Telugu Gaaju Bommaluo_0 - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

వరా హాల. న హహ హాం చా. చే | ని జ్‌. నే న " | ం ళా " న] | ఖు (్‌ 0 రీకేరి థీ * గో ఆ యానా ం క లం. న ళా న న " స నే న. “ వ. వ . స్ట్‌ వ. స్‌ క -

“లొ నొన్టుకం నవం సత్రపును

విధమ ముద్రణ 'సెప్టెందిరు “68 పిచురణ నెం.5 జ నాయం ల భే ల న క ౪ గలం! ఏడమట్సి 1 ర్‌ ర్క శల: రు, ఓ00 క ముద్రణ : విసాద్‌. ఆర్ట్‌ ప్రింటర్స్‌, విజయవాడం?£=

అంకితం (శ్రీ వెంక శేశ్వరస్వామి పాదపద్మములకు . _- కుమారి గంటి వెంకటరనమణం

గాజుబొ మ్మ లు

"రెండవ (ప్రపంచయుద్ధం పూర్తిగా ముగిసిపోయిందిం కన్న వాళ్ళను పోగొట్టుకొన్నవాచ్భా, కట్టుకొన్న వాళ్ళ అంతు 'కెలియనివాళ్ళూ తనుతమ "బాధలు దిగ మింగ లేశ బయటికి "'వెప్పుళో లేశ కంఠం చధ్యలో చాచుకుని అవశాశం దొరికి నప్పుడు భోరున యేజ్పేసి తెరిపీన పడ్డాశ తమకు ఆామే వోచార్చుకుంటూ "చావలేక (బతకడం యేడవలే+ నవ్వడం "నేర్చుకోవడంలో తాప్యతయ పడిపోతున్నారు.

తనుని యీ (ప్రపంచంలో! తీసుకువచ్చిన తండి ఎవరో "తెలియని చిన్నపావల కేరు ేరుమునే ధ్వనులతో (ప్రపంచం దదరిల్ని పోతోంది యుద్ధ ఖైదీలుగా యెంతోమంది వెళ్ళి వోయేరుః జేశం కోసం అలా వెళ్ళిపోయిన వాళ్ళలో అతి ముఖ్యుడు రాజగోపాల్‌,

46 శాజుబొ మ్మ లు

భ్‌ రను తలుచుకొని వాకిట్లో అసుర సంధ్యమధ్య షస శాలని తవ్వుకుంటోంది విజయలశ్మీ- ఛెవుల్లో మారుమోగిన కాంబుల శబ్దం మరుపు రాకుండావుందిం గుమ్మంమిాద ఓ శాలు జేసి, చేతిని నడుముకు చేర్చి శూన్య అకాశం గుండా తల పుల్ని భ_మిదికి పంపిస్తూండి పోయింది. అనాడు,

పందిరిమంచం మలెపూలను పూర్తిగా పరుచుకుంది మల్లెపూల వాసనలు మ ల్తెక్కిస్తూం కే రాజనోపాల్‌ యెడవు చేతిలోవున్న (దొతనక్తుల్ని పళ్ళమధ్య పట్‌ పట్‌ మనివీస్తూ కుడి చేతిలో మల్లెపూలదండని ముక్కు-దగ్గిర పెట్టుకుని మత్తుగా గట్టిగా పీల్చేడుం

అంతలోనే అమూల్యమైన సమయాన్ని అనవసరంగా ఖర్చు చేస్తున్నా నేమోనని అనుకున్నట్లు మెచ్చరిస్తూగదిలోకి తోసేసి ఘఫోల్లున నవ్వే ఆడవాళ్ళ గొంతులకు వులిక్కిపడి శలుపువారగా నిల్చున్న విజయలత్మీ! దగ్గరగా వచ్చేడు, (పతి కదలికలోనూ కీవి, రాజసం కుమ్మరిస్తూ అడుగుల్లో మందగమనపు మ శ్రేభొన్ని తలపింపజేస్తూ భార్యకు మరింత చగ్గరగా వచ్చేడు. మూ ర్రీభవించిన (శ్రీశ్వేం ఆణవణువునా నింపుకుని మెల్లగా వొంగి భ ర్తశాళ్ళకి నమస్మ-రించింది.

రాజగోపాల్‌ చిన్నగా నవ్వుకున్నాడు. తను విజయ లమ్మీని _శీమించి మరీ _పెళ్ళిచేసుకున్నాడు. తన యెత్తు ధనాన్ని ఆశ చూపించినా కట్టుబడిపో యేడు, అఆయస్కా-ంతం లాటి విజయలత్నీ శ్ర కళ్ళకి, శిండుచేతులతోనూ భార్యను చుశ్చేసి వృాదయానికి వాక్తుకున్నాడు “విష్ణ...” అంటూ,

ణాజుబొ మ్మ లు ణా కళ్ళు రెండూ బరువిగా వెశిత్తి భర్త కళ్ళల్లో ల వ! [0

చూసింది విజయలత్మీ. కాలేజీలో చదికే రాజూక్రీ యిప్పటి శాజాకీ యెంతో బేధం కనిపించింది. ఆనాటి రాజూ వుడుకు ర కంతో చిందులుతొశ్కే. వరదగోదావరి ఆయితే, ఈనాటి రాజా ప్రశాంతం (వవహిస్తున్న గంగానది, అనాటి కాడీ రాజా యివాళ ఎదురు చెబ్బలధాటి$ి పూర్తిగా మారిపోయి, జీవితాన్ని; పరి సీతుల్ని అర్ధంచేసుకుని మనివీ.గావున్న పిలు వను తణంతణం గు రుకు తెచ్చుకుంటూ (్రుతుకును బంగారు వంట పండించాలనుకొంటున్న గాంభీర్యమకా ర్తి జా

“జీనంశు ,.,.. నీకు యిస్టమేన్యా ముందుకు వొంగి భార్య 'ెవిలో గససగుసలాడాడు నవ్వింది విజయలథ్మీం భర్త వశ్ష స్థలంమిద "0డు చేతులూ అన్ని తలపైళెల్తి ఆ మొహ ంలోకీ మూస్తూ ఆశను చాలా అదృష్టవంతురాలిని విచ్ముల్ని నిజంగా ఎవరూ అర్థం చేసుళో లేక పోయారు* అండి జఅాధగాం

“పోన్లే విజ్హీ నువ్వు... నాకు తోడుగా ఎప్పటికీ ఇలాగో వంశే నన్ను పుట్టించిన భగవంతుడు అర్థం చేసుళోకపోయింనా* ఫరవాలేదోయ్‌' రాజగోపాల్‌ భార్య 'ెంపలమిోదముద్దు పెట్టు కుంటూ మెల్ల గా అన్నాడు; చూడు విజ్జే నాకో మాట

“వీమ్పిటబ$?

“మనకి అడవీల్ల అంటూ పుడితే రాజేశ్వరి అనీ పేరు పెట్టుకో వాలి. మరచిపోవద్దు వీముంటావు?'

తి ణాజుబొ మ్శ లు

“పాండి? భర్తను రెండు చేతులో తోసేసింది విజయ లవ్మీ. “ఆల్స లేదు చూలులేదు ళొడుకు పీరు 'పెట్టటోయా డట వెనకటికి ఎవరో.”

అతని మునాం నీలినీడలు పులుముకుంది. వెంర్కుల్యరీ లైటు కాంతిలో విజయలతథ్మీ॥ చూవీస్తూ అతని కళ్ళు ఊడా రంగుకు మొ రిపోయి, ఆ కన్నుల్లోవున్న సీటిని.-=ఎచూస్తుంళు నీళ్ళల్లో చిన్న చిన్న చేపపిల్లల్లా వెరుస్తున్నాయి. ఖంగారుగా అంది “మూ సాధ నాకు చెప్పండి)

విజయలత్మీ వొడిలో తలదూర్చి వెల్లకిలా పడుకుని "ండుచేతులూ ఆ తలకింది! పోనిచ్చి కాలుమోిద కాలు వేసు కని తలయె త్తి భార్య కళ్ళల్లోకి చూశాడు “చెప్పండి? అత తగా ఆంది పుయలక్షే.

చిన్నగా దగ్గి (పారంభించేడు: “నాన్న గారినే పో లేనని అమ్మ ఆంటూంజేది. జమాంచారకీ కుటుం బాల్లో వచ్చే ఆన వాయికీని నేనూ పోగొట్టుకో లేకపోయాను. జమిందారు అనే వాడు యెంత విలాసంగావుంశు అంత డిగ్నిటీ. నాన్న తరుచు అమలాపురం వెళ్ళి రాత్రిళ్ళు యింటికి వచ్చేముందు వొంటి నిండా అత్తకు ఘుమ ఘుములతో, ముత్తువాసవనలతో అడుగు పెష్టేవాడు. నాన్నగారు ముక్కు వీలుస్తున్నా, చుట్ట శాలు స్తున్నా అఆయనపల్ల కిలో యెక్క-డీకి వెళ్ళినా నాకూ అ రాజ భోగాల్ని అనుభవించాలని వుంజేది,” అని కాసేపు అగి “ఆప్పృటికీ నా వయ'సెంతి వుండి వుంటుందంటావ్‌ ?" అన్నాడు థార్య కళ్ళల్లోకి చూస్తూ

గాజుబొ మ్మ లు తి విజయలథ్మీ తీల వూవీంది తెలియదన్నట్లు “పట్టుమని పజేళ్ళు వ్రండవు విజ్చ! నాన్నగారు చూడకుండా తో పల్లో! పరిగెత్తి వెళ్ళి ఆఅక్య-జే చాటుగా చుట్టవీల్చేవాడిని. నా యిహ్టై నికి తిరుగులేదు ఆయింట్లో. (కమంగా జీనూ 'పెద్దనాడి నౌాతు న్నాను. నాన్నగారు వెళ్ళే వూరులో వముందో. తెలుసుకో చాలనే కూతూపవహాలం నానాటి! పెరిగిపోతున్నది. అ తేరూాత కాలేజీ జీవితంలో అడుగు విన్లును, అంతే. తెలిసిపోయింది.” భర్త చెప్పేది వింటూ *వూం కొడుతోంది విజయ లవ,

“ఆమ్ముపోయి పదిరోజులె ౦ది. నాన్నగారు కాలంకాలిన పిలి లా అరుగుమిదికీ, యింట్లోకీ పచార్లుచేస్తున్నారు. ఇల్లు 'విళ్ళివారిల్లులా జనంతో కిటకిట లాడిపోతోంది. ఆయనలో జరిశే సంఘర్షణ గమనిస్తున్న వాళ్ళతో జీనూ ఒకడిని. నాన్న గారు వుండీ వుండి కళ్లు తుడుచుకుంటున్నారు. జీను నా జీవి లంలో చూడనిది ఆశతణంలో వూస్తున్నానన్నమాట, అమ్ము పోయినరోజున తలదగ్గిర కూర్చుని నేను ఒక్కడినే "పెద్దగా వీడ్చాను. ఆ రోజున నాన్నగారు నిమిమంపాటు అమ్మ శరీరం మాద ఆప్యాయంగా నిమిరి దూరంగా వెళ్ళి కూర్చున్నారు అమ్ముని శ్శళానంలో దడిగవిడిచి వచ్చేక కూడా శూన్యంలోకి చూస్తూనే వున్నారు, కానీ యీపదో రోజునే ,.. కంటలేడి 'పెళ్టేరు

“జేనిఫోపాసం' సౌానుఘాతి కనబరచింది విజయలయ్మీం

న! గాజుబొ మ్మ లం

తనా గారిని ఓదార్చిసగంచుంది తెరలి వెళ్ళిపోయారు. ఆ రాతి ఫదళొండు గంటలు దాటింది. మడతమంచంమోద చీకట్లో నతకాలనుమూస్తూం శ్రే, కనా”) అజ్‌ అమ్ము కరువై పోయిందనే నిజాన్ని తెలుసుకుని శశానవై రాగ్యం పెంచుకో బోతున్నాను) అని భార్యవైపు మూశాడు; “చూడు వ జమూందారి పద్దతుల్లో తల్తీ మూత్రం అంత భూరంగా వుండ "లేదుసుమూ! ఇక్క జేవుంద్‌ విచి,రిం అంతా, కన్నశల్సి మాతృ 'సేముకు ఎప్పుడూ గండిపడదు.౫

భర్త మొహంలోకి (చేమగా చూస్తూ నుదుటిమోాద పడ్డ ముంగురుల్ని వెనుకకుతోస్తూ అంది నిజయలత్మీవ ళ శ్ర విషయాలు యిన్నాళ్ళూ ఎవరితోనూ "చెప్పలేదూ!

*బీదు విళ్జ్మ వన్నోో యిళ్తు పావనం వేశాను, ఎంతో మందితో స్నవాం పంచుకున్నాను. (పపంచం అంౌ కుళ్ళా కృతినూలతోనే నిండిపోయిందని తెలుసుకున్నాను. నామోద నాశే నమ్ముళం పోయింది. కొ త్తలో డబ్బుచూసి పీల్లవిన్తావని కాళ్ళా వేళ్ళాబడిన 'పెన్దమనుషులే అయిపు లేకుండా పోయారు. లాతంతా మను వొలకబోస్తి లెల్ల వాశేసరికి పర్పుతోసవో వుడాయించే మనువుల్ని ఎన్నోసార్లు భూశాను. నానాటికీ విర క్రీ పరగిహోతోంది, ఆదృ్భస్టవ ఇాత్తు నువ్వు నాకు దొరికావు. అందుకీ యివాళ యీ వివమయాలు 'యే॥రువ్రు పెడుతున్నాను. నీమోిద నమ్ముకమే _బతుకుమోద తీవీని పెంచింది.

*అన్నట్ల ఆ ర్మాతి విషయం కదూ 'చెబుతుంట, నిద పూర్తిగా దూరమైపోయింది వాకు. శాలువనీళ్లు (వ్రవహిస్తున్న

7గజులొ మ్మ లం శ శబ్దం, మృర్రిచెట్టుమోదనుంచి. పజే ఆకులచప్పుడూ తప్ప యింశేలూ వినిపించడం లేదు. అమావాస్య వెళ్ళి శండురోజు లెంబీేమోో చీకటి వో మాదిరిగావుంది. ఉన్నటుండి నొ చెవు లోకీ దూరుతున్నాయి గౌరమ్ముమాటలు. కద్పిమ ల్ని సూ శ “ానీ పోనంటన్నద బాబూ పేణం...” అని గౌరమ్మ నాన్న గారి చిన్నతనంలో వచ్చి జీవితాంచం అంటివెట్టుకున్న నమ్ముక మైన నెౌఖకు. ఆతిజే అంటున్నాడు. నా చెవులు ఫూ ర్థ్‌గా అటువై పే వ్రుడిపోయాయి, "రండి కాబూ .,.. యిష్పుడింక ఎవరూ లేరుం) జా

“నాన్నగారు మెల్లగా లేచారు. ఫర్లాంగుదూరం వెళ్ళాక నేనూ బయ ఐటేరాను. అందే, రండు సందుబుదాటి మూ డోసందు హుదటి ఇుట్లో అకుగువెట్చారు. భార్యహోయి పధ్నాలుగు “జులై తేగాని భర్తలు కదలకూడదంటారు. మం యాయన చేస్తున్న పని,

• తవధాని మాష్తారి భార్య జ-=నకిమ్ముగారు ... అవురుం ఆవిడశే నాలుగురోజులుగా ముమ్మురంగా వచ్చింది. జ్వరం అయితే? అవిడకీ యీయనకీ..నేను బి. య్యే, చదువు తున్నాను. ఛీ నొ మనసుని పూ ర్తిగా ఆదిమేశాను.. అమ్ము లాటి ఆవిడ... ఉహు. అవిడకుశాకు నొన్న గారిని చూడాలని వుంట. మరి ఆయింట జర” బోతున్నది వమిటి?

“మాస్టారు వఏీధలోకవచ్చి నాన్నగారిని ఆనూంతం శాగలించుకున్నారు. “సమయాని! వచ్చారు వెంక్టటామయ్య గారూ, జూన! (పాణం మి కోసమే కొట్టుకులాండుతోంది? మాష్టారి గొంతులో దుఃఖం స్పష్టంగా వినిపిస్తున్న దం ఆ పరిస

శ శాజుబొ మ్మ లం

శాలు నాకు కాగా పరిచయం వున్నవే. డొంకలు దాటితే గుంటలాంటి ప్రదేశం వస్తుంది. ఆక్యజే చాలా కొబ్బరిచెట్లు వున్నాయి. కొబ్బరిఇెట్టు మొక్కడం నాకేమంత ప్రయాస శాదు. అ ెట్టుమాదనుంచి చూ సే చాలా వరకూ మాస్టా లింట్లో జరిశే (ప్రతీపనీ శనివిస్తుంది.

“నాన్నగారు జాన శమ్మగారి మంచానికి దగ్గ రగా జీలమిద మోకాళు అన్ని కూర్చున్నారు. 'పెంట్లోగడ్డి వీపం వెలుతురులో మసక నుసకగా కనివీస్తోంది. నాన్నారు వంగువి ఆవిడని ముద్దుచెటుకుంటున్నారు. నా కళ్ళు వైప కమ్మి తూలి క-దపడిపోకండా కాళు నేర్పుగాపట్టుకున్నాయి "ఇెట్టుని. మాష్టారు ఎదురుగా _ నా లల తిరిగి పోతోంది. ఆవిడ "రెండు చేతులూ పెళ త్తినాన్న గారివ్రంగ రాలజుట్టులోకి వేళ్ళని వోనిచ్చి టేనికోసమో వెతుకుతోంది. మూటలు వినబడటం "లేదు. ఇెట్టుమోదనుంచి (శ్రీందికి దూశేనో, దిగానో కూడా నాకు తెలియదు.

• తెలిసిందల్లా వొఃశ శు, (ప్రాణానికి (పాణంగా జేమిం చిన యీవిడరోసమేీ అయన రోజూ అమలాపురం వెళ్ళేవారు "బెవారసు పట్టుచీరెలు 'తెప్పీంచేడి, సంవత్సరానికి పంటలో శాంత ధాన్యం పంచేదీ యీనవిడిే అన్ననూట,.

“నాన్నగారి జమిందారీ వోరతి కర్పూరం అయిపోతే అందుకు కా*ణం జానకమ్మ శానేశాదు; నాన్నగారి వీనయం రట్టుచేయం అని “బ్లాక్‌ మెయిల్‌ ' చేసీ మధ్యవర్వు లదిం"

గాజుబొ ములు కీకీ

దీర్చంగా నిట్టూ క్పేడు శాజా! “విజ్జ మనం (వేమించూ కున్నాం అంశు కొంత కాలం చెప్పుకుని పెళ్ళి చేసుకున్నాం అని తెలియగాజీ ఠక్కున నోరు వరూసేసు కుంటుందీసంఘుం, ఈ రోజుల్లో అలా కాదు. రెండో పెళ్ళి వచేసుకుజీ తావాతు వున్నా జానకమ్మ భర్త వున్నారు. అందుశే నాన్నగారు వలిగి వోయీరుం

“న్వరి ఈ సంగతి ఆ లత్తయ్యకు కెలియదా??' మెల్లగా అడీగింది విజయం

తల వూపాడు రాజూ! “అమ్మ! అన్ని విషయాలూ "కెలుసు విజ్హ, కెలిసే యిన్నీ భరించి సాధ్వి కాగలిందిం నాన్నగారు అమ్ము! వలోటూ జీయలేదుం

“వురి అవధాని గారు ఎలా ఊరుకున్నారు

నవ్వేదు రాజూ! “మూ ప్రారిః ఆవిడ అంటే పంచ (నాణాలు* అవిడ కోసం అతడు అతడు గోడానరిలో కూడూ. వజీందుకు సిద్ధంగా వ్రంజే వారట. నాన్నగారిని ఆయనే రప్సీంచే నారట.

ఆశ్చర్యంగా చూూనీంది విజయం

“నిజం విజ్జీః అయితే నరో కారణం కూడా వుందిం మాష్టారు కటిక దరిద్రులు” రాజూ వాచీ చూసుకున్నాడుం

ఇంతకీ రాజేశ్వరి యెవరో "చెప్పేరు కాదు, మంచం మోక పడుకున్న భర్త పక్కజీ శొంచెం చోటు చేసుకుని వడుకుని అంది. కాస్సేపాగి శబ్దం విని వులిక్కిపడి లేచి 50డు ఇేతుల్లో భర్త మొహాన్ని తన వైపుకు తిప్పుకుని నిర్సెంతే

కేశ గాజుజొోమ, త్ర లా పోయింది విజయ. భార్య గుండెల్లోకి తలదూర్చి అతడు యేడుస్తూనే వున్నాడు. రౌడీ కానీయండి రాజూ కానియండిం "జేసింది తప్పూ అని _గహీించొాక యినపసూదులు కాగా శాల నిచ్చి ఆ మథ్య నిలబడి నలిగి పోతున్నామని తెలినిరా%నే కాంతమంది పెకి కక్కేసి వూరడిల్లుతే కాంతమంది లోలోపల మి వోతాఠు, మొదటి రకానికి చెందిన రాజూ వెటాళ్ళ మధ్య యేగో చెబుతూనే వున్నాడుం న! శ శ

రంగురింగుల సీతారోకలు వుద్యానవనం చూట్టూ విహారి స్తూంశే చూడ ముచ్చటగా కనుల పండువుగా వుంటుంది రకరకాల పూలమిాద అగి అగి పరుగులెత్తే ఆ కీటకాల వెంట బడి యేరుకుని నూలగుచ్చు కోవాలనే అనివిస్తుందిం తీరా పూల మధ్య॥ వెళ్ళగాజే తుమ్మెదలు రముంయయ్‌ మంటూ దడి పిస్తూ వెంటబడతాయి. 'కేసెటీగలు కట్టె కుట్టి చంపుకు తింటాయి. అప్పుకుగానీ తెలీసిరాదుు రఎగుటద్దాల మోజులో 'జీకక చిక్కుకు పోయామనే సంగతి.

హైదాబాద్‌ నంటి మవో నగరాల్లో నిమిపానిగో రళంశా తయారై, రయయ్‌మజీ మోటారు శకార్గమిద (వయా ణం చేస్తున్న మునువ్యుల్న చూచి యికేదో స్వర్శంలా వుంది ఇక్క.డ వుంకు వేరీ బేవలలోకం అవసరం లేదని అంచనా "వేసుకుని వూవోగానంలో కేలిపోయే వ్య క్తులు యెంతో మంది తరువాత తెలుసు కుంటారు, కాము దిగింది వతి రొంపీలోకి అని క

గాజుబొ మ్మ లు కఫ్‌

మపెౌదరాబాదుకి చాలా దూరంలో సందులు చాటి పూర్తిగా నిర్మానుష్యంగా వున్న ఇంటి ముందు కారుఆగిందిం అందులోంచి అందంగా, కీవీగా వున్న పొడు"టి వ్యక్తి దిగాడు, అతనికి యిటువంటి యిళ్తు _ల్రేవికావు.. ఈ యిల్లు శా త్తది అయినా అలవాటు మూేం పాతటే. చారం దగ్గి ముసలామె డిమాండ్‌ చేసిన డబ్బు చెల్పించి లోంలకి దారి తీసేడు. నగరం నాలుగు వైపులా కటిక చీటి కౌగలించు. కున్నది. పొంగి పొల్ల రకాన్ని ఆతను అందుపులో పెట్ట లేక సోతున్నాడు, (వీయురాలి బిగ కౌగిలి కోసం తహ తవా. లాడుతూ పరిగౌట్టుకొచ్చిన అందగాడు సమయాన్ని (ప్రాణంగా భంానుకుంటున్నాడు, గదిలోకి (వవేశించేడు, ఆత్రంగా. మెోదరా'బాద్‌ కాశడామలెపూలతో, తళుకు తళికు మే ఇమిి-లతో, మంచం చుటూ అదాలతో గది ఇంశుగా అ౭ంకరించబడి వుందిం అయినా వదో వెలిరిజచానిని కచ్చేస్తూ ఖరీదైన సెంటు వాసనలు ఘుప్‌ మంటున్నాయి.

గదిలో దేదీస్యమూనంగా వెలిగి పోతోంది వెర్కు్య్యరీ వీవం. కుడిఫాపీడి తీసుకుని కొద్దిగా తూలుతూ, ఇెండదగ్గ రే వున్న సీతాళోక చిలుక “బై” వెబ్బుకుని. సీగరెట్‌ని వొక్క సారి నోట్లో వట్టుగావి తన అందాన్ని చూదుకుని అతజే ముసిరిహోతున్నా డు. “

ఠక్కున లెటు ఆరిపోయి గది చీకయకు పోయింది అతడి కళ్లు చీకటికి నొప్పి పెడుతున్నాయి. లైటు వేయడానికి అళకని చేతులు గోడవిగాదికి పోయీయి,

16 గాజుబొ ము లు

అతని చేతుల్ని అవీస్తూ నుకుమారవైన నులోజత చేతులు వచ్చి ఆ గోడ దగ్గిర ఆగి పోయాయి.

ఒద్దు, లైటు వేయకండి, నాకు లైటు వేయడం యివం లేదు. చీకటోజీ వుంకనివ్వండి నన్ను! ఆకంఠం

బు నో.

ఖఏఎగాగ్రు స్పస్టంగా వినిపీస్తోంది.

అతేడు హేళనగా నవ్వేడు! *పాపం చీకట్లో చే స్తేజీ “మజూ'గా వుంటుంది కాబోలు, వేసేసాపసం ఎలాగూ చేస్తు న్నాం, నీ మొవూం యెలా వుంటుందో వొకళసారి చూపిస్తే యేంహ్‌ అతడు ఘల్లున నవ్వేడు మళ్ళీ.

“మికు పుణ్నం వుంటుంది. దయచేసి నా మొహం చూసానని అనకండి. మా కాళ్ళు పుచ్చుకుని బతిమాలు

నాకో

కుంటాను, ఆ అమ్మాయి గొంతు పగిలి పోయేట్లు యేడు స్తూనే వుంది.

“మరై తే జేనికీ ఈ రప్బీంచడం, ? కరుకుగా అన్నాడు అత్వ.

ఆ వీల వెక్కి చెక్క వడుసూ ఆతని పాడాలు అందు

ణా నౌ

శున్నది. వాదాలు దూరంగా జరుపుకుంటూ అన్నాడు అతడు. “సీతా సావిత్రీ, అనసూయలు వేసీ పనులు మనం చేస్తే అసవా్నాంగా వుంటుంది. వీళ్ళల్లో నువ్వు వజూతికి చెం దిన డానవో చెబితే నిన్ను యింశేపేం అనను నేను!

“ఎవర్నీ కాను" వెక్కిళ్ళ మథ్య అన్నది.

“డబ్బు తిసుకుని సుఖాన్ని యివ్వకుండా రాత్రిళ్ళు యిలాగే గడ్లిసీసుం ళు నీ జీవితంకూడా ఐవాళ్ళల్లో వొకాళ్ళది

నానీ ళ్‌

అయి తీరుతుంది.

గాజుబొమ్ములు క్షి

ఆ వీల్ల సరుదుకుని అంది. “ఎంతో మంది నా ఇంటికి వచ్చేరు. ఇంతవరకూ నన్నెవరు అడ్డ (శస్నలు వేయలేదు. నను రాళ్లు సుఖాన్ని యివ్వకుండా గడిపేస్తూం ళు నా అంత అదృష్ట వంతురాలు వుండకపోయేీది కానీ అలా జరగ "లేడు యింతేనరకూ... ? అతని గుండెల మిద వాలిపోయి యేడుస్తున్నది.

అతని చేతులు ఆప్రయత్నంగా అఆ అనూ యి తల మాద నుంచి వొంటి నంతా తనిఖీ చేస్తూ వచ్చి " ఆగిపో యాయి. *సీకు ఇన్ని వస్తువులు ఉన్నాయి అంశ+1ు గొప్పంటి వీల్లవే.. మరైతే యెందుకీ ఫని చేస్తున్నావో తెలుసుకో వచ్చునా."

కళ్లు తుడుచుకుంటూ అంది '“అవినా స్వంత విషయాలు. మోకు ఇెప్పేవి కావు.)

“నీ వస్తాను,' ఆతను చేతులు దులుపుకున్నాడుం

“డబ్బు తీసుకునే వెళ్ళి పోఠారా? చీకట్లో బాణంలా వేసిందా వశ్నం

శద్రస్థ్యా్వ?

అతని కాళ్లు ఆగిపో యేయి. ఆ విళ్తీ స్టు కొని ఆపే సీంది. “ఇవన్నీ గిల్డు నగలు, నాకు యెవరూ అేరుం పొట్ట పోనీ.చచు కుందికి యింత కంక వేశ మూర్షం దొరళశ లేదు నాకు!)

“నువ్వు చదువు కోలేదా!)

*శ్రేద్కు? పొడిగా అందిం

న! ణాజుబొ మ్మ లు

“ష్టోస్సీ సీ కస్తం ఇప్పుకుని ఎవరినై నా సహాయం కోర "లేశ పోయావా?

ఆ పి చిత్రంగా నవ్వింది. “హోన్సీ ౦00స్పూడం ఇప్పండీి నన్ను మీరు పెళ్ళి శేనుకుంటా రా?)

హకాత్తుా గుచ్చిన సూది! తట్టుకో లేశ పోయేడు. ఈ పీల్ల చాలా తెలిన:ది. అందుశే తననే బెళ్చి కీనీందీ. ఆపిల్ల గుంద్రని భుజాలు 5ండు చేతులా పట్టుళొని ఆ పెన వులమాద ముద్దులు కురిపీస్తూ “అది చాలాకష్టం, అన్నాడు చివరికీం

“ఆంతే ౨ ఎఎ మినుమ్యులంతా అంతే. యిలా అన్నాడు నా జీవితాన్ని “మొదటి సొరి చవి చూనీన అతేడుం శరీరం భరించడం సులభం అయిన మాళతొన నునిమీ.ని భరిం చడం కేలివైన పనిశాదట. అతజే ఆశలు చూపించి చివరికి యీ జీవితం గడిపే విధానం నేర్చి వాకాత్తుగా సపళారి ఆయి ఫోయాడు, ఆమనివీ. యిక రాడు, మాలాంటి వాళ్ళకోసం రోజులు గడవని తుణాన నేనే కాపేసి తెచ్చు కోవలసి వస్తుంది" ఆ పీల్ల తేమూపాగా చెప్పేస్తోంది.

“ని క్రీ జీవితం బాధగా లేదూ?" అతడు చురుగ్దా అన్నాడు,

జీని శాధ% యిటువంటి పని 'చేస్తున్నుందుకా? వం వేయను? చెప్పనుగా “నా” అనేవాళ్ళు లేరని పోస్‌ మో లాంటివాళ్ళు యిలాంటి యిళ్ళకు ఎదుకు వస్తారు?”

ళ్‌ |!

గాజులొ మ్ళ లు 19

“బారు శాధపడరా యిటువంటి జీవితాన్ని గడుపు తున్నందుకు.”

“లేదు, మేము మగవాళ్ళం.)

ఆపిల్ల కిలా $లా నవి్య౦ది. “మగవాళ్ళూ + అడ వాళ్ళూ ,.. భలే. ఇద్దరో చేరునేశ కదా? ఇంకా యింకా నవ్వుతూనే వుంది. ఆ పీల్చ నవ్వులో అళకడు మూటలు మరిచి పోయేడు. మనివీని మైమరపించి, మత్తుజల్సి మరులు శఛాలివే కిన్నైరల నవు అది. కొన్ని జన్ములఃి జ్ఞాపకంగా మిగిలిఫోాయ్‌ నవ్వు -

జాజులు వచ్చి అలీని మెడని చుళ్లుశాయి. ఆ గలగల లలో, కిలకిలలలో వెచ్చగా ఆతని 'ఏండెల దగ్గరగా వచ్చిన ఆపిల్ల వత్సస్థలం, విగ కాగలి అకన్ని బంధిం చేశాయి ఆవీల్ల నవ్వులోనే యింత మహాత్తు వంకే ఇక అవిల్లను స్యయంగా భూ స్తే, అపీల్ల ముంగురులు మొనాం మిద సడి వుక్కిరి చిక్క-రి చేస్తున్నాయి.

అతడు బలీయమెన కోరికల్ని జయించ లేక పోయీండు, గదిని చీకట్లోంచి తోసేస్తూ మెర్క్య్యరీలై టు వెలిగింది, ఆ అమ్మాయి వెపు మూశాడు. అతను; చెరిగిన సయిటి వొంపులు తిరిగిన శరీరంలో నిమ్నోన్న తాల్ని మరుగు పరచ "లేక పోతోంది. అందంగా నాసపాములా వొంపులు తిరిగి పడుకున్నది. బారెడు తువ్ళోద "రెకటలాంటి రంగుతో (క్రిందకి వేళ్ళాడే జకజీ చూడబుద్ధి పుడుతున్నది. మిసనింస లాడుతున్న శరీరం పాలు కారు తోందా అనివీసోంది. అటు వైపు తిరగిన మొహం చిత కారుడు వేసిన వటవాలు

త0 గాజుజా మ్శు లు బొమ్ములా అందం అంతా యికంాజే వుందంటూ చాటి చెబు తోంది. ఆతని వొళ్ళు వశం తప్పింది. శాలి! కొద్దిగా వైకి జరిగిన చీర [కింద మె లేని చర్మం పచ్చగా జూమసండులా కనిపీస్తూ అతడిని శెచ్చ గొడోందిం అందం ... అనందం శండూ యీ ర్మాకేఅరడు పూరిగా చవి చూశాడు అతనిలో వ్వుజీకంగా కట్టలు "కెంచుకుంద. మంచం భూదికి వొంగి ఆరెండు చేతులో ఆ మొవోన్ని తనవై పుకు తిప్పుకుని అృకతగా చూశాడు. కెవ్వువ శేశ వేసిన అతని శేకకు అఆ వీల్ల వులిక్కీపడి “రాజూ” అంది బెంబేలం పడిపోతూ,

అతడి గొంతులో ఒణుకు (పారంభమైంది.. ఆతడు శొండమిోంచి బండలా జారి (కిందపడీ పోతున్నాడు ఆతని ఎెదవులు కంవీస్తున్నాయి. “రా... జేళ్వరి! అతన కళ్లు బలవం' తంగా మూసుకున్నా డు,

“శువ్వు “ఇటువంటి చోట్లకు వస్తున్నావా రాజూ” వడు స్తూనే వంది రాజేశ్వరి

అతడు మాట్లొడ లేదు. ఈ పాపం తలుచుకుంటూ వణికి

“ఇందుకు కారణం నునం యిదరం. ఆసలు నేనీ సీతి! రావడానికి కారణం మా నాన్నే. నాజాధ యవరికీ చేప్పు కోను? మిరు జమిోంచదార్లు _ ఏం చేసీనా ఇెల్సీ పోతుంది. నీను నాశనమైతే అందుకు చింతించాల్సిన పని కూడా మికు లేదు. నా పుట్టుకకి కారణం మి నాన్నే అని కొందరు తేల్సి ఇ్చీశారుం అమ్ము పోయేక నాకు పెళ్ళి. కావడం తేలిక శాదని నాన్న అమ్మను కలుసు కుంది! వెళ్ళి పోయాక.

ణాజూబొ మ్మ లు ర! "జీనిలా కుక్కలు చింపిన ఏ స్తకిలా గాలికి ఎగురుతూ, వానకు లేడుస్తూ కాలం వెళ్ళదీస్తున్నాను. ఇప్పుడు... ఇప్పుడు నన్నేమనిశి అంటుంది లోశం? లైటువే స్తే నామొవాం 'కెలినిన నలుగురూ దుమ్మె త్తిపోస్తారని భయంతో కాలం గడుపుతున్నాను ... నువ్వెందుకు వచ్చేవు లాడాశి ఒక తండ్రి సంపర్యమో; వొకతల్సి బంధవోూ యీవో వొశటి మధ్య వున్నప్పుడు నువ్వు నాకేమాతావు? నన్ను సర్వనాశనం చేసేవు, బోగంచానికి వావివరుసలు యీపి/టీ అని మళ్ళా నవ్వకు. పుట్టుకలో నే జీనా కులంలోంది రాలీదు, యికి,.. యిలా జంగినండుకు కారణం మానాన్న; నువ్వు...నువ్వే ముఖ్య కారణం; నా యేకుపు ఆశీదికాదు;, నా కడుపులో బయిలందేశే మంట తీ శేదిశాదున రా జేశ్వరి ఆయాసపడుతూ గోడకు శరగిలబడి తల పశలకొబ్బృకుని తుడుస్తున్నా. అతడు మొహం వేల వేసుళని ఆపరాధం వేనినందుకు నిశ్శబ్దంగా యేడుస్తు న్నాడు. చివరికి యెంతేపని జరిగిపోయింది. = తెన తండ్షిరక్తాన్ని సంచుకుపుటిన రాజేశ్వరికి... అతని తల తిరిగిపోతోంది. చేసిన పాపం మంటలా అతనిచుట్టూ బయలు జేర అఆ మంటల్లో ముం చేస్తోందిం అరను కుమిలి రోతున్నాడుం భూమిలో! దించుకుపోతున్నట్లూ, ఆళాశం బద్దలై నెత్తిన పడుతున్నటూ, (పపంచం గొంతుచించుసుని నస్వ్వతున్నట్టూ ఆతని మెదడులో భయంకరమైన ధ్వనులు విసపిస్తున్నాయి= రాజేశ్వరి హృదయ విదారకంగా యేడుస్తున్న శబ్దం అతన్ని గునపాలతో ఫొడుస్తోంది. అణువణువునా తనమిద క్రి

వ్రు గాజిబొ మ్శ లు వెరివాడిలాగ. వేతుల జోగించి కనిపీంచని భగవంతుడ్షిని ఇమువంకీ వినివీంచని స్థాయిలో 'వేడుకుంటున్నాడు. అతడు *వి తంలో ఐటువంటి యిళ్ళకు కెళ్ళకం అబే చివరిసారి... త చ జ

గాయం పాతజీ అయినా మచ్చనూయదు, ఆ చుచ్చనిదూసినొ చూడకపోయినా అప్పూడు అనుభవించిన పౌధ యేకోవిధంగా. గుర్తు శానే వస్తుంది, నీలిమేఘాల్లాంటి భయాలు మొవాంలో దోబూచులాడి వేంం నాలుకలతో విజ్బృంభిస్తూ భయపడుతూంకు యొంతటినాడై నా తలవాల్చి దుఃఖంలో మునిగిఫోవలసిం చే.

విజయలయ్మీ కళ్ళు తుడుచుకుంది. భర్త చేతుల్ని ఆనుళాశంతో తన ఛేతుల్లోకి తీసుకుని “తెలియక చేసింది -జీరం కాదు. మూరు బెంగ పెట్టుకోకండి. శా జేశ్వరి అలా ుతిశేకన్నా వ! కాలే చచ్చివోవడం యెంతో మంచిదై ౦ది. రాజేశ్వరి పేరు తప్పకుండా భగవంతుడు మనకు (ప్రసాదిస్తే ఆ బిడ్డలో, జాబుకో తన్నకుండా పెట్టుకుందాం. రాజనోపాల్‌ మెడచుట్టూ *వేతులు వేసి నిండు నునసుతో అతని అపరా ఛాన్ని శమించ్చి వోదార్భి ఆ పన్మితమైన రాతిని దొర్జిం చేసిందిం

అ ళలకువాలే...

చుంచంమిాద బోర్తా వడుకుని తలెత్తి భ్‌ ర్త “మొవూం

లోకి చూసింది. రండూ, మూడు నెలల మధ్య నిండుగా

గాజుబొమ్మలు వ్రు

పచ్చని ఇంపలతో అంచాన్ని ఆప్టంపు చేసుకొని కోపాన్ని ఫులుముకుని ముడుచుకుపోయిన మొహంలో కన్నుల్లో 3దిలే వీటి చిందువుల్ని దిగమింగుతూండిివోయింది విజయ,

“నావైపు చూసవవోయ్‌ విస్ట్ర్వ గడ్డం పుచ్చుకొని మొహం పెకెత్తి భార్యశళ్ళలోకి మూశాడు,

ఎని జరల్గోంచి తెల్లని ముత్యాల్లాంటి బ్రిదువులు తప్పూన రాలి పచ్చని బుగ్గల్ని తడిపేస్తున్నాయి, ఆ బుగ్గ మోది నీటి బిందువుని కొననోటితో విదిపి “నువ్వు యీడవకు విజ్జ' అన్నాడు ఆతి నెముది గాం

“నూరు ఒకరు వెళ్ళకపోతే వచ్చిన నష్టమేమిటో 1 మో కీ అభిపాయం వుందని ముంజీ యెందుకు చెప్పలేకు వాకు. మిరు వెళ్ళద్దు ప్లీజ్‌ ౩” విజయ కన్నీటిని తుడుస్తున్న ఆ చేతుల్ని పట్టుళావి ప్రాధేయ పడింది. “తప్పదు విజ్ఞ,? ఆతను పందిరిమంచం పర్హైకి చేరగిలబడ్డాడుం “జీశం చలు మూలలా యాద్ధంలోకి వోతూంటీ నేను ముడుచుకు కూర్చో "లేను? ఆతేని కంఠం రాళ్ళని సైతం (ుద్ధలు చేసేట్టుందిం

కనుబొమ్మలు ముడివేసి భర్త మొహంలో యేదో 'వెతిశేందుకు ప్రయత్నం చేసోందిం మిలటరీ శిష్షణ కాలూకు కాశిన్యాన్ని అణువణువునా జీర్ణం చేసుకున్నట్లు "మొవాంలో స్పస్టంగా కనిపిస్తోంది. ఎరగా బలంగా, కావలసినంత దన్షాని నింపుకుని కండలు తిరిగిన బుగ్గలమోద దుబ్బుగా మీాసాల్ని పెంచి అందంలో భయం అంక యీవింటటో చూవీస్తున్నాది శాజనగోపాల్‌ కూపం. కనురెప్పలం తటతట లాడుతూం చు చెళ్నాకోల్‌తో లాగి . చెబ్బ లేస్తున్నట్లనిపీసోది. మాసాల

క! ణాజుబొ మ లు మోదికి పోయిన అ చేతులు శతుసంహారాన్ని నూచిస్తు న్నాయింం

“అది కాదండీ. భయం భయంగా అంది విజయం

“యీదిశాదు? నీను గాజులు తొడుక్యో-లేను విజ్జం” అమాంళం ఛార్యను "రెండు శీశులతో వొకసారి పైకియెల్తి ఇదవుల వరకూ పోని చ్చేడు. “నువ్వం శు నాకు (్రాణం,' అంటూ, “కాదని అనలేదు తను...భర్తను వదిలి దండ గలదా రను?

“మున పాపకోసం'

తణం రాజగోపాల్‌ కళ్ళు బాధను నింపుకుని మరు త&ణం (పశాంతంగా మారిపోయాయిం “యుద్ధం పూర్తి అయిన “తర్వాత వాపను వదిలి తణం వ్రండను విస్జం

భార్య కడుపులో కదిలే పాపనుగూర్చి వేసిన పణాళి శలు ఆతని మొవాంలో (ప్రకాంతిని నిలువ చేస్తున్నాయి ఆస్తీ పోనొట్టుకొని మిలటరీలో చేరి (బతుకులో శాంతికోసం వెతుకుతున్న రాజూ! "శలుకు[మంటూ రాజేశ్వరి డ్జావకమే మిగిలి లేకపోతే ససాణాల పోగొట్టుకునే యీ వుద్యోగమే అవసరం లేక పోయే చేవెోో? యుద్ధంలో మరణిస్తే? ఈ కోరిక అఆతనిపాలిట వరంలాటిది. ఆ సంగతి విజయ! తెలుసు. అతిని "వేదన అటువంటిది. తను కాదనలేదు. కానీతిన భర తనకు దూరం శాకూశదు. ఆ స్వార్ధంలో అతన్ని బంధించేయాలని వ్యరి (ప్రయత్నిం చేసి విఫలురాలై పోయింది; అనుభవించిన సుఖం మూడు రోజుల ముచ్చటగా నూరిపోయిందిం యుద్ధం యిప్పుడే రావాలా* అతన్ని తన కౌగిలిలో బంధించి అపేయ

గాజుబొమ్మలు కల్‌

జానికి ఆమెలో వున్న శక్తి చాలలేదు. అంకుళశీ అతడు వివాంగంలా ఎగిరి వోయి, పసుబడి వై లుకిక్ష ఆనుభఎస్సు న్నాడు నురో బేళశంలోం

“అక్కా- యిక్యడున్నావా? వాస నీకోసం వెతుకు తోంది. జీను దానిచుట్టూ తికగ లేకచచ్చి, చెడి. యికండ "శే లేననునో. నవ్వుతూ విజయచేతికి పొపని అందించాడం- రాఘవ్‌.

పాత స్థ ఎకులు మనికి.ని పూర్తిగా వునికికి దూరంగా- అాక్కు-వోతాంయి. విజయ గడిచిన జీవితొన్ని తలుచుకుంటూ గుమ్మంలో అలాగ నిలుచుండిపోయిది. చీకటి దిక్కూల్ని నమిలేయడంగాన్కీ యింట్లో కకనన్‌ దీపాలు వెలగడంగానీ తమ్ముడు రాఘవన్‌ వచ్చి పలకరించేవరకూ. తేలుసోోలేక బోయింది. మనను కట్టలు తెంచుకొని భర్త సొన్నిధ్యంకోసం పరుగులు పెడుతోంది. కళ్ళు చీకట్లోంచి. బయటి. వెలుగు చూడాలని పెళలించుకు వోతున్నాయి. భగవాన్‌! నను చేసిన పొపం యేవింటి? ఈ ప్రశ్న విజయ గుండెలనిండా అలుముకుంది. ఏధిలో నిలబడీ చిన్న పిల్లలు “శాకమ్మాా ఘల్లున గంతు వియ్యి," అని వుత్తరాలకి యకురు చూస్తు న్నట్టు భర్త అడుసల సవ్వడి చెవులకు యొప్పుడు వినిపి స్తుంచా అని సూర్యోదయ. మొదలు, అ సమయం వరకూ ఆ నల్లని శాకఘులని వే ముకుంంటూ నే వురోఖంది. కాక యెగరదుం అతేడు వచ్చే సూచనలేవీ కనివీంచవు.

“అక్కా- యేకుస్తున్నా? రాఘన్‌ ఖంగారుగా అఆడ్సి

తం గాజుబామ్ములు గాడు, యిటు తిరిగిన విజయ కంటినీటి స్ట సీం కిరణానిక ముల్యేంలా మెరినిలళోతోందిం

*ధ1 జీను యెందుకు చేడుసానురా?5-

రాఘవ్‌ బలవంతంగా నవ్వేడు “అవును అక్కా- నువ్వ య్‌కవడంలేదు. బాన జ్ఞాపకం వచ్చి నవ్యుకుంటూ- శు ఆనందపొస్పాలు నేల రాలుతున్నాయి.)

“ఛ! నీకు వేళాకోళం తప్ప సీరియస్‌ నెన్‌ అజీజే కెలి యదు.” విజయ పుస్తకాలు ముందు వేసుకువి పీ్‌పన్తు దిడ్త్మ్‌ మూరుఖాలు వేస్తూ కాళ్ళమాద పాపని జోళొడుతున్నాదది.

+ఆళ్మా బౌవ వుత్తరం రాసేరు చవివేవా?' అక విచారం పోనొట్లాలని రాఘవ్‌ చేస్తున్న ఛతయత్నం గ్రహిం చఛీరది విజయ. “ఆ. ఆం చదివేను. నువ్వేం జెంగ పెట్టుకోకు విజ్దం మన రా జేళ్వరిని రాఘవ్‌ క యిచ్చి వళ్ళి చేసేచాం అని రాశారు.” ॥

వగలజడి నవ్వేడు రాఘవ్‌. “అయితే అక్కయ్యా ! నీ వెంగా పౌభా రాజు వళ్ళి గురించే అన్నమాట. బావ్రందిం వెరీగుడ్‌, విన్నావ(బా శః" అన్నాడు గుమ్మంలోకి కూస్తూ.

ఎ శ్రీశాంత్‌ గడపలో అడు వెట్టి చిన్నగా నవ్వేడుం “ళ్రాగాజీ వుంది, అందరూ యిలొ స్యబ్బుగావున్నా శీవింటి? అన్ను యీవీ?' నంటయింటివై ఫు దృష్టిని వోనిస్తూ అడిగాడు

(శ్రీకాంత్‌ శీకులో వున్నంత శాంతిమ్యాతం అత డిలో యేళకోశానాలేదు.. కారునలుపులో నిగవిగలాజే "'జీేడు పండులా వ్పండి యెక్తుగా బలంగా చ్రుంటాడు. అతన్ని

గాజుబొ మ్మ్‌ లం జీ సుభదమ్మ వర్డి (శ్రీ అవి తరు వీలవడమేగాక వూరందంకీ నొక్కి చెప్పీ-ది. అతిడు. పుట్టెన వేళావిశేమంవల్స లీ తన నిలయానికి (శ్రీశారం చుట్లి పాకిపోయింది. ఆ సంగతులన్నీ అతనికి తేలుసు. వాలసాకెనాడు బియ్యపు పళ్ళెంలో వుంగ రెంతో శాసిన ఆ చీరుయిశ యీ జన్మకు వోయేదికాదు. అందుశే అతిని! యింత పాధ, యొందుకూ కొంకాని జీవితిం: ఆంశే నిలువునా సరె నోతాడు. ఫూర్తి పీరుశతో__వేయ లేడు కనుక “(స్రీ లో దాగిన కరుణామయుడి జేరు పినివీంచు. కోవాలనే ఆ కా స్త పేపలోజీ పరమానందపడి నో తొడుం సుభద్రమ్మ చిన్న కొడుక్కీ భోదవనం వ! చోమూల శొంగుపరుచుకుని పడుకుంది. రాఘవ్‌ శ్రీ! మధ్య కండు మూ జేళ్ళ వారత ది యి5వైె సంవత్సరాలు నిండిన రాఘవ్‌ ఆరిందా అయికే, పగ్ధెనిమిది నిండీ నిండళ ముంటే మాసాలు మెలేసే (శ్రీ వర్ణి గశుగాయి శీ స్వంతి తల్లీ పురిట్లోనే సంధి కొట్టుకుపోయింది. ఆ వీల్లాడు శళ్ళు తెరచింది నుభ "దన్ను ఆంకదండలిచ్చిన చేతుల్లో జీ. అప్పటి నుంచీ అవిక వీల్లడుగానే చలామణీ అవుతున్నాడు పూ రగా పరిచయం వున్నవారికీ తప్ప మరెవరికీ తెలియవు యీ వీవరాలు. సుభద్రమ్ము తిన అసలు కొడుకు యెఎరైనదీ (శ్రీ వచ్చిన రోజునే మరంచిపోయింవ. విదయ తిమ్ముళ్ళిన్దరిని మూస్తూ చిన్న తిమగ్గైడిని చూపీ భ రను మరోసారి గుర్తుకు 'కెచ్చుకుంది. కౌంకుతనానికి “రాజూ పెట్టెంది 'జీరుం “ఆఅళ్ళా. జావ జ్జాపకం రావడానికి శాంణం జీను

క! గాజుబొ మ్మ లు శదూ! (శ్రీ ఆక భుజాలు పట్టుక్‌ని కుదిపీ కుదిపీ విసిగించ చం (_పారంభించేడుం

“ఇప్పుడు యెందుకు వచ్చిందిరా ఆ సంశయం? చిన్న తిము శిడీ బ్యురలో పనిచేస్తున్న వశ్న యేవింటటో అర్థంకాక

“శా స నలుపు ఆయితఠేశం అక్కా. అన్నయ్యకం శే కూడా నేజీ కాగుంటాను అని చాలామంది ఆనగా విన్నాను శర్రాజ్ఞు ని జేజ్చీ జళ్ళి చేసుకుంటాను. ఇది పన్నెంజేళ్ళవార ఎంతవ ండదికి "లేగక్కటయాల, మన అమ్మా నాన్నల! మధ్య యిరవై యేళ్ళ వ్రుంజేవట శదమాు,- (1 మెల్లగా వచ్చి తెల్సి పరుచుకున్న ఆ కాంగుమోటే వోమూూల తల అన్ని వెల్ల కిలా పడుకున్నాడు

శాఘవ్‌ నవ్వీ “అక్కా యీ పాపొయి అమ్ముకొంగు వగలి వుండలేడు. వీడి కుహం వీడు నీ పీల్లని సుఖ పెట్ట

విజయ శృతి కలివీంది. “పోనీలేరా మూ రిద్దరూ సుం వోప సుందులు మూషతిం కాకండి. ఎవరో ఒళరు రాజి శావాలి *రాజు ని చేసుళోవాలంకశు మో యిద్ద కే నిర్ణయించు కుని తేల్చి ఇెప్పండి. జీను వున్నాను తరువాత

త్‌నని ఆటపట్టిస్తున్నారని లోహింబేడు శ్ర తల్లిని కాగలించికాని అలాగే నిద్రపోయేడు,

దూరంగా శాణాలో పదళొండు గంటలు శొటారుం మంచం మిద వాలిన రాఘన్‌ శమంతా మరిచిహోయీడుం

గాజుబొమ్ములు క శల్సీ షక్కం నేపడుకున్న రాజేశ్వరి చండుడు శేసి మూస్తున్నది- అపీల్ల కి తండ్రీ యువాం అసలు తెలియనే తెలియదు. ఆ శేళ్ళ వీల్ల లు అమ్మా, నాన్నా అనుకోవడం చాలా సార్లు విన్నది శాసీ అశెండోపదం యెటువంటివారిని గురించి యీర్స్పడిందో అం కాలేదు. పోనీ తను కాకపోతే మేనమామలై నా పీలవ వచ్చునే? అదెలా... ఆ మనివీ.లేడు. అ సంగతి చిన్నారి శాజుకి తెలియదు. వవింటటో ఆపదం బలే గమ్మత్తుఅనిపించి ఈనలో తజీ వొకటి రెండుసార్లు అనుకుంటుంది “నాన్న! నాన్న) అని గా

శుక పతుపువన్షి చం(దుడు ఆకాశంలో కొబ్బరి చెట్లకు "వెనుకగా అ స్తమించే (పయత్నంలో వున్నాడు, నిదర వట్రని విజయ !$టి!ీవ్రూ చలు స్టుకొని అలా ఆళాశంలోకి మూప్తూండి పోయింది. మెల్లగా వచ్చి పొగలా ఆకాశాన్ని ఆకమించూ శుంటున్నాయి.. మేఘాలు, నమకాలు .___ నుఠ్యాలు 'తెగిపడినట్టు ఆకాశాన్ని పరుచుకున్నాయి, మంచం మోాది$ వేరి మెల్లగా అటూ యిటూ దొక్లతూశే వుంది. పీల్లని గుండెలకు ేర్చుకుంటూ రాజూ కోస పరిత్‌వీంచుతున్న విజయ గొడవ (ప్రపంచానికి అంత పట్టింపులేదు.

పుట్టిన యీడాదిలోపల పఫాపవేతులు శాగితం మాద అచ్చువేసి “నాన్న గారికి) అని తినే వుత్తరం రాసింది, అతరు చాత ఎన్నో వ్రుత్తరాల॥। జవాబులు వచ్చేవి. భా శ్రపువస్తాడశే ఛ్యాసతో విజయ _బతుకుమోద ఆశ "పెంచుకుంది.

సుమారు ఐదు సంవత్సశాలం గడిచిపోయేయి సుఖ

నే శాూజుబొ మ్మ లం దుఃఖాలు వెళ్నంళు వుంబాయి, యీ నూనవ జీవితాలను అజే సంగతి అనుభవం మాద తెంసుకుంది. ఈ జఉఠంితంలో సుఖపజే యోగం కూడా లేదని సులభంగా (గహించిందిం భర (వాసే ఉ తరాలు మొదల్లో త్మీవంగా అటు తరువాతే పలచబడి యిప్పుడు "శండు సంవత్సరాలు ౯ పూర్తిగా రూపు మాసిపోయాయి. శా తలో గుంటెలు (బద్దలు చేసుకుని యేడి స్తే యిష్పుదు మొనంగా కంట3డి పెట్టం నీక్చునుంది విజయ,

వెట్లమోదుగా శ₹ెంజేని గుమ్మాలు వొక్కో-సారి చాపేస్తూ వచ్చాడు రామ! ష్ట్రయ్య. చా* పరిచి మంచినీళ్ళ ఇెంబు వో వారి శాపెట్టి “కూర్చోండి బాబుగారూ” అంది.

“అం అన్నట్టు, అని పెద్దగా దగ్గుతూ మంచినీళ్లు గ్లాసులో వొంపుసులి పెశె ర్తిఆ నీళ్ళని నొంతులో!క వోసు కుంటూ గటగటా శబ్బ్దంచేస్తూ “వ్లూం అన్నాడు దీర్టం ల్‌సూ,

చ కొంగు భుజంచుట్టూ వేసుకుని తలుపుకు చేరగిలబడీ విలబడింది విజకుం చిట్లిన _పేముోోంచి కొద్దిగా బు తీసిన శర్భద్దాల గుండా యింటిం, జ్యారజంధాలని పరికిస్తూ క్ర అన్నట్లు చూడమ్మా విజయా, పీల్ల క్రి యెన్నళ్ళన్నావు?” అన్నాడు.

ళప్లద్రి వెళ్ళినట్లున్నా ము పౌబుగారూ' విజయ తేలికగా శ్రోహీంచేసింది, రామశస్టయ్య రాళ

తల కదుపుతూ మినమేఘాలు ఛేత్ని వళ్ళతోగుణిస్తూ “ఉంాడన్యూూ విజయా వూళ్ళో యేంఏ బాగులేదు. పిల్లలు

శగాజుబొ మ్మ లు ల! వయసు ఇకుగుతూం కు పడెదార్లు పడుతున్నారు. మాహోబూ జీనూ స్నేహితులంస్నీ, అఎదుకీ యి-తదూరం వ చ్చేననునోం తొందరలో శా జేశగ్దరికి కూడా నుడి వెళ్లుస్తే._ వూళ్ళని: బాగువరచే వాడిలా విజయ॥। నూరిపోతున్నాడు.

“నారు అెలిసిన సంబంధం వుందమ్మాూ. కానీ నీ, శఆావాతు బన్టైమూా స్తే యిలా అయివోయింది. నొకూ మా వీన్నికీ పాతిశేర్తు నాగ. మా అమ్మ! బాబుక్‌ తెలుసుకదా ఎన్నేళు చొర వుందో? ఈ కాలంలో పెళ్ళిళు శానసమే. పెద్ద సమస్య అయి కూర్చుంది. మగవాడూ, నాలుగు రాళ్లు సంపాదించేవాడూ అయితే అభ్యాంతిరం యేశ్రుంటుందీ! అల... చెప్పూ తల్లీ!)

“శీదు బాబుగారూ అభ్యం౫రం యేముందీ? ఎప్పుడో చోరోజు చేయశ త 'శ్పుందుకం యిది మఠోటీ మగోటీనా?)

ఆతను పెద్దగా నవ్వేడు! “ఆం కౌూగా చెప్పేవు నీ కడుపు చల్లగా, అన్నట్లు రాఘవా, శ్ర శనబడ రేం!”

“యింట్లో. లేరు బాబుగారూ! అమ్మ పురాణం వినిం దక వెళ్ళింది, -

| పావనం రాఘవ వొక్చి అఆదమూయకుడు తల్లీ , చొడికి యింత చిన్న వయసులోజీ బాధ్నతిలు విరిగాయి. ముక్కు మూసుకున్న సన్యావిలా తయారయేడు. అశ్యడికీ. చెప్పి చరాశేను, “జీను వెళ్ళిచేసుకుం కు తడిసి మోచిడు అవుతుంది చానికి షిలలూ, ఆ పీల్ల లకు పెళ్ళిట్లా, అంటాడు, చిన్నప్పూడు ఎలా వుంజేవాడు? పరౌత్తుతూ, చలాకీగా, అసలు అరూవమే. పోయింది!

ఖకి శాజుజొ చ్భు లు

• విజయ మొహంలో చిరాకు స్పష్టంగా కనివీంచింది.

'రామఃస్టయ్య పంచె దులుపుకొని, ,కిందవాల్చిన వూతశ[5 అందుకుని గుమ్ముంలో మెప్పు దిగుతూ “జీను వచ్చింది శాఘవ్‌॥ సీ కూతుర్ని యివ్వమని చెప్పిందుశే' అన్నాడు చివరి మాటగా,

తిలుపు జేనవేసి అలాగే నిలబడిపోయింది విజయ శళ్ళనిళ్ళు కురివీస్తున్నాయి. అవి ఇంపలమిోాదుగా. జారి వీర కు ల్చేళ్ళమాద ఠకస్వున పడుతు ర్నాయి= తనశీ వినిపవీంచేంత స్థాయిలో వెళ్ళు కూడా వస్తున్నాంః, కళుమూసుకుం శు శన బిడ్డ రా కేశ్వరి కనిపిసోంది. “నాళందుకు పుట్టావమ్యూ రాజూ! నువ్వు మరో యింట్లో పుట్రివ్రుంశు నిన్ను ఆన్యాయం చేయవలసిన పని పజేదేశాదు. నాకడుపున పుట్టినందుకు కోరికలని సమాధి చేయ్యవలనించే రంగురంగుల బొమ్ములు ెచ్చి చటగలడు ని మేనమామ, నువ్వు శానాలన్న జే తడవుగా ఢిల్తీ లో గాజుబొమ్ములనెట్టు. శ్రేచ్చి యివ్వగ లదు. కానీ నీ భవిమ్వత్‌ లో నీకు కావలనీన వాడిని తెచ్చి యిచ్చే టంతే ఫనవంతుడు శాజే రాఘవ్‌. నిశర్శు నొక ఆలోచించే శకిళూడా శీదు. ఎవరిది చారు అనుభవించాల్సిం జే తనలో శను ఆనుళాంటోంది విజయ,

ళ్‌ తః శ

సీనిమా విడిచివెట్టీ పెట్టగానే అక్కముందు. వాలాడు శ్రీం నవ్వుతూ మాట్లాడే అ[( మౌనం నహించడుతో విజంగానే బాధఫడింది ఆతడి మనను తల్లీ ౩ అన్నా యింటికి

జాజుబౌా ము లు జ

'రాలేదుం రాజేశ్వర పుస్తకాలు ముంజేసుకుని కూర్చుంది వోమూూల ,..,

వెాకాళ్ళమాద శిండుచేతులూ పెట్టని ఆ శేశుల మోద గడ్డాన్ని అన్ఫి ఓసారి తమ్ముడికేసిచూసి తలదించు కుంది విజయం

అప్పటి! పొద్దు జాగా వాలిపోయింది. గాలికి తిలుపులు వెద్దగా శబ్దం చేస్తూళొట్లు కుంటున్నాయి. అకాశం రం7ఏలు మార్చుకుంటోంది. ో తణం అక్కడే నిలబడి శెరిడు అంగల్లో ఆక్క పక్క-గావచ్చి కూర్చుని మెడచుట్టూ చేతులు వేసి మొహాన్ని తనవైపు తిప్పుకున్నాడు అంతివకకు లోలోవల సుళ్ళు తిరుగుతున్న కన్నీరు పైకి పొర్లివన్చేసి ఆళని చేతులమిద పడ్డాయి బిందువులుగా మారి. “యేడుస్తూ న్నావా అకా! ఎవశేం అన్నారు నిన్ను? యేం రాజూ మనింటి! యెవరువచ్చారు,* అన్నాడు మేనకోడలివై పు తిరిగ

“నాకు శెలియదు మావయ్య. జీను స్కలునుంచి వచ్చినప్పటినుంచీ అమ్ము యిలాగే వుంది అనేసి మళ్ళీ ఫు స్తళంలోకి తలదూర్చింది.

శాఘవ్‌ వచ్చేడు బట్టలు మూర్పుకుని మొపూం శాణ్భూ కడుక్కుని తువ్వాలతో వొత్తుకున్నాడు= కాస్సేపు అగి శుబుల్‌ క దగ్గరగా వెళ్ళి కుర్చీలో కూర్చుని కలం తీసుకుని రాయడంలో మునిగి తేలుతున్నాడుం

విజయ వంటయింటి వైపు కదిలింది. తమ్ముళ్లు యిద్దరూ భోజనాలు చేస్తుండగా తిన కంశాన్ని విప్పింది!

శ గాజుజొ మ లం “చూడు లే ఇచ్దిదూ! యింటికి పెద్దవాడివి నువ్వే యిలా ఆంటీ ముట్టన్భువు- ళు చవాశేమోం బాగాలేదు.”

ముస నోటి! ఆందిస్తున్న చేతిని మధ్యలో ఆపీ “అంశు ఇులా వున్నాన టొవు అశ్యాాా' అన్నాడు బలవంతేంగా నవ్వుతూ.

“రాజేశ్వరి! ఒళ్ళిచేయాలి, ఈ వేసవి దాటకుండా. వముంటానవు?'

శీ అశ్చర్యంగా చూళాడు, అక్కవైపు శాఘన్‌ చిన్నగా నప్వ్‌ “యిష్తుడు_ ఈకాలంలో కూడా తొంద శేవింటి ఆక్కా-' అన్నాాడు*

“తొందరం శు తొ 0దేనురి. దానికి పెళ్ళిచేశ్సే జీను నా సంపాదనతో యింట్లో వున్నా నలుగురికీ భారం అని వీంచనుం'

'బెబ్బతిన్న వాడిలా చూశాడు శాఘన్‌; “నువ్సరి బరువని యెవరన్నారక్కా-. రోజంతా యిభబే అలోచిస్తున్నా వన్నమాట-”

“శీను ఆలోచించేందు శీముం-? నువ్వు పెళ్ళిచేను శోవు. అవీల్ల కాదు. నాకోసం నీ (బతుకు జేనికీ పాడుచేసు థోవడం౦,')

“ఆల్రాగని శేను అనలేటేం?

“నువ్వు అనళపోవచ్చు. ప్రపంచం కళ్తుమూసుకోదు._ ఓ మనసులో లేనివి వూహించి లోకం అని ఆనింద నానె తిన రుద్దుతూ చే వుంటుంది, ఇందులో జాధ పజేందుకు మేముంది, శాస్‌ ఆడవీల్ల యెదిగిపోతోంది. మీ జావే వుంకు...*

ణాజుబొ ము లుం తర్‌

• శ్రీనిక్రళ్యా. అంతి బాధపడటం? కానిశ్వు తప్పకుండా వళ్ళి చేద్దాం. పీల్లడిని వెతకాలి కదా,” మంచినీళ్ళ కోసం చుట్టూ వూాశాొడు,

గాసులో నిళ్లు చేస్తూ “ఆవసరం లేదురా. పెళ్ళి శొడుకు కుదిరే వువ్నాడుు' ఆంది

శ్రీ అన్నారి వెపు చూశాడు. “ఆక మన। "లెలియకుండాజే అన్ని చుర్చాట్లూ చేసుకున్న ట్లుందన్న య్యా,

“ఇైస్పక్కా-! ఆత నెవరోనాకూవినాలజీవుంది' రాఘన్‌ చిరునవ్వులు చిందించేడుం

“ఎవరో వూళ్ళోవాళ్ళకి యిచ్చేందుకు నాపిల్ల తేరగా “రాలేదు. మేనమానుని యింట్త్లోవ్రంచుకుని పె సంబంధాల! పాకులాజేందుకు నీను ెలివిలేని చాన్నికాను.

“ఆం శ్రే యిద్దరి కంళాలూ నొక్కసాళీ య్‌ “వేశాయి?

*య్యుంటికి ెద్దవాడివి నువ్వుండగా *శ్రాజుకి' నుురెవరినో యిచ్చి వేయను నేనుం)

శాఘవ్‌ అదిరిపడ్డాడు “అక్కా” అంటూ,

కంచంలో చేతులు కడుక్కూని లేచారు అన్నదమ్ము లిద్దరూ,

వెన్నల్లో మంచం మోద పడుకున్న రమ్ముళ్ళమం చాల మధ్య స్టూలు వేసుకుని కూర్చుంది విజయ.

“చెప్పూ లేమ్ముడూ నువ్వు రాజుని వేసుకోనా?)

పక్యమిోదనుంచి లేచికూర్చున్న రాఘవ్‌ లేచి

.! గాజుబొ మ్మ లు వెళ్ళి రాజేశ్వరి పక్కనే పడుకుని నిద్రపోతున్న వీల్ల నిఒకసారి ముద్దువెట్టుకున్నాదు. విజయ సపరీతుగా చూస్తోంది.

క ఆక్ర్మా. ఈ చేతులు 'రెండింటిమధ్య రాజు పెరిగింది శాజుని నువ్వు నవసాసాలూ మోసి కన్నావు తండి అంకే కెలియని యాప్సైకు తండ్రిని మరిపీించాలని ప్రయత్నం వేశానుం నువుర్పి యివాళ “విళ్ళిచేసుకోమన్నా వని వాకాత్తుగా చా మససులో వున్న రాజుని తుడిపేసుకోలేనుం

కఫ్ఫిక్టు జ్ఞాపకం వుందోలేదో యి గుంజెలమాదా కూర్చుని అజే రాజు వాశాత్తుగా యిక్క-జే నిద్రపోయేదిం అలా ఎరిగి పది పందకొండు యేసు కెచ్చుకుంది.

“నాకు రాజు అంళశు మరో వుక్రేక ఖం లేదక్కా- అది నాకు కూతురుక న్నాఎక్కు-వ వమించునేను దానికి అన్యాయం చేయను. లోకంలో తండ్రీ కూతుళ్ళ జాంధవ్యానికి కళంకం "తెచ్చేందుకు జీను... నేను చదువుకున్నాను అక్కా! ఈ వీలని అభావంతో నేను ఎప్పటికీ దూడను. చూడలేను. ఖచ్చితంగా ముక్కుకు సూటిగా కుండ ్రుద్రలుకొట్టినట్టు అన్నాదడుం

విజయ మరి మాట్లాడలేదు. “జా+ా చెప్పేడు. బుద్ది వవ్చేటట్టుమి ల్తేని ఇప్పుచ్చుకు కొట్టినట్టు, జూనం వ్రుంచానీకు

న్‌ యెవడో పెద్దమనినీ. యేదో సలహ యిచ్చాడని ఆలోచించ కుండా అనేయడమేనా? రాజుని రాఘవ్‌ యెలా దరాకొడు? కోరినదల్లా తెచ్చియిస్తూ తండడినిమించిన తండ్రిగా అదుకుంశు ఛీ? మనసు హేళన చేస్తూంశు విజయ ముసుగు తేన్నిపడు కుందిం

గాజుబొమ్ములు నీ రాఘవ్‌ అలోచనలు వురోడారి పశుయి. వళ్ళి ఇజేసుకోకుండా వుండడం కూడా యింతకస్టం " అనుకో లేదు. యిన్నాళ్ళు వొంటుగా వ్రన్న శ్రీః పుఠుమవుల్ని చూస్తే వూరుకోదు యీ (పపంచం, రోజు గడుస్తూం శు. అరోజులో యొొతోమంది అడుగుతూనే వుంటారు. యీం, రాఘవ్‌ యాజన్నకు పప్పణ్లం తినివీంచేట్లు లే వే అని మొహం వాచీ నట్టు, శిను పెళ్ళి చేసుకుంచటే అదాయం తక్కువా? యింట్లో అంతకంతకు ఇరోో నమస్యలు యెొక్కుూవా!? పోనీ యిలాగే గడప స్తే యేమాతుంది! తన। వోభార్య... తనలో తజ్‌ నవుదకున్నాడు. అనుకునే చాడు చిన్నప్పుడు తను రాణీలాంటి వీలని చేసుకుని రాయుకుగారి మేడఅంతి యింట్లో అడుకోవా లని. అవిరెండూ కను చూపు మేరలో అ౫ణుపించడం లేదు. ఆకాశంలో॥। చూస్తూవుంటే అతనికీ వో మాదిరి వూవా మనసులో మెదిలింది. ఈ చలని చిరుగాలికి వెచ్చనివో... మనసుని అడిమేశాడు. [క్రమంగా శార్టానాలో వేసిన ఎనికి విశాంతి కానలసి వచ్చింది. మత్తుగా నిద్రలోకి వొరెగి పోయాడుం థీ థీ ఛీ శావణ మాసం వర్షించని మేఘాల అఆకాగంలో సభలు తీర్చాయి. వతి గుమ్మావికీ వచ్చని తోరణాలు (వేలాడుతూ ఆడవీల్లలు అఆయిదవతనాన్ని చాటి. ఇబుతు న్నాయి పరికిణీ జాకెట్టు వేసుకుని మంగళ సూ తాల్ని గల థి

రం ఇభాజు బొ మ్మ లి గల లాడించుకుంటూ లేడిపిల్లలా గంతులు వేస్తున్న పిల్లల్ని తజేఠకంగా నూడసాగింది విజయం

రా జేశ్వరి యిటువంటి వాటిమాద ఆస శి లేసట్లు తన ధోరణిలో జీ సతమతమైనోతుంది. “నువ్వు జేరంటానికి రావా శాజూ! అంది విజయ కూతురి! దగంగా వచ్చి

• లేదమ్మా నేను నోట్సు పూ ర్తిచేసుకో లేకు నువ్వు వెళ్ళు జను రాలేను.' అందిం ॥

“పోని అక్కా అది రానసంటూంకే నువ్వు జీకే ఉుతిమాలు కుంటావు=, అయినా యివన్నీ వక్తి చాదస్తాలు (శమంళగా రాఘవ్‌లో వా” స్తీకత్వం యీర్చడి పోతుంది. మూఢ నమ్థుకాలూ, ఆచారాలూ దె వారాధనలూ మొద లెన ఆశాట్రిన్సి వట్లి భేవజూలుగా జమకట్లి లీ వా శేస్తున్నాడు,

“ఆడపిల్ల లు వసుపు కుంకాలకోసం పది ఆమడలెనా వెళ్ళారిట అజ్లేం మాటరా'” నంటయింట్లోంచి సుభద్రమ్మ ఆశీక వేసింది

“నాన్సెన్స్‌, మనింట్లో పసుఫూ _ కుంకుమూ ఆయి పోతే చెప్పు ెడ్డి దుకాణానికి వెళ్ళి కణంలో పట్టుకొస్తాను' "రాఘవ్‌ చికాకుగా అన్నాడు లో

అన్న కావాలనే నా స్తీ: త్వాన్ని పెంచుకుంటున్నా డినిగహించాడు శ్ర. అాధ్యతలూ, వాధలూ ఇరిగి చెవం సవా॥ర8ంచకవోతే రాతిబొమ్మల్లో చైకిన్లం 'లేదన్సి అనుకోవ డంలో తిశ్చేపీం లేదు. పోలే ఆటేసప్రకు తన వునికి వేయింట వొక్కసారి అయినా గుర్తు చేయకపోతే ఆతప్పు అన్న బెలా అవుతుంది! జెబ్బమిాద జెబ్బ తీస్తూ నేను పైనున్నాను,

ణాజుబొ ను లు తిం మిరు నేను చేసే తిదీ అనుభవిప్తూ నమ్మ ధ్యారించండి అంశు సవానం పూర్తిగా పోగొట్టుకున్న 5-ఘవ్‌ $ చేత శాలేదు, చదువుకునే రోజుల్లో ఆంజనేయులు నో వెలకీ వెంక "చశ్యరస్వామి. ఆలచయానికీ శ్రమం తప్పకుండా వెళ్ళే యితడ్షికి యింతినూర్చు రావప-లో శాకణం ర్తిగా ఆ జేవుటేం +నిమ్ను విమర్శించినందుకు నన్ను శత్తమించు బేవుడా.?' అను కుని మనసులోనే చెంపలు వేసుకున్నాడు (శ్రీ, “సోనిలే శీను వెడుతున్నాను మారు తలుపులు వే శేసుకోండిం” విజయ. ేతికుమాలం దులుపుకుని సరిచేసుకుని మెం్టుదిగింది. జ5ంటాలుతో కిటకిట లొడుతున్నది ఆ యిల్లు, పచ్చని అమ్నీంతల మధ్య నానిన శనగలు నేలమోాక పరుచుకున్నా బి అనలో తమలవపాకూ అకజీ కొంతదూరంలో అంటే తొక్కా, పసుపు అంటుకున్న చాపలకు అతుక్కుపోయే బి పట్టుచీరల శపలెపలతో. ఆకవాళ్లు నవ్వులతో వోరిమో* పోతుంది అయిల్లు. సినిమాల మిాదా, రాజకీయాలమాదా యేనో ఒక అంశం తీసుకుని ధారాళంగా వీవు ఛూ కూచున్న -నోటు నుంచీ కదల లేక పోతున్నారు. విజయగావవ" గమనించీ గమనించనట్టు “కొందరూ, కొందరు ముతా మిాదికీ చికునవ్ల్శ కాని తేచ్చుకున్నంు నివివంపాటు ఆడే-ఏ వెంటనే ముడటీకుంటున్నాడి ష్‌ . మంగళ వాంతులు ముసిగి పోయేయిం పల్పలు చూ (శావణగారి కాటుక్కా అవ్షీంతలూూ, పసుపూ యిస్తున్నారు. శల్సి మెల్ల గా. చీదరించుకుంది పిల్లని “చేతికి అందియ్యి తి

త్ర 7ాజుబొ మ్మ లం వాళ్ళ మొవోన చిశ్లేయడమే,” మొట్టెకాయ న్‌ ల్సిన పడు తుంజబీేమోనన్నంతే దూకుడుగా వున్నదా స్వరం.

“పాపం సుభ్యదమ్ము కూతురు లేనివోని పోచుళోలు కబుర్లు చ్బ వెద ము స్రేయిదవ సానుభూతి.

“యుద్ధం జరిగి యొున్నేళ్ళుఅయిందంటారు నాకు తెలియక అదం పతాను' ఎవరో వేసిన మరో (పన్న.

“శాశ్తీకి వెళ్ళినవాళ్ళు శాటికి పోయినవాణ్భా. అజ వారు పూరం... " మరో వ్యాఖ్యానం జచాణంలా దూసుకు వచ్చింది.

సన్నగా అనేశమాటలు వచ్చి ఆ శచవిలో బలం” గుచ్చుతున్నాయి. విజయ వినాలనే నలుగురూ నాళంం౫ మూటలు అన్నారుం చేతిలో కనగలూ, అరటివండూ శాంబూలం నలిగిపోతున్నాయి. యింటోకి వచ్చి మంచం మిద వాలి ఒంటరిగా దిక్కులు దద్దరి ల్ల యేడక్సిందిం

తెల్లని మంచంమిద ఆకుపచ్చ చీరకట్టుకుని తలంటు కున్న వెంటుకలు గాలిలో యొగిరిపోతూ వ్రృంశు నుదుటి కుంకుము కొద్దిగా చెరిగి అలనాటి అశోకవనంలో వున్న సీతను ముమర్యూ ర్తులా తిలపిస్తున్నది- "చెంపకు వేతి! చేర్చి కిటికీలోంచి బయటకి చూస్తూండిపోయింది. కన్నీటికి కాటుక కరిగి ఆ బుగ్గలమిద నల్ల ని చారికలు యేర్చడ్డయిం కట్టిన చీర మనసులాగేనలి “పోయింది. అక్కకి దగ్గరగా వచ్చిమంచం మిద కూర్చుని అడిగాడు, “బేనికి అక్కా. యేకుస్తున్నావు. ?

“తమ్ముడూ” అని 'వావ్రురుమంది విజయ,

“వ్రమైంంది? యేమి జరిగింది అక్కా. అందుశేవలుగుగు

ఇాజులొ యు లం ప! ఆడవాళ్ళున్న చోటికి వెళ్ళద్దంటాను జీను. వూళ్ళో జరిశో వళిదీ యీ అడంకసులళీ కావాలి. నను వెళ్ళద్దంశు జాధపడ తావని వూరుకున్నాను నువ్వు 'ిరంటానికి వెళ్ళకం నాకు అసలు యిష్టంఅేదు.]

కళ్ళు తుడుచుకుంటూ అది; “జీను మగ వాళ్ళని ఆకక్షి ంవేందు కే బొట్టూ కాటుకా పెట్టుకుని ము ల్తెదవ ఆని ఆంటున్నానట. మాౌావన అయిపు అజూలేక$ పోయినా అయన వున్నారశే నమ్మకం నాస శేకవోతే ౫ఆలా చేదునా”

సక్యం అర్థం అయింది. రాఘవ్‌ $. అప్పుజే వచ్చి పూర్తిావ్ని తమ్ముడితో అవ్నాడువ' అసల బొట్టూ కాటుశా ససుఫూ వీటిలో యేవీం లేజురా తమ్ముడూ. బొట్టు అశేది నుదుటి మధ్యనా ముక్కుకి సూటిగా ఎందుకు పెట్టా కుంటారంటావు, ఆవరం మెదడులో! పోయి కుంకువములోకల'జే రంగులో వుంజే బలాన్ని లాక్కుని నరాలకి ౨౨పుతుందిం శాటుకలో ఆముదం వ్రుండడంవల్ల కళ్ళకి వేడి తగ్గి కుత్తంగా వుంటాయని వుకుంబారు. నికు తెలుసో తెలియదో శానీ శిమ్ముడూ పనుపు వంటలుంజే స్థలంలో చాలావరకూ రోగ (క్రీములు వుండవు "

“అలాగా తులసి చ్టశీ చునవాళ్ళు శూజలూ, పున స్కా-శాలూ అంటూ ఆరాధిన్తార్కు ఆచెల్బువున్న (పాౌంతంలో యెటువంటి ,కిమి వుంజీందుకు అవకాశం లేదు...? తనకు తెలిసిన వివయాలని శాస్ర్రగ్ణా నానిః ముడిపెట్టి మారళ్తాడాడుం

(శ్రీ వింటున్న వాడిలా వూం కొడుతున్నా జేగానీ అసలేపీ వినివించాకో లేదు. అన్న మూలల్లో ఆధార్థం అంత

శ్రీకి శాజూబొ మ లు

అవసరంగా అనిపించలేదు. అక్క. పజీళాధ ఆతన్ని కలవర శఫ్రోళ్లే అక్కా! యెవరో వెధవలు యీగో అన్నాగని

యిలా ఆయీకుస్తూం శు లాభం వుండదు మన చాధలు పంచు

కుందుకీ వొకళ్ళు ముందుకువచ్చి ఏడవరు, కబుర్లు చెప్పడాని

శీం. జీనూ చెబుతాను.)

“ఆన్నటు తమ్ముడూ శాజమండి (పపయాణం మాట ఆం చేశావు?) వున్నట్టుండి అడిగాడు రాఘవ్‌ .

ళ వళ్ళా లజే అనుకు ంటున్నా సన్న య్యా! మంచి వుద్యోగం ఫ్యూచర్‌ జఆాగససంటాుంది. వుద్యోగం మానుకుని మనం ఒకచోశు పడివుందాం అనుకంంశు యొస్పటికీ మన జీవితకాలం గొ అ తోకల్లాగాజీ, వు-టాయి."

శ్రీ కుటుంబంలోంచి దూరం"ా వెళ్ళిపోతున్నాడు 1 విజయా, సుభద్రమ్మాలు కంట తడిపెట్టుకున్నారు.

“అన్నిటికీ యేదుపులు = (ప్రారంభి శ్లే మనం బతిశేది యెష్పుడూ' అని ఖస్సుమున్నాడు పిసిగి పోయిన రాఘన్‌*

అంతటితో అందరి నోళ్ళూ మూతలు పడిపోయాయి. ళీ శీ ళీ

ఒశే లెల్తి క. పుట్టిన పీల్లల రాతలు -వొశే విధంగా వుండవు. అంటారు పెద్దలు= అందరిదీ తలోదారి తలో జీవితం,

మెకానిక్‌గా తర్భీదై మంచి'వేరు తెచ్చుకున్న (శ్రీగ్‌

7గాఖాబా రగా శి లు శీ కార్ల కంచినీ వాళ్ళు 'ెద్దజీళం యిస్తూ అవ్వోనించారు= అక్కా, అన్న, తెల్సి క్ట వొంగి నసమస్కొాజలంం చేశాడు

“నికు నేను కన్నలేల్సి ని కానని మరచిపోకురా శ్రీ) గుండెల్లో జాధని వ్రుండలుచేసి మింగుతూ అంది సుభద్రమ్మిం

పాట్‌ ఫామ్‌ మూద జనం !ట!టూడిపహోతున్నారు. నీకిందాహాద్‌ స్తాట్‌ఫామ్‌ కనుచూపుమే* వరకూ రైలు వొగనోటో, విరిగిన పెళ్టులతోటో, కాజూ నెలుబండ్ల తోటో యేదొ విధంగా అవరచుకు-ఏ. చాయ్‌ గరమ్‌, అంటూ శేకలు పెళశ్లువారూ కూలీలూ లెక్క లేకుండా పచ చేస్తున్నారు. వీడదో్కో-లు యిద్చేవారూ, సార్షాగతిం షీ చారూ రకరశాల జ ౨తో ఇిళ్ళినారిల్లులా సందడిగా ఉి-దిం

తిల్ని గుంజెలకు తిల ఆన్బి అవిష నోటిమాద సున్ని తింగా చేయివెలి కయొంతమూాట అన్నావమ్మాాః నాకసలు అటువంటి వుద్రేశ్వమేలేదు అన్నయ్యా, అక్కా నువ్వూ తప్ప యీ ప్రపంచంలో నాకెపగున్నారన్మూూ?'

“నువ్వే పెంచకవోతే జీను మట్టిలో కొట్టుకు పోయే వాడిసమో,' అన్నాడు. “అమ్మా, అమ్మా” అంటున్నాయి అతని పెదవులు. శ్రేమక్‌లో. వున్నానుజీ సంగఆే మరచి పోయాడు ఆక్షణంలో.

దూకూగా నిల్చున్న రాఘవ్‌ క టిసీపు చదొచుకోవా లని చేసే ప్రయత్నిం అందరికీ కనిపించి పోయింది స్నేహీ తుల్గా పెరిగిన అన్నదమ్ముల్లో తముడు దూరమె ఫోతూంళు

జీ శణాజుబొ మ్మ ఖలు శృపార్శ్యానికి పతు వాతంవొచ్చి ఆభాగం పూర్తిగా ఆధీనంలో 'శేనటు కాఢపడుతున్నాడు ల్‌ ఆసలీ వుద్యోగం నూనేయనుని చెప్పాలని తనే అను

కున్నాడు. కానీ తినకోసం తమ్ముడి జీవితిం నాశనం శావడం యిష్టం లేక తిన "బొధను డిగమింగోందుకు అలవాటు పడిపో ఈూాడూ-

స్లేమన్‌, లో వోమూల సంభానికి అనుకుని నిలబడిన రాఘవ్‌ని కొందరు విచిత్రంగా చూస్తున్నారు. కంపార్దే మె టుగ్‌ కారు ఇ తిలిన, అన్ననీ, అక్కనీ మూరి ఎమార్చ చూస్తున్నాడు ఎవరినొళ్ళూ "లెడదుకోవడం అేదు, ఎంతో మందిని ఎన్నో వాంతాః $మోసుకు వోయేరై లుకు బాధ తో యయాణం చేసీేవారినీ, సుఖదుఃఖాలను సమంగా పంచుకున్న వారిని రశానికో కకంగా తణతుణం మోసుకుపోరూనే వుంవ గమ్యాల। నాటకంలో రంగానికి తెరవేస్తూ గార్త విజిల్‌ ఛూదాడు నైలు పట్టొలను అదరగొడుతూ ముందుకు (ప్రయా ణం సాగించింది. తీ కంటనిరు కొననోటితో తుడుచు కున్నాడు

వెనుతిరిగిన రాఘవ్‌ క పపంచం ళూన్యంలో కనిపీం చింది. తిల్లీ అఆశ్కా- “జూ్యగత' అనే మూటలు గాలిలో తేలి శోయాయి.

శ శ జః

గాజు బామ్మలు శ్తఫ్‌ ఈ మధ్య కొన్నాళ్ళుగా గుంజె నొప్పీ త్మీవంగా రావ డంతో కార్టానా పనులకు స్వ నీ చెప్పి అధీసులోజీ (వ్రాత పనులో కుస్తీ పడుతున్నాడు రాఘవ్‌. విడవకుండా వేసిన సుతే పెద్ద అఫీసలే అయి వుండేవాడు, మనవాళ్ళు నుదిటి "రాత అంటారు.అ జే వాగు లేదు ఆతినికి, ఫెల్స్‌లో తిలదూర్చి పనిచేస్తూజీ వున్నాడు ఆఫీ సులో వున్న కొంతి మందిలోనూ ముందు రాఘవ్‌ చేరు ఇప్పీ నురొకరి వేరు ఇెప్పిరివాజో కూడా వుంది. ళ్‌ త్మ స్టేట్‌మెంట్స్‌ వేసే విధం తెలియడం శేదు. అక్క-డికీఆఫీనర్‌ ఇప్పారు. ఆయన (ఫోనెన్సియేవన్‌ నాకు అంశా లేడు. మళ్ళా అఆడగాలం పట భయంవేసింది, మారు చెబు ఆరని..." శాఘవ్‌ పేబిల్‌ దగ్గరగా వచ్చి స్వచ్చమైన కెలయగు భావలో మాట్లాడింది అరవం భారాళంగా మూట్లాజే గీత, తలయెతి పీతా చూసి మళ్ళీ తలదించుళొని అన్నాడు; “ఆఫీసర్‌ నుంచి వారే మీాలేవెళ్ళి సరిగా ఆడీ? "తెలుసుకుం 1కు బాగుంటుంది కదాం' చిన్నగానవ్వింది. ఒకటికి రెండుసార్లు రెట్టించి అడిగితే నీ మైండ్‌ ఇక్క[డలేదా_ అని నవ్వారు. మైండ్‌ బజార్లో వదిలి వస్తాం అనుకున్నట్లున్నారు? “ఆయన పెద్దవారు. వదో అని వుంటారు. నేను ఇవి కే పేంబాగుంటుంది. మిరు వెళ్ళి తుకోసారి మ చేయండి, "

శకి గా జుబొ మ్మ లం “ఐదు నిమిషాల్లో పూ ర్తి చేసుకు రమ్మన్నారు యా పని. నాకు అర్దం కాలేదు వ్రీజ్‌ చేసీ విధం చెప్పండీ నాకు భయంగా వుంది మళ్ళీమళ్ళీ అడిగినందుకు 'చెవుడా అన్నారు వోసార,” జీల చూపులు చూసూ అంది గీత, సన్నగా పొడుగ్గా అందంగా మిసమిస లాజే శరీరంతో కళ్ళలో ఆయస్కా-ంతాన్ని నింపుళొన్న గ్‌త్‌ను వాస్తే ధవ 'రాఖ్యులు ఇానాలనుకున్నా నియనుం సకలించునవోవలసింజే ఆాక్కా-లికంగా. ఆఫీసులో రాఘవ్‌ కి వున్న విలువా, గెరవం “కాసే అతిని దగ్గంకి చచ్చింది. వొల్టేన వ్రంగ రాల జూప్టుతో అందాన్ని వ్యృాదయంలోనూ, శరుంలోనూ వింపుసున్న శాఘవ్‌ ని వొక పట్తాన వఏలించుకోవాలనిపీంచదు. తిం, ఇొదుట పీల్లలా గారాబం తీయాలన్‌, భ ర యెదుట భార్యలా కరిగి పోవాలన్‌ అరిపీస్తు-ది. ముప్ఫై చాటినా ప్ళీ కాని రాఘవ్‌ ని ళ్ళు పెద్దవి వచేసుళాని అశ్చర్యంగా వగాసీందిం అసలు యిటువంటి అవకాశం కోసమే బాలా రోజులె కని "పెట్టుకుంది గీత. అందాన్ని తిలదన్న్నే మనివీలో ఎపంచిత్‌నం వుందని తెలిస్తే నిలబ$ి ఒళ తమణు మాడాలనిపించడంలో తళ్ళీముంది? పనిచేయడం చూవీంచినా అలో నిలబడిన గీతెని వ! ఎన్యంగా వరాచాదు, “లూరు విన్నారా అసలు,” లృళ్ళిపడి భయం భయంగా నూసింది. *తుమించ డిం 'నీవసలు విన లేదు." శాఘవ్‌ నవ్వాడంం “ఆఫీసర్‌ మోమైండ్‌ వివయంలో అఇద్ధం చెప్పలేదు.”

ణాజుబొ మ్మ లు యే

“ఆం శ్ర" చురుగ్గా [వన్న వేసింది.

“మో మెండ్‌ యెకళటడో పారేసు కున్నారు. రెండు సార్లు ఇెప్పాను ఈపనిచేసేవిధం. మూరు వినిపించుకోలేదు. నిజంగా మీరు కినిపించుకో లేనళ్లుకే అవి చెవుడు అయేది. వినిపించుళాన్న మాటల్ని మెండ్‌ లోకి పంపలేక పోయారుం ఆంటే అదిఇంకథ[డ లేదన్నమాట)

గీతకి ఫో.0రాలేదు. తమూపాగా మాట్లాడుతున్న రాఘవ్‌ మాటల! తినూ మరోసారి నవి వివరంగా చెప్పించు కుందిం కదిలి వెళ్ళే గ్‌త్మివెపు.. కండు నిమిపాలు దృష్టిని నిలివీ *రీ చూసాడు

క! చ న!

గోదావరి పరవళ్ళు తొక్కుతూ (పవహిసోంది* అర గంట వ్రయాణం చేసి బొబ్బ గ్రంకలో బస్సు యెక్కడ చారిపొడుగునా శొబ్బక, మామిడి తోటలతో కోనసీమ. (పాంతిం (పక్ఫితి వొడిలో పడుకున్న వనటేవకిలాగా వుంది+ వెనక[ వాలి $టికీలోంచి దృృప్విని దూరంగా జరుపుతూ రఘుపతిగారు యిచ్చిన అను మునసులో నేమకోమారుజ్యా గత పరచుకున్నాడు- సాధారణంగా హెచ్రొాబాదు లాంటి న౫ రాల్లో ఒస్సుల్లో కూర్చుం కే విసుగు, యిష్పుడు ఆనిపీంచ డంలేదు, చల్లని గాలివచ్చి మెల్లగా చెవుల వరకూ సోకి అలలు అలల” శేరి కొతున్నది. ఇ₹-డు గంటల తరువాత్‌ వొళ యింటి ముందు ఆగండి బస్సు. సరిగా బస్సు స్రాండుకి యెదురుగా వున్న 'ె.కుటింటిలోనికి చారి రీశాడు. అంత: వరకూ వుండి వుండి పడుతున్న చినుకులు చాడిచేస్తూ నరు

శీర గణాజుబొ మ్మ లు గులు వెడుతూన్నాయి. గుమ్మంలో నిలబడ్డ శు ళఫూ ర్తిగా శడిసిపోయాడు.. (శాఫులోంచి పడుతున్న చినుకులు బిందు వులుగాదూరి చెంపల మించి దొగ్లి వర్దును తడివేస్తున్నాయిం తెలుపు తెరిచి నవ్వుతూ ఆవ్య్యోవించిండి లోపల్నించి వచ్చిన ఆ అనూ శ్రియా

ఆతడు తణం పరీక్షగా చూశాడు. పొట్టి పరికిణీ వోణీ వేసుకొని మెడనిండిపోయేట్లు నగలు వేసుళాండి. ఆ పిల్ల వొంటేమిదవున్న న'%లు మణుగు బరువుంటాయేమోా! శారానాలో సు తిపటుకంండుే (పాణం పోతుంది. యిన్ని

ఖి ౨ టి

వ స్తువ్రలు ఇెట్టుకున్న యీపీల పాపం ... అతను జూలి పడ్డాడు, ఆ పీీలచేత ఆవి బలవంతంగా ఎవరినా మోయిస్తు చ్నారేవో అని.

"బయట నర్టం తిడిపేసోంది. రండి లోనికి మీరు శ్రీకాంత్‌ $9దూ! ఆ వీల్ల శక్కు.న గుర్తుపశ్తుసిందిం

“నాన్నగారు మోకు యివి యివ్వమన్నారు.” మెల్లిగా వేతి సంచీ అందించాడు (శ్రీ

ళత్ర కుర్చీలో కూర్న్పోండి- టవల్‌ - తెస్తాను. తినీ ముద్ద అయిపోయారు, ' అంటూనే లోపలికి పరుగు వెట్టింద, కుర్చీకి దగ్గరగా వెళ్ళి చేతిలోవున్న సంచి ఆ కుర్చీకి రగిలించి మెడనెనుకగా రెండుచేతులూ వోనిచ్చి తెలవై కెర్తాడు,

ఇలు కొదిగా పాత బడ్తివా నోడకు రకరకాల 'జీవ్రళ్ళ ేలండక్షు ఫేములలో బంధించి _వేలాడ దీయబక్షి వున్నాయి. అక్క-డకటాడ సాలెచాళ్సు, బల్లులూ పల్లెటూరికి (ప్రతిచింబా

గాజుబొ మ్మ లం శకి లుగా నిలచాయిం, గచ్చుజేల కాకపోడంవల్ల అఆప్పుజే అలికి ముగ్గులు పెట్టినట్టుస్పష్టంగా కనిపీస్తోందిం ఆలసి వచ్చిన ప్రాణాన్ని వెంల్తిగా కుర్చీలోకి చేరవేశాడు.

బొండం నీళ్ళు అందిస్తూ మురో చేత్తో తున్వాలు యిచ్చి అంది. “నాన్న యీ నారంకూడా రా శేవెరా?)

“ఆవ్రనండీ రారు ము కసరిగా సమాధానం యిచ్చేడు తువ్వాలు అందుకుని తుడుచుకుంటూ,

“మోరు భోజనానికి లేవండి,” ఆపీలే అండి శ్రీః వూరుకో బుక్రేయలేదు. అపీల్స పల్లెటూరి వారౌవరణం: పుణికి పుచ్చుకున్నా. ఎంతోహూందాగా జగ త్తగా మాట్లాడు తోంది, నడుస్తుం కు గమ్మత్తుగా అనిపీస్తోందం

“మిరు చదువుకున్నా రా?

“లి వు (శ్రీ కళ్ళు గాలిలో 'శేరిహోయాయి. ఈపీల్ల వట్టి పల్లెటూరి యొద్దు అనీ యేవింశువింటటో అుచనాలు వేసు కుంటూ మనసులో అలోచనల్ని దొ గర్లించేడు.

ఇప్పడు *౨.. 6.

భోజనం పూ ర్తి వేసీ చేపకు మొహానికి అడ్డుగా పెట్టు కున్నాడు. “మారు హె.దాబాదు యుంప్పట్లో వెళ్ళరను కుంటాను) తండి ద్వాగా (శ్రీని గురించి పూర్తిగా వింది చాప మోద కూర్చుంటూ అడిగింది

చీపరు అడ్డుకీసి “ఆం అవును. వెళ్ళను. అన్నాడు తడబడుతూ,

శం శగాజులొ మ్మ లు

*వ్వూ వూరు యొలొవుందీ. ఈవాతావరణం మీకు నచ్చదనుకుంటానుం?

కళ్ళు చిట్లించి న వ్వేడు( శ్రీ. “నాకు ఇాగా నద్చిందండి. యింతేశీ మా పేరు చెప్పాను కాదు.

క న్రీలం ౩

అలా౯_అవ్న తిలప-కించి వూరుకున్నాడు కళ్ళు శెంచి చూసే సరికి (శ్రీలత కాఫీ టిఫిన్‌ లతో సిద్ధంగా విల బడింది. “ఇవి తీసుకోండి, " అంటూ.

ఆంత క్రితం వున్న నగలేవి లేవు చాలా సీంపుల్‌గా వుంది (శ్రీని గమనిస్తూ అంది, “నాన్నగారికి అమ్మ నగలే శగని మక్కువ. అన్నయ్య లే వ్రంళు వాళ్ళ భార్యలు న్‌ కుని ఆయన్ని తిఫ్సి పరచే వాశేమో. కాని నాన్నగారి! నేను వొళ దాన్నే అయిహోయాను,' గబగబ మాట్లాజేస్తూ శా త్తపాతల బేధం అీకుండా చాలా సోవల్‌గా వుంది.

(శ్రునలగావున్నా ధగధగణలాజే తె ల్రదనంతీనికట్టు చే సే అందగాడు, అదిగమనించే రఘువతి తన కూతుంకి (శ్రీ) ని యిచ్చి పెళ్ళి చేసి యిలరికం చెసుకోవాలని పథకం వేస్తు శాటుక మనీలా వ్రన్న యిీారంగు ,.. చిన్నగా నవ్వుకుంది. “అమ్మా ఆ పీల్లడిని చూస్తే అలా అనవు. రంగుశేం గాని ఆతిని బుర్ర యిన్సూర్‌ చేయనచ్చును,, తండ్రి నొంతు ఖంగు మందిం

వెనకగాశా నిలబడీ చూస్తుంకే యింకా యింకా చూజాలని పిసోంది.

4 [1 న

రాజమండ్రి చేరుకుజీ సరికి చీకటి పడివాయాాా

ఈల వేస్తూ రూమ్‌లోకి అడుగు పెట్టాడు శ్రి క శః శ

ఒక చేతిని తిలపు వె చివరకు చేర్చి కుడి శాలు గుమ్ముంమోాద పెట్ట దూరంనుంబచే రాఘవ్‌ ని చూసీ మొువాం నిండా నవ్వును పులుముకుని “రండి, అంది గీత ఆప్యాయంగా.

టకు యిది అలవామై పోయింది, నేను వస్తానని ఖచ్చి శంగా చెవ్చాను కదా. యెొందుకిలా యదురుచూసాన్చ,” మెల్లని స్వరంతో అంటూ లోనికి దారి తీసేడు లా

“నాన్నగారు లేరా?” కూర్చుని చుట్టూ పరికీస్తూ అన్నాదు.

కశేరు, బయటి! వెళ్ళారు? అఆందిక్షు 'ప్పంగ్యా వంట యింటి వెపు నడచిం

రాఘవ్‌ దృవ్వీని గోడ వెపు మళ్ళించాడు, లెఫ్‌ టైకో' ఫోటోలో గీత తలి ఘుమఘుమ లాజీ అగరు వత్తుల పరిమళంతో, తేజస్సుతో, హూందాగా కూర్చుంది. వొళ పక్కన బేశ నాయకుల ఫోటోలు వరుసగా "చేర్చి చున్నాయి. వాసాల_వెపు దృవ్షీనిపోనిచ్చి చటుక్కున తల దించీను కున్నాడు.

“జీన చేసేను, యిన్నాళ్ళు తినను అంశు వూరుకు న్నాను. యివాళ వూరుకునేది లేదు.”

ర్‌ గాజుబొ మ్మ లుం

కవ్టీం భీస్తావేవింటి?, రాఘవ్‌. అతతగా అడిగాడు

ళష్టీక్ష ఇద్రదే భరించ లేరు. కళ్ళు చిత్రంగా తిప్పుతూ ఆంది గీత. అతని ముందున్న ఉచిల్‌ మూద వపా, కాఫీ జఉదుకూ వొంగుని ఆతేని మొహానికి దగ్గరగా త్‌న మొహాన్ని అ.కాఫులోనికి ేళ్ళువోనిచ్చి చెంప మిద గట్టిగా ముద్దు చేరి ిట్టుకుందిం

రాఘవ్‌ వేళ్ళతో ఆ చెంపల మిద రాసుకుంటూ, “మనవాళ్ళు కతి! రే అతకదు అంటారు గీతా” అన్నాడు.

“నాన్సెన్స్‌, మిరు యిటువంటివి నమ్ము కేం?

కనా కింతి పొద్దున్నే యెలాగో వుంటుంది.”

గీతే చిన్న బుచ్చుకుంది. “అడ వీల్ల సంపాదనతో (బతికే మాకుటుంజబం అృళంగా గొప్పది కాక పోవచ్చును ..., తణంలో ఆమె కళ్ళు యొరబడీ పోయాయి,

శాఘవ్‌ గీత జడ అందుకుని _ “ఛ! జీను అలా అన లేదోయ్‌) అన్నాడు అతి మెల్లగా,

గీతె కంటిలో జరిలా అలా మెరుస్తూ నే వుంది నీటి తడి, ఆతని వెపు చూసింది? అతని కళ్ళల్లో బాధ స్పష్టంగా కనిపీ స్తోంది. మణం తరువాతే శేకకుని లేచి గీత వెనుకగా నిలబడి అ భుజాలమీద ఆెండు చేతులూ వేసీ ఏచ్చెత్తి ఆ తల మాద తన గడ్డాన్ని ఆన్ని? “నిన్ను వేళాకోళం చేసీ అంతటి వాడిని శాలేకు గ్‌ా. నన్ను నమ్ము" ఆన్నాడుం

అశాశంరంగు వెంకటగిరి చీరకు, గోరు అంచు జరీ వున్న జూకేట్టు "వేసుకుంది. పొడుగుపాటి జడకు మధ్యలో రిబ్బను. కట్టింది నుదుట నగీతలాంటి న నిని బొట్టుపెట్టుకుని నీటుగా

శజాజుణతొ మ లు రతి తయారలె 9దిం తలలో కాత్రి విచ్చిన జాజిపూల దండ ముక్కుకు తగలగాజీ గట్టిగా వీల్చి: “తరితెంలో సంసారం "లేని (బతుకు ఎంత సారం లేనిది?! అన్నాడు గీతకు వినివీంచీ

“ఇంతకీ మూరు సలబోరం చేస్తారా లేదా? అంది

మూతి కొదిగా ముడిచి. తణంలో పల్ళింలోని వుర్మా ఆ యు జ

తరువాత శాఫీ ముగించి గీత కొంగుతో చేతిని తుడుచు

కున్నాడు.

“చీతో తుడవడం కాదు. చీళళొని యివ్వాలి "ెలుసా?' అంది. రాఘవ్‌ పరినీలన”ా చూస్తుంళే ఇండు చేతులూ ముఖాని! చేర్చి సిగ్గుపడింది.

శడియోలో వై గల్‌ పాట “దియే ఐలాల్‌ అంటోంది నాకుకూడా ,..* రాఘన్‌ తద్ధగా విని పాకాక్తుగా అన్నాడు

నిత ఆర్ధం చేసుకుంది. కల్తిపోయాక, తండ్రి పెంప శకంలో ఐదుగురు తో బ్య్బువులను యిాడ్చుకు రావడం కస్తం అవకంవల్లే తను వ్రభ్యోగంలో చేరింది. కొన్నాళ్ళికే కంపెని లక్కి జేడ్‌ కావడంతో తిండికి శావల్సింది యిచ్చేసి సాగనం పారు. ఈ బాధలతో, సంసార బాధ్యతలతో రోజులం కు జీవితంఅంశు విరక్తి ఇం చేందుకు కావని రాఘవ్‌ జవితంలో (ప్రవేశించాడు చేతులు నిడిచిపెట్టి దూకంగాజరిగి కూర్చుండి

శ్ర

శ్‌లీ గణాజాబొ మ్మ లు ళ్లిన్న్ను తెప్ప మరెవరిని వెళ్ళిచేసుకోను,? రాఘవ్‌ మనసు యేనాడో సషలిపోయింది. వాచీ చూసుకుని గడప చాటాదుం శు శ వు "బలి(౧౦ అందుకుని వూడిపడ్డాడు శ్ర అదాటుగా. యిల్లంతా వెతికి వెతికి తల్సిని కౌగలించుకుని కేచ్చిన వస్తువ్రలు అందించి. అక్కవైపు దృష్టిని పోనిచ్చి స్టాణూవై పోయాడు శేగిన జుట్టుని =పైకి ముడి వేసుకుని “తెల్లచీర కట్టుకుని ఇంజేరంచు గాజుల్లో నిల్చుంది నిజయ' “ద్య విటక్కా.. యిది? వమైంది? కూర్చున్న వాడు లేచి ఆక్కకు దగ్గరగా వెళ్ళి భుజంమిాద వేయివేశాడు, - విజయ విం క్రీగా సవిర్ధందివ “నువ్వు వెళ్ళి ఆం జేళ్ళు చాటి బోయాయి. నిజమే; అరోజు పేరంటాన్నుంచి వచ్చాక నలుగురూ అనుకుజే నూటలం వినిపీంచుకో లేశ! పోయాను. మూ కావ వస్తారనే ఆశ గడుగంటి పోయింది. నన్ను కాధ పెళ్లు సంభాన్ని శేను యెదిరించ లేను అందుశే... ' చేతినున్న బంగారు గ జుల్నవెపు దృష్టీ పోనిచ్చి కళ్ళను శిపరిపలాడిస్తూ కస్నిటిని దిగమింగేసింది. చశేయని నేరానికి శిక్ష అనుభవించడం అంశు యిజే నేమో ? రాజూ అంతుకెలియకపోతే సంఘానికి పటింపులేక పోయింది; విజయ ముత్తైదవలా వున్నదంశే భరించలేక హోయిందిం

ఇభాజాబొ మ్మా లు రక్‌

“ఎన్న య్యేడీ?' (భీ మాటమారుస్తూ అడిగాడు,

ఆఫీసునుంచి రాలేదు యింకా”

*ఐకు జడాటిహోయిండి కదక్కా.

“ఠోజూ అంతే, వస్తాడులే నువ్వు ముండు శాళికడు క్కు-ని టిఫిక్‌ చెబ్యి.”

న్హ్ర బుక అస్షంగా తిప్పి... “యిమ్టాడు మూస్తే యేం అకాభా?" అన్నాడు నవ్వుతూ.

విజయ సి తలుపు! అడ్డంగా నిలుచుంది. “నిత చూడాలి. శాంతి చేశాక చూడొచ్చులేం'

“లేదక్కా నీడల్తూ గీడలూ వొద్దు రాజుని నేరు చూసి తీరాలి, పట్టుదలగా అన్నాడు

“శ్రఫటివరకూ ఆగకూడదు రా.” సుభద్రమ్మ గస్టెగా ఆంద్రిం

అన్న రాశళలోసం గుమ్మంలో కా బీశాడు శ్రీ

వస్తూనే తెమ్ముడిని కౌగలించుకున్నాడు రాసువం గలగల మాట్లాడేస్తూ చలాకీగా కలియతిరుగుతూ. రానున్‌ పూర్తిగా కకారిహో బు చిన్నతనం గుర్తు చేస్తున్నాడు. అన్నని చూసి తృె ప్రిపడ్డాడు శ్రి,

థీ |! థీ

వొంగి మేనవమూవలకి నమస్కరించింది రాజేశ్యరి తలంటుకంని వదులుగా జడ వేసుకుని పూలు పెటుకుని, చశాఖక్‌ కొన్న పట్టుపరికిణీ మెరుస్తూం శు సన్నని వోణీ వేసు ఏవి లం ఆడింది

! ఇాజుబొ మ్మ లు

శా జేశ్వరి చేతిని ముందుకు లాళ్కొౌాని గుంజెలవరకూ పోనిచ్చి ఇండో చేత్తో పాంటు జేబులోకి నేతిని దూ ర్చాడు. రాఘవ్‌ కీ గంట గమనించి నవ్వుకున్నాడు అజేతికి వాచీ తగిలించి అకటవెపు చూచాడు, విజయ వెఖహంలో శణం సంతోవం కమ్ముకుంది.

రాజేశ్వరి పెరిగి పెద్దదై పోయింది. సుభ దమ్మ మనవ 'రాలు వివయకం౦ వీల్లలదగర యె త్రిండిం రాఘవన్‌ మాట్లాడ శేదు.. కి కలిపించుకో బోతూంశు “నాకిప్పాడు. పెళ్ళీగిళ్ళి యే్‌వీం వొద్దు. నేను చదువుకోవాలి అంది రాజేశ్వరి" చిరాకు కనబరుసూ.

వాత

రాఘవ్‌ అన్నాడు: “దానికి యేవ యిష్టమైతే అలాగ శానివ్వండి- మశ యిష్షం జాని రోంకలకి గోడలు కట్రడానికి వీల్లెదు! రాఘవన్‌ మాటకు తిరుసులేదు అయింట్లోం

ల! శ శ్‌

హుస్సేన్‌ సాగర్‌ _పళాంతంగా (చవహిసోంది. దూళశాన నెలు మెలికలు తిరిగి జెమిస్ట్రీట్‌ వైపు మళ్ళింది. గట్టు చివర వోమూల కూర్చున్న రాఘవ్‌ లేచి నిలబడ్డడు. అ చేతికి అసరా”ా అందుకుని గీత లేచి నిలబడింది

ముందుకు వనదుస్తున్నదల్లా చటుక్క్యూన అగి అందె: “లష్పుడు రైట్‌, ఇన్నాళ్ళూ నామైండ్‌ పోయిందన్నారు. ఆది శుద అజబదం.'

ధి థి రాఘవ్‌ నవ్వాడు కర్రాజా పెద్దదై ౦దిం దాని పెళ్ళి వేసి

ణాజుబొ మ్మ లా ర్‌ 'శపీన పడాలనుకుంళు అది చదుశ్రకుంటానంది.. ఇపుడు యిరకాటంలో పడింది నా వ్యవహారం,

“ఆంశే మి వుర్దేశ్యం రాశేశ్వరికి జేరు కష్టం కలిగి స్తాననా+ నాకూ పరువు బాధ్యతలు తెలుసు. దురదృష్టం వల్ల అమ్ముపోయినా మన ముల్లో మెసిలే విధానం నాకు చానంలేట అటే జీవితం జీర్చిందిం”

*“ఆదడిశాదు గతా, అమ్మకి ఇజప్ఫీ నొప్స్పించాలి. అప్పుడు కదా మనం వొకింటివాళ్ళం అయేది

నడుస్తున్న గీత శాఘవ్‌ చేతిని అందుకుని “మారూ మగవాడి సనిపీంచుకున్నారు. సమయం వ స్‌ చాపటేసు కోవాలను కుంటున్నా వేమో అజేం కుదరదు. గీతి పట్టిందం'ే అది భల్లూకపు పట్టు తెలుసా?

“ఆ. ఆలాగా నొకింతవరకూ తెలియజే ఆసంగతి?)

“ల్పప్టూడు ఇబుతున్నానుగా అందరి ఆడవీల్లల్లా వది లేస్త యేడుసూ కూర్చోవడం నాకు కానిపని, ఆదిగో చూరంగా చూడండి,” వేలితో దూరంగా ఆకాశంవైపు కూపించింది.)

శాఘన్‌ శేపవీ, కనిపీంచలేదు. మరోసారి వొంగుని మాస్తూ, అక్కజే ఏీంలేజీ్‌ అన్నాడు.

“మిస్టర్‌ అది వోాలై జన్‌ ెలినించా?)

"ఆయితే! రాఘవన్‌ (ప్రశ్న వేశాడుం

గాజుబొమ్ములు

“అంతదూరం అంశ1ు భూమా ఆకాశం ముదు పెట్టా కునే స్థలం వరకూ, యిలాగే నడిచివస్తాను.. లెలిసిందా- జీశమోా అబలను కానుం

ఘాొల్లున నవ్వాడు: “ఇభ లేచానివే అంతదూరం: వసానా?'

అతో

“ఖచ్చితింగా; చుం రాలేననా వో వుద్దేశ ఫి!"

“ఆంయికే రావోయ్‌,” గీత చేతిని అందుకుని అడుగూ వేశాడు తమాపా చేసూ. ఆనేతిలోంచి నరినరాల్లోంచీ విద్యుత్తు ప్రవహించి శరీళాన్నీ, గుండెనీ నింజేస్తోంది. అతని చెదడు [కమంగా ేజెక్కుతోంది. మొనాం శతణంలో వివర్శివె పోయింది,? “ను నవ్వెందుకు ఆకులంలో పుళ్తువుగీళా?

గీత్‌ చితంగా చూసింది: అమాట ఆవవలసిందీ, భయపడవల్సిందీ నేరు, మా కేవింటీ?'

“నిన్న చేసుకుం శే శాజేశ్వరిని యెవరూ చేసుకో శేటోో అని భయంగా వుంది.

గీత్‌ కునాం నల్ల బడి పోయింది; “మిరు... మోరు భయపడుతున్నారా! ముందీ సంగతి తెలియదు రాఘన్‌ మికింత భరించలేని భయం పట్టుకుం కే రా జేశ్వరిగోసమే మి యిష్టం వచ్చివట్టు చేయండి. అలా చేసీ మా కులాన్నీ,

న! న! వరువూ 'వతిస్టలనీ, సంభాన్నీ వుద్దరించండిః అప్ప కాల్‌ గ్‌త్ర అన్న హారై జన్‌ లాంటి పదంలో అర్ధ కనిపీంచదు మూకుం)

శాజుబొ మ్మ లు ఠ్‌9ై నొంతులో వచ్చి వెలక్కాయశడినదొనిలా గుటకలుమింగుతూ శాఘన్‌ దృవ్షికి పట్టువడకుంచ్తా తప్పించుకో చయత్నం బేస్తోందిం

సంవ చీకట్లు నలుకూలలా వ్యావీంచాయి. చౌరన్నా దగ్గర పోలీచు కునికివాసైు తీసున్నాడు. వీకబోనుకున్న చింత శెట్టుక్రిందనించి నడుస్తున్న శాఘవ్‌ ఆగి గీత చేతిని అందు కుని బెంవమాద ముద్దు బెప్టుకుంటూ- ముప్ఫెయేళ్ళు బాటాయి నాకు యిన్నాళ్ళూ వెళ్ళి చేశే యె లేశ నాలో శీకవోయింగి, నువ్వు నా 4వితంగో అకుగు చెట్టి నల్ల రాయి లొటి మనసుశు కరిగించేసి వర్న వ్వుజేశపరుస్తూ వీచ్చివాక్షిని వేస్తున్నావు,” అన్నాడు. ॥

“మావు జేకాలగోసం నన్ను అక్షు పెట్టుకోకండి గీతి ఈవణం శాశ్వతం చేయండి నామాద మరొకను వేతివివేసే అవశాశాన్ని రప్పించకండి ' దూరంగా మెర్కు్యురీలై టు వెలిగి పోతోంది. బాటుగా కన్నీటిని తుడుచుకుంది.

కర్ణ ఈడవీలను అన్యాయం చేశీవాడిని కాను నేనుం అచజేనిజం అయితే సాధా ఇంగా నాకు నురూఢవమ్మ కాలం కే అసవ్యాం, ఆయినా కొంతే ఈప్పనిసంగా నమ్మి ఎంఐ అధోగతి. పాలెపోతాను. సశేనా' రాఘవ్‌ మఠోపారి మును షుకుని వదిలే కాడు. గీతని యింటిదగం దిగవిడిని ముందుకుసాగాడు-

ఛీ ఛీ థీ

ష్‌! ణాజుబొ మ్మ లు

“అన్నయ్య శ్రీ నమ్మలేక వోతున్నాడు, సాయంత్రం ఫండ్‌ మోటర్‌ సైకిల్‌ మాద వస్తూం కే అన్నని చూస్తి ముందు తనని తాను తిట్టుకున్నాడు. కానీ... ేరువయిన తకపువాత గు ర్తుపట్టె ఆశ్చర్య పోయాడు- యిష్వుడసలు నమ్మ శక్యం ఇాకుండా వుంది; ప్కామిోద దొర్హి నిదరాక చిరాకు పడుతున్నాడు పరిగంటలై ౦ది. విజయ దూరంగా కూర్చుని శమ్ముడికోసం యెొదురుచూస్తున్నది. సుభద్రమ్మ గురో తీనోంపి. న!

గో మంచ మిదలేది కూర్చుని అన్నాడు: *“అళ్మా

నిజయ నిట్టూర్చింది? *“వీమో రా తమ్ముడూ. యిష్తూడు వాడిని అనుమానించాలన్నా సిగుగాజే వుంది. రాజికీ వెళ్ళి చేస్తేగాని తిను చేసుకోనంటాడు, అకేజెరూ చదువని లంక "ట్టింది. ఇెలానో యేవింటో?'

అక్కని అడిగితే, (శ్రీ నునసులో అనుకున్నాకుః *ఛ! మునసు యెకురు తింగిందిం

కా్ప్సేవాగి మెల్ల గ మంచందిగి ఆక్క-పక్క- నేకూ-ర్చుని శదుూాకశ్కా రాజుని నేను చేసుకుంళకు నీకు ఆభ స్రంతేరమాం)

విజయ తేమ్ముడీ ఇబవాంలోక మూసింది

“నిజంగా అళ్కా-, జీను డాన్ని చేసుకుంటాను నగా వున్నానని చూస్తున్నావా?!

“తిమ్ముదూ,” విజయ స్రీ మొవోన్ని రెండు చేతు లత్‌ వైళెల్తి ఆ కళ్ళల్లోకి రూస్తూ “జీను అలా అనుకునే చాన్నట్యా, అంది వాధగాం

గాజుబొ మ్మ లం 61

“ఆద్రకాదళ్యా నీకూ లోరికలుంటాయి. నీ కూతుర్ని అందమైన వాడికీ నొళ్చవాడికీ యిచ్చి చేయాలని, జేనేవీంగొప్ప వాడినిగను, అంతకన్న ...ఆదీగాక నేను చొకవిధంగా అనాను కుణ్తే కచా! ం

“క్రేంమాటలు రా అవి. నువ్వు అనామకుడివి అయితే జీనూ అంతే. యిప్పుడు నాకున్న విలువా, సగొరశం ౨. అన్నట్లు నా కూతుర్ని మంచి సంబంధం చేయాలని కోరిక నాకున్నదంటావు. నిళఠన్న గొప్పవాడు వ్రంటాడనే అరుకుంటు న్నావ్లుుటా' తమ్ముడిమోద మమత ఆటువంటిదిం

పక్కావిాద దొర్తుతూ చివరకు నిదిపోయాడు (ఫ్రీ విజయ తమ్ముడిని చూస్తూ ళ్పంత్ర వీచ్చివాడీవిరా” ఆను కుంది.

త్త శ శ

మల్లెల వేసపలోనూ; చేమంతులు వరాళాలానికీ, శీతాశాలా నికి మ్య పత్వ్యేకం పూస్తాయి. వాణీ రోజులవి ఆంటాకు అందరూ శీతాకాలంలో పూయకూడడా మళ! ఆనే ప్రశ్న అద్ధం లేదు. యీ గాలంలో యేది జరగాలో, ఆశీ రరుణంలో యేది సంభవమోఅది జరిగితీకు తుంది. మనం ముక్కు-మోద వేలు వేసుకున్నా అర్దరహీతంగావే వ్రుంటు-దిం అదిఅం తే. పిళృతికి తలవొంచి కొన్నికొన్ని పరులు మనుషు లతో ప్రమేయం పెట్టుకోకుండా జరిగిపోతూనే వుంళాయి.

వీటిని యెదిరించే శకులు మనకు లేవనీ విజలు మన

_తి న

పెన మరొకడు వున్నాడనీ వాజే చేయిస్తున్నాడనీ అంటారు

61 గాజులొ ము లం వీది యేవైనా కొంతే వయసు రా -జీమార్పు తావటం జీవి లతణం. క న్నివీల్ల మనసుకో చఊకుందుకి ఆడంబరాలు చాలుం: రాజేశ్వర విషయంలో కూడా యిజీ జరిగింది. శాజేశ్వరి స్టేజమాద తేలుగసులో తోమియో వాలీయట్‌ నాటకంలో 'బేవం వేసింది. జూలియట్‌ సాతి తనో జీర్ణించుకుని పద వారు పదిహే జేళ్ళశే గొల్బసటి అని అభినందనల నందుకుది. అభిమానులు వుహ్చంగిపోయారు. కొందరు వు త్త రాలడ్వాళా తవు అమూల్య అభిశాయాన్ని తేల్చిఇప్పి అశర్తించేట్తు? వివిధ కోణాల్లో రా జేశరరి పరు పదే పటే రాశారు.

ఇవిచాలు ననసు కదిలేందుకు, లేత పృూాదయాగో ముద వేసుకునందుకు. వు ల్నీరంలో వున్న ఆకర్షణ అటువం టిది, మొదట్లో పోస్టుమేన్‌ కోసం యెదురు మూని మూసీ అలసట కలిగించేవి. రాను రాగు భయంళా, బాధాకరంగా శెయారాతాయి. అందులో సంగతులు అనుకూలంగా వుంళే ఆదండం ప్రతికూలంగా వుంశే విచారం. దుఃఖంతోసమా పీ అవ్రతూ వ్రుంటాయి. ాకేశ్వగికీ మూ రికీ వున్న బంధం యిలాశే ప్రారంభం అయి ముకివడిపోయి విడరానిదిగా తయా రంది. _

శ్రీ వచ్చి వెళ్ళివోయి చాలా శ్రోజులే ఆయిందిం రోడ్డుమోాద, వో పక్కాగా నడుస్తు న్నాది శా జేశ్వరి. పుస్త కాలు పట్టుకొని పళనీ వైకలు నడివీస్తు న్నాడు మూర్తి, సూలు కొంతడదూగంలోజీ్‌ సందుమళ్ళి అకడ ఆగింది.

“మావయ్యా జిళ్ళిపోయేకుం పెదమానమయ్య నా

గాజుబొ మ్మ ఈ స! కోసం (పాణం యిస్తాడు మనసంగతి ఇప్పేసి యీ జీసవిలో యలాగై నా వొప్పుకునేట్టు చేనాను?' భరోసా యిచ్చింది.

“అంత తొంద 69? పరీతముళా శానివ్వు తకువాతి పెళ్ళి” అతడు అలలు అలలుగా ౫లిలో కబుర్లు చెప్పుతున్నాడు,

శన్తోో3 అభ్యంతింం చెప్పింది రా జేశ్వరి “ఇలా దాట "వేయాలని కాబోలు, వీల్లేము మావంయ్యా నామాట కాద నడు

ఆదిళాదు రాజూ' అలెడు అడ్డు చెప్పబోయాడు. “జరీక్షుమూట బేవుడెరును. మిమ్మల్ని నదులుకు చేందుకు నే నేవీం ఫూల్‌ నికాను,

“మరి విరా చిన్నమావళయ్యమాట యేం వేసేటట్టు!్‌ ఆరేడు చితింగా అడీగాడుం

క్ర శ్హేశీ

“ఆతడు నిన్ను చేసుకుంటాడని విన్నానే నేను”

“అవన్నీ వళ్లిమాటలు. మావంయస్థ యైష్పుడో చెప్పాడు తను వేసుకోనని, మికు నన్ను చేసుకోవాలని లేదా! యింకా యీ వుతిరాలూ, యీ "స్నీవాం పెంచుకుంటూ యెన్నాళ్ళు పోదామని మా ఉ్దేక గ్‌ా చిన్నమావయ్య శలుచుకుంళు మిదీ, నాదీ కూడా తాటనొలిచి మరీ వదిలే సౌాడుం' వానో

ళత్రిల్రా క్షం

“ళ్సీంకి మావయ్య సాధారణంగా ఎవరి విషయం పట్టించుకోడు. పరువున్న అడవిల్ల బజూారుపాలు అయిపో తూం కు పారునవం చచ్చిన మగవాడునూ[తం కాదు...”

శః గాజూబొ న! లు ము చూసుకుంటూ *మిరు బొంచాయి వెళ్ళండి, మ దాను వెళ్ళండి, నాకు దూకంగా మూతంపోలేరు. అలా వేసేందుకు (ప్రయత్నం చేసివా పట్టుబకళక పోరు,” అందిం

“వోశీ*' మూ ౨ సికిలు రయ్‌మంటూ దూసుకు పోయింది. చో

త్త న! శ

చెద మేడా నాఖ్లంతొ కూర్పుంళు, నిల్చుంటా బోజరుగా నిలబజేవారు, ఎట్టేటుకు చమిోందా 'రిణి ఎలావ్రుండి వుంటుం!? కదిలేందుకు కూచఛా అవకాశం యివ్వక ప్రతి ఆవ యవాన్నీ అంటివెట్టుకున్న అఆభకణాలతో కళ్ళకు నిండిన కాటుక వెనక అవాంఛావంతో, మూాఫుల్లోజే కొరడాబెబ్బలు కురిపిం చేట్టుండి, వ్రయ్యాల బల్లమిద వూగుతూ రోజులు చొర్లిం ₹ది అయివుంటుంది. ెంపుల్లాంటి పెదవులు కాంబూ లానికి ము కొంచెం యె.రబడీ కుడి ముక్కులూద వ(జాల పుడక *ఛమక ఛమశ' మని మెరుసూంకు ఆ యొవాం కళతో వుట్టిండుతుంది. లేయా వోమాది? ఆ కోవకు చెందిన వీల్ల జమోీంచాంణి కాకుండా పోదు._పోతే అ రోజులో మాదిరి తొంబూలానికీ బదులు లిప్‌స్టిక్‌, ఆభరణాలు అధునా ఈన మైనవిగా వండి కాకుల్లో తికుగుతూ. హోహా! యేమిటీ జీవితం అడుగడుపవా యింతే ఆనందం భరించగలనా జీను. శాజేళ్వరి కళ్ళముందు సీనిమా రీళ్ళల్లా భవివ్యత్‌. కదులుతూ నందన వనాన్నీ, అలవై కుంాన్ని చూవీస్తూవుంకు కళ్ళు చెచ్ళుగిల్లుకౌయి. వెంటనే చుట్టూ పికిస్తుంది. అ గైెళాంపలో

“ఇగ జు జొ మ్మ లు శం అడుగడుగునా వేడి నిట్టూర్చులూ; నగ్న సత్యంలాంటి తేన నిజమైన జీవితిం అద్దంము?దు (వతివింబంలా కనివీస్తుందిం చల్ల బడి పోతుంది తనకుతానే. ఊవోలోకాల్లో తేలిపోతూ వుంశునే అదో లృ ప్రా వున్నతినకి మూర్తి సాన్నిధ్యంకోసం మనసూ శరీరమూ యీకమై ఆ కోశిస్తాయి.. ఉ_దేశపు (పనా వాంలో గడ్డిపోచలా ళొట్టుకువొతోం = అఆడిేోోవారూ, అడ్డు చెప్పవాడా లేకపోవడంతో తినకు కావలనిన అఆమూర్రినే స్వంతం వేసుకోవాలనే నిర్ణెయాని! వచ్చేస్తుంది.

వీపని చేసినా యాంత్రికంగా చేయడం విన్నమూటలనే పదిసార్లు 'ఇెప్పించుకోవడం, చేసిన పనిని తిప్పి చేయడం వున్నాదంలాంటి బేదో ఆవరించి శాజేశ్యరిని పూర్తిగా వశం వేసుకుంది.

కట్చిల్ల క్రి వంట్లో బాగ లేనట్టుంది. డాక్స్‌ రుకుచూవీంచు,? అంది సుభ్యదమ్మ.

రాజేశ్వరి వులిక్కీపడింది. “నీదంతా వక్టి చాద స్పం అమ్ముమ్మూా, నాకేం, నేను గుండ్రాయిలొ. వున్నాను,' అని కొట్టిపారేసింది.

విజయ యిదేమిం పట్టించుకో లేదు. (శ్రీ ఈన ఆశల్ని పూర్తిగా నింపుకున్నాడు. అందుకే నిశ్చింతగా వుండి పోయిందిం

భోజనం చేస్తూ కంచంలో కూరను చేత్తో అటూ యిటూ కలిపీ “అమ్మా' అన్నాడు రాఘవ్‌,

సుభ (దమ్మ ళాదుకు మొహంలోకి అతకిగా చూసింది కనా. అన్నట్టు

న! గాజు జొ చు లు “ప్పేక్సు కోడలు కావాలమ్మా?" శాఘవ్‌ నవ్వాడు తమ్ముడి నొంతువివి గుమ్మానికి కొద్దిదూరంలో నిల్బుండి శోయింది విజయ, సుభద్రను ముసిముసిగా నవ్వుతూ “నాతో వేళా శోళం యేవింటా అన్నదిః

• లేదమాి నిజమే, చేను గీలేను 'పెళ్ళిచేసుకుంటా నమ్మాా- సుభ్యద్రమ్ము కళ్లు చిట్టించింది ళల శిల్లపీల్ల అన్తే డప్పుడు వస్తుందీ అరనవాళ్ళ పిల్లేనా?' “అవునమా్థం వాళ్లు ఆరవం' మాట్లాడుతారు ఇాన్సీ అంధధులే అమ్మా “ఆం క్రీ రైూక్మాణులేనా!) “కాదమ్మా రాఘవ్‌ వాక్యం పూ ర్తికా లేదుః సుభద్రమ్మ చేతిలో గరిక జారి శ్రిందపడిపోయిందిం పేజయ మెల్ల 7 వెళ్ళిపోయిందిం ల్పిశీవెనా మతి పోయిం జేవిగటా, అగవల్యూ కులం శానివాళ్ళూ, వాళ్ళవీల్ల ని మనింట్లో ,.. నీకు పుట్టినబుల్లేనా... నా ఖగ శాలిపోయిందిరా రాఘవా, చెట్టంత యెదిగిన నీకు ముక్కుకు ఇొడు తేగిలించకపోవడం తప్పునొది. సీదికాదు జీనింకా చావకుండా ఎందుకున్నాను,] నొంతు దది చేసు కుని కంఠం పూర్థిగా విష్పి యేకుస్తూ. చేతులో ముత్తు కుంటూ కూర్చుండిసోముంది

గాజుజొన్యు లు నీ

“నువ్వు ముందు గొంతు తగ్గించుకోమ్మాూ,' శాఘవ్‌ తింటున్న కంచంలోనే వేలిని కడుక్కు న్నాడుం

కనా నొ-తు శేపటికి యెలానూ తగ పోతుంది. మిగిలిన ఆశండు గొంతుల్నీ జీనికి కోసావురా!!

శబ్ర శ్ర్రళి ఆర్థంళానివా కిలా అడిగాడుం

“రాజుకి వెళ్ళి చేయకపోతే అబేంకాను! 1బజయ యేమైపోతుంది?

“రాజుకి పెళ్ళి నేనే చేస్తానమ్మూూ) లో

+శ్రీయశేం. కానికులం వీలను నువ్వు నె త్తినెస్క-ంచ కుంటే దానికి సంబంఛాలు రాశేం?)

*ఆంత్రా రాశకభోతే వసంచం గొడ్డుపో లేదమ్మా ఎవరినో వొకరిన మంచినవాడుగొ బూని ముడి పెళ్లైస్తాను.'

“నన్ను రెచ ఏగొట్టకురాఘవ్‌. కులాన్ని గోదొవరిలో కలిపేందుకే కన్నాను మిన్శుల్ని. నన్ను భగవంతుడు టేనికి వుంచాడు? నొ బ్రావ్మాణ్యం యీమైలోను? యివన్నీ మూసి ఆనందించు, అని వానొనట రాశాడు మా తండి ఆయన తండి, తాత అందరూ జమిోంచాగ్తేనే...]

రాఘవ్‌ 1సీగా అన్నాడు? “మా తాతలు నేతులు శాగాకు. నూ మూళులు వొనన చూడండి _ అన్నారుట వెనక ఎవరో. అలాగుంది సీ ధోగణి. కాలం నూరికోయిం దమ్మాా మనం మారాలి. ఈరోజుగోళూడా నువ్వు (కావ్యా ణ్యం ఆదీ ఇదీ ఆంశ1 నవ్వుతారంతా. ఆ పీలకు మాటిచ్వేను నేరు. పెళ్ళి చేసుకు రీకుు కాను. నాదగ్గర మోకు ఛ్రుండడం

ఈ గా అ.బొ మ్శు లం యిష్షంలేకపోతే వాకు దారి చూపీంచే నేను చేసుకుంటా నమ్మాాం'

“రాఘవ్‌ ... సోనీ యింత వివం "శెచ్చియివ్వు. నీకు సాధగా నిలబడింది నేజీశకదురా. అక్క. అలా అయిహోముంది ఎదిగిన వీలసంగతి మంచేపోయావు. ఛీ...” నుభ(దమ్ము గుండెలు పగిలేట్టు యేడుస్తోందిం యింట్లో ఎవరూ మంచి సీళు ముట లేదు. యిల్లంతా శ్మశానంలా నిళ్శంలో త్రండి పోయింద్‌ క్‌ ం

తమ్ముడి అఆశలకీ ఆశయాలకీ, నోరికలకీ రనే అడ్డుగా నిలిచి పోయిఎది. ఈ యింట్లోంచి వెళ్ళి వేే వ్రంజేశ శే "లేకుండా భగవంతుడు చేతిని వించేని ముగవీల్ల వాడి బదులు ఆడవిలను యిచ్చి యిలా అన్యాయం చేశాడు. విజయ ౫8 స్మృతులు తలుచుకుంటూ, ఆలోచనలకి వొశదారివెతుక్కుం టోందిం

బమీాందాళీ పద్ధతులూ, సవారీ మోసే ఆ నౌాఖహ్హ "ఫోాసాలో (బతికిన తోజులూ జాపకం వస్తూంశే సుభద్రమ్మ శంతం చీరుకుపోతోంది. వీటి "అన్నిమధ్యా తిను అ=-దువో బోయ్‌ ఛచిటారుళొమ్మాన మికాయి పొట్లం యెంత దూరంలో ఛృండో తెలియక చిక్క-బిక్కు. మంటూ చూస్తూండిపోయింది శా జేశ్వరి

రాఘవ్‌ మెొువాం నల్రబజీపోయింది. గీత తినక శావాలి. తప్పదు. మనసూ, శరీరమరూ చొకటిగా మూరి గీత పరిమ్యంగం కోసం విలవిల్లాడుతున్నాయి,

గాజుజొ మ్శు లు 69

గత నకి అమాయకురాలు, యిరవై నిండీ నిండని

వయసులో తనని పితిప్తించుకుని యేవేవో కలలు గంటు

న్నది. అ వీల్ల ఆమాయకత్వాన్ని ఆసరాగా తీసుకుని నలిపి నాశనం చేసే మగరాయుడా తను?

“అచ్చు” కళ్ళముందు సుభదమ్ము గోడునోడున యీకు సోంది. యేవింటీ జీవితాలు? ఎందుకీ (చీమలు? గునికికీ మనిమీకీవ్రన్న సంబంధం యీవింటి? గీత్‌ కొరకు? తను ఎవరు? ఈ రెండు జీవితాలు జీని అధారంగా ముడీవడాలని చరూాకు న్నాయి. ఇజేనా (పపంచం ఆంశు? గీత లేకపోతే యిళ్శేళ్ళు (శ్రుతికిన తను యికముందు ఎందుకు _బతకలేడూ? రాఘవ్‌ కళ్ళు టైప్‌ కమ్మాయి.

“ఆది వేరోయ్‌ రాఘవ్‌. నవిగవాం సామాన్యులకు అందుకాబటులో వ్రుంజేటే అమితే యవ్శ్శకీ పఫుసువుడూ ఆవి "బేనికి అన్నారంటావు? నువ్వు వొంటరిగా _బకశలేవు, నిలో తోడు కావాలి, అతోడు సి శస్తాళలో. సుఖాలో భాగం పంచుకునే దే అయి వుండాలి. (బబహ్ముచర్యం మాటలుకాదు,” మనసు పాతం 'ెబుతోంది-

ఆ మనివి. యెవరె లేనే? గీతకాశ చుఠో వ్య నో ఈ జీవితెం సుఖపడదా?

రాఘవ పశన్నకు హేళనగా నవ్వింది మనసు, “బతక "లేశ్చ రాఘవ్‌, గతిని దూడనిబే తీణం వుండలేని నువ్వు

ల)

లా ణాజుబొ ము లం శతక గలవంశు నవ్వు వస్తోంది. 'య్‌వీ శేపు వొకరోజూ ఆఫీసు మ + నేయ్‌ ఇరాద్దాంం”

శాఘవ చేతులు జుట్టులోకి వోనిచ్చి వీచ్చివాడిలా మాసున్నాడు. నాకు గీత కావాలి. శేను మనసును యొది శించలేను నా జీవితం సుఖమయం శావాలి యెవరు ఎలా పోతే తనశేం? కాటి! కాళ్లు ఛాచిన అమ్మళోసం మువ్ఫై నిండని తను బలిశాలేడు. “గీతా! నిన్ను అన్యాయం చేయ నోయ్‌,” నిశ్శబ్దంగా అనుకున్నాడు. ఆకాశంలో వో ఇద్ద నమ్మత్రం తనలో గీతేని నింపుకుని రమ్మని మనసారా రాఘ వని ఆహ్వా నిస్తుందిం

ఇమొవరికి వాజే యెక్ట్ణడో వోవనూల చోటు చేసుకుని నిద్రపోయారు. ఆర్వాత్రి న్నిదరానిదీ పోనిదీ రాజేశ్వరీ; రాఘ వలు మూత్రెమే.

ఛా జేశ్వరి అలోచనలు మరోరకంగా సాగిపో తున్నాయి... బుద్ధిగా చదువుకోక పదహారు నిండని తను యిలా యిరుక్కు-న్న బేం? తనకి మూ ర్రిలేకహోతే (శుతుకు లేదను కోవడం వట్టి భమా.., అనవసరంగా వ్రుత్తరాల రొంపీలో దిగి ఆలా అలొ పెంచుకుంటూ పోయి. ముకూటం మొవాం తెలియని అతడిని ఎలా నమ్మింది. అతనిహోదా, ఠీవి. దర్చిం వీటికి లొంగిపోయిందా? “జూలియట్‌ వంటి మవా త్త ర వ్యాతి వేయడం నిజంగా తస బే తప్పు భ్‌ గ్న్న్మెన పవ్యృదయంతొ తను యెంత చక్కగా నటించగలిగింది. ఆ నటన నవనాడుల్లో జీర్మించుకుపోయి. చివరికి నిద జీవితంలో కూడా నేర్చేసోంది ఈ ాధభరించ లేదు. మూ ర్తికదూరం+ా

శాజుబొమ్ములు జ! ఈన శరీరం వొకశతుణం, వొళ తృటిళాలు వుండలేదు, ఆబలిష్ట మైన బాహుద్వ్యయంలో జే తెనకి విశాంతి. ఆక్క జేపళాంతిం మరా ర్థి తనకు కావాలి. తప్పుదు, మావంయ్యతో ఇప్పి ఫేరాలి.

శాఘవ కుడి చేతిలో “గాజు బ మ్మం" బోలెడు వున్నాయి. రెండోసారి వక్సేశం ఢిల్లీ కివాటిలో సమే వెళ్ళాడు, "వెద్దమనిమి. అయికూడా తను పట్టుబడిందిం వొళరోజంతొ యేడుస్తోే వుంది ఎడము చేతిని తన వీపుమోద వేసీ ఆం జెలకు వాత్తుకువి ఆ బొమ్ములు చూపించి కాస్సేపు మురిపించి యేడిపించి మరీ యిచ్చాడు, ఆటువంటి మహా కష్టమైనపను లే తనకోసం చేసిన వెదదమూవంయ్య...తనూ (కేమించి ఆ వాధ "తెలుసుకుని యిందులో తేనను నిరుత్సావా పరచడు, *-త వరకు తనకు కాగా తెలుసు, ఆకాశంలో వో నత్సతిం జారి వడింది, కస్త... కృష్ణ అనుకుంది నాజేశ్వరిం ఆర్యాతి అలా పక్టమిోద దొక్షుతూ నేవుందిం

ళు త ళు

బండార్నంకలో"వున్న యింటిని 'బీకంచట్టి మంచి లాభా ని! అమ్మేసి రాజమండ్రిలో చక్కని భవంతిని కట్టించాకు (శ్రీమంతుడు రఘుపతి. బి ఇ పూర్తిేసివచ్చిన శ్రీలత కూడా పనీ పాటూ లేశపోవడంలో యింట్లోనే వుండిహోావలవ్సి వచ్చింది. సరదా! వర్యోగం చేస్తానని అంశే "కవన నవ్వారు. “నీ 3 -దుకన్నూ వుద్యోగం! జీను సంపొదించినటే శాన్ని తరాలకి సంపోయేట్లు వ్రుంశు. నీడబ్బుకూడా ఎడ

తా గాజుబొ మ్మ లు జాచమన్నావు? నువుగ వువ్యోగంలో (వవేశింది మరో వేద వాడి పొట్టను కొడకావా తల్లీ.”

“ఎలానాన్నా? వనీలేశ చదువ్లూలేశ నేనిలా వుండ లేను,” (శ్రీలత తండ్రిదగ్గర తన అభిప్రాయాన్ని వెల్లడి వేసిందిం

ళప్రో్చో ఎమ్మే చదువు, పోయిజీముంది? సోఫాలో 'వెనక్కువాలి పెపు నోట్లో "పెట్టుకుని ళుబురు మోసాల మధ్య చికుదరహోసాన్న్ని శిందిస్తూ కూతురు వై పు తింగారు. త్న

“శీను చదవలేను నాన్నా, నాకు పు సశాలముందు కూచుజీ వోపీశక పోయింది, పోనివ్యండి. అలవాటు వ జీ వరశీ కవ్దంగా వుంటుంది. ఎనీ హూ ఐ విల్‌ క్రై ఫాదర్‌,” చటుక్కున లేచి నిల్నుని గుమ్మంలోకి మూసి చేతులుబోడించి నమస్కారం బేసూ *రండి' ఆంది.

గువ తంలో కాలు పెట్టినవ్య కి రఘువతిగారికి నముస్యాం రంచేసి జేళనున్న ఫైల్స్‌ బల్లమిాదచె్టి చేతులు కట్టుకుని నిలుచున్నాడు.

“నాకు చూూపించాఅేవిటటోయ్‌. ఈ మూత్రం నువ్వూ, (శ్రీకాంత్‌ చూసుకుంశు సరిపోదూ?:

“అది కాదండి. నేను చెప్పే జేనిటంకే... ...”*

*దర్రాడ్తు 'రానుళ్ళష్ణా, నున్వం శు నాకున్న అభిమా నంతో యిలా అంటున్నా ననుకోకు. ఈయీడాజలో ఫూ ర్తిగా ఛ్రహీంశేను. అసలిక మిదట యి జమా ఖర్చుల విషయా లన్నీమిా యుద్దరివిరా బే వది లేయాలని అనుకుంటున్నాను నా అదృష్టంళొద్దీ మూరిలా దొరికారుం)

గాజుజా మ్మ లం ల్సి

రామక్ళృన్న స్వచ్భంగా నవ్వుతూ “థ్యాంక్సండి; అన్నాడు.

రస ఢి ంటిదగరకూడాయిలా? థ్యాంక్‌ ఎలు కురిపీిసూ మాటాడితే నాకున్న డ జీను అఆత్మ్నీయులి, భోల్పోయానని బాధపడుతూ వుకూను. క యి పాపిన్షీ డబ్బులేక పోయినా కాగుండిపోను అనిపీస్తుంది. నిజమైన (వేమాభి మానాలు కానవాలోయ్‌ నాకు. కూరోళ్చో,? అని (శ్రీ లతివై ఫు తిర్రి॥ “నడమ భోజనానికి అశళీంజ్‌ వెంట్‌ చేయి. ఫోన్‌ బేసి ౯ ని కూడా వీబుస్తారు! అన్నారు,

రఘుపతిగానక కొకుకులు లేకశసోవడం, భార్య చిన్న వ్పుజే అన్యాయం చేయడంతో వుఠత్సాహవంతులైన యున కులు కనిపీంచశాజీ ఆతనిశళ్ళల్లో సీలినిడలం కమ్ముకుని అష్ట డప్పుడు శెముకుసూంటాయి., అతని ఇాధ అలాంటిది. పున ర్వ్యివావాం శావాలజీ చేనుకో లేదు. (శ్రీలతజీ ఆడవీల్లలో మగపీల్ల వాడిగా తర్చీదు చేశారు. సరదాకి నగలు "నెట్టు కున్నంతి మాతాన ఎన్‌. సీ. నీలో శిక్షణ పొందిన (శ్రీలత నాజూకుగా వయ్యారంగా ఇడవ లేదు, ఆమోొటుదనం అల వాటుపడి కోయింది. యిది గమనించిన రఘుషతి శవ్రుతూ: “అమ్మా నా లోంళ శేంగాని, నిన్నునూ(తం చూడలేకుండా వున్నాను, నాటకంలో వేషాల, వేసీ మగవాడిలా వున్నావు శాస్త అవితీసేద్దూ, అంటాగకుం

ఈలితరభ్ధుకుంచి వచ్చిన జీవకణాల్లో అంచాన్ని

7 గాాజుబొమ్మ లం తండ్రిలోని పురువత్విం నరనరాల్లానూ. జీర్మించుకు పోయిన (శ్రీలత తం(డ్రిమాటలకి సిగ్గుపడుతుంది.

రామకృష్ణతో ఆఫివకు మే అన్నారు. శ్రీలత వైపు మెల్లిగా దృషిని తప్పించి ముకోసారి నవ్వేశు. రామక్ళస్త నెమ్మదస్థుడు. విశాఖపట్లణంలో యింజసీరింగ్‌ ఫావై రఘుపతి గారిచ్చిన యింటరూ్యూలో 'సెలెక్టి అన్ని విషయాలూ తనే ఇంాసుకుంటున్నాడు- శ్రీకాంత్‌ . శావడంతో సందనిజా భోజనాలు పూ ర్త్వయ్యా ౪ =

స్వంత పీల్లలా తారట్లాజే శ్రీకాంత్‌ ని రామళ్ళన్లనీ దూస్తూంళే తీన శీనో అమూల్య మైనర త్నాలు దొరికినట్టుగా భావించి “అదా,' *యిదా' యిబే యిజే) వువు కాజీశాదు “జ్రద్రి? *ఆ-జే' అనుకుని నునసులో వజే పళ్నల కాగితాలని నుడిచేస్తూ సమాధానాన్ని యిన్వకుండా భవిష్యత్‌ 8 వవిలే స్తారు ం

'కెల్లని మల్లెపూవువంటి గ్లాస్కో-పంచే, లాల్చీ వేను శొని రామకృష్ణ నిలు వెల్లా పాలముద్దలొ పండు విన్నెల్లావుండీ యౌావనంలో వు-జే అడపీల్లల మనసులో గిలిగింతిలు పెట్టి అపర శృతుత్రులా కనివీప్తాడ. అందీ అందని జూబిలికోసం అరాటపజే కలునపూవు లెన్నో యా (ప్రసంచంలో.

మిసమిస లాగిఫోతూన్న నల్లకోడి_తాచును రాసినా మురిపెంగా, ముచ ఎటిగా కరాడాలనీ ఓసారి ఆొళాలనీ ఆని వీస్తూనీ వుంటుంది. తనని యెవరూ రత్వేవీ.. అననుతసేపూ నల్లతాచును చూస్తూంళు సహోయిగా పరమశివుడి కంఠంలో

గాజుబాముులు గ్ర వరివళించి పోతున్న కంపిస్తూ ముద్దవిపీం చే నాశం దుడం శు యెనరిక్‌ యిష్ట వుండదు గనుక,

శ్రి నల్లగా వుంశు జం? శామకృన్య (శ్రుళాంత్‌ ల్లో యెవరి! మనని వ్యాలో అర్థంకాని ఆడపీల్లలు అందులో వొకళ్ళని మూస్సేనే మంచిదిం

“అలా గోడావరివెంట సాయం(తం మిరు మీళారుకు వె ళ్ళేస్పుడు (శ్ర్రీలతను కూజా తీసుకు వెళ్ళడం మరచి వోకం జీలు. రఘుపతి స స్సను పరిష్కారం చేసీండుకు కూతుంపై నా యి యిద్దరి పురుషవులమైనే వుంచేశారు. ఆయ: మవసు వొల్కోసారి కీమిదపడి అగిపోతూ వ్రి-టుంది.

“మొహ మె హోలు చూసుకున్నారు (శ్రీశాంత్‌ , రామ. కృష్ణుల ఈ యళాదిలోయిద్దరూ మంచిస్నేహితులయ్యారు.

“నువ్వు తీసుకు వెళ్ళు," (శ్రీాంతవెపు చూసీ అవి గోడ వెపు తిరిగి పకుకున్నాడు శామకృన్న,

“జ్తాబ్బాబు నావల్లళాదు. నువ్వే తీసుకు వెళ్ళు కునూరీ టాకీసులో మంచి పీక్చరుంది. ఫస్ట్‌టికట్‌ నాజే అని _ఫెండ్‌, నతో సవాల్‌ చేసేరు కూడా)

“ట్లహోో. తెప్పించుకోకు. (శ్రీలతివి నువ్వేతీసుకు వెళ్ళు. అసలు ఆ. డదగ్గర నాకు భయంగా వ్రంటుంది.'

“ఆహ్హవ్హువా!? విరగబడి నవ్వేడు శ్రి

యిబు తిరిగ కోపంగా చరాసేకు రామళ్ళన్ణనివి “ఎండు కలా నర్వుతొవు, ' అన్నాడు కాస్థ విస్గూ.

76 గాజాబొ మ్మ లుం

ఈఓ వునసు మరమ్మతు చేనుకుందుకు నీ యింజనీరింగ్‌ పనికిరాదు, అంతకన్నా నా మెకానిజం పచికిరాదుం దాని! తగిన పనిముట్లు జే లేవ్రున్నాంి.

ళజ్రంక్పకి? -

“సాణుంతం గోదావరి దగరికి శ్రీలతతో చెడికే "కెలుస్తుంది. యీమంటావు?? శ్రీకంళం పూర్తి కాలేదు గుమ్ముంలో థేకకుక్క-లు కలుపుతూ నిల్చుని సన్నగాళానక ఫీద్తూ వచ్చింది శీలత,

వ!

ఖంగారుగా లేచి కూరకు ఎన్మారుమిద్రరూ. “పడుకోండి, ఇడుోండి, నాేేం అభ్యంతెరం లేదు. శ ఆట వేయండీ చాలు, ఆంతీ,' స్తూలు దగ్గుకు "తెచ్చుకుని వేసుకుంది రెండు మంచాలక్‌ మధ్యగా శ్రీలత.

ఆట_పారంభం అయింది. ఎని ముద్ద మందా రఫువ్వు లాటి మెతేని పట్టుచీర కట్టుకుని అఆజేరంగు జాకెట్టు వేసుకుంది. ఎతు మెడమిోదిక ముడివేసుకుని కెంపులు పొదిగిన కీ గాజులూ మెడలో సన్నని గొలుసుకు ఎర రాళ్ళు పొదిగిన డాలర్‌తో ఇవులకు ఎరరని వోగులతో వొశీ గులాబితో మబ్బులు తొలగించుకుని ముందుకు వచ్చే బాలభాస్కరు తిలా గదిలో! (పవేశించిందిః

“అలా వచ్చి వారని బుగ్గలమిాద చిటి శ వేనీ దగరకు లాక్కో-వాలనిపించే పురుషుల వ్యాదయాల శిండ్షింటి!ీ మధ్య

కూర్చుండి పోయింది _

శాజుబోొ మ్మ లు 41

(శ్రీ శిషృ వేయకుండా నాలుగ మణాల దూళొడు. పకళానే రామకృష్ణ తెల్లని బట్టలతో ధగధ గలాక్షిపోతున్నా డు? భగవంతుడా ఈ జంట అపూర్వం. రామకృష్ణ! యా అవ కాశం కల్పించు. నిన్ను చూడలేదు నేను ఎవతో పుస్త కంలో రాయగా చఏవాను, కల్డువమేలేని నీరూపు రావు శృ్ణలో నాకు కనిపిస్తున్నది ఆ పకటన అమ్మలగన్న దుర్గ మ్ములావున్న యీవిడను విడదీయకు. * యు

రామకృష్ణ ఆలోచనను వేశలోవున్న రాణీబొమ్మ మాద పడ్తాయిం “క్వీన్‌ ౩ చఏటజ్‌ అంచాలరాణి! కావలసింది లోతుగా గుండెల్లోకి జారిపోయే. అందంశకానీ అకారంకాదు. జెన్టిమోనా, ఒఫీలి మూల (పేను విపాదాంతం అయిపోయింది. ఇప్పుడలా చేయకు బేవా*?

ఆబమఫ్యలో వవింటీ అలోచన. ఉఓడిపోతున్నామని శం" చిలిపిగా చూసూ అంది (శ్రులరం

వ!

(శ్ర) రె; వేయకుండా రామకృష్ణ మొవాంలోకి చూసి వెల్ల ₹ా వైగచేళాడుం వాకార్తుగో యిద్దరి పేశలూ కలినీళోయి బల్ల మోిదున్న (శ్రీలత జకలమిోాద పడి హోయాముం

“సాకీ (శ్రీలతా పొరళామైంది” శామళ్ళష్ణ నొంతు విప్పాడు.

శ్రీ పెద్దగా దస్తుతూ మెల్ల గాలేచి ఏధిలోకివచ్చాడ * అప్పటి! ఆరుగంటలు దొటుతకోండి. సీనిమా రికార్డు మైకు లోంచి ఇవులు చిలులుపజేట్టు వినిపీసున్నాయి. రానుకృష్న

గ్‌ త నానీ ణి

స! గాజు బొమ్మ, లు లోపలినుంచి శేకచట్టాడు. . తెప్పించుకుందుకు (శ్రీ) తరం శాలేదుం

శారు పరుగులు పెట్టింది, గోదావరివొడ్డుకు న్స మూలగ ఆగుతూ ీదకీర్చుకుంది. గట్టువా తే నకుస్తున్నారు మాట్లాడుతూ, దూరంగా బెఫవా ళ్ళు "శేకలువెడుతున్నారు. శీపలకోసం పోట్లాటలావుంది. దగ్గర్లోనే జీడిమామిడి పస్టూ పొకం, తో క్క్యుూడు మిశాయి అమ్మే వాళ్ళ శేకలూ వినిపిస్తు సెష్నయి. నది హోయిగా దశ్హాగా (వవహిసోంది, “అవతేలగట్టు వరకూ వెడితే. ావ్రంజేది? తలో తను అనుకున్నట్టుగా అంది (శ్రులక "

పడివవాళ్ళని శ్చీశేల్స మెల్లగా రామళ్ళృష్ణ చేతిని పట్టు కుని లాగాడు ో! ముగ్గురూ కదిలి గోదావరిలో వయాణం వేస్తున్నారుం నల్లని శారుమేఘాలు పరుగులు పెడుతూ వచ్చి ఆకాశాన్ని చుట్టు కుట్టాంయిం దట్టం” జేరుకుపోయిన మేఘాలు నీడలుచూస్తూ అంది. “నని మేఘాల అదృష్టం యింతౌ అంతా ఇదు" చరాడండి వాటి నీకలు ఎంత ఇశాసన్నాయో,. అసలు నలుపురంగే నాశ పాణంతా (శ్రీలతకళ్ళు నాకాశ్తుగా (శ్రీవాదపడీ అగపోయాయిం

ఖంగారుగా అన్నాడు (శ్రీ; *నల్నని మేఘాలు అందం వవింటీ నామొనాగ౧' రా-ముక్ళన్ణ కూడా శలతెనే సమరిసు

[మనో

న్నాడు గోదావరి గలగలతో కలసీ శ్రిలత వ వ్యేలోపుగా గో చొవరివొడ్డు చేరువై పోయింది. అమాయకుల్ని అల్ల రి పెట్ట

శణాజు బొ మ్మ లు ?ెల్టు అన్యాయం చేయకముంటే ఏదో వొకటిపుచ్చుకోనాలి, శ్ర మనసులో అనుకున్నాడు. క! ళీ ఛీ ఆ సంఘటన జరిగిన రోజునుంచీ మళ్ళీ సుభద్రమ్మ శొడుకు విస్రకలో వడ్డించ లేదు, మిడీ_లేడీ సుద్ద బద్రీ లేని ఆ పాచ్యుడి శమువూం చూస్తేనే వాపం చుట్టుకుంటుం జీవో అన్నట్టు తప్పించుకు తిరుగుతున్నది. రాఘవ్‌ 'వీలై నంతవరకూ యింట్లోవుంజే సమయాన్ని తిగ్గించేశాడుం రాతి పదీ, పన్నెండు గంటలకి రావడం ఆళ్కావడ్డి స్వే నాలుగు నెతుకులు కతిక సపళకామోిాద వాలడం (వొద్దున్నీ సూర్యుడు శాకము టే ఫ్లాస్కులోవున్న వేడినళ్ళని గొంతులో ఫోసుకుపోవకం చేస్తు న్నాడు. బట్టలన్నీ సర్దుకుని బడివీల ల పుస్తకాలు సంచిలో! శే సిదంగా నిల్చ్బు”ది విజయ. సైకిలు గుమ్ముంలో పెదు, తున్న తమ్ముడితో అంది; * మూడు తమ్ముడూ) (టతుకు చీక టిగావుంళు కలకలలాజే యింటి వెలుగులో యిన్నాళ్ళూ కలదాచుకున్నాను, నీయిల్లు వా _బతుకుకం'ళు చీకటిగా భయా?గా తయారియిందిం” శాభువ్‌' వెనుదిరిగి చూశాడు; *“వవిటక్కా- నువు ఆజీది?) అంగుళంలోతుకు కూరుకుపోయి. గుంటలుపడ్డ కత్తా పెంపలనా శూస్తూంకు విజయ కళ్ళు ఇమర్చి. (కచుంగా

వం 7జూబొ మ్శు లం కన్నీటి చిందువులుగామూరి టప్పూన శాలిపడ్డాయ్‌. “జీ నుండ. బళ్లు నీకీ కష్టం, నువ్వు సుఖంగావ్రండు తమ్ముడరాం అమ్మ అనేదాని! అర్థంపర్థం కనిపించదు. జీన్తూ రాజూ అడ్డుగా విలబడి సీ జీవితాని! మార్శం లేకుండా చేస్తున్నాం. మేము వేశీ వుంటాం.”

రాఘవ్‌ నెకల్‌ వదిలేశాడు: “ఇదాక్కా! నువ్వు చెప్పేవి పీలేదు. నువ్వు వెళ్ళద్దకయ్య్యా.. నిన్నూ, రాజాషీ వదులుకుంటానా నేను. నే నేవైపోను?'

“వమైసోవడానిశేంవ్రంది? దానితో యయీలు- నిన్ను మంత్రించి కెచెక్కీంచి నాకు కాకుండా వేసిందిరా. దాన్న అడుగు, నీకు మూర్తిం చూవీస్తుంది” సుభదన్ము రంకెలు మళ్ళీ వినిపించాయి.

శాఘవ్‌ అక్క- చేతులు పుచ్చుకుని “నుళ్వు వెళ్ళ శశ్యాా నికు తమ్ముడు రాఘవ్‌ చచ్చాడనుకుంళేు ఆ పని వేయ్‌' అంటూ వైకీల్‌ దూరంగా తీసుకుపోయాడు.

థీ థీ థి

మవిమి పరిసరాలు మరి చిపో య్వీంందుకువు_బేశం, ఈర్ష? (వతీకారం వ్రుంకేచాలు. సృష్పిలో అడది ఏవింటి మగవాడే ₹ంటిక అందరూ నొకశే. చేయాలని తోచినపని యేనో విధంగా ఎఎతటిదై నాసశీ చేస్పితీశేనరకూ ని దపోలేదు. సుభ దన్ను వంళ పతిన్టళలోసం (_పాకులాడుతోంది. పాపపుణ్యం శొతుణసంగలి అమె మనసులోంచి దూరంగా పోయింది.

గాజుబొ మ్బ లు వ్‌!

యయాతి మహారాజుతో సంధిపొసగక ఆంజజ్లీయుల వారితో యుద్ధం చేసే వాడూ? మరోసారి సీతమ్మువారిని ఆడవ లకు పంపీంచేప్పూడూ (శ్రీరామచంద్రుడు విలపీస్తూ వొంటరిగా తన గదిలో తల (యుద్దలు కొట్టుళోబోతుంళు నీ తండి కారలు దశరధు్తో రఘుని, అనుకుంటూ తనుతవ ప్తె లు బలి! రాములవాంరికి ధైర్యం నూరివో స్తే యివాళ సుభద్రమ్మ మెద డులో అటేవిధంగా తనవారంతొ (పవేళించి అంతిరం ముకపోళ్తే (శావ్మాణ్యాన్ని గట్టిగా పస్టుళోమని శంఖాలతో చెవుల్లో వూదుతూ గర్జించేస్తున్నారు.

తలుపు తెరిచి చిరున తూ మిటమభధ్యాహుం మండిపోయే యెండలలో వో ర భది రు ఎవరో ఆగ్ధంశాక నాటసారనుకాని ఆటుతకువాతి క _ర్తవ్యం స్ఫృసంచగా “రండి,” ఆంది చాపపరుసూ గీత,

సుభదన్ము కళ్ళు వెకె తింది. ఆ కళ్ళళో కొట్టొచ్చి నట్టున్న అవాంగారం్య. గర్వం మాసి గీతి ముందు చెదర పోయింది. సదురుకుని “మంచినీళు కావాలండీ” అండినవ్వ్యుతూ,

ఆ పీల్ల అందం, మాటల తీరు, పొందికామాసి అశ్చ ర్నంతో కళ్ళింతింత ఇజీసుకుని చూస్తున్న సుభ్యదమ్మ (చావ్మా ణులుకారు అంశు వవింటటో అనుకుంది. కాని వురీ యింతి “యిది' గావాళ్ళ నే తలద న్నేటు వుంటారని వూహమాత్రంగా నైనా ఆలోచించలేః హొయిందం అ వెంటనే జారిపోయే మన సును మొట్టింది.

“రాఘవ్‌! తిలి ని జీను అ వీల్ల మువహంలో భావా లని పట్టుకో వాలని మలుదట అందిం

వుని గాజాబూ బ్ళు లు

“ తలాగాండ్తీ, యింట్లో నాన్న లేరు. మారు కూజ్చోండి ఉతణంలో వసాను'

“కూక్పుందికి రాలేదు చేను నాలునుముక్క-లు చెప్పా లని' సుభద్రమ్మ కళ్ళిగో యెం్రని జీల, కంతలో. గులక కాళ్ళ కబ్దం, చాఫరూ క వోమూల కూర్చుండిపోయింది.

“చెప్పండి. సుల్నిగా అని తకూ కది దూఠంలో జీల మ్‌ాద కూర్చుంది,

శంఖంలావున్న వెండ్యా కళ్ళల్లోవున్న ఆకర్షణా సుభ (దన్ను చెప్పేహూటలని మింగోయిస్తున్నాయిం. పీల్ల కాదుఇది ... యిది పొల రాతి బొమ్మకాదుక దా!” ఆనుకుంది కణం. కూత వేసినట్టు మనసు అంది, వచ్చినపని నురిచేపోయావా?!)

“రాఘవ్‌ చువ్వ్యూ? వళ్ళి చేనుకోవాలను శాన్నారట కదా?'

“అవ్రకండి ఆయనే అన్నారు నూతో ఛెప్పిచేసు కుంటానని.' -

ళమ్స్ర్రే (ావ్యుణులం అని నీకు తెలుసా)

• తెలుసునండి. ఆయనే మాటిచ్చారు.

“రాఘవ్‌ ముష్ఫంయేళ్లు చొటిన వొడుం నిన్నుచూ సే పాత్‌ కేళ్ళయినా లేని డానిలా శనివీస్తున్నావు; నీ శేంఖకుపట్టింది- అంతే పెదవాడిని శచీసుకుందడుకు,"

నవ్విండి గీత, “మంచితనానికి వయసు బేనికండిం) అమాయకంగా అ శేసిందిం

“జ్తీకొళటి చెప్పదల్బుకున్నాను. నువ్వు విని తీరాలి. “జీను ఆకు?ంతా క ప్రాల్లోనే కడ తేర్చుకున్నాను. ఈ వయ

గాజుబొ యు లు న! సులో సుఖవడాలని వాడి! వళ్ళి సయతక్నాలు చేసీలోగా విజయ నిరాధారమె నా యిట చేసుకుంది. డానికి రాజేశ్వరి వుం, ఆ పలి వళ్ళికావాలి. రాఘవ్‌ స్‌ర్ను శేనుకుం ళు చానిశ3వకూ పీల్చ డిని యివ్వఠ్వ.

“దానికి శీసే చేయాలి.”

“అమ్మా === గీతి మరిచిపోయింది ఖం”రులో ఆలా అ నేసిందిం

“నన్ను అలా పీలుస్తానంళు నాటేం అభ్యంతరం లేదు” శండు మూడు నెలలె వాడు నాతో మూటొడటం మాకే శాడు- మూకు కావలసింది పరువు _ వ్రతివ్త, నీక్యావలసింది రాఘవ్‌, కానీ నువ్వు వదులుకోక తస్పదు,'

వీల్లేదు ఖచ్చితంగా అంది గ్‌తేం

“నాలాంటి జే రా జేశ్వరి దాన్ని అన్యాయం జయకు?

“మరి... మరి నామాటో, గీత నొంతువొణుకుతోందిం

“నిమాట,...” అని అగి అంది సుభద్రమ్మ కొద్దిగా నవ్వుతూ, * నొప్పీళ్ళల్లో యిటువంటివి సొమాన్య మే. నువ్వు వెళ్ళిచేసునోకు నాలం.

కళత్రం శ్సే,!

“రాఘవ్‌ సంఘంజేత యైవ్మాణుకనిపీంచి నీ కోరికలు శిష్పళో న

గీతలో సవానం చచ్చిపోయింది. అప్పటిశే ఆ వీల్ల సుభద్రమ్మ తీరూ, తెన్నూ చూసి రుకుసుకుని మయెొలాగో యింతదూరం నూటల్ని పెంచింది. గీతలో యామాట వింటూనే “కాళి! మేలొఆంది

6కీ గాజుబొ మ్మ లు

“ఇద్దవారు- మిరు అసవలసిన నమూటలేనా యివి ఇలా అనడాని! మికు సిగైలా "లేకపోయింది. గొప్పవారి యిళ్ళల్లో యిలాగే జరుగుకూంబాయని మిరు 'బెచ్పేవరకు నాకు తెలియదు. మారు అన్నమాటల్ని అర్థం చేసుకో లేనంత చిన్న చాన్నీ కాను, మేమేపీ! బో గంవాళ్ళంక ము, మాలో లేని సంస్కారం మాలీ “వుంది. మోూరన్నసు వేసేందుకు ఇది సానులుంజే యిల్లుకాదు. ఒకజేళ అబే నిజమైతే నాలాంటి పీల్లలు మా యింటా వున్నారు. బహుఃశా మోరు పొట్ట ఆ విధంగానే పోవీ,ంచుకుంటున్నారా. చివరకు మి్మ్థుల్ని మ్యలేం నమ్మునునేము౦ది= |

నుభద్రమ్ము నోరు తెరుచుకుపోయింది, ఈవీల్ల ..తను అనాలని అనలేదు. వ్వుజేకంలో తినను తొను నురిచిపోయి ఇదో అజీసింది. ఆనడంలో పొాంహబౌకువేసింది. “శమించ' మని అడిచేందుకు గొంతు చిగలలేదు... ... మనసులో మళ్ళీ సంచలనం (పారంభం అయింది, “ఢిఫెన్స్‌ తరఫు లాయర్‌ ళో (ప్రాసిక్యూటర్‌ క్ట వ్యతి లేకంగా జ్సీస్‌ పొసీడ్‌ ఆన్‌, అన్నట్టు హాచ ఎరిస్తోంది మనసుం

“నువ్వు అన్నవీ, జీనువున్నవితో కడుపునిండిపోయింది= నువ్వు రాఘవ్‌ ని చేసుకోవడం కలలోమాట. వాడికి కనిపీ? చిన్నా నుశివిధంగానై నొ నీ '(వయశ్నంల్‌ నువ్వుతుంశేు అది. మాం జరగనిపని, రాఘవ నా బిడ్డ, అతడి భవివ్యత్‌ వి యించేందుకు మేము 'విద్దలం వున్నాం: నలుగురికి తేలియక ముంబే జాగ _ల్తపడు] కఠినంగా శొసించి వస్తానని మూట

గాజులొ ము లం 8ర్‌

మూ(తమైనా అనకుండా నిస్పులం కురిపించే ఎండలో వచ్చే సీందిం ॥

నిలుచున్న చోశు కూర్చుండి పోయింది గీత, ముసలా విడ వచ్చి తీర్పు చేసి వెళ్ళిపోయింది. రాఘవకళ్ళలో తిరుగు తూంశు సుంజెలు బరువెకంసాగాయి. “ఆసలు నే నెందు! రొంవీలో చిక్కుకున్నాను. యిఫ్పూడు జీజీం చేయను అపర చండికలా మూ అమ్మవచ్చి నన్ను అన్నమాటలు మరచిపో గలనా? మీరూ జీనూ వొకటి కావకం విజంగా జరగని పవి

గొంతులోపడ్డ గడ్డలు గడ్డలులాంటి పదొగ్గాన్ని అతి

థి

కష్టంమోద మిగాలన్నా సాధ్యంకావడం లేదు. అవి అక్యడి బారులు తీ నిలుచుండిపోతున్నాయి. తనలో తిను నొణు క్కుుంటూనే వుంది

కళ్ళముందు పగలే కటికచీకటిలా వున్న (ప్రపంచం ని ర్థానువ్యంగా కదులుతోందిం నట్టడవిలో కగ్రారమృాగాల మధ్య వొంటరిగా వవ లేసి సట్టా గీతే వెదడులో ఆలోచనలు భయ పెడుతున్నాయి

కండు వారాల్లో శాబోయీ పె్ళి కళ్ళకు ఎవరి. యాతలా కనిపిసోండి. మంచీ చెడులూ, (ప్రపంచం వీటిని గురంచి ఆలోచించలేని మనసురూద సుభ(ద్రమ్ము వచ్చి గొ లిచిట్టువేనీ నురీ వెళ్ళింది,

గీత్‌ ఆలోచనలు నూనేసింది. కాగితం కలం తీసుకుని

థి

66 ణాజుబొ ము లం-- ఇిండు గీతలు గీనీంది..*. రాఘవ్‌. ... మనసులో అనుకుంది శమం" వెలుగు శేఖలు మాయ మయ్యాయి. వ న! ల! శాఘవ్‌ గుమ్థుంలో అడుగు పెట్టి పైశీలు అమాంళిం ఇజీనాకు, అసలలిని చేతి” షట్టుజూరి పడిహోయిం వం తౌషెన వాడిలా తూలుతూ *దిలో. అడుగు. వెట్టాడు. కళ్లు చింత విష్పుల్లా ఎరగా రక్తాన్ని చింటేట్లున్నాయి. విజయ ఖంగా రుగా తమ్ముడిని పట్టుకుని అపీంది! “యేరా తమ్ముడూ యీమైంది?' అంటూ, “అమ్మేదీ?' రొప్పుతూ ఆయాసంగా అడిగాడు, సుఖ్‌ (దమ్మ లోపలినుంచి రాఘవ్‌ గదిలో! వచ్చింది. పళ్ళు పటపట మంటూం టే అక్కని పట్టుకుని మంచం మాద కూరుఇండిపోయాడు,. అతిని చేతిలో కాగితం నలిగి పోతున్నది. విజయ చేతికి అందించాడు మెల్సి గాం “నారాఘవ్‌ ,నమస్కొ-రాలం. గీత రాస్తున్నదం శేఅత్రతాా కళ్లు యింతింత వేసుకుని చదువు తారుక చూ. నే నం కేమికున్న మమకారం విలువ లేదని అన్నారు. అ- అలా” భద్రంగా జాదిమిా అమ్మగారికి యివ్వండి. యిటువంటి. సమయంలో నైనానా విలువ గు ర్తించగల శేమోా, చను మిోూ యింటినోడలుగా ఛనికి రానజే సంగతి "కలిసే మా మాద పెంచుకున్న అశకలతో .యీదో ఆేేీదో వ్లూపహాగానాలనో త్రిశంకు స్వ్చంలో వేళ్ళాజేను, చూడండి జే నెప్టుడైనా మి దగ్గర డిబ్బు తీసుకున్నానా? నాకు

గాజుబొ మ్ములు 87 జకం "లేదు. ఒకవేళ అలా జఠ*తే నాకు మైవీస్టు (శ్రీవివా సులు. అప్పుతీసుకున్ని డబ్బు యిశ్వాలి. అది మాశే అీను శోండిం

కబ్బుళలోసం నీచపువని శేసేడదాన్నా జీను. నేను మనిషిగా పుట్టి చేసుకున్న పాపం చాలు. ఈ పావం చెంచా లని శేదు నారు. ననుమోా భార్యను శావాలజీ కోకను శీప్పళోలేక వోచున్నాను.. ఒకమాట మి అమ్మతో చెప్పండి. “వేశ్యలు యెలా వంటాతో నాకు లెలియగు అవృ త్తి వసి శ్రొతుకిందుకు. బహుశా అవిడకు లెలిసి వుం టార్టు. అవిడ అన్న నూటలు నా మనసులో సూదులు గుచ్చుతున్నాయి. జీను చావడానికి అటే కారణం, ఈ వివ యం మాకు (వాయలేకుండాపోతే లోకం నా మంచితినాన్ని ఘనంగా చెప్పుకునేది. కాసి నాకు (పపంచం సానుభూతి ఆవ సరం లేదు. నన్ను అన్యాయం చీనిన యెవరూ కాగు: ఏరు. చాకు అప్పుజే త్రీ, ఇంతి. నాన్న రికి నల్లమందు ఆల వాటు, నేను చచ్చిపోయీందుకు సులభంళగా మాం చొరకిందిం

శానీ రాఘవ (బతుకంకా మీ సీడలా వెన్నాడజే ఆ మనిమిని వూహించుకుంటూం శు ఈరతో నా మనసు వుడికి వోతున్నాది. నా చివరిమాట. మా వీ. అనుకోకండి. మో శాగలిలో కఠరిగపోయినా సక్వస్యం మోకు ధారసోసిన ఆరోజు శాశ్వతం శావొలని అనిపీంచింది. శాస్‌...శానీ అది యిక జరగనిపని. చచ్చిపోజీంముందు సిగ్గు "జీనిక$? నాకు యేడుపు

08 గాజుబొ మ్మ లు కూడా వసోంది. నా రాఘవన్‌ ని మరెవరో ... వొద్దు న! ఆలోచించను.

విజయ లల్సీవై పు చూసింది. సుభద్రమ్మ మోళళ్ళ మూద తల పెట్టుక్కూర్చుంది. అసలు చచ్చిపోతుందని అను కోనీ లేదామె, సుభ (ద్రమ్మ కళ్ళల్లో నీళు తింశేయి.

రాఘవ్‌ వకానంగా కొట్టులోకి (వేళ్ళని పోనిచ్చి పిచ్చి వాడిలా చూస్తున్నాడు. గీత్‌ అతన్ని ఆరెండు చేతులో చుళ్లుసి బయటకు రాకుండా చేసోంది. హో

చ శ శ

వెల రోజులు గడిచిపోయేయి= గీత పెదలో కలిసి సెల చాటిపోయిందన్న మాట. రాఘవ్‌ యెొవరితో నూ మాటా డడు, యింట్లో భోజనం మానేశాడు. అసలు యింటిపట్టున వ్రండడమే తగ్గిం చేశాడు. ర్యాతిళ్ళు పన్నెండు గంటలవరకూ క్ల బ్బుల్లో, సేవ్‌ మెంట్‌ మాడా, పబ్సీక్‌ గార్లెన్‌లో తింగ తిరిగి యింటికి వస్తాడు, (వొద్దున్నే తిల్లి మొవాం చమూడకముంచే 'వెళ్ళిపోతున్నాడుం

కకద్వుళ్ళు తీలవ్టి వంక 'ప్రతిస్టకోసం యిలాళఆ పీల్ల యిం టి! వెళ్ళానురా రాఘవ్‌. నిజంగా నీమాద నాకు రను 'లేదంటానా నాయనా నను సుష్టుగా తినేందుకీ లేను. వొక్క సారి నా వెపు చూడు నా మొహం అంత వాసం చుట్టుకు నేట్టు వుందా వాబూ, ఎన్ని కప్రాలు అనుభవిం చేను. ఎన్ని అగచాట్లు పడ్డానుం జీవితంలో యెప్వుడైనా సుఖం అనుభవీం

శాజుబా మ్మ లు 89 చేవా. రాఘవన్‌ వొక్కసారి నావంక చూడు? సుభ ద మ్ములో మంటలా యొగిపిపజే. ఆరాటం,

“నన్ను వినిగించకమ్మాా, | నికు పుణ్యం వుంటుంది. ఇలా వుండడం. కూడా నీకు యిష్టం లేదంశు చెప్పు, సీ కోరిక జెర వేరింది కదమ్మా. యింక చేని? నన్ను వేరే మార్షం వెతుక్కే.నుంటావనా?' విసుగ్గా అంటాడు రాఘవ్‌.

సుభద్రమ్మ కళ్ళల్లో నిళ్లు మరి యింకివోవు,

తమ్ముడు పక్క_నేకూగ్పుని వీపుమాద చేయి వేసిఒక అడవీల్లకోసం యిలా అయిపోకు తమ్ముడూ. చచ్చిపోయిన వాళ్ళతో మనంకూడా ఛావలేంకదా? అే ,.. లేచి మామూలు మనివీని కావాలని వయత్నించు' అంటుంది విజయ.

“ఆక్షాట- షీతకి వేసిన అన్యాయం యింకా అంతా శ దు. అటువంటప్పుడు నున అవీలంచ్రనురు తగలకుండా వుం టుందంటావా+? రాఘవ అమాయకంగా వశ్న వేస్తాము.

“ఆడివీల్ల కంట శక్షివిడితేనే నునవాళ్ళు భయపడి పోతారు. అమ్మ చేసిన పనికీ యిందులో ఎవరు జాధ్యులా తాశో యీమో?' భయుగా తమ్ముడి మొవాంలోక! చూస్తుంది విజయ,

*ళశావాలి అక్కా-. ఎవరో నొకరు కావాలి, గీత్‌ మన నుకు శాంతి కావాలి. అవ్వుడజేమంజే నామసూ చల్లబడు తుంది. 9

“తేష్పు తేమ్మునూ నువ్వు "వెళ్ళి చేసుకుని పుళ్లు వీల్ల ల| అభిమానంగా ఆ వలి చేరు పెల్టకుంటానవి అనుకో?

తిం ణాజుబొ ము లు

అంటుంది విజయం రోజులు యిలా గడుస్తున్నాయి. ఆకోజు వగలబడి నవీస్టిన రాఘన్‌. *ఎంతి అమాయకంగా మాట్లొకు తున్నావు అక్కా! జనా? వెళ్ళా," మళ్ళీ వెళ్ళి నవ్వుతూ “ఆది జుగేబే అంటావా అక్కా. పెళ్ళాం పోయినవాడి!. మళ్ళి వెళ్ళి యెందుకు? సీరను జీను అన్యాయం వేశాను. "జీను పోయినా ఫరవాలేదు అక్కా! అన్నాడుం

“తిమ్మూడూ ... " విజయ నొంతులో మూటలు వొ టొశ శు దొన్తాయి. *ఎంతి ది%జారపోయేవురా..

“నో, దిగజారి లేదు. ఎగజూర లేదు. అంతే. నువ్వెళ్ళి కళ్ళుమూసుకు పడుకో అళ్కా,. నేనూ సీతా మాటొడుగో వాలి, రాఘవ్‌లో నిపా తలశెక్కింది.

"ఇండు రోజులు లేరువాతే ఓ ఠోజున గమ్ముంలో నిల బడి అక్కవై పు మూస్తూ “అళ్కా ర్యాతి గీతి కలలో ని వీంచింది. యెందుకో యేడుస్తున్నాది. నేను ద్షకకి వెళ్ళేసంః దూరంగా చాలా దూరంగా వెళ్ళి పోయింది, యివ్చటికి రోజూ యింంచుమించు యిలాగో వస్తున్నాది కలలో, అన్నాడు.

“సీ భమ, అ_సమానూ తిలుచుకొంటావు. కనుక అలా వస్తోంది? ఆంది విజయ,

వ్ల చు త్త పెలవువిట్టే శీ హెచాబాద్‌ చేరుకున్నాడు. తల్నీ నోటివెంట పూ _రిగా విని కొంత్‌ జూలివడ్డాద్ధా రాఘవం తమ్ముడితో ఫిర్యాదు చేశాడు. ఎవరిని సమ్మ్టంచ లేక, ఎది రించ లేశ వకొనంగా విని వూరుకున్నాడు (స్రీ,

గాజుబొ మ్శ లు 1!

“రాజుకి యా యేడు తిప్పకుండా వళ్ళి వేయాలి. చీమో, యొువరిని మూూతం నమ్మమని వు-ది?'. విజయ తమ్ముళ్ళ యెకుట తన అభ్గిపాయం వెల్లడి చేసి -దిం

సుభ దమ్మా రాఘన కూడా వొబ్చమున్నారు నిండు మనసుతో, భోజనం చేసి రాజేళ్వగి పు స్తళాలుసదురుకుందిం పైట సరిచేసుకుని బజార్లో వడి-ది.

“ఆవవోంపూట యయెక్కండికీీీ అంది సుభద్రమ్మ.

"స్పెషల్‌ క్లాసు వున్న దవస్తమ్మాా, " గాలిల * వదిలేసి నట్టూ, ఆ;టీ ముట్యవట్టూ అజీసి రోడ్డు మాద పడింది.

ఒంటుగా వీలు ఛిక్కివపుకు అన్నతో శ్రీ) అన్నా -. ళర్ప్వంటిక్షి పెద్దవాడివి. నువ్విలా కావనం లుం బౌెప్రంటుం దన్నయ్యా?”

జూలి" నవ్వేడు రాఘవ; “యీ” వేయనురా ? మామూలుగా బితికిందుకు చామనను వొప్పకం లేదు, అపీల్ల కళ్ళముందు నిలుదువి నిలదీసీ అడు పతున్న ట్లనిపీస్తు -ది రాం జీను బేస్‌న పని మరెవరికి చెప్పుకోను తెమ్ముడూ?"

“ఆస లేం జరిగిందన్న రళ్యూ

ఇంపల మిద చేతులు వేసుకుని అకాశంలోకి ఇరాశాడువి “జరగకూడనిబే జరగింది. రెడు చారాళలో అస సమూజంలో శాసోొ కంగా వెళ్ళిచేసుకుంబానిని అ పిల్లకు మాట యిచ్చాను- ముప్ఫైదాటిన వాకు,.. జీను మనిషీని చాను షళువుని. నేను అడిగందే తెవవుగ”ా వాణం యిచ్చేం దుకు సిద్పంగా వున్న గ్‌తిను అ౧ఠకంకే యెకులవెసటే ఛి అవ్వాయం చేళానుం ఆడపిల్లను యెంతి. నాశనం చళాను

సేవ జాజుబొ మ్మ లు శేమ్ముడూ-. నన్ను యేమనాలి.* రాఘవన్‌ కళ్ళల్లో తనో ఇచాధ, ఆ వేదన. శ్రీః అర్థం ఆయి+ది! “ముప్పై చాటిసంతే మాత్రాన నువ్వు మనినీవి కాకుండా ఎలా పోళావన్నయ్యా అపిల్లకు జరిగింది అన్యాయమే. శాదనను. వ్ళి చేసుకుం ళు విల్లా పాపల సందడిలో మరిచిపోయేందుకు ఏీలుంటుం జేవెోో!' దవిరాశగా నవ్వేడు రాఘవ. “ఒద్దురా ఒకతోడు నన్నంటుకుని నీడలావుం శు గీత్‌ మనసుకు ఈచ్ప్ధం.." “నువ్వు తువీం అనుకోనంశు వొకటి అడ”ాలనుకుం టున్నా:న్నయ్యా (శ్రు దిక్కులు చూస్తూ అన్నాడు.

• “అడగరా, నీ యిష్ట౧వచ్చినన్ని అడుసు, నా కాధ చెప్పాుకుండకి యిన్నాళ్ళూ యెవరూ లేకనో లేదు. చొకళ్ళకి చెప్పులోంబే యీ బాధ తీశేట్టులేదు. మగవాడిని యిలా అయిపోవడం హాస్యంగా జమక శ్షైస్తుంది దపంచం.)”

నువ్వీ మధ్య గుడు అలవాటు వేసుకున్నానట_ అచెంఠి నిజయోో కెలుసుకోవాలని...* భయం”. నసిగాడుం

“ఈు ఇాధకన్నా ఆతాగుడు కాధ ఇొప్పబేవీం కాదు లెమ్ముడూ కాస్‌... ఆదీ మానేశాను, అంతా అయోవం యంగ" వుంది. ఎలా (ఎళుకుతున్నానో, అర్థంకావడం లేదు. శరీర భాగంలో ఎశతువాతం వచ్చి ఆఫార్య్యం పడిపోయినట్టుం 'బేది కా తలో, జీ నిజంగా తాగడంలేదు. నన్ను నమూ తమ్ముడూ" కాఘవ్‌. చెప్పీసదాంట్లో అబద్ధం కనివీంచ లేదు. అన్నని బలవంతింగా *వోకీ?) అటకు లాక్కుపోయేడు (శ్రీ,

థీ ఖీ భీ

గాజుబొ మ్మ లు 8రి సినిమా జోరుగా సాగుతోంది. కొత్త వీళ్చరు "బౌగుండడంవల్ల జనం ,కికంరిసి పోయివున్నారు. ఎన్నిపంకాలు వున్నా గాలి ఆడనళ్లు వుంది, చమటతో. వొళ్కాక్కంళ్ళు స్నానాలు చేస్తున్నారు. అట మజాలో కుళ్లు దోమల్నీ నల్లుల్నీ కూడా లెఖ్బచేయడం లేదు. మూల నొకళు సీటు ఖాళీగావ్రుం శు అక్కడికి వెళ్ళి ఫాన్‌క్రింద కూర్చున్నాడు (శ్రీం మంచి లౌసీన్‌, వ్రీయడి బంథాల్లో (వీయు రాలు వ్ర్క్‌రి బిక్కిరి అయేఘట్లం. శ్రీ ఆలోచనలు పరదాలు మారి ఆ పరదాల్లో రాజమండ్రీ ... (శ్రీలకా, రామకృష్ణ చిక్కుకు పోతున్నారు రా మకృష్ల వీలువ గుర్తించాలని రఘుపతి గారికి, శీలతకీ, దూగంగా కావాలజీ తను సెలవు ట్రై వచ్చేశాడు. ఆనొడు... ... గోదొవరి గట్టువెంబడే నడుస్తున్నాడు శీ, వొంటరిగా. వున్న శ్రీని యెప్పుడు చూసిందో శ్రొలత వెంటనే అక్కడికి పరిగె త్తివచ్చింది. వులిక్కి పడ్డాడు శ్ర అతిని భుజాలు చుట్టూ జీతులు వేసి గట్టిగా ముద్దు 'వె్టాకుంది శ్రి నల్లని ఇెంపలమాద. బిత్తరపోయాడు శ్ర ఆతన్ని మాట్లాడ నివ్వడం లేదు శ్ర్‌లతం చెడచుట్టూ బిగించిన, చేతుల్ని సున్ని తంగా తన చేతుల్లోకి తీసుకుని మౌనంగా వుండిపోయాడు. ఆతనిర క్తం పరఎళ్ళు (తొక్కుతోంది. నిండు గోదావరి సమతంలో అందమైన శ్రీలత పరిష్యంగంలో అతడు కళ్లు మూసుకుని మనసులో నేజెంపలం జేసుకుంటున్నాడు. “శ్రీలతని నేను పెళ్ళిచేసుకోలేను. అవిల్ల అంశే (_పేనచ్చందిం కానీ...

1! జణాజుబో మ్మ లు శానీ నా ేవుకు అాం లేదు. ఆకపీలల జీవితాన్ని సు నాశనం వేసీ హీనస్థితికి డిగజూరి వోలేను జను అక్య॥। మూట యిళ్ళేను, రాజో... శీలతనోసం, అందం వర్యగ్టం వున్నదని మాట పోనొట్టుకోలేను జీను. అంతే... ఆంతే. వార క్రం పొంగివా, క్రలం తెంచుకున్నా యీ సమంకం ఇావ్వతింగా గుర్తుంజేట్సు చేయకు భగవంగుశా! నువ్వ వున్నావని నలుగురూ అంటారు: నేను ప్రత్మికియచేయకుండా వ్రుంజేట్టు అను” హీాంచు.'

చటుక్కు.న అేచి నిలబడింది శ్రీలత. అతకు యింళా అలాగే కళ్లు మూసుకుని ధ్యానముద్రలో భగవ _తుడిని వేడుకు-టూనే వున్నాడు శీ ఎత కారు విమానంలా శబ్దం చేయడం వినిపించి కళు తెచాడు, తవిమాద కోపం.” అపీల్లమిోిద జూలి నిండుకు వోయేయి అశ్రణంలో,

ఛీ ళీ థీ

“మిమ్ముల్ని యింకా _భమలో వ్రంచేయడం భావ్యం "*ఇాదండి. మీరు అడి"రు కనుక చెబుతున్నాను.) మెల్లగా అని కాసేపు ఆగాడు శ్రి

“లతి తిప్ప వాకు ఎవ్వరూ లేకు. ఈ అస్థికోనం నౌ కూతుర్ని అ:హాయకం ౯ అన్యాయం చేసీరాళు వవంచంలో కల లున్నాఈ. నీమిద నాకుమంచి అభిపాయం వుంది లత కూడా నీమోద మొదటినుంచీ యిహ్ఞైన్ని చూపిస్తూ సే వుంది. నువ్వు వూం అంశ లక్షులఅ స్తి నిశే యివ్వడానికి "వేమ. సంకయిచను,' 5ఘువతి అప్యాయంగా అడిగేడు

శ్రి కళ్ళల్లో నీళు తిరిగాయి! నామాద మిోాకున్న

గాజటుబొ మ్మ లు ర్‌ నన్ముకానికి కృరజ్ఞ డినండి. శాని... అక్కకి ఇదివరళీ మాటి చ్చానండీ, అక్క. భ ర్రపోయేక “రాజుని” అన్యాయం నేయ. లేక ఆలాచేశానండి,

“ఆ పిల్లకి వెళ్ళి నేను వీర్పాటు చెస్తాను. డబ్బుతో శాన్ని కాన్ని కొనగలం., లత విషయం అటునుంచి కూడా ఆలోచించు.”

“ఆక్క జీవితం మొదటినుంచీ కపా కోవేగ డీ చిపోయింది. అ స్తీమూసి రెమ్ముడిని నేనే శాకుంజా " బోయీనని, మాయు తప్పాననీ అనుకు-టుంద-డి మశేవీం అనుకోకపోతే...

కశ్లీలతను చేసుకోలేనండి అంటావ్‌. అంతేనా? అల్‌ ట్‌ అలాగే కానివ్వు నువ్వు మ్యూతం నా కం వినీలోంచి తప్పించుకుందుకి వీల్తేదు తెలిసిందా? భగవంతుకు కోరిన గోర:లన్నిటినీ తీల్చీయడు. అతనికీ భయమే తనని జ్ఞాపకం చేసుకోమని! ఎంత నవ్వుతూ నటిస్తున్నా రఘుపతి "6 కళ్ళల్లో నీటి జరలు మె-వకుండా వుండలేక వోతున్నాయి. చాటు వేసుకుజీందుకు సోఫాలోంచి అేచి నోట్లో పెపు దూర్చుకుని గుబుకు మిాసాలమాద యెడమ ఛేతినిశేర్చి ఫబార్లు చేస్తూ “వరాడు శ్రీకాంత్‌. . అమ్మాయిని కలుసుకుని అమాట నీనోటి తోసే చశస్పియవబోయ్‌' అన్నారు

హాలు పక్యలగదిలోంచి ఎతి సంభామణ పూ రర్తిగావింది. శీ ఆ గదిలో అడుగువట్లాడు. లతి కళు ఆండూ యొత్తి వొళసారి పరాస్తి తలదించుకుంది. పాదరిసంలా మెరుస్తున్నా యాకళుం

"చూడండి లత్కా నన్ను అర్థం చేసుకోండి. ఈ పరిస్థి తిలో నేనేం చేయను చెప్పండి ”

య! గాజూబొ మ్మ లు

లఠ బలవంతంగా నవింది; *భర్రవాలేదు, ముళేవీం -బాఢపడకండి. మాశేవో మమకారం, _ఇనూ, గీమా వున్నా యని మిమ్ముల్ని ౌనిసలుగా వుంచేయడం బాగాలేదు. మారు చేసేపని మంచిదని నాకూ తోసోంది. ఒక మంచిపని చేసేటప్పుకు నీకు చేతవైన సహాయం శెయ్యి; అన్నారు జెనుక యెవరో? శానీ...

శ్రీ తలతిప్పి చూశాడు “వీమైటి?' అన్నట్లు,

“ఆకోజున గోదావరి వొడ్డున... నిజంగా నాకు అప్పూడు ఆయేవీం తెలియదు. నాన్నకీ, నాకూ యిష్టమే అని మి యిహ్తాన్ని తెలుసుకోకుండా వవ ర్రించాను. నన్ను మారు యెలొ అ౫౧ంం చేసుకుంటారో,” లతి తలదించుకుంది. శ్ర కళ్ళల్లో *బ్నటితో లతి కన్నీరు యేకం శా లేశ పోతోంది. ఎవరికి వాశే తమమిోద జూలి పడుతున్నారు, (శ్రీకి ఆ అను భవం ఆసలు నీడ మాతంగా సేనా గుర్తులేదు.

కెంకూద నాయకి యీడుస్తున్నది. (కమంగా శ్రీ దృష్తి తెళ5మూద పడింది. వెనక నవ్వులు వినిపిస్తున్నాయి. శ్రీ ఆటు88గ నిర్ధాంతహోయాడు ఆట రసవల్తేరంగా వున్నా ఇంటికి నచ్చీశాడు.

శ శ న

(శ్రీ కళ్లు నిప్పులు కురిపిస్తున్నాయి. యింట్లో రాఘవ్‌ లేకు. తెల్సి పురాణం పజీందుకూ, అక్క. యెవరివో బట్టలు శాలతలు తీసుకుందుకూ ఇెళ్ళారు. యిల్లంతా నిశ్శబ్దంగావుంది రా కేశ్యరి బయటినుంచి వస్తూనే పుస్తకాలు ఉచిల్‌ మావ

శణాజుబొ మ్మ లుం ర? పజేసీ బాత్‌ రూంవైపు వెళ్ళింది. (శ్రీ మొనంగా పచార్లు చేస్తున్నాడు. గదిలో!ివచ్చి తువ్వాలుతో మొహం తుడుచు. కుంటూ అద్దంలోకి చూసుకుని చిన్నగా నవ్వుకుంది. వెనుక నుంచున్న మేనమామను గమనించనే లేదు రాజేశ్వరి.

వెనుకనుంచి వచ్చి అ భుజం మిద చేతిని గట్టిగా వేశాడు. (క్రీ వులిక్కిసడి వెనుతిరిగి చూసింది రాజు (శ్రీ మువాంలో కోపం స్పస్టంగా కనిపీస్తున్నది- *సిగుందా నికు” నిన్ను పెంచీ, పెద్ద చేసి వీ కోసం తన జీవితాన్ని పాడుచేకు కొంటున్నా జే అన్నయ్యా, నువ్వు చేస్తున్న వనియేమిటి?"

రాజేశ్వరి మొహాం. త్సణంలో నల్వబడిపోయిందిం భయాన్ని కనిపించనీయకుండా జారిపోయే గుండెను గట్టిగా పట్టుకుంది: “యిష్టూుడు నేనేం చేశాను?)

విసురుగా ముందుకు తోశాడు (శ్రీ. “అ బాబుకు కూతురువి. నువ్వు ని మొవ-౦ యింతళంశే యెక్క వెలా అవుతుంది?)

“నువ్వ నేది నాకర్థం శావడం లేదు నూవయ్యాా.'

“ఆది చబుదామనే నీకోసం కాచుకూూర్చున్నాను. ఆ వెధవతో నికార్డు యెష్పటినుంచీ?

“ఆడాసంగతి,' అదో మామూలు వివయం”ా తీసేసి అతి నిర్గత్యుంగా మాకీ 203 ₹జూఏ * జీనతెన్ని పెళ్ళిచేసుకో బోతున్నాను.”

*ఏల్లేదు! (శ్రీకంకం $లినంగా మారిపోయింది,

“ఎందుక ని?)

ల! ణాజుబొ మ్మ లు “నిన్ను నేను చేసుకో వాలంటున్నాను గనుక. మూ అమ్మక మాట యిచ్చేను.. ఆయినా మ-'క్యు- చువాం శేలియని వెధవలని ఎలా చేసుకుంబామని మాటలు నిట్టార్కింది రాజుం “నువ్వు అమ్మక మాటి చ్చేవు బాలజీవుం. ఇందుగో నా (ప్రమేయమే అవసరం లేదను కున్నావు, అయినా నాకన్న పదిపన్నేం జేళ్ళు 'పెద్దవాడిజ శటా సీ నునసిలా వొప్పింది! ళ్‌ తిథికి అకిళ ళం క్ట పెద్ద మేడా, తగినంత చదువూ, అందం యివన్నీ వుండి యాడూ.జోడూ వున్న పిల్లడిని కోరుకోవడం నా త్వ అంటానా? నాకాా౭వలసింది కులాసాగా తిరగడం దరాగా '్రైరేశడం. ” లజ రాజూ...” నిర్ధాంతపోయాడు శ్ర ఠా జేళ్వరి కళ్ళల్లో నీళ్ళు తిరిగాయి. * ఈ యింట్లో ఇఆకాడితే ఇని డొక్వ్యాడనదు, ఎప్పుడూ అదీలేదు యిది లేదు. అనే సమస్యలతోనే (బతుకు గడిచిపోతున్నది. మావయ్య నా కోరంకలు ఆ వయసులో కనుక తీర్చాడు, యిప్పుడు తీర్చ లేడు నామనసెరిగి నాకాశ్రావలసిన వాటిని "తెచ్చేందుకు ఎవరూ 'చయత్నించరు. ఉరూ నొన్నేవుంకు... (శ్రీ ఆలోచనలు సుడిగుండాలై పోయాయి. “రాజు” మాటలే రానట్టు శనిపవీంచే రాజు, ఎంతేసనిచేసింది. మాట మొతమినా ఆడీగించా?.“యిది' కావాలని చిన్నప్పుడు ఎలా

గాజుబొ ము న! ౪ ఛుండో యిముకూా అంతే అనుకోవడం తనజే పొరబాటు' రాజుకన్మ పెద్ద అని ఆలోచించజే లేదు. ధైర్యం శేస్తు న్నా అన్నాడు, “నాు సెలకు ఐదువ "దల జీతే మనం హాయిగా. రాజ ఎం డ్రీలో వుండవచ్చును, నీక్కావలసీంది యిచ్చేందుకు స గావున్నాను రాజూ. వావగ్గర నువ్వు నసుఖవడతొరనే నా ఆగ.

శక్చిక్స (వత్వేశం అభ్నిపాయం అంటూ లేదు కను॥ సరి పెట్టుకో గలవు మావంయ్నాా శానీ... జీను నేనలా? మూవంయ్యా నాకు మూ ర్షికావాలిం నువ్వు వాళ్ళ వాళ్ళని శెనుకోో- మావంయయా నా కోసం” కాజేశ్వరి. గొంతులో దుఃఖ ఆగలేదు. ఈ కాళ్లు పట్టుకుని అ వొడిలో తిల చూర్చి యీడుస్తోంది. శ్రుగుండె వేగంగా కొట్టులోవడం. ప్రారంభించింది. *గ్రాజ్యా నేనేం శేయను?' ఆతను మనసులో నే అనుకున్నాడు. శా జేశ్వరిని శాసించేందుకు కోరు వెగలడం_ లేదు. బనుశా శాని తను వం చేయగలదు దారిన పోయే పతివాదినీ నమ్మి నొంతులవకకూ 'శెచ్చునునే యి వయసులో నప్పవోయేడి ఆకవిలే “గత” గ తేమైయింది? ఈ ఆడపిల్లని ఆనునయించి నెత్తిన కార్యో బె ఫకోరూడదు. వోయి”గా అనుభవించి తన చాం తోను చూసుకునీ ముగవాడీ సుగతీ యీ వయసులో మెలా తెలుస్తుంది! నాజూగ్గా వుండి నమ్మించే ళబుక్తు ఇప్పగానే వలలో నులభంగాజీ చిక్కుకు . పోతారు. పర్యవ వౌనం మ్యుద్ర వేసేది ఎవరి మిద?

క01 ణాజుబొ మ్మ లు

“వీల్లేదు శాజూ, అమూ ర్రికాదు మకో శర్మని నువ్వు వేసుకున్నా అది అన్నయ్యస్థిరపరిచే బే అయివుండాలి. నువ్విలా నాశనం కావడం నాకు చాలా పాధగా వుంది రాజూ”

పట్టుకున్న (శ్రీ కాళ్ళని వొదిలేసింది రాజేశ్వరి. కను బొమ్ములు ముడి వేసి తలుపుకు వేరగిలబడి విసురుగా అన్నది: *ళశాడు మర్తీ ఈ వయసులో సీ పక్కన నేనుండాలజే వుబ లాటం అలాగీ చేసుందిం)

అనాకో

రాజాం నమ్ము లేనట్టుగా భకాశాడు; “సూడు

రాజూ సీయిషం వచ్చినళ్లు కానివ్వు. శాసీ యా విమయం బు శి యివాళే అమ్మా 'నాళ్ళతో చెప్పేస్తాను. అటు తిరనాత నీ యిషం వాళ్ళ యివషం.' ళల లు |] “*వెదిరసున్నా వా” వ!

విర కిగానవ్యాాడుని జీను బెడిరించవం యీవింటీ? ఈ రోజుల్లో యవరిష్టం వాళ్ళదిం అ సంగతిమరచివోయి "పెద్దరిశం భాపీంచడంలో సీను ఫూల్‌ని అయ్యాను. *వ రాధికారం పెన పెట్టకొన్ననాడు ఓండ్రచిట్రెన గాడిదయాడట ినుకటి$"

లేచి గదిబయటేకి నడిచాడు, మేనమామ మెడచుటూ

లు

చేతులు వేసి ఆపింది రాజేశ్వరి: ళనక్షూ కొన్ని ఆశలున్నాయి అవి తీర్చేందుకు నాకెవరున్నారు? నికు కోవం వచ్చినట్టుంది

“నాకు కోసం నికీ మధ్య?

“నిన్ను చేసుకో నన్నానవని.

శణాజుబొ మ్శ లు 10] ఆంత మాటలం నేర్చుకుని అలోచించే గల్పిక $ని సంపొదించుకున్నావు, ఈపాటి. అర్ధం చేసుకోలేనా రాజూం నీకు యిష్టం 'లేకశనోకే బలవంతంగా ముడివెళ్తు వాడినా? ఈ విషయం నా వొక్టడిజే కాదుకదా! నన్ను వెళ్ళనివ్వు-” “సళ్సయం పూసుకుని నేనీ రాఘవ్‌ మావయ్యతో ఇబుతాను. నామాద దయవుంచి యావిషయం యిప్పుజే ఇ'ప్పేయకు.. ని కాళ్టుపట్టుకోని వేడుకుంటున్నాను. పన్దేని మిబేళ్తు పె బడుతున్న శా జేశ్వరిక మాటలు తీకుము కోవల నిన అవసం౦ం లేశసోయింటిం తలవ్రూపీ మానంగా బజారువై పు మళ్ళాడు న |! న! భీ విపరీతమైన ఎండలు రోళ్ళు బద్దలు చేసున్నాయి ఠోహిణీకా రె (ధభావంవల, కాలం మళువ్యులకోసం ఆగ నంటూ పరుగులు పెడుతోంది. ఈ చెవిలోంచి ఆ జివిలోకి వేడి గాడ్చులు బయలుజేరి నుంటలు రేపుతున్నాయి (ప్రజలు చల్లగాలి కోసం విలవిలలాడిపవోతున్నారు.. అంతి శంతికు వేడి ఎక్కువ అవుతున్నది గాని యెక్కడా తిగుముఖం పట్టిన్టు లేదు? యిళ్ళల్లోంచి బయటికి రావాలం ట భయంగా వుందిం (శ్రీ వెళ్ళిపోయి 'రెండుమూడ నెలలు దొర్లి పోయేయిం రాత్రికి రాతి _పయాణం అయి; వెళ్ళిాయే శ్ర్రిన్సి యెవరూ ఎందుకూ? వవింటీ? అన్న (వ్రశ్నలువేయ లేదు, యింట్లోఅంతా ర్ట

కె08 గాజుబొమ్ములా ఆశ్చర లా కళ్ళు ఉజదవిజేసుకుని ఇరూసూం*చు శా జేశ్వరి ౧ నూ! ళో కృప రలు కురిపీసూ సౌాగనంపీంది. ళా అత వివయం వినిమూరి సవ్వేశుం పొద్దున్నే యచా అాానీ యి

లాపంగా వచ్చి మాటల్లో మునిగిపోయిన శా జేళ్వరి యా వడ”గాడ్చులో, విపరీతమైన ఎండలో మూర్తి రూమ్‌లో చికులకు పోయింది.

-. అరడి వొడిలో శల పెట్టుకుని పడుకుంది రాజూ, ఆతడు, అను జుట్టు సవరిస్తూ ఇసప్బే నూటలు వింటూ మధ్యమధ్య నవ్వులు కురివీస్తున్నాడు.

అతికి వొళ్ళో కదలకుండా పడుకుని కళ్ళెర్తి ఆకడి “'మొువాంలో!$ చూసి నవ్వింది. పచ్చని బుగ్గలు ఎండ వేడి! ఎర్రిబడి ఆరవిచ్చిన గులాబీమొగ్గలా వున్నాయి. ెల్లనిపలు వరస తళుక్కుమని మెరుస్తూం కే ఆతకు వొంగుని ఆ పెదవుల మాద వమోంటూ ముదు సెటుకున్నాదు

౧ త్ర

“మిమ్ముల్ని భరించడం కష్టమేం నిజం చెప్పండి..నన్ను మారు ఎప్పుడు తీసుకు వెడతారు?)

అతడు కళ్షు నిమినంలో కురబడి పోయాయి, శన్సిన్వ్న్ను తీసుకు వెళ్ళి యిష్పుడు నెత్తిన కూ ర్చో బెట్టుళోవాలి, చదువు మధ్యలో యెలా?)

“ఆదికాదండ్కీ మో అభిపాయం ఖచ్చితంగా ఇవిశే నాకు లృ ప్తి యిప్పటి వరకూ యెప్పుడైనా ఈ ప్రశ్నకు సమా ఛానం యిచ్చేరా? నా ఆవరూ లే5స్త్‌ జీను నిరాభారంగా వున్నాననీ నన్నుమ భ్య పెటి మీకో ర్కెలుతీర్చుకుంటున్నారు:

గోజుబా మ్మ లు శీ

మిలమిల మెరుస్తున్న కళ్ళల్లోంచి చెంపల మీదుగా పడు తున్నాయి కన్నిటిబొట్లుం

“నువ్వు వీడవహోయ్‌, నువురి వీడుసూంళశు నాకు జాధగా వుంటుంది. ఈ పరీక్ష లెపోయాయం వళ్ళి చేసు శని కొన్నాళ్ళు యికలంజే వ్రండి అమ్మ దగ్గరకు వెళొచ్చు. శాస.

ళచ్చాక్స్సీ బేనికమధ్య? మా యింట్లోకి రానివ్వ రానన్ను?"

ఆతపికాదు రాజూ, కొంతి కాలం ఆగాలి. తప్పదు మరి నువుగ్షి లేకుండా నేను (బతకలేను, నిజం రాజాని మోద నాకు (వేను వున్నదని చెప్పినా నమ్మవు.)

ఆలతషి మొహంలోకి తటజేశంగా ఇూూస్తూండి పోయింది. అతడి మాటల్లో యెక్క-డా అబద్దం కనివీంచడంలేదు. అతికి మొహం స్వచ్చంగా సున్నంవికావి తటనీరులొ కనివీసోంది. ఫాన్‌ గాలికి (కాఫ్‌ యెగిరగిరి పడుతోంది. అతిని కళ్ళలో బలీయమైన కోరిక రాజేశ్వరి గుండెల్లోకి దూరి అగ్ని గుండంలో నిలబెట్టుతోంది. 'కేనసలసోనలూ శే ఆతని మాటలకీ సర్వం మరచి పోతోంది న

"కండు చేతులూ చాచి రాశజేశ్వరిని కౌగిలిలో! తీను కుంటూ: “నిన్ను అన్యాయం శేయను రాజూ నువ్వం శే చాకు యిష్టం, ఈ తణం శాదనకు.'?

బయటి యెండకి, ఆళలేని బుస్‌! కట్టుబడి పోయింద రాజేశ్వరి అతని కౌగిలిలో కఠిగిపోతూ కళ్ళముందు భవి వ్యత్‌ ను పూల పల్లకిగా తయారు చేసుకుంటున్నది రాజు.

106 ణాజుబొ మ్మ లు

పాపపుణ్యాల నిస్తేత వమంటాడో అనీ తర్కం చేందుకు అవకాశం లేదు. ననివీ ఏనాడూ (ప్రకృతిని జయించలేదు, అతీత శక్తులంటూ ద్రత్యేకంగా లేవు *నుకం

రాజు మనా త్త మైన తమకాన్ని బలిచేసుకుంది! లెలివి వొచ్చిన రాజుకి పరిసరాలు పగలబడీ సవ్వుతున్నట్టూ, భూమి తిరుగుతున్న వేగం పెచ్చిహోయి ఆ వేగంలో తను కూడా ఆగలేకుండా తిరంగిపోతున్నట్టూ, చుట్టూ వున్న (ప్రపంచం “నువ్వెంత? ఆంటూ చూస్తున్నట్టూ "తెలుసుకుని వడుసోంది. అతను వోచారుస్తున్నాడు= ఆతిన్ని దూరంగా తోసేసి గుండెలు పగి లేట్లు వడుస్తున్నది.

నూర్యుడు పశ్చిమాద్రి! చేరళకముంటే (ఎుల్లు వేరు కుంది.

థీ థీ థీ

ఇల్లంతా సందడిగా వవ్చేవారితో వెళ్ళేనారతో వాడా విడిగా వుంది. మూవిండాకు తోరణాలతో పచ్చని గడపలతో, వెల్ల వేసిన గోడలతో ఇళ్ళికళ వుట్టిపడుతోంది. ఆతిధులందరినీ శండు చేతులూ జోడించి నమస్కరించి నిండు మనసుతో అవ్య్యానిస్తన్నాడు ఈ ఇంటి పెద్ద రఘుపతి యిల్లంతా కలయ చిరుగుత్తూ అందరిని పలకరిస్తూ తీరుబడి లేకుండా వున్నారుం

ఈ "వళ్ళికి కారకులైన శామకృన్ల, శ్ర్‌లత పచ్చని అరటి బోదెలతో, ఎలక్ట్రి 0క్‌ బల్బ్‌లతో కొబ్బరి ముట్టలతో అలంకరించిన పందిరి క్రింద పురోహితుడు ని యిం వేఘడియ కోసం యెదురు చూస్తున్నారు.

ణాజుబొ మ్మ లు కే05 మంగళ వాయిద్యాలు ఆశాశాన్నంటుకున్నాయి" శ్పిక్కు- బ్యాండ్‌ వోయిగా (మోగుతోంది. అఆతంతలు యిచ్చే వెళ్ళి వద్ద శ చేతిలో వుంచి దూరంగా వెళ్ళి పోయారు. అవంతల మధ్య శ మనసు మెల్లగా నలిగి యధా స్థానం శేఠుకుంది.

“ఎంతఫ్రూల్‌ వి ఠా+ లక్షలఆ సికివారసుడివ య్యే వాడివి= సిరిరా మోకాలడ్డుకు జే వాళ్లు యెనరుంటాకుక యింతే అనా లోచితంగా (వ్రవ_రిస్తారాశి అందాల భరిణ శీలత వైపు వోసారి చూడు, ఆ పక్కనే నువ్వుంటే యెట్లా వుంజేది?

కామళ్ళష్షని శెచ్చ గొట్టేంది నువ్వేరా! లక్షలరా? అందం కాదు. మనసు తుంచిది కావాలి. ఎవరై కేసం? నీకున్న అభిషబూనంతో వాళ్ళిద్దరి భవివ్యత్తూ బాగుండాలని కోరుకో. తనకు లేదం'కు ఓకన్నూ, మరొకరి! వున్నదం'కే "శెండో కన్నూ పోయిందట. మనసులో (వశ్నల్తూ జనా బులూ వస్తున్నాయి వొకచాని వెనుక నురొకటి.

“అవును నేను మనిషిని. ఏవేకంగా ఆలోచించే శక్తి నాకుంది భగవంతుడు మేలు చేయాలి, అథత్నీంతలు దూరంగా లతా రామక్ళృన్నల మాద పడాయి _వేమగా,

న. నా

“ఇక్క-డున్నావా? సీకోసం ఆటు వెళ్ళానుం లే భోజనానికీ మైమైపోయింది = స్థంఛానిః అనుకున్న శ్రీ! వగరగా వచ్చి యెవరో విలిచారుం

౧ న! న! జ

106 ణాజుబొ మ్మ లు

పాల వెన్నెల ప్రపంచం నిండా పరుచుకుంది. చల్లని గోదావరి వచ్చి మెల్ల గాతేగిలి గిలిగింతలు ఇెడుతున్నది, ఒకు గగుర్చొడుస్తున్నా (శ్రీ) కష్పుకోలేదు, ముంచంమిద వెల్లకలా ఉడుకుని నిండు ఆకాశంలో! చూస్తున్నాడు. బ్బరి'చెట్లఅకులు శదులుతున్నాయి- శ్రీనీడలు వద్చి పళటంతా. పరుచుకొని అకడో చితళారుడు ఆలో" చనల్లో కూర్చునట్టా శదివీసోంది= శ పక్క-విశాదక్కీ ఆకాశంలో! మార్చినూర్చివాస్తువ్నాదుం

“శ్రీను అదృస్టవంతుడినా డురదృస్టవంతుడినా? స్త్రోతో మానూ-లు మనిషీ. అడుగుతున్నాడు. తిను _పేమించిన వారి శన్న తేనను _వేమించిన వారిని చేసుకుంటే జీవితం సనందన వనం అవుతుందని ఎవరో (వాస్తే యొగడో చదివాడు. శాలపురువుడి శధనమే వేరు. అవ్భుతి భాండంనోటికిద గరగా 'ెచ్చినళ్లు 'కెద్చి అందని చదేశాలకు అంతూ పొంతూ తేకుండా తీసుకు పోళాడు. విధివిలానంలో వుంజే విచ్శితం అజే మరిం

కళ అదృహ్లైనిక కారణం నువ్వే ఖః నీ మేలు జన్ధు జన్ఫులకూ మరిచిపోలేను. ఈబుాణం యెలా తీర్చుకు నేవ?) మయెప్పూుదు వచ్చాడో రామకృష్ణ శ్రీ మంచంమిద వో సక్క-గా కూర్చుంటూ అన్నాడ.

• శ్రీ నవ్వేడు, పాలనెన్నలా చల్లగా, 'కెల్లగా స్వచ్చంగా, “నాబేముందిరా. భగవంతునకు సీ పటవున్నాడు. యిలా జరగాలని రాసి వుంది జరిగ పోయింది. నన్ను అనవ సరంగా అఆకాశాని “ల్తేయకు.'

గాజు జొ చు లు $ి07

రామళ్ళష్ణ కళ్ళు 'చెనుర్చాయి. “జక్కో-సారి మానవ (శ్రయత్నం లేనిదే యేదీ జరగలేదుళా. లతకు నా మాద అభిమానం వుందో లేదో తెలియదు కాన్స్‌ నీనూట మాద గౌరవం వుంది. నువ్వు వెళ్ళాక రఘుపత్‌గారు. జరిగిన వివయా లన్నీ చెప్పారు, లత కూడా గోడావరి వొడ్డున ... ఆయన అడిగిన తరువాత శాదనగ లెక క్తి నాలో యేరా? లల్నీ త వలచి వస్తాసంటోండి: తృణీశరిం చేందుకు మనసొప్పలేదు. ఆం, అన్నట్లు విళ్ళిన పని యేమైంది! తొందరలోజే అవునా? లేచి సర్దుకుని కూర్చుంటూ అన్నాడు

“ఆలాంటే జీవీంలేదు. వక్థిగా వెళ్ళాడు, ఉబుసురోక్షం అలాగే తిరిగి వచ్చేశానుం

శ్రీలత వచ్చి మెల్లగా భర పక్యానే నిలబడింది వెళ్ళిన పవి యీమైంది? అంది శ్రి ముహంలోకి చూస్తూం

“వవ్చే వేసవి! వాయిదా పడింది” బలవంతంగా నవ్వాడు శ్రీ,

శాబ్బరిచెట్ల అకుల వెనకగా మేఘాల్లోకి దూరి పోతున్న -చం్యదుగ్ణి చరాస్తూ వొంటంగా మిగిలిపో యేడు శ్రి

శ శ శ

సొయం,తం తొందరగా అయిపోముంది. రాఘవ కోపంతో చిందులు తో క్కుతున్నాడు. సుభద్రమ్మ వోవూల కూర్చుని ముఖానికి శొంగు అడ్డం వేసుకుంది. మివన్‌ మూద. బట్టని ముందుకు శోసి త్‌ క్క-డం ఆఫుజేసి తలమాద చేయి 'వేసుకుండి విజయం

16 ణా జూబొ మ లం"

శాక్‌ సిరసించి పోయీడో అ శరీరాన్ని కుర్చీలో! చేర్చాడు మెల్లగా. రాజు ఆతని ఇళ్ళు పుకుని వడుసోంది.

“ర్రాజుని జీజీవి. అనను. అది యీడు వచ్చిన పీల్ల. చాన్ని అర్ధా శసుకోలేక' వోచయీం, దీని కంతిటికీ కారణం చువ్వే నమ్మా. గీత వుసురు వూరికీ పోదు. ఆ వీల్లని అన్యా యంగా అన్నావు అందుకు యిప్పుడు అనుభవిస్తున్నాం.!

“కడుపు మంటతో చచ్చిపోయేవాళ్ళ మాటలువృధా కానమా్యై, సీ కళ్ళముందు నువ్వు చేసింది అనుభవించు అని సి భజినేంద్రిం.”

ఇన్నా. వెలిస్తో తెలియకో అన్నాను. యిష్పుకు అందుకు శాధపడుతూనే వున్నాను. నన్నింశా యొందుకురా చ్యితివధ బేన్తావు? ని యిష్టంవచ్చిన పిల్లనే చేసుకో రాఘవ్‌. వొద్దనేందుకూ, మిమ్మల్ని అదుపులో వుంజేందుకూ అధి 'ారం లేదని యిన్నాళ్ళకి భహింబేను. నువ్వన్నట్టు ఆ వీల్ల వ్రసురు తిగలిం=*, సుభద్రశ్ము ఆీడుస్తూజే వుంది.

“తమ్ముడూ! అమ్ము యే్‌గో అంది ఆ ఆమ్మాయి చచ్చిహోయ్‌-దుకు అ శాకణం అయింది. ఈ ఉసురు ఆ వేలబే అంశ నాకు నవ్వువస్తూంది.]

రాఘవ ఆర్హంకానివా డిలా అక్కవె పు. దూశాడుం 'అెంగా, కాధలనల చెంపలపక్యాన వెం కలు "తెల్ల బడ్డాయి ధృథఢంగావున్న శరీరం అ(క్రద్ధవల్ల్తా 'పెడుతిరుగుళ్ళవల్ల కొద్దిగా సడలి త్వరలోనే రాఘవ$ీ ముసలిరూపు ఇమీర్చడిపోయింది,. "పెదవుల. మోటుగా తయారయ్యాయి. కెల్లని: తుచ్చలం:

ణాజాబొ మ్మ లం 100 వీర్పడి, శళ్ళుచుట్టూ నల్ల నిషీతలు ఆవరించి ఆ కళ్ళలోకాంతిని మింగేసి రాఘవ ముఖాన్ని విశృతంగా తయారు చేస్తున్నాయిం ఇదివరకటి రాభఘవకీ యిప్పటి కాఘవకీ యెక్కడా పోలికలే 'లేచ్రం

ఉబ్వాా ఇకావసంగతి నీకు తెలియనిది కాదు. ఆయన రసిశత్విం వొలకబోస్తూ యెన్నో యిళ్ళు పావనం చే శారు. రా జేశ్వరి ఆయన చెలెల ...ళా లేకన్నీటిని తుడుదుకుంటూ "చెష్తాకువోతోండి విజయ. కళ్ళుకనిపిం చనికాను +ంధళారంలో అవిల్లని అన్యాయం శేశారు. అదంతా తెలియక జరిగ్‌ పోయింది. తెలిసిచేసినా తెలియక చేనీనా తప్పు తప్పే, ఆ అమ్మాయి వ్రుసుశి యిలా బెడిసికొట్టింది.

రాఘవ మహొనర”ా తలదాచుకున్నాడు. కొంచెం అగి తలపె క త్తి; “ఇప్పుడేం చేయను అశ్యాం...నలుగురికీ తెలి శే యెంత అప్రతిన్ట రాజుకి పెళ్ళి కావడం సులభంకాదు అక్కా-ః- అన్నాడు,

కెల్పకాగితం బల్లమిద ఆఅపరెసలాడుగూ వ్రుందిం అందులో అశరాలు బుసలుళొడుతూ భయ పెడుతున్నాయి.

“శాజేశ్యరీ,

నిన్ను అనుభవించాననే లృ వీ నాకుంది. ఈ జూబి తాలో నువ్వు పదో వ్య _క్రీవి. నాకు చదువూ లేదు; వ్రదోల్గగం లేకు. ఆస్తి అంతళన్నా లేడు. యిదోరకం బాబి. (పతి పుహ్పాన్నీ మొదటిసారి ఆభాణించడం నాకో నరజా. గుడ్‌.

కై0 కాజు బొ మ్మ లు కె--శో పేరు నలా ర్రిశాడుం అంధ్ర బేశంలో కరిగి (బోకర్‌ 7 పనిచేసి జీవితం సదపీ కొన్నిసార్లు ప్పూపడిన బల్‌ దేవుని నేను, జెలు శటకళాలమధ్య రుంరుకర్కు.పోయి ఎతు అనుభవిస్తూ

శా జేళ్వరి దుఃఖానికి అంకులేదు. జెన్నముదలా॥ మేనమామ మనసు 95 చేసీ వ్రభయభస్టత్వంచేసి తనే పం సింది. అందుకు శిత. అనుభవిస్తూ నేవ్రంది.

| ఉస్ట్ర వ్రు 9రంఠాయి తిమ్ముడూ. వాజేది చెవీతే

అలాగే చేద్దాం. అ తరువాత భగవంతుజే వున్నాడు? విజయ నిబ్బరంగా అంది. విజరు మనసు పూర్తిగా తూట్సుపడి పోయింది. యిటువంటి విషయాలలో, కూతుర్ని ఏవీ. ఆన లేదు. నవ్వుతూ జేసింది చీడుప్తూ అనుభవించాలి. తండ్రీ, మావగారూ తేవంగ్షినూ భర్త... ఛ! వం మనువులు అనక అనుకుంది తనలో, అంతే_

తవీడ్లవరు రాజూ, నువ్వు బెంగ పెట్టుకోవలసిన పసి లేదు. నీకు శీను వున్నాను, మనం _బకకలేకహాము, ఈడోరు కాకపోతే మురోవూరు ఈ బేశం శాకపోతే నరో జీళం లే. లేవి న రృడానికి _ఫయత్నించు” రాజేశ్వరి. తెలమూద "చేయివేసి (పేమగా చూశాడు రాఘవ,

భీ థీ ళీ

అర్హర్శాతి యెవడో కొట్టినట్టు వులిక్కిపడి లేచి కూర్చు

న్నాడు చుట్టూ- కటిక చీకటి. ౫ ఛాంధకారం. కన్ను పొడుచు.

గాజుబొ మ్మ అం- శై కున్నా పరిసరాలు కనిపీంచడంఅేదు. ఎక్టుడో దూరంగా ఇచాలాదూరంగా శెండు మూడు నశ కాలు మెకుస్తున్నాయి, ఎడారిలో వొయసిసుల్లా._ భంగపడ్డ వాడి మనసుకు అశా జోల్గతుల్లా రాఘవకి యిది వారిపాళు. అర్ధరాత్రి నాకాత్తుగా లేవడం, మొద్లు నిద్రలోనై నా *గ్‌త కనిపించడంలో దానం తటజీ 'శలివివాచ్చేస్తోంది. మెల్ల గా లేచి అడుగు ముందుకు వేశాడు నాలుగిళ్ళుదాటి శండుమూడు సందులు తికుగుతే డబ్బుయిచ్చి సుఖం కొనుళ్కౌా-నే దుకాణాలుచాలావ్రన్నాయిం కావాలనే తనుకు తౌము పతనమైహోవాలని నిర్ణియించుకు'నే వాళ్ళని యెటువంటి శక్తులు అవకోధించవు అతడు గత శండు సంవత్సిరాలనుంచీ ఆంద్రుకోన్సి ఆనందమూ లేదు, అంటుఠోగమూ లేదు. కొండమిది బండలా పిచ్చివాడిలా జూరిపోతున్నాడు శ్రీందకిం =... ప్రపంచంలో సుఖవజేందుకు తన చ్కూ గీసుకున్న పరిథలోంచి గీత్‌ తప్పించుకునో తే అడ్డూ అఫూ లేకుండాపోతు. న్నాడు. ఇజేమిటీ? అని ఇయొనరూ యొదిరించి అడిగే సాహా సంలో లేరు, వీధోటు తెరుచుకుని జేబు మరోసారి గలగల: మనిపించాడు. అడుగు ముందుకు జీయబోయిన ర-ఘవ కాళ్లు అగిపోయాయి. అతేని వెండచుట్టూ బలంగా బంధిం చిన నాజూకు వేతుల తాలూకు 77జులు ముందుకువచ్చి, గుంజెలమోాద శబ్దం చేస్తున్నాయి. ళఎవగ్రుకి ఎవరు నువ్వు?" ఖంగారుగా ఆడిగాడు వెనుతిర గడానికి (ప్రయత్నం చేస్తూ.

క్త |క గాజులొ మ్మ లు

సేకూధొానరి యొంతకీ రాశలోవడంతో బలవంతంగా తజే ముందుకు తిరిగి నిక్చేమ్లుడె పోయాడు. చీకటికి అలవాటు పడ్డకళ్ళు పెంటీ గు ర్తుటట్టాయి. “శాజూ* అపయత్నేంగా "పెదవులు కదిలాయి,

శాస్సేపటిక్‌ బలవంతంగా. గొంతు ఇగిలించుకుని *ఎందుకు రాజా? జేనికి ఆసావు నన్ను. ఇంతర్యాతి యిలా వుంశు? ఎవరైనా చూస్వే వమనుకుంటారో తెలియదా నీకు అన్నాడు

చీకట్లో కాకేశ్వరి ముఖంలో భావాలు కనివీంచడం "లేదు. రాఘవ వేతిని 3ండు వేశులతో బలవంతంగాలీసుకుని శన మంచానికి దగ్గరగా నడిపించింది.

ఉరూర్రళ్చో మావంయ్యా! మెల్లగా అంది

తవీంబ్లనిద్రి రాజూ...” రాఘవ ఎటువంటినిక యమూ చేనులో లేశపోతున్నాడు;

జేలమిోాద రాఘవ కాళ్ళదగ్గర కూర్చుని ఆళతొ డమాద శలచెట్టి రెండవ చేతితో చేుసనమాను బేతిని తలమిోద వుంచు శుంది రా జేళ్వరి.

శాభఘవ ఖంగాకుళకుతూ! అవీడుసున్నావా రాజూ!5 అన్నాడు.

ఆంతకంతకు శా జేశ్వరి కంఠంలోంచి యెగుపులు అయటకు వచ్చేస్తున్నాయి

ఉఅంకుకు రాజూ! జే జేమన్నాను? అసలు నన్నెందు శ్రొంంళీి

ాజుబొ మ్మ లు శ)8

దుఃఖాన్ని దిగమింగి ఆంది రాజేశ్వరి: “తం డ్రిలాంటి వాడివి మావయ్యా! గీత నిన్ను అన్యాయం చేసిందని పగ యొవరిమిోద తీర్చుకుంటున్నావు?౫

“నీ3ెందుకా వివమయాలు?౫ కొద్దిగా కోపాన్ని అణుచు కుంటూ అన్నాడు.

తట్చిలాంటి వాళ్ళకోస మేక దా నా లాంటివాళ్ళు అన్యా యమైహోయేది. ఇంట్లో యింత ఘోరం అనుభవిస్తూ చావ లేక (శుతుకుతూ ని కళ్ళముందు తిరుగుతున్నా నే జేరు యింత మందివున్నా వొకలరె నా నాతో మాట్లాడుతున్నా రా? ఇ3ి,. యిది వొక మగవాడివల కాదూ? నన్ను చూవైనా నిప్రయ త్నం మానుకోవడమే లేదు 'బీనిలో ఆర్ధింకావడం లేదు,

నిట్టూర్చాడు రాఘవం జ గత్రర్చు మరచిో లేనమాగ జీను, ఆ అమ్మాయిని మరచివోవాలనే _పయణ్నంలో ఎన్నో పొాడుపనులు చేశొనుం న్నిగహించుకోవాలని ఎంతో (వయ త్నం చేశాను. కానీ సాధ్యం శాలేదు. ఆ ఇళ్ళకు వెళ్ళకఘుండా వుండలేను

*ఎవరిమోద నీ (ప్రతీకాాం!౫

*వతీకారమాలి చిన్నగా నవ్వేడు? “ప్రతీకారం యెవరి మిాచా లేదు. నామాన నాశే అసవ్య్యాం,. ఒక ఆడపడుచును అన్యాయం వేసినందుకు “వరవనరక్ష౦ అనుభవిస్తు నేవ్చున్నాను నేను నాశకనమైపోవాలి. అప్పుడే తృ ప్రి

“*బటంవంటి యిళ్ళకు వెళ్లే నాన్నగారు స్వంతిచెల్తెలి విషయంలో దగావేసి దగాపడ్డారుం ఎందుకీక మనకు అటునంటి

య! గాజు జో న్శులు రాజసొలం, ఒద్దు మూవంయ్యా, బక వల్లను జీనుకుం ళు యింత పాడై హదు సకమూబం.ని

“పుల... వెళ్ళి. దేనికి నాకిక పెళ్ళి! ఆ ఆశలేదు శాజూ నన్నిలా తిక నివ్వు, వదో వొళతోజున పోయీ యీ క స్టైకు సంరశుణ అఆవస5కం లేదుం

ఉఎంతమంది అడవీల్లల జీవితొలు నాశనమైహోతు న్నాయూ ఆలోచించు మావంయ్యా. నామీద వట్టుం నువ్వంళ అటువంటి యిళ్ళకు వెళ్ళకు,

కర్రాజూ! నన్నెందుకిలా వేధిస్తారంతాళలిని, నన్ను ఛావనివ్యుం నా యిస్తంవచ్చినట్టు చేస్తాను 'జీనుంన

శా జేశ్వరి శాలతేంగా అంది; “*జీనంళశు సీకు యిష్ట మేనా మావంయ్యా?5

“ఎందుకు లేదమ్మా. నీశేమెనా లోటు చేశానా జీను” అర్ధింకానివాడిలా అడిగాడుః

ఉన్వువ్ట్వు ముట్పుకుజీ ప్రతి ఆడపిల్ల లోను_ జేనుకనివీ స్తే

లు శా వత

గాని నీకు తెలినిరాదు మూావంర్య్యూ! నాకు తెలుసు నేనూ యొొంతోశాలం (బళకను. నికు ఆలోచి.చుకునే శ క, అను భవమూ ఆెండూ వున్నాయి. సే యిష్టం వెళ్ళదలుచుకుం కే వెళు జీను నీశన్న్నా చిన్న దాన్నింవ

*ఆవసర వివయాల్లో ఆరించొలా కలుగ చేసుకుంటు న్నావని'అనుకున్నా నాశేవీ అభ్యంతరంలేదు! ఆ తరువాత శాజేశ్వరి మంరి మాట్లాక లేదు, ॥

గాజుబొమ్మ్ఞులు పేట్‌ శాఘవ అడుసులు వెనుకకు పడ్డాయి ఆ శరీరంవచ్చి మంచంమిోాద వాలింది చీన్నప్య,డు తే- డిళోతే తమ్ముడా తనూ యెంతోకవషంగా ఈలేరు. స్కూల్‌ ఫె నల్‌ పాసైన శెంజేళ్ళ!ీ స్వజేశ రక్షణ కోసం శతువుల్ని తుదనుట్టించాలని బాంబులు స్వయం ++ తియాకు చేశారు అ రోజులో అన్న దమ్ములిద్దరూ మరోముళా ఆ బె “స్నీహితులతో. మరదృష్టవ కాత్తు ఆ శాంయబు బద్దలై తన “స్నేహితులు అప్పటిక వు పోయారు, చాన్చతవ్చీి బయట పడ్డారు. అన్న దమ్ములిద్దరూో, సంగతి కెలిసి జై లువాత' పడ్డారు జైలునుంచి రాగానే కుటుంబభారం నెత్తిన పడిందిం రాజకీయాలకి దూరంగా కాధలోనే కదిలిపోయాడు. అక్కా భర్త ఆ రోజుల్లోనే వెళ్ళిపోయాడు, తి8గి యీ ఆజేఠంలో కనివీందనేలేదు, అందరి దయాభిక్షతో యింతవార య్యారు. రక్తొతొక్కిన రోజులూ గంపలతో. గులక రాళ్లు మోసీనవోజులూ జాపళారంగా మిగిలి భుజాల మణికంు క థ్‌ టబ మిద ఆవి కాయలుకూడా కేలాయి. _ అకా బక్తతో ఇంట్లో ఇజంాాజే సంసారం 'ఇెద్దిరై పోయింది, రాత్రి పదిగంటలవరకూ సినిమూవాలో, కాఫీహోళోటల్లో పని వేసి జవిళాన్ని యీడ్చుపంటూవ స్తే చివరకు మిగిలింది అపంళ్ళ ప్పి నిరాశా గీత జీవితంలో అకుగువెటిన వేళావి శేనం జీతం, హోళోదొా, పలుకుబడి పెరిళాయి, ఆ రోజులు నరూడు నాళ్ళముచ ఏటా మిగిలిపోయాయి. ఎవరికోసం ఈ (ట్రైతుకు? "జేనికీ జీవితిం జీవితం ఇంశు వళి దుఃఖమేనా!్‌ తన శాళ్ళక్న

116 ణాజుబొ మ్మ లు సంకలు వేసింది శాశేశ్వరి. రాజుని బిడ్డశన్న్న్నా ఎక్కువగా (పేమించడంవల్ల జే యేవ అన లేశపోతున్నాడు.

*శ్రచే చచ్చిపోలే? ఆదంత 'ేలికా?

అలోచనలు ెరిగి పెరిగి క్రమంగా నిద్రలోకి దించే ఇాయి. గాఘన్‌ నిద్రలో కూడా రొజువేసిన (ప్రమాణం: చురిచివో లేకహాతున్నాడు.

ఖీ థి భీ

గట్టుమోద తేలిపోతున్న వాడిలా అడుగులో అడుగు వేసి సదుస్తున్నాడు శీ, గాలి దుమారం అప్పుడస్పూడు వుకిరి బిప్కిరి చేసోందిం వేతిలోవున్న కాగిగం ఆపరెపలాడుతున్నది, గాసోటపం చె; లాల్చీ ఒంటిెేబ గొలుసు ఆ చేతులకు ఇంజేసి వ్రుంగరాలూ చూసి పల్గివాళు తొలగి నడుస్తున్నారు.

ఆ మొహంలో రకరకాల ఫౌావాలు మెదిలి నూయమ్మై పోతున్నాయి. దూరంగా పడవలు ఆశేస్థలం దగంక వచ్చి పాళకలొ వోవళాల బెంచీరూడ కూర్చొని మగోసారి అతు శాలమిదికి దృవీపోనిచ్చాడు శ్ర

“మావంయ్యాకీ _

శాశజేశ్వరి నమస్కా-రాలు. నీకు జీను (ప్రత్యేకించి వుత్తరం రాయడం యిజే మొదటిసారి ఈ సరీస్టితుల్లో రాయకపోవడం అంత సమంఎవసం కాదు. ఇంట్లోవాళ్లు యెలాళా శాశారు. నువ్వు రెక్కలు గట్టుకుని వాల్తావుం అ సంగతి నాకు బాగా లెలుసు. నిన్ను వూపీరి సలుపుకో నివ్వకుండా వాళ్ళ అభిప్రాయాలు ఇెప్పీ నిన్ను వత్తిడి చేస్తే

గాజుజొ ము లు $(7 అఆ వివయంలో నువురి లొంగిపోయే. అవకాశం కూడా వ్రన్నడిః చనా వషయం దీనితో ముడిపెట్టి వ్రన్నది కనుక నేన వా తప్పుల్ని వొప్పేసుకుని నా నిర్ణయం తెలివీలే నుంచిదవి రాస్తున్నాను. అంతేశాదు నా గురించి దాచిఇిట్టుకోవడం ,.. సీ దగ్గర ఆర్మవ-చసీ అనిపీించింపిం బల్‌ బేవ్‌ నన్ను అన్యాయం చేశాడు మావయ్యా. నా దురదృష్త ఘడియలు నన్ను నిలువునా నాశనం వచేళాయి. అఆబలనే అయిహాయా నా పరిస్థితుల్లో. యిప్పుడు మనింట్లో వాతో యెవరూ మాట్లాడరు. జీను చేసినపాపం నువ్వుపంచు కందికి వీలులేదు. నువ్వు పరిపూర్మ వ్య ిత్వం వున్న మగ ' చవాడిప్‌, మరి జనో? . (వపషంచంలో సర్వం పోగొట్టుకుని చానలేక (బతుకు తున్న కార్భాష్యరాల్నిం “రుక్యంముట్టుకున్న కుండని అగ్ని _ హోంలో సంస్క-8స్తార్కు' నాకా అనకానం లేదు. నిండుమునసుతో చెబుతున్నాను. వెన్నలాంటి ని మన సును అర్థం చేనులో లేక గర్వంతో విర్రవీగి ఫలితం అనుభ విస్తున్నాను. నువ్వు లొంగిపోకు మావంయ్యా్యా. నిన్ను యా యింటివాళ్లు పెంచారశనే విశ్వాసంతో ని జవితాన్ని పాడు చేసుకోకు, ఇంరకం శు వ్రాసేందుకు ఇీవీం మిగుల్బుకో లేని పావీస్టిదాన్ని నేను... “రాజేశ్వరి? రి

న! గాజుబొ మ్శు లు

శ్రీ పటే పీ చదువుకున్నా డు, *“ఇంతకంళు వాసేం దుకు మిగుల్చుకో లేని...” అంశ రాజేశ్వరి వుద్దేశ్యం!

నాఖరుని వెంట బెట్టుకుని శామళ్ళన్న భార్యతో సేమ్‌ క వచ్చాడుం (శ్రీని శేవులో కలుసుకుని వీడ్కోలు యిన్వడా వికీ సిద్ధంగా నిలబడ్డాడు

“చూడండి (శ్రీకాంత్‌ గారూ” యిసారి వక్తి చేతులో వ స్తే వూరుకుజీది లేదు. అవిడను వెంట బెట్టుకుని రావాలి _ శకపోశే చం చేస్తానో తెలుసా లత నన్విందిం

రామకృవ్ణ శృతి కలుపుతూ “యింకా యొన్నాళ్లురా! చునవాళ్ళు వూరికే అనలేదు. 'బెండకాయముదిరినా స్రువ్మా ఇారి ముదిరినా అని,” అంటూ శ్రీ భుజంమాద 'శేయి “వేశాడు

కంపార్టుమెంటులో కిటెక్‌ దగ్గరగా కూర్చుని. రామ శృష్ణా (శ్రీ లకలని మార్చి మార్చి చూస్తున్నాడు. శాన్సే పొగి “చాలేవోయ్‌ పెద ఇబుతున్నావు. నిన్నగాక మొన్న పెళ్ళి చేసుకుని.” త =

“తీమెతేనేం నేను ఆ సామెతలోంచి తప్పించుకుని దూరంగా వచ్చేశాను, మిగిలిపోయింది నువ్వే.

లత నవ్వుతూ “అ రోజుకు మేం అక్క-జీ వుంటాం. ఆంది.

(శ్రీ గతుక్కుమన్నాడు. “నే నంటూ వెళ్ళి చేసు కుంశేు తిప్పకుండా అలో ఛేద్దురుగాని మీరు లేకుండానా ళ్ళి జెల్లంలేని అంసెల్లాం..3;' బలవంతింగా నవ్వేడు,

ణాజుబొ మ్మ లు క్షే[౪

రైలు కూతెబెట్టి పోతున్నానంటూం"ు రామకృష్ణా, లతాకర్చీఫ్‌లు వూపుతూ అంతికంతెకు వెనుకబడి పోయేరు.

రెలు పహ్హాలు నూర్చుకుంటూ జనాన్ని అదర గొడుతూ ముందుకు పోతూనీ వు.ది ఎవరి (ప్రమేయం అవ సరంలేని దానిలా. జీవితిం గురించి ఎవవకో యెప్పుడో యిలాో అన్నారు. “కాలం ఆనే నైలుబుడి పగలూ _ రాత్రీ అనే పట్టాలు దొరై ౨చుకుంటూ వోతుందస,

తీ కళ్ళు సాగిపోయే నె లుతో వెనక్కు మళ్ళి ఇట్లూ పుట్టలూవై పు వున్నాయి. వెనుక సూర్యుడు వగ లంతా ప్రయాణం చేసి ఆలసిపోయినవాడిలా కెండల్లోంచి శీంది!ి జ-3హోతున్నాడు. తేన వ్రివి కోల్పోయిన సూర్యుడు ఆడపిల్ల నొసచిన చెదింన కుంకంలా తయారయాడు, కృక9 రంగులు మార్చుకుంటోందిం _

(టాన్ఫిష్టర్‌లో “దునియారంగ్‌ ర0గేలీ చాచా? పాట అతి (ౌవ్యంగా వినిపిసోందిం సైగల్‌ గొంతువిన్న శీ మన సులో రాఘవన్‌ ప్రత్యెక్ష మయాడుం తేసని చిన్నప్పటినుంచీ శాపొడుతూజీ యింతెవాడిని చేశాడు. జైలు ఫటశటాలమధ్య వున్నాడు అన్ని లేశహోతే “హరకీ' మనేవాడు. సెగల్‌ పాట లంకే (పాణం వొదిలేంతే పిచ్చి అలేనికి. అక్కని తచ్చి పెట్టు కుంకు అవస్థ అని బంధువులు శంఖంతో వూదినా వినిపీం చుకోలేదు,

శ్రమంగా నిద్ర ఆవరించుకుంది. (క్రీ అలాగ బెంచీ! ఆనుకుని పడుకున్నాడు

శో శ శ్లో

120 ణాజూ బొమ్మ లు

రిక్తా దిగిన మేనమామను చూసి లోవలికి వరుగ త్తి తలుపులు మూసుకుంది రాజేశ్వరి.

రాఘవ్‌ తమ్ముడిని కౌగలించుకుని లోపలికి తీసుకు ఇెళ్ళాడు. సుభద్రమ్మ మంచంమిోాద పరుంజే ఠఅెండం చేతులూ చాపీ కొడుకుని ఆహ్వానించింది. (బతుకు బరువూ, నిరాశా; విస +, వ్వూాదయాన్ని బదలుగొశు సంఘటనలూ అరవె కషం? ములో “పటమోతలి క కిని కూడా లేకుండా పీల్చి విప్పి చేశాయి. పో

“వరా తిమగడూ కులాసాగా వున్నావాశ్కి' సంతో వంళో అడిగింది విజయ.

“ఆశ్కా- రాజు యేదీ?," అన్నాడు న్స్‌ అందరినీజేరు శరునా. పలకరించిన తరువాతే విజయ మాట్లాడలేను, మౌనంగా వంట యింటివై పు వెళ్ళివో ఎ ౦దిం

సుభద్రమ్మ కంటతడి ఇట్టింది.. శి వొళ్ళు అప్యా యంగా నిమురుతూ అఆంద్రి; “ఆడపిల్లను అన్యాయం వేసినం దుకు ఆనుభవిసున్నాను డాని శాపం వృధాకాలేదు శ్ర?

“ఎన్ని సారి నుకుంటాం అనూ $ ఆజాధపడుతూజే వున్నాంకడా అన్యాయం చేశామని. యింశాయిలా నును వది లేట్టులేదు,' శి దయ్యాలమిద జేవతలమిాదా గట్ట నమ్మకం.

“నవ్వుతూ చేనీనదాని!ి వీడుస్తూ అనుభవించాలని వఛూరిశే అకలేదు ిద్దలు. మన రాజుకే ఆ వునుర్గన్నీ తగిలాయి. ?

గాజుబలొ మ్మ లు |

శాఘన్‌ మోకాళ్ళ మటూదగ డ్డం ఆన్ని కూర్చున్నాడు =

ఈ మధ్య కాస్త తెల్రబడీ బొద్దుగా తయారయ్య్యాకు. గ్‌ చీకు వినబడళాజీ నల్లని నీడలుశమ్ముుకున్నాయి అతని మొవాంలో,

“యిప్పుడు వొచ్చిన నష్టం వవింటి?” త్త విసుగుని కనపరభాడుం

“రాజూ అన్యాయమైహోయిండది. దానికిస్వుడు నాలుగవ మాసం, నుభ దమ్మ వెక్కి. నక్క. యేకుసోంది.

శ్రీ అశ్చర్యహో లే. నిశ్చలంగానే వున్నాడుం “డాక్ట్ర ర్తి చూపించ లేకపోయారా అమ్మా?"

“నలుగురికీ తలిసిహోతే యెంత అప్రదిష చానికిళ పెళ్ళి అయీరాత లేదు. అందుశే నలుగురి కళ్ళశే కనివీంచ సీయడం లేదు.”

(శ్రీ అంత శాధలోనూ నమ్వేడువి “యిప్పుడూ. (ప్రతి ప్వేనా అమ్మా. జరిగింజీనే జరిగిపోయింది. వవ్లూరెనా తీసుకు వెళ్ళి చూపించ లేకపో యేరా?"

“అలాచేస్తే లాభం వుంటుందో వ్రండడో కెలియదుం నాశే యిష్టం లేశ మాజేశాను, యింత మందిని యిన్ని రకా లుగా కూధలు పెట్టాం ఈ పాసం కూడా చేఖ యింశీం మూటగట్టుళో వాలి?” (క్రమంగా శాఘవ్‌ చైవంవెపు మొగ్గు తున్నాడు. జేవుడిపట్ల నిర్గమ్యూనిశే యిలా అయింజేమో

ఆనే మిణుకుమిణుకుమునే వూవా రాగానీ భయపడి హాతొడుం

పిజయ లోపలికి వచ్చి వో వారగా కూర్చుంది. “రాజుకి యా గండం గడిచేవరకూ యే వూలైనా తీసుకు కెళ్ళాలనుకొంటున్నాను తమ్ముడూ. ఇదివరవై తే ద్లైర్యంగా

12 ణాజుబొ మ్మ లం శేనుకో రమ్ముడూ అనేదాన్ని యిష్పూడు.., చయొదటినుంచీ అంతే. దురదృష్టం నా చుట్టూ నిలబడిపోయింది. జను యీ యింట్లో (ప్రవేశించడంలో అడి నా చుట్టూ వున్న వాళ్ళని కూడా నాశనం పట్టిస్తోంది." శీ వశాంతంగా అన్నాడు, “యిప్పుడు మించివోం -జీవీం లేదక్యాాణ. రాజుకి జేనే సహాకుం చేయలేకళోతే యిం శివతొ వేసారజేది వతి భమ చాకి యిషమెతే నాశేవీం జాక్‌ క! లజ అభ్యంతిరం లేదుః ఈవిషయంలో రాఘవ్‌ అశ్చర్యపో లేదు. అతడికి తమ్ముడి తత్వం బాగా తెలుసు. జద్దు శీ నిన్నేగో చంచానని యిలొ వేయవద్దు. మగవాడు యిటువంటివి భరించలేడు. అనవనకంగా జేనికి నాయనా నువ్వీ రొంపిలో దిగడం?) - . విరకిగా నవ్వేడు (శీ “అమ్మ కంటికి యిన్నాళ్ళిః జీను పరాయివాడిగా కనిపిస్తున్నాను. పదిసాగ్త ంటోంది సీ "శందుకూ! నువ్యీరొంపిలో దిగడం అఆనిం అమ్మా, నిన్నాకటి అడగ సా) “అడుగు,” అన్నది నుభద్రమ్మ. €క్సీ నేతిలో అమ్మ వట్టి చద్చిపోయిందని చాలా మంది అంక విన్నానుం అన్నయ్య తరువాత నీకు మశివరూ పుట్ట లేదనుకుంటాను. మరి నాకు పాలు ఎలా యిచ్చావమ్మా]! ఆశ్చర్యపోయారు విజయా, రాఘన్‌.

• “ఆవ్చనురా. నిన్ను యొత్తుకున్నాను జీను. అ చేవింటో నా అదృష్టమేమో? పాలుపడ్డాయి. భగవంతుడు అలా రాని

శాజుటొ ము లు 199 పెట్టాజేవోనరి పసివాడు నోరు మూసీయడం ీగ్చడికి కూడా యిష్టం లేన్టుంది. "

“అందుకేకాబోలుసమ్మాా నీకు చాలా దూరంగా ఆని వీస్తున్నాను. యిటువంటి ఆలోచనలు మూ నేయమ్మూూ. అన్నయ్య యెంతో జనూ అంతే. అక్క నూయిద్దరికీ సమానమే”

“బవాళ ఆశ్క- యింత కష్టంలో వున్నదంశేు మవంకాక మంివరు ఆదుకుంటారమాా జీను రాజుని పెళ్ళి చేసుకుం టాను. వీది అచెశ్కడుందీ,” అన్నాడు ఆతృతగా,

“ముందు భోజనం చేయి తమ్ముడూ అటు తరువాత అన్ని విమయాలు మాట్లారుకోవచ్చు, రాఘవ్‌. అన్నాడు.

ఈల వేసుకుంటూ అాల్‌ రూమ్‌ వెపు నడిచాడు కడి గిన అద్దంలాంటి శీ భుపారుగా.

శ చ స్త శ

ళస్రే తమ్ముడూ లేం త్వరశాలే,) వాడావిడిగా లేపారు విజయా, రాఘన్‌ లంం

మంచం మూదనుంచి అదాటునలేది ముందుకు వ్ర శాదు శ్రీ

“అమ్మా... అమ్మని చూడు; ముందుకు చారికీస్తూ అంది విజయం

గదిలో! (వవేశించేరు అందరూ వొకరి తరువాత వొక రగా. ఆప్పటిశే సుభద్రమ్మ పొణొలు అనంత్‌ వాయువుల్లో

కెలక గాజుబో ము లు

వేనిన పాపాలు కళ్ళెదుట భీకరంగా నృత్యేం చేస్తూ వుంకే భయపడి, 'బేజానై పోయిన అవిడ పాణం యెంతో "లం నిలవ లేశపోయింది. బతికి బట్టకట్టిన నాలుగు రోజులూ యేం బౌవుకుందచామనుకుందో? అలా చివ"క$ తన అంతిమ భడియల్ని భయంకరంగా గడ్షిపీ వేసింది. కొడుకుచేత మున సారా తమించబడటంతో కాంత తృ ప్పి పొందింది. ఆ శతం శాశే పన్నెండు గంటలవేళ కన్నీకు మున్నీరుగా యేడు న్తూంళు తల్తిప్రక్యావ కూర్చుని రాఘవ్‌ వెంల్లగా అన్నాడు.

“ఇంద లో ముఖపడింది యెవరూ లేరమ్మూూ, నువ్వు శాధఫాకు. అతి వొయించేకాకుండా యిన్ని అనశ్రాలకు కారకు రాలెంది. తప్పంతా దాని చేనన్నూూ వీరికిదానిలా అలా చచ్చిపోకపోలే నాకు కనిపీంచి యేదైనా అడిగివుంకే అప్పు జెలా వుంజేదో. వమోా?'”

“అయి తే నామోద ఫోపం లేదంటావా రాఘవన్‌ ' రాఘవ్‌

వొంటిమిద చేయివేసి ఆతగా ఆడిగిందిం

ఆ చేతిని నిముుుతూ “దానికి ఆయుము పూర్తయింది. ఆడిపోయింగ. వవో ఆవేశంలో అన్నాను, కానీ నిజంగా నీమిద నాకు కోపం లేదమ్మా. ఎవరి అదృష్టానికి ఎవరు క్రలం" 'వేదాంతిధోరణిలో మూట్లాజేడు. అ రాత్రి సుభ (ద్రమ్మ శాన్నాళ్ళ తరువాత సుఖంగా నిదవపోయి ఆ నిద లోజీ హాయి” పర లోకానికి రెకషంలు గస్టుపని వరుగు సరు నున వెళ్ళిపోయింది.

తెల్లి శవానికి (క్రీయలు జరిపేందుకు సీద్ధమయాడు

శణాజులొ మ్మ లం శతక 'శాఘవు రెండు మూడిళ్ళవాళు వచ్చి అతిత్వరగా తంతు ముగించి శ శానానిక సాగనంపారు సుధ్యద్రమ్మని

ఆగ్నిహో తుక్షి!ి అంకితమైవోతున్న తల్సిని మూస్తూ దిగాలుగా నిల్చుండి పోయేరు. అన్నదమ్ములిద్దరూ, అంతికం తకు నాలుక బాచుకొని గబగబ మింగోస్తున్నాడు అగ్ని హోతుడు. వాయు 'ేవుకు మేయికలవగాజీ “చూసుకోండి తడాఖా” అన్నట్లు తేన మంటల్ని అశాశంలో। అందేట్లు చిబృభిస్తున్నాడు.

“చాల్లేవూరుకో' అంటూ యొక్కడినుండో నాలుగు మేఘాలు దొర్లుకుంటూ వహ్చేశాయి. ఆకాశం నిండా వాగ చులుకు హోయింది.. మేఘాలు 'లెట్బచేయడం లేదు. నల్లని మేఘూలు దన్హాగా సభఅం శీశ్చాయి. కన నన్ను తుమించు”ి కెండు చేతులూ జోడించాడు రాఖఘువ.

ఆకాశం విరగిపోయిందిం టపట ౩ రాలివడ్హాయి గోలీ శాయలంత చినుకులం. చళ్ళతి నల్ల బడీపోయింది. కపాలం 'పీలకంతో వులిక్కిపడ్డాడు. (శ్రీ. స్నానాలు. చేసి చితిక చూరంగా నడిచి వెళ్ళాక అన్న దమ్ములిద్దరూ.

థీ ఛీ ఛీ శఆెండువారాలగ. దొర్తి ఫోరకూయి ఈ శెండునారా ల్లోనూ యే గోజలకూడా శ'జేశ్యరి మేనమాను కంటపడ లేదు. చేసిన తప్పుకు ఫలితం అనుభవిస్తూ కుళ్ళికుళ్ళి యేడుస్తూనే శవ్రుందిం

126 జణాజుబొ మ్మ లు శ్రీ చొరవ చేసుకుని తజ్లీ వెళ్ళాడు శాజేశ్వరి గది లోక. పచ్చవి శరీరంలో గవ్వల్లాంటి కళ్ళతోకోల మొహంతో చిదిపీ దీపం పెట్టినబ్బున్నది శాజేశ్వరిం ఆందముతా తనలో యిముడ్భుళొని యేపుగా బొదుగా తయారై ౦ది. పరిశీలనగా హూచాదు (శ్రీ. శా స్త ముందుకి వచ్చిన కుచ్చెళ్ళు వెనక శదులాజే పావాన్ని మణం దూసి విర $ిగా నన్వేకు- “జీను కూర్చోనా రాజూ!” అన్నాడు నెమ్మది”. ఉక్రూర్నో మావంయ్యా” కళ్ళల్లో నిటిని బలవంతంగా ఆపుకుంటూ అంది. గదినీ నోడలనీ మార్చిమార్చి చూస్తూ కాస్సేపటికి అనో నొంతు పెగలించుకున్నాడు. ॥ తట్టీ శవితల యిలా అయిపోయిందని నాకువిచారంగా జే వుంది. ఇలా అర్ధంతిగా ఆగివోవడమకూ నాకు యిష్టం 'లీదుం నానునసు చిన్నప్పటి నుంచీ నీమాటేవుంది. ఈడూ _ చబోడూ లేక పోవచ్చు. నువ్వు చిన్నతనంలో యేడుస్తూం కు. బవ్మూ వయత్నేం మిద వూరుకో బెక్షువాగినిం ళ్‌్ర కోజుల్లో యిరుగుపొక్పుగులు అజీవారు. “వరా (శ్రీ యిషస్వడే పెళ్ళాన్ని నెత్తిన పెట్టుకుంటున్నా వేం! అని నాకు ఆమాటలు పెంచే విచాలనిపీం చేని, తని నుససు కెలునుకోకుండా నా నిర్ణయంలో నే ఇలా 'పెవ్లవాడి వై పోయానని గుర్తించ లేక పోయేను, నేను తెగ వాగేస్తున్నాను. యిప్పటి కై నా వించి పోయించీనిలా లేదుం "చెప్పు శా జేశ్వరీ; సీకు నే నంశు యేమాతం యిష్టం వున్నా

శాజుబొ మ్మ లు క్ల్రగా

భయశడకు,* శాజేశ్వరిని (శ్ర శెట్టించి ఆడి గాడు జీనం ళు స్‌కు యిష్టమేనా రాజూ అని.

తలదించుకొని శాలి వేళ్ళతో 'జీలమీద గీతలు గీస్తూ చాలాసేపటి వరకా మాట్లాడలేదు రా చేశ్యరి. శాస్పేపు ఆగి “మావయ్యా... నువ్విలా చేస్తావని నాకు తెలుసు. నన్ను యిన్షపజే నాక్తాన్‌ మేట్స్‌లో శొందరు నాకళ్ళ మొదుశు దుమ్మైె త్రిపో కారు శీలంలేని ఆడది గంజిలోపడ్డ ఈగకన్నా- హీనం, (ప్రపంచాన్ని వలిస్తాం అవి వీవేవో అన్ని వవొకడూ ముందుకు రాలేకవోయాడు,. “సీందుకు మావంయ్య్యా యా శ్రమంతా?” కొననోటితో కన్నీటిసీ మోాటుతూ అన్న ౧.

ళజీనంళు నీకు యిష్టమో లేదో వున్నదున్నట్లు వెస్పా రాజూ, అంతేగానీ బంధుగ్వె మే లేని పరాయివాళ్ళకూ నొకూ సంబంధం ఏమిటి? నువ్వు చేసిన పని చెడూ _ మంచీ అవి మాత్రం "చెప్పను నేను. జరిగిన దానికి విచారిస్తూ కూర్చుంకే మన భవివ్యత్‌. సర్వ్యనాశనమై పోతుంది. సీశక్యాాభాలసిన సుఖం నేనిస్తానుం నీ సంతోపానికి, ముప్పానికీ ఆడు రాను,వ

ఉచ్రగ్షిపోయిన దానిమూద ఎందుకింత అభిమూనం మావంయ్యా! త్యాగం అనేచూట పు స్తళాల్లో చదివేందుకు సాగానే వుంటుంది. ప్రేజిమాద వ్రువన్వ్యా-నా రుచిగానే. వుంటాయి. నిజంా ఆచకణలో ఇిట్టడం చాలా శస్టం మావంయ్యాలి

నవ్వేడు (శ్రీం “త్యాగం, భోగం ఆనే మూటల! అర్థం: లేదు నువ్వు స్త్రీని నేను పురుషుగ్జి, నాకు, ప్రళృతినిజయిం చే

క్త్‌ిప్ర గాజుబొ మ్మ లు సావాసం లేదు, నా కోర్కెలు తీశ్చీందుకు నొక స్రీ తప్ప కుండా కావాలి. ఆ మనిమీవి నువ్వే యెందుకుళాకూడదూ?న జీను గర్వంగాం యిష్పుడు నిన్ను చేసుకోవడం యిష్టమే అంశ₹ే ప్రపంచం నామునాంమోద నీళు చల్లుతుంది. ఒద్దు మావంయ్యా, నాకు 'పెళ్ళిమాద, సంసొారంమిూద వ్యామో హంలేదు. యి జీవితానికంళ ఆ అనృస్తం లేదు.౫

శ్రీ నూటిగా గుచ్చి చూస్తూ: ఆం కీ జేనంళ1ు సీకు యూప్తం వుంది. నిన్ను నేనే బెప్పుతొనని భయపడి అంటు న్నావు నిన్ను నేను తప్పకుండా చేసుకుంటాను. కాదనకు దగ్గరగా వచ్చి ఆరెండు భుజాలూ గట్తిగా పుకుని ఆకళ్ళల్లో

(£ ట "”బ గం

'జీనికోసపెోోో వెతక సాగేడు,

ాకేశ్యరి సంతోషంతో. పెద యేడుస్తూ అతని గుండెలమాద వాలిపోయి మెకచుల్టూ చేతులు వేసి “నన్ను... నన్ను శమించు మావంయ్యా, జీను పాపీన్టీ దాన్ని అంది.

శ శ | ప

వది హేను రోజుల తికువాత నిరాడంబరంగా యాదగిరి నరసీంవాస్వామి సన్నిధిలో కా చేశ్వరిని వివాహాం బేనుకు న్నాడు (శ్రీ, ఈ 'వెళ్ళికి పదిమంచి రావడం, ఇానుశలు కురి పీందిి ప్రశ్నలు వేసి వాటి వెనకాల అన్ధాలుతీసి అభాండాలు వేసే బంధువులంకు శ్రి పరమ అసహ్యూం" రాఘవయిందుకు వీశీభవించేడుం వధూ _రులిద్ద కే వెళ్ళి రావడం ఆతనికి బాగాజీ

ఇాజాబొ ము లు 99 అనివీంచింది. నలుగురు స్నే హితుల్ని మాత్రమే వెంటబెట్టుకుని: వెళ్ళారు

తమ్ముడితో వోస్యంగా అన్నాడు; *నా బిడ్డకు ఆమ్‌ కప్పం ొనివ్వకోయ్‌. ౫

౪*ఆలాళ్ళోనండి, ౫ (శ్రీ చమత్కరించేడు.

పున్నమీ చందుడు శవ్విస్తున్నాడు కోరికల్ని రెచ్చ గొడుతూ. గాలివృద్చి మేనుని మెల్ల గాసోకి వెనుతిరు తోంది.

"తెల్లని దుప్పటి మలెసంవరి [కంద పెస్కెలని ధిక రిస్తూ రమ్ముని సె గచేస్తు న్నది. ళా జేళ్వరి మౌనంగా నిలబజే వ్రుంది. రా జేశ్వరిని "రెండు చేతుల్లోనూ బంధించి ఆ చెంపల మాద నున్నితంగా ముద్దు పెట్టుకుంటూ “రాజూ. యిప్పుడు శనంళశు సీకు నమ్ముక మేనా?" అన్నాదు.

వాకార్తు?ా వొంగి భ్‌ ర్త కాళ్ళశి నమస్కొ-రం చేని కొంచెం చోటుచేసుకుని భ రవక్క-జీ పడుకుంది. తట్పిాక్ర్ర మరెంత మంచివారు? మేనమామను ఆనీ సంగచే మర పించే నమధురశ్త శాలు యొంతమవా త్తర మైనవి...

“నిన్ను జీను కున్నా నం కు అందులో నాసాం5ం చాలా వ్రండోయ్‌[౫ న్లేనుకన్నా వ్‌

ఉద్య్రోవింటో అది$౫ చిల్రివీ" చూస్తున్న. (శ్రీ ద్శన్నీ నుంచి దూరంగా వ్రుడడం సాధ్యం శాపడం లేదు

ఉ*ం్వుందుకూ!?” మరోసారి ముద్దు పెట్టుకుని జన్నెళ్లో చల్లగా నవ్వేడు (శ్రీః *న్సుజ్వైంత అందమైన దానవు! నీ అంద౦... ౨.౨

కథ గాణ బొ మ్శు అం

*చాలు వూరుకోండి పొగ దలు వవ్వుతారు మరెన నా వింశ" రాజేశ్వరి కళ్ళు చమర్చాయి ... ట్పైల అంజే లేకహోతే కుక్కలు చించిన విస్తరిలా తోడ్డరూద పొర్షుతూంటే దొన్ని+

“యేం నూటలపీ రాజూ గు౭జెల్లో దూగ్చిన ఛార్య తలమోొద చేయివేసి _పేనుగా ఆనుసయించ సాగేడు,

న! క! !

శాఘవ జీవితంలో కుట్ట మొదటి సొరిగా వెక్కి. వెక్కీ- ఆకుకవసాగేడు. మగవాడు ఏడవకూడద నే 'పపంచపు సామె తని ఆబద్ధం చేస్తూ: శఆండు చేతులూ జుట్టులోకి పోనిచ్చి పెం చవాడీలా చూస్తూ; శూన్య వృాదయంతో +, మండిపోయీ వ్ళాదయం చల్లబజేవరకూ గుండెలు అవిసిహోయేట్లు యేడు స్తున్నాడు. (వపంచంలో అందరూ దగా చేస్తున్నారు, ఈ దగాకోర్త ందరిలోతినూ ఒక జేఅ జీ సం గతిమర చిమర చిపోయాడు

తండ్రీ, జావ, గీత తెల్లి అందరూ సందడిగాపరుగులు శీల వొంటంని వేసి వెళ్ళిపోయేరు. శాచేశ్యరీ (శ్రీశాంత్‌ ల యయాణం దగ్గిరపడుతూం శు ఆతని మనసుని అదుపులోజిట్టు శో లేక బోతున్నాడు.

ఇంతే వద్ద యింట్లో కుట్టుమివన్‌ ముందు అక్కా, నూ నదీపం ముందు తేనూ ని స్తేజంగా మిగిలిపోయే సమయం దగ్గరపడుతో డిం

ఒంటరి (బతుకులో యొంత బాధో, వేయినాలుకలు చాపీన భయంకరమైన మాంశతికుడి సర్పంలా కవివీసోంది.

“ఛ!.. యేడవకన్నయ్యా. (ఫొప్రైటర్‌ గారితో

జాజుబొ చ్ను లం న! మాట్లాడి నాకు రావలసింది అడిగి తీసుకువచ్చి యిక్క-జే కుజిసెస్‌ వేన్తాను. అకుమాసాల్లో మళ్ళీ నీకళ్ళముందు కనిపీం చనూ?'”

“నను వొంట నాడిన వోయానురా, రాజు కూడా వెళ్ళిపోతే యూ యిల్లు మరీ శూన్యంగా వ్రుంటుందడి. జేవికూడ వుండలేను; అతని కంఠంలో ఆవేదన అగ్విపర్వతంలో *లావా' లా వైఃి వ చ్చేస్తోందిం

వీధిలో రిక్తా మలుఫుతిరిగే వరకూ అలాశే నిలబడి వోయాడు. విజయ ఆలోచిస్తోంకి, (శ్రీ జీవిత ; రాఘవ్‌ జీవితం యిలా అసంపూ ర్తిగా ఆగివోవడానికి అసలు కారకు 'లెవరు? తిన జీవితంలో తమ్ముళ్ళ భవివ్యత్‌ యిలా ముడిపెట్టుకు పోయిం బేవీంటి? ఈ (నశ్న యొవఐరిని వేయాలి? తలదించుకుని వ్ళీ గదిలో నిశ్శబ్దంగా కన్నీరు కార్చింది

థి ఛీ న!

(వపంచంలో రశరకాల మనువు వుండవచ్చు. విభిన్న మన _సత్వాలతో వున్న మనువుల్నే మసం నుంచివాళ్ళూ ఇెక్షవాచ్తాఅని విడదీశాంం నిజానికి వొళ్యోటసారి (ప్రపంచం అంతొ మంచివాళ్ళభయం అయిపోయినట్టూ, ఈ జీవిత ఇశాలం గడిపేందుకు చాలదన్నటూ అప్పుడప్పుడు అనుకుం టూసే వుంటొం, "

శాలం వురకలు వేస్తూ కేదీల్ని మార్చేస్తోంది. ఇవాళ్‌ యింతేవ్రున్న వీల అంతలో అఆరించా అయిపోయి ముకు మోద వేలు వేసుకుని విచితంగా చూస్తున్నది మ్రపంచపు పహోకవలనిం *

ల! గాళజాబొన్ము లు

నాలుగు మాసాల్కక్రితం నిండు మననుతో అహ్వనం "ేరురామళ్ళష్తా కీల కొరఘుపతిగారు.శీమంచితనానికి మెచ్చు కోలేదు. పెద్దపెద్ద మాటలు అని ఆకాశానికి యె "లేయా లేదుం అలాశేనీ ఆళిడిని ఆయుతీణం చేసేందుకు అతని మనసు నొప్పలేదు. దిప్టి తగిలి శ్రీ యీమైనా అయిపోళా జేవోూనని భయం, వనమూలో విడ్డమాదున్న మమకారాన్ని కుదిపీకుదిపి శేపుతోండి. కళ్ళతో నే తన భావాల్ని ఎదుటి వ్య క్రీలోఃి వంపీంచే జీర్చరి తనం ఆయనలోన్రంది.

నిండు నెలలతో తిరుగుతున్న రాజేశ్వరిని శ్రీలత యేపని చేయసీయడంలేదు. అసలు వని వుంశు కదా చేసేందుకు, శీ మనసూ శరరనూంూా భార్యచుట్నూూ భమి స్తాయిః ఆతడు భగవంతుడిని ప్పార్ధిస్తాడు నిశ్శబ్దంగాం

తోజులు నిమిషాల్లా దొర్లి పోతున్నాయి. నోదావరి చాటి పళాంతంగావున్న వూర్లో కాఫుకం వెప్టకమేమంచిదనే నిర్ణయానికి వచ్చేశాడు ఈ

బొబ్బర్షింళకి శొద్రిమారంలో చిన్నకుటీరంలాటి యింట్లో (్రవేశించారు.చుట్కూూ శాబ్బరచోటలూ, పొలాలూ అక్కడక్కడ పీల్లశాలవలూ. అలనాటి సీళామ్మువారు లోకాపనింద భరిస్తూ పుట్టబోయే వీల్లల్ని గురించి కలలు గన్న వాల్మీక్నాకమాన్ని. గుర్తుకు అెస్తున్నది పనస్క మావిండి, కొబ్బ$ విస్తారంగావండించేనుందర _పశృతివొడిలో జీవితాన్ని సుఖమయం ఛీసుకుంటోందిరా జేశ్వరిం ప్రీరివ్యాతు లైన స్నేహితులూ, అనురాగాల లవారి అయిన ర్త

గొజుబొమ్ములు 188 చుట్టూ (వపంచంతో సుంబంధమేలేని డానిలా వపోయిగా రోజుల్ని గడ్షివేస్తోంది.

అరోజు వున్నట్టుండి అడిగేడు శ్రి రఘుపతిగారినివ “అన్నయ్యా అక్కంయ్యలక॥ యిబ్బందిగా వున్నట్టుంది. మోకు అన్నివిషయాలూ 'తేలుసుగదా అన్నయ్యని ఒంటరిగా వదిలి వేయడం బాగుండదని పీసోంది. నిక యీ కంపెనీకి రాజ్‌ నొనూ యిన్యాలను కుంటున్నా నండి. "

ఆకుబయట నుంచం వేసుకున్నారు. సాయం(ఠం ఆరు- గంటలు జాటింది. రఘుపతిగారు చుట్టవీలుసూ తణం ఆలో చించి అన్నారు. “నువ్వు అన్నది సబబుగానే వ్రంది. కానీ నిన్ను వదులుకుజీందుకు మనసు వొప్పడంలేదు, నీకీ జీతిం ఇవాలడం లేదా?)

“లేదండి, అసలు ఆ వివయకుమే నాదృషిలో లేదుం అన్న! నేనూ, నాకు అన్నయ్యా తప్ప యెొవరూలేరు. అతను యెంతో 'బాధవడుతున్నాడు- నన్ను వదిలి వుండడం యి్వడు అమ్మ లేకపోవడంవల్ల మరీకష్టంగావుంది? ఎటో చంాస్తూ అన్నాడు,

రఘుపతిగారు నిశ్చితంగాదూస్తూ “నాకు సీమిదవున్న యిష్టంతో బందీచేయడం నాకు బొత్తిగా యిష్టంలేదు, నీ యిస్ట్మ్యపకారమే శానివ్వుం

ఈ బ్‌ల్ణింగ్‌: చుట్టూ రోడ్డు చేయించా! నువు భార్యతోసహో 'వెదుదువుగాని, నీకు యివ్వవలనీన పాతిక వేల కూపాయలూ అస్ప్వుడు యిచ్చేస్తాను' అన్నారు*

ఫి

కష్ట శాజుబొ మ్మ య!

అప్రయత్నంగా శ్రీ “పాతిక టేలా . * అన్నాడు

“లక్షలు చేసీ ఆ స్తీ వాళ్ళిద్దరి శే ఇవ్వడిం అన్యాయమ విపిపోండి.. నాకు కొడుకులు లేంని యేనాడూ అనుళోలేదు నువ్వు వచ్చాక నేను (బతికివ్రండగానే నీకు యివ్వాలను కున్నది యిర్చే స్తే నాకు తృప్తి?

క శ్చాబ్బాగారూూ ,,. ఆ యెప్పుడూ అలా: పీలవ లేదు. శానీ రమఘపతిగారిని ఈతణంలో మూస్తూంళు ఎందుళో అలా అజీయాలనిపీంచింది అతనికి చటుక్యున వొంగి ఆయన శాళ్ళని మెల్లగా అౌకాడు:

౯1 ఆజీవిటి బాబూ. నాకు ముగవీల్లల వీరాద "మోజు అటువంటిది. నాకొడుకు అనుకున్నాను నిన్ను అంతే. యింకా యీావివయంలో నీకు అన్యాయ మే శేసున్నట్టు అని

న! లు వీసోంది అెండు మూడు నెలలుదాటీలే నువ్వు మా వూరు జానీ వెళ్ళిపోవచు ఏ. అని కాస్సేపు ఆగి అతని తిలమిద ేయివేసి నన్ను మరచిపోవుగా?? అన్నాకు గొంతులో కాను దాచు కుంటూ,

కళత్ర మాటన్నారు. మిమ్మల్ని మరచిపో తానాండీ? (శ్రీ యిం కేమో అన లేక వోతున్నాడు. అతని మనస్పంతా రఘు ఫతి "రు ఆశ )మించుకున్నారు.

ఛీ థీ శీ

ఆశాశం చిల్లులుపడేట్టు వర్షం పడుతున్నది. వుండీ

వుండి వురుములు చెవులు (శ్రుద్దలా చేస్తున్నాయి, కళ్ళుచీల్చేస్తూ

గాజు బొ మ్మ లు కేశ మెరు ఫులు మెరుస్తున్నాయి. శాఘవ మంచంబూద వొంటి నిండా రగ్గుకష్చుకుని ముడుచుకు పడుకున్నాడు. ఒళుజలిపోయీ జ్వరంలో యిష్టంవొచ్చినట్టు శలవరిస్తున్నాడు= ఓసారినవ్వుతూ గీతా ఆని, ఆంతలో నేవచ్చావమాగి' అని; తరువాత వడుపు స్వరంలో “(స్త్రీ నన్నువదిలి వెళ్ళిళోయావ్సుటా' అంటాడు క్‌జయ తమ్ముడు మంచం వకటాజ్ల కూర్చుని కళ్ళల్లో వొత్తులు వెలిగించుకుని జూగారం చేస్తున్నదిః

మూసినకన్ను తెరవడం లేదు రాఘవ. తమ్ముడికోసం అతని నునను మరిగిపోతున్నది. రెండు మూడు రోజులు చూసి ళబ్చాలి గాం) యిచ్చింది విజయం

అఆ రోజు కనుమాపువేళ విజయ యిచ్చిన ఆబలి(గాం అందుకుని శీ గదిలోకి అడుగుపెట్టాడు.

“అన్నయ్యా, నేను శని. వచ్చేశాను" వొకనారి శాదు లెక్క. లేనన్ని సార్లు. అన్న గారి మంచంచుట్టూ కాలు శాలిన వీల్లిలా తిరుగుతూ. భగవంతుని వేడుకుంటున్నాడు ఖ్‌

ఆంతకంతకు యెక్కు. వేఅవుతున్న బేమో కానీ యెక్కడా తగుముఖంపట్టినట్టు కనిపీంచడం లేదు. శ్రి ఆందోళన పడివొతు న్నాడు

"శెండువోజులు గడిచిపోయాయి. ఆ శోజు టొన్లుక్న వచ్చిన మనిమీని చూస్తూనే ఆశ్చర్యం ప్రకటించేరు విజవా స్రీలు

శాఘవగారి యిల్లు యిజేవాండీ' చాలా నెమ్మదిగా అడీగింది ఆ యువతి,

186 గాజుబొ మ్మ లు

*“ఆవ్చను, రండిలోపలికి. వాడికి వొంట్లో వాగుండటం లేదు? చిన్నగా నవ్వి ఆహ్వానించింది విజయం

విజయ వెనుక ఆ అమాగాయికూడా రాఘవ గదిలోకి 'వవేశించింది. కొంచం ఆగి ఆయన ఒంటిమిది వేయి వేసింది ఆమె ల్‌ ఆశ్చర్యాన్ని లోలోపలే దాచుకుంటున్నాడుం

“జీనూ ేణుకని వచ్చేను, రఘూ కళ్లు కేరనండి వొంగుని అతిని మొనాంలోకి చూసి నుదిటిమోద దవుల్ని అనింది. విజయ అపిల్లవం శే దృన్సీని నిలిపీంది

అరగంట తరువాతి మెల్లగా కళ్ళు శెరచాడు రాఘవం ఎదురుగా శి విజయ కాకుండా లేణుకకూడా వుండడం మాసి గాబరా పడ్డాడు, ఆతని కళ్ళు నమ్మ లేశ పోతున్నాయి

“ఎందుకు! ఎందుకువచ్చా విక్కండిక!] జ్వరం తస ముఖంపట్లాక రాఘవ నూట్లాడిన మూటలివే.

లీ్‌ణుక నవ్వింది. ఆ వీల్ల పంటిమోిద పన్నునుదూస్తూ శీ “ఎవరై వుంటుంద బ్బా!” అనుకుంటున్నాడు

"శీణుశ అతని వీపుమోద చేయివేసి “డాడీ చెప్పారు మికు వొంట్లో జాగులేదని ఇప్పుడు ఆ అమ్ము " రు లేరుక దా! నన్నెవరూ అటకాయించరిని తెలిసే వవ్బానుం)

శాఘవ బ్యుర్రవంచుకుని యీ పీల్ల యెవరో తెలు సాక్కాా' అన్నాడు.

విజయ (గహించిందిన “గుర్తించాను. గీత 'ఇెల్లెలా!

“ఆవ్చను అక్కా-, నా మోద వాళ్ళనాన్న॥ అభిమూన౦, నువ్విలా రావడం అతమంచిదికాదు ేణూ, ఎవరైనా చూస్తే 606 666)

శాజులా చ్ము లు కేల?

“ఒచ్చిన నవం యేవీంశేదు. జాడీ పర్మినన్‌ యిస్తే యింశెనర్నీ కేక్‌ జేశువలసిన పనిలేదు శాన్వెంట్‌ స్కూల్‌ అేర్చిన (కమని్షమణ ఆ అమ్మాయిలో ఆణువణునా కనిపీ సోంది, చీరళట్టుకున్న తీరుచూసి ఇొవరో యిల్లాలు అనుకున్న శ్రీ అఆపీ ల్ల నొంతు విష్పగాజీ నవ్వుకున్నాడు.

“న్వారుకెంగతోజీ దో గాన్నికొని తెచ్చు వెట్టుకున్నారుం మోకు మేమంళౌ వునష్నం అని డాడీ ఇప్పమన్నారు. కనుక పిచ్చిపిచ్చి ఆలో చనలుమానేసి 'రెస్టుతీసుకోండి, జేను వసాను” ఆ పీల్ల గిరుక్కున వెనుదిరిగింది.

వివయ భోజనానికి వుండమన్నా వినిపీంచుకో లేదుం నవ్వుతూనే వెళ్ళిపోయిందిం

కాన్ని కొన్ని బంధాలే అ ౨వంటివిం

“రాజుని తీసుకురాలేజీంరా?'. రాఘవ రేమ్ముడి కళ్ళల్లోకి చూస్తూ అడిగాడు

“బ్పప్పుడు నదిదాటకూడదని రఘువతిగారు అన్నా రన్నయ్యాా, లేకపోతే వూరుకుజీ మనిషా రాజు, పట్టాపట్టింది వొక్క-కే వుండ లేనని. తనూ వస్తానని, రఘుపతిగారమ్మాాయి, ఆల్లుడ్తూ నేను వెళ్ళేవరకూ అకడ వుంటారు. అందుశే వదిలి వచ్చాను.

“నేనింకా దాన్ని చూస్తానో చూడలేనో? అవన్ని వక్తి నమ్ముకాలురా తమ్ముడూ. ఓ సారి తీసుకు రావలసింది చూసేవాడిని. ఆ తరువాత య్సేమెనా...”

“వంమాటలన్నయ్యా అవి, ౦బప్పుడు నీకేమెందనీ? మొన్న వనచ్చినరోజున నీ పరిస్థితి చూసి వహడిలిపోయానుం

స! ణాజుబొ మ్మ లం ఇంశీవీ ఫరనాఅేదు. యిష్పుడు గ్యారంటీ రాసేయవచ్చు? చిన్నగా నవ్వాడు శ

“నువ్వు వచ్చేవరకూ. నాకు భయమే అనిపించింది "బల్నిగాం యి వ్లేగాని మనను కుదుట పడలేదనుగో విజయ అందిం

'శ్రమేసీ రాఘవలో పూర్వపు చలాకీతనం ఆవరించు కుంది. లెండునురాడురోజులు గడినేసంకి రాఘవ నమూసూలు మని పై.పోయాడుం మృత్యుముఖంనుంచి బయటపడిన తిగువాత (్రతుకు విలువ 'తెలిసిందతినికి. చచ్చిపోతే... ఎం కోరి చచ్చి పోయేవాళ్లు (బతుకులో. పీరికిపందలు. _అయిన్నా ఎంతో థై ర్యవంతులుగాని (ప్రాణాల్ని తీసుకో లేరని _గహించాడు.

అర్లికంగా చితికిపోయిన గీతతం డికి రాఘవ (బతుకుతో యెంతో సైవసరంవుంది. గీత్‌ సంపాదనవిరాజే (బతుకు వెళ్ళ దీస్తున్న అ కుటుంబం 'రెక్ట-లు తెగిన పతయుల్లా విలవిల్లాడి పోతుంకే రాఘవ అదుకున్నాడు- అ కుటుంబానికి తీరని నప్పం తనవల్ల జరిగిపోయింది. అవ్వ కులకోసమెనా రను (ఆతికిలీరాలి. చివరికి అతడి కోరిక ఇర వేరింది

(శ్రీ నరో నాలుగురోజులు గడివీ తోడబుట్టిన వాళ్ళ దగ్గర సెలవ్ర శీసుకున్నాడ =

ఖీ థీ భీ

రఘుపతిగారి మేడచుట్టూ వనారీ లేవదీశారు. కొంత స్థలాన్ని పూలమొక్క-లకి కేటాయించి మిగిలినస్థలంలో తాకు రోడ్డు "వేయించాలని ఆయన వథకం వేసుకున్నారు.- నెలా

ణాజు-జొ ము లు లిక

0డు సిలలవరకూ ఆ పని అేలేదికాడు, అయినా కారురోడ్డు వివత“ళు కీని వుంచుకున్నారు రోడ్డు ఫూ ర్తిశావడం, న వెళ్ళిహోవడం జరుగుతుందని కావాలనే అ వివయంలో జూవ్య౦ వనయసా?గారు. -

వేతిలో చజీతులుకలిపీ నడుస్తున్నారుం స్నీహితు లిద్దరూ, అర్థిక సమస్యలూ, (గుతుకు బకునులూ యివి తప్ప జీవితంలో మరొకటి రుచిచూకలేకు న

రామకృన్ణ నవ్వుతూ “చూడు (కీ నీ నో మంచికబుకు - ఇప్పనా?' అన్నాడు

“ముంచి కబురైనపుడు ఆలస్యం జీనిక$రా చెప్ప అన్నాడు ఆితిగా శ్రీ, "

అగరను కొద్దిగా సిసవడి “బపని ఈ మధ్య వపరాళావా నువ్వు?" అన్నాడుం

“రా జేశ్వరిగారు చెప్పలేదా?”

క ల్రేద్రుగా"

కధ్‌! ఆంతా అబద్ధం. జను నమ్మురు.!

“ఒట్టు రామా, నా శవరూ 'యేవీ(. చెప్పలేదుం?

“అయితే... క) 'ఇెవిదగరగావొంగి గుసబసలాచారుం

శ్రి కళ్ళు ఆనందంతో మెరినిపోతున్నాయి. రామకృష్ణ మొహంలో గర్వంగా ఓ శఖ దోబూ చములాడుతోంది. తండ్రి శాబోతున్నామనే సంగతి యిునంటి -ఆనందలవారిలో ముం ెర్తుతుంటే మో,

శెక0 గాజుబొ మ్శ లుం

రఘుపతిగారిని మెల్లగా అగిగోడు శీ “జీనిక యికడ వుండ లేనండి. అ రోడ్డు పజేదో త్వరలో 'కెమిల్చే స్తేఅన్నయ్య దగ్గిరికి వెళ్ళితో తాను.

రఘుపతి ఘొల్తున నవ్వేరు. బొత్తిగా పాపాయిలా 'బెంగటిల్లిబోతున్నా నేవింటోయ్‌. నీకే అన్నయ్యను వదిలి వుండాలని లేదు వెగా అన్నయ్య వొంటరినాడు అ౦ సొకు “వెట్టావు*

అఆదికాదండి, ఆక యిక్కడికి రావడం కష్టం. రాజే శ్వగని తీసుకువెళ్ళక తప్పదు. అందుక్కు” నసిగాడు శి,

“7 జమం(డ్రిలో హాస్పిటల్స్‌ గొడ్డుపోలేదు. (శ్రీకాంత్‌. ం శ్చ భార్యకు జీజేవీం కష్టం కలిగించను. ఆవిడ సుఖంగా పుస ఇించేవరకూ డాక్టర్షిని నేను పెట్ట లేననే అనుకున్నా వా?”

ఆదికాదండి. యుక్కడవున్నా మనసు యింటిమాే వుంది. అందువల (సయోజనం లేకుండా పోతోంది. పనులేఏ స్మకమంగా చేయలేకపోతున్నాను, త్వరగా యీ రోడ్డు వని ముగినిపోతే' జీలదూపులు చూశాడు కిం

రిఘువతి తణం అలోచించారు. బలవంతంగాచేయడం చల్ల తినమోదవున్న అభిము+నం హారతి శర్చూరంలా వారించి పోకూడదు' అలాగే సీ యిష్టపకారమే జరగనివ్వు- చూడు 'రామళ్ళష్ణా! పనివాళ్ళని రేపే పనిలో (వవేశించనును) అన్నారు కాపీగాం

శ్రీ మఐసులో జే ళృలేజ్ఞ తలు చెప్పుకున్నాడుం

శ శ చ

గాజుబొమ్ములు ల! ఓ వారం రోజులు చాటాయి, ఎండలు ఇండనివ్ఫూులం కురు స్తున్నాయి. పనివాళ్ళ దగ్గర అజమాయిమీ. చేస్తూ రామ కృప్తా, శ్రీకాంత్‌ లు రోడ్డు 'వేయిస్తు న్నారు, మధ్య మ్య శ్రీలత పంవీన ఫలవోరాల్నూ పానీయాలూ తీసుకుంటూ. శారు మరిగి సోతున్నది, 'ులక రాళ్ళు వేని చపా లు చేస్తున్నారు కూలీలు. పెద్ద (డమ్‌లో సలసల కాగుతున్నది శారు. (శ్రీ ఆలోచిస్తున్నాడు అప్పటికే రామకృష్ణ భార వీలుపుకు లోపలికి వెళ్ళిపోయాడు. సండడిగా యెవరి పనుల్లా వారు మునిగి పోతున్నారు. ఎండవేడి భరించ లేకుండావున్నా జూసెడు పొట్టకోసం కస్టపడి పనిచేస్తున్నారు కూలీలు. సగం వైన వేసిన తారు రోడ్డు ఎండవేడి! కరిగి శాంతికి _కాచుపానులొా నల్లగా మిసమిసలాడి పోతోంది. రాజేశ్వరికి పురిటి కోజులు, రఘుపతిగారు యిచ్చే పాతిక వేల రూపాయలతో హెాశాద్‌లో స్వంతంగా వో కంపెనీ తెరిధి ఈజీ స్వయంగా చూసుకోవాలి. మినన్లకిసంబం ధించిన పనులు అన్నయ్య యిన్నాచ్లా కష్టపడ్డాడు. రాజే శ్వరికి పుటిన బాబుతో యీ జీవితం దొర్లించేస్తాడు అతనికి తన కొడుకును కానుకగా ౨ నవ్వాలి, అంతకుమించి తన దగ్గ +ఏీంలేదు. రాజేశ్వరి సతి ఆతేని మెదడును పూర్తిగా ఆకమీం చుకుందిం శాజేశ్వరిని సంఘం చీడపుకుగును భూసీవట్టు

కై శాజుబొ మ్శ్‌లు బూసింది. ఆఅమాటకు వసే యీ పపంచంలో తప్పులు శేయని వాళ్ళెవరు! లే

అయినా ఆపిల్ట మొందుకో కంట తడిపెడుతూనే వ్రుంటుంది. తను దగ్గిర 'శేశవోకే మరింత గాబరాపడీవోయి వై రాగ్యం "పెంచుకుంటుంది అందమైన 'రాజు$ీ యిటువంటి కస్టం యొందుకు రావాలి?

జీతం శొందరి పట్ల ముదటి నుంచీ అన్యాయమే చేస్తుంది శాబోలు. కాళపోతే యిటువంటి | బతుకులు యొక్క- కైనా వున్నాయా? శి అడుసులు ముందుకు పడుతూనే వున్నాయి, మేడమిోదను చి లస్ట్‌ " అని గాబరాగా కేక 'ఇెట్టాడు రానుకృష్ణః - కానీ ,.. కాసే... అప్పటి శే ఆలస్యం, అయిపోయింది. శ్‌ అడుగులు ముందు! వేయడం వొడ్డింపుగా వున్న తారు దొర్లి పోయి, ఆ తొరు వూబిలా ్రువి లాక్కు హోవడిం జరిగి పోయాయి.

బిలబీల మంటూ పనివాళ్ళు వచ్చేశారు. (డమ్‌లోంచి తౌకు యింకా కింది! స్‌ మీదుగా కారుతూనే వుండి. వెల్ల కిలా పడివోయి తారులో కొట్టుకుంటున్న శివి నలుగురూ వోగై బయటికి తీసినా అచ్చులా వూడిపడెనంటోంది. శీ శాంత్‌ శరీరానికి బంకలా అతుక్కు. పోయిన తారకు.

నల్సని శరీరానికి అతుక్కుపోయిన తారు యేనో? శ్రీకాంత్‌ యీనరోగు ర్తుపట్ట లేకుండా వున్నారు. ॥

(శ్రుత వడుస్తూ వచ్చేసింది. మంచం మిద పడుకో బబ పాన్‌ వేనీ జాక్షర్‌ 8 ఫోన్‌ చేశాడు శామకృష్ల రఘుపతి గారి శాట్లా చేతులూ అఆడటంలేదు. శనుయిందుశే కీని

ణా జాబొా మ్మ లం శతం

యిశ్నాట్భ్ళా ఆపాడాశి తనే కారణం అయేడా? అతనికీగండం అలా రాసి పెట్టి వుండడానికి ం౫ా రోడ్డు శారణం అయిందిం పేనూనురాగాలతో పెంచుకున్న ల మొక్కుల మోద గొడ్డలితో సరికినట్టు. 'వాధపడుతూ. కన్నీరు తుడుచు కుంటున్నారు. =

కొమంచానికి పళథనే కూర్ప్చుణ రామక్ళన్ళ విచా రంతో కొటుకొంటున్నాడుం (వపంచంలో ఐశగ్గర్యంలభిస్తుందిం రుంంశేదై నా దొరుకుతుంది. ౫౦చి స్నేపితుడు దొరకడం యెంత కష్టం. తిను యిప్పుడే వెళ్ళాలా మేకమిదకి.

ముట్టుకుం శు అంటుకునే రంగులో ఆ అండాన్ని రూపీ స్యంతం చేసుకోవాలని ఆ అదృన్టం లేకపోతే స్నీహితుడిగా ఆరాధిస్తున్న శ్రొలత కర్గు వర్నిస్తూనే వున్నాయి.

కాజేశ్వరి పక్కనే శీలత కూర్చుంది. విధచేత మొదటినుంచీ వంచింప బకుతూజీ వుంది రాజు కళ్ళలో నీళు రావడం లేదు. మెదడూ మనసూ మొద్దు భారి పోయేయి. నిశ్చలంగా కదలకుండా కూర్చుండి పోయింది.

న! శ స్త

రఘువతిగారు గడప ముందుకి వచ్చి ఓతలుపుచేర వేసి శండో కక ఆధాకంగా పస్టుకుని “అమ్మా రా జేశ్వరీ;విన్ను జేశే అన్యాయం చేశాను తనీ. అప్పుజే వెళ్ళి పోతానంకు

కేకకి గశాజుబొ మ్మ లు (వవహిస్తోంది. “మావంయార్ధ. అంటూ తనకు కలిగిన కష్టాన్ని తిలుచుకుని తలుచుకుని వడుస్తున్నాది-*

యిన్నా చూ అయిన వాళ్ళకి దూం౦ణా వున్నాననే ధ్యాస అలా స్టాణువుని చేసింటేమోకానీ మేనమామ గా7గాజీ శరిగిలోయి దుఃఖం పెలువికి వానులై (వహిస్తోంది, రాజే శ్వరకి జెలలు వించేయి

“మావంయ్యా, అనడం తిప్ప మరో మాట రావడిం "లేదు అ గొంతులో.

“యిందుకు కారణం సీనే నన్ను తమించండ్తి' రఘు పతిగారి ఆవేదన అంతులేనిది

రాఘవన్‌ కళ్ళు పెశెత్తి వొకత్త్షణం చూసి దించేసు కున్నాడు తలని “ఎప్పుడో వొకరోజున ఆందరికీ యిటువంటిపి సంభవిస్తూనే వ్రుంటాయి. నా తమ్ముడి (ప్రమాదానికి మాలే శారణం ఆని పౌధవపడకండి. "ఫీట్‌ డిస్తేట్స్‌ అహ్‌,” రాఘవ్‌ కన్నులో సీళుతికు తున్నాయి.

అర్హరాతి వన్నెడు గంటలు కొట్టారు: కదులుతున్న శీ యిశ కదలకం మానుకున్నాదు, కి తారు (ప్రమాదాన్ని తప్బీంచుకో లేథ పోయాడు.

రాఘవన్‌ నొాండు చించుళొని వీడుస్తున్నాడుం

“తమ్ముడూ శ్ద్రీ1 నాకు (కోవాం చేస్తున్నా వానాయ నా. వా రా జేళ్యరిని చూడు...

రఘుపతి”-రు, రామశృష్షుల దుఃఖానికి అంతులేదు రాజేశ్వరి వుండివుండి 'తేలివితప్పి పోతోంది, లక రా'జేశ్వరిని జ్య ,త్తేగో చూస్తున్నది.

శాజుబొ మ్శు అం కేజీ?

శ్రి కాంచు చేపలూ, చిలికి చూపులూ పంచ భూతాళో కలిసిపోయాయి,

ఆ రాత్రంతా రాజేశ్వరికి తెలివి రాలేదు.

థీ ళీ ఖీ

మరునాడు మధ్యాహ్నం వన్నెండు గంటల _పాంతింలో "పెద్దహగేదా, మంచి భవివ్యత్‌ కోసం వ రాజమండ్రి వచ్చాడో అ రాజనుండ్రి గోదావరికే ఇెట్టంత తమ్ముడిని వది లేసీ తడి బట్టలతో యింటికి చేరుకున్నాడు రాఘవ్‌.

ఆతడు పూర్తిగా మూగవాడై పోయాడు. రఘుపతి గారు వినిపీంచుకో లేదు.. మువర్షివలనీన సొమ్ముకు ట్రంపు రాజేశ్వరి చేసన ెకుుంరాసియిచ్చి యీదో పోగొట్టుకున్న వాడీలా 'బెంగటిలి పోతూనే వున్నారుం

విరిగిన కుంకుమతో తెల్లని చీరతో సీమకు యొక్కాన రాజేశ్యరివై పు వరాస్తూ మౌనంగా కంటతడి 'వెట్టారు శీలతా, రామళ్ళష్ణులు. |

అంతకంతకు రాజేశ్వరినీ రాఘవ్‌నీ తీసుకుని దూరమాతున్నది. స్రీమరు.

రాఘవ్‌ కళ్ళు మూసుకున్నాడు శణంం “యీ బరువు అక్క-శెలా చూపించను? ఈ స్టీమరు మునిగి హోకూ డదా? అనుకుంటున్నాడు, వెంటనే నవ్వుకున్నాడు కూడాం తన స్వార్థం కోసం స్టీమరు మునిగిపోతే మరెన్నొ జీవితాలు' నాశనమె పోతాయి.

కేశ ణాజు బొమ్మ లం

శాళేశ్వరి బల్లకి ఆనుకుని శళ్తుమూసుకుంది. థీ నుంచి వచ్చినప్పుడు రాజేశ్వరికి కొ త్రగావచ్చే 'బర్లిన్‌ చీరే) పట్టు పరికిణీలే కూటు గాజుబొమ్ముల సెట్టు తీసుకువచ్చాడు. అందులో వోపెద్ద బొమ్మ అచ్చు శా జేశ్వరి యిష్పుడున్న భంగిమలో జే కూర్చుంది. ఆ బొమ్మను మూసి రాజేశ్వరి ముచ్చటపడితే నురోసారి వెళ్ళినప్పుడు అటువంటి శ్రీ బొమ్ములు బాల్యం దగ్గరనుంచి వృదావ్యం నరకూ దకథలవి తీసుకువచ్చి యిచ్చేడు, తగా జుబొమ్మలం౫ కొన్నిచి._ తాలు... అసలు జీవితాలే గాజుబొమ్ముల్లాంటివి. కాన్ని బొమ్ములు తగిలిన వస్తువు ఛాటిక తాళలేక వెంటనే పగిలిపోతాయి... రాఘవ్‌. కళ్ళల్లో నీళ్లు గిర్రున తిరిగాయి.

తల్లి ధాటి! గీత్‌ ,.. తన (ప్రవ ర్తన॥ి తల్లి ఖర్ధువ శాత్తు తగిలినందుకు శ) ...వంటి బొన్ములు శీటుపోయి యిటు పగల లేక అటు తను పూర్వపు రూపును పొందలేక నలిగి వోతు న్నాయిః రాఘన్‌ మనసులో అక్కా, రా కేశ్వరిల మధ్య త్‌ నిల్చుండి పోయాడు

ఈ జీవితాలు గాజుబొమ్మ లే నిజంగా, అపురూపంగా భూసుకుంశునే వాటిఅందం చరగదూ, మూయదూ శీలళా శామకృమ్ణుల మాదిరి,

శాసీ... కానీ తమువంటి జీవితాలకశ నురో మార్షం: 'శ్రీదు. బజారులో వోటు బొమ్ముల!విలువ లేదు.-చిన్న పాస సైతెం *ధి యా బొమ్మ బీటుతీసింది వొద్దు; అనేసుంది. సమాజం. కూడా అంతే. లో

గాజిబొ మ్మ లం 149 సిగశెట్‌ అఖరి దమ్ములాగి గచావరిలో॥ి విసి కశాడు* రాజేశ్వరి అలాగే వైళన్యం లేఘండా పడుకుంది తనూ వెనక్కు-వాలి బుగ్గలమిదపడ్డ కన్నీటి బిందువుల్ని తుడుచుకో "లేని నిస్సృవాయస్థితిలో వుండిపో యేడు. అశని శరీరంలో పటు త్వంలేదు. యమొండిన్యాధి చివ్నోలు శనివిస్తున్నాయి మురీ యింత చొకుణంగా వుంటాయా జీవితాలు రాఘవ్‌; అంటు న్నారు యెనరో అతని వెవిలోం * ల నర్వ గందాల్నస్నా. ళ్‌ క 6

• (త 6౫౦.22 లై అంప్రారరాబాదంర గ్‌

జ న. మ య ఈ న “యాల రంలల ₹జుటేం!000ము0న6 - నాం స్‌ ఆటీ ౧ , కు చా న న సా సాటు . కొ త్తవగలు న క 50 మి వ మా. -- ః కకం క సన ౧“ బి, వి, రమణరావు స వం క్‌ | ళ్ళ రు. నం. (శ్రీఈో ఇ. వనుంధళాజీని సా క ఉశాదు.. ముద్దం నెట్టి వానువంతినాను నిం. టంటే ల + త్న తా. హి. మ జ ఈ . నటం నా శశవనతే..

• " ను య్‌ మం కి త గ: లే ॥ న! నుడీ క్‌
• క క క! మేకల టీ. టా . ను అ టీ క (॥ జ టమ న. లు ల్లో నే. డా . | నైతే ఎగా న. అ సే వ. వ ల న. స్త ళ్‌ క జ్య “ ఖడోరా సన బన న . న ల ఆన ” య ల [ వార్న్‌