Telugu Hrudhayaravali - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

లీ కలతాకు : హ్‌ ౦ంబుల ల్లా సు ' . మ క్‌ ప భా౭ కి మక్యతో సోరన్సులకోసి స | ఈ ప జానా. . సి మ ఆ మలి భక అంతే. | భి _" యస్‌ .

ఆ (కరితరారుంజుత్ర “ఏది-ర: 2న, అశోరనగడ్‌, కాకషహాడ:- కషషురరళ్ళ. ఫోన్స్‌ - 64859, 62680, 64033, 76766 (0884)

1 పళిగ-4 22] లక్షణ _చృద హృదీయురీవీళ 68తామీంజతి క్షీ ప్రధమ ముద్రణ ; య్క/ "మే, 1996 - 2000 ప్రతులు రి గం (లి సర్వహక్కులూ కవయిత్రివే (| స ఫోన్‌ : 71480 (0884 “క య. “క। నా ల ళ్‌ న ర లో జీ ల సో ల

శ్రీ అభయ లేజర్‌ ప్రింటర్స్‌

67-2-1 ౩,అశోక్‌ నగర్‌,కాకినాడ - 533 003.

ఫోన్‌ : 64033, 71946 (0884

ప్రతులకు :

విశాలాంధ్ర పబ్లిషింగ్‌ హౌస్‌, విజ్ఞానభవన్‌

హైదరాబాద్‌

నిశాలాంధ్ర బుక్‌ హౌస్‌

ఫాదరాబాద్‌, విశాఖ, విజయవాడ, గుంటూరు, కాకినాడ ఎఅనుంతపురం, తిరుపతి, హనుమకొండ

తహ్యృాదయ నొహితి

౧6-5-20, అశోక్‌నగర్‌, కాకినాడ - 533 003.

పోన్‌ - 64859 (0884)

అంక6ం : నాలోని నడ...

11 ః. ॥ . ఖ్‌ నం వళ! సహానా జు క / తష హల పవి కి 91

సత అతత తయా తతరాడా తి శితాటిరానిలితి వియిలిళ కధటతుపాలి మ లిటురామిఖాణా. ఏ తీీరిగగిక $4గిత5ళన 84 కర 5గ47%4 ఖై 1141. ౧౦49, 1/0౯24940 - 500 001. శ్‌ )._ (ఆంద్రుసారన్వతపరిషత్తు ౧:1 తిలక్‌ రోడ్‌, హైదరాబాదు - 500 001. వ నై

క్ట ౧౪౩౦6౧ : అధ్యక్షులు |. య ఆ౨౧౮౧౦౧66]౧ 46/06 ౪/౧౧౪ జ్ఞానపీఠ పురస్కార గ్రహీత ప తద్మభూషత్‌ శ్లో శ 9౨! 0. ఉని ౧౯౦౨ డా! సి. నారాయణ రెడ్డి స్‌ వ ప ..

1 ఆశీస్సు న్‌ న ఈ పుస్తకం పేరునుబట్టే తెలుసుకోవచ్చు - ఇది ఆత్మీయన్పర్మ వున్న ఫై గేయరచన అని. 'రవం' అనే నంన్నతపదంనుంచే వచ్చింది “రవళి” ఖే సీ రవళి అంటే నాదం నాదం ప్రకృతిలో పుడుతుంది. హృదయంలో ని ఖై ఉదయిన్తుంది. ప్రకృతిలోని నాదం వినిపించేది. హృదయంలోని నాదం 7 క్‌ 'అనిపించేది'. ర్తి 1 శ్రీమతిలక్షి విభిన్నదశల్లో కలిగిన తన మానసికస్టందనలను మాత్రాచ్చందో స ర గీతాలుగా లయాతీతంగా సాగిపోయే వచన సద్యశకవితలుగా సంతరించి ఈ సు ఫై సంపుటి రూపంలో ప్రచురించింది. స్దే ఖ్‌ “మనిషికదిలితే నాట్యం న | మనసు కదిలితే కావ్యం” న్డ్‌ ళు అంటుంది కవయిత్రి సుకుమార భావుకతతో. (1 కి వెండివెన్నెల జాబిలి” న ఖీ లాంటి అందమైన పల్లవులు ఈ సంపుటిలో ఉన్నాయి. స్‌ లై అంటూ చేసిన అభివ్మక్తిలో ఆర్హమైన అనుభూతి వుంది. న్‌ కి శ్రీమతిలక్ష్మి నిరంతర రచనాభ్యానంతో అనుభవాల్ని పదునుపెట్టుకుని శ్హీ క్‌ మరిన్ని లోతైన గీతాలను రచిన్తుందని ఆశిస్తూ ఆశీర్వదిస్తున్నాను. న్‌ లై 0018 : 15-3-96 (సం) సి. నారాయణ రెడ్డి రై అతతటతతతతత అతత తతత తట ఉతతతత తతత ళంతతిట

కనితా లిక్షీకీ కలారనూభిక....

ఉల “టం కృ్యం రసాత్మకం కాన్యమ్‌” అంటూ కవిత్వాన్ని ఒకేఒక రసాత్మకవాక్యంలో నిర్వచించారు (ప్రాచీన కావ్యలాక్షణీకులు.

ఆ దృష్ట్యాచూస్తే శ్రీమతి లక్ష్మి తొలిసారిగా అందిస్తోన్న ఈ చిరుపొత్తంలో ఒకటీ రెండూ కాదు - అలాంటి ఎన్నెన్నో రసాత్మకవాక్యాలు అడుగడుగునా మనల్ని అలరిస్తాయి. మనోహరమైన పదలాలిత్యం, భావమధురిమ మనసును పట్టి, కుదిపి, కదిపి హృదయాన్ని నవనీతమృదులంగా మార్చేస్తాయి. ఈ కవయిత్రే ఒకచోట (గుండె కోయకే కోయిలా) వసంతకోకిలతో అన్న మాటల్లో చెప్పాలంటే - “వవులూరే వతి (పాట నూటా వృాదయవనీణతంత్తులను సుతారంగ మీటగా" “ఏ భాషకు లిందునన్మ ఈ అనుభూతి?”

“అనుభవాలు” “అనుభూతులు” గౌ పండీ కవిగుండె నిండినప్పుడు - అది ఆధ్ధమై బరువెక్కి - నీ మలయమారుత న్పర్టుకో దనించి, స్రవించి - కమనీయత నాపొదించుకొని, కనవాటాలుతోసుకొని - కవననం(దంగొ కమ్మగా కొగితాలపైకి జాలువారుతుందిటి.

చదివినవారి గుండెకుహ్యరంలో ఇలాంటి కవిత్వమే శాశ్చతంగా నిలిచిపోతుంది. ఈ సంపుటిలో కవయిత్రి అజరామరమైన పలుకవితలను పొందుపరిచింది. కొన్నిచోట్ట ఆమెచూపిన భావుకత, అభివ్యక్తి అనితరసాధ్యం. కనబరిచిన నూతనభావదృక్కోణం, నవ్యపదబంధప్రయోగాసక్తి (ప్రశంసార్హం!

(పేమ-ఆరాధన) 'భక్తి-సారవళ్ళం) వియోగం-విషాదం) సందేళం-టైతన్యం"

రానివి రాంబాబు

సంపాదకులు

6-3-38, దంటువారివీధి,

కాకినాడ - 533 001

ఫోన్‌ : 71480 (0884)

అనే 'అష్టదిక్కుల' సరిహద్దులుగా ఈ వందపేజీల 'కవితావిశ్వాన్నీ' కవయిత్రి సృజించింది.

అసలైన (ప్రేమను “నిశ్వజనీనం నియద్గంగా ప్రవాసం" (ప్రేమనైనా ఆశించని (ప్రేమ) అంటుంది కవయిత్రి ఓ చోట! అదే నమి శక, విశ్వాసం ఆమె సృష్టించిన ప్రతి (ప్రేమకవితలోనూ నిండుగా ప్రవహించటం అన్నది తను నమ్మిన విశ్వాసాన్ని తూ.చ. తప్పక ఆచరిస్తుందనడానికి ఒక నిదర్శనం.

(ప్రేమంటే ఈమెకెంత (పేమోకదా/ అనిపించేలా అబ్బురంగా సాగిపోయిన ప్రతికవితా ఒక్కోఆణిముత్యమే. 'ప్రుణయాన్ని ఇటు అనంతశక్తీ సమున్వతంగానూూ, అటు " బలమైన బలవ్‌నతగానూ' అభివర్షిస్తూ (ప్రేమతత్వాన్ని చిక్కగాచిలకరించిన తొలికవిత (ప్రణయస్వరూపం) మొదలుకొని చిట్టచివరికవిత (రేపటిఆశల స్వాగతగీతం ) వరకూ (ఫ్రతిఅక్షరాన్నీ సమర్ధవంతంగా సద్వినియోగం చేసుకోగలగటం అభినందనీయం.

"టలికే కనుకలి కల్వఫ్రూదారిలో

ఇరు హృదయాలు ఏకమై ఒక రూసమైతే ........”

“సూట వినని కళ్ళనీ నూరాను చేసే తనువనీ లాలించలేకి మునసుపడే మధురమైన నేదనీది”

“నా గుండి సొదరింట నిరయూయనా ప్రియా

నాలో సన్నణాజుల నానీ కురిసించనా ......-”

“ఇలలోన నరమిన్వన్‌ హోయిన్‌ ఓ ప్రభూ! కలనైనీ నను పొందీన!" “పునుగా నువుచేరదీస్రే చెంగీలుననై - కీనుకకో నువుకసిరితే కన్లీటీవై” “లందనీంతదూరాన అంబరాననిలిణి పుడీమినంత చుంబనాల తడిమి తడిని తడిసి" “అంతరంగీను నీకు ఆవాసమైనీదా ఎదసాదలు సుధలూరె నీ రాధకు* ఇలా - ఒకటేమిటి? ఎన్నెన్నో సుమధురపదాల మేళవింపుల పోహళింపులు

• మనోజ్ఞభావసౌరభాల గుభాళింపులు - ప్రతిభావుకుడూ అనుభవించి పలవరించే పులకింతల పులకరింతలు?! ఇక వియోగవిషాదాలకుసైతం కవయిత్రి పెద్దపీటే వేసింది. స్వతహాగా వస్తుతః కవిత్వానికి అవి చక్కగా సరిపోతాయి. కవిత్వంలో 'బాధ' పండినంతగా మరే వస్తువూ పండదంటారు. “మనసు పొంగీనా, కృంగినా మనిషికి కన్నీటి ధార-రసవృాదయ నయనాల కాన్యకళాధార' అంటూ కరుణార్దభరితమైన వేదనలోనే అద్భుతమైన కావ్యాలు ఆవిర్భవించాయని ఈమె చెప్పినతీరు హృద్యాతిహృద్యం. “చూడచక్కని చుక్కల రేనికీ.....కృష్ణపక్షం బాధలేదా!?” “కోడులేక నునీసు నూగీబాధ పడుతుంటే నీ చుట్టూ ఎందరువున్నా లది జనారబ్బదేకదో'” “మనసున్న మనిషి 'కన్నీదీసిల' అంటానేను” “కనులబిప్పీల్లు నీరంత త్తావిత్తాని స్కందాన్నీ దాణినీ మహాసింధువైనది మది" “జీతం నిత్యసంసుర్నణాలోం కల్లోలిని"

“లిక్మటీ శశరానికి వనీబి - రేపటి గ్రీష్టాంకి జడిసి నేటీ వసంతాన్ని మరణి - నిత్య శోకమెందుకోయూ?/ “వృాదయాన్ని కదిలించు భావగీతాందు కాదు ఈ భావాలను వ్రువించు గుండెగాయాల్లి చదినానా?” “నేర్వగా ఓర్వగా తనకుతానే ఓదార్పుగా అతికిందా గూటీని ఎన్నేళ్ళ సాదన్తో” “మనసుతో మాటలాడు మనసాక్కటీ చాందా?” “నువ వీడిపోయిన గుండెగూటీకి నురలిరానే కనటీనిందుకు నాసెచ్చెల్సీ బంగాదునునసాక్లో”

“న ఎడబాటు బరువైన బతుకు రోసినీ వేళ

నా తుదిశ్లాసలో ఆశ నిన్ను కోరినవేళ”

ఇలా ఎన్నెన్నో ..... లలిత లలిత పదాలతోనే “గుండెను కుదిపేసే పంక్తుల పరంపరలు .... నయనా(ర్ధభావనావీచికలు!

ఇక్క నాకన్న తండ్రివై కనిపించు, నా తల్లి ప్రేమలో లాలించు, నా పతినై గతివై ఇతీ కలువ నా కన్న అడ్డవై ఒడి చేరు" వంటి పదప్రయోగాలతో స్వామిని ప్రార్ధించిన కవితలన్నింటా భక్తీ, పారవళ్యభావనలు వెల్టువలాపాంగి ప్రవహించాయి.

“ఏవేవో ఛచిస్పాంనుకుని ఏడేడుగున్మూలూ దాదీ గీదలోస్తే చెప్పాంనుకున్న గొంతూ లడగాంనుకున్త నోరూ 'గోవిందా' లనే యన్నాయంటూ' చేసిన అభివ్యక్తి అద్భుతం. “బ్రుతుకన్తది పెద్ద కం లయితే నన్నానహించిన మవానిద్రువు నని” చెపుతూ, “నిత్య నిరం నిర్వాణానస్థలో నాలోవున్న నీలో కలిసిపోయాను ప్రభూ (అంతర్ముఖం) అంటూ భగవద్గీ తాసారాన్ని ఒకేఒక్కకవితలో చెప్పగలగడం సింప్లీ సూపర్స్‌!

ఇంకొన్ని కవితల్లో కవయిత్రి తనవైన కొత్త తరహా ఆలోచనలకు (ప్రాణం పోసింది. వాటిల్లో మచ్చుకు కొన్నింటిని ఉదహరిస్తాను.

అమ్మవార్కి పూజచేసేందుకు కోయబోయినపూలల్లో అమ్మనవ్వులు, ఆకుల్లో ఆమెహస్తం, ఫలాల్లో ఆమెహృదయం, జలాశయాల్లో ఆమెరూపం కనిపించి, నిరాశతో వెనుదిరిగివచ్చి అమ్మపాదాలచెంతవాలిన కవయిత్రికి 'అన్నింటా నేనున్నాననే” అమ్మపలుకులు వినిపించటం, కనులుతెరిచి అద్దంలో చూసుకుంటే తనకిబదులు అమ్మవారే కనిపించటం (సర్వంశక్తిమయం జగత్‌) - అత్యద్భుతం! అవధుల్లేని పారవశ్యభావనకిది పరాకాష్టమాత్రమే కాదు, 'ఆకులు, ఫలాలు, నీరు - అన్దింటా భగవంతుడే వున్నపుడు వాటీని తిరి! భగవంతునికే అర్చించాలనుకోవటం ఎంతవరకు ధర్మం? అంటూ ్రళ్నించటమూ ఇందులో నిబిడీకృతమై వుంది. ఇది కవయిత్రిలోని అంతర్మధనానికి, అంతర్లీన అభ్యుదయానికీ ప్రతీక.

'పీలునామా' అన్న కవితలోని నూతనపోకడను ఒకపరి పరికిద్దాం. సాధారణంగా - తన తదనంతరం ఆస్తులనూ, అంతస్టులనూ వారసులకు ధారవోసేందుకు యజమాని “వీలునామా” రాయటం అందరకూ తెలుసు. కానీ ఈ కవితలో “ప్రయుడి హృదయ పత్తాన ప్రియురాలు తనీ మనసు లేరో తనీ అంతరంగాన్ని (వర్వస్తాన్స) ధారవోస్‌ వీలునామాను” రాసివ్వడం కవయిత్రి నూత్నభావనాన్వేషణకో మ(మెచ్చుతునక! పైగా దాన్ని 'తన పంచస్తాణాలు' అనబడే పెద్దమనుషులు రాసిన శుధసంచనామా'గా అభివర్షించటం రియల్లీ మార్చలెస్‌! ఇక -ఈ కవితలోని పదగమకం నెమలినడకల్లా గుండెను లయబద్ధంగా శృతిచేస్తూ సాగిపోతుంది.

జాలిలేనిమనుషులు తనబిడ్డలసారాన్ని పీల్ఫివిసిరేసినా - తిరిగి మొలకెత్తే ఆ్రవిత్తనంవ్యధను (రసాలభామ) చిత్రించినతీరు, “నిన్నల్లుకు పోవాలని - నీలో కలిసిపోవాలని... నీ చుట్టూ పీల్చు భ్రుమురంలా తిరిగాను - కానీ సువ్వక ప్రకాశవంతమైన

నీసానిని.... నా రెక్కలు కాలిపోదు.... జీవచ్చవాన్నయ్యాను” (నీ ప్రేమ వెల ఎంత?) అంటూ ప్రియుడిద్రోహానికి బలైన ప్రియురాలి కన్నీటిధార, “నీ కంటీ కన్నీరు కాసారమై సాంగీనీ చుట్టురండి నిను నట్టేటీ నిలిపింది” (పలుకవే ఎద బరువు పరుగుతీయంగా)

కదళీననీంత్తో హొనుశఖురంతో పోల్చిన సందర్భాలు, (సృష్టిలో తీయనిది) మరోచోట “ఆనందాన్ని కూడా నిషాదమే' (ఆనందం' విషాదమా?) అని చెప్పడం “మూర్ధత్వం లోకానికీ సహాజాతం'" (సహజాతం) అనటం కొత్తగా గమ్మత్తుగా వున్నాయి.

గంగకం? చవుడు నెత్రికెక్కించుకున్హాడుగా' అనుకునేవారి ఆలోచనను కవయిత్రి కొత్తపుంతలు తొక్కించింది 1'ప్రణయ గంగావతరణం'లో! ప్రియుడే ప్రాణమని నమ్మివచ్చిన గంగను శివుడు వుంచాల్సింది శిరస్సున కాదని, హృదయంలో మాత్రమేనని, ఎంత హృద్యంగమంగా చెప్పిందీమె? వలచివచ్చిన (ప్రేయసిని భగీరధునికి అర్పించిన శివుడు గంగనెంతమోసంచేసిందీ కన్నీరు చిప్పిల్లేలా వర్షించి ఓ సరికొత్త పార్వ్యాన్ని ఆవిష్కరించిందీమె.

ఇక, 'తరుహృదయం'లోనూ నవ్యభావనలే! బహుశా కరుణశ్రీ, 'పుష్పవిలాపం'

దీనికి ప్రేరణ కావచ్చును. అది వేరేసంగతి!

ఇక కవయిత్రి - “కన్లీరా కనురెప్పలను దాటిసో' అని ఓచోట “వద్దనో

మరోచోట అంటుంది. చూడగానే ఇది ద్వంద్వప్రమాణం అనిపిస్తుంది కాని కాస్త లోపలికి వెళ్ళగానే అది యిట్టే అపోహగా తేలిపోతుంది. 'అంతర్మథనానికి సాక్షిగా నిలిణి ఓదాప్సే ఏడైక స్తేహితురాలిగా భావించినపుడు - ఆ కన్లీటీని పోవద్దని" “మరీ ఎక్కువైన కన్నీటీ సుడిలోనాని ఎద కరిగిసోతుందేమోనని భయపడినపుడు ఒక్కీలోటైనా బయీకీ సొమ్మని" కన్నీటికి చేసిన ఈ రెండు విభిన్నవేడికోళ్ళూ అనంతావేదనామూర్తి లోతైన 'బాధికు చిహ్నాలే!

“నీలి నీలి మబ్బులోన మెరుఫువైరిని, ఆడియాడి అలుఫులేని సెములినైతినీ విశ్వంభర నన్ను చూసి వెక్కిరించనీ ఇలను మరణిపోరినీంచు సరిహసించనీ” (అదిగో నవలోకం) అంటూ అనిర్బ్చచనీయమైన పారవశ్యాన్ని లయబద్ధంగా ఆలపిస్తూ ఈ కలం ్రాకృతీ కాముకతను ప్రతిఫలింపజేయడంలోనూ మనోహర్రతిభనే కనబర్చింది. “నీలాల సంధ్తానికీ అలల అల్లరే అందం” అంటూనే “షునుత లెరిగీన మనిషికి నిండు నునీసే అందం' అనికూడా సూత్రీకరిస్తుందోచోట. ఎంతచక్కనిపోలిక?

మరికొన్నికవితల్లో నిండుపున్నమివెన్నెల్లా తొంగిచూసిన “రాధామాధవ వప్రణయఘట్టాలు" మధురాతిమధురమై మానసకోశాన్ని మృదువుగా స్పృళిస్తాయి.

ఏవరివ్వాలమ్మా నీకు స్ప్వేబ్బ 'యువతీ నువ్వొక శక్తవి" 'కోటి రూకల బొమ్మ” స్పుజాతి శతువు” వంటి కవితల్లో స్రీవాదకవిత్వమూ ద్యోతకమయింది. సిర్యావవులు? “చెవ్పుకోయి నేస్తం” వంటి వ్యంగ్యాత్మకాలూ, 'కుషితో నాస్తి దుస్పాధ్యమ్‌" వంటి సందేశాత్మకాలూ కూడా చోటు చేసుకున్నాయి.

సంఘటనలకు స్పందించి అప్పటికప్పుడు పొంగిప్రవహించినట్టు కనిపించే 'కనికనములననమున....” రాజీనం నిర్రీనమైన రోజు" వంటి స్పందనాత్మకాలూ - ఆంధ్ర- ఆంగ సాంప్రదాయ సంకరవ్యవస్థను తమాషాగా స్పర్శించిన 'వెల్‌కం టు యువా వంటి సమకాలీనవస్తువులు సైతం తొంగిచూడటం విశేషం!

ఈ సందర్భంగా యింకోమాట చెప్పుకోవాలి. ప్రత్యేకంగా “ఛందస్సు” కోసరీచిందులో, లయోవిన్యాసాలు( (ప్రాసోప్రయాసలూ” ఇవేవీ లేకుండా 'స్వేచ్భ్చాఛందంతో లయ, ప్రాస కలగలసి, అత్యంత సహజాతిసహజంగా భేషజాలులేని భాషతో జతకలిప్పిగుండెలోనిభావాలు యధాతధంగా కాగితంపైకి పరుగులెత్తేందుకు తోడ్పడ్డాయి. అపురూపమైనభావాలకు అందమైనభాషతోడై అది పాఠకుల్ని స్పందింప జేసి రంజింపచేస్తే అంతకంటె ఆ కావ్యప్రయోజనం ఇంకేముంటుంది?

తన మనోదర్పణాన ప్రతిబింబించిన వివిధసంఘర్షంలను, ఉద్వేగాలను కవితలుగా మల్చటంలో తొలిదశలోనే కవయిత్రి బహుముఖ ప్రజ్ఞ ఇంత ప్రస్ఫుటంగా పరిఢవిల్లటం చూస్తుంటే - ఈ కలమే ఓ చోట పేర్కొన్నట్టుగా “వృాడ్య వ్యాల్లేఖు కవతొ కల్ణోలిన తరంగములు ఎటుంపొంగారు హృదయమే వ్రయ్యలనక!' (హృద్యహృల్లేఖ కవితాకల్గోలిని) అనిపించకమానదు.

మున్ముందు శ్ర్రీమతిలక్ష్మి కవయిత్రిగా మరిన్ని కీర్తిశిఖరాగ్రాలను అధిరోహించాలని ఆకాంక్షిస్తూ........

స్తో రోసు

దీవెన

జఒకనాటి మధ్యాహ్నం చిరంజీవి సౌభాగ్యవతి లక్ష్మీ తులసి “నాన్నగారూ! మీ అభిప్రాయం చెప్పమని” తను కవిత చేసిన 'హృదయరవళి' చేతికిచ్చింది. పుస్తకం అందుకొంటూ “నీవు కూడా కవితలు నవ్రాస్తున్నావా తల్లీ” అన్న తేలికభావంతోనే పైకి అనకపోయినా అందుకున్నాను. బహుశా అందుకు కారణం ఆమె మా ఇంట పుట్టడం, నా కనుసన్నలలో మసలడంవల్ల తనలోని రచనాశక్తిని నేను పరిశీలించక పోవడమే కాబోలు." తదుపరి తీరిక చేసుకొని నాకున్న కొద్దిపాటి పరిశీలనతో పుస్తకంలోని ఒక్కొక్క ఒక్కొక్క శీర్షికను చూస్తుండగానే నాలో తరువాత గేయము ఎలాగున్నదోనన్న ఆతురత పెరగనారంభించింది.

దీనినిచదవగానే నాలో

కూజంతం రామరామేతి మధురం మధురాక్షరమ్‌

ఆరుహ్య కవితాశాఖాం వందే వాల్మీకి కోకిలమ్‌ ॥

అనే శ్లోకం (రామాయణమందలి వాల్మీకి భావన) స్ఫురించింది.

మా చిరంజీవి ఈ గేయాలన్నింటా విశ్వరూవునికి తన ఆర్రహృదయాన్ని సమర్పించి తానొక భక్తురాలిగా, ప్రియురాలిగా, సఖిగా, నేస్తంగా, సేవికగా భావించిందని తలుస్తాను. ఈ కావ్య ప్రధానోద్దేశ్యం ప్రపత్తి ఆత్మసమర్పణం అనినా భావన. ఇందులోని రచనలు ్రబంధశైలియా లేక వ్యవహారికమా లేక రెండూ కలసినాయా అనిపించింది. భావాలు గుట్టుగా, గుర్తులుగా, అలవోకగా జారిన ముత్యాలుగా కమ్మగా ఆలపించదగిన మరపురాని మధురగీతాలని నా తలంపు.

మచ్చుకు యిందులోని గీతాలలోని కొన్ని విశేషాలను చూద్దాం! “వీలునామా” యందు రచయిత్రి తనహృదయాన్నే శాశ్వతంగా పరమాత్మకు వీలునామాగా యిచ్చింది.“ప్రణయ గంగావతరణం "లో కేవలం ఏడుగీతాలలో “గంగమ్మగాధిను భావం చెదరకుండా కనులకుకట్టినట్ట్లు చూపింది. అటులనే “తరుహృదయం”, “చిరుగాలితోనైనా కబురంపు”,“సుప్రభాతం”, “ఎలానీ ఉనికి తెలిసేది” ఒకటేమిటి ఇలా ఈ గ్రంథంలోని ప్రతీశీర్షికకు ఒక ప్రత్యేకత ఉంది. ఒక గృహిణిగా ఒక ప్రఖ్యాత విద్యాసంస్థకు ప్రధానోపాధ్యాయినిగా బాధ్యతలు నెరవేరుస్తూనే సాహిత్యకళాదేవతకు ఈమెచేయుసేవకు మెచ్చి భగవంతుడు యింకనూ నూతనశక్తిని ఉత్సాహాన్ని ప్రసాదించాలని, ఈ కలంనుండి యింకా అనేక కవితలు, కథలు గ్రంథరూపంగా వెలువడాలని ఆశిస్తూ, కన్నతండ్రిగా నా శుభాకాంక్షలు. ఈ గ్రంథం ఆమూలాగ్రంగా పఠించి మీరుకూడా నావలె ఆనందించి రచయిత్రికి మీ ఆశీస్సులు, దీవెనలు అందించగలరని నా ఆశ,

ముప్పిన వేంకటరావు పోస్ట్‌మాస్టర్‌ (€టైర్డ)

టట. సతృదయ దకళి

కొమ్మకు ఆకులు వచ్చినంత సహజంగా, విచ్చిన పూలు పరిమళించినంత స్వాభావికంగా కవిత్వం చెప్పడం ఒక అపూర్వకళ. కళ్లల్లో మెరిసిన కమనీయ భావాన్ని హృదయ భాషతో పలకరించి, కవితాక్షరాలుగా పల్లవింపజేయడమే ఉత్తమ కవితకు సోపానం. తన తాలి కవితా సంపుటి “హృదయ రవళి” ని సాహితీ లోకానికి అందిస్తున్న ఉత్తమ ప్రధానోపాధ్యాయిని, సహృదయ సాహితి రచయిత్రి, సోదరి శ్రీమతి లక్ష్మీ తులసి (లక్ష్మి) ఉత్తమ కవితాపథంలో పయనిస్తున్న మన'సు' కవయిత్రి ,

బలమైన బలహీనతగా “ప్రణయ స్వరూపం”ను తొలికవితగా అవిష్కరించిన ఈమె - ్రేమ, అనురాగం, ఆత్మీయత, అనుబంధాల పై తనదైన శైలిలో భావ జాలాన్ని కవిత్వీకరించారు.

“మనను పొంగినా కృంగినా మనిషికీ కన్నీటి ధార

రస వృదయ నయనాల కొవ్వు కళాధార” అంటూ “కన్నీటి ౯వ్య కళాధారను” ను కురిపించారు.

“నిదురపోనీ” అన్న కవితలో “వీడిపోయిన బైత్ర శోభల జాడ అక్కడ తెలునుకోనీ, జారిపోయిన జ్ఞావకాల నీడలక్క డ చూనుకోనీ, ఇలలో నరమిన్వని హోయినీ “పీ ప్రభూ - కలన్రైనన్సు పొందనీ* అంటూ

“సొగను సాంతము చూడతరమా - ఘడియయైనా నిలువనీరే నీముందు”

(సొగసు సాంతము చూడతరమా)

“వ్రభూ/ నీదారి కాచి నే నేది ఉంటా -- నీ బేయివట్లి నీ వెంట వస్తా”

(చిరుగాలితోనైనా కబురంసవా) అంటూ భక్తి భావకవితల్లో సూఫీతత్వాన్ని స్పర్శించారు.

“చిగురంతమనసు” చాలు మనిషి వసంతమై నవ్వడానికి.

“జనారణ్య రోదనం” కవితలో “మనసిచ్చి వుచ్చుకుంటే మనిషిళదో నిండుతనం -- ఉన్న మనను చేయి జారితే -- బ్రతుకంతా ఒళ చూన్యం” అని చెప్తూ

• “మనసున్న మనిషి “కన్నీటి సెల” అంటా నేను' అన్న మనసు కవయిత్రి శ్రీమతి లక్ష్మి

“ఎవరివ్వాలమ్మానీకు స్వేచ్చ” అంటూ స్త్రీని అనంత చైతన్య స్వరూపిణిగా చిత్రించి, “క్రుంకుటెరుగని సూరీడు”గా గురువును అభివర్ణించి, “కవి కములవనమున సూర్యోదయం” గా సహస్రావధాని బ్రహ్మశ్రీ మాడుగుల నాగఫణిని ప్రస్తుతించి, మాజీ ప్రధాని రాజీవ్‌ మరణంపై హృదయ స్పందనలు విన్పించారు శ్రీమతి లక్ష్మి

“బ్రతుకులోతుల్ని చూడాలంటే, కన్నీటిని (పేమించాలి

మననునెంతగా గాయవరచినా (పేమను ప్రేమించాలి”

అంటూ ఆమె మానవీయ సందేశాలనిస్తారు.

సుకుమార సుమాలై పరిమళిస్తున్న కవయిత్రి లక్ష్మి కవితాక్షరాలు ఆయుధాలై పదునెక్కి, ధ్వనిని, మరింత సామాజికతను కూర్చుకుంటే అద్వితీయాలై సాహితీలోకాన్ని అలరిస్తాయన్నది నా ఆకాంక్ష. ఈమె నుండి కధా సంపుటిని కూడా ఆహ్వానిస్తూ శుభాకాంక్షలతో.....................

డొ॥ వేదుల శ్రీరామ శర్మ (శిరీష) అధ్యక్షులు, సహృదయ సాహితి 66-5-20, అశోక్‌ నగర్‌, కాకినాడ-3. ఫోన్‌ : 64859

విషయానుక్రమణిక

ప్రణజయస్వరూపం ఎ 1 విషాదమా! నీవులేనిదెక్కడ? ఎ 30 వీలునామా _ 2 గుండెకోయకే కోయిలా 31 నీ పలుకు సుధలాలుకువేళ - 3 ఎడారివెన్నెల “32 నీ జూడ కొంచెం చెప్పవా ఆ 4 జనారణ్యరోదనం 33 పలుకే బంగారమాయెనా? - 5 _ అంతదూరమైనా ఇంతచేరువా? - 34 నీవులేని నేను _. 6 నవ్వవే నా రామచిలుకా ఎ. 35 మధురస్వప్తం - 7 కన్నీరా! దాటవే కనురెప్పలను = 336 అభిసారిక - 8 (ధేమనైనా ఆశించని ప్రేమ 97 ఎదసాదలు సుధలూరె నీరాధకు - 9 సంఘర్షణాలోల కల్లోలిని 38 తుదిశ్వాసలో ఆశ . ఎ 16 విషాదం నీ సాంతం 39 అందం మకరందం (" 11 చిగురంత మనసు ఎ క4౦ అదిగో నవలోకం ఎ. 12 ప్రకృతిచిత్రం 41 కన్నీటి కావ్యకళాధార ఈ ఓ బంగారు బాల్యమా 42 హృద్యహృల్లేఖ కవితాకల్గోలిని - 14 మనసుచూపుమేర 43 నహజాతం ఎ. 15 అతుకుల గూడు ఎ. డీడీ ప్రణజయగంగావతరణం _- 16,17 భువనసుందరి ఒడిని ఎ 45 రోదసీరోదనం “18 శ్రవణీయగాన సుధాశ్రవణమే తరుహృదయం ఎ 19 నేరమా - 46 చిరుగాలితోనైనా కబురంపు - 20 సృష్టిలో తీయనిది 47 ఆ పిల్లనగ్రోవి పిలుపేది? _.. 21 ఆనందం విషాదమా 48 నిదురపోనీ నన్నునిదురపోనీ - 22 మనసుతోడు 49 అందాల పదబంధాలు _-. 23 ఆ తలుపు తీయకు = 50 తట్టిలేపేవెందుకో _. 24 నానెచ్చెలీబంగారు మనసా - 51 ప్రేమ _.. 25 పలుకవే ఎదబరువు

మనసు? “ = 26 పరుగుతీయంగా - 52 నిరీక్షణం ఎ. 27 ఆ'రాధినలుసాయెనా? 53 సద్దుసేయకే కీరమా _-.. 28 చెప్పవే ఓ రామచిలుకా - 54 కన్నీరా కనురెప్పలను దాటకు - 29 కదిలించకే పూలమహరాణిని - 55

కనుచూపుకావ్యం రసరమ్యశిల్చ్పం - 56 సిరాశ్రువులు = 88 'పేమను ప్రేమించాలి =... 57 ఒక్కసారి ఆగిచూడు = 89 పేమశక్తి - 58,59 క్రవితాలతాంత నిస్వనం = 90 తస్మాత్‌ జాగ్రత్త =. 60 కోటి రూకల బొమ్మ వెన్నెలవాకిట ఈ చీకటేల? = 61 కొరివితో కాలె - 9] నీ ప్రేమవెల ఎంత? -... 62 _చైెప్పకోయి నేస్తం బడాయికోరు నిశిరాత్రి గుసగుసలు = 63 మాటలింక - 92 ఎందుకో ఈ పరవశము? 64 స్వజాతి శత్రువు న 93 సుషప్రభాతం -.. 65 ఎక్కడికో ఈ పరుగు - 94,95 కడగంటి చూపైన కడుపావనం - 66 _ క్రుంకుటెరుగని సూరీడు = 96 శరణాగతి నీవే లలితాంబికా - 67 _ కృషితో నాస్తి దుస్సాధ్యమ్‌ - 7 అంతర్ముఖం - 68,69 సహజవనరుల ఖని ఆంధ్రావని - "98 సొగసుసాంతము చూడతరమా - 70 _ గాంధీపుట్టిన దేశమా ఇది ఆ 99 దేవుడిచ్చిన వరం =... 21 నవయువ వధువుకు స్వాగతం -100,101 యా దేవి సర్వభూతేషు =. 72 _అగ్నిదేవానీకిది న్యాయమా? - 102 ఎలా నీ ఉనికి తెలిసేది? -.. 79 _కవికమలవనమున నీ పేరు తలచినాచాలు - 74,75 సూర్యోదయము - 103 హరికీర్తులు _. 76 వెల్‌కమ్‌ టుయువ = గ04 సప్త శైలాధినేత _.. 77 తొంభైయ్యారుకు స్వాగతం - 105 సర్వం శక్తిమయం జగత్‌ - 78,79 రొవమ్మా సంక్రాంతి లక్ష్మి = 106 దేవరహస్యం ఎ 80 గనే సంకురాతిరి 107 రసాలభామ [1 చుక్కల్లో జాబిల్లి ఎ 108 “రాజీవం' నిర్జీవమైనరోజు = 109 కార్తీక సోయగాలు “82. సృదయన్పందన మనిషికంటే మిన్న స్తంభించినవేళ - 110,111 చిన్నిచినుకమ్ము - 8౩ ౪04 గరం? 12 వర్షంకురిసినరాత్రి = ర4 ౫ష1౧16 ౧౫౦౧౮ 113 యువతీ నువ్వాకవ్యక్తివి _.. 85 రేపటి ఆశల స్వాగతగీతం ఎ 114 ఎవరివ్వాలమ్మా నీకు స్వేచ్చ = 86,87 ప్రతిస్పందనలు

కనంంత్రి గురించి ..... తూర్పుగోదావరిజిల్లా రామచంద్రపురం (గ్రామంలో కనుతెరిచిన కవయిత్రి లక్ష్మి పూర్తిపేరు లక్ష్మీతులసి.

పోస్ట్‌మాస్టర్‌ (గిటైర్డై శ్రీ ముప్పిన వేంకటరావు, శ్రీమతి మంగతాయారు పుణ్యదంపతులకు జ్యేస్టపుత్రిక -ఈమె.

స్వతహాగా బాల్యాన్ని బాగాఇష్టపడే “లక్ష్మి బాల్యదళనుండే ఆశువుగా పద్యాలు, కవితలు అల్లటం ఆరంభించారు. తండ్రిగారు రామాయణ, మహాభారత, భాగవతాలను కంఠోపాఠంగా అనుదినం పఠిస్తూ చిన్నతనంనుండే ఈమెకు ఆ పవిత్ర (గ్రంథాలపట్ల ఓ ప్రత్యేక ఆసక్తి కలిగేలా చేసి, వాటిని చదవమని ప్రోత్సహించేవారు. “మా అమ్మగారే నాకు ఆదిగురువై 5వ తరగతి వరకు ఇంట్లోనే పాఠాలు, గుణపాఠాలు నేర్పారు” అని గర్వంగా చెప్పుకుంటారీమె.

“చిన్నతనంలోనే తెలుగుభాషపై మమకారం ఏర్పడింది మొదలు మంచి మంచి తెలుగు పుస్తకాలను చదవడానికి చెవికోసుకుంటాను” అంటారీమె.

ఈమె సెకండరీగ్రేడ్‌ శిక్షణ పూర్తిచేసుకొని, 1971లో కాకినాడలోని నెహ్రూ కాన్వెంటు'లో ఉపాధ్యాయినిగా జీవితాన్ని ప్రారంభించారు. 'ఇంతింతై వటుడింతై' అన్నట్టు అంచెలంచెలుగా ఇంటర్‌, డిగ్రీ, పోస్ట్‌ గ్రాడ్యుయేషన్‌, బి.ఇడి. ఎమ్‌.ఇడి., వరకు చదువును కొనసాగించారు. తను ఏ పారజలలో అయితే తొలుత సాధారణ ఉపాధ్యాయినిగా ప్రవేశించారో ఆ పాఠశాలకే నేడు ప్రధానోపాధ్యాయినిగా బాధ్యతలు స్వీకరించడం విశేషం.

ఎన్నెన్నో సందర్భాల్లో అటు విద్యాధికారుల, ఇటు యాజమాన్యవర్గాల మన్ననలంది బహుమతులందుకోవటం ఈమెకు అలవాటే. సమర్దవంతంగా సాఠశాల పాలనా చక్రం తిప్పడంతోపాటు బోధనలోనూ పరిణితి సాధించిన శ్రీమతి లక్ష్మీతులసి 1995 సెప్టెంబరు 5న ఉల్గానయిలో 'ఉత్తను పు ధానోపాధ్యాయని అనార్జు' అందుకున్నారు.

ఈమె రాసిన పెక్కు వ్యాసాలు, కథలు వివిధ పత్రికల్లో చోటుచేసుకొన్నాయి. 'శ్రీ భగవద్గీతను తనదైన సులభగ్రాహృ్యశైలిలో రాసి ప్రచురించారు. శ్రీ అభయ దినపత్రిక తనకిచ్చిన ప్రోత్సాహంతో వచన కవితారచనకు ఈమె శ్రీకారంచుట్టారు. అనతికాలంలోనే పాఠకులనుండి అనూహ్యప్రతిస్పందన, ప్రోత్సాహం లభించింది.

ఆ 'కవితామంజరి' ఇదే! సుశబ్దస్వరరురిని ఆస్వాదించబోయేముందు అభివర్ల్షనలింకెందుకు? ప్లీజ్‌ ప్రొసీడ్‌.

_ సంధాదకులు'

పృదయ వళి (ా ఫై ప్రుణయస్వరూసం (9 ఓ ప్రణయమా! నో అలో టల (౯ అనంతశక్తిసమన్వితమా! మయా స సక

హృదయోద్యానవనక్రీడాకురంగమా! | ష్ట్ర స్‌ మధురభావాంబర విహారవిహంగమా! లె న్‌ నీకు సాధ్యం కానిదేదీ?! =గ్‌ రాయిలో రాగాలు పలికించగల నేర్చరివి నీవు స క్త నిత్య జీవనస్రవంతిలో మహాచైతన్యానివి నీవు ణి గ నీవు నిండినహృదయం నవనీతమృదులం క ఇస నువ్వు నిరసించినమది కన్నీటిసంద్రం త్టి కళ హృదయాంతఃపురంలోకి నిశ్శబ్దంగా ప్రవేశిస్తావ్‌ ఫి ఇం నీ ఉనికిని గుర్తించేలోగానే సర్వాంగాలూ క్ష ఇ నీ అధీనంలో ఉంటాయి ర శ్రీ నువ్వేలోకం, నువ్వేజీవితం అన్పిస్తావు! ్ర్‌ లీ గమ్మత్తైనమత్తులో మనసును ముంచేసే గ గ్‌ నువ్వు బలానివా? బలహీనతవా? నార స నువ్వొక బలమైన బలహీనతవని! శ్ర

(శ్ర తృొిదయ దకళ నయ స వ స్‌ ఆగ రాసివ్వనా నీకు నా వీలునామా కి గర నా పంచప్రాణాల శుభపంచనామా న్‌ గ చల్లనీ తెల్లనీ నీ హృదయపత్రాన ౯ గిన మాయమర్మములేని నా మనసులేఖినితో కః క్ష చెరగనీ మాయనీ కూమాక్షరాలతో ళ్‌ స్‌ రాసివ్వనా నీకు నా వీలునామా? ఇసి నా మధురప్రణయాల మంజూష నీదని క్ష ' ీ నా హృదయమందార మధువనము నీదని _ శ్రీ ర నా అంతరంగాన పరమాత్మ నీవని స 0% నా అంతస్మితాల కధలన్నీ నీవని ణల నర నా అరులదొరువున సెలయూట నీవని ౯ మం నా మరుల విరితోట వనమాలి నీవని శ న | నా సర్వేంద్రియాలేలు ఇంద్రుడవు నీవని ళ్‌ గ నా మేనివేణువునూదు ఊపిరివి నీవని జ క్‌! రాసివ్వనా ప్రియా! నీకు నా వీలునామా! ర్ట

తృదయ దకళి 138) ప న న ! ఖై నీ సలుకు సుధలొలుకునేళ ....... సి నిరంతరం నా హృదంతరంబున ళ్‌ అనురాగతరంగముల హేల =. ఇ అనవరతం మధువనాంతరంబున న స అసమశరుని లీల జ క్రొవ్విరుల తరులతో రేతిరంత లి 14 ఆ పిల్లతెమ్మెరల జాతర ॥ ॥ ల్ల ( ల ఇందీవరాల మృదుపరాగమంత లి ఛ్‌ ఇందిందిరాలపై జాదర సే ళ్‌ గరికపూలపై మౌక్తికంబులై న్‌ ల మెరిసెనీ తుషారతంపర నన సే సదాసదా నీ సుధామధురమౌ ౭ ఇటీ పలుకులొలుకువేళ క్స్‌ సంబరాన మది అంబరాన ల్‌ జ తారాతీరానికిజేరి క వ గ్రహాంతరంబులనరయుచున్నవీ స షు ప్రియా! ప్రియా! క్షణమాగవోయి లో ఫై ఈ హృదయమెంతో బేల! +. తంతు తుం తట తంతంతటలతలు...

( వృీదయ దీకళి కై నీ జాడీ కొంచెం చెప్పనా? ఇల నా అందాన్ని ఆనందాన్ని సా ళనై నీ న్‌ కళ్ళలో దాచి సా స్‌ ఇసి నా ఉత్సాహాన్ని ఉత్తే న ళ్‌ కె నీ ఊపిరిలో ఉంచి క్రతు: వసి స కనీ నా పంచప్రాణాలూ వశ [౯ షా ర్ట నీ గుండెల్లో భద్రపరచి తస్ర(టాత్త్యా. “సి సై 1 నీ మాటలమధువుకేమో - = ర ఇ మైమరచి కాస్త కనుమూసా. తో ష్‌ అంతలోనే - జు థ్‌ ఊపిరాడని నేను ఉలికిపడి కనుతెరిచి ళ్‌ జ్ర నువ్వు కానగరాక తల్లడిలిపోయి (లై క్ష మేఘమాలకై వెదికా ..... శ్హాి ర్త చల్లగాలికై చూసా .... ళో ఖీ పూలతావిఃైై తిరిగా ..... లి న్‌ నీవెక్కడా అని అడగాలని - గ (9 అప్పుడు స్ఫురించింది ప్రియా, అల స అవెప్పుడూ నీవెంటే ఉంటాయని! కక ల ఎందుకంటే - త్త 2 అందం ఆహ్లాదం నీ ఆస్తులే కదా! | అందుకేనేమో - థి క్‌ “నీవులేని నేను" మాత్రమే కాదు క్‌ ఈ పరిసరాలే నిస్తేజమై శూన్యమయ్యాయి! న. గ్‌ నాకిష్టమైన ఏకాంతంలా ) ర నన్నలరించే ప్రభాతంలా క ర నా మధురమైన బాల్యంలా ౪ నా మనసుదోచిన ప్రియతమా! రోస్ట్‌ (౯ నీ జూడ కొంచెం చెప్పవా?! థి

వృాదయ రవళి (క్ర ఇర్కజారిభిర్కపాక అక్ర శి ఆిభికళితనో ఖై పయకే గ న్‌ సలు బంగారనూయెనా? "రే నీ క గ్‌ క ప్రియతమా! నా ప్రాణమా! నే మీ నా అందాల లోకమా! స్‌ 1 ఇసి నీ పిలుపు కోటివీణల నాదమై న్స్‌ స ఎదను తాకినవేళ స్టో ఇ ఏమని వర్ణించను నా పారవశ్యాన్ని?! తె రైక వెండివెన్నెల తీగలై సాగినట్లు ఖ్‌ ళు మల్లెపూలన్ని జలజలా రాలినట్టు త్‌ న గడుసు సెలయేరు గలగలా నవ్వినట్లు బోన్‌ మీ మంచిముత్యాలు వానగా కురిసినట్టు ఎర్‌ లే మనసు మనోజ్ఞసీమలో మయూరనాట్యం చేసింది కష. స్ట్‌ తనువు ఆనందతరంగమై ఎగిసిపడింది ఖు జ్ర నిన్ను చూడనిరోజు బ్రతుకు అంధకారమైతే గాక నీ మాట వినబడనిరోజు బ్రతుకేలేదు కదా! తస్హి నీ మాటే ప్రాణమై బ్రతుకుతున్న నీ చెలికి ల్‌ నీ పలుకే బంగారమాయెనా?! (గ

తృదయ దకళి ై నీవులీని నేను ....... స, నం ప్రియతమా! న ఇర. నీవులేని నేను న ల నిర్ణీవశిలను | | ంై / | ] స్‌ క ఇసి ఉలిచేత బట్టి శల్చివై నీవాస్తే నన ర అపురూప శిల్పాన్నై నే నవనినలరించనా?! క్‌ కల్లే నీవులేని నేను షు న్‌ నివురు గప్పిన నిప్పును గ ఇస్రో నీవొక ప్రచండ పవన వీచికవై తాకితే క, ల మహా చైతన్య జ్వాలనై నే ప్రజ్వలించనా?! నీవులేని నేను స నిదురించిన శిశిరాన్ని స న్‌ నవవసంతుడివై నీవు కదిలొస్తే ఇ నా హృదయం కాదా ఓ మధువని?। త్రీ న్‌ నిజం ప్రియతమా! వ ఫే నీవులేని నేనొక నిబిడాంధకారాన్ని! టి నీవులేని నేనొక నిస్తేజాన్ని, నిర్వేదాన్ని! గన ఫై నీవులేని నేనొక నిళ్శబ్దగీతాన్ని! నిరాశావాదాన్ని!! క ఖే అసలు - స న నీవులేని నేను, ఇట్ల లేనేలేను కదా! క

పృాదయ నీవళి ( చై స క నుధురన్త్యన్నం ఫ్‌ ఈ మధురస్వష్నాన్ని చెదరనీయకు నా చస ర స్‌ మన ప సడలనీయకు షో తి ర నీ కన్నుకలిస్తే కావ్యాన్నై మ స నీ క్రీగంట నవ్వితే విరితీవెనై శే వ న. గీ నీ కొనగోట మీటితే స్వరవీణనై (శ మ నీ సరస రనలోకమేలే రంభనై ౯ ళ్‌ ఇనా నీ పసిడి పసిభావాల తేలే అమ్మనై ల్స్‌ నీ గారాల అనురాగాల చెల్లినై వ నీ వలపు పూదోటలో మల్లినై ళ్‌ ర నీ మరుల మాగాణిలో మధువనినై ళ్‌ నల్ల కడతేరనీ ప్రియా ఈ తనువునీ! గ. ర్‌ ప్రేమగా నువు చేరదీస్తే చెంగలువనై జి శై కినుకతో నువు కసిరితే కన్నీటినై క జి లాలించీ బుజ్జగిస్తే పసిపాపనై జడే క్ల సాధించీ నిందలేస్తే నిట్టూర్చునై ర ర నీ ఉనికే ఊసిరైన ముగ్ధను క ' ఆర్‌. నీ ప్రేమే లోకమైన ఇల్లాలిని ఖ్రి ర్ట ఈ మధురస్వష్నాన్ని చెదరనీయకు స క ఈ ప్రణయబంధాన్ని సడలనీయకు 1 గ

వృదయ 65ళి ఫై అభిసారిక న్‌ ల్సి

ం గ ఫై తి ఇ ఇంకిపోయిన నా హృదయసరోవరంలోకి క్‌ ీ వలపువెల్లువై పొంగివచ్చావు! ఖై ఇ నా కలలకాసారంలో కలహంసలా కలదిరిగి డో

క్‌ (ప్రేమఅలజడి సృష్టించావు ........ ళ్‌ నర నా కళ్ళకు వెలుగువై గ్‌ ఇర నా పెదవుల చిరునవ్వువై జ

నర నా భావాలకి భాషవై న్‌.

కో నా హృాదయస్పందనవై లి

గల్ల నా స్వర్గానివి నీవై “క్ష

తి నను మరపించిన ప్రియతమా! 5

కే ఎలా భరించను నీ వియోగాన్ని? క్‌

ఇ ఈ దుర్భరవిరహాగ్నిని?! ళోస్టే

ఆ నా మధురస్వప్పమా! ధ్టి

లీ నా మమతలమాణ్యమా! న న్‌ మరలిపోయిన వసంతమా! ఫ్‌ ఇ మళ్ళీ ఎప్పుడొస్తావు? లని స నా అణువణువునా నిండిన నీ రూపాన్ని స్‌ నా కనుపాపల్లో ఎప్పుడు చూసుకుంటావు? శ్‌

తృదయ రకళ (శ్రు శై. ఎదసాదలు సుధలూరె నీ రాధకు! [7 ఇన గండుకోయిలలన్ని స్వరమెత్తి పాడినా నగి సొటియౌనా ప్రియా, నీ పిలుపుకు! ఫా నర వేలతారకలు నా ముందు వాలినా క క సాటియౌనా ప్రియా, నీ కళ్ళకు! ర జ నిండుపున్నమిజ్యోత్స్న వెల్లువై పొంగినా క్‌ ఇ ఇ సాటియౌనా ప్రియా, నీ నవ్వుకు! తసి కోటిస్వర్గాలు నా నట్టింట నిలిచినా గ నిర్హ సాటియౌనా ప్రియా, నీ పొందుకు! క, ి మలయమారుతమెన్ని గంధాలు అలదినా రీ ష్‌ సాటియౌనా ప్రియా, నీ స్పర్శకు! సరే ఇ అష్టదిక్కులడ్రేమ రాశిగా పోసినా త్‌ వక సాటియౌనా ప్రియా, నీ శ్రేమకు! గ్‌ "న్స అంతరంగము నీకు ఆవానమైగదా స క్‌ ఎద సొదలు సుధలూరె నీ రాధకు! ళన

వృీదయ 6కళి తుదిశ్వాసలో తశ కోళల నకల కకతవలలకి ఫలి... నా కనులు నీ కొరకు వెదకులాడేవేళ శై ఇం నీ మాటలే నాలోన పాటలయ్యేవేళ స న నా మేను మురళిగా మైోగించవా ప్రియా! ళ్‌ ఇ నా అణువణువు సరిగమలు పలికించవా! జ నైక నీ వరహాలచిరునవ్వు మదిని మెదిలేవేళ | ల్ల నే విరహాల వేసారి దిగులుచెందేవేళ నక నా గుండెపాదరింట విరబూయవా ప్రియా! లి నిర నాలో సన్నజాజులవాన కురిపించవా! స్టా స కలతనిద్దురకలల నిన్ను కలిసేవేళ ర్‌ శ పాడుమెలకువవచ్చి నే చిన్నబోయినవేళ గ్‌ నా కనుపాపఅద్దాల కనిపించవా ప్రియా! ఓ నా వగపు తీరగ వలపు పండించవా! ఇ నీ ఎడబాటు బరువైనబతుకు రోసినవేళ . ్‌ నా తుదిశ్వాసలో ఆశ నిన్ను కోరినవేళ జ్జ ఇటీ ఏ తడబాటులేకుండ దరికిరావా ప్రియా! ఈస్‌ క్త నా పెదవినవ్వులనేరి దాచుకోవా! [

వృాదయ నీకళి నన న అందం - నుకరందం క్‌ నీలాల సంద్రానికి లజ ళ్‌ అలల అల్లరే ఒక అందము యీ నల్లనల్లనీ గగనానికి ఐజీ నర తారకల మెరుపులే ఒక అందము భి అగ ఆ చుక్కలకు ఒక్కటైనా జి నర జాబిల్లి జిలుగులేగా అందము ళీ ఫైక పండువెన్నెలరేయిలో ్షి ఏర కలువకొలనులే ఒక అందము టి నర నెమలి పురివిప్పితే అందము స ఆరో మణిమాణిక్య రాశులున్నా క్ర ంల్లే మనిషికి మమతలేగా అందము తె వ్‌ మమతలెరిగిన మనిషికి ఫి ఇం ఆ నిండుమనసే అందము క. లై మనసైనజత దొరికితే ష్టం ఆ జీవితమే మకరందము క

(౪ వృదయ పకా నర అదినో ...... నవలోకం! నర అందమైన లోకముంది ఆ తీరంలో న్‌ా నం ఇ 9 _తొలిపాట నన్ను పాడమంది నీలీరాగం తో ల్ల చుక్కలన్ని చెంతడేరి చక్కిలిగిలిపెట్టగా ఫం ఇ|౮ _ రేరాజునవ్వుల విరిజల్లు కురిసె సిరివెన్నెలై స. అ౯ మల్లెవిరిసె మంచుమెరిసె పొదరింటిలో సగ ఇర చిరుగాలితరగ మోసుకొచ్చి కొత్తసారభం! యి న్‌ వినిపించెనదే మురళిరవళి మెల్లమెల్లగా ఫ్‌ రై” శిథిపింఛమౌళి కనిపించెను అంతదవ్వునా న్‌ ల్‌ సురపొన్నమాను నీడలోన పాగడపూలపాన్సు వేసి నర రాధపిలిచె మాధవుని రాసలీలక్రై క్రైం గ్‌ అ కృష్ణప్రేమ లోకమంత వెల్లివిరియగా క క్ర యమునతోడ పరువులెత్తె నాదుమానసం! థా ఇనా _చింతలేనివంతలేని చిన్నిపక్షిలా క్ష ఫ్ర తనువులేచి రెక్కలొచ్చి ఎగురసాగెనే గ ౩౯ ఆడియాడి అలుపులేని నెమలినైతిని ణీ సా విశ్వంభర నన్ను చూసి వెక్కిరించనీ గ్‌ క ఇలను మరచిపోతినంచు పరిహసించనీ లోన్స్‌ ర వదలిరాను విడువలేను బృందావనము క్ట భో ఇహలోకపు తీరానికింక రానే రాను. ళ్టి

వృొదయ రకళి (జ్ర “శ్ర పక్క శక్ర పిక్క పక్క భిక్కు పిక్క పిక్కషిక్ష్రళ్నం ప కన్సీటీకాన్వకళాధార! న్‌ ఖ్‌ వ్రవంచవేదనే 'పంచమవేద్యమై' ట్ట శై. వ్యాసమహనీయువాళున వాసికెక్కె! నే లి... ఒకళ్లోయశోకమే శ్లోకమైవెలువ | జీ 5 న్‌ న. మా జ్‌ . య స శ శో “కృష్ణవక్షములోనకే న స గ. క స్తీ మనసు పొంగినా కృంశిహొ మోప 1 ర ర శ్‌ లే రసహృదయ నంేసోల కావ్య హార. క్‌!

తృదయ దఈళి ఇస్ర కుక్తిలో మహావృక్షాన్ని దాచిన చిన్నివిత్తు క్త ళో్టి శ. ఎటుల ననలెత్తు క్షితిమేను చీలకున్న? వే స్థం ఇ వసుమతికి బహుమతిగ విలసిల్లు ప్రాణికోటి గస్టి నక ఎటుల ప్రభవిల్లు మాతృగర్భంబు విచ్చుకోక? ట్ర నర చీకటింటికి చిరువెలుగుజిలుగులు క్ష, ఆర్‌ _ ఏ రీతినిచ్చు దీపవల్లి తా నిలువునా కాలిపోక? భ్‌ గర్గ అంబరచుంబిత అందాలహర్మ్యాలు గి ఇ ఎటుల శోభిల్లు శ్రామికరుధిరమే స్వేదమవక? శని ష్‌ పాలయుఎండలోన అలయు త్రోవరుల సో ఇ. నెటుల సేదదీర్చు పాదపము తానాతపమున తపించకున్న? _ క్రి లై హృద్యహృల్లేఖ కవితాకల్గోలినీ తరంగములు ఖా ఇ ఎటుల పొంగారు హృదయమే వ్రయ్యలవక? కస్టి నర కమనీయ కావ్య కళారసానుభవమున స్పందించకున్న “8 గ్‌! జన్యువులకంటె జనుడెట్లు శ్రేష్తుడగును? క్‌ శ్రా _ మేటి శాస్తములన్ని ఏకధాటిగ చదివినా కః ఖ్‌ బడుగుడెందంబు ఏ పాటి ఊహసేయు? మే మధురవాహినులనన్ని తనివితీరగ త్రాగినా ఖే నీ లవణనంద్రపు జలము తీయనగునే?! ్న న్డ్‌

పృాదయ 6కళి గూ ల సహజాతం క్‌ ఇం మరుమల్లెలు కమ్మనితావిని ఇస్తే క్ష. నై క ముక్కుమూసుకుని నిరసించావా? గ ఇర మళల్లెలకేంకొదవ? సువాసన మల్లెల సహజాతం! లని ఇటీ ఎలకోయిల గానం వినిపిస్తుంటే గ్‌ చెవులుమూసుకుని నిందించావా? ఖం కోయిలకేంకొదవ? సుస్వరమది కోయిల సహజాతం! జె ఖగ తెలివెన్నెల చల్లనికాంతులు తెస్తే ర శ కళ్ళుమూసుకుని కసిరావా? న్‌ క ఇక ఆ వెన్నెలకేంకొదవ? ఆ వన్నెలు వెన్నెల సహజాతం! ఓ స్ట మధుమాసం మనోజ్ఞశోభలు తెస్తే ష్ట్ర ల మోముతిప్పుకొని వెలివేసావా? క. ఫై క ఆమనికేంకొదవ? అందం ఆమని సహజాతం! త్స న్‌ ఆ దైవం దిగి నీ ముందుకొచ్చినా .. క ఇని ఎగతాళిచేయగల లోకమా! లోని ల ఏనాడైనా ఎవ్వరినైనా మెచ్చావా నువు నిండుగా? ష్టం రే నిన్నేమని ఏంలాభం? మూర్థత్వం నీ సహజాతం! తె

వృాదయ దకళి పూణయగంగానతరణం షక) స్ట 4 “మావా ల్లి ై ఖ్ర్రీలు పాంగేచోట సిరిమెట్టినింట /| న ముక్కోటిదేవతలు శిఠరములానేచోట (న?! 73 పుట్టె గంగాతరంగిణీ కరుణాంతరంగ! గ ష్‌ ళీ అందాల మందాకినానందహేలా జ్‌ ంంళే!.. శ్ర విలాసాల చెలులతో హల్లీసకములాడువేళ న్‌ వ శ్‌ తస్ట్‌ చలిగట్టు పైనున్న చంద్రశేఖరుగాంచె - 7. స్టో ఇక అంతనాకాంత - క), నో" లోని స్ట మదనారిపై మదిని మదనతాపమునొంది క పైక మనసులో నటరాజు మరులనాట్యముసేయ రం అణువణువు శివునికే అర్చించుకొనగ స్‌ ఇ శ్రీళ్ళురికి తృళ్ళుతూ ఇలకురక లిడుతూ ళ్‌ ఇస్ర 'హరిపాదములువీడె హరునిచేరంగా తి ఆ₹౮ పరమేస్టిపై వలపు పరవళ్ళుద్రాక్కగా నట్ట ఇే. పరుగులో క్రొన్నురుగు మెరుగులినంగా ర! “గ్ల అంగాంగమందునా అనురాగముప్పాంగా 2/5 అ ఆర్తిగా ఆయనంగహరుని కౌగిలింపంగా జీ [ఓ _ ట్రియుని హృదయాంగమున అధివసింపంగా యి ఆ$౯ ఆళతో ఛెంగుభెంగునదూకె గంగ. త్రో ఇటీ అలలు అలలుగా తెరలివచ్చు ఆ అలకనందగాంచి. *క్టి *+చేతులారగ చేరదీయక్ష అచలజకే వెరచి ఢా జటాజూటమున బంధీచేసెను చిచ్చుకంటిరేడు క్త ( అంత - జన 2 చెలుని ముద్దులమోము కానరాక గ్‌ షి౮ _ కటికచీకటిలో దారి తెలియరాక జె వళ చిన్నవోయెనాహరునికొప్పులో చిక్కుకున్న గంగ స్ట్‌ 9 ఉస్సురని వేసరిలు నిట్టుర్చు గాడ్పులకు తో లీ శివుని ఉరముపై ఉరగములు ఉలికిపడగా 7

తృాదయ రకళ ( ఫై కలలన్ని చెదరిన విన్ను కేళాకూళి లె కళవళంబున సిగలోన సుళ్ళుదిరిగె! ట్స్‌ అప్పుడు - 7 వలచివచ్చినతాను అలుసైతినని కుంది ఫా ఇసూ అంతలో పతిశిరము చాలదా ణి శై పరమపదమదియంచు ఊరడిల్లి క శ ముదమార తలనిమిరి తనివొంది ౪గే ల్లో _ఒదిగొదిగి అచటనే విశ్రమించిన వియత్తటినిగాంచి (5 అర్‌ సంయమీంద్రునికోర్కె తీర్చేటి నెపముతో త రం భువికిపొమ్మనె కాలకంఠుండు! తి సై ఆ సమయాన - జ్ర ఇ్రీ మనోనాధుని వీడను మనసురాక లోన్‌ గ్ల మౌనితో రాను పొమ్మని తాను చెప్పలేక సక గక ముక్కంటి కెదురాడు తెగువలేక ల నస ఎటుల కాదనుటక్రైనను పాలుపోక రి న మినుసిగను దిగివచ్చి మిన్నువాక! శ్రి ఇ నిటలాక్షుడే ఉపేక్షింప ఆ తుషారాద్రి వీడి జ్‌ ఫై విషాదనిర్ధరి హృదంతరంబున ప్రణయమంతదాచి ళ్‌ ఇసి ప్రళయ భయంకర అవమానాగ్నిని ఆత్మలోనేఅణచి శ్ర ప్రణవమంత్రమును జపించుకొనుచూ తాపసితో సాగే! కో కష్టసుఖాలను కాచిచూసిన చల్లని యా తల్లి ॥ న గలగలగలగల కలకలములతో భువనపావనియై రాగా ఆలో బీడువారిన పుడమియంతయు శాద్వలమై మెరిసె! = ఇై ప్రాణికోటికి కడుపునింపగా కన్నతల్లితానై ల్‌ సై ముక్తిమోక్షములు కటాక్షింపగా కనిపించే దేవతయై స్త్‌ ఇశ్రి పేమరూపిటై 'ప్రేమకలశమై' దిగివచ్చిన మిన్నేరు లేన శ శివుడు విసిరికొట్టగా పగిలి పృథ్విపై పేమవాహినయ్యె! జ భై కొండలు కోనలు అడవులు దాటి బండలపై జారి శ్నీ నస అపష్టకష్టముల కోర్చుకొనుచు అనంతసాగరాన కలిసె! _ఖి

తృీదయ 6కళ శై రోదసీ రోదనం ఖః న్‌ గ్‌ ఇల ఈ ఆవేదన ఎన్నాళ్ళనుండి అణచుకుందో అకాశం ౮ శకి అర్థపక్తంపాటు బోరుబోరున ఏద్బేసి జి ఇల ఈ నడిరేయి తన చివరికన్నీటిచుక్కను విదిల్చి స్‌ క ఇ గుండెలోని దుఃఖాన్నంతా భూమ్మీదకు దులిపేసి జ శ్ర తేలిగ్గా, ప్రశాంతంగా, హాయిగా నిద్రపోయింది. సక గక తూరుపు వాకిలితెరిచి తొలివెలుగు పరదాలుతీసి 1 ళా బద్దకంగా బయటకువచ్చాడు బాలభానుడు గ్ర లి నిర్మలాకాశాన్ని చల్దనిభూమాతనూ చూసాడు లస్ట్‌ నే మింటి కన్నీటిని. కడుపునదాచుకున్న మేధినిపై జ్జ ఇసి మండిపడ్డాడు మధ్యందిన మార్తాండుడు క్ష కి తీక్షణవీక్షణూలతో, అనంతకోటి అరుణకిరణాలతో న్స కీ పుడమిగర్భంలోని జలాశయాలను మరిగించి మరిగించి క, ఆగ నిర్మలాకాశంలోకి మబ్బుతునకల్ని విసురుతున్నాడు సజ ఇల పాపం - ఆకాశంగుండె మళ్ళీ బరువెక్కుతోంది, ఎనీ నైక ఏ మలయసమీరం ఆప్యాయంగా స్పృశించి ఓదారిస్తే జీ మం కరిగి నీరై తిరిగి బావురుమంటుందో! ఇ

వృదయ వళి (జ్ర క్ర తరుహృదయం ల న. మ ప్రభూ! చా న ఆర్ట్‌ సూరీడు రాకముందే తొలివెలుగు నన్ను పిలిచె క క సూ తనువునిండా పూలతో నీకై విరబూసి తలుపుతీసా! లా క క నీ చరణమంజీరాలపై సిరిమువ్వలై నిలవాలని స [కన జె ల శేకురేకూ కన్నులై నీ రాకకై ఎదురుచూసే. _్లైక్షాా క నైక నా పూలదరిచేరి ఎవరో గుచ్చినాచ్చేచూపుల ళ్‌ షల కొమ్మలన్నీవంచుతూ ఒక్కొక్క పూవునెంచగసాగిరి స్వీ సుమనోహరమీకుసుమము - చూడసాంపు లేనేలేదిది లి ఇ౯ పరిమళభరితమీలతాంతము - మెలపుతగ్గిన సూనమిది ఆక అనుచునొకదాన్ని సజ్జనేపి మరొకదాన్ని నిరసించి విసిరి శ్రా ఇ౮ బేలచూపుల పూలబాలల జాలినొందక కోసిపోయిరి. 1 ఇగ నా చిన్నిపూల మంచిచెడ్డలు ఎంచనేటికి పొండుపాండని చెప్పలేనే, శ్ర బల చెప్పలేనే ఈ పూలు నీకే మరెవరికోసం కాదుకాదని, క నైక నోరులేని వాయలేని నిర్లిప్తవీక్షణాల చిన్నిమొక్కను ఫై నిల నాకు తెలుసును నీకు అప్రియకుసుమమొక్కటిలేదని క్ష. ఆజ నీవు మెచ్చని నీకు నచ్చని ప్రసూనమే నాకడలేదని క్షి ల నీ వరాల విరులసిరులివి. నీవు తొడిగిన చిగురులే ఇవి! “ణీ ఆ నీ సృష్టిలోని అద్భుతాలీమణీచకాల మణులకాంతులు! తి ఇీ ఎక్కడో నీవెక్కడో అని వెదుకులాడుదుగాని వెర్రిని ల్టి ౩౯ నా నిండా నీవుండికాదా నను సింగారించావీసుమాలతో ఫి ఇం అందుకేగా ప్రభూ! ఈ అలరులకింతటి ఆశ...... తె కః ని చరణాలపై రాలిపోవాలనీ ఫా ఇక నీ పదధూళిలో కలసిపోవాలని! ర్ట

వృాదయ రవళి

స్థం రజ లింలిళ స "రే ణిరుగాలికోవైనా కబురంవు ఫ్‌ "శ ఆనందానికి మూలం నీవు గ టప. ఖా క్‌ అవేదనకీ హేతువు నీవే న. కి ప్రణయం నీవే ప్రళయం నీవే శ స్థం 8 జీవనప్రగతికి మార్గం నీవే (౭|| గ నీ కన్నులవెలుగులు సోకనిదే టి ఇ తెలవారదు చీకటి విడిపోదు లి జి నీ ప్రణవం దిక్కులు నిండనిదే జ ఇ కదలికరాదు స్తబ్బతపోదు క్ష మ్‌ నీ సన్నిధిచేరి ఒరగనిదే ష్ట్ర ఇ ఊజఅటలేదు ప్రశాంతిరాదు ళా లీ పసిపాపనై నాడు నీ కేలుపట్టి ఫ్రై ఇ మేఘాలవీధిన నడిచేటి వేళలో తి థీ ఏ మోహపాశాన వశమయ్యెనో మనసు షా ఇ నీ చేతిపట్టాదిలి నేలపై రాలాను ళా లీ ఆ కొండెక్కి రాలేని నా జాలితెలిసి ఫ్ర ఇక నీ ఒడినిజేర్చి నీలోన కలుపుకో షా నీ ఏ పూలతేరుపై తేలివస్తావో ఫ్ర ఇ ఏ వేళ నీ కరుణ చిలకరిస్తావో స. ల ఏ దారినబడి నాకొరకు వస్తావో ట్ట | చిరుగాలితోనైనా కబురంపవా? ౭్జె "గ్ల ప్రభూ! నీ దారికాచి నే వేచిఉంటా క్రో ఇ నీ చేయిపట్టి నీ వెంటవస్తా. లె

తృాదయ సకళా కై ఈ సిల్లనగ్తుని సిలుపది? గ్‌ ఈ తెల్లని సైకతసీమలో ఖో నక ఫై ఆ పిల్లనగ్రోవి పిలుపేది? జాత 1 క్స్‌ ఈ చల్లని కమ్మని తావిలో యజ ఫి ఆ కరకంకణముల సడి ఏది? ( స క్ష ల ఈ సురుచిర పొన్నలచాయల్లో క ష్ట్ర మురారి అల్లరి మురిపాలేవి?.. ప వ్‌ | స్‌ ఈ గోవర్ధనగిరి దారుల్లో ళ్‌ క మా ఆలకాపరి హరి ఏడి? ఈ కడవల నిండిన వెన్నలకై ౮ మా చిన్నారి కన్నడు రాడేమి? స్‌ స్‌ ఈ తల్లి యశోదను విడిచాడా? ౮్టి వ్‌ ప్రణయగాధల రాధను మరిచాడా? ష్టం మహారాజై మధురను ఏలాడా? ళా ఆ ఈ వ్రజవాటిక వైపే ఇకరాడా? ఖ ఇం మా గొల్లల మనసులు కొల్దాడి (ఓ క్‌ వ్రేపల్లెను శూన్యం చేసాడే ఖా కాబే ప్రభువే దోచుకుపోతే లి క్‌ మొరలెవ్వరితో చెప్పాలి? ళ్‌ . వరహాలనవ్వులు మోసుకొని గ్‌ స్‌ మా వంశీకృష్ణుడు రాడేమి? ళో

(జ్ర తృాదయ రవళి వై. నిదురపోననన్నునిదురపోవ్‌ భై క్త నీ నామధ్యానమే వినిపించనీ [౨౮౯ నర నా ఉచ్చ్వాసనిశ్వాసలో న్‌ స్ట క నీ ధ్యాసఊసులే నిండిపోనీ 1 నల నీలాల నా కళ్ళలో లి ఆ స్వప్నాలవాకిళ్ళు తెరుచుకోనీ ళ్‌ ఇం కాలమెరుగని కలలలో క. వ నీలో కలకాలమూ కరిగిపోనీ ఫ్ర ఇ కనుతెరిచి కానలేనీ లోకాలు లస్ట్‌ గ్‌ కనుమూసి ననుగాంచనీ ష్టం ఇటీ ఏ బాధనైనా త్రోసిరాజని తన్‌ ల్‌ ఎదభారమక్కడ దించుకోనీ గ కన ఎదురులేని బెదురులేని ౮ గ్ల స్వేచ్భాగీతమొక్కటి పాడుకోనీ క క పరుగుతీసే జీవితాన్నీ అడే

ళ్‌ అలుపు అక్కడ తీర్చుకోనీ సక కైక వీడిపోయిన ఛైత్రశోభల జీ

స్ట జాడలక్కడ తెలుసుకోనీ లై న్ట్‌ఇ జారిపోయిన జ్ఞాపకాల గ నర నీడలక్కడ చూసుకోనీ క

ఆ ఇలలోన వరమివ్వనీ హాయినీ క్ర

ఓ ప్రభూ! కలనైన నను పొందనీ! క

తృీదయ రకళి క్ర అందాల పదబంధాలు సే, గ్‌ నీరారెడి కొలనుఒడిని యీ ర ఏమిటి ఈ అలజడి? ల ళ్స గ్ర మలిసంధ్యవేళ ఆకసాన + క శ త్య న్‌ ఎందులకా వెలుగులు? ॥ న్న ఇసి గాఢనిదురలోకి జారువేళ ల “భా లోని న ఎక్కడికీ పరుగులు? చ్‌ వశ ఈ గ్‌ పసివాడుతున్న తోటకేల ఇ నయన సన ౧|| 1 చిగురాకుల సందడీ? యె న్య కొడిగట్టనున్న దీపానికి శ్రి ఇ కొసమెరుపుల చిన్నెలా! త్‌ గ్‌ ఇదేమివింత ఎండమావి “టీ కన జీవనదై పొంగెనా! 1 నెర అలసిసోలు అడుగులలో ఉల న్స సప్తస్వర సవ్వడులా! ః! ఇం తల్లీ నిను చేరవచ్చు క్ష. సగ దారికి ఇరుగడలా జఇ బి అడుగడుగున అడ్డుపడే కోన్‌ న అందమైన వింతలు స్‌ న నా గమ్యం బహుదూరం క్ష్‌ ఇ నను పోనిమ్మని అడిగినా క. సగ నిలునిలుమని జః ఇ ఆపుచున్నవేవో పదబంధాలై తై ౫ ఈ అందాలకు బందీనై సక గై నీ చెంతకు రాకుంటే ళ్‌ ల నా రెక్కపట్టి చేకొనుమా క. ఆ అమ్మా నను కోపించకు స్తీ ్రె మనబంధం శాశ్వతం క ౪ నీ పదసన్నిధి నా స్థిరవాసం. ర

రృొదయ రకళి "గ తట్టీలేపేనెందుకో! స సక నీవు గీసిన చిత్రాన్ని శతచచే | నెం నీవు చెక్కిన శిల్పాన్ని య రై నీవు పాడిన తేటగీతిని వనన ఇం నీ ఎదపై కదిలే ఉత్పలమాలను | క ఖీ లస న నీ ఎదుటనాడే ఆటవెలదిని ల్‌ శ్రి క్‌ తనివినొందే వేళలో గ (| థా ఇ తట్టిలేపేవెందుకో ప్రభూ! _క్రే కష ౮ ఇ నెట్టివేసేవెందుకో?! డోస్‌ క్‌ అడిగానా ఎన్నడైనా స ఇ కనకరత్న సౌధాలనిమ్మని? ్‌ న్‌్‌ కోరానా నిన్నెప్పుడైనా

ఇ కీర్తొంతుల శోభలిమ్మని? ల్‌ జీ నీ ప్రేమనడిగా ఆర్రతడిగా _ ఇ నీ మనసునడిగా మమతనడిగా న్స్‌ నీ చెంగుచాచీ నీ చెలిమినడిగా నే కీ నీ ఆలయాన ఓ మూలజేరి ళో శ నీ నామకీర్తనలాలపించీ ని భ్‌ తలుపులన్నీ మూసి నేనూ ఖ్‌ ర్ట ఏ తపనమరిచీ హాయినుంటే గ్‌ నైక తట్టిలేపేవెందుకో ప్రభూ! 9 నర ఈ లోకానికి నను నెట్టివేసేవెందుకో?! ్ర

తృాదయ వళ (త్ర ప ప్రేమను గ్‌ా ర లి టో న ్త్‌ ఇ రెండు చూపులమధ్య మొగ్గతొడిగి 1 రండు హృదయాలమధ్య వికసించి క్రీ క రెండు జీవితాలను పరిమళింపజేస్తే క న్‌ ఆ (ప్రేమ ఉత్తమం! ళు ల క రెండు తనువులమధ్య చిగురించి ఫి ఆ రెండు జీవితాలను బంధించి క స జీవితాంతం ఓ గతంగా మిగిలితే ౫ “న ఆ ప్రేమ మధ్యమం! గాద నర రెండు అందాల ఆకర్షణలో అంకురించి య షి రెండు శరీరాల ఆవేశంలో అవిరై తన గ రెండు అహంకారాలమాటున అణిగిపోతే ష్ట్ర ఇం ఆ ప్రేమ అధమం! క

వృీదయ రకళి శ్రా మనసులేనిమనిషి 'కఠినశిలి అన్నారెవరో = ఈ, మనసున్నమనిషి 'కన్నీటిసెల్‌ అంటానేను . (=_శ్లీ చ రే 4 ఈ కట్టె కాలి బూడిదైపోయినా ఇ సం జక తానుమాత్రం కాలని న్య ళన సెల తడియారని చిత్తడినేలలా సే ఆలీ మోయలేనంత బరువుగా ండే కల అంతరాంతరాల అట్టడుగుపారల్లో దాగి లి ఇకో చేతికి అందక కంటికి అగుపించక నగ ఇస్‌ అణువణువునా నిండి అనుక్షణం బాధించే క వ ఈ జాలిలేని మనసుని మాయంచేస్తేతప్ప థః ్ర్‌ సుఖంలేదు .......... శాంతిలేదు .......... హాయిలేదు క్ట లల కాని - ఎక్కడని దీన్ని వెతకడం? వ ఖా ఎలా వుంటుందని పట్టుకోవడం? ళ్‌ ల్‌ మనసనేది ఒక అగాధమైతే ద్ద ఆ బండరాళ్ళను పేర్చి పూడ్చిపెట్టేదాన్ని ట్ట జ్ర మనసనేది కన్నీటికలశమైతే ఎ 9 మహాసముద్రం నడుమ పాఠేసేదాన్ని రోస్ట్‌ శ మనసనేది ఒక ముళ్ళపాద అయితే ర గాక నిప్పుకణికలు పోసి నివురుచేసేదాన్ని తోన్‌ శ్రా అది ప్రపంచంలో ఏ మూలదాగున్నా వెతికిలాగి ౬/1 సత్తి దిక్‌దిగంతాల ఆవలికి విసిరిపారేసేదాన్ని £ న్‌ అందుకేనేమో ......... అది నా గుండెలోనే నక్కి లక న్ట నన్ను నిలువునా నిరాశాబంధురజలధరాన్ని చేసి ఎగ ఇర్డ నిర్వీర్యం చేస్తోంది. స

వృదయ రకళి (270 న నిరీక్షణం ష్టం ఇటీ అల నీలిగగనాన అందాలచంద్రుడా! లి క్‌ ఆ మబ్బులమాటున దాగేవేల? ఫి లీ న ఎన్ని వసంతాలు, ఎన్ని హేమంతాలు నే క్ర నిరీక్షించాలి నీకోనం? ౯ స్ట్‌ ఈ శ్రావణమేఘాల నీడలదాగిన గి నర నీ చల్లని శరత్‌చంద్రికలనెప్పుడు చూడాలి? లీ ఇస్‌ తారాపధాన్ని చేరుకున్నావని త్స | ఆ మబ్బులచాటున గాక ఇ తారలతో సయ్యాటలతో ౮న నీటిలోని కలువను, క్ష ఏర నేలపైన చకోరాన్ని న్‌ ఖ్‌ మరచిపోవ న్యాయమా? ర

తృాదయ దళ నగ ఈ ప్రశాంత హేమంతతమస్వినిలో 4 సె ఓ గీ మధురజ్ఞాపకాల మేలిముసుగులో స 4 స శ కే ఇ సాంద్రనీహారికలే తోడుగా! అత్త టట ఫసల్‌ 6 గో వేణుగానము వినిపించకోమరి * [| స్టా ఇసి రాధబాధను చూడలేకో తసి న్‌ 'తరులురాల్చెను విరులనే కన్నీరుగా ధ్ర ఇం. ఆ కన్నీటి విరుల ఆవిరుల మాటున ల్‌్టె అ మసకేసిపోయిన అవనిపై థి ల వనమాలి పదజాడలరయక ోై ఆగ. మతిమాలి నిలిచెను రాధిక గి నర చెట్టునడిగి, పుట్టనడిగి లి ్‌ శ్యామసుందర జాడనరసి గ్‌ నర మదనమోహనుడవదరించీ ఆలపించే జని క్ర మురళభిరవళి నాసాంతమాలకించి నీ ల్ల మరలివచ్చునె గోపిక, గ్‌ ఇ షి అందాక - గరి ఖే సడిసేయకే రామచిలుకా! గార ఇ తరుశాఖశిఖరాన శారికాకేళిలో ః క్రి క్రీం సద్దుసేయకే కీరమా! = | గాఢముగ నిదురవోయిన పల్లెలో. ల్ది

తృొదయ దకళి ఫై కన్పీరోకనురెప్టలుదాటకు!ీ ఫై వ ఎంత అన్యోన్యంగా కలిసివున్నామిన్నాళ్ళు? ఖః ఆరే ఎంతపదిలంగా దాచుకున్నాను నిన్ను? తోస్టి ఇర నా వేదనలో తోడునీడవై గ ర నా అంతర్మధనానికి ప్రత్యక్ష సాక్షివై క క్‌ నా గుండెల్లోనే దాగి నన్ను ఓదార్చి ఇ నా గుండెబరువెక్కిందని ళో న నా బాధ చూడలేక క ఇల నాలో ఇమడలేక క్‌ ల నా కనురెప్పల మాటు నుండి గి కదిలిపోతున్నావా? నా కక నా ప్రియమైన కన్నీటి చెలియా! జి "గ్గ నా హృదయాన్ని తేలిక చెయ్యాలని న్‌, [1 నను వీడిపోతున్నావా? 1 వ నువ్వుకూడా కరువైతే క ఇ నేనిక మనిషిగా బ్రతికేదెలా? క్ట

(జ్ర వృదయ దకళి శై నిషాదనూ! నీవు లేనిదెక్కడ? ఖ్‌ ఖ్హై. పగలంతా ఎండను మేసి మేసి షః ఖా రేయంతా వెన్నెలగ్రోలి గ్రోలి న్‌" | టే తె గ్‌ ఎడారిగుండెలో ఎన్ని తడారిన భావాలో? ల జ్జ ళ నిరంతరం ఆ తీరం దాటాలని, నే, (1 జో క అవిశ్రాంతంగా అలల రెక్కలపై ౮ జ ఎగిసి పడే ఆ అంబోధి హృదిలో జ్జ ఇ ఏ నైరాశ్యపు ఘఫోషలో? లోస్టి నైక ఊగే అ కొమ్మ ఊయలపై, జ్‌ శా తూగే పూరెమ్మ కళ్ళల్లో నక గ అనుక్షణం ఏ నఖక్షతానికి అదురో? నటీ న్‌ ఏ కనుల కాటుకరేఖలు శ నర ఏ కలతను దాచాయో? క. ఇస్ర ఏ పెదవుల దరహాస లాసికలు ంణీ న ర్ట విశ్వమంతా నిండిపోయిన క క విషాదానికి విరుగుడేది? గ క్‌ చూడచక్కని చుక్కలరేనికీ ఫ్ర ల కృష్ణపక్షం బాధలేదా!? క్ష.

తృదయ దీవళి (జ్ర స సుండెకోయతకే కోయంలా! . నువ్వు పాడననీ కోపగించి కోయిలమ్మా క్ట న్‌ నా గుండె కోయబోకమ్మా కలకంఠమా! లగ చవులూరే నీపాట చెవులారా గుండెచేరి లె క్‌ హృదయవీణ తంత్రులను సుతారంగ మీటగా ఫ్‌ వ ఆ లాహిరిలో నాగుండె గొంతులోనికొచ్చి జై 7 కొత్త కొత్త గమకములే గమ్మత్తుగ పాడగా న్న ఫ్‌ అరవిచ్చిన కనుల మెరిసె పున్నమికిరణాలే క ౪ పులకించిన తనువుమారె తలిరించిన తరువుగా 2 ఇశ్రి ఏ శాస్త్రకారుడెరుగునమ్మ ఈ వింతలను నగి కి ఏ భాషకు అందునమ్మ ఈ అనుభూతి? జ నిదురించిన శిశిరాంగన ఉలికిపడిలేచి ళద్టి అగ తానే వసంతమైవచ్చి నిలిచె నువ్వు పిలువగా క గ జగమంతా ఆనందం వెదజల్లే కోయిలా స్‌ క్‌ నువ్వు పాడననీ మొండికేని గుండె కోయకే! స్ట్‌

(శ్ర త్చ్‌దయ దణ నలో న. ళ ఎడారి నెన్నెల షు ష్‌ ల ష్టం క్‌ స వ్‌ ఎండిన ఎడారివీధిలో ఖా నం వెండివెన్నెల జాబిలీ స. శ్ర పాడలేదీ ఇసుక నీకై త్‌ న నిండునవ్వుల జావళీ ఖా స్రీ మండుటెండల "సెగలవేడికి త్స భై త్త ఆర్టో ధగధగ మెరిసినా ఖః న (౮ పండురేయెండ చలువకాంతికి లె స్త మిలమిలా మెరిసినా

గ్‌ అవి ఎండమావుల మిసమిసలే

ఇ కువలయ కాసారాలు కావులే!

సోః పారబోయకు అమృతధారలు

ళ్‌ వృధా, సైకత వీధిలో. గచ

వృొీదయ ఏీకళా ( జంలంంంలంలింలింలింలదిలత్య న ఉనారణ్య రోదనం ర్ల ఎదభారం ఒకటేలే. ల (17 చా మ 2 న్య వికళ్ళలోనిట్ళాంా జ్ఞ. (నీ ఆడీ ఇల వెచ్చదనం ఒకటేలే ((న్షో రాను! క్‌... ఎదనిండిన అనురాగం గ అవధిలేని జలనిధి అయితే లె కైక అలుపెరుగక అనుక్షణం డీ నర ఎగసిపడే ప్రేమకెరటం ఉని కో విరిగిపడక తప్పదులే ౫ జ వెనుతిరగక తప్పదులే గ్‌ క ఇ మనసిచ్చి పుచ్చుకుంటే క్ట వ మనిషికదో నిండుతనం వై ఇ౮ ఉన్నమనసు చెయిజారితే ది ఇ క్ష బ్రతుకంతా ఒక శూన్యం థ్‌ గలే తడిసినహృదయాన్ని ఆరేసుకోడానికి లీ ఇని మరొక పొడి హృదయం కావాలి | నీ అనుభూతి దొంతరలై బరువైతే క ఇీ సాయంపట్టే మరో మనసు కావాలి ల్స్‌ న ఆ తోడులేక మనసు మూగబాధపడుతుంటే క్ర గ్ల నీ చుట్టూ ఎందరున్నా అది జనారణ్యమేగా! క

( ॥ తృాదయ ఓకళి న అంతదూరమైనొా ఇంత చీరువా? నే ఒక్కసారి కూసీ హృదయమంత కదిపి ఫి ఇశ్లీ _ చిమ్మచీకటంటి దిగులు చిటికెలోనతీసి కర్‌ జోలపాడి నిదురపుచ్చి కలలో ననుజేరి సెల కవ్వించి గడుసుకోయిలొకటి అంతలోనే రివ్వుమనె - గ ఇన అందనంతదూరాన అంబరాన నిలిచి గ్గ ఆక పుడమినంత చుంబనాల తడిమి తడిమి తడిపి రీ స కలువపూల తనువంతా పులకింతలురేపి గార ఇ జాబిలినెరజాణ నేడు మబ్బుల్లో దాగె. గ్టి క విరిసి విరిసి పరిమళాలు కొసరి కొసరి విసిరి ం 5 నిలువెల్లా హత్తుకుని మైకంలాకమ్మి ఠి క్‌ నిలువలేని నన్నుచూసి అల్లరిగా నవ్వి క విరజాజిపువ్వు ఈ పాదలో ఏ మూలను దాగెనో. గి

బృొిదయ రకళి (క్ర జ షి ఖీ చిన్నారిచిలుకా గారాలమొలకా రక్ష (గ చిరునవ్వు చిలుకమ్మా ఖ్‌ | నో ఏ అడవినుండి ఎగిరొచ్చినావో ఆర ల్లా నీ విడిది ఈ కొమ్మా ఫి తష ఏ దోరపళ్ళు తినివచ్చినావో తి న్‌ తుళ్ళింతలాడమ్మా స్టా ఇం ఈ రంగులన్నీ ఎవరిచ్చినారే జి ఇ తేనెల్లుతాణీకే పులకింతరేపే ణో గ్‌ ఒకమాట పలుకమ్మా కైన స్వష్పాలసోలే బంగారుకళ్ళు త 1 స్ట కళ తగ్గెనేమమ్మా? నష చుక్కలకెగిరి దిక్కులనేలే ఠీ ల నీకేల దిగులమ్మా? క వ ధనదాహమేమీ తీర్చగలేని నే ఇసూ “'మమతలనది' వమ్మా లోని రం అంతస్థులింతయు పెంచగలేని ఇని “ప్రేమరాళివి నీవమ్మా జగ శ సిరి కోరు లోకం కొరగావన్నా ( లై! నిరాశ వలదమ్మా ఖై మల తన మరుల సిరులు నీలోన దాచిన తి న్ట్‌ గోరింక నీదమ్మా ళ్‌ ఇం తరగని ఢ్రేమకు నెలవైన శారిక న ఫై పెన్నిధి నీవమ్మా గ మే ఆ మధురహృదయం నీ రాణివాసం మైమరచి నవ్వమ్మా వై

వ్చ్‌దయ దళళి కై కన్నీరో దాటనే కనుంస్పందు నర స 1 కన్నీరా! దాటవే కనురెప్పలను కే ఏ కంటాబడకుండా ఎవ్వరూ వినకుండా ణీ సర్ట్‌ క్‌ దాటవే కన్నీరా! కనురెప్పలను న్‌ క కర్ట్‌ పొంగనీ కనులు రెండు కన్నీటికాల్వలై జ నిర నిశ్శబ్ద నిశివీధి రొాదసేయకుండా న్‌ క్‌ ఏకాంతకానలో హాయిగాసాగిపో | చిరుగాలీ దరిజేరి కన్నీరుతుడవకే గ్‌. భ్‌ జాలిపడి కలతతో నిట్టూర్చబోకే ౮ శ ఎవ్వరనుకుని నన్ను ఓదార్చవచ్చావో గ ని కన్నీటిదొంతరను దుఃఖంపునిధి నేను క “న్లో అనంతావేదనామృత పానపరవశను నేను ఎగ ఇని శోకలోకైక మహాసామ్రాజ్ఞి నేను త్తి ఫి ఎన్ని కన్నీళ్ళు ఈ కళ్ళు ఇన్నేళ్ళు త్రాగనో _ స్ట ఇ కనులచిప్పిల్లు నీరంత త్రావి త్రావి త కీ స్కందాగ్ని దాచిన మహాసింధువైనది మది క్ష ఇట ఈ కన్నీట నాని హృది నవనీతమైపోయె క్రి క్ర మృదుమధురమైన ఎద కరిగిపోవునొ ఏమో శ్రీః ఖీ గుండె లేకుండ నిండుగానుండుటెట్లు తో గ ఈ రేయి అశ్రువుల నావలికిపంపనీ ఫి ఇ నింపుకుందునులే తిరిగి రేపకడనుండి క షగ్‌ ఒక్కపరి ఈ ఎడద తేలికై నిలువనీ స ఇీ కన్నీరా! దాటవే కనురెప్పలను. స

బృాదయ దకళ ₹ రే ప్రేమనైనా ఆశించని ప్రును గ్‌: ఖలీ మనిషిలో మనసు పాలలో వెన్నలాంటిది తి ౪ హృదయం కష్టాలకార్చిచ్చుపై కాగి కాగి ఠ్గు | నిరాశానిస్పహల మధ్య చల్తారి 6 స నిర్లిప్తతానిర్వేదాలతో ఘనీభవించి త్‌ ౮ అనంతాలోచనాభారంతో ద్రవీభవించి శ్ర ఇటా ఆవేదనావేశాలతో సుడిదిరిగి జ్య న్న మదనపడితే జః ర్‌ ఆ మనిషిలో నవనీతసదృళమైన మనసుద్భవిస్తుంది ౮న అది జలధిమదనాంతాన పుట్టిన అమృతంలా ణు శక్తివంతమై సర్వజనాదరణమౌతుంది త్స చిరుగాలి సవ్వడికే పరవశించేమనసు ళ్‌ ణో ఏ కంట నీరూరినా కరిగిపోయేమనసు జం . ఆ మనసుంటేనేకదా మనిషికి విలువ! శోన్‌ ల్లో మేలుబంగారమైతే మాత్రం నే ముద్దలా పడిఉంటే ఎలా? . కొలిమిలో కాలి కరిగి నై 1 సమ్మెటదెబ్బలకు సాగి తీగై శ స్‌ హారంగా మారితేనేగా అందం! స లై సిరిసంపదలెన్నున్నా మనిషికి మనసే మణిహారం గార ర్స్‌! ఇ అంత మహోన్నతమైన మనసులోనే ళ్‌ అద్భుతమైన ప్రేమ ఆవిర్భవిస్తుంది న్‌? అది నిస్వార్థప్రేమ రై ర (పేమనుకూడా ఆశించని శ్రేమ గ ఖి ద్వేషం ఎరుగని ప్రేమ శీ ద్వేషాన్నిసైతం (ప్రేమించే ప్రేమ న అంతం ఎరుగని ప్రేమ ఫ్లా ఆ మనసుకే అంతుదొరకని (ప్రేమ ఉస్‌ ర ఆ ప్రేమ విశ్వజనీనం, అది వియద్గంగాప్రవాహం! శాన్‌

| | వృదయ దకళి |, ఫై సంఘర్షణాలోం కల్లోలిని న్‌ ఇళ అంతరాత్మపై ఆత్మ అలుగుతూనే ఉన్నా | మ. ॥. , క్‌ ఆ తగవు తేల్చేదెవరు? ఆ అలుక తీర్చేదెవరు? క. న్‌ ఇటీ జీవితం నిత్యసంఘర్షణాలోల కల్లోలిని స. ల్సి . ళా కన్నీరు తుడిచేవేలే కసిగా ఆ కంటినేపాడిస్తే కా. ఖై | ఇని ఆ వేలుపై కోపగించాలా? కంటికే ఓదార్పునివ్వాలా? తె వ్‌ న ఆశలసమాధిపై అనుబంధాల మేడలుకట్టి భ్‌ . ఖో | ఫై అభిమానాల పునాదిపై అహానికి పీఠంవేసి న్‌.

1. | జీ ఆనందోత్సాహాలనుపహారంగా చెల్లించి ళ్టి . వ. | ో కన్నకలలన్నీ కర్పూరహారతులిచ్చి ణా న. .. వు ఇ అవమానాక్షతలకు తలవంచిసాగే జీవితంలో కే న. | ప్రో ష్‌. శ్రా ఆహ్లాదకరఅతిధుల్లా వచ్చిపోయే సుఖాలు న / న. . త్‌ నే శే ఇట్లా కన్నీటిపొారలకావల కన్పించిపోయే నవ్వులహరివిల్లు తో న... న (గ అపుడపుడు వచ్చి పలకరించిపోయే అందమైనక్షణాలు /₹ న న. . ఇస. రవంత కన్నుమూస్తే కనిపించని ఈ ప్రపంచంలో +. " వ . .. (1 తనువంతమయ్యేదాకా వసంతంకోనం గ్‌ స్‌ య. | ఇతే ఎదురుచూసేదేకదా జీవితం! ళ్‌ వ. . న / ర మెట్టిల్లువదిలి పుట్టింటికొచ్చిన పడుచులా క్షా క వై పట్టిన ప్రతిమనిషీ కొంతకాలం హాయిగాఉన్నా లస్ట్‌ న. లా . + / " . ఖీ ఎందుకొచ్చానీలోకానికని బాధపడక తప్పదు - స్స్‌ య. ం. క. [| జ ఆ దైవంపిలుపుకోసం ఎదురుచూడక తప్పదు. గ్‌! స నం

తృదయ రకళి ₹ా , నిష్తాదం నీ/సొంతం గ స్‌ ్గ షై ఛీ ”( స . ల గ్‌ వ " ; మనిషికదిలితే నాట్యం శే స ళ్శ క మనసుకదిలితే కావ్యం ల . క్రై ఈటె తనువునుతాకితే గ్‌! ప ఇస్తా స్రవించేది రుధిరం తో్టి ౨. శై మాట మనసునుతాకితే జ్జ తమొ . య. స్‌ ద్రవించేది హృదయం ల్‌ జ న . ళా ఉబికివచ్చే కన్నీటిధారను స్స స! ఇటా వృధాచేయకు ప్రియతమా! స్స్‌ మ స్‌ ళ్హై ఆ కన్నీటితో నీ కలాన్ని నింపుకో 2 ళ్‌ షు ఇీ అశ్రుకణాలే అక్షరాలవుతాయి. ఫ్‌ ఆ. య. గో కుమిలిపోతున్న నీ ఎడద గర మ షు. ల సన్న ఇని కమనీయ కవనమౌతుంది. ల్‌ స స్మ . స్‌ 7 ఆనందాన్ని ఎవరితోనైనా ర్‌ “| | | స్‌ స్తా : ఇ పంచుకో మిత్రమా! త్‌ | య. నగ విషాదం మాత్రం నీ సొంతం జ్జ వ. ః న్‌. ఖై దాచుకో నుమ భ్రంగా: స్ట సి | 7 అది బ్రతుకుపాఠాలు నేర్చే కన్నతల్లి "గే న చ ఫే నిన్ను మనసున్నమనిషిగా తీర్చే కల్పవల్లి! క (| 1. ॥ న, | .

వృదయ సమళి నర వణికే చలిగాలిలోన వనాన్ని సద జ్ఞైం గక కదిలే ఆ కొమ్ములనడుమ గ్‌. ళో మెరిసే ఆ చందమామ న. = ర వైన ఊసులేమిటో? ల్‌ నట్ట ముడుచుకున్న రాత్రివేళ ౭5 ఆర్డీ ముచ్చటైన గువ్వలజంట తరి ఆ గుబురుచాటు గూటిలోన ఇ న్‌్‌ కబురులేమిటో? టీ ణీ హిమయామినివాకిలిలో స్‌ వ మంచుపూలముంగిలిలో సజ జి చామంతి కుసుమసీమంతిని క ఇన్‌ మందకొడి కాలమైనా స్‌ డ్‌ సందడే స్పందిస్తే అని య ఇ అందానికి ఆనందానికి క? క నిర్వచనం చెపుతున్నాయవి ళా నిన్నటి శిశిరానికి వగచి క

ప రేపటి గ్రీష్మానికి జడిసి జ్జ నేటి వసంతాన్ని మరచి ళా

1 నిత్యశోకమెందుకోయీ! జ్జ నైక నవ్వుతూ నవ్వించాలి తి నర పువ్వులా జీవించాలి! థి న చీకూచింతా లేనిదెవరికి? 1 క ఇం చిగురంత మనసే అరుదు. గ

వృదయ రవళి న శుకృతి ణిత్రుం స్ట ఏ కృష్ణశాస్త్రి గీతమిది? కం ఫ్ర

ఆ ఈ సెలయేటిపాట, ఊగే కొమ్మల ఈలపాట తోక్ట్‌ లై. ఈ చిరుగాలి కూనిరాగం ై ర జః ఆ కోకిలమ్మ కుహుకుహూనాదం లస్ట్‌ లై ఏ రవివర్మ గీసిన చిత్రమిది? న్న ఇస్తీ ఆ నీలిఆకాశం, కదిలే మబ్బులవైనం త్మ సగ ఆ నింగినెగిరే శాకుంతలం ఫ్ర ఇనా ఈ పూలబాలల విన్యాసం క జై స కొబ్బరాకుల కొనలపై ఫ్రై

వెండితీగల తలపించే ఆ వెన్నెలకిరణాలు

ల ఆ కొలనులోని కలువలపై స. ఇతే ముత్యాలను మరపించే తుషారబిందువులు రో్సి కలా ఎవరు చిత్రించగలరు ప్రభూ, నువ్వుతప్ప! జ్జ ఇటీ ఉరకలేసే గోదావరి అల్లరిగా పాడే పాట తె జడివాన సవ్వడిలో వినిపించే ఆ గానం వై ర్త కొండల్లో కోనల్లో వినిపించే ఆ మౌనగీతం న. న్‌ భాషకందని భావాలతో

ర భావానికి లొంగని భాషలో తొ ష్‌ ఎవరు రాయగలరు ప్రభూ! ఫి ఇ సృష్టికర్తవైన నీవుతప్ప! లగి ల్‌ అందాలస్వరాలు, రసరమ్మ్యచిత్రాలు గ నల నీ సృష్టివిచిత్రమే కదా! శ

వృొదయ 6కి శ ఓ బంగారు బాల్యనూ న్‌ నర తమస్సులు తొలగి స్‌ ల! అన్‌ ఉషస్సులు తొంగిచూస్తున్న వేళ మం. ర విశ్వసుందరి నీలవస్తాన్ని విడిచి శ. / ్తే

ఫ్ర వెండివలువను చుట్టుకునే వేళ క్ష్‌ నగి అందాల అరవిందజాలాలు | ల నా కక

శ అరుణకిరణాలకై నిరీక్షిస్తున్న వేళ చా ౯0 వ్‌ గుబురుచాటు గువ్వల కువకువలు వయం ట్ర ఉషాసుందరికి స్వాగతమిచ్చేవేళ నహ కైళి మందానిల మృదుస్పర్శతో = ఇన్లో పుష్పాలు పులకించి వికసిస్తున్నవేళ క్‌ నా ప్రత్యంగం ఈ ప్రత్యూష అందాలకు పరవశిస్తున్నవేళ ల్స్‌ ఇల్లీ నా సృృతిపధంలో పదే పదే కదిలే గ లై నీ జ్ఞాపకాల జాడలు ............ రే ఖా ఓ నా బంగారు బాల్యమా! త్‌ స్‌ నిదురపోయిన వసంతమా! క్ష ఇసి చెదిరిపోయిన సుస్వప్నమా! నడ ఇ నువ్వు మరలిరాలేవని తెలిసీ లో క్ర నిన్ను మరిచిపోలేని నన్నుచూసి గక గత ఎవరు నవ్వినా నవ్వని గే శ్ర నేనెప్పటికీ జి నీ చిన్నారిపాపలా, గారాలపట్టిలా దో ళా నీ జ్ఞాపకాల ఒడిలోనే విశ్రమిస్తా పం

వృదయ దకళి నునసు చూపునేర స్తా అలరు పిల్లనగ్రోవి స్వరమాధురులు కాదు గ్‌ స్‌ తనువు తూటులైన వెదురు వేదన విన్నావా? న్‌ ఇస్తా చెలువంపుశిల్పాల వంపుసొంపులు కాదు 5 స్‌ ఉలిదెబ్బకు విలపించే శిల కన్నీరు చూసావా? (ద ఫే అపరంజి ఆభరణాల జిలుగుమెరుగులు కాదు ల కొలిమిలో కమిలే పైడి దీనవదనాన్ని చూసావా? ష్ట్ర ఫే పచ్చపచ్చని పంటచేల సోయగాలను కాదు ర నాగటికర్రు చీల్చిన నేలతల్లి తనువును చూసావా? గే ఫే గారాలపసిపాప వసిడిపలుకులు కాదు ్‌ 6 ఇ ప్రసవయాతనలో తల్లి ఆక్రందన విన్నావా? లి హృదయాన్ని కదిలించు భావగీతాలను కాదు ధగ స్ట ఆ భావాలను స్రవించు గుండెగాయాన్ని చదివావా? ల అగి. కనుచూపుమేరకు అందని ఆవేదన ఏదో గ మనసుచూపుమేరకు అందుతుంది చూడు! స

తృొదయ రవళి శకి లం ంలింంంళంతంింయితళై ఫై అతుకుల సూడు సై ్ట మమతలపూదోట లోపల గ్‌ ్ర ప్రణఖయమందార తరుశాఖపై న్‌ గే తీయని ఊహలతీగలతో గ్‌ 1 ఇి అల్లుకున్న అపరంజి కలలగూడు లో "న తునాతునకలై చీలె గ క పెనుగాలివాన అదటుకి! ౫జీ శా బెదరిన పాలపిట్ట కొందలపడి లై గూటినుంచి కొమ్మమీదికెగిర! స జ కసిరి విసిరి గాలివాన ల లీ అలసి నిదురపోగా ల్‌ ఇ ఇ ణో ర్స కొమ్మదిగిన పులుగుచేరె అశీపషతి' ఇ ఇసి శిధిల కువలయాన్ని! ₹ష్రాస్ట ళు? క చెదిరిన శకలాలన్నీ ఏరితెచ్చి కూర్చి స 9 కొత్తఆశలదారాలతో అల్లి ్‌ ర నేర్పుగా ఓర్పుగా తనకుతానే ఓదార్పుగా క ఆతికిందా గూటిని ఎన్నేళ్ళ సాదనో। సాటి ళ్‌ అతుకులగూటినంతా ఆర్తితోడ తడిమి ఉని కక శేపటి జడివానకిది ముక్కలవ్వబోదని నగి గ ఒట్టేసి చెప్పుకుంది తనకుతానే గట్టిగా! ఉన కక ప్రతిరోజూ వింటున్నా ఈ మాటే నీనోటని ర గొల మందారకొమ్మ మరీ మరీ న్‌, క నవ్విందీ విరగబడి!

పృాీదయ 6కళి అదంళంలంలింళలింలింలింలింలితటై స! తష ఈఈ ఈక ల ణ్‌ న భుననీసుందరిజడిని క ్‌ గగనసీమల మేఘమాలిక సగ లై పలికెనేదో సంగీతము మా “తా ష్టం ఇ ఒళ్ళుర్తుల్లన పిల్లగాలులు ఇహ" త్న ణో అందించెనేదో సందేశము (| న్‌ స, స్‌ చిన్నిచిన్ని చినుకులన్నీ గనుల. నామా థ్‌ పంచవన్నెల కన్నెమొగ్గపై క క్‌ చెన్నుమీరగ అన్నుకొనుచూ జం ఒలికెనెన్నో చిన్నెలు లి ష్‌ ఎదనుకునికే భావమేదో నక్ష ఏ కుదుపుకో నిదురలేచె ॥ ల మూగపదములు ఉరకలేసి స్‌ చిత్రధ్వనులే చేయసాగె ఫ్రా ల కదిలికదిలి ప్రాణమొచ్చి తోర్ట కవిత నాట్యం చేయసాగె క క్‌ కొమ్మనెక్కి కోయిలమ్మకు గ గ్‌ కొత్తరాగం నేర్చనా స కొమ్మవంచి పూలరెమ్మకు ళ్‌ ఇ తీయతేనియ లొలకనా య తీగతీగను పలకరించి సగ ఇ వంపుసొంపులనివ్వనా పరుగుతీసే కొండవాగుకు వింతహాయలే చూపనా నెమలికన్నెను మేలమాడి నవ్యనాట్యం గరపనా భువనసుందరిజఒడినిజేరి స్త్‌ చిన్నిపాపగ అడనా స్‌

బృీదయ రకళి అంతకి ంలింళలింలితళి హే శ్రునణీయ గానసుధా శ్రువణమే నేరమా? ఫై క్రై ఎవరదీ? ఎవరదీ? మజ ౧ లై క్‌! ఈ అడవిపూలతావిలో జ్‌. కైట్‌ కే న ఆ కొండవాగు సవ్వడిలో మ... హ్‌ క కక్‌ కలసిసాగు కలధ్వనితో (0. నజ శ్రా వేవేగమె పోయే నను తా ఈ ఆర్ట్‌ _ వెన్వెనుకకు పిలిచే వారెవరదీ? మ థి ర్త మండుతున్న ఎండలోన “క్ష లై నక నల్లమబ్బు తునకలా ళ్‌ ౮ గుబురుచాటు కొమ్మమీద లీస్ట్‌ వ్‌ గండుకోయిలమ్మ లాట్‌ ఇ ఎండియున్న నేలపై రోస్ట్‌ స్‌ తొలకరి చిరుజల్లులా [టీ హాయిగా తీయగా తోన్‌ ] రాయిరప్పా కూడ రవళించెనే లే ఫ్జే చెట్టుచేమా కూడా చమరించెనే స 9 నవరసాల నిలయమైన గి శ నవనీతమృదులమైన స క నవచైతన్య హృదయాన్ని ఇడి నస్ట పరవశించరాదని క ఆర్‌. శ్రవణీయ గానసుధా ఫ్‌ ఇ౮ _ శ్రవణమే నేరమని లి అ నిలువుమంచు నిలువరించి ఖై ఇం వెన్వెనుకకు పిలిచే వారెవరదీ? వోస్ట్‌

తృాదయ దీవి లై సృష్టిలో తీయనిది గ కై ధాత్రిలోన మైత్రి ఎంతో మధురమైనది మ న సఫా ఇ కలిమికన్న బలిమికన్న చెలిమి మిన్నలే _ వ న ఇర మళల్లెకన్న మంచుకన్న తెల్లని మనసుల్లో 1 న. గ ళా చలువరేనిచెలువంలా చల్లనిసాహార్ధం ౭2 ఇ ఉదయభానుకిరణంలా ్రవరిల్లితే డో ల్‌ ఆ స్నేహం వాడని సురపారిజాతమే! ఫా ఇల కలతలతో క్రుంగువేళ కన్నతల్లిలా క నర్స్‌ _ కష్టాల్లోసుఖాలలో తోడునీడగా ఖ్‌ శ్ర కన్పీటినితుడిచి పలుకు పన్నీర చిలికిస్తే శై ఇ ఆ స్పేహం కర్చూరకదళీవనమే! నక 'పెంజీకటి ముసిరినపుడు చిన్నిదివ్వెలా ఫా ర్ట మండేవడగాడ్చుల్లో శ్రీచందనచర్చలా క. కః ఉనికితోనే ఊరడించి ఉల్లాసాన్నిస్తే క్‌ గే ఆ స్నేహం మహోన్నతం హిమశిఖరంలా! న్‌ ఇక్తీ ఈ మనసుకి ఆ మనసే శబ్దకోశమయితే ల్టి న్‌ ఈ గుండెలోని భావాలే ఆ గొంతుకు భాష్టైతే టి గ ఈ హృదయావేదనలో ఆ హృదయం క్షోభిస్తే క శు ఆ స్పేహానికి సాటి ఏది ఈ లోకంలో! గే

పృదయ కళ శై ఆనందం నిషాదనూ? గ్‌ ఫే అందమైన హర్మ్యాలున్నా కా! స. ఇీ హృదయానికి జత వుండాలి స స కడుపునింప నీళ్ళున్నాయి . వ్‌ కాసు చేతలేని నాడు - గ్గ

కళ్ళనిండ కలలున్నాయి జ్‌

ఖా మనసుతోడులేని నాడు - సై ల బతుకువెలుగు లేమున్నాయి? నజ లీ కష్టాల మునిగిననాడూ లి క సుఖాల తేలిననాడూ త్స ల ఆసరాగ ఒకరుండాలి ల్క టై వేదనైనా వేడుకైనా నిష్ట పంచుకునే మనిషుండాలి ల్‌ ్ట్‌్క వీచే చిరుగాలిలేక - ష్టం ఇ విరి తావినెలా వెదజల్లేను? త స పలికించు కలితనమేలేక్ష - షా వీణ ఎలా రవళించేను? జ స్ట్‌ మధువులొలుకు మనసేలేక్ష - ఖై నర మనిషి ఎలా శోభించేను? లస్ట్‌ ఇర ఆ మనసుకు సాయం లేనినాడు - జ్ర ఆనందం విషాదమేగా? బై

కృదయ ఓవళా ( ఆశకి పికంటింపంపింతితనో న నునసు కోడు వ. ఇ ళ్‌ న్‌ ఖా బీ ళో థా శే న. క్‌ అంతులేనిజలరాశి ఉరకలువేస్తున్నా ళర్డి న్‌ నీ దాహంతీర్చలేని సంద్రం అది ఏల? జ్జ నర పొట్టనిండ పసిడినిధులు ఎన్నెన్నో ఉన్నా స, న్‌ నీ బాధను పంచుకోని మేరువు అది ఏల? న్‌ వేనవేలు వినువీధిని తళుకులినుతున్నా క్స్‌ నర్ల నీనట్టింటికి వెలుగివ్వని తారలు అవి ఏల? క మి వన్నెమీజఖు శోభతో విరాజిల్లుతున్నా తి కే ఏ పూజకు పనికిరాని ఫలాశపుష్పమేల? క్స్‌ నర మనిషితో మాటలాడు మనుషులెందరున్నా ఖై రో మనసుతో మాటలాడు మనసాక్కటి చాలదా? కోస

వృదయ రకళి

శే ఆ తలుపు తీయకు! 1 గ

లః వద్దు! నేస్తం వద్దు! కక్‌

ఖే ఆ వైపు వెళ్ళకు! స

స్‌ ఆ గది తలుపు తీయకు! ల్‌

క ఆటుపోట్లకు తూట్టుపడి థు

ఫే సామ్మసిల్లిన పిచ్చిమనసు “స్ట

గుండెగదిలో ఒదిగి ఒదిగి కే

స్ట నిదురలోనే వెక్కిపడుతూ ఖై

కలతనిద్రలో కలవరిస్తోంది స

తట్టిలేపకు నేస్తమా! క

“న అలికిడైతే ఉలికిపడుతుంది జ్‌ గ

ఇ ఆ వైపు వెళ్ళకు!

గుండెగది తలుపు తీయక్సు! .

కృదయ రవళి ఫై. నానైచ్చెల్స్‌ బంగారుమనసాః స శ వెనుతిరిగి రావేమె ఓ వెర్రిమనసా గ్‌ ల్‌ ఎందుకే నన్నిలా ఏడిపిస్తావు? 0౮ టి ళా చిననాటి నుండీ కలిసిమెలిసున్నామే ఉల షే ఇట్రె కష్టసుఖాలన్ని కలబోసుకున్నామే న వ్‌ నా మదిగది నీకిపుడు ఇరుకైనదా? పీ. ఫి ఆ గుండెగడపను వదలిరావేలనే! లె ర్‌ కడగంటిచూపుకే కందు సుకుమారివే ్న ఫే మొండిగుండియ ఇనుపతలుపులు తెరవ నీ తరమే?! న్‌ శా దారులన్నీ మూతబడిన హృాదయమాళిగ ముంగిట ని ఫే రెప్పపడని కన్నుగవతో పగటికలలింకెందుకే? ఇటీ మండుతున్న గుండెకేలనే మల్లెపూవుల పూజలు వ్‌ 'సెగలుగ్రక్కే హృదయవీణకు వెండివెన్నెలతీగలు? క. ఇ కసిరికొట్టి తలుపుమూసిన గుండెలోగిలి ముంగిటా ల్‌ న్‌ ఢేమకోసం ప్రాకులాటా? చాలులే, ఇక తిరిగిరా! గ్గే న అర్జతన్నది మచ్చుకైనా లభ్యమవ్వని వాకిటా ర ఆర్తికోసం కొంగుచాచిన అగ్గిరవ్వలు రాలవా? లే ఫై కృంగిపోతూ, అదిరిపడుతూ, కుదురులేక, కునుకురాక స ఇటీ చేరదీయని ఎడదచెంగట వెక్కిపడతావెందుకే? ప నువు వీడిపోయిన గుండెగూటికి మరలిరావే కన్నీటివిందుకు స్ట్రోః నానెచ్చెలీ, బంగారుమనసా!! రి

తృాదయ 6ఈళి సే పలుకవే ఎదబరువు సరుగుతీయంగా! న ్టే పలుకవే చిన్నారి చిట్టిచెంగలువా న పలుకవే ఎదబరువు పరుగుతీయంగా! లి నే ఉలుకు పలుకూలేని మౌనగీతంలా ఫా ఇస్‌ 1. _ చేలవైచూసేవు ఏలనే చెలియా! గ నె ళ్‌ (6. ఏ తేటిమాటలు ఈబెలై తగిలెనే జ్జ ఇవా లా ఏ తుమ్మెదలిగెనని తల్లడిల్లావే న ల పలుకవే ఎదబరువు పరుగుతీయంగా! ఇ్రి ఏ చలువరేడు నిను నిరసించినాడే కై... పెడమోముతో నిన్ను పరిహసించాడే మ ఇనా. ప్రఖయకోపమని దరికిచేరావా? ల్‌ ళా... ప్రళయకీలలు చూసి బెదరిపోయావా? ఖై ఇ. పలుకవే ఎదబరువు పరుగుతీయంగా। పాలకై పసికందు తడుములాడినయట్లు శ్రి ఇటీ (ప్రేమకై ఎచవైన తడుములాడేవా? స వ్‌ మాటలో చేతలో నడతలోనన్నిటా లగ ఇల్లి ఆర్తికె వెదకుతూ వేసారినావా? క స్‌ పలుకవే ఎదబరువు పరుగుత్రీయంగా! జీ ౯ నీ కంటికన్నీరు కాసారమైపాంగి సె [| నీ చుట్టనిండి నిన్ను నట్టేట నిలిపింది 1 చ ఇ ఏదరికి రాలేని చిట్టిచెంగలువా నీ తోడునీడనై నే చేరరానా? | ప పలుకవే ఎదబరువు పరుగుతీయంగా! ]

తృాదయ దీవళ (క్ర అ రాధ'నలుసాయెనా! గ్‌ ఇ క. శై జ స మరల వచ్చెదనని మాయమాటలుచెప్పి మధురలో మైమరచి పల్లెమరిచావా? స ్ట నడిప్రాద్దు దాటినా ఫ్రా మలిసంధ్య గ్రుంకినా త్‌ ల మరలిపోదే రాధిక ష్‌ క నీ రాకకోరే గోపిక క ఆ నెమలి ఈక దెంతటి భాగ్యమో | నీ శిరసునెప్పుడు వీడదే ఖ్‌ ఇటీ ఆ మురళిదెంతటి పుణ్యమో క్‌ నీ చేతినెన్నడు వదలదే ష్టం అంతరంగమరించిన మా రాధ తి వ్‌ ఎ గాక న్‌ ఆరాధనే అలుసాయెనా? న శే ఈ నిబిడనీరవనిశీధిలో న. ఇ్లీ విడిచిపోతివి నిర్ణయా! ॥. అ; ఆతం తం వాటు వాణి నన న గ షా పంతం తంత లంట టట ట్టు

తృదయ రకళి ఇ చల్లని చిరుగాలి సాయంత్రవేళలో వోస్ట్‌ న్‌ చిగురు ఊయలలూరగు చిన్నారిచిలుకా! షై ఇ తీయతేనియలొలుకు పలుకుల నెచటనేర్చావే? లస్ట్‌ సోగ సంధ్యచెక్కిలి కందెనే, మకరాంకహయమా! ఫ్రై నర ఏ చిలిపిమాటలు విసిరినావో ౯ ( ర్‌ పగడాలు ముత్యాలుజల్లే పశ్చిమాకనవీధిలో _ టె "ర్ల గొరవంక నీవంక కులుకుతూ చూసింది పే ల నెలవంక ఇలవంక ఓరగా చూసింది గ్ల "న తనవంక చూసెనని కలువమ్మ నవ్వింది నే రవవంతయులేని సుఖశుకానివి నీవు ని గీ బొంకుటెరుగని పల్కుతేజివి శః

జంకు గొంకే లేదు నీకు బి ” చదువులగీర్వాణి చనువిచ్చి పెంచినా ఖః ఇ సుంతయేనియు దర్బమెరుగని క్ష, న కందర్పస్యందనరాజమా! నగ ఫై తీయతేనియలొలుకు పలుకుల నెచటనేర్బావే? లనీ

తృీదయ దకళ (క్ర ఖై కదిలించడే ప్రూలంనుహారాణీని స. న్‌ ముళ్ళకొమ్మల మధ్య విరిసిన క గ ముద్దు గులాబీముగ్ధని ఖ్‌ వెన్నెల పులుగాలాడరమ్మని ల ఇ వగలొలుకుతూ అది కదలి నవ్విందంటే ర్ట గః తోడబుట్టిన ముల్లు కస్సుమంటుంది ఖ్‌ ళ కవ్వించి కదపకే చిలిపిసమీరమా! నక

తృాదయ రక క కనుచూపుకాన్యం రసరన్వుశిల్పం స, వ్‌ ర్త నః వెం రెప్పలల్లార్చని ఆ నాల్గనయనాలు క కః కల్గ్లలెరుగని (ప్రేమకావేరులైతే ళ్‌ ల్లో. కులికే కనుకలి కల్వపూదారిలో టై తి ఇరుహృదయాలు ఏకమై ఒక రూపమైతే జీ నిర ప్రియవీక్షాకుసుమశలాక సోకిన యి న చెలిచెక్కిళ్ళు మందాక్షమందారలైతే గి ల్‌ పలుకనైనా పలుకలేని ఆ పెదవులపై బి భో ఎన్ని మౌనరాగాలో? ఎన్నెన్ని మూగభావాలో? గ్‌ నీ పరస్పరాలోకనా సుధావారాశిలో ల న ప్రభవించిన ఆ ప్రణయప్రబంధాన్ని ఇగ జ్ర రచించలేక భాష చిన్నబోయింది లగి ఇ ఆ నిళ్ళబ్ద విరాళయుగళగీతాన్ని గీ “గ వినిపించలేక శబ్దం సిగ్గుపడింది కక ఇటీ చిత్రలేఖిని విన్తుబోయిన “చిత్తరువ”ది. కః నటసూత్రానికందని “నృత్యేక్షణ "మది స్టో ఇటీ ఉలి తెల్లబోయిన “వీక్షాశిల్ప” మది లస్టి మాటవినని కళ్ళనీ మారాముచేసేతనువునీ ఖే లాలించలేక మనసుపడే మధురమైనవేదనది. టై

బృాదయ ర6కళా (కా శి శి ళ్‌ ఫై ప్రుమును ప్రేమించాలి నర కై మళ్ళి మళ్ళి మోసపోయినా సగ న; ఇ్రీ మనిషి మనిషినే నమ్మాలి 'జ్మ్య్యక్రా. వ ఏనాడూ కంటికి కనరాకున్నా కాత | గ్‌ లా ఇష్టదైవాన్ని నమ్మాలి స్ట న, గెలుపేనాడూ దరిరాకున్నా ఫి ల చిన్ని ఆశను నమ్మాలి క” శ్ర ఇరుసంధ్యల్లో మసకే అయినా తొలివెలుగును నమ్మాలి త ల నీరుపోసినా చిగురుదూసినా థ్టా ఇటీ తోట - మాలిని నమ్మాలి గ న గతంగతః రేపాకఊూహ ఇ వర్తమానాన్ని నమ్మాలి తళ వచ్చీపోయేదైనా గానీ ఖః ఏనాటికైనా పోయేదైనా స ప్రాణాన్ని ఢ్రేమించాలి ల కే అశాశ్వతం అని ఎంతనుకున్నా స్ట బ్రతుకును (ప్రేమించాలి త వ ఆ బ్రతుకులోతుల్ని చూడాలంటే ఖః ఇ౮ కన్నీటిని ప్రేమించాలి క్ట ల మనసునెంతగా గాయపరచినా ౯. ఇ ట్రేమను (ట్రేమించాలి. త్టి

తృొాదయ ఏీవళి

న ప్రేనుశక్తీ స [ ఎవరు గొప్ప? ఎవరు గొప్ప? ఎవరు గొప్ప?

క్‌! ఎవరెక్కువ తక్కువెవరు స్త్రీ పురుషుల్లో? న. సగ “ధర్మేచ అర్థేచ కామేచ మోక్షేచ నాతి చరామి” జ్‌

గర అని ఒట్టేసి చెప్పిన నాధుడే స్‌ క క అర్ధనారీశ్వరతత్వం అర్ధంకాక ళ్‌ నర అర్ధమే పరమార్థంగా అర్భాంగినవమానిస్తే.......? జక క భర్తే భాగ్యమన్న సత్యం మరచి లి క్ర భాగ్యమే సౌభాగ్యమన్న నమ్మికతో ఖా సల జీతంచాలని జీవితభాగస్వామిని

వ్‌ జీవితేశ్వరే అవహేళన చేస్తే..........?

న దాంపత్యం (పేమరాహిత్యమైతే

ఫై అహం ప్రేమను అణగద్రొక్కితే

ర్ల ఆవేశం ఆలోచనని మింగేస్తే గ అధికారంకోసం ఆరాటం ॥

సమానహక్కులకోసం పోరాటం క

వృదయ దళ శే అందుకే - న సంసారం గ్రేమసాగరమై పొంగాలి /- వ ఇ ప్రేమ అహాన్ని మింగాలి ల్సి లః ప్రేమ హృదయాల్ని ఏకంచెయ్యాలి సేం ప్రేమ ఆత్మాభిమానాన్ని సైతం జయించాలి క ప్రేమ మనసు నాక్రమించాలి - మనిషిని శాసించాలి

ల అప్పుడు - జ ఇ “నువ్వా నేనా?” అన్న నోరు నువ్వే నేనంటుంది లోని క్షా “ఎవరు గొప్ప?” అని అంటే గాగ ఇదా... ట్రేమ మేమే అని బదులిస్తుంది తోస్హ్‌ ఆర్ట్‌ ఆ తోడేలేకుంటే బ్రతుకేలేదంటుంది స గ్ల పతియే ప్రత్యక్షదైవమంటే పాతివ్రత్యనినాదం కాదు క ఖి (పేమ సుధామయహృదయ పారవశ్యభావమది (| ర సతి తన జీవనగతియంటే భార్యాలోలత కాదు చట ఇ అవధిలేని అనురాగం అతిశయిల్లు భావమది! ళోస్తి ఇర్జ హృదయంలో (పేమజ్యోతి నిలకడగా జ్వలించితే ష్ట్ర ॥ ర ఈర్వ్యాద్వేషాంధకారమేమూలను కానరాదు తన తోడును ప్రాణంగా ప్రేమించే హృదయంలో లే సర్వభూతహితప్రదమౌ విశ్వథపేమ నిండుటరుదా?! జ

స్‌ ఇంటగెలిచి రచ్చగెలుచుటదే కదా ప్రేమశక్తి! లి

బృ్‌ాదయ ఏకళి షా, శు = ళా గ్‌ క్‌ తస్మాత్‌ జూగ్రుత్త ! గ్‌! న్‌ నోరుజారితే నర ఇం విరోధం జే న్‌ ప్రమాదం న్‌ 1 ఇం మనసుజారితే ళస్ట న విధివక్రిస్తే క్స్‌డ ఖ్‌ మనసువిరిగితే గ్‌ గొర్ల వికలం స నర్‌ శకలం ట్రా ్ల

తృాదయ పవళి అం లం ంింంింలికంంళంిళభిళటై న్‌ వెన్నెల నాకీట ఈ చీకటేల? స ్ట్‌ ళా ఫే పండువెన్నెల నిండుగోదారిలా పొంగి జి డ్‌ పుడమితడిసీ పుచ్చపూవళల్లె పూచింది నటీ ౫ ఇంతేసి కళ్ళతో వెన్నైెలంతాత్రావి న న్డ్‌ జ కొలనుఒడిలో కలువ ఉయ్యాలలూగింది ఏటీ నెర కొండలూ బండలూ కర్పూరముద్దలై సళ గజ వెండివెలుగుల్లోన తానమాడేనేళ ్రగే ౫ నా గుండెలో ఏలనిండెనీచీకట్లు?! నక కక దారితెలియక మనసు రేతిరంతా తిరిగె! [ఓ ₹ అందాక వినిపించి ఎందాకో నడిపించి స్‌ అందాలపాటొకటి దూరమై నిలిచింది ల్‌ ళా కళ్ళలోనే వెలిగి కంటివెలుగై మెరిసి ఫి ఇటీ దివ్యదీపం ఒకటి అలిగి మరుగయ్యింది ణో క్ల చల్లనీ తెల్లనీ సిరిమల్లె నవ్వాకటి స్త ఇటీ ఆగ్రహాగ్నులచిక్కి నల్లబడిపోయింది తె నగ ఎద మధుకలశానికేరాయి తగిలెనో ష్టం ఇటీ ముక్కలై మధువంత మట్టిపాలయ్యింది తె క్‌ విశ్వమంతా వెలుగు వరదలాపాంగినా ఖా "శే మనసుమూలల ముసిరె కారుచీకట్టు] ఛై

(జ్ర వృదయ కళ ళ నీ ప్రేమనెల ఎంత? న వ ప్రియతమా! ఫ్‌ ఆఅ క్కి ల నీ కళ్ళల్లో (పేమ కోసం [ప శ్‌ స నైక నీ మాటల్లో ఆర్తి కోసం ఇ 1 నర వెతికి వెతికి వేసారిపోయా! క్ర భి అర నే కోరుకునే అనురాగం ర నర నీ అధికారం మాటున మరుగైంది స్‌ న్లో నీ అహంకారం చాటున మసకేసింది గారే గ నిన్నల్లుకు పోవాలని క్‌ "గ్లో నీలో కలిసిపోవాలని ఖీ నీ చుట్టూ పిచ్చిభ్రమరంలా తిరిగాను ష్‌ కాని- శిఖ నువ్వొక ప్రకాశవంతమైన దీపానివి శో్టి శే అందుకే - స్టా ఇ నిన్నందుకోబోయిన నా రెక్కలు కాలిపోయి ౭ న్‌ పై కెగరలేక, ఎటూ కదలలేక శ ర్త నేనో జీవచ్చవాన్నయాను! స్ట అ శ్రుతి చేసిన వీణలాంటి నా హృదయం రల సృందన లేని ఉక్కుముక్కగా మారింది ్‌ ఈ జీవన విఫణి వీధిలో నీ డ్రేమవెల ఎంత? క్‌ ల నేను కొనలేనంత?! ని

తృీదయ పళ (జ్ర ఖీ రం 4 చె ే నిశీరాత్రి గుసగుసలు /- ఖే న ర్య లోకాలవెలయించి బంగారుసూరీడు పాక క లి ౪ _సంధ్యజఒడిలోన చల్లగానిదురపోయాడు పాన ఏమూలదాగెనో ఈ మాయచీకట్లు పాద్దుగుంకంగానే ముసురుకున్నాయి చా స పొద్దంత ముచ్చట్ల సుద్దులెన్నోచెప్పి ని. కొండ కోనా కలిసి నిద్దరోయాయి శ్‌ గూటిలోగున్నంగి గువ్వచెలియనుజేరి క గ ం శి టి గుబులుగా గుసగుసల ఊసులాడింది తో సః ఏ తారకెౌగిలికి బందీగచిక్కెనో శ నెలవంక ఇంకనూ ఈ వంకరాలేదు న్లో కౌముదీకాంతుడు కమనీయరూపుడు న్‌ క కలువకన్నెలప్రియుడు కానరాడేమని లె క్‌ నిశికాంత దిగులుగా దిక్కులేచూస్తుంటే వ్‌ | గుండెగదిలోన ఒదిగున్న ప్రాణమే చెవిజేరి స్‌ “పలుకవే సఖీ” యని లాలించి అడిగింది న్స్‌ కదలక కనుమూసి కలగను కొలనుపై క పిల్లతెమ్మెర మెల్లగా ముద్దాడిపోగా స న నునుసిగ్గుతరగల వలయాలుగా కదిలి న సరసిలోనీరంత మురిసిపోయింది న.

తృాదయ సకళి సజల చిం ంింతింిలింలింతింిత్యు ఫై ఎందుకో ఈ సరవశనం/! ఖ్‌ ల్‌ రజతజలతారుదారాల పందిళ్ళువేసి స్ట్ర చారునక్షత్ర మణిమయ చాందినీలల్లి టె

స్‌ రేయిరేయంతా నిదరోక అలసిపోయావు ల్‌ అందాల చంద్రుడా ఎవరికొరకోయీ? న్‌;

క్షీణించు 'కళ లన్న చింతయేలేదా? ల నెత్తావిమాధురులు జగమంతనింప గై

గ్‌ తెల్లవారకముందే నిదురలేచేవు. | చిరునవ్వుతోచూసి కుళశలమడిగేవు, ఫ్ర లే చిన్నిపసూనమా, ఎంతహాయినిస్తావు! క బ్రతుకొక్కరోజన్న దిగులేమిలేదా? జి “గ విశ్వవీణకు స్వరగమకాలు నేర్చగా న్‌ ఇీ భువనమే వివశమై వీగి తూగాడగా క ళా గళసీమదాటిన గాంధర్వగరిమకే ్న ఇ గంధర్వలోకమే వెరగుపడగా లి క నయగారాల రాగాలు తీసావు పికరాజమా! ఖో క న వగరాకువిందుకే అంత పరవళశమా?] న

వృదయ రకళి ్ట సుప్రుభాతం క థీ భువనాలు నినదించె భూపాలరాగాలు స. అగో దేవగాంధారి లయగతుల నర్తించె ప్రాగ్దేవి ఇస్తే 'నవపారిజాతాలు పరిచింది భూదేవి తోసి క్యా తెల్లవారగవచ్చె స్వామీ! శేషళయ్యను వీడిరావా? ష్ద ఇ నింగిలో శశిరేఖ నిదురించు వేళాయె ళ్‌ షీ చుక్కలన్నీ అలసి జిగితగ్గి సోలాయి నక కక ఉదయాద్రి మెరిసింది బాలార్కతేజాల % గెడ కనులుతెరిచీ భువికిరావా! స పైక నా కనులకాంతులు నిండనీవా! శ ఇల నందనారామాలు వింజామరలువీచి ర్ట ఇ౯ పొగడ, సంపెంగ, సురపొన్న సౌరభాలను పంపె ష్టం ఇన్‌ తటిని కెందామరలు అరవిచ్చుకొని పిలిచె తి ష్‌ తేటి వాలకముందే రావా “క అ _ జాగుచేయక తేనెలాన! నటీ ఈ యమునాతీరాన రాసవిహారాల కష ఆర్టీ రామావతారాన దనుజసంహారాల ఖా న్యం అలసి నిదురించావా స్వామీ! త్‌ ఆ నీ పదజలజ రజలవము సోకి సః ఇటీ ఈ వసుధ పావనమవగ వేగ క్ర ళ ఆ కలళవారిధి దాటిరావా! సళ కైక నా అశలన్నీ తీరిపోవ! ంల శ _ _అవివేకమున ఏ నేరాలు చేసానో న్న. ర్ట్‌క అలుకబూనకుమయ్య రామా! జాలా కా ఫ్‌ ఇల _నామనసునేలేసార్వభామ! [౨ ఇశ్రీ నాగుండెకోవెలలో కాలువుతీర [| ౭||

రృాదయ క65ళ కై... కడగంటిచూపైన కడుపాననం క్షణక్షణం నిరీక్షణం [గ నీకై ప్రతిక్షణం ప్రతీక్షణం నల అనుక్షణం నీ వీక్షణం ఖ్జా స ప్రదక్షిణం రిరక్షణం ల్‌ ఏ క్షణం నీ ఈక్షణం గ ర్ట సులక్షణం నాకోక్షణం గ్‌ 6 క్‌ నీ తీక్షణవీక్షణం సంతక్షణం క. క్ష్‌ ళా సమీక్షణం తక్షణం పరీక్షణం న సర్లే భవత్రేక్షణం ఒక వక్షణం న్‌ న్‌! సంప్రోక్షణం వనజేక్షఐం గ్ల అఘభక్షణం మోక్షణం =] శ్‌

వయకు (జ్ర ఖై శరణాగత నీనే లరితాంణకా! స్త 1 శ్రీమాతవనీ మా మహారాజ్జివనీ గ 4 "త, హృదయాన్ని హ్రీంకారసింహాననాన్ని చేసి సు కు * వ ఓ సుఖాసీనవుకమ్మని నిను పిలిచి భమ) గల _కటాక్షించమని వేడుకున్న క. య ౪ నన్సుపేక్షిపనీ | ప! సా క ౫ ్న్నపేక్షింప నీకాక్షేపణ కాదే?! క! / భ్‌ భక్తిప్రియవు భక్తివళ్యవు నీకీ ఉదాసీనత తగునే?! త్‌ ళీ జీవన నడిసంద్రాన నిలిచిన ఈ బతుకునావను స్‌ క్ష్‌ సుడిగుండమడలించె బడబాగ్ని భయపెట్టె కే ళు ఉరిమి బెదిరించె మేఘాలు - జడిపించె దుష్టజలచరాలు గగ త్ర 'పెనుగాలి పాంచెనో ఉప్పెనే ఉరుకునో ల్‌ త్ర నావకాయవే తల్లిరో శ్రీమన్నగరనాయికా! క్ష గర కొండంత అండవు నీ వుండగా నజీ థ్‌ నాకేల ఒదవును ఏ కొదవయైనా అని జీ ఇ చుక్కాని నీచేతికిచ్చి నిశ్చింతనున్నాను 1 [ నన్ను విడువకుమమ్మా! మహాత్రిపురసుందర! ి "ఇ మధురసుందర మృదుమంజులహృదయినీ! శ్రీ లలితా!

శ్ర సుఖాలుతప్ప కష్టాలువద్దని మారాముచెయ్యను తల్లీ! స్‌ ఇల _కష్టాలనెన్నయినా కాచివడబోయగల

ఈ థెర్యస్టైర్యాలిచ్చి కరుణించవే నన్ను కాత్యాయనీ! స కక కలలోన ఇలలోన నాకు నీవే గతివి

ర్ట నీ కనురెప్పల నడుమ ననుకాయవమ్మా సే సక నీ చిరునవ్వులే రక్ష శ్రీచక్రరూపిణీ! ఖ్‌ | ర ఓంకార ఐంకార హ్రీంకార క్లీంకార బిందున్వరూపిణీ! ష్‌

తృదయ దకళ అంతర్భుణుం లః తొలిసారి నీకోసం నా తలపుతలుపులెపుడు తెరిచానో జ నల్ల తొలిపిలుపుగా నిన్ను ఏవేళ పిలిచానో క ఇ (5 ఆ వైనమేనాడూ బోధపడలేదు ప్రభూ! థ్‌ న్‌ ఆ వివరమేనాడూ విదితమవలేదు న్‌ ఇ నా చేయిపట్టి నడిపించు తల్లివని (| క నా గమ్యమేదో చూపించు తండ్రివని రః కక నా శక్తి నీవని నా యుక్తి నీవని “ర్‌ నా ప్రాణమై జీవమై నాలో నీవు న్నావని క ఇసి గుర్తించనేలేదు ప్రభూ! నేనూహించనే లేదు. క అ నిన్ననిన్నటిదాక నాకెంత దర్పమో ్ష్‌ ఇ నా ప్రజ్ఞతో ప్రతిభతో ప్రగతి సాధించానని గీ క్‌ మొన్నమొన్నటిదాక నాకెంత వేదనో గ్‌: ల తెలివిమాలిన నేను ఓడిపోయానని. ళో్టి

వృదయ రకళా శ, కనుతెంచి వెనుదిరిగి నిను చూచువరకు ఇ ఇస్తా _ పతితపావనమైన నీ లలితలాస్యాలు గే క్షా నా అవివేకమునుచూసి పరిహసించేవరకు న్‌ ఇ నా కరదీపమై దారిచూపేది నీవని న ర్‌ నా జిహ్వపైచేరి పలికేది నీవని జ్ర ఆ నా మానావమానాలు నీ కల్పితాలని న్‌ తెలియనేలేదు ప్రభూ! నాకు తోచనేలేదు. ఖ్‌ ణి సంసారమే ఒక సాగరమైతే స “స. నా జీవననౌకకు చుక్కాని నీవని నీ జీవితమే ఒక నాటకమయితే నక్ష ఇని నన్నాడించే సూత్రధారివి నీవని ల కి టబతుకన్నదే పెద్దకల. అయితే /- ర కీ _ నన్నావహించిన మహానిద్రవు నీవని క ఖే ఆ సత్యమేదో తెలిసి తేటపడినమనసు “ర ల అనందానికీ విషాదానికీ అతీతమైనవేళ తో అంతర్ముఖినై అంతర్యాగముతో న అంతర్యామివైన నిన్ను చేరుకుని గ నిత్యనిర్మల నిర్వాణావస్థలో ్ట్‌ ర్ట నాలోఉున్న నీలో కలిసిపోయాను వ్రభూ! నేను కరిగిపోయాను. ర

లృదయ రవళి ల సొగసు నొంతనం చూడతరనూ! స్‌ ఇలా నిజనయనాల సాక్షిగా నిను చూస్తినా వ. మ జ గ నీ అణువణువు ఆర్తిగా చూడాలనీ (స్మ టా. ళా క్ష్‌" నికై బెంగపడిన మది ఊరడిల్లాలని =. (జీ తడవ తడవకు నిన్ను తలచీ ళ్‌ య 9 ఆ నడవలన్నీ దాటివచ్చీ గట శణ. ర్త నీ పసిడివాకిలిలోన నిలిచీ హమ ఆ స్ట నీ దివ్యరూపము కనుల మెరిసీ మ ్న భి అంత అందము నొక్కతృటిలో ల గ క. స చూడ తబ్బిబ్బాయె మనసు న్‌ వ గడియకూడా నిలువనీరే నీ ముందు ళ్‌ ఇటీ నిలిచి నిలువునా నిను చూడనీరే ల లీ ఉన్న కన్నులు రెండు జంటతుమ్మెదలల్లే జి క నీ పాదపద్మాలనాదలనేలేదే లన్‌ ఫే కటిహస్తాన్ని చూడలేదే క 1 క కారుణ్యలోచనాలను గాంచలేదే గ ఇ నీ ముద్దుమోమైన గానలేదే క వ్‌ కెమ్మోవినవ్వులేనరయలేదే లి ఇ్రీ శ్రీవత్సశోభలేనించలేదే ళా ళ వకుళ చెంగల్వ సోయగాలానలేదే జ కక ఒక్క పలుకైన పలుకలేదే ణీ ర్ట నీకు నా మనసు విప్పీ చెప్పలేదే ల ఆ ఈ రెండుకళ్ళేమి చాలునోయీ ళ్‌ ఇ్రీ నీ కందర్చకోటికాంతులు చూడగా! డు ో ఒక్కక్షణమెలా చాలునో హరీ! జః క్త నీదరీ నా హృదయభారము తీరగా! ౮న డ్ర నిలువెల్ల కనులున్నగానీ ఈ గ నీ సొగసు సాంతము చూడతరమా! ళో నీపై నా తనివితీరదు నిజముసుమ్మా| క

బృాదయ సీవళ [౮ గ దేవుడిచ్చిన నరం వ్‌ ఛీ దైవమా! ల న నీవెంతటి దయామయుడవో కదా! న్‌ 1 నల కొండంతబాధనైనా దాచుకోమని ర్ట క గుప్పెడంత గుండెనిచ్చావు! గ్‌ ్ట ఆ గుండె బరువుతో కృంగిపోతే గాక కన్నీళ్ళు కార్చే కళ్ళనిచ్చావు ళ్సి ల ఆ కంటినీటిని ఒత్తుకోమని | శ శెండు చేతులు సాయమిచ్చావు సే ఇల దిక్కు తోచక నిలిచినప్పుడు రస కర్ట్‌ నీ పాదాల దిక్కు చూపి చేరదీసావు! ల

తృాదయ దకళ ఫై... యాదేవీ సర్వభూకేషు ...... శ స్ట టకప తు స న చిదగ్నికుండసమ్చూతా! మాతా! య. ్‌ న దేవకార్యసముద్యతా! దేవీ! య. ర ఇ దీనజన సముద్ధరణ పండితా! క్‌ స్ట న్‌ చతుర్చాహు సమన్వితా! శక్తీ! ట్ర్‌ ం చతుర్విధపురుషార్ధ ప్రదాయినీ! నై ఆల్‌ రాగస్వరూప పాశాఢ్యా! అంబా! గీ అల్లే రాగద్వేషమోహసంహారిణీ। స లక వ్యక్షవై అవ్యక్షవై నిత్యవై నిగమానివై గి నర - సర్వప్రాణి రూపిణివై ప్రాబులందలి బుద్దివై క, ల్‌ అణిమాద్యష్టసిద్దివై అదిమధ్యాంతరహితవై | గెల అన్నీ నీవైన తల్లీ! నిన్నెరుగ ఎవ్వరి శక్యమమ్మా! స ఫి పువ్వులో గడ్డిలో మనిషిలో మానులో గ ల గుడిలో గుండెలో కొండలో బండలో ఉన క అణువునుండి బ్రహ్మాండమంతా జీ ర్ట అలుముకొన్న అద్వైతమా! 0 కన అందుకొనుమా వందనం! క గోన అఖిల సురగణ పూజితా! న్‌ వక అందుకొనుమా కందువగు | క్‌ నా హృదయాన వెలిగే నీరాజనం! స అంప క్యు త్య స్తత బ్రాలు ఫల

తృీదయ రథళి ఆ ఫై ఎలా నీ ఊనికీ తెలిసేది? న జ ప్రభూ! న్‌ ఇని నిను పోల్చనేలేని బేలహృదయమిది స గగ ఎలా నీ ఉనికి తెలిసేను? దో ఇ ఈ ధరాతలంలో ళ్ట ఇ అజ్జతనిండిన కన్నులు నావి కర్ట్‌ వ నిన్నెలా చూడగలను? జాం ల నిగూఢతత్వం బోధిన్లూ క్ట స్ట్‌ క నీవు నా తలవాకిటనున్నా క నర సాధనలేని మేధను నేను స క్ట నిన్నెలా తెలుసుకోను? గిన అనంతవిశ్వం నీవే అయి క ఖ్‌ నా ముందు నిలిచిఉన్నా నగ “ర అంతంతమాత్రపు ప్రాణిని నేను స ని నిన్నెలా హత్తుకోను? ఫ్‌ “నే నా కన్నతండ్రివై కనిపించు లీ క్‌ నా తల్లిఫేమలో లాలించు టే "నే నా పతివై గతివై జతకలుపు ని ఇటీ నా కన్నబిడ్డవై ఒడిచేరు.

వృీదయ అవల నీ ఏడుకొండల్నీ ఎక్కీనేనొచ్చాను 0 న్న సల ఏలుకోవయ్యా మా వెంకటరమణా షై, వ క్త లి భో తిరుకోవెలగంటల్లో (1). శ ప్‌ కోనేటితరగల్లో క్‌ ఆ ఫై ఇి ఆ నల్లనిరూపంలో "శల ల్‌ న్‌ తెల్లతెల్లనినామంలో గ్‌ ర చల్లనైన నా స్వామీ స ఇ ఎంతహాయి నీ సన్నిధి! | వ ఏలుకోవయ్యా మా వెంకటరమణూ! స్టో ఇం నా కలతలన్ని నీతో మొరబెట్టాలని కోస్ట్‌ క మూటగట్టి నెత్తినెట్టి తెచ్చానయ్యా న్‌ గ ఛెంగుభెంగుమంటూ నీ కొండలెక్కినపుడో స్‌ క్‌ “హరి'యని తిరువీధుల తిరిగేటపుడో ళ్‌ ర నా కలతలముల్లె జారి బరువేతీరె ష్టం సర ఇదేమి చిత్రమయ్య తిరుమలవాసా! క, వ్‌ ఏవో ఏవో నీతో చెప్పాలని ల జ్జ ఏదో ఏదో నిన్ను అడగాలని శ ర్ల ఏమేమో అనుకుంటూ ల్‌

తృీదయ దీవళి (౮ సర్లే ఏదేదో కలగంటూ న క సె ఆ ఏడుగుమ్మాలు చి ల దాటీ నీదరికొస్తే థి ర చెప్పాలనుకున్న గొంతు గోవిందాయని పలికె స. గగ అడగాలనుకున్న నోరు గోవిందాయని పిలిచె వ గోవిందనామాలు దిక్కులే నిండిపోవ గ శా... నా దిక్కువైన నిన్నుచూసి చిక్కులన్నీ మరచిపోయి న గ నిన్ను చూస్తూ చూస్తూ చూస్తూ విడువలేక వెనుదిరిగా ళ్‌ కి ఇదేమి వేదనయ్య తిరుమలవాసా! జః ల తెలియని అనుబంధమేదో ళో్టి గః నీ కడనే నిలువమంటె గ ఈ జన్మబంధాలు క్‌.

కొండదిగీ రమ్మంటే త్‌ ్ట దిగలేక దిగివచ్చా శ్ర ళం దిగులుదిగులుగా స్వామీ ఇ నీ ఏడుకొండల్నీ దిగలేక దిగివచ్చా న న్‌ ఏలుకోవయ్యా మా వెంకటరమణా! గ్‌ స అంతంత చుటు తుం తంత

తృాదయ రవళి నా కనులవీడక నిండె ర

శ కొదవ నాకేల?! స ఇ జీవరాశులచేసి ప్రాణరూపాలిచ్చి. (౭౬ తలరాతరాసేటి తాతనే కన్న్మ్వయ్య నన ఇస్‌ నా తలనిమిరి క్షేమమరసె ర్స్‌ ఇన్‌. స శంఖుచక్రాలు న గధాశక్తులు రి

ఆ నాల్గుచేతులు నన్నుచుచ్టె గ శత వెరపు నాకేల?! ౮

షః పదునాల్లులోకాలు బొజ్జనిండిన తండ్రి ఐజి

ఫే తన గుండెలో ననుదాచెనే లి చింత నాకేల?! గీ

న కరినిగాచిన శ్రీహరే నన్నుగాచే కాపరై క్‌ ఇస్ర బతుకుదారిన తోడుగా నడిచివచ్చే తెరువరై లస్ట్‌ ౪ గిరినెత్తిమోసిన కేలునే నా ఊతగా అందించెనే జ్జ ఇకో అలుపు నాకేల?! క వ్‌ చల్లలమ్మే గొల్లభామల కల్లలెరుగని మనసులూపిన _ థ్రీ! ఇం సిల్లగ్రోవిని మెల్లమెల్లగ నా చెవినిజేర్చి ఊదగా స ఇర నా మోవిపై మధురగీతులుదయించెనే గ నర పలుమాటలింకేలనో! పాడగా హరికీర్తులే చాలవా?! క,

వృదయ రకళి (౮ా కి సస్తశైలాధినేతా! సే క... వాహృదయాన నెలూన్నస్వామ.. కీ |. ఇ నా కళ్ళెదుట కనరావేమీ యయ... ల్టి ఫ్‌ నాకలతలకు కరిగేవు స్వామీ (లి సర నా కన్నీరు తుడరావేమీ న 1. ల్‌ కదలని వెదురును పెదవికిచేర్చి ర్‌ నర కమ్మని పదములు పలికించేవు కే ఇ రాయినితాకి రమణినిచేసిన లోనె రె అమృతపదములు నీవేలే క్‌ సే శరణనివేడిన కరినేగాచిన ళో కీ భవహరమైన హరి నీవే స్టో లి మనసార నిన్నే కొలిచే నన్నే గి న్‌ మరిచేవు నీకిది న్యాయమా! స్ట్‌ ఇల నా మనసును మణిగా తీర్చాలనేమో క ఆర మదిలో తీరని వేదన చేర్చావు సర మధుమందహాసాల నను కరుణించి లి ర్ట నీ చరణాలుచూపి పిలిచావు కి గెస్స్‌ బాధాపరితప్త హృదయను నేను న్‌

రృదయ 6కళి న్‌ సర్వం శక్తీముయం జిగీత్‌ న. పూజచేయాలమ్మా పూజచేయాలి స్మ మలు న్‌ ఇస్ర నా బంగారుతల్లికి పూజచేయాలి రె లోన్‌ శై. కోటి రంభల సాగను కొనగోటితోదన్ను శ (టీల గ్‌ ఇసి మేటి అద్భుతసౌందర్యరాశికి పూజచేయాలి.... ల లో కై శ్రీపాదమంజీర సిరిమువ్వసవ్వళ్ళు హీ పచే “ ఇస్ర సరిగమ పదనిస స్వరనిస్వనమ్ములై ళా స్త్‌ ష్‌ వజ్రమాణిక్యరాశి ప్రభలు వెలవెలబోవు శ చిరుదరహాసలాస్య ప్రభాసాలతో గచ నడచివచ్చెను తల్లి నా ఇంటికి గ క్‌ పూజించమని అడిగె మేనుపులకింప! డి సై సూర్యచంద్రాగ్నులే త్రిలోచనాలైన ఖు ఇ విశ్వరూపిణి మాయమ్మ సర్వమంత్రస్వరూపిణి లి గ్‌ విశ్వాన్ని నృజియించి చైతన్యమొసగిన =. లే సృష్టిస్థితి లయకారిణి ఆమె సర్వశక్తిమయి ఆ నా పూజగైకొనవచ్చె నేపుణ్యఫలమో! స్ట ఇల్లా సుమసుకుమారి నా తల్లికి కుసుమార్చన చేయాలని (] ల్లి పూచిన ప్రతి లతనడిగి ప్రసవాలను తాకబోగా న్‌ ల పువుపువ్వున నాట్యమాడె అమ్మనవ్వులే! క్ట న్‌ ఎలా త్రుంచగలను ఆ అందాల నవ్వుల్ని? థి గ్‌ ఎలా చేయగలను మరి నా తల్లిపూజను?! గ, నై ఆ నవపల్లవకోమలి నా తల్లికి పత్రపూజచేయాలని గ పై ఆత్రంగా పరువెత్తి తరువునడిగి చిగురులపై చేయివేయగా బై

వృీదయ కళ ఇని ప్రతి పత్రం తోచెనదే అమ్మ అమృతహస్తమై లి ఎలా దూయగలను ఆ (ప్రమపల్లవాల్ని? శే/5 ఎలా చేయగలను మరి నా తల్లిపూజను? లోన్స్‌ స మధురహృదయిని నా తల్లికి తియ్యనిపండ్లు తేవాలని గే ఇ్రీ వడివడిగాపోయి వనసీమంతా చూసినా త్‌ ప్రతీ ఫలం పలుకరించె అమ్మహృదయమై స్తే వ ఎలా కోయగలను అ అమృతహృదయాలను?! ఎలా చేయగలను మరి నా తల్లిపూజను?! కరుణాతరంగిణి నా తల్లికి తోయమైనా ఇవ్వాలని ఖి లై జలాశయాలెన్నిటినో ఆశగా తిరిగిచూస్తే .- ఏ నీటను చూసినా అమ్మరూపు కనిపించె కా ఎలా చెదరనివ్వగలను ఆ ప్రియరూపాన్ని? ఫ్‌ ఇన్‌ ఎలా చేయగలను మరి నా తల్లిపూజను? క్షా ఏమీ తేలేని నేను చిన్నబోయి తిరిగొచ్చి క. ఇతి కన్నీళ్ళతో కాళ్ళు కడిగి “నా తల్లీ మన్నించుమ”ని అడిగి తోర్ట్రి స్త్ర రిక్తహస్తాలను ముకుళించి హృదయాన్నే నివేదించి లి ఇల ప్రసూనమై వాలితి ఆ పసిడిపాదాలను హత్తుకొని కళా చిరునవ్వుల నా తల్లి ననుచేరదీసి పలికెనిలా ఖం ఇల. “నాది కాని రూపమేది ఈ లోకంలో “స్ట్‌ న ఇదేకదా నేనుకోరు నిజమైనపూజ;” జః ఇ అమ్మ ఒడినిచేరి అంత ఆదమరచియున్న నేను క. తళ ఉలికిపడి కనులుతెరిచి అద్దంలో చూసుకుంటే స ఇ అమ్మరూపు కనిపించి నవ్వె నిండుగా! శ;

[౮ తృ్‌ీదయ దకళి కే దేనరహస్వం క్‌. వై ల శ. క మెత్తనీ సుమదళములడుగున ఐడీ శ్‌ ముల్గునెవ్వరు నాటిరో క గ క్‌ అందాల అరవిందాలకెవ్వరు ల శ అడుసు నివాసము నిచ్చిరో యీ ర్‌ బండబారిన కొండ గుండెలో ల త వాగులెవ్వరు తవ్విరో క్ష ఖః పరిమళించే మొగలిపాదలో నీ నల మిన్నాగునెవ్వరు పెంచిరో ్డె నైక వగరుచిగురుల మేపి కోయిలకా వ ర్ట మధురగానమెవ్వరు నేర్చిరో క గీ మధురఫలములనిచ్చి మనిషికి జ్హో గ షల మమత నేర్పుట మజిచిరో?! క మంచిచెడ్డల కలిపి దైవం జ్ర ఇం మర్మమేదో తెలిపెలే తోసి ఆక పేమనదులూ ద్వేషనదములు - ఇ కలసి పొంగే లోకమా। లస్ట్‌ లె చిత్రమైనది మనిషి మనసు “ర ఎరుగ బ్రహ్మకు సాధ్యమా? లన

తృదయ కీపళా . రసాల భాను! జ క్ర చిగురాకుల చీరకట్టి, తలనిండా పూలుపెట్టి గ ఇసి కొత్తపెళ్ళికూతురాయె చూతకన్యక త్తి ఇళ కోయిల సన్నాయిపాడ చిలుకే మంత్రాలుచదువ ష్టం ఇల మధుమాసవేళలో మదనుని మారాజఖియయ్యె మధూలికుమారి శక్టి రై మగనిగుండెలోన ఒదిగి నిండుచూలాలై ష్ట్ర ఇ మురిసిపోయె రసాలభామ ల్ట్టై ఇళ గంపెడుసంతానంతో పచ్చిబాలెంతరాలిని గ్‌ ౮ గ్రష్మంలో వదలిపోయె నిర్ణయవసంతుడు న వః సడలిపోనిస్టైర్యంతో మధురసాలఫలరాజాలను క్‌ ర్స పెంచి పెద్దదేసెనమ్మ మావికొమ్మ స్‌ 9 ఆవేదన నదిమిపట్టి అత్తవారింటికిలా గ శ్రా సాగనంపె బిడ్డలను మనిషిచేత బెట్టి నేక గ్‌ మిసమిసలాడే పసిమిపండు చేతికిరాగానే ౮ క రసంపీల్చి కండకొరికి బెంకచేసి విసిరేసే జాలిలేనిమనిషి జై శ్రా అయినా బాధపడని ఆ(మ్రవిత్తనం లస్ట్‌ సి ౯ మళ్ళీ మొలకెత్తుతుంది జరి ఇత మనిషికి ఆహారంగా మారడమే ధ్యేయంగా! ఖ్ర థె

తృదయ రవళి

సతీ తీ తీ కా్రీసోయగాలు తీ తీ పళ్ళ గ అందాల కార్తీకమే భ్‌ కి దివ్యదీపాల దేవోత్సవం! క ళ్‌ శివకేశవారాధనం ఠి క్షక ముక్తిమోక్షాలకది సాధనం! టై నల చలి చలీ ఆగవమ్మా “రే వ్‌ కోనేటితానాలు ఆడనీవే. తై ఇ అరటిదొన్నెల్లో దివ్వెలుంచి శ ఇ క మిన్నేటికెరటాల సాగనంపి ౪3 ఇక కమనీయకౌముదాన న్‌ గ ల పున్నాలనోములే నోచనీవే! జీ న పున్నాగపూలు పూచీ సే

ల 'ప్రణవమంత్రాలు వల్లెవేసె ర 1 కారడవులే జనపదముల. క శ ఉసిరివనసీమలో విందులే గి ఇీ శరత్‌జ్యోత్సా విహారాలలో స ళ్‌ మంచుపూలతో అభిషేకమే థి ళ్‌ కన్నెమేనిలో మెలిదిరిగెలే. థి శో నీలగోరింటనిగ్గులన్నీ క్స్‌ మం సందెపొద్దుల్లో ఊసులాడె ర ఇ మొగలిపూలానిలాలలో రోస్ట్‌ ఇం మనసుమేఘాల తేలియాడె ఎర ళీ ధరణి సురలోకమై తోచెనే. న్‌ క

వృదయ దకళి శక్ర మనిషికంటే మిన్న బిన్సిణిదుకన్ము 6 న దినకరుని తాకిడికి ఉడా గ స్‌ మరిగేటి సలిలం (తె న్‌ అవిరై ఎగిసింది, భల ట్ర ఇం మేఘమై నడిచింది గి లై చిరుగాలి కౌగిలికి 5 గీ ఖ్‌ పులకించి మేఘం క్‌ కరిగి నీరయ్యింది, అర ఠి కురిసి వానయ్యింది. గా కి చినుకమ్మ స్పర్శతో కోస్ట్‌ క అలరిన భూదేవి స్టో క్‌ మొలకలై మొలిచింది, లోస్టి (మగ్‌ పంటలై పండింది ఫ్రా ₹ ల్త ఎండలో మరిగినా - లె న మేఘమై కరిగి ఖ్త ఇం సకల ప్రాణుల కడుపు య ఆర్‌ నింపేను నీరు థ్‌ ఇ సంపదల తేలినా ఇగ నర సొటి మనిషికి న్‌ ఖ్‌ సాయపడడేమి మనిషి?! ఐల

త్చీదయ దకళి గ్ల నర్శంకురిసినరాత్రి న ఆర చిక్కని అమానచీకటికి చిక్కిన లగ గ్ల ఆ చుక్కలరేనికోసం గ్‌, క్‌ తారలన్నీ వెదకసాగెను శ న్‌ కారుమబ్బులమాటున జ ం వెన్నెలలేని ఇలాతలం క్ష "స్త రసాతలంలా భయపెడుతుంటే గీ జ ఒంటరిఅకాళం భోరున ఏడుస్తూ గ్‌ ఇల నేలతల్లిని హత్తుకుంది. ో్టి సక నింగీ నేలా ఏకమై ఏరులన్నీ పాంగిరాగా షా నర ప్రళయమనుకొని తరువులన్నీ . ఇ వణికిపోతూ గోల చేస్తున్నాయ్‌! 5

తృొీదయ రకళి ఇ6 అబలా! ఓ అబలా! త్తు “న్స్‌ ౯,౪ నువ్వు నబలగా మారేదెన్నడో! వ్‌! జః క్రి స్నిగయైహన సుమసుకుమారీ! అంటే టి ల ఇ, ఆ పిలుపుకే పరవశించావా? మ. స | సాక కక సింగారాల నీ తనూలతకు క్‌ | నగి ఠి హరిచందనాల మెరుగులద్ది | న సక మగవాడికన్నుల విందువవుతూ థ ల అందాలబొమ్మలా గడిపేస్తావా కాలం? కా లలో ప్రజ్ఞాపాటవాల నీ మేధ ప్రకాశించేదెన్నడో! ఫి ఇక్‌ కులసతీ, గుణవతీ, మానవతీ అంటే లస్ట్‌ కేల ఆ మెరమెచ్చులకే మురిసిపోయావా ||| గాగ .( మగవాడిభావాలకి బానినవై ఓ శ్ర నీ ఉనికినే కోల్పోయి బ్రతికేస్తావా కలకాలం? ్‌ భు శ సాగరగంభీరమైన నీ వ్యక్తిత్వం ప్రస్ఫుటించేదెన్నడో! లా నగ క న్య గార్గి, మైత్రేయిల వారసురాలివే క, ఈ మాంచాలా మల్గమాంబల తోడబుట్టిన దానివే థి ్ర ఓ మగువా! వగపుమాని ఇకనైనా చూపవా నీ తెగువా!?? ్థి కణ వయ్యారిలేమ చెలి సత్యభామ (ఆర్‌ 9 వైరిపై నారి సంధించలేదా! క ళ కలంపట్టి కావ్యకర్త కాలేదా న్‌ క వన్నెచిన్నెల ముగ్ధ ఆ కన్నె మొల్ల! గ బళ లలిత లావణ్య రాళి రాణి ర్లూన్సీ స, అగ కత్తిపట్టి కదనానికి కదిలి వెళ్ళలేదా! జ్జ డో తల్లిగా చెల్లిగా, ఇల్లాలిగా త్తి వ నీ ఇంటికి నీవొక కల్పవల్లివే..... కానీ, సః క్‌ తొలుదొల్తగా నీవొక వ్యక్తివి! ళో షీ సమాజవ్యవస్థలో మహాశక్తివి॥! ౬ క్ష

వృొదయ రవళి

ఇం జీవనమధుకలశాన్ని చేజేతులా ఎవరికోఇచ్చేసి (్రి జ్ర ర్‌ స్వాతంత్ర్యంకావాలంటూ వీధినబడి అరుస్తావ్‌! వ ఓ ౫ క్తి ఈ ఎవరివ్వాలమ్మా నీకు స్వేచ్చ? ఎవరినడుక్కుంటున్నావ్‌? (= రీ ఇగో నీదైన జీవితాన్ని నీదైన మనసునీ నీదైన తనువునీ ల ఇల నీదైన ప్రతివస్తువునీ నీ హస్తంతోనే పరహస్తగతంచేసి స్‌ ఇ న్‌ పేమ-అనుబంధమంటూ ఖ్‌ జ ర్త మధురభావావేశంలో మునిగిపోయి ఇ ర్‌ ఆ మత్తువదిలిపోయాక శూన్యంలో శుష్కప్రనంగాలెందుకు? గ్‌ నల అసలు నీ మనసుకి స్వేచ్చేది? ద్‌ న్‌ అనుక్షణం గొంతునొక్కేస్తూ చంపేస్తున్నావే దాన్ని! ల్‌ ఇల ఎవరైనా చూస్తారని, ఎవరైనా వింటారని కన కళ ఎవరో నవ్వుతారని, వేరెవరో మెచ్చుకుంటారని త ఇల ఎవరికోసమో బ్రతుకుతూ - త్యాగం బురఖా వేసుకుని స్‌ న్‌ చెయ్యాలనుకున్నది చెయ్యలేక, మనసొప్పని పనిమానలేక క ఇల 'హిపోశ్రసీ' ముసుగులో మేడిపండులా బ్రతుకుతూ క. స్మిణ చిరునవ్వు లిప్‌స్టిక్‌ని పెదవులపై అతికించుకొని త్న పక్కవాళ్ళ లోపాల్తో సంతృప్తిపడుతూ కి పరువుప్రతిష్టల పగ్గాల్లో నిను నువ్వే బంధించుకొని క ఇక్రీ ఎవరినో అడుగుతావేం తల్లీ నీ స్వేచ్చకోసం? క ర పశువు, పక్షి సైతం "స్వేచ్చగా జీవిస్తూ ప ఇసి ఆత్మరక్షణ చేసుకుంటాయ! క ఇని ఎవరో తోడు కావాలంటావ్‌ - ఏదో నీడ కొవాలంటావ్‌ క. | చివరికి ని 'స్వేచ్ళకూడా ఎవరో ఇవ్వాలంటావే?! ఖో క్‌

లృిదయ దకళి క తాళి పవిత్రం పెళ్ళి పవిత్రం అన్నీ పవిత్రమే న. ఇగ్సీ కాని పెళ్ళిలో తాళికట్టించుకున్న నువ్వే ఫ్‌ నం ఆ పవిత్రయజ్ఞానికి ఒక పవిత్రసమిధవని తెలిసీ వె ఆశ్‌ కొనుక్కుని మెళ్ళొంచుకొని కట్టించుకుంటావే పసుపుతాడు టి ఇ పాడిగేదెను కొంటే మేలుకాదా పచ్చికైతే చాలుదానికి *్సీ హ్‌ నోట్లకట్టలు మేసేపశువుకి దానా ఎక్కడ తెస్తావమ్మా? _ శ్రీం ఇ౮ _పెద్దమనిషయ్యావంటే సెళ్ళీడు వచ్చిందనుకుంటావే గాని వస్తి కళ _ పెద్దమనసుతో గొప్పవ్యక్తిగా రాణించాలని అనుకోవుగదా (“ర ఇ్రీ మరి ఎవరినో అడుగుతావేం తల్లీ నీ స్వేచ్చ కోసం? త్మ సగ ప్రబంధనాయికల పోలిక మనకెందుకు తల్లీ? “టే లి విరహంతప్ప మరో సమస్యలేదు వాళ్ళకి! భన క సీతపోలిక మనకొద్దు. ఆ రాఘుడిధర్మానికో దండం! ఇ ల సావిత్రిపోలిక అసలొద్దు జ ర్ల మొగుడేయముడై ప్రాణాలుతీస్తున్న రోజులివి! స్‌, ఇ కలువపోలిక మల్లెతీగపోలిక జాబిల్లిపోలిక భూదేవిపోలిక ణి శ్ర _ వద్దు బాబోయ్‌ వద్దు మనకు దేనితోనూ పోలికొద్దు క కక మనం మనుషులం - మామూలు మనుషులం వ ఇళ పరిస్థితులకు స్పందించే మనసున్న మనుషులం క. వక సమస్యల సుడిగుండంలో తిరుగుతున్న సహచరులం ఖ్‌ లల్లే జీవనసాగరానికి ఎదురీదే నావికులం క్టి ఆల్‌. ముళ్ళకంచెలు నరుక్కుంటూ ముందుకుపోతున్నో పథికులం ద్ధి సమాజానికి స్రీశక్తిని పంచియిచ్చే శ్రామికులం త్టి ష్ష్‌ విశ్వవీణను శృతిచేసి నిత్య స్వేచ్భాగానమాలపించే జః న అనంత చైతన్య స్వరూపిణులం! ౮

సిరాశ్తువులు "న ఎందుకయ్యా కుకవీ నన్నిలా బాధిస్తావ్‌? ఖై ఇక్రీ తెల్లనిసీసాలో నీలిమోహనకాంతితో మెరిసే నన్ను[ 2220 గ స! ల నీ లేఖినిలోవంచి కలగళంలోంచి కాగితంపై జార్చి ॥ ఇ నా రూపలావణ్యాన్ని చెరిపి కురూపిని చేసావ్‌? న గ న్‌ పువ్వులాంటి భాషలో రమ్యాక్షరరూపాన్సై గ ఇల అందమైన ఆవేశం అలలై ఉరకలేయు లి వః సుకవి గుండెలోని భావాలకు అద్దాన్నై 1 జీ నం అణువణువూ విశ్వచైతన్యానికి పునాదివై గ్‌ గ్‌ కోట్లాది హృదయాలను కదిలించి అలరించాలని ళర్లై నే ఎన్నో ఆశలతో ఎదురుతెన్నులు చూసిన నన్ను స్ట ఇక్రీ నీ కుటిలభావాల బూదిలో పొర్గాడించావు ఉస్ట్ర మీ చిన్నిగీతనై బుల్లి అక్షరాన్నై పెరిగిపదాన్నై వాక్యాన్నై ఇదే గ్ర బంగారుభావాల భాషామణిహారాన్నై క ఆల శ్రీవార్దేవీ గళమాలికనై తులకరించాలని గ్‌ షల కలలుగన్న నన్ను కో నీ అర్ధంలేని వ్యర్థ రాతల్లో నిర్వీర్యం చేసావ్‌ జీ "ర్ల కవి పండిత రసజ్ఞులెవరూ మెచ్చని కుకవిత్వంలో స్‌ 9 సహృదయులు చదివీ చదవకనే విసిరేసే శవసాహిత్యంలో ౫ శ్ర యువశక్తిని పెడదారి పట్టించే బూతుల్లో లః శ్రీ మానవమేధను బురదలోనికి లాగే బండరాతలో లి నీ ఎందుకయ్యా కుకవీ నన్నిలా అవమానిస్తావ్‌? +

వృదయ రవళి (౫ య క జక్కసారి ఆనీ చూడు! ఫ్‌ ఇతి విరామమెరుగని నీ హడావిడిజీవితంలోంచి ర 9 నీలాకాశవీధిలో నిండుజాబిళ్లి ముద్దుమోము చూడు! [కం 1 శ నింగిలోనివేల్పులు వెలిగించిన ఆ తారామణిదీపాల్ని చూడు! _ జ్ఞ ఇస్త్రి శరులు, గిరులు ముద్దవుతున్న తేనెలవెన్నెలసోనలు చూడు! క్‌ గ్‌ 'స్వేచ్భగా ఎగిరేపక్షిని చూడు! (చ ఇక ఛెంగున గెంతేదూడను చూడు! డ్స్‌ షల్‌ మలయపవనాల మృదుస్పర్శకు పులకించి జం ఇ అలవోకగా కదిలే కొమ్మలు చూడు! లస్ట్‌ మ్‌ కొమ్మలనంటిన పూలను చూడు! స ఆ పూలను వాలిన మధుపాలను చూడు! కి2 ఉరికే జలపాతాన్ని చూడు! ఇశ్రా ఏటిలోని కలువను చూడు! కళ ఎగిసిపడే అలలను చూడు! ఇన ఎలకోకిలగానాన్స్ని పసిపాపలనవ్వుల్నీ స క్‌ ఇంకా ఎన్నో అందాలని, ఎన్నెన్నో ఆనందాలని .- ఇల నీ చుట్టుపరిచి ఆ దైవం త్‌ వ, ఈ జీవితాన్ని వరంగాఇస్తే ష్ధా ర్ట అన్నిటినీ అలక్ష్యంచేసి 'ధనం' ' కీర్తి అంటూ త ఇ ఎండమావుల వెంట పరుగులుతీసే నువ్వు - ఫ్రా నం నిజంగా ఓ శాపగ్రస్తుడివి సుమా! త్టి

వృదయ రవళి [7 త 694 64 64 694 6 తళ ౭8 . కనితాలతాంత నిస్తనం ఆరే ఇల రా స శః కి శుభ సంకేత గీతికాలహరియా తై క శ కాదిది, సురభిళానిలవీచికా లాహిరే! జ్జ కక నీ లేఖినీసఖి మెలికలవన్నెలా క్ట ఈ కావివి మిన్నేటితరగల నురగలే! షః హీ ్రతిపత్రమొక సుందరప్రతిమయై తోస్ట్‌ శ కవితలన్నీ కాంచనకన్యలై సై భ నర్తించె పదశైలి శైలూషిలా. త్య ” అడుగడుగునా అగుపించు జం ఖీ నీ అనురాగమాలోకించి చిత్తరువునైన తి ళీ నన్నాక తరువుగా భ్రమసెనేమో “ ఇ మధురగీతికలే మృదులతికలై కి పెనవేసె నన్నవి కోమలపాణులై జ్జ అక్షరాలు నావైనా అక్షరతూలిక నీదేకదా! కర్రి

భాష నాదైనా మూస నీదేకదా। రో

ఇ తుహినగిరిశిఖరాల తలదన్ను హ్‌ నీ ప్రేమనేరీతి పూజింతునో ద్ద నా కైదండ పూదండగా కర్‌ నీ గళసీమనలరింతును. /- |

వృాదయ దదళా

కం... కోటిరూకంబొన్ము కొంనితోకాల్సె! న్‌ చిట్టిపాపగ ఒడినిలాలించు వేళలో న్‌ ఇం చిరుతిండి తెమ్మన కొనితెచ్చినావు స్ట ే న్‌ నెచ్చెలులతోకూడి ఆడేటి వేళలో న్‌ ం బొమ్మలు తెమ్మన కొనితెచ్చినావు క, క పాఠశాలకుపోయి చదువుకొను .నమయాన ంగీ నర కలము, పాత్తములేవేవో కొనిఇచ్చినావు ్‌, ఇ గారాబుపట్టికి చిత్రవస్తములిచ్చి స్ట గ్‌ అందాలనగలెన్నో కొనిఇచ్చినావు వ ర పుత్రినుఖమే చాలని ఉన్న ఆస్తిని అమ్మి న ఆ కోటిరూకలతో పతిని కొనిఇచ్చినావు క్షి నల అయ్యో! అదేమి చిత్రమో - స. ర్త కొన్నవస్తువులెల్ల ముదము గూర్చినుగాని, క ళా కోటిరూకల మొగుడు కొరివితో కాల్చెనే!!! న్‌ షీ కన్నతండ్రీ! నీకు మిగిలినది ఏమి? ఖా ర్ల కుమిలిపోయే గుండెకుంపటియేగాని. ళస్టి

(జ్ర వృీదయ దకళి ల శెప్పోంయి నేస్తం! బడాంంోరు నూటలింక క్‌. శి చలువగదుల గవాక్షాల్లోంచి మండేఎండలు చూసి కి

ఖీ శ్రమజీవుల కష్టాలను ఉధగాచెపితే ఎలా? త్‌ షీ పొట్టవిరగతిని అరగనిరోగులు వేదికలెక్కి జ్హో

ఇని పేదవాడిఆకలిపై ఆయాసపడితే మేలా? క్టి ర్‌ం కళ్ళన్నీ కాసుల 'హై క్లాసుల వెంట కదుల్తుంటే ఖ్‌ ఇల నోరుమాత్రం మనసు మమత అని వగలుపోకే చిత్రం! క వ్‌ అరిషడ్వర్గాలూ ఆర్జవమై మదిలోపాంగుతున్నా శ్ర ఇం మహామనీషిలా మానవత్వాన్ని ప్రవచించడమే విచిత్రం! లి ఇర్గ తన బాధల బరువుతగ్గు ఎదిరి బాధ వింటుంటే నకి ౮ సానుభూతి అనుకోకది తియ్యని అనుభూతి సే న్ట్‌క ప్రశ్శ్నల జల్లెడపట్టు ప్రజానాయకుల వాగ్యాన్యానికి ఓ నస పొల్లెంతో గింజెంతో తేల్చిచెప్పు జనానికి ల

"ర్‌ కన్నతల్లి కష్టసుఖం చూసే తీరికలేదు || శ్ర దేశమాత సేవలంటూ విదేశాల్లో తిరుగుతారు సే ఇ వస్తి చెప్పకోయి నేస్తం! నీ మనుషుల గొప్పలింక కో మీ ఒప్పుకోదు ఈ కోయిల బడాయికోరు మాటలింక ద్జం

తృదయ కళ క్రీ? కోరినంతా కట్లకానుక లీయలేని న్‌ శ కోడలిని కొట్టిచంపే అత్తకూడా ఆడదే! [ఓ స్ట క నోరులేని అత్తనోటను కొరివిపెట్టే (౮ | క పదునుకలిగిన కోడలైనా ఆడదే! లీ ఇక్రీ అలిగిరగిలి సెగలుగ్రక్కి అన్నవదినల గం] ం ఇ క్‌ తలభారమయ్యే ఆడపడుచూ ఆడదే! రో మం యముడిలాంటి మగనివదిలి క్ష. క తనబ్రతుకు తానే బ్రతుకుతున్న గీ క సహోద్యోగినిని చూసి వెకిలివేషాలేసే స్‌ ఇ పురుషపుంగవుల కేమాత్రం తా తీసిపోనని కోస క్‌ మనసుకుమిలే మాటలిసిరే తోటి ఉద్యోగినీ ఒకఆడదే! ట్ర ఇల ఇరుగుపొరుగు అమ్మలక్కల నోటనానే క. కక కాలక్షేపబఠానీ సైతం ఆడదే! 4 క చట్టసభలూ, శాసనాలు స్త్రీకి చేసేదేమిలే సక జీ ఆడదానికి ఆదిశత్రువు ఆడదన్నది రూఢిలే గి ఇ * _ఆడబ్రతుకులు మారడానికి షై ఇల అడమనసులు మారవలెలే! స

భృాదయ పవళి ఎక్కడికో ఈ సరుదు౫ స. జే రం ఫ్‌ ఇర గమ్యంతెలీని ఈపరుగు ర్ట ర ఎప్పుడు మొదలెట్టానో తెలీదు. లై ఇర నేను కళ్ళు తెరిచినప్పటి నుండీ గ క పరుగెడుతూనే ఉన్నా .............. ఈ ఇ అప్పుడు నాకెన్నో రెక్కలుండేవి - ణీ కా పిల్లకాలువగట్లను దాటి టి శ్రి వగరుమామిడిపిందెలు కొరికి (| క్రూ బుజ్జిబుజ్జితువ్వాయిల నదలిస్తూ స ఖా కిలకిలలాడేపిట్టల నల్గరిపెడుతూ కసి కిల ఎగురుతూ, గెంతుతూ పూదోటల బాటనపడి క్రైం ఇై. అలుసే లేక పరుగెడుతూనే ఉన్నా......... తి క అప్పుడు నాకెన్నో రంగుల కళ్ళుండేవి - క్ష సెం నిండుపున్నమిరేయిలో కలువకన్నెను పలకరిస్తూ ష్‌ క వంపుతిరిగిన జాజిలతలను పొన్నమానుకు కట్టబెట్టి కా శీ? ఆమనిఅడుగుల అడుగేసి, కోయిలగొంతుకు జతకలిపి __2

వృదయ కళా రోల్డ విరితావికి మైమరచి, తుమ్మెద రయుమ్మన ఉలికిపడి స నక పరుగెడుతూనే ఉన్నా ................ స "ర అప్పుడు నా హృదయం ఆశలఊటబావి - క్‌ ఇక ఆరుబుతువులకు హారతులిస్తూ - బృందావనాల అందాలుచూస్తూ ౭ో్టి క్రై; మహాసముద్రాలను ఈదుతూ - తరంగిణులతో పోటీపడుతూ జ్జ ఇస్ర వెన్నెలవానలో తడుస్తూ - మండుటెండలో మాడుతూ తి కళ చీకట్లను చీల్చుకుంటూ - ఎడారుల్లో తడబడిపోతూ “5 ఇల ధుర్గమారణ్యాలను ఛేదిస్తూ - పర్వతాగ్రాల నధిగమిస్తూ స సర్ట్‌ పరుగెడుతూనే ఉన్నా .................. ప ర్ల ఒక్కొక్క రెక్కా ఎక్కడ ఎప్పుడు ఎలా గ్‌ జి విరిగిపడ్డాయో తెలీదు ల ౧ రెక్కలన్నీ తెగిపోయినా జః ఇ ఆగలేదు ఈ పరుగు - నెమ్మదిగా సాగుతూనే ఉంది. “ట్ట ర్ట రంగురంగుల నా కళ్ళన్నీ ఎప్పుడుపోయాయో తెలీదు. టి ఈ మసకేసినకళ్ళు రెండే మిగిలినా స కో ఆగలేదు ఈ పరుగు “| శ నిదానంగా సాగుతూనే ఉంది ఇగ 9 ఆశలఊటబావి ఏ గ్రీష్మంలో ఎండిపోయిందో? జి కః? ఆశయాలు ఆవిరైపోయినా నిస్తేజంగా పరుగెడుతూనే ఉన్నా నర ఇల ఎక్కడికో ఈ ప్రస్థానం? ఎప్పుడో ఈ పరుగు ఆగేది?! లస్ట్‌

రృదయ 6కశ

కై క్తుంకుటెరుగీని సూరీడు మ క ణో మంచిచెడులనెంచెడి నేర్చు నేర్చి [ ఇ. ఫ్‌ లే సన్మార్గదర్శియై నడిపించు వ. కస కట్టి నే జ్ఞాననేత్రము తెరిపించు దైవమ తడ స్ట ఖో ఇం మనసెరిగి మెలకువలు చెప్పెడి మనోతత్వవేత్త | క నక చదువుల మర్మముల నెరిగించు కర్మయోగి ట్‌ స స్య శిష్యగణ మానససరసులందు అ ఇ ఠవిగానీదెడు రాజహంస 1 4 స్ట అనంత పాండితీవనమందు వెలసిన కః క్ష" జ్ఞానసంపదలొసగు కల్పతరువు స్త్‌ నీ అవిద్యాదైన్యంబునావలికి దరుము జః ఇన విద్యాలక్ష్మినిచ్చు ప్రజ్ఞాసాగరంబు నో న విశ్వవిజ్ఞాన రసాలపల్లవంబుల మెక్కి గ ర్ల శాస్త్రగానము చేసెడి కోయిలమ్మ క, ఇ బడిచేరు శిశుహృదయ మాగాణినేలల ౧ ర్ట సంవిత్తు నాటి పెంచెడి తోటమాలి సే కః తండ్రివలె దండించి బుద్ది గరపు కోని గ్ల తల్లివలె ప్రేమించి వినయమొసగు టీ ఛి అట్టి గురునందు గురియుంచి విద్యనేర్చి టై

/ లోకమాన్యుడై నరుడు తేజరిల్లు ఖా త్త క్రుంకుటెరుగని సూరీడు సద్గురుని యశము. గి

లృదయ రకళి "ర కృష్ణికో నాప్రి దుస్తాథ్యమ్‌! ఇల. ప్రియ భారతనందనం నవ్విందొక నడిరేయి. పాణ స ఇగ _ప్రమోదాన్త్నప్రపంచమే చేసిందభివందనం న్‌ ల ప్రభాతే సైక్యోప్రనత్లాలకు ఎగిరిందీ బావుటా ౧న న “ప్రద్యోత్త ప్రభామ్మష్టూఖాలు నింపిందీ అంతటా ష్ద ఇనా కొల్గాయిగట్టి పిలక్షట్లుట్టి కర్రచేతబట్టి త్రి ర్త ప్రుంటరగ్షామహాత్ముడూ ఒక్కడుగు వేయగా .- ఇ 2 కోట్టాది తత్లుగులనుసరించె అండదండలై _. ఎ శో్టి షల్‌. గయ్యాళి అలిగ్టరాజ్యాంగన నివ్యెరగున. ప్రోరపోవన ఇ న న | శి పట మప మ త హహర్యక్యుటూ అట్రూలు అన్యాయటు ఆ 'సస్రన్మైగో ఏల్లేదలా' అతిసహజం అవ్లిషూడా గ్గ ౮ ఈనాట్టివికావు్రల్లీమనిషి వార్గస్టత్వొలే మరి. న్‌, యు కుత్తట్యత్రుల ముత్తహోదలు ఛేదిస్తూ సాగిపో జ్జ ర్త జ నిందీంచక్కుఖైవ్వరినీ నీకు తోడులేరని త్టి ష్ష్‌ శన మకాలిక్యోనాడూ మెచ్చరు నీ మంచిని ఖ్టా న్‌ _వన్గిరాశా నిస్త్టహల మధ్య నీరసించిపోక నల్ల స్‌ జ నీ పెంచు (ప్రేమతో క ని “హిందు ఆతన్లోవరమార్ధంబైతే గీ ళ్త గాంధీజీ చేతిలోక్షర 'ఎందుకంట?” న్‌ ర్‌ అనే మూర్థపు పిడివాదులనొక మూలకునెట్టి నగి శ _ దేశాన్ని చక్కదిద్దు నీ చేతనైనంతవరకు మ క పలుజాతుల కదంబకం ఈ భారతఆరామం శ్రే నాడు పూచిన నవ్వుల పువ్వుల వాడనీకుమా ఏనాడూ. లె

వృీదయ కళ నా (లో ఫై సహజవనరుల ఖని ఆంధ్రావని ళ్‌ ఇ పాడిపంటలతల్లి మనతెనుగుతల్లి హల (నే 2 కలికితురాయిగ నిలిచె దేశాలతేజరిల్లి పో త్‌ ఇీ తల్లిగోదారి తియ్యందనాలు దాహమివ్వ శ[[ (య్య లై పంటతొయ్యలి బువ్వతోబొజ్జనింప క్ష కే ఇటీ అన్నపూర్ణగ నిలిచిన ఆంధ్రదేశానికి న క “తూర్పుగోదావరి” మకుటాయమానమయ్యె। ( స్‌ దక్షిణంబున సహజవాయువుల నిధులు ఉత్తరంబున మేలు రతనాలగిరులు న. స కొబ్బరితరువులకు నెలవైన కోనసీమ డి 7 కల్పతరువుగా మారె చమురునిక్షేపాలతో /- | ల అరబుదేశాలకే ధీటుగా ఠీవిగా నిలిచె! ఇ చవిచూపెననుకో మన నిర్లక్యమొక మహావిషాదాన్ని లి న కృంగిపోకోయ్‌ అంతలోకే కూలబడకోయ్‌! న్‌ ఇట్ల కొండకూలి నేలకూలిన తోబుట్టువులకై ళో తై తలచి వగచిన ఫలములేదోయ్‌ ₹ జన్మభూమిని మెరుగుపరిచే కృషినిపూని లేచిరావోయ ీ తపసికొండల రంగురాళ్ళు ప్రగతిపధ సోపానరాళ్ళని స్త నొ విలువనెరిగి కలిసిరావోయ్‌ స్వంతలాభానికి ఆశపడకోయ్‌ కన ఇటీ “దేశంనాకేమిచ్చిందంటావేం?! ఈ దేశమేనీదిక్రదా! న్‌ న గనిసిరులామనియైన ఆంధ్రావనిని 'పెంపుచేయగ కదిలిరా ళ్‌ ఇటీ పొట్టనిండితే చాలునంటే కొండంతతృప్తే నిండురా కై గాదెలే నిండాలనంటే ఏనాటికీ కొరళేనురా ఇటో జేబునిండితే చాలునంటే మనసుకెంతో హాయిరా / సక పసిడికొండయినా చాలదయ్యా ఆశయేభోషాణమైతే ఖా ఛీ స్వార్ధమే విడనాడి జాతి సేవక్రు కదలిరా ర్‌ ీ తెలుగుబిడ్డా లేవరానీ నేలకల్లిని కొలువరా! సల

తృొదయ పకళి సాం లా ంిలంలిం తిరి లింళితితినై క గాంధీ ప్రద్దీన దేశమా ఇది! స్టే అహాందావా బాహూ నువ్వహి దావా కానా ఇటీ అహింసాశంఖారావాన్ని పూరించే నీ నోరుమూయించి య. నీ క్ల నిన్నాక శిలగాచేసి ఒక దండవేసి దండంపెట్టి మం. గ ళీ దండిగా వాక్‌దానాలిచ్చి అమాయకుల ఓట్టుదండుకొనే [ర జి రాజకీయనాయకులకు, ఈ స్వరాజ్యం భోజ్యం అవుతుందని ంీ ఊహించావా .......... క్ని

న అహర్షిశలు ఆంగ్లేయులనెదిరించి అదిరించి ల్సి దక్కించుకున్న స్వరాజ్యలక్ష్మి నేడిలా నక్కల పాలౌతుందని శ్ర

ఇ నువ్వు నమ్మి గద్దెనెక్కించిన ప్రభువులు క? స ప్రజలు నమ్మి ఓటేసిన నాయకులు | ౮ “పదవీ కామేష్టియాగం”లో నీతినే బలి ఇస్తారని ల కై ఊహించావా ౨. జం ఇస్త్రీ తెల్ల దొరల అక్రమాలనెదిరిస్తే సమరయోధులన్నవారే కి నేడు నల్లదొరల దౌర్జన్యాలను నిలదీస్తే తీవ్రవాదులంటారని జః శ్‌ తీవ్రమైన అసంతృప్తి టెర్రరిజంగా మారి రాచపుండై న్‌ జాతికి సవాలు అవుతుందని కే

ఊహించావా ........--

ఇసి చెమటోడ్బే రైతన్నకు డొక్కెపుడూ నిండదని గ్‌! షై కష్టించే కార్మికునకు చేత కాణీ ఉండదని | ల పది వసంతాలూ నిండని పసిచేతులు కటికరాళ్ళు మోస్తాయని ఇన్రి నిండిన గోదాములెన్నో పురుగుపట్టిపోతున్నా ల కరువు కరువు అంటూ ధరలు చుక్కల కడ ఉంటాయని ఫా

[1 పరదాన్యం వదిలిన మన జాతి నేడు ధనదాస్యం చేస్తుందని జోన్స్‌ ీ ఊహించావా బాపూ నువ్వూహించావా? దః

గ నన యన" వధువుకు స్వాగతం! న్‌ చ్‌ ఇస్తా గారూ = క్ష క్‌ నూత్నయవ్వనసిరులు నిండుగాపాంగార నీ శి... నవ 'యువ' వధూటి వచ్చెనేడు! గ్‌ ఇ ఎలకోయిలా! సేయవే ఎదురుకోలు! యె ఆర్‌ “'యువ' యువతికి ఎదురేగి ఎలమితోడ॥ అడ న్‌ స్వాగతమనవమ్మా, గున్నమామిడిగుమ్మా॥! గ శ్లో... పూపిందె చిగురాకు తోరణముతో! గ్‌ ఇ ఇ [8 శ్రిమోడ్చుసేయరే ఇందీవరాక్షికి! క్ష. క్‌ ఇక్షుదండములార కేలుమోడ్చి॥! ర ర్‌ మన్ననసేయరే మల్లికాసతులార! ఖై వె మేలు మేలని “యువి మేను పులకరింప॥ లి ఇీ వీనులవిందుగా తేటిపాటల తోడ క్ష ం కన్నులవిందువే కలికివసంతమా! ॥గె నర విరితేనెవిందులే 'యువ' కొసగవమ్మా!! గార

దృాదయ దకళి శ్‌ సే కై చైత్రంబులో 'యువ' చిత్రాంగిరాకతో ”- ర చైత్రరధమాయె చిత్రముగ ధాత్రినేడు!! తో్ట్ప్‌ ఏలుకోటికి ఎలనవ్వు ఏరువాక లి ల ఏటికేడాది ఎడతెగక సాగుననుచు (టి “యువ' యవలు అవనిపై వెల్లివిరిసె లో్టి అడ్‌ నింబపూరేకులు ఆమ్లీకరసముతో గి క్ట వగరుమామిడికోరు కొత్తబెల్లము జేర్చి న ఖీ షడ్రుచుల రుచిచూప వచ్చెనిదియె! ల్సి లకి ద్వాదశరాశుల గోచారదశలకై గ క్ర పంచాంగమాలించి తలయూచుకొనుచు నం ఇ కవి, పండిత, రసజ్ఞ కవనవాహినిలోన తా ్టా॥ కరిగి చెలరేగి వేడ్కతో జలకమాడి గ్‌ శ... కొత్తకోర్కెలు కాంతిల్లు కోకగట్టి న్‌ ఇ కలిమి బలిమియు కొప్పులో క్రొవ్విరులుగాగ ౮్టి వ్‌ కళ్యాణదాయినై కదిలివచ్చిన తల్లి థి కళలకాణాచి 'యువ'కిదే స్వాగతమ్ము!

వృీదయ కళ (లో కత కై . అగ్నీదేవో నీకిది న్వాయనూ? స్‌ జు శ స | గే అవాడెపట్‌ భశ బాండకవసాన్లే ఆన్నావట్ర ౧ (సస రన మ. ఇవకముచ్చిడన మా కోరే మపచ్చరనాన్ని న్నాహాటస్తు ప క్స్‌ ఖ్జే 1. ( అందాలోనసీఘులో బ్లాఅవుట్‌ మంటల కోరలుచూస్తి స్థ క వ శషభ్లోగిమంటిలని; ట్రన్ధందేంచాలా? "| స . నే ర సంజ్ఞారత్షి సస్తురదన్నకో తల్తయుల తెస్తుధస్‌ |. వ ర ఫే ఫదురుమ్రూసిన ఫ్టజలకళ్ళట శ మంట్తల వెలుగ్గునిచ్నావా్లో 3” క. |అస్నేం వున్నెం ఎరుగనీ ఆ అమాయకుల 'హాహాకారాలే డ్డి న. ల లం [| ఆనందిస్తున్న న. గ ఎగిసిపడే జైగ్గరాళ్లు భోగ్టిష్య్‌ నియుంప పోతు; షా ర. స భటథుసవకున్న మ్య వైకేయక్తసిక శ్ర వ (స లరమచ్చివ ఉక స క కన్నీరే గోరిన ఆ స్తీ బాలవ్రృద్ధులనెలా ఓదారుస్తాక? ||! ఖై క యాతనా | స్లో

వృదయ కళ సె అహతష అక్క. ఉత క ఉత ఓ పాష ఉహ ఉత ఏష ళ ్కి సై. కికమంవననున సూర్యోదయం ఫై ఇట్ల నన్నయ తిక్కనలేరీతినుండిరో వే శ్రా కనులారగాంచని కరువదీర్చ గ్‌ కక శ్రీనాధకవిరాజు కవితాసామ్రాజ్యమేరీతినేలెనోళ్చ్న ఇ ఊహించు ఊహలు నిజముసేయ అ ౭ టై అస్టదిగ్గజములతోడ సాహిత్య సమరాన ఈశా బ్ర ఆంధ్రభోజునిగాంచని వగపుదీర్చ వై న. జంటకవులేరీతి అవధానముల్చేసిరో టి స్‌ చెవులారవినలేని లోటుదీర్చ హా ౮ తల్లి వాణికి మామీద కరుణగలిగి న కపట త్రి క్షే నలినసంభవునకు నయమున నచ్చజెప్పి జ ్‌ ఇటీ నిన్ను సృజియింపజేసె మా భాగ్యవశాన ణో భాగ్యనగరాన నినుగంటిమి వింటిమి స్‌ కవికులస్రార్వభౌమా! నాగఫణిశర్మ నామధేయా! | సురుచిర సుందరభావజాలాన్ని క ల్‌ సుశబ్దంబైన ఛందస్సున బంధించి ఖాని నీ లలితగంభీరవాక్కున సంధించివదిలిన జ ; అ కవనబాణాలు నాటుకున్న హృదయాలకు గ కాలము తెలియదాయె ళ్శ ఆకలిదప్పులు దరిజేరవాయె క్ట అతులితమైన భవదవధానచాతుర్యపటిమకు ఖో ఇ|క్రీ అచ్చెరువొంది హర్షమున “భళీభళీ'్యయంచు తి శ తెలుగుప్రజ మేనులు పులకరించె కైక అవ్యక్తానందభారమున కన్నుల చిమ్మెనానందభాపష్పములు త గల పేరుకు నాగఫణిశర్మవుగాని నీవు కవివరేణ్యా! త్ర గ ప్రజ్ఞకు సహస్రఫణముల ఆదిశేషుడవే నీవు ఫ్‌ నీ మృదుమధుర కవితాగానానికి రసజ్ఞుల శిరస్సులు కంపించె పారవశ్యాన కన్నులు మూతబడియె ఫా నీ రాక “కవి కమల వనము”న సూర్యోదయంబు! , షణ నిజము నీ జీవితమ్మొక నిత్యకవనోత్సవంబు! జ

వృదయ చదళి గలే వెలకం టు యంద! ఇ హలో మైడియర్‌ యంగ్‌ యువా! స్‌ న ఏట్రిల్‌ఫస్టునే తెరవాలా కనుగవ!॥! (1 లో 1 నిన్నెలా గ్రీట్‌ చెయ్యాలో చెప్పగలవా? ళీ 6 ఫి ఇ సగం తెలుగు సగం ఇంగ్లీష్‌లో (క్రై హ్ధా ల న్‌ కొట్టుకుంటున్న బ్రతుకులివి! త్ర ఇ తెలుగుసంప్రదాయం రంగురంగుల గి ఆర్‌ పూలుజల్లి రారమ్మని నిన్ను స్వాగతిస్తుంటే 1 జీ ఠి ఆంగ్లఆచారం రంగునీళ్ళు కొట్టి నడ క్ష “ఏట్రిల్‌పూల్‌” అని పరిహసిస్తోంది! లోస్టి గ చిరునవ్వుతోనే స్వీకరించాలిసుమా క్ష ఇ మా 'ఇండో ఆంగ్లియన్‌ కస్టమ్‌'ని. క న్‌ కష్టమైనా తప్పదుమరి ఈ 'బైలింగువల్‌ సాపైటి'లో క ల మున్నూట అరవైఅయిదు రోజులూ నువ్వుండాలిగా! న్‌ ఇ ఇక భూతలస్వర్గమనుకుంటే భూతాలలోకమైందని లో గనే “ఏప్రిల్‌ పూల్‌ అయ్యానే” అనుకోకు ష్ట్ర

ఇీ నిను పూల్‌ అన్న పూల్స్‌ని డబుల్‌పూల్స్‌గా చేసి క.

క్ల. మా లోకాన్ని 'నాకలోకం”గా చేస్తావని క

ల మా కళ్ళవెలుగులు నింపుతావని నిన్నాహ్వానిస్తూ నే ఆశగా తెరుచుకున్నాయి మా తెలుగువాకిళ్ళు! ం గ

తృీదయ రవళి కే కొంబయ్యారుకు స్వాగతం! న్‌ు క్షణ స్వాగతం వయ్యారి తొంబయ్యారుకు. (ద్లాడకానదణాణిన్లు క నం ల స్వాగతం నెయ్యాల తియ్యని చెలియకు క్‌ “9 వ పూలపల్లకినెక్కివచ్చే . [1 [నే ఖ్‌ గ్గ పదహారువన్నెల దొరసానికన్నియ | న్‌్‌ 1 ; శి క ళ్‌ మనకేమి వరములనీయవచ్చినో లీ భి చిరునవ్వుచెరగని మోములు జె (/ మమతలకు నెలవైన మనసులు లీ శ్ర పరహితానికి నెలవృనిచ్చి న్‌్‌ ఇస్‌ మత్సరాలే మరచి ఇది శుభవత్సరం కావాలని ళ్‌ వై ఈ హేమంత శీత వేళ రీ ఇ విరిమంజరుల సౌరభాల డె స్ట్‌ ఒకరినొకరాశీర్వదించువేళ ఫి ర ఎన్ని అందాలనందనాలో భువిని! తో ఆర్ట్‌ _ ఎన్ని సౌహార్ధచందనాలో సూదిని! ఫి ౪ ఈనాటి ఈ కళలకాంతులు లి ర్‌. మన కనులలో కదలాడు కలలు గ గ్ల కలకాలమూ పండగా స గ (9 మనకు ప్రతిరోజు ఒక పండుగా! సడి

వృదయ 6ఈళ గళ రానన్నూ సంక్తాంతిలక్షీ తీ ర్యా ఖీ రావమ్మా సంక్రాంతిలక్ష్మీ! సన స] గట్‌ ణి ఇ నీ అందెల సిరిమువ్వల సవ్వడి విని నం... షీ ఇర హైామజవ్వని నిదురలేచి పలికె నీకు స్వాగతం! త . ఇ౮ మోయలేనన్ని సిరులు ముంగిట మోసులెత్త చం నం ను, ఆర్‌ నడచిరావమ్మ ముగ్గులదారి ఇదిగో! షల అలసివచ్చితివమ్మా ఆసీనవుకమ్మా ీ ఆరో ధాన్యరాశియే నీకు సింహాసనమ్ము క ఇ౮ నీ సేదదీర్చగ వీచె గున్నమామిడిపూత ం నీ సేవచేయగ వేచె గొబ్బికాంత త స పసిడికాంతులీను నీ పాదపద్మాలకు స ' పసుపుపూయగ నిలిచెనీచిట్టిచామంతులు త ఇ4 ఎర్రమందారమే విరిసె పారాణిగా ల్‌్ట్రో నొసట సిందూరమై మెరిసె కందామర ఫ్ర ఇ అందాలరాశీ! నిన్నభిషేకించున భిలాష ర్ట క బంతిపూలన్ని రాశులై కూడెనిచట స్ట్రా ఇశ్లీ మధువుగ్రోలిన స్వరము మధురమైసాగగా క! లై మధుపాంగనలు పాడె మంగళారతులు! జ్జ ఇీ భోగిమంటలు, పొగలు దీపధూపాలుగా .. ర్ట హరిదాసుకీర్తనల మురిపాలలో జ్జ ఇని బసవన్ననాట్యాల మైమరుపులో 7 పాంగళ్ళ నైవేద్యమారగించి గ ఇని మాలోగిళ్ళ కొలువుండుమా? రోస్ట్‌ క్త మకరసంక్రాంతిలక్ష్మీ ద్ద

తృదయ రవళి స ఖీ (అ్రు (త మార్గశిర మార్గాన ఇ క్‌ మంచుతరి సమయాన ఫ్‌ రకరకాల ముగ్గులమధ్యన లక మకరసంజ్రాంతిచాన ౨్జ్రి ల మందమంద గమనాన గ సళ మాసమంత నడిచింది క వుష్యమాస ఆీషీర్‌కుందరి క్స్‌ గ్ల పుష్యరాగ హారతులీయ

క్‌ భోగిపండుగై అలరించి ట్‌ జ దివిపెద్దల వెంటనిడుకొని ౭ోక్ట్రి రక 'పెద్దపండుగై దీవించి న్‌ ఏర కామితార్థ కానుకలిచ్చి న. ళన కనుము కన్నులపండువై = ష్‌ ఏటికొక్కమారు వచ్చి మ స్‌ మూడునాళ్ళు ముచ్చటలాడి త్‌ ల చుక్కలతేరుపై చందమామై ఫై ల్ల సాగెనే సంకురాతిరి. త్రి

వృాదయ కళ

గ చుక్కల్లో జాణల్లి గ

నింగిలోని చుక్కలను తా జ్జ

నేలమీదకు తెచ్చి లే [1 క

రంగవల్లులు అల్లిరి /(్ర (గ్ర సట్‌ నర రమణులంతా! మ. ట్‌ ల్‌

వలే తారల ఎడబాటు క ఆర్ట ఓపలేని జాబిల్లి ఐజీ గగ వచ్చి చేరెను స్‌

ఇీ చక్కని చుక్కలనడుమ! “త్ర అందాల నెలవంక 1జీ

ముంగిటవాలగా గట్‌

క్‌ ముత్యాలముగ్గులో డె

న్‌ బంధించిరతివలు! ఫ్షి

శే నెలముగ్గులో గదే

ఇటీ నెల బంధీయైన ర స్‌ నెలవంక సాగు ్న ళ్ష ముగ్గులరధముపై ఇ

తృీదయ దళ

109

నిర ల్‌ / ణీ రాణీనం' నిర్జీనమైనీ రోజు స ఖీ పత్తూ-

మానవత్వానికే మానం పోయిన రోజు =

స ఆసేతు హిమాచలం న్‌ | సిగ్గుతో తలదించుకున్న రోజు ఇల పవిత్ర 'మందాకినీ' సంజాతమైన 'రాజీవం" ళ్‌ న్‌ నిర్ణీవమై రాలిపోయిన రోజు జ్జ ర రాతిగుండెల రక్తపిపాసకు =. సక రాజకంఠీరవం బలై పోయిన రోజు స్థా న ఈ జనారణ్య దావానలంలో న, క! శ్వేతచందన వృక్షరాజం మాడి మసైన రోజు ళ్‌ క్ర అసుర రాజకీయ అనలవేదికపై యె క్‌ అలసిసొలసిన అన్న అలుపు తీర్చుకొనగ భే ర్హ అమ్మ ఒడిని చేరిన రోజు . | ఇ మనిషితోలు కప్పుకున్న పులుల పంజా దెబ్బకు సి మన ప్రియతమ నేత నేల కూలిన రోజు "రే

కై గుండె స్పందన లయ తప్పిన రోజు జ్‌ | మనో స్థితి గతి తప్పిన రోజు ఫా ఫై ఎంత దుర్దినమీరోజు! ల్‌ చ టఅతలతం తంతు తతత

తృదయ రీకళి న నృాదయుస్పందన స్రంఖింణిన నే స్టా ఇ అమానుష, అజ్ఞాన మదోన్మాదుల ప వ, శ్‌ క్‌ స్ట భయంకర విద్వేష, విస్ఫోటకాగ్లి ర గ భి . లస్ట్‌ ప్రియతమ నేత రాజీవుని కబళించిన వేళ కీ స్‌ విశ్వం విస్తుపోయింది[!-:............ భి కాం స ళా అలవికాని విషాదంతో తిలవిలలాడిపోయింది! న్న నట్ట ఇ అవనీతలం అతలాకుతలమై అలమటించింది! న స. బుద్దుడు పుట్టిన నేఅపై థ్‌ ై స్‌ వేదం ప్రభవించిన గడ్డపై త న్‌ అలనాడు గాంధీ థై జీ ఆనాడు ఇందిర న ర ఈనాడు రాజీవుల గ ఇ పవిత్ర రుధిరధారలు వరదతై.షారుళుంటే లి ర పైశాచికత్వం వికృతంగా కరాళనృత్యం చేస్తుంటే గ్‌ ఎలా పాడుకోగలను నా దేశం “సారే జహసె అచ్చా' అని? న్‌! ఇత్తి ఎలా చెప్పుకోగలను 'ఈ ధరిత్రి పుణ్యధాత్రి' అని? లి మంచిని మింగిన 'మండు టెడారలో నేం ఛీ 'మానవత' ఒక 'మృగతృష్ణ' అని కీ ఫై కరినాగులు బుసకొట్టే పుట్టలో న్న లే “కారుణ్యం ఒక రంగులకలయని “త ష్టం హింసా ద్వేషాలు మనిషి మనుగడనే మట్టిగిపి _ శ్రీ మానవ జాతినే మట్టబెడతాయని క

వృదయ దకళి ఖ్రా ఖే ఎప్పుడు తెలుస్తుంది త్తి “'మనిషి'నే మింగుతున్న ఈ 'మానవ' మృగాలకి?! గి స్షై౭ ఎప్పుడు తొలగిపోతాయి ణీ న్యాయాన్ని, ధర్మాన్మి కప్పేసిన (గీ "ర్స్‌ ఈ అజ్ఞానపు కారుమబ్బులు?! స ఎలా గుర్తించాలి షై జీ ఈ భారత “సాలిగ్రామ గనిలోని జాత్యల్ప పాషాణాల్ని”? భ్‌ గ్‌ “పరిత్రాణాయ సాధూనాం విశాశాయచ దుష్కుతాం' అంటూ నీ ఇీ. ఏ దైవం దిగివస్తాడు ఈ దుష్టుల శిక్షించడానికి?! 14 న్‌ ఎలా మరిచిపోగలదు భారతజాతి క్‌ ఇరా ఈ దారుణమారణహోమాన్ని?! తి వ నిత్య ప్రశాంతవదనంతో ఫ్‌ ఫే నిరంతర, నిష్కల్మష హృదయంతో _ 1 నిస్వార్ధ ప్రజాసేవకంకితమైన న్‌ కై. ప్రియతమ రాజీవుని నేటి మహాభినిష్కమణం గ్‌. ఫే ఎన్నటికీ మరచిపోదు గ విశ్వమానవహృదయం।!! లః అతడు నింగికెగసిన శాంతికపోతం! క మింటనిలచిన ధ్రువనక్షత్రం! ఖు

(శ్ర పతృీదయ రవళి . ల్రంజ4 20౪57 7 క్‌ /! 27౭ 51౭ గగ౮ కోస ర 0౧౧౮ 4౭2270 ట్‌ ర లం 2/2 ౮౭ 50748 క్‌ ర 0౧౮౮ [౬/ గ. ఇ (5 లం 42/2 616 [౮72౭4726 క్‌. షః 0/౧౮ ఉల! జ్‌ నే 1226 400 ౭27 గ్‌ ల్ల ర్రోం4 2/72 6౭౮6౯77౮ గ్‌, న్‌ 9 (4౭/4 40 గ౧౦౬౯7/| గే రె 1///07046 భం! =] నన స, నలత తతి ట లతలు తోళా

వృదయ దవళా ఆ నోరే “₹575469 ౫౯4౭2డ క క “7/2 (10/4/2౭/౯(//25 5/2254762 న న న క్‌ నర (7/12 44౮6౦౦ 67/5 4౭2/6 క క స్‌ 4272004 ౨6/24245 5౭24246 ల్‌ వక ర4/56₹బిట్ర డదర642/24766 గ ఇ ౧7/2 /4/ 7124665 డ04 42666 జ రక ర్మో(58 56౮ 562472477౮ ఫ్‌ క్తి 4 742౧742644 46/65 స్‌ గ్‌ [ 6|(5౯/౧౧/7౯4 5/077/6 క

పృాదయ రకళి ర్స రేసటీఆశరి స్వాగతనీతం! జ షె అవనికెంతటి ఆరాటమో క్‌ ఆర్‌ ఆమనిఒడిలో వాలాలని! వల చ జ గిర తరువుకెంతటి ఈపనయో ల్‌. సే కైక తనువంతా తలిరించాలని! (వష ర్‌ శ” మొగ్గకెంతటి ఉబలాటమో | , లీ మేఘానికెంతటి సంబ్రమో గక క చిరుజల్లుగా నేలలో కరగాలని! జీ శ వెదురుకెంతటి ఆత్రమో జ్‌ జి వేణువై రాగాలు పలకాలని! 2 నిగ ఎలకోయిలకెంతట్‌ తొందరో స్‌ క ఇ మధుమాసవేళలో పాడాలని! న ఫ్లూ అవనిఎరుగదా ఆమనివెనుకే వున్న గ్రష్మాన్ని? గాన ఇ తరువుకుతెలియదా వడగాలి చిగురాకును వణికిస్తుందని?! శో క్షీణ మొగ్గకుతెలియదా తేటి ఎగిరిపోతుందని - పువ్వు వాడిపోతుందని?! క్ల ఇటీ మేఘానికితెలియదా ఆ జల్లులో తననే కోల్పోతుందని?! _ క్రి కలా వెదురుఎరుగదా ప్రతి వెదురు వేణువుకాలేదని?! స్టీం ఇ కోయిలఎరుగదా నీరామని ఆగమనం?! క ల గడిచిన ప్రతిరోజూ ఆయుష్పును హరిస్తున్నా ఖః ౯ రేపటికోసమే ఆరాటం క్తి ఫూ జీవితం రేపటిఆశల స్వాగతగీతం! ఫ్‌

“మనసు కవయిత్ర”కి ఆశీస్సులు సత్ర అభయ” సంపాదకులకు నమస్సుమాంజలి! “మనను పొంగిన్నా కృంగినా మనిషికి కన్నీ ళ్ళ ధార” అంటూ వ్రాసిన లక్ష్మిగారి కవిత “కన్నీటి కావ్య కళాధార” నా మనసును కలచి వేసింది. మనసు మమత అనురాగం అప్యాయత అనునయం ఆదరణ అభిమానం ఇవన్నీ మనిషి వ్యక్తిత్వానికి దర్చణాలు. వీటిలో ఏది లోపించినా అతడు మనిషే కాడు. పై వాటిలో ఏది తాను వ్యక్తిగతంగా పొందలేకపోయినా అనుభవించలేక పోయినా అఆ మనిషి హృదయంలో నుండి మధురభావాలు వెలువడవు. మంచి మనస్సుతో నిండిన లక్ష్మిగారి విశాలహృదయం నుండి ఇంకా ఇటువంటి కవితలెన్నో రావాలని, ఆమె ఇంకా అనిర్వచనీయమైన కవితలు వ్రాయాలని కోరుకొంటున్నాను. “మనసు” కవయిత్రికి నా హృదయపూర్వక ఆశీస్సులు. ఇట్లు కె.బి. కృష్ణ (రచయిత) కాకినాడ రుతిస్తుం ర్రుతిస్పందనులు (త్రీఅభయ' దినవత్రికలో ఈ కవితలు వ్రచురించబడుతున్నవ్వుడు దయచేసి ముందుకెళ్ళండి - సంపాదకులు)

'శ్షణెకం' కాని కవితకు అక్షరాభినందన చిన్నపిల్ల లాడుకునే “బొమ్మల పెళ్ళిలో బంధువులందరూ ఉంటారు. భార్య, భర్త పిల్లలతో సహా. మమతానురాగాల ఊహల తీగలతో కలల గూడు కట్టుకుంటారు. ఆ ఆటని చూచి పెద్దలు సరదాగా నవ్వుకుంటారు. అది పిల్లలకి నిజం. పెద్దలకి వినోదం. పిల్లలకేం తెలుసు అనుకుంటారు పెద్దలు గర్వంగా. ఎప్పుడైనా “కాలం” పెనుగాలిలా జీవిత నౌకను (లక్షిగారి కవితలో 'కలల గూటి'ని తునాతునకలు చేసినట్టుగా) తూట్లు చేస్తే తమ జీవన నౌక మునిగిపోయిందని విలపిస్తారు పెద్దలు. వీళ్ళను చూసి నవ్వు కుంటారు వేదాంతులు. ఇది వారి దృష్టిలో భగవంతుని ఆట. అప్పుడు ఆ వేదాంతులు అంతా తమకే తెలుసన్న గర్వంతో గీతాశ్లోకాలు వల్లిస్తారు ప్రామాణికంగా - మతారాధకులు వ్యక్తుల జీవన విధానాన్ని శాసిస్తారు. మనుష్యులకు దేముళ్ళకు మధ్యవర్తిత్వం వహించి దేముడి దయకి రిజర్వేషన్‌ చేస్తామంటారు. ఇదొక జిమ్మిక్‌ అంటారు నాస్తికులు. ఆస్థికుల మాట నాస్తికులకు నవ్వులాట. పై ఆటలన్నీ పైనున్న పెద్దయ్యకి వినోదమే! కాబట్టి “కలల గూడు ముక్కలైందని బాధపడి, గూటి నుంచి కొమ్మ మీదికెగిరి, గాలి వాన అలసి నిదురపోగా శిధిల కువలయాన్ని చేరి, చెదిరిన ముక్కల నేరి కొత్త ఆశల దారాలతో అల్లి, ఆర్తితో తడిమి, రేపటి జడివానకు అది ముక్కలవ్వబోదని నమ్మి ఒట్టేసి చెప్పుకున్న పాలపిట్ట” మందారకొమ్మ విరగబడి నవ్విందనీ బాధపడనక్కర్లీదు. ఎందుకంటే లోకంలో ఎవరికి ఏది పూర్తిగా తెలుసుకనక? క్షణాలలో చదివి, క్షణంలో అర్ధం చేసుకుని మరుక్షణంలో మరచి పోయే కవిత కాదు లక్ష్మిగారి “అతుకుల గూడు”. ఆమె శైలి - మరువంపు మొలకయే. అందుకే ఈ అభినందన. మఠం సత్యనారాయణ, ఆర్‌.వి. సుబ్బారావు కాకినాడ - 3

రసానుభూతిని పొందటమే మనిషి ప్రత్వేకత

శ్రీ అభయ సంపాదకులకు,

నమస్సులు. ది. 23-4-95 శ్రీ అభయ సంచికలోని లక్ష్మిగారి కవిత “హృద్యహృల్లేఖకవితాకల్లోలినీ తరంగాలు” కాస్త క్లిష్టమైన భాషలో కఠినంగా ఉన్నా, చదివేకొద్దీ ఆసక్తిగా ఉంది.

“అంతులేని బాధ కలిగినా, పట్టరాని సంతోషం కలిగినా హృదయం బరువెక్కి బ్రద్ధలై తీరుతుంది. ఆ చీలికలోంచే అద్భుత భావ జాలం పుడుతుంది”

అన్న విషయాన్ని చక్కని దృష్టాంతాలతో వ్రాసారు.

నిజమే. ఈ ప్రపంచంలో ఏదీ మాములుగా జరిగిపోదు. మనకు సర్వసాధారణంగా కన్పించే ప్రతి చర్య వెనుక ఏదో ప్రేరణ, త్యాగం, తపన, శక్తి లాంటివి ఏవో వుంటాయి. ఏ విషయాన్నయినా లోతుగా ఆలోచించి స్పందించగలిగినవాడే “మనిషన్న పదానికర్పుడు. ఆహార, నిద్రా మైధునాలు ప్రాణులన్నిటికీ సమానమే. రసొనుభూత పొందుటే మనిషి ప్రత్యేకత.

“క్సుక్షిలో మహావృక్షాన్ని దాచిన చిన్నివిత్తు” అన్నపదప్రయోగం అద్భుతంగా ధ్వనించింది.

“ముధురవాహినులనన్ని తనివితీరగ త్రాగినా లవణ సంద్రపు జలము తీయనగునే?!” ఈ లైన్లు వేమనగారి పద్యంలా చదువుకున్న “కుసంస్కారుల"కి చెంపపెట్టులా వున్నాయి.

అతి సామాన్య విషయాల్ని కూడా అందమైన భాషలో పొదిగి ఒక విభిన్న శైలిలో పాఠకులకందిస్తున్న లక్ష్మిగొరికి ఆమెను ప్రోత్సహిస్తున్న మీకు నా అభినందనలు,

లలితాప్రసాద్‌

హాట్స్‌ ఆఫ్‌ టు హెర్‌ ఎవరండీ ఈ లక్ష్మిగారు? తిమిరాంధకారంలోంచి ఒక్క పెట్టున దూసుకొచ్చిన వెలుగు కిరణంలా తెలుగు కవితా సీమకు ఈమె హఠాత్‌ ఆగమనం విస్మయంగా ఉందే?? నాకు 'తెలిసి ఈ కలం అభయ లోనే ప్రభవించి ఎన్నెన్నో అమూల్య కవితారత్నాలను ప్రసవించి ఆంధ్ర కళామతల్లి కంఠసీమకు ఆభరణాలుగా అమర్చి అలరింపచేస్తున్నట్టే అనిపిస్తుంది.

ఈ కమనీయ రమణీయ ప్రకృతీ ్రేమిక భావుకత నా బోటి సులభ స్పందనా హృదయులకు కమ్మటి విందు భోజనమే అనటంలో అతి శయోక్షి లేదు. ఒకనాడు ఎడిటోరియల్స్‌ కోసం ఆత్రంగా అభయాక్షర సమూహాల వెంట పరుగులెత్తిన నా కళ్ళు నేడు లక్ష్మిగారి కల విన్యాస మధురిమను గ్రోలేందుకు గోలచేస్తున్నాయి.

“సద్దు సేయకే కీరమా' అంటూ గోపిక్షా కృష్ణల మధుర రహన్య ప్రణయ ఘట్ట వాతావరణ నేపధ్యాన్ని చిత్రించిన తీరు ఎంత హృద్యంగా ఉందో. “కన్నీరా కనురెప్పలు దాటకు అన్న కవితలో ఆమె సృజించిన అన్యాపదేశ అవ్యక్త

అనంతావేదనా దృశ్యం అంతగానూ మానసకోశాన్ని ఆర్రతతో ద్రవీభూతం చేసి బరువెక్కించింది.

దాదాపు ఆమె వ్రాస్తున్న కవితలన్నీ భావస్ఫోరకంగా ఉండటమే గాక లయబద్ధంగా కూడా ధ్వనించటం విశేషం!

ఇకసంక్రాంతి లక్ష్మికి ఈ లక్ష్మికలం పలికిన స్వాగత ప్రవచనాలు సుగంధ భరితం నవనవోన్మేషం. తల్లి అందెల సవ్వడికి హిమ జవ్వని మేల్కొనటం, ధాన్యరాశినే “సింహాసనం” అంటూ ఆమెను కూర్పోమనటం - గున్న మామిడి పూత సేద తీరిస్తే గొబ్బికాంత సేవ చేస్తుందనటం - పసిడి పాదాలకు చేమంతులు పసుపు పూస్తాయనటం - ఎర్రమందారం పారాణి కాగా తుమ్మెదలు మంగళహారతులు పాడతాయనటం - అబ్బ ఎంతటి అద్భుత మనోహర ఉపమాన పరంపర? మనోచక్షువుతో వీక్షించిన సంక్రాంతి దృశ్యాన్ని ఏ చిత్రకారుడు మాత్రం కళ్ళకుకట్టినట్లు ఇంతకంటే రసమయంగా చిత్రించగలడు? రాసే కొద్ది ఈ కవయిత్రి కలం రాటుదేలి రసపూరిత కవితా జలపాతాలను అందిస్తున్నట్లు అనిపిస్తుంది. హాట్స్‌ ఆఫ్‌ టు హైర్‌

పి. నాగమణి ము జగన్నాధపురం, కాకినాడ 1 (ల రిట్రట్యూ .

ళల [

. శంజడంటైం ళడా2%4 (24022 ౧4222 -యిడుడణ?” | | ॥ వా " ళ్‌ .ఈ పుస్తకం పేరునుబట్టే తెలుసుకోవచ్చు - ఇది ఆత్మియస్పర్మ వున్న గేయరచన అని. | / 'రవం' అనే సంస్కృతపదంనుంచే వచ్చింది “రవళి. రవళి అంటే నాదం. నాదం ప్రకృతిలో, ” వుడుతుంది. వ్యదయంలో ఉదయిన్తుంది. ప్రకృతిలోని నాదం 'వినిపించేది. హృదయంలోని నాదం 'అనిపించేది'. - డౌ సి. నారాయణరెడ్డి ॥] ఖ్‌ కునోతరీమైన కదలాలిత్యం, భావకుధురికు కుననునువట్సి కుదిపి కదిపి . వృాదయాన్ని నకవీతక్కుదులంగా పూర్షేస్తాయి. - రానిసల్లి " కొమ్మకు ఆకులు వచ్చినంతసహజంగా, విచ్చినపూలు . పరిమళించినంత , -.... = (స్వాభావికంగా కవిత్వం చెపడం ఒక అపూరకళ, - డా! శిరీష |