Telugu December Pathram (Gurajaada Rachanalu) Gurjaada Apparao - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

” శ (౨. శా 2 ల్‌ శ న్‌ . జ చే, డల | ( శ జ ళ్‌ ద్ద య్య న ఇ నో | ( స. . ళ్లు ( స స్త 0 ఓట చ్‌ శ నిధయే స -, 7 (యీ న్‌ క్‌ | మ కు ఆ ళ్‌ ;" [. లు! గీ ఖే ॥ న. న వ గ్ర న న. / స స న. శక శ రం... . ణు మం మ ప శశ నవ నన క “శ చ శు | | శ ప . , గై [ప క కై / | | + ॥ ॥ ్గ టు. పు. వ! యే ॥ | లము ల స్‌ శే చ వ్‌ కై. చా

౯ డిసెంట పతం నో! గురజాడ అప్పారావు అనువ్వెట్లన 1 పోరంకి దకిణామూర్తి, విశాలాంధ్ర పబ్లిషింగ్‌ హౌస్‌ విలూరురోడ్డు: ఏ; విజయవాడ ౨2

చచగరణవం క పిబ్రవరి 18 గ గో ౮"

సాదావ౨ రు; 3-00 మేలు[వతిరు : 4.00 మోది రమణా ్రైంతిర్వు విజయవాచుకే

పరిచయుం౦

వ్యావహారిక భాషా వాదావిక్సీ నవీనాం(ద్ర సాహిత్యాభివృద్దికీ పట్టు దలతో పవిచేసిన గురజూడ అప్పారావుగారు గతించి, ఇప్పటికి యాశ్రై సంవత్సరాలు పైగా అయింది. ఆయన మరణానికి ఒక సంవత్సరం , ముందు, అంటే 1814లో మద్రాసు విశ్వవిద్యాలయం వారు వచన భాషా వివాదాన్ని పరిష్కరించే సత్సంకల్పంతో తెలుగు కాంపోజిషన్‌ సబ్‌ కమి టీని నియమించారు. గురజాడ అప్పారావుగారిని, అందులో నభ్యులుగా నియమించారు. అయితే, ఆ కమిటీ మెజారిటీ సభ్యుల నివేదికకు అస మ్యతి తెలుపుతూ అప్పారావుగారు *డిపెంట్‌పత్రం” ఒకటి అందచేశారు. ఆ సంవత్సరమే వావిళ్ళవారు దీన్ని ఆంగ్లంలో(ప్రచురింబారు. తిరిగి దీనిక పునర్ముద్రణా భాగ్యం లభించలేదు లొషా తత్వవేత్తలకూ, పరిశోరకు లహ దీని విలువ బాగా తెలుసు. ఆయినా ఇంతవరకూ ఇది తెలుగులో నచ్చే అవకాశం లేకపోయింది ఈ నాటికి ఈ అవకొళం లభించిన

ఆనందిస్తూ ఆం(ధ్రప్రజలకు సమర్పిస్తున్నాను | ఈ *డివెంట్‌ పత్రానికి పూర్వ చరిత్ర కొంత ఉంది. దక్షివత। భాషల్లో వ్యావహారిక (గ్రాంథిక భాషల మధ్య ఆంతరం” ఎక్కువగా “ఉండడంవల్ల, విద్యార్థుల వ్యాసరచనకు అనుగుణమైన భాషను విర్ణ యించేందుకు మద్రాసు విశ్వవిద్యాలయం, ఒక్కొక్క భాషకు ఒక్కొక్క కమిటీని వియమించింది. తెలుగు కమిటీలో,-వేదం వెంకటరాయ' శాన గారూ కొమ(ర్రాజుచ లక్ష్మణరావు నంతులుగారూ పొఫెసర్‌ రంగా చార్యులుగారూ, జయంతి రొ మయ్య పంతులుగారూ, జి. వెంకట రంగా రావుగారూ, గురజాడ అఆప్పారావుగారూ నభ్యులు. వీరంతా చాలా సార్లు

ళో

నమావేళమై భాషా నమవ్యపై తర్థన భర్జనలు జరిపారు. కానీ, అధిక సంఖ్యాకుల ప్రయత్నాలు ఫలించి, అప్పారావుగారి వాదం వీగిపోయింది. అందువల్ల ఆ వివేదికకు అసమ్మతి తెలుపుతూ అప్పారావుగారు అంద జేసినష్మకం, ఒక థీసిస్‌ అని చెప్పవచ్చు. అప్పారావుగారి వాదానికి ఆనాటి నుంచి ఈనాటి వరకూ విశ్వవిద్యాలయ ముద్ర లభించనప్పటికీ (ప్రజాధికార మ్యుద్ర సునృష్టంగా పడింది, పరీకెర్ధులు పట్టుబట్టి రాపే సమాధాన పత్రాల్లో తప్ప నేటి వచనరచన మరెక్కడా (గ్రాంథికభాష (ప్రయోగంలోలేదు. అంక్షే, నిజానికి అప్పారావుగారికే విజయం లభించిం దన్నమాట.,

అప్పారావుగారు, డిపెంట్‌ ప్య్రంలో చర్చించిన అంశాలు (ప్రధా నంగా, విద్యార్థుల వ్యాసరచనా భాషకు సంబంధించినవి. కేవలం సరళ (గ్రాంధికమని పేరుపెట్టి విసంధితో రాసే కృతక భాష అటు (ప్రాచీన వ్యాక రణ సంప్రదాయానికీ విరుద్ధం, ఇటు ఆధునిక (ప్రజావాగ్వ్య్యవహోరానికీ విరుద్ధం. కనక్క అది పనికిరాదు. దేశంలో ఎన్నో మాండలికాలు ఉన్నప్ప టికీ ఈనాడు అన్నిప్రాంతాలవారికీ సుపరిచితమైన శిష్ట వ్యావహారిక భాష ఒకటి ఉంది. ఆదే . ఆధునిక వచన రచనకు (ప్రయోగ యోగ్యమైనది. “స్త్‌ వంటి _షంయుక్త హల్లులతో కూడిన రూపాలూ, అనుస్వారాంత రూపాలూ, పముచ్చయార్థంలో . వచ్చే దీర్హాచ్చులూ, ద్విరుక్త, అద్వి రుక్త నవర్ణాగమాలూ, అవధారణార్థంలో వచ్చే ఏకారాంత రూపాలూ, సంథ్యావాచకాలూ ఈనాడు (ప్రజావ్యవహారంలో ఉన్నవే. భాష ఎప్పటికీ కరడుగట్టుకొవి ఉండిపోదు. కాలానుగుణంగా, (ప్రజొవ్యవహారాన్ని బట్టి మనమూ దాన్ని నున్క-రించుకొంటూ ఉండాలి. విత్యవ్యవహారంలో శిష్టులు ఏ భాషను వాడతారో అదే సహజ (ప్రామాణిక భాష. (ఇంకా న్పష్టంగా చెప్పాలంళే, ఈనాడు వార్తావ(త్రికల్లోనూ, శేగియోలోనూ, సినిమాల్లోనూ, కాల్పనిక వచనపాహిత్యంలోనూ (వ్రయోగింపబడుతున్నదే ఆధునిక ప్రమాణభాష. అటువంటి భాషలో వ్యాసరచన చే పేందుకు విద్యా ర్థలకు అనుమతి ఇవ్వాలంటూ అప్పారావుగారు, తమ వాదాన్ని ఇందులో పొందుపరచారు,

ఇ ఈ అనువోదంకోసం పట్టుబట్టి, పూర్తయేవరకూ నన్ను వేపుకు తిన్న మిృిిళుడు అబ్బూరి గోపాలకృష్ణ. రాతవ్రతి పంపగానే, దయతో సీరియల్‌గా (ప్రచురించినవారు, ఆం(్రప్రభ సంపాదకులు, నీలంరాజు వెంకటశేషయ్యగారు.. దీన్ని పున్తకరూపంలో (వ్రచురించమని (ప్రోత్స హించినవారు, గురజాడస్మారక పరిశోధనకేంద్రం ఆధ్యకులూ (వఖ్యాత సాహిత్యవేత్తలూ తాపీ ధర్మారావుగారూ ఇతర కౌర్యవర్గ నభ్యులూ, సలహా సంఘ సభ్యులూ, పు స్తకప్రచురణకోసం, ఆర్థిక నహాయానికి దర ఫాస్తు పెడితే ఆం్యర(ప్రదేక్‌ సాహిత్య అకాడమీవారు రు250/*లు మంజూరు చేశారు. గురజాడ సాహిత్యమంతా (ప్రచరించిన విశాలాంధ్ర పబ్లిషింగ్‌ హౌస్‌వారే దీన్నికూడా తమ నంస్ధ పేరిట (ప్రచురించటానికి అంగీక రించారు. ఇందరి [పోత్సాహం, ఇందరి సహకారం, ఇందరి నహాయంతోగై ఈపుస్తకొన్ని వెలుగులోకి తెచ్చాయి. వారందరికీ హార్టికమైన అభివందనాఎి. "పైదరాచాద్‌ మీ 15-114067. | దమీణామూ ర్తి.

1914 లో వావిళ్ళనారు (వచరించిన ఫున్తకిం ముఖషతం : కసం 7ల082 ౧౦౫౧౦:100% 6౯020076౫7 వగ ₹ కలం సేటం816 0 వటంలు 10 ఓం కెలంంగ 0% లం కౌం1082 ౧0౧0991102 529.6009:మ166 శః క ౮740902200, 9 ఉం? 11౮ = 2088%8000/ వ్‌28టు10 196 5028 192, 00180866 కేక్‌ 2688 / గ! అ౦కితప (ల 0. లిండియ166 0, వశీ మ 297 601141 వెంకకు66ి 60ఇ౪31౯6038 కొంంృం6ి 28 శంటంలి 01 8650606 ౬86 8400066 07? ఓం కె8ళ10టం లఅ౦ంగాణం6 ఇసింలీ వీల నీడ 60066 10 కిళ॥6 92 12 ఈ 0461646002 0 వ్‌80501' 8౧6 శ6102 01855163 3౨ిరే 0 వైిం7212౯ 1114096. వై ఏం ఉంటం ఉతమ! 110036, కశ్సు1232016, 17 తేల 19814.

1, వేదం వెంకటరాయశాన్తి, కె.వి.లక్మణరావు పంతులు గార్ల తో కూడిన ఉపసంఘం మెజారిటీసభ్యుల అభిప్రాయాలపట్ల నేను అసమ్మతి (ప్రకటిస్తున్నాను. (ప్రారంభంలో వారు ఏ అభిప్రాయాలు 'పెట్టకున్నారో వాటినే చివరివరకూ చెబుతూ వచ్చారు. ఆధునికభాషావాదులతో “ఒక్ష ఆంగీ కొరానికి వచ్చేప్రయత్నం వారు కనదిరచలేదు.

2. వారు తయారుచేసిన పదాలపట్టికలూ, వానికి సందింధించివ నివే చికా పరిశేరి స్తే తేలేదేమిటంచే కమిటీ రెండవ తీర్మానాన్ని మెజారిటీ వభ్యులణ అఆర్థంచేసుకొనకుండానే పమర్థించినట్లు స్పష్టమవుతున్నది.

_ తీర్యానసూ(శ్రార్ధంపై వివేదికలో మరోసారి చర్చించడం “జరిగింది కావి, తుదివిర్ణయాలు మాత్రం డానికి విరద్ధంగా జరిగాయి. చివరికి విజ్ఞాన చంద్రికా (గ్రంథమాల సంపాదకులైన లక్ష్మణరావు పంతులుగారి భాషా వాదానికి అనుహలంగా తీర్మావిస్తూ నివేదిక ముగించారు.

8. కమిటీకి ఆందజేసిన పదాలపట్టికలు (ప్రొఫెసర్‌ రంగాచార్యులు గారి సవరణ ననుసరించి లియారుచేయలేదు. తీర్మాన (పతిపాదకుడిగా వేమ రంగాచార్యులుగారి సవరణను ఆమోదించి ఉన్నాము వమిటీలో అధికసంఫ్యాకుల కూడా దీనివి ఆమోదించారు. కావి జయంతి రామయ్య పంతులుగారు వేరొక సవరణను (ప్రతీపాదించగా లక్ష్ముజరావుగారు దావివి పెకండ్‌ చేశారు. ఆది వీగిపోయినప్పటికీ దానివి ఆమవరించే పట్టికలు తయారుచేశారు. తరవాక, ఆగహ్షు 2వ తేదీన జరిగిన నమా వేశంలో, అడే తీర్మానాన్ని, జి. వేంకటరంగారావుగారు టపతిపాదించగా ఇ_౦ వెంకట రాయశాస్తిగారు సమర్థించారు. ఆదనంగా దానికి కర్చిన విబంగవ ఏమి టంటే, “గాంధికప్రయాగానికి ఆమోదయోగ్యంకావి రూపాన్ని అంగీక రించరాదవి (గ్రహించవలసింది $” అవి. వ్వాన్లవావికిి కొ త్త కమిటీ అర్‌ పీన మొదటిరోజు సమావేశంలో వెంకట రంగారావుగారు (వకిపారించివ ముసాయిదా తీర్మానాల్లో రామయ్యపంతులుగారు (పతిపాడించివ వవరణ కూడా ఒకటి.

$0

శ. ప్రొఫెసర్‌ రంగాచార్యులుగారు (ప్రతిపాదించిన సవరణ చాలా స్పష్టంగా, నిర్దిష్టంగా ఉంది. దావిని పళిపాదిస్తూ ఆయన యిచ్చిన ఉప న్యానం ఎటువంటి వందేహోలు కలిగే ౧దుళూ తావులేకుండా చేసింది. శివ్చులు వ్యవహరించిన భాషలో ఉన్న, “వస్తాడు ఆనేప్రయోగాన్ని ఉదాహరణగా ఆయన నూచించారు.. రామయ్యపంతులుగారి సవరణ వీగిపోయిందీ అంటే ఓక విషయం స్పష్టం అవుతున్నది. కొవ్యభాషావ్యాకరణావికీ పూర్వ కవి[షయోగాలకూ ఆనుగుణంకాని శిష్టవ్యావహారిక రూపాలను విడిచిపెష్టేందుకు కమిటీ విముబంగా ఉన్న దన్నమాట

5. (పొఫెనర్‌ రంగాదార్యులుగారు కమిటీ ఉపన్యాసంలో వివరించి నట్టు, (ప్రధాన (ద్రావికభాష అన్నింటిలోనూ, కావ్యభాష, శిష్ట వ్యావహారి కావికి చాలా దూరంగా ఉందవీ, రెంటినీ సన్నిహితంచేసి సాధ్యమైనంత వరకూ వ్యానరచనా పదతికి అనుగుణంగా వ్యావహారికభాషకు (ప్రామా ణీకఠను నిర్ణయించాలనీ సిండికేట్‌ భావిస్తున్నది.

“టం 10083016 & 81896168 0[00)1064.1311ట/ 16 0036414౯ 12060886

ఆపని నీర్వహించేందుకు కమిటీలు ఏర్పాటు అయాయి. *(వ్రతి ఒక్క

భాషలోనూ వ్యాసరచనానుగుణమైన వ్యావహాశికభాషకు (ప్రామాణిక స్వరూపాన్ని నిర్దేశించడం యీ కమిటీ (ప్రధానకర్తవ్యం, అవి సిండికేట్‌ నిర్వచించింది. దీనిలో వ్యావహారికం (6011004121) అనే మాటను పట్టుకొని లక్ష్మణరావుపంతులుగారు ఈభాషావాదాన్ని హేళన చేసేందుకు వీరుదు కూడా ఒకటి తగిలించారు. ఆధునిక (ప్రామాణీకాం[ధ్రరచన గురించి తెలుగు కమిటీ సభ్యులకు అందజేసిన కరవ(త్రంలో, వ్యావహారికవాదాన్ని వారు ౨శితరంగా _విమర్శిస్తూ. విశ్వవిద్యాలయం, దానికీ ఎంతమా[తం సష్దతు యివ్శినాా [పమాదగకరమని ఒక హెచ్చరిక కూడా చేశారు. ఈ కరపషక్రంలో (ప్రకటించిన అభిప్రాయాలు సబ్‌కమిటీ రిపోద్దలో వెల్లడి చేసిన అభిప్రాయాలే, దీనిలో చేసిన ఎడ విభజన విధానం వా స్తవావికి సబ్‌కమిటీ అనుసరించి ఉన్నదే.

క్‌॥

ర ఆగమ్హు 2వ తేదీన లక్ష్మణరావుగారు శవ తీర్మానాన్ని (ప్రతిపాదిస్తూ, సిండికేట్‌. విర్దేశానికి కట్టుబడి ఉంటానని (ప్రకటించారు. కాని ఈ వట్టికల్ని తయారుచేసే నందర్భంలో ఆసంగతే ఆయన విన్మ రించారు, కమిటీ ఆమోదించిన “2 3౩" తీర్మానాల్లో చేసిన సనూచనళను కూడా వారు నిర్లక్ష్యంచేశారు. మెజారిటీనభ్యుల నివేదికలో వ్యాకరణాను గుణమైన రూప్వాల్లో ప్రాచీనరూపాల్ని ఒక భాగం గానూ, వర్హమాన రూపాల్ని ఒకభాగంగానూ (220410 104 ఆ౪౯రమ0 కమిటీ" విభజన చేనినట్లు పేర్కొన బడింది, “వ్యాకరణానుగుణం' ఆంఘే లక్ష్యణరావు గారి దృష్టిలో (ప్రాచీన (గ్రాంథికభాషానుగుణ మైనదని ఆర్థం. వారు తమ కరప(త్రంలో పేర్కొన్న విషయం యిక్కడ మనకి సవికొస్తుంది. “వ్యాక రణం అవి కాని, వ్యాకరణానుగుణ రూపాలు అనిగాని, నేను చెప్పడంలో అర్థం, సాం్యప్రదాయికమైన తెలుగు వ్యాకరణ మనిన్నీ, దానికి అను గుణంగా వీరేశలింగం పంతులుగారు, చిలకమ _ర్తి లత్మీనరసింహంగారు వంటి ఆధునిక వచన రచయితలు (ప్రయోగించే రూపాలనిన్నీ (గ్రహిం చాలి” అన్నారాయన.

7. కనక, సాంప్రదాయిక వ్యాకరణానికి ఆనుగుణంగా కొందరు సమకాలీన వచన రచయితలు (ప్రయోగించే రూపాలు మాత్రమే యీ కమిటీ మెజారిటీ సభ్యులు (ప్రయోగించినట్లు న్పష్టమౌతున్నది. (ప్రొఫెసర్‌ రంగాచార్యులుగారి సవరణపారంలోని రెండవ భాగాన్ని పూర్తిగా విస్మ రించారు. విద్యావంతులై న తెలుగువారిలో వ్యవహారంలో ఉన్న శిష్ట రూపాలను పరిశీలించేందుకు ప్రయత్నించబేదు, పైగా, సవరణ మొదటి వాగంలో కావ్యమనే పదానికి చాలా సంకుచితమైన అర్థం యిచ్చారు,

ఈ, పదరూపాలను ఈ కమిటీవారు వ ర్హిమాన్క (ప్రాచీన విభొగా నగా వర్లీకరించవలసి ఉంది. ఏదైనా ఒక రూపం వర్తమానంలో ఏన్నదో, (ప్రాచీన మైనదో నిర్ణయించేది దానివా _స్తవన్టితివిబట్టి వ్య క్రిగతమైన 'క్షపాతాలూ, ఆపేష్షలూ ఆ స్టీతిని మార్చలేవు. మెజారిటీ రిపోద్డలో ఆ సదాల వాస్తవస్థితిని గురించి చర్చించలేదు. వేదం వెంకటరాయిశొన్త్రీ "రూ కె. వి, లత్మణరావుగారూ 2వ తీర్మానాన్ని వ్యతిరేకించారు. ఈ

[2

సందర్భంలో వారు, తమ పూర్వవిశ్వాసాలనూ, వాటికి అనుగుణంగా జేసిన రచవలనూ పక్కంకి పెట్టి ఈ తీర్మానాన్ని ఆమోదిస్తారని రంగా చార్యులుగారు ఆశించా రనుకుంటాను. కాని మెజారిటీ సభ్యులు తమ సహజ పద్దతిలో పూర్వ విశ్వాసాలనే మళ్ళీ (ప్రకటిస్తూ యీ తీర్మానాన్ని వారిలో వారు ఆమోదించుకున్నట్టు న్పష్టమవుతున్నది కదా 1

8. అదేవిధంగా మెజారిటీ సభ్యులు తమ విధానాన్ని నమర్థించు కునేందుకు ఒక మార్గం కవిపెట్టారు. 4వ తీర్మానాన్ని 8వ దావితో ముడిపెట్టి సాంప్రదాయక వ్యాకరణదిద్ధంకాని శిష్ణ వ్యావహారిక రూపాల్ని తమ వళ్షీకరణంలో చేర్చవలసిన ఆవసరం తప్పించుకోవాలని (ప్రయ త్నించారు అందువల్లనే కమిటీవారు కార్యక్రమ విర్వహణలో తమకు ఆనుకూలమైన విధంగా వ్యవహరించారు.

9. (ప్రస్తుతం వ్యవహారంలో వున్న రూపాలనూ, వ్యవహారం ! మంచి తొలగిపోయిన (ప్రాచీన రూపాలనూ పట్టికలో పొందుపరచడం ఈ , కమిటీవారి బాధ్యతగా 8 వ తీర్మానం నిర్వచించింది. 2 వ తీర్మానానికి అనుగు ౦గా యిది జరగవలసి వుంది శ వ తీర్మానం (ప్రస్తావనే అక్కడ లేదు 8వ తీర్మానం ఆమోదం పొందిన తరువాత 4వ తీర్మానం చర్చకు వచ్చింది. ఆయికే, పదాల పట్టికలు తయారుచేసేందుకు నిబఐం ధించిన £ వ తీర్మానంలోని అంశాన్ని, + వ తీర్యానం బాధించేటట్లయితే, దీనిని (ప్రతిపాదించిన రంగాచార్యులుగారు దానికి అనుగుణమైన నిబంధ నను దానిలో చేర్చే వుండేవారు. నాకు కావలసినంతవరకూ్కూ ఈ 4వ తీర్మానం, (గ్రామ్యభాషకు సంబింధించినపీ, వాటికి దగ్గర పోలికగలవీ కొన్ని రూపాలకు మా(త్రమే వర్తిస్తుంది. అంక. ఆనాగరక శద్రాలుగా చెప్పే +ష్టేతర రూపాలన్నమాట, ఆలాకాకుండా, లక్మణరావుగారి (గ్రాంథిక రూపాలను తప్ప, తక్కిన వాటన్నింటినీ సరిహరించాలనే ఆ తీర్మానం ఉద్దేశించినట్లయితే, ! వ తీర్మానంలో రంగాచార్యులుగారు పేర్కొన్న రెండవ అంకానికి (ప్రయోజనమే ఉండదు. 2వ తీర్మానం అరం, పెన "పేర్కొన్నట్లు, బాలా సుస్పష్టంగా ఉంది, దాన్ని డొంకతిడుగుడుగా చెప్పేందుకు ఆవక్తాళం లేదు. శిష్ట వ్యవహారంలో ఉన్న “వస్తాడు

(2) [3 అన్నరూపం కమిటీ మెజారిటీ సభ్యుల యెదుట కొట్టొచ్చినట్లు కనబడు తున్నది. దాన్ని తప్పించుకోడానికి ఏమాత్రం వీలులేదు.

11. మెజారిటీ సభ్యుల ని వేదిక అన్నష్టంగా ఉంది. పదవశ్లీకర ణకు పాటించవలసిన నియమావళిని ఒకదానిని 'పేర్కొనడంకాని, అందులో చర్చించడంకాని జరగలేదు. వర్తమాన, (ప్రాలీనరూపాలు ఆంపే ఏమిటో నిర్వచించవలసినదిగా వారిన్‌ నేను కోరొను, కాని విర్వచ. నాల విషయంలో లక్ష్మణరావుగారి. తేల్చి చెప్పేందుకు విముఖంగా ఉన్నారు. సమావేశ "మయంలో నేనొక చిన్న చీటీమీద యిలా రాన్‌ వారికి చూపాను .

“టాంథిక భాషలో వర్తమాన్క ప్రాచీన రూపాలంపే ఆర్థం ఏమిటి ౩

ఈ (ప్రశ్నకు సమాధానం ఈమ రిపోర్టులోనే చూసుకోమన్నా రాయన,

19. వారి రిపోర్టులో ఎక్కడా దీనిని నీర్వచించేందుకు (పయ త్నించలేదు, అయితే, వ్యావహారిక భాషకు మాత్రం నిర్వచనం యిలా చెప్పారు * “ఏదో ఒక (పత్యేక (పొంఠతావికి కాని, ఒక జాతికి కాన, ఒక వర్గానికికాని పరిమితం కాకుండా మొత్తం తెలుగుదేశమంతటా శిష్ణజనులు మాట్లాడే భాష వ్యావహారికం అని యీ కమిటీ భావిస్తున్నది" అనీ.

10, “మొత్తం తెలుగుదేశమంతటా' అనడంలో వీగిపోయిన అంశాన్ని మళ్ళీ ఉద్దరించినట్లు కనిపిస్తున్నది. రంగాచార్యులుగారు 2వ తీర్మానావికి సవరణ (ప్రతిపాదిస్తున్నప్పుడు “తెలుగుదేశం మొ. _త్తంమీదః అవి కాని, దాదాపు అటువంటి అర్ధంలో వచ్చే మాటలు కాని, చేర్చవలని నదిగా. రామయ్య పంతులుగారు సూచించారు; - కొని,.రంగాచార్యులుగారు అందుకు వీరాకరించారు. అప్పుడు వీగిపోయిన్‌ యీ సూచనే, పీరి పట్టిక లోవి వర్గీకరణ (ప్రణాళికను రక్షించేదిం ఆందునల్ల దాన్ని ఈ విధంగా ఉద్ధధించేందుకు ప్రయత్నిందారు,

॥4

14, వ్యావహారిక భాషకూ, (గ్రాంథికభాషకూ “సమన్వయం కుది ర్చేందుకు* పరిిశ్రమించామని మెజారిటీ సభ్యులు చెప్పుకుంటున్నారు, 'సమన్వయం కుదర్భటి మన్నది “అలంకార ప్రాయమే కావి, ఆర్జ వంతంకాదు. ఆలా చెప్పుకోవటంలో వారి ఉద్దేశ్య మేదై నప్పటికీ (గ్రాంథిక భాషను దుర్భేద్యం చేయడంలో మా్యత్రం మెజారిటీ పభ్యులందరి ఆలోచన లోనూ, చక్కటి సమన్వయం కుదిరిందని చెప్పాలి 1 _

16. పూర్వకాలంలో ఆ (గ్రాంథిక రూపొలుకూడా కొన్ని కొన్ని లాక్షణీకుల ఆమోదము[ద్రను పొందుతూండేవి. ఇలా జరగడానికి కారణం కొన్ని సందర్భాలలో ఆ యా కవులు అజా(గ్రత్తవల్ల పొరపాట్లు చేశారవి చెబుతారు. అయినప్పటికీ, ఛందో నియమాల కట్టడివల్ల కవులు ఉధ్ధేశ్య పూర్వకంగానే పూర్వ నియమాలను ఉల్ల ౦ఘించారవని చెప్పక తప్పదు,

తరవాత కాలపు వ్యాక్నర్తలూ, ఆలంకారికులూ, పూర్వకవి ప్రమోగాలనీ, అవింద్య (గ్రామ్యాలనీ చెప్పి, వాటివి సమర్థించారు. కాని, అటువంటి (ప్రయోగాలు 'యికముందు" జరగడావికి వీల్లేదని యీ కమిటీ మెజారిటీ సభ్యులు యిష్పుడు వాదిస్తున్నారు. వారి రిపోర్టులో యిలా ఉంది “గ్రాంథిక భాషలో వ్యావహారిక రూపాలను (ప్రవేశపెప్టేందుకు యిక ముందు ఏమాథత్రం (ప్రయత్నించినా, కావ్యభాషలో వచన సాహిత్యాభివృద్ధి కుంటుపడుతుంది". *ఇకముందు" అనడంలో అభిప్రాయం ఏమిటంటే, ఆ (గ్రాంథిక వ్యావహారిక రూపాలను (గ్రాంథిక భాషలో కొక్తగా (ప్రవేశ 'పెష్టేందుకు, యీ కమిటీ వెనక కొంతమట్టుకు ప్రయత్నించినట్లు కని పించాలని వారి ఉద్దేశ్యం అన్నమాట. అయికే, యీ పట్టికలను పరిశీలిస్తే మొత్తంమీద ఒకే ఒక ఆ (గ్రాంథిక రూపానికి ప్రవేకం దొరికినట్లు తెలు స్తున్నది. “వాడేనా” *వీడేనా' ఆని (ప్రయోగించే ఏ అవధారణార్థంలో వర్షం (6౫84 08511016) వెందిడే విర్ణిష్ణ వాచకమైన “ను వర్ణం (4కయి2476 4511016) వస్తున్నది. సాం్య్రదాయకవ్యాక ర్తలు *ను వర్ణాగమాన్ని గుర్తించలేదు. *వాడేనా 'వీడేనా అన్న రూపాలకు మారుగా *వాడేయా, “వీడేయా” అన్న (గ్రాంథిక రూపాలను 'ప్రయోగి

కిక్‌

స్తారు. ఈ సందర్భంలో రెండు రకాల (వ్రయోగాల్లోనూ ఉన్న భేదం ఓకే ఒక వర్షంలో కనిపిస్తున్నది దీన్ని అంగీకరించడం చాల న్వల్బ మైన కన్సెషన్‌ అయినప్పటికీ దీనవికోనం సాంప్రదాయిక వ్యాకరణంలోని ఓకొనొక (ప్రధాన నూశశ్రాన్ని వారు ఎందుకు ఉల్లంఘించవలసి వచ్చిందో నాకు అర్థం కాలేదు. |

16, ఈ కమిటీ మెజారిటీ సభ్యులు “కావ్యభాషలో సమన్వయ పర చేందుకు" తీసుకున్న ఈ “వ్యావహారికభాష'ల స్వరూపం ఏమిటో కొరెచెత పరిశీలిద్దాం, తెలుగుదేశంలో జాతి, వర్గ; ('పాంతీయ వీభేదాలతో నిమ్మిత్తం లేకుండా (ప్రజలంతా ఉపయోగించేది ఈ వ్యావహారిక భాష ఈ నంద రృంలో లక్ష్యణరావుగారి నివేదన పషత్రమే మనకు సహాయపడుతుంది. ఎందుకంకే “ఆ(గ్రాంథికమైనవీ, మూండలికరూప కలిగినవీ, యాసతో కూడినవ్కీ (గ్రామ్యురూపాలు దేశమంతటా వాడుకలో ఉన్నాయనడం కేవలం అతిశయో క్తే అవుతుంది. వ్యాకరణ పరిధిలోకి రాని రూపాలు మహా ఉంచే, ఆరడజనుకు మించి దొరకవు” అన్నా రాయన, అంకే లక్ష్మణ రాడగ్గారి దృష్టిలో వ్యావహారిక భావ ఒక్క ఆరడజను రూపాలకే పరిమి తమై ఉందన్నమాట । పోనీ అలాగే అనుకున్నా, లక్ష్మణరావుగారు ఆ మాటకూడా స్టైర్యంగా చెప్పలేక పోతున్నారు. ఎందున్నునంటే, “దేశం మొత్తంమీద, “లింగ్విస్టిక్‌ సర్వే? జరిగే వరకూ ఏ రూపాలూ సార్వజనీన వ్యవహారంలో ఉన్నాయని నిర్ణయించలేం” అని సందేహం వెలిబుచ్చారు,

17.. అయితే, లక్ష్య ఇరొవుగారు తమ పట్టికలో రెండు వందలకు 'పవైగా పదరూపాలను చేర్చారు కదా అవి సార్వజనీన వ్యవహారంలో ఉన్నాయన్న విశ్వాసం లేకుండా చేర్చారా అవి నేను ఎదురుతిరిగి (పళ్నిస్తే పెంకితన మనిపిస్తుంది మరి! ఇప్పటి వ్యావహారిక రూపాల (ప్రాచు ర్యాన్ని విర్ణయించేందుకు ఆయన అవలంబించిన విధానం ఏమిటో సృష్టం చెయ్యలేదు. ముఖ్యంగా, పైన చూపించిన రెండు ఆగగ్రాంధిక రూపాలూ, మరి నాలుగు యితర రూపొలూనూ. అవి యివి ; “ఎనిమిదిమంది? “తొమ్మిదిమంది” *తొమ్మండుగురు” “తోవ” అన్నవి. - ఇవన్నీ ఆయన తమ్మ పట్టికలో ఎలా చేర్చారో చెప్పలేదు. /

కర్‌

_ కడప్క కర్నూలు దిళ్ళారి, ఆనంతపురం జిల్లాలలోని మాండలిక శబ్దవిభేదాలను గురించి పరిశీలన జరిపిన (ప్రముఖప్వాకర్త “ఆర్డెన్‌” అనే ఆయన మొదటి రెండు రూపాలనూ వ్యావహోారికంలోకీ చేర్చలేదు. ఆంతేకొకుండా వాటిని వ్యావహారికభాషలోకి తీసకోవడంకూడా తప్పే నన్నట్టు ఆయన ఒక వియమం చెప్పారు థి

సెక్‌88ం01106 294 [60030106 0816010818 ౪6 2 లే1మం096 [015% గొంం 06 9ల4ల౯ 6800102186, 084 11 00000009 0097658. 1002 అలం [0008 8౯౮9 ౦౧% 2:6రే 38 1౯ 88 6 ౧౪00ల 01964 శీగిం ఓం నియురిం? 1106 46 91180౪1106 ౧4 [600 ప0106 6౩౯61 వి813 886 6301085564 0% (06 ౨6౪౧౯ 1౯641041 [1008 ఇ18 16 ఇం2కే “మంది” 65008 జరేరేండే (ఏ ఓయి,

అంసే గోన్తీలింగ, పుంలింగాలలో సంఖ్యా వాచకాలను చెప్పి సప్పుడు వచ్చే రూపాలు నప్పంసక లింగంలో వచ్చేవాటికి విరుద్దంగా ఉంటాయి. కాని మామూలు సంభాషణలో, “తొమ్మిది కీ సంబంధించినంత వరకూ మారం యీ రూపాలనే (వ్రయోగిన్తున్నారు. అంచ. “తొమ్మిది" తరువాత న్రీలింగ్క పుంలింగ రూపొలలో మాదిరిగా 'మంది' అనే పదం చేర్చడం జరుగుళూ వుంది,” |

18. డేశంలో యీ (ప్రాంశాలలోమా[ళతం "ా (అంకే కోస్తా (ప్రాంతం, “ఎనిమిదిమంది” 'తొమ్మిదిమంది' అన్న రూపాలు వాడుకలో ళేవు. నం(ప్రదాయ పద్ధతిలో వెలిసిన సమకాలీన సాహిత్యంలోకాని, కనీసం ఆధునిక రీతిలో వెలువడుతున్న సాహిత్యంలో నయినా యీ రూపాలు నా కెక్కుడా అగపక్షంలేదు. కనక, పద విభజన ఏిషయంలో లక్ష్మణరావు పంతులుగారు పెట్టుకున్న విషయం వారి ఉదాహరణలతోనే దెబ్బళిన్నవన్నమాట.

19, డీళంలో అన్ని ప్రాంతాల్లోనూ, అన్ని బొతుల్లోనూ, భాషా వ్యావహారికళో ఏకరూపత కలిగి ఉండాలని అంపే విన్నవాళ్ళ నవ్వి పోతారు, అంతకంపే అసంభివమెన విషయం మరొకటి ఉండదు కావ

శ్‌ భాషావాదులకు బతికున్న బాష ఆక్కర్లేద్దు ఎంతో గట్టి (ప్రయత్నంమీద కాని, సొమాన్యుకికి ఆలవడని భాషే వారికి కావాలి. ఆ భాషారూపాలు ఎంత కృతకంగాన్తూ పవికిమాలినవిగానూ ఉంటాయంకే పొరపాటున ఎప్పుడైనా వాటినీ విత్య వ్యవహారంలో (ప్రయోగించినట్టయితే, వినేవారి ఆపహాస్యానికి గురి కావలసివస్తుంది,

20. తెలుగుడేశం ఆంతటా సార్వజవీనంగా వుండే రూప్లాలు ఏవైనా ఉన్నాయంటే, అవి స్తితో కూడీనవనే చెప్పాలి. ఉదా; “వస్తాడు పద్యప్రామాణికతను నిర్ణయించేందుకు లక్ష్మణరావుగారు ఏర్పరచుకున్న నియమాలు ఎంత అస్పష్టంగానూ అసంబద్ధంగానూ ఉన్నప్పటి3, కనీసం వాటినిదిట్టి అయినా యిటువంటి రూపాలను తమ పట్టికల్లో చేర్చి ఉండవలసింది. అలా చేర్చలేదు కనక, లక్ష్మణరావుగారు పెట్టుకొన్న వియమం వీటి విషయంలోనే సడలిపోయిందన్న మాట.

సామాన్య (ప్రజా వ్యవహారంలో ఉన్న రూపాలను నిర్ణయించడావికి “లింగ్విస్టిక్‌ సర్వే? జరగకపోయినప్పటికీీ మనకు సాధ్యం కాకపోదు. సామాజిక జీవితంలో యిటీవల వస్తున్న పరిణామాల - మూలంగా ఒక 'పాంతంనుంచి మరొక (ప్రాంతానికి రాకపోకలు ఎక్కువ ఆయ్యాయి. కోర్టుల్లోనూ, బడుల్లోనూ, కాగేజీల్లోనూ, ఆపీసుల్లోనూ వివిధ (_దేశాలకు చెందినవారూ, సమాజంలోవి వివిధ వర్ణాలకు చెందినవారూ. అక్కడ తారసిల్లుతూ ఉంటారు. వారి వారి జిల్లాల్లోనూ, వారి వారి వర్గాల్లోనూ స్టావికంగా వ్యవహాం౭లో ఉండే రూపాల వైలక్షణ్యం మన కక్కడ కసి పిస్తూ ఉంటుంది, మన రె ల్వేలు మాండలిక భాషలు. నేర్నే బడులనంటివి ఒక (ప్రాంతానిక్కీ మరో టప్రాంఠానికీీ మధ్య ఉండే మాండలిక విభేదాలను (తద్ధగా పరిశీలించదలుచుకున్న వ్యక్తికి పరిశోధనావకాళాలు లేకపోలేదు. అంతేకాకుండా వివిధ మండ్డలాల్లో వాడుకలో ఉందే కూపాఅ విష యంలో మనకు రివితపూర్వకమైన ఆధారాలు కూడా ఉన్నాయి. _ప్‌'తో ఉన్న (క్రియావాచకాలను నేను. పొంతానికి 'పేకరించుకున్న ప్పస్షిక్తాలనుంచ్కీ కొవ్ని ముద్రిత (గంథాలమంచీ ఉదాహరణలు తీసి చూపిస్తాన -

కర్రి (ఆ) మద్రాను (ప్రభుత్వంలో తెలుగు అనువాదకుడుగా _ ఉన్న

మేజర్‌ టి. జి. ఎం. లేన్‌ అనే ఆయన, 1808 లో, పెకటరీ ఆఫ్‌ స్లేట్‌ ఆర్జరును అనుసరించి ఇండియన్‌ సివిల్‌ సర్వీసు అభ్యర్థుల ఉపయోగార్థం ఓక పుస్తకం (ప్రచురించారు. న్యాయస్థానాల్లో శెబగులో దాఖలయిన అక్టీలూ యితర పత్రాలూ కలిపి ఆయన ఒక ప్పస్తకం క్రింద కూర్చారు. మద్రాసు సపెసిడెస్సీలో ఉన్న జిల్లాలలో గంజాం, కర్నూలు జిల్లాలు తప్ప మిగిలిన జిల్లా లన్నింటినుంచీ వీటిని సేకరించారు :

విశాఖపట్నం జిల్లా శిక్ష చేయిస్తామని ప్రార్జిస్తూ వున్నాను పంపిస్తే చేసూ వున్నాను వస్తూ రావడం ఇెలిసు వుండగా చేనూ రావడం సర్‌చరస్తూ సోదావే స్తే సంవిస్తే కలగచేస్తున్నది చేయిస్తాను ఇప్పిస్తే

గోదానరి జిల్లా చూమ్తూ వున్నారు (ప్రార్షిన్తూ వున్నాను చేస్తూ వున్నారు తెలియవస్తూ వున్నది తెలుస్తుంది " చేస్తున్నాను వెతికి స్తే చేస్తే - అనుభవిస్తూ వుండగా విశదపరున్సూ వున్నాను చేయిస్తే చేయిస్తే చేస్తున్నాను పంపిస్తూ వుండేలాగు చేస్తూ వున్నాడు 'కెలియవస్తూ వున్నది (ఛ్రాయిన్త వున్నందున విచారిస్తే (ప్రార్జిస్తాను

కృప్తా జిల్లా ఇస్తాము ప్రార్థ్తూ వున్నాను (ప్రాన్థిస్తున్నాను

[9 చేస్తే విన్నవిస్తూ చూస్తే వరిళోధిప్తే తెలుస్తున్నది చూస్తే (ఛాస్తూ వున్నారనివ్ని థాయపరుస్తూ చేయిస్తాను అగుపరుస్తాము నెల్లూరు జిలా రుజువుపరుస్తున్నాను ట్‌ ళల బాజీ చేస్తూ వుండవలసినది చెల్లి స్తాను చేస్తూ వున్నాను కనపరుస్తూ చేయి స్తేనేగావి దావాపరుస్తూ వసూలుచేస్తూ వచ్చేది మనవిచేస్తూ విశదపరుస్తున్నాను వర్తిస్తూ చెల్లిస్తానని విశదపరుస్తూ యిస్తారని కొస్తూవున్న తీసికొవి వస్తూ వర్రిస్తున్నాను బాట అనీ బాట జరిగిస్తున్నాను తెలుస్తున్నది బావతో న! చూస్తూ వున్న బళారి జిలా అత్‌ మ మీట తోస్తున్నది (ప్రాక్టిస్తున్నారు పోన్తూ వన్నందున ఆనుభవిస్తూ వున్నాను జరిగిస్తున్నారు (ప్రార్టిన్తా వున్నాను వస్తూ వుండేయెడల వస్తున్నది తెలుస్తున్నది ౬. చేపే చూస్తే తోస్తున్నది చెల్లిస్తున్నారు యెత్తి వేస్తున్నంఎ కడప జిలా యిస్తూ వున్నట్లు. ల! అతి బి 'ప్రార్థిస్తున్నాము ఉ త్తరార్కాటు జిల్లా (పార్టిస్తున్నాను (ప్రార్థిస్తున్నాను చేస్తున్నామ ఇంగల్పటు జిల్లా లు ౮ చేస్తున్నాడు దయచేస్తున్నారు

0

(ఆఅ) ఒకప్పుడు, ఫోర్డ్‌పెంట్‌ జార్జి గెజెట్‌లో ప్రచురించబడే చట్టాల అనువాదాలన్నీ ఆధునిక భాషలో ఉంటూండేవి. 1877 వ సంవ తరము తాలూకు, ఇండియన్‌ లిమిపేషన్‌ యాక్టు నెం. విర తర్జమాలో, విషయసూచికలో “వ్యాపిష్తున్నది” అనే రూసం కనిపించింది ఇదికాక్క లోపలి పుటల్లో కూడా మరికొన్ని రూపాలు దొరికాయి.

గోజరిపిస్తూ వుండడము, వస్తున్నది, జరిగిస్తూవుండేటట్టు, చేస్తు న్నాడు, ఇస్తున్నాడు”

కీ, శే. పువ్వాడ వెంకటరావు అనే (ప్రచురణ కర్త 1888 వ సంవ త్సరం తాలూకు మద్రాస్‌ యాష్ట నెం, ! సూత్రాలు, విదంధనలతో పహా ఒక పుస్తకం సంకలనం చేశారు. 1800లో వచ్చిన ఆరవ ముద్రణ (వ్రతిలో వచ్చిన రూపాలు కొన్ని చూపిస్తాను.

“జరిగిస్తూ వుండే, చెలాయిన్తూవుండ్చే చేప్తూవున్న, వ్యాపిస్తున్నది, సమ్మతిస్తున్నారు.?

(ఇ) క్రై 9్పిన్తవ మళ (గ్రంథాలు $

1. ట్రీశ. 1874 మంచి 1877 వరకూ ప్రచురించిన నాలుగు కథలపుస్తకాల్లో ఒక్కొక్క దావినుంచి ఒక్కొక్క రూపం ఉదహ రిస్తాను ;

“వస్తే, చేస్తున్నాడు చస్తాను, పంపిస్తాను, వస్తున్నావు.”

వీ. 187278మధ్య (ప్రచురించిన పన్నెండు చిన్న కథల ప్పుస్దకొ లలో కనిపించే ఉదాహరణలు : "

“కురిపిస్తున్నాడు, , విరీక్షిస్తూ, చస్తున్నాను, కలుగచేస్తూవున్నాడు, చూస్తే ,సపేరేపిస్తూవున్నాడు,. చేస్తారు అంగీకరిస్తాను, అపహరిప్తే, వస్తున్నాడు, చేస్తారు, యిస్తాను.

8. *మతాంతరుడైవ హిందువు రాసిన పన్నెండు ఉత్తరాల ప్ప స్తకం” (180) మంచి; “వస్తార్ను, వినిపిస్తారు.”

(3) క్ష్‌ 4. “ముక్తిని వసొదించే వథశ్రాలగని” 1878 : “మొక్కుతూవస్టిర్కే చేస్తూ వస్తిరే,? 5. *పూల్‌మణి, కరుణ 1881: “జరిగి స్తే, విచారిస్తే? (పుట8ి9) “పోగుచే స్తే, చూస్పస్తిని, చేస్తిని' (పుట 99) 6. “ఏసుప్రభువు వద్దకు రమ్ము,” 1885 : “వస్తాను, చస్తావు, (వాస్తానుః వొస్తే, చేస్తే ఇస్తే.” 7, “లయబద్ధమైన గీతాలపుస్తకం,” 840: “ఆ'పేక్షి సివ్కికొ నివి తెనూ. తాట అాతీ ల! రిం “ఆత్మనంపత్తులు,” 1887 “చేస్తున్నాము, చేస్తివి, నిశ్చయిస్తున్నాను, సమర్పిస్తున్నాను * 8. “ది బారన్‌ ఫిగ్‌ట్రీ,” 1880 1 “తీసివేస్తే.” 10. “జెసిక్కా ప్రథమ ప్రార్థన, 1870 : “వస్తూ, చూస్తూవుండే వాడు, పిలుస్తారు ఇస్తాను.” 11. “జంతు స్వభావ దీపిక 1885 : “కాస్తూ ఉండెను, చేస్తూ ఉండెను, ధ్వనిచేస్తున్న్నూి 12. “ఆప్‌ బేదింగ్‌,” 1879 : ఛ4+% హ[గిశిగభ్రామ్వై త లే జనో

“ఇచ్చి వేసాడా, (పేమిస్తున్నాడు,చేస్తూళీ ళ్‌ శ లు +

జాతీ జాతి న ? ద్య ళా ఇస 18 “దింగారు. జరీపాగా? 1870 ష్య ర సు టి 4 ణి 9 | 'పెళ్ళిచేప్తే (వ్రాస్తివి, వేస్తాడవిం ఈ ల 14. “కరువును గురించి ; లా య ళో

జో తరగ౦ క్‌

“పోషిస్తున్నారు, చేస్తున్నారు, శికీస్తున్నారు,

శై బొమ్మలు కలిగిన వక పుస్తకము, నిరీక్షిస్తున్నాను, చూస్తున్నావు, బొమ్మల ప్పస్తకం, తోలుకొస్లేనే తప్పు ఉపయోగిస్తురు, దొంగిలిస్తాడు. వల్గల కథలు _

పోయివస్తాముు చూస్తూ, నడుస్తూ, నీ కిస్తానని, వస్తున్న, పూజిస్తూ, ముత్ప్యాలహారం, వస్తావృు లాగేస్తాను, చేస్తాను, చూస్తూ వుండెను, అనుభవిస్తూ, యెండకా స్తే, తోస్తుంది.

15. “ది స్టోరో ఆఫ్‌ పింక్‌ చద్దర్‌” (ఎ. ఎల్‌, ఓ. ఇ

“ఎపేమిస్తూ, తోస్తున్నది, యిస్తానంశే, వస్తూవుంళే.”

18. “కథావళి (ఎ. ఎల్‌, ఓ, ఇం:

“చూస్తాడు, పరీక్షీస్తాడు, వస్థివి, వస్తాడుకాబోలు, చెరిపి వేస్తూ, చూపిస్తాను, చేస్తున్నది, చంపివేస్తివి.?

17. “వాస్తవ అవతార చరిత్ర” ;

“పరితపిప్తూ, ('ప్రవహిస్తున్నట్లు, నిధదిస్తు.

18. “ఏ డైలాగ్‌ ఆన్‌ సాల్వేషన్‌”

“తోస్తున్నది, చూస్తే బోధిస్తున్నారు, 'ప్రకాళిస్తున్నది.”

18. 'పోలీకార్చ్‌ అనే సాక్షి;

“సొక్ష్యమిస్తు, చేయిస్తాన్ను పడ వేయిస్తాను, “క్రీస్తు మతస్తుల్లైన తల్జులక్షు. ఇస్తున్నాడని బోధిస్తున్నాడు, శికిస్తాను పులివస్తున్నది, చేస్తు న్నది, గప్రార్థిసాను

౪ వా దగ్గర ఉన్న (గ్రంథాల్లో, బైబిలుకు చేసిన మూడు పాత అను వాదాలు ఉన్నాయి. అన్నిటికంకే పాతద, ఆపురూపమైందీ “న్యూపెస్‌ మెంట్‌.” దానికి ముఖపత్రం లేదు. ఆందులో కనిపీంచే రూపాణి

| పవమన్నానుం సమ్యతిస్తున్నాను, తిరస్కరిస్తున్నాను, క్షమిస్తు వ్నాను ఆటంకవరున్తున్నామ, పోషిస్తున్నాడ్ము చింతిస్తున్నాడు, బోధిస్తూ,

నే ర్స (ప్రార్ధనచేస్తూవుండెను, (ప్రకటిస్తూ, నడుస్తూ, చేస్తూ, ఆరాధిస్తూ, జరిగిస్తు న్నారు, చేస్తున్నది, నడుస్తున్న, గద్దిస్తు, నిలుస్తు, తర్కిస్తున్నారు, వీలవిల _లాడిస్తున్నద్ధి వ్యఖిచరిస్తున్నాడు, చేస్తున్నది, వెంబడిస్తు, ఫిలుస్తున్నాడు, తిని వేస్తూ, ని(ద్రిస్తున్న, తోన్తున్నది, తాగవిస్తూ, స్టిరపరుస్తూ, ఉపదేశిన్తు శోధిస్తూ, జీవిస్తూ, మరొకటి 1881 వ నంవత్ప్సరం తాలూకు అనువాదం “వస్తూవున్నాను, _ నడుస్తూవుండిరి, చెల్లిస్తూ, వేస్తూ, ఇస్తూ వుండెను, కాల్చివేస్తూ వృండిరి, చేస్తున్నారు, చేయిస్తూ వున్నారు, నివ పిస్తున్న, (ప్రవేశిస్తిని చేస్తివి చేస్తాను, కాస్తూపవుండిరిి వాయిస్తు వుండెను, కటిసాను, చేసిరి యిసాను, చే సివి, ఆజాపి సిని చేస్తూ త అతి న! నాటీ అట తో అజాత అనీ వున్నాను, పిలుస్తున్నాను.” మూడవది 1890 లో (ప్రచురించిన అనువాదం ' “వస్తూవున్నాడు, చేస్తూవుండిరి, పుట్టిస్తూవున్నాను, మేపిస్తిని, నరికివేస్తివి చే వ్రిని, శికిస్తిని (ప్రకటిస్తూ వున్నాను, నీవు వివో" (ఈ) తెలుగులో _ ప్రచురింపబడుకున్న (ప్రముఖ పడ్రికఎ కొన్ని యిప్పుడు. ఆధునిక _ భాషను (ప్రవేశపెడుతున్నాయి.. వాటిలో మొట్ట = మొదట ముందుకు వచ్చినది కృషాపథత్రిక, అందులో వివిధ విషయాలపై నాన హూ క్‌ వారంవారం (ప్రచురించే వ్యాసాలు చక్కని ఆధునిక భాషలో రచించినవేం (1) “వివేకవల్లి (శ్రీకాకుళం) డిసెంబరు 1012 “వస్తాను, చస్తాను, చేస్తాడు, చేస్తారు. 2. "డేశమాత*. (రాజమండ్రి, " 1118 నవంబరు 6వ తేదీ సంచిక ; “వస్వృన్నాను, వస్తూవున్నాను, వస్తున్నావు, చేస్తున్నాము విత్త గిస్తూనే యున్నాము.”

ర!

8. “కృష్ణా వథత్రిక (మచిలీపట్నం 191%, నవంబరు 1వ తేదీ సంచిక; - -

“వస్తారు, వస్తుంది, నస్తే, పోస్తున్నారు, చేస్తున్నాము, చూస్తు న్నారు విర్చంధిస్తారు, విధిస్తారు, గజిస్తుంటే.”

ఖీ "జ్ఞానోదయ (మచిలీపట్నం) 1 అక్కోదిరు 1012

“తోస్తుంది”

5. *ఆం(ధ్రభారతి? (మచిలీపట్నం) 'సెప్టెందరు 1012

“మరిస్తే, వ్రాస్తే, (వ్రాస్తాము, చేస్తే, మన్ని స్తే.

8. సాధారణ (బబ్రహ్మసమాజంవారు (ప్రచురించే *పహాందూ జన సంస్కాంరిణి” అవే పత్రికలో రూపాలు ?

“చేయిస్తూ, చూస్తూ వచ్చేది, యిస్తామంటే, చూస్తూవుండగా, చేయిస్తే, చేయిస్తానని.”

ఇవి 1801, జూన్‌ సంచికలో (ప్రచురించిన వార్తావం్యగ్రహంనుంచి (గ్రహించినవి.

(ఊఉ) సాహిత్య (ప్రక్రియ లన్నిటిలోకీ _ (ప్రజల్లో బహుళ (ప్రచా రంలో ఉండే కథలూ, గాఠలూ, పాటలూ, పదొలనుంచి " కొన్ని ఉదా హరణలు

కథలు __

1. ఎ(ర్రమల్సి మలి కాధనకవి రచించిన *చార్లర్వేష్‌” క! ళా న! టయ *చేస్తామ్కు చల్తారుస్తున్నాడు, రెట్లిస్తున్ను, వినిపిస్తే, విశేషిస్తు అతి గా అత గా. ఇటీ పనో న్నవి, చూస్తే, చేస్తే.

1868 నుండి 1012 వరకూ యీ ప్పస్తకం చాలాపార్లు పునర్ము(దిం

చారు. (న్వర్షీయ గోడే నారాయణరావుగారి (ప్రోత్సాహంతో ఇంగ్లీషు,

డెక్‌

ఉరూ భాషలనుంచి ఆ కథలు అనువాదం చేశారు. 1856 లో తొలిసారిగా యిది (ప్రచురించడం జరిగింది _ అన్ను)

2. “రేచుక్క, వగటిచుక్కి :

“వస్తాను, వస్తూవున్నవాడు, చేయిస్తాను, వేస్తాను, చేసాము, యిస్తాను, గా

8. “శుకసప్తతి కథలు” :

“వస్తూవున్నాడు, వ సిని, వస్తే వస్తివి, వస్తున్నారు, వస్తున్నాము, నన్తున్నాను వస్తూవున్నాడు, వస్తూవుండగా, వస్తిమి.*

శీ, “కాశీ మజిలీలు” ; ం

“వస్తిని, తేలుస్తాడు, చేస్తాము, చేస్తే యిస్తార్కు యిస్తాను.”

శ్రీల పాటలు -_-

1. “కుచ్చుల కథ”

“వస్తిని, వన్తినా వస్తుంది, వస్తేగాని, యిస్తిని, కవిపిస్తిని.”

2. ఏలూరువాడ (ప్రచురించిన “స్త్రీల పాటలు (2 సంపుటాలు ;

“వస్తాడు, యి _స్తివి, వస్తిమి, తెస్తా, వస్తాడు, తినిపిస్తున్నావు, కోస్తే వస్తే, నృన్తిని, చేయిస్తిమి, యిస్తామనిర్కి యిస్తాను, చేస్తాము, చేస్తూవున్నాడు.

బు (ర కథలు

శ “వొబ్బిలియుడ్దం” ._- 1010, ఫిబ్రవరిలో [వచురించిన బజారు పళిలో 4, క పుటలనుండి

“తెప్పిస్తున్నాను, చూస్తాము, గెలిస్తే, వస్తున్నారు, తెస్తాము, వమ్హావున్నాడ్డు విడుస్తాము.

డర్టీ క్లై బొబ్బిలియుద్ధం” ఏ నేను నంపొదించిన వ్రాత (ప్రతిలో రెండు పుటలనుంచి “వసామ్ము యిసాము, యిసార్హు వసాను. ఊత అత్‌ అక్‌ జాతీ 8. “బాలనాగమ్మ కథి -__ రెడు పుటలమంచి : “యిస్తేను, తెస్తాను, పలకరిస్తినా చేస్తే చూస్తూ ఖీ సర్వతవర్థన, అన్నపూర్ణ గార్లు రచించిన *రామకగ' “వస్తావా, యిస్తాను, తల్వస్తిమి, యిన్తురు.? 5. “పల్నాటి వీఏచరిత్ర? _ నేను సంపాదించిన (వ్రాత(ప్రతీ . "తెస్తినో, చేయి్త, చూ స్తిన్మి వస్తిమి, చేస్తే, తెపస్తిని," (ఊ) “మెకంజీ కైఫియతులు ___

1. “కొండవీడు కై ఫియత్‌*లో ఒక చిన్న పుటలో దొరికినవి : “నడుస్తూ వున్నది, వస్తేను, వస్తూవుండు, రక్షీన్తూవున్నాను, నడున్తూవున్నది, నడిపిస్తూ వున్నాను, నడిపిస్తూవున్నాము.”
2. కటక్‌ (రాష్ట్రం) ప్రాంళావికి చెందినోబారాబతికె ఫియత్‌ *లో ఒక పుటలో దొరికినవి : -"నస్తే యిప్పిస్తాను అనుభవిస్తూ, చేస్తూవున్నాడు.”
3. మెకంజీ లోకల్‌ రికార్డులు శవ నంప్పటంలో ఉన్న “పూసపాటి వారి చరిత్ర నుంచి : “నడుస్తారు, వస్తూవుంది ఆగపరచనిస్రిర్మి చేస్తాను మందలిస్తే, చేస్తూవుండగా, వస్తుంది అనుభవిస్తూ.” సై క ద త్తమండలాల్లోని కొ తకోట ౩3 ఫియత్‌ అతో క “నడున్తువుండెను, చేస్తూవుండగా, నక్షిపిస్తూవుందెన్సు. ధార పోయి స్తిమిం*

వళ క. కృష్ణాజిల్లాలోని “శ్రీ కాకుళం- కైఫియత్‌” “చేస్తూవుండగా, వసాను చేస్తూవుండే, చేస్తూవున్న, తెస్తే ఇస్తే, అమి వాని అనీ అాత్‌ అమాత్‌' వ!

చూపిస్తా (్రీడిస్తూవున్నాడు, ఆగుపరస్తాన

6. (బౌన్‌ (ప్రచురించిన, ఆనంతప్తరం జిల్లాకు చెందిన “హండే. అనంతపురం చర్మిత'లొ ఒక పుటనుంచి

ఇ

“చూన్తూవుండగా, యిస్తే నిలుస్తున్నాను, చేస్తూ, చేస్తువున్నం

తలో.” (బు) నాటక సాహిత్యం

1. తెలుగు నాటకాలు చాలావాటిలోకి ఆధునిక భాష (ప్రవేశించింది. ఇందుకు వీరేశలింగం పంతులుగా'రే మార్గదర్శకులని చెప్పాలి. వారి సంపూర్ణ (గంథావళిలో మొదటి మూడు- నంపుటాల్లోనూ వ్యావహారిక భాష చాలామట్టుకు ఛోటుచేసుకుంషి వారి స్వతంత్ర నాటకమైన “బ్రాహ్మ వివాహం” 2వ సంప్పటంలో వచ్చిన యిద్దరు (బ్రాహ్మాణ పండీతుల సంభాషణనుంచి కొన్ని రూపాలు [గహించాను :

“వస్తుండి, చేస్తూవున్నారు, శలవిస్తూయున్నారే, విచారిస్తే వసాము, తెలునుంది, వసాము, లభిసుంది, చేసారు."

వాతో బాట వాట తానో జాతో

ఆ నాటకంలో యిలాంటి రూపొలు చాలా కనిపిస్తాయి.

2, జె.- హనుమంతరానుగారి *'సుపేన విజయము

“యి'సే, యిసానుు, చేసారు

నాట్‌ అతో అతో

8, ఆర్‌, వి. నుబ్బారావుగారి “వరకుల్కం

“ఆమకభవిస్తారు, విసర్థిస్తూపున్నారు, ఏర్పరిప్తే, వరిన్తుంచ, థోంచే స్తున్నారు.?

శ, రాజమండ్రి వాస్తవ్యులు, (దోజంరాజు పీఠారొామారొవుగారు ొొసిన “ఉషా పరిణయము ౫

“చేస్తు పే, చేస్తుంది, యేవిస్తే, చేస్తాము, అణుస్తాడు, చెప్పిస్తాను."

ర! క్‌. ఎన్‌. సూర్యనారాయణ ప్వామిగారి “రుక్మాంగద” : “పంతోషిస్తాము, వుడికిప్తాము అరగదీసున్నామ.* లా అని అతి న; ల!

68. ఆర్య పోమయాజులు లక్ష్మీవారాయణ శాస్త్రిగారు రానివ *కు6 శేలర చరిత్రము; - ॥

“వస్తున్నాడు, తెలుస్తుంది వస్తున్నాము, వేస్తారు చేస్తారు.

1. వల్లూరి బాపిరాజు పంతులుగారి “షువీతిడేవి చరిత్రము * :

“వస్తారు (ప్రార్థిస్తున్నామ, చూస్తే, చేస్తే, పంవిస్తాను, వయ త్నిప్తామ.” -

“8, ఎం. వి. వెంకటాచల అయ్యగారి “విరిలేక వైద్యుడు” 2

“దయవేసార్మా వంతోషిసావంద్తి వసానండ్తి వమందండి.”

అటి అతి అలీ అతి

విమ్నజాతులవాడ్హా ముపల్మామలూ మాట్లాడే తెలుగులో వచ్చే “ప్‌” కూకిన టొపాణ (గ్రహించాలంటే వేదం వెంకటరాయశాన్తిగారి “వ్రతావడ(్రీయము, శ్రీపాద కృష్ణమూర్తిశాన్రగారి “బొబ్బిలియర్ధ వాట కమూ చూడాలి.

$. పోంవరం జిమెందారుగారు రానివ “ఆపవాద తరంగిణి” 1

“దాగా. యిస్తార్మా అప్పిప్పిస్తారవి తోస్తుంది పిలుస్తున్నారు, చేస్తాను, చేప్తూవున్నావు.?

10. తిరుపతి వేంకటకవుల “వళ్లటూర్డ పట్టుదలణు” : ౨... “వస్తున్నది, వస్తుంది, వస్తున్నారు, వేసాడు వసే, వేసారు,

అటి అనీ మాట ఆటీ తాటి ల!

వ్మరిస్తారు, కాలుస్తూవున్నారు.”

11 వీ. సూరయ్యగారి “తాపీల్దారు వేశ్యా వ్రహవవము'లో ఒక పృటలోనుంచి ;

“పవిచేస్తాము, వస్తుంది చేస్తారు పిలివిస్తాడ్డు యేషవిప్తాడు."

(4) ఇల వ్రజాబాహుళ్యంలో వ్యావ్షకల (గ్రంథాలలో ఉన్న దొపాలు : “వేమవ వద్యాలు పండవ వంప్తటం, శ3వ పద్యం : “శన్చి నివి” - బ్రౌన్‌ (ప్రచురణ. కూచిమం౨ జగ్గకవి - “చం్యదచేవా విలావము" : “వస్తారు, తెస్తారు, యిస్తాడు, చస్తాడు నేల్పుగోపాల శతకము : “యిప్కి వేసి, పోని, అఆమ్మన్తి, వర్శివిం అన తాత అనాటి అటో ల! =డ్తీపిల్లలు చదువుకునే యితర ప్త్వుకౌలు థి ఇబ 1. ట్రిష్టియన్‌ వెర్నాక్యులర్‌ ఎన్యుకేషవల్‌ సొవై టి ఆఫ్‌ ఇండియా, 1826 లో చురించవ మొదటి తెలుగు ప్వస్తకంం తొమ్మిదో ము్యద్రణమంది (ఆ మద్ర౩ గ్రతుల 50002 మొత్తం ముదిం చివ (వ్రతుణ 85000) “వసార్తు వపున్నది, చేపున్నాము వసున్నవి, చేసున్నరి, చేసు వాట అట్‌ కము అవ్‌ ఈ వాతి అ అని యె అతో వ్నాడు. చూస్తున్నారు, ఆచస్తున్నక్కి వకిరిమున్నది గరిమునుర్క్‌ కూసు అలీ కొం అవ్‌ లే అకా భాతి చా ఖో న్న ది లి జార్జి వీర్‌ రావిన "ప్రవంచ భూగోళం) 1852; “కాటువెసారు గీసివేసారు కాపురముడేప్తున్నారు, పిలాసారుం వాని అతో య అని అని ర్‌ “జంతున్వభావదీవ్‌క” 180త్‌ 9 ః జ్‌ జం న! న! క కొస్తూ, చేస్తూ, కూప్తుష్ను, ర్వవిచేస్తుమ్న, యిస్తుమ్న. శ. మొదటి తరగతి “సొమావ్య గణితం" వి. వి. యప్‌, 1878 : “చూపిస్తూ ఇవుంద్కి తెలియడేసుంది. ణాతో వాతి అట క్క *పొమావ్య గణితం” 1848; *పరిగావ'పే, పంచియిపే, చేసే, వంవకముదేవే, కాగాహారిపేం ల! ల! నాతి అతి కాటి

తిథి

6. తెలుగుదేశంలో ఉన్న యింగ్షీషుదళ్ళలో చెప్పే “మొదటి వాచకప్పుస్తకం'” ; "|

*యిస్తాడా తోస్తుంది, చేయిస్తాడు, రక్షిస్తాడు, శోధిప్తున్నాడు, (ప్రకాశిస్తున్నాడపి.” -

7. కల్నల్‌ రోజర్స్‌ సంకలనంచేసిన్మ తెలుగు (ప్రాథమిక పారాల ప్పుస్తకంనుంచి - మద్దాలి లక్ష్మీనరసయ్య పంతులుగారు తెలుగులోకి తరుమాచేసి = 1880 లో (ప్రచురించిన "తమిళ కథా మంజరి” లోనుంచి తీసీపన్న పొరాలు :

“యేడుమ్తున్నాడు, వాతవేస్తే, యేడుస్తాను, ఆడిస్తూ, చేస్తూవుండెను, యేడుస్తావు.”

8. “మ్యాటెస్ట్‌మెంట్‌” కథలు ;

“అనుభవిస్తూ, ధూపము వేస్తూ, చేస్తూ, తృణీకరిస్తారుు అందిస్తూ, వి(ద్రిస్తూ, వశిస్తున్నామని, యిస్తున్నాడు, యేడుస్తూవుండెన్సు వుపదేళిస్తూ.

$. ఏనుగుల వీరాశ్వామిగారి “కాశీయాళత్రా చరిత పుటల్లోనుంచి (గపహించినవి ; -

“వస్తూ, భక్షిస్తూ, వస్తున్నది, గరిపొస్తూ.”

ల! తానీ వాట ణాటి

10. *లౌన్‌” తెలుగు వాచకం ;

“వస్తాడు, వస్తాము, విని, వస్తున్నది, వస్తూ, _వస్తే, చేస్తాను చేస్తిమి, చేస్తారా, చేస్తిరో, చేస్తిని చేస్తున్నారు.

11. “మారిన్‌” తెలుగు సంకలనంలో ఒక పుటలో ఉన్నది :

“వేస్తారు వస్తున్నవి, వస్తున్నారు (మూడుసార్లు) తీస్తాము, చేస్తారు.” _

శ2. రామదాసు బందిఖానా" ;

“ట్ట ప్పి చేయిన్త చే పి

వ్ర ప్రాచీన అము[ద్రిత (గ్రంథాలు ; (ఎ) 1. “ఆంధ్రశబ్ది చింతామణి” మీద తెలుగు వ్యాఖ్య (వి, శేష గిరిగారు సంపాదించినది) గ్‌ “ఇంచుగాగమము వస్తే, వక్యమాణమా[త్రముచేత ఉక్స్‌ వ స్తే.” చట తా జాక్‌ £. (ప్రసన్న పరిత్రాణం? (దక్షిణాది వైష్టవుల కాన్యభాషా -వచన లంథం) “పెరుమాబృయొక్క- తిరునామము వుృచ్చరి స్తే. 8. 'రంగరాట్‌ ఛందము” (సాధికార ఛందో(గంథం) $ “ప్ర న్తరిస్తే, ప్రస్తరించి వేస్తే. శ. “రాఘవ పాండవీయ వ్యాఖ్య" $ “విహారము చేస్తూ వుండేవని, (ప్రకాశిస్తూవున్న. (ఎ) సామెతలు : పుణ్యానికి పుట్టిడి స్తే పిచ్చకుంచమని పీకులాడినట్టు గొడ్డువాడు గొడ్డు _కేడుస్తే గొడారివాడు తోలుకేడిచాట్ట కొండనాలికకు మందువే'స్తే వున్న నాలికకూడా వూడిపోయిందట చదవేస్తే వున్న మతికూడా పోయిందట గాలి, వాన వస్తే కథే మావిపోయెను చుట్టమై చూడవస్తే దెయ్యమై పట్టుకున్నాడు ళమ్‌జూ అటి లా ల చింత చస్తే పుల్ల చస్తుందా తా నొకటి తలస్తే దైవ మొకటి తలిచాడు నేడు చో రేపటికి రెండు దివ్వకేరా దిగవేస్తాను పచ్చగర్తి వేస్తే భగ్గుమంటుంది పదిరాళ్ళు వేస్తే ఒక రామైనా తగులుతుంది | రాజును చూచిన కళ్ళతో మొగుణ్రీ చూస్తే మొ త్త్రాలని బుద్ది న! అక్‌ అజ్‌ న!

ఫై కత్రివాటువే'స్తే నెత్తురు లేదు అవలి స్తే పేగుల్లెక్క-డతాడు తివ్వతీస్తే డొంకంతా కదుల్తుంది రాజు తలిస్తే గాజు గంబాలకేం కొదవ కాగల కార్యం గంధర్వులే తీరుస్తారు కాలికి వేస్తే మెడక్కి మెడకి వేస్తే కొలికి కురూపీ యేంచేస్తున్నావంళే స్వరూపాలు లెక్క పెడుతున్నా నన్నాడు ఆకలేస్తే రోకలి మింగు కొంపతీ స్తివా రామన్నా అంజషే అందుకు నందేహమా అన్నట్టు యేట్లో వంగలు కొస్తాయా అంటే కాస్తాయి అన్నట్టు నువ్వు దంచు నేను పక్కలెగర వేస్తాను ఒకరి కలిమికి యేడుస్తే ఒక కన్ను పోయింది తన లేమి కేడుస్తే రెండు కఖ్ళా పోయినాయి. చిగ్గ వారలమీద వస్తాయి వాడలు బళ్ళమీద వస్తాయి శర నంక పొయ్యి తీరుస్తుంది లో కెప్టెన్‌ వం, డ్‌న్త్యు. కార్‌ (1008) (ప్రచురించిన తెలుగు సామెతల ప్వున్తకంలోనుంచి వీటిలో చాలా సామెతలు తీసుకున్నాను. (ఐ) 'లింగ్విస్టిక్‌ నర్వే అఫ్‌ ఇంకియా' 4వ సంపుటం : 1 తెలుగు ప్రామాణిక వ్యావహారికభాం,కు ఉదాహరణగా యిచ్చిన దాంట్లోంచి (పుట 6090) ; | ్న “వేవిఎన్నాను, వస్తూ.” £. కామాట్‌ భా-(బొంచాయి నగరం, దాని పరిసర(ప్రాంతాలు)-- పుట 600, 8, దాసరి భాబ్బ పుట 600 “వస్తా.”

న్‌్‌!

శీ. బేరడి భాష (భెల్లాం), పుట 800

“వస్తావు, ఒస్తాయి, ఓస్తాన్‌.”

(ఒ) 1. అవంతవురం జిల్లా, గుత్తి పట్నంలో (ప్రాక్టీసు చేక్తున్న నస్యాయవాదిక్కి చుట్టుపక్కల (గ్రామాలనుంచి క్ల్హయింట్లు రాసిన జాదుల్లో నుంచి (గ్రహించినవి :

“ధ్రాస్తానవి చెప్పివుండే, రాస్తే (వ్రాయిస్తూ వస్తూ యున్నాను, వస్తూవున్నాను, యిషును, యిసానవి, చేస్తే చేపాను.”

అణాల అవాత్‌ న! అత బాట

ఓ కర్నూలులో ఉండే ఓక న్యాయవాదికి క్లయింట్ల నుంగి వచ్చిన జాబుల్లో (గ్రహించిన రూపాలు.

ళ్‌

(న! (1 అధి శక్తీ

చేస్తాము, చేయిస్తాము, (వాస్తారు, వ్రాస్తూ, (వాయిస్తాను, (వ్రాస్తే, పంవిస్తూ రావలయును, పంవివేప్తే, ఆసిప్రే, వస్తూవున్నాను, వస్తూవుంళే, న! అాని బాత అాన్‌ అబాట్‌ వస్తూనే, యిస్తే, తలుస్తూ

8. రాయలసీమ (గ్రామీణ (్రాంశాల్లో నివసించేవారు కొందరు అనంతపురంలో ఉండేవారికి రాసిన జాబులనుంచఛి తీసుకున్న రూపాలు :

“వస్తే, వస్తాడవి_. వన్వున్నారు, వస్తాను, వస్తూ యున్నాము, పిస్తూ వున్నాము, వస్తూనే, వస్తారు, ఒన్తూవున్నవి, వస్తూయువ్నది, వస్తూవుంది, నస్తాము”

21, *స్త్‌ ధ్వనితో కూడినవి రెండు రూపాలు ఉన్నాయి. “వచ్చు అనే ధాతువుకి “తు” వర్షం చేర్చినప్పుడు “వస్తూ అవుతుంధి. శరవాత్న పురుషనుబట్టి సిద్ధాంత రూపం ఏర్పడుతుంది. ఇది ఒక రకమైన రూపం, మరొకటి భూతవాలిక [కియాపదానికి చేర్చే “తి' వర్ణం వంటిది. ఇది ముందుండే హల్లుతో కలిసిపోయి..“వచ్చు_[తియా *వస్తిగా మారు తుంది. *స్స్‌తో కూడిన రూపాలు ఎక్కువగా రావడానికి కారణం ఏమి టంపే మన భాషలో సంస్కృత ధాతువులు" అధికంగా [పయోగంలో

ఉండబట్టి, వాటికి “ఇంచు” కాగమం రావడంవల్హ యీ పరిణామం

34

వస్తున్నది. జీవద్భాషను దృష్టిలో పెట్టుకువి రాసీవ వ్యాకరణాలన్ని టిలోనూ యీ రూపాలకు స్దానం లభించింది ల ్త

1. విలియం (బ్రౌన్‌ వ్యాకరణం, 1817 పుట 80.

£. కాంప్‌బెల్‌ వ్యాకరణం, 1820 రెండవ ముద్రణ. (ప్రభత్వమే యీ పుస్తకం కాపీరైటు కొమక్కువి (ప్రచురించింది. దీంట్లో (గ్రాంధిక దాపాలమ, ఆధునిక దూపాలమా పక్క పక్కంల్ని వేసి చూపించాడు (గ్రంథకర్త. పుటలు $8, __. 121 వరకూ.

8. పి, పి. (బ్రౌన్‌ రానివ తెలుగు భొషావ్యాకరణం 2వ ముద్రణ, 1857 పుటలు 84, 124 నుంది 184 వరకూనూ, 149, 158, 150.

శీ. మారిన్‌ తెలుగు వ్యాకరణం ((ద్నిర్‌ సంహ వ్యాకర ణాలు 1800 -ఎడీటర్‌.రాన్ట్ర) పుటలు 84, 7, 80, 01.

6. రివరెండ్‌ ఎ. రికొవజ్‌, పాఠశాల విద్యార్థుల నిమిత్తం సంగ హంగా రానిన తెలుగు వ్యాకరణం 1808 పుటలు 48-54.

7. మద్దాలి అక్ష్మీనరనయ్యగారు రాసిన *“లఘువ్యాకరణంి 1870 మద్రాసు పివిల్‌ యింజవీరింగ్‌ కాబేజి రికార్డులో 80.41 పుటల్లో.

అోళ్టై కార్ట్వైల్‌ రాసిన “ద్రావిడ భాషల పాదృళ్య వ్యాకరణం,” 2వ *ఒ

ముద్రణ, 5908 పుటలు. ఆ. లీ. డాక్టర్‌ (గ్రియర్‌నన్మ్‌ డాక్టర్‌ ఫ్రైన్‌కొనో తయారుచేనిన “లింగ్వి స్త్‌క్‌ సర్వే ఆఫ్‌ ఇండియా? శవ సంపుటం, పుట 500.

8. కీ శే. పొసెవర్‌ శేషగిరిశాన్తిగారి “కెలగు భాషాశాస్త్రం". కీయలు-పుట 32.

9. వర్తమావకాలిక కృషత్ర్రత్యయా, *కు? “ఉక్తులకు గొప్ప (ప్రాలీవ తరిత్ర ఉంది. (ప్రాచీవ (ద్రావిడ భాషలలో వీటికి సోదర టాపాట ఉన్నాయి.

క్రిక్‌

!. (ప్రాచీన కన్నడ భాషలో “ఉత్తు'తోదాటు మరో తొమ్మిది విభిన్నరూపాలు కనిపిస్తాయి. వాటిలోకల్లా 'ఉత్తు' అత్యంత ప్రాచీనమైన దని క్‌జ్రైల్‌ అభిప్రాయం. (చూ.కిపైల్‌ వ్యాకరణం, పుట 10%, "పేరా

70). 2. తమిళభాషలోని “త్తు'వర్ష కం, టియా విశేషణాంతంలో చేరే (వత్యయం. వర్తమానకాలిక కృ(షత్రఠ్యయమైన “ట్ట! వర్ణ ౧, ఉచ్చారణలోకి , వచ్చేటప్పుడు దావిపరళరూపం*డ వర్ష ౦ అన్ని(ద్రావిడభాషల్లోనూ వినివిస్తూ “ఉంటుంది అంట్కే యాప్రత్యయం ఐబహేిశా మూల (ద్రావిడభావల్లోనే ఉండ్‌ ఉండాలి. తెలుగులో వర్తమానకాలిక కృ(షత్చ్రత్యయమైన'తు వర్ణ ౦,ప్రావీన దూపమైన “చు వర్షం లేదా *తు వర్ణం, వేరువేరు మాండలికాల్లోఉన్నాయి, వాటికి స్వతం[త్ర (ప్రయోగ యోగ్యత స్థిరపడింది. ఇప్పుడు వువహారంలో ఉన్న దాపాలన్నీ, కావ్వధాషకు ఈష్ణదపాలంటూ [గాంఖభ3ధావావాదుల్లు కొందరు వ్యక్తవరిచే అ£ఓ[పాయం విరాదాగమెంగి తమిళ మళయాళ భొషలు రెంటిలోనూ “త్తి, “చ్చ్‌ (ప్రత్యయాలు శిష్ట, షేతర వ్యవ హారంలో పక్కపక్కంల్ని వినివిస్తూనే ఉంటాయి, డాక్టర్‌ (గ్రియర్చ్పన్‌, “లింగ్విస్టిక్‌ సర్వే? శవ సంపుటంలో యిలా అన్నారు: *తమిళ (గ్రామ్యం భాషలోనూ, మళయాళభావలోనూ *“చ్చొ' (ప్రత్యయం, తమిళ శప్ప వ్యావ హోరికంలో *“ఇ% “ఐ” వర్ణాలకు పరంగా వచ్చే “ర్స్‌, (పత్యయావికి సమానరూపంగా వస్తూఉంటుంది" (పు 280) మరొక్ష వందర్భంలో, “తమిళంలో వచ్చే *ండు, లేక “త్తు వర్ణాలు జానపద వ్యవహారంలో “చ్చు'గా ఉచ్చరింపదిడుతూ ఉంటాయి” (ఆదే సంపుటం 2068వ పుటి. తెలుగు కాంపొజిషన్‌ కమిటీ 4 వ తీర్మానంలో పేర్కొన్నట్టు, (గ్రామ్యదూపాలనేవన్నీ కావ్య భాషమంచి వచ్చిన భష్టరూపాలవే (గ్రహాం చిన్నా “వ్యాకరణ వియమాలమ ఉల్లి ౦ఘంచడంవల్ల వచ్చిన అవిదిద్ధ రూపాలుగాకావి; (భమ (ప్రమాదులవల్లనో, తొందరపాటువల్ల, నో ఏర్చ్పడీన (ప్రత్యయాంత రూపాలుగా కావొ (గ్రహించినా (ద్రావిదేతరభాషలలో వంపర్మ-౦ చాలా తక్యూన ఉన్న తమిళంలో కవిపించ్యే “దు, “త్తు?

క్తట్ర వర్ణాలు, “తు 1ప్రత్యయానకి (భష్టరూపాఠనేందుకు ఆధారం దొరుకు తున్నది, (కాల్లెల్‌, సాదృళ్యవ్యాకరణం, పుట తకిట,

28. మద్రాసు (డ్రెసిడెన్సీ కాలేజీలో ప్రొఫెసర్‌గా ఉండిన శేష గిరిళాస్తిగారు, తెలుగు భాషాశాస్త్రం (క్రియలు) లో *త్సు' వర్ణకరూపాల కం *ఠు' నరక రూపాలకు (ప్రాధాన్యత ఎక్కువ ఉందని చూపారు. (వేస్తాడు, వస్తాడు, తెస్తాడు, పోతాడు” వంటి విష్మదర్థక 1కీయారూపాలు (గామ్యరూపాలని. నన్నయభట్టాదికవుల కాలంనుంచీ తోొసరాజనడం జరు గుళూవుంది కొని, కన్నడ, తమిళ మళయాళభాషల్లో వీటికి సారూప్యత కల (క్రియారూపాల్ని తీసుకుని సాదృళ్యపరిశీలన చేసినట్లయితే, (గ్రామ్య రూపాలుగా పరిహరించదిడే యీ రూపాలే కుద్ధమైనవని స్పష్టమవుతుంది. ఆంటే, (ద్రావిడ భాషా స్వభావాన్ని విట్టి యివే సహజరూపా లన్నమాటు),.

29. తెలుగుభొషలొని *తు, లేక *“ఉతు" వర్ణ కం, కేతన రాసిన రొట్టతొలి వ్యాకంణం (ఆంధ్రభాషాభూషణము) కంచె కూడా (ప్రాచీన మైనదీ 18వ శతాల్లి ఉత్తరార్థంలో కొన్సీ 14వ శతాబ్ది పూర్వార్థంలో కొని కేతన యీ వ్యాకరణం రొసిఉంటాడు. ఐటర్‌వ ర్‌. (ప్రచురించిన నెల్లూరి శాననాల్లో “స్త్‌ 'తోకూడిన తొలిరూపం 1208వ సంవత్సరం తాలూకు ఓంగోలు శాసనంలో కవివిస్తుంది. (నెం. 78 పుట 1035),

శాసనస్థధాషలో సమాపక [క్రియారూపాలు వెనువెంటనే రావు.

వచ్చినచోట్ల అవి సొధారణంగో *ఈ%, లేక *ఈయ్‌” వర్ణాలు కల సంప్ర దానార్థక (క్రియల భూతకాలికరూపాలుగా ఉంటాయి. దో వర్ణం ఉత్తమ - పుపషథ్రియా రూపాల్లో వస్తుంది, 18వ శతాన్టీనాటి నెల్లూరి శాసనాల్లో, యురవ్వై శాసనాల్లో “ఈ%, లేక *'ఈయ్‌” వర్షపు ఉ _త్తమపురుష్క భూత కౌలిక రూపాలు ఉన్నాయి. వీటిలో పదిహేనింటిలో “ఇ నమ” అన్న రూపం అగపడుతుంది,. అయిదింటిలో, “స్త్‌ వర్ణం యితర (క్రియా రోపాలూ కనిపిస్తాయి.

(5) ఫ్రం ట్రీ. శ 1240_7 ఆత్మకూరు నెం, ? పుట 208 “కట్టి నిమి". 99 12028 ఉదయగిరి నెం, 48 పుట 1808 'చే స్తే. 99 12728 నెల్లూరు నెం. 25 పుట 707 “ధారవోస్తిమి.” 99 127%ఒ8 ఆత్మకూరు నెం 29 పుట 240 'చేస్తుండి.” 9 1288-46 ఒంగోలు నెం 100 పుట 1120 “సమర్పి స్తిమి", “స్తతో కూడిన శాసనాల సంఖ్య యిలా ఉంది ఒంగోలు - శీ" రావూరు [| ఉదయగిరి |] ఆత్మకూరు శీ కందుకూరు 7 దర్శి లి నెల్లూరు | 25. “ఇచ్చితిమి", “ఇచ్చిత్తి అనే కావ్యభాషారూపాలు ఏడు శాస నాల్లో మాత్రమే దొరుకుళాయి. అంకే, “స్తతో కూడిన టాపాలు మూడే సింటికి యీ రూపం ఒక్కొక్కటి వస్త ఉంటందన్నమాట. పైగా యీ

• కావ్య ధాషారూపాలు ఉన్న ఏడు శాసనాలూ ఒకేచోట. _అంపే ఒంగోలు లోనే లభించిన విషయం గమనార్హం.

“20. పన్నెండవ శతాబ్దంనాటి ఏడు శాసనాల్ల- మాత్రం ఉత్తమ పురుషలో సం(ప్రదానార్థక (్రీయారూపాలు కనిపిస్తాయి. ' ఈ ఏడింటిలోనూ కావ్య భాషారూపాలే (ప్రయోగింపవిడినాయి. వీటిలో మళ్ళీ, నాలుగు శాన నాలు ఒంగోలులోనే దొరికాయి.

2/7 శ58వ నెంబరు ఉదయగిరి శాసనం, 12028 వ నంవత్పరం దాంట్లో (పుటలు 1804_08) ఓక (ప్రత్యేకత ఉంది. ఆ శాసనరీ రానిన కవి పేరు పిద్ధయ్య. ఆతను'తిక్కన స్తోమయాజికి పినతండ్రి అవుతాడు,

కెకి ఆ శాసనంలో తిక్కన పేరుకూడా పేర్కొనటం జరిగింది. ఈ తిక్కన కవితిక్కనై వా కావచ్చు, ఖగ్గతిక్క-నె నా కావచ్చు. శాసనం ఆంతా మూ తీ క్‌ శ్‌ (గ్రాంథిక భాషలో రాసిందే అయినా అక్కడక్కడ వ్యావహారిక రూపాలు కనిపిస్తూ ఉంటాయి. దీంట్లో “చేస్తే అనే (క్రియారూపం ఉంది, శాసనం, అంతా రావి చివర నిషేధార్థంగా చేపే హెచ్చరికలో యీ రూపం ప్రయోగించడం జరిగింది. ఆంటే యిలాంటి రూపాలు, ఆ కాలపు శిస్తు లలో ఎక్కువగా వ్యవహారంలో ఉండేవన్నమాట. ౭కి నెల్లూరి కాసనావ్ని (ప్రచురించిన బటర్‌వర్‌, తెలుగుభాష చారిత్రాకాభివృద్దివి గురించి ఆధ్యయనం చేసేవారికి చాలా ఆమూల్య విష యాలు ఆందించి మహోపకారం చేశాడు. మిగిలివ జిల్లాల్లో దొరికిన శాస నాలు యిస్పుడు వాకు ఆందుబాటులో లేకపోవడంవల్ల, వేను సొంతంగా సంపాదించిన శానన పాఠాలనుంచీ నోట్పునుంచీ కొన్ని ఉదాహరణలు తీసి చూపిసాను. అనీ కృషాజిల్లా : తి క! $. (ప్రశాపరుదద్రుని కాలంనాటి ఒక శాననం (తేదీలేదు) “ఇిమి £. నందలూరులో లభించిన శాసనం కక.-సం. 1881 “యి_స్టిమి” 8. కృష్ణా జిల్లా శ్రీకాకుళంలో దొరికిన శాసనం. శక, సం. 1440 లో కృష్ణదేవరాయలు వేయించినది “వమర్చి స్తిమి = శీ, శక, నం. 1010 తాలూకు కౌసఎం “ఇ సిమి" అనీ 5. శక, సం, 1824 తాలూకు శాొాననం “జేఇ సిమి” 6. తాడేపల్లి కాననం శక. సం. 1012 “యి న్లీమి గా తాడేసల్లి శాసనం (శేదీ లేదు “యి స్తిమి” 8, గంగవరం శాసనం (తేదీ లేదు) *వమర్పణ చే సిమి ” వాట్‌

శ్రి గోడావరి జిల్లా :_. శ 8. రావు తెలుగు రాయలుంగారు వేయించిన అనపర్తి గొ్‌ననం “ఇన్తిమి 10. చి(త్రభానునామ సంవత్సరంలో ఒక దాత వేయించిన శాసనం దాక్షెరాను ? శకనంవత్సరం ఉదహరించలేమ. దీనిని 'పెద్దనాచార్య అనే యన చెక్కాడు వా దగ్గరవున్న మరొక శాసనం 1088వ సంవత్స కొనికి సరిపోయే వృషనామ నంవత్ప్సర శాపనంకూడా పెదనాచార్యుడనే అియవే చెక్కినట్లు ఉంది. కనక పై శాననం [084 వ కక సంవత్సరానిది కావచ్చు. ఆ ల విశాఖపట్నం జిల్లా ;

11. శక సంవత్సరం [120] లో కటక పురాధీశుడు, రెండవ నర సింహరాజు వేయించిన నింహాచల శాననం “యి న్తిమి”
12. శక సంవత్సరం 1018 ఒక దాత వేయించిన శాననం

“యి స్తిమి”

29. “స్తతో కూడిన (ప్రాచీన రూపాల (ప్రాముఖ్యత :

అాతి

ఊఉ త్తమపురుష బహువచన (క్రియారూపం, “ఇ సిమి" అనేది చాల ప్రాచీనమైవది. ఇడి దేశంలో ఒక మూలనున్న సింహాచలంలోనూ, మరొకమూలనున్న' వెల్లూరులోనూ వేయించిన శాసనాల్లో చోటుచేసుకుం దంచే అంతకు పూర్వం కొన్ని శతాన్ధాల వెనకనే యిది దేశమంతటా వ్యవహారంలో వస్తూ ఉన్న సంగతి స్పష్టమవుతుంది. ఇప్పుడు సర్కారు జిల్లాల్లో దీనీ వాడుక చాలావరకూ తగ్గిపోయింది. నెల్లూరుజిల్లాల్లోకూడా తగ్గిపోయిన్లే తెలస్తున్నది. ఆయితే తమిళ కన్నడ, దేశ సరిహద్దుల్లో ఉన్న తెలుగు (ప్రాంతాలలో మాత్రం *స్తి? వర్గం తాలూకు ప్రాచీన రూపొలు యింకా బతికే ఉన్నాయి. సర్కారు జిల్లాల్లో. “ఇస్తిమి “డీఏ పస్తిమి అనే రూపాలు నం(ప్రదానార్థంలోమా, ఆశీర్వార్థంలోనూ. వాడటిం.

40 జరుగుతున్నది. పెద్దవారు చిన్నవారికి రాసే ఉత్తరాల్లో.దీవిస్తిమి” అవీ, *ఇ స్తిమి అని అర్జంలో (ప్రయోగించడం పరిపాటి ఆడపిల్లలు నోములు నోచుకుని వాయినోలు యిచ్చుకునేటప్పుడు

“ఇ స్తినమశై వాయినం, పుృచ్చుకుంటి వాయినం” అంటూ ఉంటారు

80. ఈ రూపాలు సర్కారు జిల్లాల్లో సామాన్య వ్యవహారాలల్‌ సశించాయి, అయితే, ఎంతకాలం[కితం అవి పోయాయో నిర్ణయించి శెప్పడం కష్టం. ఉ త్తరాల్లోనూ కొన్ని యితర సథశ్రాల్లోనూ. యిప్పుడు కనిపించే మాదిరిగా తరవాతి శాపనాల్లోకూడా యీ రూపాలు కొన్ని (ప్రత్యేక సందర్భాలలో కనిపిస్తాయి వాని, అవి చాలా మరుగుపడిన రూపాలు కావడంవల్లా, జన వ్యవహారంలో నశించడంవల్లా రాతలోకి వచ్చేసరికి చాలా కృతకంగా కనిపిస్తాయి “

81. వచనభాపా నం్యపదాయం ;

(పాచీనకాలంనుంచి నం(ప్రదాయసిద్ధంగా వస్తున్న అనలైన తెలుగు వచనం కావ్యభాషలో లేదు. ఇది కేవలం వచనైలి మాత్రమే. ఇందుకు సాక్ష్యంగా దాదాపు ఏడు శతాబ్దాల కాలానికి సంబంధించిన సమాచారం లభిస్త్రంది. దీంట్లో కొత్తరూపాల్హూ పాతరూపాలూ కూడా చక్కగా చోటుచేసుకున్నాయి. నాటి శాసనలేఖకులు, కవుల (వ్రయోగాలత్నో నిమిత్తంలేని వ్యావహారిక భాషా పదాల్నికూడా వాటిలో (ప్రయోగిస్తూ నచ్చారు. అటువంటి రూపాలు (గ్రామ్యాలనీ, అతి పేలవంగా ఉంటాయనీ, వచనరచనకి పనికిరావనీ వారికి ఎప్పుడూ అనిపించలేదు. పైపెచ్చు, ఒక స్పృడు బహుళ(ప్రచారింలో ఉన్న వ్యావహారిక పదాలు “యి స్తమి" వంటివి 'ప్రయోగించడంవల్ల రచనకి ఉదాత్తత వస్తుందనికూడా భావించి ఉండ వచ్చు. ఈ రూపాలు నిత్య వ్యవహారానికి దూరమైపోయినప్పటిక్సీ వచన రచనలో వాటికి స్థానం కల్పించారం టే (ప్రబలమైన కారణం ఉండితీరాలి కదాః -

శ

82, “తు / *స్తతో-కూడిన [క్రియారూపాలు, బహుళ జన వ్యవ హారంలో ఉండగా వాటి కావ్యభాషారూపాలు, “చు”, “త్స” వర్ణక (క్రియా [రూపాలు శిష్ట వ్యవహారంలో లేవు. . చాందనప్పు పండీతులలో అక్క- డక్కడ వివిపించినా ఆ రూపాలు అతి శీఘంగా అంతర్జానమవుతాయి. (టౌన్‌ వ్యాకరణం. 858 వ పుటలో (గ్రామ్యరూపాలనే అంశంకింద వీటిని గురించి (ప్రస్తావించడం జరిగింది. అ

(+ష్టవ్యావహారికం' అనడంలో నా ఉద్దేశం, 'లింగ్విస్టిక్‌ సర్వే ఆఫ్‌ ఇండియా” శవ నంపుటంలో డాక్టర్‌ (గియర్పన్‌, డాక్టర్‌ సైన్‌ కోనో గార్లు ప్రయోగించివ అర్థంలోనే నేనూ (ప్రయోగించానని గు ర్రించాలి. ఈ భాషకు కేంద్రస్టానం కడపటి బాచుక్క్యుల రాజధానీనగరమైన రాజమ'హేం(ద వరం, ఆఅంజకే నేను పామాణికొం[ధభాష* అని చెవ్నినప్పుడలా, “రాజు

న్‌ త్‌ రు

మం్రి తెలుగు” అని (గహించాలి

88. 'పె దాని సారాంశం.

వర్తమానకాలిక కృథత్చత్యయం, “తు? / *స్త్‌' తో కూడిన (క్రియా రూపాలను పట్టికల్లో చేర్చేందుకు సూత్రప్రాయంగా ముందు ఆంగీకారం కుదిరికే దాన్ని సమర్థించే (ప్రబల సాజ్యెలు చూపించవచ్చు.

1. ఆ రూపాలు దాదాపు దేశమంతటా వ్యవహారంలో ఉన్నాయ్యి

2, వాటికి ప్రత్యామ్నాయంగా వాడే !గాందీక కూపాలకు "వ్యావ హోరికసిద్ది లేదు.

శ, 1గాందికరూపాల మాదిరిగావే ఆఅవికూంణా క, కదగూణ రణ రిణం న్న ఉన్నవే.

శీ ఎడు శతాబ్దాల సాక్షం మనకు లిఖితపూర్వకంగా లభించింది. అఆంపే అంతకు పూర్వంకూడా ఎన్నో శశాబ్దాలనుంచి ఆ దూపాలు వాడు కలో ఉండితీరాలి,

జడ

క్‌. (ద్రావిడభాషా కుటుంబానికి చెందిన, ఇతర భాషా (గ్రంథాల్లో (ప్రయోగించిన కావ్య భాషారూపాల ]ప్రాచీనతనూ, శిష్టరూపాలతో వాటికి గల నంబంధాల్నీ తులనాత్మకంగా పరిశీలించి కొన్ని నిర్ణయాలకు రావచ్చు,

| 80, *స్త్‌ి తో కూడిన రూపాలు కొన్ని జనన్యవహారాలలో నశించి పోయినప్పటికీ సంప్రదాయ వచన రచనలో వాటికి యిష్పుడు చోటిచ్చి కొపొడుకోవడం ఎంతైనా అవసరం.

84. ఇన్ని అవకాశాలు ఉన్నప్పటికీ, కావ్యభాషలో యీ రూపా అకు యింతవరకూ స్టొనం లభించలేదు. పబ్‌కమిటీవారి పట్టికల్లో ఆసలే చోటు దొరకలేదు. ఆ పట్టికలను తయారుచేసిన వేదం వేంకటరాయశాన్స్‌ గాజా, కొమ్యరొజు లత్మణరావుపంతులుగార్హూ వ్యాకరణ నం(ప్రదాయల నిర్చంధనుంచి బయటపడలేక పోయారవేందుకు యింతకంట (ప్రబలమైన విదర్శన మరొకటి ఆవసరం లేదు.

85, కొన్ని శతాబ్దాలుగా (ప్రజాబాహుళ్యంలో విసృత వ్యవహా రంలో ఉన్న ఆ (గ్రాంథికరూపాలను చాలా వాటివి గుర్తించవచ్చు. వాటిలో కొన్ని విశష్ణ రూపాలను ఉదహరిస్తాను,

“8, “ము వర్ణాంత నామవాచకాలు, కాన్యభాషలో అటప్రాణి వాచకాలక్తీ గుణవాచకాలకీ, తిర్యగ్వాచకాలకీ చాలావాటికి పదాంతంలో “ము వర్ధం చేరుతూ ఉంటుంది. ఈ పదాలు చాలావరకూ తదృవ రూపాలు, శీష్ణ్ట వ్యావహారికంలో యీ “మూ వర్ణాంత పదాలు అనుస్వారాం తాలుగా పలకటం జరుగుతుంద్ది. అటువంటి పదాలు నెల్లూరు (ప్రాంతంలో కూడా వాడుకలో ఉన్నాయి. *

“నాననా లన భనానిననను ననున భననిననుననానననతనినలు ననన లానునమునానతతా నన నమన కున ననటననా నమన భననానా నాడు.

• అమబంధం 48వ పేజీ నుండి 48వ పేజీ వరకు

అనుబం౦ంధం౪ 1 (ప్రాచీన వాననాలలో లభించిన అనుస్వారాంత నామకూపాలు బటక్‌న ర్‌ నెల్లూరి వాననాలనుంచి (గ్రహీంచినవి ? శాసన సంఖ్య లేది రూపం ఆత శై ఈూఠు దశ 118788? ర క్త 0౦ గ! 276.76 సామ్రాజ్యం | 18 1277-76 ధమణాంగా ద్‌ రి శకి 1000._51 దారొపూవణాకం శీ! 118టులిర్‌ యిందువారం శ్ర0 శీ14142 సముద్రం :ది (సం) శ్‌ $17071 యీధమః౯ాంం పుణ్యం 09 121౬10 (గ్రామం 6 1201392 క్షేత్రం, భీమావరం 70 1805.06 మరిటపం లిథ్‌ 181411 సుంకం, సర్వమాన్యంగా [0 1808& 5? పుణం కం0ందుళూకు

లిల్లి 128786 సగం 60 120&ఓ_80 ధమ్ముఃాంగ్లాను, పీవారట్టం ర్‌8ి 1278.74 పణం

క! శానన సంఖ్య 'జేది రూపం కే 1016.16 ఆ(గ్రహారం ర్‌4 1820-21 ట్రామం బరీ 1828..80 (గ్రామం-స్థళం-పొలం శనినిరి గ! 120800 కాశ్యపగో(త్రం వ్ర 100894 దేవరాయనము(ద్రం _ (ప్రతిపాలకంగా శావలి శ్రి 120708 ఫలం శి! 191189 ఆచం(ద్రాక్కంళాం కీర్‌ 1200381 ? పౌామం శ్రి క208టఒ64 గోతం 26 120485 నియామకం [0 12775 దీవం లిల్లి 12756.76 ఆంచం(ద్రాకణాం 80 12778 ధమ్మళాంగా లి 127౬70 గురువారం 86 181జా18 పణం నెలూరు ళా) 108 121౬19 € ధమజాంగా లికి 184647 చెజీనగం ఒ౦గోలు 19 1158564 నమవళాణం న 11050.516 మాన్యం

[6] 45 శానన సంఖ్య లేది రూపం 59 110708 ? ఆచం[దొకణాతారంగా 78 1208౬038 దోనం 180 $21810? పుణ్యం $08 క247_40 ఆదివారం [20 1208984 (గ్రామం 188 180001 క్షేత్రం, మాసం 04 108.07 కామసము[ద్రం 40 181011 పుణ్యంగాన్తు సమంగాను 08 181011 పైణ్యంగాను, విఘాతం 7 1814215 - ధమఃాదానం 10 1821. మహాదానం, దానాలనకం ర్‌ 180898 దండం, క్షేత్రం 78 1855ల! లింగం ఆహారం పాపూరు లి 1247-48 - ధమళాం, పుణ్యం, రాజ్యం ల్ల? 188208 శాసనం పొదిలి * [8 136870 (గ్రామం, అమరం, ఉత్తరం, పుణ్యం (దాతారం శాసనాలనుంచఛి సేకరించిన రూపాలు శకాబ్దం రూపం 1088 బుధవారం, సుకృతం 10009 లింగం (భొట్లు) 1080 గురువారం, పుణ్యంగాను, వేమవరం, నాగవరం, దేశం, ఖీమవరతి

శత,

శకొబ్దం రూసం 10705 గురువారం 1044 క్షేత్రం

1057 నిమిత్తం

1087 ఆదివారం

1015 "పెండ్లాం

214 "పెంళాం

1170 సుకృతం (గాను

1070 బమధవారం

1002 పుణ్యంగాను

సింహాచలం శాసనాలనుంచి (గ్రహించినవి

శకాద్దిం రూపం

1100 జీతం, నిమ్బిళ్తం, రూపం 1200 దారాపూర్వకం

1214 నిమిత్తం (గాః ధారాపూర్వకం 1208 అఖం౦ండదీపం

1220 సహితం

1211 దీపం

1218 ధమజాంగ్యా నిబంధం 1220 దీపం

1208 పాయసం

1222 అఖండ దీపం.

జై "$7. కావ్యభాషలోని “ము” వర్ణానికి నమమైననర్శం, జనబాహు శ్యంలో ఎప్పుడయినా విన్సుత వ్యవహారంలో ఉందేమో తెలియదు. సంస్కృత, (ప్రొకృతాలనుంచి నపుంసకలింగ శబ్దాలు వచ్చి "తెలుగులో కలినిపోయినప్పుడు అనుస్వారం చెందే పరిణామాన్ని యీ వర్ణం ఎంత వరకూ సూచిస్తురీడోకూడా సరిగా చెప్పలేం,

88. సంస్క్య్యృూతంల్తో *అకారాంత నపుంసక లింగళ్జానికి (వ్రథమావిభక్తి, ఏకవచన రూపంలో 'మివర్ణం వచ్చి చేరుతుంది, 'ప్రాక్సృతభాషలో యీ 'మి వర్షంస్థానంలో అనుస్వారం వచ్చి చేరుతుంది

(చూ-హేమచంగద్రుని (ప్రాకృత వ్యాకరణం, 18వ సూత్రం, పుట - ర్స్‌ బొంబాయి, సంస్కృత (గ్రంథమాల 8వ సంపుటి ఆనుబంధం, (త్రివి(క ముని (ప్రాకృతశబ్దానముశాసనం, 41వ సూత్రం, 18వ పుట, విశాఖపట్నం ఆర్ష ము(ద్రాక్షరశాల (ప్రచురణ).

శెలగుభామలో ఆ పద్ధతి యిప్పటికీ కనిపిస్తున్నది. నంస్కృృత శ్లోకాలు రాపే తెలుగు లేఖకులు సదాంతంలో ఊ&ండే “మ వర్ణకానికి దిదులు అనుస్వారం శొస్తూ ఉంటారు. తెలుగు లిపిలో వ్రచురింజే సంస్కృత పుస్తకాలు చఛాలావాటిలో యీ పద్ధతి "కనిపిస్తుంది. మొట్ట మొదట తెలుగులోకి వచ్చిచ్చేరిన సంస్కృత పదాలు, కొన్ని (ప్రాంతీయ ప్రాకృవాలనుంచీ, మరికొన్ని (ప్రాళ్ళృతభాషలు మాటాడే (బ్రాహ్మణ ఫంస్కృృుశ పండితుల (ప్రయోగాలనుంచీ వచ్చాయి. కనక నంస్క్హూతం లోని "ఆ కారాంత నషం సకలింగశ్నబాలు అనుష్వారాంకాలురానే పాగ లోకి వచ్చి కిష్టవ్యానహాదికంలో. స్థిరపడెవట్లు పూ.సించమమ్ము , అను స్వారాంత సంస్కృత శద్దావికి 'ఉ వక్షం పరమైనప్పుడు, అనునాసీక్యత పొందిన “వ్ల వస్తుంది. నేటి అనవ్యవహారంలో, *“పొము, "చీమా “దేముడు వంటి పదాల్లోని “ము' అనునాసిక్యత పొందిన ఆరాచ్చు, “పావుల, *“చీవణ్శి “దేవుండు'గా వినిపిస్తుంది.

89. తెలుగు కావ్యభాషలో, సంస్కృత అహమచ్చచ్దాలకు డేరే పదాంత'*ము" వర్ణకం, పూర్వుల ఉచ్చారణకు సరయిన సంజ్ఞగా హిం చినా, 'గ్రపొంచకిపోయినా, శష్టవ్యావహారికంలోని అనుప్వారం కనీసం

శ్రి “ము” వర్ణకమంత ప్రాలీనమవి చెప్పక తప్పదు. దీనికి నిదర్శనం ఏమి అంపే,. కన్నడవ్యాకర్తల మకానుసారం, (ప్రాచీన కన్నడభావలో “అకా రాంత నప్పుంసకలింగ శబ్దానికి (ప్రధమావిభక్తిలో అనుస్వారం వచ్చి చేరుతుంది, త్తం సముచ్చయ రూపాలు *యున్‌” నున్షి ; ఈనాడు కావ్యభాషలో (ప్రయోగించే, 'యున్‌ “నున్‌? వర్ణక నముచ్చయ రూపాలు జన వ్యవహారంలో ఎంతమా(డత్రం లేవు. అధుని కాం[ర్రభాషలో పదాంతంలో ఉన్న అచ్చును దీరృంచేసి సముచ్చయతను పాధిస్తున్నారు. ఒక్కొక్క-ప్పుడు పదాంత దీర్హాచ్చుకు న్సు! క్రాన్తి "వి? కావి చేర్చి సముచ్చయతను సాధిస్తారు. అంతేకాదు, మామూలుగా రావే టప్పుడు సముచ్చయతను సాధించేందుకు “న్ను, 'న్ని' కూడా అదనంగా చేరుస్తూంటారు, బటర్‌ వర్త్‌ నెల్లూరి శాసనాల నుంచి (గ్రహించిన ఆధునిక సముచ్చయాంత రూపాలు, నంఖ్య 'లేది రూపం -

• అత ]] ళూరు న! 127708 ఈశఈయోదళివి గ 120485 మెట్టదొంపుటానున్ను, మాడాన్ను 67 -- 1208467 (ల్లి కిన్ని తంఖడ్రికిన్ని-ధముణవుగానూ ద రి | - శీ! 1184-85 నముఖంమ్న 80 121810 నడుపుకాండున్ను ర్‌? 12190..20 పకినానులకూను లశ 1207608 కోంటానుపుణ్యముగాను, భో గానంకూన 72 127278 పేనున్ను తి 181011 మూన్యమున్ను, సవ౯ణమాన్యంగానున్ను, తూములునూ?. నానా దానాఃలును

తి సంఖ్య "కేది రూపం (07 1328౬20 బయ్యపరాజునికిన్ని 82 1870271? చేనున్ను [3 108486 పుణ్యంగాను కందుకూరు - (1 12000 ? అమృతపడిచాత ధర్య్మకున్ను 68 1201..02 ఉత్సములాకును, నం్య(క్రమణములాకును, ఆముదపడి సాతువలకూను, 500 120660 ఉ త్తరానాం దూప్పుకానాను 66 120&ఓ.60 దోంటాను, గలిగొవూను ర్‌8 127874 ఈమకున్ను ర్‌గ్‌ 1820-21 కొలమున్ను 40 132220 లోపలాను, వెలుపలాను, కుంటలున్ను, దిక్పళులున్ను, నవగహాలున్ను, అవో రాత్రములున్ను, రుతువులున్ను, జంగ మంబులున్ను. 8 108788 దిక్సతులున్ను, నవ్వగహాలున్ను, అహో ఒం ర్యాత్రములుంన్ను, రుతువులున్ను, జంగ మం౦ంబులున్ను, కనిగిరి రథ 120౬60 కొలనను 8 కరియముదునకూన శావలి ర్‌1 110890 పఏీకాదశీని అఆదివారమూనుు కేశమి నాయుండూమ, రూకాను, గోవూను, | 12116 వెన్నసావికిన్ని -

+క0 నంఖ్య “బేది రూపం లి 1-20 దామిరగ్డిన్ని, పం్య్రు పోలిరడ్డిన్ని, పిన్నమరర్డిన్ని,(ప్రోలమరడ్డీన్ని,అన్నమ రడ్డీన్ని, సానికిన్ని, దీపానికిన్ని. 2 12777? రూకానుు గోవూను 27 127౬70 కొడుకూన్సు శింగయాను నెల్లూరు 118 10౬04 చేనున్ను ల0 1704-60 నారపరాజు బిశ్చలూను, అసప్పళరాజు బిడ్డ లూదమలో, చెంద్రనూయణలూను, 80 క01ఓ15? నాయవిగారికింన్ని, దేవవింగారికిన్ని, సమృద్దిగానుంన్ను, నాగయాను, బోయుండూను, బోయుడూను, ఒ౦నోలు _ రీ 11068 బుట్టీన్ని (కొలత 70 120ఓ00 =ంంరగంనులూను 161 124840? కాటవరెడ్డివి,సోమ రెడ్డిని దీవికి స్థానికులు [1 $20854 తనకూ, (కొంతభాగం పద్యం) లికి 1208-54 ? కద్దస్నప్పమి 6 14౬89? సామీ దెవరకున్ను,నాగే శ్వర దేవరకున్ను 70 క276_76 గణపయాను 7 18181 పువ్వుందోంటాను, మామిడ్లూను ర్‌ి 12౬04 ొహ్మణ (విత్తులూనూ శీ$్రి 120౬00 వున్నపలక్ష్మింకిన్ని, దేవయగారికిన్ని 54 007 రాజ్యమూన్సు ధమళామూను

క్‌ి? నంఖ్య "లేది చూపం 68 13104! కామయ బొవండూోను, దేవయ రెడ్డీ! గారూనూ, రడ్లూను, పెట్లూను, సకళి ధాన్నాలూను. పొదిలి రి 1257-56 సిద్ధయున్ను, _పోలజియ్యాను గ్రి- శ3![టా18 కాలమూమన్ను, వె ఇవ్ని....మ్యకిన్ని.... 18 1809.70 వెంకటప్వామివన్ని శవ్రాాంనంణగు 00 1217-18 ? కొ మెళశ్వరడెవరాన్సు నాగేశ్వరదేవరాను * (దాతమౌరం శాననాలనుంచి (గ్రహాంచినవి | " శకాబ్దం రూపం 1088 లింగసావికిన్ని 1052 చేనున్నూ 1000 నాగయ్యభట్లకున్నూ, అప్పలమ్మకున్నూ, తేశ్ర మున్నూ 1006 మీరునూ, భీమేశ్వరుడున్నూ, సూర్యచం(ద్రులున్నూ 1075 అచ్చి పెట్టిన్ని, అమ్మలమ్మపన్నూ 1071 మహాదివరకున్ను 001 కొడుకున్నూ 1000 "పెమ్మసానికిన్ని; తండ్రికిన్ని క070 బుద్దిరాజుకున్నూూ, మారసావికిన్ని, హూరమపాసకిన్ని క్త 1216 కొడదేవిగారున్ను

క్‌స్తి శే శశాబ్దం ఈూపం 1077 కాట రెడ్డిగారికిన్ని, రాధసానెమగారికిన్ని క198 పోమనావికిన్ని సింహాచలం శాననాలనుంచి (గ్రహించినవి శ 1100 నలుగురుమ్మాా చేనున్ను, పుబ్టన్న, యుద్దరున్నూ $11902 దీపమున్నుు $12117 నిఐంధావికిన్ను, విబంధన౧న్ని, కడువలున్ను న్యత్రోనకరణాలున్ను 210 నిత్యమున్ను 1200 దీపమున్ను, చ(్యక్రవర్పలున్ను, మహాోదేవులున్ను 1210 గొయైలన్ను 1208 రెండు ఊచ్శన్ను 1210 విబంధనంన్ని శే200 విత్యమున్ను $218 నాలుగున్ను కబ[1 నీత్యమున్ను 1200 'పేనాపతినిన్ని, యిరువయ్యెనున్ను కే205 విత్యమున్ను, 42. మూలదద్రావిడ భాషలో సముచ్చయతను సాధించే (ప్రత్యయం “ఉమ్‌” కొని “ఉన్‌” కొని అయివుండవచ్చు. సంయోగంలో పదాదిని ఉండే అచ్చు అర్హాచ్చుగా మారుతుంది, ' ఖ్‌ ఉదా; ఈమిళం___వుమ్‌, యుమ్‌, కన్నడం....ఉం

౯7] క్‌3

ఆధునిక కన్నడ భాషలో నముచ్చయతను సాధించే పదాంత వర్షం తెలుగులో వచ్చే మార్చును పోలి పొందుతున్నట్లు కనిపిస్తుంది, అంటే, “ఉం” వర్ణకం స్థానంలో “వూ' వర్షకం వచ్చి చేరుతుంది, ఉదా :; తెలుగు : రాముడూ, కృష్ణుడూ

కన్నడం : రామనూ, కృష్ణనూ.

కన్నడ భాషావేత్తలు యీ ఆధునిక రూపం (ప్రామాణికతను ఆమోదించారు. కన్నడ వ్యాసరచన భాషను పరిశీలించే సట్‌_కమిటీ రిపో ర్దలో, 8 వ పుటలో యీ విషయం పేర్కొనబడింది.

42 పైన నేను పేర్కొన్న అనుస్వారాంత రూపాలూ, సము చ్చయ రూపాలూ యీ సబ్‌-కమిటీ తయారుచేసిన పట్టికలలో ఎక్కడా కనిపించవు.

ఆళశేఫ. చివరికి, నేను చెప్పేదేమిటంటే, దేశవ్యాప్తంగా జనబాహు శ్యంలో విసృత వ్యవహారంలో ఉన్న జీవద్భాష్క యీ సబ్‌ కమిటీవారి _ పట్టికలలో చోటు చేసుకోలేక పోయిందిః సద విభజనలో పేరుకుమాత్రం పర్హమాన, (ప్రాచిన దాపాలంటూ పట్టికలకు హెడ్డింగులు పెట్టడం జరి గింది. వర్తమానరూపాలని "పేరుపెట్టి చేర్చినవన్నీ_వాాన్తవానికి_ [పాచీన రూపాలే. కొన్ని మాత్రం కావ్యభాషలోనూ, వ్యావహారిక భాషలోనూ సమాన టాపంలో ఉండేవి చేర్చారు.

శావ్యభాషకీ, వ్యావహారిక ఛావకీ గల నమాన లతణం

44. కావ్యభాషలోనూ, వ్యావహారిక భాషలోనూ సమాన రూపంలో ఉండే పదాలను విద్యార్ధులు వ్యాసరచనలో 'ప్రయోగించవచ్చునా. బేదా అన్న దాంట్లో ఆభిప్రాయభేదమంటూ లేదు.

ళా యు విద్యార్థలు ఆ రూపాలను ప్రమోగించవచ్చునని. సిఫార్చు చెయ్య

క్‌4ీ

వలసిన అవసరం ఆంతకంళే లేదు. ఇది ఆధువిక భాషపట్ల జారితలచి

కన్సెషన్‌ యివ్వడం ఎంతమ్యాతంకాదు.. పట్టికలు తయారుచేసిన సబ్‌-

కమిటీ వార్కువ్యా వహా రిక(సేర్తమాసృరూపాలనుచూపించవలనిన'కాలమ్‌ ల్లో

పైన పేర్కొన్న సమాన రూపాలు చూపించి, కావ్యేతర భాషా రూపా

లను చాలా చేర్చిఉన్నట్లు మభ్యపెట్టాలని (ప్రయత్నించారు. ఆవే

కాదు, ప్రాచీన రూపాలు కావ్యప్రయోగాలలో ఎలా ఉన్నప్పటికీ, వాటిక

సరిఅయిన వ్యావహారిక రూపాలను పట్టికలలో చూపించవలసిన బాధ్యత

ఉన్నప్పటికీ దావివి విర్వర్తించలేదు. వర్తమాన (ప్రాచీన _ రూపాలనే

పదాలను తాము “పామాన్యార్థం లో వాడలేదని వెంకటరాయ శాస్త్రిగారు

నాతో అన్నారు. ఆయన దృష్టిలో ప్రాచీన దూపాలంటే వచన రచనలో

(ప్రయోగించేందుకు సబ్‌-కమిటీవారు ఆమోదించని రూపాలన్నమాట,.

కమిటీ ఆమోదించినవన్నీ వర్తమాన రూపాలేనట। ఈ పేరపెట్టి, వారు

పట్టికలో యిచ్చిన నుమారు 206 రూపాల్లోనూ సగానికిపైగా (పాలీన

రూపాబే. మిగిలినవి, ఏ ఒకటి రెండు రూపాలో తప్ప తక్కినవన్నీ

"సాం(ప్రదాయక వ్యాకరణొా”నికి ఆనుగుణమెనవే.

మ్‌ 45. ప్రాచీన వర్తమాన రూపాలనే పేర్లను కమిటీ చర్చల్లోనూ, తీర్మాన పారాల్లోనూ యథేచ్చగా (ప్రయోగించడంవల్లా పదవిభజనలో శాస్త్రీయమైన పద్ధతి ఆవలంబించక పోవడంవల్లా కమిటీ కార్యక్రమాలలో తికమకలు వచ్చాయి. వర్తమాన, (ప్రాచీన రూపాలు 48. “వర్తమాన రూపంొ అంటపే వమకాలీన వాగ్వ్య్యవహార

రూసం అని అర్థం, ఆది శిష్ట వ్యావహారికరూపం _కావచ్చు. మాండలిక రూపం కావచ్చు. లేదా ఒక (ప్రత్యేక వర్గంలో వాగూపంలో వెలువడేది కావచ్చు. “ప్రాచీనరూసం” ఆంజే వాగ్వ్య్యవహారంలో నళించిపోయినదని అర్థం, కాంపొజిషన్‌ కమిటీవారి (ప్రొపీడింగ్పులో .ఆ పదాలను యీ

క్‌క్‌ అర్జాల్లో మాథ్రం వారు ఎక్కడా (్నవయోగించలేదు, అందువల్ల కమిటీ తీర్మానాలూ, సిఫార్చులూ చాలా అపార్థహేశువు లయ్యాయి,

47, వర్తమాన, (ప్రారీన రూపాలనే సాంకేతిక పదాలకు ఆంగ్ల పరిభాషలో గల సామాన్యార్థాన్ని విడీచి యశేచ్చగా (ప్రయోగించడం నదిబుకాదు. ఆ మాటకి వస్తే, వాగ్య్యవహారేతర భాషను దేనిని గురించి చెప్పవలసి వచ్చినా విర్దిష్ట పరికాషలో నృష్టంగా చెప్పి ఉండవలసింది.

48 విమాన రూపమన్న పదం (ప్రయోగించిన తమిళధాషా నంఘం రిపోర్టులో (ప్రామాణిక వాగ్వ్య్యవహారాన్ని కాని లేదా మాండ లిక భాషనుకాని విర్దేశించలేదు. సుబ్బయ్యగారి “నోట్‌” తాలూకు విషయ సూచికలో మాత్రం “ప్రామాణీక వాగ్య్యవహారం” అన్న అంళం అగ పడింది. తీరా ఆ అంశం పరిశీలిస్తే, తమిళదేశంలో చిల్లర మల్లర మాండలికాలు తప్పితే (ప్రామాణిక వ్యవహారథాష అంటూ ఏదీ లేదని: అనిపించింది.

409, ఆలాగే తెలుగు సబ్‌కమిటీ మెజారిటీ సభ్యులుకూడాా తమ ఏపోర్టులోో వ్యావహారిక భాషను విశ్తేశంచకుండా తప్పించుకున్నారు. ప్రామాజ్‌కమైన శిష్ట వ్యావహారికభాష అనేది ఏదీ లేదనటమే వారి వాదం కోని (ప్రధానాంశం,

“కృష్ణా, గోదావరీజిల్లాల మాండలికాలను (ప్రామాణిక భాషగా తక్కి=న జిల్లాలవారిపై రుద్దాలనడం నిరర్టక వాదమేకాక, (పయోగరీత్యా మోసకారిగా కూడా పరిణమిస్తుంది” అని సబ్‌కమిటీ మెజారిటీవారి అలి ప్రాయం, ఇలా అని వారి కాళ్ళకింద మన్ను వారే తొల్చుకున్నారు. ఈ అభిప్రాయమే వారికి ఉన్ననాడు, వ _ర్తమాన మూపొలను గురించి చర్చిం చేందుకు కాని, రెండవ తీర్మానం మేరకు పడ వక్లీకరణకు పూనుకునేం దుకు గానీ వారికి ఎంతమాత్రం అధికారం ఉండదు.

0. వాగ్య్యవహారంలో ఉన్న ఏ మాండలికమయినా దేశమంతటా సమానరూపంలో వ్యవహారంలో ఉంటేనే తప్ప దాన్ని (ప్రామాణిక

క్‌ర్‌ భాషగా గుర్తించేందుకు వీలులేదవి కొవ్యభాషావాదులు " దురృృమ చెందు తున్నారు. ఏకైక శిష్ట వ్యావహారికభాష రూపొందేందుకు చక్కంని అవకా శాలు గల ఇంగ్రండువంటి దేశాల్లోనే శిష్ట భాషలో ఎన్నో వైవిధ్యాలు కనుపిస్తూ ఉంటాయి. -

51, “స్వీట్‌” అనే ఆయన వ్యావహారికాంగ్ల భాషలో వాచక పుస్తకం ఒకటి రాస్తూ యిలా అన్నాడు ; “నేను చేయగలిగిందల్లా దొరి కిన ఆధారాలను బట్టి కొన్ని వాస్తవ విషయాలు (గ్రంథస్థం చెయ్యటమే. ఆ ప్రకారం నేను స్వయంగా ఎరి% ఉన్నంతవరకూ లండన్‌లోనూ, చుట్టు వక్క-ల పరిసరాల్లోనూ, విద్యావంతుఎ మాట్లాడే. ధాషను పరిచయం చెయ్యడం. లండన్‌ మహానగరం న్యావషారిక్ష కావ్యరూపాలు. ₹టి తోనూ కవికి రిలకినిన 1మామాణిక-ఆమగ్షభిన్నకు పటిలు. ఆ కావ్యభాష, లండన్‌లొ వ్యవహారంలో ఉన్న అచ్చమైన సరళభాష. ఈ విషయం,

| జర్యన్‌ మార్చ్‌బాక్‌ ఆనే ఆయన పరిశోధనలవర్ల స్పష్టంగా రుజువైంది... అయికే వ్యానహారికొంగ్ల ధాషరో ఏకరూపత అనేది ఇంకా అసంపూర్ష స్థితిలోనే ఉంది. పరినరపాంత మాండలికాల (ప్రభావం చానిమీదపడే ఆఅవకొశం యింకా లేకపోలేదు. లండన్‌ నగరంలో “క్సాక్నీ భాష”, ఎడిన్‌ విరోలో “లోథియన్‌”, “స్కాచ్‌” మాండలిక భాషలూ తమ (ప్రభావం

చూపించక మానవు” (పుటలు: 0% థి

62. “సౌండ్స్‌ ఆఫ్‌ స్పోకెన్‌ ఇంగ్లిష్‌" _ అన్న ప్ప్తకంలో “స్వీట్‌* యింకా యిలా అన్నాడు ; “విజం చెప్పాలంకేే, ప్రామాణిక వృావహాంకభాష ఊహామాత్రమైనది. ఆ భాష మాట్లాదేవారి ఉచ్చారణ, ఓకరిది పోలి మరొకరిది ఉండదు. ఆయినప్పటికీ గారందరూ ఉచ్చరించే 'ద్దింలో సమానగుణం ఒకటి ఉంటూనే ఉంది.”

(పుట క ఠి ₹8. భాషా [ప్రామాణిక విషయంలో యూరప్పలోని కొన్ని దేశాల స్థితితో పోల్చి చూసినప్పుడు, యీ ఏకరూపత సాధించడంలో. తెలుగు

క్‌?

భాష ఆదర్శ(ప్రాయమైనదని' చెన్పక ఈన్సదు. డార్మెస్టర్‌ అనే "ఆయన, తన “చారిత్రక (ఫెంచివ్యాకరణం' అనే ప్తుస్తకంలో యిలా అన్నాడుః “దేశంలో నిరంకుశ రాజ్యాధికారం ఏర్పడినా, మూడువందల ఏళ్ళపాటు సామాన్య స్టావిక పరిపాలనా వ్యవహారాలన్నీ *పారిస్‌ నగరపు భాషలోనే జరిగినా అత్యద్భుత సాహిత్య నృష్టితో. (ప్రపంచ్యపప్రజల మన్ననలను పొందినా ఆ భాష యీనాటికీళూడా దేశంలో ఏక్రైకాధికారం నెలకొల్చ లేకపోయింది. ఈనాడు దక్షిణ్యప్రాంతపు నగరాలలోనూ, మరికొన్ని ఇతర జిల్లాలలోనూ, (ఫెంచితోబాటు, సమానస్థాయిలో యితరిమాండలికాలు కూడా మ్మాట్టాడుతూ ఉన్నారు. దాక్షిణాత్యమండలాల్లోని వ్యవసాయదారు లకు తమ మాండలిక భాషతప్ప మరొకటి తెలియదు బాస్క్వీ(ప్రాంతం లోవెన్‌ (బిటానీ (ప్రాంతాలలో (ఫెంచిభాషప్రభావమే అగపడుతుందిం

(పుట శి్య్రి

(ప్రామాణిక వ్యావహారిక భామ

54. దేశంలో ఏదో ఒక (ప్రాంతంలో మాటాడే భాషను తక్కిన 'ప్రాంశాలవారంతా (ప్రామాణికంగా స్వీకరించాలనటం యోగ్యంకాదని సబ్‌కమిటీవారు నిరసన తెలియజేశారు. కాని, ఏ భాషాచరిల్రలోనయినా ('ప్రామాణికభాషకి రూపకల్పన ఏర్పడే స్థితిలో జరిగేపద్ధతే యిది. సాధార _ణంగా, రాజాస్టానాల్లోనూ, విద్యా కేంద్రాలలోనూ వ్యవహారంలో ఉన్న భాష యితర మాండలికాల్ని (త్రోసిరాజని, (ప్రామాణీకభాషగా స్థిరపడి 'పెంపొందుతూ ఉంటుంది.

55. పూర్వకాలంలో, తెలుగుదేశంలో కూడా యీవిధమైన పరి ణామమే వచ్చిందనడంలో సందేహం ఎంతమాత్రం లేదు. కావ్యభాషా వాదులు ఎంత కాదన్నస్పటికీ, తెలుగుదేశంలో (ప్రొమాణికభాష అనేది ఒకటి ఉందన్న విషయం, అటు భాషాతత్వవేత్తలూ, యిటు (ప్రజలూ కూడా ఆమోదించారు. ఆ (ప్రామాణీకభాషే, కృష్ణా గోగావరి జిల్లాలలో వ్యవహారంలో ఉన్న భాష. _

పతి

8, కృష్ణాజిల్లా (యిస్పుడు వశ్చిమ గోదావరి జిల్లాగా మారిన కొంత (పాంతం] లో ఏలూరికి సమీపంతో ఉన్న వేగి, (తూర్చు) గోదావరిణిల్లాలో ఉన్న రాజమండ్రి పట్నం, కొన్ని శతాబ్దాలపాటు అవిచ్చిన్నంగా ఆంధ్ర రాజ్యానికి రాజధానులుగా ఉంటూండేవి, ఈ వేంగీ (ప్రభువుల ఆస్థానం లోనే, మొట్టమొదట తెలుగున బంగారుపంట పండింది. తూర్పు చాళు క్యుల కాలంలో వేంగి (ప్రభువుల రాజ్యం, ఉ త్తరాన విశాఖపట్నం మండలంలోకీ, న్వైరుతిని నెల్టూరుజిల్లాలో కొంతవరకూ వ్యాపించింది. ఈ రాజులకొలంలోనే తెలుగు (ప్రాంతాలు కొన్ని (ద్రావిడ, కర్ణాట, లేక మహా౮ాష్ట్ర ప్రభువుల పాలనలోకి వెళ్ళాయి.

57, తెలుగు కావ్యశ్లైలికి (ప్రామాణిక వ్యవస్థ అనేది మొదట ఏర్పరచి ఆదికవిగా గణుతికెక్కీన మహావ్య క్తి రాజమ హేం్యద్రవరంలో రాజరాజనరేంద్రుని ఆస్థానంలో ఉన్నవాడు. చాలాకాలంనుంచీ రాజధానీ నగరంలోనే నివానం ఏర్పరచుకొని ఉన్నవాడు, ఆ రాజవంశంతో తర తరాల సంబంధంకలిగిన (బబ్రాహ్మాణవంశంలో జన్మించినవాడాయన,

రక, ఈ చారి్యక్రిక పరిశీలనవల్ల తేలిన దేమిటంకే, రాజమహేం[ద్ర వరంలోని చాపక్యరొజాస్టానం, వేంగిరాజ్యసీమాంత పరివ్యాప్తంగా కావ్య, వాగ్వ్యవహారాలు రెంటికీ (ప్రామాణికవ్యవస్థలను స్టిరపరచింది. అంకేకొక్క *సాహితీనియంతిలుగా. పరిగణింపదిడే ఆస్దానకవుల్నూ సంకిక్యకొండులూ సంకుచితమైన సరిహద్దులలో కట్టుదిడకుండా దేశ మంతటా యథేచ్చగా సంచరిస్తూ, ప్రామాణికధాషను నాలుగు దిక్కులకీ వ్యాప్తంచేశారు. ఈనాటికికూడా రొజమం(డ్రిపట్నం సాహిత్య కార్య కలాపాలకత (ప్రధానకేం్యద్రంగా గుర్తింపబడుతున్నది.

59, తెలుగులో (ప్రామాణిక వ్యావహారికభాష ఒకటి ఉన్నదని $ హాపించేందుకు కావలసినంత ఆధారం ఉంది. ఆది కృష్ణా, గోదావరీ జిల్లాలలో శిష్ణుల వాగ్య్యవహారంలో ఉన్నథాష,

హొక్టర్‌ [గ్రియర్చన్‌, " “డాక్టర్‌. నైన్‌కొనో, " రావుదిహద్దూర్‌ వి. వెంకయ్య గార్హ అవిరళకృషి ఫలితంగా వెలువడిన 'లింగ్విస్టిక్‌. నర్వే

క్‌

ఆఫ్‌ ఇండియా శ వ సంపుటంలో ఉత్తర సర్కారు జిల్లాలలో వ్యవహా రంలో ఉన్నదే ప్రామాజికభావ అని విరూపించబడింది.

6 రే!11606 800162 పే (6 సంగగలరు 61100౧5 15 ౪50821 117 000916ల0ర్కే €ం 81691 1000 ౦౯46 12080886 --

(41640 6577)

ఉత్తరదేశంలో వ్యవహారంలో ఉన్న తెలుగు మాండలికొల్ని గురించి (ప్రస్తావిస్తూ, డాక్టర్‌ (గ్రియర్పన్‌, “అక్కడక్కడ స్థానికంగా న్యవహారంలో ఉన్న మాండలికాలలో ఉచ్చారణా విధానాల్లోనూ, ప్రత్యయ విభాగంలోనూ గల విభేదాలకు ఎంతమా(త్రం (ప్రాముఖ్యత లేదు, వాస్త వానికి అటువంటి ధాష ఒక మాండలికంగా పరిగణించబడే ఆవనరం కూడా ఎంతమాత్రం లేదు. (పుట 677) ఉత్తర(పాంతంలో అక్క డక్కడ స్థిరపడిన తెలుగువాళ్ళు మాట్లాడే భాషలకే మాండలికాలుగా గుర్తించే అర్హతలేనప్పుడు శిష్ట వ్యావహారికంలో కూడా విశాఖపట్నం మాండలికం అనీ, రాజమండ్రి మాండలికం అస్కీ మరో మాండలికం అనీ, పట్నాల పేర్లూ, జిల్లాల పేర్లూ చెప్పి విడగొట్టడానికి ప్రయత్నించ డంలో కూడా ఎంతమాత్రం కూడదు, ఆ (గంథంలోనే 005 వ పుటలో “కోమాటు” (ఓంగ3టు “(మాండలిక భాష అంటూచెప్పి కొంతమచ్చు చూపించారు. సాధారణ వ్యావహారికభాషకు అది భిన్నంగా బేకపోవడం వల్ల దాని నొక మాండలికంగా ఆయన గుర్తించలేదు. సరిహద్దుజిల్లా లలో ఉన్న శిష్ట వ్యావహోరికాన్ని కూడా మాండలికంగా గ్పుర్తించేందుకు అవకాశం లేదన్నారు. దాన్నిబట్టి (ప్రామాణికభాష దేశమంతటా ఓకే రూపంలో ఉందనే విషయం గుర్తించాలన్నమాట. (లింగ్విస్ట్‌క్‌ స్‌ర్వే ఆఫ్‌ ఇండీయా”-4 వ సంపుటం, 5044 వ పుట చూడండి),

“విలియం (బ్రౌన్‌ అనే ఆయన [817 లో (ప్రచురించిన తెలుగు వ్యాకరణ ప్వన్షకం పీరికలో 2 వ పుటలో యిలా అన్నారు :

6 'ఇ600009 900160. 69 106 1806 ౧14866 18 6 వంగల ఆయ 9 ఓంల125 ఈం రిండలి 6ర301064 మష్ళజలీ

లలి ౧8316 1 6 ఈ126020260 ర౯0ళగ06 (8 206 ం౯మం8 రేంళుం క013064 [08 06 61683006 0 భల! 930006 296 2 0 86906 01 ం[ంఇర్స 2౫ 06 6085166664 6 9091 ౩00ే 856 60309, 116 091 6164 6601003 990162 &€ (16 68600 లజ”

(యైన పేర్కొన్నదాంట్లో *జెంటూ” అన్న పదం తెలుగు అనే అర్థంలో వాడటం జరిగిందింఅను.)

ఉత్తర సర్కారు. జిల్లాలకు చెందిన ఉన్నత వర్షాలవారిలోనూ, అందులోనూ విశాఖపట్నం (ప్రాంతంలోని రొచకులంవారిలోనూ చక్కని భాష వ్యవహారంలో ఉందనీ, తెలుగు నేర్చుకోదలచిన యూరపియను విద్యా

ర్థలు కృష్ణకు ఉత్తర 1పొంతపు జిల్లాలకు చెందిన వ్యక్తి ఎవరిదగ్గగయినా నేర్నుకోవలసిందవీ ఆనాడే వలహోాయిచ్చాడు. (చూ. పుట 14)

(ఈ ప్పస్తకం మొదటి. ముద్రణ 1812లో వెబవడింది..అను.)

“ఆర్హెన్‌” అనే వండితుడు తాను రానిన తెలుగు వ్యాకరణ్మగంథం పీరి కలో యిలా అన్నాడు :

“కృష్ణా, గోదావరి జిల్లాలలో వ్యవహారంలో ఉన్నభాష స్వచ్చో మైనదీ, దేళంలో ఎక్కువమందికి వాడుకలో ఉన్నదీనూ. దాన్నే నే (పామాణీకభాషగా తీసుకున్నాను, అయితే, కడపజిల్లాలో, కవిపించే (ప్రధాన రూసభేదాలకు గల కారణాలను వేరే వివరించాను. తెలుగులోని వివి మాండలికాలమధ్య అల్బాల్బ్పభేదాల కొన్ని ఉండటంవల్ల సాధ్యమైనంళ వరకూ అన్ని మాండలికాలనూ చృష్టిలో పెట్టుకునే యీ పుస్తకం తయార చేశాను.”

60. కావ్యభాషావాదులు (జయంతి రామయ్యగా వా ఆయ; స్నేహితులూ) ఒకస్పుడు తమ ఆదర్శ “రచయితగా మన్నిసూవచ్చిన

ఎ న్త ఆ ల్బు

(8) ళ్‌! రావుదిహద్దూర్‌ వీ రేశలింగంపంతులుగారుకూడా యిటువంటి అభిప్రాయమే వెల్లడీచేశారు.

“బౌణ్య” నిఘంటువును సవరించి (ప్రచురించిన (ప్రతికి పీరికరాస్తూ ఆయన యిలా అన్నారు. “నెల్లూరు, విశాఖపట్నం జిల్లాల నడుమగల కోస్తాపాంతమంతటానూ, “మద్రాసు రాజధాని లోవి నాలుగుజిల్లాలలోనూ, వాగ్య్యవహారంలోనూ, రచనలోనూ శుస్టమైన తెలుగుభాష వాడుకలో ఉంది. (బౌణ్య తెలుగు ఇంగ్షీషు నిఘంటువు, సవరించిన (ప్రతి పీరి కలోశ4వ పుట).

61. “ఆిలింగ' అనే పదంనుంచి తెలుగుపదం వచ్చిందని, చెప్పిన వ్యాకర్హలు, తెలుగుదేశానికి కడపటిసీమ కర్నూయిజిల్లాలోని శ్రీశ్లైలమనీ, తూర్పుసీమ గోదావరి జిల్లాలోని (ద్రాక్షరామం అనీ పేర్కొన్నారు. దీని వల్లకూడా కృష్ణా గోదావరి జిల్లాల భాషకు (ప్రామాణిక నిరూపితం అయింది (చూడండ్తి ; అహోబలపండితీయం, ఏలూరు (ప్రత్తి నంప్పటి!, పుట 140).

(పామాణిక భామకుగల వకరూపత

82, చారిత్రక్క భౌతిక్క సామాజిక స్టితిగతులవల్ల (ప్రామాణిక

“మైన తెలుగు భాషకు ఏకరూపత సిస్ధించింది. ఉత్తరసర్కారు జిల్లాలకు ఒకవైపున, అనాగరిక (ప్రజలు నివసించే పర్వత్యకేణులున్నాయి.. మరొక వైపున మహానమే్యద్రం ఉంది. ఈ రెంటిమధ్యా ఉన్న (ప్రాంతమంతా 'వేరుపాటుగా సురక్షీతమై ఉంది. ఆదేశనంస్కృ్పృతీ సంపత్తికి నిధులవంటి వారూ శిష్ణ వ్యావహారిక భాషకు వ్యవస్థను ఏర్పరచినవారూ (బ్రాహ్మ ణులు. వివిధ రాజాస్టానాల్లో శుభకార్యాలు నిర్వహించే. నిమిత్తం వారు ఆహ్వావింపబడుతూ ఉండేవారు. వారికి అక్కడి భోజన సదుపాయాలూ, సంభావనలూ దొరుకుతూ ఉండేఎ. రాజు అనేవాడీకి తన రాజ్యంలో గౌరవం ఉంటుందికాన్సీ విద్వాంసుడికి అన్నిచోట్లా గౌరవం లఅభిస్తుందవి సామెత చెబుతూ ఉంటారుకదా । అటువంటి. (బ్రాహ్మణులకు రాజులు

వ!

ఎన్నో అ(గ్రవోరాలు దానంచేస్తూ ఉండేవారు. ఎక్కడెక్కడో దూర ప్రాంతాల్లో ఉన్న పండితుల్నిపైతం ఆహ్వానించి సత్కంరిస్తూ ఉండినట్లు మనకు ప్రాచీన శాసనాలవల్ల తెలుస్తుంది. ఉన్నచోటికంటే మరికాస్త , పౌఖ్యమూ, సదుపాయాలూ దొరికే (ప్రాంతావికి వలసపోయి స్థిరపడే ఉద్ధే శ్యంతో, (బ్రాహ్మణ కుటుంబాలు, దేశంలో ఒక (ప్రాంతంనుంచి మరొక (ప్రాంతానికి వలసపోతూ ఉండటం జరిగేది, (బ్రాహ్మణుల యింటిపేర్లు పరిశీలిస్తే ఆ యా కుటుంబాలవారు వెనక ఏ ఏ (ప్రాంతాలలో ఉంటూండే వారో అర్థం అవుతుంది. బ్రాహ్మణ పండితుడు, 1పామాణిక భాషను రాజ ధానిలో స్పష్టించి దేశంలోని యితర 1పాంతాలకు వ్యాస్తిచేస్తూ. ఉండే వొడ్సు స్రైనికభట వృత్తివారుకూడా, (బ్రాహ్మణుల మాదిరిగానే దేశ మంతటా సంచరించేవారు. ఆ విరంగా విఖిన్న కులాలవారు, విభిన్న కాఖలవారూ దేశమంతటా వ్యాపించి ఉండటంవల్ల 'దేశవ్యవస్థ సుసంఘ టిత మయేందుకు దోహదం లభించింది. తరచుగా కాటకాలు వస్తూ ఉండటంవల్ల (ప్రజలు తండోవ తండాలుగా వలసపోతూండేవారు. ఉన్నత కులాలవారు వివిధ (ప్రాంతాలకు యిలా వలసపోతూండటంవల్ల వారి భాషలో ఏకరూపత ఏర్పడింది. (ప్రజల్లో మార్చుకోరవి స్వధావంవల్లా, 'ప్రభుభ్యక్తి పరాయణతవల్లా వ్యక్తిత్వం "పెరగటానికి అవకాశం కలగలేదు. ఆ అభివృద్ధే మార్పులన్నిటికీ (ప్రాతిపదిక,

(చూడండి ; వ్‌2/0 10000600110% 10 6 5016206 0! 1:10. 802869 నంపుటం 1, పుట 200)

క0. బ్రిటిష్‌ పరిపాలనాకాలంలో ప్రామాణిక భాషావ్యాప్రికి దోహదం చేసిన (ప్రబల కారణాలను గురించి [ప్రత్యేకంగా వివరించక్కర లేదు (ప్రామాణిక భాషకు పుట్టిల్లయిన కృష్టా, గోదావరీ జిల్లాలప్రాంతం, తన (ప్రాముఖ్యతను నిలబెట్టుకుంటూనే ఆధువిక పరిస్థితులకు అనుగుణంగా కృషిచేస్తూ వస్తు సంపదలోనూ, విద్యాసాహిత్య విషయాలలోనూ అఖి వృద్ధి సాధిస్తూ దేశం మొతత్తంమీదే (ప్రముఖస్థానం ఆ(క్రమించుకున్నది, (ప్రపంచం మొత్తంలో ఎన్నదగిన సారవంతమైన (ప్రదేశాలు గోదావర్కీ

ళ్‌కె కృష్ణా డెల్దాలు, (బ్రహ్మాండమైన నదులూ, సము(ద్రమూ, వర్వత(శేణులూ ఉండటంవల్ల, యీ (ప్రాంతం అభివృద్ధి చెందేందుకు చాలా అవకాశా లున్నాయి. (ప్రాలీన విద్యాసంపదలకు నిలయాలుగా పేర్కొనదగిన గొప్ప జమీ౦దాకీలు యీ తూర్పుతీక 1పాంతంలొ నె ఉన్నార్దు.

04, ఉత్తర భారతదేశంలోని (పధానభాషలకంటే తెలుగు బాజలో ఏకరూపత స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది, 'లింగ్విస్టిక్‌ సర్వే ఆఫ్‌ ఇండియా? 6వ సంపుటం 8వ పుటలో డాక్టర్‌ ీయర్చన్‌, ఉత్తరభారతంలో వ్యవహారంలో ఉన్న ఆధునిక భాషలు (ప్రతి యిరవ్నై మైళ్ళకీ మారిపోతూ ఉంటాయని 'పేర్కాన్నారు. బెంగాలీభాషలో స్థానికంగా కనిపించే మాండ లిక భేదాలు ఎన్నో ఉన్నాయి. ప్రాచీనకొలంనుంచీ అలా ఉంటూనే వచ్చాయి.

తరవాతితరం (ప్రాకృత భొషావ్యాకర్తలు, “గొడి% “దక్కి” అనేవి ఆనాటి (ప్రాకృత మాండలికాలవి చెప్పారు. కాని, 18 వ శతాబ్దం వచ్చే సరికి కలకత్తా మాండలికం జెంగాలీ కావ్యభాషగా రూపొందింది. ఇప్పటి కచ్చుడే ఆ భాషలో చాలా సాహిత్యపషృష్టి జరిగింది. + *ర్రఃనాటి బెంగాలీ కావ్యభాష యీ శతాబ్దంలో నృష్టించినదే. దానికి కర్తలు, కలకత్తా పండి తులు” అన్నారు డాక్టర్‌. 'త్రియర్సన్‌.

65. (ప్రాచీనకాలంలో కూడా భారతదేశంలో స్టావిక విశేదాలు ఎన్ని ఉన్నప్పటికీ, అవి ఎంత పెద్దవై, నస్పటికీ, (ప్రధాన మాందలికాలలో జరిగే సాహిత్యసృష్టికి ఎప్పుడూ అంతరాయం కలగలేదు. ఈనాడు

శాస్త్రీయ పద్ధతిలో భాషాధ్యయనం చేసే విద్యార్థిలాగే, వామనుడు, జయా దిళ్యుడు అనేవారు జనవ్యవహారంలో ఉన్న భాషావిలేదాలను గూర్చి చర్చిస్తూ, మనిషిక్సీ మవిషికీ, యింటికీ, యింటిక్కీ మండలానిక్సీ మండలా నిక్కీ మాట్లాడుతున్న సందర్భావస్థల్నిబట్టి ఎక్క-డెక్కండ భేదాలు వచ్తయో చెప్పారు.

వ! “ఆపళద్దాహి ప్రతిదేశం (ప్రతిగృహం (ప్రతిప్పరుషం (ప్రత్యవస్థం భిన్నాశ్చానవ స్టీతాః” (కౌశిక, బనారస్‌ ముద్రణ పుట 10) _ తయనప్పటికీ ఉత్తర భారతంలో ఆధునిక భాషలు అభివృద్ధి చెందా వశ్లే (ప్రాకృత భాషలుకూడా (బ్రహ్మాండమైన సాహిత్యసృష్టి చేశాయి. చ్యాకర్తలుహూడా ఆ 1పాక్ళతాలను గుర్తించారు.

88. తూర్పు పము(ద్రతీక (ప్రాంతంలో వ్యవహారంలో ఉన్న తెలుగు, 'ప్రామాజణికమైనదనే విషయం పండితులు అంగీకరించారు. జన బాహుళ్యంలో ఆ భాషకి గళ (ప్రాచుర్యాన్నిబట్టికూడా దీనివిబట్టి నిర్ణయించ వచ్చు. ఆయితే అంతమాత్రంచేత వివిధ మండలాల్లో వ్యవహారంలో ఉన్న వివిధరూపాల్ని వ్యాసరచనలో (ప్రయోగించడానికి వీలులేదని కాదు. ఇటువంటి విభిన్న రూపాలవల్ల భాషకొక విశిష్ట (ప్రయోజనం సిస్ధిస్తుంది. వీటివల్ల భాషాధినృద్ధి కేమీ అవరోధాలు రావ “భిన్నత్వంలో ఏకత్వం। ఆడే వ్లైరన్యం, వైవిధ్యంలేని ఏకత్వం । ఆది మృత్యువు“ _

(66౪2-06 తిల 08 కౌండం0153ై ఉండే వళంర్వే108 149802= కర ఫం 888)

దృువృయోగమనవుతున్న వ్యాక రణ పరిభాష

87. ఈ ఉపనంఘం తయారుచేసిన పట్టికల్ని గురించి చర్చించే ముందు, (ప్రాచీనభాషావాదులు దుష్ప్రయోగం చేస్తూన్న పారిభాషిక పదాలు కొన్నిటిని నిర్వచించడం ఆవసరం. వీటిలో ముందు నిర్వచించ వలసినది “వ్యాకరణం” అన్నది. ఈ యూనివర్సిటీ కమిటీలు -- వాటి లోకి ముఖ్యంగా తెలుగు కమిటీ = జరిపే చర్చల్లో వ్యాకరణ స్వభావాన్ని గురించీ వ్యాకరణ కార్యాల్ని గురించీ చెప్పేదంతా అపార్థమే కల్పిన్తూంది. భాషనిగురించీ, సాపాత్యం గురించీ సాధికారంగా చెబుతున్నామనే వాళ్ళు కూడా వ్యాకరణ శొస్త్రంలో యిటీవల వచ్చిన అభివృద్ధిని గమనించక

ల్‌క్‌ పోవడం ళోచనీయమైన విషయం. ఇంగ్లీషు భాషపై, యిటీవల వచ్చిన ఏ (ప్రామాణిక వ్యాకరణ (గంథం చూసినా వీరికి ఎంతో తెలుస్తుంది. స్వీట్‌ అనే ఆయన *న్యూ ఇంగ్లీషు (గ్రామరు'లో వ్యాకరణ లక్షణాలను గురించి చాలా చక్కగా చెప్పాడు.

“వ్యాకరణం అనేది (ప్రత్యేకంగా, ఒకభాషగా (ప్రణొళికని వివ రించే శాస్త్రంగా పరిగణింపబడుతూ * ఉంది. ఆ శాస్త్రంలో చెప్పే పామాన్య సూథ్రాలూ, వివరణలూ, విషయ క్లప్తతకూ, నిరిసష నిబంధన

అ బాల న! లకూ కట్టుదిడి ఉంటాయి” (పుట శ్రీ

“వ్యాకరణ. విరుద్ధమైన రూపాలను సవరించడమే యీ కాన్త్ర ప్రయోజనమవి చెప్పేటట్లయితే, ఒక్క విషయం ముందు గుర్తు పెట్టు కోవాలి. ఈ వ్యాకరణసూ(త్రాలు సహజ రూప విర్దేశకాలే కాని, మరి ఏవిధ మైన విలువా వాటికి లేదు. సామాన్యంగా ఒక భాషలో వాడుకలో ఉన్న దంతా వ్యాకరణయుక్తం కావడమే అందుకు కారణం. ఒక (గ్రామ్య పదమూ, దాని శిష్ణరూపమ్హూ. రెండూ జనబాహుళ్యంలో వాడుకలో ఉన్న ప్పుడు దేని పరిథిలో అది వ్యాకరణసిద్దమైన రూపమనే చెప్పాల్లి, కాని, ఒక పదావికి స్థిరమైన (ప్రయోగం లెనస్పుడు_అంటే, దాని ధావాన్నే వేరే మాటల్లో చెప్పడానికీ (వయత్నం జరిగినన్పుడుకాని, వేరే మాటలకోసం తడుముకోవలసి వచ్చినస్పుడుకొవి వ్యాకరణం అనేది మనకి సాయపడు

గౌతుంది, అస్పుడు అనుకున్న భావాన్ని వ్యక్తం జేపేందుకు ఆ భాషాస్వభా వానికి అనుగుణమైనరీ, సూటిగానూ, సం్యగ్రహంగానూ, నందర్శ్భోచితం గానూ ఉండేదీ, సరిఅయిన (ప్రమాణమేడో నిర్ణయించేందుకు వ్యాకరణం తోడ్పడుతుంది (స్వీట్‌ న్యూ ఇంగ్లీషు (గ్రామరు [వ భాగం, 5వ పుట. -

“మనం మన భాషమీద అధికారం సంపాదించుకోడావీకవి వ్యాక రణం చదవం. ఎందుకంటే, వ్యాకరణాధ్యయనం (ప్రారంభించే సమ యానికే నిత్య వ్యవహారంలో భాషపై మనకి అధికారం ఏర్పడుతుంది. అరేవిరంగా, వాడుకలోఉన్న (గామ్యపదాలనుగావీ, మాండలిక రూపాల్ని

ల్‌ఠ్‌ గానీ, భాషలోఉన్న లోపొల్ని నీవరించడావికి, వ్యాకరణం ఉపయోగించం, బళ్ళో చెప్పే వ్యాకరణసూ(క్రాలకం'కే, మన గృహపరిసరాలల్లోవి సాంఘిక (వ్రభావాలమీదే భాష ఆధారపడి ఉంటుంది.ొ (ఆదే ప్వస్తకంలో 4, క్‌ పుటల్లో ఉంది) "50కుభామలూ, రెండు వ్యాకరణాలూ

68. తెలుగులో ప్రధానమైనవి రెండు విభేదాలు, ఒకట్సి వాడుకలో నశించిన కృతక కావ్యభాష. రెండవది సజీవమైన శిష్ట వ్యావహారికభాష, ఈ రెంటికీ చెప్పుకోదగినంత భేదం ఉండటంవల్లనూ, వ్యాకరణంఅఆనేది భాం,కుగల సహజస్వరూప నిరూపణ కావడం వల్లనూ, ఒక్కొక్క భాష ఒక్కొక్క వ్యాకరణం తయారుచేసుకుంది కొన్ని శతాబ్దాలకు పూర్వమే కొవ్యభాషకు వ్యాకరణ వ్యవస్థ యేర్చడింది. అంటే, కాలక్రమాన వ్యావ హారికధాషలో వస్తూవుండే మార్పుల్ని అది స్వీకరించలేదన్నమాట, కనక, అది విర్జీవభాష అన్నమాట. ఈ నిక్తీవభాషారూపాలు మనకి కేవలం ప్పుస్తకాల్లో కనిపిస్తాయి, కాని, వ్యావహారిక భాష మా(క్రం శిష్ట సమా జంలో అందరినోటంటా మనకు ఎప్పుడూ వినిపిస్తూ ఉంటుంది.

69. కావ్యభాషను. విక్తీవభాష అనడం,_పాపం కొందరికి కిట్టదు కాని యీ పదం భాషాళాస్త్ర పరిధిషలోసామాన్యంగా వాడేదే. కన' దాన్ని ప్రయోగించడంలో తప్పులేదు. సై పెచ్చు, దాంట్లో అందమూ సవి(త్రతా, పృష్టీకూడా ఉన్నాయి. సంస్కృతం, పాలీ, పగ్షియన్‌, హ్‌(బూ అరబిక్‌, (గీకు, లాటిన్‌ భాషలను గురించి చెప్పినస్పుము (ప్రాచీనకాలంల్‌ొ మన ఎూర్వులు సాధించిన విజయాల్ని వివరించినట్టు లెక్క. వీటిల్‌ కొవ్ని భాషలు యిప్పటికీ తమ (ప్రభావాన్ని (ప్రసరిస్తూనే ఉన్నాయి. అం మా(్రంచేత్క అవి సజీవ భాషలని చెప్పడానికీ వీలుందా? లేదు, నజీ) భాష ఎలా ఉంటుందో చెబుతూ *బినంగ్‌? అనే ఆయన "నేటి వ్యావహా రికం' ఆనే అంశంలో యిలా రాళాడు :

ర

“రచయిత ఆవేవాడు (ప్రామాణికమైన సమకాలీన వ్యావహారిక భాష లోవి పడాలనే (ప్రయోనించాలి, సృష్టిలోని ప్రాణులన్నింటిమాదిరిగా నే ధాష కూడా చైతన్యం సంతరించుకుని బతుకుతూ ఉంటుంది. మానవుని ఆలో చనా పరిథి విసన్ఫృతమయి, కొత్త కొత్త భావాలూ, కొత్త కొత్త పరిశోధ నలూ ఆవిర్భవించినప్పుడు భాషకూడా కొత్త పదాలను, (కొత్త (ప్రయో గాలనూ సంతరించుకుని వాటిని జీర్తించుకుంటుంది. మరొకవైపున వ్యక్త (ప్రయోగాలను ఎప్పటికప్పుడు వినర్జిస్తూనే ఉంటుంది. ఆందువళ్లనే భాష ఎప్పుడూ చ్చైతన్యవంతంగా ఉంటుంది. ఒకవైపున సం్యగహడా, మరొక వైపున వ్రినర్జన్నా చేస్తూఉండే యీ లక్షణం నజేవ భాషకు మాత్రమే ఉంటుంది, నిర్జీవ భాషకు ఉండదు లాటిన్‌, పొాాబూ భాషలు యీకోవకు చెందినవని చెప్పవచ్చు. నిర్జీవభాషకు అభివృద్ధి చెందడం అనేది లేదు, ఆ భాషలో వెలువడిన సాహిత్యం మేరకు అది కరడుకట్టి ఉండటంవల్ల దానికి తరుగు అనేది ఉండదు. ఆ విశ్చలస్థితివల్లనే సజీవభాషమాదిరిగా అది అధికారం సంపాదించలేదు. దానిలో చైతన్యం నశించింది. ఒకవేళ ఎవరైనా దానికి చైతన్యం కలిగించా లనుకున్నా, ఆది కృత్రిమమే అవు

తుంది. ॥ “సజీవమైన భాషలో (క్రొత్త పాతల నడుమ అవిళ్చిత స్థితిలో వివాదాస్పదంగాఉండే వ్యావహారిక పదాలు చాలా కినబడతాయి. వాటి సాస్టికిన్‌ నిర్హయించాలం టే, సామాన్యంగా (గ్రంథాల్లో వచ్చే (ప్రయోగాల్నీ, (ప్రమాణాల్నీ చూసినంతమా[్రాన చాలదు. శిష్టులు మాట్లాడే భాషనీ ఆ భాఫలో (గ్రంథాలురాసే రచయితల్ని కూడా దృష్టిలో పెట్టుకుని పరి శీలించాలి.” (ది వర్కింగ్‌. (ప్రిన్సిపిల్స్‌ ఆఫ్‌ రెటారిక్‌, పుటలు 61-642) డె గ్య తెలుగు భాషకి'సందింధి-చిన యీ వివాదంలో, చాలా మంది రచయితల ఆలోచనల్ని కలుషంచే పేదేమిటో మనంగ్పుర్తించాలి.(ప్రామాణీకో భాషా నిక్షయానవిక్కి ఆంగ్ల రచయితలు చెప్పిన వియమాల్ని తెలుగు భాషకి వర్తింపజెయ్యటానికి (ప్రయతడ్నిస్తున్నారేగాని, వాటి సహజ లక్షణాన్ని గుర్తించచింలేదు, ఇంగ్రంగులో (ప్రముఖ వ క్రలూ, (వ్రముఖ రచయితలూ

లకి (ప్రయోగించే భాషని ప్రామాణికాంధ్రభాషగా గుర్తించారు. దానికి కారణం ఏమిటంశే, ఇంగ్లీషు కావ్యభాష కాలానుగుణంగా మార్పులు చెందుతూ వచ్చింది. తూర్పు దేశాల్లో ఉన్న (ప్రాచీన కావ్యభాషల మాదిరిగా అది క్థరడుగట్టుకపోలేదు.

ఆంకే తెలుగులో వ్యావహారిక, కావ్యభాషల మధ్యకనిపించే అంతరం ఇంగ్లిషులో లేదన్నమాట. కనక, తెలుగులో కావ్యభాషలో రాసిన (ప్రముఖ రచయితల (ప్రయోగాలు కావ్యభాషకి మాత్రమే (ప్రామాణి కతను విర్ణయిస్తాయని అర్థం. ఆధునిక భాషకి ప్రామాణీకతను విర్ణయించా లంటే (ప్రముఖ ఉపన్యానకుల (ప్రయోగాలను మాత్రమే స్వీకరించాలి, ఆధు నిక వంగభాషలో మాదిరిగా దీంట్లోరూడా పాహిత్యాభివృద్ది జరిగితేకాని రచయితల భాషని _ (ప్రామాణికంగా స్వీకరించడావికి అవకాశం ఉండదు. (ప్రముఖ రచయితలు రొసే భాషకే (ప్రామాణికత యివ్వాలనే మన (ప్రాచీన భాషావాదులు ఇంగ్యీవువారు (గ్రహించిన '“ఉపన్యాన భాషని గురించి మౌట్లాడకుండా తప్పించుకుంటున్నారు,

71. తెలగుభాష అనేది ఒకపేననీ, దానికి వ్యాకరణంకూడా ఒకతే ఉందవీ చెప్పే మన (ప్రాచీన భాషావాదులు, పూర్చులు ఆమోదించి నదీ యిప్పటికీ నిలిచే ఉన్నదీ, సాంప్రదాయక వ్యాకరణ మేనని అంటారు, ఇందువల్ల శిష్ట వ్యావహారిక భాషకి గుర్తింపు రాకపోవడానికి వారి నిరం కుశత్వమే కారణం. స

“06 11080286 00 ₹61083 0౮౧” రకంగ 6009166౧20) [00 (92005 ఆగర 1/69 03811 13 006 [0330606 28 2 ర[ం:680 6421606 0౯ రల1811663 6 800 5060121 ౨8౧006 (166 ౫14౪0113 ౮౫౫౧జా 9, 820.

". కొవ్యభాషా వ్యాకరణం అన్ని భాషలకీ సమంగా వ ర్రిస్తుందనే (క్రాంతి ఒకటి చాలా మందికి ఉన్నట్టుకనిపిస్తుంది, ఆవ్యాకర ఎసూథ్రాలకీ యీ ఖాషాప్రయోగాలు అనుగుణంగా ఉన్నాయా లేదా అనే విషయం

(9) రఠి వారు పరిశీలించడంలేదు ఈవన్ధతి ఎలా కనిపిస్తుందంళే లాటిన్‌ భాషా వ్యాకరణంతో ఇటాలియన్‌ భాషను వ్యాఖ్యానించి సిద్ధాంతీకరించి నట్టుం టుంది. కాకపోతే, పంస్కృతవ్యాకరణం పట్టుకుని పాకృతభాషలను విమ ర్మించి వట్టుంటుంది. పాంటప్రదాయక వ్యాకరణమూ, అంగీకృత వ్యాకర ణమూ, (ప్రస్తుత వ్యాకరణము (1264140021 &1000081 ౭008౧466 ఓ£2000028 204 65150108 8౧2౧౧౧౩౯) ఆంటూ మూడు విభేదాలు' ఉండగా యీ మూడింటినీ నిర్దిష్టంగా చూపించకుండా తమ వ్యాకరణానికి ప్రాలీనుల ప్రమాణమూ ఆధునికుల ఆమోదమూ రెండూ ఉన్నాయని (భ్రమపెట్టి తమ వాదాన్ని దుర్చేధ్యం చే పేందుకు [పయత్నిస్తున్నట్టుంది. ప్రాచీన పద్దతిలో పూర్వులూ, నవ్వులూ రాస్తూ వచ్చిన వ్యాకరణమే సాంప్రదాయక వ్యాకరణమన్న అభిప్రాయం వార్‌కి ఉన్నన్లే అయితే, 'ప్రామాణికమని పేరుపెట్టి, దుర్చలంగానూ ఆళాస్తీయింగానూ ఉండే వ్యాకరణాన్ని. స్థిరసరిచేందుకు (గ్రయత్నిస్తున్నక్లీ అప్పతుంది, వారు బాధ్యతారహితంగా చెబుతున్నారనేందుకు యిది మరొక నిదర్శనం. డాక్టర్‌ బర్నెల్‌ అనే ఆయన, కన్నడవ్యాకరణం, 'ళబ్దష ణి దర్చణ' గుఠించిరాస్తూ, తెలుగు. వ్యాక్నర్హల లోపాలను అందులో (ప్రస్తావించారు £ “= ప్రభ్యాత రచయితల (ప్రయోగాలుతీసుకుని కొంత స్వతం్యత్రపరిశోధనచేస్కి వాటిపై కొన్ని సూత్రాలు ఏర్పరచుకొని, “శబ్రమణీదర్వణ” రూపొందిం ఎత్తారు ఇద్ది ఈ (గ్రంథయోవి.విశష్టత, విరువయోగమైన భాషా. వివాదానీకే. అస్మారమిచ్చే బు” 1. తమిళ_ వ్యాకరణాలకం'పె యిది చాలా ముందు న్నదన్ని_చెప్పపచ్చు.*__ భట్టాకలంక కన్నడ 'శద్దానుశాసనం” గురించి రాస్తూ తెలుగు, కన్నడ వ్యాకర్తల పద్ధతుల్లోగల భేదాలనుగురించి “రైస్‌”

అవే ఆయన చాలాసూటిగా చెప్పాడు : “ప్రయోగార్హతలేని పురావస్తు విశేషం మారిరిగా, ఆకర్షణీయమైన (ప్రాచీన శబ్దాలనూ, మారు మూల పదాలనూ తీసుకువి పూర్వ పద్ధతిలో రాసిన వ్యాకరణం కాదిది. (ప్రాచీనకాలంసుంచి, యీనాటివరకూ యావ ద్భాషరూ వర్తించే వ్యాకరణ _ సూథశ్రాలన్నిటినీ దీంట్లో చర్చించారు” (భట్టాకలంక, “ళద్దానుశాసన', రై ప్‌ (చుకణ పుట 4 ప్రొసెసర్‌ శేష

70 గిరి శాన్తిగారు తమ భాషా శాస్త్ర (గంథావికి రాసిన పీరికలో పూర్వపు ఆం[ధ్రవ్యాకరణాలను నిశితంగా విమర్శించారు.

7 ఇవన్నీ ఇలాజరుగుతున్నప్పటిక్కీ లక్ష్మణరావుగారు ఆగష్టు శెండవ తేదీన (ప్రతిపాదించిన (వ నెంబరు తీర్మానం, చిన్నయసూరి వ్యాకరణంపట్ల విశ్వానం _(ప్రకటిస్తున్నది. ఈ తీర్మానాన్ని జయంతి రామయ్య పంతులుగారు సమర్థించారు.

అ కశ బగరేలి 882 806 6 ౯6666006 ౦₹€006 1610266 హోం. 28070, 66664 16 1808 50016900? 101 1119 0౦. ౨1066 13 అింం94 €0 గ[00666 008 16 01818 0 6 67151198 శౌలేంక్రం బ8ి0యరు2% 8000 213 [0110౪66 03 81206284 8౭18000082. ₹1203 11106 0౮810028) వం 8౧4 ఏ1120302002౧/010 196 10 ౧00 51066౯ 12 *లీజ! 6080069, 10800, 186 80060 గకీంం 05 ₹81! 8/౧2 మి28 మడ కఠ రం౧8గ64ే [000 10 6 101464 0 8910011010" 28 0162£0633 01 6౫685100.

అర్ధ, 'పెఫైంబరు 18వ తేదీ తాలూకు, 2870వ నెంబరు సిండి కేట్‌ రిఫరెన్సు, 8వ పేరాను అనుసరించి, (ప్రన్తుతం వినియోగంలోఉన్న తెలుగు వ్యాకరణం=అంటే చిన్నయసూరి సీఠార్తామాచార్యులు వంటివారు రాసిన “ప్రామాణిక వ్యాకరణం'=(ప్రాతిపదికగా యీ కమిటీ వ్యవహరించ- వలని ఉన్నది. (ప్రయోగ పౌలభ్యంకోనం, సరళత కోసమూ యీ వ్యాక రణ నియమాలను ఎంతవరకు సడలించడానికి వీలుంటుందో కూడా పరిశీ లించవలసి ఉంటుంది.”

78. ఈ తీర్మాన రచనలోనే, వ్యాకరణ స్వభావాన్నీ, వ్యాకరణ కార్యాల్నీ మరుగు పరిచే (ప్రయత్నం కనిపిస్తుంది. మంచి వ్యాకరణం అనే దానికి (ప్రయోగం ప్రాతిపదికగా ఉంటుంది. ఆ (ప్రయోగాలకు సమ (గంగా వర్షించగల విస్తృతి చెడువ్యాకరణానికి ఉండదు. (ప్రయోగం స్టూరితేకాన్ని వ్యాకరణం_ మారడం జరగదు. ముందు వ్యాకరణ సూశశ్రా

ళా లను మార్చడం తరవాత వాటిని బట్టి (వమయోగాలను మార్చేందుకు (ప్రయ త్నించడం సజీవభాషకు సంబంధించినంతవరకూ చాలా దుస్పాధ్యమైన విషయం, అదేవర్గతి వికీ భాషపట్ల అవలంబిస్తే దాన్ని మించిన దొర్తన్యం కూడా మరొకటి ఉండదు. అాటేలాలా ఆ

4, చక్కు. ఎక్కడ వస్తూందంశే, (ప్రాచీనమైన కృతక కావ్య శైలిని పట్టుకుని దానిని పజీవభాష అవి నిరూపించడానికి (ప్రాచీన భాషాభఖి మానులు (ప్రయాన పడుతున్నారు. |

75. ఆభాషావర్ణానికి నాయకులైన వారి రచనల్లోనూ, వారి ఉప న్యాసాల్లోనూ కూడా (ప్రాచీన, ఆధునిక భాషా వ్యాకరణాలకు గల భేదాన్ని వారు గుర్షిస్తున్నట్టు కనిపించదు. పైగా రెంటినీ కలగా పులగం చేస్తు నట్టుంది. ఈ వివాదంలో, నాదృక్పరాన్ని గురించి (ప్రస్తావిస్తూ జయంతి రామయ్యగారు 'తెలుగు కావ్య భాషా సమర్జని (4 6616906 0 1166 135 కయ080) (దీన్ని మ్రాను విశ్వ విద్యాలయంవారు పునర్ముదదించి, కాంపోజిషన్‌ కమిటీ సభ్యులకు పంచిపెట్టారు.] అనే కంపత్రంలో యిలా రాశారు “ఇంతవరకు ఆమోదించివున్న వ్యాకరణ సూథ్రాలకు అను గుణంగా రాసిన పుస్తకాల్నీ వాటికి ఏరుద్ధంగావున్న పుస్తకాల్నీకూడా, పార్యప్పున్తక విర్జాయకసంఘ సభ్యులుగా అప్పారావుగారు.ఆమోదిస్తారు. స్కూలు,ఫైనలు, ఇంటర్మిడియట్‌ పరీక్షలలో విద్యార్థులు రా సేవ్యాసాలలో 'మా;క్రం వ్యాకరణ సూత్రాల్ని పొటించేదీ, విడిచిపెస్తేదీ వాళ్ళ విర్ణయా వికే వదిలేస్తారు” (పుట 7).

76. తెలుగువచనం గురించి కొమ్యరొజు లక్మణరావుగారు తయారుచేసిన పత్రంలో, ఒకే ఒక వ్యాకరణాన్ని ఆమోదించారు. దానినే “సాంప్రదాయక వ్యాకరణం” అన్నారు, ఆప(త్రంలో 7వ పేరాలో ఆయన, శిష్ణ వ్యానహారికా “(గ్రామ్యం' అని పేరుపెట్టి, ఆ భాష వ్యాకరణ విరుద్ధ మనీ మాండలిక రూపమనీ, యాసలతో కూడినదనీ అన్నారు.

ఆధువిక భాషా సంస్కరణ వాదులకొక పొంత వ్యాకరణం ఆంటూ లేదవి రెండవ పేరాలో రాళారు. ఆంళే వారి ఉద్దేశం, బవలాళ్ళౌా వ్యాన

72

ఫోరిక భొషా వ్యాకరణ. (గంథం ఏదీ వెలువడలేదవి కావచ్చు. ఇడి చాలా ఆశ్చర్యకరమైన విషయం. ఎందువల్ల అం'పే కాంప్‌బెల్‌, కాళ్ట్వెల్‌, శ ఫైన్‌ కొనో వంటి ఆధునిక భాషా కాస్రజ్ఞులు శిష్ణ వ్యావహారిక భాషను సమ (గంగా సశాస్త్రీయంగా సరిశీలనచేసి దావి స్వరూప స్వభావాన్ని విరూపిం చారు. (ప్రాచీనవ్యాకర్తలు కావ్యభాష విషయమై చేసిన కృషికంళే ఇది చాలా గొప్పది

7 ద్యావహారిక భాషని అసంఖథ్యాకాలయిన మాండలికాలుగా విభ జిస్తూ (ప్రాచీన భాషావాదులు, తెలుగులో రెండు విలక్షణమైన భాషలున్నా యనే విషయం గుర్తించడానికి విరారరిస్తున్నారు. వారు ఒకే వ్యాకరణం గురించి మాట్లాడినస్పటికీ, అది కూడా తమ వాదానికి అనుగుణంగా చెప్పుకున్న దేకాని, _జయంకి.. రామయ్య పంతులుగారు మాథ్రం రెండ్పు రావలున్నాయవే -విషయం అంగీకరిస్తూనే వ్యాకరణం మాఢత్రం_ఒకటే. ఉందని చెబుతున్నారు. ఆయనా, ఆయన మిథత్రులూ కలిసి మేనెల 12వ తారీపన మద్రానులో ఏర్పాటుచేసిన పండిత నభలో తేలుగు (గ్రాంథిక, వ్యావహారిక భాషలు రెంటికీ (ప్రధానంగా చెప్పుకోదగిన ఛేదాలు ఏవీ లేవంటూ ఒక తీశ్మానం ఆమోదించారు. ఈనధను గురించి “మద్రాస్‌ చైమ్స్‌ అనే పికలో 17 వ తేదీన వచ్చిన ఒక రిపోర్టు యిలా ఉంది;

“భాషను సంస్కరించవలసిన అవపరం ఏమా(క్రము లేదవి ఆనాటి ఉపన్యాసకులండయా ఏక్షగీవంగా (ప్రకటించార్రు. ఇచ్చితంగా చెప్పా లంపే, (గ్రాంధిక భాషకి విరుద్ధంగా, వ్యావహారిక భాషన్నది ఏదీ లేదు” మద్రాసులో జరిగిన ఒక నమా వేశంలో, (పభు్వూమోదంకోసం, రామయ్య పంతులుగారు (ప్రతిపాదించిన ఒక తీర్మానంలో ఆశ్చర్యకరమైన (ప్రకటన ఒకటి ఉంది ; “తెలుగులో (ప్రాచీన, ఆధునిక భొషలనే వేదం కేవలం సంస్కంరణాభిలాషముల మనస్సుల్లో ఉన్నదే. (ప్రజలకి ఆదేమిటో కూడా ఊహకి అందదు. ప్రాచీన ఆంగ్లభాషతో సరిపోల్చదగివ భాష తెలుగులో లెనేలేదు. ఆధునికభాష అంటూ. వారు చెప్పే తెలుగు కేవలం (గ్రామ్య భాష మాత్రమేం

గ!

78. రామయ్యపంతులు గారు తమ కరప(క్రంలో యింకా యిలా అన్నారుః “రెండురకాల భాషలకూ వ్యాకరణ పరంగా ఉన్నభేదం అంకా, సామాన్యంగా క్రావ్యక్తాషకూ, _ (గ్రామ్యభాషకూ ఉండేదేల కావి, భొషా శాస్త్రాధ్యయనం చేసిన వ్యక్తికి దీవి స్వన్వరూపం తెలుసు. (ప్రాచీనమైన వాగరకతల తూర్పు దేశాలవారు మార్చును అభిలషించని మితవాద మవస్తత్వం కలవారు కావటంవల్ల వారి కావ్యభొషలుకూడా సరిమిత పరిధి లోనే స్థిరపడటం నంభవించింది, అయితే వ్యావహారిక భాషలు కాల శ్రమావ మార్చులు చెందుతూ రావటంవల్ల (గ్రాంధిక భాషలకీ, వాటికీ మధ్య అంత5౦ ఎక్కువ ఏర్పడింది. “'ద్రావిడదాషల సాదృశ్య వ్యాక రణం” అనే (గ్రంథంలో కాళ్ట్వైల్‌ యిలా రాశారు;

“భారతీయ భాషల విలక్షణ స్వభావం ఏమిటంే, అధాషల్లో రచ నలు వెలువడటం (ప్రారంభంకాగానే వాటిలోని కావ్యశ్రైలి, నిత్యజీవితానికి భిన్నమైన (ప్రత్యేక కొవ్యభాషగా రూపొందటం (ప్రారంభిస్తుంది. దానిపద జాలమూ, వ్యాకరణమూ కూడా వేరు వేరుగా తయారవుతాయి.” (పుట 81). బాషా శాస్త్ర పరిశోధకులంతా యీ లక్షణం గ్నుర్తించార 'పొసె నర్‌ విస్నే” చెప్పినది యిక్కడ ఉదాహరిస్తాను :

“ప్రపంచ చరిత్రలో, మార్చును అభిలషించని సంకుచితదృష్టి పండ్తీతవర్షంలోనే ఉన్నట్లు కవిపిస్తుంది. విద్యాధికులని చెప్పదగినవారు జోతీయ సాహిత్య నంపదక్సీ దేశభాషకీ సంరక్షకత్వం వహించారు. క ఆరెండూటూడా (ప్రజలకి అందుబాటులోకి రాకుండా అపరిచితమైపోయాయి. (ప్రజాసహకారాన్ని కోల్పోవటంవల్ల పండితులు సృష్టించిన భాషలో జవం నశించింది ఎందువేత్తంక్షే జాతి ఆవసరాలన్నిటికీ వినియోగ్గపడన్లి, కాష్టా. ఎక్కడికక్కడ వచ్చే పరిణామాలను జీర్షించుకోని భాషా ఒకనాటికి (బవకదు. దానికి నహజవైన పద్దతిలో ఆది పెరగకపోవడంవల్ల , సామావ్య వ్యవహా॥ వికి విరుద్ధమైపోయింది. ఏడో ఒకవర్షంవారి సౌత్త్ర_ అయిపోయింది. ఆ దేశ (ప్రజలలోనే రెండురకాల భాషలు వాడుకలో ఉన్నాయి. ఒకటి పూర్వ పండితులనుంచి వారసత్వంగా వస్తున్న 7 కఠిన

74 భాష, సంకుచితమైనద్కీ సామాన్య (వయోగార్జం కానిదీనూ. కొన్ని (పత్వేక (ప్రయోజనాలకు మాత్రమే ఆది వివియోగింపదడుతుంది. రెండ వది (ప్రజా వాగ్వ కవహారంలో పుట్టినది. థాషా న్వభావానుగుణంగాా కొల గతివిబట్టి అది పెరుగుతూ వస్తూన్నది. దానినిండా ఉన్నవి, అవిర్షిన్త రూపాలూ, (భష్టరూపాలూ అని ఎవరైనా అనదలచుకుంటే అనవచ్చు. కొవి, దాంట్లో జీవం తొణకిసలాడుతూ వుంటుంది. అది సండితుల భాష నుంచి ఉతృన్నమయినదే అయినా యీనాటి ఆ భాషనే తోసిరాజనగల బలం చేకూర్చుకుంది. (ప్రపంచంలో కావ్యభాషలన్నిటికీ చివరిక్తి పష్టేగ్రతి యిదే. కొన్ని (ప్రాంతాలలో ఆ “మృతధాష'లను పదిలంగా జా్యగత్త చెప్పట్టుకుంటారు. ఆంపే జనబాహుళ్యంలో వాడుకలోనుంచి పోయాక పంశళులలో మాథ్రం వినియోగంలో ఉంటుంది. ఉదాహరణకు ఈజిప్షి యన్‌ భాష ఉంది, (ప్రాచీన కావ్య (ప్రయోగాలను ఎన్నిటినో ఆ భాష పదిలపరిదుకుంది. వాటికీ చిత్రలిపి (11650119010 5105) లో అక్షర రచన చేసింది. ఆభాషా, ఆ వర్షమాలా (ప్రజలలో వ్యవహారంలోకి వచ్చిన తరవాత (క్రమపరిణామంచెంది కొత్త రూపాలు సంతరించు కున్నాయి. “జెండ్‌” ధాష, జొరాస్టర్‌ సిద్ధాంతోపదేశాలను పరిరక్షించింది, భారతదేశంలో ఆధునిక భాషలు ఎన్నో ఉన్నప్పటికీ, (బ్రాహ్మణ కుటుందా లలో యిస్పటికీ సంస్కృతం నేర్పడం జరుగుతున్నది, కొన్ని శతాబ్దాలపాటు యూరపులో అంతటి విద్యావంతుల వినా మోగంలో ఉన్న “లాటిన్‌” భాషకూడా అటువంటిదే"రోమను భాషకూదా సత్త రూపాల్ని సంతరించుకొని పరిపుష్టం కాకముందు, అనాగరక భాషలా (31082018 ౧20) ఉండేది. ఆభాష అయినా కావ్య సాంప్రదాయానికి కట్టుబడి ఉన్నట్లయితే లాటిన్‌కి పట్టినగతే పడుతుంది, బి ధనస్వామ్యతత్వమూ, సంకుచితత్వమూ రాబకీయంతో మాదిరి గాన్సే భాషా విషయంలోకళూడా అంతిను పతనానికి దారితీస్తాయి, (4500౭5 206 6౫01091/6ఎ608 (604 60 1081 06 ఓర0ంళా, 12 140ళ0356 28 పు 011008)

ఫక్‌

వ్యష్టి (ప్రయోజనాలకం'బ సమష్టి (ప్రయోజనాలే ముఖ్యమైనవి కనక్క అధిక సంఖ్యాకుల (ప్రయోజనాలకే అంతిమ విజయం లభిస్తుంది, దేశంలో (ప్రచలితమై ఉన్న శిష్ణ వ్యావహారిక రూపాలను న్యశ్రమంగా పొందుపరిచి కొల్యక్రమాన రాగల పరిణామాలవి వ్వీకరిన్తూ సార్వజనిక మైన సమగ్ర విద్యావిధానాన్ని (ప్రజలకు ఆందజేసినప్పుడు, దాని ద్వారా 'మేధాసంపన్న మైన 'ప్రజాస్వామ్యవ్యవస్థ ఏర్పడుతుంది. భాషకికూడా స్థిర మైన వ్యవస్థ దావితోనే ఏర్పడుతుంది, ధాషలో స్వచ్చ్భతను కాపాడాలనే దృక్పథం (క్రియకు దాని అభివృద్ధికి కుంటుపరుస్తుంది.

(00ల6 13 2 02౧30 ఇమం ౪0116 1086613 10 ౧1110= 1210 ల6 1016810 00 12080486 10 ఆకొంం+ 886 16 80%,

(ప్రజలకు విత్య జీవితంలో పరిచయమైన కొత్త పదాలూ, కొ త్త పదదింధాలన్సు కొత్త అర్జాలూ వ్యావహారిక భాషలో చేర్చడం ఆంటే వారి కెందుకో భయం. కౌని (ప్రజలకు పరిచయంలేని రూపాలు చేపీ హోవికంటె యివి తక్కువ హాోవినే చేస్తాయి. ఆధునిక భాషలలో అభి వృద్ధికి తగిన అనుకూల పరిస్థితులు యిష్పుడు సమకూరాయని చెప్పవచ్చు వాటికి ఉజ్జ్వలమైన భవిష్యత్తు ఉండి. పండితుల సంకుచిత భాషకు లేదు

అభ్యున్నత స్థితికి వచ్చిన యూరప్‌, అమెరికా రాజ్యాలలో సామా జక వ్యవస్థనుబట్టి భాషా పరిపద్ధతను కాపాడాలనే మితవాద వర్గాల (ప్రాబ ల్యంతో భాషకి తుస్టీ, పుష్టీ చేకూరాయంటపే ఆ కృషీ యీనాటిదికాదు, (ప్రాచీనకాలంలో పరిస్థితులు బాగా అనుకూలంగా ఉన్నప్పుడే ఆ భాష సుస్థితికి వచ్చింది. వ్యావహారిక భాషాభిజ్ఞులూ, మేథావులూ, _ విద్యా వేత్తలూ రచయితలూ అయినవారు దేశమంతటా వ్యాపించి " ఉండి' తమ ్రాదిల్యాన్ని వినియోగించుకున్నారు. ఉన్నత వర్షాలవారికే విద్యా భ్యాసం పరిమితం కాలేదు, దాదాపు దేశ (ప్రజానీకం అంతకీ విద్య ఆందు బాటులోకి వచ్చింది, (గ్రంఠన్థ, వ్యావహారిక భాషలు రెంటినీ సమన్వయ పరచి రావిన పుస్తకాలు యీనాడు అందరి చేతుల్లోనూ కనిపిస్తున్నాయి. ప్రతి దేశంలోనూ ష్ణ వ్యావహారిక భాషలు మేథావుల అభిమానాన్ని

కర్‌ చూరగొంటున్నాయి. అందంగానూ, ఆపహ్షాదకరంగానూ ఉండే. భాషలు తద్విరుద్దమైనవాటివి తొలగదోపి కాలు నిలదొక్కుకుంటున్నాయి, వాస్తవ “ మైన ప్రజా భాషలుగా రూపొంది “పెంపొందే అవకాశాలుకూడా వాటికి పూ ర్తిగౌ కవిపిస్తున్నాయి,

(12081386 2౨6 ఘర 81260 0₹€ 12080486 6౪ ₹/9100ల, ఫై, 140-151. 566 2130 29009617 చరం ఉకం010 2980880 116608 10 220209 6 “శర! ఖ్‌

70. తెలుగులో (గ్రాంథిక, వ్యావహారికభాషల మధ్యగల అంతరం చూపేందుకు నిదర్శనాలు వేదే అవసరంలేదు. (ప్రముఖ విద్వాంసులే ఆ విషయం తేల్చి చెప్పారు. *లింగ్విస్టిక్‌ సర్వే ఆఫ్‌ ఇండియా” 577వ ప్సృటలో డాక్టర్‌ పైన్‌కొనో యిలా రాశారు ;

“ప్రజలు మాట్లాడుతున్న భాషకీ కావ్యభాషకీ చాలా భేదం ఉంది, “తెలుగు సాహిత్యంలో ఎక్కువగా పద్యకావ్యాలే రావటంవల్లి (ప్రజలు మాట్లాడుకునే ధాషకీ, ప్పస్తక ధాషకీ మధ్య పెద్ద అభాతం ఏర్పడింది” (పుట 5%

డాక్టర్‌ కొంప్‌బెల్‌ యిలా అన్నారు ౪ “తెలుగు సాహిత్యం దాదాపు అంతా పద్య రచనలోనే వెలువడింది ప్రాచీన" కావ్యభాషలో యీ ర్షచమ సాగింది. దేశంలో అన్నివర్ణాలవారు మాట్లాడుకునే భాషకీ, దీనికీ చాలా భేదం వుంది. బాగా చదువుకున్న పండితులకు వైతం, టీకాశాత్పర్యాలూ వ్యాఖ్యాన (గ్రంథాలూ లేవిదే ఆ భాష అర్థంకాదు." (కాంప్‌బెల్‌ వ్యాకరణ (గ్రంథ పీరిక్క పుటలు 12 18) -

“ఆక్థెన్‌? రాసిన తెలుగు వ్యాకరణం ; *కెలుగులో సామాన్య వ్యవ హారంలో ఉన్న భాషకీ (గ్రాంథికదాషకీ దాలా అంతరం ఉంది. వ్యావ హారిక భాషకి ఆలవాటయిన దేశప్రజలు వ్యాకరణ నిబంధణానుగుణంగో రాసిన ప్పుస్తకాలు చదునలేరు. ఒకవేళ ఎవరైనా చదివి వివిపించినా, ఆ భా, వాళ్ళకి అర్థంకాదు. అందువల్లనే విదేశీయుడెవడ్లై నా (గ్రాంథికధాష

(10) 77

నేర్చుకువి చదివి అర్థంచేసుకో గలుగుతాడుకాని (ప్రజలతో మాట్లాడలేడు. వాళ్ళు చెప్పింది ఆర్థంచేసుకోలేడు. ఈ భేదంవల్ల ఈ పృన్తకంలో వ్యావ హారిక భాషాన్వరూపమూ, "దానికి విలక్షణంగా ఉండే (గ్రాంధికథొషా స్వరూపమూ రెండూ వేరు వేరే తీసుకొని చర్చించడం జరిగింది, (పీరిక, శవ వుట) _

“వ్యాకరణబద్ధమైన రచన ఏదైనా చూడగానే దాంట్లో యీ ఇక్ష ణాలు కనిపిస్తాయి. (ప్రజల్లో వాడుకలో ఉన్న పదాలకంజె దీంట్లోవి చాలా విలక్షణంగా ఉంటాయి, అంతేకొకుండా, ఆ పదాలు ఒకదానితో మరొకటి కలిసిపోయి గొలుసుకట్టుగా నడుస్తూ పుంటాయి. 'పదాది ఆక్షరాలు చాలా మారిపోయి ఫరితకు దురవగాహంగా తయారవుతాయి” (పుట 819)

80. ఈ సబ్‌కమిటీవారి వర్గీకరణలో వ్యాకరణబద్ధమైన రూపా లలో (ప్రాచీన దాపాఎ 858 ఉండగా, వృర్తమానరూపాలని చెప్పినవి 246 మాత్రమే ఉన్నాయి. ఈ విధంగా కావ్యభాష అంపే నర్తమాన భాషకి విన్నమైన ట్రాచీనభాష అని అయితే, రామయ్యపంతులుగారు, తెలుగు సాహిత్యంమీవ (బౌన్‌ రాసిన వ్యాసంలో రెండు అంశాలను ఆమోదిస్తూ తమ “వ అనుబంధంలో ఉదహరించారు. “భాషలో ఏ భాగా నికీ ఆత ప్రాచీనమైన పద్యధాషకి కూడా (ప్రాచుర్యం నళించలేదు.” ఆంటూ, “చదువునేర్చినతెలుగువాడు, కావ్యభాష పాతబడిపోయిందనీ విర్టీవమైనదనీ దురవగాహమైనదనీ అంటే మనమేమనాలి? ఆని ఆళ్ళ సం (వ్రకటించారు.-అయితే, “బోన్‌” చెప్పిన రెండు ఆంకాలు ఏసం దర్భంలో వచ్చినవో రామయ్యపంలులుగారు రాయలేదు. తెలుగునేర్చుకో దలచిన యూరపియన్‌' విద్యార్థుల్ని దృష్టిలో 'పెట్టకొవి చెబుతూ “బౌన్‌? ('ప్రజావ్యవహారంలో ఉన్న థాషను వేర్చుకోడంలో ఉన్న లాభాలను వారికి నచ్చజెప్పాడు దీని శరువాత (ప్రచురించిన వ్యాకరణంలోన్తూ, నిఘంటు పీరికలోనూ ఆయన, పూర్వం అనుకొన్న అభిప్రాయం మార్చుకొని అందుకు విరుద్ధంగా రాసిన విషయం రామయ్యపవంతులుగారికి ఎందుకు తెలియలేదో నాకము ఆశ్చర్యంగాఉంది. “మనంచెపే?ది [పజలకి ఆరనువా

78

లంటే _సార్వజనీనమైన _ భాషలోనేరాయాలి. ఈరెండుభాషలూ కూడా ప్రాచీన, అధునాతన (గీకుభాషలమళ్లేనే ఉంటాయి. ఏథెన్సునగరంలో ఉండే వ్యక్తి, (ప్రాచీన (గీకు భాషలో వ్యవహారం నడుపుకునేందుకు (ప్రయ త్ని'స్తే ఎంత దురవగాహంగా ఉంటుందో, అలాగే తెలుగుడేకపైజలు మనల్ని అర్థం చేసుకోవాలనుకున్నప్పుడు వాళ్ళు మాట్లాదేధావలోన్తూ వాళ్ళురాసే ధాషలోనూ చెప్పాలికాని అందుకు విరుద్ధంగా చెప్పితే మన అభిప్రాయం వాళ్ళకి అర్థంకాదు. వ్యాకరణాన్నిగురించీ మత విషయాల్ని గురించీ సులువుగా అర్థంకాని కరిన భాషలో మడద్రాసువాస్తవ్యులు (ప్రచు రించిన కొన్ని చిన్నపున్తకాల విషయంలో యీ విమర్శలు వచ్చాయి” (84వ పేజి

శ5వ పేజీలో “బౌన్‌' ఇంకా ఇలా అన్నాడు : “ప్రధానమైన 'తెలుగువ్యాకరణ నూళత్రాలు కవిత్వరచనకు వర్హించడంవల్లా, సామాన్య న్యవహారావికి దూరమైనందువల్లా వాటిని, యీ వ్యాకరణం చివరలో యిచ్చాను. కవిత్వానికి సంబంధించిన ఆంశళాలు పరిశీలించేందుకు యివి పనికివస్తాయి. తెలుగువారిలో యీ సూత్రాలు కొద్దిమంది కవులకీ మాత్రమే తెలిసిఉంటాయి. అవి వారికే, కవిత్వరచనకు ఉపకరిస్తాయి. అక్కడక్కడ వాటిని తోసీరాజనడంకూడా తరచు జరుగుతూ ఉంటుందిలో

“దక్షిణ దేశపుభాషలన్నిటికీ ఒక కావ్యభాష ఒక వ్యావహారికభాష చొప్పున ఉన్నాయి. ఈ రెంటికీ శాక్టన్‌ భాషకీ, యింగ్సీషు భాషకీ ఉన్నారర భేదం కనిపిస్తూ ఉంటుంది”. (బ్రౌణ్య తెలుగు=ఇంగ్షీషు నిఘంటువు పేజి 4

81, “వర్డ్స్‌వర్తు "కవి “లిటిల్‌ కాటేజ్‌ గర్ల్‌? మాదిరిగానే రామయ్య సంతులుగారు కూడా తెలుగు కావ్యభాష వనళించి పోతుందనే విషయం నమ్మరు. ఆంధ్ర సాహిత్య పరిషత్తు (వ్రచురించదలచిన సమగ్ర నిఘంటు నిర్మాణంలో, ఆధునిక సాహిత్య (గ్రంథాలనుంచి తీనిన ఉదాహరజలను పరిహరించవలసిందని, రామయ్య పంతులుగారు తమ నివేదికలో సూచిం చారు. ఆయన ఇలా అన్నారు :

9

“కొన్ని ప్తున్షకాలనుంచి ఉదాహరణలు తీసుకునేందుకు, ఆప్పుస్ధ కాలు ఫలానా సంవత్పరంలోగా (వ్రచురింపబడి ఉండాలని ఒక నియమం "పెట్టుకోడం మంచిది. అప్పుడు, యిటీవల (ప్రచురింపదిడిన వచన సాహిత్యం అంతవీ _ఆధికారికమవి గ్నుర్తించవలసిన అవసరం లేకుండా కట్టడి చేసినట్టవుతుంది” (వేజి $) లక్మణరావుగారి వచన సాహిత్యాన్ని మెచ్చుకునే ఆంధ్ర సాహిత్య పరిషత్తుకు అధ్యతులయిన వ్యక్తి చేసిన విశిత విమర్శ యిది. సబ్‌ కమిటీ మెజారిటీ నభ్యుల రిపోర్టులో లక్మణ రావుగారు, వారిపట్ల చూపిన మన్ననలకు ఆమోదం ఆలిపారు. ఈవిద్వాం సుడికి (అంటే రామయ్యపంతులుగారికిి (ప్రాచీనభాష చాలా పవిత్రమైన దీనూ, వ్యావహారికభాష దుష్టమైనదీనూ 1 అటువంటి అభిప్రాయాలుకల వ్యక్తి, ఇంటర్మీడియట్‌ పరీక్షకి కూర్చునే విద్యార్థుల వ్యాసరచనాభాషను నిర్ణయించేందుకు కంకణంకట్టుకున్నవారు 1

82. (వ తేదీ 'మ(్రాసు మెయిలు" పత్రికలో ఒక విలేకరి చాలా (శ్రమపడి, “వ్యాకరణం' అనే మాటకి (ప్రాచీన భాషావాదులు చేసిన అప (ప్రయోగాన్ని నమర్థించడావికి ప్రయత్నించాడు అతని లేఖ నా దృష్టివి ఆకర్షించడానికి కారణం ఏమిటంక్షే, ప్రాచీన ధాషావాగల అభిప్రాయా లకు సాక్ష్యం అందులో ఉంది. అప(ప్రయోగాలూ, అనందర్శ్భపు వ్యాభ్యా నాలూ, ఆ_స్త్పవ్య న్తపు ఆలోచనలూ, యీ లేఖలో అపరిమితంగా ఉన్నాయి. పాధారణంగా ఆ భాషావక్షం (ప్రయోగించే. పడికట్టు మాటల “సాంప్ర దాయకవ్యాకరణంప%- “అం గీకృతవ్యాకరణం", “ప్రస్తుత వ్యాకిరణం అనే పేర్లకి అదనంగా మరొకరెండు చేర్చాడు. “విస్పృతార్థంలో చెప్పే వ్యాకర ఇమూ, పారళాల కైమ్‌ 'పేవిల్‌కీ ఉపాధ్యాయుడికీ అనుగుణంగా సంగ హంగా చెప్పే. వ్యాకరణసూనూ. ఆలేఖని నేను వ్యాభ్యావంచడానికి ఉవ(క్రమించేటట్లయితే, యీ విలేకరి, చారి(శ్రాత్మక వ్యాకరణావ్ని వేరు గానూ, సూ(కబద్ధంగానూ, “ టోధనానుగుణంగానూ ఉండే వ్యాకరణాన్ని వేరుగానూ గ్నుర్జించేందుకు ప్రయత్నిస్తాడనుకుంటాను, ఆధునిక భాషా, శాన్తం ఏ కొద్ది సందర్భాల్లోనోతప్ప, సూషదిద్ధ వ్యాకరణాన్ని అంకాౌరి కంగా గుర్తించదు. పైగా, కావ్యశ్రైలి అని పేరుపెట్టి, స్పానుకూలమైన

80 (ప్రమాణంతో వ్యావహారికభాష పరిశుద్ధతను. నిర్ణయించేందుకు (ప్రయత్నిం చడం అసరే వీలులేదు. తెలుగు కాన్యభాషావాదులకు, యూరప్‌ చరి (తలో నుంచి చూపించేందుకు “వంక ఒకటి దొరికింది.

“స్యిగ్రగ౧1346 996౧6513 0 16 66౦1౯09181 116౬910 806 చ ౪00%30901016 ౧౦౧1690060 ౪16 ళగ491513 10౯ €6 9161621 8002011081 216౯ 211 ₹19 కం 0గ్త2ం160 రం+0007%ల9౬ 06 6 9506609 0£ ెంణల”

83. (ప్రాచీన భాషావర్గంవారి వ్యాకరణ నిర్ణయసమస్యలో అంత రార్థం లెలియనిడేంకాదు. చంపదలచుకొన్నదావికి, పిచ్చికుక్క. అని 'పేరు పెట్టినట్టు, తమకు నచ్చవిన నికేదో వంక ఒకటి పెట్టి, తోసిసారెయ్యాలవి ప్రయత్నం అందువల్ల, వారి భాషకు భిన్నంగా మరో భాషకూడా ఉందవి ఆప్పుడు చెప్పుకోవలసి వచ్చింది అంతేకాదు. ఆధునిక వచనరచనకు వినియోగించే ఛాష ఏదో చెస్పవలనిన అగత్యం కూడా ఏర్పడింది.

టగ్రూమ్యుకామ

84. అపోహకీ, _అపారకల్పనకీ గురిఅయిన మరొక పదం “గ్రామ్యం? అనేది. కావ్యభాషావ్యాకరణంలో రకరకాల వ్యాభ్యానాలకి గురి ఆయిన పారిభాషికపదం యిది. (ప్రప్రథమ వ్యాకర్తఆయిన కేతనా యీ పదాన్ని నిర్వవించలేదు. అయినా ఆతను 'దీవ్నిగురించి యిచ్చిన ఉదాహరణలన్నీ ఆనాటి (ప్రజా వ్యవహారంలో ఉన్న వే అయినా కావ్య 'ప్రయోగార్హత లేనివని ఆయన భావించి ఉన్నాడు. తెలుగు (గ్రామ్యభాషకీ, కావ్యభాషీ ఉన్న సందిందం, సంస్కృత కావ్య భాషకీ అప్యభంళ భాషకీ ఉన్న సంబంధంలాంటిదే అని ఆయన అన్నాడు, తరవాతి వ్యాక్నర్తలు ఆందరూ కేతన యిచ్చిన ఉదాహరణలవంటివే (గ్రామ్య భాషకి యిచ్చారు. _ కాని, వారికీ అర్వాచీనులు కొందర్హుష్యగ్రామ్యం” అనే పదానికి సంస్కృత లాక్షణ్‌కులు చెప్పిన ఆర్థం, “మోటుమాట" అని చెప్పి తికమక చేశారు, (గ్రామ్యభాష అనేవి అనాగరక (ప్రజలవాడుక భాష అన్ని అస్పకవి తన

రిట్‌ (గంథంలోరాకాడు. (అప్పకనీయం, పుట 8% వావిళ్శ (ప్రచురణ) అనం తర కాలంలో వ్యాకరణవిరుద్ధ (ప్రయోగాలన్నిటికీ కూడా ఆ పదం నరర్హింపడేశారు. ప్రాచీన భాషావాదులు యీనాటి శిష్ట వ్యావహారికభాషకు కూడా '(గ్రామ్యం'అని "పేరుషెట్టారు. ఇంగ్లీషులో చెప్పే 73181% 81208 ఈ11160131, ₹92/2800081021_అన్న మాటలను దీనికి ముడి పెట్టారు ఈ పదానికి వారు చెప్పిన మూడు అర్థాల్లోనూ మొదటిది, పూర్వకవులు (ప్రయో గించవి శిష్టవ్యావహారికభాష. వాస్తవానికి 'శిష్టంం అన్నపదమే “యోని “మొరటు” అన్న అనాగరక సంబంధమైన అర్హాల్ని పరిహరిమ్తుంది. అనా గరకభాష అవధారణాయోగ్యంకానిడీ, ఆగారపకరమైనదీనూ. శిష్ట భాష మాత్రం ఆటువంటిదికాదు. ౪21838 అనే పదావికి ఆంగ్ల, లాక్షణీకులు చెప్పిన అర్థం (గ్రామ్యపదావికిగల రెండవఅర్థం, అంపే వీచజాతినంబంధ మనేభావం వన్తుంది. కనక్క శిష్ణ వ్యావహారిక భాషను సరిఅయిన “పేరుతో వ్యవహరించడమే ధర్మం, దాని తరవాతనే, ఉపయోగ నిరుపయోగాలను గురించి చర్చించవచ్చు. ఆయినస్పటికీ- (ప్రాచీన భాషావాదులు దానిని అనా గరక థాష అనే అనాలనుకుంటే తరవాత వచ్చేపరిణామాలకు సిద్ధపడి ఉండాలి. “భావ అనేది, అది మూట్లాడే (ప్రజలకంబ గొప్పదీక్షాదు తక్కు- వదీకాదు,” అని “లౌన్స్‌దిర్తీ ఆనే ఆయన రాశాడు, “8080386 13 ౧0 [6468 ఇ9ి6ే ౧౦ ఇంబ6 028 06 గూ. సన్‌ం 806216 1519100 ౧0 6 208199 16౯260౯6, 11286 184). 85. ఒక రూపంలోని అనాగరక లక్షణం, ముందు శిష్టుల వ్యవహా రంలో నిర్టయింవదిడి, తరవాత సాహిత్యంలోకీ దిగుమతి అవుతుంది. దురదృష్టం ఏమిటోకావి, శిష్టసంభానికి వింద్యాలుగా కవీపించే ఆనాగరక రూపాలే తెలుగుకావగ భాక్షలోకి అసంఖ్యాకంగా వచ్చిపడ్డాయి. నేటి సాహిత్య్యగంథాల్లో బహుళ (ప్రయోగంలో ఉండీ, తక్కువజాతి ప్రజలలో వాడుకలో ఉన్నరూపం ఒకటి ఉదాహరణకి చూపిస్తాను. “వచ్చినాడు, “కొట్టివాడు,” వంటి. భూతకాలిక (క్రియారూపాలను సర్కారు జిల్లాల్లోని.

లిక శిష్ట కుటుంబాలవాళ్ళు పిల్లలు _ విని, యింట్లో (వయోగించారంకే, “ఈ ఛండాలపుభాష ఎక్కడ - నేర్చావురా ? అని తల్లులు వెంటనే తిడ శారు. అనలు నమన్య

88. ఇంగ్లీషువాళ్ళకి ఉన్నట్లే తెలుగువాళ్ళకీకూడా. ఆధునిక వచన రచన కావాలా, వద్దా అన్నది ఒక (ప్రశ్న, దీవికి సమాధానం ఒక్క'పే ఉంటుంది. ఉండాలనడానికీకాని పద్దనడానికికొని మనకిప్పుడు అవకాశమే లేదు. రేళంలో సాంఘిక్క రాజకీయ, సాహిత్య దృక్చథాలు చాలా మారిపోయాయి. ఈనాడు సాహిత్యం ఏ ఒక్క వర్షానికీ పరి మిళిమై ఉండలేదు. బ్రిటిష్‌వారి పరిపొలనవల్ల వర్యప్రసాదంగా మనకు లభించిన సార్వజనిక విద్యావిధానం, తెలుగులో ఆధునికమైన వచనం రాయవలసిన అవసరం కలిగించింది.

89. అలాగయితే, ఇంగ్రీమలో మాదిరిగా తెలుగులో, ఏ భాష వచన రచనకు అనువై నదీ అని (ప్రశ్నించుకోవాలి. దీనికి ఒక్కపే నమా ధానం వస్తుంది ఆధునిక వచన రచనకు అనువైనది శిష్టవ్యావహారికభాష, కృతకంగానూ, (ప్రాచీన పదభూయిష్టంగానూ ఉండే కావ్యభొష్క, వచన రచనకు ఎంతమాత్రం పనికిరాదు. (ఆధునిక వ్లచ్వనాన్ని గురించి చెప్పి నప్పుడు, భావో(్రేకంతో రాసిన వచనంకాని, కొల్పవిక దృష్టితో రాసినా వచనం కొని అందులో చేర్చదలుచుకోలేదు.) ఎందుకంళే, యీ శైలిలో రాయడం (ప్రారంభిస్తే కొవ్య ఫక్కీీ వస్తుంది, ఆంగ్ల కావ్యాలలో (ప్రాచీన పదాల (ప్రయోగాన్ని కొంతవరకూ అనుమతించారు. కాని (ప్రాచీన హపొలు మాత్రం వచనాతశైలికి సరిపడేవికావు. ఆధువికమైన వచనభాష ప్రస్తుత (వజా వ్యవహారంలోనుంచే రావారి. |

(4 మంఠేంగు. వ॥086 మ0890 06 $02306 028 ౧6౮౧0 బఇంరక,

88. తమిళ వ్యాసరచనాసంఘం, యీ (ప్రధాన సూళక్రాన్ని ఆమో

చించి, తదనుగుణంగా సిఫార్చులు చేసింది. ఆ పంఘం ఏ పద్ధతులలో

83 వ్యవహరించవలసినదీ సూచిస్తూ, కన్వీనర్‌ రావుబహదూర్‌ (ప్రొఫెసర్‌ ఎం. రంగాచార్యులుగారు కమిటీ సభ్యులకి పంపిన లేఖలో యిలా ఉంది :

“06 0౬౧66౯ 0106 ౯612164 €0 8౯69110 [0803 0/౧ 1986. న09 14 ₹111 ౦౧౧103 06 8004 10 0135510 టం 1080210611 కంణు? 05 6 12093226 1060 0066460 0ర00/0?06%౧ 294 647౯680 (077౮ 806 ౧౯001016 6 ౪56 0€ 211 09901660 [0223 10 మం 116౧౧ వ[056 28 ౪611 23 060రా 96౧౫ €0 30006 61686 ల05801680601 [౧౧3 14 066000 ప్రంంట0/ 2964 41110౪ 0౧1 ఈ6 గాంలి! [0౧03 108 మంగేంలగ ౧9036. 0 616 ౯680606 2130 00 09601 €0 06 కందం 0 10013 10 మ8%6 +06 "*౪గ4600 (0906) 12020256 06 38 63౯ 28 0881016 140 80060 8906608” (1606 280 08 0% (016 కెలుంగు.

“ప్రత్యయ సపిత టాపాలలో, వ్యవహారంలోనుంచి తప్పిపోయి నవ్హీ పోతూ పోతూ ఉన్నవీ, (స్రమ్తుత వ్యావహారిక రూపాలూ అంటూ మూడు విధాలుగా వక్షీకరించి, మొదటి వర్గానికి చెందిన రూపాలను అధు విక వచనంలోనూ, కవిత్వ రచనలోనూ (ప్రయోగించకూడదని విషే

ఒలించాలి, వాడుకలోనుంచి పోతూ పోతూఉన్న రూపాలను ఆధునిక కావ్య భాషలో కొంతవరళూ ఆమోదించి, వర్తమాన వ్యావహారిక - రూపాల్ని మాత్రమే ఆఖునిక వచన రచనలో (ప్రయోగించేందుకు అనుమతించాలి. ఈ విషయంలోకూడా వచనరచన సాధ్యమైనంతవరకూ (ప్రజా వ్యవహారానికి దగ్గిరగా ఉండాలన్న విషయం గుర్తు పెట్టుకోవాలి.” -

89, ఈ వియమాన్ని బలపరిచే ఉదాహరణలు, ఆంగృరచయితలు రావీనవి కొన్ని యిస్తున్నాను : (ఆనుదింధం లి చూడండి *

• ఆసుబంధం 2 _- 64వ పేజీనుండి 9! వ పేజీవరకు.

అనుబంధం 2 =పదాలు, రూపాలు “*వ్రజల వాడుకలో నుంచి తప్పిపోయిన కొన్ని పదాలూ, రూపాలూ రాతలోకి దిగుమతి అయితే ఒట్టి వెర్రి రోంణిలా కనిపిస్తుంది. ఆలా రాసినవాడు పూర్వుల్ని చాడన్తంగా అనుకరిప్తున్న ప్లే ఉంటుంది. ఆందువల్ల నే మారుమూల _పదాల్ని వాడకూడదనటం. వొటివల్ల రచయిత ఉస వీ జాం న్‌ సకలా. (ప్రయోగం ఎంతో వికృతంగా. కవిపిస్తుంది. అతను అనలు చెప్పదల్చు కున్నదాన్ని మరుగుపరుస్తుంది” ((“జినంగ్‌? “బౌట్‌ లై న్ప్‌ఆఫ్‌ రెటారిక్‌” పట 80) నందర్భ విరుద్ధమైన పదాలు ప్రయోగించడం రచయితల అనుభవ శూన్యతకీ విదర్శనం, ఏదైనా ఒక విషయం చెప్పినప్పుడు వారు, పదా డందిరంలోనే మనతో ఉందనుకుంటారు..కాన్మి సందర్భోచితమైన పదాలు వ్రయోగిస్తేనే రచనకు ఉదాత్తత లభిస్తుందని తెలునుకోలేరు. వచన రచనలో కావ్యభాషారూపాలు పరిహరించాలి కన్నుతనా. నిత్యజీవితావికి సందింధించిన పామావ్య విషయాల్ని గురించి )ప్పేటప్పుడు కావ్యభాషా దూపాలు పరిహరించాలి. (ఆదే పుస్తకంలో పుటలు 40,41) “ప్రయోగార్హ త గల పదాలు ల ఎమ సాధారణంగా వచన రచనలో పద (పామాణికత నిర్ణయింస డేవి దాని ఉపమోగాన్నిబట్ది. ఉపయోగ (ప్రామాణీకత ఉన్నంతకాలం పవమయిశా భానాభివ్య క్తి! చశ్కంగా తోడ్చడుతుంది.

(11) 8క్‌ ఇటువంటి వాస్తవిక (ప్రయోజనాన్ని దిస్హే వచనశైలి నిర్ణయింప బడాలి. సమకాలీన సమాజంలో, నిళ్యు వ్యవహారంలో వచ్చే పదజాలమే ఆ భాషలో ఉండాలి. ఇందుకు విరుద్ధమైనది ఎంత ఘనమైన శైలిఅయిన్నా సషర్థించదగినది కాదు (ప్రయోగ (ప్రామాణ్యంలేని పదసముదాయంలోని రూపాలన్నీ వ్యవహారంలో నళించినవీ, కావ్యభాషలో సం్యగ్రహించుకున్న వీను ఈపదాలు (ప్రయోగించి చేసే వచన రచనఎ, కావ్యలక్షకాన్ని చూపేందుకే రానినవని స్పష్టంగా తెలుస్తుంది సామాన్య ప్రయోగానికి మాత్రం ఎంతమాత్రం అర్హ మైనవికావు, (పుటలు 100,110 రచనార్ల మెన వచనభావ క టా. వాగ్య్యవహరింలో సహజంగానూ, సందర్భోచితంగానూ ఉచ్చ రింపబడే పదజాలం మా(త్రమే వచన రచనలో (ప్రామాణికమైన భాషగా పరిగణింపదిడుతుంది. . ఒకభాషలో సృష్టింపబడిన సాహిత్యం ఎంత సరళంగా అభివృద్ది చెందినప్పటికీ వాగ్వ్యవహారంలో (ప్రయాగింపదిడే భాష అండులో బలవంతంగా చోటుచేసుకొనక మానదు, ఇడి సార్వజనీన సత్యం. ఎందువల్లం టే, చెప్పదల్చుకున్న భావం సూటిగా వ్యక్తం చెయ్యగల లక్షణం వ్యావహారిక భాషకే ఉంటుందికనక, దాని స్వరూపం సరళంగా ఉంటుంది, దాంట్లో చైతన్యం విండిఉంటుంది. అందుకే రచయి తయ ఆ భాషను వాడేందుకే (సయత్నించాలి. (ఆ పున్తకంలోనే 110 వ పుట) కృతక భాష మెలోరి రాసిన “మార్టి డ్నార్తర్‌* అనే పుస్తకంకాని, వై బిలుకాని తిరగే స్తే, ప్రాచీళకౌలంలో (ప్రయోగింపదికిన రూపాలలో కొన్ని యిస్పుడు విర్జీవంగా కనిపిస్తాయి. అవి ఆనాటి కావ్య భాషా (ప్రయోగాలు, కాదిట్టి వాటిని ప్రాచీన రూపాలని అంటున్నాం ఇటువంటివి పరిశీలించేం దుకు, (ప్రాచీనుల కావ్య పద ప్రయోగసరళీ పదబంధ స్వరూపమూ

కిక్‌

తెలుసుకోవాలన్న ఆసక్తి ఒక్కటి ఉంకే చాలదు. దానికితోడు శద్ది పుత్ప్తి శా స్త్రజ్జానం కూడా బాగా ఉండాలి. అప్పుడే, వివిధ కాలాలలో కవి (ప్రయోగాలు ఏ ఏ విధాలుగా ఉండేవో వేరువేరుగా వ్లికరించగల శక్తి వస్తుంది. (ప్రాచీన కావ్యభాషారూపాలూ, వాటి పరిణామాలూ ఏ కాలంలొ ఏ విధంగా మారుళూ వచ్చిందీ తెలుస్తుంది. "/11109, 6౧0004, 11 80019, ౦౧1౧9౪ వంటి కొసరు మాటలూ, *9 9 8114006) వంటి (ప్రయోగాలూ యీరోజుల్లో హాస్యావికికూడా (ప్రయోగించడం చిన్నతనమని పిస్తుంది. ఎందుకంటే, ఒక వ్యక్తికి భాషలోగల అభినివేశం తెలిపేది, అతను (ప్రయోగించిన పదాలు పొందికవల్లా, వాటి మాధుర్యంవల్లా కావి, మారుమూల కరిన పదాల్ని (ప్రయోగించడంవల్ల ఎంతమా(త్రం కొదు. మత సందింధమైన పె్ట విషయాల్ని గురించి రాసినప్పుడు బై బిలుభాషలో రాసినా ఆర్థం ఉంటుంది. తక్కింనవాటన్నిటికీ కూడా అదే భాష ప్రమో గించడం (ప్రారంభిస్తే చాలా చాలా కృతకమైపోతుంది,

గమనిక : ప్రాచీన కృథత్రిమ శైలిలో ప్రమాదం ఏమంకేే ఆ 'క్రైలిలో రా'పేటప్పుడు ఎక్కడ ఏమాథత్రం తప్పి జారినా మొత్తం రచన ఆంతా దెబ్బతింటుంది. ఈ సంగతి, “విరియం థాకరీకి గుర్తుచేస్తూ, “లోవెల్‌” అనే ఆయన 'హె(నీ ఎస్మాండ్‌' నవలలో 'డిఫరెంటు' అవే మాండలిక (ప్రయోగాన్ని వాడినందువల్ల రచన దెబ్బతిందని చూపించాడు. ఆ విధంగానే, “ఇగ్నేషన్‌ డో వెల్లీ రాసిన “బెకవియన్‌ వైఫర్‌ లో కూడో ఆప(ప్రయోగం విమర్శకుల కంటబడింది.

(ఆదే పుస్తకంలో 110వ పుటి

అందువల్ల, ఏదో (ప్రత్యేకాభిమానం పెట్టుకుని (ప్రాచీనరూపాలు వ్రమయోగించాలవి ఎప్పుడూ ముచ్చటపడవద్దు,

-. వాడుకలోనుంచి పోయిన పాత శార్టన్‌ భాషారూపాల్ని మళీ (ప్రచురం చెయ్యాలనే దృష్టి ఇటీవల పండితులైన రచయితల్లో కనిపిస్తుంది. ఇది (ప్రశంసనీయమైన విషయం, ఎందుకంటే ఈ రూోహేలు "కొన్ని నశించిపోడం మంచిదికాదు. విలక్షణ(వ్రయోగాల పరిధిని వి _స్గరించే ఆళ

రి యంతో (ప్రాచీన ఆంగ్ల భాషను అధ్యయనం చెయ్యడం (ప్రయోజనకరమైన పని. ఆయికే, పాత మాటలనే పట్టుకు పాకులాడ్డం, పాత పింగాణీ సామానుమీద అభిమానం సపెట్టుకొన్నట్టుగానే, ఒక ఫ్యాషను; ఒక వెర్రి. 'ప్రకేక శై లికోనమవి రచయితలు దాన్ని అనుసరిస్తే రచన కృతకంగా తయారవుతుంది. జవం, జీవం నశిస్తాయి. (చూ. జినంగ్‌--ప్రాక్టికల్‌ ఎలిమెంట్స్‌ ఆఫ్‌ రెటారిక్‌% పుటలు 88, 8ళి ఆధునిక పద (ప్రయోగం

ధాష ఎప్పుడూ మారుతూనే ఉంది, అయితే, ఆది ఎంత నిదా నంగా మారుతుందంటే, ఏ రచయిత జీవితకాలంలో అయినాసరే, అంత కౌలం అది స్థిరంగా ఉన్న ప్లే అశిపిస్తుంది. కనక్క మనం స్వీకరించవల విన ప్రయోగం, మన జీవితకాలంలో వాడుకలో ఉన్నదే. షేక్సీయర్ని ఉదాహరిస్తూ, ఆధునిక (ప్రయోగాన్ని ఉల్లింఘించటం సమర్థనీయం కాదు, ఒకవేళ "షేక్సియరు"కూడాా తన కాలంలో (ప్రయోగంలోఉన్న రూపాన్ని కాదని *ఛాసర్‌' కాలంనాటి రూపాన్ని ప్వీకరించి ఉన్నాసరే । కనక, సూటిగా చెప్పాలంకే, మనం (ప్రామాణికంగా స్వీకిరించవళనిన (ప్రయోగం, ఈనాటి ఉత్తమ రచయితలూ, భాషా వ్యవహర్తలూ వ్యవహరించేదే,

అను విత (వయోగంలో ఉన్న రూపాలు

మంచి వచన రచనకు అర్హంగాని పదాలు ప్రతి భాషలోనూ కొల్ల లుగా ఉంటాయి. వీటిలో పేర్కొనవలసినవి, వాడుకలో నళించిపోయిన పాత మాటలు. (చూ. పుటలు 847, 849, మాన్యువల్‌ ఆఫ్‌ కాంపో జిషన్‌ అండ్‌ రెటారిక్‌; రచయితలు = గార్డినర్‌, కిబజ్‌, ఆర్నాల్డ్‌).

ఉచిత (ప్రయోగమంపే, మనకు సమకాలికులై న ఉర్తమ రచ యితలూ, భాషా వ్యవహ ర్తలూ (పమయోగించే రూపం. మవం (గ్రహించ గలిగితే, అదే అత్యుత్తమమెనది. అంటే, ఉత్తమ రచయితల (ప్రయోగాలు (గ్రహించటానికి మనం ఎప్పుడూ”వాళ్ళ పుస్తకాలు చదువుతూ ఉండాలి,

88 ఏంచి వక్తల ఉపన్యాసాలు వింటూ ఉండాలి. వారి సహజ పద్ధతిని ఆక )0పుచేసుకోవాలి, పాత మాటలు కావలిస్తే, కవులకే వదిలెయ్యాలి వాళ్ళయినా వాటీని అప్పుడప్పుడు వాడుకోడానికే. నచనంలో వాటికి స్టానంలేదు. అందుచేత ఇంగ్లీషులో విగ్దేశార్డంలో వచ్చే వర్తమానకాలిక సకర్మక క్రియరు (ప్రధమ ప్పరుషలో వచ్చే 611 రూవం ఇరవయ్యో శతాబ్దింలో (ప్రమోగ మోగ్యమైనది కాదు. ఇటీవలి కాలంవరకూ, అంటే, దాదాపు వాషింగ్టన్‌ కాలంవరకూ బాగా (వయోగంలో ఉంది. మత (ప్రబోధాల్లో (ప్రాచీన పదరూపాలు వినిపించినా ఫరవాలేదు ముఖ్యంగా, కింగ్‌ జేమ్స్‌ ట్లైబిలులోనూ అంతకు పూర్వం (ప్రచురించిన బైబిలు సంపుటాల్లోనూ కని పంచే (పాచీన రూపాల (ప్రయోగాన్ని కొంతవరకూ సమర్దించవచ్చు. (చూ. ఇంగ్షీష్‌ కాంపోజిషన్‌ ఇన్‌థియరీ అండ్‌ (ప్రాక్టిస్‌-రచయితలు : కొంబీ, మరికొందరూ, పుటలు 1409, 151), (పళిస్టాకరం, జొతీయం, సమకాలీనం ఆయిన మంది (ప్రయో గాన్ని గాక్టర్‌ కేంస్‌బెల్‌ చక్కగా నిర్వచించారు. పూర్వ (ప్రయోగానికి భిన్నమైన (ప్రస్తుత (ప్రయోగాన్ని గురించి మనం చర్చించక్కరలేదు, ఎందుకంకే, వఐహిష్కరింపబడిన పూర్వ రూపాల్ని ప్రయోగించడాని! సిద్ధపదేవాళ్ళు చాలా తక్కువ. (బాల్సిమ్‌.+- రైటింగ్‌ అండ్‌ స్పీకంగ్‌”, పట శ1) వాచుకలో నశించిన పూర్వ రూపాలు (మృతరూపాణు, మారు మూల పదాలూ అనాగరక రూపాలకిందశే వస్తాయి న మృతరూపాలు .- ఇంగ్లీషులో ఈ పదాల్నీ, ఇతర రూపాల్నీ తప్పకుండా పరివారించండి . 210640 20804 లరీపీంఓ4 ఆం 6౫+

తరి ఆంద *ఇము, తీంం600[0006 లీనం విం పంల బగా (1906664 ఇమ, మం01910, 6002206 గం86700ట0%ి 91060, కే8 మ? (౪7౧౧, 82006136, 9876 (6౫0600), న! (₹0౪14 కీల వీ3రే 28 1160 1 1008 6 516 806606 కరల౫4061 [01% 10 ఇఓ (2106 గట్‌ంర3101)8 20011508 6000091109, 4863 థి! &గరే తైం మృ తరూపాలు

విరళ (ప్రయోగాలు : తెలిసిచేసినశ్సా తెరియకచేసినా అప్పుడప్పుడు మృతరూపాఎ౨ (ప్రయోగిస్తూ ఉండడం చాలా తప్పు. ఇంగ్షీమలో “లాంబ్‌” వంటి కొద్దిమంది రచయితలు బలవంతాన రుద్దిన ప్రయోగాలు స్థూలంగా ఆమోదింపదిడకపోలేదు. అయితే కొత్త రచయితలు వాటిని తృణీకరించే ప్రమాదమూ లేకపోలేదు,

మృతరూపాల (ప్రయోగంలో, తెలియక చెయ్యడమన్నది సామా న్యంగా ఉండదు. బాగా పరిచయమైన రూపాన్ని వదిలిపెట్టి, పొత రూపం ప్రమోగించడమన్నది, ఏ కొర్టెమందికయినా, తెలియక జరగదు ఆయితే, ఒక (ప్రముఖ రచయిత రాసిన ఈ కింది వాక్యంలో కనబడే పూర్వ టాపాలు, పొరబాటున దొర్లి ఉంటాయని కొందరు పరితలు సరిపెట్టుకో వచ్చు. నా టెం 0600611064 426616 1110ల 0013003 089 0గొ:౧6రంతే 6౪ 1౧8009౧021 36౮11008 69 80063౧98 [00 6609133 0౯ 100 అంల0167006:108 18 [0080160 291, = పెరంల

ఇటువంటి ప్రయోగాలు, రచయిత పాండిత్యం ఎక్కువబినకొడ్డీ తగ్గుతూ ఉంటాయని అంటూ ఉంటారు. ఎందుకంళే, పండిడులయితే పొరపాటున చేశామనవచ్చు. కావి, కొత్త రచయితలు మాత్రం తెలియక చెయ్యరు, వచ్చే చిక్కల్లా, తెలిసి చేపే ప్రయోగాలతోనే. మీదుమిక్కిలి, అపండికుల (ప్రయోగాలతోనే. ఇంగీమలో, ఒక చరిత్రకారుడు రాసే “ఇట్‌ షడ్‌ సీమ్‌” కాన్మి లేదా వ్యాసరచయిత. (ప్రయోగించే యు షల్‌

సెండ్‌” కాని తెగించి రాపే రాతదే అయినా అంత అఆనహ్యంగా ఉండవు. కాసి ౧౦ ౦%, జబ, కణం0694 క ఇంటీ 1 హాం వంటి దుర్భర మైన రూపాలంటే కొత్త రచయితలు ముచ్చటపడి (ప్రయోగిస్తూ ఉంటారు. అందులో విడ్డూరంలేదు. అదే. పండితుడయిన రచయిత అయికే,, పామాన్యమైన పాళ రూపాల్ని చాలా తక్కువగా ఎన్నుకొంటాడు. ఆంపే రెండు మూడు వ్యాసాల్లో ఏ ఒకటో కనిపిస్తుంది. క్రై త్సగ్నాకలం పట్టినవాడయితే అవకాశం దొరికింది కదా అవి, _ తను రాసే ఇరవై, ముస్పయి సంక్తుల్లూ ఘనంగా ఉండాలని ఉదిలాటపడతాడు. పడితే పడ వచ్చు కాన, పదనిర్ణయంలో బౌచిత్యం విస్మరిస్తాడు. (ప్రాచీన పద రూపాల్ని కనిపెట్టిన ఉత్సాహంలో వాటివి అవకాశం ఉన్నప్పుడల్లా ప్రచూగించాలని చూస్తాడు ఆధునిక మాండలిక రూపంతో రచన (ప్రారం భిస్తాడు; ఉదా . ఆస్ట్‌ మ్రైమ్స్‌; తప్పుల తడకలలో సమ్హా్తి చేస్తాడు &1061 (ప్రయోగించాలని చూస్తాడు. [0౪0611 రాసి పారేస్తాడు. ఉదాత్త మైన పూర్వ (ప్రయోగాలతో మొదలుపెట్టిన రచన, రాను రాను సందర్భ శుద్ది కోల్పోయినట్టు (గ్రహించకతప్పదు. అనలే పరిహరించవలసిన రూపాలు ఇతని చేతిలో మరీ అధ్వాన్నంగా తయారి వుతాయి.

(చూ, “కింగ్స్‌ ఇంగ్లిష్‌ ఏ హెచ్‌. డబ్బు ఫొలర్‌, ఎఫ్‌, సి, ఫొలర్‌, పుటలు 10%, 184).

(ప్రతి భాషలోనూ (ప్రజామోదం వాందె, జాతియ పశిష్టతను కలిగ + ఉండి, వర్తమాన వ్యవహారంలో ఉన్న రూపమే వ్యాకరణ సిద్ధాంతరీత్యా ప్రామాణికమైనది. (“లిటరరీ హాండ్‌ బుక్‌ ఆఫ్‌ కొంపోజిషన్‌ అండ్‌ స్టయిల్‌, బ్లాక్‌మన్‌, పుటలు 28, 29).

మంచి భాష అలవరచుకోవాలంకే, నిత్య జీవితంలో మంచి వ్యవ హర్షలతో కలసిమెలసి ఉండాలి. సాహిత్యంలో అయితే, ఉత్తమ రచ యితల రచనలు బాగా చదవాలి, ఒక తరానికి చెందిన వ్యాకరణం, పద బాహుళ్యం యథాతథంగా మరో తరానికి వర్తిస్తాయనుకోడం పొరబాటు. తరవాతి తరంలో ఎక్కువ మార్చు కనిపించకపోవచ్చు. కాని బొత్తిగా

త్రి

మార్పు లేనేలేదనడావికి వీలులేదు. ఆ మార్చు మంచిదా, చెడ్డదా అన్నది ఆనవసరం, వెనకటిదానికంకే ఇది వేరుగా ఉండడంమాతం గమ నార్హం. (చూ. “ది ల్ధాండర్డ్‌ ఆఫ్‌ యూపేజ్‌ ఇన్‌ ఇంగ్లిష్‌ థామస్‌ ఆర్‌. లౌన్స్‌బరీ),

పద (ప్రామాణికత ___ ... .... ఒక భాషలో రాసే రచయిత (ప్రామాణికమైన వదాలేవో (గ్రహించాలంళకే, ఆభాషలో వ్యవహరించే వి వేకవంతులతోనూ, విజ్ఞానవంతులతోనూ పరిచయం చేసుకోవాలి. హైవ విషయంలో వాళ్ళ (ప్రయోగాల్నే (ప్రమాణంగా స్వీకరిస్తే దారి తప్పడ మన్నది ఉండదు......

ఒక భాషా వ్యవహర్త వాడిన రూపం, సామాన్యంగా అ భాష మాట్లాడే వివేకవంతులూ, విజ్ఞానవంతులూ వాడే రూపాలతో సరిపోయి నట్లయితే, అతవి (ప్రయోగం తస్పు అనటానికి అవకాశంలేదు. ఎందు కంటే, ప్రతి భాషకూ ఒక వ్యవస్థ ఉంటుంది ఆ వ్యవస్థకు (పాతిపదిక ఆ భాషా వ్యవహదర్హల్లోవి శిష్తుల ప్రయోగం. అటువంటి ఆంగ (ప్రయో గాలకు ఆ భాషా పదజాలంలో స్దానం కళ్చించక తప్పదు. (చూ. *రెటా రిక్‌ ఆండ్‌ ఇంగ్లిష్‌ కాంపొజిషన్‌ కార్పెంటర్‌, పుటలు 21, 2.

భాష అనేది వ్యవహదర్తల మనోవ్యాపారానికి ఒక చిహ్నం. (ప్రతి మాటకూ వెనక్క అనభివ్య క్తమైన విత్యజీవితానుభవం కొంత అను పంధించి ఉంటుంది. సూత్మెర్ధద్యోతకత, భావశబలళ, విగూఢదృష్టి ఆ భాషలోని మాటలవల్లే అభివ్యక్షమవుతాయి. తక్కినదంతా స్పృహలో ఉండో, లేకనో అనభివ్య క్రంగా మనస్సులలో అంతస్థమై ఉండి భాషకు ఒక స్వరూపాన్ని తీర్చి దిద్దుతుంది.

మనం (ప్రయోగించే పదాలు వై తన్యవంళంగా ఉండాలంటే, అవి కనక జీవితంలో పాతుకొనిపోయి ఉండాలి. మనకు. ఉన్నది - ఒక్కటే జీవితం కనక __ రెండు భేవు కనక _ మనకు భాషక్తూూడ్దా ఒక్క-కే ఉంది (చూ. “టీచింగ్‌ డి లాంగ్వేజ్‌ ఆర్స్‌, హిన్స్‌డేల్‌్‌ పుట 1%).

తిసై ౪0. ఈ భాషావివాదడంలో రెండువక్షలవారి వాదాల్నీ పరిశీలిద్దాం. ఈ వర్గాల పేర్ణనుబట్టి ఎవరికీ అపోహలు కలగకుండా ఉండేందుకు ఆ "పేర్ణను ముందు మార్చటం అవసరం. ఇంతకుముందు, అధునిక భొషా వర్గ వ్యతిరేకుల్లైన వారినందరినీ కలిపి, మితవాదవర్గంవారనో, సాంప్ర దాయక భాషావాదులన్తోో (ప్రాచీన భాషాభిమానులనో మూక ఉమ్మడిగా అంటూ ఉన్నారు. కొని, ఆ సమూహంలోనే సిద్ధాంత, (ప్రయోగాత్యక విధానాల రెండిటాకూడా పరస్పర విరుద్ధమైన మౌలిక భేదాలు ఉండటం నల్ల వారిని వేరు వేరు వర్గాలకింద విభజించవలసిన అవసరం ఏర్పడింది. $1. రామయ్య పంతులుగారు (ప్రాచీనకావ్య నవీన భాషావర్గాల్ని రెంటినీ గుర్తిస్తారు. లక్ష్మణరావుగారు మూడువర్గా లున్నాయంటారు, “ఆధునీక వచన రచనలో సాంప్రదాయక వ్యాకరణం, ప్రాచీన కొవ్యశైలీ ఎంతవరకూ అనుసరించాలనే విషయంలో యీ మూడు వరాలోనూ తీవ భేదాభిపాయాలున్నాయ” అన్నారాయన, (ప్రస్తుతం మనకి రేచనాశె శితో నిమిత్సంలేదు, మన నమస్య (ప్రధానంగా భాషకు సంబంధించినది. లక్ష్మణరావుగారు చెప్పే సాం్యవదాయక వ్యాకరణం అన్నది, కావ్యభాషా వ్యాకరణానికి [ద్రావిడ (ప్రాజాయామ పద్ధతిలో చెప్పిన పేరే. లక్ష్మణరావు గారు చెప్పిన మూడు భాషావర్షాలూ యివి ; ఓ. “పొంప్రదాయక వ్యాకరణ సూళశ్రాత్నా ఎంతమాత్రమూ ఉల2 ఘిందేందుకు ఆంగికరించని ఛొందసపు పండిశురి మితవాదవర్గం “ ఆగ. “పాచీన పదరూపొల్ని పరిహరిస్తూ, సామాన్య్‌ పారకుడికి అర్హమయే పలభశై లిలో వ్యాకర ఎశుద్ధిగా రాపే నవీన భాషావాదులవర్గం, రావుదిహదూర్‌ వీరేశలింగం పంతులుగారు ఈ వర్గానికి నాయకులు.” శ. లక్ష్మణరావుగారు (గ్రామ్యభాషావర్గం అని చెప్పే, ఆధునిక భాషావర్షం, “కావ్యవాషా సం(ప్రదాయాన్నీ, వ్యాకరణాన్నీ పూర్తిగా విస ర్డించ్చి వివిధ వ్యావహారిక భాషా మాండలికొలకు (ప్రామాణిక కావ్య భాషా స్థాయి చేహర్చాలనే అభిప్రాయంతో, యిప్పటి వచన భాషను నిర

(12) రె

02, మొదట వగ్షీకరించిన రెండు భాషలూ వ్యాకరజబద్ధంగా ఉంటూనే సొంపప్రదాయక వ్యాకరణ విషయంలో చాలా విరుద్దంగా ఉంటా యనడంలో అర్థం ఏమిటో ఊహించలేము, లక్ష్మీణరావుగారు చెప్పే నవీన వచన భాషావర్ష్గం సాంప్రదాయక వ్యాకరణానికి చాలా దూరమైన దన్న విషయం గుర్తించాలి.

8. భాషాన్వరూపాన్నిబశ్లే వర్గీకరణచేయటం సముచితంకనక్క ఆ వర్గాలకుగల విభేదాలను సూచించే పేర్ల "పెట్టడమే ఉత్తమం. కనక, ఛాందస వర్ణానికి చెందిన అసవైన (ప్రాచీన భాషావాదుల్ని “కావ్యధాషా వాదులని' నేను వ్యవహరిస్తాను వీరేశలింగం సంతులుగారూ, ఆయన అనుయాయులూ, వివిధ రీతుల కావ్యభాషల్ని (ప్రయోగిస్తూ పూర్వకవి (ప్రమోగాల్నీ వ్యాకరణ నియమాల్నీ ఉల్లంఘిస్తూ రచనలుచేస్తూ ఉండడం వల్ల, వారిని 'నవ్యకావ్య భాషా వాదులు అని వ్యవహరిస్తాను. ఈ నవ్య కావ్యభాషా వర్షంలో, వివిధ తీళుల్లో రచనలు చే పేవారిని అందరినీ స్థూలంగా మూడు వర్గాలక్రింద విభజిస్తాను : మ

9. వెంకటరాయశాన్తిగారి మాదిరిగా, ఏనో కొన్ని సందర్భాల్లో మాత్రమే కొవ్యథాషా సంట్యప్రదాయాన్నుంచి తస్పుకున్న రచయితలు. అంటే, వ్యాకరణసూ(్ర, వ్యాథ్యానుగుణంగా సం(ప్రదాయోన్లింఘనచేసి నప్పటికీ, ఒక విధంగా వారిడి సరిళుస్టమైన కావ్యభాష అనే చెప్పాలి,

10. వీరేశలింగం గారిమళ్లే కావ్యభాషా సంప్రదాయాన్ని మరింత స్వేచ్చగా ఉల్లంఘించిన రచయితలు, కొంత తెలిసీ కొంత తెలియకా, అలా చేసినవారు.

శ వియమోల్లంఘనలోో, వీరేశలింగంగారిని అనుసరించాలని ఉద్దాటిస్తూనే తమ చిత్తం వచ్చినట్టు, దోషభూయిష్టమైన కావ్యభాషలో రాసేవారు.

$4 ఈ నవ్యకొవ్య భాషావర్గాన్నే లక్ష _ఇరావుగారు “ఆధునిక వచన భాషావర్గం? అన్నారు. అంటే, బహుళా, శైలి విషయంలో కాస్థ

కశ

ఆవాల ల్తూా అగ కా న లాం లై చొరవచేసి ముందుకపోతూ. ఉండటంవల్ల కావచ్చు. కొన్మి వర్గీకరణలో భాషా స్వరూపావికే ప్రాధాన్యత యివ్వాలి కనక, యీ *నామ౦' యిక్కడే తుడిచివెయ్యటం మంచిది. ఈ భాషా వర్షం వ్యావహారిక. భాషక్కుగల్న (ప్రయోగ (ప్రామాణికతను అంగీకరించదు. సంప్రదాయ విధేయతనే (ప్రకటి స్తుంది. కనక, " “వ్యాకరణానుకూల" భాషా వర్గం” “ప్రాచీన కావ్యభాషా పర్షం? అనే: పేర్లు కొంచెం తికమక పెడతాయి. అందువల్ల వాటిని యిక్కడ విడిచి పెళ్లుస్తున్నాను. 'పాచీనకాలపు మహాకవులు యా కావ్య భాషలోనే రచనలు చేశూరనడరలో వి(్రతిస్తి లేదు. మన వ్యాకర్తలంతా ఆ భాషకోసమే కష్టపడ్డారు. కౌవి, దానికీ *వ్యాకరణానుకూల భాష” అని పేరు పెట్టడంపల్ల వ్యావహారిక భాషలన్నీ వ్యాకరణ విరుద్ధమైనవే నన్న అపార్జానికి తావిచ్చినట్లవుతుంది. (ప్రాచీన కావ్యభాష అనేపదం, ఏ విదేశీ యుడయినా విన్నట్లయితే ప్రాచీనకాలంలో గీసు, రోమువంటి దేశాల్లో ('ప్రళవిల్లిన పురాణకొవ్య లక్షణాలే తెలుగుకొవ్యాలలో కూడా ఉంటాయని అనుకుంటాడు. ఆధునికులు శిష్ట వ్యావహోరికం (ప్రయోగిస్తారు. ఈ వర్షంలో మళ్ళీ రెండు శౌఖలున్నాయి. ఒకశాఖవారు, (ప్రాచీన రూపాల్ని పూర్తిగా వినక్టించాలంటారు. రెండోశాఖవారు, సందర్భోచితంగా, ఆవసరమైనంత మట్టుకు వాటివి (ప్రయోగించవచ్చు నంటారు.

కావ్య భాపావర్లం

86. కావ్యభాషనిగురించి చర్చించేముందు, దాని న్వరూప, స్వథా వాల్నీ తెలుసుకోవడం అవసరం, "

87. సాంఘీక, సాహిత్య, రాజకీయ రంగాలలో సంకుచీతలవ్ష్యలు ప్రబలి ఉన్న కాలంలో, ఆనాటి నమాజు వ్యవస్థనిబట్టి కావ్యభాష ఉత్పన్న మైంది. సామాన్యులు, సంపన్నుల అవసరం నిమిత్తం కష్టించి జీవించే వారు. శూరుడు విద్య నేద్చుకోటం ఆపరాధంగా పరిగణించబడేది.

9ిక్‌

“$7. ప్రాలీన సంప్రదాయ వ్యవస్థలో సార్వజనీనమైన విద్యా వ్యాప్తికి అవకాశంలేదు. విద్యార్థన, కావ్య పఠనం చేసేహక్కుం (బ్రాొహ్మాణుకికి ఒక్కడికే ఉండేది. అతనికి సంస్కృత మూలమే పరమ, పవిత్రంగానూ, సంతత శిరోధార్యంగానూ ఉండేది, తెలుగులో పుట్టిన సాహిత్య సంపత్తి, సంస్కృత (ప్రభావాన్ని బట్టి బయలుదేరినదే. పంస్కృత సాహిత్య పతనారంభమూూ తెలుగు సాహిత్య (స్తారు ర్భావమూ సరిగా ఏకకొలంలోనే సంభవించాయి. అందవల్ల సంస్కృత సాహిత్య పతనానికి చిహ్నాలుగా ఉండే భాషాసరూపమూ, రచనా విధా నమూ తెలుగు సాహిత్యంలో స్టిరపడిపోయాయి.

$8. కావ్యభాష, కవిత్వరచనలో (ప్రయోగించే భాష. (వజలంతా విరక్షరాన్యులు కావటంవల్లా స్యక్రమమైన (ప్రజాస్వామిక ఉద్యమాలూ మతోద్యమాలూ ఏవీరాకపోవటంవల్లా తెలుగుకవులకు వచనంలో రాయ వలసిన అవసరం కనిపించలేదు. కాని, పద్యకావ్యాలలో కూడా, అక్క డక్కడ వచన భాగాలు కొన్ని చేరుస్తూ ఉండేవారు ఛందోదంధాలతో కవి కుంగిపోయేలప్పుడు, అటువంటి వచనాలు రాసి కాస్తంత వూపిరి తీసుకునేవాడు. ఒకపారి ఒకే పరం వేసేవాడు, షరొకసారి ఒక వాక్యృమరో రాపేవాడు. కథచెప్పేటస్పుడు, పద్యార్ని కరిపేందుకు లంకెలుగా యివి బాగా పనికొస్తాయి. దీర్హంగా ఉండే వచనభాగాలు ఒక్క ఛందస్సు వివ యంలో మాత్రమే వద్యాలకు దూరంగా ఉంటాయి. భాషా, లీ రెంటికీ సమానమే. (ప్రాచీనాంధ్ర సాహిత్యభాష, కావ్యభాచ. అది క్లీష్ణమైన పద్య రచనా రీతిలో, సంపూర్ణ సాంప్రదాయబస్థంగా వెలువడే పద్య రావ్యాలకు అనుగుణంగానే అభివృద్ధి చెందవలసివచ్చింది. నిశ్చితమైన భావాలు వ్యక్తం చేసేందుకూ, భుదోబంధాలను౨చి ఎక్కడికక్కడ బయటపడేందుకూ పనికివచ్చే పడాల్నీ, వ్యాకరణానుగుణమైన రూపాల్నీ ఎంతో అమూల్య మైన ఆ్తిగా మన భాషలో భద్రపరచి పెట్టుకున్నారు.

$9, తెలుగుకవిత్వం చాలా కొద్దిమందికి మాత్రమే మనస్సుకి పడుతుంది, చండితులు పండితుల కోసమే రాసేవారు. చివరికి ఆర్థం

కిల్‌" కొకుండా ఉండడమే గొప్పకావ్యానికి లక్షణమవి భావించే స్థితి వచ్చింది. చివరికి యీ కావ్యభాష, కఠినమైన సంస్కృత రూపాలతోనూ, (ప్రాచీన ' రూపాలతోనూ విండిపోయింది, సదజూలం

100. ప్రపంచంలో ఏభాషలోనూ లేవి పర్యాయపదాలు బహుశా తెలుగుకావ్యభాషలోనే ఉన్నా యమకుంటాను, ఎంచువల్లంకే, మృతభాష

అయిన సంస్కృతంలో ఉన్న పదజాలం అంగనీ చేర్చుకోవడం ఒకటీ ప్రాకృతకావ్యభాషా పదజాలాన్ని "యథేచ్చగా. దిగుమతి చేసుకోవడం ఒకటీ మన భాషకిగల (ప్రత్యేక లక్షడాత" """

101. మన భాషలో ఉన్న దేశ్యపదజాలంలో వివిధ మాండలి కాలకూ వివిధకాలాలకూ సంబంధించిన శబ్దాలూ, వ్యాకరణరూపాలూ ఎన్నోచేరి భాషని సుసంపన్నంచేశాయి. ఇవికాక్క కవులు కల్చించిన (ప్రయోగాలూ చాలా ఉన్నాయి.

100 ఛందోనియమాలవళ్ల వచ్చే ఆటంకాల్ని తొలగించుకునేం చుక*యింత పదజాలాన్ని నిలుపకోవలసినె అవసరం మనవారికి ఏర్ప డింది, తెలుగుదేశ కవిత్వంలో (ప్రాసాలంకారి మే ఎక్కువగా (ప్రయోగేకప బడుతూ ఉండేది, తరవాత మన పండితులు, సరస్కృృత ఛందోవియ మాల్ని తెచ్చి, తెలుగుకవిత్సానికి కట్టబెట్టారు. దానితో తెలుగుపద్యాలు కూడా సంస్కృత వృత్తాల ఫణితిలోనే నడవవంసి వచ్చింది. ఒక్కొక్క

పద్యానికి ఎనిమిదేసి యతిస్టానాలు ఏర్పడవలని వచ్చింది, (పశివచ్యంలోనూ, ఒకపొదంలో ఉండే మొదట్‌ రెండకీరాలూ, మరో ఏడుపదాల రూపాల్నీ, ప్టానాల్నీ విష్టయించేపరిస్థితి ఏర్పడింది.

ళో

4808. దేశీయచ్చందస్సులో ప్రానస్థానాలు చాలా తక్కువ ఉంటాయి. కొన్ని కొన్ని కొవ్యాలు ద్విపద ఛందస్సులోనే పూర్తిగా నడి చేవి. కొని సంస్కృతి ఛందస్సులో మాదిరిగా ఉదా త్తమెన రీవీరకరకాల

ఫా శబ్దాలంకొరాలూ ద్విపద పద్యాలలో సరివడకపోవడంవల్ల, తెలుగుకవులు వాటివి వీరాదరించారు. సనంన్య్యృుత ఛందస్సులో పద్యపాదాలు దీర్చాంతా లుగా ఉంటాయి. కొని తెలుగు కొవ్యభాషలో (హస్వాంతరూపాల (ప్రాదిల్యయ ఎక్కువగా ఉంది. ఆందువల్ల దీర్హాంత రూపాలకోసం తెలుగు కవులు నానాయాతనా పడవలసివస్తుంది. (ప్రధానమైన సంస్కృత ఛంద స్సుల్ని, మనకవులు, బహుశా కన్నడ క్రావ్యాలనుంచే దిగుమతి చేసుకుని ఉండవచ్చు. కాని, కన్నడకవులు, యతి నియమాల్ని మాత్రం ెలివిగా తప్పించి వేశారు. తెలుగుకవులు శబ్దాడంబర(వియులు ఛందో నియమా లకు ఆనుగుణంగా వాడుకునేందుకు ఒక్కొక్క పదానికి ఎన్నో పర్యాయ పదాలను ఏఎ్పరచుకున్నారు. ఆది వారి మూలధనం. వాటి అవసరం సామాన్యులకేకాదు, ఒక్కొక్కప్పుడు మహాకవులకికూడా ఆ_స్పమానం ఏర్పడుతూనే ఉంటుంది. ఆ పదాల్ని ఈ కింది పట్టికలో పొందుపరుస్తు న్నాను: సంఖ్య భావం పర్యాయపదాల (ప్రస్తుతం నంఖ్య (యోగంలో ఉన్నవాటికంఖ్య 1 రీ 180 7 2. అందం $01 [1 కి. మన్మథుడు 88 1 శీ పేమ 7! లీ, 5. వేళ్ళ రి 8 [... చవిపోవు (క్రి 73 గ గ యుద్ధం శై | 8... సైనికుడు రథ 6 8. మోనం ల! , 1

9 104. ఈ కింది పట్టికలో సంస్కృత సమాసాలు మినహాయించి తెలుగువ్యాకర్తలు అచ్చ తెలుగు అని చెప్పిన అనలు తెలుగునుంచ్సీ తద్భ వాల మొతత్తంలోనుంచీ ఉదాహరణలు చూపిస్తాను. సంఖ్య భాం _ పర్యాయపదాలు

1. మించు. - 87 రి _ వ్యాపించు $/ కి ఎక్కువ | శ తక్కువ 82 ర్‌ం విచారం [4 0, సంతోషం 88 శ కోపం 68 8, వెరం ల లా రి గర్వం 50
2. బాగుపడు స! వ్యాకరణ సితి గా
3. ఇంతవరకూ కావ్యభాషా సదజాలాన్ని పరిశీలించాం. ఇక పోతే, వ్యాకరణాన్ని పరిశీలిద్దాం. ఇది, చాలాకొలం కిందకే కరడుకట్టుకు పోయిం. పూర్వకవి (ప్రయోగాలే శరణ్యాలని వ్యాకర్తలు అనుకానిం చారు. రామయ్య పంతులుగారి దృష్టిలో పరమ(ప్రొమాణిక లాక్షణికుదైన అప్పకవి, తనకి (ప్రాచీనుక్తైన *కవిరాక్షసు ని ఉదాహరిస్తూ మహాభార్త తాం(ర్రీకరణలో నన్నయగారు (ప్రయోగించిన పదాలవంటివే కవులంతా ప్రయోగించాలని విర్తేశంచినట్లు చెప్పాడు. అహోదిలపండితీయంలో కూడా యా భావమే వ్యక్తం అవుతుంది. (చూ. ఏలూరుప్రతి, పుట శ్రి మరొక

శీ ఫ్ర చోట అప్ప3వ్మి "పూర్వకవిశ్వర వాక్ర్రయోగదకుడే ఎత్కవి అని 'పేక్కాన్నాడు అయితే, కావ్యభాషలో (ప్రయోగించబడే పదాలు చాలా మారుమూలవికనకా, ఆ భాషావ్యాకరణం ఏనాడో కరడుకట్టిపోయింది కనక ఆధునిక వచన రచవకి ఆ ధాష ఎంతమాత్రం పనికీరాదు. నవీనకావ్య భాషా నిర్మాతలు

“100. దేశంలో ఆధికసం్యాకుల్ని విద్యావంతుల్ని చెయ్యాలనే

సత్సంకల్పంతో వ్యవహరిస్తున్న బ్రిటిష్‌వారి పరిపాలనా విధానం, ఆధు నిక వచనావిర్భావావికీ ఆస్కారం కల్పించింది. కాని, యీ (వ(క్రియనవి రూపొందించే బాధ్యత, దీని ఆవశ్యకతమ గురించి ఎంతమాత్రం తెలియని వాళ్ళ పాలఐకింది. తెలుగులో ఆధునిక వచన రచనా నృష్టికి పూనుకొనే వ్యక్తికి కివీసార్హతలు కొన్ని ఉండాలి. ఇంగ్లీషుభాషలో వెలువడే సాహిత్యం, దానిచరిత బాగా సన్నిహితంగా పరిచయమై ఉండాలి. కనీసం ఒక్క పాహిత్య(ప్రక్రియలో వైనా రచనానై పుణ్యం కలవాడై ఉండాలి, ఇంగ్లీషుపాహిత్యం లోతుపాతులు పరిశీలించకుండానే, తొందర పాటుగా నిర్ధారణలు చేపే పండితుడుకాని, అతని మాటపట్టుకు నడిచే విమ ర్శనా జ్ఞానళూన్యుడుకాని, యీ పనికి పనికిరారు. తెలుగువచనబాఎఒిక్ష వారు కల్పించిన దూపమే లోపళూయిష్టమైవది, దానివల్ల వచ్చే పరిణా మాలా పాహిత్మ్మ విద్యారంగాలు రెంటికీ చాలా హాని చేస్తాయి.

107.- కైఫన్సవ మత (ప్రచారకుల (ప్రాదల్యంవల్ల, తెణగు పాళ్య ప్పుస్తకొలు, ఒకప్పుడు శిష్ట వ్యావహారికంలో రాయడం ' జరిగింది. "బై బ్‌లు అనువాదాల్లోకి కూడా వ్యావహారిక టాపాలు ఒ'లా 1వవేశించాయి.

108. కావి, 1ప్రాఠమిక విద్యా ఎధానిం పండతుల పాలదిడటంవల్ల _ ఆ తరగతుల పార్యప్పు _స్లకొలు కొవ్యభాషలొ వెలువడ్డాయి. కావి ప్రాఠ మిక స్థాయి విద్యార్థులు, యీ కావ్య భాషను అర్హందేసుకోవడం౦, రాయడం చాలా కష్టమనీ, “మీడియమ్‌”*గా అది పవికిరాదనీ ఆ పండితవర్షంకూడా

100

సకాలంలో గుర్తించింది. గుర్తించి భాష సులభ(గ్రాహ్యామయేందుకు " వ్యాకరణ నియమాల్ని సడలించింది. ముఖ్యంగా “సంధి విషయంలో ఆ _పవి జరిగింది. ఇప్పుడు, *పాఠ్యప్వస్తక సంఘంగా వ్యవహరింపబడుతున్న “మద్రాసు ఉపయు క్త (గంథకరణ సభా 1856 లో (ప్రచురించిన “భూగో! శాస్త్ర సంగ్రహం? అనే ప్పస్తకం మూడవ ముద్రణ పీరికలో యిలా ఉంది;

క్రీ. శ. 1849 వ సంవత్సరానికి సరిఆయిన సౌమ్యనామ సంవ త్సరంలో, మద్రాసు ఉపయుక్త (గ్రంథకరణ సభ దీనిని (ప్రచురించింది, సులభ [గ్రాహ్యత కోనమని, కఠినమైన సంధులు విడిచివేస్తి సామాన్యంగా వాడుకలో ఉన్న సులభసంధుల్ని మాత్రమే వరిగ్రహించడం జరిగింది. ఆది వ్యాకరణోల్లంఘన అయినప్పటికీ, తస్పవినరి అయింది. రచనా శైలిని సులభతరం చేపేందుకు, యీ (ప్రచురణ సవరించి, (ప్రచురించడం జరిగింది వి. ళఠగోపాచార్యులవార్హూ మరికొందరు సండితులూ యీ పనిలో త్తోడ్చడ్డారు, (పుట. 9) (అప్పారావుగారి యింగ్లీషు అనువాదావికి బుది తెలుగు అనువాదం)

స 1008, ఈ ప్రయత్నం భాషా చరిత్రలో ఒక కొ త్త మలుపు, నంధి నియమాన్ని సడలించినంతమాత్రాన మేలు కలుగుతుందని (గ్రంథకరణ సభవారు భావించడం చాలా దురదృష్టకరమైన విషయం, కావ్యభాష నిండా ఉండే మారుమూల పదాలూ, (ప్రాచీన రూపాలూ ఆర్థం చేసుక్షోగలిగే విద్యార్థికి, యీ సంధి నియమం ఒక్క దానివల్లా కొత్తగా వచ్చే యిబ్బందు లేమీ ఉండవు. ఏ ఉద్దేశ్యంతో (గంథకరణ సభవారు యీ వియమాన్ని

_ ఉల్లంఘించారో, అది వెంటనే విస్మ ఏతం అవడమేకాక్క రామ రామ స్వంధికార్యాన్ని పరిహరించడ మే ఒక ముచ్చటగా మారింది. స 110. కావ్య భాషా పరిభాషలో, ఒక శబం మరొక శదింతో "కలవటం మాత్రమే నంధికాదు. పూర్వ, పరస్వరోలకు పరస్పరం * ఏకా దేశం అవటం నంధి అని కదా (సూర్సి సూత్రం ఈ సంధి వియమాలే కావ్యధాషా ధ్వవి శాస్త్ర (ప్రణాళికలో (ప్రధాన ఫ్టానం ఆక్రమిస్తాయి, వ్యాన

[|3) 101

వానికి వీటివల్ల నే వాటికి ఏకరూసత ఏర్పడింది. ఈ విధమైన పూర్వ పరన్వరాల పరిణామాలకు హేతువైన పదవర్షీకరణాన్ని అనుసరించి, కళలూ, (ద్రుత (ప్రకృతికాలూ ఆని రండు విధాలుగా విభజించవచ్చు ఈ వర్గీకరణ్కణ కావ్యభాషా వ్యాకరణం అంతకీ వర్తిస్తుంది, దీన్నిబట్టి ఎంత (ప్రాముఖ్యత ఉన్నదో గుర్తించవచ్చు. కొన్ని (ప్రత్యయాంత (క్రియా రూపాల, అవ్యయాలూ మరికొన్ని స్వతంత్ర పదాలూ కూడా (ద్రుత (ప్రకృతికాలుగా వ్యవహరింపబడతాయి. ఎందువల్లం'కే, ఆ పదాలు సామాన్యస్థితిలో “నికారాంతాలుగా ఉంటాయి. కావి ఒక్కొక్కప్పుడు, " (దుతం మలిగిపోయినప్పటికీ, సంధిచేయవలసిన సందర్భాల్లో మాత్రం (ద్రుతం ఉన్నట్లుగానే వ్యవహరించవలసివస్తుంది. తెలుగు భాష తొలి దశల్లో పదాంత (ద్రుతం మలిపోయిన సందర్భాల్లో, ఒక సన్నని అను నాసికధ్వని కాని, లేదా తొలి అచ్చుకు ముందు, *వి కారంగా పరిణమించే ధ్వన్యభివ్యక్రికావి దిగడుతూ ఉండి ఉండవచ్చు. సామాన్యంగా, (ద్రుత (ప్రకృతికాలు మూడు రూపాలుగా ఉంటాయి లో ల మ?2తంఫాా

1. “న్‌? అంతమందువచ్చు రూ జ్‌” | పసు ం

ఉదా 1 *రామునిచేతన్‌, చూవెన్‌, ష్యాత్మిక్సా? సం 10గఇగా న్‌.

2. 'ను, *వి” లతో కూడిన సుమ్మీ య గ్‌

“రాముని చేతను, చూచెను, ప్‌ నో

8. “న్‌ “మ, “వి లు అంతమందు సప్త ప్ర [రరర

“రామువిచేత్క చూచెె చూచితి. -

111. ఛందో, (ప్రాస నియమాలకు అనుగుణంగా ఎవ్పుడు ఏ దూవం అవనరమొ స్తే, దాన్ని, కావ్యభాషా కవులు 'పయోగించుకువేవారు. ఆధువికాం్యధద్రభాషల్నో (ద్రుత (ప్రకృతికొలన్నీ దాదాపు వశించిపోయాయని చెప్పవచ్చు. కావ్యధాషా పరిభాషలో, (ద్రుత (ప్రకృతికొలు కొనివి అన్నీ కళలు.

శి02

112. ఒక వాక్యంలో పదాద్యక్షరొలు కళలుకాని, (ద్రుత (వ్రకృతి కొలు కావి అయినప్పుడు జరిగే మార్పులు రెండు విధాలుగా ఉంటాయి సంధికార్యం బేనిచోట, *న'కారం లోపించిన (ద్రుత (ప్రకృతికాలకు తరవాత వచ్చే పదాడి స్వరం, ఆ వకొరాన్ని స్వీకరిస్తుంది. (ద్రతంమీది పరుషాణ సరళాలు అవుతాయి. ఇది కాన్యభాషా పద్ధతి, ఆధువిక భాషలో, (దుక ప్రకృతికమే దాదాపు నశించింది కనక్క యిటువంటి సంధి కార్యాలు జరగ పలసిన అవసరమే ఏర్పడదు. కొంచెం యిటువంటి మార్చే, కళలమీది పరుషాలకు వస్తుంది. కొని అది చాలా అరుదు.

113. పంధి ఏర్పడవి సందర్భంలో, కళకు తరువాత వచ్చే పదాది స్వరానికి యడాగమం (“యొ వస్తుంది. అంటే, కావ్యభాషలో, ఒక వాక్యంలో ఉన్న (ప్రథమాక్షగానిక్కి సంధులతో కూడిన కొన్ని వాక్యాల సముదాయానికి తప్ప పదాదివి అచ్చు ఉండదన్నమాట.

_114.- సంగ్రహంగా చెప్పాలంకే _- సంధిలేవిచోట, షద్రుతప్రకృ తికం తరవాత వచ్చే వదాది-న్వరానికి “న కారం వచ్చి కలుప్తుందన్న మోట) "అలాగే, క్రళమీడి (య కారం వచ్చి చేరుతుంది. (ద్రుతంమీది పరు షాలు సరశాలుగా మారతాయి,

“116. ఆధువికాంధ్ర భొషలో (ద్రుతవ్రకృతికం దాదాపు నశించిందవి 'పై నచెస్పాను. దానితోబాటు, సంధి కార్యాలలో వచ్చే ధ్యనుల మార్చులు '.. కూడా నశించాయని.. చెప్పవచ్చు. (ద్రుత ప్రకృతికాలను (ప్రజలు ఎంతగా మరిచిపోయోరంక్షే,-. కావ్యవరిభాషలో చెప్పబడే కళకు, తరవాత వచ్చే యడాగమం, ఆధునిక రచనా విధానంలో (ద్రుత (పకృతిాల తరువాత కూడా వస్తున్న సందర్భాలు ఉన్నాయి. ఇందుకు ఉదాహరణగా, వీరే లింగంగారి వ్యావహారిక భాషా గంథాలనుంచ్చ్నీ చెళ్ళపిళ్ళ వేంకటశాన్తగారి “పల్లెటూరి ప దలలు” నుంచీ కొన్ని విదర్శనలు చూపిస్తాను. ఒళ్ళతో _,. యెక్కడో అందుచేత 4 యిదిన్ని

$03 దీవికి .[ యేమి అందుకు _[ యేమి చెప్పడానికి _[. యిక్కడ (రుతం తరువాత అచ్చు వచ్చిన సందర్భాలు. $ తనలో _ యిస్పుడు తర్క-ంలో 1. అడగండి వ్యాకరణంలో _(. ఆడగండి 116. ఆధునిక భాషలో ఒక విలక్షణత కనిపిస్తున్నడి. కావ్య భాషలో పదాదిస్థానంలో వచ్చే దీర్చ + (హన్వ “ఊి కార “ఒి కారాలకు నేటి వచనంలో _వ” కొరంవచ్చిచేరుతుందిి కావ్యభాషలో యిటువంటి సందర్భాలు కనిపించవు. ఉదాహరణలు; నన్ను వ వూరంతా తిప్పి నాకు మహానంతోషంగా 1. వున్నది. తొందరగా న వున్నది నేను శ వూరికే ఈలోగా ల వూరినుంచి వీరేశలింగం సంతులుగారు *“వుకారాది రూపాలను ఆధు నిక వచన రచనలో యథేచ్చగా ఉపయోగించారు. " 118. “'శ్రావిడభాషా వ్యాకరణం'లో కొల్ట్వైల్‌ యిలా అన్నాడు : జీ ౮ ““ఎ'కారాన్ని, *యె కారంగానూ, “*జఒికారాన్ని “వొ కరంగానూ ఉచ్చరించే పస్ధతి (ద్రావిడభాషలన్నిటిలోనూ కనిపిస్తున్నది. ఈవిధమైన ఉచ్చారణ పక్తతి తమిభల నంభాషణలలో తరచుగా విసివించినప్పటకీ, రచనలో మాత్రం బాలా అరుదుగా కనిపిస్తుంది, కావి కన్నడంలోనూ,

104 తెలుగ లోనూ *ఎ” కారానికి ముందు “య్‌” *జి కారానికి ముందు *వ్‌? సంభాషణలోనూ రచనలోనూ కూడా స్వేచ్చగా దొర్లటం తరచు కవి పిస్తూ ఉంటుంది, (పుట శపాదపీరికలో ఆయన మరొశమాట అన్నాడు : “దక్షిణ దేశంలో యింగ్లీషు మాట్లాడేవారి ఉచ్చారణలో “6౪61” అనే పదం, “లలా గానూ, “057౯ అనే పదం “౪076౫” గానూ వివి పిస్తూ ఉండటం యూరపియన్లు గుర్తిస్తారు" -

110. (ప్రాచీన సంస్కృత కావ్యభాష మాదిరిగా, తెలుగు కొవ్య భాషలో కూడా సంధి విధుల్లో కనపడే ఏక హపత కొంతవరకూ కృతక మైనడదేనని విస్పందేహంగా చెప్పవచ్చు. ఏ (ప్రత్యేక సందర్భంలో ఆయినా యడాగమం సంధిని ఆపేందుకు వచ్చిందో, లేదా పదాంతర్గతమైన యకా రమో నిర్ణయించేందుకు తగిన ఆధారాలు లేవు. భాషావ్యవస్థ ఏర్పడిన తొలిరోజుల్లో ఇప్పటి మాదిరిగానే, చాలా పదాల (ప్రథమాక్షరాలు, వాక్యం లోవి స్టాన ప్రాముఖ్యతను దిట్టి ఒకప్పుడు అచ్చులుగానూ, మరొకప్పుడు ఆ "చ్చుయగానూ మారుతూ ఉండి ఉండవచ్చు. (ప్రాచీన వాషాభిమానులు (౮ మాణీక వ్యాకర్తగా మన్నిందే ఆంధ్రశబ్ది చింతామణి కర్త అకా రేతర స్వరంతో (ప్రారంభమ వుతున్నట్లు వ్యాక్నర్తలు భావించే పదాలు, వస్త వానికి (మ్రుఆవే ఆర్జాచ్చుతో ఆరంభమవుతాయవి చెప్పాడు. ఆ అరాచ్చు తరువాత్య సదాంత స్వరం _వచ్చేటట్లయితే, దాని వ్యంజన వై అరి నోచి సంధి ఏర్పడుతుందని సూత్రీకరణ చేశాడు. ఈ సూత్రం, ఆధునికాంధ్ర. భాషలోని ధ్వవిశాస్త్ర నియమాలకు అనుగుణంగా ఉంది.

111. ఆధునిక ఆంధ్రధాషకూ కావ్యభాషకూ ధ్వని వ్యుత్పత్తి లక్షణాలలో మరొక భేచంఉంది కావ్యధాషలో (హస్వాచ్చు ఆంతమందు వచ్చే చాలా పదాలకీ వ్యాకరణ రూపాలకీ ఆధునిక భాషళో పదాంతంలో చీర్తాచ్చు రావడంకాని, ఉపధాస్థానంలో ఉన్న వ్యంజనానికి దీర్చాచ్చు రావడంకాని జరుగుతుంది,

805 ఉదా? -ై కమ్స్సి (పత్యయాంత నావమువాచకాలకు బచుుఎవచన కూపాలు ;

కావ్యభామ ఆధునికభావమ

రథములు రథాలు

హారములు హారాలు

[క్రీయలు వచ్చెను వచ్చాడు. వచ్చెదను వస్తాను. వచ్చెడి వచ్చే నముచ్చయార్తక రూపాలు : థు ॥

శావ్యధాహ ఆధునిక భామ "వాండును వాడూ, వీడూ పీండును వాడున్నూూ, వీడున్నూ

స్వతంత్ర పదాలు ;

కూడ్‌ కూడా చాల చాలా అంతయు అంతా

106

121, దీన్నిబట్టి, కావ్యధాషక్కీ ఆధునిక భాషకీ ధ్వని వ్యుత్పత్తి విధానాలలో ఉండే. అంతరం ఎంత ఎక్కువో తెలుస్తుంది. ఆందువల్ల ఆధునిక భాషా సంధి వియమాల్ని కావ్యభాషకు అన్వయించడం. కొవి, లేదా కావ్యభాషా._ నియమాల్ని ఆధునిక భాషకి అన్వయించడం కానీ శా స్రవిరుద్దమూ;' (వ్రయోజనాశూన్యమూ, హావికరమూ అవుతుందని. చెప్ప వచ్చు.

122. సులభ (గ్రాహ్యత కోసమని చెప్పి, ఉపయుక్త (గ్రంథకరణ సభవారు సంధి నియమార్ని విడిచిపెట్టడం పెద్ద తప్పు, ఆవాచక పుస్త కాలనే ఆధునిక భాషలో రాయించినల్లయితే వారికి కావలసినంత నులభ గ్రాహ్యాత సిద్ధిస్తుంది.

120, అయికేే ఉపయుక్త (గంథకరణ సభవారు చేసిన పనిలో మెచ్చుకోదగినది యేదం'కే, చెయ్యదల్చ్భుకున్నదేదో నలక్షణంగా చేశారు. (దుతనంధులూ యడాగమాలూ చాలా అరుదుగా కవిపిస్తాయి.

నవ్య కావ్య భాపూవాదుల అపరాధం

121. వీరేశలింగంగారూ ఆయన అనుయాయులూ సం(ప్రదాయ రచనకు మరింత దూరులు కావడంతో నవ్యకావ్య భాషలోని వియమాలు కొన్ని అ_స్తవ్యస్తాలబయిపోయాయి. [ద్రతనంధులూ, యడాగమాలు ఒక చోట ఒక నందర్భంలో వచ్చినప్పుడు సరిగా అటువంటి సందర్భంలోనే

మరొకచోట రాకపోవడం వారి వచన రచనలో కనిపిస్తుంది అలాగే ఒక సారి (ద్రుతాలమీద సరళాలుగా మారిన పరుషాలు మరొకసారి మారవు.

“ 125. వీరేశలింగం సంతులు గారి రచనల్లో చాలా (క్రమవిరుదంగా కవిపించే (ప్రయోగాలు చూపిస్తాను ;

07

సంధినియమం _ నంధినియమం పాటించినవి పొటించనవి 'దేశభాషలోగావి భాషలో పసిపిల్లలు ఇంగ్లండునకు! బోం పరీక్షకు పోవుటకు ఏమియు. గలుగలేద ఆతి దయయు ” అకిపసకపొతమును అన్నిటిని. బోగొట్టుకొన్నను అన్నిటిని పోగువేని భాషయందును గలవు భాషయందును ొఢ భాషయందును గలిగిన కాలములయందును కూడ (బ్రార్థించు పామాణికులుకూడఢ చదువరులు పంధి నియమాల్ని ఒకప్పుడు నరిగా పాటించడం, మరొకప్పుడు పొటించకపోవడం జరుగుతుండడంవల్ల నవీవ కావ్యభాషా వచనంలో రచవా నైపుణ్యం లోపించడమేకాక్క, టోధనానుహాలతహడా మృగ్య మైంది. విద్యార్థులు భాష ఆల్వవరుచుకునేది పువన్తకొలనుంచి కాన్మి వ్యాకర ణాలనుంచికాదు. వీరేశలింగంపంతులుగార్తూ ఆయన అనుయాయులూ నవ్య కావ్యధాషలో రాసిన ప్పున్తకాలు చదివినట్టయితే కావ్య భాషానంధి నియమాల్ని గురించీ ప్రయోగ సరళివిగురించీ విద్యార్థులకి తప్పుడు అథి (ప్రాయాలు చాలా కలుగుతాయి. ఎన్నో తికమకలుు వస్తాయి. "అందువల్ల, కావ్యభాషప్వై అధికారం సంపాదించదల్భుకున్న విద్యార్థి వీడు వొసిన

పుస్తకాలు చదివేటట్టయితే ఎన్నో (ప్రకిబంధకాలు ఏర్పడతాయి.

శావ్యభాపా సంప్రదాయం 126. సంధివియమాల్ని సడలించినంత మా(క్రాన కావ్యభాషా సంప్ర దాయాన్ని వదిలి వేసినళ్లేనా ఆవి ఆలోచించాలి.

108

శ భాషా సంస్కరణకు పూనుకొన్న ఉపయుక్త (గంథకరణ సభ సభ్యులే," సంధివిధుల్ని ఉల్లంఘించడం, వ్యాకరణాన్ని భంగపరచిన శ్లేవవి ఒప్పుకున్నారు (చూ, “హిస్టరీ ఆఫ్‌ ఇండియా% శ8వ ముద్రణ, 180 పుట 5, “బొట్‌ల్టైన్స్‌ ఆఫ్‌ జా(గఫీ, శీవ ముద్రణ, 18560, పుట ర్‌

ఒ/చిన్నయసూరిగారు యీ “సభకి గౌరవాధ్యకిలు. ఆయన రావీన వ్యాకరణాన్ని (ప్రామాణికంగా తీసుకునే నవ్యకావ్య భొషావాదులకి ఆయన విర్ణయమే శిరోధార్యంకదా ॥

127. 012 మే 15, 16 తేదీలలో సాహిత్య పరిషత్తు ఆధ్వ ర్యంలో మద్రాసులో జరిగిన పండిత సభకూడా “ఉపయుక్త (గ్రంథకరణ సభ” వెలిబుచ్చిన అభిప్రాయాన్నే తానూ వెలిబుచ్చింది. ఆ సభవారి (ప్రక టన యిలా ఉంది |

“పద్య రచనలో నంధి తప్పనినరిగా పాటించాలనీ, పిల్లలకోసం రాపే ప్పన్తకాల్లో అవకొాశమున్నచోట్లల్లా యీ నియమం నడలించాలనీ యీ పరిషత్తు నిర్ణయించింది. కావి, మామూలుగా రాపే యితర వ్యాసా లలో మాత్రం (ప్రస్తుత సంధి నియమాల్ని తప్పక పాటించాలి”

, సక గ

128. విద్యార్థుల పొకర్యంకోనం వ్యాకరణ నియమాల్ని సడలించ వచ్చుననీ, ఏభై ఏళ్ళకు పూర్వం కొందరు పండితులు కలసి వ్యక్తంచేసిన అభి(ప్రాయానికీ రెండేళ్ళక్రిందట పండిత పరిషత్తు చేసిన తీర్మానానికి విరు ద్దంగా, లక్ష్మణరావు పంతులుగారు తమ "అభిప్రాయం మరొకవిధంగా వ్యక్తంచేశారు.

"|4] 109

“కి సం 10 0110 036 26 2 గ150010ల(1008 ఏం 10౧క్త ఈళ[13664 2000క్ర 2 ౧౮10106౯ 0 01380 క206109, ఇం 276 01 0060 6౪16400007 2002210164 ఇ1రు ఓం 46416000 ౩౯ వ్‌203%81€ త్రంఉరుగుం౯ శౌరం3ం6 2%4ే19 366001 10 90 06 0111008 భ2€ 920601 198 670౧౫౧16౧6 294 1 411 045063 0011821057. శరం 18 2 1150620602 90408. వ్‌283%14 క్రకమసు8౯1203 8,౪76 16 €0110188 1౦ ౧06 116 002316 806006 0 060%182045 39048643 12 12063256

సంహిత్రైక పదే విత్యా విత్యా ధాతూపసర్గయోః నిత్యా సమాపే వాక్షేతు సావివకొ దుపేక్షతేల

సంధి సూత్రాల్ని పాటించకపోవడం అనేది కావ్యధాషా సం దాయానికి ఆనుగుణమైనదేనని ఆయన అన్నారు.

ఆంక్రే వచనరచనలో ఒకే పదంలోని ధాతువుకీ, ఉపసర్గకీ నడుము సంధి తప్పక ఏర్పడాలి, కాని సమానంలో మాత్రం సంధి ఏర్పడి తీరా లన్న-వియమం లేదు.

“ఈ సూత్రమే తెలుగుకుకూడా సమంగా వృర్తించాలి.. (ప్రాకృత వ్యాకరణాలలో, చిట్టచివర, “శేషంసంస్కృృతవత్‌” (మిగిలినది సంస్కృత వియమానుసారంగానే ఉంటుంది అని ఆర్థం) ఆవి సూ(్రం _ చెప్పడం గమనించవచ్చు. ఫొంటప్రదాయక భాషా వ్యాఃరణంకూడా ఒకరకమైన 'ప్రాక్సత వ్యాకరణంగానే పరిగణింపబడింది. (చూ, అప్పకవీయం, మొదటి అశ్వాసం) ఆంతేకాకుండ్యా. తెలుగు వ్యాకర్తలు సంస్కృత, ప్రాకృత వ్యాకరణాలనుంచి ఆదనంగా కొన్ని సూత్రాలు ఆరువు తెచ్చు కున్నారు.

$10

“పై మూడు సందర్భాల్లోనూ సంధి వియమాలను తప్పకుండా పాటించాలనీ వచన రచనలో సూత్రం యిష్టముంపే పాటించవచ్చుననీ లేకపోతే మానెయ్యవచ్చుననీ ఆ సూథ్రం నిస్దేశస్తుంది. ఇలా సడలించడం వల్ల తెలుగు ఆధునిక వచనం అభివృద్దిచెందే అవకాశం ఉందని ముజు వైంది, రచనలో స్పష్టతకోపం, పదాల పొందికకోసం ల్లైలిలో పటిష్టత కోసం ఆధునిక వచన రచయిత వాక్యం మధ్యలో ఏపంధి చేయవచ్చు."

ఈ వాదమంతా అపోహలతోటీ, దుర్వాదొాలతోటీ కూడిన చిక్కు ముడి. తెలుగు సాంప్రదాయక వ్యాకరణం ఒక రకం (ప్రాకృతవ్యాకరణం అనేటట్టయితే అది దుర్వా శకరణమనే చెప్పాలి. తెలుగు వ్యాకరణ న్వరూపమ్మూ తెలుగు పలుకుబడీ సంస్కృత (ప్రాకృత వ్యాకరణాల స్వథావాలకు భిన్నమైనవి కావటంవళ్లి వీటితో సాపేక్ష సంబంధంకావి, సారూవ్య సంబంధంకాని ఎంతమా(క్రం లేదని చెప్పాలి.

1208. లక్మణరావుగారు ఆక్షేపించే పండితులు, సంస్క్కృతసంధుల స్వభావం తెలియనివారుకారు. “శేషం సంస్కృృతవత్‌? అన్నదాన్ని వారు సరిగానే అర్థంచేసుకున్నారు. ఈ సూత్రానికి ఒక వ్యాకర్హ “అనుక్త మన్యతో (గ్రాహ్యామ్‌” అని వ్యాఖ్యానం చెప్పారు. అంటే యిక్కడ చెప్పని విషయాన్ని మరొకచోటినుండి_(గహించవచ్చువని అర్థం, “ఆంధధ్రకొముది'లో యీ విషయాన్ని రెండు సూశ్రాల్లో వివరించారు (1) “అన్నుక్తం సంస్క్యృతవత్‌' (2) “శేషం (ప్రాకృతవత్‌” _ అని, అంటే తెలుగు వ్యాకర్హ, విర్షిష్ట సూత్రాలలో చెప్పినచోల్ల సంస్క్బ్బుత సూథ్రాలు నర్షించవన్నమాట. వాక్యాంతంలో శస్ప నంధిని విడిచిపెట్టి డానికి వీలులేదని తెలుగు వ్యాకరణ కర్తలు సూత్రం చెప్పారు. పూర్వ కవులు భిన్న వాక్యాల నడుమకూడా సంధులు చేస్తూ ఉండేవారు, *'అధ ర్వణ కారికొవళి'లో యిలా ఉంది :

“నస్వాద్వాక్య విరామేతు నన్ట్యభావోపి దోషకృత్‌” _ ఆంటే వావ్యాంతంలో సంధి నియమం విడిచిపెట్టడం కూడా దోషం కొదని ఆర్జం,

[11

100. తెలుగు సాంవ్రదాయక వ్యాకరణాలు లోపభూయిష్టంగా ఉన్నాయని చెప్పి ఆ వ్యాకర్తలు గుర్తించలేకపోయిన రూపాలకూ, 'వ్రయోగాలషా నంస్క్యృత వ్యాకరణ సూత్రాలను వర్తింపజే'స్తే ఎటువంటి పరిణామాలొస్తామో లక్మణరావుగారు గుర్తించారా ?

101. నంధి విషయంలో సంస్కృత వ్యాకర్తలు యిచ్చిన స్వేచ్చ కావ్యకచనకు వృర్తించదనే సంగతి ఆందరికీ తెలిసినదే. సంస్కృత లాక్షణికులు పంధిని వదలరాదని ఖచ్చితంగా చెప్పారు.

_ మమ్మటుడు యిలా అన్నాడు :

“తేష్వాద్యః (ఐచ్చికళ్స నకృదపి వర్తమానో దోషాయ”

ఇష్టానుసారం సంధి కార్యాన్ని ఆపటం, ఎంత అరుదుగా చేసి నప్పటికీ అది దోషమేనన్నాడు.

102, (ప్రాచీన కవుల ప్రయోగాలను విర్ణయించేందుకు నసంస్కృృత వ్వాకర్తల అభిప్రాయాలతో సరిచూడడం అసందర్భమైనపని వాక్యాం శంలో తప్ప మరెక్కడా సంధిని ఆపివేశేందుకు అవకాశం లేదన్న విషయం వారి భాషనుబకే తెలుసుంది.

క! అనో

100. ఈ సంధి విషయంలో రామయ్య పంతులుగారి అభిప్రాయం వేరు, లక్ష్మణరావుగారి అభిప్రాయం వేరు. రామయ్యగారు సంధి విష యంలో అభిప్రాయభేదం ఉందని చెప్పి, సంస్కృత భాషనుంచి చెప్ప దల్చుకున్న విషయాన్ని అంతలోనే వదిలేశారు. “నంస్క్యృత భాష లోనూ, (ప్రధాన (ద్రావిడ భాషలలోనూ పచ్చే శబ్దవ్యుత్ప్తి పరిణామాలను జాగ్రత్తగా పరిశీలించిన మీదసే వ్యాకరణ సూళత్రాలు ఏర్పరిచారు. సంస్కృత వ్యాకరణ పంధి నియమాలను (ద్రావిడ భాషలు స్వీకరించాయని కొందరు అనుకుంటారు. కాని ఆది తస్పు. వ్యాకరణ పంభాషలోనూ 'పమోగాలు సాధింకే పన్ధతిలోనూ తప్పితే తెలుగు సంస్కృత భాషలు రెంటికీ ఏ విధమైన పోలికాలేదుు” అన్నారాయన, తెలుగు కవుల (ప్రయో

[12 గాల్ని గురించి చెబుతూ, “*పద్యరచనలో వాక్యాంతంలో తప్ప మిగిలిన చోట్ల నిర్భంధంగా నంధి పాటించిక తస్పదు. పద్యకావ్యంలో అక్క డక్కడ వచ్చే వచనంకూడా, విజంగా ఒక్కొక్కప్పుడు, ఒక పద్యంలో కలిసిపోయిన్లే ఉంటుంది. ఇలాంటి సందర్భంలో కూడా సంధినియమః సడలించడం బహుసకృతు. సంధి ఒక నిబంధన”

184. కొన్ని సందర్భాలలో సంధి పొటించక్కరలేదని రామయ్య గారు అంటారు. కొవి, ఆ నందర్భాలు ఏమిటో స్మకమంగా చెప్పలేదు, అయినప్పటికీ విజ్ఞాన చంథద్రికా (గ్రంథమాల. వారి (ప్రచురణలలోనూ పీరేశలింగంగారి ఇటీవలి (గ్రంథంలోనూ కనిపించేటంత స్వేచ్చను ఆయన నమర్థించలేదు “ఒకపారిభాషికపదంకాని, ఒక నిర్షిష్ణ నామవాచకంకాని వచ్చి నప్పుడు అర్థం మరుగున పడటమూ, శబ్దస్వరూపం ఇెలియకపోవడమూ జరిగేటల్లయితే నంధి నియమం విడిచిపెట్టవచ్చు* అవి రామయ్యగారు అన్నారు. అయితే, సంధికార్యంవిల్ల శబ్దారం ఎంతవరకూ మరుగున పడు తుందనేడి పాఠకుడి పరిజ్ఞానాన్నిబట్టి మాత్రమే నిర్ణయించడం జరుగు తుంది,

“*ంచయిత రాం ప్పస్తకం ఏస్టాయి పారకులకోసం రాశాడో, ఆ పారకుల పరిజ్ఞానానికి అనుగుణంగా సంధి నియమాలు మాకుతూ ఉంటాయి” అన్నారు. కాని సాధారణంగా వచన పుస్తకాలు చద్వివ్హేపాఠళ కుల బుద్ధిపొటివం ఎక్కకికక్కడ మారుతూ ఉంటుంది. కనక, విసరేరి విషయంలో (ప్రామాజికతను నిర్ణయించలేం. పండిత పరిషత్తు నిర్హేశించి నష్టు, పిన్నలకు ఒక తరపశలోనూ, పెద్దలకు ఒక తరహాలోనూ రెండు (ప్రమాణాలు తీసుకోవడం మంచిదని రామయ్య పంతులుగారు కూడా సమాధానవడ్తితే యీ శెండువిధాల సంధి వియమాలతోసే సరిపోయేది.

145. విసంధి విషయంలో రామయ్యపంతులుగారికి సాంప్ర దాయక ప్రమాణం చాలదు. ఆయనే సొంతంగా కొన్ని వూహలు చేని వచన రచనలో సంధినియమం పాటించకుండా ఉండేందుకు, కొన్ని హేతువులు చూపించారు. (పొడవాటి *పీసం” తప్ప తక్కిన్సు తెలుగు

[113 వద్యాలన్నీ మామూలుగా ఒక్క గుక్కలోనే చదవటం తెలుగువారికి ఆలవాటనీ, అందువల్ల వాక్యమద్యంలో వినంధిచేయవలసిన అవసరం కలగలేదని అన్నారు. అయికే, “ఈ హేతువులు వచన రచనకు వరర్తిం చవ” అవి కూడా రామయ్యవంతులుగారు అన్నారు. - 108. తెలుగు పద్యాల్లో “వృత్తాన్ని అంతనీ ఒక్క గుక్కలో చదివేవాడు యికముందు ఎవైనా పుట్టుకురావాలి సాధారణంగా పద్యాలు బాగా చది వేవాళ్ళంతా సంధితో (ప్రమేయం లేకుండానే, వాక్యం మధ్యలో కూడా ఆపి ఆపి చదువతూ వుంటారు. ఈ విధంగా విరామం యిస్తూ ఉండే సంప్రదాయం సంస్కృత ఛందో లక్షణం, కొని, సంస్కృత ఛందస్సుల్ని స్వీకరించిన తెలుగుకవులు యీ విరామ వియమాన్ని గురించి మాత్రం పట్టించుకో లేదు, మహాకవులుమా(త్రం, లయబద్ధంగా, విరామ స్థానాలు ఏర్పరుస్తూ చక్కగా రాసిన సందర్భాలు ఉన్నాయి, 187. ఆధునిక వచన రచనకు కావ్యభాషే సరిఅయిన సాధనమవి ఒక వేళ నిరూపింపదిడినప్పటికీ, సంధికార్య సాంటప్రదాయాగ్ని విసర్టించ డానికి కూడా సిద్ధపడవలసిన ఆవసరం ఎంతమాత్రం కనిపించదు, ప్రాచీన దొపభూయిష్టంగానూ, కృతకంగానూవుండే కావ్యభాషలో ఆధునిక వచన రచన చేసేందుకు, సంప్రదాయాల్ని ఉల్లి .ఘించగానికి అనుముతించేటట్ల యితే, వినంధి చెయ్యడానికి కూడా కొన్ని నిర్దిష్టమైన నియమాల్ని అనుసరించాలి. ఆలా చేస్తే, వేరే సంజాయిషీ చెప్పుకోవలనిన అవన 0 ఉండదు. | ల 188. నవ్య కావ్య కాషా వచనంలో నిర్దిష్ట నియమాలేవీ కని పించవు. ఆ ఉద్యమ కర్తలకు పాశ్చాత్య పాండిత్య పరిజ్ఞానాలు అఆంళగా లేవు. ఆల్బపాండిత్యంగల అనంఖ్యాక రచయితల థోరిణుర్ని అరికట్ట రావికి ఏ సాహిత్యవిమర్శకొడికి సాధ్యమపుతుంది ? ఏ భాషా కావ్రజ్ఞు డికి సాధ్యమవుతుంది ? వాస్తవానికి, తెలుగులో సాహిత్య విమర్శ అనేది యీనాటికీ కూడా రూపొందలేదు. శాస్త్రీయ పద్గతిలో భాషాధ్యయనం మాథ్రం యిష్పుడిప్పుడు (ప్రారంభమైంది.

1114

• =. 199. వవ్యకావ్య. ధాషా వర్గావికి నాయకులుగా గు _ర్తించబడిన రావుబదూర్‌' వీరేశలింగం పంతులుగారు, వ్యాకరణ అలంకార శాస్తాాల మీద యీమధ్య రెండు (గంథాలు (ప్రచురించారు. ఆ రెంటినీ ఆయన తమ (గంథావళిలో చేర్చారు. అంశ్సే, వాటిలో వెల్లడించిన విశ్వాసాలే యిష్పటికీ ఆయనకి ఉన్నట్లు స్పష్టమవుతుందికదా ॥ సంధి నియమాల్ని ఉల్లంఘించే విషయమై ఆయన. ఒక్క. ముక్కకూడా చెప్పలేదు. లాముగావి, యితర రచయితలు మరెవరైనాకాని సంధి కార్యాల్ని ఉలం ఘించడంలో విరిషమెన పద్దతి అంటూ ఒకటి ఉన్నట్టుగా ఆయన మాచించలేదు. క 5 క

140. కావ్యభాషా సంస్కారంగురించి వీరేశలింగంసంతులుగారు తము స్వీయచరిత్ర మొదటి భాగంలో ఎక్కడా రాయలేదు. గత శతాబ్దంలో నంఘసంన్కరణోద్యమంలో . జరిగిన కృషివి గురించి మాత్రం విప్ప లంగా రాశారు. దీన్నిబట్టిచూ స్తే, శా మొక భాషాసంస్కాంరానికి మార్గ దర్శకులైన విషయం ఆయనకి స్పృహలోనే లేదన్నమాట. అంతే కౌకుండా ఆ భాషానంస్కరణంవల్ల ఉత్పన్నమయే సమస్యలు ఎ-త పెద్దవో ఆయన గమనించినట్టు లేదు.

141, ఆయన ఒఓక్కరేకాదుు వవ్యకాన్య భాషా రచయితలు ఎవ్వరూకూడా సంధి కార్యాన్ని "గురించి తమౌరచనల్లో ఎక్కడా చెప్ప. లేదు. లక్ష్మణరావుగారి' లాంటి రచయితలు _మాళత్రం ఒకటి రెందు సామాన్య సూళ్రాలు అన్బష్టంగాచెప్పి విడీచిపెట్టారు. అవి అయినా వాస్తవ (ప్రయోగానికి సరివడేవి కొవు, వాక్యమధ్య-రో వినంధి చేసినట్ల . యితే సుఎవుగా ఆర్థం అవుతుందనీ, ఉచ్చారణా సొలభ్యత వుంటుందనీ, పటిష్టమైన శైలి రూపొందే అవకాశం వుంటుందనీ లక్మణావుగారి అభి (ప్రాయం. ఈ నవ్యకావ్యభాషను పరిశీరించినట్టయితే, సంధివియమోల్లం ఘన మూలంగా వా రాశించిన ఫలితాన వాస్తవ (ప్రయోగానికి చాలా విరుద్ధంగావున్నట్లు నృష్టమవుతుంది..

15

142. లక్ష్మణరావు పంతులుగారి పెద్ధాంతం ఏసొటి బలమైనదో పరీక్షించడానికి ఆస్ట్రే శ్రమపడవక్కరలేదు. ఆయన ఒకచోట, నన్నయ వచన పారాన్ని కొంత్సా దానికి నవ్యకావ్య భాషానువాదం కొంతా, పక్క పక్కల్ని వేసి చూపించారు కావి ఈ రెండు పారాలకీ గల భేదం మంచిభాషకి, చెడ్డథాషక్తీ _- మంచి వచనానికీ, చెడ్డ వచనానికీ ఉండేదేనని లక్ష్మణరావు పంతులుగారు ఎలా (గ్రహించలేకపోయారోనని ఆశ్చర్యంగా ఉంది. నన్నయ రాసిన చక్కని లయబద్ధమైన శైలి నవ్యకావ్య భాష్టాను వాచంలో ప్పూర్ణిగా దెబ్బతింది. రచనాశ్రైలి చాలా "పేలవం అయిపోయింది, ఈ చిన్న విషయం కనిపెట్టడానికి ఆన్హే వివక్షకూడా ఆవసరంలేదు.

118 వేదం వెంకటరాయ శాస్త్రిగారు తెలుగు స్వర సంజ్ఞలకీ ఇచ్చిన విలువ లక్ష్యణరావు పంతులుగారు ఇక్కడ ఇవ్వలేదు. అందువల్ల జరిగే దేమిటిం కే, సంధి ఏర్పడవిచోట్ల రెండు అమృలకు మధ్య ఉండే వ్యవధానం అలానే వుండిపోతుంది. అంటే “వ్రకృతి భావనివారంణ” జరి గేందుకు అవకాశం లేదన్నమాట,

ఉదా : ఏమిచేయదు _( ఇవ్విధంబున ,. ఈ (ప్రసవ శ్లేశంబు

అనిన 1 ఏకపాదుండు

ల తత్కాలంబున _(. ఉద్దాలకు భార్య

“జలమగ్నుడై యున్న” అనే ప్రయోగాన్ని “జలమగ్నుడై ఉన్న” అని విరవటంవల్ల సులభ(గ్రాహ్యతకాని, (ప్రయోగ పారళ్యతగావి వస్తుందనే లక్ష్మణరావుగారు విశ్వసించారా ? అవిపిస్తుంది, _ శ

144. వెనక నేనొకసందర్భంలో చెప్పినట్లు, విసంధిచేయటం అనేది ఓక “ఫ్యాషన్‌” (క్రింద తయారయింది. అంతేకాదు, దావికి లక్ష్యం కూడా ఆదే అయింది. లయానుగుణంగా వుండడంకోనమైనా, సులభ గ్రాహ్యతకోసమైనా సరే వేవం వెంకటరాయ శాస్తిగారివంటి మహా పండ్‌ తుఎు చేస్తున్న ఈ వినంధి ఎంతమాత్రం సమర్థవీయంకాదని సవినయంగా విశ్వసిస్తున్నాను.

కి165

ఈ ఉదాహరణలు చూడండి :

పార్వతి 1. ఒకనాడు _1. ఏకొంతంబున

చంద్రశేఖరుడు 1. ఆమెను

ధర్మాదులకు 1 యిచ్చెను

అపుడు 1 ఆతడు

కాచియుండగా _[. ఈశ్వరుడు |. యిట్లు చెప్పసాగెను,

(ప్రాచీనపద భూయిష్టంగానూ, నంన్క్యృతపద జటిలంగాను వేంకట రాయ శాన్తిగారు రాసిన తెలుగు వచనాన్ని ఆర్థం చేసుకోగలిగిన పాఠకుల బుడికి, యీ సంధి (ప్రయోగాలు అర్హం కాకపోవు.

ఇ థి 116. ఏమెనప్పటికీ, తప్పుడు (ప్రయోగాలు చేస్తూ, దుష్టమైన మ్‌వా అట లబ్‌జా

శిల్పం (ప్రదర్శిప్తూ రాపే అనంఖ్యాకి రచయితల కూటమిలోకి వేంకట రాయ శాస్తీగారివంటి వారివికూడా చేర్చడం చాలా అన్యాయం. లక్ష్మణ రావుగారు అంత పవీ చేశారు. వేంకటరాయ శాన్తిగారి రచన కావ్యభాషా పద్ధతికి సరిగా సరిపోతుంది. అంతేకాకుండ్కా వారి మనస్సులో కల్పనా శక్తి ఉద్వేగం పొందినప్పుడు విసంధి (ప్రయోగాలు చాలవరకు తగ్గిపోయి, మహాకవుల రచనలతో తులతూగే శబ్ద విన్యాసం అగుపిస్తుంది. అది అల్లా ఉండగా, తెలుగు నాటక రచనకు ఆరునిక వచన భాషను అనుకూల సాధా నంగా మొట్టమొదటిసారిగా (ప్రయోగించిన కీర్తీ వేంకటరాయ శాన్తిగారికి చిరస్థాయిగా నిలబడుళుందని చెస్పక తస్పదు. ఇటువంటి వీరిక్సీ నవ్య కావ్య ధాషావాదులకీ పోలిక ఎక్కడా లేదు

146, విశాఖపట్టణం కాపురస్తుల్టై న, వెట్టి లక్మీనరసింహంగారు “హోతారన్‌” రాసిన (గ్రీకు కథల్ని ఆనునరించి తెలుగులో “్యగ్షీకుమితులు” అనే పేరుతో ఒక పుస్తకం రాశారు. అందులో ఆయన, నవ్యకావ్య భాషా వాదుల మాదిరిగా ఎటువంటి దుష్ట ప్రమోగాలూ -- అసంబద్ధ ప్రమో గామా చేయమపండా సంభుల్ని చాలా సక్రమంగా పరిహరిమ్తూ వచ్చారు,

[15] 17

ఆ భాషని, *గ్రామ్యభాషొ అంటే ఆధునిక భాష్క అంటూ నిరసించటం కొందరికి పరిపాటిగా ఉండేది. కానీ, నిజానికి అది ఆధునిక భొష మాత్రం కాదు, ఆది నవ్యకావ్య భాషావాదులు రాపేదానికంటే గొప్పదీ కాదు. ఆ (టీకు పురాణగాథల ప్పన్తకం వ్యతిరేక విమర్శల నన్నిటినీ తట్టుకోగలి గింది. అంతేకాకుండా, ఆది రాసిన భాష, వ్యాసరచనో పద్ధతికి ఆదర్శ 'ప్రాయమైనదంటూ 'వెంకటరంగారావుగారి (ప్రశంసల్నిహూడా అందుకొంది,

147. సంధి వియమాన్ని పాటించడంకాని, పాటించకపోవడం గొని, రచయితల యిష్టా యిష్టాలకు అనుగుణంగా “ఐచ్చిక విషయం” గా వదలడం కొవ్యభాషా వచనం (ప్రధాన లక్షణమని లక్ముణరావుగారు ఒప్పు ఠున్నారు. ఆయన యింకా యిలా అన్నారు "ఈ నియమోల్లంఘన ఇలొ ఐచ్చికం కావడంవల్ల, ఆధునిక వచన రచన అభివృద్ధిచెందడానికి చాల ఉపయోగపడుతుందని రుజువయింది. ఆంకే దీన్నిబట్టి ఈ ఐచ్చి కొన్ని (క్రమవిరుద్దంగా వినియోగించిన్తా విచక్షణా రహితంగా (ప్రయో గించినా నవ్యకావ్య భాషా వచనానికి విలువ నశిస్తుందని తేలుతుంది.

148. (ప్రముఖుర్తైన రచయితలు దీన్ని ఐచ్చికవిషయంగా స్వీక రించడంవల్ల నవ్యకావ్య భాషలో వున్న సంధికార్యానిక్కీ ఆధునిక భాషలో వున్న సంధి సూతశ్రానికీ మధ్య పొందిక కుదిరిందంటూ కొందరు చెప్పతూ వచ్చారు. ఇది ఏభయి ఏళ్ళకు పూర్వం భాషా సంస్కారానికి పూనుకొన్న “ఉపయుక్త (గంథకరణ సభొవారి లక్ష్యం. అప్పటినుంచి కావ్యభాషా సంస్కరణం ఆంజే, విపంధి (ప్రయోగాలకి అవకాశం యివ్వడ మేనవి భావిస్తూ వచ్చారు, కిందటి సంవత్సరం, సెప్టెంబరు 8వ తేదీన కాంపో జిషన్‌ కమిటీలో వేదం వెంకటరాయ శాన్తిగారు, వినంధి విషయమై 5వ తీర్మానాన్ని (ప్రతిపాదిస్తూ, అందులో ఒక నియమాన్ని స్పష్టంగా చెప్పారు. అదేమిటంటే _- “రచనలో (ప్రయోగించే భాష వాగ్య్యవహారానికి సాధ్య మయినంత దగ్గరలో ఉండాలి" అని. ఈ తీర్మానాన్ని రామయ్య పంతులు గారు పెకండ్‌ చేసి ఉన్నారు

140, అందువల్ల వ్యాసరచన కుసయోగించే భాష రెండో తీర్మా నంలో చెప్పినట్లుగా, కొవ్యథాషా, వ్యావహారిక భాషా రూపాల సమన్వయ

$18 న్వదాపం అయినట్లయితే, పై పేరాలో నే నుదహరించిన కవ తీర్మాన పారం సహేతుకంగానూ సమంజసంగానూ ఉంటుంది, ఆ సమన్వయత కూడా ఆధునిక భాషా ధ్వని శాస్త్రపద్ధతిని అనుసరించి సాధింపబడాలి. కొవి, రామయ్య పంతులుగార్హూ ఆయన సహపొదులూ అనుకుంటున్నట్లు, వ్యాసరచనకు ఉపయోగించవలసిన భాష్క పోన్హీ కావ్యభాషే అనుకున్నా, దావికి సహజమైన ధ్వనిశాస్త్రపద్ధతిని తొలగించి ఆధువిక భొషానుగుణ మైన పద్ధతిని దాంట్లో నిర్బంధంగా ప్రవేశపెట్టడం చాలా ఆసంబిద్ధం గానూ, హాస్యాస్పదంగానూ ఉండకుండా ఉండదు. ఏ భాషలో అయినా కాస్హీ లేకపోతే ఏ భాషావర్గంలోనైై నా కానీ, ధ్వనిశాస్త నియమాలు ఎప్పుడూ ఒకే పద్ధతిలో (ప్రయోగంలో ఉండవు. ఒక కాలంలో (ప్రయో గంలో ఉన్న ధ్వనిశాస్త్ర వియమాలు తొలగిపోయి, వాటి స్థానంలో, మరొక కాలంలో కొత్తవి (ప్రవేశంచడం కదు చం జో అ సంప్రదాయాన్ని ఉల్లంఘించిన మరిఖొన్ని సందర్భాలు 150. నవ్యభాషావాదుల మూలంగా సంప్రదాయ రచనలో మరి కొన్ని నియమోల్లంఘనలు సంభవించాయి.*పామాన్య రచయిత కావ్య భాషా వ్యాకరణ పద్ధతినీ సంస్కృత సం(ప్రదాయాన్నీ సామాన్గిగా అజ్ఞానంచేతనే ఉల్లంఘిస్తూంటాడు, ఇప్పుడు లక్ష్మణరావు పంతులుగారి మాదిరిగా నవ్యకావ్యభాష వ్యాకరణబద్ధమైనదనేందుకు వీలులేదు. అది స్వభావసిద్ధంగా వ్యాకరణ విరుద్ధమైనదే 161. నవ్యకావ్య భాషావర్ణానికి నాయకులైన వీరేశలింగం పంతులు గారి రచనల్లో వ్యాకరణ నం(ప్రదాయ విరుద్ధంగా కనిపించే (ప్రయోగాలు ఉదాహరిస్తాను. కావ్యభాషా సం(ప్రదాయజ్ఞాలె నవారు మాత్రమే నంస్కర నా

ణలకు పూనుకునేందుకు అర్హులని రామయ్యపంతులుగారి అభిప్రాయం. వాాన్తవానిక్కి కావ్యభాషాధ్వని సూఢశ్రాలక్కీ ఆధునిక భాషా శాస్త్రానికీ

[19

మధ్యగల (ప్రధానమైన భేదమల్లా ఒక్క. విధ్యర్థకంలోనూ, వ్యతిరే కొర్థకంలోనూ, తదితర (క్రియారూపాల్లోనూ (ప్రయోగింనబడే “ని వర్దా నికీ “చి వర్జావికీ ఉండే భేదం చెన్సుకోదగినది. ఈ రెండు వర్షాల్లోనూ ఒకదానికి మారుగా మరొకటి ఎప్పుడ్దై నా (ప్రయోగించడం, ఛందోస్‌బంధ నలవల్ల తప్పనిసరి అవుతుందన్నప్పటికీ దానిని పూర్వకవి (వ్రయోగం క్రింద పరి[గ్రహించడానికి ఎంతమాత్రం వీలులేదవి లాక్షణికుల అభి ప్రాయం, తెలుగు కొంపోజిషన్‌ సట్‌ కమిటీ నివేదిక (వ్రాత(వతిల్నో వా వర్ణ ఉచ్చ? వర్ణముల (ప్రయోగం ఐచ్చికమని పేర్కొనబడింది. తీరా ఆచ్చు (ప్రతి చూస్తే, ఈ (ప్రయోగాన్ని ఐచ్చికంగా అంగీకరించేందుకు సమ్మ తించలేకపోతున్నానంటూ వేదం వేంకటరాయ శొన్తిగారు చేసిన సూచన కనిపించింది, వేంకటరాయ శాన్తిగారివంటివార్హే సాంప్రదాయక భాషా సాహిత్యాలలో సుళిక్షితులు కారనుకునేటట్లయితే, మరొక రెవరూకూడా కారవి నా అభిప్రాయం.

152. వీరేశలింగంగారు కావ్యధాషలో రాసిన తమ (గ్రంథాల్లో “చ వర్జ్ణాత్మకరూపాలు చాలా (ప్రయోగించారు,

ఉదాహరణ ; ముంచవలెను, స్ఫురించకపోవు, 'తెప్పించకుండ, కమించవలెను.

ఆంతేకాకుండ్యా ద్వితీయ్యుశేణి కవులుకూడ పరిహరించే [క్రియా రూపాల్ని వీరేశలింగంగారు (ప్రయోగించారు.

ఉదాహరణ $ నిలువగలినాము, విన్నాను.

ళ్‌ ఖల లి, సంప్రదాయాన్ని ఉల్ల౦ఘీంచినవా'రెవరు ?

100." అధునిక భాషావాదుల ఆశయాలు విన్షవకరమైనవస్నీ వారంతా నం(ప్రదాయాల్ని ఉల్లంఘించినవారనీ నిందిస్తూ ఉంటారు, కాని వృాస్టవావికి ఇటువంటి విందారోపణ జరిగిందీ అంక దొంగతనం చేసిన

$20 వాడే దొంగ్కుదొంగ అవి అరవటం. ఇది నిష్పాక్షిక బుద్దిగల పారకులకి స్ఫురించకపోదు. పూర్వకవులు అనుసరించిన వ్యాకరణాల్నీ, చేసిన (వ్రయోగాల్నీ ఉల్లంఘించడావికి వీలులేదని ఆధునిక భాషావర్గం తీవ్రంగా (పతిఘటించింది. దానికి శాస్త్రీయమైన కారణాలూ, కావ్య శిల్పానికి సంబంధించిన హేతువులూ స్పష్టంగా వెల్లడించడం జరిగింది, కాని రామయ్య పంతులుగారు దీన్ని ఆర్థంచేసుకోరు మరి. నిలబెడుతున్నది అధునిక భాపానర్షమే

164. “చెస్టర్‌ టన్‌” అనే ఆయన “లండన్‌ న్యూస్‌” అనే పథి కలో ఒకసారి రాష్తా మితవాదవర్గంవారి ధోరణులు ఎలా ఉంటాయో చెప్పారు. ఆయన ఇలా అన్నారు.” విస్తవాల "పేరు మీదట ఒక్కొక్కప్పుడు పొత వ్యవస్తలే కొత్త పేల్లకింది కొనసాగుతూ వుంటాయి. కాని మిత నాదవక్షంతో వచ్చే (ప్రమాదం ఏమిటంటే, పేర్లు మార్చకుండానే పాత వ్యవస్థల్నీ మారుస్తూ ఉంటారు". తెలుగు. భొషా. విజయంలోకూడా సరిగ్గా యిలాగే జరిగింది నవ్యకావ్య భాషావర్షం, లేదా “కుహనా కావ్య భాషావర్గం' సంప్రదాయాన్ని పెడతోవలు పట్టించేందుకు కెగించినప్పటికీ ఇన్నేళ్ళనుంచీ, ప్రాచీన సంవ్రదాయవాదుల “ఆమోదాన్ని పొందుతూడే. వచ్చింది. ఆంకే కొత్త రంగులతో చలామణీ అవుతోందన్నమాట.

165. కావ్యభాషని సమర్థిస్తూ రామయ్యపంతులుగారు (ప్రచురించిన కరప్యత్రంల్తో నన్ను గురించి రొస్తూ, పరీకొధికొారిగాపుంటూ పార్య ప్ప్ప్తక నిర్ణయ సంఘంలో సభ్యుడుగా వుంటూ ఇప్పటి వ్యాకరణ నియ మాలకి అనుగుణంగావున్న పుస్తకాలు కొన్నీ, వాటికి వ్యతిరేకమైన ప్పస్త కాలు కొన్నీ విద్యార్థులకి పరవీయ (గ్రంథాలుగా నిర్ణయిస్తూ, విద్యార్థులు తమ వ్యాసరచనలో వ్యాకరణ నియమాల్ని అనునరించడంగాని, వాటిని ఊల్లంఘించడంకాని వారి యిష్టాయిష్టాలకే విడిచిపెట్టాలవి నేను భావిస్తున్న

$2ై|

ట్లుగా నిందించారు. "ఈ సంగర్భంలో రామయ్యగారు రాసిన ఇంగ్రీమ భాష చాల చిత్రంగాచుంది. అసలు, శామయ్యగార్తూ ఆయన సహచరులూ రాసే ఇంగ్షీషు భాషకే ఒక (వ్రకేకత ఉంది! ఆయన అందులో ఏమంటా రంశ్నే _ విద్యాద్ధలు కావ్యభాషలో రాయటానికి కానీ, శిష్టమైన ఆధునిక భాషలో రాయటానికికానీ స్వేచ్చ యివ్వాలంటూ నేమ వాదిస్తానట. కాని నేననేది ఏమిటంకే ఏ భాషలో రాసేవారు ఆ భాషా వ్యాకరణానికి ఇచ్చి తంగా కట్టుభడి రాయాలంటాను. గ

రామయ్యపంతులుగారికి మాత్రం ఒక్కయే వ్యాకరణం. తెలుసు, కావి విద్యార్థలు రాసే భాష, దురదృష్టవశాత్తూ, అటు దానికీ చెందదు, ఇటు దీనికీ చెందదు. వట్టి సంకర భాషగా వుంటుంది. _

150, (గంథకర్తలూ, విద్యార్థులూ కావ్యభాషను వ్యాకరణ విరు ద్ధంగా ప్రయోగించేందుకు యిన్నేళ్ళబిట్టీ అనుమతి యిచ్చినవారు రామయ్య గారూ ఆయన సహచరులూను. ఈవిధమైన (పయోగ స్వాతంత్రం " ఎలా చూసినా (ప్రమాదకరమనే విషయం బుజువైంది. దానిమూలంగా, లెలుగు వచన సాహిత్యానికీ, దేశీయ భాషా బోధనకీ తీరని నష్టం కలిగింది.

వ్యానరచనకు వెంకటరంగారావుగారు మయూపవిన ఉదాహరణలు

157. చిన్నయసూరిగారు ప్రాతినిధ్యం వహించిన వ్వాగ్గవిక కావ్య భాషా వర్గాన్ని నవ్య కావ్యభాషావర్గంతో చేర్చడం చాలా అన్యాయం, *ఇంటర్మీడయట్‌ కాంపోజిషన్‌ కమిటీవారి పరిశీలనకోనం పంవిన వట్టిక చాలా అస్తవ్య న్హంగా ఉంది. వాటిలో కొన్ని ప్వస్తకాలకి సాహిత్యపు విలువ అంతగా ఉన్నట్టు కనిపించదు. వాటిలో యిచ్చిన ఉదాహరణలు చాలావరకూ తప్పుడు (ప్రయోగాలకి విదర్శనలుగా పేర్కొనవచ్చు. ఇక పోతే. భాష్క వీరేశలింగం పంతులుగారి వీశిచం[ద్రికలో కనిపించే

॥%2 సంన్క్యృృతవదజటిలమైన ధాష దగ్గరినుంచి విజ్ఞాన చంద్రికా (గ్రంథమాల వారి పేలవమైన నవ్య కావ్యభాషవరకూ, రకరకాలుగా కనిపిస్తుంది.

158. తెలగు కావ్యభాషా వచనానికి చిన్నయసూరిగారు జనకు డని (ప్రతీతి. సంస్కృత హితోపదేశ కథలకి ఆయన చేసిన తెలుగు అనువాదం సాహిత్యరీత్యా కొంత విలువకలది; ముఖ్యంగా (ప్రథమభాగం, చిన్న చిన్న వాక్యాలతో అంక్యానుప్రాసపలతో రచన చాలా అందంగా కని పిస్తుంది. ఆర్థం స్పష్టంగా తెలుస్తుంది. ఈ పుస్తక రచనలో 'చిన్నయ సూరిగారు, తెలుగు రచయితలలో చాలా అరుదుగా కవిపించే ని(గ్రహం (ప్రదర్శించారు. ఆయన పద(వ్రయోగంలోను, ఆలంకారిక రచనలోనూ ఆ అందం అగుపిస్తుంది, ఆ

159. ఆయితే, ఆ భాషావర్గాన్ని అనుసరిస్తున్న రచయితల్ని గురించి మాత్రం ఇలా చెప్పడానికి వీలులేదు. పాధారణంగా కాలేజీల్లో పవిచేసే ప్రతి తెలుగు పండితుడూ తానొక కవినికూడా కావాలి కాటోలః భావిస్తూ ఉండటం దురదృష్టకరమైన విషయం. అంటే, తను పండితుడ కనక్క కవికూడా ఆయితీరాలన్నమాట. ఆయనగారి అభిప్రాయాలు ర నల్లో (ప్రతిఫలించి గుర్తింపు పొందుతూ వుంటాయి, ఆ విధంగా చె ప్పన్తకాలు ఎన్నో విద్యార్థుల నెత్తిన పడుతూ ఉంటాయి. విజావిక్కి 6 పుస్తకాలకి విశ్వవిద్యాలయంవారి ఆమోదంకాని, (ప్రభుత్వ విద్యాళిఖవ్నా! ఆమోదంకాొని దొరకకపోయినట్లయితే, అవి యింతగా (ప్రచారంలోకి వచ్చి వుండేవి కావు.

100, సంస్కృత హితోవదేశ కథలను కావ్యభాషలో తెలుగులో! అనువది-.చిన పండితులు యిద్దరూ మ(్రాసు (పెసిడెస్సీ కళాశాలలో తెలగు అధ్యాపకులుగా వుండినవారే. ఇద్దరికిద్దరూ గొప్పవారే. వారిలో రావుబహదూర్‌ వీరేశలింగంపంతులుగారి రచనల్లో కొన్నిటికి గొప్ప సాహా త్యపు విలువ ఉందనటంలో సందేహం లేదు _- ముఖ్యంగా వ్యావహారిక భాషలో ఆయన రాసిన వాటికి. కాని, చిన్నయసూరి ననుసరించి హితోప

[23

దేశ కథలకు, తెలుగు కావ్యభాషలో అనువాదంచేసిన రచయితల్లో మాత్రం వీరేశలింగంగారు సాహితీపరంగా తీవ అపచారం చేసీనవారని చెప్పక ళస్పదు.

(001 2గు0గ8 6 ఇ14608 ఇం. [0110%63 01101138 5381 29 21914001౯3 0 1009264654 1810 బడళ72 ₹610203. సశ ₹712065210083మ ౪29 ఓం ౪0198 1166౯2౧” $12060)

తెలుగు వచన సాహిత్యం. జంతువుల కథల్నీ, చిన్నయసూరి నీతి చంగద్రికన్తీ రావుబహదూర్‌' వీరేశలింగంపంతులూ్హూ మహామహో పాధ్యాయ కొక్కొండ వెంకటరత్నం వంతులుగారల మధ్యమస్థాయి రచనల్నీ మించి పెరగలేకపోయింది. ఒక ఏడాది తర్వాత మరొక ఏడాది ఉన్నత పారశాల విద్యార్థులు వాటినే చదువుకోక తప్పడంలేదు. ఇంటర్మీడియట్‌. క్లాసు కాంపొజిషనుకి ఉదాహరణలుగా, జి, వెంకటరంగారావుగారు చూపిన ఉదాహరణల్లో వీరేశలింగం పంతులుగారివీ, వెంకటరత్నం పంశులుగారివీ అనువాదభాగాలు, చిన్నయసూరి రచనకు పక్క పక్కలనే వేని చూపించారు.

తెలుగు పండితులలో అరుదుగా కవిపించే చక్కని 'భాషాభిరుచి చిన్నయసూరిలో ఉంది. దాంట్లో తప్పులు రాకుండా ఆయన జా(గత్త పడితే, వీరేశలింగంగారు వాటినే విస్తారంగా చేసి చూపించారు. ఆయన భాషా భేషజం అందర్ని మించిపోతుంది. సంస్కృత హితోవదేశంలో గావి, చిన్నయసూరి రచనలోగాని పదిమాటల్లో చెప్పిన విషయాన్ని వీరేశ లింగం పంతులుగారు నందమాటల్లో చెప్పారు. పదాడంబరంకల శైలి ఆంపే ఆయనకి మోజు ఎక్కువ. అర్థరహితమైన యమకాలతో వాక్యాలు గుప్పించేశారు. వాక్యాల్ని పొడుగ్గా పొగదియ్యడానికే పద(ప్రయోగం చేశారు. జంతువుల కథల్లాంటి చిన్న చిన్న కథల్లో వచ్చే పరళమైన భావాల్ని వ్యక్తం చెయ్యటానికి ఎన్నో పర్యాయపదాల్నీ, ఆపరిచితమైన పదాల్నీ దొంతర్హు దొంతర్లుగా ఆయన 'పే్చారు. పంస్కృృళత , మూలంలో కవిపించే ఉదాహరణకూడా వీరేశలింగం పంతులుగార్ని కాపాడలేక

శ24 పోయింది, ఇలాగే చాలమంది, కావ్యభాషా వచన రచనలో దీర్చమైన సంస్కృత సమాపొలు గుప్పిస్తు ఉన్నారు. వీరేళలింగంగారి వీతిచం(ద్రిక నుంచి ఒక ఉదాహరణ చూపిస్తాను.

“నిరంతర పరిఫుల్ళ వనమల్నికొ వల్లికొమ తల్లికా వేర్ణిత నికుంజ పుంజ రంజితంబియి, కుసుమ విసరపరిమళ మిళిత గశిత మకరంద బిందు పందోహాస్వాద నాగత మిళింద బృంద సుందరందియ్యి. నికట విటపి చృటారట చృకుంత సంతానాఒ శాంత తత రవా[క్రాంత దిగన్తరాళం దియ”

182, ఈ పృస్తకం రాసినప్పుడు వీరేశ లింగంగారు, చిన్నయ సూరిగారిని మించిపోవాలని ఆశించి ఉంటారు. కావ్యభాషా శైలిలో ఆయన్ని ఈల దన్నాననే భావించి ఉంటారు. తరుణ వయస్సులో ఆయ నక్కి సంస్కృత కావ్యాలతో పరిపూర్ణమైన సంబంధం ఏర్చడకనైనా ఉండాలి, లేదా పహజమైన భాషా శైలిని ఆయన మెచ్చుకోలేకుండానై నా ఉండాలి. అంతే కాకుండా, దుర్గా9హ్యాతా పాండిత్య (ప్రకర్ష వచన రచనకు (ప్రధానమైన ఉన్నత లక్షణాలని అభిప్రాయపడ్డారు. సం[గ్రహరచనా, సంవాద తై లీవంటి సంస్కృత మూల (గ్రంథ “లక్షణాలంపే ఆయవకి అయిష్టత వుండి వుండవచ్చు.

108. కొవి, వీరేశలింగం పంతులుగారిలో మెచ్చుకో - దగిష్మ వషయం ఏమిటంశేే, వీతిచం(ద్రిక రచనలో, ఆయన 1ప్రయోగించిన (పొడ వావ్య శ్రైల్తి తరవాతి రచనల్లో (ప్రదర్శించలేదు. వాటిలో యమకాలూ, జటిలపద (ప్రయోగాలూ చాలావరకు తగ్గిపోయాయం పే పంతులుగారు వాటిపట్ల క్రమంగా అనాదరం 'పెంపొందించుకున్నట్లు స్పష్టమౌతుంది. నిజానికి నరళ వచనంలో ఆయన చేనిన రచనలు దీనికి పూర్తిగా విరు ద్ధంగా నడిచినవే. ఆయన ఉద్దేశించిన సారళ్యత తెలుగువచనాన్ని వట్టి "పేలవంగా తయారుచేనింది.

109. తరవాతి కాలంలో వీరేశలింగంగారు నీతి చంద్రిక శెలివి వినర్తించినమాట విజమే. కాన్ని బోధనా సంస్థలలోనూ, పార్య పప

[16] 125 వీర్ణయ సంఘాల్లోనూ కూర్చొనే "పెద్దలు మాత్రం, ఆయన వీతిచంద్రికనీ వదళ్లేదుు ఆయన భాషనీ వదల్లేదు, =

ళా న!

• అంతేకాదు, వీరేశరింగంగారు అపరిశుద్ధ శైలిలో చేసిన దుష్టరచ నని మెట్రిక్యులేషను, ఎస్‌,ఎస్‌.యల్‌,సి. పరీక్షలకి కూర్చునే విద్యార్థులకి పార్య(గ్రంథంగా నిర్ణయించి దాన్ని గొప్పచేశారు. వీటితో ఎస్‌, ఎస్‌, ఎల్‌,సి. పరీక్ష అనేది ఏర్పాటు చేసినదే నాలుగు నంపత్సరాల[క్రితం,. ఈ నాలుగుసంవత్సరాల్లోనూ వరసగా మూడు సంవత్సరాలపాటు వీరేశలింగం పంతులుగారి నీతిచంద్రిక పార్య్యగ్రంధంగా విర్ణయింపబడి కొనసాగుతూ వచ్చింది. కాని తెలుగుభాషకు సంరక్షకులమంటూ చెప్పుకునే. పెద్దలు, దానికి అభ్యంతరం ఏమీ చెప్పలేదు. తెలుగు వచన భాషలో అళ్యుత్తమ (గ్రంథమని చెప్పదగిన్క ఏనుగుల వీరాస్వామిగారి పర్యటనానుభవాలు తెలిపే “కాశీ యాళశ్రాచరిత్ర) గురించి గౌరవనీయులు రాయదిహద్దూర్‌ శర్మగారు (బయ్యా నరసింహేశ్వరశర్మగారు) *“లెజిస్టేటివ్‌ కౌన్సిల్‌” లో విరసనగా మాట్లాడారు. అటువంటి వ్యక్తి వీరీశలింగంపంతులుగారి “నీతిచంగద్రిక' ను గురించి ఏమనుకుంటున్నారో అవి ఆశ్చర్యపడుతున్నాను.

185. ఈ సందర్భంలోనే (ప్రాచీన భాషావాదుల దురథిప్రాయాన్ని మరొకదాన్ని చూపించడం అవసరమనుకుంటాను. పాహిత్య (ప్రయోజ నానుగుణమైన భాషావిషయంలో సులభ (గ్రాహ్యాత ఒక్కటి సాధిప్తే చాలనే వారు అనుకుంటున్నట్లుంది. కావ్యభా=లోనే కరిన సంస్కృత పదాల్నీ, బహు (ప్రాచీన పదాల్నీ తొలగించి రాసేప్తే సులభ ([గ్రాహ్యంగా ఉంటుందని వారి అభిప్రాయం, ఆంకేకొని, (ప్రాచీనమైన ధాషలో వ్యాన రచన చెయ్యడమన్నది ఏమీ సులభమైన పనికాదనీ, ఒక వేళ సులభ (గ్రాహ్యమైన కాన్యభాషలో ఏ కొద్దిమందో రాయగలిగినా ఆ భాష అపరి శుద్ధంగానూ, 'పేలవంగానూ ఉన్నదనీ గుర్తుంచుకోరనుకుంటాను.

186. భాషాభ్యానం చేసే వాడి దృష్టి ఏమిటో, రచయిత దృష్టి ఏమిటో కూడా కావ్య భాషావాదులు (గ్రహించరు. ఆ భాషమీద అధికారం

26

నంపాదించటం అన్నది చాలా దుస్పాధ్యమైన విషయం. అందువల్లే పాశ్చాత్య విద్యా వ్యాసంగంలో సుశిక్షితులైన తెలుగువారు, తెలుగులో వ్యాసరచనా పద్ధతిని ఆభ్యసించలేక పోతున్నారు. తప్పులు వచ్చేస్తాయేమో నవి భయపడుతూ ఉంటారు. ఇది యింక మనవల్ల కొదని విరాశపడి వది బేస్తున్నారు. ఆవ్రయత్నంగా రాసే భాషవిగురించి నేమ చెప్పటంలేదు, పువ్తకాల్లోంచి అభ్యసించే భాష రాయడం అనేది వస్తే అడుగడుక్కీ వ్యాకరణ దోషాలూ, లాక్షణిక విరుద్ధమైన (ప్రయోగాలూ భయపెడుతూ ఉంటాయి. -

167. తెలుగు వచన భాషా సమస్య, విద్యా విధానానికి ముడిపడి ఉన్న విషయం .__ అందులోనూ (ప్రాథమిక విద్యావిధానానికి ముకిపడి ఉన్న విషయం .___ లక్ష్మణరాపుగారికి నృృహలో ఉన్నట్టులేదు. ప్రాత మిక పాఠశాలల్లో చదివే చిన్న పిల్లల్ని దరిదగొొట్టు కావ్యభాషలో రాసిన వాచక ప్పస్తకాలు చదవమని ఛాందసపు పండితులు నిర్భంధం చెయ్యటం వల్ల విద్యా విధానంలోని (ప్రధాన సూక్రాన్నే ఉల్లంఘంచినట్లవుతుంది, ఈ ప్పస్తకాల్లో కొన్నిటిమీద రావు బహదూర్‌ వీరేశలింగంపంతులుగారి "పేరు కూడా ఉంది. వీటిలో ఉన్న *చెక్త నిర్మష్ర కావ్య భాషావాదానికే అనమానకరమైనా ఆ భాషావాదులు కళ్ళు మూసుకు కూర్చున్నారు ఆ్రాళ మిక పాఠశాలల్లో పనిచేసే ఉపాధ్యాయుల్లో ఏ కొద్దిమందికో తప్ప తక్కిన వారికి కావ్యభాషాజ్ఞానమే లేదు. అందువల్ల, (ప్రాథమిక పారళాలం స్థాయిలో (ప్రాంతీయ థాషాబోధన అనేది ఒక తంతుగా తయారయింది. *అనుబంధం 8 _ “ఏషియాటిక్‌ క్వార్టర్లీ రివ్యూ” వెప్టైందిరు 1012 లో,

“ఆరిఫ్‌ అనే ఆయన రాసిన వ్యానం ___ “ఈజిప్టలో అరబ్బీ ధాషా సమన్య” అనేది, అప్పారావుగారు ప్రత్యేకంగా ఉదాహరించారు. ఈ అనుబంధం 'పెదదికావటం వల్ల (గ్రంథాంతంలో, (ప్రత్యేక వ్యాసంగా చేర్చాను_అనువాదటీడు. స

న్‌

188. విజానికీ పున్త్సకరచన చేసేవాడికి కావ్యభాషలో ఉన్నసొకర్యం నవ్యకావ్యభాషలో లేదు. నవ్యకాన్యభాషలోనే రాసినన్పటికీ నిర్దష్ష కావ్య భాషా వ్యాకరాణాన్ని తణ్ణంగా అధ్యయనం చెయ్యక తప్పదు. ఈ నవ్య కావ్యభాషు(ప్రాచీన కావ్యభాషా నియమాల్ని ఒకప్పుడు పాటిస్తుంది. మరొ ఈప్పుడు పాటించదు.ఆందువల్ల, పూర్వకవి (వయోగాల్ని తెలుసుకునేందుకు గాను యీ భాషలో రాసేవాడు కూడా ఆభాషా వ్యాకరణాన్ని వల్లె వేయకతస్పదు. అంతేకాదు ఆ వ్యాకరణ నియమాల్ని ఉల్లంఘించడం కూడా ఏయే సందర్భాల్లో, ఎలా ఎలా ఉల్లంఘించవచ్చోకూడా థిణంగా తెలుసుకోక తప్పదు, కాని, కావ్యకర్తల రచనా పద్ధతికి శ్రమమైన సూళక్రాలు ఏర్పరచటం అసాధ్యం కావటం నల్ల, ఈ భాషావాదుల్లో ఎవరూ, ఆ పనికి పూనుకోలేదు.

సులభీకరణ పస ద్ద తి

100, నవ్య కావ్య భాషావాదుల కృషివల్ల కావ్యధాష సులభశ్లైలి అలవరుచుకుందని రామయ్య పంతులుగారు తప్పకుండా అనవచ్చు. అన వగాహతా, దుర్గా9హ్యుత్కా కృతకత్వమూ కావ్యభాషకి వర్తిస్తాయి, కావి, వద్యకావ్య భాషకి వర్తించదనిరూడా ఆయన భావించవచ్చు. ఈ సులలీ కరణ పస్థతిని గురించి ఆయన తమ కరప్మతంలో యిలా అన్నారు. -

• “భాషని సుంభంచేసి ఆధునికంగా మార్చేందుకు (10 518011 ౬53 గండేంగు:56) మంచి పద్ధతి ఏమం'పే సాధ్యమైన నంతవరకూ (ప్రాచీన రూపాల్నీ విరళ (ప్రయోగాల్నీ తగ్గించడం, పరిచిత (ద్రయోగాల్నీ “వ్యాకరణానుగుణ మైనా (ప్రయోగాల్నీ వాడడం, వచన రచనలో అవసర మైనప్పుడల్లా భావ స్పష్టతకోనమూ, విజాతీయ (ప్రయోగసారన కోసమూ సంధి కార్యాన్ని పరిహరించడమూ ఆవసరం.” పట శిరి -

$26 _.... 170. న్‌ కమిటీ మెజారిటీ పభ్యులు, తయారుచేసిన పదాల పట్టి కలు పరిశీలిస్తే ఆయన చెప్పిన సులభీకరణ పద్ధతి ఏమిటో తెలిసిపోతుంది, సబ్‌ కమిటీ మెజారిటీ సభ్యుల పదవర్గీకరణ

171. పట్‌ కమిటీవారికి నిర్దేశించిన విధుల్లో మొట్ట మొదటిది ఏమంటే, “ప్రాచీన వర్తమాన రూపాలను రెండు వర్గాలుగా విభజిం చడం. ఇక తరువాయిపవి ఐటిలో నేటి (ప్రముఖ వచన రచయితలు (ప్రయోగిస్తున్న రూపాలేవో, వారు పరిహరిప్తున్న రూపాలేవో విభ జించడం, ఆ వన్లీకరణను బట్టి ('ప్రతిరచయిత రచనని అమసరించీ కొన్ని ప్రాచీనదూపాల్ని స్వీకరించడంలో కొవ్మి విసర్జించడంలోకాని, ఏయే సూళ్రాలు వర్తించాయో వివరించడానికికూడా మెజారిటీ సభ్యులకి అవ కాశం ఉంది.

172. అయితే, సబ్‌కమిటీ మెజారిటీ సభ్యులు యిటువంటి పవి ఏదీ చెయ్యలేదు. (ప్రముఖ వచన రచయితలు (ప్రయోగించిన (ప్రాచీన రూపాల్ని పరిశీలించేందుకు వీలుగా ఏ విధమైన వివరణా వారుగొణవ్వ లేదు. ఇది చాలా (ప్రయాసతో కూడినపని, ఇటువంటిది వారి ఆలవాట్లకీ సరిపడదు, వారు చేసినవల్లా కొన్ని స్వతంత్ర పదాలూ, వాటి భిన్న రూపాలూ.. రెండు వర్గాలుగా కేటాయించి, (ప్రాచీవ, వర్తమాన రూపొ లుగా చూపించడం. వారి దృష్టిలో (ప్రాచీన రూపాలంపే వచన రచనలో వారికి కనిపించవి పదాలన్నమాట. (ప్రాచీనత అనేదాన్ని నిర్షిష్టంగా నిర్ణ యించలేదు. ఆంయే యీ సబ్‌కమిటీలో సభ్యత్వానకాశం కలిగిన యిద్దరు వచన రచయితలూ - వేదం వేంకటరాయశకాన్తిగార్తు లక్మణరొవ పంతులుగారు వచన రచనలో (ప్రయోగించవి రూపాలన్నమాట.

[29 నవ్యకావ్యభాషావాదావికి ఆదర్శ పురుషులుగా పేర్కొనబడిన వీరేశలింగం సంతులుగారి (ప్రయోగాలకీ, చిలకమ్మర్తి అక్షీవరసింహంగారి (ప్రయోగాలకీ వీటిలో స్థానం లేకపోయింది.

178. ప్రాచీన రూపాల విషయంలో - కావ్య (వయోగమే (ప్రమాణ మవి కమిటీవారు నిర్ణయించారు.

కొన్ని (ప్రాచీన రూపాల్ని ఆమోదించడానికి కావి, పరిషారించ డావికి కాని సబ్‌ కమిటీకి స్వయం నిర్ణయాధికారం యివ్వలేదు. వారు చెయ్యవలసినదల్లా, ప్రముఖ వచన రచయితల (వ్రయోగాల్ని క్రమపద్ధతిలో వగ్గీకరించే వవి. ఆ పనే వారు చెయ్యటానికి సిద్దపడ లేదు, -

జీటి వచన ఛాపా పరిశీలవలో ేలిన అంశాలు

174. ఇక్కడ నేను పేర్కొంటున్న వచన ప్వన్తకాలలోనుంచి తీసుకున్న భాషా (పయోగాల్ని పరిశీలనాత్మకంగా వివరిస్తున్నాను,

175. వీరేళశలింగంగారి “సీతిచం[దికి నుంచీ ఆయన నడిపే 'వివేక వర్ధని? పత్రికలో (ప్రచురించిన వ్యాసాలనుంచీ. వీటిలో “నీతిచం(ద్రిక మూడేళ్ళపాటు మె(ట్రిక్యులేమను పరీక్షకి పాఠ్యభాగ్యంగా ఉండేది,

176. చిలకమ్నుర్తి లక్షీనరసింహంగారి. “రాజస్టావ " కథావళి”? “పొందర్యతిలక్కి *కర్చూరమంజరి. "

177. వేదం వెంకటరాయ శొన్రిగారి “క ఠాసరిత్చాగరము”

4, విజ్ఞాన చంద్రికా ఆంథమాలవారి నంపుటాలు కొన్ని,

నవ్యకావ్య భాషా రచయితలు మారుమూల పదాల్నీ! ప్రాచీన రూపాల్నీ ప్రయోగించడం మావేశారన్నవిషయం ఒట్టి అబద్ధమవి నావర్‌

$30 శీంనలో కేలింది. -ఈ [కింద పేర్కొన్నపదాలూూ భాషారూపాలూ వారి పున్తకాల్లో కవివిస్తాయి... 9నుబ౦ధ౦_.8 మొదటి వర్షం జ ఉ కేం యుష్మదస్థృదర్థక సర్వనామాలు £ కందుకూరి వీరేశలింగంగారు _ ఏన్కు ఏము, ఈవు, తార్కు చిలకమర్తి లక్ష్మీనరసింహంగారు _ మీరలు, తారు ఏను, 2 నికీశారక నర సనామాలు థి (అ ఠ వీ _. ఆయ్యర్మి అద్ధావి ఆయది. - చిల _- వారలు- అయ్యది వీరలు, ఆశె. ర (వశ్నార్థక నర్వనామాలు ఫి కవీ _ ఏవాడ్కు ఏవారలుు ఏవారు, ఎవ్వాడు, ఎరు ఎద్ది వయవి, ఎయ్యవ్ని ఎవ్వి, చి, అ = ఎద్ది ఏర్కు ఎవ్వి, ఎయ్యది, ఏవానిచేత ఏనిపెనన. మ! న్నీ. డ్తీం అనిగ్జిస్ట్వారక సర్వనామాలు థి క,వీ _ ఒక్కరుండు, ఒకరువుండు, ఒరువులకు,, ఎక్కటి (శళంబ్రు ఒకండు, (వారిజాకరంబు) ఒక్కంండు, ఒండు్కు పలువుంగడ్రు., వలుగ్రుం గ్ల

*శిప్ర[ చి. ల -- ఓర్త, ఒకర్త ఒకర్తుు ఒకర్తుక్కు ఒక్కంండు, ఒక్క రుండు ఒక్కరిత, "క. సామూహిక సర్వనామాలు : క, వీ... ఎలరు ళ్‌ చి. ల₹€ఎ= ఎలరు, శి 6 నంఖ్యావాచక సర్వనామాలు ని క, వీ _ నలువురు ఇరువురు చి. ల _ ఇరువురు మువ్వురు నలువురు,ు ఏవరు ఇరు గురు. 7. ఇతర రూపాలు ; క.వీఎ అట్టిండు, కుడువంగఃలాడు చి, ల .-- కుజడు. 4! "ెండోవర౦ . (0౧ క వీ _ తీవియ వెలియలు, పల్లియ, చేడియ, విద్దియ, కన్నియ , కటియ. చి. ల _ గుండియల్కు కన్నియ, అఆందకృత్తియ, వన్నియ, చెలియలు, పలియ, గదియ్మ ము తియమృు, చెలిక చఉియలుం ళా టి అక్‌ నతో

• 1, క వీ _ విదుర, చి, ల = చెమ్ముట, విదురః

27. క, వీ - ఆరటంబు, కక్కురితి కొమరితు కొమరుండుం

కిప్ర2

8. క. వీ - ఉయ్యెల, ఉయ్యల

చి. ల-- ఊయెం

శీ. క వీ - డిగి, డా(గు, డాచక్కి, డాపక, డా(గుడుమూత,.

చి. ల - డాంగు, డగ్గర్కు డిగి డాయు, డిగ్గి డాంపక,

5, క, వీ - (శ్రావు, వేవురుు నూరువురు, పొ త్తిప్పరువు

6, క.వీఎకను

చి, అ _- కనులు, ఇలు, ములు

7, చి. ల - మపాిమము

8 క వీ _ కురంగట, ఒనంగు, కలండు, మారుతుండు, కరంగి, ఎటింగి,

చి అ -- మరుంగున్క " తెరంగున్న ముసుంగు, నెలంత, ఎన్నండు.

0. క. వీ = మాడ్కి చూడ్కి, వేడ్క

10, చి, ల - కూర్కు, మేల్కని, నాల్గు, కొలు, పల్కు; సిల్కు -- మాలిన, కో ర్కెలు వెల్లు, నాల్యాలు,

11. కవీ _ త్రోవ, ప్రక్క, శ్రాడు, ఫోంగు, ప్రాత

చి, లీ - ప్రక్క, ప్రాత, శ్రోవ

12. క. వీ _ అనిష్టమ్ము, వానమ్ము, పరాజయమ్ము, అనంత రంబ్బు దేశాంతరంబు మానంబు

చి. ల = శంఖంబ్కు స్ఫురణంబ్బు మార్గవళమ్మున వంశంబు నెమ్మొగమ్ము

[17]

(అ). క.వీ- చుట్టుపట్టులు _

చి, ల = ఎన్నిసారులు., - పండులు, చెట్టులు, చీకటుల్కు'చోటులు, _కోటుల్లు జడదారులు

(ఆ)క, వీ _ ముదుసళులు

చి, ల _ పేరులు, ఏండులు, పువ్చాడులు నెగళకులు, (వెకులు, ఉవ్విళులు,

(వత్యయ నహిత రూపాలు క. వీ _. ఎరు(గమింజేస్తి చేవమెయి, కారంబు, పొంటె. చి. ల = లభించుటంజేస్కి బలిమిమెయి (కియా రూపాలు

&, భూతకాలం ;

క. వీ = అవియె, కట్టుకొవియె, ఆయికి(విి నక్షీంచితి(విి, వొాంసింషబడియె.

చి, ల = చవియె అవియె, చనియెను, ఇడియె, 'వేడుకొవియెను, ఇయ్యకొనియె, అరుదెంచితి(విి, చేనితి(వి, ఆయికి(వి).

2. తదరాారకఠక రూపం : /

ధర ధీ రూప

క వీ = చేసికొవియెద,' కట్టుకొవియెదరు, వచ్చెడును, హహత్తిం చెదు, అయ్యెడుమవి, దురపిల్లెడును, చలుపుదు, నాటుకొనియెడిని, దక్కించుకొనెదను, పడియెదరు, -ా చి. ల _ చేపెదు, -చేసికొవియెదను, శపియింబెద, ఎరుగుదు నిలపుదు, తోచెడివి, తోచెడును, ఆయెండును. పూనుకొవియెదను, అవిమెదరు.

34 నిం విధ్యర్థక రూపాలు వీ = చేయుండు.. వినుండి, తీర్చికొండు, పొండు, పేర కొమ్ము, ఈకొమ్ము, ఆవవిండుు కానిండి. చి ల _ భయపడకుము, చేసికొమ్ము, (వ్రాయకుము, గెలిః కొమండు, బాధింపకుము, “ శ్రీ. ఇతర రూపాలు :

క, వీ. అన, వాన్‌

చి.ల = ఏమన్న, అన్న ఎంచుచుండగనే.

క. వీ =. నమస్య్కరించుడ్కు విగిడించుడున్‌, నావుడుు అన

వుడు, అనుడు.

చి, ల = అనవుడు, నవావడు, ఆనమడు ఆగనేయ్వుడ్పు అను టయు.

కొన్ని (పత్యేక రూపాలు :

క. వీ _. ఎండనాక్క వాననాక, ఓద్బు (ఓడించు, ఓరువన్‌ (ఓడింపన్‌) మనవ్నింక్రు, కేరన్‌,

చి, ల = కేరన్‌, చూచిశే, కడకేరితి అయిదంచిత.

క. వీ = ముంచవలెను ఉంచవలయును, ఉంచగూడదు న్ఫురించకపోవు, (గ్రహించవలసిన, తెప్పించకుండ్క్య పుష్పించక్క *కృమించవలెన్కు ఆలోచించవలసి ఉంచవలెను కనిపించలేదు, వేయిం చక్క జరిగించవలసిన్మ్న పంపించని, పిలిపించవలెను అనుభవించలేదు.

చి. ల. ఉంచవలయును ఉంచవలెను.

ఓ. క వీ = అచ్చటి అచ్చట అచట, అగుచోన్‌, ఒఓకొ నాకచోన్స్‌ ఇచ్చట,

చి, ల _ ఎఆీ(గినచ్తో ఇచ్చట, అచ్చట్క ఆచట, ఇచట.

$35

£. కవీ. = ఇప్పడు,

చి, ల = అపుడు, ఇప్పడు, ఎపుడు

ఠి క్‌ వీ ణు ఆఅంతియం

చి. ల = అంతియి ఇంతియ.

క, క వీ. = అటులు,

శ ప!

చి,లఎ= అట్టలు, అటులు ఇట్టులు, ఇటులు, ఎట్టల్సు ఎటులు,

5. క. పీ _ వలనుపడునేని, ఎందేవియున్‌ (జనియె పాల ముంతనేవి, అగునేన్‌.

చి. ల ఏవి.

$.5క.వీ =. 'పెందెకట్లనొండె, దుడ్దునాుమములనొండె, ఈ లోకమునందొండె పరలోకమునందొండె.

వేదం వేంకటరాయ శాన్తిగారి రచనలో (ప్రాచీన శబ్దరూపాలు ఎక్కువగా కవిపిస్తాయి. వారు రచించిన “కథాసరిత్చాగరము"లోని భాష వారి దృష్టిలో ఆదర్శప్రాయమైన వచనం, అందులోనుంచి కొన్ని రూపాలు యిక్కడ పొందుపరుస్తాను న

“ఏను, ఎల్లర్కు మువ్వురు, నలువురు,నల్వురు, ఏవురు, ఇరువుర్చు డప్పి,

డక్క-ంగొను, డెస్పరము, కను, పల్కె=ను, వెల్లుచున్న, పల్కులు, ఇట్టులు, ఎట్టులు, ఇటులు, పేరులు, పేర్లు, తీవియ, కన్నియ, ముత్తియంబు, కొమ రిళ్క త్రాగు, (పక్కా ప్రాత అనురదక్తిమెయి, అనవిమె, చనమెనుు కొని యెను, ఇడియెను, పడియెదరు, చెప్పకము, అనన్‌, కనన్‌, తేరన్‌, అచ్చ టిక్కి అచటిక్కి ఇచ్చటిక్కి ఇచటిక్కి ఇప్ప, ఏవి, ఒండె పవలుం

36:

విజ్ఞాన చంద్రికా (గ్రంథమండలివారి (ప్రచురణలుకూడా వాడుకలో నుంచి పోయిన మారుమూల రూప్తాలపట్లనే పక్షపాతం (ప్రదర్శిస్తున్నట్లు స్పష్టమౌతున్నది.

ఉదాహరణలు : ఆపేక్షందేస్కి ఏడుస్రారుల్కు ఇర్దానిని, లేదేని, తిరుగుపాటులు, ఎల్లరకు, "పేరులు, నాలుగుమారులు, .ఇద్జి _ఏర్పరచుకొవి యెను, మెలగున్స్‌ అచ్చట, (ప్రక్క, ఇరువదిగురు, రద్దుపఅచనోయన, కనులు, పనివారలు, అచ్చటచ్చట, ఎంతేవి, ఇచ్చట, తొడ౦ంగిర్కి ఇధితియ, ఈలవలయు, జాగీరులు, నరదారులు, చంవబడియె, చేసికొవియె తీసి

ళి క్‌ ఎ లో

కొవియెను, ఇట్టులు, గొండులు, అవియె, బాటసారులు, (తోవలు, సోమ రులు, ఏర్పాటులు, ఎది, ఇజారాదారులు, సుబేదారుల్తు అమీరులు, ఇరు వుర్పు చేసికొనియె, ,మువ్వుళ్ళూ మవావురు, ఎల్లరుు ఏవురుు. ఇయ్యది, అయ్యది, తలంచిన, దోంచుకొనబడియెను, మెకంబులు, ప్నానంబు, పానంబు, వీరలు, ఆర్యులు, గుండియలు, అటులు, ఏలన, సొనంగు, తలంచు, ఎట్టులు, కొల్వు, తెల్పు, బింటులు, నోనాడన్‌, నిల్వంజాలక, నల్వురు, ఇద్ది- ఉందెడిద్కి ఇరువదిగురు, ఒండు, డాగుడుమూతలు, (ప్రాత, (ప్రక్క, ఒకరుండు, ఆగుటంచేస్తి ఎనమంథడ్రుగుర్ము_ఎవ్వి, కలుగుటంజేస్కి అద్దావికి, ఉ౦చ(దిడిర్తి వదల్బవలస్కి అవ్వాని రెండుమారులు, ఒక్క రులడు, కన్పించలేదు సాగించవలెను, ఆత్మికమించవలెను, పిద్దించగలదు.

ఈ అనుబంధంలో చేర్చిన రూపాలను నబ్‌కమిటి మెజారిటీ - సభ్యులు, వాడుకలోబేని (ప్రాచీన పదరూపాలుగా పేర్కొని వాటిన్‌ వచన రచనలో పరిహరించాలని చెప్పారు. ఈ రూపాలను పైన పేర్కొన్న (్రంథాలనుంచి తీసుకొనడం జరిగింది.

“మరొక విషయం ఏమంటే, అధునిక తెలుగు భాషలో సంస్కృత పదాలెన్నో వాడుకలో ఉండగా, వాటి తద్భవ(గ్రాంథికరూపాలనే (ప్రయో గిన్తున్నారు. వీటిలో కొన్ని ప్రాకృత కావ్య భాషారూపాలికి సరిపోలే టట్లు ఉంటాయి. ఈ కింద యిచ్చిన అనుబంధంలో నవ్యకావ్య భాషా వాదుల రచనలలో కనిపించేవి, వాడుకలోలేని తద్భవరూపాలు ఉదాహ రిస్తున్నాను.*

అనుబంధ ఢీ సంఖ్య వాడుక లోలేని సంన్క్మ్భృృత నమూసూలు తద్భవమాపాలు కీ అనద అనాధ లి అరదము రథము ర్‌, అంతిప్పరము అంతఃపురమాు.. శీ ఆప ఆళ ర్‌ం ఆకపము ఆకాశమః 0, కఠరజవమఎ కార్యము 7, గందము గంధము 8. 'దేవశము దేవాలయము. రి మోసయ మోసము 10. వెయ్యము "స్నేహము క! పాయము ప్రాయము కడ వఐందుగుళలు బంధువులు 18. మోము ముఖము కేక రఠనాల.. శత్నాలు 5, రోనము రోషము. 18. వితము విధము... 1... విధై _ విద్య రిం నందియము సందేహాముం

838 రావుబహాద్డూర్‌ కందుకూరి పీశీళలింగంగారి ఆూగాలు

1. కర్ణము శార్యము

2. గరువంబు గర్వము ఠి చిట్టలు " చిత్రములు 4 తీరుడు స్ట్‌రుడు

3. పసదనంబు (ప్రసాదనము

4. వీరము వీర్యము 7, మంతిరి మం్రి -

5. మెగమ్మ మృగము

6. మొరకు మూర్చడు

7. మావిని మానుషుడు మానుషి [కే విద్దియ విద్య చ విజ్ఞానచం్నద్రిక (ప్రచురణలు

8. కొమరుడు కుమారుడు £ె నేమించు నియమించు 8, నేమము నియమము శ. మెకంబు మృగము

9. సందియము-_ సందేహము

నక్‌శీ9 "వేదం. నెంళటరాయ శ్యాత్తిగారు శ, అంతివురము అంతఃపురము లి అనద అనాథ $, ఆన అజ్ఞ శ ఉగ్గడించ “ఊద్ధాటించు ర్‌ ఒజ్జ ఉపాధ్యాయుడు _ 8. కొమరుడు కుమారుడు 7. దక్కినము దడిణము శ, నెయ్యంబు స్నేహము 9. పెర పర 10. బూతంబి భూతము 11. మానిషి మానుషుడు _ శ - , మామషి 2, మోము ముఖము 18. రతనములు రత్నాలు 14, వింజ వింధ్య 15. వేసము వేషము 108. విసము విషము 7, వనము వశము 10, 'పెజ్ట శయ్య 19, వంద్రము సము[ద్రము వ్యవహారంలో ఉన్న తద్భవ రూపొలకు మారుగా, న్యవహార దూరమైన తద్భవరూపాల (ప్రయోగం

140 “ిలకనుర్తె లశన్ని శా నంచాగారు కఎ2 గారాము _గొరాదిము రె సంపంగి వంపెంగ వీజాన చం,దికా ,గంథమాల విజ్ఞాన చంద్రికా (7 కీ. నొమతుడు కొమారుడు “వేదం వెంకటరాయ శాస్త్రిగారు శ. ఆకొమరుడు కొమారుడు £ి ముత్తియము ముత్యము ఠి. సంపంగి పర్పపెంగ “తరహత్క, ఆనుస్వారప్రయ్నుక్తం కొవి పదాలు వాడుకలో ఉండగా, అమస్వారవ్రయు క్తమైన పదాలనే (ప్రయోగించిన పందర్భాలు ఈ కింది అమదింధంలో యిస్తున్నామ.

[18] అనుబ౦ధ౦ క్‌ కంద్తుకూభి వీరేశలింగం షంతులుగారు !. ఆలంతి 2. డొనంగు 8. దొరంకొను చిలకమర్తి లవ్నీ శ్రనరసింవాంగారు

$, పడంతి 2 తెరంగు " 8, మడుంగులు శ. మగ్గంటిమి

5. అలందు 8. ఎలుంగు 7. ఒపసంగు క8..కలంచు $8. తొలంగు "వేదం నెంకటరాయశాొ(క్తిగారు విజ్ఞానచందికా (గ్రంథమాల

6. ఆతండు శ. ఆలంతీ

ల కొరంత 2. నెలంత

$. మెలుంగులు శపయంట

శీ, అణంచి శక, కడంగు

ర్‌. ఎలు(గు 5, తొరంగు

కి ఒసంగు 8. దొరంకొవి

7, కడంగు 7. కమంగవ

8. కడంగెమ కి. కడుంగడు

9. పొపంగు " $. తక్కుంగల

10. మువింగి 10. విలవంబడు

శ. వెలుంగు

12, వడంకు

ఇక తరవాత్క యీ రచయితలు (ప్రయోగించిన టప్రాలీవ పద రూపాలు కొన్ని వారి వారి పుస్తకాలనుంచి తీసుకుని, యీ కింది అను దింధంలో యిస్తువ్నామ. ఈ రచయితల (ప్రయోగాల్ని పట్టికలో ఒక్కొాం క్కంరివి పక్కపసక్క-ల్నే వేని చూపించాను ఈ (ప్రయోగాల్లో. ఒశరి వాటివి పోలి మరొకరివి ఉండవనే అభిప్రాయం తెలియడంకోసం యిలా యిస్తున్నామ.

అనుబ౦ధ౦ (6 వేదం కందుకూరి చిలకమర్తి విజ్ఞాన చంద్రిక ఆత ఆగులు అన్నువ అనయు అట అలరి, అరయు అలవడు అరుదెంచి అరుగు ఆ ఆలింపుడు ఆదిగాగల ఆరయు అపోవు ఆరి వేరంబున ల ఇంచుక ఇక్కటులు ఇంచుక ఇలడయించు ఇడి ఇయ్యకొను ళ్‌ ఈ కొనవియె ఈల్గు ళు _ ఉబగించు ఉవ్విళ్శారు ఉమ్మలికము జత ఉల్లింబి ఉత్తలపాటు ఉడుగక ఉక్కు

క! ఊడవిబాడుదురు ఏలయించు ఎకిమీడు ఎట్టకేలకు ఎగ వేయమొదలిడెను ఎమ్మెకాడు ఎలనాగ ర్తి ఒణవు ఒనర్చు ఒదవు ఒరుండు ఒనరించుచు ఒదవిన ఓలలాడించు ఓగిరము ఓలలాడించు కతము కతంబున కతము కజచు క్రైదువు కట్టడీ కవియు శవియు కమంగవ కాణాచి కలయంపి శ్రైకొను కోరికలీరికలె త్త కాటించి కడు శేరడము

సై 44 కొందలందిందు. (క్రమ్మటీ కట్టడచేయు కిన్స్నము శ్రుమ్మరు కరము కలయన్‌ కొమ్మ కావించు కజచు కార్కొగులు కూటమి కొడిమెలు కొంచు కడులుకోన్‌ శోలుపోవు కినుక కోలుపోన్‌ కఅచు 'కేలందుమ్మి కడలి కై “పీసి కడ(గుట శకెలంకులు కదురన్‌ కొంపోవు కొంతవడికి కొండొ కుందు కఅప్పు కాంచుచు కైకొని కఅప్ప కోలన్‌ గీ గిట్టినయట్టులు గాందిలి గుమికానికి - పహ చను చనిన చను చను_ చెలువ చీంకువాలు చిచ్చులుకు చనుదెంచు చెలిమి చెచ్చెర చిగురుబోడి. చూపట్టు చెంగట చేడియ చెయము చూపోవు ద

షక చెల్ల యో చెట్రుము చేరంజీరి చుట్టనదేల చెవ్పందొడంగు జి జీవగజ్ఞి జిలుగు వైరాణంపుఅయిక జాబిల్లి లం డెందంబు డ డిందు త తద్దయు తెల్ల ము ఈక్కుంగిల తెఅగంటి తొడరు తడవు వాలుగంటు తటీసి తొంటియటు తలపో పెను తోడుపాటు గా తోంగిన (తిమ్మరుచుండ తోడుకొని ద దినంతులు దొరంకొము రోరింపక

46 న వర్లబెక్క వంజుడు నెవ్వగ చందమామశరేక। నడువు ముడువులు నెచ్చెలి వెరపు నెణపు వాన వెలకొను నెమ్మేను విచ్చలు పీలిడాలు ప పలవించు వపడయు వడతి వడయు పొటిల్లా పసితిండీ పొరలు పగిది పురణీంచు "పెక్కు పోరాటము పాయు పూవిణకొడు పోరాటము 'పెక్కీంటికి పోవు పీర్కొను పొలియు పెక్కంటిల్లు పొలియించును పెంపొందుచుండు. “'పీపకొందురు పొరయక సరతెంచి పదరెను బ వెగడుగొలుపుచు బిట్టు విటలమటి బెగ్గడిలు బేనియలగులదొర లటోంటి

కశ? ను మగతొయి మందెమేలము మగుడ (ముక్కండి మెడవాలు (మోల ముద్దియ శమాన్నడు (మందు మిడియు ముదలమేని మల్లడిగొని 'మేటివా ర్త (మోల మేను “మొగులు ణి ఖేవిక వ వలపంతో వంక /వీటిపటు1 వీడ్కొలుపు వరలు "వలువ వేచియండు వనట వేశొండు వజప్ప వెలువడు వక్కొా-జణించు స సనక ట్జు పిలుగు నమకట్టు పోయగము నగపాలు పౌరు.

148

175. ఈ రచయితల్లో పదాడంబర (ప్రియత్వమూ, వ్యవహారదూర మైన వ్యాకంణ రూప _(ప్రయోగమూ సర్వసామాన్యంగా కనిపిస్తూ ఉంటుంది. ఈ (క్రింది ఉదాహరణలు చూడండి :

కావుటండేస్కి బెట్టిదంపుంజెట్ట, నాకుంగూ, రేవి, అదియునుంగాక్క కూలం(ద్రోప్తి గుడారంబునంగూర్చుండి, ఉన్మాదివియుంటోలె కొడుకుం గూతురు, వీవింగూర్చి చేసివంగావి, పనులంటేప్కి (వాయుటకుంగల సాధన ములు,

178 ప్రాఠమికతరగతుల పార్యప్పస్త్రకాలలో కూడా యిటువంటి లక్షణాలు లేపండాపోలేదు. ఆ ప్వుస్తక రచయితలు _స్తీవి, *స్రీ"అనికాని, “ఆడుది” అనికాని అనరు, నెలతుక్క ముద్దియ, పొలతి_అంటారు. సందే హము అని రాయటానికి * సందియమూు అని_రాస్తారు. రొకనిగురించిి చెవ్పినప్పుడు *వచ్చుటి అనర్హు *ఆరుదెంచుటి అంటారు, “'మౌట్లాడటం' అని అనవలపివ స్తే *ఆన్సుటి అవికొవి “పలుకులు” అవికావి రాయరు. “వక్కా-ణించుట అనిరాస్తారు, అంతేకాకుండా చిన్నతరగతులలో చదివే పసివాళ్ళకికూడా సంస్కృత సమాసాలపట్ర అభిరుచి కలిగించాలని ఆరచ యితల ఉద్దేశం, ఆ నమౌాపాలు ఎలా ఉంటాయో చూడండి ; *ఏకసహ చరామగమ్యమానుండు, అతిరుచ్యఫలభారవిన్నములై , విమలచారిత్ర శిక్షకా చార్యకము మందహానసుందరవదనారవింద లావణ్యాతిశయము,” "

పైన ఉదహరించిన (ప్రయోగశాలవ్నీ ఉన్న పృస్తకానికి ఆట్టఘీద ఉన్న పేరు ఎవరిదం కే నవ్యకావ్యభాషావర్షావికి నాయకు లనదగిన రావు బహదూర్‌ కందుకూరి వీరేశలింగం గారిది £

177. “యూనివర్సిటీ బోర్డ్‌ ఆఫ్‌. స్టడీస్‌ వారికీ టెక్ట్స్‌ బుక్‌ కమిటీవారికీ అభిమాన పాత్రమైన పుస్తకం వీరేశలింగంగారి సీతిచం(ద్రిక నిండా ఉన్నవి అన్నీ సంస్కృత సమాసాలూనూూ పర్యాయపదాలూనూ ఆలాగే వెంకటరాయశాన్తిగారు కూడా తమవచనంలో సంస్కృత (ప్రయో గాల్ని వదల్లేదు, ఆయితే ఆయనలో (ప్రత్యేకంగా చెప్పుకోవలసిన గుణం

(19) శి49

ఏమిటంక్సే ఆయన (ప్రయోగించే నంస్కృత పదాలన్నీ కొవ్య(వయోగంలో స్థిరపడిన సుషప్రపిద్ధపదాలే అయి ఉంటాయికాని ఆ(ప్రసిద్ధపదాలు ఎంత మాథ్రం కావు.

17? కనక్క కావ్యభాషని సులభండేస్కి ఆధునికంగా రూపొందిం చాలనే విషయం కేవలం రామయ్యపంతులుగారి హృదయాశయమేకావి, నవ్యకావ్యభాషావర్గంలోని (స్రముఖరచయిత లెవరూ. ఆచరణలో చూపినట్లు లేదని స్పష్టమౌతూ ఉంది.

170. ఇతర రఛయితలు ఎవరై నా సులలీకరణ సద్ధతి పూను కొన్నా అ సులభీకరణంలో సౌలభ్యం ఎంతమాత్రం కవిపించదు. కావ్య భాషలో పదపంపన్నత ఎంతగానో ఉండడంవల్లా, ప్రాచీన పదబాహుళ్యం ఎక్కువ కావడంవల్లా, కొన్ని కొన్ని తగ్గించుకొంటూ పోవటానికి క్రమమైన పన్దతి ఏడీ అనుసరించలేము. ఒకవేళ ఏదైనా ఒకపద్ధతి అనుస రించినా, అది విరిషంగా కొనసాగేదికాదు అది ఎలా ఉంటుందం క్షే, ఊళ్ళో తాగటావికిచీలమల్లో సమృద్ధిగా దొరికే నీరు వదిలేస్కి సముద్రపు సీటిని బట్రీపట్సి సరఫరా చేసినట్లవుతుంది.

న ళ్‌

180. భాషను సులళంచే పే పద్ధతుల్లో పరిహరణ విధానం ఒకటి. వాడుకలో చాలా అరుదుగ వచ్చేపదాల్నీ, రూపాల్నీ తగ్గిస్తూ మరికొస్త పరిచయంలో ఉన్నవాటినే (ప్రయోగిస్తూ ఉండడం ఆంటే, వ్యావహారిక రూపాలకి దగ్గిరగా ఉన్న వాటినే (ప్రయోగించాలని సిఫార్చు చేస్తున్నట్టు ఆర్థమవుతూంది నాకు (లక్ముణరావు పంతులుగారు, తద్ధర్మార్గకరూపాల్ని

• గురించీ యితరరూపాల్ని గురించీ ఇెప్పినప్పుడు యీ విషయం చాలా స్పష్టంగా చెప్పారు)

181. రామయ్యగారూ, లక్ష్మణరావుగా లా దీన్ని సులఖలీకరణ పద్దతి అవి అనుకుంటున్నారు, కాని కాదు, కొవ్యధాషా రూపాలు వ్యావ హారిక భాషారూపాల్ని పోలి ఉండాలని సిఫార్పు చెయ్యటంవల్ల అనిర్జి ప్షతా, పందిగ్ధతా, ఏర్పడి చాలా యిబ్బందులకు దారితీస్తుంది. “దారితీస్తుంది

150

అవి ఎందుకు అంటున్నానంళే వ్యావహారిక భాషా రూపాల్ని పోలి ఉండే కావ్యభాషా రూపాల్ని వాడేప్రయత్నంలో నవ్యకావ్య భాషా వచన (గ్రంథాలూ, పరీక్షెర్థుల సమాధాన పతత్రాలూ తప్పుల తడకలుగా తఈయారవు తున్నాయి. 182, కావ్య, వ్యావహారికభాషలలో పోలికలు గల సమానార్థక పదా లలో కొద్దిపాటి భేదం ఉండడానికి కారణం, భాషాచరిత్రలో ఒక (ప్రధా వాంశంగా కనిపిస్తుంది. తెలుగులో స్వరపరిణామసూ[క్రం ఒకటిఉంది, దీన్నే ఆధువిక వ్యాకర్తలు “న్వరమై్యత్రి (౪0౪61 0౫౦%) అంటారు. ఈస్వరమై/త్రి ప్రాచీనభాషలోకంట ఆధువికభాషలో ఎక్కువగా పనిచేస్తున్నట్టు కవిపిస్తుంది. అందువల్ల నే కావ్యభాషలో ఉండే రూపాలకీ, ఆధునిక భాషారూపాలకీ కొద్దిగా తేడా కవిపిస్తూ ఉంటుంది, కనక, (ప్రాచీన భాషా రూపాలు (పయోగించదల్చుకున్న రచయిత యీనాటి ధవివిధా నానికి విరుద్ధంగానే రాయకతస్పదు. ఉదాహరణలు : ఇప్పటికా వ్యేతర భఛాపారూపాలు | పొచీనభాపారూపాలు

గనక కనుక (ఈ రూపం 18వ శతా ధ్రింనాటి ఒక శాసనంలో ఉంది.

వెనక వెనుక

ఎదట ఎదుట

దగ్గిరికి దగ్గరకు

ళి లి తీసుకున్నాడు తీసికొన్నాడు

_ అనుబంధం వ్యవహారంలో లేని వ్యవహారంలోఉన్న (గాంధికరూపాలు ఆ(గాంథికరూపాలు చిలకమర్తి ఎదుట ఎదట 'మోము మొగం 'వెనుక "వెనక వాకు వాక్కు కమలి కమిలి పలకరించు సలకరించు మటచి మరిచి నిలవలేక నిలవలేక విలువంబడు విలబడు "పేరటాంగర్రు "పేరంటాబ్ళ పొద్దుపోవు పొద్దుపోవు వెతకికొను 'వెళుక్కొను కందుకూరి ఆడవి అడీవి ఎదుట ఎదట

$5డై కనుక కనక కలువ కలవ చనవు చనువు కెజంచు ౨ తెపచు -వేంపి బేవ్ర వెనుక 'వెనక వెంథడ్రుక వెంట్రుక ఆడువారు అడవాచ్ళ విలువంజేయు విలవజేయు మీరెపకాయ మిరపకాయ విజ్ఞానచంద్రికా (గ్రంథమాల అఆదప్ప ఆదుపు కనుక కనక కొమార్త కొమా కె వెనుకటి 'వెవకటి వెదకి వెతికి నకంకు వణుకు కాన్చించు కనిపించు వఐనుపడదు వన్లపడదు వదలుకొను వదులుకొను నలువైపుల నలువైపుల,లేక నాలుగు వేపుల

53 "వేదము వేంటరాయనొట్రీ

ఎదుట. ఎదట

ఎలుక ఎలక

కొమరుడు కుమారుడు -

కొమారిత కొమా్తె

చనవు చనువు

వయ్యంట పైట

మజ+ంది మరిది

మెజప్ప మెటుప్పుమెరుపు

వెదకు - వెతుకు

పిలవండు _ పిలవడు

ముడివైచు ముడి వేయు

తోడికోడలు తోటికోడలు.

భామల వ! నాభివృద్ధి

188. ఆరునిక భాషావాదులు చేసే (ప్రచారం, “దురాలోచితమూ, విష్తవకరమూ, భాషల స్యక్రమాభివృగ్దికి విరుద్ధం” ఆని రామయ్యగారు ఆంటున్నారు, నిజానికి, భాషల స్యక్రమాభివృద్ధి అనేది వట్టిబ్రమమా[త్రమే నని చాలా కౌలం- (క్రితమే బుజువ్వైంది. ఆయినా, ఏభై ఏళ్ళ!క్రితంనుంచీ ఆధునికవచనాన్ని తయారుచేస్తున్నామంటూ బలవంతాన కొన్ని మార్పులు (ప్రవేశపెట్టి కొావ్యభాషను పాడుజెయ్యడం స(క్రమాభివృద్ధి అనే రామయ్య పంతులుగారు నమ్ముతున్నారా ? అనిపిస్తుంది. పాపం శమించుగాక్‌ పూర్వకవుల (గ్రంఠథాల్లోనే కాన్యభాష చెడకుండా ఉన్నందుకు సంతోషిస్తు న్నాను. వారు చెప్పే న్యక్రమాలివృద్ధి వల్లి, ఆ(క్రమరీతిలో పుట్టిన నవ్య కావ్యభాషకి _ అంటే కుహనా కొవ్యభాషకి, లాభం కలిగిందిం

54

184, కావ్యభాషకి , విశిష్టత చాలా ఉంది. కావి ఆది పద్యరచనకి సందింధించినంతవరకే. ఛందోనవిర్భంధాలు దాని అభివృద్ధిని పరిమితం చేశాయి. అఆటువంటిభాషలో ఆధునిక వచనరచన చెయ్యడం ఎలా ఉంటుం దంటే, పవి(త్రమైన జగన్నాథఠరథాన్ని తీసుకొచ్చి ర్లైబపట్టాలమీద నడి పించినట్టుంటుంది. ॥

185. భొషలన(క్రమాభివృద్ధి అనేది వట్టి ఆలంకార(ప్రాయమే. అన్నిటిలాగే యిదికూరా ఆపోహలకి దారితీస్తుంది. జీవద్భాషలు ఎప్పుడూ పరిణామాలు పొందుతూ ఉంటాయి. ఆ పరిణామాలు ఒకప్పుడు మంచివి కావచ్చు, ఒకప్పుడు చెడ్డవికావచ్చు. జీవద్భాషా (ప్రయోగంలో పనిచేసే శక్తులక్కీ యాంత్రికమైన (ప్రాచీన కావ్యభాషా (ప్రయోగంలో పనిచేసే శక్తు లకీ చాలా భేదం ఉంది. తెలుగుకవులు కొందరు, కొవ్యభాషా సంప్ర దాయానికి విరుద్ధమైన (ప్రయోగాలు కొన్ని చేశారు, కాని అవి చాలావరకూ ఛందో విదింధనలవల్ల చేసినవే. ఏకొన్ని సందర్భాల్లోనోతప్ప, అవి సామాన్యంగా ఆమోదం పొంది ఉన్నవికావు. “క్త్వార్ధ కేకారసంధి? యిందుకు ఉదాహరణగా చెప్పవచ్చు.

భాషాపరిణామాలకి పరిధులు ' ఏమిటో యూ క్రింది ఉదాహరణల వల్ల తెలుస్తుంది

(10) “భాష జీవించి ఉన్నంతకాలం ఎస్పుడూ మారుతూనే ఉంటుంది. అందువల్ల అ భాషావ్యాకరణమూ ఆలంకారికతా సుస్టిరంగా ఎప్పుడూ ఉండదు. ఆ భాష (ప్రజా వాగ్య్యవహారంలో న$ంచినస్పుడు మాతం _ ఆంహే '“మృతభొషా అయినప్పుడు - ఆ భాషలో రాసేవారం దరూ పాటించవలసిన స్థిరమైన నియమాలు కొన్ని ఏర్పడతాయి. ఒక భాషని “మృతభాష” అని ఎస్పుడయితే అన్నామో, దాన్ని ఎక ఏ వ్యక్తి కౌన్మీ ఏ వర్గంకానీ మార్చేందుకు అధికారం లేదన్నమాట” (“ఆంగ్ల పదాల్హూ వాటి తీరుల్హూ అనే ప్పుస్టరంనుంచి. రచయితలు : 666% కం 256 వరి ![6ర్వల)

క్‌క్‌క్‌

“ఛాందనవర్గంవారితో వచ్చే చిక్కు. ఏమిటం'కే, (ప్రవాహశీలమైన యీ (ప్రపంచంలో, ఒకసారి చూసిన వస్తువు మరోసారి చూ పేలోగానే కనుమరుగవుతూ ఉండగ్కా ఒకపారి చేసిన పనినే మళ్ళీ చెయ్యడానికి వీలులేకపోతూ ఉండగా, యీ (ప్రసంచంలో భాష ఒక్కకే నుస్థిరంగా విలవగలిగినదీనూ, పరిపూర్ణత _పొందగలిగినదీనూ అని అపోహపడుతూ ఉంటారు. (ప్రకృతిని నిర్బంధించదలచుకుంళే అదే వాళ్ళమీద పగతీర్చు కుంటుంది. వాళ్ళు పెట్టుకున్న ఆశలు ఆడియాసలు కాకమానవు, వాబ్ళ చెప్పదల్బుకొన్నథావాలు, వాబ్ళ కట్టుకొన్న మంచుగదుల్లో నే చచ్చి పోతాయి. శాశ్వతత్వం కోసం (శ్రమపడుతూ చివరికి అవాస్టవికతా వాచులుగాన్తూ దురవగాహకత్యాప్రియులుగానూ, ఆలంకార (పియులు గానూ, శల్యావశిష్టాభిమానులుగానూ తయారవుతారు. వారిలో శిల్చం నశించి శాస్త్రంగా పరిణమిక్తుంది వారు చేసే ప్రయోగాలు పారిధాషికపదా లగా మారిపోతాయి. మార్చుకి లోబడకుండా ఉండడమే వారి ఆశయం, ఆ ఆశయమే చివరికి వినాళానికి దారితీస్తుంది. (సర్‌ వార్డర్‌ రాలీ “శైలిని గురించి రాసిన ప్పుస్తకంలో 40, 41పుటల నుంచ్చి

“పజాస్వామ్య వ్యవస్థగల నమాజంలో (ప్రజాభిమతావికి ఆను గుణంగా ఏవిధంగా వియమాల్ని మార్చుకోవచ్చునో, అలాగే (ప్రజలు తమ భాషని కూడా మార్చుకునేందుకు ఆవకాశం ఉందని స్పష్టంగా (గ్రహించాలి. ఆంపే (ప్రజలందరూ ఆ మార్చుకి (ప్రయత్నిస్తూ ఉంటారని అర్థంకాదు. సమాజంలో ఆధిక సంఖ్యాకులు ఎప్పుడూ తటస్థంగావనే ఉంటూ ఉంటారు. “టార్జీ” మాటల్లో చెప్పాలంటే వారిని అనుకరణవర్గం వారవి అనవచ్చు, ఒక విషయాన్ని ఆమోదించాలన్నా, తోసివెయ్యాలన్నా వారికే అవకాశం ఉంటుందన్నమాట. కావి సమాజంలో మార్చులనేవి ఎప్పుడూ వ్యక్తలదగ్గి రే ప్రారంభమవుతాయి; భాషావిషయకంగా కావచ్చు, రాజకీయంగా కావచ్చు, ఆర్థికంగా కావచ్చు. భాష విషయంలో ఒక సంగతి ఒప్పుకోకతప్పదు. అందులో (ప్రవేళపెక్తేదంతా సహజొభివృద్ది అని ఆనుకునేందుకు వీలులేదు. ఆదంతా సామాజిక సృష్టి, ఆందుపల్ల దాన్ని విమర్శించ కూడదనేందుకు * వీలులేదు. భాష ఆవేది మనకిగల (ప్రధాన

కిక్‌థ్‌ ఉపకరణ అయినప్పుడు, సామాజిక(ప్రవర్తనవి వియమ బద్దం చేసుకున్నట్టు భాషాస్వరూపాన్ని మాటత్రం ఎందుకు మార్చుకోళూడదూ * (కాలిట్ట చారి(శ్ర్యాత్మకవిషయాలపట్ల దారిత్రకుడికి గౌరవం ఉండవచ్చు, భాషా చారిత్రకుడికి ఆయినాసరేే కాని, మనం (ప్రవేశపెట్టదల్చుకున్న మార్చు దానికి ఎంతవరకు ఆనుకూలంగా ఉంటుందో తెలుసుకోడానికీ కొంత పరిశీలన అవసరం, మొట్టమొదట, మార్చు అనేది (ప్రవేశపెట్టడం ఎంత వరకు సబబు అని ఆలోచించాలి. సబబే అవిపించినట్లయితే, ఏ[ప్రమా జాన్ని అనుసరించి దాన్ని విర్ణయించాలవి యోచిందాలి. ఈ సందర్భంలో, “నొరీన్‌' అనే ఆయన చేసిన సూచనలు మనకి బాగా పనికివస్తాయి. వాటిలో మొదటిది ఏమం'శే, (ప్రస్తుత వాగ్వ్య్యవహారావికి (ప్రత్యేక (ప్రయో జనం సాధించని మార్పుల్ని పరిశీలించక్కగ్లేదు. రెండు, భావ వ్యక్తీ కరణకి అనుగుణంగా ఉండడమే వాగ్య్యవహారభాష (ప్రథమ(ప్రయోజనం కనక్క వినేవాడికి సులభంగా అర్థమయేదీ, చెప్పేవాడికి సులభంగా చెప్ప గలిగేదీ తొందరగా ఉచ్చరించ గలిగేదీ ఏ భాషారూపం ఆయిఉంటుందో అదే పరమోత్తమంగా (గ్రహించాలి. అపార్థం కలిగించేదికాని, అర్థమే కొకుండా పోయేదికావి, లేదా కొంచెం కష్టపడి తేకొని అర్థంకావిది కాని, ఉచ్చారణా క్లిష్టత కలదికాని మామూలుగా, అలవాటు లేకపోవడంవల్ల (ప్రత్యేకంగా ఆలోచిస్తేనే కాని చెప్పలేవిదికావి, ఎదటివాడికి బాగా బోధ పడడంకోసం ఆదనంగా (శ్రమవడవలసినదికావి ఏదైనా లక్షణం ఉంటే, ఆ ధాష చెడ్డది అన్నమాట. చివరిక్సి *నొరీన్‌” విడిచిపెట్టిన అంకం ఒకటి ఉంది. ఆది ఏమిటంశే, సాహిత్య సృష్టికి ముడి వస్తువు (ప్రజా వాగ్వ్యవహార భాష. అందువల్ల, పాహిత్యంలోని లాక్షణిక (ప్రమాణాల కొంతవరకూ వాగ్వ్య్యవహారాన్ని బాధిస్తూ ఉంటాయి. కనక్క ఒకమార్చుని ప్రవేళపెట్టాలన్నా, తోసివెయ్యాలన్నా కేవలం లాక్షణీక 'ప్రమాణాల్ని బిట్ట్‌ చేస్తూ ఉండవచ్చు. ఆం'పే, తక్కువ వాళ్ళతో కలిస్తే మురికి అంటు కుంటున్నట్టు, భాషలో ఒక (ప్రయోగం, ఒకప్పుడు కావ్యరచనానుకూలమై ఉండి, మరొకప్పుడు +.షేతర రూపంగా ఉండవచ్చు. ఆవిధంగా, వివిధ

(20] కిక్‌? కాలలలో వివిధ రకాలుగా ఉండడానికి కారణం స్వతస్పిద్ధంగా దాంట్లో ఉందనికొదు. ఆది (ప్రజలలో పుట్టింది. వారిని బశ్లు దావి రూపం నిర్ణయ మవసృతుంది.

(1166 కెంం00669 0% 106 *౦)” 0 పీ20803350 09 20” 60%, 90, 81)

అధునిక భాపావర్షం

188. జయంతి రామయ్య పంతులుగారు, ఆయవ వక్లీయులూ ఆధునిక భాషావర్గావికి చాలా అపార్థాలు తీస్తున్నారు. “కొన్ని శతాబ్దాల పొటు సెంపొందిన ప్రస్తుత కొవ్యభాషవి ఒక్క. దెబ్బతో కొట్టిపారేసి, దాని స్థానంలో, ఆసంథ్యాక మైన (గ్రామ్యుభాషల్ని ప్రవేశ పెట్టడావికి పూను కున్నారు అని, *కావ్యభాషా సమర్డన' అనే కరపథత్రంలో 10వ పుటలో రామయ్య పంతులుగారు ఆరోపించారు. ఇంతకీమించిన అసత్యం మరొ కటి ఉండదు. ఆధునిక భాషావాదులం మేము కోరేదల్లా ఏమిటంటే, పిల్లల బడులలో _ ముఖ్యంగా చిన్నపిల్లల దిడులలో -- +ష్ణ వ్యావహారిక భాషని బోధించాలనీ, ఆధునిక వచనాన్ని బొపొందించడానికి ఆ బాషరో సాహిత్య (గ్రఎథాలు రచింపబడాలవీ వాదిస్తున్నాం. అందుకు ప్రామాణిక మైవ భాషగా గోదావరి, కృష్ణా జిల్లాలది స్వీకరిస్తున్నాం, తక్కిన జిల్లా లలో వచ్చే మాండలిక భాషా భేదాల్ని విస్మరించవలసిన ఆవసరంలేదు, ఉత్తమ రిచయితలు బియలుదేరిన తరవాత నివిధ మండలాల్లో వ్యవ హారంలో ఉన్న (ప్రత్యేక రూపాలు సహజంగానే (గంథస్థం అవుతాయి. అటువంటి (ప్రామాణికమైన శిష్ట వ్యావహారిక భాష యిస్పుడు వాడుకలో ఉంది న

189. ఆధువిక తెలుగు భాషను (అంఫే చేను పైన పేర్కొన్న గోదావరి, కృష్ణా జిల్లాల శిష్ట వ్యావహారిక భాష) పాహిత్య వ్యాసంగానికి ఉపకరణంగా స్వీకరించడంవల్ల చాలా (ప్రయోజనాలు ఉన్నాయి. అవి యివి

$58

1. సులభ (గ్రాహ్యత = నవ్యకావ్యభాషలో సాహిత్య వ్యాసంగం కొనసాగినట్లయితే సులభ(గ్రాహ్యత కలుగుతుందని ఆ భాషాభిమానులు ఇెప్పుకుంటున్నారు. కాని అధునిక భాషలో కొవసాగినట్లయితే అన్నిటి కంచె చాలా బాగా అర్థమవుతాయి. స్థానిక మాండలిక భేదాలు చాలా తక్కువ అయినా, వాటివికూడా తీసుకున్నప్పటికీ భాష అర్హమయేందుకు ఎన్నడూ అవి అర్జురాపు, రామయ్య పంతులుగారు కావ్యభాషా సమర్థవ చేస్తూ, *ఒక్కండు అనే పదానికి 18 పర్యాయ పదాలూ, వాటికి 20 బహు వచన రూపొలూ ఉన్నట్టు చిన్నయసూరి పేర్కొన్నాడవి అన్నారు.

• 'ఆవ్షగ?ా అనే పదానికే పదహారు పర్యాయపదాలవరకూ ఉన్నాయి. ఇవన్నీ పద్య రచనలో వస్తూ ఉంటాయి” (పుటలు శీ0ి 41) అన్నారు,

“ స్థానిక మాండలిక భేదాలు ఆస్హే లేవు, తరవాత వాటిని సాహిత్య (గ్రంథాలలో ప్రనేశపెట్టినస్పటికీ, కావ్యభాషా రూపాలకంజె వాటినే సులు వుగా నేర్చుకోవచ్చు.

2. అధువిక భాషలో సాహిత్య వ్యాసంగం ,జరుగుతూ ఉండటం వజ్ని దాన్ని ఆధ్యయనం చెయ్యవలనిన అవసరం ఏర్పడింది. సరళమైన జీవద్భాషవి ఆధ్యయనం _చెయ్యటంవల్ల సాంప్కృృతికమైన గొప్ప ప్రయోజనం ఉంది.

“టీచింగ్‌ ది లాంగ్వేజ్‌ ఆర్డ్‌ అనే (గ్రంథంలో 17వ పుటలో" *“హిన్స్‌డేల్‌” అనే రచయిత యిలా అన్నాడు ౪

“ఉదాత్తమైన దేశీయ భాషలో పాండిత్యం గడించాలంటే చక్కని ఈమశిక్షణా, సంస్కారమూ బాగా ఉండాలి. ఈ రెంటిమీదా భాషకి అధి కారం ఉంది. శాస్త్రీయమైన పద్ధతిలో ఆది ఎలా అధ్యయనం చెయ్యాలో, దాని చరిత్ర ధ్వని నియమ పద్ధతీ ఎలా ఉంటాయో, వ్యాకరణ పందింధ మైన లక్షణాలూ, నిఘంటువుల్లో ఉండే వివరణలూ ఎలాటివో నేను యిక్కడ చెప్పదలచుకోలేదు. భాషలో మనిషి ఎలాటి అభివృద్ధి సాధి

59 స్తున్నాడో చెప్పదలిబాను. అతని మనో వ్యాపారానికి అది ఎంతవరకూ ఉపయోగపడుతుందో చెప్పదలిచాను” "

&. పాఠశాలల వాచక పుస్తకాలు ఆధునిక తెలుగు భాషలో రాసి నట్లయితే, దేశీయ భాషా బోధన చాలా ఆభివృద్ధి చెందుతుంది. ఇప్పుడు (ప్రాథమిక పాఠశాలల్లో బోధిస్తున్న వాచక వృన్తకాలు, నాసిరకపు కావ్య భాషలో రాసినవి. ఆ పుస్తకాల్లో పాఠాలు బోధించే ఉపాధ్యాయులుకూడా కావ్యభాషను ఎరగనివారే చిన్న పిల్లలకి పరిచయంలేని కావ్యభాషలో చదువు చెప్పడం బోధనాపద్ధతిలోని (ప్రాథమిక సూశ్రాలకే విరుద్ధం. ఆందు వల్లే, మ(్రాసు విశ్వవిద్యాలయంలో దేశీయ భాషా బోధన విఫలమైంది, ఈ సందర్భంలో, ఈజిప్టలోవి అరబిక్‌ భాషా సమస్యని గురించి నేను అనుదింధంలో చేర్చిన వ్యాసం పరిశీలిచగోరుతున్నాను.

శ. కవుల భాషని సరిగా అక్థంచేసుకోడావికి అధునిక తెలుగు భాషా ధ్యయనం ఒక్కంజే సరియైన సాధనం, శాస్త్రీయ పద్ధతిలో తెలుగు భాషను ఆఅవ్యయనం చెయ్యాలంకే వ్యావహారిక భాషనే స్వీకరించాలి. ఆలా చెయ్య కుండా కావ్యభాషనే స్వీకరిస్తే కదణ్ళు హూసుకుని, ఎటో పోతున్నట్టుంటుంది, (ప్రాచీన కావ్యభాషవి అధ్యయనం చెయ్యకంకంటే ఆధునిక భాష అధ్య యనం (ప్రారంభిస్తే భాష బాగూపడుతుంది బలమూ వస్తుంది.

క. ఆధునిక భాషలోనే పుస్తకాలు రాయడం (ప్రారంభిస్తే సాహిత్య ఉత్పత్తి పమాణమూ పెరుగుతుంది, పరిణొమమూ చెందుతుంది. కావ్య భాషలో ఉన్న యిబ్బందివల్ల తెలివైన (గ్రాడ్యుయేట్లు ఎందరో తెలుగులో _ పాహిత్య వ్యాసాలు రాయాలంటే నిరుత్చాహపడుతున్నారు. అడుగడుక్కీ- వ్యాకరణ దోషాలు ఎక్కడ వస్తాయో ఆని భయపడుతూ ఉంటారు. ఆధు నిక భాషలో రాయటావికి అలాటి భయమేమీ ఉండదు, తప్పులులేకుండా రాయగలుగుతార్హు స్వేచ్చగా, సుకంగా రాస్తారు. కాని ఊహా(ప్రాయంగా ఉండే కావ్యధాష న్వచ్భందంగా ప్రమోగంలోకి రాదు. దెంగాలలోనూ, బొందాయిలోనూ ఆంగ్లకాషలో ఉత్తమ విద్యార్హతలు సంపాదించిన

866 వ్య ష్తల, ఎస్సుడూ దేశ భాషల్నే అభివృద్దిచెయ్యటానికి కృషిచేస్తూ ఉంటే, మన మద్రాసు పండితులుమా(త్రం , వాటివి పెడతోవలు పట్టించ డావికి ప్రయత్నిస్తున్నారు,

8 ఆధునిక తెలుగుభాష ఉన్నత కులాలవారికి సహజంగా ఆవన్బింది. తక్కువ కులాలవారు వారి దగ్గర్నించి సూటిగా నేర్చుకోగలరు, ఇప్పుడు పట్టణాల్లో పనిచేసే నౌకర్లు యీ విధంగానే నేర్చుకొంటున్నారు,

188. (ప్రాఠమిక పారశాలల్లో చెప్పే వాచక పు _స్తకాల్ని, కావ్య భాషా రూపాల్లో సంకరం చెయ్యకుండా సరిఅయిన ఆధునిక భాషలోనే రాయించి చెప్పించాలి ఉన్నత తరగతులవారికీ నిర్ణయించే పృ _స్తక ల్లో, అక్కడక్కడ కావ్యభాషా రూపాలు (పమోగించవచ్చు. _కాని, ఆ ప్ప్తన్ద కొలు రాయించడం మాత్రం, పాళ్చాత్య పద్దతుల్లో సాహిత్య వ్యాసంగం చెయ్యని తెలుగు రిచయితలచేత చేయించకూడదు, ఒక పాఠశాలలోనో, కళాశాలలోనో తెలుగు ఉపాధ్యాయుడిగా ఉద్యోగం సంపాదించుకోగలిగిన వాడికల్లా నరిఅయిన పాండిత్యం ఉంటుందనవికాని పాహితు వ్యాసంగావికి అర్హత ఉంటుందనికాని పిర్ణయించడానికి వీల్లేదు. వచనరచనలో ఎటు వంటి కావ్యభాషారూపాొలు (ప్రయోగార్హమైనవో నిక్ణయించగలిగినవాళ్ళు ఉత్తమ రచయితలే, కాని కావ్యభాషా సంప్రదాయానికోో నవ్యకావ్యభాషా వాదానికో విధేయులై పోయి వాగ్య్వవహార రూపాల్ని ఏవగి చుకునేవారికి ఆ అర్హత ఎంతమాత్రం లేదు.

న్యావహోరిక రూపాలపట్ల వ్యతిశేకత 180. వ్యావహారిక వాపాలపట్ల వ్యతిరేకభావం (బిలినరి యీ మధ్యనే. దావికి కారణంకూడా చిన్నదే. రెండుతరాల విద్యా్టణు వ్యాక రణ సంప్రదాయంలో తరిపీదు పొందారు. వాళ్ళే, పెరిగి పెన్టవాళ్ళయిన యీనాటి పండీతులు. వాచ్ళు వ్యాకరణ సంప్రదాయ మముకునేది, వ్యాక రణ విరుద్ధమైన నవ్యకావ్యభాషా సం్యవ్రదాయం, వాళ్ళ అభిరుచులికి అది

న! బాగా ఉంటుంది. ఏమా్యకం దాన్ని ఉల్లంఘంచడమన్నా పావకార్యంగా భావిస్తారు. ”

180. ఆధునిక వాచక ప్వన్తకాలు వాడుకలోకి లాకపూర్వంనుంచీ పాహిత్య వ్యానంగంతో సంబంధం ఉన్న మహాపండితులుమా[త్రం, వచన రచనలో ఆధునికరూపార్ని ప్రయోగించడావికి వ్యతిరేకత చూపలేదు. ఈ ఆధునిక వచనమే నేను 81వ పేరాలో పేర్కొన్న సాంప్రదాయక వచన భాష,

181. వచనశైలి విషయంలో మనం యీనాడు పరిష్కరించ డానికి పూ ుుకొన్నసమన్య, చాలా కాలం[క్రితమే మనపూర్వులచేత పరిన్క రింపదిడింది. ఆనాటినుంచి యీనాటివరకూ విరంతరాయంగా అది కొన సాగుతూనే వస్తూంది. ఒకళ్ళకొకళ్ళు రాసుకునే ఉత్తరాల్లోనూ, (ప్రజా బాహుళ్యంలో వ్యాప్తిలో ఉన్న _కథలల్లోనూ, స్థానిక చరిత్రలలోనూ, సరళసాహిత్య (గ్రంథాత్లోన్నూ పండితుల వ్యాభ్యానాల్లోనూ యీ భాష కనిపిస్తూ ఉంటుంది. ఈ పద్ధతిలో కావ్యభాషా రూపాగర్నీ, ఆధునిక రూపాల్నీ సమన్వయసరచి రాసేవాళ్ళు మిడిమిడి జ్ఞానంకలవాళ్ళవి అన టానికి వీల్లేదు. వ్యాకరణ్మ అలంకార, వేదాంత కాడ్రీయ (గంథాలకీ (ప్రామాణిక వ్యాఖ్యానాలు రాసిన పండితులు కూడా రూ భాషనే వాడారు. పూర్వశాననాల్లో సంస్కృత తెలుగు కావ్యభాషల్లో రాసిన పద్యాలకి పక్కం పక్యాల్నే యీవిధమైన పాంప్రదాయకమైన సహజభాష కనిపిస్తూ ఉంటుంది ఆంటే అ శాసనాలు రాసినవాబ్శ పండితులు కారనడావికి వీలేదుకదా :

ళా

192, ఈ నందర్భంలో మరొక ముఖ్యమైన విషయం మనం మరిచిపోకూడదు పూర్వకాలంలో పండితులదృష్టిలో, నద్యరచన కొవ్యం కిందకీ, సాహిత్యం కిందకీ వచ్చేది, కొని ఉత్తర(ప్రత్యు క్తరాలూ, వ్యాఖ్యా నాలూ, సామాన్వంగా పాహిత్యంగా పరిగణీంపదిడినవికావు, అయినా, కా వ్యేతర రచన చేసినప్పుడుమా(తం భాషా సహజమైన ఫద్ధతుల్లోనే రచ నలు చేస్తూ ఉండేవారు. ఆధునిక రూపాల్ని నమృడ్దిగా వాడుతూ తండే

62 వార. అందువల్లే తరవాతికాలంలో వెణవడ్డ కావ్యభాషా పద్యకావ్యాల్లో లేని సహజత్వమూ, చైతన్యమూ ఆ వచనంలో ఉండేవి.

100. నర్వతో ముథాభివృద్ధి బెందిన పాళశ్చాత్యదేళాలలో సాహి త్యంగా పరిగణింప బడుతూండే (ప్మక్రియలు, సంకుచితపరులై న మన పండీ తుల దృష్టికి పాహిత్యంగా ఆనవు. వచనంలో చక్కగా రాసిన ఒక జాబు కౌవి, ఒక డెయిరీకానిి ఒక (ప్రసంగ వ్యానంకావి ఇంగ్లీషులో ఉత్తమ సాహిత్య సృష్టిగా పరిగణింపదడుతుంది.

సాంప్రదాయక వచన భాషా (పాచుర్యం 104, “ఎ-డిఫెన్స్‌ ఆఫ్‌ లిటరరీ తెలుగు" అనే కరపత్రంలో రామయ్యపంతులుగారు, కావ్యభాషా (ప్రాచుర్యాన్ని గురించి చెప్పారు. కాని నిజానికి కావ్యభాషకి (ప్రజాబాహుళ్యంలో (ప్రాచుర్యం ఎప్పుడూ లేదు. కేవలం ఒక పరిమితవర్షంవారి ఆ స్త్రి అది. వెనకటిరోజుల్లో వీధిదిడుల్లో, (ప్రసిద్ధిచెందిన పద్యాలు కొన్ని భట్టీయం వేయించేవారేకావి, అర్థాలు చెప్పే వారుకారు. ఈ రోజుల్లో మన యూనివర్సిటీల్లో. ఆనర్సు తరగతులలో, దేశభాషలకి (ప్రాచుర్యం ఎలా లేదో అలాగే ఆ రోజుల్లో, (ప్రంబధాలకీ కూడా (ప్రాచుక్యం (ప్రజలలో లేదు. వీఎబడులు వడుపుకునే పంతుళ్ళు వొట్టి అపండితులు, (ప్రబంధాలు బోధించే సామర్థ్యం వాళ్ళకి ఎవరికీ లేదుఖ

"జేశభామలలో విద్యాబోధన పూర్వం'లేదు 195. పూర్వకాలంలో దేళభాషల్లో. విద్యాబోధన చెప్పుకోదగి నంతగా ఎన్నడూ జరగలేదు. (బ్రిటిష్‌వారి పరిపాలనలో సార్వజనీన విద్యా బోధన వచ్చినతరవాత, దేశభాషలు బోధించడం అనెది వచ్చింది. ఆ ధాషల్ని చిన్నచూపు చూస్తున్నారని నిందించడంల్మో అర్థం ఏమాథత్రం లేదు. అలాగే, ఆధునిక తెలుగుభాషావాదులు దియలుదేరి, కావ్యభాషని తొలగించి తమభాషనే నిలబెట్టడానికి చూస్తున్నారనడంకూడా పొరపాటే,

163

నిజానికి, తెలగుకావ్యభాషకి విద్యా విధానంలో ఒక స్థానంఅంటూ వచ్చి వది యిటీవలే, ఆదయిన్సా పారశాలలు పెట్టినతరవాతా, విశ్వవిద్యాలయం ఏర్పాటయిన తరవాతాను, విశ్వవిద్యాలయమూ, (వ్రభుత్స విద్యాశావొ - అంపే “బోర్డ్‌ ఆఫ్‌ స్టడీస్‌, “జెక్ట్స్‌బుక్‌ కమిటీలూ'-- ఆ చరించడంవల్లే కావ్యభాషలో ఆయినా, కుహనా కావ్యభాషలో ఆయినా వచన పృన్తకాలు వెలువడ్డాయి. ఆ ఆదరణ లేకపోయినట్లయితే. వాటికి అనలు సర్కు్య లేషను అన్నదే ఉండేదికాదు. వాటి అ_స్తిత్వమే కృతకమైనది.

[108 అటువంటి ఆదరణ ఏదీ లేకపోగా, విశ్వవిద్యాలయంవారి చేశా పాఠశాలాధికొరులచేతా నిరసింపబడుతూ ఉన్నప్పటికీ, సాంటప్రదా యక వచనభాష చ్రైతన్యంతో వర్జిల్లతూ ఉంది. ఆచ్చొ శ్తేపద్దతి (ప్రవేళ పెట్టబడిన తరవాత, (ప్రజారంజకమైన సాహిత్య్యగ్రంథాలు కోకొల్లలుగా ఉత్పత్తిఆవటం (ప్రారంభించాయి. వాటిని చదివేవాళ్ళు, కొవ్యభాషా వచన (గంథాల్ని చదివేవాళ్ళకంటె చాలా ఎక్కువమందే ఉంటారు. 20వ "పేరాలో యీ సాహిత్య(గ్రంథాలనుంచి కొన్ని ఉదాహరణలు తీసి చూపిం చాను.

187, 20 వ పేరా, మూడవ ఆంశంలో సాం(ప్రదాయక వచన భాషలో రాసిన కొన్ని వాచక ప్పస్తకొల్ని సూచించాను, వాటిలో తొమ్మి దవ పుస్తకంగా పేర్కాన్నది, ఏనుగుల వీరాస్వామయ్యగారి కాశీయా్రా చరిత్ర, విశిష్టమైన వచనశైలితో చేసిన రచన అది. తెలుగుసాహిత్యంలో ఆటువంటి ప్వుస్తకం మరొకటి లేనేలేదు. ఆయన భాష చాలా సరళంగా ఉంటుంది. సహజంగా "సాగుతుంది. వివిధస్థలాల్ని గురించ్కీ వివిధ వ్యక్తుల్ని గురించీ, వారి ఆచార్యవ్యవహా రాల్ని గురించీ ఆయన చేసిన వ్యాఖ్యానాలు చాలా ఉల్లాసం కలిగిస్తాయి. | "

108. ఆలాగే - చెప్పుకోదగిన మరొక పుస్తకం, ఎగర్రమిల్లి మల్లి కార్డునకివి రాసిన “చార్దర్వేష్‌ కథలు. ఆ పు్తకనికి పీరికరాస్తూ రచయిత, నమ(గ్రమైన భావవ్య_క్రీకరణకు కావ్యభాష సరిఅయిన పాధవంగా కవిపించ నందువల్ల, వ్యావహారికభాషలోనే రాయడం (ప్రారంఖించానవి చెప్పారు,

క6శీ ఆప్పస్తకం (ప్రచురింపబడినది 1808 లో. తరవాత ఎన్నోసార్లు పవ ర్ముద్రించదిడింది. ఈనాడు ఆ ప్పస్తకం, (ప్రజాబాహళ్యంలో బాగా వ్యాప్తిలో ఉంది, సొంప్రదాయక వచనంలో రాసిన ప్పస్తకాలకే దేశంలో బాగా ' (ప్రాచుర్యంఉంది, కావ్యభాషలో రాసినవాటికి కాని నవ్యకావ్య భాషలో రాసిన వాటికికావి లేదుం

190. తెలుగు ద్యానరచనభాషా ఉపనంఘావిక్తి యూవివర్శిటీ సిండి కేటువారు పరిశీలనార్ధం సూచించీన ఆంళం, యీనచన భాషని గురించేనని (ఫొఫెపర్‌ రంగాచార్యులుగారు వివరించారు. ఖచ్చితంగా ఆ భాషనే సిండి శకేటువారు ఆమోదించడానికి సంసిద్దులై ఉన్నారని చెప్పగలను, ఆధునిక భాషావాదులు, కొవ్యభాషా రూపాల్ని పూర్తిగా పరిహరించాలని ఎన్నడూ అనరు. ఈ భాషలోరా పే (ప్రముఖ రచయితల (గ్రంథాలు తిరగేసినట్లయితే యీవిషయం స్పష్టమవుతుంది.

191. (ప్రాచీన కావ్యభాషా రూపాల్నికాని, కృతక కావ్యభాషా రూపాల్నికానీ వాడుకలో పరిమితం చే వెయ్యాలని మేము అవటంలేదు కాని, ఆధువికభాషతో వాటిని నమన్వయం చేసే పద్దతి ఆభాషా ధ్వని నియమపద్ధతికీ,వ్యాకరణన్వరూపొవికీ ఆనుగుణంగా జరగాలనిఆంటున్నాం,

192. ఈ విషయంలో విద్యార్థులకు ఉపయోగ పడాలంటే, వీరేశ లింగం పంతులుగారి సంపూర్ణ (గ్రంథావళిలో ఒకటీ, రండు సంపుటాల్డోని నాటకథాగాలూ “(ఫెంచి” ఇంగ్లీషు నాటకొనుసరణ భాగాలూ చదవడారై మంచీది. వాటిలో ఉన్నత పా(క్రలచేత పలికించిన ఆధునికరూపాలూ, ఆధునిక నంధి (వయోగాలూ విద్యార్థులకు చాలా ఉపయోగ పడతాయి. "ఉన్నత పాత్రలనటంలో నా ఉద్దేశం. పండితులూ ఆంగ సంన్క్య్భృకివి అధ్యయనం చేసినవ్యక్తులూ అని. అదృష్టవశాత్తూ వీరేశలింగం పంతులు గారు సామాన్యంగా పాత్రల స్టాయినిదిట్టి భాషనుమాొర్చి రాయరు, అందు వల్ల, ఆ భాషనే ఆయన భాషగా ఆమోదిస్తారని (గ్రహించవచ్చు.

193. విద్యాద్ధలు ప్రాచీన భొషాపదాల్ని (ప్రయోగించడావికి స్వాఠర(త్యం యివ్వాలి, కౌవి విరుష్టంగా (ప్రయోగించాలని "హెచ్చరించాలి,

(20 క్లీఫ్రక్‌

208. రావుపాహెట్‌ గిడుగు రామమూర్తి పంతులుగారు, నట్‌ కమిటీవారు తయారుచేసిన పదాల పట్టికలు వరిశేలించి, వాటివి ₹సరించి తమ వివేదికలో పేర్కొన్నారు. కనక వాటివిగురించి నేను యిక్కడ చర్చించ దలుచుకోలేదు. వేను చెప్పదల్బుకున్నదల్లా ఏమిటం'ే, వీరేశ లింగం పంతులుగారూ, యితర వచన రచయితలూ (ప్రయోగించిన [క్రియా రూపాలు మాత్రం ఆ పట్టికలో లేవు 1

209. సుమారు ఏటైై, ఆరవ్వై ఏళ్ళక్రితం ఉపయుక్త (గ్రంథకరణ పభ సభ్యులుగా ఉండిన పండితులూ విద్యావేత్తలూ కావ్యభాషా సంస్క- రణ విషయంలో, యీనాటి సబ్‌కమిటీ మెజారిటీ సభ్యులు [ప్రాచీన వర్త మాన రూపాల్ని వగ్లీకరించడంలో చూపిన బొదార్యంకంచ ఎక్కువే చూపారు. వారు తమ పుస్తకాల్లో ఉల్లంఘించిన వ్యాకరణ వియమాల్లో కొన్ని బాలా ముఖ్యమైనవి. (ప్రథమ పురుష నపుంసకలింగ దిహువచన రూపాల్లో “వాట్‌ (వాటిని, 'వాటిలో% ఆవేదికూడా చేర్చుకున్నారు, దీనికి సరిపోలిక రూపం మరొకటి ఏదీ కావ్య భాషలో లేదు.

వారు స్వీకరించిన మరికొన్ని ఇతర రూపాలు ఇవి ;

= చేసుకొవిరి, తెలుసుకొవి, తోడుతోనే, అందరికంటే, అన్నిటి కంటే, ఉంచపడి, దగ్గిర నరుకులు, ఐకే, కనమా”, 18604 లో, హిందూ విద్యాపభలో, సంస్కృత పండితుడుగా ఉండిన పి. పీతారామళాన్తుగారు, “కాలో” ఆవే ఆయన కోరికపై తెలుగుభాషా వ్యాకరణం ఒకటి రాసి (వచు రించారు. అందులో ఆయన __ "వాటివి, పలుకబడేవి, అవేటి ఏలా గంటివి, లోపమున్న, వీటికి, మరిన్ని" అన్న రూపాలు "దాలా _ స్వేచ్చగా (ప్రయోగించారు.

205, ఈ “డిపెంట్‌ ప్యడ్రం* ముగించేలోగా, కావ్యభాషా సమర్థన చేస్తూ, ఆధునిక భాషకి వ్యతిరేకంగా రామయ్య పంతులుగారు బేవదీపిన (ప్రశ్నల్ని మళ్ళీ ఒకసారి పరిశీలించి సమాధానాలు చెప్పడం ఆవసరమను కుంటాము. _పునర్నుక్తి దోషం అయినా తప్పదు మరి£& ఇంతకుముందే

!656్‌

వేను చెప్పినట్టు, ఆధునికథాషని చూసి కావ్యభాష ఎంతమా(త్రం _ భయపడ క్కరలేదు. పైగా, ఆ భాషకి సువ్యవస్థ ఏర్పరచి శాత్రీయమైన పద్ద తుల్లో అధ్యయనం చెయ్యడానికి అనుకూలంగా ఉండేట్టు ఆధునిక భాషా వర్గం తోడ్పడుతుంది. ఈ కొత్త ఉద్యమాన్ని నడిపే విజయనగరం తెలుగు సాహిత్య సమితి, సాహిత్యాభివృద్ది విషయమై. యిటీవల ఆమో దించిన తీర్మాన పారంలో ఆ విషయం స్పష్టమవుతుంది దాన్ని ఇక్కడ ఉదహరిస్తాను :

“*పూర్వకవుల (గంథాలనుంచి పద(ప్రయోగసూచికలు తయారు చెయ్యాలి. వాటివిబిట్టి హ్యాకరణాలుకూడా తయారుచెయ్యాలి. తెలుగు 'వబంధాల్ని నవిమర్శకంగా అధ్యయనం చెయ్యడావికి (పోత్పహించాలి, సాహిత్యశిల్బ్పం, సాహిత్య విమర్శలను గురించి ఉపన్యాసాలు ఏర్పాటు చెయ్యాలి ఈ సందర్భాన్ని పురస్కరించుకుని మరొక విషయం చెప్పా లనుకుంటున్నాను. ఏమంళ్షే, తెలుగుదేశంలో సంస్కృత, ఆంగర్రభాషల ఆధ్యయనానికి (ప్రధాన కేంద్రం విజయనగరం. . ఈ సాహిత్య సమితి సభ్యులలో, దేశంలోని (ప్రముఖ పండితులూ, అధ్యాపకులూ ఎందరో ఉన్నారు. విజానికి ప్రాచీన కావృభావకి హాని కలిగేది రామయ్యపంతులు గారూ ఆయన అనుచరులూ (ప్రయోగించే “కుహనా కావ్యభాష'వల్ల కాని ఆధునిక కావ్యభాషవల్లకాడు, విద్యార్ధులు యిటువంటి " తప్పుడు * భాష రాయకుండా విర్షువ్నమెన భాష రాసేటటు చూడడానికి విశ్వవిద్యాలయ్యం వారు బాధ్యత వహించాలి.

"పద్య రచనఘా, వచన రచనకూ రెండు వేర్వేరు

నం[ప్రదాయాలు -

మా సంప్రదాయక వచనభాష కావ్యభాష కాదు. ఈ వచనభాషనే పాఠశాలలోనూ, కళాశాలల్లోనూ వ్యాసరచనకు వినియోగించాలి.

200, రామయ్య పంతులుగారి వాదం ఎక్కడా స్పష్టంగా లేదు. దానికి కారణం తెలియనిదేం కాదు, పారిభాషికపదాల్ని ఆయన సరిగా

$67 వ్రయోగించలేదు. తెలుగు భాషవి గురించి చెప్పినప్పుడు ఇంగ్రీము భాషని గురించి చెప్పినశ్తే చెబుతున్నారు. ఇంగ్లీషు కావ్యభాషలో వ్యాకరణమూ, వలుకుబడీ, (ప్రామాణిక వ్యావహారిక భాషా రూపాలికి కొద్దిపాటి తేడాలో మాత్రమే ఉంటాయి.

207. వచన రచనలో కావ్యభాషనే - (వ్రయోగించాలని రామయ్య వంతులుగారు నమర్థించడావికి కారణాలు యివి ; తెలుగుదేశంలో ఉన్న వివిధ మాండలికాలుకాని, ఏ ఓక్క మాండలికమూ కాని (గ్రంథ రళవకి వాడకూడదు. ఎందువల్ల అం'కే; (ప్రపంచంలో ఎక్కడయినా నరే ఐహు సంఫ్యాకంగా ఉండే స్థానిక మాండలిక భాషలనుంచి, సమరూపతకల సాహిత్య భాష ఒకటి తయారయే లక్షణం కనిపిస్తూ ఉంటుంది. అటువంటి సాపిత్యభాష ఒకటి తెలుగులో అప్పుడే ఏర్పడివుందికనక, స్టావిక నూండలికాల్లో (గ్రంథ రచన చెయ్యహడదు,

208. రామయ్యగారు సూచించిన సామాన్య (ప్రతిపాదన సరిఆయి నది కాదు. (ప్రపంచంలో దాలా భాషలు, సాహిత్యభాషలుగా రూపొంద కుండానే కొన్ని పర్టిల్లాయి, కొన్ని నశించాయి

ఇప్పటికీ కొన్ని నాగరక జాతుల్లోకూడా, సాహిత్య భాషలుగా దూపొందని వ్యావహారికభాషలు కొన్ని ఉన్నాయి. వై పేరాల్లో నేను చెప్పినట్లు ప్రాచీన తెలుగు కావ్యభాషలో ప్రాచీన లక్షణాలూ కృత కత్వమూ ఉండదిస్ట్రే ఆధువిక (ప్రామాణిక భాష అనేవి ఒకటి రూపొం దించనలనిన అవసరం ఏర్పడింది. అంతేకాక, ఒక భాషలో ఉన్న వివిధ మాండలికాల్లో ఏదో ఒకే తీసుకురి దానివి సరిగ్హా వినియోగించుకున్న బ్లయితే, ఆదే పాహిత్యభాషగా అభివృద్ధి చెందుతుంది. ఆలాగే ఒక్కొక్యం భాషలో ఒక్కొక్క మాండలికం సాహిత్యభాషగా స్టిరండుతుంది. ఇంగ్షీషు, (ఫెంచి సాహిత్య భాషలూ, (ప్రామాణిక వాగ్వ్య్యవహారకాషలూ, ముఖ్యంగా లండన్స్‌ పారిస్‌ నగరాల్లో వాడుకలోఉండీ అభివృద్ధిచెందిన వే

168 " కొల నరీణొమంలో యితర మాండలిక భాషల్లోని రూపొలు కొన్ని (ప్రామాణిక భాషలోకీ వచ్చి కలిశాయి. దానికి కారణాలు ఏమిటన్న విషయం యిస్సడిక్కడ చర్చించవలసిన అవసరం లేదు, ”

209. రావు సాహెబ్‌ గిడుగు వెంకట రామమూర్తి సంతులుగారు, “ఇటాలీయన్‌”* భాష విషయంలో పొరబడ్డారన, రామయ్య పంశులుగారు ఆరోపించారు. ఆ ఆరోపణకి “ప్రొఫెనర్‌ విట్నేి సమాధానం యిస్తాడు: “ఇటాలియన్‌ భాస, టస్క-సీలో వాడుకలో ఉన్న - (వ్రజొవాగ్య్యవహార భాషని పోలీ ఉంది * (“లాఎగ్వేజ్‌ అండ్‌ స్టడీ ఆఫ్‌ ది లాంగ్వేజ్‌ పుటి 165) ఎ

• 210. అలాగే, ఆధువిక భాషావాడగులు, బెంగాలీతో తెలుగుకి పోలిక చూపిస్తున్నారనికూడా రామయ్యగారు ఆరోపించారు. (చూ -- ఆయన కరపటత్రంలో' 61 వ పుట) అన్యదేశ్యరూపాల్ని దిగుమతి చేసుకునే విష యమై యీ సందర్భంలోనే రామయ్యగారు చర్చ లేవదీశారు. ఆది ఆసం బద్ధవాదం. ఆధునిక బెంగాలీభాష, కలకత్తానగరంలోనూ, చుట్టుప్రక్కల ఉన్న జిల్లాలలోమా వాడుకలో ఉగ్న వ్యావహారిక భాష. సుమారు ఒక వంద సంవత్సరాలక్రితం, ఆ భాషకి సంబంధించిన ఒక వ్యాకరణంకానవి, ఒక విఘంటువుకావి ఏదీ తయారయి ఉండలేదు,

211. రామయ్యపంతులుగారు, తెలుగు భాసవి మేము, ఇంగ్రిష్పుత్తో పోల్చిన సందర్భాన్ని పూర్తిగా ఆపార్థం చేసుకున్నారు. పైగా, 'లౌన్స్‌ ఐరీ* నుంచి ఆయన తీసుకుని ఉదహరించిన అంళాలు, ఆయన వాదాలకే విరుద్దంగా ఉండడంచూ స్తే నవ్వాాస్తుంది. (చూ--పుటలు 88.40)

ఇంగ్లీషు భాషని గురించి *లౌన్సొదిరి రాసిన అంశం ఆటు (ప్రామా ణిక వాగ్వ $వహార భాషకీ యిటు సాహిత్య భాషకీ, రెంటికీ చెందినది. రొమయ్యగారు. మాథ్రం, ఒక్క సాహిత్య భాషవిగురించేనని అను కుంటున్నారు,

“*|(వ శతాబ్దం చివరి కాలంనుంచి మా భొష (క్రమపద్దతిలో అభి వృద్ధి చెందడం (ప్రారంభించింది. వ్యాకఠరణంలోన్తూ - పడజారింలోనూో

శి69ి

మూ భాష ఎన్నో మార్పుల్ని స్వీకరించింది. అలా ప్వీకరించి ఉండక పోయినట్లయితే, ఆడి 'వజీవమైన వాగ్వ్య్యవహార భాష'గా నిలబడి ఉండేది కాదు. ఆయితే యీ మార్పులు, కొవ్ని విర్షిష్ట పరిమితులలోనే వస్తాయి. వాటికి (ప్రజాబాహుళ్యం ఆమోదం లభించాలి. _ ఒక్కొాక్క-స్పుడు కొన్ని తరాలవరకూ ఆమోదయోగ్యంగా ఉండాలి. ఆవధులులేని కాలావికి అంతకీ వగించేటట్టు ఉండాలి.” -/

తలుగు కావ్యధాష యీ వియమాలన్నిటికీ విలబడగలుగుతుందనే రామయ్యగారు భావిస్తున్నారా

212. ఆయన ఉదాహరించిన మరొక ఆంళశం ఏమంక్షే,' “పతి సాహిత్య భాషా (ప్రధానమైన విధులు రెండు నిర్వర్తించాలి. ఒకటి అది ఏకరూపత కలిగివుండాలి. రెండు సుస్థిర వ్యవస్థ కలిగివుండాలి, (అనన్యా దృశ్చళ్ళ విత్యశ్చ అంటే ఒకచోటినుంచి మరొకచోటికి మార్చు రాకూడదు. ఒక కాలావికీ మరో కాలానికీ మార్చు రాకూడదు, వప్తే, *నిరిషమైన పరిధుల్లోవే రావాలి.”) " /

బటిట ళా మ

భాషా సుస్థిరత్వాన్నిగురించి పప్రామాణీక వ్యాక్నర్త ఒకరు చెప్పిన నియమాన్ని. రామయ్య పంతులుగారు యిక్కడ ఉదహరిస్తూ “అవధి కారంగా” దాన్ని కొదిగా మార్చి చెప్పారు. చెప్పినా, డీనిని సమర్థించు కునేందుకు యచ్చినిలౌన్సొబరీ' ఉదాహరణ, కావ్యధాషకి ఎంతవరకూ వర్తిస్కందన్నది (ప్రశ్న. _

219. వేర్చుకోడానికి సులభంగా లేకపోయివట్లలు తే, భాషలో ఏకరూపత ఉన్నా (ప్రయోజనం ఉండదు. భారతదేశం మొత్తం మీద సంన్కృృత భాషకి ఏకరూపత ఉంది. కొని తెలుగు కొవ్యభాషలాగే అది కూడా చాలా శ్రమపడితే కావి నేర్చుకోలేం. (పజాభాష మాత్రం సహ జంగా అలవడుతుంది.

220. రామయ్య పంతులుగారు అనుబంటార్థా ఆధినికభాషప (గ్రంథస్థం చేసినట్లయితే అదికూడా కరడుకట్టిపోతుందవి., (వజావ్యవహా

$5₹0

రానికి భిన్నంగా మారిపోతుందట"'। వెనకటి అయిదు శళాద్దాల కాలం లోనూ, ఇంగ్లీషుభాషలో వచ్చిన మార్పులు ఏమంత చెన్పుక్తోదగివవికావని "లౌన్‌, దీరీ” అన్నట్టుగా ౬చెబుతున్నారు. సరే, వారన్న మాటే తీసు కుందాం. గత అయిదువందల సంవత్సరాల్లోనూ ఇం నీష భాషలోనే చెప్పుకోదగివంతగా మార్చురానస్పుడు, "ఒట్టి మితవాదులైన తెలుగు వారి ధాషలో మాత్రం అంతకంటే ఎక్కువ మార్చు వచ్చేస్తుందని ఎందుకు భయపడాలి ? తెలుగు కౌవ్యభాష పండితుల చేతుల్లో తయారవడంవల్లా, సంస్కృత భాషా (ప్రభావానికి లోదిడి పోవడం వల్లా, కరడు గట్టుక పోయి, కృతకంగా తయారయింది. సామాజిక సాహిత్య రంగాలలో యిస్పుడు ఒక విప్ణపం బయలు _దేరింది. నవీన సాహిత్యభావ్క పండిత వర్ణంవారి సొత్త కావడం సహించదిడదు. మెల్లగా వ్యాపిస్తున్న యీ విస్ల వాన్ని రామయ్యు పంతులుగారు విస్మరిస్తూ, ధాషా పరిణామాన్ని రాజకీయ విష్ణవాలతో పోల్చి చూపిస్తున్నారు.

215. (ప్రజలు భాషా సంస్కరణకి సుముఖులుగా లేరవీ (ప్రాచీన కావ్యభాషే వారికి యిష్టమైనదనీ రామయ్యగారు అంటున్నారు. కాని, పాలీన పద భూయిష్టమైన కృతక కావ్య భాష అంపే (వజలు మోజు వడతారవి, ఒక్కనాటికీ అనుకోను. పైగా, ఇంగ్రీషు భాషాభ్యానం చేసన సామాన్యపొరుడు ఎవడూ కూడా ప్రాచీన కావ్యభాష పట్ల పక్షిపాతర్న చూపిస్తున్నాడని ఆనుకోను. " (| -

తెలుగు. సాహిత్య రచనలోనూ, పొరశాలల్లోనూ కావ్యధాషనే తప్పనిసరిగా వాదాలంటూ కొందరు ' నంతకాలుచేస్తి వివేదికలు సమర్చిం చిన మాట వానస్టవమే. కాని, "వాటిమీద సంతకాలు పెట్టిన వాళ్ళలో చాలా మందికి యీ భాషాసనమన్యలో ఉన్న చిక్కులు నిజంగా అరం కావని

ఖ చెప్పగలనుం "

ఇటువంటి సమన్యలు ఎప్పుర్నూ విద్యాజోధనలో విష్ణాతులైన ఆధ్యావకుల్హూ పండితులూ పరిష్కరించ వలసినవే. _

కై! 216. ఆధువిక భాషోద్యమ నాయశుల్ని రామయ్య పంతులుగారు “ట్లూలీస్ట్రీట్‌ దరక్తీలు ముగురితోమూ పోల్చారు. విజంగా యిటువంటి గవ ల

చక్కని అభిరుచి ఆయనలో కనిపించడం అరుదే. కొని య్‌క్తీలు జీవితంలో మంచివనే చేస్తారు. పాతబట్టల్ని మధమ్మతు చేస్తారు. ( ౬.౯0£ [692౯ = ౪9. కాని ఆయన యిలా _ అవహేళన చేసినప్పుడు నేను కూడా తిప్పి కొట్టద్దూ ? రామయ్య పంతులుగార్మూ ' ఆయన మ్ముద్రాను మిత్రులు కొందరూ ఆంధ్ర సాహిత్య పరిషత్తులో ఆధునిక భాష (ప్రవేశించకుండా ఉండేందుకు చేసే (వ్రయత్నాలు ఆచ్చం ఎలా ఉన్నాయంపే, “సిడ్నీస్మి్‌” పుస్తకంలో ఉన్న ముసలమ్మ, అట్లాంటిక్‌ సముద్రం వీరు తన ఇంట్లోకి రాకుండా ఉండేందుకు, చీపురుతో వెనక్కి చిమ్మికొడుతున్నట్ట ఉంది. 217. ఈ నందర్భంలోనే మరో విషయం కూడా చెప్పాలి. రాషా సంస్కరణని గురించి రామయ్య “పంతులుగారు చాలా ఆలోచించి, తమ నివేదికలో 41, 42 పుటల్లో చెప్పిన అంశాలకు, ఆయన మిథతులైన మెజా లిటీ సట్‌ కమిటీ సభ్యులు తయారుచేసిన పట్టికల్లో నే స్థానం దొరకలేదు. 218, మలుపుల మొగలో_ ఇప్పుడు విలబడిఉన్నాం. మన ఉభయ పక్షెలవారి దారులూ యిక్కడ విడిపోతున్నాయి. ఈనాడు మనం తీసు కునే నిర్ణయాలపై ముందు తరాలవారి భవితవ్యం ఆధారప్‌డిఉంది, తెలుగు సాహిత్యాన్ని గొలుసుల్లో బంధించి మాడ్చినా, స్వేచ్చ (ప్రసాదించి జవం జీవాలతో వర్ధిల్లి విచ్చినా అందుకు బాధ్యులం మనమే. దేశానికంతకీ సందింధించిన సమస్యల పరిష్కారంలో, వ్యక్తిగతమైన ఆఖిమానాలకీ ఆయిష్టాలకీ నంళమా[డ్రం తావు యివ్వడానికి వీల్లేదు. ఏమో యీనాడు మవం తీసుకునే విర్ణయాలమీదే భవిష్యత్తు 'అంతా ఆధారపడిఉండేమో ఎవరు చెప్పగలరు ? ఈ విషయంలో (పొ సెసర్‌ హివ్స్‌డేల్‌ చెప్పిన మాటల్నిగురించి తీవ్రంగా ఆలోచించవలసిందని నవ్యకావ్య భాషా వాదు

లైన మి్రుల్ని కోరుతున్నాను. -.. “*ట్రపంచంలోవి" భావ చైతన్యానికి భాష (ప్రతీక మాత్రమే. మనం ఉచ్చరించే (ప్రతిమాటకీ వెనకాల, - మనస్సులో మెదులుతూ ఉండి ఐహి

$73

ర్గతం కొకుండా ఉండే భావంతో ఎంతో సందింధం ఉంది, గూఢార్ధాలూ, వ్యంగ్యాగ్థాలూ అపురూపమైన భావ వ్యంజా రీతులూ పదాలలో సూచింప దిడతాయి, తక్కినవి కొన్ని మనకి నృృహలో ఉండీ, కొన్ని లేకా మన న్పులో మరుగున పడిమోతాయి. భాషా స్వరూప, స్వభావాలకు అవే రూప కర్పిన చేస్తూ ఉంటాయి. వాటివి బట్టి మనం (వ్రయోగించే పదాలు శాశ్వ తంగా నిలిచి పోవాలంకే అవి జీవితంలో పాతుకుపోవాలి. మనకి ఉన్నది ఒక్క- టే జీవితంకనకా, రెండులేవు కనక్కా మనకి ఉన్నది కూడా-ఒక్కటే భాష. టీచింగ్‌ ది లాంగేల్‌ అఫ్‌ ఆర్ట్స్‌, పుట 19)

-ఫ్రాచిన ప్తాొహిత్య (గ్రంథాలు బోధించి, పండితుల్ని తయారు చెయ్యవచ్చు. వాటివి విలుపుకోనూవచ్చు. కాని సామాన్య (ప్రజల్ని వాటికే తరిఫీదు చెయ్యక్కర్లేదు” (ఆదే ప్పుస్తకంలో 18వ పుట

ఆధునిక (ప్రపంచంలో విద్యాప్రమాణాల్ని గురించి చెబుతూ రెవ రెండ్‌ డబ్ల్యు. ెంవుల్‌ అనే ఆయన, యిలా అన్నారు; “సాంప్రదాయక విరేయత స్వభావం ఏమిటంకే, పరిణామ శీలమైన (ప్రపంచంతో (క్రమంగా ఆది నందింధం వదులుకుంటూ పోతుంది. -

న యశ నః ముగి౦పు

ఇది అప్పారావుగారి *డిపేంట్‌ వత్రం.” ఇంత నమ(గంగా ఆయన

"వవరించినా (గ్రాంధిక భాషా వాదుల తలకు ఎక్కలేదు. కొస్త్రీయ పదతిలో అనాడు ఆయన వివేచనచేసి చెప్పిన విషయాలు యీనాటికీ నత్యదూరాలు కౌవు, ఇవి ఆయన చెప్పి అర్ధ శతాబ్దం గడిచింది. అనంతరం, అటు “గాంథిక లాషలోమా, యిటు వ్యావహారిక భాషలోనూ ఎన్నో పరిణొ మాలు నచ్చాయి, ఒకవై పునుంచి (గ్రాంథిక భాష బలహీనమూ, పేలవమూ అవుతూ వచ్చింది _ మరొక వైపుమంచి వ్యావహారిక భొవ దిలిష్టం అవుతూ వచ్చింది, అయిన్నా . యీనాటికీ కళ్ళు మూసుకునే ఉంటామనే

(22) స|73 వాళ్ళని ఎవరూ "చెయ్యగలిగింది ఏమీలేదు. కొగల కార్యం గంధర్వులే తీరుస్తారు.

పైగా పారశాలల్లోనూ, కళాళాలల్లోనూ యీ భాషకి త్వథలో (ప్రవేశం ఏలాగా _ దొరక్కమానదు. అయితే ఎప్పుడొక్తుందో ఎలా వస్తుందో. యిప్పుడే. చెప్పడం కష్టం. దేశంలో ఉన్న అనుభవజ్ఞఖైన అధ్యాపకరూ, పండితులూ నృజనాత్మక రచయితలూ, ష్మతికా రచ యితలూ (ప్రముఖ వక్తలూ - అందరూ ఒక్కసారి దీనివి గురించి తీవ్రంగా ఆలోచించి శాస్త్రీయమైన ఆధునిక పన్ధతిలో వ్యావహారిక -ధాష కొక వ్యాకరణాన్నీ, నిఘంటువునీ తయారుచే పేందుకు న్యక్రమమైన (ప్రణా 'శిక రూపొందించి. ఒక పరిశోధన నంస్థకి ఆ బాధ్యత వవ్చగించాలి, ఈనాడు వ్యావహారిక వచన భాషలో వివిధ (స్మక్రియలలో వెలువడుతున్న రచనర్ని _- అంప్రే నవళ్క నాటకం, కథ, వ్యాసం, (ప్రసంగ వ్యాసం, పత్రికొ వార్త, వ్యాఖ్య మొదలైనవి = వివిధ (ప్రాంతాలకు చెందిన రచయి తలు రాసినవి, కొన్ని మచ్చుకి తీసుకుని వాక్య విశ్తేషణచేస్తి వాటిలో వచ్చిన పదాంశాల్నీ, పదాల్నీ, వాక్య (ప్రయోగాల్నీ, ధ్వనుల్నీ వర్జాల్నీ తులనాత్మకంగా పరిశీలించి (ప్రధాన (ప్రాతిపదికలు నిర్ణయించి, ఆ(ప్రధాన మైనవి పర్యాయరూపాలుగా చూపించి ఆధువిక ధ్వనికాస్త్ర పద్దతున్ని అనుసరించి పట్టికలు తయారుచెయ్యడం, వ్యాకరణ సూత్రాలు రూపొం దించడం అవసరం. తెలుగు భొషా స్వరూప, స్వభావాల్ని సమగ్రంగా వివరించాలంటే చిన్నయసూరిగారి వ్యాకరణం ఒక్కనాటికి చాలదు ః ఈ విషయం అనుభవజ్ఞులు చెబుతారు. మన భాషా వ్యాకరణం ఆయనతోనే కరడుకట్టుకపోవడం దేశం దౌర్భాగ్యం. సరే, జరిగిన దేదో జరిగిపోయింది. యిస్పుడిక మనం చెయ్యవలసినదేమిటో విక్ణయించుకోవాలి. ఏ భాష ఉండాలన్న చర్చ యిస్పుడు అనవసరం. (ప్రామాణిక వ్యావహారిక భాషవి (ప్రవేళపెట్టక తప్పవి స్థితి ఏనాడో వచ్చింది. కనక్క చిత్తశుద్ధితో

ఖ అతి టై

యోచించుకొని భావితరాలవారి భవితవ్యావికి మనం కర్తలమని గుర్తించు కొవి, సంప్రదాయాభిజ్ఞత మన దృష్టిని సంరుచితపరచకుండా జా్యగ్రత్తపడ్‌

_$24ీ

ఆధువిక భాషాశాస్త్ర పద్దతుల్ని అనునరించి వ్యావహారిక భాషకి గం స్వరూపం విరూపించాలి. ఒక (ప్రాంతపు భాష మరొక (ప్రాంతపవారి నెత్తిన రుద్దటం అన్న (ప్రశ్న యిష్పుడు లేనేలేదు. (ప్రామాణిక వ్యవ హారిక భాష సొర్వజనీనమైనది. అక్కడక్కడ మాండలిక (ప్రయోగాలు కొన్ని వేరుగా వచ్చినా వాటి నన్నిటినీకూడా స్వీకరించి భాషని పరిపుష్టం చేసుకోవచ్చు. (ప్రధాన (ప్రాతిపదిక మాత్రం అధిక సంఖ్యాకుల వ్యవ హోరంలో ఉన్నదే ఉంటుంది. ఇలాటి పద్ధతులు కొన్ని ఏర్పరచుకొని శ్రద్ధగా పనిచే స్తే, శిష్ణవ్యావహారిక భాష భాందసపండితుల దృష్టికికూడా సర్వాంగసుందరంగా గోచరిస్తుంది.

ఈ భాషా వివాదానికి సంబంధించిన “డాక్యుమెంట్లు” అన్నీ (క్రోడీ కరించి, తెలుగు అనువాదాలతో సహా ఆంధ్రప్రజలకు అందించడావికి “గురజాడ స్మారక పరిశోధన కేంద్రం" కృషి చేస్తున్నది.

పెలవు ఎశ== అనువాదకుడు,

అనుబంధం 3 1912 సెప్టెంబరు, “నీషీయాటిక్స్‌ రివూర్రా నుంచి ఈజివ్లులో అరబ్బీ ఛాపా నమస్య *ఆరిఫ్‌”

1. ఆధువిక కాలంలో ఈజిష్టదేశం ఎదుర్కొంటున్న నమన్య లను గురించి చర్చించిన రచయితలు అనంథ్యాకంగానే ఉన్నారు. కాని, వారి దృష్టిని ఆంతగా ఆకర్షించని ఒక నమన్య గురించి ఈ వ్యానం రాస్తున్నాను. (ప్రజాజీవితంలో, వాగ్వ్యవహారంలో ఒకవిధమైన భాషా (గ్రంథ రచనలో మరొకవిధమైన భాషా కనిపిస్తూ ఉండడం, ఒక్క ఈజిప్తదేశంలోనే కాదు, ఆంతటా ఉంది. ఈ విరమైన రెండు రకాల రాష వ్యవస్థకూ కారణం, ప్రాచ్యదేశాల్లోనూ ఐరోపా ఖండంలోనూ సృజనాత్మక మైన యోచనాళకక్తి లోపించడమేనని అనిపించక మానదు. అ దేశాల్లో భాషాటోధన సత్ఫలితాలను అందుకోడంలేదంళే, దానికి కొరణం, ఆ యా చోట్ల సాంప్రదాయకంగా (గంథస్థమై వస్తున్న భావ, ప్రజా వాగ్య్యవహారంలోంచి ఏనాడో తొలగిపోయింది కావడమే,

ఓ. ఈజిప్టలో ఈనాడు రెండురకాల భాష ఉంది. ఒకటి “అరవీ దారిగ్‌ ; అంళ్షే వ్యావహారికమైన అరబ్బీ భాష. రెండు, “అరబీ ఫసీహ్‌”; అంశే కావ్య రచనలోనూ, ఉపన్యాసాల్లోనూ (వ్రయోగించే భాష, మొద టిది, నవీన అరబ్బీ భాష. అంటే, ఇటాలియన్‌ భాషకు లాటిన్‌తో ఎటు నంటి సంబంధం ఉందో, ఆధునిక (గ్రీకుధాషకు (ప్రాచీన (గీకుభాషతో ఏవిధమైన సందింధం ఉండో, ఆ విరమైన సంబంధమే నవీన అరన్బీ_ భాషకు (ప్రాచీన ఆరబ్బీ భాషతో ఉంది. ప్రజలకు వాడుకలో ఉన్న అంవబ్బీ భాష్క పాహిత్య సృష్టికి అకృంకాదవీ, మోటుగా ఉండే (గ్రామ్యభాష తనీ శే

॥76 నిందించి సాహిత్యంలో స్థానం లేకుండా చేశారు. డాంటీ మహాకవి “ఇన్ఫెర్నో” రాయక పూర్వం, “కన్విక్షో” రచనలో నవీన ధాష కాలూనక పూర్వం, ఇటాలియన్‌ భాష పరిస్థితి ఎలా ఉండేదో అలా ఉంది, ఇప్పటి అరబ్బీ ధాష పరిస్థితి, విద్యావంతుడవిపించుకొనే ఈజిప్పు దేశీయుడు (ప్రతి ఒక్కడూ, అటు. సదజాలంలోనూ ఇటు వ్యాకరణంలోనూ. వాడుకభాషతో భేదించే కృతక (గ్రాంధిక భాష అలవరచుకోక తప్పటంలేదు.

89. ఇలా, రెండురకాల భాష ఉండటంవల్ల (ప్రయోగ దృష్ట్యా చాలా నష్టాలు ఉన్నాయి. నిత్యజీవితంలో ఎప్పుడూ వ్యవహారంలో ఉంటూ, సరన్పర సంబంధాలవల్ల అభిమానపాత్రమై వర్డిజ్లతూ ఉండే భాషపట్ల (ప్రజలు, ఏహ్యభావం ఎలా అలవ:చుకోగలరో [(గహించనం కష్టం. ఆంతేకాదు, (ప్రజలందరికీ చిన్నప్పటినుంచీ ఇంట్లోనూ, ఒయటా వాడుకలో ఉండే భాషకు (ప్రత్యామ్నాయంగా, కేవలం బడుల్లో నేర్చుకొని ప్పన్తకాల్లోనూ, పండిత సభల్లోనూ మాత్రం (ప్రయోగించే కృతక భాషను సూచించటం ఇందుకో అర్థంకాదు,

శ, ఈ సమస్యను గులించీ చర్చ కొనసాగించేముందు, పారకు లకు కొంత వివరణ ఇవ్వటం అవసరమనుకొంటాను. పరాయివాళ్ళు ఎవకయినా మన డేశభాషను గురించి విమర్శలుచేస్తే వెంటనే మనగ్పు చివుక్కుమంటుంది; ఏ దేశంవారికయినాసరే, విమర్శకుడు-ఎంత పండిత డయినాా భొషోత్పట్తివి గురించి ఎంత చదువుకొన్నవాడయినా పరాయి భాషను విమర్శించే ఆర్హత ఆతనికి లేదు. ఆరబ్బీ భాషను గురించి ఆధి కొరికంగా చెప్పగలిగిన వాళ్ళలో * “న్యాయమూ్తి విల్మోర్‌ ను మించిన వాడు లేడు. అయినప్పటికీ, ఈజిప్టు భాషా సమస్యను గురించి ఆయన్‌”

• అపీన స్వీకరించే ఈజిస్ట దేశీయ న్యాయస్థానంలో జక్జీగా పనివేసినవాడు విల్యోర్‌. ఆయన్క అరబ్బీ వాడుకళాషకు ఒక వ్యాకరణం రాశాడు, ఆంగ్లో_ఈజిష్టియన్‌ అధికారి ఒకడు, ఈజిస్ట వాజ్మయానికి సమ కూర్చిన ఈ రాజకీయేళర (గ్రంథం చాలా విలువైనది.

$77

తన వ్యాకరణ (గ్రంథ పీరికలో వెలిబుచ్చిన అభిప్రాయాలను దేశభాషా ప(త్రికలు ఆదరంతో స్వీకరించలేదు, కనక్క -ఈ వ్యాసరచయిత, తాను చర్చించే అంశాలకు పరిమితులు (గ్రహించుకొవే రచన కొనసాగిస్తున్నాడని మనవి చేస్తున్నాను. ముఖ్యంగా, (గ్రాంథిక అరబ్బీ భౌషను గురించి చేసిన విమర్శలు *కొరాను" పవిత్ర (గ్రంథంమీద విమర్శలుగా అపార్థం చేసు కొనే అవకాశం లేకుండా, మత విశ్వాసాలను నొప్పించకుండా ఉండేట్లు జా(గ్రత్త తీసుకొటం జరిగింది. ఈజిప్టు సమస్యలను గురించి తెలుసుకో దలచిన యూరపియన్ష్లకోనం, మరొక యూరపియన్‌ రానినస్లే మనం (గ్రహించాలి. ఈ భాషా సమన్య చాలా ఆసక్తి: రమైనదీ, ఎంతో " ముఖ్య మైనదీను, కనక్క మన రచయితలెవరూ. దాన్ని విస్మరించటానికి వీలు లేదు. అయితే, ఇక్కడ నేను వ్యక్తీకరించే అభిప్రాయాలు కేవలం నిర్మ మత్వంతో (ప్రకటించే వేననే విషయం (గ్రహించగోరుతున్నాను. అంతే కాదు, ఈ సమస్య ఈజిస్ట్ర (ప్రజలది, దీని పరిష్కారం పూర్తిగా వారో చేతుల్లోనే ఉందన్న విషయం స్పష్టపరుస్తున్నాను..

5 దేశంలో ఇలా రెండురకాల భాష ఉండటంవల్ల క[గే దుష్పరి ణామాల్లో మొట్టమొదటిది విద్యారంగంలో కనబడే (ప్రభావం. చదవేసిన (పతి పిల్లవాడూ, చిన్నప్పటినుంచీ తనకు ఆలవాటయిన మాటల మరచి పోవడావికి గెజగిజలా డం, వాటికి మారుగా క్లాసు ప్వ్యకాల్లో ఇచ్చిన (గ్రాంథిక భాషాదాపాలు జ్ఞాపకం చేసుకోడానికి అవస్థలుపడ్డం చూస్తూనే ఉన్నాం. వాస్తవ విషయాలమ అర్థంచేసుకోడ మే విద్యాథ్యాసానికి (ప్రధాన లక్షం అయినప్పటికీ ఆతవి మేధాశక్తిలో ఎక్కువ పాలు పదాల- అర్జా లను తెలుసుకోడావికే వ్యయపరచవలనివస్తున్నది. మాటవంసకు - ఒక విషయం చెబుతాను : ఇంగ్లీషు వాచక ప్పున్తకాల్లో “గుర్రం, “పక్కి, “తల” అవి అర్థం ఇచ్చే సులభ పదాలు, “10636 “ఠేంక్రు. “626 అనే వాటికి మారుగా “51664, “10ళ%6%, “0001006 అనే పదాలు (వ్రయోగించినల్లయితే ఆంగ్ల విద్యార్థికి ఎంత కష్టంగా ఉంటుందో - ఒక్క సారి ఊహించాలి. ఆధునిక రూపానికి మారుగా, “భాపరు” కాలంనాటి రూపమా ? మామూలుగా ఈజిష్టియన్లు ఒక విషయం చెటుళూ ఉంటారు?

878 బడి చదువు పూర్తయిన పిల్పల్లో చాలామంది, ఒక ఉలత్తరంకావిి ఒక వ్యానంకాని తప్పులు లేకుండా, సరిగా రాయలేరవి. ఇదే మాట, యూరపి యను విద్యార్థి విషయంలో అనలేం. అంటే, దీన్ని బట్టి (గ్రహించవలసిన దేమిటంపే, ఈ మృతఛాషలో పాండిత్యం సంపాదించడానికి పదేళ్ళు చాల వన్నమాట,.

69. మరో వంగతి, వాడుక భాషకు భిన్నమైన పాంధిక భాష ఉండడంవల్ల, సామాన్య (ప్రజలకు విజ్ఞానాన్ని అందజెయ్యటానికి ఆటంకం కలుగుతూంది. చదువుకోవాలన్న ఉత్సాహంతో ప్వస్తకం తెరవగానే, నోటికి కొరుకుపడవి భాషా, బుద్ధికి ఆందని భాషా (వత్యక్షమవడంవల్ల చాలామంది దాంతో బాధపడలేక ప్వస్తకాలు తెరవడమే మానేస్తున్నారు, (ప్రాధమిక విద్యా (ప్రమాణం మాత్రమే ఉన్న దిగువ తరగతులవారి విష యంలో ఇదిపూ _ర్రిగా విజం. ఎందుకంటే, వాళ్ళలో చాలామంది, దాంతోనే చదువు ఆపేస్తారు. యూరపులో (ప్రయోజనాత్మకమైన పార్య విషయాలను గురించి (ప్రచురించిన వుస్తకాలు జనసామాన్యంలో వ్యాప్తి చెందటంవల్లనే విజ్ఞానా భివృద్ధికీ, దాన్నిబట్టి 'దేశాభివృద్ధికీ దోహదం కలి గింది, ఆటువంటి అవకొళం మనదేశంలో దూతం దుస్పాధ్యమే అయింది. వ్యవసాయ విషయాలను గురించి (ప్రాధమిక పాఠ్యప్తస్టకం రాసే రచయితకుకూడా వాడుక మాటలు (ప్రయోగించడమంళకే ఆయిషత ఎక్కువగా ఉంది, ఇలాటి భాషా దురఖిమానాలవల్ల విద్యావంతుల మేనై స్పులు కలుషితాలయిపోయాయి. పోలీసు అధికారి ఎవరయినా ఒక సాక్షి నుంచి వాజ్యూలం తీసుకోవలసి వచ్చినప్పుడు, అతను చెప్పినదాన్ని యథా ఈథంగా స్వీకరించకుండా (గ్రాంథికభాషలోకి తర్జమాచేనీ రాస్తున్నాడు,

గ మృతభాషపట్ల ఇంతటి పక్షపాతం' కనబరిచే సందర్భాలు, ఆనియా దేశాల్లో చాలాచోట్ల కనిపిస్తున్నాయి. ఈ పక్షపాతానకి. ఫలితం ఏమిటంటే, మానసికంగానూ భౌతికంగానూ కరడుగట్టుకపోవడ౦ జరి గింది. దీంతో నరిపోల్బదగిన ఉదాహరణలు, మనక్కు టర్కీ, (గ్రీసు దేశాల్లో కనిపిస్తాయి. కావ్యభాషా - సం(ప్రదాయాన్ని నిలబెట్టటంకోసం,

279

(వ్రజోపయోగాన్ని బలిచేసిన సందర్భాలకు ఇవి చక్కని ఉదాహరణలు ః కొద్ది సంవత్సరాలక్రితం, టర్కీలో, పోలీసు కావి స్టేబుబ్సుకు అందజేసే సమాచార పుస్తకాలు, సామాన్యులకు ఆర్థంకావి టర్మి౯. కావ్యభాషలో ఉంటుండేవి. ఇక (గ్రీసులో, ఒక చిక్రమైన విషయం తెలియవచ్చింది. చలిజ్వరాన్ని నిర్యూలించటానికి ఏ ఏ జాగ్నర్తలు తీసుకోవాలో తెలియ వేస్తూ, రైతాంగానికి పంచిపెళ్టే నిమిత్తం ఒక కరపషత్రం తయారుచెయ్య వలసందని, (ప్రభుత్వం, ఒక (ప్రముఖ వైద్యుణ్ణి కోరింది. ఆయనగారు తన పాండిత్యమంతా ఒలకబోస్తూ, ఏ “హిపో్యకెటిస్‌ కో తస్ప్క, అన్యులకు అర్థంకాని భాషలో ఆ కరపత్రం రచించాడు. సరిగ్గా, ఈజిప్టులో పరిస్థితి కూడా ఆలాగే ఉంది. (ప్రస్తుత పద్ధతి మారేవరకూ దీనికి శరణులేదు,

8. ఇక పోతే, సాపాత్యరంగంలోకూడా దీని పరిస్థితి అధ్వాన్నం గానే ఉంది. కరినమైన కావ్య పదప్రయోగం, (ప్రాచీన ధాషాశ్రైలి (గ్రంథ రచనకు ఘనత తెస్తాయని ఈజిష్షియను రచయితల భావన. చక్కని శైలి ఆంజచ్కే వండితులకేకాని ఇతరులకు అర్థంకాని శైలి మాకమే అన్న దురభిప్రాయం కనిపిస్తోంది. ఇటువంటివారిక్కి భాష ఒక్కటే (ప్రధానం కౌవి, భొపం ఎలాంటిదైనా ఫరవాలేదళ్లే ఉంది, మొత్తంమీద ఈజీస్ట భాషా సాహిత్యం, ఏదో కొద్దిమందికోనం సృష్టింపదడుకున్న శు ఉంది. దేశ (ప్రజలను విజ్ఞానవంతులను చెయ్యటానికి అదొక సాధనంగా ఉపక రిన్తుందన్న విషయం విన్మరింపదిడింది. ఒక్క పుస్తకంకావి ఒక్క వార్తాష్యత్రికకాని పండితులకోసంకాకుండా ఇతరులనుకూడా దృష్టిలో 'పెట్టుకొవి (ప్రచురిస్తున్న పాపాన పోవటంలేదు.

యాతావాతా చెప్పేదేమిటంటే, ఈజిప్టు (ప్రజలలో మావసికాభివృద్ధి కలగాలంటే, వ్యావహారిక భాషను చేపట్టి దేశీయమైన సాహిత్య సృష్టికి పూనుకోక తప్పదు. అయితే, ఈ నూర్చు పండితులకూ పషేకులకూ న్యాయవాదులక్హూ లేఖరులకు కిట్టకపోవచ్చు. దాన్ని కప్పిపుచ్చుకోటానవికి, రకరకాల అభ్యంతరాలు చూపిస్తారు. (గంథ రచనకు వాడుక భాష పరి మాజం చారిదని కొందరూ అది వట్టి, ఆలాగాజనం మాౌట్లాడే (గ్రామ్య

శశేల్రీథి భాష అవి కొందరూ అంటూ ఉంటారు. కొని ఇటువంటి వాదాలన్నీ, “భాషాళాస్త్రమూ భాషాచరిక్రా తెలియక చేసేవన్న విషయం స్పష్టపడు "తూనే ఉంటుంది"

(గ్రాంథిక భాషను వదలకపోవటానిక్కీ సాహిత్యదృష్ట్యానూ, మత రాజకీయ పరిస్థితుల దృష్ట్యానూ కొన్ని కారణాలున్నాయని. చెప్పుతూ ఉంటారు, వాళ్ళు చూపిండే కారణాలూ, చేసే వాదాలూ ఒక సంభాషణ (క్రమంలో ఊహించుకోవచ్చు. ఒక 'షేకూ, ఒక ఆంగ్లభాషా విమర్శ శుడూ ఇలా సంభాషించుకుంటారనీ ఊహించుకుందాం ఇటువంటి సంద ర్చాలు, ఈ వ్యాస రచయిత అనుభవంలో చాలా ఉన్నాయి ?

"షేకు $ ఏమండీ, ఇకముందు మేమంతా, “అరబీ దారిగ్‌” (ఆరల్బీ వాడుక భాషతోనే రొయాలంటారా ? అది ఎంతమాత్రం. వీలుకాదు. ఆలాటివి అరబ్బీ భాషే అనిపించుకోదు. అసలు, అది భాషే కాదు; భ్రష్ట రూపమే కావి, దానికో వ్యాకరణంలేదు; చదువృకొన్నవారు వాడటావికీ ఎంతమాత్రం పనికిరాదు ః

విమర్శకుడు ౩ ఆలాగా ? మీ అభ్యంతరాదకు అన్నిటికీ వరసగా సమాధానాలు ఇస్తాను; చిత్తగించండి । ఈజిష్ట్ర (ప్రజలు మాట్లాడే భాష ఆరవ్బీ కొదన్నారు. "వాదోపవాదాలకు _ వెళ్ళే ముందు. మవ అభిప్రాయాలు స్పష్టపరచుకోటం అవనరం, అరబ్బీ భాష అవటంలో మీ ఉద్దేశం, కొవ్య భాషే అయనట్లయితే, వాడుక భాష ఆరబ్బీ-- కాదని స్పష్టమవుతుంది. ఇటాలియను భావ లాటిను అనటం ఎంత సమంజనమో, ఇక్కడి వాడుక భావ అరబ్బీ ఆనటం అంతా సమంజపం, అయిన్యా ఇది అరబ్బీ కాక 'పోదుః (ఫెంచి ఇటాలియను భాషలు లాటినుభాషలయినక్తే 1 పోనీండి, న్పష్టతకోనం, మనం దీన్ని “ఈజిష్టిను' భాష అని పిలుచుకొందాం

*ఇక రెండో ఆంశం; మీరు భష్టత అవి దేన్ని అన్నారో, దాన్ని నేను “అభివృద్ది ఆంటాను. విజానికి, (ప్రపంచంలో (ప్రతిఒక్కటీ విచ్ళేదం అవుతూ ఉండటం, తిరిగి ఆరకురార్పణ జరగటం చూస్తూనే ఉన్నాం.

(23) $81 (గీకు తత్వశాస్త్రం మీరు చదివి ఉంటే ఈ సిద్ధాంతం స్పష్టంగా ఆర్థమవు తుంది. భౌష దీవికి అపవాదం కాదు ఉదాహరణకి, ఏ భొషలోనుంచి ఆయినా నరే, ఏదో ఒక మాట తీసుకోండి ఇప్పుడు, ఆ భాషలో, అదే మాట, కొన్ని శతాద్దాల క్రితం మోటు మాటగా పరిగణింవబడుతూం డేదని టహిస్తారు. ఈజబిష్షియను భాషను లష్ట భాష అని మీరు అంపే అనండి, కాని, దానివల్ల అగౌరవం ఏర్పడుతుందనికాని, (ప్రపంచ భాషల్లో ఇదొక అపవాదమవి కొవి (భ్రమించకండీ. ” జు “తరవాత్క ఈజిష్టియను భాషకు వ్యాకరణం లేదన్నారు. ఆ మాటంపే నేను ఒప్పుకోను. ఏ భాషయినా, అసలు, వాడుకలో ఉండా లంపే వ్యాకరణం అన్నది సహజంగా ఉండితీరాలి. అంతెందుకు ఒక్క విషయం అడుగుతాను చెప్పండి _ '*ఇల్‌ షేక్‌ అకల్‌ ఇల్‌ సమక్‌ి (యేకుగారు చేప తిన్నార్రు అన్నా, *ఇల్‌ సమక్‌ ఆకల్‌ ఇల్‌ ఒ్నీ్ర్‌? (చేప పషేకుగారిని తిన్నది అన్నా ఒకే అర్ధమంటారా ? (గ్రంథస్థంకాని వాడుక భాష వివిధ పరిణామాలు చెందుతూ ఉంటుంది ఎంతో సాహిత్య సంపద ఉన్న భాషకంటె వాడుక భాషలో మార్పులు ఎక్కువగా వస్తూం టాయి. అయితే, భావవివిమయావికి సాధనంగా ఉవమయోగించే భాష ఏదై నాసర్వే ఎదటివారికి అర్థమయేట్టు ఉండాలంకే కొన్ని స్థిరమైన నియ మాలు ఉండక తస్పదు. వాటినే వ్యాకరణం అంటారు,

ఎ గోషేపగాదా, ఈజిస్టభాషను గురించి మీరు వెలిబుచ్చిన అలి ప్రాయాలు, ఈ ఒక్క భాషకే కాదు, (ప్రపంచంలో ఉన్న వాడుక భావ లన్నిటికీ వర్తిస్తాయి. అంకేమీ ఉద్దేశంలో వాడుక భాషా పదాలు, మోటు మాటలూ, (భ్రష్టరూపాలూ అన్నమాట: (ఫెంచి ('ప్రజలకీ ఇటా లియన్లకీ ఎంతో అభిమాన -పాత్రమైన వాడుక భాప మీ దృష్టిలో వట్టి ౌమ్యభాష అన్నమాట. ఈ మధ్య భాషాశాస్త్రం గురించి, ఒక (్రాసఫె సరు ఒక ప్పుస్తకం రాశారు. మీరు తస్పకుండా చదవండి. అసలు భావ లనేవి . మీ భాషతో పహా _ ఎలా రూపొందుతూ ఉంటాయో బాగా అర్ధమవుతుంది.”

షేప : "మీ అభిప్రాయం సరయినదయితే కావచ్చు, సాదృశ్య

182 చారిత్రక్కభాషా శాస్త్రం నేను చదవలేదు. వేను చదువుకున్నచోట, “ఆజ్లార్‌ "లో కొని, (ప్రభుత్వ పాఠశాలల్లో కాని ఇవి చెప్పరు. కాని, నా అఖి ప్రాయం ఏమిటంటే, ఏ దేశంలోనూ, (ప్రజలు మాట్లాడే విధంగా రాయరు. ఇంగ్లండులో నూథ్రం, విద్యావంతులు రాస్త్రారంటాతా ? మనం మాట్లాడే ప్పుడు, కాగిళంమీద పెట్టకూడని మోటు మాటలు ఎన్నో దొర్లుతూ లు శాం

ఉంటాయికదా ।

విమర్శ : మా దేశంలో, వ్యావహారిక శైలికీ, (గ్రాంథిక శ్రైలికీ .కొద్దిగా భేదం ఉందన్న విషయం ఒప్పుకొంటాను. కాని ఈ భేదం, శైలిలోనే కావి, భాషలో లేదు,

“హార్స్‌” (గుర్రం అనేది ఎక్కడ రావలసివచ్చినా అదే వస్తుంది, స్నేహితుడితో మాట్టాడుళున్నప్పుడయినా పరే, 'మైమ్స్‌" పతతి కకు వ్యాసం రాస్తున్నప్పుడయినా సరే, అదే మీరు రాపేప్పుడు “సీడ్‌?

ణా ల (అశ్వం) అయిపోతుంది.

“అలాగని, మామూలు సంభాషణా శైలికీ, దానికి లిన్నమైన మాండలిక శ్రెలికీ భేదం తెలుసుకోక పోతే వీలులేదు. ఇంగ్షీషు భాషా వ్యవహరర్త ఏదైనా రాస్తున్నప్పుడు, “అతన్ని తలమీద కొటాడు' అని

అటి మ్‌ అటి ! రాయవలసివస్తే “హి హిట్‌ హిం అన్‌ ది హెడ్‌” అనే రాశాడుకాని, మరీ సామాన్యపు పలుకుబడివి కావాలని అనుకరించాలనుకొంకే తప్ప, “హి గేవ్‌ హిం ఎ (క్రేక్‌ ఆన్‌ ది నట్‌” ఆని రాయడు. ఇక, ఈజిప్టియను భొష గురించి చెప్పవలసివస్తే, ఇలాటి వలుకుబడి లేకపోలేదు, అన్ని

భాషల్లోనూ ఉంటుంది. కాని నేను రాయమని చెప్పేది అది కాదు. ఈజి

ప్పలో, మామూలు సంభాషణల్లో (ప్రయోగించే భాష్క పైన చెప్పిన మాడ

లిక శ్రైలికంటె ఉత్తమమైన దన్న విషయం మీరు కొదనరను యె అటి లు

కుంటాను 1

"షేకు : “కాని అరబ్బీ కావ్య ధాషనే ఎందుకు ఆలవరచుకో కూడదంటాను, మనం మాట్లాడే భాషకంటె, అది ఎంతో ఆందంగా ఉంటుంది కదా । ఎంతో కుద్ధమైన భాష కదా । ఇప్పటి ఈజప్టు వ్యావ హారిక భాషలో టర్కీ. భాషా పదాలూ, ఇటాలియను భాషా పదాలూ

183 కోకొల్లలుగా చేరాయి. (ప్రభుత్వోద్యోగులు చాలామంది (ఫెంచిభొషా వదాణు ఆబ్బీతో కలివి కొచ్టేస్తున్నారు. కనక, మా వాళ్ళు రాసేప్పుడు అచ్చమైన ఆరన్బీపదాలే వాదేట్లు నేర్చాలొ.

విమర్శ : “భాషా సౌందర్యం విషయంలో అరబ్బీ కావ్యభాష గొప్పదా, ఈజిష్టియను భాష గొప్పదా అంటే నేనేమీ చెప్పలేను. బహుశా ఆది, వ్యక్తిగతమైన అభిరుచులకు నంబింధించిన విషయం కావచ్చు. కవి, పరిశున్తత విషయం చెప్పవలసివన్తే, మీరు వేసేది పిడి వాదమని చెప్పక తప్పదు. (ప్రాచీన అరబ్బీ భాష న్వచ్చమైనదనే అనుకొంటున్నారా మీరు ? తూర్చు అండంలో అన్ని (ప్రాంతాల్లోనూ వర్తక సంబంధాలు పెట్టుకొని, ఆవిసీనియా (ప్రజలతోనూ గ్రీకు ('ప్రజలతోన్తూ, పెర్షియన్ల తోనూ యుద్ధాలు చేసిన అరబ్బుల భాషలో విదేశీ పదాలు చేరవ్తే అనుకొంటున్నారా ? ఏ డేళశవు భాషలో ఆయినా విదేశీ సదాలు చోటుచేసుకొన్నాయంటే, ఆ దేశానికి ఘనమైన చరిత్ర ఉందన్నమాట. (ప్రపంచంలోని ఇతర దేశా లతో భావ వినిమయం, వస్తు వినిమయం చేసుకొన్న విషయం స్పష్ట మక్కతుంది. ఇక భాషా పరివన్టతను బట్టి చూస్తే, ఆ దేశానికి చెప్పుకో దగిన చరిత్ర ఏమీ లేదని గ్రహించవచ్చు. నంకుచితమైన పరిధుల్లో గడ్డ కట్టుకొవిపోయి. ఉందన్నమాట. దీవికి ఉదాహరణలుగా, *ఈస్కి చూక్స్‌', *“మధ్యఆఫికా పిగ్మీ " భాషలు (గ్రహించవచ్చు. భౌతికంగానే కాక్క చారిత్రకంగా బూడా వజయ చిహ్నాలుగా కనబడే విడేశీ పదాలను తొలగెంచాలని ఎందుకనుకొంటున్నారు ?

“విదేశీ పలుకుబడులు మీకు నచ్చవు కావి, (ప్రభుత్వ శానన! మాదిరిగానే భాషకు కూడా (సమాణం ఏమిటంటే, దాని వినియోగం. ఒ! విదేశీ పదం ఏదైనా సామావ్య వ్యవహారంలో చెలామణీ అవుతూందం కే ఆది ఈ భాషలో కలిసిపోయినప్టే లెక్క. ఉదాహరణకి ఇటాలియన్‌ భాషను తీశుకొందాం. జర్మను భాషలో 'జిజెండ్‌” అనే పదం ఉంది ఆంపే, *“దేశం%, “ప్రాంతం' అని ఆర్థం, దాని మూలరూపం జిజెన్‌ ; ఆంపే 'ఎదుటిది' (వ్యతిరిక్తమైనది. ఈ అర్థం రావడానీకి కారణం, చున కండ్తకు ఎదురుగా కనిపించేది. దేశం అన్న భావమే. ఈ ఉవునులు ఇట

$84

లీని జయించి అక్కడ స్థిరపడ్డప్పుడు, లాటిను భాషా వ్యవహర్తల మధ్య నివపిస్తూన్నందుకు, లాటినులోనే మాట్లాడ్డానికి (ప్రయత్నించారు, ఆ (ప్రయ త్నంలో? విదేశీ భాష మాట్లాడే వాళ్ళందరిలాగే వాళ్ళుకూడా తమ భాషకు విలక్షణమైన విదేశీ పలుకుబడులను అనువాదం చేసుకోటం (పారంభిం చారు. దాన్నిబట్టి, దేశంగురించి చెస్పవలసినప్పుడు “కాంట్రాటా” అన్న పదం సృష్టించారు _ లాటిశులో “కాంట్రా' ఆంటే వ్య:3క్తమైనదని ఆర్థం, తమ భాషలో ఉన్న '“జిజెండ్‌” భావం (గ్రపొంచి, లాటినులో దానికి సమానార్ధంలో ఉన్న పదం ప్వీకరించి కొత్తపదం సృష్టించారు. ఈనాడు, ఈజిప్టు భాషలో దేశం అనటానికి “కాంట్రాడా” అన్న పదం ఉంది. కుద్ధ మైన లాటిను భాషనుంచి వచ్చిన ఇటాలియను పదం ఎంత యోగ్య 'మైనదో, ఇదీ ఆంత యోగ్యమైనది,

షేకు ; “ఆయ్యా*%, మీరు చెప్పినది విజమే. మీరు చూపించిన 'హేతువల్ని బట్టి ఈజిష్టియను భాషలో రాయడంవల్ల (ప్రమాదమేమీ లేక పోవచ్చు కాని ఆది సాధ్యంకాదు. మేము (గ్రాంథిక భాషను వమలు కోలేం. ఆది “కొలను భాష. మా దేశంలో కు[ర్రవాళ్ళకు, ఆ భాషలో రాయడం చేతకాకపోతే కొరాను పఠనం దెబ్బతింటుంది.

విమర్శ : *ఈ సంగతి చెప్పండి షేకుగారూ । ఈనాడు మీరు రా్హన్న అరబ్బీ భాష _ అంటే, వార్తా పత్రికల్లోనూ, (గ్రంథాల్లోనూ రాస్తున్న భాష _ “కొరాను' అరబ్బీ అనరు కదా * (ప్రధావమైవ ఇష్టా నిర్మాణం ఒక్కటే కావచ్చు. కొని శ్రైలి, పదజాలం వేరు. ఈనాటి ఏధిన్పు రచయిత భాషకీ, “ఖెనోఫన్‌ కాలంనాటి 'అటిక్‌” భాషకీ, ఎంత వ్యత్యాసం ఉంటుందో, (ప్రాచీన అరబ్బీ (గ్రాంథికభాషకీ, నేటి (గ్రాంథికభాషకీ ఆంతా వ్యత్యానం ఉంది.

ఇకపోతే అరబ్బీ వాడుకభాష (గ్రంథ రచనకు సాధనంగా (గహించినప్పటికీ '“కొరాను అరబ్బీ బోధించటానికి మీకు ఆటంకం ఏముందో నాకు అర్థం కావటంలేదు. పల్డెల్లో పాఠశాలల్లో పిల్లలు దాన్ని కంఠస్థం చెయ్యలేకిపోరు, తక్కినచోట్ల, ఇంగ్లండులో మేము, (ప్రాలీన కొవ్యాలు టోధిస్తన్నన్హే, మీదూ బోధించవచ్చు. విద్యావంతుడనబడేవాడు,

85 తక్కి.న అర్హతలతోబాటు, లాటిను (గ్షీకు భాషల్లో గద్యం, పద్యం తవ్ఫః లేకుండా రాయగలిగే సామర్థ్యం కూడా పొందాలని చాలా కాలం ఇంగ్లం డులో భావిస్తూ వచ్చారు. వాబ్న ఉద్దేశించిన (వ్రయోజనం కంటె, (ప్రాచీన అరబ్బీ భాష బోదించటంలో మీరు ఉద్దేశించిన (ప్రయోజనాలు (ప్రబల మైనవి.

'షేకు : “ఈ నాటి (గ్రాంథిక భాషను విలబెట్టుకోవాలనటానికి మరో కారణం కూడా ఉంది. పిరియాా మొరాకో, ఈజిప్లు దేశాల్లో వేరూ వేరు భాషలు మాట్లాడతారు. అంశళ్షే, వేరు వేరు అరల్ఫీ మాండలికాలు, ఇక్కడ ఈజిప్టులో “రొసై అనటానికి *ఎష్‌' ఆంటాం మేము, కావి సిరియాలో దాన్ని “ఖుట్జ్‌ అంటారు. కాని, ఈ మూడు దేశాల్లోనూ (వ్రమయోగంలో ఉన్న (గ్రాంధిక భాష ఒక్కటే. ఈజిప్టలో (ప్రచురింసబడుతున్న వార్తాపత్రిక చదివితే *ఫేట్‌'లో ఉండేవాళ్ళకీ, “బెయి హాట్‌ 'లో ఉండే వాళ్ళకీ కూడా అరగ్టమవుతుంది. దీనికి మారుగా ఈజిప్టు వాడుకభాషలో రాయడం (ప్రారం లిస్తే సిరియన్లకీ, మూర్లకీ ఆర్థమవటం కష్టంకాకమానదు. (ప్రయోగాలు మారినకొద్దీ అవగ్గాహనలో లే "పెకగక మానదు. ఈ నాడు (ప్రయో గంలో ఉన్న (గ్రాంథిక అరబ్బీ భాష, ఇస్లాం మతస్థుల్ని అందర్నీ ఒక్క కుదటకు చేర్చింది. -ఈ భాషను తొలగిస్తే ఈ ఐక్యత నశించకమానదు. ఏమంటారు? +

విమర్శ : “ఇస్తాం మతం ఐక్యత, ఒక్క (గ్రాంథిక భాషా (ప్రయోగంవల్లనే విలుస్తుందంటే నేను నమ్మలేకుండా ఉన్నాను యూ. పులో ఒకప్పుడు, విద్యావంతుడన్నవాడు ప్రతి ఒక్కడూ, లాటిను భాష లోనే రాస్తూండే వాడు. అయినప్పటికీ 3 9 స్తవ మత (ప్రాజల్యం కలిగిన

"దేశాలన్నిటికీ, ఆ భాష ఐక్యత చేకూర్చలేకపోయింది. ఒకవేళ ..ఏమైనా కనిపించినా ఆది పై మెరుగు మాత్రమే,

“-పీక్సుగారూూ నిజావికి ఈ విషయాల్ని గురించి మీకు ఉపన్యాసం ఇచ్చే ఆవసరం నాకులేదు. కొని, నాకు కవిపిస్తున్న దేమిటంకే, ఇస్లాం " మతం ఐక్యతకు కారణం ఆరల్ఫీ భాష మాథ్రం కాదు. ఈ మతస్థుల్లో ఉన్న విరాడంబరత, మత నం(వ్రదాయాల్లో ఉన్న ఏకరూపత మొదరైనవే

శెళిథ పని చెప్పగలను. ఇస్తాం మతస్టుడు, “వోస్ఫరస్‌” తీరంలో ఉన్నా, నైలు వదీ ప్రాంతంలో ఉన్నా, ఆఫ్రికా వాయవ్య (ప్రాంతంలో “అట్లాసు* పర్వత చ్భాయల్లో ఉన్నా, “ఇన్ఫహాన్‌* గులాబీ తోటల్లో ఉన్నా, (ప్రార్థన సమ యాన్ని గుర్తుచేసే 'మూజిన్‌* మసీదు పై భాగంలో _స్పంభందగ్గర నిల చిడి, రోజుకు అయిదుసార్లు భగవంతుని ఐక రూప్యతను ఉద్దోషిస్తూ ఉంటాడు, మొరాకోనుంచి కాని, మంగోలియా నుంచి కాని బయలుదేరిన య్యత్రికుడు, దూర దూరంగా ఉన్న, ఇస్తాం పుణ్యస్థలాలను దర్శించు కొంటూ వెళ్తున్నప్పుడు, సాటి మహమ్మదీయుణ్ణి కలుసుకొన్నప్పుడల్లా, నరస్పరాభివందనం చేనుకొనే తీరు ఒక్కకే. * ఇటువంటి సం్యపదాయా లన్నీ మహ్మదీయుల జీఎకఠంలో అంతర్భాగాలయి పోయాయి. చదువుకొన్న వారయిన్నా చదువుకావి వారయినా ఎవరయినా వీటిని అనుసరిస్తారు. మహమ్మదీయ మళానుయూయులను ఒక్కకుడుట నిలవ గలిగిన శక్తి ఈ సంప్రదాయాల కున్నంత కృతక భాషకు లేదు. పుస్తకం చడవగలిగిన వాశ్ళే తక్కువ: రాయగలిగినవాళ్ళు మరీ తక్కువ; చదివితే అర్థం చేసుకోగలిగివవాళ్ళు ఇంకా తక్కువ,

“యెంచి, ఇటాలియను మొదలైన “రొమాన్స్‌” భాషలను (ప్రవేశ. పెట్టి, లాటిను భాషను తొలగించినట్ట్లుగానే, అరవ్బీ కావ్యభాష స్థానంలో ఈజిప్టు, మొరాకో సిరియా దేశాల మాంరలికాలను (ప్రవేశపెట్టి వాటికి (ప్రత్యేక భాషా ప్రతిపత్తి కల్పించేటట్లయితే స్ళలితాలు కలక్క_మావ్వవ్షు మన ముందున్న దేశాల్లో అభివృద్ధి గమవించినప్తయితే మనకుకూడా విశ్వాసం కలక్కపోదు. ఆల్బసంభ్యాకులు = ఉన్నచోట్ల విజ్ఞానాభివృద్ధికి బాగా దోహదం కలుగుతుంది, ఈ నాడు ఆరబ్బీ కావ్యభాష (ప్రాచుర్యంలో ఉన్నచోబ్ల సహజత్వమూ శాళ్వతత్వమూ సిద్ధించే సాహిత్యసంపడ "సృష్ట అవుతుంది.

“* యూరప్పలో లాటిను భాషను తొలగించటంవల్ల , విజ్ఞాన విస్తరణ కుంటుపడీందని ఈ నాడు ఎవరూ అనలేరు, దానికి కారణం, ఒకఇంగ్లీ షు వాడు కాని ఒక (ఫ్రెంచి దేశీయుడుకాని ౨న అభిప్రాయాన్ని వెల్లడించే

• ఇస్‌_.సలామ్‌ ఉరెయ్‌కుమ్‌.

క87 టట్లయితే యూరపులో కోట్లాది శ్రోతలకు అర్ధమవుతుంది. ఆదే పూర్వ కాలంలో అయితే, ఏ కొద్దిమంది విద్యావంతులకో తస్ప' అర్థమయేది కాదు. విదేశీయుల ఉపయోగార్జ్హం శాన్తీయ్యగ్రంథాలను ఆనువాదం చెయ్య డంలో తీసుకొనేశ్రమకు ఎన్నోరెట్ల ఫలితం దీనిద్వారా కిస్టుబాటవుతుందిం

“*లాటిను వంటి మృత ధాషక్కు రచనోవయోగం ఉన్నప్పటిక్సీ మహత్తరమైన సాహిత్య నృష్టికి ఇప్పుడు మనకు తోడ్చ్పడలేదు, చరిత్ర కారుడు కొని నవలారచయిత కావి, కవికాని, నాటక కర్షకొని పారకుల హృదయాలను ఉశ్రేజపరచాలం'కే వారికి ఆర్ధమయే భాషలో, చిన్నప్పటి నుంచీ నిత్య సంభాష౫ల్లో ఆలవాటయిన భాషలోనే (వ్రాపినట్లయితే ఆతని ఆశయం సిద్ధిస్తుంది. జీవితంలో సంతోషం, సుఖం, దుఃఖం మొదలైన భావో(దేకాలను వ్యక్తం చెయ్యటానికి పాఠకులకు సరిచయమయినది ఆభాషే.

“రొమాన్స్‌* భాషలను స్వీకరించకపోయినట్లయికే ఏం జరిగి ఉండేదని (వ్రళ్నించవచ్చు. విద్యావంతులు అచ్చమైన లాటిను భాషలోనే రచన కొనసాగిస్తూ ఉండి ఉండేవారు. *సిపెరో”వాగ్ర్యైభవమూ, “హొరేస్‌ొ ప్రతిభానంపత్తీ ఆలవరచుకోవటం కోసం కృషిచేస్తూనే ఉండేవారు. “స్కాంలిజర్‌% *“సాల్యాషియప్‌” వంటి (ప్రముఖుల భాషా (ప్రయోగాలు వారిక్‌ ఒరవడిగా ఉండేవి, కావి, ఇటాలియన్ల ను ఉత్తేజపరిచే 'డాంటీ

. ఉండేవాడు కొడు. ప్పెయిన్‌ (ప్రజలు “డాన్‌ క్విక్పాట్‌” సాహనకృత్యాలను గురించి చదువుతూ ఒకపక్క నప్వుతూ మరొకపక్క దుఃఖిస్తూ ఉండే వారు కారు. పోర్చుగీసువాళ్ళు, “కామూన్స్‌” కథ చదువుకొని నిట్టార్చులు విడుస్తూ ఉండేవారు కారు, "'మోలియర్‌” రచనలు చదివి, ెంచిప్రజలు

“"అనందిస్తూ ఉండేవారు కారు,

“*డ్రాంటీకి కావి, పెర్వాంటిస్‌కి కొని వచ్చిన -=ఖ్యాతీ,-, పలుకుబడీ తమకు కూడా రావాలని ఈజిప్టు రచయితలు ఆశిశ్తున్నట్లులేదు, తాము రానీ (గ్రంథాలు, కెయిరోలోనో బెయిరూట్‌లోనో ఆల్టీర్స్‌లోనో _ లేక బాగ్దాద్‌ లోనో ఏ కొద్దిమంది విద్యావంతులో,' చదువుకొంటే చాలని తృప్తిపడు శున్నట్టున్నారు. (ప్రజలకు అర్థమయే భాషలో రానీ వారివి ఉశ్రేజపరిచ్‌

"188 1 టాతియ.రచటుకలుగౌ. "పేరు పొందాలని ఆశిస్తున్నట్లు లేదు. ఆయిశ్రేశ “అంతర్‌” *“ఆబూజయిద్‌, *ఎల్‌ జహీర్‌ బెయిబర్స్‌” అనే (గంథాలు రచించిన అజ్ఞాత రచయితల స్టానంమాత్రం వివాదరహితమైవది. (ప్రజోవ కారం కలిగించే ఆదర్శ పాహిత్యాన్ని సృష్టించడంలోనూ. పారకులను అనందపరచడంలోనూ వారికృషి మహషత్తరమైవది.

“వ్యవహారిక భాషపట్ల ఈ ఏహ్యభావం ఇంకా ఎంతకాలం ఉంటుందో చెప్పలేం, కాని ఒకవిషయం మాథ్రం సత్యం_(ప్రపంచదేశాల్లో ఇటువంటి మూర్చపు ధోరణికి ఎదురు తిరిగి లౌకిక పరిజ్ఞానం ఏనాడు విలబిడుతుందో ఆనాడు పునర్వికాపానికి నాంది జరుగుతుందిని చెప్పవచ్చు, విజ్ఞానమ్హూ సాహిత్యమూ పరంపరాభివృద్ధిగా వర్ణిర్హటానికి ఈజిప్టులో ఆనాడే అంకురార్పణ జరుగుతుంది.

• ఖృవి ద్రాలా పురాతనమైన (గంథాలు. కొంత గద్యంలోనూ, కొంత పవ్యంలోనూ నడిచినవి. “హోమరు* రచనలు చది వేవాళ్ళలాగే, వీటివి చదవడానికి కూడా కొంతమంది (ప్రత్యేకంగా ఉన్నారు. ఆదే వారి వృత్తి. ఇప్పటికీ, పానశాలల్లోనో, కెయిరోలోనో “కరామైదానం' లోనో ఈ జాతీయపురాణాలను గానం చేస్తున్నప్పుడు, సానూన్య(ప్రజలు వేలాదిగా గుమిగూడి వింటూంటారు,

= ఈ సందర్భంలోనే మరోమాట చెప్పవలసిఉంది. దేశీయమైన అరబ్బీ సొహిత్యం, *“ఆందలూసియా లో మొలకెత్తింది. కాని "పెరగ టానికి వ్యవధిలేకపోయింది, ఈజిప్టులో కిందటి శతాద్దింలో-ఉ స్మాన్స్‌ గలాల్‌ అనే ఆయన కొంత కృషిచేశాడు. మోలియర్‌' నాటకాల్ని చక్కటి ఈజిప్టు వాడుక భాషలోకి అనువదించాడు. వాడుకభాషను నాటక రచనతో పరిచయం చెయ్యటం చాలామంచి పద్ధతి. ఎందుకంటే, మనం ఏదైన్నా బోధించే ముందు (ప్రజలను ఆనందింపదెయ్యబం అవసరం. ఆయితే గలాల్‌ పు _ప్తకాలమ..ిగ్రుల్లో (ప్రవేళపెడితే మాత్రం పండితులు వ్యతిరే క్రీంచ్యవచ్చు. 1౧6౧8 న _./- దేశీయమైన వోడొకఫ్రామ్మ పాపాత్యనృష్టికి సాధనంగా స్వీకరించ 'డ్రావికి వెనుకాడే ఈజిప్టు (ప్రజద్భాన'డాంటి' రాసిన *కన్విక్టో” చదవడం మంచిది) డాంట్సీ తన(గంథాన్ని' లాటినులో రాయకుండా ఇటాలియను భాషలో ఎందుకు రాయవలపివచ?0దో చృష్టంగా తెలియజేశాడు.

సవరణల పట్టిక ప్పట సం క్తి ఠప్పు ఒప్పు [0 ల] (ప్రామాజణీకాం[ధ్ర ప్రామాణికాం్యర్ర క్ష 728 అఆ (గ్రాంధిక అగ్రాంథిక 20 అని వ్రయోగించే ఏ అని అవదారణార్హంలో ఆవధారణార్థంలో వర్ణం (ప్రయోగించే ఏ వర్ణం య! నిర్దిష్ట వాచకమైన విర్థారణవాచకమైన ళ్‌ 17 వసిని వ్ప్పస్దివి లకీ కక 'కెఫియత్‌ కైఫియత్‌ త0 వి మారిన్‌ మారిస్‌ 81 శీ మాత్రముచేత సూ(క్రముచేత గ్‌ సన్న ప్రపన్న 22 దిగ వేస్తాను దిగనేస్తాను 20 మిద్ది బుద్ధి ఠి లి వర్తమావకాలంలో “వస్తూ” , అవుతుంది, శి కీ సిద్ధాంళ రూపం (వత్యయరూపం రి4 [0 మారిన్‌ మారిస్‌ క రాన్డ్‌ రాస్ట్‌ వలి కృతృ్ప9త్యయా ('ప్రత్యయాలయిన ల తు, ఉత్త త్కుఉతు

డి పటి పంక్తి తస్పు ఒప్పు శ్‌ ॥ ఉత్తు ఉతు గ్‌ అ అ (8 క త్న్ర్రత్యయ మైన (ప్రత్యయమైన “టివర్డ, 0౦ కట్ర “వర్ష, 0 7 సరళరూపం*“డివర్షం సరళరూవం *ది వర్డం థి కృత్స9త్యయమైన ప్రత్యయమైన 10 “డు వర్థం లేదా “చు వర్షం లేదా కద్ష్రః వర్ణం శత్రు? వర్ణం 15 వ్యవహారంలో వ్యవహారాల్లో ౭0 “డు *0ద్రు 20 (ద్రావిడేతరభాషలలో (ద్రావిడేతరభాషలతో 08 (0 వంటి విధ్యర్థక వంటి [క్రియారూపాలు కీయారూపాలు 8 సాదావ్యత సారూప్యం [0 వర్దాలుకల వంటి 20 “ప్త్‌'వర్జం.... వాటితో బాటు “స్త్‌ ఉ త్త మప్పరుషలో కనిపిస్తున్నది. రి వర్ణ వ ధాతువుప లి॥ “స్స్‌ 'వర్జం ఈ “స్‌ 8 [1 1208 గ! వెల్లూరుజిల్లాల్లో నెల్లూరుజిల్లాలో లి “ప్తి'వర్శంశాలూకు _“ప్త'తోకూడిన ణ్‌ అఆశీర్వార్థం ఆశీరాద్యర్థం

పట వం క్తి తస ఒప్పు 40 ే =ఆవి అర్థంలో అనీ, ప్రయోగించడం 1వమోగించడం 14 శ్రేవషలం వచనశ్రైలి -శ్రేవలం ఒకరకం వచవశ్రైలి శీ1 2 వచు *త్పు వర్షక శు లేక 1త్చుతో శ్రీదూరూపాలు కూడినవి క! "వారదనప్ప ఛాందనప్ప య! వపెదాని యైదాని కేశ కృత్చ్రత్యయ (కశత్యయం శి 10 "సంసప్రదాయల వన్‌ంవదాయం [4 ఆ (గ్రాంథిక ఎఆ్మగ్రాంధిక శకి 1 "దే (వం) చి (వం) ! 10 ఆంచం(ద్రాకణాం ఆచ౦(ద్రాకళాం శీ వ ఆరాచ్భు అఆర్థాచ్చు 48 6. వముచ్చయ సముచ్చయ ఇల్లి 7 విదింధావికిన్ను నిదింధానికిన్ను ర్‌8ి నన! ఉనవ్యూ? “్త్రశ? 58 మ భాషా,ప్రామాణిక భాషా;ప్రామాణీకం ర్‌ి 10.17 ప్రయత్నించడంలో ప్రయత్నించడం ర! [1 (దాకరామం (ద్రాకెరామం శై భాషకు (పామాణిక ఛాషకు (ప్రామాణికం 82 711 విఠిన్న విఠిన్న 10 స్‌ 70 ఫీడ)/66) 63 శఠాబంలో శళాబ్దింరో

పుట పంక్తి ఠస్పు ఒన్ను డార్‌ డాక్టర్‌ ర్క కి (ప్రాచుర్యాన్నిబట్టికూడా (ప్రాచుర్యావ్నికూడా కీ( అదే అదే 85 క్‌ ఒక భాషగా (ప్రణాళకవి ఒక భాషాప్రణాళికవి 68 'ప్రామాణీకాం[్రభాషగా (ప్రామాణికొంగ్లభాషగా (09 ర దుర్చేద్యం దుర్ఫేద్యం 71 లక శష్టవ్యావహారికా శిష్ణవ్యావహారికానికీ గ్గ |? ఫైమ్స్‌ మైమ్స్‌” 7 ర్‌ నాగరకతల నాగరకతగల శ్‌ బొషాళాస్త్ర భాషాళొస్త య! క! రొబకీయం రాజకీయం 70 క్‌ అభివృద్ధికి అభివృద్ధిని 81 | ఆస్పకనీయం అస్పకవీయం 20-21! ఒకరూపం.... ఒకరూపంలోని అనా గరక లఅకణం, శిష్టుల వ్యవహారాన్నిలట్టి వర్ష యింపబడుతుంది. క? వచనాశై లికి వచవశైలి న! 27801116 201216 08 లి వత గే త్రీ వ్యుశ్చ న! _ 17 త్మీఫేరేంటు *డిఫరెంటు టు" | క! నే కనక్ర జీవితంలో అవి జీవితంలో శిరి 28 త(ేయచ్చందస్సులో దేశీయచృందస్సులో శి | సమాసాలు _ నమాలు

ర్‌ వుట పం్తీ తప్పు ఒప్పు థి 8 తద్భవాల తద్భవాలనుంచీ మొత్త, ంలోనుంచీ క14 మించు..బాగువడు _ (అప్పారావుగారు '

ఆంగ్లంలో ఇచ్చిన అను వాదానికి తెలుగు అను వాదం అనలు రూపాలు ఆయన తెలుగులో ఇయ్య లే దుంఅను,]

100 లల నరవన్పరం వరన్వరం

1101 [2 “వి న్స

గ్‌ వచ్చు వచ్చే

104 [4 త చ్చులు అర్భాచ్చులు

కే00 శ్రీ క2010162 క్ర 011

[14 లై ఉచ్చారణా పొలభ్యత ఉద్భారణ సౌలభ్యం

[110 10 సంజ్ఞ పంజ్ఞ

110 22 శీకు మి(త్రులు (గీకుమిత్తులు

117 17 ఫంధిసూత్రావికి నంధికొర్యానికీ

1116 శీ సహపాదులూ నహపారులూ

[0 లి కస్టం క

7 వి కష్పః

[20 | అరవటం అరవటం వంటిది

124 16 కం పౌ

126 .! నిర్భంధం విర్చంధం

[2 16 వర్తించదవి వర్ణించవవి

కి ప్పట పంక్తి తఠస్పు ఒప్పు 127 22 విజాతీయ విజాతీయ 180 8 విరేశారక నిరేశారక క్‌ ౧ అ€

[02 | వంవ్ళృత సమాసాలు వంస్కృత నమాలు

॥ _ఆనాద అనాథ $41 .1! ఒక్కొక్కరిని ఒక్కొక్కరి వే కే(డి ! పోవు ఆపోవు కేక్‌ లి విర్భంధాలు నిర్బంధాలు 56 శ్రీ? ఉద్బారణాక్షి ప్టత ఉచ్చారణలో నీష్ణత 106 16 ఆధునిక కావ్యభాష ఆధునిక భాష 100 2 దృశ్చశ్ళ దృశశ్ళ 72 క్షా ఇది ఇదీ 78 రి ఆందని ౨90దని 1800 స్ట్‌ వందర్చాలు నందర్భాలు

1 అరల్బీ అరబ్బీ 182 [7 రాశాడు రాస్తాడు $18608 [రి దేశవు దేశపు క8ిర్‌ కై బెయిట్‌ బెయిరూట్‌ 87 ర (వ్రాపినట్లయికే రాసినట్లయితే