దాలు దాటినా పసిదనం వీడని నిర్మల అంతరంగం ఆయన ధనం

ఆయనకు తగిన నారి అమ్మ (ప్రేమ, సహనం త్యాగం ఆమెకు సహజాలంకారాలు అందరూ బాగుండాలని ఎదుటివారి ఆనందాన్ని చూసి సంబరపడే అందమైన మనస్తత్వం ఇడ్డరూ సాత్త్వివాక గుణ సంపన్నులే ఇవ్వటవే ఆనందం అనుకుంటారు అండుకే బంధుమిత్రులంతా వీరి సాంగత్యాన్ని కోరుకుంటారు ఈ కల్పవృక్షాల (ప్రేమచ్చాయలో పెరిగే భాగ్యం కలిగించిన కనిపించని భగవంతుడిని ఈ కనిపెంచిన దేవతా మూర్తులని శతమానం భవతి గా దీవించమని ప్రార్ధిస్తూ - ఈవివాహ స్వర్ణోత్సవ శుభ తరుణంలో ఈ శ్‌, త్త పూల” గుచ్చాన్ని (ప్రేమాంజలిగా

అర్చించుకుంటూ న మీరు ప్రచురించిన నాలుగు వేదాల యా గారే గ... బాలకృష్ణ ఉదయభాను సరోజ సత్యకుమార్‌ ర రరగ నం * / శశి. మాధవి. ప్రసాద్‌ రాధిక “ఈ 0టం 7 ఫ్‌ న యో. 116

౫ వై మ శివ |. మో ల జ! ఛి ము . ఎస్జేఫ్రల్లవేకట అప్పారాష్త గారు “౯ || మసన. ఎరు... (అపరభ్రై న ళ్లు. . " నో | స 'అఫారి 'కలం పేరుతో సాహితీ సుమాలు పూయించిన ఈ ఇంజనీరు పుట్టింది స -ఫ, కనుమూర్తులో పెరిగింది హేలపురిలో, తండ్రి - శ్రీ అల్లు కృష్ణమ్మగారు దర్జీ, " వప ౧ బట్టల వ్వాప్పారి, టౌన్‌ కాంగ్రెస్‌ మెంబరు. మాతృభూమి కోసం జైలుకు వెళ్చిన . శ, స్వతంత్త 'సమర యోధుల్లో బకరు. తల్లి శ్రీమతి గంగమ్మ గారు. వ ఖో =. కాకినాడ ఇంజనీరింగ్‌ కాలేజి నుండి 1955 లో సివిల్‌ ఇంజనిరింగ్‌ . = పట్టా పొందిన నాటి నుండి, మేజర్‌ ప్రాజెక్టులు నాగార్జున సాగర్‌, థవళేశ్వరం " కాటన్‌ బ్యారేజి, శ్రీరామ్‌సాగర్‌, ఏలేరు, తాండవ రిజర్వాయరు న్కీములలో 1 ప్రధాన పాత్ర వహించి 1992లో ఛీస్‌ ఇంజనీరుగా రిటైర్‌ అయ్యేవరకూ విథ్ధి | “ఆ “౬ 'రిర్వహణలో అవిశ్రామంగా: పనిచేస్తూనే నాహితీ కళా రంగాల సేవ అంతే బగా ఆదర్శం నడిపిన జీవితం ఆయనది. నిజాయితీ ఆయన కవచం. ఎవరి ఎ..." దగ్గరా చెయి చాచని ఉన్నత సంస్కారం ఇవ్వటంలోనే ఆనందం పొందే ఉదాత్త వ నైజం పుస్తకాలే ఆయన పోగుచేసుకున్ల నిధులు. జ్ఞానమే ఆయన కూడబెట్టుకున్న ఇ. వ ఆస్తిపాస్తులు. సాహిత్యం, సైన్సు రెండూ ఆయన నిరంతర సత్యాన్వేషణకి వేసుకున్న ఖే వెలుగు బాటలు. శ్రీ అరవిందుల దార్శనికత ఆయనకు స్ఫూర్తి. స శ్రీమతి ఇందిర మూర్తీభవించిన సహనం, సౌజన్యం - ఆయనకు తగిన సహధర్మ చారిణి. ఆత్మజులు నలుగురిలో ఒకరు ఇంజనీరు, ఒకరు బ్భాంక్‌ ఆథీసరు, ॥ న బకరు డాక్టరు మరొకరు జియాలజిస్టు. రిటైరయాక వసంత సీమ లో ఇంద్ర తా. ళా ధనుసు వంతెనలూ, వెన్నెల కుటీరాలూ, పూ తోటలూ వెలయిస్తూ జనానికొక లో స్వష్ష్న లోకాన్ని రచించటంలో నిమగ్దమై ఉన్నారు. శా వ ప న ఫి క | శ " ల న్‌ షల త రా గ్‌ 4 న 1 ్ట్‌?

1. యష్టన్ష ఎల్‌ క: స్మా ను... ర ప. ఆ: న