Telugu Bharathi Vachana Rachanalu - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

ం | ఉన్ల వనీ

ఫారతి వవన రచనలు నంకలనం *

'పెరయసామీ శూరన్‌

అనువాదం ౯

చల్లా రాధాకృష్ణశర్యు

నేషనల్‌ బుక్‌ టన్ట్‌, ఇండియా, న్యూఢిల్లీ

జౌళి అక్కి రాణా రమానతిరా వగాగజే ముందరయ్య ఆంలాలయ నంస్థ్రష ఖవోోక రీంపలడినడిం అంతర భారతీయ పున్తకమాల భారతి వచన రచనలు

క్షం79 (1901) (౬ | తెలుగు అమవాదం (్రి నేషనల్‌ బుక్‌ (టన్ట్‌, ఇండియా, 1978 | లస్హఃలి 7౮౮4 06 ఏ కకఉక తగగ 42న (రొజు 220924 00/02 తతర! "యక ₹ంయ44ల రం అ కా ద్పరితిక నగ్మ రూ౭-00 న్‌ శి గన శ ౩" హ్‌! వ్‌ల్యా వ. ల న న ఇల9జ2ఐ ౩౪ 88 ౨౯002, సెతం?0సనల ౩00136 శణ095 విట, ఉం ల7 ౫౩9౫ వుం సకలా ౨౩౬241= 110016 శూలం 29గా00 ఉగ ాళం2 వక ఆససంతో వ॥ళవరు 32, 3420104క ఇంతుం, *టు2నం 4 600 012-

తొలిపలుకు తమిళ వచన రచనా పరిణామం భఛాష ఏర్పడిన తొలిరోజులలో వచనమే వాడుకలో ఉండి వుండాలి. కాని ము(దాక్షరాలు వెలుగులోకి రాకమునువు, (ప్రజలు చెప్పిన కథలనూ అనుభవాలనూ వారు చెప్పినట్టుగానే వచనంలో (వ్రాయడానికి తగిన ఛనతి ఉండేది కాదు. తాటాకుల మోద గంటంతో (వ్రాసే అలవాటు ఏర్పడిన రోజులలో కూడా, కవితలవలె, వచనం [వాయడఎ నులభమైన వని కాదు. భావగాంఖీర్యం కల కవితలు (వాయడం, వాటిని వల్లే వేయడం - వచనంతో పోల్చి చూసినప్పుడు - నులభమనే తోచి వుండాలి, అందువల్లనే తొలుత " కవితకు స్థిరత్వం లభింవింది, అతి[ప్రొవీన కాలంలోనే భాష బాగా అభివృద్ధి చెంది, లక్షణ శానర్త్రం కూడా రూపొందించుకున్న తమిళ భాషకూ ఇది వర్తిస్తుంది.

ఎనీమిదవ _ శతాబ్లిలో నంఠరించబడిన ఇతైయనార్‌ కళవియల్‌ వ్యాఖ్యానమే మనకు లభ్యమైన ప్రావీన తమిళ వచన రచనకు తొలి మచ్చుతునక అనవచ్చు. ఒకటి రెండు శతాబ్దులకు తర్వాత, తొల్కాప్పియ మునకూ పక్తుష్పాట్టునకూ వ్యాఖ్యానాలు వెలయించాలని పలువురు ముందుకి వచ్చారు,

ఇళం వూరణర్‌, శేరాసిరియర్‌, నవ్చినార్‌ కినియర్‌, వరిమేలళగర్‌, సేనావరైయర్‌, అడియార్కునల్లార్‌ వంటి వండితులు పలువురు (సశస్తము లెన (గంధములకు వ్యాఖ్యలు వెలయించారు. వీరంతా 12 - 16 శతాబ్దుల మథ్యకాలంలో జీవించారు. ॥

ఈ వ్యాఖ్యాతల వ్యాఖ్యానం వారు (వాసినట్లుగానే మనకు లభింవినట్లు చెప్పలేము. తాము విన్నవాటిని ఆ తర్వాత కొందరు తాళపటడత్రాల మోద్‌ (వానినట్లు భావించడమే నమంజనం.

వివులమైన వ్యాఖ్యానం నంతరించలేని పరిస్థితిలో, ఈ వ్యాఖ్యాతలు కవిత వంటిదే భావ గాంభీర్యం కల ఒక వచన రచనా రీతిని అనుసరించారు.

ఇ భారితి వచవ రచవలు అడియార్కునల్లార్‌ సిలవ్పదికార కావ్యానికి తాను వ్రాసిన వ్యాఖ్యానంలో, దళకంలోని మొదటి రెండు పాదాలకు వివులంగా వ్యాఖ్య వ్రాసి, అలా విపులంగా వ్రాయడానికి వీలు కానందువల్ల, కడమ ఛాగానికి నంగ్రహం గౌనే వ్రాయనున్నట్లు పేర్కొన్న విషయం ఇక్కడ గమనించ దగింది. సిలప్పదికారంలో పద్యాలకు మధ్య వచనం చోటు చేనుకున్నది. నంగ కాలవు కవులలో ఒకరైన ఛారతం [నాసిన పెరుందేవనార్‌ ఎక్కువగా వెళ్ళా ఛందస్సునీ అక్కడక్కడా అగజ్పా ఛందస్సునీ ఉపయోగించి నప్పటికీ, కావ్యంలో మధ్య మధ్య వచనం కూడా ఉపయోగించారు. అయికే, యా వచన భాగాలను తమిళ వవచనమునకు మచ్చుతునకలని చెప్పడం భావ్యం కాదు. ఆ రోజులలో రూపొందిన వచనం ఏవిధంగా మనకు అభ్య మయిందో తెలునుకోవడానికి ఈ వచన భాగాలు తోడ్పడ తాయని చెప్పవచ్చు.

మధ్యకాలంలో జైన పండితులు కొందరు నంన్కృత సమ్మిశ్రితమైన మణివ్రవాళశైలిలో (వ్రాశారని శ్రీవురాణం, నత్యవింతామణి మొదరైన (గంథాలవల్ల తెలియవస్తున్నది. వైష్ణవ వ్యాఖ్యాతలు కూడా నాలాయిర దివ్య (స్రబంధమునకు మణ్శిసవాళ శైలిలోనే వివులమైన వ్యాఖ్యానం వెలయించారు. శ్రైవ పండితులు కూడా 3వ సిద్ధాంత టగంఛాలకు వ్యాఖ్యా నాలు నంతరించారు. కాని యివన్నీ తమిళ వచన రచనా పరిణామమునక్తు నిదర్శన మని మాత్రం వెప్పలేము అచ్చుయంథడత్రం రూపొంది, అది మ్య దేశంలో వాడుకలోకి వచ్చినవ్పటినుంచే వచన రచన అభివృద్ధి చెందినట్లు పేర్కొనవచ్చు. అ తర్వాతనే కేవలం వచన రచనలు (ప్రచారంలోకి రాగలిగాయి. క్రైస్తవ మతవ్యావనోద్ధేశంతో తన్మత (గ్రంధం తమిళ వచనంలోకి అనువదించబడింది.

12-16 శతాబ్దుల మధ్య కాలంలో శిలాశాననముల ద్వారా తమిళ వచన రచన ఒక విధంగా అభివృద్ధి చెందింది. అయినప్పటికీ ఆ శాననాలు చెక్కినవారు బాగా తమిళ భాషాభిజ్ఞులు కాకపోవడం వల, శాననాలలోని భాష సాధారణంగా దోష భూయిష్టంగానే కనిపిస్తుంది. కనుక శాసన భాషను వచన రచనా పరిణామమునకు కొలబద్దగా (గహించలేము.

జెస్పి అనే ఇటలీ దేశవు ఫాదిరీ వధైెనిమిదవ శతాబ్ది [ప్రారంభంలో తమిళనాడుకి వచ్చాడు. తమిళం బాగా "నేర్చుకున్నాడు, " వీరమామునివర్‌

తొలివలుకు ఇ అని పేరు పెట్టుకున్నాడు. తమిళంలో కావ్యాలు వ్రాయడమే కాక, అవివేక పూర్ణగురుకదై (ధ), వేదియర్‌ ఒళుక్కం మొదలైన వచన రబనలు కూడా చేశారు. ఆయనకి వూర్వమే పదిపేడవ శతాబ్ది మధ్యలో మనదేశానికి వచ్చి, నివసించి, మరణింవిన త త్త్వబోధకస్వామి అనే _కైన్వవుడు నంన్ఫృత శబ్ద భూయిష్టమైన శైలిలో కొన్ని వవన రచనలు వెలయించారు. వీరమామునివర్‌ (వ్రాసిన అవివేక వూర్ణగురుకదె హాన్యరన ప్రధానమైన రచన. ఆయన వ్రాసిన వచన రచనలు సులభమైన శైలిలో ఉండడంవల్ల, వాటిని చాలామంది మక్కువకొద్దీ చదివారు. ఆయనకి తర్వాత వచ్చిన శివజ్జానమునివర్‌ అనే వవన రచయిత శివజ్ఞాన బోధమును వివరిస్తూ (ద్రావిడ మగా పాడియం (మహాభాష్యం) అనే (గంధం నవాశారు. ఇది భావగంభీరమైన రచన.

19 వ శతాబ్ది (పారంభంలో తాండవరాయ ముదలియార్‌ తమిళ వచన రచనల్లో ఒక క్షోత్తవుంత (ప్రవేశపెట్టారు. ఆయన [వ్రాసిన పంచతంత్రక్కదై అనాటి తమిళ వచన రచనకు మారదర్శక మయింది. ఆయన శైలి సాఫీగా సాగుతుంది ; అన్పష్టత ఉండదు. కీధామంజరి అనే మరొక వచన [గ్రంధం కూడా ఆయన (వాకారు. ,

ఆ తరువాతి వచన రచయితలలో (ప్రత్యేకత గడించుకున్నవారు యాళ్‌ప్పాణమునకు (శ్రీలంక) చెందిన ఆజుముగ నావలర్‌ (జననం : 1828). పెరియవురాణ వచనం; తిరువికశైయాడల్‌ వురాణ వచనం మొదలైన పెక్కు వచన రచనలు ఆయన వెలయించారు విద్యార్థులకు గాను పార్యపున్త కాలు కూడా (వాళారు. నున్నష్టమైన లికి ఆయనే మొదట దారి వేశారు తిరువరుట్‌ (ప్రకాశవళ్లలార్‌ అనబడే రామలింగస్వామి మనుముఖై కది వాచకం, జీవకారుణ్యం మొదలైన వచన రచనలు నంతరించారు. ఆఅ తర్వాత పేర్కొన దగినవారు వీరాసామి చెట్టియార్‌. ఆయన వినోద రనమంజరి అనే వచన రచన చేశారు.

మాయూరం వేదనాయకం పిశ్తై (ప్రతాపముదలియార్‌ చరిత్తిరం (1876) అనే హాన్యరన (వధానమైన వుస్తకం వ్రాశారు, ఇదే తమిళంలో వెలిసిన తొలి నవల _ సుగుణనుందరి (1887) అనే మరోవున్తకం కూడా ఆయన (వాశారు. వేదనాయకం విశ్లె వచన రచన ముఖాముఖి మాట్టాడు కున్నట్టుగా ఉంటుంది, లు

ఇ] భారతి వచవ రచవలు రాజం అయ్యర్‌ (1872 -- 1898 కమలాంచాక్‌ చరిత్తిరం అనే (వశనమైన నవల వ్రాశారు. ఆయన్ని అనుసరింబి, మాధవయ్య పద్మావతి చరిత్తిరం (1898) అనే నవలతో పాటు మరి రెండు నవలలూ, కుసికర్‌ కుట్టిక్కదైగక్‌ (విన్నకధలు) అనే పెక్కు కథానికలూ ఎంతో చక్కగా వాశారు. మధురపద గుంఫితమైన 3 లిలో దామోదరం పిళ్లై చూశామణి వచనం అనే వున్తకం రవించారు. నూర్యనారాయణకాస్త్రి, కూడా మదివాణన్‌కదైై అనే వున్తకాన్ని చక్కని శైలిలో వ్రాశారు. ఆయన నాటకాలూ, యితర రచనలూ కూడా వెలయించారు. ఇల్హాజ్‌మై, తమిళ్‌ నావలర్‌ వరితై అనే పుస్తకాలు రచింవిన తిరు. కనకసుందరం పిళె యాళ్‌ప్పాణమునకు చెందినవారు. 20వ శతాబ్ది ప్రారంభమైన తర్వాతనే తమిళంలో వివిధశాఖలకు. చెందిన వచనరచనలు ఎన్నో వెలుగు చూడసొగినవి. మజథైమలైయడిగళ్‌ మనోహరమూ, విలక్షణమూ అయిన శైలిలో వచన రచన కావించారు. తిరు వి. కళ్యాణనుందర ముదలియార్‌ చక్కని తమిళ వచన శైలిని తమ (వ్రనంగాలలోనూ రవనలలోనూ ప్రవేశపెట్టి, తమిళ వచనమునకు కొత్త మెరుగులు దిన్టారు. ఆయన ఎన్నో వచన (గ్రంథాలూ వ్యాన నంపుటాలూ వెలువరించారు. ఆయన నిర్వహిస్తూ వచ్చిన “నవళ కి” అనే వారపతతిక కూడా తమిళ వచన రచనా పరిణామమునకు బహుథా తోడ్పడిందని' చెప్పవచ్చు. | _ పండితమణి కదిరేశ చెట్టియార్‌, నావలర్‌ సోమనుందర భారతియార్‌- వెంకట సామి నాట్టార్‌ (ప్రభృతులు వచనరచనలు వెలయించారు. కాని “తమిళ తాత అని వ్యవహరించబడుతున్న డాక్టర్‌ ఉ. వే. సామినాధయ్యరుం మోనాక్షనుందరం పిళ్లై చరిత్తిరం, “ఎన్‌ చరితిరం (ఆత్మకధ)- నాన్‌ కజ్దుదుం కేట్టదుం (నేను కన్నవీ విన్నవీ మొద లన పెక్కు వచన రచనలు నులభ నుందరమైన లిలో నంతరించాటి. ఈ నులభశైలిని అనునరింబి వాలా మంది తమిళ పండితులు బ్రంధరచన జేశారు. కా. సుబ్రహ్మణ్య పృిశ్లై తమిళ సాహిత్య చరిత వాశారు. డాక్టరు రా. పీ- 'సేతుపి్లైది మనోహర మైన శైలి. ట్‌ బహు భాషా పండితులెన తె. పొ. మివాక్షినుందరం, కా, అప్పాదు రైలు

తొలివలుకు ప (వళన్తములైన వచన రచనలు చేశారు. (ప్రముఖ వథత్రికా సంపాదకులు “కల్కి” కృష్ణమూర్తి తమిళ వచన రచనకు చేసిన సేవ నిరువమానం. ఆనంద వికటన్‌, కల్కి మొదలైన పత్రికలకు నంపాదకులుగా ఉన్నవ్యుడు ఎన్నో హాన్య రన (ప్రధానములైన వ్యానములూ, చక్కని కథానికలూ, [వళ నములైన చార్మితక నవలలూ (వాళశారు. ఆర్షిక రాజకీయాది విషయాలను సామాన్యులకు. సైతం అర్ధమయ్యేలా [వాయడంలో కల్కి సాటిలేని రచయిత, ఎన్నో వచన రచనలూ, కథానికలూ, విజానశాన రచనలూ తమకే. సొంతమనదగిన సులభ శైలిలో రచించారు రాడొజీ * తమిళ నవలా సాహిత్యంలో ఒక కొత్త మార్చుని డాక్టర్‌ ము. వరదరాజన్‌ తీసుకువచ్చారు. ఆయనది నలక్షణమైన నులభ లి. ఎన్నో నవలలు (వాశారు. తన భావాలు పారకుల మనన్సుల్లో హత్తుకునేలా (నాయడంలో ఆయన దిట్ట. ఇందుకు ఆయన తమిళ భాషా పాండిత్యం ఉఊవకరిందింది. వచనంలో వాలా వున్తకాలు (వాశారు. ఆయన్ని అనునరింవి కు. రాజవేలు చక్కని నవలలు ఎన్నో [వాశారు. కి. వా. జగన్నాధన్‌ ఎన్నో విన్న కధలూ, వ్యాసాలూ, యిళర వు న్తకాలూ సులభ సుందరమైన శైలిలో (వాశారు. నా. పార్ధసారధి, మా. ప సోమనుందరం మొదలెన తమిళ పండితులు నవలలూ కధలూ (వాస్‌ భాషకు "సేవ చేశారు. ఈ రంగాలలో అఖిలన్‌కి ఒక వ్రత్యేక స్థానం ఉన్నది. ఆయన చాలా కధానికలూ నవలలూ (వాశౌరు. బి. యస్‌. రామయ్య చక్కని కథానికలూ, తేరోట్టి మగన్‌ మొద లైన మంచి నాటకాలూ వ్రాశారు. యన్‌. డి. నుందరం రబింబిన కవియిన్‌ కనవు, భావోద్వేగం కల జాతీయ నాటకం. ఆయన (వాసిన చలన చిత కథలు కూడా గమనించదగినవే. వమ్మల్‌ నంబంధ ముదథియార్‌ సెక్కు వచన నాటకాలు రవింవి నాటక పితామహులని కీర్తి గడించారు. జగసిర్పియన్‌, కో. వి. మణిశేఖరన్‌, బాండిల్యన్‌, రా. కి రంగరాజన్‌ ప్రభృతులు విలక్షణమైన శైలులలో నవలలు బాలా వ్రాశారు. లట అనుత్తమ, రాజం కృష్ణన్‌, కోమగక్‌ మొదలైన రచయి(త్రులు వాడు తమిళంలో రచనలు కావించి శేరు పెంవులు గడించారు. రసికమణి టి. కె. సి, యస్‌. మహరాజన్‌ (వభృతులు (వాసిన వ్యాసాలు పేర్కొన దగినవి. ము. అరుణాచలం 10 మొదలుకొని 15వ శతాబ్ది

న భారతి వచన రచవలు

వరకూ గల తమిళ సాహిత్య చరిత్రను వత్యేక వంవుటాలలో చక్కని ఇ లిలో వ్రాసి తమిళ వచన వాబ్మయాన్ని సునంవన్నం చేశారు.

“” మయిలై సీని వెంకటసామి కూడా పరిశోధన రంగంలో 'షెక్కు (గంథాలు నంతరింబారు. ఇంతవరకూ పేర్కొన్న వారందరూ తమిళ వచన రచనా పరిణామమునకు కొద్దిగానో గౌప్సగానో తోడ్బడినవారే అని చెప్పవచ్చు.

నేడు వాడుక తమిళంలోనే వచన రచనలు వేలయిన్తున్నారు పెక్కు

రచయితలు. పవుదుమ్రైప్పిత్నన్‌, కు, వ రా, మొదలైనవారు వ్యావహారిక ఛాషలో కథానికలు (వాయడానికి మార్గదర్శకులు ఈనాడు మణ్ముఖ నుందరం, జయకాంతన్‌ (ప్రభృతులు యిలా నాసి (ప్రసిద్ధి చెందారు. వీరి నవలలు కూడా పేర్కొనదగినవే, తి, జానకిరామన్‌, విదరీబర రఘునాధన్‌, విదంబర నుబ్రహ్మణ్యం, పిచ్చమూర్తి మొదలైనవారు కూడా తమ రచనలతో వచన వాబ్మీయాన్ని వరివుష్టం చేశారు. వాసవన్‌ శైలిలో గాంభీర్యమూ, ఛావతీీవ్రతా కనిపిస్తాయి.

అటిఇర్‌ అడ్జాదురై (ప్రనంగాలలోనూ వచన రవనలలోనూ (పాన మొదలైనవి దోబూచులాడుతకూ. వుంటాయి ఆయన్ని అనునరించి డాక్టర్‌ కలైఖుర్‌ ము, కరుణానిధి మొదలైనవారు పలువురు వదన వాజ్మయ వికాసానికి కృషి చేస్తున్నారు.

వెందమిళ్‌, తమిళ్‌ సొళిల్‌, చెందమిళ్‌ చెల్వి వంటి మాన పత్రికలతో ఆరంభమైన జటిలమైన శ్రేలి యీనాడు సొలభ్యం, నవ్యత, స్పష్టత మొదతైన వాటినీ నంతరించుకుంది కలైమగళ్‌, కల్కి వంటి పత్రికలూ, తమిళ్‌ నాడు, దినమణి వంటి దినవత్రికలూ వచన రచనా వరిణామమునకు బహుధా తోడ్చడినని. వాడుక తమిళంలో [వాయబడిన కథానికలు మంచివి తామరైలో వెలునడుకున్నవి. వానమామలై అనే ఆయన అరాయ్‌చ్చి అనే పత్రికను నిర్వహిస్తున్నారు.

వ వే. ను. అయ్యరుగారి “వాలభారతంి, మాధవయ్య “పంచామృతం, ఛారతి '“ఇండియా' మొదలైన పత్రికలు తమిళ వచనం అభివృద్ధికి చాలా చోహదం చేశాయి.

పిల్లలకి అర్ధమయ్యే శైలిలో వలువురు (వాస్తున్నారు. తి. జ, ర., అళ వళ్లి యవ్వ, పూవజ్ఞన్‌ మొద లైనవారిని ఈ సందర్భంలో శేర్కొనవలసి వున్నదీ

ఈ రోజులలో విజ్ఞాన శాన్హ్రగ్రంథాలు, వ్యాసములు నులభైథిలో

తొలివలుకు న్‌! వెలువడుతున్నాయి. ఈ రంగంలో ఎన్నోయేండ్లుగా వరిశ్రమించినవారు పే. యన్‌. అప్పుసామి అయ్యరు. చక్కని వచనంలో నులభంగానూ న్పష్టంగానూ ఉండేలా విజ్ఞాన కాస్త (గ్రంథాలు వాసేందుకు కొత్త [ప్రయత్నాలు జరుగుతున్నవి. తమిళ్‌ కలె క్కళంజియం (విజ్ఞాన నర్వన్వం), కుళనైగళ్‌ కలైక్కళంజియం (పిల్లల కోనం) -- ఈ రెంటినీ యీ నందర్భంలో పేర్కొనక తప్పదు. చాలా సంగ్రహమైన యీ వ్యానంలో తమిళ వచనమునకు చెందిన పెక్కు శాఖలను గురించి వివులంగా వాయడం కష్టం. ముఖ్యంగా కొన్నిటిని మాత్రమే ఉదాహరించవచ్చు.. ఇక్కడ ఒక నీత్యమును ఉదాహరణగా చూపదలవాను. వీలయినంతవరకూ ఇతర భాషా శబ్దాలు వాడకుండా సజీవమైన సరళమైన వచనమును అభివృద్ధి చెయ్యాలని అందరూ నేడు అభిలషిస్రున్నారు. దినప(్రికలూ ఇతర పత్రికలూ ఇందుకు (ప్రయత్నించడం "పేర్కొనదగిన అంశం. నిశితమైన దృష్టీ, బుజు (ప్రవర్తనా మవ స్త్రీలకు ఆవశళ్యకములని భారతి పేర్కొన్నాడు. ఆయన కవితలూ, వచన రచనలా ఇందుకు లక్ష్యములా అన్నట్లుగా, అవి మనస్సుకి హత్తుకునేలా నులభమైన శైలిలో నంతరించ బడినవి. ఆయన కవితలను పరిశీలించేటట్లుగా, ఆయన వచన రచనలను పరిశీలించే గొప్ప కృషి జరగలేదనే చెప్పవలనివున్నది. వాటిలో నంన్కృత శబ్దాలు ఎక్కువగా కనిపిన్తున్నవి. అటువంటి కృషి జరగక పోవడానికి బహుశః యిదొక కారణం కావచ్చు. కాని ఆయన (వ్రాసిన ఆ రాలాన్ని పురన్కరించుకుని చూసే ఆయన అలా ఎందుకు (వాశారో మనకు అర మవుతుంది. ఆ రోజులో (వజలకు చక్కగా నులభంగా మనన్సుకి వెలా చెప్పాలన్నదే ఆయన లక్ష్యం. ఆ దృష్టితో పరిశీలిస్తే, ఆయన అఖండ విజయం సాధించాడు. ఆయన వచన రచనలను కనుక పరిశీలిస్తే, ప చల చక్కని నడక, నిశితమైన చూవు, నజీవమైన శక్తి ఉన్నట్లు తెలియన, ఈ నంవుటిలో చేర్చబడిన ఆయన వచన వ్యాసాలు, కథలు లు వాటిని చదువుతుంటే ఈ నంగతి బోధవడుతుంది. డొంక తి డ లేకుండా నూటిగా స్పష్షంగా తన భావాలను వివరించడంలో భారతి (వ గ కత మనకు గోచరిస్తుంది. అంతే కాదు, ఆయన వరిహాన కుశలత, కుం

న భారతి వచవ రచవలు బద్దలు కొట్టేలా చెప్పే న్వభావం మొదలైనవి కూడా తెలియక పోవు. వచన రచనలలో ఆయన జ్ఞాన రధం అద్భుతమైన సృష్టి.

వచన రచనా వరీణామమునకు తోడ్బడిన మీరి కొందరి పేర్లు నేను ఉదహరించలేదు. ఇది నేను గుర్తించాను. ఈ వ్యానంలో ఉదాహృతులైన వారి విషయంలో కూడా, వారు ఏ విధంగా వచన రచనా పరిణామమునకు తోడ్చడ్డారో వివరంగా చెప్పడానికి నాకు వీలు కలగలేదు.

ఈ నం[గ్రహ వ్యానంలో శ్రీలంక తమిళులూ, మలేషియా వంటి దేశాలలో నివసించే తమిళులూ తమిళ వచన వాజ్మయానికి చేసిన గొప్ప సేవను: వివరించాలంటే, యింకా ఎంతో వ్రాయవలసి వుంటుంది. అందువల ఆ నంగతి. చె్పలేదు. వారు తమిళ వచన రచనా పరిణామమునకు గొవ్ప కృషి చేశారని మాత్రం చెవుతూ ఈ వ్యాసాన్ని ముగిస్తున్నాను.

-- పె, తూరన్‌

విషయనూచిక తొలిపలుకు వథిక టి ళా భారతి జీవిత నం[గహః. ల ణా కథలు

1. అఆరులో ఒక వంతు లం 8
2. ఊరికే వ... శి. వీకటి 99 4 కొత్త కోణంగి వ...
3. అర్జునుని నందేహం 85
4. వేపవెట్టు శి? ఖో శ2_
5. కాంతామణి పం
6. ఊఉజయిని అం శీర గ క్ష 9$ నముదం లం వ్‌
7. కత్తి యుద్ధం అలం మహిళలు ం 61 1 శ్రీ ఉం 1 ఓ. తమిళదేశవు వైతన్యం లల రం ఖం పత్మివత న. /1 5, తమిళదేశవు నాగరకత లం

వా భారతి వచవ రచనలు సమాజము

1. కుల భేదాలు ఉం46 89 £. పొతలోకం అలం 92
2. మృగములూ పక్షులూ “26 ర
3. అనంతళక్తి ం. వ?
4. తమిళం 99
5. స్వాతంత్ర్యం అం* 101 7, _నాగరకతకు మూలం అలం 108 వేదాంతం

[1 ఇ 107 2. మూఢభక్తి య 109 8. వున్తక జ్ఞానం య 12 జీ అమృతాన్వేషణ ఉం 115 ళ్‌. వునర్జన్మ ంం [17 6 ఐహిక జీవిత ప్రయోజనం ు 192 7 ఆశయానికి ఆపరణకూ మధ్యగల అంతరం లుం 124

= జ్ఞానరధం (ఒక భాగం) లం 129 5. భగవద్గీత పీరిక (ఒక భాగం) అం 184 10. చంద్రిక కథ (మొదటి అధ్యాయం) యం 40 11. వేదకాలవు బుషుల కవిత (పీరిక) ॥ 144 12. [తాను (ఒక ఫాగం) 146

సి. సుబహ్మణ్య థారతి (1882 - 1921)

(జీవిత సం్యగహం

తమిళ భాషకు ఒక గొప్ప వునరుజ్తీవనాన్నీ, తమిళులకు ఒక నూతన

దృక్పధాన్నీ (వ్రసాదించిన వాడు హ్‌రతి. ఆయన 'తండ్రి విన్నసామి

అయ్యరు. ఆయనకి ఎట్టయావురం నంసానంలో ఎంతో వలుకుబడి ఉండేది.

అందువల్ల, నంస్థాన ఏద్వాంనులతో” పరిచయ భాగ్యం విన్నతనంలోనే

కలిగిందో ఛారత్తీకి. విన్నతనంలోనే కవిత చెప్పి భారతి అనే బిరుదు పొందాడు.

మొదటో భారతి తిరునెల్వేలిలోని హిందూ కళాశాలలో విద్యాభ్యానం చేశాడు పధ్నాలగవ యేటనే ఆయసకి వివాహం జరిగింది. అయితే, అప్పటికే. చిన్నసొమి అయ్యరు ఆర్దికంగా చితికి పోయాడు. భారతికి సెళయిన ఒక

థు స న్యు

నంవత్సరంలోనే అయన తండి కాలధర్మం చెందాడు. అందువల్ల కుటుంబం మరీ కష్టాల పాలయింది. ఆ పరిస్థితిలో భారతి కాశీ వెళ్ళాడు. అక్కడ వొళ్ళో మేనత్తగారి యింట్లో రెండేళ్ళు ఉన్నాడు. అక్కడున్న రోజుల్లోనే అంగ్లంతో పాటు హిందీ, నంస్కృతం నేర్చుకొనే అవకాశం ఆయనకి కలిగింది. కలకత్తా విశ్వవిద్యాలయం వారి ్రవేశ పరీక్షకు కూర్చుని, మొదటి తరగతిలో ఉత్తీర్లు డయ్యాడు. జాతీయ కవిగా రూబొంటేందుకు తగిన హంగులు ఆయన కాశీ జీవితం వల్లి లభించాయని వెప్పవచ్చు* వంగదేశంలో వెల్లి విరిసిన స్వాతం[త్య వాంఛ ఆయన మనస్సులో బాగా. హాళ్తుకు పోయింది.

1002 లో భారతి (ఎట్లయావురమునకు తిరిగి వవ్చాడు- కొంత కాలం జమిోందారు గారి వద్ద పనిచేశాడు. కాని స్వాతంత్ర్య వాంఛ తీవ్రంగా కల ఆయనకి ఆ వని నచ్చలేదు. 1904 లో మధురకు వెళ్ళు అక్కడ ఒక పాఠశాలలో మూడు నెలల పాటు తమిళ వండితుడుగా. వని చేశాడు. అ ఉద్యోగమూ ఆయనకి అంతగా నచ్చలేదు.

ఆ సంవత్సరమే భారతి మదరాను వెళ్ళి అక్కడ న్వదేశ మిత్రన్‌ అనే

వగ భారతి వచవ రచనలు

తమిళ వడ్రికా కార్యాలయంలో నహాయ నంపాదకుడుగా చేరాడు. ఆ వని చేస్తూనే ఆయన చ(క్రవర్విని అనే ఒక మాన పత్రికను నడువ సాగాడు. అంతే కాదు. తిరువల్లిక్కేణి నుంచి నడువుతున్న “ఇండియా” అనే వారప(తికకు కూడా నంహిదకుడయ్యాడు. తన మననులో మనలుతూ వున్న జాతీయ భావాలను తమిళనాడులో వ్యాపం చేసేందుకు ఇండియా వారపత్రిక ఆయనకి బహుథా ఉపకరింవింది. "*

సూరత్‌లో 1907 లో జరిగిన కాం[గెను మహానభల్లో భారతి తీవ వాదుల్ని అభిమానించాడు. తిలక్‌ మహాశయుని అభిపప్రాయాలంటే భారకికి మోజు ఎక్కువయింది. తిలక్‌ని (ప్రశంసినూ, మితవాదుల్ని హేళన చేస్తూ, ఆయన కవితలు వ్రాయడం మొదలు 'పెటాడు.

మదరాసుకి తిరిగి వచ్చిన తర్వాత, ఇండియా వథతికలో చట్టాన్ని లక్ష్య పెట్టకుండా (వాయడం ఆరంభించాడు భారతి. తతృలితంగా ఆంగ్ల (వభుత్వం పత్రిక నడువుతున్న వారి మిద చర్య తీనుకోసాగింది. అప్పుడు రహన్యంగా భారతి పుదుచ్చేరికి (పాండిచ్చేరి) చేరుకున్నాడు. ఆయన అక్కడికి చేరిన నెల రోజుల్లోనే ఇండియా _వార పత్రిక పుదుచ్చేరి నుంవి రావడం మొదలు పెట్టింది" అయితే బ్రిటిష్‌ ఇండియాలోకి అది రాకూడదనే నిషేధాజ్ఞ వచ్చిన తర్వాత, ఇండియా వత్రిక కాస్తా ఆగిపోయింది.

1968 నుంవీ 188 దాకా భారతి వుదుచ్చేరిలోనే నివసించాడు. ఆ రోజుల్లో కుటుంబం గడవడం ఎంతో కవ మనిపించింది, వాలా నందర్భా లలో. అయినప్పటికీ, ఆ రోజులోనే ఆఘన సాహిత్య వ్యాసంగం ఉచ సీడి నందుకుంది. పాంవాల్‌ శపధం, కజ్ణిన్‌పొట్టు, కుయిల్‌పొట్టు మొదలైనవి అప్పుడు సంతరించబడిన [వముఖ “రచనలు. భారతి కవితా, వచన రచనా వుదుచ్చేరిలో మెరుగులు దిద్రుకున్నట్లు సూలంగా చెప్పవచ్చు.

0 ౧ ఇ

వుదుచ్చేరిలో భారతి గడిపిన జీవితర అన్ని వీధోలా దుఃఖ భూయిష్టు మైనదిగా భావించకూడదు. అక్కడున్న రోజుల్లోనే ఆయనకి ఇద్దరు మహి సీయలతో వరిచయమూ నంబంధమూ కలిగాయి. 1910 ఏ(్రిలులో శ్రీ అరవింద ఘోష్‌ పుదుచ్చేరికి వచ్చారు. అంతకు కొంచెంముంటే శ్రీ వ. వే. ను అయ్యరు కూడా అక్కడికి చేరుకున్నారు. లండనులోని ఇండియా హవుస్‌లో ఒక యువకుడు 1909, జూలై ఒకటవ తేదీని కర్టన్‌ విల్లి అనే ఆంగ్లేయుణ్ణి' చంపి, తర్వాత ఆత్మహత్య చేసుకున్నాడు. వెంటనే ఇండియా హవుస్‌లో ఉన్న

జీవిత నంగ్రహం మ! సావర్కార్‌, వ, వే. ను. అయ్యర్‌ వభృతుల్ని శ్రాదు చెయ్యాలనుకున్నారు. సావర్కార్‌ విక్కిపోయాడు. కాని అయ్యరు మారువేషంతో రహన్యంగా వుదుచ్చేరి చేరుకున్నారు.

శ్రీ అరవిందులు, శ్రీ అయ్యరు - వీరిద్దరి సాంగత్యం భారతికి లభించింది. ఆయనకి బాల్యం నుంచే పరాశ క్తి అంటే అపారమైన భక్తి. పరాశక్తి మాద ఎన్నో కవితలు చెప్పాడు. కృష్ణుడూ (కణ్ణన్‌), షజ్బ్ముఖుడూ (మురుగన్‌) ఆయన ఇష్ట దైవములు. ఆయన నానిన 'కబ్లన్‌ పాటుకి తమిళ సాహిత్యంలో ప్రత్యేకత లభింవింది. వషణ్ముఖుని గరించి వోసిన కవితలు కూడా బాలా గొప్పవి. “శత్రుత్వమా! దరిచేరకు, పో - చిందులు తొక్కుతు వనున్నది హాలము' అనే పంక్తులకు అక్షర లక్షలు ఇవ్వవచ్చునని వ. వే. ను. అయ్యరు ప్రశంసించారు.

మొదటి ప్రపంచ యుద్దం 1918, నవంబరులో ముగిసింది. వుదుచ్చేరిని దాటి బ్రిటిష్‌ ఇండియాలోకి అడుగు పెట్టాడు భారతి. వెంటనే ఖైదు చేసి ఆయన్ని కారాగృహంలో ఉంచారు. కాన్‌ మిత్రుల నహాయంతో త్వరలోనే ఆయన విడుదల అయ్యాడు. తర్వాత కడయం వెళ్లి అక్కడ కొంత కాలం ఉన్నాడు. ఆ తర్వాత మళ్లీ మదరానుకి వచ్చి, న్వదేశమితన్‌లో చేరాడు. అప్పటికే ఆయన టెరోగ్యం క్షీణించింది. ఒక కొత్త వ్యక్తిగా కనివించసొగాడు,

1920, నవంబరు 15 నుందీ న్వదేశమిత్రన్‌లో నూన, రనత్తిరట్టు (రనగుళికలు), వినోదతి రట్టు (వినోదాత్మకములు) మొదలైన శీర్ణికల కింద వ్యాసాలు ధారావాహికంగా భారతి (వ్రాయసాగాడు. ఆ వ్యాసాలు బాలా వరకు దేశ స్వాతంత్ర్యాన్ని ప్రోత్సాహించే పరికరాలుగా ఉండేవి.

భారతి తిరువళ్లిక్కేణిలో ఒక యింట్లో కావురముండేవాడు. తరుచుగా పార్ధసారధి స్వామివారి ఆలయానికి వెడుతూ వుండేవాడు. వెళ్ళినప్పుడల్లా గుడి యేనుగుకి పళ్ళూ కొబ్బరికాయలూ పెడుతూ వుండేవాడు. మదమెక్కి వున్న రోజున ఆ యేనుగు భారతిని తొండంతో లాగి నెట్టేసింది. భారతికి ఒంటి మాదా తలమాదా గాయాలు తగిలాయి.

ఆ గాయాలు మానిపోయినా, ఆ నంఘటనకు శర్వాత భారతి చాలా కాలం జీవించలేదు. ఆయన ఆరోగ్యం బాగా క్షీణించిపోయింది. తతృలితంగా 1021, సెప్టెంబరు 11 న భారతి కాలధర్మం చెందాడు. ళన రచనల

ఇ కారరి వచన రచనలు ద్వారా దేశంలో వైతన్యాన్నీ, భాషలో వునరుక్డీవనాన్నీ తీసుకు వచ్చిన భారతికి మరణించేనాటికి 88 నంవత్సరాలు. అయన మనన్సులో పొంగి పొరలిన భావోద్వేగాన్ని ఆయన దేహం ఇక భరించలేకపోయింది. భారతి మరణానంతరమే ఆయన కవితలోని వైశిష్టం చక్కగా తెలియ వచ్చింది. స్వాతంత్ర సమరం జరుగుతూ వున్న త రోజుల్లో ప్రతి నందర్భం లోనూ ఆయన జాతీయగీకాలు (వతిధ్వనించేవి. (ప్రజలు హెటికి (ప్రభావికు లైవారు. ముఖాముఖీ మాట్లాడుకున్నట్లుగా భావోద్వేగంతోనూ నున్సష్షం గానూ ఆయన వచన రచన రూపొందింది. వచన రచనలోనూ ఆయిన నవ్యతను (ప్రవేశ పెట్టాడు. స్తీ స్వాతంత్ర్యం, -నంఘనంన్కరణ, రాజకీయ లక్ష్యాలు మొదలైన వాటిని గురించి భారతి వెలిబుచ్చిన అభిప్రాయములు (వగతి శీలాత్మకములు, ఇందుకు ఆయన నంతరించిన కవితలు, కధలు, వ్యాసాలు మొదలైనవి సాక్ష్యాలు. మనస్సులో కనక వెలుగు ఉంటే మాటలోనూ వెలుగు కలుగు తుందని ఆయన చెప్పినట్టుగా, భారతి హృదయంలో ఉదయించిన వెలుగు ఆయన నృష్టింవిన సాపాత్యంలోనూ వెలుగులు చిమ్మడం మనం చూడ వచ్చు. అందువల్ల ఆయన్ని మనం ఈనాడు మహాకవిగా కొనియాడు తున్నాము,

మొదటి భాగం _. కథలు

1. ఆరులో ఒక వంతు

2. ఊరికే

కి. చీకటి

4. కొత్త కోణంగి (బుడబుక్కల వాడు)
5. అర్జునుని నందేహం

6 వేప వెట్టు

"7. కాంజామణి

వ ఉజ్జయిని

9. నము[ద్రం

10. కత్తియుద్ధం

అధ్యాయం - 1 ఆరులో ఒక వంతు వేణ వాయించడంలో మోనాంబాళ్‌ సరన్వతికి నమానం. పరవవాకంలొని మా యింటికి ఆమె విజయం చేసినప్పుడల్లా, మేడమిది గదిని ఆమె కోనం ఖాళీచేసి ఉంచడం మాకు అలవాటు. వెన్నీల రోజుల్లో రాత్రి ఎనిమిదింటి కల్లా మా భోజనాలు అయిపోయేవి. తొమ్మిది నుంది అర్ధరాత్రి దాకా గదిలో కూర్చుని ఆమె వీణ వాయించేది. గది నానుకుని బయపే ఒక వందిరి. ఆమె తండి రావుబహదూర్‌ నుందరరాజులు నాయుడు వందిట్లో మంచం మోద -పడుకుని కొంచెంసేవు వీణవిని, తర్వాత గురకలు పెడుతూ నిద్రపాయ్యేవాడు. “అయితే ఆ గురకల చప్పుడు వీణానాదాన్ని మింగివేసేది కాదు. బయట వున్న -ముంగిలికి ఒక పక్కన నేను మాతం నా '"బహ్మవారి" పడకను వేనుకుని నిద్ర పొయ్యేవాణి. వీణావాదన వూ ర్తి అయ్యేంత వరకూ నాకు నిద్ర పట్టేది కాదు మోసాంబాళతో పాటు గదిలోనే నిదపొయ్యే నా చెల్లెలు రత్నం కూడా త్వరగానే కునుకు తీసేది. కింద మా అమ్మ, మా అన్నయ్యా ఆయన భార్యా మొదలైన వాళ్లు కూడా నిద పొయ్యేవారు భోజనం ముగించుకుని చేతులు కడుక్కుంటూనే మా వదినగారు గురకలు పెట్టేది మధ్య మధ్య పిల్లల యేడువు వినిపించేది. అన్నగారికి కోటలో రెవెన్యూ బోర్డు ఆఫీనులో వని. ఆయనకి నాలుగేళ్లకొకసారి ఆఫీనులో వది రూపాయలూ, ఇంట్లో ఇద్దరు పిల్లలూ "ప్రమోషన్‌". వనంతకాలం. వెన్నెల రాత్రి. అర్లరాత్రి వేళ. పరభవాకం గాఢనిద్రలో ఉంది. ఇద్దరు మాత్రమే మేల్కొని వీన్నారు. నేనొకణ్ణి. మరొకరు ఆవమ్మె, గంధర్వ స్రీలు వాయింవేటట్టుగా వీణ వాయించేది మానాంవాళ్‌, చ్రూడ్ల తానికి కూడా ఆమె గంధర్వషస్త్రీలా ఉండేది. ఆమెకు వదహారేళ్టండవచ్చు.

క! భారతి వచన రచవలు

ఇంకా కధను ఊరికే పొడిగించడమెందుకు ? మన్మధుడు తన బాణంతోనా 'పాజాన్ని గుబ్చి తీనుకుపోయి ఆమె వళం చేశాడు. అరె! ఎంతసేవు విన్నాం అమె సంగీతం విసుగనిపించదు. రోజు రోజుకీ కొత్తగానే కనిపించేది, ఆమె ముఖంలా. ఆమె తండ్రి రావుబహదూర్‌ నుందర రాజులు నాయుడు మా" అమ్మకు వేలువిడివిన అన్నయ్య అవుతాడు. తంజావూరు మొదలైన పెక్కు జిల్లాలలో చాలా కాలం పోలీసు ఇన స్పెక్టరుగా పనిచేసి సర్కారు వారికి వాగా సేవ చెయ్యడంవల్ల, ఆయనకి రావుబహదూర్‌ అనే చిరుదు లభిం చింది. జాతీయతా భావం ఉదయించేందుకు మునుపే ఆయన ఉద్యోగం నుంచి విరమించుకున్నాడు. ఈ నంగతి ఎందుకు చెవుతున్నానంటే, ఏదో కొందరు జాతీయ నాయకుల మాద రిపోర్టులు (వాసి సులభంగా తెచ్చుకున్న బిరుదు కాదది. నిజంగానే ఎంతో కష్టపడడం వల్లనే ఆయన కా బిరుదు వచ్చింది. మానాంబాళ్‌ విన్నపిల్లగా ఉన్నప్పటినుంబీ, ఆమెను నాకిచ్చి పెళి చెయ్యాలని ఆయన ఉద్దేశం. ఆ ఉద్దేశం నెరవేరే లోపల ఎన్నో విఘ్నాలు

వచ్చిపడ్డాయి. అవి చాలా వరకు నా వల్ల కలిగినవే. ' నాకు పదహారో యేడు వచ్చేంతవరకూ, నేను మదరాసులోని క సవ కళాశాలలో చదువుతూ వుండేవాజ్ణి. “వేదకాలం మొదలుకొని నేటదాకా భారతదేశంలోని బుషులంతా ఏమా తెలియని మూఢులు. అరునుడూ, కాళిదాసూ, శంకరావార్యులూ, శివాజీ, రామదాసూ, కచీరుదాసూ -ోవాళకు మునువూ ఆ తర్వాతనూ జీవించిన భక్తులందరూ వట్టి మూఢ భక్షులు. అనాగరకులు.” ఈ కోవకు చెందిన '"ఆంగేయి నత్యామీ నా మనన్నలో చోటు చేసుకున్నాయి. కాని క్రైనవ ఫాదర్‌ ఒక వింత జంతువు, హైంయవ విధానంలోనూ హైందవ నాగరకతలోనూ అభిమానం (ప్రకటించడం ఆ వేక మని నిరూపిస్తూనే, క్రైన్తవ విధానాల పట ఆయన చూపే అభిమానం మాడా మూఢభ కి వంటిదే అని యువకులు 'ఫావించేలా ఆయన ప్రవ €ంచే. వాడు. మత విషయాలను గురించి విపులంగా వ్రాసి పారకులకు తలనొప్పి, కలిగించడం నా ఉథ్ధేళ 0౦ కాదు. సంగ్రహంగా చెప్పాలంటే, చేను నా పూర్వ మత్రావారముల వట్ట వైముఖ్యం చూపి “జ్ఞానస్నానం” పొందలేదు.

కాని బ్రహ్మసమాజంలో చేరాను,

ఆ తర్వాత కొన్నాళ్లకు పట్టణం చదువుకి న్వస్త్రి చెప్పి, ఇంట్లో ఎవరి తోస్తూ చెప్పకుండా కలకత్తాకి వెళ్తాను. అక్కడ [బహ్మసమాజం తాలూకు

ఆథలో ఇక వంక ర్‌ ధానాలు బోధించే ఒక పారశాలలో చేరి కొన్ని నెలలు చదివాను. బ్రహ్మ సమాజం ఛారి “బోధకుడుగా నేను తయారు కావాలని నా ఉదేశం, తర్వాత పంజాబు మొదలైన పెక్కు (దేశాలు పర్యటించి చివరికి చెన్న పట్టణం చేరుకున్నాను. నేను హిందూ మతం విడివి పెట్టినట్టుగా తలబి, మా కులంవారు నన్ను నానా యిబ్బందులు పెట్టారు. ఈ బాధలవల్ల నాకు గుండె దిటవు నానాటికీ ఎక్కువయింది. అంతేకాని నేను నిరుత్పాహం చెందలేదు. మా నాన్నగారు - దుబాష్‌ (ద్విభాషి) రామచంద్రనాయుడు - పైకి మాత్రం అందరూ పాటించే ఆచార వ్యవహారాలు పాటిస్తూ వుండే వాడు. కాని లోపల మాతం బ్రహ్మసమాజం అంటే అభిమానం. అందువల్ల నిజంగా దైవభ క్రీ అత్మ [పత్యయమూ కలిగి వుండడం, నేనెవ్చుడూ శ్రద్ధగా ఉపనిషత్తులు చదవడం చూసి ఆయన లోలోపల ఎంతో నంతోషించేవోడు. కాని పైకి నన్ను కోప్పడినట్టుగా నటించేవాడు; అది నన్ను కొనియాడు తున్నట్లు కనిపించేది. మా బంధువుల మాటలు విని ఆయన నన్ను బాధించ "లేదు. వూర్వం కంటె యిష్పుడు ఎక్కువగా ఇంట్లో అన్ని సౌకర్యాలు నాకు కలిగేలా ఆయన కట్టుదిటం చేశాడు. కాని మా అన్నయ్యకు మాతం నేనంటే అంతులేని ద్వేషం. పంజావీ వారివలె నేను తలపాగ చుట్టుకునే -వాణ్ణి. అది నా అలవాటు. "15 రూపాయలి గుమాస్తాకోనం ఉద్దేశించ బడిన అందమూ చందమూ ఏమిలేని కుంభకోణం తలపాగను నేను ధరించడం మానివేశాను. ఇదికూడా మా అన్నయ్యకు నేనంటే కోపకారణమే. "రాజవుత్రుడు వీడు - దొంగ వెధవా! తలమోద మహా అడంబరంగా “ఒక కుచ్చు కూడా వీడికి! అంటూ వినుగూ విరామం లేకుండా నన్ను కోప్పడుకూ వుండే వాడు ఇలా ఉండగా, ఒకరోజు అకస్మాత్తుగా మా నాన్నగారు. కన్ను మూశారు. ఆయనకి బవ్మా నమాజం విధుల ననునరింవి అంత్య క్రియలు శిరపాలని నేనన్నాను. మన మామూలు ఆవారం (నకారమే జరగాలన్నాడు మా అన్నయ్య. వివరికి మా మాటలు పెరిగి కలహంగా దారి తీశాయి. బాలా -మంది రాయబారాలు జరిపారు. శ్మశానంలో మా అన్నయ్య తన నమ్మకం (ప్రకారం అంత్య [క్రియలు జరిపిన తర్వాత, నేను నా నమ్మకం (ప్రకారం (బ్రహ్మ నమాజానికి చెందిన ఒక గురువుగారిని తీనుకువచ్చి అంత్య [క్రియలు చేశాను. ఇదంతా చూసిన తర్వాత మా మామయ్య రావుబహదూర్‌ నుందర అాజులు నాయుడుకి నేనంటే ఒక దురభిప్రాయం కలిగింది. అందువల్ల మా

6 భారతి వచవ రచనలు పెళ్లికి విఘ్నాలు ఏర్పడుతూనే వచ్చాయి. కాని, నన్నెలాగయినా దావలొక్‌ తీసుకువచ్చి తన కుమారను నాకిచ్చి పెళ్లి చయ్యాలనే ఆయన అభిలాప్య వనంతకాలం. వెన్నెలరాడ్రి. అర్షరా(త్రివేళ. పరపవాకం గాఢనిద్రలా ఉంది. మేలుకున్నవాళ్లు యిద్దరే. నేనొకళ్ణి. ఇంకొకరు ఆమె. హాయి గొలిపే గాలి వీస్తోంది. మేడమిద, మినాంబాక్‌ గదిలోంచి, అలవాటు (ప్రకారం వీణానాదం వినవచ్చింది. అయితే, అలవాటు [ప్రకారం గురకలు వినిపించ అేదు. రావుబహదూర్‌_ గురకల మామయ్య ఊళ్లో లేడు. (గ్రామాంతరానికి వెళ్లాడు. నేను ముంగిట్లో మంచం మొద కూర్చున్నాను. నా మనస్సులో అగ్ని పర్వతాలు రెండు ఢీకొని పోరాడుతున్నాయి. వీటిలో ఒకటి (శేమ- మరొకటి - తర్వాత తెలునుంది. వీణానాదం ఉన్నట్టుండి ఆగిపోయింది. కొంచెం సేపటికల్లా నా వెనక ఒక వ్య క్తి నుంచున్నట్టు (గ్రహించి వెనక్కి. తిరిగి చూశాను, మోనాంవాళ్‌ ! ఇప్పుడే మేము క్రా తగా ఒంటరిగా కలుసనుకున్నామనీ, అందువల్ల ప్రస్తుతం దీర్హమైన పేమ నంభాషణ సాగుతుందనీ పారకులు ఎదురు చూడే వద్దు. ఈ విధంగా మేమిద్దరమూ ఎన్నోసార్లు కలునుకున్నాము మోనాంబాక్‌ మందం మోద కూర్చుంది. "మోనా! ఇవాళ నీతో క్ర ముఖ్యమైన విషయం చెపుతాను. అన్నాను. "అదేమిటో నాకు తెలును' అంది. "= “ఏమిటది ! చెప్పు చూదాం.” "నువ్వు (బ్రహ్మచారిగా పెండి పోదామనుకున్నావు - ఇదేగా ముఖ్యమైన విషయం,” “ఎందుకు, దేనికి ? నీకెవరు చెప్పారు ?”" అని అడిగాను. "వందేమాతరం" అంది. మోనాంబాళ్‌ బుద్ధిసూక్ష్మత నాకేమి కొ త్త కాదు. అందువల ఆమె మాటలు నాకు ఆశ్చర్యం కలిగించలేదు. న ఆ తర్వాత నేనిలా అన్నాను. 'అవును. భారతదేశాన్ని యిష్పుడు (బ్రహ్మ చారులే కాపాడాలి. ఎంతో గొప్పదేశం యిష్పుడు దిగజారి పోయింది. హిమాలయం ఉన్నచోట ముళ్ల పొదలూ విష కీటకాలూ నిండి పాడువడిన ఒక అడవిగా తయారయింది. అర్జునుడు నివసించిన భవనంలో గబ్బిలాలు వేలాడుకున్నట్టుగా కనిపిస్తోంది కనక _(బహ్మచారులే యిప్పుడు

అరలో ౬క వంకు 7 కాపాడాలి. బొచ్చిలి రాజావారి కొడుకుగానో, రాజా నర్‌ వైలై రామ స్వామి ముదలియార్‌ కొడుకుగానో పుట్టక మనలా సాధారణ కుటుంబాలలో పుట్టినవాళ్లు పెళ్లి చేసుకుంటే ఈ కరువు కాటకాల దేశంలో ఉక్కిరి బిక్కిరి కావలసిందే. పిచ్చుక తలమోద తాటికాయను ఉంబినట్టుగా, యువకుడి మోద కుటుంబ భారం వెయ్యడం వల్ల, మొయ్యలేక వాడి కళ్టు లోతుకు పోతున్నాయి. చిన్న చిన్న పనులు నెరవేరడానికే భగీరధ (వయత్నం అవనర మవుతోంది అటువంటప్పుడు దేశం కోనం వీళ్లైలా పాటు వడ గలరు ? (బ్రహ్మచారులు కావాలి. ఆత్మజ్ఞానం కలవారు కావాలి. (ప్రావంచిక సుఖాలను కోరని ధీరులు కావాలి. జాతీయ భావమనేది లౌకిక ధర్మంకాదు. ఇది ఒక విశిష్ట ధర్మం దీన్ని.అవలంబించే వారికి తేజోవీర్యములూ, కర్మ యోగి లక్షణమూ మొదలై నవి తప్పకుండా ఉండాలి నేను (బ్రహ్మచర్య (వ్రతం అనునరిద్దామని అనుకుంటున్నాను. కాని. .”"

"కాని, నేనరీదుకు అడ్డు తగులుతున్నానని నీ అభిప్రాయం" అంది మోనా.

"చూశావా, చూశావా ! అప్పుడే ఏమంటున్నావో ! నా మాటలు పూర్తిగా విను. నా కొత్త నిరయం ఒక కొలిక్కి రాకమునుపే నన్ను నీకు అంకితం చేసుకున్నాను. లొందువల్ల ఇప్పుడు నాకు మరొక విధ్యుక్త ధర్మం ఎదుర యింది ఆ విషయంలో నీ అజకోనం నేనెదురు చూస్తున్నాను అన్నాను. అమె యేదో మాటాడాలనుకుంద్‌ ఇంతలో వాకిట్లో ఒక బండి వచ్చి ఆగిన చవుడు వినిపించింది.

"నాన్న వచ్చేశారు. నేను వెడుతున్నాను. అంటూ ఒక ముద్దిచ్చి వెళ్లీ పోయింది.

గురకల నాయుడు తలువు బద్దలుకొట్టి, లోపలున్న గురకల్ని బి పైకి వెళ్లి పడుకున్న మరుక్షణానికేతన అలవాటుకి భంగం రానివ్వ ద ఆ ర్యాతంతా ఇద్దరు మాత్రం కన్ను ముయ్యలేదు. నేనొకజ్ణే; మరొ ఆమె.

అధ్యాయం - 2 పె అధ్యాయం వివర పేర్కొనబడిన నన్నివేశం తర్వాత కొన్ని నెలలు సడివాయి. ఈ లోపుగా కొన్ని మార్పులూ ఏర్పడ్డాయి. వందేమాతరం

8 భారతి వచన రచవలు ఉద్యమం వట్ట నాకు అభిమానం ఉన్నదనే విషయం తెలునుకున్న రావు బహదూర్‌ నాకు తన పిల్ల నిచ్చి పెళ్ళి చేద్దామనుకున్న అభిప్రాయాన్ని పూరిగా చూర్చుకున్నాడు, కొన్ని నెలలుగా తన న్వస్టలమైన తంజావూరు నుంచ వరకవాకం రావడం మానివేశాడు, మోనాంబాళుకి ఇతర నంబంధాలు చూస్తున్నట్టుగా వార్త వచ్చింది. ఆమె వద్దనుంచి ఒక్క జాబూ రాలేదు. అమె కూడొ తనని పూర్తిగా మరివి పోయిందా? ఆడవాళ్హు రూపెత్తిన వంచన -- అని _ వెవుతారు; నిజమేనా? 'స్రీ. హృదయ పరిపూర్ణత పొందనిది. " అని నేను జీవక వింతామణి కావ్యం చదివినప్పుడు, ఆ కావ్యక ర్త.మౌనాంబాళ్‌ వంటి స్ర్రీని చూసివుండడనీ, అటువంటి స్త్రీ, (యేమకు పాత్రుడై ఉండడనీ అనుకున్నాను. కాని యిష్పుడనిపిసైంది, కవి వాక్యం నత్య నంవూర్ణమని. యౌవనోదేకంలో పడిపోయి, అ మహాకవి అభిహ్రయాన్ని అప్పుడు శంకించానని అనుకున్నాను.

• "ఓరి మూర్దుడా! ఎందుకిలా వివారిస్తావు ? జీవితాంతం (బ్రహ్మచారిగా ఉండిపోవాలని నువ్వేమా రోజూ ఉవ్విళ్లారుతున్నావుగా ! కాగా, మానా మరొకరిని వివాహం చేసుకుంటే, అందువల్ల నీకు మరీ మంచిది కదా! నువ్వా యింకొక స్త్రీని పెళ్లి చేసుకుని నంసార యాత్ర సాగించవు. మోనా ఒక్కత్తే నీ ఆశయానికి పానకంలో పుడకగా ఉంది. ఆమె యిప్పుడు మరొకణ్ణి పెళ్లి చేసుకుని అతని భార్య అవుతుంది. నీ ఆశయం నిరాటంకంగా నెరవేరుతుంది. ఆ సర్వేశ్వరుడే నీకు మంచి చేశాడు. అందువల ఈ విషయం గురించి నువ్వెందుకు " విబారిస్తావు * అని అప్పుడప్పుడు నా మనన్సు నాకు హితవు చెప్పేది. ఒక్కొక్కసారి ఇలా అనుకునేవాణ్ణి. “ఆమె నన్ను మరిచిపోలేదు. మామయ్య మాట విని మరొకణ్ణి పెళ్లి చేసుకోనే చేనుకోదు. ఆమె (పాణం నా [ప్రాణంతో ముడివడింది. అందువల్ల నాలో వెలుగొందే ధర్మ చింతనలో ఆమెకూ భాగముంది. ఈ వింతనకు అంతరాయం కలుగుకుందనే భయం కొద్దీ ఆమె నాకు జాబు వ్రాసి ఉండదు. అది నరే కాని మానా! నువ్వెటు వంటిదానివో నాకు తెలీదా ? ఏం జరిగినా, నువ్వు నన్ను మరివిపోగలవా ? అ నీ కట్ట 'నిన్ను మరిచిపోను" అని ఎన్నిసార్సు నా సమక్షంలో (ప్రమాణం చెయ్యలేదని ! ఆ కళ్లు! ఆ కళ్లు! అయ్యో, ఇప్పుడు కూడా అవి నాకు కనిపిస్తున్నాయి గధా ! అవి అబద్ధం చెవుతాయా ?"

ఆరులో ఒక వంతు 8 తర్వాత ఇలా అనిపించేది. "ఒరేయ్‌! నీది బలే నన్న్యానం! నీది బఠే భక్తి! బలే శ్రద్ధానక్తులు ! ఆర్యావర్తాన్ని ఉద్దరించేందుకు నీవంటి మగ ధీరులే కావాలి ! భీష్ముడు వుట్టిన దేశంగదా ముది! ఇప్పుడు నీవంటివారీ దేశాన్ని (ప్రకాశింప జేన్తున్నారు ? ఛీఫీ _ నీది కుక్క బుద్ది. అమృత (ప్రవా హాన్ని తోసిరాజని వట్టి ఎముక కోనం వెతుకుతావా ? లోకోదరణ మంచిదా, నీ తుభృనుఖం మంబీదా ? ధర్మచింతన గొప్పదా, స్త్రీ చింతీన గొప్పదా? దేన్ని స్వీకరిస్తావు ? చెప్పరా, చెప్పు.”

ఆ తర్వాత ఇలా అనిపించేది. "అమె కనక ఈ నిర్ణయానికి వస్తే, నాకెంతో బలంగా ఉంటుంది - 'నువ్వు నీ ధర్మం అనునరించు, నా కోనమని నీ ధర్మాన్ని తృణీకర్తించకు. నేను జీవించి వున్నంతవరకూ నిన్నే మానసికంగా నా భర్తగా భావిస్తాను. వ్రతాలూ అవీ వేనుకుంటూ గడువు తాను. స్యర్గంలో మనమిద్దరం కలిసి జీవిద్దాము' ఇటువంటి నిశ్చయానికి అమె వస్తే నాకీ జన్మ (ప్రైంతంగా గడివిపోతుంది.”

తర్వాత మళ్ళీ యింకొక ఆలోచన. “ఎవరితోనో ఆమెకు వివాహం జరిగినట్టు కబురు తెలిసి వుంటే, నాకే వింతా ఉండదు. ఐహిక వాంభ లేమి పెట్టుకోకుండా, నా ధర్మానుష్టానంలోనే కాలం గడపవచ్చు."

అ తర్వాత వేరొక ఆలోవన. 'ఆ - అటువంటి కబురే కనక వస్తే, నా బొందిలో [ప్రాణం ఉంటుందా? ఆమె (పేమ మరొకరి మోదికి మశ్లీందని తెలిసిన తర్వాత నాకీ లోకంతో పనేముంటుంది?”

వెంటనే యింకొక ఆలోచన. 'ఆమె (శ్రేమ! ఫ్ర్రీలకు స్థిరమైన (పేమ అంటూ ఒకటుందా ! వంచన, లోభం - ఈ రెంటినీ కలిపి బ్రహ్మ స్త్రీలను సృష్టించాడు.”

ఇలా రకరకాల ఆలోచనలు నా మనన్సుని వశం చేనుకున్నాయి. నన్ను శలవరపెట్లాయి. గుండె దిటవు లేనివాని మనస్సుని నముద్రంతో షోల్బ

వ్‌ చుకుంటే, వచ్చు. పాఠకులు కనక ఒక్క క్షణం తమ్ము తాము పరిశీలిం తమ మనోభావాలనూ కలతలనూ పరామర్శ చేనుకుంటే, వారు బాలా ఆశ్చర్యబోతారు. జీవితంలో ఎందుకిన్ని ఆశ్చోర్యాలు కలుగుతున్నాయి = ఇలా ఉండగా, ఉన్నట్లుండి ఒకనాడు మోనాంబాళ్‌ వద్ద నుంచి నాకు -ఉ తరం వచ్చింది. ఆ లేఖన్స్‌ కింద పొందు వరున్తున్నాను. అది చదివిన తర్వాత నా మనస్సు ఎంత బాధ వడిందో మిరే ఊహించుకోవచ్చు.

10 భారతి వచన రచవలు ఓం తంజావూరు సోదరా !

ఈ జాబు (వ్రాయడం మొదలు పెట్టేసరికి నా గుండె కొట్టుకుంటోంది. ఎలా వ్రాయాలో నాకు తెలియడం లేదు అయ్యో! ఇది నా బివ్వరి జాబు. ఇక నిన్నీ లోకంలో నేను చూడలేను.

వచ్చే తైనెలలో (జనవరి-ఫిబ్రవరి) ఈ ఊరికి కొత్తగా వచ్చిన పోలీస్‌ ఇన స్పెక్టర్‌ మన్నార్‌ అనే ఆయనకి నన్ను బలిగా సమర్పించడానికి మా నాన్న నిశ్చయించారు. పెళ్లికి కావలసిన సామగ్రి కూడా సిద్ధమవుతోంది. నీ పేరు వింటే చాలు, వేటకుక్క మోద పడినట్టు పడి, అనరాని మాటలు అంటున్నాడు మా నాన్న. నేనెక్కడ తప్పించుకుని పారిపోతానో అని బయట కావలా కూడా పెట్టించాడు. ఒకవేళ ఈ విషయమంతా తెలుసుకుని నువ్వు యిక్కడికి వస్తావేమోనని, మా నాన్నా మన్నారూ కలిసి నిన్ను యింట్లోకి కూడా రాకుండా చేసేందుకు తగిన కట్టుదిట్టాలన్నీ చేశారు. మా నాన్న డబ్బు మొద మన్నారు కన్ను వేశాడు. అందుకే ఈ వివాహానికి ఒప్పు కున్నాడు. అతనంటే నాకు ద్వేషమూ, కోపమూ అనీ, నన్ను కనక అతను పెళ్లి చేనుకుంటే యా బలవంతపు "పెళ్ళి వల్ల అతని యావజ్లీవితమూ దుఃఖ భాజన మవుతుందనీ, అతనేమి నుఖపడడనీ నేను ఖచ్చితంగా చెప్పాను. అందుకా పవవు, "నాకు ఆమె మనస్సుతో పనిలేదు. ఎలా వశం చేనుకోవాలో నాకు తెలుసు మొట్టమొదట ఆ డబ్బు నా చేతికి రావాలి. ఆ తర్వాత అది పారిపోయి. జెయిలుకి వెళ్ళబోయే ఆ సన్నాసితో తై తక్కలాడి చీవరికి సముద్రంలో దూకనీ" అని బదులు చెప్పాడు.

చాలా రోజులుగా నాకు రాత్రిష్ట నిద్ర లేదు. నిన్నరాత్రి పక్క మోద అటూ ఇటూ దొర్హుతూ నేను కాలక్షేపం చేశాను. అప్పుడు కలలాంటిది ఒకటి వచ్చింది. నిద్ర లేనప్పుడు కల ఎలా వస్తుంది? అది కలా కాదు, గిలా కాదు. ఏదో ఒక రకమైన దృశ్యం. అతి భయంకరమెన రూపంతో రక్త నేత్రాలతో, నీలమేఘం వంటి శరీరంతో, తెగిన తలల దండతో, చేతిలో హూలంతో కాళికాదేవి (ప్రత్యక్షమయింది. నేను భయపడాను. "తల్లీ నన్నను[గ్రహించు' అంటూ నమస్కరించాను. వెంటనే, ఉన్నట్టుండి ఆమె మనోహరాకృతి దాల్చింది. ఆ సౌందర్యాన్ని వర్ణించలేను. ఆమె శిరన్సు.

ఆడలో ఓక వంకు 11 నావరించి కోటి సూర్యుల వెలుగుతో ఒక తేజోమండలం కానవచ్చింది. నయనాలలో అను(గహం వర్షించింది. అప్పుడు దేవి నాకు అభయ[ప్రదానం చేసి యిలా చెప్పసాగింది. “బిడ్డా, నీ బావ గోవిందరాజుని నా సేవలో నియోగించ దలివాను ఈ లోకంలో నువ్వతనిని పొందలేవు. మరొకనికి నువ్వు భార్యవూ కాలేవు. నీకీ లోకంలో జీవితమంటూ యిక లేదు. మో యింటి పెరట్లో, వాయవ్య దిశగా, ఒక పచ్చాకు తీగ చూస్తావు. రేవు పొద్దున స్నానం చేసి, పూజ ముగింవిన వెంటనే, అందులోంచి రెండాకులు మా(తతం తిను. మరివిపోకు * ఇలా ఆజ్ఞాపించి పరాళక్తి ఆ తర్వాత మాయమయింది.

పొద్దున లేవి ఆ వచ్చాకుతీగకోనం చూశాను. ఆకాశం నుంని ఒక కాకి దిగింది. అదిఆ పచ్చాకుని ముక్కుతో పొడివి వెంట నే నేలమోద పడి పోవడం చూశాను దేవి మాటలలోని ఆంతర్యాన్ని నేనప్పుడు తెలుసుకో గలిగాను. ఇవాళ పగలు పది గడియలకు ఆ ఆకుని తిని నేను పరలోకానికి వెడతాను. నీ రాకకోసం ఎదురు చూస్తూ అక్కడ కన్యగానే ఉండిపోతాను. నువ్వు నీ విధ్యుక ధర్మాలను నెరవేర్చి, ఆ జనని అభీష్టం (వ్రకారం [ప్రవర్తించిన తర్వాత, ఆమెయే నిన్ను నా వద్దకు తీనుకు వస్తుంది. వెళ్లి వస్తాను. రాజా! రాజా! నన్ను మరివిహోకు. వందేమాతరం !" ఈ జాబుని చదివానో లేదో, అంతే మూర్భపోయాను. అధ్యాయం - 3, మోనాంబాళ్‌ "మరణ లేఖి వచ్చిన తర్వాత రెండేట్ల గడివాయి. ఈ రెండేళ్లలోనూ జరిగిన సంఘటనలను కనక నవివరంగా చెప్పదలచుకుంటే, ఒక మహా[గంధం తయారవుతుంది. నంగ్రహంగా చెవుతాను. ఆ దుఃఖంతో ఇల్లు విడివి పెట్టిన నేను కాషాయాంబరాలు ధరించి నన్యాసిగౌ ఉత్తర భారత మంతా పర్యటించి వచ్చాను. "వందేమాతరం ధర్మాన్ని మూర నేను మరిచిపోలేదు. కాని, (వభుత్వోద్యోగులకు నన్ను నిర్బంధం 0 వలసిన అవనరాన్ని కల్పించలేదు. (ప్రజలలో కనక మైతినీ వరమునూ స్టిరం చేయగలిగితే, స్వాతంత్ర్యం తనంతటతానే అభఖిస్తుందని నా నమ్మకం. ఫారణాన్నీ విడివిపెట్టి ఫలితం కోనం నేను అన్వేషించ లేదు. అక్కడక్కడా (వారం మాతం “సాను. అందువల్ల కొన్ని చోట్ల పో లీనులు నన్నను

12 భారతి వచన రచవలు

వరించి తిరిగారు. కాగా, (ప్రజలతో బాగా కలసి మెలసి నంచరించే అవకాశాలు తగ్గుముఖం పట్టాయి. నా (ప్రచారం వల్లనా ఆశయ సిద్దికి అంత రాయం కలిగింది. అదీకాక నా (ప్రసంగాలు విని ప్రజలుమహా ఆశ్చర్యంలో మునిగిపోయేవారు. అందువల్ల ఇతరులకంటే నన్నెక్కువగా గౌరవించడం మొదలుపెట్టారు. ఇది మాసి నేను లోలోన గర్వపడ్డాను కూడా !

"ప్రకృతి ధర్మాలనుంచి చేతలు మొగ్గలు తొడుగుతాయి. మూఢుడు “నేను చేస్తున్నానని అనుకుంటాడు" - అనే భగవద్గీతా వాక్యాన్ని నేను మాటి మాటికి మననం చేనుకోసాగాను. ఈ వృధా గర్వం నన్ను పూరిగా వైవనం చేసుకుని, నన్నెందుకూ పనికిరాని వాణ్ణిగా చేస్తుందేమో అన్న ఖీతీ నాకు శలిగింది. బయటికి తెలియనీయకుండా, నీవరి ఆదరమునూ అభిమానమునూ ఎదురుచూడకుండా సాధారణమైన సేవ చేసేందుకు నన్ను జగజ్జనని నియోగించిందని తెలుసుకున్నాను. కాగా, (పదార నభలలో పాలొనీడం మానివేశాను. ఆ తర్వాత కొన్నాళ్లకల్లా పోలీనులు నావెంట తిరగడమూ మొదలైనవాటిని నిలిపివేశారు పాదచారి గానేఎన్నో ఊళ్ళు పర్యటించాను. ఎన్నోవృత్తులు అవలంబింవి, బివరికి లాహూర్‌ నగరం చేరుకున్నాను.

అక్కడ లాలా లజపతిరాయ్‌ వంటి (ప్రముబులు పలువురిని చూడాలని పంచింది. ఆయన్ని దర్శించాను. నేనంటే ఆయనకి నమ్మకం కలిగింది. కోనల దేశంలోని పెక్కు [పాంతాలలో దుర్భిక్షం విలయతాండవం చేస్తున్న దనీ, క్షామ పీడిత (ప్రజలకు అన్న వస్త్రాలు అందజేసే ఉదేశంతో "తాను నిధి సేకరిన్తున్నాననీ, ఎందరో యువకులు అ నిధిలోంచిడబ్బు తీనుకు వెళ్లి దాంతో క్షామపీడిత (ప్రజలకు కావలసిన వాటిని అందజేనున్నారనీ వెప్పు, "ఈ విషయంలో మోరు కూడా నహాయం చెయ్యకూడదా ౧” "అని అడిగారు.

అహా ! రామచంద్రమూర్తి రాజ్యం చేసిన దేశం 1 వాల్మీకి మునివుంగ వుడు కీర్తించిన దెశం! అక్కడ అన్న వ్యస్తాల కోనం [పజలు అలమటిస్తు న్నారా! వాళ్ళకి సహాయం చేసేందుకు అక్కడికి వెడతావా? అని అడ గాలా! వాళ్లంతా నాకు దైవనములు! వాళ్లకు కావలసిన వాటిని నేను నమకూర్చలేకపోతే, ఈ రక్త మాంసాల శరీరాన్ని నేనెందుకు మోనున్నటు ? లాలాజీ వద్ద సెలవు తీనుకుని కొన్నాళ్లపాటు అక్కడుండి నా ధర్మం నెరవేర్చాను అక్కడ నేను చూసిన దృశాాలను వర్ణించమంటారా ! అలాగే

ఆధలో ఒక వంతు 13 దేవలోకం గురించి విన్నారు గదా! దేవలోకం కనక మానవలోకంగా మారితే ఎలా ఉంటుందో అలా ఉన్నది రామచంద్ర పరమాత్ముడు రాజ్యం వేసిన భూమి. అక్కడ నేను చూసిన ఘోరాలను ఎందుకు వివరించడం గ పుణ్య భూమిని గురించి నీచంగా చెప్పడం వల్ల ఒకవేళ నాకు పావం కొంచెం సం[క్రమించ వచ్చు కూడా! పాపం తప్ప మరేం లభిస్తుందని? నీ వల్ల నా మాతృదేశానికి లాభమేం కలుగుతుంది ! లేచిరా, చూదాం! ఎన్నా శిలా నిద్రలో మునిగిపోయి, పాడవుతారో యేమో అయ్యో గీ పావజాల! పాపజాతి ! ఇది యిలా ఉంచండి. ఒకటి రెండు నెలలకు తర్వాత, లాలా అజపతిరాయ్‌ మాకొక జాబు [వాశారు, ఆ పనిని ఆపవలసిందంటూ, '

నా మనన్సులో వాలా కాలంగా పాతుకుపోయిన ఒక భావం," కోనల దేశంలోని పెక్కు ప్రాంతాలలో క్షామపీడిత (ప్రజలకు సేవచేసిన ఆరోజుల్లో మరీ బలపడింది. వెనుకబడిన వర్గాల (ప్రజల బాగోగుల విషయంలో అ(గ వరాలవారమని చెప్పుకునేవారు ఎంత అశ్రద్ధ చేస్తున్నారో, ఆ నంగతి పఠ్‌ీలించే కొద్దీ నాకు భరించరాని మనోవ్యధి కలిగింది. దక్షిణదేశంలో వలె ఉత్తర దేశంలోనూ కొందరు తక్కువ జాతి వారని భావించబడు: తున్నారు. దక్షిణదేశంలో వలె ఉత్తర దేశంలోనూ, ఈ జాతివారు సాధా రణంగా వ్యవసాయం వేస్తుంటారు. వ్యవసాయం చేసేవారు కాస్త(వ్రకారం వై స్యలు కావాలి, అయితే వీరిలో బాలామంది గొడ్డు మాంనం తినడం వంటి అనావారాలు పాటించడం వల్ల హిందువులు వీరిని తక్కువగా చూన్తున్నారు. “హైందవ నాగరకతలో గోవు అతి (వ్రధానమైనది. అఆ నాగరకత వ్యవసాయం మాద అధారపడి వుంది. వ్యవసాయానికి అవు జీవగ(ర. అందువల్ల హైందువులు (పావీనకాలం నుంచే గోమాంసాన్ని వర్ణించారు. కొందరు మా(త్రం అలా వెయ్యలేదు. అటువంటి వారిని హిందువులు మరీ తక్కువగా చూడసొగారు. ఇది న్యాయమే. కాని క్షామం వ్యాధి మొదలైన శత్రువుల ముందు మనం మన హెచ్చుతగ్గుల్ని (ప్రదర్శించు కోవడం అవివేకం. తక్కువ జాతులవారిని మనం మరీ తక్కువ పరిచాం. ఆ ఫలితాలు మన మివ్పుడు అనుభవిస్తున్నాం, "మననుని బాధించే పనులకు మనం న్వస్తి వెవుదాం.' క , క

"పొద్దున చేసింది మాపటివేళ ఫలిస్తుంది.” మనం పళ్లలికీ, పంచములకూ ఏం చేగీమో, మనకు విదేశాలలో విదేశీయులు అదే చేస్తున్నారు. మన

44 భారతి వచన రచవలు

శృంగేరి శంకరాబార్యుల వారూ, వానమామలై జీయర్‌ స్వాములూ నేటాల్‌, (టాన్స్‌వాల్‌ మొదలైన దేశాలకు కనక వెడితే, ఊరి బయటవున్న గూడె ములలో వాళు నివసించాలి. సామాన్యులు నడిచే బాటలమిద నడవ కూడదు, వక్కొకు తొలిగి నడవాలి. పల్లకీలు, బండ్లు - మొదలైన వాటి కోనం ఎదురు చూసే పనిలేదు. నంగ్రహంగా చెప్పాలంటే : మనం మన లోనే కొందరిని నీచులని భావించాము, ఇవ్పుడు మనందరినీ [ప్రపంచం లోనివారు ఇతర దేశీయుల కంటె నీచులుగా చూస్తున్నారు. మనలో కొందరిని మనం అన్నృజణ్యలుగా భావిస్తున్నాము. ఇప్పుడు, వేద మార్గా వలంబకులూ మహమ్మదీయులూ అనే అంతర్భాగం కల మన హిందూజాతిని (భారతీయలు) (ప్రపంచం అంటరాని జాతిగా భావిస్తున్నది (ప్రపంచంలో అన్ని జాతులలోనూ భేదాలు లేకపోలేదు. అయితే, ఆ భేదాలు శాశ్వత మయ్యే పక్షంలో జాతి దుర్చలమై పోతుంది. అప్పుడు విదేశయుల దృష్టీలో మనం తక్కువ వారమవుతాము. "ఊరు కనక రెండు ముక్క అయికే, కోణంగికి కొండాటం"

1,200 సంవత్సరాలకు మునువు, ఉత్తర దేశం నుంచి మహమ్మదీ యులు పంజాబులో (ప్రవేశించినప్పుడు, మనవారు పెటే చాధలను భరింబ లేని వళ్ళలూ పంచములూ భేరి కొట్టి, గంటలు వాయ్‌స్తూ శత్రువులకు ఎదురేగి, స్వాగతవచనాలు పలికి, 'వాళ్లలో కలిసిపోయినట్లుగా ఐతిహ్యం. అవ్వుడు మన జాతికి పట్టిన జాడ్యం ఇంకా తీరలేదు. కరువు కాటకాలలో సాధారణంగా పంచములూ మొదలైనవారే మరణిస్తున్నారు ఈ విషయమై అగ్ర వరాలవారు వహించవలసినంత శ్రద వహించడం లేదు. ఎక్కడినుంటో వచ్చిన ఇంగ్లీషు ఫాదరీలు క్షామపీడితులకు బహుముభాలుగా నహాయం చేస్కి వందలకొద్ది మనుషుల్ని ముఖ్యంగా దిక్కులేని పిలల్ని కైనవ మతంలో కలువుకుంటున్నారు. హిందువుల జననంఖ్య ట్రేతియేడూ "అతి భయంకరంగా తక్కువవుతోంది. మరాధిపతులూ పెదలూ తమ బొజలు పెరగడం చూసి జ్ఞానం పెరుగుకున్నట్లుగా తలని *నంతోషినున్లారు. హిందువులారా ! హిందువులారా ! మన నెత్తురు, మన కండరాలు, మన ఎముకలు, మన [పాణం - హిందూస్థానవు (ప్రజలు - అడిగేవారు లేక ఆకలి బాధకు అనువులు విడున్తున్నారు.

అఆడలో ౬౯ వంతు 15 గోమాంనం తినకుండా ఉండేటట్లు చేసి, వంచముల్ని మన నంఘంలో కలువుకుని, వారికి చదువు నంధ్యలు, ధర్మచింతన మొదలైనవి కల్పింవి, వారిని మనమే ఆదరించాలి. లేకపోతే వాళందరూ మనకు ఆ జన్మ విరోధులుగా తయారవుతారు. ఈ విషయంలో'నా అల్బశ క్తికి వీలయినంత వరకూ (వయత్నం చెయ్యాలనే అభిలాష నా మనస్సులో వ్యాపించింది. వంగదేశంలో అశ్వినీ కుమారదత్తు అనే ఒక చేశ భక్తుడున్నట్లూ, ఆయన ఆ ప్రాంతంలోని "నామహ్మదులు అని వ్యవహరించబడే తక్కువ కులం వారిని నమాజంలో కలువుకుని, వాళ్ల అభ్యుదయానికి పాటువడుతున్నట్లుగా విన్నాను. ఆయన్ని చూడాలనే ఆళ శలిగింది. ల / అధ్యాయం = క కలకత్తాలో కొన్నాళ్లు ఉండి, తర్వాత బారిలాలు వెళ్లాను. అక్కడ దోవ కనుక్కుని అశ్వినికుమారదళత్తు యింటికి వెళ్లాను. ఇంటి వాకిట ఒక బెంగాలీ బాబు ఉన్నాడు. “అశ్వినీబాబు ఉన్నారా ?" అని ఆయన్ని అడిగాను. "లేరు. నిన్ననే ఆయన కా! వెళ్లారు అన్నాడు. అరెరె, అనుకుంటూ నేనక్కడే నుంబున్నాను. నాకాషాయాంబరాలను బూని ఆయన నన్ను నగారవంగా లోవలికి తీనుకుపోయి, దాహశాంతి చేసి, "ఎవరు, ఎక్కడినుంచి అంటూ నన్నడిగాడు. నేను నా నంగతి అంతా చెప్పి, నా మనన్సులోని కోరికను కూడా బయట పెట్టాను. "చూడండి బాబు, మనలో ఆరులో ఒక వంతు మనుషుల్ని మనం అంటరాని వారుగా ఉంవినట్టయితే, ఆ భగవంతుడు మనకు నధ్ధతి (వసాదిస్తాడా ?” అని నేనన్నానో లేదో, ఆయన ముఖంలో వివారం (వన్ఫుట మయింది. ఆ ముఖం చూస్తే కళ్లలో నీస్ట తిరిగేలా అనిపింవింది. అంటరాని వారి వరిస్టితిని తలమకుని ఆయన వరితపిస్తు న్నట్లు నే ననుకున్నాను. “అయ్యా! మాలా ఇంకా ఒక వందమంది ఆర్ష హృదయలు కనక ఉంటే, మనదేశం భాగువడుతుంది" అన్నాను.

"స్వామా! తమ రనుకున్నట్లుగా, నాకింకా ఆ తల్లి అంత ఆర్ధ హృదయం అను(గహించలేదు. నిమ్న జాతుల వారిని కాపాడవలెననే విషయంలో నేను కొంచెం శ్రద్ధ వహిస్తున్న మాట నిజమే. అశ్వినీవాబుతో కలిని తక్కువ జాతివారి అభ్యుదయం విషయంలో నేనూ కొంచెం కృషి

16 భారతి వచన రచనలు చేశాను. అయినా, నా ముఖంలో మారు చూసిన విచారం మనలో ఆరులో ఒకవంతు మనుషులు ఇలా హీనంగా ఉన్నారే అని అనుకున్నందు వల్లి ఏర్పడింది కాదు. మోరన్న మాటను యిక్కడికి కొన్నాళ్లకు మునువు నచ్చిన ఒక "మం(త్రాజియమ్మ" (మదరాను నుంది వచ్చిన ప్రై) పదే వదే అనేది. మో మాట వినగానే, నాకు ఆమె పరిస్లితి గుర్తుకి వచ్చింది. అది తలుచుకుని విచారించాను. ఆహా! ఎంత మీంచి గుణం! ఏం అందం! అంత చిన్నవయన్సులోనే మన దేశమంటే ఎంత భక్తి” అంటూ ఉన్న ట్టుండి ఆగిపోయాడు. తర్వాత నావైవు ఒకటి రెండుసార్లు పరీక్షగా చూశాడు. ఆయన పేరు సతీష్‌ చంద్రబాబు అని అంతకుముందే తెలియ జేశాడు.

“నతీష్‌బాబూ, ఎందుకిలా నన్ను చూస్తున్నారు? అని అడిగాను. “స్వామిజీ, క్షమించాలి. మారా సన్యాసి, మోరే (ప్రాంతలో జన్మించారో కూడా నేను తెలుసుకోలేదు. అయినా, మా ముఖం చూస్తుంటే, ఆమె హోలికలు మిలో ఉన్నట్లు నా కనిపిస్తోంది మో యిదరి ముఖాలు ఒకటని నేను చెప్పడం లేదు కాసీ మొ ముఖంలో ఆమె పోలికీలు ఉన్నట్లు మాతం నా కనిపిసోంది' అన్నాడు. ళా

మదరాను ప్రాంతపు స్త్రీ అని ఆయన అనగానే, నా మనస్సులో ఏదో నంచలనం బయలుదేరింది. ఆ తర్వాత, ఆయన చెప్పిన మాటలు వినేనరికి, ఆ నంచలనం మరీ ఎక్కువయింది. కాషాయాంబరాలు ధరింవాను. బౌలొ రోజులుగా సన్యాసిగానే ఉంటున్నాను. వేషంలో ఏముందిరా, గోవిందా, వేషంలో ఏముందిరా ?

మోనాంబ . అబ్బెచ్బె మానాంబాళ్‌ మరణించి రెండేళు దాటింది -* అయ్యో, వా (ప్రేయసి ఎంత యాతన పడిందో ఇలా సొ మనన్సు రక రకాలుగా ఆలోచించింది.

“నతీషబాబూ! నేనూ మదరాను [పాంతంలో పుటినవాణే, మోరు చెప్పిన ఆ యవతిని గురించి వింటుంటే, మా బంధువుల పమ్మాయె నాకు గుర్తుకి వచ్చింది. మారు చెప్పిన ఆ యువతి యెవరు? ఆమె పేరేమిటి? ఆమె యిష్పుడు ఎక్కడుంది? ఆమె యే ఉద్దేశంతో యిక్కడికి వచ్చింది? అమెను మాసి మొరెందుకు విచారించా మన్నారు? నా కివన్ని వివరంగా చెప్పాలి అని అడిగాను

ఆరులో ఒక వంతు 17 నకీష్‌ బాబు కథ మొదలుపెట్టాడు. ఒక్కొక్క వాక్యమూ నా మనన్స్ననే కొలిమిలో ఇనుపముక్కలు వేసినట్టనిసింవింది. ఆయన చెప్పిన కధను వింటుంటే నా మనస్సులో తోవిన 'ఫావాలను వివరించడం మొదలుపెడితే పారకులకు విరాకు కలగవచ్చు కనక ఆయన చెప్పిన విషయాలు మాతమే తెలియజేస్తాను నా మనోభిప్రాయాలను, పారకులే ఊహిెంచగలరు. నతీష్‌ బాబు వెప్పసాగాడు “ఆ యువతిది తంజావూరు. ఆమె పేరు నాకు తెలీదు. మేమంతా ఆమెను '“దీనమాతా' అనే పేరుతో పిలిచేవాళ్లం ఆమె అనలు పేరు అశ్వినీ బాబుకి తెలును. ఆయనే ఆమె వృత్తాంతాన్ని చాలాసార్లు చెప్పారు. ఆయన వెప్పింది మో కిప్పుడు చెపుతాను, వినండి. ఆమె పింభనీ దారయిన ఒక పోలీను ఉద్యోగి కూతురు. మదరానుకి చెందిన ఆమె మేనత్త కొడుకుతో ఆమెకు వివాహం కూడా నిశ్చయించారట. అతనేమో వందేమాతరం ఉద్యమంలో చేరాడు. ఆ తర్వాత ఆమె తండ్రి మరో పోలీను ఉద్యోగి కివ్చి పెళ్ళి చెయ్యాలని నిశ్చయించాడట. వివ్వరి క్షణంలో, కలలో కనివింవిన ఒక దైవం ఆజ్ఞ చొప్పున ఆమె ఏదో ఒక వచ్చాకు తినగానే భయంకరమైన వ్యాధి ఆమెకు వచ్చిందట. అందువల్ల ఆ వివాహం కాస్తా ఆగిపోయింది ఆ తర్వాత ఆమె తండ్రి మరణించాడు. ఈలోగా మదరానుకి ఇందిన ఆమె (ప్రియుడు ఏ కారణంవల్లనో, ఆమె మరణించిందని తలవి, నన్యానం స్వీకరించి యిల్లు విడివి వెళ్ళాడట క

“దుర్చులమైన ఓ మనసా! ధైర్యం వహించు. కొంచెంసేవు ఓవికపట్టు.” అని నాకు నేను ధైర్యం చెప్పుకున్నాను. కాని ని(గ్రహించుకో లేకపోయాను. “అయ్యూ మోనా, మోనా" అన్నాను. “'నతీష్‌ బాబూ! తర్వాత ఆమె ఏమయింది ? చెప్పండి, చెప్పండి" అని ఆదుర్దాగా అడిగాను.

అనలు విషయం కొంచెమైనా తెలిసి వుంటుంది సతీష్‌బాబుకి. “ఇప్పుడామె బాగానే ఉంది" అన్నాడు.

“భ్రేదు, లేదు. మోరు నావద్ద నిజం దాస్తున్నారు. నిజం కనక తెలిస్తే నే నెక్కడ బౌధ పడతానో అని నిజిం దాస్తున్నారు. అలా చెయ్యకండి; నేను మరీ బాధపడుతున్నాను. చెప్పండి, వెవ్పండ్‌" అని ఆయన్ని తొందర పెట్టాను.

మళీ సతీమ్‌బాబు ఏవో అర్ధంలేని మాటలు చెప్పి, నాకు ధైర్యం చెప్ప డానిక్‌ 'వయత్నించాడు.

లి

18 భారతి వచన రచనలు

“భారతమాత మనస్సాక్షి గానూ భగవద్గీత సాక్షిగానూ. అడుగుతున్నాను, మిరు. నావద్ద నిజం దాచకండి అన్నాను. ఈ (ప్రమాణాల వ చెంగాలీలు ఎంత (ప్రాధాన్యమిస్తారో నాకు తెలును. నేనిలా అనడం వల్ల, ఆయనకి కొంచెం కోపం కూడా వచ్చింది. ల

“'హోవయ్యా, మొండి నన్యాసి .... ఎంతెంత మాటలన్నావ్‌ ! ఇప్పుడు నిజం

" చెపుతున్నాను, విను. “నామహ్యదు'ల్ని కరువుబాధలోంవి కాపాడేందుకు గాను అ అమ్మాయి చాలా అవన్ద వడింది. చలిజ్వరం వచ్చింది. ఇక్కడున్న వైద్యులేమో ఆమె మరణించ 'పేచ్చునని చెప్పారు. ఆ తర్వాత కాశీలో మరణించడం మంచిదని ఆమె అభిలషించింది. అశ్వినీబాబు ఆమెను కాళికి తీసుకువెళ్ళారు. ఉన్న విషయం చెప్పాను" అన్నాడు.

“కాశికా ౩”

“అవును."

“కాశీలో ఎక్కడ ?

“అశీ ఘట్టంలో.”

“అశ ఘట్టంలో ఎక్కడ ? ॥

“అశకి దక్షిణంగా నర్వా అనే ఒక ఊరు. అక్కడ బాలా తోటలూ, బంగళాలూ ఉన్నాయి. అక్కడే తైవూర్‌ మహారాజావారి బంగకాలో అశ్వినీ బౌబు దిగుతారు.”

“రైలు వార్జీలకు డబ్బు కావాలి" అని అడిగాను. ఒక వదిరూోపాయల నోటు నావైవు విసిరేొడు. మానాభిమానాల కోనం పాకులాడడం దేనికి? అక్కడి నుంచి ఆ మరుక్షణమే బయటికి దారితీశాను. దోవలో మనన్స్నుని ఆహారంగా, కన్నీటిని పానీయంగా చేసుకుని కాశీ చేరుకున్నాను.

అధ్యాయం -$5 కాశీలో హనుమాన్‌ ఘాట్‌లో నాకు తెలిసినవాళ్లున్నారు. నా స్నేహితుని బంధువులు అక్కడ ఉంటున్నారు. నేను చెప్పబోట్సే ఆ వోటు కాశీకి వెళ్ళిన తమిపలకు నుపరిబితమైనదే. సాధారణంగా తమిళులంతా హనుమాన్‌ ఘాటులోనే దిగువారు. అక్కడ కీళమేర్‌ అనే ఒక నందు ఉంది కదా! అందులో వడమటి వైవునుంవి మూడవ యిల్లు. ఆ యింటికి శివ మఠం అని

అదులో ఒక వంతు 19 "పేరు. యాతతికులు దిగే యిళను కాశీలో మరములని వ్యవహరిస్తారు. శివ మరంలో దిగి, స్నానం చేసి ఆ మరంవారు పెట్టిన భోజనం చేసి, వెంటనే అక్కడున్న ఒక కుర్రవాణ్ణి వెంటపెట్టుకుని నర్వాఘాటుకి వెళ్లాను. అక్కడ తైవూర్‌ రాజావారి బంగళా ఏదో కనుక్కుని, బంగళా చేరుకునేసరికి శాత్రి ఏడయింది. వాకిటో ఒక గురవుబండి ఆగివుంది. అది బయలు 'దేరేందుకు సిద్ధంగా ఊందీ బండిలో ఇంగ్రీషువారి దుస్తులు ధరించిన ఒక బెంగాలీ ఆయన కూర్చున్నాడు. బండికి వక్కగా ఒక ముసలాయనా, మరి కొందరూ నిలబడివున్నారు. అశ్వినీకుమారదళత్తుగారి విత్ర పటమును నేను చాలా చోట్ల చూశాను కనక, ఆ మునలాయనే అశ్వినీ బాబు అని గుర్తుపట్టాను. నన్ను చూడగానే అశ్వినీ బాబు తన వక్కనున్న వ్యక్తితో 'ఎవరో ఒక నన్యాసి వచ్చినట్టున్నాడు. ఆయన్ని లోవల కూర్చోపెట్టు, నే నిప్పుడే .వస్తాను' అని అన్నాడు. లోవల ఉన్న రెండు కుర్చీలలో ఒకదాని మిద నేనూ, మరోదాని మొద నావెంట వచ్చిన కు[రవాడూ కూర్చున్నాము. బండిలోవల కూర్చున్న ఆయనతో అశ్వినీబాబు ఏం మాట్లాడిందీ నాకు బాగా వినిపించింది. అశ్వినీ బాబు : డాక్టర్‌సాహబ్‌ ! నిన్నటికంటె యివాళ కొంచెం నయంగా ,వుందని నే ననుకుంటున్నాను. మో రేమంటారు ? డాక్టర్‌ : చాలా బలహీనంగానే ఊంది. ఇంకా ఇరవైనాలుగు గంటలు కనక దాటితే, ఆ తర్వాళ [ప్రాణాపాయం వుండదు. విమం వూసిన అగ్ని బాణంవలె ఆ మాట నాకు వినిపించింది. “మోనా, మానొ' అని'కేకలు పెటాను. ఇంతలో బండి బయలుదేరి వెళ్లిపోయింది. నేను నన్ను మరిబిపోయ వేసిన కేకలకు అశ్వినీ బాబు ఆయన వెంట ఉన్న వారూ గబగబ లోపలికి వచ్చారు. వాళ్లు రావడం చూని నన్ను నేనెలాగో నిగ్రహించుకుని, లేవి నుంచున్నాను. నమన్కరింవాను, “స్వాములవారిది ఏ ఊరు? ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చారు? ఎందుకలా కలు వేశారు?” అని పొందూస్టానీలో అడిగాడు. “వాబూ - నేను నన్యాసిని కాను. నేను దొంగను. నేను మహా దురదృష్ట వంతుణి. మోనాంవాక్‌ మోకు గోవిందరాజన్‌ అనే పేరు వెప్పివుంటుంది. వెంటనే ఆయన నన్ను మేడమిోది గదిలోకి ఒంటరిగా తీనుకువెళ్లాడు.

20 భారతి వచవ రచవలు నన్నుద్దేశించి ఆయన, 'నిన్నటి రోజంతా నేను మిమ్మల్ని గురించే మాజీ మాటికి అనుకున్నాను. మోరిక్కడికి రావచ్చునని కూడా అనుకున్నాను" అని అన్నాడు. తర్వాత నన్ను తూర్పుముఖంగా తిరిగి కూర్చోమన్నాడు. అలాగే కూర్చున్నాను. కళ్ళు మూసుకోమన్నాడు. రెండు కళ్లూ మూనుకున్నాను. తర్వాత నా నుదురుని చేత్తో తడువుతూ ఆయన ఏదో ఉచ్చరిందినట్లు (గ్రహించాను. నన్ను నిద్ర ఆవహిస్తోంది. 'అరె . ఇంకా మోనాంబాళటని నేను చూడలేదు. నా (ప్రియనఖి [ప్రాణాపాయ స్లితిలో ఉంది. ఆమెను చూడక ముండే నాకిలా నిద్ర వస్తోంది ఈయన నోకేదో మంత్రం పెట్టాడు. నా హణ ప్రాణాన్ని చూడనివ్వకుండా ఈయన నాకు అడ్డు తగులుతున్నాడు: ఈయన మంత్రానికి నేను లోబడ కూడదు. కళు తెరిచి, సుంచుటాను.” ఇలో అనుకుని నేను నిలబడడానికి (ప్రయత్నించోను. 'హు అనే శబం విన వచ్చింది. కష్ట తెరవాలని యెంతగానో (ప్రయత్నించాను. కాని కళు " తెరివిట్లే పడలేదు. మత్తు ఇంకా ఎక్కువయింది. అలాగే నిద్రపోయాను. ” న ,. నేనలాగే రెండురోజుల పాటు నిద్రహోయానని లేవిన తర్వాత తెలున కున్నాను. ఈ నంగతి పక్కనున్న ఒక వ్యక్తి చెప్పాడు. “మోనా యెక్కడ ? మోనా కులాసాగా ఉందా !' అని అళతన్ని అడిగాను. "నా కేమో తెలీదు" అని సమాధాన మిచ్చాడు. నేను మామూలు మనిషిగా ఉన్నట్టయితే, అతన్ని బాగా ఎ: అడ్డు వచ్చిన వాళ్ళను కూడా తన్ని, పరిగెత్తుకొన్‌ వెళి మోనాని చూని వండేవాణ్డ, కాని, యివ్వ్పుడు నా శరీరంలో బడలిక, 'మనన్సులో ఒక [ోంతత నెలకొని వున్నాయి. నా మనస్సులోని జ్వరం కూడా మటుమాయ యింది. ఇదంతా ఆ మునలాయన పన్నిన కుట్ర అనుకున్నాను. ఇంతలో అశ్యినీవాబు నేనున్న గదికి వచ్చి, నా కెదురుగా ఒక కుర్చీమోద కూర్చున్నాడు. నాకు తెలియకుండానే నే నాయనకి నమన్కరించాను. ఓం అంటూ నన్ను ఆశీర్వదించాడు. “బాల సన్యాసి, కపట నవ్వాసి. అర్జున సన్యాసి? తాను నీవెపే మొగింది' అన్నాడు న్‌ ష్‌ [గ్రహంవాను. న ॥ న నా గట్టెక్కిం వూ 'ర్తిగా గుణం చిక్కినట్లేగదా ? అని అడిగాను పూర్తిగా గుణం విక్కింది. ఒక యాఖథై సంవత్సరాలు, నము[దంలోకి చిసిరేసినా, ఆమె కెలాంటి కీడూ కలగదు.

ఆరులో ఒక వంతు 21

'అలా అయితే నేను వెళ్లివస్తాను ఆమె ఎక్కడ కాలధర్మం చేన్తుందో అనే ఆదుర్దా కొద్దీ నేను నా ధర్మం కూడా మరిచిపోయి ఆమెను చూడాలని "రెక్కలు కట్టుకుని యిక్కడికి వాలాను. ఇక ఆమెను చూడాలనీ, ఆమెతో పాటు ఉండాలనీ నేను ఆశించడం లేదు నేను వెళ్లివస్తాను' అన్నాను.

అశ్వినీ బాబు పకవక నవ్వి, వక్కనే ఉన్న వేనివాణ్తి చూసి 'ఈయనికి కొంచెం పాలు తీసుకురా” అన్నాడు. ముఖం కడుక్కునేందుకు కొంచెం నీళ్తూ, తాగేందుకు పాలూ తీనుకు వచ్చాడు ఆ పాలు తాగిన మరుక్షణం, కుట్రాలం జలపాతం వద్ద స్నానం వేసిన తర్వాత కలిగే సౌఖ్యం కలిగింది -నాకు. బడలిక మటుమాయ మయింది. హాయిగా ఉంది.

“ఇప్పుడేమంటావు ? బయలుదేరి వెడతావా ?' అని అశ్వినీ బాబు నవ్వుతూ అడిగాడు.

"ఒక్కసారి అమెను చూసి, ఆమెవద్ధి సెలవు తీనుకుని వెడతాను అన్నాను.

ఉన్నట్టుండి అశ్వినీ బాబు ముఖంలో కనిపించిన చిరునవ్వు మాయ మయింది. తీక్షృత కానవచ్చింది. ఆ తర్వాత ఆయన “నాయన, నువ్వు _మానాంబాపని పెళ్లి చేనుకో. మిరిద్ధరూ కలిసి మెలిసి జీవించండి. పూర్వ కాలంలోని మునిదొంపతులు వేదయజ్ఞం చేసినట్లుగా, మో జీవితాంతం ఆ తల్లి (ప్రీత్యర్ధంగా జీవ యజ్ఞం చెయ్య్‌ండి' అన్నాడు.

"మరి కాళికాదేవి ఆజ !" అని అడిగాను. ఈ జన్మలో నువ్వు గోవిందరాజుని -సెళి చేనుకోకూడదని "ఆనాడు కాళీమాత మోనాంవాళకి చెప్పి, ఆమె చేత. విదం తినిపించిన ఆ వృత్తాంతం యావత్తు ఆయనకు వివరించాను.

“ఆ కధంతా నాకు తెలును. మహాశక్తి ఆజ్ఞను పూర్తిగా తెలునుకో కుండానే మౌనాంబాళ్‌ నీకు జాబు వ్రాసింది ఆమె జీవితం కొత్తదారి తొక్కాలని అ త్‌ల్రి చెప్పిన మాటకు అర్థం వేరు ఆమెను పచ్చాకు తినమని అజాపించడంలోని ఆంతర్యం, తిన్న తర్వాత ఆమెకు జ్వరం రావాలనీ అందువల్ల అనుకున్న పెళ్లి ఆగిపోవాలనీ ఆ తల్లి అభిప్రాయం అందుకు మునుపు ఆమె జీవితం వేరు; ఆ'తర్వాత జీవితం వేరు. జగజ్జనని న్పష్టం గానే సెలవిచ్చింది. కాని, మోనాంబాక్‌ తనకు నచ్చని వాడితో ఎక్కడ ఐవాహం జరుగుతుందో అనే ఆదుర్దా కొద్దీ నీకు ఏమేమో వాసింది.*చ్చుమ్హ్మ్హూ తొందరవడి కాషాయవస్తాలు ధరించావు గురున్తుఖితః నువ్వు పశ్యావ్థా షూ

గా ఈ ల 1

థో ॥

స న్లో స్ట పాదంలలంం కి ల

22 భారతి వచవ రచనలు

స్వీకరించలేదు, అయినా, యిదంతా మో మంవీకోనమే జరిగింది. మో యిద్దరికి పరివూర్ణమైన హృదయ నైర్మలం కలగడానికి యీ యెడ

బాటు తప్పనినరి అయింది, ఇక నేను వెడతాను. ఇవాళ సాయంకాలం నాలుగింటికి వూలతోటలో లతా మండపంలో నీ రాకకోనం నిరీక్షినో

మోనాంబాళ్‌ ఉంటుంది" అని ఆయన వెళిపోయాడు.

సాయం నమయమయింది. నేను 'సేన్యాసి వేషం మార్చుకుని, నో

'హోూదొకి తగిన దుస్తులు ధరించాను. వూల తోటలో లతా మండవంలో

ఏకాంతంగా నేను స్త్రీ రూపం దాల్చిన నా 1పాణమూ నన్నిపితంగొ

నుంచున్నట్టు గోచరించింది, నాలుగు "రేకులు కలసాయి. ఇదరు జీవలు

జగజ్జనని "సేవలో మునిగిపోయారు. (ప్రకృతి రూపంలో కానవచిన జగజ్జనని

ముఖంలో మందహానం విందులాడింది.

వందే మాతరం

ఊరికే

నిన్న సాయంకాలం నేను మూడో అంకనుకి వెళ్ళి ఏకాంతంగొ కూర్చున్నాను. నేనున్న ఇంట్లో రెండో అంతన్తునుంచి మూడో అంతన్తుక్‌ మెట్టు లేవు. అథ యిళ్లు, ఆ యింటి యజమాని "సెటిగారితో మెట్లు పెట్టింట్‌ మని ఎన్నోసార్లు మొర పెట్టుకున్నాను. ఇవాళ నకు అంతూ ఆయన కౌలక్షేసం చేస్తూనే ఉన్నాడో అందువల, మూడో అంతస్తుకి ఎక్కి వెళ్లడం చాలా యాతన. ఒక విన్న పిట్టగోడ్‌ ఎక్కి, అక్కడినుంచి ఒక్‌ మనిషి ఎత్తుకి పైకి వెళ్ళాలి మూడో అంతన్తు గోడ ెనరి భాగాన్ని చేతో అదిమి పట్టుకుని పిట్టగోడ మిదినుంచి ఒక్కసారిగా పెకి దూకాఫ. ఆటా పైకి వెళ్ళేటప్పుడు చెయ్యి కనక కొంచెం జారిందంటే కింద వడక తప్పదు: గౌయాలూ తవ్పవు, అయితే ఏకాంతమంటే నాకు బాలా ఇషం. అందువల్లం యాళనవడి అయినా మూడో అంతస్తు మోదికి వెళ్లి కూర్చోవడం అలవాటు.

షాగ్రిక్రే 23 ఈ ధనుర్మాసంలో చఠి వీలుగా జ టంది లపక్‌ కాబట్ట, ఎండ కాచుకోవడానికి అది చాలా వుండగా నొటిసా? = నిన్న సాయంకాలం నేను ఎండ కాచుకుంటూ , పొట్టిస్వాములవారూ. వేణు ముదలీ వచ్చారు. వాళ్లు రెండో అంతస్తుమోద "నుంచుని చవ చ్చారు. వాళ్లు రెం ఉదేశంతో ట్లు కొడుతూ నన్ను పిలిచారు. దిగి రావాలనే ద్దేశోంతో నేను ధోవతి సవరించుకుంటూ నను, జేశింవి " వుండగా. పొట్లిస్వాములవారు స్టటశిం నువ్వక్కడే ఉండు ; మేమే వస్తాము" అన్నాటీ ట్టిస్వాములవారిని గురించి యింతకు'మునువు ఒకసారి వ్రాసినట్లు పాఠకులకు జాపకం ఉండవ న్‌ ణి జాని. భూతదయ చ్చు. ఆయన కలియుగ జడ భరతుడు. మహా క్షా వు గలవాడు. రాజయోగం ద్వారా శ్వానను అవగల ఇ ఖుడు. చూడడానికి ఆయన బిచ్చగానివలె ఉంటాడు. వినిగిపోయిన కాం ఆయనాను. అలాగే వీధుల్తోనూ తిరుగుతాడు. ఆయన మహిమ ఎలా స్ర్రేలకూ పిల్ఞలకూ మాత్రమే తెలిసింది. వీధిలో ఆయన నడిచి డుతుంటే, స్రీలు చేతులెత్తి నమన్కరిస్తారు. ఆయన్ని చూస్తే బాలు పిల్లలు, తల్లి వద్దకు పరుగెత్తుకు వెళ్లేలా, పరిగెత్తుకు వెళ్ళి ఆయన మోకాలు వానన చూస్తారు. ఆయనేమో ఒక వరునవ్వు నవ్వి పిల్లల శిరన్సులు వానన చూస్తాడు. కాని సామాన్యులకు మాత్రం ఆయన మహిమ ఏమిటో తెలియనే తెలియదు. కళ్లు మూని కట్ల తెరిచేలోగా పిటగోడ మాదికి ఒక్క దూకు దూకి అక్కడినుంచి యింకో దూకు దూకి మై అరితస్తుకి వచ్చేశాడు. ఆయనలా తానూ [ప్రయత్నించాలని అనుకున్న వేణు ముదఠి జా(గత్తగా మైకి రాకుండా ఒక్క దూకు దూకాడు. పిట్టగోడను బాగానే చేరుకున్నాడు. అక్కడినుంవి పై అంతన్తుకి దూకడంలో చైలాగో జారిపోయి. గుభాలున కింద వడ్డాడు. నడుముదగ్గర, మోకాలిమోద మంచి దెబ్బలు. కనిపించని గాయాలు, నా వంటి వాళ్ళయితే ఆ దెబ్బలకు ఎనిమిది రోజులు వడక వెయ్యవలసిందే. కాని వేణు ముదఠి మహా బలిష్టుడు. అందువల్ల కొన్ని నిమిషాల్లోనే తేరుకున్నాడు. ఎలాగో బాధకు ఓర్చుకుని, మళ్లీ పైకి రావాలని (యత్నించాడు. అప్పుడు పొట్టిస్వాములవారు నన్ను చూన్తూ "మనమూ కిందికి వెడదాం” అన్నారు. నరే అని, వేణుముదలిని మైకి ఎక్కవద్దని అతని (ప్రయత్నాన్ని వారింవి, మేమిద్దరమూ కిందికి వెళ్ళాము. రెండో అంతన్తుమోద బయట మూడు కుర్చీలు తెప్పింవి కూర్చున్నాము.

2కు భారతి వచవ రచవలు "హనుమంతుడిలా అక్కడికి వెళ్లి యేం చేశారు మోరు?' అని వేణుముదలి నన్ను (ప్రశ్నించాడు "ఊరికే కూర్చున్నాను అన్నాను అంతే, ఎక్కడలేని కోపం వచ్చింది వేణుముదలికి. ఇక ఆరంభించాడు. "ఊరికే, ఊరికే, ఊరికే కూర్చోవడం బట్టే హిందూ (భారత) దేశం ఇలా పాడయిపోయింది ! ఇంకా ఎందుకు ఊరికే కూర్చోవడం? ఎవజణ్ణి చూసినా ఈ దేశంలో ఊరికే కూర్చుంటున్నాడు. లక్షలు లక్షలుగా నన్న్యానులూ స్వాములవార్లూ మొదలైన సోమరి పోతులు మనకు కనిపిస్తారు. గంజాయి తాగడం, బిచ్చమెత్తుకోవడం, ఊరికే తిరగడం -- యివే వాళ్ళ పనులు, రెండు వూటలా భోజనం కనక దొరికితే చాలు, అతను ఏ వనీ చెయ్యడు. జమిందారు, మిరాసీదారు, ఈనాందారు, జాగీర్జారు, మరాధి పతి, రాజులు---వీళ్ళందరికి ఊరికే కూర్చోవడమే పని, వట్టి సోమరిపోతుల దేశం” అని యింకా ఏమిటేమిటో వేణుముదలి చెపుతూరిడగా, పడమటి దిక్కుగా. తిరిగి సూర్యుణ్ణి చూన్తూ పొట్టిస్వాముల వారు "ఊరక ఉండుటయే వరివూర్ణ తత్త్వమని భావింప తరమే మాకు, పరాపరమే అన్న తాయుమానవ స్వామివారి చరణాన్ని పాడాడు. వేణుముదలి ఆయన వైవు చూన్తూ ఇలా అన్నాడు '"స్వాములూ! మారేదో రాజయోగులని కాళిదాను చెప్పగా నేను విన్నాను. మాతో నేను మాట్లాడలేదు, కాళిదాసుని అడుగుతున్నాను. నన్యాసి నని వెప్పుకుంటూ మా జీవితాన్ని, చెట్టులా, లాభరహితంగా గడిపే. ఘట్టాన్ని చేరుకున్నారు మోరు. చెటిునా యితరులకు పళ్ట యిస్తుంది, ఆకు లిస్తుంది, వంట చెరుకు యినుంది. మిమ్మల్ని వెట్టుతో పోల్చడం కూడా తప్పే. మో వల్ల ఇతరులకు నవ్ప ౦. కాని చెట్టు వల్ల ఇతరులకు లాభం.” ఇలా వేణుముదలి వెబుతూవుండగా, పొట్టీస్వాములవారు "ఊరక ఉండుట సౌఖ్యమని తలవి యెల్లరు అమ్మ మాటలను అజ్ఞానమున పెడ చెవిని పెట్టి (బ్రహ్మమాటను సైతము తోని రాజని, అవివేకమున మాయాటవిని అలమటించిరి, అకటా ! నా విధి నావశమా 1!" అన్న తాయుమానవ స్వామివారి పాట నొకటి పాడారు. కింద వడిన బాధను నహిందలేకపోయాడు వేణుముదలి అది కోపంగా

ఊరికే 25 శూవు దాల్చింది పైగా స్వాములవారేమో నవ్వుతూ పాటలు పాడడంతో, అతను మరీ రెచ్చిపోయాడు. వేణుముదలి యిలా అన్నాడు 'స్వాములూ, మారు పాతకాలవు వారు. మీతో నేను తర్కానికి దిగ దలచుకోరేదు నా గొప్పతనం మోకు తెలియదు. నాకు పన్నెండు భాషలు తెలుసు. మోకు తమిళం ఒక్కటే తెలును ఈ యుదం ముగిసిన వెంటనే, నేను అమెరికా, ఐరోపాలు పర్యటించి ఆయాదేశాట్లో హిందూమతాన్ని సుస్థిరం చేస్తాను. వీధుల్లో బిచ్చ మెళత్తుకుంటూ, మరంలో న్నిద్రించే వ్యక్తి మారు మాకూ నాకూ మధ్య మాట లేమిటి? దేశంకోసం పాటువడుకున్నానని 'హంబగ్‌ చేన్తున్న యీ కాళిచాను ఇలా సోమరిపోతు స్వాములవారితో కలిసి కాల క్షేపం చేయడం చూస్తుంటే నా కెంతో ఆశ్చర్యంగా ఉంది మిమ్మల్ని మాసి కాబోలు ఆయన కూడా ఇలా ఊరికే ఉండే తత్వాన్ని అలవాటు వేనుకుని వుండవచ్చు."

మళ్ళీ స్వాములవారు తాయుమానవర్‌ వెప్పిన యీ పాట పాడారు "ఊరక ఉన్నప్పుడు సౌఖ్యము కలుగును ఎందుకురా ఈ మాయాయోగము ? సాధించునా ఆత్మజ్ఞానము గ నర్వము కర్మనిష్రము, బాలుడవు నీవు.” వేణుముదలి. వేంటనే న్నావెవు తిరిగి, "ఏమయ్యా కాళిదానూ. ఈ స్వాములఅవారితో నీ కెన్నాళ్ళుగా వరిచయం " అని అడిగాడు. నేను బదులేమో చెవ్చకుండా “ఊరికే. ఉండిపోయాను. అప్పుడు. పొట్టి సొఇములవారు ఇలా వెషపసాగారు వతా నేను ఇచ్చట మొదలుపెడితే, యీ కధ బాలా పెరుగుతుంది. నం[గ్రహంగా చెప్పినా, కనీనం రెండు పుటలైనా చెప్పాలి నాలుగైదు భాగాలయినా సరే ఫరవాలేదు. ం అంత పెద్ధ కధను ఈ కాగితం కరువు రోజుల్లో ఎందుకు రాయాలను కుంటున్నానో, అదొక ఆశ్చర్యకరమైన కధ అని, పోనుపోను మో తెలున్తుంది అద్భుతమైన కధ. ఇటువంటి కధను నే నింతవరకు [వాయ లేదు. ఇతర(త్రా కూడా నేను చదవలేదు. వింటే మొోరూ ఆశ్చర్యపోతారు, గంతులు వేన్తూ ఆడుతారు ; పాడుతారు కూడా. వినని అద్భుతం విన్నాను ; చూడజాలని అద్భుతం చూశాను అందువల్ల (ప్రపంచంలో ఇంతకు మునుపు

26 భారతి వచన రచవలు (వాయబడిన కథలన్నిటిలోకి అద్భుతమైన కధను మికు వివరించాలని మొదలుపెట్టాను. కాని ఇప్పటికే యిది దీర్హమయింది. తరువాతి భాగంలోనే వివరించాలి. నేను మాట తప్పను. రెండవ భాగం వెంటనే (ప్రారంభిస్తాను. కొంచెం ఓపిక పట్టండి. లై

పొట్టిస్వాములవారు చెపుతున్నారు. "తమ్ముడూ, విను. ఊరికే ఉండేవాళ్ల పక్షానికి చెందినవాళ్డి నేను. నువ్వన్నటుగా సన్యాసులు ఊరికే కాలక్షేవం చేనుకొంటూ వుండడం వల్ల ఈ దేశం 'సడ్చిపోలేదు. అధర్మం [ప్రబలడంవల్ల దేశం పాడయిపోయింది. 'సన్యానులు మాత్రమే అధర్మానికి లోను కాలేదో గృహనులు కూడా అధర్మానికి పాల్పడుతున్నారు. అది నన్యాసుల్ని కూడా వళం 'కేనుకుంది. నిజమైన యోగులింకా యీ చేశంలో వున్నారు. వాళ్లవల్లనే యింకా ఈ దేశం నర్వనాశనం కాకుండా ఏదో యింత మాత్రంగొనైనా ఉన్నది. ఇప్పుడు లోకమంతా అల్లకల్లోలంగా ఉంది. కాని హిందూబేశం (భారతదేశం) ఊర్థ్వ్యముఖంగా పయేనిహాంది ఏ ఈ అల్లకల్లోలం నుంచి బయట వడింది. లోకాన్ని ఉత్తేజపరచ వచ్చుననే ధైర్యం హిరదూ చేశవు మనన్సులో కలిగింది ఇంతకు మునుపు కూడా ఎన్నో [పళయములనుంచి బతికి బయట పడింది. కొన్నాళ్లకు ముందు జగదీశ చంద్రబోను కలకతాలో తమ నూతన (ప్రయోగశాలను (ప్రారంభిన్తూ ఏం చెప్పాడో చదివావా | బాబిలోని యాలోనూ నైలునదీ తీరాననూ. వర్షిలిన నాగరికతలు మరణించి వేరే జన్మలు ఎత్తాయి. హిందూస్తాన్‌ ఆ నాజీప్రలె నేడూ సజీవంగా ఉంది. ఎందు కంటే ధర్మము లన్నిటిలోనూ గొప్పధర్మమైన ఆత్మత్యాగం ఈ దేశంలో మరణించక యింకా కొంతమందిలో వెనా అది కనిపిసోంది అని ఆయన అన్నాడు.” న

ఇలా _పొట్టిస్వాములవారు వెబుతుంటే వేజణుముదఠి “స్వాములూ ! మోకు ఇంగ్రీష తెలుసా? మిరు పత్రిక కూడా వదువుతారా ? జగదిశచం[ద బోను మాట్లాడిన అనంగతి మీ కెలా తెలిసింది” అని అడిగాడు. అందుకు _ స్వాముల వారిలా అన్నారు : “అనవసరమైన (ప్రశ్న వెయ్యకు. నేను చెక్సే విషయాలన్నీ శ్రద్ధగా విను. హిందూదేశవు జీవనాడిని యగయుగాలుగా

ఊరికే 27 నంరక్షించుకుంటూ వచ్చింది అ యోగులే. ఈ ఘోర కలిలో (ప్రపంచం తల[కిందులవుతున్న తరుణంలో కూడా హిందూ దేశం పతనం కాకుండా తానూ గట్టెక్క గలిగి, ఇతరుల్ని కూడా నంరక్షించగల ఆ జీవోక్తి ఈ దేశానికి ఉన్నదంటే అందుకు కారణం ఆ యోగుల తపోబలమే తప్ప మరేమి కాదు. హ, హ, హ, - ఎన్నెన్నో లేహ్యాలు సేవించి, నూరు నూట య్మాఖభెమంది భార్యల్ని ఉంచుకుని, (ప్రతిరోజూ ఒకరితో ఒకరు కుక్కలవలె పోట్లాడుకుంటూ, హిమాలయాలకు ఉత్తర దిక్కునుంది పరాయివారు రాగానే అంతా పచ్చిగోడ మాదిరి కిందికి కూలిపోయి తమతమ రాజ్యాలను వారి వశం చేసిన మా రాజుల శక్తి సంనన్నత వల్ల ఈ దేశం బతికి బయట వడిందనుకుంటున్నావా ! తెల్లవారితే నరి ఎవడు మరణిస్తాడు, నపిండీ కరణం (వ్రాహ్మణారాలకు ఎవరు పిలుస్తారని తిరుగుతూ, అర్థం తెలును కోకుండా వేదమరోశ్రాలను ఊరికే వల్లెవేసే మా (బాహ్మణులవల్ల ఈ దేశం నజీవంగా ఉన్నదని నువ్వనుకుంటున్నావా? మా వైచ్యల లోభ గుణం వల ఈ దేశానికి అమరత్వం సిద్రించిందని అనుకుంటున్నావా ? లేక పోతే హదుల మౌఢ్యం వల్ల అనుకుటున్నావా? ఎందువల్ల హిందూ దేశానికి అమరత్వం సిదించింద్‌ని అనుకుంటున్నావు ?”

“ఏం వేణుముదలి, “బాగా విను యుద్ధానంతరం అమెరికా. ఐరోపాలు పర్యటించి హిందూ మతాన్ని అక్కడ నుస్థిరం చెయ్యాలని నువ్వ అభిప్రాయ పడుతున్నావు హిందూదేశంలోని యోగివుంగవుల మహిమలను తెలును కోకుండా నువ్వు ఆయాదేశాలలో ఎలా హిందూమతాన్ని నుస్థిరం చెయ్య గలుగుతావు ?) ఈ విషయం తలబచుకుంటే నాకు నవ్వు వస్రోంది.

“వేణుముదలి, శ్రదగా విను. హిందూదేశవు యోగివుంగవుల మహిమ వల్లనే యీ దేశమింకే నజీవంగా ఉంది. ఈ భూలోకం ఉన్నంత వరకూ నజీవంగా వుండేటటు వేస్తుంది కూడా. వేణు ముదలి, చూడు, చూడు, మూడు

ఇలా స్వాములహిరనగానే నేనూ వేణుముదలీ ఆయన వంక పరక్షగా చూశాము.

పొట్రిస్వాములవారు పొడుగు స్వాములవారయ్యారు ! ,

నాలుగూ ముప్పావు అడుగులున్నట్టుగా కనిపించినా పొట్టిస్వామి ఏడూ ముష్పావు అడుగుల యొత్తుకి పెరిగారు

28 భారతి వచన రచనలు

ఒక కన్ను చూడడానికి నూర్యునిలా కనిపించిది. మరో కన్ను చందదునిలా కనిపించింది. కుడివైవు ముఖం శివునిలా కనిపిందింది. ఎడమవైవు ముఖం పార్వతిలా కనిపంచింది వంగితే వినాయకుని ముఖంఠలా కనిపింవింది. తల పైకెత్తినప్పుడు విష్ణమూర్తి ముఖంలా కనిపించింది. మళ్లీ పొట్టి స్వాములవారు చెప్పడం మొదలుపెట్టారు.

“వేణుముదలి, (శ్రద్దగా విను. నేను హిందూదేశవు యోగులకు నాయకుణ్ణి నేను మహర్దులలో మొదటివాణ్ణి, దేవతలకు నేను అధిపతిని నేనే (బ్రహ్మను, నెనే శివుణ్ణి, నేనే విష్ణుమూర్తిని. పిందూదేశాన్ని పతనం కాకుండా కాపాడుళున్నాను ఈ భూలోకంలో ధర్మాన్ని నుస్లిరం చేస్తాను "

నేను కృతయుగాన్ని నెలకొల్పుతాను. నేనే పరమవురుషుణ్ణి ఇరతకు వూర్వం ఆవార్యవర్యులు ఏమని సెలవిచ్చారు ? జీవకోటి అంకొ ఒక్కటి ; అందువల్ల కాకి వురుగు మొదలైన జీవజాలాన్ని దయతో చూడండి - అన్నారు "

"ఏం వేణుముదఠి, విను."

"త వాచార్యులు వైష్టవాన్ని బహిష్కరింవారు , వైష్టవాచార్యులు శై వాన్ని బహిష్కరింవారు

"నే నొకటి చెబుతాను.”

“కాకిని చూసీనప్పుడు జాలిపడకు, నమస్కరించు. చేతులు జోడింవి నమన్కరించు. కీటకానికి నమన్కరించు మటినీ గాలినీ కూడా నమన్కరించు- అని నేనంటాను. ల

"ఇంతకు పూర్వం వేదంలో చెప్పబడిన వాక్యాన్ని యిప్పుడు నేను అనుభవంలోకి తెస్తాను. పురాణాల నన్నిటినీ ఏకముఖం చేసాను హిందూ ధర్మాన్ని నమాకరిస్తాను ఒరేయ్‌ వేణు ముదఠి, విను " మట్రీ, గాలీ, నూర్యుడూ, చందదుడూ, నిన్నూ నన్నూ ఆవరింవివున్న ప్రాణులూ నువ్వూం నేనూ - నర్వం దైవమని వేదం ఘోషిస్తోంది. ఇవే దైవస్వరూపాలు కడమవి కావు. మన ముందు కనిపించేవాడు నారాయణుడు ఈ విషయాన్ని మనలో నెలకొనేటట్లు చేద్దాం. చానికి నమన్కరిర్ధాము , 'సేవిర్రాము మనల్ని మనం మరిచిపోదాము

“అప్పుడు మనవద నారాయణుడు నిలబడతాడు ఈ దోవను నేను అనునరింవినందువల్ల, మానవత్వాన్ని వదలి దేవత్వాన్ని సొందగఠిగాను.

ఊంికే 29 కనుకనే నేను అమరుణ్ణి కాగలిగాను. ఇదే దైవం ఇది మినహా మరో దైవం లేదు దేవతలలో నేను (శ్రేష్టుణ్ణి. నా పేరు విష్టువు. నేనే శివుణ్ణి; శివుని కుమారుడు షణ్ముఖుణ్ణి నేనె గణపతిని నేను అల్హాని, యెహోవాని నేనే పరివధ్ధాత్మను + యేనుకీస్తుని నేనే గంధ ర్వుణ్ణి. నేనే అనురుణ్ణి. నేనే పురుషోత్తముణ్ణి , నర్వజీవరాశిని కూడా !

'పంచభూతములూ నేనే అహం నత్‌ నేను కృతయుగాన్ని. ఆజ్ఞాపిస్తున్నాను కనుక కృతయుగం వస్తుంది ఏ జంతువూ మరో జంతువుని హింసించక, జంతువులన్నీ యితర జంతువుల్ని దేవతా స్వరూపాలుగా భావించి గౌరవించే విధానం కనక ఏర్పడితే అదే కృతయుగం. దాన్ని నేను కల్పిస్తాను. వేణుముదళఠి, నేను నీ ముందు నుంచున్నాను. నన్ను తెలుసుకో” అన్నారు పొట్టి స్వాములవారు. నే నీలోవల మూర్భపోయాను.

నుమారు అరగంట అయిన తర్వాత నాకు మళ్లీ (ప్రజ్ఞ వచ్చింది. అప్పుడు. చూశాను వేణుముదలి నాకు దగ్గరలో మూర్చపోయి వున్నాడు ఉపచారం చేసి అతన్ని అేపాను

“పొట్టి స్వాములవారెక్కడ ?' అని వేణుముదలి నా భార్యను అడిగాడు.

పొట్ల స్వాములవారు ఇలా మెట్లు దిగి వచ్చారు కొంచెం పాయనమూ ఒక అరటిపండూ ఇచ్చాను తీనుకున్నారు. పిల్లలకీ నాకూ విభూతి పెట్టి, దీవించి వెళ్లారు మిరింత సేవు మేడమోద ఏం మాట్లాడుతూ వున్నారని ఆయన్ని

ల ల్త డు అడిగాను రెట్టభాష అంబే యేమిటని అ మూర్చుడు వేణుముదలి అడిగా అంటూ నవ్వి వెళ్లిపోయారు" అని ఆమె బదులు చెప్పింది. చీకటి విద్యానగర మనే పట్టణంలో ఎనిమిది వందల యేళ్లకు మునువు దృఢ విత్తుడు అనే ఒకరాజూ ఉండేవాడు. అతని బంధువులలో కొందరు, పగ కొద, అతనిని బాధించసాగారు. ఒకరోజు రాజు ని(ద్రపోతూ వుండగా, అరతఃవుర పరిచారకులు కొందరిని వశం చేనుకుని, విరోధులు లోపలకి

30 భారతి నచవ రచనలు (వ్రవేశించారు. అతని కాళ్లు కట్టేసి, దగ్గరలో ఉన్న కొండచరియలో ఒక గుహలో బంధించారు అ గుహ ద్వారాన్ని ఒక పెద్ద బండతో మూసివేశారు. ఇంత జరిగినా అతను కళ్టు తెరవకుండా వుండేందుకు గాను అతని ముక్కులో మత్తు కమ్మే వచ్చాకు పసరు పిండారు. | చాలా సేపయిన తర్వాత, పచ్చాకు పసరు ప్రభావం తగ్గగానే, రాజు కళ్ళు తెరిచి చూశాడు. కాళ్లూ చేతులూ కట్టబడి వున్నాయి. తాను కటిక్‌ వీక్‌ట్లో ఉన్నట్టు (గ్రహించాడు. ఎక్కడున్నానా అని ఆలోచించాడు. చోటు ఫలొనా అని తెలీదు. నా కెవరు ఈ విధంగా (ద్రోహం తలపెట్టి వుంటారు ? అని ఆలోచించాడు ఏమి నరిగా తెలీలేదు లేవి ' నుంచోడానికి ప్రయత్నించాడు. వీలు కాలేదు. దాహం వేసింది నాలుక పిడచకట్ల్టుకు పోయింది కళ్లు తిరిగాయి. గుండె కొట్టుకోసాగింది భగవంకుడా ! నన్ను చంషాలని నిశ్చయించావా ? అని అరివాడు. "అవును" అనే మాట వినవచ్చింది. “అవునంటున్నావే, నువ్వెవరివి ?” అని అడిగాడు “నేను యముణ్ణి. నీ [ప్రాణం తీనుకుపోవడానికే వచ్చాను అని ఆ గొంతు మళీ వినిపించింది. “అప్పుడు దృఢవిత్తుడు, "నేను యావనంలో ఉన్నాను. తెలివితేటలూ (శేమా గల నా భార్యనూ, సింహ కిశోరం వంటి నా కొడుకునీ, ' సిరి నంపదలు గల నా దేశాన్నీ విడివి పెట్టి నీతో రావడానికి నాకు మనన్కరిం చడం లేదు. ఇక్కడినుంచి వెళ్లిపో అన్నాడు. ఆ కంరం ఫక్కుమని నవ్వింది. "అయితే నన్నెప్పుడు తీనుకువెడతావు ” అని దృఢవిత్తుడు అడిగాడు. “ఇంకా ఒక జాములోసలి అని జవాబు వచ్చింది. "= ఇది వినగానే దృథచిత్తుడు చెంచేలు పడిపోయాడు మునపటికంటె యిప్పుడు కట్ట మరీ తిరిగాయి. గుండె బాగా కొట్టుకోసాగింది. కాళ్లు వణికాయి, అప్పు డతనికి వాళ్ల అమ్మ చెప్పిన మంత్ర మొకటి న్ఫ్భురణకు వచ్చింది. వెంటనే ఆ మంత్రం చదివాడు. మరణ సమయంలో ఆమె అతన్ని దగ్గరికి రమ్మని పిలిచి చెవిలో ఆ మంటత్రం ఉపదేశించింది. "నాయనా, నీ కెలొంటి ఆపద వచ్చినా నరే అప్పుడు దీన్ని చదువు , నీ ఆవద కాస్తా తొలగిపోతుంది"

చీకటి 31 అని చెప్పింది. ఇప్పుడా మంథత్రం చదివాడు. "కరోమి" (చేస్తాను) అన్నదే ఆ మంత్రం. కరోమి, కరోమి, కరోమి - అని మూడు సార్లు అన్నాడు. ఒక పాము అతని కాలు కరివింది. "అమ్మా, నువ్వు చెప్పిన మంత్రానికి యిదేనా ఫలితం !' అన్నాడు. “భయపడకు, మంతం ఉచ్చరించు. మంత్రం ఉచ్చరించు, మంత్రం ఉచ్చరించు" అని అశరీరవాణి వినవచ్చింది. ఈ కొత్తకంరం వింటుంటే అతనికి వాళ్ల అమ్మ గొంతు వినినట్టని పించింది. కరోమి, కరోమి, కరోమి - అని వున & ఉచ్చరింవాడు. “కురు, కురు, కురు (చేయుము)” అని వినిపించింది అశరీరవాణి. వెంటనే ఊపిరి పీల్చి మహావేగంగా చేతులు విదిల్బాడు. చేతికట్లు తెగి పోయాయి. కరవాలం మైకి తీశాడు. కురు, కురు కురు అని మళ్లీ వినిపించింది. పాము కరిబిన ఆ కాలి వేలు కోని విసిరేశాడు. కురు, కురు, కురు- అని మశ్రీ వినిపించింది ఒంటిమోద ఉన్న గుడ్డను బింపి, మట్టిలో పొర్లించి, మరీ నెత్తురు కారకుండా దాన్ని కాలికి చుట్టాడు. మళ్లీ కురు, కురు, కురు అని వినిపించింది. కట్టను కత్తితో కో సేకాడు. ళు ళా అప్పుడు అతనికి మళీ అలనట వచ్చింది. అలాగే పడిపోయాడు. జ్వరం నచ్చింది. అంతులేని చోహీం వేసింది. | “అయ్యో, దాహం భరించలేకపోతున్నాను.. ఖం వెయ్యను ? అని బౌధ పడ్డాడు. , “మంత్రం జవించు' అని వినిపించింది అశరీరవాణి. "కరోమి, కరోమి, కరోమి" అని తలి చెప్పిన మంత్రం మళ్టీ జపించాడు. "కురు" అని బెదులు వచ్చింది. "ఏం చెయ్యాలి" అని మధనవడ్డాడు. "అధైర్య పడకు, పని చెయ్‌ ' అని వినిపింవింది. "ఏం చెయ్యాలి ?” అని మళ్లీ అడిగాడు. "అ బండను తొలగించు అని జవాబు వచ్చింది. లేవి వచ్చి, ద్వారాన్ని మూసివేసిన ఆ బండను తలతో మోటించి తోశాడు. తల పగిలి, (ప్రాణాలు పోయినా వరవాలేదనుకుని ఆ వని చేశాడు. తల పగల

ష్‌! భారతి వచన రచవలు లేదు. గుహ ద్వారాన్ని బండతో మూసివేసి వెళ్లి తొందరలో, వాళ్లు బండను సరిగా పెట్టలేదు. అందువల్ల ఆ బండ కాస్తా దొర్లి కింద పడిపోయింది. రాజు బయటికి వీచ్చి చూశాడు. సూర్యోదయ మయింది. “కరోమి, కరోమి, కరోమి వేస్తాను, చేస్తాను - అంటూ అతను తన రాజధానికి వెళ్లాడు ఆ తర్వాత అతనికి విరోధులంటూ యెవరూ లేరు. కొత కోణంగి ౯ అణా (బుడబుక సహలవాడు) వేదవురంలో కొత్తరకం బుడబుక్కల వాడొకడొబయలుదేరాడు. ఢక్క వాయించడంలో ముషృమ్యైదు తాళభేదాలూ వాటిలో అంతర్భేదాలూ (ప్రదర్శిస్తున్నాడు. తాళం విషయంలో మహాఘటికుడు బంటి మోద బోలెడు గుడ్డలు వేనుకోడు. మంచి తెల్లని ధోవతి కట్టుకుని, తెల్ల బొక్కా వేను కుంటాడు. ఎర్రని గుడ్డతో వలయాలు వలయాలుగా చుట్టిన "పెద్ద తలపాగా రసమ అ తలపాగా వే నెల్లూరు వియ్యం బస్తాలో నగం ఉంటుంది. ద ౦కుడు ట్టు అ మిసాలకూ చెంపలకూ తగినట్టుగొ విశాలమైన మృఖిర: ఎ(రని ఒళ్లు. ఆ ముఖానికి ఆ కుంకుమ బొటు ఎంతో నిండుదన మిచ్చింది. నన్నగా ఉంటాడు. బలిష్షుడు కాళకు హెోపరాబాదు వెప్పులు. నిన్న పొద్దున అతను మా వీధిలోకి వచ్చాడు ఢక్యమాద తొన (ప్రస్తారం చేస్తున్నాడు. (ప్రముఖ మృదంగ విద్వాసునిలా వాయిన్తున్నాడు- ఘటికుడు. అతను అన్నాడు గదా. - క్‌ 'గుడుగుడు గుడుగుడు గుడుగుడు గుడుగుడు మంవి కాలం వస్తుంది, మంచి కాలం వస్తుంది జాతులు కలిసిపోతున్నాయి, జగడాలు తొలగిపోతున్నాయి చెప్పవే చెప్పవే, అంబా జగదంికా వేదపవురం వారికి మంచి కలుగుతుంది

కొత్త కోణంగి ఏతి దారి[ద్యం తొలగుతుంది, ధనం వస్తుంది.

చదువులు పెరుగుతున్నాయి పాపం తరుగుతోంది

చదువుకున్నవాడు కనక జూద మాడితే

పోతాడు, పోతాడు, నశింవిపోతాడు.

వేదవురంలో వ్యాపారం పెరుగుతోంది

పరిశ్రమ పెరుగుతోంది, కార్మికుడు బాగువడతాడు..

శాస్త్రం పెరుగుతోంది, నూతం తెలుస్తోంది

యం(తం పెరుగుతోంది తంత్రం పెరుగుతోంది

'మంత్రా లెన్నో పెరుగుతున్నాయి, పెరుగుతున్నాయి.

గుడుగుడు గుడుగుడు గుడుగుడు గుడుగుడు

వెప్పవే చెప్పవే చండికా కాళీ

గుడుగుడు గుడుగుడు -”

ఇలా అతను చెప్పుకు పోవడాన్ని పరువుమోద పడుకున్న నేను విన్నాను. ఇదేమ్మిటా కొత్తగా ఉన్నదే వ్యవహారం అనుకుని ఆశ్చర్యపడి, అతన్ని ఆగమన్నాను. ఆగాడు. కిందికి దిగి వచ్చి, అతన్ని దగ్గరకి పిలివి, ఏ ఊరు? అని అడిగాను. 'సొమో! బుడబుక్కల వాడికి ఊరేమిటి, నాడేమిటి ? ఎక్కడో పుట్టాను. ఎక్కడో పెరిగాను, ఎక్కడెక్కడో తిరిగి తిరిగి యిక్కడికి వచ్చాను" అన్నాడు. అవ్వుడు నే నన్నాను.

“నిన్ను చూనుంటే కొత్తరకం బుడబుక్కలవాడిలా వున్నావు. మామూలు వాడివిలా లేవు నీ వట్లుహరోన రాలు వీల్ణయినంత వరకూ వివరంగా వెప్పు, నీకు మంచి జరీధోవతి యిస్తాను." |

సందుకు బుడబుక్కలవాడు ఇలా అన్నాడు. సామా, నే వడ పుట్టానో నాకు తెలీదు. మా అమ్మ ముఖంకూడా చూడలేదు. మా నాన్నగారి వృత్తి. ఆయన దక్షిణాది వాడు. తొమ్మిది కంబళత్తార్‌ అనేది మా కులం. నా పదోయేట, నన్ను మా నాన్నగారు తంజావూరికి పిలుచుకు వ న్‌ అక్కడ మజహావి వచ్చి ఆయన మరణించారు. అనాటి నుంవీ నేని వడ వేనుకుంటూ ఎన్నో ఊట్ల తిరిగి హైదరాబాదు చేరుకున్నాను. అస్పుడు నాకు ఇరవై యేళ్ళ" అక్కడికి జాన్సన్‌ అనే దొర వచ్చాడు. మంచివాడు, అతను ఒక కంపెనీ ఏజంటు ఇండియానుంచి బోగం వారు, నట్టువకత్తెలు. ఐంద్రజాలికులు మొదలైన వివిధ వృత్తుల వారిని జీతాలిచ్చి ెల్లవారి

త

34 భారతి వచవ రచవలు దేశాలకు తీసుకు వెళ్లి వాళ్లచేత ఆటలు అడించడం ఆ కంపెనీ వాళ్ల వని విధివకౌన నేను ఆ డౌన్సన్‌ దొర కంపెనీలో చేరాను. ఇంగ్రాండు, ప్రాంను మొదలైన ఐరోపీయ దెశాలలో వర్యటించాను. అమెరికా కూడా వెళ్లాను, రెండేళ్లకు మునువు - యుద్దం [ప్రారంభ మయ్యేందుకు ముందు - కంపే మూలీ పడింది. మాకందలీకీ డబ్బిచ్చి ఇండియాకి పంపివేశారు మమ్మల్ని" బతికున్నంత దాకా అన్నానికి లోటులేనంత డబ్బు కూడ బెట్టాను. ఆర్యా నప్పటికీ మూ కులవృత్తిని విడిచిపెట్టడం మంచిది కాదనుకుని, యిక్కడి వవ్చిన తర్వాత కూడా ఎన్నో ఉళ్లు తిరిగాను." టి

'ఐరోపా మొదలైన దేశాలని పర్యటించిన రోజుల్లో యితర వగ వేషగాళ్ళవలె అంకా వృధా చెయ్యకుండా ఆయా దేశల భాషలు కూడొ నేర్చుకున్నాను. నాకు ఇంగ్రీషు బాగా తెలును. మరి కొన్ని భాషలు కూడో తెలును బౌలా వున్తకాలు చదివాను. ఇక్కడికి వచ్చిన తరువాత, అక్కడి వారి కంటె యిక్కడి వారు ఎన్నో విషయాలలో వెనకపడి వున్నట్లు తెలును కున్నాను”

“మా కులవృత్తిని ఆధారం చేనుకునే యిక్కడి వారికి వీలయినంతవరకో "కొన్ని విషయాలు వివరించాలని నేనిలా బయలుదేరాను. ఇదే నా వృత్తాంత౦.

ఒక జరీధోవతి యివ్వబోయాను. పోయిన దీపావళి కొన్నది. మంవిదే-

సామి! వద్దు" అని, మళ్లీ ఢక్క వాయించుకుంటూ వెళ్లిపోయాడు- వెడుతూ యిలా మొదలు పెట్టాడు,

“పడుగుడు గుడుగుడు గుడుగుడు గుడుగుడు,

అయ్యగార్హకు ధెర్యం అధిక మవుతోంది

బోజ్డి కరుగుతోంది ఉత్సాహం పెరుగుతోంది

అష్ట లక్ష్మలు అను[గ్రహిస్తున్నారు

భయం తొలగుతోంది పాపం తొలగుతోంది

శాస్త్రం పెరుగుతోంది జాతి తరుగుతోంది

నిజాయతీ పెరుగుతోంది న్యాయం తెలుస్రోంది

పాత కాలవు పైత్యం తొలగి పోతోంది

వీరత్వం పెరుగుతోంది మంచి కలుగుతోంది

వెప్పనే శక్తి, మలయాళ భగవతీ

ధర్మం పెరుగుతోంది ధర్మం పెరుగుతోంది - *

అన్తుషవి నందేహం 35 ఇక నమస్కార ని వైవు చూన్తూ భగవంతుని న్మరిన్తూ, ళు

అర్జునుని సందేహం

హస్తినావురంలో దోఖాబార్యుని పారశాలలో పాండుమహారాజు

కుమారులూ దుర్యోధనాదులూ వచదివేరోజుల్లో, ఒక రోజు సాయంకాలం వేళ

వాహ్యాళినుంచి వసూ అరునుడు కర్తుని చూసి, “ఏం కర్తా! నమరము

మంవిదా? శాంతి మందిస్తా? అని చీడిగాడు. (ఇది మహాభొరతంలోని ఒక ఉపకధ ; కశ్మాస్త్మప్రమాణం కలది , వట్టి కల్పన కాదు.)

గౌంతి మంవిది" అన్నాడు కర్ణుడు.

కారణం ?" అని కిరీటి అడిగాడు.

“ఏమోయ్‌ అర్హునా, యుద్దం కనక వస్తే, నేను నీతో పోరాడాలి. అందు వల్ల నీకు యిబ్బర్‌ది. నాదేమా జాలిగుండె. నీకు కనక కష్టం కలిగితే, నే నది చూసి నహించలేను. కనక మన యిద్దరికీ కన్టం కలుగుతుంది. అందు వల్ర కాంతి మంవీది" అని కర్లుడు వెప్పాడు.

అర్జునుడు ఇలా అన్నాడీ “కర్ణా! మన యిద్దరిని మనన్సులో ఉంచు కుని నే నీ విషయం అడగలేదు. సాధారణంగా లోకంలో యుద్ధం మంచిదా ? వాంతి మంవిదా ?” అని అడిగాను

"ఉమ్మడి విషయాలను గురించి ఆలోచించడంలో నా కంతగా అఖిరువి లేదు" అని బదులు చెప్పాడు కర్టుడు.

వీణ్ణి చంపి పారవేయాలని అర్జునుడు తన మనన్సులో అనుకున్నాడు. తర్వాత అర్జునుడు (దోణావార్యుల వద్దకు వెళ్లి అదే (ప్రశ్న అడిగాడు.

“కలహం మంచిది" అన్నాడు (దోణాపార్యుడు, “ఎందుకు ?' అని పార్టని (వశ్నం

36 భారతి వచన రచవలు

అప్పుడు (దోణావార్యుల వారిలా చెప్పారు. “నాయనా విజయా ! కలహం వల్ల ధనమూ, కీర్తీ కలుగుతాయి. లేకపోతే మరణం కలుగుతుంది. కాంతి వల్ల అంతా సందేహమే. ..”

ఆ తర్వాత ఆర్జునుడు భీష్మాచార్యులవారి వద్దకు వెళ్లాడు "తాతయ్యా! హోరూ లాభమా, హీందు లాభమా ? అని అడిగాడు. అప్పుడా వృద్ధుడు ఇలా బదులు చెప్పాడు. “బిడ్డా, అర్జునా ! శాంతే మంచిది యుద్ధంవల్ల మన్న క్షర్రియకులానికి లాభం ఉంది ; అయితే శాంతి వల్ల లోకానికే లాభం."

ౌ మాట న్యాయసమ్మతంగా లేదు" అన్నాడు అర్జునుడు.

మొట్ట మొదట కారణం వెప్పి, ఆ తర్వాత నిరయాన్ని చెప్పాలి అర్లునా"

ళా జ

అన్నాడు వృద్ధుడు.

తాతగారూ శాంతి వల్ల కర్షు డేమో క్రైమెట్టులోనూ నే నే మోకింది మెట్టులోనూ వున్నాము 'యుదం కనక 'వసే నిజం బయటపడుతుంది" అన్నాడు, ఇ లై నాం ఫీష్మాచార్యుఅవారు, “నాయనా, ఎప్పుడూ ధర్మానిదే మైచెయ్యి- ఫ్‌ నన్‌ం వున్నప్పుడు కాని లేనప్పుడుకాని ధర్మమే జయిస్తుంది. అందువళల్లా బుట్ట నో కోపం చంవుకుని, శాంతిని కోరుకో. మానవు అంతా తోజ్‌

న వాన వాళ్లు పరస్పరం (శేమించుకోవాలి. (మేమ తారక మంత్రం-

వై శ్రైటిక చెవుతున్నాను. (శేమే తారకమంథ[తం” అన్నాడు. ఆయన కళ్లు

మ్మగిల్లాయి. ల అర్ద వైషున తర్వాత, వేదవ్యాసులవారు హస్తినాపురానికి వచ్చారు- ఆ సమోపిందవి "భా మ్నాంవాటి న్న 0 యుద్ధం మంవిదా, శాంతి మందవిదా? అని "రెండూ మంచివే. నమయానికి తగిన ప ౩ అయన చెప్పాడు తగినట్టుగా వ్యవహరించాలి" అని బాలా సంవత్సరాలకు తరువాతి మాట. వనవాసం చేస రోజుల్లో ధ్థర్యోధనాదుల వద్ధకు రాయబారం పంపించేందుకు ముందు అరునుడు. ఆక్కృష్టుని సమిపింబి, “'యుదం మంవిదా? శా అడగకు. స శాంతి మంచిదా ౯ అని అందుకు కృష్ణుడు, "ప్రస్తుతానికి శాంతి మంవిది. అందువలనే నేను కాంతి కోనమని హస్తినోవురానికి బయలుదేరుతున్నాను అన్నాడట?

వేవబెట్టు 37 "వేపచెట్లు కో వనంతకాలంలో నే నొకరోజు పొదునవూట మలయగిరి (ప్రాంతాన ఒంటరిగా అటూ యిటూ తిరుగుతున్నాను. బాలాదూరం నడివినందువల్ల నాకు శొంచెం అలసట అనిపించింది ఆ అలనట తీర్చుకునేందుకు అక్కడున్న ఒక తోవులోకి వెళ్లి, ఒక వేపవెట్టునీడను వడుకున్నాను గాలి కమ్మగా వీస్తోంది. పడుకున్నకొంచెం సేపటికల్లా మంచినిద్ర పట్టింది. అప్పుడు నాకు వచ్చిన అపూర్వమైన కలను వివరిస్తాను నేను పడుకుని వుండగా, "ఓ నరుడా, ఓ నరుడా లే లే అని అోరీరవాణి ఒకటి వినిపించింది వినిపించగానే, నేను కళ్లు తెరిచాననుకుంటున్నాలేమో, కలలో కళ తెరివినట్లుగా కలగన్నాను. "ఎవరు పిలిచారు?” అని అడిగాను. "నేనే వేపచెట్లుని. నేనే పిలిబాను. లే' అని జవాబు వచ్చింది వెంటనే నేన్‌ ఆలోచనలో పడ్డాను. _ " ఇది దయ్యమో, భూతమో, లేకపోతే యక్ష కిన్నర గంధర్వ వర్గానికి వెందిందో, వన దేవత వచ్చిందో --- అని యిలా అనుకున్నాను. లేకపోతే వేవచెట్టు ఎక్కడైనా మాట్లాడినట్లు విన్నానా ? దయ్యమేమిటి గియ్యమేమిటి. అదంతా వట్టి కట్టుకధ. సను నిజంగా కట్ణ తెరిచి జాగ్రదావన్థలోకి రాలేదు. ఇంకా కలగంటూనే వున్నాను. ఈ మాటలు కలలో వినిపించిన మాటలు - ఇలా నాలో నేను తర్కించుకుంటూ వుండగా “నరుడా, లే... నిన్నే' అని నుల్లీ వినిపించింది. “ఎవరు నువ్వు ?" అని మీ అడిగాను. “నేను వేవచెట్లుని. నా నీడసీ నువ్వ పడుకున్నావు. నీకు మంచిసంగతులు కొన్ని చెప్పాలనే వుద్దేశంతో నిన్ను లేవుతున్నాను' అని బదులు వన్చింది, అప్పుడు నేనిలా అనుకున్నాను. 'మనకు తెలియని నంగతులు లోకంలో ఎన్నో ఉన్నాయి - అని షేక్‌స్పియర్‌ సెలవిచ్చాడు. కనక చెట్లకు మాట్లాడే

38 భారతి వచన రచవలు

శక్తి వుండవచ్చు. ఆ విషయం నా కింతవరకూ తెలిసివుండక పోవచ్చు అందువల్ల ఈ చెట్టుతో నంభాషణ సాగించి అసలు నంగతి తెలునుకుందాం అనుకుని కళ్ళు తెరివి నుంచున్నాను. (నిజంగా నుంచోలేదు. లేచి నుంచు న్నట్టుగా కల గన్నాను.)

“ఓ వేపచెట్టా- సీ కెలా వచ్చింది యీ మానవ భాష? మనుషులవలేె గుండె, గాంతు, నాలుక, వళు, పెదవులు మొదలెనవి లేకుండా మానవభాష మాట్లాడడానికి వీలు కలుగెదు గదా! మాలో వళ్లు లేనివారి ఉచ్చారణ సరిగా ఉండదు. కొండనాలుక లేనివారు మూోగవారై పోతున్నారు. అటువంటప్పుడు నువ్వు మానవ శరీరం లేకుండానే మానవభాష ఎలా మాట్లాడ గలుగుతున్నావు ? అని అడిగాను.

అప్పుడు వేపచెట్లు యిలా వెప్పింది.

ఓ నరుడా, విన్‌. మానవుడికి ఒకే నోరుంది. నాకు దేహమంతా నోశ్రే- మానవభ్రా్ష ళ్‌ మాన మాట్లాడడానికి నోరు మొదలైన బాహ్య సాధనా వస్త వున్నట్టుగా వుండాలని నువ్వనుకుంటున్నావు ! సాధారణు నాక్‌ వది అవసరమే. కాని నేను అగస్త్యముని శిష్యుణ్ణి. తమిళభామలో శేదు. "డీత్యం ఈ రోజుల్లో అగన్వుల వారికి తప్ప మరెవ్వరికీ

వేపచెట్టు యింకా యిలా చెప్పసాగింది

కవృట కథను మొదటినుంవి చెపుతాను. నరుడా ! శద్రగా విను. నొ

మునువు ముషయ్యేట్ల. నేను లేతవెట్టుని పదిహేను సంవత్సరాలకు:

నేను మలక వసంతకాలంలో రాద్రివేళ చక్కని వెన్నెల కాస్తోంది- మేల్కొనే వ వున్నాను. సాధారణంగా మానవుల వలె చెట్లు పగలంతా ఎందుప్‌లనో లమ వారి కాగానే నిద్రపోతాయి. కాని ఆరోజు రొతి

చెట్టుచేమల్నీ చూనూ అీన వట్టరెదు న

వదహారేళ్ల ఒక యువకుడే “మాన చన అప్పుడు నుందరుైన్‌

అయిన 'పేదకొండేళ్ల యవతీ -- లస కని వాలా ఆంధ్రగ్యల్త లు ౦దే--- ఆ నదిలో

ఎదుతూవుండడం చూశాను కొంచెం సేపటికలా ఆ యిదరూ మామూలు హనవులు కారని నష్ట మయింది రెక్కలలేకుండాసేవాళు ఆకాశానికి (క్రీడించడం. చూశాను. తర్వాత వాళ్లిద్దరి మాటలను బట్టి వాట్ల

వేవచ్చెట్టు ప్రి ఫలానా అని (గ్రహించాను వాళ్ళిద్దరూ అగస్త శముహార్డీ, తామ్రపర్టీ దేవీను. మామూలుగా అయితే, అగన్త్యుడు అంగుష్ట వూట్రుడన్ని వాకు తెలును. కాని ఆయన కామరూపి. అనగా, అనుకున్నప్పుడు అనుకున్న రూపం ధరించగల డన్నమాట ! తామపర్దీదేవి కూడా ఇంతే. అందువల్ల వాళ్షిరూ అప్పుడు అత్యంత మనోహరాళ్షోతులు ధరించి మానవులై ఆపేల్రో మునిగివున్నారు వాళ్ల క్రీడ తెల్లవారుజాము దాకా సాగింది. ఆ తర్వాత కౌ(మ్రపర్ణి అదృశ్య వేవచెట్టు యింకా చెపుతున్నది. “నరుడా, విను, శ్రద్ధగా విను. తామ పర్టీదేవి తెల్లవారగానే అదృశ్య మయింది. అగస్త్యుడు మాత్రం ఒంటరిగా వచ్చి, నా (చెట్టు) మొదట్లో నువ్వు నుంచున్న బోట యోగ నిద్రలో మునిగి పోయాడు. అప్పుడు నాకు అగన్వ్యుల వారి శ క్తులన్నీ బాగా తెలియవు. అంధద్లు వల్ల ఆయన యోగ నిద్రలో ఉన్నట్లు తెలునుకోలేక పోయిన నేను, జలక్రీడ వల్ల అలసి సొలసి మామూలు ని(ద్రపోతున్నారని అనుకున్నాను. తెల్లవారి, సుమారు ఒక జామవుతోంది. అప్పుడు, అదుగో నీ కెదురుగా ఒక వింత వెట్టు వున్నది చూశావూ, ఆ చెట్టు మొదట్లో వున్న వుట్టలోంవి ఒక ముంమి నాగుపాము బుస్సుమంటూ అగన్త్యులవారు వడుకున్న బోటికి రావడం నేను చూశాను చూడడం తరువాయి, నేను జడునుకున్నాను. అయ్యో! ఈ ద్‌ నాగం ఈ మహా వురుషుని వంపనున్నది కదా! ఆయన చేత కళ్లు తెరిపిం టట్లు చేస్తే ఆయన తన తపళ్ళక్తి వల్ప పాముని లొంగ దీనుకుంటారు - అనుకొని నేను నా అకుల్ని ఆయన మాద వడేలా చేశాను. ఆయన కళ్ల తెరవాలనే నా ఉదేశం. కాని ఆయన కళ్లు తెరవలేదు. ఈ లోగా పాము ఆయన్ని నమిపించిరది. పాదాన్ని రెండ్‌సార్లు కరిచింది. మూడోసారి కరవాలని పడగను పెకెత్తింది. నరిగ్గా అ నమయానికి ఆయన కళ్లు తెరిచి చూసి, తాడుని వైకి ఏత్తినట్లుగా. పాముని చే త్తో తీసుకుని మెడలో వలయా కారంగా వేనుకున్నాడు. త పాము కూడా తాడులా ఏమో చెయ్యకుండా మహా సాధువులా ఆయన మెడలో తిష వేసింది. అది కరివిన చోట నెత్తురు కారుతోంది ఆయన కొంచెము మి తడిమాడు. వుండు ఆరిపోయి మామూలు చర్మ మయింది. ఇది చూసీ నేను వాలా ఆక్పీర్య పోయాను. అటువంటి మహనీయునితో ఒక్క మాటయినా మాట్లాడలేని పరిస్థితిలో, మూగ చెట్టుగా జన్మించానే అని చాలా విచారించాను, ఎలాగయినా నరే

0 భారతి వచన రచనలు నా“అఖి[ప్రాయాన్ని[ ఆయనకి తెలియ జేయాలనే వుద్దేశంతో ఆయన పొదొలి మ్‌ద్‌ కొన్ని పువ్వులూ ఆకులూ రాల్ప్చాను. ఆయన తల మైకెత్తి' వేవ ఇెట్టూ- అని-పిలిచాడు.

వేపచెట్టు తరువాతి కధను వివరించసాగింది. "

“నరుడా, విను. శ్రద్ధగా విను. నన్నిలా అగన్తుల వారు పిలవగానే, నాక్‌ తెలియకుండానే, నా కొమ్మలలోని నోళ్ల నుంచి 'ఏం మునివర్యా? అ తమిళ శబ్దాలు వెలువడ్డాయి. నా శరీర మంతా గగుర్పొడిచింది. మరో జన్మ వెళ్త "రహస్యం తెలుసుకున్నాను. వేపచెట్టు జన్మ పోయి మానవజన వేచ్చిసట్టు గ్రహించ గలిగాను. శరీరం మారలేదు. శరీరం మారితే యేం మారకపోతే యేం? నేను శరీరాన్ని కాను; ఆత్మను, నేను జ్ఞాన్నాన్ని- ఉన్నట్లుండి నాకు వేపవెట్లు అత్మ తొలగిపోయి మానవాత్మ వచ్చింది, మానవాత్మ రానిదే మానవ ఫొష మాత్రం ఎలా వస్తుంది ? కోటి జన్మలలో నేను హిందవలసిన లాభాన్ని ఆ మునివుంగవుడు నాకు ఒకే ఒక క్షణం (్రసొదించాడు. అందువల నాకు కలిగిన ఆ ఆనందోత్సాహంలో ఆయన పాదోల మొద ఎన్నో వ్ర్‌వ్వులూ ఆకులూ రాల్బాను. ఆయన కూడా నంతో షింవి “ఓ వేపచెట్టా! నిన్న రాత్రి నేనూ తామపర్రీ యిక్కడ రామనదిలో జలక్రీడలో మునిగి వుండగా ఎంతో సంతోషంతో మమ్మల్ని ఆశీర్వదించావ' చేనావిషయాన్ని నా జ్ఞానదృష్టి వల్ల (గ్రహించాను. తర్వాత కొంచెం శపటికీ ముందు నేను యోగన్‌ద్రలో “వుండగా ఈ పాము నన్ను నమీపించడం మాపి నన్ను కాపాడాలనే నిమిత్తం నన్ను లేపాలని నా మాద వువ్వులొ ఆకులూ రాల్బోవు. ఇలా నువ్వు నావట్ల చూపిన భక్తికి ప్రత్యుపకారంగొ నేను బుషిజానం అనుగ్రహిన్తున్నాను ఇందువల సీకు సకల జంకునం భౌషలతోన్లు కంచి వరిచయం నహజంగానే కలుగుతుంది. నకల జంతువుల యందూ సమదృష్టి యేర్పడుతుంది. అన్నిటినీ సరిసమానంగా (క్రేమించ గలుగుతావు: అందువల్ల నీకు జీవన్ముక్తి కలుగుతుంది -” అన్నాడు. అనాటి సంప్‌ ఆయన చెప్పిన్‌ శక్తులన్నీ నాకీ అలవడినాయి ఏ వీకూ వింతొ లేకుండా, ఏ విధమైన భయమూ లేకుండా, జీవన్ముకిని పొంది నివసిన్తున్నాను.”

వెంటనే నేనా వేపవెట్టుకి సాష్టాంగ నమస్కారం చేశాను. 'నీకేం కావాలి?” అని అడిగింది. అప్పుడా వేపచెట్టు నుద్దేశించి, అగస్త్యుల వారు నీ

వేవబెట్టు ప! కెలా గురువో నాకు నువ్వే గురువ్వి. నీకా మహనీయుడు (ప్రసాదించిన జీవన్ముక్తిని నాకు నువ్వు అను[గహింవాలి' అని పార్పించాను.

“అలాగే అంది వేపచెట్టు. న

ఈ నమయంలో నేను నిజంగానే నిద్రనుంచి లేచి కళ్లు తెరివి చూశాను. పిచ్చుకలూ మొదలైనవి రకరకాల ధ్వనులు కావిన్తూ ఎగురుతూ ఆటల్లో మునిగి తేలుతున్నాయి. ఉడుతలూ మొదలైనవి అటూ యిటూ వరుగెత్తుతూ వున్నాయి. కాకులు చిలుకలూ గద్దలూ ఇంకా రకరకాల వులుగులూ పట్టలూ కాంతి [ప్రవాహంలో ఈదులాడుతున్నట్టు కనిపించాయి. కంటికి కనిపించకుండా మరుగున వుండి ఒక మగ కోయిలా ఒక ఆడ కోయిల్లా [యేమ గీతాలు ఆలపిస్తున్నాయి. మగ కోయిల పాడుతోంది వ్‌

“కుహూ, తుహూ, తుహూ

తుహూ, తుహూ, తుహూ

రాధా రే" (దీని భావం ;

నీవు నీవు నీవు

నీవు నీవు నీవు

రాధవే) ఆడ కోయిల పాడుతోంది :

“తుహూ, తుహూ, తుహూ

రాధా కృష , కృష , కృష

వేవచెట్టు .న వెలకీస అకల్ని ఎండలో మెలమెల్లగా కదిలించసాగింది. "ఆశ్చర్యకరమైన కఠనన్నాను' అనుకున్నాను మనస్సులో. ఈ లై ని ఎక్కువయింది. నాకా అకలి వేస్తోంది. వేవచెట్టుకి ఒక నమస్కా తోపులోంచి బయటపడి యిల్లు చేరుకున్నాను.

శ2 భారతి వచన రచవలు కాంతామణి "కాంతామణి, మి నాన్నగారి పేరేమిటి? అని అవ్వ అడిగింది. ఒక వావి వద్ద జరిగిన ముచ్చట. ఎండాకాలం. [ప్రాతః కాలం. ఆకాశంలో బాల ఛానుడు వినుగూ విరామం లేకుండా కిరణాలతో ఆడుకుంటున్నాడు. ఎదురుగా నల్దని కొండ, పచ్చని చెట్లు. ఆవులు. చాలామంది మనుషులు. కొన్ని గాడిదలు. ఎండ దేనిమోద పడితే, అది మనోహరంగా కనిపిస్తుందని షెల్టీ అనే అంగ్రకవి సెలవిచ్చాడు. నాకు ఎప్పుడు చూసినా (పతి వన్తువూ మనోహరంగానీ కనిపిస్తుంది.

అయితే, పొద్దుటివూట మనుషుల్లో కొంచెం ఉత్సాహం, చురుకుదనం ఎక్కువ పాలులోనే ఉండడం వల్ల, లోకం బాలా నంతోషకరంగా ఉన్నట్లు కానవస్తుంది. న్‌

తోటకు మధ్యగా ఒక బావి. ఆ తోటలో కొన్ని ఎ(రగన్నేరు వెటు ; కొన్ని మళ్హొవూల మొక్కలు. మరికొన్ని గులాబి చెట్టు. మై వీధి వాళు కూడా వచ్చి అ బావిలోంచి నీళ్ళు తోడుకొని వెడుతూ వురటాఠ. న్‌

ఈ కధ (పారంభమైన ఆరోజు ఉదయం అక్కడ కాంతామణీ, ఆ అవ్వా కాక, ఒక గుడ్డి మనలాయన నీళ్ళు తోడుకుని స్నానం చేస్తున్నాడు. పోఠీను వుద్యోగం నుంచి విరమించుకుని తన శేష జీవితాన్ని రామనామ జపం ద్వారా గడుపుదామనుకుని అ (గ్రామానికి వచ్చిన పొరసారధి అయ్యంగారు ఒక వక్కగా నిలబడి అవ్వను పరీక్షగా చూస్తున్నాడో.

బావికి దగ్గర్లో ఒక పిట్టగోడ. దాని వెనక ఒక వేపతోట. అక్కడ బాలా మూఠికలున్నాయి. వాటిలో ఒకటి వాలా ఆకఠి కలిగించేదని నా కొక సన్న్యాసి చెప్పాడు. అందువల్ల ఆ మూలికను తీసుకువద్ధామనే వుదేశంతో నేనా తోవులోకి వెళ్లాను ఆకాశ వీధిలో పక్షులు పాడుతున్నాయి. కాఫీలేమో “కావు కావి మంటూ ఉపదేశిస్తున్నాయి. అంతరిక్షాన కాంతి నాట్యం చేస్తున్నది. ఎదురుగా కాంతామణి దివ్యవిగ్రవాం కనిపిస్తున్నది.

కాంతామణి గం

“మౌ నాన్న పేరేమిటి ? అని అవ్వ కాంతామణిని అడిగింది

“మా నాన్న పేరు పార్ధసారధి అయ్యంగారు" అని కాంతామణి పిల్లన (గోవిలా ఊదుతూ చెప్పింది. పోలీను పార్థసారథి అయ్యంగారుని ఒక్కసారి పరిక్షగా చూసింది అవ్వ. పోలీను పార్థసారథి అయ్యంగారుకి చేతులూ కాళ్లూ వణికాయి ఆయన తల ముగ్గుబుట్ట అయినా, తొంతైయేళ్ల మునలి వాడిలా కనిపించినా ఆయన శరీరం మాతం దృఢంగా ఉంది ; వదవారేళ్ల సెనికుని శరీరంలా ఉంది. మగవులుల్ని వేటాడడంలో శిక్షణపొందిన వాడని ప్రతీతి. పాము నూటిగా వచ్చి పైబడినా భయవడనని ఆయన నాతో వది పది హేనుసార్లు చెప్పాడు.

అటువంటి వీరాధి వీరుడైన పార్టసారధి అయ్యంగారు కేవలం ఒక అవ్వ చూపులకి అలా వజికిపోవడం చూసి వేను ది[గ్భృమ వెంచాను.

ఆ తర్వాత ఆ అవ్వ హోలీను పార్ధసారథి అయ్యంగారుని వేలితో చూపిస్తూ, “ఇదిగో నుంచున్నాడే ఆ (బాహ్మడు -- ఆయనేనా మా నాన్న? అని కాంతామణిని అడిగింది.

అఎదుకు కాంతామణి రెండు చేతులూ పెకెత్తి వక వక నవ్వుతూ “అబ్బెచ్చె, ఆయన కాదు, ఆయన నల్లని నలువుగా అచారిలా ఉన్నాడు -. మానాన్న దబ్బ వండులా పచ్చగా ఉరీటాడు. ఆయన తల నెరిసిన మునలి వాడు, మా నాన యువకుడు" అంది. ౯

అప్పుడు పారహీరధి ఆయ్యంగారు "మౌ నాన్నకు ఏ ఊళ్లో ఉద్యోగం ? అని అడిగాడు. * ॥ మణి

“మా నాన్న శంకరనాథన్‌ కోయిల్లో నవిన్‌ స్పెక్టరు అంది వాలు పార్ధసారథి అయ్యంగారు తల ఆడింపొడు. నవిన్‌ స్పెక్టర్‌ అని విం బాలా ఆయనకి మహాభయం ఆ తర్వాత అవ్వకూ కాంతామణికి మధ్య

నంభాషణ సాగింది.

“అక్కా చెల్లెళు మా రెంతమంది?" కార్యం జరిగింది. నాకు వబ్చేనెలలో. మా చెల్లెలికి కార్యం జ నూ నానుకి ముగురం ఆడపిలలం కావడం మూలాన, మగపిల్లలు లేరని న నె న అంఘీలేని విబారల. ఏం చేస్తాం చెప్పండి. 'పెరుమాళ్ల అను[గ్రహం ఉం క

కదా దేనికైనా? మా నాన్న జాతకం చూపించుకున్నారు. మా అమ్మ కిం

వ్‌ థారతి వచన రచవలు

మగపిల్లవాడు వుట్టడని ఆ పాడు జ్యోతిష్కుడు చెప్పాడు అది వేదవ మనుకుని, ఏచ్చివాడయిన మానాన్న వచ్చే నెలలో మన్నారు కోయిల్లో శక అమ్మాయిని పెళ్లి చేనుకోడానికి నిశ్చయించుకున్నాడు. లగ్నం కూడొ “పెట్టుకున్నారు.” భౌ

“నన్నారు కోయిల్లో మా నాన్నకి పిల్చనిచ్చే ఆ మామగారి పేరేమిటి ణ్‌ ని అవ్వ అడిగింది. ఆయన 'పేరు గోవ్‌ీంద రాజయ్యంగారట ! ఆ చోళ్ల్‌ ఆయన పెద్ద భూస్వామట. ఆయనకి ఒకే కుమార్తె. కాళ్ళు మొదలుకుని శలదాకా అంతా బంగారు తొడుగు ! రంభ మాదిరిగా ఉంటుందట ఆ అమ్మాయి" అంది కాంతామణి.

మరి, అటువంటి రంభను, ధనవంతుల బిడను, రెండో పెళివాడికీ

డ్‌ యు ఎంద్చకిస్తున్నారట ?” అవ్వ అడిగింది.

అ అమ్మాయి. పెద్దమనిషయి మూడేళయిందట. తలి యేమో మరణించింది. ఆ అమ్మాయి వేషభాషలూ శ్రన్ని తెల్లవాళ్ల "మాదిరట ! అందువల్ల _యింతవరకూ దాన్ని పెళ్లి చేనుకోవడొనికి “ఎవరూ ముందుకి నాలేదు. పెద్దమనిషయిన పిల్లయతే “సూత్రమే మనుకుని మా నాన్న త

రు

అమ్మాయిని పెళ్ళి చేనుకోవడానీకి నిశ్చీయించుకున్నాడు నిజానికి మా నాన్నకీ మనన్సులో సంతోషమే, పెద్దమనిష మున వీల దొరుకుతున్నందుకు. ఇవాళ్‌ షాద్దున కూడా మా అమ్మా మ్హా నాన్న మాట్లోడుకున్నారు. మేము ఈ వారి నత్రంలో దిగి ఓక వారం రోజులయింది. మాటలో, మా అమ్మ అందిగదాొ! మన్నార్‌ కోల్‌ అమ్మాయి పెదమనిషయి మూడేళయినటు ఈ వూళ్లో కూడా అనుకుంటున్నారు. ఆడౌ మగా అంతా యిదే చెప్పుకుంటున్నారు" అప్పుడు మా నాన్న అన్నాడు గదా 'నెవర్‌మెన్స్‌. ఆ పిల్ల పెదమనిషి కావడం వల్ల మనకు. రెండు * విధాల లాభం. "వృధశమోా డబ్బు వస్తుంది- మగపిల్లవాడు వుడతాడు. అమ్మాయేమో అందాల బరిణఐ. ఇటువంట్‌ విషయంలో ఐ డోన్‌ కేర్‌ ఎ డామ్‌ అవాల్‌ కాస్రాస్‌, శాసాలు నొకు

గడ్జిపోవతో నమానం ... 1." అని కాంతామణి చెవ్పీంది. * వీళ్లిలా మాట్లాడుకోవడం నా చెవుల్లో పడింది. నా చూపంతా పోలీను పార్థసారథి అయ్యంగారి మిద కేరికృృత్ర. న్రయింది ఆయన్ని అలౌొ

• మాస్తున్న కొద్దీ ఉన్నట్టుండి నా మనసులో ఒక ఆలోచన మెరిసింది అక్కడున్న వాళ్లల్లో కాంతామణి ముఖం. నాక్తు కొత్తది. పార్థసారథి

కాంతామణి 4 అయ్యాంగా. న ్‌ ఆమెకూ పాఠ (గ్రామం మునునుబు గారి వెళ్లెలు. వాభగారధి అయ్యంగారికి విన్నతనంలో (పగాఢమెన (శపేమాను బంధం ఎర్పడిందనీ, అందువల్ల _పోలీను షార్షసారధి ' అయ్యంగారుకీ ముననబు గ్లారికి యుద్దాలు జరిగాయని, ఆ యుద్ధాలేలో ఒకసారి పార్షసారధి అయ్య ఒక కంటికి మంచి దెబ్బ తగిలిందినీ, తతృలితంగా అదే కాసా ట్ల అయిందినీ నేను విన్నాను. ఆ విషయాలన్నీ గురు చేనుకుంటూనే. అఆ ఆడవాళ్ల మాటలు వింటూన్నంత సేవు అయ్యంగారి ముఖం పాలి పోవడం చూసి, నేను చివరికి యిలా (గహించగలిగాను. ల అవ్వను చూస్తున్నప్పుడు తమ పాత్యపేమ గుర్తుకి వస్తున్నదనీ, ఆ సంగతిని అవ్వ కిప్పుడు నృవ్షం వెయ్యాలని తాను తహతహ లాడుతున్నట్లు కాంతామణి వంటి యువతుల్ని చూసినప్పుడు కూడా ఆ అవ్వ ఆకృతి తకు (త్యక్ష మవుకున్నదనీ --- వీటిని అవ్వకు తెలియజేయాలని అయ్యంగారి అభిలాష అయితే ఆయన హావభావాలలో కొంత నటన కూడా లేకపాలేదు. ఎందుకంటే, కాంతామణినీ ఆ అవ్వనూ ఒకే చేత్తో నృష్టించిన ఆ (బ్రహ్మ' దేవుడు కూడా కాంతామణి నమక్షంలో అవ్వను చూడడానీకి యిష్షపడడు. అటువంటప్పుడు, (శేమ వీక్షణాన్ని ఒకే చోట కేందీకృతం వెయ్య డానికి అభిలషించిన పోలీను పార్లసారధి అయ్యంగారి [వయత్నం నమ్మ దగింది కాదు. ఇ ఇక్కడ మరో విషయం కూడా (ప్రస్తావించాలి. నేను చెట్టు బాటునుంవి అయ్యంగారు వాలకాన్ని గమనిన్తున్నట్లుగానే కాంతామణీ ఆ అవ్వా మాటి మాటికీ ఓరచూపులతో ఆయన్ని గమనిస్తూనే వున్నారు. అడవాళ్లవి పాము చెవులు. గద్ధ చూవుకంటె యింకా తీక్షమైన చూపు. కాగా పార్ధసారధి అయ్యం గారి అంతన్తత్వాన్ని నేను (గ్రహింబినట్లుగానే, వాళ్ల (గ్రహించ గలిగారని వాళ్లు ముఖ కవళికలను బట్లి నేను తెలునుకున్నాను. నన్ను మాత్రం ఆ ముగురిలో ఎవరూ చూడలేదు. చెట్టు చేమల. బాటున వున్నాను కాబట్టి వాళ్ళ నమ్నీ గమనించి వుండరు. ,. ఇలా ఉండగా, అక్కడికి ఒక యిరవై యేళ్ల మలయాళి కు[రవాడు యింగువ తీనుకుని వచ్చాడు. విల్లరగా యింగువ అమ్ముకోవడం అతని వృత్తి: అతను బాలాసార్లు యింగువ అమ్ముకోవడానికి ఆ [గామానికి రావడం నేను

తం భారతి వచన రచవలు

చూశాను, అయితే అతన్ని గురించి ఎన్నడూ వాకబు చెయ్యలేదు. చూడ డానికి మన్మథుడిలా ఉంటాడు. నల్లని కళ్లు, కోటేరు లాంటి ముక్కూ, ఉంగరాలు తిరిగిన పిలక జుట్టు - అతన్ని చూస్తుంటే నాకే అతని మిద మోహం పుట్టుకు 'వచ్చింది.

ఆ మలషహాళి బావి వద్ధకు వచ్చి తాగడానికి మంవి నీల్లి మ్మని అవ్వను అడిగాడు. అతన్ని చూసిందో లేదో కాంతామణి వణికి పోవడాన్ని నేను గమనించాను. ఆ తరువాత ఆ మలయాళి కాంతామణిని ఒక్కసారి ఎగాదిగా చూశాడు. ఆమె తన బంకనున్న బిందెని నీళ్లతో కిందికి జారవిడిచింది. అది దభాలున వడింది. వంగి దాన్ని తీన్తూ కాంతామణి, “అయ్యో, నే నిష్పుడేం చెయ్యను ? అరంగుళం సొట్ట పోయిందే యిది, మా అమ్మ యివాళ నాకు ఉరిశిక్ష విధిస్తుందే ?” అని నిట్టూర్పు విడివింది.

ఆమె పమిట కొంగు తొలగింది. పొదియల్‌ కొండ వరునల్ని చూడ సాగింది...

ఆ మలయాళి కుర్రవాణ్ణి కాంతామణి హద్దుమోరి (పేమించినట్లు నేమ (గ్రహించక పోలేదు. ఆ తరువాత వాకబు చెయ్యగా తెలియ వచ్చిం 'దేమిటంటే : కాంతామణి తండి పారసారథి అయ్యంగారు వాలా కాలం మలభారులో ఉద్యోగం చేశాడనీ, పే రోజులో చిన్నతనం నుంచే ఆ మలయా? కుగర్రవాడూ కాంతామణీ ఒకరినొకరు (పేమించుకున్నారనీ, ఆ / పేమ దినదినాఖివృద్ధి చెందిందనీ తెలిసింది. నబిన్‌ స్పెక్టరు అయ్యంగారు డబ్బు కోనమని కాంతామణిని పింఛనీ చారయిన డివీ శీలెకరూ కందలొ వురం జమిందారు. గారి దివానూ అయిన యాశై 'అయిదే? కోళంబాడు 'శ్రీనివాసావార్రియార్‌ అనే ఆయన కిన్చి వివాహాం చేశాడు. ఆ శ్రీనివాసొ చారియారుతో కాపరం వెయ్యడానికి కాంతామణికి నచ్చలేదు. ఈ విషయాలన్నీ ఆ తర్వాతనే నాకు తెలిశాయి.

ఆరోజు బావి వద్ధ నా కళ్లముందు జరిగిన మిగిలిన విషయాలను కూడొ వెబుతాను. కాంతామణి బిందెను చంకను పెట్టుకుని "ఇవాళ మా అమ్మ నన్ను శాపనార్లాలు పెడుతుంది: ఏం చెయ్యను అని యేడుస్తూ వెళ్లి పోయింది. అయితే ఆమె వాళ్ళున్న నత్రం వై వుగా వెళ్లలేదు. ఆ (గ్రామానికి 'సశ్చిమంగా వున్న నది వద్ధకు దారి తీసింది. మంవి నీళ్ళు తాగి దాహం తీర్చుకున్న అ మలయాళి కూడా ఆఅ ఏటి ఒడ్డుకి దారి తీశాడు. ఈ లోగా నంధ్యా వఠిదన

కాంళానణి 47 నమయం దాటిపోవడం వల్ల, నూ ఆనే బావి వర్ధనుంచి యింటి ముఖం పట్టాను. ఆ రోజు సాయంకాలం మా యింటికి ఆ ఊరి బడి పంతులు నుందరళాస్త్రి, గారు వచ్చారు. వచ్చీ రావడంతోనే ఆయన, 'విన్నారా! యీ సంగతి. ఎంత ఆశ్చర్యం, ఎంత ఆశ్చర్యం ! అంటూ వాపోయాడు

“ఏమిటయ్యా అంత ఆశ్చర్యం ! మొట్టమొదట ఆ సంగతేమిటో వెప్పి అ తర్వాత అ ఘోరిద్దురు గాని" అన్నాను.

"నత్రంలో నిన్‌ స్పెక్టరు పార్థసారధి అయ్యంగారు - శంకరనాధన్‌ కోయిల్‌ నుంచి వచ్చాడు చూశారూ ఆయనతోషాటు వాళ్ల అమ్మాయి కూడా వచ్చింది. ఆ అమ్మాయి బాలా అందగత్తెట! తిలోత్తొిమ, రంభ మొద లైన వాళ్లంతా ఆ అందం ముందు బలాదూరట ! ఆ అమ్మాయి పేరు కాంతామణి. చెబుతుంటేనే నాలుక లొట్టలు వేస్తోంది. కాంతామణి, కాంతామణి, ఎంత చక్కని పేరు . ఎంత ముద్దుగావుంది.. "

ఇలా నుందరశాస్త్రి, కాంతామణిని వర్ణిన్తుంటే నే నాయనకి అడ్డు తగిలి, “అ తర్వాత ఏం జరిగిందో చెప్పవయ్యా అన్నాను.

“ఆ కాంతామణి పొద్దుటి నుంచి కనిపించడం లేదనివెతుకుతున్నారు. ఇప్పుడే అంబాసము[ద్రం“ నుంచి టెల్మిగాం వచ్చింది. ఇవాళ మధ్యాహ్నం మూడింటికి ఆ కాంతామణి ఒక మలయాళీ కు[రవాజ్ణి ఒక చర్చిలో వివాహం చేసుకున్నట్లు ఆ టెలిగాంలో ఉందట” అన్నాడు.

కొన్నాళ్లకు తర్వాత యింకొక వింత జరిగింది. మాజీ ఫోలీను వుద్యోగీ, తల నెరిసిన పార్ససారథి అయ్యంగారూ, ఆ రోజు బావి వద్ధ ఆయన (శేమ వీక్షణాలకు బందీ అయిన ఆ అవ్వా కలిసి రంగూనుకి పారిపోయారు. ఆ తర్వాత ఆ అవ్వ జుట్టు 'పెంచుకున్నదనీ పార్థసారథి అయ్యంగారూ ఆమె దంవకులుగా కాపరం చేస్తున్నారనీ, అయ్యంగారు అక్కడ ఒక నాటుకోట సెట్టిగారి దగ్గర వని చూన్తున్నారనీ, మంచి జీతం వస్తున్నదనీ, హాయిగొ వాళ్లీధ్రరూ కాలక్షేపం చేస్తున్నారనీ రంగూను నుంచి తెలియవచ్చింది.

48 భారతి వచన రచనలు ఉజయిని

జి “మనం శక్తి ధర్మాన్ని అనునరిస్తున్నాము. నాకు నువ్వే శక్తివి. నువ్వ కనక మరణిస్తే, నేను సహగమనం చేస్తాను అని విక్రమాదిత్య మహారాజు తన నర్వన్వమైన శ్రీముఖితో చెప్పాడు. అప్పు డామె, “ఉజ్జయినీ నగరంలోని మహాకాళి అను[గ్రహంవల్ల నీకు వెయ్యి సంవత్సరాల ఆయున్సు వుంది. ఒకవేళ వెయ్యిలో ఒక యేడు కనక తక్కువయితే నేనూ వుంటాను ఆంది.

“నాకు ఆయున్సు తొమ్మిదివందల తొంభై తొమ్మిదేశ్లే అనుకుంటాను అని విక్రమాదిత్యుడు విట్టూర్చు విడిచాడు.

“నువ్వు నా కుమారుడివి. నా మాట విను. ధర్మ మన్నది స్రీ వల్ల యేర్పాటు చేయబడింది. (వతం, నోము, పూజ, ఆహారం, ఇల్తు, బడి - అన్నిటినీ యేర్పాటు చేసింది స్త్రీయే ధర్మం స్త్రీ వల్ల కలుగుతోంది. శ్రీ తల్పి. స్రీ తనలో అర్ధ భాగమని తలవక, ఆమె తనకు లోబడి వుండాలనీ, న! భాగమని గొరవించకుండాను పురుషుడు బహుకాలంగా వ్యవహా రిన్తున్నాడు. అందువల్ల స్త్రీ వురుషుని మిద పగ తీర్చుకుంటోంది. అలొ పగ సాధించడం మూలాన, అ దుఃఖంలో ఆమె కూడా మరణిసోంది. '

“శివుడు నగం, శక్తి నగం. ఆఅ విధంగా అర్ల భాగమని ఎప్పుడైతే వురుషుడు స్త్రీని భావిస్తాడో, అప్పుడు వురుషుడికీ ఎక్కడ లేని లం కలుగుతుంది. కలియుగాంతంలో ఇది ముమ్మాటికి సంభవిస్తుంది అ౪ి ఆమె అన్నది. లా

“అప్పుడు మన మహాకాళికి పేరేమిటి *” అని విక్రమాదిత్యుడు అడిగాడు.

అందుకు శ్రీముఖి యిలా చెప్పింది. 'అప్పుడు మహాకాళికి నిత్యకళ్యాణి ఉజ్జియిని అనిపేరు."

“ఇందుకు ఎవరెవరు సాక్షులు ?” అడిగాడు విక్రమాదిత్యుడు.

“దేవతలు సాక్షి; పంచభూతాలు సాక్షి. మనుష్య, మృగ, పక్షి, కీట కాదులు సాక్షి. ఇందుకు ఆ మహాకాళియే సాక్షి" అని శ్రీముఖి చెప్పింది.

నము[ద్రం శం "నరే' అని వికమాదిత్యుడు మౌనం వహించాడు. అ మరునాడు ఉదయం ఇద్దరూ ఆలయానికి వెళ్లారు. కాళికాదేవి కిరీటం మిద నిత్యకల్యాణి ఉజ్జయిని అని వజపుటక్ష రాలలో వ్రాయబడి వుంది. అది చూసి యిదరూ ఆనందించారు దేవిని ఆరాధించారు. అ మరునాడు విక్రమాదిత్యుడు “తన అంతఃపురంలో ఒక బంగారు నృంభం నాటి దానిమోద 'కన్యను అభిలషించే వారు కళ్లను అభిలషిస్తారు. ప్రీక్‌ కన వున్నాయి. ప్రీ తల్లి, పంట రో అని పాయించాడు. ఈ కధ శాక్త శాస్త్రంలో - ఉల్లేభించబడింది. లోకోవకారార్థం ఈ కధను వివరించాను. అ సముదం ఒకరోజు సాయంకాలం నేను వేదవురం నము[దతీరాన ఏకాంతంగా ఇనుక మోద పడుకున్నాను. మధ్యాహ్నం చాలా దూరం నడివినందువల్ల కలిగిన అయానం కారణంగా పడుకున్నానో-లేదో అలాగే నిద వట్టింది. ఆ నిద్రలో వచ్చిన కలను వివరిస్తున్నాను. నట్టనడి సము[దంలో ఒక ద్వీపం దాని మధ్య పెద్ద అంతఃవురం. అంతఃపురానికి దగరో నుందరోద్యానం. అందులో ఒక జలయం(త్ర౦. దానికి దగ్గరగా పచ్చిక నేల మోద వదహారేళ్ల కన్నెపడుచు కూర్చుని వుంది. నన్ను చూసిందే తడవుగా ఆమె గబుక్కున లెవి అంతఈవురంలోకి పారిపోయింది. నే నామెను అనుసరించాను. దోవలో ఒక పెద్ధ పాము. నన్ను చూసిన వెంటనే అది పడగ విప్పి కరవడానికి నా మోదికి రాబోయింది. నేను వరుగెత్తాను. అది నన్ను "తరుముకుంటూ వచ్చింది. పరుగెత్తి పరుగెత్తి నముదతీరం చేరుకున్నాను. పొము కాళ్ల దగ్గరికి వచ్చింది. నము(దంలోకి దూకాను. నముద్రంలో తుఫాను వల్ల ఒక అల లేవి మూడు తాటిచెట్ల దూరానికి వెళ్ళి పడింది మరొక అల మూడు తాటిచెట్ట్ల లోతున వడింది. ఎలాగో అ అలఅధాటికి తటుకున్నాను- వాలాసేపటికి అలల "హోరు తఈగింది ఈత కొడుతూనే వున్నాను ఎలాగో ఈదుకుంటూ వస్తుంన్నాను. కానీ తీరం మాతం కనిపించలేదు. ఆ తర్వాత చేతులలో నొప్పి బయలు దేరింది నేనింక ఈదలేక పోయాను. నా కులదైవం పేరు న్మరించాను. ఒక త్తే

50 భారతి వచన రచనలు వృద్ధుడు పడవ నడువుకుంటూ అక్కడికి వచ్చాడు “బాబూ, బాబూ నన్ను సీ పడవలో యెక్కించుకో. తుఫాను దెబ్బకి నేను బాలా నలిగిపోయాను అని మొర పెట్టుకున్నాను. అతను నన్ను తన పడవలోకి ఎక్కించుకున్నాడు" వడవ నడుపుకుంటూ సముద్రంలో వెడుతున్నాము తీరం ఎక్కడా కనిపిం వడం లేదు. “బాబూ, ఒడ్డు ఎప్పట్లో చేరుకుంటాము ?" అని అడిగొను ఆ వృద్ధుడు కొంచెం బియ్యవు పిండీ” ఒక పాత్రలో మంచినీళ్ళు యివ్చి* లిన చున్నాడు. బాగా అలసి పుండడంవల్ల, నిద ముందుకు వచ్చింది. (కలలో ఒక నిద్ర.) బడలిక తగ్గగానే, కళ్ళుతెరచి చూశాను. ఒడ్డు తెలియవచ్చింది నన్ను ఒడ్డున దిగమని చెప్పి, ఆ వృదుడు పడవ నేడువుకుంటూ మళీ నముద్రంలోకి వెళ్లాడు. 9 నే నతనిని ఏవేవో (పళ ఎలు అడిగాను, అతను దేనికీ జవాబు చెప్పలేదు* కనిపించినంత వరకూ పడవను చూస్తూనే వున్నాను. ఆ ద్వీపంలో కొంచెం దూరం వెళ్లేసరికి, మళ్లీ ఆ అంతఃవురం కనిపించింది. దానికి దగ్గరగా మందరోద్యానం, ఆ జలయంథత్రం, ఆ అమ్మాయి అలాగే పచ్చిక నేలమౌ ద కూర్చుని వుండడం --_ చూశాను. నన్ను చూసిందో లేదో ఆమె లో వలికీ పరుగుతీసింది. అయితే యీసారి నే నామెను అనుసరించ లేదు. అలొ వెడితే దోవలో ఆ పాము మళీ కనిపిసుందనే భయంతో, మళ్ళీ నము తీరం వైవుగా ఎక్కడలేని వేగంతో పరగెతాను. పరిగెత్తేటప్పుడు పొము రాలేదు. ఒడ్డుకి రాగానే ఈ ద్వీపం లోంచి ఎలా బయటపడడమా ఆని' ఆలోవింవాను. ఆ అమ్మాయి యెవరో మెట్టమ్పైదట తెలునుకుని, ఆ తర్వా అక్కడినుంచి బయలుదేరాలని తర్వాత్ర లెనుకున్నాను. కాని ఒకవె వు ఆకలి మరొకవైపు బడలిక. వీటిని తీర్చుకుని బయరుదేరుదా మనుకున్నాను- అటూ యిటూ తిరిగి చూశాను. ఒడ్డు వెంబడి చాలాదూరం నడవగా, నడవగొ ఒక గుడిసె కనిపించింది. ఆ గుడోసెలోక్రి వెళ్లాను, లోపల ఒక వినాయకుడి వగహం. వి(గ్రహానికి ముందు ఒక విస్తరహో అన్నం, కూర, పాయనం, వండి వంటలు మొదలైనవి వున్నాయి విస్తరి పక్కన ఒక బిందెలో మంచి నన పువ్వులు, గంధం మొదలైన వూజాద్రవ్యాలూ ఉన్నాయి. ఆకలి వాధను నహించలేని నేను అ పదార్ధాలను స్వాహా చేధ్ధామా అనుకున్నాను ఇంతలో చృళ్ళీ ఒక ఆలోచన పోయిన జన్మలో ఏర పావం చేశానో: ఈ జెన్మలో యీ ద్వీపానికి రావడం యిక్కడ యాతన వడడం జరుగుతోంది

నము(ద్రం 51 ఆకలి బాధకు లోన్సల్ప్స, ఏ పుణ్యాత్ముడో వూజకోనమని యివన్నీ యిక్కడ యేర్పాటు చేసుకున్న వాటిని నేను స్వాహా చేయడం మహా పాపమనుకున్నాను. అందువల్ల వాటిని తాకరాదని నిర్ణయించుకున్నాను. ఆకలి మరీ ఎక్కు .వయింది. పోనీ నేనే ఆ పూజ చేసీ, నైవేద్యం పెటి, తర్వాత భోజనం చేధ్రామనుకున్నాను స్నానం చేసే బోటు ఎక్కడైనా కనీపిన్తుందా అని వెతగ్గా, కొంచెం దూరంలో ఒక కోన కనిపించింది. అందులో స్నానం చేసి, నంధ్యా వందనం మొదలైన వాటిని ముగించుకుని, మళ్ళీ గుడిసెలోకి వచ్చి చూద్దును గదా, వినాయకుడి వ్యిగహం మాత్రమే ఉంది. అన్నం, గారెలు, మంచినీళ్ళు, వువ్వులు, గంధం - ఏవీ లేవ. నాకు ఎక్కడలేని విరాకు కలిగింది. “ఓ గణపతీ, గణపతీ, నేను మా వేదవురం చేరగానే నీకు మువృయి మూడు టెంకాయలు కొట్టి, పూజ చేస్తాను నాకీ విపత్సమయంలో నువ్వు నహాయం చెయ్యవా ! అని (హ్రార్ధించాను. ఈ స్థితిలో నా కలకు అంతరాయం కలిగింది. ఎన్నో ఉవ్మదవాలు. అన్నీ సరిగా జ్ఞావకం లేవు. మళ్లీ నేను నముద్రవుటలల మీద తేలియాడుతూ వెళ్లడం చూశాను. ఏదో (ప్రళయం మాదిరి కనిపించింది. చేతులు మొద్దు జారినాయి. కళ్ళు కనిపించలేదు. (వ్రజ్ఞ లేదు. నముదాన్ని కమ[క్రమంగా నాళనం చెయ్యాలనే తలంపుతో గాలి వీన్తున్నట్లుగా నా కనిపించింది. అలలు "నా శరీరాన్ని బంతిగా చేసుకున్నాయి. నా (ప్రాణాన్ని యమదూతలు బంతిగా చేనుకుని ఆడుతున్నటు అనిపించింది. మళ్ళీ నేను మూ కులదైవం పేరు న్మరించాను. వినాయకుణ్తి న్మరిన్తూ “ఓ గణపతీ! నన్ను కనుక వేదవురం నముద్ర తీరం చేర్చావ౦బే నీకు మూడు వేల మూడు వందల బెంకాయలు "కొడతాను. నన్ను కాపాడాలి, కాపాడాలి" అని మొక్కుకున్నాను. కొంచెం 'సేపటికల్లా తుఫాను ఆగిపోయింది. నా ముందు ఒక పడవ కనిపించింది. ఆ పడవ ఎంత అందమయిందో చెప్పలేను. నెమలి ఆకారంలో ఉంది. బంగారం శంగులో ఉంది. హంన ఈదుకుంటూ వచ్చినట్లుగా, ఆ వడవ మెలమెల్లగా నా వద్దకు వచ్చింది. అందులో ఒక బాలుడు కూర్చుని వున్నాడు. అతని ముఖ " వర్చన్సు కొట్ట వచ్చినట్టుగా ఉంది. పడవను చూసిన వెంటనే నేను చేతులు జోడించాను. పడవలోకి ఎక్కించుకోవలిసిందిగా వడ వవాణ్ఞ ఆ బాణుడు ఆజ్ఞాపించాడు. వాళు నను ఎక్కించుకున్నారు. వడ భల న్న నామానసిక, కారీ + దుస ములన్నీ తొలగిపోం ల్‌ 6 రు! | (జి 6 సేతింంంా: పో షు. త షై కు ఓ య్‌" స ఊంథనకు ఫే జ్‌ త

గ్‌2 భారతి వచన రచనలు మైన దుస్తులు ధరించాను. వదహారేళ్ల వడుచువాడిలా కనిపించాను. పడ్తతే చుధ్యలో ఉన్న రాజుగారి చేతిలో వేలాయుధం (సుబ్రహ్మణ్య స్వామి బేక్‌ ధరించే ఆయధం) కనిపించింది. అవ్వుడు కళ్ళు తెరివాను. వేదవురో నముద్రతీరం. సాయం సమయం. ఇనుక మోద నేను పడుకొని ఉన్నానూ నమ్మకం కలగలేదు. కళ్ళు బాగా నులువుకొని చూశాను. ద్వ్‌వమ్యా తుఫానూ కల అని తెలునుకున్నాను. ఆ ద్వీపంలో నన్ను చూసిన పంటు వరుగెత్తుకుపోయి. అదృశ్యమైన ఆ యువతి నా కళ్ల ముందు నుంబిని వున్నట్టు (గ్రహించాను. తర్వాత పడవలో కనిపంచిన్‌ రాజుగారి అక్రతి కూడా తెలియవచ్చింది ఇల్లు చేరుకున్నాను వేదపురంలో మౌనస్వాముల వారనీ ఒకాయన ఉన్నారు. ఆయనకి నొ న్యవ్న వృత్తాంతం వివరించి, ఆ ద్వీపంలో నేను చూసిన యువతి ఎవరని అడిగాను. 'ఆ అమ్మాయి నిన్ను (పేమించింది. నిన్నెవరు కాపాడారో నువ్వు, తెలుసుకోలేదు. రెండోసారి పడవలో యువరాజు చేతిలో వేలాయధం ఉండడం చూశావా ? అదే నీకు స్త్రీ రూపంగా కనిపించింది. నిన్ను నము' [దంలో తోసిన ఫ్ర్రీయే తరువాత వేలాయుధంగా కనిపించి నిన్ను కష్టాలి మంది కాపాడింది అని ఆయన చెప్పాడు. శక్తియే వేలాయుధమనీ, అదే జీవితానికి తోడు నీడవంటిదనీ (గ్రహించాను. త్వరలోనే మంచి రోజు చూసిః వేదపురంలోని బీద వినాయకుడికి మూడు వేల 'మూడు వందల టెంకాయలు కొట్టాలని నిర్ణయించుకున్నాను. కతి యుదం అవ ఖ డీశంబరు నెలలో ఆఖరివారం. అనగా, చలి యెక్కువన్న మౌట- అందులోనూ వేదవురం సముద్ర తీరాన ఉన్న పట్టణం భరించరాని చలి. ఒకనాటి రాతి, బలికి భయపడి, ఆరోగ్య విధుల్నీకూడా లెక్క పెట్టక నేను గదికి వున్న నాలుగు కిటికీలు మూసి వడుకున్నాను లెల్టవారడానికి యింకా రెండు జాములుందనగా లేవాను. అందుకు కూడా కారణం బలే. చలిగాలి వీసోంది ఉ తరవు కిటికీ తలువుల గాలికి అవంతట అవే తెరుభుకున్నాయి. లేవి వెళ్లి "కిటికీ తలుపులు ముయ్యాలన్నాా

కత్తి యద్ధం 53 బద్ధకంగా ఉంది. దుప్పటిని తొలగించి, యీ చలిలో ఎవడు వెళ్లి తలువులు వేస్తాడని? ఏం చేద్ధామా అని మధన వడసాగాను. ఈలోగో పెదవాన కురవ సాగింది భరించరాని చలిగాలి వీస్తోంది. ౧

(పాణానికి వెరవక, థైర్యంగా లేవి కిటికీ తలువులు మూదామని లేచాను.

అప్పుడు ఒక పండారం (తత్త్వాలు పాడుతూ జీవయా(తిచేసే సాధువు) 'జేగంట వాయిస్తూ పాట పాడుకుంటూ వచ్చాడు ఏడాది పొడువునా ఒక వట్దవన్‌ (వళ్లువన్‌ అనే జాతికి చెందినవాడు, వైతాళికుడు) జేగంట వాయిస్తూ అర్దరాత్రి వూట వేదవురం వీధులు తిరిగేవాడు, తిరువాచకం చదువుతూను అతనే ఈ నంవత్సరం కూడా వచ్చాడనుకుని, ఆ సాధువు వంక నేను నరిగా చూడలేదు. కాని అతని పాట (శావ్యంగా ఉంది. ఆ గొంతు మామూలుగా వచ్చే వళ్లువన్‌ గొంతు కాదు. ఇదేదో కొత్తకంరంగా ఉన్న దనుకుని, గజ గజ 'ఫొడించే చలినికూడా లెక్కపెట్టక కిటికి పక్కగా నిలబడి చూశాను జోరున వాన. అప్పటికే నాకు వణుకు వుట్టుకు వచ్చింది.

వసంతకాలంలో, సాయం సమయాన, వూలతోటలో లాజకుమారుడు వాహ్యాళికి వెడలినంత రీవిగా నడుస్తూ ఆ సాధువు అ వర్షంలో ముందుకి సాగిపోతున్నాడు బహ్మానందంగా తిరువాచకం పాడుతున్నాడు. “అలదికొనును భన్మము, భూషణమ్ము పాము, పలుకులేమో ధ్వనించు (శ్రుతుల విభాతి."

ఈ పాట, అతను పొడిన రాగం నా మనన్సుని వూర్తిగా వం -బేనుకున్నాయి అది మానవ సంగీతంగా కనిపించలేదు. గంధర్వ గానంగా ఊంది. “ఎవరయ్యా సొధువు ! కొంచెం ఆగు” అన్నాను. అతను అగాడు *పహోయిన నంవత్సరం తిరుప్పళ్రియెళుచ్చి (పాబోధకీ స్తుతి) పొడిన వా వేనా నువ్వు ? న్నవ్వెవరివి? లని అడిగాను. 'పోయిన సంవత్సరం పాడిన తని కొడుకుని నేను. ఇప్పుడు నేను పాడింది తిరుబ్చాళల్‌” అన్నాడు. "పేరేమిటి ? అని అడిగాను. “నా పేరు నెట్టెమాడన్‌" అని బదులు చెప్పాడు. “అలాగా, వెప" __ అన్నాను. అతను రేండడుగులు ముందుకి వేని మళ్లీ నా దగ్గరికి వచ్చి “అయ్యా ! మో పేరేమిటి? అని అడిగాడు.

“నా పేరు కాళిదానన్‌ * అన్నాను. ,

“ఓహో! పత్రికలలో కథలు రాస్తారే, మీరేనా అ కాశిదానుగారు? అన్నాడు.

కశ భారతి వచన రచవలు

“అలాగా. వీడు వడత్రికలు కూడా చదువుతున్నాడన్న మాట!” అని మనన్సులో అనుకుని, “నాయనా, నెట్టైమాడా ! నీ కెవరు నేర్చించారు నంగీతం ? ఇన్నాట్లా ఏ వో కాలక్షేపం చేశావు *” అని అడిగాను. "

“అయ్యా, నేను వానలో తడుస్తున్నాను. నువ్వేమో గదిలో నుంచుని వురాణం మొదలుపెట్టావు, మేడ దిగి కిందికి రా. వీధి అరుగు మోద కూర్చుని మాట్లాడుదాం. నేనూ నిన్ను ఎన్నో విషయాలడగాలని చాలా రోజు లుగా అనుకుంటూ వున్నాను కిందికి దిగి వసారా?" అని అతను అడిగాడు.

“వీడేదో పిడుగులా వున్నాడే అనుకుంటూ, ఆశ్చర్యపోయాను. కిందికి. దిగి రావడానికి ఒప్పుకున్నాను, అతను గడప యొక్కి అరుగు మాద కూర్చున్నాడు. నేను కిందికి దిగుతూ ఒక లాంతరు వెలిగించుకుని వెళ్లాను. అతని చేతిలోనూ ఒక లాంతరు ఉంది అరుగు మోద నేను కూర్చోగానే. మేమిద్దరం ఒకరి నొకరు చూసుకున్నాము. అతనిది బోడితల బక్కపలవగా వున్నాడు. కండ లేదు. కాని దృఢమైన శరీరం. మైన ఊత్తరియం లేదు. నడుముకి ఒక గుడ్డ చుట్టుకున్నాడు ఒంటి మోద కారుతున్న వాన నీటిని అతను తుడుచుకోనైనా తుడుబుకోలేదు. చలివల అతని ముఖం అనహ్యంగొ కనిపించలేదు. అతన్ని చూడగావే ఎందువళ్లనో హంన జ్ఞాపకం వచ్చింది. అవును, అవును. అతను నడిచి వెడుతుంటే 'నేను మననుపో అనుకున్నాను. “ఏమిట్రా, వీడు హంనలా నివి వెడుతున్నాడు' అని మనిషిని చూస్తుంటే ఆలయంలోని హంన వాహనం ఎంత గంభీరంగా నహనం మూరిభవి౦ంవి నట్టుగా ఉంటుందో అంత గాంభీర్యమూ, నహనమూ అతని ముఖంలో కనిపించాయి

“నన్నేదో అడగాలని చాలా రోజులుగా నువ్వు అనుకుంటున్నట్టుగౌ చెప్పావు. ఏమిటో అడుగు" అన్నాను. అందుకు నెట్టెమాడన్‌ యిలా అన్నాడు.

నిన్ను ప్రశ్నలడగాలని నేననలేదు. నీతో మాట్లాడాలని మాత్రం నేమ అభిలషింబాను. నువ్వేదైనా (ప్రశ్న వేస్తే నేను చాసికి బదులు వెవుతాను. అదే నాకు తెలిసిన సంభాషణ.

ఏమిటీ ధర్మనంకటం అనుకుంటూ యింతకు మునువు అడిగిన వాటినే అడిగాను. “నువ్వు సంగీతం ఎక్కడ నేర్చుకున్నావు * ఇంతకాలం ఏయే వూళ్లోలో వున్నావు?"

కత్తి యం కక్‌

“అరివూర్‌ వీణ రఘునాధ 'భట్టర్‌ కుమారుడు ఆంజనేయ భట్టరు దగ నేను నంగీతం అభ్యసించాను. ఇంతవరకూ నేనక్కడే నివసించాను" అన్నాస్పే.

“నాయనా నెట్టైెమాడా | నువ్వు వళ్హవజాతివాడివి కదా (నిమ్మ జాత), రఘునాధ భ ట్జర్‌, ఆంజనేయభట్టర్‌ అనే పేర్లు (బాహ్మణులపేర్లుగా వున్నాయి మో జాతివారు బ్రాహ్మణుల్ని నమాపిస్తే అంటరాని దోషం అనడం అలవాటు కదా !' అటువంటప్పుడు నువ్వు ఆయన వద్ద నంగీతం ఎలా నేర్చుకున్నావు ?" అని అడిగాను.

“నువ్వడిగిన యీ (ప్రశ్నకు జవాబు వెప్పదలచుకుంటే నా కథను మొట మొదటి నుంవీ ప్రారంభించాలి. మరి ఆ కధనంతా ఓపిగ్గా నువ్వు వింటావా | అన్నాడు

వింటానని నా సమ్మతిని ఆలియజేశాను. అప్పుడు నెట్టైెమాడన్‌ యిలా మొదలు పెట్టాడు.

“ఇరవై ఆరేళకు మునుపు నేను వేదపురంలో జన్మించాను నేను నాలుగేళ్ల పిల్లవాజ్లిగా వున్నప్పుడు, తిండి గడవక నన్ను మా నాన్నగారు

కత న్న ఒక నర్రస్‌ కంపెనీ వారికి అమ్మివేశాడు ఆ కంపెనీలో వెప్పుకోదగిన వను అన్నో చేసి శేరు పెంపులు గడించాను. నే నప్పుడు వన్నెండేళ్లవాజ్ణి. అప్పుడు అరివూరుకి వెళ్లాను. ఆ కంపెనీ యజమాని అయిన మహారాష్ట్ర బ్రాహ్మణుడికి నే నంటే వాలొ అభిమానం. కొండ ప్రాంతంలోని ఒక పెద్ధ జమిందారు గౌరికి అరివూర్‌ ముఖ్య పట్టణం. ఆ ఊళ్లో నర్హన్‌ రెండు నెలలు సాగింది. ఆ రోజులో మా యజమాని రాయరుగారు నర్ధస్‌ కంపెనీని మూసివేసి పండరీ పురానికి వెళ్లి, అకడ యిల్లు కొనుక్టుని తన వార్ధక్యాన్ని హరినామ న్మరణలో గడపాలని అనుకున్నాడు ఆయనకీ జమిందారు గారికీ గాఢమైన స్నేహం ఏర్పడింది. కతియుధంలో ఘటికుడైన యువకుడు తనకు అంగరక్ష్మకుడుగా కుదిరితే బాగురడునని జమీంచారుగారు తన అభిప్రాయం తెలియజేశారు. అప్పుడు రాయరు నన్ను సిఫార్సు చేశారు. ఇది యిలా వుండగా, మా నాన్న గారికీ రాయరు గారికి మధ్య ఉత్తర [వత్యుత్తరాలు జరుగుతూ వుండేవి. మా నాన్నగారు కూడా ఆయా వూళ్లకు వచ్చి నన్ను చూని వెడుతూ వుండే వారు. అరివూర్‌ జమోందారుగారు నన్ను అంతఃవురంలోనే వుండనిచ్చి, అన్నం పెట్టి, సొంత కొడుకులా చూనుకునేవారు. ఆయన అస్థాన సంగిత విద్వాంసులైన ఆంజనేయ భట్టరుగారి వద్ద నేను నంగీతం నేర్చుకున్నాను.

క్‌6 భారతి వచన రచవలు

యోగాభ్యానం కూడా చేశాను. కత్తి యుద్ధంలో మంచిపేరు సంపాదించాను- "అరు భాషలలో మాట్లాడతాను. పాడతాను. నాట్యం చేస్తాను మృదంగ? వాయిస్తాను. ఏను గెక్టడం, గుర్రపుస్వారీ, మల్లయుద్ధం - మొద లైనవి కూడా నాకు తెలుసు.”

ఈలోగా తెల్లవారింది. సూర్యోదయమైన తర్వాత్క చూడడానికి అతను వాలా బాగున్నాడు.

“ఇవ్వాళ్ల నువ్వు మా యింట్లోనే భోజనం చెయ్యి నీ కత్తిసాము నాకు కొంచెం చూపించు చూద్దాం ' అన్నాను. అతను అలాగే అన్నాడు. తర్వాత “ఈ వూళ్లో నాతో నరినమానంగా కత్తిసాము చేసే వ్యక్తి ఒకే ఒకతను వున్నాడు నేను మా యింటికి వెళ్లి కత్తులు తీనుకువసాను అలాగే అతన్ని కూడా పిలుచుకుని వస్తాను" అని చెప్పి వెళ్లిపోయాడు, మళ్లీ అయిదింటికి వబ్చాడు అతను నిజంగానే యుద్ధంలో ఉపయోగించే ఖడ్డామి తెస్తాడని నే ననుకున్నాను. కాని రెండు కత్తులు తీనుకువచ్చాడు సర్రనులో బెన్నను కోసే కత్తులవి తనతో సరినమానంగా యుద్ధం చెయ్యగల వీరుణ్ణి పిలుచు కుని వస్తానన్న అతను ఒంటరిగానే వచ్చాడు "ఆ వ్యకి కోనం గాలీంచినటూ అతను కనిపించ లేదనీ, యింకొక నాడు అతన్ని పిలుచుకు వసాననీ, యివాళ్లకి తానొక్కడే కత్తిసాముచేసి చూపిస్తాననీ చెప్పాడు సరేనని, అవనికీ మంది కాఫీ, యిడ్రీలు తెప్పించాను అతను అవి తింటూ వుండగా, అక్కడికీ పొట్టి స్వాముల వారనే యోగీశ్వరుడు వచ్చాడు ఆయన్ని చూడగానే నెల్లె మాడన్‌ లేచి నమన్కరింి, “రామ్‌, రామ్‌ మహారాజ్‌" అన్నాడు అతన్నీ వుద్ధేశించి ఆయన కూడా “రామ్‌, రామ్‌” అన్నాడు అ తర్వాత వాళిదరూ మలయాళంలో చాలాసేపు మాట్లాడుకున్నారు. నాకు మలయాళం 'తేఠీదు కనక, వాళ్ల మాటలు నేను వినలేదు. పొట్టి స్వాముల వారిని నేను నా గురు వుగా భావించినందు వల్ల, దుకాణం నుంచి అరటిపళ తీసుకువచ్చి, ఆయనకి

పాలూ పళ్హా యిచ్చాను ఇద్దరూ ఫలహారం ముగించాటి, తర్వాత తాంబూలం వం తీసుకుని మేడమిది వూజా గృహానికి వెడదామని వాళ్లిదరినీ పిలిబొను పైకీ రమ్మని. ఇద్ధరూ మేడమోదికి వచ్చారు. వాళ్లని ఉయ్యోల బల్లమిద కూర్చోమని చెప్పి, తాంబూల మివ్చాను. తాంబూలం సేవించారు. త్‌ర్వాత నెట్టై మాడన్‌ బయటి ముంగిలి నుంచి ఒక కుర్చీ తీసుకువచ్చాడు. దానిమోద నుంచుని ఉయ్యాల గొలుసులు ఊడ దీశాడు. ఆ మరుక్షణం ఉయ్యాల

కత్తి యద్ధం 57 బల్లనూ గొలుసుల్నీ తీసుకువెళ్ళి గోడ పక్కగా పెటాడు. ఆ తరవాత నా వంక చూస్తూ, “నాతో నరి నమానంగా కత్తిసాము చెయ్యగల వ్యకి యా వూళ్లొ ఒక్కరే ఒక్కరున్నారని చెప్పాను కదా, ఆయనే యీ స్వాముల వారు అన్నాడు పొట్టి స్వాముల వారిని చూపిస్తూ. నేను ఆశ్చర్యంలో మునిగి పోయాను

ఒక్క క్షణంలో యిద్ధరూ కత్తిసాము చేయ్యడం మొదలుపెట్టారు ఆ యుద్ధం చాలాసేపు జరిగింది అది చూస్తూ నేనలాగే కూర్చుండి పోయాను. అంత ఆశ్చర్యకరంగా వాళ్లిద్దరూ కత్తులు తిప్పారు ఒక్కరికి గాయం తగల లేదు. అయితే అప్పుడప్పుడు మాత్రం అతని తల యెగురుతుందేమో, ఇతని తల యెగురుతుందేమో అనుకొని నేను బాలా భయవడ్డాను

అనంతరం కత్తులు కిందపెటి, అలనట అనేది యెరగనివారై, వాళ్లిద్దరూ మళ్లీ మలయాళంలో సంభాషణకు దిగారు. కొంత సేపటికి నెబైమోడన్‌ వెళ్ళిపోయాడు. పొట్టి స్వాములవారు, “నాయనా కాశిదాసూ, ఈ నెటె మాడన్‌ రాజయోగంవల మనస్సుని అదువులో ఉంచుకున్నాడు. యోగ సెద్ధికి భగవంతు డితనీకి కత్తిసాముని మార్గంగా చూపించాడు ఇతనికి సమానంగా కత్తి తిప్పడంలో యీ భూమండలంలో ఎవ్వరూ లేరనవచ్చు. అయితే, తనను కరవడానికి వచ్చే పాముని కూడా చంవకూడదనే అహింసా (వతాన్ని అవలంబిస్తున్న మహా యోగి అందువల్ల, హింనకు వువయోగవడే ఖడ్గాన్ని యితడు చేతోకూడా తాకడు. శరీరాన్ని బాగా స్వాధీనంలో వుం కునేందుకు గాను హరయోగ విద్యలలో యిదికూడా ఒకటనుకుని, నీ వంటి

అభిమానులకు మాత్రమే తన శక్తిని నర్కన్‌ కత్తుల నాధారంగా సుకుని (ప్రదర్శిస్తూ వుంటాడు మన వూక్లోనే వస్టవర్‌ కులంలో జన్మించిన యి ఏ వంటి మహనీయుడొకడు వుండడం నీకు అశ్చర్యంగా వుండవచ్చు. ఇ

మోద యిటువంటి విషయాలు చూసి నువ్వేమి ఆశ్చర్యవడవద్దు. భారత దేశంలోని సాధువులపట ఆదర వూర్వకంగా (పవర్తించు సాధువు వషాని

నమన్కరించు. ఏ పుట్టలో యే పాముందో 9 నీకు మున్ముందు మహనియుల ందర్శన భాగ్యం కా కలుగుతుంది అన్నాడు.

న్‌ భారత ల్‌ మను తలుచుకుని నేను వందేమాతరం అంటూ పొట్టి స్వాముల వారికి చేతులెత్తి నమన్కరింవాను. ఆయన వర్దిల్లు అ

ఆశీర్వదించి వెళ్ళిపోయాడు.

వ్యాసములు ; మహిళలు. 1 స్రీ

2. తమిళ దేశపు వైతన్యం 8, వతివ్రత

3. సే స్వాతంత్ర్యం.

4. తమిళదేశవు నాగరకత

స్త్రి వేదపురంలో ధర్మవీధిలో ఆభార్య భమరాయ అయ్యరు అనే ఒక (బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు. ఆయన శాక్త మతానుయాయుడు. శక్తి వూజ చేసేవారిలో కొందరు మధువు సేవిస్తారు. మాంనం ఆరగిస్తారు. కాని యీ ఆచార్యుడు అలాంటి వాడుకాదు,. ఆయన వూర్తిగా శాకాహారి. అంటే, మేక పిల్లనైనా మాంసం తినేటట్లు చెయ్యవచ్చునేమో కాని, ఆయన్ని మాత్రం మాంసం రువి చూసేటటు చెయ్యలేము. ఆయన ఇంగ్లీమ, (ఫ్రెంచి భాషలలో మహా పండితుడ్‌ నంన్కృతం కూడా కొంచెం వచ్చీ. భగవద్గీత. వాల్మీకి రామాయణం, కుమార నంభవం - బాగా చదివాడు. వేదోంత విచారంలో ఘటికుడు. హరికధా కాలక్షేపం, వురాణ వరనం మొదలైన వౌటికి తప్పకుండా హాజరవుతాడు. కధంతా విని సాధారణంగా ఆయన అసంతృప్తితోనే యింటికి తిరిగివస్తాడు. ఆ తర్వాత పొారాణికుల అభి (ప్రాయాలను ఒక నెలరోజుల పాటు మిత్రులతో చర్చించేవాడు. “హిందువులు పూర్వకాలంలో మేధా సంపన్నులై ఉండేవారు. ఇంకా ఉచ్చస్థితికి వస్తారు. కాని యీనాడు పండితులమని వెవ్వుకునేవారు వేసే (వనంగాలు, హరి కధలు మొద లెనవి వింటుంటే, వాళ్లలో నూటికి తొంఖైమంది వంటపనికి అర్హులని నా అభిప్రాయం. అది” విడిచిపెట్టి, లోకానికి జ్ఞానోపదేశం వెయ్యాలని బయలుదేరారు. ఇది బాధాకరమైన విషయం; ఎంతో యిబ్బంది "పెడుతున్నారు ; హింసినున్నారు. హిందూ జాతి చాలా మౌఢథ్యంగా ఊంది. మనవాళ్ల మెదడులో బొద్దింకలు చేరాయి. హిందువుల మేధని తలుచు కున్నవ్వుడల్లా నాకు ఎక్కడలేని మంట కలుగుతోంది. పెటగోనియా ననుకోను' అని బహువిధాలుగా మన దేశన్ధుల మౌఢ్యం గురించి విమర్శిస్తూ వుంటాడు. (భ్రమరాయ అయ్యరుకి తమిళంలోనూ కొంచెం (ప్రవేశం ఉంది. ఐరోపీయుల శాస్తాలెన్నిటినో ఆయన తమిళం చేశాడు. అప్పుడప్పుడు కవిత

62 భారతి వచన రచవలు కూడా వ్రాన్తూవుంటాడు. అయితే ఆ కవిత అంత (ప్రశస్తమైనద్‌ కాదు; అంత అప్రశస్తమైనదీ కాదు. ఒక పాటి రచన అది. సంగీతంలోనూ (వ్రవేళ ముంది. అయితే షపాడలేడు. కారీరం అంత మంచిది కాదు. తాళం విషయంలో వాలా ఘటికుడు. మహా మహా మృదంగ విద్వాంనులు కూడా ఆయన్ని చూస్తే భయపడతారు. ఆయన యీ వీధిలో మాట్లాడింది మూడో వీధికి వినిపిస్తుంది. వగలు బడి అయిపోయిన తర్వాత, యింటికి వచ్చి, సాయంకాలం ఆరింటినుంవి ఎవిమిదెంటిదాకా తమ యింటి అరుగుమోద కూర్చుని మి(క్రులతో ో బ్ష్‌హ్‌ - అనగా-- గర్జిస్తూ వుంటాడు. ఆ తర్వాత భోజనానికి వెడతాడు. మాద "ర స్కి చెయ్యి కడుక్కుని, ఆ తడికూడా ఆరకముందే, మళ్లీ అరుగు ఇరుగు వ్‌ వెయ్యడం మొదలుపెడతాడు. ఆయన యింటి తిన్నెను వతి రో ఏగువారు పిడుగుల పాఠశాల అని అంటారు. అ పారశాలకు వంటో, వో సాయంకాలం కనీసం నలుగ్నురైదుగురన్నా వచ్చి ఆయన మాటలు నిజం. ఏం రి నలుగురైదుగురికి యింకా చెవుడు రాకపోవడం అయ ర మైన విషయమే. పారశాలక్సీ ్‌ స్నేహితులం అప్పుడప్పుడు నేను పిడుగుల మూథులు _ అన అనో వింటూ ఉండేవాణ్ణి. హిందువులు వరమ పోతే, యితర వషయం శి సారొన్ని మాత్రం నేను శిరసావహించను. ఒక ఆదివారం సాయ ఆయన మాటలు నిజమనే నా కనిపిస్తుంది. అందువల్ల నేను పదకం. వూట వానజల్లు వడ్రుతూనే ఉంది. పారశాల్‌పే వైళాను. లీ వెళ్లలేదు. కాని కాలక్షేపం కోనమని పిడుగుల (శ్రోతల జాచిలని ర ఆచార్యుల గర్తన అటహానంగా సాగుతోందిః దాహరిస్తున్నాన్లు. జ లబ (1) వీరాసామి నాయక్కర్‌ ణి ఉంటాడు. ప్రభుత్వోద్యోగి, స! (ఈ నాయక్కర్‌ గున్న యేనుగులొ జ్ఞానం కలవాడు. నోరెప్పుడూ మ మూడేళ్లవాడు. బట్ట తల. వ్యవవోర నష పీలుస్తాడు.) ట్లాడదు. కోపం వచ్చినప్పుడు కొంచెం కొంగ; వా అత్మ మెక భట్ట (ఈయన పెరుమాళ్ల కోవిలలో అర్చకుడు ఏడున్నర లాగవము+, పే ,లనా సరే యాయన్న్‌ీవాటు పెటవమ్చు: ధో చ్చు. వీరాసామి నాయక్కర్‌ ట్టు పెట్టవచ్చు ; ధోవతి వట్టి ఠ౯6 వతి పావుగంట కొకసారి ఆయన తల

స్త్రీ; 63 మోద ఒక మొట్టికాయ మొట్టుతూ వుంటాడు. ఆయనకి మాత్రం కోవం రాదు. ఆయన జాతకంలో కో పకారణమైన (గ్రహాలు ఒకచోట చేరలేదని అంటారు.)

(8) నారాయణ సెట్టియాల్‌ (ధనికుడు. వామనుడు. వడ్తీకి యివ్వడం, వడ్డీ వుచ్చుకోవడం, పిడుగుల పారశాలకు హాజరవడం * ఈ రెండూ తప్ప మూడోపని ఆయనకి లేదు వారాని కొకసారి, ఛశక్రవారం నాడు విఘ్నేశ్వరుడి గుడికి వెడతాడు. అంతే తవ్చ, యిల్లు విడివి బయటికి కదలడు ఆయన్ని అంతఃపురం ససెట్టియార్‌ అనడం కద్దు”)

(4) గురుసామి భాగవతర్‌. (సంగీత విద్వాంనుడు. పిలలకి పాటా, పద్యమూ నేర్చుతూ వుంటాడు. బండ గొంతు.) ల

ఈ సదస్యుల మధ్య నేనూ చేరాను. భమరాయ అయ్యరు నన్ను చూడగానే ఎంతో సంతోషించాడు.

“రండి, రండి, మోకూ బాగా నచ్చే విషయం గురించే మాటాడుకున్నాము" అన్నాడు.

“అంటే దేన్ని గురించి * అని అడిగాను.

“స్తీల విషయం అని బదులు వచ్చింది.

“స్తీలను గురించా ? నరే, ఉపన్యానం కానివ్వండి" అన్నాను. అయ్యరు గర్హన మొదలుపెట్టాడు.

“నేను చెప్పిన విషయాన్ని శక్తి దానులకు (భారతి నామాంతరం) నం(గ్రహంగా వివరిస్తాను. అప్పుడుగాని ఆయన యిక వెప్పబోయే విషయాన్ని అర్ధం చేనుకోలేరు" అని వూర్వ కధను మొదలు పెట్టాడు.

నరిగ్గా అప్పుడే వీరాసామి నాయక్కర్‌ ఒక విటికెడు నళ్యం పట్టించి, కొంగణ భట్టర్‌ తలమోద ఒక మొట్టికాయ మొట్టాడు. ॥

“ఈ విలిపి చేష్లలు వాలు. ఆచార్యుల (ప్రనంగం విందాం', అన్నాను.

ఆయన గర్జన (ప్రారంభించాడు.

“ఇండియాలో మగవారికి కూడా ఓటింగు హక్కు లేదు. అనగా, వ్రజల అభీష్టం అనునరింది, వ్యక్తుల్ని ఎన్నుకొని [వ్రజానభ ద్వారా రాజ్యం చేసే హక్కు హిందువులకు లేదు. హిందువులకు తెలివితేటలు తక్కువ. మన దేశంలో మగవారికికూడా లేని ఓటింగు హక్కు ఇతర కొన్ని దేశాలలో _స్తీలకు ఉన్నది. అంటే, రాజ్యాంగం యిలా నడవాలని నిర్దేశించే బాధ్యత అక్కడ ప్ర్రీలకూ ఉన్నదన్నమాట !

వ! భారతి వచవ రచవలు

“ఆఫ్రేలియా, న్యూజిలాండు, డెన్మార్టు, నార్వే, యునైటెడ్‌ స్టేట్సులో నగల శెనడా - ఈ దేశాలలో స్రీలకు ఓటింగు హక్కు వున్నది ఇంగ్లాండోొ కూడా ఈ విధానం ఏర్పడాలని బాలామంది కోరుతున్నారు మాజీ మంఠొ అస్ట్విత్‌ ఈ విధానాన్ని చాలా కాలం (ప్రతిఘటింబినా, యిటీవల దీన్ని ఆమోదిస్తూ మాట్లాడినట్లు వినికిడి. ఇది యిలా వుంచండి.

“టర్కీ దేశం పేరు విన్నారా ? మొన మొన్నటివరకూ అక్కడ శ్రీని "ఘాహిలో వుంచడం అలపాటు. కస్తూరి మ్మాతల్ని డబ్బాలో వేని వుంట తున్నారు మూడండి, అలాగన్న మాట ! తెరిస్తే వానన యెక్కడ పోతుందో అని మన దేశంలో కూడా పలువురు ఆ విధంగానే చేస్తున్నారు హిందూ తీ బాలావరకు బొనినగానే వుంది. మన యిళ్లల్లో గదుల్లో బంధించడం లేదు" అలా బందిస్తే మాత్రం అందువల్ల వచ్చే ముప్పు యేముంది కనక ? బానినను నీట్ణ్‌ తెమ్మని వీధిలోకి వంపించిన మాత్రాన ఏం ఒరిగిందని , ఇదికొడొ పనికిరాదని గదిలోనే వుంచి తాళం వేస్తే మాత్రం యేం? ఏ స్థితిలో వన్శా. వానిన బానిసే. అయ్యా, మనిషికి రెండే రెండు పద్ధతులున్నాయి. (వతిదీ ఈన యిష్టం ప్రకారం చెయ్యడం, అందువల్ల కలిగే లాభనష్టాలకు తొనే బాధ్యత వహించడం - యిదొక పదతి. దీన్నే స్వాతంత్ర్యం అందాం. అలో కాకుండా, ఇతరుల యిష్ట (ప్రకారం, తనకు యిషం లేకపోయినా నే (ప్రవర్తింబాలనే వర్ధతి, దీన్నే అన్వతం[త్రం లేదా బొనిన పద్దతి అందొం* మన స్త్రీలు యిలాగే వున్నారు. ఊరికే అబదపు కధలు చెప్పడం కలిగే లాభం ఏముంటుంది. చెప్పండి * మన స్త్రీలు బానిసలు. ఇందులో సందేవొం లేదు. హిందువులలో వురుషలకే రాజ్యాంగంలో ఓటింగు హక్కు లేదు" వాళ్లల్లో స్త్రీలు బానినలు. హెందవ స్రీల కంటె యిష్టాడు టర్కీ స్రీలు మంది స్థితిలో వున్నారు. మిస్‌ ఎలినన్‌ అనే ఒక ఆంగ వనిత ఒక వున్నకం వ్రాసింది" అది నిన్ననే ఒక పత్రికలో నమిక్ష చెయ్యబడింది కూడా. సమోక్షకులు ఫింహళ దేశపు బౌద్ధుడు. ఆయన పేరు జినరాజదాన్‌. ఆయన ఒక ఆంగ్ల వనితను పెళ్లి చేసుకున్నాడు, టర్కీ స్త్రీల చదువు సంధ్యలు, రాజ్యాంగంలో వారికిగల శ్రద్ధ మొదలైన వాటిలో (ప్రగతి యెంతో గానవస్తున్నదని ఆ వున్తకంలో చెప్పబడినట్టు ఆ బౌద్ధుడు పేర్కొన్నాడు. అయ్యో, రామా రాఘవా, కేశవా, విశ్వామిత్రా- సంధ్యావందనం కూడా మరిబిపోయాను-

స్త్రీ 65 ఇలా ఆయన కొంచెం ఊపిరి తీనుకునేందుకు ఒక హాస్యో కిని ఉపయో గింవాడో లేదో, ఆయన ముఖ్య శిమ్యడైన కొంగణ భట్టర్‌ గొల్పుమని ఏడు. వెంటనే వీరాసామి నాయక్కర్‌ భట్లర్‌ తలమిద ఏక మొటీకాయ మొట్టి, తానొక చిటికెడు నశ్యం వేనుకున్నాడు. ద అయ్యరు మళ్ళీ (పారంభింవాడు తన ఊఉవన్యానం. రజస్వల అయిన తర్వాత, స్త్రీ యిష్టవకారం ఆమెకు పెళ్లి చెయ్యాలి. భర పెట్టే బాధల్ని సహించలేని పక్షంలో, స్త్రీ, అతనికి విడాకులు యిచ్చేం- దుకు తగిన వీలు చట్టంలో కల్పించబడాలి. ఊరివారు ఆమెను దూషించ కూడదు. స్త్రీ కష్టవడి జీవించలేదు. ఈ విషయంలో ఐరోపాలో స్త్రీ స్వాతం (త్యాన్ని అభిలషించే వారి అభిప్రాయాన్ని నేను శిరసావహించ లేను. స్త్రీ యేదో వృత్తి చేసుకుని జీవించకూడదు.. ఆమెకు వి(శ్రార్జితంలో భాగం వుండాలి. పెల్లి చేసుకుంటే, భర్త ఆస్పి ఆమెదే అని భావింవాలి. (భార్య వేతికి డబ్బు యివ్వకూడదని వాదించే పురుషులు ఉండనే వున్నారు.), తన యిచ్చ వచ్చినట్లు (న్నీ సంచరించ వచ్చు. కొన్నిచోట్ల స్త్రీని చూసినప్పుడు, అమెకు గౌరవ వూర్వకంగా నమస్కరించాలి. అలా ఏ మగవాడైతే వ్యవహరించ నట్టు తెలియవన్తుందో, అతన్ని గృహస్టులు వెలివెయ్యాలి. అతనితో మాట్టాడ కూడదు. స్త్రీ, వీధిలోనో, బజారులోనో, రైలులోనో, కాశీకో ఒంటరిగా వెళ్లినా కూడా పురుషులు అమెను చూసి నమన్కరించేటట్లు చెయ్యడం యీ దేశంలో వాలా కషమెన పని. ఏం చేదాం? హిందువులలో నూటికి తొంభై మంది మూఢులు, 'వాశైలా పోయినానీరే, చదువుకుని గౌరవంగా నంసారం సాగించే వారిలోనైనా “స్రీలు స్వేచ్భగా మాట్లాడవచ్చు, స్వేచృగా నంచరించవచ్చు అనే ఒక షరతు విధించాలి. ఇది వీలయ్యేటందుకుగాను వురుషుల్ని దండిం బాలి. అయితే దండించి మాతం ఏం ప్రయోజనం ? ఎన్నాళ్లని యా దేశన్హులు ఆ పాత చెత్తచెదారంలోనే మగ్గుతారో ! నత్తలా త్తీ పురుషులు ఒకటిగానే జన్మిస్తున్నారు. తోడబుట్టిన వాడేమో (ప్రభువు; తో బుట్టువేమో బానిన ! అయ్యా ! వర్తి పామరులు ! అని ముగించాడు. అప్పుడే అక్కడికి వచ్చన మా అమ్మాయి నన్ను భోజనానికి రమ్మని పిలివింది. నేను లేచాను. (భమరాయ అయ్యరుగారు చెవుతున్న విషయాలు విన్నారుగా; మో అభ్మిపాయం ఏమిటి ఇ అని కొంగణ భట్టర్‌ నన్ను అడిగాడు. ల్‌

66 భారతి వచవ రచనలు నేను చెప్పడానికి ముందే వీరాసామి నాయక్కర్‌, భట్టర్‌ తలమోద ఒక మొట్టికాయ మొట్టి, 'మోరు మాట్లాడకుండా కూర్చోండి" అన్నాడు. తర్వాత

• నేను, “లోకంలోని విషయాలతో నాకు వని లేదు. ఎవరికి ఏ వని నెర వేరాలన్నా “ఓం శక్తి, ఓం శక్తి" అని అంటే, ఆ పని నెరవేరుతుంది. ఇదే నాకు తెలిసిన నంగతి అని చెప్పాను. అయ్యరుగారు 'ఇది సత్యం” అన్నారు. పిడుగుల పారశాల అంతా “నిజమే” అని ఒప్పుకున్నది. నేను భోజనానికి వెళ్లాను. సో తమిళదేశపు చైతన్యం జీవహింన తగదు. మధు మాంనములవల చాలా మందికి అపకారం జరుగుతోంది. మధు మాంనములను దగ్గరికీ రానీయక పోవడం బ్రాహ్మణు లకు కీర్తి హేతువు. అదొక గొప్ప తపస్సు. అది కృతయుగానికి అర్హమైన విధానం. “ వారా కాని తామొక పని చేయలేనప్పుడు, దాన్నే యితరులు చేస్తున్నప్పుడు అనూయ చెందకూడదు. అహారం, దుస్తులు, ఫ్రీ - ఇచ్చివుచ్చుకునే సందర్భాలలో మూఢంగొ నియమాలూ కట్టుదాట్టూ ఆంక్షలూ మొదలైనవి విధించడం వల (ప్రయోజన మేమి ఉండదు. ” గా ల వేగా, ప్రపంచంలోని మానవులందరూ ఒకే జాతికి చెందినవారు : ఈ యుద్ధంలో ఇంతమంది ఐరోపీయులు అన్యాయంగా మరణిస్తున్నారే అని తలుచుకున్నప్పుడల్లా నేను కంట తడి పెట్టాను. కాని నేను న్వదేశాభివూనం కలవాణ్ణీ. అయినప్పటికీ ఐరోపీయలు మరణించడం నేను అంగీకరించను. మానవు లందరూ ఒకే వర్ణం. నకల జనులూ నహోదరులు, మనుష్య జాతి ఒక (ప్రాణం. అటువం టప్పుడు మనం ఓక యింట్లో మూఢాచారముల కుడ్యాలు నిర్మింవి నా జాతి వేరు, బావమరిది మరోజాతి, మా యిద్దరి మధ్య వంక్తిభోజనం లేదు, అతన్ని

తమిళచదేశవు చైతవ్యం 67 వెలివెయ్యాలి అనడం కేవలం మౌఢ్యం తప్ప మళలేమి కాదని తెలియజెవ్వ శానికే నేనింత దూరం (వ్రాశాను “తమిళనాడులో జాతి ఛేదాలూ మూఢ విశ్వాసాలూ పటా వంచలవు “తున్నాయి

మరొక విషయం స్తీ స్వాతంత్రం. తమిళనాడులో ప్రీ, స్వాతం కోలే పక్షానికి న్యాయమూర్తి శ్రీ నదాశివయ్యరుగారి నతీమణి మంగళాంబిక చాయకత్వం వపాొన్తున్నారు. శ్రీమతి అసీబిసెంటు ఈ విషయంలో అమెకు మారదర్శకురాలూ, ప్రోత్సాహ శక్తీను.

'ప్రన్తుతం భారతదేశంలో నిజంగానే స్తీ స్వాతంత్ర్యం ఏర్పడడానికి ఈ యిద్దరూ కారణమయ్యారు వీరిద్దరికీ తమిళనాడు బుణవడి వుంది. వీళ్లవాదం ఏమిటంటే స్త్రీలకు (ప్రాణం సంది. మనన్సు వంది తెలివితేట లున్నాయి సంచేంద్రైయాలున్నాయి. వొళ్టు చచ్చిపోయిన యంత్రాలు కారు. [ప్రాణమున్న చెట్టుచేమల వంటివారూ. కారు వురుషల వంటి వారే. ాహ్యేం(ప్రయాలు విన్నములైనా, అత్మ మాశత్రం ఒకటే.

ఇవన్నీ మరిచిపోయి, వాళ్లని కొందరు గానుగెద్దులుగొ భావిస్తున్నారు. దూది దోగా భావించేవారు వీరికొందరూను ఈ రెండూ హిరపాటే.

స్త్రీలు' శ సె కున్న

స్త్రీలు తమకు నవ్చినవారిని పెళ్లి చేసుకోవచ్చు... పెళ్లీ చేనుకున్న పురుషనికి. స్రీ బానిన కాదు, నహధర్మబారిణి జీవితానికి ఈతక(రం (ప్రాణంలో ఒక భాగం. శివపార్వతుల వంటి వారు. లక్షీనారాయణుల వంటివారు. శివకేశవ లిద్దరూ ఒకరినొకరు కొట్టుకున్నారన్న అదిద్ధవు వ్రచాణాలలో కూడా లక్ష్మన్‌ విష్ణువు కొట్టాడని. కాని, శివుడు షారశ్రతకి నంకెళ్లు తగిలించాడని కాని కధలు లేవు శివుడు హిర్వతిని తన శరీరంలో అర్హభాగంగా చేసుకున్నాడు. లక్షిశని విష్ణువు వక్షస్థలంలో ఉంచుకున్నాడు

వ నకు ఆధార (బ్రహ్మ శన భార్యను నాలుక మోదనే నిలువుకున్నాడు. లోకము భూతమైన ఆ మహాద్రైవం స్తీ పురుషా కృతులలో ఛాసిన్తున్నది- ఇద్దరూ సమానులే. శ్రీని కొంచం ఎక్కువగా భావించడం నముబిత౦

కాగా, చేడు తమిళనాడులో మాశమే కౌక వ్రవంచమంతటా స్త్రీని తక్కువగానూ, పురుషుని ఎక్కువగానూ భావించి వవ ర్తించడం చాలా పొర పొటు. ఈ విధానం అన్ని దుఃఖాలకు పునాది; అన్యాయాలకు ఆబవాటం కలియుగానికి వుట్టిల్లు,

68 భారతి వచన రచవలు ఈ విషయం తమిళనాడులో చాలామంది _బుద్ధిమంతులను ఆకర్షిం చడమూ, స్రీ స్వాతంత్ర్య వాదానికి తమిళనాడులో పుషి కలగడమూ మూక నేను బాలా నంతోషిస్తున్నాను. ఈ విషయంలోనూ సర్వ (ప్రపంచానికీ తమిళనాడు మార్గదర్శకం కాగలదని ఆశించవచ్చు. తరువాతి విషయం మత భేదాలకు సంబంధింబింది. భారతదేశం - ముఖ్యంగా తమిళనాడు - నాడూ నేడూ కూడా ఈ విషయంలో అగ తాంబూలం వహించిన విషయం అందరికీ తెలిసిందే. రామానుజులు తమిళ నాడులో జన్మించినవారే కదా! ఆళ్వారులూ, నాయన్మారులూ అవతరించింది తమిళనాడులోనే కదా! మాలవాణ్ణి దైవనముడైన నాయన్మారుగా చేసి ఆలయంలో వ్రతిష్టించింది తమిళనాడులోనే కదా! చిదంబరం ఆలయంలో నటరాజు కొక నీన్నిధి, పెరుమాళ్లకొక సన్నిధి. శ్రీరంగంలో 'పెరుమాళ్లీకి ఒక తురుష్క స్త్రీని దేవిగా చేసి కులక్క (తురుష్క) నాచ్చియార్‌ అనే పేరుతో ఆమెను ్రార్షిస్తున్నాము. “ఏ మతమైనా సమ్మతమే" అన్నారు రామలింగస్వామి. "* లోకంలోని మతభేదా అన్నిటినీ నమూలంగా నిర్మూఠించి నర్వమక సమరన లక్ష్యాన్ని నెలకొనేబట్లు వెయ్యాలంటే, అందుకు తమిళనాడే తగిన రంగం. లోక మంతటా మఠేదాలు లేకుండా ఒకే దైవమును ఆరాధించే టట్లు చెయ్యగల మహానీయులు (ప్రస్తుతం తమిళనాడులో ఉన్నారు. శః విషయమై. [ప్రపంచంలో కొత్త వైతన్యం తమిళనాడు నుంచి (గహిం గలదని భావిస్తున్నాను. గా పైన పేర్కొన్నట్లుగా, “వరిపూర్ణ సమత్వం లేనిచోట మేము మగవారిలో జీవించము అని చెప్పడంవల మనకు మన పురుషులవల్లనూ వుడష నమూహం వల్లనూ సంభవించీదగిన యిబ్బందులు ఎన్నో వున్నప్పటికీ, అపొ యెటువంటివైనా మనం భయపడకూడదు. నహోదరీ మణులారొ! ఎలాగైనా మరణం తప్పదు. ధర్మంకోనం మరణించేవారూ ఉంటారు. కనుక మిరు శ్రీ స్వాతంత్రం కోనం ధర్మయుదం (ప్రారంభించండి. మనకు జయం కలుగుతుంది. మనకు పరాశక్తి నహాయం చేస్తుంది. వందేమాతర౦=

వళివత 69 పత్మివత ఈ రోజుల్లో అబద్ధాలెన్నో వెరిగిపోతున్నాయి. ఎన్నో పాత అభిప్రాయాలు శరిగిపోతున్నాయి.. ఎన్నో అన్యాయాలు శొలగిపోతున్నాయి. అవినీతి పరులు అధఃపాతాళానికి వెడుతున్నారు.

ఈ రోజుల్లో, ఎవరికో భయవడి మనకు తోచే నత్యాలను దాచకూడదు. (పస్తుతం నిజం వెప్పడానికి వత్రికలే తగిన సాధనం. వ(త్రికా నంపాదకులు -ఈ రోజుల్లో నత్యానికి [ప్రతినిధులుగా వ్యవహరిస్తున్నారు.

“ఎస్తీలు పతివ్రతలై ఉండాలి! అని అందరూ అభిలషిస్తున్నారు. “అయితే యిందులో వచ్చిన యిబ్బంది యేమిటంటే, మగవారు మంవివాళ్లు కారు. పురుషులలో ప్రతి ఒక్కడూ తన భార్య, నంకానం పతివతలె ఉండాలని ఎంతగానో ఆశిస్తున్నాడు ; కాని ఆ అభిలాషను ఇతర (న్తీల పాత్మివత్య విషయంలో పాటించడం లేదు. ఒక్కొక్కడూ తన కులంలోని స్రీలు పతివతలని నమ్ముతున్నాడు.

(స్రీ పురుషులు ఒకరికొకరు నిజాయితీగా మెలిగే వక్షంలో మంవి కలుగుతుంది. పత్మివతకు అప్పుడు ఎక్కువ శక్తీ ధైర్యమూ కలుగుతుంది. సావిత్రి తన భర్తను యముని బారినుంవి తప్పించిన కధలో నత్యం ఇమిడి వున్నది. అయితే, పతివ్రత కాదనుకొని, ఒక (స్తీని కొట్టి తన్ని హింసించి కులం నుంచి వెలివేసి, అందరిలో నగుబాటు చేసి, ఆమెతో యెవరూ మాట్లాడకూడదని కట్టడి. చేసి, అమెను నీపరివ, ఆమెను వీధిలోనే

మరణించేటటు చెయ్యడం అన్యాయాలలో కలా అన్యాయం.

పరమ 'మూఢులారా ! మగవారు కౌలు జారితే (స్రీలు ఎలా పతి(వతలుగా వుండగలుగుతారు ? మాటవరనకు యిలా అనుకుందాం. ఒక పట్టణం జనాభా లక్షమంది. అందులో యాఖైవేలు (స్ర్తీలు; యా ఖైవేలు వురుషులు. నల ఛెయెదు వేలమంది వురుషులు వర్యస్తీలను ఆశిస్తున్నట్టు ఉునుకుందాం. "అందువల కనీనం నలఖై అయిదువేల మంది స్రీలు

ల

70 భారతి వచవ రచనలు వరపురుషుల కోరికకు తల ఒగ్గవలని వస్తున్నది. వీరిలో, ఒక యిరవై వేల మంది పురుషులు తమ కోరికను కొంతవరకు తీర్చుకున్నట్లు అనుకుందాము. అనగా, కనీసం యిర వైవేల మంది స్రీలు వ్యభిచారిణులు కావలసి వస్తున్నదిం ఆ యిరవైవేల మందిలోనూ వందమంది స్త్రీలను మాతం వెలివేస్తున్నారు. మిగిలినవారు తమ భర్తలతో కాపరం చేస్తున్నారు. అయితే, తమ భార్యలు: వ్యఖిచారిణఖులని వారి భర్తలకు న్పష్టంగా తెలియకపోవచ్చు. ఒకవేళ తెలిసినా ఊరికే వుండేవారూ కొందరు వీరిలో వుండవచ్చు. కాగా, చాలామంది వ్యభిబారిణులతో కాపరం చేస్తున్నారు. పాతి (వత్యాన్ని కాపాడే నిమిత్తం వురుషులు స్త్రీలను తిట్టడం, కొట్టడం, హింనిం చడం మొదలైనవి జరుగుతున్నవి. భీ భీ! వురుమలకు ఘోర పరాజయం! చాధించి లాభం లేదు. ఏమిటిది! “నువ్వు నన్నెందుకు కోరడం లేదు! అని స్త్రీని కొట్టడంలో అర్ధం ఏముంది ! ఇటువంటి మౌఢ్యం ముల్లోకాలలో ఎక్కడా లేదు. ఒక వస్తువు మన కంటికి బాగున్నట్టు కనిపిస్తే, దానిమోద మనకు సహజంగానే కోరిక కలుగుతుంది. చిలుకను చూసి అది అందమైనదని మానవులు అనుకుంటారు. కప్ప అందమైనది కాదని వారి భావన. అందు కని, మనుషల్ని కొట్టి, తిట్టి, ఖైదు చేసి హింసించే శక్తి కప్పలకు వుందని మనం అనుకుందాం. ఒకవెళ అవి కనక అలా చేస్తే, మనం అవి చేసింది వ్యాయమని చెప్పగలమా ? కొన్ని దేశాలలో పరాయివారు నిరంకుశంగా పరిపాలిస్తున్నారు. వారి వట్ట ఆయాదేశాల (ప్రజలు రాజభక్తి (పదర్శించాలనీ, అలా కనక వెయ్యక హోతీ వారికి కారాగారవాసమని చెపుతున్నారు. అటువంటి పరిపాలకుల్ని (ప్రపంచంలోని నీతిపరులు గౌరవించడం లేదు. అవినీతికి పాల్పడ్డ (పభుత్వం వంటిదే స్త్రీల మోద వురుషులు వెలా యించే అధికారమూను = అని అందరికీ కరతలామలకం కావాలి. “నన్ను (యేమించు అని ఆజ్ఞాపించడం అవమానకరం కాదా ? స్రీలు వురుషుల్ని (పేమించాలంటే, వురుషులు స్రీల పట్ల అచంచలమైన భక్తిని ప్రదర్శించాలి. భక్తియే భక్తికి మూలం. మన ఆత్మవంటిచే అయిన మరొక ఆత్మ భయంవల్ల కట్టుబడి వుంటుందనుకొనే వాడు రాజయినానరేం భర్త అయినా నరే, గురువైనా సరే అతను మూఢుడు తప్ప మరొకడు

స్త్రీ స్వాతంత్ర్యం 71 కాదు. అతని కోరిక నెరవేరదు. భయంవల్ల మానవాత్మ బయటికి బానినగా నటింబినా, లోపల దోహచింతన కలిగివుంటుంది.

భయంతో _పేమను కలిగించలేము. స్రీ స్వాతర్శత్యం శే ఇంగ్లాండులో స్త్రీలకు ఓటింగు హక్కు యివ్వబడినట్లు కొన్నాళ్లకు ముందు రాయిటర్‌ వార్త వచ్చింది. అ విషయమై “స్త్రీల విజయం అనే శీర్ణికతో స్వదేశమి[త్రన్‌ వత్రికలో ఆ నంపాదకులు ఒక నూచన చేశారు. నిన్న సాయంకాలం నేనూ నా మితులు వేదాంత +రోమణి రామారావు మొదలైనవారు మాట్లాడుతూ వుండగా ఫై వత్రిక ప్రతితో మిట్టవీధి గోపాలయ్యర్‌ నతీమణీ'మా వద్గకు వచ్చింది. ఆమె పేరు వేదవల్లి అమ్మ. వేదవల్లికి నలభైయేశ్టంటాయ తమిళమూ, ఇంగ్లీషమా బాగా చదువు కున్నది. సంస్కృతం కూడా కొంచెం తెలును. ఆమె భ ర్త గో పాలయ్యర్థు ధనగర్వం కొద్దీ ఉన్నత (ప్రభుత్వోద్యోగం నుంవి తప్పుకొని,

నమేతంగా నలుగురు పిలలతోనూ వేదవురంలో వోయిగా నివసిస్తున్నాడు. వేదవల్లికి ఆయన స్వాతంత్ర్యం యిచ్చాడు. ఎక్కడ్మికెనా వెళ్లవు. ఎవరితో నైనా మాట్లాడవచ్చు. వంటపని ముదలైనవి ఒక అవ్వ భాసం! ఇ

వేదవల్లి వున్తకాలుూ పత్రికలు, శౌ(స్త పరిశోధన, నమావేశాలు మొదలె వాటితో కాలక్షేపం చేనుంది. హ్‌ వేదవల్లి వచ్చే సమయానికి నేను వేదవ్యానులవారు రచింవిన (బ లే సూత్రాలకు శంకరావార్యులవారు సంతరించిన అద్వైత భావ్యం బ్రదవ్‌ ౮ మిత్రులతో తర్కిస్తూ వున్నాను అప్పుడన్న మాట వేదవల్లి లోపలికి వచ్చింది. (ఏక, బహు వచనములు రెండూ స్త్రీలకు గౌరవ కారణములు. ) ఆమెకు కుర్చీ చూపించాము. కూర్చున్నది. తాగడానికి కొంచెము మంది నీళ్లు తెమ్మన్నది పక్కనున్న కు[రవాణ్ణి వంటింట్లోనుంవి నీష్ట తెమ్మని వురమా

72 థారతి వచవ రచనలు యించాను. అంతలో, “ఏమిటో శాస్త్ర పరిశోధన చేస్తున్నారు' అని అడిగింది. శంకర భాష్యమని బదులు చెప్పాను. వేదవల్లి నవ్విందె. “శంకర భామ్యమా చాగుంది! హిందువులకు రాజ్యాధికారం కావాలని వాదించడానికి వెళిన అసీవిసెంటు వలలో తగులుకుంది. ఆమె విటిష్‌ వనిత. మన దేశ ంలోని వీరాధి వీరులైన వురుష సింహాలు శంకర భాష్యం చదివి అరం తెలునుకో డానికి వయత్నిన్తున్నారు. బాగుంది! బాగుంది! బాలా బాగుంది ! అంది. రామారావుకి వెంటనే కోవం వచ్చింది. “నరే లేవమ్మా అంతటితో ఆగు. తమకు తెలిసిన రాజకీయవు బెత్తులు ఇతరులకు తెలీవని అనుకోవద్దు" అన్నాడు.

“ఇంగ్లాండులో ఓటింగు హక్కు యిచ్చేశారు. అంటూ వేదవల్లి తన చేతిలోని న్వదేశమితన్‌ పథతికని యిఎచు మించు రామారావు ముఖం మోద వడేటట్లుగా విసిరివేసింది. చేత్తో దాన్ని ఆపి, కింద పడ్డ పత్రికను తీసి మెల్లిగా మేజోమిద వుంచి తలకు చుట్టుకున్న ఉత్తరీయాన్ని చూస్తూ ఏదో ఆలోచనలో పడ్డాడు రామారావు. లోపలికి వెళ్లిన కుురవాడు మంచినీప్ల కెచ్చాడు. కొంచెం కూడా మిగల్చకుండా మంచి నీళ్లు తాగింది. “ఏమిటి రామారావుగారూ, మైకి చూస్తున్నారూ ? మైన యేం రాసివుందని ! బ్రహ్మం నత్యం, లోకం మిధ్య, అందువల్ల విద్వాంనులు ఎప్పుడూ అబర్జాలాడుతూ వుండడం మంచిది అని రాసివుందా ఇ అని అడిగింది. ం

రామారావు గారి ముఖం కందగడ్డ అయింది. ఒకసారి మోసాలు తిప్ప కున్నాడు. గడ్డం రెండుసార్లు దువ్వుకున్నాడు. పెద్రగా నవ్వ సాగాడు.

శ్రీమతి అనీవిసెంటు రాజకీయాలలో తలదూర్చి న్వదేశాభిమాన౦ తారక మంత్రమనీ వందేమాతరం ఒకటే నజీవ మం్యత్రమనీ చెప్పడం రామారావుకి నచ్చలేదు. వేదాంతులు ఎప్పుడూ పర(బహ్మమును గురించే చింతించాలి. లౌకిక విషయాలను గురించి రవంత కూడా అలోవించ కూడ చని ఆయన అభిమతం.

వేదవల్లి రామారావు నుద్దేశించి యిలా చెప్పసాగింది : "ప్రతి విషయానికీ అనీవిసెంటు వెప్పిందే (ప్రమాణ మని గొంతు బొంగురు పొయ్యేలా మొన్నటిదాకా అరిచారు. ఇప్పుడు ఆవిడ స్వరాజ్యం మంచిదని వాదిన్తుంటే ఆవిణ్ణి దుయ్య పడుతున్నారు. అయ్యో ! సిగు చేటు ' వురుష జన్మ ! స్రీలకు గల శక్తిలో నాలుగులో ఒక వంతయినో మగవారికి లేదుకదా! అన్ని

స్త్రీ ప్వాతంథత్ర్యం క! 'దేశాలలోనూ వురుషులకంటె స్రీలకే. ఆయున్సు ఎక్కువ. అందువల్ల శరీర చార్థ్యం కూడా ఎక్కువనే న్పష్ట మయింది. తెలివితేటలూ వెక్కువే. రామాయణంలో అబద్దపులేడిని చూని నిజమైన లేడి అనుకొని మోసపోయింది సీత - అని నిన్న మా యింటికి వచ్చిన ఒక తాతగారు మాటల్లో అన్నారు. సీత మాటలకు కట్టువడి దాన్ని బంధించి తీనుకురావాలని బయలుదేరిన రాముడికంటె సీతకు తెలివి యెక్కువా తక్కువా అని నేనడిగాను. తాతగారు తలవంచుకుని నోటో ఉండ్రాయి పెట్టుకుని మౌనం వహించారు. అన్ని విషయాలలోనూ త్త్రీయే మిన్న. ఇందులో నందేహం లేదు."

“ఆడవాళ్ల క్రి మాట్లాడే నేర్చు ఎక్కువ అన్నాడు రామారావు.

“అనీవిసెంటుకి సరిసమానమైన వ్యక్తి మన మగవాళ్లలో ఒక్కరూ లేరు. ఆవిడ గవర్నరుతోనే నంభాషించడం చూశారా? మో రావిధంగా ివర్నరుతో మాట్రాడతారా ?" అని వేదవలి అడిగింది.

వెంటనే రామోరావు “నేను మా యింటిదాకా వెళ్లివస్తాను' ' అంటూ 'లేవాడు. ఇరుపక్షాల వారిని ఎలాగో నేను శాంకింవజేశాను. మగవాళ్లను గురించి ఎంత ఘాటుగా మాటాడినా ఫరవాలేదు. కాని రామారావుగారిని మాత్రం ఉద్దేశించి ఒక మొట కూడా మాట్లాడరాదని వేదవల్లి గారికి విజ్జ్ఞప్తే చేశాను. ఆ తర్వాత ఆమె యిలా చెప్పసాగింది.

“హిందూ ఫ్ర్రీలు రాజకీయాలలో పాల్గొని పాటు వడనంతవరకూ, యిక్కడున్న మగవారికి స్వాతంత్ర్యం కలగడానికి వీలులేదు. ఈ దేశంలో ఆదికాలపు పురుషులు ఎలాగో వున్నట్లు మనం కథలలో చదివాము. కాని యిప్పటి వురుషులను గురించి మాట్రాడడానికే ఆస్కారం లేదు హి ఐదూ స్తులు శాజకీయాలలో (ప్రవేశ?ినూ, అనీవీసింటుకి నరినమానంగా వాట్లు పని వేస్తారు. కనుక ఇక్కడున్న మగవారు వేదాంత వివారానికీ గుమస్తా వుద్యోగాలికీ మాత్రమే పనికివసారు. దేశక్షేమం దృష్ట్యా థె ర్యంగా కార్యం నెరవేరేటంత చాకా పాటుపడేశదే యీ దేశంలోని పురుషులకు లేదు. నరోజినీనాయుడు ఎంత ధైర్యంగా మాట్రాడుతున్నదో చూశారా ? లోకంలో వురుషులకంబె స్రీలే తెలివికేటల్లో ఎకు్కపై నవారనీ, ధైర్యం కలవారనీ నేననుకుంటున్నాను. ఇతర దేశాల మాట "ఎలా వున్నా యిక్కడి స్త్రీలల్లో గల ధైర్యమూ తెలివీ మగవారికి ఏ మాత్రం లేవు. ఇంగ్లాండులో మగవారిని లోబరుచుకుని ఎంత సులభంగా వాళ్లు ఓటింగు హక్కు నంపాదించారని !

74 భారతి వచన రచనలు

ఓహ్‌! ఈసారి యిక్కడి నుంది కాం(గెను వారు న్వరాజ్యం అడగ డానికిగాను ఇంగ్లాండుకి వెళ్లినప్పుడు, అక్కడున్న మగవారిని బతిమాలి లాభం లేదు. స్త్రీలని బతిమోలాలి. అందుకు యిక్కడి నుంచి వురుమలొ మాత్రం వెడికే లాభం లేదు. ఈ దేశపు వురుషుల్ని అక్కడి శ్రీలు లక్షుశ్‌ పెట్టరు. కనుక కాం[గెనువారు మన స్త్రీలను పంపడం న్యాయం. నొకు ఇంగ్లిషు తెలును. నన్ను కనక పంపిస్తే అక్కడి స్త్రీలను బతిమౌల్సీ ఇండియాకి ఓటింగు హక్కు వచ్చేటట్లు చూస్తాను. ప్రీ, గొప్పతనం త్రీ తెలును. మొ వద మాట్లాడి [ప్రయోజనం లేదు.*

“మరోవిషయం మాట్రాడుకుందాం" అన్నారు రామారావుగారు. తొను మాట్లాడుతూవుంటే, మధ్యలో రామారావు మాట్లాడడం వేదవల్రికి కోవ కారణ మయింది. “నేనాయన్ని ఉదేశించి ఒక్కమాట మాట్లాడరాదనీ, ఈయన మౌనం వహింవి వుండాలనీ మొదీట్రో మనం చేసుకున్న తీర్మానాన్ని అవ్వుదే యాయన మరచిపోయాడు" అంటూ, కోవంతో వేదవల్లి వెళ్ళిపోయింది- ఇకాజే కుదర్చడానికి నేను (ప్రయర్నించాను. లాభం లేకపోయింది. శామారావు గారున్నచోట నే నుండ కూడదు" అని ఆమె అన్నది. అవిడ వెళ్ళిపోయిన తర్వాత, రామారావు లోలోపల గొణుక్కున్నాడు. “ఏమ? టున్నారు ?” అని అడిగాను.

స్త్రీలకు స్వాతం(త్యం యివ్వడం బాలా అవనరమని రామారావుగొరు తెప్పారు. మళ్హీ మేము శంకర భాష్యంలో మునిగిపోయాము. స్రీ స్వాతంత్యం

2 బానిన లెవరైనానరే, వాళ్ళకు కనక స్వాతంత్ర మిసే, తత్ఫలితంగా యగ (వళయం తప్పనినరిగా ఏర్పడి, క్రుడ్యాలు కూలిపోయి, (వ్రైవపంచమే

శ్రీ స్వాతంత్ర్యం 75 వతన మవుతుందని చెప్పడం, వాళ్లనింకా బానినలుగా చేనుకోవాలని అభిలషించే పాలకుల అలవాటు. _” వన్ని. మృువ్ఫయి సంవత్సరాలకు మునువు, స్త్రీవిద్య కనక [వవారంలోకి పతి ల(భష్టులవుతారని తమిళనాడులో వాలామంది పేర్కొన్నారు. (ార్తుతీం తమిళనాడులో స్త్రీవిద్య నర్వసాధారణ మయింది. (వవంచ కుడ్యాలు యింకా కూలలేదు. ఇంతవరకూ బాగానే వున్నాయి. అయితే, యిప్పుడు స్త్రీలకు కనక స్వాతంత్య మిస్తే ఏడులోకాలూ తప్పకుండా ముక్క.లె భూమిమిద పడతాయనీ, తోకచుక్క మొదలైనవి మధ్య విక్కు కుని పచ్చడి అవుతాయనీ పలువురు భయపడుతున్నారు. మదరాస్‌ మెయిల్‌” అనే ఆంగ్లదిన వథత్రికా నంపాదకుని వద్దకు వెళ్లి ఇండియాకి కనక న్వరాజ్యం వస్తే యేమవుతుందని అడిగి చూడండి? “ఓ'పోపూ! కో ! ఇండియాకి కనక స్వరాజ్య మి-ఎ పంజావీవారు రాజవుతుల్ని చంవుతారు. తర్వాత, రాజవ్వుతులు మహారాస్ట్రుల్ని మింగివేస్తారు. ఆ తర్వాత, మహారాష్టలు తెలుగువారినీ కన్నడిగుల్న, మలయాళీలనూ నమిలి పారేస్తారు. అనంతరం మలయాళీలు తమిళ (బాహ్మణుల్నీ తమిళ (బ్రాహ్మణ (ద్రావిడుల్నీ నుగ్గు నుగ్గు చేస్తారు. చూర్లం చేయబడిన (ద్రావిడులు బెంగాలీవారి యెముకల్ని మాలగా ధరిస్తారు' 'అని నిట్లూర్చు విడుస్తాడు. అదే [వశ్నను న్యాయమూర్తి

మణి అయ్యరు, కేశవ పిళ్ల, చిదంబరం పిశ్లె మొదలైన వారిని అడిగి చూడండి. "అలా అపాయ జమా వాటిల్లదు. న్వరాజ్యం కనక వస్తే కష్టాలు తగ్గుతాయి. కరువు కనక వస్తే, దాన్ని భరించేశక్తి కలుగుతుంది. అకాల మరణాలు తొలగుతాయి. అంతే" అని చెవుతారు.

అదే విధంగా, స్రీలకు స్వాతం[త్యం యిస్తే, మానవ నమాజం పాడయి పోతుందని చెప్పేవారు, ఇతరులు తమ కళ్లయెదుట స్వేచ్భగా జీవించడం తాము చూడలేక క్రర్యకొద్దీ చెవుతున్నా రేతప్ప మరేమో కాదు. స్వాతంత్ర్య మంటే యేమిటి? సాక్రం(్య్యం ఇచ్చిన తర్వాత స్త్రీలు ఏవిధంగా ఉంటారు? వాళ్లకి స్వాతంత్యం యివ్వాలంటే, ఏం చెయ్యాలి ? ఇళ్లనుంవి బయటికి గెంటెవెయ్యాలా ? చెయ్యవలసీన వనేమిటి? అని వలువురు సందేహించ వచ్చు. ఇలా అనుకున్నప్పుడే. స్వాతం[త్యమంటే యేమిటి? అని సమూలంగా ఆలోవించడానికి వీలు కలుగుతుంది. ఇందుకు బదులు చెప్పడం నులభమే. ఇతరులకు గాయం తగలకుండాను, ఇతరుల్ని కొట్టకుండాను, తిట్టకుండాను..

76 భారతి వచవ రచవలు

నాకు నచ్చినది నేను చెయ్యవచ్చు --- అనే స్టితిలో కనక వుండగలిగిలే అప్పుడు నేను న్వతంధ్రుణ్ణి అని భావించ గలుగుతాను. ఇతరులకు వ కలిగించకుండా, ఎవరికి పారు తమ యిచ్చ వచ్చినట్లు చెయ్యవచ్చు నన్న స్వాతంత్ర్యం --- అని హెర్చర్‌ స్పెన్సర్‌ పేర్కొన్నాడు. శ

ఈ నూశత్రం ప్రకారం చూస్తే [ప్రపంచంలో ఇంకా మగవారి స్వాతంత్ర్యం అభించలేదు అయిత్తే యీ స్వాతం్యత్య నముషార్ణ్దన కోనం ప్రతి దేశంలోనూ. వురుషులు పాటుపడుతూనే వున్నారు వ్రేరుషలలో ఒకరికొకరు బానినలుగా వుండే [క్రౌర్యం నహించరానిది. కాని యిందువళ్సి కలిగే కష్టనష్టాల కంటె కొన్నివేల రెట్లు ఎక్కువగా కష్టనష్టాలు ్రీలో పురుషులు అన్వతం[క్రులుగా వుంచడంవట్ల కలుగుతున్నాయి.

అన్నతం[త్ర దేశాలలో కూడా మగవారిలో వలువురు - అనగా రహన్య పోలీనుల భాధకు పాల్పడిన వారు తప్ప యితరులు -- తమ యిఫ్టం వచ్చిన ఊరికి వెళ్లవచ్చు. స్వైరవిహారం చేయవచ్చు. ఒంటరిగా నంచరింబో కూడదనే షరతులేదు. కాని తన యిచ్చవచ్చినట్లు స్త, ఒంటరిగా నంచరింటో డానికి వీలులేని చేశాలూ వున్నాయి. వాటిలో మన దేశంలోని అత్యధిక ఛాగం యిమిడివుందని వెప్పడానికి చాలా విచారిస్తున్నాను.

“స్రీలకు కనక ఒంటరిగా సంచరించే హక్కు యిచ్చినట్లయితే, లోకాలో తప్పకుండా ఖిన్నాభిన్న మవుతాయి. ఏవిధమెన నీతీ నియమం వుండదు మనుష్యులు మృగ [పాయలవుతారు. అని తమిళచేశవు భాందనుకో కొందరు భావించవచ్చు అలా అనుకోవడం అనమంజనం. ఐరోపాలోనూో అమెరికాలోనూ స్త్రీలు తను యిష్టం వచ్చినట్లు హోవచ్చు రావచ్చు. అందువల్లి అక్కడ. భూకంపం ఏదీ. రాలేదు. శ్రీమతి అనీవిసెంటుని మనవాళ్లల్‌ పలువ్వరు సగౌరవంగా (ప్రశంసిస్తున్నారు. ఆవిడవలె మన త్రీలు వుండవు గదా--- అంటే మనవాళ్ళు అందుకు ఒప్పుకోనీడం లేదు. కారణ మేమిటి? వరోపీయ స్త్రీలకంబె మన స్త్రీలు సాధారణంగా నమ్మదగని వారని అర్థమా?

“పెగా, ఐరోవీయల్ని ఉదాహరణగా పేర్కొనడం మనకు నచ్చదు= మనం ఆర్యులం ; (దొవిడులం. మరి వారో ఐరోపీయులు !” అని కొందరు చెప్పవచ్చు.

ప్రీ ప్వాతందత్ర్యం 77 నరే, ఇండియాలో మహారాష్ట్ర ఫ్ర్రీలు యథేచ్భగా నంచరించవచ్చు; తమిళనాడులో అలా జరగకూడదు. ఎందుకని ?

త్రులకు స్వాతంత్రం ఇవ్వడంలో కా (పాధమిక సోపానా ఏమిటంటే పు | యింకా [పాధ లు

(1) రజన్వలాత్చూర్వం స్త్రీలకు పెళ్లి చెయ్యకూడదు.

(2) తమకు నచ్చనివారిని పెళ్లి చేనుకోవలసిందిగా స్తీలను బలవంతం చెయ్యకూడదు, ల

(3) వివాహానంతరం భర్తను వదిలివేసే హక్కు స్త్రీకి ఉండాలి. అందుకని ఆమెను అవమానించ కూడదు.

(ఉ) పిత్రార్జితంలో ఆడపిల్లలకు నమభాగం యివ్వాలి.

(5) భర్చృ' మరణానంతరొం స్త్రీ మళ్లీ పెళ్లి చేనుకోవడాన్ని నివారించ కూడదు. అం ల

(6) పెళ్లి చేసుకోకుండా, ఒంటరిగా వ్యాపారం, చేతివనులు మొదలై నవి చేనుకుంటూ' గౌరవంగా జీవించదలచిన ్రీలను యథేచృగా వుండేటట్లు చూడాలి.

(7) స్రీ భర్తతో తవ్ప వరాయి_ మగవాడితో మాట్లాడకూడదనీ, తిరగకూడదనీ ' ఫయంతోనూ ఈర్యతోనూ విధించబడిన నియమాలను తొలగించాలి. యె

(8) స్రీలకు, మగవారివలి, ఉన్నత విద్యకు నంబంధించిన అన్ని శాఖలలోనూ అధ్యయనం చేసే అవకాశం కల్పించాలి. దుకు

(9) అర్హత పొంది, త్తీలు ఏ (వభుత్వోద్యోగం చెయ్యదలవినా అం చట్టం అవరోధం కాకూడదు. శేనవడు

(10) తమిళనాడులో వురుమలకే రాజకీయ స్వాతంత్ర్యం పి అది స్రీలకు కావాలని చెప్పడంవల్ల యిప్పుడు లాభం కలగదు. వ్‌ నప్పటికీ, త్వరలోనే తమిళలకు న్వరాజ్యం లభించే పక్షంలో, అః వ స్రీలకు కూడా రాజకీయ స్వాతంత్రం తప్పక లభించాలి. గత నంవత్స న కాం(గెసు చట నభలో అధ్యక్షత వహించినవారు శ్రీమతి అనీవిసెంటు అ ఆంగ్ల మహిళ్‌ అన్న విషయాన్ని విన్మరించ కూడదు.

ఈవిధంగా మన ఫ్ర్రీలకు (ప్రాధమిక సోపానాలు చూపినట్లయితే, తర్వాత వారు తమ (పయత్నంవల్ల వరివార్ల స్వాతంత్ర్యం నముషార్దించి మాన

78 భారతి వచన రచవలు జాతిని వరి రక్షిస్తారు. అప్పుడే మనదేశవు (పాచీన బుషిపత్నులున్న స్ధితిని మన స్రీలు చేరుకోవడానికి ఆస్కారం కలుగుకుంది. స్త్రీలను మృగములు గానే వుంచి, మనం మాత్రం మహర్షులుగా ఉండాలనుకోవడం అవివేకం. స్తీ పెరగకపోతే వురుషుడు కూడా పెరగడు. తమిళదేశపు నాగరకత ఈమిళదేశవు నాగరకతను గురించి ముందు వ్యాసంలో కొన్ని సాధారణ విషయాలు పేర్కొన్నాను. (ప్రస్తుతం వాటిని కొంచెం వివరిస్తాను. (ప్రావీన తమిళ నాగరకతలో స్రీలకు ఎక్కువగానే స్వాతంత్ర్యం ఉండేది. ఇందుకు ప్రధాన కారణాలు ఏమిటంటే :; తమిళదేశానికి మలయాళ దేశం సహజంగానే ఏర్పడిన నరిహద్ధు. ఆ దేశపు నాగరకతకూ తమిళదేశవు నూగరకతకూ అనుబంధం ఉన్నది. స్రేీలను ముందు నిలపడం మలయాళ నం[వదాయం,. అతిపావీన తమిళభాషా, అతి[హ్రైవీన మలయాళభాషా ఒకటే. తరువాతి కాలంలోనూ చేరదేశం తమిళదేశంలో అంతర్భాగంగా ఉండేది చేరదేశ్రీయ అందరూ తమిళులే. వారిని తమిళులుగా భావించడం జరిగింది. భాషవఠె నాగరకతలోనూ [పావీన తమిళ మలయాళ నాగరకతలు ఒక్కటే. తరువాతి కాలంలో మలైక్కోట్టె (పర్వత్మప్రాంతం)లోని మలయాళదేశం [పావీన తమిళ నాగరకతను వరిరక్షిస్తూ వచ్చింది, వీలయినంతవరకూ. అడివారానికి తూర్పునగల భాగంలోని తమిళనాగరకత తెలుగునాడు మొద లైన ఉత్తరదేశాల (ప్రభావంవల్ల రోజురోజుకి మార్పులకు లోనయి హిందూ 'దేశవు నాగరకతను స్వీకరించ సాగింది. _ అయినవ్పటికీ, మలయాళ సంప్రదాయాలు తొలగిపోలేదు. కొండ(ప్రాం తాల (ప్రజలు, ప్రపంచమంతటా కూడా, సాధారణంగా వుఠి, ఎలుగుబంటు, తోడేలు మొదలైన వన్యమృగాలతో పోరాడీ, కొండవేడికీ కొండవానకూ కొండవలికీ కొండనిప్పుకీ తట్టుకునీ అనగా కష్టాలను నహించి (బతుక

స్త్రీ ప్వాతంత్ర్యం 79 వలనీనవారు. కాగా, తీర్యప్రాంతాలలో నివసించే [వజలవలె కాక స్త్రీల విషయంలో దయాదాక్షిణ్యాలు ప్రదర్శిన్తూ, వారిపట ఆదరవూర్వకంగా (వవర్తించడం అలవాటు. ఐరోపాలో స్విట్లర్లాండు ” దేశంలోని కొండ (ప్రాంతం స్త్రీలు మిగిలిన (ప్రాంతాలలోని ఫ్రీలకీంటే ఎక్కువ స్వాతం(త్యంతో జీవిస్తున్నారు.

మలయాళదేశ౦లో మహిళలకు ఎక్కువ స్వాతం(్ర్యంతో పాటు, అస్తి హక్కు స్త్రీ సంతతికే సం[క్రమింవివున్నది. ఇటువంటి కేరళ నాగర కతఠతతో నన్నిపాత సంబంధం కలిగి వుండడమే కాక, తమిళదేశవు నాగరకత యిక్కడున్న మహిళలకు - హిందూదేశంలోని యితర [ప్రాంతాలలోని మహిళలకంటె - ఎక్కువగానే స్వాతంత్ర్యం యిస్తూ వచ్చింది. మహమ్మది యుల ప్రాబల్యంవల్ల, ఉత్తర హిందూదేశంలో అగ్రవర్ణాలకు. చెందిన హైందవస్తీలు ఘోషా అనే మహమ్మదీయ నంవ్రదాయాన్ని అవలంబించిన రోజుల్లో కూడా, తమిళనాడులోనూ ఆ నాగరకతను అనునరించే తెలుగు, కన్నడం మొదలైన దేశాల్లోనూ అ ఘోషావద్ధతి వాడుకలోకి రాలేదు. వెగౌ? ప్రపంచంలోని స్రీలకందరికీ నీతి నియమాలు వురుషులవల్లనే విధించబడినాయి. తమిళదేశవు స్త్రీలు కూడా రాజనీతికి నంబంధించినంత వరకూ పురుషుల కాసనాలకే బద్దులేనా, సాంఘిక విషయంలో మాతం తమిళనాడులో ఎప్పుడూ ను(వ్రసిదో కవయిత్రి అవ్వగారి మవ్వపు నూక్తులే వరమ (ప్రమాణములు. వురుషులలో కూడా ఉన్నతవిద్య నభ్యనించిన వాలే సాంఘిక విషయంలో తిరువసవర్‌ వెలయించిన తిరుక్కుఅళ్‌, నాలడియార్‌ (చతుష్పది) మొదలైన (గంభాలను (వ్రమాణంగా పేర్కొంటారు. ఎక్కువగా చదువుకోనివారూ, "అసలు వదువు మొగం చూడనివారూ - పురుషులైనా నరే స్రీలైనా నరే - అందరికీ అవ్వగారి నీతి వాక్యాలే (ప్రమాణం. నుమారు రెండువేల సంవత్సరాలుగా తమినలలో చాలామందికి అవ్వగారి. నుభౌషిత ములే (ప్రమాణం, సామాన్యులు అవ్వగారి నీతివాక్యాలను ఆదరిస్తున్నారంటే, పండితులూ రాజులూ వాటిని తృణీకరించారని మూత్రం భావించకూడదు పండితులకూ రాజులకూ తమిళులకందరికీ కుఅశ్‌, నాలడియార్‌ మొదలైన (గంధాలకంటె అవ్వగారి రదనలపట అంతులేని ఆదరభావం ఉన్నది. అయితే ఈ నీతి [గంధాలు రెండువేల్సంవత్సరాలకు మునువు జీవించిన మొదటి అవ్వగారు

80 భారతి వచన రచనలు

వ్రాసినవి కావనీ, నుమారు వెయ్యి సంవత్సరాలకు మునువు జీవింవిన

'ెండవ అవ్వగారు నంతరించినవే అనీ కొందరు భావిస్తున్నారు. అవ్వైయార్‌ కేవలం కవయి(ే కాదు. ఆమె రాజనీతి విశారదగా తమిళ్‌

దేశవు లాజుల [పశంనలు అందుకున్నది. ఆ రోజుల్లోనే ఆమె రాయబారిగా

వ్యవహరించింది కూడా. మైగా ఆమె గొప్ప ఆత్మజ్ఞాని. యోగసిద్ధివేత జర

రుజలకు లోనుకాకుండా ఆమె చాలాకాలం జీవించ గలిగింది.

“మచ్చ లేని తలవు మననునం దున్నటో

దేవు డవుడు తెలియ దేహమునకు."

అనగా, మనస్సులో కనక మచ్చ, భయం, కపటం, దోషం, వైరుధ్యం మొదలైనవి లేని భావాలను నిలువుకోగలిగితే, అప్పుడు దేహానికి దైవాణో అనగా అమరత్వం, లభిస్తుందని భావం. ఈ కుఅళుని వెప్పినవారు అవ్వ, గారు. ఈ భావానికి అనుగుణంగా ఆమె జీవించినట్లు, ఆమె చర్యిత మనకు వ్యక్తం చేస్తున్నది.

ఒకదేశం నాగరకతకు అ దేశవు సాహిత్యమే (వ్రబల నిదర్శన మని యింతకుముందు వ్యానంలో పేర్కొన్నాను. ఉదాహరణానికి, ఆంగ్లేయల వాగరకతకు షేక్స్‌పియర్‌ మొదలైన మహాకవుల రచనలే తార్కాణం. “మేము పహిందూదేశపు రాజ్యాధికారాన్ని ఒకవేళ వదులుకోవడాన్నికైనొ నమ్మతిస్తామే కాని షేక్సిపియర్ని వదులుకోవడానికి మాత్రం ఎప్పుడూ నమ్మ తించము' అని ఆంగ్ల రచయిత మెకాలే పేర్కొన్నాడు.

ఈ విధంగా మనం (ప్రముఖంగా కంబ మహాకవిని పేర్కొనవచ్చు లేదొ తిరువట్లవరుని ఉదాహరించవచ్చు. సిలప్పదికార కావ్యకర్త అయిన ఇళంగోవడిగళ్‌ని (ఇళంగో పూజ్య పాదులు) సూచించవచ్చు. ఇంకా కవులు పలువురిని పేర్కొనవచ్చు. అయినప్పటికీ కంబర్‌, తిరువళ్చవర్‌ మొదలైన మహాకవుల (ప్రశంసలను బహుధా చూరగొన్న అవ్వగారినే మనం (ప్రబలో దాహరణంగా చెప్పవచ్చు. *“తమిళదేశపు ఇతర నంపదలను _ కోల్పోవడం నమ్మతమా ? అవ్వగారి రచనలను కోల్పోవడం సమ్మతమా ? అని ఎవరైనొ కనక మనల్ని అడిగినప్పుడు, “ఇతర నంపదలను కోల్పోయినా అందువల్ల వచ్చే నష్టం ఏమో లేదు. వాటిని తిరిగి సంపాదించుకునే శక్తి నంవన్నళీ తమిళ దేశానికి ఉంది. కాని అవ్వగారి రచనావశిని మాత్రం కోల్పోవడానికి ఎన్నడూ నమ్మతించం. అది తిరిగి సంపాదించలేని మహా నంపద' అని మనం

తమిళబేశవు వాగరకత 81 (ప్రత్యుత్తరం యివ్వాలి. అది మన ధర్మం. తమిళదేశవు నాగరికతకు నిరువ మానమైన నంపదగా, దేదీప్యమానంగా వెలిగే జ్యోతిగా, మూర్తీభవించిన (ప్రత్యేకతగా తమిళ మహిళ ఒకామె నంతరించిన రచనలు (వ్రతిభొసించడం మనదేశ మహిళలకు నంతోషదాయకమైన' విషయం కాదా? ఇది తమిళ స్త్రీలకు కేవలం కీర్తినొనగే అంశం కాదు. వారికిది ఒక రక్షణ వంటిది. అవ్వగారు (ప్రభవించిన దేశవు మహిళలను, అవ్వగారి కోవకు చెందిన స్త్రీలను - తెలివితేటల్లో వురుషులకంటె తక్కువ అని నోరు నొవ్వకుండా చెప్పడానికి ఎవ్వరూ సిదవడరు.' ఇతర దేశాలలో - ఉదాహరణకి, ఇంగ్లాండు దేశమునే వరిశీలీద్ధాం. అక్కడ వురుషులతో నరినమానంగా స్రీలకు హక్కులు యివ్వకూడదని వాదించేవారు ఇలా అంటారు. నహజంగా తెలివి తేటల్లో వురుషులకంటె స్త్రీలు తక్కువ వారనీ అందువల్ల వారు ఇంటి వనులకే అర్హులనీ, బుద్ది నూక్ష్యత నాధారంగా చేనుకుని నిర్వహించవలసిన దేశ పరిపాలనకు వోరు అనర్హులనీ చెబుతారు. అందుకు సాక్ష్యంగా, పురుషులలో క్ష్‌ స్పియర్‌ అనీ కవిరాజు నంతరింవినట్టుగా రచనలు చేయగల స్త్రీ మన దేశంలో ఎవ్వుడైనా జన్మింవినట్టు మన మెరుగుదువూ ? ఎందుకు (ప్రభవించలేదు ? ఇందువల్ల వ్యక్తమయ్యే దేమిటంటే వురుమల కంటె స్రీలు జాననంవదలో తక్కువ్‌వారు = ఇలా ఉంటుంది వారి ధోరణి. కాని తమి[్‌నాడుకి నంబంధింవినంత వరకూ ఈ వాదం చెల్లదు. అందుకు బదులుగా ఈ దేశపు స్త్రీలు 'అ వ్వెయార్‌ వలె కవిత్వమూ శాస్త్రమూ వెవ్నగల ఒక మగధీరుడు యీ దేశంలో జన్మించాడా ? ఎందుకు జన్మించలేదు ? దీన్ని బట్టి పురుషులు సహజంగానే ్రీలకంటె తెలివితేటల్లో తక్కువ వారని విదితమవుళున్నది గదా !” అని వాదించే స్థితిలో ఉన్నారు. న మహిమాన్విత అయిన అవైై నయార్‌ వంటి అత్మజ్డాని నంతరించి “అవ్వైకుజక్‌' అనే జ్రాన వ్రబోభాత్మక రచన తమిళ దేశవు యోగులకూ నిద్దులకూ ఉపనిషత్తు వంటిది. యోగ శాస్త్రమునకూ మోక్ష శౌత్రమునకూ ఈ (గ్రంధం పార్య వున్తకం. ఫెగా, యోగానుభూతిని గురించి వ్రాసే టవ్వుడు యితర రచయితలకు మహా జటిలములూ అసొధారణములూ అయిన మాటలూ వాక్యములూ వాడడం తప్పనిసరి అయింది. కాని అవ్వై రచన సున్నష్టమైన నులభమైన తమిళ భాషలో సాగింది; అందరికీ అర్ధమయ్యే విధంగా " నంతరించబడింది. 'నం[గ్రహంగా చెప్పి న్నష్టం

82 భారతి వచన రచవలు

చెయ్యడం" అన్నది కవితా రచనలో నర్వోత్క్బృష్టమెన విధానం. ఇందులో అవ్వై అందెవేసిన చెయ్యి. అంతేకాక, అద్భుతములూ నూక్ష్మ్మములూ అయిన అంశములను కూడా అందరికీ అర్ధమయ్యే విధంగా నులభమైన శైలిలో వివరించగల శక్తి సంపన్నత _దైవికమనీ, భగవద్దత్తమైన శక్తి ఆఫీ కవి చ(క్రవర్తులే భావిస్తున్నారు. మామూలు కవులకిది అసాధ్యం. ఈ అద్భుత +క్రిలోనూ అవ్వైకి ఆమెయే సాటి.

చతుర్విధ పురుషార్థము అయిన ధర్మం అర్దం కామం మోక్షం - వీటిలో మోక్ష్మమని చెప్పబడుతున్నది మాటకూ మనస్సుకీ అతీతమైనది కనక దాన్ని వివరించలేక, అందుకు సాధనమైన దైవభక్తిని మాత్రం మొదటీ ప్రకరణంలో చెప్పి, మిగిలిన మూడు వురుషార్హములను వివరించి, తిరువబ్లవ నాయనార్‌ ముష్పాల్‌ (త్రివర్గము) అనే నోమాంతరం కల తిరుక్కుజో నంతరించాడు. వెయ్యిన్ని మూడు వందల ముప్ఫయి విన్న కుజక్‌ పద్యాలలో ఆయన ధర్మార్ధ కామములనే (తివర్గములను వివరిస్తూ (గంథ రబన చెయ్యడం అవూర్వమని భావించబడుతున్నది. ఇది చూసి మోక్షంతో కలుపుకొని నాలుగు పురుషారములకు నంబంధించిన ఒక చిన్న వద్యమును అవ్వై కవయిత్రి వెలయించిందీ. ఆశ్చర్యకరమైన యీ పద్యం ఈ దిగువ ఉదాహరించ బడుతున్నది, ఇ

“ఈద అజం, తీవినై విట్టీట్టల్‌ పొరుళ్‌, ఎజ్హాన్తుం

కాద లిరువర్‌ కరుతారుష తాదరవు. ." *

వట్టదే యిన్సం, వర్ననై నినైని మ్మూన్తుం

విట్దిదే సేరన్స్‌పీడు వ రబ

[ఇచ్చుట ధర్మము, చెడుత్రోవలు వీడి ఆర్జించట అర్ధము, పొరపొచ్నెములు లేక (ప్రేయసీ ప్రియలు మెలగుట కామము, ఈశ్వోరుని న్మరించుచు ఈ మూడింటిని విన్మరించుట (బ్రహ్మానంద సంధాయకమైన మోక్షము.]

ఈ పద్య భావం ఏమిటంటే: ఇచ్చుట అనగా లోకులకు ఉవకరించు నట్టుగా మన దేహం, (ద్రవ్యం, ఆయున్సు - యీ మూడింటినీ వినియో గించుట అని అర్హం. మన ద్రవ్యం వల్లనూ, మాటల వల్లనూ, మనస్సు వల్లనూ, చేతలవల్లనూ యితరుల కష్టాలను తొలగించి వారికి మంచి చేయట. హొనం చెయ్యడమే యిచ్చుట అని బాలా మంది పొరబడుతున్నారు. ఇతరుల కోనం మన (ప్రాణమునే అర్చించడం ఇవ్వడం కాదా? వైద్య వికిత్సవల్ల యితరులకు

తమిళ చేశపు వాగరకత శి (పాణదానం చెయ్యడం ఇన్వడం కాదా? (ద్రవ్యం మొదలైనవాటిని తనకు తానే సేకరించుకునేందుకు వీలుగా విద్యాదానం చెయ్యడం ఇవ్వడం కాదా? కాగా, (ప్రతిఫలాపేక్ష లేకుండా ఏవిధంగానె నానరే యితరుల కషాలను తొలగించేందుకు తోడ్చడే కార్యం దాన మవుతుంది. ఇదేయీ లోకంలో మానవుడు అనునరించవలసిన ధర్మం. లేదా విధ్యుక ధర్మం. చెడువనులు చెయ్యకుండా, న్వబుద్ది నుపయోగించి శారీరకంగా (అనగా వనిచేసి) సేకరించే అహారం గుడ్డ మొదలైన నిక్యావనర వస్తువులూ, గుగర్రవు బండ్లు, ఆభరణ ములు, వాద్యములు, బొమ్మలు మొదలైన సౌఖ్య[పదములైన వస్తువులూ, వీటిని అనుభవించేందుకు సాధనాలనదగిన ఇల్లూ వాకిలీ తోటా మొద లైనవీ, వీటిని సొంతం చేనుకునేందుకు తోడ్పడే పెంగారు, వెండి నాణెములు కాగితం నోట్లు - మొదలైన వాటిని ద్రవ్యం లేదా అర్ధం అని వ్యవహరిన్తు న్నాము. మంచి పనుల ద్వారా ఆర్థించిన విత్తం వల్లనే నుఖం కలుగుతుంది. చెడు (ఉతోవల వలన అర్పించే విత్తం వలన ఎన్నో దుఃఖాలు కలుగుతాయి. అందువల్ల చెడు (త్రోవను వీడి ఆర్జించబడునదే అర్ధ మవుతుందనీ, అన్యాయార్జిత విత్తం అనర్జ హేతువనీ అవ్వగారి అభ్మిపాయం, , ఇక (పేమకు అవ్వైయార్‌ ఇచ్చిన వివరణ నిరుపమానమైనది. (గుమ జనీత నుఖమునే మన పూర్వులు కామమని వ్యవహరించారు. విత్తనము పార్టనవల్లనూ, ధర్మాచరణమువల్లనూ వలువిధములైన నుఖములు కలుగు తాయి. అయినప్పటికీ, యివి (శ్రేమకు దోహదం చేస్తున్నవి కనుకనే, వీటిని కూడా నుఖము అనవచ్చు. (ప్రవంచంలో రుభ్యములైన వస్తువులు తినడం, (శ్రావ్యమైన పాట వినడం, వాననగల వువ్వలు వానన చూడడం మొదలైన యింధదియ సుఖాలను ఆశింవి మానవులు వాటిని అనుభవించేందుకు పాటు పడుకున్నారు. అధికారనుఖం, కీర్తివాంఛ మొదలైన అనంఖ్యాకములైన సుఖములకోసం అర్రులు చాచుతారు. కాని యివి అన్నీ తుబృనుఖములని తలబి మన వూర్వులు వీటిని (శేమగా అెక్కించలేదు. కీర్తి, అధికారం మున్నగు వాటిని ధర్మవిభాగంలోనూ, అర్ధవిభాగంలోనూ చేర్చారు. ఇంద్రియ సౌఖ్యాలలో మధుర వదార్థములను, ఫలములను తినుట, వువ్వు అను వానన చూచుట మొదలైనవాటిని అనాయానంగా పొందవచ్చుననీ, అత్మసుఖమునకు తోడ్పడని కేవల శ+రీరసాఖ్యము నుఖము కాదనీ వాటిని (పేమవిభాగంలో చేర్చలేదు.

84 భారతి వచవ రచపలు

చూచుట, వినుట, తినుట, తాకుట మొదలైన పంచేంద్రియ నుఖములూ కాంతివంతములైన కంకణములు ధరించే యీ స్త్రీలోనే ఉన్నవి = అని తిరువట్టవర్‌ ఒక కుఅళులో పేర్కొన్నాడు. అందువల్ల (ప్రాణమునకూ] మనస్సుకీ, ఆత్మకూ సుఖమిచ్చేది కనుక, _పేమనుఖము ఈ (పాపంచిక నుఖ ములలో కల్లా మిన్న అయినది. నాలుగు వురుషార్ణములలోనూ - అనగా మానవుడు ఆశ౭ించదగ్గవాటిలో - (పేమనుఖమునే సుఖమనే నమస్టినామ! ముతో వ్యవహరించారు మన వూర్వులు. ఇలా సుఖమనే పేరుతో వ్యవహ రించి పేర్కొనదగిన విశిష్టసుఖము మానవుడికి (పేమనుఖమనే వారి అభిప్రాయం. ఆ సుఖమును పొందదగిన మార్గము ఫలానా అని కూడా అవ్వైయార్‌ బాలా తీయని తమిళ శద్దాలలో వివరించారు.

(వియడు | పేయసిని, (కేయసి (సియుణ్హి మనన్సు వల్లను, మాట వల్లను, చేతలవల్లను, శీలభంగము కాకుండా, ఎల్లప్పుడూ (య్రేమిన్తూ, ఏకమనన్కులై, పరస్పరము ఆదరభావము కలిగి నంవరించుటవల్ల కఠిగే నుఖమే కామ నుఖ మనదగునని అవ్వైయార్‌ అభిప్రాయం.

ఇక మోక్షమును పరిశీలిద్దాము. ఈశ్వరుని మనన్సులో నెలకొనేటట్లు చేసి, అహంకారమునకు స్వస్తి చెప్పి, ఈశ్వోరధ్యానము కావిస్తూ మై మూడు పురుషార్ధములను త్యజించి మెలగడమే మోక్షం. ముక్తిని పొందుటవళ్లి: ఒకడు మిగిలిన మూడు పురుషారములతోనూ ఏవిధమైన నంబంధం పెట్టు కోకుండా, న్నిష్కియుడై ఉంటాడీని భావించడం పొరపాటు. [పాణమున్నం్‌ దాకా వనీపాటు చెయ్యకుండా వుండేందుకు భగవంతుని (పకృతి వోటివ్వదు. ఎలాగయినా (మనోవాక్కర్మలవల్ల) ఏదైనా ఒక పని చెయ్యకుండా ఊరికే కూర్చోవడానికి ఒక్కక్షణం కూడా వీలు కాదు. (కృతి నహజంగా యేర్పడే గుణములవల్ల ఒక్కొక్కడూ తనకు తెలీకుండానే ఎప్పుడూ ఏదో ఒక వని వేస్తూ వుండడానికి (పేరేపించబడతాడు _ అని కృష్ణుడు భగవదీతలో ఎర్కొన్నాడు. లి

ఇంకా అవ్వగారి రచనలలోని నూక్రులను ఉదాహరింది, ఆ కవయిత్రి ధీశక్రిని సవివరంగా తెలియజెయ్యాలంబే ఒక (గంధం వ్రాయవలసివన్తుంది. ఈ వ్యానం ఇప్పటికే దీర్హమయింది. అందువల్ల ఈ కవయిత్రిని గురించి యిప్పటివారు తెలుసుకోవలసిన విషయాలలో, నాకు ముఖ్యమని తోవిన వాటిని మరొక వ్యాసంలో సంగ్రహంగా చెప్పాలని ఆశిస్తున్నాను.

తమిళ దేశవు నాగరకత రిక్‌

నా ఆదరమునకూ అభిమానమునకూ పాత్రులైన తమిళదేశవు మహిళ లైన నహోదరీమణులారా ! ఇంత గొన్ప తమిళనాగరకత యొక్క "భవిష్యత్తు మా శిక్షణ మీదా మి (ప్రయత్నముల మాదా ఆధారపడివున్నది. (ప్రపంచంలో సాటిలేని ఒక మహానిధిని పరిరక్షించేందుకు భగవంతుడు మిమ్ము కాపలాగా నియమించి వున్నాడు. కాని (వ్రస్తుతం (ప్రచండ మారుత ములవంటి మార్చులతోనూ విష్ణవములతోనూ ఉద్యమములతోనూ మానవ -లోకం కొట్టుమిట్టాడుతున్నది ; భీకర నముద్రంలోని ఒక విన్న వడవవలె కిందుమోదులవుతూ, అటూ యిటూ ఒరుగుతూ వయనిస్తున్నది. ఈ మహా (ప్రళయకాలంలో తమిళనాగరకత _వెదరిపోకుండా నురక్షితంగా ఉండేం -దుకు భగవంతుడు అనుగ్రహించుగాక ! అందుకుగాను తగిన చదువు నంధ్యలు, మంవి నడవడి, స్వాతంత్ర్యం మొద లైనవాటితోపాటు, చాన్ని -పరిరక్షించ గల శకి నంవన్నతనూ మోకా పర(బ్రహ్మము అనుగ్రహించుగాక !

వ్యాసములు : సమాజము

1. కులఖేదాలు

2, పాత లోకం

8. మృగములూ వక్షులూ

9. అనంత శక్తి

10. తమిళము

6, స్వాతంత్ర్యము

7, నాగరకతకు మూలం

కులభేదాలు. తగినంత ఉం న గందరగోళం మరొకటి. డబ్బు లేకపోవడం వల్ల తొలగించాంబే 06 క యిబ్బంది పడవలసి వన్తున్నది. ఈ ఇబ్బందిని ఎగుమతి చెయ * మనదేశంలో వండే అఆహారధాన్యాలను ఇతర దేశాలకు శకుండా ఉండడమే. ఇంగ్లాండు మొదలెన కొన్ని దేశాలలో అయితే పొద్దున్నే చేపలు కావాలంటే, అవ్‌ దక్షిణ అమెరికానుంచి రావాలి. వెన్న యేమౌ ఆస్ట్రేలియా నుంది రావాలి. కాని యీ దేశస్థుల పరిస్థితి అటువంటిది కాదు. ఈదేశవు గడ్డలో ఇక్కడున్న వారి కందర్‌కి తగినరీత ఆహారం లభిస్తున్నది. అందువల్ల, “తగినంత డబ్బు చేత ఉంటేనే తిండి దారుకుతుందనే 'పరిన్లితి కాదూ మనది. ఆహారధాన్యాల ఎగుమతిని ఏ క్షణంలో అయితే మస్‌ం నిలివివేస్తామో, ఆ క్షణం నుంవీ మన ,వజలకు నిరాఘాటంగా వుష్కలంగా ఆహారం లభిస్తుంది. ఈ విషయంలో మనం కృతార్ధులం కావాలంటే, మన వ్యాపారస్సులు శీవలం తమ కడువులు నింవుకోవాలనే ఆశయాన్ని విడిచిపెట్టి, తమకు లాభాలు వచ్చేటట్లుగాను సామాన్య [ప్రజలకు ఇబ్బంది కలగ్‌కుండా వుండే విధంగానూ వారు వ్యాపార విధానాలు అవలంబించాలి. అందుకు మనం కృషి చేయాలి. ఇలా మన దేశంలోనే ఆహార భాన్యాలను జాగగత్త చేనుకుని, ఆయా (గామాలలో మరీ నిరుపేదలుగా వుండే వారిచేత తగిన పనులు చేయింవి, వారికి కావలసినంత ఆహారవదార్థాలు ఇవ్వాలి. ఇలా వెయ్యడం ఏమంత కష్టం కాదు. వూరి (జగన్నాధం) ఆ (ప్రాంతాలలో టప్రన్తుతం "ఘోరమైన దుర్భిక్షం విలయతాండవం చేస్తున్నది. మనదేశంలో రాజులు, పెద్దపెద్ద భూస్వాములు, షాహుకార్లు, శాస్త్రులు, వ్యాపారనులు, వకీళు, ఉఊన్నతోద్యోగులు మొదలైన వారు అజీర్హవ్యాధి వచ్చేలా లతివోరవదారాలను మెక్కుతూ వుండగా, ప్రపంచంలో మరేదేశంలోనూ లేనట్టుగా " ఇండియాలో మాథతమే తీరని

90 భారతి వచవ రచనలు

మారని క్షామం బయలుదేరి (ప్రజలను రూవుమావుతున్న ఘోరాన్ని అరికట్టేందుకు మార్గము లేమిటో వారు ఆలోచించకుండా ఊండడాన్ని చూని నేను పరితవిస్తున్నాను. ఇన్ని యిబ్బందులతో పాటు జటిలమైన కులవ్యవస్థ కూడా యిబ్బందులు కలిగిస్తున్నది.

చాలావరకు నిమ్నజాతులవారే నిరుపేదలుగా ఉన్నారన్న విషయాన్ని

మనం విన్మరించకూడదు. వారికే చాకిరీ కూడా ఎక్కువ. ఎక్కువగా వరిగ్ర మించేవారికి ఎక్కువ బలం కూడా ఉంటుంది. _1సపంచం మొత్తంమాదా అధర్మం ఉన్నది. అయినప్పటికీ, మనదేశంలో వలె మరెక్కడా కూడా యింత నీచమైన పరిస్టితి లేదు.

ఈ ఊళ్లో (కడైయ్‌ంలో) ఒక ధనవంతుని యింట్లో ఛభకార్యానికిగాను శంకరనాయనార్‌ కోయిల్‌ అనే ఊరినుంచి ఒక యేనుగుని తీసుకువచ్చారు. అది 18 యేళ్ల మగయేనుగు. దానికి మహా మదం! దాన్ని చూడడానికి ఈ ఉళ్లోనివారు గుంవులు గుంపులుగా వెడుతున్నారు. ఇవాళ పొద్దున వేనూ నా మిత్రుడు ఒకాయన కలిసి ఆ యేనుగుని చూడడానికి వెళ్లాము. ఆ యేనుగుకి సంబంధించిన ముఖ్యవిషయ మేమిటంటే : ఇద్దరు బాహ్మణ యువకులూ, ఒక శైవ ఓదువార్‌ (గురుకళ్‌ - పూజారిి- యువకుడూ - దీనికి మావటీలుగా ఉన్నారు. సాధారణంగా" మహమ్మదీయులూ, హిందు వులలో కొన్ని జాతులవారూ మావటీలుగా వుంటారు. ఈ యేనుగుకి [బ్రాహ్మణ మావటీలు లభించారు

ఆ బ్రాహ్మణ యువకులలో ఒకనితో నే నీ యీనుగుని గురించి మాట్లాడుతూ వున్నాను. నేను ఏటికి వెడుతూవుండగా అతను యేనుగుని దయాదాక్షోణ్యాలు లేకుండా కొట్టడం చూశాను ఆ విషయాన్ని అతనికి గుర్తు చేసి, "జంతువుల్ని, (ఎమ పూర్వకంగా పెంచాలి. జాలి లేకుండా కొడుతూ మచ్చిక చేసుకోవడం మంచిది కాదు అన్నాను. నే నీ మాట అనడం తరువాయి, అతను కానం కవిలి కట్టువిప్పి యింక యేకరువు పెటడం మొదలుపెట్టాడు. ఆ మావటీడు యిలా అన్నాడు "ఈ యేనుగు శీక్కువ జాతి ఆపీనుగు. ఏనుగులలో (బహ్మ క్ష్యతియ వెళ్ళ ఖాదులనే నాలుగు (వధానమైన జాతు లున్నవి. ఒక్కొక్క జాతిలోనూ ఉపశాఖ లున్నాయి వాటిలో ఇది జూద్రజాతికి వెందినది. జూదులలో “ఈళవర్‌' అనే జాతివారునా రు అలాగే యీ యేనుగు వీరన్‌ అనే జాతికి చెందింది....”

కులభేదొలు రశ

ఇలా మావటీడు ఒక కథ చెప్పాడు.

నే నిక్కడ యీ కధను ఎందుకు ఉదావారించానంటే, మన మనస్సుల్లో ఈ జాత్యృభినివేళం ఎంత లోతుగా పాతుకుపోయిందో తెలవడం కోనమే. ఏనుగుల్లో బ్రహ్మ క్షత్రియ వైశ్యు భ్యద్రులు ! గు[ర్రాలలోనూ అలాగే. ఆకాశంలోని (గహాలలోనూ అలాగే (బ్రహ్మ క్ష(త్రియాది భేధాలు. రత్నాల లోనూ ఇటువంటిదే వర్షభేదం !

ఇలా. జాతి భాపీన పాతుకుపోయిన మన దేశంలో మానవ స్వాతంత్ర్యం, సమత్వం, నహోదరత్వం అనే లక్ష్యాలు సాధించడమంటే సాధ్యమయ్యే కార్యమేనా ? జాతులు ఎన్నెన్ని ! వాటిలో ఉవ జాతులు! “వఖై' వదైెనిమిదట ! "ను." నూటెనిమిదిట ! అనగా మాలవారిలో వధైనిమిదీ, నుశయలలో నూటెనిమిదీ భేదాలూ ఉన్నవట. పైగా పత్రైయన్‌ (తూల), పళ్లన్‌ శక్కిలియన్‌ (మాదిగ) - వీళ్లంతా వేర్వేరు జాతులవారట. వీళ్లల్లో వంక్తే భోజనం లేదు. పిల్ల నివ్వడం, పిల్లను వుచ్చుకోవడం లేదు. ఏమ్‌టీ వివరీతం ? ఇలా యిప్పటికే “రిగిహోయిన జాతులు బొలవని, రోజు రోజుకీ కొత కొత జాతులు ఏర్పడుకున్నవి. నంస్కరణాభిలామలలో కొందరు తమకు “తెలియకుండానే కొత్త జాతులు ఏర్పాటు చేస్తున్నారు. కృడైయంలోని. వేళాల కులన్తులలో (టూ(దులు, వ్యవసాయం వేసేవారు.) ఇంగ్లీషు చదువుకున్న కొందరు తాము *చదావిడ (బాహ్మణులము' అని వెవ్పా కురహీ, వంశానుగతంగా వన్తున్న “పిశ్తై' అనే పేరుకి బదులుగా రాయర్‌ అనే పేరు తగిలించుకుంటున్నారు. ఒక ఉదాహారణ. ఒకాయన పేరు అండియాప్పి్లై. ఆయన నర్కారువారి అనుమతితో దాన్ని అండియప్ప రాయర్‌ అని మార్చుకుని, ఆ శ్చర్రుతోనే అన్ని వ్యవహారాలు సాగిస్తున్నాడు. ఈ (దావిడ (బ్రాహ్మణుని రాయర్‌ వట్టం ఎలా వచ్చిందో చెలునుకోవ డానికి మార్గం లేదు.

ఇలాగే కొన్నాళ్లకు మునువు వళ్లువులు (నిమ్మ జాతివారని అంటారు) తంజావూరు జిల్లాలో ఒక నభ జరిపి తాము పై జొతివారమనీ, ఇతర మాల వారిని తాకరాదనీ, పంచాంగం మొదలైనవి వెప్పకూడదనీ, ఒకవేళ వీటిని అతిక్రమించే వళ్లువుల్ని అదువులో ఉంచాలనీ కరప(త్రాలు అచ్చు వేశారు. దీన్ని చూసి భరించ లేకపోయిన శ్రీ వి. యల్‌. పెరుమాళ్‌ నాయర్‌ అనే వష్శవ కులస్థుడు “వళ్ళువులు మాలవారే, వంచములే' అని నున్నష్టం చేస్తూ

92 భారతి వచవ రచనలు గత గురువారం (జూన్‌, 8వ తేది) న్వదేశమిత్రన్‌ పత్రికలో చక్కశి వ్యాన మొకటి వ్రాశాడు. అది చూసి నేను చాలా నంతోషించాను. కాని అదే వ్యానంలో నాయనార్‌ చతుర్ధ కులజులెన వేళాళర్‌ నుంవి మార వారు విడివడినవారని చెప్పడం అనమంజనం. ఆయన యిలా చెవ్పడానిి అధారమేమిటో అందులో' వివరించలేదు. కేవలం జాతి ద్వేషం వల్లివే యిలా వెవుతున్నారని అనిపిస్తున్నది. వ్యర్థ కలహాల వల్ల లాభం కలగద్భు పాత ఠలోళం ఈ [ప్రపంచం బహు (ప్రావీనమయింది. దీన్ని అకృతి కొత్తగా కనిపిస్తుంది (ప్రకృతి యేమో పాతది. ఒంటరి వేపవెట్లు చచ్చిపోతుంది. మళ్ళీ వేవ మొక్క పుడుతుంది. వేప జాతి యెప్పటికీ ఉంటుంది. భూమి ఉన్నం వరకూ ఎండ యిలాగే కాస్తూవుంటుంది. వాన, గాలి, వుట్టుక, పెరుగుట వ్యాధి, మరణం, స్వాతంత్రం, 'సెబ్బర, నంతోషం, దుఃఖం, భక్తి, విన్నృతిః కష్టం, జుట్టు నెరవడం - ఇవన్నీ (పతి యుగంలోనూ ఉన్నవే. తున్నానో తెలుసునా? మనకు తెలియకుండానే ఆకాశంనుంది కొత్త నాగరికత ఒకటి వచ్చినట్టుగా బడి పిలలు కొందరు మాట్లాడుకుంటున్నారు. నేనది నమ్మలేదు, (సపంచం పాతది ల వీదవారికి ఎవ్పుడూ కష్టాలే. ధనవంతుడికి పలువిధములైన సౌఖ్యాలు. గుడిని అంటి పెట్టుకున్న వాడికి కరువు లేదు. దేవుళ్లలో చాలా వరకు నగం రాయి, సగం బేవుడూను. పూరి చేవుడే కనక్గుడిలో నెలకొంటే వెంటనే కృతయుగం రాదా ? చా ఏ దేశంలోనైనా నరే ఏ యగంలోనైనా నరే యీ పరిస్థితికి భిన్నం నేదు. ఎవడీ చెయ్యి పైన, ఉంటుందో, వాడికేమి ఫరవాలేదు. 'కషమంఠా చీదవాడిదే. య

పీత లోకం త్రిత్రి దర్విదుడు, ధనికుడు - అనే భేదం వూర్వం ఎలా వ్యాప్తిలోకి వచ్చింది? (సజలు, సేన - అని మానవ జాతీలో ఎందుకు ఏర్పడ్డాయి ? అంతా కలిసి "సేద్యం చేని, జీవించే [గామంలో భేదం ఏ కారణాల వల్ల వన్చింది ? వీటిని వరిశీలించాలి. కాని యివ్వుడు నమయం లేదు. దరిద్రుడు, ధనికుడు - ఈ విషయాన్ని మాత్రం యివ్వుడు పరిశీలిద్ధాం. వ్యాపారం మూలంగా దరిద్రుడైన ఒక సెట్టి తమ యింటి వంచాంగవు (బాహ్మజణ్ణి “ధనికుడు కావాలంటే ఏం చెయ్యాలి ?" అని అడిగాడు. “నవగ్రహ వూజ చేయించండి" అని ఆ (బ్రాహ్మణుడు బదులు చెప్పాడు. అయితే ఎంత ఖర్చువుతుందని సెట్టి అడిగాడు, వది బంగారు నాణెములు కావాలని అతడు బదులు చెప్పాడు. అప్పుడు సెట్టి యివ్వుడు నా దగ్గర బిల్లి గవ్వకూడా లేదు. ఈ పరిస్థితులో ఏం చేస్తే డబ్బు వస్తుందని మో శాన్ర్రం వెవుతున్నది. అది మా(త్రం సెలవియ్యండి ? అని అడిగాడు. అందుకు (బాహ్మణుడు అన్నాడు గదా: పోయిన జన్మలో నువ్వ (బాహ్మణులకు మంచి దానాలు చెయ్యలేదు. అందువల్ల యీ జన్మలో నీ కి పరిస్థితి యేర్చ్పడింది. నీకు తగిన [ప్రాయశ్చిత్తం మా కౌన్రంలో లేదు. ఈ జన్మలో యికనై నా వుణ్యకార్యాలు చేస్తే తరువాతి జన్మలోనైనా నీకు ధన (ప్రాప్తి కలుగుతుంది. ఇలా (బ్రాహ్మణుడు చెప్పడం సెట్టికి నచ్చలేదు. అది లాభదాయకమని నాకు తోచలేదు. తరువాతి ణన్మలో నేను మరొక మానవుడనై ధనవంతుణ్ణి కొవడం వల్ల, [వ్రస్తుత జన్మలో నాకే విధంగాను లాభం లేదు. తరువాతి జన్మ గురించి నా కంతగా ఆనకి లేదు. ఈ జన్మలోనే ధనార్ధన చెయ్యడం నమునిత్‌ం, రావోతయే జన్మలోని డబ్బు కోనం యిష్పుడు యాతన పడడం అవివికం. మృగాలూ పక్షులూ కూడా కక్షకొద్దీ తమ కులాన్ని తాము నాశనం చేను కోవని అనుకుంటున్నాను. మానవ మృగానికి మాతం ఈ అలవాటు వాలా కాలంగా ఉంది. హోమర్‌ కాలం మొదలుకొని కాన్‌న్టన్‌టైన్‌ రాజు కాలం దాకా యవనదేశంలో యుదం నిలువలేదు. హాని అన్నది (వ్రతియుగంలో నూ ఉన్నదే. విషానికి విరుగుదలినూ, వ్యాధికి మందునీ అవివేకం తొలిగేందుకు విద్యను ఏ కాలంలోనెనా వెతకవచ్చు, అందుకు అన్ని కాలాలలోనూ ఉపాయాలు ఒకే రకంగా ఉంటాయి కాని వివిధములుగా ఉండవు. ఉప

గ్ర భారతి వచన రచవలు కరణాలనే మానవులు మార్చివేస్తున్నారు. అంతే తప్ప (పావీనతను విడవ కుండా అనుసరిస్తున్నారు. ఒక వ్యాపారంలో లాభం రావాలంటే, ఒకేసారి సూర్య మండలానికి వెళ్ళడం వీలుపడదు. పాత పద్ధతి ప్రకారం, మెల్లిగా మెట్టు మెట్టుగానే వెళ్లాలి. ఇెదిరితే పని కాస్తా చెదిరిహోతుంది. మెల్లిగా వెళ్ళేవాడే లక్ష్యశిర్ధి పొందుతాడు. పాత వద్దతే మంచి దోవ. అదే ఎప్పుడూ అనునరించదగింది. లోకంలో అన్ని పనులూ అంబలు అంచలుగానే జరుగుతాయి. ఒక్కసారిగొ పెకెక్కితే, ఒక్కసారిగా కిందపడవలసి వస్తుంది, గాలి పటంలా. నూర్యుడు ఒకే విధంగా ముందుకి సాగుతున్నాడు. అతడు మార్గం తప్పడు. అటూ యిటూ ఒరగడు. ఎప్పుడూ [ైకి వెడుతుంటాడు. వ్యాపారానికి పాత పద్ధతే మంచి దోవ, మృగములూ పక్షులూ “జగతిలో అహింన సాగవలయు నంచు వాకొనుటయె నాదు వ్రతము సుమ్ము.”

-- తాయుమానకర్‌ లౌకిక విషయాలలో మహా ఫఘటికుడూ, వేదాంత ళాన్త్రంలో అభినివేశం కలవాడూ అయిన నా మికులొకరు (గోపాలపిళ్లి అని పేరు పెడ తున్నాను.) ఇవాళ మధ్యాహ్నం నాతో మాట్లాడుతూ వున్నాడు.

ఆయన అన్నాడు గదా: “మిరు పత్రికలకు (వాసేటప్పుడు ఏ వర్గం వారికీ కష్టం కలగని విధంగా వ్రాయడం మంచిది. కటూక్తులకు కౌదుః మృదూక్తులకు ఎటువంటివా రైనా నంతోషిస్తారు. ఇతరులకు కోపం కలగని విధంగా [వాయడానికి ఎంతో అవకాశం ఉన్నది. (పపంచాన్ని నంన్కరిం బాలనీ, లోకులకు వీలయినంత వరకూ ఉపకారం చెయ్యాలనీ - యీ ఉద్ధేశాలతోనే మిరు పత్రికలకు వ్యాసాలు వ్రాస్తారు. ఈ ఉధ్ధేశాలు కనక

త్వరగా నెరవేరాలంటే, అణు మాత్రమైన కోపం. లేకుండా తొందర వడకుండా, ఎవరి మనసునీ నోప్పించకుండా, మంచి మాటలతో (వాయడమే (శేయన్కరం," ఇది విని నేను “చాలా బాగా చెప్పారు మిరు. ఇదే నా అభిప్రాయం కూడాను. కాని స్త్రీల పరిన్ధితి, తక్కువ జాతుల వారి పరిస్థితి, బీదవారి పరిస్థితి, మృగములు పక్షుల పరిస్టితి = వీటిని గురించి వ్రాసేటప్పుడు, స్రీలు మొదలైన బలపహిన వరాల వారిపట్ల దయాదాక్షిణ్యాలు లేకుండా (ప్రవర్తించే రి య మనుషులంటేను ఒక్కొక్కసారి నాకు ఎక్కడలేని కోపం వస్తూవుంటుంది. ఈ కోపాన్ని కూడా [ప్రయత్న పూర్వకంగా తగ్గించుకుంటాను. మోరు చెప్పి నట్టుగా ఎప్పుడూ. నహన్‌ంతొ ఉండడానికి నహర్షంగా (ప్రయత్నిస్తాను. ఎందుకంటే, మిరన్నట్లుగా మన లక్ష్యనిద్దికి కోపోక్తులే అడ్డు తగులుతూ వుంటాయి మేకలూ గో(రైలూ తినేవారిని మీనం నోటికి వచ్చినట్టు తిడితే, అందువల్ల వాళ్లకు మనమంటే కోవం కలగడమే కాక, వారి మాంన భక్షణను నివారించేందుకు మార్గం కనిపించదు కూడా. తగిన ఉపకత్తులు చూపి, వారికి కారుణ్య భావం కలిగించడమే మానవులమైన మనం అనుసరించవలసిన ధర్మం'అన్నాను. అప్పుడామి(తుడు “మృగాలను చంపి, తినే అలవాటుని తలచుకుంటేనే, నొకు ఎక్కడలేని చిరాకు ' వుట్లుకు వస్తుంది. వాటిని చం పేటవ్వుడు మోరు బూళారా ? మేకను చంపేందుకు ముందు, అది అటూ యిటూ తల ఆడిస్తే చెబ్బ నరిగా పడదని, దాని కెదురుగా వచ్చని కొమ్మను వుంచుతారు. దాన్ని తినే వుద్దేశంతో అది నూటిగా ముఖం పెట్టే ననయం చూసి, ఉన్నట్టుండి ఒకే ఒకిదెబ్బతో దాని తలను రెండు ముక్కలు చేస్తారు. అలా చం పేటప్పుడు కనక చూస్తు చంపేవాని వట్ట మనకు అంతులేని కోపం కలుగుతుంది. అతన్ని క్షమించడానికి మనన్ఫు ఒప్పుకోదు. ఇంత నులభంగా ఒక మేకను చంపి తింటున్నారు ; కాని ఒక మేకకు ప్రాణం యివ్వగలరా వీళ్ల? ల “కొన్నాళ్లకు మునువు శంకరనాయనార్‌ కోయిలుకి దగ్గర్లో ఒక (గ్రామానికి వెళ్లాను. అక్కడ ఒక మాడసామి గుళ్లో చాలామంది జనం చేరారు, వూజ కోసం. ఆ మాడసామి యెవరో తెలుసా? ఆ (గామంలో బాలా సంవత్స రాలకు మునుపు ఒక మజవన్‌ (జాతిపేరు) ఉండేవాడు. దొంగతనాలు చెయ్యడంలో అతను ఘటికుడు. కాని నిరుపేదులంటే మాత్రం మహాజాలి,

96 భారతి వచవ రచనలు ఆతను మరణించిన తర్వాత, అతన్ని అక్కడ సమాధి చేసి, ఆ నమాధి మొద ఒక గుడి కట్టి, ఆ మజవజాతివాళ్ణే మాడసామిగా చేసి, ఆ చుట్టువక్కల (గామాలవాళ్లు అతన్ని పూజిస్తున్నారు. అ గుళ్లో జరుగుతున్న వెడుకను చూసేందుకు కొందరు మిత్రులతో కలిసి అక్కడికి వెళ్ళాను. అక్కడ రెండు మూడు వందల గుంజలు నాటి వాటికి మేకల్ని కట్టివుంచారు. అవి కొన వూపిరితో భాధపడడం నేను చూడలేదు. అప్పుడు కనక చూసివుంటే నా మనన్సు ఎంతగా భాధవడి వుండేదో నాకు తెలీదు. అవన్నీ చచ్చిపోయి. నెక్తురు కారుతూ వుండగా చూశాను. ఆ దృశ్యం తలుదుకుంటేనే, యిష్పుడు కూడానా ఒళ్లు జలదరిస్తోంది. అబ్బా ! ఎంత మహాపాపం?!” అని చెప్పినా మి[్రుడు గోపాలవి ఇ పరితపించాడు. అప్పుడు నేనిలో అన్నాను : 'కొన్నాళ్లక్రితం పారసీకవు నామమాత్రవు రాజయిన షా చక్రవర్తి బాగ్జాద్‌ నగరానికి తిరిగి వచ్చాడట. అంటే, ఆయన ఐరోపాలో పర్యటన ముగించుకుని, న్వదేశానికి వన్తూ దోవలో బాగ్దాద్‌ నగ రానికి విజయం చేశాడన్నమాట ! అప్పుడు ఆయన రాక నుథ్జేశింవి ఎనభయ్యో నూరో మేకల్ని చంపినట్లుగా న్వదేశమి(త్రన్‌ వథతికకు నమ చారం అందింది. అది చదవగానే నాకడువులో కెలికినట్టనిపింవింది. కాని మన దేశంలోని విల్లరదేవుళ్ల గుళ్లలో వూజానమయాన, కొన్నిచోట్ల వెయ్యి మేకలు, వదివేల మేకలు - లలా సంపబడుతున్న విషయాన్ని తలుచుకుంటే నాకు అంతులేని కోపం వస్తుంది. తిరునెల్వేలికి దగ్గరగా కురంగిన్‌ యమ్మన్‌గుడి అనే గుడి ఒకటి ఉంది, అక్కడ ఉత్పవ నమయాలలో లెక్కలేనన్ని మేకల్ని చంపుతారని విన్నాను. “ఇదేవిధంగా చెన్నపట్టణానికి దగరగా ఉన్న ఒక (గామంలో ఒక అమ్మ వారి గుడి ఉంది. ఇంకా దేశమంతటా యిటువంటి అమ్మవారిగుళ్లు ఎన్నో ఉన్నాయి. వీటిలో జరిగే జంతుబలిని అవమని ఆయాగుళ్ల ధర్మకర్తల్నీ, (వ్రజానాయకుల్నీ - వాళ్ల కాళ్ల మిద వడి అర్ధించనున్నోనని వ[కకకు (వాస్తాను. కోపో క్తులవల్లనూ, చమూషణవలనూ లాభ లేదన్నారుగదా ఇంక మనమేం చేద్దాం ?" అన్నాను. లా ఇలా వాలా సేవు జీవహింనను గురించీ, దానివల్ల మానవులకు కలిగే లెక్క లేనన్ని పాపములను గురించీ, అందువల ఏర్పడుతున్న మరణములను గురిందీ మాట్లాడుకుంటూ వున్నాము. కె మాట లన్నిటినీ యిక్కడ

అనంతళ క్తి 87 (వాసేందుకు చోటు లేదు. అయినప్పటికీ, గోపాలపి శెకి నేను వాగానం వేసి నట్టుగా ఒక విజ్ఞప్తి చేస్తున్నాను - “తమిళదేశపవు [్రేజానాయకులోర్నా మి కాళ్లమోద పడి కోటిసార్లు నమన్కరిస్తున్నాను. చూంసాహార నిషేధానికి యమార్గమేదైనా చూడండి " అనంతళ కి తాటి చచ్చిపోయిన పురుగుని చీమ లాక్కుని పోతున్నది. ఎందువల్ల? శక్తి వల్ల. అనేక లక్షల యోజనాల పొడవుగల తన తోకను లాక్కుని తోక యక్క మహావేగంతో అంతరిక్షంలో పయనిన్తున్నది. ఎందువల్ల ? శక్తి వల్ల. అ ధూమకేతు డెబ్బయ్‌ అయిదు సంవత్సరాలలో ఒక మండలంగా తనను (ప్రదక్షిణం చెయ్యవలసిందిగా నూర్యగోళం అజ్హాపిస్తున్నది. ఎందువల్ల ? శక్తివల్ల. న " ఒక్‌ కన్నె పడుచు పాడుతోంది. నెపోలియన్‌ ఐరోపా ఖండము యావత్తూ జయించ గలిగాడు. ఈ రెండింటికీ శకి యే ఆధారం. కంటికి కనిపించేదీ, .దీత్తకు గోపరించేదీ అయిన అంకరిక్షం కూడా అంకులేనిదని వండితులు కనుగొన గలిగారు, హద్దు లెరుగని యీ ప్రవంవాన్ని నడిపిస్తున్న శక్తి కూడా ఎల్లలెరుగనిది, అనంతమైనది. దానికంటె పెద్దది. ఇటువంటి శక్తిని గురించి మానవుడు భావించ గలిగితే, వలువిధము.లైన (ప్రయోజనాలు అందువల్ల కలుగుతాయి. “యద్భావయని తద్భృ్భవసి.” నీవు దేన్ని భావిస్తున్నావో వీవు ఆ విధంగా రూవు దాలుస్తున్నావు. అయితే, యిలా భావన చెయ్యడమన్నది నులభమైన పని అనుకో కూడదు. మహా (శ్రద్రగా భావన చెయ్యాలి. ఎంతో భక్తితో ధ్యానం చెయ్యాలి, ఇదంతా వీదో కధగా భావించ కూడదు. వట్టు విడవకుండా చీక్షగా కనక చేస్తే, ఫలితం కనిపిన్తుంది. జ్ఞానులూ యోగులూ అని వ్యవహరించబడే వారు ఈ శక్తిని, బాగా (గ్రహించి కొన్ని వద్ధతులు అవలంబించి, పొందగలుగుతున్నారు. శక్తి ౯7

98 భారతి వచన రచనలు

కొంచెమైనా లేకపోతే, ఒక్క క్షణమైనా శ్వాన పీలుస్తూ ఎవరూ శః లోకంలో మనలేరు. బయట గాలితో కలిసి మెలిసి సంచరించడంవల్ల ఆ శక్తి యేర్చడుతున్నది. శరీరమును కృషికి వినియోగించడంవల్ల, బయటి అంతా నిండి నిబిడీ కృతమైన శక్తి అందులో చోటు చేసుకుంటున్నది జ్ఞానమును పలువిషయములలో (శ్రద్ధగా చొప్పింపజేసి, పరిశ్రమించుట వళి శ క్రి యేర్చడుతున్నది. ఇలా కొంచెం కొంచెంగా ఏర్పడే శక్తి వల్లనే లోకంలో మానవులు జీవించి వున్నారు.

తమిఫలకు ఇతోధికంగా శక్తి వృద్ధి కావాలన్నదే మా లక్ష్యం, శ లక్ష్యాన్ని నేరవేర్చుటకు గాను మనం (ప్రభవిస్తున్నాము. “తల్లీ, ఈ దేవు (ప్రజలకు శక్తి వృద్ధి అయ్యేటట్లు చేయుము , ఆ కార్య సిద్ధికి తగిన శక్తిని నాకు అనుగ్రహించుము అని మనలో ఒక్కొక్కడూ ధ్యానం చెయ్యాలి. నృత్యం, రణవిద్యలో శిక్షణ పొందడం, సంగీతం, తర్కం, వాదం, తపస్సు (బ్రహ్మచర్యం మొదలైన వాటివల్ల ఒక జాతికి శక్తి వృద్ధి అవుతున్నడి (తికరణ వద్దిగా ఉండాలి. లోపలా బయటా దోషరహితంగా (ప్రవర్తించాలి భయం, నందేహం, చపలత్వం - ఈ మూడింటినీ ద్వేషించాలి. ఇందువల్ల శక్తి కలుగుతుంది.

'పావీన నంపదాయం వలనే ఒకటి అబదం కాజాలదు, నవీన మన్న కారణం వల్దనే మరొకటి నిజం కాజాలదు. “బాగా పరిశీలించి, అనళన్‌ పూర్వకంగా చూసినప్పుడే, ఒక అంశములోని నత్యా సత్యములు నృష్టే మవుతాయి. మన పూర్వులు యోగం అనే ఒక మార్గమును స్థాపింవారు- ఇది హటయోగం, రాజయోగం, భకి యోగం, జానయోగం అస్‌ చతుర్విక్‌ ములు. వీటిలో హటయోగం వలనే వాలా తక్కువ లాభం కలుగుతు౮ది- తతిమ్మా మూడింటి వల్ల అనంత శిక్షలను పొందవచ్చు విషయం తెలియక ముందే “ఇందువల్ల లాభం ఏముంటుంది అని నందేహించడం విజ్ఞలూ చెయ్యవలసిన పని కాదు. దాన్ని బాగా పరిశీలించాలి. ఆ విధంగా సొధన చేసేవారికి బహువిధములైన అవూర్వ శక్తులు అభ్యం కావడం మనం కండ్డారా చూస్తున్నాము మనకు మాత్రం ఈ శక్తులు ఎందుకు అలభ్యం కాకూడదు? ఈ మూఢ తమోగుణం వల మనం నుఖపడిందేముంది? బద్ధకం వల్ల తుచ విషయాలలో అసక్తిని పెంచుకుని మనన్సు=

తమిళం 99 నము[దంలో విక్కుకున్న వస్తువు వలె చలించడం వల్ల మనకేం: ఒరిగిందని ?

సాహసం, మనోనైర్మల్యం, ఏదైనా ఒక మహత్తరమైన లక్ష్యంలో జ్ఞానమును పూర్తిగా కేందీకరించడం, లాభనష్టాలను గురించి అలోచన పెట్టుకోక పోవడం - మొదలైనవే యోగ రహస్యాలు.

తమిళం

కలకత్తా నుంచి వెలువడే 'మాడరన్‌ రెవ్యూ" అనే మాన పత్రిక అక్టోబరు నంచికను నిన్న కాలక్షేపం కోనం తిరగేాను. అందులో తిరునెల్వేలి హిందూ కాలేజి వరితోపన్యానకులు శ్రీ నీలకంరయృరు ఒక విన్న ఉత్తరం (ప్రచురించారు అంతకు మునుపు ఆ వత్రికలో శ్రీ యదునాధ నర్కార్‌ అనే విద్వాంనుడు (వానిన కొన్ని మాటలను వురన్కరించుకొని శ్రీ అయ్యరు తమ అభ్మిపాయాలు వెలిబుచ్చారు.

కళాశాలలో చరిత్ర పారాలను ఇంగ్రీమలో చెప్పడం లాభరపొతమైన వుధాశ్రమ అనీ, [హైంతీయ భాషలలో చెప్పడం వల్ల (ప్రయోజనం ఉంటుందనీ శ్రీ సర్కార్‌ తాము అనుభవ వూర్వకంగా (గ్రహించిన విష యాలను పేర్కొన్నారు అందుకు మన తిరునెల్వేలి పండితుడు ఇలా అన్నారు * 'భాషా సమస్య ఒక నమన్యగానే పరిణమించింది. కాని మా జిల్లాః మా కాలేజీకి సంబంధించినంత వరకూ విద్యార్థులకు చరిత పాఠాలు ఇంగ్లీమలో చెవ్పడం కంటె (ప్రాంతీయ భావలోసె వెవడం బాలా లాభ్ళ దాయకమని చెప్పలేము. నా విద్యార్థులలో చాలా మంది [వొసే ఇంగ్లీషులో వ్యాకరణ దోషాలూ, ఇతర దోషాలూ ఎన్నో కనిపిన్తున్నవ్పటికీ, మొత్తం మోద తమిళం కంతి ఇంగ షే బాగా వాస్తున్నారు. చరిత్ర విషయాలను వివరించేటప్పుడు నాకూ ఇంగ్రీషే తమిళం కంటె బాలా సులభంగా కనిపిస్తున్నది "

400 భారతి వచవ రచవలు

ఈ విధంగా [వ్రాసిన శ్రీ నీలకంరయ్యరు పరిస్థితిని తలచుకుని వేస చాలా విచారిస్తున్నాను. న్వభాషను చక్కగా మాట్లాడ లేనివాళ్ళు ఖో విషయాలను బోధించే వింతను ఈ దేశంలోనే మోస్తున్నాము. నవ. నవ్యత ! నవ్యత ! లో

పెగా తనకు న్వభాష తెలియదనే వార ఆయన వంగదేశవు వథికీ ఎందుకు ప్రరించాడో నాకు అరం కాలేదు జపాను వారు, వైనీయకొ నార్వే చేశ్‌స్టులు మొదరైనవారశీత మనల్ని తెలివిేటల్లోనూ కొత్తా ల్లోనూ, భాషా పాండిత్యంలోనూ తక్కువగా చూసేవారు. ఇన హైందవుల మయిన మనం అడవి మనుషులం కాము, తోకలులేని కోతులో' కాము, మనకు భాషలంటూ ఉన్నవి, మనలో కాన్త, వండితులున్నారు 'కవలున్నారు - అని మన వాళ్లలో కొందరు ఇతర దేశాలవారికి తేలి! జేసేందుకు (ప్రయత్నిస్తున్నారు. ఈలోగా తమిళులు ఇతర భారతీయలి కంటె తక్కువ వారని మనలో కొందరు ఢంకా బజాయించడం చూస్తుంే నాకు నవ్వు వస్తోంది

నా అభిప్రాయాలను కొంచెం వివరిసాను.

(్రవంచంలోని జాతులలో 'హాందవ జాతి తెలివితేటలలో ఆధిక్యం “వహింవివున్నది. ఈ హైందవ జాతికి తమిళులమైన మనం +ఖరంకొ ఉన్నాము. నాకు నాలుగైదు భాషలు తెలును. వీటిలో తమిళం వలె కీ నంవన్నత కలదీ, హృదయంతో అనుబంధం కలదీ అయిన భాష మరొ కటి "లేదు.

ఈ నిమిషం తమిసల తెలివి తేటలు పేరు పెంపులు బయటి [వవి “వానికి వ్యాప్తం కాని నంగతి నాకు తెలును. గడబిన నిమిషం తమిసల జ్ఞానజ్యోతి కొంచెం మనక మసకగా ఉన్నట్లు నాకు తెలును. అయితే గడచిన “నిమిషం గతింవినట్లే, ఈ నిమిషం నిజలొకాదు. రేపన్నది నిజం. ఆవిర కాలంలో తమిళ భౌషా కాంతి (ప్రపంచమంతటా వ్యాపించకపోతే నొ పేరు “మార్చి పిలవండి. అంతవరకూ ఇక్కడ వండితులుగా వ్యవహృతులను తున్న వారు తమకు తమిళ శబ్దాలు సూటిగా రాకపోతే, నోరు మూనుకుని ఉండాలి. తమిళమును ఇతరులు తక్కువగా భావించేందుకు తో డ్పడే

“మాటలు కట్టి పెట్టాలి. ఇదే నా విజ్ఞప్తి

ప్వాతం(త్యం 101 స్వాతంత్యం ధరా నామములను గురించి తిరువళ్లువర్‌ వెయ్యిన్ని నూట ముప్పై లలో వివరించిన ఆ తీరుని చూసో ఆశ్చర్భవడిన కొందరు అవ్వె యారుని సమిపించి ఆ నంగతి చెప్పారట. నాలుగు వురుషార్లములను వివరిస్తూ ఆమె అప్పుడు ఒకే ఒక పద్యం చెప్పిందట. ౦ ఇచ్చుట ధర్మము, చెడుతోవలు వీడి ఆరించుట అర్హము, పొర పొచ్చెములు లేక (శ్రేయస్‌ వ్రియల్‌ మెలగుట్‌ కామము ఈశ్వరుని న్మరించుచు ఈ మూడింటిని వినర్తించుట (బ్రహ్మానంద నంధాయకమైన మోక్షము.” * ఇచ్చుట ధర్మము. కవిత నొనగినా నరే, రాజ్య మిచ్చినా నరే, డబ్బు, విద్య, మందు, ధైర్యం- ఏదైనా ఒక మంచి వస్తువుని ఉన్నవాడు లేనివాడికి ఇవ్వడం ధర్మం. (ప్రపంచంలో సామాన్య చూనవుణ్ణి వురన్కరించుకుని గొప్పవారు, నమానులు, తక్కువవారు అని మానవుల్నో మూడు వర్గాలుగా విభజించ వచ్చు. ఈ మూడు రకాలవారికి అతను ఇవ్వవలనినవి బీళ కాల పాత్రల ననునరించి మారుతూ వుంటాయి. ఫలానా కాలంలో వలానా వనువు ఇవ్వాలని ధర్మజ్లునికి నహజంగానే తెలును. ఆర్డించబడునది ఆర్ధం. మానవుడికి నంతోషేం కలిగించే వస్తువులు, వాటిని సేకరించడానికి తోడ్సేడే మంచి సాధనం బంగారమును కూడా ఆర్జించాలి. దీక్షతో ఆర్టింవాలి. ఎప్పుడూ సంపాదినూనే వుండాలి. అయితే చెడు పనులు చేసి, చెడు త్రోవలు అవలంబించి సంపాదించే డబ్బు నిలవదు. డబ్బుని నంపాదింవిన తర్వాత, ఆ ధనగర్వంతో ఇతరులకు హాని చేసేవారు త్వరగానే _చెడిపోతారు. కష్టపడే వాళ్ళు కనక భరింబరాని దుఃఖంతో విలపింబినట్లయితే, అ కష్టం కలిగించిన వాని ఐశ్వర్యాన్ని ఆ దుఃఖా(వవులు తుడిచి వేస్తాయి. ధనం మంచిదే. అది (ప్రయత్న పూర్వకంగా సేకరించబడాలి. లాభదాయకమైన పనిని యితోధికశ్రదతోనూ. తెలివిగానూ చెయ్యగలిగినటంికే మ్మ ి వృద్ధి అవుతుంది. వీడువనులు చెయ్యనిదే ధనార్థన్హ్యడాలోకపని గ | (. (10 లం ॥ ల పా... చట క్‌.

102 భారతి వచన రచనలు భావిస్తారు. చెడుపనులు చెయ్యకుండా ఆర్జించబడునదే అర్థమనీ, తద్భిన్న మైనది అనర్గదాయకమనీ అవ్వగారు పేర్కొన్నారు. స్త్రీ వురుషలు (శేమమనస్కులై జీవించడం సంతోషములలోకల్లా నంతోషమైనది. ఆహారము, స్నానము, పువ్వు, నంతానం - మొదలైనవాటి కంటె (పేమజనిత సాఖ్యమే (శ్రేష్రమయింది. (పేమైకజీవులయిన యిరువరి అభ్మిహ్రాయంలో కనిపించే ఏకివాక్యతను కట్టుబాట్లు, ధనగర్వం మొదలైన వాటివల్ల పొందాలని మానవులు ఆశిస్తున్నారు. స్రీ పురుష సంబం ధంవల్లి వచ్చే దుఃఖమే మానవులకు ఈ లోకంలో ఇతర దుఃఖాలకంటె ఎక్కువగొ కనిపిస్తున్నది. కొన్ని దేశాలలో వివాహపద్ధతిని నరక్వపాయం చేశారు. భగవద్ధత్తమైన సౌఖ్యాన్ని మానవులు అవివెకంవల్లనూ, పాపచింతనవల్లనో చుఃఖంగా మలచుకుంటున్నారు. బైవమును నమ్మి, పె మూడింటిలో ఏది కూడా అవసరం కాదనుకుని, ప్రాప్త ముంటేనే మనకు లభిస్తుందని భావించి, అన్నీ కూడా భగవంతుని లీలలు "కాబట్టి, మనకు ఏవిధమైన భాధ్యత యిందులో లేదనుక్తుంటూ 'ప్రవర్తించడమే మోక్షమూ ; అందువల్ల కలిగేది ఆనందమూను. ఎటువంటి కష్టం వచ్చివడ్డా, సరే అనుకుని, ఆ దుఃఖాన్ని ఒక్కసారిగా నిప్పులో వేసి కాల్చి, భగవన్నామన్మరణే దిక్కుగా భావించడం మోక్షం. “అన్ని ధర్మ ములూ విడివిపెట్టి నన్నే శరణు హొందుము" అని గీత కూడా చెపుతున్నది. ఈ ముక్తిని పొందినవాడు సాధువుగా సంచరిస్తూ, బింకిపాతలు ధరింవిః .ఎచ్చమెత్తుకుంటూ జీవిస్తాడని పామరులు అనుకుంటారు. ఇది ముమ్మాటికీ అసమంజనం. వెయ్యిమందిలో ఒక్క జీవన్ముక్తుడికి సాధువేషంలో నంచరింబ డానికి వీలు కలగవచ్చు అయితే యిదే మార్గమని అనుకోకూడదు. జనకుడు జీవన్ముక్తుడె రాజ్యం చేశాడు అర్జునుడూ, అలాగే బుషులూ, భార్యావుత్రు అతో నుఖంగా జీవించారు. ముక్తీని పొందినవారు ఏ వృతినెనా అవలం బిస్తారు. అయికే, అంతరంగంలో ఒక్క దెవమునే నమ్మి నంచరిసారు. ఎ వృత్తి నవలంబించినా, ఏమి వాటిల్లినా,' జీవన్ముక్తుల మనస్సు దేవం మోధనే లగ్నమై వుంటుంది" అన్నది” పెదలమాట భగవంతుణ్లి నమ్మి మిగిలిన మూడు పురుషార్ధములను విడివిప్తడమే (బ్రహ్మానందమేని అవ్వై యార్‌ పేర్కొన్నారు ఆశను వినర్దించడమే మోక్షం మానసిక సన్న్యానమే నన్న్యానం. మానసిక నన్న్యానం గలవానిని మనం ఎలా గుర్తుపట్టడం? భక్తి

వాగరకతకు మూలం 103 పరిపక్వతకు ఏది నరిఅయిన లక్ష్మణం? “భయపడకు !" అన్నది వేదం. నిర్భ యంగా పండడమే మోక్షలక్షణం. భగవంతుణ్ణి నిజంగా నమ్మినట్లేనా లేక పైకి అలా చెపుళున్నాడా అని మనం కనుక్కోవాలంటే, అటువంటివాజ్జి మనం ఆపదసమయాలో మూాడాలి. ఆపదల్లో ధైర్యంగా ఉండేవాడు జ్ఞాని; భక్తుడు, జీవన్ముక్తుడు. మరణ మంబే భయపడనివాడు భగవంతుణ్ణి నిజంగా నమ్మినవాడు. దైవమును కనక నమ్మితే మనకు హాని కలగదన్న, అంశమును (ప్రత్యక్ష జ్రానంగా చేనుకుని జీవన్ముక్తులు ఏ స్థితిలో ఉన్నప్పటికీ సాటిలేని వీరులుగా ప్రతిభాసిస్తారు.

నాగరకతకు మూలం

(కాలజ్యోతి అనే వ్యానం లోంచి ఒక థాగం0 (ఫ్రొన్సుదేశపు (ప్రధానమంత్రి అయిన శ్రీ క్లైమెన్సో మన దేశంలోకొన్నా ప్లగా పర్యటిస్తున్న విషయం మిత్రులకు తెలిసిందే. కొన్నాళ్ల (క్రితం ఆయన గౌరవార్ధం బొంచాయిలో జరిగిన ఒక విందులో ఆయన (వ్రసంగించారు. అందులో సారభూతమెన యీ క్రింది వాక్యం కనిపిస్తున్నది. జే

'నాన్సుకోనం.. నెత్తురుబొట్లు రాల్చిన ప్రముఖుల మాత కాన్ని నందర్శించడం నాకెంతో నంతోషంగా ఉన్నది. (థ్రెంవి కుటుంబాల ఇండియా. సైనికులు ఉండడం నేను చూశాను. వారి మర్యాద, న్‌ (ఫొన్సు దేశీయుల్ని ముగ్గుల్ని చేశాయి. [ప్రావ్యదేశాలు నాగరకతలి తీసిపోను (పేమ? మానవళ ' మొద్‌లైన మహోన్నత లక్ష్యాలు ప్రావ్యదలనుంచ వచ్చినవే. పాశ్చాత్యులు వాటిని స్వీకరించి తమ లక్ష్యాలుగా చేసుకన్నా, డ కాగా, మా కంటె ఉన్నతమైన నాగరకతగల దేశవు (ప్రతినిధిగా వాని మాట్లాడడం లేదు, నాగరకతకు మూలమైన ఇండియాని సందర్శిం వచ్చినట్లుగా నేను భావిస్తునా ను' అని ఆయన అన్నారు.

ఆయన ఎవరు? ప్రాన్తుచేళపు (వధానమంత్రి వదవినుంచి యిటీవలే విరమించుకున్నవారు. కేవలం సాహిత్యవ్యానంగం చేసినవాడు కౌ ంంచు అతృద్భుతమైన లౌకికపజ, ఐరోవీయ రాజనీతి పారంగత్వం న్‌ ల కున్నవాడు. ఆయనే పదేశ్ష్‌కు మునువు యీ విధంగా ప్రనంగింవివుం కస్‌ రెండేళ్లకు మునుపు కూడా ఇలా (వనంగింవివుండడు. అనలు అలా అనుకుని

104 భారతి వచన రచనలు కూడా ఉండడు. ఐరోపీయ నాగరకతయే (శేష్టమయిందని భావించివుంటాడు. నేటికి ఇండియా నందర్శించి, వీలయినంతవరకూ పక్ష పాతరహిళంగొ నృష్టంగా పరిశీలించగా, ఆయనకీ విషయం తోవివుంటుంది. ఆయన చేనిన ఆ (పనంగాన్ని మరీమరీ చదవమని నేను మనవారికి విజ్ఞప్తి చేస్తున్నాను. అయన ఏమంటున్నాడు ? ఐరోవీయ నాగరకతలోని ఉన్నత లక్ష్యాలూ, భవిష్యత్తులో తాము నెరవేర్చదలుచుకున్న ధర్మాలూ ఐరోపాకి సొంతం కావనీ, అవి (ప్రాచ్యదేశాలనుంవి తమకు సం[క్రమించినవనీ ఆయన పేర్కొన్నారు. మనమే ఐరోషాకి లక్ష్యదానం చేశామనీ, మన నహాయం లేకపోతే వారింకా నిర్వాణంగా అడవిమనుషులుగా సంవచరించేవారనీ అంగీ కరిస్తున్నాడు. ఆసీయానుంచి నాగరకత ఐరోపాకి (ప్రయాణం చేసింది. ఆనియా నాగరకతకు మూలస్థానం మన భారతదేశం. కాని, వూర్వం మనమెంత ఉచ్చస్థితిలో ఉండి, “ప్రపంచానికి ఎన్నో వెలుగులు చూపినప్పటికీ, ఇప్పుడు మనం నరిఅయిన స్థితిలో కనక ఉండకపోతే మన గతవైభవం ఎవ్వరికీ న్ఫురణకు రాదు. మళీ మనదేశం అవూర్వమైన జ్ఞానమునకూ, అద్భుతమైన శ కిసంపన్నతకూ నిలయం కావాలని ఆశిస్తూ గ క్రమెన్సో (పభృతులు మనల్ని ఆ విధంగా (పశంసించారని మనం భావించాలి. లోకానికి మన౦ కొత్తమార్గం చూవగలమని నృష్టం చెయ్యాలి. అయితే మనమింకా ఆ స్థానంలో స్థిరత్వాన్ని నంపాదించలేదు. “పశ్చిమ దేశాలలోవలె యిక్కడ కూడొ (ప్రజలు పరన్పరం (పేమించుకోవాలన్న భగవదాజ్ఞను విన్మరింది, ఒకరివట్ల ఒకరు ద్వేషభావంతో మెలగుతూ, చంవుకోవడొన్ని చూని నేను వీ తపిస్తున్నాను' అని శ్రీ శ్రమెన్సో పేర్కొన్నారు. అయితే యీనాడు ఇండి మాలొ వ్యాపమైవున్న సాత్విక ధర్మమును కనక ఆయన (గహింవినట్లయికే కమెనో సా చెప్పివుండడని నా నిశ్చితాభిప్రాయం. ఇప్పుడు శ్రీ రతన న గరంలో పంటే, మళ్లీ వీస్తున్న జర్మనీ ద్వేషవాయువులు వయనిుల నీ ర్సివే నవి. అప్పుడాయన యిలా సాత్వికమార్గంలో జేయాల = (ఎమమార్గమును అనుసరింవి (పపంచాన్ని పరివర్తింవ న్న లక్ష్యమును ఇండియా ఆదరిసోంది. ఈ తొఠలీమ్రట్రంలోని అంశములే యావత్‌ _పపంవాన్ని ఆశ్చర్యంలో ముంచివేశాయి. ఈ "లక్ష్యం ఇండియాలోని (ప్రజలందరిలోనూ, అన్ని జీవనరంగాలలోనూ నునిర న్ని '0గా నెలకొనేటట్టు ఆ భగవంతుడు అవిరకాలంలోనే అనుగ్రహించుగాక ! *

వ్యాసములు : వేదాంతం:

1. ఇక

2. మూఢభక్తి

3. వున్తక జ్జానం

4, అమృతాన్వేషజ

క్‌, వునర్జన్మ

6. లౌకిక జీవిత వ్రయోజనం

7. ఆశయానికీ ఆచరణకూ మధ్య గల అంతరం 8 జ్ఞానరధం (ఒక భాగం)

రి భగవద్దీత పరిక (ఒక భాగం) 10. చంద్రిక కధ (మొదటి భాగం) 11. వేదకాలవు బుమల కథ (పీరిక) 12. తాను (ఓక భాగం)

ఇక గతించింది పోగా, ఇకమోద జరగవలసిన పనిని గురించి మనం ఆలో చించాలి.

ఇక మనదేశ [పజలు అర్చకులతో సహకరిందవి నంబరించాలంటే, వూజా రులు ప్రజలవద్ద దేన్నీ దాచకూడదు. ఏ విషయంలోనూ (ప్రజల్ని మోన గించకుండా, అనలు నంగతి చెప్పాలి.

“దేవుడెక్కడున్నాడో ? అంతా ఈశ్వర మయమేగదా ? ఊరి మధ్య ఒక గుడి కట్టి, అందులో ఒక శిలనో, ఒక రాగిరేకునో (ప్రతిష్టించి, అందరూ దానికే నమస్కరింవా" అనే నిబంధన ఎందుకు ? ఎందుకంటే, [వజలలో నమైక్య భావం కలగడానికి.

శిలలొనే దేవుడున్నాడని నమ్మి, మన చుట్టూ ఉన్న వ్రజలలో దైవం లేడని అనుకోవచ్చునా ?

గమనించు ! అండ బహిరండము లన్నిటిలోనూ లోవలే ఉండి ప్రవర్తింవ జేసే పరంజ్యోతియే మన చుట్లూ వున్న అనంతకోటి జీవరానుల్లో చైతన్యం

ఇదే వేదంలోని పిండితారం. “తనలో లోకాన్నీ, లోకంలో తననూ ఎవడు కనుగొనగలుగుతున్నాడో అతనే కచ్దన్నవాడు అని మన వూర్వుల అభిప్రాయం,

నీ ఆత్మా, లోకవు ఆత్మా ఒక్కటే. నీవు, నేను, మొనలి, తాబేలు, ఈగ, (గద్ధః గాడిద - అందరూ ఒకే ప్రాణం ఆ (పాణమే దైవం.

ఒక చోట చేరి భగవంతుణ్లి నమన్కరించేటప్పుడు. మానవుల మనస్సులు ఏకమై, తమలో ఉన్న అత్మవీకత్వాన్ని వారు (గహించేందుకు వీలు కలుగు తుందనే ఉధేశంతో శూరులు గుస్ట్‌ ఏర్పాటు చేశారు

ఊరి సమైక్యం ఆలయంవల్ల నెరవేరుతుంది. ఇంట్లో (ప్రత్యేకంగా శిలను ఉంవి, నమన్కరించడంవల్ల కుటుంబ నమైక్యానికి వీలు కలుగుతుంది.

॥

108 భారతి వచవ రచనలు

గమనించు ! నున్నష్టమైన తమిళంలో చెవుతున్నాను. మగవాడివైన నీవు నమన్కరించే దైవములలోని స్త్రీ దెవం నీ తల్లి, భార్య, నహోదరి, కుమార్తె - మొదలైన స్ర్రీలలో ఇంతవరకూ బహిర్గతం కాక అదృశ్యంగా ఉన్న పరాశక్తి అంశను నూవిస్తున్నది. దైవం తల్లి. ఆమెవలె మన స్త్రీలు, భార్య, నహోదరి, తల్లి మొదలైనవారి కాంతి (వసరించగా మనం దర్శిం వాలని సూచన.

వురుష దైవం నీవు, నీ తండి, నీ నహోదరులు, నీ కుమారుడు, నిన్నా వరించిన వురుషులు పొందదగిన స్థితిని సూవిస్తున్నది.

నీవు శివుడవు ; నీ భార్య శక్తి.

నీవు విష్ణుమూర్తివి; నీ భార్య లక్షి.

నీవు బ్రహ్మవు ; నీ భార్య నరన్వతి.

ఈ తత్త్వమును తెలియజేసి పవత్వంనుంది దివ్యత్వంలోకి తీనుకు రావ డానికే ఏర్పడిన వైవ పారశాలలు అలయాలు.

ఈ విషయాన్ని అర్చకులు దాస్తున్నారు. నమన్కరించేవారు నిత్యదాను. లనీ, తొమేమో దైవాంశ నంభూతుల మనీ భావించడం మంచిదని వూజారి సలహా యిస్తున్నాడు. ఇతరుల్ని బానినలుగా ఉంచాలని కోరేవారిలో దైవాం ఏర్పడదు.

ఇది యిలా వుండగా, వాలామంది అర్చకులు తమలో దైవాంశ ఉన్న ట్లుగా నటిస్తూ (వజలను మోసగించి డబ్బు గుంజుకుంటున్నారు.

ఘటికుడి అబద్ధం ఏడురోజులు ! ఎంతకాలమని వంచకుడైన ఒక వ్యక్తిని కప్పిపెట్టి అతనిలో దెవాన్ని చూవగలం ? అందువల్ల ఈ అర్చకుల అనలు రంగు త్వరలోనే బయటపడుతుంది. [ప్రజలు వూజారుల్ని గౌరవించక, పాఠ అచారం ప్రకారం శిలకు మాతం నమస్కరిస్తున్నారు. అటువంటి ల వరం యివ్వనే యివ్వదు ఎలా అయితే ఒక శిలను ఒక సాధువు భకి వూర్వ కంగా మంత్రోచ్చారణ చేసి నమస్కరించిన వెంటనే అతనికి భగ వద్దర్శనం కలుగుతున్నదో, అలాగే అనర్హుడైన అర్చకుడు తాకినంతనే భగవంత్రుడు ఆ శిలలోంవి అదృశ్య మవుతున్నాడు. అది మళీ బాటమోద కనిపించే రాయిగా మారిపోతున్నది. ల

గుడికి వెళ్లినా నర్వే వెళ్లకపోయినా నరే; భగవంతుణ్ణి నమన్కరించినా నరే, నమస్కరించకపోయిసా నరే, ఇతరుల్ని మోనగించడం మానివేస్తే

మాథభక్తి 109 భగవంతుని అనుగహం లబిస్తుంది. అణుమాత్రమైనా, యితరుల్ని మోనగిం చను- అని ఎవడైతే పరివూర్ణంగా భావించి అలా ఉంటాడో, అతడే ఈశ్వరుడు. పిచ్చుక, కాకి, పురుగు, చీమ - ఒక్క[ప్రాణినీ మోనగించకూడదు. మోసానికి న్వస్తి చెప్పి, “ఏదో యీ లోకంలోకి వచ్చాము. భగవంతుడు నిర్హ యింవిందే దోపి అని నదిలో తేలుతూ వయనించే తెప్పవలె, (వ్రపంచ [(వవాహంలో తేలుతూ పయనించాలి. అలా వూర్తిగా వరాధీనుడై ఎవడు ఈశ్వరుని మిద భారమంతా వేసి వ్యవరిస్తాడో, అతనిలో దైవాంశ ఏర్పడుతుంది. ఇందులో నందేహం లేదు.

ఎన్నో అల్బ ప్రాణులకు మానవుడు ఎంతవరకూ అన్యాయం చేస్తూ వుంటాడో, అంతవరకూ కఠియగం ఉంటుంది అన్యాయం నిస్తే కలి ఉండదు. (ప్రపంచ మంతటా కఠిఉండదు. (వవంచమంతా అన్యాయాన్ని విసర్జించే పరిస్టితి యేర్చడుతుందని ఇప్పట్లో నూచన లేవీ కనివించడం లేదు. కనక్‌ కృతయ్‌గం రాము. మనం మాథ్రం ఎందుకు న్యాయంగా వ్యవహరిం వాలి * అని వితండవాదం చెయ్యకుండా, తాను నడుస్తున్న అధర్మమార్గాన్ని యింకా అనునరించకూడదు. ఎవడైతే అన్యాయాన్ని వినర్జిస్తున్నాడో, అతనికి కృతయుగం. ఆ క్షణమే హన్తగత మవుతుంది. ఇందులో నందేహం లేదు.

ఒకడు కనక కఠిని నలిపినల్తేరు చేస్తే, అతన్ని చూని వదిమంది అలాగే ఆచరిస్తారు. ఇలా ఒకరు, పదిమంది, వందమంది, వెయ్యిమంది. లక్ష మంది కోటిమంది ; మానవ జాతిలో నత్యయుగం నెలకొనే కాలం యిప్పటి మొదలయింది. ఇందులో నందేహం లేదు.

మూఢభథ క్తి మనలో ఈ క్షణం చాకా కొనసాగుతున్న మూఢ భక్తికి ఒక హద్దూ పద్దూ లేదు. ఇందువల మన వ్యవహారములకూ, వనులకూ ఏర్పడే విఘ్నా న యా

అకు అంతులేదు.

110 భారతి వచన రచవలు

ఈ మూఢ భక్తి లో వాలా యిబ్బంది కలిగించే అంశం ఏమిటంటే, (ప్రతి. పనికీ తిథివార నక్ష[త్రాదులు చూడడం. క్షౌరం చేసుకోవడానికి కూడా మన వారు నెల, పక్షం, తిధి, రోజు, నక్ష్యత్రం - యివన్నీ చూస్తున్నారు. క్షైరా నికే యిలా అయిజే, యిక శుభాశభ కర్మలు, వ్యాపారం, యాత్ర, వ్యవ సాయపు పనులు (పారంభించడం -- ఇలా ఎన్నెన్నో విషయాలకు మన వారు తిథివార నక్ష(తాధులు చూడడం కోనం కాలాన్నీ, ధనాన్నీ వినియో గిస్తున్నారు దీని కొక హద్దు లేదు. శకునం చూసే అలవాటు కూడా పనులకు విఘ్నం కలిగిస్తున్నది. ఇందువల కలిగే యిబ్బందిని కాని, ధన వ్యయాన్ని కాని మనవారు గమనించడం లేదు. శకునం చూడడంవల్ల కార్య హాని మాత్రం కలుగుకున్నది. రోజూ, లగ్నం మొదలైనవి సరిపోయినవో లేదో చూడడంవల్ల కార్య హానితోపాటు జ్యోతిష్కునికి కూడా డబ్బు ముట్ట చెప్పవలసి వస్తున్నది.

“కాలం చాలా అమూల్యమయింది" అనే అర్ధం కల ఒక ఇంగ్లీషు సామెత 'ఊంది. ఈ విషయం మనవారికి తెలిసినట్లు కనిపించదు వృధాగా కాల యాపన చెయ్యడం వల్ల, ఆర్దికంగా లాభం లేకుండా పోతున్నది. నేడు వెయ్యదగిన పనిని రేపటికి హాయిదా వెయ్యడంవల్ల, అ పనిలోని బలం తగ్గుముఖం పడుతున్నది. దేన్నయినా తోచిన మరుక్షణమే చెయడం వల్ల అది సాధారణంగా విజయవంతంగా పర గవసిస్తుంది. దాన్ని కాస్తా నానవేసి, అ తర్వాత వేద్ధామనే నరికి, అప్పుడు మొదట వున్న ఉత్సాహం తగ్గి పోతుంది. అందుకు తగినట్లే లాభమూ కలుగుతుంది. ౧ తన్ని మూఢావారము అన్నీ చదువు లేకపోవడం వల్ల కలుగు న్‌ హే ॥ అని ప్రజలకు కనక చదువు సంధ్యలు చెప్పిస్తే యివి న$ింవి

నమ్ముతున్నాను. కాని (పశ్తుతం మళ డేశంలోని పారశాలల్లో చెప్పబడుతున్న ఇంగ్లీషు చదువు ఎందుకూ ఉపయోగించదని: నువిదిత మవుతున్నది. గత నూరేనగా ఈ ేశఎలో ఇంగీషు వదువు 'వ్రచారంలో ఉన్నది వేలకొద్దీ పారశోలలు ఏర్పడినవి వీ*లో లక్షలకొద్దీ కోట్లకొద్దీ విద్యార్దులు చదివి కృతార్ధులయినారు. వీరిలో మూడభకి తొలగ పోయిందా ? లేదు. మన దేశంలో ముప్ఫయి మూడు కోట నుది వ్రజ లున్నారు. వీరందరిలోనూ, ఒక్కరికైనా బాకీ లేకుందా. ఉ౩ తవిద్యా

మూఢభక్తి 111 సౌకర్యం కలిగిన తర్వాతనే మూఢాబారాలు అదృశ్య మవుతాయని భావించ నవనరం లేదు. ఇప్పటికే ఇంగ్లీషు పారశాలల్లో చదివి కృతార్ధులెనవారు ఈ విషయంలో తమ మనస్సాక్షి వ్రకారం సవ్యంగా వ్యవహరిస్తూ వున్నట్ల యితే, యితరులలో కూడా చాలా మందిలో మార్చు కనిపింవి వుండేది. ఇంకా ఎన్నో విషయాలలో మనవారు ఇంగ్లిషు చదివిన వారిని అనునరింది. తమ తమ (ప్రావీనావారాలను" మార్చుకొన్నోరు. ఇది మనం చూస్తున్నదే. అదే విధంగా ఈ విషయంలోనూ మార్చు వచ్చి వుండేది

అయితే ఇంగ్లీషు పాఠశాలల్లో చదివి కృతార్జులైన వారిలో, మనస్సాక్షి (ప్రకారమూ విజ్ణాన సముపార్జనకు తగినట్లుగానూ వ్యవహరించేవారి నంఖ్య బాలా తక్కువగా ఉన్నది. ఇంగ్లీషు పారశాలల్లో ఎన్నో శా(స్తాలు - నత్య ములూ అసత్యములూ, నత్యానత్యములూ - చదువుతున్నారు.

కాని స్వాతంత్ర్యం, మగతనం, నిజాయితీ, నిజం, శౌర్యం - వీటిని అంత శ్రద్దగా బోధించడం లేదు. అందులోనూ తాను (గ్రహింవిన నత్యము ననున రించి నంచరించాలనీ, అలా నంచరించని వక్షంలో మహా పావమూ అగౌర వమూ సంక్రమిపాయనీ చెప్పే అలవాటు లేదు. ఈ విషయాన్ని కూడా నోటి పారంగా పదివిసున్నారు. నడవడి విషయంలో శిక్షణ యివ్వడం లేడు పుస్తకానికి, నోటిమాటకూ, చేతకూ మధ్య లక్ష యోజనాల దూరం ఉన్న దని (ప్రబల నిదర్శనంగా చూవడానికి మన దేశంలో ఇంగ్లీషు పార శాలలో కృతారులయ్యే వ్యక్తుల కంటె మంచి నిదర్శనం మరెక్కడా దొర దని తోస్తున్నద్‌. లా

“కన వినుం ఇన్నాదు మన్నో వినై వేణు

బొల్‌ వేలు డైయార్‌ తొడర్చు' అని ఎ3రువళ్టువర్‌ పేర్కొన్నాడు.

ల కుజళుకి అర వటంబే: మాటలూ చేతలూ వేర్వేరుగా కనిపించే వాగతో కలలోనెసా నంబంధం పెట్టుకోవడం హానికరం. బి. ౭0, ఎ. యే , పరీక్షలలో కృతార్దులె న్యాయవాదులుగొ, అధ్యాపకులుగా, ఇ ఎరుగా ఇతర ఉద్యోగులుగా జీవిస్తున్న అనంభఖ్యాకులై న అయ్యర్‌, ఆ గార్‌, పిశెలలో ఒక్కరైనా తమ యింట్లో పెళ్లికి సుముహూర్తం ల... నవసరం"లేదని చెప్పి వుంటారా? అడవాళ్ల బాధను భరించలేక ౧ -* మూఢావారాలతో జీవించవలని వస్తున్నది - అని కొందరు అంటు

112 భారతి వచన రచనలు

న్నారు. స్త్రీలకు ఎక్కడ గౌరవం యివ్వాలో అక్కడ గౌరవం యిన; నో అంతే కాని, బుద్ధిమంతులు చూసి పరిహసించేందుకు వీలుగా, వారి మౌ నో (ప్రకారం ప్రవర్తించడం చొలా తప్పు. మైగా యిది నిజమైన కారణం కొ న అబద్దం. ఇటువంటి మూఢావారాలను వదిలిపెట్టక పోవడానికి నిజమె 'హీషీవు (ఎక్కడ మనల్ని సనాతనులూ పామణీలూ వంక్తి భోజనొనిీ విలవక వెలివేస్తారో అన్నదే. ఇంగ్లీషు చదివిన సవర్ణ హిందువులు లెక్క లేని మూఢావొరాలను చేతి నంకేళగాను, కాలి నంకెళ్లగాను, మెడలోని నంకెళ్లగాను తగిలించుకుని యాతన పడడానికి ముఖ్యమైన కారణం వికీ భోజనం గురించిన భయమే. అది తప్ప మరొకటి పేదు. ఈ అనలు కారణాన్ని విడినిపెట్టి, స్త్రీలమోద వృథా నేరం మోపిన యీ వీరులు ఇతర వ్యవహారా లెన్నిటిలోనో తమ స్త్రీలను బానిసలుగానో మృగాలుగొనో భావించి (ప్రవర్తించే విషయం మనకు తెలియనిది కాదు. లెక్కలేనన్ని వన్తు వల నష్టమూ, కాలయాపనా కలగడమే కాక, వీటిని చూసిన (ప్రవంచవు మేధావుల వరిహానమునకూ, సత్యదేవుని కోవమునకూ కూడా వీరు పొ అవుతున్నారు. పంక్తి భోజనమే చాలా గొప్పదని భావిస్తున్నారు ! మారు నిజమని దేనినయికే నమ్ముతారో ఆ విధంగా నిర్భయంగా (ప్రవ ర్పించండి వంక్షి భోజనం కొంత కాలంవరకే మాకు లభించక పోవచ్చు. తర్వాత మొ వంటి వారి నంఖ్య పెరుగుతుంది. నత్యమునకు గల బలం మొదలైన ఎన్నో కారణాలవల్ల వంక్తి భోజనం మోకు లభ్య మవుతుంది. ధైర్యంగా వని చెయ్యండి

పుస్తక జ్ఞానం

వ్యాపారం, చేతి పరిశ్రమ, రాజకీయ సాంఘిక నంన్కరణలు మొదలైన లౌకిక వ్యవహారము అన్నిట్లోనూ ఇంచు మించు అన్ని పధకములూ అవలం వించి మానవులు వాటిని వూర్తి చేశారు. ఒక శాఖకు నంబంధించిన నూక్ష్యైం్‌

పున్తక జ్ఞావం 113 ములను మరొక శాఖలో నివుణులైనవారు (గహింవివుండక పోవచ్చు. కాని ఆయాశాఖలలో తగిన శిక్షణ పొందిన నివుణులకు ఆయాశాఖలకు నంబంధించిన నూక్ష్మాంశములు వూర్తిగా బాలావరకు తెలినివుండవచ్చు.

విజ్ఞాన సంబందములైన విషయాలకు నంబంధింవినంత వరకూ మాన వులు మహా సూక్ష్మములైన వరమ నత్యములను కూడా కనుగొన్నట్లుగా భావించవచ్చు. కాని బుద్దికి అందినది మనస్సుకి అందకుండా శక్తి విహీ నంగా ఉంది. జ్ఞానం మలీన రహితమైన తర్వాత కూడా, విత్తవద్ధి కలగ డానికి వీలులేకుండా ఉంది. కాగా, బుద్దికి అందిన నత్యాలను మానవులు ఆచరణ రూవంలో 'పెటడానికి చాలా కషవడుతున్నారు. ఆత్మ ప్టానమునకు నంబంధించినంత వరకుై.ఈళ్గినత్యమును కోయుమానవర్‌ ఇలా వ్య కీ కరించారు. “వన్నక జ్ఞానము నుఖ మిచ్చునే ? పాడు మనను [పతిబంధక మగుచున్నది; ఎప్పుడు తీరునో యిది ; ఈశ్వరా ! నీవు చెప్పుము _ మాటల్లో నే పరిమితమెన జానం వల ఆనందం అనుభవించలేక పోతున్నానే ; ఏం చేయ్యను ? ఈ పాడు మనన్చు ఎడతెరిపి లేకుండా (ప్రతిబంధక మవు తున్నది గడా! ఈ దురవన ఎప్పుడు తీరుతుంది? ఓ భగవంతుడా! నీ వైనా ఆ నంగతి చెప్పవా? *- అని దీనికి అర్ధం, ఈ నత్యమునే లోకనీతిని వివరిస్తూ తిరువళ్ళువర్‌ “చొల్లుదల్‌ యార్కుం ఎళలియ అరియవాం చొల్లియ వజ్జం చెయల్‌.” [చెప్పుట సులభమ్ము, చెప్పిన రీతిగా ఆచరించుట కడు అరిది కాదె.] నిఆ ఒక ధర్మమును నోటి మాటగా నులభంగా ఎవరైనా వెప్పగలరు. కొ చెప్పిన విధంగా ఆచరించడం మాతం మహా కష్టం. ఉఊదాహరణానికి : ఆత్మస్లితిలోనూ గుణములలోనూ స్తీ, వురుమలు నమా నులు కనక, ఏ విధంగానూ ప్రీలను తక్కువగా చూడడం అన పినుంది అనే భావం చదువుకున్న ఐరోపీయులలో నర్వ సాధారణంగా కనిపెలుంలం ని అడిగినవ్వుడు, అయినప్పటికీ, స్త్రీలకు కూడా ఓటు చేసే హక్కు కావాల ఫఘటినూ ఇంచుమించు ఐరోవీయ రాజనీతి శౌన్తజ్ఞా అందరూ దాన్ని (వతి పారు ప్రనంగించారు. తమ ్రతిఘటనకు కారణాలు కూడా కొన్ని చూపారం తి

114 భారతి వచన రచనలు విష్ణభక్తి కలవారు ఏ కులానికీ వెందినవారయినా, అన్ని విషయముల లోనూ. వారు నరినమానంగా (ప్రశంసార్హులే అనేది శ్రీ రామానుజా బార్యులవారి పరమ సిద్ధాంతం. ఈ విషయాన్ని చక్కగా (గ్రహించిన నేటి వెష్టవులు, ఇతర కులస్థుల కంటె, ఎందుకు ఎక్కునగా (బాహ్మణ భూదాది భేదములను పాటిస్తున్నారు ? అంతేకాదు; ఇంకా వడగలై, తెంగలై నం జాయాలను విడవకుండా, వృధా కలహాలతో కాలం గడుపుతున్నారు. “అన్ని శరీరములలోనూ నేనే జీవుణ్ణి" అని కృష్ణుడు గీతలో ఉవదేశింవిన నత్యమును, “అన్ని జీవులలోనూ తనను, తనలో అన్ని జీవులనూ దర్శించ గలవాడే కళ్ళు గలవాడు" అని కృష్ణవరమాత్కుడు అదే గీతలో వివరించిన భావమా వేదోపనిషత్తుల పిండిలొర్ద మని తెలునుకున్న హిందువులు, (ప్రవంచంలోనీ యితర (ప్రజలకంటె” ఎందుకు ఎక్కువగా జాతి భేదాన్ని పాటిస్తున్నారు ? “ఇన్‌చొల్‌ ఇని దిన్షల్‌ కాణ్బాన్‌ ఎవన్‌ కొలో వన్‌ బొల్‌ వళంగువదు.” (మంచి నుడుల వలన మంచి కలుగు ; తెలి సియు కరినవు నుడులు చెప్ప ధగువె ?] అనే కుజళు- వలన, మంచి మాటలు చెప్పడం వల్ల మంది కలుగుతుందని తెలిసికూడా, పరుషోక్తులాడడం అవివేక మని నష్ట మవుతున్నది. వి మ్యాతం లోకానుభవం ఉన్నవారికీ యీ విషయం నిజమని తెలును, అలొ తెలిని కూడా, వరుషోక్తు లాడనివారూ కోవం కలిగించే పనులు చెయ్యని వారూ వెతికి చూసినా కనిపించడం చాలా అరుదు. మరణం పాపపు కఠి" అని క్రైన్సవుల వేదం బెవుతున్నది. ఇది క్రైన్తన అందరికీ తెలును. అయినప్పటికీ" పాపాన్ని వూర్తిగా తొలగింవిన కనవ కాలం గడువుతున్నారు. న ఏమిటీ ఘోరం! ఏమిటీ ఘోరం ! సాభారణంగా వ్యాషారం, వ్యవ సాయం మొదలైన వృత్తుల్లో కూడా తప్పకుండా లాభం కలుగుతుందని తెలిసిన దోవల్ని అనునరించలేక యాతన పడుతున్నారు. ఈ +కి విపి నతకు మార్గాంతరం కనుక్కోకుండా మనం ఊరికే ఉండడం న్యాయం కాదు

అమృకావ్వేషణ 115 కళ్లు కనిపినున్నప్పటికీ గోతిలో వడినట్లుగా, మానవ జాతి మంచిని కౌగా (గహించినా చెడుని వినర్జించడానికి శక్తి చాలక యాతన వడుతున్నది. దీన్ని ఎలా నివారించడం క ధైర్యమే మందు. నేటి యిబ్బందుల్నీ, కష్ట నష్టాలను లక్ష్య పెట్టకుండా తాము నీజమని దేన్ని నమ్ముతారో దాన్ని హచరించాలి. అలా ధైర్యంతో నత్యమార్గము ననునరించే వారిని ఇతరులు (వశంసలతోనూ నమ్మానములతోనూ ,పోత్సహింవాలి. అనుభవించిన కఠి వాలు; వృధా దుఃఖాలూ, అనవనరమైన కష్టాలూ అనుభవించి లోకం అలిసిపోయింది. రండి (ప్రజలారా! రండి, అన్నదమ్ములారా! ఒకరిద్దరు. బుజు మార్గంలో పయనించడంలో ఎన్నో కష్టాలు ఎదురవుతున్నవి. అందువల్ల మొజుమార్గంలో పయనించదలవిన వారి కందరికి అధైర్యం కలుగుతున్నది. రండి [ప్రపంచ పొరులారా ! గుంవులు గుంపులుగా మనం బుజుమార్గంలో గేవవేశిధ్ధాము. స్రీ వురుషముల నమత్వమే ధర్మమని అర్ధమవుతున్నదా ! అలా అయిత్య నండి; లక్షలాది మహిళలను న్వతం(క్రుల్ని చేద్దాము. జాతిభేదాలు లాభ చహితములని అరమవుతున్నదా ? రంగు భేదాలూ దేశ భేదాలు ఉపయోగ పడవని అర్ధమయిందా ? మంచిది. కోట్ల కొద్దీ రండి. నమత్వ వథంలో వ్రయనిద్ధావన్‌. పాత కట్టువాట్టనుంచి లక్షీ లాది మనుమ్యల్ని బంధ విముక్తుల్ని గ్రాము. “ప్రేమయే సాఖ్య మిస్తుంది; వగ నశింప జేస్తుంది. -- అని తెలును కున్నామా మంవిది. కోట్ల కొద్ది మనుషల్లారా, లేవండి. ఎక్కడా. ఎప్పుడూ, లత ం శనం చేదాము. అన్ని [పాణుల పట (శమ చూవుదాము. కలిని నా ద్ద సత్యమును స్థాపిద్దాము. అమృతాన్వేషణ *రక్షింప నీ దయ లేకున్నచో ఏమియు సాగదు. - తాయుమానవర్‌, వాలా యేండ్షకు మునువు ఒక బిచ్చగాడు పాడుకుంటూ వచ్చాడు

116 భారతి వచన రచవలు

“కమ్మనీ నిదురలో శ్వాన - అది

ఆగితే పోయేను హంన.”

ఈ పిట వినగానే నేను దీర్దాలోచనలో పడ్డాను. ఏమి్మిటా యిది! ఈ శరీరం యింత సంశయాత్మకంగా ఉన్నప్పుడు, ఈ లోకంలో మన మేమి మహత్కార్యం తలపెట్టి ముగించగలం? భగవంతుడు మనకు జ్ఞానం: యిచ్చాడు. జ్ఞానమే మన అకృతిగా మలిచాడు. జ్ఞానం నుఖాన్ని కోరు తున్నది- అంకులేని అందమూ, సౌఖ్యము గల లోకం ఒకటి మన వెంట వున్నది. ఎప్పుడూ ఈ లోకం సంతోషమయమే, ఈ లోకం బింఠా రహితం. ఇందులో అణువులోనూ అణువువంటి చిన్న భూమండలం మోదే మనం నంవరించగలుగు తున్నాము. ఇలా లెక్క లేనన్ని మండలాలు అంతరిక్షంలో పరిభ్రమిన్తున్నాయి. వాటి లక్షణాలను కూడా మనం జ్ఞానం నహాయంతో తెలునుకున్నాము. వాటిలో ఒక భాగమైన ఆకృతులను దూరం నుంచే కంటితో చూస్తున్నాము. ఎటు చూసినా అంద చందాలు కనిపిన్తున్నవి. మన భూమండలానికి అకాశమంతా ఏదో ఒక గడ్డలా కనిపిస్తున్నది. నడుమ భాగమంతా ఒకటే వెలుగు ; నూర్యుడు కల్పించే వేలకొది కాంతులూ కొండ, అడవి, నది, నముద్రం - అన్నిటా అందమే నె

అంతేకాక, దేన్ని తాకినా సుఖదుఃఖాలు అందులో గోచరిస్తున్నవి, కాని మనం మన జ్ఞానంవల్ల వస్తువులవల్ల కలిగే దుఃఖాన్ని వినర్సిరిని నుఖాన్ని (గ్రహించవచ్చు. స్నానం చేస్తే చన్నీళ్లు నుఖ మిస్తాయి; తొగితే నుఖం చలికాచుకుంటే నిప్పు నుఖం; అనల చూస్తుంటేనే నుఖం. అలాగే మళ్లి కూడా చాలావరకు సుఖాలే యిస్తున్నది. గాలి తాకితే మనకు నుఖం ; శ్వానగొ పీలిస్తే నుఖం. ప్రాణులతో కలిసిమెలసివుంటే నుఖం. మనుష్యుల నంబంధొ లలో (పేమ కనక ఉంటే బాలా నుఖం. మైగా, ఈ లోకంలో భోజనం సొౌఖ్యావహం. పరిశ్రమించడం సుఖం. నిద్రలో నుఖమున్నది. ఆటలో నుఖమున్నది. నేర్చుట, వినుట, పాడుట, భావించుట, తెలిసి కొనుట -- అన్నీ పొాఖ్యావహములే.

కష్టమును వినర్దించడం త్వరలో నెరవేరదు.

కాని ఈ నుఖము లన్నిట్లోనూ కష్టములూ కలిసివున్నవి. జ్ఞానం వల్లా కష్టాలను హతమార్చి నుఖములను "మాత్రమే చవిచూడాలని "మానవుడి ఆశయం. కష్టాలను భేదించి అవతల పారవేయగల జ్ఞానమునూ దృఢ

వువర్జ్‌న్మ 117 వంకల్చ్పమునూ పొందడం, అనుకున్నంత నులభమైన వని కాదు, కష్టాలెన్నో వడిన తర్వాతగాని చిన్న నత్యాలు తెలియడం లేదు. మనల్ని ఆవరించి 'అనందదున్గాలు నిర్మించుకోవాలని (ప్రతివ్యక్తి ఆశిస్తాడు. ఇందుకు మహత్తర మైన జ్ఞానం కావాలి. చలించని దృఢనంకల్పం కావాలి. చదువునంధ్యలు కావాలి. ేరుపెంవులు కావాలి. సిరినంవదలు కావాలి. మనల్ని ఆవరించి వున్న ఊరివారు, దేశములవారు, (పవంచంలోని వారు -- అందరూ నుఖంగా జీవించేటట్లు మనం చెయ్యాలి మంచి ఆశలు మనం ఎన్నెన్నో పెట్టుకున్నాము. ఈ ఆశలు నెరవేరాలంటే, గట్టి వునాది మోద మెల్లిగొ కట్టడం మొదలుపెట్టాలి. నుస్టిరమైన సౌఖ్యములు త్వరత్వరగా కలగవు, .దర్శిదుడు గొప్పధసికుడు కాపొలంటే, ఎన్నో నంవత్సరాలు వడుతున్నది. చదువులేనివారు చదివి పరీక్షకు కూబోవాలంటే ఎన్నో నంవత్సరాలు పడుతున్నది. _[పపంచంలోని వృత్తులలో తగినంత నైవుజీ యేర్పడాలంటే, అందుకూ కొంతకాలం పడుతుంది. “ఓర్పుగలవాడు భూమిని ఎలుతాడు. “బెదిరితే పని చెదురుతుంది.” మధ్యలో మరణం తొంగి చూస్తుంది. ఇలా శష్టాల మధ్యలో మనవల వీలయినంతవరకూ నిర్విరామంగా కృషి చేసి, శాల పరిపక్వత కోనం మనం ఎదురుతెన్నులు చూడవలని వస్తున్నది. ఈ మధ్యలోనే ఆ విచ్చగానిపాట నిజమైతే యేం చెయ్యడం ? కమ్మని నిదురలో

శ్వాన, అది ఆగితే పోయేను హంన. ఏమిటీ బాధ? నూరేళ్ళు జీవించ .వచ్చు - అనేది కనుక అబదం కాకుండా వుంటే ఫరవాలేదు. నూరే్లలొ ఎన్నో పనులు చెయ్యవచ్చు" “తరువాత్తి నిమిషం నమ్మకం లేదు అని కస్త .అనుకుంటే మనం ఏం చెయ్యడం ? లాభం లేదు. ఎల్తాగయినా నరే, మనం ఒక నిశ్చయానికి రావాలి. అనుకున్నపని వూర్తిఅయిన తర్వాతనే మనం .మరణిధ్ధాము ; అంతవరకూ మరణించము. మన ఆశలూ, మన ధర్మములూ నెరవేరేంతవరకు మనకు మరణం లేదు.

పునర్జన్మ పునర్జ న్మ ఉన్నది మధురలో ఒక కా స్ర్రిగారు నిన్నసాయంకాలం మరణించారని అనుకుందాం. ఆయన మళ్ళీ వుడతాడా ? వీధి వెంబడి ఒకడు నడిచి వెడుతుంటే, అతన్స

118 భారతి వచవ రచనలు కాలి కిందపడి ఒక చీమ మరణించిందని అనుకుందాం. అది మళ్రీ వుడు తుందా? దీన్ని గురింవి కొస్తాలు సవివరంగా చెపుతున్నవి. వాటిని మనం చదవవచ్చు. కాని నేనిప్పుడు చెప్పదలచుకున్న విషయం వేరు. హిందూ స్తానవు వునర్జన్మను గురించి చేను చెప్పదలచుకున్నాను.

హిందూస్తాన్‌ అంబే హిందువుల స్థానమని అర్ధం. ఇది మనదేశానికీ, 'చేశీయులకూ నంబంధించిన పేరు. ఈ 'దేశీయుల్ని "భారత జాతి" అని కూడా వ్యవహరించడం కలదు. భారతజాతి

భరతుడు స్థాపించింది భారతదేశం. ఈ భరతుడు దుష్యంత మహారాజు కుమారుడు, హిమాలయం మొదలుకొని కన్యాకుమారి దాకా గల మనదేశాన్ని అతడు సమైక్యపరివి ఒక గొడుగుకిందికి తీసుకురావడం వల్ల, ఈ దేశానికి భారతదేశం అనే పేరు కలిగింది. గంగానదిలో కలిసే కాలువలన్నీ గంగగా మారిపోతున్నవి. భారతదేశానికి వచ్చి తరతరాలుగా ఇక్కడ జీవిస్తున్న వారంతా మనదేశానికి చెందినవారే.

క్రైన్సవులయినా, పారసీకులైనా, మహమ్మదీయులయినా, ఎక్కడనుంవి వవ్చి ఏదైవమును కొలివినాా భరత భూమిలో జన్మించి, పెరిగి, దీనినే నమ్ముకున్నవారినందరినీ భారతీయులుగానే భావించాలి. ఇది ఒకే జాడ వేరుపరచరానిది ; దీనికి నాశనం లేదు. అందుకు ఆధారమూ మూలబలనమూ ఆర్యనంపద. అనగా, ఆర్యుల జ్ఞానమూ తతృలితములూను, ఆర ర్‌ సంపద

నంపద అన్నది నంన్కృత శబ్దం, ద్‌ని అర్ధం ధనం. అయుతే యిది (ద్రవ్యమునూ, భూస్టితినీ, ఆలమందల్నీ మాత్రమే నూచించదు. (1) జాన ధనం (2) శీలధనం (8) వన్తుధనం అనే యీ మూడింటినీ నూవిస్తుంది- ఆర్యసంపద హిందువుల విజ్ఞానాభివృద్ధికి ఫలితం.

మన వేదములు, మన శాస్త్రములు, మన (ప్రజలు, మన భాషలు, మన కవిత, మన శిల్చం, మన గోవురాలు, మనమండపాలు, మన గుడిసెలు -

వువర్జ్దన్మ 119 వీటిన్నిటికీ నమష్టినామం ఆర్యనంపద, కాళిదాను రవింవిన శాకుంతల నాటకం, హిందీలొ తులసీదాను నంతరించిన రామాయణం. తమిళంలోని కంబరామాయణం, సిలప్పదికారం, తిరుక్కురళ్‌, ఆండాళ్‌ (గోదాదేవి) నంత రించిన తిరుమొళి - వీటన్నిటి నమష్టినామమే ఆర్యనంవద. తంజావూరు ఆలయం, తిరుమల నాయకుని మహలు, త్యాగయ్యగారి కీర్తనలు, ఎల్లోరా: లోని గుహాలయం, ఆ(గాలోని తాజమహలు, శరభశాత్త్రి, వేణువు - వీటన్నిటి నమష్టినామమే ఆర్యనంవద. కాగా, ఆర్యనంవద హిందూదేశవు నాగరకత. ఈ సంపదను పరిరక్షిస్తున్నంత వరకూ ఈ జాతికి జీవమున్నది. ఈ నంవ దకు కనక తుప్పు పభ్టేందుకు చోటిస్తే, ఈ జాతిని చెదలు తినివేస్తాయి.

ఈ ఆర్యనంపదను (వపంచ మున్నంతవరకూ సంరక్షింవి, యింకా దానికి జిగి బిగి కలిగేలా చేసే చాధ్యతను దేవతలు భారతజాతికి అవ్పగించారు. మధ్యలో మనకు వాటిల్లిన ఆవద

ఈ ఆర్యనంపవదను మనం ఎన్నో శతాబ్దాలుగా ఆదరిన్తూన్నాము. గత కొన్ని శతాబ్దులనుంచీ దీనికి తువ్వు వట్టడం మొదలయింది. దేవతలు మనకు ఒప్పగించిన బాధ్యతను గర్వంవల్లనూ సోమరితనం వల్లనో తృణీకరించసాగాము. ఈ భారతజాతిని కొంవెం చెదలు తిననీ అని దేవతలు ఆశీర్వదించారు.

కొండవిలువ కధను విన్నారుగా మారు! చాని తోక నిస్పంటుకుని మండుతుందట. కాని కొండచిలువ గురకలు కొడుతూ హాయిగా నిద పోతుందట. చెదలు తినడాన్ని మనం గమనించడం లేదు. అంత గర్వం; అంత సోమరితనం.

మన కవితలో ఆనందం తగ్గు ముఖం పట్టింది. రువి తగ్గింది. రాట్‌ రప్పలూ, ముళ్తూ నిండిన దోవ మన కవులకు మంవిదనిపిన్తున్నది- కవిరాజు “కన్ను అనడాసీకి బదులుగా “చక్షువు అని ఉవయోగిన్తున్నాడు. రనం తగ్గింది. పిప్పి ఎక్కువవుతున్నది. నత్యం తగ్గింది;, డొంకతిరుగుట్ల ఎక్కువవుతున్నవి.

చవియు అత్తెళిను తథ్ఞైన్లా శుక్కముం తళువి చ్చాన్టోోర్‌ న కవియెన క్కిడన్ష గోదావరి య్నినైె వీరర్‌ కర్ణార్‌ అని కంబ పేర్కొన్నాడు.

14120 భారతి వఛవ రచనలు

ఛవి అనగా కాంతి. ఇది నంన్కృత శబ్దం. కంబన్‌ కాలంలో చాలా (ప్రచారంలో ఉండి వుంటుంది. “కాంతివంతమై, నృష్టత కఠిగి, చల్లని: (తీయని) నడక కలిగి, మహనీయుల కవిత వలె ఉన్న గోదావరినది" అని, కంబన్‌ వర్ణించాడు. కాగా, కవితలో కాంతి, నృష్టత, చక్కని ఎైలి-ఈ మూడూ ఉండాలని కంబన్‌ కవి ఆశయం. ఇది సముచిత మయింది.

మెగా వాలా కాలానికి ముందే నంతరించబడిన (గ్రంథాలు ఆ కాలవు భాషలో (వాయబడినవి. కాలం మారగా మారగా భాషలో కూడా మార్చులు ఏర్పడుతున్నవి. పాత మాటలు మారి కొ త్త మాటలు ఎర్పడుకున్నవి. కవులు ఆయా కాలములలోని (ప్రజలకు న్పష్టంగా అర్హమయ్యే మాటలే! వాడాలి. అద్భుతమైన మనోభావాలను నులఫమైన లీలో [వాయడం మఘంవి కవిత. కాని కొన్ని శతాబ్టులుగా కవులూ నన్యాసులూ కలిసి అతి సామాన్యములైన విషయాలను అసాధారణమూ అలౌకికమూ అలంకార బంధురమూ అయిన _శలిలో (వ్రాయడమే ఉత్తమ కవిత అని నిర్ణయించుకున్నారు. మధ్యకాలపు సంగీతం

భారతదేశంలో నంగీతం ఇతర దేశాలలోని నంగీతం కంటె గ్రేస్‌ మయింది. కవితవలె, నంగీతలోనూ నవరనములకూ. స్టానం ఉండాలీ, నవరనములను గురించి ఈ పత్రికలో (న్వదేశ మి(త్రన్‌లో) తర్వాత ఒక వ్యానం (వ్రాస్తాను. ఈ రాగాలలో ఈ వేళలో ఈ రసములు ఒప్పించాలని పూర్వ (గ్రంథాలలో పేర్కొనబడినది. కిరనలలోని మాటలు అర్లాలు రాగంలోని గాంభీర్యమూ రనంలో ఆఅంతర్బూతములై ఉండాలి. త్యాగయ్యగారి కాలం వరకూ మనదేశవు సంగీతం చక్కగా ఉంది. తర్వాత ఇందులోనూ రువి తగ్గజొచ్చింది. పాటలో రసానికి చోటు లేదు. ఒకవేళ రనం చేర్చినా, శోక రనం (కరుణ) చేరున్తున్నారు. మిగిలినవి మరుగున పడిపోయినవి. పాటను అనుసరించి తాళము - అనే విధానం మారిపోయి, తాళమునకు అనుగుణంగా పాట తయారయింది. 'నంతోషం కంటె లెక్క ముఖ్యం' అని నిర్ణయించుకున్నారు. నంతోషము లెక్కా కలిసి మెలిసి వుండాలి. సంతోషం లేని లెక్క పాట కాజాలదు.

పువర్జవ్మ 121

మరల పుట్టుక

మధ్య కాలంలో మనకు వచ్చి వడిన ఆపదకు ఉదాహరణంగా శవితనూ నంగితాన్నీ పేర్కొన్నాను. కాని యీ ఆపద ఆ ₹ెండింటికే వరిమితం కాలేదు. మన విత్రకళ, మన శిల్పం, మన ప్రజానీకి, మన శాస్త్రం, తల, కాలు - అన్నిటినీ యీ ఆవద ఆవరించింది. వ్యాధి ముదిరి ఫోయింది. తగిన నమయం చూని వరాళక్తి మనవద్ధకు మంది వైద్యుల్ని పంపించింది. 'ఆమెకు మన మిద దయ కలిగింది. అందువల్ల (తికి పోయాము. అయినా యిది వునర్జన్మ వంటిది. ఈ వునర్జన్మ తాలూకు చిహ్నాలను ప్రస్తుతం చూస్తున్నాము. భారత జాతి నవీన మయింది. వ్రన్తుతం (ప్రపంచ మహాకవులలో మన రవీంద్రనాధరాకూరు. ఒకరని [వ్రవంచం అంగీకరిన్తున్నది. ఇంతవరకూ ఐరోవీయ వండితులు వ్రకృతి శాస్త్రం మా ఫొంతమని 'భావినూ వచ్చారు. ఇవ్వుడు మన జగదీశ చంద్రబోను ఆ శాస్త్రంలో నిరుపషమానమెన శకి ని నంపాదించినట్లు అంగీకరించని పాళ్ళాత్య పండితులు ఎవ్వరూ లేరు. తమిళనాడులో నవ్యకవితా, కౌస్తు (వకాశము త్వరలో ఏర్పడతాయి. వాటిని బూని (వ్రవంచం ఆశ్చర్యవడుతుంది.

చచ్చి (బ్రతికాము. మంచి వజంలా (బతికాము. కొత్త జన్మ మనకు అందమైన జన్మ కాగలదని దేవతలు ఆశీర్వదించారు. అందువల్ల వాళ్లని మనం కొనియాడుదాము.

2 పాపపుణ్యాలనుబటి మానవుల కర్మ ఫలంగా తరువాతి జన్మలో మరి 'సెబ్బరలు ఏర్పడతాయని మనదేశంలోని నమ్మకం. పామ చేసేవాణ్ణి న్‌ . వచ్చే జన్మలో మృగంగా వుట్టుదువుగాక' అని అతని మనన్సు శవా కాని యీ జన్మలోనే తాము మృగములవలె ఉంటున్నట్టు మా స్త ల (గ్రహించడం లేదు. ఒక్కొక్క నిమిషమూ ఒక్కొక్కడు చే సవనులూ తలవులు అతను ఎన్నో జన్మలు ఎత్తడానికి కారణభూతము లవుతున్నవి. ఈ లోకంలోనే, యిప్పుడే, ఒకే శరీరంలోని ఒకడు వెయ్యిజన్మ లెత్తి మరణిస్తున్నాడు. ' (వతిక్షణమూ ప్రతివ్యక్తి వుట్టి వుట్టి మరణిస్తున్నాడు

122 భారతి వచవ రచనలు

అనవచ్చు కూడా. మృగతుల్యములైన మానవుల్ని మనం చూడలేదా ! మనల్ని మనం పరిశీలిస్తే, ఎన్నిరకాల మృగాలుగా మనమున్నామో తెలియవన్తుంది. వంచన, ఏ ఎండ కా గొడుగువట్డే లక్షణం --- మొదలైనవి వున్నవాత్రు నక్కకాక మరేమిటి? (శద్ధ లేకుండా ఏదో ఒకటి ఆలోవిన్తూ మానసికంగా! అలసిపోయినట్లు తలవంచుకుని కూర్చునేవాడు దేవాంగపిల్రి. మరుగునఉండి యితరులకు పోని చేసేవాడు పాము. కేరుపెంపులలో ఆశలేక తుచ్భనుఖంలో మునిగి తేలుతూ వుండేవాడు పంది. స్వాభిమానం లేక, యితరుల నంతోషం కోసం పాటుపడుతూ వాళ్లీచ్చేది తింటూ పొట్ర నింవుకునేవాడు కుక్క. విన్న (ప్రతి విషయానికి కోవం తెచ్చుకునేవాడు జీటకుక్క. కాం[గెను నంస్థలోనూ చేరి, ఆంగ్లేయ అధికారులకు హితవుగా నంచరించాలనే మెహతా 'పీక్షానికి చెందినవాడు గచ్చిలం. స్వీయజ్జానంతో పెద్ద "పెద్ద వస్తువుల్ని సేకరించుకోలేక వూర్వులు చెప్పిన శాస్త్రాలను మాటిమాటికి వల్లెప'సేవాడు చిలుక. ఇతరులు తనను ఎంత అగౌరజీవరచినా అ దౌష్ట్రమును (ప్రతిఘటించక తన మంద్‌ బుద్ధిచేత నహించుకుని సంవరించేవాడు గాడిద. వటి గొప్పలు చెప్పుకుంటూ తిరిగేవాడు భరద్వాజపక్షి, _విద్యాగందం _ లీనివాణ్ణి జంతువర్గంలో చేర్చకూడదు. అతడు స్తంభం. తాను (శ్రమించకుండా యితరుల సొమ్ముని అపహరించి పొట్టపోనుకునేవాడు (గద్ద. ఒక కొత్త నత్యం వెలుగులోకి వచ్చినప్పుడు దాన్ని నహర్షంగా న్వీకరించక ద్వేషభావం (ప్రకటించేవాడు! గుడ్రగూబ, (గుడ్డగూబ వెలుగుని చూడలేదు.)

(పతినిమిషమూ నిజమే మాట్లాడుతూ, ధర్మమును ఆదరించి పరమార్షమును గ్రహించేందుకు (ప్రయత్నించేపాణ్ణి మానవుడనీ దేవత అని ేర్మాన వచ్చు. మృగ జన్మలను మనం క్షణక్షణమూ తొలగించుకునేందుకు యత్నింవాలి. ఐహీకజీవిత [పయోజనం ఈ ఐహిక జీవితంలో మానవులూ ఇతర (ప్రాణులూ ఆశించదగిన (శేష్టమైన (వయోజనం ఏది! ఎప్పుడూ తొలగని, ఎప్పుడూ మారని ఎవ్వుడూ తగ్గని నంతోషంతో జీవించడమే.

వఐహికజీవిత (వ్రమోజనం 123

ఇటువంటి సంతోషాన్ని పొందడం కోనమే మానవులు చదువునంధ్యలు. సాగిస్తున్నారు. వస్తువులు 'సేకరిన్తున్నారు. తపన్సు చేస్తున్నారు. రాజ్యాలు ఏలుతున్నారు. దొంగతనం వేస్తున్నారు. హత్య కావిన్తున్నారు. మాట్లాడుట, నవ్వుట, ఆడుట, పాడుట, వరిశ్రమించుట --- ఇవన్నీ చేస్తున్నారు. మానవులే కాక యితర (ప్రాణులు సైతం యింతకు ముందు వెప్పిన ఆశయనిద్ధికోనం' పాటువడుతున్నవి.

అయినా, యింతవరకూ నిత్యానందస్థితిని ఏప్రాణి కూడా అందుకో లేదనడం నృష్టం. (ప్రపంచంలో నివారించరాని దుఃఖం నిండివున్నది. బుద్ధుడు కనుగొన్నట్టుగా చెప్పబడుతున్న నాలుగు నత్యములలో ఇదే మొదటిది. ఇలా తీరని దుఃఖర్‌ ఉండడానికి కారణం? (వతి [ప్రాణీ తననూ యితర 'ప్రాణులనూ చూసి ద్వేషం, భయం చెందడమే.

ఈవిధంగా ప్రతిజీవికీ తనయందును, ఇతర జీవులందును, వన్తువుల యందును తీరని అనహనం, భయం, ద్వేషం, వింత ఏర్పడడానికి కారణం ఏమిటి? అనాదిగా జీవులమధ్య కొనసాగుతూవన్తున్న పోరాటంవల్ల ఏర్పడిన ఒక అలవాటే తప్ప మరేమో కాదు.

అన్ని వస్తువులూ అన్ని గుణములూ ఒక్కటే అనే వేదాంత జ్ఞానంవల్ల అజ్ఞాన జనితమైన యీ అలవాటుని తొలగించుకోవాలి. (వవంచం వుట్టి నప్పటినుంవీ 'జానం ఎందరో పండితుల మనన్సులలోనూ కవ్లల హృద యాలలోనూ చీదయించింది. కోట్లకొద్ది పామరులు సైతం దీన్ని జపింబారు.

అయినప్పటికీ పండితులకూ పామరులకూ నరినమానంగా జ్ఞానం నిత్యానుభవంలోకి రాలేదు. ఇందుకు కారణం పాత అజ్ఞానం అడ్డుతగలడమే.

అజ్ఞానమును జయింవినట్లయితే నిరంతరమూ నంతోషంగా జీవించ వచ్చు - అని శానం, యుకి, అనుభవం అనే మూడు (సమాణములూ వ్యక్తం చేస్తున్నవి. అయిహ్‌ ఆ అడ్తానమనే దయ్యమునూ, దాని నంతానమైన కామం 1కోధ, మోహ, లోభ, “వద, మాత్సర్యములనే ఆరుగురు యమదూతల్ని జయించేందుకు మానవ హృదయం వెనుకాడుళున్నది. కుక్కను స్నానం చేయించి, దానికి మంచి అవారం పెట్టి, నట్టింట్లొ కూర్చో పెట్టినా, అది మళ్లీ అవద్వమైన ఆహారం వెతుక్కుంటూ తోకను ఆడిస్తూ బయటికి పరుగెత్తుతుంది. ఎన్నికొత నంతోషాలు చూపినప్పటికీ, మనన్సు వాటిని తనవిగా చేసుకోక మళ్లీ ఒక దుఃఖంలో తగులుకుని బాధకు లోనవుతున్నది.

124 భారతి వచవ రచనలు

మనన్సు చెదిరినవెంటనే బుద్ధి కూడా చెదిరిపోతున్నది. అందువల్ల దిని నమ్మి ఎవ్వడూ కూడా మనస్సుని వెదరనివ్వకూడదు. మనన్సుని చెదర నివ్వకుండా భండేందుకు వయత్నించడ మయోగము అన్నిటిలోనూ ఉత్కృష్ట మయింది. మనన్సు చెదిరి ఒక దుఃఖంలో తగులుకున్నప్పుడు బుద్ధి కళ్లప్పగించి చూన్తూ కూర్చుంటుంది. ఒకవేళ బుద్ధి అడ్డు తగిలినా, మనన్సు బన్ని లక్ష్యపెట్టదు. బుదినీ కాదని సంచరించేశోక్తీ మనస్సుకి ఉన్నది.

కనుక, మనీన్సు దుఃఖంలో తగులుకున్నప్పుడు, దాన్ని ధైర్యంలేక దిటవు అనే కళ్లెంతో లాగి అపడమే సరిఅయిన యోగాభ్యానం. ఇందుకు గాను నంసారీమును విడిచిపెట్టి ఏకాంత స్థలమున కూర్చుని కళ్ళుమూను కుంటారు కొందరు. మరికొందరు శ్వాసబిగించి, అవయవాలను అటూయిటూ కదిల్చ్సీ అభ్యానం చేస్తారు. ఇంకా కొందరు ఏకాంత (పదేశంలో కూర్చుని జపం చేసి చూస్తున్నారు.

వీటికంతా ఇది లొంగదు. నంఘంలో నివసిన్తూనే, ఇతరులవలె అన్ని విధాలా వృత్తులు సాగిస్తూ, లౌకిక వ్యవహారాలు సాగిస్తూ చవలత్వానిక్‌ లోను కాకుండా తన మనస్సుని నిగ్రహించుకున్నప్పుడే. ఆశించిన (ప్రయోజనం కలుగుతుంది. మిగిలిన ప్రయత్నములన్నీ నిరుషయోగములు,

సీతి, కాంతి, నమత్వం, (పేమ - వీటితోనే ఈ లోకంలో ఎక్కడలేని థైర్యమునూ, దాని నవాయంతో తీరని అనందమునూ పొందవచ్చును. మార్గాంతరం లేదు. ఆశయానికీ ఆచరణకూ మధ్య గల అంతరం ఒక్కొక్కరికీ ఒక్కొక్క ఆశయం ఊండవచ్చు. అంటే, మిగిలినవారందరి కంటె ఏదో ఒక నీతి, ఒక ధర్మం లేదా ఒక అభిప్రాయం వీటిలో ఒకదాని మోద అతనికి [పగాఢమైన అభినివేశం ఉండవచ్చు. వీటిలో ఒక్కొక్కటీ నర్వజన నమ్మతమై లాభదాయకమై ఉండాలనే నియమం లేదు. ఒక అభి (ప్రాయం వోనికరంగా ఉండవచ్చు. లేదా లాభదాయకమై ఉండవచ్చు. కాని

ఆశయావికీ ఆచరణకూ మధ్య గల అంతరం 125 ఒక లక్ష్యం (ప్రకారం పనులు చేసేటప్పుడు అవి తనకైనా యితరులకైనా లాభదాయకంగా ఉండగలవనే ఉద్దేశంతోనే చేస్తాడు. [కూరుడైన రాజు వరిపాలనలో నివసించేవాడు కడువునిండా తిండి లేక, (ప్రభుత్వోద్యోగులు "పెట్టే బాధలను నహించలేక కష్టవడవలని వస్తుంది. రైతుగా ఉండి సేద్యం చేసుకోవలన్నా చాలా యిబ్బందులున్నాయి. నకాలంలో వాన వడదు. వాన ఒక వేళ పడినా దున్నేందుకు ఎడ్లు లేవు. దున్నినా, విత్తనాలు లేవు. నాట్టు వేసినా సకాలంలో కలువు మొక్కల్ని ఏరి, పంటను కావలాకాసి, కోతలయిన తర్వాత ధాన్యమును ఇంటికి చెరవేసి హాయిగా ఉందామంటే తగినంత ఐవేజు లేదు. అలా ధాన్యమును ఇంటికి చేరవేసి ఫలితం అనుభవిధ్రామంటే అదీ వీలుపడదు. ఎందుకంటే (వభుత్వానికి శిన్తులు వెల్లించేందుకుగాను కళ్లంలోనే ధాన్యమును అమ్మవలసి వస్తుంది. అందువల్ల, నేల దున్ని జీవించడం కంటె ఏదైనా మరొకవృత్తి చేపట్టడం మంచిదని తలవి, దొంగల గుంపులో చేరి (ప్రయాణికుల్ని కొల్లగొట్టడమో, ఇంటికి కన్నం వేసి దొంగతనం చెయ్యడమో జరుగుతున్నది. ఆవిధంగా అతడు చేసేవృత్తి ఒక ఆశయనిద్ధికి ఉద్దేశించ బడిందే అయినా, అందువల్ల అతనికి మాతం లాభం కలుగుతున్నది; ఇతరులకు అపకారం జరుగుతున్నది. అయినా, ఆవధ్ధర్మం అనే అభిప్రా యంతో అతడు ఆ వృత్తిని స్వీకరిస్తున్నాడు. భార్యావుతులు తిన తిండిలేక, క్‌ట్ల గుడ్డలేక, చూసేవారు జాలివడేలా జీవిస్తుంటే, అ కుటుంబ యజమాని అభిమాన్‌ం గంగలో కలుస్తున్నది. వ్యవసాయం వల్ల ఏమో గిట్టువాటు కాదు అనే నిశ్చయానికి వనున్నాడు. దొంగతనం వల్ల ఆకలి తీరేందుకు ఎదెనా దొరుకుతుంది. ఆంగేయుల ఆశీన్సుల వల్ల (వ్రయాణికులేమో నిరాయధపాణు లుగా ఉన్నారు. పోలీనులనే న్వదేశరక్షక భటులకు జీతం తక్కువ కనకను, వరాయివారి' పరిపాలన తమ నహాయం లేకపోతే సొగదనే నమ్మకం తోను, తామే దొంగతనాలకు పాల్పడుతున్నారు. దొంగల గుంవుతో ఒక ఒడంబడిక కుదుర్చుకుని వారు కొల్లగొట్టిన దానిలో ఒక భాగం (గ్రహింవి, పోలీనులు కాలక్షేపం చేన్తున్నారు. ఈ వనతుల వల్ల దొంగ (బతుకు మంచి దని తలవి ఆ వృత్తిని రెతు స్వీకరిన్తున్నాడు. అయితే ఈ వృత్తిలో జీవహింన చెయ్యక తవ్పదు.* అలా చెయ్యడం పావకార్యం. ఆ పావంవల్స మోక్ష తున్నది. అందుకుగాను దోవలు కొల్లగొట్టే వేళల్లో అతను ఒక ధర్మం

126 భారతి వచన రచనలు అవలంబిస్తున్నాడు. అనగా, కొన్ని వర్గాలవారిని అతను దో చుక్తొడు నిరుపేదలు, తోడు లేకుండా వెళ్లే స్రీలు వ్యాధిగస్తులు | ప్రదేశాల నుంచి వచ్చే యాత్రికులు మున్నగువారిని బాధించడు. అ కాకుండా, దోపిడీలవల్ల తాను నంపిదించిన ద్రవ్యంలోని ఒక భాగాన్ని దౌ భర్మాలకు వినియోగిస్తున్నాడు. తనను వగటివూట దోచుకుతినే షాహుకారునిః లావాదేవీలు జరిపే ఆయన్ని ఎందుకు తాను రా(త్రివూట దోచుకోకొడ దని తనలో తాను అనుకుంటున్నాడు. “వంగితే పన్ను, తలమైకెత్తితే వన్నుః నిలబడితే వన్ను, కూర్చుంటే పన్ను, భూమిశిస్తు, నీటిపన్ను, రోడ్డుపన్ను, ఆదో యపు పన్ను, వృత్తి వన్ను, టోల్‌గేట్‌ పన్ను, రే శుపన్ను, మురికికాలువవన్ను+ కల్లుదుకాణం వన్ను, ఆలమందలకు పన్ను, కుక్కకు పన్ను, బిల్లికి వన్ను, దిగు మతిపన్ను, ఎగుమతి పన్ను, - ఇంకా లెక్కలేనన్నీ పన్నులు వేసే, ఇల్లూ వాకిలి ఆలమందలు పొలము పుటా- వీటిని జప్హుచేసి యిలా కొల్లగొట్టే (వభుత్వవు (ద్రవ్యాన్ని నేనెందుకు . దోచుకోకూడదు? అని అతడు (వళ్నించు కుంటున్నాడు. ఇలా తర్హన భర్తన చేనుకొని, వివరకు దొంగతనాలు చేసి జీవించడమే, మంచిదని అతను సీరయానికి వసున్నాడు. ఈ నిర్ణయం అతని నహజస్వభానానికి విరుద్ధమే. అయనా, కాలానికో కటుబడి, యిది తీవద్ధర్మమని అతను భావిస్తున్నాడు. త తర్వాత యిది తన లక్ష్యీంగా భావించుకుని కార్య శంగంలోకి (ప్రవేశిస్తున్నాడు. కొందరు దీన్ని మంచిదంటారు. ఎవరేం చెప్పినా, ఎవరేం చేసినా, తాననుకున్నదే ల క్ష్యమని అతను కాలం వెళ్తబుచ్చు తున్నాడు. అతని అశయానికీ చేతలకూ మధ్య చుట్టరికం ఉన్నది. ఈ "రెండూ వరన్చరాశ్రయములు అతను గుండె దిటవుగల వ్యక్తి అనవచ్చు? ఆశయమంటే ఎమిటి? దీన్ని మనం తెలుసుకోవడం అవసరం. ఎందు కనగా, అశయరహితంగా ఆచరించే మానవులు కొందరున్నారు. లోక జ్ఞానమూ శక్తిలేని వానికి లక్ష్యం అంటూ ఒకటి ఉండదు. లక్ష్యం గల వానికి లోకజ్జానమూ శక్తి సంపన్నతా ఉంటాయి. ఒక (కమపద్ధతి ఉన్నది 'దాన్ని నిర్వహించేవారు ఒక జాతికో ఒక వర్గానికో చెందినవ్నారై ఉంటారు. అందరూ దొంగలు. తరతరాలుగా దౌంగతీనమే వారి జీవనోపాయం. ఆ ఊళ్ళో ఒక వ్యక్తిని పరిశీలిద్ధాము. అతని తండ్రి దొంగ. తాత దొంగ ముకాత దొంగ. వక్కింటివాడు దొంగ. మామయ్య దొంగ. బావమరిది చొంగ. కనక అతనూ దొంగే. అటువంటివాడు ఒక ఆశయం మేరకు కార్యనిర్వాహణ చేస్తున్నాడని చెప్పకూడదు. అతనికి లోకజ్ఞానం ఉండవచ్చు

ఆళదూవికీ ఆచరణకూ మధ్య గల అంతరం 127

'లేకనూ పోవచ్చు. కాని ఆ లోకజ్ఞానం నవాయంతో తాననుకున్న ఆశయానికి అనుగుణంగా అతను అఆచరించలేడు. ఎందరో జీవచదృవములు జీవిత అక్ష్య మేమిటో తెలియకుండానే, కేవలం తిని, తిరిగి కాలక్షేవం చేసి మరణిస్తున్నారు. అటువంటివారి కందరికి మంవిదో వెడ్డదో ఏదో ఒక అశయం ఉండదు; చాని కనుగుణంగా కర్మాచరణ కావిన్తూ జీవించే వ్యక్తులు కారు వారు. కాగా, లక్ష్యమయనగా ఏమిటి ?

లోకజ్ఞానం నహాయంతో చెయ్యదగినదీ చెయ్యదగనిది ఏదో (గ్రహింబి, ముందువెనుకలు ఆలోవింవి, తన జీవిత కాలంలో ఎప్పుడూ చేసేందుకు వీలుగా మనఃపూర్వకంగా అంగీకరించే పనికి వునాది వంటి భావమునే అక్ష్య మనవచ్చు. మనదేశంలో ఇటువంటి అక్ష్యములను ఎన్నుకునేందుకు శతగినళక్తి కలవారు చాలామంది ఉన్నారు. కాని అలక్ష్యములను మనః వూర్వకంగా [గ్రహించడం వేరు ; తదనుగునంగా నంచరించడం వేరు. ఏదైనా ఒక లక్ష్యమును ఒకడు ఎన్నుకుని ఆ విధంగా నంచరించలేని వక్షంలో ఆఅదనూ జీవచ్భవమే.

అక్ష్య రహిత మానవులూ, అలక్ష్యమును సాధించలేని మానవులూ అని "రెండురకాల వారు ఉన్నట్లుగా మైవిషయాదికం వల్ల తెలియవనున్నది- ఈ యిరు వరాల వారివల మానవనమాజానికి అంతగా హాని వాటిల్దదు. వీరు తఈండికి తిమ్మరాజులుగొనూ భూమికి భారంగానూ ఉంటారు. అంతే.

కాని తాము నివసించేదేశానికి పేగులు తినే వురుగులవలె కొందరున్నారు. ఐొరిలోఎన్నెన్నో మంచి లక్ష్యాలు ఉంటాయి. అ లక్ష్యాలను అమ్ముకుని జీవిస్తారు వారు. లోకానికి తెలిసేలా వాటిని బహిరంగవేదికల మోద నుంది నవివరంగా తెలియజేసారు. వాటిని విన్న [ప్రజలు భ్రమించిపోతారు. అటువంటి లక్ష్యాలు నెలకొన్న వారి మనస్సే మనన్సు; వారు అవతార వురుషులే -__ అని [పజలు (పళంనల నందుకుంటూ నంతోషంలో మునిగి పోతారు, కాని అటువంటివారిని అనునరించి వాళ్లయిళ్లకు వెడితే, అక్క. మనకు ఎముకలూ చర్మమూ మొదలైనవే కనిపిస్తాయి. ఈ మహనీయుల చేతలు వారుపదేశించే లక్ష్యాలకు వూర్తిగొ విరుద్ధంగా ఉంటాయి. వేదికల మాద మహా గంభీరంగా మాటాడి. ఆపద వచ్చినవేళలో నేను చెప్పినట్టు మీరు చెయ్యాలి, నేను చేసేటట్లు మారు చెయ్యకూడదు --= అని (ప్రజలను వారు మోనగిన్తున్నారు. అంతేకాక తమ ఆశయాలను, ఐంద్రజాలకునివలే మార్చుకుంటారు.

128 భారతి వచన రచవలు

ఈ మహా పాతకులవల మన దేశానికి కలిగే హాని యింతా అంతా కాదు, ఎందుకంటే, తెలివి తేటలు లేనివారు పలువురు వారిని చూసి పోరానిదోవలో పోతున్నారు. మనకు లక్ష్య ముఖ్యం కాని మనిషి కాదు. ఒకడు తన లక్ష్యాన్ని విడివిపెటి అందుకు భిన్నంగా నడివి నట్లయతే, అప్పుడు కూడా అతన్ని కొనియోజడం అవివేకం. ఏవిధంగానెనా నరే అతన్ని మనం పరిహసింవాలి. తాను తాగే కాఫీకోనం, తాను తినే అన్నంకోనం, తాను ధరించే దున్తులకోనం ఎవడైతే తనమంచి లక్ష్యాలను విడివిపెడతాడో, అటువంటివాణ్ణి మానవులలో ఏవర్గంలో చేర్చవచ్చు ? అతనికంటే నీచుడైన మానవుడు మరొకడు ఉండడు. అతనికి నంభంధించినంత వరకూ ఆశయానికి ఆచరణకూ మధ్య చాలా అంతరం ఉంది.

భారతీయలమైన మనం సకల శాస్త్రములను కోల్పోయి ఎక్కడినుంచో వచ్చిన తెల్ల రంగు జాతివారికి బానినలమై ఉన్నాము. మనం ముప్పయి కోట్ల మంది ఉన్నాము. వాళ్ళు రెండు లక్షల మందికూడా అేరు. (ప్రపంచం లోనివారు ఇది ఎప్పుడూ ఎక్కడా జరగని వింతగా భావిన్తున్నారు.

అందువల్ల (పపంచంలోని యితర జాతులవారు మనల్ని (ముప్పయికోట్ట లేక మూడు వేల లక్షల జనుల్ని) పరిపాఠిన్తున్న ఆంగ్రేయుల్ని మహావీరులనీ సాటిలేని దృఢగా్యతులనీ ఒప్పుకోవడం లేదు. అందుకు బదులుగా, మన మంటే వారికి అనహ్యమూ, తేలిక భావమూ కలుగుతూన్నవి. ఎక్కడిక్‌ వెళ్ళినా భారతీయుని గర్లిన్తున్నారు. మనల్ని చూసి ఏవగించుకుంటున్నారు భఛారతీయులనే యీ మేకల్ని ఆంగ్లేయలే కాదు, యితర జాతులవారు కూడొ నులభంగా వరిపాలించవచ్చు నని [ప్రపంచంలోని వారు విశ్విసిన్తున్నారు అటువంటప్పుడు మనం భేదాలు పాటించడం తగని పని. మనం న్వతంత్రు లమైన పిమ్మట మోసాలు మెలి పెట్ట వచ్చు. ఇప్పుడు కనక వట్టి గొప్పలు వెప్పుకుంటే అంతా వరిహసిస్తారు. ల

మనలో (ప్రతి స్త్రీ, (పతి వురుషుడూ చేవట్ట వలసిన లక్ష్యం ఒక్కటే ఉంది. అదేమిటనగా, మన(వ్రియతమ దేశంలో స్వాతంత్ర్యం నెలకొనేటట్లు చేస్తి మనల్ని చూసీ యితరుల భయపడి గౌరవించేలా మనం జీవించాలీ. ఈ లక్ష్యం (ప్రకారం మనం నడవాలి. ఇందుకు ఎన్ని ఆటంకాలు ఎదురైనా నరే వాటిని అధిగమిస్తూ మనం ముందుకి సాగాలి. ఈ లక్ష్యాన్ని చేపట్టి (వవర్తించడంలో మనం ఏవిధమైన నుఖమును గాని, గౌరవమును గొని

జ్ఞావరధం 129 హోదాని గాని ఆశించకూడదు. ఇల్లూ వాకిలీ భార్యా వృతులూ- అందరినీ త్యజించవలసి వచ్చినా అందుకూ సిద్ధంగా ఉండాలి.

లక్ష్యసిద్ధి కె శ్రమించేవారు కష్టాలను పాటించరు ఇతరులను లెక్క సేయరు నుఖముల నాశించరు, మృదూక్తులు కోరరు అవమానమును లక్ష్య పెట్టరు - అనే పెద్దల మాటలకు అనుగుణంగా మనం (ప్రవర్తించాలి. ఇలా (ప్రవర్తించ లేనివాడు తాను పేడినని ఒప్పుకొని వెనక ఉండాలి. *న్వరాజ్యం నా లక్ష్యం అంటూ ముందుకి రావాలి. స్వాతంత్ర్య లక్ష్యం కలవాడు తన ఆత్మను, కాక యితరములన్నింటినీ కోల్పోవడానికి నంసిద్ధుడై ఉండాలి. ఓ భారతీయుడా! సోమరిపోతు ఎటువంటి అక్ష్యమూ న్వీకరించ్‌డు. వాన అనీ ఎండ అనీ, గాలి అనీ, ఆకలి అనీ, దాహ మనీ, నిద్ర అనీ చూడకు ఈ శరీరం అనిత్యం ; కాగా దీన్ని అనునరింవిన అవస్థలు మ్మాతం నిత్యము అవుతాయా? ఇం్యద్రియలోలత్వానికి భయవడికాని, ఇంద్రియ నుఖాలని కోరి కాని జాతీయ ధర్మమును త్వజించ వద్ధు. (బ్రహ్మమే నిత్యం. నత్యమే జయం. వాన్గినత్వ లోంచి నువ్వు బయట పడాలి, జయఖేరిని నినదిస్తూ, (్రవంచంలో భాగాలలో ఎవరెవరు బానినత్వంలో మగ్గుతున్నారో, వారిని నువ్వు బంధ విముక్తుల్ని చెయ్యాలి. నీ చేతలవల్ల మునుపటివలె భారతమాత ,వవంటాని: తిలకమై ఛాసించాలి. ఈ లక్ష్యములను త్యజించవద్దు, త్యజించ - వద్దు, త్యజించవద్దు - ముమ్మాటికీ చెవుతున్నాను. జ్జానర థం పి8క నంజవేళ. తిరువల్లిక్కేణి వీరరాఘవ ముదలి వీధిలో నముదతీరానికి అభిముఖంగా ఉండే ఒక యింటి మేడమోద శ్రమ పరిహారార్థం మంచం 8

130 భారతి వచన రచవలు

మోద పడుకున్నాను. నేను వడుకున్న ముందు గదిలోకి నాలుగు వైవుల నుంవీ కిటికీల ద్వారా హాయిని గొలిపే నము[దవు గాలి వస్తోంది. ఆ గాలీ నంజ వెలుగూ కలిసినందువల్ల నాకు కలిగిన నంతోషమును నేను వర్ణించ లేను. “అవా! ఇప్పుడు కనక స్నానం చేసి, మంచి గురవు బండిలో కూర్చుని, నము[దతీరం వెంబడిగా దక్షి ణాభి ముఖంగా అడయారుకి వెళి - దోవలో కాళిదాను శాకుంతలమును గాని, ఒక ఉఊవనిషక్తుని గాని చదివి ఆనందిస్తూ యింటి ముఖం వడితే బాగుండు” ననిపించింది. కాని నా దగ్గర గుర్రవుబండి లేదన్న నంగతి అప్పుడే జావకం వచ్చింది.

“అరెరె! చేతినిండా డబ్బు లేకపోవీడం వల్ల, లోకంలో ఎన్నో తుబ్ళ నుఖములనే కాదు, ఉఊత్కృష్టములై న నుఖములను కూడా పొందడానికి విఘ్నం కలుగుతున్నది కదా! అనుకున్నాను. అప్పుడు నా మనన్సు “మూర్జుడా! నకల మానవులకూ నర్వేశ్వరుడు జ్ఞానమనే దివ్య రథమును వ్రసాదించాడు. అది అనుకున్న వైవుకి వెళ్లి, ఆశించిన దృశ్యాలన్నిటినీ మూసి రాగల శక్తి కలది. దాన్ని ఆధారంగా చేనుకుని ఆనందం పొందక, ఏ నిమిషంలోనైనా నిన్ను కిందికి తోసి నీకు హాని కలిగించగల కొయ్య బండిని ఎందుకు ఆశిస్త్రావు ?” అన్నది. వెంటనే జ్రానరథాన్ని ఆయత్తం చెయ్య వలసిందిగా నా సేవకుడైన “నంకల్పమును' "ఆజ్ఞాపించాను. రథం వన్ఫి ఆగింది. అందులో కూర్చున్నాను. అయితే నా జ్ఞానరథం ఇతరుల రథాల వలె అంత శ్నీఘగమనం కలది కాదు. అనాయానంగా చాలా దూరం తీనుకు వెళ్లలెదు కూడా. కొంచెం మందం. ఏం చెయ్యను? ఉన్నదానితోనే అక్కర తీర్చుకోవాలి మరి. కాగా, ఆ రథంలో కూర్చున్నాను. దానిద్వారా నేను చూనీన దృశ్యాలను వాటి విశేషాలను ఈ వున్తకంలో వివరిస్తున్నాను. ఉపశాంతి లోకం (చీకుచింతలు లేని దేశం) తినే జ్‌ నద లేని దేశం ఎక్కడైనా ఉంజీ అక్కడికి

ణి జ్ఞానరథాన్ని అర్షించాను. అహా! ఈ రథం నావద యిన్నాళ్టగా ఉన్నప్పటికీ వీకు చింతమీ లేకుండా నేను ఉండలేకపోయాన్‌ి గదా! ఎన్నాస్టగా నా మనస్సు న్తంభంలోని వురుగులా యాతనవడుతూ వుంటే, ఆ దురవస్థను తొలగించే ఉపాయం తెలీక ఎంతగానో పరితపించాను. ఈ (ప్రావందిక దుభాలను తలుచుకుంటేనే నాగుండె చెరువవుతున్నది.

జ్ఞానరథం 13? వాటికున్న విషశక్తిని ఏమనను ? ఈ వింతలే ఒకని ముఖంలో కానవచ్చే ఇఅందమునూ (పశాంతతనూ మృదుత్వమునూ నాశనం చేస్తున్నవి ; కళ్లలోని కాంతిని మార్చివేస్తున్నవి. శరీరకాంతిని తగ్గింవ జేన్తున్నవి. నుదుటి 'మీద గీతలూ కళ్లకింద ముడతలూ ఈచింతల ప్‌ల్లనే కలుగుతున్నవి. నా కంర మాధుర్యం నశించింది ; అందుకు బదులుగా కీర్షకరోరమైన ధ్వని ఏర్పడింది. భుజబలమూ గుండెబలమూ కూడా తగిపోయినవి. నెత్తురు వేగంగా (ప్రవహించడం లేదు; మురికి నీటిలా 'మేల్రిగా (వవహిన్తున్నది. కాళ్లల్లో నత్తువ లేదు. చింతలనే విషజంతువులు శరీరాన్ని వూర్తిగా తింటున్నవి. -ఒక్క _శరీరమునేనా ? జ్రానమును కూడా. మరువు ఎక్కువవుతున్నది. ముఖ్యమైన విషయా లేవ్‌ అవనరమైనప్పుడు న్ఫురణకు రావడం లేదు. ఇతవదివిన చదువంతా ఎడారిలో కురిసిన వానవలె నివృల మవుతున్నది. తెలివిలో కాంతి తగ్గి, ఎప్పుడూ మేఘావృతమైనట్లు కనిపిస్తున్నది. ఆలోచన కుంటువడుతున్నది. అయ్యో! చింతలనే యీ విన్న విన్న విషకీటకాల శోక్తి వైద్య కాస్త, నివుణులు చెవుతున్న మహా (కూరములైన వ్యాధి క్రిములకు _సెతం (కంటికి కనిపించవు) లేదు. |

" “జ్ఞానరథమా ! నువ్వు నన్నిష్పుడు చింతలేని లోకానికి తీసుకు వెస్లీ -అని ఆజ్ఞాపించాను. అప్పుడు మనన్సు రథానికి అడ్డు తగిలింది. అది అంత :నంతోషకరమైన లోకం కాదు. చింతలు లేకుండ్‌ ఉంటే చాలా? ఇతర .నంతోషాలు అనుభవించగల బోటు ఏదీ మాకు తోచలేదా? వింతలే లేని “లోకంలో నుఖం ఉండదని నాకనిపిన్తున్నది. ఫెగా, -. -మైగా ఏమిటో, .వలానా అని చె్పలేక పోతున్నాను. కాని అక్కడికి వెళ్లడం మాత్రం నాకు యిష్టం లేదు" అని మనన్సు చెప్పింది.

నేను కోపంతో, “వీవీ - పాడు మనస్సా ! 'ఎప్పుడూ నీకు కలుగుతున్న చాధలనూ వేదనలనూ చూసి జాలివడి, నీకు కొంవెంసేసయినా (వౌంతి జలిగే లోకానికి తీనుకువె? యింటిముఖం వడదామనుకున్నాను. ఇందుకు నువ్వే ఆక్షేవణ వెవుతుస్నావా ఇ” అని మందఠింభొను. మనన్వు తగ్గక మళ్లీ (వతిఘటించింది.

నాకీ మనన్సనే మోహిని మోద చాలా (పేమ. మొదట్లో ఎలా ఈ మోహం అంకురించిందో యిక్కడ వివరించలేను. అది రహన్యం. కాని క్రమ గకమంగా నేను వేరు మనన్సు వేరు అనే ద్వైతభావాన్ని బాలావరకు మరవి

132 భారతి వచవ రచవలు పోయేంతగా ఈ మోహిని యందు నాకు అగ్గలమైన (ప్రేమ ఏర్పడి ఈ మనన్సు వడుతున్నయాతనను బూడలేకనే నే నీ కాంతిలోక దర్శనా అభిలషించాను. కాని యివ్వుడిది నా అభిలాషను నిష్కారణంగా దెన చడం చూస్తే దిగృమ, జాలి, కోపం కలుగుతున్నవి. ఎన్నోవిధాలా నే మనన్సుని శాంతింప జేయాలని అనుకున్నాను. మనస్సు కళ్ళు మూనుక ఒక్కసారిగా హరయోగం పట్టింది నాకేం చెయ్యాలో బోధవడ లేదు. ఆతరువాత 'మనసా, నేను ఈ విషయంలో నీ మాటలు వినను. నీ మంచిని కోరి నేనీ పని చేస్తున్నాను. జానరధమా, వెంటనే బయలుదేరు !" అన్నానుం ఆ మరునిమిషానికి ఉనేశాంతి లోకం చేరుకున్నాము. ఉన్నతమైన దుర్గద్వారం వద్ద రథం ఆగింది నేను దూరం నుంచే ఆ కోటను చూడ గలిగాను. నా జ్ఞానరధం అక్కడికి చేరుకోగానే దుర్గద్వారం దానంతట క శ తెరుచుకుంటుందని అనుకున్నాను కాని అలా జరగలేదు. ఏమి ఆశ్చర్యం * జ్ఞానరథం కూడా లోపలికి ప్రవేశించ లేనంతటి పరిపద్ధమైనదా యీలోకరా అని ఆశ్చర్య పోయాను నా మనస్పేమో ఇందాకటి కంటె వెయ్యిరెట్లు ఎక్కువగా వణక సాగింది. నాతో మాట్రాడేందుకు కూడా దానికి ధైర్యం లేదు. ద్వారం బయట ఒక ద్వారపాలకుడు ఖడ్ధపాణియై నిలబడివున్నాడు- నిప్పురంగు కలది, హిమాలయాన్ని కూడా ' ఒకేవేటుతో నుగ్గు నుగ్గు చేసేటంత పదును కలది అయిన ఆ ఖడం మోద “వివేకం” అనే అక్షరాక్తో కష్ట జిగేలు మనేటట్టుగా జ్యోతులవలె మెరిసిపోతున్నవి. '“ఎవరది? ఎక్కడికి వచ్చావు ?” అని ద్వారపాలకుడు అడిగాడు. నే నతనికి నమస్కరించి "ఉపశాంతి లోకాన్ని చూవి వెడదామని వచ్చాను" అని జవాబు చెప్పాను. అది విని అతను పెద్రగా నవ్వసాగొడు- "ఎందుకయ్యా నవ్వుతావు *” అని అడిగాను. సమాధానం చెప్పకుండోనే' అతను నవ్వుతూ వున్నాడు. నా పేద మనను భయం నిమిష నిమిషానికి ఎక్కువయింది. నాకూ ఆశ్చర్యం కలిగింది కోవంతో ఆ ద్వారపాలకుణ్ణి “ఏం బాబు, లోవలికి. వెళ్లవబ్బా, వెళ్లకూడాదా ? ఒకే మాట చెప్పు. ఎందుకలా అదేపనిగా నవ్వు తావు? అని అడిగాను. అందుకతను యిలా అన్నాడు. 'నీకూ ఉపశాంతికీ చాలా దూరం ! నాకు వినిపించేలా అతను గొణిగాడు తర్వాత అన్నాడు గదా : “కోవగించకుూ

జ్ఞావరథం 139 చూాయనా. ఏదో నాటకశాలను చూసినట్టుగా ఉఊవకాంతిలోకాన్ని మూసి వెడదామనుకున్నావు. అందుకనే నీమాటి వినగానే నాకు అవుకోటేనంత నవ్వు వచ్చింది. సాధారణంగా ఈ లోకానికి వచ్చేవారికి తిరిగి వెళ్ళే అలవాటు బేదు.”

“అది నరే. లోపలికి మేము వెళ్లవచ్చా, వెళ్లకూడదా. దయచేసి వెవ్చు.”

నువ్వు లోపలికి వెళ్ళవచ్చు. నకీఅ జీవులకూ యిది వుట్టిల్లు, ఇక్కడకు

రాకూడదని ఎవరినీ నిషెధించే హక్కు నాకు లేదు. కాని వై రాగ్యదుర్గమును దాటి లోపలికి వెళ్ళే హక్కు నీతోపాటు వవ్చిన మనన్సనే ఆ అనత్య శదార్థానికి లేదు. అది కనక లోపలికి వెడితే, అగ్నిలోకంలో (వ్రవేశించే దూది బొమ్మలా నాళ నమైపోతుంది” అన్నాడు.

మొదట్లోనే ఊవశాంతిలోకం కేరు వినగానే మనను ఎందుకు గజగజ

వణికిపోయిందో, అక్కడికి నన్ను వెళ్లవద్దని ఎందుకు (ప్రాధేయ వడిందో, కోట వద్ధకు రాగానే ధర్మదేవత నన్నీధీని నిలబడే (వూరుడైన రాజు వఠె శది ఎందుకు వింతా (శాంతమై పోయిందో నా కిప్పుడు తెలియవచ్చింది. ఆ తర్వాత ఆలోకంలో (వ్రవేశించాలనే నా అభిలావకు న్వస్తి చెప్పాను, మనస్సు మోద నే నుంవిన మోహకారణం వల్ల. దాన్ని హతమార్చి నేను “ఆనందించాలని ఆశించలేదు.

“నన్నివ్వుడు ఏం వెయ్యమంటావు * అని దుర్గ రక్షకుణ్ణి అడిగాను. శందు కతను “మానవా, మనన్సు మరణిస్తేనే ఉవకాంతి లభిస్తుంది. అది "ఉన్నంత వరకూ చింతా రహితంగా జీవించవచ్చునని అనుకోవడం వృధా భమ. చింతలనే రాక్షనుల్ని ఎడతెరవీ లేకుండా కనిపారవేసే తల్లి మనస్సే. ఫేకా రాక్షసి వట్ల యింకా (శేమ తగ్గలేదు. వరివక్వత సిద్ధించినవ్పూడు నువ్వే యిక్కడికి రావచ్చు. (వ్రన్తుతం వేళ్లిరా' అన్నాడు. ఉన్నట్టుండి ఆ 'దుర్గమూ, ఆ దుర్గరక్షకుని ఆకృతి - అంతా అదృశ్యమై ఛోయింద్ధి. ఒక్కక్షణం చూపవు ఆనలేదు. తర్వాత కళ్ళు తెరివి చూశాను. ల వీరరాఘవ ముదఠి వీధిలో, యిందాక చెప్పిన యింటి మేడమిద, ఒంట గా మంచం మోద నేను పడుకుని వున్నాను. నముదవు గాలి హాయిగా వీస్తున్నది.

మి అయిందేవో అయిపోయింది. ఈ ఊవళకాంతి లోక సందర్శన తాగ్యం యిప్పటికి లభించలేదు. ఫరవాలేదు. కేద మనన్స్నుని హతమార్చి

134 భారతి వచన రచవలు నేను మాత్రం ఆనందించడం కృతఘ్నత అవుతుంది కదా! దాని వీకూ చింతల్ని, వేదనల్ని గురించి ఆలోచించాను. కాని దాని మూలంగా నాకు లభించిన గొప్ప గొప్ప లాభాలను మాత్రం నేను ఆలోచించలేదు. నాకు ఈళ ఐహిక జీవితం ఈ మనన్సు వల్లనే కదా లభించింది. దీన్ని ఈశ్వరుడన వచ్చు. ఫెగా దానికి నేనూ, నాకు అదీ తప్ప (పాణనఖులు ఎవరున్నారు? చానికి సను ద్రోహం చెయ్యవచ్చునా ! ఎన్ని కోట్ల చింతలున్నా పరవాలేదు. మనస్సు చచ్చిపోయిన తర్వాత నేను ఒంటరిగా నివసించదలవిన ఉపశాంతి లోకం ఎంత గొప్పదయినా నరే, అది నాకు వద్దు" అనే నో యానికి వచ్చాను. “ఉపశాంతి అంటూ అరిచే మనుషుల్ని లోకులు (బహ్మా జ్ఞానులనీ, మహర్షులనీ (నశంసిస్తున్నారు. అలా (ప్రశంసించే వారంకా మూర్తులనీ, (దోహులనీ నా కనిపిస్తున్నది" అని నాలో నే ననుకున్నాను. నేనిలా అనుకోవడం చూసిన మనస్సు “అమ్మయ్యా” అని నిట్టూర్ను విడివింది. భయమంతా తొలగిపోయింది. కుదుట బడింది. నాకూ నంతోషం కలిగింది. నా మనో మోపినిని ముద్దు పెట్టుకున్నాను. [మొదటి అధ్యాయం మాత్రమే యిక్కడ చేర్చబడింది.] భగవద్గిత పీఠిక నమబుద్ధి కలీవాడు ఈ లోకంలోనే వుణ్య పావములు. రెండింటినొ త్యబించుచున్నాడు. అందువల్ల ఆ యోగ మార్గమును అనునరించుము. యోగం కర్మలలో శక్తిమంత మయింది, (భగవద్గీత, 2వ అధ్యాయం, 50 వ శ్లోకం) గీతలో వరమాక్కుడు వేసే ఉపచేశములకు ఇదే పొతివదిక." నమ బుద్ధి అనగా, జ్ఞానమును వూర్తిగా నిర్మలంగా ఉంచుకోవడం. నిర్మలమైన బుద్ధియే. పై శ్లోకంలో బుద్ధి అని ర్కొనబడింది. చింతతో కూడిన తలవులూ, వాటికి ఆధారభూతమైన పాప చింతనలూ లేకుండా జ్రానమును నహజ స్థితిలో ఉంచుకోవడమే నిర్మలమైన జ్ఞానం. డా

భగవద్గిత పీరిక 135 మోరు పిల్లలు కాకపోతే మోక్ష సా(మాజ్యాన్ని చేరుకోలేరు - అని యేను క్రీన్తు చెప్పిన మాటలలోనూ ఈ అర్లమే కనిపిస్తుంది. పేల్లల మాదిరి కావాలి. అనగా మీ లౌకిక అనుభవములన్నీటినీ మరవి హిండి; మీరు చదివిన చదువుని విన్మరించండి. మళ్ళీ వసిపావల వలె తల్లి షాలు తాగుతూ తొక్కు పలుకులు పలకండి - అని కాదు అర్ధం. హృదయాన్ని వస్టిపావల హృదయంవలె నిష్కళంకంగా, నిర్మలంగా ఉంచుకోండి - అని అం౦.

*మనన్సు కనక నిర్మలంగా లేకపోతే, బుద్ధి కూడా నిర్మలంగా ఉండదు. హృదయంలో పరివూర్ణ నైర్మల్యం ఏర్పడేంతీ వరకు మధ్య మధ్య బుద్ధి నిర్మలంగా ఉన్నప్పటీకీ మళ్ళీ మళ్ళీ పాత స్ధితిని చేరుకుంటూ వుంటుంది

హృదయం 'కనక నిర్మలంగావుంబే నిన్మీలమైన బుద్ధి యేర్పడుతుంది వరమాత్ముడు చెపుతున్నాడు: 'ఆనిర్మలమైన జ్ఞానం నంపాదించుము. అర్జునా. అని. అవ్వుడు నువ్వు చేసే వని ఎటువంటిదైసా, అది నత్కర్మయే అవుతుంది. నువ్వేమో చెయ్యకుండా, మనస్సు చరించినట్లు నువ్వు ఉన్నా అదీ మంవిదే. నత్కర్మ, దుష్కర్మ అనే భేదాన్ని మరవిపోయి, నీ యిచ్చు వచ్చినట్టు దేన్నయినా చెయ్యవచ్చు. ఎందుకంటే, నువ్వు చేసేదంతా మంచిగానే వర్య వసిస్తుంది. నీ బుద్ది నిర్మల మయింది కదా ! బుద్ధి నైర్మల్యం ఏర్పడినప్పుడు స్వ దుష్కర్మలీను ఆచరించలేవు. అందువల్ల” మందీ చెడూ చూడకుండా:

ఏ చెప్పినట్లు నువ్వు చెయ్యవచ్చు.

ఇక తర్కిలచం మారీ సతర మర్మ _ అనగొః వివిధములైన కర్మలను త్యజించి “అర్హునా, నువ్వ ఎవ్వుడూ నిద్రపోతూ వండు అని భగవంతుడు ఉపచేశిందీనటు భావించడం కేవలం అవివేకం తన్న మరొకటి కాదు. అ

ఎందుకనగా పరమాత్ముడు మూడవ అధ్యాయంలో ఇలా సర్కొన్నాడు : “పైగా, ఒక్క క్షణమైనా నిస్రియడై ఎవ్వడూ ఉండకూడదు. నవాజంగా అలవడే గుణముల వల్ల అన్నీ జీవులు తమకు తెలియకుండానే వనిలో నిమగ్నములవుతున్నాయి' = అని.

అందువల్ల మానవుడు తప్పనినరిగా వని చెయ్యవలసిందే. ఎప్పుడు చూసినా కుంభకర్ణునిలా నిద పోకూడదు. అతను కూడా ఆరునెలల పొటు మేల్కొని వుండేపహాడు! అయితే నువ్వు వని చేసేటప్పుడు, అందువల్ల వచ్చే

136 భారతి వచన రచనలు కష్టనష్టాలకు బెదిరిపోయి, ఎప్పుడూ దుఃఖిస్తూనే పనిపాటులు చేసేవారిలో మాతం చెయ్యకు. పరమాత్ముడు ఇలా ఉపదేశిస్తున్నాడు. “అర్జునా, పని చెయ్య డమే నీ వంతు. లాభములో నీకు ఏవిధమైన అధికారం ఎప్పుడూ లేదు" అని.

అందువల్ల భగవంతుడిలా చెపుతున్నాడు. కర్మవలని ఫలము నాశించక తాను చెయ్యవలసిన వనిని ఎవడైతే చేన్తున్నాడో అతనే నన్యాసి; అతనే యోగి - అని.

బుద్ధి వైర్మల్యమును త్యజించ వద్దు. అ తర్వాత- నిరంతరమూ నీవని చేస్తూవుండు. ఊరికే కూర్చున్నా కూడా, నీ మనన్సు అదంతట అదే ఏదో ఒక మంచిని చేస్తూనే వుంటుంది. కారీరకంగా చేసే పని మాత్రమే వని అని భావించవద్దు. మానసికంగా చేసే పని కూడా పనియే. జపం పని కాదా? శాన్తృములూ కవితలూ నాటకములూ చట్టములూ వేదములూ వురాణములూ కథలూ కావ్యాలూ -- ఇవన్నీ పనులు కావా! ఇవి శారీరకంగా కాక మానని కంగా జరిగే పనులు.

బుద్ధి నైర్మల్యమును వెదరనీయకు.

తర్వాత, యోగం అవలంబించు. ఎందుకనగా, కర్మలలో యోగమే శ క్షిమంతమయింది.

కర్మకు తనను అర్హుణ్తిగా చేసుకోవడమే యోగ మవుతుంది.

యోగ మనగా నమత్వం, 'నమత్వం యోగ ఉచ్యతే అనగా, మరొక పదార్థమును పరిశీలించేటప్పుడు, మనన్సులో ఏవిధమైన చంచలత్వం కాని భయం కాని లేకుండా, దాన్ని నునిశితంగా, వూర్మిగా, మనన్సుని అందులోకి చొప్పీంబి పరిశీలించే అభ్యాన మన్నమాట,

నువ్వు ఒక వన్తువుని పరిశీలించేటప్పుడు, నీ మనన్సు పూర్తిగా ఆ వన్తువ రూపంగా మార్చు చెందాలి. అప్పుడే ఆ వన్తువుని నువ్వు తెలునుకున్న వాడీ వవుతావు.

యోగనస్థఃకురు కర్మాజి - అని భగవంతుడు కేర్కొన్నాడు. యోగములో ఉండి కర్మలు చేయము - అని అర్థం.

యోగి తన బుద్ధిని, భగవంతుని బుద్ధివలె విశాలపరుచుకోగలడు. ఎందు కనగా, నునిశితంగా పరిశీలించే అలవాటు అతనికి కరతలామలక మవుతున్నది. అందువల్ల అతని బుద్ధి దై వికమైన విశాలత్వమును పొంద గలుగుతున్నది. అతని బుద్ధికి హద్దులే లేవు.

భగవద్గీత పీఠిక శ37

కాగా, అతడు భగవంతుడు నర్వవ్యావకుడని దర్శించ గలుగుతున్నాడు.

వేదార్థములను _ వివరించడంకోనమే భగవద్గీత నంతరించబడింది.

జుగ్య్వేదంలోని వురుషనూక్తం “ఇదంతా భగవంతుడే" అని చెవుతున్నది. ఈ

అభి[ప్రాయమునే భగవంతుడు గీతలో, 'ఎవడు అన్ని వస్తువులలో

ఆత్మనూ, ఆత్మలో అన్ని వస్తువులనూ చూడగలుగుతున్నాడో అతడే చృష్టి కలవాడు" అని పేర్కొన్నాడు.

నువ్వుకూడా దేవుడివే. నువ్వుచేసే పనులన్నీ భగవంతుని పనులు. నువ్వు బంధాలలో వుట్టడం కూడా భగవంతుని వని. పైగా ఎన్నో విక్కులు నువ్వు తెచ్చి పెట్టుకోవడం కూడా భగవంకుని వని. నువ్వు ముక్తిని పొందడం కూడా భగవంతుని పని.

“అయితే. నేనెందుకు బంధవిముక్తి కోనం పాటువడాలి? అన్నీ భగవంతుని చేతలైనప్పుడు, ముక్తి కోనం నే నెందుకు (వయత్నించాలి అని ఎవరైనా అడిగితే, అందుకు బదులుగా “ముక్తి అనగా ఏమిటి?” అని నే నతన్ని అడుగుతున్నాను

అన్ని దుఃఖాలూ అన్ని భయాలూ అన్ని వింతలూ తొలగి వాటికి అతీతంగా ఉండే స్రితియే ముకి. దాన్ని సాధించాలనే అభిలాష నీకు కలిగినట్టయితే, అందుకీ తగిన (ప్రయత్నం చెయ్యిం లేకపోతే దుఃఖాలలోనే మునిగి వాటిలోనే తేలుతూవుండు. ఎవరు నిన్ను వద్దన్నారు? కాని నువ్వ ఎటువంటి వని వేసినా "అది నీవని కాదు, భగవంతుని వని" అనే నంగతి తెలుసుకుని ఆచరించు. అందువల నీకు మంచి కలుగుతుందని కాన్తం చెవుతున్నది. నర్వం విష్ణు మయం జగత్‌ -- అన్నది ననాతన ధర్మంలోని సిద్ధాంతం. అంతా దేవునిమయం, అన్ని ఆకృతులూ, అన్ని దృశ్యాలూ, అన్ని స్థితులూ, అన్ని రూషాలూ, అన్ని ప్రాణులూ, అన్ని వదార్థాలూ, అన్ని శక్తులూ, అని నంఘటనలూ అన్నిచేతలూ --- అన్నీ దేవునిమయం. (అందువల్ల అన్ని ఒకదాని కొకటి నమానం.) 'ఈశావాన్యమిదం నర్వం యత్కించ జగత్యాం జగత్‌” అని ఈశావాస్యోపనిషత్తు చెవుతున్నది. అనగా, ఈ (వపంచంలో ఏది జరిగినా అది దేవునిమయం అని అర్థం.

ఈ విషయమునే గీతలో శ్రీకృష్ణుడు ఈ (ప్రపంచమంతటా వ్యాపించిన భగవంతునికి నాశనం లేదని నమ్ముము" అని పేర్కొన్నాడు.

138 భారతి వచన రచనలు కాగా, అంధ్రా భగవత్‌ న్వ్యరూవమైన, అన్నీ భగవంతుని మయంగొ ఉండే లోకంలో వింతలకు లోనగుట, దుఃఖము చెందుట అవివేకం కొదొ 7 అన్నీ ఈశ్వరుని లీలలు - అన్నప్పుడు, యిక నే నెందుకు దుఃఖింబలి * “ఇమం వచ్చినట్లు నా నుదుట ఇలా అని (వొసిన ఆ ఈశ్వరుడు కన్ను మూశొడా ?” నన్తరాంస్నీ భగవబ్భక్తివల్ల వరిభ్రమిన్తున్నవి. (త్రిలోకములూ అత్‌ని చ|కంలో తిరుగుతున్నవి. నువ్వీ అతడివి. స్రీ మనన్సు, నీ మనన్నులోని తలవులు అన్నీ అతనే, 'నర్వ్యం విష్ణముయం జగత్‌. అటువంటప్పుడు* నువ్వెందుకు అనవసరంగా బాధ్యతలు మోన్తున్నావు ? బాధ్యతల్ని ఒకర సారిగా త్యజించి, నీవల్ల అయిన పనిని నహర్షంగా చేస్తూవుండు. ఏది యెలొ జరిగితే నీకేమి? నువ్వా యీలోకాన్ని నృషించావు? లోకమన్నపుడు నిస్నుతప్పించి యితరలోకాల్ని లెక్కలోకి తీనుక్షోవద్దు. నీతోకూడిన లోకొన్ని- నీకు ముందుగానే నీ పూర్వకారణంగా ఉండి, నీన్ను పెంది పెద్రవేసిన లోకాన్ని నువ్వా నృష్టించావు; ఓ మానవుడా ! నువ్వా దీన్ని నడువుతుస్నాన 7 నిన్నడిగేవా నక్షత్రాలు పరిభ్రమిన్తున్నవి? నిన్నడిగేనా నువ్వు జన్మించొవు శా (ప్రతి విషయానికి నువ్వెందుకు బాధ్యత వహినున్నావు? వరమాత్క్ముడిలా పేర్కొన్నాడు : అనురాగమును భయమును కోవమును విడిచి మన్మయులై, నన్ను ఆశ్రయించిన వారై, జ్ఞానతపన్సు చద్వారొ వవితులైన పలువురు నా భావమును పొందియన్నారు. (గత, ఉవ అధ్యాయం, 10 వ ళ్లోకం) ఇహలోకంలోనే జీవన్ముక్తి పొంది ఈశ్వర భావమును పొందుటకు భగవంతుడీ శోకంలో మానవునికి ఒక ఉపాయమును నూవింబాడు. “జ్ఞానమును అనునరించుము. దీనినే తపన్సుగా చేనుకో. కోవమును విడివి పెట్టుము. అభిలాషను విడివిపెట్టుము. నన్నే శరణు వేడి" నాలో లీనము చెందుము. నువ్వునా భావమును పొందగలవు" అని పరమాత్ముడు పేర్కొన్నాడు. అన్ని వేతలను భగవంతునికి నమర్చింవి, మమకారం విడివి పెట్టి, ఎవతైతే కర్మాచరణకు పూనుకుంటున్నాడో అతన్ని పాపం అంటదు, తామరాకు మాది నీటిలా. (గీత, ర వ అద్యాయం, 10వ లోకం) ఇది బాలా మంచివార్తకదా మికు! పావం చేయ్యకుండా వుండేందుకు తోడ్పడే దోవకోసం తపించిపోతున్న ఓ మానవులారా ! మోకు ఈ శ్లోకంలో

భగవర్దీత పీకిక 139 భగవంతుడు మంచిమార్గం చూసివున్నాడు. ఈశ్వరుని నమ్ముకుని, అతనివని అనీ, అతనికోనం చేస్తున్నదనీ, చక్కగా తెలునుకుని, మి శేపనికి. వూనుకున్నా, అందువల్ల పాపం అంటదు, తామరాకు మోది నీటిబొట్టులా... పావం మిమ్మల్ని అంటిపట్లుకుని వుండదు ; అది మిమ్మల్ని విడివిపెట్టి. వారిపోతుంది. ల ద

“మానవుడికి సొంతమనదగిన వని అంటూ లేదు. వనిబేసే శ క్తిని కూడా అతనికి భగవంతుడు (ప్రసాదించలేదు. కర్మవలమునూ అతను పొందుట. లేదు. అన్నీ (వ్రకృతి స్వభావం అనునరించి జరుగుతున్నవి” (గీత, ర్‌ వ అధ్యాయం, 14 వ శ్లోకం). |

కాగా, అతని చేతీఫిను చూసి ఏవిధమైన ఈర్ష్యనుగాని చవలత్వంగాని' చెందవలదు. తనచేతకు ఆటంకంగా ఉండవచ్చోననే భావంతో ఇతర (ప్రాణులతో తలపడ నవనరం లేదు. ,

“విద్యా వినయములు కల (బ్రాహ్మణునియందును, గోవునందును ఏనుగు. నందును, కుక్కయందును, దాన్ని తినే చండాలుని యందును పండితులు నమబిద్ధిని కలిగివుంటారు.” (గీత, 5 వ అధ్యాయం, 18 వ ళ్లోకం) - అన్ని పరమాత్మ చెవుతున్నాడు.

కాగా, మానవులలో జాతి భేదమును గాని జ్ఞాన భేదమునుగాని చూడ కూడదని కృష్ణ పరమాత్ముడు పేర్కొన్నాడు. అంతేకాదు; అన్ని (ప్రాణులపట్ట ఏవిధమైన " 'ఫీదభావం . చూవకురడా ఉండడమే. జ్ఞానుల అకణిమని' పేర్కొన్నాడు.

అంతా ఈశ్వురమయం కదా! (వతి (ప్రాణిలోనూ విష్ణువు నిండివున్నాడు.. “నర్వమిదం బ్రహ్మం.” నర్వం నారాయణుడు. నక్క కూడా నారాయణుడే. (బాహ్మణుడు భగవక్‌ న్వరూవం;' చండాలుడూ భగవత్‌ న్వరూవమే- ఇటువంటప్పుడు ఒక జంతువుని ఏకారణంవల్లనైనా నరే తక్కువగా భావించడం అజ్లానానికి లక్షణం. హెచ్చుతగ్గులు భావించేవారు ఎప్పుడూ కూడా దుఃఖ విముకులు కాలేరు. భేదథావం నెలకొన్న చోట భయం ఉంటుంది ; విపతు ఊఉరిటుంది ; మరణం ఉంటుంది. అన్ని ఛేదములకూ అతీతంగా (వతిభాసేంచేదే జ్ఞానం. అదే ముక్తికి మార్గం.

[భారతి భగవదితను తీమిళం చెయ్యటమే కాకుండా, దానికి చక్కని పీరిక్ర కూడా (వాళడు. ఆ పీరికలోంవి ఒక భాగమే యిక్కడ యివ్వబడింది.]!

140 భారతి వచన రచనలు

చందిక కథ

ఖభూరంపం

పొదియమలై (అగన్త్యకూటం) చరియలలో వేళాంగుడి అనే ఒక అందమైన (గ్రామం ఉంది. దానికి దగ్గర్లో ఒక చిన్న నది (ప్రవహిస్తున్నది నలువైవులా నల్లని కొండశిఖరాలూ గుట్టలూ కనిపిస్తాయి. ఊరంతా తోటలు. కాగా, పొద్దుననుంవీ సాయంకాలం వరకూ పక్షుల కలకలారావం వినిపిస్తూ వుంటుంది.

ఆ ఊళ్లో మిగిలిన వీధులకి కొంచెం దూరంగా, పడమటి దిక్కుగా, నదికి దగ్గరగా _ఒక అగ్రహారం -- అంటే బాహ్మణవీధి ఉండేది. అ అగ హారంలోని పిల్లలందరికీ, ఎప్పుడూ పక్షుల కలకలారావం మధ్య పెరగడం వల్లనో, మరే కారణం వల్లనో, తియ్యని కంరాలు. ఆ పిల్లలు - అందులోనూ బాలికలు - మాట్లాడుకూవుంటే, సాధారణంగా మనలా తమిళం మాట్లాడినా, వాళ్ల మాటలు కోకిల ధ్వనులుగానో చిలుక పలుకులుగానో అద్భుతంగా ఉండేవి.

ఆ అగ్రహారంలో తూర్పుదిక్కున ఒక కృష్ణుడి గుడి. గుడికి అలి ముఖంగా పచ్చిక ఏవుగా పెరిగింది అక్కడ ఆలమందలూ కొన్ని గాడిదలూ మేన్తూవుండేవి. కొన్ని ఆవులు కృష్ణుని కెదురుగా పడుకుని, స్వామి వారి నుధ్దేశింవి జవం చేస్తున్నట్టుగా నెమరు. వేస్తూవుంటాయి. వాటి మోద కాకులు వాలి వుళ్లను పొడిని బాధించేవి. ఒక్కొక్కప్పుడు కంటికొనను పొడి వేలా నటిస్తూ ఆవులకి కాలక్షేవం కలిగించేవి. ఇవన్నీ చెట్టకొమ్మల మోద ఉన్న పక్షులు చూస్తూ వాటిని ఆశ్చర్యంకొద్దీ చెప్పుకునేవి.

(పేమకూ (ప్రకాంతతకూ అందచందాలకూ లక్ష్యంగా ఉన్న వేశాంగుడి ఒక అ(గ్రహారం. అక్కడ అతివలందరూ బంగారుబొమ్మలు. వురువులు నద్గుణ నంపన్నులు. అయితే చాలామంది నిరుపేదలు. వూర్వులు గడించిన ఆస్తిపాస్తులు, తోటా దొడ్డి అందరికి కొంచెంగా ఉన్నాయి. కాని వాటిమాోద వచ్చే ఆదాయం కేవల భోజనానికి కూడా నరిపొయ్యేది కాదు. మరి అందులోనే గుడ్డల్సు, వీరలు, రవికలు, పరికిణీలు, ఒడుగులు, సెళ్లిప్టు

చందిక కథ 141 బుతుస్నానాలు, బుతుశాంతులు, సీమంతాలు, ఎన్నో వండుగలు వబ్బాలు, ఉఊత్సవాలు, వేడుకలు మొదలైనవన్నీ గడువుకోవాలి. అందువల్ల ఆ ఊరి గృహన్ధులు, పొలమూవుట్రా తగ్గిపోగా, పేదరికం [క్రమ[క్రమంగా ఎక్కువ కాగా, బాధలు పడుతూ జీవించసాగారు. కాని వయన్సు ముదిరిన వారిలో అంత బాధగాని అనంతృప్పి గాని ఉన్నట్లు పిల్లలకు తెలియదు. వక్షులకూ తెలియదు. గుడి కెదురుగా ఎవ్వుడూ ఏవుగా పెరిగిన వచ్చిక వీళ్లలో మేసే ఆవులకు గాని గాడిదలకు గాని తెలియదు. ఇవి ఎవడూ నంతోషంలోనూ కోలాహలంలోనూ పాటల్లోనూ ఆనందోత్సాహాలలోనూ మునిగివుండేవి.

అ(గహారంలోని మిగిలిన బ్రాహ్మణులకంటె మరీ పేదవాడు మహా లింగయ్యర్‌. ఆయన కుటుంబం చాలా పెద్దది. ఇల్లేమో విన్నది. మునలి తలిదండ్రులు వితంతువెన ఒక చెల్లెలు. నుమారు మువృయ్యేళ్ల భార్య- ఆమెకు అయిదుగురు ఆడపిల్లలు ; ఆరవకాన్ను రేపో మాపో.

ఇంతమందికీ అన్నం పెట్టాలికదా! మహాలింగయ్యరుకి ెద్దలిచ్చిన అసి లేదు. యావనం, వటుదల, ఎలాగయినా డబ్బు నంపాదించవచ్చుననే నమ్మకం ఆయన్ని విడిదీపెట్టి చాలా రోజులయింది. ఆయన వయన్సు నుమారు నలభె చాటివుండదు. ఆలోగా పిల్ల లెక్కువైన బాధవల్ల, భార్య నోటి వాధవల్ల, తల్లిదం[డ్రుల వ్యాధి బాధవల్ల, వితంతువై న వెళ్లెలు యౌవన బాధవల్ర మహాలింగయ్యరుకి చింతలు ఎక్కువయినాయి. తల అంతా నెరిసి పోయింది. గూని వచ్చింది. కట్ల గుంటలు వడ్డాయి. దవడలు అంటుకు పోయాయి. ముఖం ముడతలు వడింది. వడుచుద నంలో కొంవెం శృంగారం ఎక్కువ కావడంతో మేహవ్యాధి అంకురించింది. ముఖంమాద, వీపుమోద, బుజములమిద మేహవుపొడలు కనిపిస్తున్నవి,

ఇలా ఊండగా, ఒక మార్గళినెల (మార్గశిరం) రాత్రివేళ అకాశం వాటుక్‌లా నల్లబడి పోయింది. నక్ష్య(తోలు కంటికి కనిపించలేదు. గ్రామన్ధులంతా తీ యిళలో ఉండిపోయారు. బయట జడివాన. దానికి తోడు భయంకరమైన నుడిగాల ీసోంది. రెండు క్షణాల కొకసారి లోకం జడునుకునేలా పిడుగుల చవూడు వినప్‌సోంది. చెట్లు విరిగిపడిన శబ్దం వినిపించింది. తోవులన్నీ గాలికి పాడవుతున్న సవ్వడి. దగ్గర్లో ఉన్న కొండలు ఒకదానితో ఒకటి ఢీకొని చెదిరిపోయినట్లుగా చప్పుడు వినిపిస్తోంది.

4142 భారతి వచవ రచనలు అ(గ్రహారంలో తమ తమ యిళ్లల్లోనే విక్కుకుపోయిన (ప్రజలు ఇవాళీతో 1వపంచం అంతమయిందని తమలో తాము అనుకున్నారు. భయంతో పిల్లలు ఏడవడం మొదలుపెట్టారు. స్రీలు విలపించారు. వురుషులు దుఃఖించారు. సుడిగాలి ఇంకా ఉధృతమయింది. ఇలా ఉండగా, భూకంపం మొదలయింది. అ([గహారంలోని యిళ్లన్నీ పాతవి. ఆ యిళ్లన్నీ పడిపోయినాయి. (ప్రజలందరూ మరణించారు. మహాలింగయ్యరు యింటి వీధివాకిట్లో ఉన్న చిన్నగది మాత్రం వడలేదు. ఇంటి నడవలో చేరిన మునలిదంపతులు, మహాలింగయ్యరు, ఆయన "అయిదుగురు ఆడపిల్లలు - వాళ్లందరి మోద యిల్లు విరిగి పడడంతో అంకా మరణించారు. వాకిట్లో వున్న గదిలో (ప్రనవవేదన వడుకున్న మహాలింగయ్యరు భార్యా, ఆమెకు తోడుగా ఆయన చెల్లెలూ ఉన్నారు. ర్మాతి నుమారు ఏడింటికి మొదలుపెట్టిన గాలివాన తెల్లవారు జామున నాలుగు గంటలప్పుడు నంభవించిన భూకంపంతో వూర్తి అయింది. అరగంటకల్లా లోకంలో (ప్రశాంతత యేర్చడింది. మరునాడు తెల్లవారింది. వితంతు వై నచెల్లెలు - విశాలాక్షి - బయటికి వచ్చి చూసింది. అన్నియిళ్లూ వడి పోయాయి. ఎక్కడ చూసినా మనుషుల కళేబరాలు ; మృగాలవీ పక్షులవీ యేశాలు. ఆ భీభత్సాన్ని వూర్తిగా చూసే సావకాశం ఆమెకు లేదు. గాలికీ వానకూ మోదుకుని వీధిలో పేరుకుపోయిన (కపేతాలను మాత్రమే అమె చూసింది. వడిపోయిన యిళ్ళల్లో మరణించిన మనుషల్ని ఆమె చూడలేదు, కాని తమ యింట్లోని వారంతా మరణించడం ఆమెకు తెలును కనక, మిగిలిన యిళ్లల్లోనూ అలాగే జరిగివుంటుందనీ, అందువల్ల వీధిలో జననంబారం 'లేదన్‌ అమె ఊహించింది. అప్పుడు మళ్లీ గతరాత్రి జరిగినీ ఆ భీభత్సం గుర్తుకి వచ్చింది. భూకంపం మొదలయిన వెంటనే మహాలింగయ్యరు మునలి తండి, “అయ్యయ్యో, నేల కంపిస్రోంది. మనమంతా వీధివాకిట్లోని గదిలోకి పోదాం. నన్నక్కడికి చేర్చండి అని మొత్తుకున్నాడు. అ మాటల నవ్వడి మాత్రం విశాలాక్షికి వినిపించింది. ఆ తర్వాత మాటలేవీ ఆమెకు వినిపించలేదు. గదిలోకి బయటి అరుగుద్వారా చేరవచ్చు. కాని యింట్లోంవి అక్కడికి వచ్చే దోవలేదు. అయినా, అ వృద్ధుని రోదనధ్వని మాత్రం ఆ గాలిని దాటి ఆమె చెవిని పడింది.

చం[దిక కథ శం లోపలున్నవాళ్లు మాశక్రం వాకిట్లో వున్న గదిని వేరుకోలేరని ఆమె (గ్రహింవింది. ఎందుకంటే, వీధివాకిలి తలుపు తెరిస్తేనేగాని లోపలున్నవాష్ట బయటి అరుగుద్వారా ఆ గదిలోకి రాలేరు. తలువుని తెరవడం తరువాయి, నవ్ల మేఘాలూ ఆ [వ్ర్రయమారుతం యింట్లోకి ప్రవేశిస్తాయి కదా! అందువల్ల" వాళ్లు బయటికి రాలేరని ఆమె అనుకుంది. ఒకటి రెండు క్షణాలలో ఉఊన్నట్లుండి లోపలి యిల్లంతా విరిగి వడిపోయిన వవ్వుడూ; అక్కడున్న వారందరూ చేసిన రోదనధ్వనీ ఆమెకు వినిపించాయి. అంతా మరణించారని ఆమె నిశ్చయించుకుంది. తానున్న గది కూడా పడిపోతుందని ఆమె భయవడింది. కాని పడలేదు. ఆ లోవల భూకంపం కాస్తా ఆగిపోయింది. మరికొంత సేపటికి గాలీ వానా కూడా ఆగిపోయినాయి.

ఈ విషయాలన్నీ గుర్తు చేనుకుంటూ, యిరుగు పొరుగుల వడిపోయిన, యిళ్లు విరిగి వడిపోయిన వెట్లు మొదలైన వాటిని ఆమై చూన్తూవుండగా, గదిలోనుంవి కాప్‌ కావ్‌ మంటూ ధ్వని వినిపింవింది. లోపలికి వెళ్ళి చూసింది. వదిన గోమతికి ఆడపిల్ల వుట్టింది. అ శివవుకి చెయ్యవలసిన వికిత్సలు విశాలాక్షి చేస్తూవుండగా, గోమతికి మరణకాలం నమోపించింది. ౨ తుదిఘడియల్లో, “విశలాక్షి ! విశాలాక్షి! నేనింకా రెండునిమిషాల కంటె ఎక్కువ (బతకను. నా (ప్రాణం పొయ్యేముందు నీకు రెండుముక్కలు చెప్పి పోతాను. అది నువ్వు నీ బొందిలో (ప్రాణం వున్నంతవరకూ మరివిపోవద్దు. మొదటిది : నువ్వు పెళ్లి చేనుకో, విధవా వివాహం వెయ్యదగిందే. “స్రీ వురువులు ఒక్కమోన్తరుగానే యముడికి లోబడివున్నారు. అందువల్ల వురు యలకు స్త్రీలు బానినలుగా, వురుషులకు శ్రీలు భయవడి ప్రాణమున్నంత వరకూ అఘోరించి మరణించవలనిన అవనరం లేదు. కనక వురుషులు దానిన నీచమైన స్వార్లవూరిత కొఫ్తాన్ని చింపేసి, పొయ్యిలో వడేని, ధైర్యంగా చెన్నవట్టణానికి వెళ్లి అక్కడ విధవావివావాలకు నపాయం చేసే నంఘం వారిని కనుక్కుని, వాళ ద్వారా మంచి భర్తను పొంది జీవించు, రెండోది? మవ్వున్నంతవరకూ నో పిల్లను కాపాడు. దానికి చంద్రిక అని సేరుపెట్టు అని చెప్పింది.

విశాలాక్షి *నలే' అంది. గోమతి ప్రాణం వరలోకం చేరుకుంది. (పెద్ద కథగా (నవలగా) దీన్ని (వాయాలని భారతి అనుకున్నాడు. కాని ఉద్దేశం నెరవేరకమునుపే ఆయన కాలధర్మం చెందాడు. విశాలాక్షి కథ

144 భారతి వచన రచవలు

చాలావరకు వూర్తిగా చెప్పబడింది. అందులోని మొదటి భాగాన్ని మాత్రం వేర్ప్చడమైనది.]

'వేదకాలపు బుషుల కవిత

(పికిక మాతం చేర్చబడింది)

కాశిలో హిందూ విశ్వవిద్యాలయ నంఘానికి + ంకుస్టావన చేసిన సందర్భంలో, చాలామంది విద్వాంనులు ఉవన్యసించారు. వాటిలో, విజ్ఞాన శాస్త్రవేత్తలలో తలమానిక మనదగిన శ్రీ జగదీశచం్యద్ర వను (బోన్‌) యిచ్చిన ఉపన్యానం ముఖ్యంగా పేర్కొనదగింది.

“లౌకికళాస్త్రు పరిశోధనలలో మళ్లీ భారతదేశం అగగస్థానం వహించేటట్లు వెయ్యడం మన కర్తవ్యం అనే విషయాన్ని ఆయన బహువిధాలుగా వివరించిన తర్వాత, ఉపనంహారంగా ఇలా పేర్కొన్నారు :

“హెందవ నాగరకతలో ఒక విశిష్ట శక్తి ఉన్నది. కాలానికి కలిగే పతన స్థితిని లోకంలోనీ వస్తువులన్నిటినీ భిన్నాభిన్నం చేసే మార్పులనూ ఈ శక్కివల్ల మన నాగరకత ఎదుర్కో కలిగింది. (ఈజిప్హు దేశంలో) వైలునడీ తీరానవున్న అస్సీరియా, బాబిలోనియా దేశాలలోను ఎన్నోవేల నంవత్స రాలక్రు మునువు గొప్ప గొప్ప విజ్ఞాన పరిశోధనలు జరగడాన్ని, అవి మార్చు లక్ర లోను కావడాన్ని, తుదకు మరుగున పడిపోవడాన్ని మన మహత రమెన నాగరకత చూస్తూనే వున్నది. (ఆరోజుల్లో కూడా మన నాగరకత అత్యంత (ప్రావీనమైనది.) ఆనాళ్లలో భారతమాత్‌ తనకు నాశనం లేదనే భావంతో ఉండేది. నేటికీ యౌవనం తగ్గలేదు. ఇక భవిష్యత్తులో కూడా నాశనం లేదన్న భావంతోనే స్థిరంగా నిలిచివుంది *

ఇలా, నవీన శాస్త్రవిద్యా శైలము మోద అగ్నిన్నంభం వలె వతిభానిన్తున్న శ్రీ వను (బోస్‌) వెప్పన మాటలు కేవలం ఉపచారవాక్యాలు కావు. మన మధ్యకాలపు అవివేకాలను మహిమలుగా భావించి, వట్టిగొప్పలు వెప్పుకునే వారి మాటలను మనం త్రోసిరాజనడం నముచితం. వను వండితుడు

వేదకాలవు బుషుల కవిత 145 "పేర్కొన్న విషయాలను మనం ఆదరవూర్వకంగా [గ్రహించడం నమంజనం. మధ్యకాలంలో మన జాతి అబద్దాలూ నిన్సృహలూ అనే వెత్త గుట్ట కింద అణగారి పోయింది. భారతమాత నిద్రలో ఉంది. ఇప్పుడు, మళ్లీ ఆ వెత్త లోంచి బయటపడి, ధైర్యమనే గంగానదిలో స్నానం చేసి, మన భారతజాతి తన గగనవీధిని అవుతున్న నూర్యోదయాన్ని (శేమవురన్సరంగా ఆహ్వానింవి జేజేలు వెవుతున్నది.

మరణం లేని ఈ హైందవ నాగరకత అనే కల్పవృక్షమునకు మొదట్లో విత్తనం నాటినవారు వేదకాలపు బుషులు, వారు ఎప్పుడు -- ఎన్ని శతాబ్దులకు పూర్వం --- జీవించారో అెక్క కట్టి చెప్పడానికి ఆధునిక వరిళోధనకు అందని అంశంగా ఉన్నది. హిమవత్ప్సర్వతం ఎప్పుడు ఏర్పడింది ? ఎవరికి తెలును ? వేదకాలను బుషులు ఎప్పుడు జీవించారు ? ఎలా వెప్పడం ?

త్రీ రామకృష్ణ వరమహంన చెవుతున్నారు :---

“మోరు (పార్ధన చేసేటప్పుడు, అది మనన్సు కిందిభాగం నుంవి రావాలి. తర్వాత కొంతకాలం వేవివుంటే, నాతల్లి జగదంచిక మౌ ప్రార్ధనను నెరవేరుస్తుంది.”

చక్కగా సెలవిచ్చారు రామకృష్ణ ముని. మనన్సు కింది భాగంనుంబి బహిర్గతమవుతున్న (ప్రార్ధనకు 'మం(తఠం' అని పేరు. అది ఫలిస్తుంది. కొని అక్క-డినుంది (హ్రార్లన వెలీకరావడం నులభం కాదు. అది బాలా లోతయినది. నము[ద్రవు లోతీని మానవులు కనుక్కున్నారు. మనన్సు కిందిభాగాన్ని కనుక్కోవడం దానికంటె ఎన్నోరెట్లు కష్టం. అయినప్పటికీ, నిన్నూవహ చెందవద్దు (ప్రతివ్యక్తి మనో జలధిలో వీలయినంత వరకూ మునిగి అక్కడున్న వస్తువుల్ని తీనుకు రావచ్చు. ఎంత కెంత లోతుగా వెళ్లగలిగి అంత కంతకు మంవి ముత్యాలు దొరకగలవు.

బుషులు మనోనైర్మల్యం సొధించినవారు. అందువల్ల, కిందిదాకా నులభంగా. వెళ్లి, అక్కడినుంచి మంత్రములు తీనుకువచ్చారు. ఆ మంద్ర ములకు దేవతలు స్వాధీను అవుతారు. వట్టి 'మాట' కు శ్ళక్తిలేదు. ఆమాట మనళ్ళక్తిని (గహించినట్లయితే, అప్పుడు దానికి మహిమ కలుగుతుంది. దేన్ని ఆనుకుంటావో అదే అవుకావు -- అన్నది తవ్వసి నత్యం. భావం నిజమైన భావమై ఉండాలి. లోతైన భావం, చలించని భావం, శక్తివంతమైన

146 భారతి వచవ రచనలు భావం, మారని భావం -- ఇటువంటి భావం అవిరకాలంలో లోకం (గ్రహించదగిన బాహ్య నత్యంగా మారుతుంది. “ఇం(దుడు"' అనబడే విజ్ఞాన శక్షిని మధుచృందర్షి మైన చెప్పినట్టుగా + కివంతములైన మంత్రములతో స్థావన్‌ చేశాడు. ఆ మంత్రములు కవితలుగా భాసిన్తున్నవి. బుగ్వేదంలోని బుషుల కవితలను చదివేటప్పుడు, మన మనన్సులో తేనె నన్రవిస్తుంది; జ్ఞానం దైవ మయమవుతుంది. తాను” గత వారం వెన్నపట్టణంలో కందసామి గుడిలో వనంతమండపంలో సాధు మవో నంఘం వారి ఆధ్వర్యాన ఒక సమావేశం జరిగింది. అందులో స్వామి అద్భుతానందులు అనే ఆయన ఒక మంచి ఉపన్యానం ఇచ్చినట్లు తెలియవస్తున్నది. ఆయన ఉపన్యాన సారాంశం . “మత విషయాలలో మన వూర్వులు అతి (ప్రళన్త్వములైన పరిళోధనలు చేశారు. వీటిని మనం చక్కగా అవగాహన చేసుకుని (ప్రపంవానికి ఉపదేశ?ంచాలి. ఈ విషయంలో అమెరికా, ఐరోపా మొద్నలెన పాశ్చాత్య దేశాలవారు మన నహాయం కోనం "ఎదురు చూస్తున్నారు ." ఇక, “మత విషయాలు” అనేవి పారమాంక నత్యములు, అనగా, వంచే (దియములకు అందనివి ; విశద్ధమైన జ్ఞానరే ద్వారా అవగతమయ్యే దేవిక నత్యములు, ఇవి జ్ఞానం, భక్తి, యోగం అనే మార్గాల ద్వారా నుగమము: లవుతాయి. వీటిని మన పూర్వులు ఎంతో శ్రమింది, (గ్రహింవి తమ గ్రంథాలలో నిక్షిప్తం చేశారు ఈ సంవదను మనం శక్తతో వశం చేనుకుని, (ప్రపంచానికి వంవిపెట్టి, ఈ ఐహిక దుఃఖాలను, అవివేకాలను, అల్బత్వ ములను తొలగింది నంన్కరించాలి. శ ఇది యా వ్యానంలోని ఒక భాగం

(కాను 147

“తనదు చదువు లోకమునకు రక్తి నొనగ,

పడయు నంతసమ్ము పండితుండు. " అని తిరువళ్ళువర్‌ చెప్పినట్టుగా, స్వామి అద్భుతానందులవారి అభిమతం కూడా అదే. కాని మన అభిలాషను ఇంతటితోనే ముగించకూడదు. లౌక్తిక్ష విషయాలలో కూడా మన నహాయాన్ని లోకం ఎదురు చూస్తున్నది. దీన్ని మనం విన్మరించ కూడదు. మన వూర్వులు పారమార్ధిక విషయాలలో మాత్రమే (ప్రజ్ఞ గడించినట్లు మనం భావించ కూడదు. ఐహిక జ్ఞానంలోను ఆశ్చర్యకరమైన (ప్రగతిని గడించారు. పెక్కు దేశాలతోను, వాటి బహు శాషస్రాలతోను పరిచయం గల నా మిత్రులొకరు ఐరోపాలో పేరు పెంవులు గడించిన (గ్‌కు (యవన) శిల్పం కన్నా మన దేశంలోని (ప్రావీన శిల్పకళ (వ్రశస్తమయిందని భావిస్తున్నారు. దీన్ని పాశ్చాత్య దేశాలకు తెలియ జేయాలన్న ఉరేశంతో శ్రే ఆనంద కుమారస్వామి మొద లైన విద్వాంనులు బహుధా కృషి వేన్తున్నారు. కాని ఈ విషయాన్ని మన తమిళ దేశంలో నివసించే వారికి వివరించే వారు ఎవ్వరూ కనిపించడం లేదు. ఎన్నో దేశాల నంగీత విధానాలను నేను ఒక మోన్తరుగా తులనాత్మకంగా వరిశీలింవాను. మన (ప్రావీన సంగీతానికి నరితూగేది ఈ (వవంచంలో ఎక్కడా లేదని నా నిశ్చితకాభ్మిపాయం. కవిత్వం విషయంలోనూ ఇంతే.

ఇక గణితం, రసాయనం మొదలైన విభిన్న శాస్త్రాలు కూడా మన దేశంలోనే మొట్ట మొదట అభివృద్ధి చెందాయి.

మనం లౌకిక్‌ విజానంలోనూ (ప్రగతిని సాధించాలి. తెలియని కాశ్త్రముల [ప్రాథమిక విషయాలను మనం ఇతరుల వద్ద నేర్చుకోవాలి. తర్వాత వాటిలోనూ మన పటుదలతోనూ, బుద్ధినూక్ష్మతతోనూ అభివృద్ధి సాధింవి వాటినీ మళీ యితరులికు తెలియజెయ్యాలి. లౌకిక జ్ఞానంలో మనం అగ సానం వపహాంచాలి. అందుకు మనమే అర్హులం.?

గా వ చ

బొంబాయిలో జరగనున్న కాం(గెను మహానభలకు పలు(ప్రాంతాల నుంచి (టతినిధులు వస్తున్నట్టు, వారిలో స్రీలు కూడా ఉఊండవచ్చుననీ అనుకుం టున్నారు. వురువ ్రజేనిధులకు కావలసిన సౌకర్యాలు కల్చించేందుకుగాను న్వవృ్భంద సేవకులు పురుషులు ముందుకు వచ్చినట్లుగొ, శ్రీ (ప్రతినిధులకు

148 భారతి వచన రచవలు కానలసిన వనతులు కల్పించేందుకు న్వచ్భృంద 'సేవికలు కూడా ముందుకు వచ్చినట్టుగా తెలియ వచ్చింది. ఈ (వింత) నవ్యత మన జీశానికి మహత్తర మెన (ప్రయోజనానికి దారి తియ్యవచ్చునని నా అభ్యిపాయం. "అరెరె! విలర విషయాలు మరవిపోయాంకదా ! యువాన్‌షి - కాయ్‌ - వెనా అధ్యక్షుడు కాయగా ఊన్నకూడు పండబారుతున్నాడు. వూర్వ రాజు వంశాన్ని నిర్మూలించేందుకు భగీరధ (వయత్నాలు చేసి, _చెనావారు (ప్రజా స్వామ్యం నెలకొల్పారు. యూవాన్‌- షి- కాయ్‌ వెవు సైనిక బలం ఊన్నందువల్ల ఆ (ప్రజాస్వామ్యానికి ఆయన నార్టుకత్వం వహించగలిగాడు. రోజులు గడవను గడవను, అవిరకాలంలోనే, యువాన్‌ మనస్సులో (ప్రజాస్వామ్యం కంటె (ప్రభు స్వామ్యమే వెనాకి తగినదనే భావం ఉదయిం వింది. [ప్రపంచమంతా ఆయనే రాజవుతాడని అనుకుంది. ఇప్పుడు పాఠ యువరాజుకి ఆయన తన కుమార్తె నిచ్చి పెళ్లి చేస్తాడనే వదంతులు. వినవస్తున్నవి. కాగా, _చెనాలోని (ప్రజాస్వామ్యం ఇంకెంత కాలం ఉంటుందో చూసి చెప్పమని మన దేశంలోని జ్యోతిష్కల్ని అర్షిస్తున్నాను. దాని తాలూకు జాతక వివరాలు చెప్పమన్నా చెపుతాను. 9

వైనా [ప్రజాస్వామ్యానికి ఉచ్చస్థానంలో రాహువు ఉన్నాడు. రెండవ స్థానంలో శని. శని నీచుడని అరీదరికి తెలిసిందే. మిగిలిన (గ్రవాలన్నీ వ(క్రములే. నేనే ఫలితం చెప్పవచ్చు. కాని నాకు జ్యోతిశ్శాన్హ్రంలో ఓనమాలు కూడా తెలియవు.

జ! ళ్‌ |!

చెయ్యూరు నుంచి శీ మాధవయ్య ఒక వృద్ధుని వివాహ నందర్భంగొ [వాసిన లేఖ కొన్నాళ్లకుముందు న్వదేశమి(త్రన్‌ పత్రికలో (వచురించబడ్డింది.

వృద్ధుని వయస్సు 70; ఆయన తల్లి యింకా (బతికి వున్నది. ఆమె వయన్సు $€8. ఆ అవ్వగారికి తనకూ సపర్యలు చేసేందుకుగాను ఆ వృద్దుడు ఒక వదహారేళ్ల పడుచుని 'పెళ్లి చేసుకోబోతున్నాడు. ఈ వృద్ధుని వద్దకు ఆమెది కాక యింకా ఇర్నవె ఒక్క మంది ఆడపిల్లల జాతకాలు వచ్చి నట్లుగా తెలుస్తున్నది. చివరికి ఏదో ఒక విధంగా మనను కుదుర్చుకున్న పిల తండి డబ్బుని, విధినీ, జ్యోతిషాన్ని నమ్మి యిందులోకి దిగాడట. భగవంతుణే నమ్మినటు తెలియలేదు ఒంటెకి జక్కంత్తోటా రవరక్షన్షష్థ్మైతమిళ దేశానికి యిదొకటేనా దురవస్థ ర జే ఎ స్మి

|./ భా ఖై న. 1 |

న. చ. య. న మ న స నన స... వ ప. వ. ప నం. న! వ వాట్‌ స మళ్ళ న షస న వ . వ న న.. న న మ. న హన. ప. వ. వ. మ మ. న నన. మ టు నుత! న మత. వ్‌, న స్‌ 0 స్ట న్‌ా స. [౫ సు స సై గ స్‌ పరస నవస

న