Telugu Kalyana pathamu - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

జల జీ క్ర శ్త్యా ౭2ఇపథము మూలము; వూణ్యశ్రీ పరమానందసరస్వతీస్వామీజీ వహరాజ్‌ అనువాదము (బహ్మళశ్రీ వురాణపండ రావువతూర్తి వ. మం / 6 ౮ (వ శాళకులు ; అధ్యాత్మ (పచారక సంఘవు ఆయ్ళ్ళక్షీ। టాకీస్‌ వద్ధ _ రాజమర్యాడి-!.

కళ్యాణ పథవు. త ఈ సౌమ్యచై త్రము న ళీ సై సర్వవాక్కులూ య (పకా శరులవి ళో నో మూ లి ము కట్ల50 |! (వతులకు, వివరములకు ; అధ్యాత్మ (పచారక సంఘనుు (జయ, క్రీ టాకీస్‌వద్ద) రాజ వుం డ్రి]

*ఉ భూవింక *

(శ్రీరామచం(ద భగవానుని అవ్యాజమైన అనుగవా విశేషముచే ది ౪7-2-69 వ తేదీని ఆరంభించబడి 49 రోజులు భీమవకం శీరామపురములో కొనసాగిన శీరామయాగ సందర్భ ములో అపవహ్వానితుల్లై విజయము చేసిన పూజ్య (నీ పరమానంద నరన్వతీ స్వాముల వారిచే రచింపబడిన మహత్తరమైన యూ కల్యాణపథవును (గ్రంథమును (శ్రీ పుకాణమ్రడ రామమూర్తిగారు ఆళాలగోపొలమునకు నుగమముగా ఆర్ధ మగు రీతిని ఆంధ్రీకరించి నారు,

ఆపప్తికుడైనవాడు గర్రైనందిన జీవితములో అధమాధ మము.యే యే శామీయములగు నిత్యకృత్యములను ఆచరిం చుట అనివార్యమై యున్నదో ఆ యా దైనందిన క్యత్యముల విషయమై యిందు చర్చింపబడినది మానవమాథతుడు ఉదయ మున శయ్యనండి లేచినది మొదలు మకల రాతి శయనించు వర్యంతము సాగించవలసిన దినచ ర్య యిందు సువ్య కము చేయబడెను.

ఒళ్క్ళువర్యాయ మీ (గ్రంథమును చదివినంత మొతమున (ప్రయోజనము సిద్ధించదు. అవకాశము లఖించినపుడల్లా పఠథిం చుచూ, మననము చేయుచూ, ఆచరించుచుండవలెను. అనాజే గ్రంథకర్త తమ జీవితముళే అమభవపూర్వకముగా చూచిన ఈ (గంథస్థవిషమయములకు. నకమమైన (సయోజనము కలుశును కొమ్య- వై (ఈ | ఇట్లు, సద్ధ పళాదళి, నరసింహదేవర జనార్దనశాస్త్రి

శ్ర ళ్యాణ పథము. నచాచార పొలనము మానవ మాద్రునకు సదాచార పాలనము పరమదర్శు మైనదిగా చెప్పబడినది. ఆచారహీన మైనందువల్లి కల షితమైన అంతఃకరణ గల మానవుడు ఇవా వర లోకములందు దుర్షతినే పొందుశాడు. (1) దివ్యదృష్టి నంపన్నులై న బుషులు నదా చార పరిపాలనవల్లనే ధర్మం నిద్దిన్తుందని తెలిసికొని సమ్వన్త తవన్సులకు మూలమైన సదాచారాన్నే సర్వోత్క్భృష్టమని యెంచి దృఢవిశ్వాసంతో ఆ నదాచారమునే స్వీకరించినారు, (8) 'వేదములందు, శాత్రుములందు చెప్పబడిన ధర్మమును యథాతధంగా పాలించిన మానవుడు ఈ లోగమందు ఉత్తమ యళన్నునూ, మరణానంతరం పరలోకమందు సుఖప్పొప్తిని పొందగలుగుశాడు, (8) ఆచారః పరమోధర్శః నక్వేషామితి నిళృయః హీనాచారపరీ కాళ్ళా (్యే చేవాచ నళ్యతిః ] (వళిన్ష నతిః) వవమొచారతో డృష్ట్వా ధర్మన్య మునయో గతిమ్‌ నర్వస్య తపసో మూలమా చారం జగ్భహుః పరమ్‌॥ "కి (మనున్మృతిం) శృతిక్టృత్యుదితం ధర్మమనుతిన్దన్ని మానవః? ఇవా కీర్తిమవాప్నోతి (పేత్య చానుత్తమం నుఖమ్‌॥! -ఖి (మనుగ్షృత్తిఖ)

క్‌ కాస శవణవంం అ ఆ శాతుశవణము వలన నచాచార నంపత్తి కలిగి ధర్మ- కర్ణుల వివేకం సిద్ధిస్తుంది, అందుచే ఇంద్రియని[గవాంతో చిత్త కుద్దితో వశినిత్యమూ వేద శాశ్రు ఇతివోన, పురాణారులను యభాళక్తితో అధ్యయనం సాగించడ మే (శావుణుల కర్త వ్యంగా చెప్పబడింది. /1) బ్రాహ్మ వుహార్త మున లేచంట కెల్ల వారుజబోమున "మేల్కాంచవలెను ధర్మార్జములనూ వాటిని సముపార్షించే నమయాన సంభవించే శ్లేళశాలనూ గూర్చి బాగుగా ఆలోచించవలెకు. వేదతత్వము అనగా ఈళ్వరన్మరణ చేయవలెను (లి రాత్రి చివరి ఘడియలందు నిదపోక భగవ న్నామ న్మరణమునే చేయవలెను మంగళమయములగు (ద్రవ్య ములనే దర్శించి నిళ్యావశ్యక కర్శాచరణయందు నిమశ్నుడు శావలెను. (8 చలనాలను లావాను నానాయినా తస్మాదవార వాశ్వేదం ద్విజోఒధీయీత వాగ్యత?॥ ధర్మ ళా_నేతివాసాది నర్వేమో౦ం శదక్తితః వేర్‌ వ్యాసః॥ / శాహ్మేమువూ శ్తే బుధ్యేత ధక్మార్దా చాను చింతయేఠ్‌, కాయశ్లేశాంశ్చ తన్యూూలా న్వేదత శ్వాస్థ మేవ చః (| (మనుస్మృతి యామిన్యాః పశ్చిమే యామే త్యక్ష్తనిదో హరిం స్మరేత్‌ । ఆలోక్య మంగళద్రభ్యం క ర్మావశ్యక మూచ రేత్‌॥ క్రి (వ్యాసన్భృతిః)

రి 'ఆల్లవారు జామున నిదించినచో పుణ్యం తీణిన్తుంది. (శావ్వాణులు "తెల్లవారుజామున (ప్రమాదవశాత్తూ నిదించినచో ఆ నిదవల్ల కలిగే పాపములను పోగొట్టుకొనేందుశ్తై కృ చ్చ) [వ్రతం ఆచరించవలకు, (4) రాత్రి చివరి ఘడీయలందలి మొదటి "రెండు ఘడియలు (శావ్ము మ.హళ్తొర్తనునీ తరువాతి "రెండు ఘడియలు రౌ ముహూర్తమని అంటారు బగవ త్స శ్రీ ర (వతినిత్యం (ావ్వూను. హూరక్తాన మేల్కాంచి ఆవనం వేసుళెని మున్ముందుగా భగవన్నామ న్మరణ గావించవలెను* శ్రైలోక్య వైతన్య మయాద్యదేవ శ్రీనాధ వ్‌ష్లో భవబాజ్ఞయైవ (పాతః నముశక్రాయ తవ (వియార్థం నంపొార యా[శామనువ _ర్హృయి మ్యేః (శాహ్మేమువూ శ్రే యా ని(ాసా పుణ్యకుయశారిణీ ళాం కరోతి ద్విజో మోహోత్నాదకృచ్చేణ కుద్దయతిః 4 (రశ్నావల్యామ్‌) ఓ చిత్స్వరూపా పరమాళ్ళ్శా ! (తిళోకనాథా $ అది జివా! (శ్రీనాఠా | విష్ణో ! మేమునీ అనుజ్ఞ వల్ల నే (ప్రాతః శాలాన మేల్కాంచి నీ వ్రీతికొరకు నీవు చెప్పిన .మా రానే జీవయా[శను సాగిమున్నాము, (శ ష్‌

గ్గ కరదర్శనవుం-

(ప్రాతః కాల సమయాన తన ఆరచేతిని చూసుకోవడం మంగళమయమని అంగీకరిస్తారు, “చేయి భగవంతుని విభూతి (ఐశ్వర్యం) ఈ నాచేయి భగవంతుడు. [బుగ్వేదం 10-60-12] ఇది-భగవ_త్తరమైనది. [పపంచమందలి క్లేశాలకు బొమధంవంటిది, కల్యాణములను (పా ప్తింప చేస్తుంది” అని బు గ్వేదంచెబుతున్నది, చేతులతో పనులుచేని మనం ధనం సంపాదిస్తున్నాం చేతులతో అతం*లు నేర్చుకొని విద్యా(ప్తొ్తి నందుతున్నాం. చేతులతో మాలను ధరించి భగవన్నామం జపించి భగవత్చా? ప్రిని సంపాదిన్తున్నాము (8) ఆ శారణంచే భగవత్స్ణరణా నంతరం ఈ కిందిళ్లోకం చదివి కరదర్శనం చేయాలి.

కరాగ్రే వనతే లత్మీః కరమధ్యే నరన్వతీ। కరమూలేతు గోవిందః 1పభాతే కరదర్శనమ్‌॥ అయం మే వాసోళగవాన్‌ అయం మే భగవ త్తర। అయం మే విశ్వన్య 'భీమజోఒయం శి వాభిమర్శనః లి (బు 10:60-19) కర్మాగళాగాన లత్మీ నివసీన్తుంది, మధ్యళాగాన సర న్వతి వసిన్తుంది. మూలభాగాన (శ్రీవారి నివసిస్తాడు ఆ కార ణంచే పాతఈ కాలాన కరదర్శనం మంగళములను కలుగ "జేన్తుంది.

ఠి భూ--వందనము కరదర్శనానంతరం భూమివై కాలు పెట్టక పూర్వమే ఒక్కసారి భూమాతకు నమస్కరించ వలను, ఆమె మనలను ధరించి పోషించు మాత. వేదములు కూడా ఆమెకు నమ స్కారం చేశాయి. “ఓట మాతా! నన్ను కళ్యాణకారకము లైన (వతిష్టయందు సువ్రతిష్టితుణ్ణి చేయి. ఓ కవీ. నాకు న్వర్ల (ప్రాప్తిని కలుగ 'జేయి, నన్ను అమ్మీవిభూతులందు స్థావనచేయి” అని అథర్వవేదం చెబుతోంది. (2) భూమాత*ు పాదములతో స్పృశించడం ఉచితం శాకపోయినా మనకది వమంత పాపా చరణ కార్యం కాదని ఆర్యులు చెబుతున్నారు. వది వమైనా భూమివై పొాచాలు వుంచుతూ భూమాతను తమించమని యాచించవలెను. సము[ద్ర వననే దేవి పర్వత _న్తనమండితే ! విష్ణుపత్ని నమస్తుభ్యం పాదన్పర్థుం తమన్వ మేః భూమే మాతర్ని చేహి మా భద్రయా స్నుపరిష్టితమ్‌ | సంవిచానా దివా కవే శియాం మా దేహి భూక్యామ్‌ః 9 “అధర్వ 12-1-68” ఓ దేవీ! సముద్రములు నీ వ(్తుములు, పర్వతములు సీ నములు, ఓ విష్ణుపత్నీ ! నీకు నమస్కారములు, మేము మూ పాదములు నీయం దుంచుతున్నందుకు తమించును,

రి జ ముఖ(పక్షాళనము

“భూవందన మాచరించిన తరువాత, (ప్రక్కమీదినుండి (శ్రంది! దిగి లఘుళంక వున్న క్షైన ముందుగా ఆ శంక నివృత్తి ఎవేసికోవఖిను, ఆ పిమ్మట నీర్ణులజలాన్ని తీనికొని ముఖమును -జాగుగా వరిళ్ళుభ "వరచుకొని (ప్రాతఃన్థురణ చేయవలెను,

(పా తః స్మ రణవరు

(అవా మురారి (సీపుకాంతకారీ భానుః ళళీ భూమి “ముతో లుధళ్ళ । గురుళ్ళ కుకః శని రాహు శేతవః కుర్వంతు నశ్వే మమ సువభాతమ్‌,

భృగు ర్వసిప్టః (క్రతురంగి రాళ్ళ మను పులస్త్యః పుల వాళ్ళ "గౌతమః | న్తైభ్యో మరీచళ్య్య వనళ్చ దతః కుర్వంతు వల్వే మను సుపభాతమ్‌ః

సనత్కుమారః ననకః ననందనః నవాతనోఒప్యానురి *వింగళాచ | సప్తశ్వరాః స్వవ్రరసాతలాని కుర్యంతు నక్వే మమ

నివ్శా విష్ణు, మహేశ సూర్య చంద, కుజ, బుధ గురు, యక, కని, రాహు, శేతువులు నా (పాతఃళాలమును మంగశమయ "మొనర్చెదరుగాక !

భృగు, వళిష్ష, (కతు, ఆంగిర్క మను, పుల_న్య్య, పవులవా గౌతమ, రైభ్య, మరీచి, చ్యవన, దజాదులు నా [పాతఃకాల మును మంగళమయ మొనర్తురుగాళ !

త్రి

10

సప్తార్షవాః సప్తకులాచలాళ్చ్ళ సప్తర్ష యో ద్వీపవనాని నవ్త। భూరాది కృత్వా భువనాని సప్త కుర్వంతు సర్వే మమ సుప్రభాతమ్‌ః

పృథ్వీ సగంధా సరసా_న్హ ఛావః న్పర్శి చ చాయు ర్టవలితం చో:కేజః నభః సళద్ధం మవాతా సహైవ కుర్వంతు నర్వే మమ సుపభాతమ్‌ః

ఇత్సం (ప్రభాతే పరమం పవిత్రం పకేత్స స రేద్వాళ్ళణు యాచ్చ తద్వత్‌ దుఃన్వప్ననాళ త్స్విపా సువభాత భవేచ్చ నిత్యం భగవ(త్పసాచాత్‌ | తతత కనాలి

సనత్కుమార, సనక, ననందన సనాతన, ఆనురి, పింగళ స్పప్రన్వరములు, స్ప్ప్పరసాతలములు నా (ప్రాతః కాఅమును మంగళమయ మొనర్చుగాక |!

స_్రనముదములు, సప్తవర్వతములు, స్‌ప్రర్దులు, స్పప్త ద్వీపములు, సప్తవనములు, భూమి మొదలగు స్లభువనవంలు సా (పాతఃకాలమును మంగళమయ మొవర్నుగాక |

గంధగుణ యు మక్‌ మైన వృథ్వి, రనగుణమయ మైన జలం స్పర్థగుణంగల వాయువు, రూపగుణ సంపిన్న మైన 'కేజము, శబ్దగుణంతో కూడిన ఆకాశం మపా త్తత్వం ఇవన్నీ నా (ప్రాతః శాలమును మంగళమయ మొనర్చుగాక !

ఈ పిధంగా (పాతః కాలాన పరమపవిత్రమైన ఈనామా లను చదివినా స్టరించినా విన్నా అట్టివాడు భగవత్క్భృుపా

[1 పణ్యల్లోకో- నలోరాజూ పుణ్యల్లోకో యుధిప్టిరః | పుణ్యల్లోకా చ వై 'చేహీ పుణ్యక్రోకో జనార్టనః క అశ్వశ్రామా బలిర్యా్యాసో వానుమారిశ్చ విఖీషణః కృృపః పరకురామళ్ళ నవ్తైతే చిరజీవినః। ॥ ఎవై కాన్‌ నంగి న్నిత్యం మార్కండేయ మ థాష్ట్రమమ్‌। జీవేద్వర్ష శతం సో౭౬పి సర్వవ్యాధి వివర్ణిశః ॥ అవాల్యా (చ్రాపదీ సీళా తారా మందోదరీ తథా! వంచ కన్యాన్మ శే న్నిత్యం మహాపాతక సనాళనమ్‌ ॥ రావ లద్మణౌ సీళా చ నుుగీవో వానుమాన్‌ కపిః । పంవై అాన్ససరతో నిత్యం మవ*బాధా (వముచ్య తేః లలన తననన పాతు దుఃస్వప్నాలవల్ల కలిగే దోషాలనుండి విము క్త చఊచెళాడు. పుణ్యల్లోకులై న నల, యుధిస్థిర, జానకి, (శ్రీమవో విష్ణువు అళ్వశ్రామ, బలి, వ్యాన, పాూనుమంత్క విభీషణ: కవ, వరశురామ అను వడుగురు చిరంజీవులు. వై వడుగురిని ఎనిమిదవ వాతైన మార్కంజేయుని (ప్రతినిత్యం నరించవలెకు, వారి న్మరణగావించిన మానపుడు సర్వరోగరహితుడై శత వర్షములు జీవిస్తాడు. అవాల్య, (చౌపది, సీఠ, తార, మండోదరి " ఈ అయిదు గురినీ వతినిత్యం వరించిన వాని పాతకాలు నశిస్తాయి. రామ, లక్భుణ సీశా, సుగ్రీవ వానుమంత ఈ

ల్లి అయోధ్యా మధుకా మాయా కాశీ కాంచీ అవంతిశాః పురీ ద్యారావలీ చైవ సవ్తైెళా మోకచాయికాఃః కేల] 2 కశాచాచారవంం ఇక ఇప్పుడు నిర్మలమైన మనస్సుతో వ్రనన్న వాద యంతో నిధివిధానంగా శాచాచారమందు (పవృత్తుడుు కావ లను. శొచాచార పాలన సర్వసామాన్యమైన ధర్మంగా చెప్ప బడింది. విశేషించి శావ్మాణులు. శొచాచాఠమును వరి పూర్తిగా ఆచరించవలెను. ఇశెచాచారం నిర్వ ర్హించని పురు షుడు శాస్త్రీయ [క్రియలు ఎన్ని ఆచరించినా అవి నిష్నలములే అవు ఈెయి, అాహ్యాభ్యంతరములని "శౌచం శండు విధములు, బలి, మృణ్మయములనో బాహ్య శాచమూ, భావకుద్దివల్ల అయిదుగుగిని స్మరించినచో బాధలు తొలగును. అయోధ్య; మధుర, మాయ, కాశి, కాంచి, ఆవం తిక చ్వారావతీ-. ఈ ఏడు నగరాలు మోతమును (వషా దింబెలి. శం1ేల్లో

1. శాచేయత్నః సచా కార్యః -శొచమూలో' ద్విజ్మ్భృతః। శాచాచాగ విహీనస్తు సమస్తా నిమృలాః [కియాఃః+ శౌచం తు ద్వివిధం [(పోక్తం జావ్యామాభ్యంతరం తభా మృజ్జ్ఞలాభ్యాం స్మృతం ఛభావ్యూం భావళుద్ధిర థాంశరమ్‌! అఆశౌచాద్ది వర బావ్యాం తస్మా చాభ్యంతరం పరమ్‌ ఉభాభ్యాం తు ళుచిర్యన్తు స కుచిర్నేతగః శుచిః

లి అభ్యంతర శౌచము సిద్ధిస్తుంది. పూర్ణ ఇఛొచాచారం మాసి 'వేయుటకంళు బావ్యాశాచమైననుచేయుట ఉత్తమం, శావ్యూ- ఇాచంకన్న మిన్న అయింది అభ్యంతర శౌెచాచారం బాహా భ్యంతర ఇెచములనుపాలించే వాడే పవిత్రుడు కాని, తదన్యుడు వవ్శితుడు కాజాలడు, బాహ్యుళాచం జలమృణ్మ యాలవక్ల సిద్ధిన్తుంది అదేమంత కష్టసాధ్యమైనదీ ఖర్ను చేయవలసినడో మాశంకాదు. శౌాచాచారం చేయడంలో బద్దకం చూవళాదువష చిత్తం నిర్ణలమైనదీ కానిదీ యీ శౌచాఛార పరీక్ష వల్లనే తెలుస్తుంది, (10 అభత్యము పరిత్యజీించుట నిరంతర౦ అనిందనీయ* వురుషుఅను అనునకించడం ఇాస్త్రో క్త న్వధ ర్యాచారమందు మనన్సును లగ్నం -చేయడం శాచాచారొ"మని ఆత్రి'మవార్షో ఇెప్పారు. (27 చవేయవలసినవిధి ఒక వెద్ద 'పాతనిండా నీరు కొంచం ళుద్దమైన మృణ్మ యాన్ని 'తీసికొని శౌచం = నిమిత్తం వెళ్ళవలెనుః యక్షోవవీత మృచా తోయేన కుద్ధిః స్యాన్న శ్లేలో న ధవ వ్యయఃః.... య్య శాచేపీ శై ధి్య్య చిత్తం తస్య వరీ&తమ్‌ః (దడన్ఫృతి) ల అభత్య పరివోరళ్ళ సంవర్షశ్చవ్యనింది త్రై | ఆచా రేషు వస్థవస్థానం శాచమిత్యఖిధి యతేః (అతి స్త్రతి;) 1 శాచేతు సుఖమాసీనః (ప్రాబ్ముఖో వాప్కుదబ్ముఖ।

క్ష మును శెవులవై వుంచుకొని రన్సువై ఒక ళ్కుభమైన వస్త్ర మును బంధించు (తలపాగా చుట్టనలెను ) కొనవలెను. కచ్చా శిభాగంధులనువిప్పి తూర్పు లేక ఉత్తరదిళశలవై పు షముఖముంచి సఖ పూర్వకముగా కూర్చుని మలాన్ని విడిచిపెట్టవలెకు (1) "శా చనమయాన (ప్రాతః కాలం వళ్చిమం వ్రైపు ముఖముంచి. మధ్యావ్నాం ఉ తరముఖంగా ముఖముంచి రాతి, దజిణం వైపు ముఖముంచి, కూర్నోవలెను. (2) పగలు ఉత్తరంగాను రాత్రి దఓీణంగాను ముఖముంచి మలమూ శాలను విసర్జించిన ఆయువు వృద్దిచెందునని వనిష్టులవారు చెప్పారు. (8 ఈ నియ మం బావ్యా [పదేశాన శాచనివృ త్రి కొరకు ఉపయోగిస్తుంది. నూర్యునివైపు యెదురుగా తిరిగి మలమూషత వినర్జన గావిం చిన .డోమమని చెప్పబడెను, నిలబడి మలమూ[తములు వినర్జించ లాదు. మలమూత్ర విసర్జన శాలములో మౌనముగా నుండ వలెను.

ఇంటనుంజే శాచాలయమందు మలమూతములు విడిచి "పెట్టిన వాటికి పదిక్కనియు నియమములు లేవు. పగలుగాని, ర్యాత్రిగాని, నీడనుగాని, అంధళశాలానగానీ, ఆపద నమయాన

శిరః (పొన్ఫత్య కర్ణం వా ముక్తకచ్చ్శ శిభ్యోపి వాః॥ (జొళనన్ము తిం) (2) (వ్రత్యబ్బుఖన్తుపూ ల్వాహ్నేఒపవ రాహ్నే (పాబ్ముఖ_న్హధా

ఉదబ్ముఖన్తు మఠథ్యాహ్నే విశాయాం దఉిణాము. 111 (యమః)

18 గానీ యభధేచృగా వ్యవైపు ముఖంవుంచి శౌచం చేసినా బాధలేదు, (1) మలమూత్ర విసర్జన నమయాన జలపా(తను మాతం చేతితో పట్టుకొనకూడదు. మలమూ[(శానంతరమే దానిని తీసికొనవలెను. (2) జలాశయమునుండి పదివాస్తాల దూరములో గజములు) కూర్చుని మూత వివర్జ్షన చేయవలెను. (8) జలాశయము నుండి జలమును పొతతో దీనికొని దూరముగ వెడలి శౌచము చేయవలెను. కొందరు పొతను తీసికొనక ఆ తీర్థమందలినీటి నే వాడెదరు. ఉమ్ములు ఉమియుతూ అక్కజే పళ్ళుకూడా తోముారు. ఇది అనుచతకార్యం అగ్ని, నూర్యు చరద గో. (బావ్మాణ జలొశయాల్న_వెపు ముఖముంచి మలమూశి (8) తిప్టన్న మూ త్రపురి'మేకుర్యాత్‌ (పారస్కరగృవ్య్వూనూ (శే) (4) ఉభే మూ పురీ పే తుది వా కుళ్యాదుద బ్ముఖః రాత్రౌ కుర్యాద్ధతిణస్థ వవం వ్యియుర్న హీయతే। (వళిష్థన్మృలిః) (1) ఛాయాయా మంధకాశే వా రాళావవోని వా ద్విజః | యథా సుఖమ. ఖః కుర్యా(శ్చాణ బాధాభయేమచ | (మనున్మ్యృతిః) (2) గృహీళ్వా జలపాతం తు విణ్యూూతం కురుకే యది తజ్జలం మూ తసదృశమతశ్చాందాయణం చలేత్‌ | (ఆహ్నాక సూ కావల్యామ్‌)

కేర్‌ విసర్జన చేసే వారి (దై నకిష్తుది. ఇనదిలోను, భస్మంవైనా, "పీడవైనా విత్తులు జల్లిన పొలములందూ, మార్గమధ్యంలోనూ వచ్చని గడ్డివెనా మలమూ[తములను విఫర్జించరాదు. నూకు గజముల దూరములో మల విసర్జన చేయవలెను. నదితీర్హాదు అందు దూరముగా మలమూ[త వి;ర్తన గావింపవలెను. వృుణ్మయ (పయోగవం ఇౌాచం నిమిత్తం నీటితో నింపిన ఒక వ్వెపా(శను శీని కొనవలెను. దానితో పాటు శుద్దమైన మట్టినికూడా తీపికొన వలెను. శౌచనివృత్తి ఆయిన పిమ్మట నీటితో మామూలుగ వజాళనంచేసి మృట్టి తో శెండుసార్లు మూ కేంద్రియమును అయిదుసార్లు మలేంద్రియమును కుభపరచు కోవలెకు,. ఆలా “లి. -దళవాస్తాన్పరిత్యజ్య మూత్రం కుర్యాజ్జలాళయే శతవాస్తాన్చురీషా వ్రతీ రే నద్యాం చశుర్షుణమ్‌ ॥ జాక్‌ 0 ళం (బౌఛాయనః) (ఓ -తీన్రే శాచంనకుర్వీత కుర్వితోద్ధృత వారిణా 8 (బౌధాయన) క. (వశ్యగ్నిం [పతిసూర్యం చ (పలి గాం (ప్రతి చ "ద్విజమ్‌ క పోమోదళం సంధ్యాం పకా నళ్యతి 'మేవాతః ః న నద్యాం మేవానం -తార్యం దళస్మవి న గోమయే | న .వా.కృన్లే న-మాళ్ళేచ నోప్తే ఓళ) వ:ళాడ్గలేః (వశిష్టవ్మృతి;)

11 ఆచరించినచో శౌన్రు- యొక్క ఆజ్ఞాపాలన పుణ్యం దక్కు తుంది, ఆంతే కాకుండా గోకుడు మొద్దలైన చర్మ వ్యాధులు రావు, వెన చెప్పిన రీతిని ఆచరించకున్నచో చర్మవ్యాధులు నంక్రమించవచ్చు. (బ్రవ్మాచర్యపాలన వల్ల యివి సిద్దించగలవు. ఆ తరువాత ఎడమ లేతిని మట్టితో పదిసార్లు తిరిగి రెండు చేతులు వడుసార్లు పరిళ్ముభం చేసికోవలెకు,

వైన లెప్పిన శాచవిధులలో వగం లకు, కూదు) లకు చెప్పబడింది. వగటిలో అర్ధ శౌచం రాత్రియందు మ్‌ౌర్ష మందు వాళ్ళవభాగం రోగావ_న్తయందు యధాళ క్రి శెచవిధిని నిర్వర్తించవలెను. సామర్ట్యమున్నచో కా్యన్ర్రునుందు. చెప్పిన విధి విధానంగా ఆచశించవ లము,

(వజలు బద్దకంచే ఎక్క డదో అక్కడిది మట్టితెచ్చి చేతులు ళు టా వరచు కుంటారు అది అంత మంచి ఆలవాటుకాదుం గోడలందలది నీటిలోనిది పాము పుట్టలోనిది ఎలుక కన్నము £ ్వే లింగే మృత్తికే దేయే గుదే పంచ కరే డళ

ఉభయోః సవ్తచాతవ్యావిట్‌ "ఛాచేమృ త్తి ళాఃన్టు లెక! ఢళ్ళగుః కే తీ కూ దయోరర్థమానం శౌచం (పోక్తం మనీషిభిః | దివా శాచన్య నిళ్యర్థం వధి పాదో విధీయతే అ_ర్తః పర్యాద్యభా శక్తిశ కః కు ర్యాద్యథోదితమ్‌ గా (అగ్ని పుకాణే) ల ని తర్జల వల్మీకమూషికోత్కరవ_ర్భను |

కేరి లోనిదడీ నడిచేమార్గమందలిది శృశానమందలిది మరొకరు శొచం చేయగా మిగిలినది ఈ ఏడు విధములైన పదేశాలనుండి శౌచ విధికి మట్టి లీసికొని రాకూడదు. అపవ్మితమైన (ప్రదేశాన్ని విడిచిపెట్టి పవి్మిత (వదేళా న్నుండి మట్టిని శీపికొనిగావలెను. (వయత్నం౦ .చేసినా + కుద్ద మైన మట్టి లభించని (పదేశాన $ష్టపురుషులచే ఉపయోగించ బడే జల మృణ్బయము.లను ఉపయోగించవచ్చుము, 4, దంత'ధావనవరంు మట్టితోను, సీటితోను చేతులు, కాళ్ళు కడి గి కొన్ని ఆతరువాత చక్కగా ముఖకుద్ది.కె దంతధావనము ' చేనకోన లెను, రాతి నిదించి (పాతః కాలమున లేవగానే స్వాభోవీ కంగా దంతము. అకు, వాల.కకు, నుఖమునకు మలినం వర్చడి ఉంటుంది. వాటి కుళ్రత్నశ్తై వచ్చని ేక “ఎండిన దంతకోష్టంతో చంతభావనం చేయవలెను. శృళానే శౌచశేపషే చన ,గావ్యోః సవ్రమృ త్రికాః ॥ (యమన్మ్యృతిః)

1. యళ్ళిన్టేశే తు యత్తోయల యాచ-యత్రైవ మృత్తికా] వైవ తత్ర |పళస్తా స్యాత్‌ తయా శౌచం విధీయతే ॥ ( కృగుః ) లె ఉమః। కాలే నముస్రైాయ కృత శాచో యథావిధి ॥ ముఖే వర్యుషితే విత్యం భవత్య(పయతో న్‌రః

న! కోరరిజ, ఖాదిర, కదంబ, కురభ, న్నవ్తవర్షి, వృళ్ని పగ్గి, గానుగ, చంద మేడి గోరింట, జంబూ నింబ, అపామొర్ల లీల్వ, అర్క, జాదుంబర మొద్నలెన' దంతకాన్టములు ఉత్తలేణ్‌ (గేళ్షమైనవిగా చెవ్పబడ్డాయి లి దంతభావనానికి ములదు ఈళ్లోకం చదువుకో వాలి, ఆయుర్చ్భలం యళోవర్చ; (వజాః పకువనూని చ 1 (బ్ర్మాప్రజ్ఞాంచ. మేధాంచ త్వం,.నోడేహి వనన్ప జే! [| నిషిద్ధమైన రోజులలో దంతఇావనం చేయరాదు పర్వ శాలములందూ పాడ్యమీ షష్టి, నవమి తిధుల:దూ దంతధావన నిషేధము. వె చెప్పిన రోజులందూ. దంతకాష్ట్రం లభించని వాడు, లభించిన సాధనాలతో ముఖమును ఫిళు భవరచుళొని నీటితో పన్నెండుసార్లు పుక్కిలించి ఉమ్మి వేయవలెకుు 2, .నానానానినానాలనానినానాుకకనానా తతా నా నకాతకో లను శమ -కకుతునముకమలననమ...ననకమోడనడన అనానను తననన బా నానా. తప్మాచ్చుష్కమభధార్జ్రం- వా భత యేద్ధంత శాష్టకమ్‌ ॥ కరంజం ఖాదిరం వాపి-కదంబం కురలం తథా ॥ న్నవ్తపర్ణం వృళ్నిపర్షీ జంబూ నింబం తథైవ చా ఆపామార్గం చ లిల్వం చార్కం చోదుంబర చేవచ | వతే (వళస్తాః కథిళా దంతధావన కగ్గణి | దంతకాన్టన్య భతన్య నమాసేన వకీ _ర్రితఃః (హోరీతన్మ వతి) శ. ఓ వనన్పతీ! మాకు ఆయువు, బలం యళన్సు 'లశేజము నంతాన, వకు, ఐళ్యర్య. (బ్రవ్మా సాకి క్కారోప తాన్‌ జ్యో యోగ్యమైన మేధా వ్రజ్షలు. (ప్రసాదించుము,

షక్‌ పుక్కిలింత ఎవ్పుడూ ఎడమవైపు పుక్కిలించి ఉమ్మి వేయ వలెను, కారణ మేనుంెచే ఎదురుగా దేవతలూ, కుడి( పక్క పితరులూ వెుుకభాగాన బుషులు వుందురని శాస్తా9లు చెబు తున్నాయి. నడున్తూగాని, నిలబ!ీగాని దంతధావనం చేయ లాదు, తూర్పు ఈశాన్య దిశలయందు ముఖముంచి కూర్చొని దంతభావనం చేయవలెను, దంతకాస్ట్రమును మధ్యగాచీకి వాలి కను ళభపరచి తిరిగి ఆ బద్దలను నీటితోకడిగి ఎడమచేర్సి వెపు విసరవలెను. కడగకుండా మాతం దంతకళాష్టమును విశరరాదు. స్నా నం దంతధావనానంతరము స్నానం చేయవలెకు. నవరలధ నమన్వితమైన ఈళరీరం వస్తుతః మలిన పచారములతో కూడినది పలి పత్పర్వ షష్టీషు నవమ్య్యూా౦ వైవ సత్తమాః | దంళానాం కాస్ట్ర నం యోగాద్దహా క్యాసవ్వమం కులమ్‌ అభావే దంతళాషఘ్టానాం (వళిషిద్దది'నేషు చ, అపాం చ్వాదళగండూమైర్ముఖకుద్ధిం సమాచ'గేత్‌ & ( వారీత నృలిః )) లి. పురతః నర్వ దేవాచ్చ ద&'ణే వితరనథా బుమయః పృష్టతః సర్వే వామే గండూవమాచరేథ్‌ ॥ ((వయోగ పారిజాతే ) కే (పాబ్ముఖన్య ధృతిః సౌఖ్యం శరీరారోగ్య మేవ చ॥ దఉఊబేన తా కష్టం పళ్ళ్నిమేశ పరాజయ;

(స! రా్రింబవళ్ళు ఇది మలినాన్నే కక్కుతుంది, అందుచే (పాఠః స్నానంతో దీనిని శుభపరచు కొనవలెకు. నిదిష్తున్న నమ యాన వెలువడే చెమటలో శరీరం తడున్తుంది ఇందియాలు తమ తమ చ్వారాలగుండా మలాన్ని (నవింపచేస్తూంటాయి. ఉ త్త మ అంగములున్నూ ఆధమ అంగాలతో సమానత్వ మును పొందచేస్తాయి. మలినములు విడ చుట కారణంగా నిద్రించి లేచినమానవుడు స్నానంచేయకుండా జవ వోమాది కర్ణులు ఆచరించరాదు. అందుచే పొద్దున్నే లేచి ప్రతినిత్యం స్ళానం చేసిన ఆ విప్రుడు మూడు సంవత్సరాలలో వడు జన్మ లందు చేసిన పాపములను పోగొట్టుకుంటాడు (ప్రతిరోజు (పాతఃళాలాన స్నానమాచరించిన మహాపాతళాలు నశింపచే వే ఉత్తరేణ గవాం నాళః (స్త్రీణాం పరిజనన్య చ | పూర్వోత్తరే తుదిగ్భాగే నర్వాన్యామానచాప్పు యాథ్‌॥ (విష్ణుః )

1. తత ప్నానం [పక్ళర్వీత దంతధావన పూర్వకమ్‌ | అత్యంత మలినః శాయో నవచ్చిద సమన్వితః $ (వవత్యేష దివారా్రా [పాత। స్నానం విళోధనమ్‌ | క్రీద్యంతి హ్‌ (ప్రనుప్రస్య ఇండియాణి (నవంతి చః అంగాని నమళాం యాంతి ఉ త్తమాన్యధమైః నవా; వానాన్వేద నమాకీర్షః శయనాదుక్రిత పుమాన్‌ ః అస్నా శ్వా నాచశేర్కించిజ్ఞపవోమాదికం డ్విజః 1 +పాతరుక్రాయ యో మః (పాతఈస్నాయీ థవేశ్సచడా 4

లిల్లి (ప్రాజాపత్యవతంతో నమానము, [పాతఃస్నానం ఆదృష్టపుణ్యం కన్న 'వ్రత్యమ లాభశారికూడా అయిఉన్నది. (పాఠఃశాల మందు స్నానంచేసి. వవితమగువాడు జ పా ది సర్వకర్థులు చేసేందుకు అర్హడాతాడు, స్నానంవల్ల పది (వ్రత్యత లాభాలు వీద్దిస్తాయని చెప్పబడుచున్నది. రూవన్సు, పుష్టి, బలము 'శేజముః ఆరోగ్యము, ది ఆయున్రాయ చిత్త పనన్నత, దుఃన్వవ్న నాశనము, తవన్ను అగ్లీ (గంధఛారణ చేసేందుకు బౌద్ధికళక్తి పాబప్తిస్తాయి. 1 అజ్ఞానంవల్ల నాని, మోపహాంవల్ల కాని, రాట పాష శార్యాచరణ చేయడంవల్ల శరీరదోషాలు (ప్రాప్తించును. (ప్రాతః ప్నానంతో ఆ దోషాలు శుద్దికాగలవు. 2 శా(స్త్రీయమగుస్నాన వీధి యీవిధమ.గ నున్నది.. ₹కీదవ ? శొచానంతరము. జల, స్వుప్త జన్మ కృతం పాపం (త్రిళిక్నవైర్య పోవాతి ॥ ఉపున్యుషసి యళ్సాాకం సంఛ్యాయాముదితే రనౌ ॥ (పాజావశ్యేన తత్తుల్యం మహే పాతక నాశనమ్‌ (ప్రాతః స్నానం (వళరనంతి దృ ష్రోదృష్టకరం హి-తర్‌ 4 సర్వమృర్షతి వూ తాళ్ళా (పాతఃస్నాయీ జపాదికమ్‌ *. గుణా-దళః స్పా న పరన్యసాధో "రూపం చ పుష్టిళ్ళ బలం చ లేజః / ఆరోగ్యమా యుళ్ళ మనోనురుద్‌ వ దుఃన్వప్నఘాతళ్ళ తపళ్ళ మేధా (1 దతన్శ ఎలి!)

లీక మృణ్మయాదులళో వాన్త-పొదాదులు (పణాళనం గావించిన తరువాత శిఖనుబంధించి, మరియు కచ్చ్ళమును (గోచీ) లిగించ ముడివేసి, ఆచమవం చేయాలి. తిరిగి కుడిచేతిలోనికీ నీర్తుీసి కొని స్నావంకొరకు నంకల్పంచేసి. ౨,

“విష్ణుర్విమ్లుః ! తశ్సదజ్య్యే తన్య (శ్రీ(బ్రవ్మాణో ద్వితీయ పకాశ్రే, [శ్రీ శ్వేశవరావాకల్చే _వైవశ్వశ మన్వ న్తశే కలియుగే (వధమపాదే, జంబూద్వీపే, భరతవశ్తే, భరతఖండే, దండ కారణ్యే కర్ణభూమౌ అస్బాన్వర్త్రమాన వ్యావవోరిక -చాన్ష్రచూ నేన ఆర్యావర్తె* దేళాన్తర్షతే, పుణ్య కే తే కలియుగే, కలి 1వధమ చరణే అముక నసంవత్సళే -అముకమాసే "ఆముకవ చ: అనుక లి అక్టానాద్యది వా మోవో(డా శె యద్దురితం కృతమ్‌ 1

(పాఠః స్నా నేన తత్సర్వం ళోధయంతి ద్విజో త్తమాః ॥ (విస్ణున్మృతి క కృళ్వాధ శొచం (వజాల్య వాస్తా-పాదొౌచ మృజ్జ_లో ౪ నిబద్దశిఖా కచ్చస్తు ద్విజ ఆచమనం చశేథ్‌ | (వృద్ధ పాఠాళరఖ) సంకల్పశళ్చ యా కుర్యాత్సానంచాన [వతాది కే॥ (బృవాద్యమః) $. విష్ణుః విన్ణుః విష్ణుః తత్సత్‌ నేడు |బవ్మా యొక్క; ద్వితీయ పరార్టమందు, శ్వేతవరావాకల్పంలా'. ఆంబూద్వీపాం తర్గత భరతఖండమందు ఆర్యావర్త శేళంలో, పుణ్యమే[తంల్లో కలియుగ ప్రధమ పాదంలో, ఆముక సంవత్సర, / ఆముక'మాప

వ్రీశ తిధి అముక వాసరే అముక గో(తోత్పన్నః అముక శర్మా (వర్శా) అవాం మమోపాత్త దురతకతయపూర్వకం శీ పర మేశ్వర వ్రీత్యర్థం (ప్రాతఃస్నానం కరిప్యే” 8,

అముక శబ్దస్థానంలో నంవత్పరము, మాసము ఆదిగా గల నామాలు తోడించవలెకు (బావ్వూణుడు తన పేుకు తరు వాత శర్మని కృతియుడు వర్శఅని వ్తెళ్యుడు గువ్రఆని శబ్ద (వయోగం చేయాలి”

నంకల్పానంతరం స్నానీయ జలంతో తీర్రాలను అవ్వ నించాలి ”

విష్ణోః పాద(వవనూ తా౭౬సి వైష్ణవీ విస్ణుదేవళా | (శాహినస్త్ర్వేనస_ప్త స్మాదాజన్మ మరణాంతికాథ్‌ ? గంగేచ యమునేచైవ గోదావరి సరన్వతి । నర్మదే సింధో కావేరి జలేఒస్మిన్‌ నన్నిధింకురు | ఆముక పత, ఆముక తిధి అముక దిన, అముక గోతత్రమందు, ఉద్భవించిన అముక శర్మనామధేయుడ్ననెన నేను నానమ్త సంచిత పాప వినాళ నార్ధం పరమేశ్వర (ప్రీత్యర్థం [పాతఃస్నానం చేస్తాను.

1 వైన్లవీ ! విష్ణుదేవాళా! గంగా ! సీవు విష్ణుభగవా మని చరణ కమలములందుండి 'వెలువడ్డావు. బన్ఫుజ న్మాంతరము లందలి పాపాలనుండి మమస్థ రతీంచు ఓ గంగే, యమునే, గోదవరీ, నరస్వతీ, నర్శడే, సింధు, కావేరి, మీరందరూ జలంలో (వ్రవేశించంది,

లీగ్‌ అ తరువాత ;-- అవవ్మితః పవితోవా సర్వావస్థాం గతోఒఫివా ! యః న్న శేత్పుండరీ కాద నతావ్యోభ్యంకరః కుచిః ॥ లి ఈ మం।ళాన్ని పఠిన్తూ జలంతో స్నానంచేయి. జలం థగవాను డైన నారాయణునిచే ఉత్పన్న మైంది. తిరిగి ఆజలమే ఆయన నివానస్టానమైంది ఆకారణంచే స్నానంచే సే-నమయా న నారాయణ భగవానుని అవళ్యంగా న్మరించి తీరవలెకు. 1. ప్నానం చేసేముందు పాజాలు కడుక్కోవలెను, ఆతరు వాత శిరన్నువై నీరుపోసికొని స్నానంచేయాలి, స్నానం చేసే నీరు శు ళమైందిగాను స్వచ్భముగా నిర్మలంగాను వుండవలెను. ల్సి పవితుడెనా, అపవిత్రుడై నా యెవ్నడెనా 'యేఅవస్థ్ర యందున్న వాడై నా పుండరీ కాముడైన (శ్రీవారిని స్మరించే వాడు జావ్యాంగా అభ్యంతరంగా వవితుడ" తాడు, $. అసో నారాయణోద్భూతాప్తా ప వాస్యాయనం పుశః తస్తొన్నా రాయణం దేవం స్నానళాలే క శేద్భుధః ॥ (లఘు వ్యాస నంహితాయామ్‌) 2. పాదౌ (పజాల యేత్చూర్వం ముఖం యక్షైపవీతకమ్‌ (బౌధఛాయనళ) టీ

లికి అసమవముర్హతయం౦దు అనారోగ్యంగా వున్ననాడు, బాగుగా స్నానం చేయ డానికి ళక్తిసామన్యాలు లేనినాడు, వాస్త - పాచాదులు పరి శుుభపరచుకొని, ఆతరువాత ఆచమన-సంకల్పాలు చేసి శిర స్సుకు క్రిందవున్న అంగాలను కడుక్టానవలెను అనగాకంరస్నానం చెయ్యవలెను లేక తడిసిన తు వ్యాళ్ళతో ళరీళాన్ని తుడుచుకొన వలెను, ఆ తరువాత ళు భమైన పొడివస్తా న్నిధరించవలెను. వేడి లర్‌లు రాగ నీళ్ళతోకూడా స్నానంచేయవచ్చు. కాని సంక్రాంతి ఆది వారం సప్తమి, [గవాణళాలం, సంపూర్ణ ఆరోగ్యంగా వున్న నాడు పుత్ర -- మిత్రులు కావలెనను కోరికతో నున్నప్పుడు ఎవలేని జని్హంచినా, మరణించినా (శొద్దదినంనాడు ఆాను పుట్టినరోజున. అస్పృృళ్యుణ్ణి స్పృృశించినప్పుడు వేడినీళ్ళతోమా తం స్నానం చేయరాదు. అనారోగ్యంగా వున్న ప్పుడు ఆవళ్యకత వచ్చినను (8) అశిరస్కం భవేళ్స్చ్సానం స్నానాళన్తౌ తు కర్మిణామ్‌ | ఆశ్ర్రిణ వానసా వాపి'మొగ్జనం ర్రైహికం విదుః ॥ (జాబాలిఖ (1) సం|ళాం త్యాం రవిచాళేచ నవ్తమ్య్యాం రాహు దర్గవే . ఆరో గ్యేపుుత-మి తాన్రే న స్నాయాదుస్తువారిణా॥ మృతే జన్మని సంశ్రాంతా [కాద్ధే జన్ఫదినే తథా | అన్ఫష్ట స్పర్శనే చైవ డ స్నాయా దుష్షచారిణా ॥ (వృద్ధమనుః) థ్‌

ల్లీ 'ెరకు, జల, ఫల, మూల, దుగ్ధ, కాంబూలామలు సేవించవలనసీ వచ్చినను అవి భుజించిన అనంతరంకూడా, స్నాన దానాది నదీ - సరోవరాలందు స్నానంచేసే సమయాన నదిలో స్నానంచే సీ సమయాన (వవావోనికి ఎదురుగా ముఖముంచి స్నానం చేయవలెను. స్టిరంగావున్న జలాశయా లందు స్నానంచేయవలసివ స్తే సూర్యని కెదురుగా ముఖముం చి స్నానం చేయవలెను. గృ హ౦లో స్నానం చేయవలసివ సే గృవాంవైపు ముఖముంచి స్నానం చేయవలెు. నూతివ ద్ద స్నానం చేసేటప్పుడు సూ ర్యాభిముఖంగా స్నానం చేయవలెను, నిత్యస్నా నానంతరం తడసిన వస్తా9లను ఉరికి వైనపడ వేయవలెను, ఆ తరువాత సంధ్యాకర్థు చేయవలెను అలా శేయక ఇతరవిధముగ చేసిననాటి స్నానం నిష్ఫల మేఅవుతుంది. (బ్ర ఇకురావః ఫలం మూలం పయసా: బూల మౌవధమ్‌ భమయిత్వాపి కర్తవ్యా స్నానచానాదిశా।; కియాః॥ (చతుర్వింళతీమ తే) (8) ప్రోశసోఒలిముఖం స్నాయాన్న దీషు [పవవాజ్జలే స్టావరే చ తడాగే చ రవేరభిమఖం నదాః గృహే గృవామ ఖః కూపే తడాగే నూర్యనన్ని ధా (ప్రాతః సంకేపతః స్నానం శాచాన్టేతు తదిష్యలేః (విష్ణుః)

లీ తీ ర్హస్నానవుం లీర్టస్నానం జేసేళమయాన సంకల్పంచేసి ముందుగా చేతిలోనికి కుద్దమృత్తికను తీసికొని _ అళ్వ[కాంతే రథ[శ్రాంతే విష్ణుకాంతే వసుంధ'ే మృ త్తికే హరమేపాసం యన్మయా, దుష్కృతం కృతమ్‌) ఈమం[తంతో అభిమం[తించాలి తిరిగి కుడిచేతితో శిర స్ఫ్సును కంఠమును, బాహువులను, వృాదయాన్ని నాభియం దున్నూ తగల్బవలెను, ఎడమచేతితో కటిపదేశానికి (కింద ఊరువు తొడలందును వైన జానువులకు, మో కాళ్ళకున్ను పాచాది |(వదేశాలందు మట్టినితగల్బవలెను అనంతరం భగవన్నా మం న్మరిన్తూ జలస్నా నము చేయుటకు [పపిష్టుడుగావలెము. (వవ హించే జలంలో (వచాహంవైైపు ముఖముంచి స్టిరముగానుంజే తటాళాదులలో నూర్యభిముఖుడై. చేతితో _వెనీటి నటూ యిటూ తొలగించి ములిగి మూడుసార్లు స్నానం చేయవలెను. (పతీమారు నీటిలోపల (వణవమునుగాని భగవంతుని ఏదో ఒకో (1) నిష్పీడ్య స్నానవ(న్త్రం తు పళ్చ్ళాత్సంధ్యాం సమాచకేత్‌; అన్యధా కురుకే యన్తు స్నానం తస్యాఫలం భవేత్‌ (వృష్టమను;) (2) ఓ వసుంధరా! నీవు ఆళ్వ(కాంత, రధ్యకాంత, పిమ్లు శాంశానివి, ఓ మృత్తికే! నేను చేసిన దుష్కార్యాచరణ వల్ల సిద్ధించిన పాపాఅను దూరం చేయిం

డా నామాన్ని గాని మూడుసార్లు ఉచ్చరించవలెకు. తీరజలంలో ఉమ్మి చేయడంగాని, పుక్కిరించడ:గాని చేయరాదు. స్నాచా నంతరం ఒడ్డుకువచ్చి _ యన్ఫయా దూషితంతో యు శారీరమలనం కమైః తన్యపావవ్య నిష్క్టుతై స యై సై _శ్తేనమోనమఃః ట్టి ఈమం[కాన్ని జపించి మూడుదోసిళ్లనీరుగట్టు వెనవిడి చి "పెట్టవలెను ఆతరువాత బయటకువచ్చి పొడివ(న్త్ర్యముతో శిరస్ను తుడుచుకొనవలెను, శేషాంగములందలి నీటి వ(న్హ్రంతోతుడవ రాదు. బట్టలు మార్చి తర్పణం అయినతరువాత స్నా కంచేసివబట్ల లు లు లను ఉలికి ళుభవరచుకోవలెనుు. నగ్నంగా ప్నానంచేయ వాదుం గంగలోగాసి నర్ణుదలోగాని స్నానం చే సేనమయాన *గం'గేచయుమునే చైవొఅనే మం(త్రాన్నిపరించక గంగా, లేక నర్శచానదులవైగల సో. తాలు స్ఫకణలోవుంళే వఠించవలెము, వస్తధారణవు స్నా నానంతరం యెండిన వంచిని ధరించవలెకు _ ఒక అధోళ(న్త్రృమ.. మరొక ఉత్రరీయవం వుండవలెను పాదవజూ చత తతత (1) చేవామలంతో నేకు స్నానం చేస్తూన్న సమయాన జలాన్ని దూషితం చేసి ఆ పాపళాంతి కొరకు జలాన్నిరడించే ఓ యమా! నేను పునః పునః నీకు నమస్కరిస్తున్నాను. లి స్నా త్ర్య్వైవ వాననీ ధాతే అక్షి న్నే పంధావయేడ్‌ (వదాళ్య చరణద్వంద్వం వాస్తా (పదాళ యే_త్తతః॥ (నాగ దేవ)

ఠ0 లనం గావించి ౦డు చేగులను శు భముగా కడుగుకొనవలెను. నీలివ్యన్త్రృమును శా స్ర్రీయక ర్మలందు ధరించరాదు, స్వయంగా ఉతుక్కున్న వ(న్త్రములతో నే బుద్ధిమంతులు ధగ్మకర్ములు చేయ వలెను చాకలిచే ఉశకబడిన వస్త్రములు వె చెప్పిన కర్మ లందు అగావ్యోలు. (2) న్హలమందు తడసిన వస్తా్శన్ని ధరించి జవ, హోమ, పరి (గవోది కర్ణులాచరించిన అవి రాతములకు (పొప్తిస్తాయిం జల మందు పొడిబట్టను స్టలమందు తడపినబట్టను ధరించి జవ హోమ చానాలు చేసిన అవి నిషృలాలే అవుతాయి. తగులబడ్డ, ఇతరు లదే ధరింవబడ్డ, ఎలుకలచే కొరకబడ్డ, శిథిలావ న్తచెందిన వస్తా) "ఫు లొ శ్వ ల త్తి లను ధ+ంంచి బుద్ధిమంతులు శాయయ్సీయకర్ములు చేయళశాదు. (8) ఆచ వంనము=[పాణాయావమువుం వ(స్త్ర ధా రణానంతరం విధి విధానంగా ఆచమనము మరియు-1[పాణాయామము చేయవలెను స్నా నాంగాచమనం మూడుసారూ (పాణాయామం మూడుసారు చేయవలెకు, (2) ళం ళం

1. నీలం మళలవదిష్యతే ॥ (మనుః) £ స్వయం ధౌతేన కర్తవ్యాః కియాధర్యా విపళ్చితా | న తు నేజకి ధెలేవ సావాళేక చక ర్షిచిత్‌ ॥ (దేవల) జాతీ లా 3! ఆర్జ్రావాసా తుయః కు ర్యాజ్ఞపహోమ పర్శిగవోన్‌ ॥ సర్వం తదాతనం విర్ధ్యాత్కర జాతం చ యత్కృతం |

ర తూర్చు లేక ఉత్తర దిక్కుల్నవైపు ముఖముంచి పవిత్ర వ్రకేశాన కూర్చుని చేతులను మోకాళ్ళలోనికిపోనిచ్చి (కావా ణుడు నిత్యం (బవ్మాలీర్ణంతో ఆచమనం చేయవలెను (8) అంగుష్టమూలాన్నే ్రహ్మాశీర్థమంటారు. ప్రాణాయామం చేయకుండ ఆచరించే శాయీయ కర్ణులు వ్యర్ధాలే అవుతాయి. ఆ కాకణంచే గే యోళిలాషు లైనవారు [పయశత్నుపూర్వకంగా పాణాయామం లశేయ వలను. (4) యజ్జలే శుష్కువ్యస్తేణ స్థలే వ వార్జ్ర వానసా జపో హోమ స్తథా చానం తత్సర్వం నిమ్పలం భవేత్‌. న న్యూలేన న దచ్లేన పారగ్యీణ విశేషతః మూమకోత్కీర్ట్మ జీ్టేన కర్మ కుర్యాద్ధ్విచడణః॥ (ఆపస్తంబిః)

1. స్నాత్వా హ్యాచమ్య విధివత్తశః (పాణాన్సమాపయేత్‌ (పాణాయామై(స్త్రిభిః పూతో గాయ క్రీం తు జ'పేద్విజః ॥ (సంవ_ర్తన్మృతిః) లి కర్మాంగే తు తిరాచమ్య (పాశాయామ(త్రయం స్మృతమ్‌ (ఆచారతిల'కే) లి, అ౦ంతర్జాను శుచౌ దేశే ఉపవిష్ట ఉదబ్ముఖః | (పాగ్వా (శాహ్మేణ తీన్హేన డ్విజో నిత్యమపః స్ప శేత్‌ ॥ (నాగజేవః) కీ (పాణాయామైర్వినా యద్యత్కృతం కర్మ నిగర్ధకమ్‌ | అతో యత్నేన కర్తవ్యః (పాణాయానుః కుభార్టినాః (అగ_న్య్యృసంహిశాయామ్‌)

లలి భస్మధారణ వు మట్టి, భన్మము, చందనము, జలము ఈ నాలుగూ లలాటమువై ధరించ వచ్చని ఆందుకు తగినవని చెప్పబడ్డాయి. స్నానం చేసిన తరువాత మట్టితోనూ, (వజూళనానంతరం భన్ముంతోనూ, జేవతా౨ాధన చేస చందనంతోనూ జలమధ్య ముననున్న వృడు జలంగోనూ పుండములను ధరకంచవలెకు, (1) స్నానం చేసిన తారువాత (పమాదవళాత్తు భస్మ థారణ శేయకున్న అట్టివాడు గాయ్యశ్రీజపం చేయడానికి అధికారి శాడు. అంతేశాదు అగ్నిలో హవనం చేయడానికి కాని, చేవ బుషి - పిశృతర్పణా ౫ చేయడానికి గొని అర్హ్హుడుకాడు. సర్వపాపనాళనం చేన్తూ మోద హేతువైనదీ సనాతన ధర్మమే, భస్మధారణ చేయడంవల్లనే వై కర్ణులు ఆచరించ డానికి అర్హ్ము ఉడెళాడని అభి పా య౦ స్నాన, చాన, జవ నత

1. మృదృవ్మ చందనం (పోక్తంతోయు చైవ చతుర్జకమ్‌ 1 స్నాత్వా పుండ్రం మృ దా కుర్యా శ్చతాలైస్యవ తు భన్మునా। 'చేవానళ్యర్భ్య గంధేక జలమధ్యే జలేన తు? (ప్రయోగ పారిజాతే) లి (వమాచా త్త్యక్వ్వా భష ధారణం న గాయత్రీం జపేఠ్‌ న జహుయాదగ్న తర్పయేత్‌ జే వానృషీత్చి ₹దీన్‌| అయమేవ ధగ్మః సనాతనః సర్వపాప నాళకో మోద పేతుః॥ (భస్మజాభాలోపనిషత్‌ )

8 వోమ నవ్యా స్వాధ్యాయ కర్మలు, ఊ ర్వపుండ ధారణచేయ కుండా చేస్తే నిష్ఫలాలే అగును. (8) (శాన్ధు యజ్ఞ జపవోమ వైశ్వదేవ దేవపూజాది కర్ణలయందు యెవడు (తిపుండ ధారణ చేయునో ఆ పుణ్యాశ్ముడు మృత్యవును జయించగలడు. (1) గృవాన్తు నీటితో కలిపిన భస్మంతో (లిపుండ్రధారణ చేయవలెకు, (స్రీ సవ్యానులు ఎల్లప్పుడు పొడి భస్మాన్నే ధరించాలి. వానవస్తు, కన్య, దీజాహీనుడ్తైన పురుషుడు మధ్యావ్నోనికి పూర్వమందు జలంతో కూడినట్టిదియు మభ్యా వో _త్తర మందు జలరహిత భస్మాన్ని, ధరించవలెకుం 8. స్నానం చానం జపో వోమః నంధ్యా స్వాధ్యాయక రృను! ఊర్హ్వపుం[డ్ర విహీన'శ్చే త్రత్సగ్వం నిష్ఫలం భవేత్‌ ॥ (కృహాన్నారదీ యే)

1. (శాళ్టే యే జ పేవోమే వైళ్వదేవే సుఠారృనే 1 ధృలిలిపుం[డః పూళతాత్ళా మృత్యుం జయతి మానక? (శాశ్యాయనః) బి ఛార్యం ధను (త్రిపుండం తు గృహిణా జల పంయుతమ్‌ , సర్వకాలం భవేత్‌ స్త్రీణాం యతీరాం జలవర్టిత్‌ః వానవన్షన్య కన్యానాం దీజాహీవన్ఫణాం తథా। మరఠ్యావ్నో (శ్చార్దలై ర్యుక్తం వరతో జలవర్జితమ్‌॥ మభ్యాంగులి త యే_ైవ న్వదడ&ిణకరన్య చ॥1 (లిపుండం ఛారయే ద్విచ్వాన్‌ సర్వకిల్సిష నాళనమ్‌ః (చఛయోగపా[జాశ్తే ర్‌

రిక విద్వాంసులు కుడి చేతి మధ్య మూడు 'వేళ్ళతోను నమస్త పాపనాళన కారకమైన (శ్రిపుండాన్ని ధరిస్తారు, భన్మధారణ చేసేవిధి

ఎడమచేతి ఆరచేతిళలో భన్మముంచి ఆ భవ్మమును కుడి చేలి అరచేతితో కప్పవలెను. తిరిగి “అగ్నిరితి భై వాయురితి భన్మ జలమితి భన స్టలమితి భస్మ వ్యోమితి భన్మ సర్వంవావా ఇదం భన మన వళాని చథూంషి" అనే మంతంతో చానిని అభిమంతించి, కుడిచేతి మూడు వేళ్ళనోనూ ోశ్వాయుషం జమదగ్నేః”ి అనే మం[తంతో లలాటమందూ “క ళ్యపళ్య (శ్యాయుషమమ్‌” అనే మం[తంతో కంఠసీమయందు యధ్ధేవేషు (శ్యాయుషమ్‌ అనేమం౦ (తం తో "రెండు భుజమూఅలందు “తన్నో ఒన్తు.శ్యాయుషమ్‌” అనే మంతంతో వృాదయమందు భస్మధారణ చేయవలెను.

మలవిర్షనం మొదలు భస్మధారణ పర్యంతం నంచేపంగా శాత్రీయమ ఛాచాచార వర్ణనం అయింద దినిని యధా యోగ్యంగా శీ _ పురుషులూ సమ స్త వర్ణములవారు చేయడ మని వార్యం,

క్‌ అగ్ని భస్మము, వాయుభన్ముము, ఆలభశ్యము.. స్ధల భస్మము, ఇదంతా భస్మము, మనస్సు 'నేతాలుకూడా భిన్మ మేం

£, జమదగ్ని యొక్క, కళ్యవమవార్షి యొక్క, దేవ తల యొక్కయు మూడు మూడు లెట్లు ఆయు దఛ్‌యం

శి5్‌ సం ధ్యావం దనము ద్వికాతులకు ఉపవనయనాంతరం నంభ్యావందన మలిచా రల్గమనీ [వతిదినం చేయాలనీ ([్రావ్మాణ జాలిక) అది శ్యాన్త; నమ్ముతమని శా్యన్త్ర ములు చెప్పుచున్నాయి. (8) (పాతః కాలాన లేది శౌచస్నాన నివృత్తుడ వైనతరు వాత సమాహేత చిత్తంతో నిద్రను త్యజించి సంధ్యోచాసన చేయరలెకు. (శ్రీ (ప్రోతసాయం సంధ్యాముష్రానం చేయనివాడు. ద్విజోచిత కర్శాచరణకు ళూదువివలె చహిమ్మ్యరింప దగినవాడు, సంధ్యావందనం ఆలి యనివాడూ, _ తెలిసియు ఉపాసించనివాడు, బితికిఉన్న్నా శూూదునితో నమానుజడేఆగును. ఆవదలు లేకనే (వావ్వూణుడు నంధ్యావందనమును త్యజించినచో " ఆతడు శూ ద్రసమానుడే ఆతడు [పాయశ్ళిత్తము చేసుకోదగును,. లోక నిందితుడుగా కలుగుగాక. అనగా మేము దీర్హాయుక్రాయము - కల హరల మగుదుము గాక | $. ఆవహారవా సంధ్యా ముపాసీతః (తైత్తిరీయ) తీ. సర్వః కల్యే సముశ్రాయ కృత శెచః సమాహాతః | స్నాత్వా సంధ్యాముపాసీత నర్వళాలమతం ద్రితః ॥ (విష్ణుస్మృతి,)

1. నానుతిస్టతి యః పూర్వాం వోపా స్తే యళ్చ పశ్చిమామ్‌ | స భూ దవదృహిష్కార్యః నర్వస్మాద్‌ ద్య్విజకర్భణః ॥ (మనుస్ము లత)

లి6 గూడా వ్యవవారింపబడుతాడు, సంధ్యావందన విహీనుడై న ద్‌జుడు అపవి(త్రుడే అవుతాడు. ఆత జే ద్విజకర్మలందును అధికారి కాజాలడు అట్టివాడు పకొంచెము కర్మచేసినా ఆకర్మ యొక్క. ఫలం పొందలేడు, (శీ నమయము (పాప్తించినను సంఛ్యావందనం ఆచరించక బద్దకించి ఉల్లంఘించే (శావ్మాణుడు సూర్యుణ్ణి హింసించినంత పాపం పొందుతాడు. అంళకేకాదు, మరణానంతరం అతడు తిరిగి మరుజన్మలో గుడ్ర్తగూ చై బన్మిస్తాడు. (8 ఉ_త్తమ[వతపాలనచేన్తూ (వతిదినం నియమానుసారంగా సంభ్యావందనంచే సే వాడు పాపరహితుడ్రై మలినముగాని (ఒవ్లా లి, నంధ్యాయేన న విజ్ఞాళా సంధ్యా వై వాప్యు పాసిళా | ఖీవమానో భవేచ్చూ[దో మృతః శ్వా చైవ జాయతే ॥ (యాజ్జవల్క్యః) 8. ఆచ్నార్త శ్చాశ్చ్యుజేద్‌ యస్తు న విప్రః ళూదనమ్మితః 1 (ప్రాయళ్ళి శీ భవేళ్చ్రైవ లోకే భవతి నిందితః ॥ (యాక్ష్మివల్యబ 4 సంధ్యాహీనోఒళుచిర్ని త్యమనర్చః సర్వకర్శసు యదన్యత్‌ కురుతే కరవ తన్య ఫలభాగ్భ వేత్‌ ॥ (దతన్మ భతి) 5. యః నంధ్యాం కాలతః (పాప్తామాలస్యాదతి వర్తతే | సూర్యవాళ్యామ వాప్నోతి హ్యులూకత్వమియాత్‌ నచః। (అలి)

వ! వచాన్నిపొందుళాడు (1) ప్రాతఃకాల సంఛ్యావందనంవల్లి రాతి చేసిన పాపాలు నశిస్తాయి. సాయంసంఛ్యాచరణంవల్ల పగటి పొపాలు నళిస్తాయి. (2) శీవలం నంభ్యావందనం చేసేచానిక%ి పుణ్యం[పా_ప్రిస్తుంది. కాని నత్మర్తానుష్టానంచేసినా సంధ్య వార్చు కొననిచో పావమే (పొప్తిస్తుండి. (8) (వతినిత్యం స్నానం చేన్తూన్న శ్లు నసంగ్యవారుస్తాడు. లోవము చేయడ, అట్టివాడు బావ్యోళగింతగదోషాలకు దూరుడొాళాడు గరుడుని సమీప్మానికి పాములు. శేరనట్లు అావ్యోభ్యంతర దోమరహితు డగుటచే పాపాలు వానిని చేరవు. గరుశ్చుంతునివద్దకు సర్ప మెట్లుపోదో అశ వై జెప్పిన ప్రమాణాల విచారణచేసి చూస్తే యిట్టి నిశ్చయం సిద్ధిస్తోంది, ఏమన ద్విజాతి నంఛ్యావందనం తవ్పక “శేసితీరాలి అది పమాదవశాత్తూగాని, బద్దకంవల్లగాని, సంధ్యా

1. నంధ్యాముపాన్తే యే తు నియతం సంశితవళాః 1 విధూతపాపా స్తే యాంతి (బవ్మాలోకమచామయమ్‌ః (యమవృతి;) ల. పూర్య్వాం సంధ్యాం జపంన్తిష్టన్‌ వైళమేనో వ్యపోవాతి | పళ్చిమాం తు నమాసీనో మలం వాంతి దివాకృశమ్‌ ॥ (మనుకృతిః)
2. యన్తు కాం "శీవలాం సంధ్యాముపాసీత న పుణ్యభాక్‌ | ఇాం పరిత్యజ్య కళ్మాణీ కుర్వన్‌ (పాప్తోతి కిల్ళిషమ్‌ ॥ (యాజ్ఞ వల్క వీ) శ. నంధ్యాలోపన్య చాకర్తా స్నానశీలళ్ళ్చ యః నదా, శాం దిషా న్నో పనర్పంతి గరుత్మంతమివోరగా॥ ॥ (శాళ్యాయనఖ)

౩3కి 1,1 వందనం విడి చివెటడము"ఉచితంళాడు. శాద.ప్మ్నా నానంతరం (వథమంగా స ధ్యోపా సషయందు లగ్నం కావాలి. నంధ్యా వందనవిధి చెప్పే[గంథములు నులభముగా 6€భిచగలవు. యోగ్యమైన వ్యక్తిద్వారా. ఈ సంధ్యావందనం నేర్చుకొని (వతినిత్యం" ఆన. ప్పించవ లెను, ఉతముదేశ౪కాలాలు

సంధ్యావందనమునకు ప (తమై (వశాంశమై రమణీయ మైన్మ పదేశమున్న ఉత్తమంగావుంటుంది. వపక్మాగత, సాత్వికత శాంత శ్రభావము అటువంటి (వదేశాలందే వర్పడ తాయి. పుణ్య శతక, నదీతీరము, పర్వశగువా, శిఖరము లీర్ట పదేశము, నదివంగమము, పవితజలాళయము, ఏకాంతమైన తోట, విల్వ వృకము[కింద, పర్వత సమీప (ప్రొంతమున, దేవాలయము సము[దపు ఒడ్డున, తన ఇంటియందు సంభ్యావందన మాచరిం వాలని శాన్రుంలో ని్ధేశింపబడింది.

(పదేళమునలెకే ఉ త్తమ కాలాన్ని గూడా ఆలోచించాలి. (పాతఃళాలమున సూర్యోదయానికి పూర్వమున్నూ సాయం క్షే పుణ్య శతం నదీరీరం గువే పర్వతమ స్తకమ్‌

తీర్చ (వదేశాః సింధూనాం సంగమః పావనం నరః (శారచా)

ఉద్యావాని వివిక్తాని విల్వమూలం తటం గిరేః

దేవా ద్యాయతనం కూలం సముదదన్య నిజం గృవామ్‌! (అహ్నిక మూతావల్యామ్‌

ఉత్తమా 'తారకోపేళా (మధ్యమాల్తు వ్ర కారకా,

అధమ, నూర్య నిహిళా (ప్రాతః సంధ్యా[తతిధా న లలౌః

వ్ర శాలం నూక్యా న్త్రమయానికి ముందున్న్నూ సంఛ్యావంద నాని! ఉ త్తమకాలమని చెప్పబడను నడ్యళాలు వుండగా ఆ రరించశం ఉ గ్తమమనీ తారాగణం లోవించినస్పుకు మవ్యమమని యు, నూరోన్టదయ మైనతరువాత 'అచరీంచడం ఆధమ కాలమఎయు మూడు విధాలుగా (పాతన్సంధ్య చెన్నబడెను. అదేరితిని సాయంసంధ్యకూడా మూడు విధాలుగా విభజించ బడెకం నూర్యాస్తమయానికి ముందు ఉ_త్తమమనీ, నూర్యాన్తమాన మైనగరువాత మధ్యమమనీ నత్మతము లుదయించిన తరువాత అధమమని చెప్పబడెను సంధ్యావందన కరుకు లోవం చేయకూడదు. ముఖ్య కాలములో సంధ్యావందనం ఆచరించ వీబలేకపోతే గౌగికాల మంద్రైనా ఆచరించవలెను. (పాతఈఃకాలమున సూర్యోదయ మైన తరువాత నాలుగు గడియల వరకూ తకువాత సాయ6 ఇాలం నూర్య్యాన్తమా నమైన పిమ్మట నాలుగు గడియల వర కున్న్నూూ గొణళాలమనియు తెలునుకొనవలెను, ఆ నవయం లోవలి సంధ్యావందనం ఆచరించలిచో కాలలోవం కారణంగా (ప్రాయశ్చిత్తం చేయనవవరం లేదు దానినిమించి ఆలఫ్యమైనచో కాలాత్మికమణకె (వాయశ్ళి త్తం యీ విధంగ నున్నది. ఓం ఉత్తమా నూర్య నహితళా మధ్యమా ల్వుప్త భాస్కరా | అధ మాతారకో వేళా సాయం నంధ్యా (తిధా నస్యృశాః (మనున్మ బతికి గాయశ్రీం శిరసా సార్టముక్షాా వ్యాహృతిభిః సవా | కాలాతీత వికుద్య్యర్థం చతుర్హార్హృరం (వదావయేత్‌ ॥ (మదన ' పారిజాశళ

40 భూర్భువః తత్సవితుర్వకేణ్యం భర్గ్లోచేవన్య ధీమహి, ధియో యోనః (వచోదరయాడ్‌| ఓమ్‌ అపోజ్యో తీరస్యోఒన్భుతం (బవ్ము భూర్భువః స్వరోమ్‌ । అనే మంతం చదివి నూర్యునకు వాల్లవ కాలము చాటినప్పుడు అర్హ్యం నమర్పించవలెను. అగ్ని వోశతమునకు ఇాలము 'దాటినప్పుడు స్నాన సంధ్యా, తర్పణ జప, వో మ, దేవతార్భవాది అన్నికర్మలు భోజనానికి ముందుగా చేయవ లెను, సంధ్యావంవన లోపంవల్ల [పాయన్చిత్తం సంభ్యావందన మవళ్యం చేయవలెను. దానిని ఉపే ఉంచడం ఎట్టి విధముగను మంచిది కాదు. ఎప్పుడో చేయుట ఓట్థమైననో చానికి ప్రాయళ్ళిత్తం చేనికొనవలెను. వమాద వశాత్తూ ఒకనాడు నంధ్యావుదనం చేయకున్నచో ఒక కృాల్రి పవలు ఉపవసించి పదివేలు గాయ్యత్రీ మంథ్రాన్ని జపించ వలను, (8) సాయం (పాతఃనంధ్యలలో సంధ్యావందనం ఒకో పూట ఆఅచరించకున్నచో స్నానంచేసి నమాహిత చిత్తంతో నివాసం గాయశ(క్రీ జపం చేయవలెను. (4) (వమాదవళాత్తు £. స్నానం నంభ్యా తర్పణాది జపహో మనురార్భనమ్‌ | క్‌ ఉపవానవళా కార్యం సాయం సంధ్యాహాుతీర్వినాః 5. ఏశావాం నమతి[క్రమ్య (వమాచాదకృతం యది | అవో రాతోషితో భూ క్వాగాయ | త్యాశ్చాయుతంజ పేత్‌॥ “జమదగ్నిః శ పొోయం (పాతస్తుయం నంధ్యాం (వమాదాది;క మేశ్సళ్ళత్‌ గాయ్యశ్యాస్తు నవావం హి జపేళ్స్చాళ్వా సమాహితః (అ్యతిస్మృతి)

త వడు రాశులు వరకు సంధ్యావందనం ఉ న్నాదర్గోమ దూషితు డైన (శావ్యూణుడు ఆచరించకున్న తిరిగి ఉపనయన నంస్కాా రము చేయవలెను. (1) కాస్ట్రవిధ్వంవ మైనన్పుడుగాని రాజచిత్త నంటోభము గల్లినప్పుడుగాని శరీరం రోగ[గ_న్త మైనవ్చుడుగాని జననమరణ రూవమైన అశాచం (్రావవ్లించి నప్పుడుగాని నంధ్యావందన మాచరించకపోయినచో అది దోషంగా లెక్కించబడదు” (8) నంఛ్యావంవనం నిత్యకర్శ అయివున్నది, అకారణంగా సంధ్యావకదనాన్ని త్యజించ రాదు. (ప్రాతః సాయం సంధ్యలలో ఏ సనమయానై్న్నైనా సంఛ్యావందన మాచరించ కున్నచో, ముందు చేయబో 7కు సంఛ్యావందవానికి ముందుగా సంధ్య వార్చ |ప్రాయళ్చిత్తం చెప్పినట్టు గాయి చేసుకొని తిరిగి ఆ నమయంలో చేనేకగ్భ వారంభించవలెను డైని? సంధ్యా వందనం లోపించినప్పుడు ఆ రైనిక శార్యామఘ్టానము ఆ వాటి శా(కే మొదటి జామువరకు చేసితీరవలెను. (8) 1, సంధ్యాడికమణం య్య సవ్లరా[తమవి చ్యుతమ్‌ | ఉరు త్రదోషయుకో వా వునః సంస్కారమర్హృతిః ( శానకః) ల శాస్ట్రళంగి నృపమో ఖే రోగా కే నూతశకే2ఒవి వా సంధ్యావందన విచ్చి త్రిర్నదోషాయ కథంచనః (జమదగ్ని) 8. కాలాతీశేషు నక్వేషు (పొ_వ్త్వవత్వూత్తరేషు చ॥ కాలారీళాని కత్వైవ విదధ్యాదుత్తరాణి తు ॥ దివోది కాని కృత్యాని [పమాచాదకృళాని వై శర్వర్యాః (వధమే భాగే కాని కుర్యార్యధాక్రమపు ॥ (వాగ దేవః)

క. అశాచమందు_మాననికసంధ్య_ పురుడొచ్చినప్పుడుగాని మైల వచ్చినప్పుడుగాని మాన సిక సంఛ్యావందనం చేయాలి ఇది ఆరంభంతో ఆస్హ ఫపర్యంతం చేయబడుతులది. ఇందుకు కుశజల వయోగం చేయరాదు! (పాశాయామం మంతో చ్భారణ చేయకుండానే చేయాలి. మార్జనమ6(శ్రాలన్నీ మనస్సునందే ఉచ్చరించి మార్జనం చేయ పలకు. గాయ ని స్పర్బృముగా ఉచ్చరించ్చి నూర్యునకు అర్హ స్రీ మెర్చించుము + మార్జనం చెబ్యు చెయ్యకపోతే సూర్యోపస్టానము మాం చేయకు, గాయత్రీ మంతాన్ని ఉచ్చరించి అర్హ్య మిచ్చే నమయాన జిలాన్ని ఉపయాగించవలెను, అళాచావస్ణ యందు కూడా నూర్యునకు నీటితో అర్హ మియ్యవలెరు (వ్రద&ిణలెచేని నూర్యభగచానుని (2) ధ్యానించి నమపష్కరించ వచ్చని వెరీశసిబుషి, అభిమతము (శ) .-అర్ట్యాంతా మానపే వంధ్యా కుళ వారివిపర్ణిళా | /నిర్ణయపసింధు;) కీ సనూత"కే మృతశకే వాపి |పాణాయామమమం కమ్‌ తథా మార్జన మంశాన్తు మనసోచ్చార్య మాన్టయేత్‌ ఇ లి. గాయ।్రీం సమ్యగుచ్చార్య సూ ర్యాయారక్ష్యాం నివేవ యేత్‌ మార్షనం తున వా శార్యమువస్తానం నవైవహి। (ఆవ్నాక నూ తావల్యామ్‌) 4, నూవకే తు సావి తాంజలిం వ్రతవ్య [పదమిణాం | కృళ్వా నూర్యం ధ్యాయన్నమన్కుక్యాత్‌ (మిళామరాయాంవెరీననీ;)

ఛఉీకి జలాభావమందు. దీర్చ యా త యందు ఆవదలలో చిక్కుకున్నవ్ప్చుడూ, అశాచావస్టలోనూ ద్వికాల నంధ్య* యందు ధూలితోకూడా అర్హ్య మీయవచ్చు. (1) ఆనన్నావస్టయం దున్నను అశొచము కలిగిన పురుషునకు కూడా నంధ్యావందనశాలాన పదిసార్లు గాయ తినిజపించవ లెను, అాలుడువుట్టి బొన్డుకోయక ముంజే మరణించినచో మెల అంగీకరింపబడదు శాని పుండు మా(ళం పదిరోజులు అంగీకరింప బడుశుంది. (8) వండొచుటక మందు మకణించిన బాలునితై మైల అప్పటితోనే పోతుంది. పండొచ్చింది లగా యితూ చూడాకర్మముందు (కేశఖండన) వరకూ జీవించి ఆతరు వాత మరణి స్తే ఒక్కరా[త్రి మైలవట్టాలి, (1) చూడా కర్మా నంతరంఉపవయనవంముందు-వరకూ వెరిగినవారికొరకు మూడు ర్యాతుళ్ళు ఉపనయనానంతర మైనచో పదిరోజులు మైలవటాలి అని యాజ్ఞ వల్కు్య్యని మతమని చెలుళాడు. (4)

1. జిళలాళావే వువ్తోమాళే బంధనే త్వళుచావవి , ఉభ యోః సంధ్యయోః ళాలే రజశా వార్ట్రృ్ట్టిముచ్యతే॥ (ఆహ్నాక నూ కావల్యామ్‌) వ. ఆపన్న శ్మాకుచిః కాలే తిష్టన్నపి జ'పేద్దళ (ఆచారమయూఖే శ. యావన్న చ్చిద్యతే నాలం కావన్నాప్నోలి సూతకమ్‌ | ఛిన్నేనాలే తతః వళ్ళాత్‌ నమూతకం తు విధీయళతేః (మితాకరాయా చవైమినిః) శ, అదంత జన్మన। నద్య ఆచూడావ్చ్నైళికే న్తతా॥ (త్రిరాశమా[వతాదే ఇాద్దళ ర్యాతమత; ప*మ్‌ః (యాజ్ఞ వల్క్య్యన్థ, తిః)

కశ్చ బుషి, ఛందస్సు, దేవత, వుం(తార్హజ్ఞాన ఆవశ్యకత మంతముల బుషిని, ఛందస్సును, దేవతను ఇాగుగా

'తెలినిగొని స్వాధ్యాయం చేసేవాని స్వాధ్యాయం బలవతత్తర మౌతుంది. అంతతో నేగాక మంళతార్దం తెలిసికొని ఆచరించి నచో ఆ స్వాధ్యాయం మరింత బలవత్తర మౌతుందని యజుః నర్వానుకమ సూూశ్రమందు బుషి మొదలుగాగల చారినిగూర్చి నిరూపణ (వకరణము ఆరంభించి చెప్పబడింది. అర్జక్షానాన్ని పురస్కరించుకొని జప వోమ, యజ్హమ.లుచేసినచో యధో_క్త ఫా*౦ (పొ ప్ట్‌మ్తింది. (1)

“*బ్సృషిని ఛందన్నును, దేవతను, విని యోగమును (వయత్నంచెేన్త 'ఆలుసుకోవలే ముఖ్యంగా [బావ్మాణుఎు విశేషరూపంగా 'తెలునుకోవలెను” అని యాజ్ఞవల్క్య బుషి ఇచెప్పాడు "తెగసికోకుండా యజవ, అధ్యయన, జప, హోమా దులు ఆచరించినవాడు అల్పఫల (పొప్తార్డు జే అవుతాడు. (8)

1. అథ పిజ్ఞాయైకాని యోఒధీతే తన్య వీర్యవద థ

యోజర్జ విత్తవ్య వీర్యవ త్తరం భవతి జపిశ్వా

హుక్వేఘ్ట్వా తతృలేని యుజ్యతేః (యజుః సర్వాను[శ్రమ) లి ఆర్జం ఛందళ్ళ్చ ద్రైవశ్వం వినియోగ న్తశ్రైవచ॥

వేదితవ్యం పయత్నేన (కావ్మాణేక విశేషతః ॥

అవిదిళ్వా తు యః క ర్యాద్యజనాధ్యయనం జపమ్‌॥

క్‌ ఏ బుషి వమ్‌ం తీన్‌ టై ్క్కంసన్ని] పొంది చాని భలి కాన్సి ఆనుభవించాడో అ మం[తంయొక బుషి ఆతడుగా చెప్పఒడ కాడు, (0 సంధ్యయందు విచొరవుం నంభఛ్యావ:దనం పూళ్వాభిముఖుడై చేయవలెను, (9 ఈళాన్య లేక ఉత్తర దిళఅవైపు మ. ఖముంచి 'కూడా.నంధ్యా వందనం చేయవచ్చు (8 కాని అర్హ్యం, ఉపస్థానము, జవమూ మాత్రము నూర్యనకు అభిముఖంగా ముఖముంచి చేయవలెకు (వాతఃపుధ్య పూర్వాభిముఖుడై చేయవలెను. సాయంనంధ్య యందలి అర ట్ర ఉపసాన్క జపాదులు పళ్చిమదిశగా - ముఖ టు అ ము౨చి శ₹ేయవలెను. హోమమంతర్జలాదీని తస్య చాల్ప్చఫలం భవేత్‌ | (యాజ్ఞవల్క్య?)

1. బుపీణా యేన యర్భృష్టం సిద్ధిః (పాప్తా చ మేన- వై మం్యకేణ తన్య తశత్చోలక్త మృ షేర్ళావన్తచార్ష కమ్‌! (హేమాద్రా ల, (ప్రాగ్ముఖః సతతం విపః సంధ్యోపానన మాచలేక్‌| (కూర్థుపు రాజే) రి, ఐశాన్యాఖి ముఖో భూత్వా కుచిః (వయతమాంనః | (ఆచారదశ్శ్రే గ్‌ వ్రవాళిత హణిపాదః కుతౌ లేళ్ళ దెపవిశ్య -నిత్యరబద్ధ శిఖీ యజ్హోవవీకీ పాగుదబ్ముఖో వా భూళ్వా జాన్వోగ్మ ధ్యే

“శీర అగి కుశతపవిత్రధారణ స్నాన, ఉశాన. జపు వోమ, స్వాధ్యాయ సంధ్యా, పితృ కార్య, అభివాదన నమయాలందు రెండు చేతులందు కుళ లను ధరించవలెను. (1) "రెండుచేతులలోను కుళలను ధరించి ఆచమనంచేసేవానికి సోమపొనఫలం[పొ్తిస్తుంది. (ఖ్రనువర్హ ము గాని, వెండిగాని. రాగిగాని ఉంగరంగా చేయిం మకొని ధరించి నచో అవి పవి(శాలే అవుతాయి. అవి ఉచ్చిష్టాలై నా భయపడ నవసరం జేదు, (8) కరా కృళ్వాఒళూ[చాసీతోదకై ర్విజాత యో యథా కమం వ్యాత్కంఠళ తాలుగ తై రాళా9మంతి క (శాశ్యాయనో క్త గుహ్యపకిశిష్ట శాచనూ (శే)

1. ప్నావే చానే జపే హోమే స్వాధ్యాయే పితృకర్ముణి | క'రా సదర్భా కుర్విత తథా నంభ్యాఖి వాద నేః (ఆహ్నకనూతవల్యామ్‌) లి ఉభయ పితెర్చతై సమాచామతి యో ద్విజః | సోమపానం ఫలం తస్య భుక్త్వా యజ్ఞ ఫలం భవేత్‌ & (ఆహ్నాకనూ[త్రవల్యామ్‌) €. కుశాః కాశాః శరాదూర్వా యవగోధఢుమ వల్వజాః | సువర్ణ్శం రాజతం కామం దళదర్భాః పీ రిళాః॥ ళ్‌తె తొ

య! నిఖా. సరాషతవు సంథ్యావంద నారంళానికి ముందుగా గాయ కిని ఉచ్చరించి శిఖను బంధించవలెను. నచా నక్వచా యజ్లోపవీత మును ధరించడం అవనరం, శిఖను బంధించకుండా, యజ్ఞోవ వీశతమును ధరించకుండా శాస్త్రీయ కర్ణులు ఆచరించినా ఆట్టి వాని ఆ కర్ణులు చజేయనివానితో సమానములుగా నే పరిగణింప బడ కాయి. (41) సూర్యా ళ్‌ దానవులు అందరియెంంక్క క్ర ర్తవ్యవుం వైదికనంధ్యా విధానం చేయడానికి అర్హతలేని తు కూడా స్నానమాచరించి నూర్యునకు అర్హృ్యమియ్యవచ్చు (2) అ ర్ర్యమిచ్చే సమయాన ఈ మంతం పరించవలెము, + ఏహి నూర్యనహసాంళో తేజో శీ జగత్పలీ | హాయ మాంళ లా గృవోగార్ట్యంచమోజ పు త,

1. నదోవవేతినా భావ్యం నచా బద్దశిఖే తు, విశిభో వ్యుపవీకళ్చ యత్కరోతి న తత్కృతమ్‌ః (కాత్యాయన స్మ ఫతిః, వ, అస్నాయీ సన మఠం భుంక్తే అజపవీ పూయళోణికమ్‌ | సూర్యా యార్ర్యమద త్వా తు నూర్యం వాంతి న పాపకృ్ళత్‌ ॥ లి ఓ నవాప్రకిరణా 1 ఓ తేజఃపుంజా! ఓ జగత్పతీ ఓ, సూర్యభగవాన్‌ ! నీవు దయచేసి నన్ను దయచూడు భక్తి

శర్రి నంఛ్యావందన _కర్తవ్యమును గూర్చీ వైన చెపబడింది. సం ధ్య్యావందనవిధి తెబుపు(గ౦థములు లభించగలవుం ఆకారణంచే విశేషించిచెప్ప లేదు, ఆత్ముక ల్యాణంకో రే ద్విజులు వంధ్యావంద వాన్ని (వ్రయత్న పూర్వకంగా 'నేర్చుకోవలెను, తిశాల సంధ్యా వందనం చేయలేకున్నచో [పాతః। సాయంనంధ్యలు తప్పవినరిగో చేయవలెను. ॥ భగవనా ఏ వజ పం భగవంతుని మరంగళమయ శామం ఆభారంగా తీసికొని భగవద్భ క్రిగి నంపాదించడ యే. లోకమందు మానవుని ధర్మము (1*యావ్మత్చపంచమందూ, వారిభక్తి కలిగిన _వృాదయం గల మానవుడు నిగ్ధనుడై నా ధన్యుజే. భగవానుడు స్వయంగా భ_క్తిసూతంలో బంధింపబడి నిరంతరం _ తనలోశాన్న విడిచి ఆ భక్తుని వృాదయంలో (వకాశిమ్తూంటాడు, (2 _ పూర్వకమైన నా యీ అర్ధమును "గ్రహించు. = నీకు వా నమస్కారముళల. "

1. వతావా'నేవ లో శేఒన్మిన్‌ పుంసాం ధర్గు! పరః న్మ్యృతః | భక్తి యోగో భగవతి తన్నామగవాణాదిఖిఃః (భాగవళే) 2 సళల భునమథ్యే నిర్ణనాస్తే ఇపి ధన్యా నివవతి వ్యాది యేషాం శీవారిర్యక్సి "రేకా వారిరిపి నిజలోకం సర్వధాతో వివాయ 'వ్రళతి'హృద తేషా. భక్తిమాశోవనద్దః॥ “(భాగవత 'మావోత్య్య్య)

[49] భగవన్నామ జవమూ, భగవద్వి గ హపూద కధా - కీ రనాదులు చేయడమే భగవద్భి క్నికి మిఖ్యసాధన రూపాలు. సామర్థ్యం "లేనిచో అధికంగా వేయ శేకుున్న చో, సంభ్యా వందవాదులైన తరువాత నియమ పూర్వకముగా నామ మం్మతైమును జపించవలెను. (8) అన్ని ధిర్మములకన్న జవం ఉ శమ ధర్గుంగా చెవృబకుతుంది. జవయడ్డం (ప్రాణులకు వీడకలుగకుండా సంపాదించుకోవచ్చు. (1) (బహ్ముయర్డం కాకుండా మిగిలిన చచుష్పాకి యడ్షములూ, అన్న దశ్నీణా యు క్షమైన అన్యాన్యయడ్డ ములు(జవయగ్ఞం యొక్క వదహోారో కళతో కూడా సరిరావు. (8) అవు అమృతముతో ఉత్పన్న మైన తృణాలతో పరివుష్టమైనళ్లు ఈ ద్విజాతి జపహోమాదు లతో వరివుష్టి నందుతుంది. (8) గీతలో శ్రీకృష్ణభగవానుడు 8. (క్రియావసానే (వయతః స్మశేత్‌. (భాగవ శే) జమ్యేనైవ తు సంసిగ్ధ్యేత్‌. [నాహ్మణో నాత సంశయః కుర్యాదన్యన్న వా కుర్యాత్‌. మైతో (యైహ్మణ ఉచ్యళలే (మనుసృతిః)

1. జవస్తు సర్వధ ర్నేభ్యః వరమోధర్శ్మ ఉచ్యతే అహింసయా చ భూతానాం జవయజ్ఞః _పవ్నర్త బే। ల. యీ పాక యజ్ఞాకృ త్వారో విధియడ్డ సమన్వి తాః స్వే శ్రే జవయజ్ఞ స్య కలాం నార్ర్యంతి పోడనీమ్‌! (మనుస్టృతిః] [7]

[50] యజ్ఞాలన్నింటికన్న జవం జ్ఞానికి ప్రాముఖ్యత కలుగ జేశాడు. న! వహి ఓని (ఉ ఆ శారణంచే బద్ధకాన్ని వదలి వతి సిత్యెం భగినన్నా మాన్ని జపించడం క _ర్రవ్యమైవుంది. (5) విశిష్టమైన బీజ, శృక్సి, కీలకాద్‌ యు_క్రమైన నామమంత జవం ఆసనంపై కూర్చుని శు భంగా వవి తతతో విధివిధానంగా జపించవలెను. *నామి కృష, శివ ఆదిగా్శశల భగ వంచుని నామాలను సర్వకాల సర్వావస్థలయందు ఉచ్చరించ వచ్చును. జవించే వాకివై 'ేనతిలు సదా వసమ్న ల వుంటారు. వారు (వనన్ను లై తే వికులమైన వంశవృద్ధి, ధనథాన్యములు 'పాప్ప స్తాయి. భూత, పత భయంకర సర్ప్బాదులవల్న భయం కలుగిదు. అవి భగవన్నామాన్ని జవింజేవాకి వన్చకురాను, ఛందోబుములను జెలిసికళొని చేసే జవం ఉత్తమము (2) తతా ఠి అప్యాయశే యథా భేనుసృరై రవృాత సంధ వైః వీవ౦ం జవ్వైశ్చ హోమైశ్చ వునరాప్యాయ తే ద్వ్‌జః॥ (ఆవస్తంబస్బృతి:) &. యజ్లానాం జవయజ్ఞో౭-స్ని చీ ము శ్‌. అస్నాయూీ స మలం భుం్షే అజపవీపూయనోణితమ్‌

1. చక్రాయుఖస్య నామాని సదా సర్వత్ర క్‌ ర్రయీత్‌ నాశౌచం క్షీర్తనే తప్యు స వవితైకరోయతిః! పిమఫరోో వచే (విష్ణుఫర్‌ గక ఈ,
2. జపిన జేవతా నిత్యం స్తూయమానా వనీవతి (వసన్నే విపులాక్టో_తాన్పావ్వ్నువంతి మనీషిణః

[51] ఆరో గ్యమును కాపాడునొనుట శీవలం లోక సుభఖాలశే కాక అధ్యాత్మిక వికాసం కొరిక శరీరారోగ్యమును కావాదుకోవ లెను. ఇర్ణుసంపాద నకు శకీరమే వధానసాధనము. (శ) దుక్చ్పలుడు అత్భినామో త్కారం పొందలేడు. (శ) ఆ కారణంచే భగవద్భజనానంతి కం యధాశ్షక్షి వ్యాయో మం చేయవలెను. యోగాసనాభ్యా సం చేసినచో శరీరం ఆకోగ్యంగా వుండడమే గాక స్టృరణ ఉపాసనలందు చాలా ఉవయోగిస్తుంది. శెచ స్నానానంతరం సంఛ్యావందనానికి ముందుగా యోాననాలు వేయవలిను, బలివెశదేవవు టుఖ వతి గృహస్థువర్ట పొయ్యి, తిరగలి, చీవుకు, రోలు, సి*ికుంకా యీ అయిదు హింసాస్టానాల్లై ఉ-టాయి., వాటిని ఉవ యోగించేసమయాన బేలియనుండా ఇచ్చ లేకనే జీవహింస రా క్షనాశ్చ విశాబాశ్చ మహాసక్పాశ్చ భ్‌ షణాః జవితాన్నోవసర్పంతి దూరాబేవ [వయిీంతి లే థంద బుప్ఫ్యూది విజ్ఞాయ జవెన్మంత మతంతితః॥ (వోకీతస్టృతి?) తి, శరీంమాద్యం ఖలు ఫర్థు సాథనమ్‌ ఉ. నాఒయ మాళత్మా బలహీనే న లభ్యః టో అస్‌ అ ప్‌ = నాళ *. వంచ సూనా గృహస్థష్య నుస్స్‌ పేషణ్యువస్యం-రః | కణవి చోదకుంభశ్చ బవ్య తె యాస్తు వావహయన్‌ రమ అట

[52] జరగక మానదు. ఆ హింసా దోపాన్ని దూరం చేసికొనేందుకు వంచమహో యజ్ఞాలు చెన్పబళ్టాయి. (1) గృెహస్దా వెమం న్వీకరించినవాడు వంచయస్ఞ విధానా లను ఉల్లంహించ రాదు. వాటిని అచరించడజానికి సర్వ విధాల వయత్నిం చేయవలను. ఎందుచేతననగా గృహస్థఫర్మమందు తప్పకుండా కెలియకుండా జరిగే హింసాది పొవముల శాంతి నిమిత్తమై వందమహాయ్మా ములు చెప్పబడ్డాయి. (2) వాటినే రాలు న్‌! 6౬ ంి కీ గా "జేవయడ్డ, భూతియక్ష్మ, పిత్సియస్టృ, నృయస్ట్మ, (బ్రహ్మయజ్ఞా లసి అంటారు. వ వ చై ళన _వతిదినం "వేనమును స్వాధ్యాయం సిన (బహ్మయజ్ఞం సిద్ధిస్తుంది. కాని వేదములు కాక వుూాణ మహాభారత, ఖు జో జ్‌ అభ అవ్యాత్భ విద్య గీతా ఉవనిషదడాదులు వంచిన వ్‌న్న ప లి గా న్‌ ల్నా యడం సిద్ధిస్తుందని యూస్జ్మవల్క్య్యబు బం అన్నాడు. అదిచెయసి ననన న క తాసాం క్రమేణ సర్వానాం నిష్కుష్భత్యర్థ 0౦ మవార్షి భిః వంచక్షవా మహాయజ్డాః పత్యహం గృహ మేధినామ్‌॥ గగిలాం దై ఆ (మనుస్కృతిః) లె వంచయడ్డ ఏధానం తు గృహీ నిత్యం న హావయీత్‌ వంచయడ్డ విధానేన తత్పాపం తస్య నశ్యతి। (శంఖస్నృతిల) తో ప! ఖ్‌ పణ స

1. చేవయజ్ళో భూతయజ్ఞః వితృయస్జ్ఞ స్తకైవ చ (బవ్మాయజ్ల నృయగ్జిశ్చ వం చయజ్ఞాః పకీరితాః॥ (శంఖస్నృతి:)

[53] నాడు గాయ్యతీ జవంతో కూడా టహ్మాయ్మం పూకి కాగ లదు. అం కేకాకురడె సత్సెంగముతో జఖాడన సౌాసు చర్య న్‌ా సాగిననాడు కూడా (ైహ్మయష్ట మే కాగలదు. ఉన్న బహ్మమొషై ౦ మినహాయించి ఏి'గిలిన నాలుగుయజాలు న సు రత ల

సంతృవంగా బలివైశ్వ 'దేవాంతర్షతి మైయ్యే ఉంటాయి.

బలివైశ్వబేవం (వ్రతికోజు ఒకమాక౭ేవరుగుతుంది. న! దినంనాడు అగ్నిహోత్రం చేషేవాడు. శౌొడ్గానికి ముందు గాను అగ్నిహో,త్రికాని వాడు న అనంతరం బలివైశ్వ "జీవాదులు చేయవలెను. జూతాపౌచ మృతాశెచముల యందు బలివై. శ్వ దేవాదులు చేయరాదు. పాకాభావమందు అమాన్న ఫలాలు, *ాకాలు బలివైశ్వటేవానికి ఉవయోగించ వచ్చు. ఇందులో మినుము, శెనగ, ఒకవిఫమైన చిరని అన్నము (మసూరి కొర, బటానీ, లవణం, నూనెతో చేసిన పాడై పోయినవి, భుక్తశేపాన్నములనూ. వర్షించాలి.

వైశ్వచేవానికి ముందు భిమోక్సము. అభ్యాగతి, యతి ఎవైనా వచ్చినచో వైశ్వదేవం కొరకు అన్నం వేశేశీసి, ఆ వచ్చిన వాకెకి భిక్షు ఇవ్వవలెను. (1) వైశ్వేబేవం చేయనిచో కలిగే దోవమం సన్యాసి దూరం చేయగలకు గాని వైశ్వదేవం దూరంచేయ లేదు. అన్నదమ్మ్శూలిద్దరు విడిపోయినచోవారిద్దరూ విడివిడిగా శాక్షం బవె శ్వేబేవాదులు విడివిడిగానే చేయ

టు రు ఈలా లలల నలత నతన

1. అకృతే వైశ్వచదేవేఒపి భిమౌాచ గృహమాగ తే ఉక్ధృత్య వైశ్వ చేవార్భం భిఘూం దత్వా విపర్జయేత్‌ ॥

[5కి] వలెను. (9) ఒశే పాకమైలే వారిలో జ్యేష్టుడే చేయవలెను. -వేరుకానవ్చటికీ ఎవమవెనా ఒక సోదరుడు వరేశంలో వుంకు అతను నికిగా న బలివైశ్వచేవాములు చేయవలెను, వకినిత్యం బలివైశ్వ 'బేవాదులు చేపిననో మానవుపి సర్వ పొవములు నశిస్తాయి. బలివై శ్వ చేవాదులు చేయాా మిగికిన అన్నం యడ్ఞృశిషస్ట్రాన్నం. ఇది అమృతతుల్యంగా అంగీక ఓంవ బకుగుంది. తనరు స్వయంగా అన్న౦ వండుకొనేవాకు పావిగా వరిగణింవ బకుతాడు. (శ) నిత్యం బలివైశ్వ ేవా దులు అవకిస్తూ అన్న గానాదుల ద్వానా (పాణివోటిని పూజించే చాహ్మూణుడు అర్చిరాదిమార్టంగా శహ్ములోక పావ్పీ నందుతాడు. (1) _ వైశ్వచేవాళృళాన్టోపాబ్ళుకో భికుర్వ్యపోహితుమ్‌ నహి భితముకృతాస్టోపా వై్వైశ్వ చేచోవ్యహోహతిః (హారీతస్టృతిఖ 2౨, వక పాశే నివసతాం పితృ చేవద్విజార్చనమ్‌ వకం భవేద్‌' విధ కానాం త చేవస్యాద్‌ గ్బపేశ్ళ హే (ఛంవోగవరిశిక్తే) $. యస్టశిష్టాశ్‌నః సంతో ముచ్యంతే వర్వకిల్చికైః భుబ్దు తే తే త్వఘం పాపా యే వచంత్యాత కారణాత్‌. ॥ (గీతా)

1. వవంయః। సర్వభా తాని నాహ్ముణో నిత్యమర్చతి స గచ్చ్భతి వరం స్థానం "చేజోమూ 3 వధిష్టనా॥ (మనుస్టృతిః)

[క్స్‌ సాయంకాలం భార్యయే మం_తాలు లేకుండానే బలి జ్‌ ఇ చే భా టో న నైళ్య చెవకర్శలు చేయవలెను. గృహస్థుకొరకు వైశ్వచేవ కెర్ణికు ఉవదేశమున్నది. బలివైశ్వ 'బేనవిఫని చెవు గంధ ములు సులభంగా లభించగలవు. ఆ కారణంచే ఈపిషయమై ఇక్కడ విస్తార పూర్వకంగా చెవృడం లేదు, బలివైశ్వదేవాదులు తేవ్పక ఆచరించవలెను. అట్లు వేసిన అహారశుద్షి గల్లును, ఇ ౧ అతిథధిస త్కా రము విధి విధానంగా బలివైశ్వ జీవాదులు అయిన తరువాత ముందుగా అతిధికి భోజనం పట్టాలి. సన్యాసికాని, (య్రవ్మూ చారిగాని భిక్షనిమి_త్తం వచ్చినచో విధిపూర్వకంగా వానికి షే ఇవ్వవ లొను. (శ్రి యౌవ్యాశాతిధిరూవంలో సాయూత్తూ వై శ్వాన ర్న గ్య్బెహాలకురావ చ్చు.వక్చురుషులు అర్జ్యపాద్యాది విధులతో అతెనిని శాంతి వకుస్తారు. ావ్భాణుడు అతిధి లేకుండా £. సాయం త్వన్నస్య సిద్ధస్య పత్న్యెమం త్రం బలిం హశేత్‌ వైశ్వదేవం హా నా మైెశత్సాయం ప్రాతక్విధీయ తే (మనుస్థృతిః) వె న్‌ దృలికరైస్టవమతిభం పూర్వమాశయీత్‌. భిఘమౌం చ భికవే దద్యాద్విధివత్‌. బహ చారల (మమస్టృతిః)

ట్‌6 ఫోజనం చేసేవాడి అశలూ, కో8కలూ ఇష్టసం యోగంతో పావ్వించే ఫలములూ మధుర వాకృలితములు యాగావె ఇష్ట కర్మల వల్ల వనవతిష్టాది పూ _రృకర్ణల నల్హ లభించే ఫలిత ములూ, వు తసంతానం, వకశువులూ, ఆదిగాగలవి నిశిస్తాయి, (1) ఆ కారణంచే సత్పురుషుల వంటిలో అతిధి సర్టారార్థమై “ఘామి” ఆసనము, నీరు, మధుర వచనము, ఈ నాల్లు లోవిం చవు. అనగా లోవించరాదు. (2) అతిధిని ఆహ్వానిస్తే ఆ గృహస్థుని అగ్ని సంతుష్టి చెందు తొడు, గౌరవంగా ఆసనం సమక్చి సే ఇం్యదుడు వపమ్ను డౌతాడు, పాద వ్రమోళనం వల్ల వీతెరులు పీతినందుతారు, క్షే వై శ్వానకః వవిశత్యతిఫి రాహు శోగృహోన్‌ తమ్యైతాగుం శాంతిం కుర్వంతి హర నై వస్వతోదకమ్‌॥ అ?ావతీవే సంగతగ్‌ం సూన్ఫతాం చ ఇష్టాపూ_ర్తే వుతవఘహాంశ్చ సర్యాన్‌ వతశ్‌ వృం శ్తే వురుమన్యాల్బ మేథసో యన్యానశ్న న్వపతి (యైహ్మ గో గృహే (కరోవనిషలత్‌ ) 2. తృశాని భూమిమవకం వాక్ళతుక్ధీ చ సూన్ఫతా వళతాన్యపి సతాం గేహే నోచ్చిద్యంతే కడాచన॥! (మనుస్మృతి?) కం స్వా లేనాగ్నయస్తుష్టా భవంతి గృహ మేధినః అసనేన తు దశ్తేన (పీతో భవతి జేవరాట్‌!

[67] ఫోజనం పెట్టి అతిఫిని తృ ప్మివరి స్తే సాయౌత్తూ వజావతేతృ్లి నందుతాడు. అందుచే అతిధి సత్కారం గృహస్థునకు వరమ క_ర్తవ్యమైనదిగా చెవృబడింది. (1) భోజన-విథి సువాసినీ ఊఈలళూః కుమూరీ కన్యలకూ, జాలకపులకహా, వృద్ధడనులకు భోజనం వెట్టి మిగిలిని ఆ అవసిష్టాన్ని గృహన్గు ఘకంచవలెను.పూర్వాభిముఖంగాగాని లేక ఉ త్త రాభిముఖంగా గాని ముఖముంచి ఇం(దియని గహంతో (వపధమముగా అన్న మునకు నమస్కరించి అఆ తరువాత వవన్నుడైై పంద ప్రాణా హుకులు ఫవుచ్చుకొని సమౌాహితి చిత్తంతో భోజనం చేయ వలెను. (ప్రాతః సాయంకాలాలు “౦జే తచాహ్మణులకు భోజన కాలాలు. వారా ఆ౭ెండుపూట లే భోజనం స్వీకరించాలి, ఇక మఫ్యలో భోజనం చేయరాదు. విధిపూర్వకంగా అలాచేస్తే అట్టివానికి అగ్నిహోత్రం చే కలిగేప్రణ్యం (ప్ర్పా్తి స్తుంది. (1) పాదనౌచేన పితరః ్రీతిమాయాంతి దునగ్గభామ్‌ | అన్నడానేన యుశ్తేన తృవ్య లే హి వజావతిః॥ తసా ్రదతిధయే కార్యం పూజనం గృహ మేధినా। (వోరీతస్టృతిః) 2౨. సువాసినీం కుమూరీం చ భోజయిత్వా నరానపీ 1 బాలవృడ్యా_స్తతః శేషం స్వయం భుంజీత వా గృహీ పాద్ముటో దజ్నుభో వాపి మౌనీ చ మితభాపి.ణః | [3]

[58] ముందుగా “*నమోభగవ నే వాసుదేవాయ” అనే మం_తాన్ని వఠించి తనముందు సీటితో నాలుగంగుళౌల చతు హ్కో-ణ మండవం చేసి చానిమోద భోజనపా తివుంచి అందులో నేతితోకూడిన వదార్థములు వడ్డన బేయవసెను, జలప్కాత్ర కుడి వైపున వుంచుకోవలెను. అ తరువాత భగవమ్చుద్గితో అన్నము నకు నమస్కా-రంచేసి-_ " (బ్రహ్మార్పణం (బహ్మహవ్మిర్చహ్ళుగ్న్నా ఎబహ్మశాహుతమ్‌ (2) యహ్యైవ వేన గింతవ్యం టబహ్మకర్శసమాధినా అనేమం_ తాన్ని ఎ అన్నమాదా నమపృ్య్బృత్య _వహ్బువ్షేనాంత రాత్మనాః వంచ (పాశాహుతీః కుర్యాన్మం చే చ వృథక్‌ -వృథక్‌ తతః స్వాదుక రాన్నం చ భుంజీత సువమాహితః (హోరీతన్టృతి:,

1. నాయం (ప్రాతక్ట్వజాతీనామశనం శుతిచోదితమ్‌ు నాంతరా భోజనం కుర్యాదగ్ని హోత సమో విఫిః॥ (హోరీతస్టృతిః) ల్ద్జ సృక్‌, సృవాది అర్పణమే బహ. హవిర్భాగం కపహూడా ఎహ్మయే, హవనం చేయబడే అగ్నికూడా పైహ్మే. జు ఆ | న న్‌ వ కర్షాయందు స్థితుచైన పురుషుని ద్వారా పొంవబడే యోగ్య మైన ఫలంకూడా బహ్మయే.

[09] త్వదీయం వస్తు గోవింద తుభ్యమేవ నమర్పయే (8) గృహాణ నుముబో ఘాత్వా వసీద వర మేశ్వర ॥ అనేమం_తాన్ని వకంచి అన్నమందు తులనీదళిమును

విడచి జలంతో అన్నమును భగవంతునికి అర్చించవలను. గంగాజలం పాంప్తసే వాలామంళిది. ముందుగా ఆ జలంతో వోతణం చేసి తులసీదళం వేయవలెను. తికిగి "ర0దు చేతుల తోను అన్నంపైన కప్పి యజ్ఞోవవీతులు న

ఓం నాభ్యా ఆనీదంతకిత్షగ్‌0 కీ చ్య్యాః సమవ_ర్తత

వద్భ్యాం భూమిర్చిశకశోతా_త్తిభాలోకా 50 అకల్పయన్‌ ॥

అనే మంగళతాన్ని వరించవలెను.

ఆ తరపవాత “అమృుళోవ_స్తరణమసి స్వాహా? అనే మంతంతో ఆచమనం చేసి నిమ్నలిఖభత మ౦[త౦0తో ఒకొటాక్‌6ా (గాసం తినవలెను.

ఓం వాశాయ స్వాహా; శం అవానా యస్య్వాహా, ళం వ్యానాయస్వాహో, ఓం ఉదానా యస్వాహా ఓం సమానా

త. ఓ నోవిండా ! నీ నస్తువును నీకే అర్పిస్తున్నాను. సీవు నాయందు వసన్నుడవై, _వసన్నముఖంతో దీనిని గ్రహించు.

వర మేశ్వమని నాభినుండి అంతెక్షం, శరస్సునుండి ద్యులోకి ౦, పాణాలనుండి భూలోకం, కిర్ణములనుండి దిశలూ, ఉద్భవించాయి. ఈ విధంగా వరాత్చ్పకుడు సమ స్తలో కాలను సృజించాడు.

(60) యస్వాహా (గ్రాసము ఒకటొక్క-టి శేషవండంత - లేక- సిక కాయంతిగాని ఉండవలెను. కాని ఒకవిషయం: ఆ గాసమును దంతములతో నమలక నాలుకతో లోనికి మింగవలెను. అఆ తరువాత తి3ంగి ఆచమనంచేసి భోజనం చేయుము, భోజనం చేసిన తరువాత “*అమృ తావీధానమసి స్వాహా” అనే మంర్శతంతో ఆచమనంచేసి ముఖమును శు భవరచుకోవ లెను తడిసిన చేతులను అరచేశులతో రాసి నిమ్మలిఖిత మగాన్ని పిస్తూ అరచేతులను కళ్ళన్హై రుద్దుకోవలెను. శర్యాతించ సుకన్యాంచ చ్యవనం వ మశ్విన" (2) భోడనాంతే స్మృశేన్నిత్యిం తిస్య చతుర్నహీయ లే॥ అట్లు వేయుటవల్ల నేశ్రజ్యోతి శ్నీణించదు. ఆ తరువాత భుజించిన అహారం పూర్తిగా జ్‌ర్ల మగుటకు ఈ శ్లోశం చదువ టీ వలెను. అగస్త్యం వె న లేయ్ళ్ళ శనిజ్బు బడసనానలమ్‌ ఆహార పరిపాకార్థం స్థ శేద్భీమఇ్బ వగ్చుమమ్‌॥ లె శర్యాతి, సుకన్యా చ్యవన, ఇంద, అశ్వనీకుమారు లను భోజనం కేసినతకువాత సంంచిన వాని నే తజ్యోతి శీణించదు.

1. అన్న్సస్త్యం గరుడ, శని, బడచానల, భీమ ఈ ఐదు గురిని, భుజించిన అహారం జీర్ణంకావడానికి స్మృ్రవంచవలెను.

[61] షోష్యవర్గమును భరించి పోషించడం స్వర్గసాధనం ఊ-శల కెల్సిదం డులను, విధవరాలై న అనాధమైన సోదకెని, సేవకులను మకియు అ శితజనులను భరించి పోమ్‌ం చడం స్వక్షం శేరుకునేందుకు (నశ_స్తమైన సాధనంగా చెన్ప బడింది. వారిని పీడించడంకల్ల నరకమార్భం ప్రాప్తిస్తుంది. ఆ కారణంచే వయత్నంచేసి వారిని పోమీంచి పాలించవ లెను. (ల) వ్యవహారమును ధర్మానుకూలంగా తయారుబెసికోవలెసు వవృ త్రిమార్గమందు స్థితుడై న పురుషుడు అభ్థోపార్టన యందు తదిరతవ్యవహారములందు లగ్నం శావలసివస్తుంది. కేసే తీరాలి కాని వ్యపభారం ధర్మానుకూలంగా వుండేలా మాత్రం _వయత్నము చేయవలెను. అహింస, సత్యం, ఇతరుల ఎత్తును లాక్కొానకపోవడం, వవ్మితంగా ఉండడం ఇంద్రియ నిగహం కలిగిఉండడం అనే ఈ అయిదు నియమాలను వయత్న పూర్వకంగా సిర్వర్కించవ లను, (1) చన నత ౨. భరణం పోష్యవరస్య వశ స్తం స్వర్శసాధనమ్‌ నరకః। వీడనే తస్య తస్యాద్య ల్నేన తం భశేత్‌ ॥1(దక్షసృృతిః)

1. అహీంసా సత్యమ సేయం శెచవి:౦ దియని గహః వతం సామా%ికం ధర్మం చాతుర్వన్ష్యేఒ(బవీననుః॥ (మనుస్పృతిః)

[62] యెవడు గురుభ క్త] ధ్భృ్శ్యులను వుతులవలె వాలిం చునో వామూ, దయీమయుడూ,. ఇతసల గుణము లందు దోపాలను యెంచసివాతూ, వతివిత్యిం మంతమును జపించే వాడూ, హవనమాచకించే వాడూ, సత్యెభామీ,. : చేందియుడూ తన భాగ్యయందు (చేవమగిలవాచూ, వర్ర్రీవిపాప్పె అలో చించనివాడదూ, లోకమందు (మెొవకి చేతిను నిందంవబడసి జ న ర లాక్‌ ఈ ల, జ్‌ శ వెడూ, స్వగ్భృహమునం టేవున్నా అననికి సర్వత లు సెవించి నంత వుణ్యం ప్రావ్తి స్తుంది. (2)

• నిరంతరం ఇతరుల అధికారాన్ని అవహరిన్హామనీ మమియు వర్యక్షీ సంభోగానక్తువై ఉండు వాడు తీర్థయ్యీతలు అన్నీ చేసియు వానిలో స్నానంచేసినా వానిపావములు నశించవు.(తీ)

తన ఫర్మవత్నితో కూడా అమావాస్యాది వర్వదిన నులు విడిచిపెట్టి బుతుకాలమంచే సంబం;ఫం కలిగివుండాలి. 2. గుగుభకో భృత్యహోమీ దెయో వానన సూయకః

నిత్య జాపీ చ హోమి చ సత్నెవాదీ జి లేపి యః

స్వడానే యస్య సంతోవః వరచారినిన_ర్పనమ్‌

అవవాదో౭ఒపినో యస్య తస్య తీర్ధఫలం గ్బహే ల, నరదారాన్పర ద్రవ్యం హఏఎలే యో దనే దినే

నభ య్‌ వ గ వసం ళన న

సర్వతీస్థాభి శ శ్కీ+ పావం తెన్య న నశ్యతి (వ్యాసస్నృతిః) ఉ. బుగుకాలాభిగామి న్యాత్స్విదార నికతః సదా

వరంవర్షం వచేచ్చైనాంతత్‌ _వతో రతికామ్యయీ

(మనుస్థృతిః)

[6%] భార్యను సంతోపుఇట్టాలని బుచుకాలమందువలె యితరకాల మున సంబంధిం కిలిగివుండకుము. (శ) బు పకాలమంమయముకఫూడా అమావావ్య, అ ష్ష్‌ మా, పూళ్మెమ మశెయు చతుర్షశ్‌ దినములు స్నాశెకి ద్వజునకు గృహ నా శమ మందున్నప్పటికి బహ్మూ వర్యపాలన చేయనలెను.(1) త్తే; ఇదికూడా ఒకయజ్ఞ మే, అలా ఆవరించిననాకు ఆ గృహస్థు వుణ్యభాగన్వామ్‌ అవుతాదు. గీతియందు కృష్ణ భగ మానుకు అనేకవిధములై న య్ఞములను వర్ణించి చెబుతూ ఇంద్రియ రూవమైన అగ్నియందు వీషయరూవమైన హవిషఘ్పును అక్పిం మట కూడా ఒకయజ్ఞ మని చెప్పాడు. (2) జ యము = నియవుపహాలనము స్నానము, వాక్నేయమమూ, ఉవవాసమూ, యజ నమూ, స్వాధ్యాయమూ, జననేందియ నిగహమూ గురు సేవ, సౌవాదారమూ, కోభాభావమూ, వమావత్యాగమూ

1. అమావాస్యామష్టమిం చ పొర్శమాసీం చాపర్టశీమ్‌. (1) లి చడీ (క క యహగ్మచార్‌ భ వేన్ని త్యమయవృ్యళ్‌" న్నాతకో ద్విజః॥ (మనుస్మృతి?) ల్ద్జె శ ్రాదీన్విషయానన్య ఇం ద్రియోన్నిమషు జుహ్వతి 1
2. స్నానం మొనోవవా డేజ్యాస్వాధ్యా యోనస్థ న్విగహాః నియమో గుకుశుశ్యాపా శెచాళోఛా వమాదతా | (యోజ్జవల్కణ్యః)

[64]

అనే వది నియమాలను చెన్చుచున్నాకు. (8) వీటిని ఎల్లవ్వుడు పాలించవలెను. ఒకవేళ ఏటిని ఆచకించషంలో లోవండిగిన యహ్మచర్యమూ, దయా, తమా, భగ వధ్యానమూ సత్యభామ ణమూూ, పొవ వరివర్ణనమూ, అహింస, ఇతరుల అధికారం అవహరించక పోవడమూ విశేషింది నమృగ్రైయుండుట, మనోన్మిగహము అనే వది నియమములనూ పూర్మ్యవయ త్నంతో ఆచరణ వేయవలెను, (4) ఇంతకూ అభ్మిపాయ మేమంశు యమ పాలనయందు సమరు3ై వనిచేయువాడు నియమ పాలనయందు యెొవ్వుతకనా చ్యునువై నచో తిపెగి అట్టి స్ట తిని పొందగలడు. కాని యమ పాలనయందు వమాదము చేసినవాడు నియమపాలన చేకినా సవ్శార్శమునుంచి వతనుశే లఅవులౌడు. కానన యమపాలన నియమపాలన కన్నను మిన్న అయినదిగా చెవబడింది.

(ఆత్మను అఫోగతిని పొందించే నరక మానాలు య మూడున్నూ వతన కారకములైన వది దోపొాలు అని త ఇెవ్వుచున్నదిఎ త్తి హ్మచర్యం డయా మంతిర్య్యానం సత్యమకల్క- తా

అహింనా2ఒ కేయమాధు శ్యే దమ శ్చేతి యమాః స్స తాః (యోజ్జ వల్మణ్యః)

1. యమాస్సేవేత సతతం న నిత్యం నియమాన్‌ బుధ; యమాన్పతత్యకు ర్వాత నియమాసన్కే. వలాన్‌ భజన్‌

(65) పతనకారక దశ దోషాలు కామ. కేధ, లోభాలు అక్కను అఫో*తి పాలుచేయ గల నరక ద్వా కాలని గీతలో చెవ్పబడ్‌ండి. ఆ కారణంచే ౫ మూడింటిని త్యజించవ లెను, (2) అంతఃకరణయంకయు ఈ దోషతయం _వబలమైనవ్వుకు మనోవాక్కాయ దోపాలు ఉత్పన్న మూతాయి, ఇతపల ధనాన్ని ఎలా అవహాకించాలనీ, ఇతరులకు హాని కలిగించాలనీ కోరిక గలిగి యుండడం వరలోక, వరమే 6 ణం నీ న ఇ చ్‌ జం శ్యకుల యందు విశ్వాసం లేకుండా దృశ్యదగత్రు నే సర్వప్యమని తెలచడం మొంచడం అనేవి తివి మానసిక దోపాలు (8) కలిరంగా మాట్లాడుట. అబడమాడటం వతకలవై నేకములను ఫ్‌ మ మోవడం ఆ విఫముగానే లౌకిక వార్తలు వచారంచేయడం ఈ నాలుగూ వాక్సంబంధిత దోషాలు. (1) ల్ది తివిఫైం నరక _వ్ష్యేదం ద్వారం నాశ నమాత్ధువః కామః కోధ స్తథా లోభస్తన్నా చేతత్రయం త్యజేత్‌ ॥ (తా ఏ వరద వ్యేష్వభిధ్యానం మనసానిష్టచింతనమ్‌ వితధాభిని వేశశ్శ తివిభం కర్గ మానపమ్‌ః (మమసృతిః) క్షే పారుష్యమనృతం చైవ పైశున్నం చాపి సర్వశః అసంబప్ట వలావశ్చ వాబ్టుయం న్యాచ్చ "పర్వ ఫమ్‌! (మనుసృతిః) [0]

[66]

ఇవ్వకుండా, అనుమతి లేకుండా ఇ3ససల వస్తు వులు తీసీ కొని వాడుకోవడం, జహ్వచాకల్యంచే బీవులను హింసించడం అలా కాకపోతే నిరవరాధులను వీడించకం అట్లు వర్రీ సంబంధం కలిగిందుకోవడం ఈ మూకు శారీరక దోషాలుగా వరెగణేంవబడ్డాయి. (2) ఈ వది ముఖములు గల పొవవపుశుషుని నుండీ రథత్నీతుర్పై ఉండాలి. అనగా పావాలు యామ.

అవివాదనశగిలత

పెద్దవా రవరైనా ఎదురై తే వశామం చేయవపెను, పిన్నలపై స్నేహభావం వకటన వేచుముంపవలెను, నమ వయశఘ్క_లతో యఛాయోగ్యంగా నమస్కార కీయ జకువ వలెను, జ్ఞానులను వయోనృ్ఫద్ధులను నిరంతకం జేవించుచుండ వలెను. వీటిని ఆచరిందినచో ఆయువు, విద్య. వయన్సు మరియు బలము నృద్షి పొందుతాయి. (శ్రి

య్‌ ( వలతతతనతతనతతననతననన వనన బ్ర అదళత్తానా ముపాదానం హింసా వై వావిధానత:ః వరచారోవసేవా చ శారీరం త్రివిధం ఫ్త్యృతమ్‌ (మమిస్మ్మృతిః, 1 ద "జీల్ళాఎం త. అభివాడన శీలవ్య నిత్యం వృద్ధోవ దేవినః చతొారి తిప్వ వగంతే ఆయురి ద్యాయశో బన్‌ వ్‌ లీ భి ఏ (మనున్ట్యుతిః)

1. జ్యోతి స్వరూవమైన దీవము వర్వబహ గ్రా అది

జనార్జనుని రూనం, ఓ సంధ్యాదీవమా నీక నమస్కా_-రములు.

[67] సాయం రృ త్య 0 వి చెప్పన విఫంగా నిరంతరం సావధానంగా వుండి వ్యవహారిమును ధర్మామకూలంగా చేనిఫోవలెను. ధిర్మాన్ధా లను సంపాదిస్తూ వగటికి పవాత నాయం సంధ్యను, సాయం క్చిత్యెములను ఆచకించవలను. సంధాాదిపపాపనవు అ గ్‌నో సూర్యా స్త్రమయమైన తసువాతి ఇంటియందు కేపి దీపమును నెలిగించవెను. మరియు ౫ కింది మంతిములో ఆ దీవమును స్తుతి చేయవలెను. ష్‌ స వో దీపో హరతు మే పావం సంధ్యాదీవం నమోస్తు తే శుభం కరో కల్యాణ మారోగ్యం సుఖసంవదమ్‌ ళో, వజక్తీ శతృబుద్ధి వినాశంచ దీవజ్యోతిర్న మో౭స్తు ల మా పావములను దూరం చేయి. శుభమును, కల్యాణమును, అవోగ్యమును, సుఖ, సంవత్తులను, శత ల్రబుద్ధి వ్‌నాశనముకలుగ 'జేయి. ఓ జ్యోతిస్వరూవమైన దీవమా! నీకు నమస్కా-రములు. 2. రవేకస్తం సమారభ్య యావతూర్యోదయో భవేల్‌ యస్య తిస్టేత్‌ గృహే దీవ_స్తస్య నాస్తి దర్శిదతా॥ (అహ్నికస్తూ తావల్యామ్‌)

[68] యీవిధముగి దీవమునకు నమవ్ఫ రించి అక్క-డ పూవ్వు వుగుషులు ఉవస్థితులై వచో, వా%కి నమస్క-రించవలెను- సూర్యా సమయం మొదలు సూూశ్వీదయం వరకూ వ్‌వం వెలిగే సృెహమునందును దకిదతి వుండదు. (ల) తులసీ - సేవనము (వ్రతిషృవాస్థు తెన గృహమునందు తులసి మొక్క్‌ాను తవ్పనిసకిగా నాటుకోవ నుం తా నిలనీపూడజ సుఖసాభా గ్యాల వృద్దిని కలుగ చేస్పుంది. నాయంకాలమున చులసివ్న స్‌ హ్‌ శ దీవస్థావన వేసిన అది చాలా మంగళచాయక మంటారు. రాత్రి భోజనము - శయునము సాయంకృ త్యానంతరం (ేమపూర్వకంగా తనకుటుంబ వరివారంతో భోజన మొరగించవలెవు. ని దించే సమయాన వీటితో నిండిన పాతిను శికస్సు కింద వుంచుకోవలెను. జరిగే షూ షా. టక్మైలే ర్యాతిస్తూ_క్తం పఠించి భగవంచునిధ్యానించవలెను.(1) నన న పం

1. మాంగల్యం పూర్ణకుంభం చ శీరఃస్థానే నిధావయీల్‌ రాతిసూ_క్తం జవన్‌ రాత రాతిమేమో భవేన్నరః | నం! (మా త్స) ౨. అగస్తి, మాఫవ, బహాబలశాల్‌్యయెన ముచుకుంద, కపిలముని ఆ స్తీకుడు- ఈ అయిదుగురు సుఖపూర్వకంగా నిదించేవారు.

[9] మరల శ₹ాంచచి త్తింతో ఈ మంత్రమును ఒవించి తూర్పు శర స్సుంచిగాని దశథ్నీణశ్‌ం స్సుంచిగాని వరుండి న్మిదించవ లెను, అగ స్థిర్మాఫవశ్రైవ ముచుపవ్లో మహాబః॥।. (౨) కపిలో వానినా స్తీకః వంచై తే సుఖశాయినః సదాచారపాలనవము అనివార్యము కానవలపినవాకికి శ క్సిమాన్టము అవలంబించినానగో జాన మా మవలంబించినా సదాఛారపాలనము అనివార్యము, ఉవశారము వేయునదగూడా అయివున్నది. నారనమడు భక్రి సూ తమందు (1) మియు వ్యాసభగవానుడు యహ్ము సూత్రిములందు (2) ఈ విషయాన్నిగూర్చి స్పష్టంగా ఎన్టవ గాను సెలియజేసారు, వత వనన

1. భవను నిశ్న గృీయథార్థ్య్యాదూర్థ వ్ర కౌాయహ్రరతే ణమ్‌ అన్యధా పాతి త్యాశంకయా ॥ (నారద భక్రిసూ లత) వ్ర సర్యాపేమో చ (బహ్మస్మూత) (ఇతి సంపూర్ణం) అనాలా టీ అనాను

| ఫ్‌ స! స సద సల పళ్ల ఫి ల! ల హాం - ప జ్జ భారతీయ సలుగా కకక లం ల ల ఏం న ఆ వె సంహ స్టో స లక్‌ లు నన సర్విమ లం నద _ షో స్వమూ వలువ న జ్‌ లుగ _ విజ అ గిల ౦0వ లువ స వ స వ వురాణ వే మహాభా లువగల స త్ర విషప్పల బు విలువ [ న చ . వ స సెల) వరే - . వ్య పంభి “వేదా పురాణము: (1 సే లే క చురింవబ నూ భ్‌ శ్‌ ల స్‌ మ మ్‌ క అగు ప! లే న చినా వ లను / స్త తత్తర సద్ద వు. ణో మున ల్‌ . ల్ల లయి ద్ద్రంధ వ ము ధములనూ ర్‌ ]

• • బుతో నే టు ఆ ళ క రణ వ " 1 గాచే _స్‌క్‌ స న వ్‌ . సు వ 3 సవా సహృదయ చారోద సక వ నే (వచురణ రచి లో వ =
• వ మ క) శ్రీమ స్ట నే కోడ్‌ దోద రె స్‌లే చ ం - . చ ల చా బ్‌ ష్య (వతు న్నామ ములక దాల్‌ గం వ న్‌ న లీ శక్‌ స్య ళల లో + వివరముల (| 7 . స్‌ వలసి ఖే బ్‌లీ . నే (జ ఇ నె వ న్యాత్మ ప్రణ రకస స్‌ క సంవ , వను వ _ క రాదమం శ] మన ల

ఉవన్యాస సార్వ్యభామ బహ్మశీ వురాణవండ రామమూర్తిగా3చే వ్యాఖ్యానింవబడిన ఉతవు (గ ౦థములు న! ఇం: ఇం ఇర్టిం ఇస్టంళ్టిం న! మూలక్షోక ములతో వివులమైన వ్యాఖ్యానముతో భారతీయ వేదాంత సర్వస్వము ఆధ్యాత్మ రావవాయణము

1. 2 భాగములు వెల: ఈ 20|= మూలక్లోక ములళో అంపవ్యాఖ్యానముతో భారతీయ విజ్ఞానసర్వస్వము అంధ వుహాభారతవము అదివశ్వము రు, కేక్‌! విరాటవర్వము రు క్‌! సథావర్వము 4 ల! ఉద్య్యోగవర్వము న అరణ్యపర్వము + కేర్‌! భీష్మవర్వము + | రు. 116 లు కట్టి చందాదారులుగా చేకువారికి మహా భారత మంతయు అంద చేయబడును, ((దోణవర్వెము అచ్చగు చున్నది.) భ్‌ క్రీసర్వస్వము శ్రీనుద్భాగవతము (వఫమ భాః కరూ! ద్వితీయ భాః 6రూ! తృతీయ భాః 5రూ! రు 25 లు కట్టి చందా దాకులుగా వేప వాకికి (శ్రీమడ్భా% వతము సంప్పటములు యొవ్పటి కవ్చుకు ఆంద "వేయబడును.

త; |పచారర సంఘవు ఆధ్యాత్మ [పచ రక సంఘ ఎ-జ*=-ళ చందాదారుల వివరములు €-ా

మహారాజపోషకులు రు. 1116-00.

ఏరీ ఖాటోతో వంశవవచయముో (శ్రీమద్భాగవతే మహోావురాణములోని ఒక స్క_ంథము |వచురించి వీకి మా సంఘ (వచురణలన్నియు అంద జేసెదము. ముందు ప్రదుకించ అన్ని _[గంఛాలలోనూ వీ5 పక వకటిం చెదము, రాజహోమకులు రు. 558-00.

ఏరి ఫొటోతో వంశవఎిచముశో సత్క_థామంజి జ్‌ వ ధష లేదా శ్రీమద్భగవద్గీత ఒక భాగము (వచుకించి ఏీరికి మా సంఘ [వచురణలన్నియు అంద జేసెదము. ముందు వచుకించు అన్ని గంఛాలలోనూ ఏరి పేరు వచురించెదము. అభిమానులు రు. 8850-00.

ఏరి ఫొటోతో “భాగవత మాహాత 'శ్రము”ను (వదు రించి మా సంఘ వచురణలన్నియు అంది జేసెదము. ముంము వకటించు అన్ని (గంథాలలోనూ ఏరి ఉేకు (వకటిం చెదము. శాశ్వత చండచాదచారులు రు. 250-00.

ఏరిపొటోతో వంశవరిచయములో సంస్కృృతిమాలలో ఒకభాగము లేదా భగవద్షీతా మాహాత్మ్యము వచుించి వరికి మా సంఘ [(వచురణలన్నియు అందజేసెదము. అన్ని _గంధాలలోనూ ఏరి చేరు (వకటించెదము.