Telugu Avaligattu ( Navala ) - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

| (| ౧౦ెకన జ న. | శ శంజ గో జ గో | ల క్‌ గ్‌ నో | కుల. పాం యల - కా న శ్‌ జో |. | | - జీ గా 7 ం స ౨కి , న ళ్‌ న నో సం. గ్గ మనసుపడి మక్కువతో సేకరించిన . టు ఉ|| / గే. 1 ఈపుస్తకాన్నిసాహిత్యాభిమానుల కోసం భ్‌ ల స టు ' సుందరయ్య విజ్ఞాన కేంద్రానికి నాం. | “జ అనందంతో బహూకరిస్తున్నాం. . నూ న్న . - మల్లెమాల కుటుంబం కి ము | జే. కలం యాకణగ ల బడు నాల ఆ క్‌. త ఎ బీ! న స...

ఆ9ఎలిగట్టు డా॥ మల్లెమాల వేణుగోపాలరెడ్డి ప్రచురణ జూలై, 1995 స్వాతి

తిాిషిట్క నాల = 0ళ౮డఓ వం ౧131 ౧౫౫౬: 1995 ౮4౫౫ ప్త లా శీలా ౪౧౧౧౯2౦౦68 ౮౭౧౮౭౧ 000169 : 1000 [౧౭/8 : ౧. 50/- ౯౦” 0౦౦/65 . ౪192412౧6౧౧2 800% ౨8౧౦1 - 4|| 8/2౧౦0౧95 సీషజళ06272 - ౧|| 902౧0169 ౨౧44012 గాయవ19[06/5 - ౧౪౮9౧20261. '౮ స2గ602106౯ గ26002 ౧8121౧1 వ 112౧62 ౮౧ గ౭౦802 0191 - 516 150 గ్గ 520113 స60/౧201 (7 21/107, 59/80 గెండరం 6016, 11260202 - 516001. 5౧ 116౧0412 ౪6౧6460021 గింరర/ 5౧10206464 00100) గం౭6 110. 3, గ౭6202 - 516 002 ౧౧ 08562-252575, 244546 నిటర/5/౧6౧ రగ10౧12 54011906౧5 1-1-1౧81 ౦100౧౮68 ౫ గెండరం, (1/06/2586 - 500 020. ౧౧. 27631001 9394567345 ౧౧౧౪౮ ౭/ నలం లయ సూ ్యూ 0౧10641101 గ౧౧16౧5 - భసమ్సి ము 1-1-1/18/1, 6000౧6౭౫ గంజరం,. బో కం. (4/66/2026 -500 020. ౮ షం క టం! ౧౧. 27631001 (౩ యో

1. వవయయటార్‌ పాలి స్లై్తడో

క బ్‌ గనం గు క. ళ ఆఫ్‌ [ వ్‌! నా ( వ. నూ చల

• పపం టే య ఈ స! దా. మల్లెమాల వణుగోపాలలెడ్డి డా. మల్లెమాల వరలక్షె

ఆశీస్సులు తూయింటి ఫ్రేరూనురాగాల రూ అర్మూయిలు వ |. సట , ల. లో డా. పాశం శిరీష చా.తీగల వి, యామిని ౮9% ౮క5గ

ఆఅవలిగట్టు 7 జమ్‌ . మనోవిశ్లేషణపై... విశ్లేషణ టో! య - దా॥ పెళ్లకూరు జయప్రదసోమిరెడ్డి కడప గడపలో కూర్చుని రాసారో విశాఖపట్టణం ఇసుక తిన్నెల మీద కూర్చుని రాశారో తెలీదు కానీ రచయిత డాక్టర్‌ మల్లెమాల వేణుగోపాల్‌రెడ్డిగారు వ్రాసిన నవల “అవలిగట్టు” మీద పెన్నానది ఒడ్డున నివసిస్తున్న నేను అభిప్రాయం వ్రాయడం... ఎంతో ప్రియంగా అన్పిస్తోంది నాకు. నవలలోకి తొంగి చూసిన నేను ఆవలిగట్టు మీద నా అభిప్రాయం చెప్పబోయే ముందు మా మాష్టారి గురించి చెప్పాలి. మాష్టార్‌ అంటే ఎవరో కాదు “ఆవలిగట్టు” రచయిత వేణుగోపాల్‌రెడ్డిగారు. ఆయన విశాఖపట్టణంలో ఆంధ్రా మెడికల్‌ కాలేజీలో సర్దరీ డిపార్ట్‌మెంట్‌లో నాకు గురువుగారు. ఆయన క్లాసంటే అంత ఇష్టం. ఆయన కేజీల కొద్ది బరువున్న పుస్తకంలో అక్షరాల్ని సంక్షిప్తం చేసి, గ్రైండర్‌కేసి మా చేత తాగించడమే కాదు అందులో తన కన్‌సర్న్‌ని తీపి గులికల్లా కలిపేవారు తన స్టూడెంట్స్‌ బాగుపడి వృద్ధిలోకి రావాలనే ధ్వని ఆయన లెక్చర్‌లో వుండేది. ఎవరైనా వెనకబడిన స్టూడెంట్స్‌ వుంటే... వాళ్లంటే ఆయనకి కోపం వుండేది కాదు. చదవని వీడ్డని చూసి తండ్రిపడే ఆవేదన ఆయన కళ్లల్లో కనపదేది. వాళ్ల కోసం స్పెషల్‌ క్లాసులు తీసుకునేవారు. ఇప్పటిలా డబ్బు ఫీజు తీసుకుని కాదు. అభిమాన రుసుం తీసుకుని... ఆయన ఒకవేళ దబ్బు తీసుకుంటే దాన్ని ఎప్పుడో ఖర్చు పెట్టేసి వుండేవాళ్లు. ఆయన తీసుకున్న అభిమానం ఖర్చు పెట్టాలన్నా వీలయ్యేది కాదు. ఆయన నుండి స్ప్టూడెంట్స్‌గా మేము పొందిన ఆత్మీయతా సాంద్రత మా గుండెల్లో యింకా తగ్గనట్లు.... ముందుమాట సహజంగా రచయిత మీద కాదు, వారి రచన మీద రావాలి. కానీ నేను విఖిన్నంగా ఎందుకు (ప్రారంభించానంటే రచయితగా డాక్టరు వేణుగోపాల్‌రెడ్డిగారు వ్రాసిన నవల “ఆవలిగట్టు” చదివితే... ఆయన వ్యక్తిత్వం, ఆయన సంస్కారం... ఆయన క్షమాగుణం... ఆయన మంచితనం... ఆయనలోని విచక్షణాజ్ఞానం .. ఓర్పు... నేర్పు... ఇవన్నీ ఆయన నవలలో పాత్రలుగా నా కళ్లముందు కన్పించాయి. ఇతర రచయితలకు భిన్నంగా నవలా రచయితలో కొన్ని ప్రత్యేకమైన కోణాల్ని చూడగల్సిన నైపుణ్యం వుండాలి మన చుట్టూ వున్న ప్రపంచం పట్ల రచయితలకి అవగాహన వుండాలి. దాటిపోయే ప్రతి దృశ్యాన్ని ప్రతి సూక్ష్మ విషయాన్ని మెదడులో 'ఫిటటాపపా టాటా చా సా సి సాసాచిసియచాాసిటచపటటచాచపిటచాట పి హటాపిసిటాసాటాటిసాసాపిటును

8 ఆవలిగట్టు ముద్రించుకొని దాన్ని ఎప్పుడవసరమో అప్పుడు బ్రెయిన్‌లో నుండి సిరాలోకి రిలీజ్‌ చేసుకోగల మేధాశక్తి వుండాలి. రచయిత కలానికి విసుగు విరామం అనే పదాలు తెలియకూడదు. అక్షర శిల్చం చెక్కడంలో “ప్రాళ్లో ఉలి అవ్వాలి. మొత్తానికి రచయిత మనసు పరిగెట్టాలి. ఇన్ని లక్షణాలతో పాటు నవలా వస్తువుని ఎన్నుకోవడంలో కూడా వివేకాన్ని పండించాలి. ముఖ్యంగా పారకుడిని ఆసాంతం చదివించగల శైలి రచయితలో పుష్కలంగా వుండాలి. లేకపోతే రచయిత ఏ ఆశయంతో నవలా యజ్ఞం ప్రారంభించాడో ఆ ఆశయం సిద్ధించదు.

నవల (వ్రాయడానికి కూర్చున్నప్పుడు కొద్దిసేపటికే చుట్టూ ప్రపంచాన్ని మర్చిపోతాడు నవలాకారుడు. తను సృష్టించబోయే కథనంతో మరో ప్రపంచాన్ని సృష్టించుకుంటాడు. నవలా '్రక్రియలో మరో ఇబ్బంది కూడా వుంది. నవల వ్రాయాలని సంకల్పించుకున్నాక మనసులో మెదిలే భావాల ఆరాట స్వరూపాన్ని కాగితం మీద పెట్టి కథనో, కవితనో ప్రక్కన పెట్టినట్లు వదిలి పెట్టేయకూడదు. మనం చెప్పాలనుకున్నది చెప్పకముందే కాలమాన పరిస్థితులు మారిపోయి నవలా వస్తువు పాతబడే ప్రమాదం వుంది. కథా వస్తువు మనసులో మెదలగానే ముగింపు కూడా మైండ్‌లో ప్రింట్‌ అవుతుంది. నవల అలా కాదు. శిశువుగా పురుడు పోసుకొని ఎన్నో మలుపులు తిరిగి ఒక ప్రయోజాన్ని సంతరించుకుంటూ ఊహకందని విధంగా ముగుస్తుంది!

రచయిత డా॥ మల్లెమాల వేణుగోపాలరెడ్డిగారి 'ఆవలిగట్టు' నవలా వస్తువు చిత్రంగా ఏనాటికీ పాతపడనిది. పైగా ఈనాటికి చాలా అవసరమైంది. కొన్ని వసంతాల క్రితం పబ్లిష్‌ అయిన ఈ నవల తొందరపడి విడాకులు తీసుకుంటున్న ఈ రోజుల్లో తిరిగి పుస్తక రూపాన్ని సంతరించుకోవడం నాకు చాలా నచ్చింది నిదానిస్తే తనలో లోపాన్ని గ్రపించగల్లే జంటలకు ఈ నవల మార్గదర్శకం అవుతుంది. ఏ సాహితీ ప్రక్రియకైనా ప్రారంభం, ముగింపూ రెందూ ప్రాణాలు. ప్రారంభం పొరకుల చేత చదివింపజేయాలి. ముగింపు పారకుల్ని ప్రభావితం చేసే దిశగా సాగాలి. రచయిత, దా॥ మల్లెమాల వేణుగోపాల్‌రెడ్డిగారు ప్లాష్‌బ్యాక్‌తో ప్రారంభించిన నవల “ఆవలిగట్టు'. ఈ నవలలో ఎక్కడా పాఠకుడు తప్పు పట్టడానికి వీల్లేకుండా ప్రతి విషయాన్ని సూక్ష్మంగా పరిశీలించి మరీ వ్రాశారు. మిలటరీ వాళ్ల గురించి కూలంకషంగా తెలుసుకొని మేజర్‌ రావుగారి పాత్రని మలిచారు. రావుగారు ఈ నవలా నాయకి మాధురి తాతగారు. దివంగత మేజర్‌ రావుగారి వ్యక్తిత్వాన్ని మాధురి స్కృతులలో మలచడం నవలకి నవ్యత్వాన్నిచ్చింది. తాతగారు తిరిగిన పరిసరాల్లో కూర్చుని మాధురి తాతగారి జ్ఞాపకాల దొంతరల్ని నెమరు వేసుకోవడం పాఠకుల కళ్లను చెమ్మగిల్లేలా చేస్తుంది. సధ పటిధిటయసాసా సాధ పాయ హాచాయిచి యాట ధాటి చ యచ పిస టధిచాటాు పటాటానాాసాటాపిచిటాసాని

ఆవలిగట్టు | అహిల యయ ర య య చ లచ చచ ట్ట ాచ చ పాపాల ట్టాయల్య ల టారు చాటి సరపరా సిట్టాష్టాస్తాస్తాట్తా

సాధారణ మనుషుల్లో వుండే సద్దుణాల్ని, దుర్గుణాల్ని విపరీత గుణాల్ని ఈ మూడింటిని కధానాయకి మాధురి పాత్రలో సమర్థవంతంగా పోషించారు రచయిత డా॥ మల్లెమాల.

“వృద్ధాశ్రమానికి వద్దు. నువ్వు నా దగ్గిరే వుందే ఆంటీ” అన్న మాధురి భర్తను అపార్ధం చేసుకున్న మాధురి.

డబ్బు సంపాయించడంలో అధిక ఆత్మవిశ్వాసాన్ని కన్చరచిన మాధురి. ఒకరి డబ్బుకి ఆశపడని మాధురి.

అన్నీ తనకే తెలుసనుకునే ఏమీ తెలీని మాధురి.

పాగడ్తలిష్టం లేని మాధురి, లౌకికజ్ఞానం లేని మాధురి

దయ, నిర్దయ సమపాళ్లలో వున్న మాధురి.

ఈ మాధురి చుట్టూనే నవలంతా అల్లుకొని వుంది ఈ 'ఆవలిగట్టు నవలలో రచయిత డా వేణుగోపాల్‌రెడ్డి గారు ప్రకటించిన స్వీయభావాలు చాలా పటిష్టంగా వున్నాయి-

“మాధురి టీతో పాటు దుఃఖాన్ని దిగమింగుకోడానికి ప్రయత్నించింది” మమ్మీ డాడీలుంట్లున్న హెవెన్‌ ఏమైందో ఇప్పుడు తెలుసుకుంది మాధురి-

రచయిత వేణుగోపాల్‌రెడ్డిగారి నవల ప్రారంభం ఫ్లాష్‌బ్యాక్‌. కొన్నిచోట్ల ఫ్లాష్‌బ్యాక్‌ కుదరదు. కానీ అలా కుదరదానికి చనిపోయిన మేజర్‌గారి సంభాషణల కోసం మేజర్‌గారి డైయిరీని ఒక (ప్రధానాంశంగా తీసుకొని విజయం సాధించారు మల్లెమాల గారు. “అవలిగట్టు” నవలా రచయిత ప్రతి చిన్న విషయానికి ఎంతటి (శ్రద్ధ చూపారో అన్నదానికి నిదర్శనం-

“ఎప్పుడూ దయిరీ క్లుప్తంగా రాసే తాతయ్య ఇక్కడ అడిషనల్‌ పేపర్స్‌ వాడారు” అని మాధురి చేత అనిపించి పారకులకి ఆ అనుమానం రాకుండా ముందుజాగ్రత్త పడ్డారు డాక్టరుగారు.

ఇక వర్ణనల విషయానికొస్తే... కళ్యాణ వేదికను వర్ణిస్తూ అందులో బిస్మిల్లాఖాన్‌ వాయిద్యాన్ని - గిఫ్ట్‌ప్యాక్‌ని వర్దిస్తూ అందులో రెండు బెంగాల్‌ కాటన్‌ చీరెలు, ఒక ఇంపల్స్‌ బాడీ స్ప్రే, ఒక యార్డ్మీకాస్మటిక్‌ (ఆనాటి నవల కాబట్టి ఆ కంపెనీలు కోట్‌ చేసారు రచయిత. ఈ రోజుల్లో అయితే రెవలాన్‌, లోరియల్‌ లాంటి కంపెనీల పేర్లు తెలుసుకొని రాసేవారేమో) నన

10 ఆవలిగట్టు హిల్టింం్టం్టాల్టల్టేయ[ల్టిలల్టల స్ట లస లల ర్ట లల లం స్ట లిం య బిలిచి స్టే లిం స్టే లంచం శ్టేలలస్టేం జిం

ఒక బర్త్‌డే పార్టీని వర్జించేప్పుడు ప్రాన్‌ మసాలా సూప్‌లాంటి పోష్‌ వంటకాల్ని కూడా వర్ణించడం మర్చిపోలేదు. రచయిత డా। వేణుగోపాల్‌రెడ్డిగారు ప్రతి దృశ్యంలో, ప్రతి పాత్రలో జీవించారనదానికి ఇవి నిదర్శనాలు.

ఈ నవలా నాయకుడు "కిశోర్‌ పాత్రని చాలా వున్నతంగా చిత్రీకరించారు రచయిత. ఆ నాయకుడి పాత్రలో భార్యని సుఖపెట్టడానికి మగవాడిలో వుండాల్సిన లక్షణాల్ని పారకుడు చదవచ్చు. రచయిత వ్యక్తిత్వం ఎప్పుడూ పాఠకుడికి అందకూడదు. అనాలోచితంగా వేణుగోపాల్‌రెడ్డిగారు కిశోర్‌ పాత్రలో దొరికిపోయారని నా అనుమానం.

ఇంకొక పాత్ర “ప్రదీప్‌. నవల నడిబొడ్డులో ఈ పాత్రని పాఠకులకి పరిచయం చేసి మాధురి పాత్ర పట్ల క్షణకాలం అనుమానం కలిగేలా చేసారు. కానీ మాధురి పాత్రకి బెచిత్యాన్ని చేకూర్చిపెట్టింది కూడా ఈ పాత్ర.

దా!" మల్లెమాల వేణుగోపాల్‌రెడ్డిగారి “ఆవలిగట్టు” నవలలో కొన్ని పదాలు అ రచనకు అందాన్నిచ్చాయి. వర్తమాన భాగవతం, మిత్రసంపద, అంతశ్చేతన, మిక్స్‌డ్‌ ఫీలింగ్స్‌ మొదలైనవి.

“ఆవలిగట్టు” రచయిత మల్లెమాలగారు చిన్ని చిన్ని అంశాలకు కూదా చాలా ప్రాధాన్యత ఇచ్చారు. కడియం నుండి తెచ్చిన గులాబీలు. . హిందూ దినపట్రికలో అవినీతి... శశిబ్రొటా రచించిన 'ఎ సెర్చ్‌ ఫర్‌ హోమ్‌...

ముగింవులో మాధురి అంతర్మధనాన్ని చక్కగా చిత్రించారు రచయిత వేణుగోపాల్‌రెడ్డిగారు. కొన్ని సంఘటనలు ఆశ్చర్యకరంగా మనుష్యుల్ని ప్రభావితం చేస్తాయి. గాఢంగా వద్దనుకున్న వాటిని కావాలన్చించేలా చేసే సంఘటనలు కొన్ని అయితే కావాలనుకున్నవి హఠాత్తుగా దృఢంగా వద్దనుకున్నవి కొన్ని. ఈ విషయంలో గొప్ప (ప్రతిభను కన్పరచి కాలానికున్న మహిమను నవలా వస్తువుగా తీసుకొని “ఆవలిగట్టును సృష్టించారు రచయిత, అందుకే అన్నాను ఏ కాలానికైనా ఈ నవలా వస్తువు కొత్తదే అని.

తెలుగు భాష మీద ఎక్కువ మమకారం వున్న రచయిత వేణుగోపాల్‌రెడ్డిగారు. ఈ నవలలో ఎందుకో మరి ఇంగ్లీషు సంస్కృతి ఎక్కువగా దొర్లింది. మమ్మీ, డొడీ పదాల్ని మన సంస్కృతిలో మిశ్రమం చేసిన క్రిష్టియానిటీని అభిమానించే మేరీ పాత్ర సస్తారాటాచారాచాధప్తాటాటాటాటాటా పాయా చాయా టా సాహి టిచా పచ పిటాధపుప్తాటాపాటాటాసాటాహైపాటాసాటిటాటసా

ఆవలిగట్టు 11 అలల లిం ్టేల్టిలల లం టం లియే ర్ట లిం ల లంటి లలి రిచి అలలే లలల ల చట్టిం చట్టి. వల్లనేమో. ఈ నవలలో ప్రధానంగా కన్పడే రిచ్‌ అట్మాస్పియర్‌, సిటీ భేషజాలు కూడా నవలా నాయకి మాధురి బశ్చర్యవంతురాతై వుండపం వల్ల కావచ్చు. సమాజాసికి రచయిత ఒక టీచర్‌ లాంటీవాడు వృత్తిపరంగా ట్ర్య్యత్తిపరంగా టీచరైన డా॥ మల్లెమాల వేణుగోపాల్‌రెడ్డిగారి కలం నుంచి చురిన్ని సాహితీ (క్రియలను, ముఖ్యంగా అంతరించి పోతున్న నవలా రచనను ఆశిస్తూ. మానసిక విశ్లేషణాంశాన్ని నవలా వస్తువుగా స్వీకరించి సమర్ధవంతంగా నిర్వహించిన దా మల్లెమాల గార్ని అభినందిస్తూ...

నెల్లూరు పెళ్లకూరు జయప్రదసోమిరెడ్డి 29. 11.2007

శచిసిచా చా సచాసాటాటాసాాిసాట సాధి హాటాటాసాసిసిసాహాహస్టాసిటాసాటాహాటాచాటాసిటపాటాటాసాపాపా

12 ఆవలిగట్టు హీటరా ట్టల్య చల్‌ అచ్టల్టిట్టల్ట చ ల్టంల్టలయ్టాల్ట లల్టంయ్టల్టేంల్ట్టేలస్ట ర్ట లిం స్ట లచ స్టీం ంచ్టి య్టిల్టి్టిలం్టి ్టిం ్టిం ప. శాంతి పుష్ప వికసనం

జీవితాంశం ఇతివృత్తంగా, కల్పనలను జోడిస్తూ ఊహలతో నిర్మించుకుంటూ వెళ్లే పెద్ద కథే నవల... నవలకి ఇతివృత్తమే (ప్రధానమైనప్పటికీ పాత్ర పోషణ, భాష, తైల, సంఘటనాత్మకత వంటివి కూడా తగు పాత్రని పోషిస్తాయి...

ఏదీ ఎక్కువ కాకుండా, తక్కువ కాకుండానూ తగు పాళ్లలో వుంచి పారకుడిని కథలో మమేకం చేసరైానే మొదలూ, తుదీ ఒకే తూగులో ఒదిగేలా నవలని నడిపించగలగడం రచయిత యొక్క ప్రజ్ఞ మీద ఆధారపడి వుంటుంది.

అటువంటి ఒకే తూగు... బ్యాలెన్స్‌డ్‌గా కథను నడిపించడమనే నేర్పు వేణుగోపాల్‌రెడ్డిగారికి బాగా తెలుసు...

“అవలిగట్టు' అన్న ఈ నవలను డా. మల్లెమాల వేణుగోపాల్‌రెడ్డిగారు 1995లో (వాశారు... 95 జుల్లె “స్వాతి” మానవ(తికలో అనుబంధ నవలగా యిది ప్రచురించబడింది...

ఒక ఉదాత్త పురుషుడికి భార్య అయి కూడ... వేరొక అసూయాపరురాలైన స్నేహితురాలి మూలంగా అతడిని అనుమానించి, అపార్ధం చేసుకుని దూరదూరంగా వుంటూ... స్వయంకృషితో తనకు తానుగా పైకి రావాలని కోరుకుని క్రమంగా తన అనుమానం భమేనని తేల్చుకునీ కథానాయకి అతడిని కలుసుకుని సుఖంగా జీవితం సాగించాలనుకోవడమే ఈ నవల యొక్క సారాంశం.

“ఉరుములు, మెరుపులతో కుండపోతగా వర్షం పడి ఆగింది... నల్ల మబ్బులు దట్టంగా ఆనరించడంతో సాయంసంధ్య ముసురుగా ముసుగు కప్పుకుంది. తుంపరగా వాన పడుతూనే వుంది” అంటూ ఆ రోజు ఆ యింట్లో జరిగిన మేజర్‌ రావుగారి మరణం తాలూకూ అంత్య దివస తతంగాన్ని సూచిస్తూ ప్రారంభమవుతుంది నవల..

“తుంపరగా వాన పడుతూనే వుంది" అన్న వాక్యం మరి ఏ తోడూ లేకుండా మిగిలిపోయిన మేజర్‌ రావుగారి మనవరాలు మాధురి యొక్క ఎడతెగని దుఃఖాన్ని సూచిస్తుంది...

మేజర్‌ రావు తన మనవరాల్ని అపురూపంగానే అయినా అన్ని పనులూ నేర్పిస్తూ, అన్ని విద్యలూ అభ్యసింపజేస్తూ ఆర్మీ డిసిప్లినలో పెంచుతాడు... అందుకు వారింట్లో మేరీ కరుణ తోద్బడుతుంది. .. రావుగారి మరణం తర్వాత కూడ కరుణ ఆ యింటినీ, మాధురినీ అంటి పెట్టుకునే వుంటుంది క కొహాలో రా కారా ర కా క

అవలిగట్టు 13 ్థంచల్టల్ట ట్ట చ్టాల్టల్టయస్ట లాయ ల్టచ్టియ్టంల్టల్టై చాల ల చ్టాచ్టాల్టట్టాట్టాల్టింయ్ట సలిలం లల లం ం్ట్‌ం్ట అల ల్టేంర్ట్టేం

ఆర్మీలో నర్సుగా వుండిన కరుణ మేజర్‌ రావుగారి భార్య అంత్యక్రియల కోసం హైదరాబాదు వచ్చి రావుగారింట్లోనే వుండిపోతుంది... రావుగారి తోబుట్టువులా, సొంత యింటి మనిషిలా మాధురిని పెంచుకొస్తుంది.

కారు యాక్సిడెంట్లో మాధురి తల్లిదండ్రులిరువురినీ పోగొట్టుకున్నాక మేరీ కరుణే మాధురికి సర్వస్వం, తాతయ్యే దైవం అవుతారు.

రావుగారి మరణంతో ప్రారంభమైన ఈ నవల తాతయ్యతో తన అనుభవాల మాలికను ఫోటో ఆల్బమ్‌ చూస్తూ ఒక్కొక్క ఛాయాచిత్రం వెనుకా ఒక్కొక్క సంఘటననూ మాధురి నెమరు వేసుకుంటూ పారకుడికి అందిస్తుంది. ఇది నిజంగా ఒక మంచి

నవల పొడుగునా ఎక్కడా కూడా పాత్రలే తప్ప రచయిత కన్పించకపోవడం ఈ నవలలోని విశిష్టత,

ఆ ఫోటో ఆల్బమ్‌ (క్రమంలోనే కిషోర్‌కీ, తనకీ పెళ్లవడం, కిషోర్‌ చాలా ప్రాక్టికల్‌ మనిషి కావడం వల్లనూ, కెరీర్‌ నిర్మించుకునే క్రమంలోనూ తనని కొంత దూరదూరంగా వుంచడం... ఈలోగా ఒక ఆకాశరామన్న ఉత్తరం తనలో ఎక్కడలేని అలజడినీ సృష్టించి, కిషోర్‌కి మరింత దూరంగా జరిగి తాను బొంబాయి వెళ్లిపోవడం యివన్నీ కూడా మాధురి ఫొటోలను చూస్తూ స్మృతికి తెచ్చుకుంటుంది.

బొంబాయిలో మోడలింగ్‌లో క్రమక్రమముగా కీర్తి పతాకని ఎగురవేయాలని మాధురి అభిలాష... మనవరాలి పెళ్లి యిలా పెటాకులవడంతో లోలోపలే కుమిలి కృశిస్తూ వున్న మేజర్‌ రావుని కిషోర్‌ అప్పుడప్పుడూ వచ్చి చూసి వెళ్తూనే వుంటాడు... మనోవేదనని తట్టుకోలేక మేజర్‌ రావు తనువు చాలిస్తాడు...

తాతయ్య అంత్యక్రియలకు వచ్చి జరిగినదంతా నెమరు వేసుకుంటుంది మాధురి... తనని పలకరించడానికి వచ్చిన కిషోర్‌ని నిరసిస్తుంది. తాను ఎంత మాత్రమూ అతడితో కలిసి వుందబోవడం లేదంటూ ప్రకటిస్తుంది

అయితే మేరీ కరుణ, కిషోర్‌ల రిక్వెస్ట్‌తో ఒక నాలుగు నెలలు మా(త్రం కిషోర్‌ అక్క కూతురు సౌమ్యకి మిస్టెస్‌గా పనిచేయడానికి అంగీకరిస్తుంది.. . చివరికి మేరీ కరుణ, చిన్నారి సౌమ్యల పథకంతో ఇద్దరూ ఒకటవుతారు... యిదీ స్థూలంగా ఈ నవలాంశం...

పైకి చూట్టానికి యిది సాధారణ (పేమ కధలాగానో, మొగుడూ పెళ్లాల గొడవగానో లేదా సినిమాటిక్‌గానో అన్పించినప్పటికీ లోతులకు వెళ్లి చూసినపుడు మానవ స్వభావ చిత్రణ, అప్పటి సమాజ జీవితం, జీవితాన్ని ఎలా అర్ధం చేసుకోవాలి? ఎలా జీవించవచ్చు వంటి ఎన్నీ అంశాలు మనకి స్పష్టమవుతాయి... ఈ అన్ని అంశాలనీ ఒక ఉపదేశంగా తనలో ఇముడ్చుకున్న నవల యిది...

ప్రీల ఆత్మగౌరవం, వ్యక్తిత్వాల పట్ల రచయితకి ఎనలేని గౌరవం వుంది... అది నవల పొడుగునా మనకి కన్పిస్తూనే వుంటుంది... శల యంసిస్టాచ్టాచ్టాటిటాచుచాచుళాచ్తాటాచుచ్తాళ్టాచ్తారాచు హాలు హీత్టార్టాచ్తాచ్తాల్టాలాచ్టాల చట్ట ట్ట ల్ట్ట ట్టి

[4 ఆఅవలిగట్టు పనిమనిషి లక్ష్మి మాటల సందర్భంలో తన ఆత్మకధ గురించి మాధురికి చెప్తూ భర్త యొక్క పీడన, తాగుబోతుతనం, తిరుగుబోతుతనం, ధనదాహం అన్నీ ఎలా భరిస్తూ వచ్చిందో వివరిస్తుంది. . ఇవన్నీ చెప్తూ లక్ష్మి కంట తడిపెట్టలేదు అంటూ ఆమె ఆత్మస్థైర్యాన్ని సూచిస్తాడు రయిత... అంతేకాకుండా అలా చెప్పడంలో ఎక్కడయినా, ఏ కులంలోనయినా, ఏ మతంలోనయినా, ఏ వర్ణంలోనయినా గొప్పయినా, బీదయినా సరే స్త్రీల జీవితాలు చాలావరకూ ఆధిక్యత నీడలోనే నడుస్తాయి అన్న విషయాన్ని పరోక్షంగా చెప్పినట్టవుతుంది. చిన్నారి సౌమ్య మేరీ కరుణ యొక్క మతం గురించి ప్రశ్నించినపుడు కరుణ ఎంతో సౌొమ్యంగా- “మతాలు వేరేగానీ దేవుడొక్కడే కదా” అంటూ ఒక పాట విన్సిస్తుంది. “గాడీజ్‌ వన్‌ ఫర్‌ ఆల్‌ రామ్‌, రహీమ్‌, జీసస్‌ ఆల్‌ ఆర్‌ వన్‌ గాడీజ్‌ వన్‌ ఫరాల్‌ గాడీజ్‌ వన్‌... గాడీజ్‌ వన్‌... గాడీజ్‌ వన్‌ ఫరాలొ” దేవుడున్నాడా? లేడా? అన్న మీమాంసను పక్కనబెడితే, ఒకవేళ వుండి వుంటే దేవుడొకడే... యిన్ని రకాల మతాలు లేవు... ఇన్ని రకాల దేవుళ్లు లేరు అన్న విషయం సౌమ్యకి స్పష్టమవుతుంది... “యూ ఆర్‌ గ్రేట్‌ గ్రానీ అంటూ మేరీ కరుణని చుట్టేసుకుంటుంది సౌమ్య, శాంతిని సాధించలేని మనిషికి జీవితంలో ఏ సౌఖ్యమూ యింపుగా వుండదు... ద్వేషం మాని సమన్వయంతో ఆలోచించినపుడు ఎవరికయినా మనసు ప్రశాంతంగా వుంటుంది... ద్వేషం రగులుకున్నపుడు అలజడి చెలరేగుతుంది .. శాంతి పుష్పాలను వెదజల్లాలన్న ఆలోచనతో మాధురి శ్రీశ్రీ గేయాన్ని గుర్తు తెచ్చుకుంటుంది.. “గుండె గుండెకూ మధ్య ఘోషించు ద్వేషాలు ఆరిపోయేదెపుడన్నా మన ఆత్మలకు శాంతి ఎపుడన్నా! మనిషిలోని ద్వేషాన్ని అరికట్టగలిగితే శాంతి వర్పడుతుంది అన్న విషయాన్ని తనలోని విచికిత్సనూ కూడా పాఠకుల ముందు పరుస్తుంది మాధురి. శ్రీశ్రీ అనే కాదు సాహిత్యం పట్ల ఆమెకున్న అభిలాష, మాధురికున్న ఆంగ్ల సాహిత్య పరిజ్ఞానం పాఠకుడిని విస్న్మయపరుస్తుంది. కిషోర్‌ యొక్క వార్డ్‌ రోబ్‌లో “ఎ సెర్చ్‌ ఫర్‌ హోమ్‌” అన్న శళిబ్రొటా నవల దొరుకుళుంది... ఆ నవలని మాధురి అంతకుముందే చదివి వుండడంతో భారతీయత ఉట్టిపడే కథావస్తువుని గురించి పదేపదే మననం చేసుకుంటుంది. సిసటటుపాట టయ ఛిటాచాటాచాయురాపారానానాయాపాసాయాయాధి యాట పాధాటాసాచాసాస్తానాటాపాటాటాచసానినా

ఆవలిగట్టు 115 హిిపాపాసిటాసాపాసిటాటాపాసిపిటాపాపాసాపిటా పాసి పాహిటాా పటా హాసిని హాటాటానిసిచాసాసాహిసాసానా

అలాగే మరో ఆంగ్ల నవల *స్పింగ్‌ ఆఫ్‌ ది యూత్‌ చదువుతూ తన జీవితానికి సొమీష్యంగా వుంది అనుకుంటుంది మాధురి ఆ క్రమంలో 'జీవితమూ, సాహిత్యమూ కూడా పరస్పర ప్రతిబింబాలు... కథల్లో జీవితమూ, జీవితంలో కథలూ ప్రతిబింబిస్తాయని' ఆలోచిస్తుంది జీవితాన్నుంచి సాహిత్యానుభవం పొందినట్లుగానే సాహిత్యాన్నుంచి జీవితానుభవం పొందుతుంటాం మనం.

ఈ నవల వ్రాసేనాటికే నూతన ఆర్ధిక విధానాల మూలంగా సామ్రాజ్యవాద ధోరణులు చాపకింద నీరులా మన జీవితాల్లోకి 'ప్రవేశపెట్టబడి వున్నాయి. . మన దేశంలో విదేశీ మార్కెట్లకి గేట్లు బార్లా తెరవబడ్డాయి. వ్యవసాయమూ, విద్యా, వైద్యమూ కూడా సామాన్యుడికి అందుబాటులో లేకుండా పోయాయి... ఆ క్రమంలో కార్పొరేట్‌ హాస్పిటళ్ల మీద అంత లోతుగా కాకపోయినప్పటికీ ఒక విసురు ఈ నవలలో మనకి కన్పిస్తుంది...

స్టాఫ్‌ క్వార్టర్స్‌ కన్‌స్టక్షన్‌లో నిర్మాణంలో వున్న ఒక బిల్టింగ్‌ కూలి యిద్దరు పనివాళ్లకి దెబ్బలు తగలడంతో కార్పొరేట్‌ హాస్పిటల్‌కి తీసుకెళ్తుంది మాధురి అక్కడ గుండె ఆపరేషన్లు తప్ప మామూలువి చూడ్డం లేదు అనడంతో అంబులెన్స్‌ని నిమ్స్‌కి తిప్పిస్తుంది మాధురి.

“చిన్న చిన్న దెబ్బలకి ట్రీట్‌మెంటివ్వలేని వాళ్లు గుండె ఆపరేషన్లేం చేస్తారమ్మా?” అంటాడు డైవర్‌... (ధైవర్తో ఆ మాట అన్ప్సించడంలో రచయితలోని నిరనన వ్యక్తమవుతుంది . చైతన్యవంతురాలయిన ఏ స్రీ కూడా స్రీవాదాన్ని విస్మరించలేదు

మాధురి అంతశ్చేతన అపుడపుడూ బయటికి వచ్చి మాధురికి హితవు చెప్పి వెళ్తూంటుంది.. అయితే కొన్నిసార్లు ఈ చేతన నన్నూ మాధురినీ కూడ యిబ్బంది పెడుతుంది. . మాధురిలోని నిటారయిన వెన్నెముకని అది లొంగదీస్తున్నట్లుగానూ, మాధురి ఆత్మవిశ్వాసాన్నీ వ్యక్తిత్వాన్నీ అది కొల్లగొట్టుకుపోతున్నట్లుగానూ అన్పిస్తుంది... కానీ ఆలోచించినపుడు కధానాయకుడు కిషోర్‌లోని ఉదాత్తతను మాధురికి అర్థం చేయించడమే దాని ధ్యేయంగా తోస్తుంది...

కొన్ని సంక్షిష్ట్ణ౪ోల నడుమ మనం జీవించాల్సిన విధానం ఏమిటో చేతన బోధించి వెళ్తున్నట్లుగా వుంటుంది... మాధురి ప్రేమలో, దయలో, కరుణలో, క్షమలో హృదయాన్ని ముంచెత్తడంలోనే శాంతి పుష్పాన్ని విరబూయించవచ్చునని అర్ధం చేసుకుంటుంది చివరికి...

తాను నమ్మిన విలువలను క్రమం తప్పకుండా పాటించడంలోనే జీవితంలో ఉత్తీర్ణుడవుతాడు కిషోర్‌... అందులోనే శాంతిని పొందుతాడు ఈ యిద్దరు యువతీ యువకుల జీవితానుభవం ద్వారా తాత్త్వికతను నిరూపించిన నవల యిది... స్రీ పురుషుల ససాహాచాపాచాహాసాపా చాచా టాటా హాటా చాప ాటా సాహి సా టాటా సాటుటాపాతాస్తాపైటాసాటాస్తాటాసాసాటాతాసాసాస్తా

15 అవలిగట్టు స్యా యాాహాహాహాచాహాచచారాసాహానాపానా పాపాయి చా యా హాచాసారాహిచాధాసాసియాటాసాయానాటాతాపిటానాసినా నడుమ అవసరమైన (ప్రజాస్వామిక విలువలను పరోక్షంగానే అయినా నొక్కి చెప్పిన నవల యిది...

వృత్తిలోనే సామాజిక సేవను వెతుక్కుంటూ అహర్చిశలూ (ప్రజల కోసం పనిచేసే వ్యక్తులకు తమ జీవితంలో సాహిత్యం ఒక పాయ వంటిది మాత్రమే... సాహిత్యమే మొత్తం జీవితం కానేరదు... ఆ దృష్టితోనే ఈ నవలను చదవాల్సి వుంటుంది...

ఎక్కడ చూసినా నిరాశ నిస్సృహ, ద్వేషం, అసూయ తాండవిస్తున్న సమాజ సందర్భంలో... ఒక నెగటివిటీ ప్రపంచాన్ని పట్టి పీడిస్తోన్న సమయంలో మంచిని, ఉదాత్తతనూ పసిగట్టగలిగే దృష్టి వుండటం, స్పందనని యింకా రిట్రైన్‌ చేసుకోగలగడం ఈ రచయిత ప్రత్యేకత...

ఎక్కడయినా ఒక కూతురు తండ్రి సాహిత్యానికి ముందుమాట వ్రాసే సందర్భం వుంటుందా?... ఇక్కడుంది మరి... ఇవాళ యుద్ధ రంగంలో వున్న సమాజం పట్ల లోతయిన దృష్టితో, జీవితానుభవంతో, హృదయగత సంస్కారంతో మరో గొప్ప నవలని సృష్టించి పాఠకుల కందించవలసిందిగా పినతండ్రి మల్లెమాల వేజుగోపాల్‌రెడ్డిగారిని మళ్లీ సాహితీలోకంలోకి సాదరంగా ఆహ్వానిస్తూ... (పేమాభిమానాలతో వి. ప్రతిమ 29.12.2007

భాషాసాహాసాలపుసారారస్తారానా పాసా హా టాటాచార పాపా యాటాటాాసాసిసాసాపాత్తానతాచాపిచా యధా వ టాతాసాని

న్య పరిచయం ట్రై. - జానమద్ది హనుమచ్చాస్తి డా మల్లెమాల వేణుగోపాలరెడ్డి, కడపలో ప్రముఖ సర్జన్‌. ప్రవృత్తిరీత్యా సాహితీమూర్తి. ప్రముఖ కధారచయిత. యాఖైకి పైగా కధానికలు రచించి “మల్లెమాల కథలు, “స్ఫూర్తి ఉ(దాత్త పురుషుడు సంపుటాలుగా ప్రచురింపబడినాయి. “ఆవలిగట్టు” నవల “స్వాతి” మాసపత్రిక అనుబంధ నవలగా వెలువడింది. “చచ్చేం సాధిస్తారు” రేడియో నాటిక, నూటికి పైగా కవితలు, వ్యాసాలు, రేడియో ప్రసంగాలు, పుస్తక సమీక్షలు, గేయాలు వీరి కలం నుండి వెలువడ్డాయి. దశాబ్దం పైగా కడప జిల్లా రచయితల సంఘం అధ్యక్షులుగా, ఆంధ్రప్రదేశ్‌ సాహిత్య అకాడెమీ కార్యవర్గ సభ్యులుగా, ఆంధ్రప్రదేశ్‌ రాష్ట్ర అధికార భాషా సంఘ సభ్యులుగా పనిచేశారు. ప్రథమ, ద్వితీయ ప్రపంచ తెలుగు మహాసభలలో సత్కరింపబడ్డారు. మలేషియాలో, అమెరికాలో, చికాగోలో ఆటా మహాసభలలో సన్మానింపబడినారు

ఆకాశవాణి, కడప కేంద్రం సలహా సంఘ సభ్యులుగా పదేళ్లు ఉన్నారు. “ప్రసార భారతి” న్యూఢిల్లీ అవార్డుల కమిటీ 2002 జ్యూరీలో సభ్యులుగా వ్యవహరించారు. వివిధ సేవా, ఆధ్యాత్మిక రంగాలలో ప్రముఖ పాత్ర వహిస్తున్నారు.

(ప్రముఖ చలనచిత్ర నిర్మాత, ఆంధ్రప్రదేశ్‌ ఫిలిం చేంబర్‌ అధ్యక్షులు, శబ్బాలయా స్టూడియో అధిపతి డా। మల్లెమాల (ఎం. ఎస్‌.రెడ్డిగారికి వేణుగోపాలరెడ్డి స్వయానా సోదరుడు. డా మల్లెమాల వరలక్ష్మి ప్రముఖ గైనకాలజిస్టు వీరి సతీమణి.

= దాః జానమద్ది హనుమచ్చాస్థ్రి, కదప. ససారాధా యళ టాసాసాటాటాహాటాటా పాసా సిటాటాసాహాసాటాటుసాసాటా సట టాటా నాటాసాసాటానాసాళాసాటా

18 ఆవలెగట్టు

స క. = దా॥ మల్లెమాల వేణుగోపాలరెడ్డి “ఆవలిగట్టు” నవల పదమూదేళ్ల (క్రితం వ్రాసాను. “స్వాతి” మాసపత్రికలో

అనుబంధ నవలగా 1995 జూలైలో ప్రచురింపబడింది ఇప్పుడిది పునర్ముద్రణ.

ఈ మధ్యకాలంలో న్రీవాద సాహిత్యం పెల్లుబికి జ్రొత్త ఆలోచనలు సంతరించుకున్న సమయంలో, వస్తు వైవిధ్యం, పాత్రల శీల, మనో విశ్లేషణలో మార్పులూ చోటు చేసుకున్నాయి. అయినా నా అభిప్రాయంలో పరిస్థితులింకా అస్తవ్యస్తంగానే ఉన్నాయి. దాంపత్య జీవితాలలో సుఖ సంతోషాలు కొరవడుతున్నాయి.

అనాటి పరిస్టితులకనుగుణంగా సాగిన పాత్రల మానసిక ఆవేశాలకు, అలజడులకూ నవల సుఖాంతంగా రూపదిద్ది ఆవలితీరం సుగమన గమ్యంగా సాగింది. అందుకే పునర్ముద్రణలో మార్పులు చేయకుండా యదాతధంగా ప్రచురించడం జరిగింది ఇప్పటి పరిస్థితులకు ఏ మేరకు ఈ ఇతివృత్తం నప్పుతుందో పారకులే విశ్లేషించి తీర్చు చెప్పాలి. ముఖ్యంగా యువతీ యువకులు.

నవల ఆసాంతం చదివి తమ అమూల్యమైన అభిప్రాయాలను (వ్రాసి పంపిన మా కుటుంబ సన్నిహిత మిత్రురాలు డా పెళ్లకూరు జయప్రద సోమిరెడ్డిగారికీ, మా అమ్మాయి శ్రీమతి వి.ప్రతిమ (మా అన్నగారి కుమార్తెకు నా కృతజ్ఞతలు.

డి.టి.పి. చేసిన శ్రీ టి. వీరనారాయణరావుగారికీ, ముద్రించి యిచ్చిన ప్రజాహిత పబ్లిషర్స్‌ వారికి నా కృతజ్ఞతలు. ప్రచురణకు అన్ని విధాలా సహకరించిన వృక్షమిత్ర, వాస్తుయోగి శ్రీ గౌరు తిరుపతిరెడ్డిగారికి నమస్సుమాంజలులు, కడప 1 జనవరి, 2008 మల్లెమాల వేణుగోపాలరెడ్డి ఛాధధచ చిట టం ల యయారాసాసాటారారాచాచాచారాసచాచాసరర నన యటటానాటచిచచాతతసాం

అవలిగట్టు 419 క.

ఉరుములు మెరుపులతో కుండపోతగా వర్షం పడి ఆగింది నల్ల మబ్బులు దట్టంగా అఆవరించడంతో సాయం సంధ్య ముసురుగా ముసుగు కప్పుకొంది. తుంపరగా వాన పడుతూనే వుంది

మాధురి డ్రాయింగ్‌ రూమ్‌ సోఫాలో కూర్చుని ఫెమినా తిరగేస్తుంది. ఇల్లంతా బోసిపోయింది. మేజర్‌ కె.ఎస్‌.రావు అంత్య దివసతతంగం ఆ మధ్యాహ్నమే ముగిసింది. సమాధి దగ్గర కార్యక్రమం పూర్తి చేసుకొని బంధుమిత్రులంతా దీపం చూసి చేయి ముంచి వెళ్ళిపోయారు. ఎక్కువమంది బంధుమిత్రులు మేజర్‌ రావు చనిపోయిన రోజునే వచ్చి వెళ్లారు. వర్షాభావంచేత ఆరోజు అత్యంత సన్నిహితులైన బందుమిత్రులు తప్ప ఎక్కువమంది రాలేదు. మనిషి గతి అంతేనేమో... మరణం... పరిస్థితిని మార్చేస్తుంది

మాధురి మేజర్‌ కె.ఎన్‌.రావుగారి మనవరాలు. కారు ఆక్సిదెంటొలో తల్లిదండ్రులిద్దరూ ఈ లోకాన్ని వదిలి ఒకేసారి వెళ్లిపోతూ ఈ లోకానికీ మేజర్‌ రావుకీ మాధురిని వదిలి వెళ్లే నాటికి ఆమెకు పదేళ్ల వయస్సు

ఒక్కగానొక్క కొడుకు... అందునా క్లాస్‌ వన్‌ ఆఫీసరు. ఆత్మీయతానురాగాలు రాశి బోసికొని వినయ విధేయతలతో తన ఇంటిని అలరించిన అందాల బొమ్మ కోడలితో కలిసి స్వర్గానికి వెళుతూ తన కొడుకు మేజర్‌ రావుకు మిగిల్పిపోయిన అపురూప కానుక మాధురి

మేజర్‌రావు ఆమెను అపురూపంగానే పెంచాడు. అంతమాత్రాన పనిచేస్తే శరీరం కందిపోతుందని ఇటున్న పుల్ల అటు ఎత్తి పెట్టనివ్వకుండా పెంచలేదు. అన్ని పనులు నేర్పించాడు మేరీ కరుణ శిక్షణ కింద ఇంటి పని, వంటపని, తోట పని నేర్చుకుంది. కారు డ్రైవింగ్‌, కరాటే, గుజ్జపు స్వారి, యోగ సాధన అన్నిటిలోనూ ఆమెను తనకు ధీటుగా తయారు చేసాడు మేజర్‌. ఆర్మి దిసిప్ల్టీన్‌తో పెంచాడు. తార్మికమైన శాస్రీయమైన జీవిత పరమార్దాన్ని బోధించాడు. విజ్ఞానముపై జిజ్ఞాసను పెంచాడు.

(ప్రేమతో వారిద్దరి జీవితాలు పెనవేసుకుపోయాయి. వయోబేధం మరిచివారు అత్యంత సన్నిహితులయ్యారు. మాధురి పెద్ద పోలీస్‌ ఆఫీసరు కావాలని మేజర్‌రావు ఆశ, ఆశయం... బి.ఏలో గోల్డ్‌మెడల్‌, ఎమ్‌.ఏ.లో డిస్టింగ్‌షన్‌ తెచ్చుకుంది మాధురి కాంపిటీటివ్‌ ఎగ్జామినేషన్‌కు కోచింగ్‌ తీసుకుంటూంది.

ఫెమినా ప్రక్కన పెట్టి మాధురి తాతయ్యతో గడిపిన మమతానురాగాల స్మృతులు నెమరు వేసుకుంటుంది. మేరి కరుణ వెచ్చగా టీ తెచ్చి టీపాయ్‌ మీద పెట్టింది.

బోసిపోయిన ఇంట్లోని చీకటిని మెర్మ్యూరి లైట్‌ కాంతి తొలగించలేకపోయింది. మాధురి తన మనసులోని చీకటిని తొలగించడానికి ప్రయత్నిస్తుంది

“బేబ్‌ టీ తీసుకో... ఒంటరిగా కూర్చుని ఎంత ఆలోచించినా గగ్రాండ్‌పా ఇక రారు కదా! మనసు కుదుటపరుచుకో!” తల నిమురుతూ అంది మేరి ఫిస్తాసిసాటాసిటాటాాటాటాసాయ పాపా హాిటా సిటి టారాపాలిటాిరా పర ాసాస్తాటాటాటాటిస్తాసారా్తాపాట్తాప్తాత్తు

20 ఆవలిగట్టు ససపు టాటా టు సాటాచాహాహాహానాచాహాహాసాచాసా చాయా చాయా యాయారారారాహాసారాసానాయా పా హాపాసిహిసాసానానా మాధురి టీ సిప్‌ చేసింది. రెండు వేడి కన్నీటి బొట్లు టీ కప్పులో పడ్డాయి... వాటితో కలిపి టీ క్రాగేసింది. టీతో పాటు దుఃఖాన్ని మ్రింగుకోవడానికి ప్రయత్నించింది. “గ్రాన్‌! తాతయ్యది... నా చిన్ననాటి ఆల్బమ్‌ ఒకసారి తెచ్చి ఇవ్వవా!” అడిగింది మాధురి. “షూర్‌! నువ్వు లేచి ముఖం కడుక్కొని, బట్టలు మార్చుకో నేను ఆల్బమ్‌ తెస్తాను”. మేరి కరుణ మేడపైకి వెళ్లింది. మాధురి తన బెడ్‌రూమ్‌కి వెళ్లింది. మేరి కరుణ మేజర్‌ రావుకు ఆర్మీలో పరిచయం అక్కడ నర్సుగా ఉండేది. అమె పెళ్ళి చేసుకోలేదు. మేజర్‌ రావు కుటుంబంతో చాలా సాన్నిహిత్యాన్ని సంపాదించుకుంది. మేజర్‌ రావు ఢిల్లీలో అర్మీలో పనిచేస్తున్నప్పుడు ఆయన ఇంట్లో జరిగే ప్రతి వేడుక, వినోద కార్యక్రమాలలో ఆయన భార్యకు కుడిభుజం మేరి కరుణ. ఆయన కుమారునికి అత్యంత ప్రియమైన ఆంటీ మేరి కరుణ. మేజర్‌ రావు పెట్టిన అన్ని టెస్టుల్లో పాసయి ఆయన కుటుంబంలో ఒక ప్రత్యేక స్థానాన్ని సంపాదించుకుంది మేరీ కరుణ. మేజర్‌ రావు ఆర్మీ నుండి రిటైర్‌మెంటు తీసుకుని హైదరాబాద్‌లో సెటిలయ్యాడు. చాలా మోడరన్‌గా ఇల్లు కట్టుకున్నాడు... కంట్రీ క్షబ్‌లో మెంబర్‌షిప్‌ సంపాదించాడు. ఉదయాన్నే గోల్ఫ్‌ క్లబ్‌కు వెళతాడు. కొడుకుని సెంట్రల్‌ స్కూల్లో చదివించాడు. సివిల్‌ సర్వీసస్‌ కోసం కాంపిటీటివ్‌ ఎగ్జామ్స్‌ వ్రాయించాడు. కొడుకు ఐ.ఎ.ఎస్‌. ప్యాసయి కేంద్ర ప్రభుత్వ సర్వీసులో చేరాడు. ఆ తర్వాత కొడుకుకి నచ్చిన పిల్లతో పెళ్లి. అన్నీ తన లక్ష్యాలను అధిగమించి నెరవేరడంతో గర్వం నొసలు మీద, దర్చం మీసాల మీద నాట్యమాడాయి ఆ నాట్యం ఇంకా సాగుతుండగానే భార్య మరణించింది. తన తోడు నీడ గతించడంతో సంసార వేదిక మీద తాళం తప్పినట్టయింది. జీవన రాగం మూగబోయినట్టయింది. ఆళల గమ్యం శృతి తవ్పీ ఆశయాల అయ మారిపోయినట్లయింది. మేజర్‌ రావుకి భవిష్యత్తు చీకటిగా కన్పించింది. అదే సమయంలో మేరి కరుణ రిటైరై, మేజర్‌ రావు భార్య అంత్యక్రియలకు ఢిల్లీ నుండి వచ్చి అలాగే, అక్కడే, ఆ యింట్లోనే ఉండిపోయింది... జీసస్‌ సాక్షిగా ఆమె తన జీవితాన్ని ఆ కుటుంబానికే అంకితం చేసింది. తనతో తెచ్చుకున్న పియానో మీద హృద్యమంగా మీటిన కరుణ రసతంత్రులు ఆ కుటుంబంలో ప్రతి ఒక్కరి మీద అనురాగ 'ప్రవంతులను వెదజల్లాయి. ఆమె హృదయంలో నుండి ఉప్పొంగిన (ప్రేమ ప్రవాహంలో వారంతా మునిగి తేలారు. అంతటి ఆప్యాయత అనురాగాలను అలయం చేసుకొని మాధురి జన్మించింది మాధురికి మేరీ గ్రానీ... _. 2ట్‌ గానీ... మేజర్‌ రావుకి మేరీ ఆ యింటి ఆడపడుచు. _ కోడలికి తల్లిగాని తల్లి... కొడుకును అన్ని సమయాల్లోను అంటి పెట్టుకున్న ఆంటీ .. అరమరికలు లేని జీవితాలతో అనుబంధాల ఆవరణ అయిపోయింది ఆ యిల్లు. సఖ బరల్లీ తండ్రి పోయిన తరువాత మాధురికి మేరీనే ఆలంబన. పాపను పువ్వుల్లో పెట్టి పెంచింది మేరీ. ఆమె ఆదరణ తాతయ్య మిలటరీ డిసిస్తైన్‌లలో నిశ్చింతగా మాధురీ టీనేజస్‌ గడిచిపోయాయి. లే ప్‌ స.

స్వాభావికంగా మాధురి స్వతంత్ర భావాలు గల యువతి... ఆధునిక దృక్పధం ఆమెది. ఆమె స్వభావానికనుగుణంగానే నడుచుకునేవాడు మేజర్‌ రావు... ఆ చనువుతో కొంత వరకు కొన్ని విషయాలలో చిన్నచిన్న సమస్యలు ఎదురయ్యేవి. బాయ్‌ఫ్రెండ్స్‌, కాలేజి పిళ్నిక్‌లూ, (ఫెండ్స్‌ పార్టీల నుండి తాతయ్య, (గ్రానీ ఆమెను నిరోధించ లేకపోయారు. నవీన దృక్పధంతో అమ్మాయిలు సమాజంలో దూసుకపోవడం మేజర్స్‌ రావుకు ఇష్టమే అయినా ఇంకా పరిపుష్టి పొందని వర్తమాన సమాజంలో డాషింగ్‌ గళ్ళ్‌కు భవిష్యత్తు ఎలా వుంటుందోనన్న ఆందోళన మేజర్‌ రావును తరచు కలవరపెట్టక మానలేదు. . మేరీ కరుణ నూరిపోసే ధైర్యంతో ఆ కలవరం నుండి తేరుకొనేవాడు.

డ్రైన్‌ మార్చుకొని వోల్లో వచ్చి కూచుంది మాధురి. ఫోటో ఆల్బవ్‌ తిరగేయసాగింది. సీరియాటంగా అరేంజి చేసిన ఆల్సమ్‌లోని బొమ్మలకు కదలిక వచ్చి తన జీవితాను క్రమణికగా మాధురీ కళ్ళ ముందు టే తిరగ నారంభించింది

మేజర్‌ గుర్రమై, ఆయన వీపు మీద కూర్చుని మాధురి స్వారి చేస్తున్న దృశ్యం. మాధురికి ఆరేళ్ల వయస్సు,

“గ్రాండ్‌పా! బీ స్తో నేను పడిపోతాను” పెద్దగా అరిచింది మాధురి.

“బేవీ!ీ ఈ తాతయ్య ముసలిగుర్రం. చేతుల మీది నడకకే పడిపోతే, ఖంగారు పడిపోతే, రెపు అసలు గుర్రం మీద ఎలా స్వారీ చేయగలవమ్మా! గట్టిగా కళ్లెం పట్టుకో! దైర్యంగా కూర్చో! పెద్దయ్యాక నీవు రేసు గుర్రం మీద రేస్‌కోర్స్‌ గ్రౌండ్స్‌లో దౌడు తీస్తుంటే ఈ తాతయ్య పొంగిపోవాలి. ఉప్పాంగి పోవాల” మేజర్‌ రావు మనవరాలికి ధైర్యం నూరిపోసాడు.

మాధురి కాళ్లను నిక్కదన్ని కాళ్లెం బిగించింది... మేజర్‌ గొంతుకి కళ్లెం బిగుసుకుంది

“బేబీ. నువ్వు రౌతువైతే కావచ్చుకాని నేను అసలు గుర్రాన్ని కాదు. కళ్లెం వదులు చెయ్యి” అరిచాడు మేజర్‌. మాధురి గాభరాగా గుర్రం దిగి గొంతు పగ్గం ఊడదీసింది.

“ఆప్రాహా! వెరీగుడ్‌ వేవీ! కళ్లెం పట్టడం, విడవడం అలవాటయ్యింది” ఒక్కసారిగా మాధురీని ముద్దు పెట్టుకొని భుజాల మీదికి ఎత్తుకున్యాడు. తల్లీ దండ్రుల దివసంనాడు తాతయ్య ఒడిలో తలదూర్చి ఎక్కిళ్లు పెట్టి ఏడుస్తున్నప్పుడు ఆమె గుండె మీద కుడిచేయి వేసి ధైర్యం చెబుతూ, ఎడమచేత్తా తల స్‌మురుతున్న సందర్భాన్ని మేరీ కరుణ కెమెరాలో బంధించిన దృశ్యం.

“బేనీ! మమ్మి డాడీ ఎక్కడికో వెళ్లలేదమ్మా! హైదరాబాద్‌ నుండి ట్రాన్స్‌ఫర్‌ అయి హెవన్‌కు వెళ్లారు. అక్కడనుండి నీకు బెస్ట్‌ విషెస్‌ పంపిస్తుంటారు. ఉద్యోగాలు చేసేవాళ్లు ఒకచోట ఉంటారా... ఇది డాడీకి ప్రమోషన్‌... నేను ఒంటరిగా ఉండలేనని నిన్ను నా దగ్గర వదిలివెళ్లారు.. నువ్వూ ఈ గ్రాండ్‌పా లేకుండా ఉండగలవా!” గుండెల్లో దాగిన ఆవేదన కండ్లలోకి వచ్చి నీరుగా మారిన కన్నీటి బొట్లను తుడుచుకుంటూ అన్నాడు మేజర్‌ రావు.

“గ్రాండ్‌పా! మీరెందుకేడుస్తున్నారు... ఈసారి హాలిడేస్‌కు మనమూ హెవన్‌ వెళ్ళాం” తాతయ్య కన్నీటిని తుడుస్తూ అంది మాధురి. ఆమె అమాయకత్వాన్ని గట్టిగా సాసాపాహాటాచచచాచాటాపాటటాసాచిచాచాసాపాటాసాటాసాటాగాసా టాటా టాచాటాటాచాటాటాసాపాసాపిపాసాటాపు

ణ2 ఆవలిగట్టు గుందెకు హత్తుకున్నాడు. పదహారేళ్ల వయస్సు... పరువం పరవళ్లు తొక్కుతుంటే, 'స్వీట్‌ సిక్స్‌టీన్‌ సందర్భాన్ని ఘనంగా ఏర్పాటు చేసి మాధురీ చేత కేక్‌ కట్‌ చేయించి అతిథుల కరతాళ హర్షధ్వానాల మధ్య మేజర్‌ తన మనవరాలి నోటికి కేక్‌ ముక్క అందిస్తూ ఆనందిస్తున్న చిత్రం, తన ఈడు, తన జోడు అయిన ఫ్రెండ్స్‌తో కలిసి ఫెస్టివల్‌ మూడ్‌ను మాదురి పంచుకుంటున్న ఫొటో ప్రక్క... ప్రక్కనే అంటించి ఉన్నాయి.

ఆ రోజు ఎంత ఎక్స్‌టసీతో, ఎంత ఎమోషనల్‌గా, ఎంత సగర్వంగానో తాను అందరి మధ్య గడిపిన ఘడియలు, ఆ మధురక్షణాలు గుర్తుకొచ్చి హృదయం పులకించింది మాధురీకి. మెరీ కరుణ వద్దన్నా వినకుండా పనిమనిషి చేత ఆ రాత్రి మాధురికి దిష్టి తీయించాడు తాతయ్య. ఆ రాత్రి తన (ఫ్రండ్స్‌తో గడపడానికి పర్మిషన్‌ అడిగింది తాతయ్యను.

“జేవీ! నువ్వ్నింక చిన్న పిల్లవుకావు... నీకు నీ వయస్సును గుర్తు చేయడమే కాకుండా, నీవు ఇక మీద అనుసరించవలసిన కాన్ని సాంఘిక బాధ్యతల పట్ల అవగాహన తెప్పించడానికి కూడా ఈ ఫంక్షన్‌ అరేంజి చేయడంలో ముఖ్యోద్దేశం... నీవు బాగా చదువుకోవాలి... పెద్ద పోలీస్‌ ఆఫీసరు కావాలి... మమ్మీ చాడీలకు మంచిపేరు తేవాలి, మేజర్‌ కె.ఎస్‌.రావు గ్రాండ్‌ దాటర్‌ ప్రజలకు రక్షణ కల్పించడంలో సాహసోపేత్రమైన ఒరవడిని స్లుష్టింగాలి... ఆ లక్ష్యం వైపు నీ దృష్టిని సారించాలి... ఇలారా! పతిక్షణం నీ ద్వేయం నెరవేరెందుకు ఈ దేశ అభ్యున్నలికి శ్రమించేందుకు పాటుపడతానని మమ్మీడ్రాక్ష్యి

ఫొటో ముందు ప్రమాణం చెయ్యి” ఆవేశంగా అన్నాడు మేజర్‌.

మమ్మీ డాడీలు ఉంటున్న హెవన్‌ పదయిందీ ఇప్పుడు తెలుసు మాధ్యురిక్తి ఫొటో ముందు నిల్చుని రొటీన్‌గా కళ్లు మూసుకొని చెంపలేసుకుని, “తాతయ్యా! న్య చెప్పినట్లే నేను ప్రమాణం చేశాను... సో! ప్లీజ్‌ ఈ రాత్రికి మా ఫ్రెండ్స్‌ ఓబరార్పొల్రో అరేంజి చేసిన పార్టీకి పాయ్యేందుకు పర్మిషన్‌... ప్లీజ్‌... కన్‌ ఐ టేకిట్‌ ఫర్‌ గ్రాంట్రగ్ర మా మంచి తాతయ్య”... తాతయ్య తలవంచి ముద్దు పెట్టుకొని అనేసింది. మేజ్కగ్ర్ఞ ఆలోచించడానికి టైం ఇవ్వలేదు.

• “ఆల్‌రైట్‌ బేవీ! కానీ ఎంత రాత్రయినా ఇంటికి తిరిగి వచ్చేయ్‌? కారూ, ర్జ్‌రూ, నీతోనే ఉంచుకో భుజం తట్లి పంపించాడు మనవరాల్ని మేజర్‌. తను డిగ్రీ ప్రా కాన్వొకేషన్‌ డైస్‌లో తీసుకున్న ఫా టో. గోల్డ్‌మెడల్‌ వైస్‌ ఛాన్సలర్‌ ఆలంకరిస్తున్న దృశ్యం.

ఆ రాత్రి (ఫ్రెండ్స్‌తో పార్టీ జరుపుకొని ఆలస్యంగా ఇంటికి చేరింది మాధురి

మేజర్‌ రావు ఆనందానికి అడ్డు చెప్పలేదు. అడిగిందే తడవుగా కైనటిక్‌ పోంర్పా గ్రాంట్‌ చేశాడు. మేరీ కరుణ వచ్చి డ్రింకింగ్‌ చాక్‌లెట్‌ మాధురీ చేతికందిచ్చింద్ప ఆల్బం మేరీపైన పనిచేసింది. మాధురీ హుషారుగా ఉండడంతో మేరీ కర్వ్యక్తు సంతోషమైంది. “బేబీ! శేప్రాకసారి జాతయ్య గదిని శుభ్రం చెయ్యి! ఆయన లైజ్రర్ర సర్దు. ఆయన అవార్డులు, రివార్డులన్నీ భద్రం చెయ్యి. బ్యాంక్‌ అకౌంట్లు అన్నీ చూసుక్రో హార్ట్‌ అటాకితో హరాత్తుగా తాతయ్య మరణించడంతో విషయాలన్నీ కన్ఫూజన్‌గా వున్నాయి. పరిస్థితినంతా అర్గం చేసుకో! తర్వాత ఏమి చెయ్యాలన్నది ఆలోచించ్చు? పక్కనే కూర్చుని అంది మేర

అవలిగట్టు 23 “పి్టాచ్తాసాసాచాహిత్తార్తారా పార్ట స్తాట్తాల్తాలల్టే చ్చట్ట చట్టం ల లాయి

“గ్రానీ! నాకా ఓపిక లేదు నువ్వే ఆలోచించు” ఆల్బమ్‌ మూసివేస్తూ అంది మాధురి.

బయట పెద్దగా ఉరిమింది సంజె చీకటి చీల్చుకుంటూ పెద్ద స్పార్మ్‌లో మెరుపు వర్షం బాగా పదుతుంది. గేటు త్రోసిన చప్పుడు. బయట లైటు వేసి కిటికీలోంచి గేటు వైపు చూసింది మేరీ. గొడుగు పట్టుకొని, రైన్‌ కోటులో గేటు తెరుచుకుని వస్తున్న ఆ వ్యక్తిని గుర్తుపట్టింది మేరీ.

“జేవీ! ఎవరొచ్చారో చూడు” చెయ్యి పట్టి లాక్కొచ్చి కిటికీలోంచి మాధురికి చూపించింది అ వ్యక్తిని మేరీ,

“చూడు బేబీ! కిషోర్‌! కిషోర్‌ వచ్చాడు తలుపు తెరిచింది మేరీ... గొడుగు మడిచి, రైన్‌ కోటు విప్పి లోనికి వచ్చాడు కిషోర్‌.

“క్రమ్‌ మై సన్‌! కం కిషోర్‌!” కౌగలించుకొని అంది మేరీ.

“హలో! హొ ఆర్‌ యూ మధూ!” మాధురితో కరచాలనం చేస్తూ అన్నాడు కిషోర్‌.

"ఫైన్‌! హొ ఆర్‌ యు” వైఖరి స్వరంతో ముక్తసరిగా అంది మాధురి.

అదే క్షణంలో “ఐ హేట్‌ యూ గూస్‌” లోపలి మధ్యమ స్వరం గొణిగింది.

కిషోర్‌ మాధురి ఎదురుగానున్న సోఫా కుర్చీలో కూర్చున్నాడు

“గ్రాండ్‌ పా చనిపోయిన రోజు నేను కిషోర్‌కి మొదట ఫోన్‌ చేశాను బేబీ! కిషోర్‌ వచ్చి మిగతా ఫ్రంద్స్‌కంతా ఫోన్‌ చేశాడు. నీకు మెసేజి పంపింది కూదా కిషోరే. . కాతయ్య శవాన్ని కోల్డ్‌ స్టోరేజి మార్చురీకి పంపే ఏర్పాట్లన్నీ కిషోరే చేశాడు” అంది

|

మాధురి కడుపు మంట కుతకుతలాదసాగింది.

“ఎస్‌ మధూ! అంత్యక్రియల సమయంలో దుఃఖములో మునిగిపోయిన నిన్ను సలకరించలేక పోయాను! ఈ రోజు వైజాగ్‌ నుండి రావడం ఆలన్యమైంది. వైజాగ్‌-హైదరాబాద్‌ ప్లైట్‌ కాన్సిల్‌ అయ్యింది. . విజయవాడ దాక ట్రైన్‌లో వచ్చి, అక్కడ నుంచి కారులో వచ్చేటప్పటికి ప్రొద్దుపోయింది. సెరిమనీకి అందుకోలేక పోయాను... సారీ!” నొచ్చుకుంటూ అన్నాడు కిషోర్‌.

వేడిగా కెటిల్‌తో టీ తెచ్చిపెట్టింది మేరీ! “హావ్‌ మధూ!” కిషోర్‌ టీ కప్పు అందించపోయాడు. “నో ధ్యాంక్స్‌!” మాటల్ని తుంచుతూ అంది.

“బల్లి! కిషోర్‌ నువ్వు మాట్లాడుతుండండి... నేను డిన్నర్‌ రెడీ చేస్తాను... కిషోర్‌ ఈ రాత్రికి ఇక్కడే భోజనం” మేరీ అంది

“న్లో (గ్లాని! నేను ఇంటికెళ్లాలి... నాకోసం అక్కడ ఎదురుచూస్తుంటారు... తాతయ్య దీపాన్ని ఒకసారి చూసి వెళ్తాను” బూట్లు తీసి దేవుడింట్లో తాతయ్యకు వేసిన తళికను, జ్యోతిసీ చూసి మౌనంగా ప్రార్ధించి వచ్చాడు కిషోర్‌.

24 ఆవలిగట్టు య ర్టాచ్తల చ ాస్టారాచ్టార్టాస్టాచ్టా్టాచ్టాస్టాల త్తాల్టాంటైచ్తుట్టాల్టం హర చాచాలి ప్రయ పిచ స్టార ాచ్టాసిసిత్తాస్టాపైస్తాపా “కిషోర్‌! నేను నీతో మాట్లాడాలి అంది మాధురి. “షూర్‌! హోల్‌ హార్టెడ్లీ కూర్చున్నాడు కిషోర్‌. మేరీ కరుణ కిచిన్‌ వైపు నడిచింది.

“నాకు ఒక గంటన్నా నువ్వు టైం ఇవ్వాలి! చాలా ముఖ్యమైన విషయాలు నీతో

మాట్లాడాలి.

“త్రప్పకుందా! నువ్విక్కడే వుంటావు గదా! ఎప్పుడైనా సరే! ఫోన్‌ చెయ్యి వస్తాను. ఇక్కడే కలుసుకుందామా!” అడిగాడు కిషోర్‌.

“వొటర్‌! శేపే కలునుకుంటే మంచిది... త్వరగా తేల్చుకోవలసిన విషయాలున్నాయి” కనుబొమ్మలు పైకెత్తుతూ అంది మాధురి.

“అలాగే! రేపు సాయంకాలానికి గానీ నాకు రావడానికి కుదరదు వచ్చే ముందు ఫోన్‌ చేసి వస్తాను... గ్రానీ... వెళ్లొన్తాొ” చెయ్యి ఊపి బయటకు కదిలాడు కిషోర్‌. గేట్‌ ముందు ఆపిన కాంటెస్సా కారు స్టార్టయి వెళ్లిపోయింది.

“జేల్సీ! క్రిన్షోర్‌ వెళ్లివోయాడా!” వంటింట్లో నుంచి వస్తూ అడిగింది మేరీ,

“అవును! రేపు సాయంకాలం మళ్లీ వస్తాడు”

“రేపు రాత్రికి డిన్నరుకు ఉండమని చెప్పకపాొయ్యావా! కిషోర్‌ ఈజ్‌ ఎ నైస్‌ బాయ” మెచ్చుకుంటూ అంది మేరీ.

“గ్రానీ! అతజ్జి గురించి నా దగ్గర పొగడొద్దు... ఐ హేట్‌ హిమ్‌”.

“బేబీ నువ్వు కిషోర్‌ని అపార్థం చేసుకున్నావు... తాతయ్యకూ నాకూ అతనంటే ఇష్టం.”

“గ్రానీ. నాకు ఆకలేస్తుంది... డిన్నరు రెడీ అయి ఉంటే సర్వ్‌ చెయ్యవా!” కద్తుష్పు పట్టుకుంటూ గోముగా అడిగింది మాధురి.

“అంతా రెడీ మై వైల్ల! రా! వడ్లిస్తా.. నీకిష్టమైన గోబి మంచూరీ, పాలక్‌ పన్నీర్సు తయారు చేశాను... కొంతకాలం ో ఉండి బాగా తిను... చూడు ఎలా చిక్కిపోయావో! బాంబేలో నీకు పడ్‌ సరిపోయినట్లు లేదు. నీకు గుర్తుందా! నా వంటలు చిన్నప్పుడు మరీ మరీ అడిగి తినేదానివిగా మాధురి చెంపమీద చిటికెలేస్తూ అంది.

డిన్నరు ముగించి ప్రక్క మీద వాలింది మాధురి.

ఆ రాత్రి మగత నిద్రలో తాతయ్య స్కృతులు దూరమై మాధురి మనోఫలక్రపు తెరమీద కిషోర్‌ ప్రవేశించాడు.

ఆ సాయంకాలం వానలో తడిచి, చెదిరిన జుట్టుతో, కన్నుల్లో ఆవేదనా, నిర్వేదానికి గుర్తుగా కండ్ల క్రింద రూపందుకున్న నల్లటి చారలు, నుదుటిపై విచారపు ముడుతలూ పులుముకున్న కిషోర్‌ కాదు. ్రీపీస్‌ సూట్‌లో, టై సర్దుకుంటూ రీవీగా, ప్రశాంతమైన ముఖవర్చస్సుతో, నున్నటి బుగ్గలతో, మీసాల మాటున దాచుకోలేని యవ్వనపు ఠీవిని ప్రదర్శిస్తూ. మగువలను మత్తెక్కించే ప్రొథిమను సంతరించుకొని తొలి చూపుల్లోనే తన మనసు దోచుకున్న తనక్తు పరిచయమైన ఆ తొలిరోజు కిషోర్‌!

ఆవలిగట్టు 25 సిసాాచాచా యాయ స్తాసాాసాస్తాసాసాసాచాసాష్తాస్తార సార ాారస్టాస్టాసాస్తాచ్తాస్తాసుట్తాసాపాసాసాసాస్తాస్తాస్టాస్టాా

తన (ఫైండ్‌ సునంద బర్త్‌డే పార్టీలో తనతో కలిసి కబుర్లు చెప్పిన కిషోర్‌. అతని కరచాలనంలోని స్పర్శతో ఒళ్లు పులకరించిపోగా హృదయం పొంగి మయూర నాట్యం చేస్తుండగా తనతో నర్తించిన కిషోర్‌. కంటి చూపులతో కాముని బాణాలను తనపైకి విసిరిన కిషోర్‌.

కిషోర్‌ చార్జెడ్‌ అకౌంటెన్సీ పాసయి, (ప్రాక్టీసు చేస్తూ, వాణీజ్యవేత్తగా స్థిరపడడానికి హైదరాబాద్‌లో వనరులు వెతుకుతున్నాడు. గుంటూరుకు చెందిన ఒక ప్రముఖ పుగాకు ఎగుమతిదారుల కుటుంబానికి చెందినవాడు కిషోర్‌.

కిషోర్‌తో తనకు పరిచయమైన నాటికి ఎంఏ. పూర్తి చేసి కాంపిటీటివ్‌ ఎగ్జామినేషన్స్‌ వ్రాయడానికి కోచింగ్‌ తీసుకుంటూంది మాధురి.

క్షణాల్లో పరస్పరం ఆవహించిన ఆకర్షణ రోజులు నెలలు గడిచేటప్పటికి వారిద్దరి మధ్య అనుబంధంగా ఏర్పడింది. ఇద్దరూ చాలా సన్నిహితులయ్యారు.

మేజర్‌ రావుకి కిషోర్‌ని పరిచయం చేసింది మాధురి. కిషోర్‌ ప్రవర్తనలోని వినయ విధేయతలూ, పెద్దల పట్ల గౌరవం, ఉన్నతికి ఎదగాలనే ఒక లక్ష్యాన్ని ముందుచుకుని కృషి చేస్తున్న తీరు మేజర్‌ రావుని ఆకర్షించాయి.

కిషోర్‌, మాధురి తరచు కలుసుకుంటున్నారు. కిషోర్‌ ఎప్పుడూ తన పరిధిని అతిక్రమించి మాధురితో ప్రవర్తించలేదు. స్త్రీల పట్ల తనకున్న దృక్పథం వేరు. స్త్రీతో సెక్స్‌ సంబంధాల పట్ల ఆయనకు స్పష్టమైన అభిప్రాయాలున్నవి. పురుషులు కేవలం వివాహం ద్వారానే సెక్స్‌ను ముడివేసు. హీలని ఆయన నమ్మకం. మాధురికి తనలోని ఉద్రేకాన్ని అణుచుకునేంత మనోనిబ్బరం లేదు.

వివాహం పేరుతో తన కోరికల్ని అణిచివేయలేక మధనపదుతూంది మాధురి.

తన (ఫెంద్స్‌కంతా తెలిసిపోయింది మాధురి మనస్సు. వేళాకోళం చేయడం మొదలుపెట్టారు.

“కిషోర్‌ నా ఫ్రెండ్స్‌ అంతా నీ బాయ(ఫ్రెండ్స్‌తో మాకు పార్టీ ఎప్పుడిస్తావని అడుగుతున్నారు” పై పెదవితో క్రింద పెదవిని నొక్కిపట్టి కనుగ్రుడ్లు పైకి త్రిప్పుతూ భుజాలు పైకి ఎగరేస్తూ అంది మాధురి.

“మీ బాయ్‌ఫ్రెండ్‌ని అడిగి డేట్‌ ఫిక్స్‌ చెయ్యి! నేను తక్కిన ఏర్పాట్లు చేస్తాను. ఐ

“యూ నాటీ! హూ ఈజ్‌ మై బాయ(థ్రెండ్‌! నువ్వే నువ్వే నాక్కాబోయే హబ్చీ!?” చేతులతో కిషోర్‌ను చుట్టివేస్తూ అంది మాధురి.

“వి సీరియస్‌ మధూ! స్నేహం వేరు... వివాహం వేరు... చాలా రోజులు ఒకరినొకరు అర్ధం చేసుకుంటేగాని ఇద్దరి జీవితం సజావుగా సాగదు” హితవు చెప్పాడు కిషోర్‌,

“నిన్ను నేను పూర్తిగా అర్ధం చేసుకున్నాను. ఐ లౌయూ ్రమ్‌ ది బాటమ్‌ ఆఫ్‌ మై హార్టొ కిషోర్‌ కుడిభుజం మీద వాలిపోతూ అంది మాధురి. సధసాసటటసాటాసారాచాచాసాటా సారి ధయాటాసాసాచానాహాస్తాపాటాటు సస ాస్తాసాటాయాసాపాచాసాసాసుస్తాపాటు

26 ఆవలిగట్టు సహాసాసా చా చాచా టాచాసా టట హా టా సాటా యాట టా యాయ సిటాచాయా టాటా యాచాయటాాపాపిచాపాహాపాపిసిని

“న్పీన్సు తప్పకుండా ఎప్పుడైనా నా కుడి భుజంపై వాలేందుకు నీకు స్వతంత్రం ఉంది!... కామోద్రేకంలో తీసుకునే నిర్ణయాలు కలకాలం నిలువవు... ఢ్రేమ పురస్కారమైన బంధాలే శాశ్వతంగా నిలబడతాయి. [్రేమ కేవలం సెక్సు కాదు... యాంత్రికమైన దాంపత్య జీవనమూ కాదు... (ప్రేమ నిస్వార్ధ్థమైనది. సర్వశ్రేష్టమైన మానవ జన్మకు ప్రత్యేకింపబడిన వరం.

భార్యాభర్త ఆశించేది తన జీవన యాత్రలో నిత్యానురాగ మిళితమైన పేమ.. సహధర్మచర్యం. తన జీవిత సర్వస్వములో ఆమె సగభాగం పంచుకోవాలి... భార్య భర్త నుండి వాంఛభించేది సర్వకాల సర్వాపస్థలయందు తనకు సంపూర్ణ రక్షణ... మరుగెరుగని ఆప్యాయత... హృదయ వూర్వక న్వీకారం. వరన్పరం ఇచ్చి పుచ్చుకోలేని ఆత్మీయతానురాగాలు కేవలం కృత్రిమమైపోయి, వ్యక్తిగతమైన భావ స్వతంత్ర్రపు ముసుగు కప్పుకొని చివరికి చీకటిలో శిధిలమైపోతాయి” ఆవేశంతో అన్నాదు కిషోర్‌.

“అదంతా వేదాంతం కిషోర్‌! ఎప్పుడో ముసలి వయస్సులో ఆలోచించవలసిన విషయం... ఇప్పుడు కాదు” నిర్లక్ష్యంగా అంది మాధురి.

“ఒక విషయం చెప్పు మాధురి! నేను నిన్ను మనసారా స్వీకరించడానికి సిద్ధమే, కాని సీకు నా మీద శ్రేమ జనించడానికి ముఖ్యమైన ఆకర్షణ లేమిటి!” అడిగాడు

“ఒకటేమిటి... అన్నీ... అందం... చందం... చదువు... నంస్కారం... ఎదుటివారిని అర్థం చేసుకోగల విశాల హృదయం... డబ్బూ... దర్చం.. హోద,. వంశం... ఎన్నో... ఇంకెన్నో... అవన్నీ నా స్వంతం చేసుకుంటాను.. ఐ యామ్‌ ్రాక్ష ఆఫ్‌ యూ” వెనుక నుంచి కొండు భుజాలను కొగిలిలో బిగించి, తల కుడి భుజం మీద్ర వాల్చుతూ అంది మాధురి.

“నిముష కాలములో ముగినిపోవచ్చు... నువ్వు చెప్పిన ఈ ఆకర్షణలన్ని క్షణభంగురాలు.. ఆ తర్వాత పశ్చాత్తాపం మిగిలిపోతుంది”.

“నో! ఇంకేమి చెప్పొద్దు కిషోర్‌... నా నమ్మకాలు నావి... డోన్ట్‌ లెట్‌మి ద్రాన్ల నేను ఈ రోజే గ్రాండ్‌పాతో చెపుతాను. నువ్వు కూడా మీ పేరెంట్స్‌ను కన్విన్స్‌ చెయ్యి.=

“మా నాన్న చనిపోయి పదేండ్లయింది... మా అమ్మ గుంటూరులోనే వుంటుంది. మా అక్క లత, ఆమె భర్త ఢిల్లీలో ఉంటున్నారు. వాళ్ళకు మూడేళ్ళ పాప వుంది, నా మాట మా అమ్మ ఎప్పుడూ కాదనదు... ఏది ఏమైనా మనం కొంతకాలం ఆగడం మంచిది. మన స్నేహం అలాగే ఉందనీ... యవ్వనంలో "స్నేహం అంటే సెక్స్‌ నంబంధమే అయి కూర్చున్న వర్తమాన నాగరిక ప్రపంచంలో మనం దానికి అతీతులంగా కొంతకాలం విశుద్ధమైన మైత్రితో గడుపుదాం...

నువ్వు చదువుకో! మీ తాతయ్య ఆశలకు తుదిరూపమిన్వు... పెండ్లి జీవితాను క్రమణికలో ఓక దశ... అదీ జరుగుతుంది... త్వరపడనవసరం లేదు” సజెస్టిక్షగ్రా అన్నాడు కిషోర్‌,

“నో క్రిష్టోర్‌! నాకు చదువు మీద ఇన్‌టెరెస్టు పోయింది. నేను ఉద్యోగం చేసి ఊళ్లేలవలసిన అవసరం లేదు... తాతయ్య అస్తి అంతా నాదే... ఆ మీద నువ్వున్నావు. లెటజ్‌ ఎంజాయ్‌ ది లైఫ్‌” గోముగా అంది మాధురి.

న న

ఆవలిగట్టు 27 దృఢమైన చెట్టు కాండాన్ని ఆలంబన చేసికొని చుట్టూ అల్లుకుపోయిన లతలా కిషోర్‌ని పెనవేసుకుంది మాధురి.

ఆ తీయని అనుభూతిని చెదరగొదుతూ కల కరిగిపోయింది. మాధురి చివుక్కున లేచి కూర్చుంది. . గదిలో లైటు వేసి టైం చూసింది .. ఇంకా తెల్లవారడానికి మూడు గంటల వ్యవధి ఉంది. లైటు ఆర్చి పడుకుంది. పడక మీద ఎంత దొర్లినా కంటిమీద కునుకు పడలేదు మాధురికి... ఏదో తెలియని మానసిక ఆందోళన, భయం... గదిలోని చీకటిని భరించలేకుండా వుంది. లేచి మళ్లీ లైటు వేసింది.

టీ.వి. ఆన్‌చేసి తన పెండ్లి నాటి వీడియో క్యాసెట్‌ పెట్టుక కూర్చొంది.

హైదరాబాద్‌ ఎగ్జిబిషన్‌ గ్రౌండ్స్‌ అంతా దేదీప్యమానంగా వెలిగిపోతుంది. రంగురంగుల విద్యుత్తోరణాలు, ఆవరణమంతా రాజస్థాన్‌ షామియానాలు, కృత్రిమంగా అమర్చిన వాటర్‌ ఫౌంటెన్స్‌, పూ తోటలన్నీ వొలిచి తెచ్చి కట్టిన రకరకాల పూలమాలలతో అలంకరించిన కళ్యాణవేదిక, బిస్మిల్లాఖాన్‌ సన్నాయి వాయిద్యం కలసి ఆ ప్రాంగణానికంతా కళ్యాణశోభ తెచ్చాయి.

బంధుమిత్ర సపరివార సమేతంగా కొలువైయున్న పందిళ్లన్నిటిలోనూ కలియ తిరుగుతూ, దరహాసంతో, కరచాలనాలతో సాదరంగా అందర్నీ ఆహ్వానిస్తున్న మేజర్‌ రావు. . ఆహ్వానితులైన మహిళలకంతా పూల గుత్తులిస్తూ, పన్నీరు చిలకరిస్తూ గంధం కర్పూరపు గుత్తులనందిస్తూ, మాధురి స్నేహితురాళ్లు వెంట రాగా అందర్నీ పేరుపేరునా పిలిచి పలకరిస్తున్న కిషోర్‌ తల్లి శ్యామలాదేవి ఆ పెండ్లిలో ఆహూతులైన పెద్దల చూపులకు ప్రత్యేక ఆకర్షణగా తయారయ్యారు... వీడియో కెమెరా ప్రతి అతిథిని ఫోకస్‌ చేసింది. అనాటి తాతయ్య ఆనందాన్ని చూస్తూ హృదయం సంతోషంతో నిండిపోగా, గతించిన తాతయ్య గుర్హురాగా, కంట తడిపెట్టింది మాధురి.

పెండ్లి కుమారుణ్ణి మంగళవాద్యాలతో వేదిక మీదికి తీసుకొస్తున్నారు... సిల్కు షుర్వా, షేర్వానీ తొడుక్కుని ముఖమల్‌ పెండ్లిచెప్పులు తొడుక్కొని, మైసూరు జలతారు తురాయి తలపాగా పెట్టుకొని, ముత్యాలు పొదిగిన బాషికాలు అలంకరించుకుని, రోజా పూలమాల ధరించి, రోజు పూలగుత్తి చేత పట్టుకొని రీవీగా నడుస్తూ వేదిక నెక్కిన కిషోర్‌ను చూస్తున్న మాధురికి, పెండ్లి తర్వాత మరుదినం అదే కేసెట్‌ను చూస్తున్నప్పుడు అదే దృశ్యం ఎంతటి పరవశత్వాన్ని ప్రసాదించిందో, అదే దృశ్యం ఇప్పుడు ఎంతో జుగుప్పను కలిగిస్తుంది... కనుబొమ్మలను ముడివేస్తూ తీక్షణంగా పరికించసాగింది. తనకిష్టం లేకున్నా కిషోర్‌ ప్రీత్యర్థం... పాదాలకు పారాణి, చేతులకు గోరింటాకు, నాగరం, జడకుచ్చులు, వడ్డాణం, డైమండ్‌ నగల సెట్స్‌తో ధగ ధగ మెరిసిపోతూ చందమామ కళలన్నీ (ప్రోగుపోసి దిద్దిన తీరున అలంకరించిన ముఖారవిందంతో ముత్యాల బాషికాలతో భాషిస్తూ రజీదేవిని మరిపిస్తూ మాధురి స్నేహితురాండ్ర ఊరేగింపుల మధ్య హంస నడకతో పెంద్లికుమార్తెగా వేదికనెక్కింది. ఓరకంటగా కాకుండా రెండు కండ్లతో నిండుగా పెండ్లికొడుకు వైపు చూసి పొంగిపోతున్న మాధురి నిశ్వనపు ఊర్పులు రిలులో కొట్టొచ్చినట్టుంది. ఆ దృశ్యం చూస్తున్న మాధురికి గుండె బరువెక్కింది... ఆ తర్వాత పెండ్లి తతంగాన్ని ఫాస్టు ఫార్వర్డు చేసింది మాధురి. సాహాసాచా చాచా యాపాటాయుటాయాయా పియా హాటా హాచుయాతుసాటసిటాసాస్టాస్తార టపా హిచాటాటాటపాపాషాట

28 ఆవలిగట్టు మరునాడు కృష్ణ ఓబరాయ్‌లో రెసెష్పన్‌! ఆబూభాకర్‌ బ్రాండ్‌ యూరోపియన్‌ సూటు వేసుకొని టై కలర్‌, బ్రాడ్‌ ఎండ్‌ సింగిల్‌ నాట్‌ టైతో, రైబానా కండ్ల జోడుతో, తన బర్త్‌స్టోన్‌ గోమేధికం పొదిగిన ఉంగరం, డైమండ్‌ హార్ట్‌ కూర్చిన ్రేస్‌లెట్‌తో అరవిరిసిన గులాబీని కోటు జేబుకు పొదిగి, హాజరైన యువతులందరి దృష్టికి కేంద్రీయ ఆకర్షణగా కిషోర్‌ వెలిగిపోయాడు. మాధురి సిల్వర్‌ జిగినీ రోజారంగు షల్వార్‌ కమీజు, క్రింసన్‌ దుప్పటా ధరించి మెరిసే కెంపుల సెట్‌ అలంకరించుకుని చాలా మోడరన్‌గా మేకప్‌ చేసికొని, ప్రక్కప్రక్మనే నిల్చుని ఆహూతులైన వారందరినీ చిరునవ్వుతో నమస్కరిస్తూ ఆశీర్వాదాలందుకుంటున్నారు దంపతులు. ఖరీదైన కంచి, పోచంపల్లి, గద్వాల్‌ పట్టుచీరలు, షిఫాన్‌, జార్జెట్‌, కాళ్ళీర్‌, మైసూరు, బెంగళూరు, సిల్కు చీరలు, షల్వార్‌ కమీజులు, మాళక్సీలు, మిడ్డీలూ, మినీ స్మర్ట్‌లతో పాటు రకరకాల డిజైన్ల చూడీదార్లు ధరించి హైదరాబాదులోని: బ్యూటీ పార్తర్లన్నీ తిరిగి అలంకరించుకున్న ముఖాలు, చిత్రవిచిత్రమైన శిరోజాలంకరణతో వున్న మగువల చుట్టూ వీడియో కెమెరా పరుగులెత్తిన వైనం ్ర్కీను మీద ప్రతిబింబిస్తుంది. టీ షర్ట్‌లూ, జీన్స్‌ సూట్స్‌, ఖద్దరు దోవతులూ, నవాబు టైట్స్‌, బాగీ ష్యాంట్రా నైక, షోలాపూర్‌, పాపులర్‌ చెప్పుల చప్పుళ్లన్నీ వీడియోలో తిరుగుతున్నాయి. స్టంట్‌ తలలో ఆలోచనలు సుడులు తిరుగుతున్నాయి. క్యాసెట్‌ ఫాస్ట్‌ ఫార్వర్డ్‌ చేసింది. వెడ్డింగ్‌ కేక్‌ కట్‌ చేస్తున్న దృశ్యం.. కిషోర్‌ మాధురి ఇద్దరూ కలిసి వెండి కత్తెరతో కేకే కట్‌ చేశారు... ఆహూళుల కరతాళ ధ్వనులు. కేక్‌ ముక్కను మాధురికి తినిపించాడు కిషోర్‌... అతిథులంతా టీ కప్పుల మీద స్పూన్‌లతో గంట మోగించారు. ఇంగ్రీషువారి సాంప్రదాయం ప్రకారం అలా గంట (మోగిస్తే దంపతులిద్దరూ పరస్పరం ముద్దు పెట్టుకోవాలి. మాధురిని హత్తుకుని దీర్టమైన ముద్దు పెట్టుకున్నాడు కిషోర్‌... ఆ మైకంలో మైమరచి, రెండు కండ్లు అరమోడ్చి బుగ్గలపై సిగ్గును, పెదవులపై విరహాన్ని చిందిస్తూ తన్మయతలో మాధురి. స్పృహలోకి వచ్చి “నో! నో స్టా అరిచింది మాధురి... మాధురి ఒళ్లంతా జెర్రులు పాకుతున్నట్టుంది. లేచి వెళ్లి టీ.వీ. ఆపుచేసింది. కేసెట్‌ తిరుగుతూనే ఉంది. మాధురి అరిచిన శబ్దానికి ఉలిక్కిపడి లేచింది మేరీకరుణ. తన గది తలుపు తెరచుకుని మాధురి గది తలుపుతట్టి ఇబ్దేల్స్‌” ఖంగారుగా పిలిచింది. తలుపు తీసింది మాధురి. “బ్లేల్లీ! ఎందుకలా కేక పెట్టావు, ఏదైన పీడకల వచ్చిందా!” పడక పై పోయి పడుకున్న మాధురి ప్రక్కనే కూర్చుని తల నిమురుతూ అంది మేరీ. మాధురీ మౌనంగా కండ్లు మూనుకుంది. ఆమె ముఖంలోని విచారపు కళవళికలను గమనిస్తూ అంది మేరీ!

అవలిగట్టు 29

“నాకు తెలుసు బేబీ! తాతయ్య లేని ఈ ఇంట్లో మనల్ని ఇంకా ఆయన (్రేమ తాలూకు జ్ఞాపకాలు వెన్నాడుతూనే వున్నాయి... అయినా మనమేం చేయగలం చెప్పు. ఆయన పుణ్యాత్ముడు కాబట్టే ఎవ్వరికీ బాధ కలిగించకుండా క్షణాల మీద ఆ ప్రభువు సన్నిధికి చేరుకున్నాడు” అంది మేరీ!

కండ్లు తెరచి “గ్రానీ! నేనిక్కడ నుంచి త్వరగా బొంబాయి వెళ్లిపోవాలి... ఇక్కడి గత స్మృతులు నన్ను పట్టి పీడిస్తున్నాయి” మేరీ తొడపై తలపెట్టుకుని అంది మాధురి

“భేవీ! నువ్వు బొంబాయికి వెళ్లిపోయిన తరువాత మీ (గ్రాండ్‌పా మానసికంగా చాలా నలిగిపోయారు .. తరచు నిన్ను గురించి ఆలోచిస్తూ ఉండేవారు. . నీ చిన్ననాటి ఫొటో ఆల్బమ్‌, నీ పెళ్లినాటి వీడియో క్యాసెట్‌ పదేపదే వేసుకొని చూస్తూ మౌనంగా రోదించేవారు .. ఈ మూడేళ్లలోనూ నువ్వు వ్రాసిన ఒకేఒక లెటరు.. రోజుకొకసారైనా చదువుకొనేవారు. . ఎన్నోసార్లు బొంబాయి వచ్చి నిన్ను చూసి రావాలని అనేవారు... కానీ మిలటరీ బేషజిం అద్దొచ్చేది... అంతకు మించి, తీరా వచ్చి నిన్ను అక్కడ ఏ స్థితిలో చూడవలసి వస్తుందోనని బాధపడేవారు... ఎప్పటికైనా నువ్వు మనసు మార్చుకొని ఇంటికి తిరిగి వస్తావనే నమ్మకంతో జీవించారు” కళ్లు ఒత్తుకుంటూ అంది మేరీ!

“*గ్రాండ్‌పా నాకు నెలకో వుత్తరం వ్రాసేవారు. ఆయన (్రతి ఉత్తరంలోనూ ధైర్యాన్ని నూరిపోసేవారు. ఎక్కడున్నా నేను సంతోషంగా ఉంటే చాలుననేవారు. నా అభిప్రాయాలు వేరు. నాకు కిషోర్‌ ధన వైభవాల మీద రోత పుట్టింది. ఒకరి దయాదాక్షిణ్యాల వల్ల నేను బ్రతకడం నామోషి అనిపించింది. నా కాళ్ల మీద నేను నిలబడ్డప్పుడే తాతయ్యను సగర్వంగా చూడాలనుకున్నాను. మొదట్లో బొంబాయిలో చాలా కష్టాలు పడ్డాను. ఈ సంవత్సరంలోనే నా పరిస్థితి కొంత మెరుగైంది. నా స్వార్దితమంటూ బ్యాంక్‌లో దాచుకోగలిగాను.. ఉండడానికి ఓ చిన్న అపార్ట్‌మెంటు కొనుక్కుందామని డబ్బు కూడబెడుతున్నానూ పడకగది రూఫ్‌ వైపు చూస్తూ అంది మాధురి.

“ఎందుకు బేబీ! నీ వాళ్లంటూ ఎవరూ లేని ప్రదేశంలో... ఒంటరిగా జీవించడం నీకు కంటకప్రాయమే బెతుంది. తాతయ్య తన ఆస్థినంతా నీపేర వ్రాసిన డాక్యుమెంట్లు నా వద్దే వున్నాయి. నీకు కొంత వెనలుబాటు దొరకగానే అవి నీ వరం చెయ్యాలనుకున్నాను... ఇంక ఆలస్యమెందుకు, ఈ రోజే ఇచ్చేస్తాను. ఇక్కడ నీకేం కాదువ. నాకు కూడా ముసలితనం వచ్చేసింది. ఆ ప్రభువు తన సన్నిధికి ఎప్పుడు చేర్చుకుంటాడో ఏమో! విశాఖపట్నంలో వున్న మా చెల్లెలు తన వద్దకు రమ్మని పిలుస్తూంది. నువ్వు కొంత కుదుట పడగానే వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నాను... బేబీ! నేను నీకొక మాట చెపుతాను కోపగించుకోవు గదా!” మాధురి గడ్డం పట్టుకొని అంది మేరీ!

“ఇప్పు గ్రానీ! నా క్షేమం కోరి చెప్పే నీ సలహా స్వీకరించడానికి నేనెప్పుడైనా సిద్ధమే! మేరీ చేతిని గట్టిగా పట్టుకొని అంది మాధురి.

“క్రిమ్షోర్‌ ఈజ్‌ ఎ నైస్‌ బాయ్‌! నువ్వు బొంబాయి వెళ్లిన తర్వాత కూడా నెలకోసారి వచ్చి నన్నూ తాతయ్యనూ పలకరించి వెళ్లేవాడు. ఎప్పుడూ మాకు ఏ చిన్న పని కావాలన్నా ఫోన్‌ చేస్తే క్షణాల మీద వచ్చేసేవాడు”.

30 ఆవలిగట్టు

“నో గ్రానీ! అతని మాట నా వద్ద ఎత్తవద్దు! ఈ రాత్రి నా కలవరపాటుకు అతడే కారకుడు... నా జీవితాన్ని నాశనం చేసిన మగమహారాజు... మీకంతా పరమ పవిత్రుడుగా కన్పించే ఆతని అసలు స్వరూపం మీకు తెలియదు. అభ్యుదయవాదిగా బయట చెలామణి అవుళూ, భార్యను బానిసగా కట్టి పడెయ్యాలని చూసిన పరమ మూర్చుడు” లేచి కూర్చుని ఆవేశంగా అంది మాధురి.

“లేదు బేబీ! నువ్వు పారపడుతున్నావు... నువ్వు ఎవ్వరో చెప్పిన మాటలు విని అతజణ్నీ అపార్ధం చేసుకున్నావు... నీ పెండ్లి తర్వాత నువ్వు అతనితో గడిపింది... కేవలం మూడు నెలలు మాత్రమే! నేను, మీ తాతయ్య మూడు సంవత్సరాలకు పైగా అతణ్జి పరిశీలించాము. అతను చాలా ఉత్తముడు... ఇప్పటికీ నిన్ను స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా వున్నాడు” నచ్చజెప్ప చూసింది మేరీ!

“కాడు! కాడు! అతడు ఉత్తముదెన్నటికీ కాడు... హి ఈజ్‌ ఎ సాడిస్ట్‌ ..” బిగ్గరగా అంది మాధురి. మేరీ మాధురి చేతులు గట్టిగా పట్టుకుంది.

“నో గగ్రానీ! నన్ను అతను అదుపు ఆజ్జల్లో కట్టిపదెయ్యాలని చూశాడు. తన తల్లికి తోడుగా, ఇంటికి ఇల్లాలుగా, ఇరికించెయ్యాలని చూశాడు... నన్ను గుంటూరులో వుంచి తాను హైదరాబాదులో ఫ్యాక్టరీ నిర్మాణం మిషతో గర్ష్‌[్రెండ్స్‌తో కులకాలని చూశాడు. అతనికి లేని వ్యసనాలు లేవు... నీ ఎదుటే క్లబ్బుల్లో, డిన్నర్లల్లో, పర్త్రీలతో పరాచకాలాడేవాడు... తాతయ్యకూ... నీకూ తెల్సు... పెంద్లయి నెల తిరగకముందే బిజినెస్‌ మీద నెపం పెట్టి అహమ్మదాబాదులో నెలరోజులు గడిపి వచ్చాడు.... అక్కడి ఆయన విలాస వినోదాలు సునంద చెప్పింది” స్వరం పెంచి అంది మాధురి.

ఎబేల్లీ! నీక్సు నీ స్నేహితురాలు సునందే మోసం చేసింది నీకు ఆమె చెప్పినదంతా అబద్ధం... అతనికెవ్వరూ నువ్వు తప్పు గర్ల్‌(ఫెండ్స్‌ లేరు. స్వాభావికంగా అతను అందరితోనూ చనువుగా ఉంటాడు. ఎందరినో కష్టాల్లో ఆదుకున్న మహానుభావుడు. జీవితంలో మోసపోయిన ఎందరో గర్హ్‌కు వెన్నుతట్టి ధ్రైర్యాన్నిచ్చినవాదు. ఆర్ధికంగా ఎందరినో ఆదుకుని వాళ్ల కుటుంబాలు నిలబెట్టినవాడు... కన్నీళ్లతో తన వద్దకు వచ్చిన ఎందరో యువతులకు ఓదార్పు ఆయన భుజం. ఆవేశంలో, ఉద్రేకంతో నువ్వే అతణ్జి అపార్థం చేసుకున్నావు... అతని అహమ్మదాబాదు ప్రయాణం నిజంగా బిజినెస్‌ మీదనే... ఇప్పుడతనొక బిజినెస్‌ మాగ్నెట్‌. స్వాభిజాత్యంతో, స్వాతిశయంతో అతణ్ణి దూరం చేసుకున్నావు. అంతమంచి వాజి కాదంటే ఆ ప్రభువు నీకు సహాయపడడు... ఎటూ ఈ సాయంత్రం కిషోర్‌ వస్తాదన్నావుగా... నువ్వు మనస్సు మార్చుకో... నేను కిషోర్‌తో మాట్లాడుతాను... ఇద్దరూ ఈ ఇంట్లోనే వుండండి. హాయిగా తిరిగి ఆనందమయమైన ఖేవితాన్ని ప్రారంభించండి” మాధురి రెండు భుజాలు పట్టుకొని నిలవేసి చెప్పింది

“న్లో! గ్రానీ! నో! నేను అతనితో జీవించలేను. ఐ హేట్‌ హిమ్‌. నాకిప్పుడిష్టుడే మనశ్శాంతి దొరుకుతుంది. స్వయంకృషితో పైకి రాగలననే నమ్మకం నాకుంది. నీవు విశాఖపట్నం పోవద్యు, నాతో బొంబాయి వచ్చేసెయ్‌. నిన్ను నేను క్షేమంగా చూసుకుంటాను” నిశ్చయంగా అంది మాధురి. చచ చటుటధటసాట పుయా య్ర చాయా చాచా టాటా చపా రాయా టాటా పాటాటాటాపాటిటాటాపిసానిసాహాస

“బేబీ, ఆవేశపడి నిర్ణయాలు తీసుకోవద్దు. ఇప్పటికే చాలా నష్టపోయావు. కాలమే అన్ని సమస్యలకు సమాధానమిస్తుంది. నీవు జీవితంలో సుఖంగా స్థిరపడే ఘడియ కోసం ఆ ప్రభువును ్రార్దిస్తుంటాను” మాధురి వెన్నుతట్టి అంది మేరీ.

ఉదయం ఎనిమిది గంటలయ్యింది

“బేల! ఈ వేళ బెడ్‌కాఫీ కూడా తీసుకోకుండా నిద్రపాయ్యావు. లే... లేచి స్నానం వగైరాలు ముగించు. ్రేకిఫాస్టు రెడీ అయ్యింది... టిఫిన్‌ చేసి తాతయ్య గది తెరచి అక్కడి వస్తువులన్నీ ఒకసారి చూసుకో... అవసరమైనవాటిని భద్రపరచి, చెత్తాచెదారం పడేశెయ్యి... తర్వాత పనివాళ్లతో గది శుభ్రం చేయిస్తాను... తాతయ్యది పూర్తి స్ఫూర్తినిచ్చే ఫొటో ఒకటి తీసిపెట్టు . ఎన్‌లార్డ్‌ చేయించి లామినేట్‌ చేయిద్దాం. .” మాధురిని తట్టిలేపి అంది మేరీ. మాధురి లేచి బాత్‌రూమ్‌ వైపు నడిచింది.

మాధురికి ఇష్టమైన ఎగ్‌, బట్టర్‌, అపిల్‌ జామ్‌, సాండ్‌విచెస్‌ తయారు చేసింది మేరీ.

బొప్పాయి పండు ముక్కలు తరిగి ఉంచింది.

మాగీ నూడిల్స్‌ సెర్ప్‌ చేసింది. డ్రింకింగ్‌ చాక్‌లెట్‌ కలిపి తెచ్చింది.

ట్రేక్‌ఫాస్టు ముగించింది మాధురి.

“లీ! లంచ్‌కి నీకిష్టమైన ఫిష్‌ కట్‌లెట్‌ తయారు చేస్తాను. నైట్‌కు మష్‌రూమ్‌ మంచూరీ చేస్తాను. కిషోర్‌ను నైట్‌ డిన్నర్‌కు ఉండమని ఫోన్‌ చేసి చెప్పు... కిషార్‌కి మష్‌రూమ్‌ మంచూరీ అంటే ఇష్టం. మీకిద్దరికీ ఇష్టమైన మటన్‌ కైమా బాల్స్‌ స్పెషల్‌గా తయారుచేస్తాను నీకు గుర్తుందా... కుల్ఫీ ఐస్‌ (ప్‌ కోసం నాతో ఎప్పుడూ కొట్లాడి తెప్పించుకునేదానిని... కిషోర్‌కు టూటీ'్రూటీ ఇష్టం... రెండూ తెప్పించి పెడతాను. కిషోర్‌కి భోజనానికి ముందు అపిటైజర్‌ తీసుకోవడం ఇష్టం... ... అపిటైజర్‌ రెడీ చేస్తాను... డిన్నర్‌ తర్వాత మీరు గ్రేప్‌ వైన్‌ తీసుకుంటానంటే తెప్పించి పెడతాను... ఈ మూడేళ్లలో తాతయ్య నాలుగైదుసార్లు కిషోర్‌ని డిన్నరుకు పిలిచాడు .. ఉయ్‌ ఎంజాయిడ్‌ హిజ్‌ కంపెనీ వెరీ మచ్‌” కనుబొమ్మలు పైకెత్తుతూ అంది మేరీ!

“కిషోర్‌! కిషోర్‌! గ్రానీ! ఫర్‌ హెవెన్‌ సేక్‌ ఇంకా పేరు నా ముందు ఎత్తొద్దు... ఈ మూడేళ్లలోనూ అతడు మీతో సంబంధ బాంధవ్యాలు నెరపాడన్న మాట... ఇంకేం ఇకమీద అతన్ని ఇక్కడే ఉంచుకుని సకల మర్యాదలూ చెయ్యి” కటువుగా అంది మాధురి.

మేరీ మనస్సు చివుక్కుమంది.

“బేబీ! అలాంటి మాటలనడం తప్పమ్మా! నాకు నీ క్షేమం కంటే ఇంకెవ్వరి క్షేమం ముఖ్యం కాదు. అపోహలతో దూరమైన మీరు జీవిత విలువలను గుర్తెరిగి తిరిగి నూతన జీవితానికి నాంది పలకాలని నా ఆశయం. మీ జీవితంలో ముసురుకున్న చీకట్లు తొలగి వెలుగు బాటలో మీరిద్దరూ పయనిస్తే చూసి ఆనందించాలని నాకో 'పేరాశి మాధురి ముంగురులు సవరిస్తూ అంది మేరీ!

32 ఆవలిగట్టు

“అలాంటి ఆశలు పెట్టుకోకు గానీ! నీకు నా యోగ క్షేమాలే ముఖ్యమన్నావు! అందుకే నాతో బొంబాయి వచ్చేసెయ్‌... నీకు అన్ని సౌకర్యాలు నేను చూస్తాను” వినయ పూర్వకంగానే అంది మాధురి.

“వద్దు బేబీ వద్దు... నేను ఈ ఇల్లు వదిలిపోతే ప్రభువు చూపే మార్గంలో సేవ చేసుకుంటూ శేష జీవితం గదుపుతాను. నేను విశాఖపట్నం కూడా పోను. ఏదైనా అనాథాశ్రమములో చేరి అనాథలకు సేవ చేస్తానూ”.

మేజర్‌రావు ఆస్తి వీలునామా పత్రాలు తెచ్చి మాధురికి ఇచ్చింది మేరీ

“గ్రానీ! ఇవి నీ వద్దనే వుంచు. ఇక్కడి పరిస్టితులన్నీ నన్నర్ధం చేసుకోనివ్వు.

ఇంకో పది రోజుల్లో అంతా చక్కబరిచి బొంబాయి వెళ్లిపోవాలకుంటున్నాను... తాతయ్య అస్టిలో నీకేమి కావాలన్నా తీసుకో నేను రిజిష్టరు చేయించి ఇస్తాను నువ్వు అనాథాశ్రమంలో చేరి సేవ చేయనక్క్మరలేదు... ఈ ఆస్తితో నువ్వే ఒక అనాథ శరణాలయమో, వృద్దాశ్రమమో స్థాపించు. నీ ఆశయాన్ని నెరవేర్చుకో... ఇవి నేను హృదయపూర్వకంగా అంటున్న మాటలు నాకు ఇంక రెందు మూడేళ్లలో దాచుకోలేనంత ధనం వచ్చిపడుతుంది.. . నాకు నా కృషి మీద గట్టి నమ్మకముంది .. దానికి తోడు కాలం కూడా కలిసి వస్తున్నది. నేను ఇప్పుడు చేస్తున్న ప్రయత్నాలు ఫలిస్తే నాక్షు అంతర్జాతీయమైన పేరు ప్రఖ్యాతులు లభిస్తాయి... నా ఆశయాల బాటలో నన్ను నడవనివ్వు.. నా శీర్రి కిరిటాలతో నిన్ను నేను మళ్లీ ఆలింగనం చేసుకునే రోజు వస్తుంది... తప్పక వస్తుంది" దృఢంగా అంది మాధురి.

“బలీ! ఇప్పుడు నీకేమి తక్కువైందిన ఓ నిజాయితీ ఆర్మీ ఆఫీసరు, నీతికి పెట్టింది పేరూ అయిన... మేజర్‌ రావుకు మనుమరాలివి. నీ తర్వాతి తరానికి కూడా సరిపోయేంత ఆస్తికి వారసురాలివి ఓ బిజినెస్‌ మాగ్నెట్‌... ఒక మానవతావాది, ఒక ఆదర్శప్రాయుడు, ఒక సుగుణ సంపన్నుని భార్యవి. ఉన్నత చదువులు చదివిన నువ్వు అభ్యుదయ భావాలతో జీవిలాన్ని సార్ధకం చేసుకోగల అవకాశాలు నీ చుట్టూ వున్నాయి ఇంకా ప్రయాస ఎందుకు బేబీ! బొంబాయిలో నీవు ఒంటరిదానివి .. వర్తమాన సమాజం కుళ్లిపోయింది... మోసం, దగా, కుట్ర, హింసలు, సంఘంలో వీరవిహారం చేస్తున్నాయి. అన్నిటికీ మించి నీ ముక్కునూటి మనస్తత్వం నీకు శత్రువుల్ని చేకూరున్తుంది.... చిక్కులు కొనితెచ్చుకుంటున్నావనీ నా అభిప్రాయం... ప్రపంచపు పోకడలను పూర్తిగా అర్ధం చేసుకోలేని వయస్సు నీది... నా మాట విను... మనస్సు మార్చుకో. . అన్ని సమస్యలకు పరిష్కారం దొరుకుతుంది... నీకు హితవు చెప్పడానికి నీ ప్రియమైన తాతయ్య కూడా లేడు... నేను నీకు హితవు చెప్పదగినన్ని అనుభవాలు నా దగ్గర లేవు. అంతటి జ్ఞానం కూడా నాకు లేదు. కానీ నాకు నీ మీద వున్న ఆప్యాయతా, ఆత్మీయతలను పురస్కరించుకొని చెపుతున్నాను... నువ్వు తెలివైనదానివి. అంతర్ముఖంగా ఆలోచించు . మనస్సు కుదుటబడుతుంది. హృదయ తాపం చల్లారుతుంది. కిషోర్‌ తప్పకుండా నిన్ను తన జీవితంలోకి తిరిగి ఆహ్వానిస్తాడు. అతని ఆహ్వానాన్ని సాదరముగా స్వీకరించు. సీ జీవితాన్ని స్వర్ణతుల్యం చేసుకో. తాతయ్య ఈ మూడేళ్లుగా ఆ ఘడియ కోసం ఎదురుచూసి తీరని వ్యధతో మరణించాడు. మీరు కలిసి జీవిస్తే మళ్లీ ఈ శాంతి నిలయం సచసాచాపాటాసాచుస్తాటాపాచానాసాచా ఛాయా పాటా పా టాటాచాసాస్తాటారాచార్తాసా పాసి యాటాధాటాచాసాఫినుపాట

ఆవలిగట్టు ౩33 కళకళలాడుతుంది. మీ తాతయ్య అత్మ శాంతిస్తుంది. నేను ఈ గుడిలోనే కన్ను మూస్తాను. ఇంతకంటే ఆదర్శమందిరం ఇంకెక్కడా వుండదు” కంట తడిపెడుతూ మాధురి చేతులు పట్టుకొని అంది కరుణ

“గ్రానీ! డోంట్‌ బీ ఎమోషనల్‌] ఎవర్ని వారు వుద్ధరించుకోవాలే తప్ప ఇంకెవరూ ఆదుకోలేరు. పెద్దదానివి నీవు కంట తడిపెట్టగా నేను చూడలేదు. ఇప్పుడు పెట్టకూడదు. నా మనస్సు బాధపడుతుంది నా గురించి సీవు దిగులు పడవద్దు. చూస్తావుగా... నన్ను చూసి నీవు గర్వపదే రోజు ఇంకెంతో దూరము లేదు... రెండు సంవత్సరాలాగు. . అందాకా నీవిక్కడే వుండు ఆ తర్వాత నీ జీవితమంతా నాతోనే... నువ్వన్నట్టు... కాలమే తగిన నిర్ణయాలను చేస్తుంది” మేరీ కన్నీటిని తుడుస్తూ అంది మాధురి.

దేవుని గదిలోకి వెళ్లి ప్రభువు పటం ముందు నిల్పొని మౌనంగా ప్రార్దించి జకైస్తవ చిహ్నాన్ని కంద్లకద్దుకుంది మేరీ.

మాధురీ వేడ మీదకెళ్లి. మేజర్‌రావు గది తలుపులు తెరిచింది. గాజు అలమారాలలో ఒకవైవు మేజర్‌రావు నంపాదించుకున్న మెడల్స్‌ మిడీలియన్స్‌, వెండికప్పులు, అవార్డులు, రివార్డులు చక్కగా అమర్ని వున్నాయి. ఇంకోవైపు ఒక పుస్తక బాండాగారమే నిండి వుంది. ఇంకో అరలో ఫొటో ఆల్బమ్స్‌ పేర్చబడి వున్నాయి . హాల్‌లో గోడల నిందా శాస్త్రవేత్తల, మేధావుల, వున్నత సైనికోద్యోగుల ఫొటోలు తగిలించబడి వున్నాయి. ఎదురు గోడపై అభిముఖంగా పెద్ద కాన్‌వాస్‌ మీద చిత్రించిన... “భగవద్గీత ప్రబోధం చిత్రపటం, దాని క్రిందుగా మిలటరీ యూనిఫామ్‌లో మేజర్‌రావు ఫొటో కన్పిస్తున్నాయి. పడకగదిలో నగషీ చెక్కిన నవాబుల మోడల్‌ డబుల్‌కాట్‌... ఫోమ్‌ బెడ్స్‌... సైడ్‌ ఆర్మ్‌ రెస్ట్‌ వున్నాయి. పెడస్టైల్‌ టేబుల్‌ లైటు, రెండు గ్లాస్‌ కేసుల్లో మార్చుల్స్‌తో తయారు చేసిన పెద్ద తాజ్‌మహల్‌ శిల్పం, ఐవరీతో తయారుచేసిన గౌతమబుద్దుని విగ్రహం వున్నాయి. బట్టల కోసం పొందికగా అమర్చిన వాడ్‌రోబ్స్‌ నిందా మేజర్‌రావు దుస్తులు. రివాల్వింగ్‌ బుక్‌ ర్యాక్‌లో భాగవతం, భగవద్గీత, డిస్మనరీ ఆఫ్‌ ఇండియా, బెట్రండ్‌ రస్సెల్‌ వర్క్‌ ఉన్నాయి. పెద్ద బాలశిక్ష నుండి పెద్దన మనుచరిత్ర వరకు, నన్నయ నుండి నాగభైరవ వరకు పుస్తకాలు అమర్చి వున్నాయి. బాల్మనీ సిట్‌ బెట్‌లో ఓ 'పేము వూయల కుర్చీ వేలాడుతుంది. చుట్టూ హ్యాంగింగ్‌ గార్టెన్‌.

మేజర్‌ రావుకు స్వాభావికమైన అన్ని పద్దతులు అభిప్రాయాలు ఆ నివాసగ్భృహంలో ప్రతిబింబిస్తాయి. ఏ వస్తువును కదిపినా మేజర్‌రావు జీవితశైలిని విపులీకరిస్తుంది. ఏ చిత్రపటాన్ని కదిపినా ఆయన అభిరుచిని ప్రదర్శిసజ్తంది. ఆయన చదివి అందడర్‌లైన్‌ చేసుకున్న ఎన్నో వాక్యాలు ఆయన వ్యక్తిత్వాన్ని పరిచయం చేస్తాయి. చక్కగా తీర్చిన ఆ యింటి అమరిక ఆయన టేస్ట్‌ను ప్రకటిస్తుంది. మెడల్స్‌, అవార్డులు ఆయన పదవీ నిర్వహణలోని బెన్నత్యాన్ని చాటుతాయి. ఏ ఫొటో ఆల్బమ్‌ తిలకించినా సజీవంగా ఆయన జీవన గమనాన్ని విశ్లేషించి చెబుతాయి. గోడకమర్చిన తుపాకీ ఆయన నిర్వహించిన పదవుల్లోని గంభీరతకు చిహ్నంగా నిలిచి వుంది.

మాధురి గదులంతా తిరిగి చూసింది. అమెకా గదులేవి కొత్తకావు. అక్కడి ప్రతి మూల ప్రతి అంగుళం అమెకు చిరపరిచితాలే. అక్కడే ఆమె తాతయ్యతో బాల్యమంతా పసిసాసాటాటాసానా టాటా సా పటా యాయ స సార నాసా యా రాయా సాయా టా టాటా సిటాపాటాటాచాసాహిసాటాటాపసాసాసాపా

34 ఆవలిగట్టు యహిచ్తయ్టుళ్టాచ్తాచుట్తాచ్తార్తాత్తచాలంస్టూచ్టాయహిచ్టట్టాచత ట్ట లలి ల యిల ర్ట లల లలల ల గడిపింది. తాతయ్యను గుర్రం చేసుకొని ఎక్కిన సమయాలు, ఊయల కుర్చీలో తాతయ్య ఒడిలో కూర్చుని వూగిన ఎన్నో సందర్భాలను ఆమె గుర్తుకు తెచ్చుకుంది.

ఒకసారి వేగంగా వూగుతున్న ఊయల నుంచి తను క్రిందపడింది. తలబొప్పి కట్టింది. ఆ రోజు తాతయ్య ఎంత బాధపడ్దాడో... స్వయంగా వేడినీళ్లు కాపడం పెట్టి ఆయింట్‌మెంట్‌ వ్రాసి నొప్పి తగ్గేంతవరకు తన ్రక్కనె పడుకున్నరోజు...

ఆట పట్టించడానికి అలమారాల్లో దూరి తలుపులు మూసుకొని తాతయ్యకు చెమటలు పట్టించిన రోజు...

రాత్రి వేళల్లో తాతయ్య స్టడీ టేబుల్‌ దగ్గర సీరియస్‌గా కూర్చుని ఏదో రాస్తున్నప్పుడు మెయిన్‌ స్విచ్‌ ఆఫ్‌ చేసి చీకటిలో ఇబ్బంది పెట్టి తిన్నగా వెళ్లి “ఉష్‌... ఉష్‌.. ” అని అరచి ఆయన్ను కన్వ్యూజ్‌ చేసి కౌగలించుకున్న రోజు...

“తాతయ్యా! తాతయ్యా! చూడు ఎక్సర్వీస్‌మెన్‌గా నిన్ను అర్జెంటుగా బార్డర్‌ సెక్యూరిటీ ఫోర్సులో వర్కు చేసేందుకు రమ్మని ఆర ఆఫీసు నుండి ఎక్స్‌ప్రెస్‌ టెలిగ్రాం వచ్చింది”. నిద్రపోతున్న తాతయ్యను పొద్యన్నే లేపి సీల్డ్‌ కవర్‌ చేతికి ఇచ్చ కర్లన్‌ చాటున నిల్పొని తాతయ్యను పరిశీలిస్తుంటే తాతయ్య కవరు విప్పి “ఏప్రిల్‌ ఫూఫా చదువుకుని ముసిముసి నవ్వులు నవ్వుతున్న తాతయ్యను పరుగెత్తుకెళ్లి ఒక కుదుపున భుజాలు ఊపి “మేజర్‌ సాబ్‌ ఏప్రిల్‌ ఫూల్‌” అని అరిస్తే, “వై బేబీ! నాకు నిజంగా టెలిగ్రాం వచ్చినా బాధపడ్డాననుకున్నావా నేను రిటైర్‌మెంట్‌ రోజునే చెప్పాను... నాక్షు రిటైర్‌మెంట్‌ ఇవ్వవద్దు అని... జీతం లేకున్నా సరే సర్వీసు చేస్తానన్నాను... కానీ రూల్స్‌, రూల్స్‌... అవి ఒప్పుకోవన్నారు... సో... యూ కాంట్‌ పూల్‌ మి విత్‌ దిస్‌...” అని తన తలమీద మొట్టగా చిన్నబుచ్చుకొన్న తనను చూసి తాతయ్య “ఇప్పుడు మనమిద్దరమూ ఫూల్చ్స్‌మే” అంటూ తనను పైకెత్తుకున్న రోజు...

స్వీట్‌ సిక్స్‌టీన్‌ ఫంక్షన్‌ రోజు .. రాత్రి వచ్చిన ్రెజెంటేషన్స్‌ అన్నీ కుప్ప పోసుకుని. ఒక్కొక్కటీ విప్పి చూసి వాటిల్లో ఒకటైన మీసాల గండుపిల్లి బొమ్మను తాతయ్యకిచ్చి “కాతయ్యా! ఇక నుంచి నీకీ గదిలో ఈ బొమ్మే తోడు. రేపటి నుంచి నాకు గ్రానీ వేరే బెడ్‌రూమ్‌ సిద్గం చేసింది... పూర్‌ గగ్రాంద్‌పా! ఒంటరివాడైపోయావు... పోనీ ఒక పని చేద్దామా. . మన ఇద్దరి రూమ్‌లకీ మధ్య ఇంటర్‌కామ్‌ పెట్టించు... ఎప్పుడు పడితే అపజ్బుడు రాత్రిళ్లు నీకు భయమేస్తే నాతో మాట్లాడవచ్చు... హీ... హీ. * అంటూ తాతయ్య మీసాలు పట్టుకొని ఆడించిన రోజు....

“నీకింకా చిన్నతనం పోలేదమ్మా! పదహారేళ్ల ప్రాయంతో పాటూ అల్లరితనమూ నీలో 'ప్రొాఢయై పెరిగింది... ఇంటరికామ్‌ ఏమి ఖర్మ, టెలివిజన్‌ ఫోన్‌ అమెరికా నుండి తెప్పిస్తాను... మాట్లాడుకోవడమే కాదు ఒకరికొకర్షి టెలివిజన్‌లో చూనుకుంటూ పోట్లాడుకుందాం... యూ నాటీ బేబీ...” అని తాతయ్య బుగ్గగిల్లిన రోజు.

ఆ రోజులన్నీ కళ్లముందు స్లో మోషన్‌లో కదిలిపోయాయి. బంగారు పువ్వు వెండిగిన్నెలో అన్నం తింటూ ఓ ముద్ద కలిపి “బేబీ! ఈ ముద్ద తిను ఎంత రుచిగా వుందో” అని తన నోటికందివ్వబోతే "భ్ళి ఎంగిలి” అని తను వవగించుకోబోతే “బంగారు పువ్వు వేసిన వెండిగిన్నెలో ముద్దకు ఎంగిలి దోషమంటదమ్మా” అని తనను ఒళ్లోకి తీసుకొని తినిపించి ఆ మినీ డైనింగ్‌ టేబుల్‌ మీదనే .. చాచాలి యటాపాయపారారాధసలలనటాపాపాటాటాటాపి టాటా టిటాట యధా సిటాటాపాధాచాపాపతపిధినాపాని

ఆవలిగట్టు 35 తనకిష్టమని సింహాచలం పనసపండు తెప్పించి మేడపైకి తీసుకొచ్చి స్వయంగా

కోసి ఆయనే చెతులకు నూనె రాసుకొని తొనలు ఒలిచి తినిపించిందీ అక్కదే? తాతయ్య తన చేత యోగాసనాలు వేయించిందీ అక్కదే.

తాతయ్య స్టడీ టేబుల్‌ ఆక్రమించుకొని దినచర్యలో భాగంగా రోజు రాత్రిళ్లు రెండు గంటలు చదవందే నిద్రపట్టని తాతయ్యను పుస్తకాలతఓ పాటు బెడ్‌రూమ్‌లోకి నెట్టి తలుపు వేసుకుని చదువుకున్నదీ అక్కడే .. మధ్యలో ఒంటరిగా చదువుకో లేక మళ్లీ తలుపు తెరిచి తాతయ్య (ప్రక్కనే పడక మీద బోర్లాపడి కాళ్లు పైకెత్తి చదువుకుంటూ తాతయ్యకు కాళ్లు తగిలినప్పుడల్లా “సారీ గ్రాంద్‌పా” అంటూ ఇద్దరి చదువుల్ని తను గాలికి వదిలేసేటట్లు చేసిందీ అక్కడే...

అంత సరదా సన్నివేశాల నుండి, పెండ్షి పూర్వం, తర్వాత ఎన్నోసార్లు, మరెన్నోమార్లు చిక్కు సమస్యలను దీర్ధంగా తీవ్రంగా తాతయ్యతో చర్చించిందీ అక్కడే .

ఆఖరుసారి తాతయ్యకు చెప్పకుండా బొంబాయి వెళ్లే రోజు తెల్లవారురూూమున పిల్లి నడకలతో, మెల్లగా, నిశ్శబ్దంగా, తాతయ్య పడకగదిలో ప్రవేశించి కన్నీటిబొట్లు కాళ్ల మీద జారకుండా జాగ్రత్త వహించి, తిన్నగా రెండు చేతులతో కాళ్లను స్పృశించి కండ్షకద్దుకొని, తన కుడి చేతిని తానే ముద్దు పెట్టుకొని ఆ ఇల్లు వదిలి వెళ్లిపోయిందీ ఆ గదిలో నుంచే...

ఆ దృశ్యాలన్నీ మాధురికి మరువళాని స్మృతులే... చివరికి తాతయ్య చివరి శ్వాస విడిచిందీ ఆ పడక గదిలోనే... మాధురి ఒకసారి పడక మంచం వైపు చూసింది. . తాతయ్య నిద్రపోతున్నట్టే భ్రమ... భ్రమ తొలగి శూన్యంగా ఉన్న పడకపై పడుకొని పిచ్చిగా దొర్లింది. మౌనంగా హృదయ వేదనను అనుభవించింది ప్రక్కన అఆర్మ్‌రెస్టు మీద ఉన్న తాతయ్య ఫొటో వైపు చూసింది .. ఏదో జోక్‌ వేస్తే ఇద్దరూ పగలబడి నవ్విన నవ్వుని మేరీ కరుణ స్నాప్‌ చేసిన ఫోటో.... అప్పుడు ఆ ఫోటోకు ఐవరీ (ఫేమ్‌ అమర్చి తన పడకగదిలోనే పెట్టుకున్నట్టున్నాడు తాతయ్య. . తన చివరి రోజుల జ్ఞాపకాలను ఆఖరి క్షణం వరకు ఆ ఫొటోలో మాదిరిగానే మనసులో (ఫ్రేమ్‌ కట్టుకుని పదిల పరచుకున్నాడన్న మాట.

ఫోటోలోని తాతయ్యను గట్టిగా ముద్దెట్టుకుంది మాధురి

డోర్‌ ట్యాప్‌ చేసి మేరీ కరుణ లోపలికి వచ్చింది... ట్రేలో నుండి టీ కప్పు తీసి మాధురికి అందించింది.

“బేబీ! ఏం చేస్తున్నావమ్మా! తాతయ్య చనీపోకముందే ఇంటికి రంగులు వేయించారు... ఆ తర్వాత అంతా సర్దిపెట్టాము. ౯ ఎనా ఇంగా కొన్ని ఆయన డైరీలు, ఆల్బమ్‌లూ కలగాపులగంగా పడేసి ఉన్నాయి. ఆయన వి. కేదక్లలో వ్రాసి ప్రచురింపబడ్డ కొన్ని వ్యాసాలు క్రమంగా ఫైల్‌ చేసి లేవు. అవన్నీ సరిచూడు. టైముంటే వాటిని చదివి ఒక అనుక్రమణిక తయారుచెయ్యి .. వీలైతే వాటిని ప్రచురించే ప్రయత్నం చేయి... నువ్విక్కడే వుంటే... ఈ శాంతి నివాస్‌ మళ్లీ కళకళలాడుతుంది... తాతయ్య మనస్సు శాంతిస్తుంది. సససాసాచాసాటాషాసాషాచాపాచాపా సిటు యాస యాయాహియాసాసాసాసాటాపియాటాిస్తాసాస్టానాయాసాస్టాసాస్టాస్ణా

36 ఆవలిగట్టు ాచాచాపానాసాసిచాసాచి చాచి చాచాటాచాసాసాసాపిటిటాహినాటాాయిచాచాచాయాసాయాసాటాధితానాసానాసాహిసిసా

“ఏదైనా సరే రెండేళ్ల తర్వాతే గ్రానీ! ఇవన్నీ నువ్వు భద్రపరచు.. రెందేళ్ల తర్వాత నా దగ్గర డబ్బుకు కొదవుండదు... ఆ తర్వాత బొంబాయి నుండి వచ్చి ఈ సామాగ్రినంతా తీసుకెళ్లి తీర్చిదిద్ది ఆయన స్మృతి చిహ్నంగా ఒక స్మారక మందిరం నేను నిర్మించుకునే భవనంలో ఏర్పాటు చేస్తాను" టీ సిప్‌ చేస్తూ అంది మాధురి.

“కంటికి కన్పిస్తున్న చేతికి అందుబాటులో వున్న అవకాశాలను వదిలిపెట్టి రెండేళ్ల తర్వాత పరిస్టితిని గొప్పగా ఊహించుకోవడంలో అర్ధం లేదు బేబీ... ఇదంతా నీ ఆస్తే. దీనితోనే సీ పధకాలు ప్రారంభించు” ఖాళీ టీ కప్పు చేతిలోకి తీసుకుంటూ అంది మేరీ.

“లేదు (గగ్రానీ! తాతయ్య డబ్బుతోనే తాతయ్య స్మారక చిహ్నాలను నిర్మిస్తే నేనెలా వారి బుణం తీర్చుకుంటాను... ఈ ఆస్తిని ఏమి చెయ్యాలో నువ్వే ఆలోచించు... నేను నా సంపాదనతోనే తాతయ్యకు నీరాజనాలు పట్టాలి... నివాళులర్పించాలిొ దృఢ నిశ్చయంతో అంది మాధురి.

“నీరాజనాలివ్వడమూ, నివాళులర్చించడమూ, స్మారక మందిరాలు నిర్మించడమూ కేవలం డబ్బుతో చేసే పనులు కావమ్మా.. ఆ-ఏన ఆశలకు, ఆశయాలకు అనుగుణంగా ఆయన ఆదర్శప్రాయమైన జీవితానికీ, వ్యక్తిత్వానికీ నిజమైన వారసులంగా జీవించడమే ఆయనకు మనమర్పించే శ్రద్ధాంజలి... ఆయన మనస్సులోని తీవ్రమైన, తీరని కోర్రక్ర నాకు తప్ప ఎవ్వరికీ తెలియదు. ఎప్పటికైనా నువ్వూ కిషోర్‌ కలిసి ఈ యింట్లోనే సుఖ్య శాంతులతో జీవించాలన్నది ఆయన కోరిక... ఆ కోరిక నెరవేరకుందానే తాతయ్య కన్నుమూశారు... ఇప్పటికైనా నీ మొండివైఖరి మాను... నేను నీకూ కిషోర్‌ మధ్య సంధానకర్తగా నిలబడతాను .. మొగమాటం, బేషజం మాని ఈ సాయంకాలమే కిషోర్‌ నీ జీవితంలోకి ఆహ్వానించు” మందలింపుగానే అంది మేరీ!

“గ్రానీ! ప్లీజ్‌ డ్రాప్‌ దట్‌ మేటర్‌! ఆ విషయంలో నువ్వు నన్ను పట్టుపట్టవద్దు.. గ్రానీ! ఈ రోజు లంచ్‌ నాకు తాతయ్య గదిలోనే సర్వ్‌ చెయ్యి. . ఇక్కడే కొంతపేప్టు

విశ్రాంతి తీసుకుంటాను... లంచ్‌ రెడీ అయ్యేలోగా మీరు చెప్పిన ఆల్బమ్స్‌, బుక్స్‌, దైరీలు, ఫైళ్లూ సర్దుతొను”.

మాధురి లేచి వెళ్లి హాల్లో గ్లాసు అల్మేరా తెరచి ఆల్బమ్స్‌ అన్నీ తెచ్చుకుని హాల్లో కూర్చుంది.

మేరీ మేడ మెట్లు దిగింది.

తాను పుట్టిన నాటి నుండి ఫోటోలున్నాయి. అల్బమ్స్‌లో... సీరియాటంగా లేవు... అన్నీ తీసి ఆర్జరుగా సర్దడం ప్రారంభించింది.

అన్న (ప్రాసన, నామకరణం, అక్షరాభ్యాసం... బర్త్‌డే పార్టీలు అన్నింటిల్లోనూ అమ్మా, నాన్న తాతయ్యా... తనకు ఫారెక్స్‌ పదుతూ అమ్మ, కాళ్ల మీద ఉయ్యాల ఊపుతూ నాన్ను గుర్రమెక్కించుకున్న తాతయ్య, ఏటా ఎదిగిన తనను ప్రతి బెర్తదే ఫొటోలో చూసుకుంది మాధురి. స్వీట్‌ సిక్స్‌టీన్‌ ఫంక్షన్‌కు అమ్మానాన్న లేరు... తాతయ్యే అందరి పెట్టూనూ.

డిగ్రీ తీసుకున్నప్పుడు, ఎంఏ పాసయినప్పుడు తాతయ్య ఏర్పాటు చేసిన గ్రాండ్‌ టీ పార్టీ ఫోటోలు అన్నీ ఆర్జర్లో అతికిస్తున్నప్పుడు ఆ దృశ్యాలలో కాలం కదిలిపోయినంత త్వరగా ఇరవై ఆరేళ్లు తన వయస్సులో దొర్లిపోయిన రోజులు కాలప్రవాహ వేగాన్ని ఆమెకు గుర్తు చేస్తున్నాయి.

“వెడ్డింగ్‌ స్పెషల్‌” అని వ్రాసివున్న ఆల్బమ్‌ తీసుకుంది... మొదటి పేజీలో పెండ్లి ముస్తాబులో పెండ్లికుమార్తె, పెంద్లికుమారుడు ప్రక్కప్రక్శనే నిల్చుని తీసుకున్న ఫోటో చూసింది. . అంతే... ఆమె మనస్సు ముందుకు సాగలేదు... ఆల్బమ్‌ మూసేసింది.

ఆలోచనలు గతంలోకి వెళ్లిపోయాయి.

సునంద యింట్లో తనకు పరిచయమైన కిషోర్‌. అయస్కొంతపు ఆకర్షణలో తన హృదయాన్ని అధిష్టించిన ఆనాటి కిషోర్‌... పెండ్లి కళతో నవమన్మధునిలా మూర్తీభవించిన వరుడు కిషోర్‌. ఆ తర్వాత ఆ శోభనపు కిషోర్స్‌ అతనిలోని మార్పు గమనించిన తర్వాత తనకు అర్ధమైన కిషోర్‌ వరకూ ఆలోచనలు ఫాస్ట్‌ పార్వర్డ్‌ అయ్యాయి.

తను బొంబాయి వెళ్లిపోవాలని నిర్ణయించుకున్న ముందునాటి రాత్రి కిషోర్‌తో ఘర్షణపడిన సన్నివేశమంతా మెదడులో పొరాడసాగింది... మాధురికి తల బరువెక్కింది .. దీర్ధంగా నిశ్వసించి వెళ్లి పడుకుని కండ్లు మూసుకుంది. అలికిడి అయింది.

వోల్లో నిద్ర నుండి తేరుకుని లేచి కూర్చుని చూసింది మాధురి. మేరీ కరుణ డైనింగ్‌ టేబుల్‌ మీద లంచ్‌ డిషెస్‌ సర్టుతూంది.

“గ్రాన్సీ! నేను సెర్ప్‌ చేస్తాను.. మనమిద్దరం కలిసే భోంచేద్దాం...”

కిక్రే బ్రేల్లీ! ప్లేట్లు పెడతాను...” మేరీ కరుణ భోజనాల ప్లేట్లు పెట్టింది.

మొదట సూప్‌ సర్వ్‌ చేసింది మాధురి.

“వలా ఉంది సూప్‌ బేబీ... ఈ రోజు క్రొత్తరకంగా చేశాను... మేగీ సూప్‌ క్యూబ్స్‌... ప్రాన్‌ మసాలాలతో చేశాను”.

“చాలా బాగుంది గానీ! . లెట్‌ మి సర్వ్‌ మై ఫేవరెట్‌ డిష్‌ ఫస్ట్‌... చికెన్‌ సిక్స్‌టీ ఫైవ్‌” ఇద్దరికీ సెర్వ్‌ చేసింది మాధురి

“ఇది నీ కోసమే ప్రత్యేకముగా చేయించుకుని తినేదానివి గుర్తుందా! నాకు ఎక్కువగా సర్వ్‌ చెయ్యొద్దు... నేను ఆహారం బాగా తగ్గించేశాను. వయస్సు మళ్లింది కదా... జీర్ణశక్తి తగ్గింది... తాతయ్య కూడా గత రెండేళ్లుగా ఆహారం బాగా తగ్గించేశాడు. ఫ్రెష్‌ ఫ్రూట్‌ జ్యూసెస్‌, సలాడ్స్‌, ఎక్కువగా తీసుకునేవారు... ఆయన అంటుండేవారు... ఎంత తక్కువ తింటే అంత ఎక్కువ కాలం జీవిస్తామని” అంది మేరీ,

“ఆ మాట మరి ఆయనకు వర్తించలేదు చూశావా గ్రానీ... బాగా తినడం... తగినంత (శ్రమ వ్యాయామం చెయ్యడం నా పద్ధతి అంది మాధురి

“న్సవ్వు వయస్సులో వున్నాను... తప్పకుండా తినాలి... బొంబాయిలో నీకెవరు చేసి పెడతారు... క్యాంటీన్లలో, హోటళ్లలో భోజనం ఆరోగ్యానికి మంచిది కాదు. అక్కడంతా ఫాస్ట్‌ ఫుడ్సే... గదా” చప్పరిస్తూ అంది మేరి!

3ం ఆఅవలిగట్టు చసిటాచాచ్తాచ్తాచ్తాన్తాసా సారా రాసాను యా సాయ యాయాహాహియాసాయాసారనసాయసారాిస్తాటానాసాసాస్తాసాసాపాసా ఇద్దరూ భోజనం ముగించారు... “దెజర్ట్స్‌ ఉన్నాయి యింకా గ్రానీ... తెస్తానుందు!” (ఫ్రిజ్‌ తలుపు తెరచి గాజుకప్పుల్లో వెనీలా ఐస్‌క్రీమ్‌లో (ప్రూట్‌ సలాడ్‌ కలిపి తెచ్చింది మాధురి. తింటూ ఇద్దరూ మాటల్లో దిగారు. “ఒక విధంగా నువ్వు చెప్పేది కరెక్టే... ఈ మధ్య అంతా ఆయిల్స్‌, క్రీములతో తయారైన భోజనమే దొరుకుతుంది బాంబేలో... అవి తింటే లావెక్కిపోతాను.. శరీరం స్లిమ్‌గా ఉండకపోతే వృత్తిరీత్యా నాకు ఎన్నో అవరోధాలు ఎదురౌతాయి. తినకపోతే నీరసం! అందుకేగా నిన్ను బాంబే వచ్చేయమంటున్నాను... నువ్వు నా దగ్గరుంటే నాకెంతో హాయి... నీకూ ఎంతో సరదాగా కాలం గడిచిపోతుంది. నీవు చెపుతున్న వృద్ధాశ్రమాలు, శరణాలయాలూ కేవలం మేడిపండ్లు మాత్రమే. అన్ని సౌకర్యాలుంటాయని ప్రకటనలు చేసినా అక్కడా ఆవేశకావేశాలు, అసూయా ద్వేషాలు...! నువ్వక్కడ రెండు నెలలు కూడా ఉండలేవు. మన స్వామి అనంతానందగారే ఒంటరివాడై వృద్ధాశ్రమంలో చేరి ఆరునెలలు కూడా అక్కడుండలేక చివరికి ఇల్లు చేరాడు ప్రొద్దుపోక... ఆహారం కూడా సరిగా ఇవ్వరు. అక్కడా రాజకీయాలు నెరపుతారు... అయినా అవి దిక్కులేని వారికి నీకెందుకు గానీ! ఇక సేవ అంటావా! అది చాలా థ్యాంక్‌లెస్‌ కాలక్షేపం... ఈ వయస్సులో నీకెందుకు ఆ సేవా కార్యక్రమాలు. ఇంతవరకూ మిలటరీలోను, తర్వాత మా ఇంట్లోనూ సీవ్స చేసన సేవ తక్కువైందేమి కాదు... నీ ప్రభువు నీ సేవలను గుర్తించాడు... తప్పకుండా... ఆయన నిన్ను స్వీకరిస్తాడు" మెచ్చుకోలుగా అంది మాధురి. కాళీ డిషెస్‌... ఐస్‌క్రీమ్‌ కప్పులూ అన్నీ మేడ క్రిందికెళ్లి డిష్‌ వాషర్‌లో వేసి వచ్చింది మాధురి...

“ఆ ప్రభువు కృప ఉంటే తప్ప మనకు ఈ జన్మ కడతేరదు” క్రైస్తవ చిహ్నాన్ని కండ్ల కద్దుకుంటూ అంది మేరీ.

“నీకు అబూబెన్‌ ఆడమ్‌ కధ గుర్తుందా (గ్రానీ!” కథ మళ్లీ చెప్పింది మాధురి.

*బేల్లీ! నువ్వెంత తెలివైనదానివో చూడు... నన్ను సంతోషపెట్టడానికి అబ్బబ ఆడమ్‌ కధ చెప్పావు... నీ హృదయమే అలాంటిది. నువ్వ చిన్నప్పుడు కూడా అంతే... పనిమనిషి రాజమ్మకు జ్వరమొస్తే ఆమె ప్రక్కనే కూర్చుని పాలు, రొట్టె తినిపించేదాన్సివి స్వయంగా మందులు [మింగించేదానివి. డ్రైవర్‌ ఇక్సాల్‌ కూతురికీ, గార్జనర్‌ వీరన్న కూతురిక్తీ, నీ ఫ్రాక్స్‌ పంచి పెట్టేదానివి. నీ బర్త్‌డే పార్టీలకు నీ స్నేహితులు అటెండయినా సరే... కేక్‌ ఇంట్లో పనివాళ్లకు కూదా సమంగా తినిపించేదానివి ఎవరికి ఏ కష్టమొచ్చినా తక్షణమే బాధపడి వాల్లకు సహాయం చేసేదానివి... ఐయామ్‌ ్రొడ్‌ ఆఫ్‌ యూ” ముద్దు పెట్టుకుంటూ అంది మేరీ.

“ఆపు గ్రానీ! నన్ను కొండెక్కించేస్తున్నావు... ఐయామ్‌ ఎ సింపిల్‌ అండ్‌ సెల్‌ఫిష్‌ గర్ల్‌...” మేరీ భుజాలు పట్టుకుని అంది మాధురి.

“నిన్ను పొగడడం నా ఉద్దేశ్యం కాదు బేబీ! ఇంత మంచి గర్ల్‌కి ఎంత కష్టమొచ్చిందా అని నేనెప్పుడూ ఆలోచిస్తుంటాను” గొంతు బొంగరుపోయింది మేరీ కరుణకు.

“న్లో గ్రానీ! నాకేమీ కష్టం రాలేదు... నేను బాగున్నాను. . సుఖంగా ఉన్నాను... సంతోషంగా ఉన్నాను... నాకే కొరత లేదు... తాతయ్య లేని కొరత తీరేది కాదు. ఇక

ఆవలిగట్టు 39 రాసాచసిటయస్తారాయాసానాపిసానాపారాసాపానారాయహిపాహిసాసిస్తారాహ్రిసారార్తుస్తాస్తాస్తాత్తాస్తాస్తాసాసాస్తాపాసాసా నన్ను హృదయపూర్వకంగా (ప్రేమించే నువ్వున్నావు... ఇంక రెండేండ్లు పోతే ఆర్ధికంగా నేను స్థిరపడిపోతాను పిడికిలి బిగించి అంది మాధురి.

"ఫైనాన్నియల్‌గా నీ స్టేటస్‌ను గురించి నాకు దిగులు లేదు బేబీ! నీ దాంపత్య జీవితాన్ని గురించే నాకు దిగులు... కిషోర్‌తో కలిసి ఆనందంగా జీవిస్తూ నాకొక ముద్దుల పాపను అందిస్తే... నేనే వృద్ధాశ్రమానికి పోను మైడియర్‌ చైల్డ్‌... మళ్లీ నీ బేబీని కూడా నిన్ను పెంచినట్లే పెంచుతాను” ప్రాధేయపూర్వకంగా అంది కరుణ.

“న్లో గ్రానీ! చేంజి ది టాపిక్‌... డోన్ట్‌ బ్రింగ్‌ దిస్‌ టాపిక్‌ ఎగైన్‌” లేచిపోయి విశ్రాంతి తీసుకుంది కాసేపు మాధురి.

మేరీ కరుణ మేడ మెట్లు దిగి తన బెడ్‌ రూమ్‌ చేరింది.

మేజర్‌ రావు డైరీలో ఒకదానిని తీసుకుని వెళ్లి పదక మీద వ్రాలి చదవడం ప్రారంభించింది మాధురి.

మాధురికి నిద్రపోయే ముందు ఏదో ఒక పుస్తకం తీసి కొన్ని పేజీలు చదివే అలవాటు... పుస్తకానికి బదులు రావుగారి డైరీ చేతబట్టింది. మేజర్‌ (బ్రతికుండగా ఆయన డైరీలు ఎప్పుడూ ముట్టలేదు మాధురి... ఓసారి “గ్రాండ్‌పా! మీ డైరీలు చదవొచ్చా” మేజర్‌ రావును అడిగింది మాధురి.

“ఇప్పుడు కాదు బేబీ! నేను మరణించిన తరువాత చదువు... నీకేదైన అందులో పనికొచ్చే విషయాలుంటే స్వీకరించు” అన్నాడు రావు.

“ఎందుకు తాతయ్యా! ఇప్పుడే చదివి అందులోని మంచి విషయాలు నేను స్వీకరించవచ్చుగా” అడిగింది మాదురి.

“స్వంత డైరీలు ఆటోబయో(గ్రఫీ లాంటివి బేబీ. అవి బ్రతికుండగా వ్రాసుకున్న వ్యక్తికి అత్మ పరిశీలనకు... గత స్మృతులుగా భద్రపరచుకొని నెమరు వేసుకోవడానికి పనికొస్తాయి... (బతికున్నప్పుడు ఆ వ్యక్తికీ, చనిపోయిన తరువాత వాటిని చదివి అందులోని వ్యక్తిని విశ్లేషించి ఆ వ్యక్తిలోని ఆదర్శ భావాలను, ఆచరణ యోగ్యమైన వాటిని స్వీకరించి అనుసరించవచ్చు... అతనిలోని బలహీనతలను త్రోసి పుచ్చవచ్చు... ఏమయినా... డైరీ వ్రాయడంలో పరిపూర్ణమైన ఆత్మవిశ్వాసమూ, నిజాయితీ ఉంటే తప్ప అవి కేవలం స్వోత్మర్షగ్రా మిగిలిపోతాయి... ఇంతకూ నువ్వు స్టడీ చేయాలంటే నేను బ్రతికే ఉన్నానుగా... నన్నేస్టడీ చెయ్యి... సందేహాలుంటే నిర్మాగమాటంగా చర్చించు... నేను చనిపోయిన తర్వాత నా డైరీలు చదివి నన్ను స్టడీ చేద్దువుగానీ...”

“ఓకే తాతయ్యా! నీ తర్వాత ఆ డైరీలు నాకు నిత్యపారాయణాలు” అలవోకగా తాతయ్యను చుట్టేసుకుని అంది మాధురి - అనాడు... ఈనాడు పారాయణకు కాకపోయినా, తాతయ్య మీద (ప్రేమతో డైరీ తెరిచింది.

దైరీలో మొదటి పేజీలో తాతయ్య సంతకం, ఆ డైరీ ఎప్పటి నుండి ఎప్పటివరకూ వ్రాసుకున్నాడో ఆ తేదీలు కనిపించాయి. డైరీలన్నింటిలో నుంచి ఆ డైరీ తను రాండమ్‌గా చేతికి తీసుకుంది. సరిగ్గా ఆ డైరీ తన పెండ్లికి నాలుగు నెలల ముందు ప్రారంభమైంది .. అంతా యాద్భృళ్చికం. సాయాసాసాష్తాస్తాస్తాసాసాటాసాహాసా సిసి టాసాపుాటాస్తాటాస్తారా పస్తాటాసాసానాసాటాసాసాపాటాచాాసాసాసాసానా

త0ి ఆవలిగట్టు తను మొదటిసారి కిషోర్‌ను తాతయ్యకు పరిచయం చేసినప్పటి నుండి చదవడం ప్రారంభించింది.

“మధూ చాలా పెద్దదైంది. తనకు పెండ్లీడు వచ్చిందని నాకు ఈ రోజు పరోక్షంగా గుర్తు చేసింది. బేబీ కిషోర్‌ను తన బాయథఫ్రెండ్‌గా పరిచయం చేసింది. కుర్రాడు అందంగా వున్నాడు. స్మార్ట్‌గా కూడా వున్నాడు. తండ్రి లేడు... గుంటూరులో పెద్ద టొబాకో కంపెనీకి వారసుడట... చార్జర్డ్‌ అకౌంటెన్సీ పూర్తి చేసి ఏదో ఇండస్ట్రీ స్టార్ట్‌ చెయ్యాలనే ప్రయత్నంలో ఉన్నానన్నాడు. ఆయన తండ్రి వాసిరెడ్డి సీశ్రాపతిరావు గుంటూరులో పేరున్న ధనికుడు...” అంతా రొటీన్‌ రైటింగ్‌ అనుకుని మాధురీ కొన్ని లైన్లు స్మిప్‌ చేసింది.

్చోల్చీ బాగా చదివి పోలీస్‌ ఆఫీసర్‌ కావాలనీ నా ఆశయం... ఆమేమో (ప్రేమలో పడుతున్నట్టుంది... బాయ(ఫెండ్స్‌, గర్ల్‌ఫ్రెంద్సూ ఇదంతా టీనేజ్‌ ప్రాబ్లమ్స్‌... ఎవరూ ఆపలేరు... ఇలాంటి విషయాల్లో నా అనుమానాలు నాకున్నాయి. ఏది ఏమైనా ఈ 'స్నేహసంబంధాలు చివరకు ఎక్కడికి దారితీస్తాయో వమో! బేబీకి నేను సంరక్షక్షుడిని

మాత్రమే. ఆమె మమ్మీ డాడీలు జీవించి ఉంటే వారివారి అభీష్టం మేరకు మధుని పెంచుకొని ఉండేవారేమో! బేబీ నేను ప్యాంపర్‌ చేసిన చైల్స్‌గా నేనిచ్చిన స్వేచ్చను మితిమీం వాడుకోకుండా ఉండాలనేదే ఉద్దేశ్యం... వర్తమాన భారతంలో ప్రేమవివాహాలు చాలాచోట సక్సెస్‌ కావడం లేదు... బేబీ ఏ చిక్కుల్లోనూ పడకూడదని నా కోరిక కానీ మధ్ధు చాల థైర్యస్టురాలు... వివేచనాశక్తి ఆమెకుంది. ఎలాంటి చిక్కుసమస్యనైనా ఆమె ఎదుర్కాన్స స్వయంగా పరిష్కరించుకోగలదనే నమ్మకం నాకుంది .. అయినా నాకిప్పుడే ఎందోక్ష్‌ ఆలోచనలు... అంతా భగవంతుడు వ్రాసిపెట్టే ఉంటాడు... ఆల్‌గోస్‌ ఆన్‌ హిస్స్‌ విల్‌ అండ్‌ విష్‌.. అంతా మన మంచికే జరుగుతుంది అని సరిపెట్టుకుంటున్నాను*.

“జ గ్రాండ్‌పా!... మ్యారేజ్‌ ఈజ్‌ ఎ ఫైల్యూర్‌ ఇన్‌మై కేస్‌... ఇందులో నా తప్పేమీ లేదు... విధినీ నేను నిందించడం లేదు... నా మీద నీకున్న విశ్వాసానికి చాలా థ్యాంక్స్‌... యు ఆర్‌ కరెక్ట్‌... ఎన్ని సమస్యలెదురైనా ధైర్యంగా వాటిని ఆత్మవిశ్వాసంత్రో ఎదుర్శొని, నేనే స్వయంగా పరిష్కరించుకోగలను” మనస్సులోనే అనుకుంది మౌధ్యుర్రి

డైరీలో పేజీలు తిప్పింది... ఆయన గోల్స్‌ క్లబ్‌లో గెలుపొందిన క్రీడల విజయోత్సాహం. క్రొత్తగా గార్డెన్‌లో కడియం నుంచి తెచ్చి పాతిన వివిధ రకాల గులాబి మొక్కల గురించి, 'హిందూ' దినపత్రికలో వచ్చిన అవినీతి కుంభకోణాలు, శ్రీహరికోట స్పేస్‌ సెంటర్‌వారి ప్రయోగాల మీద వచ్చిన వ్యాసాలు, దగ్గర్లోనే రానున్న సాధారణ ఎన్నికల్లో వివిధ రాజకీయ పార్టీల మేనిఫెస్ట్రోలు, అశ్లీల సాహిత్యం, ఫెమినిజం, ఎడ్యుకేషనల్‌ పాలసీ ఇన్‌ ఇండియా, రూపాయి కన్వర్టబిలిటీ, ఇన్‌ప్లేషన్‌ ఇన్‌ ఇండియా, మదర్‌ థెరిస్సా, జిడ్గు కృష్ణమూర్తి, అబ్వస్త్ర ప్రభావం, గల్ఫ్‌వార్‌... ఇలా ఎన్నో విషయాల మీద క్లుప్తంగా తన అభిప్రాయాలను స్పష్టంగా పేజీలు నింపాదు రావు. పేజీలు తిప్పింది మాధురి. తనకు సంబంధించిన విషయాల వైపు మాత్రమే మనస్సు తిప్పింది. . తాతయ్య తన విషయం పూర్తిగా ప్రస్తావించిన ఇంకొక పేజీ.

“క్కరోజు బేబీ ఒక సంతోషమైన వార్త తెచ్చింది .. కిషోర్‌ తనూ పెండ్లి చేసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నారట. రెండు రోజుల్లో కిషోర్‌ తన తల్లితో కలిసి వచ్చి ఆ సధిధిటచాచచాచా చాచా చిటాటిటా టాటా సిటి టాటా చాట యాట చచి చాటాచాసాటాధాసాటాసాసిసాషాస్టాపాటు

ఆవలిగట్టు ణే విషయం నాతో మాట్లాడుతాడట... మంచిదే... తనకు తగిన వరుణ్జి తానే ఎన్నుకున్నందుకు నాకు ఆనందంగానే ఉంది... కాకపోతే కొన్నాళ్లు ఒకరికొకరు అర్ధం చేసుకొని ఆ తర్వాత పెండ్లి చేసుకోవాలని నిర్ణయించుకొని ఉంటే బాగుండదేమో... ఏమైనా మంచి సంపన్నుల ఇంట్లోకే వెళుతూంది మధు... ఆమె తల్లితండ్రులు ఉంది ఉంటే ఎంత సంబరపడేవారో .. ఆ వార్త విన్న తర్వాత నేను ఆమె తల్లిదండ్రుల ఫొటో ముందు నిల్చుని నా హృదయాంతరాళాల్లో నుండి మౌనభాషలో బేబీ నిర్ణయాన్ని వారికి చెప్పాను... చిరునవ్వుతో ఆ ఫొటోలో వున్నవారు అంగీకారం సజీవంగానే నా కండ్లముందు 'ప్రకటిస్తున్నట్లనిపించింది.”

పేజీ తిప్పింది మాధురి. “ఈ రోజు కిషోర్‌ ముందుగా ఫోన్‌ చేసి తన తల్లితో పాటు ఇంటికొచ్చాడు. బేబీ ఇంట్లో లేడు. బ్యాంక్‌ కెళ్లింది. మేరీని కిషోర్‌కు, అతని తల్లికి పరిచయం చేశాను. కిషోర్‌ తల్లి పెండ్లి ప్రస్తావన తెచ్చింది.

“అన్నయ్యా! నాకున్నది కిషోర్‌ అతని అక్క లత. అల్లుడు రాజేష్‌ కూతురూ ఢిల్లీలో వున్నారు. ఆయనకు డిఫెన్స్‌లో ఉద్యోగం వాళ్ళకు మూడేళ్ల పాప ఉంది. వాళ్లక్కడ బాగా సెటిలైపోయారు. కిషోర్‌ నాన్నగారు చాలా సాత్వికులు. దేశమంతా ఆయనకున్న మిత్రసంపద అంతా ఇంతా కాదు. బంధువులకూ, స్నేహితులకూ, పేదలకూ ఎన్నో సహాయాలు చేశారు. గుంటూరులో ఒక అనాధ శరణాలయాన్ని స్టాపించి దానికో శాశ్వతమైన నిధిని సమకూర్చారు. బ్రతికిన బ్రతుకు చచ్చిన చావులో తెలుస్తుందంటారు. ఆయన ఆ రాత్రి ధ్యానం చేసుకుని పడుకొని నిద్రలోనే నిర్యాణము చెందాడు. కిషోర్‌ నా కుమారుదని చెప్పడము కాదు. వాడు వాళ్ల నాన్నగారికున్న సద్గుణాలన్ని వారసత్వంగా తెచ్చుకున్నాడు. వాడికి నేను ఎన్నో సంబంధాలు చూశాను. పెండ్లికి విముఖంగా వుండిన వాడు వున్నట్టుండి మాధురి విషయం చెప్పి నాకు ఆశ్చర్యాన్ని ఆనందాన్ని కలిగించాడు. వాడికిష్టమైన అమ్మాయిని వాడే సెలెక్ట్‌ చేసుకొని నాకూ బరువు తగ్గించాడు. నేను మాధురికి ఏ కారతా రాకుండా చూసుకుంటాను. సాంప్రదాయపూర్వకంగా మిమ్మల్ని అడిగి ఈ పెండ్లికి మీ అంగీకారము పొందడానికి వచ్చాము. మీరు అంగీకరిస్తే ముహూర్తాలు చూద్దాము అంది” శ్రీమతి శ్యామలాదేవి... కిషోర్‌ తల్లి.

“మంచిదమ్మా! వాళ్లిద్దరూ వరన్చరం (శ్రేమించుకున్నారు, పెండ్సి చేసుకోవాలనుకున్నారు. మనము నిండు హృదయాలతో ఆశీర్వదించాలి. మీ వంశం గురించీ మీ వారు వాసిరెడ్డి సీతాపతిరావుగారి వితరణ గురించీ నేను విన్నాను. వాసి, వన్నెగల కుటుంబంలోకి మా బిడ్డ ప్రవేశించడం నాకు ఇష్టమే అన్నాను”... బెలీ దక్‌ నుండి వచ్చింది... శ్యామలాదేవికి నమస్కరించి ఆమెను తీసుకొని గెస్ట్‌ సూట్‌లో కెళ్లి కూర్చుంది. వారిద్దరూ ఏదో మాట్లాడుకున్నారు.

కిషోర్‌ అన్నాడు “గత నెల రోజుల నుండి నేనూ, మధూ మా పెండ్లిని గురించి సుదీర్ధంగా చర్చించుకున్నాము. ఈ మా మూడు నెలల పరిచయములో పరస్పరం అర్ధం చేసుకున్నామనుకుంటున్నాను. పెండ్లి సాంప్రదాయ పూర్వకంగా జరిపించండి... రిజిష్టర్‌ కూడా చేయిద్దాం... నాకు తండ్రి లేడు... మధుకు తల్లి తండ్రి అంతా మీరే... ఆమెకే కాదు నాకు ఇక పెద్ద దిక్కు మీరే” కిషోర్‌ మాటల్లో విధేయత కొట్టొచ్చినట్లు కస్పించింది.

న

తై ఆవలిగట్టు

“క్రిష్టోర మీ జీవితం కలకాలం సుఖశాంతులతో వర్ధిల్లుతుంది. నేను బేబీని పోలీస్‌ ఆథీనరొను చేయాలనుకున్నాను... అది నెరవేరకుండానే ఆమె పెండ్లి చేసుకుంటుంది” అన్నాను.

*ల్రేద్సు సార్‌ ! ఇప్పుడు కూడా మీ కోరిక నెరవేరుతుంది. పెండ్లి తర్వాత ఆమెను బాగా చదువుకోమని చెప్పండి. సివిల్‌ సర్వీసెస్‌కు కోచింగ్‌ తీసుకొని వచ్చే సంవత్సరం ఫిలిమ్‌ రాస్తుంది” అన్నాడు కిషోర్‌.

“ఇెటజ్‌సీ... ఏమైనా ఇప్పుడా విషయం ఆలోచించవద్దు. పెళ్లి తర్వాత హనీమూన్‌ వెళ్లిరండి... ఎంజాయ్‌ వెలొ వెన్నుద్టి అన్నాను.

బేబీ... శ్యామలాదేవీ గెస్ట్‌ సూట్‌ నుండి వచ్చారు.

“అన్నయ్యా! బేబీ చాలా చురుకైన (యి... మనసువిప్పి మాట్లాడు ం మీరు మమతే చూడండి... పెండ్లి పమ చేయిస్తాను అంద న

“లేదమ్మా! పెండ్లి హైదరాబాదులో నేను వైభవంగా జరిపిస్తాను. ఈ అసికంతా ఆమె ఒక్కటే వారసురాలు... వాళ్ల తల్లీతండ్రీ బ్రతికుంటే నభూతోన భవిష్యత్తులా జరిపించి ఉండేవారు ఈ పెండ్లి. నేనూ నా శక్తి కొద్దీ జరిపిస్తాను” అన్నాను.

“సరే మీ ఇష్టం” కిషోర్హ్‌ ఆమె ఒకేసారి అన్నారు.

కారుదాకా వెళ్లి వారిద్దరికీ వీడ్కోలు చెప్పాము నేను, మేరీ, బేబీ. పట్టరాని సంతోషంతో బేబీ ఎగిరి నా మెడను పెనవేసుకుంది. మేరీకి పట్టరాని సంతోషమైంది. కిషోర్‌ శ్యామలాదేవిలోని వినయ సంస్కారాలు నన్ను ముగ్గుణ్జి చేశాయి. వారి సంరక్షణలో బేబీ తన జీవితాన్ని సుఖమయం చేసుకోగలదని నమ్మకం”.

ఎంతో క్లుప్తంగా డైరీ వ్రాసే తాతయ్య ఆ రోజు పేజీ చాలక అడిషనల్‌ పేపర్‌ జోడించి ఓ సంభాషణా పూర్వకమైన కధగా వ్రాసినందుకు ఆశ్చర్యపోయింది మాధురి. తెప్పరిల్లి అనుకుంది “తాతయ్య మంచి రైటర్‌. ఆయన కలానికి మంచి పదునుంది...” వ్యాట్స్‌ ఆఫ్‌ టు యూ తాతయ్యా...”

ఆసక్తికరంగా వున్న డైరీ చదువుతుంటే నిద్ర రాలేదు మాధురికి... ఇంకో పేజీలో “శ్యామలాదేవి, లతొ ఈ రోజు వచ్చి బేబీని షాపింగ్‌కి తీసుకెళ్లారు. చాలా విలువైన నగలు, చీరలు సెలక్ట్‌ చేయించి కొని తీసుకొచ్చారు. బేబీ చాలా సంతోషంగా కనిపించింది.

"ఖ్లీన్లీ మేరీ ఈ సాయంకాలమంతా వెడ్డింగ్‌ ఇన్విటేషన్స్‌ రాస్తూ కూర్చున్నారు... గోల్ఫ్‌ క్లబ్‌ సభ్యులకంతా ఆహ్వానాలు నేను వ్రాసాను...”

=ప్రెండ్లికింక పదహైదు రోజులే వుంది... కల్యాణ వేదిక రెసెస్టన్‌ కోసం ఓబరాయ్‌ హోటల్స్‌ హాల్‌ డెకరేషన్‌, మెనూ, అన్ని అరేంజ్‌మెంట్లలోనూ కిషోర్‌ నేను కలిసి నిర్ణయాలు తీసుకున్నాము... స్వాతి సోమనాధ్‌ డ్యాన్స్‌ ప్రోగ్రాం ఓబరాయలో అరేంజ్‌ చేశాము”... పేజీలు తిప్పింది మాధురి. పెండ్లినాటి విషయాలు... పెండ్లి వైభవోపేతంగా జరిగిందని అంటూనే, బంధుమిత్ర సపరివారాన్నంతా సాదరంగా రిసీవ్‌ చేసుకోలేక పోయామేమోననే బాధను దైరీలో ప్రస్తావించాడు తాతయ్య... అది ఆయన ఫీలింగ్‌... పెండ్షి వీడియో భారాచాపుచా టి యట టాచా చాపి యాయి ట చ యాట టా చాచా యాట పిటాటా పాటా టాటా టాచారటాయాసాసాసాసాస్తాషాసాను

క్యాసెట్‌ వేసుకొని చూస్తే తెలుస్తుంది... తాతయ్య పెండ్లి నాడు పట్టుపంచ కట్టి, శిల్కు లాల్చీ, పేటంచు కండువా వేసి, ముకుళిత హస్తాలతో ఆహూతులందరినీ ఆహ్వానిస్తున్న దృశ్యం... మర్నాడు రిసెప్పన్‌లో సూటు వేసుకొని అందరినీ గ్రీట్‌ చేస్తూ ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్‌ ప్రోగ్రాంలో కూడా అందరినీ ఆహ్హాదపరచిన తీరు... బహుశా తాతయ్య క్యాసెట్‌లో చూసే వుంటాడు... తప్పకుండా తన అభిప్రాయం మార్చుకొని వుంటాడు.

డైరీ ముందుకు సాగింది.

“కొత్త దంపతులు గుంటూరులో మూడురోజులు గడిపి ఇంటికి తిరిగి వచ్చారు... వాళ్ల హనీమూన్‌ను గురించి కిషోర్‌తో ప్రస్తావించాను... సిమ్లాకు ఫైట్‌ టికెట్స్‌ బుక్‌ చేస్తానన్నాను. కులూ వ్యాలీ కూడా చూసి రమ్మన్నాను”.

కిషోర్‌ “లేదు తాతయ్యా! మేము ఎక్కడికీ వెళ్లడం లేదు. పదహారు రోజుల ఫంక్షన్‌ అమ్మ గుంటూరులో (గ్రాండ్‌గా చేయాలంటుంది. మేము వెళ్లి ఆమెకు సహాయము చెయ్యాలి. ఆ తర్వాత నా ఇండప్టీస్‌ విషయంలో ఢిల్లీ వెళ్లాలి. అక్కడ పదిరోజులు క్యాంప్‌ కాబట్టి మా హనీమూన్‌ గుంటూరు హైదరాబాద్‌ల మధ్యే దొర్లిపోతుంది” అన్నాడు.

మరురోజు దైరీలో... బేబీ నా దగ్గరకు వచ్చి అంది. “లుక్‌ ఎట్‌ కిషోర్‌ తాతయ్యా, నా ప్లానంతా చెడగొట్టాడు... మేము హనీమూన్‌కి డార్జిలింగ్‌, సిమ్సా కులూవాల్లీ... ఇంకా ఇంకా అయితే... సింగపూర్‌ కూడా వెళుతున్నామని నా ఫ్రెండ్స్‌తో చెప్పాను.. వాళ్లకు ఇప్పుడు నా మొఖమెలా చూపించను నీవు పైట్‌ టికెట్స్‌ కన్‌ఫర్మ్‌ చేసేయి... ఆ తర్వాత ఎలాగూ తప్పించుకోలేడు”.

“న్లో జేవీ! ఆయన అభిప్రాయాలకు విరుద్దంగా మనమేమీ చేయకూడదు. న్లోగా ఆయనే నిన్ను తీసుకెళతాడు... అతని 'ప్రయారిటీలు అతనికుంటాయి గదా” అన్నాను.

“వాట్‌ ప్రయారిటీస్‌ గ్రాండ్‌ పా... ఎన్నాళ్లో మధురస్మృతులుగా మిగిలిపోయేది హనీమూన్‌ .. పాతబడిపోతే దానికి ప్రాముఖ్యత పోతుంది” ముఖం మాడ్చుకుంటూ అంది బేబీ.

“పీక్స్‌ బేబీ! దీన్ని పెద్ద సమస్య చేయవద్దు... నేను కిషోర్‌తో మాట్లాడుతాను” అప్పటికెలాగో సర్ది చెప్పాను.

“జేవీ చాలా స్టబ్బర్న్‌ గర్ల్‌... చిన్న విషయాలను కూడా పెద్ద సమస్యలుగా చిత్రించుకుంటుంది. ఈ రోజు నాకు మనసెంతో కలవరంగా వుంది”.

ఇంకో డైరీ తీసుకుంది మాధురి. తల భారంగా వుండడంతో చదవలేక డైరీ ప్రక్కన పెట్టి కండ్లు మూసుకొని పడుకుంది.

పగటి నిద్ర... మగత నిద్ర... కలవరాలతో కూడిన కలల నిద్ర... కలలో మళ్లీ ప్లాష్‌బాక్‌లో గతస్మృతులు.

“ఢిల్లీక్రి నీశ్రోపాటు నేనూ వస్తాను కిషోర్‌... ఆగ్రా, నైనిటాల్‌ చూసి వద్దాం... ఎప్పట్నుంచో నాకున్న చిన్న కోరిక అది ్రేక్‌ఫాస్టు చేస్తున్న కిషోర్‌తో మాధురి అన్న మాటలు. సిచాటాసా పటా సారాహిటసుసాటానాసా పాట టా పాటా టా టాసా చాయ ధ చాప టిటాటా టాటా టాపిటాసాసా్సాపాాపాని

తీత ఆవలిగట్టు

“యూ ప్లీజ్‌ థింక్‌ ఇట్‌ సీరియస్‌లీ మధు! నేను ఢిల్లీలో బిజీగా వుంటాను. ఒంటరిగా నువ్వు మిగిలిపోతావు... ఏమి ఎంజాయ్‌ చేయలేవు... ఇంకోసారి తప్పకుండా ప్లాన్‌ చేసుకొని వెళదాము” నచ్చజెప్పాలని చూశాడు కిషోర్‌.”

“బిజీగా వున్న రోజుల్లో కాకుండా తీరికగా వున్నప్పుడే పెళ్లి చేనికొని వుండొచ్చుగా...” రోషంగా అంది మాధురి.

“మరి నువ్వే ఆగలేక పొయ్యావు... ప్లీజ్‌ మనమిప్పుడు భార్యాభర్తలం. పోట్లాడుకునేంత సమస్య కాదిది... అన్నీ సవ్యంగా జరిగిపోతాయి... కొంత ఓపికపట్టు. నీవు సివిల్‌ సర్విసస్‌ కోచింగ్‌ కంటిన్యూ చేయి మధూ”.

“నేనేమీ ఫోట్లాడడము లేదు... ఒకరినొకరు అర్ధం చేసుకొని రుచులు, అభిరుచులు ఎక్సేంజ్‌ చేసుకోవడానికే హనీమూన్‌. అది అర్ధం చేసుకుంటే నువ్విట్లా మాట్లాడవు!” స్వరము తగ్గించి అంది.

“మధూ మై డార్లింగ్‌... మూడు నెలల తర్వాత మనము సింగపూర్‌, హాంగ్‌కాంగ్‌ చుట్టి వద్దాం. ఒక నెలరోజులు తిరిగి వద్దాం... ఓకే... మై స్వీట్‌ మధూ” ముదెటుకుంటూ అన్నాడు కిషోర్‌. కల చెదిరింది. న్‌

మేఠి బిస్కెట్స్‌, టీ తీసుకొచ్చింది. “బేబీ ఎంతో అలసినట్లున్నావు... అడే పనిగా ఆలోచించవద్దు... సీకేమైనా బాధ వుంటే నాతో చెప్పు... కొంత ఉపశమన కలుగుతుంది”.

“నో ప్రాబ్లమ్‌ గ్రానీ!... ఐయామ్‌ ఆల్‌రైట్‌ టీ త్రాగింది మాధురి.

“48్రిమ్షోర్‌కు ఫోన్‌ చేశావా బేబీ! మీ ఇద్దరికీ రాత్రికి డిన్నరు ఇక్కడే తయారు చేస్తున్నాను” అంది మేరీ.

“అంతగా అనుకుంటే నువ్వే ఫోన్‌ చేయి గ్రానీ. . సాయంకాలం ఆరుగంటల కొస్తున్నాడు” మళ్లీ పడక మీదకెక్కింది మాధురి... టీ కప్పు తీసుకొని కిందికెల్లింది మేరీ. కీషోర్‌కి ఫోన్‌ చేసి రాత్రికి దిన్నర్‌ చేసి వెళ్లేందుకు ఒప్పించుకుంది.

సాయంకాలం ఐదుగంటలైంది. (ఫెష్‌గా తయారై గార్డెన్‌లో కెళ్లి కూర్చుంది మాధురి. గార్జనర్‌ తెల్లగులాబి పువ్వు కోసుకొచ్చి మాధురికిచ్చాడు.

భాగ్యమ్మ వచ్చి నమస్కరించి అంది “మీరు చాలా చిక్కిపోయారమ్మా... మీ మొఖములో కళే లేదు... బొంబాయి నీళ్లు పడ్డట్టు లేదు... మీరు అక్కడ చేసే ఉద్యోగం ఇక్కడ లేదామ్మా! వుంటే చినబాబుగారితో చెప్పి ట్రాన్స్‌ఫర్‌ చేయించుకొండి. మీరు వచ్చేస్తే ఈ ఇల్లు... మేరీ మేదమ్‌.. మేమూ అంతా కళకళలాడిపోతాము”. డ్రైవర్‌ డేవిడ్‌ వచ్చి “కిషోర్‌ బాబుకి కాంటెస్సా కారుందమ్మా ఇంక మీరు కూడా వస్థేసారుగా అ కారును నేను చూసుకుంటానమ్మా... . మీరొకసారి సార్‌కు చెప్పండి” తలగోక్కుంటూ అన్నాడు.

ఇంతమంది అనురాగం, ఆదరణ పంచి ఇచ్చేవారు వున్నచోటు వదిలివెళ్లి తనేం పోగొట్టుకున్నదో మాధురికి ఒక్కసారిగా స్ఫురించింది. హృదయం ఆనందంతో నిండింది. కానీ హృదయాన్ని అణిచిపెట్టి, అహంకారం విజ్బంభించదానికి ఎంతోసేపు పట్టలేదు. “మీరంతా వెళ్లి మీ పనులు చూసుకోండి” మాధురి మళ్లీ ఆలోచనలలో పడింది...

అవలిగట్టు 45 “నిజంగా కిషోర్‌ మంచివాడా! మరి తనకు స్వేచ్భనివ్వలేదే... సునంద చెప్పిన వార్త మాటేమిటి... అంతకు మునుపే అతనికున్న గర్లఫైండ్స్‌ను గురించి ఆ అమ్మాయి... ఉరు సుప్రియ...ఆల.. ఆమె తనకు వ్రాసిన జాబు మాటేమిటి... అందులో ఆమె స్పష్టంగా వ్రాసింది... కిషోర్‌ తన్ను మోసం చేసాడనీ, ఇంకా ఎందరో నాశనమయ్యారని వ్రాసింది... ఆ రోజే జాబు చూపించి కిషోర్‌ని నిలదీసింది. ఆ దినము కిషోర్‌ ఎంత రియాక్ట్‌ అయ్యాడో,

“ఇలా ప్రిజుడీస్‌ అవడం మనిద్దరికీ మంచిది కాదు మధూ! ప్రతిదానికీ నువ్విలా సెన్సిటివ్‌ అయిపోయి... బాధపడి నన్ను బాధపెడుతున్నాను... నిరాధారమైన వార్తలతో జీవితాన్ని నరకం చెయ్యొద్దు... ప్లీజ్‌... ఇంకెప్పుడూ ఇలాంటి విషయాలు ఎంటర్‌టైన్‌ చెయ్యొద్దు”.

“ప్రిజుడీస్‌ అనే పదంతో నిజాన్ని కొట్టిపారెయ్యొద్దు కిషోర్‌... మీ మగజాతి లక్షణమే అంత. కోరికలు తీర్చుకునే దొకరితో... కాపురం చేసేది మరొకరితో... (ప్రేమంచేదొకర్ని... పెండ్లి చేసుకునేది మరొకర్షి.. మోసగించేది అందర్నీ... నీకునా డబ్బూ, ఆస్తీ ముఖ్యం... అందుకే నన్ను పెళ్లి చేసుకున్నావు” మాధురి ఆవేశంతో అంది.

“న్విప్‌ ఇట్‌! చెవ్చుడు మాటలు విని తప్పుడు జాబులు చదివి నన్ను అవమానించడం నీకు తగదు... మన పెండ్లి ముహూర్తం పెట్టినప్పటి నుండి కనీసం ని గురించి, నీ శీలాన్ని గురించి పలకడానికి వీలుగాని మాటలతో నాలుగు ఆకాశరామన్న ఉత్తరాలొచ్చాయి. నేను వాటిని ఖాతరు చేయలేదు... ఇప్పటి యువత తీరే అంత... అంతా శాడిస్టులు, అందం, చదువు హోదా వున్న ఏ అమ్మాయి మీదనైనా ఇలాంటి రూమర్లు నృష్టించి బ్లాక్‌మెయిల్‌ చేసి ఆనందించడం వీవీ అయిపోయింది... నాలాంటివాడు నీకు భర్త కాబోతున్నాడని తెలిసి జెలసీతో మీ ఫ్రెండ్సే . ఆ లెటర్స్‌ సృష్టించి వుండవచ్చు. నువ్వు అలాంటి జాబు చేత పట్టుకొని సాధించడం సిల్లీ... ఈ జాబుకు మూలం ఎవరో ఇద్దరం కలిసి పరిశోధిద్దాం. తెలుసుకొని ఆ వ్యక్తికి తగిన శాస్తి చేయాలి. అందాక నీవు సీరియస్‌గా తీసుకోకు” నచ్చచెప్పాలని ప్రయత్నించాడు కిషోర్‌.

“నీవు చాలా తెలివైనవాడివి... నీ ఫీల్డ్‌లో వున్న బంతిని నా కోర్ట్‌లోకి నెట్టేయాలని ప్రయళత్నిస్తున్నావు... నా మీద కూడా లెటర్స్‌ వచ్చాయని ఓ కొత్త కౌంటర్‌ సృష్టించావు... ఆహా... వ్యూహరచనలో మీ మగవారికి వారే సాటి... నా కొచ్చిన లెటరు ఇదో నా చేతిలోనే వుంది. నీవు చెప్పిన లెటర్లు కూడా చూపిస్తే మంచిది” అంది మాధురి.

“అలాంటి లెటర్లు ఎప్పుడూ దాచుకోకూడదు. నేను వెంటనే వాటిని చించి వేశాను” చెప్పాడు కిషోర్‌.

“ఆహా... ఏమి ఛాతుర్యం... నాపైన రాని లెటర్లను నువ్వే సృష్టించి... వాటిని తక్షణమే చించివేసి... మాటల్లో మాయం చేశావు... ఐ హేట్‌ యూ...” కుడికాలు నేలకేసి కొట్టి బిరుసుగా పడకగదిలోకి వెళ్లి తలుపేసుకుంది మాధురి.

ఆ రాడ్రే కిషోర్‌ కలకత్తాకు బిజినెస్‌ టూర్‌వెళ్లాడు.

ఆ మర్నాడు సునంద వచ్చింది. వ్యవహారమంతా విపులంగా సునందకు అందజేసింది మాధురి. పటా చిరా చాచా చాచా హాటా యా చాయా పాసాహాసాసాటాహాసా టాటా సి యాచాయిచాసారాయాతాపిసాసాసాహాసిసాసానానా

“ఐ పిటీ యూ మధూ! కాళ్ళీర్‌, కులూ వ్యాల్లీ, దార్ట్‌లింగ్‌, హనీమూన్‌ అన్నాను... పోలేక పొయ్యాను... మన ఫ్రెండ్స్‌ అంతా నవ్వుతున్నారు... లేజర్‌గా సింగపూర్‌, హాంకాంగ్‌ అని నమ్మించాడు కిషోర్‌... రెండు నెలలైనా హైదరాబాద్‌ దాటలేదు. నేను అతను (గగ్రంథసాంగుడు అని పెండ్లికి ముందే చెప్పాలనుకున్నాను. తీరా ఆహ్వాన పత్రికలు వచ్చేశాయి. ఆ సమయంలో నేను నీ పెళ్లిని భగ్నం చేసి నిందలు మోయదలచుకోలేదు. ఇప్పుడు అతను నీ పట్ల చూపుతున్న నిర్లక్ష్య ధోరణి, నిరాదరణ ఏదో వెలితిగా కన్పిస్తున్న నీలోని మార్పు నీకు నా చేత నిజం పలికిస్తున్నాయి... అయితే ఈ జాబు సుప్రియ రాసిందా... ఆమె నీకు తెలియదులే... అదొక అభాగ్యురాలు... అయినా ఇప్పుడూ ఇలా జాబులు వ్రాసి మీలో కలతలు రేపడం దానికి మంచిది కాదు. నేను దాన్ని మందలిస్తాను” అంది సునంద.

“ఇప్పుడు ఆమెను మందలించడం కాదు నాక్కావలసింది... నాకు నిజం తేలాలి... ఈ ఉత్తరం హైదరాబాదులో పోస్ట్‌ చేయబడి వుంది... ఆమె అద్రస్‌ లేదు... నీకు తెలిస్తే చెప్పు సునందా... చెప్పు... నేను ఆమెను మీట్‌ అవ్వాలి... నిజానిజాలు తెలుసుకోవాలి... కిషోర్‌కి తన గత జీవితాన్నంతా తెరచి చూపించాలి” ఆవేశంతో కూడిన ఆవేదనతో అంది మాధురి.

“మధూ! ప్లీజ్‌ డోంట్‌ పర్టబ్‌ గోరంతను కొండంత చెయ్యొద్దు. ఇప్పుడు మీరిద్దరూ బాగనే వున్నారుగా. మిగతా విషయాలు వదిలేయి... బీ హ్యాపీ... నేను సుప్రియను తప్పక మందలిస్తాను... ఆమె ఇంకో రెండు నెలల్లో ఓ గ్రీన్‌కార్డ్‌ హోల్డర్‌ని పెళ్లి చేసుకొని అమెరికా వెళ్లిపోతున్నది... ఈలోగా నువ్వు రాద్ధాంతం చేస్తే నీకే కాదు ఆమె జీవితానికే సమస్యలు మొదలౌతాయి... నేను వెళ్లి వస్తాను... షాపింగ్‌కు వస్తానని యామినికి ఫోన్‌ చెసి దారిలో నిన్ను చూసిపోదామని వచ్చాను. కిషోర్‌ ఎక్కడ?”

“కలకత్తా వెళ్లాడు... బిజినెస్‌ పేరుతో జాలీగా తిరిగేస్తున్నాడు... కూడా నన్ను తీసుకుపోవడానికి ఏవో అభ్యంతరాలు చెప్తాడు... సో... సునందా! ఈ సమస్యను నేను పరిష్కరిస్తాను... బాయ్‌” అని చెప్పి సునందను సాగనంపింది.

గత స్మృతుల వలయాల నుండి తేరుకొని లేచి ఇంట్లో హాల్లోకి వెళ్లి కూర్చుంది. గోడ గడియారములోని చిలుక తలుపు తెరచుకొని వచ్చి ఆరుగంటలు కొట్టింది... కాంపౌండ్‌ గేటు తెరచుకుంది...

“హలో మధూ! యా మై లేటొ అంటూ కిషోర్‌ ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

“నో! యు ఆర్‌ ఎర్లీ... కమ్‌... కమిన్‌... కూర్చో కిషోర్‌.

మాధురి కెదురు కుర్చీలో కూర్చున్నాడు కిషోర్‌. ఇద్దరి మధ్య మౌనం ఆవరించింది.

ఆ నిశ్శబ్దాన్ని ఛేదించుకుంటూ మేరీ వచ్చి “హల్లో కిషోర్‌! మై సన్‌! హొ అర్‌ యూ! మీరిద్దరూ ఇలా ఎదురెదురుగా కూర్చుని వుండడం చూస్తే నాకెంతో సంతోషంగా వుంది... ప్లీజ్‌ హావ్‌ సమ్‌ బిస్కట్స్‌ అండ్‌ ట్ర” టే టీపాయ మీద వుంచి అంది మేరీ కరుణ.

“కూర్చోండి (గ్రానీ! మీరు కూడా టీ తీసుకోండి... మధూ... నీకూ” రెండు కప్పుల్లో టీ పోసి మేరీకి మాధురికి అందించాడు కిషోర్‌... సిసాచ్తా పాసా ర ధట సాటాచాపాచాిటాటాపాపాటాటారాహాసాిసిసియాసాాసాసాయాచాటాటాాచాచా్చచతచాాటు

ఆవలిగట్టు త “నో థాంక్స్‌ యూ యావ్‌ ఇటొ టీ కప్పు తిరిగి కిషోర్‌కి ఇచ్చేసింది మాధురి. “శ్రీస్పుక్రో బేబీ! కిషోర్‌ కోసం... కంపెనీ కోసం తీసుకో” అంది మేరీ.

“న్లో గ్రానీ! ఇప్పుడే తీసుకున్నాను. డోంట్‌ ధింక్‌ అదర్‌వైజ్‌”

“ఆల్‌రైట్‌! టీ చాలా రుచిగా తయారు చేశావు గ్రానీగొ త్రాగి మెచ్చుకుంటూ అన్నాడు కిషోర్‌.

“ట్రీ మాధురి తయారు చేసింది. నేను డిన్నరు ప్రిపేర్‌ చేస్తున్నాను... డిన్నర్‌ చేసి మరీ వెళ్లు కిషోర్‌ (టే తీసుకపోబోతూ అంది మేరీ.

“గానీ! కూర్చోండి... ముగ్గురమూ కలిసాము కొంచెం సేపు మాట్లాడుకుందాం...” అన్నాడు కిషోర్‌.

“సారీ కిషోర్‌! మీరు మాట్లాడుతుండండి. కోవా కోసం పాలు తెప్పించాను. నేను వెళ్లి తయారు చేస్తాను. గులాబ్‌జామ్‌ అంటే నీకిష్టమని తయారు చేస్తున్నాను...” లోపలికెళ్లింది మేరీ.

మాధురీ కిషోర్‌ల మధ్య మళ్లీ నిశ్శబ్దం.

“హౌవ్వారయూ మధూ... చిక్కిపోయినట్టున్నావు... తాతయ్య మరణం నిన్ను క్రుంగదీసినట్లుంది” చొరవ తీసుకొని అన్నాడు కిషోర్‌.

“ఐ యామ్‌ ఫైన్‌... అఫ్‌కోర్స్‌... గ్రాండ్‌ పా లేని లోటు తీరేది కాదు” ముక్తసరిగా అంది మాధురి.

“మనల్ని గురించిన ఆలోచనతో ఆయన క్రుంగిపోయారు... ఆరోగ్యం కూడా క్షీణిస్తూ వచ్చింది... సడన్‌గా మ్యాస్సివ్‌ హార్ట్‌ అటాక్‌ వచ్చింది. సదన్‌ దెత్‌...” చెప్పుకపోతున్నాడు కిషోర్‌. మాధురిలో చలనం లేదు.

శ్సీ యోగక్షేమాల గురించి సరిగా సమాచారము లేదని బాధపడుతుందేవాడు తాతయ్య... చాలా రోజుల వరకు... నీ అడ్రసు తెలియలేదట. తెలిసినా ఆయన పట్టుదల ఆయనది. పరిస్థితులను అధిగమించి నీవు జీవించగలవనే విశ్వాసము ఆయనకుందేది... అయినా పెంచిన ప్రేమ, మమకారం ఆయన్ని మానసిక క్షోభకు గురిచేసేవి. మూడు నెలల క్రితం నేను తాతయ్యా, మా అమ్మా బొంబాయి వచ్చి నిన్ను చూసి రావాలని మా అమ్మ పట్టుబట్టింది... నీకు జాబు వ్రాసి నీ అనుమతి తీసుకొని పోయి వద్దామని చెప్పాడు తాతయ్య... మరి నీకు జాబు వ్రాసాడో లేదో తెలీదు. ఈలోగా ఆయన ఆరోగ్యం క్షీణించడం... ఇంతలో ఈ విషాద సంఘటన” కిషోర్‌ మాట్లాడుతున్నంత సేపు 'ఉమన్స్‌ ఏరా' తిరగేస్తూ కర్చుంది మాధురి.

“మధూ! ఇంతకీ బొంబాయిలో నీవేమి ఉద్యోగం చేస్తున్నావు అదడగొచ్చా!” తడుముకుంటూ అన్నాడు కిషోర్‌.

“ఇప్పుడేమి జాబ్‌ చేయడం లేదు మొదట్లో ఒక గ్రాఫిక్‌ కంపెనీకి వర్క్‌ చేసాను. ఇప్పుడు మోడల్‌గా అవకాశాలు వస్తున్నాయి. ఫ్యూచర్‌ చాలా ప్రామిసింగ్‌గా వుంది... సక్ససై నిలదొక్కుకుంటే ఫిల్మ్‌ ఫీల్డులో కూడా ఛాన్స్‌లు రావొచ్చు” ధీమాగా అంది మాధురి.

“రియల్లీ... కానీ ఆ ఫీల్డ్‌ మనకు సరిపోదు అనుకుంటాను మధూ... అక్కడికి అన్నీ వదిలేసిన వాళ్లు మాత్రమే పోతారని వినికిడి” నెమ్మదిగా అన్నాడు కిషోర్‌.

“నేనన్నీ వదిలేశానుగా... అన్నీ అంటే మీ అందరి దృష్టిలో... సిగ్గు, శరం...”

మాటల్లోనే అందుకుంటూ అన్నాడు కిషోర్‌ “డోంట్‌ గెట్‌ ఎమోషనల్‌ మధూ... తిన్నగా ఆలోచించు .. ఎమోషన్స్‌ పనికిరావు... నీకు వివేచనా శక్తి వుంది... ఆలోచించు”.

“అవును నేను ఎమోషన్‌ గర్ల్‌నే! ముక్కుసూటిగా మాట్లాడడమే నాకు తెలుసు... అందరిలా నాకు దాపరికాలు లేవు... నావల్ల ఎవరికీ ఇబ్బందులు రావు... నా (బ్రతుకు నన్ను బ్రతకనివ్వండి” నిర్మాహమాటంగా అంది మాధురి.

“ఎందుకలా ఆలోచిస్తావు మధూ!... ఎవరి దగ్గరా దాపరికాలు లేవు. ఏదో విని ఏదో అర్ధం జేసుకుని పండంటి నీ జీవితాన్ని నాశనం చేసుకుంటున్నావు” స్వరం హెచ్చించి అన్నాడు కిషోర్‌.

“అవును... మీరంతా వోయిగా నుఖంగా వున్నారుగా... నేనే గదా నాశనమౌతున్నది... కాదు... అదీ నిజం కాదు... నేనూ హాయిగానే వున్నాను... నాకిప్పుడెంతో స్వేచ్చ దొరికింది”.

“నీవు పెద్ద పోలీస్‌ ఆఫీసరు అవుతావని తాతయ్య పెద్ద కలలు కన్నాడు... మంచి కోడలు వచ్చిందని అమ్మ సంబరపడింది.. నన్నర్ధం చేసుకోగల భార్య దొరికిందని నేను మురిసిపోయాను... కాని తృటికాలంలో అవి వూహలుగా మారిపోయాయి...” కిషోర్‌ స్వరం గాద్గదికమైంది.

“మ్సీ అందరి కోర్కెలు తీర్చాలంటే నేను నా వ్యక్తిత్వాన్ని చంపుకోవలసిందే” కటువుగా అంది మాధురి.

“జరిగిందేదో జరిగిపోయింది. ఇప్పుడు తాతయ్య కూడా లేదు. మన సమస్యలకు పరిష్కారం చూపడానికి... అమ్మ అనారోగ్యంతో బాధపడుతుంది... తాతయ్య అకాల మరణానికీ, అమ్మ అనారోగ్యానికి మనమే కారకులం... తాతయ్య ఆత్మశాంతికోసం మనం తిరిగి కలిసి జీవించాలి... బాగా ఆలోచించు మధూ...” విన్నపం ఒదిగింది కిషోర్‌ మాటల్లో.

"సెంటిమెంట్స్‌ చెప్పి తెలివిగా నన్ను మళ్లీ ఆ ఊబిలోకి దింపకు కిషోర్‌... మళ్లీ మనం కలిసి జీవించడం ఇంపాజిబుల్‌” ఖచ్చితంగా అంది మాధురి.

“పేమ... దాంపత్యం... గౌరవమర్యాదలు వీటి మాటలు వదిలెయ్‌ మధూ! మనమిద్దరం కనీసం కొంతకాలం స్నేహితులుగా గడుపుదాం... ఒకరినొకరు అర్ధం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిద్దాం... తప్పకుండా మనం మళ్లీ అర్ధం చేసుకుని ఆనందంగా జీవితం గడపగలమనే నమ్మకం నాకుంది... గతంలో నీకు తెలిసిన విషయాలన్నీ నిజం కావు... నా మాట నమ్ము అభ్యర్ధనపూర్వకంగా అన్నాడు కిషోర్‌.

“ఏది నిజం కాదు... బిజినెస్‌ టూర్‌ల పేరుతో నువ్వు మహానగరాల్లో స్టార్‌ హోటళ్లలో విలాసవంతమైన జీవితం గడుపుతూ కనీసం హనీమూన్‌ కూదా తీసుకపోకుండా నన్ను నిర్లక్ష్యం చేసింది నిజం కాదా... సుప్రియ... ఇంకా ఇంకా ఎందరో గర్ష్‌ఘ్రెంద్స్‌ నీకున్న విషయం నిజం కాదా! నన్ను గుంటూరులో ఉంచి మీ అమ్మగారికి సపర్యలు

హసిచిటపసాపాసాచా చాయి చా యా రాచ చి చాచపాయిటిాటటాటార్తాహాాతాసాసాసాసారాటాటాటాసాపాటిచాపాపటాతు

ఆవలిగట్టు న! ఆహియాచ్టాల చా ంపైచాచ ాలాట్టాట్టాచాచ్టాచ్తాచు చాలాచాలా ్టయ్ట చంచల స్టా చ్టట్టా బ్టిట్టయ్టిచ్టయ్టల్థట్టిస్టత్టచ్థా చేయించాలనుకొని కదా నన్ను నువ్వు పెళ్లి చేసుకుంది... భార్య ఇంటి పనులకు... ఉంపుడుగత్తెలు విలాసాలకు మీక్కానలసింది... ఇది నిజం కాదా... ఉత్తరాల పేరుతో అభాండాలు వేయాలని చూసిన మిమ్ముల్ని ఎలా క్షమించను... సాక్ష్యం చూపించలేక ఆ ఉత్తదాలను అప్పుదే చించిపారేశానని బొంకిన మీ చాతుర్యానికి జోహార్లు... ఇవన్నీ అబద్దాలేగా... ఎంత దగా... మోసం...” హెచ్చు స్వరంతో అంది మాధురి.

“నువ్వు స్లుష్ట్రచుకున్ను ఊహాలోకంలో, నిజంకాని కలల్లో నిజం నీకు అర్ధం కావడం లేదు... నీ క్షైమం కోరి చెపుతున్న మాటలు నీకు చెవికెక్కడం లేదు... నువ్విప్పుడు చెప్పినవన్నీ నిజాలు కావు... అంతా నీ ఖర్మ”.

“ఓకే! నేను ఊహా లోకంలోనే ఉన్నాను. నా ఖర్మకు నన్నిలా వదిలెయ్యండి”. ఫోన్‌ మోగింది. కార్డ్‌లెస్‌ రిసీవర్‌ తీసుకుంది మాధురి...

“హల్లో మాధురి ఉన్నారండీ” అవతలి గొంతు.

“ఎస్‌ స్పీకింగొ మాధురి జవాబు.

“దాల్లో మాధురీ! నీ గొంతు మారిపోయింది. కనీసం నా గొంతునైనా గుర్తుపట్టావా! నేను ప్రదీప్‌ని... బొంబాయి నుండి మాట్లాడుతున్నాను”.

“జస్ట్‌ ఎ మినిట్‌...” రిసీవర్‌తో లోపలి గదిలో కెల్లింది మాధురి.

“హల్లో ప్రదీప్‌! హౌ ఆర్‌ యూ... హౌ ఈజ్‌ యువర్‌ బిజినెస్‌”.

“అంతా సవ్యంగా వుంది... నువ్వేమిటి... చెప్పకుండా హైదరాబాదు వెళ్లిపొయ్యావు! నీ ఫోన్‌ నెంబరు సీమాబేడీ దగ్గర్నుండి తీసుకొని ఫోన్‌ చేస్తున్నాను. మీ తాతగారు చనిపోయారటగా. సెరిమనీ అయిపోయిందా... బొంబాయి ఎప్పుడొస్తున్నావు” ప్రదీప్‌.

“ఐకాన్ట్‌ సే ఎగ్జాక్ట్‌లీ! కొద్దిరోజులు పట్టవచ్చు... ఇక్కడ సెటిల్‌ చేయవలసిన పనులున్నాయి”.

“అంటే నీ దైవర్సుతో సహానా” ప్రదీప్‌ స్వరం నవ్వ ప్రకటించింది.

“ప్రాబబ్లీ...” మాధురి సమాధానం.

“ఫినిష్‌ ఇట్‌ వన్స్‌ ఫర్‌ ఆల్‌ మాధురీ! ఇక్కడ నీ మోడలింగ్‌ కోసం చాలా కంపెనీలు అడుగుతున్నారు... ఆలస్యమైతే చాన్సులు పోతాయి... త్వరగా నీ ప్రాబ్లెమ్స్‌ సాల్వ్‌ చేసికొని బొంబాయి వచ్చేసేయ్‌. నేను మళ్లీ రెండు మూడు రోజుల్లో ఫోన్‌ చేస్తాను” ప్రదీప్‌ అన్నాడు,

“ఓకే! ప్రదీప్‌! సీయూ” ఫోను ఆపుచేసి పెట్టేసి వచ్చి హాల్లో కూర్చుంది మాధురి.

“కిషోర్‌! నా మోడలింగ్‌ కోసం కొన్ని కంపెనీలు త్వరపడుతున్నాయని... ఇప్పుడే బాంబే నుండి నా ఫ్రెండ్‌ ఫోన్‌ చేశాడు... ఎంత త్వరగా వీలైతే అంత త్వరగా ఇక్కడి ప్రాబ్లమ్స్‌ సాల్వ్‌ చేసికొని బొంబాయి వెళ్లాలి అంది మాధురి.

“ఇక్కడ నీకేం ప్రాబ్లమ్స్‌ ఉన్నాయి మధూ! తాతయ్య నీ పేర ఆస్తి అంతా వ్రాసి పెట్టీ ఉంచినట్టు నాతో చెప్పారు... ఆఖరి రోజుల్లో మనమిద్ధరం తిరిగి జీవించాలని ఆచార ాచ ాస్టా యాస చా స్టాచాచారాస్టాస్తాత్తాచ్తాచుట్టాటాచ్టాసాచ్తార్టాత్తస్టాచ్టాచ్టర్టస్టాస్టాచాచ్టార్తార్టాచ్తాచ్తాచాసాచ్తాటాపాట్టాట్టాట్టా

క్‌0 ఆవలిగట్టు ఆర్ప య్టల్టయ్టాల్ట న చ్టచ్టిచ్టస్టాచ్టయర్థంస్టా చ్రాల్టాల్టాట్టాంసచ్టాల్టచ్టాచ్టాయాచ్టా చం ాట్టయ రాచ ల్టార్ట చట్టిం బ్థంట్టిట్టింయ్టట్టేం్ట. ఆయన కోరిన కోరికకు నేను బద్దుడై వున్నాను .. కానీ నీ మాటల్లో అది జరిగేటట్లు తోచడం లేదు".

“అన్నీ సమస్యలే... నేనీ ఆస్తిని (గ్రానీకి స్వాధీనం చెయ్యాలనుకున్నాను. నేను రెందేళ్ల తర్వాత ఇంతకంటే పెద్ద ఆస్తిని చేకూర్చుకోగలను. గ్రానీ అందుకు ఒప్పుకోవడం లేదు... ఎలాగో ఆమెను ఒప్పించాలి. అన్నింటికి మించి మన పెండ్లి సమస్య.. మనం విడిపోవడం మంచిది. లాయర్‌ను సంప్రదిద్దాం .. పరస్పర అంగీకారముంటే సులువుగా డైవర్స్‌కు కోర్టు తీర్పు ఇస్తుందట... జుడిషియల్‌ సెపరేషన్‌ పేరుతో కూడా ఇక కోర్టు కూడా కేసు వాయిదా వేయడానికి కూడా ఆస్మ్కారముండదు... మనం ఎటూ మూడేళ్లుగా విడిగానే వుంటున్నాము. స్నేహితులుగా కొంతకాలం జీవిద్దామని నువ్వే అన్నావు. . అంతకంటే స్నేహితులుగానే విడిపోదాం... గతాన్ని నువ్వన్నట్లే మరిచిపోదాం... డైవర్స్‌కు అంగీకరించు .. అదే ఇద్దరి సమస్యలకూ పరిష్కారం” నెన్ముదిగానే అంది మాధురి.

“విడాకులు అనే పదమంటేనే నాకు అలర్జీ. తాతయ్య ఎటూ మరణించారు . డైవర్స్‌ మాట విన్న మరుక్షణం అమ్మ కూడా (ప్రాణాలు విడుస్తుంది. ఇంతమంది మరణించిన తర్వాత మనకు ఏం సంతోషం చెప్పు. మన దేశంలో, గౌరవ మర్యాదలున్న మనలాంటి వాళ్ల వంశగౌరవం షత దెబ్బతింటాయి. విడాకులకు ఇప్పుడేం తొందర... డైవర్స్‌ ఎందుకు? మళ్లీ పెళ్లి చేసుకోవాలనే కోరిక నాకు లేదు... నీకేదైనా అలాంటి ఆలోచన వుంటే తప్ప” లేచి కిటికీ తెరచి గాలి పీలుస్తూ అన్నాడు కిషోర్‌.

“విడాకులంటే ఎందుకంత భయం... ఎమోషనల్‌గా అడ్జస్ట్‌ కాలేని దంపతులకు చట్టరీత్యా (ప్రసాదించే గొప్ప వరమిది. ఈ రోజుల్లో అది సర్వసాధారణం... ఉన్నత చదువులు చదివిన నువ్వు కూడా సమాజానికి భయపడడం... నాకాశ్చర్యంగా వుంది. బొంబాయిలో ప్రతి నాలుగు పెండ్లిళ్లలో ఒకటి విడాకులతో ముగిస్తున్నది. డైవర్స్‌ చేస్తే ఇద్దరికీ స్వేచ్చ లభిన్తుంది...! ఎందుకో నువ్వు మాత్రం ఎందుకు మళ్లీ పెళ్లి చేసుకోకూడదు... ఈసారి మీ అమ్మగారికి నచ్చిన అమ్మాయిని తెచ్చి చేసుకో... మగవాడికి మళ్లీ పెళ్లికి సమాజం ముద్ర వేసి అంగీకారం తెలుపుతూ వుంది కదా! అయినప్పుడు స్రీ మాత్రం అందుకు అతీతంగా వుండాలా? నాకూ జీవితంలో ఒక భాగస్వామి కావాలి... ఈసారి త్వరపడకుందా బాగా స్టడీ చేసి నన్ను సుఖపెట్టే వాని కోసం వెతుక్కుంటున్నాను... మేరేజి రద్దు అయితే తప్ప స్వేచ్చ ఉండదు... బాగా అలోచించే ఈ నిర్ణయానికి వచ్చాను... నువ్వు కూదా ఈ సమన్య నుండి బయటపడు.. వీలుంటే మనం లాయరుతో మాట్లాడుదాం... నేను త్వరగా బొంబాయి వెళ్లిపోవాలి... వెళ్లిన తర్వాత అక్కడ బిజీ అయిపోతాను... మళ్లీ తరచూ రావడం వీలుపడదు” కిషోర్‌ మధ్యలో ఏదో చెప్పాలని ప్రయత్నించినా ఆగకుండా చెప్పుకుపోయింది మాధురి.

“ని తిరుగులేని నిర్ణయానికి వచ్చే నన్ను పిలిచావన్న మాట... అయితే చెబుళున్నాను విను మధూ! చేను విడాకులివ్వడం జరగని పని... కనీసం మా అమ్మ (బ్రతికున్నంత వరకైనా వీలుపడదు... నీ ఇష్టమొచ్చినట్టు నువ్వు నీ జీవితాన్ని గడపడానికి నేనేమీ అడ్డురాను. నీకు పూర్తి స్వేచ్చ వుంది. కానీ నువ్వు నీ ఊహా ప్రపంచంలో కట్టుకున్న గాలిమేడలు తప్పక కూలిపోతాయి. ఆవేశంలో, ఉద్రేకంలో, యవ్వనపు పొంగులో నువ్వు ఇప్పుడు వేస్తున్న తప్పటడుగు మున్ముందు నీకు నరకాన్ని సృష్టిస్తుంది”.

ఆవభిగట్టు న! అ్టిచ్టచలహిచ్టాచ్పయన్టస్టాట్టాల్తస్టార్టస్టింస్టీంసచ్టాల్స్‌ర్టల్టచ్టాచ్టుంహీచ్సలచ్టర్టేచ్చచ్చిచ్టచ్టాచ్టాల్టాం్టల్టంహాచ్టయ్ట ల చ్టాచ్టాచాత్తాట్టాల్టల్టో

మాటల్ని అద్దుకుంటూ అంది మాధురి “మిస్టర్‌ కిషోర్‌! సీ శాపాలేవీ నన్నంటవు... సీ సలహాలేవీ నన్ను శాంతపరచలేవు... ఇంకా నన్ను రెచ్చగొట్టకుండా త్వరగా డైవర్స్‌ పేపర్ల మీద సంతకాలు పరస్పర అంగీకారంతో పెట్టేస్తే అంతా సవ్యంగా జరిగిపోతుంది. అలా జరగకపోతే నేనే కోర్టు ద్వారా విడాకులు తెచ్చుకుంటాను. అప్పుడు నువ్వు తప్పకుందా నాకు జీవితాంతం భరణం కూడా ఇచ్చుకోవలసి వస్తుంది... ఆలోచించుకో... నీ ఇష్టమెలా వుంటే అలా చెయ్యి... కానీ ఏదైనా సరే త్వరగా తేలిపోవాలి” దెచ్చిపోయి అంది మాధురి.

“నాతో విడిపోయి భరణం పొందడం కంటే విడాకులు తీసుకోకుండానే నీకేం కావలసినా నేనివ్వడానికి నే రెడీ. అగ్నిసాక్షిగా జరిగిన పెండ్లి ప్రసాదించే ప్రశాంతమైన జీవితమే విలువైన ఆభరణం. మధూ! ఆలోచించు.

“ఆ ప్రశాంతతను నేను పొందలేక పోయాను. అందుకే ఈ నిర్ణయం. నీ వాదనలు కేవలం శుష్క వేదాంతాలు” అంది మాధురి.

“నీవు మొండిఘటానివి. వాదనలకు అందవు... అభ్యర్థనలకు లొంగవు... నీకు కంద్లు చెవులు మూసుకుపోయాయి... నరే నీ తలరాత... అనుభవించు... నాకిక నాలుగు రోజులు బ్రైం ఇవ్వు నేనే స్వయంగా వచ్చి నా నిర్ణయం తెలియజేస్తాను” బూటు బ్లేసు బిగించుకుంటూ అన్నాడు కిషోర్‌,

“నాలుగు రోజులు టైం ఎందుకు! నీ ప్రియమైన సుప్రియతో మాట్లాడి చెపుజొవా? మీ అమ్మగార్ని సంప్రదించాలా? లేక లాయరుతో ఇందులోని లిటికేషన్లు గురించి చర్చించాలా?” పూర్తి హెచ్చు స్వరంతో అంది మాధురి.

“డామిట్‌! నీకు దెయ్యం పట్టింది... బహుశా అది కామపిశాచి కావచ్చు” పండ్లు కొరుకుతూ అన్నాడు కిషోర్‌!

పరిస్థితి అదుపు తప్పినట్టు గ్రహించిన మేదీ కరుజ కంగారుగా వోల్లోకి వచ్చి వెల్లిపోటోతున్న కిషోర్‌ చెయ్యి పట్టుకొని అసి “కిషోర్‌! మై సన్‌! ప్లేజ్‌ వోవ్‌ డిన్నర్‌ అండ్‌ గో అంది.

కిషోర్‌ ఒక్కక్షణం అగి “ఆల్‌రైట్‌ గ్రానీ! మిమ్మల్ని డిస్‌ప్లీజ్‌ చెయ్యడం నాకిష్టం లేదు. నర్వ్‌ చేయండి... భోజనం చేసి వెళతాను...” వచ్చి దైనింగ్‌ టేబుల్‌ మీద తలవంచుకుని కుర్చీలో కూర్చున్నాడు.

మాధురి తన గదిలోకి వెళ్లింది.

కిషోర్‌ తలెత్తి చూశాడు... ఎదురుగా మేజర్‌రావు ఫోటో గోడకు తగిలించి వుంది. “సర్‌! మీ కోరిక నెరవేర్చలేక పోతున్నాను... నన్ను క్షమించండి. మాధురి పూర్తిగా మాయలో పడి మ్రగ్గుతూంది... జీవితం అమెను పూర్తిగా మార్చేసింది... ఇక ఆమెను దేవుడు కూడా రక్షించలేడు” కిషోర్‌ హృదయం శోకిస్తూ అంది,

ఫోటోలోని మేజర్‌ తాలూకు చిరునవ్వు పగలబడి నవ్వింది “బీ బ్రేవ్‌ మై డియర్‌ సన్‌... నిగ్రహం కోల్పోవద్దు... కిషోర్‌... కాలాన్ని తనపని తనను చేసుకపోనీ... అంతవరకూ ఓపిక అవసరం...£ొ స చాచాసాచారా పారా పాసాటాసారాచా యాట టచ యా టాచాటాభాధాళటస్తారంయాన్పుటా పాసా నాధ ్సాపాపాసాపాటాసిపా

97061౯

రూ ఆవలిగట్టు అశరీరంగా రావు మాటలు... అంతరాళాలలోకి దూరాయి... అదృశ్యంగా మేజర్‌ చేతులు కిషోర్‌ వెన్ను తట్టాయి.

మేరీ డిన్నర్‌ డిషెస్‌ అన్నీ టేబిల్‌ మీద పెట్టింది...

“బేలీ! కమ్‌! భోంచేద్దాం! కిషోర్‌ కూర్చుని వున్నాడు” మేరి వెళ్లి పిలిచింది.

ఐస్‌క్రీమ్‌లో కలపడానికి ఆప్రిట్‌కాట్‌ జెల్లీ ఫ్రీజ్‌లో నుండి తెచ్చి మేరీ చేతికిచ్చి భోజనానికి కూర్చుంది మాధురి.... డైనింగ్‌ హాల్‌ అంతా నిశ్శబ్దం ఆవహించింది.

భోజనాలు ముగిసే దాకా కిషోర్‌, మాధురి ముభావంగానే వున్నారు. ఒకరి ముఖం ఒకరు చూసుకోలేదు. మధ్యమధ్యలో మేరీకరుణ కల్పించుకుని ఇద్దరినీ సంబరపరచే మాటలంటూ, భుజాలు తట్టుతూ వారిద్దరి మూడ్స్‌ మార్చేందుకు చేసిన ప్రయత్నాలు కూడా ఫలించలేదు... ఏడో తిన్నామనిపించి డిన్నరు పూర్తి చేశారు.

కిషోర్‌ “గుడ్‌నైట్‌ (గ్రానీ! గుడ్‌నైట్‌ మధూ! నాలుగురోజులు తరువాత కలుద్దాం” ఎడమచేత్తో విష్‌ చేస్తు బయటికి నడిచాడు. “గృడ్ల్‌ నైట మధురి, మేరీ ఇద్దరూ ఒకేసారి అన్నారు. మాధురీ సింహద్వారం వద్ద ఆగిపోయింది. మేరీ కిషోర్‌తో పాటు కారుదాకా వెళ్లి “కిషోర్‌ బేబీ! ఇంకా చిన్నపిల్ల... ఎమోషనల్‌ గర్ల్‌... నీవే ప్రాబ్లమ్‌ సాల్వ్‌ చేయాలి... యూ ఆర్‌ ఎ మెచ్యూర్డ్‌ బాయ్‌... ఆలోచించి నిర్ణయం తీసుకో” కార్గో కూర్చున్న కిషోర్‌ గడ్డం పట్టుకొని అంది.

జకిక్రే గ్రానీ! లెటజ్‌ (శ్రే గాడ్‌” కారు స్టార్ట్‌ చేసుకొని వెళ్లి పోయాడు కిషోర్‌.

మర్నాడు మార్పు, కోసం మాధురి అబిడ్స్‌కు వెళ్లి బుక్‌షాప్‌లో 'డెనిస్‌ రాబిన్స్‌” నవల స్వింగ్‌ ఆఫ్‌ యూత్‌' కొని పర్సులో వుంచుకుంది... చెప్పుల కోసం హాలివుద్‌కెళ్లింది. అక్కడ యామిని కలిసింది. “హే మధూ! వాట్‌ ఎ గ్రేట్‌ సర్‌ప్రైజ్‌ .. బొంబాయి నుంచి హైదరాబాదు ఎప్పుడొచ్చావు” ప్రశ్చించింది యామిని.

ఇద్దరూ ఐస్‌క్రీమ్‌ పార్లర్‌కజ నడిచారు.

“యామూ!... మా తాతయ్య చనిపోయారు. అందుకే వచ్చాను. మొన్ననే దివసం జరిగింది”.

ఇన్‌ _ సారీ మధూ!” ఓదార్పుగా అంది యామిని.

“యామూ! మన (ఫెండ్స్‌ అంతా ఎక్కడున్నారు. ఎలా వున్నారు” అడిగింది మాధురి.

“నీ డియరెస్ట్‌ సునంద శ్రీకాకుళంలో వుంది. ఆమె భర్త అక్కడే బ్యాంక్‌ ఆఫీసరు... అదేమిటి నీకు ఆమెకు మధ్య ఉత్తరాలు లేవా” అంది యామిని.

మాధురి మౌనంగా ఐస్‌క్రీమ్‌ కప్పు యామిని చేతికి అందించింది.

“కెజియా, ఇక స్వర్ణ, నూర్జవాన్‌, మనూ, అంతే ఇక్కడే వున్నారు... నాకు ఆఫీసు పని, ఇంటిపని, పిల్లలతో క్షణం తీరిక దొరకడం లేదు. అంచేత వారితో నేను అంత టచ్‌లో లేను". సిధాటాటాటాట పాట టా యాట యహ ధట ధా ధట యధా పాతర టా టారాసాటాచారాసాటాపాచాటిటాటాటాటాచాపానాటా

అవలిగట్టు క్‌ న న న

“హే! అప్పుడే తల్లివైపోయావా! అయినా నీలో ఏమాత్రం మార్పు లేదు. ఉత్సాహం తగ్గలేదు”.

“సరేగాని నీ విషయమేమిటి!.... బాంబేలో మీవారేం చేస్తుంటారు... ఏమిటి ఫ్యామిలీ ప్లానింగా” చిరునవ్వుతో అంది యామిని.

“నో యామూ! బాంబేలో నేనొక్కత్తైనే వున్నాను... కొన్ని మోడల్స్‌ చేస్తున్నాను... కిషోర్‌ ఇక్కడే మేడిచర్ల వద్ద ఏదో ఇండస్ట్రీ స్టార్ట్‌ చేస్తున్నాడట” చెప్పింది మాధురి.

“అటా... అంటున్నావు మధూ! మీ ఇద్దరి మధ్య వమైనా మనస్పర్ధలా! సారీ... ఇలాంటి సున్నితమైన విషయం సూటిగా అడిగినందుకూ.

“అవును! కొంచెం సీరియస్‌ ఇష్యూ మీద నేను విభేదించి బొంబాయి వెళ్లిపోయి మూడేండ్లయ్యింది. త్వరలో మేము డైవర్స్‌ తీసుకోబోతున్నాము” బెణుకు లేకుండా అంది మాధురి.

“సారీ మధూ! డ్రేమ వివాహాలే కాదు, అరేంజ్డ్‌ మ్యారేజెన్‌ కూడా విఫలమౌతున్నాయి. నైతిక విలువలు మౌలికంగా నశించి, వ్యక్తిగతమైన అభిప్రాయాల వల్ల నూరేళ్ల పంట కాదు గదా... మూడునాళ్ల ముచ్చటగా ముగుస్తున్నది... సారీ... ఇది నిన్ను వుద్దేశించి అన్న మాటలు కాదు మధూ... జనరల్‌గా అన్నాను... నువ్వు అపార్ధం చేసుకోకు” నొచ్చుకుంటూ అంది యామిని.

ఇద్దరూ కారు పార్కింగ్‌ వైపు నడిచారు. “ఏం ఫరవాలేదు... నీకు సుప్రియ తెలుసా” అడిగింది మాధురి.

“సుప్రియ ఎవరే... సునంద సృష్టించిన కల్పిత పాత్ర సుప్రియ కాదుగదా... ఎవర్ని ఏడిపించాలన్నా... ఎవరి మీద పగ తీర్చుకోవాలన్నాా ఎవరి కొంపలు కూల్చాలన్నా సునంద ఉపయోగించుకునే కలం పేరు.. నీ కొంప ముంచింది కూడా ఆ కలం పోటు కాదు కదా” ఆశ్చర్యాద్ధకంగా అడిగింది యామిని .. నివ్వెర పాటు నుండి తేరుకుని మాధురి అంది.

*న్లో!నోో! దటీజ్‌ నాట్‌ మై ప్రాబ్లమ్‌... మరి సునందకిదేమి పాడు అలవాటే”.

“డబ్బున్న స్టేటస్‌ వున్న ఎంతో మంది యువకులు సునంద ఊహల్లో ఆమెకు కాబోయే భర్తలు... ఎందరి కోసం వల వేసి ఆ వ్యూహంలో విజయవంతం కాలేక వారితో ప్రేమ, పెండ్లి ప్రయత్నాలలో విఫలమైన సునంద ఆ యువకుల దాంపత్య జీవితాలలో కల్లోలం సృష్టించడానికి చిత్రించుకున్న అభివ్యక్తే ఆమె కలం సుప్రియ... పేరుపేరున చెప్పలేదుగాన్‌... ఆమె వుచ్చులో కిషోర్‌ కూడా చిక్కుకున్నాడేమో అందుకు మూల్యం మీరు చెల్లిస్తున్నారు... సారీ మధూ నేనెక్కాల్సిన బస్సు వచ్చేసింది... నేను వెళతాను... ఇంకోసారి ఫోన్‌ చేసి ఇంటికి వస్తాలే” చెప్పి వీడ్కోలు తీసుకుంది యామిని తలదిమ్ము తగ్గేంత వరకు కాసేపు అలాగే కారులో కూర్చుని తేరుకుని కారు డైవ్‌ చేసుకొని ఇంటికి తిరిగి వెళ్లింది మాధురి.

మాధురి తాతయ్య డైరీలు ఒక క్రమములో అల్మేరాలో అమర్చిపెట్టడం ప్రారంభించింది. చచ సాస్టార్టాష్టాస్తాచ్తాచాచచచ్తాచ్తాచాచ్తాలా చాచి యాటాలాచా హి ఫ్రిస్టాతారాసింహాస్టాసాచాచాసాసాసాటిటిపుతిట్తుష్టాతా

ర్‌4ీ ఆవలిగట్టు “ఒక డైరీ మధ్య పేజీలలో నాలుగు పేజీల ప్రింటెడ్‌ వ్యూటర్‌ పిన్‌ చేసి వుంది. మ్యాటర్‌ తిరగేసింది. ఐదేళ్ల క్రితం తాను వుమన్స్‌ ఎరా కోసం ఇంగ్లీషులో వ్రాసిన వ్యాసం అది. దాని కటింగ్‌ భధద్రంగ తాతయ్య డైరీలో అంటించి పెట్టుకున్నాడు. మాధురి వ్యాసం మళ్లీ ఒకసారి చదివింది. ఆ వ్యాసంలో ముఖ్యంగా తనకెలాంటి భర్త కావాలని కోరుకుంటున్నదో చాలా ఆసక్తికరమైన ధీరణేలో వ్రాసిన కొన్ని వాక్యాలు రెడ్‌ పెన్సిల్‌తో అండర్‌లైన్‌ చేసి వుంది. “నాకు కావలసిన భర్తలో దాంపత్యానికి కావలసిన అవగాహన, గౌరవం, (్రేమ, ఆదరణ సమపాళ్లలో వుండాలి. భార్య పేరు (ప్రఖ్యాతులు చూసి కుళ్లుకునే వ్యక్తి కాకూడదు... నిజాయితీ వుండాలి... అలాగనీ నిజాయితీ ముసుగు తోడుకుని నటించే వారంటే నాకసహ్యం... శారీరకంగానే కాక... మానసికంగా కూడా దృఢంగా వుండాలి. మగతనం శరీరంలో, మెత్తదనం ప్రవర్తనలో వుండాలి. నోరు విప్పకముందే మనస్సును చదవగలిగిన వాడై వుండాలి... ప్రపంచ విషయాలసీ తెలిసిన మేధావై వుండాలి... కష్టం వచ్చినప్పుడు నన్ను అక్కున చేర్చుకొని ఆదుకోగలగాలి. అన్నింటికీ మించి మానవత్వం కలిగి వుండాలి”. “భర్తగా... నా దృష్టిలో” అనే టైటిల్‌ క్రింద మాధురి ఫొటోతో పాటు (ప్రచురించబడ్డ వ్యాసమది.

“ఆ పేపరు అంటించిన డైరీలోని పేజీని చదివింది మాధురి.

తాతయ్య మాటల్లో “ఇవాళ కిషోర్‌తో తన పెండ్లి విషయమై ప్రస్తావించింది బేబీ. నేను కిషోర్‌ ప్రవర్తనను పరిశీలిస్తున్నాను. వారిద్దరూ (పేమించుకుంటున్నారని గ్రహించాను. పెండ్లి చేసుకోవాలని తీర్మానించుకున్నారని ఈ వేళ మాధురి చెప్పిన తరువాత కొంతకాలం క్రితం బేబీ వ్రాసిన ఈ ఇంగ్లీషు వ్యాసాన్ని వెతికి మళ్లీ ఒకన్తాం చదివాను బేబీ ఆ వ్యాసంలో వ్యక్షోపరచిన అభిప్రాయాలకు కిషోర్‌ చక్కగా సరిపోతాడ్రు. సందేహము లేదు, నిజంగా బే! అదృష్టవంతురాలు”.

డైరీ మూసేసింది మాధురి.

“నేను అదృష్టవంతురాలినో కాదో నాకే తెలియదు తాతయ్యా! నేను కోరుకున్న మగాడు ఇప్పుడున్న పరిస్థితుల్లో కిషోర్‌ మాత్రము కాదు. నన్ను వంచించి తన కుటుంబి గౌరవము పేరుతో తన ఇంటికి నన్ను బానిసను చేయాలనుకున్న కిషోర్‌ నా వ్వాసములోని హీరో కాదు. గ్రంథసాంగుడై విలాసవంతమైన జీవితం గడుపుతూ నన్నూ వలల చేసున్న మోసగాడైన ఈ కిషోర్‌ మాత్రం ఆ హీరో కానేకాదు. నా అద్ధస్థం బాగుంటే... విడాకులు తప్పక తీసుకుంటాను. . ఈసారైనా తప్పకుండా నా వ్యాసంలోని వరుని కోసం నిశితంగా అన్వేషిస్తాను”.

ఇంకో డైరీ తీసింది. అందులో ఒక పేజీలో బుక్‌ మార్క్‌ పెట్టి వుంది. ఆ పేజీ చదివింది మాధురి.

“క్క సాయంత్రం బేబీ హఠాత్తుగా ఒక సమస్యను తెచ్చి నా ముందుంచింది. ఆమెనుద్దేశించి సుప్రియ పేరున వ్రాసిన ఒక వుత్తరం పట్టుకొచ్చి చదవమంది. చదివాను. నేను నిర్జాంతపోయాను. మాధురి నీవు ఇలాంటి వుత్తరాలకు కలవరపడకు. కొంతమంది ఇలాంటి శాడిస్టులుంటారు... ఇంతకు నీవు ఈ వుత్తరం తొందరపడి కిషోర్‌కు చూపించలేదు కదా” అడిగాను.

ఆవలిగట్టు ద్‌5్‌

“చూపించి నిలదీసి అడిగాను... అంతా పచ్చి అపద్ధం అన్నాడు. తనను కప్పి పుచ్చుకోడానికి నా శీలము మీద అతనికి కొన్ని వుత్తరాలు వచ్చాయని బొంకాడు... చూపించమని అడిగితే చించిపారేశానన్నాడు. గ్రాండ్‌పా! కిషోర్‌ పద్ధతులు నాకు బొత్తిగా నచ్చడం లేదు. వివాహ విషయంలో పూర్తిగా మోసపోయాను” గాద్దదిక స్వరంతో అని వుత్తరం తీసుకొని వెళ్లిపోయింది బేబీ.

“ఇది చాలా సున్నితమైన సమస్య ఈ విషయంలో నేను వెంటనే జోక్యం చేనుకోవడం కూడా మంచిది కాదు. కొంతకాలం లేట్‌ చేస్తే వాళ్లకు వాళ్లే పరిష్మరించుకోగలరనే నమ్మకం నాకుంది”.

ఆ తరత డైరీలన్నిటిలోనూ ఎక్కువగా మాధురీ, కిషోర్‌లను గురించి ప్రస్తావనే... ప్రతి వాక్యములోను మేజర్‌ రావు మానసిక ఆవేదనే.

ఇంకోచోట తాతయ్యకు చెప్పకుండా జాబు వ్రాసిపెట్టి బొంబాయి వెళ్లిపోయిన రోజు తాతయ్య వ్రాసుకున్న మాటలు. “బేబీ! నాకు చెప్పకుండా ఎక్కడికెళ్లావు... నీవు లేకుండా నేను బ్రతకగలనా! ఎందుకింత చిన్న విషయాన్ని పెద్దసమస్యగా తీసుకున్నావు. ఇక్కడ నీకేం తక్కునని ఇల్లు విడిచి వెళ్లిపోయావు”. మాధురి వ్రాసిన జాబు కూడా ఆ పేజీలో అంటించాడు తాతయ్య “నీకు చెబితే నన్ను వెళ్లనివ్వవు. చెప్పకుండా వెళితే నీ మనసు గాయపడుతుంది. అయినా వెళ్లిపోతున్నాను. తాతయ్యా ప్రస్తుతం నేను డైలమాలో వున్నాను. త్వరలో వీలైనంత త్వరలో కొంత స్థిరపడ్డాక నా అడ్రస్‌తో పాటు నీకు జాబు వ్రాస్తాను... అంతదాక నన్ను గురించి బెంగపెట్టుకొని నన్ను వెతికించే ప్రయత్నం చేయవద్దు”.

“ఇంతే ఈ నాలుగు వాక్యాలు వ్రాసి వెళ్లిపోయావా జేవీ! ఎంత నిర్ధాక్షిణ్యంగా, ఎంత క్లుప్తంగా వ్రాసావు ఈ జాబు"... సాగిపోతూ వుంది డైరీ. మాధురి అంతకంటే ఆ డైరీ చదవదలచుకోలేదు. చదివే కొద్ది తనను కృపయా విష్ణురాలిని చేసి మరీ కృంగదిస్తాయే తప్ప సొల్యూషన్‌ చూపవు... డైరీ మూసేసింది మాధురి.

ఫోన్‌ మోగింది...

“హలో మాధురి! నేను ప్రదీప్‌... బాంబే నుంచి మాట్లాడుతున్నాను. ఎలా

“ఐయామ్‌ ఫైన్‌ .. వాట్‌ ఈజ్‌ద మ్యాటర్‌”.

“ఏమైంది నీ డైవర్స్‌ విషయము... ఏ రకమైన రాజీకి రాకుండా దైవర్సు తీనుకుంటే మంచిది... నీ జీవితంలో చాలా విలువైన నుధుర క్షణాలు పోగొట్టుకుంటున్నావు.”

“ఎందుకెప్పుడు నా డైవర్స్‌ గురించి మాట్లాడుతావు ప్రదీప్‌... బిజినెస్‌ మ్యాటర్స్‌ మాత్రమే మాట్లాడు. నా పర్సనల్‌ మేటర్స్‌లో నీవు కలుగజేసుకోవద్దు”.

“ఐయామ్‌ సాకీ!... నేను నీ శ్రేయోభిలాషిని... అంతకంటే ఇంకేమి లేదు .. బైది బై... 'ప్రాక్టర్‌ అండ్‌ గ్యాంబ్లర్‌లో మోడల్‌గా నాకొప్పందం_ కుదిరింది... నీకూ ఆరేంజ్‌ చేశాను. అది ప్రపంచ ప్రఖ్యాతమైన కంపెనీ... ఆలస్యమైతే ఛాన్సు పోతుంది... ఆలోచించు”. చాంిచాచ్తాచు యత్తు ఫిటాట్టాప్రైళాపుచుచ్తుచలాచ్తాస్టారార్తాచా స్టార ార్తాిష్టాసిచ్టా పారా యాట్టాటాస్టాటాైాటాసాసాసాసహాస్తాస్తా

ర్‌ం ఆవలిగట్టు లీలలే లం లల చ్ట్టయ్టిల్సంచ్టాంసాలట్టాల్టియ్టి్టట్ట్టల్టల్టచ్టాల్టల్పాచ్తాచ్పట్తుల్టం సస ాల్టాట్టాచ్టట్టియ ట్టి లిం ట్టేల్టి.

“ఇక్కడి విషయాలు పూర్తిగా గట్టున వేసిగాని నేను బాంబే రాలేను (ప్రదీప్‌... నా నసీబ్‌ బాగుంటే ఛాన్సులవే వస్తాయి”.

“క్షాదు మాధురీ కాదు... ఇది చాలా కాంపిటీటివ్‌ ఫీల్డ్‌. నాకు జోడుగా ఇంకెవరినో మోడల్‌గా కుదుర్చుకోవడం నాకిష్టం లేదు .. మనిద్దరి కాంబినేషన్‌కి మంచి భవిష్యత్తుంది. ధింకిట్‌ ఓవర్‌”.

ఫోన్‌ సంభాషణను అంతకంటే కొనసాగించడం ఇష్టం లేక మాధురి “ఓకే ప్రదీప్‌ ఐ విల్‌ ధింకోవర్‌... బై” చెప్పి ఫోన్‌ పెట్టేసింది.

మాధురి డైలమాలో పడింది. మనసుకి, హృదయానికి జరిగిన సంఘర్షణలో ఆమెలోని అహం అంతరంగం మీద స్వారీ చేస్తూ హృదయాన్ని అణిచిపెట్టి వెనుదిరిగి చూడకుండా ముందడుగు బొంబాయి వేపే వెయ్యాలని గద్దించి మనస్సు మాధురిని ఒప్పించింది.

లాయరు మాధవరావు శాంతి నిలయానికొచ్చి కూర్చున్నాడు. మాధురిని లాయరుతో భేటీ చేసింది మేరీ.

“వల్లో మాధురీ. తాతయ్య మరణం, సంతాపం నుండి కొంత తేరుకుని వుంటావని వచ్చాను. మీ కుటుంబ లాయరుగా నాకు కొన్ని బాధ్యతలు అప్పగించి పోయారు మీ తాతయ్య” అన్నాడు లాయరు.

“ఆ మాక్‌ నుండి ఇప్పుడిప్పుడే తేరుకుంటున్నాను. ఈ ఆస్తి మీద నాకు అసక్తి లేదు. కొండంత తాతయ్యే నాకు దూరమైన తరువాత ఆయన అస్టి నన్ను సంతోషపెట్టలేదు” ముభావంగా అంది మాధురి. మాధవరావుగారి ముందుంచింది మేరీ. ల

“మ్సీ శ్రాతయ్య తన ఆస్తిని నీ పేర వీలునామా వ్రాసాడు. ఆ ఆస్తి రిజిప్టేషను, ఎస్టేట్‌ డ్యూటీ, వెల్త్‌ డిక్షరేషన్‌, బ్యాంక్‌ విషయాలు వగైరా పనులన్నీ చేయాలిప్పుడు. ఇప్పుడు ప్రారంభిస్తే ఇంకో నెలరోజులకైనా పూర్తి చేసుకోవచ్చు” చెప్పాడు మాధవరావు.

“నాకంత వ్యవధి లేదు అంకుల్‌... నేను ఇంకో వారం రోజుల్లో బొంబాయి వెళ్లి తీరాలి... మా మేరీ గ్రానీకి అన్ని విషయాలు తెలుసు మీరు ఆమెను సంప్రదిస్తే చాలూ” అంది మాధురి.

“అలా కాదమ్మా! ఈ వీలునామా ఒకసారి మీరిద్దదూ చదవడం మంచిది” సీల్డ్‌ కవర్‌ చించి వీలునామా చదవడం (ప్రారంభించాడు మాధవరావు. వ

అందులో ముఖ్యమైన వాక్యాలు...

“నా ఆస్తీ నా స్వార్టీతం... పిత్రార్దితమైన ఆస్తిని నేను ఇదివరకే శ్రీ సాయిబాబా అనాథ శరణాలయానికి వ్రాసి రిజిష్టరు చేయించి ఇచ్చాను. నా ఒక్కగానొక్క కుమారుడూ, ఆయన భార్యా అకస్మికంగా మరణించడంతో నా ఈ ఆస్తికిప్పుడు మైనరు తీరిన నా లచ సాహి సలాస్టాస్టాటాళ్తాచ్తాస్టాసాచ్టాసాలుష్టాళ్టాాట్టార్టా చాల స్టాల్టార ర స్టా పంస్టాట్టస్టాల్టట్టాలాస్టాట్టాల్యంత్థలస్టాట్టాలీ

ఆఅవలిగట్టు 57 న మనవరాలు మాధురి వారసురాలు అయ్యింది. నా ఈ యావదాస్తినీ నా మరణానంతరం మాధురికి సంక్రమించేలా నేను కుద్దున స్వదస్తూరితో ఈ వీలునామా వ్రాస్తున్నాను.

ఎక్స్‌సర్వీస్‌ ఆఫీసరుగా (ప్రభుత్వము కూకట్‌పల్లిలో నాకు అలాట్‌ చేసిన ఇంటి సలం మాత్రం... మా ఇంటినీ... మమ్ముల్ని... కంటికి రెప్పలా కాపాడి మాకు ఎన్నో పేక్లలు చేసి తన జీవితాన్ని మాకే అంకితం చేసిన సోదరి... మేరీ కరుణకు. వ్రానీ ఇస్తున్నాను” మేరీ కరుణ అశ్చర్యంతో ఛాతీ నొక్కుకుంది. మాధురి మౌనంగా వింటూ వుంది.

“ఇందుకు సంబంధించిన రిజీస్టేషన్‌ వగైరాలు చూసేందుకు మా కుటుంబ లాయరు శ్రీ ఎ.మాధవరావుగారిని నియమిస్తున్నాను. నా బ్యాంక్‌ డిపాజిట్లలో ఒక లక్ష రూపాయలు నా మనవరాలు మాధురి భర్త శ్రీ వాసిరెడ్డి వెంకటకిషోర్‌ పప్రారంభింప సంకల్పించిన వికలాంగుల పునరావాస కేంద్రానికి విరాళంగా అందజేయవలసినదిగా మాధవరావుగారిని కోరుతున్నాను. ఇంకొక ముఖ్య విషయం... నా మనవరాలు మాధురి ఆమె భర్త కిషోర్‌ ప్రస్తుతానికి కలిసి కాపురం చేయడం లేదు... వారిద్దరినీ కలిపేందుకు నా ప్రయత్నాలు ఫలించలేదు. ఆ ఆశ నెరవేరకుండా నేను మరణిస్తే వారిద్దరినీ కలిపేందుకు కావలసిన నైతిక బలాన్నిచ్చి ఆ కార్యసాధనకు కృషి చేయవలసినదిగా వేదాంతి, జ్ఞానీ, అనుభవగ్నురాలు అయిన సోదరి మెరీ కరుణన్గూ, చిత్తశుద్దితో ఎన్నో అవసరమైనిసమయాలలో నాకు న్యాయపరమైన సలహాదారుడుగానే కాక ఆల్నయుడుగొ మెలిగిన నా స్నేహితుడు లాయరు మాధవరావుగారిని కోరుతున్నాను” చదివి పేపర్లు ముడిచిపెట్లి “మిగతా విషయాలంతా స్థిరాస్తుల షెడ్యూల్‌ వివరాలు, చరాస్తులు, దాక్యుమెంటేషన్‌కు కావలసిన అంశాలు వున్నాయమ్మా! ముఖ్యమైన పాఠం మాత్రము నేను చదివాను” చెప్పడం ముగించాడు లాయరు,

“=పై ఆస్తులకు సంబందించిన డాక్యుమెంట్స్‌ అన్నీ బ్యాంకు లాకరులో వుందేవని నాతో అంటుండేవారు మీ తాతయ్య... ఈ వీలునామా ఆయన వ్యక్తిత్వానికి అద్ధం పడుతుంది” కళ్లు ఒత్తుకుంటూ అంది మేరీ కరుణ. మాధురి దీర్హంగా నిశ్వసించింది:

*ఈ ఆస్తులన్నీ ముందుగా ఒకసారి చూసుకోవడం మంచిదమ్మా. ఆ తర్వాత రిజీీష్టేషన్‌ వగైరా తతంగం అంతా పూర్తి చేద్దాం... నీకు బొంబాయిలో అర్జంటు పనువి లేకపోతే నీ ప్రయాణం వాయిదా వేసుకొని ఈ పనులన్నీ ముగించుకొని పోవడం మంచిదమ్మా” అన్నాడు లాయరు.

“లాయరుగారూ! వీలునామాలోని అత్యంత ముఖ్యమైన విషయం... బేబీ వివాహానికి సంబంధించినది. ముందుగా ఆ విషయం ఆలోచించండి. అనుకూలంగా పరిష్కారం కావాలని నా ఆశ... వారిద్దరూ ఒకటైతే ఈ వీలునామాలోని విషయాలు... బేబీ కిషోర్‌లిద్ద్భరూ చర్చించుకొని వారికనుకూలంగా. ఆన్తులను రిజీ్టేషన్‌ చేయించుకోవచ్చు. మేజర్‌గారు నాకు ఇవ్వదలచిన కూకట్‌పల్లి స్థలం వికలాంగుల పునరావాస కేంద్రానికి అనువుగా వుంటుంది. ఈ విషయంలో కిషోర్‌ని నేను ఒప్పిస్తాను. ఆ మేరకు దాన్ని రిజిస్టరు చేయించండి” కోరింది మేరి కరుణ.

“మీ వ్యక్తిగతమైన సమస్యను పరిష్కరించడంలో నాకు కొంత బాధ్యత రావుగారు కల్పించడంలో ఆయనకు నామీద వున్న విశ్వాసాన్ని చాటుతుంది. కానీ ఇది చాలా సాధాసారాపా రాసా టాటా చాయ చాటసాచసా పాటా యాచన యిరు టారారి చారురావాసారుటానారాసాసాచానాసానాసానిపా

క్‌ి ఆవలిగట్టు పసాచ్తాస్టాస్టాచారాచ్తాచ్చాస్తాస్టాళ్టాచ్తుచ్తుచ స్టారా సచచ్టాల్టలిచ్టా చాల స్టార్ట చ్తాస్తాట్టయ్టయ్ట్టప్టాచ్టాచ్టాచ్టళాత్టాత్తుత్టుత్తుత్టాత్తా సున్నితమైన సమస్య... దాన్ని పరిష్మరించగల బుద్ధి కుశలత, చతురత, నా దగ్గర వున్నాయని నేననుకోవడం లేదు.. మీరిద్దరూ ఉన్నత చదువులు చదివినవారు... సంస్కారవంతులైన మీ పూర్వీకులకు మీరు వారసులు... నాగరిక యువ ప్రపంచానికి ప్రతీకలు... ముందుగా మీరిద్దరూ మనస్సు విప్పి మాట్లాడుకుంటే పరిష్కారం మీకే దొరుకుతుంది... వారిద్దరినీ కలిపి నిర్మాగమాటంగా మాట్లాడుకొనే వాతావరణం మీరు కల్పించండి మేరీ మేడమ్‌... మీ మాట వారిద్దరూ తప్పక వింటారని నా నమ్మకం” చెప్పాడు లాయరు,

“ఈ నాలుగు రోజులుగా అదే ప్రయత్నంలో ఉన్నాను లాయరుగారు! నా ప్రయత్నం ఫలించలేదు... కానీ ఆ ప్రభువునా ప్రార్థనను మన్నించి వారిద్దరూ బేదాభిప్రాయాలు మాని అరమరికలు లేకుండా చర్చలు సాగింపచేయడం ద్వారా తప్పకుండా ఒకటౌతారని నాకు నమ్మకముంది” విశ్వాసపూర్వకంగా అంది మేరీ.

“జేవీ! లాయరుగారితో అన్ని విషయాలు మాట్లాడు. నాకు కిచెన్‌లో పనుంది” లేచి వెళ్లింది మేరీ.

“చూడమ్మా మాధురీ! నా దగ్గర దాపరికం లేకుండఆ చెప్పమ్మా... నీవు నీ భర్ర ఎందుకు కలిసి ఉండడం లేదు” సూటిగా ప్రశ్నించాడు మాధవరావు.

“ఎమోషనల్‌గా మేమిద్దరం అడ్జస్ట్‌ కాలేకున్నాము... అంతే అంకుల్‌” అంది మాధురి.

“అడ్జస్ట్‌ కావాలమ్మా! దాంపత్య జీవితంలో వున్న గొప్ప రహస్యమే అది... ఇంకో విషయం చెప్పనా... పెండ్లయిన కక్రొత్తలో ప్రతి భార్యాభర్తల్లోనూ ఎంతోకొంత భేదాభిప్రాయాలు చోటు చేసుకుంటాయి. అప్పుడే ఆ అభిప్రాయాలను అడ్జస్టుబుల్‌గా మార్చుకోవలసింది. ఒక సంవత్సరం గడిచిపోతే వాటంతట అవే ఆ (ప్రాబ్లమ్స్‌ సమసిపోతాయి. అ మొదటి సంవత్సరంలోనే పరస్పరం సంయమనం పాటించాలి నేను నిన్ను చిన్నతనం నుండి ఎరుగుదును. నీది చాలా సర్దుకుపోయే స్వభావమని నేనూ మీ తాతయ్య చాలాసార్లు అనుకునేవాళ్లము .. అలాంటి నువ్వు ఎమోషనల్‌గా సర్షకోలేకున్నావంటే నాకాశ్చర్యంగా వుంది"

“నో అంకుల్‌! మీరు పొరబడ్డారు... నాకు నచ్చని విషయాలతో నేను ఎప్పుడూ రాజీకి రాలేను... సర్దుకుపోలేను... చిన్నచిన్న విషయాలను నేను పట్టించుకోను... నా మనస్సును నొప్పించే సంఘటనల్లో నేనెప్పుడూ ఎదురు తిరిగి నిలబడుతాను... ఇది తాతయ్యకూ తెలుసు... తాతయ్య నన్ను గురించి, నా వ్యక్తిత్వాన్ని. గురించి బయటివారితో గొప్పగా చెప్పుతుంటారు. ఆయన నన్నెప్పుడూ గొప్ప వ్యక్తిగా చిత్రికరిస్తారు” అది ఆయనకు నామీద వున్న గాఢ (ప్రేమకు తార్మాణం... ఒకరకంగా అది మురిపెము కూడా కావచ్చు. లేక అది ఆయన బలహీనత కూడానేమో” జవాబుగా అంది మాధురి.

అనీ మనస్సును నొప్పించే సంఘటన ఎందుకెదురైందమ్మా కిషోర్‌తో” అడిగాడు మాధవరావు.

“పెండ్లి కాకముందు కిషోర్‌ నా మనస్సు దోచిన, నాకు ప్రియమైన, నాకన్ని విధాలా నచ్చిన (ప్రేమికుడు... కేవలం బాయ్‌ఫ్రెండ్‌ కాదు... అతనిలోని డిసిపైన్‌, ప్రిన్స్‌పిల్స్‌, ప్రవర్తనా నన్నెంతగానో ఆకర్షించాయి. నిజానికి నేనే అతని వెంటబడి ఒప్పించి వివాహం చ్రీంిచ్టాల్టాత్తాల్టాచ్టయ్టల్టంహిల్టాల్టచార్టుల్టాస్టాట్టుట్టాల్టుచట్టాల్టాట్టాల్థల్టి్టచ్టాచ్టాట్టాచ్టబ్టచ్చు ల్టల్టల్టట్టాచ్టల్టంచ్టాచ్టచ్టూల్డల్టేలబ్టా

ఆవలిగట్టు 59 చేసుకున్నాము. హనీమూన్‌కు సింగపూర్‌కు పోయ్యాందుకు తాతయ్య అన్ని ఏర్పాట్లు చేశాడు.. దాన్ని నిర్దాక్షిణ్యంగా ఏవో కారణాలు చెప్పి వాయిదా వేయించాడు కిషోర్‌ వాయిదా మాత్రమే కాదు... అసలు ఆ తర్వాత అది నెరవేరనే లేదు... ఆ విషయంలో నా ఫ్రెండ్స్‌ దగ్గర నేను అవమానం పాలయ్యాను... ఆ తర్వాత కిషోర్‌ ఢిల్లీకి వెళుతుంటే నేనూ వస్తానన్నాను... బిజినెస్‌ పని మీద చాలా బిజీగా ఉంటానని చెప్పి నన్ను నమ్మించి తనతో తీసుకుపోకుండా ఆపేశాడు. ఆ తర్వాత నన్ను కొంతకాలం గుంటూరులో ఆయన తల్లి దగ్గర పెట్టాలని చూశాడు... నాకు ఆ తర్వాత తెలిసిన విషయాలు అతనికి పెండ్లికి పూర్వమే కొందరు అమ్మాయిలతో సంబంధాలున్నాయి... బిజినెస్‌ మీద బయట ఎక్కడికెళ్లినా తను విలాసవంతమైన జీవితం గడిపేవాదని తెలిసింది. విలాస జీవితమంటే సర్వసొఖ్యాలని అర్ధమైంది... అన్నిటికంటే ముఖ్యమైన విషయం సుప్రియ అనే అమ్మాయిని మోసగించి ఆమె ఖర్మకు ఆమెను వదిలేశాడు. ఆమే స్వయంగా ఆ విషయం నాకు జాబు ్రాసింది... ఆ విషయం కిషోర్‌ని ఆమె జాబు చూపించి నిలదీసి అడిగాను... ఏ విషయంలోనూ అతను ఒప్పుకోలేదు. సుప్రియ తనకెవరో తెలియదన్నాడు... పైగా నా పైన కూడా తనకు కొన్ని ఉత్తరాలు వచ్చాయన్నాడు... చూపించమని అడిగితే అవి అప్పుడే చించేశానన్నాడు... చూడండి అంకుల్‌ ఎంతటి గోముఖ వ్యాఘమో అతడు” నిందొపూర్వకంగా అంది మాధురి.

“ఆ తర్వాత ఏమైందమ్మా” అడిగాడు మాధవరావు.

“అంతే! అప్పటి నుంచీ నేను అతనితో అడ్జెస్ట్‌ కాలేకపోయాను.... తాతయ్యతో చెప్పినా ఆయన ఉదాసీనంగా ఉండిపోయాడు... పైగా కిషోర్‌ని "సమర్షిస్తూ నేనే సర్జుకుపోవాలన్నాడు... ఇక్కడ నా స్నేహితులకు ముఖం చూపించలేక హైయాను. ఒంటరిగా మౌనంగా ఆ మోసాన్ని దిగమింగి కృత్రిమంగా నవ్వుతూ తిరగలేకపోయాను. అదే సమయంలో క జాబ్‌ అవకాశాలు మెండుగా ఉన్నాయని కొన్ని పత్రికల్లో ప్రకటనలు చూశాను... తాతయ్యకు చెపితే ఆయన అద్దుకుంటారని చెప్పకుండా జాబు ్రాసిపెట్టి బొంబాయి వెళ్లిపోయాను. నా స్వయంశక్తితో ఇప్పుడిప్పుడే జీవితంలో స్లిరపడుతున్నాను.... ఇప్పుడు నా పెండ్లి విషయం అటోఇటో తేల్చుకోవాలి. కిషోర్‌తో బేవించడం ఖచ్చితంగా కుదరదు. అందుచేత విడాకులు తీసుకుందామనుకుంటున్నాను. ఈ విషయంలో మీరే చొరవ తీసుకొని విడాకుల పత్రాలు దాఖలు చెయ్యాలొ అంది మాధురి.

“ఇంత చిన్న విషయానికి విడాకులెందుకమ్మా! ఇంకా సీరియస్‌ ఇష్యూలతో విడాకుల నిమిత్తం నా దగ్గరకొచ్చే కేసులను కౌన్సిలింగ్‌ ద్వారా రాజీచేసి నేను ఎంతోమంది కాపురాలు నిలబెట్టాను. మీది పెద్ద ఇష్యూ కాదు... ముఖ్యంగా సుప్రియ లెటర్‌ మీ మధ్య ఇంత అగాధాన్ని సృష్టించింది. చాలాసార్లు పరిశోధిస్తే అలాంటి లెటర్స్‌ బోగస్‌ అని తేలిపోతాయి. సుఖంగా వున్న సంసారాలతో ఆడుకునే శాడిస్టులు చాలామంది వున్నారు... కొంతమందికి అలాంటి ఉత్తరాలను సృష్టించి బ్లాక్‌మెయిల్‌ చేసి పబ్బం గదుపుకోవడం అలవాటు. నాకొకసారి ఆ ఉత్తరం ఇవ్వమ్మా... నేనే స్వయంగా వెళ్లి మొదట సుప్రియను ఆ తర్వాత కిషోర్నీ కలిసి, ఆ తర్వాత మీ ముగ్గుర్ని కలిపి కౌన్సిలింగ్‌ చేసి ఈ సమస్యను పరిష్యరిస్తాను... ఈ కేసు సుఖాంతం అవుతుందని నాకు గట్టి నమ్మకముంది. నా అనుభవాన్నంతా ఉపయోగించి ఈ కేసును కోర్టుకు పోకుండా సాసారాసాసాసాచాసాచాచాచాచాచాసాసాసాహా టట యాయ టాటా యచట సాయన సాసారాసాసాపా పటా పాటాసాసాస్తాపాటు

ఠి ఆవలిగట్టు కౌన్సిలింగ్‌ ద్వారానే సరిజేస్తాన” నమ్మకంగా అన్నాడు లాయరు.

“జేదు అంకుల్‌... సుప్రియ ఆమె లెటర్‌లో ఆమె అద్రసు ఇవ్వలేదు. ప్రెగా ఆ లెటర్‌ బొంబాయిలో పెట్టి వచ్చాను” అంది మాధురి

“షోనీ సుప్రియ ఎవరో నీకు తెలుసా అమ్మా? ఆమెకు పెండ్లయిందా? భర్త ఏం జేస్తుంటాడు? ఆమెకేమైనా ఉద్యోగం వుందా! ఇంతమాత్రం వివరాఖైన తెలిస్తే మిగతా విషయము నేను ఆరా తీస్తాను" అడిగాడు లాయరు ల

“ల్రేదు అంకుల్‌ అవె ఎవరో నాకు తెలీదు... నా (యెండ్స్‌కెవ్వరికీ తెలియదన్నారు... సుప్రియను గురించి తెలుసుకోవలసిన అవసరం లేదు... ఆమె లెటర్‌లోని అంశాలతో కిషోర్‌ ప్రవర్తనను పోల్చుకుంటే అందులోని (ప్రతి అక్షరం నిజమేననిపించింది... ఇప్పుడదంతా శ్రవ్వి తీయడం నాకిష్టము లేదు... ఐ హేట్‌ కిషోర్‌... నేనింక అతనితో కలిని జీవించడం ఇంపాజిబుల్‌... నాకు చక్కని భవిష్యత్తుంది ఆ ద నేనెంత త్వరగా డైవర్సు తీసుకుంటే అంత త్వరగా నా జీవితాన్ని ప్లాన్‌ చేసుకోవచ్చు .. నా నిర్ణయాన్ని ఎవరూ మార్చలేరు... అంకుల్‌! ప్లీజ్‌ మీరు డైవర్సు పేపర్స్‌ రెడీ చెయ్యండి” కోరుళూ అంది మాధురి. న్‌

ఫసరేనమ్మా! నీకు నేను చెప్పదగిన వాణ్ణి కాదు. విడాకులు తీసుకోవడానికి రెండు ప్రధానమైన మార్గాలున్నాయి. మీరిద్దరు పరస్పరం మీ వ్యక్తిగతమైన కారణాల వల్ల అడ్జస్ట్‌ కాలేక మా వివాహాన్ని రద్న పరచుకోవాలని కోరుకుంటున్నామని పరస్పర అంగీకారంతో కోర్టుకు అప్పీలు చేసుకునేది మొదటి పద్ధతి... కోర్టు మిమ్మల్నిద్దదిని సమన్‌ చేసి అపీలులోని విషయాలు కరెక్టని మీరిద్దరు ఒప్పుకుంటే దైవర్స్‌ ఆరరు జాడీ చేస్తుంది... రెండు సంవత్సరాలు జుడీషియల్‌ సెపరేషన్‌లో మిమ్ముల్నిద్దరినీ విడిగా జీవించమని ఆ రెండేళ్లలో మీరు తిరిగి కలుసుకోకుండా ఉంటే ఫైనల్‌గా విడాకులు జారీ చేస్తుంది కోర్టు” ఇక్కడ మీకు ఆ సమస్య లేదు. గత మూడేళ్లుగా మీరు ఎటూ కలిసి జీవించలేదు .. కాబట్టి కేసు నెగ్గడం చాలా సులభం.

ఇక రెండో పద్ధతి మీ ఇద్దరిలో ఏ ఒకరు మాత్రమే విడాకులు తీసుకోవాలన్నప్పుడు కోర్టులో సూట్‌ ఫైల్‌ చెయ్యాలి. విడాకులు కోరుతున్న వారు వాది అయితే మిగతా పార్ట్‌నర్‌ ప్రతివాది అవుతారు. వాది ప్రతివాది వాదనలు విన్న తర్వాత చట్టపరంగా విదాకులు ఇప్పించడానికి ఏ ఆటంకము లేకపోడే కోర్టు విడాకులు జారీ చేస్తుంది. భార్యకు స్వంత ఆస్తులు, ఆర్జన, ఉపాధి ఉంటే తప్ప భర్త విధిగా ఆమెకు మాసిక భరణం జీవితాంతం ఇచ్చేటట్టు కోర్టు ఏర్పాటు చేస్తుంది. సంతానం వుంటే వారి పోషణను వారిద్దరి కోరిక అంగీకారాలతో సెటిల్‌ చేస్తుంది. ఇక్కడ మీకా సమస్య లేదు... ఇందులో ఏ పద్దతిన నీవు విడాకులు పొందాలనుకుంటున్నావమ్మా! నీవు నీ భర్త పరస్పరం విడాకులు కోరుకుంటున్నారా లేక కేవలం నువ్వు మా(తవే డైవర్స్‌ చెయ్యాలనుకుంటున్నానా?ొ ప్రచ్నించాడు లాయరు.

“క్రిష్ణోగ్‌తో రెండు రోజుల క్రితమే నా నిర్ణయాన్ని చెప్పాను... అతని వైపు నుండి ఇంకా పాజిటివ్‌గా జవాబు రాలేదు... తనకు కొంత వ్యవధి కావాలన్నాడు... ఇంకో నాలుగు రోజులు చూసి అతడి నుండి ఏ రిప్తై రాకపోతే మీ వద్దకు వస్తాను... మీరే ధచధిచాచ యా యచా టాయి చా యాహి టా చారు టటాటా టా చాచా చాచా చాచా టాటా టాటా టాటా టాయాసాస్తాసాటాత్తాసాపాపాసాళా

అవలిగట్టు 61 అతనికి నోటీస్‌ సర్వ్‌ చేయండి.... దానికీ జవాబు రాకపోతే కోర్టులో నా పక్షాన సూట్‌ ఫైల్‌ చెయ్యండి. అందుకు కావలసిన ఫార్మాలిటీస్‌ అన్నీ కంప్లీట్‌ చేయండి. సంతకాలు చేసి నేను బొంబాయి వెళ్లిపోతాను. త తర్వాత కోర్టు నుండి విచారణకు డేట్స్‌ తీసుకుని నాకు వ్రాస్తే నేను వస్తాను. ఈ కేసు తేలేదాకా తాతయ్య వీలునామా విషయం ప్రస్తుతానికి నేను ఆలోచించ దలచుకోలేదు” లేచి నిల్చుని అంది మాధురి. ఆమె అసహనాన్ని పసిగట్టి లాయరు

“శేనొకసారి కిషోర్‌ని కలుద్దామనుకున్నాను... కానీ నీ తిరుగులేని నిర్ణయం విన్న తరువాత నీ ఇష్ట ప్రకారమే ప్రొసీడ్‌ అవ్వాలనుకుంటాను. నాలుగు రోజులు ఆగి మ కలుస్తాను” చెప్పి వెళ్లిపోయాడు మాధవరావు.

మాధురి వెళ్లి టీవీ పెట్టుకుని కూర్చుంది.

మధ్యలో మేరీ కరుణ వచ్చి “లాయరుగారు వెళ్లిపోయారా బేబీ! మీ డిస్మషన్‌ ఎంతవరకు వచ్చింది” అడిగింది.

“ఇక నో మోర్‌ డిస్మషన్స్‌, ఎవరి సలహాలు అవసరం లేదు. నా నిర్ణయానికి తిరుగులేదు. నేను డైవర్స్‌ తీసుకుంటాను... ఈ విషయంలో నాపై ఎలాంటి ఒత్తిడి తీసుకురావద్దు (గ్రాన్‌! ప్లీజొ టీవి ఆపుచేసి బాల్మనీలో వాలు కుర్చీలో వాలిపోయింది మాధురి. మౌనం తప్ప శరణ్యం లేని మేరీకరుణ మూగగా కుమిలింది.

ఆ రాత్రి కిషోర్‌ ఫోన్‌ చేశాడు “మధూ! నేను నీకు చెప్పిన ప్రకారం రేపు ఇంటికి వస్తున్నాను... అన్ని విషయాలు అక్కడ మాట్లాడుకుందాం” అన్నాడు.

“అబ్బ! ్రతికించావు... ఇంత త్వరగా నువ్వు నిర్ణయం తీసుకుని కేసు సెటిల్‌ చేసి నా ఈ తలభారాన్ని తగ్గిస్తున్నందుకు మెనీ మెనీ ధ్యాంక్స్‌... లాయరుగార్ని కూడా మ్యూచువల్‌ అ(గ్రిమెంట్‌ డాక్యుమెంట్సు తయారు చేసుకరమ్మనేదా!” సంతోషంగా అడిగింది మాధురి.

“డాక్యుమెంట్సు రెడీ చెయ్యడం ఎంతసేపు.... త్వరపడవద్దు.. నేను వచ్చిన తర్వాత అంతా తాపీగా మాట్లాడుకుందాం... ఇని ఫోన్‌లో మాట్లాడుకునే విషయాలు కావు... బీ .... చియర్‌ఫుల్‌” ఫోన్‌ పెట్టేశాడు కిషోర్‌.

డిన్నరు సర్వ్‌ చేసింది మేరీ. “గానీ! కిషోర్‌ ఫోన్‌ చేశాడు... డైవర్స్‌కు సుముఖంగానే ఉన్నట్టున్నదాయన న్వరం... రేపు ఇక్కడికే వస్తున్నాడు... చూడాలి ఏమౌతుందో! మ్యూచువల్‌ అప్లికేషన్‌ ద్వారా డైవర్స్‌ సులభమౌతుందన్నాడు లాయర్‌ అంకుల్‌... గాడ్‌ ఈజ్‌ (గేట్‌... రేపటితో అంతా సెటిల్‌ అయితే నేను ఇంకో వారంలో బొంబాయి వెళ్లిపోతాను... నువ్వు కూడా నాతో వస్తే నాకు చాలా సంతోషం... ఆలోచించుకుని రేపు చెప్పు. నీకూ ఎయిర్‌ టికెట్‌ నాతో బుక్‌ చేస్తాను” భోజనం చేస్తూ అంది. మేరీ మూగనోము వదల్లేదు... ఆలోచించడానికి ఆమెకు ఏమీ మిగలలేదు. భోజనం మేరీకి సహించలేదు. ఒక గ్లాసు మజ్జిగ త్రాగి పడుకుంది. మాధురికి గాఢంగా నిద్ర పట్టేసింది. శహిస్టాచ్టాల్టాస్టాళ్టాచ్చచ్తాల్సిచ్తాచ్తుచ్తుచాచ్టాల్టుల్తాలస్టాచ్టాచ్టాచ్టాయ్టచ్టంర్టస్టార్టాంసాచ్టాచ్టాష్టాల్ళచ లంచాల టాటాల స్టాట్టాట్టాట్టట్టాట్టి

అవలిగట్టు శాచ్టాస్టార్టాచ్టచ్టాస్టాలార్టార రారారా ాలిట్టాం చా చ ాస్తాచ్టాచ్టచ్టాట్టాన్టస్టాతాచస్టాచ్టాట్టాత్టాత్తాత్తుపైసాష్తాన్సి శ సంయ్టాట్సి ని క న మరురోజంతా వుత్సాహంగా వుంది మాధురి... దైవర్స్‌ విషయంలో దారి సుగమౌతున్నందుకు ఆమెకు చాలా సంతోషంగా వుంది.

బొంబాయి నుండి మోడలింగ్‌ కోసం ప్రత్యేకంగా ప్రచురింపబడుతున్న రెందు జర్నల్స్‌ బజారు నుండి తెప్పించింది. వాటిల్లోని ప్రతి వ్యాసాన్ని చదివి స్టడీ చేయసాగింది. ఫ్యాషన్‌ వోటోలన్పీటినీ కత్తిరించి ఆల్బమ్‌ కోసం అట్టిపెట్టుకుంది... తన పర్సనల్‌ ఫోటో అల్బమ్‌ ఏరుకుని ప్యాక్‌ చేసింది. బొంబాయికి లీసుకెళ్లాల్పిన వస్తువులను సార్‌ అవుట్‌ చేసుకుంది. న్‌ ల్‌

ముభావంగా ఉన్న మేరీ కరుణను ఉద్దేశించి అంది “గ్రానీ! ఎందుకు నువ్వు అదోలా ఉన్నావు... ప్రొద్దుటి నుండీ చూస్తున్నాను... ఏదో ఆలోచిస్తూ వుండిపోతున్నావు. నా గురించి ఆలోచన పెట్టుకోవద్దు... అంతా ఒక కొలిక్కి వస్తున్నది... నన్ను చిన్నతనం నుండీ ఎంతో ఆప్యాయతతో పెంచావు... మన ఇద్దరి మధ్య ఆత్మీయత పెనవేసుకుంది. మనల్ని ఎవరూ వేరు చేయలేరు... నువ్వు తప్పకుండా బొంబాయి వచ్చి తీరాలి... మె గ్రేట్‌ గ్రాండ్‌మా!... నన్ను వదిలి వుండలేవు నువ్వు... కాస్త కుదురుకోగానే బొంబాయిలో నేనే నిన్ను ఏదో ఒక స్వచ్చంద సేవా సంస్థకు అటాచ్‌ చేస్తాను... తీరిక వేళల్లో అనాధలకు 'సేవ అందిస్తూ నాతోనే వుంటావు. అంతే! డిష్‌ వాషర్‌ ముందు పని చేసుకుంటున మేరీని కౌగలించుకుంటూ అంది మాధురి. మై

“మైడియర్‌ వైల్డ్‌... ప్రభువు ఎలా నిర్ణయిస్తే అలా జరుగుతుంది... నీ జీవితం ఏ ఒడిదుడుకులు లేకుండా సాఫీగా జరిగివోవాలన్నదే ఆ ప్రభువుకు నా నివేదన౫ మాధురిని ముద్దుపెట్టుకుంటూ అంది మేరీ కరుణ.

కాలింగ్‌వెల్‌ మోగింది... మేరీ తలుపు తీసింది. కిషోర్‌ వచ్చాడు.

“హలో గ్రానీ! హౌ ఆర్‌యూ... మధు ఎక్కడుంది” అడిగాడు.

“ఈరోజు కొంత ఉత్సాహంగా కనబడుతోంది బేబీ! జీసస్‌ కృప వల్ల మీరిద్దరూ కలిసి జీవించే రోజులు రావాలని నా ప్రార్ధన” కిషోర్‌తో అంది మేరీ, కిషోర్‌ నిరాసక్రుగా నవ్వాడు. మేరీ లోపలికెళ్లింది. న

మాధురి హాల్లోకి వస్తూ “హల్లో కిషోర్‌! ప్లీజ్‌ బీ సీటెడ్‌... నే వెళ్లి టీ తీసుకాస్తాన్స అంది. ల

“నో మధూ! ఇవ్వుదే తీనుకున్నాను. నువ్వు వచ్చి కూర్చో! మనం మాట్లాడుకోవలసిన విషయాలు చాలా వున్నాయి” సాదరంగా అన్నాడు.

మాధురి సోఫాలో కూర్చుంటూ అంది “ఇక చర్చించుకోవలసిన విషయాలేమీ లేవు కిషోర్‌! లాయర్‌ మాధవరావు గారితో నేనంతా చర్చించాను... మనం డైవర్స్‌కు మ్యూచువల్‌ అగ్రిమెంట్‌ ఫారాలు సంతకం చేయడమే తరువాయి” తాపీగా అంది.

“మధూ తొందరపడి నిర్ణయానికి రావద్దు... బొంబాయిలో జీవితం చాలా కృత్రిమమైనది. పొంస, మోసం, దగా, కుట్ర అన్ని రంగాల్లోనూ అక్కడ తాండవిస్తున్నాయి. ఒంటరిగా స్త్రీ జీవించడం కష్టం... నువ్వు ఆ వలయంలో చిక్కుకపోవడం మంచిది కాదూ” నచ్చజెప్పాలని చూశాడు కిషోర్‌.

ఆవలిగట్టు 6

“ఈ మూదేళ్ల నా బొంబాయి జీవితం నాకెన్నో అనుభవాలు నేర్పింది. కష్టాలన్నిటినీ అధిగమించి జీవించడం నేర్చుకున్నాను... బొంబాయిలోనే కాదు ప్రపంచమంతా ప్రవర్తన ఒకేలా వుంది. కాకపోతే మనమెలా (బ్రతుకుతున్నామన్నదే ముఖ్యం. హైదరాబాదులో లేవా నీవు చెప్పిన శక్తులు... ఎక్కడా రూపాయికి నూరు పైసలే”.

“మ్రూదేళ్లలో ఇక్కడ నువ్వు జీవించడానికి ఇంకా ఎక్కువ అనుకూల పరిస్టితులు సమకూరాయి... దాంపత్య జీవితంలో ఎదురయ్యే చిన్నచిన్న సంఘటనలను సమస్యలుగా చిత్రించుకోకూడదు. అందులోనూ నువ్వు ఊహించిన విషయాలేవీ నిజం కావు... నా మాట నమ్ము... చాలా ట్రివియల్‌ ఇష్యూ కోసం, పంతం పట్టింపులతో మన ఇద్దరి జీవితాలు దుఃఖమయం కావడం నాకిష్టము లేదు... యు ఆర్‌ ఇంటెలిజెంట్‌ గర్ల్‌... ఆలోచించు” అన్నాడు కిషోర్‌.

మాధురి అసహనంగా అంది “కిషోర్‌! మళ్లీ మొదటికి వచ్చింది మన డిస్కషన్‌. నో మోర్‌ డిస్మషన్స్‌ ప్లీజ్‌... నేను ఏదో కష్టాల్లో వున్నట్టు నువ్వు ఊహించుకుంటున్నాను. నేను సుఖంగా వున్నాను. నాది తిరుగులేని నిర్ణయం. చట్టరీత్యా విడాకులు పొందడం ద్వారా మాత్రమే మనం ఇద్దరం మన భవిష్యత్తును తిరిగి రూపొందించుకోవడం సాధ్యమవుతుంది. విభేదించి, విరోధించి కాకుండా, స్నేహపూర్వకంగానే విడిపోదాం... సమాజానికి భయపడవద్దు... సమాజం మనకేమీ ఇవ్వదు... అవకాశమొచ్చినప్పుడల్లా అణగద్రొక్కాలని, తప్పులు వెదికి బురద జల్లాలనీ చూస్తుంది”.

“ఎగ్జాక్‌ట్లీ! నేను చెప్పేది అదే మధూ! ఆ సమాజమే కదా నిన్ను మభ్యపెట్టింది, మోసగించింది. అద్రసులేని వుత్తరం వ్రాసి మనల్ని దూరం చేసింది” ప్రశ్నించాడు కిషోర్‌.

“ఇక మనం వాద ప్రతివాదనలలో కాలయాపన చెయ్యడం వల్ల ఏమి ప్రయోజనం లేదు... నేను రెడీ అయ్యి వస్తాను. మనమిద్దరం లాయరు మాధవరావు దగ్గరికి వెళ్లి డైవర్స్‌ అపీల్‌లో సంతకాలు చేసి వద్దాం...” లేచి లోపలికి పోబోయింది మాధురి.

చేయి పట్టుకొని ఆపాడు కిషోర్‌...

తన ప్రణయ జీవితంలోని కరస్పర్శకూ, ఈనాటి కరస్పర్భకూ చాలా తేడా వుంది. ఆనాటి కరస్పర్శలో రోమాంచనం, తన్మయత్వం... ఓ మధురానుభూతి... ఈనాటి కరస్పర్భలో కేవలం యాంత్రికమైన అవయవ తాకిడి... అంతే... మాధురి చలించలేదు.

“సరే మధూ! నీ యిష్ట ప్రకారమే కానీ... తిరుగులేని నీ నిర్ణయాన్ని మార్చడం నా తరం కాదు... మనం చట్టపరంగానే విడిపోదాం... కానీ ఒక అభ్యర్థన... మా అక్కాబావా నాలుగు నెలల విదెశీ పర్య్యటనకై రేపు ఢిల్లీ వదిలి వెళుతున్నారు. వారు తిరిగి ఇండియాకు వచ్చేదాకా వాళ్ల ఆరెళ్ల పాపను నా వద్ద ఉంచుకుంటున్నాను... ఈ నాలుగు నెలలూ ఆ పాపకు నువ్వు మిస్‌(స్టెస్‌గా ఉండాలి... నీ కంటే నాకెవ్వరూ ఆమెను జాగ్రత్తగా చూసుకోగలరనే నమ్మకం లేదు. గడువు తీరగానే డైవర్స్‌ పేపర్స్‌ మీద సంతకాలు పెడతాను. తర్వాత నువ్వు బొంబాయి వెళ్లిపోవచ్చు. ఈలోగా నీ ఆస్తి విషయాలు కూడా సెటిల్‌ చేసుకో... అవసరమైతే నీకేం సహాయం కావాలన్నా చేసి పెట్టేందుకు నేను రెడీ” చెప్పాడు కిషోర్‌.

64 అవలిగట్టు శహల్టచ్టాస్టార్టాల్యంప్రటస్టార్టార్టార్టంహిచాలచాల లర రస ర్టచ్టర్ట్టాచ్టల్టచ్టాల్టర్టేంస్థయ ట్టాచ్టాత్టాళ్తాట్టాటిచంసాటాస్తాట్తా

“నాన్‌సెన్స్‌! మళ్లీ కండీషన్‌ పెడుతున్నావేమిటి కిషోర్‌! ఈ నాలుగు నెలలే బొంబాయిలో నాకు చాలా ముఖ్యమైన సమయం. పాపులర్‌ కంపెనీస్‌లో అగ్రిమెంట్లు చేసుకోవాల్సిన సమయం... చాలా కాంపిటీటివ్‌గా ఉన్న మోడలింగ్‌ ఫీల్డ్‌లో అవకాశాలు చేజారితే మళ్లీ దొరకవు”.

“మధ్యలో ఒకటి రెండుసార్లు నాలుగైదు రోజులు తీసుకుని బొంబాయి వెళ్లి అగ్రిమెంట్లు సైన్‌ చేసి రావచ్చు... వ్తనధి ఇమ్మని అడిగి నాలుగు నెలల తర్వాత వెళ్లి నీ అసైన్‌మెంట్స్‌ చూసుకోవచ్చు .. ఆలోచించు” చెప్పాడు కిషోర్‌,

“న్లో క్రిష్టోర్‌! న్య ఇబ్బంది పెట్టవద్దు... పాపను గుంటూరులో మీ అమ్మగారి వద్ధ వదలొచ్చు గదా! పోసి నేను ఒక మంచి నమ్మకమైన మిస్టైస్‌ను చూసి పెడతాను... పర్పస్‌ సర్వ్‌ అవుతుంది” అంది మాధురి.

“అమ్మకు ఆరోగ్యం సరిగా లేదు... 'ఆమెకు శ్రమ కలిగించడం నాకిష్టం లేదు ఇంకెవ్వరికీ వాప పోషణను అప్పగించదలచుకోలేదు... కేవలం నువ్వు మాత్రమే ఆ పని చెయ్యగలవు. 2 మేడ్చెల్‌ వద్ద స్థాపించిన ఫ్యాక్టరీలో నా కోసం వసతి గృహం కట్టుకున్నాను. అందులోనే నువ్వు పాపను చూసుకుంటూ వుందేందుకు ఏర్పాటు చేస్తాను. అక్కడ ఫ్యాక్టరీలో సిబ్బందికి నిన్ను కేవలం మిస్టైస్‌గానే పరిచయం చేస్తాను. నా భార్మగ్గా తెలియనివ్వను .. కేవలం వాళ్లకు తెలియనిష కుదా జా(గ్రత్తపడడం కాకుండా నెను గూడా నీ నుండి దాంపత్య జీవితాన్ని అశించను. ఓ స్నేహితురాలిగా చూసుకుంటాను... నీ నుండి నేనింతకంటే ఏమి ఆశించను... సరేనా!” అన్నాడు కిషోర్‌.

“ఎలాగ్రెతేనేం! నాకు నీ ఇంట్లో నాలుగు నెలల నౌకరీ, చాకిరీ విస్తున్నావన్మమ్యాట ఇప్పుడు పాపకు, నిదానంగా జబ్బునపడ్డ అమ్మను కూడా తెచ్చిపెట్టి, అందరికీ సేవలు చేయించుకోవడం నీ ఉద్దేశ్యమన్నమాట. కిషోరో నా మీద నీకెందుకీంత పగ. ఎందుకీ కొత్త లిటికేషన్‌...” స్వరం హెచ్చించి ప్రశ్నించింది మాధురి.

“నో మధూ! నాకు నీమీద పగ లేదు... మా అమ్మగారు ఇక్కడికి రారు... తీసుకరానని ప్రమాణపూర్వకంగా చెబుతున్నాను... అంతేకాదు నువ్వు అక్కడున్నట్టు ఆమెకు తెలియనివ్వను. నెలకోసార్తి నేనే పాపను వీక్‌ ఎండ్స్‌లో తీసుకెళ్లి అమ్మకు చూపించి తీస్తుకొస్తాను .. నీ ఐడెంటిటీని గుప్తంగా దాచుతాను... నన్ను నమ్ము... ఇందులో లిటికేషన్‌ ఏమీ రేదు... ఇది కండీషన్‌ కాదు... కేవలం అభ్యర్థన” ప్రాధేయపూర్వకంగా అన్నాడు కిషోర్‌.

మాధురి ఆలోచనల్లో పడింది.... తనను లోబరచుకోడానికి ఇదంతా కిషోర్‌ క్రొత్తగా వేస్తున్న పధకంలా తోచింది ఆమెకు. వెంటనే సమాధానం చెప్పలేకపోయింది.

“మధూ! ఆలోచిస్తున్నట్టున్నావు... ఆలోచించుకో... నాలుగు రోజులు వ్యవధిలో నీ నయం చెపు, రేపు ప్రొద్దున ఫ్రైట్‌లో నేను ఢిల్లీ వెళుతున్నాను. అక్కకూ, బావకు 'సెండ్‌ఆఫ్‌ ఇచ్చి పాపను తీసుకొని ఎల్లుండి హైదరాబాద్‌కు తిరిగి వస్తాను. ఆ తర్వాత నీకు ఫోన్‌ చేస్తాను... ఓకే!” చెప్పి వెళ్లిపోయాడు కిషోర్‌,

మేరీ హాల్లోకి వచ్చి తలపట్టుక కూర్చున్న మాధురిని చూసింది

“బేబీ! క్రిష్లోర్‌ వెళ్లిపోయాడా! ఎందుకలా వున్నావు... ప్రొద్దునుండీ వ్యాపిగా వున్నదానివి ఇప్పుడు తిరిగీ తల పట్టుక్కూర్చున్నావు” మాధురి తల నీమురుతూ అంది వేల్‌ కరుణ. సిసిహాచచా చా రిటా చా యాటిచా చా హిటాటాచాహిటిచాాసాచాచాచటాయాపాసాటాటాటాచాచాచాపాటాపాటాచాటాపిను

ఆవలిగట్టు 655

“మళ్లీ కిషోర్‌ ఇంకో లిటికేషన్‌ తెచ్చాడు (గ్రానీ!... విడాకుల కాగితాలపై సంతకం పెట్టడానికి ఒప్పుకున్నాడు... కానీ ఒక కండిషన్‌ పెట్టాడు” షరతును వివరించి చెప్పింది మాధురి.

“నేను అది కండిషన్‌ అనుకోను బేబీ! దీని వెనుకేమి పెద్ద ప్లాను వుండి వుండదు. నాలుగు నెలలు ఓపిక పట్టు... సమస్య సులువుగా తీరిపోతుంది... ఈ అవకాశం కాదంటే నువ్వు ఏకపక్షంగా కోర్టులో డైవర్సుకు సూట్‌ ఫైల్‌ చేయాల్సి వస్తుంది. కోర్టులో వ్యవహారం త్వరగా తెగదు... ఆపైన వాద ప్రతివాదనలు, విడాకుల కేసుల్లో లాయర్లు వేసే అసభ్యకరమైన ప్రశ్నలు... అంతా గందరగోళం... నీకిదే సులువైన మార్గం కాబట్టి కిషోర్‌ అభ్యర్ధనను అంగీకరించి ఈ నాలుగు నెలలూ గడిపెయ్‌! ఈలోగా ఈ ఆస్తి రిజిజ్టేషన్‌ వగైరాలు కూడా పూర్తి చేసుకో... మేద్చెల్‌ ఇక్కడికి దూరమేమి కాదు. నేను తరచు వచ్చిపోతుంటాను” మాధురిని ఒప్పించే మాటలంది మేరీ. బదులు చెప్పకుండా పడకగదిలోకి వెళ్లింది మాధురి.

ఉదయం లేచి పేపరు తిరగేసింది మాధురి... బొంబాయిలో బాంబు పేలుళ్లు... కోట్లాది రూపాయల ఆస్తినష్టం... ఎంతోమంది మరణించారు. (ప్రధాన నగరాలన్నిటిలోనూ పోలీసు బలగాన్ని అలర్ట్‌ చేసింది కేంద్ర ప్రభుత్వం... కుట్రదారుల కోసం గాలింపు ప్రారంభించింది మహారాష్ట్ర ప్రభుత్వం .. కుట్ర వెనుక విదేశీ హస్తముందని ఆరోపణలు...

ఫోను (మోగింది. “హల్లో మధూ!” ప్రదీప్‌ స్వరం. బాంబు ప్రేలుళ్ల వార్త నీకు తెలిసే వుంటుందనుకుంటాను... ఇంకా ఒక నెల వరకూ బిజినెస్‌ అయ్యే సూచనలు కన్పించడం లేదు. మనం ప్లాన్‌ చేసుకుందాం... ఈలోగా కాళ్మీర్‌, కులూ వాలీ వెళ్లి వద్దామా. ఇక్కడ లైఫ్‌ బోర్‌గా వుంది... నీక్కూడా అక్కడ బోర్‌గా వుంటుందనుకుంటాను, మళ్లీ ఇద్దరం పనిలో చేరిపోతే తీరికుండదు” మాధురి ఏ వాక్యానికీ ఊ కొట్టకున్నా ఆపకుండా చెప్పేశాడు ప్రదీప్‌.

“మిస్టర్‌ ప్రదీప్‌! నీ పరిధిని మించి మాట్లాడుతున్నావు. తీరిక వుంటే మాత్రం నేను నీతో విహారయాత్రలు సాగిస్తాననుకుంటున్నావా... మైండ్‌ యువర్‌ బిజినెస్‌... నేను బొంబాయి వచ్చి నిన్ను పలకరించేంత వరకూ ఇక ఫోన్స్‌ చెయ్యొద్దు” గట్టిగా అంది మాధురి.

“కోపం వద్దు మధూ! తాతయ్యను పోగొట్టుకుని ఆ దుఃఖాన్నుండి ఇంకా తేరుకోని నీకు కొంత ఉపశమనం, మనశ్శాంతి కల్గించాలని సానుభూతిపరంగా నేనలా ఆలోచించాను అలాగే కానీ... నువ్వు నన్ను పూర్తిగా అర్ధం చేసుకునేదాకా నేను నీ కోసం వేచియుంటాను మధూ... మైడియర్‌” ఫోన్‌ పెట్టేశాడు ప్రదీప్‌.

“యూ ఇడియట్‌! వాట్‌ డూ యూ ధింక్‌ ఆఫ్‌ మీ .. వృత్తిరీత్యా కొంచెం చనువుగా ప్రవర్తిస్తే. . ఇలాగేనా బిహేవ్‌ చేసేది... మగవాళ్లంతా ఒకేరకం... బాస్టర్ట్‌” ఆవేశంతో ఊగిపోతూ పంద్లు కొరికింది మాధురి.

వెంటనే కిషోర్‌కి ఫోన్‌ చేనింది... కిషోర్‌ ఏర్‌పోర్ట్చుకు పోవడానికి సిద్ధమవుతున్నాడు. శరై ల్యస్టార్య రాచ ాస్టాల్టాస్టాట్టాట్టాచ్ళట్టాల్యయ్టల్టయ్టల్టట్టచ్టా లచ ాచ్టార ట్ట స్టార్ట ట్ట లయల ట్టల్టాల్ట్టాయాట్టట్టాల్టిల్టు

ననన అవలిగట్టు

“క్రిషోర్‌! నాకు నీవిచ్చిన గడువు నాలుగురోజులు అవసరం లేకుండా ఇప్పుడే నా నిర్ణయం చెపుతున్నాను. పాపక్తు నేను మిస్టైస్‌గా ఉండడానికి అంగీకరిస్తున్నాను. నువ్వు ఢిల్లీ నుండి తిరిగి వస్తూనే, నన్ను మేద్చెల్‌కు తీసుకపోయేందుకు ఏర్పాటు చేసుకో...” మాధురి మాటల్లో ఆవేశం తగ్గలేదు.

“వెరీ గుడ్‌ మధూ! నేను ఢిల్లీ నుండి తిరిగి వచ్చి నీకు ఫోన్‌ చేస్తాను. ఎవ్వరిధింగ్‌ విల్‌ గో వెలొ మాధురిని అభినందిస్తూ అన్నాడు కిషోర్‌

“అయితే నువ్వు నాకు ఇచ్చిన మాటలకు కట్టుబడి వుండాలి... నేను నీ భార్యగా ఎవ్వరికీ తెలియకూడదు... కేవలం మిడ్రైస్‌గానే వరిచయం చెయ్యాలి. పాపకు కేర్‌టెకర్‌గానే నన్ను నువ్వు చూడాలి .. అంతకంటే నా నుండి నువ్వేమి ఆశించకూడదు నాకు ప్రత్యేకమైన పడకగది వసతి ఏర్పాటు చెయ్యి... బెట్‌ హౌస్‌ ఐతే ఇంకా మంచిది. నా ఇండివిద్యువాలిటీకి ఎప్పుడూ భంగం కలిగినా మన ఒప్పందం రద్దవుతుంది. ఆ తర్వాత నేను కోర్టు ద్వారానే విడాకులు తీసుకోవలసి వస్తుంది... మైండ్‌ ఇట్‌...” కటువుగా అంది.

“శక్తే మాధురీ... నా వల్ల నీకే ఇబ్బందీ రానివ్వను... నీ స్వేచ్చకు నేను అడ్డురాను... బై... మీట్‌ యూ అగైన్‌” ఫోన్‌ పెట్టేశాడు కిషోర్‌.

ఫోన్‌లో కిషోర్‌తో జరిగిన సంభాషణంతా మేరి కరుణకు చెప్పింది మాధురి.

“వాలా మంచి పని చేశావు బేబీ! ఇక రిలాక్స్‌ అవ్వ... అక్కడ గెస్టుహొస్‌లో నీకన్ని సౌకర్యాలు ఉంటాయి... కేవలం కొన్ని ద్రెసెస్స్‌ మాత్రం తీసుకెళితే చాలు... ఈ రెండు రోజుల్లో గెట్‌ రెడీ... ఐవిల్‌ హెల్చ్స్‌ యూ ఆల్బో” మాధురి వెన్నుతట్టి అంది మేరీ,

కిషోర్‌ కారు తీసుకొచ్చాడు... వీరన్న మాధురి సామాన్లు కారులో పెట్టాడు... డైవర్‌ డేవిడ్‌ కూడా మేజర్‌ రావు కారు సిద్ధపరచాడు... మేరీ పండ్లు బిస్కెట్లు ఒక బాస్మెట్‌కు వేసి కారులో పెట్టింది.

“ఇవన్నీ ఎందుకు (గ్రానీ! అక్కడ అన్నీ ఉన్నాయి... ఇవి మీరే ఉంచుకోండి” బాస్మెట్‌ తిరిగి ఇవ్వబోయాడు కిషోర్‌.

“ఉండనివ్వు మైడియర్‌ సన్‌! పాపకు ఇవ్వండి. వీలు చూసుకొని ఈ గ్రానీ వచ్చి బేబీని పాపను చూసి వస్తుంది... టేక్‌ కేర్‌ ఆఫ్‌ బేబీ” కళ్లు తిప్పుతూ అంది మేరీ.

మాధురి హాల్లో నుంచి బయటకొచ్చింది. సామానులంతా కిషోర్‌ కారులో పెట్టడం చూసి డ్రైవర్‌తో అంది “డేవిడ్‌! మన కారులో సామాన్లు పెట్టకపోయావా! మన కార్లోనే నన్ను క వద్ద వదిలివచ్చి ఉండవచ్చు గదాగొ అంది.

“టల రైట్‌ మాధురి... రెండు కార్లు ఎందుకని నేనే వద్దన్నాను... ప్లీజ్‌ కమ్‌... టేక్‌ యువర్‌ సీటోొ తన కారు ముందు సీటు తలుపు తెరచి అన్నాడు కిషోర్‌.

“ఐ విల్‌ బి కంఫర్టబుల్‌ ఇన్‌ బాక్‌ సీట్‌” హై హీల్స్‌ షూస్‌ మీద టకటక నడుస్తూ కారు బాక్‌డోర్‌ తనే తీసుకుని లోపల కూర్చుంది మాధురి.

ఆవలిగట్టు 67

“ఓకే... నీ సంతోషమే నా సంతోషం” ఫ్రంట్‌ డోర్‌ వేసుకుని (డైవింగ్‌ సీట్లో కూర్చుని కారు స్టార్ట్‌ చేశాడు కిషోర్‌.

గార్డెన్‌ లోంచి చేతిలో గులాబి పువ్వుతో భాగ్యమ్మ కారువైపు పరుగెత్తడం చూసి మాధురి అంది “కిషోర్‌... వన్‌మినిట్‌” కారు క్షచ్‌ వదిల్బేడు కిషోర్‌. భాగ్యమ్మ తెల్లగులాబీ పువ్వు మాధురికిచ్చింది.

అందరికీ ఖై చెప్పింది మాధురి... కారు కిటికీలో తలదూర్చి మాధురి చేతిని తీసుకుని ముద్దుపెట్టుకుంది మేరీ... మేదీ భుజం తట్టింది మాధురి...

కారు స్టార్ట్‌ చేసి కదిలి గేటు దాటాడు కిషోర్‌. మాధురి వెనక గ్లాస్‌ స్కీన్‌ గుండా తిరిగి చూసింది. మేరీ కరుణ పైట కొంగుతో కంద్లు ఒత్తుకోవడం కన్పించింది... “పూర్‌ గ్రాన మనసులో గొణిగింది మాధురి.

మేరీ కరుణ కంటినీరు వేడిగా (ప్రారంభమై చల్లబడ్డాయి... అవి ఆవేదనాపూరిత ఆనందభాష్పాల మిశ్రమం...

లోనికి వెళ్లి జీసస్‌ ఫోటో ముందు నిల్చుని కండ్లు మూసుకొని మౌనంగా ధ్యానించింది మేరీ కరుణ.

ఆ ధ్యానంలో ఆమెకు వెలుగు కన్పించింది. మనస్సు శాంతించింది.

“ఖ్వీత్రాప్రత్రి ఇండట్రీస్‌” కాంపౌండులో నిర్మాణంలో వున్న ఓ బంగళా ముందు కారు అపాడు కిషోర్‌. పై అంతస్తు నిర్మాణంలో వుంది. కన్‌స్ట్రక్షన్‌ సూపర్‌వైజర్‌ వచ్చి కిషోర్‌కి నమస్కరించాడు.

“మిస్టర్‌ జయరామ్‌! ఈ రోజు ఒక లోద్‌ స్టీల్‌ వస్తుంది. డెలివరీ తీసుకోండి. కిట్‌ ఫై ఫ్లష్‌ డోర్స్‌ వారికి ఆర్జర్‌ పుటప్‌ చేయమని ఆఫీసులో చెప్పండి. కాలమ్స్‌ వేసేటప్పుడు శాండ్‌, మెటల్‌ సైజులు వెరిఫై చేయండి” అన్నాడు కిషోర్‌.

నిరాసక్తంగా నిల్చుని వున్న మాధురిని చూచి “సారీ మాధురి... సారీ టు కీప్‌ యు వైటింగ్‌” నొచ్చుకుంటూ అన్నాడు.

“నా డ్యూటీ నాకప్పగించి మీరిక మీ పనులు చూసుకోండి” చిరాకుగా అంది మాధురి.

“ఈ బిల్దింగ్‌ క్రింద అంతస్తు తయారైపోయింది... ఫర్నీచర్‌ గూడా సెట్‌ అప్‌ చేసే వుంది. నీకు ఇక్కడ ఉండాలనిపిస్తే ఇక్కడే నీ బస ఏర్పాటు చేస్తాను. సౌమ్య కూడా ఇక్కడే వుంటుంది” అన్నాడు కిషోర్‌.

“ఇప్పుడు పాప ఎక్కడుంది” అడిగింది మాధురి.

“ఈ కంపెనీలోనే నేను ఈ స్థలాన్ని కొన్నప్పుడు ఉన్న ఫార్మ్‌ గెస్ట్‌హౌస్‌ వుంది... దాదాపు ఇరవై ఏళ్ల క్రితం నిర్మించింది. అక్కడే పాపను కూడా దించాను. ఇది పెద్ద బంగళా. అది పాత హౌస్‌... ఇక్కడ కిలోమీటర్‌ దూరముంటుంది. చుట్టూ తిరిగి పోవాలి. ఒక వాచ్‌మెన్‌, డైవర్‌, సర్వెంట్స్‌, సెక్యూరిటీ గార్డ్స్‌ క్వాటర్స్‌ అక్కడ వున్నాయి. చచ ారాసారాాస్తాసాచాస్తారాచానారాలాయారాటాస్తాస్తార్తాస్తాన్తార పాపాల సార రార ాస్తాసారాస్తాస్తాన్తాస్తాసాస్టాస్తాప్టా

68 అవలిగట్టు స ాచ్పుచ్యహిలం పిటి సారాచ్తాచ్తాచాచ్తాత్తాచ్తాచ్తాసాస్తాత్తాచ్టాస్తాయ యాలాల చ సాల చట్టాల పాసా ల్ట్టేలసాస్టీట్టాట్ట ఇక్కదే వర్కు జరుగుతుంది కాబట్టి జనం మెదులుతూ వుంటారు... భయం వుండదు” బంగళాలోకి దారి తీశాడు కిషోర్‌. మాధురి వెంబడించింది.

పెద్ద వరండా, హాలు, ఫ్యామిలీ సిట్‌ బెట్‌ కమ్‌ డైనింగ్‌ హాల్స్‌ కిచన్‌, స్టోరూ విశాలంగా వున్నాయి... మూడు బెడ్‌రూమ్స్‌ అంతా ఫర్చిష్‌ చేసి వుంది.

“మేడపైన మాస్టర్‌ బెడ్‌రూమ్స్‌ వుంటాయి. ఒక బెడ్‌రూమ్‌కి జెకోజీ బాత్‌ అటాచ్‌ చేస్తాము. మేడపైనే లైబ్రరీ స్టడీ రూమ్‌ వుంటాయి. వెనుక స్టలంలో స్విమ్మింగ్‌ పూల్‌ ఏర్పాటు చేయాలని ఆలోచన... ముఖ్యంగా విదేశీ యాడ్రికులు బిజినెస్‌ మీద ఇక్కడికి వచ్చినప్పుడు వీళ్లకు హోమ్‌లీ హాస్పిటాలిటీ ఇక్కడ ఇవ్వాలన్నది ముఖ్య ఉద్దేశ్యం” చెప్పుకపోతున్నాడు కిషోర్‌,

మాధురి అందుకుంటూ "కిషోర్‌ నీవు చెప్పిన ఫారమ్‌ హౌస్‌కి వెళదాం... పాపను పరిచయం చేస్తే నువ్వు ఆఫీసుకు వెళ్లిపోవచ్చు... ఐ డోన్ట్‌ వాట్‌ యూటుబీ గీబైన్ట” అంది.

ఇద్దరూ కారులో ఫార్మ్‌ హౌస్‌ వద్దకెళ్లారు. నవాబుల టైపులో ఎత్తైన గోడలు, సింహద్వారాలు, విశాలమైన పోర్టికో, పెద్ద ఎలివేషన్‌తో వున్న ఆ భవనం రెండు ఎకరాల స్థలములో చిన్న కోటలా వుంది. కాంపొండుకు పెద్దగేటు అమర్చి వుంది. చుట్టూ వున్న పూలతోటలో రెండు ద్రాక్ష పందిళ్లు వున్నాయి.

“సత్యం పాప ఎక్కడా” వాచ్‌మెన్‌ను అడిగాడు కిషోర్‌

“లక్ష్మమ్మగారితో జామతోటకు పోయారు బాబూ... సామాన్లు దింపమంటారా బాబూ అడిగాడు సత్యం.

“నేను చెప్పేదాకా కొంత ఆగు.. రా మాధురీ... పాప వచ్చేలోగా ఇల్లు చూద్దువుగాస్‌... సత్యం రోనీ ఎక్కడా” అడిగాడు కిషోర్‌. “రోనీ ఎవరు” లోపలికి వెళుతూ అంది మాధురి.

“రోనీ నా పెంపుడు కుక్క... పెట్‌ డాగ్‌. . ఆల్సేషియన్‌... వాడికిప్పుడు మూడేళ్లు... పప్పీగా వున్నప్పుడు బెంగళూరులో ఒక ఫ్రెండ్‌ ప్రెజెంట్‌ చేశాడు ఈ యింటికి ముఖ్యంగా రాత్రిళ్లు మంచి కాపలాదారు. చాలా విశ్వాసమైన మిత్రుడు” అంటూండగానే డైవర్‌ డేవిడ్‌ రోనీ గొలుసుతో లాక్కుంటూ వచ్చింది. మాధురిని చూసి అరవడం (ప్రారంభించింది.

“నో రోనీ నో! ఆమె ఇక్కడికి క్రొత్తగా వచ్చిన మిస్రైస్‌... మాధురి!” రోనీకి తలదువ్వుకూ అన్నాడు కిషోర్‌. “నిశ్శబ్దంగా తలవంచుకుని కీషోర్‌ ముందు కూర్చుని పోయింది రోన్‌.

“సత్యం... రోనీని కట్టేసేయ్‌” చెప్పి కిషోర్‌ మాధురిని తీసుకొని హాల్లోకి వెళ్లాడు. ఎత్తైన గోడలు, గోడల నిండా కాన్వాస్‌ పెయింటింగ్స్‌లో మహాత్మాగాంధీ, వివేకానంద, గౌతమ బుద్ధ, గీతాబోధ తైలవర్ద చిత్రాలు ఆకర్షణీయంగా అమర్చబడి వున్నాయి.

హైదరాబాదీ కళలో చెక్కిన రోజ్‌వుడ్‌ సోఫాసెట్‌ వోలుకి అందాన్నిస్తూ వుంది. రాజస్థానీ షాంద్‌లియర్‌ సెంట్రల్‌లో (వేలాడుతూ వుంది. కిచెన్‌, స్టోర్‌రూమ్‌, అటాచ్‌ చచాసాళపీచాచాటార్తాచంసింిచ్టాస్టాల్టచ్పస్టార్టాహార్టాయ్టాల స్టా స్టాస్టాప్తాచాసాచ్తాషాసుచారుచ్తాచ్తార్తాల్తాత్తాత్తాత్తుత్తాట్టాస్థాలా

ఆవలిగట్టు 69 యాయి రార యహ సిసా సాహా ిస్తాసాిర్తాసిటాసాసాష్తాసాసారాసాపా చాచా చాచా నా టాసాసానాపాసాసాసాటాసాపా దాల్‌లో ఒక బెడ్‌రూమ్‌, బ్యాక్‌యార్జ్డులో టెన్నీస్‌ టేబుల్‌ రూము అమర్భలడి వున్నాయి. డపైన రెండు మాస్షర్‌ బెడ్‌రూ (యి. చిన్నవైనా చక్కగా ఫర్నిష్‌ చెసి (యి... తన "ఏెడ్‌రూమ్‌ తలుపులు వ్థ్‌పన్నా స్తై వావ్‌ లలు నన్నయ చిందరవందరగా పడేసి వున్నాయి... ఇల్లంతా కలియజూస్తూ వుంది మాధురి.

“క్రిస్యూ మావయ్యా!” టకటకా బూట్లు చప్పుడు చేసుకుంటూ వచ్చి కిషోర్‌ని గట్టిగా వాటేసుకుంటూ అంది పాప.

“నోమీ! ఎక్కడికెళ్తావమ్మా!” పాపను ఎత్తుకుని ముద్దుపెట్టుకుంటూ అన్నాడు కిషోర్‌.

“నేనిక్కడే వున్నాను నువ్వే ఎక్కడికెళ్లావో”

“మూడు సోమి ఈమె ఆంటీ! నీ కోసం తీసుకొచ్చాను. ఇక్కడ నీతోనే వుంటుంది”.

“ఇంత చిన్నపిల్లకు అంతపెద్ద జోడా!” కిసుక్కున నవ్వింది సౌమ్య. తంది ప కాదు.. తోడు...ఇక మనమిద్దరం ఫెండ్స్‌” సౌమ్య బుగ్గలు నొక్కుతూ

మాధురి చేయి పట్టుకొని అంది సౌమ్య “ఆంటీ నీ పేరేమిటీ”.

“ఆంటీ...” అంది మాధురి.

“అంటీ సరే... నీ పేరు...” మళ్లీ అడిగింది సౌమ్య

“నా పేరే ఆంటీ... ఏం? నీకు నచ్చలేదా” క్యాట్‌బరీస్‌ ప్యాకెట్‌ సౌమ్య చేతికిస్తూ అంది మాధురి.

“ఆంటీ మిమ్మల్ని ఎక్కడో చూసినట్లున్నాను... ఆల... ఢిల్లీలో మా కుట్టీ టీచర్‌లాగానే వున్నారు... నేను నిన్ను కుట్టీ ఆంటీ అనే పిలుస్తా.

కిషోర్‌కి మెదడులో ఓ ఆలోచన మెరిసింది.

“కుట్టీ మేడమ్‌... భలే... సౌమ్యా కుట్టీ మేడమ్‌ (ఫ్రెండ్స్‌ అయిపోయారు” నవ్వుతూ అన్నాడు.

“ముందు చూపిన బంగళా చుట్టూ జనం... గోల .. ఇక్కడే నిశ్శబ్దంగా వుంది. మాకిదే బాగుంటుంది. నేనిక్కడే సామాన్లు సర్టుకుంటాను” అంది మేడమ్‌ కుట్టీ.

“సరే మీ ఇష్టం మేడమ్‌... సత్యం! అమ్మగారి సామాన్లు లోపలికి తీసుకురా" కిందనున్న వాచ్‌మెన్‌తో అరచి చెప్పాడు కిషోర్‌.

సత్యం మేడమ్‌ కుట్టీ సామాన్లు తెచ్చి హాల్లో పెట్టాడు.

“ఓకే మేడమ్‌ నేను సైటు దగ్గరికి వెళ్లి వస్తాను... నా కోసం ఎదురు చూడకుండా మీరిద్దరూ లంచ్‌ తీసుకోండి... లక్ష్మీ వంట రెడీ చేయి...” చెప్పి మేడ కిందికి దిగాడు కిషోర్‌.

ఆయనతో పాటు మేడమ్‌, సౌమ్య కూడా మేడ దిగి క్రింది హాల్లోకి వచ్చారు. లక్ష్మీతో మళ్లీ అన్నాడు “లక్ష్మీ! ఈ మేడమ్‌ మన ఇంటికి క్రొత్తగా వచ్చారు... పాప ఇక్కడున్నంత కాలం ఆమె ఇక్కడే వుంటుంది. మేడమ్‌ కుట్టీగారికి ఈ అంతస్తులోనే ఫిచుటాసాస్తాన్తాసాస్తాసాసాస్టాట్టాసాసాటాటాప్తాపాపాష్తాప్టాసా పాపిట పు పాప్టాస్తా టా చాచా హాటాటాటాపాటాటాపైటిసాటా

0 ఆవలిగట్టు బెడ్‌రూమ్‌ శుభ్రం చేయిస్తే ఆమె తన సామాన్లు సర్జుకుంటారు” లక్షీతో చెప్పి వెళ్లి కారెక్కాడు. మేడమ్‌, సౌమ్య ఇద్దరూ కిషాోర్‌కి చేతుల్ని వేవ్‌ చేస్తూ వలు చెప్పారు. మేడమ్‌ కుట్టీ చేతి వ్రేలు పట్టుకుని సౌమ్య వెంటరాగా ఇద్దరూ లోనికి వీచ్చారు.

ధ్రైవర్‌ కారు స్టార్ట్‌ చేశాడు. కారు ఫ్యాక్టరీ సైట్‌ వైపు కదిలి వెళ్లింది. సత్యం, లక్ష్మీ కు కోసం రూం శుభ్రం చెయ్యడం ప్రారంభించారు మేడమ్‌ సౌమ్యను తీసుకొని మేడపైకి వెళ్లి కిషోర్‌ రూమ్‌లో చిందరవందరగా పడి వున్న సౌమ్య బొమ్మలను, పుస్తకాలను, దుస్తులను సర్టిపెట్టసాగింది.

“కుట్టీ అంటీ! మీరు హైదరాబాదులో ఉంటారా? మీరు మీ చిల్జన్‌ని వదిలి వచ్చేశారా! మరి వాళ్లు బెంగపెట్టుకోరాగ్‌ సందేహంగా అడిగింది

నూధురి నవ్వుతూ అంది "నాకు బిన్‌ లేరమ్మా! ఇప్పట్నుంచీ నేను పెద్దదాన్ని కాబట్టీ నీక్తు నేను ఆంటీ... నువ్వు ఛైల్ల్‌ కాబట్టీ నువ్వు నొ పెట్టీ... బైదిబై నువ్వేమో నన్ను కుట్టి ఆంటీ అని పిలుస్తున్నావు. మర్‌ నిన్ను నేను ఏమని పిలవాలి.

“క్రిస్సూ మావయ్య నన్ను.. సోమీ... అంటారు... మా మమ్మి నన - చుమ్మీ. = అని పిలుస్తుంది, మా డాడీ నన్ను బుణ్ణీ అని పిలుస్తారు... సర్వెంట్స్‌ బేబీ అన్‌ పిలుస్తారు. . నేను వాళ్లకంత కచ్చిగా కనిపిస్తానట... ఇందులో నీకే పేరు నచ్చితే ఆ పేరుతో పిలువు ఆంటీ!” పిల్లిబొమ్మకు కీ ఇచ్చి వదిలింది సౌమ్య... తోక అడిస్తూ మ్యావ్‌మ్యావ్‌మంటూ, కంద్లు మిటకరిస్తూ తిరగసాగింది పిల్లి,

“అంటీ! ఆంటీ .. చూడు .. చూడు... ఇది నా పెట్‌క్యాట్‌... మా డాడి కొనిచ్చాడు. మ్యావ్‌... మ్యావ్‌” అనుకరిస్తూ అంది సౌమ్య

“చుమ్మీ! నీకు పిల్లులంటే ఇష్టమా అడిగింది మాధురి

“అవ్వను ఆంటీ! అసలు పిల్లే కావాలని ఎంత మారాం చేసినా మా మనీ ఒప్పుకోలేదు. పిల్లుల్ని ఎత్తుకొని పెంచడం హెల్త్‌కు మంచిది కాదట... అందుకే దా ఈ బొమ్మ పిల్లి తెచ్చి ఇచ్చాడు దీనికే నేనే పేరు పెట్టాను... పింటూ...” అంటూ పింటూని ఎత్తుకుంది. పల్లి తోకాడించడం, కంద్లు త్రిప్పడం మానేసింది.

“చుమ్మీ' కీప్‌ ఇట్‌ ఇన్‌ ఇట్స్‌ ప్లేస్‌... నీ బొమ్మలన్నీ సర్టిపెడదాం. .. పుస్తకాలు, బట్టలూ అన్నీ క్రింద అల్మేరాలో సర్దుతాను... సరేనా అంది మేడమ్‌.

“లకే అంటీ! మరి నేను నైట్స్‌ ఎక్కడ పడుకోవాలి నిన్న రాత్రి మామయ్యతోనే పడుకున్నాను” చేతివేలు బుగ్గకు నొక్కుకుంటూ అడిగింది సౌమ్య.

“బ్రద్రి న్లీ మసం. - కిస్సు మామయ్యతో మాట్లాడి నిద్ధయించుకుందాం... నువ్వొక్కదానివే సడుకునె అలనాటుందా...” అడిగింది కుట్టీ ఆంటే.

“ఓ. ఢిల్లీలో నాకో చిన్న డెన్‌ ఉంది... అదే... స్మాల్‌ బెడ్‌రూమ్‌ అక్కడ నేను నైట్స్‌ పడుకుంటాను. చగలైతే నుమ్మీతో, డాడీ రూమ్‌లో పడుకుంటాను”.

“ఇక్కడ లలాగే పడుకోవచ్చు. మేడ పైననే రెండో బెడ్‌రూమ్‌లో పడుకుందువుగాని! ఓకే” పుస్తకాలు సర్దిపెట్ట్‌ అంది మాధురి.

"కానీ నాకు మా మమ్మీ రోజూ ఏదో ఒక స్టోరీ చెప్పి నిద్ర పుస్తుంది... మరి సీకు స్టోరీ దబ్బా! మా కుట్టీ టీచరుకి కూడా చాలా కథీలు వచ్చు. నాకూ బోల్టు స్టోరీలు వచ్చు” రెండు చేతుల్ని గుందెకద్దుకుంటూ అంది సౌమ్య. నవ్వుకుంది మాధురి. ఛళాధారాభాధాళ చ సార చాయా సిటపాచాచ సాధార పటసాపాటారా చ టాధధి్సాటిటిటిపాటాటాటిటిసితటటాటి

ఆవలిగట్టు 71

“ఈ పెద్ద బాక్స్‌లో వముందమ్మా చుమ్మీ...” ప్యాకింగ్‌ ఊడదీయకుండా వున్న కార్టన్‌ను చూపించి అంది మాధురి.

“అమ్మో! అది నా బేబీ... టాకింగ్‌ బేబీ... లండన్‌ నుండి తెప్పించింది మమ్మీ... ఆంటీ బేబీ ఈజ్‌ వెరీ క్యూట్‌... ప్యాకింగ్‌ ఊడదీస్తే మీతో మాట్లాడిస్తాను”.

“ష్యాకింగ్‌ అలాగే వుందనివ్వు చుమ్మీ .. సాయంత్రం తీద్దాం... నీకు లంచ్‌కి టైం అయింది... పద భోజనం చేద్దువుగాని ఇద్దరూ డైనింగ్‌ హాల్లోకి వచ్చారు. లక్ష్మీ లంచ్‌ రెడీ చేసంది.

“లక్ష్మీ అన్నీ చల్లబడిపోయాయే! క్యాజరోల్స్‌గానీ హాట్‌పాక్స్‌ గాని ఇంట్లో లేవా” అడిగింది మాధురి.

“లోపలెక్కడో వున్నాయి మేడమ్‌. అయ్యగారికి తెలుసు. అయ్యగారికి ఒకవేళ అంటూ లేదు మేడమ్‌. ఎక్కువసార్లు బైటనే డిన్నర్లుంటాయి. చాలాసార్లు ఫ్రిజ్‌లో నుంచి తీసుకొని తింటారు” చెప్పింది లక్షీ

“ఇక మీదట బేబీకి నేను తినిపిస్తాను లక్ష్మీ. నువ్వు నీ పని చూసుకో, ఆమెకు నేనేది చెబితే అది చేస్తే చాలు... నువ్వు... మీ అయ్యగారికి కావలసినవి వారినే అడిగి తెలుసుకో” చెప్పింది లక్షీ

“ఆంటీ! మనిద్దరం కలిసే లంచ్‌ చేద్దాం. ఢిల్లీలో కూడా మమ్మీ డాడీ నేను అంతా కలిసే కూర్చుంటాం. నేను నా వోన్‌గా తింటాను. నువ్వు నీ వోన్‌గా తిను” చేయి పట్టుకొని లాక్కెళ్లి కూర్చోబెట్టింది సౌమ్య. ఇద్దరూ నవ్వుకుంటూ తిన్నారు.

సౌమ్య టీవీ ఆన్‌ చేసింది. కార్టూన్‌ పిక్చర్‌ చూసుకుంటూ చప్పట్లు తడుతూ అనందించసాగింది.

మాధురి తన కోనం ఏర్పాటయిన గదికెళ్లై సామాను సర్దుకుంది. తిరిగి హాల్లోకొచ్చి అంది “చుమ్మీ! కాసేపు నిద్రపోదువుగాని రా”.

“కొంచెంసేపు వుండు అంటీ! మిక్కీ మౌసీలు సిటీ టవర్‌ పైకి ఎక్కారు... అక్కడ నుంచి దూకితే చచ్చిపోరూ!” ఆసక్తిగా అంది సౌమ్య.

“నిద్ర లేచిన తరువాత పెట్టుకుందువుగాని... లే...” చేయి పట్టుకుని లేపి వీడియో ఆఫ్‌ చేసి సౌమ్యను మేడ మీదకి తీసుకెళ్లి బెడ్‌రూమ్‌లో పడుకోబెట్టింది. ప్రక్కన కూర్చుని తడుతూ నిద్రపుచ్చింది. మాధురి తన చిన్ననాటి విషయాలన్నీ గుర్తుకు తెచ్చుకుంది.

జీవితంలో చైల్స్‌హుడ్‌ ఓ పెద్దవరం. కల్లాకపటం, చీకూచింతా, ఏవీ లేకుండా ఉత్సాహంగా గడిచిపోయేది బాల్యం. ఉరకలు వేసే వయస్సు, పగ్గం వదిలేసిన పరువం, గుర్రాలెక్కిన కోరికలు, కలిసి పందెం వేసుకొనే యవ్వనం ఓ తీపి కల.

బొంబాయిలో గడిపిన సమయమంతా ఒక ఎదురీత.

సౌమ్యకు మిఫ్రైస్‌గా చేరడం యాదృశ్చికమైన ఓ వింత. సౌమ్యశీలి అయిన సౌమ్యతో నాలు/ఏ నెలలు ప్రశాంతంగా గడిపేయవచ్చునని తృప్తి చెందింది మాధురి. హిసిఫియారటాప్రార్తాచాసాచాచాహాసాహి హి సాసాహిహిచ్తాచాపిసిసిసా టా పాహిటా సా పచారాసాటాటాటి్సాపాత్తుపాసానా

72 ఆవలిగట్టు ససాసాసాసా రాయా హాహా హాస హా స్స చాచా సాసాటా టా ఛిసా్చాయాసాస్తాయాహిటానాహా హాటా యాటాయాహాపాచాటినాసానితా మనసు చల్లబడింది. నిద్ర పట్టేసింది. కిషోర్‌ ఆలస్యంగా ఇంటికి వచ్చాడు. లక్ష్మీ లంచ్‌ సర్వ్‌ చేసింది. మాధురి చెప్పిన విధంగా కిషోర్‌కి చెప్పి స్టోర్‌ రూమ్‌ నుండి క్యాజురోల్స్‌, హాట్‌పాక్స్‌ తీసుకుంది లక్ష్మీ వి మాధురి, సౌమ్య నిద్రపోతూ వుండడం గమనించి విశ్రాంతి తీసుకోకుండానే కారులో తిరిగి వెళ్లిపోయాడు. మాధురి సౌమ్య లేచి (ఫ్రెష్‌గా తయారయ్యారు. “కుట్టీ ఆంటీ! నా బేబీని సాయంకాలం చూద్దామన్నావుగా, ప్యాకింగ్‌ ఓపన్‌ చేస్తావా” చేయి పట్టుకు లాగుతూంది సౌమ్య. ఇద్దరూ కలిసి ప్యాకింగ్‌ విప్పారు. బేబీ నెత్తుకుని భుజం మీద పడుకోబెట్టుకుంది సౌమ్య. “ఆంటీ! నువ్వు రెడీనా... రెడీ అంటే... నా బేబీతో మాట్లాడిస్తాను ..” “ఓకే... రెడీ... అంది మాధురి. సౌమ్య టాకింగ్‌ డాల్‌ చేత మాట్లాడించింది. బేబీ డాల్‌ పెదవులు కదుపుతూ కన్నులార్పుతూ “మామీ, కిస్‌ బేబీ” అంది. సౌమ్య డాల్‌ని గట్టిగా ముద్దుపెట్టుకుంది. బేవీ డాల్‌ కిచకిచ నవ్వి “మామీ ఈజ్‌ నైస్‌” పలికింది. “ఆంటీ! చూడండి నా బేబీ నన్ను మామీ అని పిలుస్తుంది. ఇలా చూడండి... ఇంకా వినండి...” “డాడీ ఈజ్‌ ఆల్బో నైస్‌” సౌమ్య చెప్పింది. “డాడీ ఈజ్‌ ఆలో నైస్‌” డాల్‌ రిపీట్‌ చేసింది. “వేరీజ్‌ హర్‌ డాడీగ మాధురి అడిగింది. “హూఢ ఆంటీ!” ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు. డాల్‌ అంది “మామీ ఐ వాంట్‌... మామీ ఐ వాంట్‌... తూటీ... పూతీ" సౌమ్య బొమ్మచైెవిలో చెప్పింది “నాట్‌ తూతీ పూతీ... తూతీ పూతీ... టూటీ “నాట్‌ తూతీ పూతీ... టూటీ '్రూటీ టూటీ ప్రూటీ” చెప్పింది బొమ్మ. “మామి కిస్‌ బేబీ!” అంది బొమ్మ. సౌమ్య బొమ్మను ముద్దు పెట్టుకుంది. “మామి ఐ లైక్‌ కోల్డ్‌ స్పాత్‌” దాల్‌ అంది. “నాట్‌ కోల్డ్‌ స్పాత్‌... బట్‌ గోల్డ్‌ స్పాట్స్‌ గోల్డ్‌ స్పాట్‌” సౌమ్య చెప్పింది. “నాట్‌ కోల్డ్‌ స్పాత్‌... బట్‌ గోల్డ్‌ స్పాట్‌, గోల్డ్‌ స్పాట్‌” రిపీట్‌ చేసింది డాల్‌. ఇంతసేపు మౌనంగా వింటున్న మాధురి సౌమ్యతో అంది “చుమ్మీ' నీ బేబీ ఎలా మాట్లాడగలుగుతుంది. నాకాశ్చర్యంగా వుంది. నేనడిగినా సమాధానం చెబుతుందా". మాధురికి టాకింగ్‌ డాల్‌ మెకానిజం తెలుసు, సౌమ్య చేత చెప్పించాలని అలా దంగా నటనని టటలలననననాననననానాల విలా టపనననానినలిలిం

ఆవలిగట్టు 73 అ బల లచ లచ చచ చతల చలల ల ర్ట ర్ట లేల య ల లం లం లేం

“అది టాప్‌ సీక్రెట్‌ ఆంటీ! నేను చెప్పను... చెప్పినవన్నీ రిపీట్‌ చేస్తుంది” అంది.

“అయితే నేను ఓ వాక్యము చెపుతాను. రిపీట్‌ చేయమను చూద్దాం” సౌమ్య సమాధానానికి ఎదురు చూడకుండా దాల్‌ వైపు ముఖం పెట్టి అంది మాధురి “*ఐ యామ్‌ ఎంజల్‌ ఇన్‌ ది దెన్‌” బేబీ డాల్‌ పలకలేదు. డాల్‌ కడుపులో గట్టిగా నాక్కింది. బేబీ దాల్‌ పలకలేదు. డాల్‌ కడుపులో గట్టిగా నొక్కింది. సౌమ్య ముద్దు పెట్టుకుంది. అయినా పలకలేదు.

సౌమ్య మూతి ముడుచుకుంటూ అంది “పో ఆంటీ! బేబీ మాట్లాడడం లేదు. బాగా అలిసిపోయింది. నా మీద అలిగింది ఇంక నిద్రపుచ్చుతాను” డాల్‌ని తీసుకెళ్లి పడక మీద పడుకోబెట్టి వీపు తడుతూ "బేబీ! బేబీ బాల్డ్‌విన్‌ ల్వీన్‌... గోటు స్లీప్‌ స్వీటీ సూన్‌” పాట పాడింది సౌమ్య.

ఆ ఘట్టం మాధురికి పట్టరాని నవ్వు తెప్పించింది.

“చుమ్మీ! మీ బేబీ నిద్రపోయిందా!”

“హుష్‌. హుష్‌... సైలెన్స్‌... డోన్ట్‌ డిస్టర్బ్‌ బేబీ... షీ ఈజ్‌ ఇన్‌ డీప్‌ స్లీప్‌ మెల్లిగా అంటూ చప్పుడు చేయకుండా నడిచి వచ్చి హాల్లో కూర్చుంది సౌమ్య.

“చుమ్మీ! నీ బేబీ నువ్వు చెప్పిందంతా రిపీట్‌ చేసి నేను చెప్పింది ఎందుకు రిపీట్‌ చేయలేదో చెప్పవా” అడిగింది మాధురి,

“మీరు తనకు కొత్త కదా ఆంటీ! పైగా ఇతరులంటే నా బేబీకిష్టం లేదు”.

“నో చుమ్మీ! నో... దానికి జవాబు నేను చెప్పనా... బేబి ఒక డాల్‌... ఒక మిషీన్‌ మాత్రమే. వీపు పైన బ్యాటరీతో నడిచే ఓ చిన్న మిషన్‌ అమర్చబడి వుంటుంది. ముందుగానే మీలాంటి పాపచేత కొన్ని వర్డ్స్‌ పలికించి టేప్‌ చేయించి ఆ మిషీన్‌లో అమరుస్తారు... నీవు పొట్టమీద నొక్కినప్పుడు నుదుటి మీద ముద్దు పెట్టుకున్నప్పుడు టేపు ఆన్‌ అయి ఆమె ఆ మాటల్ని రిపీట్‌ చేస్తూంది. టేప్‌ తిరుగుతుంటే బేబీ మాట్లాడినట్లే మనకనిపిస్తుంది. టేపులోని మాటలు ముందుగానే ఇన్‌స్టక్షన్‌ బుక్కులో నీవు చదివుంటావు. అవి కాకుండా నేను కొత్త మాటలు చెప్పేసరికి అవి రిపీట్‌ కాలేదు.” మాధురి అంటూందగానే సౌమ్య అందుకుంటూ “పో ఆంటీ! నా సీక్రెట్‌ అంతా నీవు కొట్టేశావు” బుంగమూతి పెడుతూ అంది.

“నో మైడియర్‌ చైల్డ్‌ .. గెలుపు నీదే... సీక్రెట్‌ నీదే... కానీ నాకు తెలిసిపోయింది” అంది మేడమ్‌.

“ఎలా తెలిసింది నీ దగ్గర కూడా టాకింగ్‌ బేబీ వుందా” ప్రశ్నార్థకంగా అడిగింది సౌమ్య.

“నో! నాకు టాకింగ్‌ డాల్‌ లేదు... నువ్వు బేబీని నిద్రపుచ్చేటప్పుడు ప్యాకింగ్‌లో నుంచి ఇన్‌స్ట్రక్షన్‌ బుక్‌ తీసి చదివాను. అది నా సీక్రెట్‌ ” సౌమ్యను ముద్దు పెట్టుకుంటూ అంది మాధురి.

ఇద్దరూ హృదయపూర్వకంగా నవ్వుకున్నారు. సాహాసచా యాసను చాయా చా చాసాసాసాస్తాసాటాచాపాపా పాపా టా హాహాహాహాసాచాచాటాటా పటటా పాటా టాసాసాసాపాపాు

గ ఆఅవలిగట్టు కిషోర్‌ వచ్చాడు... సూపర్‌ (గ్రూప్‌... టూ ఇన్‌ వన్‌ వీడియో గేమ్‌ పట్టుకొచ్చి సౌమ్యకిచ్చాడు.

“కిస్సూ మామయ్యా! నాకు వీడియో గేమ్స్‌ ఇష్టమని నీకెలా తెలుసు. ఐ లైక్‌ దెమ్‌ వెరీ మచొ” అంది సౌమ్య.

“నీకేమేమి ఇష్టమో అన్నీ మీ మమ్మీ దగ్గర లిస్టు రాయించుకున్నానమ్మా”

“అలాగా! దటీజ్‌ గుడ్‌...” మామయ్యను మెచ్చుకుంది సౌమ్య. సౌమ్య వీడియో గేమ్స్‌ తీసుకొని హల్లోకి వెళ్లి కూర్చుంది.

మాధురి కిషోర్‌ గార్జెన్‌లోకి నడిచారు.

“మేడమ్‌ సోమీ మిమ్మల్ని విసిగించడం లేదు కదా”,

“నో... షీ ఈజ్‌ వెరీ నైస్‌. ఐ ఎంజాయ్‌ విత్‌ హర్‌”

గార్జన్‌లో బడ్జింగ్‌లో వున్న ఓ (గ్రీన్‌ రోజ్‌ను చూపిస్తూ... “ఈ గ్రాఫ్ట్‌ హైదరాబాదులో మీ గార్జన్‌లో నుండే తెచ్చాను. మేజర్‌ రావుగారు గ్రాఫ్ట్‌ కట్టించి ఇచ్చారు. చాలా జాగ్రత్తగా పెంచాను... చాలా రోజులు తర్వాత ఇప్పుడట మొగ్గ తొడిగింది” అన్నాడు కిషోర్‌,

“ఈ వెరైటీ ఒకే పువ్వు పూస్తుంది. అది రాలిపోతేనో లేక తుంచుకుంటేనో గాని రెండో మొగ్గ పుట్టదు” అంది మాధురి.

“అపురూపమైన పువ్వు ఒకటైనా చాలు... ఇన్నాళ్లు ఎదురు చూస్తే. ఇప్పటికి ఈ మొగ్గ తొడిగింది... ఎప్పటికి వికసిస్తుందో ఏమో” చిరునవ్వుతో అన్నాడు కిషోర్‌.

ఆ చిరునవ్వు వెనుక అన్వయమేముందో కిషోర్‌కే తెలుసు.

“చెప్పలేము... ఒక్కొక్కసారి వికసించకుండానే మొగ్గగానే రాలిపోతుంది కూడా” మాధురి సమాధానములోని వ్యంగ్యం కిషోర్‌కి అర్ధం కాకపోలేదు. ఇద్దరూ ఆ రోజుకు సంభాషణలు చాలించారు.

సౌమ్య స్నానం చేసి బట్టలు వేసుకుని పూజగదిలోకెళ్లి “శుక్లాం భరధరం విష్ణుమ్‌ శశివర్నం చెతుర్చుజం” శ్లోకం చెప్పిరావడం గమనించి అంది మాధురి.

“చుమ్మీ! నీకు శ్లోకాలు కూడా వచ్చాగా

“ఓ! డాడీ నేర్పించారు... నాకు చాలా ఇంగ్లీషు రైమ్స్‌ కూడా వచ్చు... మాకు కుట్టీ టీచర్‌ ఢిల్లీలో స్కూల్లో కె.జి. క్లాసులో మంచి మంచి రైమ్స్‌ చెప్పించారు. రైమ్స్‌ చెప్పడంలో నేను ఫస్టు... మేనకకి సెకండు... నాకు అల్లావుద్దీన్‌ బొమ్మల పుస్తకం (ప్రైజు వచ్చింది” చెప్పింది సౌమ్య.

“మేనక ఎవరు?” అడిగింది మాధురి.

“డిఫెన్సు కాలనీలో వుంటాడే అంకుల్‌... వాళ్ల పాప... నా ఫ్రెండ్‌ డింపూకు ప్రైజ్‌ రాలేదని వాళ్ల అమ్మ వచ్చి కుట్టీ టీచరుతో కొట్లాడిందా నవ్వుతూ అంది సౌమ్య .. మాధురీ జోడు కలిపింది.

ఆవలిగట్టు 75 యయాచా ధారా సాాచాసాహాసాచాసానాసాసా వాటా హాటా చా యాహిచాటాయాసాయాహిహాసాహైసాయాహాస్తానాతాసియాసాసాసాోా

“ఏవీ కొన్ని రైమ్స్‌ చెప్పూ అడిగింది మాధురి.

నేనిప్పుడు పెద్దదానయ్యానుగా, ఇప్పుడు ఫస్టు క్లాసు... ఫస్టు క్లాసులో రైమ్స్‌ చెప్పరు. టేబిల్స్‌, ఆపిల్స్‌ బ్యాట్‌, క్యాట్‌, డాగ్‌ మొదలెట్టేశారు. మాథ్స్‌ ఇప్పుడింక స్టార్ట్‌ అవుతాయి”.

“పెద్దయ్యాక రైమ్స్‌ మర్చిపోకూడదు... నేను ఇప్పుడు గూడా రైమ్స్‌ చెప్పగలను” అంది మాధురి.

“ఏది చెప్పండి చూద్దాం” గడ్డం క్రింద చెయ్యి పెట్టి బేబీ కుర్చీలో కూర్చుంటూ అంది సౌమ్య.

"లేదు నువ్వే ముందు చెప్పాలి... గుర్తున్న వరకు చెప్పు” అడిగింది మాధురి.

పుస్సీ క్యాట్‌ పుస్సీ క్యాట్‌, ట్వింకిల్‌ ట్వింకిల్‌ లిటిల్‌ స్టార్‌ అప్పజెప్పింది సౌమ్య,

“మరి ఆంటీ నువ్వొక రైమ్‌ చెప్పవా?” అడిగింది సౌమ్య.

“కిస్సూ మామయ్య

విషియూహాపీడే

ఓ మామా! టెల్‌ మీ వై

బర్ట్‌ ఫ్రై... ఇన్‌ ది స్కై” లైమ్‌ పాడి “మీ మామయ్యకు ఈ రైమ్‌ చెప్పి ప్రశ్న అడుగు... ఆన్సరు చెబుతారు” అంది మాధురి.

“ఓ తప్పక అడుగుతాను” నాలుగైదుసార్లు మాధురి రైమ్‌ కంఠస్థం చేసింది.

“ఆంటీ! మీకు తెలుగు రైమ్స్‌ రావా” అంది సౌమ్య.

“వచ్చు! నువ్వొక తెలుగు రైమ్‌ చెప్పు, ఆ తర్వాత నేను చెపుతాను” అంది మాధురి.

“చిట్టీ చిలకమ్మా... తోటకెళ్లావా

పండు తెచ్చావా... అమ్మ కొట్టిందా

గూట్లో పెట్టావా... గుటుక్కున మింగావా![” చెప్పింది.

“వెరీ గుడ్‌! ఈ రైమ్‌ గూడా మీ టీచర్‌ చెప్పిందా".

“అబ్బే! కుట్టీ టీచర్‌కు తెలుగు రాదు... మా మమ్మీ చెప్పింది... మరి నువ్వు చెప్పవా తెలుగులో” వ్రేలు చూపుతూ అంది సౌమ్య.

“శ౬ పాపను వాళ్ల మమ్మీ డాడీ బడిలో వేశారు. ఆమె గురించి ఒక రైమ్‌ చెపుతాను విను (ప్రారంభించింది మాధురి.

“పాప బడిలో చేరింది

పలకా బలపం పట్టింది

అ... ఆ...లన్నీ వ్రాస్తుంది

క.. ఖా... లెన్న్నీ వ్రాసేది నేర్చింది. చసాసారాసాచాసాహాసా సి సాసాసాషారాహితాయాటిచానానా పైసా హాసాసాసా పటా టుయాసాచాసాచిచాసాపాటాసాటాి

76 ఆవలిగట్టు పలక బలపం అనమంటే బలకా పలకం అంటుంది గణపతి ముక్కుకు పేరేమంటే టొండం టొండం అంటుంది ఆరూ నాలుగు ఎంతంటే అరవై నాలుగు అంటుంది కూడిక లెక్కలు రానే రావు హెచ్చించడమే వచ్చందీ ॥పా తేలు బొమ్మకే భయపడుతుందమ్మీ వ్రేలు చీకడం వదలదు సుమ్మీ పా కుట్టీ మేడమ్‌ పాడి సౌమ్య చేత పాడించింది. సౌమ్య ముఖం వికసించింది... చప్పట్లు కొట్టింది. మాధురి సంతోషంలో మునిగింది. సాయంకాలం సౌమ్య కిష్తోర్‌కి రైమ్‌ అప్పజెప్పింది. “కిస్సూ మామయ్య] వీష్‌ యూ హ్యాపీ డే ఓ మామా! టెల్‌ మీ వై, బర్ట్‌ ప్లై. ఇన్‌ది స్కై “అన్సర్‌ చెప్పవా మామయ్య.” “ఈ రైమ్‌ ఎవరు నేర్పారు నీకు” “కుట్టీ అంటీ” “బర్ట్‌కు రెక్కలుంటాయి గదా!” “అవును వుంటాయి” “వాటితో వినురుకుంటూ గాలి వీడనాన్ని మార్చుకుంటూ ఆకాశంలో ఎగురుతుంది". “మరి ఏరోప్లేన్‌ కూడా అకాశంలో ఎగురుతుంది కదా” “అవును పక్షులు ఎగరడం చూసే అదే సూత్రాన్ని అపై చేసి ఎరోస్లేన్‌ కనిపెట్టారు. “సూత్రం అంటే ఏమిటి మామయ్యా!” “సూత్రం అంటే ప్రిన్స్‌పుల్‌. . “టిన్స్‌పుల్‌ అంటే...” సాపిటాహాచాచాటాసాధాటయాసారాషాటారి చాచా ససారుచాస్తాపాస్తాటాచాచచాసాచుతాటాటాటాసాచాసాచునాసాసాసాసా

ఆవలిగట్టు 77

“అంటే సూత్రం... ఇప్పటికిది నేర్చుకో! పెద్దయ్యే కొద్దీ నువ్వే తెలుసుకుంటావు గానీ” సౌమ్య కిషోర్‌ల మధ్య సంభాషణ ఆగింది.

సౌమ్యను కారెక్కించుకుని అలా కాంపస్‌లో షికారుకు తీసుకెళ్లాలని పిలిచాడు కిషార్‌.

“కుట్టీ ఆంటీని కూడా రమ్మను మామయ్యా!” అడిగింది సౌమ్య.

“మేడమ్‌ మీరు కూడా షికారుకు రావాలంటుంది సోమీ” కనుబొమ్మలు పైకెగరేస్తూ పెదవులు నొక్కుతూ అన్నాడు కిషోర్‌.

“నేను ఫోన్‌కాల్‌ ఎక్స్‌పెక్ట్‌ చేస్తున్నాను... మీరెలళ్లి రండి” అంది మాధురి.

“మెసేజి ఇచ్చిరండి... కమింగ్‌ కాల్‌ ఫోన్‌ నెంబరు నోటు చేస్తారు... మనం మళ్లీ వచ్చి ఇక్కడ నుండి ఫోన్‌ చెయ్యవచ్చు” అన్నాడు కిషోర్‌.

“నో! నో! ఇక్కడి ఫోన్‌కాల్స్‌ వేస్ట్‌ చెయ్యదలచుకోలేదు” గొణిగింది మాధురి.

“డోన్ట్‌ థింక్‌ దట్‌ వే మేడమ్‌... మీరు ఎప్పుడైనా, ఎక్కడికైనా ఇక్కడ నుండి ఫోన్‌ చేనుకోవచ్చ్చు. ఆ స్వేచ్చ మీకుంది... ఇంతకూ ఎక్కడ నుండి ఫోన్‌ వస్తుందనుకుంటున్నారు”.

“గ్రానీ ఇవాళ ఫోన్‌ చేస్తానంది... ఆమె కాల్‌ కోసమే”.

సౌమ్య అంది... “మామయ్య! మనం షికారుకు రేపు వెళ్తాములే” అంతటితో ముగ్గురు ఆగిపోయారు.

మేరీ కరుణ ఫోన్‌ చేసింది “బేబీ! హొ ఆర్‌ యూ”

“గ్రానీ! ఐ యామ్‌ ఫైన్‌! హౌ ఆర్‌ యూ”.

“చాలా లోన్లీగా వీలవుళున్నానమ్మా! (ప్రభువు (ప్రార్థనలో... పియానో వాయించుకుంటూ కీర్తనలు పాడుకుంటూంటే కొంతకాలం గడిచిపోతూ వుంది.

“వీరన్న డేవిడ్‌. . భాగ్యమ్మ అంతా బాగున్నారా”.

“అంతా బాగున్నారు, నీ గురించి తరచూ అడుగుతుంటారు... రోజూ నిన్ను ఒక్కసారైనా గుర్తు చేసుకుంటుంటారు”.

“నేను వారి యోగక్షేమాలు అడిగానని చెప్పండి”.

“వైదివై! కిషోర్‌ ఎలా వున్నాడు?”

“బాగున్నాడు. నాకు పాపతోనే ఎక్కువ పొద్దుబోతుంది.”

“హౌ ఈజ్‌ షి.. నీతో అడ్జస్ట్‌ అయిపోయిందా?”

“షి ఈజ్‌ ఫైన్‌. మేమిద్దరం మంచి (ఫెండ్స్‌ అయిపోయాము”.

“స్థలం మార్పు నీకు కొంచెం ఉపశమనం కలిగించిందనుకుంటాను.

“నేనెప్పుడూ వర్రమానంలో జీవిస్తాను... (గ్రానీ... కాలం గడిచిపోతుంది... ఇంకెంత కాలం... గడువు తీరేదాకా ఇది తప్పదు గదా!”

76 ఆవలిగట్టు చయాచాసాసా సారా చాచా రారారా చా చాట చా చాచాసా పాయా చా టాటా హాటా పాసాసారారారాటారాసాసాటాచానానాపాషా

“మంచిది బేబీ! నేనొక రోజు నిన్ను చూడడానికి వచ్చి నిన్ను సర్‌,పైజ్‌ చేస్తాను. అందాకా బై... టేక్‌ కేర్‌ ఆఫ్‌ యువర్‌ సెల్ఫ్‌ మై డియర్‌ చైల్సొ ఆత్మీయంగా ముగిసింది మేరీ, మాధురిల మధ్య సంభాషణ.

సౌమ్య, రోనీని మన్హిక చేసుకోసాగింది. ఆ ప్రయత్నంలోనే 'రైవర్ని తోడు తీసుకుని రోనీతో పాటు మామిడి తోట వైపు వెళ్లింది.

మేడపైన వరండాలో కీలు కుర్చీలో కూర్చుని నవల చదువుతుంది మాధురి... ఇంకో కుర్చీ లాక్కుని కూర్చుంటూ కిషోర్‌ వచ్చి “సౌమ్య చాలా పాంపర్డ్‌ చైల్డ్‌... ఆమెను చాలా గోముగా పెంచుతున్నారు మా సిస్టర్‌ వాళ్లు... టూ టాకేటివ్‌... ఆమె నీ ఓపికను టెస్టు చేస్తుందనుకజఉంటాను్‌ మాధురితో అన్నాడు కిషోర్‌.

“న్లో న్లో ఐ లైక్‌ హర్‌! పిల్లలు అలాగే వుండాలి. షి ఈజ్‌ వెరీ ఘ్రాడ్‌” మెప్పుకోలుగా అంది మాధురి.

“నువ్వు పాపను కొంచెం కంట్రోలు చెయ్యాలి, అల్లరి మాని... అలకలు పోగొట్టాలి. ఆమె మమ్మీ డాడీలు ఆ పని చెయ్యలేదు... ఈ కొద్దిరోజుల్లోనే ఆమె మంచి అలవాట్ల నేర్చుకోవాలి. అది నీవల్లే సాధ్యం” అభ్యర్ధన పూర్వకంగా అన్నాడు కిషోర్‌.

“ధ్యాంక్స్‌... నా మీద మీకు ఇంత మంచి అభిప్రాయమున్నందుకు చాలా థ్యాంక్స్‌” ముభావంగానే అంది మాధురి.

“నాకెప్పుడూ నీ మీద మంచి అభిప్రాయమే... నీ స్వయంకృషి మీదా, నీ సామర్ధ్యం మీద నాకెప్పుడూ డౌట్‌ లేదూ సమర్దింపుగా అన్నాడు కిషోర్‌.

“అవును సౌమ్యను నువ్వెందుకు అల్లరిపిల్లగా చిత్రిస్తున్నావు... చురుకైన పిల్లలందరినీ అల్లరి పిల్లల క్రింద జమకడితే ఎలా... నన్నూ మా డాడీ, మమ్మీ చాలా గోముగా పెంచారు... ఆ తర్వాత తాతయ్య సరేసరి... చిన్నతనంలో నేను చేసిన అల్లరి వింటే మీకు అర్ధమయ్యేది సౌమ్య ఎంత మంచిదో... ఎంత అల్లరి చేసినా సమాంతరంగా అంత (క్రమశిక్షణలోనూ పెట్టారు నన్ను తాతయ్య... దాష్షింగ్‌నే అల్లరితనంగా చూడకూడదు” సైకలాజికల్‌గా పొంట్‌ ఇచ్చింది మాధురి.

“ఆడపిల్లలే అంత... మా అక్కయ్య కూదా చిన్నతనంలో నాతో కొట్లాదేది. మా అమ్మ మా తగవులు తీర్చలేక చచ్చేది... చిన్నవాడితో, అందులోనూ తమ్ముడితో నీకు పేచీ ఏమిటమ్మా” అని ఎంత వాదించినా వినేది కాదు అక్క అలిగి కూర్చునేది . నాన్నగారు అక్కయ్యను వెనకేసుకొచ్చి నన్ను మందలించేవారు వివరిస్తూ అన్నాడు కిషోర్‌,

“అంతటితో మీ మధ్య ప్రేమానురాగాలకు గండిపడిందా. ఇప్పటికీ మీరాకరినొకరు అత్మీయంగా చూసుకోవడం లేదా... చిన్నతనంలో అల్లరి చాలా సహజగుణం. ఆ అలకలు నిష్పల్మషమైనవి. వాటిలో అసూయ ద్వేషాలుండవు. అవి (ప్రేమ పురస్కారాలు మాత్రమే” అంది మాధురి.

“అలకలు, మూతి ముడుపులు బాల్యానికి మాత్రమే పరిమితమైతే ఫరవాలేదు... కొంతమంది వాళ్ల వయస్సుతో పాటు వాటినీ జీవితంలోకి లాక్ళొస్తారు. . వయస్సుతో పాటు అవీ ముదిరి ఈర్ష్య, ద్వేషం, అసూయ స్పర్ధలుగా పరిణామం చెందుతాయి... ససాటాచాటారాసాచారాసిటాటాటా యిచట చ్చిన హాటా టా యా టాసాటాయాచాచాచిచారాటాయాధాసాటిటానసాని

ఆవలిగట్టు 70 నట నక న న అందుచేత చిన్న వయస్సు నుండే డిసిప్టైన్‌ అనేది చాలా అవసరమని నా నమ్మకం” కిషోర్‌ మాటలు మాధురికి చురకల్లా తగిలాయి.

“డ్రిసిప్టైన్‌ అనే మాటను ఖచ్చితంగా నిర్వచించి చెప్పడం కష్టం. వ్యక్తి స్వభావాలు వివిధంగా ఉంటాయి. డార్విన్‌ సిద్ధాంతం ప్రకారం గూడా జెనటికగా వచ్చే గుణాలన్నీ సామూహికంగా విశ్లేషించి చెప్పడం కష్టం.. డామినెంట్‌ జీన్‌, రెసెసివ్‌ జీన్స్‌లు పరివర్తనం చెందడం వల్ల అనుగుణంగా వ్యక్తి స్వభావాలు రూపొందుతాయి. కాబట్టి నైతికమని గిరిగీసి, డిసిపైన్‌ అని చుట్టూ వలయం అల్లి వ్యక్తి స్వేచ్చను నియంత్రించడం ద్వారా సంపూర్ణమైన వ్యక్తి వికానం చేకూరదు... కొంతమేరకే ఈ కట్టుబాటులన్నీ సహాయపడతాయి. అంతకుమించితే శృంఖలాలను సృష్టించి కట్టిపడేస్తాయి. ఆ తరువాత మనిషి కుంచించుకుపోతాడు” మాధురి మాటల్లో పరిణితి ప్రస్ఫుటించింది.

“మధూ! ఇంత శాప్రీయమైన, వైజ్ఞానికమైన సిద్ధాంత అవగాహనలున్న నువ్వు ఎందుకు జీవితంలో ప్రతి చిన్నదానికీ చాలా సెన్సిటివ్‌గా తీసుకుని జీవితాన్ని పాడు చేసుకుంటున్నావు?” మాధురి ఆంక్షలు పరిధిని దాటుతున్నట్లు తెలిసినా ఆపుకోలేక అనేశాడు కిషోర్‌.

ళ్‌నా జీవితాన్ని నేను పాడు చేసుకోవడం లేదు.. ఎవరో కల్పించిన కవ్టాలను సరిదిద్ది సక్రమ మార్గంలో పెట్టుకోవడానికి శ్రమ పడుతున్నాను. నా మిద నాకు ఫుల్‌ కాన్ఫిడెన్స్‌ ఉంది... అయినా నా విధానాలపై చర్చించడం, నా జీవితంలో జోక్యం చేసుకోవడం నీ కనవసరం” కరుకుగా మాట్లాడి పుస్తకం పట్టుకుని లేచి లోపలికెళ్లి పోయింది మాధురి.

కిషోర్‌ నిరుత్తరుడయ్యాదు.

కర్‌ సౌమ్యను ఎత్తుకొని మేడమీదికొచ్చాడు. ఆమె గౌనుకు రక్తం మరకలు... సౌమ్య ఏడుస్తూ వుంది.

“విమయింది” అదిగాడు కిషోర్‌.

“మామయ్యా! రోనీతో పాటు నేను పరుగెత్తలేక పొయ్యాను. గొలుసు ఎంత లాగి పట్టుకున్నా రోని చాలా బలంగా నన్ను లాక్కెళ్లింది. పడిపోయాను. కాలికి గాయమైంది...” చూపిస్తూ ఏడుస్తూంది సౌమ్య...

“క్‌... ప్‌... సోమీ! బీ కేర్‌ఫుల్‌ విత్‌ రోనీ! అది చాలా బలమైన కుక్క ఎప్పుడూ దాన్ని గొలుసు విప్పి బయటకు తీసుకపోవద్దు...” అన్నాడు కిషోర్‌.

లేచి సౌమ్య కాలిగాయం పరీక్షించాడు కిషోర్‌. . లోతుగా దోక్కుపోయింది. రక్తం వచ్చింది. రక్తం తుడిచి టించర్‌ అయోడిన్‌ గాయానికి రాశాడు.

“అబ్బ! మంట... మంట మామయ్యా!” చేతులు జోడిస్తూ కాలు నేలకేసఇ కొట్టుకుంటూ కన్నీళ్లు కార్చింది సౌమ్య. ఆమెను ఎత్తుకోబోయాడు కిషోర్‌. మాధురి గబగబా వచ్చి “చుమ్మీ! ఏడవకు... టించర్‌ మంట పుడుతుందండీ... చిన్నపిల్లలు ఓర్చుకోలేరు... నేను మందు వేసి బ్యాందేజి కదతాను రామ్మా! చల్లబడుతుంది” సౌమ్యను తిన్నగా నడిపించుకెళ్లి గాయానికి మందు వేసి కట్టు కట్టింది. నొప్పి తగ్గేందుకు మాత్ర ఇచ్చింది. ఆదమరచి నిద్రపోయింది సౌమ్య. మర్నాడు ఉదయం సౌమ్యను మేడ్చల్‌ హెల్త్‌ సెంటర్‌కు ఏ.టి.ఎస్‌ ఇంజెక్షన్‌ వేయించడానికి కారులో తీసుకెళ్లింది మాధురి...

80 అవలిగట్టు

హెల్తు సెంటర్స్‌లో రద్దీగా వుంది. డాక్టరు లేడు. . రెగ్యులర్‌ డాక్టరు హాస్ప్‌టల్‌లో రోజూ వుండడు. సిటీ నుండి అప్పుడప్పుడు వచ్చి పోతాడు. సీనియర్‌ కాంపౌండరే అక్కడ డాక్టరు .. వార్డ్‌బాయ్‌ డ్రెస్సింగ్‌ రూమ్‌ ఇన్‌చార్జి... ఇంజెక్షన్గంతా ఆగ్దల్లర్లీ నర్స్‌ మిడ్‌వైఫ్‌ చూసుకుంటుంది. కారులో వచ్చిన ఆమెను చూసి అక్కడి పరిస్థితులన్నీ వివరించసాగారు రోగులు.

యాదృశ్చికంగా డాక్టరు స్కూటర్‌పై వచ్చాడు. గేటు వద్దనే స్కూటర్‌ ఆపి అక్కడే ఆపి వున్న కారును కిషోరోదిగా గుర్తించి వారి తాలూకు ఎపరైనా వచ్చియుంటారని ఊహించి ధైవర్ని అడిగాడు దాక్టర్‌ “కిషోర్‌ సాబ్‌ వచ్చారా?”

“లేదు సార్‌ కుట్టీ మేదమ్‌గారొల్టారు .. పాపను తీసకొచ్చారు.... పాపను తీసుకొచ్చారు. పాప కాలికి గాయమైంది. ట్రీట్‌మెంట్‌ కోసం వచ్చారు” చెప్పాడు డైవర్‌.

“పాప ఎవరు? మేడమ్‌ ఎవరు? కిషోర్‌ సాబ్‌గారి భార్యగాదా?” ప్రశ్నించాడు డాక్షరు.

ట్‌

“పాప వాళ్ల సిస్టరుగారమ్మాయి. కుట్టీ మేడమ్‌ పాపను చూసుక్తునేందుకుగా సార్‌ నియమించిన మిస్రైస్‌. ప్రస్తుతం ఫారమ్‌ హౌస్‌లో వుంటున్నారు” చెప్పాడు డైవర్‌.

“ఐసీ స్కూటర్‌ పోర్టికోలో పార్క్‌ చేసి హాస్పిటల్‌ లోపలికి వచ్చాడు దాక్టరు.

'డాక్టరుగారొచ్చారు... డాక్టరుగారొచ్చారు” దారి విడుస్తూ అన్నారు అక్కడ మూగిన రోగులూ, వారి పరివారమూ.

“గుడ్‌ మార్నింగ్‌ దాక్టర్‌... ఈ పాప సౌమ్య. . ఇండట్టీస్‌ ప్రాపైటర్‌ కిషోర్‌గారి మేనకోడలు. నేను సౌమ్యకి కేర్‌టేకర్‌ని” పరిచయం నమ

“ఇప్పుడే తెలుసుకున్నాను. వాట్‌ కన్‌ ఐడూ ఫర్‌యూ? కిషోర్‌గారు ఈ ప్రాంతం వారందరికీ తెలుసు” అడిగాడు డాక్టరు.

“సౌమ్య నిన్న క్రిందపడి గాయం చేసుకుంది. బెటడిన్‌ ఆయింట్‌మెంట్‌ వేసి (రైస్సింగ్‌ చేశాను. ఈ రోజు ఎ.టి.యనస్‌. ఇంజక్షన్‌ వెయ్యిద్దామని మీ వద్దకు తీసుకొచ్చాను” చెప్పింది మాధురి.

“ఓ ష్యూర్తో” నర్ఫుతో ఇంజెక్షన్‌ లోడు చెయ్యమని చెప్పాడు దాక్టర్‌.

“వ టి యస్‌. ఇంజెక్షను లేదు సార్‌” నర్సు చెప్పింది. దాక్టరు ఇరకాటంలో పడ్డాడు.

“నాకు గవర్నమెంటు నుండి మందులు సప్లై సరిగా లేదండీ... వుయ ఆర్‌ హెల్ప్‌లెస్‌. ఎన్నిసార్లు రిక్విజిషన్‌ పెట్టినా జవాబు రాలేదు” అన్నాడు దాక్టర్‌. సెంటర్‌ కోసం వచ్చిన మందులంతా డాక్టరే హైదరాబాదులో తన స్వంత క్షీసిక్‌లోకి చేరవేసుకునే విషయం నర్సుకి తెలుసు... అయినా ఆమె బయటికి పొక్కలేని పరిస్థితి... కొరవా సరవ కాంపౌండర్‌ నర్సు అండర్‌స్టాండింగ్‌లో ఖర్చయిపోతున్న బహిరంగ రహస్యాన్ని దాక్టర్‌ చూసి చూడనట్టు పోతున్నాడు గాబట్టే డాక్టరు విషయాలు గూడా చాలా గోప్యంగా ఉంచుతారు వాళ్లు అక్కడి అసలు పరిస్టితి అది.

“దిస్‌ ఈజ్‌ వెరీ బాడ్‌! ఈ రోజుకు నేను షాపులో నుండి తెప్పిస్తాను... ఇంజెక్షన్‌ వెయ్యండి మీరు గవర్చమెంటుకు పెట్టిన రిక్విజిషన్‌ కాపీ నాకొకసారి ఇవ్వండి, నేను దాన్ని పర్‌స్యూ చేస్తాను” అంది మాధురి. పాసా సానాచ చాప పటటా టాటాపై టాటా టా టాటా టాటా టా చసాచా చాయా యటాసిసాసానాపాసాటాసాసాసాసాసాసానాలా

అవలిగట్ట గ!

“వెతికి మీకు పంపిస్తానుమేడమ్‌” రార్యాలిరంగా జవాబు చెప్పాడు డాక్టరు.

1 ౧ వున్న మెడికల్‌ షాపు ఇంజెక్షన్‌ కొనుక్కొచ్చాడు... దానిమీద వకవ పం సంది. బయటపడితే కలిగే డేంజర్‌ని లా రేపర్‌ చించి చెత్తబుట్టలోపడేసి ఇంజెక్షన్‌ మందు సిరంజిలో లోడ్‌ చేసుకొచ్చింది నర్సు. న “చ్చుమ్మి! రా! డాక్టరుగారు ఇంజెక్షన్‌ వేస్తారు... వేయించుకో” సౌమ్య చేయి పట్టుకుని అంది మాధురి.

“నో ఆంటీ! నాకు ఇంజెక్షన్‌ వద్దు... నొప్పి... నేను వేయించుకోను”.

“లేదమ్మా డాక్టరుగారు నొప్పి లేకఉిందా వేస్తారు” అంది నర్చు.

“కుట్టీ ఆంటీ! నాకు దాక్టర్‌ వెయ్యొద్దు... మీరు వెయ్యండి ఇంజెక్షన్‌” మారాము చేస్తూ అంది సౌమ్య, ౯

“నేను వెయ్యకూడదమ్మా... డాక్టర్‌గారే వెయ్యాలి... యు ఆర్‌ ఎ నైస్‌ గర్ల్‌, మొండి చెయ్యకూడదు సముదాయిస్తూ అంది మాధురి.

సౌమ్యను పడుకోబెట్టింది నర్పు... “దాక్టర్‌ అంకుల్‌ దాక్టర్‌ అంకుల్‌ కొంచెం నెమ్మదిగా వెయ్యండి ఇంజెక్షన్‌... ప్లీజ్‌... అబ్బా” కచుక్కున మక్కిలో దూరిన సూదికి మూలిగింది సౌమ్య... ఇంజెక్షన్‌ ఇచ్చేశాడు దాక్టర్‌.

“అంతే... అంతమాళ్రానికి ఎంత భయపడిపాయ్యావో చూడు చుమ్మీ... ముఖమంతా చెమటలు పోసుకున్నావు” అంది సౌమ్య వీపు తడుతూ మాధురి.

సౌమ్యను దైవర్‌కి అప్పజెప్పి కార్లో కూర్చోబెట్టమని డాక్టరుతో అంది మాధురి “దాక్టర్‌ మీతో నేను పర్సనల్‌గా మాట్లాడాలి”.

“ఓ షూర్‌! కూర్చోండి...” కాంపౌండరుతో సైగ చేశాడు దాక్టర్‌... అంతా బయటికెళ్లారు. దాక్టర్‌ మాధురి..మాత్రమే ఉన్నారు గదిలో.

“చూడండి డాక్షర్‌! మీరు ఈ హెల్త్‌ సెంటర్‌కు రెగ్యులర్‌గా రావడం లేదని ఇక్కడ రోగులంతా చెప్పారు. మీకేమిటి ప్రాబ్లమ్‌” అడిగింది మాధురి.

“న్స్‌! వ్వేడ్రక్స్‌ మ్రీకెవరో రాంగ్‌ ఇన్‌ఫర్మేషన్‌ ఇచ్చారు. గిట్టనివాళ్లు అలా ప్రచారం చేయిస్తుంటారు... ప్రొఫెషనల్‌ జెలసీ” కంగారుపడుతూ అన్నాడు డాక్టర్‌,

“ప్రచారమే అయితే ఫరవాలేదు... నిజమైతే మాత్రం అది మంచిది కాదు. మీరు ఇక్కడే వుండి వైద్యం చేయడానికి మీకు క్వార్టర్స్‌ కూడా ఇచ్చారు. ఏ ఇతర వైద్య సదుపాయము లేని ఇక్కడి వాళ్లకు మీరే దిక్కు.. మీరు చదువుకున్న వారు... వృత్తి ధర్మాన్ని పాటించడం ఒక సంస్కారమే ఆలోచించండి” అంది మాధురి.

“ఈ రిమోట్‌ ప్లేస్‌లో కాపురముండదం కష్టం మేడమ్‌. సిటీలో పిల్లలు చదువుతున్నారు... నేను కూడా సిటీకి ట్రాన్స్‌ఫర్‌ కోసం ట్రై చేస్తున్నాను” కండ్లజోడు తుడుచుకుంటూ అన్నాడు డాక్టర్‌.

“అది వేరే విషయం మీరు ఇక్కడ వున్నంతకాలం మీ డ్యూటీ సక్రమంగా చెయ్యండి. భగవంతుడు మీకిచ్చిన ఈ వృత్తిని ప్రజాసేవకై వెచ్చించండి... నాకు మీ వైద్య విధాన పరిషత్తులో తెలిసిన వాళ్లు చాలా మంది వున్నారు. మీకేమైన సహాయం

82 ఆవభిగట్టు కావలిస్తే చెప్పండి. ఈ సెంటర్‌ని ఇం్రవ్‌ చేయడానికి అందరం కలిసి పనిచేద్దాం" చెప్పి వెళ్లింది మాధురి.

డాక్టరు చెమటలు తుడుచుకున్నాడు.

“కవిడ వచ్చినవ్చటి నుండీ కిషోర్‌ సాబ్‌గారి కాంవన్‌లో మారఖ వచ్చిందంటున్నారు సార్‌” డాక్టర్‌తో అన్నాడు కాంపౌండర్‌.

“కిషోర్‌ సార్‌కు, ఈవిడకి ఏవో సంబంధాలున్నాయని రూమర్‌లు కాంపస్‌ దాటి వచ్చాయి" నర్ఫు అంది.

“వాళ్లు పెద్దోళ్లు... వాళ్ల విషయం మనకనవసరం... మన పరిధిలో మనముంటీ మంచిది. లేకపోతే మనకే డేంజర్‌...” అన్నాడు దాక్టర్‌.

కాలునొప్పి తగ్గి ఇంజెక్షన్‌ నొప్పిఎక్కువైంది సౌమ్యకు, జ్వరం క్తూడా వచ్చింది. రాత్రి మూలుగుతూ పడుకుంది... టెడ్‌, మిల్క్‌ తెచ్చిపెట్టింది లక్ష్మీ... మాధురి తినిపించబోయింది.

“ఆంటీ నాకు ట్రెడ్‌ వద్దు... బటర్‌ స్మాద్‌ ఐస్క్రీమ్‌ కావాలి” రాగం తీస్తూ అంది సౌమ్య,

“వద్ధమ్మా వద్దు.... జ్వరంతో వున్నప్పుడు ఐస్మీమ్‌ తినకూడదు. (బెడ్‌ ఇష్ట లేకపోతే పాలు త్రాగి పడుకో” సముదాయింపుగా టీ మాధురి.

“పాలు నాకొద్దు... నాకు ఐస్రీమే కావాలి.. ఐస్‌క్ష్మీమే కావాలి” లేచి కూర్చుని ఏడుస్తూ అంది సౌమ్య, మే “చుమ్మీ! నేను నీకు ఐస్కీమ్‌ ఇవ్వను... పాలే శ్రాగాలి” కసురుకుంటూ అంది

డమ్‌.

ఆంటీకి కోపం వన్హుందని గమనించి సౌమ్య న్వరం మార్చి కళ్లనీళ్లు తుడుచుకుంటూ “సరే పాలే ్రాగుతాను... కాని నేను కిస్స్ఫూ మామయ్యతో పడుకుంటాను గోముగా అంది.

“నో పాపా నో! మామయ్య చాలా లేటుగా వస్తారు. నువ్విక్కడే పడుకోవాలి. నేను నీ ప్రక్కనే పడుకుంటాగా” అనునయిస్తూ అంది మాధురి. స్‌ “అలాగైతే నువ్వు నాకొక కధ చెప్పాలి” పాలగ్లాసు చేతికి తీసుకొని అంది

మ్య

“అలాగే చెపుతాను. నువ్వ ముందు పాలు ట్రాగుూ.

“పాలు త్రాగింది సౌమ్య. మాధురి తొడపై తల పెట్టుకుని పడుకుంది సొమ్యః త్రీ మస్మటీయర్స్‌ కథ చెప్పింది మాధురి. వింటూ నిద్రపోయింది సౌమ్య.

రాత్రి కిషోర్‌ వచ్చి భోజనం చేసి, టీవి ముందు కూర్చున్నాడు. మాధురి వచ్చి ఎదురుగా కూర్చుంది.

“సొమ్యకు ఏ.టి యస్‌. ఇంజెక్షన్‌ వేయించుకొచ్చాను”.

“ఏ హాస్పటల్‌ కెళ్లారు".

“ఈ దగ్గరలోనే వున్న మండల్‌ ప్రైమరీ హెల్త్‌ సెంటర్‌కెళ్లాము”.

ఆవలిగట్టు గ “ఫాంహిసిటాయాసాస్తారాస్తాస సా ార చప్టా రార ార చార ార్టార ార ాచ్టాట్తార స్టర్ట ాన్టాస్టాచ్టుత్తాస్తాచ్తాచానానాసుటుస్తాన్తాసా

“అక్కడికా! డాక్టర్‌ వినయకుమారున్నాడా? ఆయన అరుదుగా గాని వోస్పిటల్లో ఉండడని ప్రతీతి,

“మీకు ఆ దాక్టర్‌ పర్సనల్‌గా తెలుసునన్నమాట*,

“తెలుసు.... హైదరాబాద్‌లో కంట్రీ క్లబ్‌ మెంబర్‌... క్లబ్‌ థంక్షన్స్‌లో కలుస్తుంటాడు”.

“మీ థ్రైంద్‌కు కొంచెం సలహా ఇవ్యక్టూదదూ... ఆ సెంటర్‌లో మందులు లేవు. డాక్టర్‌ రెగ్యులర్‌గా హాస్పిటల్‌కు రాడు. రోగులకు అందుబాటులో వుండదు. నర్సు, కాంపౌండర్‌ అక్కడ దాక్టర్లు... డూ సమ్‌థింగ్‌ ఫర్‌ దెమ్‌ కిషోర్‌”.

తన పరిధిని మరిచిపోయి సలహా చెప్పింది మిస్టైస్‌. ఆమె గీసుకున్న గిరి దాటి బయటకు వచ్చి మాట్లాడడం కిషోర్‌కి సంతోషంగా వుంది.

“ఏం చెయ్యాలి మాధురీ! అది గవర్నమెంట్‌ వోస్పిటల్‌. అక్కడ మందులుండవు. దాక్టర్లు మందులమ్ము కుంటారు... సిబ్బందితో కుమ్ముక్కై అంతా పంచుకుంటారు... “రెండు వేల సంవత్సరం నాటికి అందరికీ ఆరోగ్యమని' ఇప్పటి నినాదం పరిస్థితులు ఇలాగుంటే అదెలా సాధ్యమౌతుందో చెప్పు” అన్నాడు కిషోర్‌.

“ఆ సెంట్రల్‌లో వున్న కాసేపట్లో రోగులు నాకెన్నో ఫిర్యాదులు చేశారు... నేను డాక్టర్‌కి అద్వైజ్‌ ఇచ్చి వచ్చాను”.

“సలహా ఇచ్చే వాళ్లకేం తక్కువ. ఆచరించే వాళ్లుండాలిగా”.

“అలాంటప్పుడు మనమే ఆచరించి చూపాలి... ఆచరణ యోగ్యం చెయ్యాలి... లేకపోతే ప్రజలే తిరగబడతారు. ఈ సెంటర్‌ను చక్మదిద్దడంలో నేను కొంత జోక్యం చేసుకోవాలనుకుంటున్నాను. నువ్వు సహకరిస్తే ఒకరోజు వైద్యవిధాన పరిషత్తుకు వెళ్లి మాట్లాడి వస్తాను. పత్రికలకు గూడా వాస్తవ పరిస్థితిని వివరిస్తూ వార్తలు పంపుతాను...” చెప్పుకుపోతూ వుంది మాధురి. ఆమె మాటలకు లోలోపల గర్వపడుతూ ఆమెలో వస్తున్న మార్పును గమనించసాగాడు కిషోర్‌.

“అంతమాత్రంతో పనులు చక్కబడవు... నీవే బెదార్యం చూపి కొన్ని మందులు కొని ఫ్రీగా ఇవ్వు, హైదరాబాదు నుండి స్పెషలిస్టులను రప్పించి ఉచిత వైద్య శిబిరాలను ఆరేంజి చేయి” మాటలు సాగిస్తూ అంది మాధురి.

“ఏం ప్రయోజనం మాధుకీ! మనమిచ్చిన మందులు గూడా అమ్ముకు తింటారు వాళ్లు, ఎప్పుడో సంవత్సరానికో రోజు ఉచిత శిబిరం ఏర్పాటు చేయడం వల్ల లాభం వుండదు... ఓ స్వచ్చంద సేవా సంస్థ వారు ఈ ప్రక్కనే వున్న గ్రామాన్ని దత్తత తీసుకొని వారానికొకసారి వైద్య సేవలందిస్తున్నారు. సేవా కార్యక్రమాల లిస్టులో అలాంటివి చేర్చుకొని కైెడిట్‌ పాయింట్స్‌ వ్రాసి అవార్డులు కొట్టేసేందుకు ఆడే నాటకమదంతా... అంతా బూటకం.. నిజమైన సేవలు అక్కడ వారికి దక్కడం లేదు” నిర్లిప్తంగా అన్నాడు కిషోర్‌.

“అందరూ అలా బూటకమని సమాధానం చెప్పుక కూర్చుంటే ఈ వ్యవస్థ మారదు... ఈ వేళ నీవు ఓ బిజినెస్‌ మాగ్నెట్స్‌.. వారసత్వంగా లభించిన ఆస్తి వుంది. బెదార్యం చూపి ఓ ఉచిత వైద్య కేంద్రాన్ని ఏర్పాటు చేయి. క్తీర్తిశేషులైన మీ నాన్న పేర సేవలందించు. మీ ఫ్యాక్టరీ ఉద్యోగులకే కాక ఇక్కడి ప్రాంత (ప్రజలందరికీ అది ఎంతో ససిసాసాచాచాసాపధధుసాటారాస సుష ాస్తారాసారాసాటాచ్టాస్టారారాసాన్తాస్తాచ్తాచాసాస్తాసాసాచాసాటాష్తా్తాసానాస్తా

గ్‌! ఆవలిగట్టా ఉపకరిస్తుంది. సేవకు గల పరమార్ధాన్ని స్వయంగా చాటిచెప్పి దాని ఫలితాన్ని పొందు” అంది మాధురి.

మాధురి చెపుతున్న ప్రతి మాటకు కిషోర్‌ హృదయం ఉప్పొంగుతుంది “అర్థిక సహాయం చెయ్యడానికి నేను రెడీ మాధురీ! కానీ దాన్ని సవ్యంగా సక్రమంగా నడపదానిలు స్వయంగా పర్యవేక్షించడానికీ నాకు వ్యవధి దొరకదు. ఇతరులెవ్వరి మీద నాకు నమ్మకం లేదు... నీలాంటి వ్యక్తి నిరంతరం పర్యవేక్షణ ఉంటే తప్ప, డబ్బు వృధా అవుతుందేమోనని ఆలోచిస్తున్నాను” సంభాషణను కొనసాగిస్తూ అన్నాడు కిషోర్‌.

“అయితే ఇక నేనే పూనుకోవాలి... మా తాతయ్య పేరిట నేనిక్కడ ఒక ఉచిత వైద్య కేంద్రాన్ని నెలకొల్పుతాను. అలాగైనా ఆయన ఆత్మకు శాంతి కలిగిస్తాను” నిశ్చయపూర్వకంగా అంది మాధురి.

“బొంబాయిలో వుంటూ ఇక్కడ కార్యక్రమాలెలా సాగించగలవు మాధురీ... ఇంపాజిబుల్‌”.

“సంకల్పము మంచిదైతే అన్నీ పాజిబులే! లెట్‌ మీ ట్రై...” లేచి వెళ్లి పడుకుంది మాధురి.

ఆమెలో నిద్రాణమై వున్న ఆమె అంతశ్చేతన మేల్కొని నిద్రలో మాధురిని పలుకరించింది.

“మాధురీ! నాలుగు నెలల నౌకరీ కోసం నీవిక్కడున్నావు... కిషోర్‌కి కొన్ని షరతులు విధించి నౌకరీ చేస్తున్న నువ్వు . నెమ్మదిగా అన్ని విషమూల్లేసు జోక్యం చేసుకుంటున్నాను చూశావా... అదే నీ అసలు ప్రవృత్తి... దాన్ని అణిచిపెట్టి నీ అహానికి లొంగిపోయి ఈ కొత్త వ్యక్తిత్వాన్ని సంతరించుకొని పెంచి ప్లోషిస్ట్ర్లైన, వృద్ధ శరణాలయంలో సేవలు చేన్తూ శేషజీవితం గడిపేస్తానని (గ్రానీ నీతో అన్నవ్వుడు అలాంటి సేవలు నిష్థ్రయోజనాలన్నావ్యు మరి ఇప్పుడు నీవే సేవా కార్యక్రమాలు చేపట్టాలంటున్నాను- ర తయ ఆస్తిని సి పేర రిజిస్ట్రర్‌ చేయించుకోడానికి నిరాకరించిన నీవు... ఇప్పుదొ ఆస్తితోనే ఆరోగ్య సేవా కేంద్రాన్ని స్థాపించాలని ఆలోచిస్తున్నావు. కిషోర్‌లోని మంచితనాన్ని. వృష్పుదిస్పుడు గుర్తిస్తున్నావు. సేవా కార్యక్రమాల పట్ల అతని ఉన్నుఖుణ్జి చేస్తున్నావు సౌమ్యతో ఆత్మీయతను పెంచుకుంటున్నావు, అనురాగాన్ని పంచుకుంటున్నావు ఈ ప్రాంత ప్రజల పట్ల సానుభూతిని చూపతున్నావు. నౌకరీనైతే వదిలివేయవేమో గానీ ఈ ఆత్మీయతానురాగాలను అకస్మాత్తుగా క్రుంచి వేయగలవా... ఇంతెందుకు... పూర్వపు ఉత్సాహంతో నువ్వు మళ్లీ బొంబాయి వెళ్లలేవు. నీ ప్రవృత్తికి, నీ అహంకారానికి పోరు సాగుతున్నదిప్పుడు, ఈ ఘర్షణలో నువ్వు బొంబాయి వెళ్లలేవు. ఇక్కడే స్థిరపడతావు”

చివుక్కున లేచి కూర్చుని శూన్యములోకి చూస్తూ ఉద్వేగములోనే గొణిగింది మాధురి.

“న్లో! నో! అలా జరగడానికి వీలు లేదు. నేను బొంబాయి వెళ్లి తీరాలి. అక్కడ నాకెంతో భవిష్యత్తుంది. నాకంటూ ఒక హోదా సంపాదిస్తాను. ఆ తర్వాత... ఇక్కడ

కాకపోతే... అక్కడ... అక్కడ .. సేవా కార్యక్రమాలు చేపడతాను. కిషోర్‌ లాంటి వాళ్సు చేయలేని కార్యాలను నేను చేసి చూపిస్తాను. నాకు ఆ కాన్ఫిడెన్స్‌ వుంది” ఆమె హృదయానికీ మనసుకు మధ్య జరిగిన సంఘర్షణల మగతలోనే తెల్లవారింది.

అవలిగట్టు 85 చాసాస్తాచాచాపాచాచ్తాహియాసా హి సిరాపిహిచా పా యానాస్టాచార ార రారారా రాల ిసాస్తాచ ాల్టాస్తాస్తాస్తాసానాచాస్తాషాసాటా

అమెరికా నుండి సౌమ్య తల్లితండ్రులు ఫోన్‌ చేశారు. మాధురి ఫోన్‌ ఎత్తుకుంది. “చ్చాల్లో! కిషోర్‌ గారు లేరండీ... సౌమ్య చేత మాట్లాడించాలా... ఇదిగో వన్‌ సెకండ్‌... చుమ్మీ... చుమ్మీ... అమెరికా నుండి వు ఫోన్‌” ఫోన్‌ సౌమ్య చేతికిచ్చింది.

“హల్లో మమ్మీ... ఐయామ్‌ ఫైన్‌” గొంతు గాద్గదికం అయింది. కంట నీరు తొజికాయి. “నో నేనేమి వదవడము లేదు. కాలికి కొంచెం గాయము అయింది. ఇపుడు బాగుంది. ఆంటీ నన్ను బాగా చూసుకుంటున్నారు... ఆం... ఆంటీ అంటే కుట్టీ లతా కిస్సు మామయ్య తీసుకొచ్చారు. వెరీ నైస్‌ ఆంటి... అవును నన్ను చుమ్మీ అనే పిలుస్తుంది ఆంటీ. మీరు త్వరగా ఇండియాకు వచ్చేయండి మమ్మీ.... సరే... డాడీ మీరెలా వున్నారు... నేనిక్కడ అల్లరి చేయడం లేదు... నాకా... నాకేం కావాలో మమ్మీ లిస్టు రాసుకుందిగా ఆమెనడిగి ఇప్పించుకోండి... అమ్మమ్మ దగ్గరికా... ఇంకా వెళ్లలేదు... తరువాత నన్ను గుంటూరుకు తీసుకెళతానన్నారు మామయ్య... అలాగే బై...” కండ్ల నీళ్లు తుడుచుకుంటూ ఫోన్‌ పెట్టేసింది సౌమ్య

“ముమ్మీ ఏడుస్తున్నావా” కండ్లు తుడుస్తూ అంది మాధురి.

“మమ్మీ డాడీ గుర్తుకొచ్చారు. అంతే నో ప్రాబ్లమ్‌” మాధురి భుజంపై తల వాలుస్తూ అంది సౌమ్య,

ఆ రాత్రి కిషోర్‌ అమెరికాకు ఫోన్‌ చేశాడు. “హల్లో సిస్‌... ఎలా వున్నారు. నా జాబు చేరిందా... సోమీకి కాలు దెబ్బ తగిలిన విషయం మీరు కంగారుపడతారని ఫోన్‌ చేయలేదు. అందుకే వివరంగా జాబు వ్రాశాను. ఇప్పుడు బాగైపోయింది... రియల్లి... షి ఈజ్‌ రియల్లీ పర్‌ఫెక్టలీ వెల్‌ నౌ... ఇప్పుడు డేటన్‌లో వున్నారా. నిరంజన్‌ అనితా ఎలా వున్నారు... ఆహాం... డేటన్‌లో ఏర్‌ఫోర్స్‌ అకాడమీ, జనరల్‌ మోటర్స్‌, ఇండియన్‌ టెంపుల్స్‌ చూశారా... అనితా, నిరంజన్‌లు చూపించారా!... ఫ్లోరిడా మయామి తప్పక చూడండి. వెస్ట్‌ వర్జీనియాలో హరేరామ టెంపుల్‌, పిట్స్‌బర్గ్‌లో వేంకటేశ్వర టెంపుల్‌ మిస్‌ కావద్దు... నయాగరా... డిస్నీలాండ్‌ నెక్స్‌ మంత్‌ పోతారా... అన్నీ చూసి రండి... కెనడా కూడా వెళ్లి రండి. అక్కడ నా (ఫ్రెండ్స్‌ అడ్రస్‌ ఇచ్చానుగా... వచ్చెప్పుడు లాస్‌ ఏంజిల్స్‌ సింగపూర్‌ల మీదుగా రండి... సరే... అలాగే షాన్‌ చేశారా... అయితే మెడ్రాస్‌లో లాండ్‌ అవుతారన్న మాట... ఎవరూ! కుట్టీ ఆంటినా... నేను సోమీ కోసం ఇక్కడ ఒక మిఫ్రైస్‌ను కేర్‌టేకర్‌గా ఏర్పాటు చేశాను. ఆమే కుట్టీ. షీ ఈజ్‌ నైస్‌... ఏమిటీ... మీకు ఆమె గొంతు మాధురి గొంతులాగా వినపడిందా.. కాదు... ఈమెది హైదరాబాదు... మాధురి విషయమా... యధాతధంగా వుంది పరిస్థితి... ఆమె తాతయ్య చనిపోయారు. ఆమె ్రస్తుతం హైదరాబాదులో వుంది. టైం వోనీ కెన్‌ సాల్వ్‌ అవర్‌ ప్రాబ్లమ్‌... అమ్మ బాగానే వుంది. వీలు చూసుకుని సౌమ్యను తీసుకెళ్లి వెళ్లి అమ్మను చూసి వస్తాను . ఆమె ఇక్కడికి రాదు... ఎంతో చెప్పి చూశాను.... మీరు వచ్చిన తరువాత అందరం కలిసి అడిగి చూద్దాం... ఓకే ఎంజాయ్‌ యువర్‌ సెల్ప్‌... టై...” ఫోన్‌ పెట్టేశాడు కిషోర్‌.

మర్షాడు ఉదయం గుంటూరు నుండి శ్యామలాదేవిగారు ఫోన్‌ చేశారు “హల్లో కిషోర్‌ బాగున్నావా నాయనా!... నేనా... నా పరిస్టితి అలాగే వుంది. మోకాళ్ల నొప్పులు ఇ్రాచ్యాలసిచాచ్టార్టాచ్తాసిచ్టాచాచాచాచ్తాస్తాచ్తార్తాలిం పిచి చాచ్టాస్టాస చా సాధా పైచాతుచ్తుట్టాస్తాపాప్టాల్తాతుతుల ఉం ట్తాస్టాట్తా

తగ్గలేదు. కన్ను ఆపరేషన్‌ చేయించుకోవాలి... హైదరాబాదుకా... ఎందుకులే బాబు ఇక్కడే మన వ్యామిలీ డాక్టరుగారు ఆపరేషన్‌ చేయిస్తామన్నారు . సరే.. పాప ఎలొ వుంది? బాగా అడ్జస్ట్‌ అయిపోయిందా... దాన్ని ఒకసారి గుంటూరు తీసుకొచ్చి చూపించి వెళ్లు నిన్న నీవు లేనప్పుడు పాపతో ఫోన్‌లో మాట్లాడాను... అప్పుడు ఎవరో ఫోన్‌ ఎత్తుకున్నారురా... ఎవరూ... సౌమ్య కేర్‌టేకరా... గొంతు ఎక్కడో విన్నట్లుంది... ఆక ... అదే అచ్చు కోడలు గొంతులాగుంటేను.. సరే నేనే పొారపడ్డానెమో... చెవులు బాగొనే వినిపిస్తున్నాయి లేరా... కోడలి విషయం ఏమైనా తేలిందా. నువ్వొకసారి బొంబాయి వెళ్లి అమ్మాయితో మాట్లాడితే మంచిది బాబూ... పట్టుదలకు పోవద్దు. . నన్ను రమ్మన్న వస్తాను... వద్దంటావా... ఏమో బాబూ! ఇక నాకే కోరికలూ లేవు... మీరిద్దరూ ఒకటై నా నోము ఫలిస్తే మా నాన్నగారిని నీ కొడుకులో చూసి వెళ్లిపోతాను” న్వరం వణుకుతుండగా ఫోన్‌ పెట్టేసింది ఒకరోజు ఉదయం ముందుగా ఫోన్‌ చేసి మేరీ కరుణ వచ్చింది రోనీ మేరీని చూసి మొరగదం మొదలెట్టింది. కుక్కను నివారించి మేరీని లోపలికి తీసుకొచ్చింది మాధురి. మేరీ కరుణను అమాంతంగా కౌగలించుకుంది మాధురి. తెచ్చిన ఫలహారాలు మాధురి చేతికందించింది మేరీ... సౌమ్య ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ నిల్చుంది. కాలికి బ్యాందేజి వేసి వుంది.. “చుమ్మీ ఈవిడ మా గ్రానీ” పరిచయం చేసింది. మేరీ సౌమ్య నుదుటిపై ముద్దెట్టుకొని ఓ గులాబి రెండు క్యాట్‌బరీస్‌ అందిస్తో అంది. “ఏమయింది పాప కాలికి”. “దెబ్బ తగిలింది, కుట్టీ ఆంటీ హాస్పిటల్‌కి తీసుకెళ్లి ఇంజక్షన్‌ వేయించింది... చూడండి ఎంత నొప్పో...” మక్కి చూపిస్తూ అంది. తన పేరు మార్పుని గమనించమననట్టు సైగ చేసింది మాధురి. చిరునవ్వుతో ఆమెకు సమాధానము ఇచ్చింది మాధురి. “కుట్టీ ఆంటీ! (గ్రానీ నీకు నాన్నమ్మా... అమ్మమ్మా. .” అంది సౌమ్య. “శెండూనూ... షీ ఈజ్‌ మై గ్రానీ” ముక్తసరిగా అంది మాధురి. “క్షుట్టీ అంటీకే కాదు నీకు కూడా నేను గ్రానీనౌ సౌమ్య బుగ్గమీద చిటికె వేస్తూ అని ఇంకొక గులాబి పువ్వును మాధురికిచ్చింది మేరీ. “అదెలా?” ప్రశ్నించింది సౌమ్య. “ఓల్డ్‌ లేడీస్‌ అందరికీ గ్రానీలే చుమ్మీ” మాధురి చెప్పింది. “గ్రానీ మీరెక్కడుంటారు”. “హైదరాబాదు సిటీలో”. “క్చిటీలోనా... అంటీ మనం కూడా సిటీ వెళదామా” “పూర్‌ నేను తీసుకెళతాను. అక్కడ నువ్వు బోల్టు షాపింగ్‌ చెయ్యొచ్చు” మేరీ కరుణ అంది.

ఆవలిగట్టు 87 “అయితే మా కిస్సు మామయ్యతో చెప్పు గ్రానీ! మామయ్య కూడా వస్తే మనందరికీ అన్నీ కొనిస్తాడు”. ్‌ “మామయ్య లేకున్నా సరే నేనే నీకన్నీ కొనిస్తాను పాపా!” సౌమ్య వీపు తదుతూ అంది కరుణ.

“నీకెక్కడిదంత డబ్బు గ్రానీ!?” మళ్లీ సౌమ్య ప్రశ్న.

“కుట్టీ ఆంటీ ఇచ్చింది”.

“అవునా ఆంటీ! మీ దగ్గర బోల్డు డబ్బుందా” మాధురి మధ్యలో అందుకుంటూ.. “చుమ్మీ నువ్వెళ్లి మాథ్స్‌ టేబుల్స్‌ కంరస్థము చెయ్యి... పైకి వెళ్లి నీ స్టడీ రూమ్‌లో కూర్చో .. మా మంచి చుమ్మీ..” గడ్డం పట్టుకుని అంది.

లక్ష్మీ వచ్చి సౌమ్యను మేడపైకి నడిపించుకెల్లింది.

మేరీ కరుణ సోఫాలో కూర్చుంది.

“కిషోర్‌ ఇప్పుడే ఫ్యాక్టరీ కెళ్లాడు. లంచ్‌కి జాయిన్‌ అవుతానని చెప్పమన్నాడు” మాధురి చెప్పింది.

మేరీ కరుణకు ఇల్లంతా తిప్పి చూపింది మాధురి.

“జేవీ నీకెలా వుందిక్కడ!” (ప్రేమగా అడిగింది కరుణ.

“ఐయామ్‌ ఫైన్‌ గ్రానీ! సౌమ్య ఈజ్‌ వెరీ నైస్‌... నువ్వే అక్కడ ఒంటరిగా వుంటున్నావు... ఇంకెన్నాళ్లు... ఈ గడువు తీరిపోగానే మనము బొంబాయి వెళ్లిపోదాము”.

“ఒంటరితనం ఎవరికైనా బాధాకరమే బేబీ. కుటుంబంలో నలుగురితో కలిసి జీవించగలగడం ఒక గొప్ప వరం.. అది నీకిక్కడ లభిస్తున్నదనుకుంటాను... బై దిబై... బొంబాయి అంటే గుర్తుకొచ్చింది. బొంబాయి నుండి ప్రదీప్‌ అట.... నీకోసం రెండుసార్లు ఫోన్‌ చేశాడు”

“ఏమి చెప్పాడు ఫోన్‌లో” అడిగింది

“మొదటిసారి నువ్వెక్కడుండేది చెప్పమన్నాడు. ఫోన్‌ నెంబర్‌ ఇవ్వమన్నాడు. నేను చెప్పలేదు. నీతో మాట్లాడిన తర్వాత అవసరమైతే ఇవ్వవచ్చుననుకున్నాను”.

“నేనిక్కడ వున్నట్లు ఎవరికీ చెప్పవద్దు (గ్రానీ! ఫోన్‌ నెంబరు కూడా ఎవ్వరికీ ఇవ్వద్దు”.

“రెండోసారి ఫోన్‌ చేసినప్పుడు తను నీ ఫ్రెంద్‌నన్నాడు. నేనెవరైంది అడిగాడు. చెప్పాను. నీకు బొంబాయిలో మోడల్‌గా మంచి కాంట్రాక్టులు వస్తున్నాయట. నీకు నచ్చచెప్పి నిన్ను బొంబాయికి త్వరగా పంపమని రెక్వెస్టు చేసుకున్నాదు.

ప్రదీప్‌ ఎందుకలా తన వెంటపడుతున్నాడు అర్ధం కాలేదు మాధురికి. కిషోర్‌ వచాడు. “సారీ గగ్రానీ కొంచెం ఆలస్యమైంది. మీరిలా ఇంటికి రావడం నాకెంతో సంతోషంగా వుంది” అన్నాడు

“దిస్‌ ఈజ్‌ ఆల్ఫో మై హౌస్‌ మై డియర్‌ సన్‌” కరచాలనం చేస్తూ అంది మేరీ.

మేరీ అన్న మాట మాధురికి రుచించలేదు. ఫిసిసాస చాప ాచ్తాచ్తుచాష్టారాలాష్టార స్టారా సాచ్టాస ర్ట ర్టంహిర్ట ర ట్టార్టుస్టాట్టర్టుట్టాంసైట్టాస్టాన్టాస్తా "

అవలిగట్టు 88 న్‌

“అది మీ అభిమానం గ్రానీ” అని మాధురితో “మేడమ్‌! లంచ్‌ రెడీ చేయమని లక్ష్మీతో చెప్పగలరా” రెక్వెస్టింగ్‌గా అన్నాడు.

కిషోర్‌ మాధురిని “మేడమ్‌” అని సంబోధించడం మేరిని ఆశ్చర్యపరిచింది వారిద్దరికీ మధ్య ఇంకా కొనసాగుతున్న దూరాన్ని ఆ సంబోధన విడమరబీంది. మాధు కిచెన్‌లోకెళ్లింది.

“కిషోర్‌! మాధురి ఎలా వుంది? అడ్జస్ట్‌ అయిందా” అడిగింది మేరీ.

“ఫైన్‌ గ్రానీ! షీ ఈజ్‌ పర్‌ఫెక్ట్‌ ఇన్‌ హర్‌ డ్యూటీ... ఇప్పుడిప్పుడే అన్ని విషయాల్లోనూ కొంత చారవ తీసుకుంటోంది!” చెప్పాడు.

“అయితే ఇదేమిటీ .. ఆమెను మేడమ్‌ అని పిలుస్తున్నావు"

“ఆమె షరతు ప్రకారం ఆమె ఐడెంటిటీని నేనెవరికీ రివీల్‌ చేయలేదు. . అమె కేవలం మేడమ్‌ కుట్టీగానే వ్యవహరిస్తున్నదిక్కడ. . కానీ ఆమెలో నాకు కొంత మూ ల కనిపిస్తున్నది. మూడేళ్లుగా పెంచుకున్న అసూయా ద్వేషాల నుండి ఆమె బయటపదడాని ఇంకా కొంతకాలం పడుతుంది గ్రాస్‌” వినమతాఫావంతో అన్నాడు కిషోర్‌.

నొకూ ఆమెలో కొంత మార్పు కనిపిస్తున్నది ప్రభువు నా ప్రార్ధన తప్పక ఆలకిస్తాడు. పతి విషయానికి సమయం ఒకటి వుంటుంది అందాకా నీవు సమన్వయం: వుండు కిషోర్‌” (ప్రాధేయపడింది కరుణ. (

పూర్తిగా ఆమెను ఆమె స్వేచ్ళకూ నిర్ణయానికి వదిలేశాను గ్రానీ. ఆమె మన మార్చుకుంటే సంతోషమే. కాదని ఆమె విడాకులు కోరుకున్నా నేను సిద్ధంగానే వున్నాను కాకపోతే ఇదో. . ఈ మిష మీద ఆమెకొక అవకాశాన్ని కల్చించాను ”

“నీ మనసు నాకు తెలుసు కిషోర్‌. ప్రభువు నిన్ను తప్పక ఆశీర్వదిస్తాడు” శిలున చిహ్నాన్ని కంద్లకద్దుకుంటూ అంది మేరీ.

మేడ మీద నుండి సౌమ్యతో దిగి వచ్చింది మాధురి. వాళ్ల రాకను గమనించి టాపిక్‌ మారుస్తూ అంది మేరీ *క్రిష్షాగ్ర్‌ లేం రావాలంటూంది పాపతో పాటు నువ్వూ, బేబీ కూడా కలిసి వస్తే రెండు రోజులుండి రావచ్చుగా". /

“అరే కిస్సూ మామయ్య మీకు తెలుసా గ్రాసొ .. బేబీ అంటున్నారు... బే ఎవరిక్కడ* ప్రశ్నించింది సౌమ్య,

_“లొనీకి నేను బేబీ... నువ్వు అందరికీ బ్రేల్చీ? నవ్వుతూ అంది మాధురి. సొమ్యను చేయి పట్టుకొని డైనింగ్‌ టేబుల్‌ వద్దకు నడిపించుకెళ్లింది అంతా భోజనం చేశారు.

సౌమ్య మంచి ఓ వీడియో కార్టూన్‌ ఫిల్మ్‌ మేరీకి చూపించింది.

సాయంకాలం కిషోర్‌ మేరిని హైదరాబాదుకు కారులో తీసుకెళ్లి మేజర్‌ ఇంటీ వద్ద దిగబెట్టాడు ..

“కిషోరొ నా మాటకేమీ సమాధానం చెపే రోజులు మీరంతొ ఇక్కడికి రాకూడదూ” అడిగింది మేరీ. “పలొదు. రెందు రోజు

“గ్రానీ! నాకు వీలుపడదేమో! వాళ్లిద్దరినీ పంపుతాను? ఇవాటు ఇచ్చాడు కిపోర్‌.

“సో... కిషోర్‌... టేక్‌ కేర్‌ ఆఫ్‌ బేబీ. నీ మనసును మె కష్షపెట్టేటట్లు ప్రవర్తించినొ నువ్వు ఓర్చుకో... బై” అంది మేర. స్‌ు ఆ ప్టపెట్టే టలాం సచచసచాచసాసాసనరచరసాసాసపాపాసచచు పారా ననటుతుతులతడడమయమతతతిషాటో

ఆవలిగట్టు 89 ససాారానాటాసారారాిసాసానా నారాచ చాచ గాయ ారారారా యాయ యారాయాయాసానాయాయిసాహిటిసిసాసా

“షూర్‌ గ్రానీ!... బై...” చెప్పి వచ్చేశాడు కిషోర్‌,

రోజులు గడిచిపోతున్నాయి. మాధురీ, సౌమ్య మరింత దగ్గరయ్యారు. కిషోర్‌కి మాధురికి మధ్య దూరంలో మార్పులేదు. సౌమ్య కాలిగాయం పూర్తిగా మానిపోయింది.

అమెరికా నుండి లతా, ఆమె భర్త ఫోన్‌ చేశారు. సౌమ్యతో మాట్లాడించింది మాధురి. పాప మాటల్ని మాధురి ఆసక్తిగా వినసాగింది.

“అవును మమ్మీ... కుట్టీ ఆంటీ నాకు బాగా (్రైండ్‌ అయిపోయింది. ఆం నయాగరా చూశారా... దిస్నీ లాండు కెప్పుడెళతారు. అక్కడ బోల్డు బొమ్మలుంటాయట... నాకు మిక్కీ మౌసీలను తీసుకురారా... సరే! ఎప్పుడూ... ఇంకో నెలలో ఇండియా తిరిగి వస్తున్నారా. ఆం ఏటీ... మామయ్య నేనూ ఏర్‌పోర్టుకు రావాలా... మాతో పొటు కుట్టీ ఆంటీనీ కూడా తీసుకొస్తాము మమ్మీ... మమ్మీ... కుట్టీ, ఆంటీని మనతోపాటు ఢిల్లీలో వుంచుకుందామా మమ్మీ... ప్లీజ్‌... అయ్‌... థాంక్యూ మమ్మీ... మామయ్యకు ఈ విషయం చెప్పాలా... ఆయన ఒప్పుకోకపోతే ఎలా మరి... నో... నో... మామయ్య ఒప్పుకోకపోతే నేనూ కుట్టీ ఆంటీతో పాటు ఇక్కడే వుండిపోతాను... ఏటీ ఆంటి కిష్టమో కాదో అడగాలా... ఆంటీని నేను ఒప్పిస్తాను... షీ విల్‌ అగ్ర... ఏటీ... ఆమె నో వచ్చేదాకానే ఇక్కడుందేటట్టు ఒప్పుకుందా... నో... నో... అలాగైతే ఆంటీ ఎక్కడుంటే నేనూ అక్కడుంటాను... సెలవులకు ఢిల్లీ వస్తుంటాను... సరేనా... థాంక్యూ మమ్మీ... దాడీకి బై చెప్పు. సో... బై మమ్మీ” సౌమ్య ఫోన్‌ పెట్టేసి ఎగిరి గంతేసి మాధురి మెడ గరచుకుని అంది.

“ఆంటీ మమ్మీ ఓకే అంది సో... గెట్‌ రెడీ... ఢిల్లీ చలో... వోన్లీ వన్‌ మంత్‌ టైం...” మాధురిని ముద్దులతో ముంచెత్తి వుక్కిరిబిక్కిరి చేసింది సౌమ్య

“చుమ్మీ! నేను నీతో రాలేను... బొంబాయిలో నాకు ఉద్యోగం వుంది. అక్కడికి వెళ్లిపోవాలి”,

“న్లో ఆంటీ... యు మప్స్‌... ఢిల్లీలోనే నీకో మంచి జాబ్‌ ఇప్పించమని డాడీకి చెప్పుతాను. మా స్మూల్‌లోనే టీచర్‌గా చేరండి. మాతోనే వుందురుగానీ” నొసలు పైకెత్తుతూ అంది సౌమ్య,

“నో చుమ్మీ! బొంబాయిలో నా జాబ్‌ చాలా పెద్దదమ్మా!”

“అయితే నేనూ నీతో బొంబాయి వచ్చేస్తాను. ఫోన్‌లో మమ్మీకి చెప్పానుగా”.

॥న్లో చుమ్మీ! బొంబాయిలో నాకు బిజీ జాబ్‌... నువ్వు ఒంటరిగా వుండలేవు. నేనే వీలున్నప్పుడు నిన్ను ఢిల్లీ వచ్చి చూసొస్తాను”.

“షో... అంటీ! అలాగైతే దాడీకి చెపుతాను. డాడీని బొంబాయికి ట్రాన్స్‌ఫర్‌ చేయించుకోమంటాను”.

ఆ సంభాషణ వారిద్దరి మధ్య ఆత్మీయతను, సాన్నిహిత్యాన్ని చాటుతుంది.

సాయంకాలం కిషోర్‌తో ఆమె అమెరికాకు ఫోన్‌లో మాట్లాడిన విషయాలన్నీ వల్లించింది సౌమ్య, సస చా సా సట సానా హయ టి టయ టసాప పాటు టాటా హిటాచి ఛిటాటా చాచి టాటాటాటాటాటైటనునా

ఆవలిగట్టు 90 తి లలల లలల ర్ట లల లల లి ంంలింంస్టళ హై హితాయ చలం య ర్ట ల్ట లచ్చ ళ్టల స ట్టిట్టిట టల లలల లల ల్టం సలి (1

“కిస్సూ మామయ్యా! నువ్వెలాగైనా ఆంటీని ఢిల్లీకి వచ్చేటట్టు ఒప్పించవా! బ్రతిమాలుతూ అంది సొమ్య.

నవ్వుతూ తల వూపాడు కిషోర్‌.

సైకిల్‌ తొక్కుకుంటూ కాంపొండులోకెళ్లింది సౌమ్య, క

“మాశావా మాధురీ! సౌమ్య నిన్ను ఎంత ఇరకాటంలో పెట్టేసిందో రోజు రోజు దాని మారాము ఎక్కువ అవుతుంది... అందుకే పాపతో ఎక్కువ సాన్నిపాత్యం పెంచుకోవద్దన్నాను” అన్నాడు కిషోర్‌, శే

“అలా ఎందుకనుకుంటున్నానవు... చిన్న పిల్లలంతే .. ఢిల్లీ వెళ్లి చదువులో పదిపో త అన్నీ మరిచిపోతుంది. ప్రస్తుతానికి ఆమె అడిగిన వాటికన్నిటికీ సరేననాలి ఇక్కడున్నం "సేపు ఆమెను మనం సంతోషంలో పెట్టాలి”.

“సీకు చిన్నపిల్లలంటే అంత ఇష్టమా' అడిగాడు కిషోర్‌,

పిల్లలంటే నీకిష్టం లేదా. ఇష్టం లేకపోతే ఇంటికి వస్తూనే పాప కోసం అలౌ వెతుకుతూంటావు ఎందుకూ ప్రశ్నించింది మాధురి.

“పిల్లలంటే నాకూ ఇష్టమే .. కానీ కోరిక మాత్రమే వుంటే ఏమి లాబం. నాకంటూ పిల్లలు లేరుగా... ఇంక కొద్ది రోజులకు సౌమ్య కూదా వెళ్లిపోతుంది. ఆ ఎడబాటు భరించడం కష్టమౌతుందేమో” నిర్వేదంగా అన్నాడఉి కిషోర్‌.

“నీకు మాత్రము పిల్లలెందుకు కలగరు... ఇంకో పెండ్లి చేసుకో. తప్పుకో కలుగుతారు” హితవు చెపుతూ అంది మాధురి.

కిషోర్‌ వ్యంగ్యంగా నవ్వుతూ అన్నాడు 'ఇంకో పెళ్లా... ఒక పెళ్లి విడాకులకు దారి తీసింది... ఇంకో పెడాకులు కోరి తెచ్చుకోమంటావా... ఒకవేళ చేసుకోవాలనై నీలాంటి మంచి అమ్మాయి దొరకాలిగా”.

“న్సేన్స మంచిదాన్నా.. నాకంటే నీకందరూ మంచివాళ్లే... దొరుకుతారు .. నీ పాతఫ్రెంద్స్‌లో వెతుక్కో పరిహాసంగా అంది మాధురి,

“మాధుఠరీ! నీ మనసులో నన్నెంత చెడ్డగా చిత్రించుకున్నావో చూడు అప్పటి మూడు నెలలూ నన్నప్రా ర్థం చేసుకొని, నీ ఆలోచనల సుడిగురిడాలలో పడి నా దూరమయ్యావు ఈ మూడేళ్లు నీ స్వేచ్చకు నేను 'అదురాలేదు. నీలోని ఉటేకం ఉడుకు రక్తపు ప్రభావమని సరిపెట్టుకున్నాను. ఇప్పుడు గ్‌ మూడు నెలల్లో నాలో మ! మంచి గుణాలైనా నీకు కనిపించలేదా... కస్పించలేదంటి అది నా చరద్భష్టం. పోస్‌ ఇంకెంత కాలం... ఇంకో నెలలో నీ న్లాకరీ అంతమౌతుంది. ఇక్కడున్న స్వేచకర నీకు బొంబాయిలోనూ, విడాకులు తీసుకోవడంల్తోను ఎక్కువ స్వేచ్చ వుందనుకుం అలాగే కానీ... కానీ ఒకటి మాత్రం నిజం... నేను మరో పెళ్లి చేసుకునే ప్రశ్నే లేదూ జీవిత గమ్యం పెండ్లి మాత్రమే కాదు. నాకెన్నో ఆశలున్నాయి, ఆశయాలున్నార్యా ఇంకా సాధించవలసిన పనులున్నాయి. ఈ ప్రపంచంలో గొప్ప వ్యక్తులంతా పెళ్లి కొనివొ' సంత్‌ మహాపురుషులెందరో బ్రహ్మచారులే... స్వామి వీవేకానంద, శంకరాచార్య రామానందతీర్థ అందుకు ఉదాహరణలు. గొప్ప రాజకీయ వేత్తలయిన తెన్నేటి విశ్వనాథం: ఫిచిసాాహిససాసాపాపాచాచసాసచటం సాచిససాసపహాపాసాటుటాసాచ పచ యటాసాచతా టాటాల

ఆవలిగట్టు 91 కామరాజ నాదార్‌, అటల్‌ బిహారి వాజ్‌పేయ్‌ వీరంతా అవివాహితులే. ఎందరో విజ్ఞాన శాస్త్రవేత్తలు పెండ్లి చేసుకోలేదు నేను వాళ్లకు అతీతుణ్జి కాను. నాకు వాళ్లకూ చాలా తేడా వుంది. నేను గొప్పవాడ్ని కొను పెండ్లి కూడా చేసుకున్నాను . కాకపోతే పెండ్రయిన బ్రహ్మచారిని” నిట్టూరుస్తూ అన్నాడు కిషోర్‌

మాధురి మనోభావాలపై హృదయం పరుచుకుంది. మనస్సును ప్రశాంత పరచడానికి ప్రయత్నించింది. ఘర్షణలో పూర్వపు తీవ్రత లేదు

పోన్‌ (మోగింది

కిషోర్‌ ఫోన్‌ ఎత్తాడు. “ఏం పేరన్నారు. (వ్రదీపా బొంబాయి నుండి మాట్లాడుతున్నారా. . ఎవరు కావాలి మీకు?. . ఇదో ఇస్తున్నాను ఫోన్‌ మాధురికిస్తూ అన్నాడు “ప్రదీప్‌ అట. . బొంబాయి నుండి ఫోన్‌ చేస్తున్నాడు”.

“హల్లో ఎస్‌ స్పీకింగ్‌... వాట్‌ డూయూ వాన్ట్‌... కుదరదు... ఇంకా కొంతకాలం బొంబాయి రావడం కుదరదు. ఇలా ఎల్లప్పుడూ ఫోన్‌ చెయ్యొద్దు .. ఈ ఫోన్‌ నెంబరు ఎవరిదైతే నీకేం. నీకెవరిచ్చారు ఈ నెంబరు. ఇంతకు ముందు మాట్లాడిన మగగొంతు ఎవరిదైతే నీకేం .. షట్‌ అప్‌ . బొంబాయికి వచ్చిన తర్వాత కలుసుకొని మాట్లాడు.. నో మోర్‌ టాక్‌ ప్లీజ” సడన్‌గా ఫోన్‌ పెట్టేసింది.

ఫోన్‌లో మాట్లాడుతున్నప్పుడంతా మాధురి ముఖ కవళికలను గమనిస్తున్నాడు కిషోర్‌.. అమె చాలా కోపంగా వుంది

“ఎవరు మేడమ్‌” అదిగాడు.

“వాడొక ఇడియట్‌” అంది.

“ఏం చేస్తుంటాడు” అడిగాడు

“వాడూ ఒక మోడల్‌ కొన్ని కాంట్రాక్ట్స్‌లో కలిసి పనిచేశాడు” చెప్పింది మాధురి.

“ఇప్పుడేమంటాడు” అడిగాడు కిషోర్‌.

“నేను బొంబాయి వచ్చేయాలట... లేకపోతే మంచి మంచి కాంట్రాక్టులు ఎగిరిపోతాయట. . తన కాంబినేషన్‌లో మంచి బిజినెస్‌ వుందట” కోపంగా అంది.

“దానికంత కోపమెందుకు! ఎలాగూ ఆ వృత్తిలో వుందాలనుకుంటున్నప్పుడు అవకాశాలు పోగొట్టుకోవడం మంచిది కాదు... నీ మంచి కోసమే అతడు సలహా ఇస్తున్నాడేమో”.

“నా మంచి కోసం అతను, మీరూ, ఎవరు చారవ తీసుకోనవసరం లేదు.. సలహాలివ్వనక్కరలేదు. . నా విషయాలు నేను చూసుకోగలను* మూడీగా లోపలికెళ్లింది మాధురి.

బొంబాయి మీద కాకపోయినా ప్రదీప్‌లాంటి సాంగత్యానికి మాధురి విముఖంగా ఉండాలని ఆమెలో వస్తున్న మార్చును గమనించాడు కిషోర్‌

వీక్‌ ఎండ్‌లో కిషోర్‌ సామ్యను గుంటూరు తీసుకెళ్లాడు . ఇంటిలో మాధురి ఒక్కర్తే అయిపోయింది... లక్ష్మీ తోడు ఆమెకు ధైర్యాన్నిచ్చింది

రై అవలిగటై

శ్యామలాదేవి కొడుకుని, మనవరాలిని చూసి మురిసిపోయింది... ఆ రెండు రోజులు ఆమెకు పర్వదినాలు... కాళ్ల నొప్పులు ఎగిరిపోయాయి. మనవరాలి కంటినిండా చూసుకోవడానికి ఆమె చత్వారం అడ్డు రాలేదు. తనకు తెలిసిన ఆ పదార్జాలన్నీ చేయించింది.

“అమ్మమ్మా! ఇన్ని డిషెస్‌ చేయించావు... నాదేమన్నా పిళ్ళారి సామి వొఖి అనుకున్నావా! అన్నీ ఫ్రిజ్‌లో పెట్టించండి... మీరు నెల రోజుల దాకా తినొచ్చు” సౌమ్య అన్న మాటలే ఆమె పెద్ద చేతికి తార్మాణం స్త

“నెల రోజులెందుకమ్మా... ఈ రెండు రోజుల్లోనే అయిపోతాయి... నీ పేరు చెప్పి సర్వెంట్స్‌ అందరికీ పంచుతాను... అంతా కలిస్తే పిళ్లారీ సామి పొట్టే అవుతుం ఈ రోజే వినాయక చవితి అవుతుంది మనకు... ఎప్పుడు బంధుమిత్ర సపరిదొ సమేతంగా పండుగ చేసుకుంటే అప్పుడది వినాయక చవి. అవుతుంది” తల నిమురుతో అంది.

సౌమ్యను నగల షాపుకు తీసుకెళ్లి బంగారు వంకీలు, గాజులు, లక్ష్మీ డాలర్లే చైను తీసిచ్చింది. పట్టు పావడా, జాకెట్టు కట్టించి పాపకు నగలన్నీ పెట్టి తన ఒడీ కూర్చోబెట్టుకుని కిషోక్‌ చేత ఫొటో తీయించుకుంది.

ఆమె సంతోషానికి అవధులు లేవు.

ఆ రాత్రి కొడుకుని పిలుచుకుని కూర్చోబెట్టుకుని అడిగింది. “బాబూ కోడలు సంగతి ఏదో ఒకటి తేల్చుకోరా! వాళ్ల తాతయ్య తికున్నస్పందు నేనూ ఆయనా నుప కలిసి బొంబాయి వెళ్లి అమ్మాయికి నచ్చజెప్పి తీసుకొద్దామంటే విన్నావు కాదు. ఇప్పు పెద్దాయన కూడా కన్ను మూశాడు ఆమె తరపున మాట్లాదేందుకు కూడా ఎవర్యో లేరు... ఏం చేద్దామనుకుంటున్నావు... అసలు నువ్వు ఆ తర్వాత ఎప్పుడైనా కోడలు మాట్లాడావా... ఇప్పుడామె హైదరాబాదులోనే ఉంటున్నదనుకుంటున్నానవు... పోయి మాట్లాడలేక పోయావా! తప్పు లేదు బాబూ నీ జీవితాన్నీ దిద్దుకోవడానికి బేషజం: పట్టుదల వదిలి పెట్టెయ్యాలి. పోనీ నేను రానా”.

“నాకు పట్టుదల ఏమీ లేదమ్మా... నేను రెండుమూడు సార్లు వెళ్లి ఆమెకో మాట్లాడాను... మా వ్యక్తిత్వాలు కలిసి వుండేందుకు సరిపోవట. . విడిపోవడమే మంచిదని వాదిస్తున్నది... విడాకులు పొందడానికి లాయరుతో సంప్రదిస్తూ వుంది” తలవంచుకుని అన్నాడు కిషోర్‌.

విడాకులు అనే మాట వింటూనే శ్యామలాదేవికి చెమటలు పోశాయి. తేరుకుని అంది “విడాకులు దాకా వచ్చిందా బాబూ! నిరోధించడానికి ఇక మార్గమే లేదంటానా నువ్వేమనుకుంటున్నావు”.

“నాతో జీవించడం ఆమెకు అంత సంకటంగా ఉంటే కలిసి ఉండడం వల్ల వం ప్రయోజనమమ్మా! మంచిగా విడిపోవడమే బాగుంటుంది... మూడేళ్లు టైం ఇచ్చాము గదా... మనసు మార్చుకుంటుందనుకున్నాను... ఆమె పంతానికి పోయి... మనస్సు మార్చుకోలేదు మరి”.

ళ్‌ తర్వాత”

“ఆ తర్వాత ఆమె బొంబాయి వెళ్లి మోడలింగ్‌ చేస్తూ బ్రతుకుతుందట. బహుళౌ; తనకు నచ్చిన వొడెవరయినా తారసపడితే పెండ్లి కూడా చేసుకోవచ్చు” సారస చా నచ చి టా టయటా యయా టా యా టచ చా యచాధసాయాటాాసాటాయాతాసాపటాయాపాసటాటినిలా

అవలిగట్టు రం

“ఎంత మాట బాబూ! మన ఇంటావంటా లేదు... పోనీ ఆమె సంగతి వదిలెయ్‌... ఆ తర్వాత నీ సంగతి”

“నేను వ్యాపారం చేసుకుంటూ ఆర్జించిన ధనంతో పదిమందికుపయోగపడే ప్రజోపయోగ కార్యక్రమాలు చేపడతాను. నాన్నగారి పేరా, మీ పేరా కొన్ని అనాధ శరణాలయాలు, వృద్ధాశ్రమాలు ఏర్పాటు చేస్తాను. జీవితాన్ని సార్ధకం చేసుకుంటాను".

“అవన్నీ ఈ వయసులో చేయాల్సిన పనులు కాదు. ఇప్పుడు నీవు నెరవేర్చాల్సిన పని వాసిరెడ్డివారి వంశానికొక అంకురాన్ని ప్రసాదించడం. అది పెండ్లి ద్వారానే సాధ్యపడుతుంది.

“వంశాన్ని ఉద్దరించడమంటే వంశోద్దారకుణ్ణి పుట్టించి ఇవ్వడమని కాదమ్మా... పుట్టినా వంశాన్ని ఉద్దేరస్తాదని నమ్మకముందా! అవన్నీ వట్టి భ్రమలు. ఉద్ధరించడమేనే మోటకు సరియెన అప్షం నాకు తెలియదుగానీ, వంశాన్ని తరింపజేయడమనే మాటకు అర్ధం నాకు తెలుసు. “సత్‌ప్రవర్తనతో, బుజుమార్గంలో పయనించి సంపాయించింది... అదీ విత్తు కావచ్చు, విద్య కావచ్చు. విజ్ఞానం కావచ్చు, పదిమందికీ ఉపయోగపడేలా సద్వినియోగం చేస్తే అతని జన్మ తరిస్తుంది, వంశమూ తరిస్తుంది”.

“ఏమోరా నీవు ఎప్పూడూ ఇంతే! పెద్దపెద్ద మాటలు మాట్లాడుతావు. నేను సామాన్యురాలిని... నాకు అవి అంతుపట్టవు... నా ఆశ నాది... ఆశ తీరకుండానే గతిస్తానేమో...” పైట కొంగుతో కళ్లు తుడుచుకుంటూ పడుకుంది.

నిద్రపొయ్యేదాకా ఆమె కాళ్లు వాత్తుతూ నిశ్చింతగా నిద్రపోయిన ఆమెను చూసి ఆమెలోని అమాయకత్వాన్ని చూసి చిరునవ్వు నవ్వుకున్నాడు కిషోర్‌,

రెండు రోజులు క్షణాల్లో గడిచిపోయాయి.

తిరుగు (ప్రయాణమైన సౌమ్యను ముద్దులతో ముంచెత్తి “బేబీ! బాగా చదువుకో... మీ డాడీ, మమ్మీ ఢిల్లీకి పోయే ముందు మద్రాసు నుండి ఇక్కడికే వస్తారు. నువ్వూ, మామయ్య కూడా రండి... మళ్లీ త్వరలోనే కలుసుకుందాం... మీ కుట్టీ ఆంటీని అడిగినానని చెప్పు”.

“ఓకే అమ్మమ్మా... బై”

కిషోర్‌సీ, సౌమ్యనీ సాగనంపింది.

కిషోర్‌, సౌమ్య గుంటూరు వెళ్లిన ఆ రెండు రోజులూ లక్ష్మీ, సత్యంల సహాయంతో ఇల్లంతా సర్దింది మాధురి... కిషోర్‌ పడకగదిలో వార్డ్‌రోబ్స్‌, అల్మారాలు సర్దింది. సర్దుతుండగా కిషోర్‌ షల్ఫ్‌లో 'శశిబ్రాటా' రచించిన “ఎ సెర్చి ఫర్‌ హోమ్‌” కన్పించింది. ఆమే అంతకుముందే ఆ నవల చదివింది. అందులో భారతీయత ఉట్టిపడుతూ, నైతికపరమైన మనస్తత్వ విశేషణ, సనాతన అధునాతన రీతులను సమన్వయించి రచించిన నవల అది.... ఆ నవలలో కిషోర్‌ అభిరుచికి తార్కాణంగా స్ఫురించింది మాధురికి... ఆ నవల మధ్యలో నుండి ఒక ఫొటో క్రింద పడింది... ఆ ఫాటీ తమ పెండ్లి రిసెష్షన్‌ టైంలో కిషోర్‌ మాధురిని ముద్దు పెట్టుకుంటుండగా ఆ తన్మయతను ఫోటోగ్రాఫర్‌ ఫిల్మ్‌లో బంధించాడు. ఫోటోని చూస్తూ క్షణం పాటు తన్మయతకు లోనయింది మాధురి.. తన్మయత్వం నుండి వివశత్వంలో పడిపోయింది. ఆ వివశత్వం కూడా అమెలో వస్తున్న ధారా హారాసాసాసాచా పాపాన పాసాసాధిచసాపాపాసాచి యాస చాపాసారుపారాపాపాటుచాటాసానాపాసాసాసాసాసాసాపు

ర! అవలిగట్లు మార్చుకు చిహ్నంగా గమనించడానికి కిషోర్‌ ఎదురుగా లేకపోయినా మాధురి అంతరంగమే సాక్షిగా నిలబడింది... ఫోటో వెనుక కిషోర్‌ వ్రాసుకొని సంతకం చేసిన మాటలు చదివింది.

“డియర్‌ మధూ! నువ్వు నాక్షు దూరంగా వుంటున్నా... నా మనస్సునకు ఈ ఫోటోలో ఉన్నంత దగ్గరగా ఉంది... రోజూ ఒకసారి ఈ ఫోటోమీ చూసి మన ఎడబాటును మరచిపోగలుగుతున్నా . మళ్లీ ఈ సన్నివేశం నిజమయ్యేంత దాకా ఈ స్మృతిని నేను పవిత్రంగా నా హృదయంలో దాచుకుంటా.”

ఏదో తెలియని నూతనోత్సాహం ఆమెలో చోటు చేనుకుంది. మనస్సు ప్రశాంతమైనది.

ఆ మర్నాడు లక్ష్మీ వచ్చి కూర్చుని మాధురిని అడిగింది.

“మేడమ్‌! మీరు వేరుగా భావించనంటే మిమ్ముల్ని ఒక మాట అడుగుతాను మీరు బొంబాయిలో వుంటారని తెలిసింది... ఏం పని స్తుంటారు.. ఇంకా ఎందుకు పెండ్లి చేసుకోలేదు?”

అలాగా అడిగినందుకు ఇంతకు మునుపైతే మాధురి కోపగించుకునేదేమో గానీ ఇప్పుడు ఓర్చుగా సమాధానం చెప్పింది.

“నేను బొంబాయిలో మోడల్‌గా వున్నాను”

“అంటే ఏంటి మేడమ్‌”.

“టీవీలోనూ, పత్రికల్లోనూ, సబ్బులకు, చీరలకు, టీ కాఫీలకు, అద్వర్‌్‌బైజ్‌మెంట్లు వస్తుంటాయి. చూశావుగా అందులో మాట్లాడుతుంటారే ఆ పని అన్నమాట” అంది మాధురి,

“అవునా అమ్మా... రామాయణంలో సీతమ్మగారు నిర్మా సబ్బల్తకు వస్తుంటారే... కల్గాంటిదా మేడమ్‌... అయితే అందులో మీరెప్పుడూ కనిప్‌ంచలేదే?” ప్రశ్నించింది

న్ని వరకూ బొంబాయిలో కాన పికల్లో నా ఫోటోలొచ్చాయి. పాప ఢిల్లీ వెళ్లిపోగానే నను బొంబాయి వెళ్లిపోయి. టీవీలో పనిచేస్తాను. అప్పుడు నన్ను కూదా మీరు టీవీలో చూడొచ్చు.” క్ష “మరోలా అనుకోకండి మేడమ్‌ మీరు పెళ్లెందుకు చేసుకోలేదు ' ఆసక్తిగా అడిగింది

లఅద్న్మ.

“నాకు పెండ్లి అయింది లక్ష్మీ... నా భర్తకు నాకూ సరిపదలేదు... వేరుగా వుంటున్నాము ..” తొణకకుండ చెప్పింది మాధురి

“అలాగా మేడమ్‌! నాకెందుకో అనుమానం వచ్చింది... ఈ మొగోళ్లంతా అంతే...

కట్టుకున్నదాన్ని తగలేస్తారు... బయటి ముండలతో సంబంధాలు సాగిస్తారు” మెటికలు విరుస్తూ అంది లక్ష్మీ “మా ఆయనకలాంటిదేమీ లేదు... నాకూ ఆయనకూ మనసు కలువలేదు. ఇద్దరి మనస్తత్వాలు వేరు... నేనే ఆయనను విడిచి వెళ్లిపోయాను” చెప్పింది మాధురి. “అలాగా అమ్మా! నేనెప్పుడూ మీకు నా కధ చెప్పలేదు. మాది గుంటూరు... మా అమ్మ చిన్నస్పుదే చనిపోయింది. మా అయ్య తాగుబోతు ఆస్తంతా తగలేసి కట్నం సిసాసపపాపాచాపిసాటాటా పిస చాచా పాటా పిపాస చయారురుస్తానుచాన ిసాసాచాటాటాసాయిటుసాసానాసాసా

ఆవలిగట్టు రిద్‌ నచాచాయా చాచా సాసాచాసచాచషాన నాయానా చా పాయా య యాహి హిా హా హాచాయాసిసాహాసాస్తాస్టాస్తారాస్తాన్తాస్తాస్తాసాసాసా ఇచ్చుకోలేక నన్ను ఓ ఆటో ద్రైవరుకిచ్చి పెళ్లి చేశాడు. అతనూ త్రాగుబోత్తే, నేను గుంటూరులో అయ్యగారింట్లోనే వంటచేస్తూ భత్యం గడుపుకొస్తుండే దాన్ని... రానురానూ నా జీతమంతా లాక్కొని తాగి తగలేసేవాదు. ఎదురు తిరిగితే తన్నులు తప్పేవి కావు. నా పుస్తెలు కూడా అమ్మేసి త్రాగేసాడు. చివరికి ఒక వుంపుడుగత్తెను నేరుగా ఇంట్లోకి తెచ్చిపెట్టాడు. దానికి నేను దాసీని అయిపోయాను. దాన్ని మారుమనవు చేసుకోవాలని అతని ఎత్తు. విడాకులిమ్మని వేధించేవాడు. నేను ఒప్పుకోనందుకు నన్ను తన్ని తరిమేశాడు. పెద్దమ్మిగారు నన్ను తన దగరే వుంచుకున్నారు.. అతడు అక్కడికి వచ్చి నన్ను బాధించేవాడు... ఇక్‌ లాభం టీదని అమ్మగారు ఆలోచించి నన్నిక్షృడికి పంపించారు. అలాంటి మొగుడు వున్నా ఒకటే లేకున్నా ఒకటే... ఇంకా నయం. వాడు నాకు బిడ్డలు పుట్టించలేదు. నాకిప్పుడే బాదరబందీ లేదు. నేనిక్కడికొచ్చి సంవత్సరమైంది. నన్ను కిషోర్‌ బాబుగారెంతో ఆదరించి బాగా చూసుకుంటున్నారు. ఆ బాబుగారు నా పాలిట నిజంగా దేవుడు. ఇక్కడే అయ్యగారి అండన బతికిపోతాను” చెపుతున్నప్పుడు లక్ష్మీ కంట తడి పెట్టలేదు... ఆమె మాటల్లో ఆత్మస్థయిర్యముంది.

“కానీ మేడమ్‌! మీ మాటల్ని బట్టి మీ అయ్యగారు మంచివారులాగానే వున్నారు. ఏవో భరించలేని బాధలుంటే తప్ప మీలాంటివారు విడిపోవడం మంచిది కాదమ్మా! డబ్బున్న మీలాంటి ఆడోళ్లు ఒంటిగా వుంటే అందులోనూ పెండ్లయి భర్తకు దూరంగా వున్నారంటే ఈ లోకం కాకై పొడుస్తుంది. మగమహారాజులకేం... ఆళ్లకు నీతి నియమాలుండవు. ఏ అత్యాచారానికైనా దిగుతారు... ఏమో మేడమ్‌! నేను మీకు చెప్పదగినదాన్ని కాను. మీరు అన్నీ తెలిసినవారు, చదువుకున్నవారు. మిమ్మల్ని ఇలా అదిగినందుకు నన్ను చెమించండి మేడమ్‌” నొచ్చుకుంటూ లేచి వెళ్లింది లక్ష్మీ.

మాధురి ఆలోచించసాగింది. గొప్పోళ్ల, వీదోళ్లు జీవితాలన్నీ ఒకేదారిలో నడుస్తున్నాయి. ఆమెకు శ్రీశ్రీ గేయం గుర్తుకొచ్చింది.

“గుండె గుండెకు మధ్య ఘోషించు ద్వేషాలు... ఆరిపోయేదెన్నడన్నా... మన ఆత్మలకు శాంతి ఎపుడన్నా” ఆ ఘోషించే ద్వేషాలకు తను అజ్యం పోయడం లేదు కదా... ద్వేషం మాని సమన్వయంతో ఆలోచించినపుడు తన మనసు ప్రశాంతంగా వుంటూ వుంది. ద్వేషము రగులుకున్నప్పుడు... అలజడి చెలరేగుతూ వుంది... మాధురిలోని విజ్ఞత విచికిత్యించసాగింది... ఆ వివేచనలో రోజురోజుకు అలజడి తగ్గసాగింది.

కొన్నాళ్ల క్రితం హైదరాబాదులో కొన్న డేనిస్‌ రాబిన్స్‌ నవల “స్వింగ్‌ ఆఫ్‌ ది యూత్‌” చడవడం ప్రారంభించింది మాధురి. ఈ శతాబ్దంలో కోటికి పైగా కాపీలు అమ్ముడుపోయిన నవల అది. చాలా పాపులర్‌ నవల. (డ్రేమకు సంబంధించిన యువకుల సమస్యలను విశ్లేషిస్తూ ఏకబిగిన వుత్మంరతో చదివింపజేసే ప్రముఖ ఇంగ్లీషు నవల. మాధురి ప్రతి అక్షరం చదవనారంభఖించింది.

నవలలో నాయిక రోబినా ్రైనీకి పద్దెనిమిదేళ్ల వయస్సు... చిన్నతనంలోనే తల్లిదండ్రులను పోగొట్టుకొని తన అక్క పోషణలో పెరుగుతుంది... ఆమె అక్క బావ ఆమె చేత ఇంటిపనులన్నీ చేయించుకున్నారు. ఇంటి చాకిరీ అంతా చేసుకుంటూనే చాట్టాసిచ్తాహిచ్తుత్తుటాచ్తుట్తాస్తాచాచ్తాసాచ్తాస్తాషాచా స్టార ా్టాల్తాచాచాస్టాషాషాసాస్టారాసా పయత సార ాస్టాత్తాస్టా పాపాల

06 ఆవలిగట్టు కష్టపడి చదువుకుంది. స్వేచ్చ ఆమెకు కరువు... అక్కాబావల్లాగా విలాస జీవితానికీ విహార యాత్రలకు ఆమె నోచుకోలేదు. డౌన్‌టౌన్‌లో ఆమె ప్రవేశించే అవకాశమే రాలేదు. సినిమాలు, క్రీడా వినోదాలు ఆమె ఊహలకు కూడా అందవు స్వేచ్చ కోసం పరితపించే ఆ టీనేజ్జ్‌ గర్ల్‌ ఓ చిన్న రోడ్డు ఆక్సిడెంట్‌లో కారు నడుపుతున్న ఆ కారు ఓనరు ఆబ్రిమౌల్‌డ్రన్‌ అనే యువకునితో పరిచయం పెంచుకుంటుంది. బాహ్య ప్రపంచం ఎరుగరని రోబినాకు స్వర్గ సౌఖ్యాలు చూపిస్తానని పెండ్లి చేసుకుంటానని చెప్పి ఆమెను తన ప్యారిస్‌లోని అపార్ట్‌మెంటుకు తీసుకెళతాడు ఆ్రీ. అక్కా బావ ఎంత నిరోధించినా మాట వినదు రోబినా. తనకు సంపన్నునితో జరగబోయే వీవాహానికి అసూయ జెంది తనను నిరోధిస్తున్నారని తన అక్కాబావలతో వాదించి ఒక రాత్రి ఆబ్రీతో ప్యారిస్‌ వెళ్లిపోయింది. పారిస్‌లో అతడు రోబీనాని పెండ్లికి ముందుగానే సెక్సుకు ప్రేరేపిస్తాడు. రోబినా పెండ్లికి ముందు సెక్సు అక్రమ సంబంధమని వాదిస్తుంది. . మర్నాడే పెండ్లికి ఏర్పాట్లన్నీ చేశానని, అంతలోపల తమ సంభోగ పరిక్రమం సక్రమమేనని ' వాదిస్తాదు. అతడు చివరికి అత్యాచారము చేయ (ప్రయత్నిస్తాడు . రోబినాపై పైశాచికంగా ఉరుకుతాడు. రోబినా అతని నిజాయితీని నిలదీస్తుంది . చివరికి తనను పెండ్లి చేసుకోవడానికి తీసుకరాలేదని, కేవలం తనను ప్రేయసిగా ఉంచుకోవడానికి మాత్రమే తీసుకొచ్చానని, తననుంచి ఆమె తప్పించుకోలేదని బెదరించి... లొంగిపోవడం అమెకే సుఖమని చెపుతాడు అబ్రీ. నరనరాన ఆవేశం పొంగిపోగా అతన్ని మోనగాడిగొ: అమాయకుల జీవితాలతో ఆదుకునే క్రూరమృగంగా అసప్యాంచుకుంటుంది ఆమె. వారం రోజులు పరిచయముతోనే తనను నమ్మి పరిగెత్తుకొచ్చిన ఆమె, ఆమె శీలమూ పవిత్రమైనవని తను నమ్మడం లేదని, లొంగిపోకపోతే బలవంతంగా లొంగదీసుకోవలసి వస్తుందని బెదిరిస్తాడు ఆట్రీ. అతని బారి నుండి ఎలాగో తప్పించుకుని అర్దరాత్రి పారిస్‌ నగర వీధుల్లో పరిగెత్తుకెళుతున్న రోవినాకు ఓ వృద్ధ ఇంగ్లీషు దంపతులు ఆశ్రయమిస్తారు. ఆ దంపతులు కూడా కెనడా వెళ్లిపోతూ యూరప్‌లోని సస్సెక్స్‌ ప్రాంతంలో వుంటున్న క్వెస్టు దంపతుల కుమార్తె అనారోగ్యంగా వున్న న్యాన్సీని చూసుకునేందుకు వారి వద్ద రొబినాను మిస్తైస్‌గొ కుదిర్చి కెనడా వెళ్లిపోతారు. రోబినాకు క్వెస్టు దంపతుల రక్షణలో చాలా భద్రత లభించింది. క్వెస్టు దంపతులు రోబినాను ప్రేమగా చూసుకుంటారు. రోబినా ఆ యింటిలో ఒకర్తెగా ఇమిడిపోయి న్యాన్సీకి సేవలు చేసి ఆమెను ఆరోగ్యవంతురాల్ని చేస్తుంది. క్వెస్ట్‌ దంపతుల ఇరవై అయిదేళ్ల కుమారుడు క్రిషఫర్‌ చాలా అందగాడు. వినయ విధేయతలు, చదువు సంస్కారమున్న యువకుడు, నేబీలో పనిచేస్తుంటాడు. క్రిస్టఫర్‌ సెలవు మీద తన ఇంటికి వచ్చాడు. రోబినాతో అతనికి పరిచయం ఏర్పడుతుంది. ముగ్ధమనోహరమైన ఆమె సౌందర్యం, ్రాధఢత్వముతో మేళవించుకున్న యవ్వనం, నమ్రతా స్వభావం, కుటుంబములో తలలోని నాలుకగా ఇమిడిపోయిన ఆమె వ్యక్తిత్వం క్రిస్టఫర్‌ని ఎంతగానో ఆకర్షిస్తాయి... నెమ్మదిగా ఆమెపై ప్రేమను పెంచుకుంటాడు. హరాత్తుగా ఒకసారి ఆమెను పెండ్లి చేసుకుంటానని రోబినాతో ప్రస్తావిస్తాడు... ప్యారిస్‌లో ఆబ్రీతో జరిగిన సంఘటన నుండి తేరుకోని రోబినా క్రిస్టఫర్‌ (ప్రేమను స్వీకరించడానికి

అవలిగట్టు 87 తటపటాయిస్తుంది. క్వెస్టు దంపతులు కిస్టఫర్‌కు ఒక సంపన్న కుటుంబంలోని నవ నాగరిక యువతి డోరియాతో వివాహము జరిపించాలని ప్రయత్నిస్తారు. క్రిస్టఫర్‌ రోబినాను తప్ప ఇంకెవ్వరినీ పెండి చేసుకోనని పట్టుబడతాదు. ఎలాగైనా రోబినాతో అతని ప్రణయాన్ని నివారించి డోరియాతో వివాహము జరిపించాలని క్రిస్టఫర్‌ తల్లి, చెల్లిల పథకం. రోబినా వాళ్ల దృష్టిలో కేవలం ఆ ఇంటి పనిమనిషి మాత్రమె.

ఆ యింట్లో కూడా తాను వివాదాస్పద వ్యక్తిగా మారి మానసికమైన అశాంతికి గురిల్రై బాధపడుతున్న రోబినా ఆ పరిస్థితుల నుండి తప్పించుకొని పారిపోవాలని (ప్రయత్నిస్తుంది. క్రిస్టఫర్‌ అమెకు నైతిక బలాన్నిచ్చి తన మనసును గాయపరచవద్దని బాధపడతాడు.

ఆ దశలో క్వెస్ట్‌ కుటుంబానికి సన్నిహిత బంధువు హెన్రీ ఆ ఇంట్లో ప్రవేశించి రోబినాను చూసి నిరాంతపోతాడు. గతంలో పారిస్‌లో ఆబ్రీ తన అపార్ట్‌మెంట్‌లో రోబినాను తన భార్యగా పరిచయం చేస్తాడు హెన్రీకి. ఆ జ్ఞాపకాలతో క్వెస్ట్‌ కుటుంబంలో రోబినాను చూసి ఆశ్చర్యపోతాడు హెనీ. రోబినా కూడా హెనీని గుర్తుపట్టి పారిస్‌లో తాను విన్నదంతా అబద్ధమని, ఆబ్రీతో తన పెండ్లి జరుగలేదని, తాను ఏ పరిస్థితుల్లో అక్కడ నుండి తప్పించుకుని క్వెస్ట్‌ కుటుంబంలో ఆశ్రయం పొందుతున్నదీ వివరిస్తుంది. నిజం కాని అక్కడి విషయాలు ఇక్కడ విశ్లేషించి చెసి తన జీవితాన్ని నాశనము చేయవద్దని ప్రాధేయపడుతుంది... అయినా హెన్రీ క్రిస్టఫర్‌తో ఆమెకిది వరకే పెండ్లి అయిందని చెప్పి, ఆమె శీలము శంకించవలసి వుందని చెప్పి డోరియాను వివాహము చేసుకోమని సూచిస్తాడు. క్రిస్టఫర్‌ అతని సలహాను నిరాకరిస్తాడు.

ఆకస్మికంగా ఆబ్రీ సస్సెక్స్‌ వస్తున్నట్టు అతడు రోబినాను కలుసుకోవాలని కోరుకున్నట్టు హెన్రీ ఒకరోజు రోబినాకు వార్త మోసుకొస్తాడు. రోబినాలో సంచలనం రేగుతుంది. అబద్దం చెప్పి తన జీవితాన్ని నాశనం చేయవద్దనీ... నిజం చెప్పి తనను రక్షించమనీ... ఆబ్రేకు నచ్చజెప్పవలసిందిగా హెన్రీని కోరుళుంది. రోబినా. కానీ హెన్రీ దానికి సమాధానమివ్వడు...

ఆట్రే సస్సెక్స్‌ వచ్చి ఓ ప్రత్యేక ప్రదేశంలో రోబినాను కలుస్తాడు... ఆమె పారిస్‌ వదిలి వచ్చినప్పటి నుండి తనకు మనశ్శాంతి కరువైందనీ... నిజంగా తను ఆమెను (ఢేమిస్తున్నాడనీ నమ్మింపజూస్తాడు ఆట్రే. ఆమె అతన్ని తిరస్కరిస్తుంది. అలాగైతే క్రిస్టఫర్‌తో ఆమె వివాహాన్ని జరగకుండా చేస్తానని బెదరిస్తాడు అతడు.

క్రిష్టఫర్‌తో జరిగిన విషయమంతా వివరిస్తుంది రోబినా... ఆమె పరిస్థితిని విశాల హృదయంతో అర్ధం చేసుకుని తన నిర్ణయానికి తిరుగులేదని, ఆమెను మాత్రమే తన భార్యగా స్వీకరిస్తానని చెప్పి ధైర్యాన్నిస్తాడు క్రిస్టఫర్‌.

హెన్రీ, క్రిస్టఫర్‌లకు కారు ఆక్సిడెంట్‌ అవుతుంది. కారు నడుపుతున్న హెటీ ఆక్సిడెంట్‌లో మరణిస్తాడు. క్రిస్టఫర్‌ బలంగా గాయపడతాడు. రోబినా అతనికి సపర్యలు చేస్తుంది. న్యాన్సీ, డోరియాలకు అలాగా రోబినా క్రిస్టఫర్‌కు సేవలు చేయడం ఇవన్ఫముండదు. ఈర్ష్యా ద్వేషాలతో రగిలిపోతూ వారిద్దరినీ విడదీయాలని ప్రయత్నిస్తుంటారు. అనార్మగ్యము నుండి కోలుకుంటున్న క్రిస్టఫర్‌ సమక్షంలోనే రోబినాను మళ్లీ బలాత్మరిస్తాడు... ఆట్రీ.... ఆ దృశ్యం చూసి క్రిస్టఫర్‌ స్పృహ కోల్పోతాడు... పపాపాటాపాహా సాహి టాచాచాయాహాటాచాహాటాసాసాసాసారా యాట పతా పచాసాస్తాటాయాహిసాహిటాటాపిసాపాస్తాసాటా

98 ఆవలళిగట్టు దోరియా, న్యాన్సీ కలిసి రోబినాను ఇంటి నుండి తరిమేసేందుకు ప్రయత్మిసారు ఆమె అక్కడున్నంత కాలం క్రిస్టఫర్‌ కోలుకోలేడని కనీసం అతని ఆరోగ్యం కోసమైన ఇల్లు విడిచిపొమ్మని రోబినాపై ఒత్తిడి తెస్తారు. క్రిస్టఫర్‌ మేలు కోరి రోబినా ఆ సాయంకాలం తన సటకత ఇల్లు వదిలి వెళ్లిపోతుంది.

రైల్వే స్టేషన్‌ కెళ్లి టికెట్‌ తీసుకుంటున్నప్పుడు రోబినాను కిడ్నాప్‌ చేసి ఆబ్రే బలవంతంగా ఆమెను టాక్సీలో లండన్‌ తీసుకెళతాడు. టాక్సీలో ఆమె స్పృహ కోల్పోతుంది. ఒక హోటల్లో రోబినా తను భార్యాభర్తలమని నమ్మించి రూమ్‌ తీసుకొని రోబినాకు వైద్యం చేయించే మిషతో హోటల్లో నిర్చంధిస్తాడు ఆబ్రీ. విధిలేని పరిస్థితుల్లో రోబినా తన ఆరోగ్యం కుదుటపడే దాకా ఆ హోటల్లోనే వుండిపోతుంది అబ్రీ మెను పెండ్లి చేసుకోమని బలవంతం చేస్తూనే వుంటాడు.

కొంత ఆరోగ్యం కోలుకున్న క్రిస్టఫర్‌ తన డాక్టర్‌ నివారించినా వినకుండా రోబినాను వెతుక్కుంటూ లండన్‌ చేరుతాడు. యాదృ్భశ్చికంగా రోబినా వ్ల హోటల్లోకి వచ్చి ఆమె పరిస్థితిని తెలుసుకొని ఆట్రే బారి నుండి ఆమెను రక్షించి నేవీ క్వార్దర్స్‌కు తీసుకెళ్లి రిజిస్టర్‌ మేరేజ్‌ చేసుకుంటాడు. కధ సుఖాంతమైంది. నవల ముగిసింది.

నవలలన్నిటిలోని కథలకూ తన జీవితానికి ఏదో ఒక సామ్యం... ఒక అన్వయం కన్పించసాగింది మాధురికి. . అవును మరి,.. ఈ కధ కొత్తదే: కాదు. మానవ జీవితానికి ప్రతీకగా అద్దం పడుతూ నడచిన నడుస్తున్న చరిత్ర మాత్రమే. జీవితమే ఒక కధ... పెద్ద కధ... గొలుసు కద... జరుగుతున్న సంఘటనలను ఏరి కూర్చిన నవల... అందుకే కధలలో జీవితం... జీవితంలో కథలు పరస్పరం ప్రతిబింబిస్తుంటాయి... ప్రస్ఫుటిస్తుంటాయి.

రోబినా, లక్ష్మీ తనూ ఇలా ఎందరో ఆ కథలలో, నవలలలో, నాయికలే .. దగా పడిన అబలలే. రోబినాకు తనకూ పోలికలేమన్నా వున్నాయేమోనని వెతకసాగింది. లేవ్ల .. తనకూ ఆమెకు పోలికల్లేవు... తను రోబినొ అంథ్‌ బలహీనురాలు కాదు... ఆట్రీక్కి కిషోర్‌కి పోలికలున్నా ఏమో పరిశీలించింది. అబ్రీలాంటి కరిన మనస్మునిగా కిషోర్‌ని చిత్రించుకోలేక పోయింది. ఏమో, తన జీవితంలో! ఒక క్రిస్టఫర్‌ రావచ్చు మో. సమస్యలకు ముగింపు వాక్యం పలికి తన జీవితమూ తప్పక సుఖాంతమౌతుందేమో! .. నవలను మూసిపెట్టి లేని ధైర్యాన్ని తెచ్చుకుంది మాధురి

కిషోర్‌ వారం రోజుల బిజినెస్‌ క్యాంప్‌ మీద కలకత్తా వెళ్లాడు. మేరి కరుణ ఆహ్వానము మేరకు సౌమ్యను తీసుకొని హైదరాబాదు వెళ్లి రెండు రోజులు వుండి రమ్మని మాధురికి చెప్పి వెళ్లాడు. మేరీకి ఒకరోజు ముందుగానే ఫోన్‌ చేసి వస్తున్నట్లు చెప్పింది మాధురి. కిషోర్‌ తనూ కలిసివున్న ఫోటోలు, ఆల్బమ్స్‌, క్యాసెట్స్‌ ఏవీ ఎక్కడా బయట కనబడకుండా భద్రపరచవలసిందిగా మేరీకి చెప్పింది. కిషోర్‌ తనకు మధ్యగల బాంధవ్యం కొంచెం కూడా సౌమ్యకు తెలియకుండా జాగ్రత్త పడవలసిన అవసరముందని ఆమెకు నొక్కి చెప్పింది. మాటల్లో కూడా ఆ విషయం ప్రస్తావనకు రాకూడదని ప్రార్థించింది.

ఇంటికి వచ్చిన సౌమ్య మాధురిలను సాదరంగా ఆహ్వానించింది మేరీ పోర్టికోలో కార్‌ పార్క్‌ చేసి వున్న మారుతి ఏసి కారును చూసి ఆశ్చర్యంగా అంది సౌమ్య 'ఈ కారు నీదేనా ఆంటీ! ఐ లైక్‌ ఇట్‌ వెరీ మచ్‌, ఢిల్లీలో మా కారు కూడా ఇదే”. సచచచశచ యచట పిటాటా టట చ యిచట టాాటిసా చాచా యసాస్తాటాసాపాస్తాసుస ాస్తాసిస్తాసాటిటాసాపాపా నటి

ఆవలిగట్టు 99

“తాతయ్యా! తాతయ్య ఎక్కడున్నాడు”

“లోపలికి పద చూపిసాను" సౌమ్యను తీసుకెళ్లి వాల్లో గోడకు తగిలించి పూలమాల వేసి వున్న మేజర్‌రావు ఫోటో" చూపించింది మాధురి.

“ఇదేమిటి ఆంటీ!... చనిపోయినవారికి కదా గార్తెండ్‌ వేస్తారు”

“అవును తాతయ్య చనిపోయారు”

“ప్ప. మీ డాడీ మమ్మీ చనిపోయారు... తాతయ్య చనిపోయారు” దీనంగా ముఖం పెట్టి అంది సౌమ్య.

“గానీ వుందిగా! . ఆమే నాకు మోరల్‌ సపోర్టరొ అంది మాధురి.

ఆ మాటలకు మేరీ పొంగిపోయింది...

ఇల్లంతా లోపలా బయట కలియదిరిగి చూసింది సౌమ్య.

“చుమ్మీ. నేను అర్జంటుగా ఒక ఆఫీసుకెళ్లి రావాలి. ఈ లోగా నువ్వు గ్రానీతో వుండు. సాయంకాలం షాపేంగ్‌కెళదాం”.

“ఒకే ఆంటీ!” చెయ్యి వూపి సమాధానము చెప్పింది సౌమ్య.

మాధురి కారులో సుల్తాను బజారులోని వైద్య విధాన పరిషత్తు కెళ్లింది. అక్కడ కమిషనర్‌కి మండల ప్రైమరీ హెల్త్‌ సెంటర్‌లో తన దృష్టికి వచ్చిన విషయాలన్నీ ఫిర్యాదు చేసింది. స్వయంగా తనిఖీ చేసి తప్పకుండా పరిస్థితులు చక్కదిద్దుతానని కమిషనర్‌ దగ్గర మాట తీసుకుంది. ఇండియన్‌ మెడికల్‌ అ సియేషన్‌ అధ్యక్ష్మ కార్యదర్భులను కలీసి ఫ్యాక్టరీ చుట్టుప్రక్కల ప్రాంతంలో నివసిస్తున్న ప్రజల కోసం ఒక ఉచిత వెద్య శివిరాన్ని స్పెషలిస్టులతో ఎర్పాటు చేసే విషయం మీద హామీ తీసుకుంది. శిబిరానికయ్యే ఖర్చు భరించదానికి ఫ్యాక్టరీ యాజమాన్యాన్ని ఒప్పిస్తానని చెప్పింది సుడిగాలిలా పనులన్నీ మట్టిసింది.

“వక్మని ప్రారంభంతో సగం పని పూర్తి అయినట్లే” అనే సామెతలో నిజముందని విశ్వసిస్తూ కారును వెనక్కు తిప్పించి ఇంటికి వచ్చేసింది. ఆ సాయంక్షాలం మేరీ, మాధురి, సౌమ్య కలిసి ఇండస్ట్రియల్‌ ఎగ్జిబిషన్‌ కెళ్ళారు. తనకిష్టమైన పీచుమిరాయి చూసి ఎగిరి గంతేసి కొనిపించిరిది సౌమ్య. జెయింట్‌ వీల్‌, చిట్హ న్స్‌ రోబోర్ట్‌ అన్నీ చూసేసారు. మేరీ కరుణ సౌొమ్వు వయసులు మరచి జెయింట్‌వీల్‌లోన్లి ద్రిల్‌ని ఆనందించారు. చైనీస్‌ రెస్టారెంట్‌లో ముగ్గురు డిన్నరు తీసుకొని ప్రియా ఐస్‌క్రీమ్స్‌ తిని ఇల్లు చేరారు.

మర్నాడు ఆదివారం కావడంతో మాధురి పేవ్‌మెంట్‌ బుక్‌ షాపుల్లో కొన్ని నవలలు కొని తెచ్చుకోవడానికి అబిడ్స్‌ వెళ్లింది. సౌమ్య మేరీ కరుణతో కబుర్లు ప్రారంభించింది.

“గ్రానీ! మీరు క్రిస్టియనా! మీ మెడలో క్రాస్‌ గుర్తుంటేను... మరి ఆంటీ గూడ క్రిస్టియనా! అయితే పూజ గదిలో రాముడు, కృష్ణుడు, లక్ష్మీ, సరస్వతుల ఫోటోలు పెట్టారే!” అడిగింది.

అంత చిన్న వయనులోనే మత విచారణకు దిగిన సౌమ్యను చూని ఆశ్చర్యపోయింది మేఠీ. ఆ వయసులో మాధురి ఇలాంటి ప్రశ్చలెప్పుడూ వేయలేదు. చ్రంచ్ధాసూర్టాచ్తాల్స స్ట లాల్టయ్టయ చలించి లంచ ట్టు చ చార చస ర్ట రాయారార్టా్రిహాస్టార్టారాహిఫిపైసాషాల్టాస్టాట్టాప్టా

100 ఆవలిగట్టు నన న... ఇప్పటి పిల్లలే అంత. కాల వైపరీత్యం. “డాక్టర్‌ ఇన్‌ది హౌస్‌' నవలలో చదివింది మేరి... అందులో ఒక నర్సు ఓ తల్లికి కాను చేస్తూ గర్భంలో నుండి పిల్లవాణ్ణి తీస్తూనే ఆ శిశువు నర్సు చేతిని గట్టిగా పట్టుకొని ఆమె చేతి వరకున్న ఉంగరం లాగేసుకుంటిడు. ఆ ఉంగరం పసివాని చెతిలో నుండి తీసుకుంటే ఏడుస్తాడు. మళ్లీ ఉంగరం చేతికిస్తే ఏడుపు మానుతాడు... ఈ కాలం పిల్లల్లో తెలివి ముందు పుట్టి తరువాత పిల్లలు పుడుతున్నారు అనుకుంది మేరీ

“అవును పాపా!... నేను క్రిష్టియన్‌. ఆంటీ వాళ్లు హిందువులు. మత్రాలు వేరేగాని దేవుడొక్కడే గదా! మతం కేవలం వారి జీవన విధానం. నువ్వు ఈ పాట వినలేదా “గాడ్‌ ఈజ్‌ వన్‌... గాడ్‌ ఈజ్‌ వన్‌... గాడ్‌ ఈజ్‌ వన్‌ ఫర్‌ ఆల్‌... రామ్‌, రహీమ్‌, జీసస్‌... ఆల్‌ ఆర్‌ వన్‌... గాడ్‌ ఈజ్‌ వన్‌ ఫర్‌ ఆల్‌... గాడ్‌ ఈజ్‌ వన్‌ . గాడ్‌ ఈజ్‌ వన్‌.. గాడ్‌ ఈజ్‌ వన్‌ ఫర్‌ ఆల్‌” పొడింది మేరీ,

“యూ ఆర్‌ గ్రేట్‌ గ్రానీ!... ఐ లైక్‌ యూ” మేరీని చుట్టేసుకుంది సౌమ్య.

“పాపా! నీవు మేడ పైకెళ్లి ఆంటీ రూమ్‌లో బొమ్మలతో ఆడుకుంటూండు. నేనీలోగా మనకు లంచ్‌ ప్రిపేర్‌ చేస్తాను. అంతలో ఆంటీ వచ్చేస్తుంది” మేరీ చెప్పి సౌమ్యను మేడ మీదకు పంపింది.

మాధురి గదిలో బొమ్మలన్నీ చూసి ఆశ్చర్వప్రోయింది సౌమ్య. అక్కడ ఓ బొమ్మల కొలువే వుంది. బొమ్మ న్త్‌్సో వినేట్టు సైకిల్‌ మీద వే కర్తం రిమోట్‌ కంట్రోలర్‌తో బొమ్మ కారును నడిపింది. మిక్కీ మౌసీ బొమ్మలను గుండెలకు హతుటతకుంది. అల్మారా పైనున్న అటక మీదున్న పిల్లి బొమ్మ ట్టు కన్నుపడింది సౌమ్యకు. అచ్చం పిల్లిలాగానే వున్న పెద్దసైజు ఆ పిల్లి బొమ్మను అందుకోలేక అక్కడున్న మోడా తైచ్చిపెట్టి దానిపైకి ఎక్కి నిల్చునే పిల్లి బొమ్మను తన వైపుకు లాగింది సౌమ్య బొమ్మో పాటు ఒక జిప్‌ఫైల్‌ క్రింద పడీంది. బొమ్మను గుండెకద్దుకుని ముద్దుపెట్టుకుంది. ఫైల్‌ మీద “మాధురి” అని లేబిల్‌ అంటించి వుంది. స

“మాధురి ఎవరీ ఇంట్లో .. ఆంటీ అసలు పేరు మాధురి కాబోలు.. ఆఅం.. మాధురి అనే పేరు ఎక్కడో విన్నట్టు గుర్తు తలమీద (్రేలేసుకొని ఎంత ఆలోచించినా గుర్తుకురాలేదు స్తామ్యకు. ఫైల్‌ ఓపన్‌ చేసి చూసింది. స్కూల్‌ మార్ష్‌షీట్స్‌, సర్టిఫికేట్స్‌ స్కూలు పిల్లలతో తీసుకున్న ఫోటోలు వున్నాయి. ఫోటోలల్లో అచ్చం పట్టీలుటి అమ్మా! వంది. “ఆం..హాల.. అయితే కుట్టీ ఆంటీయే మాధురి అన్న మాట” తల ఊపుతూ పైల్‌ అంతా తిరగేసింది సౌమ్య. అందులో చివరిగా ఒక సేటో చూసి విస్మయం చెందింది. అది. కిషోర్‌ మాధురిని పెండ్లి రిసెష్టన్‌లో ముద్దు పెట్టుకుంటున్న ఖ్‌బో, ఫోటో వెనుక తేదీ వ్రాసి "వెడ్డింగ్‌ రిసెప్పనో అని ప్రాసి వుందిసంతోషంతో వుక్మిరిబిక్కిరి అయింది సౌమ్య

“ఐసీ... అలాగా... కుట్టీ ఆంటీ నాకు నిజంగా ఆంటీ అన్నమాట... కిస్సూ మామయ్య వైఫ్‌... ఓవో... మరెందుకు ఆమె తనకు కేర్‌టేకర్‌ అని చనం. ఏదో సీక్రెట్‌... లెట్‌ ఇట్‌ బొ ఫోటో తీసి బ్యాగ్‌లో దాచేసుకుని పిల్లినీ ఫైలీనీ యదాస్తానంలో పెట్టేసింది సౌమ్య. మాధురితో గానీ సం ఆ విషయం ప్రస్తావించలేదు. అ సాయంకాలం గ్రానీకి టాటా చెప్పి ఫారమ్‌ హౌన్‌కి వచ్చేశారు మాధురీ, సౌమ్య,

హైదరాబాదు వైళేట్పస్తుడు వున్న హుషారు తిరిగి వచ్చిన తరువాత సౌమ్యలో కనిపించలేదు మాధరికి. ఏదో ఆలోచిస్తూ కబుర్లు చెప్పకుండా కారులో ముభావంగా వుండిపోవడదానికి కారణం మాధురికి అంతుపట్టలేదు.

ఆవలిగట్టు 4101 ఒకవేళ ఆమె మమ్మీ దాడీ గుర్తుకొచ్చారేమా! లేక ఆమె మామయ్యను రెందు రోజులు చూడకుండా ఉందేటప్పటికి అలా అయ్యిందేమో.

“చుమ్మీ! ఏమ్మా అలా వున్నావు? నాతో సరిగా మాట్లాడడం లేదు” అడిగింది మాధురి.

“అబ్బే అదేం లేదు ఆంటీ... (గ్రానీని వదిలి రావడం కొంచెం కష్టమనిపించింది. ఆమె చాలా మంచిది గ్రానీ... నాకెన్న్నీ మోరల్స్‌ చెప్పింది... నిజంగా నువ్వు చాలా లక్కీ ఆంటీ... అమె నీకు గ్రానీగా వుందడమంటే నిజంగా లక్‌” మాట దాటేస్తూ జవాబిచ్చింది సౌమ్య.

ఆ పాప రాత్రంతా నిద్రలో నసుగుతూనే వుంది...

ఆమె చిన్న మెదడులో ఎన్నో ఆలోచనలు... “మామయ్యా, ఆంటీ ఎందుకిన్నాళ్లు దూరంగా ఉన్నారు. ఆంటీ ఎందుకు బొంబాయి వెళ్లిపోయింది. మళ్లీ ఇప్పుడు మామయ్య ఇంటికే వచ్చింది కదా _ మరెందుకు నాతో ఆమె కేరటేకర్‌ అని చెప్పాడు మామయ్య... నేను ఢిలీ వెళ్లేంత వరకే ఇక్కడుంటుంది, తర్వాత బాంబాయి వెళల్లిపోతానంటుందేంటి... వీళ్లిద్దరిక్‌ సరిపడదా... మరి ఈ విషయం అమ్ముమ్మకూ, డాడ్‌, మమ్మీకి తెలుసా... సవైదీ ఆంటీని ఈ విషయాలు అడగాలంటే భయంగా వుంది. మామయ్య కలకత్తా నుండి వచ్చిన తర్వాత ఆయన్నే అడుగుతాను” లోలోపల తలపోస్తూ కన్నుమూసింది.

మర్నాడు సత్యం... బిల్లింగ్‌ సూపర్‌వైజర్‌ జీపులో వచ్చి “మేడమ్‌! స్టాఫ్‌ క్వార్టర్స్‌ కన్‌ష్రక్షన్‌లో నిర్మాణంలో వున్న ఒక క్వార్టర్సు పోర్టికో స్టక్నర్‌ కూలిపోయింది... ఇద్దరు మఃవీషులకు తలకు తీవ్రంగా గొయాలు తగిలాయి. ఫస్ట్‌ ఎయిడ్‌ చేసి ఆంబులెన్స్‌ కోసం ఫోన్‌ చేశాము .. అంబులెన్స్‌ ఇంకా రాలేదు... మీకు చెపుతామని వచ్చాము” ఆదుర్దాగా అన్నాడు సూపర్‌వైజర్‌.

“అలి! కిషోర్‌గారు కూడా ఊర్లో లేరే... ఇప్పుడేం చెయ్యాలి” అంది మాధురి.

“సార్‌ తీరిగొచ్చేదాకా ఇక్కడ ఏం కావలసినా మిమ్మల్ని కన్‌సల్ట్‌ చెయ్యమని చెప్పి పొయ్యారమ్మా! టరు స్పాట్‌ దగ్గరికొచ్చి చూస్తే... తర్వాత మీరేం చెయ్యమంటే అది' చేస్తాము” అన్నాడు సూపర్‌వైజర్‌.

మాధురి వెంటనే జీపులో స్పాట్‌కు బయలుదేరింది... సౌమ్య కూడా జీపెక్కింది. మాధురి ఆమెను నివారించలేదు.

ప్రమాద స్టలం నిందా జనం మూగియున్నారు. ఆంబులెన్స్‌ వచ్చి ఆగి వుంది. మాధురిని చూసి అంతా తప్పుకొని దారిచ్చారు... గాయపడ్డ వారిద్దరినీ ఒకర్ని స్రైెచర్‌ మీద, ఇంకొకర్ని వీల్‌చైర్‌ మీద ఆంబులెన్స్‌ వద్దకు తీసుకొచ్చారు.

“ఇప్పుడెక్కడికి తీసుకెళ్తామనుకుంటున్నారు...”

“ఇక్కడే దగ్గరలో కొత్తగా 'మెడిసిటీ' అని ఒక పెద్ద ఆసుపత్రి కట్టారు మేడమ్‌ . అక్కడ గుండె ఆపరేషన్లు కూడా చేస్తున్నారు... ట్రీట్‌మెంట్‌ బాగుంటుందంటున్నారు. అక్కడికెళితే బాగుంటుందనుకుంటాను మేడమ్‌” అన్నాడు ఆఫీసు మేనేజర్‌. ఆంబులెన్స్‌లో వారిద్దరినీ ఎక్కించి మేనేజర్‌, సూపర్‌వైజర్‌ సత్యం తోడుగా కదిలారు.

జీపులో మాధురీ, సౌమ్య ఆంబులెన్స్‌ను వెంబడించారు

'మెడిసిటీ” చాలా విశాలమైన ఆవరణలో సహజ ప్రకృతి వాతావరణంలో పెద్దపెద్ద భవనాలలో ఆధునికంగా కట్టబడి వుంది. సెక్యూరిటీ చెకిగేటు బయట ఏర్పాటు చేశారు.

102 ఆవలిగట్టు ఆంబులెన్స్‌, జీపు నెంబర్లను సెక్యూరిటీలో నమోదు చేయించి వాహనాలు లోపలికి వెళ్లాయి. హాల్లో ప్రవేశించగాన రిసెష్పన్‌ రిజిస్టేషన్‌, ఎంక్వయిరీ బోర్డులు కనిపించాయి.

మాధురి రిసెప్పన్‌లోకి వెళ్లి ఆక్సిడెంట్‌ గురించి వివరించి పేషెంట్స్‌ను ఆంబులెన్స్‌లో నుండి తీసుకురావడానికి ట్రాలీ అడిగింది.

“నో మేడమ్‌! ఇక్కడ ట్రోమా కేసులు చూసేందుకు సదుపాయాలు లేవు... ఇన్టద్ద బెటొపేషెంటు డిపార్ట్‌మెంటు ఇంకా స్టార్ట్‌ చెయ్యలేదు... కేవలం హార్ట్‌ ఆపరేషన్లు పంటు మాత్రమే వుంది. అడ్నిషన్స్‌ అంతా హైదరాబాదులో... ఇంతకు పూర్వం సరోవర్‌ హోటల్లో వున్న బిల్టీంగులో వున్న మా బెట్‌పేషెంటు కమ్‌ డయాగ్నోస్టిక్‌ సెంటరు నుండే చేస్తారు. . మీరు ఆంబులెన్సును నేరుగా అక్కడికి తీసుకపోతే మంచిది రిసెష్టనిస్టు చెప్పింది.

మాధురి ఇంకా అడగబోయేలోగా ఫోన్‌ మోగడంతో రిసెష్పనిస్టు నోరు ఫోనులో తప్ప ఇతరులతో మాట్లాడలేదు... ఆమె చెవులూ నోరూ ఫోన్‌లోనే బిజీ అయిపోయాయి.

మాధురి తిరిగి వచ్చి ఆంబులెన్స్‌ను స్టార్ట్‌ చెయ్యించి చెప్పింది “ధ్రైవర్‌ ఎర్రమంజిల్‌లోని నిమ్స్‌ హాస్పిటల్‌కు పద. నేను మీమ్మల్ని ఫాలో అవుతున్నాను” జీప్‌ ఎక్కింది మాధురి... ఆంబులెన్స్‌, జీపు కదిలాయి

సౌమ్య అడిగింది “ఏమయింది ఆంటీ! మళ్లీ హైదరాబాదు కెళ్ళాలంటున్నారు.”

“ఇక్కడ కేవలం హార్ట్‌ ఆపరేషన్స్‌ మాత్రమే చేస్తారటమ్మా! మనకు తెలియక వచ్చాము”

“చిన్నచిన్న దెబ్బలకు ట్రీట్‌మెంట్‌ చెయ్యలేనివాళ్లు గుండె ఆపరేషన్లు ఎలా చేస్తారమ్మా” దైవర్‌ అడిగాడు.

“ఇప్పుడంతా సూపర్‌ స్పెషాలిటీస్‌ మీద హాస్పిటల్స్‌ నడుపుతున్నారు. మరి బడుగు జనానికి అవి అందుబాట్లో లేవు”,

“ధిల్లీలో లోహియా హాస్పిటల్‌ చాలా పెద్దది అంటీ... ఒకసారి మా డ్రిల్‌ టీచరుకు ఆక్సిడెంట్‌ అయితే మరి అక్కడ ట్రీట్‌మెంట్‌ ఇచ్చారే”.

“అది గవర్నమెంట్‌ హాస్పిటల్‌ చుమ్మీ.. ఇది ప్రైవేట్‌ హాస్పిటల్‌... వాళ్లిష్టం” చెప్పింది మాధురి.

ఆంబులెన్స్‌ నిమ్స్‌ హాస్పిటల్‌ క్యాజువాలిటీ ముందు ఆగింది. జీపు దిగిన వెంటనే ఫ్లెచర్‌, ట్రాలీలు తెప్పించింది... పేషంట్లను క్యాజువాలిటీలో చేర్చారు. డ్యూటీలో వున్న డాక్టరు పరీక్ష చేశాడు. కాల్‌ డ్యూటీలో వున్న స్పెషలిస్టు డాక్టర్ని పిలిపించారు... తలకు తగిలిన గాయాల తీవ్రత తెలుసుకునేందుకు స్మానింగ్‌ చేయించారు .. రెండు రోజులు అబ్‌జర్‌వేషన్‌ కోసం అడ్మిట్‌ చేసి ట్రీట్‌మెంట్‌ స్టార్ట్‌ చేశారు.

మాధురి నిమ్స్‌ డైరెక్టర్ని కలిసింది. ఆయన వెంటనే ఆమెను గుర్తిస్తూ “నువ్వు మేజర్‌ రావుగారి గ్రాండ్‌ ఛైల్స్‌ కదమ్మా! నువ్వు బొంబాయిలో వుంటున్నావన్నారు. ఇప్పుడు... ఇక్కడ... ఎలా... ఎవరు ఈ పేషెంట్సు”,

“నేను మేజర్‌రావు గారి మనవరాల్నే సార్‌. తాతయ్య చనిపోయారు... ఆయన అంత్యక్రియలకు బొంబాయి నుండి ఇక్కడికొచ్చాను. సీతాపతి ఇండస్ట్రీస్‌ డైరెక్టర్‌గారి రెసిడెన్స్‌లో మి్రైస్‌గా టెంపరరీ జాబ్‌ చేస్తున్నాలి డైరెక్టర్‌గారు కళ వెళ్లారు. ఈ సాధధాాసాళా యా సాటాచాచాపాసాటాటాచాచచాచధచాచా టా యచసి్సాచా చచ చచాచిచాపాచాతితాధిళటి

ఆఅవలిగట్టు 103 రోజు ఆక్సిడెంట్‌ జరిగింది. నేను వీళ్లను ఇక్కడికి తీసుకొచ్చాను... దయచేసి నా రిక్వెస్ష వినండి. హడావుడిలో డబ్బు తీసుకరాలేదు. అడ్వాన్సు కట్టమంటున్నారు... నేను ఫ్యా వెళ్లి ఇంకో గంటలో డబ్బు పంపుతాను... మీరు పర్మిషన్‌ ఇవ్వాలి” అభ్యర్థించింది మాధురి.

“దట్‌ ఈజ్‌ ఆల్‌ర్రైట్‌ అమ్మా... నేను కూడా పేషంట్లను చూసి వస్తాను పద” మాధురి వెంబడించాడు డైరెక్టర్‌. పేషంట్లనూ, స్మాన్‌ రిపోర్టును చూసి ఫరవాలేదు అని ధైర్యం చెప్పాడు. వార్జులోని స్టాఫ్‌ నర్సుకు స్పెషల్‌ ఇన్‌స్టక్షన్స్‌ ఇచ్చి తిరిగి వెళ్లాడు డాక్షర్‌.

క్‌ ఆయన రూమ్‌ దాకా ఆయన్ను వెంబడించారు మాధురి, సౌమ్య.

“ఈ పాప ఎవరమ్మా! మీ డాటరా” అడిగాడు డైరెక్టర్‌.

“క్రాదు అంకుల్‌... ఈమె మా ఆంటీ” సౌమ్య చెప్పింది.

“క్ర ప్రాపకు కేర్‌టేకర్‌గా నేనిప్పుడు టెంపరరీ జాబ్‌ చేస్తున్నాను సారొ అంది మాధురి.

“మరి మేజర్‌ రావుగారింట్లో మేరీ కరుణ అనే ఆమె ఉండేది.. ఇప్పుడూ వుందా... రెండుసార్లు మీ ఇంట్లో డిన్నర్లలో ఆమె చేతి వంట తిన్నాను... ఫెన్‌టాస్టిక్‌” పొగిడాడు డైరెక్టర్‌.

“గ్రానీ అక్కడే వుంది... షి ఈజ్‌ రియల్లీ ఫెంటాస్టిక్‌” సౌమ్య అంది.

“ఈ పాప చాలా టాక్‌టివ్‌ లాగుందే” అన్నాడు డైరెక్టర్‌.

“*ట్రాక్‌టివ్‌ కాదు గానీ వెరీ ఘ్ర్యూాడ్‌” సమర్దించింది మాధురి.

“ఫ్రాడ్‌ అంటే ఏంటీ ఆంటీ”.

“చాలా చురుకైన అమ్మాయి అని అర్ధం” చెప్పాడు డైరెక్టర్‌,

“క్షహో... అదా... అయితే నేను ఘ్ర్యూడ్‌” అంతా నవ్వారు.

డైరెక్టర్‌ దగ్గర సెలవు తీసుకుని పేషంట్లకు ధైర్యాన్ని చెప్పి... సత్యాన్నీ సూపర్‌వైజర్నీ వాళ్లకు తోడుగా వదిలి మేనేజర్‌తో పాటు జీపులో తిరిగి వచ్చారు మాధురి, సౌమ్య.

“వేనేజర్‌గారూ! హాస్పిటల్‌ అడ్వాన్సు వెంటనే పంపండి... వాళ్ల కుటుంబాలకు కూడా కాంపెన్‌సేషన్‌ అడ్వాన్సు క్రింద రెండేసి వేలు ఇప్పించింది. కిషోర్‌ గారొచ్చిన తర్వాత పుల్‌ కాంపెన్సేషన్‌ డిసైడ్‌ చేస్తారుగానీ” చెప్పింది మాధురి.

“అలాగే మేడమ్‌” చెప్పి జీపు దిగాడు ఆఫీస్‌ మేనేజర్‌.

ఆథీసులో చెక్కులు డ్రా చేయించి హాోస్పిటల్‌లోనే పేషంట్ల ఫ్యామిలీలకు అడ్వాన్సులు పే చేసే ఏర్పాటు చేశాడు మేనేజర్‌.

అంతకుమునుపు ఆఫీసులో సాగుతుండిన గుసగుసలు బహిరంగంగా గళం విప్పాయి.

*ఈ మేడమ్‌ ఎవరు సార్‌”.

“డైరెక్టర్‌గారి ఇంటిలో మిస్టైస్‌గా పనిచేస్తుంది”.

4104 ఆవలిగట్టు “మిస్టైస్‌గానేనా లేక మిసెస్‌గానా” నవ్వులు,

“ఛుప్‌! మితిమీరి మాట్లాడవద్దు... గోడలకు చెవులుంటాయి”.

“గోడలకే చెవులుంటే మరి ఇక మనుషులకున్న కళ్ల మాటేమిటి”

“ఏమైనా చాలా హుషారైన అమ్మాయి! చూడండీ ఇప్పటికిప్పుడు ఎంత త్వరగా పనులు తేల్పేసిందో”

“ఆం! మనకూ పెత్తనమిస్తే ఇంకా నిమిషాల మీద ఆర్దర్లు వేస్తాము”

లేడీ స్టెనో నోరు తెరచింది.

“న్సీక్సు పెత్తనమిచ్చే కంటే పేనుకే ఇవ్వొచ్చు”.

“షటప్‌” కాలు నేలకేసి కొట్టిన చప్పుడు.

“ఆమెకు కాంపస్‌లో మంచి పేరుంది... నోటికొచ్చినట్టు వాగొద్దు”

“మన సార్‌ పెండ్లయిన (బ్రహ్నచారి.. కేర్‌టేకర్‌గా ఇలాంటి చురుకైన అమ్మాయి దొరికితే మంచిదేగా... కెర్‌టేకర్‌గా జ పర్సనల్‌ సెక్రటరీ అయి కూర్చుంటుంది”

“గాసిప్‌ మాని మీ పనులు మీరు చూసుకోండి” గదమాయించాడు మేనేజర్‌.

అందరూ వెళ్లి వారి వారి సీట్లో కూర్చున్నారు.

“లోకులు పలుగాకులు... గాసిపింగ్‌ అందరికీ మంచి ఆహారం” గొణిగాడు మేనేజర్‌.

ఆ రాత్రి మళ్లీ మాధురిని కలలో ఆమె అంతశ్చేతన నిలదీసింది.

“నీకేమి అధికారముందని కాంపెన్సేషన్‌కు అడ్వాన్సు డబ్బు కూడా మంజూరు చేయించావు. నువ్వు కేవలం టెంపరరీ ఉద్యోగివి. ఇక కొద్దీరోజుల్లో ఉద్యోగం మానేసి పోతున్నావు... అయినా మహాగొప్పగా పెత్తనం చెలాయిస్తున్నావు”.

“విన్నావుగా! కిషోర్‌ కలకత్తా వెళుతూ ఏ విషయానికైనా నన్ను సం్రదించమని మేనేజర్‌తో చెప్పి వెళ్లాడన్నమాట... అంతకంటే ఇక ఏమి అధికారం కావాలి” ఎదురు చెప్పింది మాధురి.

“అంతగా అధికారం నీకివ్వాలనుకుంటే కిషోర్‌ నీతో చెప్పిపోయే వాడు కదా”.

“చెప్పక పోయినంత మాత్రాన ఆ మాత్రం చౌారవ తీసుకోవడానికి నాకే అధికారం లేదా... లేక అర్హత లేదా?”

“అర్హత వుంది... నువ్వు ఊం అంటే సర్వాధికారాలు నీ పరం చేయదానికి రెడీగా వున్నాడు కిషోర్‌... కానీ నువ్వే ఆ అవకాశాన్ని జారవిడిచుకుంటున్నావు... భార్యకూ, నౌకరుకూ అదే తేదా... నౌకరుకు అధికారంతో పాటు అర్హత కూడా దూరమవుతుంది.”

“అలాగైతే ఆ రెండూ నేను చేజిక్కించుకుంటాను... ఆం చేజిక్కించుకుంటాను” పెద్దగా కలవరించింది మాధురి.

“నాక్కావలసింది అదే... అదే” లీలగా ధ్వనిస్తూ మాయమైంది చేతన. కలవరింత నుండి చివుక్కున మేలుకుంది మాధురి... ఆమె గుండె వేగంగా కొట్టుకోసాగింది. భయ చచ యయయచాయాసాటిటాటాచాచాసాచాచాసాచాసిటిటాయాచాటా టాటా పా నాసాసాయాపాసాటాసాటాటాసాటాటిటాన

అవలిగట్టు 405 లలల లిం లేల ్టల్టి యల్‌ యిం ట్ధిలట్టి లంచ యిల ట్టి అట్టి టిం ల్టేలర్థేల

“ఏమిటీ కలలూ, కలవరింతలూ... అదే తనలో అచేతనంగా దాగి వున్న కోరికలా... నిజమే కావచ్చు... తనకు తానుగా విధించిన షరతులు మరచి, గీసుకున్న గీత దాటి దినమంతా ఫ్యాక్టరీ విషయాల్లో మునిగిపోయి హుషారుగా గడిపిన క్షణాలు నెమరు వేసుకుంది. కేవలం డబ్బు సంపాదనకే అయితే తను బొంబాయి వెళ్లి శ్రమ పడక్కరలేదు.. వడ తన చుట్టూ ధనం మూలుగుతుంది. ప్రస్తుత పరిస్టితుల్లో కిషోర్‌ కూడా తనకెంతో స్వేచ్చనిస్తున్నాడు. కలిసి జీవించడానికి సుముఖంగా విన్నాడు. తన అంతరాత్మ ప్రబోధము అదే, గ్రానీ కోరికా అదే... తాతయ్య చివరి కోరికా గ్‌ కానీ తనెందుకు అనుగుణంగా నిర్ణయం తీసుకోలేకున్నది... అది తన బలహీనతా...” తేల్చుకోలేక ఆ రాత్రి గడిపేసింది మాధురి,

మర్నాడు కారులో హైదరాబాదుకు వెళ్లింది. సొమ్యను ఇంటి వద్దే విడిచి వెళ్లింది. నిమ్స్‌కెళ్లి పేషంట్లను పలకరించింది డైరక్టర్ని కలిసి మాట్లాడింది. గ్రానీని చూడాలని ఇంటికెళ్లింది.

“ఏమిటి బేబీ! సర్‌ప్రైజ్‌ విజిట్‌... కిషోర్‌ లేడా! పాపను తీసుకరాలేదేం” మేరీ అడిగింది

కిషోర్‌ కలకత్తా వెళ్లిన విషయం, ఫ్యాక్టరీలో జరిగిన ఆక్సిడెంట్‌, నిజాం హాస్పిటల్‌ అడ్మిషన్‌, వగైరా వివరాలన్నీ చెప్పింది మాధురి... లంచ్‌ తీసుకొని పొమ్మంది మేరీ.

“న్లో గ్రానీ! చుమ్మీకి పెయింటింగ్‌ వర్క్‌ ఇచ్చి వచ్చాను .. మళ్లీ త్వరగా వెళ్లిపోవాలి... నాకేమైనా ఇంపార్టెంట్‌ లెటర్స్‌ వచ్చాయా గ్రాన అడిగింది మాధురి.

“*ప్రమ్సీ రాలేదు బేబీ. . నిన్న సాయంత్రం బొంబాయి ప్రదీప్‌ వరాదు.. అతను హైదరాబాదు వచ్చాడట .. తనకేదో అడ్వర్‌టైజ్‌మెంటు కంపెనీలో కాల్‌షీట్సు వున్నాయట. . వారం రోజులు ఇక్కడే వుంటాడట .. “హాలిడే ఇన్‌ కృష్ణలో దిగొడట. నీతో చాలా ముఖ్యమైన విషయం మాట్లాడాలట... నీ అడ్రసు తీసుకొని పోయాడు” చెప్పింది మేరీ.

“ఏంత పొరపాటు పనిచేశావు గ్రానీ... అతనికి నా అడ్రసు ఇచ్చి వుండవలసింది కాదు... వాడొక (బ్రూట్‌” గట్టిగా అంది మాధురి.

“స్పాద్రీ బేన్ల! నా ముందు చాలా వినయం ప్రదర్శించాడు... చాలా ముఖ్యమైన యాడ్‌ కాంట్రాక్టుకు నీ దగ్గర అగ్రిమెంట్‌ సంతకం చేయించుక్షోవాలన్నాడు... చాలా ముఖ్యమైన విషయమేమోననీ అనుకున్నాను. నేను రాత్రే నీకు ఫోన్‌ చేసి చైపుతామని రింగ్‌ చేశాను... నీ ఫోన్‌ నుండి రిప్తై లేదు.. ఇంతలో నువ్వే వచ్చేశావు సారీ మై చైల్డో నొచ్చుకుంటూ అంది మేరీ.

“దటీజ్‌ ఆలరైట్‌ (గ్రానీ... లెట్‌ మీ సీ వాట్‌ వాపెన్స్‌” గ్రానీ భుజం తట్టీ వెనుతిరిగింది మాధురి... మేరీ సౌమ్యకిమ్మని హార్షిస్‌ చాక్లెట్సు ఇచి&చంది.

ఫార్మ్‌ హౌస్‌కు రాగానే సౌమ్య రోనీతో ఆడుకుంటూంది.

“చుమ్మీ! రోనీ నీకు బాగా థ్రెండ్‌ అయిపోయిందే” అంది మాధురి.

“అవును రోజురోజుకు మా అండర్‌స్తాండింగ్‌ బెటర్‌ అయ్యింది. మేమిప్పుడు ఫ్రెండ్స్‌” రోనీ మెడను చుట్టుకుంటూ అంది సౌమ్య

మాధురిలోని చేతన వీపు చరచి అంది... “థైంద్‌షిప్‌కు పసిస్మాదయం కావాలి.. విశ్వాసం కావాలి... నీకంటే సౌమ్య, రోనీలే నయం... అవి వారిద్దరిక వున్నాయి. నీలో సస సాహాసాాచాసా పాసా యిపాటాసాటాసాసాసా టాటా హాటా రాటాహాసాటాచాటానాటా టట హాసాచాటాచుతుసాసాసుటు

106 ఆవలిగట్టు హిచాసాచాసాసాట్తాసాసిచాసిస్తాషాస్టాష్టాచ్తాసాసాచ్తాత్తాషాటాటాస్తాస్తాస్టారాచ్తా రాయ చార రాస ార్టాస్టార్టాత్తాస్తాలస్తాట్టాట్టాట్తా పెంచుకున్న అహంతో కిషోర్‌ పట్ల గౌరవం, విశ్వాసం లేకపోవడంతో అతన్ని దూరం చేసుక్టుంటున్నాన, అలా చేతన అడుగడుగునా తనను హెచ్చరిస్తూ తన అహం మీద దెబ్బతీయడంతో తన మనస్సుకు చిన్నచిన్న గాయాలు తగులుతున్నాయి. అయినా తన హృదయం మనస్సును ఓదారుస్తూ గాయాల్ని మాన్సుతూ వుంది. అందుచేత మునుపటి ఉద్రేకం తగ్గి చాలా క్యాజువల్‌గా రోజులు గడుపుతూ వుంది మాధురి.

“చుమ్మీ.. ఏదీ ఏం పెయింటింగ్స్‌ వేశావో చూపు” అదిగింది.

పేపరు మీద కుంచెతో రంగురంగులలో ఒక యువకుణ్ణీ, ఒక యువతినీ చిత్రించి వుంచింది సౌమ్య... యువకుని చిత్రం కింద కిస్సూ మామయ్య, యువతి చిత్రం కింద మాధురి ఆంటీ అని వ్రాసి వుంది.

“మాధురి ఆంటీ ఎవరు చుమ్మీ సందేహిస్తూ అడిగింది మేడమ్‌.

“చెప్పుకోండి అంటీ చూద్దాం”.

మేడమ్‌ పలకలేదు.

“మాధురి ఆంటీ మా అసలు ఆంటీ... మా అత్తమ్మ... కిస్స్ఫూ మామయ్య వైఫ్‌” అంది.

“ఇప్పుదెక్కడుంది” అడిగింది మేడమ్‌.

“బొంభాయిలో వుందని చెప్పింది మా మమ్మీ! కుట్టీ అంటీ! మీరెప్పుడైనా మా మాధురి ఆంటీని బొంబాయిలో చూశారా!” తెలివిగా అడిగింది సౌమ్య.

“మీ అంటీని నేనిది వరతిప్పుడూ చూడలేదుగా... అందుచేత బొంబాయిలో ఉన్నా నేను గుర్తుపట్టలేను.”

“నిజంగా మీరు మా మాధురి అత్తయ్యను చూడలేదా ఆంటీ! అయితే మా మామయ్యను రానివ్వండి... అత్తయ్య ఫోటో ఒకటి ఆయన వద్ద తీసుకొని మీకిస్తాను .. ఈసారి మీరు బొంబాయి వెళ్లినపుడు ఆమెను కలిసి మాట్లాడండి.... నాకు మా ఆంటీ గుర్తులేదు. అందుకే నీ తల బొమ్మలు వేశాను” ముసిముసి నవ్వులతో అంది సౌమ్య,

మాధురి జీవితం రోజురోజుకూ మలుపులు తిరుగుతూంది. సౌమ్య కిషోర్‌ వద్ద నుండి తన ఫోటో సేకరించి చిక్కుప్రశ్నలు వేసి తనను చిక్కుల్లో పెట్టదు గదా! కిషోర్‌ కలకత్తా నుండి వస్తూనే తన ఫీ సౌమ్య చేతికి దొరకకుండా జాగ్రత్త్‌ పదమని చెప్పాలి... లేకపోతే కథ అంతా అడ్డం తిరిగేటట్టుంది”.

సౌమ్య తనూ కలిసి భోజనం చేసి విశ్రాంతి తీసుకున్నారు.

సాయంకాలం కాలింగ్‌ బెల్‌ మోగింది. సౌమ్య తలుపు తీసింది. ఎదురుగా ఫ్లల్‌ మేకప్‌లో ఓ వ్యక్తి. “ఎవరు మీరు... మీకెవరు కావాలి... కిస్సూ మామయ్య ఊర్లో లేడు” అంది లోపలి నుంచి వచ్చిన మాధురి మాటల్లోనే అందుకుంటూ చవల నువ్వు లక్ష్మీని తీసుకొని గ్రేప్‌ గార్డన్‌ కెళ్లి కొన్ని (గ్రేప్స్‌ కోసుకరండమ్మా... ఆయన నేను మాట్లాడతాను” అంది.

“ఓకే ఆంటీ” చెప్పి లక్ష్మీతో వెళ్లింది సౌమ్య.

వ్యక్తి లోపలికి వస్తూ అన్నాడు “హలో మధూ!”. ఆ సంబోధన మాధురికి చిరాకెత్తించింది. కోపం (మింగుకుంటూ అంది “హలో ప్రదీప్‌! రా కూర్చో... హైదరాబాదు వచ్చావటగా.... మా గ్రానీ చెప్పింది” అంది. సిసాపాసాపాసాపాసాచాసా ప పాచాచాసాన చపా చాసానాటాటాహాహిటాహా యాహి టయాపిపాచాపాస్తాస్తాసాసాస్తాపానుటాటా

అవలిగట్టు 107

“అవును నిన్న మీ ఇంటికి వెళ్లాను... అక్కడ ఓల్డ్‌ లేడ్‌ చెప్పింది నీ అడ్రసు... న్లేనిష్మదు ముఖ్యంగా హైదరాబాదు వచ్చిన విషయం... ప్రాక్టర్‌ అండ్‌ గాంబుల్‌ కంపెనీలో మన కాంబినేషన్‌ కాంట్రాక్టు నీ తరపున కూడా నేనే ఒప్పుకున్నాను. మన కాల్‌షీట్స్‌ కోసం వాళ్లు తొందర పెడుతున్నారు. నెక్స్‌ట్‌ మంత్‌కైనా మనము కాల్‌షీట్స్‌ ఇవ్వాలి. నీ జైవర్స్‌ విషయం ఈలోగా తేలిపోతుందనుకుంటా.... పద్లీలో ఒక డీలక్స్‌ అపార్ట్‌మెంట్‌ చూశాను... నీతో చెప్పి కొనుగోలుకు అగ్రిమెంటు చేసుకొని వచ్చే నెలలో ర్రజిజ్ణరు చేయిస్తాను... ఈలోగా అపార్ట్‌మెంట్‌ ఫర్చిష్‌ చేస్తాను. అందుకే నేను నేరుగా ఈ వీషయాలో నీకో దైరెక్టుగా మాట్లాడాలని ఇక్కడికొచ్చాను” ఆగకుండా అన్నాడు ప్రదీప్‌.

“నాకు చెప్పకుండా నా అనుమతి లేకుండా నువ్వు ఎవరు కాంట్రాక్ట ఒప్పుకోవడానికి... ఇంక అపార్ట్‌మెంట్‌ విషయమంటావా... దటీజ్‌ యువర్‌ హెడ్‌ ఏక్‌... నాకు సంబంధము లేదు”.

“అదేమిటి మధూ! కాంట్రాక్టు విషయం నీకిది వరకే చెప్పానుగా... నాతో నీకేమి సంబంధము లేదంటున్నావు... మర్చిపోయావా... నేను నీ డ్రైండ్‌నీ... కాలం కలిసివస్తే మనం కాబోయే ఖార్యాభర్తలం”.

“షట్‌ అప్‌... నువ్వు నీ హద్దుమీరి ప్రవర్రిస్తున్నావు... నువ్వు నాకు ఎలాంటి ఫ్రైండ్‌వి... వృత్తిపరంగా నేను నీతో కొంత చనువుగా మెలిగినంత మాత్రానా... యువార్‌ గోయింగ్‌ బియాండ్‌ యువర్‌ లిమిట్స్‌... నేను వివాహితను... గుర్తుంచుకో” గద్దించింది మాధురి,

“కూలీడౌన్‌... కూల్‌డౌన్‌ మధూ!” ముంజేతితో స్రైగచేస్తూ స్వరం తగ్గించి అన్నాడు ప్రదీప్‌.

“నువ్వు ముందు నన్ను అలా సంబోధించడం మాను... మిస్సెస్‌ మాధురి అని పిలువు...”

“ఓకే... అలాగే మస్పెస్‌ మాధురిగారూ... మిగతా విషయాలు తరువాత చూసుకోవచ్చు... మొదట కాలెటేట్స్‌ మాట తేల్చి చెప్పండి. అవతల నా మాట పోతుంది”

“కాల్‌షీట్స్‌... కాల్‌షీట్స్‌... బులీషిట్‌... లెట్‌ యువర్‌ అ(గ్రిమెంట్‌ గోటు డాగ్స్‌... ఇంక నాలుగు లల్లో మావారు వస్తారు. ఆ తర్వాత నీకు నా నిర్ణయం చెబుతాను. నేను... బొంబాయి వస్తానో రానో వారితో మాట్లాడిజేగానీ తేలదు... యూ కెన్‌ గో” లేచి నిల్చుంది మాధురి.

“అయితే ఇంక విడాకుల్ని తాటాకులకు కట్టేసినట్లేనొ వ్యంగ్యంగా నవ్వుతూ అన్నాడు ప్రదీప్‌.

“విడాకుల విషయంలో ఇప్పటికే నువ్వు అవాకులు, చవాకులు సృష్టించావు... ఇక అక్కడ ఆపి... మైండ్‌ యువర్‌ బిజినెస్‌” అంది. ప్రదీప్‌ లేచిపోతూ వెనుదిరిగి “మిస్సెన్‌ మాధురీ టీకి యువద్‌ ఓన్‌ టైం... నేను ఇంకా వారం రోజులు హైదరాబాదులోనే వుంటాను... నిదానంగా ఆలోచించుకో... అదృష్టం అందలాలను ఎక్కిస్తానంటుంటే నీ బుద్ధి బురదలోకి లాగుతూంది... ఎనీవే నేను నీకు తర్వాత ఫోన్‌ చేస్తాను. ఐ విష్‌ యు గిట్‌ మీ ఎ పాజిటివ్‌ రిప్లై.

“నో... నువ్వు ఫోన్‌ చెయ్యొద్దు... నీ అవసరమొస్తే నేనే ఫోన్‌ చేస్తాను... కేవలం బిజినెస్‌ మ్యాటర్‌ మీద మాత్రమే” అంది మాధురి. సియా సిసానా యళ చధిటచింధపచియిిటయచాసాసాటాసాపాపాసాటాాపాటాపాసాసాపాపుసాపసాసాసాసాని

108 అవలిగట్టు

“అల్‌రైట్‌... హోటల్‌ హాలిడే ఇన్‌ కృష్ణ, రూమ్‌ నెంబర్‌ టూ జీరో టూ...” మత్తుగా కళ్లు కదిలిస్తూ చెప్పి వెళ్లిపోయాడు.

“దానిమ్మ పండ్లూ తోటలో కోసుకున్న ద్రాక్ష పండ్లతో తిరిగి వచ్చిన లక్ష్మీ సౌమ్య తలుపు దగ్గరుండీ మాధురీ ప్రదీప్‌ల చివరి సంభాషణలు విన్నారు. ్రడీప్‌ వినురుగా వెళ్లిపోవడం, మేడం నోఫాలో తల వట్టుక కూర్చుని వుండడం గమనించారిద్దరూ.

సొమ్య అంది “ఆంటీ... ఎవరతను... రౌడీనా”.

“ఒక రకంగా అలాంటివాడే” జవాబిచ్చింది మాధురి.

“అయ్యగారు వూర్లో లేనప్పుడు మన ఇంటికొచ్చి దౌర్జన్యంగా మాట్లాడడానికి అతనికెంత రై్య్టనమ్మగ్గారు.. సమయానికి నేనూ ఇక్కడ లేను... ఉండి వుంట్‌ అతని సంగతి ఏదో ల్బుకునేదాన్ని" అంది లక్ష్మీ

“లక్ష్మీ నీవెళ్లి నీ పని చూసుకో” కసిరింది మాధురి.

లక్ష్మీ ఎదురు చెప్పకుండా లోపలికెళ్లింది. సౌమ్యు కూడా మాట్లాడలేదు.

మాధురికి మళ్లీ ఆలోచనలు... ప్రదీప్‌ను ఎలా వదిలించుకోవాలన్న ఆలోచన తీవ్రతరమైంది. ఫారమ్‌ హౌస్‌లో వున్న ఈ కొద్దిరోజులు ఎంతో ప్రశాంతంగా గడిచిపోయాయి. ప్రదీప్‌ ఫోన్‌లో మాట్లాడీనా, నేరుగా ఎదుటబడి పోట్లాడే తీరున ప్రవర్తించిన ఆ కొద్ది క్షణాలు తనలో ఎంతో సంచలనం రేకెత్తించాయి.

రాత్రి నిద్రపుచ్చే ముందు మాధురిని అడిగింది సౌమ్య. “ఆంటీ! ఆ రౌడీ ఎవర్డు... ఇక్కడికెందు కొచ్చాడు... నిన్నేమున్నా అన్నాదా... ఏమన్నా అని వుంటే చెప్పు అంటే... కిస్సూ మామయ్య వస్తూనే వాణ్ణి జైలుకు పంపిద్దాం”.

“చుమ్మీ! ఇది నా పర్సనల్‌ విషయం... నేను చూసుకుంటాను... నువ్వేమి ఆలోచించకుండా పడుకో... మామయ్యకు కూడా ఈ విషయాలు చెప్పాద్దు... దిని మీద ఇంకా రగడ జరగడం నాకిష్టము లేదు” సౌమ్యను తడుతూ అంది మాధురి.

“అయితే నాకొక కథ చెప్పవూ...” అడిగింది సౌమ్య,

“ఏం కథ చెప్పమంటావు”

“ఏదైనా సరే డాషింగ్‌ హీరో కథ చెప్పు” అడిగింది సౌమ్య.

“అల్లావుద్దీన్‌ అద్భుతదీపం” కథ చెప్పింది మాధురి.

అల్లావుద్దీన్‌ సాహసాలను కలలోనికి నెట్టుకుంటూ వెళ్లి నిద్రపోయింది సౌమ్య, మళ్లీ మాధురి అంతఃఫలకం మీద ఆమె చేతన ప్రత్యక్షమైంది.

“కథ కైమాక్స్‌ కొచ్చినట్టుందే మాధురీ! నాలుగు రోజుల్లో మీ ఆయన వస్తారన్నాన్తు. అయితే కిషోర్‌ని నీ భర్రగా అంగీకరించావన్న మాట. ఆయనను సంప్రదిస్తానన్నావు. ఏ విషయమై సంప్రదిస్తావు... విడాకుల విషయమా... మోడలింగ్‌ విషయమా... లేక్ష ఆయనతో రాజీప్రడే విషయమా... సౌమ్యతో ఇది నీ పర్సనల్‌ విషయమన్శా్ర నిజంగానే పర్సనల్‌గా 'ప్రదీప్‌ను ఎదుర్కోగల శక్తి సీకుందా! అతడు ఇప్పుడు నీ జీవితఘట్టంలో ప్రవేశించిన విలన్‌... నీ జీవిత భాగస్వామి అయిన హీరో కిషోర్‌ వుండగా స్వయంగా నువ్వు విలన్‌తో ఘర్షణ పడవలసిన అవసరం లేదు. ఇప్పటికైనా మించిపోలేదు. కిషోర్‌ని

చేసి ఈ ఫైటింగ్‌ అతనికప్పజెప్పు... ఈ క్లైమాక్స్‌కు తెరదించు” శాసించిన తీరున మాటలు గుప్పించి మాయమైంది చేతన.

ఆవలిగట్టు 109 అపు ల చంచల చట్ట లట్టిం లి లచ య యట్టి లం యం లయం లర య లలల ల లయం ల్టిలల్టేం

“మాధురి మరోమారు కృపయావిష్టురాలైంది. దైన్యం ఆమెను కప్పేసింది తల బ్ధరువెక్యింది. శరీరం కంపించసాగింది. లేచివెళ్లి కిషోర్‌ రూమ్‌లోని పుస్తకంలోని ఫోటో తీసి తదేకంగా చూసింది... ఏదో తన్మయత తనకు తెలియకుండానే ఆవహించి ఆమెను నిద్రపుచ్చింది.

మర్నాడు ఫార్మ్‌హౌస్‌ కాంపొండ్‌ గేటు వద్ద లక్ష్మీ ఎవరో మధ్య వయస్స్ముడైన వ్యక్తితో ఏదో "పెద్దగా అరుస్తూ మాట్లాడుతూండడం కిటికీలో నుండి మాధురి చూసింది ఆ వ్యక్తి చేతిలో ఒక జిప్‌బ్యాగ్‌, ఓ చేతి సంచీ వున్నాయి. గళ్ల లుంగీ, ఎర్రరంగు షర్టు బు(రమీసాలు, ఎదిగిన జుత్తుతో వింతగా వున్నాడు. అతను లక్షీకేదేదో నచ్చణెష్తుతునాడు.. లక్ష్మీ హావభావాలు చూస్తే ఆమె ససేమిరా అతని మాటల్ని అంగీకరించనట్టు తెలుస్తూంది

“లక్ష్మీ మాధురి పిలిచింది. లక్ష్మి తలుపులు తీసుకొని లోపలికి వచ్చింది.

“ఎవరతను, ఏమిటి పోట్లాడుకుంటున్నారు” అడిగింది మాధురి.

“పోట్లాడుకోవడం లేదు మేడమ్‌... మాట్లాడుకుంటున్నాము... గుంటూరులో పెద్దమ్మగారు కూడా అచ్చం ఇలాగే అనేవారు... మేము మాట్లాడుకుంటూంటే పోట్లాడుకుంటున్నట్టుంటుందని అనేవారు”.

“ఇంతకూ అతనెవరూ!?”

“మా ఇంటి ఆయనే నమ్మగారు”

“ఇక్కడికెందుకొచ్చాడు”

“బాగా త్రాగి వుంటాడు... వుంచుకున్నామెను కొట్టి గాయపరిచాడట, పోలీసులు కేసుబెట్టి కటకటాల వెనక్కు నెట్టి నాలుగురోజులుంచి వదిలేశారట .. ఆటోని ఓనరు అద్దెకివ్వనన్నాడట .. పెద్దమ్మగారి దగ్గరకెళ్లి దేబరించాడనుకుంటాను ఈ అడ్రసు పట్టుకొని

యం య ౧ లబ ఇక్కడికి దాపరించాడు.

“ఇంతకీ ఏమంటాడు”

“నన్ను ఆయనగారితో గుంటూరు వచ్చేయమంటున్నాడు నేను వస్తే తాగడం మానేస్తాడట. ఇక మీదట నా చెప్పుచేతలలో వుండి సరిగా కాపురం చేస్తాడట”.

“అయితే ఇకనేం! నీకూ మంచి రోజులొచ్చాయన్నమాటి

“ఆయనగారి మాటలు ఎవరు నమ్ముతారు మేడమ్‌! అన్నీ బొల్లి మాటలు. . సొల్లు కబుర్లు... సంవత్సరం రోజులు ఇక్కడ సుఖంగా వున్నాను కదా... జీతం డబ్బులు కూదేసుకుంటానని, ఆటిని ఎగరేసుక పోవడానికి వచ్చింటాడు”.

“వోనీ అతను నిజంగానే మారితే అతనితో కాపురం చేయడం నీకిష్టమేనా!”

“ఆయన మారడు మేదమ్‌ గాడిదైనా మారుతుంది గొని ఈ అడ్డగాడిదలు మారరు. నిజంగానే మారుంటే పెద్దమ్మగారే మన కిషోర్‌ బాబుకు ఫోన్‌ చేసి నన్ను గుంటూరు వంవమని చెవ్పీందేవారు. ఈడ కొచ్చాడంటేనే వదో నాటకం ఆడుతున్నాడనుకోవాలి”.

“నిజంగానే త్రాగుడు మానేసి ఏదైనా నౌకరీ చేసుకుంటూ నీతో కలిసి వుంటానంటే అతనితో కాపురం చేయడం నీకిష్టమేనా అని నేను అడుగుతున్నది”. హిసాచాచాసయాటాసా నాసా ధచాా చాచా హాచాసా హాహా సిటి టిటాపా చి ప్రాట చ సాటాహాహాటిసిపిటాపాపాసాటుస్తా

410 ఆవలిగట్య “అంత మంచిరోజులు నాకొస్తాయా మేడమ్‌. నిజంగానే వస్తే అంతకంటే నాకు మాత్రం ఏం కావాలి. నాకు మాత్రం ఈ బతుక్కు ఒక మొగదిక్కు కావాలిగా మేడమ్‌... అయినా నాకీయనగారి మీద ఆ యాశ లేదు. ఈ మొఖానికి ఉద్దోగం ఎవరిస్తారు “సరే! అతన్ని బయటే వుంచి వచ్చేశావే .. లోపలికి పిలువు” గేటు వైపు చూస్తూ అంది మాధురి.

గేటు దగ్గర బీడీ తాగుతూ కనిపించాడతను.

“ఇదిగో మేడమ్‌గారు నిన్ను లోపలికి రమ్మంటున్నారు” కేకేసి పిలిచింది లక్ష్మీ,

బీడీ పారేసి గేటు తీసుకొని కాంపొండులో కొచ్చాడతను.

రోనీ పెద్దగా మొరగసాగింది

“లబ్ష్మీ! కుక్కను జూస్తే నాకు భయ్యం... నువ్వు రా... నీ ఎనక నేనొస్తాను” అన్నాడు.

“దయ్యాలకి మంత్రాలేసేవాడు కుక్క అరుపులకు కూడా భయపడి పొయ్యేంతగా మారిపొయ్యాడా ఈయనగారు... ఏమి సోద్యం... ఏమి నటన” మాధురికి వినపడేటట్టుగానే అంటూ లక్ష్మీ వెళ్లి రోమీని పట్టుకుంది. సామాను పట్టుకొని వరండాలోకి వచ్చి నిల్చున్నాడతను.

“లక్ష్మీ... అతజ్జి పెరట్లో కుళాయి దగ్గర మొఖము కడుక్కోమను... టీ తెచ్చి ఇవ్వు... త్రాగుతాడు... తర్వాత మాట్లాడుదాం”.

లక్ష్మీ అతణ్జీ కుళాయి వద్దకు శీసుకెళ్లింది. సౌమ్య మేడ దిగి వచ్చి అడిగింది

“అంటీ ఎవరితో మాట్లాడుతున్నావు సౌమ్య వచ్చి అడిగింది.

“మన లక్ష్మీ భర్తటమ్మా... గుంటూరు నుండి వచ్చాడు. అమ్మమ్మ పంపించింది.”

“అమ్మమ్మ పంపించిందా! ఏది ఎక్కడున్నాడు”.

“వస్తాడులే నీవెళ్లి ముఖము కడుక్కొని (ఫైష్‌ అయిరా...”

సౌమ్య బాత్‌రూమ్‌ కెళ్లింది.

అతను తిరిగొచ్చాడు. లక్ష్మీ గ్లాసులో టీ తెచ్చిచ్చింది... వరండాలోనే నిల్చుని టీ (త్రాగాడు...

“చూడూ! లోపలికొచ్చి మాట్లాడు” అంది మాధురి.

“నమస్కారం అమ్మగారు!” లోపలికొచ్చి అన్నాదు.

“నీ పేరేమిటి”

“ప్రకాశం అంటారమ్మగారు.

“అలా కూర్చో”

“మీ ముందు కూర్చునేటంత గొప్పోళ్లం కామమ్మగారూ” వినయం ప్రదర్శించాడు.

“పెద్దమ్మగారు బాగున్నారా!”

సౌమ్య కూడా వచ్చి అడిగింది “అమ్మమ్మ బాగున్నారా”.

“బభాగున్నారమ్మా... పాప ఎవరమ్మగారు... లఅతమ్మగారి పాపేనా!? అడిగారు. సపాదసాపా రధ చ ధరాయ యా సిధచాటిసిటిటా చచ టాట టాటా టా టాటా యాచాచాటాటాపాపాచాసిచాపటసిసా

అవలిగట్టు 441

“అవును లతమ్మగారి పాపనే... ఈమె మా కుట్టీ ఆంటీ” మాధురిని చూపిస్తూ అంది సౌమ్య.

“పెద్దమ్మగారు మీ గురించి కూడా చెప్పారమ్మా”

“ఏం చెప్పారు” అడిగింది మాధురి.

“మీరు బొంబాయిలో వుంటున్నారని చెప్పినారమ్మా... ఇక్కడికెప్పుడు వచ్చారమ్మగారూ.”

“అయ్యగారు పాపను చూసుకోవడం కోసం మేడమ్‌గారిని త్తీసుకొచ్చారు. పెద్దమ్మగారి కక్విలుగారు.. ఇంకా బొంబాయిలోనే వున్నారు" అంది లక్ష్మీ.

“అలాగా. . నేను అయ్యగారి అమ్మగారే అనుకున్నాను” తలగోక్కుంటూ అన్నాడు (ప్రకాశం.

అయ్యగారి అమ్మగారు, మేడమ్‌, కుట్టీ ఆంటీ అంతా ఆ ఎదురుగా కూర్చున్న ఆవిదేనని సౌమ్యకు తప్ప ఇంకెవ్వరికీ తెలియదక్కడ. సౌమ్య లోలోపల నవ్వుతుంది.

“సరేగాని... నువ్వు లక్ష్మీని గుంటూరు తీసుకెళ్లాలని వచ్చావా” అడిగింది మాధురి.

“అవునందమ్మగారు. . అదిక్కడుంటే నేనాంటరిగాణ్ణయి పోయాను. వొండి పెట్టే దిక్కు కూడా లేదు. గుంటూరు వచ్చేస్తే పెద్దమ్మగారి వద్దే అది వనిపాట్‌ చేనుకుంటూంటుంది. నేను ఆటో నదుపుకుంటాను. నేను అన్ని దురలవాట్లు మానేసానమ్మా... పెద్దమ్మగారితో చెప్పే వచ్చాను” అన్నాడు.

“వం లక్ష్మీ! ఇతనితో నువ్వు గుంటూరుకెళ్లడం నీకిష్టమేనా” ప్రశ్నించింది మాధురి.

“లేదు మేడమ్‌. . నేను గుంటూరుకు ఛస్తే పోను... ఈయనతో నాకు సరిపడదు. అక్కడున్నన్నాళ్లు నన్ను చంపుకు తిన్నాడు. ఇదిగో ఇప్పుడు ఒక సంవత్సరం నుండి సుఖంగా బతుకుతున్నాను ఇంక ఈ ఇంట్లోనే నా జీవితం గడిపేస్తాను. అయ్యగారొస్తే మాట్లాడి ఇతనికో పాతికో పరకో ఇస్తే వెళ్లిపోతాడు”,

“అయ్యగారింకా రెండురోజులకు గానీ రారు... అందాక ఇతన్ని బెట్‌హౌస్‌లో వుండమను. అతనికి తిండి తీర్దం ఇవ్వు... అయ్యగారొచ్చిన తరువాత మాట్లాడి సెటిల్‌ చేసుకుందురుగాని” మాధురి చెప్పింది

ప్రకాశాన్ని తీసుకొని వెళ్లి బెట్‌హౌస్‌లో దిగబెట్టింది లక్ష్మీ. రాత్రి మాధురి సౌమ్యలకు, డిన్నర్‌ సర్వ్‌ చేసి తనూ తిని క్యారియర్‌లో భోజనము పేట్టుకొని బెట్‌హౌస్‌ కెళ్లింది లక్ష్మీ. పాయసంతో పాటు పంచభక్ష్యాలు సుష్టుగా తిన్నాడు ప్రకాశం. క్యారియర్‌ సర్దుకొని తిరిగి పోబోయింది లక్ష్మీ. ప్రకాశం తలుపుకు గొళ్లెం పెట్టాడు.

॥ “ఏంటయ్యో! ఏంటి! తలుపు గడేస్తున్నావు.. తిక్కరేగిందా... మర్యాదగా తలుపు యి”,

(ప్రకాశం లక్ష్మీ చేయి పట్టుకొని లాగాడు. చేయి విసురుకొని వెళ్లి తలుపు గొళ్లం తీయబోయింది లక్ష్మీ

అడ్డగిస్తూ అన్నాడు ప్రకాశం “తిక్కరేగడమేమిటే... నిన్ను చూస్తూనే ఒళ్లు తిమ్మిరెక్కింది... ఏడాదిగా ఎదురు చూసి. . చూసి... ఎండిపోయాను... ఇక అగలేను”.

“ఒళ్లు తిమ్మిరెక్కితే కొళాయి కింద తలపెట్టి చన్నీటి స్నానం చేయి తిక్క కూడా వదిలిపోతుంది... ఏడాదిగా ఎదురు చూసి ఎండిపోయావా... అదో కూజాలో నీక్లెట్టాను .. చాసాసాస్తాస్తాసాాసాసారాపారాసాపాటాటాచాసిచాచాటాటా టాయి టాటాటిచాసిచాసాపిసాటాసాటాహాటాసాటాటాసిసాపా

గ12 ఆవలిగట్టు గుటగుటా త్రాగు... గొంతు తడుస్తుంది. నీ దాహం తీరుతుంది”

“క్క దాహం అలా తీరదే... లబ్న్మీ... నేనిప్పుడు మారిపాయ్యాన్ను తాగుడు మానేశాను. నువ్వు వద్దంటే బీడీలు కూడా మానేస్తాను. ఆటో సంపాదనంతా సకే తెచ్చిస్తాను. ఇక నీ మాటే చెల్లుతుంది”

“ఇలాంటి కబుర్లు ఎన్నిసార్లు చెప్పలేదూ... నీ మాటలతో మోసపోయే ఆడదాన్ని కాదింక”.

“నిజంగానే లభ! నేను మారిపోయాను. నీ మీద ఒట్టు...”

“అంతేలే ఒట్టు కూడా నా మీదే పెట్టుకో... నేనిక్కడ ఇప్పుడు సుఖంగా బతుకుతున్నాను. నా బతుక్కు నన్నాదిలేయ. అయ్యగారొచ్చిన తరువాత చార్జి డబ్బులిప్పిస్తాను . నువ్వెళ్లిపో... న్‌ బరుకీ నువ్వు బతుకు... నన్ను పోనీ. అడ్డు తొాలుగు" గట్టిగా అంది లక్ష్మీ.

“లన్మీ... ఇటు చూడూ ఏదీ నా మొఖం చూసి చెప్పు నేనంటే నీకిష్టం లేదాగొ మీసాలు దువ్వుతూ అన్నాడు ప్రకాశం.

“ఇష్టం ఎలాగుంటుంది... నన్నన్ని కష్టాలు పెట్టి తరిమేశావు. ఇప్పుడేమొచ్చిందో ఏమో... మళ్లీ కాళ్ల బేరానికి ఏష ధి... స్‌ మొఖం మూసే అసహ్యం... మీసాలు చూసి మోసపోయేదాన్ని కాదు నేను!”

“లబ! ఎన్నన్నా నేను నీ కట్టుకున్న భర్తనే... నీ మీద (ప్రేమ లేకపోతే ఇంతదూరం నిన్ను వెతుక్కుంటూ వస్తానా” లక్ష్మీ భుజాలు పట్టుకొని కౌగిలిలోకి లాక్కున్నాడు ప్రకాశం.

ప్రకాశం కౌగిలిలో లక్ష్మి ఒళ్లు పులక్తించింది... రోమాంచనంతో శరీరం జలదరించింది. కళ్లు కైెపెక్కాయి. అంతే... మరోమాట చెప్పకుండా ప్రకాశం భుజంపై వాలిపోయి అంది లక్ష్మీ “లైట్‌ తీసేయ్‌...”

చీకటిలో ఆ రెండు శరీరాలు ఒకటయ్యాయిి ఏడాది ఎడబాటులో లక్ష్మీలో అణగారిన కోరికలు వురివిప్పాయి. కామోద్రేకంతో దాంపత్య సుఖంలో మునిగి తేలారిద్దరూ. మొగుడుది మొరటు సరసమైనా ల. ఒళ్లంతా మత్తెక్కిపోయింది మత్తులో మైమరచీ ఆ రాత్రంతా తలుపు గొళ్లెం తీయనే లెదు వాళ్లు

పొద్దునే బెట్‌హౌస్‌ తలుపు తీసుకుని, చేతిలో క్యారియర్‌తో, పైట ముసుగు వేసుకుని బయటకు వస్తున్న లక్ష్మీనీ, వాకిలి దాకా వచ్చి సాగనంపుతున్న ప్రకాశాన్ని మేడ మీద నుండి చూసింది మాధురి. తనలోని చేతన మేల్మొని తనను వెక్కిరించక ముందే బాత్‌రూమ్‌ కెళ్లి స్నానం చేసింది ఆమె.

కాఫీ తెచ్చి ఇస్తూ అంది లక్ష్మీ! “కాఫీ చేయడం ఆలస్యం అయింది మేడమ్‌... చెమించండి.”

“కారణము నాకు తెలుసు లక్ష్మీ” నవ్వుతూ అంది మాధురి

“అవునమ్మగ్రారూ! నేనాడి దగ్గర నుండి రావడం పొద్దుటే మీరు మేడ మీది నుంచి చూశారు. నేను గమనించాను" సిగ్గుపడుతూ అంది లక్ష్మీ

“ఒక్క రోజులోనే పంతాలు మాని మీరిద్దరూ ఒకటయ్యారు. అదే నాకాశ్చర్యంగా వుంది” అంది మాధురి.

“మా పేదోళ్లకు పంతాలేమిటి అమ్మగారూ... ఎంతైనా అతను నా భర్త. పెద్దోళ్లకెతే పంతాలు పట్టింపులూ చెల్లుతాయి!” లక్ష్మీ అన్న మాటకు మౌనం వహించింది మాధురి. సాసాసాచాచా తుచ హిటాచి టాటా టా ధి చాయా యిచట యిచట టాటాయాటాధాటాచాచా హా టాటాటాటాసాపాటిచాసాటిసాసాట

పిచ్తాచ్తా చ్చట్ట చ ంల్ట్టలట్ట అట్టి ట్టి జిల లం లం లల జలం చల యట ల్టల్టటచ్టాచ్టట్త

“అతను నిజంగానే మారినట్టున్నాడు మేడమ్‌. నేను పోను, మ్‌రతన్ని పిలిపించి చెప్పండి. ఇక్కడే మీరు అయ్యగారిలో చెప్పి ఫ్యాక్టరీలో బంట్రోతు పనిని వెయిస్తానని చెప్పండి. సర్వెంట్‌ క్వార్టర్స్‌లో ఒకటి ఇప్పిస్తే పడి వుంటాము. ఇక్కడే వుండి మీ సేవ చేసుకుంటాము చేతులు జోడిస్తూ అంది లక్ష్మీ

“నాకు మీ సేవలు ఏవీ అవసరం లేదు నేనింక ఎన్నాళ్లుంటాను ఇక్కడ. పాప వెళ్లిపోతూనే నేనూ వెళ్లిపోతాను. మీ అయ్యగారిని కనిపెట్టుకొని వుండండి చాలు. కిషోర్‌ గారిని ప్రకాశానికి ఒక బంట్రోతు ఉద్యోగం ఇవ్వమని కోరతాను” అంది మాధురి.

“అంతా మీ దయ మేడమ్‌. మీరు చెబితే అయ్యగారు అతనికి తప్పక ఉద్దోగమిస్తారు”.

“నా దయేమి లేదు అంతా మీ అయ్యగారి దయే!”

“మేదమ్‌ నేనిలా అడుగుతున్నందుకు చెమించండి. పాపగారు ఢిల్లి వెళ్లిపోతే మీరు కూడా వెళ్లిపోవాలా... మీరు బాగా చదువుకున్నారు గదా! ఇన ఫ్యాక్టరీలో ఉద్దోగం చేయకూడదా. మీరడిగితే అయ్యగారు కాదనరు. మన ఫ్యాక్టరలోనే మంచి నౌకరీ ఇస్తారు ఆఫీసులో సెకెటరీ ఉద్దోగమైనా ఏస్తారు.. సెబ్బందికి కొత్తగా కట్టిన ఇళ్లు కూడా తయారైపోయాయి. ఒక ఇల్లు అడిగి తీసుకోండి... మేమిద్దరం మీక్కూడా పలుకుతుంటాం. ఏమో... కాలం కలిసి వచ్చి వస్తే మీ భర్తగారు మిమ్మల్ని వెతుక్కుంటూ ఇక్కడికే రావచ్చు. . చూడండి... ఇప్పుడితను రాలేదా... అలాగే... న పట్టుదలకు పోకుండా వుంటి మళ్లీ మీ వారితో కలిసి బతకొచ్చు” సవినయంగా చెప్పింది లక్ష్మీ.

“లేదు లక్ష్మీ! నేను బొంబాయి వెళ్లి తీరాలి బొంబాయిలో నాకు ఇంకా గొప్ప భవిష్యత్తుంది”.

“ప్రిమ్రైనా మీరు బొంబాయి వెళ్లొద్దమ్మా... బొంబాయి నుంచి మొన్న వచ్చిన ఆ రౌడీ ఆయన్ను చూడండి. ఎంత రగడ చేశాడో. ఒంటరిగా అక్కడ బతకడం కష్టం అంటారమ్మా... నా మాట విని ఇక్కడే వుండిపోండి!

మాధురి నోరు మూగబోయింది.

లక్ష్మీ మాటలు తన ఉడుకు రక్తాన్ని చల్లార్చి ఎదపై జల్లన పన్నీటి జల్లుల్లా ఉపశమనాన్ని కలిగించాయి మాధురికి... చాలా రిలీఫ్‌గా ఫీల్‌ అయింది.

అభివ్యక్తిగా నిలుచున్న తన అంతశ్చేతనను కన్నెత్తి చూసింది మాధురి. మాటల్ని చెవులు నిక్కరించి వింది.

“చూశావా! వాళ్లకు చదువు లేకున్నా సంస్కారం అంటే అర్ధం ఏమిటో అర్ధం కాకున్నా లక్ష్మీ అన్నట్టు 'పేదోళ్లు కాబట్టి వాళ్లకు పంతాలు లేవు పెట్టింపులు వాళ్లకు తాత్మాలికము. కలిసి వుండడానికి మార్తాలు వెతుకుతుంటారు సంపన్నులైన నీలాంటి వాళ్లు పెద్ద చదువులు చదివి మితిమీరిన స్వేచ్చతో అహంకారానికి లోనై కలిసీ జీవించలేరు. ముండను నేరుగా ఇంట్లోనే తీసుకొచ్చి పెట్టిన తాగుబోతు భర్త, అన్నట్లు పెట్టి తన్ని తగలేసిన మొగుడు, సంవత్సరం పాటు తన క్షేమం విచారించని ఇంటోడు వున్నపళాన వచ్చి ఒక్కరోజు వూరడిస్తే వాళ్లిద్దరూ ఒకటై పోయారు. ప్రకాశంతో కిషోర్‌ని పోల్చి చూడు... కిషోర్‌లోని ఉదాత్తతను ఇప్పుడైనా అర్ధం చేసికో.. మూర్ధత్వం వీడి ఉత్తముదైన కిషోర్‌ని క్షమించమని కోరి ఆయన్ని నీ హృదయపీరం మీద ్రతిష్టించుకో. దైవసాక్షిగా జీవిత భాగస్వామి అయిన భర్తకంటే మంచి మిత్రుడు, సంరక్షకుడు ఇంకెవ్వరూ వుండరు. హసాచాసాచాచాసాపాసాపుటాసాటాసాటాసాసాటసాసిసా టట పాటాచా టాటా సాటాపుపాహాసాటాటాటాచధిటిటిఫిధటి

114 ఆవలిగట్టు ఇదే నా ఆఖరి సలహా ఇక నేను నీకు కన్పించను. అంతకూ రియలైజ్‌ కాలేకపోతే ఇక నీ ఇష్టం” అదృశ్యమైంది చేతన.

మాధురి తలదించుకుంది... రెండు వేడి కన్నీటిబొట్లు ఆమె పాదాలపై రాలాయి.

“మేడమ్‌” లక్ష్మీ పిలుపుతో మామూలు లోకంలోకి వచ్చింది మాధురి.

“ఇంగో మా ఆయన.... మీరు మాట్లాడండమ్మా!” ప్రకాశం పక్కన నిల్చుని అంది లక్ష్మీ... ప్రకాశం చేతులు కట్టుకు నిల్చున్నాడు.

“చ్చూడు ప్రకాశం... నువ్వు మారిపొయ్యావని లక్ష్మీ చెప్తుతూ వుంది... ప్రస్తుతానికి నిజమేననుకుందాం... లక్ష్మీ నటీ గుంటూరు రాదు.. నువ్వు కూడా ఇక్కడే ఉండేందుకు ఒప్పుకుంటూ నీకు కూడా ఇక్కడే ఒక నౌకరీ అయ్యగారు ఇస్తారు. క్వార్టర్స్‌ ఇస్తారు... బుద్దిగా మసలుకో బుద్ధి చెపుతూ అంది మాధురి.

“చాలా సంతోషం అమ్మగారు!... ఈ మాట గుంటూరుకు పెద్దమ్మగారికి కూదా ఫోన్‌ చేసి చెప్పండి మేడమ్‌” నమస్కరిస్తూ అన్నాడు ప్రకాశం.

“ఏమిటి గుంటూరుకు ఫోన్‌ చేస్తున్నారా! అయితే నేను అమ్మమ్మతో మాట్లాడతాను” బొమ్మల పుస్తకాలు తిరగేసి తిరిగొచ్చిన సౌమ్య అంది.

“లేదు చుమ్మీ! ఫోన్‌ చేయడం లేదు... ఇదిగో లక్ష్మీ భర్త గుంటూరు నుండి వచ్చాడు కదా... ఇకీ ఇతను ఇక్కడే వుంటాడు... ఆ మాటే నన్ను గుంటూరుకు ఫోన్‌ చేసి అమ్మమ్మకు చెప్పమంటున్నాడు... క్‌స్తూ మామయ్య వస్తే ఆయనే గుంటూరుకు ఫోన్‌ చేస్తారు... అప్పుడు నువ్వూ అమ్మమ్మతో మాట్లాడుదువుగానీ.

లక్ష్మీ కథ సుఖాంతమైంది.

కలకత్తా నుండి కిషోర్‌ ఫోన్‌ చేశాడు. మర్నాడు ఉదయం ఫైట్‌లో హైదరాబాద్‌ వస్తున్నట్టు చెప్పి మాధురిని కారు ఏర్‌పోర్టుకు పంపీంచమన్నాడు... మామయ్య రాక వార్త వ్‌నీ సౌమ్య ఎగిరి గంతేసింది. మాధురి పొంగిన హృదయంతో, ఉప్పొంగిన ఆనందంతో ఇరవై నాలుగు గంటలు ఒళ్లంతా కళ్లు చేసుకోని కిషోర్‌ రాక కోసం ఎదురు చూసింది.

సౌమ్యను తీసుకుని మాధురి ఏర్‌పోర్టుకెళ్లింది. విమానం దిగి వస్తున్న కిషోర్‌న్లి విజిటర్స్‌ లాంజిలో నుండే గ్రీట్‌ చేశారు మాధురీ సౌమ్య... అతదు నడిచి వస్తుంటే అడుగడుగుకూ పొంగిన తన గుండె చప్పుడు మాధురిని ఓ విచిత్రానుభూతికి గురి చేసింది. రాగానే సౌమ్య కిషోర్‌ చేతికి పుష్పగుచ్చం అందించింది. సౌమ్యను ముద్దుపెట్టుకున్నాడు కిషోర్‌.

“హలో మేడమ్‌! హౌ ఆర్‌ యూ... అంతా ఓకేనా” మాధురి నుద్దేశించి అన్నాడు.

“మామయ్యా! నువ్వు లేనప్పుడు చాలా విషయాలు జరిగాయి. ఇక్కడ... చెప్పండి ఆంటీ!” మాధురి చెయి లాగుతూ అంది సౌమ్మ,

“ఇంటికెళ్లి తీరికగా కబుర్లు చెప్పుకుందాముగానీ ముందు లగేజి కారుకెక్కిద్దాం” లగేజి ట్రాలీలో కారు వద్దకు తెచ్చాడు కిషోర్‌. కారు డిక్కీలో సామాన్లంతా సట్టలేదు. వెనుక సీటు నిందా సామాన్లు నింపెశాడు దైవరు. ల్‌

“చుమ్మీ! నువ్వు మామయ్యతో వెళ్లు... కారులో సీటు లేదు, నేను ఆటోలో వస్తాను” అంది మాధురి.

అవలిగట్టు 1415 “హిచ్టచ్సించ చి దచ్టాళాత్తాళిచ చాల ాచ్ళాచ్టంసర్టాల్టింస్టాసి్టు యాం సారాచ్చాచ్టాటిపం్టుత్యంస్టింసిచ్టాచుచ్టాట్టాస్టాల్తంస్టిర్టాస్టాత్తాల్టిస్టై “నో. మేడమ్‌! మీరు కారులో రండి... నేను డైవ్‌ చేస్తాను. (డైవర్‌ ఆటోలో వస్తాడు ప్లీజ ప్రాధేయపడ్డాడు కిషోర్‌. “నువ్వు నేను ఫ్రెంట్‌ సీట్లోనే కూర్చుందాము ఆంటీ” చెప్పి ఒప్పించి కిషోర్‌ మాదురిల మధ్య ్రంట్‌ సీటులో కూర్చుంది సౌమ్య. (ధ్రైవరుకు ఆటోకి డబ్బులిచ్చి కారు స్టార్ట్‌ చేశాడు కిషోర్‌. డబ్బు జేబులో వేసుకొని బస్సెక్కాడు డైవర్‌. కారు వెళుతున్నంత సేపు సౌమ్య కిషోర్‌తో ఏవేవో కబుర్లు చెబుతూంది. మాధురి చెవికి అవేవి సోకడం లేదు. ఏదో అలౌకికమైన ఆనందంలో మునిగిపోయింది. “మేడమ్‌. మీరేదో పరధ్యానంగా వున్నారు అన్నాడు కిషోర్‌ నో! అదేమి లేదు. మీకు చెప్పవలసిన విషయాల చిట్టా బుగ్రకెక్కిస్తున్నానంతే” నవ్వతూ అంది. ఫారమ్‌ హౌస్‌ ముందు. కారు ఆపాడు కిషోర్‌ వర్చ్‌ సూపర్‌వైజర్‌, ఆఫీసు మేనేజరు, పైనో, సత్యం, లక్ష్మ ప్రకాశం అంతా పోర్టికోలో నిల్చుని కిషోర్‌కి నమస్కరించారు. అందరిని పేరుపెరునా పలకరించాడు. సత్యం, ప్రకాశం కారులోని సామాన్గంతా ఇంట్లోకి మారారు. ఫీ విషయాలు ఆఫీసు సంగతులు అడిగి తెలుసుకున్నిదు కిషోర్‌. వర్క్‌ సూపర్‌వైజర్‌ బిల్లింగ్‌ పోర్టికో కూలి వర్కర్స్‌ గాయపడిన విషయం, ని్స్‌లో చికిత్స పొందుతున్న విషయం వల్లించాడు. ఆపీసు మేనేజరు, అకౌంట్స్‌ అప్పజెప్పాడు మేడమ్‌గారి అర్జర్‌ మేరకే గాయపడిన వారికి కాంపెన్సేషన్‌ అడ్వాన్సు, హాస్పిటల్‌ బిల్లులు చెల్లించానన్నాడు. చెప్పి వాళ్లిద్దరూ సెలవు తీసుకున్నారు. “చాలా ధాంక్స్‌ మేడమ్‌ యూ డిడ్‌ ఎ లాట్‌ టు మీ” కృతజ్ఞతా పూర్వకంగా అన్నాడు కిషోర్‌. మేడమ్‌” అని ఆంటీని పిలవడం ఇప్పుడు సౌమ్యకు నచ్చలేదు. “న్సో ద్యాంక్స్‌! ఐ డిడ్‌ మై డ్యూటీ దట్ఫాల్‌.. బహుశా కొంత నా పరిధిని కూడా మించి పోయి రానేమా క్షమించాలి” అంది మాధురి. “యూ డిడ్‌ టైమ్‌లీ యువర్‌ డ్యూటీ ఇందులో క్షమించవలసినదేమీ లేదు". “ఇంత్ర చిన్న విషయాలకు మీకు ఫోన్‌ చేసి విమ్మి డిస్టర్చ్‌ చేసి మీ పర్మిషన్‌ తీసుకోవడం నాకిష్టం లేదు. మీకు చెప్పకుండ చొరవ సుకున్నందుకే క్షమించమని అడుగుతున్నాను *. “దటీజ్‌ గుడ్‌! చాలా ధాంక్స్‌. . నేను మీ మేలు మరిచిపోను” క్యాజువల్‌గా అన్నాడు కిషోర్‌ ప్రతిఫలము ఏమి ముట్ట జెప్పుతాడోనని ఆశతో నవ్వుకుంది మాధురి కిషోర్‌ లోపలికెళ్లి కాలకృత్యాలు తీర్చుకుని ట్రేక్‌ఫాస్సు చేసి వచ్చి హాల్లో సోఫాలో కూర్చున్నాడు. ఆక్సిడెంట్‌ వివరాలన్నీ మాధురిని అడిగి తెలుసుకున్నాడు. తాను వైద్యవిధాన పరిషత్తు కమీషనరును కలిసి హెల్త్‌ సెంటర్‌ అభివృద్ధికి తీసుకున్న హామీని వివరించింది మాధురి. ఇండియన్‌ మెడికల్‌ అసోసియేషన్‌ వారు ఏర్పాటు చేస్తానన్న ఉచిత ఆరోగ్య శవాన్ని గురించి కిషోర్‌తో చర్చించింది. ప్ఞైదరాపాదలో ఇంటికెళ్లి సౌమ్యతో పాటు గ్రాసీతో గడిపి వచ్చిన రెండు రోల విశేషాలు చెప్పింది.

116 అవలిగట్టు అహాచాచాహాచాహాహిచిచానా సిటి చ చాచా చాచాచాటాయాచాతాపాహాయిానాటా టాటా యా ్చాతాయాహాహాహాటాపైటాపిసన

“నాక్తు కుడిభుజంగా వ్యవహరిస్తూ పనులన్నీ చక్కబెడుతున్నావు మాధురీ .. నీ గడువు పూర్తయ్యే రోజు దగ్గర పడుతుంది... నీకు సబెస్టిట్యూట్‌ నాకింకెవరూ దొరకరు. అదే బాధగా వుంది. నువ్వు నాకు చాలా ఇన్‌డిస్పెన్సబుల్‌ అయిపొయ్యావు” సారోపుల్‌ ముఖం పెడుతూ అన్నాడు కిషోర్‌,

కేవలం కిషోర్‌కీ తను కుడిభుజమేనన్న మాట్ల ._. అర్ధాంగిని కాదా! లేక ఆయనలోని సగభాగం స్థానాన్ని తాను పోగొట్టుకుందా! ఖాళీగా వున్న ఆ సగం ఇంకెవరితోనో పూరించలేదు"గదా! నో! కిషోర్‌ తనకు సబ్‌స్టిట్యూట్‌ ఇంకెవ్వరూ లేరన్నాడు ఇప్పుడు బంతి తన కోర్టులో వుంది... భేషజం మాని మనసు విప్పి మాట్లాడితే కిషోర్‌ తనను వృాదయవీరంపై (వ్రతిష్షించక మానడు... ఆలోచనలు మెదడులో తిరగడం (ప్రారంభించాయి మాధురిక్‌...

ప్రకాశం, లక్ష్మీ వచ్చి నిల్చుని నమస్కరించారు.

“ఏం ప్రకాశం. ఎప్పుడొచ్చావు... పెద్దమ్మగారు బాగున్నారా” అడిగాడు.

“బాగున్నారయ్యా! పెద్దమ్మగారే ఈ అడ్రసు ఇచ్చారు... నేనొచ్చి రెండ్రోజులైంది బాబు

“ఏం పని మీద వచ్చావు”

“లచ్చిమీ ఉంది కదు బాబూ!” తబగోక్కుంటూ అన్నాడు.

“ఉంటే! ఆమె జీతం ఎగురేసుకు పోవదానికొచ్చావా?”

“అయన చాలా మారిపోయాడు బాబూ! మళ్లీ కలుసుకున్నాం మేమిద్దరం... నన్ను గుంటూరుకు రమ్మంటున్నాడు... నేను రానంటున్నాను... ఈణ్బే వుందామనుకుంటున్నాము అంధి లక్ష్మీ.

“ప్రకాశానికి మీరేదైనా ప్యూన్‌ పని ఇస్తే, ఇక్కడే వుంటారిద్దరూ.... మీకు చెప్పి ఉద్యోగమిప్పిస్తానని మాట ఇచ్చాను... మన కనుచూపుల్లో ఉంటే పని అదుపులో పెట్టొచ్చు... అలాగే సర్వెంట్‌ క్వార్టర్స్‌ ఒకటిస్తే అక్కడే వుండి మన ఇంటి పనులు చేసుకుంటూంటారు” అంది మాధురి.

మన ఇంటి పనులు, మన కనుచూపుల్లో అనే మాటలు ఆదమరచి అన్నందుకు నాలుక కరచుకుంది మాధురి. కిషోర్‌ మాధురి మారుతున్న పరిస్థితికి ప్రతీకగా అన్న మాటలను అర్థం చేసుకున్నాడు

“౬1! షూర్‌! మేడమ్‌ మాట ఇస్తే తప్పక నెరవేర్చవలసిందే...” కిషోర్‌ మాటిమాటికి తనను మేడమ్‌ అని సంబోధించడం ఇప్పుడు అంతగా రుచించడం లేదు మాధురికి.

“కానీ ప్రకాశం! ఈసారి నువ్వు మళ్లీ త్రాగి లక్ష్మీని హింసిస్తే నీకు జైలే గతి” వార్చింగ్‌ ఇచ్చాడు కిషోర్‌.

సామానులన్నీ ప్యాకింగ్‌ల్లో నుండి తీసారు సత్యం, ప్రకాశం,

ఒక కవర్లు లక్ష్మీకిచ్చాడు కిషోర్‌. అది ఆమెకు చీర, తీసుకుని నమస్మారం పెట్టి వెళ్లిపోయారు లక్ష్మీ, (ప్రకాశం.

“కిస్సూ మామయ్యా! నాకేమి తెచ్చారు!” అడిగింది సౌమ్య.

“సీకుచాలా చాలా తెచ్చానమ్మా.. చూడూ ఐదారు ప్యాకెట్లు అందించాడు కిషోర్‌.

ఆవలిగట్టు 117 సౌమ్య ఒక్కొక్కటే విప్పసాగింది .. మాధురి ఆమెకు సహాయపడింది.

ఆ ప్యాకెట్లలో చాక్లెట్సు, వీడియోగేమ్స్‌, చిభ్హన్స్‌ బుక్స్‌ అలా రకరకాల ఐటమ్స్‌ వున్నాయి.

“ఒక ప్యాకెట్‌ మాత్రం కిషోర్‌ విప్పనివ్వలేదు “సోమీ! అది నీ బర్త్‌డే గిఫ్ట్‌... నీ బర్తడే ఇక వారం రోజులే వుందిగా... ఈసారి నువ్వు ఇక్కడే బర్త్‌డఏ జరుపుకుంటున్నావు... నేను ఆ సందర్భముగా దిన్నరు ఏర్పాటు చేసాజతను... చాలామంది ఫ్రెండ్స్‌ను జీక్‌వైట్‌ చెయ్యాలనుకుంటున్నాను .. అప్పుడు నీకు ఈ ప్రెజెంట్‌ ఇస్తాను. అందాకా ఈ ప్రెజెంట్‌ నా దగ్గరే వుంటుంది... సరేనా! ఓకే” సౌమ్య గడ్డం పట్టుకుని అన్నాడు.

ఆ మాటలు సౌమ్యతో మాత్రమే అన్నవి కాదు పరోక్షంగా మాధురికి కూడా డిన్నరు విషయం తెలియబరచాలని కిషోర్‌ ప్రయత్నం

“ఓకే అంకుల్‌! నా బర్త్‌డే విషయం నేనే మర్చిపోయాను. మీకు గుర్తున్నందుకు చాలా ధాంక్స్‌” బొమ్మలన్నీ తీసుకుని... సౌమ్య తన గదిలోకెళ్లింది.

మాధురి అంది “డిన్నరుకు మనం హోటల్‌ పాలెస్‌ ప్త వాళ్లకు ఆర్దరిద్దాం... డిన్నరు ఇక్కడేగా... ఇన్విటేషన్స్‌ వెయ్యాలా . నీకు తీరిక లేకపోతే డైరక్షన్స్‌ ఇస్తే నేను రేపు హైదరాబాదు వెళ్లే అన్నీ ఆర్జరిచ్చి వస్తాను. ఐ విల్‌- అరేంజి ఎవ్వీరీ థింగ్‌... సంతోషంగా అంది మాధురి.

మాధురి స్వభావానికి మనసులోనే నవ్వుకున్నాడు కిషోర్‌... “చాలా ఎమోషనల్‌ గర్హ్‌.. కోపమొచ్చినా, సంతోషమొచ్చినా ఆపుకోలేదా... వెంటనే రియాక్ట్‌ అవుతుంది. ఎక్స్‌ప్రెస్‌ చేసేస్తుంది. దేనికైనా పట్టుదలే... ఆ టెంపర్‌మెంటుని అందరూ అర్థం చేసుకోలేరు... ఇలాంటి వ్యక్తులే జీవితంలో చాలా బాధపడుతుంటారు. వీళ్లని చాలా సమన్వయంతో చక్కదిద్దాలి” తన మాటలు తనకే ప్రబోధంగా ధ్వనించాయి కిషోర్‌కి.

“ఓకే మేడమ్‌! ఈ సాయంత్రమే మనం అన్నీ డిస్మస్‌ చేద్దాం బహిరంగంగా అన్నాడు కిషోర్‌,

“ఇక మేడమ్‌ అనడం చాలించండి... ఎవరు చెప్పారు మీకు నన్ను మేడమ్‌ అని పిల్లువమని... నేను చెప్పానా... నా ఐడెంటిటీ _రివీల్‌ చెయ్యవద్దని మాత్రమే చెప్పాను గొనీ! పెద్ద పెద్ద గౌరవ వాచకాలు వాడమని ఎప్పుడూ నేను చెప్పలేదు” అంది మాధురి.

“సారీ మాధురి! అందుకే నిన్ను ఎదుటి వాళ్ల సమక్షంలో మేడమ్‌ అని పిలుస్తూ, మనమిద్దరమే వున్నప్పుడు... మాధురీ! అని పిలుస్తున్నానూ

ను నిజంగా నన్ను మేడమ్‌ అని పిలువదలిస్తే నాకేం అభ్యంతరం లేదు. కానీ ఒక కండిషన్‌... మేడమ్‌... అంటే బాస్‌ అన్నమాట... నేను బాస్‌ని కాబట్టి... ఇక నేను చెప్పినట్టే నువ్వు నడుచుకోవాలి. . మాధురీ... అని పిలిస్తే మన ఇద్దరీ మధ్య స్నేహం వున్నట్టు లెక్క... సరేనా” చిరునవ్వు చిందిస్తూ అంది మాధురి.

“యస్‌ బాస్‌! కానీ మధూ! అని పిలిస్తే... అప్పుడు మన రిలేషన్‌ ఏమిటి” పెద్దగా నవ్వుతూ అన్నాడు కిషోర్‌.

“అది ముద్దుగా అనిపించదు ప్రస్తుతానికి” న్యూస్‌ పేపర్‌ చాటున ముఖం దాచుకుంటూ అంది' మాధురి.

సౌమ్య తిరిగి వచ్చి అంది “మామయ్యా! మరి కుట్టీ ఆంటీకి ఏం తెచ్చారు”.

116 అవలిగట్టు చాహిసాసాటా్సాసాయాటాచాయాచాసాట చ చాయా ప టాచా టాయి టా చాయాసాాటానాయపిటాసాపిహాహాహాహాపాసానాని

“మాటల్లో మరచిపోయాను... మేడమ్‌! ఇదిగో మీకు తెచ్చిన గిఫ్ట్‌” పెద్ద ప్యాకెట్‌ తీసి మాధురి చెతికందించాడు.

వెంటనే సౌమ్య ప్యాకెట్‌ విప్పి అందులోని వస్తువులు బయటికి తీసి మాధురికి అందించింది.

రెండు బెంగాల్‌ కాటన్‌ చీరలు... రెండు కొత్త డిజైన్‌ సల్వార్‌ సూట్స్‌, "ఒక ఇంపల్స్‌ బాడీస్సే... యార్లీ కాస్మటిక్‌ ప్యాక్‌... ఉన్నాయందులో...

“ఆంటీ! మామయ్య సెలక్షన్‌ చూడు. ఫెన్‌టాస్టిక్‌” అంది.

“రియన్లీ... వెరిగుడ్‌ సెలక్షన్‌” మెప్పుకోలుగా అంది మాదురి

(పెజెంట్స్‌ చూస్తున్నప్పుడూ, సౌమ్య కామెంట్‌ చేస్తున్సస్తూడు. మాదురి ముఖంలోని ఫీలింగ్స్‌ గమనిస్తున్నాడు కిషోర్‌... ఇప్పుడామె ముఖంలో వున్న వెలుగు సంతోషం ఇంతకు మునుపెన్నడూ చూడలేదు కిషోర్‌... మాధురి తనకు దగ్గరవుతున్నదన్న నమ్మకం పెరిగింది కిషోర్‌కి.

ఆ సాయంకాలమే మాధురి కిషోర్‌లు కలిసి డిన్నరు పార్టీకి పిలవవలసిన వాళ్లందరి లిస్టు వ్రాసారు. మెనూ ఐటమ్మ్‌ నోట్స్‌ చేసుకున్నారు. సొమ్యకు ఇష్టమైన బట్టర్‌ స్కాచ్‌ స్పెషల్‌ ఐస్‌క్రీమ్‌ డెసర్ట్స్‌లో చోటు చేసుకుంది.

“కంట్రీ క్షబ్‌లో అయితే బాగుండేదేమో! ఆర్దరిచ్చేస్తే వాళ్లు అంతా సిద్ధం చేస్తారు" అన్నాడు కిషోర్‌.

“క్లబ్‌లో ఎందుకండీ! ఇక్కడే మన ఫార్ట్‌హౌస్‌ ఎదురుగా వున్న లాన్‌లో ఏర్పాటు చేద్దాం... లైటింగ్‌ ఏర్పాటు చెయ్యండి. నాకు తెలిసిన ఫ్రెండ్స్‌ ఇదథ&దరున్నారు. రాధ బీనా, వాళ్లకు డిన్నరు పార్టీలు ఏర్పాటు చేయడంలో మంచి అనుభవముంది. వారి సహాయం తీసుకొని నేను స్వయంగా అరేంజి చేస్తాను. నాకు ఒక ఛాన్స్‌ ఇవ్వండి” అభ్యర్థనపూర్వకంగా అంది మాధురి.

“౬కే మేడమ్‌! గ్రాంటెడ్‌”.

మళ్లీ మేడమ్‌ అని సంబోధించినందుకు వింతగా ముఖం పెట్టింది మాధురి.

ఆమె వైఖరి గమనించి ప్రస్తుతానికి తప్పదు అన్నట్టు చేతులతో కనుసైగలతో తెలియజెప్పాడు కిషోర్‌,

మరోరోజే హైదరాబాదు. వెళ్లి ఇన్విటేషన్‌ కార్ట్డులకు ఆర్గరిచ్చింది మాధురి... రాధ, బీనాలను కలిసి డిన్నరు పార్టీని గురించిన అన్ని వివరాలు చర్చీంచింది. కేటరింగ్‌తో సహా అన్ని ఏర్పాట్లు వారిద్దరూ చూసుకునేటట్టు హామీ తీసుకుంది.

ఇంటికెళ్లి స్వయంగా మేరీ కరుణను ఆహ్వానించింది

(ప్రెస్‌ నుండి ఇన్విబేషన్లు వస్తూనే కిషోర్‌ సిటీ వెళ్లి క్రెంద్స్‌ని ఆహ్వానించి వచ్చాడు. ముఖ్యమైన వారిని మ ఆహ్వానించాడు... ఎక్కువ మంది ఫ్యాక్టరీ సిబ్బందినే డిన్నరుకు పిలిచాడు.

సౌమ్య మేరీ కరుణకు ఫోన్‌ చేస్తి చెప్పింది “గ్రానీ! నా బర్త్‌డే డిన్నరు ప్రీ మీరు తప్పకుండా రావాలి. కుట్టీ ఆంటీ మీతో చెప్పింది కదా! నేను ఇదో ఫో మిమ్ముల్ని ఇన్‌వైట్‌ చేస్తున్నాను... గ్రానీ! నాకొక హెల్ప్‌ చేసి పెట్టగలరా, మీరు వచ్చేటప్పుడు రెండు రోజ్‌ గార్లెండ్స్‌ తీసుకరావాలి.. తీసుకొచ్చి నాకే ఇవ్వాలి. ఇది సీక్రెటొ” అంది. సచాచ్తాటచాచసాటాటాషాటుచుటా పా ఫిచా చచ ాసాగాచా పాసి సాచాటాటాాసిచానాసాస్తాాషాటాటాషాపాసిప్తానలా

ఆవలిగట్టు 119 మేరీ కరుణ రోజ్‌ గార్లెండ్స్‌ తీసుకరావడానికి ఒప్పుకుంది.

ఒంటరిగా ఉన్న సమయం చూసి కిషోర్‌ని అడిగింది సౌమ్య “మామయ్యా! నేను అడిగే ప్రశ్నలకు నిజం చెపుతావా! అబద్ధం చెపుతావా”. స్రొమ్చీన “నువ్వడిగే ప్రశ్న బట్టి వుంటుందమ్మా! నేను సామాన్యంగా అబద్దాలు చెప్పను

“అయితే చెప్పు. . మాధురీ ఆంటీ ఇప్పుడెక్కడుంది””

“ఆమె బొంబాయిలో వుంటుందమ్మా”

కొంతవరకూ కరెక్టేననుకోని “ఇప్పుడు... ఇప్పుడెక్కడుంది” అంది

“ఇప్పుడూ బొంబాయిలోనే వుంది”

మామయ్య కూడా అబద్దాలాదుతాడని తేలిపోయింది సౌమ్యకు.

“ఇక్కడికెప్పుడొస్తుంది” మళ్లీ అడిగింది.

“ఆమెకు ఇష్టం వచ్చినప్పుడు”.

“ఏం నువ్వంటే ఆంటీకి న్‌ప్టం లేదా! బొంబాయిలో ఆంటీ ఫోన్‌ నెంబరు ఇవ్వు... నేను ఫోన్‌ చేస్తాను .. బర్త్‌డే పార్టీకి రమ్మని... నేను ఫోన్‌ చేస్తే తప్పకుండా నెక్స్‌ పైట్‌కే వస్తుంది” అంది.

“నువ్వెందుకు లే పాపా! నేనే ఫోన్‌ చేస్తాను రమ్మని” అన్నాడు కిషోర్‌

“షూర్‌గా మాధురీ ఆంటీకి ఫోన్‌ చేస్తావా మామయ్యా, అమ్మమ్మను కూడా రమ్మని ఫోన్‌ చెయ్యి. నేను మేరీ గ్రానీకి ఫోన్‌ చేశాను. తప్పక వస్తానంది" అంది

శ “అందరూ వస్తారు. నీ బర్త్‌డే గ్రాండ్‌గా జరుగుతుంది .. బీ హ్యాపీ”.

“నిజంగా నువ్వు మాధురి ఆంటీని రమ్మని ఫోన్‌ చేస్తావా”

“షూర్‌... తప్పక ఫోన్‌ చేస్తాన్ను.. రమ్మని పిలుస్తాను... నీ రెక్వెస్టుగా చెబుతాను ఆ తర్వాత ఆంటీ ఇష్టం” అన్నాడు కిషోర్‌

కిషోర్‌ చెబుతున్న అబద్దానికి లోలోపలే నవ్వుకుంది సౌమ్య.

మేరీ కరుణ కిషోర్‌కి ఫోన్‌ చేసి అడిగింది

“కిషోర్‌! సౌమ్య బర్త్‌దే పార్టీకి నేనొస్తున్నాను”.

“థాంక్యూ గానీ! శసేవచ్చి మిమ్మల్ని పర్సనల్‌గా ఇన్‌వైట్‌ చేద్దామనుకున్నాను. నాకంటే ముందే మాధుర్శి శా. మీకు ఆహ్వానం అందించేశారు”.

“నాచురల్లీ మరి అజ శామ్య బర్త్‌డే కదా!”

“ప్రొాదే వచ్చేసేయండి గ్రానీ! రాత్రి డిన్నరు తీసుకొని మర్నాడు వెళ్లొచ్చు.

శ్‌, న! ఆశి అణి జ! మేక్‌ నాద్‌ ఎ బబ రిక్వెస్టు. నేను పార్టీకి ఇంకో గెస్టుని కూడా తీసుకరావచ్చా” అడిగింది

“షూర్‌ గ్రానీ... వెల్‌కమ్‌... తప్పక తీసుకరండి”.

“థాంక్యూ మై సన్‌... జై చెప్పింది మేరీ. సిసాసిసాసాసాటాటచసాచహాచాచాపా య చచచిసాసాచాచాచాసాధసాపాపపాటాచియిటపాటిటిచధిచిటటి

ఆవలిగట్టు 120

బర్త్‌డేకి ముందురోజు బర్త్‌దే కేకు గెస్టులకిచ్నేందుకు వ్లవర్‌ బటన్స్‌, పిల్లలకిచ్చేందుకు ఆర్డర్‌ ఇచ్చిన గిప్ట బాక్సులు అన్న్‌ ఒకసారి సరిచూసుకునేందుపి సౌమ్యను తీసుకొని సీటీకెళ్లిందె మాధురి.

కిషోర్‌ హాల్లో కూర్చుని పేపర్‌ చదువుతున్నాడు.

కాలింగ్‌బెల్‌ మోగింది... కిషోర్‌ వెళ్లి తలుపు తీశాడు.

“ఐయామ్‌ సారీ టు డిప్టబ్‌ యూ... బొంబాయిలో వుంటున్నాను... నా పేరు ప్రదీప్‌... మిసెస్‌ న న. ఆమెను చూడాలని వచ్చాను".

కిషోర్‌ అతనిత్తో కరచాలనం చేస్తూ... “కమిన్‌ ప్రదీప్‌... గ్లాడ్‌ టు మీట్‌ యూ... కూర్చోండి... ఆమె సిటీకెళ్లింది... ఏదైనా మెసేజ్‌ వుంటే ఇస్తే ఆమెకందజేస్తాను” ప్రదీప్‌ని లోనికి ఆహ్వానిస్తూ అన్నాడు కిషోర్‌,

“నేనే ఆమెతో పర్సనల్‌గా మాట్లాడాలి... ప్రస్తుతం నేనిక్కడే హైదరాబాదులో “హోటల్‌ హాలిడే ఇన్‌ (కిష్టులో వున్నాను. ఆమె బొంబాయిలో నాతోపాటు మోడల్‌గా వర్క్‌ చేస్తూ వుంది. మేమీదరం 'కలీనీ కాన్ని ప్రముఖ కంపెనీలకు కాంట్రాక్టు సై, చేసేలాగా ఆరేంజ్‌ చేశాను, గోడ్రైెజ్‌, 'హాక్టర్‌ అంద్‌ గాంబల్‌లాంటి పెద్ద సంస్థలు కాంట్రాక్టు కోరుతున్నాయి. ఆ విషయంలోనే ఆమెను కలవాలని వచ్చాను అన్నాడు ప్రదీష్‌.

ఆమె ఇన్ఫుడు తన నిర్ణయం మార్చుకొన్నదనుకుంటాను.... మోడల్‌గా వర్క్‌ బ్ట్‌స్టాదుకు అమె కమన్న్యు లేదు... ప్రస్తుతం ఇక్కడ జాబ్‌ చేస్తూ వుంది” అన్నాడు

“అవును తెలిసింద్సి.. కానీ ఇది టెంపరరీ జూబే కదా! కేవలం నాలుగు నెలలకు ఇక్కడ మి(స్టెన్‌గా చేరిందట... ఆ గదువు కూడా ఈ నెలాఖరుకు అయపోతుంప్‌ నీర కచ్చరీ

“గడువు తీరినా మళ్లీ రీ అపాయింట్‌మెంటు తీసుకోవచ్చుగా... అమెకు ఈ జాబ్‌ చాలా బాగున్నట్టుగా వుంది” అన్నాడు కిషోర్‌.

“నో! ఆమె భవిష్యత్తుపై అమెకు చాలా ఆశలున్నాయి. ఇక రెండేళ్లలో ఆమె ప్రముఖమైన మోడల్‌గా, అదృష్టం వస్తే సినిమా స్టార్‌గా కూడా అయిపోతుంది. అందుకు ఆమె భర్తకు ఏదకులు కూడా ఇవ్వడానికి సిద్దంగా వుంది”

“మీకెలా తెలుసు” నిబ్బరంగా అడిగాడు కిషోర్‌,

“ఆమే చెవ్పింది... డైవర్స్‌ చేసిన తర్వాత ఐవాశా మేమిద్దరం పెళ్లి చేసుకుంటామేమో! ఆమె కోసం నేనీ బొంబాయిలో ఒక అపార్ట్‌మెంటు కొరెటున్నాను. ఎటొచ్చీ ప్రస్తుతం మంచి ఆఫర్లు వస్తున్నాయి. (ప్రాక్షర్‌ అండ్‌ గాంబల్‌ కంపెనీకినూ విద్దరి తరపున మాటిచ్చాను.... నేను అగ్రిమెంట్‌ సైన్‌ చేశనమ అమి ఊక సెన్‌ వైలంచాలని వచ్చాను. ప్లీజ్‌... మీరు కూడా ఆమెకు కొంచెం చెప్పండి. ఆమె మీ దగ్గర ననుకుంటాను ప్రస్తుతం జాబ్‌ చేస్తున్నది.”

కిషోర్‌ని ఆ మాటలేవీ రెచ్చగొట్టలేక పోయాయి... చాలా (ప్రశాంతంగా విన్నాడు.

“మీరేమనుకోకపోతే ఆమె భర్త అడ్రస్‌ చెప్పగలరా” అడిగాడు ప్రదీప్‌.

“మీకామె భర్తతో ఏం పని,

“వని వుంది... బొంబాయిలో మా (ఫెండ్‌షిప్‌ని గురించి మా ఇద్దరి మథ్య వున్న కమిట్‌మెంట్‌ గురించి ఆయనకు వివరిస్తాను. డైవర్స్‌ విషయం గూడా ఫ్ర స్తావిస్తాను ఏదో ఒకటి తేలిపోతుంది". శి యచాయ లలల యధా చ లిితరచినితయయరరరచారపాపాచానారచాటటచుత టట

అవలిగట్టు 121 శి స్టాచ్టాల్తట్టాచ్తాత్తాట్టి టస్టాచాస్టాష్టాచాస్టాచ్తాచ్తాచ్తాస్టార్టాచ్టాచ్యంస్టచ్సంస్టాస్టాష్టార్టార్టాల్టారాట్టాల్టట్టాట్టాట్టాట్టాస్టాట్టాట్టాట్టాట్టాట్థిట్టా

“మా ఇంట్లో రేపు రాత్రికి ఓ డిన్నర్‌ పార్టీ వుంది. యు ఆర్‌ వెల్‌కమ్‌... అక్కడే ఆమెతో మీరు కలిసి మాట్లాడవచ్చు. అప్పుడు అన్ని విషయాలు తేలిపోతాయి. ఆ డిన్నరుకు ఆమె హస్‌బెండ్‌ కూడా వస్తారు”.

“ఆమె హస్‌బెండ్‌ను మీరు ఇన్‌వైట్‌ చేశారా”.

“లేదు ఆమే ఇన్‌వైట్‌ చేసింది”.

“రేపు డిన్నరు ఏ సందర్భంలో వుందో తెలుసుకోవచ్చా!”

“మా సిస్టర్స్‌ డాటర్‌ ఇక్కడుంది. లేవు అమె బర్త్‌డే”.

“థాంక్యూ సార్‌... నేను తప్పక వస్తాను” లేచి అన్నాడు ప్రదీప్‌.

“స్లైజర్‌ ఈజ్‌ అవర్స్‌ తప్పక రండి. బై...” చెప్పాడు కిషోర్‌,

ప్రదీప్‌ వెళ్లిపోయాడు.

మాధురి చిక్కుల్లో వున్నట్టు గ్రహించాడు కిషోర్‌. ప్రదీప్‌లాంటి గోముఖవ్యాఘ్రాల ఉండి ఆమెను కాపాడాలి. అతన్‌ వేధింపులకు చరమగీతం పాదాలి. బర్త్‌డే డిన్నదులో అతని ఎక్స్‌పోజ్‌ చేయాలి... ఇంతకూ మాధురి అభిప్రాయం ఎలా వుందో” ఆలోచించసాగాడు కిషోర్‌.

సిటీ నుండి మాధురి సౌమ్య తిరిగొచ్చారు. తెచ్చిన సామాన్లన్నీ సర్టి పెట్టించింది మాధురి... సౌమ్య మేడమీదికెళ్లింది.

“వనులన్నీ సవ్యంగా జరిగిపోతున్నాయి. ముఖ్యమైన అతిథులకు మళ్లీ ఒకసారి ఫోన్‌ చేసి గురు చేయడం మంచిదనుకుంటాను” కిషోర్‌తో అంది మాధురి.

“లల్రాగే చేస్తాను... మీ బొంబాయి ఫ్రెండ్‌ ప్రదీప్‌ ఇప్పుడే వెళ్లాడు మాధురీ" చెప్పాడు కిషోర్‌.

“ఇడియట్‌! హొ గేర్‌ హి ఈజ్‌ టు కమ్‌ హియర్‌ స్వరం పెంచి ఆంది మాధురి.

“అతన్ని దూషించి ప్రయోజనము లేదు మాధురీ... అతని వృత్తే అది... లోకానిక్సి నువ్వెంత చులకనైై పోయావో అతని ప్రవర్తనే చెబుతూంది... అది నువ్వు అర్ధం జేసుకుంటే చాలూ సజెస్టివ్‌గా అన్నాడు కిషోర్‌.

“ఏమన్నాడు. వాడు?”

“నీ భర్తతో విడాకులు తీసుకుని త్వరగా నువ్వు బొంబాయి వచ్చేస్తే తను నిన్ను వివాహమాడటానికి సిద్ధంగా వున్నా డట. మీరుందడానికి అపొర్గమెంట్‌ కూడా కొంటున్నాడట. యాడ్‌ కాంట్రాక్టు సిదుస్నాయట. కాలం కలిసి వస్తే నువ్వు సినిమా సార్‌ క్ష చిహ్నాలు వున్నాయన్నాడు. మంచి అవకాశాన్ని పోగొట్టుకోవద్దని నన్ను నీకు సలహా ఇవ్వమన్నాడు!”

“యూ బాస్టర్గో పండ్లు కొరుకుతూ అంది.

“నీ భర్త అడ్రస్‌ కావాలని అడిగాడు.... వీలయితే ఒకసారి నీ భర్తను కలిసి విషయాలు వివరిస్తాడట. ఈ విషయంలో ఏదో ఒకటి తేల్చుకున్న తర్వాతే తను హైదరాబాదు వదులుతాడట*,. వో రది మాధురి

“మరి నా భర్త అడ్రసిచ్చారా!” భర్త అన్న చోట నొక్కుతూ అంది |

కిషోర్‌ సమాధానం చెప్పకముందే “ఇన్ని మాటలు అంటుంటే మీరేం చేస్తున్నట్టు... వాజ్డి మెడబట్టి గెంటెయ్యక” అంది. శసాటాచు పానుపు పటం యయఛయపాసాటిటిసిటిచ టట చటచటటిటచిచటి పటిట

122 ఆవలిగట్టు

“నాకు ఆథరైజేషన్‌ నువ్వు ఇంకా ఇవ్వలేదుగా... రేపు ద్రిన్మర్‌కు ఇన్‌వైట్‌ చేశాను. అతను వస్తాడు... నువ్వు నాకీ ల్‌ అధారిటీ సైన్‌ జేసి ఇస్తే నేను వానికి రేపు డిన్నర్‌ తినిపించి కీలెరిగి వాత పెడతాను".

“బాండ్‌ పేపరు తీసుకరంది. ఆథరైజేషన్‌ రాసిస్తాను ఎందుకైనా మంచిది ఆఫీసు సీలు కూడా తయారు చేయిస్తే మంచిది” వ్యంగ్యంగా అంది మాధురి

“ఏమని వ్రాసి ఇస్తావు... అతని పన్ని పట్టడానికి నన్ను కిరాయి వస్తాదుగా నియమిస్తున్నాననా... లేక నన్ను భర్తగా స్వీకరించి అతని అంతం చూసే పని అప్పజెప్పుతున్నావనా నవ్వుతూ అన్నాడు కిషోర్‌.

“మీకంతా నవ్వులాటగా వుంది కొరకొర చూపులు చూసి విసురుగా మేడ మీదకెళ్లింది మాధురి.

“విష్‌ యూ హాపీ బర్త్‌డే చుమ్మీగ” తెల్లవారగానే సౌమ్యను ముద్దుపెట్టుకుంటూ అంది మాధురి.

“ధాంక్యూ ఆంటీ! కిస్సూ మామయ్య నిద్ర లేవలేదా.” కండ్లు నులుముకుంటూ అంది సౌమ్య.

“ఐ యామ్‌ ఆల్‌ రెడీ హియర్‌! విష్‌ హాపీ బర్త్‌డే సోమీ! విష యూ హాపీ మెనీ రిటర్చ్స్‌ ఆఫ్‌ ది డౌ పాపను పైకెత్తుకుని ముద్దు పెట్టుకుంటూ అన్నాడు కిషోర్‌.

“ధాంక్యూ మామయ్య! థాంక్యూ వెరీమచ్‌” పాప కూడా కిషోర్‌ బుగ్గను ముద్దు పెట్టుకుంది.

“భీ! ఎంగిలి నోరు... రా చుమ్మీ... నోరు కడుక్కుందువుగానీ! స్నానం చేసి త్వరగా తయారైపో! గ్రీట్‌ చెయ్యడానికి వచ్చేవాళ్లను రిసీవ్‌ చేసుకోవాలిగా” సౌమ్యను బాత్‌రూంలోకి తీసుకెళ్లింది మాధురి.

సౌమ్యకు స్నానం చేయిస్తుండగా గుంటూరు నుండి ఫోన్‌ వచ్చింది.

కిషోర్‌ మాట్లాడాదు.

“నేను... కిషోర్‌ని అమ్మా... ఆట౬.. అంతా క్షేమంగా వున్నాం. మీరెలా వున్నారు... స్తౌమ్య బాగుంది. మీరు బర్త్‌దేకి వస్తున్నారని భలే బ్‌ంటలపదప తనం మీరు రావడం లేదని నేనూ చెప్పలేదు... రాత్రి మీ ఫోన్‌ వచ్చేటప్పటికే ఆమె నిద్రపోయింది... ఇప్పుడు స్నానం చేస్తుంది. ఇదో బాత్‌రూంలోకే ఫోన్‌ ఇస్తాను మాట్లాడండి”.

కార్ట్‌లెస్‌ ఫోన్‌ బాత్‌రూమ్‌లో వున్న సౌమ్యకు ఇవ్వబోయాడు కిషోర్‌.

తలనిండా షాంపో నురగ చేతుల తడితో వున్న సౌమ్యను వారించి మాధురి ఫోన్‌ తీసుకొని పాప చెవికి, నోటికి దగ్గర ఫోను పెట్టీ పట్టుక కూర్చుని సౌమ్యను మాట్లాడమంది మాధురి.

“హలో శిమ్మమ్మ మీరు రావడం లేదా... జ్వరం వచ్చిందా... ప్ప్‌... ప్ప్‌... రావాలని నాకు ప్రెజెంట్‌ కూడా తీసిపెట్టావా! పోనీ వర్పీడుకపు। ఇక్కడ కిస్ఫూ మామయ్య ట్రీట్‌మెంట్‌ చేయించేవారుగా. “ సరే పోన్లేండి... జ్వరం పోయిందా... మెడిసిన్స్‌ తీసుకోండి... అవును... తలస్నానం చేస్తున్నాను. కుట్టీ ఆంటీనే నాకు స్నానం చేయిస్తున్నది... ఆంటీ ఈజ్‌ ఎనో ఏంజిల్‌... తీలుసు.. మమ్మీ డాడీ ఇంకో వారం సధిసాచరాచాయాసాసాసాటాసారాటటాసాసాపాసచచాధిధాాసాటాచాసాసాచాపారాసాటాటసాుపాసా్సతచానాని

అవలిగట్టు 423 శ ల్టాంహిచ్టాళాల చం సలి సట్టాం ప శ్టచ లి టచ్టిం సిిస చ చ యప పంల ట్ట లంట లయ ల్టాల్టయ్టం్టట్టం రోజుల్లో వస్తున్నారు.... నేనూ మామయ్య గుంటూరు వచ్చి మిమ్ముల్ని తీసుకొని మెడ్రాస్‌ వెళ్లి డాడీ వాళ్లను రిసీవ్‌ చేసుకొని తీసుకొస్తామని మామయ్య చెప్పాడు. నో అమ్మమ్మా! మీరు తప్పక ౯'వాలి. నేను మీకు లోడుంటాగా... ఏం భయం లేదు... సరేలెండి నేను గుంటూరు. వచ్చినపుడఉి మీ ప్రెజెంట్‌ తీసుకుంటాను... ఇంకోమాట అమ్మమ్మా! నేను కూదా నీకో ప్రెజెంట్‌ తెస్తున్నాను. అది మీకక్కదే చూపిస్తాను... థాంక్యూ అమ్మమ్మా... అలాగే... బై...” చెప్పింది సౌమ్య. ఫోన్‌ డిస్‌కనెక్ట్‌ చేసింది మాధురి.

కిషోర్‌ బాత్‌రూమ్‌ తలుపు దగ్గరే నిల్చుని అంతా విన్నాడు.

“ఇంకేం మేడమ్‌ సోమీ మిమ్మల్ని ఏంజిల్‌ అనేసింది. రెక్కలిస్తే హెవన్‌కి ఎగిరి వెళ్లిపోతారనుకుంటా...” అన్నాడు కిషోర్‌.

మూతి ముడుచుకుంది మాధురి.

“ఆంటీ ఈజ్‌ రియల్లీ యన్‌ ఏంజిల్‌... కుట్టీ ఆంటీ... కుట్టీ ఆంటీ... ఈ రోజు డిన్నరుకు నువ్వు గ్రాండ్‌గా (దస్‌ చేసుకోవాలి... అప్పుడు తెలుస్తుంది మామయ్యకు... నువ్వు ఏంజిలటే కాదో...”

ఆమె ముద్దు మాటలకు నవ్వుకున్నారు మాధురీ, కిషోర్‌.

కిషోర్‌ హాల్లోకి వెళ్లాడు.

సౌమ్యకు బట్టలేస్తూ అంది మాధురి. “చుమ్మీ! ఫోన్‌లో అమ్మమ్మ కేదో (ప్రెజెంట్‌ తెస్తానన్నావు... తెబ్చ్బావా!... లేక మనం సిటీకెళ్లి తీసుకరావాలాగొ

“భ్రేద్రాంటీ!... (ప్రెజెంట్‌ నా దగ్గరిక్కడే వుంది. హైదరాబాద్‌ నుండి తెచ్చాను... మేడిన్‌ బాంబే!

“అయితే నాకు చూపలేదే!”

“న్పీక్సు కూడా గుంటూరులో అమ్మమ్మ ఎదురుగానే చూపిస్తాను.”

“అంత నీక్రైటా!...అయినా నేను గుంటూరు రావడం లేదుగా...”

“నో! అంటీ నువ్వు కూడా మాతో గుంటూరు రావ్హాలి... వస్తావు... నేను కిస్ఫూ మామయ్యతో చెప్పుతాను... నువ్వు మామయ్య, అమ్మమ్మ, నేనూ అందరం కలిసే మెడ్రాస్‌ వెళతాము. అంతే” నిశ్చయంగా అంది సౌమ్య.

“సరేలే! నీ బర్త్‌డేనాడు నీ మాట కాదననులే... బీ హ్యాపీ... ఎంజాయ్‌ యువర్‌ సెల్ఫ్‌ టుడే” సమయస్ఫూర్తిగా అంది మాధురి.

“థాంక్యూ ఆంటీ!” సంతోషపడిపోయింది సౌమ్య.

మాధురి కూడా తయారై సౌమ్యను తీసుకుని క్రింది హాల్లోకి వచ్చి కూర్చుంది.

లక్ష్మీ కాఫీ తీసుకొచ్చి అంది “పాపమ్మగారు బంగారు బొమ్మలా ఉన్నారు మేడమ్‌!”

“పాప్రమ్మగారికి అలా దిష్టి పెట్టకూడదు... నీవసలే దిష్టికళ్లు” ప్రక్కనే వున్న ప్రకాశం అందుకున్నాడు. అందరూ నవ్వారు.

వాళ్లిద్దరికీ చాక్‌లెట్స్‌ ఇచ్చింది సౌమ్య,

ఫోన్‌ మైోగింది....

“హలో గ్రానీ! ఆం రెడీ అయి ఇక్కదే వుంది. మిస్టెస్‌ కూడా ఇక్కడే వుంది. ఇదిగో ఫోన్‌ ఇస్తున్నాను మాట్లాడండి” ఫోన్‌ సౌమ్యకిచ్చాడు కిషోర్‌. ససిటాచాచా పాసా సా హాస సాటి చా యట టాటి టట య చియా టట య చచి టిటాచిటాటిచిటాసాసాచిటటిహానిట

ఉపింస్టాచ్ట్తు యాలి సిచ్టలిచ్టాం చచ చలం హించి ల్ట ల లి లర్‌ లల లం ల ల్ట య్టజ్ట్టల్టం్టట్ట ర్టాంక్యూ లాన్‌. అప్పుడే రెడీ అయిపోయాను... కుట్టీ ఆంటీనే రెడీ చేసింది.

పో. గ్రానీ!... మరిప్పుడు రావడం లేదా ఇక్కడ ఆంటీ మామయ్య డిన్నరు ఏర్పాట్టలో

బిజీగా వున్నారు. నేను ఒంటరినైపోయాను. మీరొస్తారనుకున్నాను. గ్రానీ..” ప్రీజ్‌

సాయంకాలమైనా త్వరగా వచ్చేయండి... ఆల... అదే... మీరు చనన వస్తువులు...

మర్చిపోకండి... తప్పక తీసుకరండి... చాలా థ్యాంక్స్‌...” చెప్పి ఫోన్‌ పెట్టేసింది సౌమ్య. మళ్లీ ఫోన్‌ మోగింది. ఈసారి సౌమ్యనే ఎత్తుకుంది.

“హలో! హాయ్‌ మమ్మీ... థాంక్యూ మమ్మీ... ఓ... ఎప్పుడో రెడీ అయిపోయాను. కుట్టీ ఆంటీనే నాకు తలంటుపోసి, బ్యోటిఫుటీ గాడ్రెస్‌ చేసింది... అవును షీ ఈజ్‌ రియల్లీ నైస్‌... మీరు నెక్ట్స్‌ వీక్‌ వస్తున్నారు గదా! మేమంతా మెడ్రాస్‌ ఏర్‌పోర్చకు వస్తున్నాము. నాకు... నా బర్త్‌డే ప్రజంట్‌ కూడా కొని పెట్టారా... భాంక్యూ మమ్మీ . నేను కూడా నీకొక ప్రెజెంట్‌ తెస్తున్నాను... ఏర్‌పోర్ట్‌లో ఇస్తాను... హలో డాడీ... ధాంక్యూ డాడీ... ఐయామ్‌ ఫైన్‌... ఇక్కడ మామయ్య న్నా బర్ష్‌దేక్‌ పెద్ద డిన్నరిస్తున్నాడు చాలా కలర్‌ఫుల్‌ నైట్‌... మీరేమిటి దగ్గుతున్నారు... కోల్డ్‌ చేసిందా... అక్కడ చల్‌ ఎక్కువగా వుందా... టేక్‌ కేర్‌ ఆఫ్‌ యువర్‌ 'సెల్ఫ డాడీ.... ఇదిగో ఫోన్‌ మామయ్య కిస్తున్నాను... మాట్లాడండి” సౌమ్య ఫోన్‌ కిషోర్‌కిచ్చింది.

కిషోర్‌ ఫోన్‌లో అమెరికా నుండి మద్రాసుకు వాళ్లు వచ్చే డేట్‌, టైం, సైట్‌ నెంబరు కనుక్కొని నోట్‌ చేసుకున్నాడు.

“నో సౌమ్య ఈ బర్త్‌డేకి ఇక్కడుంది కదా! అందుకే సెలబ్రేట్‌ చేసుకుంటున్నాము సె దిన్న కాదు... ఇట్స్‌ మై ప్లజర్‌.. సో.. మీట్‌ యూ అట్‌ మెడ్రాస్‌ ఏర్‌పోర్ట్‌” ఫోన్‌ పెట్లెశాడు కిషోర్‌, కిషోర్‌ “అందరికీ ప్రెజెంట్స్‌ తెస్తానని చెబుతున్నావు. ఎప్పుడు కొన్నావేమిటి” అడిగొడు

“పోయినసారి ఆంటీతో హైదరాబాదుకు గ్రానీ వాళ్ల ఇంటికి పోయినపుడు తెచ్చాను. ఖరీదు కూడా ఇంకా గ్రాన్‌కి ఇవ్వలేదు. మీరే ఇవ్వాలి... ఆం... ఇప్పుడు మీకు చూపించను. అమ్మమ్మ ముందు... గుంటూరులోనే”.

మాధురి ప్రిపరేషన్స్‌లో నిమగ్నమైంది.

సౌమ్య అడిగింది “కిస్సూ మామయ్య మాధురీ ఆంటీకి బాంబేకి ఫోన్‌ చేశారా. మరి ఇని! ర శ్ర మాధు బాంబేకి ఫో

“నేన్తు ఫోన్‌ చశానమ్మా అయినా ఇంకా ఈవినింగ్‌ వరకు టైముందిగా, ఎప్పుడైనా రావచ్చు.... డిన్నర్‌ టైంకు బీస్తుందేమో”.

“నువ్వు నిజంగానే ఫోన్‌ చేసి వుంటే వస్తుంది. ఆర్‌ యూ షూర్‌” రెట్టిస్తూ అడిగింది సౌమ్య.

అంతకంటే సౌమ్యను మాట్లాడించడం ఇష్టం లేదు కిషోర్‌కి,

“సోమ్‌ చాక్లెట్లు పట్టుకుని నాతో దా. ఆఫీసుకెళ్లి అక్కడ వాళ్లందరికీ ఇచ్చి వద్దాంగానీ” సౌమ్యను కారులో తీసుకెళ్లాడు కిషోర్‌.

ఫారమ్‌ హౌస్‌ ముందున్న లాన్‌లో డిన్నరు పార్టీకి అరేంజ్‌మెంట్స్‌ గ్రాండుగా చేశారు. రాధా, బీనా ప్రొద్దుటి నుండి దగ్గరుండి ఏర్పాట్లు పరిశీలించారు. బారుగా ఛచధిచసాయచా యస టిటిటధిధియచచయిచా సాటి యాస హాహారాహారాసిచాచాటాపాటాటాటపటాధిటళి

ఆవలిగట్టు 125 ఫిచాపిరిస్టారాసాటాసాసాస్తాల్టాపాసాటాసాపాహిిస్తాటా సార ాస్టాసాస్తాస్తాత్తాషాచాటాస్తాస్టాస్తాపాష్తాటిసాపాస్తాసాతు తీరిన బారులైట్లు, రంగురంగుల విద్యుత్తోరణాలు, చాలా మోదరన్‌గా సెట్‌ చేశారు. ఆవరణలోని పెద్ద చెట్లకంతా ప్లిక్కరింగ్‌ బల్లుల తోరణాలు [వ్రేలాడదీసారు. కుండీలలో పెంచిన వివిధ రకాలైన పూలమొక్కలు, క్రోటన్లు మధ్యమధ్య దెకరేటివ్‌గా వుంచారు. వేదిక చుట్టూ పూలతోరణాలు దించారు. మల్లెపూవులా తెల్లనీ టేబుల్‌ క్లాత్‌లు పరిచిన డైనింగ్‌ టేబుల్స్‌ సెంటర్లలో స్లవర్‌వేజ్‌లు పెట్టి చాలా మోడరన్‌గా సెట్‌ చేశారు. కుకింగ్‌ సర్వీసెస్‌కు ప్రత్యేకమైన టేబుల్‌ అరేంజ్‌' చేశారు. లెహర్‌ పెప్సీ వారి ఆటోమాటిక్‌ జ్యూస్‌ ఫిల్లింగ్‌ మషీన్‌ తెచ్చి నింపి వుంచారు. చూద్దానికి సినిమా సెట్‌లా వుంది ఏర్పాటు.

సాయంకాలమే మేరీ వచ్చింది. ఆమె తెచ్చిన పూలమాలల బుట్టను సౌమ్య మేడ మీదకు తీసుకొని దాచింది.

ఆహ్వానితులు రావడం ప్రారంభించారు.

బర్త్‌దే కోనం స్తామ్యకు వ్రత్యేకంగా కిషోర్‌ కలకత్తా నుండి తెచ్చిన మల్లెపువ్వులాంటి తెల్లని షీతల్‌ ఫ్రాక్‌ సౌమ్యకు ధరింపజేసింది మాధురి. తలస్నానం చేసి కురులు విప్పుకున్న షార్ట్‌ హీర్‌కు మ్యాచింగ్‌ హేర్‌బాండ్‌ వేసి మేరీ తెచ్చిన తెల్లగులావి జుత్తుపై తురిమి అలంకరించింది.

క్‌ కలర్‌ టిష్యూ చీర కట్లుకొని చింగ్‌గా ముత్యాల సెట్‌ ధరించి రి? జడలో ముత్యాలేసరాలు స్త్‌ త్య ఆరోజు పాద్టో ఆమే కేంద్ర ఆకర్షణగా తయారైంది.

కిషోర్‌ త్రీపీస్‌ సూట్‌ వేసుకుని గులాబి పువ్వు జేబుకు చెక్కుకొని టిప్‌టాప్‌గా తయారయ్యాడు. ఆహ్వానించిన వారంతా తమతోపాటు తమ పిల్లల్ని కూడా తీసుకరాసాగారు. వారందరికి మాధురిని కుట్టీ మేడమ్‌గా, సౌమ్యకు కేర్‌టేకర్‌గా పరిచయం చేశాడు కిషోర్‌.

పిల్లలంతా, సౌమ్యతో జట్టు కట్టేసి ఆడుకోసాగారు. ఆమె తన బొమ్మల్నీ, వీడియో గేమ్స్‌నీ అందరికీ చూపిస్తూ గంతులేసుకుంటూ ఇంట్లోనే ఆడుకుంటూ ఆనందిస్తున్నది.

మేరీ కరుణ డిన్నర్‌ అరేంజ్‌మెంట్‌లో సూచనలివ్వసాగింది. లక్ష్మీ ప్రకాశం, సత్యం అంతా ఏర్పొట్లల్‌ సహాయపడుతున్నారు.

ఉస్తాద్‌ బిస్మిల్లాఖాన్‌ షెహనాయి సంగీతం తక్కువ సౌండ్‌లో ఆడియో పెట్టింది మాధురి.

“వ్సేడ్రమ్‌ ఆనూప్‌ జలోటా గాత్రం వినాలని నా ఫ్రెండ్స్‌ కోరుకుంటున్నారు. ఆ తర్వాత నాకిష్టమైన ఘంటసాలగారి 'మల్లియలారా మాలికలారో పాట పెట్టగలరా[” మధ్యలో కల్పించుకుని మాధురితో అన్నాడు కిషోర్‌.

“షూర్‌ సర్‌! అని పెదవి నొక్కుతూ 'ఇక్కడైనా మేడమ్‌ అని పిలవడం మానుతారా కిషోరొ అంది.

“సరే నీ ఆజ్ఞ... పోనీ... కుట్టీ ఆంటీ అని పిలుస్తాను” పరిహాసంగా అన్నాడు కిషోర్‌.

“ఇంకా నయం.... ఆంటీ ఏం ఖర్మ... అమ్మమ్మ అని పిలవండి చిలిపి నవ్వు నవ్వి లాన్‌లో కెళ్లింది మాధురి. సాచచాసాటాచా పాటా పటట చా టపా టసాటాటా సారస చచ చా సాటి చా టపా టాపాటిటాటిాసపాటాసిటిన

4126 అవలిగట్టు

మేరీ కరుణ వచ్చి కిషోర్‌ని చూసి “ఓహ్‌! కిషోర్‌... యు లుక్‌ వెరీ స్మార్ట్‌ మళ్లీ కృష్ణ ఓబర్థాయ్‌లో రిసెప్పన్‌లో చూసిన పెండ్లి కొడుకులా వున్నావు. బీబీ కూడా బ్యూటిఫులీ డ్రైస్స్‌డ్‌. షీ ఈజ్‌ లైక్‌ యాన్‌ ఏంజిల్‌” అంది.

“నమ్మ కూడా మాధురిని ఏంజిల్‌ అంది... పాపకు కూడా మీరే నేర్పించారా ఆ పదం గ్రానీ!”” నవ్వుతూ అన్నాడు కిషోర్‌.

“హైదరాబాద్‌ వచ్చినప్పుడు నేను పాపను ఏంజిల్‌ అన్నాను. అదే పదం సౌమ్య కూడా వాడిందేమో. అఫ్‌ కోర్స్‌... వారిద్దరూ ఏంజిల్సే" ఇద్దరూ కలిసి నవ్వారు.

బీనా వచ్చి కిషోర్‌తో చెప్పింది “మేము రెడీ సార్‌. మీరు ఫంక్షన్‌ స్టార్ట్‌ చెయ్యొచ్చు”

రాధ అందుకుంటూ "గెస్టులందరినీ వేదిక వద్దకు ఆహ్వానించండి. మీరు రెడీ అంటే మేము అప్షిట్రెజర్‌ సర్వ్‌ చేస్తాము” అంది.

కిషోర్‌ మైక్‌లో అనౌన్స్‌ చేశాడు. “ఫండ్స్‌! దయవుంచి అందరూ లాన్‌లో ఏర్పాటు చేసిన టేబుల్స్‌ వద్ద ఆసీనులు కమ్మని ఆహ్వానిస్తున్నాను... ఫంక్షన్‌ స్టార్ట్‌ చేద్దాం”.

ఆహుతులందరూ కుర్చీలన్గధిష్టించ్చారు. వెయిటర్స్‌ అపిటైజర్‌ సూప్‌ సర్వ్‌ చేశారు.... దానిమ్మ గింజలు, రోస్టెడ్‌ పీనట్స్‌ టేబుల్స్‌ మీద ప్లేట్లలో పెట్టారు. నములుకుంటూ అతిథులు కబుర్లు చెప్పుకుంటున్నారు.

“క్రిష్షార్‌ పరిచయం చేసిన కేర్‌టేకర్‌... చాలా హుషారుగా వుంది కదూ”.

“అసలు ఈ ఫంక్షన్‌కంతా ఆమే ఆకర్షణ”. కిషోర్‌ “అందం, ఆకర్షణ వుంది కాబట్టే ఆమెను కేర్‌టేకర్‌గా తీసుకొని వుంటాడు

“కిషోర్‌ భార్య ఆయనతో కలిసి వుండడం లేదట”.

“అవును విన్నాము... ఆమె బొంబాయిలో వుందట!”

“కిషోర్‌ తో మన పరిచయమల్లా ఈ మధ్యనేగా... మనమెప్పుడూ ఆయన భార్యను చూడనేలేదు”.

కబుర్లు దొర్లిపోతున్నాయి.

తననూ మాధురిని ఫారోస్రలుగా తెలిసి వున్న స్నేహితులెవరినీ డిన్నరుకు పిలవకుండా జూగ్రత్తపడ్డాడు కిషోర్‌. శేవలం ఫర్‌ సిబ్బందినీ, కంట్రీ క్లబ్‌లో కంత్‌ సన్నిహితులైన మిత్రుల కుటుంబాలను మాత్రమ ఆహ్వానించాడు. అంత మందిలోనూ మాధురీ కిష్టోర్‌లను భార్యాభర్తలుగా ఎరిగి వున్నది ఇద్దరే ఇద్దరు వ్యక్తులు. అంతా తెలిసిన మేరీ కరుణ... కొంత మాత్రమే శెలినిన' సామ్య'

లాయర్‌ మాధవరావు ఆలస్యంగా వచ్చాడు. మేరీ కిషోర్‌తో అంది “క్రిమ్లోర్‌ నాతో ఇంకో గెస్పును తీసుకు వస్తానన్నానే... ఇదో వీరే లాయర్‌ మాధవరావుగారు... మేనేజర్‌ రావుగారి ఫ్యామిలీ లాయర్‌.

“ఐయామ్‌ సారీ కిషోర్‌ కోర్టు నుండి వచ్చేటప్పటికి లేటయింది” కరచాలనం చేస్తూ అన్నాడు లాయర్‌.

“ఫరవాలేదంకుల్‌! యు ఆర్‌ ఇన్‌ టైం... టేక్‌ యువర్‌ సీటో మాధవరావుకు కుర్చీ చూపించాడు కిపక్షర్‌.

ఫంక్షన్‌ స్టార్ట్‌ అయింది. సౌమ్య చేత కేక్‌ కట్‌ చేయించింది మాధురి. క్యాండిల్స్‌ ఆర్పించాడు కిషోర్‌. సిిచచయిటపానునుటా యిటట శ శచాసాచా యాని టాచా నియా చి పాచా్చాయిటాచాసాటాపిచాటాానాసాతా

ఆవలగట్టు 127 “వ్యోపీ బర్త్‌డే టూ యూ... హ్యాపీ బర్త్‌దే టూ యూ” మేరీ ప్రారంభించింది. అంతా గొంతు కలిపారు.

(గ్రానీ పాపకు కేక్‌ తినిపించింది. కిషార్‌కి, కుట్టీ ఆంటీకి, మేరీకి కేక్‌ తినిపించింది సౌమ్య. రాధా, బీనా, మాధురీ కలిసి అందరికీ కేక్‌ పంచి పెట్టారు.

కేక్‌ పంచుతున్నప్రడు ప్రదీప్‌ దూసుకుంటూ వచ్చి “హలో మధూ! ఐ యామ్‌ లేట్‌... సాది!” అన్నాడు.

అతని సంబోధనకు ముఖము చిట్లించుకుంది మాధురి.

“బిహేవ్‌ యువర్‌ సెల్ఫ్‌ వెలొ” పండ్లు కొరుకుతూ అంది మాధురి.

“ఐయామ్‌ సారీ మిసెస్‌ మాధురిగారూ” వ్యంగ్యంగా అన్నాడు ప్రదీప్‌.

కిషోర్‌ వచ్చి “హలో! వెల్‌కమ్‌... హొడు యూడూ” ప్రదీప్‌తో కరచాలనం చేస్తూ అన్నాడు.

“ఫైన్‌... కొంచెం ఆలస్యమైంది” ప్రదీప్‌ అన్నాడు.

“యు ఆర్‌ నాట్‌ లేట్స్‌. ప్లీజ్‌ టేక్‌ యువర్‌ సీటొ ఆఫర్‌ చేశాడు కిషోర్‌.

తెచ్చిన గిప్టను సౌమ్యకిచ్చి కూర్చున్నాడు ప్రదీప్‌.

రౌడీ దగ్గర (ప్రెజెంట్‌ అందుకోవడం ఇష్టం లేకున్నా మర్యాద కోసం తీసుకుంది సౌమ్య.

ప్రక్కగా పోతున్న మాధురిని గమనించి “జస్ట్‌ ఏ మినిట్‌ మధూ! సారీ... మిసెస్‌ మాధురీ... మీ హజబంక్‌ వచ్చారా” అడిగాడు ప్రదిష్‌.

“యస్‌... వచ్చారు... ఐ విల్‌ ఇన్‌ట్రడ్యూస్‌ హిమ్‌ టు యూ లేటర్‌” కళ్లు వురిమి అని వెళ్లింది మాధురి.

కిషోర్‌ మైకులో స్వాగత వచనాలు పలుకుతూ “ఆహ్వానితులైన అతిథులారా, మిత్రులారా! ఈ దినం నా మేనకోడలు చిరంజీవి సౌమ్య జన్మదినం సందర్భంగా మా ఆహ్వానాన్ని మన్నించి విచ్చేసిన మీ అందరికీ మా స్వాగతం...

సౌమ్య తల్లిదండ్రులు ప్రస్తుతం అమెరికా పర్యటనలో వున్నందున ఆమె ఇక్కడ వుంది. కాబట్టై ఈ ఫంక్షన్‌ జరుపుకునే అవకాశమొచ్చింది... ఆమె కేర్‌టేకర్‌ శ్రీమతి కుట్టిగారు ఇప్పుడొక పాట పాడి మిమ్మల్ని ఆనందింప జేస్తారు... మిసెస్‌ కుట్టిగారు ప్లీజ పిలిచాడు.

ముందుగా చెప్పకుండా సడన్‌గా అలా పిలిచినందుకు చిరాకు వేసినా సభా మర్యాదకు భంగం కాకుండా లేచి వెళ్లి మైక్‌ తీసుకొని “క్తిషోర్‌గారు నాకు సంగీత వైదుష్త్యోన్ని అంటగట్టారు... నాకు పార్టీలలో పాటలు పాడే అలవాటు లేదు. ఏదో బాత్‌రూమ్‌ హమ్మింగ్‌ మాత్రమే అలవాటు... అయినా మా సౌమ్య మీద వున్న ప్రేమతో, కిషోర్‌ గారి మీద వున్న గౌరవంతో ఒక పాట పాడుతాను.

“చిన్ని చిన్ని ఆశి పాట పాడింది మాధురి.

కరతాళధ్వనులు మిన్నుముట్టాయి.

ప్రదీప్‌ సందేహంలో పడ్డాడు. మాధురిని మిసెస్‌ కుట్టీ అని పిలిచాడేమిటీ కిషోర్‌?... బహుశా ఆమె ఆ పేరుతో ఉద్యోగంలో చేరిందేమో అనుకున్నాడు. సాిస్తాసాపారాసాపారాసాసాపాపాషా పాపా చాళా పాపిట యాపాటాపా పాటి హిటుతుయాిటాసాటాసాహిసాటాటాసానాసాటా

పాట అపుజేని “నన్ను శ్రీ కిషోర్‌గారు మిసెస్‌ కుట్టీ అని మీకు పరిచయం చేశారు. కానీ నా అసలు పేరు మిసెస్‌ మాధురి సౌమ్య నాకు పెట్టిన పేరు కుట్టీ ఆంటీ!” నవ్వు వాలకబోస్తూ అంది మాధురి.

మాధురి వున్నవళాన ఇయటవడిపోయినందుకు కిషోర్‌, మేరీ, సౌమ్య ఆశ్చర్యపోయారు. కనుబొమ్మలెత్తి ఒకరి మొఖాలొకరు చూసుకున్నారు

స్తామ్మ లేచి ముద్దుముద్దు మాటలతో అంది “అవును కుట్టీ ఆంటీ అసలు పేరు మాధురి ఆంటీ... ఆమె సేజంగానే మా ఆంటీ... ఇంకా కొన్ని వివరాలు మా గానీ తెలుపుతారు మేరీ కరుణను చూపిస్తూ “రండి (గానీ! మాట్లాడండి”.

మేరీ కరుణ సంభ్రమాశ్చర్యానందాల మధ్య బొంగురుపోయిన కంఠంతో అంది “అవును... మిసెస్‌ కుట్టీ నిజ జీవితంలో శ్రీమతి మాధురీ కిషోర్‌!” ఆహూతులంతా హర్షాతిశయంతో కరతాళ ధ్వనులు చేశారు.

“నిజ జీవితంలో దంవతులైన వీరిద్దరూ ఒకరినొకరు బాగా అర్ధం చేసుకోవడానికిగాను నాలుగు నెలలు యజమాని నౌకరుగా నటించారు. జీవితంలో నటించడం, నటనలో జీవించడం మనిషిలోని కర్మ సుకౌశలినికి ప్రతీక... బహుశా ఆ రెండింటినీ వీరిద్దరూ ఆపోశన పట్టి కృతార్జులధ్యూరు. . నాదొక విన కోరిక. ఈ క్షణం నుంచి వీరీద్దరూ దాగుడుమూతలు చాలించి నిజమైన దాంపత్య జీవితాన్ని సుఖః శాంతులతో గడప్‌గలరని ఆశిస్తున్నాను..." ఈ నిజాన్ని వూర్తిగా తెలినిన నేను, కొంతమాత్రమే తెలిసిన సౌమ్య ఈ రెండు రోజులుగా ఈ ఫంక్షన్‌ ఇలాగే జరగాలని కోరుకున్నాము బేషజాలు విడనాడి వీరిద్దర్ని కలిపినందుకు ఆ ప్రభువుకు మా ప్రార్ధనలు!” కిష్తోర్‌ మాధురి ఇద్దరికీ నోట మాట “రాలేదు. ఒకరినొకరు క్రీగంట చూసుకున్నారు. అనందాన్ని గుండెల్లో దాచుకోలేక పెదవులపై చిరునవ్వులుగా ఇచ్చి పుచ్చుకున్నారు.

సౌమ్య పూలమాలలు తెమ్మని ప్రకాశంకు సైగ చేసింది. (ప్రకాశం తెల్సి మాధురీ కిషోర్‌లకు చెరొక పూలమాల ఇచ్చాడు. మేరీ అంది “కొత్తగా మళ్లీ దాంపత్య జీవితంలోకి అదుగిడుతున్న వీరిద్దరూ నూతన"వధూవరుల వలే పూలమాలలు మార్చుకుంటారు".

కొత్త దంపతులు పూలమాలలు మార్చుకున్నారు. అందరూ చప్పట్లు కొట్టారు.

“నాదొక చిన్న గిష్ట” పర్సులో నుంచి రెండు డైమండ్‌ వుంగరాలు తీసి కిషోర్‌ మాధురీలకు ఇస్తూ అంద్‌ మేరీ కరుణ “మీరు ఇద్దరూ సాంప్రదాయపూర్వకంగా ఉంగరాలు మార్చుకొని ఈ నూతన వివాహాన్ని స్టిరపరచండి... ప్రభువు మిమ్మల్ని కరనా ఉంగరాలు మార్చుకున్నారిద్దరూ. లాయర్‌ మాధవరావు లేచి వచ్చి చంటీ ల్‌ ప్రెజెంట్‌ ప్లీజ్‌” అని వీలునామా కాగితాలు మాధురికి అందించి, ఆశీర్వాదం

శ్రా

కిషోర్‌ మాట్లాడాడు “మేమిద్దరం మాత్రమే రహస్యంగా దాచుకున్న మా దాంపత్య జీవితాన్ని ఇలాగా నర్‌ ఫైజ్‌దగా, గ్రానీ, సౌమ్య పథకం వేసి ప్రకటీంచి మమ్ముల్ని ఆశ్చర్య చకితుల్ని చేశారు... వారు ఈ ప్రయత్నంలో విజయం సాధించారు... వారికి మా ఇద్దరి ధన్యవాదాలు”.

అందరూ “మాధురీగారు కూడా మాట్లాడాలి” అన్నారు.

“నన్ను ఈ సంఘటన చాలా మిక్స్‌డ్‌ ఫీలింగ్స్‌లో పడేసింది. కాలానికున్న శక్తి అతీతమైనది. కాల నిర్ణయాన్ని ఎవరూ కాదనలేరు... ఈ నాలుగజి నెలలూ నాకు స్వేచ్చ స్వాతంత్ర్యాలను కల్పించి ఆదరించిన కిషోర్‌గారు... అదే మా శ్రీవారికి నా

ఆవలిగట్టు 129 పచపచాచాపారాహాపయుసారయాయారాషారచాయారరాస పా ాపాసాసానాసాటార్తాన్తాసాసాసాసానాసాసాపాహిసాసాసా (ప్రేమాంజలులు... మా పాప చుమ్మీకీ నాకు మధ్య విడదీయరాని బంధం ఏర్పడింది. ఆమె చాలా తెలివైన పిల్ల. ఆమె పదో ఆలోచనలతో మునిగిపోతూండడం పదిరోజులుగా గమనిస్తున్నాను .. ఇప్పుడు దానికి జవాబు దొరికింది... గ్రానీ, సౌమ్య, కలిసి వేసిన ఈ పధకం తాలూకూ ఆలోచనలన్నమాట అవి... థాంక్స్‌ (గ్రానీ... యూ నాటీ చుమ్మీ...” సౌమ్యను పైకెత్తుకుని ముద్దు పెట్టుకుంది మాధురి.

అందరూ సంతోషంగా వారిద్దరినీ గ్రీట్‌ చేశారు. అసూయతో దగ్ధమైన ముఖం చాటు చేసుకున్న అక్కడి ఒకే ఒక వ్యక్తి... ప్రదీప్‌.

డిన్నరు ప్రారంభమైంది. కిషోర్‌ని తీసుకువచ్చి ప్రదీప్‌తో అంది మాధురి - “ప్రదీప్‌! ఇప్పుడు తెలిసిందిగా మావారెవరో”.

“కిషోర్‌... ప్రదీప్‌ను నువ్వింతకు ముందే కలిసావుగా... ఇప్పుడు నేను స్వయంగా పరిచయం చేస్తున్నాను” చెప్పింది మాధురి.

పచ్చి వెలక్కాయ గొంతున వేసుకున్నట్టుగా నోట మాటరాక కేవలం కరచాలనంతో గీట్‌ చేశాడు ప్రదీప్‌.

“ప్రదీప్‌ వుయార్‌ ఆల్‌ (ఫ్రెంద్స్‌... గతాన్ని మరచిపో... ఇక మాధ్ధురి బొంబాయి రాదు... వస్తే మేమిద్దరం కలిసే వస్తాము... బొంబాయిలో మేము నీకు గెస్సు.... మాధురీ ఇక 'సీతాపతీ ఇండస్టీన్‌కి మేనేజింగ్‌ పార్టనర్‌గా వ్యవహరిస్తుంది. రండి... ప్లీజ్‌ జాయిన్‌ అజ్‌ ఫార్‌ నల. సాదరంగా ఆహ్వానించాడు కిషోర్‌.

ప్రదీప్‌ ఎదుట తనకు గొప్ప గౌరవాన్ని ఆపాదించి, తనను ఇందడస్టీస్‌కి మేనేజింగ్‌ పార్టనర్‌గా ప్రకటించినందుకు మాధురి ఆనందంతో వుక్కిరిబిక్కిరి అయింది.

షడ్రసోపేతమైన విందు ఆరగించి అంతా... బై... గుడ్‌నైట్స్‌.. సీయూ... చెప్పుకొని అతిథులంతా వెళ్లిపోయారు. సౌమ్య, మామయ్య మాధురిల చేయి కలిపింది. గ్రానీ కెమెరా తీసి ఫ్లాషతో ఒక ఫోటో తీసింది. సౌమ్య తను హైదరాబాదులో తెచ్నిన ఫోటో తీసి ఇస్తూ “ఇది కూడా ఇప్పుడు తీసిన ఫోటో ప్రక్కన ఆల్బమ్‌లో పెట్టండి ఆంటి... డేట్స్‌ వెనకనే వ్రాసి పెట్టండి” అంది.

ఆశ్చర్యంగా ఆ ఫోటో చూసి చేతిలోనికి లాగేసుకుంటూ “ఇది నీకెక్కడ దొరికింది చుమ్మీ అంది మాధురి.

హైదరాబాదులో నీ రూంలో ఫైల్‌లో దొరికింది... నాకప్పుడే తెలుసు ఆంటీ... నువ్వు మాధురీ అంటీవని.... నేనెన్నిసార్లు మిమ్మల్నిద్దర్నీ అడిగినా మీరు అబద్దాలు చెప్పారు... అబద్దాలు చెప్పడంలో ఇద్దరూ ఇద్దరే” అంది సౌమ్య.

“ఎలాగైనా మాధురి ఆంటి ఈ రోజు డిన్నరులోగా వస్తుందని నే చెప్పలేదా సోమీ... ఇదిగో వచ్చేసింది” కిషోర్‌ అన్నాడు.

“పాప నాకెప్పుడో చెప్పింది... కిషోర్‌!... మేమిద్దరమూ కలిసే ఈ ప్లాను వేశాం” అంది మేర్‌.

అందరూ ఒక్కసారిగా నవ్వారు.

మేరీ అంది “నేను సౌమ్యను హైదరాబాదుకు తీసుకపోతున్నాను, . రేపు మళ్లీ తీసుకొచ్చి వదులుతాను” నచ్చజెప్పి హైదరాబాదు తీసుకెళ్లింది (గ్రానీ. అందులో అంతరార్థం కిషోర్‌కి అర్ధమైంది. ససాహాధుసిచా యా సిసాసాచాహాసాచాటాచా టాటా ని చట య యి యివిచి యయ యటాటా టాయి పాయాయటిచటాపపాసిపు

130 ఆవలిగట్టు చచ్తుస్తాస్తాస్తానా సిం హ్రిట్రాపా యాయ హహహ హియాహీసిహిచాసారాసాస్తాత్తాస్టుసాసారాష్టాత్తాస్టాస్తానుపాచాచ్తానానాట్తా పిలా

కిషోర్‌ పడకగదిలోకెళ్లి బట్టలు మార్చుకొని మాధురి రూమ్‌కెళ్లి అన్నాడు “సారీ మధూ! ఇదంతా అన్‌ ఎక్స్‌పెక్టెడ్‌ . డోన్ట్‌ మిస్టేక్‌ మీ... నాకేం తెలియదు .. సీ షరతును ఉల్లంఘించినందుకు బాధపడుతున్నానూ,

“అన్‌ ఎక్స్‌ పెక్టెడ్‌ అయినా... పూర్తిగా అన్‌వాంటెడ్‌ కాదుగా!... మనలో వచ్చిన మార్పుకు ఇది క్రైమాక్సు సన్నివేశం. . కాకపోతే చుమ్మీ, గ్రానీ కలిసి పకడ్బందీగా ప్లాన్‌ చేశార్లు.. మనం చేయలేని పనిని వారు చేసి చూపించారు” అంది మాధురి.

“వారిద్దరి మధ్య వయోబేధమున్నా... ప్రేమానురాగాలు పుష్కలంగా నిండిన హృదయాలు వారివి. అందుచేతనే నిష్కల్మషమైన వారి కోరికల్ని మన్నించాడు దేవుడు” అన్నాడు కిషోర్‌,

“రియల్లీ... గ్రానీ ఈజ్‌ గ్రేట్‌.. చుమ్మీ ఈజ్‌ ఇంటెలిజెంట్‌" అంది మాధురి.

“మధూ! ఇది తాతయ్య కన్న కలలకు నిజమైన సంఘటన... ఘటనా ఘటన సమర్భడైన ఆ భగవంతుని లీల... నువ్వన్నట్టు కాలం చెప్పిన తీర్పు... మేరీ కరుణ 'ప్రార్ధసకు ప్రభువు కరుణించిన ఘడియ... ఈ మధురస్మృతిని మన జీవితాంతం పదిలంగా దాచుకుందాం” మాధురిని గట్టిగా కౌగలించుకుంటూ అన్నాడు కిషోర్‌.

మాధురి కిషోర్‌ భుజాలపై తలవాల్చి ఆనందభాష్టాలను రాల్చింది... అదును కోసం ఎదురు చూసిన విరహతాపం వెచ్చని కౌగిళ్లలో చల్లబడింది. అవును “ఉష్ణం ఉష్టేన శీతలం” అన్నారు... అదే వారిద్దరి పట్లా నిజమైంది.

ఆ రాత్రి వారిద్గరికీ నిజవ్దైన శోభనవురాత్రి... మమతానురాగాలు పెనవేనుకోగా.... ఎన్నాళ్లో దాగిన కోరికలు వృరివివ్ని నర్తించిన రోజు. మధురానుభూతులలో మునిగి తేలిన రోజు... ఆ రాత్రే వారికి కాముని పున్నమి. రతి సామ్రాజ్యపు అంచులలో తేలియాడి... కంటికి కునుకు లేకుందా దాంపత్య సుఖంలో మైమరచి సూర్యోదయాన్ని చూసిన రోజు.

కిషోర్‌, మాధురి, సౌమ్య కలిసి గుంటూరు వెళ్లారు. శ్యామలాదేవిగారు కోడల్ని చూసి ఆశ్చర్యపోయింది. ఆమె అనందానికి ఆవధులు లేవు. మాధురి అత్తగారికి నమస్కరించి ఆమె ఆశీర్వాదము పొందింది.

“అమ్మమ్మా! నేను చెప్పానుగా నీకు ెజెంట్‌ తెస్తానని, ఇదిగో ఈమే ఆ ప్రెజెంట్‌. . కుట్టీ ఆంటీ... ఆమే మాధురీ ఆంటీ” చూపిస్తూ అంది సౌమ్య

“నేనెప్పుడో ఫోన్లో ఆమె కంఠం విన్నప్పుడే పసిగట్టాను... నా కోడలే ఆమె అని. . నా బుజ్జీ తల్లే!... వీళ్లిద్దర్నీ కలపడంలో నీ పాత్ర కూడా ఉందన్నమాట” అంది అమ్మమ్మ.

“అన్నమాటేమిటమ్మా! అంతా సౌమ్య పాగ్రే... మేరీ కరుణ కూడా చేయి కలిపింది...” కిషోర్‌ అన్నాదు.

ఆ రోజు పండుగ భోజనం చేయించింది శ్యామలాదేవి.

“మాధురీ! వాసిరెడ్డివారి వంశం అంతరించి పోతుందని దిగులు పడ్డాను... ఇప్పుడు నాకు సంతోషంగా వుంది... మా వంశాంకురం త్వరలో ఉద్భవించాలి. అదే నా కోరిక!” మాధురి గడ్డం పట్టుకొని అంది శ్యామలాదేవి. మాధురి సిగ్గుతో తలవంచుకుంది. పార్తుపుపాచాస్తాటాచసాసా యాయ టా చ చుట చా యా యాచా చాయి చాయిచిచ చాచా సియిచాస్తాపాసాటాచాటాటాసాహిపాపిసాటా

అవలిగట్టు 131 ఎట్ట యిచ్చే రల ప్రతి చ్ధాంస్థత్ధయంం యాతా ట్య యాలాల స్ట లయ చాయా ాత్పాట్తాల్టాల ల చ్యాల్టచ య ల్టల్టాట్టాంస్టైట్టయేం

అమెరికా నుండి వస్తున్న లత ఆమె భర్తలను రిసీవ్‌ చేసుకోవడానికి కిషోర్‌, మాధురి, సౌమ్య, శ్యామలాదేవి కలిసి మద్రాస్‌ వెళ్లారు. ఏర్‌పోర్ట్‌లో లగేజి క్లియర్‌ చేసకుని వస్తూ సౌమ్య మమ్మీ డాడీలు దూరాన్నుంచే మాధురిని గుర్తుపట్టారు. వారిలో ఆశ్చర్యానందాలు ఉవ్వెత్తున పైకెగసాయి. మాధురిని కౌగలించుకుంది. సౌమ్య డాడీని హత్తుకపోయింది.

“క్రిమ్షోగ్‌! న్స హాపీ ఎ డే! రియల్లీ! చాలా సంతోషం” భుజం తట్టి అన్నారు బావగారు.

“చుమ్మీ! మీ కుట్టీ ఆంటీని గూడా ఏర్‌పోర్టుకు తీసుకొస్తానన్నావు... మరి ఆమె రాలేదే!... మీ డాడీ ఆమెకు ఢిల్లీలోనే జాబ్‌ చూపిస్తారట... మనతో గూడా అమెను తీసుకపోదాం” సౌమ్యతో అంది అమె మమ్మీ.

“మమ్మీ! కుట్టీ ఆంటీ మనతో ఢిల్లీకి రాదు.._ కిస్సూ మామయ్య ఆమెను 'నీత్రాపతి ఇండస్ట్రీస్‌'కు మేనటగ పార్టనర్‌గా అపాయింట్‌ చేశారు” అంది.

“నిజమా కిషోర్‌! ప్రాబన్లీ షి డిసెర్వస్‌” అంది లత

“మమ్మీ! నేను మీకొక ప్రెజెంట్‌ తెస్తానన్నాను కదా. . ఇదిగో మాధురి ఆంటీ... ఆమే నా డ్రైజెంట్‌... కుట్టీ ఆంటీ... మన మాధురీ ఆంటీ అంతా ఒకరే...” మాధురిని చూపిస్తూ అంది సౌమ్య.

“రియల్లీ! ఇది ఇంకా సర్‌(పైజ్‌! .. ఇది ఎలా సంభవం కిషోరొ అడిగాడు.

“దట్‌ ఈజ్‌ టాప్‌ సీక్రెట్‌” కిషోర్‌ నోరుమూస్తూ అంది సౌమ్య,

అందరూ కలిసి గుంటూరు వెళ్లారు. బంధుమిత్ర సపరివారాన్నంతా ఆహ్వానించి పెద్ద విందు చేసింది శ్యామలాదేవి

కే హైదరాబాదులోనీ శాంతినిలయం మళ్లీ పూర్వపు కళను సంతరించుకుంది. గుంటూరు నుండి వచ్చిన ఆ కుటుంబమంతా మేదీ కరుణతో కలిసి మేజర్‌రావు నిలువెత్తు ఫోటో ముందు నిల్చుని నివాళులర్పించారు. ఫోటోలోని మేజర్‌రావు చిత్రంగా చిత్తరువులో నుండి లీలగా మీసాలు దువ్వి మిలిటరీ దర్శంతో నవ్వడం మేరీకి తప్ప ఎవ్వరికీ గోచరించలేదు.

ఆమెకు మాత్రమే ఆ భావన అర్ధమైంది... ఆమె హృదయం ఉప్పొంగింది... కరుణించిన తన (ప్రభువుకు మేరీ కరుణ హృదయపూర్వకమైన కృతజ్ఞతాంజలులు ఘటించింది.

చం వ న ఈ న్లాన్నాజన్‌లా నో యని చంపి గహియిచాస్టాస్టాసాచాస్తాచ్తా సి యాప్రాయా యాయ చి చపా సాచి చాసాటాయాయా ప్రయా టిటానాటాతసాసాసాసుసాచు

. యం నా”. తోక్‌ | 11 (స్త్వ న్‌ గ్గ / . ఖై జీ | . జ చ గ] జలు శ / సం . ఖ్‌ , 1 జ ॥ లే | న కు న్‌ - న్నే ఖ్న? శన (6 స 1] (| క 1... - ఫ్లై _ క టర్‌ తి. ॥ ఇ | క వో! గ్‌ా గా (| టు శకం మ ౯1 గ | న్‌ ల | ళన ," (1 అ. తళ 14 | ఇ న య ॥ జీ! శ. | ః ఇ కా లక. ం. ల లీ క లై ఫై శ ష్‌ శ] న ట్‌ ప నం రంల కరు య్‌ | ౯ లం నె ॥ న్‌ ( ్ల్‌ యు. న గ _ గ్గ [ న న సా నలా 1 సన ముశట్యోత్తి లన నో క ( గ్య హ్‌ త్‌ కలా లట. శా ॥ శ్‌ లం బసు 1. | శ ఈలి నశ ర 0 స్క. న వశ ౦ చపుసటునాా పలు న జము నయనం. * నం " ప సనా, ళు లం యిటు ర చీ కతి ( / ననన టన ప నం. యు. ము. సిట్‌