Telugu Bhetala Kathalu_Burela Stayanarayanmurty - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki
��ళ కథలు (��ళ�డు �క��రు��� ���న కథలు) బూ�ల సత���యణమూ��
ముందు�ట �క��ర� భూ�లు� గూ�� ఎ��� కథలు ఎ��� �ధములు� మన ఆం�� వ�� ప��రము� ఉన��. ఈ ��� �స�కము� �క��రు�� �హసం ముఖ�ం� ఆత� పట�ుదల గూ�� ��య�యబ�ం�. ��ళ�డు �క��రు��� ���న కథల� ఎ��� �� కథలును ఉన��. �లలు ��� గ��ంతుర� ఆశ� ఈ రచన ��న�. �లలు, �ద�లుకూ� ఈ కథలను ఆద�ంతుర�యూ, �సగులను ��ంచ గలర�యూ ఆ�ంచుచు��ను. -బూ�ల సత���యణమూ��
�ర�కథ చందగ� ుప� ఆ�తు�డు - ఉజ��� �జ�ము �ర��లము అన� �ప��� 16 వందల సంవత�రముల ��ండట ఉజ��� నగ��� చందగ� ుప� ఆ�తు�డ� �� ��ం��డు. ఈత�� చందవ� ర � ఆ�తు�డ� �రుకూడ ఉం��. ఈ ఉజ��� నగరం� �తఖ� �యను ఒక �శ� యుం��. ఆ� కులమున �శ�� బు��నను మం� �లము గ�� ఉం��. �త��ఖ త�� మదన �ఖ కూతురును కులవృ����� ఆ�కు ఏ మ��� �త�, చక�వ�� అంత� ధనవంతు� �త� క���కము ��ం�- �త � �ఖను ఒక �శ�� ��ల� ఆ��ం���. �త�� ఖ ���� అందగ��. అందుకు త�న ���బుద�ులు కూ� ఆ�కు వ�� ���న�. ఆ� గుణగణములు గూ��, అందమును గూ�� ఎంద�ంద� మ��జకు�రులకు ���న�. అందువలన �త��ఖను �ం�� డవలయున�, క�సము ఆ�ను తమ ���� నమున నర��� �సు�వలయున�యు ఉరూ� తలూ��రు. �త�� ఖ �తం� అందుకు సమ��ం����దు. త��యగు మదన �ఖ ఆ�ను ఉప��ంచు��, �� ధనము గ�ం�ల� అను���. ��, �త��ఖ ఈ �షయం� త��� ���ం�, ��క సం��క ��తము� గడుపవ�న� �శ��ంచు�న��. సకల �స�ములు త�న గురు�ల వద� అభ��ం�”చదు�ల సరస��”� ����� న�. అ�� సమయం� ఒక�డు ఒక �� హ�ణ యువకుడు ప��ణము �యుచూ వ��, �త�� ఖ మం�ర �� ంగణం� ఆ ��� శయ�ం��డు, ఎ�� �తు� లనుం�� �ద�� క ��టవల�� ఏ�- ��� �దుర��న ఆ �� హ�ణ యువకుడు సూ��దయ�నను ఆ మం�ర� అరుగు�ద� పండు ��యు��డు. ఉదయమున ��లు ఊడు�టకు వ��, ఆత�� �� మదన �ఖకు �న��ం�రు. ఆ� కూతురగు �త��ఖ� వ��- ఆ �� హ�ణ యువకు� చూ��రు. నవమన���రు�న ఆత� �యగమును �ం�- �త��ఖ ఎంత� ఆనం�ం�న�, మన�� ���ం�న�. అందువలన ఆ� ��క�, త�� మదన �ఖ అత�� తమ మం�రం ��� �వకుల� ���ం�, �త�ప�రములు ��ం��. �ంత�ప�� �� ఉపచర�లవల� � � ” � ��
�� హ�ణ యువకుడు �దన� ుం� ���� ��� �ం�”ఎవరు �రు? �� హంసతూ�� తల�మునకు ఎట�ు వ����? న�� �ధం� �ద���నందులకు ��ంత� కృత�� డను” అ� ప��ను. ఆ �� హ�ణ యువకునకు �లకువ వ��నప���, ఆత� ప�క�న �త��ఖ� యుం�ను. అందువలన ఆ� ఆత�� ��”మ���! �� �క�డకు �����. �కు 4, 5 ��లనుం� �ద�� కున�ట�ుం�; �ఢం� �ద� ��చు��రు. � �ద�కు భంగం �కుం�, �కు ఎ�� ఆటంకము కలుగకుం� �ను చూచుచు��ను. � �రు �త�� ఖ. కులమున �శ�ను, ��వరు? ఏ �� మమునుం� వ���� ? ఎందులకు వ���� ?” అ� ఆ��యము� అ��న�. అ��� �� హ�ణ యువకుడు-“�త�� �, �ను �� హ�ణ వంశమున ���న�డను. �రు ����గరుడు. �రు�� �ద�గలదు ��, �కు ఏ ��� స���దు. అందువలన త��దండ�ులు, �దరులు, బంధు�లు, ��� తులు నను� ఎం� �ళన ���రు. న��క తృణమును ��నట�ు చూ�, అ�రప���రు. ��� �గరు� కథ అందువలన ��క�డు ఎవ��� �ప�కుం�, �ద� ���లన� పట�ుదల� �ల�ు ��� బయలు��ను, ఎంతమం�� ఆశ�� ం�ను. ��, � ��క �ర�దు. అ�ననూ � పట�ు�డవక బయలు��ను. ఒక అడ�� �క బహ� ���� వలన సకల �ద�లు �రు����ను. �కు �ద�లు ���న ఆబ�హ���� �పవశమున బ�హ���. ��, �జము� ఆయ�క గంధరు�డు. �పము�� ఆయన నను� ��ం� తన�కమునకు ������డు. �ను ఆయన �ల��ం� �ం�� బయలు ���ను. మధ��ర�మున �ద�� �వలన,ఆ�ర �పమువలన అలసట� � �ం� అరుగు� పరు��ను” అ� ��య ���డు. ఆత� �క�ములకు ఆ త�� కూతుండ�ు ���� ఆనం�ం��రు. �త��ఖ ఆత�� తన ��క �ల��స�ూ”తనను ���ంచమ�, �ం�� డుమ�” �� ��ం�న�. త�� కూ� తన ఆ�దము ���న�. అందులకు ఆ �� హ�ణ యువకుడు”�త�� � ! �ను �� హ�ణ వంశమున జ��ం�న�డను. �� ���కులమున జ��ం�న�న�. పర �రుష సంపర� �రుంగ� కన�క� అ��, � మనసు� అం�క�ంచుట �దు. �� హ�ణ కన�క� అ�� ఆనందం� ��క�ం��డను. ఇక �� �కు ఎంత� ప�చర���ం� �కు ఆనందం క��ం��. ఇందుకు �ను � �ంత� ఋణప�యు��ను. ఇందుకు ” � ” � � �
ప�తు�ప�రం”�ం�� �ట” త��ం� �రు�నుము. తప�క ��� ఋణ�ముకు� డనగు�ను” అ� స��నము ���డు. మదన�ఖ మ���ను ద��ంచుట ఆయన �టలకు �త�� ఖ సమ��ంప�దు.“�� నను� ప�ణయ�డ�� మర��� ను ��, ��ంచ�ను” అ� ఖ��తము� �న��ం�ం�.“కూతురు ఎక�డ మర�స�ుం�” అన� భయం� త�� యగు మదన�ఖ ఆ �శ� మ���నకు �న� �ంచు��”� కూతురుకు �� ణ�నం ��ంచు” డ� �డు�న��. �ంట� మ���-����గరు� తన వద�కు ���ం�డు. ఆత� రూ��� ��సములకు �� ము����డు.“����గ�! �కు ��య� ధర�ములు ఉండవ�� తలఁచుచు��ను. �కు ���ంబవళ�� �వ �� �ను� ర�ంచున�; �కు మన���న�. �� �దన�� మర�ంచ గలదు. ��న ఆ�ను �ర�� ��క�ంచుము” అ� ��ం�డు. ����గరుడు మ���ను చూ�”మ���! ఇ� � �� హ�ణత�మునకు భంగకర�న�. ఆ�ను �రన�ట�ు ��క�ంచుటకు �� హ�ణ కన�క �దుగ�?” అ� ��� మ���� ప���ం�డు. మ��� �� ఆ��ం�డు.“����గ�! మం��. �వన�ట�ు �� హ�ణ ���క� �ం�� డుము. తరు�త� � కన�కను ��క�ం�ము.” అ� ���డు. మ��� తన ���తునకు ���, ఆయన ���కను, తన ���కను ����గరు���� ��హం ��ం�డు. తరు�త, ఆ సమయం� �����యగు �శు�డు �మగు�� డు తన ���కనుగూడ ����గరు�� �ర�� ��డు; తరు�త �త�� ఖను గూడ ����గరుడు �ర�� ��క�ం�డు. ����గరు� ��హములు ఈ �ధము� ����గరుడు �స� ప��ణము�, తన �� హ�ణత�మునకు భంగం �కుం� �� హ�ణ, ���య, �శ�-శూద-� కన�కలను �ర� లు� �ం��డు. �లక�మమున ����గరుడు- �� హ�ణ కన�కయందు”వరరు�” యను కు�రు�; �� ���క వలన”�క��రు�డు” అను కు�రు�, �శ� కన�క యందు “భ��” యను కు�రు�, చంద�� ఖ వలన”భర��హ�” యను �తు� � బడ��డు. �
క�నుము� �ల�లు నలుగురు �న�న ప�వర��ను� యుకవ� యసు� గల���. అ�� �ద�ల�ను ప��ణుల��రు. మ��� అగు చంద�గుప� ఆ�తు�డు ముస��డగుట� అల�ు�� �జ�మప��ం� తపసు� �సు�నుట� అడ�లకు �����డు. ����గరుడు �జ��రము వ�ంపక ���య కు�రుడు, చంద�గుప� ఆ�తు�� మనుమడగు �క��రు��� ప�� ��కం ��డు.“�క��ర� ఆ�తు�డు” అను �రుదం� �క��రు�డు”మ���” అ��డు. వరరు� మ�పం�తుడ��డు. భ�� మ�మం�� అ��డు. భర��హ� ����ప� అ��డు. ఈతడు తన �వ��లం�, �ర� మర�నంతరం ����- అ�క సు���లు �� �, �కమున ప��ద� �రుషు��డు. �క�రు�డు �టకు బయలు�రుట �క��రు�� ప��లన� ఉజ��� నగరం ���� ఉన�త ���� వ��ం�. �క��రు�డు ధర�ము తప�కుం� ప�జలను ��ం�డు. ప�జలకు ఏ �� ��కుం� కం�� �ప�� ��డుచుం��డు. ���ంసులను, పం�తులను, క�లను, క��రులను ఆద�స�ూ �� ఆ���దములు �ందుచుం��డు. ��ల, �క��రు�డు �ండవ ఇందు� �! అన�ట�ు మ� �గ���ల� ప���� �ం�డు. ఒక �డు �క��రు�డు మం���న భ���, �లు�����ణు�న �ట�ండ�� �టకు బయలు��డు. ఉజ��� నగ��� ప�స�రణ�ం� “క�ూరమృగ సం�రం” ఎకు�వ ఆగుట� స�ప �� మ�సులు భయప� మ� ��కు �న��ంచు���రు. అందువలన�- �టకు బయలు��డు �క� �రు�డు. క�ూరమృగములను �ం��, �య�ండక� ు-ఆ��� ం�ల� �వ�ం� ��జనులకు �ఖ�ము క��ం�ల�. �క��రు�డు �టకు త�న వస��రణ ��ంచు��, రధము��� బయలు��డు. ఆయన �నుక రధము� భ�� ఆ తరు�త �లు�ండ�ు, �ట�ండ�ు, �టకుక�లు -�క�ములు, వలలు �దలగు��� ప�జనులు, బయలు ��రు. మృగములను చ��డు �� బయటకు ర��ంచుటకు �వల�న ��ద�ముల� �ంతమం� �వకులుకూడ బయలు ��రు. �క��రు�డు ���� �కచక�ము�-క�ూరమృగములను హత ����డు; ఆ� ��జన �� ం�యులకు మృగ�ధ �కుం� ���డు. ఆ� ��జన ప�జలు ���� ఆనం�ం�, మ��� �చు�నట�ు తమ సం�షం ప�క�ంచుచు � �
నృత��నముల� �క��రు�� ఆనందపర��రు. �క� �రు�డు ��� నగ��� బయలు ���డు. గూఢ�� �క�� రు��� ����� గు�ం� ��య�యుట �క��ర� భూ�లుడు నగరం���క, �శ ��లు ��ం� ఆ� ప��శముల”�ంతలు ���లు” �����వ�� �న� �ంచుటకు అ�క మం� భటులను �య�ం��డు. �రు ఆ� �� ం�లను సంద��ం� వ��”�ంతలు ���లు” �న� �ం��రు. �క��రు�డు �ట ము�ం�, తన ప��రం� నగ��� బయలు ��రు. ఆ సమయం��, �శ ��లను సంచ�ం� భటులు �ద�రు ఒక �ల�ు�� అటకు వ��, �క��రు�� �� �� అ��రు. “మ���! �ము అ�క ��లు చూ�ము. మన ��� ���� �ం�న అ�క �� ం�లను గూడ చూ� వ��ము. సర��� - �ము ��న అ�� �� ం�ల�ను- తమను గూ�� ����� తప�, �ం�ం��� �కు క��ంచ�దు-�ము చూ�న ఒక ప��శం� ఒక మ�దు�త�న ��షము క��ం�ం�. అ�మన�-�ం��రణ� స�పమునగల ఒక ��రణ�ము� ఒక ����త ఆలయమున��. అందు �� �గ�హం మ��క��రము గ�� యున��. �� �గ�హం ముందు ఒక ను��� �ద� అ�తం ఉం�. అందుం� � వరకు అ�క ��శూలములు ఉ���. ��� �న ఒక ��� ఉన��. ఆ అ�తము� గల గట�ు� ���, ఎ�� ఆ �ట�ను పట�ు�� ఖం�ం�న ��� �� ప�త��� ��న వరముల �చు�నట. అ�� ప�కటన గల ��ఫలకము అందున��. ప�భూ! ఆ గట�ున �లబ�, ఎ��, ���నందు�� ఖం�ం�న� - అ���రు తప�క ఆ శూలముల� బడగలరు; శ�రమున ���గల�. ఆ ��శూలములంత పదునుగ�� యున��. అక�డ ఆ ��ఫలకము � ఉన� �� త చూ�, భయప� ఎవ�రూ అందుకు �హ�ంచుట�దు. ఇప��� ఎ��� సంవత�రములనుం� అ�గున� యున�దట ! ఈ �ల�ుడు కూడ ఎ��� సంవత��లనుం� చూస�ు��డట ! ��, ఇంతవరకునూ అ�� �హసం ఎవ�రూ �య�దట! �� �� ంతమను చూ��ము; అ� �ల భయమును గ��ంచుచున��. �వర �రు చూడదలచుదు��న� � �ల�ు�కూ� �సు�� వ�� �ము. ఆ � � �� �
�ర�మంతయు ��� �గు� ��యును. ఈత� స�యము�� �� జగ��తను చూడటం, మరల స��న �ర�మునకు �వడం జ��ం�” అ� �న��ం�రు. ���టలను ఆల�ం�న �క��ర� భూ�లు�� ఆ ��త���� చూ�ల� ఉ��హము క��న�. �ట� భ��� ��”�ద�! �� �జ�మునకు �� �ను వచు�వరకు �చ�ర�ములు చూచుచుండుము. �ను ఆ ��త�� �� చూ� వ��దను” అ� ప�� భ��� �జ�మునకు పం�ం�ను. �ను �ల�ు� �యము� ఆ ��రణ�మునకు బయలు��ను. �క�� రు�డు ����� ఆలయము ద��ంచుట ఆ �ర�ము �ల భయంకరం� ఉం�. క�ూరమృగ సం�రము �యలు, గుహలు, ముళ��దలు ��షము� ఉం�. అ�� �క��రు�డు �నుకంజ �య�దు. క�మము� ఆ �రు�రు �����లయం �రు���రు. గూఢ�� ���న ��క�� అక�డ ఆ �య (నూ� వం��) మ� భయంకరము� ఉం�. అందుం� అ�క ��శూలములు మం� పదునుగ�� �ల�ల �రుస�ూ ఉ���. ���ద �ద� మ�� వృ�ము �మ�కు ఏడు ఇనుప �లుసులు ��డుతూ ఉ���. ఆ మ�� వృ�ము ఎ����, �� ��ందగల గట�ు� నుం� ఎ���� ఆ ఏడు �లుసులను పట�ు��, ఒక� �టున ఖం�ం��. అ�� �హసవంతు�� �� ప�త��� ��న వరములు �స�ుం�. ఇ� ��ంశం. ఖం�ం�న �ంట� అతడు తప�క ��శూలముల � ప��గలడు. ��శూలములు అ���� శ�రమునుం� దూసు�� �గల�.అ�� �క��రు�డు భయపడ�దు. �క�� రు�డు ఉట�ను ఖం�ంచుట �క��రు�డు �� ఆ��ం�డు.“���త ఈ ప�� ఎందుకు ���ం�! ఉట�ు �గ���న �ంట�, అతడు ��శూలముల�బ� �� ణములు ����ను. అ����� ���త ఎ��వరములు ప���ంచును? ఇందు ఏ� మహత�ు ఉం� యుండును. ఏ��నను భయప� �నుకంజ �యుట �ల �చమ�న �ర�ము. �చ�ట�ుక గల � వం� ��� � ���తనం మం���దు” అ� �శ��ంచు���డు. �ంట� ఒరనున� ఖడ�మును �త ధ�ం�డు. ��� మన�ర నమస��ంచు���డు. గట�ు���� ఎ�� ఆ ఉట�ను అందు���డు. ఏడు ఉట�ను �మహస�ము��� �సు���డు. ద�ణ హస�మునగల ఖడ�ము� ఒక� �టున ఆ ఏడు ఉట�ను ఖం�ం�డు. � ఏ � �
ఇం�మున��. �న �క ఏ ఆ�రము �క��ట� �క��రు�డు ��శూలముల �ద ప���డు. ��, �క��రు��� ఆ ��శూలములు గు� చు���దు. ���త అదృశ�రూపము� ��� యుండుట� ఆ ��, అ� ప�న �క��రు�� కరముల ����� వ�� గట�ు� ���ం�. ము� �ము� �� అం�. �� �త ����రము “�య� ! �క����! � �హ��� ��ంత� ఆనం�ంచు చు��ను. � వం� �హ� �ర�లము � ధ��� ��ంచుట ధర�ము. ��న �� �� సంవత�రములు �జ� ప��లనము �యుదు��క ! � �దరుడు, � మం���న భ��కూడ � �� సంవత�రముల ప��లన ము��వరకు � �డ� ఉండును. అంత�మున ��రు�రును ��� ఐక�మ�దురు�క!” ఆ� ఆ�ర��ం�న�. �క��రు�డు �తులు ���”అ��! �� దుర��రణ�ము� ఉండుటకం�- �జ�ము�� �వ�ంచుచుండుము. � కుటుంబము��క ప�జలును �త�ము �ను� ��ంచు�ందురు” అ� �� ��ం�ను. ���త సమ��ం�ను. తరు�త �క��రు�డు �ల� �నముల� ఆ ����త �గ�హమును ఉజ��� నగరమున ప����ంప��డు. ����త అనుగ�హం �ం�, �జ��� �రు���డు. జ��న దం� భ��� ��య��, �� ���న �� సంవత�రముల ఆయుః ప��ణమునుగూడ ���”మన �రు�రము �� సంవత�రములు ���, �� �కుం� ��ంచగలము” అ� ఆనందం� భ��� �గ�ంచు���డు. భ��యు� � - ��� �ండు �లు� �రు�ట మ��� �టలు �న� భ�� �� ఆ��ం�డు. మంద�సం� �� అ��డు.“మ���! �� మనకు �� సంవత��ల ఆయుసు� ���ం�. ఆ వ��� �రస��ంచు�� ఆ ���, �ండు �ల సంవత� �లు� �ను కూడ వ��� �స�ు��ను.” “అ��?” అ� మ��� ప���ం�డు. “ఏముం�! ���త �� సంవత��ల �జ� ప��లనము �యుదువ� ఆ�ర��ం�న�గ�! �� ఆరు �సములు �జ� ప��లనము, ఆరు �సములు � � � � � �
�శ సం�రము �యుచుందుము. �రు �� సమయము� �ను �చ వ�వ�రములు చూచుచుందును. ఈ �ధము� ��న� �ండు �ల సంవత�రములు మనం ��ంచవచు�ను గ�!” అ� బదులు ���డు భ��. భ�� యు��� మ��� ఎం� సం��ం�డు. భ�� ���న ప��రము�� ఆ��నుం� �క��రు�డు ఆరు�లలు �జ��లనము, ఆరు �లలు �శ సం�రం �యుట �� రం�ం��డు. �ం��రణ�ము� నున� ����త �గ�హమును ��వ�� - ఒక శుభముహ�ర�ము� ఉజ��� నగరం� ప����ం��రు. ఆ�� నుం� ఆ ���త �త� �జల� �లు�ందుచున��. ���గూడ ఆ ఉజ��� నగర ���త మ� ప����� �లవబడుచున��. స���-�క�� రు�డు �క��ర� భూ�లుడు ఈ �ధము� అన�, భ�� ఉప��ం�న ప��రము ఆరు�లలు �జ��లనము; ఆరు �లలు �శ సం�రము �యుచు ప��రంజకము� ప��లన �స�ు��డు. అ� సమయం� ఉజ��� నగ��� ప� ��శుల దూరము� గల ఒక ���లయం� ఒక ప��� జకుడు (స���) ఎ�� �ండ� నుం� తపసు� �స�ూ ఉ��డు. �� అత� తపసు�కు ���, ప�త���ం�. ఆ స��� ఆ�ను ��మును �ర�దు. ఆ���తు�”త��! ఈ �కమం� �కు స�ర��గములు కలుగునట�ు, �����లందరూ తనకు �మంతు� �వ ��టట�ు ఎ��డు �ను� �� ��ం�� �� దర�న�చు�నట�ు,” తనకు �� �కుండునట�ు, �ను ఏ �ధము� ఏ� తలం�� అ� అ�టట�ు- �కు� �ర���వ�లు ��డు. ����త ఆత� దు�శకు �ప�ం�ం�. ��, ఆ స��� తనను తపసు� �� ���ం�డు, �బ�� ఆ� �� ఆ��ం� �� ���ం� ఆ భద�� �. “ఓ�! �� ��నట�ు �చు�టకు �కు సమ�త�. ��, అందుకు ముందు �� ��ళ�� వశము ���వ�ను. �క�డకు ఆమడ దూరమున గల అడ�� ఒక �ద� మ��వృ�ము ఉన��. ��� ��సగణం భూత���దులు �వ�స�ూ ఉ���. ��� అ�ప�� ��ళ�డు ఉంటుం�డు. అతడు ఒక శ��రము� ఆ మ�� �మ�కు ���డుతూ ఉం�డు. అత�� �� ముందు వశం �సు���. అంతకం� ముందు� �� �కు సంతు�� క��ంచు. భద��� �మము ���. � �మము ప�ంచుచు ఆ �మము ���. నరబ� ఉం��.
నూరుమం� �జకు�రులు� ఉం���రు. ఆఖ��డు అన� నూరవ ��కు�రుడు మ��రుడు. �హసముగల�� యుం��. ఆ నూరవబ�� యజ�ము (�మం)��� అ�తుం�. �� స�యం�� �� ��ళ�� వశం �����. అ��డు �� ��న ��కలు అ��యు �రు��” అ� ��� �య�ం�. భద�� � �ట ���న ఆ దు����తు�న స��� �మము �� రం�ం�డు. ���� ��కు�రు�బ� అవసరంగ� ! అందుకు �శ �శ ములు ��� �య�టల� �జకు�రులను భద��� ఆలయమునకు �� ��వ��, ��� న��ం�, ��� �� కు�నట�ు ���డు. ఆ� �జకు�రులట�ు ��� సమయం� �� తల ఖం�స�ూ ఉం��డు. ఈ �ధం� ఆ స��� 99 మం� �జ�తు� లను న��ం� ���� వ�� భద�� �� బ� ��డు. ఇక నూరవ�డు ���. ఆ �జకు�రుడు మ��రుడు, �హసం గల�డు. అ�ఉం�� అ� గ� భద�� � ���న�! అందువలన అటువం� ��� �దకుచున� సమయం�, ఆ స���� �క��రు�� గు�ం� ���ం�. �మ��� ఉజ��� నగరం వ�� మ�ం ��డు. �క��రు�డు �శ సం�రం �� ����� వ��న��డు ఆయనను ద��ం� �� తన ��క �న� �చుకు��డు. �క�� రు�డు స���� బయలు�రుట “మ���! �శ ������ ��క మ�య�� �� �యుటకు సంక��ంచు���ను. అందుకు �వల�నవ�� �క�ంచు���ను. ఇచ�టకు ప� ��శుల దూరంనం� ఆ �మగుండం ఉన��. ఆ ప��శం ���� భయంకర�న�. �కు స�యం� �� �ల��. �ర�ం ����తు� నకు �ముడు ��� యజ�ం ��� ��ం��డు. ఇ��డు �� ��� ఆ యజ�ం ��� ��ంచుము. �శ ��గ�మునకు స�యపడుము” అ� �� ��ం��డు. మ��హసవంతుడగు �క��రు�డు ఆత� �టలకు సమ��ం� �డు.“మ���! �శ������ � �� ణముల�న �ర�యగలను. అ�� �ను �కు స�యము� ఉండ�� !” అ� బదులు ��� తన �రఖడ�ంను ధ�ం� స��� �ంట బయలు���డు; భ��� �జ��ర మప��ం��డు. స��� �క��రు��� భద�� � ఆశయ� ంనకు �రు���డు. �క��రు�డు ఆ త��� మన�� మ��� �� ��ంచు���డు. స��� �� ���డు. “ � � �
“మ���! ఇక�డకు ఆమడ దూరం�గల అడ�� ఒక �ద� మ��వృ�ం ఉం�. అ� భూత ��తములకు �లయం. ��� గల ఒక �మ�ను ఆశ�� ం� ��ళ�డు శ��రం� ���డుతూ ఉం�డు. �� �ర�వంతుడ�. �హ��. ��న �� భయపడక ��� ఆ ��ళ�� (శ��రమును) ���� ���. అ� మనం �య��తున� ���� ముఖ�ం� �వల�న�” అ� ��ం� పం��డు. మ��� �ర�ం� ����డు. క�మం� ��ళ�డున� ఆ మ��వృ�ం �రు���డు �క��రు�డు. భూత ��తములు మ���ను అ�క �ధముల భయ ���న���, �� �యల��యు మ���ముందు �య� ���. �క��రు�డు భూతముల ��ం� �ంట� �ట�ు��� ��ళ శ��� భుజం � ���� స��� ఆశ�� �� బయలు��డు. శ��రం� ఉన� ��ళ�డు మ��� �హ��� ఎం� ము����డు.“మ���, మనం ఆమడ దూరం ����. �కు శమ� �కుం� ఒక కథ �బు�ను. ఆల �ం� � సం���� ���ంచు. �కు ��యక�� స��నం ఇవ�నక�ర �దు��, ���, స��న �యక�� � తల ప�� నూరు�క�ల�తుం�. ఇ� సత�ం-అ� � �ధం� కథ �� రం�ం�డు.
స�నందు� కథ �ర�ం చందక� ూటమను నగరమును �రవర� అను మ��� ��ంచుచుం�ను. ఆత� �ర� మ��ల. �రు ఒక�డు ��హం చూచుటకు బంధు�ల నగరంనకు ����. ��హ� ముచ�టలు అ��యు ము��న�. ��� �రవర�-మ��ల తమ నగరంనకు బయలు���. �రు బయలు��న శకటం అర��తమ� ునకు ఒక అడ� మధ��గంనకు వ��న�. ఆ అడ� ��న� ��నగరం వచు�ను. ��, ఆ క�క �క�� బయలు �రుటకు �రు శం�ం�, ఆ ��� అక�డ గ��- �కువ�మున� నగరం �రుటకు �శ� �ంచు���రు. ఒక �ద� మ��వృ�ం ��ంద రధం ఆ�ం��రు. శకట�దకుడు (�ర�) �ం�ం దూరం� పడు���డు. దంపతు�ద�రూ ఆ �ట�ు ��ంద� పవ�ం��రు. ఆ దంపతులు �వ�ం�న మ��వృ�ం� ఒక ��సుడు �వ�ం� యుం�ను. �డు �జదంపతులు అక�డ సవ�ంచుట చూ�, స�ంచ�క ��డు. “ఓ�! � ��సము ��ంద �ర�� స�� �లు ఆడుతు���? మూ�� ! చూడు � �ద��� ���� య�ల��� పం��� న� ��� ���డు. �జదంపతులు భయపడుచు”��యక �� వృ�ము ��ంద పరు��ము. ఉదయ� �� ����గలము” అ� �� ��ం�రు. ��సు� ��క ��సుడు �� అ��డు. “����, ��యక��� � ����� అప�తమ� ు ��రు. ఇందుకు �రు �కు నరబ� ����. అ� ఎ���ండ�ు �ం�న �లు� బ�����. అ�� ��� మ� �రు ��� నము ��� �ము� ��� �డ�, �� ���� �ము� హత�రు�� ”న� హ�ంక �ం�డు. �జదంపతులు ��� నం ��రు. ��సుడు �ం�ం�డు. �జదంపతులు �కువ�మున� �� బయలు�� తమ నగరం �రు���రు. �� తల�న �బ�లకు �ర�! అన�ట�ు ఒక �ద �� హ�ణు�� బం�రం, ఒక �� మం ఆశచూ�, �� కు�రు� ప�ండ� ��� సం� �ం�రు. ఆ మరు�� �జదంపతులు �లు�� ��సుడు ఉన� �ట�ువద�కు వ��రు. ఆ �� హ�ణు� కు�రు� �రు స�నందుడు. ఆఖరు ��క ఏ�ట� �� ఆ �లు�
ప���ం�డు. ఆ �లుడు ��డక ఆ�శం�� చూస�ూ పకపక నవ� �రం�ం�డు. ఆ న��� ��సు� మనసు� ����ం�. “బ� అవసరం �దు. �రు ��� �ళ�ం�!” అ� �����డు. మ���! ����క� కథ! ఆ �లుడు ఎందుకు న��� �ప� గల�? అ� ��ళ�డు అ� ప���ం�ను. �క��రు�డు ఆ��ం�”బుదు�ద �� య�న శ�రం � �రందరకూ ఎంత మమ�రం! ఏ��� � �రుకూడ చ����క�! అ� �� ��� ���, భగవంతు� తలచు�� న���డు ఆ �లుడు”. అ��డు. �నభంగం �వడం� ��ళ�డు ఎ�� తన వృ��� �రు���డు.
సత�వతు� కథ ��ళ�డు తన పట�ునుం� త��ంచు��, మరల �ట�ునకు అతుకు �� ��నందుకు �క��రు�డు ��� �న�దు. ��� �ట�ువద�కు ���, ��ళ�� బం�ం��డు; భుజము� ���� ఆశ���� బయలు ���డు �క��రు�డు. ��ళ�డు ఊరు�న�దు. ఆతడు �క��రు�� ��”మ���! �కు �� �లమునుం� ఒక సం�హము ఉన��. ఆ సం�యమును ��య �యుదును. �� సకల �� �రంగతుడ�. ��న � అను�నమును �రు�ము” అ� ప�� �ట�ు పలుక��ను. �ర��లం� క�ంగ పట�ణమున సత�వ�తుడను ఒక �తుఉం�ను అత��”�” అను ��వ�రూ �రు. ఆత�� ���� �లం ఉం�ను. ��� �� స�యము� �ద�ము ���నుచు, ���ద వచు� �బ�� ��ం��డు. సత�వ�తు�� త�� దండ�ులు �� �రణము వలనను, ప��ంచు�� �� �ద��రు (బంధు�లు) ఎవ�రూ �నందువల� ఆత�� ��హము ��దు. అంద�వ� �నుకూడ �ం�� �సు�� సం�రము �యవ�నను ��క ఉం� సత�వ�తు��. ��, ఒంట��డగు అత�� కన��చు�టకు ఆ �� మము �తు�వ�రూ సమ��ంప�దు. అందువలన సత�వ�తు� ��క �ర�దు. ఆ ��క �రుట� ఆ�చనలు �స�ుం��డు. ��� ��ల�� గ�ం�న. ఆ సంవత�రం తన �� ��� �రుగున ఉన�”�ష���రము”� అమ��� �తర జ��ను. సత�వ�తుడు ఆ ��� �త ఉత�వము చూచుటకు ���ను. ప�� సంవత�రమూ అతడు �ళ��చుం���డు. ఆ �తర చూచు సంధర�ము�, ఒక దగ�ర సత�వ�తు�� ఒక కన�క క��ం�ం�. ఆ� రూపం సత�వ�తు�� �ల ఆనందం క��ం�ం�. ఆ కన�క గూడ సత� వ�తు� చూ� ఎంత�� ఆనం�ం�ం�. అ� ప�గ�� డు సత�వ�తుడు. ��� ��యకుండ ��� �ంబ�ం�, �� బససు ������రు. అ� ��� సత�వతుడు ���త ఆలయం��� ��� ����ం� �� �� ��ం�డు.“అ��! �ను �వ�రూ�� ���గు�డను. �� త�� �. �� నను� కరు�ం��. ఈ ��న �ను �తకం� చూ�న కన�కను �కు �ర�� ప���ంచుము . �కు గల ��క �రుతుం�. ఇందుకు భ��� - � ��క ���న �కు – � �రసు�� �నుక� ��� ను” అ� �కు�కు��డు. � � �
ఆ మరు�డు తన ���తులను �ంతమం�� ఆ కన�క తం�� వద�కు పం�ం�.“� సత�వ�తు�� � అ���� �ర�� �యు”డ� ఆ� �ం�ను. �� మ�మవలన, ఆ తం�� తన కూతురగు”సు�ల”ను �చు� టకు సమ��ం�ను. సు�� సత�వ�తుల ��హం �ల �భవం� జ��ం�. ���నంతరం సత�వ�తుడు”మనుగుడు� �డుక� అత���ం�� వ��డు. అక�డ ��� ��లు ఉం��. �బ�� ఉ��డు. ఒక �డు సు�ల అన� �రగు”�రధవళ��� సత�వ�తుడు ��రము �యుచు క�మము� ����త ఆలయ స�పమునకు �రుకు��డు. సత�వంతుడు తన ��� నం �లు��నుట ��లయము చూడగ� సత�వ�తు�� �ను ��� ఒస�న ��� నము �� పకము వ��న�. అ��! ఎంత అప�రము! �ం�� అ� �ల ��లు �వచు�చున��. �షయ�లుడ� �� ���న �ట మర���ను. ఎంత అప�రం జ��ం�!” అ� మనసు�� తలం�, �రధవళ�� ��”��! ఇక�డ� ఉండుము. ��� ద��ం� వత�ును” అ� ప�� గు���� ���ను. �రధవళ�డు అక�డ� ఆత��కకు ఎదురుచూడ��ను. అరగంట �లము గడ�న�. ��, సత�వ�తుడు గు��పలనుం� ��� ��దు. అందువలన �రధవళ�డు”�వ �ంత �� ఏ� �యుచు��డు” అ� తలంచుచు �ను కూడ ఆలయం��� ���డు. గు���� ��న �రధవళ�డు అక�� దృశ�మును�ం� ��� ంత ���డు . �� �గ�హం ముందు సత�వ�తుడు �రసు� ఖం�ంచు�� ప� యు��డు. �త�ురు �ల�గ�� �రుతూ ఉం�. “అ��! ఇ�� గ�హ�రము! ఎందు� �తడు తన �రసు�ను ��� �నుక ���ను? ఈత� మరణం గు�ం� ఇం�� ఎ� �ప�గలను? ���న �రు నము�దు�? ���� � ధవ�ము చూస�ూ �ను ��ంచగల�? � �! ఇంత కన� మర�ంచుట �లుగ�!” అ� �శ��ంచు�� �రధవళ�డు ��ముందు గల ఖడ�ము� �రసు� ఖం�ంచు��ను. ఈ సంగ� �ల��రునప�� � అంద�� ���ం�. సు�ల, ఆ� త� దండ�ులు, బంధు�లు వ��రు. చూ� �డు �డున దుః�ంచ��రు. “ప��� స�� �ం�క�� గ�” య� సు�ల గూడ మర�ంచుట� క�� ���ను. అంత �� �గ�హమునుం�”��! �ందర పడకము. � ��� గుణమునకు �����. � � � � �
� ప��, � అన�ను �ను బ�� �ంతును. �నుము; � � గ�హం ముందుగల కలశం�� జలమును ��� చల�ుము” అను �టలు �నబ�ను. సు�ల �ంట� ��� నమస��ం� �� ప�యున� �రసు�లను దగ�రకు ���, �� ఆన� ���న జలమును జ��ను. సత�వ�తుడు, �రధవళ�డు �ద � నుం� ��నట�ు ���. అందరూ ఆనందం� �ం�� ������. ఈ �ధం� కథ ���న ��ళ�డు”మ���! కథ ���గ�! ఇందు� ఎవరు ��న ��గం �ప��?” అ� ప���ం�డు. �క��రు�డు ఆ��ం�”���! సత�వ�తుడు తన ��� నం �లు����డు. సు�ల.“ప� �� బత� ు �ందుకు” అ� మర�ంచుటకు �ను �న��. ��, �రధవళ�డు ��న ��గం �ల �లువ గల�. ��గమునకు వ�� ���న� ఆత� సుగుణము” అ� జ�బు ���డు. �ంట� ��ళ�డు �యమభంగ మగుట� తురు� న ఎ�� మరల �ట�ునకు అంటుకు��డు.�క��రు�డు �సుగు�ండ�దు. మరల ��ళ�� బం�ం� �చు�ట� �ట�ు�కు�ను బయలు ��డు.
ప��ప �ను� కథ �ర �క�మ ప��పవంతు�న �క��ర� భూ�లుడు, ��� ��ళ�� బం�ం� ఆశ�� �� బయలు ��డు. ��, ��ళ�డు మరల ఆత� ప��ంప�� ��� అ��డు. “��� న���న �క��ర� భూ��! � �కవలన, � యను�నంల��యు �రుచున��. మ�క� సం�హం �వ�ంతును. ��� �� � సం�హంను �రు�ము” అ� మ�క� కథ �ప���ను. �ర��లం� మగధ భూ�లు�� ఒక అంగర�కుడు ఉం��డు. అత� �రు ప��ప �నుడు. �రునకు త�న ప��పం గల�డు. అంతకు �ం�న ���భ �� గల�డు. ఒక �� ��� ప��ప�నుడు ప�భు�లు�నుం�, తన గృహంనకు బయలు��డు. అప��� అర���� అ�ం�. �కట�ు నలుమూల� దట�ం� అల�ు����. అ�� �క�� �రు�న ప��ప �నుడు �ం�� ఒంట�� వస�ు��డు. ఆ సమయం� ఒక �� రత�ం దుః�ంచుచు ��చున�ట�ు అత�� �చ�ం�న�. ఆ� దుఃఖ�రణం ����నుట� ప���డు ఆ�ను �ంబ�ం�ను. ��, �ను ఎంత త�ర� నడ�ననూ ఆ�ను క����క ��డు. �ంత �ప�� ఆ �� రత�ం ఊ��వరనున� దు�� లయం��� ప���ం�ం�. ప���డును ��� ప���ం�ను. ఆ �� �రకు �పల �ద�ను. ��, ఆ� క��ంచ�దు. అందువలన “ఆ ��మూ�� దు�� ��� అ� ఉండవచు�న�” ప��ప �నుడు తలం�”అ��! �� � నగరసంర�కు�ల�. త�� ! �కు వ��న ఆసద��? దయయుం� ��య�యుమ��” అ� �డు���డు. అ��డు �� �గ�హంనుం� �ట�ు �నబ�ను.“ప���! �కు ఏ ఆపదయు ��దు. � మ���న� �ప�� ఆయు� �రుచున��. అత� అ�ల మరణంన� దుః�ంచుచు��ను” అ�. ప���డు �తులు ��ం�”అ��! ఆ య�లమరణం నుం� ప�భు�ను ర�ంచు �ర�మున� ��య�యుము. � �� ణముల ��� �న మ���ను ��డు�ందును” అ� ప��ను. “�ర�మున��, �నుము. ���భ �గ� ల�డు తన కు�రు� నగర �వతనగు �కు బ� ���న, మ���నకు గండం త��ను” అ�ను దు�� ��.
ప��ప �ను� �జభ�� ప���డు �ల ఆనం�ం�ను. అత�� పం��ం�ండ� కు�రుడు ఉం�ను. అత�� బ��� ప�భు�ను ర�ంచు�నవ�న� �శ��ంచు�� �ంట� గృహంనకు ���ను. ప��ప� �ర�కూడ ప�గుణములకు ����న� �దు. ప���డు గు�నుం� వ��, తనగృహం��� ��ట, నగర �లకులగు గూఢ�రులు గమ�ం��. గృహంనకుగల ���లనుం� చూ��. �పల ప���డు �ర�� గుసగుస �చడం, మధ� మధ�”మ���” శబ�ం �వడంవల�, ��� అను�నం క��ం�. ��� ఒకడు మ���నకు ఆ �షయం �లు�టకు ���డు. ఇం�కడు ముందు ఏ� జరుగు� చూచుటకు ఆ �� ంతమం� �గు�� యు��డు. �����న ప���డు జ��న సంగ� అంతయూ �ర�కు ��య ��డు.“ఇ��డు మనం ప�భు�ను ర�ంచు���. మన �తు� �కం� �శమునకు మ��� ముఖ�ము” ��న మన�తు� � ��� �నుక� ��� ము; ప�భు�ను ��డుకుం�ము” అ� ప� �ను. భర� �టలకు ఆ� మనసు�� కు�రు�� �ధప�ను. ��, ఆ �ధ �� కనబడ�యక”అంతకం� మనకు �వల�న�మున��? అ�� �యుదము. �� �గుం�న �జ�ం �గుపడును” అ� సమ��ం�ను. ప���డు ఆ� �టలకు ���� ఆనం�ం�ను. ఆ దంపతులు �ంట� �ద�� �చున� కు�రు� ��, తమ �ర � యంను ��య���. కు�రుడుకూడ ఆనందం� అం�క�ం�ను.“మనము ఎవ� ఉ�� �� ��ంచుచు���, అ�����రకు, అందుకు జగ��తయగు దు�� ��� � శ�రం �చు�ట ఎంత అదృష�ము!” అ� �తు� డు �ర�లమనసు� తన సమ�� ��య��డు. ప���డు ఆనందం� అ��� కు�రు� �ంట �ట�ు�� దు�� లయమునకు బయలు ���డు. �� �ంట ప���� �ర�యు నుం�ను. �రు బయలు��న �ండు��షముల� మ���కూడ అక�డకు వ��ను. అక�డ ఉన� గూఢ��”మ���! ప��ప �నుడు ���� తన �ర� �తు� ల� �టు ����డు” అ� ��య��డు. మ��� �ంట� ప��ప �నుడు ���న �ర�మున బయలు ��ను. ప��ప �నుడు �న�� �ర��తు� ల� దు�� లయంనకు ���డు. మ���కూడ ఆలయమున ప���ం�”��� �యుదు� చూచుట� రహస�ం� � ��
�ంచుం� ��ంప��డు. ప��ప �నుడు ��� ��ం�, �తు� �� �లకం (�ట�ు) ���”అ��! ఈ �లుడు � �తు� డు. ��� మనసూ���� �కు సమ��ంచు చుం��. ��� ��క�ం�, � ప�భు�ను అ�ల మరణంనుం� త��ం�ము. ఆత�వంశం నుద��ం�ము” అ� పలుకుచు ఖడ�ము� కు�రు� �డ ఖం�ం�ను. �తు� � మరణం కం�� ర��న త�� హృదయం ఆ �రుణ దృ���� తట�ు��క��ం�. �ంట� భర���� నున� ఖడ�ంను �సు�� �డుచు�� మర�ం�న�. ప����� �ర�మరణం� ��తము�ద �ర� � ���న�.“అ��! � ��తము ��నను, ప�భు�ను ��డుము. � �టను �ల�ట�ు�ము�” అ� పలు�చు �ను కూడ ��రు� �డుచు�� మర�ం�ను. ��ల�ద �రు ము��రూ ��� బ�ఐ���. మ��� ఆ దృశ�మంతయు �ల�ం�”ఆ�! ���భ�ప� రుడగు ప���� వం��డు ��క లభ�మగు�? �� ��గము ��న ఈ మ� �రు� ఋణము ��ట�ు �రు��ందును. ఇ�� ప�భుభ� � ప�యణు� ��� ��ంచుటకం� �నం ఇం�కటుం�?” అ� తలంచుచు �నుకూడ మర�ంచుట� క��� ��ను. అంత దు�� �� ప�త��� “మ���! �ందరపడకు. � �రు��� బం�రుల �గల భ� � ���సములగమ�ంచుటకు �� �టక ��ను. � ప��� ��రు�రూ �జయం �ం��రు”. అ� పలుకుచు ప����, ఆత� �ర�ను కు�రు� బ���ం�, ��� �కు� నరము ��� పం���న�. “��ళ��ట�ు కథ ���”�క��ర� భూ�� ! �ం�� గ� కథ? ఇందు ��గమూ�� ఎవరు?” అ� ప���ం�ను. �క��రు�డు ఆ��ం�”���! ప��ప �నుడు తన ప�భు సుర�ణ � �ను���డు. ����తు� ల మరణము� �ర� � �ం� మర�ం�డు. �ర� �తు� � మరణము భ�ంప�క మర�ం�న�. �తు� డు త��దండ�ుల �ట �� �య�క బ���డు. ��, మ��� తన� ��గము ��న ప���� కుటుంబమును గమ�ం� �జ�న ��గము ���డు. ��న మ���� ��గమూ�� అ� ����” అ� బదులు ప��డు. �యమభంగ�ం�; ��ళ�డు �క��రు�� పట�ునుం� ��� �ట�ు �� �రుకు��డు.
�ండ�కు� కథ �క��రు�డు ��� ��ళ�� �ర� �నుకకు మ���డు . �క��రు�డు మరల ��ళ�� బం�ం�, భుజము � �డు�� ముందుకు బయలు��డు. ��� ��ళ��ట�ు �ప���డు. “�క��ర� భూ��! �ర�ము ��నగరమును �దవర� అను మ��� ��ం���డు. అత� ఏ�క���క - ��త�మ. ఆ� అం�ల ���, ��� నవ��, �నయవ�� ప���ం�న�. ఆ �జ���కను �ం�� డుటకు మం��కు�రుడగు �ండ�కుడు, ���ప� కు�రుడు అగు �రవర�, ����� కు�రుడగు ధన�లుడు ఈ ము��రును ప�య��ంప���. �రు ముగ�ురుకూడ ��� నంతు�; ప�క�మము గల�ర�; సుంద��రు�. అందువలన మ��జగు �వవర� �� ఆ��ం�డు. ఆ ము��రను సభ��� ���ం� �ట�ు ��య��డు.“�� ఎవ�రు మం� మహత�ు గల వస�ు�లను సం��ంచు�� వత�ు�, అ����� � ���క ��త�మను ��� ��హము �యుదును” అ� స�సదుల �దుట ��య��ను. �ండ�కుడు, �రవర�, ధన�లుడు_ఈ ము��రూ మ��� �టలకు సమ��ం��; �ంట� �రు ము��రూ మూడు�ర�ములు బ�� బయలు ���. ఇట�ు బయలు��న ఆ �రులు ముగ�ురూ ఆరు �సముల ��� ” మగధ �శము� క�����రు. ఆనందం� ఆ�� గ���రు. ఆ సమయం� �ండ�కుడు”�జ���క ���డు ఏ��యుచుం��! చూ�ల� ఉం�” అ� తన ��క ����డు. అంత ధన�లుడు”�జ� ��కను చూడవలయునన� �ను చూ�ంచ గలను. అ�� అదు�త�న వస�ు� �నద� నున� �” అ�ను. �తు� �ద�రూ చూచుటకు ఉ��హం చూ�ం�రు. “ధన�లుడు �ంట� �ను భదమ� ు� ��వ��న ఒక అద�మును �� ��ను. ��పల ఒకమంతమ� ును ప�ం� “�� నగరం-అంతః�రంయంద� ��త�మ గ�” అ��రు. ఆశ�ర�ం! �జం� ఆ అద�ము� ��నగరమం� క��ంచ��ం�. క�మం� అంతః�రమంద� ��త�మగ� క��ం�ం�. అందు� అందరూ ఏడు�చున� దృశ�మూ, �ం�ం దూరం� ��త�మ శవమూ క��ం�ం�. � ” � �
�ండ�కుడు ఆ దృ���� చూ�”అ��!! ��త�మ మర�ం�ం�. త�ర� అక�డకు ��� �గుండును. ���ను బ�� �ంచగలను? �న�� మంత�మును సం��ం�ను.” అ� కం�రు పడ��ను. అ��డు �రవర� ��”�ను �����గలను. అ�� మ�మ గల వస�ు� �వద� నున��” అ� పలుకుచు ఒక కంబ� (���) �� పర��డు. ము��రూ ��� కూరు�ం�, �యు�గం� వ�� ��త�మ గ�ముందు ���రు. �ండ�కుడు �ంట� ��త�మ శవమువద�కు ���, �ను సం��ం�న మహత�ర�న �వ�మంతమ� ు� ��త�మను బ�� �ం��డు అందరును �ల సం��ం��రు. �క��ర� భూ��! �ం��క� కథ? ము��రూ �రులు. �ప� మ�మగల వస�ు�లు సం��ం�న��! మ��జగు �దవర� ���డు తన ���క ��త�మను ఎవ���� ��హం ���?” అ� ��ళ�డు ప���ం�ను. �క��రు�డు �ణం ��ం�”���! �� ���నట�ు ము��రు �ప� మహత�ుగల� సం��ం�న��. అ�నను �� ణ �స�న�డు �ండ� కుడు. ���న�రు �రు�రూ అత�� స�యప��రు. అం���క, మగధ �జ�ం� �రు క���న���డు ��త�మను చూడ న�ల�ం�న�డును �ండ�కు�. ��న ��త�మ �ండ�కున� �ర�యగుట ధర�ము” అ� జ�బు ���ను.“అ�ను. మ��� ��త��-�ండ�కుల� ��హము ��ం� �డు.” అ� పలుకుచూ, �యమభంగ �నందున, ఎ�� �ట�ునకు ����డు. �క��రు�డు మరల ఆ �ట�ు �� బయలు ���డు.
��� న �నుల కథ �క��రు�డు మరల �ట�ువద�కు ���, ��ళ�� బం�ం� భుజం� ���� బయలు ��డు. ��ళ�డు ఇం�క కథ �� రం�ం�డు. “�క��ర�భూ��! గమ��సం కల�కుం� �కు ఒక కథ �బు��ను. �ర�ం అవం�పట���� ఆను��”సు�మ�రం” అను ఒక అగ��రం ఉం��. ఆ అగ��రం� అ��దత�ుడ� పం�తుడు ఉం��డు. ఆతడు ఆ�క �న మంత� తంతమ� ుల� ప��ణుడు. అ�� దత�ు�� నల�ురు కు�రులుం��. �రు తం��వద�� అ�� �ద�లూ �రు����రు. �� ��� �క �� నం ఇంచుకంతకూ� �దు. అ�� దత�ుడు �� ముస��� �డు. అవ�నదశ స��ం�న�. అందువలన అతడు తన నల�ు�కు�రులను ���, ��� అమూల�ములు, అ�ర�ము�న మంతమ� ులను-నల�ు�� �ల�ు మంత�ములు ఉప��ం��డు. �లము �రుట� మర�ం��డు. �తు� లు నల�ురూ తం��� జరుపవల�న �తృకర�లు ము�ం�రు. తరు�త �రు తమకు తం�� ��ం�న మంతమ� ుల��� డబు� సం��ంచుటకు అవం�నగ��� బయలు ��రు. సు�మ����, అనం�నగ��� మధ� ఒక అడ� ఉం�. ఆ అడ� ��� అవం�నగరం �రవచు�. క�మము� �రు నలు�రూ సు�మ�రం �� అడ��� వ��రు. అ��డు ��� �ద���� ఒక సం�హం వ��ం�. అ� మన�”తం�� ఉప��ం�న మంతమ� ు ఫ�స�ుం�? ��?” అనున�. “ఆ సం�హం �రు����� అవం�నగ��� �కూడదు” అ� �శ��ంచు�� తము�ళ�కు ���డు. �రు కూడ అందుకు సమ��ం�రు. �ద��డు ఆ అడ�� �ద�, ఒక ఎముకను సం��ం�డు. ��� తము�ల ముందు ఉం�, తన మం�� �� ప�ం�డు. �ంట� ఆ �ముక ఒక అ��పంజ రం� త�ర�ం�. తన మంత� ప� �వమునకు �ద��డు ఎం� ఆనం�ం�డు. �ంట� �ండవ�డు ముందుకు వ��”� మంతమ� ును గూడ ప��ంచుకుం�ను” అ� పలుకుచు, ఆ అ��పంజరము � తన మం�� �� ప���ం�డు. �ంట� ఆ అ��పంజ���, �ంసము-��గులు ర కమ� ు �దలగున� ఏర����. తన మంతం� ఫ�ం�నందుకు అతడు కూ� ఎం� ము����డు. మూడవ �డు కూ� ముందుకు వ��డు తన మం�� �� ప�ంచు� ���. �ంసము, ర కమ� ు, ��గులు వ��లు గల ఆ ���వ క �బరము � తన మంత�మును � � � � �
ప�ం��డు. మూడవ�డు. �ంట� ఆ ���వ క�బ��� — �మములు, చర�ము, కళ��, �ళ��, �ళ��, �తులు చర�ం ఏర����. అ� �క �ంహము ఆ�రం అ�ం�. �� ణం �తమ� ు �దు. తన మంత� ప����� మూడవ�డు ఉ���� గంతులు ��డు. ఇక ఉన� �డు �ల�వ�డు. �� మంత � ప��వమువల� ��� �వము వచు�ను. �వము వ��న ఆ �� � ఊరుకుంటుం�? అస� క�ూర జంతు�, �క �� నము�� మూర�ులు అ� ఆ��ంచ�దు. �ంట� �ల�వ�డు ఆ ���వ�న �ంహం �ద తన మం�� �� ప���ం�డు. �ంట� �ంహం అ�ం�; ఆ �వం �� �ంహం శ�రం. అ� ఊరుకుంటుం�? ఆ నలుగురు �� హ�ణులను �ట�న �ట�ు�ం�; అడ���� ��� పరు���ం�. “మ���! ��� �క�! ఆ నలు�రుల� ఎవరు ��న�నుడు” అ� ��ళ�డు ప���ం�డు. �క��రు�డు”���! �ద� ము��రు �� హ�ణులు తమతమ మంత� మ�మ �లుసు �దల�- ఎముకను �ంహం� త�రు��రు. క�ూర జంతువ�, �ంహమ� ��� కూ� �ల�వ�డు తనమంత� మ�మను చూడదలచు ���డు. ��న ��� �ల�వ�� �� న�నుడు” అ� బదులు ���డు. ��ళ�డు �ంట� ఎ�� �ట�ు��� �రు���డు.�క��రు�డు �సుగు �ందక, మరల వృ�ము�� బయలు ��డు.
�ర�� �గమల�ుల కథ �క��రు�డు మరల ��ళ�� భుజము� �సు�� ఆశ�� �� బయలు��డు. ��ళ�డు మరల ఇం�క కథ �� రం�ం�డు. �ర�ం మధు�నగ��� �క�మ�త�ు అను �� ��ఁ ��డు. ఆ మ��� ���క �రు �ర�ల. ఆ� అం�ల��. ఆ�ను �ం�� డ �� అ�కమం� �జ�తు� లు ప�య��ం�రు. ��, �ర�ల ��నందరనూ తృ�క �ం�ం�. ఒక�డు �ర�ల తన ��క��ల� �హ�స�ూ ఉం�; ఉ��నవనం�. ఆ ఉ��నవనం� అంతః�ర ��లు తప� ఇతరులు ఎవరూ అందు�హ�ంచుటకు �లు �దు. మగ�రు అస� ��దు. �ర�ల �హ�ం� ఆ సమయం�, ఒక యువకుడు రహస�ం� చుట�ూ ఉన� ప�హ��డ దూ�వ�� ఒక ల�కుం�ము మధ� ��యుం�ను. ఆత� �కను �జ� ��క��, ��క��లు�� ఎవరునూ గు��ంచ�దు. �ంత �ప�� �జ���క �ర�ల ఆటలు ��ం�, అందు� గల �ల� గట�ున ��� ం� ���నుచు, �శ�� ం�ను. ��క��లు �ంతదూరం� గల �లవృ�ములు ��, �లు�యుచుం��. ఆ సమయం� ఒంట��నున� �జ���క దగ�రకు ��డు ల�కుంజముల మధ� ��న యువకుడు. ఆ యువకుడు ���� అంద�న�� ��, �జ�తు� లు ధ�ంచు �లు�న వస�ము �� ��. అత�� చూ� �ర�ల �దట భయప�న�. ��, ఆత� అందచందములకు ముగ�ు�� ఆత�� �చుచూ �� కూరు�న��. ఆ యువకు�� అ��డు. “�కు��! ��క ధనవంతు� కు�రుడను. �జ�తు� డను �ను. �� క�ంగ�శము. � అందచందములనుగూ�� �� �హ�ం��� వ��ను; � అ�మతము �����, � �న���� ��డవలయున�.” అ��డు. �జ���క సమ��ం�న�. ఇంత� �ర�ల ��క��లు వచు�చున� సవ�� గమ�ం�- �గమల�ుడు”�ర��! �ను �� కలు�� ను” అ� పలుకుచూ, �ను వ��న��� �య���డు. �గమల�ుడు ����ట �క ��క��యు చూ�న�. �ంట� �ర�ల ��� దగ�రకు ��� “అల�� �యకు. ఆతడు �� వ���డు. �నత�� ���ం�ను. అమ����, �న� ��� � �షయం ����� ను” అన��. త��త �రందరూ అంతః�రం �రు���రు. � � � � �
ఇంత� �జభవనం ��ంద �ద� ��హలం బయలు ��ం�. అంతః �రం నుం� �ర�ల అటు చూ�ం�. �గమల�ు� �జభటులు బం�ం��రు. అందు వలన ��హలం బయలు ��ం�. �జభవ��� అను��� ఉ��నవనముం�. ��న �గమల�ుడు �డదూ� ����ట గమ�ం� �జభటులు ఆత�� బం�ం�రు. మరు�డు �జద��రు� �గమల�ు� ��రణ జ��ం�. �గమల�ు� బం�ం�న ���ప� ఆత�� గూ�� �� ���డు. “�డు చూ�లకు �తం� అ� సుంద�ంగుడు. �� పనులనుబ�� మ�క�ూరుడు. �డు ఊరు�క �రు� చ�మ� యగుచున� దు��ర�ుడు. �� �రు �రమల�ుడు. �శం� జ��న బం��టు �ంగత�లకు, హత�లకు �� �రకుడు. ��వలన ఎ��� కుటుం�లు �శన���. ���బం�ంచుటకు �జభటులు అ��తు� లు కష�ప�� రు. �����నమున మన�జభటులు �ం�డ�, మన �జ���క ఉ��నవనమున ప���ం��డు. భటులూ, �నూ ఆ �� ంత మం� ఉం� ��� వ��న��డు బం�ం�ము. ఈ ���� త�న �� ��ంచ �రుచు��ను.” అ� �గమల�ు� ముందుకు ���డు ���ప�. మ��� ��� ంత��డు. ��� �ర�వ�� , కూతురువ�� �� సంగ� ���డు మ���.“ఇటువం� ���� �జ���క వ�ం�న�.” అనుకు��డు. �శ���, హంతకుడు అ�న ఆ �గమల�ు�� (�రమల�ు��) ఉ��� ��ం�డు మ���. ఈ �షయము �ర�లకు ���న�.“అతడు ఎవడు��, ��� �ను ���ం�ను. ��� ��ం�మ� తం��� �డుకుం�. ��, మ��� �శ �మము ���ం� ఆ� ��కను �రస��ం�డు. �జభటులు �గమల�ు� ఉ���రు. ఈ �ర��న� �ర�ల �షము �� �ను కూడ మర�ం�ం�. మ���! �ం��గ� �ర�� �గమల�ుల కథ! �ర�ల మరణం వలన క��న ��హత��తకం ఎవ�� �ందుతుం�? మ����?” అ� ప���ం�డు ��ళ�డు. �క��రు�డు �ణం ఆ��ం�”���! మ���కు ఎందుకు �ందుతుం�? �ందదు. �క�మ�త�ు తన �జధర�మును ��ం��డు. కు��క ��కనుగూడ �రస��ం�, తన ���ను ��ం��డు. ��న ��యం� ఆ���� - ఆ �తకం మ���కు �ందదు. � � �రుగులకు, అంద చం�లకు �� ం�ప�, యు�� యుకమ� ులు ���ంపక ���ం�న �ర�లకు త�న ���, ఆ�కు భగవంతు� ��ం��డు. ��న ఆ �తకం ఎవ��� �ందదు” అ� స��న ���డు. � � �
�యమభంగ �రణం� �ంట� ��ళ�డు �క��రు�� భుజము � నుం� ఎ�� వృ�ము �రు���డు. �క��రు�డు ��� �నుకకు బయలు ��డు.
�ర� �శ�దత�ుల కథ �క��రు�డు ��� �ట�ువద�కు వ��డు; ��ళ�� బం�ం�డు, భుజము � �సు�� స��� ఆశ�� �� బయలు ��డు. త��ంచు�ను �ర�ము ��ం�న ��ళ�డు మరల ��క కథ �ట�ు ���ట �� రం�ం�డు. �క��ర� మ��� ! � �క చక�� కథ �బు�! �� � సం���� త�న స��న �ము�. �ర��లం� ఆం�� వ�యందు”�జయదుర�ము” అను పట�ణము ఉం��. ఆ పట�ణమున �మ�ఖరదత�ు అను�డు ఉం��డు. ఆత� ఏ� క���క �రద. సుగు�ల ��. �ందర�వ�. �మ �ఖరదత�ు ���� కు�రుడు �శ�దత�ు. �శ�దత�ు� త�� తన అవ�న�లము� - తన �తు� � �మ�ఖరదత�ుకు అప��ం�”�డు అ�ధుడు �కుం� �ం�, �ద� ��, � ���క ��� ��హము ��ం�ము. ఇ�� � కడ�� ��క” అ� ��� కళ��మూ�ం�. �మ �ఖరదత�ు - �శ� దత�ు� తన �ంట� ఉంచు�� �ం� �ద� ��డు. ��, �శ�దత�ు �ద� అగుచున� ���, �ద�ు� తరుచు అ��డు. చూస�ూ చూస�ూ �ద��� �మ��తుకు తన కూతురును �వ���� �మ�ఖరదత�ు మనసు�� �ధ ప�� డు. అ�� ���లుకు �ను ���న ��� నము �లు��నుటకు, �శ�దత�ు� ��� �� �యుటకు అతడు �� ఆ��ం�డు; ��నగరం� ఉన� తన �తు� �� ఒక �ఖ �� ���� �శ�దత�ు� ��నగరం పం�ం�డు. �మ�ఖరదత�ు �తు� డు చంద�� ఖర�. అతడు మ�పం�తుడు, ఆత� ��� �ధన�, �శ�దత�ు అ�� �ద�ల�ను ప��రు� డ��డు. అప��� �శ�దత�ునకు ప��ర� �వ�నం కూ� వ��ం�. �శ�దత�ు గురు��� ��ణ� మం� సత��వర�నమూ, �నయ ��యతలూ, �క�� నమూ గ�ంచు���డు. దుర��స�లను దగ�రకు ��యకుం�, మం� గు�లను అల�టు �����డు. ఒక�డు �శ�దత�ు గురు��� అనుమ� �ం�, �మ�� �ం�� బయలు��డు. అత�� సహ��యగు �రంజనుడు కూ� బయలు ��డు . �రంజన-�శ�దత�ులు �జయదుర�ము �రు���రు. అ��ండ� �లం తను ��నగరం� ఉండుటవలన, �జయదుర�ము �ంత� క��ం�ం� �శ�దత�ుకు. అప��� ఉం� �న� �న� �ల�ు భవ�లు అ���. �ధులు ��లము� �ల అందము� ����. ఆ �ంతలు. �ర�ం�న� ప���తులు, అప�� ప���తులు � �� � �
అ�� �శ�దత�ు �� సహ��యగు �రంజనకు చూ�ంచుచు �సు�� ����డు �శ�దత�ు. క�మము� మ�క భవనము ముందుకు వ��రు. అ��� ఆ భవనమునుం� �క కన�వ�� ప�క� గృహము��� ���ం�. ఆ కన�సు చూ� �రంజనుడు ఎం� �� ప��డు; ���ం��డు. ఆ కన� ఎవ� �దు; �శ�దత�ు�� ��� �ర� �రద. �శ�దత�ు �తమ� ు ఆ�ను చూ�న �ంట� గు��ం��డు. �రంజనుడు తన ��క �శ�దత�ు�� ����డు ప�క�కు ��� .“ఎట��న తనకు ఆ క��య ల�ంచునట�ు �యు”మ� �� ��ం��డు. ఆ క��య తనకు ల�ంచ� �డు ఆత�హత� �సు�ందున� కూడ తన తు� �ర�యం కూడ �ల� �ం��డు. �శ�దత�ుడు”ఈ క��య �కు ��� �ర�, � �న�మ ���క” అ� �����న ఎట�ుం���!” �� �శ�దత�ు �తు� � �క� �� ర�న� ఆ �ట �ప��క ��డు. ��”�� క��య ల�ంచుట �ర� ఆ� త��దండ�ు�� ��� �దను” అ� ��� నం ���డు. తరు�త �శ�దత�ు �తు� �� ఆ �� మమున ఒక �ంట బస ���రు. �శ�దత�ు �తు� � �� “�త�� ! �ను వచు�వరకు �� �క�డ� యుండుము. � �మ�� గృహమును ఆన�లు పట��కు��ను. ప�య��ం� �����వత�ును. అ�� � ఆ క��య �క� త�దండ�ుల� కూడ �ట�� వ��దను” అ� ���, ��క�డూ అత��� �ం�� వ��డు. �ల�లమునకు వ��న అల�ు�చూ� అత��మలు; ��� భర�ను చూ� �రదయు ���� ఆనం�ం��. తరు�త �శ�దత�ు అత� �మలను �రదను రహస�ము� ఒక గ���� ��� తన �తు� � కథ యంతయు ���ను.“�రు � �షయమున �ర���ము��న అతడు మర�ంచును. అందువలన �తు� � చం�కున� �పము �కును, బహ� � హ���తకము �కును సంభ�ంపగలదు. ��న �రందరును � �షయమును ��� �చ�కుడు. ఆతడు కూడ సకల ���ప��రు� డు, బు�� మంతుడు. � కం�కూడ �ద�ల� �ప� ��� నము గల�డు” అ� అ�క �ధముల ��ం� ఎట��లకు ��నంద�� ఒ��ం��డు. �శ�దత�ు అక�డనుం� బయలు �� �న�� �తు� డగు �రంజనుడు ఉన� బసకు వ��డు.“�త�� ! �ము�. �ను ఆ క��య త�దండ�ుల� ��� � వ��ను. �రందరూ ఒ�����రు. �రు �ను� చూడవ�న� ఉ��హపడుచు��రు. �ం�� ముహ�ర�ముకూడ �శ��ంచు�ం�ము” అ� ప���డు. �రంజనుడు ఉ��హం� �తు� ��ంట బయలు��డు. �మ�ఖరదత�ు �రంజను� చూ��డు; �రదయు ��న�. �రంజను� రూ��ఖలు, నమత� గమ�ం�రు. �రదకు �ంట� ఒక ఆ�చన క��ం�. అందు� ” � � ” �
ఆ�”�రంజను�� �ం�ము ��� డవల�యున��” అ� తన ��కను ��యపర�ను. అందుకు అందరూ సమ��ం��. ��ద�రూ ఒక గ���� ���. ఒక అరగంట �ప�� ��ద�రూ మంద�సం� బయటకు వ��రు. �రంజనుడు గ�నుం� బయటకు ��� �శ�దతు� �� “�త��! �రద��� �కు అ�� �ష�లు ����. త���, ఈ� �కు ���లు అ�న�. ����� �ందు�డు ఎం�� ఉం��? మ�యు ఇం�క శుభ�ర�. ఈ � ���లు �ను� ప�ణయ�డ�రుచున��. � ����� సకల ��� ��రదుడవగు �కు ��� ��హము జ��ంచుటకం� �కు ఆనంద�ం�క� ఏ� యుండును? � ���మ��ం� � �త � ధర�మును �లు�” మ� �� ��ం�ను. �శ�దత�ుడు జ��న� గ��ం�ను.“�రద సత�మును �ల��ం� �రంజను� మనసు�ను ���ం�”న� గ��ం�ను. తరు�త ��� ��ల� �ర�-�శ�దత�ుల క��ణము జ��న�. “మ���! �ం��గ� కథ” ఇందు ఎవ� ��గము ఘన�న�?” అ� ��ళ�డు �క��రు�� ప���ం�ను. �క��రు�డు �ండు ��షము���ం�”���! �మ�ఖర దత�ు గృహయజ��. ఆత� �టకు ఆ�ంట �రుగు�దు. మ�యు తన ����� ��� నము ��ం�న�డు. �శ�దత�ు� ��త� �ందుటకు అ�� �ద�లు ���ం�న�డు. అ���డు �నల�ు� ��క � ముకు� �గ�రంగ� �రంజను�� తన ఏ�క ���క �చు�టకు సమ�ం��డు. ��న ఆత� ��గ� �ల ఘన�న�” అ� స��న����డు. �ంట� �యమభంగమగుట� ��� ��ళ�డు ��� వృ�ము �� �రు���డు. �క��రు�డు మరల �సుగు�ందక వృ�ము �కు� బయలు��డు.
న��తు� కథ �క��రు�డు వృ�మును స��ం�, ��ళ�� బం�ం�డు. భుజము� ���� ఆశ�� �� బయలు��డు. త��ంచు�ను �ర�ము ��ం�న ��ళ�డు మరల �ం�క కథ �� రం�ం�డు. మ���! ��� �సం కలుగకుం� ఒక చక�� కథ �బు�! �నుము. �ర�ం”�జస�� డు” అను ము� ఉం��డు. అతడు సత��తు� డు. కల�కూడ అసత�ము ���ట �రుగడు. అత� కు�రుడు న��తుడు; సకల ���ప��రు� డు. తం��వద�� ��� నమును ఆ��ం��డు. �జస�� డు ఒక��డు”�శ��త�ు” అను�గము �యుటకు సంక��ంచు���డు. ఆ �గము �యు�రు తమకు ఉన� దంతయు �నము ���; �యక�� �గఫలము దక�దు. ��ముకూడ ల�ంచదు. �జస�� డు �నం �యున��డు �త � ���హం� మం� మం�� కు�రు�� ఉంచుచు, త��న� �నం �స�ు��డు. ఆ ము�� �సంపద �� ఉం�. ఆ ��ల� �లు సమృ��� �చు� ��లను, కు�రు�� ఉంచుతూ, బక����న ��� �నము �య��ను. న��తుడు ఈ �నములను చూ� ���� ���ం�డు. అ��! � తం�� �త�� ��హంవల� �నం� కూడ ��ర�ము చూ�తు��డు. ఇ���నము వలన సద�� �ట�ు ల�ంచును?” అ� తలం�, తం��� ��”�న� �రూ! �రు తల ���న �ర�ము �ల ప�త�� న�. ��ము �సగున�. ��న �రు � � గల మమ�రం ���, � �ర�మును �న��ం�”డ� �� ��ం�ను. తం�� �న�దు. అతడు య�ప��రము� - మం� మం�� ఉంచుచు, ���న��� �నము �యుచుం�ను. కు�రుడు అ� చూ� స�ంప�క ��డు. “తం��! �� వస�ు�లు, ��లను �శ��త�ు �గమునక� మ���ల నుం� ఆ��ం� ���న� గ�!” ��, ����� �� సంగ��ంచుచు��రు.“తస�రులు, అసత��దులు” అను �రు కూ� �రు � ��లవల� �ందను��రు.“ఇంత వరకు మన వంశమునఁదు అనృత�దులు జ��ంచ�దు” అ� �� అ�క �రు� ��� యు��రు. � �క�ంను �� �స��ంచుట మం�� �దు” అ� �చ��ం�డు. తం�� అప��� కూ� �న�దు. �� ���� �ప�ం�డు. � �� “ �
న��తుడు ఊరు��దు. �ం� �� అ��డు.“� �ద గల మమ�రము ���, ���� యకృత�ం �యుచు��రు. - �� �నములను చూడ �ల���ను. నను� కూ� ఎవ��న �న�సంగుడు; అ��డు �రు సర�సంగ ప���గులు �గలరు అ��డు. ము�� �� �పం వ��ం�. దూరం ఆ��ంపక”ఔను; �ను� మృతు��వతకు �నం ��� ను; �లు�” మ� అ��డు. స��తుడు సం��ం�డు. “తం��! �లుచుట �ందుకు? �� స�యం� యము� ద��ం�దను. �రు �గమును �����, ��మును �ందుడు” అ� ప�� యము� ద��ంచుట� తం�� యనుమ�� ��ను. ము� �ను �పమున అన� �టలను మననం �����డు.“అ��! ఎంతప� జ��న�. యము�వద�కు పంపక���, అసత���� �గలను; �తృ�వతలు �� య�� శ�ంతురు. పం�ం�న� ఉన� ఒక� కు�రుడు దూరమగు�డు! ఇక � ��ంచుట ఎట�ు? ఎందుకు ?” అ� కు�రు�� యనుమ� �చు�టకు �ను��ను. న��తుడు తం�� మన�� పం గ��ం�”�న��రూ! �రు అలు�ల వ� అ��కము� మునుగుచు��రు. ఎ����నను ఈ మృతు�� త��న� �దు. �ట�ుట —�ట�ుట �నవ�జ� క�! ��న, �ము � � మమ�రమును ��� �ట�ుడు. సత��క���లనము ��ం� యశసు� �ంచుడు” అ� �� ��ం� �డు. తం�� ఆ��ం�డు.“ఔను; � �తు� డన�� �జ�. ఈ మమ�రముల�� సత�వ�తముకం� �ల అల�ము�”అ� తలంచు�� కు�రు� ఆ�ర��ం� యమ�కంనకు పం�ం�డు.” “మ���! కథ �ం��గ�! తం�� �క� ��మును �ం�ం� యమ�క ��న కు�రుడు (న��తుడు) �ప���! �క సత� �లమున � కు�రు� �డ��న తం�� (�జస�� డు) �ప���?” అ� ��ళ�డు మ���ను ప���ం�ను. �క��రు�డు ఆ��ం�”���! న��తు� �ప��డు. తం��� �త���క, తనవంశమున�ల� అనృత�షం కల�కుం� ప�వ��ం��డు. ఇ�� ఉత��దర�ముగల న��తు� ఆ యముడు ఎట�ు ��క�ం��� మ�! ఆతడు ధర��వత కూడ” అ� �క��రు�డు తన సం�హమును �ల��ం�ను. “సత�ం గ��ం�� మ���! యముడు న��తు� ��క�ంచ �దు. అత� �లమునకు �చు���”ఆత�స�రూపం” అను ఆత���� సను ��ం�— ఆ�ర��ం� ��� ఆత�� తం��యగు �జస�� � వద�కు పం���ను.” అ� పలుకుచు ఎ�� వృ�ంను �రు���డు. �
�క��రు�డు ��� ��ళ�� బం�ం� �చు�టకు �నుకకు మర� �డు.
శంఖ చూడు� కథ పట�ువదల� �క��రు�డు ���వ�� ��ళ�� బం�ం� పట�ు ���డు. భుజం� �సు�� స��� ఆశ�� �� బయలు��డు. ��ళ�డు ��� �ట�ు �ు�క కథ �� రం�ం�డు. “మ���! � కధకూడ ఆల�ం� �యను�నం �రు� ఆ�� టం�!- �ర�ం �మూత�తువ� ���ధర �� ఉం��డు. ఆత�� ��న ��కలను �రు�”కల�వృ�ం” కూ� ఉం��. ఆ కల�వృ� మ�మవలన ఆతడు తన �జ� ప�జలకు ఎ�� శుభములను క��ం��డు. అత� ప�జలందరు అత�� ఎం� �నయము� ప�వ��ంచుచుం��రు. �మూత �తు�నకు �ల�లమునకు �ష�ువరప��దమున”�మూత �హనుడు” అను కు�రుడు జ��ం�ను. ఆ �మూత�హనుడు క�మక�మం� �న�న ప�వర��ను� , �� సు�కరు� �� వృ�� �ందుచు యుకవ� యసు� గల�డ��ను. తం�� కు�రు��క� మం� గుణములను �ం� ఎం� సం��ం�డు�డు. �మూత�హను”సర��� ణులు దుఃఖము�క ఆనందం� ఉం�ల�” స� �రుతుం��డు. �ంత�లంనకు �మూత�తు� కు�రుడగు �మూత�హను�� ���ధర�జ�ము ప�� ��కము ��, తపసు� ���నుటకు, �ర�� స� వనంలకు �����డు. �మూత�హను� �క� అ�ం� �ర�మును క����న శతు� ��లు �ందరు ఏక� ���ధర�జ�ం�� దం��� వ��రు. �మూత �హనుడు అ�ల శ�� స� �ద�లయందును ��ణు�. �� �� ణ�ంసకు స�ంచ� స��వము కల�డు. అందరూ ఆనందం� ఉం�ల� ��క గల�డు ��న, శతు� �లను జ�ంచు శ�గ� ల�డయ�ను, యుద�మునకు �సు�నక �జ�ంను ��� అప��ం� ��డు. కల�వృ�మును �� ��ం� తన �జ�ప�జలంద�� సువరమ� ును ప���ంప���డు. మ�మ�మగల � కల�వృ�ము �మూత �హను� �� ర�న �రకు ఆత� �జ� ���డల కనకవర�ం కు��ం�ం�. ప�జలు ఐశ�ర�వంతు ల��రు. కల�వృ�ం స�ర�ంనకు �����ం�. �మూత�హనుడు తన ప��రము� మలయ పర�త �� ంతంనకు �రు���డు. �ం�యుతం� ��తం గడు��నుచు��డు. ఆ మలయ�� �� ంతమంతయు ���వసు అను �ద�ు�� �ం�న�. ���వసునకు “��� వసు�” అను కు�రుడును,“మలయవ�” అను �
కు��తయు నుం��. మలయ�� �� ంతమం� �న� ఆశమ� �ర�రచు�� యున� �మూత�హను�, ��� వసు�నకు ��హం ఏర��న�. ఆ ��హం క�మ క�మం� వృ���ం�న�. అ� �రణం� ��� ��లకు ��� వసు� తం��� ఒ��ం�, తన ���లను”మలయవ�”� �మూత�హను� ��� ��హం ��ం�డు. మలయవ� ����భ కు� �లు. స� �ర����� �� ��ం���. ����� �త��జలు జ��, ��ద�ం ���న�� �ను భు�ం��� �దు. �ర����యు, మలయవ�� అ�క �ధముల కం�� �ప�వ� ��, ��డు చుం���. �వమరదులు (��� వసు�-�మూత �హనులు) ఒక�డు �యం �లం ��రు� బయలు ��-మలయ�� �ను�ల ��� వ���. అచ�ట �మూత�హను�� ఒక �ముకల ��, �ల �ల �రయుచు, �ం��ర గ��న ��వ� క��ం�ం�. ��� �� �మూత�హనుడు”��! ఆ ఎముకల�� ���? అంత �ద��త�ున ప�యున��. అ� ���, ఎందుల�ట�ున� � ��యు�? ఈ �� యంతయు �గుల (�ముల) �క� ఎముకలవ�� క��ంచుచున��” అ� ప���ం�ను. ��� వసు� ఆ �ట �ల�ం�,“��! అ� �క �ద�కథ! గరుత�ంతు� �� ��� ఆహ���న �గుల �క� ఎముకల��� అ�” అ� ప��ను. “�కు ���నంతవరకు ఆ కథ ���ంచు ��!” అ� �మూత �హనుడు అ��డు. ��� వసు� ఆ సర��� �క� కథ �� �వ �ం�డు. ��� వసు� ���న �గసంత� కథ “కశ�ప ప��ప� �ర�లు �నత, కదు� వ అను�రలు. కదు� వకు బు��న �రందరూ �గ��లు. �రందరూ �క�కు శక�ము ���రట. ఆ �నత కు�రులు ఇద��. �రు గరుత�ంతుడు; అనూరుడు అను�రు. కదు� వ �సము� �నతను తనకు ��� ���న�దట! అందు వలన �న�కు�రుడగు గరుత�ంతుడు కూడ ��� (ఆ �గులకు) �సుడ�డు. �ంత���� గరుత�ంతుడు �ద��� జ��న� �����, �వ �కమునకు�� ఇందు� � జ�ం� అమృతం సం��ం� ���-కదు� వకు ��� తన త�� �స� �ము �� నుం� త��ంచు���డు.“అమృతము ��� ���న �రు �స� �ముకు� లగు�రు” అ� కదు� వ ���న�. ��న గరుత�ం తుడు �తృ�స� �ము ��� , �ల కష�ప� - ఇందు� � ఓ�ం� అమృతం ��� ��� ����డు. � � �
గరుత�ంతు�� �గుల � �పము ��దు. �ల�లం త��� తనను �రు �సులు� ���� �ల కష� ����రు. ఆ క�� గరుత�ంతుడు �స� �ము� � ���, �గుల� �జృఁ�ం� కనబ�న ప�� సర�మును భ�ంచుట �దలు ��� డు. అ� ఆ� �షు� భ�ంచ�క��డు.“తన వంశము �� గరుత�ంతు�వల� న�ం��ం�ద�” �ష�ు�� �ర�ట�ు���డు. �ష�ు�కు �హనం గరుత�ంతుడు. అందువల� ఆయన గరుత�ంతు� ��� మంద�ం�డు. ���క �గును భ�ంచుటకు ఆనుజ� ���డు. ఆ ఆన� �రకు గరుత�ంతుడు ప���� ఒక స���� � మలయ���ద భ�ంచుచు��డు. ప�� �� ఒక సర�ం ఈ పర�తం ��� వస�ుండడం, గరుత�ంతుడు భ�ంచడం జరుగు�ం�. అ� గరుత�ంతుడు భు�ం�న సర�ముల �క� ఎముక� ఆ �ముక�� అ� ��య��డు ��� వసు�. ఆ సమయం�� గరుత�ంతున ��రము� పంపబడ�”శంఖచూడు” డను �గము అక�డకు వ��డు. అత�త�� కు�రు�� దుః�ంచుచు వ��న�. ఆ దృశ�ము కరు�మయుడగు �మూత�హను� కంట బడ�� ఎంత� �ధప��డు. ఆ �గ�లు �క��� � బ�� �ం�, అత� త��� �త�� కము �కుం� ��ల� �శ��ంచు���డు. ��� వసు�ను �ం�� �మ�� ���, ��క�� అక�డ �ం� ��డు. శంఖచూడుడు (సర�ము) ��నము �� వచు�టకు ప�క�నున� న�� ���డు. �మూత�హనుడు శంఖచూడు�వ� అక�డ పరు��డు. గరుత�ంతుడు వ��డు; తనకు �త�మూ వస�ున� �గ�లు� అను�� �మూత�హను� ఎతు����- �ండ �ఖరం � �ట�ు�� భు�ంప��డు. ఇంత� ��నం �� వ��న శంఖచూడుడు ఆ దృశ�ము చూ�”ఆగు గరుత�ం�! అతడు �గుడు �డు. నను� ర�ంపదల�న ���ధర �తు� డు �మూత�హనుడు. అత�� చంపకుము” అ� �� ��ం�ను. గరుత�ంతుడు తన �ర�టు ������డు. �ంట� స�ర�మునకు �� అమృతం ��� �మూత�హను� బ���ం��డు. ఆ�� నుం� గరుత�ంతుడు కూడ తన �యమమును కూడ �ను���డు. మ���! �ం��గ�! కథ. ఈ కథ� ఎవరు �ప��� �ప�గల�? ���కూడ �ప�క ��న� �తల ప���గలదు” అ� �చ� �ం�డు. �క��రు�డు ఆ��ం�”���! � దృ��� �మూత�హనుడు �ప�� క��ంచవచు�ను. ��, అత� కం� శంఖచూడు� �ప��డు. శంఖ చూడుడు తన �� ణం ద��నందుకు సం��ంచక , �మూత�హను�� �� కు��డు. య�ర�మును ���డు. �మూత�హను�� �� ణము ���డు. ” అ� ప��డు. ఈ �ధం� �నభంగం �వడం� ��ళ�డు తురు� మ� ఎ�� �ట�ు �� ��డు. �క��రు�డు ��� ��ళ�� బం�ంచుటకు వృ�ము�కు�కు బయలు ��డు.
సత��లు� కథ �క��రు�డు మరల ��ళ�� తన�వశము �����డు. భుజము� ���� బయలు��డు. త��ంచు�� �ర�ం ���న ��ళ�డు మరల ఇం�క కథ�ట�ు �� రం�ం�డు. మ���! �కు ��� �సం, బరు� ��యనట�ు� ఒక కథ �బు� �ను. �ర�ం ఒక �� మం� సత��లుడు అ� ఒక �మ� ఉం��డు. అతడు ���� �ద�డు. అందువలన రకర��న �నుబం�రములను త�రు ��, పక� �� �లకు �� అము����డు. ఆ �ధం� వ��న ఆ�యము� కుటుం��� ��ంచు���డు. ఒక�డు �మూలు� సత��లుడు ప��� లను త�రు ���� ఒక ప��ము� నుంచు�� ప�క� �� ��� బయలు��డు. సత��లుడు �� ���, ప�క� �� �ల� మధ� �న� �ట�డ� ఉం�. జనసం�రం అంత ఎకు�వ� కూడ ఉండదు. అ��డ��డు మృ�లు చూడ �రుగుతుం��. అ��, �ట�కూ�� సత��లుడు �త�మూ అ� �డుతూ ఉం��డు; �వం �ద �రం ��. క�మం� సత��లుడు �ట��� మధ� ���� వ��డు. అ��డు అత�� ఎదురు� ఒక �ంహం వచు�ట క��ం�ం�. సత��లుడు �ం��� చూ�, భయము� గజగజ వ����డు. ఏ� ��� �చక అ�� �ల బ���డు. సత��లు� అదృష�ం �గుం�. �బ�� ఆ వ��న �ంహం, సత��లు� ప���� గమ�ం� దగ�రకు వ��”భయపడకు; ���� �యను; ����� ��ంచు” అం�. �ంహం �టలకు సత��లు�ంత� ఆనం�ం�డు.“మ���! �� � రూపం� వ��న �వత�. �కు �� ణ�నం ��ం�, � కుటుం ��� ర�ం��. ఇ�� ద�మ��న �కు, ఏ���నను తకు�వ�. �� �ను ��చు�నంత� �మర��ము ���డను. ఇ��! � ప�ర�ములను భు�ం� �కు సం�షం క��ంచుమ� �� ��ం�డు. �ంహం �� బు��� �చు�కుం�. ఆ ఫల��లను భు�ం�ం�. ఆ ప��� ల రు�� �చు��� �� అం�. “ఈ ప��� ల�� �� �గున�వ��! ప���� ���ప��� � యుం� �ను �ంసభ�ణ కూడ �నుకుం�ను” అ�. � � “ � � � �
సత��లుడు �ంహం �టలకు ఆనం�ం�డు.“మ�శ�! �కు అ�� ��క� ఉం�, ప���� �ను రకర�ల ప��� లను �సు�� వ�� ను. � �� �లను ���నందుకు � ���� �, � కృతజ�త చూ�ంచు కుం�ను” అ� �నయం� �తులు ��ం� ప��డు. ఆ�� నుం� సత��లుడు రకర�ల ప��� లను �ద�ము��, ��� �డు. �ంహం ��� భు�ం�, అత�� �లువగల మం� మం� ర��లను ����. సత��లుడు ఆ ర��ల� క��� �ప� ధనవంతుడ�డు. అ�� తన �వను మర���దు. ప���నమూ �ం��� ప��� లు త�రు �� భు�ంప� ��డు. ���ళ�� గ�ం��. సత��లుడు, �ంహము ��హం� ఉండడం, �ంహం జంతు�ంస �నడమూ �ంహము�క� అనుచరులగు ���, నక�కూ �ష�ం ��దు. ఆ �ండూ ఆ��ంచు�� �ం��� దు��ధ ���. ప�భూ! సత��లుడు �రను�న�ట�ు మం��డు �దనట�ు �కు ���ం�. తమకు ఆ�ర ప��ల� �షం క�� చం�ల� చూస�ున�ట�ుకూడ ���ం�. ��న �ము �గ�త�� ఉండం�” అ� �చ��ం��. ���టల� �ం��� అను�నం క��ం� సత��లు� �. ���డు �టలు ఎంత మం����నను ��� �యునుక �!” స�� అ� సమ��� సత��లుడు ప��� లను ���� వస�ూ �ం��� ఒక ప�క� ��, ఇం�క ప�క� నక� కూ��� ఏ� �ప�డం చూ�డు; ఆ దృ���� చూ�- భయప� ప��మును అక�డ �ం�, ప�క� నుస� ఒక వృ�ము ��� కూరు���డు. �ంహం తన అనుచరుల� �ట�ువద�కు వ�� �త�� �ట�ు �కూరు� �� ��?” అ� ప���ం�ం�. సత��లు�� స��న���డు. “ప�భూ! తమరు మం���… �ము��� ����డూ భయపడను. �� మ�న మనసు��న � అనుచరులను �� భయపడు చు��ను. యజ�� మం����, �వకులను బ�� �రు ���� చుం�రు. �కు దుష�ుల సహ�సము క��న�; �� �ధనల� � మనసు��� అవ�శం ఉం�. ��న ఇక �� నుండుట ఉ�త�న �ర�ము�దు. � దయవలన �ను ధనవంతుడ���. �ము� ప���� తలచు�నుచు ��తము గడు�దును. ఇక నను� మర��ండు” అ� కృతజ�� �ర�కం� అంజ� ఘ�ం�డు. �ంహం �� �టల�� సత�ము గ��ం�”�గ�ుప� �����ం�.” “మ���! �ం��గ�! కథ? �� ణ�నం ��ం�న �హంపల� సత��లుడు కృతఘు�� �డు గ�!” అ� ��ళ�డు ప���ం�డు. “ � � � ”
�క��రు�డు-“�దు. సత��లుడు �జ� ����డు” అ��డు. �క��రు�� జ�బు� ��ళ�డు ���న ఎ�� నృ�ము �రు ���డు. �క��రు�డు మరల �నుకకు ప��ణం ��ం�డు.
నంద ��లు� కథ �క��రు�డు మరల ��ళ�� బం�ం�- ఆశ�� ��బయలు��డు! . ��ళ�డు � �గువ కథ ���టకు �� రం�ం�డు. �క��ర� భూ��! ఆల�ం� �యను�నం �రు�. �ర�ం ఒక �� మం� ధన�లుడ� ��మంతుడుం��డు. అత�� ధనగర�ం �� ఉం��. �� ఆ �� ��� ధనవంతుడగుటవల� - �కం�� తనకం� �ప��డు �డ� భ��ం��డు. అం��దు, �ను ఏమన�ను �� మ�సులందరూ “ఔ” న� ���ల� కూడ ��ం��డు. ఇ�� గర�ము� అతడు”��� ��� ” అను �రతమ�ం �కుం� అంద�� ఏ� �ధం� అవ��ం��డు. క����, పం�తు���, �యకు� �� మ��ద� చూడక - ఆ��ం��డు. �రుకూడ �� ��� అత� �ల ధనవంతుడు �బ��- ఆత� ��మం��� భయప�- ఏ� అ��రు �రు. ధన�లుడు ఎక��� ����, పల����� ����డు. �రణ �మం� అత�� ఒక �లు �దు; కర�� లు ఆ�రం� �ం�� న�� �డు. ఒక�డు ధన�లుడు పల���ద ప�క� �� ��� బయలు ��డు. �� మం �వర ఒక పచ�� ప��క ��నం ఉం�. అక�డ ఒక �ల� �ల� �డు ఆలమందను, ���లను ��కుంటు��డు; �� �రు నంద��లుడు. పశు�లు దూరం� �త �స�ున��. ���లు, �కలు ఆ �ల� ��� స�పమం� గ�� �స�ు���. నంద��లుడు ఒక �ట�ు ��ంద కూరు�ం� ��� �డుకుంటు��డు. “�నకుల �� �య�! �� రమ�!” అ� ఎం� �� వ�ం� �� �ం� ఆ �టలు ��, ధన�లకుడు పల� �� ఆ�ం�, �ట �ంతం� ఆల�ం�డు; ఎం� ఆనందం� పరవశ���డు. తరు�త నంద��లు� ���”�� � గృ��� ��అ���! మం�� ����. ఇం��� �రుకూడ ఆనం��� రు. �కు మం� ��ము ��� ”న� అ��డు ధన�లుడు. మరు�డు నంద��లుడు. తనకున� మం� దుస�ుల� మం� ��� ఎను� �� – ఆ వస�ములను గట�ు�� ��మంతు� �ం�� ���డు. అప��� ��మంతు� భవనం� ఒక �లు� ��మం� కూరు�� యు��రు. నంద ��లుడు �రందరనూ చూ� �దట భయప��డు��, �రు�త �ర�ము �చు����డు. � � � � �
��మంతు�� , సభ�� �రంద�� నమస��ం�డు. ధన�లు� �జ�� నంద��లుడు తనకు వ��న �టల న���� �� వ�ము� లయ బద�ం� ���డు; అందరూ �ల సం��ం�రు. ��మంతుడు �ల ఆనం�ం�డు; ఒక ప��రం� బట�లు, రూ�యలు �ద�న� ఉం� ఆ �ల� ��� బహ�క�ం�డు. �ల� �డు ఆనందం� ��క�ం�డు. ��మంతుడు ఆ ధన�లు�� తన అల�టు ��దు. ఆతడు నంద ��లు� చూ�”�ను� ఎంత చక�� వ�ం�ం��! ఆ సరస����! ఆ సరస��� కను�లు���! ఉం� � వం� ���గు�� వ�ంచకుం� ఉం��” అ��డు. నంద��లు� హృదయం ��కు�మం�. ఆనందమం� �య� ��ం�. ఆ �� నం� �పం బయలు��ం�.“�ర�రు ���న �టలు �జ� �� ��యదు��, ల���� �తం� ���� గు� �����” అ��డు. “అ���?” అ� ప���ం�డు ��మంతుడు. గు� ��� �క�� � వం� కుం� �� �ంట ఉంటుం� ��?” అ� అ��డు నంద��లుడు న��తూ. నంద��లు� �టలు �� అక�డ ఉన� �రందరూ”ఫకు�న” స��రు. ��మంతుడు �గ�ు� తలవంచు���డు. ధన�లుడు ఆ�� నుం� తన అల�టును �ను���డు కూడ. “�క��ర� భూ��! �ం��గ�! ��మంతుడు. ప�మం� ధన వంతులముందు- నంద��లు� �ర�ం�డు. ఆ �ర��� ��ఁచకుం� నంద��లుడు ��మంతు� అవ��ం�డు. ఇ� నంద��లు� అ��కము ��?” అ� ప���ం�డు ��ళ�డు. �ంట� �క��రు�డు”�దు. ధనగర�మువల� �ర����� కందరకూ త�న �� ��ం�డు, �ల��ల� ���”అ��నం గల�ర�� కుటుం�ల�నూ ఉం�రు.” అను స���� గూడ �ల�� ��డు నంద��లుడు” అ� స��న���డు. ఈ �ధం� �యమ భంగ�నందునల� ��ళ�డు ��� వృ�ం �� ��డు. �క��రు�డు మరల ��ళ�� బం�ంచుట� �నుకకు బయలు ��డు.
గం�ధరు� కథ �క��రు�డు �సుగు�ందక మరల వృ�ం �రు���డు; ��ళ�� బం�ం� భుజము � �డు��, ఆశ�� �� బయలు��డు. �క��రు�� సహనం ప��ంప ��న ��ళ�డు �ం�క కథ �ట�ు �� రం�ం��డు. �ర�ం క�ంగ�శమంద�”���డ” �� మం� గం�ధరుడు అ� �తు ఉం��డు. అత�� ��పంటలు ��షం� ఉం��. అందువలన అత� �ంట �ళ�� కుక�లు, ఆ�లు బ��లు �కు�వ� ఉం��. గం�ధరు�� �గులు, యతులు, ము�శ�రులు అం� �ల �ష�ం. అ���రు తమ �� మం వ��న��డు గం�ధరుడు ��� తన �ం�� ఆ���ం��డు. ��� సకల సదు��లు ��, �� ఉప��లను �ంటుం� �డు. ఒక�� ఒక మ��� గం�ధరు� �ం�� ఉన���డు, ఆయనకు �ల �రవం� గం�ధరుడు ��దులు �ర���ం� �వ ��డు. ఆ మ��� గం�ధరు� �వలకు సంత�ం�డు. �ను �ళ�� న��డు ఒక �వ�మం�� �� గం�ధరు�� ఉప��ం�డు. ఆ మంత � ప��వం ఏ�టం�, పశు�లు ��, ప�ులు��, �టకములు�� ఏ� �ట�డుకు�� అ�తుం�. ఆ మ��� మంతం� ఉప��స�ూ, గం�ధరు�� ఒక �చ��క ��డు. అ��టం�,“ను�� ఈ పశుప� �టకముల సం�షణ ఎవ��� �ప�వద�ు. ��� తల ప�� చ�����” అ�. తరు�త ��� �నములు ��� ���. ఒక�డు గం�ధరుడు �లం నుం� �ం�� వ��డు. �రడు� మంచం �� ఉం�. ��� ం� �సం అతడు ఆ మంచం� కూరు���డు. �ర�కూడ వ�� ఆత� ప�క� కూరు�ం� ఏ�� �ం�� గూ�� �బుతూ ఉం�. ఆ సమయం� ఒక �మల�రు అటునుం� వస�ూ మంచం దగ�రకు వ�� ఆ���ం�. �నుక నున� �మలు ముందున� �మలను ఉ���ం� “ఆ� ����? పదం�” అ���. ముందున� �మలు!-“ఇక�డ మంచము అడ�ు వ��ం�.” అ� స��నం ����. “మం��� చూ� ఆ����? ��� ఒక� ఊ�� ఎగర ��� స�” అ���; �నుకనున� �మలు. � “ � �
ముందున� �మలు!“అ� ��మ� అను���ము. ��, మంచం� ఆలుమగలు కూరు�ం� ��డు�నుచు��రు; ��� అ�యము కలుగుతుం� క�!” అ� అ���. ఆ �టలు గం�ధరుడు ���డు. �� �వ� �టల� ఆతడు ఫ�లున న��డు”ఈ �మ�ంత! �� బల�ంత? �కు అ�యం కల�ున� ఊరు����?” అన� �వన� గ��� న��డు. గం�ధరు� �ర�, భర�ను చూ�-“ఆ న�� ఏ��? � �టలు �కంత న���ట� ఉం�?” అ�- ‘�రణం ���’మ� మంకుపట�ు ప��ం�. గం�ధరుడు �ను న��న �రణం ���, మర��� డు. అందువలన”� ప�శ�కు �ను నవ��దు. �� �ం�క �రణమువల� న�� వ��ం�” అ� ���డు. ��, ఆత� ��� లు తన మంకుపట�ు ��� �ట��దు. ఆ సంగ� ఏ�� ���వరకూ �జనంకూడ �యన� ���ం� కూరు�న��. మూడు ��లు గ�ం��. ఆ ��� లు �ట మం��ళ��కూ� ����దు.“ఆలుమగల మధ� ఈ రహహ� ���? ����; �ను �జనం ���” అ� �ం�పట�ు ప��ం�. గం�ధరు�� ఏ� �చ�దు.“అ��� �ప�కూడదట��” అ� బంధు�లు కూడ గం�ధరు� మంద�ంచ��రు.“అసలు సంగ� ��� మరణం తప�దు; ఈ సంగ� �ళ�కు ఏ� �లుస�ుం�.” అ� స� �ట�ుకు��డు ��, �ర�ను చూ� �ధపడ��డు. �ల�వ�� ఉదయం గం�ధరుడు ముఖం కడుగు�నుచు��డు. స�పం� ఒక ���ం� చల�త�ము� కం�� క��ం�న ప�� ఆడ�� �ను సర��డుచు సం�షం� �రుగుతూ ఉం�. అ� చూ� ఆ �ం��� కుక�, ��� �� అం�.“ఏ���! � ఆనందం! మన యజ�� మూడు ��లనుం� ��రం� ఉ��డు, ���ం �ం� �నడం �ద�, అ�� �� ప��ంచు�వడ� �దు. � సం�ష� ��. అత� సుఖము చూ�� మనం. �� యజ�� ��రం� ఉం�, మనం �� కులకడం మం�� �దు” అ� �త�ధ ��ం�. ఆ �టలు �న� - �� �ం�కు �రుషం వ��ం�.“ఎందుకు మం�� �దు? యజ�� �త����న��డు మన�ందుకు �� ప��! మగ�� ��� డు; ఆడ��వ� �ధపడుతు��డు. మగ��� ఆడ��� �ప� �� �ష�లు ఎ�� ఉం��. అ� ఆ� ఎందుకు అడ��? ఈయన ఎందుకు ఊరు���? అ� �కు �ప���వ� నయం� ���న��డు, �న� ఆ ��� లు-�లుగు అం�ం�� మరల � � � �
ఆ �ట అడుగుతుం�? ఆడ��� ��� �దకు ఎ��ంచు�ం� ��� �ధప��. �రుషత�ం �� �ళ�గ� చూస�ూ మనం �నుభూ�� మసలడ� మం�� �దు” అ� స��న��� తన సంబరం� ము����ం�. గం�ధరుడు ఆ �టలు ���డు.“�జ�” అను���డు. �� �ం� ���న�� ��డు. ఆ ��� లు తన జన�� ఆ న�� గు�ం� అడగ� �దు. “���� మ���! గం�ధరు� కథ. �పము! ���ం�వలన ఆ �ం� యజ�ను�లు అనవసరం� తను� లు �నవల� వ��ం�” అ��డు ��ళ�డు. “అనవసరం �దు; అవసర�, ఆడ��� అంతమంకుపట�ు ప�� �దు. ఎందుకు �బుతు��� ��, ��నం� ఆ��ంచు���. యు�� యుకమ� ులు గమ�ంచ� �రందరూ �� � అవ�నం �ందు�రు” అ��డు �క��రు�డు. �క��రు�� �టల� �యమభంగ�నందున ��ళ�డు ఎ�� ��డు �ట�ు���. �సుగు �ందకుం� �క��రు�డు వృ�ము �కు�కు మరల తన ప��ణం ��ం�డు.
కమ�� కథ పట�ువద� �ట�కుం�, ��� �క��రు�డు �నుకకు వ�� ��ళ�� బు�ం�, ��� స��� వద�కు బయలు��ను. ��శుడు మ��క కథ �� రం�ం�ను. �క��ర�భూ��! �ర�ం మగధ �శం� గల ఒక ధ�కునకు కమ�� అను కూతురు ఉం��. ఆ� �ల అందగ��. ఆ� అందచందములు ��, కృ�కరుడను యువకుడు వ��, ఆ ధ�కు��� “అ��! �నును � సంపదకు స�పడు ధనవంతుడ�. �� కులస�ుడను కూడ. � అ���� గు�ం� �ం��; స�యం� వ�� చూ���. ఆ�� � మనసు� ��న�. ఆ� �క��న �ను బ�తుక �లను. ఆ�ను దయ� � ��� �ం�� ��ం�డు. ��� � �దుట� ఇక�డ� మర�ంతును” అ� �డు ��ను. ఆ ధ�కు� �రు ��లహృదయుడు. అతడు ఆ��ం�”కృ�క�! �ందరపడకు. �ను అ���� ఆ��ం� �ండు ��ల� � ��క �రు�� ను” అ� ��� నం ��డు. కృ�కరుడు ���న మరు�� ధనగు�� డను ఒక ధనవంతు� కు�రుడు వ��, కృ�కరు� ��గ� ��ల హృదయు�”� ���కను � �సంగ�� � కండ� �దుట� మర�ంతును” అ� ఖ��తము� ��య ��ను. ��ల హృదయుడు-కృ�కరు�� ���నట�ుగ� ��� ధనగు�� � పం���ను. ఆ మరు�డు �వ��� అను సుంద�ంగుడు వ�� ��ల హృదయు� కు��� కమ��� ��� �ం�� �యమ� �� ��ం�ను. ��ల హృదయుడు ���గూడ- కృ�కరు��, ధనగు�� �� ��� నట�ుగ� ��య ��� పం�ం�ను. తరు�త ��లహృదయుడు ���క�న కమ����� “అ��! �ప� �నము ముగ�ురు అంద�న యువకులు, ధనవంతుల �తు� లు వ�� రు. �రు �ను� �ం�� డవలయున�యు, ��� మర�ంతుమ�యు పలుకుచు��రు. �రలు ���, ��� �� � �క� ఉ��శము ���ము” అ� ��య ��ను. ��, ఆ ���� కమ�� అక��త�ు� మర�ం�న�. ఆ�� మరు�డు వ��న ముగ�ుకు ధనవంతుల �తు� లు- ఆ� శవమును �ం� ���� దుః�ం��. తరు�త కృ�కరుడు కమ��� అ�� సం��రం ��డు. ఆ స��నమం�, ఆ� ��� దగ�ర�� ఒక �న� ఆశమ� ం ఏ��టు ���� అం� �వ�ంప��ను. � �� �
ధనగు�� డు- కమ�� �క� అస�ులను ����, �ణ�నదుల� కలు�టకు �����డు. �వ��� ��తం � �ర��� ం� స���� బయలు��డు. మధ� �ర�ం� ఒక �ద� �రుషు� దయవలన, �వ ���� �ం�ం �భూ� ల�ం�ం�. ఆ �భూ�� మర�ం�న�� �� � ��న�, ��� బ�తుకు దుర� ఆ �ద��రుషుడు ���డు. �వ��� �ంట� ఆ �భూ�� కమ��� అ�� సం��రం ��న �టుకు వ��డు. కృ�కరుడు అక�డ� ఉ��డుగ�! అస�ులు కలప��� ���న ధనగు�� డుకూడ అ� సమ��� అక�డకు �రుకు��డు. ము��రూ క�� ��భ���� �గు��రు; �భూ�� మం��ం� ఆ భస�ం � ��డు �వ���. �ంట� కమ�� �దన� ుం� ��నట�ు� �� కూరు�ం�. మరల �రు ము��రూ”కమ��” � �ర� అ� జగ��� ��రు. “మ���! ��� �గ� కథ! ఆ� �వ�� �ర� అ�� ధర�ము� ఉంటుం�?” అ� ప���ం�డు ��ళ�డు. �క��రు�డు ఆ��ం�”కృ�కరు�� �ర� అ��� �గుంటుం�” అ��డు. “అ�ను; కమ�� ఆ��ం� అ�� ��ం�. బ���ం�న �వ���� తం��� ��ం�ం�. అస�ులు �ణ�నదుల� క�� వ��న ధనగు�� �తు� �� అం�క�ం�ం�. తన�రకు అ��తు� లు ఆ స��నమం� ��రంఉన� కృ�కరు� భర�� ��క�ం�ం�” అ��డు ��ళ�డు. ఈ �ధము� � క�రు��� �నభంగం �వడంవల� ��ళ�డు ఎ����డు. �క��రు�డు ��� వృ�ము �� బయలు��డు.
స��� - ��ందు� ల కథ మరల �క��రు�డు ��ళ�� బం�ం�, భుజముల � ���� స���వద�కు బయబు��డు. ��, ��ళ�డు ఊరు��దు. ఇం�క కథ �� �� రం�ం��డు. మ���! �ర�ము �ం�జ నగ��� ��ంద � �ంహ�డ� �� ప���ం��డు. అత� కు�రుడు ��ందు� డు- ��ందు� డు �న�తనము నుం�యు అ�క �ద�లు �రు����డు. మం� అంద�డుకూడ. ��గల��. అ�నను ��� ఒక �శ�� సంపర�ము క��న�. అ� �దలు ఆ� �ంట� ఎకు�వ� �ంటుం��డు. ��ందు� డు �చు�చున�ంత �లమూ ఆ �శ� అత�� �� చూచుచు వ���లు ఒ��ం���. క�మము� ��ందు� � సంగ�- తం��� ��� కు�రు�పట� గ�� బం�బస�ు ��ం��డు. అందువల� �ట� అత�� ఒ��రూక గూడ ����� ����డు �డు. అ�ననూ ��ందు� డు �శ�కు ధనము ��� ����డు. ఆ ధనం ఎ�గు ����� �లు� ! �తు� లవద� అబ�� లు ��� ����డు. ‘�జ�తు� డు” గ�! అ� �రు ����రు. అ�ంత�లం �గుతుం�? �ల��ల� ��� �సుగు ���ం�; ఇవ�డం ����రు. ముఖం చూ�ంచడము కూడ �నుకు��రు. ధనము ��� �వ�డం �ద� ఆ �శ� అత�� ఇం�� ��యక త����న�; ఇం�క ధన వంతు�� కులుక��న�. ��ందు� డు �పము నణచు�న�క, యు�� యుకమ� ులు మర� ఆ ధనవంతు�� జగడము �ట�ు���డు. ధనవంతు�� ��ప� �కము� ఉం�? అతడు �ంతమం� ��లను �ర��ం��డు. �రు ��ందు� డు ఒంట�� �డుతున� సమయం� �� ���, ఒక అడ�� �ర���రు. ఆ అడ� ఆ నగ��� �� దూరం. ��ందు� డు ����డ�, ఏ జంతు�� ��� చం� �యున�, తమ�ద ఎవ�� అను�నం ఉండద� ఆ ��లు ��ం� అ� దూరం� గల అడ�� �ర��రు. ��, ��ందు� � అదృష�ం �గుం�. ఒక �ద�ుడు అటు �తూ ��ందు� � చూ� ��ప� తన ఆశ�� �� �������డు. ��� ��ల� ��ందు� డు ఆ�గ�వంతుడ��డు. ఒక �డు �ద�ుడు ��ందు� � కధ అం� ���డు.“��� ��చ� �కు�వ� ఉన��; �� �మం త��న�� �డు స��న ��� �డు” అ� �శ��ంచు���డు. �ంట� �ద�ుడు తన�క� ���ప��వం ప�ద��ం� �డు. ఆ ప��వంవల� అక�డ ఒక � �
�వ��న �ధము, అందు �స ��జనము-భు�ంచుటకు త�న షడ���త�న ప�ర�ములు, ��ందు� డు ఊ�ంచన�� రంభను �ం�న సుంద�ం� ఏర��న�. ఆ �ధము� ��ందు� డు ���ళ�� �వ��గములు అనుభ�ం�డు. �ల��ల తరు�త �ద�ుడు తన ���ద�ను ఉపసంహ�ం�డు. అందువల� అ� అ�� �యమ���. య�ప��రం� అడ�� క��ం�ం�. అంగ�సం����, �����లకు గూ� జరగ� సుఖ����� అల�టుప�న ��ందు� డు ఒక���� అ��కము� ప���నట���డు. �ద�ు� �� ��ం��డు. �ద�ుడు కరు�ం��డు. మరల తన ��� ప��వము ప���ం� ��ందు� � ముచ�ట ���డు. �ద�ుడు ఒక�డు ��ందు� � ���,“�య�! ఇక � �షయ �ంఛలను ��� �ట�ు. � �జ�మునకు �� ��� నుండుము” అ� ��ప �శం ��డు. �� ��ందు� డు �న�దు.” ఇక ��� ��లు �కు � ఆనం��� ప���ంచుడు. తరు�త ��, వ�� �న� �ంచుకుందును. అ��డు � �ద� ఉపసంహ�ంచుడు” అ� �� ��ం�ను. �ద�ుడు సమ��ం�, �� తన ఆశమ� ం� తపసు� ���నుచుం�ను. తరు�త ��ందు� డు-క�ూ�ందు� డ��డు.“ఈ �ద�ుడు మరల ఒక �ల ��ల� వ�� �మ�నును. �కున� తన �ద�ను ఉపసంహ�ంచును. మరల అం� అడ�� ����ను. ��న ���� � �ద�ు� �కుండ ��న� �� అ�� ఇ�� ఉం���ను. �ను స�సుఖము� ఉండవచు�ను” అ� తల���డు. ఆ తరు�త ��ందు� డు ఒక �డు అర��తమ� ున ఖడ�హస�ు� �ద�ు� ఖం�ంచుటకు ఆశ�� �� బయలు��డు. ఎ��డు ��ందు� డు మ� �ధమునుం� బయలు���-అ��� ఆశమ� ం� తపస��� యందున� �ద�ు�� ఒడలు జలద�ం�ం�. “ఏ��? � శ�రము అద�నట��న�. ���న ప��దం సంభ �పనున��?” ఆ� �ద�ుడు అను�నుచుండగ� దూరమునుం� ఖడ�హస�ు� �ంగవ� తకు�చు ��డుచు వచు�చున� ��ందు� � �క క��ం�న�. �త�ల�ము� చూచుచున� ��ందు� డు ఖడ�హస�ు� వచు�చు��డు; నను� ఖం�ంచుట�? �క �షయ�గములకు తృ�� �ం�, �య ఉపసంహ�ంచు మ� ���ట�? అట��న ��� ఆ ఖడ� �ందులకు?” అ� తలంచుచు ఎందు�న మం�ద� తన ఆత�ర�ణకు త�న కట�ు�ట�ము �����డు. ఏ�యు గమ�ంచ� ��� తపస���� ఉన�ట�ు�� కనులు మూ��� కూరు���డు �ద�ుడు. ��ంధు� డు ఆశమ� ం��� దూ��డు.“�ద�ుడు. మ�తపస� ��� ఉ��డు. చుట�ుప�క�ల ఎవ�రూ �రు. తను � ప� ��నట�ు ఎవ�రూ అను��ంచరు. � ” � �
ఇంతకం� మం� సమయం �రుకదు” అ� �శ��ంచు �� �ద�ు� ఖం�ంచుట� కర�లమును �� ���ను. ��, ఎ��న క�� ఎ��న�� యుం���న�. ��ప��మవ� ��ందు� డు �లబ���డు. ఎటూ కదల�క �ల�ల�� �తు��డు. �ద�ుడు కను�లు ���డు. అత�� �� �ద�ుడు �పము ఆ���క��డు. “క�ూ���! �ను� �త�� త�ల�ము� చూ�ను. � ��క �రు�ట� కష�ప� సం��ం�న �ద�నుగూడ �ర��ను. అ��, �� క�ూర బు��� చూ�ం��. నను� చం�నంత��� న, �� ��లు ��రము� ఉం��� మూర�ు�! �వం��డు �క ఎన�డూ �గుపడడు. �ను బు�� మంతుడవ��వ� భ��ం�ను. �� �� ��ణ హృదయము�! ఇక నుం� �� ��ణము� (�ల) ఉందు��క! అ� శ�ం�డు. ��ందు� డు �ద���� అ���డు. “మ��� ! ����గ� ! కథ; �ద�ుడు ఆ �జకు�రు� శ�ంచక వ�� �ట�వచు�నుగ�! �త�ల�ము�త?” అ� ప���ం�డు. ��ళ�డు �క��రు��. “�దు; �ద�ుడు ���న� సత�ము. అటువం� క�ూరబుద�ులు గల�రు- మరల �రుగ�రం�ం�న, ఎ��� క�ూ�లు జరుగు��. ��� ప�ఉం�� �కం �గుపడుతుం�. అందు� �ద�ుడు అటువం� �� ��డు” అ��డు �క��రు�డు. ఈ �ధం� �సభంగ మగుట�, ��ళ�డు ���న ��� వృ�ము �రు���డు. �సుగు�ంద� �క��రు�డు ��� వృ�ము�� పయ�ం�డు.
�దశర� కథ �క��రు�డు ��� ��ళ�� బం�ం��డు. భుజము� ���� వస�ుండ�- ��ళ�డు �ం�క కథ �� రం�ం��డు. �క��ర� మ���! �ర�ం �ం��రణ� �� ంతము� ఒక �� మం� �దశర� అను �� హ�ణుడు ఉం��డు. అతడు ఆ చుట�ుపట�గల �� �ల�� ��� ���ర, న�త � ఫ��లను ���చూ ��చు�-ప�� �య�ముల� తన కుటుం��� ��ంచు���డు. �దశర� �ర� సు�ల. ��� �ల ���� ఒక �తు� డు ��� డు. ఆ �లు� �రు �ల ��బం� �ంచు���రు. క�మం� ఆ �లుడు అం�డడు నుం� తప�టడుగులు �� �� ��� వ��డు. అన� �ండవ�డు వ��ం� �లు��. �దశర� ప���� ఆయ���� ప�క� �� �లకు ��, �ను సం��ం�న ��� సంతు���, ��� తన కుటుం��� ��ంచు ���డు. ఒక�డు �దశర� ప�క� �� �లకు ��, ��� తన �� ��� వస�ుండ�, కను�క� �� రంభ�ం�. అ�� �దశర� �ం����న��, మరు��� �ం� ఉండదు. �డు �సం �ంత �� ఎదురుచూ�డు. ఎవ�రూ వస�ున� �డ క��ంచ�దు; అందువల� �వం� �రం �� బయలు��డు. అ� వస�ున� �దశర�కు ఒక బ�హ���� ఎదు� �� అం�.“నరు�! నర�ంసం �రకు � అడ� అం� ��స�ూ వస�ు��ను. � శ�మ ఫ�ం�ం�” అంటూ �కటం� న��తూ అత���� వ��ం�. �దశర�కు ఆ ���� చూడ�� � �� �లు � � ఎ�����. భయం� గడగడ వ���తూ �� అ��డు. “��స��! �కు ���న��� �కు �కుం� ఎక��� ��ను. అ��, � కడ�� ���ను �రు�ట � ధర�ము!” అ�. రక�సుడు ఆ��ం�”స�! ఏ�� అ� �వ�ంచు” అ��డు.“ముందు� �కు ��� నం ��ంచు” అ� ����డు �� హ�ణుడు. ��సుడు �� హ�ణు� ఎ��గ �� “� �� ణములు తక�, ఏ�� � ��క �ర �రు�� ను” అ� ��� �� ��డు.“��స��! ��ల�ు �ల దగ�ర�� ఉం�. �కు �క �క క��న �ం�ండ� �తు� డు ఉ��డు, �ర� సు�ల ఉం�. ఇంక � �ంట ఎవ�రూ �రు. ఒక�� ��� చూ� వ�� ను. ��� త�న �డ అం� � బంధు�ల �ం�� �మ�� ��� వ�� ను. � �ర� మ����, � �ట � � � ”
మ��స�ుం�. �ను �ల� �రకుండగ� వ�� �కు ఆ�రమ��ను” అ� �న� �ంచు���డు. బహ� ���సుడు”ఇం�� ��� �� ��� వ�� �? అ�� �ను ��� నం ��ను; బలవంతం� � �త ��ం��. �బ�� ����! �ల� �ర కుండ� �! ఇక�డ� ఉం�ను” అ� పం�ం�డు. �దశర� బ�� �నందం� �ం�� వ��డు. �ర�కు జ��న� అం� ���డు.“���! �� ణము �� సమయం వ��� అసత��డ వద�� అంద�� ��� ���, భగవంతుడు �� � ప�� ��� డు. �కు �ళ���� అనుమ� సం�షం� ఇ��, ��, �బూ, � అమ���ం�� �ళ�ం�. స� �ము భగవంతు� ��డు�డు” అ� ��ం�- �దశర� ��� �ట�ువద�కు వ��డు. బహ� ���సుడు �� హణు�� �క� ���� ఆనందం �ం�డు.“ఓ �� హ�త��! � సత�వచ���, � ���� ఎం� ము�పం క��ం�. � వం� స�బ�హ�ణులు �ం� � �కం� ఉ��రం� ��మూర�ులు గూడ హ���� రు. � వం� ���� చం� �ను నర��� ��ను. �� ��� ��, � �ర� �తు� ల� సుఖం� ��ంచు” అ� పలుకుచూ అ�ర�న బం���� బహ�క�ం� పం���డు. “మ���! ��� �గ� కథ. ఇందు� బ�హ���సుడు �ప� ��? �� హణుడు �ప���?” అ� ప���ం�డు. �క��రు�డు ఆ��ం�,“���! �� హ�ణుడు ���� �� ఆ�ం�న�డు. బ�హ��సుడు నర�ంస భ�కుడు అ��, మం� ఆక� సమ��� ���న ఆ���� గూడ ��ర�ము�సం�క , �టను �లు����డు. �� హ�ణు� ��� ��డు. �� తరత�లకు ��� �జనవస� ఏ��టు ��డు. బం�రము ���. ��న � దృ��� బ�హ���సు� �ప�” అ��డు. ఈ �ధం� �నభంగం �వడం� ��ళ�డు ఎ����డు. �క��రు�డు ��� వృ�ము �కు� పయనం ��ం�డు.
��ఘ � భల�ూకముల కథ �క��రు�డు ��� వృ�ము �రు���డు. ��ళ�� బం�ం� భుజము � ���� స��� ఆశ�� �� �రుటకు బయలు ��డు. త��ంచు �� �ర�ము ����న� ��ళ�డు, �క��రు��� � ��ం� కథ ���టకు �� రం�ం�డు. �ర�ము ఆం�� వ�� �రు�ం�న నగరం �ష���రం. ఆ నగ��� చుట�ుప�క�ల అ�క �న� �న� �� �లు ఉ���. అ� అ�� �ష������ క��లు ���స�ూ ఉం��. �� �క� (ఆ �� �ల�క�) ��గుల�� � నగర� చూస�ూ ఉంటుం�. అందువల� �� ���గులకు తరచు �ష������ �క�కలు జరుగుతూ ఉం��. ల���రం, �ష������ ఎ��� �ళ�దూరం� ఉం�. ఈ �ండు ��లకు మధ� ఒక �న� అడ� ఉం�. అందువల� ����ట ఎవ�రూ ఒంట�� ప��ణం �య�రు. ముఖ��న ప���ల�� (���� శుభ���లకు) తప�� స�� �ళ�వల�న ప���� అ�� ప� మం� క�� �డుతుం�రు; �గ�లు ���ంచు��, ఎందువల� నం� ��� �ట కూరమృగ సం�రం ఉంటుంద� ఆ �� మ�సుల నమ�కం; �జంకూడ. ఒక �డు ల���రం ��ణం నుం� �ష���రం����� ముఖ��న స��రంగల ప�� �� —అ�భద�ం� �చు�� బయలు��డు ఒక ఉ���. పగ��ట �ండు గంటల �� ంతం�� బయలు ��డు; ఆ ఉ���. ��, అడ�మధ�కు ��� కుండ�త� వర�ం �� రంభం అ�ం�. అందువల� ఆ ఉ���, ఒక �ట�ు �ంద ఆ�డు. ��, ఎంత �ప�� వర�ం ఆగ�దు. �ళ� వల�ం� �ం� �ల�ు �ళ� దూరం ఉం�. క�మం� �యం�ల�ం�; �కట�ు గూడ ఆలుము�వడం �� రం�ం��. �న�� ��మ�� 4 �ళ�� ���; ముందుకు ��ల�� �లుగు �ళ�� ���. �కట�ు క�మం� ఎకు�వ అ� తు���. ఆ ఉ��� వర�ం �ం�ం తగ��� ముందు� బయలు ��డు. �డు ఎవ�� �రుకు� ��నన� ఆశ� చూస�ూ��డు. ��, ఎవరూ �రుక �దు. ����ద �రం �� ఆ వర�ం�� ప��ణం ��స�ు��డు ఆ ఉ���. �ంత �ప�� మధ��ర�ం� �న� ��తు�� �లుతురు క� �ం�ం� అత��. �దట అ� �� దల��ంతుల� �� ం� ప�� డు. ��, �ం�ం �ప�� అ� ఒక �ద��� ��� లు� �చ�ం�ం� అత��. � � � � �
�ంట� అతడు �� ణ��� పరు�త�ు����, స�పమం� యున� ఒక �ట�ు ఎ�� కూరు���డు. ��, అతడు కూరు�న� �మ��ద ఒక భల�ూకం కూరు�� ఉం�. కం�రు� �� ణ��� ఎ��న ఉ��� �� ప�క�� కూరు���డు. కూరు���క చూ�డు. ��� �ంట� గుం� గు�లు మన�� అత��. భయం� శ�రము� �మటలు ప�� �. గడగడ వణ� �తు��డు. ��ం�� దూకు�మ� చూ�డు. అప��� �ద��� అక�� �ష� �� కూరు�న��. �పం! ఆ ఉ����”ముందు ���! �నక ను��”� అ�ం�. భయం� గడగడ���తున� - అత�� చూ� భల�ూకం ��ప�ం�.“ఓ�! భయపడకు. �ను ���� అనను. ఈ �ద��� �ట�ు ఎ�� ��దు. �కు సమయం �����, �క�� ఉండు. � �� ��� ఏ� భయం�దు. �ను ���య�ను.” అ� ��� �� ��నం �� దగ�ర� ���� ఆద�ం�ం�. క�మం� వర�ం త�ం�. అర���� అ���ం�. ��ఘం� ( �ద���), �త సమయం�సం చూస�ూ అక�� కూరు�ం�. భల�ూకం ఒ�� ��న ఆ ఉ��� �దక� ు తట�ు��క �� ఒ��� �ద�� �డు. �� ఘం� ఆ��ం� �ంత �ప�� భల�ూకం� �� అం�!“చూడు భల�ూక ��! ఈ నర��� ఎ��డూ మన మృగ �� � క��. అవ�శం ���ందం� �లు; �రు మనలను చంప��� �ను�డరు. అటువం� ��హ�లు ఈ నరులు. ఇ�� నర��� � �ంత కరుణ ఎందుకు ? ��� ���న శతు� �ల� దయ ��ట మం���దు. ��� �ల�ంచు�నుట� ��. ��న � �ట మ��ం� ��� ��� �ట�ు; � ఆక�� �రు�ము. ఇందువలన �కు �ణ���� �పము �దు. ఒక శతు� �ను ��డుట ����� చం�ట ధర�ము �దుగ�! � �క�� ���. � �� ణములు ��డుము” అ� �� ర���ర�కం�, ��ర���తం� ప��ం�. భల�ూకం� �� బదులు ప��ం�.“ఓ ��ఘ�� ! ����ర�ం� �� ��ంచుచు�� ���, ధర�ం’ ఆ��ంచుట�దు. ఈ �న�డు �� ���నట�ు మనకు శతు� � �వచు�ను. అంత�త�ము�త ��� చం�ట ధర�ము �దు. �� ��� �ను �� ణ�నం ��ను. � ��� నమును �శ��ం�, ���ంత� � ఒ�� �ద�� �చు��డు. ఇ�� అ�యకు� � �టలు�� �కం�య �లను. అనృత�షంవల� సంభ�ంచు నర��� అనుభ�ంప�లను. ��న �� ��� ఆశ వదులు�� ��క �ర�మును చూచు�; � �క���రు��” అ� ప��ం�. అ��, �ద��� అక�డనుం� కదల�దు. మ� �ంత �ప�� ఆ �న�డు (ఉ���) �లు���డు. భల�ూకం ఒ�ంత ఆ��ం�ం�. �న�� �క� మనసు�ను కూడ �లుసు��లను�ం�. �లకువ �ం�న నరు�� “ఓ�! ఇంత �� �ను� ���ను; �ట�ునుం� ప��కుండ �ను� �గ�త� కను�ప� �యకుం� �ప� ��ను. ఇక, ఇ��డు ఒ�ంత �� ����� ను. �ను ప� �కుం� చూస�ుండు” అ� � � � ఏ � �
ప�� �ద�� �ం�. ��, �జం� ���ంచ�దు… �� ఏమ� ��ంచు�! ఈ నరుడు ఎ�� సంచ�ంచు�!” అ� గమ�సూ� ఉం�. భల�ూకం ���ం�న �ంత �ప�� �� ఘమ� ు �న�� ఉ���ం�”ఓ� నరు�! �� భల�ూకం �టలు నమ�కు���గదూ! ఆ� అం� నటన. �ను �ం�� ���న �ంట� అ� తన ���న �ళ�� ��� �ం�� � ర�� �� �� గుతుం�. బ��� ఉండ��, �� �ల�ల �ధపడుతూ ఉండగ� �ను� కడు�ర భు�స�ుం�. � �టలు నము�. �� కల���� �టలకు �ం� �కు. �ం����? �� యమ�తన పడుచూ మర��� �. చూస�ూ చూస�ూ అ�� �రమర��� �లు�కు. అ� ���డు మం� �ద�� ఉం�. ��� �ం�� ����. ��� �� � ��న �ను ��ను; �ల� �రగ� � ��న �� �వచు�. అ� దు��ధ ��ం�. �� �టలు ఆ ఉ���� సత�ం�� , ���; �� ణం �ద ఆశ క��ం�. �� ���నట�ు�� ���� మం�ద��శ��ంచు���డు. �ంట� భల�ూ��� ��ం�� �����డు. ��, కపట �ద�� ఉన� భల�ూకం �ంట� ఎ�� �మ�� కూరు�ం�; ��� అందకుం�. ఆ ఉ��� భయం� ఎం� గడగడ����డు; భల�ూకం ఏ� �స�ుం�న�. ��� ���డు మ�ంత సందు ���ం�.“చూ��! భల�ూక��! �న�� కు�లబు��? �ను ���� న���? ఇ��డు ప�త��ము� చూ�� గ�?“అం� ��ఘమ� ు. అ�� భల�ూకం మనసు� �రు���దు. భయపడుతూన� ఆ �న�� దగ�రకు �సు�ం�.“��ఘ�� �! �కు � కం� �న�ల సంగ� �� �లుసు.“�ల� �వ�� �లు; నల��వ�� �ళ��” అ� న�� అ�యకులు �న�లు. ఇతడు � దు��ధలు న��, �� ణ��� ఈ అ����� �ల���డు. �� �� �� దు��ధ ��� వ� యూ�ం� �� పండు �న�ట�ు న�ం�ను. � ఊహ �జ�ం�. �ల� �రవస�ుం�! �� �� �ధం� � �క� �రు��” అ� భల�ూకం ��� సల����ం�. అప��� �� �ల���ం�. అందువలన��”ఇక తన �టలు �గ వ�” తలం� �����ం�. అ��డు భల�ూకం �న�� ఉ���ం�”ఓ�! భయపడకుము. ���� �యను. అ��, �� ��ర�పరుడ� ఎదు� ��� �� ��� ���లు �ర�టునకూడ �యకు, ఇ� �ను �కు �స�ున� �చ��క ” అ� ���ం�. ఆ ఉ��� ��� మన�� నమస��ం�డు! ప���పము�. ఇంత� �ంతమం� అటు �వడఁచూ�, �ట�ు �� ��� �����డు. “ �
“మ���! ����గ�! ��ఘ � భల�ూకముల కథ! ఈ ము���� ఎవ� గుణము హ��ంచతగ�� �ప�గల�?” అ� ��ళ�డు ప���ం�డు �క��రు��. “���! �� ణ�నం ��ం�, తన ��� నము �లు��న� భల�ూకము �క� గుణ� ప��న�న�. హ��ంచ తగ��కూడ” అ� �క��రు�డు బదులు ���డు. ఈ �ధం� �నభంగం �వడం�� ��ళ�డు ఎ���� �ట�ు �శ�� ం�డు. �క��రు�డు తన పట�ు�డ �దు. ��� �ట�ు �� ప��ణం ��ం�డు.
��ళ�డు ���న ఆఖ�కథ పట�ుదల �డ� �క��రు�డు ��� �ట�ువద�కు వ��డు! ��ళ�� బు�ం� భుజము � ����, స��� ఆశ�� �� బయలు ��డు. ��ళ�డు ఇం�క కథ �� రం�ం�డు. �ర�ం ద�� డ �శం� గల ఒక నగ��� ద�కరుడను �� ��ం��డు. అతడు �ల సు��త హృదయం గల�డు; ప�జలను �ల దయ� ప���ం��డు; ఆత� �రుకూడ అందుకు �ర�క�ం�. ఆత� �త�దనం గమ�ం� శతు� ��లు ఆ నగ��� ఆక��ం�రు. ద�కరుడు అ�ం�పరుడు �వడంవల� ప��న�� �� స�ంచ�క ����� ��� ��� అడ�లకు �����డు. ఆత� �ంట �ర� ర��వ�, కు��� సుగు�వ� �త�� యు��రు. అడ�� ఒక�ట �న� పర�� ల �సు�� ఉంటు��రు. అ��, ��� శతు� భయం తప��దు. శతు� ��లు ద�కరు� ఉ�� �����… ఒక అర���� వ�� ద�కరు� చం���రు. �పము! �ర��న ర�� వ�! కు� ��యగు సుగు�వ� ఎ�� త��ంచు���రు. కం�� క��ంచ� ��� �� బ�� ముందుకు ప��ణం ��ం�రు. ఆ �ర�ం �ంబ�-ఆ �ద�రు ��లు ���న �ం�ం �ప� � ఆ స�పమునగల ఒక నగ��ప�, ఆత� కు�రుడు గుర�ముల � వచు�చు, ఆ ��ల �క� �దగుర�ులను చూ�రు. ఆ �� �� అ��డు.“కు��! ఈ �దము దల� ు చూడ�, శుభల�ణములు గల ��ల �దములవ� గ��ంచుచున��. ఇ����� �ం�న�రు అదృష�వంతులగు�ర� �ము��కము �లు�చున��” అ�. �జకు�రుడు తం���టలు ��, ఆ��ం� �� అ��డు! “తం��! ఈ �దముదల� ు ��� �ద���ను, ��� �న���ను ఉన��. మనము �� ననుస�ం� �డ�ము; ��� కలుసుకుం�ము. � అమ� ఎ�� గూ �దు �బ�� �రు �ద��దములు గల ��� �ం�� �, �కు త��� �యుడు. �ను �న� �దములు గల �న� ��� �ం�� � �కు �డలు� ��ను” అ�. �రు � �ధము� �రయ� ము ����, బయలు�� ��� కలుసు కు�� రు. �� చూ�స�� �ద��దములు గల� �జకు��� యగు సుగు�వ�; �న�
�దములుగల� ర��వ�. అ�నను, �రు తమ �దట �రయ� ం ప��రం సుగు�వ�� మ���, ర��వ�� �జకు�రుడును �ం�� �� ���రు. ఆ ర��వ�, సుగు�వతులు కూడ తమ ప����� �� గత�ంతరం �క అందుకు సమ��ం�రు. �ంత���� మ���కు సుగు�వ� వలన ఒక కు�రుడు, �జకు�రు�� ర��వ� వలన ఒక కు�రుడును ��� రు. “మ���! �క���� ! ��� �క� కథ, ఆ �ధము� జ��ం�న ఆ �రు�రు �లురు ఏ� వరుసల� �లు�కుం�� �ప�వ��! ��!” అ��డు ��ళ�డు. �క��రు��� ఎంత ఆ��ం�నను, ��� వరుసను �ర�� ంచ�క ��డు. స��నం �ప��దు. �న�� స��� ఆశ�� �� బయలు ��డు. ��ళ�� ��ప�శం ��ళ�డు �క��రు�� ఉ���ం� �� అ��డు!“మ���! ఈ స��� �� క�ూరుడు. ��� �� అనుగ�హం�రకు �ప��� 99 మం� �జ�తు� లను �స�ం� ��� బ� ���డు. �ను� గూడ బ� ���న 100 అ���. �� ప�త��� అనుగ��స�ుం�. ��న �� యత�� ��� బ����, �� అనుగ�హము �ందుము. �� �హసుడ�, ద�కరుడ�. ప�జలను ��ంచు ద�కరుడ�. ��న, � వం� �డు బత� ుకవ�ను. �నుకూడ �కు వశ� యుందును” అ� ��ప �శం ��డు. �� �� సంత�ం�డు. క�మం� ��ళ��� స��� వద�కు వ��డు �క��రు�డు. అప��� స���, �� �గ�హం ముందు అ�� ముగ�ులు ��� ఉం�డు. ��ళ �జకు, �� �జకు అ�� �తమ� ు కూడ �ద�ము ��డు. స��� - �క��రు�డు వ��, ��ళ�� �ంచ�� ఎం� సం� �ం�డు.“మ���! � �హసం ���� ���డత�న�. �కు ఎం� �లు ���, ” ����� ఎం� శుభమును �కూ���. ��నము �� రము� ��� ��ంతము” అ��డు. �క��రు�డు ��నము �� వ��డు. ��ను చూ� - స���”మ���! �ను �� వచు��పల అంతయు �ద�ము ��ను. ఇక నమ��రము �యుము. ��� ంగము� నమస��ం�ము” అ��డు. � �� � �
�క��రు�డు చుట�ూ ప��ం� చూ�డు. �� �గ�హం �ంగట� ���న ఖడ�ం ఉం�. అతడు స���� చూ�”మ���! �ను మ���ను గ�! ఒక� వలన నమ��రములు �ందుట���, �� �రుగను. ��న �ము ముందు� ��� ంగము�� చూ�డు” అ� �నయము న�ంచుచు ప���డు. స���� ఏ అను�నమూ కలుగ�దు. �ంట� �ను �� ముంగట ��� ంగప� “�� ���” అ� పలుకుచుండగ� (��ళ�� ఉప�శం ప��రం) �క��రు�డు ప�క�గల ఖడ�ం �� ఒక� �టున స���� ఖం�ం��డు. �ంట� �� ముంగట గల గంటలు గణగణ ��న�. �� ��� �త, ��ళ�డు ప�త����రు. �క��రు�� ��ం�రు. �� �� అం�;“�క����! � �హసం ఆ�ఘం. � ��వర� వ�ల���ను. ���డు ��ళ�డు గూడ �కు వశ ��డు. భ�� - ��ళ�ర �యం� �� �ండు �ల సంవత��లు ��� ��ంచు” అం�. ఈ �ధం� �క��ర� చక�వ�� - భ��, ��ళ�ర స�యం� �ండు �ల సంవత��లు �జ��లన ��ం��డు. అ�క �హస���లు �� ప�జలకు �లు ��ం��డు. �క��రు�� �హసమును, ప��ప��లనమును �ం� స��� � ప� �ందు� డు
- �క��రు�� స��� �� ఆ���ం�డు. 32 �ల భం�కలుగల ఒక �ం�స��� కూడ బహ�మ� ��డు. �క��రు�డు �� అనుగ��ం�న �ండు �ల సంవతర�ముల తరు�త - ���హ�నుడు అను �� �రణం� �వంగతుడ��డు. �క��రు�� మరణం తరు�త - ��ందు� డు �క��రు�� �స�న �ం�సనం- ��� అ���ంచు మ��� �నందువలన- భూ�� �తం అ�ం�. ఆ తరు�త ఎ�� సంవత��లకు ఆ �క��ర� �ం�సనం”��నగరం” ప���ంచు �జమ���కు ల�ం�ం�.
ము�ం� �ల�� � ! �ఠకు�� ! ఇందప� ��ద�న �క��ర� �ం�సనము నంద� 32 �ల భం�కలు, �క��రు�� �ర�థలు �బు��. ఈ కధలు ��క �స�కం� �కు త�ర�� అంద��� ము. … స�ప�ం…