Telugu Eeshavasyopanishathu (Bashyaravindamu) - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

ననా న న వారాంతం నానో స. న్న వీల్‌ చా మున్న మొ సెల న నలప " [ీ భి) క! న , లే 1కు. శ్రియ (| చ్‌ రాన్లోన ఓ సట 1 పెం సాం నల మ /' ; ” /" గ్‌ క. న. . ఓ లతే -- ల న “జ క. భ్‌ , వి శ 7 | లంట న. / చే కల వ _ - (| శ | ఖ్‌ | గ గ గ్‌ | లం * స్‌ ఖో సా | .. ॥ | " రల రాం య మాం ప ఆం ల్ల టక్‌ కం న. | వట మ .. 1 న క వ ॥ న య. శ | ల్ల! టు ల స ల నతి. | స నా ఇ సేం లు న న.

1. కీ వై వ లా 1. లా | నే క. న క్‌ టి జట్ల 7... స్ట... చ షప వు. వ రం క క వం సుం లి న ( స. య. నా న న్‌ శ నజ వం స హా. గా మ్మో న శమ ల ల హ్‌” న.

ఒఅ అల ఈశావాస్యోపనిషత్తు భాష్యారవిందవం అచార్య : తుమ్మువూడి రో టిన్వరరావు శ్రీకృళ్ల చేవరాయ విశ్వవిద్వాలయము అనంతపురం మలయకూట (_పచురణలం అనంతపురం

ఈ శా వాస్యోపనివత్తు భాప్యూరవీందము మూల్యుము రు క్ర |. లుం రతన నిదాన / | (గంఠొలయం (ర్శా ఎ గేరు 2ైరెంక్రా న లౌ పిస్థానము చెక్కు స 4

• ల స శ్రీమతి టి. శౌం వాదు...?0% 6/0 1౯0. క. మం163%292 20, మలయకూటము శ్రీ వేంక శేశ్వరపుగము అనంతపురము _ 515 003. మదణ: వెరైటీ చ్రీంటప్స్‌, వలూరు =

ఈశావాస్యముః భాష్యారవిందవము ('పశ్యంతీభాష్య వు) న రేణ్యం వరణీయానాం వేవగుప్తార్ధ వేదినామ్‌ భావం భావం మహాభాగమ్‌ అరవింవపదం మహః బుగ్భామ్య భూమిక (బివ్మా శ్రీ కపాలి శా(క్రి) తళ +. భగవానరవిన్లో విదాం వరః అ పీక్షిత మధ్యా నమపశ్య _త్తపసి స్థితః (కాశ మభవత్‌ తస్య రహస్యం 'వేదగూహితమ్‌, మన్హా)ర్థనూర్ల్షణాయాన్య న క దాప్యభవన్మతిః. తథాపి యోగనిష్టాయాం తిషతోఒ _న్తరచత్షుమః3 (పత్యష ₹ం గతాః ఖ్యాతా వేచే శాశ్చన "జీవ తాః శ్రీశపాలిశా(న్తు _ బుగ్భావ్యభూమిక,

ర త జ్జ తలు ఈ గంథాన్ని అనువదించి (మచురించుకోనడాని కనుమతించిన శ్రీ అరవించా శమం (పాండిచ్చేరి వారికీ__ ద్‌నికి ముఖచ్చి తాన్నలంకరించిన (వీయసోదరుడు చిఠంజీవి సత్యనా రాయణకూ___ దీనిని అల్పకాలంలో అందంగా మ్ముదించి యిచ్చిన వెరైటీ (వింటర్సు (వలూరు వారికీ

ఈ గ్రంథ ప్రచురణకు భూరి విరాళం అందవేసిన శ్రీ మత్తిరుముల తిరుపతి దేవస్థానము వారికి హార్దికాభివందనలు

విషయానుక్రవుణక

క పశ్యంతీ భూమిక $ 535

1. శఇాంతిపాఠ విచారణ తీ 12 . ల్సి 'కాం్టతికాదై స్‌లేము 18. 19
2. “ఈశ మంత విధాగము 20 = 82 కీ కర్మజ్ఞాన సాహిత్యము 838. 89 ర్‌ం (పఠీశలు శం ర్‌5్‌

క1, భాహ్యారవిందము శ్‌రి _ 143

1. మంతభావ వివరా రర = 64 రం ఉపనిషత్ప్రణాళిక 65 = 66

2. (పథమ స్పందము 67. 71 కీ ద్వితీయ స్పంవము 79%. 91 ర... తృతీయ సృందము 92. 116 6ం చతుర్థ న్పంవము $17185

3. ఉపనిషత్చూ తము 138 = 148

4. వివిధ భామ్య సంపుటి 14 _ 179

సము ర్చ న మధు వాళమ్ములలో తరంగితము లై మం్మతధ్వమల్‌ వ్యోమస త్పథపుంబొడ్డు వినిర్షమించినవి, న _ష్మ శీకనింధు య్‌భా వధుళలై, తన్షతమై సమున్మిమితశోభన్‌, వాక్‌ (లయీదేవతా వదనాఖ్యం బరవిందచ మొక్క-టి దిశాపర్యంతమున్‌ నవ్వెడిన్‌ అది జ్ఞానాంభో జము, స్వ చ్భృదములు విప్పార్చి విశ్వసకలమ్మునకున్‌ మృదువగు వెల్ల నిగొ టి పొదివిన దాల్మజము మాతృముగాళ్ళతియై ॥ గ్గ యై ఆ గొఢుగుకామ మూలమేమంచు వెదుక మూలమూలలీను (తశ్వకొనిపోతి స్తబ్బ్ససలిలమ్ములందు మూర్భపడిపోదు జాాధి ఊవిరాడక బుడగలనూదు కొంచుం

పశ్యం౦ తీభళావింక ఆనండోచ్చలితా శక్తిః సృజతి అత్మాన మాత్మనా (ఉత్పలదేవుని స్తోతానికి వ్యాఖ్యి = కైమరాజు) "స్యద్రేవ సోమ్య ఇవమ్మగ ఆసీర్‌.. ఏకమేవా ద్వితీయం (బహ్మ. తదషత ంవఇస్యామ ప వాయేయ ఇతి”! (భాందో. 6-2-18) జగతొక సచేతన నానా వర్దాత్మకచ్చితం. చిత్రకారుడు జగత్కర్హ ఈగ్వరుడు, వ్మితాధారమైన పటం దేశకాలాత్మకమైన తానే కుంచె అతని భావవారూపమైన మనస్సు, ఇది తంత కథనంకే. ఆతని స్వరూపం. పైభాంవోగ్యంలోని "తదైవత ' బహుస్యామ _పజాయేయ ఇతి” ఈ ఈక్షణం సంకల్పమని (బహ్మన్మూకాలలోని ఈచ్షత్యధికరణ సారాంశం ల్తలలలలతతతతతతతడానాావానాణు 1... (పజాపతి లీతురైై ఏకాంకానికి. స్త్రీని సృష్టించినకర అనుసంధించుకోవాలి ఇది సృష్టివిద్య సృష్టి ఆనండజన్యమా 1 వాంఛాజన్యమా రెంటికొ కేశబ్దం కామం వాడబడింది. 2. చూం థ్రీళశంకుకుల స్వాత్మనిదాప౫ 8 ఈషణం ఆకికర్మ. సంకల్ప (పేఠిఠం. అది కామాత్యకం. మనసోరేతః- అని నాసదీయం (50664 0౯18161160 = కుమారన్వామిగారి , అనువాదం) చూచినది దేనిని? ఎవరు? తనలో వున్న (కియాళక్రిని = సృష్టిగా పరిణ మింపబోయే స్రీ భావాన్ని. ఆదిదంపతుల న్నేతాంచల వీ[్షణాలు ముడివడగా న య ల అక్కడ నుండి విల్నళ్వరుడు జన్మించాడని లలితా సహ్మసంలో చెప్పబడ్డ విషయమిద్దే. ఈ లోకోత్రర వర్ణనకాధారం వేదంలో ఆత్మను *“అధ్యషి అని వర్ణించటం అ$ిథఖలవు = పైనన్న నేం. కనుక చూవు వ్యకకటాషం శృంగార రసాత్మకంగా వర్ణించటం వద్‌ కవితా లనణం దీన్నే తర్వాత శర్మతవిద్య సెంపొండించింది. సంకల్పార్థం చెప్పి దీన్ని ఈడణ కర్మసు చెప్పకపోవటం' తార్కిళమార్గం - తాత్పర్యార్హం, అది వ్యంగ్యార్హం = ఆలం న! న! ల న! కారికం = తాంతికం,

లి ఈ శొ వా స్య ము సంకల్పం ఏకైకమైన లాను బహురూప ధారణ ఎందుకు చెసినట్లు * ఆనందం కోసం, కాబట్టి సృష్టి ఆనందజన్యం: ఆయినపుడు సృష్టి డుఃఖిస్వభావం కావట మెలా కుడురుతున్నడి 1. ఆనండమే దాని స్వభావం. తన్మూల కారణమైన ఈశ్వర మనో భావం ఆనంద స్వరూపమూ-స్వభావమూ కనక ఆ భావం విశ్వంగా అభివ్యక్త మౌళున్నది. కనక అదీ ఆనంద స్వభావమె. అస్తి-భాతిలపియం!1. ఇది తళ్వ స్వరూపం, నామరూపాలు విశ్వం. విశ్వస్వరూపం యు నామరూపాలు.-స్వభావం పె మూడూ కలిసి _పపంచం (ఆయిదుగా విస్పృతమైనది కనుకా శవి మనస్సంకల్పమే కావ్యం, శవివుంటే కావ్యముంది, పుట్టక పూర్వం భావ = బీజ రూపంలో వుంది. కవి పూర్ణతత్వం. కోవ్యమూ. పూర్ణమ. ' దీనిలో అతడే భావరూపంలో 2 వున్నాడు కనక, కమి కవిగా అవుతున్నది కావ్యనిర్మాణం తర్వాతనే ఆలాగే భగవచ్చ్భక్తికి విశ్వమ నిదర్శనం. ఆందుకనే అదీ _ ఇదీ" పూర్ణమే.

1. అస్తిభాతి (పియం రూపం నామ చేత్యంశపందకమ్‌ ఆద్య్మ్యతయం. (బహ్మరూపం జగ్మ్యదూపం తతో ద్వయమ్‌? (సరస్వతి రహస్యోపనిషత్తు) ఆ మూడ్తూ- ఈ రెండుగా పరిణమ్సించటంలో మూడు వాదాలున్నాయి. శ వివరవాదం - ఒక వస్తువు మరొకటిగా కన్పించటం = రజ్ఞాసరు వత్స వాతో ఠాంతి.

1. పరిణామవాదం-ఒక వస్తువు అవస్టాంతరం చెందటం _ పాలు' 'పెరుగు కావటం. ఫై ఆర్శంభవాదం _ ఒక వస్తువునుండి మరొకడి సంభవించటం నూలు పోగులు వస్త్రంగ్లా పరిణమించటం్న ఫ్రీ శంకవల్ను వివ ర్లవాది, తర్వాత ఆద్ద్యైతంలో పరిణామవాదులు వచ్చారు, త్‌ంతం పరిణామవాదళు

2. గనం 22101608 0%9 1306 60మి63 08% 1046 ౧100056 “లషణస్య యర్‌, రూపం చఛచితే భవతి తద్‌ (రూపం) అయమ్‌ొ, ' శపే4 12203014 మిడ(1098 ౦08 మ2(356 2 శశ ల, 178

ప శ్య న్తీఘామి నే త్‌ ' దన్తిని దారువికారే దారు తిరోభవతి సోఒపి తత్తైవ

జగతి తథా పరమాత్మా పరమాత్మన్యపి జగన్‌ తిరోధత్తే అన్నచోట అధ్యాస అని విప్పబడింది. కొయ్య ఏనున్నది. బాలకునికి ఏనుగు తోస్తున్నది. పెద్దవానికి కొయ్యగానే కన్పిస్తున్నది రెండువేరుగా కన్చించటం కర్త అయోగాన్ని (యోగః కర్మసు కౌళలమ్‌ = ఇది- లేకపోవటాన్ని సూచిస్తున్నది. యాగమే శిల్పం, శిల్పస్వభావమే = శీలమే = శిల్పం] వ్యక్తి కరిస్తున్నది. లేక (పవక వోషం వ్యంజకాన్ని లింగంగా చూగటం.

శల్పంలో దారుపూ, దంతీ ఎరుకావు. వటరాజశిల్పంలో శి వాశిల్బాలప తాదాత్మ్యం తప్ప - అద్వైతం తప్ప = ద్వ్వైతస్థితిలదు. శిల శిల్పంగా మాప తున్నది ఎపుడు ? శిల్పభావమే శిల్పం. మరిశిలయేమిటి? శిల్చాధారం, కల పదార్థం, దేశ కోల భుతాది (దవ్యం శిల. ఇది శిల్పభోవాను గుణంగా శిల్పం కావటమే తంతం చెప్పీనది. అది పూర్ణం కాబట్టి ఇదీ పూర్ణం కొక తప్పదు.

ఈ ?ల్పం ఈళ్వరభావ వ్యంజకం౦ం తప్ప లింగం కాదు, రార్కి.కులు లింగంగా గహించి “నామరూప అస్తిత్వాన్ని అస్తిభాతి (విచూల్లో ఆఅధ్యసించి చూస్తున్నారు * నామరూపాలు వికృతాలు కాబట్టి అసత్యమన్నారు, నటరాజు వ్మిగహం సత్యమా? కాదా? అది శిలగా శిల్పపత్త చూస్తున్నాడా ? శిల్పంగానా శిల్పమందే ? .. అదొక సత్యం లేక భావరూపమైన సౌందర్యం, కాగా. బొమ్మ "భావ వ్యంజకం తప్ప లింగంకాదు., లింగంలో అనుభవంలిదు. ఆలోచన ముంది. (ప్రథమం రసదృష్టి, ద్వితీయం తర్మమార్గం. ఇదర పూర్ణమనటంలో ఆస్తిభాతి 'ప్రేయూలే నామరూపాత్మకంగో పరిణమిస్తున్నవి కనక పూర్ణమ, సత్యమే. _పతివస్తువు "పరమేశ్వర భావ వ్యంజకదే. పదార్థం వాచకం కాదు. వ్యంజకం= (పకీక.

శిల్పం శక్తి విశ్వం శక్తి మయం, వెనుక మన్న భావం ఈశ్వరుడు ఈళ్య రుని ఈడణ కర్మశక్తి. ఈవషణ సృండరూపం. చలనాత్య్మకం, చలనం ళశ్తేం శక్తి సేళ్వరిలైై జగ్మదూపధారణ చేస్తన్నది కనక ఇదీ పూర్ణమే.

ఏకపూర్ణతత్త్వమైన అది ఇదిగా వస్తున్నది. కనక పూర్ణం. ఇడి అందులో అణగ్గారి పూర్ణమ ఆవుతున్నది. “నేహ-నానాస్తీ కించని ఆ (కఠం), ఇ సాహిత్యం నామడాపవిషయం. లోపలి తత్వం అస్తిభొతి (పియాలు. ఇది ఏకం, నాసిత్వం పూర్ణమంటే ఏక్తైకతత్త్వం బహుపాతధారణ చయటమ. ఈ చూపు రసంయోగద్యప్టి. దానికి జుగుప్స లేదు. నానాత్వడర్శనం జుగుప్సా హేతువు ఏకత్వడర్శనఠ -శాదాత్మ్య 'హీలఠువు. + నానాత్వం దూన్తూ ఏకత్వ సత్యకల్పనగా ఆనుభవించటిం ద్వైతంలో అద్వైత దర్శనం చేయటం - ఇది ఈళళాంతి వాఠపీ క

కక క య క. బుగుప్వ స్థాయిగా దీభత్సం రసం = లోకంలో జుగుప్ప రసం కాదు. ఎలాగో అనుసంధించుకోవాలి.

డీ ఈ గొవా స్య ము ఓం పూర్ణ మవః పూర్మమిదం పూన్హాత్‌ పూర్ణ్మముదచ్యతే పూర్ణస్య పూర్ణమాదాయ పూర్ణ మేవాన శిష్య తి!

“అది వూర్ణము.. ఇది పూర్ణము. పూర్ణము నుండి పూర్ణము వృర్తమై స్పందిం చుచున్నది. (ఆచ్‌ జస్పందించు, చుద్దివచ్చు, వృత్తముగా (మించు 2 పూర్ణము నుండ్‌ పూర్ణమును (గహించి పూర్ణమే మిగులుచున్నది”

సున్నానుండి సున్నా వస్తున్నది కలిపినా లీసివేసినొ (ఉదచ్యతే-ఆదాయ]) గణితళాస్త్రంలో సంఖ్యలన్నిటికి = 1, లినుండి 9 దొకా= సున్నాయే గర్భ స్దానం సున్నానుండే అసంఖ్యలన్నీ జన్మిస్తున్నాయి.. తిరిగి ఆజన్మించిన. సంఖ్యలకు (పక్కన చిరకపోతే వాటికి. విలువలేదు. తగ్గిపోతున్నది. ఆ సంఖ్యలకు సుందూ వెనకా సున్నాయే. వున్నది. ఆడగుగుగా - వెనుకా _ ముందూ = అంతటా భౌతిక వ్యావహారిక డృ స్టికి ముందున్న సున్నకే విలుప్కు కాని ళా స్త్రియద్యిష్టీకి ముంచూ వెనుకా షున్నాకి విలువే. మధ్యలోనే 1-2 ఇవ్యాదులు. ఇవి జన్మాల వ్య క్తసంఖ్యలు జనక్షసంఖ్య సున్నాయే. ఇదే పూర్ణం. పూర్ణత్వసంకేతం. 1 కి విలవ వెనుక సున్నా లేనిదే లేదుః జై కి విలువ 1, కొకి 3...షవా (కమంవుంది. జన్యసంఖ్యల్లో 93వ్యక్త పూర్ణతా సంకేతం. వ్యక్తసంఖ్యల్లో అంతకంటె పెద్దది లేదు. సృష్టినవాత్మకల- (శ్రి చ్మకం నవకోణాత్మకం) (పక్కన సున్నా చెరిస్తే 90 డ్నిగిలు, ఇడి ఆహార్థం. 90 డ్మిగీలు నిలువు రేఖ్ను దానితో అడ్డురేఖ షర్పడుతూ 860 గ్మిగీల సున్నా వస్తున్నది, అంతే 9ని శ చేత గుణిస్తే ౩8 వ్యక్షతత్త్వాలు వస్తున్నాయి. ఇదే ష్యట్రింళ త్తత్వ సంనోహం.* పై నాలుగు సంఖ్య నువ్నాలోని నిలుపూ = ఆచ్దమూయొక్క సమాన

ఓ. ఇదం (బహ్మ, ఇదంద్యుతమ్‌, ఇమలోకాః, ఇమె షవాఒ ఇమాని భూలాని ఇదం సర్వం యదయ మాత్మా బ్బ, ఆ. ల ఈ. 6.

ల. అబ్‌ - వృత్తంగా = తరంగమై -స్పందించు అన్నధాతువు సుందర (ప్రతిమా కల్పనం. వృత్తం సొందర్యభాస._ ఈ ఫావన విశ్వజనీనం తస్ప-నిర్విషయ

• మైన ఆక్మానుభవం = రసౌనుభవం ఠస్ప = వైయ క్తికానుభవం కాదు. ఉర్‌

ఆచ్‌*అయినరి ఆనందోచ్చలితళ క్రి. అది వృత్తం.

ర అధ్యతిష్ట ద్ధశాంగులమ్‌ = పుకుుష సూ క్రంలోని-డళ-పదవ సంఖ్య నవం పైది. నవం ,కిందిడ్కి దశ-పైది నవ సంఖ్యకు శ క్రినిచ్చేది. అంటే నవనున్నప్పుడే- అనటంలోనే దళసంఖ్య వుంగనే వుంది. ఈదృష్టితోనే దాన్ని చెబుతున్నాం.

త కాశ్మీర శివాద్య్యైత (గంథం = నాట్య శాస్త్రంలోని, 8కి ఆధ్యాయాలు దీనికే సంకేతం.

ప శ్య స్తీభూమిక గ్‌ విధాగాలు, విభాజకళ్నూతం నాల్గు, నున్నాలో వున్న చతుర్మసం, ఈ .36 తత్త్వా లకు (పక్కన నున్నా చేరిస్తే శ80 డిగీల పూర్ణవృత్త మేర్చడుతున్నడి. దీనితో నుండి పుట్టిన చతుర్శసంం చతుచ్వేదాలు = ఛృతుర్ధిష్కలు _ చళుర్వర్దాలుక్న గ పథాన) జనకరసచతుష్టయం. చతుష్నాదాత్మక చృందం యు (వృత్తం) చతుర్మన స్తత్వం-(ఆధు నిక మన్నస్తత్వ కాస్త్రవేత్రలు మనోవృత్తాన్ని (సున్నా, వృత్తులు)॥ గా విభాగించాడ- కంం1188 = పం0526108 = 10016100 = 00880 ఇఎ వుదాహృతులు. కాబట్టి చతుష్కైణం వృత నంకేతమే, అంటే నేపఠ్యంగా వృత్రముంటేనే చతుష్కోణానికి స్థితి వున్నది. లేకపోతే లేదు. చతుష్కోణ స్థితి వృత్తాధారంగా వుంది. &ఇది అవశ కంగా వుంది వ్యక్షంగా అది వుండగా. కాబబ్టీ- చతుష్కోోణ మున్నదంటే వృత్త ముంది. వృత మున్నదంటే చతుష్కోణమూ వుంది. చతుష్కోణమూ వృళమే,

ఉదచ్యరే, ఆదాయ జ 4 ఫి లా (శివపార్వతులు; తత్వ్వ(పపంచాలు)

క షా ఆ లింం!076 యజ్ఞాకర్మ-పవ్న త్త్‌జు శ్రిత త్వం

ఆ ఆ కర్రి *ళ = బూన-నివ లి అ సాణుత త్వం న! వూ ఛి తీ!

తత్వం కేవలం (పకాశాత్మకమే కాళ ఠిను లానన్న క్రొచం-విమర్శ కలది అధిష్టానం (-) హూన్యం. స్టాణువు. దానినుండి బయలుదేరిన వృళ్తంష, ఇది (పవృత్సి మళ్ళీ నివృత్తి. కాబట్టి సృష్ట వృళ్తం, కాబట్టి శం ఎలా ణు (పవృత్రి నివృత్తులు.

1. (పథమ వృత్తం, *అదఃి పూర్ణంలో అంచు, బాహ్యస్థితి (౮) కాగా (+) అ లోపల ఉండి

2. ఇదం పూర్ణం ల” బాహవ్యం త ఆంతరం అథః వసరణ *4ి ఊర్థ్వ (ప్రసరణ *ఎ”

3. మాయావాద దృష్టిలో అధః _పసరణజనేతి, ఇది *-ి

క) మవోమాయావాద దృష్టిలో (ప్రసరణ ఇ సేతి * (+ *సా” ఇతి,

లబ

1. ఊర్థ్వ 1పసరణలో --ని (వేల్బటం మాయావాదం లి ఊర్థ్వ్యపసరణలో ఇ నిజా గా పరిణమింప చేయటం మహా మాయావాదం ననాలనానలలకననుానకనననానునునులా ననున పోతావా నునునునలకనుతననోాననునా ననన న్రనననుడొలుకాళాననననన భల ను లును నునా నాకనా యోపుాలననాషు. 4 తత్వం - సున్నా ఏక వర్షం. ఆవ్యక్తంంవ్య క్షం 4 వర్ణాలు (కులాలు కాదు)

ఈళోవాస్య ము క, వ్యక్త సంధ్య సోపేదకం.. సాపేషరతా ఘటకం --- “0” ఇడి 1కి ;లువ నిచ్చద్మి సున్నా లేకుండ్తా 1 కి పిలువలేదు. సున్నా* = విద్య లేక విద్యావిద్యాపీతం,. అంటే విద్యా విద్యలు ఆంశర్జీనాలు ;ప్ప ఆసలు లేవని కాదు లేకపోతే రావడమూ లీదు 1 నుండి-ళ అవిద్య; ఎందుకు! హిపీపకం కనక, 'సిరపేషకం విద్య. కర్మ ఫానాపేవకం _ తద్వగం,. ఆంటే అవిద్య కిరువైపువ విరఉన్న స్థితి. లేనిస్టితి టే కర్మం జనక స్థితి పూర్వం. ఛ్యేయప్టైతి పరం సౌపేషకిత పూర్ణం వెలాగా అంటే పూర్వాపరూల్లో నిరపేషక విద్య జ్ఞానం రంది కనకోం జీవితం శతాయుషం. చతుర్మాశమాలుగా విభక్షం. కాగా బా వ్యాద్యవస్థలు రాలుగూ= బహ్మచర్యాద్యా[శమాలు నాలుగూ కలసి వున్నపుడు పూర్ణమౌతున్నది, ఇవి (కమ పరిణామాలు తప్ప ఏచీ స్వతం్యతం కాదు. ఇవ చతుర్విధ పురషార్డ ధ్యేయాలు. పురషార్థర' పూర్ణతా ద్భేస్టి. అది లేనపుడు. దేని కదిగా స్వీవరించినవుడు అద భౌతిక నాస్తి దృష్టే. అంటే అర్థకామాల్లోశే మోషమున్నది. మోమంలో ఆర్థకామాలూ వున్నమి. శాంతస్థితి నుండి. చలన ముర్పడు తున్నది. అందులో _ఇడ్‌ వుంది. ఇందుతో ఆదీ వుంది. తురీయ పుమషార్డ దృష్టి కలిగిన అర్థకామాలు పువషార్థాలు. చతుర్ణ పురుమెర్థదృష్టిలేని అర్ధకామాలు భౌతికాలు -- వ్యత్యస్తాలు ఆసమన్విరాలయినందున - సమన్వయ న్యూతం పోయినందున-దేని కవిగా. ఆయిపో తున్నాయి. కాబట్టి అర్ధకామాలు సరళ రీఖగా (గహిప్తే భౌతిక నాగరకత. ఆలా కాక ఆ రెంటిని ఊర్థ్వ్యకోణ మైన “ముక్రి'-విద్య = జ్ఞానం తత్త అ బిందువుతో సమన్వయిస్తే 1తీకోణం ఏర్పడుతున్నది. ఆ (తికోణ బిందువుల్ని కలిపితే వృత మేర్చడుతున్నదిం (తికోణం కాస్త్రీయం. చతుమ్కోణం వ్యావహారికం. ది సద్వలకు నత్యానుభవం ఆకాళం (కించ మనమున్నట్లు ఆనిపించినా చతుర్తో లున్నాయపించినా అవి లేవు భూమి చతుర్యసాకాధంగా. వున్నదన్న అనుభవజ్ఞానం పరిచ్చిన్నం. వృత్తాకృతి అన్నవ్ఞానం కాస్త్రీియం. వృత్తంగా వున్నగన్నవ్వుడు చతుర్డికా పరిజ్ఞానం కుడరదు ఇది- ఆదిగా అవివ్న కృమైనపుడు. బది" ఆంతర్జీనంగా వుండనే వున్నది. £. కామ న్లదగేసమవ ర్తతాధి మనసో రీతః పథమంయదాసిర్‌ -నాసదీయసూ క్షం.

ప శ్య నీ భూమిక 7, అందుకని సమచతుర్యసభావన=కల్పన--నిత్యవై నందిన- వ్యావహారిక జీవితగతికవసరం ఇదే అవిద్య. ఇది లేనిదే “గతి” లేదు. గతి ఆంటే జగత్తు. గమించేది. కదలిక ఆకాశంలోకి వెళ్ళినపుడు భూమిపై నున్న చళుర్ధిశా పరిజ్ఞానం దెబ్బ తింటున్నది. కాబట్టి (తికోణ విందువుల్ని కలుపుతున్న వృత్తరేఖ ధర్మం. "ధృ”-ధరించు. దేనిని? అర్థకామాత్మక లౌలిక జగత్తును ముక్రినిందువుతో. కాబట్టి కేవల ఆళాన్ర్రీయ-అసుం దర సరళరేభాదృష్టీ అసమన్వితమే. కేవల పారలౌకిక దృష్టీ (సన్యాసం )అసమన్వితమే

కరంలో [శే మోవృష్టి; పే మోద్యష్టి ఆధ్యాత్మిక లౌకిక దృష్టులు రెండుచెప్ప బన్జాయి. అవి “లిషూచులు'. నూచి-నూచిక-ముల్లు. వ్యక్తి మనస్సన్న గడియారాని శివి రెండు ముళ్ళు. ఒకటి పైకి సూచిస్తున్నది మరొకటి (కిందికి సూచిస్తున్నది. ఆందుకని అవి విషాచులు, విరద్ధదిశా సూచకాలు. కాని రెండున్నపుడే కాల జ్ఞానం కుదుపళున్నడి. పై ముల్లు ముక్తి దీందుపథం కాగా (క్రిందిముల్లు ధిన్నకాల లేళ దేశలేశ నూచకిమైన్న దవుతున్నడ్షి, స్టూలద్యష్టి కది విషూచి. కానీ సమన్వ యిస్టేనే కాలతత్త్వావగమనం జరుగతున్నది (దేనికదిగా చూశ్తే విషూచి. సమన్న యిస్తే వృత్తం, రెండు ముళ్ళూ స్వస్తికం, అడి వృత్త గర్చితమె)

ఖవే విద్మావిద్యలు = జ్ఞానకర్యలని క ద్హ్యజ్ఞి ఆంటున్నది. ఏకంలో ద్వైతమూ - ద్వైతంలో ఆద్వ్వైతమూ ఇమిడే వున్నాయి. ఒకటి వ్యక్తమైతే మరొ కటి అర్యస్త మైన అధిస్టానంగా. వుంటున్నది. స్థాణుబిందువు (పథమ పూర్ణం చలన బిందువు ద్వితీయపూర్ణం 1. ఇదే “*ోదేవాత్మళక్తి” = దేవి = మవామాయ = శ్రీమాత,

భ్రీకరమైన మాత - పరిమాణ . (పమాణస్వరూపిణి. మాతృమానమేయ [తిపుటిలోనిది. మాత = కొలిచేది మానం-కొలత, మేయం = (పమాణబద్ధమూ- ఛ్యేయమూ అయిన వసువు,

ఏక = అచలన అవర్ష తత్త్వాన్ని - అ పమేయాన్ని (వమేయంగా -అనే కంగా _ చలనాత్మకంగా మలుస్తున్న - శిల్పిస్తున్న మవోసర్థన, = కవి(కియా జ్ఞాన శక్తి. జ్ఞానం కదలికే కర్మ. జ్ఞానంలో కదలిన కర్మ. ఈ్ళమహాచలన -స్పంద శక్తి = భ్రీమాత. అది పూర్ణ్వవృత్తాన్ని నాల్గుగా విభజిస్తున్నది. చళుర్ణికా_దళా (యనుష్యావస్టాదులు) త్మక నృష్టి -ఆవిద్య నివృన్న మౌతున్నది. కాబట్టి అవిధ్య కే ళూం వేలం లి28608 ఇ00926ీ6.,

8 ఈ ఇె వ్యాసము విద్య విషూచి కాదు. పంణామం, (పమా+ణాత్యక పరిణామం. ఇదే కర్మం విశ్వ? దూతం. శాస్త్రీయంగా క్షే ఆపళ్న వ్యర్హమే. భౌతిక కర్మలన్నీ (పయాజన సాపేషకాలు కొవటం వల్ల దివ్యమైన ఈ పిశ్వకర్మకూ. _పమోజనం వుండి వుండ్డా లన్న తర్కంనుండి ఆ (ప్రళ్నో పుడుతున్నది. ఇచౌక దాగుడుమూతరాట. లీల [శిర ఎవరికి! విద్యకు _ అవిద్యకు. విద్యోన్ముఖ అవిద్యకూ. _అవిద్యోన్యుల విద్యకు, ఇక్కడ ఆఅ = ఆత్యంత అ భావార్థకంగా (గహించినవారిక్‌ విద్యావిద్యలు విషూచులు, ఆలా కొక రెండు శద్దాలోనూ. విద్యి అన్నంతవరకు- సమానమే. ఆ _ ఒక్కటే ఎక్కువ. అది సమీపార్టకం, ఆకాశం హన్యమయ్యూ పంచమ భూత మెలా అవృతున్నడి! మిగిలిన నాల్లిటికీ బఐహుళా. అది నూక్ష్మీరూపమూ = త్యదూపాధార్‌మున్నూ కనుకు అలాగే అవిద్య కాధారం విద్యే. విద్యంస్థాణు - నిర్ణణవిందువు ఆవిద్యోన్ముఖం కావటం తత్త్వభావం, నిత్యస్థాణువు సంతతచలన = గమన స్వభావుడు కావటం _బహ్మాండ మంత 'విచ్శిత - విదద్ధాంళం. కాని ఇది తర్మాతీత సత్యం, ఇందుకే ఉపనిషత్తు లిలా వుద్దోషించక తప్పలేదు. 90 1౯6 శ్రం]266 10 1౭౦1ల, 0%౯౯ 01 100, కైిం%ల?5 0 సైశడ2 = లి క2+6 93116 1వంంయ116 2౨6 ఐల వక 101% 896 (ట్స ౨౦౪5150 18 8౯0౪00. బుగ్వే . 10-58 ఇలాగే. శ్వేతాశ్వతరం 1-9; 5-1 మంధతాలున్నూ* విద్యావిద్యల సమప్టిని లలల నాననా పానకాల నసోననునను కాపలా నాడాను నాననా నువునననయు. [,. లోకవత్తు లీలా కైవల్యమ్‌*, (బి సూ 2-1-88 దగ్గర శ్రీ శంకరులు “వీవ మీశ్వరస్యాప్యన సేవ్య కించి త్సృయోజనాన్తరం స్వభావాడేవ శేవలం లీలా రూపా (_పనృత్తి రృవిష్యతి”, ఇవే విషయం శ్రీ అరవిందులూ అన్నార్మ చూ, వారి ఉపని షద్భాష్య పీఠిక, ల “జ్ఞాత్వా ద్వావజా వీళ్ల సీశా వడా హ్యేకా భోక్త లోగ్యార్థయుక్తా ఇనన్త క్చాత్మా పిళ్వరూపో హ్యకర్తా (తయం యదా పిస తే [ఖహ్మ మేతక్‌ 1:0 శ్వ అవకేేబహ్మ పశేత్వనన్నే విద్యావిద్యే నిహితే యృత గూడే వరన్త్వవిద్యా హ్యన్భృతం తు విద్యా విద్యావిద్యే' ఈశతే యట్లే సోటన్యః 5. 1

ప శ్య స్తీ భూమిక రి చెబుతున్న వే. (ఇవి క106 901౪106 లో థ్రీ అరఏందుల జ్జాన అజ్ఞాన ఆధ్యాయా దిని వుదాహరించారు) కాబట్టి సున్నా 1=£-8 ఇలా మారి మళ్ళా స్వస్థానానికే వస్తున్నది. ఈ మాప్ప = పరిణామం అవిద్య అపవావిద్యం సున్నావిద్య పంవిద్య పూర్ణత ఆనండస్వరూపం, బాహ్యరూపం... దీని భావం ఆనందం, “ఆనంద స్వహపం _బహ్మ. ఆనందమయం. ఆనందఘనం. ఆనందమూ రి, ఆనంద వ్మిగూం. ఆనంద సాగరం నిఠరతిశయానందం. పరమానందం. ఆనంత సుఖం నిత్య్మసుఖం. అభఖండసుఖం. ” “మ్రాన్రేన (చతయూ (ఐహ్మ నిర్ధిళంతి. యధామోషిత్‌ స్వభర్తారం సఖ్య బహు మధ్యగం.” (ఆనంద దించూపనిషర్‌ ) ఈ (ఫతి కాంతిపాకమూ. ఈశ = దీ ఒకటే. పూర్ణత్వం ఆనంవస్వరూపం* అది పూర్ణము సరే. ఇది పూర్ణమెవాగా శి తత్వం సచ్చిదానంద ఘనం జగత్తు నామర్తూపాత్మకం. పదార్థ ఘనం. ఇది భూతళక్రి అది చిర్‌శక్తి. ఈ (పపంచమంటే ఈళ క్రే అయిదూ కలిసింద్నే (పపంచ 1 కం) నామరూపాలు. అస్థి = భాతి - (పియం లేక సచ్చిదానంద ఘన తత్త్వారామం, దాని కిడుగున ఇది వున్నది. లోపలా ఉన్నది.' సర్వవ్యాప్రమైన ఆ చిదాకాళంలోనే నామ రూపాళ్మక జగత్తున్నది. ఇది సమష్టి దర్శనం. ఆది యోగ జన్యం. కర్మ కౌళలమూ మోగమే తతృలరూప సామరస్య = సమన్వయమూ యోగమే. యోగదృష్టికి అనకం _ ఏకంగా కస్పిస్తున్నది. ఏకంలో _అనేకమూ కన్చిస్తున్నది. అనంతళ్చాత్మా విశ్వరూపోహ్యకర్తా, (దయం యదా విందతే (బ్రహ్మమేతడ్‌. 1-9 ఏకవర్షమైన నూర్యకిరణంలో అనేక వ్హూలున్నట్లు. అది. ఆంతరిక్షంలో పవళించి సప్రవర్షాత్యరంగా _ జలం ద్వారా = విభ క్రమౌతున్నది. ఈ జలం శక్తి తత్ర్వం (ఈళ శమం) ఏకవర్షంలో స్రవర్హాలున్న స్థితి-ఆడః పూల్లం. స ప్రవర్ణాలలో ఏకవర్గమున్న స్థితి ఇదం పూర్ణం. ఏకవర్ణంలో నుండి సష్టవర్హాలు వచ్చినా ఆడి లోపించి హోవటంలేదు. ఆ పూర్ణంలో నుండి ఈ పూర్చాన్ని (గహించినా అది 2)

శం ఈ ఫావా స్య ము

ఈ సఫ్టవర్ణూలలో ఏకవర్ణ స్థితి భావన = తపస్సు' లేక యోగం, “నేహనా నొస్తి కించన = (ఉదాహృత పూర్వమే]

“సర్వంఖల్విదంబహ్మ” (కఠం ల-1=-10)

“వంటి (ప్రమాణ వాక్యాలు ఇది పూర్ణమ -_ ఇక్కడే ముక్తి సాధించుకో దగిందనీ = యోగరంగ స్థలమనీ _ సర్వజీవితమూ యోగఎిననీ నిరారిస్తున్నవి. ఇందుకే *ఈళ రహస్య" మన్న వ్యాసంలో అరవిందు లన్నావన.,

“తత్వ చెతన = విశ్వచేతన భివ్న విరుద్ద విషయాలు కావు, విశ్వచైతశ్యం తత్వ చైతన్య (పతివీంబం తప్ప ఆసత్యం కాదు. తత్త్వం సత్యం. విశ్వమూ సత్యమే. కాని ఆహందిద్ధ _ళరీర మనశ్చేతనల పరిఫకి పరిమితుగ్రై నందున బీవున కది వకంగా తల్మకిందులుగా కనిపిస్తున్నది. వకంగా చన్చిస్తున్నది కొబట్టి అనృతం కాదు. అన్ఫతంగా దర్శింపబడుతున్న బుతం. భగవంతుడు ప్యూతికి బొమ్మవైపు ఇడి ఆయనకు బొచసు. ఇవొక (భాంతి - మిశ్యా టీడ. (పకృతిబద్ధమైన అత్మ పదార్థమే (పకృతిలో తాదాత్మ్యం పొందుతున్నది కాబట్టే లీల. ఆత్మ (క్రీడా విశేషమ్మె

జీవుని మృత్యు = ఆన్టాన (అవిద్య) పాళం నుండి విముక్తిణ్ణి చేసి పార్థ (స్వర్గం) ఆనందాన్ని అపూర్థ (విశ్వం) ఆనందంలో (వతిస్టించటమె ఆ వెలుగ్సు నిక్కడకు (ప్రసరించటమే, ఈళలో బుషి చెప్పదలచు కొన్న విషయం,

ఇడి జ్మాగదహంక్రారాన్ని ఈశ్వరుని డివ్య చైతన్యంలో విలీనంచేసి అతని శోనూ = పదార్థసృష్టితోనూ తాదాత్మ్యం పొందటం ద్వారానే సాధ్యం. (ఆప్పుడు పదార్థ విజుగుప్స వానికి లేదు) ॥

ఈ _

ఈ జీవితం ఒక మహాగతి విశేషం. దాని కధిష్టానం విశ్వపాణ తేజన్సు దానికి అమృత దివ్యళ క్రి. మృతి అన్నది-్యపాజళక్రికి అవతలిది. కేవల కరీరపత నమే మృతి. (భస్మాంతం శరీరం - (కతోస్మర) _ ,

“ జగర్తంఠా ఆ శక్రిచేత స్లిండివున్నది. జగత్తు తచ్చేష్టా విశేషం, జగత్తూ పూర్ణమే” (చూ ఉపఎమ్యతృతి చివరి వ్యాసాలు) '. అభక్రిమయీం జగర్‌” (చ్తూ. '1/0116 25 00౪6౯ అన్న _ [వ్యుదాఫ్‌) (గంఠంలో ఇం116 &8 2116౯ అన్న అధ్యాయం) ఓ విశ్వము భూతళక్తి తప్ప క్షే మిథ్యకాదు. 1 చూ. *గెడడషే2 నెక్‌ 2 ననన

వ 111 ప శ్య స్ట్‌ భూమిక

పదార్థ లషణాలు $, క్షే అపదారీ కరణం (096 [11651211526400) పదార్థం స్థూలం. అది

018 0 5౯658 గా మారటం. ౨. ళక్తి 006౯8) = ఇది చలన - కర్మ _ స్వభావ - స్వరూపకం, 8. చలనం రగిజరు!150 =

ఇదంతా పూఇచ్చాళ క్రి ఏ0గ0?606 ౪౧1. (ఈశలో (కతువు ఇదే) ఇక్కడ (దస్ట దృళ్యమూ ఏకవిందు గర్భితాలు. సున్నాలో జన్యసంఖ్యలున్నట్లు కాష్టగతంగా అగ్ని వున్నట్లు -

విశ్వం పూర్ణమంటే సత్యం. అకుభనప్వరూపం. అనుభవమే పూర్ణం. యధా ర్థానుభవం పూర్ణం = సత్యం భూతళక్రి పదార్హజగత్తు-జీవుడైన (దష్ట లీకుండానూ వుంది అది వున్నదనటానికి నేను (ప్రమాణం కాదు. అక్కడ ఈగక్వరుడు చప అకనిలో వున్న ధళ్యరూప (మూలపకృతి) భి బహిర్గతం కావటీయే పదార్డ సృష్టిం (కఠంలో 4-6, 7, 8 . 'కాబక్టి విశ్వం సత్యం, ఘనీభూత పదార్థ శక్తి కనక. చిత్‌ లేక చిదాకాళం ఘసిధవించి భూతళక్రిగా పరిణమిస్తున్నది కనక. అది తనంత తాను తటస్థంగా వుంచ. జీవుని పుచ్చిన్న మనస్సు మంచి చెడులుగా చూస్తున్నది కనుక మిధ్యకాదు. అమిధ్యకుమిథ్యగా చూడటం మనోవోషం. వ్యక్తిత్వ భావనే ఇక్కడి దోషం,

మాయ-మీయతే అనన-ఏళ క్రి సతృదాక్థానికావరణ కల్పిస్తున్న దో భావానికి. థధందస్సులాగా = అది మాయ ఆనంతాన్ని సాంతం చేస్తున్నది.

"దేశకాల పదార్థా త్మా యద్యద్‌ వస్తు యథాయధా

త్మత్యదూపేణ యా భాతి తం శయే సంవిదం కళాం

(యోగినీహృడయ తం్యతం)

జడమేదీలేదు. వ్యావవారికంగా అది జడం కాక్రీయంగా చేతనవంతమే,” న్యూటన్‌ చలన తృతీయ స్యూతం (ప్రకారం ఏవస్తువును కొట్టినా కొట్టబడ్డ వస్తువు నుంకి కొర్టిన వస్తువుయొక్క వేగంతో శక్తితో సమానంగా జవళరక్తి పుడుతున్నది. అంటే జడంలో జవళక్తి గర్భితమై వున్నది. అందుచేత జడం చితనకేం్యడం. నేటి శాస్త్ర్యపకారం పదార్థం విద్యుడణు సంఘాతం. కాబట్టీ జడం చేతనమే, స్పంద రూపమే. శక్తి వ్యాపారమే (దవ్యంందాని ఘనీభూతస్థిలు,

|! ఈ శళావాసన్లము

కాబట్టీ స్పందళక్తి వలయమే. జగత్తు చిక్‌పదార్థంజభూతపదార్థం. ఈ దగ్శనం కలిగినవానికి సృష్టి ఆసత్యం, ఆసంపూర్ణం కాదు పరిపూర్ణమే. అట్టివాడు “నవిజుగుప్పతే' = జుగుప్స అసహ్యభావన. ఇదే. కావ్యంలో రసమౌతున్నది. అది భీభత్సం. ఇది ఎలా! - లోకంలో జుగుప్స - అవతలి వస్తువు నీకు సహ్యం కాక పోవటం. దానివల్స నీలోకిసీవు నుడుచుకోవటం, (ఇదే అభినయం ఆ రసంలో), ఈ ముడుచుకువోవటం లౌకికం, తాదాత్మ్యం పొండటం రసం, దీనికివిరుద్ధం భీత భావం భయమన్య వస్తుజన్య౦ం. తనకంటె వెరైనదన్న భావం నుండి పుడుతున్నచె, జగత్తు చిద్భిన్నమనుకోవటం జుగుప్స, జీవితమూ (కర్మ ముక్తి (జ్ఞానం) భిన్న మనుకొన్నస్థితి అది పోవటం రసదృష్టి (నవిజుగుప్పత్తే. అపుడు అంతా | పతిపదా ర్ధమూా చ్మిచూపమే. అదొక రసవత్తరనాటకం. రాస్మకీడ. పో్కోలావుంది వ్మాత ధారీ వున్నాడు. రెండూ కలస రసమౌతున్నది. టమేషకుడా యిద్దర్నీ చూస్తు న్నాడు. ఇద్దరూ సత్యాలే, సత్యానుభవమైన రసానికే యిద్దరూ వ్యంజకాలు.

శాంత రసాత్మక చిత్త వృత్తికి కర్మ పరతంతతవున్న దటూ ్రీ గుప్త పాదులు “జ్ఞానినాం సర్వా శమేఘ ముక్తి॥ “ఇతిస్మార్తేష్కుశుతేచ. యథోక్తం

దేవార్శనరత తత్త్వజ్ఞాన నిష్టాతి ధి ్యపియః తార్దః కృత్వా చద (డ్దవ్యంగృహస్తోపిహిముచ్యతే” అ రతి

ళాంతరసనాయకుడు 'క్రేవలసన్యాసికాదు (పతికాసన్యానిదైన గృహస్థు మన స్పన్యాసి. ఆతనికి కర్యలున్నవి. ఆంత మ్మాఠాన బద్ధుడు కాడు... అర్హ కామ దృప్ది తురీయ పురుషెర్డ భ్దొనం ఆంతర్జీనంగా వుంది. ఈ కర్మజ్ఞాన చలనం తప్ప, అజ్జకా చలనం శాదు. ఆందుకని ఇదీ పూర్ణమే -

కర్మ జ్ఞానగర్భితం, జ్ఞానం కర్మగర్భితం. జ్ఞాన కర్మలు భిన్నాలుకావు క్టానం శుద్ధ పకాళాత్మస్వరూపం. అందున్న ఆనందోచ్చలతళక్రి కర్మ స్వథావ అత్మస్వరూపవేత్తించైన ఆనందళక్తి, ఇదే విశ్వకర్మ స్వరూపిణి. ఇదే వ్యక్తమౌ తున్న పూర్ణతత్త న్ష్‌ంం

కాబట్టి జ్ఞాన కర్మసముచ్చయ వాదమే ఈశ' లోని విద్యావిద్యల సమన్వయ వాధంగా ఆవతరిస్తున్నది. దానికీ శాంతిపొఠం నాందీవాచకం. కే "

న పుట్టింది.

పశ్య స్తీ భూమిక 11 తాం్యతిక (శాక్రియ అద్వైతం శీతేశ్యామా ధర్మితీ జలనిధివననా కారణవ్యోమ్ని యస్మిన్‌ వాయుర్వాత్మి పసన్న్నో సవముకుళరనస్నిస్ధ గంధశ్చయ త చిత్తం (ప శ్వ్యేతినిత్యం మనుభవరనికం య్యతభావాంశ్చ నానా సర్వోలీయతే భూయో భువనపరిచయృక్స్చెన యస్మిన్‌ హితిత్‌. నత్‌ కకి2 00860141 ౪016 (0౯ ౧౪౯౦ 96102) *సల6 (6 8౯660 4౯108 క1లరే164 04684 ౪166 16 006189 1169; 16 *1109 1షం )0౦౪8 ప! 011601 930166 *14 అం ౧౯౪౦౦6 0 ౧6౪ 0103008 610%8; *ఏీలాం మి/ 9106, 2 1376౯ 0౯002086, 676౯ ల౧6|16౦౦68 ౪85166 9046 0 [661- శ08ఏ 8ం౯6 88118 6 కిం!16 041016 0 ౧౧౫ 907ల606 0 6౧16006 945, 1813 1౦ ౧62౬110 కలం 21606 ఇ౦గ౧66వ” = కిడమి800208002 = వెడీఆరమం26వ 380/8, “మిధ్యా జగదధిస్టానా” లలితా సహసం "సేహనానాస్తే కించన” ఇవ్యాది (శలేః సర్వంఖల్విదం (బహ్మటవ ఆహంనా న్యడ సీ సనాతనాతీ” ఇతి దేవీభాగవతార్‌ = ఈ (ప్రమాణ వచనాలవల్ల సర్వము ఆత్మస్వదాపమె జగత్తునష ఆధారము (బహ్మము అనగా [పాణము (బహ్మమే (పొణముగా గలది ఆరిహ్టైనమే ఆంయము. మిధ్యా జగతు దీనియందు ఆధిప్టితమై యన్నదో ఆది అని యర్థము, *వస్తుళస్తు జగతా (బహ్మపరిణామరత్వం స్వీకర్వఠాం తాంధతి కాణాం మతే జగతః సత్యత్వవువ”ం జగత్తు (బహ్మపరిణామమే. కావున లాంత్రికుల దృష్టిలో జగత్తు సత్యమ మిధ్యకాడు. కే... 'శ్రీళంకరులు తంతమార్గానుసారంగా (తిశ్వబాష్యం-సౌందర్యలహరి (వాసింం నుస్పష్టమే. (తిశతితో *కకారరూపా" అన్న దేవీనామం దగ్గర కుండలినీ యోగాన్ని (పస్తావించిన శంకదల కో పనిషత్తు 2-8 16 “శతంచవకాచహృదయస్య నొడ్యః లాసాం మూర్జానమభినిస్పృ పైకా” త తు 15 “యద్గాసర్వే _పభద్యంతే హృదయ స్యేహ్యగంధయః” అన్నచోట్ట మోగ (పస్తావన చెయలేదు. బహుళా బొపనిషడమదం బొనిమార్గ మన్ని (తిశలీద్యాదుల ఉపాస౮ మార్గాలనీవారి భావన కావచ్చు కాని ఉపని షత్తులలోనూ యోగం స్పష్టంగానే చెప్పబడ్డడని ఇతరులన్నారు.

క ఈశావా స్యము మిఠ్యాజగత్తు నధివశీంచి కదలుచున్నది = అనిపై నామార్థము.” ఇది భాస్క్ల ణా నా శ జ్‌ నా త్‌ చని వ్యాఖ్యానం ఇక్కడ మిథ్య అంటే ద్వ్యైతరూపం అసత్యమనితప్ప జగత్తు ఈ సమన్వయ దృష్టి జ ద్వైత జా అద్వైత; టీక వన కర్మ సమన్వయమే తార్మతికాద్చ్వైతం! గీ కర్మణ్య శర్వ ము? పశ్యేల్‌ అకర్మణిచ కర్మయః | సబుద్ధిమాన్‌. మను మ్చ్టషు సయు్త్‌ః కృత్న్నకర్ణకృత్‌. (శ1గ అచ మధ్వాచార్యుల భాష్యంలో కర్మ వ్యష్టి రూపమ$, అకర్మ సమిప్టి రూపమని అది వ్యక్తిడీ ఇదివై వ్లానిదని తన అహంకాకాన్ని విస్మరించి-సమిష్టిరూపదైవ స్వరూ పంళ్లో స్వకర్మలప లీనంచేయటడు కర్మలో అకర్మ అని వ్యాఖ్యానించటం = సమ న్వయ ప్రతివాదనమ. అలాగే రామానుజులు కర్మలు స్లానసాధనాలు. జ్ఞానానికి కర్మలో అకర్మ దర్శనం కొగా సాథన దళలో నున్న వాడికి కర్మ ఆకర్య - ఖ్రొనంగొ పర్యవసించ టానికి కిర్మనిర్వహణ అవసరమ వ్నారు. ఇదీ క్మ్మూ కర్మల సమన్వయమే, జ్ఞానేస్యరులు _“తాకు చెస్తూనే గ్ఞాని కర్మనుండి తాను ముక్తుడననుకోవటం తబీన్టిస్తున్నది. ఇదే జ్ఞానమంటే” అన్నమాటలే. అజా ఇ తదేజలు - తన్నైజతి = (5 అనేజదేకం మననో జవీయః (ఏ) మం్కతార్థం. కర్మలో అకర్మ అకర్మల్లో కర్మను భంగ్యంతరంగా చెప్పటమే. జ్ఞానకర్మ సమన్వయ భూమిగా త త్వమున్నడనటమ. అదొక విచ్శితస్టతి కర్మలో అకర్మ, దీనిలో ఆది, చూడటమెలాగా 1. అదొక విరుడ్డ్‌ సంపుటి. ఇదొక విరుద్ధ సంపుటి వీసీ సమన్వయం దర్శనం.) వైరుద్య్యం బాహ్యం, స్తూలం. (ఇదే శ్రీ ఆరఏందవాష్య విశిష్టత) పె గితా క్లోకంలో బుద్ధిమాన్‌ -యు క్షః _ రెండుమాటలు జ్ఞాని. కర్మయోగి అన్న అర్థంలోనే. అకర్యకర్త, జ్ఞాని-లేక్ష ఇతని స్వరూపం అకీర్మకాగా “యుక్తు"ని స్వరూపం కర్మ. ఎవడు మవోత్కుడు? అంటే స్టాని-యోగ్‌ అయిన వాడు. శ్థాన కర్య' సమన్వయ మూర్తి - ఇదే పై ఈకమర్యతమున్నూ. సజతి - యోగి విషయం-- కర్మవిషయం, నీఏీజరీ-జ్ఞాని, ఆత్మంవిషయం.. ఇ్షే విద్యా విద్యాసమన్వయం.

ప శ స్తీ భూమిక కక్‌ ఇందుకే సాధశామార్గ బోధకమైన ళా క్రేయాద్ద్వైతం దీన్నే _ బోధిస్తున్నడి అడవీ భాగవతం 1-8, 9, 10 ళ్లోకాలు లయమోగాన్ని వివరిస్తున్నవి.

“*భ్రూమి జలంలో, ఇది అగ్నిలో, ఇది గాలిలో, ఇది ఆక్షాళంలో, ఇడి అహం కారంలో ఇది మహాత్తులో, ఇది (పక్కతిలో, ఇడి ఆత్మలో లీనమైనతర్వాత "అని ఒక వాక్యం, అవేకనపదార్థమైన (ప్రకృతిని ఒతనపదార్థమైన ఆత్మలో లీనం చేయటమెకా? కాబట్టి (పకృతి అంటే పుూణం (ప్రకారం - (ప =(పకృష్ణం కృతి=సృష్టి నిర్మా ఇం (సుకృతస్యలోకే .- తైత్తి రీయానికిదే అర్థం) కాబట్టి (పకృతి దేవీ స్వరూపమే, శక్తి కక్తిమంతుడూ ఒకటే. కాగా ఆత్మ (ప్రకృతులు విరుద్ధాలు కావు. కాబట్టీ ఈ సర్వమూ (బవ్మామె (దేవీభాగవతం 9-1, 59, 11)

శక్తి నర్వవ్యాపివి (బహ్మమయి గుణమయి ఆమె కూటస్థఎతటస్థఎనిర్లణ రూపం (ఇది సన్యాసులకు త్యేయం) గుణమము. సృృష్టికర్థ్రి (ఇది సగుణం. రక్తులకు= కర్మమార్షాను యాయులకు ధ్యేయం) సగుణమంటే జగత్కారణం కావటం... నిస్ణణ మంటే పుడషునలో ఆమె (పకృతి) అలమబించటం (దేవీ భళా6-71) జగత్తు (వక్కతి. పురుష సమన్వయం. (8-22, 9-78, 10-8 డేవీ భా) గీతలోనూ ఇదే చెప్పబడింది. గీత్యపకారం (పకృతి పంపరభేదంతో వున్నది. పరజబీవుడు (7%, 6 గి అపరజపంవధూతామి, మకో బున్మ్యహంకావాలు కల3 8, పకృతి క్లార్యకారణాలకు మూల, వేవుడు లోక్త ం (46-19,20) ల పకృతంటే జీవునిలో కూడుకొన్నదిగా (తిగుణ (ప్రపంచ కారణంగా చెప్పబడింది. సడసదట్తులకు లానే కారణమళశ్నాడు + కృష్ణుడు [9-19 గ్‌ సూలంగా ఈ శా శ్రేయ తంగతార్థమిది. సత్యానందుడీ దృష్టితో ఈళను వ్యాఖ్యానించాడు.

1. మంత వ్యాఖ్యానంలో సర్వమూ హ్మబునని స్పష్టంచిళాడు ఈ దృష్టిలో మాయ చ్చిచూపిణిి చిన్మంి. _బహ్మమయి. గుణమయి. (బహ్మమయి నిజం గుణమము సగు2ం. ఇది సృష్టి కరి) 'నిర్ధణం స్థాణువుం సగుణం గతి విశేషం. ఇదే ఉ,5 మం్యత్రాలలో వ్యాథ్యాతం,

ఈమఠం [ప్రకారం కేర్యదదిందువు ఆత్మ. స్థూల సూడ్మకారణ శరీరాత్మక జీవుడు వృత్తం, 'కేయ్యదంనుండి వృత్తం అంచుకు వస్తున్నకొలది చేతనళ క్తి లోపిస్తూ కే. ఈఏషయం తాంతికాద్వైతి సక్కానందుని ఈళవ్యాక్యాపీఠళావిషయం. . 2, ఇది కలోఫనివత్సిద్దాంతంకూడా, అక్కడ వివరణలో ్రీకృష్ణ్టపేమ అసలు

సర్వమయోగాలూ లయస్వరూపాలే నన్నాడుం

క్షేగ్ర ఈ శా వాస్యము వస్తున్నది. కేర్మదబిందువు కూటస్టుడైన సృష్టివేత్ర. జీవుడు తనవరకే పరిమితుడు కనుక సంకుచిత జ్ఞాని. కారణ శరీరానికి (కింది ₹0టి ఎదక వుంది. నూత్మానికి తన విషయం స్టూల ళరీర విషయం తెలుసు. .మ్టూలానికి తన విషయమే తెలుసు. ఇది చేతనళ క్రి లోపించటమం టే కొబబ్టి కేర్చదవందువు సర్వవేత అందులో తనను గురించి మ్మాతమే తెలిసింది

(ఇది రవ మంతవ్యాఖ్యలో స్పష్టంచిళాడు వ్యాఖ్యాత)

ఈ వాదం. [పకారం శుద్ద చైతన్య శుడ్డ అకద్ధవైతన్యంగా పరిణమిన్సున్నది. _అపద్ధ చైతన్యం జీవుడు = శరీరకంగా అందున్న ఆత్మ శుద్దచైతన్యం. పూర్ణమప్వూరం కావటం అసంభవం కదా 1 శుద్ధ్దమకద్ధమెలా అవుతుంది? అంటే స్యప్టికర్హ్రి ,శక్తి) చేత. అది అనంతిళ క్రి విభవ కనుక ఏదయినా చేయగలడు. కొబట్టి పూర్‌ కుద్ద తత్త్వాన్ని ఆపూర్ణ జు అశుద్ధ తత్వంగా పరిణమింప చేయగలడు.

శాంకర వదాంతంలో (పతి సత్య కాదు. తంత్రంలో సత్యం అది పర (బహ్మలీలా విశేషం (చూ రివ మం వ్యాఖ్య)

ఈ మతం [మారం

1. మహావైఠన్యమొకటే సత్యం. అది నానాసక్తి సంపన్నం. తనను తాను పరిచ్చిన్నం చసుకొని అచేతనంగా భాసింప చేసుకోగలదు.

£ విశ్వం అశేతనంాదు. అఆచతనంగా కన్పిస్తున్నడంతా ఆసంపూర్ణ వికసిత చైకన్యం ఇది వైష్టవంలోనూ వున్నది)

శ. నానాశక్తి సంపన్న మైన చైతన్యం తనను అళేతనంగా పరిచ్చిన్నంగా చేసుకొంటున్నది. అప్పుడది సృష్టిళక్తి - మూల్నపక్కతి _ ఉపకృితిలీక ఈశ్వరు డనబడుతున్నది ఇక్కడ (తిగుణాలు సమరసంగ్లా వుంటూ సృష్టిలో అసమరసంగా వుంటాయి దీనివల్ల జీవులూ శరీంాలు ఏర్పడుతున్నాయి. ఈ గుణ | పభావంచేత జీవుడు (దవ్టగా శరిరాలు సాధనాలుగా సృజింపబడుచున్నాయి. (పకృతి సృష్టికారణమై సగుణమౌతున్నది. _పళయంలో ఇది నిర్దుణంలో విలినమౌతున్నది..

తంత్రం అద్వైలకర్మయోగాన్ని (పతివాడిస్తున్నది ఈ దృష్టికి విశ్వం అసంవూర్ణ చైతన్యం తప్ప అచేతనం కాదు. శంకరులు జ్యానిద్యష్ట్యా!ే అ ఒతన మన్నారు జ్ఞాని కొనివానికి జగత్తు కూన్యమూకాదు. మిధ్యాకాదు. సచేతనమె సత్యమే,

1... కర్మణి అకర్మయః వశ్యేత్‌ - అన్నమం్యత వ్యాఖ్యానంలో. శంకరులు కర్మ

(పకృతి విషయంతప్ప ఆత్యవిషయం కాదంటూ ఆలా భావించటం అద్జాన

మన్నారు, కనుక వారి దృష్టిలో జగదాత్మలు భిన్నవిషయాలే, బహ్మస్యూత

భాష్యావ తారిక దీన్నే సుస్పష్టంచస్తుంది.

చ $7 ళు శ్య నీ భూమిక

విడు అభ్యాస యోగికనుక. అడుగున కేవల చైతన్యముంది. రగుక జగత్తూ చైతన్యమే కాబట్టి తాంతికాద్వైతం సాధనమార్గల. నానారూ పకర్యానుష్టానం ద్వారా అద్వ్యైశానుభూతి పొందటం ధ్యేయం. కర్మలు ద్వైతం. అడ.గునవున్న ఖావం అద్వైతం. * అందుకనే వీంకి విశ్వం త్యాజ్యం కొది (శంకరునికివం ), ౬వీ స్వరూపం. ఇది ప్యడషత శ్ర్వ్యంతో సమన్వమించుకోవటం కర్తవ్యమూ యు అశీష్టమూ, మహానిర్వాణ తం్యతం (ప్రకారం (బహ్మశద్ధ చిత్చదార్థం. దేవి అతని పర్మాపకృతి. కాబట్టి విశ్వం - (పకృతి - తన ఉనికిని తాను తదిధిష్టానం చత సమరక్థించుకొంటు న్నది. (బహ్మమె జిఎశ్వర (పకృతిగా పరిణమించినపుడు అది తటస్థథావం జు దితీయదళ [8వ మం, వ్యాక్యానం)

“సచ్చిదానందం నిస్టణం. జీవులు తదంఖలు” అసి కురార్షవం (1వ ఉల్లా సం) కాబట్టి జీవులూ = (పకృతీ అసంపూర్ణ 1 చైతన్యం తప్ప అవైతన్యం కాదు. (పకృతి చైతన్య (పభవమనానికి [ప్రమాణా లశకం.

ఆబ్ధివ్ష సంకల్పంతో దేవి సృస్టికాలంలో లిలనుంకి రలంకాగా బహిర్షమించింది”

“భక్తి రహితురై. క్‌డుడూ = శివరహితయై ,ళ కిలదు” అని (వాయవీయసం హిత) శైవదర్శనాలు చెబుతున్నట్లు రాఘవభ్టు శారదాతిలకంలో స్పష్టం చెళాడుు శివుడు సగుణుడూ = నిష్టణుడూనని ఎక్నిది [పక్కతితో వికిపకిన తత్త్వంకాగా సగుణం (పక తితో సమస్వయించిది” నలా టా 1 మాయ పంచ కంచుకాలవే ఆవింవి పరమపుడషని పరిచ్చిన్న పురుషునిగా

చేస్తున్నది. |

క్షే క౮ారంచుకం = సర్వకర్ష్శృళ్వాన్ని ఆవంంచి పరిచ్చిన్న కర్షృత్వాన్ని

ఆరోపిస్తుంది.

ల) విద్యాకంచుకం యు సర్వజ్ఞక్వాన్ని 9 సగ్వజ్ఞర్వాన్ని 99

శ రాగ కంచకం = పూర్ణత్వాన్ని ॥ అసంపూర్ణత్వాన్ని 99

శ్ర కాల కంచుక౦ం = నిత్యత్వాన్ని % అనిత్యళ్వాన్ని కల్పిస్త్వంది

ర్‌) నియతి = స్వతంర్యతకావ్యాపకతలకు ఆవరించి అస్వతం తతా ఆవ్యాపకత లకు విధథినుండి. వై పై

18 ఈ శవొవాస్వ్యము “జగత్తు దీనినుండి రూపు కట్టింది” క్షే “పకృతితో ముడిపడ్డ మహేశ్వరుని నుండి కక్తి ఆవిర్భవించి ఆమెనుండి

నాదమూ - దీశనుండి బిందుపూ = దీనినుండి శబ్బబహ్మమూ ఏర్పడ్డవని శ్రీ విద్యా

0 అటి

కథనం. ఈ ళబ్ద (బిహ్మము వైతన్యమె తప్ప అవైఠన్యంగోదు ఆలి స పక్కతి

బీవ చైతన్యానికి ణా వస్తుంత న్యానికి మోలమని శారదాతిలకలొం మాయన రెండు

ముకాటు 1. ఇద్ఫారక్తి 2 స్లానళర్తి2 (ప్రథమం (తిగుణాత్మిక, ద్వితీయం చైతన్యం, తిగుణాత్మికళక్తి (తిళరీర కారణం. జ్ఞానశక్తి దర్శన కారణమని ఈశ, 5వ మం్యతవ్యాఖ్యలో సత్యానండుడిప వివరించాడు

కాగా సారరడైన తాం్యలికు"కి సారనం కర్యంాగం.. దాని కంమ్టానిం జ్ఞానం. కర్యరహిత కేవల స్టానవాదాని తె కిక్క్లడి పానంలిడదు ంంటిసమ

నా ఇ

న్వయమే తంతనాధన ఈ జ్ఞానకర్మలప =. విద్యావిద్యలకు - పొత్తనాధంచ

టానికే తం్యతం పుట్టిండి.

లలల వతతలతతతతతలవడావావాు

1. సృష్టికున్ముఖమైన ఆత్యయే క్తి,

జ న్‌4 త్త వష కక "కు యథాసహృదయవర్త నము_కృరూపమద్ధతత్తం బహిఃకదర్తు మున్ముఖో భవతి తథాశక్రిరతివ్యవ్యహియతే (మనోర్థమంజఏ = మహేళ్వరానందుడు) ఇదే ఛాందోగ్యంలో. (6-21-8) “సదవ సోమ్య” - ఇత్యాదిగా చెప్పబిడ్డది ఈ ఈచషణకర్మను శంకరాన్వైతం (పప్త రించళిదు. (చూ. (పతంభిజా హృదయ కు! వానో జు వ ఇ ల పీఠిక = జయడేవసింగు)

2. దీన్నే శ్రీ అరవిందులు తమళాష్థంలో 711 296 క80ఇ16686 (సంకల్ప - శ్లానముల్సు) అన్నాప. సంకల్పశక్తి అగ్నిగా ఈళ చెబుతున్నది. ఆగే జానం నూవ్వుడనీ, ఇదంతా వెదీకభావనమని శ్రీ అరపిందులభావ్యం.

ఖతి. శ్రి వెదాంత కౌశికులవ్యాభ్యానంకూడా. ఇదేచేబుతుంది. చూ. 8-3 ఈగ్‌ మంత వివరణ. '

వశ్య న్నిభూమిక్‌ [0 సత్యానందవ్యాఖ్య సాధించింది విద్యావిద్యాసమన్వయం. విద్య-- దేవతా జొనం సాధకదృషిలో దేవతే శ్రానమంటే, ఆర్భనాదులు కర్మ. తత్త్వదర్శనద్వారం జా లప జా గ 6 ణో ౮వతే. ఈ దృష్టితో పరిశద్ధ కర్మానుష్యానమూ - తీనితో కేవల జ్ఞానదర్శనమూ ఫలంగా తం్యతం. వివరిస్తుంది. కర్మ మనః పారిళద్ధ్యర్థం అది తిరిగి మార్గ (పటోధికం. ఆ మార్గం జ్ఞానం. ఆ దేవతా జ్జానం పరోషం. ఇద్‌ కర్మసమ న్వితం. ఈ రెండూ కలి అపరోవ స్టానానుధవు హేతువు లౌతున్నవి (చూ 0ఏమంం వ్యాఖ్య) అపరోక వానానికి కర్మలేదు. ఒకవళ వున్నా అడి మనోరహిత అవయవ వ్యావార మ్మాతం (ఇది భంకరమతమే) ఇలా తం, తం శంకరవాదాన్ని సాధనద్య స్టా ప౦ష్కరిస్తున్నద్ని” ఈ ఏవషయం సత్యానంద వ్యాఖ్యాన పీంకాకర్తలు థ్రీ (ప్రమథూథ ముభీ వాధ్యాయ ఇప్పింది. సర్ణనచ్భ కలగటమే శకి. కాబటి శక్తి సర్షన సంబంధమైన ఇచ్చాజ్లాన అ న! యి న! న! చ్‌వా జ (క్రియాశక్తి స్వరూపిణి. ఆత్మగత తివిధగ్తి నే పస్తరించిండి కాక్తేయా ద్వైత తంతం _ కౌక్ళీర శివాద్వైతం. శంకరాద్వైతంతో ఇద్దతత్త్వం నిమ్మి 9యాత్మకం కాగా పీడ స్మకియాత్మక మన్నాడు ఇందుకే శ్రీమదభినవ గుప్తపాదులు, శ “అస్థాస్య -చీళశరూపేణ వపుషా చేన్మ హేశ్వరః మహేశ్వరత్వం సంవి _త్స్వం తదత్యక్ష్యద్‌. ఘటాదివత్‌ ” తం్యలాలోకం 1! 100 “ఆత్మతత్త్య-కరూవమై = నానారూప్‌ంగా వికసించకపోతే అది చైతన్యమూ కాడు. మహాశక్తికాడు. కేవలం ఘటంలాంటి వస్తువు,

£0 ఈ శావాస్యము ఈశ మంత విభాగం

శ జ్ర మంత సంపుటిని కింది రీతిగా విభాగించి చూడవచ్చు. 1... (బ్రహ్మము జు తత్త్వము - తత్స్ప్వరూప వర్ణనలు మంత్రాలు 4-5 8 -

(15-18) ౭... జీవుడు - ఆత్మదర్శనం (6, ? మం.) 8... (2) ఉపాననా మార్గం - 11-14 అపమాగం _ 9-12; స్తూరం 10-18

ఠి “నే ళం

(4) పార్సన -, మార్గాలోకనం = 15216=17-18

(పధానంగా ఈ మూడు విషయాలకున్న సంబంధాన్ని సమన్వమయించటమే ఉపశివల్ల షం. సమన్వయ స్వూప వీ "చనానంతరం కాబట్టి జివ - (బహ్మ-మార్ల నిర్వచనం అత్యవసరమై వానిని లి అభివ %౦చెంది.

నూ! వ! |

అచావ్యల భాష్యాలనకం మతభిష్న దృష్టి! వివిధ భాష్య హేతువైనది పథాన

భేదం మార సిరే(ం డగర జ:ఏగింది ళం లె ళా ళో ఉపసిషత్తు రెండు మార్గాలున్నాయన్నది = క$3-1ళ8ి ముం

10 = లో విద్యావిద్య విషయం. ,15 లో సంభూతి అసంభూతి విషయం. ఈ విద్యావిద్యల విషయం ఇతర ఉపంషత్తలలోను గోచ స్తున్నది. బ్బ అ. ఉఉ 9, 10

ముండకం లోని సూ - అపర విద్యలు ఇవే, పరాఎద్య _బ్మావిద్య అనే = ఆపూవిద్య యజ్ఞరూప కర్యలనీ చెప్పినదాన్ని బట్టి “ఈశ” విద్య = జ్ఞాన బాప అవిద్య ఇవి రెండూ కలిసిన మార్గం ఉపాదేయమైనది తప్ప జ్ఞాన విరహిత కర్మ లౌకికమై నరకం దుంత హేతువవుతున్నది. కాబట్టి కేవల లౌకికమార్గమూ అఆంధమే- కేవల అలౌకిక మార్గమూ అంధమే = రెండు అనుపాదేయాలని ఈశ 9, 12 మంకాలు $

విశ్వభమణం - సంసారమూ, పరమేశ్వర రూపమే. కాకపోతే దష్ట వ్యక్తిగా చూస్తున్నంత సేపూ" అది పదార్థంగా” గ్లోచరిస్తున్నది. సమస్టిడష్టమై. చూస్తే లోక

న! ఠి ౮ శ అతో ఘు కుజ వానో నన ననన ననా

1, తద్మూమికాః సర్వదర్శనస్థతయః [(పత్యభిష్షాహృదమం) నటుడు భిన్నభూమి

శాధారణం చేసినట్లు ఏకైకాత్మ భిన్న డర్శన భూమికలు .ధరిస్తున్నది.

జ

వ శ్య నీ భూమిక లి డ్శష్టి సవార్థంగా కన్చించం మానిఎస్తుంది. ఇవే ఉప ఇషత్పరమార్థంగా మంత (పణాటా = కతర భాష్యకర్రలూ లు చెఎుతున్నది కాబట్టి.కేఎల కర్మలు త్యాజ్యములౌతున్నా మి. ప్పవాహ్యేతే అవృ భాయజ్ఞ్రహా వ | అస్టావశోకృం ఆనకం యేషుకర్మ వతచ్శేయో యీ_భినువుతి మూఢా । దరా మృత్యుం 'తేపునరే వాపియంతి (12.7) యజ్దరూప కేవల కర్మ = వ్రానరవహతమైనప్పుడు. అది సంసారహేతువవు తున్నచని రాత్చర్యం. (ఈ మం్యళాగ్ని దేశకలు ఈ 9 మంతం దగ్గ ఉదాహ రించి ఇలాగే అన్నారు.] ఈ మంళంలోని (శేయళ్ళబ్ధం కరంలోని (శయ పేమయో మార్గాలు రెంటిలోని | శేమోమార్గం. పే మోమార్గం కేవల కర్మ విషయం. ఈ శండూ కేవల విరద్ధాలు. కేవల | ప్‌మో మార్గానుగామి మాటిమాటికీ నావళంలోకి వస్తున్నాడని కళకంలో యకుడు శిష్యుడు సచికేతునితో అన్నాడు. ఈఏషయమీ పె ముండకం మంయతార్థమున్నూ. కాబట్టే క్రేవలకర్శలు కేవలల్టానమూ విరుద్ధ విషయాలు జ న! ళా ఇ ఈళ,.1 8 మం్యతాలు ఈ స్ఞాన సహిత కర్మమార్జాన్ని వివరించి - 8వ / ఆ ఆగ, ళా అ ళాల. త్తు ఇ ఆ, మంతంలో కవల కర్మ మాగ్గాన్ని నిరనిస్తున్నద్‌ ఇచే పై ముండర మంత్రమూ చివరిస్తున్నది. ఈ కేవల కర్మమార్గం = కళమన్నట్లు (పేయోమార్గం. వారికి అనీ ళం క న! "ఆయం లోకః నా స్టిపరః (కకం 1,2 ఇవే లోకం. పరం లదు. పఠం విద్య లోకం అవిద్య) రెంటికి సమస్వయం సిద్ధించనంతవరకు అవి వివూాచులు (చూరమెతే విపదీతే విషూచీ అవివ్యా యాచ విద్యేతి భౌ 1 ౨2. 4 కవం) ఈ విషూచీ మార్గ ఫలాలే ఈళ చెప్పిన 9.18 మం్యతాలు. “కేవల విద్యనుపాసంచినా - కేవల అవిద్య నువాసించినా అంధ తమః (పావ్టినందుతున్నారు (9). “కేవల సంభూతీ నువా సించినో _ కీవల అసంభూతి సుపాసించినా ఇంతే” (128), ఈ అంధ తమస్సు శివ మంటతంలో చెప్పబడింది. ఆ చీకటిలోకం పేరు అసుర్యము లీక అసూర్యము, ఆ లోకం ఆత్మహంతలకు గంతవ్యం. ఎవడు ఆత్మహంత్త 3 “చార్లీ! పాలో రెండూ విరుదాలుగి* ; గహించినఎ డు. దేణకదిగా ఉహెసిం్రినవ్లాదు.” 9 క ఖు న టో 4 న్‌ న తలో [ ఇ = =. ఠి అందుచేత ఈ మార్గం శే మోదాయక్టేం కాడు. (ఈ,9-12 మం్యతాలు_ ' చెప్పవలసిన అవసర మేమిటి ? 10-18 మం్యతాల్‌ హేతువు.) ల /

ర! ఈ శావా స్య ము అనావికాలం నుండి ఈ రండు మర్ధాల విజారణమున్నన్‌ అందుకే ఆ పరంపరను వివరిస్తూ “ఇట్లు (వావీన బున్ని పరంపర మాకు వివరిస్తున్నది "ఆన 10 18 లో అప్పబడింది. ఇకా చెప్కి 11 14 మంతాలలో విద్యావిద్యల - సంభూత్య సంధూతుల సమన్వయం ఈళ వింస్తున్నది. కాబట్ట ఈళ బోరెంచినది విద్యావిద్యల సమన్వయము. ఇదే ముకి మార్షమని ఈ _పడణాళకశే చెఎతున్నడి. ఓ లి ఆని లి ఆ 11.14 లో సమన్వయం చెప్పితర్వాతి శ మంతాలు 11-14 మంత ఫలంగా చెవ్చబడటం చేత్వ్పణాళిక2 ఇ... 15 మండీ 18 దావా చెప్పబడిన విషయం "కేవల కర్యమార్ష ఫరిమెన 8 మంత వ్యశిరేక విషయం. నల శే. వీషనిత్యో మహిమా (బాహ్యణసఫ్య | నవర్షతెకర్యణానో కినీయాన్‌ త స్యైవస్యాశ్‌ పదవితి తంవిదిత్వా 1 న లిష్యతే కర్యణా _వాపనేన = బృ, దా. శ 4. లగ. ల (బహ్మవెత లిర్మచి వర్దతుడూ వాడు. కుం తుమూ వాడు త్త్వపవ వాపి కలిగిన వానికి వాపకర్మ కేపవం లేదు. అన్నచోట కర్యవిషయం అంటీ ఆంఓనప్లగా చెవ్చబిడటంవల్ల కూడా కర్మ ేవలం న్‌రసింపబిర్తట్లు తొచదు. చంనా ఫవ్వాలేడు అన్నమాట కరృజ్జ్ఞాన అగు ళ సముచ్చయ వాదాని కూత చయకపొలుినా ఫక్వాల్‌చన్నమాట = కవల జొనవాదాని 5.తగా (గహించినా _పెధాసం అంటికాధారం బవ్యాగా జ ఊఉ దర్శించటమే. , ఏ విద్యావద్య సమన్వయం _ బృహదారణ్యకంలోనూ ఉంది లి $ క ల ౬ అవిద్య జు కర్మలు; విద్య (కతు టోథధక ఎదమం్యత భాగధ్యానం శం) కాని శీతం మంగతంలో ఎ తస్యిన్‌ _ ఓఒక్షం ఉత ్లం ఆహంః పింగళం _ హరితం _ లోపహితంచ ఏష పంధా చిహ్మాణా వోనువి ఈ నా! ళా ళ్‌ న త నైతి బ్యూపిర్‌ పుణ్యకృత్‌ రజళ్ళం శుహ్మవే త్త జా పుఖ్యకర్యకృత్తు-త జసుకు ఆ మార్గంక్వారా బహ్మపద్యపాప్త్‌ నందుతున్నాగన్నమ ట విద్యావిధ్యా సమన్వయఎఎ కాని కళంకచలు అంగీక రించ లేదంటూ డా॥ స్య్వుపల్లి ఆనన ₹16ఇ 0 ప20స892 15 00౯ (06 అరి₹1045 ంజ0198 01 90 (651 ఇ*ని1ంలి 906023 10 1068656 38192 శేరి&౯002 5200002)/2 (116 వి£110021 గ3915080609 9 275)

ప శ స్వీ భూమిక న! వరాతరిశ్వ 17వమం,త విషయం కొంత ఇరరోపనిషత్తులలో ఉన్నది.

1. బృహదా. శీఎకింథరి ఆ ఎ య్యోకామో, నిచ్యామ, ఆ ప్రకామ, *ఆత్య్యకామః నతస్యవాణా ఉత్కామంలి (బహ్మైవసక్‌ (వ్మాప్యేతి” లి బృ 111 9-11" యత ఆయం పురమ్మోమియతీ- ఉదస్మార్‌ (వాదాః శొమంతి అతోనతి న ఇతి చొవాచయాజ్ఞ పల్క్య॥” 1వ 2 1) యృత్రాస్య పుషషస్య మృతస్య అగ్నిం వాగప్యేతిి | వాతం (ప్రాణః చమ్షువాదిత్యం _ అగ్నిలో వాక్కు, అ (పాణం గాలిలో ఎ ఇూ స్వాంగాలు చెప్పి చివరక్ష మిగిలేది కర్మ అనీ రెండవ మంతంలో వివెకింపబడ్డది తి. సువాలోపనిషత్తుకళోనూ *వ్రాస్సిక్తి (హైణ్యోత్కమచజంలిడని చెప్పబడింది కాబద్టి ఈశలో వాయురనిలం అమృతం = అన్నచొట పైపషయమును సంధించుకొన్ని చూస్తే కతోఃస్మర - లి చివరకు మిగిలే గర్మకూడా బృదా, ప్తి ఏవ మంతంలో చెప్పినట్లు శరీవల్న విశ్వేభూతాల్లో (వెలుస్తా. కర్మను కూడా అగ్ని సాత్క్యృతం ఇస్తున్నట్లు భావించాలి. (శతోఃస్మర_ వాక్యం $1ఓ- 141 ఛాందోగ్యంల్కోసంవదిస్త ండది- “సర్యంఖలు ఇదం వ్యా తజ్జూగితి శాంత ఉవాసిత, అధ$లు లళు మయః పురువః యవ్యాకతు, అన్మాన్‌ లోక్తే పురుషోభవతి. తధతః (పేత్యాభవతి స్మకతుం కర్వితొ ఇడి శాండిల్య విద్యలోది | శ్రతుమయపురషని = సంకల్పరూప పురుషని-స్వ- ఇచ్చననుసంంచి జన్మా జన్యలు కలుగశున్నాయన్నమాటను మూిడా ఈళ మంతంలో అనుసంధిస్తే అ ఈ కర్యభావన -వైయక్తికుకర్యమయ.. పురుషడు = విశ్వకర్యమయ పురుషనిలో లీనం చస్తున్నాడు కాబిన్టే అమృతసిద్ధి కలుగుతున్నది. కావిబ్టీ స్వఇచ్చ ౨ (కళుస్మూతం విశ్వాత్మ కల్పించిన స్వచ్చ పునర్ధన్మ హేళువు కాదు అందుకే *“స్మకతుం కర్వీతి= ఈన ర్యేయం తాన నిర్ణయించుకోవాలి. ఆ ధ్యేయమే త్య్వూతి మం్యతమభిపగిస్తు జు భాతి న్నది మనో మయః = (పాజళరీరో = ఖారువా (8. 14, 2. భాందో) ఇక్యాది
2. చూ. వివరాల ్రి కపాలిళస్తై - పి04 08 6 40131268.

బ్లడీ ఈసవావాన్యము ఇది విశ్వాత్ముని -ఆఅత్మపదార్థవర్ణన్వ అతడు [పాణశరీరుడు. కాంతి స్వరూపుడు. సత్సంకల్పుడు సర్వకర్మలూ కామనలూ _ గంధరసాదులు అతనిలోవే కాబట్టి మర ణించి అత్సనిలో తిరిగి జన్మిస్తాను (గో పేత్య అభిసంభవికాస్మి”) ఇదే ఈళ చివరిమం్యత తాత్పర్యం. బృ దా. చఠర్థ (దాహ్మణంలో *తం విద్యా కర్మాణి సమన్వారఖేతే పూరు (పక్షాచ' (శీ-+-2) మరణానంతరం జీవుడు విద్య-కర్మ నెండు-పూర్వానుభవంతో పాటు - ఉృత్స-మిస్తున్నూడు. అత) కామాను సారంగా జసన్యాజవ్మలు వస్తున్నాయి కామన లేనిదాడు = పాను కుబుసాన్ని విడిచినట్లు విడిచి తృత్కమించి _బహ్మమవు తున్నాడని (7) చెప్పబడ్డమాట భస్మ్యాంతం శరిరంతో సంవదిస్తున్నది. అలాకాక అంధంతమః (పనిశంతి య్‌ అవిద్యాం ఉవాసతే తితోభూయ ఇవలే తమః య ఉ విద్యాయాంర తాః ఇదే ఈళలో 9 వ మంతం, ఈ మార్గ గామికి ఆనంచా నామతే లోకాః _- అంభధేన తమసావృ ఈః- జీ తమః తే ేత్యాళి గచ్చంతి అవిద్వాంసో అబుధో జనాః శీలత. [11 ఇదే 'ఈళ $ వ మంత తాత్పర్యం. 16 జ బృం చా, ర5్‌=15=ఐి 17 ఇ బృందా. రా15్‌ంలి & కంకర 10 జు బృ-దాః ర్‌=15-4 ఈ బుగ్వేదం 1.189. ] ఈ నాల్గు మంతాలొకపే అక్కడా ఇక్కడా.

ప శ స్త్‌ భూమిక రన్‌ '1పమణాళిక జో “వీఠదుక్రం భవతి విద్యావి్యే "జ్వీ అవి ఉపాయో పేయ భావార్‌ సహిలే, న విద్యామంత రేణ విద్యోదయో స్తీ ంంం అన్నోర్థః నొవిద్యా విద్యా రహితాస్తి తధాహి భేవదర్శనమవి _ స్టపకాశ శూబ్యంం తదభావేన భేవః (వకాశేత =తఖా నవిద్యా ఐశాత్మ (శవణాది లమణా (యా ి వినా విద్యయా” ఆా(బహ్మసిద్ధి అ మంగనమ్మికుడు (విద్యావిద్యలప సౌధనసాధ్యదత్వ మంగీకరించాలి. రెండూ అన్యోన్యా శయాలు ) ఈశ విద్యావిద్యా సముచ్చయమే ము క్రిమార్గమని నిక్టేశిస్తున్నదనటంలో సర్వా చార్యులు ఏక్నగీవంగా 1 అంగీకరించారు. థ్రీ ఆరవిందులన్నారు _ “*వేదమంకాలు స్థూలంగా మూస్తే పరస్పర సమన్వి లాలనీపించవు, కాని దర్శిస్తే అంళటికి అంతర్గత న్యం లభిన్తుంది". ఏకైక విషయాన్ని (సతిపాదించటం ఈళ లోనూ కన్పిస్తుంది. (పధమమంతమే సర్వపణాశికను ధ్వనిస్తున్నడి. అసలు కాంకిపావమే విచ్శితమైనడి _ ఈభావాస్యమిదం = అన్న బీజ స్మూశంలోని ఇదం = పూర్ణమిదం అన్న శాంతి పాఠంలో మాట. దీనికి పూర్ణత్వం - నిండుదనం రావటానికి హేతువు. ఈశ్వరునకిది వాస్యం కావటం. బావ్యింభ్యంతరంగా తత్త్వంలో జగత్తు (పపూర్ణమై వున్నడి కనుక *ళదం పూర్ణం” ఇడి స్నూతం.. దేనిఇత జగత్తునకు చైతన్యం సిద్ధిస్తుందో అది పూర్ణం *ఆదః పూర్ణః” _ అదిపూర్ణమన్న అనుధవం ఇదం పూర్ణ మన్న సత్యడర్శనం చేతనే లబ్ధం - అంటే జీవితం, ద్వావానే = జగత్‌ద్వారానే భగవదనుభవం. జగన్ని రాసకత్వం చేత సిద్ధించిడి కాదనటమే _పణాళిక ధ్వవస్తున్నది. (తరంగమూ = సమ్ముదమూ రెండూ ఒకటే. జలధర్మ౦చత నృష్టి అల [బహ్మం సమ్ముదం) ఈ న్యూతవివరణమె 6.7 మంత్రాలు, ఆందులో ఆత్మదర్శనన్వభావం వర్షితమైనది. ఆళ్మ _ భూతసమన్వయం (పతిపొదింపబడీ అడదేముక్తి అని నిర్ధారించింది (కుతి. ఇవి జీఎతంలోనేే భూరగత ఆత్మచేత జగత్తు ఈశావ్యాసమై ఇదం

1. చూ. డాః వరొదాదారిగారి పీఠిక వెదాంతవశికుని ఈళావాస్వం. ౭. చూం నానాళాష్యసంపుటి, శ్శ్రీ

పూర్షమని వ్య క్రీకృత మవుతున్నది. * కాబట్టి. వీవితంలో - భూతాల్లో ఆత్మతత్వం సం-న్యసితం కావటమే దర్శవమర్ష్గం. _ చక్కగా _ బ్యాసం చేయటమం టే. పదార్థం ఈశ్వర రూపమని దర్శించటము అపళోవటం కొడు., తర్కెంచటం కోడు. ఆత్మ అనుపళ్యత్ని8) అనుషణం , అనుసంంచి చూడటమే దర్శించటమే. అంటే కర్మ లలో ఆత్మత త్వ దర్శనం చేయటమె. ఇదే జీవిలానికి ధ్యేయం. సత్యాప్వషణ ఇదే ద్హౌగం, జీవిత సర్వస్వమూ రూగమన్న ఆరవిందో క్రికి నాఫల్య మిక్కడే* సర్వ భూతాలను తనలోని ఆత్మగా చూస్తా (4) ఇ సర్వధూతాలల్లో ఆత్మను చూస్తా (7) అనటం ఇత ఆంతర్ముఖురై నపుడు ఎ బహర్ముఖుడైనపుడు.. బాహ్యాళ్యంత రాలలో ఆత్మదర్శనమే కర్రవ్యం ఆదే సత్యం కనక అని జ్ఞానికర్మ సమన్వయమె (ధువీకరింప బడుతున్నది. ఆత్మల్నో భూతాలను చూడటం విద్య భూతాలలో ఆత్మను చూడటం అవిద్య. (కర్మను థ్రైానదృష్ట్యా ఆచరించటం) ఈ వావాస్య మనటంలో వాస్య శబ్జాని కాదావ్యణ లొపలపున్నది = బయట ఆవరించి వున్నదీ అని "అర్థం చెవ్పారు. ఇదే ఇక్కడ అనుసంధిందుకో వాలి. జ్జాన రేయంలో కర్మ వాచంందటఎఎ తప్ప అన్య మీ లేకు. ఇదెలా పాధ్యం? ఆనత్య క్రేనభుంజీథ ఎ జగత్తులోనున్న జగత్తుతొ, ఆత్మను నా ఈశ్వరుని సంన్యసించటం బత ఎ దర్శనయోగంఒత త్యాగంచిత భోగ లద్దె. రండూ వ్యతిరేక విషయాలు. లౌకిక దృష్టి కల 8వ మంత వ్యక్రికి వాడూ భోగిస్తున్నాడు. ఆహంపూర్ణడై త్యశ్రేన . అని ఇక్కడ సాధకుని విషయం ... అక్కడ 2అపండిత విషయం. ఆహంత్యాగం శేతనే = ఇదం జగరీ ఈళా కేం ఆామస్య పశ్యంతి =న్సితం పళ్యతి కళ్చన. బృ. తీఅలె 114, + ఆతని ఆరామాన్ని .(గృహాన్ని).అందిలి [కీడల్నీ = ఆంతా చూస్తున్నారు, కాని అతన్న చూడటం లేదు. ష్‌ది జ్మొగదాద్నె తివిధావస్టలలోన బీవస్థితి వర్ణ పై మం[తంలో . దేవః ఎచుతే బహాని రూవాణి..అన్న వాక్యం చతనూగ్భవామన్న అర్థ ర్యగపాంచవచ్చు లీ. న సాంపంయః (పతిభాతి బాలం - [పమావ్యంతం, వి తృమోహేన మూఢం ఆయంలోక్కో నాస్తపర ఇతినూనీ _ పునః పునః వళమాపడ్యతేమే (1-2-6 కఠ) *సాంపూయము బాలుడెరుగడు. (పమాద్యంతమగు విశ్రమోహమున మూడుడు ఈ లోకమే సత్యము. పఠమలేదు. ఆకకొనువాడు మాటిమోటికి నొ వళములోనికి వచ్చుచున్నాడు” అని యముడు మృత్యుమార్గగామి గూర్చి వివరించటం ౨ ఈళ 8 వ మంతంలో విషయానికి భూమికే. , “పరాచః కామానకయంతి బారా.స్తే మృత్యోర్యంతి వితతస్థృపాశః” 2 “బాలకులు బాహ్వ విషయాసక్నలె మత్వుపాళ బదులగుచున్సారు " ల (4 ల 1 ల వనీలా ్యల్యు గ క్‌ ఎ (“ల-యజ్ఞ కర్మ సముద్భవం -కర్మ_జహ్మోదృవం విద్ధి బహ్మాషర సముదృవంో ల (గీత లి-164=15) యజ్ఞమంటే. పర్జన్య = భూత _ అన్న సృష్టిరూప' పంచాగ్ని సృష్టి ఇది ల శు లబ లే

ప శ న్తీ్‌భూమి క్ష ల్దిా. వాస్యమ) అందుచతనే ఇదం పూర్ణమనీ డర్శనమవుతున్నదిం ఇదే 9 వమం్యతగ్భ వీవతంలో ఇడేకా నాథ్యమవుతుందో చెప్పటిమ దాని తాత్పర్యం. 6-7 మంతాలలో ఆట్టేని వవ _ అక్మ్మైవ = ఇక్కడి ఏవ మర్మతంలోని ఏవం - (ఇది నరమ్మాత గృవాస్ట్రమా త విషయమని ళంకచలు, న-రమత ఇతి నరః = విశిష్టాద్వైత లాష్యాలు) కాబర్ట్‌ త్య కేన రుంజీవ _ త్యాగం చేత భోగం. ఈ భోగం 6-7 మం_ాలలోడి తప్ప అన్యమైతే శివ మం్యతమ గతి. కేవల లౌకికునక్తు అనూర్యానామ లోకాల వ్యక్రిగా భోగించటం అంధలోర్క పాపి ఫటించుకోవటం.. ఇలా జీవిత వైచ్చితిని పతి పాదించింది. మాగ్యధః కస్యస్విద్ధనమ్‌ ౯ ఎవరి దనాన్ని అశించకు. ఇది చీవితంలో ముప్రావార్గస్నూతం... ధనం ఎవనిడీకాడు.. అన్యం లదు గనుక, ఆత్మయె కర్తా - భ్తూ కనక _ ధనం కస్యస్వార్‌ - ధనమెవడిది 2 _(ఇక్కుడ స్విర్‌ - (పళ్నార్థక (పశ్యయం, ఈ పత్యయం సంచేహాం, జిజ్ఞాసౌర్ధక పత్యయం] (చూ. 84. రా. 818 నిఘంటుపు)? ధనమంటే భోగరాధనం., ఆంటే లోకమే = కర్యలే. ఆది కర్మ రూపమే కనుక. జగత్తులో జగత్తు అంటే. కడిలే లోకంలో. లేదిలిక - కర్మ! ఇదే “వి తువుగా జగత్స్యష్టి జరిగిందన్న: గితావాక్యం ఆనసంధితమవుతువ్పది, కాబజ్టి "కర్మను అహంకార భోగసారనం చేయకు - ఇదే' "తేన ఇ్యక్షేన భుంజీధ 1. జగత్తు ఈళావాస్యం = 3 కదరికలో . కదలిక ఈళ్వరేడే. కర్మ లతనిఎ|ఈద్యష్టి - సత్యానంద _ అరవింద వ్యాఖ్యర్లో వుంది. ఇది. వ్యక్తి దృష్ట కాడు. మహద్ద్యష్టి సమష్ట దృష్టి = లికవోతే సర్వాణి భూతాని ఆత్ర్మైవామూత్‌ = స్మ పర్యాగార్‌ అన్న 1-8 మం్యతాల 'కన్టంలేదు. (పర్యగార్‌ జు అభూరి తాశ్చర్యతః ఒకవే _అఆడె ఇవిగా వచ్చింది) కాబస్ట కదలికలో ఉన్న శదలిక- , వాబానికి వాణం భజ్దానికి శబ్దం. నేళానీకి న్మేతం _ అన్న కేన మంతార్థ దృష్టిలో కదలికలో కదలిక ఈశ్వరుడే... అందగని రర్యలు ద్రైవస్వరూపాలీ ఆ కర్మ రూపజగత్తు మిథ్యకాదు, ఏ శక్తి ద్వాగా ఈఫ్వరుడు దాన్ని సృజ్తీంబాడో అడి మహామాయ =“ జగళ్ళాత = మవిశో కి _ (సత్యానంద వ్యాఖ్య చూడు) కాబట్టి కదలిక మహాళక్తి (చూ. $41202 గీడేకాడ = డఇ0?6 28 కిరళలగ) ఛక్రి _ శక్రిమంతుల కభేదం.. కాబట్టి ఈశ్వరుడు జగత్తు అంటే కర్మ - ఒకటే. ఈశ్వదని ఛశ్తే సిసి కాబట్టి సృష్టిద్వారానే కర్మల ద్వారానే! ఈళావాస్య మీదం సీర్వమన్న చర్శనం. ముకై, ఇది లయయోగంగా కరం కూడా (పతిపాదిస్తున్నది. "[1-5=13)

లిగ్ర ఈశవొవా స్యము ఈ (పథమ మంతంలోని ధనం *అహంభోగికి బంధమై - “అత్మ భోగికి'.ము క్రిగా వుంది. ఈ ధనమే “చివరి మం్యతంలో “అగ్నే నుపవానయ రాయే” “అగ్నీ; శ భమార్గంలో మమ్ము నకిపించు.” ఎందుకు? రాయేజరనానికి, ఐ్య్వోర్యం కోసం. కది జ్ఞానరూపం. ఆక్మలోక ఐశ్వర్యం. మొదటి మంతంలోని ధనం లొకికం, లోకరూప-జగ్యదూపధనం. ఇదీ పూర్ణమే. ఆది పూర్ణమే ఇది “ఆక్కభోగి'యై సాధించాడు జీవితంలో. మరణానంతర ధనవిషయాఎకి అగ్ని వార్దన. కస్యస్వేత్‌ 1 ధనం! ధనమెవడిది? అన్న (పళ్నకు అగ్నిది అని చివరకు సమాధానం. మొదటి మంత్రంలో ఈశ్వరుడు శన్ప్వే? గ్లా సృష్టిగా పరిణమించొడు ॥ “నేన్స ఆత్మగా పరిణ మించాలి. అత్ర్మైవాభూర్‌ = కనుక, ఆదే చినరి మంతం. కాబట్టీ ఈశ్వరుడు = జగత్తు = ఈశ్వరుడు ఇడి చృక[భమణం. కాబట్టి నపడు జగన్నిర్వహణ లాను కర్తనని శజచేయ5ూదని 2వ మంతం, తనదనిచే స్తే ఆసుర్యలోక పాపే యి వ మం.) నంగా ధనం పంచియిస్తానన్నప్పుడు మ్మ్‌లేమి అది తత్వ్వసాధన మవు తున్నదా? అన్నచోటి విషయం ఒక్కడ అనుసం $0చుకుంటే ధనం బాహ్యం ఆంతరధనం 'ఆత్మానందం. అదివ్వమని మైతేయి [వార్డన, ధనాన్ని శొత్వి కంగా (గహించటమే స్ఞొనంలౌకికంగా (గహించటం అక్షాసం, కాబట్టి ధనం. ఫస్యస్విర్‌ మాగ్భధః = ఇతరులది కోరకు బాహ్యవిషయాస క్రి కూడదు. లి కస్యస్విత్‌ థనం = ధనం ఎవదివి?) - అన్నదృష్ట్యా ధనం = ఆళ్మధసం అ

• అత్మదే. ౪ బట్టి మాగ్యథః లోకంలోకి పోయి (_వొకులాడకు. రెండర్జాలూ (గావ్యాలే. మైలేబయి అన్నది “స్వామీ ః ఈ పృధ్వి సమప్రము ధనపూర్ణమై అది నాదయితే దానితో నేను అమృతత్వం పొందగలనా”-=దీనిళతడు “లేదు అని.* అమృతత్వస్య తు శాళొస్తి విళ్తేన” అమృతత్వం విత్తం ద్వారా ఆఅశించ టావికి వీలులేదు. అయితేఎదానితో నాకేం సని= =యేనాహం నామృతం స్యాం-కిం అహంలేనకుక్యాం” అన్న మ్యైతేయికి యాజ్జ్యవల్కుడు = "నవా అరె । విత్తస్య కామాయ వి త్తం (పియంభవతిః ఆత్మ వస్తుశామాయ విత్తం పియం భవతి” “ధనం రన దృష్ట్యా _ప్రియకాదు. ఆత్మదృష్ట్యాపియం” ఆ బృందాకే!. 4.4 “సవా ఏష మహాన్‌ ఆజ ఆత్మా అన్నాడో వసు దానః విందతే వసుయవవం విదొ.శ శ. 84, (బృ ఊఉ) (ఆజమైన ఆత్మ అన్నాదుడు వసుచాత. ఇది తెలిసినవాడు ధనం పొందుతున్నాడు) (వసుజధనమేజబంగారం)

ప ళ్‌ నీభూమిక రర కాబట్టి "రేనత్య కేన భుంజీథ _ న కర్మలిష్యతే నరౌ రెండూ ఒకటే. ఆకర్మ నాది కాదని నీర్వహించటమే = (న రమత నరః) 6-7? ఆత్మదర్శనం ఇక్కడేనని చెప్పి' 8లో విశ్వకర్త విశ్వంగా పరిణమించిన విషయం చెప్పీ 914 దాకా విద్యావిద్యల సమన్వయం వివరించటంతో జగత్తులో పూర్ణత్వ సాధన మార్గం విధించినట్ల యినది ఆత్మ దర్శనం = కర్మల్లో ఆత్మస్ఞాన దర్శనం ఎచెప్పటంలో సాధించటంలో “నరకృడుో (లి మం ) =తన శర్ధవ్యాన్ని తాను నిర్వహించాడు, దైవం విధించిన కర్మను = అగ త్కర్మ నాటకంలో !తన వ్యాతను _ తాము ఉచితంగా నిర్వహించాడు వృద్రాప్యం-, ఆసన్నకాలం సమీపించాయి. 15-18 మంతాలప్పటి (పార్ధన. ఇది ఉవాసనా, విషయమైనా = వ్లాని విషయం౫2 కాదని ఆద్వ్వైత భాష్యాలు = జ్ఞాకి (పార్టన లేదని, మాన్గయాచన లింని అన్నో ఇక్కడ ఆత్మదర్శనం _ అక్కడ ఆత్మదర్శనం లెండూ,. కావలి తనకు. దేహ త్యాగొనంతరం ఆత్మత త్వ లోకాలకు (పమయాణం చేస్తూ పొళున్నది ఆమార్గం తనకు తెలియదు. అందుకని ఆగ్ని మార్గదర్శకసిగా । పార్థింప బడుతున్నాడు. కక = కాషీతకీ ఉపళషత్తులో ఈ విషయం ఇలా వుంది. శ యచ్చేద్‌' వాజ్మససి (థి తద్యచ్చ్భేత్‌. క్‌ ఆత్మని జ్థ్ధావమాలత్మని మహద్యచ్చేత్‌ అ తద్యచ్చే శాం తాల్మని , (శఠం, శీంలేం 18) చిన్ని గూర్చి వివిస్తూ పూజ్యల్సీ స్వామి కృష్ణానందంగారు "వాక్కుమనస్సులో ణు మనస్సును జ్ఞానాత్మలో దీన్ని మహదాత్మలోకే_దగీన్ని /[. ప్యాళధారణ అన్న మాటచే అడి నాటకం... తాను ప్య్మాతధారి తప్ప ప్యాతను కొదనుకోవటం. 2. చూ. యమేవైషవృణుతే తేన లభ్యః (కళం 1-2-28) కర్మ ఆకర్మ విషయం, 8. కొలచ, క-జగచ్చ(క వర్ణనలు వేదంలో కన్పిస్తాయి. సప్తయుంజంతి రథమకం చ్యరం ఏకో ఆశ్వోవహతి సప్త నామా (త్రినాభిం చ్మకం అజరం అసర్బం యత ఇమా విశ్వా భువనాని తస్టుః కేఎ 1 రకల ఓకీ చృశమున్న రళానికి. ఏడుగురు సజ్జితులైనారు ఏడు పేళ్ళు గల ఒకే :గుజ్జం దాన్ని బాగుతున్నది. ఆ చ్మకానికి మూడు నాభులు. అడి అజరము* పటిన్టము. సర్వఒళ్వానికదే అధిహ్టైనం. (7 = మనః (పాణ పంచభూతాలు. (తిగుణాలు నాభులు) ' ఇదే గీతలోని ఈ జగచ్చకం-దీనినే ఏడుగనరు వహిస్తున్నారు అ అవరము (బహ్మ - కర్మ - యజ్ఞము = పర్ణన్యము-ఆన్నము = భూళాలు = దీనిమీద విశ్వమధిష్టితమై వున్నది. చూ. బుగ్వ. న మొ ము్నే దం,

ఉగ్ర ఈ,*ఇె వొ స్య ము *ంతాత్మలో లీనం చయాలి * జ్ఞా శాత్మను మహదాళ్మను లీనం ఇయటం దువ్కరం 148 కించాడు8 182 ₹స0202-106611600021 గల!5092110 = 7196 10 స2లి8ి1ా కరం? (1676, ౦౯60102 గ౮మిజ9 లకం?! 15 20 0 మ20%ీ 2౪211 అలల ఒకరి 06 76౧ 2010 106 1061160421 1880 6 301170౯821 19 6౮0౮178]691 10 6 06928100 0౯81] 6౧6 ౧౨౩5101111169 0 600061720]16 ఏగాజలి 65071... 38 ౪088 19 (06 ఏ104 0560౯ 102౯ ం &౧౯ "000566 10 ౧౪౯ కం? ఇపిల8 0౮౯ 1861713021 0/ అలై్ర!638 10 గం1810 ఈల 0210576200 0 ౨6 121+ల581 ఇస! ఇల 961 13 2 స్య0ల 96301౯ 06 ౧6311109? పంల 181% 90 106 196 26 8000100942 906 09 1౧1611608- ౨ ౨ వ్‌ంగుం ఏ9బ9011, " ఆవి=0010 18016, 3000602021 లలులిలి సల్య103 10 0062216 [19 ౨౧6 ౦౯ 10 ఫై85కడ్ట్టరక ౧5 (లియష0రేం2ట్రైడ &౨ర్నే (ఏ6 త?10202౯200812 ౮929130868 ఆం 286 1016 4 రఆ౯108 196 ని858826 ౧1 1౧6 $0౪110 ప?2నిమి210ప2 1గ0ళ్వకీ (06 'ఒ౯౦ప1161 సేశీ212ై2 ఎఎం 39 116 856651 లల్లీ లం కం] *0ల6 16062565 10 6 22 90136664 1002160081 2 ఏ6 ఓ 0801 822, మి420801108119 = 16113 ఆక 1వీ8 & 500౯1 పింణంం సల)౧8 00006౨ 206 162648 (6 9061 ౧౦0 028 [010 01౪8185) 181108 1: ల సేవ 6, 23 18 [6 = 10 116 91068 4001020108” 610. (౧1౦ 560561 01 షం100089)15086 ల = 1 వ్‌) ఓం ఉశనహవై వాజ్బళ్ళవ్‌ సస్పర్వవద సంద్‌దౌ = తస్త్పహనచికేలాణ'మ ప్యుర్త ఆసం.... [కఠ వ శ. కలి అన్న (ప్రారంభ మత న్యాఖ్యలో ళం 86 ౯6000664 0! 520010 కెం0ప9 01 (6 విం6 88 8130 రికీ 16 1061439 20911621 గం013026. 19 *70100 6 $0౪811 02115 10౧%2౯6 ఇ 13 002౯021664 స ౪2౯1043 $00116 లక9)ల(౩, 600౯౪803, (7668 296 930% 1116 ఇర 11 906 168 102 ౪౧19 16 [678215 143 న. శ ఎజి కొ 500%166406 0 అం1౯స2069 (శృష్ణపేమ క వ్యాఖ్య] అన్న' మాటలు మరణాంతరం (హైజ్‌ ఒంఓరి [ప్రయాణంలో మార్గక్తే కాన్ని సూచిస్తున్నారు గదా. ఇది సదీథ్యంగా ఈశ చివరి మంతం చూచుకోవచ్చు. కాబట్టే అగ్ని వథ నీక్షేకుడు నానుడేవుని అగ్నిస్నూక్తం 1౪ 1.9 లో ఆగ్ని మిసీన్యడు ళసీ "యష్టబంధువుగా దర్శన కర్తగా = జీవుని గృహద్వార సం సితునునిగా స్తుత్యుడై నాడు న! అనీ ఉం స్వ స్పషేతి అ్రస్యదున్యాసు సాధవ్‌ ,దేవో మర్వ్యస్య సధవ్విం. "ఆప =, ఆతడు జీవని శందించేథనం ఆతవిలో. వన్న ఆనందం ననా అగ్నిః నయతు (పశానని అచ్భారత్నందేవభ క్రీం యదస్య.

8 సీ" (| [! ప శ స్తీ భూమిక ధియా యద్విక్వే అమృతా ఆకృణ్వన్‌ ఇని, | సనలే్వే *ష్మిక్‌కళ్ల 6019 తీగ! 1624 1౧ 118 ె00ఇ16026 (6౪8763 “0021 01159 141 *|10% 19 లగ్యంైం6 1 ౧6 60609, 28 *సం8 9 16 ఉంంంి ఇ11 (06 1006001119 0౯61464 2864 09౪00118 = 6 046168౯0౪1 ర0౪౯108 6 ₹బభ” శ ఎ 06 500764౧106 7668 వ, 195 కాబట్టి 2 లోని శతొయుష టీవనమార్షం ఎలాగన్న 'వన్నూకు సమాధానం 14 దాకా వివగింపబకింది (5 మంది చినరి దొకా చరమసంధ్యా విషయం 17 అఒవాత్యాగం, 18 ఆత్మ్మ్రపమయాణం కాబట్టి ఈక ల శతాయుషమైన మానవ టీవితవృవ్ష్యా చెన్పబిడిన నాధన గంధం. తప్ప తర్కగంధం కాడు. “ఈ వివ యంలో ప ఆరవిందుల మాటలు *₹06. ౪222150863 ఫిం08 "0101 01 1110021240 &83 2060 1091౯908109. ౧090099664 0౯ 8లపిల8 జలం సడతే 21౧646 & బ6౧ ౭21 £801:11260 ₹1 66 16628 00 లల ౪6610 న! ఛంరంం(10 668 700 "006 11 ౧ 501 ౮౧౭౧024 ౧౧౦౧1౩ & ఇ౧ంమ0ల8 06010649 10011018 10 (066 శల అజ 90 ఇల 858 [01% ౫911010 640. (ఈశ వ్యాభ్యా (పారంభం) బీ.తమిళా సమాప్తి పొందడంతో నవడు చతుర్విధ పుచషార్డ సాధకుడగు తున్నాడు. (ఈ నరుడే గీత్నాళోతనరుడు)

8వ మంతంలో యాశాతథ్యతః ఆక్థాన్‌ న్యవధాడ్‌ అ ఈళ్వరుడు నృష్టిలో

“ఆమా అగ్జాలను - విషయాలు యథోచితంగా కాశ్వ్యతకాలం వివజించి ఏర్పాటు చేసాడు - అక్నమాటనే 1వ మంటతంలో త్మన్‌ ఆపోమాతరిశ్వోదిధాతి గా సూశ్రీక రింపబడింది. (మాతరిష్వ = స్తూతాత్మ అని శంకరులు) మాతరిశ్వడు జలగర్భంలో వుంచాడట 1 దేన్ని ఎందుకు ?

క మమమోనిః అప్పు అంతస్పమ్ముదే (దేవీసూక్త ళం) కాబద్టీ జలాలు నృష్టి వ్య కృతిరూప మైన ,వర్షం అందులో. జీవులను కర్మలను మాతరిళ్నుడు యవ్‌ో చితంగా వుంచాడు. ఇదే రన మంళంలో యాళా శథ్యతః సి అరవిందుల చర్శన వాక్యాలను ఇకా చూచుకోవచ్చు. ఆన్నిటికిలా ముగివుండి. పదీ ఆ నూ్యతం నుండి విడివోదు. మానవ టీవితంలో కర్మ = భక్తి = గ్థానాలు మూడూ

అనానినినానానానాచానా. అలనానననానానాలననలులా మునులను నాననా నినున

1. మమయోనిః మహద్ష్‌బహ్మ _ తస్మిన్‌ గర్భం దధామ్యహం, (గీత 18.8)

క్రి ఈ సెవా స ము పెనవేసుకొనే వుంటాయి. ఏదీ త్యాజ్యం కాదు. జ్ఞూనానిదే వైచేయిగా (గహించి వీటిని సమన్వయించు కుంటాడు జీవుడు ఇందుకే భగవంతుడు క వవం (వి తం చం నాను వ రయతి ఇహయః అవా అవా అఘాయుః ఇం్యదియా శామో మోఘః పార్థ సజీవతి కి=16 , యడ్జేబహ్మ నిత్య (పతిన్టితం - సృష్టి చృకంలో (బహ్మ తనను తాను " పతివ్పితుని చేసుకున్నాడు కనుక్‌ ఈ చృకొన్ని ఆమవర్తించటం విధి. శర్తవ్యమె కాళ ఆనందమున్నూ, అలా చేయకపోతే నష్టం. ఈ మాట కుర్వన్నేహ మం (శనికి తాకుతున్నదడి. అందులో శతం సమాః - అఘాయుః అన్నది ఉత్త ర్వధువం, దీనిలోని ఇందియారామ విషయమే ఈశ లవ మంతం.

ఆదిమ్యా ల. కర్మ = జ్ఞానసాహిత్యం ముండళోపనివత్తు. పేడను బట్టే సన్యాసులకని తెలుస్తున్నది. అయినా కర్మలనది నిరాడరించలేదు. ఈ వుపనిష్మతృణాళిక శే. అధ్యాయ మంఠా కర్మాచరణ విధిస్తుండి 12 _- అధ్యాయం సన్యాసమార్ష్గ వివరణ 21 తత్వవర్దన వల్లేపి తత్త్యవాప్తికి ఓంకారోపాసనమార్గం, ఈ అధ్యాయం చివర [బర్మా ప్రవార్థం పైకి - (క్రిందికి _ సకలదిశలకు (పసృతమైనదని లం. లో జీవాత్మ పరమాత్యలన్న సుపర్ణద్వయాన్ని వర్షించి జీవాత్మ పర మాత్మ దృష్ట్యా కర్మ నిర్వహణ సూచించి = 1వ మం్యతంలో విద్వాంసుడు సకల భూతాల్లో వున్న (పాణ స్వరూపాన్ని తెలిసి ఆతివాదికాదు. వాడు ఆర్మరతి = ఆత్మ (ట్రీ - (క్రియావంతుడైనందున (విహ్మవిదాం వరివ్చః = అన్నది. త ల 2 ఆా్రహ్మపాప్తి సర్యాసమోగం వలనే అంటూ (6మం) వ మంతంలో కర్మాణి విశానమయక్స ఆత్మా వర్వేఆన్యమే సర్వఏకీవవంతి _ పరమూ = అవ్యయమూనైన అత్యలో విజ్ఞానమయ జీవాళ్ళా (అతని) కర్మలూ ఏకీభ విస్తుళ్నాయని చెప్పి చివరి మంతాలలో ఈ (బహ్మవిద్యాధికారి ఎవరు? అన్న చొనికి మళీ (కియావంతః శోతియా (ఖహ్మనిష్ట స్వయం జుహ్వత ఏకర్షిర శద్దయంతః ఏకర్షి = పరమాత్మయందలి గ్ర్దతో యజ్ఞంచేమూ ఎ(కియావంతుడైన టతోతియుడు బహ్మ నిషుడెన వాడన?౦ చాలా ఆరవంతం,. ట్‌ళ గవద న ఎందుకంటే - ఈ ఉపశిషర్‌్‌ ళోత మవికాలుడైన శౌనకుడు, అతడు గృహస్థు. ఇతని కర్మలే (కతువులు. ఇది ఆపూవిద్య, దినితో (ప్రారంభమైనది ఉవనిషత్తు. ఈ కర్మలు స్వర్గపదాయకాలని తత్త్వమింతేననుకున్న వాడు మూఢు తంటూ (1-2-10) సన్యసించి (బహ్మవిద్యోపపదేస్టనుండి (బ్రహ్మవిద్యను పొండి తరించమని పరా విద్యోపడేశాన్ని వివరించి ముగిస్తున్నది. పరావిద్యవిషయంతో రూడా అక్కడక్కడ కర్మ శబ్దం స్పృశింపబడుతూనే వంది. (8-1=చివర) ర్‌)

కక ఈశా నవా న్య ము

పురుషవీవ ఇదం విశ్వం కర్మతపో (ఐహ్మ పరంామృతం - అని (బ్రహ్మము

విశ్వ _ కర్మ - తపస్స్వరూపమని చెప్పటంలో కర్మ - తపస్సులు అపూ = పరా

విద్య సంకేతాలుగా చెప్పటమే కాక కర్మద్వారా తపస్సు ఆగి ధ్వనిస్తున్నది ఇందుకే

కైఎ!.1 మంగ లేము క ర్మాణికవ యో యాని అపశ్యం-స్తాన్మి తే శాయాం ళ్‌ అటి

బహూుథా నంత తాని అచరధ నియతం సత్య కామా ఏపషవః

పంథాః సుకృతపస్యలోశే.

ఈ మంతంలో కర్మలు శవులచే = దార్మ్శనికులైన బుషలచే బుగ్వేద మం, తాల్లో విస్తృకాలు కాబట్టి సీవు సత్యకాముడవై ఎయుతంగా ఆచరించు. సుక్కిత లోక్నవాప్తికి మీకిదే మార్గమనటం-రర్మవిధిని చెప్పటమె. ఈ కర్మసత్య కామదృష్ట్యాం

సత్యలోక (వాప్తీనిమిత్త ౦, ఏడులోకాల్లో చిపరిది. ఇచి. అపరావిద్యాఫలం కాగా పరావిద్య ఇక్కడినుండి గృవాస్టును _బహ్మను ప్రాప్తి ౦పఎస్తున్నది.

షా పరంావిద్యకు అపవావిద్యను = అంగంగా విధించటం ముండకం చేసన పనిం ఉపనిషతులు తర? (గంధాలు కావు. సాధనా (గంథాలు కనుక మారవివచన

హా. లొ ళా వాని థ్యేయం, ఈ మార్గమే బృహావారణ్యకం కూడా స్థిరపరుస్తున్నది.

చతుర్ణ (వాహ్మణం నుండి జనక్‌ యాజ్యవల్క్య్య సంవాదం (తంతి). శ్తీఎత్తీం చివర బహ్మపా పికి సన్యాసం విధించింది.

“=శ్రమేతం వేదానువచనేన [(బాహ్యణా వి?ిదిషంతి యజ్జేన దానేన తపనా నాళకేన ఏత మేవ విదిత్వామునిర్భవతి ఏతనువ ప్టవాజినో లోకమిచ్చంతః (ష్మవజంతి" _ఇత్యాదికీ-కీ-22. పరమాత్మను పదపరనం ద్వారా - యజ్ఞదానాదుల ద్వారా తెలిసి మునియై సన్యసిస్తున్నాడు. సర్వేషణా త్యాగిమై *“పూంన కామయంతే.కిం (వజయా శరిష్యామో యేషాం న్యాయ మాత్మాయం లోక ఇతి సంతానంతో మాకేమి (పయోజనం 1 మాకు ఆత్మయే లోకమని భావించి సన్యసించటమే” మార్గంగా విధిం

చింది. (దీన్నే మాటిమాటికీ శంకరులు ఉదాహరిస్తాప. సన్యాస మార్గొన్నత్యానికి) కాని ఇదీ యజ్ఞాది కర్మలద్వారా తత్త్వ స్వరూపం తెలిసిన తర్వాత. అనటంచేత కర్మల కంగత్వ మంగీకరించటమే. ఇ తర్వాతి అధ్యాయంలో యాజ్ఞవల్క్యుడు తన భార్యలను వదలి సన్యసించిన కథ, ఇది వక్తయైన వాని ఆచరణ విషయం, అతని కిద్దరు భార్యలు. కాత్యాయనిం మైతేమి. ఆమె “శ్రీపజ్జైవతర్షి * పామాన్య శ్రీ (పజ్ఞకలది. అంటే లౌకిక-లౌతిక

ప శ నీ భూమిక రిక ఆధ్యాత్మిక దృష్టిలేని భౌతికమైన మనస్సునకు పతీక, (పస్టాళబ్దం దీన్ని సూచి స్తున్నది. (సామాన్యంగా ఉపసిషత్తులలో ళబ్ధాలకు అభ్యాసాలకు వాచ్యార్థం లేదు, వతీశార్థమే... కేనలో దేవి (పత్యషమైన కధ - కళంలో నచికేతుని యమలోక [పయాణకథ = ఉదాహరణలు.) మైతేయి అధ్యాత్మిక బుద్ధి, మనిషిలో ఈ రెండూ కలిసే వున్నాయి. కేవల కర్మలు మనోవిషయం. ఆధ్యాత్మిక దృష్టిలో లగించని కర్మకు నరకమే ఫలం. కాగా ఆధ్యాత్మికబుద్ధి మ్మైతేయి% గృహస్థాశమం తర్వాతనే సన్యాసమని ఇది (ధువపరుస్తున్నది. కాబట్టి కర్మ జ్ఞానాంగమేనని సిద్ధాంతం.

ఎక్కడ ఇలా చెస్పబడుతున్నదో అక్కడ ఆ్యశమ పరిణామ వ్యవస్థను న మానవ బుద్ధి పరిపక్వతలోని కమాన్ని చెప్పటం. ఇందుకే యాజ్ఞవల్క్యుడు గృహ స్టుగా చెప్పటం. సన్యాస బోధుడితడే. ముండక (శోత మవోళాలుడు. గార్డ స్ట్యా నంతరం సన్యాసమన్న "మను ఆళమ నిర్మాణాన్ని అంగీకరించటం - అలాకాక = ఈశలో అనుసంంపబడ్డ (పహేళికా పద్దతిలో (8916802610 3461ష0ఢ) లో చెపితే కర్మశ్హాన సమన్వయం అఆంగీకరింవాలి. (బహుళః ఉపనిషత్తులలో కొన్ని బాన్నీ _ కొన్ని దీన్ని చెప్పినట్లు తోస్తోంది. ఇదే (శ్రీ అరవిందులున్నూ = తమ ఈళ లాష్యాంతంలో చెప్పారు )

మనువు నిర్వచించిన అక్ష సంఘ డ్బష్టి కిదే పునాది.

గార్హస్థ్యం సాంఘికం. కర్మ స్రానం. నిత్యనైై మిత్రికాదులు నిర్వహించిన పిదప

ఇది వాన్మపస్థంలోకి = అది సన్యాసంలోకి పరిణమిస్తున్నాయి. గార్హ స్ధ్యం కర్మస్థాన మైతే సన్యాసం తపస్టానం. (హ్మ విద్యాపతృతకు భూమిక. కాని గార్హస్థ్యం సన్యాస (పవృ త్తికి న జ్ఞానానికి మార్గమే తప్ప విరుద్ధం కాడు. వాన్మపస్థంసంధిస్థానం,

ఈ (పణాశక వాచ్యంగా (గహించాలా ? (పతీకగా (గహించాలా! అంటే భౌతిక సన్యాసమా * మనస్పన్యాసమా ? ఇక్కడనుండి రెండుమకాలు జన్మిస్తున్నాయి. వాచ్యార్థం భౌతిక సన్యాసం. (| పతీరార్థం మనస్సన్యాసం. అంటే గృహస్థుగా వుంటూ సన్యాసిగా (బతకటం. (సన్యాసిగా వుంటూ గృహస్థుగా మానసికంగా (బతకటం మిధ్యాచారమని గీతాచార్యులు) ఇడి రాజర్షి మార్గం, దుష్టమని సన్యాసి అనరాదు. ఎందుకంటే యాజ్ఞవల్క్య చేదాంత శ్రోత జనకుడు కర్మయోగితప్ప సన్యాసి కాడు. అంటే మనస్సన్యాసి. భౌతిక కర్మఠుడు. గీతాచాద్యుని (పళంస లందుకున్న వాడు తనకు రాజర్షి సంప్రదాయం, త్యాజ్యం కాకపోగా పూజ్యం క్లిష్టం కనకం

కరీ ఈశఫవావా స్య ము

ఈశ చెప్పిన విద్యావిద్యా సమన్వయం ఈ దృష్టితో చూడాలి అది రాజుక్షిమార్డ్గం, కర్మస్జాన సమశ్వయమే అక్కడ చర్చితాంళం.. రెంటికి సమ న్వయం రాజ్షెమార్గమే. రాజు భౌతిక కర్య(పతీక (యజ్ఞమందే విశ్వమేం ఇచె కర్యస్వభావం అం స్వరూపం) బుషి ఆధ్యాత్మిక (పవ్యత్తి యు విద్య అకు శీక. (ఈ రెండు (బహ్మ్‌చ జు వ్యతంచ 1 ఉళభవత ఓదనః - కరం) ఈ విద్యా విద్యలు కగవంతునకన్నం. ఆధారం, అధిష్టానం అక్కడాయవ తనను లాను (వతిష్టించుకున్నాడు. కేవల తపస్సు మొదలైన వాటితొ కూడుకున్న సన్యాసం త్యాజ్యమని బృహదారణ్యకమూ శెబుతున్నదిం కాబట్టి ఈళ గీర లాగా - కర్మ = అకర్యలను సమన్వయిస్తున్నది. ఇది కేవల సన్యాసమార్గం కాదు. బౌర్ధం శ్రేవల సన్యాసమార్ష్గం చప్పి లౌకికవ్యవస్థను సమన్వయించలేశ ఫహోవటం వల్లనే మహాయానం పుట్టవలసివచ్చింది. అంటే కేవల సన్యాసహపమతం నిలువలేదు. లౌకికా లౌకిక సమన్వ్నయమ.న్న మతమే ఉభియతారకమైన మార్గం. భారతీయ సాంఘికద్యిస్టికి ఈళవోధకూ స్నహిత సంబంధముంది. ఆదే యిడి ఇదే అది. ఇక్కడ బహికామూమ్మ్‌క సమన్వయమున్నది. స్వర్ణ మర్త్య పామరస్యముండి. శరీరాత్మ సమైక్యముంది.. ఇదొక మధ్యేమార్గం. ఏకైక మార్గం. కేవల లౌకికమూ _ కేవల హైరలౌకికమూ. విపరీత దృష్టులు కాగా రెంటికి ఇక్కడ చక్కని ముడి. ఆముడ్‌ “పేద ఈశ. కర్మ జాన సముచ్చయవాదం,

ఈ విద్యావిద్యల విషయం ఆరవిందుల ఉపనిషత్స9తిపే.కలో | వాళారు. పతత్త్యం విద్యావిద్యల కరీతమైనా సృష్టికున్యులమైనపుడు అది అపరిచ్చిన్నము న పంచ్చిన్న మౌతున్నది. 2 ఎందుకు ! అడి దాని స్వభావం. ఇడి మాయ తనంత తాకు విశసింవటమె = ఉన్న్మేవమే దాని స్వభావం. అది పర్మబహ్మగతమైన మహాశ క్షి అది సత్యశక్తి. ఉన్న్మేష విమేషాలు మాయాస్వభావం. మాయా విలాసం, అడే ఆనందం దానికి వెరే (పయోజనంలేదు.

కి శ్వేతాశ్యతరమన్నది - “యోగదృష్టితో బుషులు - పరమేశ్వర మహిమ... ఖంళన ఈషుత వగత్త ఈ శంద్వూరూపమన్‌ = భరృజ్థానసవన్వత

మనీ భావిందాలి. [ఇది వర్ణవిషయంకాదు. మనోవృత్తి విషయం. ఇదే

ఎ. వృత్తిగా నయితే చర్ణం) కర్మ అవిద్య - జ్ఞానంజవిద్య. 2. చిత న్వకంతా విశ్యసిద్ధి హేశు?, (పత్యలిజ్జ్ఞాహృదయం క్ష 8. * తేధ్యాన యోగాను గరా అపళ్యన్‌ = దేవాత్మళక్తిం స్వగుదైర్నిగూఢాం యః కారణాని నిభిలాని తాని కాలాత్మళపుక్తాని ఆధిలివ్టత్యేకః (1-5)

వశ్య స్తీ భూమిక 87 శక్తి - పదార్థగతంగా వున్నదని దర్శించారొ అని అడి దేవాత్మశక్తి = మాయ దానికి బొమ్మ-బొవసు విద్యావిద్యలు. ఇవి నిత్యసంఘర్షణాత్మకాలు (ఏతే విపరీతే విషూలీ -_ కఠం) అవిద్య పర్యబహ్మశ క్రి ఆది (పతిబంవినిర్భాణ దష ఈ [పతివింబాన్ని స్వరూపంగా సత్య- స్వా-చహాపంగా మార్చీశ క్రి విద్య. విశ్వకార్యంలో సత్యం, అవేక (పతివింబాలుగా చెక్కే శిల్పి అవిద్య. దీ్‌గ్నా ఏకైక సత్యోస్ములం చిసే శక్తి విద్య. కాని ఇదంతా అవిద్యా స్యస్టి. సత్యం సూర్యానికసలు గమనం లెదు. మనం నూద్యుని చుట్టూ ఓీరుగుతూ నూత్యుడు మనచుట్టూతిరుగు చున్నాడనుకొంటున్నా౦. ఇదంతా (పకృతిళ క్తి స్పందళ కిం ఆది తన చిదాకాళంలో (2006) ఈ వపతినింబ (పచర్శన ళాల నిర్మిస్తన్నది. దాని కడుగునే _పతివింబాధారమైన సత్యమూర్ధి వున్నడి. ఇడి

ఈ అవిద్యా ఇపవందాని కడుగున సూవ్యంగా మరొఠటి వున్నది చాని కడుగున నూద్మ = కారణ (పపంచముంది, వడి అవ్యక్తం, ఇది మన ఆత్మ పతి బింబిమేనని చెప్పేది విద్య. ఇవి (పతివింబమైన విశ్వమంతా భావనారూపాలుగా నిర్జారిస్తుంది. ( 108860 & ₹0౯%) ఈ రెండూ పర్య బహ్మ్మపలీకలే,

ఆయితే పర్మబహ్మ అ్మపమేయమై లు అఆపుచ్చిన్నమై అ ప్రమేయంగా పరి చ్చిన్నంగా ఎలా ఎందుకు మారింది? = సృష్టి కార్యార్థమై. రాజును ఉపమానంగా గగహిస్తే-అతని కాసనాల కతడే ఐద్దుడు, కవి ప్రతిభ స్వతర్యతమైనా నిర్మాణ బదుడు కాక తప్పదు.

లీ

అప్పుడు వనంలో అగ్జానం, సత్యంలో అసత్యం ఎలా సంభవిస్తుందన్న స్‌ ఉత్పన్నం కాక తప్పదు,

కాని చేతనలో విరుద్ధాంళాలను ఏకత _ యాగపద్యంగా అనుభవించే లషణ మున్నడి. భూమిమీద మనం నిటారుగా వుండి ముండు వెశకలకు నడుస్తున్నా మన్నది లౌకికానుభవం. సూర్యుడు గమనిస్తున్న అనుభవం భాగా, కొని కొస్త్రియంగా

1. నాట్యగాస్త్రంలో థ్రీ గుప్రపహెదులిలాగే అన్నాడు. “కవికి స్వాఠరం్యత్యంలచు

ఆతడు కొవ్య సెర్మాణ న్యూతబద్ధుడు కాబట్టి” అని,

88 ఈ శావాస్యము చూస్తే మనం బల్లి గోడమీద (ప్రాకుతున్నట్లుగా (కింపికీ పైకీ నడుస్తున్నాం. నూర్కుడు కదలటం లేదు. ఇది కాన్ర్రీాయ జ్ఞానం. అడి అనుళవ జ్ఞానం రెండూ ఆనభవిస్తూనే వున్నాం కాబట్టి. అర్తౌట్ట [8 19 10666 & 3108012౯ 206 2022108 12% ౦ 0౪౯ 6009501039 లిం88 14 19 ౧౦౯6081 0202016 0€ 8010108 €06 6061౯2616[0౯ 600069- ౪10908 21 (36 3920081006 ఇ 100 6౦౮41 56901ష”=3 ఏ6 0201508698 ఈ, వ) విద్యాలబ్ధి జ్ఞానంలో సత్యం తెలిసీ-అవిద్యా నిర్మిత (పతివింబాల అనుభవాలు పొందు తూనే వున్నాం, సూర్యోదయాలు నిజంగా లీవు. కాని మానవ జీవితమంఠా ఉన్న దన్న ఆనుభవం మీదే ఆధారపడివుంది అధునిక విజ్ఞానాస్త్ర దృష్ట్యా విద్యా విద్యల ఏకతస్థితి అంగీకరించక తప్పదు. ఠి ఠి అవిద్య కవిభావయ్యిత్రీ! శక్షివంటిత.. ఇది కవిలోని భా లప రూపకల్పన ఇస్తున్నది. అస్కజిత _ అని వేదాంతమన్నట్లు, కవి కల్పిత వ్యాశల్నీ అవిద్యా నిర్మితులే. (పేక్షళ దృష్టిలో అవన్నీ సవ్యాలే బావ్యా _పపంవంలోకి వద్శిన తవ్వాత కూడా వాటి ప్రభావం మనమీద వుండనే వున్నది. ఆ వ్వాతలు కావ్య కఠాంళ కాలాలు-అన్ని కల్పితాలని తెలును. అన్నీ అసక్యాలేః కానీ సత్యాలు కూడా. వాటి కిడునున-లోపల కవి వున్నాడు కనుక, ఆ ప్యాత గిర్మాణం-అద్భుత సమరసమాయా శర్తిద్వారా జరుగుతున్నది., అది కవిచఎతనా గర్భితం. ఇదంతా కవితా భావనా? ఆయితే ఈ_బహ్మ2 _.మాయ.-ఆన్నసిద్ధాంతమంతా. భావమంతా - కివితాభావన కాదా? కాబిట్టీ పరత ్ర్యం విళ్యకర్రగా = కవిగా తననుకాను పుచ్చిన్నం చేసుకుంటు న్నది. అతని ఆత్మస త్రలోలోతుల్లో అవ్య క్రంగా వున్న లావ మూప్తలు - ఆందులో కొన్ని మ్మాతమే- పైకి ప్యాళలై పొంగి వస్తున్నవి. ఆవి మనలో ళాన్వకాలుగా పుంటు న్నాయి. ఎందుకంటే కవియైన విశ్వకర్ట కడుగున వున్న పర్మబహ్మమే మనలో వున్నాడు కనుక. మాయ మొక్క ఆవరోహణ అవిద్య. నానాత్వం. ఈ పరిచ్చిన్నత ద్వారా ఆమె అపరిచ్చిన్నా నందానుభూతి పొందటం విద్య. ఇది ఆరోహణ, ఇదొక జ్జ ల భి 1... స్వేచ్చయా స్వఖిత్త విశ్వమున్నీలయతి (ప హల లిత్తి శబ్దంచేత విశ్వం చ్మితలేఖన స్థానీయ మనాలి. “ఆ సిద్దాంతులన్నాప కూడా) ఆ బొమ్మ, శక్తి.స్వతం్యత ఇద్భాజన్యం. కనక చ్మితానికిల్యకి యకూ సృష్టికి) కర్భృళావాని కభేదమే. 8. చూ. క్యష్ణ్టపేమ కఠ-పీ$క. ఆరవిందుల ఉపనిషత్తలపీ5క.

పశ్య స్తీ భూమిక $9 శీల. ఇక్కడ లౌకిక పమోజన అ్మృపమోజనాలు లేవు. తన ఆనందఫితి కోసమే సృష్టి. ఇందులో (పమోజనా (పమోజశాలు వుండవచ్చు, వుండకపోనూ వచ్చు. అది ఆటూయిటుగా అతీతంగానూ వున్నది. అందుకే! లీల అనక తప్పదు. అవరోహణ నుండి ఆరోహణ వుండక తప్పదు. అడి తన అనంతఫైతికి పోఠతప్పదడు. మాయ అంటే ఇదే,

విద్య సచ్చిదానంద స్తితి కాగా అవిద్య -అఆసచ్చిదానంద స్టితి (ఇక ఫ్రా ఎదాంత దేశకులంటార-అ-అం టే సన్నిహితత్వం తప్ప భిన్నమని కొదు.)

కాబట్టి (బహ్మము, (బహ్మ-విశ్వకర్త కవి తఈనమాయాళక్తి = సృృజనళ క్రిద్వారా అవుతున్నాడుకి అందుచేత సృష్టి కేవలం సత్తూ + ఆత్మా కాదు. కేవలపదార్థమూ కాడు. రెంటి సన్నివేశం. ఒక్కొక్కసారి మనం కేవలాత్మనీ _ కేవల పదార్థమనీ అనటం ఒకే విషయాన్ని రెండు దృక్కోణాల నుండి చూడటమే తప్ప ఆది రెంటి3 సామరస్యమ,

పుతీకలు

కేనోవనిషద్భాష్యంలో శ్రీ అరవిందులు

“ఈ ఉపనిషత్తు సృష్టంగా ఆడిభౌతిక-అధ్యాత్మిక సమన్వయాన్ని చెబుతు న్ని శప్ప రెంకికీ నిత్యభిన్నతను చెప్పటం లేదు ఆ పరత త్వం లార్కికం, శూన్యం కాదు. వాని మానసిక (ప్రాణికంగా జీవుడు ఊర్థ్వ్య్యపయాణం చేయట మం టే-మనస్సు-శబ్దానికి కబ్దం-(వాణానికి (పాణమైన ఆత్మ పదార్థదళకు-నీచ పదా ర్థాలను మార్చటం తప్ప త్యజండటం కొడు. విటిలో దానిని చూడటం. అంపే వీటిని

1. లోకవత్తులీలాకై వల్యం” (2-1-00. (బ, నూ, 2౭ చితి సంకోదాత్మా చతనోఒపి సంకుచిత విశ్వమయః (ప..హృ 4)

చితిరేవ చేతనపదా దారూ ఢాళత్య సంకోచినీ చిత్తం (ప, హృ, 5)

ఈ రెండు స్కూలాలు విశ్వం, ఆత్మ = పదార్ద సమన్వయంగా చెప్పేమి. లేక

చిచ్చక్తి- లానే శరీర చిత్తాలుగా ఉన్న్మేషిస్తున్నది. ఈరిండూ. ళక్రిరూపాలే

నని ఆ సిద్దాంతం. శ. తస్మిన్‌ శుక్ట ముతనీల మాహుః పింగళం హరితం, లోహితంచ బృ.-దొ

14.4. 9,

ఏష పంథా (బహ్మణావో నువిత్రః తేనై (బ్రహ్మవిర్‌ కర్మకృ్ళత్‌ పుణ్యకృత్‌

లైజ సైళ్చం (బహ్మపథం నానావర్షాత్మకమట (శంకరులు కుక్లేతరవర్షాలు

సంసారమార్షంగా అ శుక్ల వర్ణమే మోవమార్గంగా చెప్పారు.

శ్తీ౦ ఈ ళెవా స్య ము ఆదిగా మార్చటం” అన్నాదు. (వెం॥ 80=-1 క్రి

*్తౌప్టిం వైల్రా09ి6ే 13 901 9801160100. 028 & 178955 9811080” 211 1026 ౪6 1౯6 ఏం?6 18 0౪8 ౪౦1164 01 [0౯08 1 16 502౯6181 సంర 0 013 9186, 860161 186 0౯ (013 1106, 06 20801016 30936 ౪010వ క58090- ౯19 896 3090863 007 11001166 $09868" విం 162,

కొబిబ్టే బీవితం త్యజంచటం కాద్‌ - “రనంద్య” ళ్‌త భౌళలిక పదాగ్థాన్ని బంగారంగా మాచ్చుకోవటంలాగా సంకుచిత భౌతికతను బృహదాత్యగా విస్తరించు కోవటం. అది - ఇక్కడే ఇవావ = సాధ్యం కాచాలి. ఆది ఇక్కడ దర్శంచక పోత్తే ఎ మహదృయం.

భౌతిక మనః (హణ వాచిక శర్తులు = తదధిడేవతలు ఇంద చాయువహ్నులు వీరి (పేరణలే మన మనః్యపాణ వాచికలుగా (పవర్తిస్తున్నవి కాబట్టి ఈ ముస్దరూ ఉపనిషత్తులో మూడు [పతీశాప్మాతలు, వాచక శక్తి ఎఅగ్నిముందు ఎ=లతవ్వాత (ప్రాణశక్తి వాయువు - చివరకు ౨ ఆధ్యాత్మిక మననస్సు-ఇం్యదుడు. ఇది (బహ్మ తత్త్వాన్ని తెలుసుకున్నది"

కాబట్టి ఈ దృష్టి జదన దర్శనం. సమస్వయా తకం. పైదాని దృష్టితో [క్రింది దాన్ని నిరసించటం కాడు. (కింది దాన్ని" పెడానిలోకి ఎ మైదానిగా - సమన్వయించటం మార్చటం.

ఇందుచేత అవిద్యావిద్యా సమన్వయం -_ కర్య, జ్ఞాన - సమన్వయం వీద దర్శన పరమార్థంగా * గ్యకన్ను సమన్వయించాతు.

ఈళలో కూడా మూడు [పధాన (పతీకలు గోచరిస్తాయి. 1. ఆగ్ని 2. పూషడు (సూర్యుడు) ఓ మాతరిశ్వడు (సమష్టి (ప్రాణశక్తి ) ఇక్కడ (కేనలో] ఇంద్రునకు బదులుగా పూషడు వచ్చాడు.

ఈ ముగ్గరు దేవతలు వద దృష్ట్యా ఎవరో అరవిందులు తను చేదరహస్య (గంథంలో = ఆయా సూక్తవివరణ వ్యాఖ్యానాల్లో వివరించారు. ఆ' దృష్టిలో ఆగ్ని-లోక్త, సంహర్ష్త. సమస్త కిల్చిషాలకు దగ్ధంచేసేవాడు] ఆ భస్మకాండ నుండి = ఆతడు మండుతుండగా - పైకిలేచిన పొగలే మానవుల వాపాలు. వారి అభిలాషలు.

న శ్య నీ భూమిక గై

అతని జన్మస్థానం సత్యం. మానవమార్గ నిర్ణాయకుడు -- నేత (తీసుకొనిపోయే వాడు) యై ఆతని నక్కడకు తీసుకొనిపోయే వాడతడేలలేక ఆ సత్యస్థానాన్ని మానవ హృదయంలో (పతిష్టైపితం చేసే పురోహితుడు. తత్త్వాన్ని మనదగ్గరకు తీసుకొని వస్తున్నాడు. కనుక *అద్భుతస్యరవిః, (బుగ్వే. 1. 77. 2) (వేదరహస్యం 268) ఆ నత్యస్థానమే మహత్తు - మూూద్భుద్ధి, అడే జ్ఞాన (60%1664%6) శక్తి (₹0503) సమన్వయస్థానం.

అహంభావన ద్వారా దివ్యజ్ఞా నానందశక్తులు సంవృతాలై సంకుచితాలై సంకీర్ణ

తిను పొందుతున్నవి. మనిషిలోని ఐహిక కామన - పుణ్యపాప హేతువు ఈ సంర్జ _అక్ఞాన రూప ఐహిక కామనతో దివ్యళక్తి (01౪106 0౧06 = అగ్ని ) విచ్చిన్నమౌతున్నది. ఈ అహంళావనారూప ఐపిక కామనా స్వరూపుని విష యమే ఈశ తృతీయమంతం)

అగ్ని మర్త్మనిలో అమర్మ్యడు. దివ్య బ్దస్వరూపుడు. అ కళథాదాశే మాగ్నే కామ్మై "బేవజుష్ట్యోచ్య లే భామినే గ్‌ః యో మక్త్యేషు అమృత బుతావా హోతా యజివ్య ఇత్‌ కృణోతి దేవాన్‌ 1 (బుగ్‌ 1. 77.1 భామ అందే= 1) జ్ఞానశ్యోతిస్సు (ఓ180600180*ఇ16ర్కల) లి కర్మజ్వాల (011006 0 ఉం(10%8)

_వానికి మన కర్మభోగాలెలా అర్పించాలి? ఈ జీవనంహ్మ్యతారూప యజ్ఞానికతని నెలా కర్పను చేయాలి?! అతడు యాజక ,శేస్టుడు (కాబట్టి అహంకారరూప యజమా నుడనైన నేను లోపించి ఆస్థానంలో అతనెకా (పతిష్టింఛాలి)

దేవతా (పీణనమైన ఏ శబ్దాన్ని అతని కర్పించాలి 1? -ళబ్దం భావజనితం కాబట్టే దివ్య భావావేశంచేత పొంగే సరస్వతి (18801866 *ం॥10) మంత రూప శబ్దం దాని ననుసరించి కర్మ. ఇదంతా శబ్దమే.

1. ం* 521 *6 7 60 ఉం? [0౯ 1110 *సి2 *ం!6 ఉంం016464 0 16 604% ఇంటల; లం? 116 పిండ 00 (10 0111106 406? [06 కరి ఇషం 10 2014619, 1005121 08368366 0 $86210, ౯1684 016 09146108 $6౧088688 [0౯ 52010106 0౯68168 (06 606.

6. వాతీ2[0710రే&ం

క్ర ఈ నావాస్యము అతడు _మర్త్యలందమర్మ్యడు (సాచికేళాగ్ని!. బుత (సత్య స్వరూపుడు హోత దేవతా నిర్మాత. నీళల దేవతలను సృష్టించినవాడు. కావట్టే ఈ మంగ్యత్‌ంలో అగ్మ్ని సకలమానవకర్యలను = మర్ట్యస్థితిని = అమ్మర్థ్య దళగా మార్చేవాడు. మనతపాణ వ్యాగూపాలను. దివ్యంగా ఇస్తున్నాడు. సత్యస్వరూపుడు కనుక సత్యరథుడు. ఐహిళొన్ని సత్యంతో అనసంధించేవాడు. ఈళలో ఇదే. చివరిమం్యత తాత్పర్యం (నమ ఊక్రిం పిధమ) ఉక్తి - డివ్య కబ్దిం మంథతం = దివ్యజ్ఞాన సార్‌నం. యజ్ఞనాధనం ౩ యజ్ఞమందే నూనవుని వైయక్రిక కర్మలూ -, అమభవాలూ - సర్వాన్ని - ఆయా అధీదేవతలకు యయశా రథ్‌ంగా పంచిపెట్టటం (జీవితతమీద ఆహంక రృత్వాన్ని లోపింస చేయటంఎఅం టే సంకుచిత ఆ౮ాం తత్వం తత్తుగా = బృహత్తుగొ వి స్పరించటం. “త్వర భౌతిక పదార్థ సంకేతం కాగా అందులో నున్న రహస్య గూఢాత్మ పదార్థం బఐంగారం- దీన్నదిగా మార్చటం ఇక్కడ భోతీకతను సన్యసించటం కాక్‌ సమ్యక్‌ న్యసనం (తత్పదార్ధంలో) చక్కగా వుంచటం.) ఈ జ్ఞానం ఊ క్రీగా* అదీ అగ్ని తత్వంగా ఆవహారం పొందాలీ,' అప్పుడు మ్యడు. ఆమత్యుదాతున్నాడు. అహం వెనుక వున్న బ్యోక పదోర్థిం ఆగ్ని జ్వాలగా ఐహర్గతుగౌతున్నాడు. హవ్యవాహనుడంటే. కీర్యవాహానుడనే. మానవుడు తన వ్య క్రీత్య్టిన్ని లోపింప చేసుకొని కర్మాచరోణం బేస్టై వాడు హవ్యవాహను డౌతున్నాడు. (ఇదే శభ ద్వితీయ మర్మతభావం). కర్మలు తదర్చితాలు కానటమే యజ్ఞ ఫలం*. యజ్ఞ మ౭పే తదర్సితీ కర్మ అప్పుడరడు పుకోహితుడై వ్య కీని ఉవ్యపథాల్లోకి తీసుకొని పోళున్నాడు. ఇది అగ్ని శక్తి ముఖం: (దేనిని గూర్చి పయాణమో ఒ ఆ థ్యేయ స్థానం - సత్యం కనక సర్‌ = స్టానం కనక అదే అగ్ని పైముభం, జో్యోలీరూపం. కొన్ని చోట్ట అగ్ని తత్ముమాడడుగా చెప్పబడటముంది. కనక్‌ తం్యడే కుమారుడు కనకో = పీతృస్టానంలో అన్ని ఊర్థ్వ ముఖమైన్‌ కాంతి, జ్యోతిస్సు. భామజురారితిం కర్మ _ అన్నచోట కర్మవిషయం ద్వితీయ మంథర = కోరిలి విషయం (ప్రథమ

• మలళ్యితం, ఇదే ఆత్మ వర్ణన (ఈశ 4.5, 8.16 మం్మతాలు. శర్యద్వారా ఆ ! సాంతికి శేవకోవడోనికీ గృేపోర్జన చివరిదీ = 15 వ మంత్రమూ. ఈ జ్ఞానొజ్జ్వలిత “ళన వట్యా వీట్మా! నమిన్మీయంగా ఈశ (ప్రతీపాదన.. వ్యతిశేకమార్ల = కేవల ఐహిక విషయేమే' = $వే మంతం. ఇడే అసూర్యొ నామకో అంధతీమోలోలం.. ఇదే ' అంధతమెో'బీషీయరో కఎ98 మంత్రాల విషయం _ అనువాద) కాబట్టి “నమోభి

ప కి ప శ్య న్తీఘ్కామి క ర్మ రాక్కణుధ్వం”కే (బుగ్‌ 1. 77 2) (నమనముడే అతనిని సిళో రూపించుకొమ్ము) అహంభాన త్యాగం చత - నమనంచేత (ప్రతికర్మమ తదర్చణం చయటం చేత (కర్మక్యాగం కాదుంక రృత్వబుద్ది త్యాగం = ఇదే పదాంతదేశికలూ ఈ భాష్యంలో అన్నా) అగ్ని-విశ్వాత్మ-నీలో తనరూపాన్ని (పరివ్విస్తుంది. ఆంకృణుధ్వం- అంటే బాహ్యం నుండి తనలోని కాక్షించుకోవటం దాన్ని మనలో రూపించుకోవటం (చూ-వేదరహస్యం. 869 పు) అపుడు దుకితం,/పాహా- పదస్థలనంలేదు. (ఈక రిముం) | అన్ని శద్దార్ధాలివిగా థ్రీ అరవిందులు చెప్పారు. (పై (గంతం ప 858) స్టితిగతులందలి (పముఖళ క్షి. ఇంకా. మండే కాంతి (ఉజ్వలిత కాంతి). కుండలినీ గమనం=సర్ప (9602080106 [0*60690 గతి బలం - జవం - కాంతిలావణ్యం (10160600౯1 పొౌందర్య॥ (నయన లేక నీత క్తి) లక ఉన్నయనళక్తి ( పైకి నడిపించేది) అగ్ని ధాతువునకన్న మరికొన్ని అర్దాలు సంస్కృతంలో లోవించి (గీసు భాషలో మిగిలివవి. (కోధ్కోదేకం (౨85 285109) = ( ఫేమానందాలు, అగ్నితత్త్వ సంజాతుడైన (పరమడేవుడు, ఆత త్వస్వరూపుడు తన సంకిళ్చి శ క్రియైన అగ్నిద్వారా విశ్వగృహ నిర్మాణం బైనుకొని అందులో గృహపతి = విశ్వతి 1విశ్వపతి) గా 1పతిస్టితుడై నాడు” ఈ గృహనిర్మాణంలో. ఇతరదేవఠలగ్నికి,) సహ కారులు - అరలకు నాభివంటివాడు. కాబట్టి అగ్ని విశ్వచలనమూరర్థి _ విశ్వస్వరూ పుడు. విశ్వని్మ్మాణంలో ఆతడు జ్ఞాన కిశ్వాలంమండే ; స్ఞానళ క్తి లేక స్థాన జనవ్న ప్య్వ్యాల (5120002 [0006 98 190ళ16626] కర్శగతళ కి జివునిలో ళ కీరూపలిలో అందం, జ్ఞానంలో = తేజస్సులో.కాంతి . అగ్ని సకల విశ్వకర్మ కృత్తు, బుష్పి-సంకల్ప (5557 ₹/111) మూర్తి కనుక తనలో నున్న గూఢ సత్య పేరితుడై విశ్వకర్మలందతడు ఆస్ట్థలితుడుం ఆతడే సత్య చైతన్యం. పురోహితుడు కర్మివ్టి-కర్మ్శయోగి, మనిషిలో అమ ర్త కర్మయోగి. అతని ఉదోశగ్‌మలా సర్యదురిలాలను దగ్గంచేయటమే. తద్వారా లౌకిక మగ్న బీవాళ నుద్ధరించి అంధ తమస్సు నుండి కాంతిలోకాలకు ఉన్నయనం చేయటమే. వ ననక క క న చూ, శేపేరి పం0168 0 6 ౪662. పె, 263

డీడీ ఈ శొవా స్యము

ఈ విధంగా ఆగ్ని జీవుడిలో బహిర్గతుడ్రై (పేమ - సమత (గీతలోమాట) బాంతిద్రైవమైన మ్యితుడౌతున్నాడు. అగ్నే మ్యితుగన్నమాట. ఆ మ్యితుడే వ్యక్తిని మర్త్యని అమ _ర్యలోకాలకు తీసుకొని పోతున్నాడు. ఇది మృితకర్మ.

“"స్వహి [కఠుః - సహమర్యః-స ౌధుర్మి ఈ” = (1-77-0 బుగ్వే) గదే అగ్నిమంం. (క్రతుస్వరూపుడు అ (1111) శ్రింబల- (3769813) స్వరూ పుడు= పూర్ణతా నిర్మాత (66610౯ 01 [6౯601102). అతడే మ్నితుడు. ఆతడే అద్భుతు నకు పొరథి తం మేధేషు (ప్రథమం -జీవయంక్రీ వింశ ఉప్మబువతే దస్మమారః

దేవతాత్మ భావాన్ని అభిలషించిన ఆర్ములు (పధమంగా సంపదనూ-ళబ్దాన్ని అతనికే అర్పిస్తున్నారు.

సంపద మానవ ఆలోచన = కర్మల సర్వస్వం. దీనినర్చించి దివ్యసంపదను పొందుచున్నాడు. (అగ్నే సుపథఠారాయే నయ-ఈళ చివరి మంతం) ఖదే యజ్ఞ మంటే. అపుడాఅగ్సి వీనికి డివ్యసంపదను వర్షిస్తున్నాడు.

అగ్ని కమ్మికతుః- అని వేదం, అంటే “96 ఇసంం6 జ?6 111 01 కింఇజలా 0 600టగటా 15 24 0 6 862% ఇంటి 211810 32, ఇర చం కంం166086 ఇంట 6౦౧63 097 +06 బంటి = ౧003010౪339638 226 12 ళాల! 66 1380 మి1382911084109 0౯ 6౯౯౦౯ -- శీశ01 13 3202, బలం 18 318 అల08 ఫంల604 ఫ033635102 0₹ 18 0*2 1 2౧6 6

జజిలిటం! ఉంటు 0౯ భ1003 81/63 ఏమ 6 90% ల 10 2001) 14 పైంలల1 8 &11 201 2964 2076069014 0? [0206 - (౨ 61262) 06 500౯66 01 (6 ₹662) “

అని శ్రీ ఆరవిందుల భాష్యం,

శ్రీ ప శ్య న్తీ్‌ఫా మిక వూషణుడు ఉద్వయం తమసన్నరి జ్యోతివ్పశ్యంత ఉ _త్తరమ్‌ "జీవం బీవ తా రనూూ మగన్మ జ్యోతిరు _త్తమమ్‌్‌ (150.10 బుగ్వే) జఫింపేం10102 & 1206౯ 11806 అలుంగితే 015 62౯)09655 . ౪6 0876 కిం110౪66 182064 ?680స66 196 లేసిసిల పసల! 0% 21), వ్‌ల& 610196 12 6 617106 క6198” “౦౩408 108 811 8661088 1010116006, ౧83 ఇల 112108 దాం ఇల రంటేం!14 (ంం 008108 10 ౪8 46 ప686 పసకిం 0142100 00608 [0౯ ౪13109 ౪రం8 ౪15108 0£ 106 6801114066, &50696198 10 (ఏ6 011589 89 16 ౪251 మిజ58 ౦% ౪ 54౯60808 20076” (౧10378) 57. 427 అపూవన్‌ ! చిత బ్మ్మిమ ! మాఘృణేధరుణం దివ। ఆజానపష్టం యథాపళుమ్‌ (1. 23. 18) పూషా ! రాజాసమాఘృణిరప గూ నే ౦గుహా హితమ్‌ అవింద చ్చి బర్మిమమ్‌ (1. &8 14)

• 1 $110100 వాంవి89 ఏ 0౯108 40 ౪8 8181000౯ 1091 ల, 6 6౦600406 ₹45164 0110633 0€ ౧06 ఇసిం ఆం%ం168 089 కండ7608” కిళ5పి28 షంర9 (06 9810100 1108 *౨0 188 816668 [000 ౪8 &94 ౧090621664 19 6 68౪6” " అ కసం 500064 05 6 ౪7664. 434 అదితి = యజ్ఞమేధాళ క్రి. సర్వసమన్విత స్థానం. దితి దై న్రరబుద్ధి-వ్యష్టిచతన,. అ్హానం చీకటి. అదితి సత్యతేజస్పులౌకటేయైన స్థితి సంకేతం, ద్వైతబుద్ధి పృథ్వీ ళా మె ఖఇి మ్‌! ఛి లష్షణం కాగా అక్కడ దితి సంతానాన్ని ఇం్యదుడు (దివ్యచితన) భేదించి తెజస్సును స్టాపి౦బాడు. ఈ తేజస్సు నూవ్యడు. ఆతడే సత్యం = బుతం ._' బృహత్తు. వ్యక్తిలో ఇది గుహాబద్ధమై వ్యస్టి చతనేందశాలంలో మరుగున పడి కన్చించటం లేదు. అడి బహిర్షతం కావటమే ఇం్యదుడు. దివ్య పజ్ఞ-స్థాపించటం" ఈ సత్యమే బుతం, దీనినుండి చలన-కర్మరూపసత్యం (ఉంణ గట) వ్యక్తం కావాలి. ఈ రెండు స్థితి-గతి! సత్యాలున్న చోటే బుజ ఛర్మస్తెనం, ఇది అనానను నతన తనలను తా నాననా వధాయాానానననననానననొననాన. తానొక ననా వాననాణా నని నన నకనాతునానినకపనుననినిమునిధానినమననాజసాటున నన నోనుననను, ఓ. చూడు. ఆరవిండుల ఉపనివద్భాష్య పీఏళ.

కీర్‌ ఈ ఇ వానర్టము వస్తు శబ్ద = భావ - రస (0000208) సమ్మాళనడళ.. దానినుండి గతిసత్యం విశ్వం కాగా ఇక్కడ వ్యక-ర్జ్వైశంఆసమన్విత వ్యష్టి దళ రర్చడింది.

(1413 186 *401 లే! 71686 206 80][-10014005 50106313 ఫేంగ0 05 2 శ0లిరేజరు60121 ఆ01టాం 02 ౪10% 0౯6౬40” ల46806 19 091౫ (66 ౧00? 281, ర80సిల 206 ఫల౪ల466 ౩౪0౦8 ౪౧ 2౧6 2920565. వ్‌౮ంసీ కిక (ల ౪76610 *0ణలీ!92, 106 2౯2616 ౨,180 10 ఇం 66 2666౯ 2301౯66, ఓం *ం౯164. (16 సంర 0₹ సబ&. 3809 క ఉ61॥. లి-423 )

ఈ సూర్యకాంతికి = స్థాన సక్యాలన్న జ్యోతిస్సునషు ఆవరణ నృ్యతాదులు, వ్య డిని ద్వైతబుద్ధిగా అసమన్వయ దృక్కగా నంధించే ఢిధి (వ్యష్టిళనృ ,నింతొనం ఈ ' అన్తేకత్వం ! నుండి ఏకత్వమార్లానికి (చేపించి = ఆవఠణన్ను, ఫ్రిళ్ఫడిఎలి సత్యబుళ స్థితిలోకి తీసుకౌని పోవదిర రవీ కార్యం. ఆంటే" సూర్యుడిలోనే దితి = అదితి _ వ్యష్టి ' సమస్టి, చెతనలుండగా వృష్టి చతన సత్యోచ్ముబుడైన బుషీలో నశింపచేయటం సూళ్యుని కార్యం. అపుడు మానవ దివ్య జన్మలలో వ్యకి ద్విజన్ము డౌతున్నాడు “లాసి!29 - 16211868. 106 ఇవి17లాం2! 10 106 1061716421, కంం0ణంః 1%6 1802102 12 106 [2186ల లావి. 424,

నూర్య శబ ధాత్వర్థం “విడుచుట . పనుగెత్తుట . సృష్టించుటొ అంతరత

చం ! వ్‌ ళు గతిని బహిర్గతం చేయటమే స్నన్టి.. (పశ్రాళవంతమెన్న సృష్టి (ఫ్రకశవంతమైన దర్శనం = ఈ రెండు, సూర్య కద్హార్థాలు,

సృష్టి సూర్యుని ద్వారా (పనరించీంది. ఆ నూర్యుడే మనిషిలో అజ్ఞాన తెమిరచ్చేదకుడై డివ్యోవ। కారకుడై? ఆవంత అమృత చేతనా సమ్మదం మీద ఉన్నత పర్యత శిఖరాల మీదుగా ఆవిర్భవిస్తున్నాడు. [చూ. శ25 పు.)

ఈ ఉషోదయ క్రాధకుడు రవి. ఎపుడు నువిషి బున్షియై ఆధ్యాత్మిక సత్యో నృుఖుగౌళున్నాడో అపుడు స్తూప్యడు అవిర్భఫిస్తున్నాడు. వ్య క్రిలోని చీకట్లలో మండీ

మార్తాండుడన్న ఆదితి $.వ సంతొనం గుహావిఖద్దుడు కాగా జిజ్జాన తిమిఠంల్నో వ్న్మతాధి -రాషసులతే. దొచవిడగ =“ బుషులు ఇం దసఫాయంతో ఆన్వ్యే మించి ఆతనిని ఖహిరతుని చేసి [పతిస్థించిన కథ పదంలో వుండి. (426) దాని +పకొర్హల మృత్ఫదార్థంలా నూటుమణగిన మార్తాండుడు = మివ వార్జనలో బఐహిర్షతు డౌశున్నాడు. బుషలు . సప్వప్రాణాలు. సప్రవర్ణాల ఆళ్వాలై సూర్యుని బహిర్షత్తుని చేస్తున్నారు, చీకట్ణలో ఉన్నవాడు బయ్యబఫు - వస్తున్నాడు, ఇడి బుషి కర్భ. ట్‌

పశ్య వన్తీభూమి క్ర ఉ ముషులు అతజ్జీ బంగారు నొకలో కూర్చొనబెక్టి తీసుకొని వస్తున్నారట, (తరణిణ ఫొశ్ర )

బట్టి సూర్యునీకి రెండు. గమనాలున్నాయి. " చీకటిలోకి పోవటం, _ వెలుగు గోకి రావటం, ఈ రెండు వ్యష్టి చేతన = సమస్టిచేతనా కొర్యాలు. వ్యకి బుషి కావటం సూర్యావీష్కృతి- వ్యక్తి మనిషిగో వుండటం చీకటి. ఇంకుకే

యాతిదెవః (వళ యాతి ఉవ్య తో

యాలి శ్యుభాఖ్యాం యజతో హరిఫ్యామ్‌

ఆ జీవో యాతు సవితా పరావతో ప

విళ్వాదురితో బాధమానః (135 క్రి అని బుగ్వేదంలో సూర్యుడు "ఆకాళంలో ఎగుడు మార్గాన ఎక్కుతున్నాడు. దిగుడు మార్చాన చిగుళున్నాడు. అతడు రెండు గుద్దాలతో దేవయజన స్టానంనుండి సర్వ పాపహ రై చూరీ దేశం నుండి వస్తున్నా” డని చెప్పటంలో రహస్యం,

ఆకాళమంపే చేతన ఆత్మలో అళడు నూనన (వయత్నంతో, ఉదయిస్తు చ్నాడు. ఇది పగలు. మళీ వ్యష్టికతన ళ దితి సంళోనం-అక్ఞానర ణు ఆవరిస్తున్నదా ఇది చీకటి. నూర్యుడ స్తంగతుడౌతున్నాడు. మీ మళ్ళీ (పయర్నిస్టే తప్ప ఆ దీవ్య జ్ఞాన స్వరూపం స్యుపతిస్టితం కావటం లేదు,

ఈ పునః, పునః (ప్రయర్న వోషకుడే పూషణుడు, పూషగంటే పోషించు- వి స్తరించు-వాడు.' దీశటిలోనున్న వెలుగు ఓింబాన్ని బుష, వెదుకుతున్నాడు. దానీకి సవాయపడేవాడు పూషడు.. ఆ దివ్య పజ్ఞను _ కేతనను పోషిస్తూ వి స్తరిసున్నాడు* ఇందుకే పూముడు. దివ్య (వేన్టో స్వరూపుడైన షం, మనకు సోదుడుగో వెదం స్తుతి స్తున్నది. ఈ (పయత్నంలో విఘ్నాలను తొలగిస్తుననై ఆ?

అతినః సశ్చతోనయ సుగానః సుపథాళ్ళ్‌ణు

మా శృతువులకు సంహరించి పూమడా ౬. మమ్ము మంచి రారిలో నగిపించు. ఈ దారలో మారవణ విరగము నరయుము,

ఈ థ్యతువులు దితిసంఠొనం=అజ్ఞానోంధ ఠతమస్సుళు = సృ్యృలొములు,

48 ఈ శానా స్య ము సూర్యుడే పూషడు. భిన్న కర్మలచే భిన్న నామాలర్పడుతున్నాయి. ఇలా పూషడు రక్షిస్తూ పోగా వెలుగులో నుండి ఒకరాజుదయిస్తున్నాడు అతడు తప్పి పోయిన గోవువంటివాడు కాగా వానిని తెచ్చి యిమ్మని మరొక స్తుతి. ఈ పషవు- రాజు-సూర్యదేవత = మిితుడు = వమబణుడు _ భగుడు = ఆర్యముడు. అన్నీ సూర్య నామాలే. కాని ధాత్వర్థాలు చేసే కర్మల నశుసరించి మారుతున్నాయి వీరు నలుగురు రాజులు, [పారంభంలోని కివ మం, తంలోనిరాజు సూర్యుడే. (చూ. 488 పు) పూషడు (పార్థిశుడై రాజును బయట పెట్టగొ పూర్ణజ్ఞాన లేకోవంబంగా దర్శన మిస్తున్నాడు. బుతేన బుతమవిహితం (ధువం వాం సూర్వస్వయ్యాత విముంచత్యశ్వాన్‌ దశ శతా సహ తసు సబేకం బేవానాం నం వపుపా థా ఆ మివశ్యమ్‌ ( ల్‌-6ఓ] ) క 16 (001 18 ౪61166 88 6౪6౯ 51100100 ఆంటి 0590351 స686 లా 100016 18 105563 0 6 8002 (16౯6 100 16౧ 01406౯6653 81206 8111 108606౯2 48 006 $ ప6 020014 €06 8624656 0 16 6౧006166 065. ఇది మ్మితావరుణ సూక్తం. ప్రెదానికిది అథోజ్ఞాపికగా ఆరఏందులే. 1 గ 20126 0009)0 భం 061083 రమంం6తే 206 20020066 శం కం1? 81201110 294 61713101110/ 0 106 8846 $90106 ౪76113 ళం 6101921 826 ౪900208108 12610 0% ౪1100 18 13 2 న201/69121100+ 2 6౧|| లాన్‌ 19 6 ప్రంష! 0 ౧16 ఈ17106 1806 ౪0108 271363 108 ౪3 806 30౪౯969 ౪౧%/2768 (0 ఏీల[ై0ల 8064 పేంటి బల సేండ608 08న 6 8010108 ౪౧౧6? ౧6688. 3. 1060 ల0116 01ల11ట6601% ల 61106 *ం210 18 15 0౫49౦౪1883 0100౪16686, [0౯06 206 30. 4 060౧6, 6 50౪2 *011664 9 913 [060 ౦0౯06 617106 580. (వెం! 1902 ) ఈ బృహత్సత్యం ఆమ్యలకు లవ్యస్తానం. ఇందుకే బుషలు ఆ మహతృత్య [పతీకగా సూర్యునారాధించారు.. ఆ సూర్య "(పతీకశే మైన ఆర్ష ఠన్యం ._- డివ్య అడనానానాలా నాననా మూ చ్‌ ౬. శం చూం మెతేయి. ఉపనిషత్తు రితిక

శ్ర ప శ్య స్తీ భూమిక రి పథాల్లోని మహత్సత్య దర్శనం చేసింది. ఆ దర్శనమే పై మంలార్థం. అదే ఈశళలోని పూష్మపార్థనలోని సత్యం, మాతరిశగ్వుడు అనుకృష్డే వనుధికీ యమా లేవిశ్వ పేశ సా చాయవా చం్యదేణ రథేన యాహి సుతన్య (వ్రీశయే (శీం4ర. 8)

కక గం 6044 రం 966 1014 411 8405620069 9211 ౦009606 శ 1౯ 12006౯ ఓల 18 ఇంది 26 21 [౧0౯% 04/4, ౧౦౧౫6 108 ల 02౯౦౯ 12027 1806 10 (86 61010818 0€ 16 50౧18 ఇ106, (

(౬6 500764 0 6 *664 కి-294) తతా నావాడు

అనూర్యానామతేలోకొ న

(అనూర్యాపాఠం ౪11204 గా పేర్కొన్న డా॥ సర్వేపల్టి రాధాళ్ళష్ణన్‌ గారు ఎక్కుడటో వుదాహరించక పోవటం చ్వితం)

ఈ పాకం (ప్రాలీన వ్యాళ్యాత లెవరూ (గ్రహించలేదు. కాజ్వపాళాను సారంగా వ్యాఖ్యానించిన ఉవబాచాద్యలుగాని = మాధ్యందిన పతిని వ్యాఖ్యానించిన శంకరరామానిజ మధ్యాద్యాచాష్యలుగాని (గపొంచలేదు, (మధ్వాచార్యులు న్యూతం చీకటిలోకాలను వ్యాఖ్యానిస్తూ సూర్యుడులేన చీకటిలోళాలన్నారింతే)

మొత్తంమీద ఒక అరవిందులే ఈ పాఠం ఎలా (గహించారు? వారి వేడ రహన్యం చూస్తే దీవి రహస్యం తెలుస్తుంది. అందులో ఫణులు నూర్యకాంతిని గుహలో బంధించిన కథలో .నూర్యరశవస్యముంది. ఇడి ఆధ్యార్మికానుభవంగా ఫ్రీ కోదండ రామారావుగారు (అనంతపురం) ఈ (గంథకర్తతో అన్నారు. ఈ ఫణులి కఫా రహస్య దర్శనం ఈ పాఠ్యగహణకు టే్రణ

బాళా చోట్ల శ్చీ ఆరఏందులన్నారు “నేను తత్త్వళాస్త్రాధ్యయనం చేనిన వాజ్జికాదు. నేను చెప్పేదంతా నా యోగడర్శనమేనని, _దానికింతకంటె రార్క్యాణ మేముండి ? గ్రా

ర్‌0 *4ఈ వె చా స్య ము

9 1450620800 & రేం 208000 2064 2210 *10 211 ల [0700 006198 0౯ [0110ఇ108 19 భం? 6 9076096013 0% ౪20/8 10 వ18 100672 ర1760 02౯.

ఈ నల్లనివి రెండు " వసుధారణం = చేస్తున్నవనటం చత ఇవి స్వర్గమర్త్య లోకాలు. ఇవే రోదసి. ఇవే పార్థివ . మనశ్చైతన్యాలు. ఈ రెంటి మధ్యస్థితి ఆవి వేయం కనక కృన్షస్టితులుగా చెప్పజడ్డాయి. వాయువే రహస్య సావరంలోని వసువు జా ణల చి ఠి లను . సర్వరూపాలను బయటకు తెచ్చే స్నాయు = | పాణశక్రి.

06 6064 (వాయపు) 810 ౫4010686 ఎ వీం 13 460 ఫం8 16 €6 106 806, ౦8 6 6005010339 &0(1)౧౮/ 8200150121 6ంల|||68 ౪1100 2౯6 ౨01366 మ4915ల3066ీ, 296 366 1రేరేలణ 102 భల ర80653 016 800 ౧0101096,=44ఆఅలింళం! 206 20617106 (0840876 206 3/66 అం68 621166 ఒరి ౦06 0£ 6 2000001606 వ28౪6 10 06 110ల41664 గాంయి 10 జం61 0276 0 106 60001966 &01108 0 18612 296 ౪80/0 296 66౪0166 80 1016 ఇం = (0. 299)

కృష్ణస్టానం చికటిడళ. * సృష్టిపూర్వదళ _ ఈ చీకటే ర్యాతి సూక్త ంలో ర్యాతిగా వర్షింపబడింది. దాని నుండి పగలు పుట్హిలి. సృష్టి ఈ కర్యవాయువు దని ఈశ.

వేదం ప్రకారం పూవరసృష్టులు రెండు పరవ్యోమము ౫వ్యోమము ఎని అవే వర్షితాలు. అవర - వ్యోమ ఆంటే_ పాంచభౌతిక సృష్టి పరమంటే అకీత స్థితి. అది గతి - కదలిక స్థితిని స్వ - ఇం్మద - అనీ = అది ఇం్యదాదిసత్య మనీ, వ్యోమ ఈ ఆకౌళ = మాళరిశ్వ స్టానమనీ బాని కధిపతీ అతడేననీ చెప్పబడ్డాయి

స్‌౪2 = 10612 13 (06 3664 048010 14+108 6 01606121) 0 0౯ 6౫042102 206 వీశ2021 1578 19 3113 ీతిట్సింటం 28 22016369 1 ఓం ఇంకి 0% 6 సేశ్‌ంటుం!.

(713102 12 పేం3్య వ2గ006క లి, 142) క్రీ, జ స 03 సజాయమానః పరమే వ్యోమన్యావి రగ్మిరభవన్నాతరిశ్వ నే అగ్ని పరమవ్యోమగతుడు కాగా అగ్ని | పథమ జన్ముడు కావటానికి - (1-148-2) శః సృష్టి క్యగజన్ముడుగా పుట్టటానికి వాయువతనిని దర్శించాడని మై మంతార్జ్‌ం బుత (ప్రథమ సంతానావిర్భూతి హేతువు వాయువు.

ర్‌

ప శ్య న్తీభామి క

గౌతిర్మిమాయ సలిలాని తక్షతి -సహ్మసాక్షరా పరమవ్యోమన్‌ (1-164441) గౌరి సృష్టిచేయటానికి సలిలాన్ని (నానారూపాలుగా) మలిచిందిట. ఆమె సహసా చరద్రై పరమవ్యోమ మందున్నగి

పదంలో రెండురకాల జబాలభివర్డితాలైనాయి. ఇడి ఐతరేయంలో _కూడొ వుండి | చూ. 1మం.ఎ) ఊర్థ్వ్యజలాలు ఆంభస్సులు అధోజలాలు ఆపస్సులు, అడి పధమవ్యోమం. ఇది వ్యోమం. గౌరి మహిషి స్తబ్ధసలి వాలను మబ్ధంచేపి అ వాటీని తవషణం భేసిందట. అంటేరూపాలుగా నిర్మించింది. త్వష్టంత్వహ్హైహి రూపాణి వికరోతి రైతి([వా 38 7-2 1) రూపాలు చెక్సేవాడు కాబచ్బి ఏకమనకం కావటం "పేరే తఫణం స్త్ధ సలలిం షస్థం కావటమీ “మాతరిశ్వోదధాతి” అంచే.

వాయువిక్కంశ (గ్రియాళక్తి.] ఇందుకే ఇతనికి అశ్వం సంకేతం. ఇందుడు (రని) దివ్య, ఇతనివేత అతడు (పేరితుడై ఆగ్నిని ఆవిష్కరింపశేస్తున్నాడ్లు, (చూ. అరవఏందుల వేడరహస్యం వాయుమంకాలు) ఈ(పేరణ కార్యమే స్త్థ్థత షబ్ధమైనడన్న అపూర్వ వర్ణనలు హరివంళామలందు చేయబక్ఞాయి,

సవీనూ క్షింలో మమయోవిరప్పు = అంతస్ప్సమ్ముదే -తనగర్భం సము దొాంత ర్భాగమని చెబుతున్నది. అక్కడే తాను వాతశ క్రిగా ఆరంభమ్హాణటై జగత్తునంలా ఆవరిబ్తున్నానన్నది ననన క్షే; తంత (ప్రకారం దేవి జ్ఞూనేచ్చా (క్రియాశక్తి స్వరూపిణి.సృష్టిసంకల్పం ఇచ్చా

శక్తి ఎలాచెయాలన్న ఆలోచనే భ్ధొనం. ఆచరణలోకి తేవటం కియ*

విం పకార౮ ఇచ్చ -,అగ్నిం జ్ఞానం-ఇంగదుడు (నూర్యుడు (కియాళక్రి-

వాయువు ఇంగదప్రతీక గోవు వాయ్యప్రతీక *" అశ్వం, నూర్యరభోశ్వాలు

సప్రవాయువులే- ఇవె కిరణాలు. జ్ఞాన కిని అవతరి-పచిసే వాహనం వాయువు

వీరే మరుత్తులని బుగ్యేదంలో, పేర్కొనబడ్‌ _ బార 'యజమానిలో తేనోవ

“శరణం చేయటానికి (పారింపబడ్డారు.

థి ళా ఇ నో

చూ. . గ్రూహతా గుహ్యం తమో వియాత విశ్వమ శ్ర్రిణం. జ్యొతిష్కర్తాయ

చళ్ళ ని

(గుహలో నున్న చీకటిని బంధించి - విశ్యభన్వకులను చెదరగొట్టి-మా కిరీన,

తేజస్సును ఆమ్మ గహ్లింపుడు]

"క్కి “ఈ ళావాస్యము '_ “అహమేన వాత ఇవ ఆరభమాణా | భువనాని విశ్వా” వీటన్నిటినీ సమన్వయించుకొని చూస్తే. మాతరిశ్వుడు ఆపస్సులలో ధరిస్తున్నాడు అన్న దానికి నేపధ్యం లభిస్తుంధి. దధాతి = విభజత్కి ధారయలితివా (శం) (పతి “ప్టిచుట (ఆర) విభజనమంటే తషకకర్మ-తవణం ఇదే స్పందనమని దేవీ భాగవతం. "ఈశ మంతంలో సృష్టి విషయం = స్కృస్టివిద్య గర్భితంగా వున్నట్టు న్ఫురిస్తున్నది. ఏకం . అనేజర్‌ ౪2 కదలనిది = కంపించనిది - స్టాణువుం ఇది స్థితి అక్కడ ఆలీ సమరసాొకారంగా .. ఏకాకారంగా వున్నాయి కనుక ఏకం “*ఆత్మావా ఇదమేళ ఏవ్యాగ ఆసీఠ్‌. నాన్యర్‌ కించనమివత్‌ ” (ఐతరేయం) “"ఆప్నోశే ర ల్రేరతతేర్వా ఆళ్మా” (కం). వ్యాపనశీలమైనడు, లేక భడణ స్వళావ మైనది, లేక సతతగమనశీలమైనదీ ఆత్మ. కనక ఈ కంపనం ఆత్మలో నిత్య గర్భితంగా వుండి. (ఈశ 5 లోతదేజతి _ తన్నైజరి = అందే ఇదే) మిషర్‌ = వ్యాపారవర్‌ = వ్యాపార యు క్రమైనడి కాని న్యిమ్మియవస్తువుగాని నాన్యర్‌ కించన = ఏదీ లేదు. (శం) మిషర్‌ = గమించటం (120౪182) లేక చూడటం కదలికలేని స్థితి ఏకం. అది “స ఈవషత లోకాన్ను స్కృజత ఇతి” = లోకాలను సృష్టించాలని అనుకొన్నది. (ఈవణ = ఆలోచన) = తదేజతి = (అని ఇదే 5 వ-మం్యతంలో ఈళ) ఈ.ణ మన్న కర్మ ఎప్పుడైతే ఆత్మకు కలిగిందో దానిలో ఉన్న స్పందన ధర్మం = కదలిక బహు చ్మితతరమైనవేగాన్ని పొందింది (ఇది ఆలోచనా స్వరూపం" కవులకూ-కళా కారులకూ మేధావులకూ నిత్యసుపరిచిత విషయమే _ అదెంత నిదపోనివ్వదో ? ఆ (గేరణ త్మీవతమం) ఆ ( పేరణనే -_ మనసోజవీయో _ ఆని ఈళ అన్నది మనస్నుకంటె జవీయమనటంలో మనస్సులేదు కదా ॥ _- ఆతనికి ఈడ్షణోదయ మైనది... కాబట్టి సంకల్పమే ఇక గాడ మనస్సు. అది కలిగినంతనే అతనిలో త్మీవచలనం కలిగింది. (మయళ్ధిసితి ఇదే మాతరిస్వడు) దేనతలకంటె అదిముందు పరుగెత్తిన _దనటంచేత దేవతలు జన్మిందారు. ( (పథమశాబుతస్య అ అగ్ని అత్‌ని సంతానం) వాళ్ళకంటె అది వారికంటె ముందు పరుగెత్తుతున్నది. అర్జర్‌ ముష్‌ ధాతువు గమనార్థకం, (ప్రాజణగమనమే బుషి అంటే. ఆత్మ చలనం ఇ

పశన్తీభూమి క ర్‌కి కంటి పూర్వం కనక దానిని వాడ పొందలేచ (దేవకాసృష్టి జరిగిందని లాత్చర్యం. చూ. బతరేయం.. అక్కడ దేవతలు, వారిసృష్టి = కోరికలు చెప్పబన్హాయి) తస్మిన్‌ - అపోమాతరిశ్వాదధాతి. ఆ ఆత్మలో , పరమవ్యోమంలో ఆవరదళలో మాతరిక్వడు = అప్పులను విభజిస్తున్నాడు - /శొరీర్మిమాయ సలిలాని శవతి _ దేనకాస్యష్టి భావసృష్టి తర్వాతిడి వ్యోమ = భౌతికసృష్టి. - బవుళా ఐదే 'పై వాక్యార్థం కావచ్చు నన్నడిందుకే. ఆ పోహయత్‌ బృహశీ ః విశ్వమాయన్‌ గర్భం వధానా జనయంశీ రగ్నిమ్‌ లతో జేవానాం నమవ రాసు టక కై "జీవాయ వావిపావిభేమ 10.1217 ,ఏక అసుః = వీకైక (పాణస్మూతం. "ఆపస్సులగ్నిని కనటానికి గర్భ ధారణం చేశాయి. అక్కడ దేవతలందరూ సమరసస్థితిలో వున్నాడో ఇది సృష్టి విషయక మంతం అలాగే ఈశమంతమూ, ఈశ 1? మంగతంలో వాయురనిలం అమృత౦-ఆన్నచోట మళ్ళా మాతరిశ్వ (పసక్రి వచ్చిండి. వాయువు == వ్యప్ది (సాణం, అనిలం = సమష్టిపాణం (ఆరవింద) ఇది అమృతం మాతరిశ్వ - అనిలం (శ=1/) 4..మం్యతానుసారం సమ్టి (పాణ స్వరూపుడు వ్యష్టి ప్రాణంగా విభజింపబడి అవతరిస్తున్నాడుం సుబాలోపనిషత్తులో చ్మితమైన విషయ ముంది _నతస్య (ప్రాణా తృత్కామయంతి అవవ సమవలీయంతీ, (బహ్మైవసన్‌ (బవ్మాస్యేతి య ఏవం వేదా (4) (్రహ్మవేత్త (పాణాల్యుత్కమణం పొందక అక గాడే విలీన మవుళున్నాయి. ఇది లాను (హ్మయే కాబట్టి (హ్మయు అవుతున్నాడు. “సమాతుర్యోనా పరిపీతః ఆంతర్భహు _పజానిబుతిమావి వేళ" ఆతడు (ఆత్మ) ఐహ్ముపస్లా స్వరూపుడై _మాతృయోనియందు. వ్యాపించి నిబుతి యందు (ప్రవేశించెను,

ర్‌థ ఈశావాన్యము

“కలం ౦1121081 98084 ౪45 06 50౪106 0€ 300% 1106 83 6౪౧ 0688000210 8013168 0803 ' ౧౯) = 6 10610166 94006? ౦€ 6౧68&= 2168 06108 0౯62666 0 (16 లెం*ల 01 ౧౯92 1550661 ర364€0 16 కెం180 0౯6 వషంటిలిక 7000 =(1/13108 18 పీం08 2110654 ల్‌ 116.)

నిబుతి ఇ పృథివి. లేక్‌ అదితి లేక్‌ మృత్యుదేవత. ఇక్కడ పృథివి ఆంటే మూల (పకృతి. ఇదే అదితి. ఆదికిగర్భస్ట సమస్త (పాజి స్వరూపం మాతరిశ్వరై తే లౌకిక మాతృగర్భ స్థృ వ్యష్టిపాణం భయువు.

గౌరీః మిమాయ = అన్నచోట ' గౌరి వాక్స్వ్యురూపిణి అది సహ్మసాక్షర సమస్త స్వరూపం, దాని నుండి ఏక్సాక్షర వాక్కు - సృష్టి ఏర్పడుతున్నది. సహ (స్రాష్‌ల్‌ వాక్కును వ్యళ్ల బాక్కుగా చెక్కుతున్నది తనే ఇది ఆవరవిద్యగా వేద మభివర్డిస్తున్నది.. ఇదే గీళలో “హటస్టోనర ఉవ్యతే” “వర్త స్సర్వాణి భూతాని = అని చెప్పబడ్డది. ఈ వ్యాక్మియనే ఈశ మాతరిశ్వ కర్నగా చెబుతు న్నది. నిజానికి వాక్కు (పాణస్వరూపమ కాబట్టే ఏనైైనా ఒకే

ఈ అక్షర పురుష విషయమే 16వ మంతంలో *యోఒసావసొపురుషి సోహమస్మ అన్నది ఈశ.

పూషని - యిమి = సూర్య = (హాకాపత్య _ ఈ సంబుస్థులన్నీ ఏకత్వ బోధకాల్నే అని *ఏకర్ణే.. అన్న మాటచే స్పష్ట పడుతున్నది. ఇందం మ్మ తం వరుణం అగ్ని మాపారద్గోదివ్యః ససుఫర్జోగరుత్మాన్‌ వ్‌కం సద్విపా బహాుభధావదంతి అగ్నింయమం నూళరి శాన

“మాహుః (1.186 40)

ఇర్యధ మిత్రావరుణుల్లు అగ్ని సుపష్టడు * యమ _ మాతశ్వడగు . ఆంతా ఒక టేనన్న షంతాన్ని స్నృశిస్తున్నద్ది వీరంతా _ ఏక్పై కతత్య్వము యొక్క సృష్టి కార్యమంగలి శక్తులు. భిన్న ళకికి భిన్ననామం (వవవాలకు చూ _ ఆరవిందుల

వీరంతా కిరణాలు కాగా బీందిం వీకర్షి సూర్యుడు. ఆందుకనే పూష స్తుతిగా వ్యాఖ్యాతలు చెప్పటం తటస్థించింది.

ప శ్య స్తీభామి క ర్‌ర్‌

ఈళావాస్యమైన జగత్తూ = ఈళ. "మనస్సు వరేం సర్వదేవరా బీవనివాసం ఈళావాస్యమంటే ఏకంసర్‌ _అయినా-బహుధా-తనను తాను శిల్చించు కొంటున్నది. ఇవన్నీ శిల్పాల. శ్‌ల్చి ఏకర్షి ఈశుడు. తచ్చిల్పిత శిల్పం జగత్తు, శిల్చి మనస్పే శిల్పంగా ఆవిర్భూతమౌతున్నది, ఇదే విషయం సపర్యగాత్‌ _ అన్నచోట కవిగా చెప్పబడ్డది. (ఈ మంతవ్యాఖ్యలు చూస్తే అరవిందులు ఈ కళాస్యూత దృష్టితోనే ఈశను వ్యాఖ్యానించటం స్పష్టపడుతుంది. అందుకే ఆ మపోత్ముడు చేదమం। తాలను ఫిశ/1110 బ౦6[౫ అన్నారు. కవి సత్యమైతే కావ్యమూ సత్యమే.)

ఈ భూమిక అరవింద భాస్యు దృవ్షీం

భాష్యారవిందము క్ష

ఈశానాస్యమిదం సర్వం యత్కించ జగ త్యాం జగత్‌,

శేవత్యశ్తే న భంజీథాః = మాగృధః శస్యస్విద్ధనమ్‌

• విశ్వగతి న్మాశయించిన వైయక్తిక (ప్రపంచగతియేడి కలదో ఆ సర్వము పరమేశ్వరునకు నివాసము. . కాబట్టి విర్వక్ష (త్యాగ) బుద్ధిచే ననుభవింపుము- అన్య ధనము నభిలషింపకుము. "

0!

కుర్వ న్నే వేహ కర్మాణి జిజీవియేత్‌ శతంసమూ ౪

వవం త్వయి నాన్యథేతోఒస్తి న కర్మలిప్యతే సరే -అననననాననాననననన నకొలనొనా ననా లకక లలనా ధతనకుా నన నునా ననకనుల నను గధ భకత ననన నననననన నొ నానానానాధాన ను యు ుననొనిని కే వాస్య శబ్దమ.నకు మూడర్థములున్నవి. క ఆవ్భాద్యపిఎ. ౨. వస్త్రమవతే

ధరింపడగినది. 8. నివసమోగ్యము మొదటిది సామాన్యముగ నంద

రంగికరించినదే, శంకరుడు దీనిని (గపించి పరమాత్మ దర్శనము న మిధ్యా

బుద్ది జూ తత్కల్చిత (వస్తుసత్త అణగారి పోవునని వ్యాభ్యానించెను. కాని

ఈ యర్హమీ యపనిషత్తాత్సర్యమునకు విరుద్దము.

ఖో ఎత కీ గ

1. ఈశ్వరుడు-జగత్తు 2) త్యాగము భోగము 8) కర్మ - ఆంతరస్వాతం

(త్యము శీ) ఏకము=అనేకము 5) త త్ర్వ్వము-సృష్టీ 6' సా&భూతాత్మ =

(కీయాత్మకమూ రి । నిర్ణణసగుణత త్వములు) 1) జ్ఞానము _ అజ్ఞానము

అతి టి వనీ ళా | 8) సంభూతి (జన్మ) = అఆసంభూతీ (అజన్మ : 9) సృష్టిలషళయము కు శా

10. భౌతిక జీవితము=దివ్య [అభౌతిక( జీవితము -ఆమృతత్వము ఈ కేవల

వ్యతిలేకాంశములను సమన్వయించు సీయుపనిషత్సిద్దాంతమ న కా వ్యాఖ్య

విరుద్ధము

విశ్వము, (పేరకమైన-పాలకమైన తత్ర్యమునకు వస్త్రము. (ధరింపదగినడి]

లేక గృహము. ఇది యందలి భావచ్శితణము. ఈయర్థమే యపనిషత్తు

పాధించిన సమన్వయమున కనుకు లము.

భాష్యూరవిందము శ్‌? “2 కర్మలను నిర్వహించుచునే మానవుడు శతవర్షములు ఆఆఆ! :!రవలను ఇదే నీయందున్నది ఇంతకంటె మార్గములేదు నరునకు కర్న లేపనమంటదు" “11 అసూశ్యానామతే లోకా అంభేన తమసావృ తాః ళాంన్లే లేశ్య అభిగచ్భంతి య్‌ళే చాలత్మహనో జనాః “ఆంధ తమస్సుచే నావరింపబడిన అసూర్య1ే నామలోకములకు ఆత్మహంత లగువావ మరణించి చనుచున్నారు” గావ. 2 పర్వన్నేపవవి బ్దమువై బరవగు ఊపకయన్నది శర్మలు చేయనే వలను; తప్పించుకొనుటకు వీలుళలదు” లి కర్మాణి-అన్న మొదటిపాదమందలి శబ్ద్వమున కర్ణము వైదిక కర్మలు. లౌకిక కర్మలనుండి - తతృలములనుండి అపంకితులు విడివడుటకును స్వర్గ లాభమునకును- అవి మార్గములుగా విధింపబడినవని శంకరవ్యాఖ్య 4 కాని రండవ చోటనున్న కర్మశబ్దను.._పాపకర్య లన్న అర్థమునకు విశుద్ధము,

• ఈ మం్యతము జ్ఞానుల నుగ్దేశించినడి కాక అస్జానులకు, జ్ఞానులు సన్యస్త సమస్తులై ఆరణ్యమలకు పోవుచున్నారు. కనుక” అని ళంకరుని వివరణము ఈ భాష్యమసహజము నావ్యాఖ్య సరళము బుజువు. ఇదే ఈ యుపనిషత్తున కనుకూలమునని నా అభ్మివాయము. కై శ్రే దీనికి రెండ పాఠభేదములున్నవి, ఒకటి అసుర యోగ్యలన్న అర్థము గల “అసుర్యా, రెండు;= సూర్యుడు లీనివన్న అర్థముగల అనూర్యా* ఛఈః మంతము - ఉపనిషర్తాత్చర్య నిర్మాణమున = చివరి నొల్గుమంతములు గల చతుర్థ స్పండమునకు మూలము, (అరవిందుల (పకరము ఈశోపనిషత్తు నాల్డు స్పందముల.గా విభ కము) ఈ సూచన + మక్కడ వివృతము నూర్య స్తోతము (15, 16 మం్యతాలు) ఈ మంత్రార్థమును 0.12 మంథాలలో చెప్పబడిన అంధకారవిషయమును వ్యాభ్యానంచుచున్నడి రవి, రవి కిరణములు ఇత రోపనిషత్తుల ననుసరించియును-కాంతిలోకాలలో = సంబంధించి యున మి కాబట్టి దీనికి సహజమైన వ్యతిరేకస్పితి చీకటియే.. కావున *అనుర్వాఃి కాళ్ళు ణి)

నీరో ఈ శోనవా స్య ము “క అజేజ'ేకం మనసోజవీయో, నై నచ్టేవా ఆవ్వ్నువన్‌ పూర్వమర్షత్‌ తద్ధావతో న్యానల్యేతి తిష్ధత్‌ , తన్మిన్నపో! మాతరి శ్వా2 దధాతి “=పక్రముు ఆచలము, మనోచేగాధికము ముందు. సర్మికమించున దగుటచే దేవతలందుకోరానిది, (కదలక) నిలుచుండియే పరగెత్తువాని నత్నికమించునది వాని యందు (పొజపతి నీటిని నిషేపించెనుో నాలా శ” 1. “ఆపస్‌' శబ్దమునకు శక యజార్వేదకథనము. ననుసరించి _ నీరు అనియే అర్థము, &ఇది కాదని ఏకవచనమ.గా [గపించి “కర్మ” అని చెప్పవచ్చు కాని శంకరుడు బఐహువచనముగా (గ్రహించి కర్మలని చెప్పెను. కొని ఇచట ఒక బాధయున్నది. న! శబ్దిమునకు యశార్థమగు శ్యర్తము విస్మ్యృతమైపోయి. పంచభూతములందలి నాల్గనదైన జలము - అన్న అర్థ మండే స్టిరపడిపోయినది. ఇచట నడి అసముచితము. (పస్తుత సందర్భను పట్టదు. కాబట్టి జలంములనగా పద్మపశీకలగు సప్త = సింధువులనిగాని, సప్త - గోవులనిగాన్ని చెప్పుట సమంజసము. ఇవి విళ్యనూ్యత సప్తకమునకుం తచ్చేష్టలకు (పకికలుగా వేదమన్నది. ఆ యేడివి - శరీర (హణ మనో షగవ్యములు ఈ మూడును నీచమ లు (క0ందివి) సచ్చిడానందముట మూడును సత్యము = అనందము - జ్ఞానములు - మూడును సకృదార్డముతో కలసి" వాలుగు. ఇవి ఉచ్చములు ఈ స్మూతము పెననే సప్తలోక విషయ మాధారీ పడియున్నది ఈ యేడును (పతిలోకమునందును బహువిధ సమన్వయముల ద్వారా (ప్రత్యేకమ.గాకియాకుశలము లగుచున్నవి. కాబిట్టి “ఆపి శృబ్దమున కిట్ల రము (గహించుట సందర్భోచితము, సముచితముం కళ ల. మాతరిశ్వుడనగా- “ఆ్మశయమందుగాని లేక మాతృమూ ద్రిలోగాని తనను ళానువి నరించుకొనువో డనిపించుచున్నడి అది ధారణ యోగ్యమగు-మాతృ (దవ్యము-ఆకాళ ము శావచ్చు; లేక టయతి (సరము తల్లి గా చెప్పబడు (దవ్య శ క్రియగు భూమి. కావన్ను. వాయుదేవుడు - శుతిననుసరించి - _పాణళ క్రి " గతమైన దివ్యస్మూతము ((ప్రాణసారము]) ఆదే పదార్థమందను[పవళ మంది ఆయా రూపములను చితన వంతము లొనద్చుచున్నది. ఇక్కడ నది నృష్టి శార్యమందలి సమ స్త రూపములందుండు డివ్య (పాణళ క్రిగా చెప్పబడినది

భా ష్యూ రవిందము ఫ్‌కి ఫ్‌ తచేజతి, తశవ్వైజతి తద్దూ"రే, తవ్వవంతిే తదంతరస్య సర్వన్య తదు సర్వస్సాన్య 'బావ్యుత। ళ్‌ ఆది చలము అచలము. అది చూరస్థితము. అంతికస్థితము. సర్వమున కంచర్గతము ఐహిర్షతము. ట్ర! యస్తు సర్వాణి భూ కాని ఆత్మ న్యేవాను పశ్యతి సర్వ భూతేషు చాత్మానం తతోన విజూగుష్పతే "ఎవడు సర్వభూతములందు ఆత్మను, అత్మయందు నర్వభూతములను దర్శించునో వాడంతట జుగుప్స వహించడు” ఇ! యన్నిన్‌ సర్వాణి భూతాని అఆత్మై వాభూద్విజానతః తతకో మోహః। కఃనోక వకత్వమను పశ్యతః కఎవనయంచలి ఆత్మయే సర్వభూతములుగానయ్యునని సమ్మగ థ్రానమందు చున్నాశో అట్టి ఏకత్వనును దర్శించు వానికి కోక మిక్కడిది ? మోహ మెక్కడిది 1 భ11. సర్వాణి భూతాని - “సృజింపబడిన సర్వ పదార్థములు" ._ ఇది ఆత్సకు విరుద్దాంళము.. ఇడి సత్తుగనుక. అవికారము గనుక; సామాన్యముగా నా" సమాసమున కర్ణము, “సర్వ జీవులు'నని. కాని దాని కసతైన యర్థము “భూతాన్యధూర్‌ అజం ళభూతములయ్యెను = థభూతములుగా నయ్యేనుి అనీ, జీవుడు దివ్యజ్ఞాన ఢూమిక నధిరోహపించినంతనే వక్త క తత్వమెన స్వాత్మయే "విశ్వ(భమణమందు నానారు పధారియై బహుజీవ సముదాయయిగా వ్‌భక్షమై విసృృతమగుచున్నట్లు దర్శించునుం ఇట్ల గుట దానీ సనాతన కర్మయగుటయు చర్శించును

60 ఈపవావా స్య ము క! నపర్శగాత్‌ ళ్ముకం, అకాయం, అ్యవణం, అస్నావరం, ళుద్ధం అపాపవిద్ధమ్‌ కవిః మనీమ్సీ పరిదాః, స్వాయంభూః యాధాతధ్యతోఒర్థాన్ల్‌ ల లి వ్యడధాత్‌ శాశ్వరీభ్యః సమాభ్యాః చ్యకము (స్వచ్భమైనవి, అశరీరము, ఆ్యవణము (అపరివూర్ణతయన్న దోనములేనిది) స్నాయవుచిలేనిది [నరములులేనితి పం*ద్ధముు పాపరపారమన్‌ ఆతడు నర్వము నందభివ్యాపించెను. కవి, మనీవ్ని గృపక్థావంతుడు) సర్వవ్యాపి స్వయంకువు [ఇతిరమందా , ధార పడకుండ తనంతట నున్నవాడు) ళాళ్యతకాలమునుండి పదార్థములడు తత్ర త్న్వభొావామసారముగ నియమించెను. కేం అంధం తమః (పవిశంతి . యే అవిద్యాము పానతే తతో బాయ ఇవతే తమోయడ విద్యాయాంర తాః ఈవిద్యోపాసకలు ఆంధతమస్సును ( పవాంచుదన్నారు. విద్యారతులు అంతకంటె (అంధ తమస్సు)ను (పవేశించుచున్నాషు వ అన్య దేవాహుర్విద్యయాఒవ్య దాహురవిద్యయా ఇతి క ళుమ ధీరాణాం యివః తద్విచచ్షీ ఈ. శ111 1. కవియనగా బుష్‌ మనీషియనగా (పగ్ధావంతుడు. వివేచన కలవాడు. ఈ భేదము వేదమున స్పష్టముగా నున్నది. మొడటీది ఇందియాలీతమైన దివ్య_పతిభ. అడి పదార్థ స్వభావ సత్తలను వాని సమన్వయములను సావు త్తుగా దర్శించు శక్తి కలడి. రెండవది కేవల (వజ్ఞి శమించి ఆలోచనలో నెద్‌గునట్టిడి. ఇది లౌక్సిక్ష మనోజన్యము. కావున ఆధోముఖముగా నామరూపాొ త్మక విశ్వమండలి వస్తువులను _ ఊర్థ్వ్యముఖముగా నత్తామ్మాతమగు (బ్మ మందలి ఆ పదార్థముల యధార్యస్థితిని. విచారించ స్వభావము కలడి ఇడి విచారణారూపమైన తర (ముం

భాష్యూరవిందను 61 వక " ఆవిద్య చితనేయని! కొందరు విద్యచతనని మరి కొందరు ఇది పండితులు మాయెలుక కందించిన సంప్రదాయము” విద్యాంచా విద్యాంచయ _న్తద్వేదోభయం సహ అవిద్యయా మృత్యుం తీరా విద్యయా మృతమళ్ను శే బ్ఞానా బానములను రెంటిని ఒకటిగా దర్శించువాడు “అవిద్యచే మృత్యువును తరించి విద్యచే అమృతత్వము ననుభవించుచున్నా డుం వ. అంధంతమః (పవిశంతి = య్‌ ఒసంభూతిముపాన'తే తతోభూయ ఇవలే తమోయ ఉ నంభూత్యాం రతాః అసంళూతి (ఆజన్మ) మపాసించువాడు అంధతమస్సును (పవీశించు చున్నాడు. నంభూతి (జన్మ) కంటిపెట్టుకొన్న వాడు అంతకంటె కొరుబీకటిలో వకి శించుచున్నాడు. 4... అన్మదేవా వునృంభచాదన్య దాహురసంభవాత్‌ ఇతి ళ్కుశుమ ధీరాణాం యేన తక్విచచక్షి శే కొందరు జన్మ (సంభవము) చే ననగా మరికొందరు అజన్మ (అసంభవము) చే ననుచున్నారు. ఇది పండిళులు మా యెణుక కందించిన సం పదాయము, 21 సంభూతించ వినాశం చ యస్తద్నేదోభయం నవా వినాశేన మృత్యుంతీర్త్వా సంభూత్యాఒమృత మళ్ళుతే జన్మ - జన్మనాళములు రెంటి నొకటిగా దర్శించువాడు వినాశముచే మృత్యు వును తరించి సంభూతి /జన్మ) చే అమృతత్వమనుభవించుచున్నాడు.

ఓ “వవ' - “ఇది అన్యత్‌" ళద్దానికి మిక్కిలి ఊనికను కల్గించుచున్నడి, అడి యిది “పూర్వమంటత మందఖివర్ణి తమైన జ్ఞానాజ్ఞానముల ఫలితము కంటె. భిన్నమైనది.” (కిండి మంతమ.న ఈ “ఏవ” కువివరమణమున్నది, “లైన ఫలమొకటి అక్ఞానవలమెక”టన్న సామాన్యార్థము పెద్ద విశేషముగా చెప్ప బడినను ఈ ఉపనిషల్తాత్సర్యమునకు దోహదకారి కాదు, పైగా ఉపనిషద్భాన్‌ (శ్రమ విన్యాసమున దానికి చోటును లేదు.

68 ఈ శావా స్య ము వ హీరణ్మయేన పొలేణ సత్యస్యావీహితం ముఖమ్‌ ల్‌త్‌ త్వం పూషన్నపావృణు, సత్యధర్మాయ దృష్టయే సత్యము యొక్క ముఖము (అ్మగము) కాంత్రిమంతమైవ బంగారు మూతచే కప్పబడియున్నడది. శ ఓయాః పూఘడాే। సత్యధర్మద్యవ్టికాజకు సీవు దానిని తొలగింపుము. ప. పూమన్నేళ చే యమ, సూర్య, (_పాజాపత్య పూ్యూహరశ్మీన్‌

• / సమూహ 'కేజోయత్‌ లే రూపం కళ్యాణరమం త్తే పశ్యామి యోసానసౌ పురుషః సోహమన్ని పూషా 1 ఏకైకబుషీ ॥ నియామకా | ((ప్రకాశించు) నూష్యడా 1 సర్వమునకు పితృదేవుడగు పజాపతిశ క్రీ నీకిరణముబన్లు వెల్వరింపుము. సీతేజస్సును ఏకముఖ ముగా నొనర్పుము వీ సర్వాతిళియియ్మైన భ్యదంకర దివ్వర్లూషమ్క దర్శించు చున్నాను ఆయా పురుషడెనడో? వాథేనేమ 1... వదమున నూర్యళబ్దమున కంతరార్థము. కవియొక్క_. దివ్యదర్శొనము.. ఇది స్వయం (ప్రకాశకమగు పదార్థగత కద్ధసత్యము. - శ్‌ మనస్సును రూపమున “వత్సికమించునది. స్వయం ద్యోతితము అనగా స్వయం ప్రకాళకి దానము... ఇదాతనిళక్తి. ఇదేదృన్టియని _ మం్యతమున చెప్పబడినది ఆతని లోకము సత్యము-ధర్మము, బృహ ్రని వర్ణితము అతడు పోషకుడు వర్టింపజేయువాడు, ఎల్సనగా-మానవుని ఆంధకారమును- ఆజ్ఞా నమును బంధమును తొలగించి పంాశవంతమ్నైన అనంతజ్ఞానమున్న కల్గించి బద్దవ్య క్రిని ముక్తుుగా చేయుమగాన అతడేకైక బుషి. ఆనగా దార్శవికుడు. ఏకళ్వమును ధర్మించువాడు ఆత్మవేత్ర. 'టీవుని ఉత్కన్ట దర్శనమునకు కొంపోవును. అతడు యమూడు నియంత మానవచెస్టితఘ లను-స్కృష్టింపబడిన జీవని ఖుజువైవ సత్యముయొక్క ధర్మముఇత-నియమినచువాడు. మరియు మన ప్వభావమంగలి బుజుత్వ ధృర్యముళత యాథాతథ్యతః-వియమిం

భాపష్యారవిందము 61 నక! చాయు రనిల మమృత మభేదం భస్మాంతం శరీరం టం (కతోస్మర కృతంన్మర (కతో న్మర కృతం స్మర పదార్థగత! (ప్రాణము అమృతజీవనము [మరణములేని (విశుకుగలది] కాని శరీరము భన్మాంతము (బూడిదగా మిగులునడి]. ఓం. ఓ మనసా & 2 చేసినడి స్మరింపుము, ఓ మనసా నస్మరింపుము, కృతమును స్మరింపుముం చును గనుక జ్యోతి ళృక్తి-సర్వమునకు పిళ్చమూ ర్రియెన వానిముండి వెల్వడి అతనిలోనున్న దివ్యమూ ర్హిని = సర్వకర్తయైన వానిని శపకాశింపచేయును) బృహత్తు-సత్యమునుండి వెల్వడు [పకాళశవంతములగు కిరణములే భావములు, కాని అవి ద్వంద్వ విభాజక న్యూతమగు మనస్సున ట(పతిదింబించి వ్యకించి చిందరవందరటై అ్యకమాన పోవుచున్నది, అశ బంగాపమూతగానై ॥ సత్యముఖమును కస్పుచున్నవి, కనుక బుషి రవిని (వార్థించుచున్నాడు యు ఆ కిరణములను (కమబద్ధములు చేసి సత్యోన్ముఖములుగా చేయుమని. ఈ ఆంతరవిధానమునకు ఫలితము విళ్వాత్మయందు సర్వవవరాసుల ఏకత్వ మును వర్టించుట చెదరిన కిరణాలొకటై యిందు పర్మవసించుట. జ్‌. నయశ్చాయం వుపషేయ ళ్చాసావాది త్యేసవకః (తెత్రి 10.4, (పువమనిలో, ఆదిళ్యునిలోవున్న వొక టే) వళ౪1! 1. శివ మంతమందు మాతరిక్వడనీ చెప్పబడిన వాయువు విశ్వ (ప్రాణక్తియే అరడు న్వయముగో సూర్యునిలో అమృతత్వస్థితి స్య్కూళముగా అభీవ్య క్రమగుచున్నాడు. జనన మరణములు శరీరగత పాణము, ఆ స్థితి న్యూతముయొక్క సవిశేష బావ్యావీధానములే. ౨ (కళుశబ్దము వైదికము, దీని కర్టము కర్మ. మరొకచో దానిని _పేరేపించు ఇచ్చాశకి. ఇది జ్యూగన్మనోగతము. ఈ శకియే అగ్ని. పదార్థమందు తొలిగా ఉష్టముగా-కాంతిగాణ్యదవ్యశ క్రిగా ఆభివ్య_క్రమగుచున్న దివ్యళ క్రి" మానవుని బతనయందలి అన్మస్మూతములుగా వివిధ రూపధారణ చేయుచు నతనిని సత్య = ఆనంద = ముఖముగా ౨ ఊర్జ్వాభిముఖముగా - అభ్యుదయ మార్గములందు నడిపించు మవిళ క్తి, దైవము. ”

6కీ ఈ ఇజావ్యాసం 412

అణ్నేనయ సుపథా రాయే అస్మాన్‌ విశ్వాని చేవ వయునాని విద్వాన్‌

యుయోధ్యన్మ జ్ఞాహరాణమేనో భూయిస్టాం 'చేనమ ఉక్రిం విభేమ ఓ అఆగ్నిదేవా। సృష్టింపబడిన సమస్త వస్తుకాతము నె౭ిగినవాడవు మన్ము

అనంద లవ్యములైన ఉత్పథములందు నడపీంపుము. దుక్మార్గమగు హ్‌పా! కర్షణముల

నుండ్‌ మమ్ము తొరిగింపుము. నీష సంపూర్ణమైన వినమితో క్రిని _ సమర్పంచు 2

చున్నాము.

వలై!7/.21... ఏ వేదమునుండి ఈ మంర్యతము యకాతధముగా (గహింసబడినదో

1... అందు షపాపమనగా (శేమోమార్గమునుండి = ఇం్మదియముల న్ముదక పజచి - అపమార్గమున వానిని మళ్ళించునట్టిది ఒక బుజుమార్గము - కాంతిని సత్యమును సహజముగా విస్టరించు మార్గము -బుజు పంధాః బుతస్య పంఫాః = ఉన్నది దీనిచే మన స్వభావ ధర్మము సామాన్యముగా పరిపూర్ణ తకున్ముఖమో - అవీతా పృష్టమునకు _ అనంత దర్శసములకు _ లోకము లకు కొంపోవు మార్గమిది దీనికి బదులుగా ఆ వాపము దుష్టమార్గకములందు విషమ పథకాలలో త్కొటుపడుచు నడచుటకు దోహదము చేయును.

2. విధేమ శబ్దము యజ్ఞమునకు గాని దైవతమునకుగాని పోమాడి సమర్పణలను సూచించును. "ఇది యజ్ఞ్ఞకమ విధాన వ్యంజకము. వైదిక *నమస్సు"న కర్ణము బాహ్యాభ్యంతరములందభివ్యాపించియున్న తత్వమునకు సంపూర్ణముగ తనను తాను సమర్పించుకొనుట. దీనికది (పతీక, ఇక్కడ, ,విధేమ ళబ్ద తాత్చర్యము - మహ్నాపేరక ళక్రియగు అగ్ని దేవునకు తనను తానర్పించు కొనుట శరణాగతి. _ ఇచట వోమ్మ్యడవ్యము మనుష్యస్వాభావికమైన దురంహకారము.. దీని ఆహుతిచే ఆంతరవైరుధ్యమునుండి విము కి లభించి జీవార్మ సత్యద్వారమున ఆధ్యాత్మిక ఐశ్వర్యముల (రాయే. పన్నుఖముగా (పయాణించును. ఈ అనందస్పందదళ కేవల (పేమ, సంతోషములచే నుస్టేశించిన ఆత్మసంతృ ఫి" వైదిక ముషులు దీనినే సృష్టియండలి దైవత్వ స్థితికి మూలకారణనుగొ, మానవునిలో నున్న ఆర్ష జీవన (ప్రాతిపదికగా భావించిరి. అహంకారాత్మకమైన ఈ సూత వికృతాకృతియే ఆఛోలోకము లందు తృష్టగా - స్వత్వకామనగా పరిణమించుచున్నది.

ఉపనిష(్పణాళిక

ఉపనిషత్తులు స్థానవాహికలు తప్ప ఉపదేశాత్యకములు కావు. వేద పదాంత దార్శనికుైన బుషల సిద్ధాంతములలో నంబంధముండి ఏ కొంచెమో. సత్యానుభవ మున్న సాధకుల నుద్దేశించి . కూర్నబద్దవి. ఉపవిషత్తునకు _ సత్యమాధారము, గళ్ళి లార్థమలను గాణభా: ములక అశ్‌వ్య కీకరించుటగాని. వివరంచుటగాని అనుసంధేయ భావములను. సువ్య క్రముషయుటగాని ఉపహనిచ్చైలీల షణముకాదు..

ఈ యుపనిషత్తునంచలి _పతిమళ్ళాతము ' గర్భితార్థమునము నూచించునే కాని దాని నెచటను నోరుమెదపి వాచ్యముగ వివరించేదు. నిద్ధాంతము స్టాపియా తర్క మును. సైతమును శబ్దము వ్యంజించునే నాని “వాద్యా" బుద్ది కందించదు '(శోతలేక పాఠకుడు తనకుతానై వెల్లు మెట్టుపైనుండి. వెల్లుమెట్టుపైకి (క్రమముగా స్వకీయ దర్శనానుభవముచే వానిని స్థెరీకరించుకొనుచు పరీషియకొనుచు సొగిపోవలసినదే తప్ప తర్భముచే సాధించుటకు వీలులేదు.

అధునిక బుద్దికి పద్ధతి “"అసవసేవ్యము. అనను సంధితము, కాబట్టి ఉప నిషత్సూవితార్థములను, భావములను సంపూర్ణముగ వ్యాభ్యానించనేవలయును. దాని నూచనలఅను విప్పుకోవతెను.. దానిపై ఆచ్చాదనమైన, గర్భితమైన తర్కమును బహిర్గత్తమొనర్చి అను సంధేయ భావములను. అవగత మొనర్చుకోవలిను.

ఈ ఉపషత్తాత్సర్యము కేవల విరుద్ధాంళ సమన్వయము, ఇది. నాల్గంచే లలోసు విభక్టమై పరిషృృతమైనడి .

1. (పథమ స్పందము'*

సర్వమును వాన్యముగా చేసికొని 'జగద్వ్యక్తి దాలనమలకు హేతువైన ఏకైక స్టాణు = అచల_- తత్త్వము సర్వాధారముగా- లౌలుత స్థాపింపబడినది.

(1మా =. పాదం)

ఈ భావ మాధారముగా- ఆర. జివనవిధ్తానమ్ను స్టైపింపబడినది. అనగా తృష్టావిరహిత బుద్ధ్యా విరక్తుడై ఆమధపొరచుటైో ఇదే దివ్య _- ఆర్షజీపననూ త్రము,

అనకవాభిన్న మైన లోక్క వ్యాషారములండు మగ్నమయ్యు పరమేళ్వరాలిన్న మైమ ఆత్మ నిత్యమన్న సిద్ధాంతానుపారముగా "భౌతిక జీవితము, _తద్వ్యాసారముర్లైన్న కిర్ణలయొక్ప- స్థితి అక్కడికక్కడే నమర్థింపబడినవి, (విమ), క్రి

66 ఈ శఫాచవా స్య ము

తుదకు ఏఠమనేకమగుటను దర్శిందనేరని * అధీర ఆబ్బినదృష్టి ఫలముగా మరణానంతరమైన ఆనూర్యనామకలోక ప్రాప్తి ఉపన్యస్త మైనది. ఇది పరిణామ విరుద్ధమైన సంకోచస్థితి ణు విపరీతపరిణామస్థితి.

2 ది తీయ స్పందము

ఇందు (పథమ మంతభావము స్వీకృతమైనది. సర్వాధారము, సర్వాంతర్ల తము, అచలమైన ఏకైక తత్వము, చలమైన అనేకత్వములు రెండును ఒకే ఒ యః బహ్మపదార్థముగా చెప్పబడినవి. (కీ 5 మంగతాను]

ఆ ఏకత్వమే జీవితమునకు ధ్యేయము, సంపూర్ణశయును ఆదే పునాది ఈ సమ్రైక్యముచే దుఃఖ్యభాంతి విముక్త మైన ఆత్మకు విశ్వ విశ్వోత్తీ ర్లాత్మ తత్త్వముతో సామరస్యము సిద్ధమగుచున్నది.

|! 3. తృతీయ స్పందము

ఇందు తీరిగి జీవిత కర్మనికు సమర్థనము చూపబడుటయే కాక అవిలేనిదే పరిపూర్ణత సిద్ధించీదనుటయు బెప్పబడినది (8వ - మంతార్థము) _

వీకమనేకమగుటయందును = పర్మిభమణ శీలమగు జగత్తునందును ఈశ్వరుని ఆత్మ వ్య క్రీకృతిదళలు చెప్పబడిసివి. (|

ఇంతేకాక ఈ నానాత్యస్థితి కంతర్ణత స్తూతమాతని సంకల్ప నిశ్చాయములక యనుటయు వివరింపబడినది. 7 |

తీ

మృత్యుస్థితినుండి అమృతస్థితికి [పమోగించుట యన్న ఆత్మదర్శనమునకు జు ఆభ్యుదయ పథమునకు విద్యావిద్యలు. సంభూత్యసంభూతులు పరస్పర _పయోజకము లుగా మపన్యస్తముల్దె వాని నడుమ సామరస్యము సుసంఘటితమైనది.

4 చతుర్ధ స్పందము

ఇందుతిరిగి విశ్వస్థితి రహస్యము = భావము గృహీతమై నూర్యాగ్నీ మూర్తి (గహణముచే పరమసత్యము . ఆమృతత్వముల సంబంధము (15, 168 మంతాలు) ఈ జీవితకర్మలు (17మం) మరణానంతస్థితి ( 18మం ) (ప్రతీకాత్మకముగా సూచింపబడినవి.

వాస్యమగు ఈశగత్వవము జీవితము = కర్మ

విశ్వస్థితి కాధారము :- విశ్వము = ఈశ్వరుడు ; ఆత్మ - రూపకృతి ; (పతి స్పష్టలుగా చూపబడి వాని సంబంధములు నిర్థారితములై నవి.

విశ్వము :- సర్వవిశ్వము జత్మయొక్క ఆంతస్సృందన. తనలోని కదలిక బాహ్యకృతులందు మార్చాటు నొందటచేనది ఆనిత్యము పునఃపునరావిక్భావముచే నితణము, దాని సుసిరతంమొక ఆభాసమ్మాతమే అది కొన్ని సుసిర సంబంధ

థ్‌ థ్‌ స్థా

ములచే, వర్గికరణములచేతను సంభవించును.

విశ్వమున (పతి (వత్యేకవస్తువు నిజమునకు ఒక సంపూర్ణ విశ్వము. ఎట్లు శి (పత్యేక బాహ్య స్వరూపముయొక్క చలనముచెత. విశ్వము తత్వము నొకదే, (స్థూల (ప్రపంచము దాని వెనుకనున్న సూచ్మలావము ఒకటే)

ఐనప్పటికి వాని చలనసూతముచే = తర్‌ ఫలితముల సంబంధముచే నవి ఆధాాాశేయ భావమున నున్నవి. జగత్తున నొక జగత్తు = చరినమున చలనము. కావున వ్యక్తి మహత్‌ స్వభావమున, పాలుపంచుకొను చున్నాడు తనకార్య సర్వ స్వమునకు [పచోదన మచ్చట నుండి కనుక దాని స్వభావమునకు బద్దుడు. ఆ మహో చలనమున తొనుమ ఓక భాగమే.

తత్త్వము $ తత్త్వము చలన నియంత వీకము వ్మికియారహితము;[మాచ్చు లేనిది) స్వతం్యతమసు ప్రిరము, కాశ్వతము,

చలనము దాని పదార్థ సృష్టితోవాటు తత్త్వనివసనార్థము. అది' ఏకమయ్యు అనేకమై, దానినే సాధనముగా చేసికొని నివసించుచున్నది.

ఆ, పభువె ఆంగియందు నంగమందు సంపూర్ణవిశ్వమునందు = (పతిపదార్హ

న!

మందు, అనగా విశ్వాంతర్గత పదార్థలేక శక్రియందు = నివసించు చున్నాడు.

అతడమేయుడై _ ఏకమైనందు సర్వమునందు ఏకైక తత్వమే అభివ్యాప్తమై యున్నడి, ఈ అనేకత్వము ఆతని విశ్వాత్మరీల.

ఆనువాదమందున్న కుండరీకరణములు వివరణార్థము చిర్చబడినవి. (అ. చా)

68 ఈ శావాస్యము

కాబట్టీ (పరి (పత్యేక న్యక్తియ ఆత్మనాసారయన ఇతరముతో నభిన్నుడే, అతడు స్వతంగ్యతుడు.. శాక్వ్యతుడు. చూచ్చుల్తేస్తవాడు +ప్రకృతి నియంత, అనుసంచేయభానము!

అవిద్య ఏ- నివసన (ప్రయోజనము, ఆనందముకు, స్వత్వమును. కావున విశ్వగతాత్మ ధ్యేయము-విశ్వము పై స్వత్వము-తట్య్భోగము. జీవుడు లాట్లు తర్వ్వతః ఆత్మస్వరూపుడు. స్వతం్యతుడు. అయ్యు అణువై ఇతరులతో భీన్నుడై (పకృతికి దాని సృష్టీలీలలకు వశంవదుడై అజ్ఞానమునకు = దుఃఖమునకు = తుదకు మరణమ.నకు లొంగిపోవుచున్నాడు. ఈ విరుద్ధ ఫలమునప హేతుశమి అవిద్య, ఈ అశ్జానపు ముడీ ఆ అహంకారము.

అహంశారము ఏ. ఈ ఆహమన్నదానికి కారశమేమి! తత్త్వము విద్యా విద్యలన్న శక్తులచే ఒకేసారి ఏకత్వమునందు అనేకత్వము నందుండును. దీని యందున్న వెళ దానికి బంధములేదు అజ్జూనావపరణములేదు, అవిద్యావరణలో నున్న వేళ మనస్సులో (పపంచగతిలో=తద్గత పదార్జ జాతముతో తొదాత్య్యమందును, అనగా నపుడు జ్ఞానము మనస్సున కడుగున పడివోవును. ఈ అజ్ఞాన డశావరణమున మనస్సునకు వస్తుజాతము సత్మమై భాసించి నందున ఆంతవ్వాస, దింధితుడై పదార్థా కృతులలో నిశ్చతుడగు చున్నాడు. (ఆత్మకు బదులు వ్యక్తిగా ననుకొనుచు న్నాడు, భాసించుచున్నాడు) అట్టి దశలో మనుస్సునకు వస్తువు విశ్వమాయొక్క' బాహ్య స్వరూపము పైపొరగా కాళ విశ్వభిన్నమై - ఇతరభిన్నమై (పత్యేళమైనడిగా భాసిర చును. ఆంతర్జతుని కూడ అ్లే (గహించును. ఇదే (కాంతి, సత్యమును మటుగు వజచి వ్యతిరేకముగా లోపించునజ్ఞానమే (భాంతి ఇదే అహంకారము. తావితరన్వు కంటి వేజన్న భావన. తన్నితరులతో వ్పూటుచేయు “నే” నన్నబుద్ది ఈనోక (ప్రత్యేక

ఈ వెర్పాటునకు ఫలము విశ్వములో సామరస్య మండలేకపోవుట, తతృ రికముగా తద్యోగ ౨ సత్య్‌ము'లందలేక పోవుట కొని ఈ స్వశ్వభోగవాంఛ్‌ అహం కశారమునందున్న అ్యప్రతిహళస్పందన,. డీనికి హేతువు నొపేషక పధ సంవృత బదాత నాళకరనాలావోలనతనునానల కానా రాలా రానాను నానా నలనసొవులలకలుాలనాశమనిననినకు నాలాటి నలత ననునయుర్ధాలుననావాలాయాతా.

1. • ("ఇదో మం్యతగతే = గర్భితొర్థ వీవరణ. పూర్వాపరషుం_తధాగములను జూ

తదర్జానుస్యూతిని కలించునవి. ఇమి అనునంధించుకోడగవి.. కాబటి అనుసం

వేయులుూ.. (అ. వా.)

ఛాఘ్యూరవిందము 69 మయ్యు అహంకారము, తానీశ్వరుడన్న స్థానము, లోపలనెక్కడో మినుకు మిను కనుట. కాని తన యథార్థస్థితిని తానెలుంగుదు. కొవున దీని ఫలితముగ తనలోతొను- సెతరములో వేఎగుట, మానసిక భారీరకబాధ అశ క్తఠా పేళలతాభావ బుద్ది సంధి ఛ్చత, స్వార్థ సంపాచన కున్ముఠిమైన లృష్టాజాలమున శ కిని వెచ్చించుకొనుట, పోయిన శ క్రిని తిరిగి పొందవరెనన్న బాంధ తుదకు మరణము _ఆసామరన్యములు _ తృ్ష అస్వతర్మతతకెత్తిన పతాక. ఈ కోర్కెకు బాధ.విరోఢములు సేవకులు, స్వతం(తము ఏకము (పకువైనపుడు తృష్టలేదు. కాని స్వాధీనతా స్వత్వభోగములున్నవి, (యాజ మాన్యము = భోగానుభవములున్నవి)

అధ్యాగ్మిక జీవితసూ ఈము ఫు

విశ్వస్థితిక [ప్రయోజనము భోగము. కాని తృష్టా పరిత్యాగము భోగమునకు విధి,

ఈ సన్యాసమనగా భౌతిక పరిత్యోగము కానీ నైతిక నిర్భంధమైన స్వాత్మోప సంహృతికాని కాదు. మరి వస్తురూప వాంఛలనుండి ఆత్మ సంపూర్ణముగ విడివడుటం ( సశ్మాసమనగా వస్తుసన్యానము కొక వస్తు వారభా పరిత్యాగము)

ఈ ముక్తి ఆవాంభావ పరిత్యాగము = అనగా వైయక్తిక వోంధావిముక్తి. ఈ సన్యాస మందలి భావమెమనగా విశ్వమందేదై నమ వ్యక్తికి స్వత విషయము కారాదు. నీది నాదనుకొనకుండుట. లేక వస్తుగత లోభబుద్ధి సర్వాత్మనా ప3త్యక్త మగుట.

ఈ దృష్టీ ఏకత్వ దర్శనమున్నీపుడే కుదురును. జీవులు ఏక్రైకాత్మ రూప మురే యన్నది చెప్పబడీనది గదా । అతడు వస్త్యంతరగతుప్రై అనేకధా చీలినట్లునుం (పత్యేకములుగో తోచినను అవెల్ల ఆత్మలోనివి తప్ప బయటివికావు.

కావున అహంకారమును శమీంపజేసి ఏకమైన ఆత్మ నెరుగుట ద్వారా మనము ఏక వీశ్వాత్మతచే (విశ్వవిత్‌నచ్వే) విశ్వస్వత్వభావము పోందగిలము. (నేను వీరోట్టు సనుకొన్నీచో _ ఆ భానమును అనీభవించినచో ఏవస్తువును భౌతీకముగా పోంద నక్కరలేదు... నికి మార్గము అహంకారోమును ఈశ్వరత్వమున శెగ్యబాకించుట ఆ ఏశ్లైక న్యూతాత్మ నెడుగుట)

ఈశ్వరాభిన్నత కలిగినపుడు (పీతీ వస్తువరదును ఆనంతమైన ఆనందమును కోరనే ఆక్య్కరలదు.

ల ఈశా వా స్య ము సర్వ జీవులలో నైక్యము పొంది, వారి ఆనంచమున విరాట్పురుషని ఆనంద మునే పొందుచున్నాము. ౮ '

విశ్వాతీగము = విశ్వసంబంధము నైన ఈ ఆనందముచేతనే మానవుడు ఒకే సారి ఆక్మనాముక్తుడై = పరమేశ్వరుం చలశశీలనమైన జగత్తున = వాని సంపూర్ణ (క్రియాత్మక జీవితములో _పపంచమున నివసించగలడు.

(ముక్తి - అనగా జీవితమును త్యజించుట కాదు. మరి ఆత్మత త్త్వమును గ్రియాత్మక జీవితమును సమన్వయించుట. ఎందుకనగా ఈ (కియాజీవితము కార్యిక (ప్రపంచమును పరమేశ్వర స్వరూపమే కావున అతని సృష్టియందు సీకున్న వైముఖ్య మును సూచించును. కనుక తత్త్వజగత్సమన్వయమే భగవదఖీష్టము, ఈశావాస్య (పధానత త్వ్వము) '

ల , కర్మలసముర్ధన

ఈ స్వాతం్యత్యము అకర్మ పెగాగి లీక ఈ స్వామ్యము జగచ్చలనమునకు సాక్షీ ఆతుడై అందు పాల్గొనని ఆత్మయొక్క సంకుచిత భోగముపై గాని నాధారపడికాదు.

దీనికి వ్యతిరేకముగా దాని సంపూర్ణత ఈ భౌతిక పపంచమున కర్మవ్యాపార ములపైనను = భౌతిక జీవితమును మనః పూర్వకముగా నంగికరించుట పైనను ఆధారపడియున్నది. ,

కారణము £ (బ్రహ్మమే స్వయముగా కఠ్యలచే జగత్తును పూరించుచున్నది, కావున వ్యక్రియు కర్మచేతనే స్వయంపూర్ణుడగుటకు శరీర నిష్టడగుచున్నాడు. వాడిం కొకరీతిగా నుండుటకు విలులేదు అతని అకర్మయు విశ్వభమణమున (పభావము చూపుచున్నది. కాబట్టి ఈ శరీరమున గాని మరొక దానిలోగాని యుండి కర్మపరి త్యాగము చేయుటగాని, భౌతిక జీవితమునుండి విరమించు కొనుటగాని ఆలోచించుట కును వీలులేనిది. ఈ మార్గము ము క్రిమార్గమును కొనుటయే అవిద్య అది 'జీవుడు- (బహ్మ భిన్నుడనుకొనుట అదిఎరు ఇదివేరనుకొనుట.

కర్మళ్యాగము ముక్రిః విరుద్ధమనుకొనుట నుండి పుట్టును, మనుజుడు కర్మ లగ్నడైనంతనే కర్మకాధారముగ తృష్టాలాంపట్యమున్న దనుకొనుట, , వలాస క్షికి కర్మ చోదకమైన ప్రకృతిశ క్తి కధీనుడగుట, " ఇవి ఆభాసలేకాని సత్యములు కావు. _

భాహ్యారవిం దము గ్గ

తృష్ణ ఒకానొక మానసికావళము మ్మాతమే అది ఆర్థానముచే వస్తురూపమున వ్య క్షమైన (నిహ్మపదార్థమును దర్శించి ఆనందించలేక పదార్థమున్న విషయముగా జూచి అందు రమించుచున్నది. ఈ ఆజ్ఞానమును నరికినచో వాంధాలాంపట్యము నశించును. అప్పుడతడు కర్మలుచేయవచ్చును. ఆరనికిక బంధముల లేవు,

చోదకళక్రియ ఈశ్వరాధీనమే' అతడు దానియందు సంపూర్ణ స్వాతంత్య, ముతో స్వయముగా వ్య క్రీకృతుడగుచున్నాడు. (పకృతిని తదీశ్వరునితో లయింపజేసి విశ్వళ౭తనయందు వ్య క్రిచతనను లీనము చేసినచో దివ్యమైన స్వేచృతో కర్మచేయ, వచ్చు. అపుడు మన కర్మలు ఈశ్వరార్భితమ్నువై-వైయ క్రిక విధులు అతని స్వాతం ల్యమున లయించును

కర్మ శృంఖల జగచ్చలనమును బంధించుచున్నదికాని ఆత్మను కాదు దీని నెరిగినంతనే ఆత్మ కర్మఫలములచే బంధీతయైనదన్న మాటయేని కుదరదు. కాబట్టి అకర్మ ముక్రిమార్గము కాదు ఆకర్మయనగా విశ్వచలనముతో నై క్యమందలేకపోవుట- జగ్యతృ్భభువే వ స్వంతర్గతాత్మయని అతనిలో నైక్యమందలేక పోవుట, ఇతర (ప్రపంచములు :_ .

భౌతిక జీవితమును త్యజించినంతనే (విశ్వ) (భమణము నుండి ఆదృళ్యత సంభవించదు. మట్వి మూల _పసంచము నుండి మరొక చేతనాస్థితికి పోవుటయే.

ఈ దశలు (పకాశవంతములు = కావచ్చు. అవకాళవంతములు = అంధత మసములు = ఆసూర్యకములు కావచ్చు.

ఆత్మ స్వయం వికాసనమును వ్యకముగ నిర్బంధించుటచే; అజ్ఞాన ఘనీభూతా.. కృతులందు. నిబంధించుటచ్ళి చలనమున_ తాదాత్మ్య్యమంద కుండుటచే = పాల్గొన కుండుటచే, అడి అంధతమోలోళకములలో [వవేశించునే గాని (ప్రకాశవంతములెన ' ముక్త జీవుల యొక్క ఆనందలోకములకు కాదు.

ద్వితీయస్పందము బిహ్మము = విశ్వ = ఈశ్వర వీఠత్వము

[బహ్మమ్ము _ వకత్వము 2

ఈశ్వరుడు, జగత్తు - పరస్పరభిన్నములుగా తోచినను, వాస్త వమువకుకావు. అదోొకే, |బహ్మతత్త్వము. కళ శ స (| ఖా | అకేజదేకంి. (అచలతత్త్వము)

భగవంతుడు అచ్చలమైన కాశ్వతమైన తత్త్వము, అతడొకడే ఇతగములీదుం భావము _ అభావము_ తానే కావున్న అతడు స్టాణువులక అచలుడు,, ఎందుకుని!- కదభిరయవగా - దేశకాలములందు " జరుగుమార్చు. మరి అతడ దేశకాలాతీతుడు మాచ్చులేనివాడు ఉన్నది. ఉండునది ఉండబోవునది సర్వమతని యవీనము తద్దతమే. కాబద్ది అతనిలో. పెరుగుట తరుగుట యన్నవిలవు అతడు కారణ కార్యములకు సాపేషకమైన వ్యానహారికతప నఠితుడుః కొవున ఆ తత్త్వ్యమున వృది చషయాదులుండవ్లు కనక, అచలము, “మనసోనవీయి . (మనో వేగాతి శాయి,

“లం విశ్వము... చేళకాలమేే అందలి" దివ్యచేతన మొక్క వృల్గాకారస్యభమణయే. సంసారము దాని స్తూతము * ఒకరకముగా = దొన ధ్యేయము, 'కమాభివృద్ధి. దాని ఉనికి చలనమువ్నంఠథరకే. - కదలిక ఆగినంతనే అదిలేదు ఈ_చలనోధారము మ్మాత్తము. (దవ్యము కాదు, మరిళకియాశీలమైన" చతనం. ఆది: కదలికచేతమ అన్లేకు విధాలుగా (గాహ్యము న భిన్నము]. 'గోపల = ఏకము విహాత్వమళదుట థను ఏకత్వము, భిన్నత్వమలన్న వైదధ్యములను; ౩ దేశకాలమలన్న విభజవమును,... పరస్పర సంబంధములకు, పరిస్థితుల కారణ భావముల వర్గీకరణములను సృష్టించుచున్నది. (అనగా ఆ పరిసీతులకుు సంఘటించుట వాని నడుమ

ళా కంవాలాననాలా.

పరస్పర సంబంధములను కల్పించుట) ఇవన్నియు చైతన్యమున సత్యముచే తపన వనన అన యన

అరవిందులుంచిన కుండలీకరణమే.

భా ష్య రవి౦ందము 73 కాని సత్పదార్థమునకు (పతికలుకు, సర్జనాత్మకమైన విశ్వ ఎతనలోని భావములును, దాని పతింధులును ఐనను కేవలము దాని దృష్టితో వాస్తవములు కొవు. మరాకజాతి =... ప్రపంచనును సృజించు ళక్రి మనశ్చేతన కాదు. చానికందె అనంతము శ క్రిమంతమునైన, మనోధిక వేగవంతము స్వతళృతమైనది, అడి సర్వవ్యాపకమైన శద్ధతత్త్వ్యము. అడి స్వాత్మజ్ఞానము కలడి సాపేషక ధర్మమున కతీతమైనది, సాహేఫక ధర్మములను వహించు దేవతలు దాని తాత్కాలిక సృష్టలు. వారి నిత్యత్వము వారు పాలించు [పపంచముండునంత ఇలమునకు మ్మాతపు పంమితమ్ము ఇది మన కందని కొలత (ఆ కాలపరిమితిని మనము కొలువలేము]) వారు కదలికను, మాట్చును నియంతించు స్తూతములు కొని |భమణమున కధిపతియైనవానిని మ్మాతము అంధించు వాష కొరు కావున దేవతలు నిళ్యధావనశీలురుగా వర్ణంపబడిరి కాని ఈశ్వరుడు మా తము తన చలనముదే _పభావీతుడు, అబంధితుడు కాడు స్వతం్యతుడుం “త్రదేజతి తన్నైజతి” (అది చలించును చలించదు) విశ్వచలనమెక ళాళ్వత స్థాణుత్వాధి పత్యమున నిర్వహింపబడుచున్నది (పపంచము కదలుచున్నదనగా దావకొక నిత్యమైన కదలని వస్తువుండి శీరవవెను. అదే ఆచలము) సుస్థిరమైన ఆ అచలతత్త్స్వముపై నీమార్చు బాహ్యరూపములందు మాతమే గోచరించు నాక నిత్యమైన కదలిక + ఈ సత్యములే అచలమయ్యు, మనస్సుకంటె వేగవంతమైనట్టి చలాచల రూపమువైన ఏకైక తత్ర్వమైన ఆస్టాణుస్తూతమ లందభివ్య కృమైనవి. ఆ అచల తత్వము ధావితులగు దేవతలను వెన్క్సక్కుదోసి ముందుగా పర్వతునన్న స్యూతముగా ఇందు చెప్పబడినది. అఆనుసంభేయ భావము “అనేకము 3. ఏకము ఆవల సత్యమైనడో ఇతరములు అనేకము అసత్యఘుకాదు, 4 ఈ శీర్షిక (కింది భావధార ఈ ఉపనిషత్తున కావళ్యకమైన మౌలిక తాల్వి కాధారమని నా కనిపించుచున్నది ఈళోపనిషత్తు కేవలమద్వైతమును బొధించునడి కాదు. అనకమును తిరస్కరించక ఏకమును గూర్చి వివరించు చున్నది. దాని పర్డరి అనేశమున ఏకత్వ దర్శనము ఇయట. అది ఒకేసారి విద్యావీద్యలను నొక్కి. వక్కాణించుచు జ్ఞాన కర్యల ఆవళ్యకతను విధించును. అనగా జనన మరణరూపమైన సంసార చక _- అమృతత్వ పరస్పరాను “కూల్యమును వివంచుచున్నడి గపతి వస్తువు విశ్వమె. (పతిజీవి పరమేశ్వరుడే యనుట, ఈశోసనిషత్సారము. ఈ భావములు సమన్వయ పిద్దాంతమున కనుగుణములు. మాయావాదమైన కేవలాద్వ్వైతమునకు విరుద్ధమలు. క0) నః

ల ఈ ఇ వ్యా సము విశ్వను మనః కల్పితమైన కట్టుకధకాదు,

ఏకత్వము పదార్ధముల నడుమ కాశ్వతసత్యము అనేకత్వము ఏకత్వము యొక్క హేల. (కీ ఈ ఏకత్వభావమ.న జ్ఞానము విద్యిగొ, అనేకత్వ భావన ఆజ్ఞా నము, అవిద్యగా చెప్పబడినవి. కాని అనేకత్వము దానంతటది మిధ్యకాదు అవా స వము కాదు నిత్యమైన ఆ ఏకత్వభావము నుండి అది చ్యుతము కొనంతవరకు. (దాని నుండి విడిపోయినచొ నవాస్తఎకము)

1 బహ్మము వీకము. ఇది సంభ్యావాచకము కాదు. మరి సారద్యష్టి సంభ్యా దృష్టితోనై నచో అనేకత్వమును (తోసిరాజన్నటగాని లేక ద్వంద్వమై విభాజ్యయోగ్య మైన బహుత్వము ఆఅంగములుగా గలిగిన ఏకత్వము యగును. అప్పుగడి బహ్మ సంబంధ ఏకత్వము కాదు. మరి అది వానివృద్ధులులే-ది ఆవిభక్తము కావున

(పపంచమందలి ఈ బహుత్వము కొన్నినార్లు (బహ్మకు ఆంగములుగా చెప్పుట కద్దు. సమ్ముదమున కలలు భాగములైనిట్లు కాని వాస్త వమునకు (పతి తరంగము సమ్ముదమే.. వాని భిన్నళ్వము కేవలము బాహ్యహపమే. అడి సమ్యుద ఘూర్జనము చేత, సంచలనముళత సంభవించుంది. కాగా [పతివస్తువు బాహ్యరూప ముస భిన్నమయ్యు వాస్తవమునకు విశ్వమైనట్టు విశ్వళతన కేం్యడముగా (పతిజివియు స్వసంబింధమున గాని, విశ్వసంబంథమున గాని (బిహ్మపదార్థమె,

ఎందుచేత! అది సద్భశమే కాని ఒకటి కాదు అది దేశము కాలము లందును తదతీతావస్థలందును నిత్యము. నర్వ్యత సదృళమె. సంభ్యావాచకమైన ఏకత్వ అనేకత్వములును సారభూతమైన ఐక్యహుచే సగమైన మాటలే. ఆర్థవంతములే

ఈ రెండుమాటలు పైన చెప్పినట్లు - ఇతరములబ్లే . “చిత్తులో |పతి రూప ములే ఆ చిత్తు స్వతంతము. సర్వమును స్కష్టించునట్టి - శర్ధతత్వము యిక్క స్వకీయ నేతృత్వము. (తనను తానెబిగినది) ఆది. తనను తాను వివిధముగొ, అవంతముగా ఆగణ్యముగా తలంచుచు చింతితమును చి్యితించునది

*.. చిత్తాక శక్తి ఆడి! జ్ఞానమ్యాతమే కాదు వ్య క్తీకృతికి సంబంధించిన సంకల్ప నన వ నాననా నానా ననన కే (“చితిః స్వతంతా విశ్వపద్ధి హేతుః” ( (పత్యభిక్లాహృదయము 3) విశ్వముయొక్క- సృష్టిస్థితి = సంహారాది క్రియలకు కారణము స్వతంతయైన చితి - అనగా పరమెశ్వపని యొక్క మహాశక్తి

అస్థాస్యదేక రూపేణ వపుషా చేన్మ హేశ్వరః అ మ హేశ్వరత్వం సంవిత్వం,

శదత్యష్యద్‌ ఘటాడివడ్‌. (తం్యతాలోకము $11110)

మహేశ్వరుడు సృష్టిచేయక తానే ఏకరూపుడై యున్నచో మ హేశ్వరత్వము -

జ్ఞానము కాక అతగొక అచితన పదార్థము] (ఆ వా

భా ప్యూ రవిందము 43 శక్రి అది దర్శించు శ క్రిమ్మాతమే కాదు. (పతిరూప నిర్మాణళ క్రియ, రెండు నొకటే శకి చిత్తు సత్తుయొక్క (కియాళ క్రిగాని భూన్యమునకు కాది. అది దేనిని చూచునో అది రూపెత్తును దేశమునకు కాలమునకు అతీతముగా అది తనను తాను చూచుకో గలదు. అదే దేళకాలబద్ధమై అవతరించను గలదు, "

సృష్టి హన్యమునుండి = అభావమునుండి ముక్కు మొగ మేక్పరచుకొనుట కాడు. ఒకటి నుండి మరొకటి ఏర్పడుటయు కాదు షరి దేశ కాలబర్ధమై (బహ్మము తనను తాను వ్య క్రీకరించుకొనుట, సృష్టి నిర్మించుటకాదు. మరి చేతనవంతములై న దూపములుగా ననుసరించుట (చేయట కాదు. తనకు తానుగా నట్టగుట అగుట యనగా స్థితి అది తలిస యగుట తప్పు తెలియక అగుటలేదు. కాబట్టే ఆస్థితి చేతన వంతమైన రూపము, అది నియమబద్ధము) ॥

సృష్టియందు (పతి జీవియు (బహ్మమే. అతడు వివిధ రూపములలో సాపేష కతయా తనకు తానే భిన్న సంబంధములు కలవానిగా నావిర్శవించుట. సర్వము దివ్యచైతన్యళ క్రియిక్క లీల, సక్థశలో (18 60198) పతి పత్యేక వ్యక్రియ సంపూర్ణమైన (బ్రహ్మము.

(బ్రహ్మము నిర్టణ సగుణ త త్వ్వముల రెంటియందును తనను తాను సాపేషక భావబద్ధము గాకుండ చూచుకోగలదు. అంటక చూరమున నిల్వగలదు. ఈ వేద చేయునట్టి చలనము లేనిచో వ్యక్తాత్మ విశ్వాసాత్మలో సాపేవకత నిరపేషక తత్వ ములో లీనమైపోవుట తిటస్థించును. అట్టి పరతత్వము కంటె తాను భిన్నుడైనట్లు - ఆనేశత్వమునుండి తాను వెరువ్య క్రి నన్నట్లు ఆతంలో అనుగుణ పత్మికియను కల్లిం చును. ఈ విధముగా ఏకత్వస్తూతమును గుప్తమెనర్చి _ భిన్నత్వా పాదకమగు అహంత త్వమున సృష్టిలీల నాధానించునుం ( వ్యకి పరమేశ్వరునిలో న విశ్వములో నభిన్నుడనన్న భావమును దిగ్మదొక్కి సర్వము పర్వేరన్న భావహును తనలోకళల్లించు కొనుట చేతనే విశ్వ్యభమణమను సొగుచున్నది)

జీవుడు తదేశైక తత్వముతో తాను 1) కాళ్వత1ే భిన్నుడననియా 2) లేక శాశ్వతాభిన్నుడనై భిన్నుడననిమో = శ్రి లేక రానంతరాత్మలో మునిగి త త్వముతాను నిత్యమొకటే యనియో భావించును. ఇట్లు జీవుడు తననుతాను ఏదోరీతి ఐక్యమును

1. మొదటిది ద్వ్వైతభావన. రెండవది విశిష్టాద్వైతము, మూడవది అద్వైతము

(అరవిందులు)

౯₹గ్ర ఈ శావాస్యమి (పతిపాదించుకొనుచుండునే గాని దానికి వెలివాగనని భావించడు. అబ్బి భిన్న భావన- దేనితోడను సమైక్యము లేదన్న భావన విశ్వమునందు _తదతీత స్థితియందు-నెచ్చటను సంభవించదు. అది సత్యచూరము కాబట్టి.

ఈ (తివిధ దృష్టలు [బహ్మమందు లివిధరడే సత్యమలలో సంవదించున.. ఇవి పరస్పర పోషకములు, సహకారములు తప్ప నిందేదియు తానంతనది స్వయం సంపూర్ణము కాదు. ఈ సహస్థితి (కలసియుండుట) తర్కం సాధ్య విషయము కాదు. (టహ్మ తాదాత్మ్యాను భవమున మాతమెు ఇెలియదగినదిం

ఏకత్వ నిర్ణారణమందును మనోతీత విషయమేనని గుగ్రించుకొనవచెను. వందు కనగా నది బుద్ధి విషయము కాదు కావున అదీ విచారణ కళోధ్యము. అదొక లేవల సత్త అ్మపమేయము.. కావుననే ఊహాపోహల కందదు. మనచీతన (పతినిధి; (పతీక, అది సత్తాను సత్రగా దర్శించలేదు. వ్యతిరేకముగా ఇదికాదు = ఇది కౌదనుచు విచారిం చును, ఆంత మాతాన తత్త్వము హూన్యము కాదు *'సతిియు కాడు. అది కాల బద్ధమై తదతితమై వ్యాపించిన మహాతత్త్య్యము. +

ఈ ఏకత్వమును సృష్టి సంబంధముగా నున్న ఓక్‌ 'ప్రాతినద్యభావము. కేవల చిచ్చక్రికి విద్యావిద్యలు రెండును సమానమైన సళతనళక్తులు, ఇందేయెకటియు కేవల జ్ఞానము కాదు (మం 9-11)

అయినప్పటికి ఏకత్వము స్వాధారమైనట్టు అసకత్వనయు కాదు. ఏరత్వమనే తత్వమున కాయము, నిర్హాయకము నియామకము నైనట్లు అనసేకత్వ మేకత్వము నకు కొదు ఇ +... కొబట్టి ఫశత్వము స్వకీయము. స్వాత్మగా సత్తాస్వభానముగో (గహించవలెను ఇట్లే అనేకత్వము ఆత్మకు (పతింధిగా మరియ సృష్టి (ఉన్మేషము) గా, భావించనే వెను. (పథమముగా (బవ్మూము సర్వమునకాత్మగా భావింపవచెను. తదేశైక స త్త (భూతాని ఆత్మానం) ఉన్న్మేషించి సృష్టిగా నయ్యెనన్న దానిని = అనేకత్వమును - తర్వాత అఆంగికరించవంను. ' (అదిముందు ఇది తవ్వాత) కాని ఆత్మ సృష్టి రెండును (బహ్మములే. మనమొక దానిని _బహ్మముగా (గహించి అన్మమును ఆసత్యము =

అనాత్మయనుట కుదురదు. రెండును సత్యమే, ఒకటి సంపూర్ణము = సత్యము, అది నియంత. , మరొకటి దాని నుండి పుట్టిదానిపై నాధారపడు సత్యము ఇంతే

1. ఉపనిషత్తుల (గంథపీరికలో అరవిందులు (తివిధ (ఐవ్మాత త్వమును వివరించిరి

భా స్యూ రవింవము 77 దేవతల పరుగు (బ్రహ్మము సత్తు” గా జగత్తున కాధారమైన స్టాణుపదార్థము కదలనిడి, అడి పురుషుడు. భగవంతుడు, ఆత్మ. అడే “చిత్తు (్యకియాశక్తి చేతన) గా కదలికను పొందినది ఇదే ((పకృతి. ళక్రి. మాయ) స్యష్టి స్మూతము (౫/0%14 కి1001016 దేవతులు (బహ్మమే. వారు విశ్వేవ్యక్తులు (౮030010 6౯308211463) ఏకైక తత్వమును వ్య క్రికరించు విశ్వేవ్యక్తులైన దేవతలు (బహ్మస్వరూపములే. వీరు విశ్వ కృత్యమ లండు లేక వైయ క్రికములు కాని సామాన్యకర్మలందు-[ పకృతి స్మూతముల యొక్క వివిధ (క్రీడగా భాసింతురు. “స్య్యూజి భూతాని అన్న తర్వాతి మం్యతము (6) నందలి “ఇతరులు సర్వ జీన కాలము. అనేకత్వమునండు (పతిచంబించు వైయ క్రికచైతన్యమైన॥ బహ్మమే ఇతరులు ,.. కే) స్మృష్టాయందలి (పతిపదార్థము = దేవతలసైతము తనకం టెనితరమైన - 8) బాహ్యమైన లీక తనకు మ్మాతమె సంబంధించిన స్వాత్మీయ భావము కంటె నితర మిన 8) ధ్యేయోన్ముఖముగా విశ్వ్యభమణమున బడి సాగుచున్నది. పురుషడాత్మ (పకృతి విశ్వకర్ణి దీని కర్మల కతడు లోక్ష. శక్రి స్వయు సత్తాకము, ఆత్మదర్శన (తనను తాను చూచుకొమనది యు, స్వయంవ్య క్రీకృత సమర్దయునైైనది ఆది మహే శ్వరళక్రి । ఈగ్వర, దైవ, పుషవ). అది (పకృతిచేష్టలలో స్వయంవ్య క్తీకృతిపొందును మాయా శబ్దము _పథమమున సమన్వయాత్మకమైన విశాలమ్రన సర్గ (కిచూజ్ఞాన ముగా ఎదమున కన్చించును. తర్వాత గౌణార్థమన, ధాత్వర్థ దృహ్బైమోసము, గారడి, మిధ్యార్థ్వములందుపయు క్త మైనది ఈ రెండవ యర్ణ్దము అపర్యాపకృతి విష యమున తగినద్టిధే. ఎందుచత అది యళార్థజ్ఞానఠత్త్వ్యమును మాటుచేసి వ్యక్రి గతాహంకారాను భవమును కల్పించుటలో తన సత్తను నిరూపించుకొనును, (ప్రాచీ నార్థమున మాయా శబ్దముపనిషత్తులో _పమోగింపబడినది. అడి అట ఉండుట క్వాచిత్మమే కావచ్చు అర్థము మ్యాతమదే.) 4) (బహ్మమేధ్యేయము తుదిమొదళ్ళదే. చలనహేతువు ఫలమునదే కాబట్టి. కాని (పకృతి, చలనమునండే ఆంతిమలవ్యమున్న దనుకొనుట మాతము (భాంతి కారణము (బహ్మము అనంతము. * శేవలత త్రము (803801౪166). దేవతలు ఆతనిని సమీపించుటకు (శమించి _పతిలవ్యాంతమునందును బహ్మము వారి ఎలుకకు

78 ఈ సవొవా స్య ము చూరముగో ముందునకు చూకుచు పోవుచున్నట్లు = గు ర్తింతురు సాపేవక జ్ఞానము నకు విశ్వబాహ్యస్వరూపము సంపూర్ణతత్త్వము (తర్‌) కాదు. అ్యపమేయమగు నా త త్వ్వమునకు సర్వము (పరీక్యావాయము మ్మ్యాతమె. సర్వమును (బ్రహ్మగతమగుట పూర్వసిద్ధమే ఇతరములు పరుగెత్తుట-దేశాల బిద్ధమైన _పక్కతి చేష్ట ఇది కారణాత్మకము (109 015932110/1 (లేక దేశ కాలము లందు కారణరూపతళత సంభవించు (1పకృతిచేష్ట ఈ చెవ్ట = లేక | పక్కతి గమనిం చిన ఇతరుల పరగు దేశ కాలబద్ధమైన కారణ సముత్పన్నమైన ఒక _కియ ఒకచెష్ట- ఒకో కార్యము. ఇది (బహ్మపదార్థమందు పూర్వమే సిద్ధమైయున్న ఒకానొక విషయము (౫౦౧198 (౪౪ 03 62382110, సం గాం &9ే 30306, 08006108 (021 పె? 0080 &1౯6209 కిం5968569) (బహ్మపదార్థమందు వూర్వమే సిద్ధమైన ఒకానొక దానినుండి ఏర్పడినది. “బ్రహ్మము. విశ్వసర్హరోను సర్వచలనము. నత్మికమించును.. కాలాతిగమైన (బ్రహ్మమున (తీకాలములు యౌగపద్యస్థతములే. కాబట్టి ((వికాట్పుతషనిగా) ఒక నియమిత (భావిత) కాలాంతమునకును దేశాతిగమై స్వరమాపములును తనయందే ఏక్కత స్టితములై నందున ఓక నియమిత (భావిత] దేశాంతమునకు పరుగెత్తుట లేదు కారణా తీతమై గుప్రమైన బీజళక్తులు. వాని వికాస పరిణామ ఫలములు, స్వగతముగా = ఏక కాలమున కలిగియున్నది ఇది విళ్వమున కారణబద్ధమై యుండగా నిచట నాబంధము లేదు. సర్వము దానియందు స్వతం్యతముగా - అబంధితఘులై యున్నవి. సృష్టి చ(శి గతిలో (ప్రత్యేక వ్య క్రిత్సములందు సర్వమును తత్పూర్వము ఆతనిని ఈళ్వరు నిగా ఎరిగినదే. (అ్రత మనోగతమైన సర్వమత :ని ఈస్వరునిగా ఎకిగినదే. ఆమనో గతాంశమే తర్వాత సృష్టి కాలమున (పత్యేక జీవులై (భమణమున తగుల్కొలని పర (్రమింతురు. పాొాాణసూత్రుము మాతరిళ్వుడు ఎ దలములు సకే అపుడు సృష్టి (పయోజనమేమి 1 (భమణోద్దేశ్య మేమి*+ ఈ (భఛమణ

మొక లభూన్విత సృందము ఒక సంగీత నాదము. తత్పదవాచ్యమైన దైవము జూ

విశ్వ్యవాణ ః కియై.. చతనవ్య కిగా సచ్చేతనను (6098901028 కిం198) తన నుండి

తొనే బొమ్మలు చెక్కుకొనును 'తనలోనున్న (ద్రవ్యముతోనే వ్యక్తులను భిన్న

భా ప్మూ రవిందము 70 పదార్ధములుగా నిర్మించును. ఎక్కడ ! తనయందే. తనకు బాహ్యపదార్థములేదు కనుక . ఇది తన అవిజ్ఞేయత త్ర్వమును _పతీశారముఖముగా వ్యక్రీకరించు స్నూతము. ఈ నిర్మాణమెంత చిక్కన దనగా ఇ₹తనయొక్క | పతిదళలోను, వాస్తవమునకు తనకంటె నతీతమైన ఒకానొక వస్తువును అంతరాంతర సత్యమునకు (పతినిధి, (పతీకగా కన్చించును.

దానిని (పలిస్ఫురింపజేయునదే. ఇదొక దివ్యచైతన్య,కీడ అది స్వానందము కోనము అనగా లేనిదానిని పూరించుకొనుటకు కాదు. అది ఇదివరకే స్వయంసం పూర్ణము గనుక (ఆ ఆనందము పూర్ణమైనందున ఈ (కీడాకల్చన దానిని పూరించు కొనుటక్షై సృష్టింపబడిలేదు) ఇది ఇతనవ్య క్రిగత సత్యమే, ఇది నిజము. స్వస్థితికి సంబంధించినడి స్వస్థితిచతనే ఆడి సమ్యతమై యున్నది తన కంటె నన్య (బాహ్య) [పయాజనములేదు. లవ్య సంబంధమైన _పయోజనదృష్టి వికాసాత్మకమైన అత్మ వివృతి, జన్యము_ఈ వివృతి వైయ క్రిక జీవాత్మలస్వళావ (పపంచముచిత. ఆ ప్రత్యే కాత్మలు పదార్థ నివానరూపములు (పదార్థగతములైన-వస్తు నివాస్యములైన (పత్యేక జీవులయొక్క స్వభొవ్యపపంచము. చిత అభ్యుదయశీలమగు ఆత్మ వివృతి నుండి పుట్టినదీ థఛ్యేయసుబంధ (పయమాజనదృష్టి). ఎందుకనగా సద్వస్తువు (ఏం ఒక (ోమమున్మ వస్తుశాతములండు స్వయంవ్య క్రికృతమైనది సత్యమైన ఏకత్వము అనేక త్వమునుండి సముదృవిల్లును.

ఈ అనేకత్వముయొక్క విలువలకు సంపూర్ణముగా మార్చు. పొందించుటను మనకు భాసింపజేయునదా ఏకత్వమే. ఈ ఆత్మ వికాసము నియమబద్ధము. ఇది విశ్వ చెష్టాబద్ధమగు సంకిర్ణచేతనచే నిశ్చితమగును,

చైతన సరళమును కాడు లేక సజొతీయముకు కాదు. అదొక న్వూతము, అది సప్టమూప్తలు లేక చైతన్య (కియా దళలుగా జద్ధ సత్త భౌతికస తగా అవతరించుట లోని దళావిశేషములు కలడి. వీని అంతళశ్ళ్చేష్ట జగత్తు. సర్వకర్మనిళ్చాయకములు పద్రార్థక్షాత నిర్మాతలునవే. .

ఈ కీడకు లేక కర్మకు నిత్యము (బహ్మము ఆధారము. (బహ్మ పదార్థము దేశ కాలములందు స్వయముగా విస్తరించుటయే సృష్ట ఈ వి స్ఫృతి = (ఉన్నేషము) యందు (బహ్మమే. విశ్వమాత్భ రూపిణిటైన నామ రూపాత్మళ (వకృతిగా (02676 1140210) (తననుతాను నిర్మించుకొనుచున్నది) స్వయం (సాతినిధ్యము

0 ఈఇెావానస్య ము హం మచున్నది. ఈ సమస్త వస్తు పసవ్నితి పృథివిగా చెప్పబడునట్టి _ద్రవ్యముగా న్చించు చున్నది.

(బ్రహ్మమే భౌతిక లేక (దవ్యగత (ప్రాణ క్రి. అతడే మాతరిశ్వడు - అతడే మస విశ్వ స్పందళక్తి ణు (పాణస్తూూతము. సృష్టి ఘటన = నిర్మాణము తడిచ్చా )నము. అడే సమస నియామక మహాళక్రి. ఆ విశ్వ పాణ క్రియైన మాతరిక్వుడు పెన చేప్పిన స ప్తవిధాత్మిక చేతనను, చలన$ీల (ప్రాణకర్మను జగ్యత్పసవితి గర్భ మిన సుస్టాపిత మొనరించుచున్నాడు. ' ॥

అనుసంధేయ బావను

జలములు ; (అంభస్సుల్సు

అపుడు జగత్తున (కియా. నిర్వాహకమగు. చిత్తు సప్తాంగము (సహ్తావయా త్మకము), (పతివ్య క్రియందును మనస్సు, (పాణము, శరిరమన్న మూడంగములు న్నట్లు సుస్పష్టమే. ఇది స్థితి పరిణామమున, విభాగము నర్పరచుచున్నవె. ఈ స్థితి అస్థిరమైన సమన్వయదళ. (౮9511016 6026111082 275083) ఇది జననమరణ ములన్న రెండు కంచాల నడుమ విరుద్దా విరుద్ధ భక్తులతో పనిచేయు చున్నది. ఎందు కనగా (ప్రాణము నిత్య జన్యలేక సంభవము. (సంభవ, సంభ్రూతి * మం. 18-14) సర్వ్యవాణము జన్మనైరంతర్యమే. లేక మరి జన్మయెల్ల నిత్యమరణమే లేక (ప్రళయమే. అది మరొక నూత్న- సంభూతికి హేతువు. ఇదొక నిత్యకమము. కాబట్టి ఈస్థితి మృత్యువనబడినది. ఇవౌక దళ. దీని ద్వాగానే ఉత్తమ స్థితి. మం 11-14)

ఈ స్టితియే మన సర్వస్వము కాదు. కాబట్టి మన యఫార్థ స్వరూపముకాదు. దీనికి వెనుక మనకొక మహో త్తమ చైతన్యమున్నది. దానికిని మూడంగములున్నవి. సత్తు, చి తపస్సు, ఆఅనందములు,

సత్తనగా మన యళార్థ స్వరూపము, సారము, కేవలానండము. అఆవిభక్తము విభక్షమ లిన్నముగ తోచు సత్తకు _ ఏది భౌతిక పదార్టోపరి నిత్యమైన మార్పుగా గోచరించుచున్నదో దానికి వ్యతిరేకము కాబట్టి సత్తు భౌతిక _(దవ్యమునకు అభౌతిక (పతిరూపముం |

భాస్యారవిందము 61

చి త్తపస్సనగా చైతన్యపదార్థమ్ము యొక్క శుద్ధ క్రి వ్మిళాంత్సి యందును, కర్మ యందును అది నిత్య స్వతంతమే ఇవ్చాళక్తి ఇది పుమిత!1 కాలములై పదార్థాశయ ముగా (బతుకు బద్ధచలనాత్మక (వాళలోకష్తలప వ్యతిరేకము తపస్సనగా ఈ భౌతిక (10ఇ60) టాణళ కికి అభౌతిక (పతిరూపము.

ఆనందమొక స్పందము, ఇది శద్ధ చైతన్యను, కక్తికి సంబంధించినది ఆవేశో (దేకమయమైన జీవితమునకిది (పతిస్పర్థి. ఆంక్యో! దేకములు (పాణ దవ్యముల బాహ్య స్పర్శల యొక్కయు, వాని అనుకూల వ్యతిరేక వ్మికియలైన కష్టసుఖముల యొక్క సంకతోషదుఃఖములమయొక్కు దయాధర్మభికపై నాధారపశ యున్నవి. కాబట్టి ఆనందము మ్యదోోదకావెళమయ జీవితమునకు ఆఫౌతిక ,పతిరూపము ఈ మవోత్క్య్భృష్ట స్థితి చివ్యమగు సచ్చిదానంద సంబంధి. ఆది ఏకము, స్వయం సత్తాకము, జనన మరణ రూపములచే సంకీర్ణము కానిది. అందుచే నది అమృత మనబడినది. కావుననే యడి మనకు లక్ష్యభూతము. గమ్మము. మృత్యుడళను దాటిన పిదప అనుభవింపడగినది (11, 14 17, 18 మం)

ఈ దివ్యత్వము మృత్యుస్థితితో ముడిపెట్టబడినది. ఆ ముడి2 కారణభావము (0159041 1668) లేక మనోతీఠన్ఞానేచ్చ విజ్ఞానము. ఈ కాశణభావము మనః (పాణ శరీరముల క్యాశయమిచ్చుచు వాని గజిబిజి కర్మకలాప్రములను (కియలను రహస్య ముగా _పబోదించుచు ఏశ్వముయొక్క యధార్థ్మకమమును నియమించును. నిర్ధరించును (తి దీనినే సక్యమన్నది బాహ్యవైఖదలపై నాధారపడిన పడని వస్తు సత్యీమును బుజు దర్శనపున (పవర్శించును శావునం 1... కావుననే భౌతిక పదార్థము ఉపనిషత్తులందు అన్నమనబడినది. ఈ భబ్దము ః..,. నిచక్త్యావస్తువు లేక పదార్థమునే బోధించును. £. ఇది (2050200 నిర్గణ మనోభావము కాదు. మరి మనోతీతమైన వాస్టవిక

భాపెము సత్పదార్థ-చేతన; శక్తి ఆనందము స్వకీయస్థితికి సంబంధించిన

శక్తులు, సచ్చములయొక్క వివేచనాత్మక సామూహిక జ్ఞానముగా కరుడుగట్టిన ముద్ద అదితన స్వజ్ఞానమును.. స్వయంవ్య క్రీకరణేచ్చను _ సర్వవీజములశ క్రి నేమి దాని శ క్రిరూపముల నేమి = వహించునట్టిది అడి కర్మ స్వభావమే కాక _ కర్మలను ఫలింపజేయు శక్తి అంతేకాక జ్ఞానస్వరూపములను స్వేచ్భాకర్మ స్వరూపమునైై యున్నది

క్ర)

౬8 ఈశా వా సము సత్యమే ధర్మము లీక న్యాయము (124%) తనలోనే చిత్తుయొక్క ఫలీకరణ శక్ర (కంంట76 ౧0౦౪ల) కలిగియున్నది కాబట్టి ఆ చిత్తు పూర్ణర్జానముతో, పుంా దర్శనముతో (09౯6115102) వస్తు సంజాతమును యధాస్థానములందు వాసివాని స్వభా వనముల కనుగుణముగా నియమించును. ఆ సత్యమొక బృహత్తు లేక మహాపిశాలము (1251) సర్వములైన (పత్యేశ కర్మలమయొక్క సామూహికరూపమైన ఆనంత మహద్వి జ్టానమూ (009010 19401100620ల) కన క " విశ్ఞానము _ సత్యము గనుక విభ క్ష్రచతనను ఏకమునకునయించును. అది అనేకత్వమునందు వస్తగతసత్యమును కూడ. దర్శించును. ష్యద (భౌతిక) విభక్త మేధాళ క్రికి విజ్ఞానము అభౌతిక పతిరూపము, 1ఈ_చ్చక్రి స్రకముప తేదబుషల జలములన్నాన. వ్య క్రియందలి సామాన్య చేతనాంబోధి నుండి ఉప్పొంగు లక దానిలోనికి పపహించు) (పపాహము లగా నవ్‌ భావీంపబకినవిం ఇవన్నియు విశ్వమున సహస్థితములై (606౫131680 నిత్యమవిధర్తములై యున్నవి. కాని అవి పరస్పర మొక దానతోనొారటి జోక్యము పెట్టుకొనుటకు - పూ శారూపములందుటకు సమర్థములు. వోస్తవమ్లన కవి భౌతిక పదార్థ సంగతము లును దానినుండియే. పపణమించు. నదియునై యున్నవి, శద్ధము - ననంతమునగు నక్పదాక్థము. [0216 $91088) న_విలినమగునట్లు చెయబడును. మరల దాని నుండియే సృష్టీంపబడును, కాబట్టి (ఏకమనేరమగుట - అనకమగుట) ఈ ఉన్న్మేషనిమషములు + (నిత్య [భమణ$ీలములైన)-పునః పునూవృ త్తరూపమైన-నిత్య జగచ్చక (భమశఎగ్యూత్రఘు జ ము బ్రహ్మ దర్శనము | ఉపనిషత్తు విశ్వముని, మనలో, మన ఉ*కిలో (బహ్మ సాజాత్కృత్యుపాయ మును బోధించుచున్నది. సామూహిక రూపమున (బ్రహ్మమును _చలాచల రూపముగా చూడవలెను. దానిని శాశ్వతావిభక్తాత్మ తత్ర్వముగా, విశ్వగత సర్వపరిణామ పేళశలమైనదిగా ఆ సాపేకకముగా దర్శింపవంను. .పూయనాహానతమతడాలు రావాలా. చనల ననన నానా నాానానాకవావవాాననాంవజకలలే కేం హృదయసము[దము, బుగ్వే &ీ. 58.5 =

భాహ్యూరవిందము ర్‌ సర్వపదార్థములను దేశకాలబద్ధములుగ్గా దూరముగా దగ్గరగా, చీర్మిత కందని (పాచీనమైనదిగా, వర్షమానమగా, అనంత భఎమ్య్యేత్తు = వానివిషయ ఫలములతోబొటు అన్నిటిని ఏకైక _బహ్మముగా దర్శించవంను. రశవాల కారణ కార్యభావాతీతమైనదిగా దర్శించవంను. దానిని ((ఐహ్మము) విశ్వ = తర్గత విషయణంగతమైనదిగా దానికి యజమానిగా చూడవలెను. ఇది విళ్వోత్కృష్టము - పమసష్టి (మహత్తు) వ్యష్టి బహ్మము- (పభువు పక్చతి దానిలో నివఫించు అత్మ. సర్వజ్ఞానమునకు థ్యేయవస్తువు. తత్సాషాత్క్యృతి దాని నెలుగుట = సంపూర్ణ అమృత త్వ పథము, ద్వితీయ స్పందము ఆత్మజ్ఞూనము సు (టబ్రహ్మము్ముదస్టగా ఆత్మ. నర్వమునకును అచలమైన ఆధారము - స్థిల్యశయము. మనలో పరిణామశీలమైన సర్వము = మనస్సు (ప్రాణము శరీరము _ శీలము గుణము కార్యకలాపములన్నియు వికియారహితమైన ఆత్మ కొద. అది మరి చలనమున = జగతిలో - జీవులగుట. (వ్య క్రీకృతుడగుట) తప్ప మన యదార్హ స్వరూపమైన ఆత్మకాదు. / అ, కు ళు కాబట్టి స్మష్టిలోని సర్వపదార్థములు చెతనములు కావచ్చు. అచేతనములు కావచ్చు - సర్వాంతర్గత ఏకై కాత్య ఇత ధరింపబిడిన భిన్నరూపములు, ఈ ఛిన్న జీవులు అవిభక్రమైన ఏకైక స్థితి కలవే (భిన్న స్థితికములు కొవు) (పతీ వ్యకి దర్శించవలసిన సత్యమిదే, తన (పత్యణువున వ్యక్తి ఈ ఐక్యమును. దర్శించినపుడు - అతడు సంపూ ష్ణడు, శేవలడు, ధిన్నత్వకర్త్యకమైన అహంభావ విముక్తుడు, దివ్యానంద పరిలీనుడు ఆత్మ మన యధార్థస్వరూపము ఆత్మ, అదే (బహ్మము, అది కేవలా విభక్త వస్త్వవు న్వయం (పకాశము తనలో తాను లీనమైయండునది. స్వచైతన్య శేందీ కృతము (5618 0090602666 10 ౧003010232 638) స్వశక్తి పరినిపితము స్వానం “ వాతి అ దైకఘనము. అనంద్నపకాళముల స్యస్థిత్రి, అది దెళకాల్హాబద్ధమైన్న స్వతర్యతవస్తువు, |

రికీ ఈ శా చా స్య ము 1పురుష్ట తయవమూు

ఆత్క, బజీవచేతనలో, (తిదళలలో స్వయమభివ్యక్తీ పొందుచున్నది. అది (పకృతి పురుష సంబంధము పై నాధారపడి యున్నది ఈ సతిదళలు అవషరము కదలనిది పరిణమించీనిది. డరము. చలించునది, పరిణమించునది. చివరిడి పరమము. ఉత్తమము,

చరపురుషుడు (పకృతి (భమణగతుగై అనేకమలగు మాద్పలు పొందుచు జననమరణముల = వొనివృద్ధులు, - అభ్యుదయాదులందన్నట్లు కన్చించును. చ్షర తత్త్వమై ఆత్మ, ద్వ్వైవిధ్యమును, భిన్నత్వమును, మాచ్చును, ఆకాంక్షించుచున్నది* దానియందు రమించుచున్నది. ఈ వ్యికియాసర్వస్వమును తానై రహస్యముగా నియమించుచు దానికి తాను వళడైనట్లు కన్చించును, సుఖదుఃఖములు మంచి 'సెబ్బరలు, వంటి వై రుద్ధ్యములందు' రమించుచు దానికి తాను లోబడి పోయినట్టు కన్చించును. [పకృతి (భమణ (పేరకమై దానికి నియంతలయైై దానిచే నతడు సృజింప బడ్డట్టు కన్చించును. ఆత్మయే ఈశ్వరుడు. (పధువు ఇది నిత్యసత్యము.

అవ్షరపురుషుడు కర్ధ, (5610). [పకృతి వికయలకు _ చలనమునకు ఆవలి వాడు. (వళాంతుడు. పరికుద్దుడు. సాఓభూతుడు. సర్వసముడు, సృష్టి (భమణము నందు తాను పాల్గొనక దానికి సొవిమాాతుడై యుండువోడు. జలమగ్నుడు కాక దాని [పవావాదులను శిఖరగతుడై చూచునట్లు. ఈ (హౌంతాత్మ చలించనిది, పరిణ మించనిదియునైన ఒక మవాకాళము.. నిత్యము నుష్మతిరుగు సీటిని పైనుండి చూచును. వరత త్ర్వగతమైన నిగూఢ న్వతం్యత తత్ర్వ్వమషరము,

పరపురుషుడు లేక పురుషో 'త్రముడు చలాచలములచే పరిమితుడు కాక బద్దుడు కాక వాని ననుభవించువాడు, ఆనందించువాడు. అడి ఆతని స్వత్వము. అది మహేశ్వరుడు. (బహ్మము-సర్వము. అవిజ్టేయము. ఆనిర్వాచ్యము. ,

ఈ ఉత్తమ తత్వమును పరిణామము (చలనము] నందు -- నిశ్చలనమునందు అవశ్యము దర్శింపదగినది. సాఇాత్కరింపచేసికోదగినడి ప ఎద ఎ 16,17. ఇంకను చూ. సనక!!!

స్ప

,ఛాష్యారవిందము ర 1పుకృతిగత పురుషుడః

వ్య క్రి చేతనలోని (పథాన స్తూతము ననుసరించి స ప్తవిధార్మకమైన (పకృతి

1(భమణమున కర్తయగు ఆత్మయే భిన్నుడై తనకు తానుగా (పతివించించుచున్నాడు

లైతి 2-1; 2 ఆత్మ-లౌతిక చేతనలో అన్నమయ పురుమడు (పృథివ్యా(శితుడు)

2-2, 8 (పాణమయకోళమున (వాణమయపురుషుడు (ఫైదానికిది అంతరము)

విళి 8 మశఃశ్చేతనలో మనోమయపురుషుడు.

84,55 ఇడి (పచ్జాకీత భూమికయందు సత్యముచే న్యాకామితమై టక కారణ భావముచే నాకాంతమై (దీనినే వేదము సత్యం, బుతంబృహతీ సత్యము, బుతము, విశాలము) ఆత్మ విజ్ఞానమయ పురుషుడు లేక మహదాత్మ2 య్యగుచున్నది.

లర, 8 విశ్వాశందచితనలో సర్వానందమయుడు, లేక సర్వభోక్షగా

॥ మరియు సర్వజనకమునగుచున్నది ఇతడానందమయపురుముడు అనంత దివ్యస్థానాత్మకచితనలో =ఖఇదే అనంత ఫలానుమేయారం భేచ్చ (సర్వ విధాయ తేచ్చ = 211-6500(176) (చి తపస్సు, ఆత్మ సర్వమునకు సాకభూతచైత న్యము, విశ్వమూలము వి శ్వేశ్వరడును ఇతడే చైతన్యపురుషడు. కేవల దివ్యస్థితికి సంబంధించిన చేతనలో ఆత్మ సత్పురుషుడు. సత్తామాత చిన్యచైతన్యము. సర్వాంతర్గతుడైన పరమేశ్వరునితో మానవుడంత స్త త్వమున నఖిన్నుడే” ఇందుచే జీవుడు ఈ చేతనావస్థలందెంద్రై ననుండి విశ్వకియలందు తడనుభవములందు పాల్గొనును. భౌతికదశనుండి సర్వానండదమయావస్థడనుక మనుజుడు స్వ-ఇచ్భాను సారమేడై నను కాగలడు. ఆనందమయావస్థనుండి చైతన్యమయ సత్పురుషావస్థ చళవరకు ఎగ్మబాకగలడు. కై. త్ర త్రిరయము.. క1-రిం 2. _బృహదాత్మలేక మహదాత్మ ఉపనిషత్తులందు బహుధా చెప్పబడినది. దానినే- భూమ (విస్తారము) అన్నాడు. / 8. (స్మకతుం కుర్వీత = ధాందో 1111 14. చూ. శాండిల్యవిద్యం ప24 08 టం 0281302069 = 9] 7, మ220811 . (అ, వొ

56 ఈ ఫా నవా స్య ము సచ్చిదానందము _,

ఇది పుపషోతముని స్వరూపము వ్య న్ట్‌్టరి దాం అనంత సల్తాస్వభావము చేతనత్వము, శక్త్యానందములు _ ఇదంతయు ప్యూపక్కతి (అవ్య క్రదళ) మనః (వాణ శరీరములు, అపర్మాపక్కతి ఇ (వ్యకద) ॥ *

సచ్చిదానించ దళ పదార్థము ఎ మహత్‌ స్థితిలో ఊ్జార్థము (విశ్వస్థితిలో పె సగము) దాని స్వభావము అమృతము పదార్థ (్యదవ్య) గత మర్త్య దళ కింద సగము-అపరార్థము. దీ స్వభావము మృత్యువు.

శరీరమందలి మనః (పాణములు మృళ్యువునకథీనమ లు ఎందుళైతననగా నవి సచ్చిదానందముకు దర్శించలేక అభష్టమువై పోవుచున్నవి కనుక స బదానందమును ఆలిఎకొన్నంతనే అవి పిణమించగలవు అనగా మనస్సు నత్యము విర్ణానముగా, (పాణము చైతన్యముగా, శరీరము సత్పదార్థముగా = అనగా ఏఎవలళరముగా - మారిపోగలవు. ॥

శరీరమున నిది సంపూర్ణముగా జరుగరున్న చో, ఆత్మ తన యధార్థ స్వరూప మును ఇతర లోకములందు నూర్యప్రకాళవంఠతములగుు లోకము లండు యు అనంద్యుతు లందు = దర్శించి తికగి ళరీరమున మ న్యోస్టతిలోలప కించి = పరిణామ (క్రియను - (1భమణకార్యమును) _ పూ ర్త్‌చే సకొన్నను, ళరీరగతుడై” ఈ సంపూర్ణమగ ఎఅుకను నాధించుటయే మానవ పరిణామ ధ్యేయము. ఆత్మ సచ్చిడానందమని యెజు 1టయె మానవత్వమునకు . మానవజన్మకు _ సరమార్థము.

1 ఆత్ర స్మ జ్ఞానమునకు నియమము

సచ్చిదానందము ఆత్మయొక్క కేవలప్రితి, అది జగత్వతో నంటుసొంటులు లీకుండ నుండ గలదు అది స్వయంసంపూర్ణము కనుక మరి మహ్మాపభువై విశ్వము పై క (పస్తుత = ఆగామి శీర్షికల (క్రింద చర్చించిన అత్యసంబర6ధ (పధానవిషయ

ములు ఇతరోపశిషత్తులనుండి సం్యగపాంపవిడినవి [ పస్తుతోపనిషత్తలో

ాట్తూ విషయములు స్పృశింపబడినను ఎివృతములు కాలేదు. ఈ విషయ

ములు (గహించుటలో తాత్పర్య మేమనగా నవి విష.౦ంపబడకున్నచొ వేదాంత

పరమార్థము సుగమము శాదుకనుక్య మరీయు ఈళోపగిషలాత+రను

న్‌ జీ సుపరిష్కుతము _ సుసంగతము, కాదు కవక,

భాషప్యారవిందము 87 'పెతనము చయించనుగలదు. దానిని కౌగిలించుకోగలడు. (తోసిరాజననుగలదు. వాస్తవముగా అవి రెండు పములనొకేసారిచబయును (8వ మం(తము)

ఈశ్వపడూవిరాట్పుడషడై జగదభివ్యాప్తడై యున్నాడు (8వ మంత మందలి పరిభూః అనగా న్లిదే. తానే యంతయు నైనవాడు) చ్యక్షభమణమున గతడే సర్వపదార్థాను | పవేశమందినాడు, స్థానన్మేతమునకు (బహ్మమే వైయకక్రిక రూప్క, చెతన ముల కృాళయమైనది. అక౯ానదృష్షికదే పరిచ్చిన్నవ్య కి - దేశకాలబద్దుడు. (పాణియం

టా కు ఇ 4ళట ల షె ల ఛి ఇ దతడే జీవాత్మగా అఖివ్యర్తుడైనాడు.

మృత్యుపవాధీనము =పరిచ్చిన్న మన రాజ్యమనైన మన సీచదళనుంకి చూచిన ఆత్మ సచ్చిదానండము మనోతీతము, కాని యిది మనః (పతిఎందితము. మనస్సు శద్ధమైనచో (పకాళవంతమైనచో. నిశ్ళలమైనచో (పతిఏంబమును స్వచ్చమే. అదే మనస్సు కలుషితమైనచో ఉది క్షమైనచో, అసందిగ్ధమైనచో [పతిఎంబమును వికృతము మరియు అజ్ఞానాత్యక వికారచిష్ట కధీనమగును. అ

(పతిచింవించుకొను మనప్పితి ననుసరించి స్వచ్చ కలుషిత జ్ఞానములు సంభవించును. అనగా మనస్సు స్వచ్చమైనచో పరికద్ధాత్మ జ్ఞానమావిర్భవించును, మనస్సు కలుషితమైనచో సత్యాసత్య న్వగూప ద్వైవిధ్య దృష్ట్యా విళృతర్ణానములేక సందిగ్దఎిద్ధి జనించుషం అనహంకారేచ్చ నుండి నిష్కల్మవకర్తలు పుట్టగా వత్యిరేకత నుండి = అనగా ధర్మాధర్మ పాపపుణ్యాది ద్ద్వైవిధ్య సంబంధమైన వకేచ్చ = నుండి ఇతరనుజనించును-మొదటివొక కేవల స్థితి ఆనందలీలా తరంగము క్షాగా రెండవది కష్టనుఖ, దుఃభానంద, ధర్మాధర్మాగుభవ రూపమైన ద్వందమునవ సంబంధించిన గజివిజితనము - అస్పష్ట విపరీత్థానము.

మానసికమైన అహంభావన ఆత్మతత్త్వమున వికృత _ వృకత బద్ధతలను

• సృష్టించుచున్నది. ఈ బంధము = బద్ధత వృరపురుషుని చ్వాంా సంభవించును, ఎట్లు? అతడు వైయక్తిక శరీరమునందుండి పరిణామశీలమగు (పకృతిలో కాదాత్య్య మందుటద్వారో వ్యక్తి గత దురహంకారాత్మక మనస్సుతో = (పత్యేక వ్యక్తి పాణము తోడి మమైన్యముచిత, అనగా సర్వసృష్టియొక్క_స్థితితోడి తాదాళ్మ్య్య భావచ్యుతి జరుగుచున్నది

ఈ చ్యుతి - లేక భేదదృష్టి ఎలుకకు సంబంధించిన ఒక అలవాటు. ఒకబద్ధ స్ధితి (సర్వము తానేయన్న " బుద్ధిలేకపో వుట) ఈ అజ్ఞాన జన్కస్థితి (ప్రాచీనజన్మ

68 ఈ ఫొ వా స్య ము పరంపరారూప [భమణగతవిషయము. అంతేకాని మానవచేతనకు సంబంధించిన శలయటై2016 18% కాదు... అత్మజ్ఞానమ నకు పైదాని వినాశనమే నియమము, అది అదృశ్యమై తుదకు నశించినగాని ముక్తి లేదు. జ్ఞాన, సంపూర్ణతానందోదయములు. తదేశై కఠాదర్శనము, (తన్ని దర్శనము) ఆత్మజ్ఞాన దశలు = విశ్వతోదర్శనము

ఆత్మజ్ఞానమున పథమపాదము విశ్వమంద్‌లి. ఇతరపదార్థములలోడి సమైక్యము దాని | పాథమిక రూపము - ఇతరులను సానుభూలితో నర్థముచేపికొనుట. జాలి పడుట కరుణించుట, సహజీవనులని (ప్రేమించుట వారిక్షేమమునకై (శమించుట.

ఈ ఏకత్వదర్శనము యళార్థసమైక్యముకాదు ఎందుచేత + సద్భశాంశము లను ఒకటిగా ముడివేయుట కాబట్టి అనేకత్వము మనస్సున వాస్తవస్టతమే _ నిజముగా ననేకమున్నదని భావించుట, కావున ఈ ఏకత్వము ముడివేసకొనుటచే మ్మాతమ సంభవించి నందువల్ల నిడి ద్వైతసమైక్యము (13115010 9107)

యవార్థక్ఞానము ఏశ్రైక మనః పాణపదార్టాత్మలు అనేక రూపములుగా (క్రీడించు చున్నదన్న దర నముతో (పారంభించును.

ఈ పదార్థగతాత్మ సచ్చిదానందముగా దర్శించుటే సంపూర్ణణ్ఞానము. [దవ్యము (ప్రాణశక్రి (క్రీడ, పాణము మనః [క్రీడ మనస్సే పదార్థ విచాలనహేతువు కాబట్టి మరి మనస్సో సత్య =లేక కొరణ భావ్యకీడ సత్యమే వ్య క్రిగత సత్యముగా అనేకమై సర్వమనోరూపములందు (పతిఫలించును కాబట్టి. ఆ పరమసత్యము సచ్చిదానంద్నకీడ" ఇది అవిష్టేయమైన-పర్మబహ్మ-పుడషో త్రముని-స్వయం వ్య క్రీకృతి. [ఇతడే అదగుట)

ఈ సవ్చిదానందమే _ ఏకైకాత్మయే సర్వళకిరగతాత్మ యాయు, నదే వైయ కిక చేతనగా. తనను తానై విభాగించుకొన్నది. ఇంతేకాక సత్తారూప పరమా త్మయే వ్యక్త్యాత్మ = జీవాత్మగా = విశసించినందున సర్వమనః [పాణశరీరములను దాని కార్యరూపములుగా దర్శించవచ్చు.

ఆత్మ సర్వగతము అ సర్వగతమాత్మ .అన్న యా దర్శనము సంపూర్షానంద (పళాంతి = ఆంతరవిను క్రికి మూలాధారము-పురాది. ఇచే సంపూర్ణదర్శనము.

ఈః దర్శనము విసృృతము = గాఢధము పూర్ణమునగుకొలది వ్య క్రిమనస్సున జుగుప్స అనగా ఇతరునిద్వేషించుట- అసహి్యించుకి'నుట = సంకుచించుకొనుట = భయపడుట వంటి వికారములు మూబముటుగా నశించును. ఆ జుగపు తన చుటు

భా మ్య రవిందము 89 నున్న వానితో _ వారితో = తాను వైదధ్యవు వహించుటచే _ వేర్వేరన్లు కొనుటవంటి విభాగ దృష్ట్యా యేర్చడును. ఆది నశించినంతనే పరిపూర్ణజత్మసామ్యము! సిద్ధించినప్లే, సృష్టిగకాత్మ దర్శనవనణ

దర్శనమే చాలదు. అదే తాను కావరను. (లోపల చూచినదేడో అడ్మి తానొకటే మన్న అనుభవము. రావతెకు) (పజ్ఞివే' నెటిగినది _ ఆవితరీదృష్టితో, చూచినడి అనుభూళమైనపుడు ఆంతర జీవితము సర్వము మారివోవును. అపుడు సర్వేర్యడి యములు - భాగములూ = ఆత్మ సాఇాత్కారమరదును.. దానితో బుద్ధిచే జ్ఞాతమై నది. ఆంతర దృన్చిచే దర్శించినది.

సర్వమునకు వ్‌స్త రించునట్ట్‌ వ్యళ్తాత్మలో _ ఏకత్వదర్య్థనముచే (ఏకత్వమమ పళ్యతః _ ఏకత్వమును. చూచుచు) దాని ఆలోచనలు '= ఉ్యదేకములు = స్పర్శలు, వీని నన్నిటిని వస్తు యాకాతధ్య సంబంధమైన పూర్ణజ్ఞానముచే యశ్శాకమమున నిబద్ధించవలెను. ఈ సమ్మగజ్ఞానము సత్యదర్శన _సంభూతము (విజ్ఞానతః - సమ్మ గజ్జ్ఞానమునంది। చైైతన్మ దివ్యకియ “" పువనపునరావృత్తము కావలసినదే. (ఆ చైళన్యకార్యమొక యజ్ఞము ఉన్నేష నిమేష రూపమైనది) ఆ కర్మచతనే ఏకమై న్వయం సత్తాకమైన చేతన పిళ్వమున ' ననేకళథా భిన్నమైనది. (సర్వాణి భూతాని ఆర్మ్మైవా భూక్‌% (ఆత్మయే సర్వభూతములుగా నైనది)

అనగా మానవదృష్టి అహంకారదృష్టి. విశ్వగతానేక జీవరాసులన్ను- పత్యేక మైనవిగా చూచనట్టిది పతిజీవీ (పత్యేకమే ఇతర్వముత్తో _వేరుపడునదే'. విశ్వమే నుండి-ఇతరుల నుండి (పతిజీవి సాధ్యమైనంతవరకు అమితవలమున పే&ంచునదే. యత్నిల్లచునదే.. దీనికి వ్యతిరేకము" దివ్యరృష్టి. భగపద్ద్ధృన్టి, అతడు " దీనివెట్లు ఛూచుమ? తనను తానే చూచుక్తొన్నట్లు. ఏకైక స్వాత్మనే దర్శించుు." తానే ఖిన్న:

1. ఈదళనే (గ్‌ సమత్వమన్నద్ది. _జుగువ్య - పరిచ్శిన్నవ్య శ్రియైన తనకు _

పంసరములకు సొమ్యము పిద్దిరీచినందునళలుగో భావవమ' దీనిచే భయదుఃఖ

ద్వమేఆసుభాదులు = కలుగును. + (దాసికివీన వికియల * అనేరాగోసక్తులకు

మూలమైన ఆకర్షణ కది ఏరుద్ధభావము. ఈ జుగుప్స "ఆకర్షభలను శమీరప

_జేనికొన్సవో సమళతఇము సిదించిన దేవ క2

రం ఈ నవా స్య ము బీవులై ఆందు తానే యన్నట్లు తానే వాని క్యాళయమై సవ్వలకు నివృకపాతటుద్ధితో తోడ్పడును. కాళ్వతకాల సమాగతములైన నియతన్యూత బడ్దుడ్రై దివ్యకార్యఫలార్డియై సచ్చిదానంద పర్యవసానమైన ఉన్నతమై అభ్యుదయ సమన్వయాత్మక సృష్టి నిర్మా ణముగావించుచున్నట్లు-తనను తానే చూచుకౌనును. ఆంతయు తానే. ఇదొక దివ్య కీడ

ఇది ఆపరిచ్చిన్నాత్మ దృష్టి. సర్వస్పందమునందు నివసించు (ప్రభువుగా = నియంతగా తనము తాను చూచుకౌను నట్టిది. జీవాత్మ వైయక్టిక _ ఖండద్యష్టీ? దివ్య ముగా మహోత్కృృష్టముగా విశ్వజసీనిముగా మార్చి ఆ బ్ఞానమునందే పీటపెట్టు కొని గూర్చుండ వలయును, /

కాబట్టి సంపూర్ణ ఏకత్వసూ(తమైన సర్వోత్కస్ట ఆత్య జ్ఞానమును సాధించతీర వలసినదే. దాని స్యూతము స్యోహం - ఆదేనేను. నేనునది యొకటే ఆ జ్ఞాన ఛూమికయందే వైయక్తిక చితనాస్థితి సర్వానేకత్వమును కౌగిలించుకొనునట్టు విసృ తము కావరెను.

" ఈశోపనివత్తాత్సర్యము ఈ ద్విగుణలీక సమన్వయాదర్శమే. విద్యావిదృలను- ఏకము. ననేకమును - సమన్వయించుట, విశ్వమిందుండుచునే మర్ర్యతనమర్యము గావించుట జన్మగతకర్మలాచరించుచునే = జన్మారీత, స్వాతం్యత్య_పళాంతుల ననుభ వించుట . యౌగపద్యమ.గా = (మం. 9.11) ఇది ద్ర్యైగుణ్య సమన్వయము. విరుద్ధ సామరస్యము. గ ,

ఆశజ్ఞానదళలోని జీవుని (క్రీయాంగనులు ఈ జ్ఞానమునకున్ముిము కావలెను, శకేందస్టానమీ గానమే, (పజ్ఞాశక్రిచే చూచుట యొక్కటే చాలదు. మరి హృదయము విశ్వజనీన (పేమ, భావముతో, డివ్యానందముతో నిర్భరము కావలెను. లౌకిక మనస్సు భగవద్భావనతో ఆత్మసర్వాంతర్యామినయి స్పందించవలెను. (పాణము విశ్వగత సకళ ఛ్యేయములతో సమన్వయించి యిదంతయు-తనడేనన్న సంపూర్ణదృష్టి నందవలెను. కఇయాత్మక ప్రశాంతి (06820016ల

ఈ జ్ఞానము సంపూర్ణ సమ్మగ (పళాంతి,. ఆది (కీయానంతము. కాని అది శోక మోహముల కతీతము.

అక్కడ మోహమునకు తావేలేదు.. ఆత్మ సర్వమున కరుగిననున్న అవి జ్ఞేచు తత్త్వమును పొందినడి కాబట్టి. ఇందుచే ఆత్మ సంసార్యభమణమున కతీతము

భాష్యా రవీింవము వ] మ3యు విశ్వగత | పత్యేకాంళమును కేవల విషయముగా చూడదు. ఆత్మయే ళనలో లానే వస్తువైనట్టు. తనను తొనే వాంఛించునట్లు (పతిదియు భోగ్యమే. తనకోసము తానే అపవరించుచున్నది. కాన దానికొక (పమయోజనమున్నడి తనకు శానున్నది కాని దేనికోసమో తానులేదు. 1 తనకోసమితరమును లేదు. కాంఫలు (భ్రాంతులు ఇకనుండవు. (భాంతి, (భమ స్థానమున శ్రానము (పమ, అభిలావ (రక్తి )కి బదులు విశ్వాధిసత్య రూపొన్తందము (0626414466) లు చోటు చేసికొనును,

సర్వము సచ్చిదానందమయ ముగా _దర్శింపబక్షినది కాబట్టి శోకమనకు లావు లేడు అనంతచేతనాస్థితి అనంతఇచ్భ (4111) అనంతానందము (పరమితమనటలేదు] బాధాదశఖములును ఆనందమునకు అవతలవై పుగనతోచును, ఈ బాధాదుఃఖములు ఆనందము నాఛ్భాదించి తదానందార్థమే నీచ్చపక్కతిని శిక్షించును. (పరిణామమున సర్వ బాధలు శక్త్యానందములకే్న అట్టి ఆనందము. గ్ఞాతము,. అబ్బమునై భోగ్యమగు చున్నది ఆత్మకు శాళ్వతసత్యము స్వత్వమైనద్ది కాబట్టి ఆ సత్య్మచ్భాయతైన వాధా దుఃఖములును పళమించినచ్లే,

(హ్మజ్ధానమున, ఇట్లు విశ్వ-- ఈళ్వ రాను సంధానమున రక్తి భాంతులుపళ మించుట, పరిఖామారోహణలబ్ధిము. ఆరోహణమాత్మస్టాయికి సంసారాతీతస్థితికి జూ ఆయ్యు సమస్త (పపంచమును అనుభవింపవచ్చు ఎపుడు ? సర్వగత సచ్చిదానంద ముతో ఆక్కనై క్యము చేసి” లదాత్రైళ్య స్వరూసమేమి ? ముక్రము స్వతంతము. (ప్రకాళవంతము.

కావున ద్వితీయస్పందమున ద్వితీయమం్యతము వ్యాఖ్యాతమైనది. మొడటి షావము విశ్వ మున (పతిపవార్థమున నన్న దొక్క ఈశ్వరుడే యనియు. సర్వజీవులు' నతడే యంయు స్టాపించుచున్నది. (పతిపవార్థము విశ్వమున నొకవిశ్వము, సామాన్య చలనమున చలనము ఇదంతయు ఏకైక (బహ్మత త్త్యముగా వివరింపబడినది. ఆ తత్త్వము వైయక్తిక మయ్యు-విశ్వజనీనము. సర్వోత్కృష్టము. ఆనేకముననేకము. ఏకమునననేకము, చలితము-ఆచలితము, " విరుద్ధముల కతీతము వానికెల్లముడి సమన్వయము. ద్వితీయ పాదము విశ్వజనీనానుధవమునకు త్యాగమును దివ్యజీవిత పథముగా విధించినది తదశుభావము ఆత్మజ్ఞానము ద్వారా, "ఆ జాన సర్వో తా త్మృయే తన యధార్థ స్వరూపమని గుర్తించుట. ఆ ఆత్మ స్ఫదానందమని దర్శించుట. అదే విశ్వముగా పరిణమించినడన్సి దానిపై యార్థ జ్ఞానముచే సత్త్వము ననుభవించుట. అంతేకాని (భాంతిచేకాదు. ఆది అ ల్దనము+, ఆ ఆయథార్థ భ్ఞానమున ఆకర్షణ వికర్షణ ముల-కోకమోహములు (త్పన్న ములగును, కాబట్టి. " ్‌

_ ఇదంతయు ద్వితీయపాద వివరణము= క బృహదారణ్యకము, +

తృతీయ 'స్పందము ఈశ్వరుడు ( మంకి) సః ఆఅ అతడు ద్వితీయ మం్యతమందు ఇంచుక నూదించిన ఫిషయమును. ఈతృతీయ సృంద మన పునర్ధ్రపించి ఆ మం్యతగత కర్మనిషయమును సుస్టాఫిత మొనవ్పచున్నది. సకల విశ్వమునకు నియామక ,పభువ్వై వ్య క్రిత్వమునకు మూలకారశమై, ధందో (వ్రమణ్ఞ కారణ స్యూత్తమై,. విశ్వవిశాస ,కిమహేళువై, సర్వమునకు. విధాయక ఫూశ్రమై, భనయండేంస్వాత్మయ్యండే కాళ్వతకాలము సర్వము. భావించి దర్శించు మహాత్మ స్వరూపమైన ఈశ్వరుని. ఈశుని - పరుని = పురుషని సలి కబ్దవాచ్యుడే (బ్రహ్మగా-ఆత్మయన్న సిద్దాంతము ప్రై నాధార పెట్టి తత్కర్హ్యృలను సమర్థించు చున్నది ఉపనిషతులు అవిద్జేయపదార్థమే ద్యందముగా-సగుణ-నిర్గణ _ తత్ర్యములుగా నావిర్శవించుచున్నేవని చెప్పచున్న వేశాన్సి ేవల న్మిమ్మియాత్మక నిర్ణణ (బహ్మము అవజేయ త త్హ్యముమ గూర్చి (ప్రసంగించ దలభుకొన్నవో ఆప్పుడప్పుడు “అవి” అని నపుంసకలింగమున (పతిపొదించును. అంత మ్మాతమున ఈలింగము విశ్వాత్మక్ష విల్లో శ్రీర్ణ స్వరూపములమ కాదనుటళ్లాదు. ద్లాని (కియా పహిఛత్వనుము ఆగద్బాల కత్వమున ఫి షేధించుటయు క్లాడు.. (ఛూ. శ్లేన 111) (కియాసహితునిగ్గా పేర్కొన ద్గలచివపుడు అవ్లి తభ్రమును “అతడు - స్‌ ఆని ప్పంలింగమున విధించుచున్నవి.' లేకందేవుడు, భగవంతుడు, పురుషుడు, ఆత్న - ఇట్లు చెప్పుచున్నవి, మాయలేక (మృరిరర్‌ _ ఆతని కార్యనిత్వాహకళ క్రి ఈళోపనిషత్తు (బహ్మమ్మే ప్రారభూతనురియు నదే అనేకమైనదనియు చెప్పి, ఇదే భ్ఞోక్షయైన ఆక్ష్యగా = స్తర్వముగా విక్లసించు. నేతైక సత్యపదార్థముగా స్పష్ట పరచుచ్ళు దానిని మనయందు-నితరమునందు బ్లాహ్యాధ్యంతరమునిందు- చూడదగినదని బోధించుచున్నడి. మబియు ఆ ఐహ్మమునే వస్తువుగా- ఈళ్వరునిగా సృష్షివాసినా - దానికీ (ప్రభువుగా స్థిరీకరించుచున్నది, అతడే బహిర్ణత్మడ్తై. సర్వమున్న సృజించినవ్లాడ్ను, ఈ _బహ్మము ఈశ్వరుడు నొవటే.. ఇందుకే. ఇడి. ఈశోపనిషత్తు అతడు సర్వరూపములందంతర్థతురై నవాడు" (౪ పురుషుడే నేన”).16 వ మంతమందలి విశ్వపురుషనితో తుల్యుడు.. అతడే

భాస్యారవిం'దము రి చేతనము. ఆచేతనమును. సర్వమునకు శాస్త్ర లోక్ష. సర్వాశయడు. స్వ్యాశయ స్టితుడు. (శనకు తానే అధికారియైనవాడు) ఇంతటితో నాగళ ఉపనిషత్తు ఆరడే నృష్టిగా వగుటలోని స్వభావ రహస్య న్నూతములను కోడీకరించుచున్నడి.

దీనికి కారణమేమనగా వేదసిద్ధాంతము- మృత్యువు. అమృతత్వమన్న రెండు స్రంళములపై నాధారపడినది. కావున. మజియు అద్య. అగ్ధానప్రితికి హేళున్సే చూపుచు విళ్యమున కర్యల సొమంజస్యమును నివరించుచున్నది.

అనుసంథధేయ భావవణ దివ్యవ కీ

*“అతడు", దేవుడు, ఈళ్వరుడన్న వేదాంత ద్రైవభావనకు వ్య క్రిగతదై వమునకు అంటృగట్టుడిన సాధారణలావములకు సంబంధముభేదు, వ్య క్రిత్వము = (పత్యేక బీఏ ఛ్వము (0509811006 &86 196171642114160) వేర్వేవ. సగుణదె వము మానవ వ్య క్రిచ్వపును ఉదా శ్రీకరించి చెప్పు య్ముఢడ భావము. స్వళావతః సగుణదై వము ఉదా శ్రీకృళవ్య క్రి యొకటేనయ్యు ద్రైమము ఉదాత్త గంఖీరము-జృహత్తు . సర్వళ క్తి మంతము- వేదాంతము (బహ్మమే మానవునిగా = పరిణామము పొందినడని చెప్పినను అడే ఈశ్వగని నిజమైన స్వభావమని చెప్పదుం -

బైవము సచ్చిదానందము. అతడనంతవిశ్యముగా పరిణమించినోడు. ఆ ఆన౦తో స్టితికి సారము చిల్లు, తీని సారము ఆకందము-అనగ్రా ఆత్మానందము. ఇకి వైవధ్యము నంగికరించి విశ్వముగా పరిణతి. చెండినది. కొని ఈ మాటలు తాాల్వికములు - సాంకేతిక శబ్ధములు. వట్టి భవమయ శబ్దములు (దవ్యార్థ్‌ములు? ఖౌతికార్టముల సయ జాలవు. అవి వ్య క్ష్యతీత దళాస్క్సోరకములు . అ్టేస్టితి వైయక్తిక (కీయాజోలమును పుద్టింపలేదు.

పచ్చిదానండము విశ్వముగా సమున్మేషించుటను. విభారించితమేని ఈ విష యమా సుస్పష్థమగును. ఆ సర్థన [కియలో ఆనండము (ప్రేమగా ననూడికమగును. ఛిత్తు. భావనాత్మకజ్టానము = కార్యనిర్వహక (కియాళ క్తిగా మారును సత్తు (నత్తా మ్యూర్రస్థితి; వ్య క్తిగా-అనగా జీవుడు. (దవ్యముగా పరిణమించును, కొని పణయము; (పేవంపబడు వస్తువు _ (పేమికుడు లేనపుడు లేదు: అల్లే జ్ఞానము జ్ఞాత, క్ఞాతన్య

రికీ ఈ శావాస్యము ములు లేకలేదు. శకి కార్మికుడు కర్మలేకలేదు. పదార్థము, (గపాంచువాడు = నిర్మించువాడు లేక లేదు.

దీనికి కారణమేమనగా ఆ మొదటి శబ్దాలును నిజమునకు. నిర్ణణ - విళ్యో క్రీర్ణ భావములుకావు (బహ్మపదార్థ్ధగత ఆనందమునకు భోక్రయున్నాడు. (బహ్మచిత్తున జ్ఞాతయున్నాడు. అతని సత్తున స్టితుడున్నాడు-కాని (బిహ్మానందమును ననుభవించు చేతనకు వస్తువుతానే, అచ్లే స్థితికి మూల పదార్థమును లానే. ఆ దివ్యపురుషనిలోని జ్ఞానము జ్ఞాత జ్ఞాగవ్యమ ల ఆనందము కలిసియే యున్నవి. భోక్త = భోగ్యః రూపములౌక టే.

ఈ ఉహ్మ స్వాత్మ ఫానము, స్వాక్మానందిములకు రెండు ముభాలున్నవి+ ఒకటి చిచ్చ క్తి. మరొకటి మాయా-లేక (పకృతి ళక్రి మొదటి తనలో తాను విలీనమై యుండుట, రెండవది తనను తాను వి స్రంపజే ఏకొనుటకై వికీర్ణ వ్యాపష్ఫత | "మగుట. మొదటిస్థితి శేవల (పళాంత (బహ్మస్వరూపము వికీర్ణ దళ్గకియా (బహ్మస్వరూపముం స్వయంస్థితికమైన వాని విస్తృతింబయటకు విస్తగించుటయే - సృష్టి-ఏశ్వము-నిత్య (భమణము (భువనము-జగత్తు). (బహ్మమే విళశ్వముగా పరిణమించుచున్నది - కాబట్టి విశ్వమును (బహ్మమే. (పేమకు విషయము (పేమికుని యాతృ్మయే. కర్మ-కార్మికుని ఆత్మ (పతిరూపమే; వింబమే. విశ్వము ఈశ్వరుని ళరీరము-, మరియు కర్మ.

కాబట్టి అనంతస త్రయొక్క నీరూపభావద్భష్ట్యా “అది” అనియు, ఆత్యజ్ఞానా ఆనందానుభవ దృష్ట్యా “ఆతడు అనియు నందుఘు. ఈ రెండిటిలో ఏ యొకటియు సంపూర్ణము కాదు. (బహ్మము వ్యక్తి-ఆవ్య క్రియు. కాని అవిష్టేయత లము. దానిని “ఠఠి* అందుము. అట్టు అనుటలో ఆడి నిర్వచనమునకు _- నామకరణమున కతీత మనుటయే. అఫ్లే "అతడు" ఆనుటీయు, *తకే.సః రెండును ఒకటే. "అనిర్వాచ్యము= సిర్వచింపరానిది

విశ్వమున ఏకత్వమునకు = అనేకత్వమునకు విడదీయరాని బంధమన్నడి ఇడి దానంతటదే విశ్యో శ్రీర్ణ విరాటపురుషుని * పత్యేకజీవులను - ఈ ఏకానేక త శ్రి ద్వయమును మరియ _నానాత్వము-ననంత రూప సంబంధములను వ్య క్రీకరించు చున్నది. ఈ సంబంధములు పరమేశ్వరుడు తాను "సృష్టించిన “మందిరముల యందు (న్రవేించుట యనెడు దివ్యలీలాముఖమున వ్య క్రమగుచున్నవి.. అవి (పథమముగా బ్లీవాత్నల నడిమి-లేక జీవుల మధ్య సందింధములుగా నుండును. వానినే సాధనము

భాసష్యూరవింవను కఫ్‌ లుగా _గహించి వారు ఏకతత్ర్వమ.తో సంబంధము పెట్టుకొందుడు. ఏకత్వమ.తో ముడి వడు భిన్న సంబంధము లంగికరించుట మతథ్యేయము, కార్యమును. సర్వమతముల యునికిలోని సామంజస్యమున కిదే స్కూతము. అన్నియు తడేక్షైక సత్యమునే అనేక చార్గములందు వివరించుచున్నది. అన్ని మార్గములు నా వై కత త్త్యమునకు పోవునవే

దివ్యపుడుషడే జీవునకనేక నామరూపములంది సాఇాత్కరించును. ఒక పద్ద తిగా నీ నామరూపమేులు మానవ కల్పితములే. మజొకపన్దతిగా నవి .నిత్మపతీకలు దైవ సంకల్పమున భాసించునవి. అనగా నతడు తనంతతానై అనేకళా భిన్న చేతనకు మనోరూపములను కల్పించుకొని అవతరించుచు ఆ చేళనకు! ఏకత్యమ.నకు మ్శిం చును. ఆ [పయత్నమునకు సహకరించును.

సపర్యగాత్‌ = సకలమున వ్యాపించెను

అతడే తనంతతాను నాపేవచతనగా పరిణమించెను. ఇది పరిణామశీలమైన (పకృతి బర్ధము. సాంతము ఇదే విశ్వము. సపర్యగారి ఆతడే సర్వవ్యా ప్రినందెను* (సర్వముగా పరిణమించెను) దీనికాధారము వ్మికియారహితము- అచ్యుతము; శాశ్వతము ఏకములైన అనంతశ్వము. ఈ సమంతతోవ్యాప్లి (పరి*. అగార్‌ ఇ అంతటను పొందెను) లో ద్విముఖములున్నవి ఒకటి పద్దము-అనంతము-సంబంధరహిత మైన విర్వికారము (పరిణామమందనిది) మరొకటి దేశకాలబద్ధమైన కారణబద్ధమై ససంబంధ మైను పదార్థజాతము, రెండును వేర్వేలు పరస్పర పూరకములు, రెండును అవిష్టేయు డగు అళనియొక్క వ్య క్రీకృతులే.

ఈదనంత నిర్వికారతను వర్టించుటక్రై ఉపనిషత్తు నప్పుంసకలీంగ వి శేషణముల వాడును. *శ్ళుకము _ అకాయము - ఆవణము ఎ అస్నాయువు = శుద్ధము నా అపాసవిద్ధము” = అని. ఈ కేవల ఈత్త్వమునే కారణముగా -౯ దేశముగా సకలవస్తు సమూహ నివాసిదైన పాలకునిగా _ సమూహమందు (ప్రత్యేళపదార్థముగా (జగత్యాం ' జగర్‌) దెప్పునపుడు నాల్లుపుంలింగ విశేషములను వాడెను.. *ళవి = మనీషి = పరిభువు - స్వయంభువు నని. 1... ఈ సిద్ధాంతము భారతీయవేదాంతమున త్యూతవచ్చిన భావములనుకొనుట

తప్పు ఏకత్వమే నానారూపములందెనన్న మాట-ఎప్పటిదో బుగ్వేదము నాటిడి*

ఛిగ్ష ఈ పాచవా ఫ్య ము

నిర్వికార. తత్త నము లీవాస్పందములకు (0123 శ్‌ సగం*ల690. గుహ్య మైన శాంతమైన పునాది” అది సమముగా సర్వవస్తువులందు విస్తరించెను. “సమం (ఇహ్మ” సర్వమునకు. తానే ఆధారము. కాని తానై అందు పాల్గొనదు. తనకేమియు లేదు... దేనికి నంటకుండ ఆధారమైయుఖడు తన శాశ్వత నిర్వికారత్వమున భ్యదుడు- స్వతంతుడునైన 'ఈశ్వరుడు లీలా స్పందములందును (పవశించెను. తన స్వయం - సత్తయళిదే తాను సర్వమై వికసించెను. ఇదంతయు నతనిలో నున్న బుషిదర్శించును. మనీషి ఆలోచించును. * “కవర్మసీషి పరిభూః స్వయంభూ?” '

ను ద్ధ స్టాణువు.

పరమేశ్వరుని శుద్ధ స్థాణుత్వము “శకము” అడి- కేవలము ఆత్మా లిబ్దతయుక్క ఘనీభూత తేజః పుంజము. వ్యక్రీభవనముచే భిన్నము కానిది. వర్గరూపములుగా పణ మించసిదియునుం. 'జ్యాగం(స్ప్రతన్తు. దాత్యమైన; పుచమన స వేవణ ఆత్మీయడ్థానము అతనిలో కార్యనిర్వహణకక్తి నిమ్మి9ియాత్యకమై న్నిదాణమై యుండును.

, అది. ఆఅకంాయఘుం పరిచ్చిన్నఘు, లిన్నము, కొనిది. రూపఠహితము ఆది సకలవస్తువులందు, ఏ ఫ్రై కపురుసుడుం దేశకాలములచే విభిన్వము కానడ; కేవలి శద్ధచైతన్యము.

-' అచి-ఆ(వణమం.' మచ్యలేనిచి అనగా టోషరహితమ్‌:, - ఆ షరివూర్ణముకానిదీ; అనగా-పరిపూర్ణమైనడి= అడి పరణామమున - కలీతము: దానిజే" స్వ్రశింపటడనిది వాని సంబంధ సంఘర్షణములు వానిహా వ్యద్ధులులు-ఎక్కునతక్కువలు = (కీడతను వానీ పరస్పర గహనా [కమణలను వహించునది. వానికన్నిటికూత 1 అడి ఆచలిము-. సనాతనము, _ కాన్ని అడి స్వయముగా చలనరహితము. (క్రియారహితము_శాళ్వతము

ఆది _అస్నాయవు.౪(వ్రవల్కు లేనిడి) _ అది- ఆ_వణమనుటలో తాత్పర్యమః-

అడి. ₹ శ్రీని కోల్పోదు, = బపాధా,చాహిశలలో పసుంచి కక్సి, వేగపుగు కోల్పోదు,

ఒకదోట తరిగి, మళాకళోట,. పెరగదు. తరుగును .పూరించుటయను.. లేదు... లేక-

(పేషచేగాని ద్వీషముచేగావి. ఆన్వేష్పితవ్యవవి శాచు.!(వానికందదు) ఆది అస్నాయు

శక్తి. అది మాళరిశ్వ . జీవితంము యొక్క (పాణ స్పంద్రమున, తానై (పసరించద్యు విత్య_స్పర్వగత సొణుః ఆఅఛతోఒయం సవాతన్‌

భాష్యారవిందము 97

ఆది అపాపవిద్ధము = పాపములచే విదారితము కానిది మనముపాపము = దోషము అనునవి , కేవలము అధికము - లోపము _ అస్థానఘటన = అఫ్రమన్విత (శ్రియ (పత్మికియలు.. దాని సమానత్వముచే = దాని న్నిష్మియత్వము చేత సర్వ (కియ్యాశయత్వము పతను-తన శాశ్వత స్వాతం్యత్యమును - కాళ్యత పరిశుద్ధత్వమును ళోల్పోదు. ఎందుకనగా అది చక్కదిద్దుటకు వీలులినిది [పకృతిచే నంభవించు మాచ్పలన్నిటిని నాషిడై చూచుచుండును. కాని అందులో (ప్రవేశించమోపాల్డానదు. వానిలో సమ్మశ్‌ళము కాదు. వాని లేపనము నందదు = “నలిప్యతే'

అత్మ సర్వతంత స్వతయ్శ్యతవః

ఈ న్మిమ్మియాళ్మక (బహ్మమనకు _ (క్రియ బహ్మము, జీవాత్మ లేవిధమైన సంబంధమృుతో ముడిపడియన్నవి. అవియు నడే (కీయ క్రేవలలము విభిన్నరూప స్వళావములనే మార్చగలదు. కాని ఆత్వ న్యభావమున్ను మార్చలేదు. ఆత్మ నిత్య స్వచ్భము. ఆనందము పూర్ణము. అది (కియామగ్నమైనను తడతీతమైనను ఆంతే.

సర్వ పవార్థ జాతము ఆత్మయే. అతీఠమును అదే, దెళక్లాలబడ్దమై రూప ధారణ చసిస వస్తువున మగ్నమగు మనస్సున కందనిది ఇవధుల హూద్దుల నధ్మిక మించునడి నిత్య పూర్ణమే. వస్తు నామూహకత్వము = అ్యవణమై ఒనిర్టష్ట మైనది. సంపూర్ణ సమన్వయ రూపము. పూర్ణమునకు బదులు ఖండమును చూచుటే ఆజ్ఞానము చేతనను బద్ధముగా అసంపూర్ణముగా భ్లిన్నవస్తువుగా దర్శించు దృష్టి . ఇడి భిన్న (పతివింబము, (బహ్మ కీఠలో అజ్ఞానమునకును ఉచితస్థానమున్న ధని చూడగలము. కాని తొలుత గానిది పాపజని భూమిగా తోచుకు.

అజ్ఞానమ్మెక తెర, మనః పాణ కరీరములను త్వమ జన్మస్టానమైన స్చిదా నందము నుండి వేడ చేయుచున్నడి. ఇహ్లాచ్భాదితమైన మనన్నుతో తానే అజ్ఞాన అన్యమైన పాఫముచే విదారితమగుచున్నది. ఆయ్యు (కియా బహ్మము నిత్యము సచ్చిధానందృమే. కాకపోయిన సృష్టిశై భిన్న శరీర మనః ప్రాణ ర్హూపమ్ను ల్గెత్తు నింతే. కొబట్టే వాని వాని అనుభవ సర్వస్వమును సచ్చిదానంద దృష్టితోనే ఛూచ్చును అది పాసవిరుద్ధము జాద్దు. ఎందచేత!, అదియు అద్వితీయమే, నర్వే సర్వత చీకత్వ మునే చూచును. దీని నజానము నియం్యతించలేదు.. దీని దృష్టిలో నడి తొచు. అల్బము, వ్యుదము, క్ర)

93 ఈ ఇ వాస్యము జీవాత్మకు ఈశ్వరున కభేదమే. ఆదియు. పూర్ణతః సచ్చిదానందమే, కానితో తన ఉనికి కస్టానమును చణకారిము వాడుకొనుచున్నది. కాని ఆది తన భావనాపరం పర సీ అజ్బాన భి ల్లికపై సరించి అచట లఘుపరిధియైన మనస్సున తన దృష్టిని - దర్శన కేర్యదనును స్థాపించుకొన్నది. అది తనకు తానై ఆసంపూర్ణతను వరించును. వాంఛలను - వాపోతలను విరోధములను కొనితెద్చుకొనును. కాని వీనిచే ఈ గజి విజిచే'-_ వెనుక తట్టుననున్న “నిజమైనవాడు మ్మాతము కలుషితుడగుట లేదు కాని “బయటివాడ మ్మాతము_ సర్వము ననుభవించు చున్నాడు.. తన స్వాతంత్యమును పునః పొందవరెనిన్నచో నా సంపూర్ణత “నందనే వంను. అది ఆంతర్యామితో ఏకీభ వించనే వలెను = ఐక్య మండి తీరవలసినదే. “ఆంతరగ్లేహి త్రానే. నిజమైన లానతడే అపుడద్ది ఈళ్వరునివ౭ెనే వో (ప్రకృతి కారస్టృకమమును ఆంటకముట్టక = నిర్వహించ గలదు. కర్మఫలములో తగుల్కొనదు. వానిలో తాదాత్యమందదు ఇందుకోసమే ఉపసష తన్నది లా న కర్మలిష్యతే నరః” జీవునకు కర్మ అంటదు - అని దిని కోసమై లోని నిశ్చలో [బహ్మము నృజ్వవంచవంను. ఈశ్వరుడో ఈ ద్వంద్వభూమికను నిత్యము వహించుచున్నాడు. ” దీని చతనే విశ్వకార్యము జరుపుచున్నాడు.. దానిలోనికి (పవేశించుచున్నాడు. కొని దానియందు రక్తుడుకాడు* స్యకర్మ బంధితుడును' కాడు. జీవాళ్ళమనోబద్ధమై పకృతి చేష్టలచే ఊఈహలచే దర్శనము "భగ్నము' కాగా వరదలో = సుడులలో తరంగములలో _ బడిమునుగుచు “శేలుచ్రు ఉక్కిరి బిక్కిరగుచున్నాడు.. (పక్కతీ వికారములందుండియు దాని చలన మన-నంగమయ్యు, స్వస్థానమైన = స్వస్వరూపమైన శాంత్నబహ్మము కడకు వో తప్పదు. అపుడది నిశ్చల పురుషునట్లు సాక్షి = నియామకుడగుమే కాదు. (తిభువన (ప్రభువగు చున్నాడు. (ప్రకృతిని - తచ్చేష్టలననుభవించు. భోక్త యగుచున్నాడు. విశ్వముగా మాశిన (బ్రహ్మము అంతరమున కేవల శాంత సర్వ - సమత్వరూపుడై బ్‌హ్యమున నిత్యకర్మరూపుడగుచున్నాడు ఇడి అతని స్వభానము కాబట్టి కర్మలకు అషేపణమేమున్నది ? పైగా సమంజసములని సమర్థింప బకినవి బ్లు ? నిష్మి9యాత్మ్యక. (కియాత్మకతలన్న ద్వంద్వముభాలు సరమెశ్వ రుగితో అభిన్నతను భజించుట ద్వార్నా లేశ వానియందు పాల్లొనుటచేత, ఆత్మకు శాంతి శంకీకి (కియ.. ఈ రెండును "అనగా ళాంఠాళ్మ, = (కియాత్మకళక్తి మానవు నిలో హెచ్చుతగ్గులులేని "లయాత్మికమైనే సుందర గాంధర్వముకు ఆలపించుచున్నవి. మానవునిలో సమన్వయించి దివ్యసంగితాళాపన చేయునట్టివి.

ఆలి జవ పదార్హక్రృమము (న్యాయము)

స్వసత్తయందు. పరమేశ్వరువి విస్పృతియే అర్ధజాతము. 'దాని బ్యూతము ద్వంద్వాత్మకము. ఒకటి చేతన. మరొకటి సత్త, భావము నుఠ్వాదించుటకై (విజ్ఞానము) చేతన అత్మసత్త పై తపస్సున నివసించును ,రూపము ఏ క్రియ తప్పని సరిగాభావమును సంవదించును. సృష్షియనగా స్వాత్మోత్స్చాదన = రూపమున (పస రించుట, (సృష్టి, (పసవ) ఇది భారరీయ భావన. సత్తు స్వాత్యశ్షానము ద్వా బహురూపములుగా పరిణమించుచున్నది. దీనిని రూపగత సహజల్తావ్యపరారము హాలించుచున్నది.' పరిణామమనగా భారతీయ భావనలో విదే. సాంఖ్యమున దీని (పాచుర్యమున్నది. (పరిజామ = విశార = వివర్త) ఇదే భిన్నరీతులలో బోధితము

కొందర ఆచార్యుల మతమున విశ్వమనగా కేవఅను ఆత్మవివర్తము తప్ప

, పదార్థసత్యము కాదు మజికొందఎ దృష్ట్యా వాస్త విక సత్యము, నిజమైన పంణా

మము, కొని రెండును సొరతః స్తతో భేదించవు రెంటికి, |పమాణము పనివత్తే. నిజమునకి. రెండును (ప్రాచీన వేడాంతమున నొకటిగనే దర్శింపబడినవి దీనినే వేలుగా భావించుటచే సీ వైరధ్యముత్పన్న మైనది, అది ఇచటనే విచారింప బడుచున్నది.

(బ్రహ్మమే తనకు (దష్ట్ర-దృళ్యమును సత్తామ్మాతస్థితియందును. భిన్న నామ రూవాత్మక సృష్టియందును ఇంతే. స్వాత్మజ్ఞానమునకు దృళ్యము తానే. తన్న ఉనికి నెరుగువాడు తానే. ఈ రెండు విడదీయరానివి, అవి ఒకదానిలో నొకటి ఆణగారి నను-మరల బహిర్గతములై నను. బాహ్య దృళ్యషు | రష్టలో నంతర్గతము. అచ్లే (దష్ట దృళ్యాంతర్జతుడు.

వస్తు స్థితి సర్వమును ఆత్మసత్తయే. ఆత్మపరిణామమే. స్వయంఠూ-అనగా ఆంతర భావ (ప్రేరణ యొక్క ఆవిర్భావము. భావమనగా స్వయం సంపూర్ణము పరిణామశీలమైన్నసత్యాంళ, స్వయంభువు కవియై * సత్యసహిరమందాత్మ । దర్శనము చేయును. తనను తానే చూచుకొనును, మనీషిదై పరిణామమున తద్గతావకాళములందు శనను గూర్చి లానే యాలోచించు కొనుచు పరిధువుగా డేళకాల గత్యభమణమున రూపధారణ చేయును. ఈ మూడును యౌగ పద్మకియయే. కాని సామేకక_గాత్కా లిక విశ్వచతనయందు (కమాత్మక మన్నట్టు తోచునిండే,

100 ఈ శావ్యాసము

దీని ననుసరించి పతి పదార్థమును ఆనంతకాల పవాహమున-ళాశ్వత సమల ఏండి తన స్థితి స్కూతీము'తన యంజే కలిగియన్న దన్న మాట వస్తుసమూహము కందలి పరస్పర సంబంధ భాంధవ్యములు తదంతగ్హేహి = నివాస్‌ - సత్తామ్మాతాత్మచే పరిణామ స్వభావాత్మచే. నిర్ణీతమగుచున్నడి సర్వవ్యాపియగు ఈశ్వరుడు ఆంతర ఫత్యమగు దార్శనిక ళ క్రిచే-స్వయం విప్రణామముచే నిరవధికావశాశములు గల రిపథ్యమును సవరించుచు బాహ్యసత్యమగు పరిణామమున పదార్థనియమ స్యూతవిధాత ముగుచున్నాడు.

కాబట్టి పదార్ధములన్నియు అతనిచే సుసంఘటితసులు ఆ న్యూతీతములు- మాభాతథ్యతః-అవి స్వ స్వభోవానుకూలముగ నేట్టుండవరెనో యచ్లే కూర్చబడును. అందౌక ఆజ్ఞాస్వళావకమైన లయ యన్నది ఆ సంగీతము వ్య క్రీకరణయందలి సర్వాష్మశతులకు సమన్వయ స్యూతము. ఆ అప్మశతి భిన్నత్వమెక వాస్తవము శాశ్వత నరకమున_ దాని నియామకము సాగును నరకమ్‌నగా కేనల వైయక్రిక మూర్తులు-శక్తులున్న స్టీతి. (పతిరూపము (భిన్నాక్కొతి! ౪ క్రి అంత్‌ హ్మ్‌ న్యమై సారా భూత దళలో సర్వాధారభూతమైన పరమేశ్వరత త్వ్వరహిత మైన్‌ ముద్దలున్న స్థితి.

కె భావమెమనగా అంతర్జయ లిన్నత్వ నియామకము. అడి లేనీదళ-విననిదళ అజ్ఞానాంధకార పతనము, అడే నరకము. అచది (పత్యేకతడే నేర్పడు భిన్నత - దానిచే పరస్పర వైరుధ్యములు సంభవించును ఇట్టి స్థితి ఎప్పుడు! అనగా (పతి పదార్థము అంతస్త భ్యకాన్యమైనప్పుడు.తన యొక్క సోరభూత తత్వము పరమేశ్వరు ఉన్నది విస్మరించినపుడు. ఆపుడంతయు _నైరుధ్యమె. అనేకమునకి నడుమ సమ న్వయ సామర్‌స్థములుండవు. ఇడి నరకము. ఓక ఆస్మశతి]

పదార్ధ ప్రక్రియు

ఈశ్వరుడు సాపేషక వస్తుష్మకమ దృష్టితో-కవిగా మనీషిగో = బుష్నిగా కన్సించుచున్నా డొ. కవి ఆత్మారిశర్ణత సత్యహార్మినకుడు. ((్రాంీగర్మి) ఆ సత్యము అట్టద్‌ స్వగిత్‌ము._ అతనీలో అది వీజ్ఞాన ఇావసంగతమైయున్నది, విజ్ఞానమనగా సత్యముంబుతము (18%) ఈ సంగ్రతీ-అంగిగా _ రాశిగా కలిగి యండుట తప్ప ఇండవతంగదృష్ట్యాకాదు " ఏర్పాటులేని లాశిభూతస్థితి. " అనువాదకుడు నా

భాహ్యారవిందము 101

ఈ పదార్థ సత్యము బుతమును బృహత్తు _ విస్తారము. ఈ విస్థానసీమ = స్వదృష్ట్యా (తనను తాను చూచకొన్నచో) పూర్వనిశ్చయాత్మీక ఘనీభూత స్థితి, వీజ దళావస్ట. కాని ఆ నిశ్చయము (నిర్ణయము) పూర్వకాలీనము కాదు/ మరీ ళాళ్వతకాల గతము ఆత్మ పేరితమైన ఒక కర్మ (112166) (పేరేపణ మనగా (క్రియలను, ఫలిత ముఃమ (పేరేపించుట. ఈ కర్మ . తతృలితములు విసృత (భమణ సంగీతమే కాక ఘనీభూత భావసంగతమును, కావుననే స్వాతం్యత్య _ _పభుత్వములు , ఆత్మయొక్క సత్యములు. అనగా బంధమునకు కట్టుబడునవి కావు. పువమడు” పకృతిని అను శాసించును. కాని పకృతి అతనిని భాఫించదు. “న కర్మ లిప్యతే నకి

మనీషి సామర్థ్యశ క్తి సంగళుడు. అతడు అడుగు తట్టున అృపమేయమ్ల స్వాతర్యత్యము. కలవాడు” దీని నతడు (ప్రమేయమునకు భూమిళగా సవరించున్ను. కాబట్టి విళ్వమండలి (పత్మికియ ఒక సమత్వమునుండి విభిన్న శక్తుల సంఘర్షణము నుఠకీ బహిర్గతమైనట్లు మొలుచుకొని వచ్చినట్లు కన్చించును, ఇవవీయు నిశ్సాయము పై (వ్రలావము చూపలేవు వ్యక్తము కాటోవు బుతపుతోడి తమ రహస్య సామ్యముతో తప్ప.

మనీషిలో నున్న కవి అతనిని (కియాసహితుని చేయను. కొని మనీషి పరిధి = రూపకల్పనా డళ. స్వతర్యకేచ్చృ = శక్తుల పధ్య ఘర్షణలు వీనియొక్యా స్వతం్యత నిరంకుఠ భావగతము. అదే పదార్థ కర్యగా నావిర్భవించును.

పరిభువు యొక్క పరిణామమునకు సందర్భము-నేపధ్యమును సంతరించుటయే మనీషి కర్మ. (కియా తాత్బర్య్మము. విరాట్టయిన పరిభువు దేశకాల సందర్భములందు ఈననుతాను వి స్తరించుకొను చున్నాడు. సత్యగతొంశమును = మనః (పతివింబతము లయిన (వీజములను అంకురింపజేయట) _ బీజశక్తులను (కియారూపములందు పరిణమింపజేయు దానిని = వస్తు సత్యముగా ' గోచరించు దానిని పరిభువు (పూరించు చున్నాడు) రూపించు చున్నాడు. (ప్రత్యేకముగా చూచినచో విరాట్టుని (పరిధి)విషయ న్యూతము పుం నిశ్ళ్చయము. అనగా సర్వ పదార్థములను పరిణమింప చేయట అనగా అయోమయ కర్మ శృంఖల (పరిణామ) యాం। తిక సూ తము, అవిషేయము నైన న్యూతములను విధించుట.

, పరిభువు వ్యక్తికృతుడగుటనగా - స్వయంధువు _ వ్యక్షీకృృతుడగుటె. సళ్టాబట్టి

వ్యక్తీకరణ రహస్యము నెజుగుటనగా మేనము వెనుకళశేగ్గి అడుగున నున్నతత్హ్వమ్థును

09 ఈ శానా స్య ము పట్టుకొనుట్‌ = స్వతంత్రము ఆనంతమునగు సచ్చిదానందము యొక్క సంపూర్ణ సత్యమును దర్శించుట.

ఇది పదార్థగత సత్యము. పైనుండి చూచినను ఏకత్వముకండి చూచినను, దెవ్యరధ్య - శృంగాటకము కాని మనము వ్యక్తి దళనుండి చూడవలసినదే. అనగా (శ్రింధదినుండి ఆజ్ఞానమునుండి సాగారుట = రహస్యస్తూతములను (కమ్మకమముగొ భేధించుట . రాశిగా ఒకేసారి గాఠ (పత్యేక. చేతనత్వస్థితినుండ్‌ మానవత్వమనగా సచ్చిదానందమును అనుభవమ.ఖముగా పొందుట. అధఃస్థితమైన అవిద్యనుండి = 'పదార్థమగ్న మైన మనస్సుతో, బంధితమనీషి వస్తు సత్యమునుండి. భేదించుకొని పైకి "వచ్చుట. ఈ బంధిత మనీషియే మనుమ్యుడు. “మకువు"

ఆతడు మరణమునుండిభిన్నతనుండి బయలుదేరి ఏకత్వమునకు అమృతత్వము నకు చేరుకొనవలసినదే వ్య క్రియందు సామాన్యనును, సాపేషత యందు కేవలత్వ మును దర్శించనే వలయును ఆతడు వస్తుసంబంధమైన అనేకత్వ చితన నుండి అిహ్మముగా పరిణమించువాడం. అతడు విశ్వగత అహం (బేతన) కారరూ పుడయ్యు పరిభువు-సర్వో శ్రీష్ణడనని స్తాపించుకొనును, (ధ్రువపజుచుకొనును.

( ఇదొక డ్రైతుయాత్ర = మహామార్షము ) తృతీయ స్పందము లే క్ఞూనాజ్టానములు (9-11 - మం)

విద్యావిద్యలు ఏ విద్యయనగా ఏకైక తత్ర్యజ్ఞానము. అది సమైక్య స్యూళము, అవిద్యయనగా అనేకత్వచతన. ఈ రెండు చృకాలపై విశ్వమన్న బండి సాగుచున్నది. నిత్యాత్మయుక్క నామరూపాత్మక సర్థన (కియాభావమైన సర్వమున శాధారభూతమగు మాయ కవి రెండు ముఖాలు. ఏకత్వము సర్వాధారము. ఇది లేక సృష్ట అసత్యము. అనూహ్య" భాంతి. ఈ ఏకత్వసంబంధ జ్ఞానము విద్య+

ఆ ఏకత్వముయొక్క_ ఉన్మేషము లేక లీల అనేకత్వము. విశ్వగతిలో అం తనను తొను (దష్టగా దృళ్యముగా విభాగించుకోగలదు కాబట్టి ఆ విభాగదృష్టీచే ఏకైక సద్వస్తువు భిన్న చేతన శ్రే్య్యదములుగా మారి ఆందునిలిచి, శక్తియొక్క లిన్నరూపా లలో నివసించును.

అ నకత్వము ఏకత్వము నందంతర్గతము లీక ఐహిర్గతము.' అదిలేక ఏకత్వము కేవల శూన్యము.నిశ్శ క్రికము. అవి చారితాత్మ విలీనతా _ దళ లేక కేవల శూన్యకాంతి,

కాని ఈ అనేకత్వచేతన తన సార భూతేకత్వమును వడలీ సద్విద్యనుండి వేరు చేయబడినది. ఈ వేర్రన అహంత (ఖండాత్మతో) వ్య కరూపమున బద్ధకర్మతో ఈనను తాను సమ్రక్యము గొవించుకొనుచున్నది. (అనగా అహంభావన తనను తాను వ్యక్త జీవుడని = లఘుకర్మళుడనని అనుకొనుచున్నాడు.) ఇది కేవల భాంతి. (భమ జీవుని లోనిడి అనేకళా "విభిన్నచేతనచే ధరింపబడిన వేషము. ఇందుకే (శతి దాని నవిద్య = అజ్ఞానమన్నడి.

(బ్రహ్మము (ప్రభువు, ఏకము, భూమానంద స్వరూపుడు ఆతడు దేనికిని బద్దుడు కాడు, సర్వాతీతుడు.. కారణ మాతడు ఏకైక సత్త. ఏకత్వమే ఈతని స్వరూపము. అతని ఏకత్వముచే పరిధి లేనివాడు. నిరవధిక మూర్తి సర్వ శక్తి మంతుడు. అతని శక్రి ఎట్టిదనగా అనేక రూపకులందున్న చేతన లందుండియుః తనను తానూవాంచగలడు. దర్శించగలడు. ఈ చేతనా బాహళ్యము మండి శక్ర (స్రవంతీసహ్మసము (ప్రవహించుచు మనకు (క్రియాజాలముగా శ క్రి కీడలుగా కన్నించును

104 ఈశావాస్య మి అట్లతడు ఆనేకుడై దానిచే నతడు బంధ్రిత్సడగుటలేదు. _ ఈ విభిన్నఠా సహ్మసముల మధ్య నుండియు తన ఏకత్వమున తానుండగలడు, విద్యా విద్యల కతడు (పభువు. కన ఆత్మ భావన [ (మాయ) -_ కవి. రెండును రెండు వైపులు. తన చిచ్చక్తికి ఉబహ్మము తన మాయా (క్రీడలో నుండియు -, అతీతుడు, కనుక ఈపడు (వదృవు. స్వతం్యతుడు, (మాయకర్రితుడు) మనుజుడు మాయాబద్ధిడై అనీశుడు = (ప్రభువు కానీవా డై = అవిద్యా బన్హుడె అస్వతం్యతుడగుచున్నాడు, ఈ దాస్యమునుం బద్ధత్వమును = ఆస్జాన్మకీడయే. పధమార్థత। అసత్యమే. కేవల వ్యావహాంక సత్యమే. అదొక చిచ్చ క్రి లీవాచేష్ట జీవుడు విముక్తుడగుటకు = స్వ ఫితి నందుటకు బృహెచ్చేతనా స్వరూపమైన పరమేళ్వరైక్యమే నందవలెను. (బహ్మాము ఈశ్వరునితో స్వాత్రైక్యము నందవలేను, స్వతంతతా స్టితినంది, ఆఖండాత్మ ఏకైక వస్తువైన తానే (సోహమస్మి( "భిన్న నామరూపాత్యక విశ్వ పరిణామ మంది :డు. కావున సృష్టి పదార్థ జాతము తోడను ఏకత్వము నందినపుకు వీశ్వమున ఆ దివ్య కర్మలను తాను అజ్ఞానావృతుడు గొక ' బొన పకాశతుడు- కాన - నిర్వహించ గలడు. అ ఖా కాబట్టీ మనుజుడెపుడు పరిపూర్ణడగును ? ఈ ఉత్క్బృష్టవిద్యావిద్యల సమ న్వయముద్వార్గా ట్రీవువిలో దివ్యత్వము వెల్లి విరిసినప్పడు, అనేకత్వము తన ఏకత్వ మున లీనము కావలెను. ఏకత్వము తన అనేకత్వమును పొదువుకోవంను. విరుద్ధ పదములు కేవల నివ్యానుసరణను కాన్ని అవిద్యాననరణమ;గ్రాని లోకమున భగవతి యోజనమును సిద్ధింపజేయలేదు. ఏకత్వస్తూతమును ఫిస్తరించి 'భిన్నత్వమును అనేశత్యమున మగ్నబున్హులైనవారు ఆశ్జానపు కటికచీకటిలో (పవేశించుచున్నారు. ఈ సంకుచిత. వాసన బజంధకారణము. జ్ఞానైస్వర్య విచే+దకము. యాం్యతిక (ప్రక్శత్యవసరములకు.. బానిసై కట్టువడుట. తుదకు (షక్ఫోతియొక్క వినాళక శక్తులకు చిక్కీ నశీంచుట్‌ ఏకత్యమున కున్ముఖమేన మార్గమునకు మార్కొగము వెట్టు టన్న ఉనికికి . కాంతికి పెడ మొగమగుట. కేవలము అతర్శిత ఏకత్యన్యూతమునకే " అంకితమగుచు తననుండి | దిహ్మ పూర్ణతను దూరము. చేసికొనువాచు = జ్ఞానమునకు సంపూర్ణత్వమునకు దూరగులై

భా ప్యూ రవిందము 100 అధికమైన అంధ తమస్సున (పవేశించుచున్నారు.. వారొక [పత్యేకదళలో నడుగిడి అదే పూర్ణమనుకొందుపు. చేతన నావలకు (దోసివేయట ఆత్మోన్తీర్ణళ యనుకొం దురు (అర్థచేతనసృష్టి. అవిద్య తక్కిన అర్థవలయము. చేతను అనగా ఆధార్త 'స్థాణువైన సత్యము - విద్య. రెంటి సమన్వయము ముక్తి. కాని ఒక సగఘును [ళోసివేయటకాదు) ఇతరులు (భమాన్వితులై' తూలినట్లు వీరును _ప్రమాన్వితులయ్యు 'భష్టులగు చున్నాప. విద్యయొక్క సత్పథము = సముత్తిర్ణత - సర్వము నెలుగుట్కు సర్వోత్తి మ్రడగుట. , ఇతరము కంటె నీ దళ ఉన్నతమైనను ఈ మహార్యాతి మవింధతమ తమస్సనబడినది. ఎందుకనగా” (కిందిధి ' నరకము. దీనివుండి పునర్నిర్మాణము శక్యము. మైది _ శూన్వలేక ఆసత్తునకు సంబంధించిన భావన, ఇదొక అనాత్మ స్టిళ్యను రక్తి. దీనినుండి ఆత్మ పూర్ణతాస్థితికి వచ్చుట కష్టతరము అలి మార్గద్వయ ప్రయోజనములు ఈ విద్యోవిద్యలు రెండును అమితానురక్రిలేకండ అనుసరింపబడినచో మాన వాత్మకు కించిత్తుగా (ప్రయోజనములు లభించినను వదియు సంపూర్ణపమోజనమును సిద్ధింపవేయదు శ్రేవల విద్యాసేవనముచే ఒకడు (బహ్మత్వమును లేక ,.ఆవషరప్పరున్న దళను పొందవచ్చు.” అనగా సృష్టికార్యుకమమున భాగస్వామి కాళ! లేక ' దేనినుండి విశ్వము బహిర్గతమై మరరి దేనిలో లయించునో అచ్చి సత్తున - ఆత్మోపసంవ్యాతి రూపమైన చిద్ధకాప్తినందవచ్చు. ఈ రెండు స్థితులును సంధిద్ధతకు బాధలకు నిలయమైన్‌ లోఠము గుండి విముక్తి నందిన దళ. అది శాంతము.-పూర్ణము. కాని మానవున కుళ్తమధ్యేయము (భమణమున (పత్యేకవ్యక్తియై సుివడుట కాని, (భమణ సంబంథములేక ళాంతమున ముడుచుకొనుట గాని కాదు. మరి వీ ఉత్తమ పురుషడుం్యపభువు-తానై విశ్వముగా పరిణమించి యంతటను పరచుకొని తనయరిదే వరాషరపురుములను తన ఉన్సోకివ చివ్నాములుగా్యవహించెనో అతని యందునికి మూనవర్యేయను, జీవాత్మ ఉనికి కర్థమేమనగా వ్య క్రిగతముగ్మా సృష్టిగితముగా మన్న సర్వోత్కృషహ్టైళ్ళ పదాక్రానుభవము. అవిద్యాస్పృవమెన అప న

• ఎందుకనగా విశ్వమం ని క్రము ప్రై చెప్పిన ఉళ్రమ స్థితికి పారంభ ఫ్రానేము గనుక కళ

శ్రేగ్రో ఈ సౌ వ్యాన మూ ఆవిద్యా (పచాజనమలు కొన్ని సమ్మగశక్త సంతోషము, లౌకిక స్ధానము (మాపతీ ఇందు దేనతారాపనులవండి మహో త్తూవస్థలు.. ఇధించుట.. ఇడి ఆత్మే వినృతిచే సాధ్యము. అమా అనకశత్వమునకున్న సూ్యూవకాశములు శక్షసామర్జ్యములు మనః పూర్వకముగ నంగతకంచుచు విశ్వ్యపనాడితముర్దైన వన్తు నంవడలచి వ్యంత్వ మమ సునంవన్నమెనడ్చుకొమటచే. నవి సార్యములగుచున్నవిం ఇదె. సామాన్య మానవ జీవితావధరుల నవిగమంచి. నన్నటికిన ఇదియ మనకు ర్యయము కాడు కారాదు. ఇడి విశ్వేశ్వయని యందు సృష్టిని దివ్యదుగా వరెంమంవడేసి. విశ్వేశ్యరని యండు విలీన మొనరృలేదు కాబట్టి. ఎవరైనను అస్ఞామమూవమైన గజిబెటి తనమును దివ్యసకాల కత్తవచ్చుగాని జ్ఞావపంధు |[మధావడెని) లముకాదు.. కారీరకమున మరత మును వైతమచ్లే. చేయవచ్చుగాని.. స్థితిమవ్యాడలను , ఉనికి సరవాక్షులను). కాదు" శోశానభూతినుండి. విముక్తుడు. కావచ్చు. అనందయూు మండి కామ. అథమ (వక్కతిని డివ్యనీమల శెక్తవచ్చుగాని ఉత్తమ పక్కతిని కామ. యవార్దమక్తిని = సంపూర్ణామ్మతతత్వ్యము నందవంవన్న అన్హానశోకమరదానభవముల నుండి మెద ₹ెత్తు కోవలనినచే... తప్పదు. వానిని వరనించుఓషు వీలులేదు (లిహ్మమును సంపూర్ణ నమన్వయమూూ గా ద్యుంచులి యశార్థహ్హైానము కొని ఏడో ఒక మోర్గమును సట్టుకౌని (వేదాడుట కాదు - విర్యమకాచు అవిద్యడు కాడు (విద్యవో అవిద్యనో అవమంందించి. అచే పర్వస్వమనుకౌముది కాదు). ఇదె (పాచీన బువివృష్టి ఇది రీరళావన. అవగా జ్ఞానపూర్ణతాస్టితిమండ్‌ వారిధావవు = దృష్టి అంగుశమీవలకు జారలేదు. ఆ వెలుగుచత, ఈ కాంతిచేత మిరిమిట్లు పౌంచ లేదు... ఇందుడేవారి. తత్త్యదర్శనము సర్వసమన్వయాత్మ కము. సంపూర్ణము. దీనిపైనే వార్‌ నిద్ధాంత పాధములు కట్టిరి ఆవియ వచ్లే పూర్ణ్వములు = సర్వసమన్వ యాళ్మకిములే (విశచక్షతే) ఈ ఉపనిషత్తు ససుంచునట్టిడి ఆ పురాణ బుమల తానకాంతియేం అ వూర్ణపథము "ట్రివ్యాము నిశ్వసర్థవమున విద్యావిదర్యలను స్వీకరంచుమ. నృష్టిలో వారండం టక స్టానమున్నది. ఇందుకే అని సృష్టియందున్నమి.. దాని కవనరమున్నది శాబద్టి. విద్య ఆశయమై పోషకముగా మువ్నది కాబట్టి అవిద్య (ఐతుకుచున్నది దీని (బతుకు దాప్‌పై మన్నది. విద్య అవిద్యపై నాధారపడియన్నడది. వెందుకు శి

భాష్యారవిఇదము క07 బీవాత్యము ఉన్నక పరాలకోసయాజింపడే?. పరమాత్మామ నంధానము కావించు చున్నది. కావున. ఇట్టివి వరన్నక్శాశయములు. విదియ తవంతతాన్న (బిచకచడా శత రెండు వముగంటిననో అవి మకొకటిగా మారి రెంటికి న్న్వత్వము వ?ించునుం ఆ స్థితి అనూవ్యూము. నృష్టి కశీతము. వావామనోచరము కృ్పచమైన అగ్థానమువండును కొంత ఫ్రైవన్పర్శ లకవోతేము. ఆరి తవజ్జావ వి్య్యూత మరయు బ్యాధారము. ఆభావేఖ దానివి విచ్చిన్నమో కాకుంచ శిన్నవరిన మెండి _ అన్నప్టత మండి. కావాడుచున్నడి. అ మ్యాతములేనతో వది కావ్యమున లయించుము ఆన్హానళ్యాయము కోన్యమున లయించటికాదుు స్టతిని కోల్యోవుట కాచు. మనె దానిన్‌ వకాశింపడేయుట = విక్రమవకు లగించుట. దీని కుమ్మళఇముగా అక్టా నాంశములు (పయాజించుచున్నవి. కమక్ష, నినలీక్యతము లగుచున్నవి కమక. ఆవలము వింద్య సిద్ధియండు తివ్యరూవ పరిణామ మండు చున్నది.

జ్ఞానవెద్యమగు దవ్యసమైక్యడళలో అవెకత్వవిషయము ఆంళతర్జతమై వివిమన మెందేని కియాచలనమమువ (వచొదిశము కావచ్చు. అవిచ్యమ వశించవెయొచి విద్యకు లప్యము కాడు. అనగా దానివి సృ్యష్టియంచావిర్భూతము కాకుంష పెయిట కాదు. మచమనగా చానిని తవవైవున కాకక్షించుకొమటు. ఆృశయమిచ్చుటు ఆ క్థానబంధము మండి విజస్వరూపమైన పారభూత్తై కశ్వవిల న్లి మండి దానివి విముక్తమెవచ్చుట = విముక్రికై యత్శించుచుండు దావికి సాయపరులి. ॥

ఎ. అవిద్యాసిడ్డి విద్యోచ్యులమై, వ్యక్థిని _ విశ్వమును ఈశ్వయనిగా పరిజమింప తేయుట ఈశ్వమడనగా నృష్టి. (వళయములందు జొగ్యతచెతస్కుడు. జన్మమున అజఅన్మమున స్వతం్నతుడు. (ఐక్టుడు కొవివాడు)

ఈ న్యష్టి సోపానము నందు మానవుడే మెట్టువందున్నారవగా ఎచట అనే కత్వము ఈ మలువును-వలము సిద్ధింవచయనో అచట. అళనికి న్వస్థ్‌తి పువస్పిద్ధి యెట్లు! విద్యోగ్ముఖమైన అవిద్యా పథముమ వంపూర్ణముగ అవలంవించుట చేత _ అవేకత్వము నెకత్వమన కుమ్మ భికరించుకొదట ఇక = వ్య క్రిలావన సర్వగశ--సర్యో న! వన్తు భావనలో ల్‌న మెనర్చట ఇత-విద్య అవిచ్యమ తనలోని కావ్య్వోవించుట చత-మరియ ఏకత్వమవకత్వముగా సిద్ధింవచేయట ఇత్కు తవకవస్తువు _ చై ఈశవ్యమ వ్యక్రిలో విశ్వములో తనమ తాను ఆవరణ దహాతుమా' వక ౧న్నకొమట చిత

అవమృతత్వము = మృతి

మృతి :- అవిద్యా పూర్తిచే మనుమ్యడు మృత్యువు నత్మికమించి వీద్యను ఆవిద్యాగర్భముగా (ఆవిద్యాజన్మభూమిగా] అంగీకరించి ఆఅమృతత్వమునందుచున్నాడు

మృత్యువనిగా మర్య్యస్థితి. పరిచ్చిన్నాహంభావన, కష్టసుఖములు, సదసత్తులు, సశ్యాసత్యముల్సు రాగద్వేషములు, డఃభానందములన్న ద్వంద్వగతమైస జననమరణ రూప సంసారావ ర్లమున మగ్నోమగ్న మగుట.

ఈ స్థితి పరిచ్చిన్నతచే _ విభక్తాత్మచె సిద్ధమగుచున్నది. ఇది సర్వగతము" సల్ట్వో్తిర్సమునైన ఏకత్వచ్యుతమగుటచే. దేళకాలబర్ధదేహాత్యక పరిచ్చిన్న దృష్టిచే మన్న ప్రాణదేహాత్మకమైన చృటమున తనను తాను బద్ధుతనుకొనుటచే - తాను సర్వ శ్వరుడయ్యు ఈ సంసార్యపవాహమువ క్యాళయ ఖాతుడయ్యు _ తర్గతుఢవన్న భావనచ్చే సరిచ్చిన్న శక్తుడనన్న భావనచే సంభవించును. మానసికాహం 'కే్యదము చుట్టు పర్మిభమించు తత్కృృతమైన్న అనుభవవాశి = కాలాను దింధిత మగుచున్నది, దేనిచేత 1 ద్వివిధస్కృతిచేత. -విష్కిఫియాత్మక స్కృతిదే _ (కియాత్మకతచే ద్వెధా పరివర్తితమై “ఇదంతయు నేనన్న” భావన కలిగించుచున్నది. అనగా 1. స్వతః (హాంతద్య 2. కర్మజాగృత స్థితి దీంచే ఆహంభావన అంకురించుచునది.

“దీనికి ఫలితమేమి ? " చీచ్చక్తి = లేక్మవకృతి (కిడయందు బివాత్మ తానొక ప్రావను కొనుట - దీనిచే పరిచ్చిన్న చతనాళక్తి నమకొనుట = వీరుద్ధశక్తి ఘర్షణ మనుభవించుటకు _రంగస్థలమగుట, _ అందు తానొక భాగస్వామి ననుకొనుట - ఇందుచే 'నతడొక పశ్యేక జివుడై (పకృతితో లఘుంచుటకు గాని లేర తద్యాజమాన్య మనకు లొంగక తన [పత్యేక వ్యక్తిత్వమును నిలువవొక్కు కొనుటకు గాని యత్నించును. ఇట్టది వ్యక్తిలో పాదుకొనుటకు - నిజోపాయముల ద్వారమున స్వభావమైన ఈళత్వమును. దిగ్మదొక్కి తానే లోళముపై పెత్తనము వహించి

తదనుభవ ల్లోక్త యగును,

కాని అహంకారము సావధికము, పరిచ్చిన్నము. అది దాని లవణము అది (సక్ళతి (భమణముచే' నిర్మీతమైనట్లుగా తణను భావించుకొనును. కావున నది ఈ ఆవర్తనమున్‌ మునుగున్నే కొని, తేలుటలేష. ఈ కదలికద్వారా ఆది రూపు చిద్దుకొనుచున్నడి. ఇదే జన్న 'అచ్లే కదిలికద్వారా "అది న్ధునుగుచున్నది ఇదే మరణము, అది అశ్టానము " చ్యాానే' తరించును. అదె స్వ్యానుభవములను ఠన

"భా స్యా రవిందము 1009 దృష్టితోడనే జిర్షించుకొనును, ఒకరకముగా అసంపూర్ణమై దోషథాజన మగుచున్నద్‌. ఎందువల్స ? అది సొమాన్యదృష్టి - సర్వసమావారదృష్టి - కాదు కనుక (పత్యేక దృష్టకనుక దాని జ్ఞానము పొశ్షిక సత్యము కనుక ఇతరమును విస్మరించును కావుస. అడి కొన్న అనుభవములనె అంగీకరించును.. వానితోడనే సమన్వయమందును. కారణ.పీమనగా ఐానినే అర్థము చేసికోగలదు. జీర్షించుకోగలదు, కాబట్టి ఇడి దాని సంతోషము. ఇతరము దుఃఖము లేక ఉ పేవీతవ్యము.

ఆది దైహిక మానసిక స్నాయుళక్రితో కొన్ని విరుద్ధ శక్తుల యొక్క (పళా వములను సమన్వయించగలదు. దీనిలో దానికానందమున్నది ఇతరము నది నహించ లేదు గనుక బాధా హేతువు.

కాబట్టి వైయ క్రిక మనః్యప్రాణదేహములనెడి చ్మటమంద్లు అహంకారకృతమైన అస్వాభావిక అబద్ధపు స్వాత్మ పగిచ్చిన్నతచే నది ఇతరమును నిత్యమును నిరాక రించును. మృత్యువనగా నిదే. పరిచ్చిన్న జ్ఞానావరణమున అహంకారము అసత్యమైన పూర్ణత్వమును కావించి ఇతరమును నిరాకరించుటే దోషమనగా.

దైహిక మానసిక బాధ యనగా విళ్యో క్రీర్ధానందమును అహంకారము తాను నిర్మించుకొన్న లౌకిక వైయక్రిక భోగములొకటే యని భావించుట,

ఈ నిరాక్ళతినుండి జీవునకు ముకి ఎప్పుడు? సంసార చక పరిధి కావల కగినపుడు, అది ఎప్పుడు జరుగును? సర్వమేక సడార్థ స్వరూపమే యన్న దర్శనము శేరిగినపుడు. ఆప్పుడు స్మాత్మ, సర్వళ క్రి, సర్వచతన, సర్వసత్యము సర్వానందము వైయ్‌ కి కాత్మలో నిండి పొరలును. ఆడి మృత్యువు నమృతత్వచుగా మార్చునట్టిడి

మృత్యువు = అవిద్య

వైయకక్రి కాత్యమ (ప్రకృతి (ప్రవాహమున లయించుటచే నీ అమృతత్వము ఓపాప్రించదు.” (పక్కతి ప్రకటించు సార్వమైన ఆత్మలో _ దానిని పురిటిలోనే లయిం చుటచేతను కాదు. పరిణామమందా మానవ చలనము. విశ్వమును. దివ్యముగా పరిణమింపచియుటకు, (అనంతమైన మానవుని” (పయాణము ఏదో ఒక తెలియ బ్రాని. దానిని శిలిసికొమటకు అవిజ్ఞేయమగ్రు తశ్ర్యము విశ్వ్శమునందలి వ్యాపించి ద్రానిని దివ్యసభాలకు నడపించుకొని పోవును. మన్నపేని చలనము విశ్వమును తరింపదేయుచు. దాని (పయోజనమును. సిద్ధింప చేయటయే ధ్యేయముగా గలది.)

110 ఈ శావాస్యము అతడు స్వాత్మను తదలౌకికత్వమునకు = పరిపూర్ణతాస్థితికి = అనుకూలముగ దిదు కొనును.

అవిద్య మృత్యు కారణమే యైనచో = నది అమృత్యుమార్గమును అగును.

బంథము సృజింపబడుటకు హేతువు జీవుడు (పక్కత్యావ రము చిక్కక విడివడి దానివి మాప్పటకు = దానిపై స్వామ్యము నంది, అలౌకిక సీమలకు ఎగ్నవబాకించు టకునుః

కావున మానవుని (వథమవిధి యేమనగా ఆత్మీయసళ్తను, జ్ఞానమును సంత్తోవమున్సు, క క్తిని అహంకార పరిధిలో. విస్టరించుకొనుట. తద్వా?ా ఒర భావ మును . ఏది తనలో దానంతటచి [కమ వికాసమందునో _ దానిని చేరుకోనుట = దానిచే శక్రిమంతుడై (పకృతి వైదధ్యములతో వ్యవహరించుచు వానిని వైయక్రిక ముగా మార్చుట. అనగా అక్షానమును జ్ఞానముగా, బాధను సంతోషముగా, అశ క్తతను శక్తిగా - తుదకు మృత్యువును సైతము బృహశ్జీవితమునకు సాధనముగా పరిణమింప చేయుట.

ఈ వైయక్తిక విసృతి తదఫిక విషయమునకు - వ్రయక్రిక సృష్టి కఠీతమైన సితికి = సంబంధించిన డర్శనమున జాగృతము కావరెను. వ్యకి ఆత్మదృస్టిని' విస్తరింపజేసికొని తనలో సర్వమును, సర్వమున తనను చర్శించవరను "(6 వ మం./ ఈ “నేను అన్నది - తనలో సర్వమును కలట్టిది సర్వస్వమున తానునట్టిది ఆది ఏకము విశ్వాతీతముతప్ప, వ్యష్టి సంబంధమైన నేనుకాదు.' ఆసమష్టి సత్తకు వ్యష్టి. స్తత్రను బలిచేయనేవళెను.. దానిని తనలో పునః స్టాపించుకోవలెను. అపుడు జగల్స్వామ్యుమునంది సర్వగతాత్మ రూపుడై దానిననుభవించగలడు. ఇది సృష్టి యంచుండియే పొండవలను.

ఈ ఏకైక తత్త్వము “విశ్వోత్కృన్టమైనడి = సర్వాత్మ - ఏకైక సత్తారూప ముగ్గా దర్శించవలెను ఈ ఇగత్తు తద్దతభిన్నరూపములు = [కియలు. ' అహంతలు- ఈదేక తత్త్వవ్యక్తీ కృతులు (+ మం్యతము)_ విశ్వమొక వ్యక్తీ కృతి “దేశకాల వృత్తము ఇందు వ్యక్త మగుటకు యత్నించును. ఎట్టా? మనః (పాణశరీరముల ద్వారా, ఇట్టు ఏడి దేశ కాల “మనః .ళరీరముల కఠీతమో ఆది వ్యకృమగుచున్నది.

ఇట్లు ఆవిద్థ్య విద్యయగుచున్నడి. దానతో నేకిభవించుచున్నది. అవిద్యచే వ్యక్తి [మృత్యువునకు = అజ్ఞానాళక్త తలకు _ అతీతావస్థకు చేరుకొనును. వానిని

ళా ష్యూ రవీిందము . చాటిపోవును, కాని తొలగా వానితో హప్పండుట, వ్యవహరించుట తప్పదుం -అనేకత్వమునండలి విభాగములందు _ సరిహన్టులందు = తనకు తాను బంధించు కొను నట్టిది కావున ఏకై కాత్మ న్వరూపుశయ్యు అనెక జీవులుగా జన్మించు చున్నాడు. కనుక విద్యచే జన్మయందును అమృతత్వము ననఠవింపగలదు. ఆమృ్బతత్వము

అమృతత్వమనగా మరణాంతమున జీవుడి ఆహంస్వరూపుడో యుండుట కాదు. ఆత్మ శరీరాంతమున నుండు నట్టిదే. అది జన్మకు పూర్వమేయన్నడి. దా. కొబట్టే జన్మాంతమున ముండును. ఆత్మకు జనన మరణములులేవు బీదాత్మ సంసారమున గమించుటకు = అవిద్యతో ళన అనుభవముల ననునంధించుకొనుటకు, మరి విస్తృత సామ్యమంది = యాజమాన్యము వహించుటకు అఆహంకారమన్న దుండుట _ప్రథమవిధి ఈ ఆత్మ విస్తృతి _ వికాసము. విద్యా పరిసమాప్తి కలది

అమృతత్వమనగా + జనన మరణములకు . కార్య కారణములన్న గొలులు నకు బంధమునకు. బర్ధతకుషు .. ఆతీతచేతనావస్ట. స్వతం[తము = ముక్తము ఆనందమయము. ॥ స్వయం (సత్తాకమగు చిదవస్థ ఈశ్వరనియొక్క పురుషో త్తముని యొక్క = నచ్చిదానందము యొక్క మహాభితన,

అన్ఫ్భుతత్వము = జన్మ

ఈ దర్శనాధారముగా మనుజుడు విశ్వమందు తన స్వతంత కార్యములకు పునాది నిర్మించును. ఇచ్టీ స్థితికి చేరిన పిదప ఆత్మకు జన్మతోగాని, దాని కర్మలతో గాని ఏమి లాభము? తనకోసముదియు లేదు. (పతిదియ భగవంతుని కొరకు ,

విళశ్వాతీతము.గా అమృత్వముండుట సృష్టికి ధ్యేయము కాదు. అనగా సృష్టి (పమయోజనము కాదు. అది ఆత్మకు నిత్యసిద్ధమే కావున వ్య క్రి స్థితికర్టమేమనగా తన చ్వారా ఆత్మ ఆవిర్భాన తిరోభావములందు అమృతత్వాను భూతినందుట..

వైయ కిక ముకియ లక్ష్యము కాదు. ఆది కేవలము అహంభాననా సముక్క్యుస్ట దళ మ్యాతమే. ఈశ్వరుని ద్వారా సర్వమునందును తనము తాను చూచుకొనుట యునుకాదుం

119 ఈశజావాస్యను తన అమ్మృతలత్వము నెరిగిన తరువాత వ్యక్తి భగవత్కార్యమును విశ్వనునందు సవలికృతము గొవించును _ పూర్తిచేయను.. (పతి జీవుని "యొక్క మనః (హాణ శరీరములందు అమృ్మతత్వమును వ్య క్రీకరించుటకు సాయపడును. మరి మ ర్యతను నిరూపించుటకు కాదు. ఇది శరీర ధారణచే - (దీనినే జన్మయనుచున్నాము) చేయవచ్చు. లేక మరొక లోకమున ఉన్నతస్థితిలో నుండి గాని లేక విళ్వారీగుడై యుండియు-చెయవచ్చు. కాని అ జూ శరీరమును దరించుటచే నాపని సులభము, అతడు ముక్తుడు కనుక దివ్య మహిమా న్వితదేహాడు. అట్టివాడు బద్ధలనుు - అద్ధాన (ప్రపంచ షుగ్నులను - సంహీరావ ర్త (భ్రమతులనుఎ. సమద్ధరించుటకు వారికి మిక్కిలి చేరువైన యెడల వారికెంతరైర్యము; ఎంత ఓదొర్పు 1 ఎంత సహాయకారి ఎంత చిత్రశాంతి జన్మ = ఆజన్మ (మెం. 11పఎ14 ్సి

(నంభూతి' = అనంభూతి]

(పకృతి పైనున్న ఆత్మ సంసార నేమిమార్గమున (పవర్థితము కాదు ఆది నిత్యము. అచ్చేద్యోము.

(పకృతి గతాత్మ మ్స (ప్రవ శ్రితముగుచున్నద్సి అది పరిణామ స్వాభావి కము. దళారూపములందుం + కొలానుగత ' వివీధరూప' దళ్యాపవేళమే విశ్వమున జన్మ యన్‌బడునుం

ఆత్మకు. రెండు దళోటన్నవి. _ఒకటి _భమణగతము. రెండు తదుపరీ మొదటిది జీవిత వృషళాభికా ఫలముల సొస్వాదించుచుండగా రెండవది. నిశ్చలము పరనర విశద్ధమఘులైన ఈ రెండు దళలు థ్రీవాత్మకున్నవి. అడళబ్నే సంభూత్య ఫంభూశులు * జన్నాజన్మలు,

జీవుడు ఉడి క్షమగు, అన్మమండే బయశ్వడలి పళాంత స్వమన్థితీకి చేరుకొనును ఎట్లు? సంసార విము క్లిచే.. ఆ స్థితి అసంభూతి. జన్మబంధము = ముడి. ఆహం

భానవ, .అహంభొవర్గాహిత్యము = తల్లయము. అదీ అసంభూతి ఫలకము, కావున ఆసంభూతి వినాశకము = లయము_(అహం వినాళము).

భాస్యారవిందము [13

ఈ సంభూత్య సంభూతులు స్టూలదళా విశేషములు కానక్కరలేదు. మరి ఆత్మస్టితులు ఒకడు ఈ అహంకారపు. టుచ్చుమడి నుండి విడివడి స్టూలదడీహమున నివఫించవచ్చు. కొని అతడు కేవలమహం వినాశనమందే లగ్నబుద్ధియైనచో వానికి పునర్ధేహధారణావుకత లేదు. ఏ వణమున (పకృతి (పచీదితములైన మనోదేహ కర్మజాలములు _స్రభ్రములగునో తవ్షణమ అతడు ముక్తుడు, కాక అతడు జన్మ సంపర్క సంయుతుడేని ఆహం స్మూతము నూత్న మనళ్శ్ళరీరములన్న వస్త్రము లలంకరించు కొనును

ఎదురు దారుల అనర్హకాలు

కేవళంా సంభూతి ర క్రిగాని = సంభూతి రక్రిగాని పూర్ణనిద్ధిదాయకొను కాదు," ఎందువల్ల ? అనురక్తి అన్టానము కనుక మరియు మాటాడినచో సత్యవధం దానికి ఫలమును అహ్హైానమే. అదొక మహాంధతమో గర్భము.

కేవలా సంభూత్యనర క్రియ “శూన్యఫలమే. కూన్యమున లయించు. నట్టిదే, అవొక అభావస్థితి.. (కావున రెండును అంధతమో గర్భథ్యేయములి) రెంటికిని ఆంధతమస్సే శరణ్యము, కజాూన్యత్వమనగా జన్మను పొరతౌకిక పరిణామ మెందించ కుండుట = అనగా జన్మను నిరసించుట = తిరస్కరించుట; భిన్నత్వమునులడి అపకి చ్చిన్నస్థితికి వోకుండుట, మరి స్థితినుండి తచ్విరుద్ధావస్థకేగట, ఆ విశుద్ధ స్థితి యెట్డిడి ? అవక కాళర్యాతి. నిశ్చేతనస్థితి, ఒక అస్ధానదళ మ్యాతమే కాని ము క్రదళ మళ్ళతము 8దు

దీనికి వ్యతిరి క్రముగా-జన్మానుర క్రియనగా తనను తానొక లఘువలయమున బంధించుకొనుట (బర్జస్టితి) ము క్రి-విరహితమైన నిళ్యసంసారవలయ సంబద్దతం. ఓక అహంకియా చ్యక్షభమణము, దానియొక్క సీచహపధారణ. ఇదొకరకముగా టైదొనికంటె వ్షృదతమస్సు, ముక్రిలావనయు _ స్పందస్యూతమును = లేనట్టి మహా ఆడ్జాన దళం అడి సత్యము నంగీకరించ పోవుటచే సంభవించు దోషము కాదు. మరి ఆ అజ్ఞాన నివసనమే కేవల సంత్భప్రి హేశువగట. అదేస్వర్గ్షముకొనుట, ఆగి కొంత మెదుగైన సద్దశకు తీసికొని వోవుటలేదు. సరి ళదా ఆ ఉన్నతావస్థ యన్న దొశటున్న దని కలయందును భాపించటేనిదళ, క్ష్‌

118 ఈ శావా స్య ము రెండుదారుల మంచి

ఈ రెండు సంస్కారములు పరస్పర సౌపే షములంచు నంగికరింది, స్వీకరిం చుట లస్ట. దానికున్న (శ్రేయః ఫలములు దానికున్నవి అసం భూతినే _ తదతికా వస్టనే = సంభూతి ధ్యేయషనుకొన్నచో తద్భావన (బహ్మలయ ఫలము. లక అసం భూతిగత కేవల ముద్రియే ఫలముగా గలది. జన్మ ఆభ్యుదయమునకు ఆత్మ విస్తృతికి మార్గమనుకొన్నచో ఒక ఉన్నతమైన నిండైన జీవితస్టితికి కొనిపోగలదు. అవ్‌ తి"గి అంతిమఫలమన్న సొధమునకు తూప్పవాకిలి కాగలదు. దానికి పసుపుమండిగమగును,

ఈ రెండు ఫలాలందేదియు పూర్ణముకాదు. జీ.తమునకు నిజమైన ధ్యేయము కాదు (పతివియు జీవాత్మ కేయస్సునకు కొంతకు కొంత పుష్టి కల్గించు నంత్తే అదియు ఆన్యోన్యాశయము చెతనే.

(బహ్మము విద్యా విద్యా = అసంభూతి స్వదాపము, ఆత్మ జన్మ రవొతము శాంతము - జనన మరణాతీతము. అనంతము పొర లౌొకికము ఈ నాన 2 జీవునకు స్వాతం్యత్యిపూర్ణమైన దివ్యజీవితము నన్నుగహించును. దీనికది విధి. ఒకటి మరొకదాని కవసరము,. ఆవర్శబ హ్మైక్యాను సంధాననముచేతనే జీవాత్మ సంసారార్డవ మగ్నతనుండి విమక్త మగుచున్నది. అట్లు ముక్తమ్రై అది = ఎవసికీ సంభూత్య సంళభూళతులు రెండు ముఖములో అట్టి ఈశ్వరునితో తాదాత్మ్యమందుచున్నది మరియు సుకృతసృష్టిలో ౫ అమృతత్వానుభవము నందుటకు సమర్థమగచున్నది. (పక్కతి (పవాహావర్త ములందు చిక్కువగక సాడ్షభూతుడై 'తదనుధభూతి నండగలడషు. జ ర్మావళ్యకత నిరుద్ధమగుచున్నది. వ్యక్తిగత ఛ్యేయము. సిద్ధించినది పునర్జన్మ స్వాతం్యత్యమ.పపన్న మైనది. (అనగా ఆందు తనకు స్వేచ్చ సిష్టంచుచున్నడి)

కారణము = [భమణగత స్వాతర్యత్యము ఆ టభమడాతిగమైన స్వాతంత్య ముగు పరమాత్మ ఒకేనారి = సమానముగ _ ఎక్కువ తక్కువలు లేక అనుభవించ గలదు.

ఇట్లు, అహం వినాళపూర్వక మైన జన్మానుంాగముతో ఆశ్మ మృత్యువు నతి కమించుచున్నది. అది ద్వంద్వాత్మక పరిచ్చిన్న చలనము నత్మికమించు చున్నది. ఇ ముక్తమై ఆది పరమా క్మాజ్ఞాబద్ధ మె (పకృతిమొక్క సహజ (కియగా

భాషస్యూ'రవీంవము $15 జన్మను -స్మృష్టినంగీకరంచుచు = సంసార్‌ ఐస్టము కాక న్వతం్యతము జు చివ్యమునైన వ్యక్తిగా అమృతత్వము ననుభవించుచున్నది

పరమమైన అసంభూతియందు సంభూతిభావమును లయింపజేయుట సంభూ తిపె సంపూర్ణ యాజమాన్యము నందుట కవసరమే యనవచ్చు. ఇంకౌకవిధముగా బౌద్ధము (పతిపారించిన ఒక మహాసమన్వయ, స్యతము ననసరించి ఆ మతము ఆవృతిరిక్త స్టితిని జూ విధిరూపస్థితి భావనను పైలము సారతః అత్మికమించుటకే (పయర్నించుట ఒసీనడి.

జీవిత సాముంజస్నవలు లి

ఇట్లు ఉప_షత్తు మొక్క తృతీయ స్పందకు జీవితము, కర్మలను సమర్థించు చున్నడి సవ్యాన్వషికివి అవళ్యాను షేయముల) రెండవమంతము నిర్ధరంచుచున్నది. కావుశుర్యలు జీవితసారము. జీవితము (హ్మ్‌ సృష్టి. బీవతన్యూతము (హ్మమున సప్తంధాత్మక చశన వ్యక్తిత్వము యక సమశను ఘటించుదున్నది. ఈ చేతన వ్యక్తిలక స త్ర వల్లనే (ఆరోంణాపరోవాణాత్మక్టు వ్యక్రీక త సృష్టిసాగుచున్నది) ఈ ఆరోవాదావకోహణ మలు-స్కష్టి (పళయములన్న [కియలేర్చడుట. (బహ్మమున చూతకిశక్వుడు జలములను = అనగా పరమసత్మస త్త మొక్క ఎస ప్పవిధాత్యక చలన మును నిషేపించునుం

ఈ నిత్యసవ్వస్తువే ఈశ్వరుడు. అతడే (భమణావృత్రిలో (పపళించెను, ఎట్టు? (శీివ్మకమమూ క్రియ జు వస్తుసత్యదార్శసికుదై =వాని సామర్థవి వచనళాలియైై న వాని సత్యస్వలావవే తయై-విశ్వమును తని యీ ఇతిభీంగిమల-దు విస్టకంచి సర్వ పదార్షములనతడు యజమానియై [పభువై స్వస్వభావములందు జు అభివృద్ధియందు న లవ్యసిద్ధి యందు నియంతిత మొనర్చినాడు. ఈ నియం్య్యతణ మేనాటినుండి శాళ్వతసమల నుండి,

ఈ నిర్ధారణ నియంతణ విద్యాఎద్యలన్న తన రెండు శక్తుల ద్వారా అనగా సారభూతమైన ఏకత్వచైతన్యము, వస్తువైవిధ్యచైతన్యము ద్వారా (విద్యయనగా సార మెన ఏకత్వచేతన. అవిద్యయనగా భిన్మాత్మకచితన, శిండును తనా స్వహపమే.)

తుదిదాక కొనలు సొగిన భిన్నత్వము వ్య క్రిగత బితనలోనికి మరలి వచ్చు చున్నది. ఆ చతనయే ఈశ్వరుడు, తొలుత విశ్వగత భిన్నరూపములందు విడిస్కి

116 ఈ $₹ొ వ్యా సము అజ్ఞాన్యకీడ నానందించువాడు. పిదప అజ్ఞాన గతాభివృద్ధిచే ఆత్మ, జ్ఞాన సామర్ద్య మునకూ తిరిగి వచ్చి ఆ జ్ఞానముచే అమృత త్వ్వమనుభవించుచున్నది.

ఈ అమృతత్వసిద్ధి యెట్లు? అనగా సంకుచితాహంకాధమును = దాని జన్మ పరంపరను లయింపచేయుట ద్వారా. లయింపజేయుట యెచ్చటననగా అమృతము = అజము.ాశ్వతము-నిత్యము క్షమునైన మహాబైతన్యమునైన ఈశ్వరునియందు. ఈ యనుభనము విశ్వపరిధికి బాహ్యమైనదికాదు. విళ్వమున స్వతం్యతమగు దివ్యావతరణ మందుట ద్వారా పొందడగినది ఎందుకనగా విశ్వావర్రమున కవతలనది నిత్య సిద్ధమ కనుక,

ఇక్కడ భౌతిక శరీరమున అది సాధ్యమై ఆసుభూతమగుచున్నది ఎవనిఇత ? ఈక్వరునిచేత ఏ పరిస్థితులలో ? కేవల విరద్ధాంళములుగా పైకి మ్మాతమే తోచునట్టి ద్వంద్వ (పకృతియందు - వైయక్రిక జీవితమునందు = విశ్వముయొక్క బహుధా విభిన్న జీవితమునందు. జీవిత మలౌకికసమ కు గదుమబడినగాని అది మనః పూర్వ కముగా స్వీకృతము కాడు. అట్లే కర్మలును విశ్వో ట్రీర్గములు కావలసినదే. లేనిచో పూర్ణ కాస్టితి దానికుండదు. అనగా నవి అడివ్యములై పోవును.

బాహ్యముగా బద్ధమైనట్టుండు ఆత్మ నిజానికిము క్రమే అయ్యుబద్థతను పేలా మ్మాతముగా నటించుచున్నది. కాని అది వెకుకకు ముక్తచితన దళకువోక తీరదు దాని- దీని యాజమాన్యము = ననుభవమునుకాక సర్వమును ఆ దివృత ననుభవింపక తప్పదు. దానిని పొంది యకషభవించనే యనుభవించును.

ఇట, ఇల్లి చతుర్ధ స్పందము విశ్వములు = సూర్యుడు (15416 మం) మకణానంతర లోకములు

ఉపనిష తృతీయ మం్యతమువ సూర్యుడు లేనట్టి అంధతమసలోకములు (పస్తా వితముతైనవి, తృతీయ స్పందమున అత్మ ఆంధతమస్సున (పవశించు విషయము శెండుసౌద్త వచ్చినది. కాని ఇక్కడ (పస్తావింపబడినది. చితన స్థితి తప్ప లోశము

ళు ఇ 1 నూ! న! కాడు ఐనప్పటికి ఈ రెండువాక్యములకు పెద్ద భేదములేదు. ఫలతః ఎందుకనగా వేదాంతమున లోకమనగా చేతన భూమిక (00859010౪8 06198) మాతం. ఇది వ్యక్త విశ్వ సంబంధమైన, సష్టధా వీఠరక్ష స్నూత సంగీతము చెతనా భూమిక ననుసరించి దేహధారణయు, శరీరపతనానంతరము మనోమయ పురుషుని ఇతశా భూమికగా పరిణమించుచున్నది. ఎందుకనగా వై యక్టికాత్మ దాని సొధారణాంగ ములందు ఆవ్భళ్య మగుటమూ, లేక (బహ్మమున అంతన్లీనమగుట మో ఊర్థ్వ్యలోక విన్న మైన శరీరగత ,పాణనున కుచితమైనట్టియ, భౌమలోక భిన్నమైనట్టియ, ఒకా నొక స్థితిలో అచ్లే నిబ్బటమో జరగుకు. దీనినియమ హేతువు. చితనయే ఈ చేతన స్థితి = దానికి సంబంధించినవి, ఇతర లోకములు. ఇవే మరణాంతర లోకములు.

త) దశలు

ఉపనిషత్తు జగత్సంబంధముగా ఆత్మకు (తిదళలున్నవను చున్నది.

1. దివో లోకమందలి శరీరముతోడి జన్మ, ౨. అన్యడళలలో మరణా నంతరమ.౦ండు జీవాత్మ స్థితి. 8. జనన మరణాతీత అమృతత్వ స్థితి, ఇది జనన మరణాతదమయ్యు - సృష్టికరీతమయ్యు (పకృతి ప్రభుత్వము. నంగీకరించి విశ్వమున లిన్నడాపములందు. నివాసి (యజమానిగా నవత్తరించగలదు. _ మొదటి రెండు సృష్టికి సంబంధించినవి కాగా మూడవది - అమ్బృతత్వము అనగా ఆత్మ మగ్నత - అజన్య స్టితి సృష్టి భోక్త,

ఇ అబ అటి

ఉపనిషత్తు, భమదేహ్యమును. తిరిగి తాల్చుటను గూర్చి స్పష్టముగ చెప్పక

వోయినన్సు భాష = భావన ననుసరించి = (పత్యేకించి 17వ మం్యతమున తద్వి

111 ఈ శావాసపషము గ్వాసము అనుపేయము.. ఈ పునర్జన్మ విశ్వాసమ. ననుసరించి మానవుడు మరణా $0ఠతరము కలుగు మూడు (పత్యేకవషయములను లడ్యముగా నంగీంరించవచ్చుః ధూమిపై అధికాభ్యుడయ జీవితము కాంతిమయ లోకమందలి నిరంతరానందాను భవస్థిలి, వీనికంబె అకితమైన సర్యోత్కస్టమైన స్థితి అనంత చతనలోని అనక 0షయములలో, నేమ్మాతము సంబంధములేక కేవల సరమాత్యలో లీనమగుట.

పునర్జన్మ

ఇ ఉపనిషద్భావము ననుసరించి భూమిపై ఉత్తమ జన్మలేక జన్మలెత్తుట ఆత్మ కసం పూర్ణముగా చెప్పబడలేదు. కొని ఎందాక ఆత్యవికాస స్వయం విస్తరణ దళా ధ్వ్యమలంషుండునో ల ముక్తి నందదో = అందాక అచ్చాక నడిమి దశ మనోమయ పురుషడు తన అత్యున్నలాత్మస్థితితో నైక్యమందని దళకౌక గర్తు అనగా విద్యాం తర్మగ్నుదై దొనిచే ఆవరింపదిగి యుండుట జీవితపుందే = (బలికియండగనే న తదైక్యాను సంధానము జీవితఎధి. ముక్త్య్యనంతర మాత్మ స్వతంతము అయినను సంసారాపర్తమున. పాలు పంచుకొనుటక్షై తనకోసముకాక ఇతరులకోసమై పున ర్ధన్మనెత్త వచ్చు. ఇది దివ్యమైన ఆత్మయొక్క - అనగా విశ్వేశ్వరుని యొక్క 'స్వేచ్భావతరణము (అనగా (భమణబద్దుడై అవతరించుటకు బదులు తదీశ్వరుడై

"స్వేచ్చగా నవతంంచుట)

స్వర్గము = నరకమం అతీత స్వర్గానందానుభవమును తదతీతానుభవమును సంపూర్ణస్థితికాదు. కాని వేదాంత సిద్ధాంతము మరణానంతరము. వెంటనే పునర్జన్యనెత్తుబ ఆవళ్యం భావిగా వీధీంచదు. చెప్పదు. మనోమయ పురుషుడు [పాణ, భౌతికావస్టలకు విధిగా సంబద్యడు కాడు. పైగా తర్వాతీవి రెండును సొమాన్యముగొ మరణానంతరము కలసికట్టుగా లయించును. కాబట్టి జీవుడు! దినోలోకముల కాకృష్ణడు కాక మునుపు = మరణము తర్వాత ఒక మజిలీ యండి తీరవలెను. ఆక్కడది దివ్య లోకానుభవములను జీర్ణం చుకొని తద్వారా _ప్రాణమయమైన భౌతిక జన్మను భూమిపై నెత్తును. 1

1. అవిద్యాయా మంతరే వర్తమానః -కళో 112. ఈ ముంగకము - 1.2.8.

భా స్యా రవిందము 1109 ఈ నడిమి దళలో నది ఉన్నతల్‌'క నివాసము చేయను. ఇది తన భవిష్య దళ్యుదయ హేతువు కావచ్చు. కాకపోనువచ్చు. మనోత్క్యస్ట సత్య (ప్రహూళమునకు 'పకికదైన గూద్యడు అందు (వపెళించును " కాబట్టి అఘ్యదయా పాదకములి మటి నడిమి అస్థాన-ఆంధతమోదళలు ఆత్మకు అధ్యుదయ వాని కారకములు, మూడవ మంతమన చెప్పబడినట్లు దా”లోనికి సవెకించినవారు తమకు లామే వొనికల్లించు కొందును. ఎట్లనగా వెలుగును నిరసించుటిచే లేక సహజాభివ ద్ధిని వికృత పరచు కొనులద్వారా పదాంతమున సర్వమ.లనగా కాంతిదళలు. మరియు ఆత్మవికాసము చీకటనగా నరకము అనగా ఆత్మనాళనదళ. తనము తాప దయ్యముగా వికృతాకార ముగా చ్చితించుకొనుట జీవాత్మయిక్కం వైయ క్రికాధివ్యద్ధి దృష్ట్యా ఉ త్తమలోకములందలి జీవితము ఫౌమశీవితమట్ల . ఓక సాధనమే తప్ప అలవ్యవస్తువుకాదు. ము క్ష్యనంతరము అత్మకీ లోకములు పాల్యములు భొతిక జీవితమెట్లో అదే. ళ్‌ గా దీనిని దివ్యమైన స్మస్టికి సౌరనమషులుగా = ఉపాయములుగా (గహించుచున్నది ఈ సృష్టిలో సివి దాని సంపూర్ణతప కారణములు. (ప్రతిదియు తన డళ్ళాకమ మున ఒక భాగమై _ ఇతరముతొ ముగివడుచు వాని వాని కాధారమగును. అలౌకికత్వ్పము అభ్యుదయ లవ్యము అలౌకికత్వాపత్తి, [బహ్మత్వము. కాని దీనికి లోకము పలిగాదు. అనగా దీనినది పొదువుకొనునేగాని వెలివేయదు. అత్మ తనను తాను లోపింప చేసుకొను నంతగా నీ అలౌకికతను వెన్సకు గదుమదు- నిర్యాణమనగా . ఆహంకారపరిఫి వినాశనము తప్ప విశ్వవినాళశనము కొదు. ఎందుకనగా నిది కరీర ధారణము బండుకు పాదువబడినం కాబట్టి, పూర్ణము క్రి వాంఛ ఆత్మకు తుదిమెట్టు, కాని తన జ్ఞాన విస్టరణ యందు దానిని విస్యరించవలెను. జన్మగత మోహపిఎ (అక్ఞానము) (భాంతి అవళ్య వినళ్య మైనది. మొదటిముట్టు అమ్మోము నింప దగినది, న. శ. (వివరములకు చూ. శ8 త౪(00108౯2003% 04 ఏెక్‌డసీ27081 లో 706. కిలంం0ంణం109 ల సం1168%2 ) (అ. వా.)

120 ఈశావాస్య ము సూర్యుడు = అగ్ని ఈ లోకముయొక్క భావమాధారముగా, అత్మ భిన్నదళా విశేష పరస్పర సంబంధముల ఆధారముగా - ఉపనిషత్తు ద్వివిధ జ్ఞాన రేశలను = (కియలను. సర్వో త్కృృష్ట దర్శనమునకు, దివ్యానందమునకు మార్గములైన. వానిని వివించుచ న్నది ఇది సూర్యాగ్ని స్రవమన విధింపబడినడి. పీరు (సూర్యాగ్నులు] వైదిక దేవతల్పు సత్యమునకు ప్రకాళమునకు ఒక్కరు (పతినిధులుకాగా మరొకరు దివ్యమగు (సంకల్ప) ఇచ్చా క్రి పచొధకులు. ఈ్యప్రబోదన మానవ కర్మను పవ్వితీకరించుచు పూర్ణ్వత్వము నాపాదించునట్టిదిం విశ్వవణల క్రవువం సూర్యకార్యమును పూర్ణముగ నర్థము చేసికొనుబప మనము వైదికమైన సప్ట లోకముల విషయమును అవి యేయే. చెతన - న్యూతములకు (దళా విశేషములకు) సంటంధించినవో యెజుగవల*న అవసరమున్నది . సర్వ చైతన్యము ఏకము అవిభక్రము. కాని స్మస్టికార్యమున సంక్షీర్లలయగా బిన్న రాగములుగొ పరంపరా (పాప్ట దళలుగా లేక స్థితులుగా మారుచున్నది. దా పిశేషమనబడునది ఒక సరకిర్థగతి నిర్మాణము. ఈ హారంపర్యము అవరోహణా (శమము లేక (ప్రళయ లేక ఆరోవాణ్యాకమము లక పరిణ'మ నిర్మితము. ఈ గతిలో అడునుమెట్టు పకృతికాగొ పైమెట్టు ఆత్మ. ఆత్మసత్తు = "వల సత్ర, క్రేవలాత్మజ్ఞత - లేక చిత్తు. శేవూనంద్‌ ఘనము= కాబట్టి అత్మ సర్వచేతనా స్థితికి మూలాధారమైనది. ఆవి మూడు ఒకటే. సారమన శ్రేవంస త్ర శేవల బైతన్యమే.. ఇది కేవలాత్మ చేతినగా. చెప్పినను సారమున కేవలా నంద సాం్యదము మన చేతన ఈ మూటిని భానముచ్వే శబ్దముచే వేరుచేయ గలదుం మరియు అర్జతః వానికి వ్యతిరిక్షములై న విభక్తి , లేక పరిచ్చిన్న గతులలో ఈ మన చేతన తనకు తానై స్మజించుకోగలదు. సర్వ సమన్వయాత్మకమైన దర్శనమునకు ఈ చేతన సారతః ఏకము. కాని అనుభవ దృష్ట్యా అది అనంత సంకీర్ణ పీజళ క్రి అనంతత్వ బీజయనై తోచును. సకమందలి విజశ క్రి సంకీర్ణత = వైవిథ్యమునే మనము మన, దృష్టితో సృష్టియని వీశ్వమని ఆవిర్భావమనియు [భువన-భావ) బెప్పుచున్నాము అది లేక విళ్వస్థితి లేదు.

భఛాప్యారవిందము 91

ఈ స్మష్టి సాధనము సత్సదార్థ యొక్క చెతనశ క్తి. ఈ చతనళ కి వల్డనే అంతర్గక స్వకీయ సంకీర్ణ వీజము బహిర్గత మగుచున్నది ఈ మహి సామర్ధ్యమునే తపస్పని, శ్రియని యన్నారు మరియు నది అత్మ జ్ఞ (తననుగూచ్చి పూర్ణముగా తేలిసినది) గనుక స్వభావకః సంకల్ప - లేక _ ఇచ్చారూపిణ్మి ఇచ్చాళ క్రి యనగా మనషనుకొనునట్లు స్వవస్తు. ఐపార్ణత విషయముకాదు. స్వకార్య భిన్నము కాదు. తనకంటె భిన్నమైన పదార్థముచే నిర్మించునది కాదు. మరి సత్తునందంతర్జ్గతమై. యున్నట్టిది అదీ సృష్టియందును ఆంతర్గతముగా నున్నది... అడి గతిలో విడివడి యొంతదు. ఆది తశలోనికి చూచుకోగలదు. కావున తనను గూర్చిన పూర్ణజ్ఞానము కలిద్దివి ఈ ఇవ్భంయే స్వకీయ కార్యమున జవళ క్రిగా అభ్యుదయమగుచున్నది.. అదే కార్యఫలముగా ఘనీభవించునదియు ఈ ఇచ్చలేక తపస్సు లిక చిచ్చక్తిచే విశ్వ నిర్మాణము జరుగుచున్నది

• పరా ర్‌ వం (ఉ త్తు లోకములు)

ఆత్మలోకములగు పవార్థము ఉత్తమ సృష్టి. ఇది సర్వధార పీఠము. కేవల స్థితి సర్వమునకు ఏకత్వాను సంధాయకము. దీని నాధారముగ (గహించి ఆత్మ సర్వ మును నియం్యతిత మెనద్చచున్న డి.

మనము మూడు (ప్రధాన సృష్టలపు భావించవచ్చు. తపస్సు లేక చిచ్చక్రి సత్తును _ కేవల స్థితి? ఆధారముగ చేనికొన్నప్పుడు సత్యలోకము లేక యదార్థస్థితి లోకము, ఫలితముగా = నేర్చడుచున్నది. ఈ సత్యలోరమందున్న ఆత్మ సొరభూత మన ఐక్యభావము కనుక సర్వస్యష్టితో ఐక్యమంది యుండును. కావున (ఆత్మఇతన మున - దానిక కిలో ఏకము మరియు నానందవున నేకము) చిత్తునందు, చిచ్చక్రి యందు చిదానందమునందు నడి ఏకమె. +

ఆధి (తికసమైక్యభూమి. ఆ తపస్సు చిత్కింయ్యాశితమైనపుడు తపో లోకము లీక చిచ్చక్తి యొక్క లోకమెర్చడుచున్నది. తపోలోక మందలి ఆత్మ ఈ శక్తిలో సర్వస్కృష్టితో నేకీభవించియండును, కాబట్టి వాని యానంద సామూపహి కత్వముతో (సర్వస్వముతో ఏకత్వమనుభవించును.. , వాని సొారమున భూరైక్య మును సమానముగ కలిగియుండును, 6) "

122 ఈ ఇొవాొ స్య ము తపస్సు. అనింద్యకియాశితమైనపుడు స్థానలోకము - ఇది సర్జన (కియాత్మ కానందస్థితి. ఇచటి ఆత్మస్మప్టి సమవతనమైన ఆనందరూపము. దీని ద్వారా ఆత్మ భక్తి తొను (చిచ్చక్తి ) సారభూతమైన స్థితిలో సమైక్యమంది యుండును" ఇవన్నియు భేతనావస్టలు ఇడి అత్మ (ఏకిన్త్యూతము ; అనకత్వము | సృష్టి ( ఇంకను. విడివోనిస్టితి. (పతివాసిలోను సర్వమున్నది. సర్వమున (పతిదియు నున్న స్థితి. అదొక సర్వస మైక్యస్థితి |[పయత్నమెవియు తేన స్వభావసిద్ధఫతి" ఇందు భావనామయ (పయత్నముగాని, బాధామయ దర్శనము గాసి లదు అచొక స్వభావ సిద్ధదళ. ఆచట ర్యాతిలేదు ఆస్పష్టతలదు. గజము మాటాడినచో నచట (పకాశాత్య్మక సార్యకియయు లేదు. అది సంపూర్ణాత్మ కుక దాని కన్య ప్రకాశ మక్కరలిదు. అది స్వయం (పకాశమె ఆ పరమ పురుషనిలో పరమశ్వరునిలో సూర్యునకు (పత్యెకస్థితి యెక్కడ ?+ ఆ ఏశ్లైకృపకాళము సూర్యుని దివ్యస్థతి. అపరార్దము (అధమనృష్టి) ఇందును మూడు న్యూతమలే. 1- పదార్ధము 2, (పాణము 8, మనస్సు శేవల స్థితియ్రైన సత్తు ఇచట. విస్తృతమైన పదార్థము ఇచ్చలేక శక్తి (౯0106) ఇచట (పాణము. ఇది స్వస్వభావతః సృజనాత్మక. ఆళక్తి స్వభావత। ఆత్మ జ్ఞమైన సంకల్పరూపము అది సృ స్టీపదార్థములందు గూశముగ నుండును, ఈ పరిణామ రహితమైనస్థితి ఓక చీకటి గజినజి. ఇది జీవునిలోనున్న అంతర్గతానంద దృష్టి, ఎప్పుడు ఆత్మ విచారణోన్మ్నుఖమైన పయత్నము చఉయచున్నదో అప్పడే అది 1భష్టమగుచున్నది ఆ విచారణ్మాపయత్నరూపమైన తీవ కష్టఫలమే మనస్సు యొక్క ఆవి్భావము. కాబట్టి అది కనీసము మన ఊర్జ్వ్యముఖ పరిణామ మందైనను దృగ్జోదరమగుచున్నది ఎక్కడెక్టడ _పదార్థమున్నదో అక్కడక్కడ మనః (పాణములున్నవి నిగూఢముగనో లేక వికాసరూపమందో అస్లే మనః (పాణపులటు (కియా విధులుగా- ఏవో యొక పదార్థరూపములందుండును. కాని ఇవి విభిన్నాత్య్మక అజ్ఞాన స్యూతమైన అవిద్యచే మూడును మూడుగా నుండును గాని ఏకముగా నుండవు. . మనకు సంబంధించిన చేతనా నియమనమున తపస్సు - పదారా శ్రితము మన చేతన నానారూపాత్మక విస్తృత వస్తువు యొక్క విచ్చిన్నతలో సుస్థాపితమై యున్నది. ఇది భూర్లోకము. భూలోకము. పదార్థజగత్తు ం రూపాత్మక జగత్తుం ,

భా ప్యూ రవిందము 193 మశమిదియు. భావించవచ్చు. ఒక లోకమున చెతనవంతమైన (పాణళ క్తి తనంత తాను స్వయముగా - పదార్థ విషయక విఘ్నములు లేపండ _ రూపధారణ చేవనని. ఇదే భువర్లోకోము. ఇచట స్వతం్యత (_వాణము రూపమును ధరించగలదు. న. ఈ లోఠము ₹ేతనా నియంసతితను.

ఇంకొకటియు భావనీ మ పదార్హ స్పర్శలు లే మనస్సు తనంతతాను స్వరూపధారణ చెయిను. ఇదొక “తనా నియతణావస్థ. షిచటరూపము మనస్సును సీయమించదు. ఇది పకణామావస్థయి. ఈ సృష్టి స్వర్లోకము. స్వతం్యత స్వచ్చ (ప్రకాశవంతమైన మనోవస్థ

ఈ ,కిండి లోకములందు ఇతన విచ్చిన్నమై విభిన్నమగుచున్నది. సత్య (పతీకటైన హార్యుడు అవిజ్ఞాత మనోభూమికాంధ తమస్సులో ఐంనీయగుచున్నాడు లక ఇంశాత్మ లందు చిన్న చిన్న క్రేర్యచములందు (పతినిందితు డగుచు 1స్నడు. లీక ఆ లఘు ప ధులైన కేం్యదములు రపికిరణములను వ్య క్రిగత స్వభావముల ననుస రించి కొలదిగా ల్‌పాంచి ఉపమోగించుకొను చున్నవి.

వముధ్యేలోకము

పెన చెప్పిన రెండు లోశములదము అనుసంధించు లోక మొకటున్నది అదొక శతనా అఆయమనమి. ఈ చేశనకు పునాది వస్తుగత అనంత సత్యము. ఇచట [పబల మైెంవ్య కీకరణ సర్వవ్యా ప్రమగు నాళ్మను ఎంతొ కాలము ఆవ్ఫాదించ లదు.

ఆ చేతన్నాశయము - పునాది. యు విస్తృత సామూహికతా రూపమైనండున తనలో తానే వైయక్తిక చలనములను నియమించుళొనును కొని ఇది తన సమైక్య భాననును ఇతరములతొ తన ఏకత్వ దృష్టిని విడనాడదు. అనేకత్వమ.౦డడు క ఖండములుగా విథబించగు పఫబించదు. ఇందుచే దీనిని మహర్గోకమన్నారు. అనగా బృహదాత్య్మయొక, గ్రా వ్‌శ్వము*

ఈ మహార్గోక న్యూతము విశ్రానము-భావము. వికానమనగా చార్శనికమ్చు

ళం న్‌ా లా ళా ఖై లేక*ే కేవల జ్ఞానాత్యక చతన. అంతెకాని (పస్ఞావిషయము. కాదు. ఈ రెంటిక్షిని యు

1. (పతిభ (నాషాహ్యారము, ఆవశమ., (వితిభాలోకనము, (పతిధా వివేచ్చన] యనగా విజ్ఞానము ఇది మనస్సులో మనోరూహెలలో , నియమాను దహూలముగా (పవర్తించును. సృందించును. ఇదొక అధచేశన్న మనోతీతము. * అది పరమా త్మతో (పత్యషసమైక్య కాబట్టీ స్వన్తూతానుగుణముగ [పవర్ధించును, మరియు నది స్వతః ఆత్మజ్ఞమైన సత్యము కొవున తనను తానెరుగును.. దీనికి స్త్వాయం (ప్రకాశమే హేతువుగాని అన్య ్పరూళము *"8డు. విడారణావళ్యకతయు లేదు... అదెంత మహత్తరమైనను.

భేడమిది. (ప్టైభావము రూపోన్ముళీనము. అనగా భావరూప నిశ్చయ జ్ఞానము కలది ఒకసారి నిశ్చితమైనచో ఇతర భావములతో నడి సూషముగా పర్పడుచున్నది మరి కేవల దర్శనము లేక భావము (8005110 1663) తత్వమునందును సృష్టియందును విశ్వాత్మ తనను తానై దర్శించగలదు. అద్‌ సత్తా సమ్మాశితము. సత్తు నుండి విడ దీయరానిది అది రూపములను న్వపతీకగా బహిర్గత మొనిర్చుచున్నది. ఇందుచితనే అది తనతోబాటు సత్య జ్ఞానమును రూపము చాటున దాచికౌని పోవుచుండును. అది స్వభావతః జ్ఞానాత్మకము. ఆ ఏశైక పదార్థశక్తి తన సంపూర్ణతను తెలిసినట్టిది' కాబట్టే అది సర్వ సౌమూహిళత నుండి దాని అవయవములను దగ్శించగలదు. ఆ దర్శన _పత్యష్ష సాజాత్కారణమే తప్ప ఆలోచనా సాధ్యష్రన భావన కాదు. దాన స్వభావము దృష్టి. అనగా చూపుళప్పు ఆలోచన గాదు. అది ఏకభామూ ర్ధిగి తత్సత్తను దర్శించగలదు. ఈ దర్శనము-లక విరాశాత్మ వేద సశ్యము, ఆత్మ డర్శనము* సూర్యుని సర్వవర్శనము లేక విశ్వడర్య్శనమా. సత్యధర్మ ము

ఈ సత్యముఖము కాంతిమంతమగు బంగారు మూతచే మూయబకియున్నది. అనగా మానవ ద్యష్టి కందనిది. కారణము మనము మనోజీవులము. మనోద్యష్ప్టి మిన్నులు ముట్టినట్టి ద్రైనను ఆది కొన్ని సిద్దాంతములు-న్తూతములు - ఆలోచనలకు ఒదిగినట్టిదే. ఈ ఊహాపోహలు - సిద్ధాంతరాద్ధాంతములు సర్వము మనోజన్యమె న కల్పితమే అదే మన జ్ఞానసారనము. సత్యాంషవులే- అఖండ నత్యమండల మందలి కిరణరేఖలే, కేసరముల్మే అవి స్వభావతః సత్యస్థితికి చెందినవి కాదు సత్య బాహ్య రూప సంబంధములైనవి. ఈ బాహ్య కిరణఎిల సాయముతో వస్త్వాకృతులకు సంబంధించిన శ్రానమును ఏర్చరచుకొని వెనుకన న్న - అవలీ = సత్యమును అనుమా నింతుము. యకార్థ జ్ఞానమనగా సత్యము, ఆంతేకాని బాహ్యమైన వస్తు లేక రూప విషయము కాదు. సూర్యుడు దయదలచి ఈవిచ్శితములైన సీద్దాంతములను-భావము అను-వొలగ్నదోసి విశ్వతో దర్శనమును - ఆత్మడర్శనమును అమ్మగపొంచినగాని మనకు యధార్థసత్యము “గచ_ంచదు. |

దీని కొజకు ధర్మము మరియు సత్యకర్మ మనలో రూపు కట్టవలెను. మనము వస్తు యశార్థ సత్తను-మన యవార్దస్థితిని = ఎజుగుట నేర్వవరెను. మన [పస్తుత కర్మలో ఆత్మజ్ఞానము - ఇచ్చ విభ క్రముకుగా నుండును. మనము (పధమమైన

భాస్యూారవిందము 1925 అఆయరధార్థ దృష్టితో పారంధింతుము. ఆముగలి వివ్యయేమి? అనగా ఇతరము నుండి భిన్నమైన వారిగా మనలను మనము. భావించుట ఈ విభిన్నమైన - (ప్రత్యేకమైన వ్యక్తుల సంబంధములను స్టాపించుకొని ఈ స్లానము కాని బ్ఞానము ననుసంంచి వ్యక్తి (పమోజన దృష్ట్యా (పవర్దించుట సత్యధర్మము పవ ర్రితమైనచో సవ్వా[ళయమైన సామూహిక సత్ర గుర్తింతుము. ఆ సామూహిక సత్ర సర్వరూపములను సృష్టించును- దాని శక్తులు సామూహిక కర్యచే ్యప్రవర్తించును. అపుడు మన బాహ్మాభ్యంతర _కియ బుజువుగా- సహజముగా-మశ స్వాత్మప్టితి ఏండి-కేవల వస్తుసత్యమునుండి -బహిర్షత మగును అంతేాని అది మధ్యనున్న మరొక స్యూతమునరు విశేయము కాదు ఆ మశఛ్యేస్తూతము స్వభావతః అయార్థ (పతిఎంబము. | వానవునిలో సూర్యోదయము అయ్యును _ మన భౌతిక కర్మలో సత్యదిజమున్నది అదే ము క్తికారకము* (పతి కర్మకు-డృష్టికి వెనుక సృురణయున్నది సత్యమున్నది. ఆదంత వస్తుతః తిలుషితమైనను తన సారభూతస్థితిని సిలుపుకొనుచు-పసిచయుచు=సిత్య _పవర్ధమాన (పకాళముచే - విస్తృలిచే మనలను సత్యోన్ముఖులుగా చయుచున్నది. ఈ సర్వ విభిన్నతలో వైవిధ్యములో ఒక ఎకీకరణ. శీలమైన సంస్కారము స్పందించుచునే యుండును, అదియు వైయక్తిక దృష్ట్యా కలుషితమగుచునీ యున్నను మన్యపత్యేకత లన్నిటిని-భిన్నతల నన్నిటిని ఏకీకృతిములు చెసి జ్ఞానేచ్చ్భాస త్రలను ఐక్యపరచును. వర్వేరుగానున్న వానిని ఒకటిగా చెయును. రవి పూషణుడు = అనగా పోషకుడు. విస్సృతి కారకుడు. ఆశని కార్యమే ఈ విస్తృతి. అనగా విభక్త దర్శనమును = ఇచ్చా కర్మను. ఏకీకృత జ్ఞానముగా ఇచ్చగా మార్చుట, అతడు ఏక్తైక ధార్శనికుడు. బుషి. తన ఏకీకరణ దర్శ నముచే _ స్వస్థితికి చేదటకు సమర్థులనుగా ఇయును. ఆ సొమూపొక దర్శనము నృురణాదాపము అది అనేకమున నేకము, ఏకమున ననేక మున్న స్థితిని ప్రకాశింప జేయును. సత్యధర్మమునకు లేక యకార్థ కర్మస్తూతమునకది, *యముడు”గా నగు చున్నది. యమించుచున్నది నూర్యుడనగా యముడే. ధర్మవిధాత = నియామకుడు శనుక.. అట్లు మనలోని రవి (పకాళము) కర్మపూర్ణమగుచున్నది. సంపూర్ణ సత్యచేతన ఆవర్భవించుచున్నది. అపుడు మనకు సర్వము సూర్యసత్తాగతముగ విజ్ఞానగతముగా. గోచరించును. అదే తన ఏక్తైక సత్తయందు అనేకత్వమును _- విశ్వమును. నిర్మించుచున్నది కాబట్టి. ఏక్తైక్క మహేళానుడే . సచ్చిదానందమే =

126 ఈ శె వా స్య ము పుపషుడే సర్వముగా వ్యక్తీకృతుడగుచున్నాడు గనుక - సర్వము తన్లతముగనే తోచును... దీనిని నితయమించువాడు సూర్యుడు. సర్వస ప్టియు - ఏకైక సత్త యిందే కల్పితమగుచున్నడి కనుక అతడే దాం నధిగమించుఎడు - [పకాపతి = ఈశుడు,

ఈ సూర్యదర్శనము వెళిగినదో యవార్థజ్ఞానము రూపెత్రినవే. ఈ విషయ ముననీ ఉపనిషత్తు రెండు శ్రమ టియలను విఎంచుచున్నది యుదట సూర్యకిరణ ఘటనము=అనగా ఈ భిన్న సిద్ధాంతములు ఎ భావముళు-వెనుక అణగారి శందొగిన సత్యములు మ్లూర్తి సంబంధమైన (పత్యేక స్ఫురజలడే (విభిన్నస్ఫురణబచే) తత్సార మును=యభ ర్థత శ్ర్యమున్నఎ దళ్శించి దానిని ఒక క్రమమున పొనగించుట. యథోచిత (క్రమమున సంఘటించుట. (విళిన్న స్ఫురజలను ఏకిక్యత మొనర్చుట)

ఇట్లు స్ఫృురణారూప జ్ఞాన సామూహికత సిద్ధించును. దీని ననుసరించి తుదకు ఏకత్వ సిద్ధి కలుగుసు. ఇది సూర్యకిరణ ములను కలుపుట ఏకగుచ్చముగా చీయుట= 'ఈద్వంద్వ స్పందము మానవమన స్తత్వ సంబంధము. ఆంతేవా* తొలిసత్య “తనవలి. సామూహిక స్థితిలో నండి దాని విషయ సంచాత మి వై ఎధ్యమును అటనటనే చూడ లేదు. మనస్సు ఏకత్వమును భావించీలిదు. ఒకవెళ భావింవవను అవొక ముక్కు మొగములేని ముద్ద = శూన్యము--కేవల గుణరపాత ను. కాబట్టి మనస్సు దాని కుచిత మైన సంజమైన మార్గమునశ్యకమ_కమముగా పురోగమించును. ఊర్జోర్హ్య _పశరణ మంది మనోతీతావస్థను చేరుకోవలెను. దానికి సవాజమైన కర్మ ఏర్పాటు. =ర్వేరుగా= నున్నవానిని పొసగించుకొనుట, ఈ ప? మరొక దివ్యసాధన సంప త్రి సాయముననే పొసగును. ఇది సత్మసత్తాకియ ననుసరించుచు. బుజువుగా సాగునే కాని ఆడ్డ దిడ్డముగా నడువదు.

తర్వాత (_కమముగా తన స్వాభావిక కర్మపద్ధతిని స'దిద్దుకొనుచు నద్‌ ఆ సహజ కర్మ్శకే ఎదుపతిరిగి రాళినుండి (పత్యేకాంగమును చూచుట నేచ్చును అంగము _ నుండి అంగిని చూచుట _ భావించుట మనస్సునకు స్వాభావికము. అట్టు చూచుచు కన్పించు = భావనకందు 1 అంగమునే = భాగమునే రాశియని = మొత్రమదే యను

కొనును. ఇదే (భ్రమాన్విత శ్ఞానము. అంగమంగి యనుకొనుట, ఆ అంగియే యదార్థ మునకు “అంగము. ఈ స్వాభావిక కర్యకు వ్యతి వేళముగా అంగి పండి 1... అక్షి నివానికి ఖండ్తాలు కావు. సత్ర యెప్పుడుకు అవిభాజ్యమే.

భాస్యూరవీ౦ంవమను $97 అంగమును చూచుట వ్మిపతిప దర్శనము. (అనగా నాఖిసుండి చ్యకము అంచు చూచుట కేర్యనమందే సర్వాంగమును చూచుట.) ఆష్‌ వై వికైక సత్త.

ఇట్లు సూర్యాన్యుగహ రూపకర్మచే యశార్థమైన దివ్య చేతనా డ్యోతిని దర్శిం ళుము. డి5లో వస్తు సత్మసంబంధ స్ఫురణాజ్ఞానమును _ నామూహిక దర్శర్యాళయ మైన వస్తు సంబంధ న్ఫురణాక్టానము సైతము స్వయం (_పకాశక ఏక్రైక సత్సదార్థ మస ఆత్మడర్శన ఘన విలీనమై పోవును. అచెప్పుడును నయం (పకాశకత్వమును- ఏకత్వమును కోల్పోని అనంత సంకిర్ణతా నిలయమైన ఆత్మానుభవ విశేషము. ఇది సూర్యుని దైవత్వము. సర్వోత్క్బృష్టము. ఎందుకనగా అదే సర్వోత్కృష్టమైన వెలుగు. సర్వోత్క్యస్ట్రమగు ఇచ్చుళక్తి. దివ్యమైన సదానందము. (సత్తు యొక్క ఆనందము)

ఇతడు పురుషుడు = ఈశుడు _ తన్నుకాను సంపూర్ణముగ వెరిగిన సత్త. . ఈ దర్శన లృచే. సర్వమునకు ముడియైన, ఆత్మానుకళూతి - స్వచృముగ " నున్నదాని* నున్నట్లు చూచుట. ఇదే ఉపనిషత్తు ముక్ష కంఠమున ఘోషించిన “సోహం” స్థితి. ఆ పుదషడే నేను. ఆ ఈకడే స్పందగతుడై ఆఏర్భవించు చున్నాడు. సర్వగతుడగుచున్నాడు కాని ఒకడే సర్వమునందు స్పందించు చున్నాడు... నివసించుచున్నాడు. ఈ చితన వ్యక్తి - ఈ నిజమైన *నేని మనో వ్యక్తి భిన్నరూపాలలో _పత్యేకవ్యక్తులుగా నిర్మించునో వానిని తన అసలైన ఆత్మగా నెడుగును. వాడే ఆతడు. అతడే సర్వము. అదే సర్వమును స్వస్థితిక చేర్చునది

చతుర్ణస్పందము (మం. 7-11) 2 కర్మ = దివ్యసంకల్పము / కర్యవిభాగము ( దృప్ది | 1660౯ &ం(100 నూర్యుని ద్వారమున = అనగా దేసిచే. మనః పిధి నత్మికమింతుమో ఆ మనః ; పకాళాభివ దిేేత _ మనజుడు | పధమస్మూ తమైన మర్త్యత్వమునుంకి అమృ స్త లం (ల | ము ణ్‌. నే తత్వము నందును, వ్యకి ఎ అనగా సంకుచిత “తన, సంపూర్ణళతనమ.గా పఠిణ మించుట _ సర్వాశయమగు ఆత్మమ చేశుకొనుట ._ 2 సూర్య ద్వారమున జరుగును. జీవితము సర్వము తదాత్మయందు పిలీనమగును. చేతన జీవితము రెండును అమృతత్వ స్యూతమున విరినమగును. దానము కర్మరహిత మైనపుడు అసంపూర్ణము తపస్సువే చిత్తు శక్తి ఇత చతన సంపూర్ణ మగును. సూర్యుడు దివ్య పకాశము కాగా అన్ని దివ్యశక్తి = లక భేతనాగతమగిు సంకల్పళక్తియని. బుషి దర్శనము. కాగా అగ్ని సవఎి నూర్యస్తవపూరకము. వ్యక్తిగతేచ్చ భ్ఞానమ్వందు వలెనే కర్మలయందును ఏకత్వమెం అదిష్థాన స్యూతము.. విజ నాత్మకతను స్వకియ స్మూతముగ (గహించినవాడ కనుక ఆవాంకార పరిచ్చిన్నుడై తనను ఇతరమునుండి విభిన్నునిగా చేసికొనుచు మర్ముడె కర్యలందగ్థాం-యై (పవర్తిం చుట తప్పదు. వైయక్రిక స్థానముచే తన లవష్యములను, సిద్ధాంతముల నవలంబించుచు వాంఛ్యా పేరితుడై -అలవాట్లకు ఆలోచనలకు లోనై సంధిగ్ధయిలగు చెతనస్పందములకు ల్సి న ( వా య్‌ ఆ న! లోనై విచ్చిన్న కాంతికిరణములచే | పబి ఛతుడగుదున్నాడు. ఇట్టతిడు. కిరణల ల లా

1. దేవం మనః బుగ్వేదము (అ. వా) వ సూర్యద్వారేణ = ముండకము = 1-2-11 “తపః న! యహ్యపవసంత్సరణ్యే లు భె న లి శాంతావిద్వాంసోభై షచర్వాంచరంతఈ సూర్యద్వారేణ తేవికజా & (పపయాంబు”

భాష్యారవిందము 90 కాంతిలో జీవించునే కాని సంపూ సూర్యకాంతి కోకాదు ఆతని జ్ఞానము వస్తు విషయకమై సంకుచితమగుచున్నది. నదష్ట్రత యందు = అనగా దృళ్య విషయున (దష్ట్రృ విషయమున రెంటను సంకుచితలయి విశ్వకర్మయందును జు ఇచ్చయందును- జ్ఞానమందును సైక్య భావము" ఠరెటను పూజ్యయె. కాగా అతని కర్మ వ్యకము. ళాభోపళాఖలుగా వీలి స్మార్గోక్యుఖము కాలేదు. దాని స్పందన - ఎత్తు పల్గాలలో నగచు [ప్రవాహము అది తప్పుదాడులలో స్పందించును. అనగా సత్య దర్శనమునకై వ్యక మార్గములలో గమనించుకు. సంపూర్షతక్రై ముక్కల నేషకొనును, పవ్వితతక్తై దోషములందు పాపములందు వెదకు కొనును. కాని ఆ రెంటిలో నవేయు ఏకదర్శనము కాని సంపూర్ణ దర్శనము కొని కలది కాదు. కారణము వానికి సామూహిక దివ్యసంకల్పము కాని లిక ఘనీభూత మైన అలౌకికత్వము. కాని లేకపోవుటయి కాబట్టి వ్య క్రిగతేచ్చ _- అమృతత్వ - సత్యోన్ముఖమ.గా సన్మార్గ-బుజుమార్గగామి కాలేదు. వాంఛ్మాపేరితపై, (పకృతి శర్తుల (పాబల్యమున చిక్కి అహంభావ * అర్జానములచి సమత్వమందలదు. అట్లది అజ్ఞానయమళ సంతానమగు బార, | భాంతులకు వశమగును. దివ్య సత్యధర్మములకు దూరమైనండున అది దివ్యానందొనుభవమునకు నోచుకోదు. అగ్ని = దేవం వున. కొని ఈ (భాంతుల కాలవాలమైన మన భౌతిక మనస్సునవ జు తర్కమునకు వెలుపల, లోపల ఒక వెలుగున్నది. అదే మనజునలో సత్యమునకు దాాచూపు కరదిపిక.. కాబట్టి ఈ దోషములకు = పాపములకు = ఒడుదుడుకులకు ఆంతర రహస్యమైన “ఇచ్చ” (సంకల్పళ క్షి) బాష్యోభ్యంతరముల యందు వ్యాపించియన్నది ఇదే ఆనందమునకు = సమన్వయమునకు "హితువు అది లమష్యమును తెలిసినట్టిది. కాబట్టి అదే బుజుమార్గమున యధార్థ ధ్యేయముసప మన సర్వవ్యక మార్గములను: మళ్ళించును. వీనికదే లక్ష్యము. ఈ ఇవ్చావిర్భూతి, ఆ వెలుగు అమృతత్వమునక్షు 1... అవఃపరేణ పితరం యీ అస్యానుఎద పరవినావేణ ౨. కవీయమాన కఇహ (పవోచం = దేవంమనః కుతో అధ్మిపవాతం. చూడు బుగ్వే. అస్యవామీయనూ క్షం 18 మం, *వమన స్పెక్కడ జన్మించిందో తెలిసి చెప్పగల కవి యెన్వడు? క?) (ఆ వా.)

)£0 ఈ శౌ వ్యూ సము ఆ ఇచ్చయే అగ్ని, బుగ్వేదమందలి ఈ అగ్నియే ఉపనిషదంతమందలి మం్యతముగా (గహింపబడినది. ఆ అగ్ని దివ్యేచద్భాజ్వాల లేక చెతనాళక్తి. ఆదే విశ్వమందు స్పందించుచున్నది. అతడు మర్త్యలం ద మృతత్వము. మార్గదర్శ పడు. (ప్రయాణమున కనువైన దివ్యాశ్వము 1 వ్యకతకు ప్యుతుడు. కొని అది తెలిసినవాడు. బుజువు = సత్యమునై నవాడు,. ఈ (ప్రపంచమున నతడు గుర్తించు టకు వీలుకానంత గుప్తడళలో నున్నాడు. ఎందుచేత ? (పపంచ కర్మజశాలము బాంధా హంకృతులచే వ్యకిభవించినది. వీని నతడు దివ్యపథమ.లకు మళ్ళించు చున్నాడు ఉన్నత పదవికి చేర్చుచున్నాడు. ఇట్లతడు లౌకిక వ్యక్తి లో విశ్వవ్యక్తి గా- వైళ్వాన రాగ్నిగా బహిర్గ్ణతుడగుచున్నాడు. అతనిలో విళ్వదేవతలున్నారు. విశ్వసహృస మున్నది. (పకృతి కార్య సర్వస్వమును వహించుచున్నాడు, తుదకు అష్ముతత్వ (పదాతయు. సగుచున్నాడు.. దివ్యకార్య నిర్వాహకుడతడే. ఈ (పరికలే ఉపని ష్‌త్తు చివరి రెండు మర్యతములందలి భావముల కాధారములు. . అవృుతమైన పాాణశక్తి ఇచ్చా జ్యోతిస్పు లావిర్భవించుటకు జీవితమే ఆధారము, మాతరిక్వడు భేక వాయువు, అనగా _ పాణశక్రి, ఎక్కడో అవిష్టేయమగు దివ్యవ్యోమందున్న సూర్యుని నుండి అగ్నినికె తెచ్చినాడని చెప్పబడినది. ఇది వేదమందున్న మాట (హణళక్రి సత్యచేతన నుండి దివ్యెచ్చను శెచ్చి భౌతిక మనళ్ళరీరములందు నాటినది. ఎందుకు? దాని సృష్టిని నిర్వహించుటకు అగ్ని జీవిత విష యానుభో క్ర సంవారకుడు = సర్వమును కబ?ించుచు భోగించువాడు. బావనా శక్తులను (్రవవించు (పాణస్నాయు. శక్తులను అనగా మరుత్తులను (పసవించు వాడు, అవి అగ్నిచే వహింపబడి = దివ్య మెధాస్వరూపుడగు = ఇందుని కార్యముకు *" భూమిక సెంతరించుచున్నది మనస జీవన శక్తుల కతడు విధాత సత్య ధర్మ 1, లోకమందు వ్యక్తిగా జన్మించువాడు, 2. చూ వేదరహస్య మందలి 72౮-౪46 423168 05 (061106 ల165 “సజాయమానః పరమేవ్యోమన్యావిరగ్నిః అభవత్‌ మాతరిశ్వనో (ముగే' 1 1409. ఈ. “పరమవ్యోమగతుడగు అగ్నిని-స్కస్టీక్యగజుడుగా పుట్టటానికి వాయువతనిని దర్శించినాడట. (అ. వా *

భాష్యారవిందము 131 (దష్ట- ఇర్యదుడు వ్యత సంహర్హ అనగా అంధ తమస్సును-ఆవరణను తొలగించు వాడు. ఇట్లు మనలో సూర్యోదయమునప ఇందుడు కారరుడు* ఆ సూర్యుడు మన వీవత వ్యక్రిత్వయుపై తన స్వర్ణకిరణపుంజము నారవోని జీవితక్ష్యిత సర్వస్వముపై సత్యకిరణములకు వెదజల్లును. సూర్యుడే సావితి. అనగా' సృష్టిక ర్న మర్మ జీవిత ములందు అమృత త్త్యమును (పసవించువాడు, అహంకారమన్న దున్స్యప్నమును విరియించువాడు పాపములను బాధలను విదళించి జీవితమును అమృతత్వమునకున్న యించువాడు,. అమృతత్వష అవాష్మము. ఆనందము. ఉన్నతమార్జాలలో నున్మేషించి దివ్యరామమునకు చేదుకొను మానవ జీవిత దృష్టాంతమే వెదిక దేవతలు,

(ప్రాణము, శరీరము, కర్మ, ఇచ్చ . ఇవి మన మొదటి సొమ్మగి. పదార్థముచే శరీరము సంకమించుచున్నది. కొని అచౌక తాత్కాలికమైన గమనపు ముడి, అది పురషనివాసగృ్భృహము. అతడందుండి ([పాణజన్యమగు కర్మజాలమును పాలించును, (ప్రాణళ క్రిచే (శరీరము) నది యొకసారి సాచి తన్నబడెనా అది నశించిన, బూడి దయే మిగులునది. కాబట్టి మనము శరీరము కాదు. అదొక బాహ్యసాధన మ్యాతము, ఎందుకని? పదార్థ మొక విభాగ మాతము-జనన మరణములు, రూపెత్తుట-నశించుట. ఇట్టది మృత్యు నిశ్చాయకము. అమృత పుషషడు శరీరముతో తాదాత్యమందడు,

(పాణళక్రి నిత్య స్పందము, అది! అమృత శ్వాస లేక-సమాసమున కర్థము- ఒక సూవ్మమగు సత్తాళక్రి. సత్తజనన మరణముల కంటె ఉన్నతము. బాహ్యదృష్టికి జననమరణములు (పాణగుణములనిపించును గాని నిజమునకు కాదు. జననమరణములు పదార్థవిషయములు. | పాణశ క్రి శరీంావిర్భావ తిరోభావములతో వచ్చునది కొద్దు పోవునది కాదు ఆదే య్రైనచో వైయజక్రిక స్థితి పవాహదళ నిత్యానుస్యూతి లేకపోగా మరణముతో సర్వమును శూన్యరూపమున ఐడవలసినదే, (పాణము శరీర నిర్మాణము చేయుచున్నది. అంతేకాని దీనితో నది ఏర్పడుట లేదు. ఈ (పాణసూ(తముపై మన పరంపరగా వచ్చు కారీరక జీవితము లాధారపడియున్నవి. ఇట్టడీ దానంతనడి అమృ తము. అడి జీర్ణమగు శరీరముతో ముడిపడుచున్నది మనోవ్య క్రి-మనోగతపుపషని= ముందునకు (పయాణము చేయించ చున్నది _పాణళ క్రియే.

అనాను తనాలనాన్థులు. తనల కొనాలని నాభాన కారాక తొనలను లులానననునానా వాన చానా నో సకాకాననననననుననననన్తు 1... అఆనిలం అమృతం

139 ఈ శావాన్యము ఆ

• ఇచ్చ = స్మృతి

అనక జన్మల పై, లోకము,న (ప్రయాణము కర్మపరంపర మీదుగా - నడుమ నడుమ, ఇతరస్థితులందలి. విికాంతులలో _ సాగుచున్నది. దనిని పాణశక్తి నర్వ హించును. వానికి వలసిన సామగినికే రూపధారణళకి ద్వారా అం అందించుచున్నది నానార్గూపములుగ” ఆ రూపధారణళ క్రి ఆవిర్భనించుచున్నది కాని వాన్ని రధిపళ్షిమైన దైవము (పాణళక్తి కాదు. అది ఇచ్చ. ఇచ్చయే (కళతువు అనగా (కియను సఫల ముగా చేయు శక్తి. అది చేతనా స్వభావకము, చేతనాళ క్షి సర్వరూపమురిందు అవ స్ట్మాతయమందు = జ్నాగత్స్వప్న సుష ప్ర చితనలందున్నను అనగా - (పాణశాకీరక లేక, మానసిక దళలందున్నప్పటికిని అది మనస్సులో ఆవిర్భవించినిపుడే దానికి పబ్దాభిషేకము. అది మానసికమైన స్మ్టతిచేంకర్మజొలమును వొసగించుచు (ప్రత్యక ముగా వ్య క్రిగతధ్యేయములకు మళ్శించును. ,

మనుజునిలో మానసికేవ్భారూపమైన చితన మొక్కు ఉపయోగము ' అసం పూర్ణము ఎందుకనగా స్మృతి పంచ్చిన్నము. మన శర్మ వికీర్ణము.ఆవృతము ఎందు వల్దననగా కాల్మపవాహమున మనము గడియ గడియగా (బతుకచున్నాము. కనక ఎట్లు! వైయక్తిక మనస్సునకు తాత్కాలికోపయోగముగా కనిసించు ఆకర్షించు వానినే స్వీకరించుట చిత. మనము చఇయుదానిలో మన (బతుకున్నది చేయబడిన దానిపై - కృతము . మనకు పెత్తనము లేదు. మనము విస్మరించిన భూతకాలిక కర్యలకే వానిని నియమించు నధికారమున్నది. " దీనికేమి హేతువు ? ఆత్యలో _బతుపచు-కర్య ఇపవాహమును. నిర పేష దృష్టితో చూచుటకు బదులు మనము కర్మంఫల బద్ధలమై (బతుపదుము కనుక. ఈశడు.యవార్థమైన ఇచ్చ = కర్మల కంటక చూరమున నిలుచుచున్నాడు. కర్యబడ్యడు శాక వాం కధీశ్వరుడ.గా నుండును.

ఉపనివత్తు కృతమును స్మరింపుమని " ఉత్కంరమున ఘోషించుచున్నది' ఎంధుకు రాబోవు దానికి జ్మాగత్త వహించుటకు. ఇది _కేరణళ క్రిగానే కొక్క స్వకీయ నిర్మాణమునకే కాక-స్ఞానళ్రిగా నావిర్భవించుటకు . స్వయం యాజమాన్యమునకు- అట్టది యధార్జేచ్చకు తనను సన్నిపాతముగా. బేసుకౌనును. మకియ. (జ్యాగఠ్‌) (పత్యవ నియర్యతణము ద్వారా జన్మకమము యొక్క సామ్యముపై యాజమాన్యము వహించును. గాలిచే వె జన్మనుండి జన్మకు ముండ్డీ డొంకలలో తీసికొని పోబడుట

భాష్యూరవిందము 158 కాళ అవి జీవిత పరంపరను వర్షమాన జ్ఞానళ క్రిచే చక్కగా నతుకుచు = రాజమార్గము లందు బువువుగా _పకాళవంతముగా- ఆమృతత్వోన్ముఖముగా పయనించుచు సంపూర్ణ మైన వ్యాగదిచ్చ్భగా మారగలదు. (ప్రస్తుతమున్న మానసికేచ్చ = (కళువు - దేనికి (వకికగా (పతినిధిగా నున్నదో ఆ అగ్ని = ది్యెచ్ళేగా మారును. అబా అ అ జ్ఞానములు

దివ్య మనో లడణమేమనగా దానియందు శ₹ేతరా = శ్తులు; జ్డానము కర్మ జవములేకముగా. నుండుట. జగళ్తులో నావిర్భవి-చు సర్వవస్తు సముదాయము దానికి ,వి్దాతము. అది వాతవదము = అనగా సకల జన్మలకు సంబందించిన జ్ఞానము కలది. వాని ఉనికి లోకాధారమైన స్యూతముతో బాటు వాని నెజుగును, పాని కితర జన్మలతోడి సంబంధరు. నెరుగును వాని ఛ్యేయములు, పద్ధతులు, లవ్యములు = (ప్యకియలు వాని ఐక్యమును, ఇతరముల తోడి భేదమును ఎరుగును ఈ దివ్యమనస్ప్సు విశ్వనియామకము, అది సర్వవస్తు నమన్వయభూతము. దానిసళ్త జ్ఞాన కర్మలు ఏకాకారమున నుండును, వాని నడుమ భిన్నతలదు. ఉన్నదెల్ల ' దానికి తెలియును... లెలిసిన దెల్ల చియును. అవతరించును.

కొని అహంకృతచతన ఆవిర్భవించినంతనే = అడ్డు తగిలినంతనే - ఒక చెదరువాటు, ఒక విభాగము, ఒక దోష్మకియ . సంభవించిన దన్నమాటే. సంకల్ప మపుడు తన రహస్యధ్యేయము నెనగని (పేరణ యగుకు, జ్ఞానము, ఆ సంకల్ప; కర్మ - ఫల పరిధినుంకి విడివడిన (పత్యేక కిరణమగును. అదియు సందిగ్ధరూపమున నుండునుం (సంపూర్ణబింబపు -ఏకకిరణలేళమగును. ఆ కిరణమును సందేహాత్మకస్టాన న్యకూప) కేవలము వానిపై యాజమాన్యము వహింపవళెనన్న విఫల (పయత్నము చేయకు. వీనికి హేతువిమనగా మనము మన ఆత్మనుండి విడివడుట. మన యధార్థ స్తత్రష అనుధవింపలేకపోవుటి. ' ఫలితముగా . కేవరాహంపూర్ణులమై యుండుట. (పత్యేక వ్యక్తిగా నుండుట) మన మెవరమో మనకు తెలియదు. తెలీఫిన దానిని దర్శింపలేము,

జ్ఞానము వాస్తవము. కర్మ జ్ఞానముతో సమన్వయించును. _ఇదెప్పుడు? అవి జ్యాగచ్చేతన ముండి _ (ప్రకాశవంతమైన ఆత్మపదార్థము. నుండి _బయట పడినపుడు అపుడు జ్ఞానకర్మలు ఏకగతి గలవగును,

దేవవునన్శ్నరణాగతి భిన్న మనస్సు దివ్యతను సమీపించునపుడు మనలోనున్న అగ్ని (పజ్వలిం చును. వర్ధమానమగుచున్న జ్ఞానము = జవములను ముండ్హ దారినుండి కృతిమ పథాల నుండి ఘంటాపథములకు నడిపించును. శ్రానముతో విడివడని ఆ డివ్యమనస్సు మనలను ఆనందమునకు = అమృతత్వస్థితికి లాగికొని పోవును. ఇదంతయు అహంకార నిరస నమున సంభవించును, అయోమయావస్థనుండి లేక విఘ్నబహుళమైన అసక్యమార్గ్ణ గమనమునుండి, వ్యామోహముల నుండి మనలను రశ్షంచునది యదే. ఇవన్నియు నా దివ్య మహశ్శక్రిచే నణగారిపోయి. మనము మన చేతనయందు నిర్మగ్నులమై పోదుము. * కాబట్టి సమ్యక్కర్మ' పరమేశ్వ రేచ్చకు వ్య క్రిగతేచ్చుగులోను చేసి శరణమను టయే. డివ్యమనస్సు వెలయించునది నూర్యుకాంతి, ఆతని చితనలో నది వెల్లి విరిసినము "అది వైయక్రికము కాదు అది సర్వాంతర్యామిలైైన పువషని మనస్సు. అతడు సర్వ మును విశ్వో శ్రీర్ణదళకు పరిణమింప జేయువాడు. అది ఈశ్వరేయమగు మనస్సు. సంపూర్ణముగ వికసించిన చేతన యందు వెలుగొందు పరమేశ్వరత త్తమేకమన్న దివ్య జ్ఞానమొకటి, రెండు-ఆ సంపూర్ణ చితనా (పచోడితమగు కర్మ బుద్ధ్యా ఆ సర్వోత్కృ ష్టము, ఏక్రైకమగు ఈశ్వరత _త్వమునకు ళరణనుట- ఈ రెండీ అమృతత్వద్వారమును తీయు రెండు కుంచెలు (కాళపు చెవులు) ఈ రెంటి సమైక్యము దివ్యభక్రి అది ఈశ్వరున మానవతా దళయందు దర్శించునుః విశ్వమునందు నిండారించును. ఇదే దాని ధ్యేయము, సంకల్పము. వంంగింపు ఇళ్లే చతుర్ధ స్పందము అమృతత్వా పికి మానసికమైన ఈ రెండు ప్మకియ లను సూచించును. ఆ అమృతత్వము తృతీయనందమున నిర్ధారితము- అదొక ఆంతరమైన సత్యానంద దళ. మరియు విశ్వవ్యోతిస్సు- ఇది మరణానంతరదళ, ఆదే. స్వయం్యపకాశమైన ఆత్మస్థితిగా వ్యక్రమగును. దీనితోబాటుగా ద్వితీయ స్పండ విషయమైన ఆత్మడ్ఞానమును తద్వార జీవాత్మ పరమాత్మల ఏకత్వానుభవమును = జీవాత్మ వివిధరూపధారణలు మరియు (పశమ స్పందాంతమున నిరరింపబడ్డ నిష్కామ = అసంగ కర్మ లేక ముక్త కర్మ-వీనిని ఉపనిషత్తు వైదిక (పతీకలద్వారా అవిష్మరించినడి. ఇల్లీ ముగింపు ఉచితము, పూర్ణతాపాదకము నై నట్టిది.

భాష్యారవిందము కేర్‌ సమాప్తి = సారాంశము

ఈశోపనిషత్తు శైలియందు = విషయమందు = మంత రచనయందు ఛాందోగ్య బృహదారణ్యకములకును - బహుళ తై త్తీరీయ = ఐతరేయముల కిటీవలిది. కాని మం తాత్మకములగు నుపనిషత్తులకు చాల పూర్వ. పది, , శాపనిషదభావమున ₹ండు తెగలు, " ఓకటి (ప్రాచీనమైన వేడమూలములను త్యజింపక = దాని నంటి పెట్టుకొని వైదిక బుషల మనస్తత్వ సిద్ధాంతములను (పతిబిందించుచ్చు వారి వ్యవహార సంబంధ (జగత్సమన్వయ రూప) మైన తత్త్వవిబారణను పుణికి పుచ్చు కొన్నట్టిది. తవ్వాతివానిలో ఆ భావము రూపము ఆధునికములుగా నవతరించినవి, ఇవి స్వతం్యతములు.. అనగా నందా (ప్రాలీన (పతీకలు, మూలము లుండవు- వైదిక భావన మనస్త త్వ్వమందు కొన్ని ముఖ్యవిషయములు లుప్తములైనవి, (పాచీనా ధారములు అర్థములు పోయి ఆ జగత్సమన్వయరూప తత్త్వ్వవిచారణ నశించి తర్వాత సన్యాస సంబంధ తత్త్వవిచారణ (పారంభమైనది. ఈళోపనిషత్తు ఆ తొలితెగకు సంబంధించినది. ఇది మానవజీవితము = కర్మను అద్వైతములో సమన్వయించుట యన్న సమన్య నెదుర్కొలని దానికి పరిష్కారమార్గము చూపినది వేదాంత సాహిత్య ! మున నిదొక రమణియ పంథ. ఇదొక (పత్యేకమైన ఉపనిషత్తు. ఇది జగత్చమన్వయ రూప తత్వ్యవిచారణకు విరుద్ధమైన శంకరుల, కేవల మాయావాదమునకు అసాధ్యము లగు క్లిష్ణతల నాపాదించినడి. ఇందుకే శంకరుని ముఖ్యశిష్యులలోనొకరు దీనిని ఉపామాజికోపనిషత్తుల పట్టిక నుండి తీసివేయుటకును జంకలేదు.

ఉపనిషత్నూతుము

ఈ ఉప"*షత్తునందు ఆసాంతమందాొకే స్నూతము అది క్రేవలవిరుద్ధాంళములకు సమన్వయము, తర్వాతి భావనలో ఓర (కమపదాలము గృహీతమైనది. అవి - (ప్రపంచము, లోగము, కర్మ, అనేకము, జన్మ, అ క్ఞానము-పినికి చ్వితీయ స్థానమీయ బడినది... పీనికి విరద్ధములైన దైవము, వైవాగ్యము, కాంతి, ఏకము, జన్మరాహిత్యవన జ్ఞానము - ఈ భావన ఆభాసలో. పర్యవసించు. దనుక పెంచబిడిసిది మరయు జగత్తునందలిస్థితి అర్థరహిత భాాంవహముగా నాళ్మయే తనంతతినై ఆరోపించు కొన్న విషయము = దీనినుండి వీవైనంత తొందరగా బైటపడుట (శేయస్క రమని చెప్పబడినది. ఇది నిగూశ రహస్యబంధ సృెదమున పర్యవఫంచినటి. ఈ ఉపసిషత్తు శేవల విరుస్థవిషయములను వహించుటకు బదులుగా వాని నొరదాం (పక్కన్గాకదానిని పరస్పర సంబంద్ధములుగా సమన్వితములుగా టూర్చినవి. వానిలో దేని తిరస్కరించ లేదు... వానిని పరస్పరాధాశములుగా చూపినది. వైరాగ్యమనగా నాక (ధువమున నిలబడుట, అదొకి చివర, మరిభోగమును చానిళొడనే సమన్వితము. కర్మ నిర్వ హింపనే వంను. దానినుండి ఆత్మవిము క్రిమగుట చేవల్టతి. ఈ రెంటికిని పరస్పర ద్వేషము = వైరుస్మ్యములు లేవు. ఐక్యము పూర్ణమ, కేపలమునైన ధ్యేయము, కాం

ఈ కేవలకాస్టితి అనంత వై విధ్యమును తనలో సముడించుకొన్న విశాలపరిధి.

'ఈ ముడి ఉపనివత్తున (ప్రధానము. దీనినే “అ స్థానముచే మృత్యువును తరించి జ్ఞానముచే అమృతత్త్యముసందునన్న స్యూతమున వ్యాఖ్యానించినమి. దీనిచే జీవితము = విళశ్వాతీఠావస్థ హథమికమని చెప్పినళ్తైనది.. ప్రై స్యూతములో సమానముగా (పగిపాదింపలడిన “వినాశముచ మృత్యువును తరించి సంభూ&ివి - జన్మచే అమృ తత్వమందు నన్న స్యూతముచే పైని తల్మకిందైనది. ఇది దానికి విరుద్ధస్యూతము. తుకాదండమున రెండును సమానములగా చెయబడినప... ఎక్కువ తక్కువలులివు, ఇష్లు జీవితమొక నిత్యమైన అమృతఘైనస్థితి కలదిగా చెప్పబడినది. ఇదే సమస్త త్రీవితధ్యేయ మనబకినది. ఈ ముగింపువెదభావనలో ముడిపడినట్టిడి. పడభావనలో సర్వలోకములు, స్థితులు, ఆస్థి తులు (సవసత్తులు, జనన మరణములు, అమృ ళత్వము=సర్వమును మానవునిలోనివే. అందే పరిజతవ్యములు, జ్ఞాతవ్యముల.. భోగ్యములు. ఇవి కేవలము రక్తి విరక్తులపై నాధారపడినవి కావు-ఆ పొందుటకు గాని భోగించుటకుగాని కేవలము రక్తి పై కేవలము విరదక్రిపె నాధారపడి నజ్టిపిగావు,

భామ్యూరవిందము శ7 ఈ భావన భారతీయ ఎదాంతమునుండి యెప్పుడును పూర్తిగా పోలేదు, కాని అ పథా నముగా చెప్పెబడినది ఎ భొతిక జీవిత త్యాగము ముక్తికి (పధావ మార్షమెైనది (పముఖమ.గా వ్యక్రమైనది, విరు న వులు

ఉపనిషత్తు (గ్రహించి _ నమన్వయించిన [పధాన విరుద్ధాంశములు [కమముగా నివి,

1... చైతన్య స్వరూపుడగు ఈశ్వరుడు _ (పకృతి

వీ భోగము ళా త్యాగము

8... పరృతిగత కర్మ = ఆత్మగత ముక్తి

శ స్టాణువైన (బ్రహ్మము జు సహవ్మాసముఖ గమనము

ర్‌, సతు = స్ట్‌తి (విశ్వాశీతస త్ర న విశ్వము]

౮, (కిచూత్మక డైవము లా అవర (బఐహ్మము

లా విద్య ఎ అవిద్య

8, జన్మ - అజన్మ

భం శర్మ జూ జ్ఞానము

ఈ సుడులు (కమమగా విడడియబడ్డవి,

1. దైవము = (పకృతి వ. (పకృతి పరమేశ్వర గమనవిశేషము. దీని థ్యేయను అతడు దైవము తానై అనేక " మూద్తలుగా 'లోకమున నృజించుకొని ఛానేక్టైక మైన *ఆత్యరూపుడై ఆ భిన్న శరీరములందు. నివసించుచ్చు అనకశ్వము నాస్వాదించుట భోగించుట. |

లె. భోగము _ 'శ్యాగము వ ఈ నారాత్వగతిలో అంతర్గత న్యూత మైన సత్యము దాని ఆఅనంతత్వము యొక్క నిజమైన భోగము కేవల ల్యాగముపై

న టన కత తు తిబ్షద్రే గిత్రా సిద్దాంతమును. సామాన్యముగా అందరిచే నంగీకరింవవిడినడి యును ఇదే గీతా సిద్ధాంతమును. అయినను అది (పపంచ, స్థితిని త్యణించు టయు చెప్పినది వేదాంతము క8)

శ! ఈ నోవా స్య ము నాధాంపడియన్నడి. కాని సన్యాసమనగా అహంకొర్మాశితమైన ]తృష్ణను త్యజీం చుట తప్ప (పచండస్థితిని సన్యసిలంచుట కాదు. ఈ రహస్యము = వాంఛ ఆహం జన్యమనియి, డివ్యానందము యొక్కంలేక సృష్టి హేతువెన ఆనందసత్త యొక్క పిర్భృతస్వ(హపమన్న భావము పై నాధారపడయున్న ది. ఈ ఆవాంకారమును = తృష్ణను ల్యజించినంత విశ్వసెతికి ఆ మహానందమే మూల స్యూతముగా పునుకావిర్భ వించును._ జీవన్మృత్యువు నుండి అమృతత్వమునకు (పయాణించుటకిన్నూతి _ అనగా లృస్టాహంకార స్థానమున ఆనందము పెట్టుట . (పధానము. అమృతత్వాకు భూతి ౮వఏనగా ఆహంభావమమును త్యజించి స్థితిగతానందము ననుభవించుట, ఇఎ ఈశ్వరుడే సర్వాశయమన్న స్యూతముపై నాధారపడినది

విం కర్మ ల స్వాతం_త్యము బ్‌ కర్మలు ఆత్మ స్వాతంత్యమునప చుక్కెదురు కావు జీవుడు కర్మబద్హుడు కాడు అన్నట్టు కన్చించును. ఆతనికీ చేయవలిసిన చొకటే. వీమనగా పరమేశ్వరునప తనకు - తనలో తనకు - సర్వ ముతో తనకు సమైక్యమును 2 ఏకత్వమును సాధించుట. దీనిద్వారా కర్మావిరుద్ధ స్వాళం్యత్యము లభించును. కది జరిగెనా జీవితము. కర్మ పీనికి సంపూర్ణస్థాన మంగీకరించినట్లే. ఎందుకు ? పరమేళ్యపడు. బివిత _ కర్యరూప సృష్టిరూపమున నావిర్భవించుట, మనస్థితికి మూలన్నూతము. ఇంతెకాడు మన విశ్వస్థితికది లవ్య

ఠి న! 1 లే భూకమగు విషయము, 4 నిశన్చలనవము= చలనవలు ( స్థితి-గతి )

అపుడు పరమాత్మయొక్క ళాంశావస్టయేమి ? అది గతి (విశ్వము-స్కష్టి) తో నెట్టు పొంది పొసగియుండును ? అది కేవలానందమయావస్టయని గదా చెప్ప బడుట.

స్థితిగతులు రెండును (హ్మమె. కొని మన మనస్సువాని నడుమ సరిహద్ధులు గీసికొన్నది. ఆడి మనోలషణమగుటయే హేళువు, కాబద్దే అది దేశకాల = దూరా

1. సామాన్యమగా - తృష్టాహంకార త్యాగములను.. చెప్పినను, అహంకార క్యాగమనగా పపంచమును సన్య్మసించుట యన్న దానినే నొక్కిచెప్పను. దీనికి హేతువు విశ్వస్థితికి కారణము తృష్టగాని, ఆనందము కాదని ఆనుకొనుటయే.

2 ఈ సత్యము సర్వాంగీకారమే. కాని సారతః మ్మాతము కొదు.

భాప్యారవీందను షం చూర - (దష్ట్య దృళ్య - బాహ్యభ్యంగర = ఆత్మాన్య అవీకానేక = భావసంగతము వీనతో పాటదియును అనగా సర్వత్తయగు _బహ్మమే లూ సర్వము.

కాని ఈ విభాగములకు_విన్టేవముల కచి యకితము. స్థితియొక్ట బాహ్యదళ గతి ఆ శాంత్వతియే దేవతల కందని వేగవంతమైన పదగుగా భావితము కొదగినదిః మన చేతన మొక్క వివిధ చేష్టలచేల్యకియలచే (బ్రహ్మము అన్వేషితవ్యము కాదగినది. కాని అది రూపరహితము? ఇంద్రియాలీతము, దేళశకాలారీతము, శేనల ఛెతనాంతర్జతి విశీషము! స్ఞానదృష్టికది ఏకమే అన్జానము దానిని భిన్నముగా చూచుచున్నది - విరుద్ధములను కొనుచున్నది. కాని అక్కడ వై రధ్యముళదు. ఫీక్రైక చెతనాగతమైన సంబంధము. శరీరగత ఆహంకారమనుకొనును. “నేను లోపలనున్నానుం తక్కిన దంతయు బయటి డేళకాలములందున్న ఇది నాడి. ఆది నాకు దూరము” అని. ఇదం తయు (పస్తుతావస్థ కనుగుణమే. కాది సారతః సక్వము (బహ్మగమనమే = గతియే ఈ త్రి భౌతిక పదార్థవిషయము కాదు. మ) ఏకైక చేతనలోని వస్తదర్శన సంబంధి

5, వస్తువు = సృష్టి చీకము _ అనేకము; (ఆత్మ-సృష్టి)

(వతిడి మన చూపుపై నాధారపడియుండును. (పతివ్య క్రియ తన సంస్కార దృ చూచుచున్నాడు. అత్మ-_సృష్టి; ఏకము- అనేకము రెడును సత్యమే-లెండు నాకటే. ఆత్మ ఏకము. సృష్టి అనేకము. అనగా నీ అనేకము ఏకై కాత్మయె. అతడు గతి [పవాహమున - తనను తాకు ధిన్నునిగా స్టాపించుకొను చున్నాడు ఆ'గతి' ఆతని చెతనకు సంబంధించినది. మనమా ఏకైక తత్ర్యఘును చూడవళేను, ఇంత మ్మాతమున ఆనేకత్వమును చూచుట విసర్థించనక్కరలేదు. ఎందుకని ? వానికిని స్థితి యున్నది కాబట్టి మరియు తనను తాను చూచుకొనునట్టి (బహ్మదృష్టిలోన. నిమిడి యున్నది. ఇది జ్ఞాన ద్యష్టికే అందును, ఆజ్ఞాన దృష్టికి కాదు. మన యథార్థ సత్రం అపరిచ్భిన్న, ఆవిధక్త పంణామ రహతాత్మత త్ర్వముగా గుర్థించవలెను. ఈ సర్వ స్యష్టియ న్వాత్మాంతర్జ్ణతమైనట్టి గతి పరిణామమే. ఈ ఆత్మ సర్వదేహంతరము తప్ప ఏకళరీర గతమ్మాతము కాదు 1... “స్వాత్మగాః సృష్టి సంవా౮ః స్వరూపత్యేన సంపితాః” - అభినవులు సృష్టి

స్టితి సంహారకములు ఆత్మలో ఆత్మకై జరుగు స్వభావాత్యక చేష్టలు

(శామకళావిలాసవ్యాఖ్యలోనుదాహృటము) (అం వా.) ,

160 ఈ శావాస్యము (ప్రపంచమేలో మనకున్న సంబంధ విషయమున మన స్వరూపమేమో జ్యాగ త్తగా చూచుకో దగినది. అది = మనము చూచునదెల్ల: ఆత్మ వికారమే ఇదే జ్యాగ స్రష్ట. సర్వగతియు, సర్వశక్తులు, రూపనులు, ఫలాఫలమ్నులు = ఒకటేమిటి సర్వము మన ఏకైక సత్యమైన ఆత్మయొక్క నానాత్వ స్థితియేయర్య చర్శించవంను. ఈ నానాత్వ మొక (క్రీడా! విశేషము. అది విశ్వపతి గతుడైన ఈశ్వరుని (కీత. అది ఏశ్వాంతర్గతుమైన సళ్చిదానందము. శ ఉం కాబట్టి మనను: అహంభాపరిధినుండి బయట ప్యువలెను. రక్తి, (పత్యేక వ్య క్రిత్వభావన్న _బాధావ్యామోవాదులన్నియు. తత్పరిథ లోనివే... విశ్వస్థితితోడి సం బంధము నుండి = నిన్ని సీవు కుంచించుకొనుట నుండి దుఃఖము పుట్టుచున్నది. భయము, బలహీనత్య రక్రివిరక్తులుః అన్నియు (పత్యేక వ్య కిత్వభావన యొక్క వ్యామోహము నుండి జనించుచున్నవి. సీ (పత్యేక ఆవాంభావన, ఏది అసలు సీవు కాదో అది దానిముంటి ఇదంతయు పుస్టుచున్నది. ఆ పరి;ని భేదింపుము సర్వత ఏకత్వమును దర్శింపుషు.. ' సర్వవేవాంతర్ణతమైన ఆశ్మతత్త్వముతో నై గ్యమందుము, అహంభావవ అప్పుడుంఠును- ఆదిలీదు.. ఇది కాదు - అన్న * భావన నుండి పుట్టు కోర్కెలు. రాలిపోవును. స్వతళ్యతము సమస్వయరూపమునై న ఆత్మానందము ళ షా సొనమును -చొని సంతృప్తి 2అసంత్యపుల చోటు న్యాకమించుకొనును. లణ 9 యతి చవ ్ట్‌ అపుడమృతత్వము విభజుననుండి పుట్టిన మ్బత్యువు టమింపబడిన దగుచున్నది. (6. కియా - నిష్క్రియాత్మక బ్రహ్మము [కియా (కియాత్మ[ (బహ్మము లౌొకటే.. రెండును పరమశ్వరుని రూపములే అతడే సగుణ సృష్టిగా నార్భవించెను. “సః పర్యగాత్‌," తన నిష్కి్యియాత్వమున నతనికి. వికారములులేవు. నిష్కర్మ* కర్మకాధారము. కర్మయందు దానికి స్టితి వన ననన. పనస వసస ౨ శ... లోకవత్తు లీలాశైవల్యం” (ద హూ. 2-1-88 కాని లోకము నందువలెనే (బహ్మమునకు సృష్టి (కిడా మ్యాతము) (ఆఅ వా.) -2.. సొమాన్యదృష్టికినిది అ ంగికృతమే. కాని ఈ నిత్యా నందాత్మళ చేతనా స్పితికి జన్మకు- రెంటికి పొత్తు జీవితవలయమున సందేవాత్మకష్కు. (రెంటిసమన్వ యము సందేహింపదగినది)

భా ష్యూ రవి౦ంవము 141 అతడు సర్వతం్యత న్వతంళుడు. ఆ ధర్మముచే నతడు సృష్టించుచు నావిర్శ ఏంచుచున్నాడు. సర్వము నందతడే. సర్వము నతని కర్మయే. ఈ రెండును కర్మ = గిష్కర్మలు ఏకైక భాంతమున గతితో సమాదృతములు, రెంటిని వరు చేయుటకు వీలులేదు. పరస్పవ్యాశయమలు. కాంతి, గతికి సాపేషకము గతిళాంతికి. ఆతడా రెంటికి నరీతుడు. సత్యమున కొక టేయైైనట్టి గలతి?ాంతుల భాదాత్మ్య్యమునకు ఇది భిన్నద్యష్టి. అవి కెండును చేతనయొక్క వ్యావహారికావసిరములుగా నంగీక రించినపుడు మనచేతనకు వాని సంబంధము వ్యక్త మగును, మనమెప్పుడు ఈళ్వరు నితో ఓనధేవము నందుదుమో అపుడు మనమును ఈ ద్వివిధమైన ఏకైక చేతనలో భాగస్వామ్యమందుదుము ఇది సత్యము, స్పష్టము. 7.విద్యావి ద్య లుం

ఏకత్వమునకు = బహుత్వమునకు సంబంఏంచిన జ్ఞానము వ్‌ వైతన్యము యొక్క గతికి ఫలితము. ఈ చై తన్మకు సర్వమును వాని సత్తారూప సత్యదృష్టితో ఏకముగా దర్శించుచు మరవానిని మనోరూప విషయకముగా. నేర్చరచును (ఆనగా నామరూపాత్మక యందు బహుత్విమును = వాని యశస్నటెకి నాధారభూతమగు సత్య భానము నందు ఏకత్వమును దర్శించును) క

మనస్సు (మనీషి) మూర్త్యావి్భావము' (సరిభూ) గా ఈశ్వరున యందు విలీనమైనచో = ఈశ్వరుని నుండి యధార్థభావమా (౯06 1663) (కవి;న విడి వడినచో, అప్పుడది విద్యను, సర్వమొకటి యన్న జ్ఞానమును కిల్పోయి-తనేకత్వ జ్ఞానము నందును, ఇది అన్హానేమే తప్ప నిజమైన జ్ఞానము కాదు. ఇది అవిద్య+ ఇదే (పత్యేక అహంభావమునకు కారణము.

ఆవిద్యను ఈశ్వరుడు మనస్సున (మనీషి) మన్నించును. ఎందుకు? విభ కృతా స్యూతము యొక్క శక్తి యున్నంత వరకు వైయక్తిక సంబంధములు చిటారు కొమ్మదనుక విస్తరించి _ వాని నుండి వైయక్షికముగా తిరిగి ఏకత్వమునకు.విద్యా స్థితికి వచ్చుటకు. ఈ విద్య సత్యబుషియైన కవిచేతనలో, ఆసశాంతము చెదరక నిలిచిడు యుండును. ఈ బుషి మనలో మనీషికి వెనుకతట్టున నుండును. ట్టు కకకనన త న క నన కనన 1... సామాన్య దృష్ట్యా జీవుడు రెంటిలో నొకే సారి యుండలేడు. ఆతని విలయము

" (పాంతయందేగాని కర్మాకర్మలందున్న ఈశ్వరునితో నై క్యమందుట కాదు.

శే్త9 ఈ ఇావాస్య ము మనీషి వేరై వైయకిక 'దేహధారయై. విధిన్నతకు = మృత్యువుకు జయించవలెను. ఎట్లు జయించుననగా (పత్యేక వ్యక్తిగా నిత్య వర్థమ'నానుభవ ముఖముగా ఈ విద్యా విద్యాసమన్వయ రూపమైన అమృత స్థితికి (తివ్మికముడై ఎదుగుటచేతు. ఇది మన మార్గము, అంతేకాని అవిద్యామయ జీవితమునకో లీక దీనికి శేవల వ్యగిరి క్షమైన స్పందరహితమైన ఏకత్వమున ముడిపడి యుండుటకో. అందిపెట్టుకొనుట రాచ బాటకాదు* 8. సంభూతి = అసంభూతి ఈ మసీషియొక్క ' ద్వి౨ధగతికి కారణము అమృతత్వమును జన్మ యందే దర్శించుటకు మనముడ్దేశంపబడుటయే ఆత్మ ఏకము ='మరణ రహితము అమ్మత త్వము స్వగతమ అసంభూతియొక్క అమృతత్వ సిద్దిక్తై ఆది ,అవిద్యకు జూ జన్మకు తనను తిను కుదించుకో నక్కరలేడు. అది దానియంం యున్నది కాబట్టి ఆద్‌ అట్లు దిగి వచ్చుటలో రహస్య చుమనగా విశ్వలీలా దళయందు వైయక్రికః (బహ్మముగా దానిని గ్యుర్తెరిగి పట్టుకొనుటకు. సంభూత్య సంభూతుల నది వరించిన... అది ఆదాం కారమును సృజించుకొనును. మరల దానిని దిగ్మదావి లానే ఈశ్వరుడనని _ ఏక తశ్య్వమునని తనకు తాను దగ్శించుకొనును. సంభూతి కేవలము ఈశ్వవని మనో మూ ర్తిధారణ ,కీడ. ఇంతే. ఈ ఆఏక్ఫావము బుషి సత్యదృష్టిచే పరశ్షీతము. ఇది కల్గినచో వైయక్రికత ఏకత త్వ్వ్యమగుటలో వింతలేదు, అపుడు నామరూప నివాసి యెన వానికి అమృతత్వామభవమునకు జన్మ సాధన్‌ మగుశే తప్ప విఖ్నకారకము కాదు. ఇది మన బుజుమార్ణ్గము తప్ప కేవల జనన మరణ ళ్ళంఖలా బద్ధ మగుట కాదు. లేక జన్మనుండి కేవల సంభూతికి పపగుదీయట కాదు. ఆవిర్భావ భౌతిక కర్మతో బంధము రాదు మరి అవిద్యారూప వైయ క్రికాహంకారముతో ఈ గొలుస్సు మనో నిర్మితము తప్ప శరీరము నిర్మితము కాదు. వాతల పదుతూ ానలాలులానునాననర నాడా నాకనా ానతునాళాన కానా చాలా ానాడానానాయాలాలలాడావారానానమినునతటాాయాయాంనానాలా.

1. ఇది ప్రపంచము (భాంతియని చెప్పు సొమాన్య చేదాంతములకు అడ్డు కొండ. అవి కేవలము మాయవాదములు కొకనోవచ్చుగాక. వార్మిదృష్టిలో జన్మ ఒక యు అజ్బాన ,కీడం అది జ్ఞానముతో బాటు జీవించలేదు.

భాపష్యారవింవము కకక 9. కర్మలు = జ్రానవు గా

ఈ రెంటి నడుమ వై రధ్యము ఆహంభావాత్మకమైన ౯ మననస్సుండు వఠకు ఉండును. మనోశ్ఞానము నిజమైనన్టానము కాదు. యశార్థ జ్ఞానమనగా యధార్థ దర్శ నము.ఆ దృష్టి బుషిది లేక సూర్యునిదే. కాక కవిది. మనోభావస్థానముకాదు. అది సత్య, దర్శన దివ్యభావ, సత్యచేతన = యొక్క ముఖముపై కప్పిన బంగరమూత, అది తొలగి నంతనే మనోబావన ఇారివోయి... దానికి బిద్మలుగా దర్శనము చోటుచేసి కొనును. ఆ దర్శనము సర్వమును పొదువుకౌను సత్యళావము మహస్సు = వేదము దృష్టి - ఖండమైన మనః క్రియను తొలగించును, ఇంద్రియాత్మకమగు మనస్సుపై నొాధారపడు బుద్ధి నశించిన్నగాని ఆ యశార్డ బుద్ధి (చిశ్టానము) యుదయించదు. అఆ' విస్ఞానము నిజమైన జ్ఞానముగా పరిణమించును. ఆదే చిత్తు.' అక్కడ మన నర్వస్వ మునకు మూలమైన సర్వగతుడైన ఈశ్వరునితో అబేథమనుభవింతుము.

ఈ చిత్తులో సంకల్పము. దర్శనములకు వర్పాటులేదు.. కాబట్టి చైత్తునుండి (ప్రకాశవంతముగా నావిర్శవించు విజ్ఞానమున సంకల్ప దర్శనములు సమ్మేళనమంది యుండునే కొని మనస్సులో వె నవి రెండును విడిది యుండవు. ఆ దృష్టి [కవి) కలిగి మనము సత్యచేతనలో జీవించినచో మన సంకల్పము సక్యస్తూతమై సహజ ముగా వికసించును. దాని సర్వ కర్మలు = ఆలోచనలు మానవ ధ్యేయమున కున్ముఖ ముగా కొంపోవును. ఈ థ్యేయమ ఆనందము. పరమేశ్వర స్వరూపము. అమృత శ్వము. మనకర్మలలో సైతము సర్వజీవులతో ఐక్యమందుదుము అపుడు వ్రేయక్షిక జీవిలము వ్య క్రిగతము కాశ వీకత్వ (ప్రతినిథి యశచున్నది (నిలయమగుచున్నది) ఆపుడు సత్యానందములు అహంకార పీధీయైన ఖందదృష్టి చూపించు (వతదోష మార్గములండు నడచు (పళ్న లేదు. ఒక్కమాటలో మనస్థితికేది ధ్యేయమో అది లభించునన్న మాట, ఆడి స్వయంభూతము. తదావిర్భూతి భౌతిక దేహముననేపదార్థ శ క్రికి విరుద్ధముగా తేశోమూ ర్ధిలో జరుగవచ్చు. లేక ఇతర 'తేజో లోకములందు సంభవించవచ్చు. లేక సర్వాతిగమైన చివ్యజీవితమున మరియ దివ్య సత్పదార్థమున (పవెశించవచ్చు. *

వివిధభాషస్యు సంపుటి ఆచార్యులదృష్టీలో ఉపనిషత్ప్రఏణాళిక | 1 (పథమవర్షం -- 1 --2 మంళాలు ద్వితీయవర్గం --- 810 8 మం్యతాలు తృతీయ వర్గం --- 9 10 14 మం్యకాలు చతుర్జ్ణ వర్గం ఎ శ$5 +0 18 మం:తాలు కే. భుంజీథ - మధ్యమపుకుష వకవచన (కియ కనక నచికేతుంవంటి భిమ్యడవాత్మ విద్యాకాండ్షతోరాగా ఆవార్యుడతని నుద్దేశిస్తున్నాడ . బోధపడుతున్నది, ఈ యుపనిషతు శక్షృయజుర్వేదీయ వాజననేయ సంహితలో 40వ అధ్యాయంగా పరిగణింపబడు తున్న౦దుపల్ల అక్కడ చెపంబడ యజకాండచే సంత.పి వొందని లు జ ఇ ల లతల యా

1. వేదాంతగశికమతానుసారంగా ఇది దేశిక చ్యాక్యాన నూూతాలననుసరించి గడా1 కె. సి, వరదాచారిగాడు చెసిన వింగడింపు అంతేకాని దేశకుడు చేసిందికాదు. అలాగీ స్వామి చిన్న్మయానందులున్నూ. చేసారు... ఈ దృష్టి అరవిందులు పసా, రించినదె. _ పసాదించినదే.. వీరు వారి భాష్యాలు చూజారనహానికి ఓవ మంతంలో ఆపళబం దగర - 1పశములు అధోజ్ఞాపికభో ఆరవిందను సంరించాదు, ద్వితీయల శం చ శీ ళా ం ఆదేళబానికి జలారం [గహించటం = లివమం-లో అనూర్యా = పాఠం (గహించ ద ఈ. టంస్తాక్యం. క్షే కర్మాధికరణం౦ అకర్మ అస్తికుండే బదరాణి ఇవన అపి అకర్మాఢికరణం కర్మ ఆస్తి కర్మ అభావాత్సాద్‌ అకర్యణః (గీత. 4. 18 శంకడలు) కుండలో రేగుపండ్లున్నట్లు - కర్య కళర్మ ఆధారం కాదు. అకాగే అకర్మకు కర్మ ఆధారం కావానికి పవీలీదు కర్మ"అభావం అశర్థ కనక. కే ॥ న్నా ౬ చెశకులు ఆ == సన్నీహితసూచకం శంకరులు అ ఇ అభావ అబాహ్మణ - (వాహ్మణ సన్నిహితుడే కాని అత్యంత (బాహ్మణ ఆఅభావంకాదు.

వివిధభాష్యుస౦ పుటి [45 శిష్యుడు కేవూత్య విద్య నభ్యర్థిస్తున్నాడు. కాబట్టి కల్తి మం్మకాలు జీపునకన్న అఆస్వతర్యతితను - పరచుశ్వరార్చణ బుద్ధ్యా కర్యలు బంధ హేతువులు కాదనీ పూర్వా ధ్యాయాల్లో వన్న కర్మలు త్యాజ్యం కాదని బోధిస్తున్నవి. ఇందులో ఆత్మస్వభావం చెప్పబడుతున్నది. ఈ వర్గంలో శివ మంతం

ఒకటీ - శ_5 ఒకటీ - 6-7 మరొరదీ = 8 వేరే ఒకటిగా (గహించాలి.

లివ మంతం అవిద్యాంసుల దుష్ఫృళాలను చెప్పి శ=5 ఆత్మ సర్వవ్యా ప్లిని చెబుతున్నది . ఈ తత్ర వచ్చితి విరోధా వాసాలంకార దృష్టితో చెప్పబకింది= = 67 మంతాలు ఆత్మ సర్వవ్యాపకమని ద్య్గంచిన వానికి కలుగు ఫ౮ాన్ని చెబుతాము రిఎమం్యతం = బవాత్మ భావాల్ని చెఎతిన్నద్‌, అవి ఆధార = ఆఛేయలు, "=వాటి మధ్య ఉన్న ఏకీక్ళతిని చెబుతుంది. [ ర8=ఆత్మజీవ స్వభావబోధకం వారిద్దరూ ఒక పొండబడేవాడు కాగా పొందేవాడొకడు

111% 9-1. ఇందులో 9-10-11 ఈ మూడూ వివ మంత విషయాన్ని, విపురీకరిస్తాయి. జ్ఞానకర్మాభ్యాసం _ఓకదానితోపాటు మరొకటి కొనసాగించక తప్పదు రెండూ పరస్పర సహకారకాలు 10-18 మం్మశాల్లోన అన్యత్‌ - శబ్దానికి తరా చార్యులు కర్మఫలాలు చెప్పగా సాధనలని దేశకులన్నారు. 10లో విద్యయా = అవి ద్యయా అన్నచోట విద్యాయామవ రతా - అని 18 లోనీ అసంభవాశ్‌ సంభవార్‌ ని అన్వయించి వ్యాఖ్యానించాప. విద్య ణా ఉవాసనాత్మక మజ్ఞానమని ఇతడు ఇతరులు జ్ఞానమని ఇదే ఫన్‌ కర్మ సముచ్చయ స్థానం కర్మ పానాంగమని ఇతడు భాస్కరుడు రెంటిద్వారానే ముక్తి అన్నాడు. మండన మ్మికడన్నాడు- "

విద్యావిద్యలను సహత్వమంటే సాధన సాధ్యత్వభావమనీ _ అది లేక ఇది. ఇది లక అది నిలువలేదనీ మ్మికల అభ్శిపాయం (డా॥ వరదాచారిగారిపీ$క) యాదవ (కళపని అనుసరించి రెంటికీ సముచ్చయమే. కాని విద్యావ్యాప్తి (బహ్మం కాగా అవిద్యకు కర్మ స్‌వృత్తి అని ఫలభిన్నత్వం చెప్పారు,

శలిఎ!కీ సంభూత్య సంధూతల విషయం. ఇత రాబార్యులు సృష్టి [పళయాలని వాటి కరం చెప్పడం [పకణోరచతం కాదని దేశికులు అక (విహ్మపాప్తి విఘ్నవినాళనం 2. సమాధి _ నిరోధక భావిశాశనమని చెప్పారు. '

7 చివరకి నాల్డు మంత్రాలు ఉపాసన్యాపార్థనలు. పూర్వ మంఠాలు టోఢ కాలు మ్మాతమే, ఇవ పధాసం, (ఇక్కడి (కియలు _ పథమ మధ్యమ పురషలో క్రి

శశ6 ఈ *శానాొ స్య ము ఫన్నాయి. అలాగే సర్వనామాలున్నూ. ఈ రెండు పురుషలకు సంబంధించే న్నాయి] ర్‌ = సత్యధర్మదృష్టి కోసం (పార్ధన. 16, 17 = బజీవడు తన కమృత (ప్రాప్లిని కల్గించమని చేసిన (పార్ధన. 18 _ ఇది య్ఞాల్లో మం్యతాల్లో జ్ఞాన ఖొగాల్లో | పసిడ మంతం. క్ట శ క! దేకవ్యాఖ్యానంలో పై పండితులు చెప్పినట్లుగా ఒక ఆనుస్యూతి వున్నది. దేశిక దృష్టిలో వివునిషత్తై నా దానంతటడి_ ఒక (పత్యేక విద్య - అడి పరతత్త్వ ధ్యేయం కలది. సాధకుని ఆలఖ్ష్యానికి చిర్చేవిద్య. కాబట్టి [పతిమం్యతమూ షత రంతో ముడిపడి వుంటుంది తప్ప అసమన్వితాలుగా వుండవు (అరవిందుల దృష్టి ళూడా ఇదేనని భాష్యంలో చూడవచ్చు. భాస్కర కేదృష్టి కూడా ఇదేనని ఆనందగిరి అన్నాడు. ఈశటీకలో యదుక్తం భాస్కరేణ సక్యాప్యుపనిషత్‌ వీకం (బహ్మ విద్యాపకరణం తతశ్నపకరణ భేద _(కమణమనుచితమితి (చూ దేశికభామ్యపీ5క 83, దేశికు ననుసరించి ఈశ పరతత్త్వాన్ని ఆత్మగా చెబుతున్నది [(కాత్యాయను డీశను గూర్చి అన్నాడట జా ఊఈళావాస్యం ఆత్యదివత్యః అ సర్వాన్ముకమ సూతం 88పు ) | ధ్యేయ వస్తుపూ . సాధనమూ పురుషార్థమూ _ చెబుతున్నదని దేశికులు భాప్యాంతంలో (వాసిన మాటలు విశిస్హాద్వెతంలో తత్వ = హిత = పురుషార్థాలన బడుతున్నాయి. ' కాబట్టి దేశిక వ్యాఖ్య (అవ్మాన్యూతానుసారంగా (ాయబడినట్లు (చూ పీఠిక 81) పీఠికా కర్తలు. దేశిక భాష్యంలో వన్న శబ్దాన్ని [పమాణంగా గహించి సమర్థించడ మొక చక్కని వ్యాఖ్యాన సంపదాయం. (_గంథాన్నంతా ఏక వాక్యాన్వయం చేయటం దీని కుదాహరణంగా 58వ మంత వ్యాఖ్య చూడవచ్చును. అచదెగత మతానుయాయి స్వామి చిన్మయానంద కారం ఉపనివశత్‌ (ణాళిక [పథమతరంగము = 1మం. తత్చీయం ఎ లిమం. ద్వితీయం = లిమం. చతుర్గ్ణం _- కటు8 పంచమం. “అ కిటు 114 షష్ట = 15 టు 17 మం. సపష్ట్వమం ఎ 18మం. క ఈభాష్యం దొరకలేదట.

వివిధభామ్యస౦పుటి కశ?

1. బానమార్తను, 2. కర్మమార్లము, అది అనుసకించలేని వారికిది చెప్పబడింది. ఇ చి లి యం ఇది (ప్రథమమార్షంగా పరిణమిస్తుంది. 8. రెండూ కానివారిగతి, దేహాత్మలాంతుల జీఏత విధాన ఖలంగొ చెప్పబడింది 4 ధ్యేయవస్తు వర్ణన. పథమ మంతంలో సూచించిన విషయమే. ఇక్కడ వర్షి ౦పబడుచున్నది. శ్‌ . విద్యావిద్యల సమన్వయం చెప్పబడుతున్నది. ఒకదాని దృషిలో ' మరొకటి ల్యాజ్యం కారాదు 7 ఎ గురశిష్యలిఏథధంగా ఆత్మత త్వ విచారణ ₹ేసి త్యత్పాప్రితై మార్గం కోసమై చన్తున్న (ప్రార్థన. ఇది సర్వయజ్ఞ కర్మకాండల అనంతరం పునః పునః చదవబడే కాంతి మంతం. షి (పకారం 1.వ మంతమే సక్వోపనిషత్తుకు వీజ్ఞ పాయం. తర్వాత వచ్చిన (తిమతాచార్యల వాదాల కనుకూలంగా వున్నది. కాబట్టి గంవీరార్థ (పదాయికమైన మంతం. అందుకే ఆదొక్కటే _పథమతరంగమన్నారు. న! ఇ మంతంలో మొడటి రెండుపాదాలు త త్వ్వనిర్ణయం చేయగా - జ్ఞానమార్గం చెప్పగా - (కిందివి రెండూ కర్మమార్గ నూచన చెస్తున్నవి. అలాగే భక్రిమార్గమున్నూ సూచితమౌతున్న దనబానికి మధ్వాచార్యుల భావ్య ముదాహరించారు.

“"శేన - ఈఫనిచ్చే ఆర కేన = ఇవ్వబడిన [దానిని భుంజీధా _ భుజించు” గీత 8-18 ఇదేవిషయంచెబుతున్నదని ఆథోశ్జాపికలో నూచించారు. శ్రీవేదాంతదేనికులు

అపమార్గ! విషయక మంతాలు 9.12 గురించి (వాస్తూ లు

"ఇంతవరకు కర్మయోగము మొడలగునవి ఆంగములుగా గలిగి పరమాత్మ విషయకమైన విద్యను బోఎంచి త్యూశ కేవల కర్మ - కేవల (బహ్మ విద్యానిష్టను నిందించుచు వర్హాశమ థర్మావలంబనమైన విద్యయే మోన హేతువని చెప్పబడుచున్నది"

18 ఈ శావాస్య్యము ఈ వాక్యాలు ఫివ మంతానికి పీ5క, న మం్యత వ్యాఖ్య “జ్ఞానరపాత కర్మ నిష్టలు తమోలోకమందుచున్నారు.” “ప్ల వాహ్యతేో (మం 2 గ్రా పదునార్ధరు బుత్విక్కులు = యజమాని _ పత్ని అను వారి న్మాళముంచి యున్న ర్మ భ్రానవ్వతము. ఈ కర్యలు అవరములు న్మిశ్శేయస హేతువులుకావు. ఇందుకే రు మృత్యు. గస్తులగుచున్నారు] స్వాఏకారోచిత కర్మను త్యజించి విద్యారక్తులగు వారును తదధిక తమః ప్రాప్తి [ందుచున్నాడు. ఆ బీకటి చెప్ప వీలులేనిదని “ఇవ” బ్దము స్ఫురింప చయ చున్నది 12 మం. “వ్‌ రమిత? (పేత్య అఖి సంభవి తాన్ని” ( శరీరమును పీడి పకమాత్మను. హైందుదును ? గట్రహ్మలోక మభిసంభవామి" (భాందో 8. 14 14. 6- 18. 1) ఇచటి సంభూతి (బహ్మ (ప్రాఫ్టి రూవానుభూతిని తెలుపుచున్నది కాని ఈళ 19వ మం(తమందలి సంభూతి సమాకి రూపొనుభూతి బోధకము. 14 వమం్యత మందలి *నంభూతించ-వినాళంచ” వినాశమే అసంభూతి. కాగా సమాధథికంటె వేరై దొని కంగభూతమైన నిషిద్ధ ధర్మ విశాశమును అసంభూతిని-కోరువావీ- అనగా యమ నియమాదులంటే ఆసక్తులగు విచ్యాధికారులగు వారు అంధతమస్సు నందుచున్నారు (ఇందులో కేవల నైతిక మతచ్యష్టీ నిరరంపబడినది. ఆద్వ్వైతా చార్యులలో కొందరు స్వభావవాదులను - మరికొందరు చావ్వాకులను ఈ మంతము నిరసించు చున్నదచనె అభిపాయపన్థారు. చూ. ఉవహాచార్యుల భామ్యర్మ క ఇలా వ్యాఖ్యానించి సన్మార్గ వివయకాలైన 10-11-1814 మం్యకాల నిలా వ్యాఖ్యానిస్తున్నారు. 10 = 18 మంత్రాలు 10 మం --*ము క్రిమార్గం కేవల కర్మ - కేవల జ్ఞానము కాదని అర్ధము. (బహ్మ జ్ఞాన నిరపేషకమైన కర్మవలన = కర్మనిరపేవక (బహ్మజ్జ్ఞానము వలన మోవమలభ్య మని మాకు ఆచార్యులు వివరించిరి. పరమాత్మనిష్టలగు వారి వాక్యములు మేము విన్నాము”.

వివిధభామ్యస౦పుటి 140 198 వ మం, “ఇందలి *తగశ్‌ * శబ్దము చెప్పటోవు రెండువలాలను చెప్పచున్నడిొ. 11-14 మంతాలు

= బహ్మోపాసనమను విద్య - కర్యరూపమగుఅవిద్య .. రెంటికంగాంగి భావ మెరిగిన ముముకువునకు విద్యాంగమగు ఫలానుర క్రిలేని కర్మచేత, జ్ఞాన సంకోచ రూపము-మృత్యు హేతువును అవిద్యోత్ప త్తికి పతిబంధకమునగు పుణ్యపాపరూపమును ఆగు (పాలీన కర్మను నశింపచేసి, ఉపాసనారూప విద్యచే ముక్తుడగును”

(ఇక్కడ మృత్యువనగా పుణ్యాపాపరూపమైన [పారబ్ధకర్మ.)

“సంభూతియనగా సమాధి రూపమగు (బవ్మోనుభావము, వినాశమనగా యోగ విరుద్ధ విషయ విసర్జనము. (మానదంభహింన = ఐహిరిందియ (పవృత్తులను విసర్జిం చట) రెంటి నుపాసించు. విద్వాంసుడు యోగవిరుద్ధ విషయ త్యాగముచే మృత్యువును సమాధి విరోధియగు పాపమును _ సంభూతీయను సమాధిచే (బహ్మ (పాపి రూపం మగు అమ్మతత్వమందును.

ఈ రెండును జ్ఞానాంగమ'లు,

కొందరు సంభూతిజస్కప్టి, వినాాజణ్యపళయములని అర్థము చెప్పిరి. అట్ట యినచో మృత్యువును దాటుట-అమ్మృతత్వమందుటన్న ఫల వివవ కుదురదు”,

ఈ వ్యాఖ్యానము ననుసరించి జ్ఞానకర్మ సమన్వయము సిద్ధిస్తున్నది. దీనికి సోషకంగా 1-2-8 మంత వ్యాఖ్యానాలు చూడదగ్గవి. ఎందుకంటే ఉపనిష్యత్పణాళిక ఆడే రాబట్టి, ,

కే “ఈణ్వరడనగా. పురుషోత్తముడగు వాసుడేవుడు. వానిచెతనే చ్మిదూప "క్రివుడు _ అచ్చిదూప. విశ్వము వ్యాఫ్టము. ఈశ్వరునిచే వ్యాస్యము - ధార్యము నగుఏచే వాసుదేవ రూపముగాని వస్తువేదియు లేదు. ఈ భావనచే జగత్తును త్యజింప వలెను. దేహధారణ మ్మాతోపయోగియైన భోగ్య పదార్థము లనుభవింపుము, లేక త్యాగము మూడు రకాలు,

శ్రే. కర్మ త్యాగము - అనగా ఇడి పరమేశ్వర కార్యము. నాడి కాదు అన్న కర *. మమకారమను త్యజించుట . 2) ఫలక్యాగము = కర్మఫలము పరమేశ్వరునిదే నాది కొడని తృజించుటం 8) కర్శృత్వబుద్ధిత్యాగము = కర్ణ ఈశ్వరుడు, నేను కాదని త్యజించుట

150 ఈ ఇ వా స్య ము ఈ త్యాగబుద్ధిచే భగవద్భోగమునందు అంతర్గత స్వభోగము గలవాడవై దార్థానుభవము నందవలెను. పరమేశ్వ రేచ్చాలబ్బమైన దానిని త్యాగబుద్ద్యా అనుభ ంపవలెనే గాని ఇతపల ధనాదులను కోరరాదు. వాస్యంజవ్యాష్యం ఈ అర్హాన్ని (గహించివ అద్వైతాచాచ్యులవారూ వున్నారు.) ంకరానంద సరస్వతి తమ ఆత్మ పూూణంలో 1). జగత్తు ఈశ్వరునిచే వ్యాపము. కుండ మొదలగనవి మట్టిచేతనవలె 2) (దష్టయగు ఈశ్వరునిచే జగత్తు వ్యాప చూచు [పభువుచే - లోచన ద్వారమున రాజనగరము వ్యాపింపబడినట్లు 3) వస్త్రముచే శరీర మాచ్చాదితమైనట్లు వెలుపలనున్న ఈశ్వరునిచి (ఇహ్వానందము ల్‌ వ్యా ప్రము. "శ పుష్ప వాసనలణచే జలము వ్యా ఫ్రమైనట్టు లోపలనున్న ఈశ్వరునిచే జగత్తు వ్యాపింపబడుచున్నది. ఠి వాసనలచే సంకల్పాది రూపమగు మిసిస్సు వ్యాప్తమై యున్నట్లు అంతర్యామిచే

(ప్రపంచము వ్యాప్త ము”.

ఆ ద్వైఠొానందలహరిలో అ ద్వైతానండ తీర్చులు*

పరమేశ్వరునకు మూడురూపములున్నవి. 1. సచ్చిదానందైకి ఘనము న నిర్వికారము 2. పుకుషసూక్త = భగవర్ధీతలందలి విశ్వరూపము 8. (భాంతి జన్యమగు (ప్రపంచము.

(ఇది అజ్ఞానుళందరిచే. చూడబడుచున్నది.. దీనికెంటె. రెండవది జ్యోతి ర్మయము వ్యాపకము. నిత్యము (శేస్టము.. దానికంటె మొదటిది సూవ్మము వ్యాస కము ఎశేష్టము-సత్యము. కావున విశ్వము నీరూపమున చూడవలెను

[1 నిత్యనైైమిత్తికను -

సశివిధరూపళ్యాగముచే కూడుకొన్న కర్మను = జ్ఞానాంగముగ యావజ్జీవితము / “చేయవలెనని బూ మంతము. విధించుచున్నది దేహదారణ మందరకు నావళ్యక మశటచే కర్మలు త్యాజములు కావు _విద్వాంసునకును జివితే కృ త్యాజ్యను కాదు, నిషేధము. కాదు జ్లీవిేచ్చను చెప్పుచున్నది కాబట్టి ఈ మంతము అజ్ఞా

! వివిధ భామ్యన౦ పుటి 151 ద్ధేఫంచు చున్నదన్న మతము సమేవీనము కాదు. ఈ మంత్రము అజ్ఞ కర్మ వయముకాదు స్వర్గ హేతునకు సకామ కర్మకాదు.

“1గావిశేషాదితి ((బనూ. 4. 19) అన్నచోట నిదే నిర్ధారితము త్యాతి ఘూ్యూతము “స్తుకయేఒనుమతి న్నా” అన్న భాష్యమున (శ్రీమ్మదామానుజులు “నసహతునకు కర్మలేపనము లేదన్నారు.

కాబట్టీ కర్మలు త్యాజుములు ఠావుః విద్వాంసునకును ఇందుకే మంత్రమున ;న్యమార్దములేవనబడినది బ సూ. 1/1. 16తో

“అగ్ని హ్మోతాది తు తత్కార్యాయమైవ తద్డర్శళాత్‌” 11౪ 1.16) అన్న గోద = అగ్నిహో_తాడి కర్మలు జ్ఞానాంగములుగా విధింపబడుట తపనిషత్తు లందే దష్టవ్యమనబడినది.

(ఉవటాచార్యులును --- “నిస్పృహుడగు యోగియు ముక్తి హేతువులగు కర్మ ఎను చేయుచునే జీవింపవతెను. అట్టి కర్మలు బంధములు కావు. ఎంతవరకు “ఇచ్చ” పవర్తించునో అందాక కర్మాధికారమున్న దనవలెను) వివరి వాక్యాన్ని ఖండిస్తూ వేదాంతదేశికులు

“భ్టానాగ్నిదగ్గాధి కారో విధినిషేధ అనధికారి ఇతి పకస్తున వేదవిశ్‌

సమ్మతః అన్నారు. (జ్ఞానాగ్ని దగ్ధ అధికారికి (ఆర్హతకలవానికి) విధినిషేధాలు లేవనటం వేద సమ్మతం కాదు; కొదిట్టి ఉవటుని కర్మాధికార హేతువు “స్వ ఇచ్చ" కాదు. వేదానుశాసనమని లాత్పర్యము) కొని ఉవటుని భాష్యం శంకరభాష్యాన్ని కాదని __

“నిస్సృహన్య యోగినో జ్ఞాననిమిత్తే కర్మణ్వధికార ఇత్యేతం అర్థమాహ” 1, “నావిశేషాతి” విశేషపుగా చెప్పనందున (విద్వాంసునకు 11% క, 7 “నియ

మాచ్చ”" నియమమువలనకూడ = (బతికినంతకాలమును కర్మలాచరింపవలె నన్న నియమమువల్ల హడ - కర్మ నియమముజ్ఞానికిలేదు. *స్తుతయ్యేను మత్వూ. శ, 14... లేదా కర్మ నంగికరించుట (బహ్మవిద్యా స్తుతి నిమిత్తము. దీనివ్యాఖ్యలో రామానుజుల విద్యామవోత్మ్యార్‌ సర్వదా ళర్య కుర్వన్నపినవిస్యతే.

కఫ్‌ ఈ ళౌవాస్యము కర్మవలము భవితవ్యము కదా, ముక్రియెట్లు' అనగా *నకర్మ లిష్యలేనర” వాన్‌ ళు

అన సమాధానము =

అదై్వైతానండలహరిలో కూడా

• ఈళావాస్యమన్న మం్యతమందలి త్యాగము మనస్సుళి భావింహుడినదే తప్ప [క్రియారూపము. కొదు. మానసిక పరమార్థ జ్ఞానముచే విషయ (ప్రపంచమును పరమాత్మరూపమున చూచుట నర్వత్యాగము.. అంచకాని వస్తువులను వదలి పెట్టుకాదు- కర్యను త్యజించుటచే దహయ్యాత ,స్పిద్ధించదు. అది అశక్యము, కావున భావనా రూపత్యాగమే సర్వక్యాగము, వస్తు త్యాగము కుదరదు

శీ కనా ళ +

మనసై వేద మాప్రవ్యం నే౮ానానాస్టి కించన . తచ్వము మనన్సుచే పొండ దగినది ఇక్కడ నానాత్విములదు. అన్నచోట మనస్సన్యాసమె చెప్పబడినది కాని కర్మ సన్యాసము కొదుం

కాబట్టి ఈ మనస్త్యాగియే రెండవమం్శతమునకును శ్రోత, ఆత్మప్జ్బుడగువానికి కర్మ్యంట్లు ! =అన్నచొ లోక సంగహార్థమే. కర్మలలో అకర్మ = అకర్యలలో కర్మ లను దర్శించుటయే యోగము. కావున పైరెండు మంతను లాకునే య్యుళించు చున్నవి.

(కాని ఇంకర భామ్యమున = మొడటి మం్యతమునకు శోత సన్యాస - రెండక దానకి గృహస్థు అనబక్షినవికదా = ఇది దాసికి ' వ్యతింకమా? య. | పళ్నించుకొని అదే [గంథమున అన్నారు.)

“కొందరు ద్వితీ గు మంత్రమే (ప్రమాణముగా (గహింవి కర్మవాదులై సన్యాస మును కాదనగా (జత్యనుహల సశ్యాసమును పునరుద్ధరింపగో, న భగనత్పాదులిట్ల నిర్మి సరత్వాగమనగా _నామరూప కియాద్తవిని త్యజించి వానియందు [బహ దృష్టిని (పతిస్టించుట. ఇది 1వ మంత లాత్పర్యము. కేవల ఫలాసక్రి రూపకర్యలు గల గృహఫ్టాశమము కంటె * (కియారూప సన్యాసముకంటె ఇది (శేష్టమ. సన్యా సికిని నివృత్తి రూపకర్మలున్నవి వివిదిషా సన్యాసమున (తెలుసుకోవంనిన్న ) జిచైస వాంఛ యున్నది. ' ఎదాంత శవణాడి రూపకర్మలున్నవి.

విద్వశ్‌' సశ్యాసము పూర్ణశ్ఞానరూపము. ఆది 'విరింపబడునది. కాడు. వారు "వ్లాస్త్రవళ్యుల్పును కారు ” అది సహశ్రోన్యిషితమ్ను వారే. బీవమ్యుక్తులు. ఇది గృహస్థునకు సాధ్యమే.

౨విధ భామ్యన౦ం పుటి 539 యాజ్ఞవల్కు్యు నట్లు జనకుడును సర్వత్యాగియే. అజ్టిారికి వర్థాళమాదులే / గాదు. ధ్యానధారణాదులును లవని భగవత్సాదులే చెప్పిరి కడా. “నమే వక్షాన వక్షాళ క్తూబార ధర్మా = నమేధారణా ధ్యానచూగాదమోచఒపి” ఆగ కష!

"ఎవని జ్ఞానముగాని-కర్యలు కాని శాస్త్రవిహాతములు రాదోంఎవని కర్మ కేవల కనాడి బద్ధమో. వాని విషయము,-నీ మం[తము చెప్పుచున్నది”.

కాబట్టి దేశికుని (ప్రకారం ఈ మంతం మొడటి రెంటికి వ్యతివేకమైన కేవల అభిలాష రూపకర్మనిష్టల విషయం. మెదటి మంతంలోని మాగ్యథః కస్యస్విద్ధనం_ అన్నమాటకు దృష్టిలో వంచుకొనే దేశికులిక్కడ విర్తషణతో [పవ 'రింబేవారే అత్మ హతకులనటం. మాగ్చృతః ౫ వి త్తేషణ-ఇందుకని వీరు నరరస్టిపతితులు,

ఈ మకాన్నే అనుసరిస్తున్న మరొక లాంతిక పంక్రితుడు సదానందుని వ్యాభ్యానమన్నది. ఈ మొదది మూడు మంతాల)దే పద్ధతిగా అతడూ వ్యాఖ్యా నించాడు. చితమేమంపే విద్యావిద్యల విషయకమైన మంతాలన్నీ శంకరుననుసరించి వ్యాళా౭వించటం. ఆంటే విద్యను దవతాబానంగానే భావించి వ్యాధ్యానిసాడు _ దేజేషీవం పరమత్మల్దానంగా (గహంచలే వ. వలం

ఈకోపనిషత్‌ స ళ్యానందుని వ్యాఖ్య జ్ఞాన స్వరూపము. అద్వెతీయము. కర, భోక్ష ఈళ్ళరుడు మాల నూద్య విశ్వకారశమునై న బహ్మేమునకు నమస్కారఎి.

ఈ ఉపనివత్తునకు ముముషువ్వు అధికారి ముక్తి ఛ్యేయమా. ఆత్యకర్త ఈ “ఆత్మగుణ వివారణ రెండికి సమన్వయము. ఆత్మ స్వరూప దర్శనమే ముక్తి యనగా ఈ దర్శనము మనః పరికద్ధిపె ఆధారపడి యున్నది. దీశకొధారము కర్మ. అత్మ దర్శనమీ జన్మమంచే సాధించినడో వాచ జీవన్యుక్తులు. వా"కి కర్మ అవసరముకాదు. కాని వారు దానిని తిరస్కృరించరు. ఎవరికి శ రియుండటో వార నిష్కామ కర్మ యోగార్హు లు. కర్శయాగులై మర్తవై మరణానంతరము ఆత్మమగ్న లగుదుడు. వీ కర్యయోగులకు మనస్సులు ప-పడ్డములుకొవో వారికి _కమముక్తి. వారిది దేవయానమః వాత ఖాహ్మలోకమున మనః కద్ధి వర్యంతముండి బహ్మనొయుజ్య మందుడురు.

జ ఇదంతయు వదాంతానుసారి. మంత వ్యాభ్యానమున డీనినేవివరించుచున్నా మః |)

ర్‌క్తీ ఈ శౌ నవా స్యము

1. “మార్చాటునొందు జగత్తున పంణామ శీలమగున దంతయు ఈశ్వరునిచే చ్భాదితమై యున్నది. సన్యాసమచే నిది భోగ్యము. ఇతరుల ధనాని కాశింపరుము"

ఈశ్వపడనగా కర్ష సృష్టి స్థితి సంవారకుడు. చైతన్య స్వరూపుడు జగ రయంతు “అతడు డ్ళించువాడు, స్పృశించువాడు, వసన చూచువాడు, రుచి దూచువాడు, మనీష్‌ నిశ్చాయకుడు, కర్ర, అభిజ్ఞాత అతడు అచ్యుతమైన అత్మ మందు పరిణిష్టు తైయున్నాడు” అని (ోతి పరమాత్మను వగించుచున్నడది చలాచల వస్తురూపమైవ జుగత్తా చై తన్మముచే ఆచ్భాదితమగా పదార్థము లౌకిక దృష్ట్యా ఉన్నది కప్ప ఆధ్యాత్మిక దృష్ట్యా ఉన్నది పరమాత్మయే (బహ్మగత మాయాశక్తి విష్వముగా పరిణమించుచున్నది. దానికిని-ఆనగా శక్తి కిని శక్తి మంతునకును అభేదమే అనంతళక్తి సమన్విత మాయయు చైతన్యమే అది తనను తాను చై తన్యముగా భావించుకెనుచు ఆచితన పదార్థాకృతియెన విశ్వముగా పరిణమించగలదు. మూల (పకృతి మాయే కనుక, స్టూలదృష్ట్యా సదార్థ జగత్తు అచతనముగా కన్పించినను సూక్ష్మ చృష్టినంతయ కనుక చైతన్యమే. ఆమె ఈ పంణామ (పయోజన మేమిటనగా జీవులకు స్వకర్శవల భోగాన భావము కల్చించుటకు అందుచే ఆచేతనమేదియులేదు. “సర్వము (బహ్మమే” “ఎర్వము ఆత్యృచే” పుదషడే కర్మ, విశ్వము, తపస్సు, (దిహ్మా అమ్మృతత్వము= అని _శతీ బహుధా ఉపన్యసించుచున్నడి. కర్మఫల భోగానుభూతిచే అంతఃకరణ పారిశుద్ధ్యము సిద్ధించిన పండితులు విశ్వమును (బహ్మముగనే. దళ్శంచుచున్నాడ (పపంచమనగా భూలోకమ్మా ఇతరలోకములు ఇదంతయు (బిహ్మమే. సన్యాసముచే ఇవి భోగ్యమనగా కర్మఫలాకాం షలిక హోవుటయే సన్యాసము, అనగా ఆత్మ భిన్న ముగా ఏదియు లేదన్న ఆశుభవముచే. సర్వము ఈశ్వరుడే నన్న భావము ననుభ వించ్చుట, ఎవరి ధనమెనకు _ అనగాఎప్పుడు వాంఛావిషయములు ఆక్మగా దర్శించు చున్నాడో వాని కవి విషయముథీ కావు భగవంతుగన్నాడు శదా

“జీవుడు సన్యసించినంతనే ఓయి పార్థా ॥ వానీ వాంఛాజాలిములు ఉహ మితములై వాదాత్మచే ఆత్మరమణమందుచున్నాడు. వాడే కాంతచిత్తుడు”.

• గీత

వివిధ భామ్య సంపుటి కగీ5్‌ [1

“ఇట్లు కర్మ చయుచునే మానవుడు శతవర్షములు జీవింప కోరవలయును ఓబూ నరదడా; కర్మలేపమంటకుండుట కిదే మార్గము అన్యము లేదు

"* ఎవడు కర్మలానర్చునో” = అనగ తన ఇం్యదియముల నందు నియమిం చునో, “ఇట్లు” = అనగా సర్వము (బహ్మమనియు, ఫలాకాండ త్యాజ్యమసియు జు “శతవర్షములు అనగా దీర్ణకాలము. “నీవు అన్న సర్వనామము సర్వులకు ఆనువ వ్రించునట్టిది. “ఇంతకంటె అన్యమార్గములేదు - అనగా నిష్కామ కర్మయే మార్గ మని *దేనిచే కర్మలేపములేదో” అనగా కర్మఫల మంటకుండుట ఈ మంతమందు ఆత్మ(దష్టల జీవన్ము క్త స్థితి సూచితము. శరీరమున్నంతవరకు ఆత్య(దష్టయు ఊరక్రే యుండడు, అతని ఇం్మదియములు (పారబ్ధ కర్మాధీనములే కనుక భగవానుడిదే అన్నాడు.

“*ఎవ్వడ్శును శణమేని నిష్లర్నియె యుండకాలడు. |, పకతి గుణచోడితుడె

గ్‌ తా శబ జ్‌ 6 ల ము 1వతివాడును కర్మజాలమున బంధితుడగుచున్నాడు (గీత)

[పథమ మం్యతమున ఆత్మయే (బహ్మమని దర్శించికవాడు, జీవన్ముక్తుడై , (పకృతి చోడితుడై కర్మచేయుచునే పతిదియు పబహ్మమయముగనే చూచును. కఠోప నిషత్తు విధంచుచున్నది.

“అజము, సిత్యవైతన్య స్థానమునకు" ద్వారాలు, (అతనికై ) కర్మచేయుచు బాధపడడు, కాని విముక్తుడై పునర్జన్మనుండి రషుతుడగుచున్నా డు.”

అచ్చి ఏముక్త జీవుడు శశవర్షములు జీవించగోరినను వానికి కర్మ లేపన * మంటదు *వాంధి యన్నమాట జీవన్ముక్తుని కర్మ బంధింస జాలదన్న స్తుతి పూర్వక వాచకముగా వాడబడినది సై

జ్ఞానకర్మ సంఘర్షణము అపంగితుల సకామ అ నిష్కామ కర్మల నడుమ తప్ప పంశితుల ఇం్యదియ వ్యావారములకు సంబింధించిలేదు. (అనగా వీరు ఏది చేసినను అందు ఆవాంకార పళ్నయుండదు కనుక వారిచేష్షలు ఇర్యదియ వికారములు . మతమే

|

భగవంతుడగు వాసుదేవుని ( ష్మతియ ,చెన్టలట్లు! వ్యాత ధర్మ నిర్వహణమట్లు కొబిద్టి పండితులొనర్చు కర్మ అపండితులకృవతె సంసారవృవృమునకు పలుపు, లాడు కాదు. స్మృతిచెప్పినది కదా."

156 ఈ'ఇ%ా వానస్యము

“నాక కర్మలేదు. ' నాకు కర్మవాంఛలును లేవు ధనంజయా ! ఆత్యపత్తకు కగ్మబంధనము కాదయ్యా * “ఎవని ఆత్మవల్ల ఆత్మలుగ నైనదో కర్మచేసినను ఫహాభిసంధి వ్లాంకిలేదు "

(గుతియన్నది “ంార=కార్య స్వరూపుని దర్శించినంతనే హృబయి్యగంధి (తుటితమై, సక్వసంకయ పులుక్సాటితములై, సర్వకర్మలు దగ్ధములగుచున్నవి,

“వృాదయగత సర్వ వాంధలు నైెప్పుడు' వీడునో అప్పుడే ఆతడు షృుతు డయ్యు అమృతుడగచుర్నాడు ఇక్కడే (బిహ్మము నాస్టాదించుచున్నాడు ..

“ఏది సర్వకర్రయో, సర్వనియంతయో, (బహ్మకును మూలమైనవాడో అచ్చి (మూళమాన ఉ్యోతిస్సును (చష్ట దర్శించునో వాని సర్వవాప పుణ్యములు వయించి తల్ప యమందు చున్నాడు” అని శతి.

కై!

“అసువ్యాయగ్నవి అంధకార బఐబంధురములైై న లోకములు. * ఆత్మహంతలగు వారి గమ్యస్థానములవ,”

పథమ మంయతము జ్ఞానవషయము చెప్పి-ఆత్మగ్జానము లేనివారి విషయము సీమంతము (పస్తావించుచున్నడి. అసురులజ్ఞాన (పతీకలు సురలు జాన (పకీకలు- ఛాందోగ్యమున “అసురులు పాపవిద్ధలైరి అన్న వాక్యమున్నది. దానినిబట్టి ఆసురులే చీకటి ఆనగా ఆంధఆహంకార స్వహపులు, కఠోపనిషత్తు 'ఆత్మస్థితీ నంగికరించకం _ఆంధవిశ్వాసులైనవాతే. కదేట్లు ద్యోతకమగునన యుశ్నదా)ని బట్టీ ఆనాత్మవాదులీ అసురులు “గీతయు ఆసురీ (ప్రవృత్రికల “చ ఛ క్తి రపోతులై పాపఏిముక్తులు కాకా లవ. అనాచారులగు వారిక్‌ సత్యము బోధపడదు. 'వారికి విశ్వము సత్యావష్టానము' లేనిది. వారికీళ్వరుడులేడు. విశ్వస్థితి కాధారము సంయోగమెనని భావింతువి అస్టి వార్పు విశ్వస్థతికి భంజకు"అని. చేప్పినది. కాబట్టీ అసుర సంబంథ 'లోకములే అసుర్యములు

లోకధాతు జన్యము లోకము, లోక అనగా" ల్ల _ కర్మఫలముచే లబ్ధమైన ప్తభర్థన్మమే_లోకము. . ఆందకమొవృతమనగా మోహాంధ తమస్సు - ఆక్మ (య్రకాశ శూనంము ఆక్మహంకలనగా మోకిక మపజ్ఞనే, శరీంముకంటె ఆఅమృతమైన ఆలత్మలేవని భావించు వరు, కర్మఫబా + మువ్విధములు, 1 (బహ్మచైతన్యమగు

వివిధ భాషర్థాన౦వుటి 157 తపిస్థగుణ తత్త్వముగా భాఎఎది ఈశ్వరన్‌ యందలి (శద్ధాభక్తులదే తపస్సు మొడలగు కర్మలు చేయువారు... వీవే దేవయానమున (బన్మాలోక బపాప్తి నందుడురు ౨, స్వర్గసోఖ్యమే పరమావదిగా భావిం యజ్ఞరర్మలు చేయువారు... వీరిది పితృయా నము. చం్యదలోకము వీరికి గమ్యస్థానము. వీరికి పుసగ్ణన్మకలదు. 8. ప్రైరెంటికి ఛిన్నులు, _ వీ=కి లోకమె సర్వము. వీరు జన్మ ' పరంపూవృతులు,_ వీరిలోకములే అసుర్సమలు అనాన మోహాంథ తమః పరీవృతములు.

“కౌంజేయా* అసురంహానులందు జగ్మెంచి జన్యపరంపంలగ్నువై ఆఅధోలోక ములు (ప్రాప్తించువారు నన్ను పొందలరు' అని గీలాళాస్త్రము

శ మం ఆొక్తము లనే

చైతన్యమగు టహ్మ మొక్క స్వరూప జా తటస్థ చళలకు సంబంధించిన నిర్ణణ _ సగుణత్వములనీ మంతము వివరించుచున్నది.

అనేజర్‌ = వికార రహితము. నిర్ద్ణణఘు.. *వళం” అద్వితీయము, సర్వకాల దేశములందున్న ఏకైకతత్ర్వము నిర్ణణ బహ్మమున స్వగత స్వకాతీయ వివాతీయ భేదములేదు. అడి గుణసంకలితమై _ తటస్థదళలో _ అనేకత్వము-విభేదము లేర్పడు చున్నవి. ఇదే మనసోజవీయః అన్నమాటలో చెప్పబడినది మనస్సు అంతఃకరణ చీహ్నముగా గృహీతము. జవము - మాప్ప పొందునది, ఆవమ్మిశాంతషు. మనస్సు నిశ్థుమేదో వ్రస్తుస్వరూపము. పొందుచునే యంండుము.. కాపున దాగకి వికాంతి యుండదు. _బవ్మామాయా రూపమందడి సృష్టికై సంకల్పరూప చలనమును పొందెన్ను ఈ చలనమే విశ్వము కనుక అది నిత్యము ' మారుచునే యుండును. .[ప్రఠతమమున ఆత్మయే యున్నది అనేకమగుటను సంకల్పించినది. “ఆతడు లోక సృష్టి చేయుట వాంఛించెను”. “దానినుండి పంచ - భూతాది విశ్వముదయించె నన్న మాటలవల్ల విశ్వము = : బహ్మమైకటే యని ససృష్టపడుచున్నడి. కాబట్టి ఆ(బహ్మ సృష్టి కర్త ఎస్కష్టి; మనసోజవీయః మనోవృత్తులడు _ క్రల్సించువాడు వాడే." ఎందుకు $ కర్మఫల భోగానుభూతికి ఇది సంప్కాారాము, గణము, _”దేవతలు” - ఇర్మదియాద్ది _దేవతలు - (పకళ స్వరూపులు. రజ స్తమాగుణస్వరూపతచే (బ్రహ్మమును పొందలేరు, అభ్జేయము నతడు తెలిసికొనును. అతనకి జ్ఞాతలేడ్లూ అని (శతి. స్వయంభువు ఇంద్రియములకు బహిచ్ముఖములుగా సృష్టించెను. అందుకే అవి లోపలి ఆత్మను

158 ఈ శావాస్యము చూడలేక బయటి పదార్ధములను చూచుచున్న" వని కఠోపనిషత్తు. “అది వారికి ముందే పర్వెత్తుచున్నది” --- మనస్సు ఇం్యదియముల కార్యములక్తం టె ముందేవాని (పయోజనముల నుద్దేశించి బహ్మ సృష్టి 5 ర్యమగ్నమైనది “నిది తులకో జాగృతుడై న పుడషుడు వారిక్తీ విషయస్యృష్టి గొవించుచున్నాడు. అడి జ్యోతిస్సు అద్‌ (ఐహ్మ - అమృతము. సర్వవిశ్వశరణ్యము.. దాని నెవరతి, కమించగలరు" కఠోపనిషత్తు మరొకరీతిగా = (బహ్మ మానసాదీర్యదియములను విషయోన్ముఖములుగా చేయుచున్నాడు కనుక పంపబడు దానికంటె వంపించువాడు ముందు కనుక వారికంటె అతడే ముందు. "ఎవరి యాజ్ఞాబడ్ధమై మనస్సు చలించుచున్నది * ఏవనిచే [పాణ (పధమస్పందనము జరిగినది. ఎవరిచే అభిలషితులై జగులు మాటాడుచున్నారు? --- అని (పళ్నించి తానే సమాధానమునిట్లు చెప్పుచున్నది “అతడు [శవస్సులకు (శవస్సు. మనస్సులకు మనస్సు. వచస్సులకు వచస్సు, (పాణములకు _పాణము. న్నేతములకు న్మేతము “*( కేన) ఇందుచే సర్వస్టానాధిహ్టైానము బహ్మము అడి సగుణము-నిట్లణము. విరుద్ధాంశ సమన్వయము “పతగెత్తుచునే “అన్నిటి నతికమించుచ న్నది" ఇది సగుణ దృష్ట్యా. తిస్టత్‌ . అనగా అడి. నిష్కి్ఫియము - అవకారఘు అద్వితీయము కాబట్టి మరొకటిగా ఆది మార్చునందుటకు వీలులేదు. ఇచ నిర్ణణనృమ్ట్యా- కాని మాయా శక్తిచే ఆది సర్వశక్తి మంతమశచున్నది ఈ మూయ (బహ్మమయి. ఛ్నిదూపిణి అది సకలజివుల కర్మ జీజములను (తిగుణాత్మకములుగా తనలో గర్భీకగించుకొని యుండును. కావున మాయాశక్తి చిన్మయ యయ్యు ఇట్లు గుణమయి గుణాలును చిచ్చక్తి రూపములే ఎందుచేత ! తానుకాక రెండవదేమియు లేదు కావున మాయా శక్తి చే బ్రహ్మము స్థష్టిచేసి తానే వీవుడ్డై లోక్మక్రీడను లీలగా నిర్వపి ంచుచున్నాడ్డు ఏ 12 ఉవటుడు "స్వర్ణవళాసక్తి చే కర్మవళాచరించువారు అన్టానరూపతమస్సు నందుచున్నారు. " చిత్తకుద్దికి హేతువులగు కర్మలను విడి3 ఆత్మస్ఞానమందే ఆసక్తు లగువారికి ఆంతకంది అంధ తమస్సు (పాప్తమగుచున్నది. ఆనందతీర్థడు = కర్తక్తాని ఆత్మ అవివ్యవలన జీవుడగుచున్నాడు.. వీడే కర్తృత్వాభిమృానముచే కర్మనిస్టదగుచున్నాడు. కావున అవద్యయనగా (శత స్మార్తకర్మలు _ వేదవిహిత కర్మానుష్టైనముచేయువాడు పితృలోకమునందును.

వివిధభామ్యస౦పుటి కేర0 విద్యయనగా ముఖ్యవృత్తి చేతి జానమె యర్ణను, కాని ఇచట గొణ వృత్తి చేత ఉపాసనమ చెప్పవలను తతృలము. దేవలోకము. కావున నిదియు తమస్కే, పునర్జన్మకారరమగుట భత. | వీని కర్కోపాసనల సఘుచ్చయము అరికఫల _పదాయక మని చెప్పుటయే (లికాత్చర్యము)

ఇది శంకరమార్గమే ఉవటుడు మాాతము మిష్యయనగా అత్మజ్ఞానమే

యన్నాడు. 10= 11-13-14

11. ఆత్మజ్ఞానమును దొనిళంగమగు కర్మను తెలిసి = రెంటిని సమన్వయిం చిని పురుషడు కర్మచే మృళ్యువును దాటి - (_బహ్మ జ్ఞానముచే ము క్రినందును,

12. సంభూతి - అసంభూతి. కాన = కర్మలు,

"శదుభయం వేద జానాతి సహ ఏకీభూతం కర్మకాండం జ్ఞాన కాంగస్య గుణభూతం రెంటి సమన్వయమునే (పతిపాదించెను.

14. జగత్కారణమగు (బహ్మము సంభూతి వినాశియగు శరీరము వినాళము రెంటిని తెలిసిన సముచ్చయ కర్రయగు యోగళరీర (గహణముచేత జ్ఞానోత్పత్తి హేతువులగు కర్యలొనర్చుక, అబ్టియోగి- వినాళమగు కరీరముచేత మృత్యువు నత్మిక మించును, ఆత్మస్ఞానము బత ము క్రి నొందును. +

ఇది శంకర మతమునకు విదద్ధము. దేశిక మతమునకు సన్ని హితము, శ్రీ శంశరమతము "పీకు కర్మ స్ఞాన సముచ్చయము నంగీకరించద. అవి పరస్ఫర విరోధులని దృఢ నిశ్చయము. శంకరల భావ్యావళరణిక భాష్యాంతంలోన (వాసిన మాటలు. ఈశ. 9వ మం్మతానికి ఆవతారికా (పాయమైన భామ్యం _ ఈ మూడు స్థలాల్లోనూ (వాసిన విషయ సం్యగహమిది. ॥

160 ఈ ఫా వా స్య ము భాహ్యాపనంహారం “* ఆవిద్యయా మృత్యుంతీర్వా” (111 “వినా శేనమృళ్యుం తీర్త్వా”(14)-వీనిని వద్దే కొందరు సందేహింపవచ్చు. తన్ని రాకరణార్థము విచారించెదము. “*వెద్సా శబ్లమునకు పరమాత్మ విద్యను - అమృత శబ్దమునకు అమృతత్వ శి '5 ఉత “ఫ్‌ ల ద ల మును చెప్పక దేవతొపొసనమని చెప్పుటెందులయ ” అని ఆ సంశయ రూపము జ్ఞానకర్మలకు విరోధము కావున సముచ్చంపము చెప్పరాదు. “దూరమైతే. విపరీతే విషాచి అవిద్యాయా చ విద్వా” (కఠ. 1.2, 4.) అన్న వాక్యము (ప్రమాణము. ఈళలో “విద్యాంచ అవిద్యాంచ - అన్న సముచ్చయము కన్చించుచున్నవి గదా యన్నచో హేతు స్వరూప ఫలములందు. భేదమున్నందున కుదరదు. వానికి సహ సంధత్వము కుదరని విషయము. అట్లే ఏక్ళాశయమున్లు లేదు. (ఒక దాని తర్వాత మరొకటి యుండుట) . విద్యోత్సత్రి తర్వాత అవిద్య పుట్టునా ? ఏవ శయమాన అగ్ని పడీగ్గా (పవళశవంతముగా నున్నదన్న జ్ఞాసానంతరము-చల్ల గానున్నదన్న అజ్ఞానము కుదరదు “యస్మిన్‌ సర్వాణి" అన్నచోట శోకమోహములేదని చెప్పబడినది. కొవున విద్యానంతరపు విద్యలేదు. దానితోపాటుండు కర్మయు లేడంటిమి కర్మకు (సేరణ కోరిక (బహ్మవెత్త కది యుండదు. అమృత మన్నత _ అన్నచోట అమృతము ఆపేనీకము. విద్యా ళబ్దమనకు పరమాల్మ విద్ధా - యని అర్థము చెప్పినచో *“హిరణ్మయేన ప్యాతేణఐ” అన్న ద్వార మార్గాడి యాచన మెట్లు సంభవించును? కావున విద్యకు దేవతో వాసనమని మేమన్నదే సమంజసము దీన్ని బట్టి శంకరల దృష్టీ జ్ఞానకర్మ సముచ్చయం అత్యంత విరుర్డ్దమూ = అసంభవమూ. " ఈ దృష్టితోనే 9.వ మంత భాష్యావతారిక వాయబడినది. “పథమ మంతమున జ్ఞాననిష్ష, జీవితేచ్చగల అజ్ఞానులకు ద్వితీయ ఘుంతమున కర్యనిష్థ ఇ శ ౯ ఇ . 4 ఈ ఈ టోధింప బడినవి... ఇవి రెండు పదార్థములు ముదటిది సర్వేషణా పరిత్యాగరూప ముననున్నది. ఈ అర్జ్హమున బృహదారణ్యశము (ప్రమాణము,

వివిధభామ్యస౦పుటి 101 “స్తోజకామయత వాయామ స్యాత్‌” శీ 17

ఆ లిం యొ సకామి కోరిక మన ఏవాస్య ఆక్మా. వాక్‌వాయా - 1. ఈ 1

[మనస్సే ఇతని కాత్మ _ వాక్కు భార్య) , ఈ మాటచే అజ్జత్వ -కొమిత్వ రూప కర్మ నివృచెప్పబడినది తతృలము సహ్హైన్న సర్గము [(వ్రీహియవాదులు మనిషీకి* హుత - _ప్రహుతాదులు దేవతలకు, ఆత్మకు మనో వాణులు, పకవులకు దుగ్ధము = ఈ సృష్టి కర్మ ఫూన్న రూపం)

“కిం ప వాయాతంష్యామో యేషాం న్యోయ మాత్మాయంలోకః (బృ-4.4.22) (ఆత్మలోకము కావంనను మాకు సంఠానమెందుకు” ఈ వాక్యముచే ఏషణ్యాతయ త్యాగముష అత్మనిష్టయు - కర్మనిహ్మాపతిహల్యముగు. చెప్పబడుచున్నది. కొబట్టే 8వ మంతమున ఆవద్వాంసులను నిండించుటద్వారా “సపర్యగాత ణా వరకున్న త్యూతి మంతములు ఆత్మయవాత్మ్య ముడు చెప్పుచున్నది. ఇదంతయు జ్ఞానులగు వారికే. సకాముల కిండు ఆధకారమాలేదు.

శ్వీతాళ్వతరమును ఇప్టన్నది

“ఆత్యాళమిళ్యః పరమంపవ్యితం _పోవాచ సమ్యక్‌ బుషి సంఘజుష్టంిరి. 21

లి తి ఆ ల లబ

(బుషి సంఘముచే జుష్టమైన ఈ ఆత్మ విద్య సన్యాస్మాళములకుపదేశింప బగినది కాన కర్మనిష్టజ్టాన నిష్టలు వేర్వేద.

అ అ ఇ గ ఈ విషయం కోసమే (వారంధంలోనే అఆవతా!క టానారు

“* ఈభావాన్యాదిమంతములు కరపినియోగ పరములు కావు, అవి కర్మ శేషములు కావు. అత్య యావార్థ్వ్య (పరంాశకములు మ్యాతమే ఆర్య కద్ధత్వ జా అవాపపిద్ధత్వ = వకత్వ'ం-నిత్యత్వ ఆశ రిరత్వ -సర్వగతత్వాడులు కలది. దీనికి కర్యతో విరోధము కనక ఈ మంతములు కర్యవినియోగ పరములు కొప్పు. * " ,.... ఆత్మ ఉర్పాద్యము (పురోడాళామలవరె ఉతృన్నము) విఠార్య (నీమానుల్యు ఆప్మ (మం్యలాదలు) నంన్కార్య ((వీహ్యాడల) అ పీసకీ కర్యకు శషథింఠ పళ ములందు వాని ర్య్యూలుండవంను.. ఆత్మ కళ్టవి లవ) ఎ త కొడు. కళ్‌ లపై?

య నా | లా ళీ శ

భోక కాడు. కమక అడి కర్మ శేపము కదు. సర్వోసంకత్తాత్చక్యసు అన్ను యాశాత్య్య కథనమందే. గీరలకు = మోన ధర్మకంలకీన ఆాక్సిక్య సళ 21) +

1369 ఈ శెచా స్య ము కావున ఆత్మకు జ అనేకత్వము జూ క్రరృత్వ భో కృత్వాదులు జ ఆపర్ధత్వ అపాపవిద్దత్వాదులు అంగీకరించిన లోకబుడ్ధికి కర్మలు విధింపబడినవి.

దృష్ట = ఆదృష్టాది ఫలకామన కల -_ వర్ణబుద్దికల - కర్మయోగ్య ఆరోగ్యాడి' | ట్‌ న! ౨ ౨ లి లి కమున్న, వాడు కర్మాథికారి.

శ మంత్రాలు ఆత్మ విషయక అన్ఞానము నివర్హించి లా యాళార్థ స్వరూప మును (పకాశింపదేస్తి శోరమోహాది. రూప సంసారమును. విచ్చేదించు సాధనమగు ఆర్ర్మైకత్వాడి విజ్ఞానమును ఉత్పన్నము చయుచున్నది.

ఇట్లు ఆధికారి (ముముక్షువు) అభిభేయ (ఆత్రైకరూప విషయము) సంబంధము (జ్ఞారృక్టేయసంబంధం) (పయోజనము (శోకమోహాది సంసార నివర్రనం) =లు చెప్పట జరిగినది.

ఇంత విషయం (వాయటంలో తాత్పర్యమొకటే, ఈళ విద్యా విద్యా సమ న్వయం 'వక్కాజిస్తన్నది. కొబిట్టి విద్య న థ్టానరూప పరమాత్మ విద్య కాదు. ఈ రెంటికున్న విరోధ దృష్టిని వ్యాభ్యానించక తప్పలేమ. ఈ దృష్ట్యా శంకరభాష్యం వాయబిడింది

9 _ 12 శ్రీశంకరులు ఖ్రానరపితులై అంధ తమస్సున (ప్రవెశించుచున్నారు. అడ్లీ చిత్తవద్ధి కారక ములగు కర్మలు చేయని కేవల దేవతోపాసకులును కటిక చీకటి పాలగుచున్నారు.

(ఆత్మ విద్యకీ దేవతోపాసన = కర్మ అఆంగములని ఈశావాస్య దీపిక)

12. సంభూత్తి = కార్యబహ్మమగు హిరణ్యగర్భుడు... దీనికి కారణమగు ఆవ్యాకృతము ఆసంభూతి. ఇది దర్శించుటకు పీలుకానిడి కనుక అఆద్యాకృతము కామకర్మ బీజభూతమగుటచే (పకృతియునగుచున్నది. కారణ కార్యరూపములగు (పకృతి హిరణ్య గర్భాదులనుపాసించువారు అంధ తమస్సు నందుచున్నారు.

( ? ౮ న టం ,

అసంభూతిజు అవిద్యజ అవ్యాకృతము, (పకృతి

సంభూత జు దానినుండీ పుట్టిన కార్యరూస హిరణ్యగర్భుడు.

10. "విద్యయాదేవలోకః” *విద్యయాతదారోహంతి”

“కర్మణా పితృలోకఃక” బృ, 15. 16.

వివిధభామ్యస్తం౦ం పుటి 163

“విద్యకుఫలము దేవలోకము కర్మకు పిత్ళలోకము. ఇట్లు భ్టానకర్మలను (పాలీనులడు వ్యాఖ్యానించిరొ

అవిద్య = అగ్నిహో[తాదికముగు కర్మ మృత్యుతారకము. మృత్యువనగా స్వాభావిక కర్మ-జాననులు వీనిని దాటి విద్య = డేవతోవాసనచే అమృతత్వము ==

న్‌ టె గ స్‌ ల ం

డేవత్వభావము, ॥ ఈ రెండును ఒకేసారి ఒకే పురుషనిచ ఆనుష్టింపదగ్గవిొ (జానకర్మలకీ స్థితిలేదని భాష్య్మోపసంహారంలో అన్నావ)

( న్వాభావిక కర్మ జ్ఞానములు అన్నచోట బ్ధానమందే ళాబ్దమగు (బహ్మ ఫ్టైనమని ఈళ దీపిక) (అవంతాచార్యుడు విద్య ణు ఆత్మజ్ఞానము అవిద్య, కర్మ, అంటి సముచ్చయమే అర్థమని అగ్ని హోతాదిరమగు కర్మ ఈశ్వవార్భణ బుద్ధ్యాచేసి మృళ్యువును= అంతః ॥ కరణ మాలిన్యాన్ని తొలగించుకొని = కదాంతః కరణుడె ఆత్మ జానం ద్వారా

న న! మ్‌ /. ఖా అమృతత్వమందు చున్నాడు. స ను వీగమ

యత్‌ సాంఖ్యెః (ాప్యతే స్దానం తద్యోగ్లైరవి గ లే

వకం సాంఖ్యం చ యోగం చ యః పశ్యతి అన్న గీతాళ్లోకముదాహరించి జ్ఞాన కర్మసమన్వయమే పైమంత తాత్పర్యమన్నారు

_ క

సంభూతీ ఫలసు = కార్య (బహ్మోహిసనచెలభించు అణిమాద్య షైశ్వర్యము

(ఈ రెండు ఫలాలు పొరాణిక మత్రానుసారముగావని శంకడలనుటి గమనింప “దగిన విషయమ)

అసంభూతి = అవ్యాకృతము తదుపాసన ఫలము (ప్రకృతిలయము. ఇలా కొంకర మతం విద్య = ఉవాసనగా (గహించి కమముక్రిని విధిస్తున్నది. శ్రీకృష్ణ పేమ కరవ్యాఖ్యలో ఒక విచ్శితమైన మాటన్నాడు. చః (కమముక్తి ఆదిశంకరుని దగ్గరనుండి బయలుదేరి త్తప్పుగా అర్థం చేనుకోబడి ఈక్కువ్లగా చూడబడిందంటా - దాని నిజానిజాలువారి అనుధవ్తాల్ధనుబట్టి వారే తెలుస్తుకోదగ్గదని.

వీరి దృష్టిలో జ్ఞాన కర్మలు విరోధులు. రెంటికీ పొత్తు లేదని

కాని తార్మతికాద్వ్యైళులు - విళిష్టాద్వైతులు కాళ్ళీరశివావ్యైతులు,

]6తీ ఈశావా సము అరవిందాదెతులు = రెంటిని సమన్వయించి - ఆ సముచ్చయమే మోష

కారకమని వాదిసార, ఇందులో ఐహికాముష్మిక; విశ్వ = దైవసమన్వయ మధికం-

సత్యానందుని తం్యతానుసారమైన వాఖ్యానంలో

“అవిద్య మె అస్ధానము కర్మం విద్య = పంచాగ్ని విద్యారూపమైన దేవతా జనం.

కర్మయోగము నిష్కామమై ముందు సౌలోక్యము తర్వాత (_బహ్మసాంముజ్యమును

కల్లించుటచే. నిది [కమముక్తి విషయము... బీరిది పితృ్యయానమగుటచే. ఆంధతమో

మార్గము.

సంభూతి యనగా _ విశ్వమునకు కారణమైన సగుణ (ఐహ్మము, అసంభూతి యనగా కారణము కానిది. కార్యమగు విశ్వను. విశ్వాధమ్టైన దేవతలగు అగ్ని మొదలగు దేవతల నాంాధించుట అసంభూత్యుపాసన.

'.. వినాళనమనగా అగ్నాది దేవతాధిస్టానమైన విశ్వము నళించిపోవునది కాన (ప్రపంచమె. గుణము - గుణికి అభేదము కాబట్టి శంకరమార్థాన్నే ఆనుసరించినట్టు స్పష్టపడు తున్నది

శంకరులు ర్థాన-కర్మ విరోధాల నంగీకరించి 1-2-8 మం్యతాల నిలా వ్యాభ్యానించారు.

1!

“* ఈళావాస్యమనగా ఆత్మభావనచే జగత్తు ఆచ్భాదనీయము,. ఈశ్వర భావన చేశ అత్మభావనచే. చరాచరమైన అన్ఫత జగత్తును ఆవాడించవరెను. ఎట్ట నగా చందనాదులకు జలముచే లభించు దుర్గంధము చందన సాంగత్యముచే పోయినట్టు స్వాభావికము సుగంధము. జౌపాధికము దుర్గంధము. వీనిచే అది ఆచ్భాదితమగు చున్నది. అబ్లే ఆశాత్మరూపముగా కన్పించు జగత్తును ఆత్మభావనచే ఆచ్భాదించవలెను

ఆత్మయందు. కర్షృత్వ లో కృృత్వాదులధ్య సములు, పృథివీ (స్థావరజంగ మాత్మక) గత ద్వ్వైతభావన కల్లుబున్నది. ఇది ఈశ్వరభావనచేతనే ఆచ్చాద్యము* _ ఆప్పుడు ద్వ్వైతస్థితిలేదు. ఇట్టి వానికి ఈషణ్యాతయ రూపసన్యాసము నందే ఆధీకారము కర్మలందు కాదు కావున ఈభావనచే . న ర్యాసబుద్ధిచే _ ఆత్మను రవషించుకోవలిను

(భుంజీథజపాలయేథ) ఆంతేకాని మృతప్కుతాదులు రవకులు కారు “ఇట్టి సన్యాసికి సర-స్వంధనాకాంవషకూడదు. లేదా ఆసలు ధవమెవిది కస్యస్విర్‌ -ధనం.-ఎవనిదున్న

వివిధ భాష్య సంపుటి 165 దని కాంక్షించుటి _ సర్వము ఆత్మయే యైనపుడు మివ్యాపదార్జము కాంషింప చగినది కాదు. |! , జీవితేచ్చగలవానికి అగ్ని హో[లాదికమగు కర్మచేయుచునే శతవర్షములు ,జీవింపవవైను. కేవల నరమ్మాతాభిమానియకు వానికడే మార్గము. మరొకటిలేదు, ఇవి భాస్త్రవిహితము లగుటచే నరునకు అకశభరర్మలేపనము లేదు. పూర్వమంతము శక్తుడగు ఫ్రొననిష్టునుడైశించి వడి ఆశక్తుడగు కర్మ నిస్టు నుడ్డేశించుచున్నడది. ఫ్రైనకిర్మలకున్న విరోధము పర్వతమువలె అకంప్యయుం "శీఎతమునందు గొని = మరణమువందుగాని కోరికవలదు. అరణ్యమునకు పొమ్మ ఆటనుండి మరలకుము”, ఈ (శతి వాక్యము సన్యాసమునే బోధించుచున్నది. ఇది జ్ఞాననిష్టుని విషయను. కుర్వన్నేవేహ _ కర్మనిష్టుని విషయము. “న్యాసఏవ అతి అరేచయత్‌” సన్యాసమే ఉత్కృష్టమని శైత్తిరియము. (పవృత్తి జు నివృతి లపషణములు రెండున్నవని శంకరుల భాష్యావతారిక యందు “ ఈ ళా వాస్యామిత్యా దయో మంతాః కర్మను అవినియుక్తాః లేషాం ఆకర్మ శేషస్య ఆత్మనో యాభాత్మ్య్థ పకాశ కత్వార్‌” (కర్మ శేషములు కాని ఆత్మయ కాత్మ్య మును (పకాశింపచేయుచున్నందున ఈళా వాస్యాది మం(తములు కర్మలందు నియుక్త ములు కావు) అన్న ఈ మాటలకు = ద్వితీయమంతవ్యాఖ్య = లీన్నంగా వుందని దేళికుని ఈళభాష్యాను వాదకులన్నాడ. (చూ. డొ కె. సి, వరదాచారిగారి గంథం) హ్‌ (1 ఇది అవిద్వాంసులను నిందించునడి. అద్వయ పరమాత్మభావము వదలి దేవతలును అసురలే. శనకును అత్మకును ఖేద దర్శనము. అసుర (పవృత్తి. వారి కుచిత కర్మఫలలోఠములే అసురములుం

166 ఈశవానవా స్య ము

లోక్యంతే భుజ్యంతే ఇతి లోకాః - కర్మఫవాన భూత జన్మలే ఆసుర్య లోక ములు. ఆ లోకము లంధములు, ఆదర్శనాత్మక ఆత్మ సంబంథ అజ్ఞానరూపములు. అట్టి అజ్ఞాన తమస్ప్సుచే అవృతములు, అట్టి లోకపఃలు దేహపాతానంతరము వారు పొందుచున్నారు, ఎవర ? ఆత్మఘాతులగు అత్మహంతల, ఆవిద్యచే వారు ఆత్మను నిత్యము హింసెంచుచున్నావ' ఆత్మ లషణములగు అజరామందులను వదలి (బతు కుట మృతి. అట్టి (ప్రకృతులు ఆరక్మహంళతలు. వారు జన్మమరణములందు సంసరింతురు.

(ఆనువులనగా (పాణాలు, వానియందు రమించువారు అనునలు, [వాణ పోషకులగు దేవాదులును అసురులే. వారి జన్మలే అఆసుర్యములు. దేహాత్మ (భాంతు లైనందున ఆత్మహంతలు. వీర ఆసురయోనులందు జన్మించుచు మరణించుచు ముక్టి చూరులగుచున్నార” ఈళావాస్య రహస్య వివృతి)

,.. వలా శంకరులు ఈ మూడు మంతాలకు లమ్యధభూతులు ముగ్గురన్నట్లు వ్యాఖ్యానించారు. ఈ మంతం [ప్రకారం త త్వ్వబోధకాలైన మంగతాలు 1, 4-8- ఈ ఏడ్చే. 9 నుండి తర్వాతివి ఈశ (వధానాళయానికి సంబంధించినవి కాదని శంకరుల అభ్మిపాయం. అంటే అవి ఆత్యత త్వ టోధకాలు కావని.

వివిధ భామ్యకర్షలు చెప్పిన విద్యా బ్దాాలు.

1. ఆత్మజ్ఞానము 2. ళాబ్దిళానము = పరోడజ్ఞానము 38. దేవతాజ్తానము ఇ ఉక ఇ ఇ అవిద్య ?- 1. అజ్ఞానము 2. సకామకర్మ ఏ. నిష్కామళర్మ 4. మిధ్యాన్థాననింద. మృత్యువు 1 1. మరణము ౨, స్వాభావిక అజ్ఞానము $. కర్శజ్ఞానము క. ఆంతః క్ష ఇ శళా కరణ మాలిన్యము ర్‌ం (వారస్ధకర్మ అమాలము = 1. మోవము. 2. (బహ్మైక్యము 8. దేవతాస్వరూప్కపాపి త హీరణ్యగర్భలోక్ష పా పి అసంధూతి ఏ- పకృత్యుపాసన. సమాధథికివిర్శద్డమగు నిషిద్ద ధర్మ నాశనము. విశ్వము సంభూతి ఏ--శార్య (బహ్మము. సగుణ [బహ్మము సమాధి. మారణ్యగర్భుడు ఇట్ల నేకులు లిన్నాభ్మి పాయలుగా కన్పిస్తున్నారు.

న్న కం? వివిధ క్థామ్య సంపుటి చివరినాల్లునముం_లౌలు ల 15 శం. ఈ మం. తపీరికగా ఆచార్యులు = మానుషదైైవవిత్త సాఠ్యవలమను (పకృతి లయాంతము. ఇది సంసాఠగతి. ॥ హరణ్యగర్భలోక (పాప్రిరూపమగు అమృతత్వమార్గ ము చెప్పబడుచున్నది, ఆడిత్యమండలమందున్న సశ్యమ (బ్రహ్మము. అది హిరణ్యయ, జ్యోతిర్మయ ప్యాతచే ఆ ద్వారము మూయబడియున్నది. పూషణుడా సత్యోపాసరార్థము సత్యమే ధర్మముగాగం నాకునీ సళ్యస్వరూపల్వశై మార్గమును తెరువుము.” “* అప్మైవాభూడ్వివానతః = వరకు సర్వేషణాత్యాగ ఫ్రాననిష్టావలము చెప్ప బడినది. ఇట్లు (పవృత్తి = నివృత్తి రూపవేదారఫలములు నిరూపింపబడినవి. ౧౪ లం వో త క్ల (ప్రవృత్తి లషణమండలి విధి (పతిషేధము లెరిగించుటకు [పవర్మ్య పర్యంత (బాహ్మణభాగమున్నది. నివృత్తి లషణ వేదార్థమును [పకాళింపచేయుచు ఉపరిభాగ మున్నది. నివృత్తిలపవణ -వెదార్థమును (పకాశింపచేయుచు ఉపరి బృహదారణ్యక మున్నది, ఆక్కడ గర్భాధానము మొదలు శ్మశానాంతము కర్మలు చేయుచు (శుక దలచినవాడు ఆపర్మబ హ్మవిషయక విద్యతోపాటు _బతుకనే వలయుననుచు విద్యాంచ అవిద్యాంచ యస్తద్వేదోభయం సవా " అవిద్యాయామృత్యుం తీర్వా విద్యయామృత మళ్నుతే అని చెప్పబడినది" అక్కడ ఏమార్గమున అమృతత్వ(ప్రాప్తియో ఇట్లు చెప్పబడినది ఆ సత్యమే ఆడిత్యుడు, మండలాంతర్జత పురుషుడు = ఆతడే దశణన్నేత స్థితుడు రెండును సత్యములే. ఎవడు కాస్తో9క్త కర్మలతోపాటు = (ట్రుహ్మోపాసనచేయునో ఆంత్యకాలా పన్నవేళ ఆత్మప్రాప్తి ద్వారమునక్షై - హిరణ్మయేన = మం్యతమున యాచించుచున్నాడు సత్య ధర్మాయ దృష్టయే కు "సత్యస్య ఉపాసనార్‌ సత్యం థర్మోయస్యమమ సోహం సత్య ధర్మాతస్మై మహ్యం _ అధవా ధర్మస్య అనుష్టాతే నన్నో తవసత్యాత్మన ఉపలబ్ధయే” అననా

168 ఈశాచవా స్య ము యధార్థ ధర్మముననుష్టించు నాకు ---

ఇక్కడ నత్యధర్మాయ = ఉపాససన కన్వముంపబికినది.

ఉవ్వట ఏ. ఓం ఖం బహ్మ- యం ఆదిత్య్థావాసనచేయవతెను.

ఓం ఇతినామసిర్దేళః. రిం ఇతిరూపపర్దేశః ఆకాళరూపం (బహ్మధ్యాయేత

(ఇతడీీ మంతాన్ని 11వదిగా [గహించినందువల్న మాధ్యందిన పాఠాన్ని (గ్రహించినట్లు తెటస్తున్నది.. ఈళ-ఒకు మాధ్యందిన క'ణ్వపాఠములు రెండు శంక రాదులు కాణ్వము ననుసరించారు.)

జీశికులు ఈ మంళఠాలు ట్రహ్మోపాసకులు హిరాయణచేయడగవిగా చెప్పబిడుచున్నవి, ఇ న!

రజోమయము = కర్మారీనము నగు భోగ్యవర్గము హిరణ్యయము. ఇది జీవ్వు సత్యదృష్టికి = ముఖమున కావరణయగుచున్నది అ్య[కపోషణా । (బహ్మానుభవ దర్శనమునకు జీవునకు ముఖము వంటిడగు మనస్సును తొలగింపుము

అంటే మనస్సే భోగ్యవర్గలాంపట్యంవల్ల హిరణ్యయప్కాత.. దాని మూత మనస్పే. దానిని తొలగించవలసిందని ప్రార్థన. “సత్యధర్మాయ ణు సత్యస్య బీవస్య ధర్మభూతాయ_ పూర్వోక్త _బహ్మానుభవడర్శనార్‌ = ఇత్చర్థః” సత్యమంటే జీవుడు. అఆతనిధర్మమే (బిహ్మానుభవం-

సత్యానందుడు

అమృతత్వ మార్గమును యాచించు మరణవేశ చేయు (ప్రార్థన

“బంగారు పాత నూర్యపరి ఎషము. ముఖమనగా (టఐహ్మము = సత్యము ఆవరింపబశినది. హిరణ్యయ పురుషడు = సూర్యమండగలాంతర్జతుడు = లోకమున కదృక్యుడు,

పూషడనగా - జీవలోక పోషకుడు. కర్మఫలనుల వర్పాటు చేయువాడు మరణానంతరము కర్మానుసార మార్గము చూపువాడు. (ఇక్కడ బుగ్వేద పూష సుక్తాలుదాహరించాడు వ్యాఖ్యాత." కాని వాట్‌ యోగద్యష్టి వివకించుకోలిక బాహ్యార్షా లతో తృ పిపన్టైడు. ' ఆరవిందుల దృష్టితో ' చూడలేదని లాత్పర్యం. అంటే వేడ

వివిధ భామ్యన౦ పుటి 169 తో బుక్కుల దృష్ట్యా ఈ మంఠాన్ని చూవాలన్న ృష్టిమ్మాతం వ్యాధ్యాత కున్నదని స్పష్టం ఇతరులు దీగ్ని పట్టించు క కోలేదు గి సత్య స్వరూపుడైన ఆ పురుషని సూళ్యునిలో చూపింపుమని (ప్రార్థన. అట నుండి జీవునకు (బహ్మలోక పాపి. 16 , జగతో-షకచవగు పూషాః। సంవారవగు ఏకర్షీ ॥ నియమన శీలుడవైన. యముడా। కణ = పాణ - జలములను స్వీకరించుట వలన సూర్యుడా? (పవాపతి సంతానమా ః నీ కిరణములను తొెలగింపుము. తపింపచేయొనీ లేజస్సును ఏకముగాచియము. అత్యంత శోభనమైన నీ రూప్తమును దర్శింతును. నిన్ను భృత్యునినతె యాచించుటలేదు. ఎందుకనగా (భూః . భువః = నునః అన్న, వ్యాహ్మతులే అవయవాలు (పొద - దాహు = శిరస్సులు, గా కల పురషా కృతి వెన నీవు - (పాణ బుద్ద్యాత్మలచే జగత్పూర్డుడ వగుటచే గాని _ శరీర శయ ల మూ తలి థి ఎగ నముచే గాని. పుషషడగు నీఎ . నేనగుదును గాన. ఆద్వైతం _పకారము ఈ ర0డు మంతాలందలి విషయము. బది సచ్చిదా నంద పర్మబహ్మ విషయం కొడు అధ్యాత్మ జూ అదిదైవిక పుసష సమన్వయం విశిస్టాద్వైతమ. ప్రకారము పర్నబహ్మ విషయమే. జీశికులు బుద్ధులను చక్కగా (పేరేపించువాడు. [పావాపత్య = పవాపతి సంకానీమున కంతర్యామి. మాధ్యందిన పారానుసారంగా. దీశకులీ మంతపాదాన్ని ఇలాచూచారు. “"యోఒసొపుదషః సోనా ఆహమస్మి” = ఈ పురుషడెవరో అతడే నేను. ఇక్కడ ఆహం శబ్ధము. జీవునిద్వారా అంతర్యామి కన్వయింపవలెను. ఇచటి పురుషడు నీ న్‌. జ్‌, పురుషనూక్రాది (పసిద్ధుడు. 1, వివరాలకు చూ. అరవిందభాష్యం 22)

170 ఈఇావాన్య ము స "త్యా న౦ంద ఏకర్షి = ఓంటరి (పయాణికుడు, జీవులకు మార్గ్‌ దర్శకుడు. లేక ఆగ్ని యజమానికి మార్గనిరేళకుడన్ని. యమ--జీవుల కర్మలను నియమించువాడు. సూర్యుడు జ ఆదిత్య దై వతము. ఆతని ఆకాను సారము పూషడు జీవల నాటూ లోకములప కొనిపోవుచున్నాడు. లేదా నూద్యడే విశ్వకారణభూతుడై. జీవులను కర్మానుసారమున నియమించు. పూషుడగుచున్నాడు, అతడే స్తూర్యుడు. (పాశా సత్యజ్యపశాపతి సంతానము. రేజస్సునుప సంహరించినచో అందలి నీకూపముకు చూచెదను. అతడేనేను- ఇడి దేవతాన్టానము ఇది ఆదిత్యపురుష డర్శనము. 7 శంకరులు మరణించుచున్న నా (ప్రాణము అధ్యాత్మ పరిచ్చిన్నతను వడలి స్వాత్మ కుడును _ అమ్మతుడును = న్యూతాత్మను పొందుగాకు ఈ లింగళరీరము సాన కర్మలడే సంస్కృృతమై తృత్కమించుగాక అన్న తాత్పర్యము మార్గయాచన. సామర్థ్యము వలన లభించునని తేలియునడి. ఆగ్నిహుత శరీరము భన్మాంతమగు గాక. ఓం (పతీంాత్మకు డగుటచే సత్యాత్మకము - ఆగ్నినామక (దిహ్మము ఓం కారమునకు అభిన్నమని చెప్పబడుచున్నది. ఓయి (కతూ। సంకల్పాత్మక స్వరూపా; వాస్యరజీయమును స్మరింపుము. ఎ / కతృమైన స్మరణీయాంశమును (ఉవాసనాదికమును) స్మరింపుము. ఇది ఆర్భ్బాకాలము.

• ఉవృట :- (బహ్మోపాసకుడగు యోగికి శరీర పాతోక్టర కాలమందు ఏమగునో ఈ మంథతము వివరించుచున్నది-. వాయువనగా ఏకాదశేం్యదియములు 1 పంచభూతములు - జీవాత్మ - ఈ 17 తో కూడిన లింగళరీరము. జీశికులు పరిశుద్ధాత్మ స్వరూపము చెప్పబడుచున్నది. ఈ యాత్మజ్ఞాన కర్మానుసార మున బవుదేశ గమనము చేయుటచే వాయువు. నిలయము. లేనిడగుటచే = స్థితిలేకుం డుటచే అనిలము -- దేశవాతానంతరమందును ఉండుటచే అమృతము ఆధ -తర్వాత అనగా ఈ క్షేతజ్ఞుడగు వానికంటె భిన్నమగు శరీరము భస్మాంతమగుచున్నది.

వివిధ భాష్య సంపుటి |. షెట్లు చిత్తు (జీవుడు) అచిత్తు [జడమగు శరీరము] లను చెప్పి _పేరకుడగు ఈఖ్వరుసి - ఓం కారముచే చెప్పుచున్నది.

ఓ (కతూ, యజ్ఞరూపా లేక- ఉపాసనా స్వరూపా! నన్ను కరుణింపుము. నేను చేసిన పుణ్యమును స్మరింపుము లేదా నీవు ఇంత వరకు చూపిన అను.గహము నీక ముందును చూపుము.

౨ ఆచెంళతం |ప రీ్‌రం వాయన = న. లింగళరిర | పరికద్దాత్య (వి. అ) ౬ (విశిష్టాద్వైతం) ఓం ౯౬ అగ్నినామక బిహ్మము (ఆఅ) లు పరమాత్మ జా (వి. ఆ.)

ఇది (పాణాననాన సమయమున పకంపచగినదని అదై న్షతులు, కాని చిన్మయా నంద భా్యమున ఇడి కేవల వాచ్యార్థమన్నారు. ఈ మృతి ళరీరమృతి కాదు. భౌతిక వ్య క్రిత్వము మరణించి అధ్యాత్మిక పుపవషడుదమించు సంధిని ఆలపునది మ్మాతమే నని వారి మాట.

• స త్వా బప౦ద (కతు = సంకల్పము; _పచాజనము (విశేషం లేదు) 18 థం.

ఓ అగ్నీ |! దషిణాయనమున విసిగి వెసరితిని, కావున నన్ను శభమార్ణమున కర్మఫల భోగమగు ధనము కొరకు నడిపింపుము. నీవు సర్వకర్మ జ్ఞానము లెరిగిన వాడవు. నిన్ను యాచించు చున్నాను. మానుండి వంచన్తాత్మకము = కుటిలమగు పాపమును తొలగింపుము ఆపుడు మీము విషద్ధులమై ఇష్టము నందగలము. సీకు బహుతరమగ నమస్కార వచనము లర్బిలచుచున్నాను. ఉవృట ః- నుపథ జ దేవదూన మార్గము. రాయే జ ముక్రిలక్షణమగు థనమ్ము

చేశికులు - "

అగ్ని శరరమగా గల పరమాత్మా ॥ వైళ్వానరాగ్నిని పరమాత్మయని ఉపా సించుట విరోధము. కాడని జైమిని - సాజాడపి కేఅవిరోధంచైమినిరితి (బబ. నూ

పైమిని,

72 ఈ శావాస్యము

1. ౨. 29) దీని ననుసరించి అ్యగనయనమే అగ్ని కావున ఓ పరమాల్మా అవిశుద్డు ధర్మ మార్గమున మమ్ము నక్షిపింపుము. త్వదర్చనార్థము - విద్యార్థము (రిరమును రక్షింపుము. అలౌకికవిత్తఘును. కలిగింపుము. నీవు సర్వస్ఞుడవు. మాకం చతుర్విధ పురుషార్జోపాయములను సంఘటింపుము.. పాప బంధములు కొలగింపుము. ఆకృత్యకరణరూప పాపబంధమును తొలగింపుమ్ను సీకు మిక్కిలి నమస్కారములగు గాక. ఇట్లుపనిషత్తు పరతత్త - తచ్విభూతియోగ = తదుపాసన = తచ్వి శేషములను సం్యగహముగ వివరించుచున్నది. సత్యానం వ అగ్నీ నిన్ను ఈశ్వరాభేదబుద్ధితో ఆజన్మ మారాఢించితిమి నన్ను విశ్వ

ర్యమనకు గొనిపొమ్ము దేవయానమార్ణమున పునర్జన్మ రహితస్టానమునకు గొని పొమ్ము. అమృతత్వ నిరోధకమైని పాపమునుండి రడ్షంపుము. సీ కిది స్తోతమగు గాక. నన్ను [బహ్మలోకమునకు కొనివొమ్ము.

| 1 వంమం్యతము (బహ్మ విశ్వవ్యాపఫిని చెప్పుచు వ్యక్తి భోగాను రక్రిని నిషే ధించు చున్నది. ఆత్మవత్ర కర్మలు చేయుచునే బద్ధుడు కాడని ముక్తుడేయని సర్వత ఆత్మదర్శన మొనర్చువానికి కర్మజ్ఞాన విరోధము లేదు అని 2 మం. చెప్పుచున్నది. 8 మం. ఆత్మహంతలను చెప్పుచున్నది. ఉ మం ఆత్మ సగణ నిష్టణతలను-కర్మారి ఘనతను చెప్పి 5 మంలో సగుణ నిర్ణుణత త్ర్వ్యములను మరింత స్పష్టముచేసినది. 8-7 లో ఆద్వ్వైత దృష్టిని - ముక్తుల మనఃపారిశద్ధ్యము వివరింపబడినది. 68 మం. లో ఆత్మయొక్క (పధానమగు అూటస్ట్‌ స్వరూపమును = బ్రివునిగా ఈళ్వకునిగా శరీరముగా - అవిర్భవించు విషయమున = సగుణముగా చెప్పుచున్నది.

0 ఎ 14 1 గశ్రద్దాపవులు = అపర్యాప్తజ్ఞానులు = కలుషిత జ్ఞానులునైన వారి రెండు రకాల కర్మలను వివరించుచున్నది.

రల 12. రెండును పితృయానమును _- సకామ కర్ముల = కర్మ పరిత్యాగుల మార్గములు చెప్పుచున్నవి. ర్ట

[1 ఎ 14 ఏఐ రెండు పునర్ధన్మరహిత దేవయానమును చెప్పుచున్నది. ఇది నిష్కామ కర్ముల = జ్ఞానకర్మ సమన్వయ మార్గము. సగుణ (బహ్మోపాసకుల మార్గము.

వివిధభాష్యన౦పుటి [78 ళ్‌ - 18 :. మరణించు వ్యక్తి (ప్రార్థన మిషగా దేవతా జ్ఞానమును మరియు డేవ్‌ యాన మార్గగామి ఆత్మ బ్వభావమును చెప్పినవి. 8 (4

ఈళలో ఈ మం్మతం చా౮ ప్రధానమైనది. అది తత్త = సృష్టి స్వరూప చోధకం కాబట్టి. ఆచాద్యలు దీని దగ్గరహడా భిన్నాల్మిపాయులుగానే కన్చిస్తారు.

అద్వైతాచార్యులు జు తార్మతిక'ద్వైతులు ఒక రెగం విశిష్టాద్వెతు లీింకొక తెగ చ్మితమేమంటే ఉవ్వటుడు అద్వ్వైతి. ఆయినా ఆతని వ్యాఖ్యానం దేశిక భాష్యసన్నిహితం కావటం చ్శితం,

శంకరుల _పకారం = ఈ మంతం తత్త్వబోధకం. ఉవ్వట = దేశికులననుస రించి కొంత తత్త్వబోధకం కాగొ = మరికొంత ముక్త జీవటోధకం,.

కవి = (కాంతివగ్శి; మనీషి సర్వస్థాడు* పరికువు _ సర్వభూతములకు పైనున్న వాడు; స్వయంభువు _ సర్వమును తానయైనవాడు, ఆతడు ఆకాళమువలే వ్యాపించెను: ॥

శుకం = అశస్నావిరం = అపాపవిద్ధం శుద్ధం = (ఈ నపుంసక శబ్దాలు పె పుంలింగాలవ3ె పంంపవవెను) ఈ పదాలు లింగళరీర వివుతుడన్న విషయమును చెప్పుచున్నవి.

యాభాతథ్య త్య్వార్ధాన్‌వ్యదధాత్‌ శాశ్వతీ భ్యః సమాభ్యః = యధా భూత కర్మ ఫలసారనతః

అర్ధాన్‌ =క్‌ర్త వ్యపదాన్థాన్‌ * వ్యదధార్‌ విహితవాన్‌ యధానురూపం వ్యభజర్‌ నిత్యాళ్య సంవత్సరాఖ్యే భ్యః (పజవాపతిభ్యః టి ((పజాపతులు సంవత్సంలన్న పేప గలవాప వారియందు జీవుల కర్మఫలాలను చక్కగా విభటించి నిక్షేపించెను.]

1. విశేషణ వాచకాలైన ఈ భగవన్నామార్థాలకూ = అతడు నిక్షేపించిన

అర్థాలకున్న సంబంథ మేమిటి? £. నపుంసక లింగాలు పుంలింగాలుగా ఎందుకు పఠించాలి ? దీనికి సమాధానాలు

అరవింద భాష్యంలోనే కన్చిస్తాయి.

174 ఈ'శావాసన్తము స త్యా నంద

“*భరీర = జీవ = ఈశ్వర స్వరూప ఆత్మ సగుణత త్ర్వమును = కూటస్టమగు నిర్గుణ తత్వము నీ మం్యతము స్పష్టపరచుచున్నది

ఆతడు. జీవశరీరములతో సగుణుడై పరిఎష్టించి యున్నాడు. శుద్దము స్వవృము స్టాణువు (ఆస్నావిరం) ధ్యూధర్మ సంస్కారరహిళుడు - ఇడి నిష్ట ళాత్మ స్వరూపము ఇది సషణముచే ఆవంంపబడియున్నది. అయ్యు శళరీరరహితము గుణ వికారరపితము, కూటస్థము. నిర్ణశము ఇక్శే సగుణ లింగ శరీరముగా ఆఏష్కృతమగుచున్నది,

౪111

“స్వయంభువు ఆ సర్వజ్ఞాడు, మనోనయంత'- సర్వోగతుడు = శాశ్వత సమలయందు వాంఛలను యధోచితముగా పంచిను"

ఆత్మ సగుణ తత్త్వ్యమగు శరీర-జీవ- ఈశ్వర స్వగూపములను, నిష్ణణమగు కూటస్థత త్వ్వము సీ మంతము విళదీకరించుచున్నడి జీవ శరీరములతో అతడు సగుణుడె శుద్ధ తత్త్వమును శుక్లమును పరివేష్టించి యున్నాడు. అతడు నవాలులెని వాడనగా = కరణ సాధనములు లేఎవాడు అగుటచే స్టాణువు. ధక్మాధర్మస్వరూప సంస్కారరహితుడు ఇది నిష్కళాత్మ స్వరూపము, ఇది సుగుణము-అనగా జ్మాగ త్వప్న న్మిదావస్ట్యాతయముచే ఆవంంపబడి యున్నది ఇహ్హావరింపబడియు అది శరీర రహితము. గుణవికార రహితము అనగా ఆది కూటస్థమై. నిర్ణు*ము - ళరీర సహితమై సగుణము సగుణాత్మ చైతన్యము గుణాలచే నతనిలో విలీనమై తగి జీవ శరీరముగా ఆవిష్క్యృతమగుచున్నిది. వేదాంతములు డినినే సమక్థించుచున్నవిి ఏకైక బహ్మన్యూత సత్రను వీస్పష్టము చేయుచున్నవి. ఈ మవోచైతన్యమే పూర్ణ సుద్ద తత్త్వము ఇదే కూటస్థెము ఆపూర్ణ అజద్ధముబు జీవ-శరీరములు. శుద్ధ తత్వ్వమ శద్ధమగుట స్కృష్టిళ క్రిత ఈ శక్తి చైతన్యము శుద్ద చైళన్య భిన్నము కాదు. శక్రి- శక్రమంతుల కభేదమె కనుక, చైతన్యమగు సృష్టి శక్తి శుద్ధవైతన్య మె నెట్లు తిరోహిత మొనర్చు ననగా (బవ్మాళక్తి చృకనపాతుడు కావున.

“ఈ మనో హృదయములు, చైతన్యము, సంజ్ఞానము, ఈశ్వరత్వము (అజ్ఞానమృు) విజ్ఞానము, _పజ్ఞానము, మెధస్సు, దృవ్టి, స్థితి ఆలోచన, దుఃఖము?

వి పాధంఖోస్యనంపుటి 175 స్మృతి, నిశ్చయ మ-దీన్నియ (పర్జానమే. అదే[ఐహ్మ ఇంద్ర (పవాపతియు. సర్వస్య ష్టియు విజ్ఞానజన్యము,విజ్ఞాన స్థితిము, (ప్రూనమే (హ్మ” అని ఐత రేయము* జీపుల కర్మ సంస్కారములే భోగాయతనముళౌటచే. విశ్వము వ్యావహాంక దృష్ట్యా అచితనమగుచున్నది. సంస్కార (ప్రభావముచే. జీవులు భోగకాంయలగు చున్నందున తతృంత్కప్తికై భోగ్యమగు (దవ్యజగత్తు ఉన్మేషించుచున్నది. జీవుల ఈ అకద్ధ అసంపూర్ణ వైతన్యముచే భౌగ కొంక్షులగుటచేత జగత్తు భోగ్యము, ఆ చేతనము నగుచున్నది కొన ఖేవ సంస్కారమే దీనికి హేతువు. సంస్కారములు గుణజన్య ములుగుణపరిణామములు గుుంమయి మాయ (బహ్మ సృష్టి శక్తి, కర్మ లు కర్మ సంస్కారములచే తన పూర్ణచైతన్యముకు మరుగు పరచి జీవాదులగుచున్నవి,

ఛంటో యజ్ఞ్ఞకతు వతాదులు. భూత భవివ్యద్వ ర్లృమానములు - అది మాయి (మాయి కలవాడు! స్మష్టి. జగత్తు మాయాధీనము. మాయ (పకృతి - మాయి మ హేశ్వెనుడని తెలియు సృష్టి ఆతని అవయవవ్యాప్తము అని (కుతి చెప్పుచున్నది. ఇది (_బహ్మ స్పప్ది లీల.

సృష్టి కామజ తమ? (శతి కావున మాయకు రెండు మనుఖిలు 1.మూల , (పకృతి జు సృష్టి శ్రి ల సను బహ్మ.

(. కామస్వరూపము లి] జ్ఞానస్వరూపము. మొదటిది (తిగణాత్మకము రెండవది చైతన్యము, అది (తిళరీర కారణముగా ఇది శరిరగతదర్శనస్పర్శన జ్ఞాన రూపము. గుణాలు చితనవిరుద్ధములు కావు. లయావస్థలో అవి (బహ్మరూపముననే యుండుటచే. లయాంతపుందును ఆవి ఈశ్వరాత్మ రూపమున చైతన్యముగనే యుండును. కాగా చైతన్యమగు క్రి తిగుణమము యగుచు తనను తానే - చైతన్య మును _ తిరోపాతము చేసుకొనుచున్నది. సృష్టి కార్యార్థము భగవతిళ క్రి ఏకరసత్వ మును _- సమత్వమును విస్యరించుచున్నది. ళక్రి సహ్మసమి కాన ఆమెయే (తిగుణా ల్మకద్రై అనేకత్వ్యమందుచున్నది. ఇట్లా మాయాళక్రి (తిగుణములచే విషమయ్రైై జీవుడై విశ్వమును భోగించుచు. సమత్వగణ దృష్టిచే ఈళ్వరుడైై జగన్నియంతయు నగుచున్నది. ఇట్లు చైతన్యము సర్వవ్యా ప్రమయినందున గుణములు తద్భిన్నములు కావు. కావున గుణములు.చై తన్మము భిన్నములన్న వాదమతార్కి.కము. లయాంత మున (బహ్మనుండి పుట్టి లయమాన అతనిలో విలీనమగునవి తద్భిన్నములను బెట్లు?

“శుద్ధ్యవిహ్మ ఉగ్గీరము. అందే మూడును సుస్థితములు, ఆదే అవరముొ-=

176 ఈ ఇజావాస్యము

అన్న (కతి వాక్యమందలి మూడు-భోగ్యవస్తువు, _ భోగ్గి నియంత ( (పేర ముత] ఆవరమనగా నిర్ణణ్మబహ్మ. స్వయంభువని మర్మతమందున్నమాట కారణ రపితుడై తనంతతానున్నాడనుట. అతడు శక్తి సహ్మస సహిళుడు కాన ఈశ్వర _ విశ్వములుగా కన్చించుచున్నాడు. అతడు సర్వ విశాత. (మనీషీ) అనగా కారణ శరీరార్‌ ష్టాత (మనోనియంత” = అనగా సూవ్మళరీరాధిష్టాత,

సర్వగతుడనగా = సర్వదిశాగళుడు. సరిభువనగా అన్నిటికంటె పైనున్న వాడు, దీనిచే స్థూల శరీరాధిష్టాతయని స్పష్టపడుచున్నది

యశాతథ్యతః = యథాయోగ్యముగా ఆర్బములననగా వాంధతను లేక కామములను = కర్మ సంస్కారములను ళాళ్వతకాలమున కాలము (పడాపతి దానికి పిళ్ళ = దేవయానమలు రెండు ముఖాలు యజ్ఞ కర్తలు పిళలృయానమున చంద లోకమును = (బహ్మచారులు ఆత్మవిదులై సూర్యలోకమునందు చున్నారని (పశ్నోప నిషత్తు. కాగా కర్మలకు యధాయోగముగా అనంత కాలమునందు నియోగించు చున్నాడు.

ఉవ్వట దేశికుల ప్రకారం ఏ. “అత్మపాసన చేసినవాడు (బహ్మమై కవిమేధావి పరిళువు విజ్ఞానబలముచే సర్వవ్యాపియగుచున్నాడు, జ్ఞానబలముచే (బహ్మరూపమున నుండుచు ఇతనాచతనములగు అర్థములచే ఉపయోగములందు చున్నాడు.

ఇట్లే దేశికుడును = "ఆత్మదర్శన థలము నీ మం్యతము వివరించుచున్నది. _

సఃపర్యగాత్‌ _ సర్వభూతాంతరాత్మ భూత సర్వదర్శి పొందును, లేక సమాధిలబ్ధాను భావమున పొందును. ఖ్మకపిఎ - అకాయము = కర్మశరీరములేనిది కావున ఆఅ్యవణము (మచ్చ) అప్నాపిరము - జద్ధము - వాపరహితము నగు దానిని పొందును (ద్వితియాంత పదాలుగా (గహించి సః-పర్యగాశ్‌ = వాడు దీనినిపొందు నని వ్యాఖ్యానించుట (దష్టవ్యము. ఈ పదాలు నపుంసక లింగాలుగా శంకరులు (గహించి పుంలింగాలుగా మార్చుకొని చదవాలన్నారు] దీని ఫలము కవి _ మనీషీ- పరిభువు స్వయంభువగుట, ( ఈ (_కమతాత్పర్యం దేశికుననసరించినది) = వ్యాసొ దులవంటి. కవియై - సంయమియై - విద్యలందు అందరనత్మికమించును. లేదొ

వివిధ భాష్య స౦ పుటి [77 న. పొ అంతళ్ళతువులను జయించును, జయించి స్వతర్శతుడై యుండును యవాతథముగా అరములను _ పరమ పురుపాక్థమన్న ఉ పేయమును - దానికుపాయమును=విఘ్నము లను -_ ఉచితరితిగా మనస్సున (బహ్మవ్వాపప్రి పర్యంత మును ధరించును. (ఇందలి 'పధమాంత పదాలు పరమాత్మపదములుగా బా ద్వితీయాంతపదాలు శుద్ధ జీవ పరములుగా = (గహించి యు సః పర్యగాం _అతని, పరమాగ్య సర్వదిళలందావరించి యున్నాడు. అతడు సర్వడ ఖై అతడే సృజించిన పదార్థాలను శాళ్వతీధ్యః నమాభ్యః-_పళయ పర్యంతము= యధార్థముగా (పకాశింపచేయిచున్నాడే గొని ఐం్యదశాలకుని వచె మాయికములుగా (పకాశింపచియుటలేదు.) ఈళా వాస్యరహస్య వివృతిలోను జు ఇశ్యకాది స్వరూపుడగు (బన్మాము నెరిగిన వాడు కఎ.మస%*షి-పఏ౨థువు = స్వయంభఘివునయి భోగ్య పదార్థాలను అనంతకాలము కొరకు స్వయముగా నిర్మించునని _ (బ్బ. 4 18. మం.) యస్యానువిత్తః పతిబుద్ధ ఆక్కాఒస్యిన్‌ సందెహ్యే = ఇత్యాది నుదావారించెను.. (శరీరమును (ప్రవేశించిన అత్మ ఎవడు పొందునో వాడు విశ్వక రయగుచున్నాడు] తీవ్‌ శంకరులు మొదటి మం్చతమండు చెప్పిన విషయమే తర్వాతి మం్యతమండు చెప్పబడు చున్నడి. *నమంలఠాణాం జామితాసి"” *మం్యళొాలప అలస భావములేదు" కాబటి. ఐటి ఖు మాతరిశ్వ -- మాతరి - ఆఅంతరిషమందు అశ్వ - సంచరించు స్యూతాత్మ స్వరూపుడగు వాయువు. సర్వ(ప్రాణులకు ధరించువాడు .- (కియాత్మకుడు అతని అధీనములీ కార్య కరణ సర్వస్వము. ఆతడు అప్పును = ]జీవులకర్యను, అగ్న్యాల నలల నను

1. చూ. అరవిందభాష్యము ఈనుం్యతమున కథోజ్డాపికం

178 ఈ ళొావా స్య ము పర్ణన్యాదులకు జ్వలన దహన (పకాళన వర్షాదులను విదజించాకాచ్చుచున్నాడు. లేశ పీసిని ధరించుచున్నాడు.

ఉచ్వటుడు ఏ 4వ. మం్యతము కారణరూప (చిహ్మమును చెప్ప = ర్‌వది కార్యరూప్మబహ్మమును వివరించుచున్నది. జంగమరూపమై కంపించుచున్నది - స్టావరరూపమై కంపించుటలేదు. [౬ది పరతత్త్వబోధకమగా శంకిదల వ్యాఖ్య అది కడలికలేనిదై 1్యదష్టకు కదలుచుస్నట్లు కన్చించుట మనోపాధి కల్పనమని వా3 మాట) నవ (తాది రూపమున చూరమై జు పృధివ్యాది రూపమున దగ్గరున్నది- (విద్వాంసులకు సషీపము = అవిద్వాంసులకు దూరమని కంకరులు) (వాణులండు విజ్ఞాన ఘనకూపమున నుండి బయట జడరూపమున నున్నది.

దేశికులు ఈశ్వరత త్వ్యము యొక్క అనంత విచ్శితళక్తి యోగమును విరుద్దాధిలాప వాలీ! జాతీ ఛా ములిచే వ్యంజించుచున్నది ల

(ఇక్కడ దేశికుల్లు పరమథర్తుతై _ విరద్ధాలకు విరుద్ధా'కు అక్రీతమైన పర వస్తువునందలివై చితి ననుభవించి వ్యాఖ్యానిస్తున్నట్టు కన్నిస్తారు. అదిభాషకు భావానికి తర్కానికీ అందది. కాబటి త త్త్యవిషయం వచ్చిన చోట్లనర్తా విరుడ . విచి,త -

స! వాతి ళం స! న! టా

శద్రాలతోనే శతి వర్షిసూ వుండటం తెలిఏండే) న! నూ!

దేవతలనగా హిరణ్యగర్భాదులు. (శంకరుల (ప్రకారం ఇం్యదియాలు)

తద్ధావతో తిష్ట్‌ -పృథివ్యాడులందుండుచునే పరుగెత్తు గరుజాదుల కందుటలేదు

మాతరిశ్వ జు సన్వేశ్వదని యంమదన్న వాయువు ధారణ మాగ్య కారిన్మములేని వాడయినను పయోధర నఫ్యత్యగహతారాదికమును ధరించుచున్నాడు. 5 వ మంత మందు పైన చెప్పిన విషయమునే భంగ్యంతరమున..ఆదరాతిశయమున వర్ణించుచున్నడి"

చిన్మయానంద వ్యాఖ్యలో మాతరిజ్వడు ఆపన్సును ధరించుట యనగో వాయువు జలమును ధరించుట, జలమనగా రూపము, “*ల6౭స%)/6482(1092 ౯60076 06 ఇ2068 05 69912111020108 2964 &11 801163 ర660006 8%80061ట8 ఫైిం/60అ. ₹/2161 8176 $92063 10 &11 0౯023 = అన్న సౌగసెన అర్థాన్ని చెప్పటం గమనార్హం. న.

1. చూ. శఈ-18 గత శంకరభాష్యము.

క 7 ₹71 స "త్యా న౦ద

(బవ్మాయందలి వై రుధ్యమును = సగుణ నివ్టణ త త్వములను స్ఫుటము చేయుటకై ప్రైమంత భావమె ఈ మంతముగా ఆవిర్భవించుచున్నది. ఏజతి-కదులు చున్నది - గుణసంకలితమై మాయాదృష్ట్యా - చళించుచున్నది. నై జతి-కదులుటలేదు. శుద్ధచైతన్య దృష్ట్యా-గుణాతీత మగుటచ కదులుటలేదు* నిర్ణణదృష్టితో పాపించరానిది ఇం(వ్రీయాతీతము కనుక దూరగతము. “మనస్సులో వాక్కు _బహ్మను చెరలేదు” అన్న (నతి ఆదుసంధెంచుకోవలిను,. దగ్గరనున్నది = సగుణదృష్ట్యా విశ్వమున సర్వోపగతమ.కనుక. “అది ఈ సర్వస్వమున నున్నవి" చైతన్య స్వరూపము కనుక (“ఆత్మజీవ హృదయ గతము” “చూడరానినాడు అదృశ్యుడై నిగూఢమగు వస్తు (పవేళమొనర్చి బుద్ధిగతుడై యున్నాడు. అతడు. చిరంతనుడు” “సర్వమునకేకైక నియంత - ఆత్మ అందరిలో వెళల్లొందు చున్నాడు". (శతి (ప్రమాణము.

“*ఆర్థునా ! ఈశ్వరుడు జీవహృదయనివిష్ణు డని గీత.)

*ఈ సర్వమున కావలివాడు" = బాహ్య్మప్రపంచగతు డనగా భోగ్య వస్తువువలె బయట నున్నాడు - |బహ్మగత వైపధ్యమును ముండకమును విధించును. (అది ఆనందము - మహామహిమము. అ కర్క్యును నూవద్మ నూవ్యము. దూరములకు చూరము. శరీరగత మగులచే మిక్కిలి దగ్గరిడి. దార్శనికలకది హృదయ గతము”)

ఖో

ఇట్లు బవ్మాయె. సర్వాంతర్యామిగా = సర్వోపరిగా. చెప్పి ఉపనిషత్తు ఇందు ముప్తుల స్థితి చెప్పుచున్నది. వాడు - (బహ్మవేత్త య సర్వజీవులను చూచుచున్నాడు- అనగా వస్తుసృష్టి ఆత్మలో మాయా పరిణామమే. కనుక దోని నాత్మగనే చూచు చున్నాడు. తనలో వైతన్యరూపమున నున్న ఆత్మయే మాయా దృష్ట్యా వస్తుసృష్టిగా చూచుచున్నాడు “సద్వలం దాత్మనే చూచును" తనిలోనున్న ఆత్మయే సర్వమందున్న దానిగా చూచును _ గిన్నెలో అకాళము = తెరగొ చూచును. గిన్నె తెర ఇవి అంతర్జతాకాళ దహ ఒక టేయైనట్లు అత్మదృష్ట్యా వస్తుభేదములేదు. కాబట్టి ఈ అద్వైతద్యష్ట్యా దేవిని జుగుప్పతో చూడడు, ఆత్మ (పేవ్నస్వరూపము గనుక జీవులు జగత్తును ఆత్మగా చూడలేక కనుక భేదదృష్టితో జుగుప్సవహింతురు.

ఈ శ-5రి మంతవ్యాఖ్యానాలను బద్టే సగుణ తత్త్వాల నంగీకరించి ₹0డు నొకటే యన్నవారు, వైష్ణవులు = తాం్యతిక వ్యాఖ్యాత ణా ఉవ్వటుడు.

తంత్రం గూడా అద్వ్వైతమే. కాని శంకరమం్యతంలోని మాయను _ జగళ్మా తగా చెప్పటం వల్హ జగత్తు, తత్స్వరూపమే. అది మిధ్యకాదు. పరమాత్న కూడా సిష్క్‌ 9యాత్మకమూ = కేవల కూటస్థమూ కాదు,

1080 ఈ శొ వాసము హృ న్లేఖాకృతీవైన సీయనుమఖిన్‌ = హృ ద్యానవద్యంబు వ్యా ఖో ల్లేఖా తపమాచరించితి, మహావ్యోమాగ సంస్థాస సం పల్లీ లామధు రాకృతి స్ఫురితసమ్యక్‌. భావ సంభూతిచే

ణి ఇమ || | త్వల్లావణ్య సముద్భవత్సదము'గా తల్లీ 1 [ళయీాళభారకీ [1 నగ శ. ్క్ళా న న్‌ రర శా న నీ ళో 1౯౯౮ అయిం శ 1 1, 86. సొల2ిమెంంంై , (1 ్భ్య క్‌ ఖ్‌ నా స్నా

తప్పు ఒ పుల"పట్టిక పుట తప్పు ఒప్పు క్షే శంపకు ఫంకర లె శిల్ప శిల్పి

క్షే స్ధ్‌లు స్థితి

12 సర్వాశ్రమేఘ మెఘ నిష్ట్యోతిధి నిహ్జాన

పు జాకీ య శాక్తేయ

19 నిత్యం మ త్యం, అ 01 0₹ 051016 030016 ఇం 070156 ల౦176156 ఖల్విదం్యబహ్మటవ &౭ల్విదమెహహం సనాత ౮ఈ నం దీపి డేవి (పభద్యం (పఠిద్యం మదం మతం

క్షే సాధరరు థకు కౌ దేశి

విల సుచా సుబా

ల్ల ₹016ే 28 సట.

| మంది నండి

82 209వ పుట 8ప అథోజ్ఞాపిక ఇక్కడేపెట్టి చదవాలి

55 అభ్యాసా ఆభ్యానా

ర అసృజి సృ మున్చీ మున్మీ

లిం వాని వాచిక

శ0 వేదన్న వేద

ల! ళం , ౪21%

తీఇ7071960 - 01060

జ 48 అధో్ఞాపిక 490వ పుట అలెకేకటికాటుం00.కటే ర్‌1 ఆరంభ ఆరభ 65 గాణ గణ 66 (కర్మ) నికు (కర్మ) లకు లేక -- సంకల్ప తర్వాత (పమోగిం న (ప్రయాణిం 69 ()నిక దీనికి "వ్ర విశ్వాసాత్మ విశ్వాత్మ 76 మనేత మనేక 70 (పకీకార (పతీకా 80 కంచాల కంబాల 89 అనేకకథా అనేకథఛా 100 గ్‌తము గతము 104" పవము పథము 11 గోలులు గోలుసు 119 వపు లోని అధోజ్ఞాపిక 118 వపుటలో రెండవసారివచ్చిన (1) కనుసంధించాలి సర్వ - స్వర్గ 1923 పధు పరిధు కేల? = అశఖోస్ఞాపిక = “చెప్పినడి - ఇంతవరకే. తర్వాత “వేదాంతము” అన్న మాట తర్వాతిపుటలోవున్న అరొజ్ఞాపికకు చేర్చుకోవాలి. 170 ఉవ్యట ఉవన్వ 12 మాకం మాకు

య గ -

/ /. స్‌ ॥ . |

/ య! ” ౯

. | శి

1 / ల /| | వాలే” | |

| ఓ

| (| టా స ॥