Telugu Janapada Kathalu - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

జ్‌ ల్‌ జౌనపదకధలు (మూ డన ఫాగ ము నంచూరి విఠరిదాబు, వి.ఏ., (ఆలిండియా కేడియో) ప న్ని పష రు; ఓ ఇ అల ఉమా పవబ్లిషర్ఫు, యి ఆ విజయదాడ-్షేం

ద్వితీయ మ్యుదణ 1000 డిశంబరు 1959 వెల న. పైం (౧-50 మ్నుడణ: ఉమా ప్రింటర్సు; విజయవాడ-కే.

ల్ని! న ణ్‌. ఒరి షా ఆం

అాల్యు న్న వత శ మయ. నో

ఒక వౌెలో ఏక నేటకాకు నివసించేవాడు, అవను ఒక రోజున వేటకు వెళ్ళి ఎంత తిినినా వమూ కసిపించక పోయేసరికి. ఒక మ్టు కింద విచారంతో కూరయ్చున్నా్న్నడు. ఇంకలో ఆ చెవి చిటారి కొమ్బువైె ఒక తెల్లటి పావురం

ర రహా న. పొనిపించింది. వేటకాకు వెంటనే వింటిని ఎక్యంపెీి దానిపై టు వ్‌

"కాశం వొదిలాకు. పాపం! ఆ దెబ్బకు పావకం గిల గిల తమ్నుకుంటూ నేల కూలింది.

కాని ఆ చబ్బ దానిక నాగా తగలలేదు. అందుచేత ,పాణం మా*తం నిలిచియుంది. వేటకాడు పావురాన్ని కు ఫు “సంచిలో చేసికొని యింటికి తీసుకుపోయి కూర వండుదా వమవి పావురాన్ని బయటకు లాగాడు. క్దివో డాని మెడ కోయ శోగా అది మానవస్యరంతో జూలిగా ఇలా అంది.

“సృ వేశాడా! నన్నెందుకు చంవుతావు? నా శరీంం ఒక్కపూట కూర కేఇడా సీకు ఉపయోగపడేది! నాకు (పాణ చానం చేసి ప్రఖ్యా) క్‌ుకో! ఈ (గౌామూానికి ఉవరాన గల

డై శ చై టా న! శ

పాడుటడ వావలోని నకు కొంచం తేచ్చి నావె జటలు. సీకి

౮ఇి న. నో మంచి అద్భివ్వం కలుగుతుంది”.

నర

పఖ్నీ మానవ స్వరంతో మాట్లాడటంతో ఆ వేటకానికి

ఎంతో ఆశ్చర్యం కల్గింది. అయినా అనుమానంతో ఓ ష్‌

పష! నిన్ను నే నెలా నమ్ముతాను. నాకు *పావ్టరాయి

లి ఇల పావురము

మాంసం సనాగా యిష్ట్రమైంది. నన్ను మోసం చేసి నీవు పారి పోతే ఈ పూటకు నా కడుపు కాలవనలసించేగదాళి అన్నాడు.

ఆమాట పిని పానకం “అయ్యో ! పిచ్చివాడా ! బుద్బుచవ పాయ మైన 'పాణాలకోసం ఆడినమూపు తవప్చానంత సీ దురాలవునాదు. నా పలుకులు విశ్వసించు. వళ చాలా మేలు కలుగుతుండి అని నొక్కి చెప్పెందె.

వేటకాడు ఈ వింత ఏమిళో వేచిదూడ్దామని యి బయట పాకుబడిన గొవికిపోయి, కొంచెం సీకు తెచ్చి ఆ పావుగంవై జల్లాడు.. ఎంత విచ్శితం! మణంలో పావురం ఒకదిన్య కన్యగా మారిపోయింది. ఆమె సౌందర్యం అప్సు రసలను కాలదన్ను నట్టుంది.

ఆ సుంద మసుకస్వరంతో జ్ర! నా మాట నమ్మి నాకు పాణదానం చేశావు. కాబట్టి పి బుణం తీర్చు కుంటాను. నన్ను వివాహం చేనుకో. నీకు చక్కటి ఫాళ్యవ్నై సుఖపెడతాను అంది.

-వేటకాకు ఆనందంతో అంగీకరించాకు. ఇంకేంకా వాలి? ఇవ్షరూ ఆ మశ్వాచే వివాహం చేసుకొని సుఖంగా సంనాన జీవితం యొవలు పెట్టారు,

వారికీ వోజులు క్షణాలవలె గడచిపోశునా్న్నాయి. -వేటకాడు (పతి నిష్యం అడవికి ఉవయమే వేటకు పోయి, వమూంసం తెచ్చిపెష్టే వాడు. అనని ఘా నండి పెన్రేది.

ఒకవేళ సుందరి భ్తతో ఇలా అంది. చోనాథా! ఈ నక జీవం ఎన్నాళ్ళు *డుబు తాము. ఎంత కస్టించనను

జానపద కధలు తి వోశేస్తులు గడు ముబయీ కష్టంగా ఉంది. నగ నాగాములు అ౨తకక్షముం'దే లేవుగ దా”

వేటకాకు సిసశో తలవంచుకున్నాకు. అతని విచా వదవం చూచి సుందరి జూలిపడీ “నానా! విచారించవస్చు. కసుఖాలు కావడికుండలుగడా! మనకు ముందు ముంవము మంచినోజులు రానపోవు. మోస ఎలాగైనా మూ స్నేహితుల న ఒక వంద కాసులు అష్పుతీసుఇొని రావాలి. ఆ తర్వా విషయం ఆనక ఇెప్తానూ అంది.

"వేఎకాకు అలానే వంద కాసులు అప్పు వెచ్యాకు. సుందంి ఆ డబ్బుతో సిల్కు. దాకం తెప్పించింది, ఆ రాతికి నాతి అ దాాంనో ఎంయో అం మైన ముఖమల్‌ తివాచీ శీపెంప, అయివంతి తివాచీ ఏ నాద్యంలోనూ, వ దర్చాగు లోకా లేను. దానివూద ఆ రాజ్యువు పటం గీయబడిండి. పస్ట్రాల చాలు గు గ్పించబ్ట్షాయి.

ముండకి ఆ అప్తూశ్వమెన తివాచీ మర్నాడు ఛన్న కిచ్చి, ళ్‌ అమ్మ నా వె తీఘుకునండి. దీని వెల ఎంతో మూసు చెప్పవద్దు. కొన్న వాసు ఎంత వబ్బుయి స్వే అంత తీసు కుళకండి* అని పంపింది.

"నేబకాడు ఆ తివోచిని నొనిపోయి బజామలో ఒక వోట వేలాడగట్టాడు,

ఒక న్న్తకుకు పరుగు పరుగున వచ్చి ఆ తివాచిని చూచి “ఎంతకు దీన్ని అమ్ము కావ్‌ ₹౫ అని అడిగాడు.

"వేటకాడు నవ్వుయూ “అయ్యా! మి యిష్టంవచ్చి నంత యివ్వండి” అన్నాడు.

గ్మీ తెల్ల పావురము

వ్తకుకు ఎంతో జేఫు ఆలోచించాడు. కాని ఆ తినా చీకి విలువ కట్ట లేకపోయాడు.

ఇంతలో అక్కడకు మరొక వ్య్తకుకు వచ్చాడు. అతడుకూడా ఆ తివాచీకి వెల కష్టలేకపోయాకు.. పది తయాల్లూో అక్కడ అ నేకమందివ_గ్వకులు గుంపులు గుంపులుగా "జీ తివాచీని చూసి ఆశ్చర్యహావటం మొవలు పెట్టారు. ఎంత మంది అక్క-కకు వచ్చినా దానికి వెల కట్ట లేకవతున్న్నారు.

అచేసమయానికి ఆ మూర్తంసంనా. పోతున్న మహా మంతి ఆ జనసందోవోన్ని చూస్తి తన వనాన్ని. ఆపచే యించి *ఈ గుంపు ఇక్క-జెందుకుచేరాగుటి అని 5ఫసా రఫిని అడిగాడు.

రఫసాని “అయ్యా ! వేళు. జజారులోనికి. ఒక అవూవ్వ మెన తివాచీ అమ్మకాని కొచ్చింది. ఎంత న్‌ప్లుణు లైనా దానికి వెల క్యు లేకవోతున్నా ప” అని చెప్పాడు.

మహామం తి కశందిగి ఆ తివావీం పీీవ్నీంచి వేట కాదిని మూసి “నిజం చెప్పు! ఈ తినాచీం5 ఎక్కడ దొంగి లించావు[ొ అని అడిగాడు.

వేకకాకు భయపడి *కీవుు నొం%ఖము కాను *గౌబూ! ఈ తినాచిని నా ఫాళ్య తయాకు చేసింది” అన్నాడు.

“అయితే ఎంతకబ్బుకు చీవిని అమ్ము తాను” అని (వశ్నించాకు మంతి.

"వేటకాకు వినయంతో “నాకు వెలియదు కాబూ' కొ చేవారు ఎంతయి క్షే అంక తీసుకుకమ్మంది నా “ధార్య" ఆఅన్నెన్నాశు.

జానపద కొద్ద లు గ్‌ ఆ మాటవిని షణం అలోచించి మహామం,తి! లా.

"వేయికాసులు వేటకానికిచ్చి తివాచీ తీసుకున్నాడు.

మభోమం'తి ఆ తివాచీని నొనివోయి. రాజుకు

సు.

మాపట్లాకు. తివాచివంై శన రాజ్యమంతా కన్నులకు గట్టి

న ఆ స్‌ న్ను కొనబడేంరిక్కి. రాజునకు ఎంతో ఆశ్చర్యమూ ఆనం దమూ కిలి్మి* మం తీ! ఎంగచక్కొని నై పున్నాము! దీనిని ఎంత వేల అయినా వెచ్చించి మనం కొనితళాలి అన్న్నాక్షు,

మహానుం' తి మనస్సు మంచిదిశాను. అంత గొప్ప పగవిలో ఉన్నా, రాగివమ్మికీకి కూడా. కక్క కృివచే నీచ బుస్దె గలవాడు. రాజుకు ఆ తొవాచిపై మోాజుకలగటం మూసి

ద్ర టు

“నవాబూా!' ఈ తివాదిని లక్ష కాసనులకుగాని అతడు అమ్ము వట్టి అన్నా్నాడు.

మహారాజు లత కాసులము మంతిఓిచ్చి, తఈవాచిని తీసుకున్నాడు. అంతేకాదు! ఆఅబుపంటి అంవమైన తివాచి లమ ఎన్నిక వైనా ఎంత వెలకెనా తను కొంటానని మూట

మహామంతి) వక్ష వెడ్డ ఆలోచన కలిగింది. వేట కానిదగ్గర నాగా తక్కున పలకు తివాచీలనుకొంటూ, రాజు నకు మిక్కి-లి. ఎక్కువ ధాకు వికయిస్తూ వ్యాపారం సాగి సే అనితిశాలంలో శే కోట్లకొలది ధనళాసులు సంపా దింపవచ్చువని గాలివుకలు కటకం ముదలు పెటాడు.

ల యు అఆ మళ్నాడు గు రమువె బయలు బే5 వెతుక్కుంటూ ఓ యా

"వీబకాని యిల్లు 'జేకుకున్నాాడు. తలుప్పుతట్టగా వేటకాని భార్య తలుపు తీసింది. ఆ సమయంలో వేటకాడు యింట్లో లేడు,

6 తెల్ల పావురమా

సుందరిని చూవేసకికి మంతి నోట మొటబ రాలేదు. అనాగ౦కంగా, మోబుగాఉండే వేబకానికి ఇంతటి సౌందర్య వతివార్యాగా ఉంటుందని అతశు కలలోకూడా ఊహించ లేదు

“ఎందుకొచ్చాను? ఆయన యింట్లో 'తేషొ అని శెప్పింది సుంద).

మం:తికి ఆ మాటలు వినిపించలేను. ఆమె సౌంద ర్యాన్ని చూంసి అతికి పిచ్చిఎక్కి-నట్టయింది. ఉన్నావంతో ఆ సుందకివ పడబోయాను. అమె వోకు, భొెక్కిన (తాచు వలె తేచింది. "దెబ్బతిన్న 'జబ్బువివల ఉంమింది. ఆతని "కెంకు లెంపలనై ఫెళ ఫళ మరి వాయించి, బయటకు నెట్టి తలుపులు వేసుకుంది.

మహామం కి సీళ్ళుకా3 పోయా యిల్లు చేకుకునాన్నాడు. ఆనాతివుంచి అతనికి సుంవతి క్షణ గాం స్‌ఛ్ళాముందు నాట్యంచేయటం మొదలు పెట్టింది. మనో వ్యాఫతో అన్నం మాని సీకుుమూని, నిదవమాని, (కుంగిపోవటం మొదలు నెట్రాకు,

ముం,తి*రోజు వదోజుపవూ ఈ విఫంగా సుసించిపోన టంకూసి, రాజు ఎంవ చెందకు నైద్యా శిఖామఖలనో పిలి వీంచాడు. ఎందకు ఎన్ని చెప్పినా, ఎంచసు ఎన్నిరకాల చికి త్సలు చేసినా మంతి అరోగ్యం వాగుపడ లేను.

వైద్యులందరూ వెవవీవఏచి. ఆనోగం మాకు అర్థం కావటం లేదంటూ జారుకున్నారు.

మహారాజు ఒకరోజు మం్యతిని స్వయంగా కలుసు కొని “మంతీ! సీశేవో. త్మీనమైన మనో వ్యాఫ షబ్టుకుంది.

జానపద కథలు "7 నాతో నీ చింతకు కాాణమేమిటో ఇెప్పు, నాశక్షియుక్తు లన్నీ వినియోగించి సీకు చేయి%ల సహాయంచేసి నీ, వాణాలు

స. ఇకావాతజతొనూి అన్నాము.

మంతిో*రాజా' చేనొక సుందిని చూసి, అమెను ేమించాను. కాని విథివైపరీత్సము! అమెకు అంతకు ముంచే వివాహమైపోయినది. అయిననూ నా మనస్సు ఆమెయంచే లగ్న మెహోయినది” అన్నాడు.

రాజు “మం తీ! నకు మక్కువ కలిగితే మన రాజ్యంలో ాందన | కచవయాంతా! ఒక నే ౧దర్యువతు లై న తొ రువయ్య్యా రా! ఒక్కా &మణంలో వేలాది 'సుందనాంగనలను సీ ముందు హోజయు పెట్టించెదను, సీ యిపష్తమువచ్చిన యువతిని వెం్లాడి సుఖంచరాడా?

వ, రజ క. అని జబోధెంచాడు.

అ మాట వీని మం కోరాజా! సుందరికంశై. అంవ మెన ఆ స్ఫృప్ష్‌లో "లేవు. అంతటి అందాలనాణి యింతకు ముందు పుట్టలేదు. యిక్‌ముందు కుట్టబోదు”. అని తలవ౦చు కున్నాడు.

రాజు తానుగూడా ఆ సుందరిని ఒకసారి చూసిరావా లని నిశ్చయిం చుకున్న్నా కు. ఆ మరునాడు రాజ వస్త్రములు తీసి వేసి, సామాన్య మానవ్పువివలె మాకువేషంతో వేటకాని యిల్లు నెతుక్కుంటూ బయలుదేశాడు, సుందరి తలుపు తిన శం విని, వచ్చి తలుపు తీసింది. వేటకాడు వేటనై

చి ల. ఓ అడవికి వెళ్ళాడు, ఇంట్లో సుందరి ఒంటరిగా ఉంది,

8ి తె నల పావురము

మహారాజు సుందరి తలుపు చజెంవగానే, మొఖం మాసి, అపూన్వమైన ఆమె దివ్య సౌంద ర్యానికి అశ్చర్య పోయి, నిజ్చేష్టుడై నిలబడిపోయాడ్షు,

సుందరి తల వంచుకొని *ఆయన వేటకు వెళ్ళారు. మోకు వ పనిమోద వచ్చారుః” అవి అడిగింది.

రాజునకు అ మాటలు ఇెవుల సోకలీచు. ప్రాణం లేన కొయ్య-గామ్మువలె నిలబడ్జాకు. సుందరి నెంకు త్సణాలు అతని సమాధానంకోసం ఎకుకుదూప్మి చివకకు తలుపులు వేసుకొని లోవలికు వెళ్ళిపోయింది.

రాజు అంతఃపురానికి వచ్చి. ఇలా ఆలోచించటం

"అహో |! అయె ఘోలోకొంలో జన్నించనలసినదికా బే! అ పూరిపాకలో , అవషవి జంశువువంటి అకారంగల ఆ 'వేటకానిని ఎలా ఎంస్లి చేసుకుంది! అతనితో ఎలా వి స్తుంది! నాకోసమే ఆమెను ముహ్మూ సృక౦ంచాడే మో! ఎంగ కి న్నెరుగక్క రాజసౌవాలలో, రావాజుల మకుటాలకు వన్నె 'కేవలసిన ఆ సుందకి ఎంత వైన్వపితిలో నున్నది”

లభం

రాజు అలా కొంత సేపు ఆలోచించి, ఒక ఛభయంకుూ మైన నిర్ణయానికి వచ్చాకు, తన సేనాథధెపతి౨ి పిలచి *ట చేనాని! ఆ వేటకాన భార్యను నేుు వివాహం చేసుకోవా లసి నిశ్చయిం చుళొన్నాము. నన ఎల్మాగెనా, వల్ళవారుసకిక్షి అతగ్ణ చంప్కి ఆమెన అంతఃపుకం జేర్చాలిో అని అజ్ఞా పించానకు,

(లా పావన వస లు రి అ వూాబపిన్‌ సే శాన్‌ అపడ . న పనా (౮ ఇచ మాం న్యామరచూ!్‌ కదలను కనింని జాహావవలసిన న క జ / ల జ ఖ్‌ వ టే సి వుహోాంాగపము క వెలమ ఎలి కంచయ్‌ మేను మేసినవో మిుంక దిక్కె-. వ్‌? కన్నునాసై యు గెపకీ విషము వినవే ఎవప కాపాషంంన! (పఘా!ీ వూ సొమూన్ని కం. జు చట మార్చుఖివిి చెసిన కా. వినాహహాశ ను,ఏచంనతి ఐపి (వాెెందచెా యు, ౪ ॥ ఇ చి. ల్ని కటు ఇటా. ఆ బస నవ్‌ బ్బ, నా. నవజ న్పురనపు ల నరాండా సం సములు చం టా బె వ న ఇల వ్‌ వన వెల తెబట్ళచాససరికి అ హాం కడి నల ముంవంవి లనుక (ల) ॥ 3 వావపోనలే వీ తు వీసి కోసుం పి. వనామేే అని ళా జాటి రు సేవావి ఆలోచిఎివి అలోచించి ఒళ ఉపాయాన్ని కెచివళాయు “నావా మనం చే జీపనా చేఎుకాశ4 చంప శా శి ళం ముం మూసు ంంనొావటం వనక శీను ఒక ఉపాయం తి అవోచిిచావు. ఆ వేుఎకాశె. ప్రలిపించి సరలోకం పోయి (| శం ర . ల, - +, న! లట వము తం డిగా పంహేచ్యున్న్నూ సో చూసకమ్మునండి. అనకు వర పెరి శాలేపనన*ి అవి చెపాడు. స అం న లి ఇ న నే ల వెపు శే శాజా "వేపకాశి. పిలిపించి, *పటీయూ! సీవు ళం తె చములు డె స్వలోనం పోయి, అచ్చట నూ తండి క టు | ( ఉత ం గాకు పంచేస్తవ్వ్నావే మూాసినావాలి. తీకపోతే నీ తల న. వ బల్‌ గ డై శ ణి లతయి౦చి క ఉగ మూజ్ఞ పికి క షాసుేి. అని 'పాచ్చుకించా డుం లా ఖు “వంకా న. నూ. పాం ఇ ఇద్షివైతే ళా చట నెణు మూరయమూాటాడ లక యింటికివేయి వివా పంగా కూప్పృనాన్నకు. సుంనతి బుకన్ని సమీపించి “*ోనాఛా! ఎందుకలా విచావంగా వుర్నానటో అని అడిగింది.

యం చెం పావువ ము సి మై

వేటకాడు జెగిన కథంతా చెప్పాకు, ఆమె *మాకేం థభయంలతేను, పోయి సుఖంగా నివపాండో అని సెప్పి భర్తను ని ్రపుచ్చింది.

తెల చాడంది.

(ఆ)

సుందరి ఒక ఉంగంం, ఒక పంచినించా మశాయి యిచ్చి యిలా అంది *మావము రాజవ్ను నకు వెళ్ళి నిచ్చాయంగా మూ తండి స్వ్‌ంలాో బేశు,. నరకంలో" ఉంటాము. అపి

స లె చెప్పులడ. రాజు వోపంతో కేకలు వా భయప పరుండ, కావాలంకు, *సానో ఎేవకినె నా తో పంపండి అని చెప్పండి - రాజు మహామనగ్న తిని పంపువకాషు,. అతవి.ఖోీ స్‌లసపె “ర బయటొఛ్చి ఈ ఉఎగనాన్ని నేల పవ్‌పంండి. నగకలోశానసిక్ష ఇదె నొసకుంటూ మూకు దాక చూంంమువపి”

వేటగాని అవనే వేసాడు. రా. మం దావ కుచ్చు ళం ఫ్‌! క్క మూస ఫుఖోీ సీవుప* వా నుకిలోకిం పోయి చూస, అక్క్న నె నండి నలుక కచుపించితే ఆయనతో ఎసుషాపిని చితవవ చప అతవి నూంవాన్ని నాకలా ౯. “వేయి-గానప అన చెపాా కా. శ్‌ ్‌ం ఎ

మ:రోముం ఏ వదముకు చెప్పు చేక. చేంకానినో బయిలు

నేకాటు సేంనాన్ని నువ. విరాకు, అద్రి న్‌ా కంటా కొంకబను నవచిి కాంలకు జాట్ళి ఎచాచులను అన మంచి పమనాయశున్నది. దానివెనుక చృఉకావు వముహా నున ష్‌ పగముమున్న్నాను.. అకలి 'వేసినుకు. సంచిలోని

వావిప వ కిస లు |... మున యి. పంకజా, :కివుంగా ఎంశో మాం నవాటివమా్యిప, సు ల! దం ఎవి వరాలు వెం పెపంా నౌవాక్‌ సప్పుచే ౨. పోయి యు బి వ్యు ఈ రసం పామే అగిహోయింవె, లి | ల్‌ ౮ ల ఆ :వచేశ మీ నంకం ఉర్నువోబు.. వీఎకాకు మచో శి". లం _ + . మంసిశ” వకో నాలుణకుపటు మరస వేసి నక్ష చ్వాాం నాకి లోపల 1 నేసు చాకు. ల | || - పై వ. మని ందగా క్‌ చాపెకి పకి భయంక ననున విషయం కంటా కింది, పశు జ రువుభములు ఒక వా కుతి పెంకు స42ి శ్‌ ల ర వ రి టై కెవి వాలల్‌ నమ్మి వెపనా రొచసపున్నా ఏ. అతడి నళ్ళు ళ్య/

_ ల వలీ శ య. చటినోయి నం వెాఆతోంది. అవమూాసి నేఎశాడు జూలి పని అప్కంకున్న్ను యవ భొంలత్తో 'ఎంకుకయ్యా! ఆ అసా మిని అవూ హింసిమున్నా నటిట వి అన్‌గాకు,

వే వానిక్‌ పక యమన కు సీఈనా కుడి సంగతి సిశేంవెబమునము! నెంకవాతొలటు నాప్‌ వపీలవి నషీక4ి ఎన్ని శ్‌. ా ల టా ఈ టి కొంపలు కూల్వానా సెక వెలుపాటోఅనాన్న డు. బాది భాసళీన సం కాడు మనో నాలుగు అకుగులు లు ల గ వ షాకు ముంచ వేనాచు, అప్క శ మవొక వృశ్యం కనిపించినది. బన ఘలపలటుగాడ. పిలక పటుకవటి ,చీవాడక్‌సి కు (ఈం! టూ [కంవ ముఎటలు ష్యానా్నైాసు చేటకాడు “ఓ యవమమౌాత న టానా! వంచక పా ఆ పంకులుగాంని వాధఢవకుగా్యాయొ”ో వాడే బనొన్తడు. ౯ వవ ఇ రలు యమనమూాత *నికంపొలును, ఊఆపంతులు ఎన్ని అన్యా స ॥ జ్‌ ం” క ॥| క్ష్‌ బు యాలు వసా [1 శా చ అయినవాకికీ కానివారికీ తలహ్ల్లు

లె ఠి పాకాన మం ళు ల ఎ చలాన్‌ పటించి ఎన్న పొవపెవా ఏలు చేచ్చాన్‌ ! ఎవర్ని సంసనాలు ళల వ ఎలక్‌ నాకుపసాశ*ి అన్నకు. ఆవ్బ్శ్యం మాడ లేక వేబకాకు పం తిశో ఇంకెంత ముంచు నడిచాడు. మం: తెకూడా ముంగుకు సాగాడు, మవొక దృుశ్నుం కనిపించింది, న 4 . జల ం న. నన్‌ ఒక వెంగను పల్దుకొని యమ భటులు రంవంన నిలువునా చీల్నివస్తునాన్నాను. వేటకాడు ఆఫోకం గూండ వేన్‌ శ కం. జ న! వ్‌ ఇ వమ బొ ౧: లన్‌ త్ప్పంనవపం మేపి కా. అం మరిర్తెని వి న " ని ల | వునెౌ కొసి హింసి గ నస్పుయానిి న్యాస. హై గ సె ల _్త న (= | ఎ మక భాలకు ఓ వేబడాడా! వళ హోలును, ఎన బంజ ం ల గ కవూవ్‌ ల న్‌ ॥ స్‌ అనొంగ వంత రురార్హస్టన్‌ 1 ఎంవి. పసివాపలకు ల వీ శాక్‌ ల జర బ్‌ ఛు జ్వా ఒవ్‌ మ వనన చవాన్‌! ఎందరు అమాాయంలను ఫాస్‌ పలా! చమ్మ పప్ళైవు వసుం లావ బై నాము ళు యు జాంజ న్‌్‌ పం? గ న జ వేబకాట మంగి టవ మి నాటే యఘిసలటు అక్కను ఒక రావును ఎ -గా కాలిన ఇమప సనంవా ళ్లు ఆవి ॥ ల శి న. వం నివ కటి వూలాలతా పాదముస్తుగ్నా ను. మేుకాకు ఆ ద్చ్న్నం న్‌ శ వాట్‌ వ్‌ వాప్శి వ్‌్ము మూ'సుకునాన్నై కు, ఇ 4 ఇ ఇ ఒవ్‌ మ స మంతి అఆవాజను సంపత చృ్పజానితో కపి 1 ఇ ఆ ఈ | జై. వా ౬ ఆ న ల సున వ వాజగాముో అని అయన న క్ర న్ళ్‌, “మయో ్ర శ నావి వావి వలివాష్తు. మహానాఆ మంవివి మగాస్‌ గు సప కోనా్వ్రునా | న య. గై బై ఇప్పుడు నిపి ఆఅవభవిసున్నాను. ఎందపం పసి కనవా ఇ ం వాటి సా షా

జానపన సిథలు 13 శో చలిని హాంసి్యువాను. భననంయప డి న్యా నాళంగాటి వావీని వటా తుమింద*లపో లని కంట తడిపట్లాదు.

న. మంతి జాలిగా విచాంచకండి | ఇఖా!' మూకువూా స్తు యూ "వనికి వమెగా కిజబుు పం-నా! అని అడ్రినాస. 0. "ర. నం. రావా వుపసాూ కిం యున్నాయి నాయగా? నాలాగ కా ౧౫ య ల టా, చ. అఫ్‌ ల వ్‌ న ంతోీను ల్‌ ంంంటు చెయకుంనా కవల శమం త ఆ సచప్‌లో పట్టుకొని నాన్న పాలించనువు అనాన్ను, య్‌న్హ (౫ అ గసవాత. 'వుుకానితోే కలిసి మం వి తికగివచ్చి సల గె నాతనగిప చకకొన్నాడు, చంక నచ్చిన వేనా. జూచేసిక్‌ రాజు మండి జు . వోచాకు పందూసి నవ్చాప! అవి 'పన్న్‌ంచాడు. వేపడాజు మూ తం: కిగాపుు నవకంలో వనవంరవాకు ము పస అనావ్నాడుం, = ఆజబనం ఆని నావింిమూాడకు రాజ, యా న. అ౦లకాదు 'పఘా! వా3ని అచట వగా కాలి: (్‌

౮ మ భలే ల

ఇపుపనంఫానికి కి. నరాలలో పొడిచి హూంపిసున్నాను వావి తి ఉలాత ఉనానడు ముం: వి,

మ ౮ లం ॥ శ్‌ మ

“రాజుగా ఉన్నుప్పు కు ఆకశారమదంత్‌ క్‌ు చేసిన పాహాలకు శిక్ష అమభవిష్తుగాన్న్వను నా కమూారుడైనా థర న “మె "వదలను బీి2లుగా ఫావించి పూజించమని వెపషం

వ మీ న్‌ అం =. వక్‌ “విహాడా తవకు మవవి చయమన్న్నాకరు" అన్నాడు “మకాము,

క్ష వాల పావ్శ” వు లా ర్‌ రాజ ఉగ అక్కు పవాంచి వేచిహోయగాాకు. లా మల అ శాతి నాజ సేనాఫై పసి కలచి వెం వేలోగా ు ళల నం షొ తి చంప్పీి అనని ఛాశషను ్‌్బె నాకు నపష్పజెప్పాలి. 'శేకవోనే నీ వారాలు చక్క. వ్‌ అన్నా య, సు టం టం వం! న జం కేనాఫపవికి అ పాపం వ్వ లుం యిష్తంలేక ము వ! అపాయంబుంచి గప్పిందచుకుంటావనికి పాయం ఏమిటా అని న! మ అలోచించి నవాజ్‌ వమా! ముం అనన్ని చంపి ఆ పాపం మూటక్ట్టుకోవటం. ఎంగక “వజలలో! వెక్తజేకు త ఎ (వ 'షెద్చుకోవటం ఎవనుక్వుఖి దీపిక్షి చక్కి ఉవాయం అతో చించాను చేటడాచి వెనెచి | పపం*ంతో తేని వనో ఒక ల [1 ర్‌ం జ మ్‌ లి 0 నసువుము వ్‌మ్మని అఆకాపిందంకి,. అలా వకపోపి అతన్ని ఆలి న ఉఎెతంవమువ చూ ఆనా ్మా ను, రావు బంకాన్న వినిచి ఉప్పు _0ట క్‌ బయలుదేి వకు సము డాలహా, పసు అంనున్నాలవా, ఏష సొంతలకూా స వీ య డాటి పపషవకొంస నుహ చో ల చం తి వాము చిపకను తరులు ణి ఆ ఉని పాచషించి పంసాశు, లు న్వు కాల్తు ప్రంశివిక్షి వచ్చె, వ్‌. మొహంతో కంబ బపటంవూాస్తి సుంవవ విచానానకి శావణమేమని అక్షెగింపి. “ముకొళు వెనిన సంగమం తై చెచ్చాను... సుంది పక నవి “నావా! విచాెించక సుఖంగా ని పంచండి. ఆ నిషయం + చూసుకువటామి అంది, మన్నాను సుంం3 ఒక కిన్నువ కాకు పోయి. ఒక (0 ఉమ్మ. పివవాన్ని, ఒన్‌ నాగి కవచాన్ని, ఏక్‌ నీసు కన

జానపద కథలు 1న వాపి "వచి క వ సే న క్‌పముంతా కవ కోవాలి నప. 2 [ మె వ. 'ఊఆంం ౧న న్‌ స ఆ త్మైవామచిలుక చాలా సెస్ట్ట్నది. ఆ కొంకసహ చే గి హై గానే మోకు విపకీనంంని ని వముపవరుంది. ఆ మనసుకావక* న పాట పాతు టా న్న వ ల ల (| గ న లీ సామీ నక చిలుక యి కౌకణం. 6 పకు గవుక్‌ మూరు సి. దపోచ్చే, గం టు . ల్ల ల యవి ఎ ల “ద తవ వాడి ముక్కు. ముమ్దబ్నె పొడిచి వెడిచి చంప్తు చంది, కాబవి వి దపోస ంవా, సి దహోతున్నటు వటింవాలి, ఠి ఆ జం త్ర లయ చిలుు పూస బకీ మో న్‌్‌ రాస్న్నె చీల్చటానికి లా శి స ల్‌ + టు మచ ం జ ేమయమనం చేసుండష. వ ముక్కుల మూడు కుంబరకుజ్‌ వ లో య ఆఆ శి చవాలమావ వొడిచి పొడిచి, చివవకు మనారా వోమంది, అపంక్తు ఓ ఇ! న. ల = _ | క =. సమయం కనివి చారి ముషఘ్క ను బంఫుచి తీసకొనింండి” క, “పె చెప్పి పంపింది, ఈ కిస చెప్పటం తెంచకనా. అయిసోనుంది గాన, ఆ పని చేయటానికి కాంగాకాలం పకాంది, లే 6 చ మి వ త్‌ లొ | గాడు (పసమాణం చైసి చేస్తి ఏకు సము దాలలు బ్ను టు డాటహాకు. ఏకు అళణ్నాలము,. వకు కొండలూ చాటాన్తు. న ఫ్రే చివరి కొంజలోగల "పహానోనికి నడచి మా సేసంిక్సి గుహా మన్యు ఫెగంలో ఒక బంగాయ. పంజరం (వేలాడుచున్నది. ల ఓ అంములో ఒక్‌ బె్బెవి చిలుక హూప్కని ఎంది, న. ఆ లి ॥ న ః జ మగ వెం కాం కివజాల్న్‌ ఫోంచి అ౦డరాన్ని సమిీవపిం చాకు. కాని అతనికి ని వమన్తు వష. పోయింద. ఛాక్యా | న. 6ఉ__ నీ ప్న మాట నస ను నచ్చింది. ౧. వహోకుండా, | కింవపడి గు టా ఓ 1. హోయి ని దపహపోయిశాం నటి చటం మొదలు వె టూ సు. మ ౪ గల. (1 - శ | న ఇంతలో చెల్పరామచిలు! వగ వెటశాని ఇ మూకింది. న. [౦ లన "ఛి ర్‌ సా క మా వెనముక్కాతో అతని శంనాన్ని పొడవటం వెజలు పట్టింది.

16 చెల పావన ము ి ఆముజ్కె-వాశికి వీల కవనం యనాయనక వా పోయింది. ఇంశావౌనచివది. చాన వవం ముస ంంు ముక్కా- మై రోయింకి. (ప్పుకికి డాని ముక్కునిండా వ చెమ్ముకం మెడలు వటింది ఎంతపొక్షిచినా ఉక్కు కవనం స్వాధ?వం కాలేక, చివంళ బె చిలుక మూస్కువోయిం షె 1"

సమయంఫోనం. కొల్పి వున ాస్పన్ను వేటశాప చాని ముక్కుసు బంఫించి, మ వకు కొంశలనము, వశు లరణచ్లములమ, వకు సము ములను నాకి తన నాద్యం చేవకున్న్నా కు.

వావి మే కాక మూసి స్‌ నామచిలుక ఏఏ! అని అకెగాకు,

చక్ప్‌నాళ్తు వెల చామ చిటుప్యు అ యిచ్చాను. అపి యిికా బావతో వయాళ్యుమూంది.

రావు చే సేవ వేక్‌ వేశ్యా ౧౨]విక్ల వొమ్మై నాడు. నేశాడు యింటికిలోయి మంచి ఇపాయాంవో మెడ్డ అపా రావు నెప్పించిన వనాని ఎెంథో కొవా ను నె, కొనాన్వళ్ళు గవచిపోరూయి. నావకు మురనకి మూవి నక యుుకా ఎక్కవ ౨ె,

పకన కతు పి3ని కేశాఫతైని. వలిచి =. మూశాన, చసపారి వలా నవా. వేబనాగై చంపి సంబం పాన్చించి ప౦0 పాము,

(క్రి జానపద కథలు క్షే? పేనాధిపతి అలోచించి ,పఖఘా! ఈసారి నా మనవి సజ అఆలకించండి. "వేట క్లే పిలిపించి అకాశంలో ఎగిచే చేపనూ నీళ్ళలో అకుగసన నివసించే. ఎలుగుబంటుకూ. వెదికి ఎక్కు డున్నాయాోా కనుక్కు.కమ్మునండి, వాంనో వేటకాడు తిరిగి రాకుండా పోతాడు అని చెప్పాడు.

రాజు అలానే: ని వేటకారో పిలిపించాడు. సేనాని చెప్పినట్టు ఆకాశంలో ఎనిచే చేపమూూ నీతి అడుగున నివ సించే ఎయగుబంటునూ ఎక్క-డున్నా యో వెదికి తెలుసుకొని రానాలి. లేకపోతే నిన్న కాలు సేకులుకట్టి కొండవైనుంచి (కిందకు విసిరిస్తాను, అని చెప్పి పంపాడు.

'వేటకాడు యింటికొచ్చి విచారంతో సుందరి ద్య కే చూశావా! నీ అందం నా _పాణాలను తీస్తున్నది, రాజు దుర్శాషై ఎలావైనా నన్ను వాతమార్చాలని చూస్తు నెన్హాడు, అని డజిగిన సంగతంతా చెప్పాకు,

సుందరి ఈ సంగతి విని ఇది చాలా కష్టమైన విష యమే. అయినా భయపడి చే సేజేముండి?! మూరు ఈ ర్యాతికి నిశ్చితంగా నిదించండి. ఇంతలో నేను ఏవో ఒక ఉపాయం ఆలోచిన్తావు అని చెప్పింది.

అర్ధరా తిసమయమున నుందరి తన చేతి రుమూలు తీపి గాలిలో మూకుసాస్ల మూసింది. అన్ని రకాల పళులూ అన్ని శాల జంతువులూ అక్కడ (వత్యక్షమయ్యాయి. వాటినిదూసి నుందకి ఆకాశపు పక్షులారా! అడవుల జంతు వులారా ఈ చోద్యం ఎక్కడైనా విన్నారా! ఈ చిితం

18 చె నిపావుర మ) ఎక్కడైనా చూశారా?! నా భ్వ్శను-ఆకాశంలో ఎగిళే చేపలు-సీటిలకుగున (బతి శే ఎలునుబంటులూ ఉంజేచోటు కనుక్కరమ్మని రాజు ఆజ్ఞాపించాడు” అవి అడిగింది. అఆ పకఠులూ, జంతువ్చలూ, ముక్రికంకంనో “మేమా చోద్యాన్ని వినలేదు. ఆ చ్నితాన్ని చూడ లేమ” అన్నాయి, సుందరి మళ్ళీ చేతిపమాలును గాలిలో మూసింష. ఆ పశీలూ, జంతువులూ మాయమైఫోయాయి. అమె మూడవ సారి రుమాలు గాలిలో మూ సేవకి *“చ0కు రాషసులు కని పవించాయి, . అవి సుందరికి వమస్క-80చి *నీ కోక వమిటి?” అని అడిగాయి. తనను వకు సమ్నుడాల మఫ్యకు తీసుకు 'వేళ్ళమంది. సుందకి. శాక్షసులు సుందిని అలాణే తీుు కెళ్ళారు. సుందరి రాక్షనుల భువాలవై కూపస్చృని మళ్ళీ చేతి చనుహూలును గాలిలో మూసింది. వెంటే సము దాలలో గల చేవలూ, మొసబ్భ్యా, తిమింగిలాలూ అన్న పెకి వచ్చాయి. సుందరి *జలచ రాలలా రా! ఈ వోద్యం ఎక్క చై నావిన్నా రా? ఈ చితంఎక్కైనా చూశారా! ఆకాశంలో ఎనచే చేపలూ, సీటి అడము'సన గతి శే ఎలుగుబంట్లా ఎక్కడుంటాయి?” అని పన్నాంచింది. ఆ జలచానాలన్నీ ము_క్షకంకంతో “మే మెవర౦ం ఆ చోదడ్యాన్ని వినలేమ. ఆ చ్నితాన్ని చూవ లేమ” అన్నా మి. సుందరి రాక్షసుల సహాయంతో. దెంన్మి విచాకంతో యింటికి వచ్చేసింది.

జానపద కధలు 19

మర్నాడు సుంద౦9 ఒక వెస డారపు ఉండను, ఒక

జకీతో నిండిన వస్తాగన్ని ఛగ్తకిచ్చి “ఈ డారపు ఉండను

నేలవై విసకండి. అది నెాకుంటూ ఎక్కడకుహో తే, మిరు

కూడా అక్క_-డకు వెళ్ళండి. మికు మంచే. జనుగుగుంది” అని చెప్పింది,

వేబకాకు అలానే దారపవుండ వెంట (వయాణం సాగించాడు. అకేక రాజ్యాలను, వింత 'చేశాలనూ,. అధిగ మింవాకు. ఆ దానపు బంకి పోయి పోయి ఒక్‌ చీమలు దూరని చిట్టడవ మశ్యవమ గల ఒక్‌ కొండగుహదగ్గర ఆగింది.

'వేఎకాడు ఆ జకీ వస్తా*న్ని గాలిలో మూకు సాస్ష దూయగానే గుహడ్య్వారం 'తెకచుకుంది. ఆ గుహలో ఒక మాం తికురాలు కూర్చుని ఉంది. ఆమె తల చింపిగానూ, ముక. (గెడ్దముక[ వలె కొన తేలిఉంది.

ఆ మాంతికు రాలిక్సి నరమాంసమం కు (పాణం. అది వేటకాణె మవూడగానే *ఓ9ి మూపడా! నా గుహలోనికి రాగల శైర్యం న ెళ్క్ళడిది! నిన్ను * బతికుండగానే, నూనెలో కెఐకళ వేయించి తింటాను అంది.

"వేబశాకడు “ఓ మాం్మతికురాలా.. అలానే కానీ! అయితే నేవు ఎఐతోవూ3ం (వయాణం చేసి చేసి ఉండటం వీశ, నా శరీకమంతా చెమటతో, ముకకితో చీకాకుగాఉంది. ముందు నన్ను నీళ్లు వోసుకోసీ అ తర్వాత నా ఆకలి ఠీః టానికి కొంచెం వదెనా ఆహో5ం పెటు, ఆనక సీ యిషం

“స టి టె వచ్చికట్లు నన్ను చంపి తిని అన్నాడు.

లి తెల్ల పావుకము

మాంతికురాలు పీకు చూపెట్టింది. వేటకాడు సుఖంగా స్నానంచేసి సుంజరి యిచ్చి జీ వస్త్రంతో శరీంం తుకుచుకుంటం మొదలు పెట్టాడు. అదిచూచి మార్యతి కురాలు*నీ కా వస్త్ర మెక్క-డిది! దానిని నా కుమా తయారుచేసింది” అంది.

"వేటకాడు *సి కుమూత్రెయీ నా ఛార్యు. ఆమె దీన్ని నాకు యిచ్చింది” అనా్వాడు,.

మాంతికురాలు ఆ హూట విని సంతోషంతో “అలా గాసాాబూ! నా కుమూా్తై ఎలా ఉండ! అమెనువమూసి ఎనాన్నైనో అయింది. ఆమె కవ్నుస్తూ కనివిస్తూఎదొ అని వేటశాశై కెగలిం దమకొని వకవటం మొనలు ష్య్రింది.

'వేఎకాడు తాను వేటకు పోయినప్ప*ఉివుంచి ఆమెక వీవాహం చేసుకోటం, రాజు తనము చంవాలని అకేక వయ త్నాలు చేయటం-అంతా వెప్పిోఆకాశంలో ఎగిెేే చేపలు, నీటిలో (బతిశే ఎలుగుబంట్లు ఏక్క_కుంటబాయి అవ్వా!” అని అడిగాడు.

మాం తికురాలు “నాయనా! ఆ సంగతి నాకు కూడా "తెలీదు. ఇక్కడకు కొద్దిమారంలో ఒక పాడుబడ్డ ఇావిలో గల ముసలికప్పకు మాతం ఆ విషయం తెలుసు; ఆ కప్పను మూసి మూకువందల వంగక్షయింది. అయినా సే నువ్వు నిశ్చితంగా న్నిదించు. నేను పోయి అ విషయం కనుక్కొని వస్తానో అని తణంలో నల్ల కాకిగా మాక8ి ఎగిరిపోయింది.

జానపద కథలు 2 “ముసలికప్పా! ముసలికప్పా!! , బతికున్నావా౪ి” అని పలి సు చింది.

కప్ప లోపలనుంచి నల్ల కాక్సీ' నల్ల కాక్‌! బరి శేవునా్న” అని సమావానం చెప్పింది.

అయితే బయటకు రమని నల్గకాకి ఐలుకగానే ముస లికవ్ప బయటకొచ్చింది.

నబ్లకాకి “కప్పా! కొప్పా!! ఆకాశంలో పగి చే చేపలూ, వీనిలో | బతికే వలుసబంలూ ఎక్కడుంటాయో సీక్షు తెలు సాటి ఆఅంపి.

ముసలికబ్బ “నాకు బెలుసు. కొని నేను చెప్పను. అయితే అశననిని నా వెంట పంపీతే అక్కడకు తీసుకు వో జాను, నేను మువలిదానివైనాను. గనుక్‌ - నడవలేను. ఒక జూడీనిండా వాలువోసీ అంచులో నన్ను౦చి తీసుకుపోవాలి” అంది.

నల్ల కాకి సేననం తన గుహకు ఎగిరిపోయి, తికిగి మూం (వొకురాలిగా మారిపోయింది. ఆ మర్నాడు ఒక ఎాడీనిండా తిన్బుటి పాలుపోసి వేటకానికిచ్చి ఎటు వెళ్ళాలో వం చేయా లో చెప్పి పంపింది.

"వేటకాడు బయలు జేఎ పాడుబడ్డ 'బావిదగ్గర కెళ్ళి కస్పను జాడీలో వేసుకున్నాడు. ఆ కస్ప “ఈ జాడీని (క్రింద దొస్తంచి, అది ఎబుపోలే దాని వెనకనే (పయాణం చేయి అంది, వేటకాడు ఆలాగే (వయాణం సాగించాడు.

22 తెల పావురము మ్‌. ఆజాడీనొ్‌్కి దొకొ ఒక నది దగగ అగిపోయింది. 5 న. ౧ ఆ నడిలో నీరుకు బదులు నిష్ప (పవహిస్తూంది. ఆనది వెనుంచి ఏ జంతువూ మూకతేక, ఏ పల్నీ ౧... ఎగవ లేను, మంటలు కక్కు కుంటూ వొస్తిపోతున్న్న ఆ అగ్ని (వవాసోన్ని చూచేసకికి వేటకానికి భయంవేసింది. కప్ప స “నన్ను జూడీలోంచి బయటకు లాగు. మనమిష్పుకు ఈ నదివి ఊచాటాలిో* అంది.

"వేటకాడు కప్పను జూకీలోంచి తీసి బయట పెట్టాడు. కప్ప వేటకానిని తన వీవుమోద ఎక్కమంది. “మివ్విలత చిన్న దానివిశడా! వీ వీపువై వలాఎక్కు. తానులో అన్నాడు "వేటకాడు. మకుక్షణంలో ప్ప గాలివీల్చటం మొద లెట్టి కొదిక్షణాలో పెనదె పోయింది. వేఏకాడు దానివి ఎక్కి.

ఈ. ౧౧ పా ర్త కూరయ్చునాన్న కు. గప్ప యింకె వప్వెదై వమగంతఅయి, ఒక్క గంతులో ఆ అగ్ని.పనాహాీన్ని దాటి అనలివక్షు చే3ంది.

సు భి వేఎగాకు క్రిందన దిగగానే అది తిగి యధారూపం ధ30 చింది.

కప్పు వేబకానికి ఒక బెలందూపి *ఆ పాతాళ బిలం గుండా లోపలికి వోవాలి, అలా ఫోగా వోగా ఒక తోట కని పిస్తుంది. ఆతోటలో నీ 'నెస్పుకు వి;ని వోద్యాం-సీ వెష్ప్టుడు కనని చితం చూస్తావు, ఆ తోటలోని సెస్పునో. ఎలుగు బంటబులు నివపిసూఉంటాయి. ఆ తోటలోని చెవి చేపలు

వాటి ట్‌ చాలా నివసిస్తూఉంటాయి. ఆం తేకాదు; న్కు లు లేకుండా నే ఆ చేపలు మళహోవేశంగా గాలిలో ఎగర౫ అన్ర” అని చెప్పింది.

జూనపద కథలు లత్రి

వేపేకాడు అలాగేనని విలంపండా లోపలికి పోసా గాకు, కొంతమారం వోయీవికి అశనికి ఒక ద్వారం కనిపిం చిండి. దానిగసంకా యింకా లోపలకు వోయసిక ఒక అంద మైన తోట శనివించింది. ఎంతోమాకం పయాణం వేసి రానటంనలన ఆతనిని ఆకలీ దహించి వేసూంక, ఆ తోటలో ఆఅ శేకవకాల స లన్ఫ మాలు, పళ్ళ గుత్తులనో విండి ఉండటం మా న్సేకికి ఆతసెకి (వాణం "బేచివచ్చినల్నయింది. అశతో పరుగు పరుగున పోయి ఆ పళ్ళవు కోసి పివబోయాడు. డాని పాపం అవిపళ్లు కాదు! అతోటలోని చాకు పళ్ళుకు బదులు సాతొనాలు, ముత్యాలు, వ్వ వ్తెనూర్యాలు గుత్తులు గుత్తు లుగా కాస్తునాన్న్వయి. అడి మూ సేసకిక్షి సంతోపం కలగటా సిక బదులు వేబగానికి నల్లమాలి* విచారం 'వేశింది.

ఎందుకో షెలీము? నూనవుకు. ఎంత డబ్బు గడిం చినా, ఎంత బంగారం కూడ ళట్టినా, ఎన్ని రత్నాలరాసులు దాచుకునా్న్న్నా-చివంకు అతెసికి నిజమైన సంపదలు అవి కానే కావు. అంనయుకచే ఫాగ్యవం పగై నంచమా[(తాన సుఖపడు తున్న్వ్నాడిని చెప్పజేం

అప్పటికి భోదనంచేసి ఆకముకోజులయింది. వేటకాడికి సోష రావటం మొదలెట్టింది. అలాగే తూలుతూ తూలుతూ మకొంత ముందుకు పోయాడు. అక్క_డ మరొక మంటపం కనిపించింది. ఆ మంటపం ఎనాన్నళ్ళుగానో పఫాడుబడి ఉంది, డానినిండా బూజు అలువముకొనిఉంది. నేలంతా ధూళిదవూసింత మెవుంది. ఎక్క.డదూచినా వద్ద పెద్దసాలగూళ్లు కవిపిస్తు నా్నాయి.

లో "తె సని పావురము

ఒక సాలిగూడులో ఒక బంగారు ఉంగకం ఇచక్కు. పోయిజంది. అది ఎంతో (పకాశవంతంగా "మెకుస్తూ వాలా అందంగా ఉంది. వేటకాడు పోయి దాన్ని తీసుకుని (వేలికి పెట్టుకున్నాడు, ఉంగకం వేలికి "వ లోగానే ఒక నొంకుక వినిపించింది.

'వేటకాకు అటూ యిటూ మూసాడు. ఎవరూ శేప. ఇంతలో మళ్ళీ “నీ శేం కావాలి (వభఘాహి'ి అని ఎనో అంటున్నారు.

"వేటకాడు ఆశ్చర్యపోయి నే 'నెవరక్షిక నా గాస్‌ ముందు పాణం పోతూంది. నాకు ఆకలి తీక్చుకుంటానికి వరైనా కొంత ఆహా=ం లేచ్చిపెళ్టు అన్నాడు.

కన్నుమూసి కన్ను లెరచునంతలో అతని ముందు ఒక బంగారు పళ్ళెం నిండా పం చభత్ష్య పరమాన్నాలు కని పించాయి. వేటకాడు అతంతో చకిచకా ఆ పైములోని నంటకాలన్నీ తిననాము,

“ఇంకేం కావాలి వభూాా అని మళ్ళీ వినిపించింది. వేటకాడు మరొక పైంనిండా ఆహారం కావాలన్నాడు. మకు తృణంలో మరొక బంగారు ప్షెం నిండాపంచ ధత్ష్యు పరమా న్నాలతో కనిపించింది. వేటకాడు “మితుడా! నీకు చాలా కృతి. పోవలసిన నా [పాణం తంగ నిలచింది. పాపం! నీవు ఆహారం తిన్నావో లేనే! ఇది నీ కోసమే చేపష్పించానా తిని అన్న్నాకు.

(4 జూనపద కధలు ల్‌

మరుక్షణంలో ఆ వంటకాలన్నీ మాయమైపోయా యి. “మి తుడా! ఏమయ్యాయి వంటశాలుశి అన్నాడు "వేట కాడు.

అప్పుడు ఆ గొంత ఘా! పదివేల సంవత్సనా లుగా నేను (బతికునాన్న ము. ఎంద చెందవస మనుష్యులనో చాశాను. ఎందరెందరు కృతఘ్యులకో సేనచేసాను. ఒక్క కూడా మివతె నాయోగ క్షేమాలు విచారించినవారు గాని లేసు. ఇకనుంచి నాకు నిజమైన (_పభువులుమాే” అంది.

వేటకాడు ఆశ్చశ్యంతో “మిళ్రుడా! సీ వెవరో వాలా మంచివాడివలతె కన్చిస్తుసె్నావు. నిన్ను చూడాలని ఉంది. & నిజరూపంతో నాక ళ్ళముందు కన్చించు” అన్న్నాడు,.

“నేను మోకు కస్పించలేమ” అంది ఆ గొంతు, “అయితే నన్ను ఎప్పుదూ. వదలిపెట్టకుండా ఉంటావాళలో అన్నాడు వేటకాడు. అలాగేనంది ఆ గొంకు.

“వేటకాడు “అదృశ్వవీకుడా! నన్ను తిరిగి అగ్ని (ఫవా హపు గట్టు దగ్గరకు జేర్చు అని ఆన్నాడు.

క్షణంలో అవృక్యవీసుకు వేట కా అగ్ని వవాహప్పు గాకు 'జేర్చాడు. అక్కడ ముసలికప్ప ఎదురుచూస్తూంది. కొప్పు తికగి వవుగంకత అయింది. దానిపై ఎక్కి- వేటకాడు అగ్నిష_పవాహాపు అవలి గల్ళకు చేకకునా్నాడు,

అవలిగబ్బు చేరగానే ముసలికబ్బ వేటడాణ్ని.. దీవించి తన పాడుపడ్డ నూతిలోనికి వెళ్ళిపోయింది.

బిగ తెల్పపావుర ము

'వేటకాడు “అద్భుశ్యపీ3డా! నా వెంటనే వస్తున్నా వా!” అని పీలవగానేే భయపడకం&! మీ వెంటే ఉన్నాను అన్నాడు అద్భశ్యవీరుడు.

ఆ తరువాత తనను తి3గి స్వచేశం 'జేకృమని వేట కాడు అడగగానే, అదృశ్య వీరుడు అతన్ని భుజాలవై ఎక్కిం చుకొని ఆకాశ మూగ్షంలోకి రివ్వుమంటూ ఎగిరిపోయాడు,.

వేఉకెకు (కిందకు చూనాకు. కొండలు - కోనలు, నదీనదాలూ = ఎన్నో వెనక్కు. పమునిత్తుకుపోశున్నాయి. ఆ తర్వాత అంతూ పొంయా లేని మహాసౌధం వచ్చింది. వేట కానికి భయంవేసి అద్భశ్య వీరుడా! ఒక్క- క్షణం వ శాంతి తీసుకోవాలి. ఈ మహోవేగానికి నేను అలసిపోయాను" అన వానే అవ్భశ్వనీసుకు ఆగిపోయాక్షు,

అద్భశ్యవీరుకు వేటకాన్ను ఒకసా9 కిందకు విసిరాకు. 'వేటకాడు సరాసరి వచ్చి ఒక మెళ్తని పూలపాన్చు మీద పరశ్షాడు. ఆ తరువాత అటూ యిటూ చూచేనకకి ఒక మహోన్నత దివ్యసాధం-దాని చుట్టూ. ఎంతో అందమెన చక్కటి తోటా కనిపించింది. చుటూ అవధులులేని శ్నీరవా

రాశి నింగినంపే కెెటాలతో పొరిసులు వాకుళూంది. అద్భశ్యవీకుకు ఆ సుందర దృశ్యాలను వేటకానికి మాపి “పభూ! అపూర్వమైన ఈ సౌందర్యా రామంలో పోయిగా వ్నిశమించండి. సాయ్యితం కొన్ని ఓకలు ఈ మౌాగ్షంగుండా వెళ్తా ఈ సౌధాన్ని చూసి ఆగిపోతాయి. ఆ

జానపద కధలు | ఓడలలో గల వ్య్తకులను ఆహ్వానించి గొప్పగా అతిధి సక్టై ర్యాలు చెయ్యండి. వాకిలో ఒకని దగర ఒక దంతపుబొమ్మ ంకవవాని దగ్గర ఒక వెంకి గొక్డలి-యూడవవాని ద్య్గంా ఒక బంగారు బూరా ఉన్నాయి. నన్ను వాకికి అమ్మి-వారి దగ్గర గల ఆ మూడు నస్తువులు తీసుకోండి” అన్నాడు.

"వీటకాడు ఎవరు ఎంత ధనమిచ్చినా, నిన్ను వ్‌లా అమ్మాగలను! అని పశ్నీ౦చాడు. అద్భశ్యవీరుడు నవీర్టోమిోా శీం ఛభయంతేను. నన్ను అమ్మినట్లు నటించి వారి డగ్గార గల ఆ మూడు వస్తువులూ తీసుకోండి. ఆ తర్వాత నేను వారిని మోసగించి మా దగ్గరకు వచ్చేస్తామ” అని చెప్పాడు.

వేటకాడు సేనన్న్నాడు.

ఆ సాయర్థతం మూడు ఓకలు ఆ మార్గం గుండా పోతున్నాయి. అందలి వ్వుకులు అపూర్వమెన ఆ జం గారు. మేడను చూసి “ఇంతకుముందు నునమెన్నోసాస్ల ఇటు నయాణం చేసాముగడా! నిన్ను లేని మేడ ఒక్క ర్యాతిలో ఇక్క-డకు వలా నచ్చిందో” అనుకున్నారు,

వారు ఓడలకు లంగ ప్ల వేసి, అఆ బంగారు మేడ దూడ బాసనికి బయలు బేరారు.

'వేటకాడు రాజదుస్తులు ధరించి, వర్తకుల కెదుేేగి వారిని అహ్వానించాడు, ఆ బంగారు మేడయొక్క_ నోడలస్న్‌ వన్నెలల వన్నెలీనుకున్నాయి. (పాంగణంలోగల తోటలో చెట్టమాద కోకిలలు తీయగా సంగీ3ం పాడుతున్నాయి. అం

లి తెల్లపావురము దలి నరస్సులో హంసలు వయ్యారంగా "”ంతచుతున్నాయి. నెమళ్ళు తోటనిండా రంగులు కిరిపిస్తూ ఫించములు విప్పి ఆడుతున్నాయి. ఆకాశంలో హగివిల్లు రంగురంగుల కన్ని యలా వంగి తొంగిచూస్తూంది.

వర్తకులు స్వగ్షంలా ఉన్న ఆ మేడను మూసి ఆశ్బ ర్యపోయి. వేటకానితో మ్యితుడా! సీ వెవువు! వ బేశం నుంచి వచ్చి వ శక్తితో ఒక రాతిలో సమ్ముద మభ్యంలో ఇంత చక్కటి మేక కట్టాన్సు? అని | పక్నించారు.

వేటకాడు నా సేవకుడైన అద్భశ్యవీగుకు యు సౌధాన్ని మూడు తతా సనిక్నించాడు అని చెప్పి అతినుల నంవరిస్‌ హాలులోనికి తీసుకెళ్ళాడు.

శ్స్రీ అన్భశ్య వీకుడా! అందరికి వించు చేయాలి. పంచ భక్ష్య పరమాన్న్నాలతో వంటకాలు వడ్హిందు అని వేటకాకు అవగా శే హోలునిండా దంతపు మేజాలు అమక్చ బడి, వాటి వై వివిథ వంటకాలణో నిండి బంగాకు పైరాలు (ప్యా మీ

వ్యాకుల అశ్చ ర్యానికి అంతుళేకివోయింది. వాకు వేటకానితో “మి కుడా! నీ అద్భశ్వవీకుని మా కిచ్చి.మా క. జ జం క్ని ద సే దాగున్న అపూర్వమైన దంతపువొమ్మై, వెండి గొడ్డలి బంగారు బూరా తీసుకో” అన్నారు.

వేటకాడు ఆ వస్తువుల మహిమ వమిటో మయా పవెట్ట మనొాన్నెడు,

జూనపద కథలు లం

మొదట. వ్వ్యాకుకు. దంతపు బొమ్మను తీస్తి “ప్పి బామాా!' ఆ సముుదంలో కనిపిస్తున్న పీమింగిలం ఎముకలు పాడిచేపి తీనుకురా” అన్నాడు.

తంంలో ఆ బొమ్మా పదింతలై, నూరంవిలై తిమిం గిలంవై బడి డాన్ని చంపి, దాని ఎముకిలను మూగన్చంచెేసి తీసుకొచ్చింది; అది చూసి -వేటకాడు అశ్చర్యహాగా వ్త కుడు అతనితో “మితుడా! చూశావా దంతపు బొమ్మై మయొక్క_ శక్తి! ఎంతటి మహా బలవంతుగ్రైనా ఈ పొమ్మును పంపి త్షణంలో అతని ఎముకలు పొడి చేయింనవచ్చు”

=ండవ వర్తకుడు. నెండి గొడ్డలి తీసి “నాడ్డలీ! చాంకు ఓడలు నిక్ఫంచు” అని దానిని సముదములోకి విసి రాడు, మరుక్షణంలో నొన్తవి పెద్ద పెద్ద రెండు ఓడలను సిర్టంచి శేపింది. ఆ చిశం చూసి రెండవ వ్యకుడు వేటకా వివో *చూనావా! మి తమా! పంకావాలనా్న్నా శతణంలో ఈ గొడ్డలి నిర్మించి మ్వేంది! అన్నాడు.

మూడవ వ్వాకుడు బంగారుుబూరా త్‌సి మూడుసాన్తు ఊదగావే ఒక విస్త వైనికపటాలం చీమలబారులా పత్యక్ష మయింది. అందులోని మై నికులందరూ సౌయునధులే. ఆ మహాసై న్యావికి నాయకుడు ఒకడున్నాడు. వాడు వర్తకుని దగ్గరకొచ్చి వ్‌మి ల అని అడిగాడు.

వేటకాడు ఈ మహా చ్వ్నితం మూసి విస్తపోయాడు. "ముకటి వర్తకుడు దంతపుబామ్మును పిలిచాడు. అది చిన్న దై

త0 తెల్లపావురను

బుల్లిచై. అతని జేబులో దూరింది. రెండవ వ_గ్తకుడు వెండి గొడ్డలిన తల్మకిందుగా ఉంచి మూడుసాష్ల గాలిలో దూయ గావే ఓడలు కెందూ అదృశ్య మైపోయాయి. మూడవపవర్త కుడు బూరను తలకిందుచేసి మూడుసాాప్ల ఊదగా నే. ఆ మైనిక పటాలమంతా మాయమైపోయింది.

"వీటకాడు అదృశ్య వీరుని వ_ర్తకులకిచ్చి, దానికి బదు లుగా ఆ మూకు వింత వస్తువుల్నీ తీసుకునా్న్నాడు.

వగ్శకులు ఓ అద్భశ్యపేకుడా! ఇంకా మాతో ఉం టూ మమ్ముల్నే జవిస్తావా! అని అకుగగా అతకు తప్ప కుండా జేవిస్తానని 'చెస్పాడు. వర్తకులు తమ ఓడలకు తి9గి పోయి, అద్భశ్యపీరుడా! మాకు మద్యం కావాలి. అన్నారు. తణ౦లో వారి కళ్ళ ముందు మద్యం కనిపించింది. వ రకులు ఇంగా (లగి, ఆ మక్తుతో మూలుతూ చివరకు కూలబడి పోయారు,

ఇంతలో 'వేటకాకు ఆ వింత సౌఫంలో విచారంగా కూర్చొని *నా మితుడు అదృశ్య వీరుడు ఎక్క_డునా వో” అనుకుంటున్నాడు. *ోవక్క-జే ఉన్నా (ప్రభా అని జవాబు వినివించింది.

'వేటకాని దగ్గరకు అద్భశ్య పీకుడు తిరగి నచ్చాకు. “మ్మితుడా నా భార్యనువదలి చాలారోజులయింది. ఆమెను మూచాలని ఉంది. నన్ను మా చేశం తీసుకుపో అని వేట కాడు అనగానే, ఒక సుడిగాలి ఏచి. అతన్ని స్వదేశం తీసుకుపోయింది

జానపద కధలు తే

ఇంతలో వర్తకుల మచ విడిపోయింది. ఒకవ్త కుకు “అవృశ్యవీపకా అకలిగాఉంది. తింటానికి వృదైనా తెద్చి మెట్టు అన్నాడు, జవాబులేను. ఇంకెక్కడి అద్భశళ్య వీరుడు! డాంతో వగకులందరూ కంగారుపడి అదృశ్య వీపడా ! అదృశ్యవీరుడా! అని కేకలు వేయటం మొదలు పెట్టారు. ఓడలనుంచి బయటకొచ్చి బంగారు మేడకోసం మాశారు, అక్క-డి బంగారుమేడ మాయమైపోయింది.

వగ్యకులు జరిగిన మోసం తెలుసుకొని విచారంతో తిరుగు ముఖాలు పట్టా రు.

వేటకాకు మగషుకతణంలో తన పఫూరిపాకముందు ఆగాకు. కాని అక్కడ తన గుడిసెలేదు. ఎవక8ిన అక్షిగినా ఎనరూ జవాబు చెప్పటం లేకు. ఒక ముసలివాడు “మా వాక్‌ ఒక్‌ నాతి రాతి వగలబడిపోయింది”” అని చెప్పాడు.

"వేబటకాడు తశ భార్య కూడా అందులో కాలిపోయి ఉంఎాందని ఎంతో జేషు గుంరలు పగిలేలా వడ్చాడు.

వక్చి వడ్చి సోపషవచ్చి పడిపోయాడు. ఎంతో చేపటికి వేటకాడు తేకుుకొని, పిచ్చి నానినలె అడవులవెంట తికగటం మొదలు పెట్టాడు. తికిగితిరిన ఒక్ష జువ్వి చెట్టుకింద కూలబడి పోయాడు. అతనికి అకలి వెసింది. అటూయిటూ పూశాొడ్డు. వ జంతువూ, పన్నీ కనిపించలేవు, చె్న్నీ వెతికింత ర్వాత, ఆ జువ్వి చెట్టు చిటారి కొమ్మవై జఒక తెల్లటి పావురం కనిపించింది.

"వేటకాడు బాణం ఎకు ₹-వెట్టి ఆ పావురాన్ని కొట్టా లనుకున్నాడు. ఇంశలో తన భార్య సుందరి గుర్తుకొచ్చింది.

ల క్‌ బె 6 వొ స్త ల్హ వ వురము జ శ వ ఒకనాడు తము వబకునరాగా ఇవా ఒక బెల్టపావునంం కనిపంచింది అప తన గ టూ. క్షు _. మా. మ హా న. కేశి. నీ ఇ ర్‌ విపించింది ఉప్‌తాసన్ని న్వవ ఫామంచేస్తుండని ఎవర నుకుంటాకు? డాని అలానే జిగింది. సందడి ఉన్సినే నంద. సందడిని పెన్స్‌ ెసికున్న వోఐన తె నెంత నంత్తోమించా పంచ శ్‌ త సుంతోేషమించాపుకి సుమి తో అలా సై జజ? - ల వ వ న్నెషా, కచ వోనుండని కలలు కన్నావు కెసి వొకటి తలు చే హైవమొక్‌ లైంది షన మొకటి ఎల్టిందె. సుంఇినవి పెళ్ళౌడిన నాటినుంచి వెటబ ప * నాటినుంచి వేబకౌెడు ఎన్నమూా వొవునాల జోవికి వోచేరా ఏ పావురాన్ని చూసినా తన ఫొన్‌ సంకు శే . సా తన వెన్న జంకు వచెాఏ. మళీ ఈనాడ గ్‌ ॥ వా ఈ శానాడు వావునాని్ని చూడనా చే వె సె చింది వావురం శె ఇ క్‌ జా "చ్చి ది. త్త వావుకంశేసి మూశాడు. చెబ్పగా వాలను? గలా, ఎంతో అందంగాడ్‌ంది. కాని దాని క్ష (| ం వ ని కమ్నులు చెన్ను గలి థాాగా కెన్నీ కాపతోండి శ ఊపి కిందె య చ్ద ఇ / ది కిందికు చూసి శాంం ఎకుూ పెటి తవ వాంచ య పధ నీయటానికి. సిసంగాడన్ను వే ॥ శ న్‌ కి ఫె వేఎకాగ్షై దూసి, గావు కేక వికి ; 593 నా జే శ కిం 9 నాలివోయి'ంది. వటనౌెడు అశంళళ్లతోే పకును అం శాక్‌ మ |. పసుగునపోయి గిలగిల తవ్నుకుం: నా ప గిలగిల తవన్నుకుంబున్ను వొవ్పుూం వళళ చెరాడుం +] ఎ హావ ః క అ పావం నావే గు ఫస్షశేడా! అంది. ఆమాట వినగానే వేబకాని "పాణ శేచివచి. ని పాణం ల€చివ అంప... అతని కష్టాల ఈ క్ష షం కొ 7 ణ్‌ శ యమ్‌ ” ఒక్క సాకి వి*ై పోయినస్యనిపించిం దె, ఆ పావచూన్ని గుండెకు అమముకొని వేటకాడు పలా అయివోయా వే సుంప నే వోయా వే సుంవకీ అని వాౌవసుమనా్న్నాడు, మ ష్‌ నో "క బ్‌ పొవుం బావస్వ వంచ క్త నింక: బమకనము. వూసు సాక వ వెళ్ళాక చునాస్హ్వాడైన రాజునా కోప ల 2 శా ఛై నై హ్‌ న్‌ ్ర స లమ మ సే క్‌పం మై సికులను పంపిం

జ్య య అ క్ష ళ్‌ (5 జానపద కథలు న్‌న్సి ౯ జ ట్‌ లం బ్ర ట్‌ య వాసు చేను వలాూాన”గో పమాశానం చెప్పి ఆన్‌ ఎ వప్పించి కలా ము డాని నాహటంచి నాదభళటులు నవ్వు వెనె్నావలటం న. | ముకలు వలాకు. ఒకెవోజున సమ్ను బం?౦చి తపుపుకమ్మని త్‌ వాం ష్‌ కాల య్‌ విని వావ*ం ము ర వాాంజు అవాపేంవాకడు. సను టం ఎ వుశంగా మాసివయి ఎ వా కా - అలాన్‌ 1 గా. వ సాంచి నా మూర కెవ్చించకపోళారకా ౯=ని వంకా క్ముచే డూ అ ౪ _ త్య రద ౩ శ ఇ ఆశ్‌ వ ఆశ్‌ కొని ఎచుకుచూసునాన్నవు. చివకకు చచ్చిప లయ లొ పల వాతి ఒక్కాానాై నా మమ చంంవంలనా బని వశకివో మాను. ఎ వ క్‌ కాజ గా ఆజ్‌ కావి నా వకు పం ఫలించి మూరు కవి౦ంచాను. ఇకలా క్‌ి టి ఎ న. మచి జడ కణ నళ ట్య ల ల చాకంచేము వేను సిశ్వనేరా కళ్ళు మూాసుకురటాయమి = 9ది. న. | ష్‌ ॥ న్‌ - ను + అవ ఎ మూజవప్‌ని వేపకెడు ాచెపుకి మందం మ్‌ వ న | శ్‌ తే - వం ఆ టా వట వా హీన ల చచింవోనే లు వంచి లడాలి పివుడా క్‌ వం శకాలు ఆవి పకవటం మొన లెడు. త జాకకి ఆ వావచం నాశా మిమీ లా నా రాడా న క. శ్‌ గో ల. మ మాసమా చా క వనారడుంు విం చంపటానికి వాం నల లీ లా || . చా జ్‌ ఎక్‌ అ చం లు పంచాడు వాసం వగరు హాం వాయి , న టన ల వ ఉక వంనబ పె మయం ఒక్‌ వెండి గెడలవి, జక బంగాాప బభూాచావమవరంవాదంమువొ ర్‌ వం రానా 4 ల. నా శ

1. య లా న ష న సలతం వ ంపమురా్నా త్త్రాాంంలో చంపి ఎముకలను మాం వ! డవ సంానో ఆలం మ మామ జ య్‌ న జ. కూ ౫. వాన్‌ క్‌ంశాడు తన నాకే ఉన్న అ మాసపు వింత వము వ్‌ ఎత వలనా మూాపెపాకు వాటికి చూడనని ముందుకి యిన లు న న ల న్‌ ల ల ౯. నవాాంం ది వచి+వలంయింద్‌. అమె వవ ముఖం నా సలా. టా. న్‌్‌ చే ణే కా ఎంజీ ల నికి హో లో వా" మాము వెంటే అ వాడుబక సిక హోయి ఆందలొ వి జం వొంన తట డా క. చ కొంన వైచి శాప జలండిి ఆంది. లీ మొనా గ్‌త్మొ

త్ర "తె స్తిపావురము

మపతుణంలో సీరు తెచ్చి జల్లగావే ఆ పావుకం తేక కొని సుంవఏిగా మారిపోయింది. వారిస్షరూ ఒకతి నొకను గ ఫంగా కౌగలించుకున్నారు.

అ తకువాత వేఏకాడు “అద్భశ్యవీకుడా! ఎక్కాడు నా్నావ్‌” అని పిలిచాడు, “ఇక్క చే ఉన్నాను [పభూ' అన్నాకు అద్మక్యవీకుకు.

“ఇక్కడ ఒక బంగాకు మేడ నిక్నించాలి” అని వేట కాడు అభాపించాకు. వసంంంనో ఆ క్‌రాాణ్యంలో ఒక మహోన్నత మైనది వ్యపౌవం తెయానై వోయింది. దాని ద్క రంగుకంగససల పువ్వుల తీవెలు, వింత వంత మనసుక సలాల చెట్టూ ఉనానయి.

ఆ దివ్య నాభంలో [పవేశించి, ఆ దంపతులిక్షరూ 'వపంచానిన్ని మర్చిపోయి సుఖంగా ఉంటున్నారు.

ఒకనాడు రాజు "వేటకు వచ్చి ఆ ఆకణ్యంలో వీవ్న దూ కిని విని ఎరుగని మహాసౌధం నిలచి ఉండటం దూసి, తిన గ్యూఫచానులను సంగ లేమిటో వెలుసుకొని రమ్మని పంపాడు,

గానచారులు. తికగినచ్చి రాజుతో ర వఘా!. వేట కాడు తిని వచ్చి తన భార్యతో ఆ సౌధంలో నివసిస్తు నాన్వాడముి అని వెప్పారు.

రాజు ఈ వాక్ర వినగానే అసూయతో, పరాభవంతో

కోపంతో మండిపోయాకు,. మహావేనాధపతిని పిలచి “మళ చైన్యానిి సిద్ధంచేసి, అ వేటకాని సౌధాన్ని నేలమట్టం చేసి,

జానపద కొథలు తన్‌ అవనవిఏె అవని భార్యమూ "రకాలు వికచి క్తి శీరుకు నా” అని ఆష్షవంవాడుం ము బంగాకసు మేడలో చివ9ి అంతస్నువె వివారి పన్న నుం ళా న. దర తెమువ లతలావప పై నికలు నంచె లి రావటం చూసి, లా వూ. అట్‌ పముసు పముగున పోయి భృ్త్తకా విషయం చెప్పింది. వాటి వేబకాకు వెండి గొడ్డలిని తీసి “వాజ్జలీ! "జేయి వై ఖ్‌ వనాలు నిక్టెంచుి. అన్నాడు. &ణంలో "వేయి రాలు తయారయ్యాయి. తపువాత బంగాకు బూవను తీసీ భవగానే లషలాది పటాలం వి చ్చుకచషలతో, వాడి ఊఈెులతో చీవుల నారులా యపత్యోమీముయి౨ద.. సేనాని ఒకడు. వేటకాని ద్వ్యంళొచ్చి న వీ ం (౧ *ద్ట్‌ల్సి అక్ష అవి అడిగనాకుు పబకాడు రాజు టెన్వొాలను 'వెనమఘ్కు. తరవమమవి చేనాఫెపపికి అజ్ఞాపించాకు, అంతేగాక తానమపహూడా ఆయుధాలు సఫొంచి యుడ్లభామికి బయలు ళా 'జేఠాకు. ఇంంలో శాజు కొందగు ముర్మాస్తులను పంపి సుంద రిని ఎ'ప్తకొని గమ్మ్థున్న్నా కు. వాగు మూరు వేపాలతో బంగారు మేడలో , పవేశించి సుందంని ఇక్కులు వీరచికటి రాజు దగ్గ మా లో ౧ రకు తీసుకు పోయాకు, రాజు సుందరిని చూసి “లువ! కన్ను తృణకరించి ఎనోన్నవి వాల అవమానించావు. పీది త్తనుంచనలసీన వేకం కామ. అయినా జెల్లవాులోపషున నమ్ను చేపటటానికి ఒష్టూ క. శి ర్‌ రుంకే, నిచ్ను కళ్ళకద్దుకొని ఈ దేశానికి మహారాణిని చేస్తాను. అశ లేదా పులి బోనులో పడేసి చితవధ వేసాను అన్నాడు. టు తానో

లి తెల్ల పావురము

సుందరి *రాజూ! నీ కింత పాడుబుద్ధి యెబట్లుకలిగింది. నేను వినాహికనుగచా! సీ సోదకినంటే చాను. కెవ్చ రాజువు గనుక మేనుంతా నీ చిజ్టలతో సమానము, నన్ను నదలిపెట్టి-చేసిన తప్పుకు పశ్చాత్తాపడు” అంది.

ఇంతలో అక్కడ వేటకాడు రాజ మైన్యములన వెను కళకు తరిమి, తర మేడకు తె3గినచ్చి మా సేసఏికి ముందం కన 9ఎచ లేను, పరిచారికలు వచ్చిశాజభటులు సుందరిని చాక్కలు వించి కట్టి తీముకుహోయిన వంగతి చెప్పాకు.

వేటకాడు వెంటనే దంతపు బామ్మను ఫ్‌పి “పోయి, రాజు ఎముకలను చూగక్షంచేసి తీసుకురా” అని పంపాడు.

ఆ బామ్మ పోయి సుందరిని చంపళోవు నున్న రాజును ప్టువౌని చితకవాడిచి చంపింది. ఆ ఎము!ల చూర్తంతో సమే మముత్షణంలో వీటకానిముందు (పత్వషమయింది,

అఆ తకువాత వేటకాడు రాజనగరుకుపోయి సుందిని చె5విడిపించాడు.

ఇంతలో రాజు దుంకగాలతో విసిగి. వేసారిన (వజలు గుంపులు గుంపులుగా గూడి వేటకానిని సింహాసన మెక్కొం మసి (వాష్టంచాను.

'వేటకాడు అందు కంశగీకరించాను.

ఒక శుభ ముహూర్తంలో వేటకానికి ఆ చేశ కు రాజుగా పట్టాఖి పేకం జరిగింది.

వేటకాడు. సుందరితో చిుకాలం ఆ రాజ్యాన్ని పాలించి సుఖంచాడు.

తెలివితతు_వ ఎలుగుబంటి అ

ఒక వైతు పొలములో పనులు చేఘుకొనుచుండెను. ఇంతలో ఒక ఎలుగుబంటి అతని ద్యరకు వచ్చి “వాక అక లిగా నున్నది. నిన్ను చంప సి మాంసమును భుజించెదను” అనెను.

చైతు భయపడి ప ఎలుపసబం:!! నన్ను చంపవలదు. నీకు పొలములో వేసశనగవిక్తులు నాటుచున్నాను. పంట పండిన పిదప నాకు వేమ త మిచ్చి మిగిలిన దంతయు ఓవే శీసికొనుముి అనమ.

ఎలుగుఎంటి. ఒకతుణము. ఆలోచించి “రైనూ! స్‌వ నినట్లు అంగీకరించు దునాష్నను.. నన్ను మోసము చేసినచో స్‌ నెక్తుకు కళ్ళజూసెదము” లని చెప్పి “వెడలిపోయెను,

పంట బాగుగ పెగి;ది, నతు ఒకనాడు పంటను ఇంటికి 'తేచ్చుకొనుటకు వొలమువకు మెను. రైతును పొల ములో మభూచినంత నే ఎలుగుబంటి పరుగు పరుగున వచ్చి నవె,

“ప చైతూ! నాకు రావలసిన భాగము ముందు పం చుము అని కూస్చున్నుది. ఒడంబడిక ప్రకారము గైతు "వేకుుగననగ (వేళ్ళన్నియు తీసికొని, ఎలుగుబంటికి. మిగిలిన దంచెయు పంచి యిచ్చెను.

ఎలుగుబంటి మొక్కలను తిని చూచెను. చప్పగ నున్నవి. చైతు వాటాకు నచ్చిన వేకును రుచి చూచెను.

తీడి "తెలివితక్కువ ఎలునసబంటి "వేషనకు కాయలున్నవి, ఆ శాయలు మికి-లి రుచిగా నుండెను.

ఎబుగుబంటి అ్యగహముచెంది ళ్చ్టర్ర్‌ రైతూ! నన్ను మోాసగించితివి. నిన్నప్పు జే ముక్కాలు ముక్కలుగ చితవఫ "జేసెడనుి” అని గుడ్లుకి మెను,

వైతు భయమందక “ట్‌ వలుగుబంటీ! నేను నిన్ను జేసిన మోసమేమున్నుది! మన ఒప్పందము. (పకారము శీను నడ చుకొంటినిగ దా! కావలయునన్నవో ఈ పన్యాయము పంటలో వేకులన్నియు. నీవు లీసిళొన్సి మిగిలిన దంతయు నా కిమ్ముు” అనెను.

ఎలుగుబంటి మల మకల అలోచించి అటులనేనని వెసషలిపోయనము.

ఈ సారి వైతు మొక్కి జొన్న విక్తులు నాకును. కొంతకాలము జ3గివది. సంవత్చృ్రంము. తికిగినది. వెరు నపుగా ఇకిగినది. పంట కోసికొనుటకుతై శు వెలములోనికి బోయెను, అదిమూచి అపవిలో గల ఎలుగుబంటి పముగు పమగుక వచ్చినది.

ఒప్పంనము [పకావము 'వేపలన్నియు. ఎలుగుబంటి కిచ్చి; మిగిలినదంతయు బండివై వేసికొని వైతు ఇల్లు చేరెను. ఇంతలో ఎలుసబంటి తక వాటాకు వచ్చిన "వేళలను చవి మాచిన పి.

మొక్కజొన్న వేమలెట్టుంకును? రుచిలేక చప్పగా నున్నవి,

జూనపద కధలు త్ర

హైతు మగల మోసగించినాడని కాలుకాలిన విన్లి వలె

వెగికినది ఎలు'సబంటి. కాని నైతు అప్పటికి కనుదూపుమేర దాటిపోయి (గావముమును చేచెము.

ఎలుగుబంి తన బెలివిహీ+నతకు వగచుచు, అరణ్యము లోనికి తికంగి పోయెను.

లతా జితులవారి నక ష్య అవా ఆ

ఒక గొంయందు ఒక ముసలివాకు తన భార్యతో ఒక గుడిసెయండు. నిశసిందుచుండెవు. , పతి దినము ఆ ముసలివాడు ఊం వెలుపల ౫ల కాలువదరికిపోయి చేపలను పర్పుడి వాకు, ఆ చేపలంన్నిటిం ఒక సంచిలో వేసినవి తన గాడిదవై - నెక్కించుకొని యింశిక్సి వచ్చుచుండెడి వాడు.

ఒక రోజున వ్వె పండుగ నచ్చినది. ఆ ముసలివాని భార్య గొప్ప విందు చేయవలె ననుళొన్నది. ఎక్కువ. చేప లవు ప్రి తెముని అమె భామ కాలువకు పంపెను.

ఆ మునలివాడు చగోలము, వల చేతపట్టుకుని గాడిదవై నెక్కి. కాలువ దగ్గుకు వోయెను. పగలంతయు. చేపలను పట్టి, సంచివి నింపెను. డానిని గాడివవై సెక్కించి ఇంటికి బయలు చే వెను,

ఒక జితుబమారి నక్క మునలివాడు పోనవ్స మాస్షమున చచ్చినటుల పమండెను. ముసలివాడు గాడిదను దిగి నక్క

40 జ్‌ తు లమారకి నక్క- దగ్గగకు వచ్చి దానిని పీకి 0చెను. కదలక మెదలక పడి యున్న నక్క, చచ్చికడని భావించి, తన చేపలసంచిలో దానిని గూడ వేస్కి తిక3గి యింటికి బయలు దేరెను. చేషజలసంచిలో పడిన నక్కా "మెల్లగ ఒకొ(ార్‌టా చేపను చంపి, తిసుచుండెను. చివఎకు డాని కకుపు నిండిపోయివది. ఇంక చల్లగ నొక్కొక్కం చేపను [కిందకు [తోయసాగొను. చేపలన్నియు (కిందకు వడలి, త్యురుమని జిక్తులమారి నక్క జూరుకున్నది

పాపము! ఆ ముఫలివానికి ఈ మోసము తెలియడు ఇంటికిపోయి సగర్యముగా ఛార్య్యాను పించి “జ రోజు సంది నింవ చేపలునూ+ క మెగామ-మంచి బలిసిన నక్కను నూన

__ దెచ్చిప్‌ని అని నొపష్పలు వలుక్‌ చో సెను,

ముసలి వాని భార్య గాడిద ద్న్‌ఎకు బోయి సంచిని [కింనకు దించినది. సంచి మిక్కిలి తేలికగా నున్నది. సం నిలో వెడకినది. అంజేమున్నది? నక్కాలేదు సంకదా బప చేవ విల్లయైశ లేను.

ఆ ముసలినానిని ఆతని భార తలవాచునఘ్లు చీహాట్టు "నెట్టినది. ఇదంతయు. నక్క చేసిన మోసమని అతడెంత చెప్పినను ఆమె నమ్ము లేను,

ఇంతలో నకం ర్‌క్షువై బడిన చేప లస్నింటివి వం కొని తన బొరియలోనికి జేర్చుకున్నది. ఆ నక్కకు నెల రోజులకు చాలినంత ఆహారము దొకికినది,

ఆకోేజు నక్క ఘశముగ కొంగ నావకు వీంకుచేసివది.

ాదరాాా

తెల తోడేలు కధ ఠా

మన చేశమును పూర్వము థనర్జపాలుడను రాజు పకిపా లించుచుందెను. ఆయనకు ముుష్టరు కవమూసపలు గలను. వారిలో చిన్న కుమారుని *పేసు గుణనిధి.

ధరగ్హపాలు నకు అంనమైన తోట కలదు. ఆ తోటలో ఒక చానిమ్థు చౌ క్‌లపం, 6 చెళ్ళుకు బంగారు కాయలు కశాయుచుంజిడివి. ఆ జంగాకు కాయలను యెవరో దొంగి లించుచుండి9. ఆ సంగతి ఒకనాడు రాజుకు జెలసను. రాజు చాల నౌాధపడెను. దొంగతన మకికల్టుటకు రాజు కట్టిదిట్ట మముిున కాపలా యీశ్చాముచే సెను. అయినను కాపలావారు దొంగను పస లేకపోయిరి.

తవ అంత$;ప్తురములో యిట్టి దొంగతనములు జరుగు చుంకుకువలన, రాజునకు మనో వ్యా? పకైను.. రాజును, ముగ్గు కువూశాలును ఆలోచించి దొంగను పట్టుళొనుటకు పయన మెరి.

రాజుయొక్క "జ్యేష్ట ముడు అయిన వికముడు బృ దోజున దొంగను నేను ప్టుకొ నెదను” అనెను. వీకటి పడెను, వికముకు చాల రాతి వరకు జ్యాగత్తిగ కాపలా శాసెను. ఎవరును అగుపడలేదు. కెల్లవారుజూమున సి, దపోయెను. జెల్లవారి చాచుసకకి తంగ బంగాకుు కాయలు మాయమయ్యొను.

రాజుతన ద్వితీయ ప్తుతుడగు విజయుని పంపెను. అతనుహూడ దొంగను సుకొన లేకపోయెను.

శ్రీ ఇల వో ఆ చివ5కు నృతీయపు నువ న గుణనిఫివంచయు నచ్చెను. గుణనిఫె తన అన్నలవల కంపు మోూయక్‌, రాత్రంతయు వొంచి చూదుదుండెను, ఆ కటికి చీకటిలో శోటలో ఒక "వెలుగు కిస్పించె:ు, అది [క5మముగ విషదవ నాకంఖీం చెను. అది ఒక నిష్తూళిక, అది దావమ్ము చ్చెవె వాలెను. బో శ్రిపెటా ఆ దాని ముక్కునుండి నిష్తులు కఠియిు చుండెను. గుణనిఫ చప్పుడు చేయకుండ వెళ్ళి ఆ నిష్తూగద్గ ఇ సహా తోక పుద్చుళొనిము. కాని అది వివలిందుకొని ఎనిివోయెను. గుణనిఫె చేతిలో అ నిష్పు గన ఈక ఒకటి చిక్కివోయెను, వెలవారగవే సణనిఫి తన శం,డి దగరకు వెచ్ళెను, (హో సు ౧ “వొంగను స్టుకుంటి వాళి అనినం,డి అకి₹ెుు. *వెం సా గను ష్య్యుకొనలేను గాని దొంగ భువరో. తేలుసు కంటిని. నిత్యము బంగా కాయలను ఒక్‌ నిష్పూగూ వొంగిలిందు మండన” అని గుణనిధి చెప్పెను. రాజు తన మ్యుగు కుమూకులమ. పిలచ్మి పూ (జఎపంచమంత యు గాలించి ఆ నిష్పుుగద ఎక్కక్షనవో వెలు నా హా టి సుోొొనవతెవు, ఆ | గజము పిటకొని దానిపె ఎగ వచ్చిన (వ టు యా వాకికి నా రాద్యము యి చ్చెదను అనెను, లు దేవకి, ణనిఫ |, పయాణ బక్షలికవలన అలసీవోయి ఒక శ్‌ మఖ గో న్న య చ) సశ న రొజు మసి స్థహ్నుమున ఒక్‌ చెస్టై (కింద పచ్చిక మావ పసంక్షి గాఫన్నిద చెందెను. నిదనుండి లేదుసకికి అతని ఓ గృంము సారిపోయెకు. గుణనిధి తన గ్మ్మ్రరముకొరకు అడ్ష వ౦ంతీయు గాలి౨చెవు. చినుకు చాని యెముకలు, బాూమికలు

జానపద కథలు శ్తీరి మ్యూతము. కనుపవెను. ఒక్‌ -తెల్లతోడేలు దానిని. చీల్చి చంపివేసెను. గు: రములేకుండా కాలినవకను యెక్కువ దూ రం వెళ్ళలేక పోయెను. అకని కాళ్ళు "తేలిపోవునున్న వి. వీమి చేయుటకు తోచక ఒక చెట్టు (కింద కూలపడెను. ఇంతలో ఒక ెల్ల తోడేలు అక్కడకు వచ్చి, గుణనిధిని బూసిోరా కుహూరా! ఎందుకట్లు వీచారించుచుంటివి అనెను. గుణనిఫ్‌ లన గ్యురము వోయినదసి చెప్పెను. అంత తోడేలు “'రాకువూరుడా! నీ గ్మురమును నేనే చంపి భక్సించితిని. నీవు ఎక్కడికి పోవలో నని అడి?ను. అంత గుణనిఫ “మా తండి నిష్ప్వ్రగడ్జను చెమ్మునమని పం ఇలు, దానిని వెదకులాకుచూ బయలుచేిితి” ననెను. అపుడు సెట్ల తోడేలు “ఆ గృురంమోాద (పయాణముచేసిశ మూడేండక్షకుగూక నీవు నిషా (గద్ద ఉన్న 'వచేశముకు చేంశేవు, ఆనలు ఆ నిష్ఫాగక్ష ఉండు _పబేశము నాకు తప్ప యితకసు అెనికి వెలియను. వేను నీ గురమును చంపితిని గనుకే నిన్ను ఆ నిష్తూగద్ద వద్దకు తీసుకుని వెళ్లెదను. నీవు నా వీపుపై హూక్చునువూ అనెను. గుణని? అ తగేచేలు ఏపువై అసీనుడ య్యెను. ఆ చోజేలు వాయు వేగముతో మెళపువల కొండలను, వాగు లను, కొవలవము, కూనలను దాటుకుంటూ పరు వెళ్ళెను. చిట్ట చివరకు ఒక వద్ద కొంకగుహూ ముందు (వాలెను. తోడేలు గుణనిథితో యిట్లు పలికెను. “ఓ రాకుమారా! ఆ నిష్ప్యూగద్ద నివాసము యిదియీ. మనము మంచి తరముణమందు చేరితిమి. కాపలావార్మ్శిడు నిదించుచున్నారు. అ మూట నొక్కిన

శ్రీశ వెల్ణ శోచేలు కథ గుహదడా్యాగరము "వెంచుకొనును. లోపల ఒక బంగారు పంజ శము కాన్సించును. అందులో సీవ్లు ఫోంన నిష్పుగద్ద ఉం డును. గాని ఆ పంజరము నీవు తాక కాడు,

తోడేలు చెప్పిన కీతిని గుణనిం నిష్ప్యూగన్షను. పట్టు కుని ఎంతయో అంవనై-మెెయు చున్న పండనమును కూడ్త తీసుకొ సెవు.

పంజరమును తీయగశకేే ఆ థొండనువా యఎనయు వతి ఫ్టునించునట్లు గంటలు (మోగమ. ఆ ఫ్యనికి "కాపలా వావలు వచ్చి,గుణనివై రెక్కాలు వంచిక ట్టి, తమ నాయకుని మొడ్డకు తీసుకుని వెళ్ళి3,

వారి నాయకుడు యమ ర్మ కాజువోలె యు౦డెకు. నాయకుకు *ోవవవవు వ్రు) అని గస్జైంచెను. నేను థర పాలుడ నే రాజు కుమూగసునను అని నుణనివై జవాబిచ్చెవు. “ఎవైనా వొంగతళము చేయిలకు సిస్థప పవి, గనుక నీ తల ఖండించి వేయించెది” అని నాయకుకు అ నిను.

అంతట గుణనిఫె *నా తల ఖండించినంతవకా నమున సీకు ఏమి లాభము! వీవు కోసనది యివ్చెదను. ఆ నిమ్షు (చైను నా కిచ్చి నన్ను విడువుము” అనెను.

అంత నాయకుడు ఆలోచించి *ళక అపఖ్యిమున యుక్తి బంగారము గుర్రము తిసుగుదున్నది. డానివలె (పపంచములో యే జంకువు వేగముగ. పసగికలేదు.. చానిని తెచ్చి నాకి చ్చిన నిష్ప్యూగడ్జిను స్‌ు యిచ్చెన” ననెను.

గుణనిధి వల్లైయని, తిని తోడీలు వీపువై అనీవుడ య్యును. తోడేలు ముల పమవిత్తి మరంొళ కొండసహ

జానపద కథలు డీప్‌ ముందు ఆవు, తోడేలు *రాకుమూనా! యీ పర్యాయము పేను తప్పుచేయవలదు. యో గుహయీ బంగారు గు వసుకు నివాస సానము దొని ,పక్కన వ జముల జీవఐు ఉండును, ఆ

థ్‌ ౬ య ణీనును తాకకుండా గ్యురమును తీసుకొనిరా” అని పంపను.

గుానిఫ ఆ గ్యురమాను. తీసుకొని వచ్చుటయీ గాక

సా. అందమైన ఆ వ్యదముల జీనునుగూడ్‌ తీసుకొ నెను. తక్షణమే గంటలు స*ఆగణ ; మోయసాగను.

ఈ వృమునకు న్య దబోవుచున్న కాపలాదారులు మే లాభాంచి, గుణవిఫని పట్టి కాలుపెట్టి తమ నాయకుని వ్వకు వీసుకుని పోయి".

ఆ నాయకుకో*ీయీా అరణ్యములో బక బంగాను సుంవకి తిరుగుచున్నది. దానిని స్‌వు తీసుకొని వచ్చినా కిచ్చిన యీ బంగాను గ్యురమును సీ కిచ్చెద. శేనివో నీ తల ఖండించెది ననెను.

గుణనిస్‌ యశ్షేయని మొల 'తెల్లతో డేలుమై యెక్కి బయలు దేచెను. తోచేలు మంియొక కొండగువాముందు ఆగి

శోజేలు రాకుమూకునితో యీ గుహోాలో ఒక బం గారు తోటయున్నది. ఆ తోబలో ఆ బంగాప సుందరి విహ రించుచుండును. ఆ అమ్మాయిని తీసుక వద్చివష్పుడు వెను కకు తిరిగి చూడవన్దు, ఎవరో నెనుకకు పిలచినట్లు అర చెదరు. సీవ్టు వేనుకకు తిగినయెడల శిలగా మారిపోయెదవు" అని చెప్ప పంపెను.

శ తెల తోజీలు కథ

గుణనిధి తోజేలు చెప్పిన రీకిగా రాకుమూ ర్తైకు తీసు కుని వెనుకకు తికగకుండ వచ్చి వేసెను.

తోజేలు. వారిద్దరిని రెండవ గుహవ్వకి చేర్చారు. గుణనిఫె వివారపడుచువ్నట్టు తోడేలు (గహించి కారణమే మని యడిగెను. అంట గుణనిధి ఇంత సుందరమెన బం గారు నీవి ఇచ్చి వేయుటకు పాణము ఒప్పుట లేసి” అనెను. శోచేలు రాజకుమూరా! నీను నిచారపడవలదు. ఆ బంగాప నుందరిని ఒక చోట దాచివేయుదము, నేను బంగారు సుంద 8గా మారిపోయెదను. నన్ను ఆ నాయకునికిచ్చి. ఉంగాకు గ్యూరమును తీసఘుకళొనుము, అసి ఇెప్పి తెల్లతోజేలు బంగారు సుందరిగా మాశిపోయిను. గుణనిఖి బంగాకు సుండరి నాక చేష్టు తొ రలో బాచి మాయసందకితో బయలు దేశెను. ఆ నాయకునికి బంగారు. సుంచతి రూపములో వున్న తోడేలు నిచ్చి: అనని వష్టమనన్న జంగా" శబ్బరమును తీసుకుని షు వన్షకు చేసుకొనెను. రాకుమవూ+సషని కొవకు ఎదుకుమూచు చున్న బంగారు సుందరిని బంగాస గువమువై ఎక్కి-ంచు కని మొదటి గుహకు చేచెను.

ఇంతలో అక్కడ మూయ సు వకిని ఆ నాయకుడు పిావాహవమాడెను. అమెను ఒక్‌ బంగారు మేడ కట్టించి అం దుంచెను. ఆ రాతి తెల్ల తోజేలు మాయ సుంద వేషం నవలి, గుణనిఫె నష్టకు వొెరిపోయివ చెను.

గుణనిధి తి3డి విచాోాపకుట మాచి కారణమేమని తోడేలడిగెను.

జఊజానస జలు “4

ఇన చక్కని న్య పనామె యిచ్చుఓకు (వెాణము

ఒష్వునా! ఆని గుణసి ఫె పశ్ని౦ం చెను, మెల్టనోజేలు న. ములో బంగాగు గస ్రముగా మూపపహోయును.

అంత గుణనిథి నిజడమెన బంగార నసనమువు, బం గామ సనుందింిని, ఒక చెస్టై తలో చాచి మూయ "ఏ: “ముతో మొదటి గుహకు చేరెను,

బజంగామ గాము రూపములోవున్వ తోజేలుకు నాయకువికిచ్చి, నాయకునివద్ద వున్ను నిష్తుగద్దను తీసు ఛెనెను.

ఆ నాయకుకు, తన తోటివారిని పిలచి, వారిముందు బంగారు గురిము నెక్ట(బోయొను. నాయకుకు బక్కబోవు నమయనుందు తోజేలు తన మామూలు రూపము ధ3ంచి పారిహోయెను.

గుణరిధి బంగారు. సుందరినోను, బంగారు గృురము శోను, నిష్తూగెద్దతోను తేన యింటికి వచ్చుదూ, మార్గ మధ్యమున నొక పాడుబడిన 'డేవాలయములో వి శంతి తీసుకొనుచు౦ డెను.

గుణనిఫి సోదరులైన విడయుకు, వ్మికముడు -జేశ చే శములు నిష్పుగ)స్షవొనకు గాలించి, ఉత్త చేతులతో ఇంటికి పయనమై, మార్గమ ఫ్యమున అచే జేవాలయములో వి శాంతి తీసుకొనుటకు (ప్రవేశించి, తమ తమ్మును సాధించిన విజయ మును పెలుసుకొసనిక. వాకికి తమ్ముునియందు అసూయత చుట్టి, న్మిదపోవుచున్న గణనిధి నొంతుకోస్కి బంగారు సుంద రిని, గ్నురముకు, సి్వ్బ్యగద్దను తీసుకుని ఇంటికి బయలు దే89.

4కి న్‌్చేజడేలుకథ

కెళ్ళతోడేలు వం కిక్‌ గుణనిధి చనిపోయి యుం౦ జరు. అప్పుడది. తశ న్నేహితురావై న-స్వగ్గలోక పావ్రకము వద్షకు 'నళ్ళి-కొలది అమ్ముతెము. సిన్వమని అకి”గను., పావు రము అమ్మృుతము నిచ్చెను.

తోచేలు-ససంవిఫై తలను, మొంచెమును ఆకికించి అవంమువై అమృతము చన్లెను, అంత గుణనిఫ నిద్రనుండి సీలొజన్నుట్టు లేచెను.

అక్కడ రాజధానిలో వీడయుడు, వ్నికముకు తండి ఆే బింకములు కొల్టుచున్న్నారు. తలవని తలంపుగా చసిహో యిన గుణనిఫ్‌ (బకికీవచ్చు సతికి వారు చెల్లబోయికి. గుణ నిఫెని దూడగానే. బంగారు గ్య్యురచు నిష్పూగడ్జ బంగారు సుంవక్సి మకు'వెత్తి గుణనిఫివప్షకు చేరిక,

అందరు యా చ్మితము యూచి అశ్చర్యపడ్‌కి, వ్‌జ మయుకు, వక్‌ముకు చేసిన వాసము రాజు గుర్తిం చెను, చాకు నమ తప్పుకు లెల్మడీవ్వ ఒమ్వుకొనిరి.

గుణనిఫ బంకామ సుంపరిని వివాహమాడి పట్టాభి షిక్షడై చికంకాలము సుఖము రాజస్టము షాలించెను.

చూచిపికా! మోసమునే సంవాదించినా = చివవకు అది దక్య్క-కుండ పోయినది.

ర్‌ రంయడదమదరదచురదుదరరురురదయరుంరరురడదరంర కంచయతడుడురురుకురుదదుదురుతయంా న్‌ దాల ౧ చాచవాము / స న ॥ ఇ విజయ విలానము ఉత్తర రామాయణము 1,2 భా. (పధావతీ [పద్యుమ్నము చం(దభ్గాను చరిత / హర విలాసము బాల దర్శిని | విిపనారాయణ ఉల్మత ఆడగండి చెబుతాను 1.2 భా. (| సీలాసుందరీ పరిణయము పిల్లల నాటికలు 1,2 భా. 1 స్ట పారిజాతాపహరణము తదూషా కథలు | ర పాండురంగ మాహాత్మ్యము జలసింహ ; ట్‌ పీరభ్యద విజయము హర్షవర్ధనుడు | వసుచఛర్నిత పైవి ఒక్కొక్కటి రు 0.120, (| కాశీ ఖండము నాగానందగము | 1 భీమఖండము దశకుమార చరిత | ఆముక్తమాల్యద చికంజీవి క్ట వేశీ సంహాము జానపద కరలు 1104 భా. ఫ్‌ బ్ద శంకరాచార్య కథలు సీతిసుర 1188 భా. | ] కొదంబరొ కథ 1,2 భా. వీసింహ రి కమల కథ రాజసింహ స్ట విచిత కరలు అజాత శ్యతువు | మాలతీ మారవము పైవి ఒక్కొక్తూటి రు (కి? | ర్ట వినోద కఠలు కొ పూర్జోదయము 1_(_0 / ర్జ్‌ జైమిని ధాంతము రోజరాజీ మేము "కం. ధరక్మచేవత వికమార్కూచరిత 1_0_0 | న్వప్మవానవద్నత్రము కులాసా కుబుంబము. 1-0-0 | క్రై (వీయదర్శిక మన పండుగలు 140 1 ర్‌ పైవి ఒక్కొక్కటి రు. 0.100. | స్నేహఫలము [4101 స్ట్‌ స ఆఅళోకుడు 'పేదరాశిపెదమ్మ కథలు 1,2-3భా. గ్‌ ళ్‌ కవిషూడు ఒక్‌ ్కంకరాటి రు 10=0 క నునుఛర్మిత ఈనప్‌ కథలు కే8.0 స స్ట్‌ ఉమా ప్టైషరు ఏ9 విజయవాడ. ] స్ట్‌ ముముములుదది యమము చుమురుముం రం చయరుందుదచదచదముద యయమదయం దయం డ్‌ చమన వణక659, వేలి తజంజతక, 17 తం తళ తము తపం