Telugu Kabiru Vachanavali - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

1. . లం ” న _ | నాననా క అ కాన పని మాయో ఖ్‌ లె. శ ల. ఇస వ్యు! వా వ - ట్‌ వా మూ మ! (1 గం? జ కా. నా " జు | న్లొ లవనన్స తో క్‌ స్టా యా గా అ. _ | స /. వ షు సు ఖ ర న శ్‌ ల ॥ క్‌ు బెపల్సు.. శతు న ల త. ఖలీ ప న త లు ( వా య చచ. జ . నే క కు! క క స. నే శ ఖే. న! జ గ్ర గ్‌ కొల్లి పటాని టా. బక న్‌ ష్‌ తో ళా ఉపులు న + | శ | న స! శా కా నం. ల - ॥ న. స మం క | 1 న న న నం ॥ ॥ న! సా. చ సం యం 1 నాగా ఇ భన ్ష్‌ ట్‌ జ్‌ న ళ్ళ చం? క స క క! క జ స జ క క _ గ్‌ (| శ | . | _ ర్స | | గ న్న య యం స న ణం ॥

తిదీలు పచినాపళి అలుగు అనువాదం పుట్టపర్తి నారాయణాచార్యులు సాహిత్య అకాదెమీ న్యూ ఢిల్లీ

9000 ౪7గంతిత ళా (1064) నింంగకాసతరిప ౪80కి ళ8్ట ) కౌటుం!31064 10 61004 ప కింగడనితగట! 127837 మతయ3గ016; ౪0 & తన60131! ౯0రంం6ంగి 97 118231 కిటితిడే 0౪179రు. ము గ8 తివిరంయి *ల% రము 107 విగంం ఏ. 6. (6 సాహిత్య అకాదిమీ, న్యూ ల్లీ ప్రథమ ము[దణ : 1067 రొంప ర్యా టి) ॥ సోల్‌ డిస్ట్రిబ్యూటర్స్‌ : కొ క్రఇం'. అంధ దేశ్‌ బుక్‌ డిన్టి 9 బ్యూటర్‌్స్‌, విశింద్రాలారు. | ఖ్‌ (౬ ల శీం ఉర ఈ; ప్‌ఏసీసారి తీకీఏలీలుు కెజహాడ?8 8087బ, 6౪% లంటి + 1 మ టా వం0య0041 ౦0గుంం, ౧1612 - బు ణి నాన ముర ళళటిరాండ్యా. హిందీ [పచార (పస్‌, లం మ లంగ ఆళి మ్రాను వ శీ తీ ఇ

• టి 104] లో

స న్నే ల వెలరూ. 6/- స్ట 2 ,

విషయసూచిక

పీఠిక....హజార్మీపసాద్‌ ద్వివేది ! వ్రథమ ఖండము

వచనములు పుట 1.10 కర్త్శృవనిక్షయము అం శ్రి 11-17 ళక్తిమత్త అ శ్ర 18-85 నర్వఘట వ్యాపకత్వము 666 గ్‌ ౨8.34 శల్దము 6264 6 8-47 చామము లం ణి 48.7. వరిశయము కం 68 777? అనుభవము లం 1 ?ఓ౬81 పారగాహిత 4 19 82-84 నమదర్శిత అం 12 జ-1%0 కళకి ఉం 18 101.18 (పేమ 466 కేల్‌ 18].14 న్మరణము 6 19 145-151 విళ్వానము లు ణి 18.184 విరవాము ఏ6 లి

కళా 14-185 వినయము 6666 ల్‌ 198..200 నూత్మమార్షము న ! 20.219 వరీతళుడు అంజ ల్లో ర! జిజ్ఞానువు న లి జ?.20 క్రైవిధ్యము 666 8 2౫1.24 మాట-ారేత ఈ444 | 26-246 నవాజఖానము 49 నే 24.2౫8 మౌనళావము అ6ం6 న! 254.28 జీవన్మ తులు ఉం న! 2౫.2080 మధ్యమ మార్గము అం ణ్‌ 0.270 శూరధర్మము ఆలం ణ్‌ 29.28 వరఠ్కివత అంంం ళ్‌ ణ0.819 వర్గురుడు అ ణ జ. అనర్లురుడు అల44 థి న! వజ్జనుడు 6664 ళ జు-?/2 చుర్జనుడు ఎ4ంం న! ₹/8.₹/9 వనత్సంగము ఆం తరి ణ0.జణజ బనంగము 602 గం! ౫5.28! సేవకుడుూాచానుడు ఉం ళ0 జు.ణ5 వేనము 6406 య! ౫.టి హెచ్చరిళ జిం జ! 467.04 ఉవదేళము ఆం ళ్‌

ఇ ఉ5.40 శామము అ460 వ! 1-46 కోధము 6644 ళు ఉ.5[01 లోళము అం న! ౪9.511 మోవాము 6669 ఈ 512.519 అవహాంశారము అంం0 తక్‌ ల. కవటము అంతం ణి వ. అళ ఆం నే! 628.[9 తృష్ణ 609 ౮ 63.585 నిద ౨868 వ! ఇవం.548 నింద అలం ఆ 64.5058 మాయ ఆం | 55-560. కళనకము-ాశామిని టం ళా ణ]1.[ట మాదళ (ద్రవ్యములు అలం 72 ఆఅట[ి. శీలము 44 ళ్‌ [89.5గు తమ 6669 74 5గణ.50 ఉళారత 604 గ్ర ౯5/9.56609 నంతోమము 664 74 ఈ5%.58 శెగ్యము న 75 557.5 రీనత 668 శ్‌ ఇ.8ణ68 రయ ంటిం 7/6 ౪9.80 వత్యము 6406 76 608.811 చాశవిళళ్ఞానము అటంం 78

స! 618618 విచారము ఉ4ంం 78 619.6, వివేకము ఉం గ ఉఅటటయు బుర్ధి--కుబుద్ధి 666 ఖు 60.64? అవోరము అం వ! ఉఅ.8 వంపారోత్పత్తి 666 అ 650-600 మనస్సు ఉంటం వ! 64.781 వివిధములు అం ౪జి ద్వితీయ అండము

1-5 క రృవిరూవణము అలం 101 6-18 క ర్హృమవాత్త అం6ం 105 1ట15 కర్భృయుగము ఉ246 1౪9 16-24 వత్యలోకము అలం [11 జ్‌-ళ కర్తృస్థానము క66 1 న ళగవర్చర్శన---సాధన ఇ649 12౯7 ౫.౯ కరామనామ మహిమ అ466 1205 ౫ి-టి ళబ్టమహిమ లుం 18 41-51! మాయా (ప్రపంచము అ4ల* 1460 52.5 జగరుత్పత్తి 6వ క4రి ౪. మనోమహిమ ంం4 151 6-4 నిళ్వాణవదము ం66 19 ఊఈ-ఆ నర్గురుని మహిమ--లత ణము అలం 154 ఉ_?4 నిత్చురువ లతణము 444 158

11 75.6% వేరాంతచాదము ఉం 161 ఇ-ణ సామ్యవారము అలం 1జి 9809 భక్తి యొక్క య్ముదేకము అలం [71 10.110 విరవా నివేదనము 496 171 111-118 గృవావై కాగ్యము అం 179 114-115 కర్నగతి అంలం 184 116121 మోవామహిమ అలల 168 12.18 ఉద్చోధనము అంతం 18 181-146 ఉవరేశము-- పాచ్చరిక ఆం6ం 1280 168.10 నంళోచము-శత 660 ౭౦ 1గ.000 మిధ్యాచారములు 464 215 21-215 నంపార నిస్పాఠళత 446 వ్ర 216-218 అంతిమ దృశ్యము 6660 లా ౨9.౨టు అహంభావము 34 హం అవానాననట్టేనిననాలాలా

పీఠిక

మన దేళశమునందలి నసత్చురుషులందణును పరమనత్యమునే సాణా త్కరింపంజేసికొనిరి, అది వారి జూతి ధర్మము. అనుభవసిద్ధమగు వచో రీతులతో చానిని జనసామాన్యమునకు విళశదవలువ యత్నించిరి. అట్టి నత్పురుషులలో కబీరు స్థానము చాల ముఖ్యమును, మవాత్త్వ్వపూర్షము వైనది. జన్మశుతినిబట్టి కలీరుచాను సికందరులోడీ కాలమున జన్మించెను. శాల్యముననే స్వామీ శామానందతీర్థులవద్ద శితనందినాండు. మరణ శాలమున శాశీని విడిచి మగధ జేరెను ఆయన తన జీవితములోని చాల భాగమును కాశీలోనే గడపినాండు. అతడొక (ావ్యాణ వితంతువు కుమారుడని సంవచాయజ్ఞు లందురు. అమె సామాజిక కాధలకు వెటచి యా వనికందు నొక తటాక తీరమున విడిచి వెశ్లెను. అద్భష్టవశమున చా దారిని బోవుచున్న “నీరూ* యను నొక “సాల” జాలి గలిగి యా శికువు నెత్తికొనిపోయెను. వృాదయమున చాచికొని పోషించెను. వార అాశిలో మరణించిన వారికి మోత మటచేతిలోనిదను నంవచాయమును (గుడ్డిగా ననుక రించువాండుగా6 డీ కలీరు. అందుచే నాతండు మరణకాల మున కాశీలో నుండక మగధ శేగెను. దీ రృ్‌ౌలము జీవించిన తరువాత 15/5 నం॥ మార్గశీర్ష కు ద్ధెకాదశినాండు ఆత:డు పరమవదించెనని తజ లందురు,. నత్చురుమ పరంవరనుబట్టి యాతని జననము 145 నంః (నన్‌ 1889) లో, శ్రీః శః 15వ శతాబ్దము కడవటను = వదునారవన శ శాల్టిలో6 గొంతశాలమును - ఆయన జీవించెను. (బవ్యోండముగ ఛార్మిక విప్లవములు విజృంభించిన కాలమది. ఆదర్శములలో(. బరన్పరాచాన (వచానములు విళశ్ళంఖలముగ సాంగెను, అంతకుం గొన్ని కళళాబ్దముల ముందే నుసంఘటితమైన యిస్తాము ధర్మము భారత దేశమున నడుగు 'పెళ్టెను చాని (వవేశము భారత ధర్మమున కొక పెద్ద దెబ్బమొనది.

జ్‌ కలీరు వచనావళి దిర్ట కాలిక మై, యపరివోర్యము లైన జాలినీతులు గల నంస్థనది లత్యము లలో నవాలు శేసినది. అ నవాలును చాల జబర్ద స్తీగా నుండెను, భారత ధర్మమున కం "యిప్లాము * ఛార్మిక (వవృత్తి ఖిన్న మెనది. సామాజిక వ్యవస్థయు నట్టిదే 1 అనంగా భారత దేశమున = వైదిక ధర్మమున ళంటను = భిన్న (పవృత్తులప్పటికి లేవనిగాదు ; ఉండినవి. విశ్వకవి రవీందుం డన్నట్లు భారతవర్ష మనేక జాతులు గల యొక మవోనమ్యుదము. కాని వీని యన్నిటికంచబ “యిస్తాము మఠము మరికొంత విరుద్ధ స్వభావము గలది. దాని నిది యెదుర్కొన వలసి వచ్చినది. ఛారత వర్షమున (వచా లితమగు ఛార్మిక వ్యవస్థ నానాజాతి నమ్మి[శ్రితమంటిమి, ఒక జాతివాం డింథొక జాతికి మారలేండు. వాండాజూతికి విభిన్నమగు విశ్వానమును గల్లి యుండినను ఆ జాతికి. కెందిన వాండే! వాని వ్యక్తిత్వము ఉనికి 'వ్చేరెనను భిన్నజాతీయుండు గాలేండు. కాని “యిస్తాము* మతదృష్టి వేరు. అది వానిని పూర్తిగ జాతినుండియే విడందీయును. భారత పామాజిక వ్యవస్థ = జూతిగత విశషమువము రత&ింపుచునే = వ్యక్తిగత ధర్మముల సాధనకుం దోడ్పడెడిది. క్రొత్త మతమా జాతి ధర్మమునే యంత మొందించి వానిని వరధర్శ సాధనకు. బురిళొల్చును. ఈ నూతన జాతి యావిరృవించుట తోడనే దొలుతటి ధార్మిక మతము నందొక యశాంతి 'శేశెత్తైను. కష్ట వరంపర లలము కొన్నవి. అనతి శాలమునవేయా (శొత్తజాతి యంతకుముందు. భారత దేశమున నున్న ఛచార్నితక పారి శుద్ధ్యమును మలిన మొనరించెను. జాతి, మతము వీనికి ధ్యేయమగు పరమసత్యమును గళంకిత మొనళ్చెను. కలీరు జన్మించిన దిట్టి నంతుళ్ధి . శాలముననే. అత;డీ సంవోభమును గమనించెను. ఈ రెండు మతముల కున్న భేదము నాకళించి కొన్నాండు. ఉభయ నమ్మతమైన యనాది సిద్ధాంతము వైపున కీరెండు మతముల కాతండు (బేరేచినాండు. అావ్యో చారములకు. (కాథాన్య మొసంగుటచే నారెంటి దృష్టియు నన్పష్ట్ర మై వాస్వమై పోయినది. ఈ ెండును సరియైన మార్గమున నడచుట లేదని కలీరు ముక్తకంఠముగ ఘోషించెను. అతం డిట్లు పలికినాండు.

పీఠిక ! (0) వామే రామ రహీ మకరీ మా శేసో అలపా శామనతి సోయీ విస్మిల్‌ మేటవి సంభర వక జార్‌ నదూ జాళోయీ 1

కవీరు పెంపుడు తండి నీరూ. అతని యింట నిజటుదెఆఅగులగు వాథ సంపచాయములును తొంగిచూ చినవి. ఇస్తాము మత సంస్కారమును జోటు చేసికొనెను. నా 'కలీరు' అను (గంధమున 'జులావో?' జాతిని గూర్చి కొంత విపులముగ విమర్శించితిని. కావలసిన వారు చూచికొన వచ్చును, ఇక్కడ నా విషయమును జెంచి [(వాయుట యనావళ్యకమను శొందును. భారత దేశమున ఇస్తాము మతము వ్రవేశించుటకు ముందు “జులావో లు నాథవంధీయులు. ఇంతలో ' ఇస్తాము” గూడ వారి యాదర మునకు6 బాతమైనది. ఈ రెంటి సమ్మేళనముతో నొక ఠ్‌ొత్త సంవ చాయము గ లైను. శానీ, (శమ[కమముగా “జులాహో*'లు మునల్మాను అెరి. నేటికిని పూర్వాచారమునే మన్నించువారును. గొందలు శేకపోలేదు.. “నీరూ” ముసల్మావెనను - నాథవంధీయ యోగమార్ల మాతని యింట మిగిలి యుండెను. యోగమార్గమనగా నానంప్ర చాయమువై భక్తి సానుభూతులన్న మాట! నాథపంథీయులు నిర్గుణో పానకులు. అందుతే నిర్గుణోపాననాకమము చిన్ననాటినుండి యే యలశతి యల(తిగ కలీరు చెవులలో బడినది, నునంఘటితము, వర్థిమ్దువునగు చిస్తాము మత(పభావము గూడ నాతని మనస్సును లోంగొ నెను, చానితో నాతని వ్యక్తిత్వ మపూర్వ సొవాసోపేత మయ్యెను, అతని యాత్మ విశ్వాసమును విశంకటమైనది. ఇంతలో స్వామీ రామానందుల దయాదృష్టి వడినది. ఆ సంపర్కము కలీరు హృదయమును మాళ్చిను. నాథ పంథకుం "జెందిన యోగమార్గము నీరనముగ భాసించెను. భక్తి మార్గమున (గొత్త ఛోవులు గిలకొశ్చైను.. నాటినుండి కలీరు వాణి యోగ 1(త్రమున భక్తి వీజములు నాటుచు (బవర్తించెను. ఆతని (వవర్శన మా వాణికి సంవాద మయ్యెను. ఆ దినములలో ఉత్తర ఇభారతమున యోగులు విలసిల్లి రి. దఊ&ణమున భక్తులు లెంపొందిరి. వారికిని వీరికిని మూలత త్వములలోనే ఎ గ్రైు మూ శాముండే రహీము. కరీమతండే. ఆలభ్యుండగు దేవుండు నిజముగా శాముంజే. * బిస్మిల్లా" విశ్వంభరులొక6 డే, ఆతని కన్న నన్యము లేదుం

జ! కలీరు వచనావళి భేరముంజెను. యోగాలీఢమైన చిత్తవృత్తి విలుగువేగాని విన్నమము గాదు... భక్తిమార్గము విన్మమతనే యొలుంగును.. విలుగ నేరదు. యోగుల దృష్టిలో నమాజములోని యుచ్చనీచ భావన యవవోస్య భాజనము. ఒకరిపై మఖియొక రొనర్చు దుళాకమణ, భక్తున కా ఖావన యొక మర్యాద, ఓక స్ఫూర్తి పామాజిక ఎవెషమ్యము లన్యాయ ములని వాదించునది యోగము. వ్యక్తి నది గౌరవ శిఖరమున కెక్కించును, భక్తుల దృష్టిలో వ్యక్తి యుపసర్జనీభూతుండు. అతండు గొప్పవాంజే యగుగాక ! తన్నుచాను తృణము కన్న నల్బునిగ నెంచిళొనుట యందే చాని యున్నతి యని భక్తు అందురు. ఈ లెండిటికిని గల విరోధాభాన మిదియే. యోగి జాతిభేదములవై దెబ్బతీయును. బావ్యోచారములను నిందించును. . కాని వాహ్యముగ చాంతరికముగ యోగమార్ష్శము నను సరించు నా యోగి సమాజములోని యన్య నికృష్ట జీవులకంళె దన్నెంతయో గొవృవానిగ నెంచికొనును. బహిర్ముఖ్లుల్తైన వారిపై డయ గల్షినట్లూక వైపు నటింపుచునే మటియొకవెపు దురుక్తులతో వారి నవమానించును,; అనందించును, జనులు తన మొందదజాలికముల కాళ్చర్య పడి ముక్కుపై (వేలిడికొని చూడవలెనని యాశించును. భ క్తుండట్లుగాదు. జాతిభేదముల నతండు గౌరవించును. వర్ష్హాశమధర్శములను, ఉచ్చ నీచములను శిరసావహించును. భవసాగరమున మున్కలు వేయు దుష్ట పాణిగం దన్నాతండు దలంచును. పూర్వపావముల నెంచి యడుగడుగు నను వళ్ళాత్తాపవడును. “తన యాంతరిక పళ్చాత్తాపమును గమనించి తన్ను భగవంతుండు భవబంధ విముక్తునిగం జీయును”. ఇదే భక్తుని విశ్వాసము, భగవంతుండు సర్వాంతర్యామిగచా ! యోగికి ఆాను క్షూనినను దంభము, భ క్తునకు. డా నజ్ఞానినను విపరీతమైన వినయము, ఒకనికీ శరీరమే. నర్వ(వపంచము, వేరొక్కనికి సమన్త [వ్రపంచమును నొక్కళే శరీరము. ఒకనికి. చానొక్క(డే నమర్థుండనను విశ్వాసము ; మరియొకనికి రాముని వై నచంచల విశ్వాసము. ఒకని దృష్టిలో: (వేమ దుర్శలము. భక్తుండు క్షూనము గఠోరమనును,

పీఠిక ౫111

సాధారణ జననమాజమునం దీలెంటి వభావమును లెండు విధ ములుగ బరిణమించినరి. ఒకటి (శద్ధావంతుండగు గృవాన్థుని చిత్తమందు నంళయములను బెంపొందించెను ఆ గృవాస్థుం డీరీతిగం జబింతింసం దొడంగిను. 'మాయ భయంకర మెనది. దానినుండి విడుమరనందుట యసంభవము, సిద్ధి మార్ల మనేకవిఘ్ను పరివృతము, యోగ[కియా హీనుండగు వ్యక్తి కెట్టి దుర్టళగలుగునో ? ఎనుబది నాలుగు లతల యోనుల అననమందుచు. నెంతవణ కట్లుండునో? ఈ సంసారమే వికటమైనది,. మాయ యనంత మైనది. సాధనామార్గము దుగ్గమము. విఘ్నవాహిని చాని నడ్డి నిలిచినది. ఇట్లు దనిపోని వాండు వాతాళుండగును,

భక్తుండు నిర్భీకుండు. పొరబాటుననెన నొక్కసారి నామన్మరణ మొనర్చినచో నాతండింకశేమియు( శేయంబని లేదు. _వెప్లవ తిలకఛారణ మొనర్చిన వానికి వైకుంఠచ్వారములు దెజచికొనియే యుండును. తులసీ మాలిక చాల్చిన వానికి గోలోకమున నివాసము సిద్ధము. నాలుగు యుగము అలో నుత్కృష్టమైనది కలియుగమే. చాన, మానసికములగు పావము లకు వెలలేదు. కాని, మానసిక పుణ్యమునకు వెల గొప్పది. రాముని కంశె ఆతని వామమనర్ధృము. కనుక సదా నామోచ్చారణ సేయువాండు నిక్భికుండుగ నుండవచ్చును. యోగము గృవాస్థు నత్యధిక నంశయా నృదునొనల్చిను. భక్తి యాతని వృాదయమున విళ్వానము నంకురింపం వే నెను. యోగము ము క్తి గొప్పదనును, భక్తుండు చాని నలంతిగం జూచును. యోగమున వృాదయార్ద్భతకు, గన్నీటికి స్థానము లేదు. భక్తుండు అడు గడుగునను గంపము, ఆవేగము, జడత, రోమాంచము మొదలగు భావముల ననుభవించును. యోగమున వీని (పసక్తిసున్న. ఇవి యాతని కవరిచితములు. ' అదృష్ట దురదృష్టములు గల్చితములు ; సంకల్ప వికల్ప ములు నిషృలములు, ఈ సంసార మెండమావులు, పరతత్త్వ మన్నిటికన్న 'వ్నేరెనది. అది స్థూల సూవ్మముల కతీతము. రన న్వరూవము, సమ రసము, మరి తల్సిద్ధికిక నేడ్చెందుకు? ఏడ్చి యేమి సాధింతుము ? అఖండ చైతన్య న్వరూపుండగు మాయాతీతపురుషు వెదుట విలపించు టజ్జానము గచా! నిర్గుణుండు, విశార రహితుడు, దయా, మాయా

జా కలీరు వచనానళి శీతుండు నగువాని ఛ్యానించుకుట్లు? వూజించుళుట్లు! ఇది యోగి వాదము, నిర్మమత్వము, అమాయికత యివి యోగమున మొదటి నూ[శములు, అందుచే యోగుల పృాదయములవై లలిత భావములు పనిచేయవు. వా రొకరీతిగా మొండివారు, కలీరునకును మొండితనము పి(శార్జీితముగ నంకమించెను. జగత్తున వ్యర్థముగ నటు నిటు దిరుగు జీవులను జూచి యోగులు దయాళురై బాధపడరు. మరింత కఠిను లె శారిని దూలనాడుదురు. మొండితన మనునది కవలీరుదానుని (వధాన గుణము గాదు. ఒక యోగిని గాని, యవధూతమ గాని సంబోధింపవలనీ వచ్చినపుడే యాతని మొండితనము ద్విగుణికృతమగును, కలీరు యోగ మును వికట వికటముగం జి(తించును.

శూన్యము, స్వాభావికము నను వాని రవాన్యముల వెలటు(గం దలంచును. ద్వైశ్నాద్వైతముల స్థితిని గుజించి చర్చలు నేయును. ఎవండ్రైన నొక యోగి యగుపించినచో వాతని యజ్ఞానమును గుటించి వికటముగ నవ్వును.

వళాచికములాడుట కలీరుచాసుని వవాజ స్వభావము, *మంచిగాని చెడ్డగాని, వవ్మితముగాని యపవి(తముగాని యొక్కసారి జీవితమున నంటికొన్నచో = చాని సిద్ధాంతము. నీకు నరిపడినను, లేకున్నను నకళ్లు జీవితాంతమునణ కంటియుండు” మని యాత. డనును. ఆతండు నత్యా 'న్వేషి. మోవామమకారము లాతని బలముగ లొంగడీసికొన లేవు. (ఇ) వామ్‌ఘర్‌ జూరా ఆప్‌ నా లియానుళాడావోథ్‌

అబ్‌ఘర్‌ జారౌ కాప్‌ కా, జోచలై హమారేసాధ్‌-ా అతండు తన గృవామును స్వవాన్తములతో దహించి యా*సురాడా”? ఎళొని బయలుదేరెను. తనవలెనే న్వగృ్భృహామును గాల్బ సిద్ధపడువానికి మాశమే యాత డనుయాయి.

అతడు నఖశిఖపర్యంత మావే. (పాచీనత-వై వాతనికి గౌరవము లేదు, వర్తమానఫల మే నర్వన్వమను [హన్వదృష్టియులేదు. భావి ఫలముల

(8) శీను చాయిల్లు గాల్చి *నురాడాి వేఠంబట్టుళొంటిని,. వా వెంట వచ్చు జాని గృవామును గూడ గాల్తును,

పీఠిక కళ నన్నిటి నొక _వైపునకుం (దోసి వేయుట శా మనుష్యుండు నర్వచా నంసిద్ధుండు, లోకుల యఖిప్రాయములను గౌరవించి వాని ననుసరించు టయే వఛానమైన చి త్రవృత్సిగం గలవాండు భావో(డేః గాలేండుం అతీఠము నే నెనమురువేయుచు, పొద్దుపుచ్చువానికి భవిమ్యత్తును నృష్టించు (డాంతదర్శిత్వము సున్న. భావో[_దేకికి పాపంచిళాభ్మిపాయములు లెక్క లేదు. వాని కనుభవమే యొఅపిడిరాయి.. అందులోను కఫీరు మొందడీవా(డంటిమి. (8) వామనవా ఇళ్కమస్తానా, వామనరో హోషియారీళ్యా 1

రహైం ఆజార్‌ యా జగపే, వామన దునియా పే యారీళ్యాం! ఇక నాతనికిం బపంచ మొక లెక్కయా 1

కబీరు భక్తుండు, వత్మివత వీరిర్వురిని నమళోటిలో. కేర్చును. ఇర్వురి ధర్మములును గఠోరములే. ఇర్వురి [వవృత్తులును కోమలములు. ఇర్వురును దున్త్నరమైన (వలోళముల నతికమించియే గావలెను, వారిర్వురును బావ్యాముగ(. జూచినచో. గోమలి వృాదయులు; కమల ముల వంటివారు. శాని నిష్టావిమయమున వారి చిత్తవృత్తి కనకమువలె గతినమైనది. పతివత యందఅకును సేవ యొనర్చును. కాని పతివైననే వంచపాణము. లుంచిళొనును భక్తునితోం బోల్బదగిన దొక వతివత మా(తమేనని యాతండనును, సతికి లలాటాలంకార మైనది సిందూరము గాని కజ్టలము గాదు. అక్లు కలీరుచానుని నే[శాంచలములు రామ నామముచే కజ్ఞలితమ్ములైనవి. ఇతరముల-వై నాతని శాళ లేదు. (శ) కలీర్‌ రేఖ సిందూరకీ కాజల్‌ దియా నజూయి

వెన్‌ రమయియా రమి రవో, దూజా కవో నమాయీ! భక్తుని యీ (పార్థన పతివత మొన నతి మామే చేయదగినది. (5) *వెనా' అంతర ఆప్‌ శూ. జ్యో/హీ బెన్‌ రుపేఊం

వావ చేఖూ. కార్‌ కూ చాతుమ్మ దేఖన జే ఊం 1

(8) మేము వర్వచా మదిళాముత్తులము. మాకు జాగ తయేమి?! ఈ జగత్తు మండి విడివడి న్వతం[కులమైతిమి, ఇ4ళ మాకు ఉానితోడి మైలియేమి ?

జక! కలీరు వచనావళి చేరా మురుమే కుళ్‌నహీ జోకుళ హై సోతేరా శేరా తురుకో సౌంవనా క్యాలాగ హైమేరా ॥ తన్ను గూర్చియు దన్మపియుని గూర్చియు కలీరునకుం గల యఖండ విశ్వానమిదియే. ఆతని విశ్వాన మెట్టి పట్టున గూడ నవిచలిత మైనది. ఇదియే యాతని రచన కసాధారణమైన శక్తి నొసంగెను. ఆతని భావ ములు నూటిగా పృాదయాబ్టిము నుండి వశ్చెడి వాసనలు. శ్రోతల చా రచనలు మంత ముగ్గుల నొనర్చి లోంగొమను, కఖీరు. ఇతరుల యంధ విశ్వాసములను గఠోరు. త్రై విమర్శించును. కాని “పేమ” పసం గము వచ్చినపుడు మొతము శకాతరుండగును. (ఫియునిపై దన కచంచల నిష్టయున్నది. కాని యీ (పేమసాధన కంఠెక్కడ ? ఇది కబీరు వాద యమునే యంటదు. తన పియున శెట్టివాలకమిష్టమో 1 ఎట్టి వేషములు రుచించునో ? ఏ తొడవులు (పియమైనవో ! శెలియుకెట్లు ? అయ్యో! యా (పియుని సమాగమ మెట్లగును ? (6) మన్‌ వరతీతి న | పేమరస్‌, నాయిస్‌ తన్‌ మే డంగ్‌ క్యాజాణౌ ఉస్‌ పీవసూం సీ రవాసీ రంగ్‌ (క. (గ. వృ. 20) ఈ వాక్యముతో కబీరున కాత్మవిశ్వానము లేదని భావించుట మన పొర పొటు. వె మాటలతో నభివ్యంజిత మైనది = భగవంతుని వై నాతనికిం గల (థేమాతిళశయము, సమాగమమునందలి యుత్సుకత - యివి మాతమే. భ క్తునకుం దనవై పూర్మవిశ్వాసముండును. కాని తన్మపియుని యున్నతి, మావోత్మ్య్యము, వీనివై నున్న నమ్మక మంతకన్న గొప్పది. తన (పియు6 (4) సిందూరమునకు. బదులు. కాటుకను. ఇెట్టురులా?. బా కన్నులలో (వియుండు క్రీడించు చున్నాడు, ఇంక6 గాటుకతో. ఐనేమి 1 (6) చేను కన్నులు మూసికొన్నస్పుడాకండ్లలో నీ వుందువు, నే నన్యమును జూడను. నిను జూడనివ్వను. వాలో "“చార*మటయేలేదు. ఉన్నడ౦తయు నీడే వీది నీ కిచ్చుటలో వారేమి పోయినది? (6) (వేమరనవ్రలీతి మననున కంటరు, తనువున చాని చాలళము ఛాసింవదు. అ (వ్రీయునితోడి శేశిసొఖ్య మెట్లుండు నందును |

సితక ! "జెన్నండుగాని యతృషవ్తితో వెనుదిరుగశాదు. ఇదియే _పేమార్ష) భక్తుని యౌాశాంత ; తన యపూర్షత యా యుత్సుకతను లెంపొందించును, ఆళం శించును. అంతేగాని భక్తున కాతృవిశ్వానము తక్కువగా నుండదు, అవధూతలు, సిద్ధులు, యోగులు వీరి నాతండు తుత్తునియలుగ 'విమర్శించును. వారి శుష్కజ్ఞానము నవహేళన మొనర్చ్భును. అకళ్లు “పండి శులు*, మవామ్మదీయ '* శేఖ్‌ *'లు మొదలగు వారిని గూర్చియు కలీరు చుమ్మెత్తిపోయును. కాని మొదటి విమర్శ యంత తర్కబద్ధముగ రెండ వది యుండదు. కారణమేమన నావిషయము లాతని కంతగా( బెలియవు. కవలీరు వండితుండు గాడు, కాని చిన్ననాటి నుండి యోగుల వాలకముల వాతండు బాగుగ గమనించెను, ఆ లోటుపాటులన్నియు కలీరునకుం శక్కంగొ౮ చెలియును. అగుటచే నాతండు వారిని తర్కబద్ధముగ విమ శ్శించును, పండితులపై నాతని కవజ్ఞ, వారు కలీరు దృష్టిలో నెందుకు 'బనికిరారు. బావ్యోచారముల (పోవులు., కుసంస్కారముల దృష్టిలొమ్మలు. సాధారణ హిందువుండన్న కబీరునకు లత్యమే లేదు. ఏదో యలవోకగా విమర్శించును. ఉపేజాభావ భరితమైన చిజలునగ వాతని పెదవులపై జిందులు (దొక్కును, ఈ యమాయక (వజలు తన విమర్శనకుం గూడం చగినవారుగారని యా నగవున కర్థము. ఈ నిర్గత్యభావ మాతని చిత్త చృత్తిలో నొక (ప్రధానమైన తత్త్వము. ఈ గుణముచే నాతని విమర్శ లెంత యో నవాజముగ గుదురుకొనును. కలీరు మనోవీధులనుండి మూర్తి చుంతముల్రైన కావ్యధారలను వెలార్చిన ముఖ్యత త్త్వ్వమిదియే యన ఇచ్చును. నిర్హడ్యమే యాతని వ్యంగ్య రచనకు జీవము, హిందీ సాహిత్య మున నింతవలఅ కిట్టి వ్యంగ్యరచవా చమత్కృతి గల కవి యుదృవింప లేదనియే చెప్పవచ్చును. సూటిగా వృాదయమునకు(6 దగులు భామ, విరర్గళమై, వాడిగా వేడిగా యొకరి సాయమక్కర లేకయే యర్థమగు వవాజ్యశైలి, నృష్టముగ భావమును జెప్పుట యివి యా రచనకు సొమ్ములు. జావ్యోచారములను నిందించిన సత్పురుషులకు యోగులకు మన దేశమున చక్కువలేదు. కానియా వనికి గావలసిన శబ్దిచాతురి మా(తము కలీరునకు చక్కినంత యితరులకు దక్కలేదు. అతండు నవాజముగ సరళముగ మంద

జళ111 కలీరు వచవానళి లించును. వ్యంగ్య కవి చిలునవ్వుతో. బరివానించును. (శోఠత యా మాట: లకు తికనుకలాడును. వాడేమియు బదులియ్యండు. ఇచ్చినచో చానింకను బరిహోసభాజనమగుదు నేమో యని భయపడును. ఇట్టి సామర్థ్యము, చమ ఛఈ్కృతి, కబీరులో నమగముగ సాజాత్కరించినవి. (7) నజావైతేరా సొవహల్‌ వై సాహై మస్‌ జిద్‌ ఖీతర్‌ ముల్లాపుకారే, క్యా సావాల్‌ శేశా బహిరా హై? చిఉంటిశే పగ్‌ నే బర్‌ జాై సోఖీ సాహబ్‌ సున్‌ ళా హై? పండితహోయశే ఆసన్‌ మాె = లంలీమాలా అపళా హై? అంతర్‌ తేరే కపరుఎకళర్‌ నీ - పోలీ సొవాల్‌ లఖళా హైః ఊంచా నీచా నువాల్‌ బచాయా గహారీ నే(వ్‌ జమాతా హై చల్‌ వేశా మన్‌సూబా నాహీ6, రవానేకా మన్‌ కర్‌ ళా హై కాడి శాడీ మాయా జోడీ, గాడి జమీంమే ధరరతా హై 'బేహి లహనా హై సోలై జయి హై, పొపీ వహినహిమర్‌ తా పె నతవంఖీ కోగజీ మిలైనహి వేశ్యావహి3] భాసా హై 'జేహిఘర్‌ సాధూ భీభన పావై, మడుఆ భాల్‌ బళాసా హై హీళాపాయ్‌ వరఖ్‌ నహి జూవై, కౌడీ వర్‌ ళా కరళా హై కవాత కలీర్‌ సునో భఈ పాధో వారి ౩ సేళోతెసా హైః (క. వ. వృ. 15% (1) ఓయీ! నీ జేవు జెట్టివాండో శలియదు* మనీదులో ముల్లా వానిని విలుచును. నీ దేవుండు కైట నున్నాండా? చీమకాలి సవ్వడిని గూడ నాళగ వంతుండు వినును. వండితుండవై యానవములు వేసి, "పెర్దమాలబట్టి ఆపింతువు శాని నీ వృదయమందం౦ంతయుం గావట్యమే | కభగవంతుండు తానీని జూశును.. (శ్రీందను, వైనను మనవాళ్లు గట్టి యార్భాటము సేయుడువు, కరలుటకు యుక్తి దోచదు. శాని నిననించుట శానింతువు. * శాను'ి *శాను' మాయ వారించి భూమిలో. లూడ్తువు, నంపొదింవవలసిన చానివె జూపు లేదుం డబ్బున్న చోట చే పినికి కొని చత్తువు. నత్యవంతులకు నీ యింట గంజీలేదు; వేళ్యలకు, దొడవులు, సాధువు అకు లితలేదు ।; ఇతరులకు. జండుగలు, రత్నము జీక్కినది. కాని చాని గుణదోవ. వరీడ యెవడు పేయును? గవ్వను గొవ్పగా వెంచి చానిని జరీతంతురు, కలీరను చున్నా:డు, * భగవంతు! జెట్టివారి కట్టివాండు.”

పీఠిక ౫1న. ఈ ఛామన యుల్లము నుఖ్జూత లూగించునదిగా నున్నది. ఎంత నవాజముగ నున్నదో యంత గంఖీరము. దీనిని జదువునపుడు కలీరు తన విషయమై. యొంతయో నిశ్చింతుడుగ నున్నాండనిపించును. అనంగా దన విశ్వాన మంత సమ్మగమై యూడలు దిగియున్నదన్నమాట, అందుకే యాతండంత శాంతముగ వ్యంగ్యరచన నొనర్చును. కలీరునకు భగవత్స్రేమయే నర్వన్వము. వేదళా(న్తుపురాణములు గావు, జపతవములు గావు, మసీదులు, దేవాలయములు గావు చేవదూత లాతని ర&ింపలేరు. అవళారములు,. వైగంబరుల వై నాతనికిం జూపు సున్న. భగవక్సేేమయే యాతని పాథ్యము,. సిద్ధి. బావ్యోచారముల కతీతమైన యా (పేమ సమన్న సంస్కారముల కం గొప్పది. దాని నడుమ నేది దూరినను అది పాచియలరు. పాయ. బాలీన కూడు.

(వతములను కలీరు తృణీకరించెను, ఉపవాసములు, దీ వ్‌యూత్రలు మొదలగు వాంగులను గక్హ్మించెను. ఇవియన్నియు దేనికి? సాధకులలో' నధిళారి భేదములను గల్పించి తరతమ భావములను సృష్టించును. లౌకికము శ్రైన వెలలు గట్టును. వీనిక్తై పాకులాడుట వనిలేని పర్మిశమ. నిరం జనుడు, నిశ్లేపుండగు భగవంతుని బొందుటయే తనలత్యమని కవీరు ఎలుం గెత్సి చాటినాండు. ఈ భగవ త్చేేమకు. (లేమించుట యొకశే సాధనము.. సాధనాంతరము యొక్క పెత్తనము లేదు. (ప్రేమయే మొదలు. అడే మధ్యము. అదియే యంఠము, భగనక్సేంమకు మార్గము (వతములుగాదు,. పూజాపురస్కారములు గాదు, శీర్భయా(తలును గాదు.

(8) ఏక్‌ నిరంజన్‌ అలహ్‌ మేరా, హిందూ తురుఖ దుహూనహి వేరాః రాఖూవతనా మవారమ్‌ జూనా, తిస్‌ హీ నుమిరూ. జోరహై నిచానాః పూజాకరూ(న, నిమాజ్‌ గుజారూం, వక్‌ నిళాకార్‌ హిర్‌ దై చామ సశకారూ వావాజ్‌ జూవూ.న తీరథ్‌ పూజా, వక్‌ పిఛాణ్యా-శా శ్యాదూజా కహై కలీర్‌ మర్‌ మవబ్‌మాగా, వక్‌ నిరంజన్‌-సూంమన్‌ లాగా (కంగా వద్‌ 80)

జని కలీరు వచనావళి అతని దృష్టికి మహమ్మదీయుల యాచారములును సమ్మతములు గావు. “పీర్‌ *, *“వైగంబర్‌ , 'శాజీ, “ముల్లా, *' నమాజ్‌”, * ర్రోజ్రా ?ం “అన్నియును నింద్యములే. హిందూ సంప్రదాయము లైన యేశాదళి, శివ శా, దేవుండు, ద్విజుడు మొదలై నవియు వట్టి వేడుకలే.

దేవుండు దేవళములలో నుండును, వానిని వదలిరాండు. మవామ్మ దీయుల ' అల్లా * మసీదులలో మండును. అయినచో నీ శెండును లేనిచో నున్న యాత్మారాము. జఇవండు? ఈ (వళ్నతో కవీరు ఈ రెండు మార్గములను దృణీకరించినాండు, వీరందలును సంపచాయచాసులు ; కన్నులకు గంతలు గట్టిళొని నడతురు, కలీరు తన యాళ్మారామునే యువదేశకునిగా నుంచిళొవెను. *టయి! ఫకీరూ! నీవు నీ మార్గమున నడువుము, దేవాలయములలోగాని మసీదులలో:.గాని నీకు. బనిలేదు. -ఈ సిలుగులలో. బడినచో దప్పించిళొనుట కష్టము. లామరహీములు, శకేళవ కరీములు నీ కొక్క రూపే. * పకమేవా ద్వితీయం బవ్మా'. ఈ మాట లను శొని కలీరు ముందునకు సాగెను.

(9) వామశే శామంరహీమ-కరిమా, శేసా అలవా-రామ నతిసోయీ

విన్మిల మేటి వినంభర ఏక్రై, జార్‌ నదూ జూకోయీ

ఇన్‌ కే కాజీ ములా పీర్‌ వై గంబర్‌ , రోజూ-వచ్చిమ-నివాజా

ఇన్‌ కే పూరబ్‌-దిసా దేవద్విజపూజా, గ్యారసింగంగ దివాజా

తురుక మసీలి-దేవుశే, హిందూ, దుహూంచా, రామ ఖుచాయీ

జహా(/మనీతిందేహురా నాహీ, తవో.:కాకి ఠఈకురాయీ

హిందూ తురుక దో ఉరవా తూటి, ఫూటీ అరు కనరాయీ

అరఘ్‌ ఉరఘ్‌ దనవాూ దినిజీతతిత, పూరి రవ్యో, ఠరామంచాయీ

(8 నా దైవము నిరంజనుండు. వాండే *యల్లా % చాని దృష్టిలో “హిందూ ముస్లిము భేదము” లేదు. [వతము లొనర్పను. మొవారం సేయను. ఈ రెంటి కఠరీతము మూడవ మార్గము వాది; వూజనేయను. * నమాజు" ఆచరింవను, నిళా శారుని నామమును వృాదయమున నితేపించికొందును, మక్కా శేగను, తీర్ధములు నీవింవను. నా దేవుండొళ( జే, చేను మర్మము వెజింగిలిని, ళలీరు అనుచున్నాడు= చ నిరంజను( డొక్కాండే”,

పీ3క ఇజిట్‌ కమహైై కలీఠా చాన ఫకీఠరా, అవనీశాహిచలి భాయీ హిందూ తురుక కాకళఠ్తా వకె, తాగతీ లఖీచా జాయీ! (క. (గం, వృం రి కాని యాతండింతటితోనాగ లేదు. అల్లాహ్‌ శబ్దము ముస్లి ము ధర్మము నకును, * రామ శబ్దము హిందూ నంస్కృతికిపి (బతినిధులైనచో నాతండీ ఆంటిని గౌరవించుటకు నచా నంనిద్ధుం డే. లోకవ్యవహోరము శబ్బమయము గచా! కాని ఫారసీ యరల్బీ ళబ్దములు ముస్లిము సంస్కృతికి, హింది వదములు హిందూ సంస్కృతికి. జివ్నాములన్నచో, నాతండు దారుగం బడును, ఈ బుద్ధి భేదము చాత(డంగీకరింపండు. ఆతడు *' ఖురాను",.

• వేదము” వీనికంళు ముందున కేగి మాటాడును. అతని వాక్యము లివి. (109) గగన గర జేతహాం నదా పొవస్‌ ర్ఫురె, హోతరున్‌ కార్‌ నితబజత తూరా, వేద కశేవకీ గమ్మనాహీం తవో, కమహై కలీర కోయీ రమైనూరా. (శబ్టా. వృ. 104) ఈ విధముగా కళావ్యేచారముల దృణీకరించెడి యఖండ సావాస ముతో కవలీరచాను సాధనా శే్యేతమున నడుగు వెన్హైను. ఎవడ్రైనను (9) చా రాముండు రహీము, కరీము, వీరిర్వురి కవ్వలివాండు. రాముండు నత్యము. వాండే “లిన్మిల్లా*! విళశ్వంభరుండు |! వేరొళ్కండు లేడు. పీర్‌, వెగం బరులు - పళ్ళిము దిక్కునకు. దిరిగి లేయు పూజలు వానివే! దేనర్వజ పూజలు-పూర్వ- దిక్కునకు. దిరిగి చేయు నర్చనలు వానివే! తురళలు మసీదులో, హిందువులు గుడిలో, చారు ఖుచా" యందురు ; వీరు శాముండందురు, * మసీదు, దేవళము లెండును శేనిశోట చా (ప్రియుండున్నాండు. హిందూ మున్నిము లిర్వురు [భమవడిర9. భూమ్యా శాశములు-అంతరితము-ఎక్కాడను రాముడే నిండియున్నాండు. చాన కలీరు తన చారిలో నడచును. హిందూ మున్లిములను వృష్టించిన వాండొక్కడే! కాని 'యొవ్వరును వానిగతి గోన లేదు, (19%) అచట గగనము గర్టించును. నిత్య వరాళాలము. నిరంతరము నినదించు శూర్యముల రుంకారము. వేదముల కంరుం (ట్రవేళము లేదు, అచట ఎవండో' యొక జ్ఞాని రమించుము.

311 కలీరు వచచావళి బేనినైన నా కేవింపవచ్చును. నమ్మకపోవచ్చును. *'ముఖమ పీతి వకృవ్యి మన్నది సిద్ధాంత మైనపుడు బాధ యేమున్నది॥ అది యొక గొవ్పపని శాదు. శానీ యొళానొక మవాత్తర లత్యసాధనకు బూనుకొని చాని కడ్డువచ్చు వానిని దృణీకరించుట చిన్నపనిగాదు. అది రెబుక మవోసావానము. ఉేశ్య రహితమైన తిరుగుళాటు వినాళ హేతువు, నదుద్దేళ్యముతో కూడిన తిరుగు బాటు శూరధర్థము. ఇట్టి యచంచల విశ్వాసముతో కలీరచాసు తన (వేమ మార్గమును (బతిపాదించినాండు. (ప్రాచీన సంవ్రచాయములు కుసంస్కారములాతని నడుగడుగున నెదిరిచుచునే యుండెను. జీవితాంత మాతండు వానితో విసుగులేక పోరాడెను. శామాదులైన యరిషడ్వర్ష ముతోంగూడ కవలీరునకు బోళాట ముండియుండును. వీనినన్నిటి నాతం డపూర్వసావానముతో నెదిర్చెను. జయించెను. సొటిలేని జ్ఞానఖడ్గ మొక్కే యా నమరమున నాతనికి జేందోడు. కలీరు చానికొక తణకాలమును విశాంతి నీయలేదు. కాని యాత(డొక తృటిళాలమైనను శీలమును వదల లేదు. ఈ మవో సమరరంగమున నదియే యాతని కవచము, వావ్యోచారములు, కునంస్కారములు, (ప్రాచీన వద్ధతులు వీని నాతండు నిర్భయముగ ఖండించెను. (వతి నిమేషమును జావునకు ఆెగించియే యుద్ధ మొన న్చెను. కాని వినుగుతో తృటిళాలమైన బొమలు ముడువలేదు. అతడు నిజమైన యోగి. (11) వక్‌ నమనేర్‌, ఇక్‌ సార్‌ బజతీరమై - భీల్‌ళోయి నూరమాన న్న కు లె శామదల=బీతి కరి (ోధవైమాల్‌కరి పరమ నుఖధామ్‌ తపహా( మురతిమే తె వీల్‌ సే నేవాకరి, క్షానకౌ ఖడ్గలే ఆమచాగానమే భేలభేలై కహై కలీర్‌ సోయి నన్త్నజన సూరమా సీస్‌ కో సొంప్‌ కరి కరమ శేల్రై (4 వ్రా-వృం 106)

పీఠిక జజ! ఇట్టివాండు కలీరు. నఖశిఖవర్యంత మావేశయొన నీర్ఫీకుండు, నిత్య దరిదుండు, మొండివాండు. భ క్తునెరుట నిరీవు-డు. బడాయి కోరులకు6 (బచండుండు. వృాదయములో గవటమెజు/ంగని చాండు. నిశిత వరీత దలుగని వాండు. బావ్యాదృష్టికి వజకఠినుండు. చిత్తవృత్తి లో లున్న శోమలుండు. జన్మతో నన్ఫృళ్యుండు. కర్మతో వందనార్హుండు. ఇడి యాతని వ్యక్తిత్వము, అత( డనుభవముతోం బల్కును. అందుశేయా పలుకులలో. దీం యుండును. వ్యంగ్యము మర్మ్శముల భేదించును. ఇతనికి ముందును గొందఖజు బావ్యోచారములను నిందించిరి. కాని చారునుయధా (వకార మా గుంతలోచే బడిరి. ఆాము మాతము విడంబనామాత మైన జావ్యోచారముల నుంచికొనియే యుండిరి. అందుకే వారి మాటలలో ఓజస్సు లేదు. తమ్ముగూర్చిన నిశ్చింత లేదు. ఈ నిశ్చింతయే కలీరు రచనకు జీవధర్మ్శ్మమంటేిమి. వెగా వారు వుస్తక పాండిత్యమును నిందించిరి, కాని ఈశవాన్యముగ నా పున్నకముల జదువుచునేయుండిరి. వారి వృదయము లపై నా [గంథముల ముద యుండనే యుండెను మరి కలీరుని నిర్భీకత వారి కెట్లు వచ్చును? ఆ యాత్మవిశ్వాన మెట్లు గల్గును? వా రాతనివలె నెట్లు పల్కుదురు ? కలీరు ఇట్లు పల్కునుం 412) మేరా అేశా మను ఆ వైసే ఇక్‌ హోయిశే

మె కవాతావూ. అంఖన్‌ దేఖభీ

తూ కవాళా శాగద్‌ కీ లేఖీ

మెకహవాళా సురరూవన వారీ

తూరాఖ్యా అరురూయీ కే. లొవనర్హురు. శామ దళమును అయించి థోధరమును జుట్టుముట్టి వరమ నుఖధాము మును లో(గొందురు. శీలముతో స్నేవా మొనర్చి జ్ఞాన ఖరగ్గమునుగొని *ఖురతీి రంగమున [క్రీడ సేయుదురు. కలీరు అనును “సత్పురుషుల రివాజది. వారు తలను కుదువ బెట్టి వనిసేయుదరురుల

(12 ఓయీ! వాకు నీశెట్లు బొత్తుకుదురును ? నేను కంటితోంజూచి బెప్పెదను. నీవు కాగితములు చదివి చెప్పెదవు, నాది సులభవ్యవవ్శాతి. నీకు లేని హపోని జఇంజూాటములు,

ఇ!ళ కబీరు వచనావళి ఆతని విశ్వానమున మాలిన్యములేదు, భక్తిలో. గొజంత లేరు. అందుకే యాత డెదుటివానిని 'నీ మాటలు శేవల వాకృమళ్కార * మని నిన్షా ఊ&ణ్యముగ అనును. లేకున్నచో సాధ్యమగునా *? నవాజములైన మాటల. మన్నదున్నట్లు చెప్పక బండెడు తర్కము దూర్చుట కర్థమేమి ? తెల్లని శాగితమును మాటలతో నలుపు జేయుటయే గచా !.

ఎంత భ క్యతిశయమును జూపినను కలీరు దన్నుగూర్చి ' పతితుండ * నని యెొప్పుడును అెప్పిళొనలేదు. దీనికి. గారణ మేమి? అతని యాత్మ విశ్వాసము గొప్పది. _దైన్యభావవదర్శునమున గూడ నది గుణీ భూత మైనది లేదు. అతండు (గోలిన (పేమమదిర జ్ఞానేతము ఖండములనుండి. తయాకెనది. చానిలో నంధ విశ్వానము లేదు. ముందువెనుక లరయని శేవల భావుకత లేదు. 'హిస్టీరియా* యను రోగమును బోలిన (పేమో- చ్యాద నూతనిలో సర్వళూన్యము. యుగపురుషుల కుండందగిన ళక్షి విశ్వానము లతని కాజన్స సిద్ధములు. వారికుండ వలనిన చార్థ్య్యమును. కవీరునకుండెను, అందుకే యాతండొక నూత్నయుగమును స్థాపింపం బూనెను. ఒక్కమాటలో. జెన్సవలెనన్నచో నాతండావేళశ సర్వస్వము. నిర్భికుండు. మేరువును గూడ లెక్క పెట్టనివాండు, కఠినుండు, మవోథగుండు. కట్టి యద్భుతగుణ సంవన్నుండు గనుకనే ళలీరు మధ్య యుగమునందలి భారతీయ వృదయములను జయింపంగల్లిను. ఆతని యనంతర మాతండు (వతిపాదించిన నిర్గుణోపానన భ క్తిమార్గము నెంతో (పభావిత మొనర్చినది..

ఆతని రచనలు పలురకములుగా నున్నవి, ఆశాను చదువు, (వాశ జేర్చినవాండుగాండు. అతని రచనలు భక్తుల కంఠసీమలను మాతమే. యలంకరించుచు. బదికినవి. దినములు గడచుకొలందియు వా రచనలలో వెన్నియో మార్చులు, చేర్పులు జరిగియుండును. నేండాతని పేరిటం లెక్కలేనన్ని [గంథము లున్నవి. ఇవి యన్నియు దత్కృతముతలే యనుటకు వీలులేదు. ఆధునిక పద్ధతులలో. బరిళోధన లారంభ మైనవ్పటినుండియు నత్యమ్ములైన కలీరు రచనలను వెదకి నిమృర్ష చేయుట కెంతయో- (వయత్నము సాంగెను, స్వర్గీయ చాః॥ శ్యామనుందరచాను గారి కొక లిఖత పతి దొజకినది. చానిలో నా (పతిని (వానినది సంవత్‌ 1561 (నన్‌

పీఠిక ౫౫? 150) నందని గలదు. అది నిజమైనచో కలీరుని జీవిశతకాలముననే యా వతి తయారు చేయంబడినదనవచ్చును. చాని నాధారముగాంగొని ఉాక్టరు గారు * కబీరు [గంఛావళి* యనునొక సంస్కరణమును * నాగరీ [వచారిణీ నళా*' మూలమున (బశాశిత మొనర్చిరి, వారి కాభారమైన వతి యను కొన్నంత పుఠాతనము గాకున్నను నేటికి రెండు, రెండున్నర ళచాబ్దము లకు ముందటిదనవచ్చును. సిక్టులు తమ గురు[గంభమున నంగహించిన కవీర చాసోక్తు లాతని నిర్యాణమునకు. దరువాత 'నేకరింపంబడినవి. అలవోభాద్‌ విళ్వవిద్యాలయమందలి డాః [శ రామకుమారవర్శ కలీరు వచనావళిని వేరుగా సవరించిరి, కబీర సం్రవచాయమునందలి '* వీజక” మను [గంథము చాల గొప్పది, ఆ గంథమువై ననేక టీకాటిప్పణులు, వ్యాఖ్యాన (గ్రంథములు వెలసినవి. * వీజక (గంథము * నందలి వచనావళికిని

• గురు[గంథస్థ' వచనములకును జాలభేద మున్నది. *“కలీర(గంథావళి? యందున్న వచనములును వానికి భిన్నములు, ఈ మూండు ([గంథములే గాక కవీరుచానుని పేరిటం బచురింపంబడిన ' పదములు” *సాఖీలు” వీని నంఖ్య్ధ యపరిమితము. పండిత అ యోభ్యాసింవా ఉపాధ్యాయవారిజాధ్‌ గారన్ని [గంథముల నుండియు గొన్ని కొన్ని భాగములను గైళొని కలీరు వచనావళి ని తయారు చేసిరి. వరిళోధనయందు. (బత్యేక దృష్టి గల విచ్వాంను లీగంథములోని (పతి వాక్యమును బరమపమాణముగ నంగీక రింపకున్నను చెదరు చెదరుగానున్న కబీరు వాణి నొకచోటం జేర్చి యాతని స్వరూపమును గొంత సముదితముగ6 జూపింప(బూనిన [వయత్నములలో నిది యుత్తమము. అత్యుత్తమ నున్నను దప్పుగాదు. కలీరుని భామను గూర్చిన పరిశోధనల కది యుపయోగపడక ఫపోవచ్చునేమోగాని యాతని సిర్ధాంత ములు, విశేషములు గమనించుట కీ ([గంథము తోడ్పడుననుటలో సం దేవాము లేదు. అతని ' భజనవదములు ” (ప్రపంచములోని యందు విజ్ఞుల దృష్టి చాకర్షించినవి. ఆతని జాతిధర్మములు కేవల సత్య (వతిపాదనా వరములు, అందుచే నవి [వ్రపంచమువై (గొత్త్స వెలుంగును బల్లినవి. ఈ నంగవాము సళ్యాన్వేవణ వరాయణ్నులెన సవ్ఫృాదయుల టప్రీతిగారవములకు పాఠ మగును. కందులో సందేవాము లేదు. హజారీ ప్రసాద్‌ ద్వివేది వి

కబీరు వచనావళి ప్రథమ ఖండము

కర్శృనిర్ణ్భయము క!

అతయపురుషుం డొక వృతము. నిరంజనుండు చాని కొమ్మ. (తిమూర్తు లన్దాని శెన్ములు. ప్మతములే సంసారము. 1

నా స్వామి యొక్కజే. వేరొకండున్నాండనుటకుం గాదు. ఉన్నాడంటినా ! నా (పభువునకుం గోవము వచ్చును. ల్లి

అతనికి నోరులేదు. శిరన్సులేదు. నసురూవ, కురూవములు లేవు. కుసును వాసనకన్న నూత్మమైనవాడతండు. అంత వింత మైన చా తత్త్వము. త్రి

ఆ స్వామి చేవామందు న్మృతివలె నరూపు(చైయున్నాండు. అతనికి రూపములేదు. రంగులేదు. ఆయన యనంతుడు, లోక మంతటః గలడు. శ్రీ

భక్తు లందరు వాల్లుభుజములు గల వాని భజనకు మరగిరి, తత్త్వమును మజచిరి. కబీరు అనంత భుజములు గల వానిని భజించును. ర్‌

చా స్వామికి. బుట్టువులేదు. చావులేదు. ఈ విశ్వము నంతయు నతండే సృష్టించెను. వానికి నే నుడుగ్యర. 6

(వథువొక్కండనుట కల్ల. ఇరువు రనుట యవహేల.

• ఎట్టున్న వాండశ్లు కలడు ”. ఇది కవీరు ఆలోచించి పలికెను ?

శ్రీ కబీరు వచచావశి అతనికి రూపులేకలు లేవు. ఆధారము లేదు. దేవాము శేదు. అవిదేహ్హుడైన పురుషుడు గగనమండలము నడుమ నుండును. 8 ఓయీ! నాకు నీ వొక్కండవే స్వామివి. వేలు_దైవము లేదు. పెజ్టద్రైవమున్నాడను వాడు మజియొక్క. కులమునకు శెందును. 9 నగుణుని సేవింతును. నిర్గ్లుణుని బెలినికొందును. కాని నగుణ నిర్గుణముల కతీతుండే నా ఛ్యానము. 10 శక్తి మత్త స్వామి అన్నియు జేయగలడు. సేవకుని వలన నేమియు గాదు. అవగింజను కొండసేయును. కొండ చవావగింజ యొనర్చును. క్ష జలమును స్థలమొనర్చును. స్థలమును జలము 'సేయును. చశాచరముల నతని చేయి యంటనిది లేదు. నర్వము చాండు చెప్చునట్లు నడచును. కేల రు స్వామి గంభీరుండు, గౌరవశాలి. అతని వంటి నమర్థుండు లేడు. అవగుణముల నాతండు వదలును. గుణములు [గహిం చును. తణములో( వారము జేర్చును, 18 పదిజేనిన నీవే; చా దినుమంత లేదు. వే న్నేదైన జేసితి నన్నచో నాలో నున్నవాడవు నీవే చేసితివి. క్షేత్ర ఈశ్వర రశఉితు నెవ్వరు శి&ింప లేరు. నకల జగమును శత్మువైనను వాని తలపూవు వాడరు. కేర్‌

కర్త ఖనికర్టయము క్‌ చా (పళుడు బేవోరి; నిపుణముగా జేరము సేయును. ఆతని తశ్కెడకు సిబ్బెములు లేవు. దంజెము లేదు. కాని యాతండు జగముల నన్నియుం దూచును, 16 స్వామీ! నీకు గానివాండు గవ్వవెలసేయండు. నీశైన వాండు లతలు వెలసేయును. 17 సర్వఘట వ్యాపకత్వము పూవునం చావి వఠె నీస్వామి నీయందే యున్నాడు. శాని కన్తూరి మృగమువలె గడ్డి ౩. వెదశెదవు. 18 ఎవనికొజ్తై జగమున వెదికితినో చాండు ఘటమండదే గలండు. (భాంతియను తెజ యడ్డమున్నది. కనంబడనందుకుం గారణ మది. 19 క్ఞూన్నివైనచో నింట నుండుము. కనులు మూనసీకొని వానిని వీకింపుము. నీచాండు నీయంచే గలండు. వలుచోటుల రిరు గకుము. ణి తనువులెన్నో మతములన్ని ; .వేమభామ అలనంతములు. ఓయీ! స్వామి యంతట నున్నాండు. అతనిని వర్ణింప లేము. వి ఓయీ! తలవై. గోర్కెల నెత్తికొని మజచి మలచి యెందుకు తిరిగదవు? నువ్వులందు నూనెవలె నీ చాండు నీయందే గలండు. ల నువ్వులందు నూనెవలె, చెకుముకి రాతిలో. జిచ్చువలె నీ వాడు నీయందే గలండు, మేల్కొన గల్లిన మేలుళొమ్ము. 928

6 కలీరు వచచావళి కంటి యందు పావవఠలె సర్వఘటములం చా స్వామి! మూర్ధమైన లోక మెటుగదు. వానిని బైట 'వెదుకంటోవును. 26 చా స్వామి పొవకునివలె, నర్వఘటములందున్నా(డు. చిత్తము చెకుముకి నంటలేదు ; ఆరియారి బోవుచున్నది. £్‌ శబ్దము కబీరు అనును * తనువునందు శబ్దమున్నది. తంతులు లేక వీణ బలుకుచున్నది. లోపల వెలుపలనంతట విహరించు చున్నది. చానితో (భమలు దూరమైనవి ”. 20 శబ్దమునకు శబ్దమునకు. జాలయంతరము. సారళబ్దమే కాన మొనగును. వళజ్ఞమున స్వామి జిక్కునో చానినే (గహింపుము. వా ఒకో ళబ్దము నుఖరాళి వేరొకటి దుఃఖముల (పోవు. ఒక శబ్చము బంధములు (దుంచును, వేరొకటి గొంతుకురి. మి అందలు శబ్దము శబ్ద మందురు. శబ్ద మునకు గాళ్లులేవు. చేతులు లేవు. ఒక ళల్చ మోమధియగును. వేరొకటి గాయ పజచును. ఇ వలుకనేర్చిన వానికి శబ్దమునకు సాటినచ్చు ధనము లేదు. రత్నమునకు వెలగలదు. శబ్దమునకు వెలలేదు. తూకము లేదు, ణి మతముల మన మం[తములు వలసినట్లు [గహింపవచ్చును. శబ్దము మన కల్పతరువు, వది కోరిన నిచ్చును. |

ళర్శ్ఫృనిక్ష్ణయము 7 చల్లని శబ్దము బలుకుము. అవాము దిగనాడుము. నీ వీయతముండు నీయం దేగలండు. శతువు గూడ నీలోనే యున్నాడు. 82 ము శ్తెమును వూసలతోంాటు చారమున (గుత్తురు అట్టిము క్రై మెందుకుం బనికివచ్చును ? శబ్బమను ముత్తియ వట్టిది గాదు. అది యన్నిగా్యాాతములు దూనికొని పోవును. 88 యంత మం(తములు కొల్లలు. వాన్నితై యేల దిరుగుదువు, సారళబ్ద ము 'దెలియకున్నచోం గాకి వాంనము గాదు. ల నామము అదినామము స్పర్శ వేది. మనన్సు మలిన లోవాము. చాని నిది సోకినంతనే బంగారమయ్యును. మావాబంధములు వీడను. 85 ఆదినామము నిజమైనసారము. వాంనమా చాని నెళు గుము. నామ మెన్వండెటుంగునో చాని వంక మమరము,. ణి ఆదినామము నిజమైన మూలము. అన్ని మంతములు చానికళొమ్ములు. నిజనామమే లేకున్న లోకము లక్ఞానమున మునిగి చచ్చును. ఫ్ర నామరత్నమను ధనము గడించి మూటగట్టుము. ముడి నడలింపకుము. చానికి పణములేదు. వరీతకుండు లేడు. (గావా కుడు లేండు. ప! అన్ని రసాయనములు 'జేనితిని. నామమున శేదియు సరి గాదు అది కొంచె మీ ఘటమున నంచరించినను తనువంతయు సనింగారమగును, 89

8 కలీరు వచనావళా వృాదయమందు నామనంటినది. పాపము అలంతరించినవి. ఎండు గడ్డిలో నగ్గి మిణుగురు వడెనట్లు 1 త్త క్షూనదీవ మంటింపుము. అంతరంగమునకు వెలుగుబట్టుము. అందు సమాధి నిల్చి నత్యనామము న్మరింపుము, "శ్రీ కలలోని పలవరింతలో నేనమరుపొటున్ననే న నామమును బలికిన జూలును. అతని కాలిచెవ్పులకు నా చర్ముమిత్తును. శి చిత్తము మాయయందు రమించునట్లు చామమందు రమింవ(జేయుము. కారామండలము దూనికొని నిజపురికిం. బోవుదువు. శ్రి నామము నివ్పువంటిది. అది యన్నిఘటములలో నున్నది. చిత్తము చెకుముకితో. జేరలేదు. పొగ శాజిరాజి పోవుచున్నది. నామము లేకున్న కోటి విలానములు కొజుగావు. ఇం[చా నన మెక్కిన నేమి ? _వైకుంళమున నేమి? కల్‌. సత్యనామము దోచుకొనగలిగినచో దోచుకొమ్ము. లేకున్న (ాణములు నిన్ను విడచి పోవునవు డనుళాపము నొందుదువు. శీ6ి ఈ శూన్యము నళించును, అజపొమం[తము నళించును. అనావాతము నళించును. శామళక్తుండు చావండ”ొని కలీరు అనును. శీ పరిచయము నా (వియతముని (వశాశ మెందుజూచిన నందుగలదు. (వకాళముం జూడంలోయితిని. నేనుగూడం (బ్రకాళమెతిని. శతి

శ_ర్భృనిర్ణయము రి ఏ పావనున్నిక్తై భూమియందు బలువురు తిరుగుదురో - చేళచేళములు ,దిన్మురుదురో - ఆ (వపియతమునిం జూచినంతనే విదేశము గూడ ముంగిలియగును. శ్రి జీవాత్సుడు (బహ్ముమందు గలినెను. అనంతమగు బ్యోతి వెలింగినది. స్వామి సేవకు లేకమైనారు. వసంతము లాడు చున్నారు. ఆ యాటల కంతములేదు. ర్‌0 యోగియెనంతనే వెలుంగు వచ్చినది. రెండను మాట నశించి నది. (బవ్మామంద్రైక్యము గలిగినది. [బవ్మాసమానుడ నైతిని. 51 ఉప్పు కఆగి నీట గలిసినది. అది ముఅల గోనెలోనికి రాదు. ఛ్యానము శబ్బమునం శేరినది. మృత్యువు చేతులు ముడుచు కొన్నది. రి చెప్పవలనీనది చెప్పి వేనితిని. ఇంక చెప్పుట కేమియులేదు. ఒకటి పోయినది. రెండవది పోవుచున్నది. నము[ద్రమున తరగలు గూడుచున్నవి. ర చిత్తము నమాధిగొన్నది. గగనమునకుం తేరినది. అక్కడ చందుడు లేకయే వెన్నెలలు గురియును. నిరంజనుడందున్నాండు. _ వాండమేయుడు, 5 అవాము నశించినది. ముక్తుడ్ననె నాను. అగమ్యుని కావునకుం 'జేరిలిని. నీ యాళదవ్ప చనా కితరములేదు. ర్‌ స్మృతి బవ్మామందుం 'జేరినది. అజపామం[తము జసమందు 'జేరినది. క్షేయ మశ్ఞేయమున( జేరినది. జీవాత్మ పరమాత్మలో. గలిసినది. ళం

10 కలీరు వచచావళి వపర(బవ్మాము యొక్క శేజము నూహించుట యొట్లు? చాని ళోళ కెవ్చంగాదు, (పత్యతమే చానికిం (బమాణము,. 57 పంజరమున( (బేమము వెలింగినది. అంతరంగ ముజ్ఞ్విల మైనది. జీవాత్ము;ండందు వోయిగా నిదురించినాండు. ఆ చాసనలే పలుకులలో విరినినవి, ర్క కలీరనును. ఫలుళూపముల జాడవచ్చితిని, సాధువు చెతిని. అనువముడు నా కన్నుల బడినాడు. ల్‌0ి అందిన చానిని బట్టుకొంటిని. జివ్వూకు చవిగల్లినది. సాటి లేని రత్నమును గాంచితిని. లోకము నూరక గాలించితిని. 60 కలీరనును. నే నొక్కయంగమునే చూచితిని. చాని మహిమ వర్శింపంగాదు. తేజపుంజమును చాకిలిని, స్వామినా కన్నులలో నిండినాడు. 61 కాలుమబ్బు లాకనమున€ గప్పినవి. గంఖీరముగ గర్జించు చున్నవి. అందుండి యమృతము గురియుచున్నది. నలుంగడల మెజపులు మెలఅయుచున్నవి. కలీరందుం. దడియుచున్నాండు. 69 కలీరు జ్ఞానదీపిక వెలిగించెను. వర(బవ్మామును గాంచి చాడు. అతడు తత్త్వము నుపొసించును. చానిగుట్టు నాళ్లు వేదముల కందళానిది. 60 వ్యృాదయమున గురుని గంటిని, ఇంశెవరిని జాడుదును? వెనుక నేను గురుని బాడితిని. గురుడెవరో నాకపుడు బెలియదు. కిక మానన సరోవరము నుగమమైనపుడు వాంనలందు శేళి నలుపును. అందవి ము_్తిముల నేరికొనును. మఅల గదలిరావు. 65

కర్శృనిక్ణయము 11 (జీవాత్ముడు) శూన్యమున నిల్లు గట్టుకొనెను. అందమర నాదములు (మోగుచున్నవి. దీనబాంధవుని గాంచినంత నే రోమ మొక దీవమయ్యును. 66 న్మృతి యాకసమున కెగిరినది. అందది స్వామి చరణ ముల బడినది. [వథుడు చిక్కినాడు. నుఖము దక్కినది. ఆనంద మెదలో నిముడలేదు. ళ్‌ నీటివల్ల నే మంచు గలిగినది. మంచు గరంగిపోయినది.- కలీరనును. వది యొట్లుండెనో యది యక మొనది. ఇంక "తప్పుట కేమున్నది ! 68 శూన్య మొక నరోవరము. మనస్సు మీనములు. దేవత లందరు నీటిగట్టులు. ఆ నుభానింధువున నుఖమున్నది. చానిగుట్టు కొందణశే యెలుక. 60 నేనా యొకనితో గలినితిని. అన్నిట నా యొకచడే గలడు. అన్నియు నావి. నే నన్నిటివాండను. ఇంకొకడక్కడలేడు. 70 నద్గురుడు సాయము శేసినాండు. గుణములు ఇం[దియ ములు దమంత బోయినవి. చేపామున నామము వెలింగినది. ఆపద లజచియఅచి చచ్చినవి. (0! కలీరనును. వలువేవములు వేనితిని. (మలు దూర ముగా లేదు. [పభుని పరిచయము లేకున్న ఖేద లేఖలు మాయవు. *€ అనుభవము ఆత్మక్ష్టూనమును గూర్చి చెప్పుమందురు. చాని చవి యేమని చెప్పుదును ! అది మూగచాడు దిన్న లెల్లము. 72

శ్రి కవీరు వచనావళి మూగవాని వగలు మూగవానిశకే యెలుక. జ్ఞాని యొక్క సుఖము క్ఞానిశే యెలుక, గ్ర కాగితములందు (వాయువాడు వ్యవవోరి (కాగజ్సి యగును. ఆత్మజ్ఞానము నెక్కడ (వాయును? ఎందు జూచినను (వీయతముడున్నాండు. 75 అట్టి జ్ఞానము (వాయనలవిగాదు. చూడవలనినచే. వధూ వరులు గలినికొనిరి, వియ్యపువారు వెల్ల బోయిరి. 76 పూర్ణుండు రిక్తుండగును. రిక్తుడు పూర్ణుడగును. రిక్త పూర్ణ ముల ఖేద మెన్నకుండునదే యనుభవ మందురు, 77 సారగ్రాహిత సాధువు చేటవంటివాడు, సారవస్తువును (గహించును. నిస్సారమును వెలికిదట్టును. ౯78 సాధువు దుర్లుణము లెన్నండు ; గుణములే యెన్నుళొనును. తేటి సౌరభము [గహించునట్లాతండు పరమాత్మను స్తుతించును. 79 వాంనము పాలను, నీటిని వేయచేయును. పాలను (గ్రహిం చును. సారమెవ్వడు (గహించునో వాడు తరించును. ఖు సత్యనామము &రము. వ్యవవోరము నీరము. తత్త్వ మెజిగిన సాధువు వాంనము, అట్టివాజెవడూ 1 వ! సమదర్శిత సద్గురుడు నిళ్చలజ్ఞాన మొన గెను. సమదృష్టి. [వసాదించెను. ఎక్కడ జూచినను చానొక్కా డే, ఇంకొకండు లేడు. 82

కర్త్శృనిర్ణయము 18 నడ్లురుడు సమదృష్టి నిచ్చినాడు. మంజెడు వికారముల నార్చినాడు. ఎందు జూచినను నా (వభుని దర్శనమే. వేరొకటి లేదు. 88 ఎవని నమత్వమున చల్లదనమున్నదో, ఎవడన్ని జీవుల యాత్ములు నొక్కళేయని గుర్తించునో, వాడు సమదర్శనుడు. 8 భక్తి లోకముతో. దగులమున్నంత చాక భ క్తిగలుగదు. ఎవడు, తగులములు (దుంచికొని వారిని భజించునో వాండు 'భక్తుడు. 85 నింగికి నేలకు చాల యంతరము. భక్తికి వేవమునకు జూల దూరము. భక్తుడు గురుచరణముల జిక్కును. వేషము లౌకికాశల బిక్కును, 86 కృతకళభళ శి పనికిరాదు. చాని చాయలు మనకంటవు. ఇలు కునం బడినపుడు పాము ఫపొరనువలె కృతకులు భక్తిని విడతురు. 6 నంవూర్షజ్ఞానము లోనికి దూరలేదు. వ్యృాదయము వెలుంగ లేదు. కృతకభ క్తి చాయలు మనకంటవు. జ 'శీనరమును ధూళి జెటుచును. కలువు పొలమును 'జెజు చును; మూర్థుడు నళను ఇెటుచును; లాలనుండు భక్తిని 'జెలుచును. వ! కామి, (కోధి, లోఖి వీరికి భక్తిదూరము. జాతి, వర్షము, కులము వీనిని విడనాడిన ళూరుండెవ్వడో వాండే భక్తుడు. 900 చేపలకు నీరు (పియమైనట్లు, లోలభివానికిం గానులు (వియము. శిశువుకు తల్లి పియము. భక్తునకు నామము (పియము. 91

కేశ కవీరు వచనావళి సళామమగు భక్తితో సేవించి లాభములేదు. నిష్కాముం

డగువాండు భావించి [వభువు నెట్లు బొందును! 92 భ కి యాటబంతి. ఎవండు కోరిన (గహింపవచ్చును. రాజు -

"పీద యను భావము చాని కిసుమంతలేదు. 08 నామము నెడబాయకుండిన నే ధ్యానము గుడిరినదని తల పుము. [పొణము లుండునంతవణకు ఛ్యానముండును. తర్వాత

గూడ నందే కలియును. రథ నాలుక గాలిపోయినను దగిలిన చింత తొలగిపోదు. చకోర

మగ్గి (మింగును. అండేమి తీపున్నది ? నో నిదురించినచో గలలో రావలెను. మేలుకొన్నచో మననున నిలువవలెను. కన్ను లెజ్ట వాతీనవి. నతి దప్పినది. ఐనను

నామము విడువలేదు, 06 ఆవ్రీవు నీవనుచు నీీవైతిని; నీలోననే గలిసితిని. నా

మనను నీ యందే గలియుచున్నది. ఇంశెక్కడికిని బోదు. 07 అర్బుద ఖర్వములచాక ధనము గలదు. ఉదయాన్తమయ ముల వజకు రాజ్యము గలదు. అందేదియు భక్తితో సరితూగదు.

అవి యెందుకు కొఅగానివి. 08 ఈ విచారములు సేయక లోకులంధ్యులై తిరుగుదురు. పారి

భక్తి శెలియక సంసారమున మునింగి చత్తురు. 09 ఇతర కర్మము లన్ని కర్మలు, భక్త కర్మ నిష్క్మర్మ్శము.

కలీరు ఎలుంగెత్తి పలుకును, * ధర్మములు వదలి భ క్తినిలుపుడు ”. 100

కర్శృనిర్ణయము కేక్‌ తలు ల (ప్రేమ ఇది (పేమ నిలయము, పిన్నమ్మ యిల్లుగాదు. తలచిమది క్రిందబెట్టుము. అట్నులైననే లోనికిబోదువు, 101 కలీరు ఇట్లనును. “* తలచిమది నేలబెట్టుము. చానివై నడుగుఖెట్టుము ” అవుడే లోనికి రాగలవు. 109 (వేము తోటలోంబండదు. దుకాణమున చాని నమ్మరు. శాజుగాని, పేదగాని తలయిచ్చి విలిచికొనవలెను. 108 (యేమ పాతము నానగోరినచో శిరము కానుక జేయ వలెను. లోఖభిమొ తలయీయకున్నను, (పేమ నామమును ఐడయవచ్చును. 104 తణము పాచ్చి తణము తగ్గునది (పేమగాదు. పంజర మున దటుగకుండ నిలుచునది (పేమ. 105 చే నుండినపుడు గురుండు లేడు. ఇప్పుడు గురుడున్నాడు;

• చేను” లేను. (పేమమార్గ మిల్యుక్తైనది. అందు ెండిమిడి యుండ లేవు 106 వ శరీరమున (శేమ దిరుగదో అది వల్లకాడని తలంపుము. ఆఅ గేహాము కొలిమితిల్సి. (పొణము లేకయే శ్వనించును. 107 (వేమయను సుడిగాలి ేగినది. గడ్డిపోచ యాకనమున "ఇెగిరినది. పోచ పోచతోం గలినినది. పోచయొద్ద పోచ నిలిచినది. 108 (వకుడు నూరు యోజనములలో నున్నను, వృాదయ మందున్నటులు ! కవటహితుడు ముంగిటనున్నను, సము[దముల శావలనున్నట్లు 10 రి

16 కలీరు వచచావళి ఈ తత్త్వ మాతత్త్వ మొక్కే. ఒక్క(ప్రాణము రెండు జేవాములు. చా సృాదయమందలి మాట మీ మనసుతో బెలిసి కొనుండు. 110 జీను నిన్నే తలచుచున్నాను. నీవు నన్ను జూడకున్నావు. స్మరణనున్న మనసునకు (్రీతి. ఆ మనసు నీలో నున్నది. 111 (వేమకఆగి మననున దూరినది. నోరు మ్మాతమే గాదు; శోమ రోమము * (పియా! (పియా !” యని యజచుచున్నది. 112 హృదయమందు విశ్వానమునలె, జాగరమం'బెవడో నిదుర యందును చాజేగలండు, ఎవండెవని భావించునో వాండు వాని యొద్ద వే యుండును. $18 శీనమురనము [చావ గోరుదువు. అభిమోనము నిల్పగోరు న్‌ న్‌ ్స దువు. ఒక్క యొలఅలో ెండు కత్తులు ! అట్టిది కన్నులు గనలేదు, చెవులు వినలేదు. 11ీ

• కలీరు (పేమ పా్యతమును గడుపున నిలుపుకొ నెను. ఈతోమరోమమునందది రమించు చున్నది. ఇంతకన్న దినుటకు మంచి వన్తువేది? 115 గురుడొనగిన రనమును కలీరు [గోలినాండు. ఇంక గోరిక లేదు. కుమ్మరివాని కుండ గాలినది. అది మజల చ[కము వె కిలోదు. 116 అన్ని రసాయనములు 'జేసితిని. (పేమశేదియు సాటి గాదు. ఒక బొట్టు తనువున దిరిగిన జాలును. అన్ని తత్త్వము లును బంగారమగును. 1!

ళ్‌ ర్త ఖనిక్ష యము 17 చామమువై మరులుగొన్నాను, తనివిదీఅ యేమము (గోలి చాను. (వియునిజూడం బిచ్చిపట్టినది. నా కష్టములే “ముక్తి యిమ్మ” ని యాతని నడుగును. . 118 స్వామిని జేరుట కష్టము. చేరి యెవరుగాని వేలుగావలదు. విడిపోయిన సజ్జనులు, శిరమున మణిగలిగియున్న వే మణల నాతని తలియుదురు. 110 (ేమతోంగలినినది కలయిక. వేలు విధముగా (బలి వాండు గలియును. చానితో నేమగును? మనసు మననుతో గలి యళ దేవాములు గలిసిన నేమగును? 120 కన్నులను గదియందు పావ లనువణుపు బజచితిని. జెప్ప లనుశెఅగట్టి స్వామి నలరించితిని. శల! ఎంతవలకు మరణమునకు భయవడుచుందునో యంత చాక (ేమికుండవు గాలేవు. (వేమ నిలయము చాల దూరము. మనసులో. 'ెలినికొనుము. 122 వారినెందుకుం (శేమింతువు ? వారిజనులను (శ్రేమింవును. వారి నీకు విత్తమిచ్చును. శాజ్యమిచ్చును. వారిజనులు వారినే యిత్తురు. 120 తనువునకు దూరమై మరుగున నున్నావు. ఇంతటితో చేమగును ? కన్నులశే యీ యడ్డము. (ప్రాణములు నీ యొద్దనే గలవు కేబికీ నీటం గుముదిని యున్నది. చం[దు డాకనమున నున్నాండుం ఎవడెవనికి (లియుండో వాడు వాని యొద్దవే గలడు. కమ్‌

18 కలీరు వచనావళి దవ్వునం (బియుడున్నచో శేఖ [వాయుదును. తనువున వాడు; మనమున వాడు; కన్నులలో వాడు; వానికి సందేళ "మేమున్నది 1 1206 అగ్ని ళాపమోర్వవచ్చును. ఖడ్లధార సహింవవచ్చును. ఏకో రనమైన చెలిమి *'నిభాయించుట *' మవోకఠినము. 1ల/

• నిభాయించి * ననే (పేమదక్కును. తర్కవితర్కములతో గాదు. తనువిమ్ము, మనమిమ్ము, శిరమిమ్ము, (వేమము లోనీకుము. 120 శాచమ్యు వంగము, అధీరుడు వీనియందు న్నేవాము గలుగదు. కబీరనును “ ఒలఅపిడికి నిలచునవి రెంజే; వ(జము - బంగారము”, 1తు నికషమువై నొజనిన నిలచిన వానికే శబ్దము విన వచ్చును. కలీరు ఇట్లు తెలియ జెప్పును. * అదే మా కులము”. 18 స్మరణము దుఃఖమున నందలణును దలంతురు నుఖమున నెవ్వడు దలంవడు. ఎవడు నుఖమందు దలచునో వానికి దుఃఖ మెక్కడిది ? కతి! నుఖమున దలవడు, దుఃఖమున దలచును, వాని మొఆ యాలకించువాండెవడు 1 18 కాముకుడు కామమును దలంచునట్లు నామమును దలవ వలెను. ళాది = వగలు యెనిమిది జాములందును నొక్కూతణ మైన మణువరాదు., 198

క ర్త నిర్ణయము 19 కురంగము నాదమున మనను నిలుపును. అట్లు నీ మనసు న్మరణమందు నిలువుము. [పాణములు పోయినను చాని నంగ మది మానదు. * మలువ వలదని” కలీరనును. కేశికీ స్మృతిని ఛ్యానమున నిలువుము. నోటితో నేమియు. బలుకకుము. వెలుపలి తెలవేయుము. లోపలి తెజదీయుము. 185 మాల[దిప్పుచుండగనే యుగము గడచినది. మనను లిరుగుడులు మానలేదు. శేతిపూస పాజువైచి మనను పూన" (దిప్పుము. 186 మనోమాలయే మాల. తక్కినది లౌకికవేషము,. కలీ రనును. * మాల (దిప్పిన మ్మాతమున వారి జిక్కుచో, వీధిలోని జావిరాటమును జూడుడు”, 1౯ మాల కొయ్యతే. దయ్యాలెనది. చానిని చాల 'మెలకు వతో [దిప్పుదురు. మనోమాల శ్వాసోచ్చ్వాసములది. చానికి ముడులు లేవు. మెలికలు లేవు. . 108 వృాదయమున సవాజనాద మున్నది. అది నిరంతరము (యోగుచున్నది. స్మృతిశజ్టమున గలిసినది. నోటితో. బని అేదు. 189 మాల చేతిలో. దిరుగును. నాలుక నోటిలో. దిరుగును. మనను పది దిక్కుల దిరుగును, అది స్మరణము గాదు. 140 న్మరణము ఛ్యానమందు స్థిరమైనచో, తనువు స్థిరమౌను. మనసు స్థిరమౌను. మాట స్థిరమౌను. ఇట్టిమణ మేకర్శకాండము నకు బజిక్కదు. ల!

| కలీరు వచచావళి జవము సేయువాండు ఇచ్చును. జపముసేయని చాడును అచ్చును.. నాదము. వినువాడు జచ్చును. కాని శల్చలీనమైన న్మ్ఫృతిని కాలుండు గబళింప లేడు. నే కలీరనును. * అకలి కుక్కవంటిది. భజనకు భంగము 'సేయును. చానికి ముక్క బడవేయుము. అంకువిడచి స్మి యింపుము”", 14 నీవు నీవని న్నీవెతిని. నాలో * అవాము ” లేదు. నీ నామ మునకు గానుక మొతిని. ఎందు జూచిన నీవే. 1శీకీ విశ్వాసము కలీరనును. నేనేమి జింతింతును? నా చింతతో 'నేమగును ? నన్నుగూర్చి వారి జింతించును. నాశే చింతయు లేదు. 14ీర్‌ సాధువు మూటగట్టుకొనడు. ఉదరమునకు గావలినీనంత ఎరెకొనును. ముందు. వెనుకల వారిగలడు. ఎప్పు డడిగిన నిచ్చును. 146 వేకువమొనది. అెల్ల వారినది. జీవములు మేలుకొన్నవి. స్వామి నోరుబట్టునంత యావోర మన్నిటికి నిచ్చును. 147 'జేవుడు కర్మలు (వాయును. అతడన్నియు [వాయలేడు, కాని తల పగులకొట్టుకొన్నను మాషమంత తగ్గదు ; తిలమా[తము మౌచ్చుగాదు. 148 (వళూ ! కుటుంబమునకు జాలినంత యిమ్ముు. నేనాకటం బడరాదు, సాధువులాకటం బోశాదు, 149

క_ర్శృనిక్ణయము ల దేహము కుందవృతము. మనన్సు భృంగము అర్థము. వరమసౌరభము. వామము చాని నమృతమునం దడిపినది. విశ్వాన మనుఫలము పండినది. 150 పాడినవారు నిన్నుంబడయలేదు. పాడకున్న వారు నీ కుమా రులు, నమ్మి కీర్తించువారియొద్ద నీవెల్లప్పుడు నుందువు 151 విరహము (వళూ! యాలింపుము, విరహిణి సందేశమంపును, చేవ నీటిలోని జంతువు. నీరులేకున్న నెట్లు జీవించును? 152 ఎదురు తెన్నులు చూచి చూచి కన్నులకు మబ్బులు గప్పి నవి. పిలచి పిలచి నాలుక పొక్కిపోయినది. 159 కన్నీరు కాలువ గట్టినది. నిట్టూర్చులు నిడుద్నలెనవి. (వియునిజేరు నానతో - చాతకమువలె - (లియుని బిలుచు చున్నది, కేర్‌4ీ నీకె చాల "దినములుగా వెదకుచున్నాను. నీ నామమే ఆపించుచున్నాను. జీవనము నిన్ను కేరుట కానగొన్నది. మనసునకు విళాంతి లేదు, 155 విరవా మనుసనరృము దేవామునకు కాటు వేసినది. చాని శే మంతమును బట్టలేదు. నామము నెడవానిన వాండు జీవింప లేడు. జీవించినచో. లిచ్చివాడగును. 156 విరవాసర్పము వృాదయమున కాటు ెట్టినది. విరహి వెను దిరుగలేదు. ఎవజెట్లు దలచిన వాని కట్లగునుగ 7 కలపి ధాం శ జ ఇ (4 (గీ లి ( 047. ్రి ౯ ఫల శే

2 కవీరు వచనావళి వియుక్తునకు మృత్యువు నొసగుము. లేకున్న దర్శన మిమ్ము. ఎనిమిది జాములు గాల్చుచున్నచో నోర్చుటకు నా వల్ల గాదు, 158 వియుక్తుని రెండు కన్నులు విరవా మనుకమండలువుగొని దర్శనమను మాధుకరమడుగుచు కేలుబనళ్లు దిరుగుచున్నాడు. 159 ఈ తనువును దీపము శేసిలిని. జీవమును వత్తి జేసితిని. ఉత్తెలమునవలె రక్త్రమునం దడిపితిని. [పియుని ముఖ మెప్పుడు జూతును 1 100 విరహి దర్శనమునకు వచ్చెను. కామము చేదేనది. శాయము శాలు. డయ్యెను. నామము తీపియయ్యెను. 161 నవ్వుచు నవ్వుచు నాథుని ేరలేరు.. చేరనవారందలు వేడ్చినవాశే. ఆటలతో నగవులతో (లియుడు జిక్కుశో నిక అళాగ్యులెవరు 1 169 మాంనము పోయినది. వంజరము దక్కినది. కాకులు చూడసాగినవి. (వళభువింకను కాలేదు. నా భాగ్యమే మందము! 1609 కన్నులలో (పేమను నిలిపినాము. అది దుఃఖచాయి యను కొన లేదు. నామనుందు వలపుగొన్న కారణమున నేడ్చియేడ్చి రాశులు గడపుచున్నాను. 166 నీవు [వియునింగలియ గోరుచున్నావు. బేవాము సుఖమును గోరుచున్నది. వర్మిని (మగువ) నొవ్పులు వడకుండ _ ఒడిలోనికి కొడుకు నెట్లు బడయగలదు ? 1

క ర్హృనిర్ణయము ణ విరహిణి వచ్చికొయ్య = కాలును ; పొగశాజును. విరవాము చూరమైనచో. బూర్తిగా మండి పోవును. 166 కొండ కొండ దిరిగితిని. వడ్చియేడ్చి కన్నులు లోగొట్టు కొంటిని. అయిననేమి? అ మూలిక దొరక లేదు. అఆయువిళ్లు గడచి పోవుచున్నది. 167 వృాదయమున దావాగ్ని బలకొన్నది. పొగ కానరాదు. ఎవనియందు రగిలెనో ఛానికిం 'దెలియును లేక ఎవడంటించెనో- ఛచానికి. 'దెలియును. 168 అన్ని వెట్టుల (క్రిందికి. బోయితిని, అన్ని ఫలముల చవి అాచితిని, శాని యేమి లాభము? కలీరు తిరిగి తిరిగి దర్శన థిచనే యాచించును. 169 (వియుడు గనరాడు. వృాదయము తల్లడిల్లు చున్నది. చఊణవతణము విరవాము జాధించుచున్నది. రేవుమావు శాంతి లేదు. (పాణము విలవిల పోవుచున్నది. 1/0 స్వామిని గొలుచుచుండగా మాంనము గాలి పోయినది. 'జేవాము జివికి పోయినది. స్వామిని నేవించునంత వనజకు తనువు బూడిద గాదు. క్ష]

• విర్రహవాము ”* విరవా *' మనవలదు. విరవాము సులళాను. వ వృాదయమున విరవాము లేదో అది నల్ల కాడు. 12 చూచుచుండగనే వగలు గడచినది. రాతి గూడ అళ్లు గడచి పోవును. విరహిణి కాంతునింఐడయ లేదు, చిత్తమూరక తత్తర పడుచున్నది. 170

వ కలీరు వచనావళి గురుడు నన్నెపవుడు చేపట్టును + నావాడవని తన చరణకమల

ముల నీడకెప్పుడు జేర్చుకొనును? ఆ మంచితన మెప్పుడువచ్చువో ! 174 దర్పణమందలి నుందరి యెొవ్వనికిని వట్టుకొనుటకు6 టిక్కూ నట్లు, నామమును (శేమించు చాని వృాదయమునం (వియతము

డున్నాండు. 15 చ్రచాకము మాపున నెడబాయును. శీవట గలనీకొనును. నర్గురునిం జానినవాడు "శేవునను గలసి కొనడు. మావునను గలసి

కొనడు. క/6 విరహి రాముని జూచుట. యొగిలెగిరి 'నేలబడును. (ప్రాణము. బోయిన వెనుక దర్శన మిచ్చినచో నా దర్శన

మెందులకు ? 177 కలీరు ఇట్లనును, * శామా! మృతిబొందిన పిమ్మట గలినికొన

వలదు. లోహము మట్టిలో గలినినది. ఇంక న్పర్శవేది యెందుకు 1 178 నాడులన్నియు. దంథశులు. ళరీరము * రబాబు” (ఒక వాద్యము); చానిని విరవాము నిత్యము వాయించును. చి త్తమో

శివుడో తవ్ప ఇంకెన్వరు చానిని వినలేరు. 179 నీవు నన్ను మటువకుము. మజచినచో నా చిత్తమున (వేము తటుగును. మరణించిన నిన్ను దలచుచు మరణింతును.

(అతికినచో నిన్ను దలి;చుచు (బళుకుదును. 180 విరవాము తనువును, మనసును గాల్చివేసినది. జీవుడు తత్త్వము నందుకొన్నాడు. అది విరహికిం బెలియును, కాకున్న

(బియుని గలిసికొన్న వానికి చెలియును, 181

కర్శృనిక్ష్ణయము £్‌ విరవా మొక గొడ్డలి. అది తనువు వైంబడుచున్నది. గాయ మున రక్తము గారుచున్నది. చానికి కట్టుగట్ట లేదు. మరణము దప్పదు. అందు సంశయము లేదు. (భమలు మోహాములు వీడి పోయినవి. " 182 కలీరనును. * వైద్యుని లిలిపించితిని. అతడు చేయిఐట్టి చూచినాడు. వేదన యాతనికి ఇెలియలేదు. అది వృాదయ మందున్నది. 188 విరవాళాణ మెవ్వనికి దగులునో చానికి మందు పట్టదు. విలవిల దన్నుకొనును. అఅచి యజచి మొ త్తుకొనును. 184, వినయము (వభూ! మమ్ము దలంపుము. భవసాగరము నడుమ నున్నాము. మమ్ముచేపట్టకున్నచో మాయంత మేము గొట్టుకొని పోదుము. 185. వ ముఖముతో నిన్ను6 (అార్థింతును ? నాకు సిగ్గగుచున్నది. నీవు చూచుచుండగ నే పాపములు శేసితిని. నీ కెట్లు మంచిగా దోతును ? 186 చేను జన్నాపరాధిని. నఖ శిఖాంతము వికారములతో నిండి యున్నాను. నీవు దుఃఖ భంజకుడవు, చాతవు. నన్ను శేర్చి కొనుము, 167 దీనబాంధవుడవగు తండీ! బా యవగుణములు మన్నిం వుము. వేను నీ వుత్తుడను. వ్యుతుడు కుప్కుత్నుడెనచో తండడికి లజ్జ కలుగును. 180

ఘం కబీరు వచవావళి చేరములు చాల గావించితిని. చేయునప్పుడోడలేదు. ఇష్ట మైనచో సేవకుని మన్నింపుము. లేకున్న మెడ(దుంచుము. 18 (వళూ! లవమంది యడ్డుదగిలినను నన్ను మలటువ వలదు. నావంటి చారు నీ కనేకులు. నీవంటివారు నా శెవ ఈున్నారు? 1900 అంతళ్యామీ ! నీ వొక్కడవే నా కాభారము. నీవు చేయి 'విడిచినచో నిక చాటించుచా ఆెవరు? 101 కబీరనును. “నా మనను నీయందున్నది. నీచిత్త మింకొకచోటనున్నది. ఒక మనను శెండుచోటుల “ెట్టుండును ? 109 ౧ (వేమరనమన్న నేమో మననునకుం దెలియదు. తనువునం అక్కదనము లేదు. అ (పియునితోడి రవాళ్ళోభ యొట్లుండునో తెలియదు. 108 నాలో నాదేమియు లేదు. వృదైన నున్నయెడల నీచే. నీ సొమ్ము నీ కవ్చగించుటకు నాదేమున్నది ? కఫికీ (వళూ! నీవు సమర్థుడవు. గట్టిగా నా చేయిఐట్టికొనుము, గమ్యమును కేర్చుము. నటి [తోవలో జారవిడువకుము. 195 సూవ్మమార్గము అక్కడి నుండి యొక్కడు గూడ మజలి రాలేదు. నే నెన్వని యొద్దకు లరుగెత్తిపోయి యడుగుదును ? అందరు యిచ్చటి నుండియే బరువులెత్తికొని పోవుచున్నారు. 1%

కర్భృనిర్ణయము ల్‌ (ప్రియుడు [పేమతోం వీలుచుచున్నాడు.. వేను పోంజూల కున్నాను. ధనము (జీవాత్మ) మలినము. (వియుడు శుద్ధుడు. అతనీ పొదములు చేరలేకున్నాను. 197 ఊరి'పేరు 'దెలియదు. "చేరు 'బెలియక యూరుజేరుకట్లు 1 చారి నడచుచునే యుగము గడచినది. నాల్లు[కోనుల దూరము ననే యూరున్నది. 196. అందలు * పోదుము పోదు” మందురు. నా నందేవాము వేటు. (వభునితో: బరిచయములేదు. శావెట్లు చేరగలరు? 199 ఎక్కడికి చీమగూడం (శాక లేదో- దేనివై సానువు గింజగూడ నిలువలేదో - అచ్చట నీ మనన్సుంచుము. అక్ర డికిం జేరుకొందువు. 200 'తెరువరి చక్కగా నడువలేకున్నతో జాట యేమి చేయ గలదు ? వాడు తన చారితప్పి "పెడచారిబట్టును. 2. చావగోరికయున్నచో. జావుము. జంజాటము తప్పి పోవును. దినమునకు నూరు మారు లిట్లు అచ్చుట దేనికి ? మః పరీక్షకుడు బజారు చెడ్డుగెనచోట రత్నము ముడివిప్పకుము. మూట గట్టిగా లిగించి కట్టుము. లేచి (శోవబట్టుము. మం వ(జము దొరికినది. వరీ&ించి నుత్తెతో గొట్టిరి. పెట్టు కోర్చినది. పగులలేదు. అప్పుడు చానిని రత్నమని గుర్తించిరి. 204 వొంనము ము శ్తెముల 'నేటును. చానికి కంకర యెందుకు గొంబట్టును + కంకరకు తలవంపదు. ము త్రెములు చిక్కిన తినును. 205

న కలీరు వచనావళి వాంసము బోయినళ్లు కొంగయు మానస సరన్ఫునకు ళోవును. కొంగ చేపలను దినును. వాంసము ముశ్తెములను దినును. 2౨06 చందనము విదేశమునకు బోయినది. అందలు పలాశమనిరి. (పొయ్యిలో ఖెట్టిర. కాలినళొలది వరిముళ మెక్కువ యయ్యును. 1 ఒక వింత జూచిలిని. ఐజారునందు రత్నమమ్మ వచ్చెను. :వరీకకుడు లేక పోయెను. రత్నము గవ్వకు మారినది. 2౨08 చనామరత్నమను ధనమును గడించి మూటగట్టుము, ముడి 'నడలింవకుము. దాని నమ్ముటకు నగరము లేదు. వరీతుకుడు లేడు. (గావాకుడు లేండు. వెలలేదు. విం9 దీపము నస్పర్శమువంటిది. సంసారము లోవామువంటిది. 'న్పర్ణముతో ాకిడి గలిగినది. లోకము పరీచకమయ్యెను. 210 అమృతవు గిన్నె. వెదకితిని. తుదకు కష్టము మీద గను .గొంటిని. నీవంటివాడు దొరికినపుడు చానిని గలిపి (చాపుదును. లి11 కాటుకతోం గట్టిన గది. కాటుకళోం గట్టిన కోట. చాని చాటున బరమాత్ముండున్నాడు, ఐనను వానికి నలువంటలేదు. 218 క్షూనమనురత్నము. గదిలో నున్నది. గదికి ఆాళము 'వేయుము. వరీతుకుని యెదుట కాళము దీయుము. తీయని వచనము చాని కుంచిక. ౨18 రత్నము, శాయి ఇవి లోకమంతట గలవు. అందఅణకు గనృడుచున్నవి. చాని బరీంచు నుత్తములు లోకమందరుదుగా *. నుందురు. లేక

కర్త ల్రనిక్ష యము ఖం వరులచి త్త మెటుగు వరీమకునకు నేను గాన్స్మ యయ్యెదను. స్వామి గజెవంటి దేహామిచ్చినాండు. మూర్ణు డిది కొఅగాని దను ళొనును. వల్‌ సమ్మెట పెట్టున కోర్చినదే రత్నము. ఛానిని బొగడును, మాయలేడిని పరీతించినచో దోనము బయట బడును. 26 శాముడు రత్నము. నజ్జనుండు రత్నపరీతకుండు. తక్కిన ఎారందటు చిల్లర వర్తకులు. రత్నపరీమకుండు వచ్చినపుడు రత్న మును బఐరీతించును. 217 అజారులో రత్నము ఐడినది. చానికి మన్నంటినది. మూర్ణు అందరో చూచుచు వెళ్ళిరి. వరీమకుండు _౧౯ొ వెను. లత కలియుగము. చెడ్డది. లోకులు (గుడ్డివారు.. శబ్దము “నెవ్వడు దెలియలేదు. వది మనకు హితమనుకొంటిమో అదే 'యొదురు దిరిగి నిలిచినది. ల19 జిజ్ఞానువు చా కుపదేళశ మొనంగువాంజెవడు ? నేను సంసార సాగర మున మునుంగుచున్నాను. నా జుట్టుబట్టి గడ్డకులాగు రతకుం .. 'చెవండు? చా కింతవజకు గానరాకున్నాడు. ౭0 వేను (పేమించుటకు దగినవాజెవ్వడు నాకు ఉక్కలేదు. లోకమంతయు దమ తమ యగ్నిలోబడి కాలుచుండగ జూచితిని. 221 జే నెట్టివాని3 వెదకుచుం దిరిగితినో యట్టివాడు నాకు దొరకలేదు. తత్త్వము 'బెలిసినవాడు (తిగుణములంటని నిర్లుణుని గలియును. వాండందురతుండగును. లం

ఖత కలీరు వచనావళి పామునకు( జాలు (ఆాగింపుము. అది విషముగా మారును. తాను విషము దిను వాడెన్వడును నాకు గానఠాలేదు. 88 లోతుగలి నీటమునిగి వెదకిన వారికి దొరకినది. నేను దిక్కుమాలి మునుగుటకు థయపడిలిని, ఒడ్డుననే గూర్చొని యున్నాను. ల వెదకుచు బోయితిని. మణల మజల వెదకితిని. తుదకు నన్నే వెదకవలసి వచ్చినది, నము[దమున బిందువు గలిసినది. చాని నెందు వెదుకుదుము ? టో ఒకటి అన్నిటియందు గలదు. అన్నియు నా యొకటియందు గలవు. కలీరు జ్ఞానమందు గలి'నిను. అందు వేరొకటి లేదు. 226 ద్వైవిధ్యము మననున నద్దము గలదు. అందు ముఖము జూచుకొన గాదు. _డ్వైవిధ్యము దిగనాడినచో నందు ముఖము గానవచ్చును. 227 కవీరనును, “అన్నియు దివితిని, వల్లించితిని. కాని నంశయళూలము దొలగలేదు. ఈ దుఃఖకారణ మెవ్వనితో: జెప్ప కొందును. మం చీమ బియ్యపు గింజను గొనిపోవుచున్నది. (తోనలో వప్పు గింజ దొరికినది. కలీరనును. * ఒకసారి ఆెండును జేరవు. ఒకటి దీనికొని ఇంకొకటి జార వేయుము ”, వం నత్యనామము శేద్తనది. భోగములు తియ్యగా దోచినవి. ఎదెప్రవిధ్యముతో ెండును లోయినవి. మాయ యొక్కశు మిగిలినది. రాముడు జిక్కలేదు. 20

కర్త అనికర్షయము జ! మాట - చేత చెజకుగడవలె నుపదేశము తియ్యనిది. చేత విమము వంటిది. మాటలు మాని పనిచేయుము. విషమునుండి యమృ తము పుట్టును. ప! ఉపదేశములిచ్చుట మాని యాచరణమునందు. జిత్తము నిలువుము. నీరు [చావకున్నచో చావా మెన్నటికి నారదు. 282 అక్టాని లేబవళ్లు చేతలుడిగి మాటలు కెప్పును. అక్క డక్కడ ఆను విన్నమాటలు మొలుగును. కుక్కువలె దిరుగును. 88

• ఇక్కడివి - అక్కడివి కొన్నిమాట లేకి వద్యము అల్లు కొని వచ్చినావు. ఎంగిలి పుళ్లైలు నాకుచు నెంతకాలము (బతికి యుందు” వని కలీరనును. మ నీకు నీరు చిక్కలేదు. ఇతరులకు పాలిత్తువు. నీ మనను నిశ్చలము గాదు. ఒరుల ధీరుల జేయుదువు. న లోకమున చెప్పుట దండుగ. చేయుట మేలు. కలీ రనును. * చేత బలీయము. సంసార సాగరము చాటించును ”. 26 పదముల గూర్చి *సాఖీలు ” చెన్పుడువు. సాధనముఠే నీ గతిమొనవి. చేదిన నీరు (కాగవు. చేదుకొని (కాగుదునందువు. 987 " పాఖీలు” వల్లి ంతువు. వాని సారమును (గహింపవు. వాని మార్గమున నడువవు. మోవా మనునలిలము నదియై పాజు చున్నది. అందు నీ యడుగు లానలేదు. న! చారి నడచుచు( (గింద బడినచో నంకేమి తప్పుగలదు. కూర్చున్న ఆావు గదలక [కోనులు లెక్కించుచున్న లాభ మేమి ? 209 శ్రీ

|! కబీరు వచచవావళి చెప్పుడు వా రనేకులున్నారు. (గహించువానే యరుదు. చెప్పిన చాని సారమును (గహింపలేని వానిని గొట్టుకొని పోనిమ్ము. ర్క0 చారింపగలిగినన్ని యొక్కొక్కటిగా వారించితిని. ఒక్క సారి రెండు ముఖములతో మాటలాడిన( బరివినమునకు గుజి యగును. వ కలీరనునుః నోట దియ్యగా '"ఐలుకుదురు. వృాదయ మున వేటుగా( దలతురు, వారియెడ రాముడు బవుచతురుడు. 248 ఎట్లు పలికిన నట్లు 'శేయవలెను. చుంబక మృేవెపున నున్న చామ మ్హొావెవున నుండును. కవీరనును : చుంబకము. లేకున్న జగడ మెట్లు మానును. చ! వినువాడు దగ్గరలేండు. అపుడు వక్త కెప్పినది వాదము. వారిరువురు నొకచోటం జేరినవుడు వలికినది స్వాదము. లకీ సహజ భావము

• నవాజము, సహాజ ” మని యొక్కొక్కడనును. అ నవజ మేమో యొక్కనికిని. 'చెలియదు. ఏ నవాజమున [వళుడు చిక్కునో చానినే సవాజ మనవలెను. లర్‌ . నవాజముతోనే సుతులు పోయిరి. ధనము పోయినది. అన్నియు బోయినవి. కామము నిష్కామమైనది. చాన కలీరు, వరమాత్ముడు 'చేకమైనారు. 6 తనకు చాను దొరికినది మధురము. బలవంతమున లఅఖించి నది చేదు. అది వేము వంటిది. ల?

క ర్హృనిక్షయము న!

• తనకు చాంజిక్కినది పొలు. ఆడుగంగాం జిక్కినది నీరు. బఐలవంతమున దొరికినది రక్తమునకు నమొన” మని కలీ రనును. వరి మౌన భావము “* మవాత్త ” మనుటకు భయమగుచున్నది. * అణు ” వనుట యనత్యము. కన్నులకు. గానళాని [పియతముని నే నేమని 'శెలియుదును. లం. ఒకవేళ జూచినను 'నే నెట్లు జెప్ప్చుదును? చెప్పినను విశ్వ సించుచాలెవరు ? స్వామి యొట్లున్నవాడళ్లు యున్నాడు, కలీరు (వనన్ను_డైై నుతించుచున్నాడు. ణ్‌0 ఇట్టి యద్భుతములు చెప్పకుము. బెవృ గోరికయున్నచో చాచుకొమ్ము. వేదములు పలుక లేదు. ఖురానులో (వాయ లేదు. నేను జెప్పిన నమ్మువారెవరు? 251 కన్నులు జూచును ; చెప్పలేవు. నాలుక వర్ష్శించును ; చూడ లేదు. ఇెవు లాలించును. తెలియ జేయలేవు. వీని కన్నిటికా యను భవము దూరము. £్‌లి వాద వివాదములలో వివ మున్నది. మాటలాడుటలో నుళ్చాత మున్నది. మౌనము చాల్చి యన్నిటి నోర్చుకొనుము. ఈశ్వరుని గంభీర నామము దలవుము. విగ్ర జీవన్ఫృతులు చేను సము్ముదమున మునుకలు గొట్టుచాడను. ఒక మునుక గొట్టితిని. క్ఞానపు గంటు 'బెచ్చితిని. అందనేక వన్తువులు గలవు. 256

న! కలీరు వచనావళి సముదమున మునిగినాడు. అకసమున దేలినాడు. గగన మండలమున నిల్లుగక్టైను. చానుడు రత్నమును ఐడ నెను. లర్‌ (పాణముల వై ఆళగొన్నవాడు హరి యను రత్నము 'నెట్లుబడయును? ఏ మున్కళాడో - గురుల. డనుసము[దము నుండి చానిని వెలికి దెచ్చును. ! నామ మను నొరపిడి జాయి నికరమైనది. దోనమున్నవా డందు నిలువలేడు. నామ మనునొరపిడి జాలివై నిలువగల వాడు జీవన్మ ఎన్తుడు. _ 2857 చచ్చుచుం అచ్చుచు తోకము జచ్చినది. నిజముగా నెవ్వ డును జూవలేదు. కవీరు ఇట్లు జచ్చెను. వలుమాలులు జాన వని లేదు, 28 వ మృత్యువునకు లోకము భయవడునో చానితో చా శానందము. ఎప్పుడు నే జత్తును. ఎప్పుడు నాకు వూర్ణ వరమా నందము గలుగును * 250 ఇంటిని కాల్చినచో చానికి శుద్ధియగును. ఇంటిని కాపాడి నచో నడి నాళము చెందును. ఒక వింత జూచితిని. మృతుడు మృత్యువుని జయించెను. 2640 సాధువు కంకరమొన నేమగును ! ఆెరువరికి జాధ గలిగిం చును, సాధువు బాటలో దుమ్ముగా నుండవలయును. వాడు పకారి. ౨61 దుమ్మైన నేమగును? ఎగిరి యెగిరి చేవామున కంటును. సాధువు బురదలేని న్నీరశై యుండవలెను. మ్రల

కర్త లనిక్షయము ణ్‌ నీరమైన నేమగును+ చల్లగను, వేడిగను నుండును. సాధువు వారివలె నుండవలెను. ల వారిమైన నేమగును? పుట్టించును. చంవును. సాధువు వారి భజనమున నిర్శులుడు గావలెను. లరీ4 నిర్ణుల్నుడైన నేమగును 1 నిర్శలమైనచోటు నడుగును. మల నిర్శులములకు దూరుుడైన సాధువు గావలెను. లక్‌ జీవన్ముక్తుని సావానము జూడుము. బలవంతముగా పొళాళమునకు దూరును. జీవనిరోధకము లెక్క సేయక తేజము వైకొనును. మలి వచ్చును. 2066 మధ్యమ మార్గము “* స్వామి నాకు జిక్కినాల” డును వాడు పిచ్చివాడు.

• పోగొట్టుకొంటి * ననుచాడు (కూరుడు. స్వామిని బడయలేదు. పోగొట్టుకొననులేదు. ఎట్లున్నవాండక్లు పరిపూర్ణుడై యున్నాడు. ౭6౮7 పట్టుదునందునా యొవని బట్టుదును ? పట్టుటకెవడున్నాడు ఖి విడుతునందునా యొవని విడుతును? విడచుట శివడున్నాడు? వట్టువిడువులకు నడును నున్న వానినే కలీరు గొలుచును. ౫8 అతిగా బఐలుకుట మంచిది గాదు. అతి మౌనమును దగదు. అతివృష్టి. మేలుకు గాదు. మితిమీరిన యెండ సహింపరాదు. లం శూర ధర్మము గగనమున నగాళఠా (యమోగుచున్నది. చానివై *“ఢంళాొల 'బెబ్బలు వడుచున్నవి. రంగమున శూరు లణచుచున్నారు. ఇక పోరాటముల పం దెమున్నది. వా0

ఈ కవీరు వచనావళి స్వామి. పోరునపుడు వానినే ళకూరుడనుము. వాండు ముక్కలు ముక్కలగును. కాని యుద్ధభూమిని విడిచి పారిపోడు. | శూరుడు మేన( గవచము చాల్చండు. తనువువై నొతనికి గాంతలేదు. అన్నిబంధములు [దుంచుకొని పోశాడును. అట్టి వానినే కళూరు డనుము. ౭౯ శూరుడు యుద్ధభూమిని విడువడు. రెండు 'సీనల నడుమ నిలచిపోళాడును. చావు (బతుకుల నాతడు లెక గ్రా నేయడు. వళి ఇల్లు వెడలి దూరము వచ్చితివి. ఇక నీవు పోళాటము నలువక తప్పదు. ళూరుడా! స్వామికి తఅయిచ్చునవుడు విచా రము సనేయకుము. ల్‌ శిరము గాపొడిన టోవును; నజకినచో ళోభించును. దీపవువత్తి. గ త్తిరించినచో [వళాళశము గలిగినట్లు, 2 ఓడినచో. గురుని 'నేవింతును. గెలిచినచో. బందెము జీక్కును. సత్యనామముతో నాడుచు శిరముబోయినను బోనిమ్ము. 2/8 వెదశెడు వానికి భయము మెండు. అనుతణము వియో గము గల్లును. స్వామిని ఐడయుదు నన్న (వతిజ్ఞతోరాలిన తనువే- శామునకు యోగ్యము. లాగ శాణములతోం దుపాకులతోం బోరిన వాడు శూరుడుం గాడు. మాయను విడనాడి భక్తి దగిలినవాడే శూరుడు. 2 పతివ్రత పతి[వత మాసినను నల్లన్నిదెనను, యేవగించికొను నట్లున్నను, కురూపయమైనను వడతులలో మేటి. ఒక్క

శర నిర్ణయము ల! పత్శివత రూవము నెదుట కోటి నుందఠాంగులను దిగ దుడుతును, వం పత్మివత మగని గొలుచును. ఇతర మేమియు నామెకు నరి పడదు. సనీంగపుగొదమ పన్తుపడి యుండును. కాని గడ్డి మేయదు. ల్ర0 (వభూ! కన్నులలోనికి రమ్ము. కన్నులు మూనికొని నిన్ను గవ్పుదును. నే నితరులను జూడను. ని న్నితరులు చూడ నీయను. న! కలీరనును. నము[దములోని ముత్యపుచివృ “దప్పి దవ్చి” యనును. ఇతర బిందువు గొనదు. స్వాతి విందువుకొఅకే వేచి యుండును. ళం చాతకము యొక్క (వతిజ్ఞ చూచినచో మనకు గుండె లాగవు. దప్పితో చాని పాణములు పోవుచున్నవి. ఆ నమయ మున నది నీటిలోంబడినది. ఐనను మూతి చాచదు. 2000 చక్కనివాడ్రెనచో స్వామిని గొలుచును. ఇతరములవై నాళ వదలును. చాడతని నెప్పుడు విడువడు. తణము గూడ జాసియుండ లేడు. 284 సుందరి రంగమున 'నెక్కినది. (పియునితో నాడ మొదలు "పెట్టినది. క్షానదీపము వెలిగించినది. కామమును _తైలము 'జేసినది. 205 మననున ఛ్యానము. నిలిచినచో శూరునకుం దలలేదు. చాతకు ధనము లేదు. వతి(వతకు దనువు లేదు. 206

ఈ కలీరు వచనానళి అజుతగాజు పూనలు చాల్చినను - మానినను వతివత యందఅలో మేటి. ఆమె తోడివారలలో నూర్యచం్మద్రుల వెలుగు వలె (బ్రకాశించును. 28 వతి[వత తన మగనినే నమ్మును. వానినే గొలుచును, ఎల్ల వేళల మగని మీదనే మనను నిలువును. ఇతర దిక్కునకు జొడదు, న! మననున స్నేవామున్న జూలును, నామము బలుకకున్నచో వోని యేమున్నది ? పతి[వత మగని గొలుచును. నోటితో నాతని "ఛీదు జెవ్పదు. రం ఒకటి 'దెలియని వాని కనేకములు చెలిని మా్యాత 'మేమగును ? ఒకటితో నన్నియు నగును. అన్నిటితో నొకటిగాదు. ౯0 ఆ మయొక్కటితో కొమ్ములు సొగినవి. ఆకులు విడిగినవి. పువ్వులు బూచినవి. కాయలు గాచినవి. చాని మూలమునే బట్టు కశొన్నచో నింశేమున్నది ? ల] స్వామీ! నీవు గుణవంతుడవు. నీవై నాకు (వీశిమెండు. నీతోతవ్ప నితరులతో నవ్వుచు మాటలాడను. మాటలాడినచో నది నా దంతములకు మచ్చ 02 కవీ రనునుః; *నొనట నిందూరపునేక దిద్దుకొనును. కన్నులకు గాటుక జెట్టుకొనును. నా కన్నులలో [వియతముడు రమించుచున్నాడు. ఇంకొక వనస్తువం బెట్లిముడును. లలి ఎనీమిది జాములు - అరువది నాలుగు గడియలు - నాకిం శిన్వరులేరు. నా కన్నులలో నీవేయున్నావు. నిద్రకు గూడ చావులేదు. వ్వ

ళర్ఫృనిర్ణయము ఖ వతిివత యివుడు మనను చాల నిర్మలము జేసికొన్నది. మరణభథయము మానినది. .చేతం గుంకుమబరిణ బట్టుకొని యున్నది. లర్‌ పావనము! వతి[వత దీనురాలు, ముండ్ల వజువు బఅచు కొన్నది. తన ధర్మము చాలించినది. నాలుగు చెటింగుల నిప్పు శెట్టుకొన్నది. [పియునితో నిదురించినది. లం వ! వతిివత నరుల వీడుచ్చగైెకొనదు. విడుచగొన్నచో నది - విధవ. సాధువు బిచ్చమెత్తడు. ఎత్తినచో నిగ్గులేనివాడు. (| వగలాడి మగనికి. బడక వఅచును. అంతర మనుతెర యడ్డముంచును. తనువు ధవుని కవ్పగించును. మనను నప్ప గింవదు. ఆమె” దీర్చనుమంగళి ౫ (వేళ్య). లం సద్దురుడు సద్గురునకు సాటివచ్చు బంధువులేడు. సాధు నమూానుడగు చాతలేడు. వారికి నముడగు హితుడు లేడు. వారిజనునకు దీటు వచ్చు జాతిలేదు. లం గురుడు = గోవిందుడు -_ ఇద్దలు నిలచిరి. ఎవరి పాదము లింటుదును. గురూ! నీవు గోవిందుని జూపితివి. నీకు నే నుడు గర. 800 గురూ! గడియకు నూజు మాటులు నీకునే నుడుగర యౌొదును. మానవుడుగా నుండిన నన్ను దేవతగా మార్చితివి. అందుకు దడవైన బట్టలేదు. 801

త్త కలీరు వచచావళి భూమినంతయు కాగితము గావింతును. వృతములను కలము సేయుదును. నప్తసము[దములను * సిఠా * యొనరింతును. వమి జేనిన నేమి * గురుని గుణములు [(వాయుటకుల గాదు. 802 విషయము లెవ్వనికి దూరమో - అవాంకార మెవ్వనికి అేదో _ [వభువునం దెన్వడు లగ్నమగునో - వానికి తనువిమ్ము. మననిమ్ము. 80 గురునకు మననిచ్చితి, తనువిచ్చితినందువు. కాని నీ మనను నీకే. అట్టి చానుని గురుడెట్లు నమ్మును. తక న! ణా గురుండు చిలికిసేయువాండు. ఘననునకు మెలుగులు వెట్టును. మననుకంటిన మైల గడిగించికొనుము. మనను నద్దము చేసికొనుము. 805 గురుడు చాకలి. శిష్యుడు వ(న్త్రుము. భగవానుడు సబ్బు. ఛ్యాన మనుబండ వై నుదుకును. అపారమగు వెలుగు బయలు 'కేజును. 8 గురుడు కుమ్మరి. శిష్యుగు కడవ. తట్టితట్టి వంకలు దీర్చును. లోనికి చేయి యావుగా నిచ్చును. వైన చేతితో గొట్టును. 807 గురుని వేలుగా దలచుచా రంధులు, వారి కోపించినచో . గురుండు చేబట్టును. గురుడు కోపించినచో నిలువ నీడలేదు. 806 గోవిందుని కన్న గురుంజెక్కువ. మనసులో ఇావించి చూడుము. వారిని దలంచినచో నాతండు పాఠము జేర్చుటకుం దడవుబట్టును. గురుని దలంచినం దడవులేక చాటించును. 009

కర్శృనిర్ణయము 41 గురుడు న్పర్శవేధి. అతని కాకు చందన గంధము. నద్గురుం డనున్నర్శము జీవునకు ముక్తినొనగును. 810 వండితులు జదివిరి. మననము గావించిరి. అందలు జెల్లు కొనిరి. గురుడు లేక యెలుక చిక్కలేదు. ఎలుక లేకున్న ముక్తి లేదు. ఇందుకాప్తుని వలుకు (వమాణము. ల1ే1 మూడు లోకములు, తొమ్మిది ఖండములు - వీనియందు గురునికన్నం జెద్దలేడు. (వథుడు చేయదలచినది చేయంజాలడు, గురుడేది యొనర్చి నదే యగును. 812 కలీరనును * వారి కోపించిన గురుని చాపునం జేరవచ్చును. గురుడు కోపించినచో వారి దగ్గరం జేర్చడు. 8018 వనస్తువున్నదొకచోట. నీవు వెదకునదొకచోట. అది చేతి కెట్లు జిక్కును, కలీరనును ' మర్మమెజింగిన వానిని వెంట అెట్టుకొన్నచో( బడయంగలవు. లి14 ఈ దేవాము విషవల్లి. గురుడమృత నిధానము. తఅయిచ్చి గురుని బడనినను - అగ్గువ యనుకొనుము. 815 కోటిచం[దు లుదయించినను, వేయికోట్ల నూర్యులు వెలింగి నను, నద్లురుండొక్కడు లేకున్నచో నంతయు గటిక శీకటియే. 816 సద్గురుడు నృర్శమణి. గమనించి చూడుము. పొరుగమ్మ చానినిం గొనిపోయినది. చాని నెవ్వనికిచ్చెనో వానిని జాగు వజచినది. 817 నద్గురుడు లేనియింట - వదునలుగురు చం[దుల నడుమ - అలువదినాలుగు దీవములు వెలింగించినను వెలుతు రుండదు. 818

శి కవీరు వచవావళి గురుడు మార్గము చూవకున్నచోం బడవ గట్టు శేరుట యెట్లు? శీవులుగాని శేవులిందు నుడులు దిరిగి మునిగిపోవును. 819 ఆసద్ధురుడు యోగ్యుండగు గురువు చిక్కలేదు. యోగ్యుండగుశిష్యుం డును దొరకలేదు. ఇర్వురును బం 'చెము పెట్టి యాడిరి. జాతి పడవ చెక్కినారు. నశ్టేట మునింగిపోయినారు. ణు ఆలిసియుండియు. నర్థము చేసికొనలేదు. అర్థము చేని కొనియు నాచరింవలేదు. అంధు డంధుని( జేరెను. మార్గ మెన్వండు జఅూపును? 2821 బంధితుని బంధితుడు జేరిన విడిపించువాజెవండు ? బంధ ములు లేని వానిని నేవింపుము,. తణములో విడుదలనేయును. 822 మాట లల్లెను. లోకమును మోనగించెను. తన మనసు చా చెలినికొనలేదు. కలీరనును. వాని మనసే వాని నెనుబఐది నాల్ల్గులతల జీవరాసుల లోనికి. దీసికొని పోయినది. త్ర వతివానికి నీరు | చావుచుం దిరిగెదవేల? ఇంటింట (్‌ (౮ నున్నది యువ్పునీరు. దప్పిగొన్నవాడు తనవని చాలించి పోయి (శావును. 8026 శిష్యశాఖలనేకము లేర్పఅచినాండు. నద్గురునితోం అెలిమి సేయలేదు, గురుశిష్యులు నత్యలోకమునకు బయలుదేరినారు. మార్గము నడుమనే చిత్తము జిక్కికొన్నది. 802 సజ్జనుడు సాధువు చాల వళార్థవరుడు. అతడు మేఘమువలె వర్షిం చును. తన స్పర్శముతో నితరుల తాపములు లోగొట్టును. !

కర్శృనిర్ణయము ! సించాములు గుంపులు క ట్టి శానళావు. వహాంసములు జారులుగట్టి గన్బడవు. రత్నములు మూటలు మూటలే దొరకవు, అప్లే సాధువులు గుమికూడి నడువరు. ౭లో? అన్ని వనములలో. జందనములుండవు. శూరులు మొత్త ములు గట్టియుండరు. అన్ని నము[దములలో ముత్యములు డొరుకవు. అశ్లే లోకమున సాధువు లరుదు. 80 సాధువను పేరు బడయుట కష్టము, అది యెత్తిన ఖర్జూ రపు చెట్టు. మనుజుడు దానిని ఎగ(ఖాకినచో. (బ్రేమరసమును చవిగొనును. కింద బడినచో పొడియగును. 029 ఎవ్వండు ధనమును మూటగట్టండో - మగువలతో: జెలిమి శేయడో - ఆ సాధువు చరణములఅందు ధూళయై యుందునని కలీరనును. 880 వృతములు పండ్లను దినవు- నదులు నీటిని. గూడ బెట్టవు- వరార్థ్యము కొఅ'శీ సాధువులు తనువు చాల్తురు. వ! తమ తమ అఆావులలో నందలు మవానీయులే. శబ్దము నెలింగిన వరీతకులే శిరోరత్నములు. 8082 ఆ ప్రోస్తా * పొలమున మొక్కలన్నియు. చెల్లిగా నుండు నట్లు - సాధువులందలు నొకటిగ నే యుందురు. వారిలో నెవడో వివేకి - యెజ్జని మొక్కవళలె చేశ్తైయుండును. అందణు నొక్క ఫీటున నుండరు. 888 సత్పురుషుని శరీరము నిళాకారుని యద్దము అదృక్యునిం జూడగోరిన చాడు చానియందు€ జొడవచ్చును. ఫిలికీ

న! కలీరు వచనావళి ఒరులు తనయొడ్దకు * భావమున ళానిమ్ము, అభానమున శానిమ్ము * సాధ్యువైనవా డిరువురం బోమించును. భావాభావము లతో వానికి బనిలేదు. రలి5్‌ చందుడు చల్లి నిచాడు కాడు, మంచు చల్లి నిదికశాదు.

• వామన్నేహ్‌” యగు సాధువే చల్లనివాడని కలీరనును. 886 సాధువును జాతి యడుగవలదు. జ్ఞాన మడుగుము. క త్తిని 'జేరమాడుము. ఒజ యట్లుండనిమ్ము. 8807 కోటిమంది యసాధువులతో గలిసినను సాధువు దన గుణమును బాయడు. చందనమును బాములు చుట్టినను _ చలువ జాయదు. 8886 సాధువు తాను నొచ్చినను - పరుల నొప్పింపశాదు - వృతము ఆకులను కశాయలను విడనాడదు. తోటలోనే యుండును. 009 మామిడులకు * బబ్చూరము ” లకువల సాధువులకు సిద్ధులకు నంతరము పెచ్చు. చాని కొమ్మల కమృత ఫలములు పట్టును. చీని కొమ్మలకు ముండ్డు వుట్టును. లి40 శాముడు నుందరమగు నము[ దము. పాధు వృాదయము కు క్తి. అందు ముత్తెములు పండును. విదేశములకు ద్వీపములకు బోవును. ల41 సాధువు భావన కాకలి గొనును. ధనమునకు గాదు. ఛనమున కాళొని తిరుగువాడు సాధువుగాదు, లి4లి

క ర్భృనిర్ణయము త్‌ సాధువొక సము[దమనుకొమ్ము. అందు రత్నములు నిండియున్నవి. అభాగ్యుడు విడికిటం బట్టిన, వానిచేతీకి గంకర చిక్కును. న! లత * బల్బూరము '* లున్న తోటకన్న నొక చందనపు మొక్క మేలు. దుర్మార్గుల నగరముకన్న సాధువుల కుటీరము మేలు. లతీకీ వారికంు. వారిజనుడు 'వెద్దయని తలంపుము. జగము వారియందు గలదు. వారి వారిజనునియందు గలడని కలీరనును. 85 సాళారముగా స్వామిని. అాడగోరినచో సాధువే (పత్యత చైవము. నిరాకారుడు = నీ యాత్మయే. సాధువులను (శేమతోనే సేవింపుము. గ! “ వణూవతీ ” సం్యవదచాయమునకు "జెందిన వాదములతో అగమంతయు (ఖాంతిలో జిక్కినది. నిరపేఉమై యొవడు వారిని సేవించునో వాడే క్లూనవంతుడు, 8067 ఎవడు ఆెలినియు మూర్చు డగునో, లలము వదలి దుర్శలు డగున్నో ఆ సాధువు నెవ్వరు నా్యశయింవరు. 840 మానవునకు మేరగలదు. సాధువునకు మేరలేదు. * సీమా సీమ” అ ఆెంటిని విడనాడిన వానిమత మగాధము. లం సజ్జన్నుడైన సాధువు బంగారము. 'వేయిమారులు విఆిగి నను అదరుకుకొనును. దుర్జనుడు కుమ్మరివానికుండ. ఒక దెబ్బతో. ఐగుళ్లు చాజును. లి50

శీ కలీరు వచవావళి సాధువులు సంసార మం చాళవదలి జీనన్ముక్తులె యుందురు. ముందు వెనుకల స్వామిగలడు. చాసుండేల దుఃఖము 'తెందును ? 851 దుర్దనుడు సంగతి గలిగినంత మ్మాతమున చేమి (ప్రయోజనము! వ్యాదయము కతోరము. బళ్లెమును నీట నానబెట్టిన వేమగును ॥ చాని మొన మెత్తబడదు. 852 నీటియందలి స్నేవాము వచ్చని చెట్టునకు. బెలియును. ఎండు మోడు వర్షమున నెంత దడినిన నేమి? చానికి స్నేవాము 'చెలియదు. 858 మూర్జుడు నఖశిఖ పర్యంతము పళువులకు గప్పు లోవా కవచము వంటివాండు. వళువునకు లాణము దగులకున్న * రౌతు” యేమి సేయగలడు? 854 వళువు నీపొల బడినది. వృాదయమా ! శాంతింపుము. చవిటి నేలలో రెండింతలు విత్తనములు జల్లినను మొలశెత్తవు, 855 చందన నృతము నొద్దనున్న వేముగూడ అందన మగును. సజ్జనుండు భవసాగరమున మునుంగుచున్న వారిని మునుంగవలదని కడకు విసరినాడు. 8్‌6 దుర్జనుడు కొంగనడక నడచును. వాంననని చెప్పికొనును. కొంగలు ముత్తెముల నెట్లు గజచును? కాలుని యురిలో జిక్కువడును. 85 సాధ్యువైన వేమగును. నాలుగు వోరములు చాల్చును. వెలుపలి వేషము ఇాగుండును. లోపల ముటికి నిండియుండును, 858

ళ్‌ శ్త లనీక్ష యము థ్‌ మాలలు చాల్చి తిలకము దీర్చినంతనే భక్తి చేకూరదు. గడ్డము మీసములు గొటిగి లోకము వెంటంబోవునం తే. వ! గడ్డము మీనములు గొటిగించుకొని బోడి చేసికొందురు.. మురికి నిండిన మనను నేల నునుపు సేయరు? 8640 తల గొతీగికొన్న మా్యతమున వారి చిక్కుచో నందణును గొటిగి కొందురు. పలుమారులు గొటుగుటతో గొజ్జె వెకుంళ మునకు బోదు. త81 మాటిమాటికి జుట్టు గొజుగుదువు. అది యేమి కడు . శీసినది ? మనను విమయవికారములతో నిండినది. చానినెందుకు గొజటుగవు ? 862 పిచ్చివాడా ! పుట్టవె వెందుకు గొన్హైదవు ? పొము చావదు. వుట్ల నిన్ను కాటువెట్టదు. నర్చ మందఅను గఅచును. 868 లు ల నజ్జనుడే విభూతి "వెట్టునో - అందే దుర్జనుడు పొరలాడును. మనుజుడు చేనిని (గక్కునో _ కుక్క చానినే రుచిగా దినును. 064 (శేమరన మాని చొక్కి మైమజచినావనుకొంటిని.. కొంచెము గాలి పోకినంత నే నాగమువలె మేలుకొన్నావు- 8085 పఅమాటలకుం జెవియొగ్లి సట్టినుడు దుర్దను డై నాండు. కంచు రాగియైనది. చానికి ఐంగారము వెలరాదు. 866. ఇనుప నౌకవై అాళ్ల బరువు నింపినట్లు - తలవై వినవు మూట యొత్తుకొని పాఠము చేరుకెట్లు 1 ౯5౮7 చెడు బుద్ధులు మానుము. (బదుకు శాగుపజచుకొనుము. శాకి నడక నడవవలదు. వాంన నడక నలవజచి కొనుము, ంటి క్‌

శి కలీరు వచనావళి చందన తరువునకు పొములు జట్టుకొన్నవి. చందన మేమి శీయరయును * రోమరోమమున విషము నిండినది. అమృత మెక్కడ నిలచును? 869 మఅయగిరి సొౌరభమున మోదుగాకు పరిమళించినది. యుగ యుగములుగా6 తెంతనున్నను వెదురనకది యబ్బలేదు. ళ్‌0 శేలవై విషము విత్తినావు. అమృతముతో నూరుమారులు దీడిపినావు. ఐననేమి లాభము ? ఎననియం దేభావముండునో వానిని వొడు విడువడు. 871 శిష్యునిలో దోషమున్నది. గురువేమి సేయును? శబ్దము జాణమును దొలువలేదు. వేణువును _(మోయించును. క్‌ి సత్సంగము సాధువుల నంగము - యితరుల వ్యాధుల నణచును. దుర్జనులతోడి చెలిమి చాల చెడుగు. అది గొప్ప యుపాధిసుమూ ! 8/8 తవుడు దినియెనను సాధువులతో చెలిమి చేయవలెను. వరమాన్నము దొరికినను దుర్దనుని పొరుగు పనికిరాదు. ళీ కబీరనును. * పొధునవావానము ” * అత్తరు” అమ్మువాని చాసనవంటిది. వాండత్తరు లియ్యకున్నను పరిమళము గుజా శించును. కనే ఆ మధుర ” మంచిదే * చ్వారక ' దొడ్డచే. ఆగన్నాధము గొప్పడే. కాని, సాధుసంగము - వారిభజనము లేకున్న వేదియం 'జేతికందదు. లి

క ర్త నిక్షయము త్త సాధునంగతి లేని దినములు లీడు. భగవంతునియెడ భక్తి గావలెను, వృాదయమున (పేమ నిలుపవలెను. అవిలేని (బతుకు పాశవికము. గగ కబీరనును. మనసు వివాంగము. కోరినచోటికి బోవును. ఎవండెట్టి సవావాస మొనర్చ్భునో చాడట్టి ఫలమును పొందును. 8/8 కలీరుడనును “కోట యగ డ్తలోని జల మెవ్వరును (దానరు. అది గంగలో గలసిన నంతయు గంగోదకమగును. 98/9 కుసంగము దుర్ట్దనుడు ఆలిని తెలిసి సత్యమును విడనాడును. అనత్య మును ౌగిలించుకొనును. (పభళూ! అట్టివాని నవావాసము కలలోగూడ గలుగనీయకుము. 890 (వేము పరిపాకమునం జిక్కదడినవాంజే సాధువు, వచ్చి సాసువులు ఠోట రుల్చిన త్రై లమెట్లు వచ్చును 881 మసిచాకి మచ్చమైనచో నూరుమణుగుల సబ్బు బెచ్చియైన ళడుగవచ్చును. కోటి యత్నములు జేసినను కాకివాంసముగాదు. 892 కునంగ మొక మార. చానితో నందలు జత్తురు. అది యనటి నంటిన ేగుచెట్టు. అది కదలిన దీని యొడలు జీల్చును. విధి యట్టి కూర్చు నేర్చణచెను. న. 'శేగు తన యొద్దకు జేరినపుడనటి 'బెలినిళొనలేదు. ముండ్లు గప్పిన తర్వాత. 'దెలిసికొనును, అెలిని యేమి చేయగలదు? 48

ళం కలీరు వచచావళి సేవకుడు - దాసుడు ధనికుడు సేవకుని గొట్టును. సేవకుడు దెబ్బలినికూడ గుమ్మము నొద్ద నే ఐడియుండును. గుమ్మము వీడకుండు వాని వెప్పు.డైన( (బభుడనుుగహించును. 885 చానుడు హృదయమున చాస్యభావమును చాల్చవలదు. చామమును చాల్చవలెను. నీరు (చావక దప్పి యొట్లాలును ? ము! వభూ! నిన్ను భుక్తి యడుగను, ము క్తి యడుగను. భక్తి చాన మొనగుము,. నే నింశేమియు యాచింపను. రేబవళ్లు నిన్నే యడుగుదును. క! ఈ సంసారము కాటుకతో గట్టినగదివంటిది. అందు జొచ్చి వెలికి వచ్చిన చానునకు నేను దిగదుడుపు. 808 (వేమ యంటినవాండు నుఖముగా నిదురించును, అనుర క్తు నకు గన్నులు మూతవడవు. నీటబాసిన చేపవలె - విరహమున 'శీలు వలవరించును. 880 ఎవ్వని వృాదయమున స్వామి యుండునో - వానిని చాచిపెట్టుట కెట్లు వీలగును? (వయత్నముతో నెంత చాచినను వాడు వెలుంగు జిమ్మును. 80 అన్ని వృదయములలో * చాస్వామి * గలడు. వశయ్యయు నుత్తదిగాదు. ఎవని వృాదయమునం (బకుడు (పకట మగునో = ఇానికి నేనుడుగర. . 891

కరృనిర్ణయము క్‌ వేషము సాధువు నుదుట ద త్త్వ్వమను తిలకము దీర్చును. చెవులకు స్మృతి యను కుండలములు దగిలించును. మెడలో “చేతి యను మాల చదాల్చును. నిర్వాణము వాని పదముల నంటియుండును. 898 మనను మాలగా - తనువు మేఖలగా - భయము విభూతి గా- రూవుగట్టి యదృళ్యు డందఅకుం జూడనయ్యె ననంగా వెలుగొందు యోగి యవధూత, ణు తనువునందలు యోగినొన ర్హురు. మననును యోగి జేసిన చారరుదు. మననును యోగి జేనినచో స్వామిని 'జేరుదురు. 80 చేను మనసుతో యోగినెనాను. తనువుతో యోగ్నులైన చారు వేలు. మనసున యోగమును నిల్చినవాని దళశయే వేలు. 805 హెచ్చరిక కలీరుడనును. *ోగర్వింపకుము - కాలుడు నీజుట్టు దనచేత బట్టుకొని యున్నాడు. ఇంటనో వరచదేళముననో - యెచ్చట , జంపునో నీకేమి దెలియును ? 896 సుఖముగాని చానిని సుఖమని తలంచి మనసున మురియు చున్నారు. జగమంతయు గాలునకోగిరము. అది వాని నోట గొంత, యొడిలో గొంత గలదు. ్టీ లోకమున గుళశలమే యడుగుచాం జెవ్వండును లేడు. మునలితనము వళ్చెనో లేదో గుండెలు గొట్టుకొనును. ఇంక గుళల మెక్కడిది ? స ఉడక. వు శ్వ, క | న ఖా స లి గ (1 / య | ( దరి 10, జ ఓ లో .

లి శలీరు వచనావళి మానవుని (బదుకు నీటి బుడగవంటిది. వేగుచుక్కువలె చూచుచుండగ'ే మాసిపోవును. 880 నిదురతో శేలు గడుపురురు. తిండితో( బవళ్లు గడుపుదురు. పుట్టువు రత్నమువలె నమోఘమైనది. అది గవ్వకుం 'అెల్లుపోవును. 00 మంచి దినములు వెనుక గడచిపోయినవి. గురునితో ఇెలిమి నేయలేదు. ఇవుడు చింతించిన నేమగును? చేను గువ్వలు దినిపోయినవి. 401 “శీవటిది నేండు చేయుము. నేటి దిప్పుడే యొనరింపుము. తణములో( [విళయమగును. ఇంకెప్పుడు చేతువు? శీ02 జీడొక తణము స్వామిని దలంవవు. రేపు దలంశునని నన్నావాములు సేయుదువు. తీతువు పిట్టను (గద్ద దన్నుకొని పోవునట్లు = శాలము నినున్నట్లుండి జంపును. 409 కలీరుడనును. “*నీనౌబతుూ”ను పది దినములు వాయిం పుము. ఈ వురము - ఈ పట్టణము-ఈ వీధి = ఇక నీవు చూడవు. 40% ఎంటెదు ' నౌబతులు ' వాగునో - మువ్చదియాలు రాగ ములు వలుకునో, ఆ మందిర ముత్త దయ్యెను. చానివై కాకులు గూర్చొని కొలు దీరినవి. శీ05 కుమ్మరి యూరు పొడుచేసినాండు. శిథిలములం జితుక గొట్టి పోయినాడు, అంకకు నరచార్నుడైన రానణుని వంటివాడు మరణించినాడు. 406 కలీరుడనును “కోడె నయను లిజ్జునం (దుళ్లివడకుము. మోదుగు వదినాళ్లు వూచినది. ఆకు లెండబారినవి. శీ07

కర్హృనిక్ష్ణయము ణి కలీరుడనును. ఎత్తైన మేడలు చూచి గర్వింపకుము. ేవు జీల బొరలాడుదువు. మీద గడ్డి మొలచును. 408 ఈ సంసారము బూరుగుపువ్వు వంటిది. ఇది మూడునాళ్ళ ముచ్చట. దీనిది మాయరంగ మనుమూట మణజువకుము, 400 మన్ను కుమ్మరితోననును. * నన్ను నీవేమి[దొక్కుదువు?! = నిన్ను నేను [దొక్కు దినము శాగలదు.” 410 కలీరుడునును. * ఈ తనువు పోవుచున్నది, గమ్యుమునకుం 'కేర్చగలిగినచో. 'జేర్చుము. సాధువుల నేవింపుము, లేకున్న గురుని గుణముల బాడుము. శ్రశే “వాది - నీద* ను వగ్గము సంసారమును జుట్టి కట్టివెచి నది. కలీరుడు నామమును నమ్ముకొన్నాడు. అత కెట్లు కట్టు వడును?. శ్రీ1లి మానవ జన్మము దొరుకుట కష్టము. మాటి మాటికీ దేహము చిక్కదు. ఆకులు చెట్టునుండి రాలును. ముజల గొమ్మల కంటుకొనవు. 419 శాజుగాని - వేదగాని - ఫకీరుగాని - వచ్చిన చవారందణు బోవుదురు. ఒకడు సీంవోనన మెక్కిపోవును. వేరొకడు నంశెలలు దగిలించుకొనిపోవును. శ్రీ1శీ వ జీవుడు దన్నుచా 'బెలినికొనునో - తన యాత్మను కాగు వఅచుకొనునో - ఆ జీవుడు _వెకుంళఠమున కధివతి. బాండు మజల శాడు, శీర్‌

క్క కలీరు వచనావళి కవీరుడనును. * ఈ తనువు పోవుచున్నది. చేత్వనెనచో మటలించి శాపొడుకొనుము. లతలు - కోట్లు గలిగినవా రుత్త చేతులతో బోయిరి. శీ16 చుట్టును జోదులున్నారు. అందు లీరములు వలుకు చున్నారు. మేడ నడుమనుండి గైకొనిపోయెను. కాలుండంతట కరాళుండు ! శీ తను నొక న్యతము. మనను చఛానికి గావు. కోరిక దిగి వచ్చినది. చవ్ప్చట చఅచి చూచినది. ఒకని కొకండు లేడు. శీ18 ..... “* నేను నే”*ననుట యొక యాపద, చేతన్తైనచోం దప్పించు కొని పరుగెత్తుము. కలీరుడనును. దూది నిప్పును జుట్టుకొన్నది. ఎంతచాక నిలువగలదు ? శీ19 వగలు సుఖములేదు. శేయి నుఖములేదు. కలలోగూడ నఖములేదు. నామము నెడలానినవాని కెండలేదు. నీడలేదు. 420 నిన్ను నీవు గాచుకొన మేలుకొమ్ము. నిదురింపకుము, ఒక్కతణములో 'నెవ్వరికి గానౌదువో నీకేమి చెలియును? శల] ఇవాముగొని పరము లోగొట్టుకొంటివి. ఇవాము నీవెంట రాదు. మూర్ణుడా ! చేంజేత గొడ్డలితో గాలు చెగగొట్టుకొంటివి. 22 . నేను భమరమును. నిన్ను విడచినాను. తీగలలో( దగులు శొందును. విల విల దన్నుకొని చత్తును. శ్రీవరి తోటలో తుమైద యుండినది. అది పువ్వుల ఆావులు గొను చుండినది. ఆ తుమ్మెద తోటవై నాళవిడిచి ఎగిరిపోయినది. 484

ళర్త నిర్ణయము ళ్‌ భయములేక భావము గలుగదు. భయములేక (పీతి లుగదు. వృాదయమునుండి భయము పోయినచో రీతిరసములు చచ్చును. శీలిర్‌ భయము గలిగి భక్తిసేయుండు. భయము గలిగి పూజ సేయుండు. జీవునకు భయము స్పర్శవేధి వంటిది. శలిరి లోకము తీలు గొట్టె చాటువంటిది. ఒకటి యేగుంతలోం బడిన నన్నియు నామార్గమునే బట్టును. 4లో ఒకని కొకండు లేని దిన మొకటివచ్చును. అపుడింటి నారి (ఇళ్లాలుతో. దనువునారి (నాడి) పోవుచున్నానని చెప్పును 8 ఎక్కువ పువ్వుల యాశతో తుమ్మెద తోటలో జాగు శీేయును. విషయములవై నాళకతో జీవుండు జూగునేయును. తుదకు నిఠరాశంతోటోవును. 429 తిరుగుచున్న తిరుగలిని చూచి కలీరు జేడ్చెను. రెండు శెజల నడుమంబడి బాగుపడిపోయినవాడు లేడు. 480 లశెండు కాయలశ్రె చిలుక బూరుగును గొలిచినది. ముక్కుతో కాయనుం గొట్టినది. నిశాశతో మళజలిపోయినది. 8! భూమి నంతయు నొక్కాయడుగు చేసినవారిని, సముద్రము నొక్కయంగగా _ తేసినవారిని, చేతులతో. గొండల దూచిన చారిని, అందఅను గాలుండు గబళించును. శీప్రలి ఒక్కనాటితో నేడు రేపగును. తనువు శాశ్వతముగాదు. కలీరుడనును. * పచ్చికుండలో నీ లెట్లు నిలచును 1” శీల8ి

గ! కలీరు వచనావళి తోటమాలి వచ్చుట జూచు. మొగ్గ లఅచుచున్నవి. “ఆ్రక్ర్యడ్రు విరిసినవాని నేరికొనును. లేపే మనవంతు. ” శీలికీ తనువు దుర్భలము. మనను చంచలము. శాశ్వతము _లెన పనులు చేయుచున్నావు. నరులెంత యడ్డులేక దిరుగుదురో - శాలు డంత నవ్వును. శీర్‌ విళాలమైన రాజ్యము నేలుకొందునను కొంటివి. ఐవా భాగ్యము లనుభవింపవలెనని కాంఊంచితివి. అవి యశ యుండి పోయినవి, కాలుడు నిన్నీడ్చుకొనిపోయెను. 406 చావాగ్ని యొక కశ్చైను గాల్చినది. అక్టై యిట్లఅచినది.

• ఇక గమ్మరి యింటికింబటోదును. వాండు మఅలః గాల్ఫును.” ళో శకాలెడు చాండు చచ్చును. కాల్చువాండు చచ్చును. కేకలు వెట్టువారుం జత్తురు, ఎవనితో మొఅ వెట్టుకొనవలెను ? 488 అన్నదమ్ములు వంచుకొందురు. వంచి యిచ్చువానికిం కన్నులవెంట నీరుగారును. ఎవనిసొమ్ము వాడు దీసికొనును. ఈయ వలనిన దినములలో నిచ్చి తీఅవలెను. 49 లోకులందలటు స్వార్థపరులు, నీవెంట నెవ్వరు నుండరు. మననుకు (బీతి గలుగలేదు. ఆత్మ విశ్వానములేదు. తీ40 కలీరుడనును. * కాళ్ళకు. చాళములు చుట్టుకొన్నవి. నుఖముగా నెట్లు న్మిదించును ? శ్వానమను (వస్థానఖేరి రేబవలు (యోగుచున్నది. ! రాలుచున్న యాకు లిట్లనును. * కరువరనూ ! విడిపోయిన వికరావు. పోయి దూరమునబడును” ఉ4ీలి

ళర్త లనిక్ష, యము ళ్‌ కలీరుండనును. “ఇక జం[తమువాగదు. చాని తంత్రులు 'చఊగిపోయినవి. పాపము! జంత మేమి 'సీేయును! చాయించు వాడుపోయెను. శీత్త్ర మనతోడివారుపోయిరి. మనముగూడం. బోవువారమే. వారినంతు వచ్చినది. కాగితము మిగిలియున్నది. ఢీకీత్సీ శరీరము పదివాకిళుల వంజరము. అందున్న పిట్ట పవనము. _ అందది యుండుటయే వింత. ఎగిరిపోయినచో వింతమేమి? కీశీర్‌ వడు ద్వీపములు - తొమ్మిది ఖండములు - నుర - నర - ముని - చేవతలు - అందణజు దనువు-చాల్చినందుకు దండనము ననుభనింతురు. శ్రీకర. ఉపదేశము నిన్ను ముల్లుతో (గుచ్చిన వానిని నీవు పూవుతో గొట్టుము. నీ పువ్వునకుం బూవుగలదు. వానికి (దిళూలమున్నది. తక దుర్చలుని బాధింసకుము. చాని నిట్టూర్చు బర్గువెనది. (ఫపాణములేని కొలిమితిత్తి యూర్చులశే లోవాము భన్మమగు చున్నది. తత్తర నీవు మోనపోయినం జింతలేదు. పరులను మోనపుచ్చ కుము. నీవు మోనపోయిన నుఖమున్నది. వరులను మోనగించి నచో దుఃఖము గలుగును. శీక0 ఈ లోకమునకు వచ్చితివి. గర్వమును విడనాడుము, ఏమి శావలియునో విలిచికొమ్ము, నంతలేచి పోవుచున్నది. శ50

ర్‌8 కలీరు వచనావళి గర్వము దలనూవని మాటలు వలుకుము. బరులకు జలువ గూర్చుము. నీవును జల్లగా నుండుము. శీర్‌! మనస్సు చల్ల నైనతో లోకమున శతువులే యుండరు. పొగరు విడనాడుము. అందలు నిన్ను దయజూతురు. శీ5్‌లి జ్ఞాన మొక యేనుంగు, చానివె నవజ సమాధియను వణజుపుం బఅచి కూర్చొనుము. లోకము కుక్కవంటిది. అది యయూణజక మొటుగుచుండును. 458 నీలోని జంటశతమును (మోగనిమ్ము. తక్కువ రకపు జంత ములు మీటకుము, వళాయిది నీ శెందుకు? నీది నీవు సవరించు కొనుము. శీర్‌కీ నిన్ను దిట్టినచో నొకతిట్టు వడుదువు. నీవు బదులు దిట్టిన దిట్లకు లెక్కయుండదు. కలీరుడనును. * బదులు దిట్టకుము. అది యొక్కళు నిలుచును” 4ీరల్‌ తిట్టుళో: గలహము గలుగును. కష్టములు వచ్చును. చావు వెకొనును, తలవంచి పోయినవాడు సాధువు. డీకొనివచ్చినవాడు నీచుండు. శీ56 అన్నజలము లెట్టివి తిందునో మననట్టి దగును. ఎట్టి నీరు (చాగుదువో అట్టిదే నాలుక యగును. 457 యాచించుట చావువంటిది. యాచింవకుము. అడుగుట కన్న. జచ్చుట మేలు. ఇది గురుని యువదేశము. శళ38 కడువు పట్టినంతకూడు _గెకొనును. ఒడలు గప్పునంత చీర చీసికొనును. ఎక్కువ గూడ బెట్టడు. అట్టివాండు ఫకీరు. కరం

క ర్భృనిర్ణయము ణ అనుచాని నననిమ్ము. గురుని యుపదేశము (గహింపుము. శా శ్రేయునకుం గుక్కాకు బదులు పలుకకుము, 400 వై గలతోం చెలియగలవానికి మాటలతో. జెప్పుము. మాట లతో, నన్నలతోం "దలియలేనివాని శేమియు బలుకకుము. 4601 వజదలో. గొట్టుకొని పోవువానిని లోనీకుము. చేయి వట్టి గడ్డకు లాగుము. చెప్పినది వినకున్న నింళొకమాట చెప్పుము. శ్రీర్రలి చెడు బుద్ధులు విడనాడుము, (బ్రతుకు బాగు వజణఖచు థొనుము. కాకినడక విడువుము. వాంస నడక నడువుము. శ6 తీయనిమాట మందు - వరునంపుమాట అాణము. అది చెవుల మార్గమున శరీరములోనికి బోవును. సకఠ శరీరమును నొప్పించును. క్వీరిక్త “సజ్జనుడో _ శోరుడో - మాటలతోనే 'దెలినికొమ్ము మనను లోని వ్యాపారములు మాటలలో వెల్ల డియగును. శీ65్‌ కలీరుడనును. “చదివి చదివి అ్నాశ్ళెరి. (వాని వాసి యిటుకృలై 8. హృదయమున గొంచెమైనను (చేమయంటనేలేదు. శీరిరి నజ్జనుడా! నామమును భజింపుము. మనసును లొంగరీని కొమ్ము. కోట్లకొలంది (గందముళలం జదివి మననముంజేని యేల అత్తువు ? శ్తరో మునుపు చేయనేల - ఇపుడనుళాపము బొందనేల? ముండ్లశెట్టు నాటితివి. మామిడిపం డైట్లు తిందువు 1 408

న! కవీరు వచవావళి కలీరుడనును. “లోక మొక దేవాలయము. అందు దల వంచుకొని పొమ్ము. ఎవని వృాదయమున స్వామి గలండో వానివే భజింపుము. శ్రగ్ర9 మనసు మధుర యని తలపుము. వృాదయమును చ్వార కగా నెంచుము. శరీరమే కాళశియనుకొనుము. దేహము పది చాకికుల దేవళము. అందు వెలుగుచున్న జ్యోతిని గుర్తింపుము. 470 పూజలు, సేవలు, నియమములు బొమ్మలతో నాడు శొనుట వంటివి. స్వామిని. చాకునంతచాక - చేరుదుమో లేదో ఆయన్న సంశయ ముండును. శ] ఒకడు చంచల చిత్తుడు. వేరొకడు చోర చిత్తుడు. ఇరు వురుం దీర్థము లాడంబోయిరి. ఒక్కపావమైనం దఅుగలేదు. పది మణుగుల బరు వెక్కువయైనది. త్తి మనను మైల దొలంగకున్నచో జలకములాడి, యొడలు గడిగిన నేమి లాభము? చేవ యొల్లిష్పుడు నీటనే యుండును. కడిగినను కంవుపోదు. కత్రి లోకమంతయు. పుస్తకములు చదివి చదివి చచ్చినది. ఒక్కడైనను బండితుండు కాలేదు. (ేమయందలి యొక్క యకరముం అదివిన జూలును. వాడు పండితుడగును. శశ చదివినవారు, మననము చేసినవారు, నేర్చినారు. విన్నారు. బననేమి ? సంళయములు పోలేదు. అవి శూలము లై బాధించును. కలీరుడనును, "ఎవరితో తెప్పికొందును? ఇదే దుఃఖమునకు గారణము. 475

కర్త లనిక్షయము న! వండితుడు - దివిటీవాడు. వీ రిద్దరు గానళారు. చారితరు లకు వెలుంగు జూపుదురు. కాము చీకటిలో నుందురు. 46 కొండవై నెత్తున నిల్లున్నది. లావుపొటివాని చేయూాతతో నక్కడి కెట్లు 'జేరుదువు! ఎవని నీడ నిన్నుద్ధరించునో యట్టి (వళువును నేవింవుము. శ్ర? ఓ కలీరుడా! చారి బత్తిముతో దిగివచ్చుచున్నావు. చారి వ క్రెము తజిగిపోవును. మార్గమున నలయుదువు. నీ(బతు కితరు లకు జే జిక్కును. 473 అవాంళకారము మానుకొమ్ము. వారినీ గొలువుము. నఖశిఖ వర్యంతమున్న వికారములు విడువుము. (పాణులతో వైరము గొనకుము. ఇది సాధు మతము యొక్కసారము. శ/9 పొపము! ఒక్కజీవునకు లెక్కలేనన్ని బంధములు. (వళుండు నిన్ను దప్పింపకున్న నింక నిన్ను. దప్పింవగల బల మేది? శీ80 తెలియ జెప్పిన వెడచెవిని లెట్టుదువు. పరులచేతుల కమ్ముడు బోదువు. నేను నిన్ను లాగుచున్నాను. కాదనిపోయి వచో యమపురికి. బోదువు. శీర వాండన్సైనాండు. నీవుగూడ నవివేకివి గావలదు. నీవు గుణవంతుండవు, చాడవగుణుడు.. మీ రిరువురు నొక్కచోటం 'జేరవలదు. కర్రల పూర్తిగా (శ్రేమింపుము. నీకన్నియు బూర్తియగును. అజ శొఆగాం (జేమించినచో నసలుశే మోసము గలుగును. శరీ

న! కలీరు వచనావళి 'వెనుక( బావములు చేసినాండు. విషము గంటు గట్టినాడు. ఐననేమి ? రాముని రకయున్నచో కోటికర్మము లొక్క తణ ములో మానిసోగలవు, శీర్రక శామము శామి దీపపువత్సి. _శ్రెల మింకినంతనే యాటిపోవును. సాధుజనుండు రత్నము. ఎల్లకాలము వెలు(గుచుండును. శీర శామి, (కోధి, లోఖి - వీరికి భక్తిలేదు. సాధువు జాతి - వర్షము కులము వీనిని విడనాడి భక్తి నిలుపును. 406 శామి విషయ సుఖముల కాళించినాడు. భక్తి గోలువడి చాడు. రత్నమును చేతులార జాఅవిడచినాండు. అన్న మూఅకం లాడుచేసికొన్నాడు. 45 శామమున్నచోట నామములేదు. నామమున్నచొిటం గామ ముండరు. రవియున్న శా(తిలేదు. ర్మాతిమయైన రవి యుండడు. "రెండు నొకచోట జేరవుం శరర కామము, [కోధము, లోభము వీనికి వృాదయమున శావు దొజకినచో నింశెక్కడ పండితుడు ? ఎక్కడి పొమరుడు ? ఇరువురు నమానులే. 489

• శామము కామమూని యందటు నందురు. కామము 'జివ్వడు గుర్శ్మింవలేదు. మననునందలి కల్పనయే కామము, శ90 తోధము ఒక్క[కోధము. వెంటం గోటి చెడుగులున్నవి. అవాం శారము లోనికి. జొచ్చిన జూలును. వెంటనే నీవు చేసినవి చేయించినవి యన్నియు వమైైపోవును. శీ01

క ర్హృనిర్ణయము జ (శోఛాగ్ని చారుణమైనది. అది పది దిక్కుల వావరించినది. సత్పురుషుల సంగతి చల్లనిది. అక్కడికి బోయి ముక్తిగనుము. 408 కుటిలవచన మొకగుణము. అది కుబుద్ధియను శరానన మెక్కును. చెవిలో గాటముగా నాటుకొనును, 'జేవహామంతయు నొప్పించును. తంల కుటిలవచన మన్నిటికన్న చెడ్డది. అది తనువుగాల్చి బూది శీయును. సాధువచనము నీరము వంటిది. అది అనృుత ఛారలు గురియును. తీరిక జ్వేవము వ్యాదయమును (గుచ్చినది. పలుకు వృ్‌దయ మునకు ములి.౩ైనది. దానిని జెలకుటకుగాదు. అది యొక చెప్ప శాని యంకుళము, 495 మధుర వచనము మందువంటిది. పరుషవచనము బాణము వంటిది. చెవులమార్షమున (బవేళించి 'జేవామంతయు ఇాధించును. 496 లోభము మనను లోభముతో. జేరిన వెంటనే చానిని విషయములు గప్పుకొనును. కలీరు విచారించి యిట్లనును. “భక్తి, ధనము, "రెండును నెట్లుండును శ్రీ కవీరనును “*తృప్ల పాపపుది. చాని జోలి నీకు వలదు. ఆది నిన్ను వెన్నాడి నీ తలకు పొపముల బరువెత్తును. 4908 ఎంతయున్నను మూర్ణునకు దృష్తి గలుగదు. మూండు లోకముల సంపదలు నింటి శెన్నడు సేరును? 499 6

గరా . కపీరు వచనావళి లోభివాని నేమైన నిమ్మని యడిగిన జాలును. వెంటనే యాదర మంతమందును. మరియాద నశించును. కన్నులలోని చెలిమి యంతరించును. 500 బవుళ యత్నములతో( బనులు గావింతురు. వాని ఫలితము నష్టమగును, లోభివాండు ధనము గూడలెట్టును. తుదకు చానిని దొంగలు దోచుకొందురు. 501 మోహము మోవాబంధ మందను గట్టును. దాని నెవ్వరు వారింవ లేరు. ఎవండో వరీతుకుండు తత్త్వమును బరిశీలించునుం అట్టి సాధువు లరుదుగా నుందురు, 502 జగ మంతయు మోవామున మునింగినది. అది చాని నాడించుచున్నది, స్వామిని. దలపకున్నవాండు మజణల మణల బుట్టుచుండును. 508 ఈ నంసార మెంతవఅకుండునో అంతచాక మోవాము వెన్నాడుచునే యుండును, సురల నది విడువదు. నరులు దప్పి కొనలేరు. నాగులకు జంకరు. పాతాళమునకు బోకమానదు. బుషులను, మునులను గూడ నది వెదకివట్టును. 50% గొవ్చ గొప్పచారందలు మోవా మనువెల్లువలో గొట్టు కొనిపోయిరి. ఛ్యాన మొక నన్నని మీనము. అది యేటి శెదు రీదును. 505 అమృతపు మూట నెత్తినుండి [కిందికి దించితిని. నేవొక్కడ నని యెవనితో నంటినో - చాడే నన్నిరువురు ముగ్గురనును. 086

కర్శృనిక్ష యము 65 ఎవనిగూర్చీ మునులు తపము సేయుదురో - యెొవనిశ్రై వేదములు వల్సింతురో - యెవని గుణములు గీ ర్హింతురో యా శేవు నీదేశికు లెవ్వరు బెలిసికొన లేదు. 507 మూడు లోకములందు మోవామున్నది. అంతట నదినిండి యున్నది. కబీరు పిలచి యిట్లనునుు “మోవామను నూరిలో శావుర మున్నారు” 508 బాల్యము గడచినది. యౌవనము ఛెల్లిపోయినది. జరయు బోయినది. నాల్లవదళశ వచ్చియున్నది. పిల్లి యే యొలుకను బొంచునో - యముడు చానినే కొట్టును. 509 కుక్కు. పరుగిడి యద్దముల గువాలోనికిం బోయినది. అచ్చట తన (పతివింబమును జూచి మొలింగి మొలింగి చచ్చును. 6510 పాపము! మానవుజేమి సేయును? ఉపదేశ మాతనికి వాకిలి చెటువలేదు. దేవునింటం గుక్కను గూర్చుండ బెట్టు కొనెను, అది మాటి మాటి కపూపమును గొజుక జూచును. ల11 అహంకారము మాయ దొలంగిన మాత్రమున 'నేమగును? మానము దొలగలేదు. మానముతో గొప్ప గొప్ప మునులే దిగజారినారు. మాన మందలను దినును. 512 మానమొక కుక్క. చానివేట సాధువులకు. బెలియును. పాండవుల యజ్ఞము పూర్తియయ్యెను. శ్వపచుండు వేతై వెలింగను 518 మానమును. కుక్క యనుకొనుము. చనువు సూపిన మూతి నాకును. వెైరమూనినచో నొడలు నాకును. 514

జి కవీరు వచనావళి ఖర్జూరపు చెట్టువలె పొడవు మీరిన నేమిలాభము ? తెరు వరులకు నీడలేదు. ఫలము లఅందుకొనళానంత దూరమున నుండును. ల్‌15 కలీరనును. * అవహాంకారము = డంబము ఈ రెంటికి దూరముగా నుండుము, లేకున్నచో వాని మూలమున నమయ మూలమును బోగొట్టుకొందువు. 516 (వళకుత్వము నందటు గొలుతురు, (వకువు సెవ్వరు గొలు వరు. [పళని గొలిచినచో (వభుత్వము జానినయగును, 517 కలీరనును. “అవాంకార మున్నచోట నాపద గలదు. నంశయమున్నచోట ళోకమున్నది. ఈ నాలుగు రోగము లెట్లు నశించును ? 518 మాయ దొలంగినంత మా[తమున ేమగును * అహాంకార మును విడనాడలేదు. అవాంకారమున మునివీరులు నెడినారు. మాన మందటను దినును. 519 కపటము కలీరనును. “ కవటపు నెయ్యమున్న చోటికి బోకుము. చానిమ్మ మొగ్గ జొడుము. వెలికిజాడ నెజ్బవైయుండును. చాని యంతరము తెల్లన” " ఢ! కుటిల చిత్తు డందఅతో గలియును. వాడు మననులో కతినుడు. కఠరోరుడు. దుర్జను డొక యద్దము. అది ముందు వేలు, వెనుక వేలు. గ!

ళ్‌ రృృనిక్ణయము ళ్‌ (వ్రీతితో స్నేవాముతో నెవడు గలియునో - చానికి (వ్రకుడు జిక్కును. కపట చి త్తృముతో. జేరిన వానికి. గష్టములు గలుగును. రణ ఆశ లోకములు పోవును. లోకులు చత్తురు. మనసు నశించును. శాని యాళ జీవించును. ధనము గూడలెట్టినవాడు చచ్చును. ఛనము వెచ్చించినవాండు ముక్తుం డగును. కళ మననులోని యాళల జంపుకొనక యాననము గొట్టిన శేమగును?! గాండ్లచాని యొద్దున కిల్లే యేబదికోన్నులై నట్లుం ళా చి ౮5 అలా (౮ డును. కళ నామము మీది యాళయే యాళ. ఇతరము నిళాళ. నీటి నడుమ నిల్లు గట్టుకొన్నవాండుగూడ దప్పితో జచ్చును. [ల్‌ కలీరనును. “ యోగ్నులైనచేమి ? అగద్గురువులైన నేమి? శౌకికము లైన యాళల జంవుకొననలెను. లౌకికాళలు విడువని చాడు జగద్గుర్మువైనను చాసుడేం 626 అశల నింధనములుగా నొనర్హును, మనస్సుతో వానిని కస్మము. సేయుదును. తిరిగి తిరిగి యోగమును సాధింతును. అప్పుడు * నూతుండ * నగుదును. ళ్‌? తృష్ణ కవీరనును. “శానున్న కాలమున నీకు. బనికివచ్చు ఛనమును గూడ జెట్టుకొనుము. మూట త్తి శెత్తుకొని పోవువాని 'ెన్వండును జూడలేదు. ళం

తృష్ష పిశాచము. అది (బతుకు పాలిటి మృత్యువు. ఇంక నింకనని "రేంబవళ్లు గలవరించును.. (బతుకును దుఃఖమయము చేయును, ర్‌

నిద్ర

కవీరనును. “*థగచానుని గొలువక నిదురింతువేల? యముండు (పాణములు గొనిపోయిన పిదవ కశ్చైామా[తము వడియుండును. 580

కవీరనును. “*నిదురింతు. వెందుకు?” మేల్కొనుము. శ్వానములు వ(జపు తునకలు. ఎంచి యుంచి గురువున కవ్ప గింపుము. 581

న్మిద మరణమునకు గుజుతు. లెమ్ము. మేల్కూనుము. అన్యరసాయనములు వదలి నామరసాయన మానుము. 582

నిరంతరము నిదురింతు వేల? (వియుని లిలువుము. శేంటవ ల్షాశని జపింపుము. నిరంతరము బవిలుచుచుండుము. రిల

నిదురించు సాధువులను మేల్కొల్పుము. నామమును జవింపుము. శా_క్టేయుడు, సింహము, పొము యివి నిదురించు చున్న మంచిది. _ ర్‌లికీ

జాగరూకుండవై నిదురింపుము. నిదురలో ఛ్యానింపుము. ఛ్యాన మనుచారము తగులుకొనియే యుండవలయును. తంతె అగిపోరాదు. ర్‌లిర్‌

నింద

నిన్ను నిందించువానిని నీ దగ్గరకు జేర్చుము. వాండునీ యింటిలోగిటిని వెలిగించును. నీరు నల్ఫు ఈ రెండును లేకయే న్వఖావమును గడిగి నిర్శలము జేయును. 5లిరి

కర్తృ ఖనిక్ష్‌ యము ణి పొవనమగునేని గడ్డీపోచనుగూడ నిందింపకుము. అది యెగిరి కన్నులలో. బడినచో జూల నొప్పి గలుగును. 5లో సవ్న నము[దములు దిరిగితిని. జంబూద్వీవమునకు. జేరి తిని. వరుల నిందింవనివా రరుదుగా గన్నడిరి. ర్‌లిరి పరుల తప్పులు చూచి నవ్వుచు బోవుచుందురు. మొదలు తుదలేని తమ తప్పులు తల;పునకు రావు రం వేలకొలది పాపు లుండవచ్చును. కాని నిందకు: డొక్క జైన నుండశాదు. ఒక నిందకుని తలవై కోటి పావముల బరువు లుండును. 540 మాయ మాయ్మ ఛాయ = ఈ రెండును నొక్కటి. పరుగెత్తిన తటుముకొనును. తలుముకొన్నచో బరుగెత్తును. 541 మాయ చాల మోసపుది. అన్ని దేశములను మౌన పుచ్చుచు. దిరుగుచున్నది. ఏ మోనకారి మోనగించునో వాని మోసమునకు నమస్కారము. రకల కవీరనును. మాయ మొక వృతము. అది రెండు ఫల ముల నిచ్చును. వెచ్చించి పోగొట్టుకొన్న వానికి ము కిగలుగును. చాచినవానికి నరకము యొక్క చ్వార మున్నది. 54 శాముని మాయలోకమంతటి నానందవజచును. ఎవనికి చీటి యందునో వాండు వెచ్చించువాడు. ర్‌కీకీ మాయవలన గూడబెట్టుదురు. కాని వేయియేండ్లు చేసిన దంతయు. వొక్క శుటిలో నాళమగును. అట్టి దిన మొకటి శానున్నదని తెలియలేరు. ర5్‌కల్‌

0 క్‌ నీరు వచనావళి మాయామోాహిని క్షూనులను విజ్లానులనుగూడ 'మోహింవం "జేయును, వరుగెత్తినను విడువదు. మాటి మాటికి బాణములతో గొట్టును. 546 లోకమును మాయ గప్పినది. లోకము శామినీ కాంచన ములకు జిక్కి కాలిపోవుచున్నది. (వత్తికి నిష్పు చుట్టుకొన్నది. అది యెట్లు తప్పుకొనును ? ర్క? స్వామిని 'బెలినికొని యాతనియందు( గలినిపోవ లెనన్న "చేశాన గలదు. కాని యేమిసేయురును? మాయ యొక ఘోర పీళశాచము. అది వారికి నాకు నడుమ నడ్డమె నిలిచినది. 548 జ్ఞూనమను ెనుగాలి వీచినది. (భాంతియొక్క ఖీతి దొలంగి పోయినది. మాయ యను ఇట యుగిరిపోయినది. నామముమీద. (భీతి యేర్చడినది. ర49 తియ్యని వస్తువు లన్నియు దిందురు. కాని స్వామీ విషమైనాండు. సకల రోగములు పోగొట్టువేము నెవ్వరు (దావరు. ల్‌50 మాయ యొక వృతము, చానికి మూడు గుణము లున్నవి. విషయ సంతావములు చాని కొమ్ములు. కలలోగూడ చానికి జలువలేదు. ఫలములు నీరనములు, శరీరమును దపిం చును. లర్‌! స్వామి యొననివై కరుణించునో చాని రంగిన్నటికి మాయదుః, చవానాటికి వాని కాంతి యొక్కువయై మెలుగులీను చుండును, 552

క్‌ ర్భృనిర్ణయము క! మాయ దీపము. నరులు వతంగములు, చుట్టి చుట్టి యందు. బడుచుందురు. ఎవరో సాధువు గురుని 'యెటుకతో ము క్తి( బఐడయును. గ! కనకము . కామిని పోవురునని (వతివాండును బలుకును. గమ్యము 'జేరువా డరుదు. కనకము కామిని యీ రెండును చాటరాని కనుమలు. ర్‌్‌కీ ఆడచాని నీడబడినం జాలును, విటుండు (గుడ్డి వాండగును. ఎల్ల కాలము నాడుచానీ సావానము జేయువారిగతి యింశేమన వలెను? ర్‌5ఠ్‌ పరనారి కజకుంగత్సి. చానికి దూరముగా నుండుము, వరనారి తగులమే రావణుని వదితలలు నజకినది. ర్‌5్‌6ి వరనారి పదనుకత్తి. చాని బారినుండి తప్పుకొనువా రరుదు చాని కడుపునం బడకుము. అది రక్తమయము. ల్‌ో " సొగ్యనైన దీవమునుం జూచి వతంగములు కాలికాలి చచ్చును. బెలళేగిన విషయ జ్వాలలు కాల్చుచున్నను దనువు మలఅల్పడు. ర్‌5్‌8ి పాములకు చేళ్లకు మంత మున్నది. వాని విషము శగ్గింపవచ్చును. వికటవారికి వశమైనచో గుండె గజచి తినును. 550 కనక శామినులం జూచి నుందరములని [బమయకుము. అవి వియోగ మరణములకు, వివత్తులకు మూలము. అవి కుబు వము విడిచిన పాములు. 65600

ొల్టి కలీరు వచనావళి మాదక (ద్రవ్యములు తనుమదము, మనోమదము, జాతిమదము, మాయా మదము నని మదము లనేకవిధము లున్నవి. వాని నెవ్వరుం "దెలియరు. 561 విచ్యామదము, గుణమదము, రాజ్యమదము, ఉన్మాదము ఇబ్లన్నియో మదము లున్నవి. వాని నన్నిటిని విడనాడిన నే యనంతుండు చిక్కును. 502 కలీరనును. *నామ మత్తుండగు వాండు మదమత్తుండు గాడు. నామ పాతిక నానినవాండు _గెపుతో మైమలువండు.. 568 శీలము శీలము, తమ ఈ రెండు నున్నచోం జాలును. దివ్యదృష్టి గలుగును, శీలము లేకున్న అతమాటలు( కెప్పినను స్వామిని 'జేరంజాలరు. ర58కీ శీలవంతు డన్ని రత్నములకు గని. వాడందటకన్నం ఖెద్ద. ఒక్క శీలమందు మై)లోక్య నంపద లున్నవి. 565 క్లూను లెందతో గలరు. సంయములుగూడ నున్నారు. ఛ్యాతలకు, చాతలకు లెక్కలేదు. కూరులు, వీరులు నెందుం జూచినం గానవత్తురు. తనన్వు అలనేకు లున్నారు. కాని శీలవంతు లేకొందరో యుందురు. రం శీలము నుఖసాగరము. చాని లోతెవ్వనికి. చెలియదు. శబ్దములేక సాధువు లేండు. ధనములేక సాహుళారు లేడు. 56

క రృృనిర్ణయము శ గాయముఎవై గాయముంగొని విణిగినవాండు శ్యాగి. నిండు యొవనమున శీలము గాపొడుకొన్నవాండు శీలవంతుండు. అట్టివా డరుదుగా నుండును. 568. తమ గొప్ప్చవారల కోర్చ్పు గావలయును. చిన్నవారి కది యుళ్చాతము, భృగువు కాలం దన్నినంత మా్యతమున విష్ణు శేవునశేమి తక్కువ మొనది? 569 దయయున్నచోట ధర్మము గలదు. లోభమున్నచోట భావ మున్నది. (కోధమున్నచోట మృత్యువు గలదు. తమ యున్న శావున భగవంతుడున్నాడు. 570 దుర్జన వచనము ఖడ్గమువంటిది. సత్పురుషుడు చాని నోర్చుకొనును. సము[ద్రమున బిడుగు పడును. అది దాని నెట్లు గాల్బును ? ర్‌! (శవ్వుట, నాటుట వీనిని భూమి యోర్చును. నఅకుట, విజచుట వీనిని వృతము లోర్చ్భును. కుటిల వచనములు సాధు వోర్చును. ఇతరు లోర్వలేరు. 59 ఉదారత కలీరనును. “గురుని. 'జేరుటకు లెండు మార్గములు విన్నాము. [వభుని నామమైన గొలువుము. శేచా నీచేయి మీందు గావింపుము. ॥ ర్‌70 వసంతకాలము యాచించినది. చెట్టు నంతోవముతో నాకు లిచ్చినవి. అందువలననే వానికి పల్లివములు గలిగినవి. చానము రూరము గాంటోదు. 574

ళీ కవీరు వచనావళి పడవలో హాచ్చిన నీరుుఇంటిలో హెచ్చిన ధనము . ఈ రెంటిని రెండు చేతులతో వెదజల్లవలెను, ఇది సజ్జనుడు చేయ వలసిన వని. ళ్‌ కులము గొప్పద్రెనచో వారిని గొలువుము. ధనము పౌచ్చినచో చాన మిమ్ము. తెలివి గొప్పదైన నుపకార మొనరిం పుము. ఇదినీ (బ్రశుకునకు ఫలము. 5/6 తనువు కాల్చినందులకు( (బఅయోజనము చాన మొనంగు టయే. ఇప్పుడిచ్చినదే చానము. మరల నీయాత్మను బడయ లేవు. 577 మంచిలోని మంచిని, రొశ్చైలోని ముక్కను బంచి యిచ్చిన చానున శెన్నటికిని ళోళ దలుగదు. ర్‌78 సంతోషము కోరికలు పోయినవి. చింత నళించినది. మనను నిఠాకుల మెనది. ఎవని శేమియు గాబట్టదో వాండు మొనగాండు* 579 అడుగలోయినవాండు అచ్చుచున్నాడు. అడుగబడినవాండు ఉచ్చినవాడు. లే దన్నవాడు వీ రిద్దలకన్న ముందుగాం జచ్చిన వాండు. 500 గోధనము, గజధనము, వాజిధనము, రత్నధనఖనులు యివన్నియు నంతోషధనము దొఅకినప్పుడు ధూళితో సమానము లగును. 581 చావనైనం జత్తును. శాని నా శరీర నిమిత్తము యాచిం వను. వరులకొరకు యాచించుటలో నేనేల సిగ్గువడవలెను? 588

క ర్భృనిర్ణయము 7/5 ధైర్యము మనమా ! తాళుము. నిలుకడతో నన్నియు నగును. తోట మాలి నూరు కడవలనీరు పోసినను బుతువు వచ్చిననే ఫలము గలుగును. 5688 కలీరనును. *వనుగునకు _భ్రిర్యము పెద్ద. అందులశే యది మనసారం దినును. ఒక ముక్క,ై. కుక్క యిల్లిల్లు దిరుగును. 584 నుడి గుండమునం బడితివి. నివ్వెరబోకుము. మునింగిపోదు నన్న భయము విడువుము. "దేవుండు "వెట్టినట్లగును. 585

• బ్లేన్సు” * నాది” యన్న భావము పోవలెను. అప్పుడు తత్త్వమందును. ఈనిళ్చల భావము గుదిరినచో గమ్యము జేరు కొందువు. 586 దీనత ఎచెన్యము, పేదరికము, చాన్యము ఇవి సాధనతో అదీ నములగును. నేను వాని విషయమున నీటం జేపలున్నట్లుందును. 55 దీను డందరి మొగములు చూచును. దీనుని మొగ మెనవ్వం డును అూడండు, _బెన్య మెంత దిక్కుమాలినది ? నరుండే దేవత యగుచున్నాడు. 588 వైన్యము, పేదరికము, చాన్యము వీనియెడ నాదరము గలిగియుండుము. కలీరనును. గొప్ప న్వభావము గలవారే గొవ్పవారు, 589 కలీరనును. నీవు లొంగిపొమ్ము. ఇతరులను లొంగడీయ కుము. (త్రానున బెట్టి ళూచుము. లొంగినవా డే బరువు కం

చి కఫీరు వచనావళి మిజ్జున నీరు నిలువదు. పల్లమున నిలుచును. వంగినవాడు దనివిదీణ నీరు (చావును. నిక్కినవాండు దప్పితోం లోవును. 5901 అభీనుతై లొంగియుండినవారందణుం దరించిరి. ఉచ్చ కులముచా రభిమాన మనుపడవ నెక్కి మునింగిపోయిరి. 50ిలి చిన్నణిక మన్నిటికన్న గొప్పది. చానితో నన్నియు సమ కూరును, విదియ చం[దున కందణలు దలయొగ్గుదురు. 608 శెడ్డవారినిం జాడంలోయితిని. ఎందును౯ జెడ్డవారు గన్సడ శేదు. నా వృదయ మారసిచూచినాను. నాకన్న చెడ్డవాడు లేడని తోచినది. ల్‌0కీ చాయందు *నాది” యన్నది నున్న. ఉన్నదంతయు నీదే, నీది నీ కవ్చగించుటకు నాశేమి? కంక లాఘవమునః (శాభవము గలదు. (పాళవముతో (వళథుండు దూరమగును. చీమ చక్కెరం గొనిపోవును. వనుగు నెత్తిన దుముం అల్లుకొనును, 5౫ దయ హృదయమున దయలేదు. జ్ఞానమునకు మేర లేదందురు. చారు * సాఖ * ళబ్దములను విని విని నరకమునకు బోవురురు. 507 ఎవరివై దయజూవుదువు ? ఎవరివై దయమాలియుందువు? చీమ యేనుగు కెండును స్వామికి జీవములే. 50 సత్యము నత్యమునకు సాటివచ్చు తసములేదు, అసత్యముతో నమౌానమైన పాసములేదు. ఎవని వృాదయమున సత్యముగలదో చానియందు భగవంతుం డున్నాడు. కణ

కర్శృనిర్ణ్యయము గా భగవంతుడు సత్యప్రియుండు. వాని యెడల నత్యముతోం (వివరింపుము. తలంవు మాని యుండగా. దల లోడిచేసికొన్న చేమగును ? 600 సత్యమునకు శాపము దగులదు. మృత్యువు దాని జోలికిం లోదు. సత్యమును నత్యమే గలియును. కావున నత్యమందే మెల(గుము. 401 సత్యములేక ఛ్యానములేదు. భయములేక భక్రిలేదు, సృర్థ్శము చెడము సేసిన బంగార 'మెట్లగును 602 (వేమమను కంచుకముచాల్చి కలీరు ఆడును. సత్యము ఐలుకు వానికిం దనువు మనసు నివాళి సేయును. 608 సత్యము. నెవ్వడు విశ్వనింపండు. అనత్యమునే జగము నమ్మును. పాలు సందు గొందుల. దిరిగి యమ్ముదురు. కల్లు కావు గదలకయే యమ్ముడుపోవును. 606 నిజము బలికిన దన్నుదురు. లోక మసత్యమునే నమ్మును. ఈలోక మొక నల్లకుక్క. కదిపిన వానిని గజచును. 605 ఎవని వృాదయమున సత్యముగలదో వాడందఅకన్న మేటి. కోటి చేసినను సత్యము లేక సుఖములేదు. 606 నీ మననునందు బాగుగా వెలటుగుము. సత్యమునే బే మౌాడుము. సత్యరత్నమును. బడయుము. అనత్యము వోనికి మూలము. 60

73 కలీరు వచనావళి , వాచనిక జ్ఞానము కాలు సేతులున్నవానికంతయు జ్ఞాన మున్నది. నోరున్నవాం డంతయు, “*నామత మిది” యనును. నేనే చారిబట్టి ఛ్యానింతును 1 606 జ్డాని యొద్ద కేగి “*వాక్రవదేశ మొనగుడొోని యడుగుటకు కవీరునకు లజ్జ వొడముచున్నది. ,గుడ్డివాని యెదుట నాట్య మాడిన నేమి లాభము? కళయే నిరర్ధక మగును. 609 ఉపదేశము లొనంగు క్షానులే పొరవడినారు. నిజరూపము దమ యొద్దనే గలదు. అనువముండు దమయందే గలండు. మూఢ్నులై బయట వెదకుదురు. 610 లోనిగుట్టు 'దెలియండు. వై శెన్నియో పలుకును. అంతర 'మెటింగిన వానికి లోవల వెలువల నొక్కళు. 611 విచారము శరీర మొక నీటి బొమ్మ. అందు గాలి దిరుగుచున్నది. ఆ లొమ్మ వలుజానలు పలుకుచున్నది. అందు భగవానుడు దివ్వెమై వెలుగుచున్నాడు. 612 అందజు సకలమ్ములెన యర్ధ విచారములను నొక్క మాటలో. జెప్పిరి. “విషయ వికారములను వదలి నిర్గుణ నామ మును భజింపుము” 618 (శాను బెచ్చి యన్ని రనములను గొలుతునుందురు. అన్నిటను * జివ్వోరన " మంతర్భూతమై యున్నది. చానినిం 'దెలిని వలుకువాడు లేడు. 616

క ర్భృనిర్ణయము ఇ అచారవంతు లంతటను గలరు. విచారవంతుం డొక్కా ఎతైననులేడు.. ఒక్క విచారవంతుని యెదుటం గోటి యాచార వంతుల దిగదుడువుము. 615 తనువును సాధనయం దుంచుము. మనను నింకొక చోటికి. బంపుము. కలీరనును. “కోశాదువ్పటికి జాయ యెట్లుండును? 616 లోకు లెవ్వని యాపున స్వామితో _వెరముగొని వే యుండగలరు 1 అట్టివారిని = కసాయిచాడు మేకను బట్టు కొన్నట్లు - యముడు వట్లుకొనును. 617 న] లు తెలిసి పలికిన పలుకు వెలకట్టరానిది. వృాదయ మను (శానునం దూచి నోట విడువవలెను. 618 వివేకము క్లూన నేేతము విప్పారినచో సదనద్భేదము గానళాదు, ఎవని యొడద్దం బరుగురుందురో వాని వేరు మవాంతు. 619 తమతమ యంతనస్తులతో నందణటు సాధువులు నాకుం ఖెద్దలే. శబ్దము నెజిగిన పరీతకుండే తలమానికము, 6200 క్షానులందతు నొకటి; యజ్ఞానులందలు నొకటి. ఎవని వృాదయమున వివేకము గలదో వాండు క్షాని యనుకొనుము, 421 నంసార జూల మొక బక జూలము. అంచెన్ని జీవములో మునింగినవి. కబీరనును; * వృాదయమున వి వేకముగలవాడు దవ్చుకొనును 62 ,

గ కలీరు వచనావళి క్షూనులున్నచోట నవాంకారము లేదు... అవాంకార మున్నచో జ్ఞానిగాడు. వివేకము లేకుండ ళబ్బము. నీడం బట్టుకొని ఆాళాడుచుం దిరుగుదురు. న! బుద్ది ఆ కుబుద్ధి క్షానము మాంద్యముతోంబాటు (గిందికి దిగినది. విధి చానినిం బంచి యిచ్చినాడు. వానిని వేలుచేసని యొక్క చానినిం దీసికొన్న వాం డభాగ్యుండు. 6్త్కో (గ్రానములేని కొలువు, బుద్ధిలేని తనువు, ఎజుకలేని యోగము వీనితో నేమి భ్రయోజనము? అట్టి యోగి బూది బూసికొని తిరుగునం తే. 625 క్లొని యునికి.వేజు, అజ్జాని శావువేలు. వచోట (వళువు గలడో యా నెలవు బెలినినవారరుదు, (౫ మూర్థునకుః దెలియ జెప్పి యొప్పించినవా "రెవరున్నారు ? తొమ్మిది మణుగుల నల్ఫు బెచ్చి రుద్దినను లొగ్గు అల్ల గా గాదు, 6౯ మూర్ధునితో నేమి వలుకుదువు ? దుష్టునితో చెట్లు వసిం తువు? అది బాణముతో బండవై6 గొట్టినట్లు, వాడిబాణము మొక్కపోవునం తే. జయం వతణములో. (ఐళయము (ఖాప్తించినది. లోకులకు గడువు చాపురించినది. తరువాతి విచారము లన్నియు నటువెట్టి - ముందు ' శేక ” పెట్టుము. 4,౫

కర్త ఫనిక్షయము వ! అహారము పులుపు - తీపు - కారము - ఈ రసము లన్నియు నాల్క (గ్రహించును.. కుక్క దొంగలతో. గలినినది. అది యింక దేనిని గాచును 1 680 తీవు పులుపులకు మనసు, నాల్క జూచును. మనను వండ నంతవజికు నది పచ్చితగరము. 691 గొజ్జై యాకులు దినును, చాని తోలు నొలుతురు. గొజ్జెనే శిను వారి నేమి సేయవలెను+ 6282 వగలువవాసము సేయుదురు. శేయి గోవును. జంపు దురు, ఇది వాత్య, అది సేవ. భగవానుం జేమని సంతోషించునో చెప్పుము. న! వప్పు బియ్యము గలిపిన యావోర ముతత్తమము. కొంత యువ్పు గలిపిన మధ్యమము. పరమాంసము దిని తన గొంతు చెవండు గోయించుకొనును ? 68 ఎండినదో పండినదో తిని చల్లనీరు [చావుము. జీవమా!

• పోపు” వెట్టిన వంటకములకు నాల్క సాచకుము. 685 కలీరనును. (వథుండు నాకు నెండిన రొజ్టై యిచ్చిన జాలును. 'పోపు వంటక మడుగుటకు వెజపు గలుగుచున్నదిం ఎండు ఠొక్టై నాచి కొనకున్నచో నదియే పదివేలు. 686 నీరనమైన సగముతిండి కులు. నిండుతిండితో నంతో మము గలుగును. * పోపు వంటకము. గోరిన. జాపము మూట గట్టుకొనును. 677

నా కలీరు వచనావళి సంసారోత్ప త్తి తొలుత * సమర్థుం డొక్కండే యుండెను. రెండవవాడు లేండు. రెండవవాం జెట్లు గలిగెనని గురువునడిగినాను. 600 అప్పుడు. గురుం డిట్లన్నాండు. “సుకృత్‌" ఆ యెలుక వినుము. చాని మొదలు తుద నీకు చెలియ జెచ్పెదను. ౮409 (వథమ శృతి సమర్థుండు గావించెను. అది వాని వృాదయ మున దనంత నావిర్భవించినది. చానిలో నేడు లోకములను గావించినాండు. 660 “కెండవ ఘటమునం దిచ్చ చొడమినది. అది మనస్సుచేం జిత్తము నొనల్చెను. ఏడు రూపములు నిర్మించెను. ఆయవి గతి 'ెవ్వరుం దెలియరు. ఈ! అప్పుడు సనమర్థుని చెవినుండి సారభూత మైన మూల శృతి వెలువడినది. అందుండి శబ్దకళ తల 'యెొత్తినది. చాని ననున రించి మొదుగురు (బహ్ము లుదయించిరి. 66 ఐదుగురు చైదండములయందు వనించిరి. చాని యందు శెండుకోరికలు గుప్తమ్ములై యున్నవి. వానిని సుకృతి చిత్తము "దెలియును. 64 ళచూగమయమగు నొశా నొక కారణమున నతరుని నృష్టించినాడు. ఈ యయవగతి సమర్థుడు గావించినాడు. చానిని గువ్వముగా నుంచినాండు. 64ీకీ ఊర్చున *'సోవాము” గలిగినాండు. అమృత నిధానమై 'వెలనీనాండు. ఎనిమిది యంశకముల నిర్మించినాడు. చానిని నత్చురుషులు 'బెలియుదురుం 6445

ళ్‌ ర్త లనిక్షయము త అచింత్యుని యండము శేజబోమయము. అది యన్నిటికి మూలము. వాడండ శిఖవై( గూర్చుండి యధరద్వీపమున నిఠాధా రులడె యున్నాడు. 6406 అచింత్యుని (వేమవలన నతరుడు గలిగినాండు. నాలు గంశములతో చాలుగు వేదములు నిర్మించినాడు. 647 అప్పు డమరునకు మోవాని[ద నిచ్చినాడు. సమళ్థుడు చాని నశ్రేయముగా నొనర్చినాడు. దాని మర్మ మెవ్వరు6 'దెలియరు. 648 అతరునకు నిద దొలంగినది. నిర్వాణకృతి యడంగినది. శ్యామవర్షమగు నొక యండము నీట దిగినది. 649 ఆ యండము నెవరు గావించిరో, చానిమూల మెందు న్నదో యతరునకుం దెలియలేదు. వాని వృాదయమున సంళ యము శూలమై పొడిచినది. వాండు వ్యాకులు(డై నాండు. 650 ఆ యండమువై శబ్దముయొక్క ముద వడియున్నది. అతరుని చూపు పడుటతో నాయండము పగిలినది. దానికి బది చాకిళు లేర్పడినవి. ఆజ్‌! అందుండి రూప నిధానమగు నిరంజనుడు తలయెత్తినాడు. వాడు శెండవ కాలుడై మూడు లోకములకు (పధానుడై నాడు. 652 చానివలన (బవ్మా విష్ణు ర్ముదులు - మువ్వురు దేవతలు గలిగిరి. చారు మాయయొక్క యుపదేళశమున నాల్లు ఖనుల నృష్టించిరి. 658 చా శెనుబదినాల్లులతల జీవరాసుల గావించి యందు నిలిపి వారు. నాట్లు వేదములు బయలుదేరినవి. ఈ్‌కీ

8కి కలీరు వచనావళి ఒక్కయండమునం దందటు దమ తమ నుఖము అనుభ వింతురు. పుట్టు చావులు నుఖ దుఃఖములు మాటి మాటికి వచ్చుచు బోవుచుండును. (655 నప్త్మశుతు లన్నిటికి మూలము, అందే (నళయమున్నది. చాని వలననే యన్నియు. గలుగును. వాని యంచే లీనమగును. 656 ఇది సమర్థుని భావన. దీని నెలీిగినవా(డు మేలగును. ఆగుట్టు బెలిసికొని వచ్చినాను. నిదురించువారిని మేల్కొలుపు చున్నాను. 651 నమర్ధని యునికి న ప్త [శ్రుతుల కందరానిది. వదునారు శంఖ ముల కావలిది. అది పొాంసనముల కా[శయము,. 658 మనన్సు మననుయొక్క యనుమతి గోరవద్దు. చాని పోకడల కంతులేదు. మననును లొంగదీనికొని నడిపించు సాధువు లరుదు. 659 మననునుః బట్టి పోవునది లోకము. గురువు ననుసరించు వాండు సాధువు. గురువచనము. అాలించువాని మత మగాధము. 60%) మనసు నెత్తి గొట్టుము. అది ముక్కలు ముక్కలగును. వినపు విత్తులు విత్తితివి. కోసికొనుట శేల జింతింపవలెను? 661 చిత్త మెదిటికి లొంగినది. చిత్తమున కామైదు వళముగా లేదు. ఎందు. లోయినను గార్చిచ్చు. ఎందు జూచిన వహ్నికీలలు. 668 కలీరనును. “శతృవులు బలవంతులు. ఒక్క జీవుని శేవురు శతృవులు. తమ తమ చవుల్నక్తై యొన్నో యాటలాడింతురు. 64

క ర్భృనిర్ణయము జ్‌ కవీరనును. * మనసొక్క ళు, కోరిన చోటికి బోవును. నచ్చినచో. గురుని. గొలుచును. లేకున్న విషయముల కై (పాకు లాడును. 664 మనసు లాగగా వనమునకుం బోతిని. మనను విడచి నగర మునుం శేరితిని. కలీరనును. “ఏమి సేయుదును? మనను నిలువ లేదు.” 685 కడలికి. దటగ లెన్నో మనసుకు బరుగులన్ని. మనను - చోటు జేరికొన్నచో సహాజరత్నము( బడయుదువు. 666 మన సొకనాండు కాకి, జీవుల జంపుచుండినది. ఇప్పు డది వాంనమైనది. ము శ్ర్తెములేరి తినుచున్నది. 667 కలీరనును. “మన సొకనాండు కొండగా నుండినది, ఇప్పుడు (శవణళ క్తి వడసితిని. శబ్ద టంకము సోకినది. బంగారు గని యేర్చడినది. 668 అగమ్యుని మార్గమున మనను నిలుపుము. బుద్ధిని గావు వెట్టుము. తనువు, మనసు నర్వము విడిచినతో నాశావు సేర గలవు. 66 మనను స్థూలము. మనసు నూత్మము. మనను నీరు. మననగ్ని, మనను చానెట్లు దలచిన నట్లు గాగలదు. ౮0 మనసునకు వన్నెలు వెక్కులు. తణతణము మాజుచుం డును. వన్నెలు మాఅనివా రెవతో యరుదుగ నుందురు. ౮71 మనను వివాంగము. ఆకనమున శెగురును. వైనుండి మాయ యొద్దకు (వాలును. ౮/2

86 కలీరు వచచావ అందజు( దమ దొంగల జూవ దన్నుదురు. అఆ దొంగలు చాకు జిక్కిన నా నర్వస్వము వారి కవ్పగింతును, ౮/8 మనసొక మత్తగజము, గంఖీరముగం దిరుగును. రెండు మూడు మాలులు దిరిగినది. (మ నంశెలలు వడినవి. 6౮ వ్యృాదయమున నద్ద మున్నది. అందు ముఖము. జూచుకొనం గాదు. దానిలో ముఖము గానవచ్చినచో వృాదయమందలి ఎదెప్రవిధ్యము నశించును. 6౮5 నీటికంశుం బలుచన, పొగకంళెం దేలిక, గాలికంచెం జులకన, అట్టి వానితో కబీరు చెలిమి సేయును. 6౮8 మనసా ! మనోరథముల మర్చింపుము, నీ వత్యంత నుందరి వగుదువు, పద్మకాంతుల తలవై వెలిగదవు. ౮ కోరికలం గూల్చుము. ఆత్మారానుండ వగుము., వ్యృాదయ మొక మదగజము. అది యెదురు దిరిగినపు డంకుళమున వధింవుము, 678 మనను గజరాజు. అంకుశమున దాని నణచుము, విమ వల్లి కం బరివారింపుము. అమృత ఫలము చవిగొనుము. 679 నీరు కడవలో, గట్టువడును. నీరు లేకున్న గడవగాదు. మనను జ్ల్ఞానమున గట్టువడును. మనసు లేకున్న జ్ఞానములేదు. 660 ళా లః ప్‌ మనను మాయ రెండును నొకటి. మాయ మననునం దిమిడి యున్నది. మూడు లోకములకు నందియము గలిగినది. ఎవని శెవండు 'దెలియం జెప్పును 689]

నీ ర్త ల్రనిక్షయము ౮ మనను నము[దము. కోరికలు తరంగలు. అనేకులు ముని గిరి. కొట్టుకొనిపోయిరి. కలీరనును. “ఎవని వృాదయమున వివేకము గలదో చాడు దప్పుకొనును.” 4892 కన్నుల యెదుట మననుండును. గడిలిడి సేసినం బరు వెత్తును. మూడు లోకములకు మనస్సు (వభువు. అన్ని చోటుల చానినిం బూజింతురు, 688 తనువు సౌక. మననుశాగు. లతయోజనములు 'దేలును. చరొకప్పుడు గమ్యుని; 'కేరును. ఒకప్పు డాకనమునం గలియును. 684 మనసోడినచో వోటమి. మనను ెలిచినచో గెలువు. కలీర నును. *మనమునంరు నమ్ముక ముంచి (వియుని గనుముం” 685 మూడు లోకములు టిట్టిళ మయ్యెను. మనను వెంట నెగణి పోయెను. వారిని గానకున్న వారిజనుండు గాలుని చేంజిక్కును. 688 మననుతోడి జీవుండు గారడిచాని కోతి. వలసిన యాటలా డించి తన చదువు నేర్చును. 68 మనను బేవతలను మునులనుగూడ మోనగించును. మన నసుకు లత వాకిళులు గలవు, మనను దొంగ, అచ్చవు మోన శారి. 668 మనను మత్తగజము. అది శీలవంతుని జంపినది. కామన శ్యేన మైనది. అది యంత మంత్రముల లెక్క సేయలేదు. ఎగి గిరి తినసొగినది. 686

గ కలీరు వచవావళి మనసు మత్తగజము. చెప్పినమాట వినదు. భోగముల వెంట దగులును. మావటివాడజేమి సేయును? వానిచేత నంకు శము లేదు. 6% బేళదేశములు దిరిగితిని. నాళకఅవు దీరలేదు. మననున వెదకితిని. అవుడు దీరినది నా కఅవు! 601 మనను స్వార్థపరము, రనలోలువము; విషయములు తరంగల్రై సాగుచున్నవి. మనను గదలినం దనువు గదలును. చానితో నర్వన్వము( బోవును. 6% (బవ్ముము( బెలిసినంత నే మనను చల్లిబజెను. ఏ చిచ్చు లోకమును గాల్చెనో యది మఅల నీటితో నమానమయ్యెను. 608 వివిధములు కలలో స్వామి గవవచ్చెను. నిదురించుచున్న వానిని మేల్కొల్చెను. కలదప్పి పోవునన్న భయముతో గన్నులు "దెటువ లేదు. 694 నిదురించిన గలలో( గందును. మేలుకొన్నచో మనను నందు జూతును. కన్నులు శుభముహూర్తమునతై యాన గొన్నవి. ఎన్నడు నేమజవు. 6౫85 శలీరు నుఖ దుఃఖముల కలీతుడైనవానితో.. కెలిమి 'సేయును. అతనితో, గలనీ మెలనీ యాడుకొనును. ఎడబా "ఇన్నటికి. గలుగదు. వ! పండ్రెండు మానములు గాపువట్టుచు, జల్లని నీడను సర నమ్ములైన ఫలముల నిచ్చు వృతముల నాశయింపుము, 6౮7

ళర్త లనిర్హయము ఖు తరువరము - సరోవరము - సాధుజనము - మేఘము - ఈ చాల్లును వరార్ధము కొలుశే తనువుదాల్చును. 698. వరులనొప్పి తెలిసినవాడే సాధువు. పరులజాధ తెలియని వాడు నిర్ణయుడు, కాఫిరు. 699 వినతియం దనేకరీతు లున్నవి. వంగినకొలది కాణములు పెచ్చు. చిజుతపులి, దొంగ, విల్లు ఈ మూడును జూల వంగును, ₹00 కవీరనును, “ము శ్తెంపుం. జిప్ప యుప్పు నీటిని గొనదు. స్వాతి విందువు మొతము. గొనును. సాగరమునకు ళోళం గూర్చును. * 701 మేలుజాతి చాతకము (గిందంబడిననీరు (చావదు. నుర వలిని యాచించును. లేకున్న దేవామును గష్ట పెట్టును. 702. ఛాతకము తన బిడ్డలతో నిట్లనును: స్వాతిలిందువులు దక్క వేలు నీరము _ైకొనకుడు, ఇది మనజాతి లవణము. 708 దూరమెక్కువ, మార్గము వికటమైనది. బరువు యోయ శానిది. కవీరనును. * వడయళాని గురుని దర్శనమెట్లు పడయ గలవు? 704 చెలికాడా! వెదకుచు వెదకుచుబోయి తానే వెదకబజెను. విందువు నము[ద్రమున గలిసినది. చాని నెట్లు వెదుకవచ్చును? 705 నర్వమునకు చాను మొదలు. విత్తునందు. గొమ్ములు, చవాకులు, గాయలు నీడయు నున్నట్లు సర్వము దనయందు. గలదు. - 706

ళం కలీరు వచనావళి జరామరణములు నొక్కౌక్కనిశే యున్నచో భయము "జెంది యుండును. అవి అందఅకు6 గలవు. నాకు భయమెందుకు? 70? పడు ద్వీపములు, తొమ్మిది ఖండములు, మూడు లోక ములు - (బవ్మోండము. వీనియందున్న చేహఛారుల కందకు తతి గలరు. 7046 తనువు చాల్చినవారికి శితయున్నది. చాని నెవ్వరు, దప్పించికొన లేరు. జ్ఞూనవంతుండు దెలిసి యనుభవించును. మూర్ణుం జేడ్చుచు ననుభవించును. 70% చూచి తీఅవలెనుగాని చెప్పనలవిగాదు. వారిటనుడు వారి యందే మొదలు తుద గాంచును. 710 సత్యనామముం దలచువారందరు నొక్కే. వస్తువును గుజించి శ౨్రైకొన్న తర్వాత చానివానముతో నేమివని ? క! సాజొళ్కారము. గోరినవారు జూదము, దొంగతనము, ఛాడీలు చెప్పుట, లంచము, వడ్డి, పరనారి - వీనిని విడువ వలయును. "గి తీయనివస్తువు, నన్మానము, మాయా మోవాము ఈమూడు వన్తువులె సాధువు రాజు మొగసాలకుం బోవును. 718 వెకిజూచుట కందలు - నీటిముడగలవలె - జాగుగనే కను పింతురు. అవి చూచుచుండగనే నళించును. వాని మనుగడ యల్బము, [4 ఆడును, పొడును, కీర్తించును. కాని గురునియెడ భక్తి లేదు. కలీరనును. విత్తకయే చేనెట్లు పండును! 15

కర్శృనిర్ణయము 91 (బవ్మూవలన జగము పుట్టినదని "వెద్దలందురు. ఆ (బవ్మాను విడువక జగమును విడువరాదు. 716 (బవ్మా జగత్తుకు మూలము. కాదన్న వానిని విడచి'పెట్టుము. జగము (బహ్మాయందు లీనము. ఇంక విళాగి యొవ్వండో 'జెప్పుము. 717 “ఆ న్పేర్రి నే్రొ యని వేదములు దేనిని. బలుకునో, ఎందు మనను నిలువలేదోో మననుగాని, మాటగాని దేనినందు కొనలేదో " యా తత్త్వమును జెప్పువాండెవడు ? 718 విత్తుట యొక కర్మ. చానితో విత్తనములు హెచ్చును. భుజించుట యొక కర్మ. చానితో మొలకలు దల యెత్తవు. 719 నూర్య చంద్రులు దమ కిరణములు వదలిపెట్టి యేమి 'సీేయగలరు ? ఎవని కిరణములు వానియందే పుట్టి లీనమౌను. 7290 గురుండు గచాతమునం గూర్చుండి యందజి యూడిగ ములు గొనును. వాని వాని సేవకు: దగినట్లు వాని వాని కిచ్చును. 01. పవాంనయు( గొంగయు నొక్కటిగాం గానవచ్చును. ఒక్‌ చెజువునందే తిరుగును. పాలు నీరును గలిపి యిచ్చి చూడుము. వెంటనే ఐబకము బయటబడునుం 722 చూడకయే యా దేశమునుగూర్చి చెవ్పువాండు [కూరుడు. కా నుప్పు దినును. కర్చూర మమ్మును. 72 మలయగిరియం దన్ని వృతములును గలవు, చెప్పుకొను టకు చందనగిరి మలయగిరి గాదు. 74

ఫీ కలీరు వచనావళి నీరు గోసిన రెండుగాదు. కశ్టై విరిగిన నదుకదు. 'గోరఖుని పొదము లంటక గడతేలుట యొక్కడిది? న ముందున్న నిచ్చెన యిజ్ముకెనది. వెనుక నున్నది ముక్కు లెనది* మునుగులోని మగువ దెబ్బగొట్టి దూరముగ నిల్చినది. 72% నంసార మొక సాగరము, అందు నీటిపడవనుం బాముతోం గట్టకుము. విడచినచో( బడవ మునుగును. పట్టుకొనినం బాము గఅచును. 11 గిన్నెనిండ ఖానా బెట్టుకొని యెదురు తెన్నులు సూచుచునే దినములు గడచినవి. కలీరనును “చిత్తము ఛ్యానమునుండి మజలినచో మజ్టిగగూడ నిచ్చును. * 728 విషలిలము నిల్లు ేసికొనెను. పాములను జుట్టుకొ నెను. అందుచే భయము గలిగినది. జాగరముతో శేలు గడపును. 72 చిలుక బూరుగు చెట్టువై నాశతో. గూర్చొనును. చంచువు నరిచేనికొని తల విదిలించును. అది చానికే తగును. 780 చిలుకకు దిక్కుదోచక వెంటనే బూరుగును విడిచి'పెట్టును. అట్టి బూరుగును గొలిచిన వానికి గన్నులు లేవు. పవృాదయము లేదు. 781 (పేమరహితులతో, అెలిమి సేయుచు నెన్నాళ్లు గడపితివి ? చవిటినేల విత్తినావు. ఎంతచాన గురినీన నేమి? మొలకలు తల యెత్తవు. " కల్లి బహిరంగముగా జెప్పిన దన్నుదురు. మునుంగున నున్న చోం గానరు. చాచి యుంచుటయే మేలు. చెప్పి వైరము చెచ్చు కొనువాం జెవడు 70

కర్తృనిర్ణయము ౫ చుక్కలు వెలుగునంతచాక నూర్యు డుదయింవండు. శ్లానపూర్షుండు గానంతవటకు జీవుండు గర్భువకుడగును. 7046 నీవు నీకాళ్లవై నిలువుము. ెజచారి యాపుగోరకుము. ముంగిట నది యుండగా దప్పితో జత్తువేల? 7065 ఓవల్లీ! నీ లీల వర్శింపదరముగాదు. మొదలు నజకిన మోను లెశ్తుదువు. ఆకు దొడిగి వచ్చవడుదువు. తడివినచో “చెండి పోదువు. 706 తీగ తీరులేనిది. పండ్లు చెడ్డవి. పూచుపూలు (గుడ్డిపూలు. సమర్థమైన ఖని(తము చానిని నమూలముగం ఖెకలించును. 707 వాంసకులములోన( బుట్టినాను. వాంనలతో. దిరిగినాను. చక నంళమునం బుట్టిన వానిని నా తనువంటనీయను. 703 గుణవంతుడు గుణము (గహించును. గుణహీనుడు గుణము నేవగించుకొనును. ఎద్దుకు జాజికాయ యిచ్చినచో చాని శుచి యేమి బెలియగలదు 1 749 పొలము మంచి దనుకొంటివి. మంచి విత్తనములనే చిత్సితివి. మొలక లెదిగిఠాలేదు. ఈదోమ మెవ్వరిది ? చేనుదే! 740 అంతము వాయించుచుండగా. జూచితిని. తీగలన్నియుం "బెగపోయినవి.. ఆంత మేమిసేయును* వాదకుల. డోడిపోయి నాండు. | 1! ఇతరుల కువరేశము లిచ్చుచు నీ నోట దుమ్ముగొట్టుకొం టివి. వరుల కుప్పలు గాచినావు. నీయిల్లు కొల్లి విడిచినావు. 760

క్క కలీరు వచనావళి గుజి నూచువాండును గుజతి నూవువాండును జూచు చునే యున్నారు. కాని లత్యమునుం గొట్టలేకపోయిరి. అమ్ము అన్నియు _నైపోయినవి. విల్లు [గిందల జాఅ్నవె చిపోయిరి. "48 చూచుచుండగ నే యెందతో పోయిరి. తనది నెప్పి, నాది విని, మైక్యము 'నెందువా లెవ్వరు గానతాలేదు. గాత్తీథ 'జేశచేశములు దిరిగినాను, ఊరూరి గొందులు గాలించి చాను. అరనిచూచు వివేకి యెవ్వండు కనుపింపలేదు. (ర్‌ వన్తువున్నది. [గావాకుడు లేడు. వస్తువుయొక్క వెల దొడ్డది. విత్త ములేక తిరుగు మానవులు (దిమ్మరులు. 746 సింవాము ఒంటిరిగా వనమందున్నది. అది యడుగడుగున ఐరుగులు వాజుచున్నది. తన వన మెట్టిదో యితర వనముగూడ నట్టి దే. 747 (వళుడు పృాదయమందు జూగరూకుండై యున్నాడు. వనమయమం దెట్లుగోరిన నాసమయమం దట్టి భావమునిచ్చును. 148 మానవు జెంత బాగున్నను బుద్ధి లేకున్న నేమి లాభము? చాసనలేని వువ్వు నెవరు గోరుదురు ? గం చావాగ్ని ముందుకుం బోవుకొలది వెనుక పచ్చబడును. మొదలు నజకినను ఫలము లిచ్చును. అట్టి వృతమునకు నే నుడు గర యౌదును. 750 కడలేనిచెట్టు 'కెక్కడలేని వండ్లు, వాని రుచి యింతింత గాదు. అవి మౌగి చచ్చినవి. తిందమన్నం జేతికందవు. 751

శర్మృనిక్షయము జ్‌ అన్నివృతముల యొద్ద శేగినాను. అన్ని ఫలములు చవి. జూచినాను. కాని కలీరు దర్శన ఖితమునే మజల మజల యాచించును, "752 నృర్శ్ణముతో బంగారమైనది. మఅల అది యినుముగాదు. పలాళశమునకు చందనము వానన యల్ఫినది. చానిని మోదుగని 'యెవ్వరందరు ? ₹58 భక్తి భక్తి యని యందలు నందురు. భక్తి పనికిరాలేదు. జేనిని నమ్మియుంటివో చానినుండియే పిడుగువడినది, 754 చేను సుఖసాగరము నిర్జించినాను. కాని జనులు దుఃఖము అందే తగుల్కొని యున్నారు. వారు దమ గడువు బెలియరు. శాజుగాని పేదగాని చానినిం దప్పుకొన లేడు. ౯5 అందలు6 జరువులలో. బడిరి. ఈ గుణము నెవ్వడు విడువ శేరు. అందు [భమలోంబడినారు. అది మనసునకు ముసుంగు గప్పినది. 756 ఒరులకేమగునో నీకు నదే యగును, గవ్వకు గవ్వ తేర్చి లమలు కోట్లు నింపుము* 757 తొమ్మిది బానల పొల నొక్కబొట్టు పొడు సేసినది. పాలు విటిగినవి. న్నీర్తైనవి. నేయి నష్ట్రమైనది. 768 మానవుడా! నీ గుణము దొడ్డది, నీ మాంసము తినుటకుః అనికిఠరాదు. ఎముకలు సొమ్ములు గావు, చర్మము తప్పెట గాదు 759 8

గ! కబీరు వచచావళి తొలుత నేది యొకటిగా నుంజెనో యదే వలుపాయలు వీలినది. ఒజపునకు నిలువలేదు. నికరమైన యిత్తడియెనది 1760 సీరు గొనలేని పూవు చెలులతో నిట్లనును. కంబడి తడిసిన కొలది బరువెక్కును. 761 సంశయజాలము (దుంచుకొనరు, తన్మయృులై పొటలు పొడుదురు. పనికిమాలిన విచారములు గావింతురు. విశ్వాస మన్నది సున్న. 762 కవీరుని యిల్లు కొండనిగవై గలదు. అక్కడికి బోవు మార్గము" నున్ననైనది. అందుం జీమ నిలువలేదు. లోక మెద్దులకు బరువు లెత్తికొని పోలేదు. 768 తమ తమ తలపొడవు లందఅకు ెలియును. వారి విషయ మట్లుగాదు. అది దురూవాము. చాని నెవ్వరు "'దెలియరు. ౯7/84 మార్గము. గానక గమ్యము దప్పిరి. లోకమునకు జంకి 'వేమములం' దగిలిరి. ఎవనిగంజితో జగము జీవించుచున్నదో వానిం బెలియరు. 765 వై శెండును బోయినవి. వృాదయ లత్యుము. దప్పినది. కవీ రనును. * వాళ్లును బోయిన వానితో నెట్లుండవచ్చును ఖా 786 యతులు వెదకినారు. సతులు గాలించినారు. వారు దమ ఇూటమి నొవ్సుకొనరు. కలీ రనును. * పెద్ద పెద్ద వీరులే తప్పు కొనలేదు 7౮

౪ ర్భృనిర్ణయము 97 ఒకటి సాధించిన నన్నియు సిద్ధించును. అన్నియు సాధింవ బోయిన నన్నియు. బోవును. మూలమును 'నేవింపుము. పువ్వులు వడయుదువు. ఫలములు పడయుదువు. 76 స్వామి గుణము అనంతములు., ఛానిని పహ్యృాదయమున (వాని యుంచినాను. అవి చెఅగిపోవు ననుభయమున నీరుగూడ (వావ వెజతును. 76 (పియుం డనురాగముతో రమ్ముని పిలుచును. నేను పోంజాలకున్నాను. నాయందు దోనమున్నది. (వియుండు నిర లుండు, వాని పొదము లంటంజాలను. 770 ఛాతకము దన (వతిన విడువదు. విడచినతో, దన తనువు దండుగ. తనువుపోయిన నేమియుం గాదు. (వతిన వోయిన నిగ్గు వోవును. (ఓ (వేమతో. గలియువానికడకు స్వామి పరుగెత్తిపోయి చేరును. మనను చాచి కలియు వాని కాపదలు చుట్టుముట్టును. 77 లోకమం బెవ్వడును నాటపాటలతో దిరముగా నుండడు. 'కేవు తేరిన పిమ్మట మేల్కొన్న నేమగును? తఅమీద బరువు లేదు, 7% సత్య ళబ్టి మెందున్నను (గహింపుము. వతపాతము వల దని కలీ రనును. (0 తనువు వేటిక. మనసు రత్నము. మౌన మనులీగము వేయుము. (గావాకుండు లేకున్న చానిని. దీయకుము. ళబ్దమను శసాలము వుంజుకొనును. "గాగ

06 కవీరు వచనానళి మనను దయామయునితో. గలిసినచో. జాలును. మజల నుంత యంతర ముండదు. మంచు కజగి నీరగును. అక్లు వారిజ అనుండు వారియందు గలియును. గ్య కంఠము సాచి పొడితిని. నాలో నింతళక్తి యొక్కడిది? స్వామి కొలువున నున్నవాని కింతటి గొప్ప గలుగును. గగ కూటితై యేల యేడ్తువు విధాతను గనుగొమ్ము. చాండు హృదయ మందిరము. జొచ్చి దుప్పటి నేయుచున్నాడు. 78 అన్నిటికన్న మధుకర వృత్తి మేలు. రకరకముల యన్నము దొరకును. చాని కడ్డు వాండెవ్వండు లేడు. అది పొరుగు లేని శాజ్యము. 7 భవసాగరము వివపూరితము. కాని మనసును గట్టివేయు నిలుకడలేదు. శబ్దలోలువుండగు [పియుండు చిక్కినాండు. కలీరు గడ తేజినాడు. 780 నత్చురుషుల యొద్ద నామరత్న మనుధన మున్నది. చారి వృాదయములందు వాని గను లేర్చడినవి. చారు ఆధన మూజకనే యిత్తురు. కాని [గావాకులు లేరు. 781

కబీరు వచనావళి ద్వితీయ ఖండము

కర్త నిరూపణము చా స్వామి యన్నిటికి సాతీ. (బహ్ము విష్ణు, ర్యుదులు ఈశ్వరుండు. వీరి చాక వేరొక (పకృతి లేదు. సుమతి మొదింటితో నిర్వదిమైదు గావించి లోకమును [బమయ తేనెను. అకారము, ఉశారము, మళారము మొత వీనికంశలు స్వామి యతీతుండు. జాగృతి, సుషుప్తి, స్వవ్నము తురీయము - వీనికన్న నాత_త్త్వము వేజైనది. రాజనము, తానునము, సాతి వ్రకము, నిర్లుణము - వీని కంళు నది ముందుండును, సూత్మము, స్థలము, శారణము, మవోకారణము -_ వీనితో కలిపి భోగములు వర్శించిరి. కాని తేజము, విశ్వము, వరాగము, ఆత్మ - వీనియంచాత త్తన్షము దెలియశాదు- వర, వళ్యంతి, మధ్యమ, వైఖరి యను నాల్లు బాసనలకది యంద రానిది. పంచకోశములను దల[కిందుడేసి చూచినను నం చా తత్త్వము చిక్కదు. జ్ఞానేర్యదియము లెదు, కళ్ళేం[దియము లెదు, చిత్త మను నంతఃకరణము ; వీని నెంతగా వర్ణించిన నం చాసారము -దెలియళాదు. కూర్మము, శేషము, కృకరము, ధనంజయము, బేన దత్తము, వీనియంచా యలత్యుని జొండగాదు. పదునాలు గిందియ ములు, వదునాల్లు విషయములు వీనియంద మేయుండు గనళశాడు. తత్పదము, త్వంపదము, అసిపదము వీని వాచ్య లత్యుములను వివరింతురు. జవాల్లతణ, అజవాల్లతణ, జవాదజహల్లతణ వీనిని వర్ణింతురు ; ఇందేదియు స్వామిని జూవలేదు, నద్గురునింజేరి వర్‌ ? శబ్దమును గుర్తించి సారశబ్దము శెన్నుకొనవలెను. వీని కన్నిటికన్న నతీతుని గొలిచినవాంజే పరివూర్జుండని కవీరనును. | చేను ము శ్తేమునుం జొచినాను. ఒకండది నూత్మ మన్నాండు........ ఇంకొకడు స్థూలమనవ్నాండు. ఇద్దణును నం. హా స క ని. జ 72 దిగు.) | గ గి గ ఆ! క శ.

16 కలీరు వచచావళి మహేశ్వరులు గూడ వెదకి యలసినారు. వారికి జిక్కూలేదు. శేషం డోడినాండు. శారద యోడినది. శంకరుడు వేనరినాండు. వీరందలు నాతని; గీర్తించిరి, అతండు (బతి కంటిపాపయందు గలండు. శాని యే పాధువో యరుదుగా నాతని. బడయును. వాల్లు దళముల కమలమున( [దికూట మున్నది. అం దోంకారము గానవచ్చును. రరంకార పదమైన శ్వేతళూన్యము నడుమ షడ్డళ కమలమున్నది మవోళూన్యము నడును వర(బవ్మాము గలడు ; వాడు నిరతరుండు. (ళమర గువాయందు * సోవహాము * గలడు. అందు మురళి (మోగు చుండును. నసత్యలోకమున _నత్యపురుషుం డున్నాడు. వాండ గమ్మ్యుండు ; అలత్యుండు. ఆపేరు లేని పురుషు డన్నిటికి స్వామి. వాండు (బవ్మాకంళు నతీతుండు. ఇవి యన్నియు నాత్మయందుగలవు. చాని (వతిలింబమే యండము. (బవ్మోండ మంతయు. (బతిబింబ పిం డము. ఇది సత్యలోకసారము. దిని నెవ్వడో యరుదుగా బెలియును. 2

సాధువులాళా ! లీజకము: [బమాణింపుడు. ఎందరో వెదకి వెదకి యలనినారు. ఏ యొక్కండో యరుదుగా గుర్తించినాండు. వాల్లు యుగములు, నాల్లు వేదములు, లెక్కలేనన్ని మతములు గీర్హించుచున్నవి. విష్ణు, విరించి ర్ముదులు పొగడిరి. శేషుని పలుకుల కాత త్ర్వమందలేదు. ఒకండు నగుణుం డనును. వేటొకండు నిర్గుణుం డనును. ఇంకొకండు జ్యోతి యనును. స్వామి నామము నందటు పలుకుదురు. రూవము నెవ్వండు సూవలేదు. ఓకండు స్థూల మనును. వేరొకండు నూత్మ మనును. ఇంకొక డతరుం డనును. మజఠొక్కడు, నత్య మనును. ఎక్కడనో యరుదుగా సర్గురుండగువాడు దత్త్వము గుర్తువట్టును. అవివేకులు (భాంతితో, దిరుగుదురు. లోభమున భక్తి "వెడును. శామము నళింపదు. స్వామి యతలిచరుండు. వాని యునికి

కర్త నిరూవణము 108 యగమ్యము ; అగోచరము ; అందజు నచ్చటికి, బోదు మందురు. వాని మార్గమేదో కానరాదు. తెరువరులు గన్పడరు. ఒకడు శూన్య మనును. వేలొకండు జోతియనును. ఇంకొకడు " వానికి రూవు శీకలు లేవు. వానిని ఛ్యానించు కెట్లు? అనును. [వభుడు రోమ రోమ మున గలండు. లేని పోని [భాంతులతో నెందుకు మోనపోదురు? వజాసతము అన్నియు నోజినవి. అవి స్వామిని. దెలియలేవు. ఆ [వళుని స్వరూప మేదో యెొవ్వనికి దెలియదు. అన్నియు నేర్తురు. కాని (వభుని మఅతురు. కోటి జన్మము లెత్తినను (వథుని బడయ శేరు. పరమదయాళుడైన యాతని వెన్వండో గాంచును. ఎనలేని యౌనందమును బొందును. ఘూతుక కర్శం జేనీమెనను భక్తి నిలువువాజే నర్వమతములుం దెలినినవాండు. బీజకముతము వెవ్వడో యరుదుగా. 'దెలియును. అభిమాను లందటు మోనపోదురు. కలీ రనును. “*స్వామియందు నర్వము గలదు. స్వామి యంతట గలండు. ఈ గుట్టు బెలియక యందరు పొరపడుదురు. ఎఆుక గల యే సాధువో చానిని బెలియును. $ి

ఆ [వళునీం తేరుడు, ఉభయ దుఃఖములు నళించును. నవాథు అగుదురు. అతండు దళరుధుని యింట బుట్టలేదు. లంకాపతిని వీడింప లేదు. దేవకి కడువున బుట్టలేదు. యళోద యొడిలో చాడుకొన లేదు. శాజులమద మడవలేదు. పాళాళము జొచ్చి బలిని మోన వుచ్చలేదు. బలిరాజుతో. బోరలేదు. హిరణ్యకళశిపుం బడగొట్టలేదు. వరావారూపము. చాల్చలేదు,. త[తియులం దుడిచి వేయలేదు. గోవర్ధ నము జేత బట్టలేదు. గొల్లిలతో నడవుల దిరుగలేదు. గండకియందు సాల్మగామము గాలేదు, నుత్స్యము, కచృవమ్మునై నీట దిరుగలేదు. చ్వాశావతియందు. దనువు విడువలేదు. జగన్నాథభమున దేవాము

104 కలీరు వచవావళి చాటలేదు. కబీరు పిలిచి యిట్లనును । “న్టూలముగాదు. సూత్మము గాదని నిరూపించిన మతమును మరువకుండు” తీ

సజ్జనులాళా |! శాక పోక లొక మాయ.

శాలుండు వారిని గాపాడలేదు. ఒకచోటికి బోలేదు శాలేదు.

మత్స్యము కూర్మము ననుటలో నుద్దేళమేమి * శంఖానురుని అంపనేలేదు.

స్వామి దయాళుండు. అతని యం చావంత [(దోవాములేదు. అతంజెవర్సినైన నేల జంపును? అట్లు దలంచువారంధులు.

ఆ [వకుడు వరావా మనిపించుకొనండు. అతడు ధశాభరము, చాల్చలేదు.

ఈ వనులా స్వామివి గావు. లోకము పొరవడినది.

కంబము జీల్చి వెలికివచ్మిన వానినందజు6 జూచిరి.

హిరణ్యకశిపుని పొట్ట జీళ్చెనందురు. అతండు [వభుడు గాండు.

వామన రూపమున బలిని యాచింవలేదు. యాచించినది మాయ.

వివేకములేక జగము మోసపోయినది. మాయ లోకము నట్లు మోనగించినది.

వరళురాముడు త(తియులం జంపలేదు. ఈ మోసము మాయ వన్నినది.

గురుభ క్షి యొక్క గుట్టు 'దెలియక జీవుడు వెనుక పడు చున్నాడు.

స్వామి సీతను లెండ్లి కాలేదు. నీట జూలు మోవలేదు.

అ రాముండొక్కడు. వానిని వలు తెఅగులుగా. దలతురు.

" గోపాలుడు (వేవళ్లెకు బోలేదు. కంనుని మర్టింపలేదు.

కర్శృమవాత్త 105

(వభుడందరను దయజూచువాడు. ఇెలువలేదు. ఓడలేదు.

ఆ జగన్ని ర్మాత బోధ్యుడుగాడు. అతం డసురులం అంప లేదు.

క్షానహీనులు కర్తయని (బమసినారు. లోకమును మాయ' చంపినది.

ఆ స్వామి కళంకి గాండు. కలిని బట్టి చంపలేదు. ఈ టక్కు లన్నియు మాయ వన్నినవి. యతులను నతులను నందఅను గదలించినది.

పది యవళారములు నీశ్వరుని మాయ. అవి యాతని బూబీంచును,

కబీరనును! * సాధువులాళా వినుడు. పుట్టి గిట్టునది వేటు” ర్‌

... కర్శృమహత్త

ఆతని వర్షమేది? రూవళేఖ లెవ్వి! ఆతనిం జూచివచ్చిన చా రివరు?

(వణచాది వేదముగాదు. ఇంకం గులభఖేదము లెక్కడివి ?

శారాగణము, రవిచం[దులు, ఇందేవియు దండికి నగలు గావు

జలము. శాళ్వతముగారు. స్థలము శాళ్వతముగాదు. గాలి శాశ్వతము గాదు. అతని యాక్టి లేక యయేదియు నిలువలేదు.

శీలు బవళ్లుగావు. మటి కులము, జాతి యెక్కడివి శ

శూన్యమందు నత్యవపురుషుని హృదయమున నొక శృతి గల్లినది. అందుండి వెలుగు వచ్చినది. 6

నకల జగత్తునకు నవొక్కశు కాలము. ఒక్క నామము. ళోకమునకుం [లియము.

1086 కవీరు వచచావళి

'శ్రుయనంగాదు. పురుషు; డనగాదు. నర్వ రూపిమయై జగము 'నిండినాండు.

నరూవుండో యరూపుండో నెప్పగాదు. తేలికయో బరువో తూవంగాదు. *

ఆకలి దప్పులులేవు. ఎండ నీడలులేవు. చాని నడుమ సుఖ' .దుఃఖముల కతీతు(డె యున్నాడు.

పరమా౬వరమ రూపమార్గము లున్నవి. వానికి లెక్కలేదు,

కబీరు పిలిచి యిట్లనును. వాం డద్భుతు6 డనుము. 7

శాముని గుణగణములే వేలు,

అవివేకు అెంతవజికుం 'బెలియుదురో వి వేకు లూహింపుడు.

రామచందులు పుట్టిరి. తపన్వు_లె వనములందు వసించిరి.

మురళీధర్ములైన కృష్ణు లుదయించిరి. వీశెవ్వరు తత్త్వము "చిలియలేదు.

మత్స సక చృప వఠాహ రూపములు చాల్చినారు. బుద్ధులె నారు. చారుగూడ తుద గాంచలేదు.

ఎందజో సిద్ధులైె సాధక్సులై వనము అందుండిరి. ఎందరో మునులు గోరతుని బలికిరి వారుగూడ తత్త్వము ెలియలేదు.

కలీరనును. * (బివ్మామహేశ్వరులు సనకాదులు చాని యునికి 'దెలియలేక యోడినారు. అట్టివానీ గుణములు నరు లెట్లు టెలి యుదురు ? 8

వారి యాడు గారడి నిప్పుడు గనుగొంటిని. ఢంకా గొట్టి వేడుక నూపును, మజల నా యాటలే యాడును.

అతని గారడికి నరులు మోనపోయిరి. నురలు, మునులు మోసపోయిరి.

ర్భృమవా త్త 107

ఇంట జెట్టి యందజను (విమయ జేసెను. పృదయమున చెటుక గలుగలేదు.

గారడిమాయ, గారడివాడు నత్యమని సాధువులు దలంతురు.

ఎవండెట్లు దలచిన వాని కట్లగునని కవీరనును. 0

కుళల మెక్కడిది ? సేమ మెక్కడిది? రాము డవి యెవరి కిచ్చినాండు?

వచ్చునవుడు బోవునపుడు 'రెండురీతుల దోచుచున్నాడు. వాళి: యందఅను వెన్నాడును.

నురలు, నరులు, మునులు, ఫకీరులు వెందరో పుట్టిరి. ఎంత. వలకు లెక్కింతువు ? కోట్లకొలది గలరు. వారందటు పయనము సొగించినారు.

జలము పోవును. పవనము పోవును. ఆకారము పోవును. రవిచం[దులు రాలుదురు. అన్నియు లోవును. చాని లో తెవ్వనికి6 బూర్తిగా బెలియదు.

కుశలము, కుళలమని జగము చచ్చును. కుళలము శాలుని యుచ్చు.

కబీరనును. * జగమంతయు నళించును. రాముం డొక్క డే యవినాశియై నిల్చును.” 10

ఇట్టిదట్టిదని యెట్లు చెప్పుదును 1 అది గంఖీర మైనది. వెలుపల గలండన్న సద్గురుండు లబజ్జించును. లోపలనుండు నన్నచో ననత్యము.

వెలుపల లోవల నంతట గురుండు నిరంతరులడై. వెలుంగు చున్నాండు. కనుగొనుము.

కన్నులకు గొనరాడు. చేతికి. జిక్కడు. వా డగమ్యుడు.. అగోచరుడు. వానినింగూర్చి వుస్తకములలో (వాయం దరముగాదు..

106 కలీరు వచనావళి

అతని పరిచయము బడనినవాడు ఇాగుగ వెజుంగును. మాటలతో. దెలియలేరు.

పరత త్త్వ్వము నీటిలోని మీనము జూడ వంటిది. పరతత్ర్వము పూచావికన్న సూత్ముము.

అఆకనమున వివాంగ మెగిరిపోయినది. చాని జాడ యెొజుగ రాదు.

కలీరనును. * నద్గురుని దయవలన గొందజే సత్పథము 'సేర గలరు” !

తండి యగోచరుడు నగమ్యుండు నెట్లని యడుగురురు. వారికిట్లు( "దెలియ. జెప్పుదును.

కానవచ్చినవాడుగాడు. ఉన్నవానిని వర్షింపలేము. ఆ యను భవము మూగవాడు దిన్నబెల్లము. చానిని వైగలతో మాటలతో “చెలియ 'తెప్పుదును.

చూపుల కందడు, చేతికి జీక్కడు. ఆ యతీతునకు నాళము "లేదు.

నా గురుడీ యెలుక లోధించినాడు. వండితులు విచారము సేయుండు.

చూడక యాతని ,వతీతి గలుగదు. ఉత్తమాటలతో నెన్వండు "చెలియలేడు. "

ఎటిగినవాడు శబ్దము నెన్నుకొనును. అవివేకి కాశ్చర్యము గలుగును,

ఒకండు నిళాకారుని ఛ్యానించును. వేరొకండు సాశారుని లూజించును,

-... అతడీ శెంటికి నలీతుండు. ఎటుకగలచాని కది యెటుక.

ళర్త ఫ్రయుగము 10

ఆ జ్ఞాజ్రీల్టు * ఖురాను కతేబులు చదువుదురు. వండితులు వేదములు వల్లింతురు, వురాణములు నెప్పుదురు.

కాని యా యవరము నూడలేరు. మాత వినలేరు. ఇంపుగా చదువుట యొక చదురు. విచారములు నలుపవుట యొక చదురు.

కలీరనును. * నామమందు ళ క్రి నిలిపినవాని జోలికి, [బళయము పోదు. ” వేలి

అవధూతలాలళా ! (పకృతి పోవు పోకడ విచితము. "సీదలను జాబుల జేయును. రాజుల గరీబుల "జేయును.

అవంగమునం గావు వట్టించును. చందనమునం బూలు పూయించును.

మీనము లడవిలో 'వేటాడును. సింపాములు సాగరమున తిరుగాడును.

ఆముదపు చెట్టు మలయగిరివై వరిమళించును.

అంధులు ముల్లోకముల వేడుకలు నూతురు.

కుంటివారు మేరువుచాటి యడ్డులేక తిరుగుదురు,

మూగచారికి క్షనము గలుగును ; చాచాలు లగుదురు,

ఆఅళాళశము పాళాళమున దూరును. శేషుడు న్వర్గమునకుం శోవును.

కలీ రనును “* రాముడు రాజు అతండేమి నేనినను శోభించును” కేల

కర్తృ యుగము

అవధూతలారా 1! బుద్ధి జూరింవుడు. పర[బవ్మామునకం'ళు

వలీతమైన నద్గతిని (పసాదించు వదమును _గైకొనుడు.

క10 కలీరు వచవావళి

చానిక. బూర్వము ' ఆదము ' లేడు. (ఐవ్మాలేడు. శివుడు లేడు. మవామ్ముదు లేడు.

వారిలేడు. వూజరతు లేడు, ఎండ నీడలు లేవు. ఎనుబదివేల వైగంబరు లానాడులేరు. ఎనుఐదియొనిమిది వేల మునులు లేరు.

నూర్యచం[ద్రులు లేరు. కారాగణము లేదు. మత్స్య కచ్ళ వములు లేవు, యమ నంయమములు లేవు. వేదములు లేవు. న్నృతులు లేవు.

నమాజులు లేవు. పూజలు లేవు. నసీశాళాములు లేరు.

ఆదిమధ్యాంతములు లేవు. శూన్యము లేదు. అగ్ని లేదు. పవనము లేదు. నీరు లేదు.

ఎనుబదినాల్లు లతల జీవరాసులు లేవు సాఖీ శబ్దము లేదు. వాణి లేదు.

కలీరనును. * అవధూతలారా! వినుండు. పూర్ష్మబవ్మూ మెక్కడనుండి వెడలెను? కృతిమ నిర్మాత యెవరు? ముందీ విషయము విచారము సేయుడు.” కేశ్రీ

గాలి, నీరులేని నాడీ సృష్టిని జేసినవా. జెవ్వండు? అనాండు మొగ్గలు లేవు. పువ్వులు లేవు. గర్భములేదు. మూలములేదు,

విద్య లేదు, వేదములు లేవు. శబ్దము లేదు. ఖేదము లేదు. 'జేవాము లేదు. వానుకి లేడు. భూమిలేదు. ఆకాశము లేదు.

గురుడు లేడు. శిష్యుడు లేడు. గమ్యము లేదు. అగమ్యము లేదు. మార్గము లేదు.

ఎవనిళావు చెలియదో చాని వెటుగుమార్ష మెట్లు 'వెవ్చుదును ? కల్‌.

వత్యలోకము 111 సత్యలోకము ఈ ఆగము నిర్మించిన నాస్వామికి జబోవోరులు. వానిసోయగ మెట్లు వర్ణి ౦తును. అది నావలన గాదు. జో్యోతిలేకయే యొకచోట వెలుగున్నది. ఐవు దీనముల 'వెలుగందు గనడును. ఆ వురుషుని యెదుట శాతూవాలము నవ్వుచు చాట్య మాడును. చానావాణులు కమలముల్తై వెలుగుచున్నవి. ఆతని తలకు గొడుగున్నది. " శోటి సూర్య చం[దులు, కాఠాగణము నాతని లై సేనినవి. అతడు శేబట్టి నవ్వి పలికినచో వాంనము లానందించును. వంళాంళముల 'దెలిని విచారించినవారు జీవన్ము క్తులగుదురు. పదునాల్లు లోకములు, వేదమండలము వీనివజకు కాలుని పిలువున్నది. లోక వేదముల యుచ్చులు (దెంచుకొన్నవా. డాలోకమునకు టోవును. , పడుగురు వేటళాం[డడు వదునలువురు పార్థులు వేర్వేరుగా చాట్యమాడుదురు. . చాలుగంళశముల నెవ్వండు బెలిని విచారము సేయునో వాండు జీవన్ముక్తు. డగును వదువాల్లు లోకములందు పదునలుగురు యము లున్నారు. అంతచాక కాలుడు వ్యాపించినాండు. వాని యెదుట మధ్య కూన్య మున నిరంజన జ్యోతి యున్నది. ఠి

119 కఖీరు వచచావళి వదునాఅన లోకమున నతర భగచానుండున్నాడు. వాండీ నృష్టి గావించినాండు. అతరకళ నృష్టితోం గలనినది. అందే యడగినది. వదునేడన నంఖ్యవైన ధరద్వీపమున్నది. అందు శబ్టారీతుండున్నాండు. వానిచెంత సకియలు బహువిధ శోభల నాట్యమాడుదురు. అనావాతనాదము నందించును, జీవులందటు వేదములకు సాఖిలకు జిక్కిరి. వరమభామమును (టతిపాదించిరి. చతురులైై తిరిగి తిరిగి వెదకినారు. ఆ నిలయము సేరలేదు. ఎవడు నత్యకణిక యగునో వాడు మామాట విశ్వనించును. ఇతరుడు గోటిసేని యలసినను గలసికొనడు. వాండు పలు మారు శాలుని యింటికి. బోవును. వదునాఅవ చాని తర్వాత నమర్థు డున్నాండు. చాండు నన్ను అజదివించిను. కబీరనును. * ఆదివాణి వేదము భేదము గాంచలేదు.” 186 లోకమునకు బోయినంతనే శోకము పోయినది. సద్గురుడు వాంనరూవము నిచ్చినాండు. శృంగము కిీటకమును భృంగముగా వొనర్చినట్లు తన చాయ యిచ్చి వెంట గొనిపోయెను. నరలోకమును విడచి వైకుంఠమును శేరితిని. అందు విష్ణు జేవుని లాచరికము. జూడనయ్యెను, అక్కడ నింద్రకుజేరు లున్నారు. రంభ నాట్యమాడుచున్నది. మువ్పదిమూడుకోట్ల దేవతలందున్నారు. వాంనము వైకుంఠము నుండి కదిలినది. కూన్యమందు జ్యోతి 'వెలుగుచున్నది.

సత్యలోకము 118

ఆ జ్యోతి వెలుగున నిస్తత్వము నరని యాత్మనిరర్భయ మయ్యొను. భయము నశించెను,

ఆ అమేయుడు నిర్గుణుడు. వేదములు వానిని బొగడును. ముమ్మూర్తుల కాతండు దండి.

అతడు వారికంళై నతీతుడు, శ్వేతమూర్తి. అతని యంశము నవే వారు శానింతురు.

వాల్లు మజిలీలవైన వదునాటు ఖండములుం జెప్పుదురు అండము యొక్క మేఅ అక్కడినుండి గలవు. అండమునకు దరువాత నచింత్యుని యునికి గలదు.

వాంన మక్కడికి బోయినప్పుడు చానిని గాంచును. 'వేయి వం(డెండుగురు ర్ముదులు పరివేష్టించి యుందురు. .

అనావాత నాదము నెలగుచుండును,

అతని తను విట్టిదని యెవండు వర్శింపగలడు ? మేటి కాంతితో నది వెలుగుచుండును.

రత్నములు పొదిగిన బంగారు మేడలోన ఖండ కలశము విరాజిల్లు చున్నది.

అచింత్యుని చాటి సోవహమ్మను (బవ్మాయొక్క నెలవున్నది. అక్కడ ముపష్పదియారు వాంనము లుండును.

శేవోమయ సౌధము. కేజోమయమైన భూమి,

అందు సపోవాము డానందము 'ిందును.

పోవామును జేరిన పహాంనములు కలరవములు సేయుచు నానారీతుల (గీడించును.

వాంనము వట్బ్మకముల చాటినంత నే యేడవ మజిలీవై 6 బజపును.

నురతి సపోవామున కతీతముగా నిచ్శను బలికినది,

కే1లీ . శలీరు వచచావళి అందు నగవు జీిలుకుచున్న వామనుని వాంనలు చాళాడును. ఆరూపళరాళి వలన వానికి రూవ మల్ఫినది. ఇందుడు గూడ వానికి సాటిగాడు. నురతితో గలిసి శబ్దము సాయమున నంకుర నిలయ మెక్కి చూచెను. శూన్యమగు_ విశ్వమున విమలమగుపీఠళ మున్నది. అంద లత్యుని సవాజస్థానము గలదు. తొమ్మిదివ మశాము సరి యట నొక్క తణము వాంస మాగినది. అక్కడనుండి (కమముగా మార్గము పట్టి నత్యలోకమునకు "జేరినది. అచ్చట బంధములు వాని యానందము పొందినది. వాంసికా వాంనము అన్నియు చాడుచు జాడుచు గలళము నలంకరించి తెచ్చినవి. యుగయుగములుగ నెడజానియుండి మణల వచ్చి కలసి కొన్నారని శాగలించుకొ వెను. పురుషుడు వాంనములకు దర్శన మిచ్చినంతనే యేక అన్న ముల కాపములు చల్లారినవి. రూపుమార్చి యొకటిగా 'జేసినంత వే మననున వదునార్లుజు భాను లుదయించిరి. వాంనములు దివ్యచేహము( చాల్చినంతనే పూవు దివ్వెల పీయూవమ మారగించినవి. వాంసికా వాంనములు వువ్చకిరీటమ్సులై నచ్చిచానందుని శిరమున గొడుగ్నులై కప్పినవి.

వత్యలోకము కేక్‌

శట్దమను మేఘ మావరించినచోట మించ్చులై పలుతెజంగుల మెజనీనవి,.

మేఘము గర్జించి వర్షింవ సాగినచోట సత్యనుందరములగు శబ్టనాదములు బయలుదేజును.

వాంనలు జారులుగట్టి యా ధ్వను లాలకించును. ఎందు జూచిన వొకే రంగు. ఒశే వెలుగు.

అందు మాననము నిళ్చలమై భానీంచును. ముక్తి సేకూరును. అన్ని కర్మలు (భమలు దూరమగును.

రాజు, పేద యను విచారము లేదు. అందరు పలురీతులం (గీడింతురు.

శామ్మకోధములు, మదలోభములు, అభిమానము వీనిని విడిచి పొావండులు సత్యవామమున దత్పరులగుదురు.

ఆ పురుషుని జేవామహిము యేమని లెప్పుదును?! అది యద్వితీయము.

చంగదుడు, నూర్యగణము వీని వెలుగు దగులదు. ఒక్కే చుక్కమొ వెలుంగును.

ఎవని కులమున శాయుః (వమాణము గలదో వా డాపురుషుని లోకమునకు బోవును.

కలీరనును. * ఈ రీతిగా దత్త్వ మెటింగినాను. సత్య మార్గ మును (బకటముగా జాడినాను* క్ష?

భూలోక, జనలోక, తపోలోకములు, సత్యలోక శామార లోకములు, శక్తిలోక, శివలోకములు, విష్ణులోకమును చాటి నవాజ ద్వీపమునకు బోవలెను.

అక్కడ స్వామిగలడు. అచ్చటనే సాశేశతనిఆయ మొప్పును.

న! కలీరు వచచావళి

కలీరనును. “స్వర్గ నరకము అక్కడ నిలువలేవు. వేదముల, శాజీలమాట యేల? 18

అక్కడ నద్దురుండు వసంతము లాడును. అక్కడి సాధువు అందటు వరమ పూరుములు.

అది మూడు లోకములకం'కు వేతైన రాజ్యము, అం దవావాత నాదము నలుగడల (మోగును.

అక్కడ నిరాలంబమ్చులై దీవములు వెలుగును.

అరుదుగా నేకొందరో యక్కుడికి బోదురు.

అక్కడం గోటి కృష్ణులు కేలుమోడ్డురు.

కోటి విష్ణుదేవులు దలలు వంతురు.

ళోటి (వివ్మాలు పుఠాణములు చదువుదురు.

కోటి మవోచేవులు ధ్యానము చాల్తురు.

కోటి సరస్వతులు శాగము పొడుదురు. ;

కోటి యిందులు పాటలు పాడుచుందురు.

గంధర్వులు మునిగణము నక్కడకు జేరలేవు.

ఆచోటం లరమాళత్ళుడు సాజాత్కరించును.

అక్కడ * చోవ* చందనము నగలుగులిండి గుమాళించును.

అచటి పువృములు వాననాభరితములు. అవి గంభీరములు. అందు నురతి నుగంధమును గొనును.

అన్నియు నాలోకమందు వానము చేయును.

చే నజర ద్వీపము సేరితిని.

అం దజర పురుషుని దర్శించితిని.

కలీరు హృదయమును దట్టి యిట్లనును.

“వామము నరకమునుండి యుద్ధరించును” 19

వత్యలోకము 117

అక్కడ నచా వసంత శాలము.

అమరపురము జంకులేక చానిని గీర్హించును.

అక్కడ రోగళోకములు లేవు.

అందణు నెల్ల ప్పుడు నానందమునం ఉొక్కియుందురు.

నూర్య చం(దులు లేరు. కేబనళ్లులేవు.

వర్షభఖేదము లేదు. జాతిభేదము సున్న.

అక్కడ జళామరణములు లేవు.

ఎల్లరు (క్రీడా వినోదములు నలుపుచుందురు.

వుష్పు విమాన మెప్పుడు దయారుగా నుండును.

అచ్చట వారి కమృుతమే యావోరము,

వదునార్లులు భాను లుదయించిన చందమున వారి 'దేపాములు నుందరమ్ములె వెలుగుచుండును.

పరతత్వము వాంనమై సుందరభూధరమువె ఆక్క మొలచి నట్లు [వకాళించును.

అక్కడ విమల సపొరభములు చాసించును.

అవి యోజనము లలముకొనును.

అ పురుషుని శిరమున వెల్లిగొడుగు వెలుగును.

అతనికి రాజు, పేద యను భేదము నున్న.

అందు నాక నరకముల యూనులేదు.

అమృత చాక్కులు వలుకుచుందురు.

కలీరిట్లు 'ఆలియ ెప్పును. * మాయింట నిట్టి నుఖము గలదు.

నత్యళబ్దము దెలిని తిరముగా గూర్చుండరండుల ఏ

నీ చామూర్తిని గన్నుల గాంచుము. అది అండమునకంళ వేళైనది.

116 కలీరు వచజావళి హృదయమున విచారము సేయుము. ఈదేళము మనది. తొలుత గురుని ఛ్యానింపుము. సురతి, నిరతి, మనను, వవనము - వీనిని ఛ్యానమున నిలుపుము. నుందఠర నాదమున నామము బలుకుము. నర్గురుడు సులువుగా (బత్యతమగును. నద్గురుడు నీకు దర్శన మిచ్చినతరువాత వాతండు నీకు చామము దెలియ జెప్పును.

నురతి శబ్దము వీనిగుట్టు నెటింగించును. అది శంఖము సంఖ్య శావల నున్నది, నద్లురుని కృపా వీకణమున నఖండ శిఖరమందున్న చేరలేని మైచానము గొనవచ్చునుు అందు నవజ పురుషుని జెలవున్నది. అగద్వీపమున కాతండు మేటి.

మేరలేని మెచానమున నేడు శూన్యము లున్నవి. వానియెత్తు

"యేడు శంఖములు.

మూడు శూన్యములచాక కాలుడు వ్యాపించినాడు. అటు మీద నత్త నిండియున్నది.

మొదటి దభథయళూన్యము. ఇందుండీ కన్య యిలు వెడలి పోవును,

యోగులగువారి నడిగిచూడుము. చా రాలుమగలు.

శెండవది నకల కూన్యము. మాయా నహితుండైన నిరం జనుడు దానికి జేడు.

అది అమరుల కోటకు నకలు, అండము నడుమ నున్నది.

మూడవది మవోళూన్యముం అందు మవోశాలుడు కన్యను (మింగును.

అతరులగు యోగులు గళ నఖములు [దుంచి తరుము గొట్టుదురు.

సత్యళోకము . 119 చాబ్లవ శూన్య మతులము. అందు శుద్ధులైె (బవ్మామును ఛ్యానింతురు. ఇక్కడి శాద్యళ క్తి లీజమును గొనివచ్చినది. చూడుడు, నృష్టి సొరించినది. ఐదవ శూన్యమను భయము. అక్కడ ధర్మపాలకుం డున్నాడు. నద్గురు. జాతని తగవు దీర్చును. అందు ధర్మాసనము గలదు. ఆరవది సారశూన్యమందురు. చానియందు సారభండార మున్నది. (శ్రీందటి రచన గావించిన దది. అది అంతట నిండియున్నది" వడవది నత్య శూన్య మందురు. చానియందు సత్యభండారము గలదు, ॥ అది నిన్న్వత్వ రచన గావించినది.. అది యన్నిటికంళు నతీతము. నత్యకూన్యమువై నత్యనగర మున్నది. చాని మాళ్ళము విపాంగమ వథము. నడకలేని మార్గమున నక్కడకుం తేరుదురు.. ఇట్టి యాట యపారమైనది. మొదటి సమాధిని చ మందురు. అందు నిజ పవాంనములు వర్గురునివలన జ్ఞానము వడయును. వేద(భమలు విడిపోవును. (తిగుణ ములు విడచి యలీతుడౌను. శెండవది యగాధ చ్మకము. అది నద్గురునకు (దోవాము "సీయించును. వెనుకనే యన్యుని శరణు జొచ్చును. అ యన్యు డిక్క డున్నాడు. మూడవది మునివర చకము. నర్లురు. డిందు మునుల చవెజుక వజచును.

శే0 కబీరు వచనావళి అమును లిందు వచ్చియుందురు. కర్మలు [భమలు తొలంగి పోవును. | చాల్లివది ధ్వనిచ్మకము. ఇందు వాంనములు ధ్వనియందు ఛ్యానము గొనును. " అవి నందించుచు మన చేరువకు వచ్చును. ఈ ధ్వని శబ్దనుందు గలదు. -. ఇఐదవ చకమును రానచ[క మందురు. చానియం చానందము తొంగిచూచును. - అక్కడి లీల లనంతములు. రాన విలాసము అపారములు, ఆరవది విలొన చ[కము. అందు సద్దురునితో (శ్రీతి వహించును. జీవాము వీడగచే యిక్కడికి వచ్చును. మజల పుట్టువులేదు. వడవది వినోద చక్రము. కోటి కులములగురువు లుందురు. కలియందు బోధ గల్లినట్లు అంధళారమున వెలుగు 'వెలుంగును. ఎనిమిదవది యనురోధ చ[కము. అందు సాలెవాడు నేత చేయును. అతని పేరు కబీరు. అతండు సత్పురుషుల దల చాల్చును. నిచ్చెనవలె నిట్టివి వేయి అంతస్తులు గలవు, . అందు ధర్మ సింవోననమున సద్గురుం డున్నాడు. చవాండు బంధములను విడిపించును. అనురోధ చ[కమునకు _లెన నిర్వాణ చ్యకమునకు దిగువ ఎనైదు శంఖముఅ మొత్తున ఛామమున్నది. అది యద్భుతమెనది. అందు పదునాజలు సుతవాత ద్వీపము లున్నవి. సత్యనుతు లందున్నారు. ఇందే ధర్మ్శనింవచోననమున కలీరున్నాడు. అతడు నర్వాధినేత. -

నత్యలోకము 191

నిర్వాణపద మనంతము, అపారము, చాని యాళారము వింతమొనది. నత్యపురుషుని చేవాము నూతనము. అందు సద్గురులు' సత్పురుషులు నుందురు.

తరువాత సత్యలోళకము గలదు, చాని యొత్తు శంఖము (శోనులు, అందు వ(జములు, రత్నములు లొదిగి యుండును. అపారములగు లీల లుండును. అది యద్భుతము,

అందు తోపులున్నవి. పూదోటలున్నవి. అమృతము కాలువలు గట్టి పాజును.' వాంసములు (గ్రీడించును. అనాహతము నపారముగా నందించును.

చాని నడుమ నిశాలంబమున సింవోననము గలదు. అందు ళ లి పురుషుండు వెలుంగుచుండును. కోటి సూర్యు లాతని రోమమునకు నరిగారు. అట్టి పురుషు డందు గాననగును. అతనికి వాంసినీ వాంస లారతులు వట్టుదురు. పోడళభాను. తాతని చుట్టు దిరుగుదురు. వీశియలు సత్య శబ్దములు పలుకును, అది వృాదయమందు నాటుకొనును.

చాని కవతల నగమ్యుని సౌధ మున్నది. దాని వైశాల్యము కోటిశంఖములు. అందు వనము లున్నవి, నడళావు లున్నవి, అమృతపుగాలువ లున్నవి, అవి నిరాలంబములు,.

ము క్రెములమేడ లున్నవి. బంగారపు టరుగులు గలవు. అక్కడి వాంనములు సుందరమైనవి. చకోరములు దెల్లనివి.

శూన్య సింవోసనమున (వకుండు వెలుగును.

అర్భుదము సూర్య చందు లాతనికి సొటిగారు.

హంసలు బంగారు చామరములు వీచును. ఇట్టి యగమ్యుం డపారుడు.

శ్రేవీఏ కవీరు వచవావళి అధోలోకమునకు _లైగా శూన్యము గలదు. చాని యె త్తుళంఖ శంఖములు. అందలి జనులు శేజోమయులు. అందంతయు వెలుంగే. తోపులు. బూదోటలు( దళతళ మెఅయును. లోబెలు రత్న చమయములు ; కొమ్మలు రత్నమయములు, ఆకులు రత్న్వమయములు, ము శ్తెముల మేడకు రత్నముల కప్పున్నది. అం దళరీర వురుషుడు వెలుంగుచున్నాడు. కోటినూర్యుల శాంతితో వాంనములు వెలుంగును. అచ్చటినాదము వింతమొనది. అది యనుపమము. వాంనలు చామరములు శిరోభూవషలుగా నలంకరించుకొనును. వినరకయే చామరములు వీచును. వాంసము లిచ్చవచ్చిన శేళి నలుపును, నోరులేకయే మాట పలుకును. అమాట లాతండు బెలిని శొనును. చానికి లిమ్మట నిర్లోకమున్నది. అక్కడి పురుషునకు లేరు లేదు. వానిని తెప్పగాదు. అక్కడికి బోయినవారిే అది తెలియును. చెప్పంగాదు. వినంగాడు, రూవ నరూవము అలందులేవు. తావులందు గనడవు. పొడవు "చెలియదు. వెడల్చు గానరాదు. అది యింత యని యొట్లు "ెప్పుదును ? స్వామి యొవ్వరి కృవ జూచునో వారు గగన మార్గమును 'జేరుదురు. వదునేడవ [పళయ మార్గమున స్వామి సాజాత్కరించును. చాని నోటం తెప్పగాదు. కాగితమువై [వాయగాదు. బెల్లము దిన్న మూగచాని చందమున _వెగలో మాటలాడితిని. వ! అం దమృతరనము మడుగులు గట్టును. అనావహాతనాదము నినదించును. నదులు పొంగి నము దము నింకించును. ఆది వర్ణి ౦వ శరముగానిది.

నత్యలోకము 18

అక్కడ నూర్య చంగదులు లేరు. కారాగణములేదు. 'శేబవళులు లేవు. వీల్లనగోవులు వాగును. సిళారాలు (యోగును. ఆ వలుకు నుకుమారము.

అందు కోటి కళంపొలతలు మెజటయుచుండును. నీరు లేకయే. చానలు గురియును. వారివార చతుఠాననులు మళశేంద శారదలు, మనమున గొలుతురు,

వది యవతారము లొక్కటజేరి నవాజ పురుషుని, బొగడును. ఈ గుట్టు కొందజే యెొజుగురురు. ఎఆిగినవారు మల శారు. యముని జాధలు వడరు. లా

మన పూర్షపురుషుండున్న నిలయ మన్నిటికంళు వేజైనది. అందు నుఖదుఃఖములు లేవు, నత్యా నత్యములు లేవు. పావ వుణ్య ములు లేవు, శేలు బవళ్లు లేవు. నూర్య చందులు లేరు. దీవము లేకయే వెలుగున్నది.

అందు క్షానములేదు. ఛ్యానము లేదు. తవములేదు. వేదములు లేవు, కితాబులు లేవు. స్థానములేదు. కరణములేదు, (గవాణధారణ. ముల కక్కడ చోటులేదు.

ఆలంవిము లేదు, నిరాలంబము లేదు. బయలు లేదు. లోగిలి లేదు. వీండములేదు. (బవ్ధిండము లేదు. వంచతత్త్వ్వములు లేవు. (శిగుణములులేవు. సొఖళబ్ద మక్కడ లేదు,

మూలములేదు. తీగలేదు. వువ్వులులేవు. విత్తనములు లేవు, చెట్టు లేకయే శాయలు గాచును.

ఓంకారములేదు. సోవాంకారముమాట లేదు. (శిందు మీదులు, లేవు, క్వానములేదు, నగుణ నిర్గుణములు లేవు.

లా! కలీరు వచవావళి

సూత్మములేదు. స్థూలములేదు. అడరము సున్న. అవగతము నున్న. ఇది యంతయు లోకము వడు పొరపాటు.

పురుషుడున్న చోట నేమియులేదు. అది నాకు చెలియును, వానూచన( గొన్నవాడు నిర్వాణపదము. బొందునని కబీరనును. 28

• నురతి * యను కొలంకున స్నానమాడి మంగళము. బాడుము. -ఛబ్టమను నద్దము జాచుకొని తిలకము దీర్చుకొమ్ము.

హంనమా ! సత్యలోకమున కేగి నుఖంవుము.

ఆ పరమవురుషుని చరణములానిన మఆఅల దిరిగిఠావు.

అం దమృత మానుదువు. అమృత మే (ావుదువు.

పుక్కిట బెట్టిన "లెల్ల తమ్ములము శబ్దము. చాని( జీంతిం 'వపుము.

అనుపమ కునుమసౌరభమగు వానిలయమునకు బొమ్మై.

అమృత వనసనముం గప్పుకొని కిరీటము వెట్టికొనుము. ఆనంద నీలయమున సుఖంపుము.

ఆ సుందర వి[గమును చూచి యానందింపుము.

మెటుంగు మనిలేని యంకముల పుస్తకము చదువుము.

చేతులు లేకయే ఆకాళములు వాయింవుము,

చరణములు లేకయే నాట్యము లాడుము,

దీవములు లేకయే వెలుంగున మేయుని నిలయము గాంచుము.

శబ్దము యొక్క వాకిలి 'దెరువబడినది. పోయి పురుషుని

. ఛలినికొమ్ము.

. చిత్తమున భక్తి నిలువుము. ' స్వామి నీ శెదురువచ్చును.

మనను మాణిక్యము, చానితో హాంసము 'జేరును. అప్పుడు చర్శనము గొనుము,

ఈ భాగ్యముం జాజవిడువకుము.,.

గురువునెడ భక్తి నిలుపుము. అక్కడికి "జేరుదువని

కబీరనును, వశీ కర్శృ స్థానము

నత్పురుషులారా ! అడే యభధ్యాత్మ యోగము. ః (బవ్మా మొక్క-టి. అది యంతట నిండియున్నది. రెండవది లేదు. .

• (వధమ కమలమునకు జ్ఞానము నాల్లు దళమ్ములైనది. అందు శణేకు. డుండును.

అతని శక్తి యుపాసించువారికి బుద్ధి సిద్ధి గలుగును. జవముతో నాతడు [వకాశించును.

సడ్డళ కమలమున (బహ్మా గలడు. అతడు సావి[తీ నహితుండు.

అక్కడ నింద నహిత్నులైన దేవతలు ఆరువేల జపము 'సీయుదురు. ॥

అష్టదళకమలమున లత్మీ నహిత్నుడైన వారి యొప్పును. అందు మూడవవాడు పవనుండు.

అం చాజువేలు జపింతురు. అది రాకపోకలు మాన్చును.

చ్వాదళదళశకమలమున గిరిజా నమేతుండై శివుండున్నాడు, అతని శక్తి సారంగము.

అంచాటు వేలు జపము సేయుదురు. వారు క్షాన నురతిని గొని పొరము సేరుదురు.

పోడళ కమలమున జీవుడున్నాడు. వాని శక్తి యవిద్య- అందు వేయి జపింతురు. దాని తత్త్వ మట్టిది.

ద్విదళ కమలము (భమర గువూాయందుం గలదు. ఆందు పరమ వాంస గలడు.

108 కలీరు వచనావథి వానినీ వేయి జపింతురు,ు అతండు కర్మలు (భమలు పోగొట్టును. నవ్శానసదళ కళమలమునం చాను గనడును. అత డపారుండు. జ్యోతీరూపు్పుడై నకల జగమందు నిండియున్నాడు. వాడే (వియతముడు ; అమయపురుషుడు. మరతి కమలమ్మువె నర్గురు డువదేశించును. అతడు నవాజు జపము జపీంచును. అజువందల వై నిర్వదియొక్కటి అజపించినవాండు ఆ అపా మం(తము 'దెలియును. అగోచరమైన యీజ్ఞాన తత్త్వము నెవ్వండో చెలియును. ఎవండు బెలియునో వాడు మనను గాంచునని కలీరనును. వర్‌ గగనగువాయం దజరమైన రనము (ఐవహించును. అందు. వాద్యములు లేకయే రుంళారములు వినవచ్చును. ఛ్యానము చాల్చి నవు డది తెలియును. కొలకులు లేకయే కమలములు విళనించును. ఛాని వెక్కి వాంనములు (శ్రీడించును, చం(దుడు లేకయే వెన్నెలలు గురియును. అందు వాంనములు గానవచ్చును, అలత్య పురుషు నెవ్వడు ఛ్యానమున నిలువునో వాని వది ఇాకిళులకు వీగములు వడును. కరాళ కాలుడు చానిచెంతకు కేరండు. శామ[కోధములు,. లోభమదములు నళించును. . శలీరనును. * సాధువులారా! వినుండు. అమరు అౌదురు. ఎన్నటికి. జూవరుం” లి

భగవద్దర్శునము - సాధన |?

చానుడా! నన్నెందు వెదకుదువు! నేను నీ యొద్దనే యున్నాను.

జీను గొత్పైగాదు, మేకగాదు ; కత్తులు గటారులలో నుండను. కళాననమున లేను. తోకయందుండను. ఎముకలోలేను. మాంనమున లేను.

గుడులలో మసీదులలో నుండను. శ్రైలాన మందుండను. శాబాయందు నివసింపను.

కర్మకాండమున లేను. యోగ వై రాగ్యములందు లేను. వెదకి జూచినచో నిముసమునం జిక్కుదును.

జేనూరి. వెలుపల నుందును. నాయునికి కోటయందు గలదు.

కళలీరనును. * సాధువులారా! అతండన్ని (పొణముల ఇాళ్వానము.” వ్‌

భగవద్దర్శనము - సాధన

క్షూనము బంతిగా * నురతి* కోడిగా మెచానమున 'శౌగాన” మాడును.

లౌకిక (భమలు విడనాడుము. వచ్చుచు బోవుచు భగవంతునిం గాంచుము.

భగవానుని వేషము శేషుండు చాడును. శేషుని శిరమునం జాద ముంచుము.

శామదళము జయించి కములదళము ళోధించి (బవ్మాము చూటి [కోధమును జంపుము.

పద్మమును బీఠకముసేసి, వననము గగన తలమునం గాముని గాల్ప్చుము.

10

12 కలీరు వచవావళి

• రత్నపరీతకుండైన ఏ పాధువో కర్మశేఖవై గంవగొట్టు” నని కలీరనును. ణు

నవాజముగా నిద్దణు దేవతలు బయలుదేజిరి. నాఖభినుండి "యెదురు మొగముగా వాడి వచ్చుచున్నది.

ఇడకుం బింగళకు నడుమ మూడునాడు లున్నవి.

నుషుమ్నతో నన్నిటికి జీవనము గలుగుచున్నది.

పూరకము నేయుదువు. కుంభకము నేయుదువు. లేచకము 'ీేయుదువు. [వవావాము పోవుచున్నది.

కలీరనును. “ఈ యూగుట పోవును. దయను మఖజతువు. పిమ్మట టింతింతువు” ల

ఉపదేళశకుడా! స్వామి నీ కన్నులలో నున్నాడు.

అెల్లని నల్లని యంచుల నడుమనుండు శారకలో నవిగతుడు నలత్యుండ్సునై యున్నాండు.

కన్నులనడుమ వతియున్నది. పఊలో చ్వార మున్నది.

అందు దూరదర్శక యం(తము వెట్టి చూచినచో భవసాగరము చాటవచ్చును. .

శూన్యనగరము మా నివాసము, అక్కడికి వర్వాంగిణ భావమునం టబోవలెను. కలీరు వచానంగి. శబ్ద మనుభవమున గొనివచ్చుము. త

స్వామి మేడయందు గలడు. కను గలిగి చూడుము. శామ (ోధములు, మదలోళములు వీనిని విడువుము. శిల సంతోవములు, చమానత్యములు వీని నూతగొనుము. మద్య మాంసములు, అన త్యము వీనిని బరివారింపుము. జ్ఞానమను తురగము వెక్కుము. అట్టి ఇాండు (భమలకు దూరుండు.

భగవద్దర్థునము = సాధన 12 శోధన కర్మ మాచరించి యుక్తిగా. బచ్భాననము ఘటింపుము. కుంభకము సేయుము. కేచకము గావింపుము. మొదట మూలమును జాగువఆఅచిన శార్యమంతయు నగును. మూల కమలమునకు నాల్లుదళములు. దాని జసము కళిం గమువలె నెజ్బనిది.

అందు గణేళదేవుం డున్నాడు. బుద్ధి సిద్ధులు చామరములు వీచును.

స్వాధిష్టాన చక్రమున కాజు దళములు, అందు సావితితోం గూడి (బవ్మా యున్నాడు,

కుండలిని శిరమువై గొట్టుము. అం దోంకారమున్నది. నాఖియం చెనిమిది రేకుల కమలమున్నది. అందు శ్వేతసింవోననమున విష్ణు వుండును. జపము 'సేసినవారికి సుఖము గలుగును. అందు అత్మ శివాధారము.

వృాదయమున చ్వాదశదళకమల మున్నది. అందు గారి నహిత్నుడైన శివుడున్నాడు. సోవాం శబ్దము నినదించును.

కంఠమున ద్విదళ కమలము గలదు. చాని నడుమను యవిద్య యున్నది. వారివార (బహ్ములు చామరములు వీతురు. శృంగములు చామము పలుకును,

చానివై (బవ్మా కమలమున్నది. బకము, (భమరము రెండును చాని రూపు గాంచును. అది నిజమూనసమందు రాచజికము నెజపును. అది కన్నులకు వెనుక మన్నది.

కమలముల గుట్టు విప్పి చెప్పినాను. ఇదంతయు పిండ మధ్య మున జరుగు రచన.

నత్సంగమము సేయుము. సద్గురుని. దలదాల్పుము.

అతడు నత్యనామము పలికించును.

180 కలీరు వచచావళి

కన్నులు, చెవులు, నోరు గట్టివేయుము. అనావాత నాదము వినిపింపుము. శెండు కంటి పాపల నొకచో కేర్చుము. అప్పుడా శోభగాంచుము.

చం[ద నూర్యుల నొకయింట కేర్చుము. నుషుమ్నతో ఛ్యానము నిలుపుము. త్రివేణి నంగమము గూర్చుము. (భ్రాంతి దొలగి పోవును.

అంత ఘంటికా నినదములు శంఖ స్వనములు వినవచ్చును. నవా(సదళ కమలము ధగధగ మెఅయును. దాని నడుమ బరమాత్ము డున్నాడు. వాడు కుండలిని దూట ఆనలనున్నాడు.

శాకినీ ఛాకినులు కిలకిలలు గావించిరి. యమకింకరులు శీరింతలు గొట్టిరి. సత్యనామము వినగానే యందణు పాజిపోయిరి. నద్గురుండు చానుము పలిశెను.

గగన మండలమున నూర వ్రముఖముగా జావులున్నవి.

అందు గురుని మూలమున సాధువులు దనివిదీఅం [చావు దురు,

గురువును జేరనివారు దప్పితో( జత్తురు.

ఇారి వృాదయములందు జీకటులు నిండి యుండును.

(త్రికూట సౌధమున విద్యగలదు. అందు మేఘములు గర్జిం చును. నగాఠాలు (మోగును. నూర్యు జెజ్జినివాడ్రై. వెలుగును. చనాలుగుదళముల కమలమున నోంకారమున్నది.

ఈ కోటను వ్రైవసము నేనిళొని తొమ్మిది వాకిళులను దెలిసి కొన్నవాడు సాధువు.

పదియవ వాకిటికి వీగము గొట్టబడి యున్నది. చానిని 'దెలువ వలయును.

భగవద్దర్థునము = సాధన 181 ఆవల శ్వేతశూన్యము గలదు. అది మానస నరోవరమున దిగి శాన మాడును. వాంసములతో గలసి వాంనమైపోవును. అక్కడ 'జేరినవాని కమృత మావోరము. అతర(బవ్మాము కొలువు దీర్చిన శూన్యమున 'నిళారాలు * (మోగును. సారంగములు నిక్వణించును, తంబూర నాదములు “సిలగును. చ్వాదళభానుల కాంతులతో పాంసనములు వెలుగును. మడ్డళ కమలము నడుమ రరంకార శబ్దమున్నది. మవోళూన్యము ేవులు వినమమములు. సద్గురుడు లేకున్నచో వానినిం జేరుటకుం గాదు, వులులు, సింవాములు, పాములు కజువవచ్చును. అందు సవాజపురుషు డచింత్యుుడై ఇ్యాపించినాడు. ఎనిమిది దళముల కమలమున పర[(బవ్మాము గలడు, అతని కుడివెపున( బం( డెండుగు రచింత్యులున్నారు. ఎడమ్మవెపున బదుగురు నవాజపురుషు లున్నారు. కమలము లిళ్లుర్పరుపబడినవి. ఐదుగురు [బవ్మాల _వైదండములుగా దలపుము, ఐదుగురు (బవ్మాల శైెరుగురు నిరతరులుగా నంచుము. అందు నాల్లునిలయములు గువృ్వమ్సుల్తె యున్నవి. వాని నడుమ శచెజసాల కావరియగు వురుషుండు గొలువు దీతియున్నాడు. శిండు కొండల కూడలి గాంచుము, గువాలోని [భమరమును విలువుము. వాంసము అపారముగా 'గేళి సలుపుచుండును. అందు గురుని కొలువున్నది. ఎనుబది యెనిమిది వేల ద్వీపములున్నవి. అందు రత్నములు పొదిగియున్న మేడలు గలవు. అం దఖండముగా 'వేణువులు న్వనించుచుండును. అందు " సోవహాంకార' నాదము విలసిల్లును.

129 కలీరు వచనావళి

సోవాము లోకము పొలిమేర చాటగనే నత్యలోకపు ుల్లిలు వచ్చును. అందు కొల్లలుగా సొరభములు వాసించును. ఆ తకావుల కంతులేదు.

పోడళభానుల కాంతులతో వాంసములు వెలుగును.

వీణియలు సాటిలేని నత్యధ్వనులు వలుకును. వాంసములు స్వామికి చామరములు వీచును. అందు సత్యపురుషుడు గొలు వున్నాడు.

ళోటిభానులు గోటిచం[ దులు నుదయించినను సత్యపురుషుని రోమమునకు సరిగారు. అట్టి పురుషుం డందు గన్బడును,

తర్వాత నలత్యుని లోకమున్నది. అం చాతడు రాచతికము 'వెజపును. అర్చుదము నూర్య్యులైన నాతని రోమమునకు సాటిగారు. అట్టి యలత్యుం డందు గానవచ్చును. చానివై శగమ్యుని నెలవున్నది. చాని కాతడు జేడు. అతని రోమము నూచి యఠృదము నూర్యులు దలలు వంతురు. ఆ యగమ్యు డపారుడు.

చానివై *'నకథ' లోకమున్నది. అందు జేరులేని పురుషు డున్నాడు. అక్కడికి బోయినవాండది బెలియును. అది చెప్పంగాదు; విన(గాదు.

శాయ రవాన్యము వెల్లడి సేనిలిని. ఈ రచన యంతయు లిండమందలిది.

మాయ దుళ్ష్లతి యనుజాలము విసరినది. చాని వన్నుగడ గొవ్పది.

అది మాయనేర్చు నూపినది. గారడి 'ేసీనది. మాయా శాయము నూపినది. అండమున దుర్గతి; గలుగ జేనినది. డాని (వతివింబము బడవె చినది.

మా నడక శబ్దహంనమునడక, నద్గురుండు దయాళు(డై తరింప 'జేసినాడని కవీ రనును.

ఛగవర్దర్థ్శునము అ సాధన 1జి కచవాటము డొలగినది. శబ్దము నినదించినది. మా 'చేళశము పీండాండముల కతీత మెనది. య! కన్నులతో దర్శింపుము. అది పిండమునకం'ళు నతీతము. వృాద యమున దలపోయుము. అది అండము నడుమ నున్నది. దొంగతనము, అంకుదనము, దూవణము వీనిని దూరము "'నీయుము.

అనత్యము విడనాడి నద్షురుని దలందాల్పుము.

సత్సంగము సేసి సత్యనామముం దడవుము, నులభముగా నీకు దర్శన మబ్బును,

ఈ నంవద గడించినవాని శాంతి జగమంతటః (శాకును. (వాడు) ఎనిమిది (పమాణముల శావులలో సుఖము వడయును. అవి అండము నడుమ నున్నవి.

అఆ యండముల కవిగతుడు రాజు. వాని పట్టణ * మకధము.”* ఆది యమరవురమునకు€ (బతలికృతి.

అందు శుద్ధ (బవ్మా యున్నాండు. వానికి 'బేరులేదు.

అండమం దేడవ శూన్యమున్నది, అది నిగనిగలకు. (బతికృతి. అందు మవోళశాలుండు శానీంచును. అగమ్యునిం బలుకుచుండును.

అండమండారవ కూన్యముగలదు. అగమ్య నిలయమునకది(వతి క్‌ తిం నిర్గుణశాలుండు చానిభర్త, చా డలత్యుని 'అప్పుచుండును.

అండమున వైదవ శూన్యమున్నది. అది సత్యలోకమునకు నకలు. మాయా నహిత్నుడైన నిరంజనుడు దానికి వేత. నత్య పురుషు డందు గాననగును,

అండమున వాల్లివ శూన్యము గలదు. అది నిర్వాణ పదమునకు (తికృతి. అందు సద్గురుం డశ్టేయకాంతులతో విలసిల్లును. అం దెల్లి "యెడల సోవాం (బవ్మా గలండు.

కే8కీ కలీరు వచచావళి

మూడవ శూన్యము మవాత్త్వ్వము వినుడు. ఓక శూన్యము 'రెండెనది. వెన మవోళశూన్య మున్నది. అది గొప్పది. (క్రింద శూన్యము లున్నవి.

• వడవ కూన్యమునకు మవోకాలు( డున్నాడు. వాని కాంతి మవోళూన్యమున నిండినది. వానిని. ఐర(బవ్మాము నెలకొల్ప్చెను, అంతట నా నిరతరుఃడున్నాడు.

ఆరవ మార్గమునకు నిర్గుణుడు రాజు. అందు వాని 'శేజము నిండినది. వాని నమర[బహ్ము మందురు. వాండు రరంకార శబ్దము.

ఐదవ కూన్యమునకు నిరంజనుడు రాజు. వాని తేజము అెండవ శూన్యమున వ్యాపించినది. (పకృతి వురుషుల పదము నతండం దెను. ఆతడు శుద్ధుడు, సుగుణుడ్యునెయున్నాండు.

శెండవ శూన్యమున (పకృతి వురుషులు గలరు. చారి తేజము (వథమ శూన్యమునకు (అాకినది. ఆ జ్యోతికి నిరంజనుండని “చేరు.

నుగుణుడు స్థూలుడ్డునెయున్నాడు. మొదటి శూన్యమందున్న జ్యోతి యొక్క *' శాంతి * కవిద్య" యని పేరు.

వుుతులతోబాటు బుత్తి రిక గళల్గినది. అది సర్వవ్యాపిని మొనది.

అది మజల నేడవ కూన్యమునకు దిగివచ్చినది. (బవ్మా విష్ణువుల నమాధినుండి మేలుకొలిపినది.

పుతులతో బ్నుతికకు( బెండ్లియెనది. శృంగనానుము పలికినది.

ఆరవ యాశాశమున శివుండు (భమరము బెలియును.

గంగ, గౌరి, బుద్ధి యను నీ దేవతలందు నెలకొన్నారు.

చైలానమున గణములు కోలాహలము సేయుదురు. అందు

• పోవాము * శిరోవతంనము.

శామనామ మహిమ 15

ఐదవ యొకనమున విష్ణువున్నాండు. లత్మితోగూడ సింవోనన మలంకరించినాండు. వైకుంఠమున భక్తులు పరివేష్టించి యుందురు. భ క్తుల పనులన్నియు నెజ వేరును,

నాల్లవ యాకాళమున [బవ్ముగలండు. అతడు సొవినీ నమే తుండు. (బవ్మార్థియందోంళారమున్నది. అది జగముల సృష్టికి మూలకందము,

మూడవ యాళాళమున ధర్మరాజున్నాడు. వాండు స్వర్గనరక ములు గావించుకొన్నాడు. అందు జీవులు కర్మఫల మనుఖవింతురు. అట్టి న్యాయమందు నెలకొన్నది.

"రండవ యాకనమున నిం(దుడున్నాడు. అందు 'బేవతలు మునులు నుందురు. అక్కడ నెల్లవ్సుడు రంభ నాట్యమాడుచుండును. అందు కళింగ శబ్దము (మోగును.

మొదట ఆకాశము మృత్యులోకము. అంభెల్లప్పుడు చావు బతుకులు దోబూచులాడుచుండును. సత్యనామము బలికిన వారందణు నత్యలోకమునకు లోదురు.

వదువాల్లు లోకముల గుట్టు వెల్లడి 'సేనిలిని. ఇక (గిందటి విచారములు వినుడు.

వడు లోకములలో చార్లుజు పాలకులున్నారు. వారు వేర్వేరు శూన్యములందున్నారు: శేషుడు, ధవళుడు, వరావాము, మీనము, కచ్ళవము, కూర్మము. ఈ యార్గురు నాటు శూన్యములందున్నారు. ఇది పొాళాళము. రల

రామనామ మహిమ

(వవ్మోండ పిండమంతట రామనామము నిండియున్నది, రామ చామము విని భమలు బెలినెను.

18 కఖీరు వచనావళి నిర్గుణ నిరవాంశారముల కతీతమై వర్మబహ్మమున్నది. చాని రూవము రశారమని తెలియుము. విష్ణువు పూజించును, శంకరుడు ఛ్యానించును, విరించి వలు: విధముల గీర్తించును. చానియం తెవ్వండు గానలేడు. రామనామ మహిమ మాటల కందళానిదని కలీరనును. 8కి రనన శామనామమును గొనరి కొసరి యానును. రామ చామము గుణాతీతము. కారణ రహితముగా 'దెలియుము. నిర్గుణ (ఎవ్మామును జపింపుము. దాని న్మరణమువలన శుద్ధి, బుద్ధి నర్వము గలుగును. నిర్ళాగ్యుండా ! విషము విడచి రామనామము "నేల జపీంవపు లోభము వెంట దగిలి ముని(గిపోదువేల 1 రామనామము జవిగెన్నవారందటు. దరింతురు, తక్కిన బకవాదులు మునింగిపోదురు, కీ మనసా! శామనామము వపలుకసాగినచో మజల బలుకుట శీమియు నుండదు. శామనామము. బెలియక యోగ యజ్ఞములు, అపచానములు సేసీన నేమగును ? శాను[కోధములు దొడ్డవి, గురుని యను[గ్రవా మందట దలింపం "జేయును. అవినాశియగు రాముడు చిక్కిన [భమలు నళించునని కలీరనును. త్‌ నంసారమున రామనామమే సారము. రామనాను మమృత వచనము. కామనామము ళోటిపాపము లుతృ్మరించును. రామనాను మందు (అత్యయ ముంచుము.

శామనామ మహిమ 187

నత్పురుషులు రామనామము గొని న్మరింతురు. చానియందే భక్తి నిలుపుదురు. శూరులు రామనామముగొని యెదుర్కొందురు. నం[గామమున లోరాడుదురు.

శామనామము దడవిన మగువ వతి[వత యగును, శాంతునితో గాలి బూదిమై యాకనమున శెగురును, శామనామము వలుకుచు తీర్థముల దిరుగుదురు. ఏటి తరగలలో మునుకలు గొట్టుదురు. కామ చామము దలంచుచు6 బూజలు సేయుదురు. శామనామము దలచుచు చానములిత్తురు. శామనామముగాొని వి[పులు ఖితకు లౌదురు. శామ. చామము దుర్లభమని తెలియుము.

శామనామము నాల్లు వేదములకు మూలము, అది వేదములు దజచి కమగొన్న తత్త్వము. శామనాము మాటు శా్య్త్రుములకుం దలవూవు. ఆరు దర్శనములు చానినే పలుకును.

శామనామము లీల లగాధములు. వెదకి కనుగొనగాదు.

శామనామమును విన్లువు దలంచును. శివుడు యోగమున రశామనామమును ఛ్యానించును. శరామనామమును. దడవి సాధకులు సిద్ధులెరి. శివనారదులు,ు ననశాదులు క్షాన్సులెరి, వళిష్టుడు శాన. చామము గొని రశామచంగదుని గాంచెను. గురువయ్యెను. శామ' మంత మువదేశించెను. శామనామ మగాధము. చాని నెంతని వర్షింతును * రామనామమును గొని కృష్ణుడు గీత నుడివెను. రామ చామమెవ్వనికిల. 'బెలియదు.. పేతువు గట్టినపుడు చాని గుట్టు 'జెలినినది.

అది పరంజ్యోతి. చాని గుణములు నిరాశారములు. చాని "వీరు నిరవాంకారము. చానికి రూపురేకలు లేవని వలువేదములు, పలుకును.

146 కలీరు వచనావళి

నత్యమార్గము మాటల కందరానిది. చానిని విన్లువు న్మరించును.. శివుడు యోగమున దలచును. (బవ్మా పలుకును. ఉపనిమత్తులు గీర్హించును.

(బవ్మూ దేవుడు, సనశాదులు, యొవ్వరును చాని యంతు దెలియ లేరు. ఆ పరతత్త్వ్వమును శాముడందురు.

తత్త్వము దెలిసి రామనామము. బుడమికి 'దెచ్చినవాండు మనుజుండని కలీరనును. జ

తమ్ముడా ! నామము శెవుదిగిపోవునది గాదు. లాతి ౩ెపులు చతణములో నెక్కును. తణములో దిగును. నామమదము నానాటికి 'వెక్కుచునే యుండును. చూడగనే యెగభ్రాకును. విన్నంతనే హృద యమున కంటును. తలచినంత నే యొడలు దిరుగును. గిన్నె (చావు చుండగనే మత్తుడగును,

(శాగినంతనే చిత్తచావల్యము మాయమగును, నామరసము నిర్మ్శలమైనది. చానిం జవిగొన్న గణిక తరించినది. * నదను” డను కసాయి ముక్తి పడనినాడు. కలీరనును. *మూగవాడు లెల్లము దిన్నాడు. నాల్క లేకయే చాని చవులు పొగడినాడు” ళ్‌

శబ్ద మహిమ

సాధులాళా | శబ్దమును సాధింపుడు.

ఏ శబ్దమున నంతయు (బకటమగునో యాళబ్దమును శేగహింపుడు.

గురుండు శబ్దమును వలుకును. శబ్దము విని శిష్యుడగును. శబ్దమును గొందజీ యెజుగుదురు.

అంతరంగమున నెనడు శబ్దమును ఛ్యానించునో చాండు శిష్యుడు, ఆ గురుడు మవోత్ముడు.

శబ్ద మహిమ 189

'వేద పుళాణములు శబ్దమును బఐలుకును. అన్నియు శబ్దమును నిలుపును. సురలు, మునులు, సాధువులు, శబ్దము వలుకుదురు. ఎవ్వడును చానిగుట్టు చెలియలేడు.

శబ్దము వినివిని వేషములు చాల్తురు. అనురాగులు శబ్దము వలుకుదురు. ఆరుదర్శనములు శబ్దమునుం ెవ్పును. విరాగులు ళబ్ద్ల మును దడవుదురు. ళబ్ద్బమే మాయాజగము నిర్మించినది. ళబ్ధము శేళిక సాగించినది. ఆ

'జేనియందు శబ్దమున్నదో చాని తేజమే వేఆని కలీరనును. 88

సాధువులాళా ! ళబ్ద మన్నిటికంశె నఠతీతమైనది. యొవ్వండో క్షాని యగువాడు చాని వెలుగును.

చయూగుల్తు యతులు కావనులు, నొడలికి బూది బూని కొందురు. నద్గురుడు మూలమం[త మువదేశింవకున్నచో వాలెట్లు తరింతురు ?

యోగయజ్ఞ ము లొనర్హురు. (వతనియమము లాచరింతురు. వీని కన్నిటికంశు ముక్తి యతీతము. వారు యముని వాకిలి వెట్లు దవ్పుకొందురు 1

నిగమములు * వేతి” యని యెొవ్వనీ గుణములు గీ ర్తించునో శంకరుండు యోగమున నెవ్వని ధ్యానించునో (బవ్మా విస్ణువులు దమ మనమున సనెవ్వని తలంతురో యా (ప్రభుం డగమ్యుడు. అపారుడు.

చళోరము చం(దునివలె నద్గురు చరణములం దగిలి యుండ వలెను.

సొధువులాళరా ! వినుడు. మనలో నఖశిఖ వర్యంతము శ్చ మున్నది. ఖత

కేత0 కలీరు వచనావళి

శబ్దము వెదకుము. శబ్దమును "దెలియుము, ళబ్దమందే విపహారింపుము. శబ్ద మాశాశము, శబ్దము పాళాళము,.

శబ్దముతో (బవ్మోండ పిండములు నిండినవి. శబ్దమున లీ మున్నది. ళబ్దమున _బైరున్నది. శబ్దమే వేదము. శబ్దమే వాదము. శా(్రుములు శబ్దము నే పలురీతుల బాడినవి.

యం్శతతం(తములు శబ్దము. గురు శిష్యు లాలించునది శబ్దము.

శబ్దమే తత్త్వము. శబ్దమే నిన్న త్వము. శబ్దమే యాకారము, శబ్దమే (పకృతి. శబ్దమే. పురుషుడు, శబ్దమే ముమ్మూ ర్తులను చెలకొల్పెను.

దృష్టాదృష్టమగు నోంకారము ళబ్దము. [బవ్మిండమంతయు శబ్దము. శబ్టమును గుర్తింపుము, అఆ శబ్దమే సకల నిర్మాత యని కలీరనును. శ0

మాయా (ప్రపంచము

రానూ! నీమాయ యిడుమల (దచోయుచున్నది. చాని పోకడలు దెలియళశాకున్నవి. నరులను నురలను నాడించుచున్నది.

బూరుగు గొమ్మల వెంతసాచిననేమి+ ఎన్ని పువ్వులు వూచిన నేమి? చానివై నెన్నో వతులున్నవి. అవి ముక్కునం గాయలు గఅచును,

శాయలనుండి దూదిపింజలు బయలు దేలును. ఖర్ధూరమా | నీ బడాయి యొందులకు ? ఫలము అెవ్వరు నందుకొనలేరు. వేనవిలో నీ నీడ పనికిరాదు.

మాయ తన చాతుర్య మితరులకు నేర్చుచున్నది. కామినీ కనకములం దట్టి చాతుర్యమే గలదు.

చూయా (వవంచము కేశ! కవీరనును. సాధువులారా! వినుడు రామచరణములంచా నకి గొనుడు. శీ మాయ బలుమోసకారి. అది మాకు 'దెలియును. తిగుణ పాశములు విసరును. తియ్యని మాటలు వలుకును.

శీశవునకుం గమలయొ నిలచినది. శివుని యింట శర్వాణి యొనది. పూజారికి వి[గవామెనది. తీర్ధ్థమున న్నీరై నిల్చినది. యోగియింట యోగినియైనది. రాజునింట ళాణిమయైనది. ఒకనికి రత్నమైనది. వేరొకనికి గవ్వమొనది. భక్తునకు భక్తుర్నాలైనది. (బవ్మాకు వాణి మొనది.

సాధువులాఠా వినుడు. ఈ కథ మాటల కందరాని దని కలీరనును. శి

ఎవ్వరు నేమజి యుండవలదు. వెంటనే యిల్లు దొంగలు దడోచుకొందురు.

యోగ నమాధితో యోగి నుత్తుడగును. పురాణములు చదివి వండితుడు మత్తుండగును.

తపన్సు గావించి జావనుడు మత్తుండగును. అవాంకారమున నన్న్వ్యాని మైమఅచును.

• మోసావు'* చదివి మౌలానా పొగరువట్టును న్యాయము చదివి ' శాజీలు' మత్తులౌదురు. శుకదేవుడు మత్తుడాయెను. అక్య్థారుడు మదించెను. ఉద్ధవుడు కన్నుగానకపో యొను. తోకగలుగు టతో వానుమంతుడు పొగరువళ్టైను.

మాయ గప్పుటతో జగము మైమజచినది. అవాంకారమున శాజు మత్తుగొనెను. వారిపాద సేవతో శంకరుడు సొక్కెను. నామ ముతో జయదేవుడు మత్తుడెచాడు.

1థతు కలీరు వచనావళి శావణు డింటికిం గన్నము. వెట్టునని వేదములు, స్మృతులు సత్యము వలికినవి, ఇవి చంచలమగు మనను గావించు నీచపుబనులు. కావున శాముని భజింపుడని కలీ రనును. శీ అంధుల మూకకు నృష్టివెరి. మాయ మూడు లోకములందు. గలదు. (బవ్మాను మోనగించి పాడుచేసినది. దేవతలతోబాటు శంకరుని ళన్ను గప్పినది. పదునాల్గు లోకములకు గండడైన విష్ణువువై దనరాచలికము చెజపినది. చాని మొదలేడో తుదయేదో సాధువులకుం 'బెలియదు. చానివలన నీవేల భయము ెందుదువు? అది యుత్తుంగము. నీవు వతంగమవు. 'చేవపురువుకు వేము [పియమైనట్లు మూర్థుడు విషము నమృత మని వల్కును. విషమునంచేమి గుణముండును? అల్బలాభ మనలునశే ముప్పు 'బెచ్చును. అమృతము విషము నొక్కపోలిక యుండును. ఐనను 'దెలినిన చాడు విషమేల కొనును? ఎలుకలేని మానవులెట్లు బాగుపడుదురు? పరిచయము గావింవకున్నచో నీ మూఢలోకము 'బెలియజాలదు. మతిహీనులయందేమి గుణము తెప్పును? అళాలోళభములు పెనగొని యుండును. మరణించినావు. మఅల జత్తువు. మృత్యువు డోలుగొట్టు చున్నది. లోకము ని(చాసక్తము. మాట గు ర్తుంచుకొమ్ము. కఫీ

చూయా (వ్రవంచము 146

జరానంధ శికుపాలురం జంపినది. వేయిమంది యర్జునులం గను(శామి శావేసీనది.

బంగారు గోడలు గల లంకలో శాపుర ముండిన రావణుండు మోనపోయినాండు.

దుర్యోధనుడు దురభిమానముతో( జాండవుల గుట్టు 'బెలియ లేకనే పోయినాడు.

గొప్పవారమని ఢంకాలు గొట్టిన రాజు అందలు మాయశచేతి కీలుళొమ్ములు.

గడించిన విత్తము నేలం బాతి'వెట్టుదురు. వీరికి జీవుని యెలుక గలుగ లేదు.

ఎంతచాక జెప్పుదును. అవివేకులు పోయిరి, జగడములతో వివేకులు నవివేకులు నొక్కటియెొరి. మాయ జగమును మోహింవ “జేయును. అది యన్నిలోకములకు బోవును.

వారిశ్చం[దుడు సత్యమునై. యింటింట _ నమ్ముడు పోయెను. కీ

రఘునాధథుని మాయ వేటాడ బయలుదేలినది.

చేర్చుగా వలలు పన్ని వినరుచున్నవి. డానీ తప్పించువాడు గానరాండు.

మౌనులను గొట్టినది. దిగంబరుల దన్నినది. వీరశైవుల గట్టి ఎవెచినది. ఛ్యానమగ్ను లగుయోగులను బట్టినదిం

అడవుల నున్న జంగమ సాధువుల జిక్కించుకొన్నది. వేదముల చదువు భాందనుల గట్టివెచినది. పూజలు నేనీకొను స్వాముల చా(కమించినది. అర్ధవిచారములు నలుపు పండితుల నలగొన్నది. అందఅను (చాట గట్టివె చినది.

1

శేటటీ కలీరు వచనావళి

బుష్యళ్ళంగుని లోగొన్నది. (బవ్మాదేవుని తల బగులగొట్టినది. మక్స్యేందనాథుని సింవాళమునకు. దరిమినది. పిచ్చిచ్నాడ్తై దిరుగం 'తేసినది.

శా క్తేయుని యింట గర్తయొ నిలిచినది. హారిళక్తుని యింట చాపి మయొనది.

కలీ రనును. * సాధువులాళా ! వినుడు ఎట్లు వచ్చునో యట్లు పోవును. ” శ్రీటి

చ కొందతో గురుని శరణుసొచ్చి భక్తులెరి. బువ్యళ్ళంగుడు పొటిపోయి యడవిజేరెను. అక్కడ. గూడ మాయ వాని శెదుళై కాటు పెట్టినది.

(శిహూలభారియై. శివుడు గ్రైలానమునకుం బరువెత్తినాండు. జోోతి స్వరూపుడె యా కొండమీద వెలుంగుచున్నాడు.

సురలు మునులు యోగులు నరులు యతులు వలుకనైనం జాలకుండిరి.

ఉవ్చు, నూనెలక్రై వెదకలేదు. వచ్చిమాంనము దిన్నారు. నత్చురుషుండన్న మాయకు భయము. అది వారి చెంతకు. బోదు. గురుమం[త్రము చానినిం జంవునని కలీ రనును. శ్ర

వండితులాళా ! అెలిని విచారము సేయుడు. పురుషునకు మాయ యిల్లాలు.

(శావ్మాణుని యింట (భావ్మాణి మొనది. యోగియింట చెలి యయ్యెను,

• కలమౌా * చదివి బూబయినది. కవియందే కాంతమెనదిం

మగని వరింపలేదు. "వెండ్లియాడలేదు. కొడుకుల గన్నది.

చూయా (వ్రవంచము 1ట్‌

గృవాస్థు, నన్యాసి వీరిలో నెవ్వరిని విడువదు. ఇప్పటికి నామె యాది కుమారి.

వుట్టినయింట నుండదు. మెట్టినయింటికిం బోదు. మగనితో నిదురింపదు. చానికి జూతిపాతులు లేవు. కులము లేదు. అది కఠ శాలము జీవించునని కలీరనును. శ్రి

వండితుడా ! * నారి” యొవ్వరో తెలియుము, ఆమె నెన్వరు గనలేదు. ఆమె యొవ్వరినిః లెండ్లియాడ లేదు.

చేవతలందలణు నా మెను వారి కిచ్చిరి. ఆమె వారియొడ్ద్డ నాలుగు యుగము లుండీినది.

మొదట పద్దుని రూవమును బొందినది. తరువాత సర్చిణియెై లోకమును [మింగినది.

ఈ యువతి యెదుట నాథులు కాలకులు. ఆమె యెొన్నడు కడు దేజమున వెలుగును.

ఈమె లోకమునకు [వియుళాలు. తన కన్నవిడ్డలనే అం జంపును. శం

నారి కరపల్లి వముల బలమున నాడును. వండిత్తులెినవారు చాని విచారము సేయుదురు.

వననము చాల్చదు. నగ్నయొ తిరుగును. ఆ యిల్లాలికి జీవము లేని వస్తువులు (పియము.

ఆమె వీణ తల[కిందులుగా వాగును. ఒకని4 జంపునుం వేతొకని జబాగువజచును.

ఆమె భక్తునకు చాసియగును, కొందణజకు నుఖము గలిగించును. శొందఅకు బాధలు గలిగించును. 50

14 కలీరు వచనావళ

నత్చురుషులాళా ! ఒక వింత జూచినాను. చెప్పినచో నమ్మువా శివరు?

ఒక పురుషుడున్నాడు. ఒక నారి యున్నది. వారిని ెలినీ కొమ్ము.

ఒక యండమునందే యెనుబదినాల్లు లతల జీవరానులున్నవి. లోకము (భాంతిని గొని చానిని మజచినది. నారి యొక వల విసరినది. లోకమున పౌొచ్చరిక గల్లినది. [బవ్మా విస్తు మహేళులు వెదకి చూచి చారు. అంతు దొరుకలేదు.

మఘటమందు నాగము పాళమై యున్నది. నకల జగమును చమోనగించి తినుచున్నది. .

క్షూన మనుఖడ్లము లేకున్న జగమంతయు నోడిచచ్చును.

శానే మూలము, కానే పువ్వులు. తానే పూదోట. శానే 'యేరుకొని తినుచున్నది.

కలీరనును. * గురుం జెవని మేలుకొల్పునో వాడు వాగు పడును, ర్‌!

జగదుత్పత్తి

జీవరూపమగు నొక యంతరమున్నది. ఆ యంతరమున జ్యోతి వెలిగినది. ఇచ్చారూపియగు నారి యవతరించినది. ఆమె పేరు గాయి.

ఆమెకు మువ్వురు కొడుకులు. వారు [బన్నా విష్ణు మహే శులు. [బవ్మా తల్లి నడిగినాడు. “మగ డెవ్వండు? నీ వెవ్వని భార్యవు? | నీవే నేను. నేనే నీవు. నీవే నా మగండవు. నేను యిల్లాలను” తండికి గొడుకులకు నొక్కతయే గఆిత. ఆమెయే తల్లి,

జగదుళృత్సి 1ళ ఇట్టి కొడుకుల వెందును జాడలేదు. తండిని వెదక లోయినారు. - ర్‌ి శబ్దము యొక్క యాంతరజ్యోతి మాయమైనది. వారిహార (టవ్మాలు చానికి బిడ్డలు. విఛాత యొక నిలయ మేర్చజచెను. పదునాల్లు లోకముఠఅ నది గప్పుకొ నెను. వారిహర [బహ్ములను పేర్ణతో ముగ్గులైరి. వారు మువ్వురు మూడు లోకములకు బోయిరి. చారు ఖండ (బ్రవ్మోండములు, ఆరు దర్శనములు, తొంబది యారు పాషండ మతములు నిర్భించిరి. కడుపులో నెవ్వడు వేదము చదువుకొని రాలేదు. నున్నతి చేసికొని తురక పుట్టలేదు. మాయవలన బుట్టువు గాంచినారు. బహుక్ళతిమ వేషములు చాళ్చినారు. , మాకును మీకును రక్త మొక్కే. ఆవోరమొక్కళు. (పాణ మొక్కు. లోకమున కంతకుం బుట్టువొక్కళు. జ్ఞానముతో నలీతుండ్రైన వాండెవన్వండు గలడు? క్షూనమార్ల మొక్కలనికిం దెలియదు. ఒక్క నాల్కతో నెన్నియో వలుకును, ముఖమున్న జూలును. పదిలతల నాల్కలుండును. కబీరు పిలిచి యిట్లనును. * ఎన్ని వ్యవవోరములు నడిపిన చేమి? శామనామము బెలియకున్నచో జగమంతయు మునిగి చచ్చును. 5

కే4ర కలీరు వచచావళి

తొలుత నత్యపురుషునకు భావన గల్లినది.

అతండు రెండవ తత్త్వమును (బకటించి నిలువ బెట్టినాడు.

వారివార(బవ్మాళ క్తు లావిర్భవించినారు. చారు మొదట జీవుని యందు భక్తి నిలిపినారు.

గాలి, నీరు ఛాయ మోనులెత్తినవి. మాయ కడు విన్తరిం చినది.

అండపిండ (బవ్మోండము అవతరించినవి. పుడమిలో నవ ఖండములు దలయె ల్సి నవి.

సిద్ధులు, సాధ్యులు, యతులు బయలుదేటిరి. వీరందణు నవినాశియగు నత్యపురుషు నాళ యించినారు.

సురనరమునులు బయలుదేజీనారు. వెదకి వెదకి యోడి పోయినారు.

జీవుని చలువతో నన్నియు ఖయలుదేజినవి. అందలు నాతని చానులే.

రామనామముమీది మక్కువతో కలీరు తరము మజచును” రక

తొలుత చానొక శ్రాడుండెను. వాండు నిరాకారుడు. నిర్గుణుడు. వానికి. వేరు లేదు.

అప్పుడు భూమి లేదు. గాలి లేదు. ఆకాశము లేదు. నిప్పులేదు. నీరులేదు. పంచత త్త్వ్యములు లేవు. గుణ(శయములేదు. అప్పటికి మాయ పుట్టనేలేదు.

ఆదిమధ్యాంత ఆకారములు లేవు. చీకటి లేదు. వెలుంగు లేదు, (బవ్మా విస్ణు ర్ముదులు లేరు. నూర్యుడు లేడు. చం[దుడు లేడు. గణేళుడులేడు, మత్స్యములేదు. కచ్చపములేదు. వళావాము లేదు. భ్య్మాదవదములేదు. ఫాల్గుణము లేదు. కంనకృష్ణులు లేరు. రామ

జగదుత్చత్సి 1ట శావణులు లేరు. బలివామనులు లేరు. నాండు నగుణమన్నది లేదు. దశావళారములులేవు. గంగాయమునలు లేవు. సరన్వతిలేదు. కడలి లేదు. తరగలు లేవు. తీర్ధములు లేవు. పూజలు (వతములు లేవు దేవతలు లేరు. గురువు పాపపుణ్యములు నేర్వలేదు.

చదువులులేవు. వేదవుళాణములు లేవు. ఖుళానులేదు. కిళా బులు లేవు.

కలీ రాలోచించి యిట్లనును. * కృతిమ మేదియు చావాడు లేదు. ఆగమము నగోచరమ్మునైన శూన్యమునం బరమపురుషు డొక్కుజే యుంజెను.” ర్‌

నిర్మాత యొక్కడు. వా డగమ్యుడు. వానికి దల్లిలేదుం తండిలేడు. చుట్టములు లేరు. ెండ్లాము లేదు. వాడఖండితుడు. అగముడు. అపారుడు.

వాని కాకలిదప్పులులేవు. లాభనాశములు లేవు. రూపురేకలు లేవు. వర్ష వేషములులేవు. కులగ్కోతములు సున్న. వాని మహిమ వర్శింపం దరముగాదు. వానికి రూపారూవములు లేవు. ేరులేదు. వర్లావర్ష ములు లేవు. శావులేదు.

కలీరు విచారించి యిట్లనును. * వానికి వర్ష ములేదు, శావు లేదు. ఛచాండు నిరాకారుండు.. నిర్గుణుండు. అంతట నిండి యున్నాడు” 56

విధాత కనుకట్టు వేసినాడు. ఓంళారముతో నృష్టిగావించి చాండు.

వంచత త్త్వములు (తిగుణములు నిర్మించినాడు. వానితో నన్నియు గల్షినవి.

శర కలీరు వచనావళి

భూమి కృ(తిమము. ఆకాశము కృ(తిమము. రవిచం(దులు కృ్మతిమము. గుణపంచకము కృ(తిమము. గుణ్య(తయము కృతి మము. మాయగావించిన నృష్టియంతయు గృ(త్రిమము.

ఆదిమధ్యాంత తారలు గృత్రిమములు, చీకటి వెలుగులు గృ(తిమము.

నగుణ మంతయు గృ(తిమము. పదియవళారములు గ్భ్యతిమ ములు, కంనబలివామనులు క భ(తిమము. రామళావణులు క (తిమము. మత్స్యకచృవ వరఠావాములు కృ(తిమము. భాద్రపద ఫాల్గుణములు గృ(తిమములు.

నము[దము కృ(తిమము. తరగలు కృ్మతిమము.

గంగాయమునలు గృతిమము. నరన్వతి కృ(తిమము,

వేదములు కృ(తిమములు, న్మ్యృళి పురాణములు కృతి మము,

కురాను కృ్యతిమము. *కళతేబు” కృ్మతిమము.

పూజలందుకొను యోగములు కృ(తిమము. చేవతలు ళృ్మతిమము.

పాపపుణ్యములు క్‌ ఫ(శిమము. చదువులు క ఫ(తిమము, ళలీరనును “కర్త యొక్కడు గృ(తిముడు కాడు. తక్కినదంతయు గృ్మతిమము, ఈ నత్యమందణజు "దెలియుడు”, ర్‌?

కర్శ దక్క తక్కినది గారడి. కాజీలు తిరముగా నుండరు. పీరులు కలకాలము నిలువరు.

వారివార (బవ్మాలు గారడి. ఇం[ద చం[దగణేకులు గారడి.

జలము గారడి. తలము గారడి, (వపంచము గారడి. నింగి 'వేలలు గారడి.

మనోమహిమ 161

(శ్రుతులు గారడి. న్మృతులు గారడి. ఇంటదేవియు గారడి వాని గుట్టు తెలియవు.

నిద్ధ సాధకులు నేర్చినది గారడి. గారడి యంతట నిండినది.

యోగయజ్ఞ ములు గారడి. పూజా[వతములు గారడి. చేవతలు గారడి, దేవాలయములు గారడి.

తీర్ధములు గారడి. [వతములు గారడి. ఆచారములు యోగ యజ్ఞములు గారడి. వ్యవవోరములు గారడి. జలము గారడి. శలము గారడి. అంతయు గారడి. గారడితో గారడి గలసినది.

గారడి యంతట నిండినది. సంసారమే గారడి యందున్నది.

కబీరనును. * అందలు గారడి యందున్నారు. గారడి వానిని 'బెలినికొన లేకున్నారు”. 658

మనోమహిమ

నత్పురుషులాశా ! మనను చాల దుందుడుకు. చానితోం బని వడిన వారిశే యది తెలియును.

అన్నిమాయలు మనను బన్నినదే. ఆ మాయలశే యందణు చిక్కుదురు.

నిర్గుణ సగుణములు మనను ఐన్నినవే. పెద్దపెద్ద వివేకులే యందు (భమింతురు.

మనసే పదునాల్లు లోకములు సృష్టించినది. పంచత త్వముల నిర్మించినది, గుణములను గావించినది.

మూడు లోకములను దన యదుపులో. జెట్టుకొన్నది. చాని నెవ్వడు: తలియలేదు.

(వతివాడు ేను మననును జంపినాననును. చానికి రూపు శేకలు లేవు.

15 కలీరు వచనావళి

అడుగడుగున నెన్నియో కలలోగూడ జూచి యులుంగని 'వేషములు వేయును.

రసాతలము మొదలు (బవ్మోండ మంతటిమీద6 దన యధికా రము సాగించును,

మనను శ్నాకె భోగములం దగిలినది. చానిని. దెలియగలుగు ఇట్లు? . నిరకరనామ మన్నింటికంశు _బెనున్నది. చానివై మనను నుంచుము.

అప్పుడు మనసు పోకడం 'జెలియగలదు. ఈ సత్యము కలీరు వలుకుచున్నా,డు. ర్‌0

నిర్వాణ పదము

పండితులారా ! వరిళోధించి పలుకుడు. రాకపోకలు నళించు మార్ష్గముం దెలువుడు.

ధర్మార్థ కామమోతములను ఫలము లే దిక్కునుండి వచ్చి నవి?

ఉత్తర దతిణములు, తూర్పు పడమరలు, స్వర్గ పొతాళములు ఇవి నడుమంతరమున బుట్టినవి.

గోపాలుడు దక్క నింకొక పరాయణము లేదు. నరకమున శెట్లు పోవుదువు ?

న్వర్గ నరకము అజ్ఞానులకు, వారిని 'దెలిసినవారి కవిలేవు. వ భయమున కందజు భయపడుదురో యాభయము మాకు లేదు.

పాపపుణ్యముల శంకలేదు. స్వర్గమునకు నరకమునకు బోము.

కలీరనును. *సాధువులాశా! వినుడు. స్వామి యొక్క డున్నాడో యక్కడం గలిసికొందుము ”. ఠి

నిర్వాణ వదము 158

చెలికాడా ! వైకుంఠమునకు బొమ్ము. అక్కడ _వెన్లవ మాయగలదు.

అందు నాల్లు ముక్తి నిచానములు బరమపదము నొందును.

అవల శూన్యన్వరూపుం డున్నాడు. వాండలత్యుడు. శాన. రాడు.

నిరంజనుని తత్త్వము. బెలియుము. చిత్తము, (భమలు దూరము సేయుము. ం

మదర్హ్య్యుడా ! ఆవల నిరతరుని నామమున్నది. అది కోటిజన్మల. బావును. పదము గల్పించును, ముందు మవోసింధువు గలదు. అది చాల గంఖీరము. అందు వడవలు వచ్చుచు బోవుచుండును, అతరుని, చావ్యగెకొన్న వాంనము మేలువడయును. పరీకుకుం డావలిగట్టు చేరి పురుషోత్తముని గాంచును. ఆ ఛామముఖండము. అదే నిర్వాణ వదము.

అందు ముక్తిని గోర బనిలేదు. అడే కాలికి. జుట్టుకొనును. అందు సన్నేవాము గల వాంసములు నిరంతరము నదించును.

అందు పం(డెండు మానములును వసంతమే, అది యమర లీలలు పొడును. 61

సత్యము, నుకృతము, నత్యనామము, వీనిని లోకము "దెలియలేదు.

(వేమము బెలియనలెను. లేకున్న నేమి సెప్పినను 'దెలియదు.

అనంత నంపారమందున్న/ జీవుడు [వియునిం గాంచలేడు.

ఎనుబదినాల్లు అతల జీవరాసుల కెంతని తెలియ తెప్పుదును ?

ముందఖండ ఛామమున్నది. అది నిర్వాణవదము. అక్కడ. ఆకలి లేదు. నిదురలేదు. నిరతరుని నామమున్నది.

154 కలీరు వచవానళి కబీరు పిలిచి చెప్పును. మననులోని తలపులు వినుడు. వాంనము సత్యలోకమునకు బోవును. మఅల రాదు”, 62 వాంనములారా ! మా లోకమునకు రండు. అందు మీరమృత ఫలములు పడయుదురు. మా లోకము దూరము. పోరానిది. చానియంచు లెవ్వరుం జేర లేరు. నితాంతము వశ మైనవానికి దర్శనము దొరకును. మృత్యు లోకమునుండి వాంసములు వచ్చినవి. పుష్పద్వీపమునకు. బోయినవి. అంబు ద్వీపమున స్మరణము సేనినవి. అప్పుడాలోకము గన్పడినది. (అపుడు) మట్టి పిండము చూరమైపోవును. సకల వికార ములు మాసి పోవును.

• నీటిలో చామరపొకున్నట్లు మనలో వాంస ముండును. హంనములారా! మొ లోకమునకు రండు. మీకు సుఖము గలుగును. సుఖసొగరమున ఆానమాడుదురు. అజరామరు లయ్యెదరు. కలీరనును. “ధర్మదానులారా ! వాంనము మేలు సేయును. శ్వీతసింవోననమునం గూర్చుండి కలకాలము రాజ్య మేలుదువు. కిక సద్గురునిమహిమ-లక్షణము సడ్గురుని నంతకుం బొమ్ము. జ్ఞానము విలిచి తెమ్ము. స్వామితో. ెలిమి సేసి పరమపదము వడయుము. నద్గురుం డన్నియు నిచ్చును* అతని శేమియు నీయ ఐనిలేదు. మనమే యఖాగ్యులము. నుఖముపోనాడి దుఃఖఖములం దగిలితిమి.

నర్గురునిమహిమ-లతణము 155

(వియుని యింటికి. బోయినావు. కాని వృాదయము నిలువ లేకపోయినది.

వృాదయమును గవట మావరించినది. అజ్ఞాఖిమానములు "వెనగొన్నవి.

ఆ మార్గ మిల్నుకైనది. అడుగుపెట్టిన జూలును. మాటి మాటికి జాజి పడుదువు. కాని నమాళించుకొని యడుగు ముందుకు ెట్టుము.

(వియుని. జూడ మరులు గొన్నావు, నీకు సిగ్గెందుకు? సగము మార్గమున నెట్లు గలిసికొందువు ? "నేడు మంచిదినము.

(వేమ కంచుకము దొడుగుము. అది మేలైనది. తనువు, మనను, శిరము నర్చింపుము. స్వామి నవ్వుచు మాటలాడును.

గురుండు కోపించినచో (బతిమాలుకొనుము. అతండు దీనుల కధీనుడు. తవ్పకుండ మన్నించును. గురునకు దయగలి?ెనా కని కరము నూవును. తణములో. గోటికర్మలు శగిపోవును. కలీరనును. “* హృదయమున 'చెలినికొమ్ము. కలకాలము రాజ్యమేలుము. వెడు మిద్ధి విడనాడుము ౫”, 64

తమ్ముడా ! ఎవ్వడో సద్గురుడు నత్పురుషు డనంబడును, వాని కన్నుల లక్యుని గాంచుము.

చారి నడచుచున్నను విడనాడడు. మాటలాడుచున్నను మటు వడు. ఉపదేశము గట్టిపఅచును,

(పాణాయామముకన్న వపూజలకన్న నతీతమగు నవాజ సమాధి చేర్చినాండు.

చ్వారములు బంధింవడు. వవనము నడ్డగింపడు. అనావాత మున దగులుకొనండు.

శే58ి కలీరు వచనావళి

ఎప్పుడు మనను అలగ్నమగునో యవ్పుడు వరమాళ్సుని జూపును.

కర్ణములు నేయును. నిమ్మర్ముడ్తై యుండును. ఇట్టి యుక్తి జొపించును.

నిరంతరము విలాసములతో నుండును. మనసులో [చాసమి నుమంత లేదు. భోగములందు యోగమును మేలుకొలుపును.

చేల వదలును. ఆకాళము వదలును. ళూన్యమున నిల్లు గట్టు కొనును.

శూన్య శిఖరము యొక్క సారపు శిలపై నిళ్చలమైన యాన నము చాళ్చీ కూర్చుండును,

లోనున్నదే వెలుపల జూచును. వెలచూపు లేదు. కలీరనును.

• అంద్రు వాంనమున్నది. అది రాకపోకల (దుంచును” 65

సాధూ ! అట్టి సద్గురుడు నాకు గూర్చువాడు. నిజనామముతో నిండిన గిన్నెను దాం (చావి నాకు (చావనిచ్చును.

గుంపులో గలియండు. మవాంతని పిలువంబడడు. పూజలు సేయడు. కానుక లర్పింపండు.

కన్నులకు గప్పిన తెణ గ త్తలించును. నిజదర్శనము జూపించును.

అతని దర్శనము స్వామిని జూపును. అనాహత శబ్దము విని పించును.

సుఖదుఃఖములు మాయ యని తెలియును. కలలోంగూడ వాని వెంట నడువండు.

"శేబవళ్లు సాధునంగమమున నుండును. నురతిళబ్బమునం గలు వును.

కలీరనును. * వానికి భయములేదు. అభయపవదము సేరు కొనును” న!

సద్గురునిమహిమంలతణము 157

దళ దిళశలును మోసము చేయుచున్నవి. విలుకాడు కానున్న చోటునుండి కదలడు. ఏమి (వయోజనము ? ఉన్నచోటునుండియే వది దిక్కులను జూడగల విలుకాడు (వళంన నందికొనడు,

ఎవండు ఇంద్రియములు వరిశీలించికొనునో = అట్టి విలుకాంజే (వళంన కర్ష్ముండు. ఎవని కింతమా[తముపాయము లేదో - వ్యర్థము ఇల్తెన వాని వ్యవవోరము లెందుకు ? ఒకపక్క హింన నొనర్భుచు "గౌరవము బొందును, అట్టివానికిం గలుగు ఫలమేమి ॥ తన లత్యము చెడిపోవును. జ్ఞానము నళించును. వదములు సాఖిలు, మొదలగు (గంథములు చదివినచో - ఆత్మ విమర్శన లేకున్నను నమాజమున వానికి గొచ్చ గౌరవము అభింపవచ్చును. ఎవనికి పున్తక పాండిత్యము మూ(త మే యున్నదో వానికి నరకము దప్పదు,

లత్య భేదన మొనర్చలేని విలుకాడు మరు జన్మమున కుక్కగా బుట్టుట తప్పదు. వాడు ళబ్దముల మొరిగి చచ్చును. ళో డేలువలె జచ్చును. మాకు సాఖీలే వేదము. వానిని 'దెలినినవాడు తరించును. పూర్ణ రవాన్యము బెలియువరకును భవజలములలోనికి రాకపోకలు తప్పవు. గురువు దొరుకవలెను. ఆతడు శబ్దముల రవహానస్యమును వివరింపవలెను. ఒకసారి రవాన్యము లఖించెనా భవజలముల లోనికి శాక పోకలు తప్పిపోయినకళ్సే.

శబ్ద భేది బాణమెరిగిన వాడే విలుకాడు. [భూమధ్యము నందలి సోవాం నాద రవాన్యము నెరిగిన వాడే యోగి. న!

నిజమైన నర్గురునకు బలివోరి నౌదును. అతండు గుట్టు బయలు సేనినాడు.

నఖళిఖ వర్యంతము నిండియున్నాండు. చాండు దూరమున నున్నాడందువేల ?

158 కలీరు వచనావళి

సద్గురుడు దయామృతమునం దడువును. ధనము, మనము, తనువు నర్వము నాతని కర్పింపుము. కలీరనును. * నత్చురుషుండును సుఖమిచ్చును. నుఖసాగరమందు. దిరమైన నెలవు సేరుదువు. 68

సత్ప్చురుష లక్షణము

వారిజనులు వాంస్తల్తై తూగుదురు నిర్జల నామము ెన్ని 'యొన్ని పలుకుదురు.

ము శ్తెములకై చంచువు లానగొనును. మౌనముగా నుండును. లేకున్న పహారిగుణములు పొడును. మానన తీరమందు వసించును. చిత్తమున కామచరణముల దలచును.

కాకులు కుమతులు. వాని దగ్గజకు రారు. దిన దినమును వాంసమును దర్శించును.

పాలు నీళుల వేరు సేయును. కలీరనును. వాండు నావాండు. 69

ఎవని వదనమున శీల సంతోవములతో శబ్దమున్నదో వాడు సజ్జనడు. చాడు నిజమైన రత్నపరీకుకుడు. మోము వికసింపవలెను. ఆనందవపరుడు కావలెను, అధరమున చిజునగవు చింద భాపషింప వలెను. నత్యముం దప్పడు, అసత్యము వలుకడు. నురతియందడు మనన్సు నిల్చును,. అట్టివాడు క్షాని యనబడును.

అందణను బిలిచి జ్ఞాన ముపదేశించును. హృదయ అాధలు దీరు నట్లువ దేశ మొనంగును.

వాడు జ్ఞానపూరము. ధ్యానళూరుండు, హృదయమున దయానురాగము గలవాడు.

మొదటినునుండి తుదచాక సమరను డ్రైయుండును. అట్టివారు. లోకమందరుదు.

వత్చురువ లతణము 1౯

వంచకులు, దొంగలు లోకమంతట. గలరు వాంనగమనము శాకిశట్లు వచ్చును?

చవలళా చతుర్ముల్తై యఆచి యజచి శెవ్పుదురు. మాటలు చక్కగా నుండును. కవటము మెండు. దయమాలినవారితో నేమి ెవ్చదును * బఐవుపావములు సేయుదురు. కొంగజవము గావిం తురు, దుర్శతులకు లే వవిధ్యము పోదు, జన్మజన్మములు నరకమున బడియుందురు,

కుమతి కాకము, వానికి మంచిబుద్ధి యెట్లు కలుగును? వాని వలుకు వరుషము. కతోరము. కళశాళము.

చారు నివ్పుకుంవటులు. తనువున జల్ల దనము శేదు. అమృ తము, విషము రెండును చారియెడ నమానము. మంచిబుద్ధిలేనివానికి సాఖియాలేమని చెప్పుదును ? నత్యమార్గమున నడువక దుమ్ములో బరువెత్తును. నుకృతము, సత్యము వీని పోళడయే నసరిమొనరి. శాకి కొంగల తీరుగూడ తీజేనా ?

కలీ రనును. * గుణదోవములు. బెలియగల నివుణు.జెవ్వడో యరుదు. వాండు నిరంతరము ధ్యానమునం దగిలియుండును. పాలు నీళుల వేలు సేయును, ఖ్య

ళఈోకమున సాధువు నీటిలోని కామరపొకువంటివాడు. ఆడి 'యొల్లప్పుడు నీటనుండును. కాని నీరు చానిళంటదు. నీటిళోడి నీటనే యుండును. చాని అక్కలు నీట దడియవు. దిటవు గోల్చ్బడవు.

మీనములు నీటివై నీదును. చానికి నీరు బరువుగాదు. అడ్డ మౌొకలు లేక [పవావామున నీదును.

ము త్తెపుజిన్స నముుదమున నుండును. చాని మనస్సాకాళ మున చాకును,

కేడీ

190 శలీరు వచచావళి

అశ్లు స్వామి భక్తుడు గుంళకముతో నాడుకొనును. యుక్తి సాధనము నేసి నర్వమును జుట్టుము. చానివిషము వేధింవదు. గురుడు గమ్యము 'జేర్చును.

పాలు, నేయి, వలువంటకములు. అన్నము వీని మాధుర్యము వాలుళ గొనగలదు. వాని కాంతి నది తలియును. శూన్యమండు కుండలిని గలదు. చాని నెవ్వరు. బట్టలేరు. కలీ రనును. గురుమంథత మున దనంతచా కదలి వచ్చును. టి!

ఫకీరు దర్శనముకొఅకు విచ్చివట్టియున్నాడు. ఒంటరిగ ధీర్డుడై యందున్నాడు.

పవృాదయమున (వీయుండున్నాడు. వాడు దలుగని ప్యాతము.

తత్సరుడైన వివేకి యెొవ్వడో గురుని మూలమున చానిని ఐడయును,

శాను [పేనుపొ్యతత మానును. తన తోడివారల నుద్ధరించును.

మత్తగజమువలె నెల్లిప్పుడు తూగుచుండును.

మోహబంధములు (దుంచుళొనును. జంకులేక తిరుగును. రాజు చజ్వీద యనుభానములేవియు వాని చాపునకు రావు. భూమిని అన నము సేయును. ఆకనమును తంబూర సేయును. మట్టికంచుకము దొడుగును. పావన్తుజె యుండును,

చానునకు నద్గురుండు దొజికిన జూలును. వానికి సాళముండదు.

కబీరనును. * నిజగృవామునకుం బొమ్ము. అక్కడికి కాలుడు పోడు”

వ కులమున భక్తుడుపుట్టునో యాకులము ఇాగ్యము గొప్పడి

కలిమి లేములు వన్లావర్షములు లెక్క సేయడు. నిర్మలుండె నత్యమున మెలంగును.

వేశాంత వాదము 141

(బవ్మా మ్యతియ _వెళ్య శూ దులను నాల్గు వర్ష ములవారిలో 'నెవ్వడున భక్తునకు నరిగాడు.

పావనుని సంగమమున నుండుము, అదేధనము. అదేయూరు. ఆదే వదవి.

నత్యనామము జపించి పునీతుడగును. అాను దరించి తన కులము దరింవ వేయును.

కలీరనును. “నీట చామర యున్నట్లు వాడు లోకమందుం డును”.

వేదాంత వాదము

సాధూ |! నడ్గురు డలత్యునింగాంచును, తనుందాజూచును,

లీజము నడుమ బెట్టు. చెట్టు నడుమ నీడ యున్నట్లు వఠ మాత్మలో వాత్మ, యాత్మలో మాయగలదు.

అకాళమున శూన్యము, శూన్యమున నండాశారము నున్నట్లు నిరతరునివలన నతరుండు, అతరునివలనతరుడు, విన్తరించినాండు.

రవియందుం గిరణము, కీరణమందుం (బకాళశము నున్నట్లు వరో మాత్మునియందు జీవుడు, జీవునియందు (శాణము గలదు,

(పాణమందు శబ్దము, ళబ్దమందర్థము గలదు,

(వివ్మామువలన జీవుడు. జీవునివలన మనన్సు, ఇవి వేఆఅగును. కలనీియుండును,

వృతలీజములు చాను ; ఫలకునుమములు, అంకుళములు చాను.

నూర్యుండు, గిరణములు, [బళాళశము కాను. (ఉవ్మాము జీవుడు మాయచాను. అండాశారము శూన్యము, నభముచాను. ఓపాణము, శబ్దము అర్థముచాను. నీరతరుడు, అతరుండు, తఊరుండు చాను. మనను, జీవము (బవ్మాము చాను,

162 కలీరు వచనావళి

ఆశత్ములో: బరమాత్ళ్ము6 డున్నాడు. వరమాత్మునిలో నాభాన మున్నది.

ఆభానమున (వతివింం మున్నది. దానిని *' కలీరనాథుడు * గాంచుచున్నాడు. గట్‌

చందు డీఘటమందు వెలుంగును. (గుడ్డిక న్నులు వానిని గానవు.

నూర్య చందులీఘటమందే యున్నారు. ఈ చేవాముననే యనావాతము (మోగుచున్నది.

మైల లీఘటముననే వాగుచున్నవి. ఇెవిటిచెవుల కవి విన రావు,

మమకార మున్నంతచాక యే వనులును గావు. మమకారము నళించినచా యన్ని కార్యములు (వళుండే చక్కంబెట్టును.

సింవామున్నంత వరకును వనము పుష్పింపదు. . ఆ సింవామును నక్క తిని వేయును. తినినవ్పుడు వనము పుష్పించును. క్షానము కొరకు కర్మ నొనర్తురు. జ్ఞానోదయమైనపుడు కర్మ నళించును. చెట్లు కాచుటకు వూచును. కావువట్టిన వెంటనే పూత రాలును. కన్తూరి మృగము నాలి యందే గలదు. అది యజ్ఞానమున గడ్డిలో వెదకినచో నెట్లు దొరకును? భగవంతుడున్నది బయటళారు. లోపల, భగ

అవధూ ! (గుడ్డిచానికింటం జీకటి,

వడు నము[దము లీతనువున గలవు. నదులున్నవి. కాలువ లున్నవి.

శాశీద్వారక లీ చేవామందున్నవి. * శాకురుద్వారము* గూడ నించే గలదు.

'వేచాంత వాదము 14

చం(దనూర్యులిందున్నారు, తొమ్మిదిలమల చుక్కులిందు గలవు.

కలీరనును. “తమ్ముడా! వినుము, నత్యపురుషు డించే గలడు” "గా

సాధూ ! జగమంతట( చా నొక్కడే యున్నాడు.

అద్దమందు నీడవలె. దక్కిన దంతయు [భమ కృతిమము.

నీటి తరగ లేనీట బయలుదేజినవో యంచే యడగును.

వంచతత్త్వములతో దను వేర్చడినది. అది నళించి యెందుం "కేరును ?

ఎన్నటిక్తైన నన్ని దేవాముల గతి యిట్టిదే. మననులో నీ విషయము నుంత విచారము సేయుము. ॥ .

వచ్చినావు. న్యాయము సేయుము. వరమ తత్త్వము "దెలియుము.

నవాజముగానుండి నవాజమున గలియును,

ఎక్కడనుండియు శాలేదు. ఎక్కడికి బోదు.

ఛ్యానీంప వలదు. జవతపములు 'నసీయవలదు.

రాముని రహీమును భాడవలదు.

తీర్ధములు విడువుము. (వతములు మానుము, కూన్యమం దూగవతఆదు.

ఇది మోనమని తెలిసినచో పూజింపవు. పూజలు సేయిం పవు

నిన్ను నీవు బెలినికొనునంతచాక యోగ యుక్తియందు (ళమలు మౌొనవు.

కవీరనును. “గుట్టు 'దెలినినవా జే పరిపూర్జుడగు సద్గురుండుల 18

1ఈ కవీరు వచనావళి

సాధూ 1 శాయము నవాజముగా ళోధింపుము.

నీవు నిరాన్రతవు. నీయందుం గర్హను గాంచి చిత్తము దనుపుము.

మజ్జీవిత్తున నాకులు, పువ్వులు, ఫలములు నీడ యున్నట్లు శాయమందు బిందువున్నది. బీందువున గాయమున్నది.

అగ్ని, వవనము, నీరు,మట్టియాకసము ఇవి లేక జేవాము లేదు,

శాజీలు వండితులు( చేల్చిచెప్పుడు. వీనిలో నెందు స్వామి యుండడు ?

నత్యనామము, అగమ్యుని యెడం (శేమ వీనియందు సత్య వపురుషుండున్నాడు.

కర్శ బీజము విత్తినాడు. (తిగుణములు పంచత త్ర్వములు వండించినాడు.

నీటి కడవ నీటనుంచుము. లోపల నీరు. వెలువల నీరు.

వానిపేరు నెప్పగాదు. చాడు వే అనుట మోసము.

నర్గురుని ఐడయుట గష్టము. వెదకి వెదకి పడసినాను.

ఎకె విధ్యము నశించినది. ఒక్కడని తోచినది. ఒకచోటికి6 బోలేదు. ఒక యొడనుండి కాలేదు.

కలీరనును. *సాధూ వినుము! నత్య నామము నిజమైన సారము. నీయందే స్వామి వలుకును. నీవే నిర్మాతవు” గ

నము[దతరంగము నము[ద్రమే. అవి లెండును వేటు గాదు. క

ఎగసీనది నీరు. అది వేజెట్లగును 1

చాని పేశే యల యనుచున్నారు. అల యన్న నీరుగాక మజేమగును

వేదాంత వాదము 1

వర్మ్శలహ్ము మందొక జగముచుట్టు కొన్ని యన్ని జగము లున్నవి. కబీరు ఆ దండను దెలిసిచూచుచున్నాడు. ఠం

మనమా ! మాట వినవేల?

వక్త యెవడు! (శ్రోత 'యువడు 1 వెలవాజెవడున్నాడు ?

అద్దమున (వతిలింబము దోచినట్లు నలువైపుల స్వామి గలండు.

భేద బుద్ధి నశించి యళఖేద భావము గలిగినచో నెవండైన నాతని గాంచును.

నీటివలన బంగార మగును. బంగారము నీరగును. పొగ యగును,

అళ్లే యీతత్త్వ మాతత్త్వమునుండి కలుగును. మజల నిదియు నదియు నొక్కశు యగును.

'ఆలియువాని కుపచేశము మంచిది. తెలియనివానికి చెడ్డది.

కలీరనును. * రెండు వడములు గాదనువానిమతి మందము.” 81

వేను ఛార్జ్మికుడను గాను. అభధార్శికుడను గాను,

యతిగాను. శామిగాను. వక్తగాను. [(ళోతగాను.

"సేవకుడగాను. స్వామిగాను. బుద్ధుండ గొను. ముక్తుండ గాను. వళ్వాధి నిరవద్యుండ గాను.

'దేనినుండియు వేజుగాలేదు. ఎందును గలియలేదు.

మేము నరకమునకు బోము. న్వర్గము నలంకరింవము.

అన్ని కర్మలు వేయుదుము. అన్ని క ర్శముల కఠీతముగ నుందుము.

ఈ నుత మెవ్వడో యరుదుగా 'దెలియును అెలిసినవాడు సర్గురుంతై కూర్చొనును.

! కలీరు వచవావళి

కలీరు. ఒళమతము నెలళొల్చును ఒక మతమును గూల్చును. 8

మేలుళొమ్ము. మేలుకొమ్ము., వివేకము లేకున్నచో నీ చింతలు మాయవని తలియుము.

అంతటిని వెలిగించు దర్శనము వృాదయమందే గలదు.

(కోధళోకములు నీ కల్పనలు.

(ఫియు డానందముతో. బలుకుచున్నాడు. మానవుడా! చ్యాయ మెవరిదో చెప్పుము.

చూడుము. ఆ యనంత కేళటోళా? నృష్టియందంతట నిండి యున్నాడు,

కానే ధనికుడు. శానే పేద. కానే దోపిడిళశ్హాడై చుట్టు ముట్టును.

శానే రొంగ. తానే ధనికుండు. కాం అెప్పుచాడు. శాచే వినువాడు.

శానే వారి. శానే హిరణ్యకశిపుడు. కానే నరసింము డై వడగొట్టినాండు.

శావణుండు చాను. రాముడు చాను. తన్ను. బానే మట్టు వెట్టినాడు.

శానే ఐలిమయె వుడమి చాన మిచ్చినాడు. ఇానే వామన్నుడై మోనవుచ్చినాడు.

తానే కృష్ణుడు. ళానే కంనుడు. తనుదానే చంపు కొన్నాడు.

శాను భక్తుడు. తానే భగవంతుండు. మొజయాలకించుట కింకొక డెవండున్నాడు ? 88

'వేచాంత వాదము 167

ముక్తుడై బంధము లూడ్చుకొన్నచోం. అచ్చున బెవ్వడు? చంపున బెవ్వడు ?

అవాంకారము విడచి భయరహితుం.డెనచో తరించువాం 'జెవడు ? తరింప జేయువబా జెవడు? తన్ను. చామజచువానికి చావు (బతుకులున్నవి.

చ్వైశన్యము గలిగి లేచి చూడుము. కలీరు దయాళ్ళువె తశ్యోతి వెలిగించినాడు. 8

స్వామి యొక్కడు. వాడు నము(దము నడుము నుండును.

స్వామి నము[దము. చానికం'ళుం దరగ వేలుకాదు.

కూర్చొనుటలో [వభుండున్నాడు.. నిలుచుటలో దేవుం డున్నాడు.

స్వామియు సమ్ముదము కలీశే. ెండన వామము నీటి బుడగ, 8

(వతి ఘటమందు నాదమున్నది. అలేఖ్యుడు [వకటముగా నున్నాడు,

చోరుండు వాడు. భనికుండు వాడు. అాపడు చాడు. ఖీరుండు వాడు.

వాడు వలు వన్నెలకాడు. అందణకు [వియుడు, అన్నిటికి వ్చేరెన చాడు. చాడన్నిట నొక్క తీజున నున్నాడు.

నద్గురుండు కలీరు. వానిలో గలనినాడు. వేను నీవను మాట లేదు. 8

తమ్ముడా ! శూన్యము చేల యా(కయింతువు?

168 కవీరు వచవానళి

నీ హవృదయమునే తిరిగి చూడుము. నీలో నీవు దలపోయుము. నీవనుట విడువుము. అది నీ మదిలోని కల్పన.

ఎవడు స్వామిని. జూడక నిజనామము అపించునో వాని మాటలు శేయికలలు.

కవీరు స్వామిని (బత్యతముగాం జూచినాడు. అతడింక యెవరి జనము సేయవలెను ? ౯

నిన్ను నీవే మజిచినావు.

అద్దముల మేడలో. గుక్క దన్నుందచా జూచి మొజగిచచ్చును.

సీంవాము నూతిలో, దననీడ చూచి దూకును.

వనుగు నృటికశిలవై దన (ప్రతిబింబము అూచి పొడువలో వును.

కోతి తన పిడికిట నున్న స్వాదము మజచును. ఇల్లిల్లు చాటుచు. దిరుగును.

కలీరనును. మాయశచేతి చిలుళా ! నిన్నెవరు పట్టుదురు! 8

సామ్యవాదము

స్వామి చానన్నిటికిం గర్హ. కుమ్మరి వలురకముల కుండలు నేనినాండు.

వాడు వాని నన్నిటి న్కొాకచోం జేర్చినాడు. పలుజతనములు. వలుపొట్లు గలుగ జేనినాడు. ఆకరాగ్ని నడుమ దీవము వెలింగినది. అందు చానుండి పాలించుచున్నాడు.

ఎంతో [వయత్నమున వెలికి వచ్చినాడు. శివళ క్తులను పేళ్లు పెట్టుకొన్నాడు.

వరునకు కలుగు కొడుక జ్ఞానము. జ్ఞానులు చాని వెంటం లోరూ

పామ్యచాదము 1089

చేను సత్యము. పలుకుదును. నీవు వరులుగన్న కలలతో లిచ్చి వాడ వైనావు.

అందజలో నొక్కళశే ముద గుప్తమైె యున్నది.

(శావ్మాణుడని క్యూదుడని యొవరినందువు? లేని ఫోని గర్వమున మతిమణతురు.

పైందవకులము తురకకుల మను శెండు కులము లున్నవనుట కల్సి.

“” కలీరనును. * ఎవడీ చ్మితము అన్నియు నచ్చునం బోసి

నిర్మించెనో వానినిం బెలినినవాడే గొవ్చవాడు. ” 89

కర్తృ యొక్క తలపున వర్ణవిచారములున్న వేని యాతడు దండానుసారము పుట్టువు నిచ్చియుండును.

అన్నతో శ్యూద్నులై వుట్టినారు. జందెములు కృ(లిమములు. మీరు వుట్టువుతో (భావ్మాణులై వచ్చితిరా ? అన్హైన వేటొక మార్ల మున ఎందుకు వచ్చియుండరాదు

మీరు తురకలుగా బుట్టినాశా + అమ్మైన కడుపుననే యేల నున్నతి జేయించుకొని శాలేదు?

నల్లిని యావును విండుము. తెల్లని యావును బిండుము. పాలలో భేద మున్నదేమో చూడుము.

కలీరనును. * కపటము, అజ్ఞానము వీనిని విడువుడు. రాముని భజింపుడు. 80

జగదీళు( డొక్కడు. ఇంకొకం జెక్కడనుంచి వచ్చినాడు? కావించి [భమయ చేసినారు,

అల్లా యందురు. రాము డందురు. శేశవుండందురు. ఈ పేర్లు కల్పితములు.

1170 కలీరు వచవానళి

సొమ్ము వేత్రైనను బంగార మొక్కళేు. అందు భేదము నున్న

మాటలతో వేటు చేనినారు. వూజలు నమాజులు నొక్కళే.

మవామ్ముచు వాడు. (బహ్మ వాడు, అఆదము వాడు.

ఒకడు తురక యనును. ఇంకొకడు హిందుననును. ఇరువురు నొక్క నేలవై వసింతురు.

వీడు వేదములు చదువును. వాడు కురాను చదువును. చాడు మౌలానా, వీడు వండితుడు,

ఎన్నో పేరులు పెట్టుదురు. అన్నియు మట్టి కుండలే.

కలీరనును. * ఇరువురు. బొరవడిరి. శామునెవ్వరు ఐడయ లేదు. చారు మేకల గోయుదురు. వీరు గోవులం జంపుదురు. పుట్టువు పొడు సేసీకొందురు.ో |

ఈ (మలు పెద్ద చిక్కులు.

వేదములు కురాను ధర్జుము నరకము: ఇందు పురుషు 'జెవడు ? మాయయేది?

మట్టికొంవలు గట్టినాండు. చాదము విందువునం గలినినది.

ఘటము నళించినది. దానికేమి చేరు వెట్టుదువు? మూర్ణులు వెదకి తెలియ లేక పోయిరి.

ఎమ్ము లొక్కుటి. చర్మ మొక్కటి. మాంన మొక్కటి. మల మూ(శము నొక్కటి. గుద మొక్కటి. ముద యొక్కటి.

ఒక వీందువునుండియే నృష్టి జరిగినది. (ఖావ్మాణు( డెవండు ? శూ దుం డెవండు ?

రజోగుణము (అవ్మా. తమోగుణము శివుడు. సత్య గుణము వారి.

క కియొక్క యు(దేకము క్ష71

కలీరనును. * ఉండునది శాము(డొకండు. హిందువులు లేరు. తురకలు లేరు” 02

భక్తియొక్క యృుదేకము

శాము వానముము నన్ను గప్పినది. నేను రామనామము వణిజుడను.

రామ నామము వర్తకము సేయుదును. నా యంగడివాడు శాముడు. ॥

వేయి నామములందు నెజపుదును. నానాటి శెక్కువలేరము. జరగును,

కొఅతక్కెడ. సేరు మూడు పొతికలు. డంకా గొట్టును.

చేరు శ్రైచారు సేరులు నిండును, చాలా యొక్కడికి. బోదు.

కలీరనును *ో నజ్జనులారా 1! వినుడు. మోనము దండిగా జరుగుచున్నది. 98

మేలి మునుగు దొలగింపుము. నిన్ను (వియుండు గలిసి

ఇంటింట స్వామి యుండును, దురుసు మాటలు వలుకకుము.

ధన యొవనములతో గర్వింపకుము. ఈ కంచుకము పంచ వర్ష ములది. +

ళశూన్యమందలి మెడలో దీవము 'వెలిగింపుము.

ఆశలలో నూగవలదు,

యోగయుక్తితో రంగభవనమున మేలుకొమ్ము.

(పియుడు గనృడును. వానికి వెలగట్టలేవు.

కవీరనును! సాధువులాళలా, వినుడు, అనావాత జూదము చెవులలో రింగులు వాజును ; ఆనంద మగును. 94

శ కలీరు వచనావళి (వియునిం గలియుట గష్టము. ఎట్లు పోయి కలియుదును? పౌచ్చరికగా యత్నముతో నడుగు మోపుదును. కాని మాటి మాటికి జాలుచున్నది. మార్గ మెత్తైనది. కాలు నిలువలేదు. జూజుచున్నది. విడియ మగుచున్నది. కుల గౌరవము దలచుకొన్న మనను వెనళాడుచున్నది.

పుట్టిన యింట నున్నాను. ఐనను నిగ్గు నడలకున్నది, (ప్రియుని యిల్లా గగనము నడుమనున్నది. అక్కడి శక్కవలెను. అది చావల్లి అాకున్నది.

ఆమె బాలిక. పురుషుడు కల్ల కపటములు ెలియనివాడు.

సత్యనామము బూనల పేరుగా చాల్చుము,

మా మంచె యిరుశైనది. పంచ త త్త్వ్రములు దుర్భల ములు,

గురుడు కాళముచెవి యిచ్చినాడు. వలనీనపవ్పుడు తలుపు 'చెజతుము.

మాది (పేమకంచుకము. కోరినప్పుడు చాల్చి యుండుదుము,

కలీరనును. సాధూ వినుము, ఈ యూరికి మజల శావు 95

నురతము గాలికి గొట్టుకొని పోవును.

సద్గురుడు నడుమ దూతిమై దొజకివాడు, గుట్టు బెలివీనాండు.

కఖీరు (వియునితో గలినినాండు, చల్లి గాం. గౌగిలించు శొన్నాడు. రిం

అతివలారా ! మంగళములు పొడుడు. రాముడు మా యింటికి వచ్చినాడు. ,

భ క్తి యొక్క య్యుదేకము మ!

తనువిత్తును. మననిత్తును. వంచతత్త్వములు వియ్యమందు కొనును.

శామ బేవుండు నన్ను. జేపట్టును, నేను యొవన మనుమత్తు చొన్నాను,

తను వనుకొలంకున వేదిక నిర్మించినాను. (బవ్మాదేవుడు వేదములు చదువును,

శామునితో( (ఐదతిణములు సేయుదును. ఒకరినొకరు గలిసి శొందుము.

మువ్పదిమూడు కోట్ల బేవతలు వత్తురు. ఎనుబదియెనిమిది వేల మునులు వత్తురు.

కళలీరనును. * అవినాశియైన వురుషుండు నన్ను. ెండ్లీ యాడును” ౪/7

రాముండు నా (వియుండు. నే నాతని వధువను.

రాముడు చాకు ెద్ద. నే నాతని చిన్నచానను.

శాముడు చా రాటము. చే నాతని యేకును.

వారి నామము దడవి కాతర యౌదును..

ఆరునెలల కుచారము. వడాదికిం గంటె. ౯

లోకులు * ఛాపులే* చాల కాతర యన్నారు.

శనీ రనును. * ముక్రి దాత రాటముళకేకున్న చారము బాగుగ వడికియుండును. ” న.

(వియునితో గలసి మెట్టిన యింటికి వచ్చినది.

మగనితో ఐరుండలేదు. కోరిక దీరలేదు. యౌవనము కలగా గడచినది.

కీ కలీరు వచనావళి

నలుగురు గలిని మరులు గలిగించినారు. ఐదుగు ఠొకమై మండపము గప్పినారు.

చెలులు మంగళ గీతములు పొడిరి. నుఖ దుఃఖములు తలకు నూనె యంటినవి.

మనను వలురూవములు చాల్చి సుడులు తిరిగినది.

కొంగులు ముడివడినవి. విశ్వాసము గల్లినది.

నుమంగళి పూజ సేయటోయినది. మగడు వెంటనుండగా వందిటనే విధవమైనది.

“పెండ్లి మైనది. "పెండ్లికొడుకు లేకయే వెడలినది. చారిని టోవు బందుగులకు. బెలియం జెప్పినది.

కపీరనును. * మేము మనగుడుపునకు బోదుము ”*. (పియునిం బడని యానందమున ఢంకా గొట్టుదురు. 09

విరహ నివేదనము

వళూ! మా యింటికి రమ్ము. నీవు లేకున్న నే తపిం తును. న న్నందలు నీ [పియురాలందురు. అందు నాకు సందేవా మున్నది.

మన మొక్కటిగా ళయనించినది లేదు. అప్పుడే యదేటి వెలిమి ?

అన్నము రుచింపదు. నిదుర రాదు. ఇంటనుండ గాదు, జయట నిలువం గాదు.

దప్పిగొన్న చానికి నీరు [పియము. అళ్లు కామినికి గాముకుడు (శియము.

ఈ మాటలు (వియునికిం జెప్పి వినిపించి మేలు సేయు వాంజెవడు ?

విరవా వివేదనము 1

కలీరు ఇప్పుడు దళచెడి యున్నాడు, చూడకున్న (బాణములు వోవును. 100

నద్దురుండు దొడ్డ రాజు. వావై( (బకుని రంగు నల్లి చాడు.

నా వృాదయమును శజ్జము వేధించినది. తనువంతయు నొచ్చినది.

మందు లేవియు బనిసేయలేదు. పావనము _వైద్యులేమి 'నీయుదురు ?

నురులు, నరులు, మునిజులు, జొలియాలు గడతేర లేక పోయిరి.

కవీరు అన్నిరంగులు వేనికొన్నాడు. అన్నిటికంళు (విభుని రంగు వేజైనది. 101

దినము లెట్లు గడచును? ఉపాయము. దెలుపుము. ఈవల గంగ. ఆవల యమున. నడుమ గుటీర మున్నది.

కొంగు చించి కాగితము సేసితిని. నా తలపులు సొవానించి (వాయుదును. "

కలీరనును. *సాధూ, వినుము, చేయి పట్టుకొని చారి నూపును” 102

నీ నామమందు మరులు గొన్నాను. తణము మరువలేను. నన్ను దయ జూడుము. నాతో గలియుము.,

విరవాము గాని వెట్టుచున్నది. జీవము గొట్టుకొనుచున్నది.

నిన్ను జూడ గోరికయున్నది. (పొద్దుట నన్ను గలిసికొమ్ము. ॥ నిన్ను జూండ గన్నులు దప్పిగొన్నవి. జెప్పగూడ వాల్చుట లేదు. "

థి ,

! కలీరు వచబావఠి

నిన్ను జూడ నిశ్వేదము గొన్నాను. శేబవళ్లు నిదురలేదు. స్వామీ ! యిప్పుడు నీవు చిక్కినచో నిమునమైన నెడబాని పోనివ్వను.

కలీరు గురుని బడనినాడు. (పాణ్యపియుని గన్నాడు. 108

(వళూ! బాలను. ఈవలకు మోము,(దివ్పుము. అక్కు న 'జేర్చుము. ఎందుకు జంపుదువు ?

అబ్బా! నీది శౌగిలి గాదు. అంపము. నామనవి వినుము. శౌంగిట గారవింపుము. నీ - వానడుమ నెవ్వరులేదు. నీవు కాంతు డవు. వేను కాంతను,

కలీరనును. * జనులారా! వినుడు. మీశిజుక గలుగలేదు* 106

శాయమును ళజ్దము గాయపఖచినది. ఇంట శాంతిలేదు. అడవిని శాంతిలేదు.

'వెదకుచు( దిరుగుచున్నాను. కాని. రొరకలేదు. మండు మాకులతో( గడవుచున్నాను.

నీవంటి _వెద్యుడు లేడు. నావంటి రోగి లేడు.

దర్శనము లేకున్నచో వియోగి యెట్లు జీవించును?

అడువారందణు నొక్క తీజున నుందురు. [పియునకు గూర్చు మగువయెవ్వరో 'దెలియదు,

కవీరనును. * గురుని బడనినవాడు గన్నులు లేకయే దర్శనము గాంచును.” 105

(వియుని వెదుకం జోయితిని. మనసులోని యందము మానిపో లేదు.

ఎప్పుడు వా యొద్ద నే యుండును. ఎంత వెదకినను (బియునిం గానలేకున్నాను.

విరవా వివేదనము 177

వికల్ననై నలువైపులకు. బరువెత్తుదును. ఐనను గాంతునిం జూడలేకున్నాను.

నేనెట్లు కాళికతో నుందును? వా చేతినుండి రత్నమా జాటి పోయినది.

కన్నులు గప్పిన చీకటి తొలంగినచో గగనమునం [వీయుడు గన్నడును. _

కవీరు శబ్దములు నెప్పి మెజనినాడు. కన్నులలో స్వామిని నిలువుకొన్నాడు,. 146

నా (వకు డనంతుడు. చాడు నా శిప్పుడు దొరకును వాడు భ క్తులపాలిటి రవ, .

నీట బుట్టినది. నీటవే యున్నది. దప్పి దప్పియని యజచును.

నేను విరహిణిని. నిలుచుండి నీశై యెదురు తెన్నులు నూచు చున్నాను. నీయందు వలవు గొన్నాను.

నీయందు దగిలి యిల్లు వాకిలి విడిచినాను. నీ యడుగులండే మనము నిలిపినాను.

నీటం భానిన చేవ చందమున వ్యృాదయము విల విల దన్నుకొను చున్నది.

"శే ఐవళు లాకలి లేదు. నిదుర లేదు. ఇల్లు వాకిలి పనికి శాలేదు.

వడక నాకు బగమైనది. జాగరమున రేలు గడచుచున్నవి.

చేను నీ చానిని. నీవు నా దొరవు.

దీనదయాళూ ! దయనేని రమ్ము. నీ వన్నిటికి. జాలినవాడవు. గన్ని ర్మాతవు.

నన్ను నీలో గలువుళొనుము. లేకున్న (జాణములు విడతును.

178 కలీరు వచనావళి చాన కవీరనును. “*విరవాము వెల్లుకొన్నది. దర్శన మిమ్ము” 10 నద్గురుని నామము విన్నది మొదలు అప్ప వాల్బలేదు.

• విరవామున రూవు దజిగినది. సొమ్ముసిలుచున్నావు. నీయింటం జీళటి (గమ్మినది. నిన్ను [ళమలు గప్పినవి. (వియునితోం గలియిక జరుగలేదు. అనుతాపము నొందు చున్నావు.

కన్నులకు సైగలు నేర్చుము. అవి స్వామిని వెదకికొనివచ్చును.

చామముం బాడుచు నుఖముగా నావియుని నే గలిని కొన్నాను.

నీ రాకపోకల భయములన్నియు దూరమగును.

శోభగాంచుచు మురియుదువు. కాలుండు చిన్నవోవును.

చెలీ! మానన నరోవరమునకు గదలుము. అక్కడ వాంస మును గాంతువు.

కబీరు విచారము నలిపి యిట్లనును! * స్వాతి బిందువు ము త్తెవుం జిస్పను అెంధినది. ” 108

(పియునిం గానక నా మనము తహతవా పడుచున్నది. =

పగ లూజట లేదు. ేయి నిదురలేదు. కళవళముతోనే ెల్లి వాలీినది. ం

శూన్యమైన శయ్యవై (బ్రశుకురోనినది. తనువు మనను రాట ములై తిరిగినవి.

కన్నులు కాయలు గాచినవి, చారినిగూడం గానరాకున్నదిం శాని నా (పియుడు దయమాలినవాడు. చవాయూను దలంవడు.

గృవావై శాగ్యము గి కలీరనును. * సాధువులారా ! వినుడు. కాధలు వాపుండు. దుఃఖము దుర్భర మైనది ”. 109

(పియుని గలియు నాన దొడ్డది. ఎంతచాక నిలుచుళకొని యుందును !

అతని యునికి యెత్తున నున్నది. నే నక్కడి కెక్కంజూలను లజ్జ పెకొనుచున్నది.

శాలు నిలువలేదు. జూటి జాలి పడుచున్నది.

మజల మఅల నెక్క జూతును. సవరించుకొని యడుగు వెట్టుదును.

అంగము లన్నియు నలియుచున్నవి. చాల వెజగు వొడము చున్నది.

కవట కర్ణములు చారి కడ్డమె నిలచినవి. (భమలు గవ్పుచున్నవి.

అాలికను, (పాయముళానిచానను. మార్గ మిజ్నుకైనది.

నీ నడవడి వికటము. స్వామీ! నిన్నెట్లు గలియుదును? ఇెడు బుద్ధులు విడనాడుము. మంచి బుద్ధులు అలవజణచుకొమ్ము.

నద్షురు శబ్దము గాపాడును. అతని చరణములందు మనసు నిలువుము,

లోని ఆర దొలగింవుము. హృదయమున శబ్దము వాత్తుముం

వీచ్చివాడా ! చాన కలీరు నీ వృాదయమున గలియును. 110

గృహవైరాగ్యము

అవధూ! చారి దప్పినవాని నింటికి. బెమ్ము. వాడు మా

కిష్టుడు. .

180 కవీరు వచనావళి

ఇంట యోగము లున్నవి. ఇంటనే భోగము లున్నవి. ఇలు విడచి యడవులకు. బలోకుము.

అడవికి, బోయినను దలంపులు గలిగినచో ధ్యాన మెక్కడ నిలుపుదువు ?

అలత్యు.డ్రైన గురువును గాంచిన వానికి ముక్తి యింటనే గలదు. యుక్రియింటనే గలదు.

నవాజయోగమున కూన్యమందు మెలగుము. సహాజ సమాధి యందు లయము జెందుము.

ఉన్మని గొనుము. (ఇవ్మామును జూడుము. వరతత్త్వమును ఛ్యానింపుము.

నురతి నీరతులను; గూర్చి యనావాతమును (మోగిం పుము.

ఇంట వన్తువున్నది. వస్తువున నిల్లున్నది, ఇల్లే వస్తువును గూర్చును.

కబీరనును. * అవధూ! వినుము. నిజరూపమున నిలుతువు”. 111

దూరమతీ! దూరము దూర మందువు. దూరమన్న నీకు జాల యిష్టము,

స్వామి యే వొంజూరు. వాడు నీయొద్ద నున్నాడు. నీవు గీర్హించుట కింకొక డెవండున్నాడు ? ...... కల్పనలు మానుము, దూరపు వజుగులు చాలింపుము.

ళాజ్యము జాజవిడచుకొని నోట చుమ్మైందుకు గొట్టు కొందువుం

చెట్టును బట్టినచో గొమ్మలు చిగుళ్లు చిక్కును. కొమ్మను బట్టిన చెట్టు నీ కల్చునా ?

కర్శగతి శతి!

నద్గురుని గాంచితివా యాతడు చెట్టుకొమ్ములు, పువ్వులు, పండ్లు అన్నియు నీకు. జూపును.

(వళుని నుఖనంపదలు వదలి యోగ్నివెనావు. శూన్యము చానగొని యడవులం బఐడినావు.

కలీరనును. * అడవులలో వేమున్నది 1” వృాదయమునం చాళాడుము. దర్శనము గలుగును. 112 అందని వస్తువును విడనాడుట యేమిగొవ్ప! చేతి కందిన చానిని విడచువాడు త్యాగి.

జాతి గుజ్టమును నడపుట యేమున్నది? దుడుకు గుజ్జమును నడిపిన వాడు రౌతు,

లోళానుభవము నెప్పుట యేమున్నది + తన యనుభవమునుం "తెప్పినవాండు రాగి.

కబీరనును. * ఇంటనుండియు నింటి యడవుల వాననలు విడనాడినవాడు విఠాగి”. 118

, కర్మగతి

కర్శగతి మార్చకానిది.

వళిష్టముని వంటి పండితులు శోధించి లగ్నము పెట్టినారు. పీత వారింపబడినది. దళరథుడు మృతి వొందినాడు. అడవులలో చాపదలు నుట్టినవి.

అ మాయ మొక్కడిది! అ వేటకాడెవడు? ఆ మృగ మెక్కడిది ?

రావణుడు సీత నవవారించినాడు. బంగారువంటి లంక శాలి పోయినది.

16 కవీరు వచచావళి

వారిశ్చం[దుడు నీచుని చేతిలో నమ్ముడు వనోయినాడు. బలి చక్రవర్తి పొళాళమున నడంగినాడు.

కోటి పున్నెముచేసి రాజు ఊనర వెల్లి మొనాడు. (శీకృష్ణుని సారథిగా బడయ గల్గిన పొండవు లాపదల ప్మాలెనారు.

దుర్యోధనుని గర్వమణగి పోయినది. యదుకులము. నాళ మొందినది.

నూర్య చంద్రులు రావు'శేతువుల వాత బడిరి.

కలీరనును. “సాధు సోదరా! వినుము. కానున్నది కాక మానదు”. - కే14ీ

కర్మను దస్పించుకొనుట యసాధ్యము, కోటియుగములు గడచినను కర్మ లిఖతము మాసిపోదు.

వశిష్టుడు. గురువుతో గలనియు శోధించి మువూర్తము వెట్టినాడు. నూర్యుడు మంత మొనగినాడు.

సీత శామునిం బెండ్లియాడినది. చణము గలని యుండ లేదు,

నారదముని తనువు చొబెను ; కపిరూపము దవ్పలేదు.

శిశుపాలుని భంజము గీల్లినాడు. స్వామి చా బుద్ధుడై చాడు. .

మూడు లోకములకు గర్హ యందుకు. వాలిని బలవంతముగా. అంపినాడు.

ఒక సమయ మీ విధముగా వచ్చినది. వారికి నవనరము గలిగినది.

పార్వతిని గొజాలందురు. శివుని విచ్చగాడందురు.

కలీరనును. “కర్తమాట కన్న గర్మ్శ్మమాట యతీతము” 115

మోహ మహిమ

మునలిది నవ్వుచుం బలుకును. “* నేను నచా కాలికను. చావంటి లేం [బాయపు మగువ యెొందున్నది ?*

తములము వేసినా దంతము లూడినవి. గంగలో మునిగి చా కురులు రాలినవి.

శాటుక వెట్టి నా కన్నులు నోయినవి. పరవురుషులంలొంది చావయను దటీగినది.

వరపురుషులు నా కావోరమని 'దెలియుము. అవి వేకులను చేను _గైనేతును. " కలీరగును. *మునలిది యానందమున ఇఅాడును. మగని గొడుకులం దినును”. 116

చా మగడు బహుచతురుడు. వేకువనే యింట బనులు వేయును.

వే లోకలేచి ముంగిలి చిమ్మును. “పీడనీళ్లు చల్లును. చలిది యన్నము దినును. పెద్ద కడవ _గకొని నీటికి బోవును.

కలీరనును. * ఇవి వారిసేయువనులు. అలికి చాన్నుడైన మగని కింకేమి వనియుండును. !” 117

భయమగును. నవ్వువచ్చును వింత శాలము చాపురించినది.

ధననంవదల గొనిపోయి వేళ్యల నాట్యమాడింతురు.

సాధువెవ్వండైన. బిడికెడు బిచ్చమడిగిన గింజలు రాలేదం దురు.

కథ నడచును. వినువారు ని(దింతురు. కథ నెప్పువాడు తల వగులగొట్టుకొనును.

18 కలీరు వచచావళి

వింతలు వేడుకలు నూచునవుడు మాయమాటలు వినునపుడు నిదుర కాధింవదు. .

భంగి, పొగాకు, గంజాయి, వుక్కా మొదలగు నీరన వన్తువు లింపుగా ననుభవింతురు.

గురు చరణామృతమున నియమము చాల్చరు. మధువాన వత్తురు.

లోకమున వికటవు నడలు నడతురు. వానితో మనమునకు వెజవు గలుగుచున్నది.

కలీరనును. “* సాధువులారా! వినుడు. వెనుక జింతిం తురు, 1186

ఈ లోకము వీచ్చిలో బడినది. భక్తిభావ మెలుగదు.

ఎవడైన వచ్చిన కొడుకు నిమ్మని యడుగును. గోసాయి చానినే యిచ్చును. -

శా నాపన్ను.డ్రె వచ్చును. మనమీద దయ ఐజవును. ఎవడైన వచ్చిన లోకము వానిని ధనమిమ్మని యడుగును. వాడు రూపాయలు గాన్క- దీసికొనును.

ఎవ్నడైన ముండను అెండ్లియాడును. అందుకు గోసాయి తల యూచును.

నిజము దెలియు వాలెన్వరు లేరు. కల్లలందజణు నమ్ము దురు.

కవీరనును. * సాధువులాళా! వినుడు. (గుడ్డివారి నేమి 'సేయుదుము. $19

ఈలోకోము (గుడ్డిది. నేనెట్లు తెలియ జె్ప్చుడును 1

మోవా మహిమ 185

ఒక రిద్దతైన తెప్పుదును. కడువు పనులలో నందలు దగిలి యితరము మజఅచినారు.

నీటిగుజ్జము ; గాలి రౌతు. మంచు బిందువువలె [గిందబడును.

వరు లోతైనది. ఛారు యంతు చిక్కలేదు. కర్షధారు డిజుకున బడినాడు.

ఇంటం 'జేరువనున్న వస్తువును: జేరడు. దీపము వెలిగించి తోకమున వెదకును.

నిప్పంటికొన్నడది. వనము గాలి పోయినది. గురుని గానళ ఐందిమై తిరుగును.

కలీరనును. *సాధువులారా వినుడు. ఒకనాడు విడచి పోవును”, 120

కుల పాంనని గంగలో మునుగ పోయినది. చలిలిండి సేయును. వలుమారులు దినును.

మేలిమునుగు గప్పుకొని యభినరింపంబోవును.

ముడుపులు గట్టును. ముళ్లెలు గట్టును. వెనిమిటి నెత్తిన దీవము వెట్టును,

కడియములు చాల్చును. మెళ్టైలు దొడుగును. కట్టుకొన్న చానిని శాలదన్నిళలోవును.

గంగలో ముమగునుు యమునలో మునుగును. తొమ్మిది మణుములు మెలమోయును.

ఐదు ఇర్వదిమయైదు తత్త్వముల (తోపుడు దినును.

ఇంటికి వచ్చిన ధనచాశి బోగొట్టుకొమను.

కలీరనును. “గురువుతో. అతెలిమిసేయుము. నీ ముక్తి యొక్కడికిని లోదు”. ల!

18 కవీరు వచవావళి ఉద్చోధనము

పండితుల వాదములు కల్లలు.

శామ యన్నంతచే నద్గతి గలుగుచో జెజకు వేరు నెప్పిన నోరు తీపు గావలెను.

అగ్గియనగానే కాలు కాలునా ? నీరనగానే దప్పిదీలునా ?

అన్నమనగా నే యాకలిదీలునా ? అక్హైన జగము దరించినక్లు,

వారి నరునితోడి చిలుకయందురు. వారియొక్క మహిమ 'చెలియదు.

అది యెగిరి యడవి జేరుకొన్నచో ఛ్యానమున వారి యొక్క చుండును,

అతని దర్శింపక, ఇకక "పేరు దడవిన నేమగును? -

ధనమనగా వే ధనిక్తుడెనచో లోకమున బేదవాడెవండు ?

విషయరూపము గొన్న మాయ నిజమని (_సేమింతురు.

వారిభక్తు డదిచూచి నవ్వును.

కలీరనును. * శాముని భజింవకున్న యమపురికి బోవుదురు”. 122

వండితులు చూచినారు ; తెలినికొన్నారు.

అంటందురు. అది యెొక్కడనుండి వచ్చినది? అంటు మీరు పాటింతురు.

చాదము లిండువు రక్తము నొక్కశళే. అన్ని ఘటములయం దవి యున్నవి.

అష్టదళకమలమునకు( బృధివి సేరినడి. అంశెక్కడనుండి వచ్చినది? .

ఎనుఐదివాల్లు అతల జీవరానులున్నవి, ' అవన్నియు మట్టితో చయార్రెన వే.

ఉద్భోధనము 167

అన్నియు నొకచోట యున్నవి, (బతుకుచున్నవి.

వుట్టువంటు. విడుపంటు. అంటుననే జగము వుట్టినది.

కలీరనును. * ఎనరివెంటట మాయలేదో వారంటు లేని వారు”. 120

వండితులారా ! చూడుడు. విచారముసేయుండు.

పురుషు జెవండు ? నారి యెవతె?

నవాజ పురుషుడు (పతి శరీరమందున్నాడందురు. వాని చరిత మనువమము.

వాని నామము వలుకుదురు. వానికి రంగు లేదు. రూవము లేదు. ,

నరులు నీదీ' * చా'* దందురు. నీదేమి? నాదేమి?

శాము రహీములు శివళ క్తులు నొక్క ళేనందురు.

ఎవడు తరించినాడు ?

వేద పుశాణములు, కుఠాను, కకేబులు నానావిధములుగ వర్ణించినవి.

హిందువులు, తురకలు, _కెనులు, యోగులు వాడొక్కడని 'యెవ్వడు చెలియలేదు.

మడ్డర్థునములలో నేది [పమాణమో యది న్వచృందము.

కలీరనును. * మనమే వెజ్టివారము. నసృష్టియంతయు వివేక వంతము.” కేల4

మానవుని మాయామోహములు గప్పినవి. వానినుండి జ్ఞాన రత్నము వారించినది,

(ఇతుకొక్క కల. అవి రెండును నమానములు.

148 కలీరు వచనావళి

గురుడు శబ్దము నుపదేశించును. ఆ పరమనిఛానమును విడ నాడితివి.

దీపమును జూచి మిడత లెగిరివడును. వళువు లగ్గిని జూడవు.

కామ[కోధములతో మానవులు మోహిత్సులెరి.

కనక కామిీనులందు€. దగులుకొనిరి.

మౌలానాలు కుళానులు దిరుగ వేతురు. పండితులు శాశ్రుములు శోధింతురు.

సద్గురుని యువ దేశము లేకున్న నీ(బతుకు మరణమని అెలినికొమ్ము.

విచారము 'సేయుము, వికారములు విడువుము.

అది నిన్ను! దరింప జేయును.

కవీరనును. “* భగవానుని గొలువుము. ఇతరము నీకు వలదు”. 125

అంతులేని యాళశలతో నుందురు. ఒక్కడైనా శాముని గుట్టు 'చెలియడు.

ఇం[దియములకు విరామము లేదు. ఎక్కడికి బోయిన రామ నామము దడవుచుందురు.

మీ రెక్కడికి బోయినను నజ్టూనము వెంట దగులును,

అ పదముతో గూడ నసువులు వాయుదురు.

ళశామానందులు శామరన మానిరి. కలీరనును. * మేము చెప్పి చెప్పి యలసినాము *, 1200

కూన్యమున (వేలాడుదువేల ? ఆరసినవాడు భాగ్యవంతుడు.

ఆకాళమున చుక్క లున్నపుడు ఒకడు చూచును. వేరొకడు చూపును.

ఉద్పోధనము 1జి

ఎవని వెదకుచున్నావో చా డందులేడు. వాడ మరవదమున గలడు.

కలీరనును. “ఎవనికి మనను, మాట యొక్కటియగునో వాడాపదము బెలియును, 12

శాబూ! చూడుము లోక మిట్టున్నది, ఇది కలియొక్క పోకడ.

దిన దినము గండము లెవ(డోర్చును. మనకిందు నిలువ గాదు.

• న్మ్ఫృతులత త్వ్వము అందరికి "దెలియును. వ్యృాదయత త్వ మెవ్వనికిం 'దెలియదు.

నిర్జీవము నెదుట జీవము నుంతురు. కన్నుల శేమియు దోవదు. అమృతమువిడచి విమము (చావుదురు. కొరమాలిన వస్తువు మూట గట్టుదురు.

చోరులకు వగలు సీంవోననము. దొరలు చాగియుందురు. ధూర్తుల కళీకములు [పియము. మోసము మూడు లోకములందు నిండి యున్నది. విశ్వాన నున్నది లేదు. 120

[క్రింద - మీద - నడుము నంతట ఛ్యానము నిండినది. "రేపు లేదు. ేయి లేదు. నంజలేదు.

ఎవని.్రై లోకమందంతట వెదకుచున్నానో వాడు వృాదయ మందేగలడు.

మిన్ను మన్ను లందంతట నిండియున్నాడు. ఎందు జూచిన నందు ప్వామి యున్నాడు.

చా స్వామి యొక జవమాల నిచ్చినాడు. వాని వృదయమండే (శివ్చదును. 120

110 కలీరు వచనావళి జీవుడా మేలుకొమ్ము, మేలుకొమ్ము. ఇంకను నిదురింతు వేల? దొంగల భయము మెండుగానున్నది. లేచి కావలి యుండుము. ఊరక వదరుట మాని వ్యాదయమున క్షానరత్నమును చాల్చుము. ఈ రీతిగా నజర్నుడెన వానికి, దలనజికినను మటల వబరువెత్త వచ్చును. కలీరనును. * జాగరూకుండు గావలెను. గృవాస్థుడైన నేమి? తైరాగి మయొననేమి 180 ఉపదేశము - హెచ్చరిక తమ్ముడా ! యుపదేశము అెందుకుం బలుకుదువు ? వలికినంతనే యన్నిత త్త్వ్వములు నళించును, చేయగా చేయగా వాదములు వికారములగును. చెప్పినవారు దిక్కుమాలిన వృారెరి. నజ్జనుడు దొరికిన రెండు మాటలు వలుకుము. దుర్టనుడు దొరికిన మాటలాడకుము. నజ్జనులతో వాతములు వలుకుము. మూర్థులతోం బలుక కుండుము. కవీరనును. “*నగము కుండ దొలుకును. వరిపూర్ణుడు విచారము నేనీ పలుకును”, 181 ఈ తనువు నిలువదు. ఆాణము లూడినంతనే బయటం కాజు ఇవెశురు శాయ మస్థిరము. వెంటరాదు. ఒకడు గాల్భును. 'వేటొకడు పాతును.

ఉవ చేళము=ంహెచ్చరిక 191

హిందువులు గాల్తురు. తురకలు పూడ్తురు. ఇల్లు లోకము విడిచిపోవును.

ఖెస్తవాడు చేపలను బట్టీ చంపునట్లు, కర్శపాళములు లోక మును జుట్టినవి.

కాముని విడనాడిన మానవుడు [వవావామందలి. పేడ వురుగువలె నుండును.

కలీరనును. * ఈ యింటి నుండి అ యింటికి. బోవునవుడు చింతింతువు” 1థు

వంళర టింకర నడక లెందుకు

వది వాకిళులు నరకమున మునిగినవి. అవి దుర్గంధపు గుంటలు.

కన్నులు లొత్తవోయినవి. వృాదయమునకు దోవదు. బుద్ధి శేమియు ెలియదు. .

శామ(కోధములు, తృష్ణ వీనితో నీరులేకయే మునిగి చచ్చిరి.

శరీరము శాల్చిన బూడిదయగును. పాఠిన మట్టియగును,

పందులకు, గుక్కులకు, గాకులకు వావోరనుగును. ఒడలిఐబడాయి యింతే,

శేతము 'ెలియరు. మోహిత్సులై వలుకుదురు. వారికి గాలుడు చేరువ నుండును.

కోటి యత్నములు సేయుదురు. తుదకుందనువు మంట గలియును.

ఇనుకతో గట్టిన యింట నున్నారు. అజ్ఞాన్నులై తెలియకున్నారు.

కలీరనును. *“ ళాముని గొలువక పెద్ద పెద్ధ జ్ఞానుల మునిగినారు ”. 1జీ

క్షే

199 కలీరు వచచావళి

విచ్చుకొని తిరుగుదు వెందుకు

వది మానములు మోర యెొగసాచి యూగినావు. అనాళు లేట్లు మరతువు.

శేనెటీగలు చాము చవి యానును ; తక్కినది కొల్లి వెట్టును.

అక్లు నీవును యోచించి ధనము గూడ బెట్టినావు. పిమ్మట గోకొమ్మ భూతదయతో. గొంత యిచ్చినావు.

ఆలుమగల తగులము గడప చాటు వజశే. ఆవల మి[తులు వత్తురు.

శ్మశానము చాక మంచము దోడు నచ్చును. ఆఅవై వాంన మొంటరియగును.

'జేవాము గాల్చిన బూడిద యగును. పొతిన మట్టి దినును,

ఒడలిబడాయి యంతయు పచ్చికుండలో నీరువోనినట్లు.

రామనామము దలవవు. మోవామత్తుడవగుదువు. కాలునకుం టీక్కా కూవమున. బడుదువు.

కఖీరనును. * శామర తీగలో. జీలుక చిక్కుకొన్నట్లు నరులు బంధముల జిక్కుకొందురు”, 186

రాముడు రహీము నీవంటి వారే. (పాణులవై దయఐబజపుముం “నీవే వళభుఃడవు.

తలగడిగిన నేమగును ? జలక మాడిన నేమిలాభము? హింన "సీయుదువు. నిరువేదనని చెప్పుళొందువు. గుణము చాచుకొందువు.

• వజూ? లతో స్నానములతో 'నేమగును*+ మసీదులలో దల వంచుటతో నేమగును?

మనసులో కవటవు *"నమాజు' జరగుచున్నది. మక్కాకు బోయిన నేమి వచ్చును!

ఉవదేశము-హెచ్చరిక 108 హిందువు లిరువది నాల్గు వళాదనులువచానము సేయుదురు. ముస్తిములు ముప్పది యొక్క (వొద్దు లుందురు. తక్కిన వదునొకండు మానము లెందుకు( (దోసిపుచ్చిరి ? అవి యే మానములందు గలియును ? తూర్చున హరి యున్నాడందురు. వడమట అల్లా గలడందురు. వృాదయమున వెదకి చూడుము. శాముండు కరీము నందే యున్నారు. , జేవుడు మనీదునందున్నచో నితర దేశములకు దేవు. కెట్లు? తీర్ధములలో విగవాములలో శాముండున్నచో వేలుచోట వాని నెవ్వరు వెదకరు. వేదములేమి తప్పు సేసినవి ? కుఠానేమి నేరము గావించినది ? విచారము సేయనిచాడు గొజమాలినవాండు.

అన్ని మఘటములలో నొక్కశేయని శెలియుము, రెండను ఇొవము మానుము.

ఆడ, మగయను వారల నెవ్వడు సృష్టి గావించెనో వాడునీ రూపమే యని తలియుము.

కపీరు శామరహీముల ఇాలుడు, వారు మాగురువులు =

పీరులు, 18 తుమ్మెద లేచి పోవును. కొంగ వచ్చి కూర్చొనును.

"కేయి గడచినడి. వగలు గూడ గడచి పోవును, జీవుడు చిన్నవాడు. గడగడ వణకుచున్నాడు. [వియుడేమి

'నీయునో తెలియదు. వచ్చికుండలో నీరు నిలువదు. వాంన యొగురును. కాయము

రాలును.

! ళలీరు వచచావళి

శాకుల దోలుచు చేతులు నొచ్చును.

కలీరనును. * ఈ కథ ముగినినది”, 186

శామనానుము సనేవింతురు. దుఠరాళలు దూరము కాలేదు.

పిచ్చివ్నాలె యన్య దేవతల గొలుతురు. అవన్నియు నడి యానలు.

వెక చెల్లిగా బఐలుకుదురు. లోవల నలుపవుతఆగలేదు.

"పెద్దచారమని వలుకుదురు. మనను బాల్యము గడవలేదు.

నోట వండ్లూడినను మనమున నినువ పండ్లు గలవు.

విషయము లనునెనగలు నములుదురు.

శామ([కోధములు మదలోభములు గప్పియున్నవి.

శాయశ క్తి పూర్తిగా నశించినను మనసునకు ెట్టింవు బలము

గలదు.

కవీరనును. * నేర్చు లన్నియు దండుగ”, 1౯

శామ వామము గొనక పుట్టువు పొడు సేనికొంటివి.

చిలుక బూరుగును గొలుచునుు మోనపోవును.. వెనుక తింతించును ; వగచును.

అది రాజు ధనము మూటగట్టి యిచ్చునని యింటివై ఐరా మరిక యేమరినట్లున్నది.

రుచితో. గడుపు నిండదు. మంచు బొట్లతో దప్పిదీఅదు.

ధనహీనున శే పురుషార్ధ ముండును? మననుననే యణగి పోవును.

రత్నము మూట గట్టివావు. (భాంతితోం దెలియలేకున్నావు. వరీమకుడు చానిని విన్నకొనును.

ఉవదేళశము-పౌచ్చరిక 115

కలీరనును. * ఈ యదను గడచినది, రత్నము చిక్కలేదు. మజల దిరుగు వయన మున్నది”. 18

ఎవనినాల్క రాముని దడవదో చాడు పుట్టుచు అచ్చుచుండును. వాని తిరుగుడు చెట్టు నీడ తిరుగుడు వంటిది. [పాణములు పోయినవి+

ఇబెవ్వని మాయయో 'నెప్పుము!

(బతికి యుండగానే నేదియు [బమాణముగా నెంచలేదు.

చచ్చిన వెనుక గర్భ యొట్లు బోవును?

అంత్యళాలమున నుఖముగా నెవ్వడు ని(దింపడు.

శాజుగాని, పేదగాని యిత్షరు గలని యేడ్తురు.

వాంన నరోవరము. శరీరము కమలము. కలీరు శరామరన మానును. 18

అభిమానము గలవాడా ! యోచింపుము. దుప్పటి [పాత గిల్లినది.

యుక్తితో. దుంటలన్నియు. జేర్చి కుట్టుకొని మీద గవ్పు కొన్నాడు.

పొవములతో మావినావు, లోభ మోవాములం బూసినొవు,

క్షూనమను నల్బు వట్టింపలేదు. నీట చాని నుదుక లేదు.

చానీ యాయువంతయు గవ్పుకొని కడపితివి. మంచి చెడ్డ లారయ లేదు.

అనుమానము, అభిమానము దను చిత్త మెజటుగుము.

ఈ విషయము వేణెనది.

కలీరనును. * ఇంటిని జతనముతో( గాపాడుము. మజిల "లేలిక. జిక్కదు. ” కే40

156 కలీరు వచవావళి

మఖఅల నీ దేశమునకు రావు.

పోయినవారు మఅల శారు. సందేశము, జదువరు.

నురులు, నరులు, మునులు, వీరులు, జొలియాలు, దేవతలు, గణేకుడు, (అవ్మా విష్ణు మహేశ్వరులు వీరందటు పుట్టువుగొని (బమనినారు.

యోగులు, అంగములు, యతులు, దిగంబరులు, వండితులు, ముండితులు, స్వర్గపాళాళములు, శేషుడు, క్షూనులు, గుణవంతులు, కవితా చతురులు, రాజులు, పేదలు వీరందణు (బమనినారు.

ఒకడు రహీమనును. ఇంకొకడు రాముడనును. వేటొకడా 'దేళశము వలుకును,

వలువేనములు వేనీనారు. అందటు గలని నాబ్లు 'జేళములు గాలించిచారు.

కలీరనును. “*నడ్గురుని యువచేశము . లేకున్న నంతు చెలియ లేరు.” 141

ఆచాటి మాట నుంతమది నెంచుము. ఒకనాడు * గొని పొండు, కొని పొండగని యందురు. ఆనాడు నీ వెంట నెవ్వరు శారు.

తల్లి దండ్రులు నాలువిడ్డలు నేడ్తురు. మట్టిలో గలువుదురు.

అ మట్టి దనువుగా జేయును.

మి్యతు లేడ్తురు. భార్య యేడ్చును. ఎవరికి భార్య $ ఎవరికి చానీ?

చేర్చి కట్టి కొంపోవునాడు బంగార మెవరిది ? వెండి మెవరిది ?

గూజెము పోయి యడవిలో బడినది.

నరుకులు మెండుగా గూర్చితివి. గొవ్చ వర్తకము నడిపిలివి.

ఉవటేశము- హెచ్చరిక 1౯7

జూదమాడితివి. ధనమోడితివి. ఇప్పుడు పోవుటకు సిద్ధముగా నుంటివి,

గురునితో జెలిమి సేసినవాడు వలురీతుల నుఖము వడయును.

మట్టిలో తనువు గలినినది. కలీరనును. * తర్వాత బిలిచినాడు.”

సత్యనామముతో స్వామి సావానము ! 1

నీ స్వామి యొట్టివాడో యెలుగను.

మసీదులో ముల్లా యజచును. మీ స్వామి చెవిటివాడా 1 చీమ కాలియం బెలు చప్పుడైనను స్వామికి వినవచ్చును.

వండిత్నుడ్రెయాళకు జిక్కును. పొడ్యవెన మాల దివ్చును. నీ మననులోని కల్లి కపటములు స్వామి చూచుచున్నాడు.

ఎత్తుగా మేడ గట్టుదువు. లోతుగా బునాది వేయుదువు.

పోవలెనన్న విచారమే లేదు. ఉండవ లెననియే మనను కోరును

గవ్వగవ్వగా మాయ గూడెట్టినావు. చేల అాతిపెట్టుదువు, ఎవనికి. జెందవలెినో చాడు గొంపోవును. పాపి గొట్టుకొని చచ్చును.

వతి[నతకు ముదుకలీర లేదు. వేళ్య దుకూలము గట్టును.

పాధువునకు బిచ్చము లేదు. ఆ యింటనే భడవ చక్కెర బిళ్ళలు దినును. రత్నము వడని యారయలేదు. గవ్వను ఐరీత "సేయును.

కలీరనును. *సాధువులాళా ! వారి యొట్టివాని కట్లు గన్న డును” 148

అద్దమున ముఖమేమి నూతువు + అందు నీదయ గానళాదు.

ధర్మము కంటం బడదు.

106 కబీరు వచవావళి

కోయిల మావి కొమ్మవై గూయును. చిలుక యడవిలో గూయును.

కుటుంలీ యింట నొప్పును. జగడగొండి యడవుల "బిల్లును.

దోవతి గట్టును. తలపాగ జుట్టును, జుట్టుకు నూనె వెట్టును. నందు సందున జెలుల నంతోవవెట్టును. తనువునకు మచ్చ బెచ్చు కొనును.

ఇజాతి వడన సనెక్కుదురు. తణనులో దరి. జేరగోరుదురు.

కలీరనును. *సాధువులాళా ! వారు యుద్ధమున శెట్లు వత్తురు 1” కేశ

చా మనను వీటికి. య్యా(లికులు విజన దేశమున శ్రేగుచున్నారు. నెల పయనమున్నది. జనులు మొఅలిడుచున్నారు. అెండు చాకిళులు వికటములు,

దుర్చుద్ధి నావికుడు మార్గము నడ్డగించును. వెనుగాలి వీచు చున్నది. సంళయ మనువేజు ముందు (బవహించుచున్నది. జలధార విషమమైనది. మానవుడా యేల న్నిదింతువు ? నీది నాదనుమవూట యిక్కాడనే,

"రేబవళ్ళు స్వామిని (శేమింపుము. వాడు గతినుడుగాడు.

శానుము మంతి. [కోధము శాజు ఇర్వదిమొదుగురు దొంగలున్నారు.

వడనుట నత్యపురుషు డొక్కడున్నాడు. వానిని [బతిమాలుము. చయ గలిగి నిన్ను చారికి 'దెచ్చును. అప్పుడు నీ కావునకు నీవు చోదువు. వెనుకకు దిరుగుము. నీ చారి బట్టుము ; మనను గుదుట లెట్టుకొనుము,

కలీరనును. * సాధూ |! అన్మైన నీ చోటు సేరుళొందువు* 145

ఉవదేశము- హెచ్చరిక 100

మదమత్తుడా! గిన్నె యానవు. అది నామాతృుత రనసమున నిండినది.

బాల్యము నాటలతో గడపినావు, యొవనము యువతులతో గడవీచావు.

వృద్ధుడ్యవె నావు, కఫము (గమ్మినది. మంచమున బడిలివి. జరుగలేకున్నావు.

నృుగమునకు కస్తూరి బొడ్డునవే యుండును. అది వనమున వెదకలటోవును. నీవునట్లు సద్గురుని గానలేక దుఃఖమున బడినావు, ఈ తనువునకు _వెద్యులు చిక్కలేదు.

తల్లి దంథడులుగాని చుట్టములుగాని నీ వెంట నెవ్వరు రాలేరు.

(వితికినంత కాలము. గురుని ఇాడుము. యౌవనధనము మూన్నాళ్ళముచ్చట.

ఎనుబదినాల్ల్గులమల జీవరానులనుండి తప్పుకొనవలెనన్న గామి మల యంచానక్తి మానుము.

కలీరనును. * సాధువులారా ! వినుడు. అది నఖశిఖ వర్యంతము వివవూరితము. ” 14రీ

చానముము దలపుము. వెనుక జింతింతువు.

పాపి మనను లోభమున జిక్కును. నేడు కాలుడు దన్ను కొనిపోవును,

లోభమునకు జిక్కి. వుట్టువు పొడుసనేనినావు. చేవాము [భను లలో దగులుకొ నెను. "

ధన యౌవనములతో గర్వింవకుము. అవి కాగితమునఠె శాలిపోవును.

శాలుడు జుట్టువట్టి లాగునప్పు జేదియు గాపాడశాదు.

విం0 కలీరు నచవావళి

నృరణము భజన దయలేకున్న మూతిమీద గొట్టించుకొం దువుం

యముడు లేఖ యడిగినప్పు జే మొగమున టోదువు ?

కలీరనును. * సాధువులారా! వినుడు సాధునంగమున దరింతురు” 47

మానవుడా ! వాది నీది యొక్క"ళుట్లగును ?

జేను కన్నులార గాంచినది చెప్పుదును. నీవు కాగితముల వానీనది వలుకుదువు.

వేను విడుదల కలిగించువానిని జెవ్చుదును. నీవు చిక్కులలో దరగులుకొంటివి.

వేను మేలుకొమ్మని చెప్పుదును. నీపు నిదురింతువు.

నేను మోవాము విడనాడు( డందును. నీవు మోపహామున ఐడుదువు.

యుగయుగములుగా ెప్పిచెప్పి యలనీవాను. నామాట ఎవ్వడు జెవి బెట్టలేదు.

నర్గురుధార విమలమై [వవహించుచున్నది. అందు నీ దనువు గడుగుకొమ్ము. .

కలీరనును. *సాధు పోదశా! వినుము. అప్పుడే నీవు నన్లొదువుో 149

మనసా ! శెలిసికొమ్ము. [పియమి[తులతో మజచి నిదురింతు వెందుకు ?

వంతల జీవికి యెండిన కాయము నుందర మందు వెందుకు? ఉన్నచో నిచ్చుకొమ్ము. కూడలెట్టి పెట్టి పోగొట్టుకొందు వేల ?

ఉవ దేశ ము=హెచ్చరిక 8న

కన్నులను నిదుర (గమ్మినది. వానికి మంచ మెందుకు + పటు "ఇవెందుకు 1

కలీరనును. *సాధూ! వినుము. తల యిచ్చినావు. వడ్డు. వెందుకు ౪” 140

ఎవరి వృాదయమున రామనామము దిరుగదో వాడు కాళికిం లోయిన నేమగును? గంగ (దావిన 'నేమగును? జడలు పెంచిన. నేమి వచ్చును? తిలకము దీర్చిన నేమగును? పూనలపేరు చాల్చిన చేమగును ? బొంత గప్పుకొన్న నేమగును?

కలీరనును. * సాధూ! వినుము. ఈ (బతుకు దండుగ” 150

మూర్ణుండా ! గురుని కడకు బొమ్ము. మాటిమాటికి జీంతింతు. వెందుకు 1

గట్టు సేరవలెనన్నచో బళ్లైవానిని గలనికొనవలెను.. నీడ నూడవలెనన్నచో నద్దము గడిగికొనవలెను. అద్దమున మైల యున్న (వతిలింబ మెట్లు కన్సడును?

కోటలో మేళము చవాగినవుడు వేడుక నూడవచ్చును.

కోటలో గుమిగూడినవుడు వాంన యొంటరిగా బోవును,

కలీరనును, * మనను - జేత వీనీని దెలియుము. వాని నడుమ గత్తెర యున్నది.

క శ్రెరముడి సడలింపకుము. అది లోకము చుట్టుముట్టి దోచు. కొనును” 151

భృంగమా ! కమలము నొద్దకు బొమ్ము. నీ చెలి దుఃఖమున బలుకు చున్నది. అది మాటిమాటికి నిన్ను గజపుచున్నది. నళ గం ధాలతమ్నై (ర 21 శ లో

ణి కలీరు వచచావళి

తనువనమున గొమ్మళొమ్మ పూచినది. వనరాజు భోగము అనుభవించినది.

సుఖము లేశమైన లేదు. తనువున రోగములు లలినినవి.

పువ్వుల వరువము నాల్లు దినములది. అది చూచి [భమరము మైమరచును.

చెట్టుకు నిషృంటుకొన్నవ్వుడు [భమర మెక్కడికి బోవును?

(పాశపువ్వులు శాలి యెండిపోవును. తుమ్మెద శాకలి మెండ గును

ఎగురలేదు. ఐలముడిగినది. అపుడు (భమరము తలజాదు శొనును.

నలుదిక్కులు నూచును. మొగము వాల్చును. (ళమరి నెత్తి వె శెత్తికొనిపోవును,

కలీరనును. * ఇవి మనసులోని యూవాలు. నామము దలప కున్నచో యముని పాళములు, ” 152

అందమైన దేవాము జూచుకొనుచు. జొశ్కెదవు.

వతి కూనను (గద్ద దన్నుకొనిపోయినట్లు గాలుడు దీనిని చన్నుకొనిపోవును.

జీవము నూచి గర్వింవకుము. అది వతివలె నెగిరిపోవును.

ఈ యూర నుండలేవు, నీకు పయనము దప్పదు,

దరిలేని దుఃఖములు గప్పును. ఒక్క.డైన మేలుకొనడు.

కలీరనును. *సాధుసోదశా ! వినుము. మానవజన్మ మజల రాదు 150

ఇట్టి యూర నుండుళెట్లు ? అనుదినము నిందల ళోర్వవలెను.

ఉవదేళము-హెచ్చరిక 208

ఒక్క జావి, ఆరుగురు నీరు దోడుచారు. ఒక్క చేరాడు. తొమ్ముండుగురు మగువలు, బావి గూలినది. కంచె గోడ విఆిగినది. ఐదుగురు నీరు దోడుచారు విడిపోయిరి.

కలీరనును. * నామము లేని వడవ. నావికుడు లేచి పోయిచాడు. ఇల్లు కొల్లి పోయినది. 154

నరుండా యిది మోవానిశీధము, నిదురింతు వేల ! వయనము. ఛచాపున నున్నది.

మొదట 'నగారా'” నిదురలో గడచినది. రెండవది చెవులు, వినలేదు. మూడవది చూవుకందలేదు. నాల్లనది యుత్తరువై వచ్చి వడినది.

తల్లి దం[డుల మాట వినలేదు. వివుల విళ్వసించి యుంటివి..

ధర్మనౌక యొక్కుటకు నేర్వలేదు. ఇప్పుడు యమళాజ గుట్టు టెలివినాడు. "

నగరమందంతట గోలయగుచున్నది. (వజలు కలగుండు. వడుచున్నారు,

పూర్ణ (బవ్మాము నీద్ధమగుచున్నది. తుదకు భవన మధ్యమున. (ప్రాణములు చాగినవి.

(ేమనగరమున నంత జరుగుచున్నది, అక్కడ రంజకుని. నత్యవాణి యున్నది.

కబీరనును. “మట్టిదేవా మెందుకును బనికిళాదు. మట్టిళోగలిని. పోవును.” క5్‌5

మనసా ! యేమరకుము, ఒకనాడు యముడు వచ్చును. ,

ఈ యూర జేరమాడ వచ్చినావు. పెట్టులడి తెచ్చినావు.

06 కవీరు వచచావళి అనలు పోగొట్టుకొన్నావు. (పేమనగరము వాద్దులు నూడలేదు. ఎట్లు వచ్చితివో యక్లు పోవుదువుం

మితుడా! వినుము. ఇన్నివాళ్ళు (బతికితివి. వమేమి గావించి చావు?

తలవై రాళ్ళు బరువెత్తికొంటివి. చానిని దింపుచా డెవడు న్నాడు?

నా చెలికాడాగట్టున నున్నాడు. వానిని గలియు తలపు "లేదు.

ఓటి పడవలో నెక్కి కూర్చుంటివి. మళ్తుడా! మునిగిపోదువు.

కలీరనును. * అవసాన కాలమున సాయమెవడు వచ్చును 1 *ఒంటరిగా( లోదువు. తోజెన్వరు రారు. నీవు సేసినది నీవెంట వచ్చును.” 156

స్వామిని దలపుము. మానవజన్మ యెొత్సినావు. మెలకున దలిగి యుందువేల ? ఇట్టి యద నెక్కడ జిక్కును?

మజల మానవజన్మ దొరకదు. వెనుక జింతింతువు. ఎనుబది 'బాల్లు లమల జీవరాసులలో మానవుని పుట్టు వుత్తమము.

అట్టి తను వల్ఫినది. పౌచ్చరిక లేకున్నావు. ఎక్కడ రాజు? ఎక్కడ వేద?

కడుపున నున్నపుడు * నేను నిన్ను భజింతును. రేబవళ్లు నీ చామము దలంతును. నా కష్టము దీర్చుము. పకచిత్తుడనై యుందును. నీ నామమును ఛ్యానింతును.

తనువు నిలువనిమ్ము. పోనిమ్ము. నిన్నాకనిమునమైన నేమఅనని పలికి యెడళాటు గావించుకొంటివి. (పథుడు నిన్ను వెలికి వబంపినాడు,

ఉవ దేశము- పెచ్చరిళ లక

నీవాతని మజచినావు. మాయకు జిక్కినావు. కడుపున బలికిన వలుకులు మజచినావు. ఇక్కడి తీరువేతైనది. అవివేక్నివై యిటు నటు దిరుగుచు పం(డెంజేడులు గడపినావు.

విషయముల గాలి వీచినది. పరువము ని న్నలముకొన్నది.

నడచుచు నద్దమున జూచుకొందువు తమకమున మాట అాడుదువు.

మంచి చందనము నలదికొంటివి. మేలి వలువలు చాల్చితివి.

నందుగొందుల దూలుచు€ దిరుగుదువు. వరశాంతల ఖూచి నవ్వుదువు

పరువము గడచినది. ముదిమి గవిసినది.

తల వడకుచున్నది. నడచిన కాళ్లు తడబడుచున్నవి. కన్నులు ముక్కున చాగినవి. చెవులకు మాటలు వినఠావు. కుత్తుకలో( గఫము నిండినది. అన్నితగులములు మజచినావు.

తల్లిదం[డులు = ఆలువలిడ్డలు - వాలరెనరివెటట _ వత్తురు? శమ్ముడా! మనసార నామము దలిపుము. నీ వను లన్నియు _నరియగును.

నిన్ను గాలుడు (గసింవడు. యముని పొళములం బడవుం నద్గురుడు లేకున్న నీకు రతలేదు. మననున విచారము నేయుము.

నద్గురునితో నెయ్యము సీయుము. నీ తనువు గృతార్ధ్థమౌను,

అతని దివ్య చరణములు నీకు ముక్తి మార్గము నూపును, నామము జపింవుము. భయము విడచియుండుము. నీయంగములకు వీడ గలుగదు.

జరామరణ భయము విడువుమని చానకలీరనును. 157

తెరువరీ ! నిదురింతు వేల? నీ మూటకు దొంగలు నుట్టినారు.

మం కలీరు వచచావళి

ఐదుగురొక అట్టు. ఇరువది మయొదుగురొకజట్టు. మువ్వురొక అట్టు. వీరందరు గోల సేయుచున్నారు. వేగు బొడిచినడి. మేలు కొమ్ము. చారి మంచిదిగాదు. మజల శక్తిరాదు.

భవసాగరము వెల్లువగట్టి పాజుచున్నది. దిగకుండగ నే మునిగి పోదువు.

కలీరనును. * మెలకువ యుండగనే ెల్లవాఅనిమ్ము” 168

భజన వేళ నిదురింతువేమి ? ఎవడు [పాణ మిచ్చినో వానివై చలపు లేదు.

శాళములు గొట్టుదువు. ఊరక యజచుచుం దిరుగుదువు. గురుడు నంబేళ మిచ్చుచున్నాడు. భజన సేయుము, గగనమందలి మేడ యెొక్కుదువు.

ఐదింటితో నిర్వదిమొదిటితో దినదినము తగవు గలుగుచున్నరి.

నా సురతి సుందరి వ్యాకుల మొనది.

కలీరనును. * సాధుపోదళశా ! వినుము. భజన లేకున్న నీ యూరు లీడు”. 150

తోట'కెందుకు లోదువు? నీ తనువుననే యుబ్యానమున్నది.

చేత యను మడిచల్లి, నడవడిని గాపు వెట్టుము.

చెడులుద్ధియను శాకుల దోలుము. వింతవసంతము చూడుము. మనసున మాలిని మేల్కొల్పుము. నసంయమమను తలుపు పెట్టుము. శనికరమను వల్లిక వాడకుండగా - తమయను నీట దడువుము.

వూవు, తోట వీని నడుమ బూచిన గులావి యపూర్వము. కవీరనును.

ముక్తియను మొగ్గలతోం గట్టిన సత్యమాలిక మెడలో చాల్తును.

ఉపదేళము- హెచ్చరిళ 907

అప్షదళ కమలమున గలుగు లీల లపారములు.

కబీరనును. * పాచ్చరికళో శాకపోకల మాన్చుము”. 160

న్మరియింపకున్న మునిగిపోదువు.

పిడికిలి ముడుచుకొని కడుపునుండి వచ్చితివి. చేతులు సాచు కొని పోదువు.

మంచు బొట్టు ము_త్తెమట్లు మెజసి యుదయమున గజుగిపోవు నట్లు కజగిపోదువు.

వర్తకుడు నంత జరిపి నరకులేకః యనుకావము ఛెందునట్లు నీవును జింతింతువు.

కవీరనును. * నరకులు దీనికొని పొమ్ము”. 161

నగరమందంతట గోల యగుచున్నది. (వజలు కలగుండువడు చున్నారు.

వూర్ష(బవ్మాము సిద్ధమగుచున్నది. తుదకు భవనమధ్యమున 'పాణములు చాగినవి.

ఇంటివారు మేలుకొని యుందురు. నడుము వట్టి యొడ్డాణము లాగికొందురు.

వర్తకమాడినతో మజల నంతలు. వర్తకులులేని వర్తకము 'సేయుము.

నీరు (చావుతో నిచ్చటనే (శాగుము. శానున్నది నీరులేని 'బేళశము.

కలీరనును. * సాధువులాళా ! వినుడు నత్యనామము బేర మాడు చా రరుదూ, 16

విచ్చివాండా ! భజన సేయకున్న కష్టముల పొలౌదువు

కేన్‌

2 క వీరువచచావళి

మొదట భూతజన్ము గాంతువు వడు జన్మముల శాపము నొందుదువు

వాలుక పుంటివై నీరెట్లు వోయుదువు? దప్పితో జత్తువు. 'కెండవది కుకజన్మ మెత్తుదువు. తోటలలో నివసింతువు. (గద్ద తన్ను కొని పోగా అక్కలు విరిగి యాకనముననే చత్తువు.

గారడిచానికోతి వౌదువు. గడె వెక్కి యాటలాడుదువు. శేతులుసాచి యాచింతువు. కాని విచ్చము వడయవు. గాండ్లవాని యింట నెద్దుగా బుట్టుదువు. కన్నులకు గంతకట్టుకొందువు.

(శోనులకొలది దూరము మింటనే తిరుగుదువు. వెలికి రాలేవు,

ఐదవది: యొం'లు పుట్టువు గాంతువు. తూకములేని బరువు మోయుదువు. కూర్చొని లేవలేకుందువు. బుసగొట్టి చత్తువు.

చాకలి యింట గాడిద వౌదువు. కొంతగడ్డీ వడయ లేకుందువు. వాడు నీవె బరువు లెత్తును ఆానును గూర్పొనును. వానిని "కేవుకుం జేర్తువు.

తల్లి కాకివై పుట్టుదువు. * కాకా* యని యజతువు.

ఎగిరిపోయి మురికి నేలల గూర్చొందువు పొడవు ముక్కు వడయుదువు.

నత్యనామ మెలుగెత్సి పొడవు. మననున వెనుక జింలిం తువు,

కలీరనును. “*సాధుపోదరా! వినుము, నరకమునకు బోదువు”. 18

సాధువులారా! ఈ'తనువు తంబుజ బిజ్ర. తంతులు లాగి వీరటలు [దిష్పినచో మోవానళాగము పొడును. తంతులు అెగి విరట లూడిన నుగ్గునూచ మై పోవును.

ఉవనచేళము=ంహెచ్చరిక ౫80

• సొాధువులాళా ! వినుడు. ఈ యగమ మార్గము ళూరులది. అట్టి శూరు అరుదుగా నుందురు”. 164

గగనమున శాటుమబ్బులు గప్పినవి. చూడు భయ మగుచున్నది.

తూరుపునుండి మేఘములు వెడలినవి. భోరుమని వాన గురియుచున్నది.

తమతను గట్టులు బిగించుకొనుడు. లేకున్ననీరు పొరలిపోవును.

మనసు ఎద్దుగా, నురతి వోలికుడుగా నిర్వాణమను పొలము దున్నుము.

మ్రైవిధ్యమను కలువు దీసిపాజ వేయుము, నామమను విత్త నము చల్లుము.

యోగయుక్రితోం గాపు సేయుము. లేకున్న మృగములు మేనిపోవును.

వెన్నులూడ్చి తొక్కి యింటికి చెమ్మ. అట్లు సేసినవాడు వివుణుడగు వోలికుడు.

వవురు చెలులు కలిని వండుదురు. ఒకతెను మించిన జూణ యింకొక తె.

శెండు పళ్ళెరములలో సమముగా వడ్డింతురు, మునులు, జ్ఞానులు భుజింతురు.

కబీరనును. “తమ్ముడా! వినుము, ఇది నిర్వాణ పదము, చానితో నెవడు పరిచయము వడయునో వాడు జామవిక్షాని *, 165

సంకోచము - శిక్ష

పుట్టినింటం జీరకు నుజక యంటినది. రంగు వేయువాని

మర్మ మెటుగను. చాకలి దొరకలేదు. ఎవ్వడు చాని నుదుకును?

10 కలీరువచచావళి.

తనువు జూన సేయుము. క్షనము చౌడు 'నీయుము,

• ఈ యూర నబ్బు (వియముగా నమ్ముదురు.

కవ్చకొని యత్తవారింటి శేగినది. ఊరివారు జూణ కాదనీరి. +

కలీరనును. * తమ్ముడా ! వినుము. నద్ల్గురుడు లేకున్న నెన్న టికి బాగువడవు” 1ఈ

చా కొంగున (వ్రీయుని మరక యంటినది,

ఈ చీర పంచత_త్స్వములతో( దయారైనది. మనసు వదువారిం టితో గట్టువడినది.

ఈ చీర మా తల్లిగారి యింటినుండి వచ్చినది. అత్తగారి లటుంట చాని మనను విడనాడినది.

పులిమి పులిమి యుదికినను మరక మాయలేదు. (ప్రియుడు నబ్బు బెచ్చినాడు.

కలీరనును. “స్వామి తనలో గలుపుకొనినంతనే మరక మానినది”, 16

స్వామీ ! నీ మేడ యొత్తైనది. నిన్ను జూడ వచ్చితిని. ఎ శ్తెన మేడ, వచ్చని గట్టు ; చానికి నామము ద్వారము. మార్య చం[దులకు సాటివచ్చు దీవములు వెలుగుచున్నవి.

వాని నడుమ చారితప్పి తిరుగుచున్నాను.

వంచతత్త్వములు, ఇదునదిమైదు (వకృతులు మూడు గుణ ములు గలిని య్యిల్లైనరి. చానికి మనను రాజు.

ఎజుకం గాపొడు. యొడయ డందుం ఐండితుడు, అందు నలు వెవుల దుశాణము లున్నవి.

నంళోచముంళిత ల11

అం బెనిమిది మజిలీలున్నవి. వదిచ్వారములున్నవి. తొమ్మిదిటికి వాకిళు లున్నవి.

గవాతమున గూర్చొని మగువ [వియుని జూడసాగినది.

కలీరనును. “*సాధు సోదరా! వినుము. గురుచరణముల గడుగరమ్ము. అందు సాధువులు జేర మాడుదురు. మూర్ణు లేడ్చు చుందురు”, 168

(వేమరత్నమును వడయుటకు యళత్నింవుము. సద్దురుని యమృతనామము దలంపుము. యుకిని గాపాడుము.

ఇంట నున్నప్పు డక్కా! యని పిలతురు. మగని యింట జూణ యందురు. నీ యిల్లు చూచుకొమ్ము.

ఆడుకొనుచు న్నిదించితివి. కొనిపోవువాడు తటాలున వచ్చును. జుట్టు దులువుకొని పోవుదువు.

చీకటి శేయి. దొంగలు సొమ్ము దోచుకొనిరి. మగనివి దురును జాణములు. అంపకముల పాటలు విందువు. వువ్వులేతి వెజ్టి పరచి చావు, పురుషుడు లేకున్న యువతి ేబవళ్ళు గుములును.

చెజువింకును. వువ్వులు వాడిపోవును. వాంన యొంటరిగా ఇెగురును. .చాని నెన్వరు జూడరు,

ఇక తరుణి యేల యేడ్చును? చారిలో ముత్తైెము లేజు ఛొనును.

చానకబీరనును. * నిర్లుణుని జాడుము. అక్కడికి పోయిన మజల రావు” 169

• అత్త యింటికి వచ్చితిని. ఏమి తెచ్చినా "వని యూరంద ఆడుగుదురు. వారి శేమి పెప్పుదును 1

£18 కవీరువచచావళి

మేలి మునుగు దొలగించి చూతురు. అప్పుడు నాకు చాల సిగ్గగును.

కలీరనును, *“ మజల నత్తవారింటికిం బోవు. ” 170

చా స్వామి యగమవురమందున్నాడు. అక్కడికి నేను పోలేను.

ఎనిమిది భావులు, తొమ్మిది చెజువులు, వదునాల్లులు నీరు దోడుకొని పోవువారు.

కుండ వగిలిపోవును. ధనము నిలుచును. మనను చచ్చును.

చందనపు దండెములు. నలుగురు నీరు మోయువారు.

ఆ దేశమునకు: బోయి. చేరుదువు. అక్కడ మనవార లెవ్వరును లేరు.

(వభుని మేడ యొత్తైనది. అక్కడి సంత వికటముగ నున్నది.

పావ పుణ్యముల వర్తకము సాగును. వ(జములు, రత్న ములు కొల్లలు.

కబీరనును, “వినుము. నా స్వామి యాచేళశ మందున్నాండు. అక్కడికి బోయినవారు మఅల రారు. సందేశము. జదువరు” 171

చా చీర శేయద్దకమువాడు రంగువేనెనో ! ఐదుతత్త్వములి చీర గట్టినాను. అందక శ్తెనె మెజనినాను.

కుదురు చారము. కర్మచారము. మెడలో వోరము. వేలి కుంగరము,

వదునాఆు శృంగారములు, ముప్పది రండాభరణనులు.

(ప్రియుని విలుచుచు వానివెంట దిరుగుదును.

కలీరనును. * నత్యనామము లేశ ఎట్లు మేలు నడయు దువ” . 179

వంకోచము-ళిత 189

ఈకన్ను లలనములు. (పియుడు శయ్యమీద గలడు.

పొమ్ము. గూజవట్టుకొని వతంగమువలె వేలాడుదువు. తియ్యని మాటలాడుదువు.

పువ్వుల పొన్చు వజచినావు. అది (పియుడు లేకున్న వాడి పోవును.

• మెల్లిగా _నెదింటిని మంచము మోపుము. వదినెలు, తోడి కోడం[డు మేలుకొనియున్నారు.

కలీరనును, * సాధువులారా ! లోకలజ్జ విడనాడవలెను”* 1798

మేలుళొమ్ము. ఇవ్పుడేల ని(దింతువు 1 “శేయి గడచినది. వగ లెందుకుం బోగొట్టుకొందువు?

మేలుకొన్నవారు రత్నము వడనివారు. నిదురించినవారు పోగొట్టుకొన్నారు. వారు వెట్టివారు.

నీ [పియుడు చతురుడు. నీవు మందమతివి.

(ప్రియుని శయ్య యొన్నడును సవరింవలేదు.

చారు వెబ్టివ్నారె రి. యావనమునందంతయుః (వియుని లయ శేకపోయిరి.

మేల్కొని చూడుము. (వీయుడు నీ శయ్యవె లేడు.

నిన్ను విడచి యుదయమే లేచిపోయినాడు.

కలీరనును, * ఏ చింతతో ళబ్దబాణ మురమున నాటునో యా చింతతో మేల్కొనుము.” కే?4

పోవుటకు నమయము వచ్చినది. చిత్తమున కానందమగు చున్నది.

మిట్టవ శెదు చెరువులు. వానికి వది వాకిళులు.

లేక కవీరువచవావ

ఐదుగురు చెలులు పగయొరి. పొరమెట్లు 'సేరుదువు ?

చిన్న చందనపు వల్లిక. చానికి నలువురు మోతకాండు. నట్టడవిలో బల్లకి దిగుదువు. అం దెవరు మనవారు లేరు. నీ పాదములు మోతకాం(డగును. తణములో పల్లకిని తావునకు జేర్చును.

చెలులు గలనికొందురు. వరిచారము గలసికొనును.

కబీరు నిర్లుణుని జాడును. సాధువులాళా ! యోచింవుడు,

చుజుకుగా బేరములు నల్పుడు. ఇకముందు నంతలేదు. 175

వుట్టినింట వాల్లుదినము లాడుదువు.

మొదట శాయజారమున మువ్వురు వత్తురు. తొమ్మండుగురు అుట్టుదురు.

జాబూ! నీ పాదములు వట్టుదుము, నీనడక మార్తుమందురు.

'లెండవ రాయబారము నల్లకిగొని మోతగాం[డు వత్తురు,

వల్లకిలో గూర్చుండలెట్టుకొని బుజముల శెత్తుకొందురు. ఎవ్వడును కేక వెట్టడు.

వల్లకి గొంపోయి వనమున దింపుదురు. అక్కడ మనవా "రెవ్వరు దోడుండరు.

కవీరనును. *సాధు సోదరా! వినుము. ఒక యింటికి లది వాకిళులు”. 176 “౨... జీవుడా! వల్లకి చిక్కుకొన్నది. పొమ్ము, నీ నకియను గలనీ కొమ్ము.

ఇది నాలగునాళ్ల తగులము, తుద శేకాకి వగుదువు.

వుట్టినింట నాల్లునాళ్లాడుకొందువు. అతృయింటికి బోదువు.

(వియుడు శేయిఐట్టి పిలచినపుడు కాదని వల్కకుము.

మభ్యాచార ములు 21

చీకటి గది. దీవము లేదు.

తోడివారు లేనిచోట దిగ విడుచును.

చీకటి బావి. చేశాడు 'ఆగిపోయినది,

కన్నులు దిరుగుచున్నవి. బింటె వగిలినట్లు తోచును.

చాసకలీరు ఇట్లనును. * లోకమందుండ గారు.”

మనతోడివారు పోయిరి. మనముగూడం బోవలెను. 17

(వళుని గలసికొనినాను యత్నము నేయుము.

లొమ్మలతో నాడుకొనుట మానుము. అవి జాలురయాటలు. 'చేవతలను, బితరులను, భవానులను గొలువకుము.

అవి యొనుబదినాల్లులతల జీవులలో బుట్టుటకు హేతువులు,

ఎత్తైన మేడ. అది వింత రంగులది, స్వామి పువ్వుల పానువం చున్నది. 1 తనువు, మనను, ధనము వీనిని స్వామి కర్చింపుము. అందు మురతిసేయుము. అతని చరణముల ఐడుము,.

కలీరనును. “*నిర్భయుండ వగుదువు, వాంనము ఇాళము తీయుటకు బీగమిచ్చును. ” 178

మిధ్యాచారములు

వకీరులాశా ! నిజము బెలుపుడు, స్వామి యొట్టి వేషముతో మన్నాడు 1

పయన మెక్కడికి ? మకా మెక్కడికి * ఏ (కుతికి దలవంతును 1 " నన్నడుగుదురా ! వే నెజ్బని వచ్చని చారము లల్లుకొను వాడను.

ఇంటింట హింససేయింతులే ! మీ లెట్లు కాజీలౌదురు ?

216 కవీరువచనావళి

గొత్హైలను మేకలను బుట్టించిన దెవరు? ఎవరి యాజ్ఞతో కత్తి నాడింతురు ?

నొప్పి 'చెలియరు. పీరుల మందురు. * _బెళాలు” నదివి చదివి లోకులకు. జెప్పుదురు.

కవీరనును. * స్వామి యొక్కడనుము. లోక మంతయు వీవంటిదేయని తలంపవుము.”

వగలంతయు నువవానములుందువు. శేయి గోవుల జంవుదువు.

ఇది హీింన, అది యూడిగము. దేవు జేమని సంతోషిం చును? 1గ

అసావధాన చిత్తులె తిరుగు నిట్టి యోగులను నేవెందును జూడలేదు. శివనం్యవచాయమును స్థాపింతురు.. తాము గొప్ప మళాధివతులమని నీళ్లెదరు. జావోటముగ ఛ్యానసమాధు లాచరించు. వారు సిద్ధులుగారు. వీరు అపరిణతులు, వీరికీ మాయ (పియమెనది. దత్తా_శేయుజెప్పుడు దుగ్గము.వై న్మాకమణ సాగించెను? కుకదేవు జెప్పుడు ఫిరంగులను (పేల్చెను! చారదు జేవాడు దుపాకులను గాల్బెను* వ్యానుడు రణనినాద మొనర్చిన 'దెన్నడు ? మూర్ణులే యుద్ధము నాచరింతురు. వీరు పళ్యాశితులు లేక వీర్యోన్నాదులు. విరక్తులవలె గోచరింతురు. మనన్సు లోభళమున కాకరము. బంగారు తొడవులు దొల్తురు. తమ వేషవమునకే యవకీర్తి గల్లింతురు. "'జౌర్జన్యముతో ధనములను [గామములను సంగహింతురు. భల్లూక ముఠఅవలె మదోన్మత్తుల్తె వివారింతురు,. ననకాదులగు బుషులకడ నందగ శ్తెలగు యువకులకు చోటులేదు. మనిపా(తను చాకినప్పుడు చేతికి మనీ యంటకుండునా ? 180

నుఖదుఃఖములను నమముగా నెంచువారిని - ఇం(దుడైనను గుర్తింవలేడు. యోగపాధనల్నకై దున్సవాము త్తెన దుఃఖము లనుళ

మిళ్యాచారములు వగ వింతురు. జటలు ెంతురు. మాలలు ధరింతురు. ఆననములువేని 'వైకి లేతురు. అందులో గొవ్చతన మేమున్నది? శాకు లాళాశమున వివారించుచున్నవి. (గద్ద లెగురుచున్నవి. వారికి న్వర్ల మెట్టిదో (స్త్రీయు నట్టిది. శాజ్యభోగములను చారు నిరర్థకమని తఅంతురు. వారి దృష్టిలో చందనము, నరక మొక్కే. జ్ఞానవంతులు మూర్థులు నొక్కళేు. వాల్వా లవంగము నొక్కు. కలకండను వదలి జూరమును భుజింతురు. ఇట్టి యాలోచనలతో వారి లుద్ధిబలము, మనోబలము నశించును. వై ద్వంద్వముల నొక్కటిగా చూహించు వారికి హిత మెట్లు గలుగును ? 181

నత్పురుషులారా! లోకము వెజ్టిది. నిజము వలికిన గొట్టవత్తురు. అళకములు నమ్ముదురు.

నియమవంతుల జూచినాను. ధర్మపరుల గాంచివాను. 'వేకువను శానమాడుదురు.

ఆత్మను విడచి పొషాూణముల బూజీింతురు. వారియం "బెఆుక లేదు.

ఛాలమంది పీరులిను గాంచితిని. బాలియాల దర్శించితిని. వారు కురాను నదువురురు.

• మురఠీదులము ” * తద్భీరుల * మని యందురు. చారీయం దును క్షూనమం తే.

ఆసనమున దంళభముతో గూర్చుందురు. మనసులో ఐవాు నంళయము లుండును.

జూలకు అప్పలకు బూజ సేతురు. తీర్థములందు (వతములందుం దగులుదురు.

మాలలు చాల్తురు. తలపొగలు చాల్తురు. చామములా ము[దలా 1 యని యనుమానింతురు.

లం కలీరువచచావళి

సాఖీ శబ్దములు వాడుచు మైమటతురు. అత్మమాట మఅతురు.

హిందువులు రాముని (వియుడందురు. తురకలు రహిమానుని (పియుడందురు.

ఒకరినొకరు ఢీకొని చత్తురు. మర్మ మెవ్వరికిని దెలియదు.

ఇంటింట మంతములు నెప్పుచుం దిరుగుదురు;ు మహిమ యున్నదని గర్వింతురు.

గురుశిష్యులందణు మునిగిపోవుదురు. అంత్య కాలమున జీంతింతురు.

కబీరనును. * సత్చురుషులారా! వినుడు. ఇదియంతయు (శాంతి. వెడచెవినిం వెట్టువానికేమి "నెప్పుదును? వరమాళత్ముండు దనయంచే యున్నాడు. ” 14

నత్చురుషులాళా ! శెండు మార్గములు నూచినాను.

హిందువులుగాని ముస్లి ములుగాని వలదన్న వస్తువు మానలేదు. స్వాదు వస్తువు అందఅకును దీపు.

హిందువు లేళాదశ్నీనతము 'సేయుదురు, పొల్ముచావుదురు.

అది హింసగాక యేమగును 1

అన్నము విడుతురు. మనను దొలగదు. చానికీజచైన చానిని శారణము సేయుదురు.

తురక లొక్క(పొద్దులుందురు. నమాజులతో [పొద్దుపుత్తురు. అజానులు వినమిల్లాలు వలుకుదురు.

మాపున కోడిని. జంపుదురు. వారికి స్వర్గ మెక్కడినుండి వచ్చును ఛి

హిందువుల యెొడదలో దయలేదు. తురకల గుండెలలో జాలి లేదు.

మిధ్యాచారములు 219 ఇద్దజణు హింన సేయుదురు.ఇరువుర యిండ్లకు నివృంటుకొనును. హిందువులు, తురకలు నొక్క'కేయని సద్గురుడు నెప్పినాండు. కబీరనును. “* నత్చురుషులాళా! వినుడు. శాముండు జేవుండనుడు”* 188 రాముని ఇాడుదురు. పరులకు ెప్పుదురు. వారిని గానక వికల్నులై తిరుగుదురు, ఎవనినోట వేదము వెడలునో, ఎవడు గాయి జవించునో ఎవనిమాట భవసాగరము చాటించునో ఎవనిపాదములు జనులు దల చాల్తురో - వాడు (బావ్మాణుడు, జీవుని బంధించును.

తన గొవ్పతో నీచుని యింట దినును. రోతవనులు నేని పొట్ట నింపుకొనును.

(గవాణ నం[కమణముల చాగిచాగి తిరుగుదురు. చేత దివిటీలు వట్టుకొని కూవమున వడుదురు,

వళాదళశీ (వతములు సేయుదురు. భూత దయ 'దెలియరు. గుండెలు మొండివి.

కర్చూరము. విడుతురు. విషము మూట గట్టుకొందురు. క్షానము పోగొట్టుకొని ముగ్ధులె _తిరుగుదురు.

సాధువుల వీడుదురు. దొంగల నెదురు నూతురు. సత్పురుషుల మోనగింతురు.

కలీరనును. *నరులీ తీజున జివ్వోలంపట్టుల్తై నరకమున

బడుదురు” | 184 శాముని దలపకున్న దండ మేమందువు ? చచ్చిపోదువు. ఏమి

చేయుదువు ? ఒకడు తీర్ధము లాడును. ఒకడు తల లోడి సేసికొనును. ఒకడు

బూటకపు మం(తము లువదేశించును.

0 కలీరువచనావళ

'వేదవిద్యలు నేర్చి గర్వించును. అంత్య శాలమునల దవుడు తొక్కును.

క ష్టనుఖములందలు బడుదురు. మరణకాలమున దుఃఖంతురు.

కలీరనును. * కలికాలము బెడ్డది. మట్టిముంత నాళమొం చును” 185

శాముడు గానిది మాయ. గురు గాననివాడు మూర్చుడు. ఎందుబోయిన నవాంశారము విడనాడుము. చానిబంధమే పెద్ద బంధము.

యోగులు యోగము దవ నింకొకటి లేదందురు. వండి తులున్నారు. ముండితులున్నారు. జడచారులున్నారు.. వారిలో వెవ్వడు సిద్ధినొందినాడు 1?

క్షొనులు, గుణులు, శూరులు, చాతలు వారు గొవృవారమని వలుకుదురు. |

ఎందుండి వచ్చిరో యందుబోయి కలినికొనిరి. అందన్నియు విడచిపోయినవి.

కుడి యొడమల వికారములు విడువుము. వారిచరణముల వట్టుము.

కలీరనును. * అది మూగవాడుదిన్న కుడుము. చాని నడిగిన జేమి సెప్పును?” 18

నరమాంన మెట్టిదో పళుమాంన మట్టిదే. రక్త మంతయు వొక్కళేు.

వశుమాంనమందటలు దిందురు. నరమాంనమెవ్వలు దినరు.

(బవ్మాదేవుడను కుమ్మరి జగము నిండ నృష్టిగావించినాడు. ఎన్నో నాశనమైనవి.

మిధ్యాచారములు ?/|

చేపలమాంనము దిన్నచోం బొలము విత్తుదువు. మట్టిదేవతల నిర్మింతువు. జీవముల బలి "పెట్టుదువు.

నీదేవుడు నిజమైనచో తనచేను చానెందుకు మేయును?

కలీరనును. * నత్పురుషులారా ! నిరతము శామనామము గొలువుడు. నోటి చావలమున చేనిన దంతయు నెదురు దిరిగి తన్నును” 16

మూఢ్సుల్తె తిరుగుదురు. అవినాళి రాముని 'బెలియరు.

గోవుని గొనివచ్చి వడ(దోయుదురు. బలవంతముగా చాని గొంతు గోని చంపుదురు.

' ితికినచానిని *మున్చా * సీయుదురు. *వాలాలు'” నేసినామని చెప్పుకళొందురు.

చానిమాంనము వవి[త మందురు. చాని వుట్టువు కొంతవినుడు.

రజో వీర్యములలో మాంసము గల్లినది. మీరు తిను మాంనము వవితము గాదు.

మిమ్ము జూచి మూధ్ధుల మనుకొనరు. గొప్పకార్యము శావించితిమందురు.

చాని హత్య మీ గొంతువైనున్నది. అది మీకు కాళము "నేర్పును.

నలువు పోయినది. తెలుపు వచ్చినది. మనను ఆెలుపవు గాలేదు. ఒక్క(పొద్దులతో నువవానములతో వేమగును 1

(వుడు లోన గూర్చొనియున్నా డు.

వండితులు వేదములు నదువుదురుు మౌలానాలు కుఠాను చదువుదురు.

ళలీరనును. * నిరతము రాముని రలంననివారు నరకమునకు అలోదురు.” 18

జ కపీరువచచావళి

వారినామము దలంపుము. వేలువనులు విడువుము.

ఆనా *'డాదము'” లేదు. * అవ్వా” లేదు. * వీరులు లేరు ; వైగంబరులు లేరు.

భూమి లేదు. ఆళాళము లేదు. వేదములు లేవు, పురాణ ములు లేవు.

మనీదులు కల్పితములు. ఒక ఠకా(పొద్దులు కల్పితములు.

• కదులు ” కల్చితములు,.

• అల్లా * నామ మొక్కటి సత్యము. దానికి వంగివంగి

• వల్రాము ” సేయుము.

స్వర్గ మెక్కుడ నుండి వచ్చినది. వకారణమున6 గతి యాడిం చితివి ?

శాముడు మాయసేసినాడు. పొందువులు, తురక లని రెండు పాయలు దీనీనాడు.

ఆనాడు వవలు లేదు. 'ేయిలేదు. అవ్పుడు కృతిమ సృష్టి 'యెొక్కడిది?

వానికి జాలినీతులు లేవు. *పవలు లేదు, శేయి అతో దని కలీరనును. 18

వెజ్టివాడా ! అననవవనములు గట్టిగా బట్టుము, మనను చెల దొలచికొమ్ము.

బువ్యళ్ళంగుడు తల బోడి సేనికొచ్నాడా? బూదియలది కొన్నాడా?

హిందు వెవడు? మున్లి మెవడు 1 విశ్వాన మున్నవాడు గొప్ప వాడు. “

వేదపుఠరాణములు చదివినంత 'నేమగును* (బవహ్మాక్టానము వడనినవాడు (ావ్మాణుడు,

మిఛ్యాచారములు ణు

• ఇత్రరము సేయకుము. శామనామము ఆఅపింపుము. పోర జయింపు” మని కబీరనును, 190

వరమాత్ముని గాననివాడు బి త్తలయున్న నేమి? చర్శముచాల్చిన చేమి?

విత్తల దిరుగుశు యోగమైనచో నడవి మృగములు ముక్తి వడయును.

తలగొరిగినము క్తి గలుగుచో బోడి గొత్పైకు ముక్తిరాదేల?

'యోగముల నాడుకొందురు. స్వామిగుట్టు "చెలియరు.

చదివి చదివి యవాంకారము ెంచుకొనిరి. వారు నీట మునుగుదురు. గట్టు 'సేరరు.

కలీరనుము. * తమ్ముడా! వినుము. రాముడు లేకున్న సిద్ధి 'యెక్కడనుండి వచ్చును +” 191

ఈ పోకడలు నూచి నా మనను దిరుగుచున్నది. నేను నీ గుణములు పొడుదును.

ఒకడు పాఠములు సదువును. ఒకడూరక తిరుగును. ఒకడు కొండవై నిరంతరము వనించును.

ఒకడు యోగయుక్తితోం దనువు తెజటచుకొనును. ఒకడు శామనామమున దన్మయుం డగును

ఒకడు డీనుడు. ఒకడు చాత. ఒక డేడ్చి యేడ్చి కలగుండు వడును. ఒకడు మం[త తంశములు వేయును. ఒకడు నకల నీద్ధులు గాపాడుకొనునుం

ఒకడు తీర్ధముఅలో (వతముఅలో కాయము గెలుచును. ఉకడు రశరామనామమున మనను నిలుపును.

గ!

మ కవీరువచచావళి

ఉకడు పొగబట్టుకొని తనువు నలువు చేనికొమను రామ వామము లేకున్న నీకు ముక్తి లేదు.

నర్ష్గురు నీ బ్రిమువలుకుము. అనుభవ విచారములమూలము కనుగొనుము. " కవీరనును. * శామక్ళప గలిగినది. నాకు జరామరణముల భయము దొలంగినది.* 19

నత్పురుషులాళా! శామనామము వడసనినవారు భవసాగర మున వఐడరు.

అంగములు సిద్ధిక్తై వరువెత్తుదురు. 'కేబవళ్లు శివుని దలంతురు. శివశివ యని శివుని వాకిలి పేరుదురు. రాముడు వాడికి జిక్కడు.

జంగము లెన్నడు జీవుల జంవరు. కాయమే కర్ష్మయందురు. శాముడు వారికి దూరము.

వండితులు నాల్లు వేదములు నదువుదురు. వళ్లెలు వేతురు. వాని గుట్టు బెలియరు.

నంభఛ్యాతర్పణములు అచారనియమములు పొటింతురు. శాముడు వారికి దూరుడు.

సిద్ధు లున్నారు. వారికావోరము పాలు, కామ[కోధములు విడు వరు. వెదకుచు. [బభునివాకిటికి "జేరుదురు. వారికి రాముడు జిక్కడు.

తెరాగులు వలువేసములు చాల్తురు. కర్మయోగ ధర్శ్మయోగ ముల దగులురురు. గంటలు వాయించి రుంకశారములు గావిం శురు. వారికి రాముడు దూరుడు,

యోగులు యోగమున చిత్తము నిలుపుదురు వవనముల నడ్డగింతురు. యోగయు క్రియందు మనను నిలుపుదురు. శాముడు వారీకి దూరము.

మిభ్యాచారములు త్‌

తవనీ తనువెండంజేనికొనును. ఊరు విడచి యడవికి బోవును. కందమూలఫలములు దినును. రాముడు వానికి జీక్కడు.

. మౌనులు మౌనముచాల్తురు. వేరొక యూర తలవు నిలువుదురు.

పాలొనగిన వదరుచుందురు. వారికి రాముడు దూరుండు.

యతులు చాలయుక్తులు వన్నుదురు. పొట్ట ఆడలు వెంతురు, శీబవళులహాంళారమున నుందురు. శాముడు వారికి దూరుడు.

జీవుడు పట్టువడి మూల్షినపుడందణు దేవుని దలంతురు. మచారు వుక్కా (చావుచు దేవుని దలంచును. వారికి శాముడు దూరుండు.

కలీరనుము. “సార తత్త్వము వినుడు. పార ళబ్దమువెల "సేయుదును. నామాట వెవరు లెక్క సేయరో వారికి రాముడు దూరుడు” 10

ఛ్యానము మాట దలవరు. వాద్యము లమితముగ చాయిం తురు. రసమత్తులై మందిరమున గర్జింతురు. బయట విన్నచో 'వేమగును 1

గంజాయి [(ఛావుదురు. భంగియానుదురు. హుక్కా సేవిం తురు. మద్యము లానుదురు.

(వేమరనమాన లేదు. మైెమజచి యేమి లాభము?

శాశికి పోవుదురు, చ్వారకకు లోవుదురు, అన్ని తీర్థముల (గుంకులిడురురు. కవటవునుడి విడువ లేదు. తీర్ధములాడిన నేమి లాభము?

పొశ్తములు నదువుదురు. ఒరులకుం కెప్పుదురు. (తికూట విననము నూడ లేదు. అఅచి యఅచి చచ్చిన నేమగును?

కాజీలు [గంథములు నదువుదురు. ఇతరుల కువదేశింతురు. మర్శము ెలియలేరు. కాజీయైన 'చేమగును ?

ఖు కవీరువచచావళి చదరంగ మాడుదురు. పొచిక ఇాడుదురు. ేళకలాడుదురు. *నర్థ * * బదరంగు * లాడుదురు, వలపు జూదములొడలేదు. అూదమాౌడిన నేమి లాభము? మోగి దిగంబరునికన్న( బెద్దవాడు, రంగురంగుల దున్తులు ధరించును. వలపురంగు చానికి. బెలియదు. దుస్తులకు రంగువేసి శొన్న నేమగును 1 మిథైలలో, మేడలలో, దోటలలో, దోపవులలో నుందురు. కలీరనును * తనువు తనువునను స్వామి గలడు.” న! ఎవరి వృాదయమున స్వామి లేడో వాడు మెడలో దండలు చాల్చిననేమి ? జనమాల బట్టిననేమి ! పొత్తములు నదివిన నేమి ? ళంఖము లుండిననేమి? కాశిలో వసించిన నేమి * గంగా అలము (చావినవేమి 1 - (వతమ్ములు సేనిననేమి ? తిలకము దీరిన నేమి ? కవీరనును *సాధు సోదా! వినుము. చానిని యముడు వట్టుకొనిపోవును. 195 ఈ ెండుమార్గములును వలదు, హిందువులు తమగొప్పలు 'నెప్పుదురు. కడవ చాకనీయరు. చెలయాం[డ తల్చముల శయనింతురు. ఇది హిందువుల గొప్ప. మునల్మానులు పీరులు. బాలియాలు కోళ్ల జంపి తిందురు. పిన్నమ్మ కూతును ెండ్లి యాడురురు. ఇంట నే వియ్యమందు కొందురు. 'వెలుపలినుండి ముర్దాను దెత్తురు. చాది కడిగి యెొక్కించును. అందజు గూర్చొని తిందురు. ఐడాయి గొట్టుదురు. హిందువుల హైందవము నూచితిమి. తురకల తురకదనము గాంచిలిమి.

మిళ్యాచారములు 2౫

కలీరనును, * సాధువులాళతా ! వినుడు. వచారి యక్కడికిం 'కేర్చును?” 106

అవధూత భజనము గుట్టు వేలు.

తత్త్వమును విచారింవక వాడిన నేమి లాభము.

లోకమున దిరిగిన నేమి లాళభము+

నంభ్యా తర్పణములు సేసిన నేమి లాభము?

తల లోడి సేనికొన్న నేమగును * జడలు వెంచిన 'నేముగును? ఒడలికి బూడిద పూనిన నేమగును ?

లకు (మొక్కిన ేమిగందువు * ఫలవోరము సేసిన నేమి వడయుదువు ?

స్వామితో ఐరిచయము లేదు. విషయములందు దగులుదువు క్షూనధ్యానముల గుట్టు బెలియవు. అవాంళారము నూవుదువు.

మవో గంభఖీరమగు బలీజములు పొలమున నిలిచినవి. అవి అగమ్యములు,. గొప్పగా ఛ్యానమగ్నుడ్శవై కూర్చుంటివి. కర్మ ఛలము నీగి కొమ్ము.

కలీరనును. ఎవనియంతరమున బరతత్త్వ విచారముగలదో వాడు నపరివారముగం దరించును” 107

యోగులు మననుకు రంగువేసికొనరు, దుస్తులకు రంగు వేసి కొందురు. చేవళములకు బోయి. కూర్చుండరు. నామము విడచి అాలకు బూజలు సేయుదురు.

జడలు 'వెంతురు. చాడీలు పెంతురు. యోగుులై వల్కలములు చాల్తురు. అడవులకు లోదురు. ఛ్యానమున రమింతురు. యా(తలలో గాలము గడుపుదురు.

తల బోడి సేసికొందురు. దుస్తులకు రంగు వేనికొందురు. గీత చదువుదురు. మాటలు నదరుదురు.

ఖతం కలీరువచచావళి కలీరనును. * సొధుసోదళా 1! వినుము. యముడు తలువులు

మూని పట్టుకొనిపోవును.” 100 సాధూ! భజన తత్త్వము వేలు.

మాలికలు ము[దలు చాల్చిన చేమి లాభము. నొనట గంధము బూనిన నేమి గల్గును ?

తల గొరిగించుకొన్న 'నేమాయెను? జడలు వెంచిన నేమా 'యెను ? బూదియలమిన నేమి నిండెను?

(వ్రతములు. నేసిన నేమగును? తీర్థములకు బోయిన నేమి చీక్కును? తత్త్వ విచారము సేయవలెను.

పాటలలో నేమున్నది? చదువులలో నేమున్నది?

'జేళములు దిరుగుటలో నేమి గలుగును? నంధ్యలు వార్చిన నేమి? తర్పణములు 'సేసిననేమి ? తత్త్వము ెలియకున్న నంతయు దండుగ.

వేటకాడు కంచె మజుగున విషము గలివీన యన్నము నూపి నట్లు కొంగ భక్తి నూపుదురు,

వ్యృాదయమున నన్ని యంగములు వికారములు. శాము స్వాములై కూర్చుందురు, విషయములందు మెలగురురు.

క్షనము ధ్యానము వీనిగుట్టు 'బెలియరు. ఊరక వాదులాడు దురు.

దుర్భుద్ధులు భెవిగొరుకును. తలకు బరువు లెత్తుకొందురు.

లోభ మొక వెల్లువ. సద్గురుడు లేకుండ చానినెందలు చాటి చారు? ॥

ఆ తత్త్వము గంభీరము. చానియంతు బెలియళశాదు.

అది ఖండాఖండముల కతీతమైనది. చాని నందుకొనలేరు.

నంసార నిస్పారత ణం అక్కడికి పోవుట కపారమైన దృష్టి నవరించుకొనవలెను. (భమజాలమును దునియలు జేయవలయును. ఎవనియాత్మ నిర్శలమో, దృష్టి విమలమో యాతడు (వళుని చామము వడయును. కలీరనును. * వికారములు విడనాడిన వాడు వచ్చును” 18 'చేవములు మాచి మోసపోవలదు, వేనములలో నెన్వడును నిద్ధివొంద లేదు. కామ [కోధములు మదలోళభములు మెండుకొన్నవి. సత్య శీలములు లేవు, నంతోమము లేదు. కవట వేషములతో పనులు నెజవేరవు. కపట వేషములు శామునకు సరిపడవు. కలీరనును. * నత్యమైన కర్ణము 'సేయకున్న గాలుడు నెత్సిన గొట్టును” రిం నంసార నిస్పారత విలయము చాయలు దోచినంతనే నాగము నాళ మొందును. గరుడుండు వోవును. కవటి జారుకొనును. సజ్జనుడు నళించును. చేనినపావము నశించును. పుణ్యము నళించును, గుణము నశించును. నిర్లుణము నశించును. జలపవనమును నశించును. అగ్ని నశించును. ఎంతచాక చెప్పుదును! సృష్టియే నశించును, తణములో _వైకుంళము నశించును, మత్స్య రూపము మాయ, యముడు వేటాడును. వారిహార (బహ్మాలు దక్కరు. నరుల, నురమునుల కథ మెంత? ఖు

ఖం కలీరువచనావళి రాముడు వెడలినాడు. లవతృణుడు వోయివాడు. సీత వెంటబోలేదు. ధన మట్టిది! శారవులు వోయిరి. ఛారాపతి భోజు డంతరించివాడు. పొండవులు వోయిరి. కుంతినంటి రాణి వోయినది. నవాదేవుడు గతించివాడు. బంగారు లంక మంట గలసినది. పోవునపుడు నుంతెనను వెంటగాొని పోలేదు. మూర మానవులేమో యేర్ప్చజచుకొందురు. తమకు చావుండగా నితరుల ేడ్తురు. వారివారి కర్ణలతో బోవుదురు, అవి యందరను వెన్నాడును. రావణుడు తనకర్శ్ణతో గదలినాడు. దశరధుడు తన కర్మతో లోయినాడు. ౨089 మానవ జన్మము యముని చేతిలో ముగియును. ఈ తనువునకు చాయాదు అనేకులు. తల్లి దం[డులు మాకొడుకందురు, స్వార్ధముతో 'అెంతురు. ఇామిని “ వా(పియు”* డ నును. పులియై (మింగ జూచును. వుత కళ్యతములు దగిలియుందురు. నక్కలవలె నోరు దెజచుకొని యుందురు, శాక గృ్మధములు చావు విచారించును. కుక్కలు నక్కలు మార్గమెదురు నూచును. - భూమి ' నాలో గలియునులె” మునును. వవనము * నేను వై శెగ జిమ్ముదులె* మృనును. అగ్ని *వే నీతనువును గాల్తునులె” మృునును. శ్వానము * నే నీతనువును బట్టి లాగుదు' ననును, జేని నిల్లని నీవు దలచితివో యది నీకు బగయెనది,

నంసొర నిస్సారత |

“,విషయముల దగిలియుండి యజ్ఞాన్నివై ఈతనువు నీదనుళొంటివి,

ఈ తనువుకిందరు చాయాదులున్నారు. (వతుకంతయు చుఖణమయము.

వెల్టివాడా ! తలియలేకున్నావు. * నాదినాదం ” దువు 28

'తలియక నాయిల్లిందురు.

వయింటం బొంగి తూలుదువో యాయిల్లు నీదిశాదు.

వన్గులు, గుజ్జములు, ఎద్దులు వావానములు మెండుగా గూడ కెట్టినావు.

ఊరు విడతువు. అడవి సేరుదువు

కట్టిన మూట విప్పి వెచ్చింపవు మలల దిరిగి రావు.

వెలుపలి మేడలో మగువ యున్నది. నడుమ యజమానుని శుడారమున్నది. "

తొమ్మిది మణుముల పొళముల జీక్కుకొంటివి.

'ఆలినిళొనలేదు. జన్న జన్మములను జీక్కిశొందువు.

కఖీరనును. * నత్చురుషులాళా! వినుడు. ఈ మాట ముకి గూర్చును” 204

కంటబడిన వారందలు దుఃఖితులే. తనువు చాల్చి నుఖంచిన చానిని; జూడలేదు.

పుట్టు చావులమాట చెప్పుదును. వి వేచింపుడు.

వాడ వాడలలో నందలు దుఃఖతులే. కొండలనున్న లైలా గులు గూడ నంతే.

దుఃఖము కారణముగా కుకుడు గర్భమున మాయ విడచినాడు,

యోగులు దుఃఖులు,. జంగములు దుఃఖులు,

శాపనులు 'లెట్టింవుగా దుఃఖతులు,

ణం కలీరువచచావళి

ఆళాతృష్ణ లన్నిఘటము లందును గలవు. పయిల్లును వీడుగాదు.

నిజము వలికిన నెల్లరకుం గోపము వచ్చును. కల్లలు నెవ్పం 'శేతగాదు.

కలీరనును. * ఈచారి నడచువాండు దుఃఖితుడు,” ణం

ఇంకెక్కడ ? మిత్రు డొంటరిగ టోయినాడు. ఇంటి చింత లింశేమి సేయును!

పాలు చక్కెర నేతితో6 లెంచినావు. ఆ తనువిప్పుడు బయట జాజ్బవైచినారు.

తీర్చి తీర్చి రుమాలు చుట్టిన తలవై( గాకులు పొడుచుచున్నవి.

ఎముక లెండుకస్టెలై పోవుచున్నవి. కేశములు పుల్లల రాసు త్రై మండుచున్నవి.

వచ్చువానికి దోడు గలదు. పోవువానికి దోడులేదు.

పరివార మేమైనది ? అలంకరింపబడిన యేన్లులేమైనవి 1

మాయ ెలియలేకపోయెను. యముడు పిల్లివలె లోనికి దూశెను.

కలీరనును. * ఇప్పటికి గూడ మేలుకొనలేదు. యముని నమ్మెట మెడవైం బడినది.” ఖం

లామనామము దలంపుము. రామనామము దల;పుము. మదిలో విచారము సేయును.

లతలు కోట్ల ధనము కూడబెట్టి నేలచాచినావు. చేతులూ గించుచు దిరుగుదువు.

మీ తాతలు ముత్తాతలు ధనము పాతి పెట్టినారు.

ఈ (వపవంచము నిస్సారము. ఆంత్య కాలమున నెవ్వరు నుండరు.

నంసార నిస్సారత న! మేఘముల నీడవలె పుట్టు చావుల నడుమ దడవలేదు. ఐనవారు, చుట్టములు అందణజు బోవుదురు. ఈ సంసారము

గొవృయేమున్నది

“కలీరనును. “*శాముని భజింపకున్న నేర్చు లన్నియు

దండుగ.” ల ఓజనుడా !

ఈ తనువు నీదికాదు. (పాణము వోయినవెనుక దీనినెవ్వరు చాకరు.

వానములు పగ్గములు దెత్తురు. పాడె గట్టురురు.

ఎగయూపిరి భయము గొలువును. ఇంటిచారలేడ్తురు.

వచ్చినవాడు నిలువకుండ బోవును. తడవు సేయడు,

చందనపు బొడి యలదినావు. మెడలో ము శ్తెపు నరములు చాల్నినావు.

చావగనే నీతనువు గద్దలు మోచును. నక్కలు నీ కడువు చీల్చును.

కబీరనును. “మీరు క్ఞానహీనులు,. మతిహీనులు.* ఒకో

చాడందఅకు నీ గతి దప్పదు. ర్యాకైననేమి? వేదమొననేమి ? 208

మనపా! లోకమున విజచుకొని తిరుగుదువు.. చానితో నీశేమి తగులము 1

తల్లి * నాకొడుక * నును. అక్క ' నాతమ్ముండ” నును.

అన్న " నాతమ్ముండ " నుమ. భార్య *“చాళర్త” యనును.

కడుపు వట్టుకొని తల్లి యేడ్చును. భుజములు వట్టుకొని యన్న 'యేడ్చును.

మ క వీరువచనావళి చుట్టి చుట్టి భార్య యేడ్భును. వాంన యొంటరిగ బోవును* జీవమున్నంతవరకు( దల్లి యేడ్చును. అక్క పదిమానము లేడ్చును. భార్య వదుమూడు నాళ్లు దుఃఖంచును. మరల "నింట నివనింతురు.

చాలుగు గజముల ముదుక బట్ట శాటివాడడుగును., కస్పైలు గుజ్టిమువై నెక్కింతురు.

నలుమూలల నిన్పంటింతురు. మంటలు శేగునట్లూదుదురు.

ఎముక 'లెండుక స్టైలవలె గొలును. వెండ్రుకలు గడ్డి పోచ మండును.

బంగారువంటి కాయ మిట్లు మంటిలో గలియును. దగ్గ శెవ్వరు జేఅరు,

ఇల్లాలు వెక్కి వెక్కి యేడ్వసాగును. నలువైపుల వెదకబోవును.

కలీరనును. * సాధుసోదళా ! వినుము. జగమువై నాళలు

విడువుము. *” ౭0 ఈ సంసారము కాగితపు పొట్లము. చుక్కనీరు వడిన కఠిగి

పోవును,

ఈ నంసారము ముండ్లచెట్టు, అగ్గి దగిలిన కాలిపోవును.

కలీరనును. * సాధూ వినుము. నద్గురు నామము స్థిరము ”. ౨10

మనసా ! వయన మున్నది.

ఈ వంజరము వంచత ల! నిర్ణితము. అందున్న చిలుక వరకీయము.

శాకపోక లెవ్వరును జూడరు. నీరులేక మునుగుదురు.

నంసార నిస్సారత గా

రాజులు వోదురు. శాణులు వోదురు. అభిమానులు పయ నింతురు.

యోగములు సేయు యోగులు గతింతురు. కతలు సెప్పు జ్ఞానులు గమింతురు.

పొప పుణ్యములు సంత యగుచున్నవి. యముని దండము. గాపున్నది.

ఐరుగురు వెలులు జూడనచ్చినారు. వా రొకరికి మించిన జాణ యింకొకరు.

చందదుడు వోవును. నూర్యుడు వోవును. జలవవనములు పోవును.

కటీరనును. * మనను నిలిపిన భక్తునకు జావులేదు” 211

మనసా! యేమరుదువేల? నీసేమమెందు వెదకుదువు 1

"కేయి వతి చెట్టుకుం 'జీరును. గూట నివసించును,

శెల్లవాజగ నే తనంతం చానెగిరి యిక్కడక్కడకు టోవును,

న్వప్నమున నీకు రాజ్యము లభించును. (వభుడ్నవై వుకుము: కాటింతువుం

మేలుకొని కన్ను విష్పుదువు. అెలివిగాంతువు కల నీకు జిక్కదు.

తల్లి దం[డులు, ఆలుబిడ్డలు వీఠవ్వరుము వెంటరారు.

వీరందణు దమమేలు,శె నిన్ను జుట్టి యుందురు. లోకము మేలిమికల్ల.

సొాగరమున తరగలు గలుగును. వానిని 'అెక ఠా వెట్టగాదు.

కటీరనును. * సాధుపోదళా ! వినుము. అలలు కడలిలో గలసి. పోవును” వవ

వం కళలీరువచచావళి

సాధూ ! మనను మాట వినిపించుకొనదు.

మాటిమాటికి జెప్పి వినిపింతువు. లోకమున [బతుకు స్వల్పము.

శాయము నూచి గర్వింపకుము. నలువైననేమి? కెలువైన నేమి?

భక్తి లేకుండ గోటి చందనము లలదినను, కోటి మెలుగులు వెట్టినను గాయము కొఅగాదు.

ఈ మాయ జూచి [బమయకుము. గుజ్జము లెందుకు ? వనుగు 'లెందుకు ?

చేర్చిచేర్చి చాల ధనము గూడలెట్టినావు. లతలు గూర్చితివి. శోట్లు చేర్చితివి. సంశయము వీడలేదు.

చతురతలు మానలేదు. పుట్టువు దండుగ నేయుదువు.

చేడే సద్గురుని గలనికొమ్ము. అతని (ఐతిమాలుకొనుము.

ఒడిదిగిన జూలకునివలె కావు విడచి కొండల, గుట్టల దిరుగుదు వెందుకు ?

కబీరనును. *నూదిలో చబారమువలఠె గురుచరణముల మనను నిలుపుముో వేలి

జగమంతయు శేయికల. ఇందు నీజేమియు లేదు,

మావాధఛార దుర్దమము. లోకమందు గొట్టుకొని పోవును.

వగిలిన నీటికుండవలె, "కెమ్మనుండి శాలిన యాకువలె మనుజుని బతుకు మంట గలియును. ఐనను అభిమానము విడువకున్నావు.

మేనిశాంతి చూచి మురియకుము. (బతుకు చాల కొంచెము.

మదలోభములు విడువుము. చతురతలు గట్టి పెట్టుము. నంశయ రహితుడ్నవె మెలగుము,

(ప్రాణములు విడిచిపోయిన నిందేదియు బనికిరాదు,

అంతిమ దృళ్యము లోగ ఆలులిడ్డలు వెంట నడువరు. బంధుమి[తులు చుట్టు 'తేరరు.

ఆ నరుడా! నీ దేవా మిట్లు పోవును. రామునివై మనను నిలువుము. వాడు యముని పాళములు [(దుంచును” అని కలీ శనును. లకీ

ఏమిమ్ముని యడుగుదును? వదియు తిరముకాడు. చూచు చుండగచే వాళ మొందును. |

శావణునకు లతళొడుకులుండిరి. లతయుం కాలిక అందుగు లుండిరి. వారతని యింట దీపము వెట్టరెరి.

లంళవంటి కోట! సనము(దమువంటి యగడ్త 1! ావణుని శాపొడ జాలచా యును.

బంగారు మేడలు, వెండివెకవ్పులు విడనాడి రాజు లరిగిరి.

ఒకడు మేడగట్టును. వేజొకడు తడికలు గట్టును. వాంన "యెగురును. అవి మట్టిలో గలియును,

వచ్చునవుడు తోడు లేదు, పోవునపుడు తోడు లేదు. వనుగు శేమగును* దళము లేమగును?

కబీరనును. * అంత్యకాలమున జూదరి వోయినట్లు చేతులు విదిలించుకొని లేచిపోవును.” 15

అంతిమ దృశ్యము

చిలుక గూడు విడచిపోవును.

గూటికి. బదివాకిళులు,. పది వాకిళులకు పది తలుపులు.

కన్నుల నీరు నింపుదువు అభాగ్యుడా మాటాడవేమి?

కలీరనును. సాధూ! వినుము వాంన యొగిరి పోవును చారము శఆెగిపోవును” ౨16

వం కవీరువచనావళి

నగరు దోచినదొంగ ₹మెవరో.

చందనపు బప్టెమంచముపై ెండ్లి కూతురున్నది.

నఖులాశా! వాపొట వినుడు. పెండ్లికొడుకు కోవగించును.. యమళరాజు వచ్చును. మంచమెక్కి కూర్చొనును. అప్పుడు కన్నుల నీరు నింపును.

నలుగురు మంచము బట్టి తెత్తురు. నలుగడల గలకలము ₹ేగును..

కలీరనును. *సాధూ! వినుము జగముతో తగుల మూడును.” ల?

శాలము పరుగిడుచున్నది. దువ్చటింకేమి గప్పుకొందువు?

(పాణము లేవ గడగినంతనే కన్నులు మూత వడును.

లోవలినుండి వెలికి చెచ్చునపుజే మేడతో నంబంధము దీజును.

నలుగురు మంచము వట్టి యెత్తుదురు. వడ్చుచు గొంపోవుదురు.

కలీరనును “*సాధూ! వినుము. ఎండుకట్టై వెంబడిం చునుో 218.

అహంభావము

రామునిమాయ నగరు దోచినది.

నురవురము దోచినది. నాగవురము దోచినది. మూడు లోక ములలో వోవోరవము లేచినది.

(బవ్మాను దోచినది. శివుని దోచినది. వారరుని వెంటబడినది.

బుష్యళ్ళంగునిం దరిమినది. వరాళరుని పొట్టం జీల్చినది.

దీతీతుల దోచినది. యోగుల వికారుల 'జేనినది.

చేను స్వామి దయతో దప్పుకొన్నాను. శబ్దము అెన్పయొనది. గట్టు సేరినాను.

అవాంథావము క!

కలీరనును. * తమ్ముడా ! వినుము. హెచ్చరికగా నుండుము. మోనము దప్పుకొనుము.” ౨19

• చేనుండినపు డేదియును లేదు. అన్నియు వాయందే యుండె *” నని రాము డనును, నీ సేవ యేదన్న నన్ను దేవుడనుమనును. మజల మఖిల జెస్పును. క ల్సి కవటముల దగిలి యందలజు జత్తురు.

(గుడ్డివా డన్నియుం జూచి తినును, హృదయమున రూరి ముఖము గాచును.

చా మాట మది నమ్ముడు, ముఖ మెట్టిదో వృాదయమట్టిది.

కలీరనును. *వాంస ముక్తి వడయును; చా మాట వినిన విడుదల గలుగును.” 80

నంసారము నళించును. నాకు నాళము లేదు. బాకు సంజీవి దొరకినది.

చా మనను గుదిరినది. నాకు జూవు లేదు. శాముని ెలి యనివాడు చచ్చును.

ళా క్తేయులు జత్తురు, నత్చురుములు జీవింతురు.

తనివిదీల ఠరామరన మానుదురు.

వారి వనోయిన మేము బోదుము. వారినోకున్న మేమెందు టోదుము ?

కలీరనును. * చా మనను మననులో గలిపినాను.

అమరుండ నైనాను. సుఖ సాగరము 'కేరనానుో వ్ల

ఎక్కడినుండి వచ్చితినో యా దేశ మమరము.

ఆక్కడ నీరు లేదు. గాలి లేదు. భూమి లేదు. ఆకాళము అేదు.

క?

వ౦ కవీరువచవావళి చందుడు లేడు. నూర్యుడు లేడు. రేయి లేదు. వగలు లేదు. (శావ్మాణుడు లేడు. తృ్మత్రియుడు లేడు. _వైళ్యుడు లేడు. శూ దుడు లేడు. మొగలు లేడు. వళాను లేడు. నయ్యదు లేడు. శేఖు లేడు. ఆది జ్యోతి లేదు. విష్ణువు లేదు. శివుడు లేడు. శేషుడు లేడు. యోగులు లేరు, జంగములు లేరు. మునులు లేరు. పీరులు లేరు, ఆది లేదు. అంతము లేదు. కాలము లేదు. కలి లేడు. చానకలీరు సందేశము బెచ్చినాడు. . సార శబ్దము లేక యా దేశమునకు బోలేరు. లలల పడుగేది ? పేకయేది? ఏ నూలుతో దుప్పటి నేనినాడు ? ఇడి” వడుగు *పింగళ * పేక. నుషముమ్ను యనుదారమున దువ్పటి నేసినాడు. ॥ అష్టదళకమలము రాటమై. తీరుగును. ఇది వంచతత్త్వ ములు. మూడు గుణముల దుప్పటి. స్వామికి దుష్పటి సేయం బదిమాసములు ఐట్టినది. తట్టి తట్టి దువ్చ్పటి నేనినాడు. , చాన కలీరు జీవనమున గప్పుకొన్నాడు. దుప్పటి చెక్కు చెదరలేదు. ర! చెత్తలో రతనమున్నది. పరుకొమ్ము. ఒకడు తూర్పున వెదకును. వేజొకడు పడమట వెదకును. ఒకడు జాల అప్పల వెదకును. నురు లేమటిరి. నరు లేమటిరి. ' జొలియాలు *' మోనపోయిరి. వారు హావభావముల మునిగిరి.

అవాంఛావము య!

కలీరు రత్నమును గుర్తించినాడు,

దట్టి యంచున గంటు గట్టుకొన్నాడు. లక

వనాడు వురుషు డెక్కడుంజెనో ఏనాడు నృష్టి యారంభ మాయినో ఆనాడు తిరునాళ్లు లేవు. గురుడు లేడు. శిష్యుడు లేడు.

ఏనాడు [బవ్మాకుం గిరీటము లేదో, విష్ణువునకు దిలకము లేదో ఆనాడు నేను _బెరాగి. నా తలపు నామమున దగిలినది.

నేను యోగము నేర్చినపుడు శివుడు లేడు. శ క్తి లేదు.

కృత యుగమున ఇజావుకోళ్లు దొడిగినాను. (శేశాయుగ మున వతాక పట్టినాను. చ్వాపరమున * నడలిందు ” దొడిగినాను. కలియుగమున తొమ్మిది ఖఅండములుం దిరిగినాను.

శకాళశియందు రామానందుల శిష్యుడని పేరు గాంచినాను,

సమర్ధుని నందేశము దెచ్చినాను. వాంనముల నుర్ధరింప వచ్చినాను.

భక్తి నిలివినవారు నవాజముగ నవాజ పురుషుని గలియు దురు.

కబీరనును. * వినుడు. శబ్దమున గలని పొడుండు.” £25

వండితులు చదివి చదివి వేర్చులు సూపవుదురు.

నాకు ముక్తి మార్గము నేర్చుదురు.

వురుషు డెవడు ? ఎక్కడున్నాడని పాడుదును?

నాకు వండితులు సెప్పినది పొడుదునా ?

(బవ్మా నాల్లు వేదములకు నెలవు. ముక్తిమార్గ మాతనికి "దెలియదు.

చానధర్శుము లవేకములు సెప్పును. తన చావుమాట తాం "దెలియలేదు.

న! కలీరువచచావళి

కబీరు ఆగమ్యుని గంభీర చామము గొన్నాడు. అందు దిరముగా నిలిచివాడు. 226

షోడశోపచార సాత్విక పూజ

అగరు చందనములు దీనీ (ముగ్గులు వెట్టినాడు. నత్యపూరుషుని మదిని భావించినాడు.

వశ్లిరము నిండం జరణామృతము నింపినాడు. పవాంనమును బలుకరించినాడు.

పూన్లానందమును బడనీవాడు. నద్షురు శబ్ద మును గాంచి చాడు.

వలకులు, లవంగములు, నారిశేళములు, వోరతులు వీనితళో గలళము నలంకరించినాడు.

శ్వేత సీంవోననమున అగమ్యుని అనంతుని నెలకొల్పినాడు, లోకమును విడచి యమృతకాయము వడనినాడు, సాలెవాడనిపించు కొన్నాడు.

ఎనుఐబదినాబ్లు లవమల బంధములు దప్పుకొన్నాడు. నిరతరు డనిపించుకొన్నాడు.

సాధువు అందరు గలసి యారతులు పొడుదురు. సుకృత భోగముల దగులుదురు.

కలీరనును * ళబ్దము నిర్దుష్టము. యముని బంధములు విడి వించును” లలో?

తొలిగా పొర్గమినాడు మంగళము పొడినవాడు నద్గురుని వదములంటి వరమపదము నొందును,

మొదట దీపమువెట్టి మందిరమున చందనము అలలదుము. నూతన వ(న్త్రుములతో చం[దళాలలు గట్టుము.

షోడళోవచార సాత్విక పూజ 24

అంతట బూర్షగురునకు వై వేద్యము వడ్డింపుము. గురుని చరణముల గడిగి యందు గూర్చుండ బెట్టుము.

గజ మౌ క్తికములతో మండవమలంకరింపుము.

చానివై నారికేళములు, మధురపచార్థము లుంచుము.,

అరటిపండ్లు కర్పూరము కొల్లగా గొని తెమ్ము,

అష్టదళములతోడి పోకలు తమలపాకులు 'దెమ్ము.

చిగుళ్ల తో కలశ మలంకరించి త్యోతి వెలిగింపుము.

మృదంగము గొట్టి మంగళము పాడుము.

సాధువుల నంగతితో వోరతి పట్టుము.

ఆరతి సేసి మరలనారికేళము నింపుము.

వురుషుని భోగమువడసి నెచ్చెలులతో గూడి (యనుభవింపుము) ఇుటింపుము.

యుగయుగములుగ నున్న యాకలి దీర్చుకొని యానంద మొందుము. వరమానందము నొంది గురుని గొండాడుము.

కలీరు (వేమతో ననును * ఆ లోకమునకు జేరుళొందువు” 228

తెలుగు లిపిలో పది కబీరు వచనములు

1. అరై వురున్‌ ఇ(్‌ వేడ్‌ హై, నిరంజన్‌ బాకీచార్‌ |

తిర్‌ దేవా సాభాభ యే, పాత్‌ భయా వంసాలర్‌ * (1/0 (28) చార్‌ కుజూశే భజన్‌ మే, కభూలివళే నట్‌ నంథ్‌

కవిరా సుమి శానుళో, జూశీ భుజూ అనంట్‌ 6 (1/5) (8 శేరా సాఈ త్కు్బు మే, జో వువుఎవన్‌ మేజాస్‌

ళమ్తారీ శా మిఠగ జో. ఫిర్‌ ఫిర్‌ ఢూంరై ఘాస్‌ 4 (1/19 (4 అాళో శాథై సాంథయాం, మారిన నశ్ర్కైళోయ్‌ |

కాల్‌న జాంళా కరినశ్రై, జో అగైరీ వొయ్‌ * (1/15) (5) వామ్‌ రతన్‌ ధన్‌ పాయిశై, గాంకీ కాంధ్‌నభోల్‌ ,

చాహీ/వన్‌ నహింపారభఖూ, నహి గావాక్‌ నహింమోల్‌ * (1/8) (6 లాలి మేరే లాల్‌! ఏత రెభో/ఠితలాల్‌ ;

లాలీ రేఖన్‌ మై గయీ, మై థీవో గయిలాల్‌ 4 (1/6) (7) పొరూ లసొ ఛాహియే, తైెపా మాప్‌ ముభాయ్‌

పొర్‌ సార్‌ ళో గహిరమహై, థోళా రేయి ఉచాయ్‌ * (1/76) (9 పీయా తాహే (వేమరక్‌, శాఖా శాహే మాన్‌

వక్‌ మ్యాన్‌ మే/ దో ఖడ్‌గ్‌, బేలా మబానకాన్‌ * (1/114)

వరి (9) వైనోంశీ కరి కోఠర, పుక్‌లీవపలంగ్‌ లి ఛాయ్‌ | వలకోంకీ చిక్‌ చారివ్రై, పియకో లియారి రూయ్‌ & (1/12) (10) దుఖ్‌ మేం నుమిరన్‌ సబ్‌కరై, సుఖ్‌ మేం కరైన ళోయ్‌ జో సుఖ్‌ మేం సుమిరన్‌ కై తో దుభ్‌శాహే హోయ్‌ ॥ (1/18) -అననాణాణానాణాననినస్టేకనపానానానానాలానా. ళా లీ షాన్న స స శ ల. ఆ టా.

• మనదేశంలో ప్రభవించిన మహావురును తన వ 1 = ల = న అలో-ఇకళు కటిరు. ఆయన 15 వశకాచ్చి - _ = 1 ౧... ఎ ఉవరమి 3రవీశకాన్టరలోకొంతకాలయమూ - షు. జము: వితట్తుల ఉఆక్కపాయల కాము [స . | | గ సం [్‌ భట ॥ క్‌ ప తు లాఫరకాశములన్‌ వాలిన నిర్మికు వ | . "భల్లకూ ప్రష్థుటెతనినశనీకు బాహ్య ఎం పో కతాప్లటి ఆది అయన ౯ మ ల నానలి లాగా ఉవకరస్టుది పళ మం న . సళ. ం నం శక ఆయసం ననా స టం ల య క ర చం నటు. త పు చె తున్నారా న త్త స. లన్న లా కే. ప వా! జాఖక్‌ ను న చట్టో. జై. గ చ క త 1