Telugu Bhava Saurabhaalu ( Kavitha Sankalanam) - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

నానా క నాస్య క్యా కా ల్‌? వ కళ భ్‌ మ లా! ల 1" క య యన స క క | ల నరు. న్‌ యకం గ్‌ ఇ త క పభ న త స న. స న క లక స్‌ శం ( న క (| ! టం స్‌ (తో హాట్‌ పు లల నం... ల లా | (| శ _ లా క. . జస న ఈ భైా పళజ్ర న క. ॥ , న్‌ ః న జ ॥| జ లతా తం వచ శ న ఇ జ | | (| శ క్షి | గ క్‌ బ్‌ ను... ₹ ఇస న సోను ళం ు ల కా. శ స +లి శ్‌ ళ్‌ ళు న. వశీ ా- శ శ. జ్‌ ( ల న 7 గన్‌ , (౨. " ఇ | గ్‌ గ్ర మ. గా న్‌ ల. ల్‌ టి ” న 2 | న్నాం ఖ్ళక్ట్హా ౧ ఓం." సా వ్‌ జ గస ఇ మం . . గతో క టల స్‌ 1... ల న్‌ు, ఖా జి ప ॥ . నా వ. ప క న! (| న. - | | న య ల్‌. న. క్షే... వ నా. న వ. (న స ౮ తి 2 క టై పే క వంగ న (న తేల్‌. వా క వ వుం. ఆవ ప సం. య (క్‌ ల క్యా సల క షు. టిటిలా లల 2 జ శ్ర సం క. వ! స! శ్‌ బ్‌. న న ల. ! బన క. చు తా | ౪ 1 లం... ఆం కం? . న న క... ఇ. ॥ / గే 1. న ర్‌ రంత ప ఆం టా. అం న్‌ య. సం. స ॥ శ శ క్ల /| న. వ. గో నలల్‌ భఖ లం. ము. స న స క క క న న టు న. క్స్‌ (| మ ఆ నో స. న సం స్ట 1. గ్‌ా [ న , న. రంల హి స య. స వ స. న్‌. _ డు క్‌ షి. శ న. 1. . [| ను, స్త వ న న. న్లో . మ. ర ల. మం... వడ. | న న న మం గాటు =. మె స . . క... వ | కా స న. న. . 1 , + ల్‌ | వ్‌ ప | 1

దఠతలకి ట్‌ ధల లిన ్‌ న్నా జగ గత? క 0 చలల్‌.5000 0ీ.

కవితా సంకలనం భూ సంకలన కర్తలు" శె యస్‌. కె వెంక పేశ్వర్లు వీ యన్‌న , యల్యల్‌,టీ, హ్‌ ఎ. యల్‌ నరళింహారావు టీ వృ యల్యల్‌,ఖీి., నై స్ట ర్‌ ఆ౦[ధ(ప దట్‌ ఖో రైటర్స్‌ పబ్లి కేషన్స్‌ అకాడమి ళల నీతారాము నివాన్‌” 71 మునిసిపల్‌ కాలని, మలక్‌ పేట అం పరుల గ్‌-0 కవితా సంకలనం

6-9 నమస్కారవమం౦ంటజ! లో డి నమస్కారమండీ / అబ్యో పెద్దఎిశేపాలేం లేళ _. వూరికే తమజో న్‌ న్ను ఎవయాలు మనఎిచేడ్డామని. . వ్రతినాలా నావాత్యూ నమావేశాలు ఎడువుతూ, చర్చలూ, గోట్టులు, తవినమ్మేకనాలు నిల్చావాస్తూ, సాపొతీ నరన్ద్హుతి వయ్యెదనీడలో నిరంతరం శృవిచేన్తున్న తారతీయ సావాత్య వంివత్త ఆధ్వుర్థుంలోనో అం ర్రవ్రదే్‌ రైటర్స్‌ వల్లికేవన్సొ అకాడమీ ఆలర్భలింబింటి. నాహిత్య వరివత్తు వచురడా బౌధ్యాతల్చి అకాడమీ నీర రించిందస్నామాటం ఆతాడయీ, వ్రధమ వనుమంగా “ఏరినపూలు” కళల నంధ్రటోని వ్రచురించాముః ఆచార్య (శ్రీ బివాకోర్ల వెంళటావధాని గాడు “*ఏరినపూలూను అఎప్కుంంచాతు. నువ్రనిద్ధ రచయితలు (శ్రీయుతులు నంఢూరి విళల్గారు, జేళవనంతుల నరణింవొ వొ(స్త్రిగాడు గుంటూరు వేషం కర్యుగాడు, మునిమాజోత్యాం నరణింవోరొవ్రుగొరు మున్టాగువాడు ఆ నభలో అళఃవూర్వాత వ్రోంనల నొంబించాడు. ఆ ళథ్‌లవ్‌ అశేపొం త్ర వొఠథిల ఆదరణ ఆళీన్సులు లభించాయి. ఆ ఆళీమ్సలూ, ప్రోత్భావాంి యూ రెండన వనుమం “భావ సొర భాలు”కు మూలం. అనేక ళకొల్లైన సొవొతీ వ్ర్రయలను చేవట్టో, సొవొతీ క్షేత్రంలో వర్ణమాన తృటీవలుల్లై. వెలుగొందుతున్న అనోకముంది కవల కవితల నిందలో పొందువద్వ్యూన్నాం లనట్టులైన వాఠతత మువోళోయు లీ కవితల నానందించగలలని ఆిమ్తున్నాంం ఇకపోతే “ చిన్నప్ప స్తకంలేః " ఆని ఎవరన్నా అనువంటా రేమో ౯ అనువంటున్నారళి తాదునుమా ౯ అనువంటారేమో ఈశ .. ... ... అందుకే మువోశబి ీీ అన్న లెండుముశ్కలు చెప్పేన్తున్నాం?

• నన్న్యటో మవోకొవ్యుం వద్దెనియెటి వర్వాల్డై తే నోటో మువోకొవ్యం వద్దెనిమిటి 'పేనీలే ౯” ళలవామరి .. నమన్సులతో, కె యన్‌.కె వెంతకళ్పూర్లు యల్‌, నరళింవోరావు, (సంకలన కర్తలు.) ఖాన

అబా మురళి మో త ట్రీ ఐ. వి. రంగాచార్య వినవయ్య విశ్వనాధుని మురళ్ళిమోత, విన లేవు గుడి గంటలందు, వినుము-ఎజా వెలలేని ముళ్యాలు పొదగు సాగర గర్భ మందుం (వకృతి వికృుళా శారము పొంది విలపించు మంచు శిఖరాల మీద. పిల్లి వాయువులకు పల్కు నే ర్చెడి యిసుక యెడారులందుం చంద కిరణాల ళోఖించు నిరన పరగళణాల. జ్‌ పుష్ప నంతతి పుష్పించి, క్చుకించు శారడవులందు. శాల ముద్రలు పొందిన మునలి మానుల తొ[రలందు, వోర లాలు

జాన్పుజలి పూరిత చిలుక వల్కుఅల చతి ధ్వనించు సపంజరము నందు, పుట్టు పాపల (వధమ కెవ్వునందు శాన్చు బాధచే మూల్గు శాంత స్వఠమునందు శుద్ధజల ఫూరితములైన మేఘాల హవృాదయమందు చిళ్శబ్ద నారి నివశించు వశాంత స్థ్రలములందు చయను విడచాడి చెలరేగు చితులచెంత (ద్రవ్మితో వేత మైన మృతుల సమాధులందు వినవయ్య విశ్వనాధుని మురళి మోత వినలేవు గుడి గంటలందు -ానాణానా నవని నకనానానానానాలా. ట్రీ ఎ నున్ఫారావు కవితను [వాయ నేర్పినవి, కంఠతమువిపష్ని మనోజగీతిళా ఆ ఎ ఎ ళ్‌ రవములు నేయ చేర్చినవి, రంగుల కుంచియ బట్టి ఓర్పుతో వివిధ వినూత్న చిిత్రముల వేయగ నేర్చినవో విలాసినీ 1 శవనయ వాల్జివిమణ నుభారన ఛారలు నాకు వేమకో గ! తాన్‌

చేను (చా నెడు కవితతో (పాణ మీవె, వాగ ళమ్మందు చిగురించు శాగ మీవె, చాదు ఎడదను రగిలించు బాధ వీవె, అణు వణువులోన పొంగు జీవనము నీవె, గుండె గుడిలోన నీ రూపె నిండి పోయె, -శవణయ పుష్పాల పూజలు భాఠమాయె, విరవా మనియెొడు పూజారి కరుణమాలి చేర నీయడు నఖయ నీ చెత నన్ను !! = వెనుక అన్నాన నీకొడి యునికినాడి మఠల పుట్టిన నీవె నొామనికొ యమచు ఆళ లూరించి జానలు చేసి నావె వల నెచ్చెలి ఈ జన్మ నింత జూగు? కంటక్మపాయమైన చలి గొడ్పులి కాధ కరింపలేను; వె న్నంటిన నీఠతనూ విలనచాలి స్మృతుల్‌ మరువంగ తేనుు ఈ యొంటరి గ్యాత్రిలో కలల యొత్త్తిడి వై వగలేను; నాకు ,నీ వంటి వధూమణి (పియున కా? విరవోగ్ని పరీత ? వైదలీ! ఇలి! నీ వున్న యనంగుడు శెలుడగు, (వక్ళతీ రమణియు స్నేవాము వెజపున్‌, ఇ₹ల9! నీను విడచిన తణకు అలుడగు వలరాజు, (పకృతి _శార్యము చూపున్‌. నొరతఖాలు ట్‌

నా గృవామ్ము ముందు న్ర్తించు మల్లిక నవ్వె జూలిగాను నన్ను చూచి!

వెదురు పందిరి మీద కుదురుగా నిలువని వడుచు సవ్నజాటి ఫక్కుమని యె!! నీరు చెక్కుల నిగి నెరుగక గళ్వాన "'మోవారిలు గులాలి ముళ్ళు గుచ్చె | చేరవచ్చు వ్రీయుని [కూరత బంధించు కలువ నన్ను గాంచి కన్ను గీశు 1 లివ్వురివున ఎగురు గువ్వల జంటొెకటి వాలె చూత శాఖవైని చెలియ!

వాని పపణయ భాను వాడి కాణము నోలె నాదు గుండెలోన జాటు కొనియె! ఇంతి! నిన్ను విడరి ఎంత కాలమిటుల మంచు వెలదితో ననించువాడ 1

అమె జావాులంధ మతిళాధ కలించె వేగిఠాన వచ్చి స్వేచ్చ నీవె!!!

న! ఖి వ న! వణయ శకాంతలేని పొడు వశాంతమ్ము విమము గురిని నన్ను వెక్కిరించు.-- వ్యాదయ రాణి యున్న వకాంత మే సుధ (గుమ్మరించి శత సుఖమ్ములొనగు . పాఖి యున్ననాడు చకవర్తిని నేను ఆమే లేనినా డవామ కుడను; మధురమైన యామె యధరమువై చిందు సుధల వాని (వ్రితుకు మధువ మేను 1

అాజటకాా ల్‌ వో

అజక్సా ఉరి అలనొరుతఉఅ 0ది న్నా, ధీ నధామ లాతింళా కురుస్తున్న వరాన్ని తమదోనిళ్లలోపట్టి దాచుకుంబామని అబన యై ళా మ.

(వయత్నించిన చిన్నరకం జలాశయాలలో అవప్పుడన్తుడే ఒకటి రండు కెల్లని వేడి, వాడి కిరణాలు నల్లి మబ్బు తెరల చూటునుండి మాటిగా పడుతూ లఅలతకంక ణాలు తళతళలాడుతూ మెరుస్తున్నాయి ఎదురింటి మహలత్మి తటలోమండి వదిలి పెటిన కోడిపెట

| బి స! టపటపా రెక్కలు కొట్టుకుంటూ వెరట్లోక వాలింది, పొందిన స్వేచ్చకో, పొందలోతున్న ఆవోరం కోనమో లెక్కొరొళో అని విజయధ్వవాలు చేసింది. రాథతి ఒకటొకటిగా జూరీన చిన్న చినుకులను ఈము ఆకువచ్చని చేలాంచలాలు వఠచి వట్టుకొన్న పూలకన్నెలు ముళ్యాలు అద్దినట్లున్న తమవై టనుండి ఒకటొకటిగా జార విడునస్తున్నాయ్‌ వాటిని వెన్నలనవ్వి (వేయని కై __ దియుని! లభింపజేనే ముత్యాల మాటల్లా, పదీ ! మమ్మూ చూడనీ అన్నట్లు ఆకుల మాటునుండి తొంగి చూమ్తాన్న, అవ్పుడవ్చుడే. మురున్తూ విరున్తూన్న ఎల్జగులాలీ మొగ్గల రంగు, శాంతి-అక్కడ అళాళవా ర్మ్మ్యాని$ వెలి వేసోంది.

న! అటి

వొరవాలు గ

అవరించుకుంటున్న చల్లని పిల్లవాయు నాదస్వకఠానికి రనవ్భాదయ శోతల్లా తల లూపుతున్న పూల తకుణులు దూరంగా కొండలమీద బంగారంలా మెరుస్తున్న గోపురంగల గుడిలోని జయగంటలూవిని=పూజకోసం కామూ టై వనన్నిథికి వెళ్ళాలనే అత్రుత (పకటిస్తున్నాయి తనక ర్తవ్యాని నిర్వర్తించడానికి స్వేతవస్తాంలు ధరించి వడు గుకళ్తైలజోడు తనజోడు సంధ్య వీడ్కోలు పొంది ఒంటరిగా బయలు దేరుశున్నాడు మంచు తెరలను భేదించి చీకటి మూకల నెదిరించి అదిగో నూర్యుడు ఉదయిన్తున్నాడు ఇదిగో ెల్ల వారుతోంది ! చాననానానన్టసనానాననానాా. అన త్యాద్టి పబవొ దము న్‌ తమము డోగి యల్లలచాడు ఇఅామరలను తమము లళో(దోలి దని'వెడి తపనునట్లు వజ్హతందోగినట్లి వృాదబ్దములను వెలుగుజిల్లి కళలు సౌఖ్యవీచి ముంచు. తి కాన

ఒకటనవేల అాను వివిధోజ్వల చిహ్నాశతరూవ కాంతులన్‌ (వకటముగా హృదంతముఅ వర్వగజల్ధు క శామతల్లి వా నక లకళావిభూతి తమనంబు వారించెడి తల్లి భారతి వికనితపద్మనే త నిజవీతణపం క్రిని దన్చునిద్ధరన్‌ శొలినాల్ల వై దిక తోయములందోగి మహి వెల్ల వెదజల్లు మహిమనీది మరఠరనా డపాంపయే మానవ ముక్తంచు వందేశ మంపిన ళాక్యుడీవు అలనాడు కాణా విళాపొది వీరులు కదనభూమిని (ద్రిప్పు క త్తివీవు గాంధేయ హృత్కలికలు కుసుమింప అనుశాగముల బెళఆచు ఘనుడవీవు కదనమందున స్వాతర్శత్య గరితనొంది విజయలత్మిని చేళొన్న వీరుడీవు ఇారతీయుడవు పరమభాగ్య చరితు డవు నుత యళశోవి కాలుడీ ధ్యాతినీవ జాతిమత భేదములులేవి అన నొంది మనిషి. నృష్టికి మకటాయ మానమనుచు అలక కావిభాసీత వ్చాత్కలిక చేత పృథధివిజే స్వర్గమొనరించు బుద్దినీడి నసొరొఖోలు థి

మాన వాభ్యుదయమునకు మవాతమయిన వల కళా రాజఖ్యమున మన మఠర జేసి త్మృత్చచార మే జీవిత త_త్త్వముగను మనుపవయ్య వీతోడి యిమ్మానవాళి, ఆత్మ పరమాత్మ లొక్కళేే యనుచునీవు కళలు వాటిని సాధించు గరముననుచు గీత నాట్య సాహిత్యముల్‌ గిలుకొలివి పరము సాధించు నుజ్జ్యల (పతిళనీది. జేడు విజ్ఞాన మధికమై నిండు కొనియె (వతిక వికసింవ నూతన వధము (దొక్కి వృాదయ రంజకముగ కళా నషి జరుపు మనుజ కళ్యాణమే నీకు మౌర్గమన్న. ఆ జూ (క్రీ విశ్వనాధ సూర్యనారాయణ నవనాగరిక మానవుడి ఎముకలు కొరికి శని తీక్చు కోవాలని వ్యర్థ (వ్రయత్నం చేస్తోంది చలి. పాలరాతి మేడలోని పనిడి మెరుగుల నీను వడుచు వారివై కనబడ లేరు, శి ల]

కిటికీ తెరలకు

గాలిళో కాటుగా వెళ్ళి, ఢీకొని

తిరిగి వచ్చేస్తోంది

తిరిగి నచ్చిన ఉకోషం, తిరిగి, తిరిగి

శుష్క దేవుల్సై + కలత సృాదయులైై

జీర్ణ వ(న్త్రృధారులై, ముజిమిపీడితులై.

లువ్తగేవులై , కృంగి, కృళించి, రోడ్డుపిక్కా, నిదళాక కటిక నేలవై కటకట వడుతున్న

నిళ్యాశయులవై, నిళ్ళాగ్యులవై క ఫీకరంగా నవ్వింది దర్పంతోం

దానికి కూడా వీళ్ళందరూ లోకువే,

ఏపంచేస్తారు $ పొవం! నిళ్భ్ళాగ్యులు (|

విద్యార్థుల గడియ గడియ నమ్మెలలా

"మాకు పభుత్వం ఆశయం ఇవ్వాలో ని

అకుచుకులటూ రోడ్ల వెంబ తిరుగనూ లేరు ముసలిమూర్తులు 1 అవ నత్వా లుడికిపోయి

జరావస్థ సమీపించి

వీపు కడుపు కలనీపోయి

గడి గడ వణిశే వాళ్ళు

చజంల దృష్టిలో

వక్కుఅాంటి ఉక్కు. మనుషులు

లోకం దృష్టిలో చారి కడుపుమంట డబ్బు కోనం వటవ,

అనావాయానసేనానానాలానా. వొరలాలు శ్‌

“పళిపటోయావా య ణ్‌ ణా లూధలకింగ౧ ట్రీ కె యప్‌, ఆర్‌. కాయి వెళ్ళిపోయానా లూ; ర్‌ కింగ్‌ అంచా మంది నిండుకున్న మరో లోళానిక నలుపు తెలుపచనే వేధంలేని ఘురో వపంచానికి వెళ్ళిపోయాచా లూధర్‌ కింగ్‌ ! ఎందు కర్పించావు నీ జీవిశాన్నీ పాడు జాతికోసం + నీ ఇఫొణంతో నల.పు తెలువనే జేధం పోతుందనుకున్నవా శ్‌ నీ |పాణంలో అమానుషత్వాన్ని వాత్య చేద్దా మనుకున్న వా సీవు పోయిన మరుతణం అదింకా రెండింతఅయింది |! నీవు పోయిన మరుతణం అది మతోజన్న ఎత్తింది! శాంతి శాంతి అంటూ ఘోషించావే అందుకున్నావుగొ చానికి పతి ఫలం 1 గాంధీ ఆడుగు జాడఅలో నడిచావే ! ఇప్పుడు అెలిసిండా గమ్యస్థానం! శ్‌ థొవ

నీవేశాదు. కెనడియే కాళు లింక నేశారు. మీలాంటి వాళ్లు కోట్లమంది అహుతైనా స్వార్థం, అనసూయ, అవాంకారం, అమానుమత్వం ఇ కన్నో వకఠాలుగా వున్న మా పపంచం మారుతుం దనుళోబోకు పిచ్చి లూధర్‌ 1 మీలాంటి వాళ్లు మాశెందుకు లూధర్‌ 1 మౌాళ్కా వాల్సింది వాంతకులు, గూండాలు

మీ ఆాంటి వాళ్లు మాశెందుకు లూధర్‌

మా క్కా వాల్సింది మారణాయుధాలు ! మీలాంటి వాళ్ల వవిత రక్తం

మా మాగ్గాన్నేమీ మార్చలేదు

త

మేం ళోళశేది శాంతి శాదు కింగ్‌

ఆణు జాంటులు, ఆటో మాటిక్‌ గన్‌లు !

నీ వర్పించిన పొణం వెనుకవున్న వవిశాళయం మరెంతో మంతిని ఐలెట్టు కొంటుంది

నీ ఆశయం సిర్చించిన రోజు

[వవంచం జల మయమే అవుతుంది |

మీలాంటి వాళ్లు మాశేందుకు లూధర్‌ | అందుకే వెళ్లి పోయావా 1 ఆంజామంచి నిండుకున్న మరో లోకానికి

మా గాంధీ నివసిస్తున్న అ స్వర్గానికి శ!

శాాణననిననప్త్రినినానానానానా. నొరఖాలు భతి

యమలోకంలో పాపి లీ తుంగ తుర్తి విశ్వనాధశాస్త్రి వ్‌ మయ్యా యమ ధర్మరాజు ఎందుకు కెళ్చావు నన్నుయీరోజు "నేను చేసిన పొవం వాకు ముందుగా చెవుకుండా నన్ను వుటామాటి తీనికొనిరావటం సీశేమచ్నా వ్యాయమా 1 భూలోకంలో ఒకసారి. క్రాకులో అవోర పదార్ధాలు అమ్మినందుకు బజారులో వెద్ద గలభా జరిగితే కై జారు తీనికొని కల్రీలేనొ కష్టమర్‌. అిన్సి కైలాసానికి వంపాను తిమ్మరునుగారితో చెప్పి నెమ్మదిగా శిత తప్పించుకున్నాను. మరియొకసారి=--- చిలకలాటి చిన్నమ్మ శీలం పొడు చేళానని చిరశాలం శ్తైలు శిత శ్రీ ఖోవొ

చిన్న న్యాయస్థానం విధిస్తే

చాళలాయరు బావమరిది

చాతరపున వాదించి

నన్ను ర&ంచాడు

మళ్ళీ యింకొకసారి-ఎ=

'వేమయ్య కిచ్చినళాకి

వడ్డీ తో నవో

వేయి రూపాయల కే

లెక్కతవ్ప వాంళానని

వక్కా అయిదు వందలకన్నా

ఎక్కువ కాఅేదని

విక్కచ్చిగా చాడు మాట్లాడి తే

నిప్పులు గక్కే ళోవంతో

నిలువునా వాళ్ణి శీరేళాను

చావై వచ్చిననేరం

నమ్మ చుట్టుళోకుండా

చాజరుతో చెప్పి

వావౌకరువై వేయించాను

యిన్ని చెపుతున్నా

మన్నుతిన్న పొముళా

మాట్లాడ వేమయ్యా

వడీ నీ తిమ్మరుసు”?

చాడితో ఒకసారి మాట్లాడ ళాను వొర్థాలు తేల్‌

అ యిదేమిటి! నన్ను మాట్లాడనివ్వండి శాపొపానికి నిష్కృతిలేదంటాళా అయ్యో! యిదేమిఖర్మ అజ్బాయీ అాధ కరింవలేను "దెబ్బలకు నే నోర్వలేను మళ్ళీ వచ్చే జన్మలో మంచిగా [వ్రవర్తిస్తాను మనసాళా కోరుతున్నాను తటూపారిక మన్నించవయ్యా. ఆవల శ ఏముం౦ది?ి --థ్రీ దమ్ము కుమార చెన్న కేళవబాబు ళాల కారాగారంలో ఖై దీవి నీవు కాబనే నీచేత ఏ వనివై నా బలవంతంగా చేయిన్తుంది. కాలం చేతిలో కీలుబొమ్మవు నీవు శాలన్లే తనయిష్ట మొచ్చినట్టు నిన్ను ఆడి స్తుంది ఖై దీవి, కీలుబొమ్మవు అయిన నీ చేతిలో పముంది ? చేళాను, చేన్తున్నాను, చేస్తాను అని నీవెందు కనుకుంటావ్‌ _ నే ఖాన

శాలం సీ చేత లేయించింది.. చేయిస్తోండి, చేయించ బోతోంది కూ*రమైన కాలం వికృతంగా నాట్యంచేస్తోంది ఛనపాదాల్మకింద సీ ఆదృష్టాన్ని అణగదొంక్కుతోంది, మమత, ఆనురాగము, ఆప్యాయత లేని ఆ రావసి మనముల్లోని మానవత్వాన్ని మాయంచే నే స్తుంది అడుగడుగుకు, అశాలమృత్యువుకు అతిదగ్గరగా చేరుస్తుంది ఆలాధల కోర్వలేక నీవు అకోళి నుంశు చూచి విరగబడి నవ్వుతుంది! వికటంగా నవ్వుతుంది! శన రాతనసళ్వాన్ని నిరూపించుకుంటుంది. అంతా న్‌ఖర్మ” అనుకుంటావు, “ఖర్జ అంశ యేమిటి? అది శాలం శాదా?! బానిశెందు కంత కత నీమీద? అయినా వీవేమీ చేయలేక నే పోతున్నావ్‌ ! ఉమైనా చేయడానికి నీచేతిలో పముంది? శాలంచేతితో ఖై దీవి! కీలుబొమ్మవి |

-అననాణాణానిన్టేసికానానానమొల

శొారఠఖాలు ళా

జసుప్రయాణార్ర మై ఆ ఇమా థీ వడ్గ కొండ రవీంద్ర

(కిక్కిరిసిన బన్సుళో, (వయాణంచేస్తారు ఎందరో ! విస్సుల నంబరు యిం్యకీసు చెయ్యరు ఎందుకో |! బన్సులో సీట్ల నంబరు తక్కువ 1! (వయాణీకుల్లో నివిక్‌ నెను తక్కువ | కట్టుళారు "క్యూట--.

అన్సు వచ్చేవరకు | వెట్టు కారు నన్ను...

టన్ను వన్తుంశేనే |! నిలబడళామ “క్యూ” లో ఫన్టుగాను, ఎక్క వైతి ఐన్సు ఎంతనేవైనను ! మవిషికి లేదు విలువ అతని లట్టలకున్న విలువ 1 యత్మిపానలు లేని కవిత్వం మనూటు తేని జీవితం ! ఐన్సులో నే వయాణం చేస్తాను ఎల్లివృుడు నూటులేని వాకు సీటు లేదాయె |

శ్‌ ఖాన

పరులసొమ్ము ఎప్పుడు వనందుగా వే యుండు తలచి మదిలోన అరువు ఆెచ్చితి మా అన్న నూటునొకటి బస్సులోని అర్థసీటు కోసమని |! అది యేమి అర్మమో ! నడుము చిన్నదయ్యె శాదు. శాదు _. నా నడుము ప్యాంటుకు ెద్దదయ్య | వరుల'దెప్పుడు పనందుగా నే యుండు శనదిగాని సొమ్మును ఆాకవలదు | మాటు కుట్టించితి ఒకటి సీటు కోసమని 'వేనికొంటాను దాన్ని ఐన్సు[పయాణం కోనమని. నూటు వేసిన వాకు కలదు సీటు శాంతల (వక్కావైన ం తోటి వియాణీకుల కన్ను ఎ[రవైన ఆడుగడు టిక్కెట్టు కండక్టృరైన | లేవడు నీటు నుండి వచ్చిననాళు. మహిళ లైన | ఇట్లు పాగిపోవు ్రయాణము ఎట్టిదైన 1! ఆరువు బరువు తీర్చుటకు ఆంకితమిత్తు దీనిని మా అన్నకు. ! నా శతొళథఖాలు శీ

లీ త్యాగ మయా థ్రీ ఆశ్లేష అకుంఠిత శ్యాగదీతు అనువమాన బేళభ శ్రీ రూపుగొన్న మవోవీఠ ధన్యమైవది వీ అన్నం ఓ భరతమాత శృంఖలాలము వగులగొళ్లే దృఢ దీతకు మురిసిపోయిన మాతృమూర్తి అమూల్యపు చాశీస్సుల నిచ్చింధి ; పుతరత్నం కలిగాడని అంతులేని అవందంలో ఓలలాడిన మాతృభూమి సోదరులే నిన్ను విన్మరిలచి విన్నవమానించిన నీచులై తే కన్నతల్లి కడుపులో విడబాగ్నులు చెలరేగాయి, క ఖాన

అపారవా ళాళిని లెక్క చేయక మొక్కనోవని వికమంతో అత్మికమించిన అద్భుత శార్యనిధీ మానవత్వం లెక్క చేయని శుచ్చమతు లాపరాను వకువులు కటికశిలలౌ లిటిఫ్‌ చారికి అప్పగించివ చాటి చరితను అలకించిన మాతృదేవత వ. కరించలేవి దుఃఖో ద్వేగంతో 4౮6 క జావురంటూ విలపించింది సే తా క | ఉద్విగ్న వృాదయంతో [ 1, 6? టల || జీవిత శారాగార శితకు - ర. పాాతమయ్యెడి పాటిదానీ మప అత్యుత్తమ శరళశ్చంగద్ర చం్మఠిళా ా ధవళ యళోపూర్ణ జీవితం _ క్ష విన్ను తలచుకొని అకు9)పూరిత నయనులు శా లేని కటిక హృదయులు లేరు లే లేరు లే, థకరత భువిని నీవంటి భారత రత్నం మరిపుట్టటం దుర్లభ మేమో విరురులు నీ కవ్వకపోతే తరగిదులే వీ గౌరవం శర తరాలకు ఆదర్శ మూర్తివై,

వెరథొలు ల్‌

ధరణిమీర చంద నూర్యులి దివ్య శాంతులు (వసరిన్తువ్నంత శారంం నీ యళోగాన అవారి వినిపిస్తుంది మా వీమలలో దివి శేగిన ఓ అ్యాగమయా దీవింపుము మమ్మెల్లిర మాతృ జేవీ చరణార విందాల విత్యమాతన సొరభాలను వెదజల్లే పారిజాత కుముమాలుగా శాలిపోయే భాగ్యమళ్బాలని అవే మేం వాంఛించేవి ఇవేమా నమో వాళాలు. అాలానానాక్య మలాలాకు మేరను - పరిణామము 9౨ఎల (లు వా ద్రం

అనంత అంధకారంలో...

థొావవా జ్యోతి వెలిగింది.

ఇాషా దీపంలో (వజ్వలించింది.

మానవజాతి నునుగడక్సేదో చద మిచ్చింటి. తివి తొన

ఆశను శేపింది, అవకాశాన్ని చ్చింది,

ఒక చేత అమ్బతాన్నిచ్చింది,

మఠొక వేత గతశాన్నిచ్చింది- చిళ్షావాన్ని 'వ్రనాదించింది. వోలావాలాన్ని మడ్సించిచది, మానవళ్వాన్ని నిల్చింది,

శోక కళ్యాణానికి పునాది పనీంటి. స్వార్ధాన్ని పెంచింది.

శోక నాశనానికి దారి చూపింది. సంన్కృతి నించిందిం

చాణ్యాలి కవకాశం కల్నించింటె, మాటల గొన్సలు వలీకింది. పట్టుదతిలను వటిష్ట్రం చేపింది. శార్యజశాపాలకు నిశ్వచవ మిచ్చిండి దళ పాలనకు చారి తెచ్చింది, ఎన్నికలకు మార్గ చేనింది. నమానశ్వానికి వధంచూవింది. సామరస్యానికి బాటను మలచిలది. కళలను పెంపొందిలచింది.

పాపి శ్యాలకు జీవం పోసిండి. నర్వమావవ సొభాొతృళ్వానికి పునాదులు. వేసింది, చలు పూతీ వెళికు చరిముశా న్నిచ్చింది విన్హవానిక చనువిచ్చిందిం

అలి సతవానికి కారణమైంది, శాజ్యాలు చాళన మెనాయిం నమాధులే వెలనినాంయయుం

వౌాతవాజు త్‌ే

అంతః కలవోనీకి ధూపం వేసింది, (వ్రవంచ సంగామానికి అబ్యం పోసింది, నమ్మకాన్ని వమ్ము చేసింది, వాత్యలకు డోపిడీలకు (పాతినిధ్యా న్నిచ్చింది. న్వలాభా పేమకు కంకణం తొడిగింది, సొంత గొప్పలకు ఇఉావిచ్చింది, జాతి గొప్పదని తన్నులు తిన్నది. భావ గొప్పదని హేళన పొందింది. ఆఅళాొా సౌభఛాలను నిర్మించింది, (వ్రగతికి పునాదులు వేసింది, గాలికంళు చాను కేలికన్నడి, వినువీథిలో (వయాణ మైంది అయిళ కీని కనుగొన్నది భువి సన్య శ్యామలం చేస్తానంది. ఉప గవోలను రూపొందించింది, లోకాలకు వయనమైంది అణుకాంబులు చయోగించింది, రాజ్యాలను తగుల లెట్టింది, అవినీతిని పిలిపించింది, అనమర్థులకు పీఠ మిచ్చింది. ధరణినే రూపుమావ జొచ్చింది, విశ్వాన్ని వణకింవ చూచింది, ఆ శవోలతో పొత్తుకోనం, ఆలోచన మొదలు పెట్టింది. వేదాలను వల్లీంచింది, కవితలను నృజించింది, కావ్యాలను రచించింది, "గేయాలను గానంచేనిండిం

బలీ లోన్‌

(వకృతిశి వ్రైతన్య మిచ్చింది, శాశ్రుములనే నెలకొల్పింది, చర్మిత నే [వాయజొచ్చింది. గండశిలలవే చదునుచేనింది వృధివిశే ఆయుషు చెప్పింది, నూర్యచందు లే అశాశ్వత మన్నది, కగవానుళ్లే ధిక్కలించింది, వికృతిళ కితో పోరాటం సొగించిందీ. నృష్టినే (వతినృష్టి చేసింది, అనకటలు నిర్మించింది. న! ఉవపదార్థము కని పెట్టింది, రోగాలను రూపుమావ సమకట్టింది. క్మ్‌తిమ మానవుని నిర్శాణం తల పెట్టింది. వాగతులను తప్పించ నుంకించిందిం ఆలధిళోతు కొలచింది, ఇలకు (వదమణ 'మొనర్చింది, ఉోవోర్లు జోవోర్లు, ఇవేనా జోవోర్లు, వఠాళ క్రి వే ఎదిరించిన నరుని ఛావవాళక్తి 8వే శేవావోవోర్లు. తొలగించాలి కీడు జాతికి, కళలగించాలి రత మానవతకు జీవితమే - వెలుగు సీడఅ నిలయం, శుశే = కష్టసుఖాల వలయం, భావ నేలేకున్న = (ళు శేలేదుం శేడుళేరు = జీవవమేలేదుం చూదాలాలావప్రవప్రీవువానానానా. వాళలాలు న

క తి అల మంగి వునసు ఆాథ్రీ భూపతి రామారావు ళో వేటి ఒడ్డున మంగి మోములొ యేదొ గడ్తితో కూర్చొని ముగత్వ ముంళు ౬ చి మగువ మనను తెలియ వటి నీటిలొ యేదొ మదవ వడ్డాను. గాంభీర్య ముంది. అలలలో నెలరాజు మంగి మాటలొ యేదొ తళతళా మెరయగ మాధుర్య ముంళె కురులలో చామంతి ఏటి కలకలఅలో తురుము కులదా యేరు. కులుకులున్నాయి,. నీళ్ళ గలగఅలలలో నీళ్ళ కుండతొ మంగి కాళ్ళ అం చెలరవలు ఏటీ ఒడ్డున చేరి అ నొంపు నింపులు గొంతు గొంతులొ కూని వయ్యారి సపొంపులె. శాగాలు పొడుతుటా నింగి నంచే పొంగు నీళ్ళు ముంచుచు తన పొంగు నంళకే నింగి వీడనే చూచుళొని నీలినీలాలతో కలతవడి పోయేది నిండి పోయిందేరు. శీలకిలా నవ్వేది. న తోవ

మెల్సమెల్లగ యేరు చూచిన చా కళ్ళు మందగమనము తోడ చిల్లుతే వడినాొ.. మావూరి మంగి వఠె చిరునవ్వు నే కాదు మవలి పోతూంది. ఛీదరింపివదు. మాయేటి పొంగులే “ముద్దియ్యె మఈంగల'కె మా మంగి పొంగులు మోము (శిస్పేనింది, మంగి వతి కదలికలో చేయ్యట్టు కుంశళేను నూ యీరు వుంది, చెళ్ళుమని పించింది. మంగి మనను తెలియ శీ మంగి నను విలిచింది ఠళంగ తరమా * మా యేటి కడకు. తొంగి చూడ కుండ * నిన్న రానేదేవిం దొంగ నయ్యాను నొచ్చు కున్నావ శ్‌ కన్నీరు కార్చింది మా మంగి మననంత కిలకిలా నవ్వింది మాయ మయమన్నాది చా శేసు కున్నాది మాయలేక కాను ము్దైట్ట మన్నాది. (శుక లే నన్నాది, మంగి మనను లోతు మా యేటి లోతు లోతు తెలియగ చాకు చేత కాలేదు చాాణాలననట్త్రనననానానాణా. వొరొఖలాలు జ్‌

“వదకథభథమణంి చక = నో ఎూ(శ్రీ దమ్ము థ్రీనివాసబాబు జీవుడు మొనవుడై యీ లోకంలోకి అడుగు వెడుతూ ఏడుస్తాడు. మళ్ళీ వెళ్ళిపోయెటప్పుడు కూడ అలాగే ఏడుస్తాడు. ఈమధ్య శాలంలో వడుస్తున్నాన వే అనుకోడు. ఆకలి దప్పులకు, ఐహిళ వాంఛలకు ఈ ర్యానూయలకు, పెచ్చు తక్కువలకు క్కుటలకు, కుతంళాలకు, కులమత ఖీదాలకు అతీత మైన అమరలోకం విడిచి వచ్చానని అవు కావురని వడుస్తాడు జీవుడు నరుడ్తై యీ లోకంలోని కడుగిడుతూ “చిక్కులు వెక్కులుగా గల - యిక్కలియుగంలోకి వచ్చానే అనీ, దిక్కుతోచకజఉక్కిరి బిక్కిరి అవుతూ వెక్కి వెక్కి వడున్తూ--- “ఒక్క తణముయినా యిక యిక్కడ ఉండళా” దనుళొని, గ బుక్కున వెనక్కు తిరిగి పోతాడు చక్క జీవుడు వతి శాన్‌

“నతల మారి యీ లోకానికి వచ్చా ఇంరుకొ” అని చింతతో గొంతు చించుకొని యేదున్తూ సో ఇంతకూ వచ్చా గదా యీ లోళానికి కొంత శాలం ఉండి - వింతలు వినోదాలు చూడొచ్చులే అవో అంతలో నే నవ్వుతూ = శేరింళా లాడుతూ ఎంతో వేకు నటించి - స్వాంతమ్ముల నలరించి శాంతి గల్చించి జా వాళాత్తు గౌ. చఛచింకలలో ముంచి = చిరుత (పాయములోనే అద్భృళ్యమై పోళొాడు ఒక్కో జీవుడు - యేడిపీన్తూ 1 పునరపి జననం -- పునరపి మరణం ఇదే కదూ జీవితపు “చశమణం.”

ఆ ఆంత చిన్న వయస్సులో చే "అన్నయ్యా కనిపిస్తే, అత్యంత భక్తి గార చాలతో అంజలి ఘటిస్తూ-అందరి (వేమాదళాలి మావాలు చూజగొని, అకాల మృత్యువాత ఐడి అదృళ్యుడై పోయిన అనుంగు తమ్ముడు “లక్ష నాఠలాయణో” పని వృాదయానికి---

అానననాల శ్ర సనా నొలథఖాలు వి

రాగపీణ థీ గడ్డంపల్లి జగ్బాల్‌ రెడ్డీ సాహిత్య సౌరభాన్ని సప్త న్వరఠాల మేళవించి మల్లెలు విచ్చుకొవేలా ! మాధురి దవించేళా | రాగ వీణను సవరించి అనుచాగం కురిసేలా |! ళా ప్రియతమా ! పాడుదాం కే మనోవారి ! అడుదాం. నిశీ కువాంరాల నిరంజన పొంగణాలుగ మార్చ నిషో నిర్ణందాల తుపార విందచాలుగ తీర్చ ఉషా కిరణ్మయి సిగలో మందాళాలు కూర్చ వుషారుగా కాగమయీ! శావోయి పొడుదాం, విశ్వవిపంచితో వినోదం సృష్టించగల విశ్వకర్మ నృష్టి శే వినూత్న మెరుగు అద్దునట్టి వైళ్యం వేళ్య వర్షే; కులమళకొాల తరతమాల వరిధుల చేదించుటక్షై లేలెండని ప్రభోదించు (వ్రగతిధామ గీతాల గళమెత్తి పాడుదాం, వదైన్యవు అఖభాళాల్లో దమనంతో నలిగి పోయె వగిలిన వృదయాలనుండి పొరలే భేదతం్యతి వోల వోలపు ఐడయాగ్ని అధరాలకు సోః కుండ చిలునవ్వుతొ కప్పుకొన్న గుర డెలల్లో వోయినింవ అనవరతం పాడుదాం, వోయిగా! తీయగా! జీట “పేట పేరుకొన్న దుర్నీతుల ఆచారం తొట తోట పెరుగుతున్న నిర్గంథపు అడవిపూల కోట కోట వెలుగుతున్న కాంతిహీన ది వ్వెలను పాటలోని మాధుర్యపు (వవావాంలో మార్చుదాము మాటగాదు మంజ్యుశ్రీ; వరుగులిడుతు రాగదోయి తిల ఖాన

వికారి! భీ ఎ యల్‌, నరసింహారావు మిబ మిట మధ్యావ్నోపు వేళ ఖాను కిరణ (వళా జ్యోతి వెలుంగు వేళ నెత్తిన చింకి పేలిక మొనలేని ఓ - లిళారి _.- నీ వయన మెచటిళకోయీ 1 న! ఖీ ఠి య

వేళ యతికమించే పిడికెడు మెతుకులే

దుక్కలాగున్నావు దుక్కి 'మెన

దున్నగా లేవి యంచు దూషితచు వారు, ఫోతరించిన పోతులాగున్నావు వనిపొటల

చశేయగాలే వె యంచు తిరన్కరిఆచు వారు, శీదు లేదటంతు నిన్ను దూషించి,

తిరస్కరించి పొమ్మను వా లరెగాని, ఏిడిశెడు మెతుకులీ మిట్ట మధ్యావ్నాపు వేళ నీ ళొనంగి (పాణంబు నిలుపు దాతలే కరువై చాకు యీ సువిశాల విశ్వాన ఓ - బిశారీ - ఏటికింక శ్రమ బజెద వీవు *

ఠి ఇ క వ నోరథఖొలు త్‌

మేడ మి ధైలలోన వోయిగా శశిశిలా వేతి శాసనమ.లవై ఇాలమొకరీతి గడపు వారికి నీ ఆకలి మంటల ఆ_ర్తనాదము లెటుల వినఐడు నోయీ = నీ పయనమింక ఏటికోయీ న్య న్‌ సగ క్‌ క్‌ గొంతెత్తి పాడి పొడీ అలనీనవావేమొ |! వలి యింటి ముంగిట అర్త చాదముళఅే ధ్వనింప నీ కంఠ న్వరమెండి జీరవారిన దేమొ ఓ - విశారీ --- నీదు పాట మానుమిలక, క్‌ ౫ జ్‌ జ శ పిటరాలు వేళ వటికోయీ వయన మింళ నోటి తడి యారిన వెనుక గూడ సాగిపోవుచున్నా వేమి విసుగు విరామమే లేక చేరుదువో |! లేదో! నీ గమ్యస్థాన మింకం న జ్‌ న న్‌ న్‌ కలసి మెలనీ నీ నవ యౌవ్వన మెల్ల ళెల్లగొని నీ ఐంధుగుల్‌ అనిే నిన్విడచి, తుదకు యీ అవసాన దళ వేళ చావామే యిచ్చువారు లేరటోయీ! సీ అగమ్య పయన మెచటి కోయీ! న్‌ న ] క్‌ ] నిన్ఫృవా నిరాశళయే నీవెరుంగ వేమొ నీలోని యే ఆశా కిరణ జ్యోతి వేటి కింకను వెలుంగు చున్నదేమొ కొడి గట్టునో! నీదు జోోతి-లేక-బేదీస్య మానమగునో ! వాపా తి శాన

క కొావురాజీయంి థీ శకి. యస్‌, కె. 'వెంక టేళ్వర్లు శ

వినపించద మయ్యొ ఆలేమ తేతనవ్వుల "'నెలయేటినంగీత ధ్వనులు తన్న _ కనిఫించద య్యె అభామ మనోవాళాశారంబు తవ అనివించద య్యె మథురమని ఆచారి అధళాల మధుర రనభఛారలు తప్ప ఇది యేటిజాడ్యమో వై ద్యుళెవ్వ రెరుగ శామళరాజు శకామనాడిజూని, వినిపించ లేద య్యె ఆపడతిబంగారు పొదాత సుగమ ధ్వనులు తవ్ప కనిపించ లేదయ్యె ఆయువతి తనువువిండిన వంపులసొంపులు తప్ప అనిపించ లేదయ్యె వోయియని ఆయువిద సందర్శనము తప్ప ఇది యేటిచోద్య మో చెప్పగల మేఛావులెవ్వరీ కా్హ్రమందు శ వినిపించగాలేదు అరమణీ వుభ్వాసనిశ్వాన నంగీతగీ కాలు తప్ప కనిపించగాలేదు శానుళో ఆనారి నయనాల నాజూకుతనము తవ్న అనిపించగాలేము నుఖమని అఆ లలన నలపుల తలపులు తప్ప ఇదియేటి “సింస్ట మో” చెప్పగలవా శివ్వరీ యిండియాన ॥ అతని మదినిండ నిలుచు నాఖామసిల్కు శీరగట్టి అతని యెదనిండ వుండు నాలేమ పట్టు జాకిట్టుతోటి అతని గుండెలనిండె వా లేను భావాల కర్చూరదండ అతని నసయవాలు “*యిీగ లై” అమె తనువువై చాలుచుండ ఆమె తనువునుండొచ్చు సుగంధ మే ఆత నికూపిరి ఆయ్యనయ్యో | చూరథలొలఅు ళల

ఠి బోమలన్నియు విజయవాడకు విడాకులిచ్చుగాక “ఆర్టీ సీయులు* బన్సులను మై ముకునడిపినా నడుపుగాక 1 వభుత్వ పొలిండ్రాయందు సుజ&ీరముల్‌ అఖించుగాక అళాళవా ణి శేందాలు కర్ణ వధ చేయకపోవచ్చుగాక చలనచ్చిళాలనలన “జీవహింస” లేకపోవచ్చుగాక జాబులకంళు ముందుగా శ₹ల్షిగాములు చేరినా చేరుగాక యింజనీర్లుక ట్టిన వారధుల్‌ కూలకపోవచ్చుగాక లూపులవల్ల ఛయోజనము లుండినా యుండుగాక “ఎన్టీవళావులొ జీతముల్‌ పెరిగినా పెరుగుగాక అతరుణివై కామరాజు _పేమమారు టసంభవమ్ము.*.666 అతని (పేమ నావగలవా ెన్వ రీ భరతభూమియందు అతిభయంకరుడైవ అతని తండితప్ప |

త్రి సుతదరమంబదూర తరూనమూవాపు సోయగంబు చందన చెట్లవై నుండి మెల్లి గావీచు నుమబాల రతనాలనిఆయంబు మరుని ౧ేమకాణాల కది పెద్ద ఇంబుం శృంగారమందిరంబు అచేభాగ్యవగర ఓ“ ఇహిర్యంగో డ్యావీవస్‌ంబు” ఆధునికగాంధర్వ వివావామండపంబు. .... అందుండి లై టకొచ్చిన శామరాజు గొంచె నొకరిణూాను మదినిండ

మదమువిండో

అందుండి కనిపించె తళశతళల రంగాకు బంగారు వమిటచెంగు మెది లమదిలోన ద్రియుళాలి సిల్కు చీళకొంగు అందుకే వరుగెశ్రై నాపడతికై. అఆశతోచాహనంబువెంట 44000 ల్‌జీ లాబ్‌

పాన్‌ ఆవావానంబు సందుఆగొందులన్‌ దాటుచు శో ఫూర్వీకుల"తో నుకుంటు చారి తనువుల్‌ గీనుకుంటు. చనిచని వావానంలు అగెనొక చోట అతని వ్యాద్వీణవై నంతనంలు మీట. అందుండిదిగినది తనతండిగాదే 1 అక్కుటా * జపమిట చెంగు” నాన్న “సిల్కు త్రరీయలజణు” గాజే! -ఇక్షమనాతుతనననా నతన నతతా నాతలను కనాలని నునన పుకుని నన ననన నధ పునినిను. శీ చళత్వ పాలిండ్లు కా మిల్ములూత్స్‌ జ్‌ £ “ ఐహిరంగోద్యానవనంబు ” ఆ వల్లిక్‌ గా స్లైన్స్‌ 8. * వూర్వీకులు * ఎ పూర్‌ గాను వీక్‌ గాను, వుండు ప్రజలు గంధాంణ యు వ బ్రా కోక ౯ కి శ్ర ల లో పా న్‌ భనీ పొద శాత శి | జ్‌ కర ళా జ్‌ 2! ష్‌ న! మ! చా! చ * పూ వొలఖాలు లిల్‌

కథ వ్య అ౦కిత౦ రనజ్ఞులు, నవ్వ్బాదయులు అయిన వొళక మవోళయులకు ఆంధపదేళ్‌ కైటక్స్‌ పల్లీ కేషన్స్‌ అకాడమి యా కక 2 త్రి9 శభాఫవసొరభఖాలు (శ్రీ నాజీ మదణోలయము, కోతి. హైదాఫిలాడు.

2 హ్‌ కా ఖల . ““కిటోశ4 300ని4రికిశ/. ౧ | యు. న _ వొ: కీని రతి . మ. ననా స్‌ షః క్వి సౌరభాలు, ఎతఅందించిన కవులు” ||, , న్‌ న! ఎక శ " , టో పాన రయోజార్భు లే... . నాట పానున్వారాథి.. వ. ||| శై చుళొను గ్రూల్టంరావు వెంళటాకివు) | తో వీ. వొక్తాయను. = = . ( ఖ్‌ తీ బిళ్టూనాభ్‌ నూర్వునారాడ్డుని | టో కె. యన్‌ ఆల్‌, కాయ శ న్‌ న్లో! నష ల నక సీ. " - క ల వ్‌ | | శనలన్లే శమం చెన్చకళవవావి. || న ల్‌ టరచాప్తామాల్లి న నం | 1 ం ల. య ప త వే ఖః త్‌ 1. | త సే కె. మ

• టట చం ల . నన నన ॥ ల చా . న నా, టం | . చేస్మి , . మ న . + న వ. చ 111 వవననర ? న వం త నా ట్‌!!! స సర నల్‌ న. . న్‌ బయల |. , యన ₹ క .. వ్‌ వ.