Telugu Avadhootha Leela - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

“| న: ల " చ డా సభ గ. నట షే చు ల ణే [ శే ॥ | . భగవాన్‌ శ్రీశ్రీశ్రీ వెంకయ్య స్వామి వారి జీవిత చరిత్ర ం - నిత్యపారాయణ గ్రంథము _ . | ౧. కున ళ కం. న్‌ పం. అ క్‌ పీ | . స్య ళ్ళ త్ర ()% ] ఓ శ క్‌ జ | _ ||. ః-. ప టీ + ఎ క్ష షీ క మ. ల యు. ఖ్బా యి ఫహంకివ్య్యాన్రరంచే్ట్ప శీ. ఖ్‌ శి ఈ పప న కంకో్‌ (ల శ్చ, విజ్నా (ఈ / ల | . ఆనందంతో _చులిపోల కుటు . | న్‌ టి క / శో గ అ కస - షా, యఖ “2 న్న త్‌ తాతా సం. 9! కే. బకరణ వ పక్రుతి పంట్నకాకంళ్ళుు ర / అ

ణ్‌ క్షా (తె, గ ఎగ నో థ్‌ థి 7 య్‌. వు స్తు స దవన | లేని నే. ర ళో నా తం? వ క్‌... మ ను... థ్‌ మా. లో ప . ే తా / టీ మ ఖే వ న్న్న (స్‌, " య స్ట్‌. సు స త | ॥ శ . ల న చా స్వ . ఫ్ర ణన న్న క్ష “ఉన “ వ ల. స ఖకిట [క మ! మ | . టి! ॥ న. ం స్టో న గోరోర్దో న్న ల తే. శ * న్య ల తొ సున. , జే ర్‌ న్‌ . య కైల్‌ జ . ఖ్‌ రో వ ప ల్‌ ఈత . | మ త ర్‌ [2 . ఆపై ఈ, య (్‌ ఓ - . 4 న స . తి న ఓ “ని న. షీ నే సస మ + స ప ప కా. క స వ స్‌ చ. ప టే త్ర న వ] వ ఫస అలా య. |. ప లి న్ను య్‌ న న న్‌ త సల్లే కోల సు నష నే న ణే. ల్‌ో. నే ప మ. . . త ప ం స క్‌ స న షి న చ స న న శి మ మ న ష్‌ ర ప త్‌ తొ టు మ. న. ప నే లీ యు స య క ఫ్‌ గ్ర న న మ. నో లీ సో .. య్‌ న స లస

• పిపాట్లి షా లాడ్‌ టి థి కం క్‌ అతి. ళన స్టకి జప ట్ర. త్ర షి ఫ్‌ శీ ః ఫ్‌. తతి టీ పళ్ళ న్న

[యయ క చునుిందననాడయున | | || [న టే, నాం... న ము ర... 1... స... | , వ న్లో స న ల టో | (శ, | లే టం) స ..., 0! | | నం యల్‌. ్ష ల! య? న. | ం ॥ జ మా. మ || ట్ర న. . ళా నాయ న... వ. య. వ నం. గి 4 కీ | ాఖై/ లు న “తల్‌ | / న ఇ శక్త ” స్మ _ టు వ |... ల! ఫు న. సళ. 5. ళా యా... శ య ఏ ర వం... రం లు! ॥ తు... న నిల నాట శ “7 | లీ వ క మలా భ్‌ [హి జ జు [| మ లీ! శో గ అ జ్‌ లు గ శ ల ములగ | వా లం శ, ్‌ *౧4€ స్య ట్‌ (1 య్‌ క్ర ర న. "ల మ క్ష | క్‌ క్‌ ఏ యుద "౧ ఎ టి 1 క | ఫి శన / న అయీ ల్‌ క. గ న. వ. గ వ నలత "బి, గ్‌ | తా =. న్‌ టం. యు ఆం (౫ నో | పు సమ నట రకా యా! | ఎ తయయమ్తోటు యం ర; ఖా 1 భగవాన్‌ శ్రీ వెం సా శై ఎంకయ్య స్వామి . 0గ౩|౧౭| ౧౧ | | 010 - ౧8౧45 న౧౪96౧/66 | వ్‌రకతాజకాంలనవాననతకునుననికు "| నందరమువు

వూ ననూ | య్‌ న / న | | భగవా | (.! ళా నా ళ్‌ || సం నాగా నరయ్యున్యామి నుందిగ | లం లి క్‌ ల్ల జ ది | | సం య న న్‌ ారాాారాలా క విర్గాణదా [0 న ళు? వ్‌ (స ల. | నానా మ! న్య న నో ళో నా. ట్య | లే అ / స న్లో వ్‌ 1 న | సట” క న . ఫ్‌ ళీ ల లూ క! పో హు | న. న్న వ! న. సై లో ౧. స్ట్‌! ే. | న్న న స" టే ప స గ + న! వః న. పా. లే . గో ళన ల. నం! శ [ ॥] | వ. య. న. | న [2 జె న క్‌ నో ల మ స్‌ రంలో. ర. | టో టు... న న న! శి వ ల న! న. న. న [| గ ” చ్‌ సి వ్‌ స న. || స. మ షన" ల తమన! న. మ. | | |! స సం చి సస చా ఓ సం మ! లే ల సభ మ (1 ని. స. మను వల. మ ॥ 11 ల న ఫైమలో ఆ శటాగ |. స్‌ న న. | | షు ననా” వై స లం న. మ న మ. | | ( ”” క ప! మ ॥ 1 సే క వం. గం మ గ | (| | 1 / " న. మ న్‌ |? | వ. . | ల | | | . | | | గ్గ | ॥ . | | | | | || ;| తా ణం ననన కీ

| " | | 1 | య వము. లోని నట క లాం ళా ఇ చుండు నాగయ్యగారు వురఫ్‌ రోశరెడ్డిగారు.

॥ ; / 1 దనం నం టన... సంలు పేరం; చం టో లం 0 లల వంగ, (ఇగ... రుం, న వన! ల పెళ ల్లో ర నన ర యనియు. ర లలరలల లు ॥ వ్‌ న కన న లంకు! న. | య. 17 ను పు వప సట. ..

తా గ్‌ చ కా 21 న తా మదము దము ధా , గో మ రా నన రన 10 0. సు లన | వ 111 న నానన వ 1 120 య న న న్యం? న ము న ॥ యర సః నం ర) సన వ | | న రం మ నం ర గం న రన నరుని. ర న న య. / నస న. స కంల న ల రం 020! న సం ఏం రంప న క న] న లం నన వం వం 9, + న్‌ 029! గ వ క ప | | , స న ద న సయ స స ననన | | మ. ప న సా సం (స శీ న (. ప న 10 / | రం పపం 21:01 క ళ న స ల సు న. 0” 1 డ్రి రు క్ట (| 1 జ్‌ | | క || | | క | ఎం క 1

॥

|

|

గ

(|

|

| |

[7 "1

| న్‌! |

| శ్రీ నల్లపురెడ్డి ఆదినారాయణరెడ్డిగారు. | |

| ఇ

లు | ॥1 / | | కీ న ॥ కరన నన పని ః స్‌ పు నో స స గ క 11 , రం! 25 రం పా 4 వత ల ఎ 0 త పిలిం 19 రతా భన ఎ! కేక గ నన టన గ రండ కం రరర నగ? రును గం నర 1 " న రం రన మన నరు సు కం ॥ న రరర ల ననన కోరం! ల ప ల ను 0న రం రర. ల? వు సం స నున రలు? (| నం రన జక గలవు? వ. నుం నన క! పట ఇప? పంచడం సుం వటం ఆరం (| ప వలన ద లో రు సం 2 రం 9902900201 గ రం లే సిం , వల నో రం క.. 0 సీ ( 91 లిం ఏ2 11. సరన నన చ నన ర రం మ? తంట లీ ౩, ఆజ 6 పో నం వం లిం త లత ఏల రింింవ వత రం లిం రట వం సంతన? ర న యు ల కుద్ధర్త రరర రం వం కను ఏనం మనక డం నన! వ లం 00 ఇ సస టట ను సంర శీ గరం! మో కొమరగిరి రమణయ్యగా

అవధూతలీల భగవాన్‌ శ్రీ శ్రీ వంకయ్యస్వామివారి జీవిత చరిత్ర (నిత్యపారాయణ గ్రంథము) "సేకరణ: పెసల సుబ్బరామయ్య ప్రకాశకులు : శ్రీస్వామికృప పబ్లికేషన్స్‌ గొలగమూడి (వయా) సర్వేపల్లి వెల్లూరు జిల్లా (ఎప) ||| - 524 321.

ఇం0 4 న వ. ఆ ౯ [ర భకరయ్య ర్యా శ గీ 0.4024440 న /. రర. శ క వ్యయ

తనా ననా ననా చా న. న | స యు ్ల (స మ! చు స్టు స వ? న నం శ్శ స వ న వే నట ప నో గ [ వ్‌! ము వా . లు కంపే క న టి గూన ో టా న నస పో వ య సన న లం స. ను నటు ఇట చేర ట్‌ సమ వంటి నటనే న నుర కనా ల భన నం... ననుట గా న న రు రట ట్‌ న్‌ 7 న నాలం రట సతయ నన పంట టం నం... | మా! త న సం నే. మ ల మ మం ల న స

• కు య నం న క న న యా కర స స యట? .! క సం సము టు యం న సు ష్‌ ప్‌ రా న స ర న రాం ము

స్‌.

పూజ్య పాదులు ఆచార్య శ్రీ ఎక్కిరాల భరద్వాజగారు

శ్రీ స్వామి వారు మన మద్య ఉండగనే వారి జీవిత చరిత్ర ప్రచురించమని అందుకు మోకు శక్తిలేకుంటే శ్రీ స్వామివారి దివ్యలీలలతో కరపత్రములు వేయించి నెల్లూరులో ప్రతి ఇంటికి పంచమని శ్రీ స్వామివారి సేవకులనెంతగానో ప్రోత్సహించారు. అవివారు చేయలేకపోయారు.

గనుక విద్యానగర్‌ సాయి మందిరప్రారంభోత్సవమునకు వేసిన సావనీర్‌లో శ్రీ స్వామివారి ఫోటో మరియు వారి దివ్యలీలలు మొట్టమొదటిసారిగా కాగితంపై ప్రచురించి ప్రపంచమునకు శ్రీ స్వామివారిని గూర్చి, తెల్పిన పుణ్యమూర్తి. ఇలాంటి పనులద్వారా శ్రీ స్వామివారి ఆగ్రహమునకు గురికావలసియుంటుందని అనేకులు చెప్పారు. అందుకు వారు “ఇంతమంది ప్రజలకు మేలు జరుగుతుంది నేనొక్కడను నాలుగు జన్మలు వెనుకకుపోయి వస్తాను. నాకేమీ చింతేలేదు” అన్న పుణ్యమూర్తి పూజ్యపాదులు ఆచార్యశ్రీ భరద్వాజమాపష్టారుగారు . శ్రీ స్వామివారు మనమద్య ఉండగనే వారి జీవితాన్ని గూర్చి నాచేత విషయసేకరణ చేయించి శ్రీ స్వామివారి మొదటి,జీవితచరిత్ర ప్రచురించి ఈ లోకానికే పూజనీయుడైనారు.

సర్వస్వామ్యుములు : ప్రకాశకులవి ఐదవ ముద్రణ : 2000 ప్రతులు ఆరవ ముద్రణ : 2000 ప్రతులు ఏడవ ముద్రణ : 2000 ప్రతులు ఎనిమిదవ ముద్రణ : 2000 ప్రతులు తొమ్మిదవ ముద్రణ : 2000 ప్రతులు పదవ ముద్రణ : 2000 ప్రతులు పదకొండవ ముద్రణ : 2000 ప్రతులు పన్నెండవ ముద్రణ : 2000 ప్రతులు

• ప్రాప్తిన్సానము : శీ స్వామిక్టప పబ్లికేషన్స్‌ వినల నుబ్బరానుయ్య గొలగమూడి పోస్ట్‌ (వయా) సర్వేపల్లి - 524 321. నెల్లూరు జిల్లా (ఎ.పి.) వెల : రూ. 40-00 ముద్రణ: ఓం సాయి గ్రాఫిక్స్‌ 3-4-709, నారాయణగూడ, హైద్రాబాద్‌. ఫోన్‌: 27560543, 27564141

విషయ సూచిక

ముందుమాట

కృతజ్ఞత

గ్రంధపారాయణ పద్ధతి

శ్రీ స్వామివారిని సేవించే విధము

దీక్ష చేసేవారికి సూచన

గురుదర్శనము

1. శ్రీ వెంకయ్యస్వామివారి జీవితం శ్ర

2. అనికేతుడు 9

3. అవధూతలీలలు 28

4. సర్వజ్ఞమూర్తి 32 ర్‌... సర్వసమర్శడు 56

5. భూతనియంత 69

6. ఆపద్బాంధవుడు వ

7. అమృత వాక్కు 89

8. దయాసాగరుడు 100

9. పతిత పావనుడు 110 11 అవధూత వైద్యం 116

10. సజ్జన వందిత 124

11. దక్షిణ 12/7 14 సాధు ధూషణ 131

12. భిక్షాన్నం 132

13. జన్మజన్మల అనుబంధం 135

14. _దివ్యానుభవాలు 138

15. దేంతో పీకులాడే వాళ్ళు దాంట్లోకే 149 19, స్వామివారి అభయం 154

16. ధర్మాచరణ 159

17. స్వామివారి దివ్యబోధ 163

18. శ్రీస్వామి వారి సూక్తులు 188.

19. నమ్మినవారికి సొమ్ము - నమ్ముకుంటే....... 191

20. శ్రీస్వామి వారి అబేధస్థితి 195

21. మహాసమాధి 205

22. స్వామివారి నిజతత్వం 210

23. సాధన " 214

24. స్వామివారికి అతిప్రీతిపాత్రమైన పని అందరూ చేసి తరించండి 223

25. మహాసమాధి అనంతర లీలలు 226 (పార్ధన గురుమధ్యేస్థితం విశ్వం విశ్వ మధ్యే స్థితో గురు: గురుర్‌ విశ్వంనచాన్యోస్థి తస్మై శ్రీగురవేన్నమ: శ్రీ స్వామివారికి దక్షిణ పంపేవారు ది సెక్రటరీ, భగవాన్‌ శ్రీశ్రీ వెంకయ్యస్వామి హ్యూమానిటేరియన్‌ మిషన్‌, గొలగమూడి - 524 321. నెల్లూరు జిల్లా అని పంపవలెను వ్యక్తుల పేర్లతో పంపవద్దు,

ముందుమాట

దీనజనోద్ధంణకొరకు, భక్త సంరక్షణకొరకు, ముముక్షువులకు మార్గం చూపడానికి ఆ పరమాత్మమన మధ్య సద్గురువుగా అవతరిస్తారు. అట్టి సద్గురువులలో శాస్త్రాలలో నిర్దేశించబడిన సర్వ వ్యాపకత్వం,సర్వసమర్ధత, సర్వజ్ఞత్వాలు సంపూర్ణముగా 'ప్రకటమవుతాయి. అలా ప్రకటమయినవారే గొలగమూడిలో సమాధి చెందిన అవధూత శ్రీ వెంకయ్యస్వామి వారు.

మహాత్ములు శరీరం చాలించిన తర్వాత గూడ నిత్యసత్యులై కోరినచోట శరీరంతో కన్చించగలరు. అదృశ్యంగా అంతటా నిండియుండి ఎల్లవేళలా తమ భక్తుల (ప్రార్థనలను, చేష్టలనూ సాక్షిగా గమనిస్తూనే ఉంటారు. మనము ఏమారి వారిని (ప్రార్ధించకున్నా, వారు మనలను అన్ని వేళలా రక్షిస్తారు. శ్రీస్వామివారి మహాసమాధి అనంతరం జరుగుతున్న లీలలే అందుకు నిదర్శనం. శ్రీస్వామివారికి మతభేదం లేదు. వారి సమాధిని అన్నికులాల, మతాలవారూ దర్శించి బాధలను తొలగించుకుంటున్నారు.

నిరంతర సద్గురు స్మరణవలన భవబంధాలు దగ్ధమై తనకు,గురువుకూ భేదం లేకుండా పోయి భక్తుడు ముక్తుడవుతాడన్నది శాస్త్ర వాక్యం. ఇలా శ్రీస్వామివారిపై నిరంతరం మన మనస్సును నిలుపడానికి, వారి జీవిత విశేషాలను స్మరించడం బలమైన అఆలంబనము. కనుకనే వారి రూపం,వాక్కులు జీవిత విధానమూ ఈ (గ్రంథంలో వివరించాము. శ్రీస్వామివారి జీవితం సాధువులకు ఆదర్శ [ప్రాయమైన కొండ పైనున్న జ్యోతివలె మార్గదర్శకమైనది. సర్వజీవుల మీద (ప్రేమ, నిరాడంబరత, ద్యేయముపై శ్రద్ధ, కార్యదీక్ష వైరాగ్యము, ధర్మాచరణ, ఇంద్రియ ని[గ్రహము వారు ఆచరించి మనకు చూపిన దివ్య మార్గాలు.

శ్రీసాయినాథుని,.శ్రీ రమణ మహర్షినీ మనం చూడలేదుగానీ, 1982 వరకూ మన మధ్యజీవించిన శ్రీస్వామివారిని దర్శించగలిగామను కుంటే వమునవెంత అదృష్టవంతులమో తెలుస్తుంది. వారు శరీరంతో వుండగా తమ విశ్వరూపాన్ని (మహిమను) చాలా గోప్యంగా వుంచారు. తమ కీర్తి వ్యాపనాన్ని చిత్రమైన రీతులలో అరికట్టేవారు. మహాసమాధి తరువాతనే భక్తులు తమ దివ్యానుభవాలను ఒకరితో ఒకరు చెప్పుకొని తన్మయత్వం పొందే భాగ్యం కల్గింది. సద్గురు స్మరణవలన సర్వులూ ఇలాంటి దిష్యానుభూతులు పొంది వారి కృపకు పాత్రులు కావాలనే సత్సంకల్పంతో భక్తులు ఈ ధీవ్యానుభవాల సంపుటాన్ని కూర్చడానికి సహకరించారు.

కృతజ్ఞత

ఈ జగన్నాటకంలో నాకూ ఒక పాత్రను కల్పించి, పవిత్ర జీవితం వైపు ప్రేరేపించిన పరమాత్మకు, వారి ప్రతిరూపమైన గురుదేవులు ఆచార్య శ్రీ ఎక్కిరాల భరద్వాజ మాష్టర్‌గారు, నాయందు తండ్రి కంటే ఎక్కువ (ప్రేమను చూపి నన్ను శ్రీస్వామివారి సన్నిధికి పంప, వారి జీవిత చరిత్ర సేకరింపజేసి ప్రథమ గ్రంథముగా తీర్చిదిద్ది ముద్రించినందులకు వారి వవిత్ర పాదవద్మములకు నహన సాష్టాంగ దండప్రణామములు.

ఈ విధమైన నా సేవను స్వీకరించిన శ్రీసాయి నాధునకు, శ్రీ వెంకయ్యస్వామివారికి సాష్టాంగ దండప్రణామములు.

సరమ పూజ్యులైన మాతల్లిగారు పెసల శేషమ్మగారికి మా సోదరుడు రమణయ్య గారికి కృతజ్ఞతాభివందనాలు, ఈ గ్రంథ ముద్రణకు సహకరించిన శ్రీయం. వెంకటేశ్వర్లు (ఒంగోలు) గారికి ఎ సోమిశెట్టి వెంకటేశ్వర్లు గారికి (సూళ్ళూరుపేట) శ్రీ స్వామివారి ఆశీస్సులు సదా ఉండాలని (ప్రార్ధిస్తున్నాను. పెసల సుబ్బరామయ్య జ

అలీ గ్రంథ పారాయణ పద్ధతి - 1

ఈ సద్లంధాన్ని క్రమపద్ధతిన పారాయణ చేస్తే శ్రీస్వామివారి కృప విశేషంగా అనుభవమవుతుంది అది శ్రీ దత్తాత్రేయ సాంప్రదాయం

అవకాశమున్నప్పుడల్తా ప్రతివారూ సప్తాహ పారాయణ చేసుకొనేందుకు వీలుగా యీ గ్రంధాన్ని రూపాందించడమైనది. లేక అమావాస్యనాడు శ్రీ స్వామివారిని పూజించి శుక్ల పాడ్యమినుండే పారాయణ ఆరంభించి పూర్ణిమ వరకూ (15 రోజులు) ఈ (గ్రంధ పారాయణ పూర్తి చేయవచ్చు ఏరోజెంత చదవవలసిందీ ఎవరికి వారే నిర్ణయించుకోవచ్చు అవకాశాన్ని బట్టి పారాయణ సమయంలో శ్రీస్వామివారి పటానికిగాని, శ్రీ దత్తాత్రేయ స్వామి పటానికిగాని లేక వారి పూర్ణావతారమైన శ్రీసాయి పటానికిగాని ధూపదీపాలర్చించి, పారాయణ చివర,108 సార్లు అక్షింతలు, తులసి, పూలు మొదలైన వాటితో పూజించి, నైచేధ్యమిచ్చి హారతివ్వాలి. లక యీ పారాయణను ఒక గురువారమారంభించి రెండు వారాలకు వచ్చే గురువారంతో పూర్తి వేయవచ్చు. చివరి రోజు శ్రీ స్వామివారికి టెంకాయ, పూలు సమర్పించి. ఆయన రూపాలుగా తలచి ఒకరికి గాని, ముగ్గురికి గాని వికలాంగులైన పేదలకు భోజనము పెట్టి, వారి శక్తి ననుసరించి దక్షిణ తాంబూల మివ్వడం డ్రేయస్కరం అది వీలుగాని వారు స్వామికని సంకల్పించి భోజనాన్ని యింటి వెలుపల వఏడచి.మిగిలిన అన్నదానాదులకయే్యే ఖర్చును శ్రీ పూర్ణాశ్రమానికి సమర్పించవచ్చు

స్రీలు బహిష్టు సమయంలో మాత్రం యీ గ్రంధాన్ని చదువరాదు భక్తులకు హృదయంలో శోకం లేనపుడు మైల (సూతకం) పారాయణకు ఆటంకంగాదు

అవకాశమున్నవారు ఒక్క వారంలోగూడ గ్రంధ పారాయణ చేయవచ్చు. ఎప్పుడైనా పారాయణలు 1, 3, 5 వంటి బేసి సంఖ్యలలో చేయడం శ్రేయస్కరం.

శ్రీస్వామివారి భక్తులందరికీ ప్రతి సంవత్సరమూ శ్రీ స్వామివారి ఆరాధనోత్సవంలో దర్శన, సేవలవలన అత్యంతమైన శ్రేయస్సు కల్గుతుంది.

శొన్ని అవర్తాలు పారాయణ అయ్యాక యీ గ్రంధంలో పేర్కొన్న యితర మహనీయుల చరిత్రలు గూడ పారాయణ చేయడమెంతో శ్రేయోదాయళ్‌ం.

శ్రీ స్వామివారిని సేవించే విధము : 1 శ్రీస్వామివారి జీవిత చరిత్ర పారాయణ. 2 వంటచేశాక మొదట కొంచెం అన్నము, కూర ఒక ఆకులోగాని కాగితంలోగానీ పెట్టి యింటి బయట గుమ్మం దగ్గర ఉంచి సకల జీవస్వరూపుడైన శ్రీ వెంకయ్యస్వామి వారికి సమర్పిస్తున్నాను అని నమస్కరించి అ అన్నం జీవులకు వదలి వేయడం. 3. శ్రీ స్వామివారి అగ్ని గుండమునకు టెంకాయ, కట్టెలు, సాంబ్రాణి, నవధాన్యములు సమర్పించడం. జీవితాంతము శ్రీవారు అన్నపానీయముల కంటే అధికంగా అగ్నిగుంచాన్నే (పేమతో సేవించారు. 4 ఇంటిలో పటాన్ని శద్ధతో పూజించడం. క. స్రీలు ఇంటికి దూరమైనపుడు పై పనులు మరొకరిచేత చేయించడం. 6. శ్రీ స్వామివారి అగ్నిగుండమునకు, సమాధిమందిరమునకు ఏకాగ్రమైన మనస్సుతో నూట ఎనిమిది ప్రదక్షిణలు చేయడం. 7. శ్రీ స్వామి వారి సన్నిధికి వచ్చినపుడు లౌకిక వ్యవహారములు మాట్లాడంమాని (ప్రదక్షిణలు,నామస్మరణ, సద్గంధ పరనంలో కాలము గడుపుట. తనకు సేవచేసేవారు యితరులను విమర్శించినా, కోపము మొదలగు దుర్గుణములకు లోనైనా, వారిసేవను అంగీకరించేవారు కాదు. సొటివారిని విమర్శిస్తుంటే ఆలకించినా దోషమే. ఒకప్పుడు ఒక సేవకుడు అలాంటి దుర్విమర్శలు విని వచ్చి శ్రీస్వామివారికి జావపోయబోయాడు. “చెప్పుడు మాటలు విని వచ్చావు. నీవు పోసే జావ వద్దుపో” అన్నారు.

ప్రపంచంలో అన్నింటిలోకి అతి విలువైనది మనస్సు. దానినెంతో పవిత్రంగా పె చెప్పిన దుర్గుణములు చేరకుండా శ్రీస్వామివారి స్మరణకు మాత్రమే వినియోగిస్తే శ్రీస్వామివారు మన సేవలనంగీకరించి ప్రసన్నులౌతారని మనం గుర్తించాలి. అలా చేయలేనపుడు మన సేవలన్నీ వ్యర్థమే!

తన అగ్ని గుండాన్ని చూపిస్తూ శ్రీస్వామివారు, “కోటిలింగాల పూజగదయ్యా, యిక్కడ జరిగేది” అని అన్నారు. గనుక మనమెంత నియమనిష్టలతో పవిత్రంగా మెలగాలో గుండాన్ని సేవించాలో యోచించాల్సి వుంది. 8. గొలగమూడిలో ఒక తల్లి తన బిడ్డ తప్పిపోయినపుడు నేను నీకు సమర్పించే నైవేద్యాలేమయినట్టు, చేసే పారాయణ ఏమయినట్లు? నా బిడ్డనిలా అన్నంలేకుండా ఎండలో బాధపెట్టడం నీకు న్యాయమేనా? అని స్వామివారిపై వాషోయినపుడు వెంటనే ఆమెకు మైకంవచ్చిఅగ్నిగుండం అందులో అఖండదీపం దర్శనమైంది. సాయంకాలమునకు ఆమె బిడ్డ తిరిగి క్షేమంగా ఇల్లు చేరాడు.అగ్నిగుండము, అఖండ దీపం రూపాలలోనే ఇచ్చట శాశ్వతంగా ఉంటూ మీ నైవేద్యాలు స్వీకరిస్తున్నానని శ్రీస్వామివారు మనకు బోధించారు గదా! దీక్ష చేసేవారికి సూచన 1 “నోరు విప్పకూడదయ్యా” అని శ్రీస్వామివారు సెలవిచ్చారు. దీక్షా సమయంలో ప్రత్యేకంగా మౌనం పాటించడం ముఖ్యం.అత్యవసరమైన అన్నపానీయాల విషయం తప్ప ఇతర విషయాలు వినడం కానీ మాట్లాడడం ఆలోచించడం మానాలి, కాలాన్నంత శ్రీస్వామివారి చింతనలో గడపాలి. అలా శ్రీస్వామి వారి చింతన చేసేందుకు శ్రీ వారి లీలలు పారాయణ,మననము ఎంతో శ్రేయోదాయకము. 2. పగటి నిద్ర మానాలి. ఇందుకు మిత ఆహారం తప్పనిసరి అవుతుంది.అతి నిద్ర కూడా తగదు. 3. అబద్ధం చెప్పటం, తగాదా.పడటం అస్సలు పనికిరాదు. 4. నామజప పూర్వకంగా నవధాన్యాలు, కట్టెలు, టెంకాయ, నెయ్యి, సాంబ్రాణి, బియ్యం వగైరా అగ్నిగుండానికి సమర్పించాలి. శ్రీస్వామివారు కృపజూపినా నకు దక్కకుండా' చేసే మన చెడ్డకర్మ అడ్డు

వస్తుంది. దాన్ని నామజపం ద్వారా కరిగించివేయాలి. భగవన్నామన్మరణ యొక్క

ప్రభావం గురించి పెద్దలు చెప్పారు. 'నాగటి చాలంత గాయం తగులవలసి ఉంటే

భగన్నామ ఫలితంగా అది సూదితో గీచినంత స్వల్పంగా తగ్గించబడుతుంది' అని

అన్నారు. అది అక్షరాలా నిజమని ఎందరో భక్తుల అనుభవం కూడా. కనుక ఒక్కక్షణం

యామారకుండా నామజపం చేయడం అవసరం.

5. రోజుకు 108 కి తగ్గకుండా వీలైనప్పుడంతా ఓపిక ఉన్నవరకు ప్రదక్షిణలు చేయడం.

6. అన్నింటి కంటే ముఖ్యం శ్రీ స్వామి వారి చరిత్ర పారాయణ. చదువురాని వారు వినడం.

7. పూర్ణ విశ్వాసంతో ఓర్పుతో ఉండడం.

గురుదర్శనము

నేను శ్రీభరద్వాజ మాష్టరు గారిని హమేషా దర్శించే వాడను. కానీ వారు చెప్పినట్లు శ్రీ వెంకయ్యస్వామి వారిని మాత్రం దర్శించేదిలేదు.వారు నాయందు (ప్రేమతో ఒక్క సంవత్సరం అలా చెప్పిచెప్పి చివరకు 'శ్రీస్వామి వారిని దర్శించకుంటే నా దగ్గరకు రావద్దన్నారు.' నాముఖం వివర్ణమైంది. అది గుర్తించిన ఆ (ప్రేమ మూర్తి “శ్రీస్వామి వారు భూమి మీద దేవుడు, వెళ్ళి పరీక్షించుకో' అన్నారు. పరీక్షా విధానం కూడా వారే చెప్పారు. (1) ఎవరినుండి ఏమీ గ్రహించని శ్రీ స్వామివారు నన్నడిగి తినేందుకు ెట్టించుకోవాలని ఎవ్వరినీ తాకనివ్వని శ్రీస్వామివారు నాచేత తన కాళ్ళకు నూనె పూయించుకోవాలని కోరుకోమన్నారు. నేను, నా స్నేహితుడు శ్రీ 7.౪. శేషగిరి రావుగారు వెళ్ళి శ్రీస్వామివారి సన్నిధిలో కూర్చున్నాము. క్రొత్తవారు శ్రీస్వామివారి పాదాలు తాకకుండా కాపలా ఉండే రోశిరెడ్డి గారు, గురవయ్యగారు ఎటో వెళ్ళారు. వెంటనే “తినేందుకు ఏమైనా పెడతాయ్యా' అని శ్రీస్వామివారు చేయిచాపారు.మేము తీసుకవెళ్ళిన శెనగలు, బెల్లం పొడిచేసి తెచ్చేలోగా రోశరెడ్డిగారు, గురవయ్యగారు వచ్చి ఆపొడివారు పెట్టబోతే అంగీకరించక నాచేత పెట్టించుకొని తిన్నారు. అదే విధంగా కాళ్ళకేగాకుండా శరీరమంతా నూనె నాచేత మర్ధించుకున్నారు. స్నానం కూడా నేనే చేయించాను. అది మొదలు శ్రీస్వామివారి ఎడల భక్తి కుదిరింది.

శ్రీసాయి సకలసాధు స్వరూపి గనుక గురుపూర్ణిమనాడు మేము చేయబోయే శ్రీసాయి నామయుజ్ఞానికి శ్రీస్వావివారు రావాలని శ్రీసాయినాదునకు విన్నవించుకున్నాము.

ఎన్నోమార్లు ఆహ్వానించినా ఇప్పుడు కాదన్న శ్రీస్వామివారు ఆనాడు మా ప్రార్ధన మన్నించి మా గృహానికి విచ్చేయడమే కాకుండా శ్రీ శేషగిరిరావు గారింట్లో జరిగే నామ యజ్ఞాన్ని ఆశీర్వదించి వచ్చారు.

నేను శ్రీసాయి చరిత్ర పారాయణ చేస్తుంటే ఒక రోజు శ్రీస్వామివారు నాస్వప్పంలో “చమురు లేకుండా కాల్చు' అని ఆజ్ఞాపించారు. తెల్లవారి శ్రీస్వామివారినడిగితే మౌనం వహించారు. కానీ చమురు పదార్థాలు తిన్నప్పుడు నాకున్న ఆయాసం జబ్బు హెచ్చడంతో శ్రీస్వామి వారి సందేశం అర్ధమైంది.

1980 సం॥ లో నేను కొన్నాళ్ళు శ్రీస్వామి వారి సన్నిధిలో ఉండి సేవిస్తానంటే నా అన్నం నేను తింటూ ఉండమన్నారు. అట్లా ఎందుకు స్వామీ అంటే “వాళ్ళు బాపనోళ్ళు తినకూడదు' అని శెలవిచ్చారు. కాలాంతరంలో ఆమాట అక్షరాలా నిజమై ఇంట్లో తప్ప మరెక్కడ భోంచేసినా అనారోగ్యమవడంతో ఆ నియమాన్న పాటిస్తున్నాను.

1983 సం..లో ఒక స్నేహితుని బలవంతంపై 'పైనియమాన్ని ఉల్లఘించడంతో చలి, దగ్గు, ఆయాసం మొదలైనది. షుమారు నెలరోజుల ఆయుర్వేదం,హోమియో, అలోపతి వైద్యాలు విఫలమైనాయి. డాక్టరు గారి సలహాపై మద్రాసు వెళ్ళదలచాను. ముందుగా శ్రీస్వామి వారి సమాధి దర్శించి మూడు నిద్రలు చేసి వెళ్ళాలని కలిచేడులో బస్సు ఎక్కినది మొదలు నాబాధలన్నీ మటుమాయమైనాయి. శ్రీస్వామి వారి సమాధి చెంత మూడునిద్రలుచేసి ఇంటికి ప్రయాణమైైకే తిరిగి నాబాధలు మొదలైనాయి,పూజారి

*"గయ్య గౌరి సలహాపై పగలంతా ఉద్యోగం చేసుకొని సాయంకాలానికి శ్రీస్వామివారిని వర్శించుతానని చెప్పుకోగానే నాబాధంతా నివారణైంది. అది మొదలు నిత్యం షుమారు 60 కి.మీ వెళ్ళి ఉద్యోగం చేసి తిరిగి గొలగమూడి చేరుతున్నాను. 1989 సం..నవంబరు నెలనుండి శ్రీస్వామివారి ఆజ్ఞప్రకారం వాలంటరీ రిటైర్‌మెంటు ఇచ్చి గొలగమూడిలో కాపురం ఉంటున్నాను. బాధగూడ అనుగ్రహానికి గుర్తని తెలుస్తుంది.

శ్రీస్వామి వారి నన్నిధిలో కూర్చున్నంత మాత్రాన నా ఆయాసం జబ్బు పోసాగింది.నిత్యం దోవపాడవునా నామజపం చేస్తూ నాలుగు ఇడ్లీలు తెచ్చి శ్రీస్వామివారికి కృతజ్ఞతతో సమర్పిస్తే తినేవారు. ఒకరోజు నొజోబీలో పదిపైసలే వుంది. పదిపైసలతో ఒకే ఇడ్డీ తేవడమా, అప్పుచేసి నాలుగు తేవడమా అనే ఆలోచనలతో మార్గమంతా

నామజపం చేయలేకపోయాను. ఇడ్లీ తెచ్చాక శ్రీస్వామివారు కనీసం తాకనుగూడా లేదు. మరొక రోజు శ్రీస్వామివారి బృందమంతటికీ ఇంట్లో చేయించి ఇడ్లీ తెస్తానని చెప్పి - పప్పు నీటిలో పోసింది. మొదలు తెల్లవారి ఇడ్జీ చేసినంతసేపు నామజపం ఏమారకుండా చేసి ఇడ్లీ తెచ్చేలోగా శ్రీస్వామివారు హోటల్‌నుండి తెచ్చిన ఇడ్జీ తినేశారు. ఆ విషయం తెలిసి చాలా బాధపడుతూ కూర్చున్నాను. నరసారెడ్డి భార్యనా చింతకు కారణం తెలుసుకుని నాలుగు ఇడ్జీలు ప్లేటులో పెట్టుకుని శ్రీస్వామివారిని సమీపించింది. శ్రీస్వామివారు ఆ నాలుగు ఇడ్డీలు తినేశారు. నాకెంతో సంతోషమైంది. కనుక మొదటి నన్నివేశములో ఇడ్జీలు తాకుటకు కూడా నిరాకరించుటకు, రెండవ నన్నివేశములో ఇడ్డీలు స్వీకరించుటకు కారణము నామజపమే గనుక అందరూ శ్రీస్వామివారికి ప్రీతిపాత్రమైన నామజపం చేసి తరించాలని నా ప్రార్ధన. పెనల నుబ్బరామయ్య

1. ఆధ్యాయం -1 శ్రీ వెంకయ్యస్వామివారి జీవితం భగవంతుడుకూపనామ గుణరహితుడు.అట్టి భగవంతుని వ్యక్తరూపమే ఢశేమ.ఢడేమ కార్యరూపేణా మాత్రమే వ్యక్తమగును. అందునా నిరవధిక ప్రేమ, నిరంతర ప్రేమ, నిస్వార్ధ ప్రేమగల హృదయమే భగవంతుని రూపమని చెప్పబడును. అట్టి (పేమామృత హృదయుడే మన శ్రీస్వామివారు. నెల్లూరు జిల్దాలో, తలుపూరు చెర్జోపళ్లి చిన్న పల్లెటూరు. అనావృష్టి వల్ల పచ్చని గడ్జిపరకే కరువైందా (ప్రాంతంలో. అకలితో వున్నవానికి అన్నం లభించినంత సంతోషంతో ఆ గ్రామస్తులంతా స్వామి వచ్చాడు, స్వామి వచ్చాడు అంటూ రామాలయం దగ్గర గుంపు చేరుతున్నారు. వారి ఎదుట ఒక ముదుసలి నేల మీద తాటాకు వేసుకుని కూర్చొనియున్నాడు. ఆయన ఎదుట అగ్నిగుండం మండుతుంది. నూనె కుండవలె నున్నగా మెరుస్తున్న ఆ బక్క చిక్కన శరీరానికి గోచిగుడ్డ తప్ప మరే యితరమైన ఆచ్చాదన లేదు. నున్నని గుండు, సొట్ట బుగ్గలు, బోసి నోరు, చురుక్కున చురకవేసే చురుకైన కన్నులుగల ఆముదుసలి వేళ్లు లెక్కించుకుంటూ, తనలో తాను మాట్లాడుకుంటూ మధ్యమధ్య అగ్నిగుండంలోని కట్టెలు సవరించుకుంటూ వున్నాడు. ఎంటో నిరాడంబరంగా, అనామకుడుగా వున్న ఆ ముదుసలి తాతను ఆయనే స్వామి అంటే నమ్మదగినట్ట్లుగా లేడు. ఆ [గ్రావున్తలు వారితో ఏవో చెప్పుకోవాలనుకొనుచున్నారు. కానీ వారి వైఖరి చూచి నోటమాట్ల పెగలక చూస్తూ వుండిపోయారు. ఇంతలో ఆ ముసలాయన దృష్టి ఆ ప్రక్కనే పారేసిన కాగితాలు పులివిస్తరాకులు మేస్తున్న పశువుల మీద పడింది. కొద్ది నిమిషాలు వాటిని జాగ్రత్తగా పరిశీలించి ఆయన “అయ్యా 1 అని పెద్దగా కేక వేశారు. “ఏమిటి స్వామి” అని ఒకరిద్దరుసేవకులుముందుకు వచ్చారు. 'మనం ఆ చెర్జోకి పోవాలటయ్యాపోదాంపదండి' అని శ్రీస్వామివారు ఆజ్ఞాపించారు. చెర్జోకెందుకు పోతున్నారో తెలియక సేవకులొకరి ముఖం ఒకరుచూసుకోసాగారు. శ్రీస్వామివారిని డోలీలో తీసుకుపోయారు, వర్షాలు క!

లేనందున బీటలు వారి, కలికానికైన పచ్చిగడ్డి కరువైన అ ఎడారివంటి నేలపై శ్రీస్వామివారు ఒకచోట దిగి “ఇక్కడ నిప్పు చూడండయ్యా” అని ఆజ్ఞాపించారు. కొద్ది క్షణాలలో సేవకులక్కడ అగ్నిగుండం ఏర్పాటు చేశారు. అచ్చట కొన్ని గంటలుంన్నాక వారి ఆజ్ఞమేరకు శ్రీ స్వామివారిని సేవకులు ఆ గ్రామంలోకి తరలించారో లేదో అకాశం మేఘావృతమై కుంభవృష్టి మొదలైంది. తెల్లవారేసరికి ఆ ప్రాంతంలోని చెరువులన్నీ నిండిపోయాయి. సంకల్ప మాత్రం చేత పంచభూతాల నాజ్ఞాపించగల ఆ మహానీయుని కీర్తిని ఆ గ్రామస్తులేగాక సర్వజీవులూ కృతజ్ఞతా పూర్వకమైన హృదయాలతో వేనోళ్ళ న్తుతించాయి. ప్రకృతిమాత వారి కరుణకు కృతజ్ఞాతా పూర్వకంగా పచ్చగా పులకించి నృత్యం చేసింది. ఆ కరుణామూర్తి ఆ స్తుతులను సంతోషంగా వింటాడా? తనకేమి పట్టనట్లే తెలియనట్లే ఆ గ్రామం వదలి తన బృందంతో వెళ్లిపోయారు. కాలచక్రం గిర్రున తిరిగింది ఆనాడు తలుపూరు గ్రామాన్ని నిర్లిప్తంగా విడిచి వెళ్లినట్లే ఆ నిరాడంబర మహనీయమూర్తియైన శ్రీస్వామివారు 1982 ఆగఫ్టు 24 తేదీన తమ భౌతిక దేహాన్నివిడిచారు. నెల్లూరు జిల్లా అంతటా ఆ విషాదవార్త కాలమేఘంలాగా అలము కుంది. భూత నియంతయైన శ్రీస్వామివారు తమను విడిచి వెళ్ళాక ఇక ప్రకృతి మాతయొక్క ఆగ్రహం నుండి తమకు దిక్కెవ్వరన్న ప్రశ్న అందరి హృదయాలలోనూ అస్పష్టంగా మిగిలింది). 1982 లో గోపారం ప్రాంతమంతా వర్షంలేక కరువైంది. పశువులు మేతకూ, నీటికీ చాలా ఇక్కట్ట్లుపడుతున్నాయి. పాలకొండ సుబ్బారెడ్డి బస్సులో పోతూ మనసులో, “స్వామీ! మీరుశరీరంతో వుండగా మా బాధలు చెప్పుకుంటే తీర్చేవారు. ఇప్పుడెవరితో చెప్పుకోవాలి? వర్షం లేక ప్రజలు అల్జ్టాడుతున్నారే” అని తన్మయత్వంగా అనుకొన్నాడు. వెంటనే శ్రీస్వామివారు అతని మనోనేత్రానికి గోచరించి “ అయ్యా నీ కోరిక లోకము కొరకు గదా! నీ కొరకు గాదు. మూడు రోజులలో వర్షం కురుస్తుంది” అని చెప్పారు. అదేవిధంగా వర్షం వచ్చింది. ఆ సంవత్సరానికంతటికీ ఆ ప్రాంతంలో కురిసిన వర్షం అదొక్కటే అయినా చెరువులు నిండి, పంటలు పండాయి. ల

అలా తాము భౌతికంగా మన మధ్య వున్నా లేకపోయినా సర్వగతుడుగా ష్కృతి మాత్రప్రసన్నుడుగా, భక్తరక్షణా పరతంత్రుడుగా నాటికీ, నేటికీ మరియూ సూర్యచంద్రులున్నంత వరకు నిలిచే ఉంటానని శ్రీస్వామివారు మనకిచ్చిన అభయాన్ని వారు తమ మహాసమాధి అనంతరం ఆర్హులను ఆదుకొనే లీలల ద్వారా నిరూపించుకొనుచున్నారు.

జీవనదియైన పవిత్ర గంగానది తన పుట్టుక స్థానంలో చిన్న కాలువ వలె ప్రవహించినట్టు, ఇంతటి మహనీయ కరుణా సముద్రుడు తన జీవితారంభంలో లోకుల దృష్టికి ఒక విచిత్ర వ్యక్తిగా పిచ్చి వెంకయ్యగా ప్రకటమైన దశకూడగలదు.

నెల్లూరు జిల్హాలోని నాగులవెల్లటూరు గ్రామంలో వీధుల వెంట, సమీపంలోని చిట్టడవులలోనూ, “చాకలియోగం, మంగలియోగం, డుబుడుక్‌ డుబుడుక్‌” అని అరుస్తూ పరుగులుపెట్టే యువకుడుగా మొదట ఆ మహనీయుడు లోకుల దృష్టి నాకట్టుకున్నాడు. పిచ్చి వెంకయ్యగా లోకుల నోళ్ళలో నానాడు. కానీ యీ లోకమనే పిచ్చాసుపత్రిలోని జనబాహుళ్యం యొక్క పిచ్చిని బాపటానికి దిగివచ్చిన సాటిలేని వైద్యుడని ఆయనను ఎవరు తెలుసుకున్నారు? పిచ్చి వెంకయ్య అని ఏ ప్రజలు ఆనాడు ఆయనను పరిహసించారో వాళ్ళే ఆ తర్వాత ఆయనను “భగవాన్‌ అవధూత శ్రీవెంకయ్యస్వామి" అని కీర్తించడానికి ఆయన చెంతకు పరుగులుతీశారు. ఎవరిది పిచ్చి? సత్యం సూర్యునిలాగా మనమధ్య భాసిస్తున్నా గుర్తించలేని మనదే పిచ్చేమో 1 ఒకవేళ వీరిలో అందరూ పిచ్చివారే అయినా, ఏ పిచ్చి మేలన్నది మనమాలో చించడమొక్కటే పిచ్చి తొలగడానకి మార్గం.

భగవాన్‌ శ్రీ వెంకయ్యస్వామివారి తండ్రి పేరు సోంపల్లి పెంచలయ్య , తల్లి పిచ్చమ్మ జన్మస్థానము ఆత్మ కూరు తాలూకా, నాగుల వెల్లటూరు, జనన తేది లభించలేదు. “పెద్ద గాలివాన” నాటికి (1927 సం.నకు) వీరికి షుమారు 30 సం.లు వయస్సుంటుంది.

3

వెంకయ్య చిన్నప్పుడు అందరి పిల్లలలాగానే వుండేవాడు. కొన్నాళ్ళు సిద్దిరాజు రామయ్య గారి దగ్గరకు చదువుకు రాత్రిపూట వెళ్ళేవారట. ఈ చదువు అక్షరమాలతోనే ఆగిపోయింది ఆటటపొాటలయందు కూడా తక్కిన బాలురకూ, వీరికి ఏమీ భేదముండేది కాదు కొమరగిరి రమణయ్య చెప్పినదానిని బట్టి ఐదు సంవత్సరముల వయస్సులోనే శ్రీస్వామివారు ఏకాంత ప్రియులు. ఆడుకొనుటకు పిల్లలు రమ్మనిపిలువగా “ఒరేయ్‌, నేను దొంగతనం చేసి వచ్చాను పోలీసులు వచ్చి నన్ను పట్టుకుంటారు నాతో వుంటే మిమ్ములను కూడా వట్టుకుంటారు పోండి” అని అందరినీ తరిమేసి తాను తలుపు చాటున ధ్యానస్థులయ్యేవారు. కలేపండ్డకని పేల్లలందరూ అడవికి పోతే శ్రీస్వామివారు ఎవ్వరితోటి కలవకుండా చెట్టచాటున వుండేవారు. ఎవరైనా చూడ్చానికొస్తే పైన చెప్పిన మాటలే చెప్పి తాను ఏకాంతంలో వుండేవారు. 17, 18 సంవత్సరముల ప్రాయములో కట్టెలు కొట్టి బండి మిద తీసుకెళ్ళి నెల్లూరులో అమ్ముకుని వచ్చేవారు. విస్తరాకులు కోసి దోర్నములు కుట్టి నెల్లూరు తీసుకుపోయి అమ్మేవారు. సేద్యపు పనులు చక్కగా చేసేవారు. ఏ పని చేసినా యితరుల దృష్టి నాకర్షించి వారు అ పనిని ప్రశంసించేటట్లు చేసేవారు. కూలికి కూడా వెళ్లేవారు. తల్లిదండ్రులువీరినెంతో గౌరవంగా చూచేవారు. కనుకనేయితర కూలీలలాగా కూలి గింజలనుగుడ్డలో మూట గట్టి నెత్తిన బెట్టుకొని ఇంటికి తేనిచ్చేవారు గాదు శ్రీస్వామివారి తమ్ముళ్ళనుగాని,చెల్సెలినిగాని వంపి ఒక చిన్నబుట్టలో ఆ కూలిగింజలనుతెప్పించుకునేవారు. శ్రీస్వామివారి బొబ్యమును గూర్చి శ్రీస్వామివారి సోదరి మంగమ్మగారు. ఇలా చెప్పారు. “శ్రీ స్వామివారు చిన్నతనంలో వెంట్రుకలు ముడివేసుకొనేవారు. పంచ,చాక్కా, వేసుకునేవారు. సేద్యం పనులుఎంత చక్కగా చేసేవారో చెప్పలేను. చేను దున్నేటప్పుడు త్తి

కొండ్ర వెస్తే అంతచక్కగా వుండేది. రూళ్ళ కర్ర, పెనసలితోకాగితం మీద గీతవేసినంత చక్కగావుండేది. నాగటిచాలులో ఒక వైపు కోడిగ్రుడ్డు పెట్టి రెండవ వైపు నుండి చూస్తే కనిపించేటంత చక్కగా వుండేది.

ఒకప్పుడు శ్రీస్వామివారు చిన్నపిల్లవాడుగా వుండగా మా యింటి చుట్టూరా వేప, చింత మునగ విత్తనాలు నాటారు. వీటిని గూర్చి మేమేమి పట్టించుకోకపోయినా అవి పెరిగి పెద్ద మానులయ్యాయి.

చిన్నప్పటి నుండి కూడా తెలివిగా, గౌరవంగా వుండేవారు. నేను న్వామికంటే చిన్నదానినైనా నన్నెప్పుడుగూడా “అమ్మే” అని గానీ, “ ఇట్లారా” అని ఏకవచన ప్రయోగం చేసి పిలిచి ఎరుగరు. “అన్నం పెట్టు మంగమ్మా” అని అడిగేవారు. సాటి పిల్లలంతా వెంకన్నా వెంకన్నా అని పిలిచేవారు. నేను కూడా పిలిస్తే శ్రీస్వామివారు “అందరూ వెంకన్నా అంటేనీవు అలాగే అనవచ్చా? నీవు “అన్నా అనాలమ్మా, పేరు పెట్టీ పిలవకూడదు” అని బుద్దులు చెప్పేవారు సాటి పిల్లలందరూ తమ తగవులు తీర్చమని శ్రీ స్వామివారికి చెప్పుకునే వారు. పాలంలోపేడ ప్రోగుచేసే పిల్లలందరికి ఈయన నాయకుడు.

పదహారు సం.ల వయస్సులో శ్రీస్వామివారు జొన్న కోతకోస్తే చూడముచ్చటగా వుండేది. ఒక్క జొన్నకజ్ఞి విరగదు. ఓదివేస్తే ఒక్క క చెల్లాచెదరుగా పడదు. కోతంతా ఒకే ఎత్తున కొలత పెట్టినట్లు కోసేవారు. ఇద్దరు మనుష్యుల కోత తానొక్కరే కోసేవారు. ఎంత చిన్న పనైన్యాశద్ధగా సంపూర్ణంగా చేయగల్గడమే యోగమని అయన బోధించదలిచారు కాబోలు.

నన్ను దూరాన దక్షిణదేశాన రాజవద్మావురంలో వివావామునకు యివ్వాలనుకున్నారు. శ్రీస్వామివారు అంగీకరించలేదు. అప్పటికిశ్రీస్వామివారికి పిచ్చి పట్టిందనేపేరు రాలేదు. “మా ముగ్గురు మొగపిల్లలమధ్య ఒక్కగానొక్క ఆడ పిల్లయితే ఆమె నంతదూరాన యిస్తావా?” అని తల్లితో తగవులాడి వారించ చూచారు. కానీ మా

ర్‌

తల్లి పట్టిన పట్టు వీడక నన్ను రాజ పద్మాపురంలోనే యిచ్చి పెండ్డి చేసింది. పెండ్లినాడు కూడా శ్రీస్వామివారు అలిగి పెండ్లి దగ్గర వుండకుండా పాలంలో జాన్నగూడు దగ్గర పడుకున్నారు.

శ్రీస్వామివారికి చిన్ననాటి నుండి అబద్ధమాడడం గిట్టేది కాదు. అప్పుడు శ్రీస్వామివారికి 10 సంవత్సరాల వయస్సు. ఒక రోజు ఇంటికి బిచ్చగాడాచ్చాడు. వారి తల్లిగారు ఇంట్లో గింజలు లేవు పొమ్మన్నారు. శ్రీస్వామివారు “అరగంట ఆగి వచ్చావంటే పాతర తీసి గింజలు (జొన్నలు) తీస్తారు. అప్పుడు పెట్టించుకుపో ! అన్నారు. తాను పచ్చిగడ్డి కెచ్చేటప్పుడు బక్క పశువులు ఎండుటాకులు తింటూ కనిపించాయంటే, తన తల పై నున్న గడ్డిమోపు వాటి ముందువేసి వట్టి చేతులతో ఇంటికి వచ్చేవారు. గడ్డి ఏదని అడిగితే మౌనం వహించేవారు.

పిచ్చి వెంకయ్య

శ్రీస్వామివారికి 20 సంవత్సరముల వయస్సులో తీవ్రంగా జ్వరం వచ్చింది. ఆ రోజులలోవైద్యులు, ఆసుపత్రులు లేవు. కనుక అన్నం తినకుంటే రెండు పూటలకు జ్వరం తగ్గుతుందనేది అలవాటు. అలాగే వారం గడిచింది. శనగవేరడానికి పోయిన శ్రీస్వామివారి తమ్ముళ్ళు చేరుశనగపప్పులు తెచ్చిస్తే అవి తిని మంచం కరుచుకుని పడుకునేవారు. శ్రీస్వామివారు ఒకనాడు “మనయిల్లు వేలంవేయబోతున్నారు, మీరు ఎక్కడ వుంటారు?'అని తల్సి తండ్రులను అడిగారు. మనకేమి అప్పులు లేవు. వేలం ఎవరు వేస్తారు? జ్వరతొందర, పైత్యంవల్ల అట్లా మాట్లాడుతున్నాడు. అని తలచి వారు నిమ్మరసంతో తలంటి చన్నీట శిరస్నానం చేయించారు. శ్రీస్వామివారు, పిలిస్తే కూడా చాలా ముభావంగా “ఊ - ఆ” అని మాత్రమే సమాదానమిచ్చేవాడు. అందువల్ల ఆయనకు దయ్యం పట్టిందని, మతి చలించిందని అనేక భూతవైద్యాలు, నాటు వైద్యాలూచేయించారు. లాభం లేకపోగా ఓక నెల తరువాత “చాకలి యోగం -జక్కల యోగం, మంగల యోగం'అని అరుస్తూ ఊరంతా పరుగెత్తేవారు శ్రీస్వామివారు.

6

జన సంచారానికి దూరంగా ఉండే చోట అరుస్తుండేవారు. రెండు, మూడు రోజులు కూడా ఇంటికి వచ్చేవారు కాదు. తల్లిదండ్రులు కూలివాని చేత అన్నం మూట పంపి వెతకమనేవారు. అన్నం మూట చూపిస్తే ఆ కూలివానితోకూడా ఇంటికి వచ్చేవారు. అన్నం తిని వెంటనే మళ్లా పరుగెత్తి వెళ్లేవారు ఒకప్పుడు ఇంటిలోని వారు అయనను కటట్టేస్తే అట్లాగే అన్నం నీళ్ళు అడుగకుండా కూర్చున్నారు. అలా కట్టి కూర్చోపెట్టడం యుష్టంలేక తల్లిదండ్రులు అయనను స్వేచ్చగా వదిలేశారు. చేలలోను, దొడ్డలోను తిరిగేవారు. ఎవరి దగ్గరంటే వారి దగ్గర అన్నం తినేవారు. అలా విచక్షణ లేకుండా అన్నం తినడం వల్ల ఆయన కులభ్రష్టుడయ్యాడని తలచి కులపెద్దలు వారి నాలుక కాల్చారంటారు. కొందరు. కాల్బలేదంటారు కొందరు. ఎక్కడెక్కడో అడవిలో తిరిగినందువలన గుడ్డలు చీలికలు చీలికలుగా చినిగిపోయేవి. శ్రీస్వామివారి తల్లి కొత్త పంచెలు, చొక్కాలు తెచ్చి ఇంట్లో ఉంచితే, ఎప్పడో బుద్ధి పుట్టినప్పుడొచ్చి క్రొత్తవి ధరించి వెళ్ళిపోయేవారు. వయసులో ఉండే స్రీలు కనిపిస్తే చాలు పులిని చూచిన అవువలే ప్రరుగెత్తేవారు

ఈ పిచ్చి దశలో అందరూ అయనను “పిచ్చి వెంకన్నా” అనేవారు. “చాకలి యోగం ఎవరిది వెంకన్నా?” అంటే వారిమేనమామగారి ఇంటి పేరు చెప్పేవారు. రాజపద్మాపురంలో ఉన్న చెల్లెలు మంగమ్మగారింట చాలా కాలం భోంచేస్తూ ఆ ప్రాంతంలో పరుగెడుతుండేవారు. ఒకనాడు కొందరు కొంటెవారు, “వెంకన్నా ఏదైన కధ చెప్పు నీకు సంకటి పెట్టిస్తాము”అన్నారు. “అన్నం పెడితే కళ్ళు పోతాయిగానీ సంకటేపెట్టించండి” అన్నారు శ్రీస్వామివారు. అది విని “ఈయనకు పిచ్చి అంటారే పిచ్చెక్కడయ్యా అని అనుకున్నారు. పిచ్చి అనేందుకు ఆస్మారమే లేదు ఎవరినీ తిట్టడు, కొట్టడు,అమర్యాదగా మాట్టాడడు. ెట్టేవారి దగ్గరే చెయి చాపుతాడు కాకుంటే అదేపనిగా విరామం లేకుండా ఒంటరిగా తిరుగుతూ వుంటారు.

7

ఇదే సమయంలో ఒక రోజు మంగమ్మగారి బిడ్డకు .జ్వరమొచ్చి తగ్గకుంటే మంగమ్మగారు బిడ్డ బాధ చూచి ఏడుస్తూ వున్నది. “ఎందుకమ్మా ఏడుస్తావు ? “బిడ్డకు బాగుగా వుంటుందిలే! ఏమి భయపడవద్దు” అని బిడ్డ ముఖాన్ని అర చేయితోతుడిచారు శ్రీస్వామివారు నాల్గవరోజుకు ఆ బిడ్డ ఏవైద్యం లేకుండా స్వస్ఫడయ్యాడు. ఈనాడు శ్రీస్వామివారికి జరిగే వైభవమైనపూజల్తు, సమాధి మందిరం చూచి “ ఇట్లా అందరికీ దేవుడవుతాడని తెలిసి వుంటే నెత్తిన పెట్టుకొని చాకి వుందును. నా ఇల్లంతా గుల్ల చేసి అయినా ఎంతో బాగా చాకి వుందును. తెలియక మామూలుగా నా అన్నగానే చనువుగా చూచాను” అని కంట తడిపెట్టారు మంగమ్మ, శ్రీస్వామివారు ఆహారం పుష్టిగా భోంచేసేవారు. ఇద్దరు మనుషుల పని తానొక్కడే చేసేవారు అని చెబుతుంది. శ్రీస్వామివారు ఉన్మత్తావస్థలో వుండగా కపిలబావిలోకి వాలియున్న చెట్టు కొమ్మలకు తన కాళ్లను పెనవేసి తల వేలాడేసి వ్రేలాడేవారు. కాళ్ళు పట్టు తప్పి బావిలో పడిపోతే మరలా బావిలోని నీటిలో నుండి గట్టుకు ఎక్కి వచ్చి మరలా అలాగే వ్రేలాడేవారట. ఇటువంటి సాధన సాయిబాబాకు వారి గురువు విధించినట్లు, అలానే మరి కొందరు మహనీయులు చేసిన వివరం * శ్రీసాయి లీలామృతం” అనే గ్రంథంలో చూడవచ్చు.

శ్రీస్వామివారి తమ్ముడు చిన్నపనాయుడుగారు తాను స్వయంగా చూచిన విషయం

యిలా చెప్పారు.

“రెండెడ్డ బండి పోతూంటే శ్రీస్వామివారు ఆ బండి వెనుకగా వచ్చి కూర్చునేవారు. కాళ్ళు బండిపైన, తల, శరీరం క్రిందకు వ్రేలాడుతూండేది. ఎవరైనా చూస్తే బండెక్కి మామూలుగా కూర్చునేవారు.

8

అనికేతుడు ఈ విధంగా “చాకలి యోగం - మంగలి యోగం” అని అరుస్తూ నిర్జన ప్రదేశాలలో పరుగులు తీస్తున్న సోంపల్లి పిచ్చెంకయ్య ఇరవై సంవత్సరాల వయస్సులో ఇల్లు వదలిపెట్టి ఎటో వెళ్ళిపోయారు. కొంత కాలం వీరి జాడే తల్లిదండ్రులకు తెలియలేదు. ఈ కాలంలో వీరిని ఏ సాధువయ్య అను(గ్రహించాడో ఎక్కడెక్కడ తపస్సు చేశారో అన్న విషయాన్ని గురించి శ్రీస్వామివారు ఒక్కొక్కరికొక్కవిధంగా చెప్పియున్నారు. మోపూరు దశయ్యతో శ్రీస్వామివారు చెప్పారట. “అయ్యా, నేను అడవులలో అక్కడక్కడా తిరుగుతూ వుంటే సాదయ్యగారు కలిశారు. కళ్ళు మూసుకోమన్నారు. అంతే మరుక్షణంలో పెంచలకోన బిలంలో ఉన్న సాదయ్యల మధ్య ఉన్నాను. కళ్ళు తెరిచేసరికి అదంతా పెద్ద బుషీశ్వరుల సంఘం. అచ్చట కొన్నాళ్లున్నాక సాదయ్య మరలా కళ్ళు మూసుకోమన్నారు. నేను కళ్ళు మూసి తెరిచేసరికి మద్రాసు హైకోర్టు దగ్గర ఉన్నాను” అని. ఇల్లు వదలి వెళ్ళిన పిచ్చెంకయ్య తిరిగి ఆ గ్రామస్టుల కంటపడేటప్పటికి శ్రీ వెంకయ్యస్వామి అనే నావుధేయముతో అందరికీ ఆవద్భాంధవుడుగా విరాజిల్లుచున్నారు. తన వారెందరు ప్రాధేయపడినా తిరిగి తన ఇంటికే కాదు గదా తన గ్రామములోనే అడుగు పెట్టలేదు. అరుదుగా వచ్చినా ఊరి వెలుపల దొడ్డలోనూ, చేలలోనూ కొంతసేపు వుండి వెళ్ళిపోయేవారు. మోకాళ్ళకు పైన కట్టిన చినిగిపోయిన పంచె, చినిగిపోయిన చొక్కా, చేతిలో ఉగ్గం పెట్టిన ముంత, పంగాలు కర్రతో ఏకాంత ప్రదేశాలలో సంచరిస్తూ, వయసులో ఉన్న స్త్రీలు కనిపిస్తే దూరంగా వెళుతూ ఉండేవారు. నిప్పంటించిన కపిల మోకు ముక్క ఒకటెప్పుడూ చేత పట్టుకొని ఉండేవారు. కపిల మోకుల ముక్కలన్నీ కట్టకట్టి నెత్తిన పెట్టుకొని తన వెంబడి తీసుకు వెళ్లేవారు. కొన్నాళ్ళు పెన్నానది వెంబడిగాని, సమీప అడవులలోను సంచరించేవారు. 9

అటు తరువాత చలమానాయుడు వారి సేవకు అంకితమయ్యాక పెన్నబద్వేలు కొండపై గుడిసె నిర్మించుకొని, అందులో చిన్న నూనెదీపం పెట్ట, తంబుర మీటుతుండేవారు. చలమానాయుడు సమీప గ్రామానికెళ్ళి భిక్షాన్నం తెచ్చేవాడు. అనేకమంది గ్రామస్తులు పశువుల జబ్బులకు, కలరా, మశూచి వంటి బాధల నుండీ రక్షణ పొందేవారు. భక్తులకు ప్రశ్నలు కూడా చెప్పేవారు. ఆ ప్రశ్నలు చెప్పే పద్ధతి చాలా ప్రత్యేకంగా ఉంటుంది. వివాహానికి సంబంధాలు చూస్తూ, ఏ సంబంధం మంచిదని శ్రీస్వామివారి నడిగేవారు. ఒక్కొక్క సంబంధమునకు గుర్తుగా ఒక్కొక్క రాయి చొప్పున ఎన్ని సంబంధాలు చూస్తే అన్ని రాళ్ళు వరుసగా సెట్టమనేవారు. తంబుర మీటి, “తూర్పు నుండి రెండవది” అనిగానీ. “పడమర నుండి మూడవది" ' అని గానీ చెప్పేవారు. అంటే తూర్పు నుండి రెండవరాయి ఏ సంబంధం సూచిస్తూ పెట్టుకున్నారో అది మంచిది అని అర్థం. సాధారణంగా ప్రశ్నల్గు చెప్పేవారి మాటలు నూటికి నలబై కూడా నిజం గావు. కాని శ్రీస్వామివారు చెప్పిన వ్రశ్నలు వ్యర్థమైనట్లు ఎక్కడా ఆచూకీ లేదు. ఒకవేళ ఎవరికైనా శ్రీస్వామివారు చెప్పినట్లు జరుగలేదంటే కారణం శ్రీస్వామివారు చెప్పిన దానిని వారర్థం చేసుకోవడం పారపాటై ఉంటుంది.

పెన్న బద్వేలు తరువాత శ్రీస్వామివారు కొన్ని సంవత్సరములు కోటితీర్ధం వద్ద దేవాలయములో బస చేశారు. ఇక్కడ శ్రీస్వామివారు తంబుర ముందు పెట్టుకొని రాత్రింబవళ్లు రెండు చేతులలో రెండు ఈత పుల్లలు తీసుకొని నాదం మీటుతూ “ ఓం నారాయణ ఆదినారాయణ” అనే మంత్రాన్ని పెద్దగా ఉచ్చరిస్తూండేవారు. తంబుర తీగలు తెగిపోయినా గానీ వారు పుల్లలు అడిస్తూ మంత్రం చెబుతూనే ఉండేవారు. మన లోకంలో లేకుండా నామం చేసేవారు ఎప్పుడో స్పృహ వచ్చినప్పుడు తంబుర తీగలు మరలా ముడేసుకొనేవారు అప్పుడప్పుడూ అగ్నిని కూడా (వ్రేల్బ్చేవారు. చలమానాయుడు మొదలైన సేవకులు భిక్షాన్నం తెచ్చేవారు.

అటు తర్వాత కొన్నాళ్లు సంచారం చేస్తుండేవారు. సాయిబాబా ధరించిన కఫ్నీలాంటి చోక్కా ధరించేవారు. (మోకాళ్ల క్రింద వరకూ వుండే జుబ్బా). ఈ చోక్కాకి సిరాతో

10

అరచేతి ముద్రలు, వేలి ముద్రలు అద్ది వుండేవి. కొన్ని కఫ్నీలపై “రామ, రామ” అనే అక్షరములు అచ్చు వేసి వుండేవి. నిరంతరమూ సిరాతో కాగితముపై తమ బొటనవేలి గుర్తులు వేసి, అ కాగితములు భక్తులకు ప్రసాదించేవారు. అలా ప్రసాదించేటప్పుడు తమ కుడి అరచేతిని తన నడినెత్తికి తాకించి తర్వాత ఆ ముద్రలు వేసిన కాగితానికి తాకించి భక్తులకిచ్చేవారు. నెల్లూరులోని అనేక గ్రామాలలో సంచరిస్తూ ఉండేవారు. చలమానాయుడు, పోలిరెడ్డి వగైరా సేవకబృందం స్వామితో పర్యటిస్తూ వుండేవారు. నిరంతరం వేలిము[్రలతోపాటు అరుదుగా అగ్ని సేవనం కూడా చేసేవారు. రోజుకు ఎన్ని రీముల కాగితాలు, ఎంత సిరా వాడేవారో చెప్పలేము. శ్రీస్వామివారి కృపవలన వ్యాధులు నయమైనవారు. ఆపదలు తీరినవారు, పశువుల వ్యాధులు నివారించుకున్నవారు ఎందరో ఈ నిరంతర యజ్ఞానికి కాగితములు, సిరా బిళ్ళలు బస్తాలకొద్దీ సమర్పించేవారు. అటు తరువాత వేలి ముద్రలు తగ్గించి ఎక్కువగా అగ్ని గుండం వేసి నిరంతరం రాత్రింబవళ్ళు గుండం చెంత ఉండి కట్టెలు సవరిస్తూ అర్ధంగాని మాటలు మాట్లాడేవారు. రోజుకు కనీసం రెండు మూడు బండ్ల కట్టెలు కాల్బ్చేవారు. ఎంత వర్షమైనా మండుటెండైనా సరే అగ్ని చెంత కూర్చోనుండేవారు వెంకయ్యస్వామి పందిరి అనే నానుడి ఒకటుంది. శ్రీస్వామి ఉదయం పదిగంటల ప్రాంతంలో సూర్యకిరణములు తన తలపై పడకుండా ఉండేందుకు ఒక కర్ర నాటి, దానికి తాటిమట్ట్స తగిలించేవారు, తాటిమట్స తగిలించిన ఒక అరగంట వరకూ నీడ వుంటుందిగానీ, అటుపైన నీడ ప్రక్కకు జరిగి శ్రీస్వామివారు ఎండలోనే వుండేవారు. శ్రీస్వామివారు అగ్నిని వ్రేల్చేపనిలో నిమగ్నమైతే ఇక మన లోకంలో వుండరు గనుక యిది నీడా, ఎండా అనేది తెలిసేది గాదు. రెండు, మూడు పగళ్లు, రాత్రులు అలాగే అగ్నిముందు కూర్చునియున్న రోజులున్నాయి. ఎప్పుడో ఆ గుండానికి సమిపంలోనే గోనె సంచిపైపడుకొని యోగనిద్రకుపక్రమించేవారు. ఈ దశలో మొలకు పంచె కొన్నాళ్లు, కౌపీనం కొన్నాళ్లు ధరించేవారు. శరీరానికి చొక్కాగానీ, బనీనుగానీ ధరించేది లేదు. చివరి వరకు కాళ్ళకు పాదరక్షలు ధరించి ఎరుగరు. షే

అటు తరువాత నెల్లూరు తాలుకా, గొలగమూడి అను గ్రామం చేరి, సుమారు ఎనిమిది సంవత్సరాలు ఒకే చోట అగ్నిగుండం వేశారు. రోజుకు సుమారు ఐదారు బండ్ల కట్టెలు కాల్చేవారు. ఈ ఎనిమిది సంవత్సరములు స్వామి అగ్నిగుండం వేసిన స్థలంలోనే నేడు సమాధి మందిరం వెలిసింది.

రమణయ్య అనే భక్తుడు దున్నపోతుల బండితో, నిరంతరం కట్టెలు తోలుతుండేవారు. మోపూరు దశయ్య, వెంకటయ్య మొదలగు "సేవకులు శ్రీస్వామివారికి కట్టెలు, బోంతజెముడు చెట్టు కొట్టేవారు. పగటిపూట అప్పుడప్పుడు శ్రీస్వామివారు కూడా వీరితోటి అడవికి వెళ్ళేవారు. అయితే శ్రీస్వామివారు కట్టెలు కొట్టే తమ సేవకుల నుండి కొంతదూరంలో ఏకాంతంగా తిరిగేవారు. కొన్నాళ్ళు ఫలానా ఫలానా చెట్స మాత్రమే కొట్టమని శ్రీస్వామివారు చూపేవారు ఈ నిరంతర అగ్నిగుండం వలన కొన్ని మైళ్ళ దూరం అడవి సమూలంగా నిర్మూలనమైంది. “ఇదంతా పంట చేలవుతాయయ్యా'

• ఇక్కడంతా ఊరవుతుంది. “గోవు పాదమంత స్థలం చిక్కదు” అని ఆనాడు శ్రీస్వామివారు చెప్పిన మాటలు ఈనాడు నిజమైనాయి. ఈ ఎనిమిది సంవత్సరాలు శ్రీస్వామివారు అగ్నిగుండం వేసిన స్థలంలోనే నేడు శ్రీస్వామివారి సమాధి మందిరం వెలసింది.

శ్రీస్వామివారు ఎక్కువగా తమకు బుద్ధి పుట్టినప్పుడల్లా తమకు తోచిన గ్రామాలలో సంచరించేవోరు. తరువాత వారి కాళ్లు ఏ కారణంగానో స్వాథీనంలో లేకుండా పాయ్యాయి. వైద్యం చేయించాలంటే శ్రీస్వామివారు సుతారము ఒప్పుకోలేదు. “పూర్వం నేనాక ఆవును కొట్టాను. దాని ఫలితమే యిది. కనుక దానిని నేననుభవించి కర్మదోషాన్ని పోగొట్టుకోవాలి. కనుక నేను మందు తీసుకోను” అని ఖండితంగా చెప్పారు.

శ్రీస్వామివారు నడవ లేనందున ఒక చోట వుండేవారు. ఒకరోజు తన సేవకుడు రోశరెడ్డితో, “నన్ను తాటాకు మీద కూర్చోబెట్టి కొంచెం దూరం లాక్కుపోయ్యా” అనడిగారు అతడలానే చేశాడు. తాటాకుమీద తీసుకుపోవడం శ్రీస్వామివారికి బాధగా

12

ఉంటుందని ఆరు అంగుళాలు ఎత్తుగల నాలుగు చక్రాల బండిని చేయించి దానిపై కూర్చోబెట్టి శ్రీస్వామివారు కోరిన చోటుకు భక్తులు లాక్కుపోయేవారు. ఒక్కొక్కప్పుడుబండి గతుకుల్లోపడి వళ్లంతాఅదిరేది. తరువాత భక్తులు డోలిలో మోసుకుపోతామని అడిగి, స్వామి అంగీకరించగా, వారలా స్వామిని మోస్తుండేవారు. ఈ విదంగా మహసమాధికి రెండు సంవత్సరముల ముందు వరకూ శ్రీస్వామివారు నెల్లూరు, పొదలకూరు, చిట్టేపాళెం, పెన్న బద్వేలు, కుల్లూరు, రాజుపాళెం, సోమళిల, కోటితీర్థం, ఇనుకుర్తి, ముదిగేడు, డేగవూడి, తలువూరు, కలిచేడు, నవకోటిసిద్ధలయ్యకోన, చెర్లోపల్లి, తిరుపతి, కంచి, సంగం, నెల్లూరు, పెనవర్తి మైపాడు, ఇందుకూరుపేట, గొలగమూడి మొదలగు ప్రదేశాలలో తరచుగా నంచరిస్తూండేవారు. శ్రీస్వామివారు ఏనాడూ గృహన్తుల నాశ్రయించలేదు. దేవాలయము, పాడుబడ్డ ఇళ్ళు, చావడి, పాఠశాల, వేపచెట్టు మొదలగు వాటిని ఆశ్రయించేవారు. నిష్కపటమైన భక్తిశ్రద్ధలతో గృహస్థులు మనస్ఫూర్తిగా ఆర్తితో అహ్వానిస్తే వారి గృహములకు వెళ్ళేవారు, కానీ, అచ్చట కూడా వారి ఇంటి బయటగానీ, కొట్టాలలోగానీ, వరండాలోగానీ ఉండేవారు.

వర్షమొచ్చి తడుస్తున్నప్పుడు చూరు క్రిందనైనా వదుక్కుంటారేగానీ ఇంట్లోకి రారు. ఎక్కడైనా ఇండ్లలోకి వచ్చి ధుని వేశారంబే ఆ ఇంటివారు చాలా అదృష్టవంతులన్నమాట.

శ్రీస్వామివారు ఒక్కరే తిరిగేటప్పుడు తనకు తీవ్రంగా ఆకలైనప్పుడు భగవంతుడు చూపిన ఇంటికివెళ్ళి, వాళ్ళు పెట్టింది తిని, వెళ్ళిపోయేవారు. అయితే అన్నం ఉంచుకొని లేదని చెపితే ఫలానా చోట, ఫలానా ఉట్టి మీద ఫలానా కూర ఉన్నదని తాను చూచినట్లు చెప్పేవారు. కనుక పిచ్చి వెంకయ్య సామాన్యుడు కాడని అడిగినవారు తప్పక అన్నం పెట్టేవారు. దానికి వందరెట్లధికంగా ప్రతిఫలం పొందేవారు.

శ్రీస్వామివారు బాగా నడిచే రోజులలో కూడా ఏనాడూ పాదరక్షలు ధరించేవారు కాదు. అడవులలో తిరుగుతుండేవారు. ముండ్లు గ్రుచ్చుకుంటే తీయించుకొనేందుకు

13

లలలతలలణణ. ట్రవధూత్ర లీల] 2ాాలనకాడాాలలలం మల్లెముల్లు, సూది, దబ్బనం, చాకు, తమతో ఏప్పుడూ ఉంచుకొనేవారు. వారి కాళ్ళలో నుండి ఒక్కొక్కసారి భక్తులు రెండంగుళాల పొడవుగల ముళ్ళను కూడా తీసిన సందార్భాలున్నాయి. అది చూచిన వారు ఆశ్చర్యపోయేవారు. శ్రీస్వామివారు గుండం వేసుకొనేటప్పుడు గుండానికి నాలుగు అంగుళాలు దూరంలో తల ఉంచి పడుకోవడం చూచాను. అంత దగ్గరలో మనం ఉంటే ఆ సెగకు మనం ఓర్చుకోలేము. తమ తోట దగ్గర ఒక గుంట త్రవ్వి పెన్న నీళ్ళను ఒక కాలువ ద్వారా ఆ గుంటలకుపెట్టి ఆ గుంటలోని నీళ్ళను ఏతముద్వారా తమ తోటలకు పెట్టుకుంటారు రైతులు. శ్రీస్వామివారు అచ్చటకు వెళ్లి ఆ కాలువలోని నీటిలో సగం నీరు పెన్నకు వదిలేవారు. మిగిలిన నగం నీరు తోటకు ముడవ కట్టాలంటే ఇద్దరు మనుషులవసరమయే్యేవారట. అంత ఎక్కువగా నీరు పారేవి. వారు ఉన్మత్తావస్థలో తిరుగుతుంటే ఒక చోట దొంగతనం జరిగి పోలీసులు దొంగల కొరకు వెదుకుతూ శ్రీప్వామివారిని అనుమానించి పోలీసు స్టేషనులో పెట్టారు. రెండు రోజులు మాట పలుకు లేకుండా అచ్చట కూర్చున్నారు, తరువాత వదిలేశారు. అక్కడి నుండి నేరుగా దక్షిణాదిన రాజపద్మాపురంలోనున్న తన చెల్లెలు మంగమ్మ దగ్గరకెళ్లి చెప్పుకొని ఒకేమాయిన ఏడ్చారట. శ్రీస్వామివారు ఏడిస్తే మంగమ్మఏడ్బేది. చూచేవారికేమి అర్ధం కాలేదు. తరువాత విషయం తెలిసి “నిన్ను నిర్భందించిన వారిని తీసుకొచ్చి కొడ్డాంలే వెంకయ్యా” అని ఓదారిస్తే పసిపిల్లవాడిలాగా ఏడ్చుమానారు. అక్కడక్కడా తిరిగి సాయంకాలానికి అన్నానికి చెల్లెలి దగ్గరకు వెళ్లేవారు వెంకన్న. వెంకన్న దండగ తిండి తింటున్నాడని బావమర్దులు ఏమాత్రం అసంతృప్తిగా వున్నాసరే, యిక అక్కడ నిలిచేది లేదు స్వామి వస్తే మౌనంగా అన్నం పెట్టి తలు పేసి మనం బయటకొస్తే తింటారు. మనం వారి అన్నం దగ్గర వుంటే “మిరు బయటకు పొండి, తింటాను” అనే వారు. కేశ

సాయంకాలము దాకా చేలలోను, అడవిలోను తిరిగి, తిరిగి వచ్చేటప్పుడు రెండు శేర్డు గుత్తి వేరుశనక్కాయలు ఏరి మూట గట్టుకొచ్చి చెల్లెలికిచ్చి అన్నం తిని వెళ్ళేవారు. వారికి బుణపడరాదని కాబోలు శ్రీప్వామివారు అలా చేసేవారు.

ఇంటి నుండి బయటకు వెళ్లాక మరలా తమ స్వగ్రామమైన నాగులవెల్లటూరు రాలేదట. ఒకసారి ఆయన ప్రక్క గ్రామాలలో వుంటే శ్రీస్వామివారి తమ్ముడు వెళ్ళి పిలిస్తే వచ్చారు. జొన్న కోత కోస్తుంటే శ్రీస్వామివారు కూడా కోతకు వంగి “చాకలి యోగం మంగలి యోగం” అని అరుస్తూనేఇద్దరు మనుషులు కోత కోశారు. నాలుగు రోజులు కోయవలసిన కోత రెండు రోజులలోనే అయిపోయిందట.

“స్వామి”అని ప్రఖ్యాతిగాంచాక వీరు ఫలానా చోట ఉన్నారని తెలిసి వీరి తల్లిగారు తినుబండారాలు చేసి తీసుకువెళ్ళి సమర్పిస్తే వాటిని తమతోనున్న వారందరికీ సమానంగా పంచమని, తరువాత చాలా స్వల్బ్పంగా సేవించారు. ఒక రోజున శ్రీస్వామివారు మంగమ్మ గారింట రాత్రి భోజనం చేసి వెళ్ళి అంతలోనే మరలా వచ్చి “బావా! మంగమ్మ ఏదో మందు పెట్టింది. ఒళ్ళంతా సూదులతో గుచ్చినట్టు మంటలు, చురుకులుగా ఉంది. అన్నం తినాలి పెట్టండి అన్నారు. అప్పటికి అందరూ భోజనం చేసి పడుకొన్నారు. “ఇప్పుడెక్కడ వెంకయ్యా, అన్నం లేదు. ప్రొద్దునవండి పెదతాము' " అన్నారు. అట్లయితే - వడ్డుగానీ, రాగులుగానీపెట్టమని అడిగారు. రెండు శేర్లు రాగులు సెట్టించుకు పోయి వాటిని తాను తినకుండా చీమలకుపోశారు.చీమల ఆకలి తీరతే ఆయన ఆకలి తీరుతుంది గాబోలు!

బద్వేలు గ్రామం వద్ద అంకాళమ్మ బోటు అనే చోట పెన్నానది ఇరవై అడుగుల వెడల్పు గలిగి పారుతుంది. స్వామివారు అచ్చట ఆ నదికిస్తాయంగా ఇసుక మోసి ఐదడుగులు ఎత్తున కట్టవేసేవారు. అలాంటప్పుడు జయరామరాజు, వెంగయ్య ఇసుక మోసి శ్రీస్వామివారికి సహాయం చేసేవారు. పెన్నా నది ప్రవాహం అగి నీళ్లు నిలిచాక, ఆ నీళ్ళనుండి రెండడుగుల వెడల్పు కాలవ తీసి, ఆ నీటిని నదీ ప్రవాహ దిశకు వ్యతిరేక దిశలో కొంత దూరం పారించి, తిరిగి ఆ నీటిని నదీ (పప్రవాహములో

15

కలిపేవారు. ఆ విధంగా ఆ చిన్న కాలువ నీరు నదీ ప్రవాహములో కలిసే చోట కంప తుక్కు నీటిపై పెట్టీ తన యొద్ద నున్న కాల్చిన కపిలమోకు నిప్పు ఆ కంపకు పెట్టేవారు. మంట వేస్తూ మనుషులనెవ్వరినీ దగ్గరకు రానిచ్చేవారు కారు.

ఆ నీటిని ముంతతో తీసుకుని మంటకు ఇరువైపులా తిరగబోస్తూ ఉండేవారు. సేవకులతో అనేవారు, * అయ్యా! ఈ నీళ్ళ విలువ ఎంత అనుకున్నావు? తులం మున్నూరు కోట్లు. ఈ రోజు లోకం అంతటికీ ఖర్చుకు పోను ఇంకా డబ్బు మిగిలింది" ' "అనేవారు. “ఎందుకు స్వామి ఇదంతా?” అంటే, “పెద్దమ్మవారు, దూములు (వైద్యమునకు అలివిగాని కలరా), పాపమూ తగ్గెందుకయ్యా” అనేవారు.

ఒక్కొక్కప్పుడు సేవకుల చేతిలో పైసా ఉండదు. “ఇప్పుడే తిరువళ్లూరు పోవాలి, కదలండి నెల్లూరు, జొన్నవాడ, కంచి మొదలగు దేవస్థానములకు పోవా”లంటారు శ్రీస్వామివారు. “డబ్బు లేదు స్వామి! అంళథే “వస్తుంది కదలండయ్యా!” అని తొందర చేసేవారు శ్రీస్వామివారు చెప్పినట్లే ప్రయాణానికి ఎవరో ఒకరు వచ్చి దక్తిణ రూపంలో అవసరమైనంత డబ్బు సమర్పించి పాయేవారు.

ఒక మిట్ట మధ్యాహ్నం తలుపూరులో భక్తులు అన్నం వండుతున్నారు. “వెంటనే కదలండి, ఒక్క క్షణం ఉండకూడదు” అని సేవకులు ప్రయాణమైన దాకా ఊరుకోలేదు. అన్నం ఉడుకుతుందంటే “అన్నం వస్తుందిలే పదండయ్య” అన్నారు. అన్నం ఆశ వదిలేస్సి బస్టాండు కొచ్చారు. పొదలకూరు వైపు వెళ్ళే బస్సు వచ్చింది. “ఇది కాదయ్యా మన బస్సు. తరవాత బస్సుకు పోదాం” అన్నారు “ఈపాటికి అన్నం తిని వచ్చే వాళ్లముగదా స్యామ్సీ'ఆంటే “అన్నం వస్తుందయ్యా ఉండండి”. “డబ్బు లేదు స్వామి చార్జీలకు” అంత్రే “పైవాళ్ళు పంపుతారులే” అన్నారు అన్నట్లే కొంత సేపటిలో పాట్టేపాళెం ఆదిలక్ష్మమ్మగారు స్వామి దర్శనార్థం కారులో వచ్చి, గంపతో దోశలు, వడలు, పొంగలి, పులిహోరా మొదలైన పదార్భాలు తెచ్చి తృప్తిగా తినభెట్టి అవసరానికంటే ఎక్కువగా దక్షిణ సమర్పించి వెళ్ళారు.

16

ఒక్కొక్కప్పుడు ఒకే ఊరిలో రెండు, మూడు చోట్ల మకాం మార్చించేవారు. ఫలానా దిశ వైపు పోవాలంటే ఎంత యిబ్బందిగానీ, మార్గం దుస్తరంకానీ వెళ్ళి తీరాల్సిందే. అన్నం తిననీ, తినకపోనీ, ఎండగానీ, వానగానీ, వెళ్ళాలంటే వెళ్ళితీరాలి. శ్రీస్వామివారు నడిచేటప్పడు కూడా అలానే తిరిగేవారు.

అడవిలో శ్రీస్వామివారు ఏంచేస్తారో చూడాలని అనేక మంది ప్రయత్నించారు. కాని ఎవరైనా తనను వెంబడించినట్టు తెలుసుకున్నారంటే వెంటనే ముండ్డలో అడ్డదిడ్డంగా నడిచేవారు. అ ముండ్గలో నడవలేక అలా ప్రయత్నించినవారు వెనుతిరిగి వచ్చేవారు.

పండ్లు తోమటం, పుక్కిలించడం అనేది లేదు. చప్పరిస్తున్న పాగాకు వుమ్మేసి వెంటనే గంజి త్రాగేవారు.

ఒకరోజు నా (రచయిత) ఆయాసము శ్రీస్వామివారి సన్నిధిన కూర్చున్న వెంటనే నివారణ అయినందున ఆనందోత్సాహంతా కనబడిన ప్రతివారికీ స్వామి విషయం చెపుతున్నాను. శ్రీస్వామివారు ఒకరోజు ఏకాంతంగా అన్నారు. “ఎట్లంటే అట్లా మాట్లాడుతావేమి?” అని అంతటితో నోరు కట్టేసుకోమని ఆత్మబోధ చేశారు శ్రీస్వామివారు. మరొక గొలగమూడి నివాసి చెప్పారు “అయ్యా! నన్ను గురించి కధలు కధలుగా చెప్పుకుంటున్నారే, అది తప్పుగదయ్యా” అని శ్రీస్వామివారు అన్నారట మరొకప్పుడు “వీళ్ళప్పుడే మూటవిప్పి బండ్లకెత్తుతున్నారు. వద్దని చెప్పమ్మా ” అని తులశమ్మ తో చెప్పేవారు.

పై విధంగా తన మహిమ గోప్యంగా ఉండాలనే ఉద్దేశ్యంతో కోట్లు, పడగలు, రాసులు అని పరిభాషతో మాట్టాడేవారు. దాని భావం జనానికి అర్ధం కాక ఎక్కువ మంది తిరిగి వారిని దర్శించేవారు కాదు.

అప్పుడప్పుడూ నియమం లేకుండా బుద్ది పుట్టినప్పడు క్షౌరం చేయించుకొనేవారు. అందరూ మంగలికి 50 పైసలు యిస్తే శ్రీ స్వామివారు రూ 1-00గానీ, రూ 2-00లు

17

గానీ ఇచ్చేవారు. 1980 తరువాత వారు కోరకున్ననూ సేవకులు అప్పుడప్పుడూ గుండు! చేయించి, మీసాలు తీయించేవారు. శ్రీ స్వామివారి భక్తులలో బరిగిల నాగయ్య ముఖ్యంగా ఈ సేవ తానే స్వయంగా చేసేవాడు. స్వామి వయస్సులో వుండి తిరిగేటప్పుడు గిరజాలు, మీసాలు ఉండే ఫోటో చూడవచ్చు మహా సమాధికి ముందు ఒక సంవత్సరం నిరంతరం తన రెండు పిడికిళ్లనూ బిగించి వేళ్ళు పూడదీయ నిచ్చేవారు కాదు. ఎంతటి రుగ్మతలో ఉన్నా, యోగస్థితిలో ఉన్నా కూడా ముందుకు జరిగి, మూత్ర విసర్జన చేసేవారు గానీ, తన పరుపులమీద విసర్జించేవారు కాదు. శ్రీ రోశిరెడ్డిగారు శ్రీ స్వామివారి మూత్రాన్నంతా ఒక్క బొట్టు వదలకుండా తీర్థంగా తాగేవారు. కనుకనే రోశిరెడ్డి కంటి చూపులేకున్నా, అన్నం మానివేసి అటుకులు, 'ద్రవాహారంతో జీవిస్తున్నా చివరిరోజుల వరకు కూడా ఊరిలో భిక్షకు వెళ్ళి భక్తులకోసం భిక్షాన్నం తెచ్చే తన సేవను దీక్షగా చేస్తూనే ఉన్నారు. సేవకులు స్వామి సేవ చేస్తే, ఈయన ఈ విధంగా సేవకులకు సేవ చేస్తున్నాడు. అచంచలమైన వారి విశ్వాసమే వారి బలం. స్వామివారికి నియమితమైన దినచర్య అంటూ ఏమీలేదు ఒక్కొక్కప్పుడు రెండు రాక్రులు రెండు పగళ్ళు నిరంతరం “బండి ఆపండయ్యా" అని గానీ, మరేవో యితర మాటలు గానీ అరుస్తూ, ఒకే అసనంలో కదలక కూర్చునేవారు. వారు అరచే మాటలన్సు మరొకరు పెద్దగా చెప్తూ వుండాలి. ఒక్కొక్కసారి రాత్రింబవళ్ళు యోగనిద్రలో ఉండేవారు. అమాయకులు మాత్రం శ్రీ స్వామి వారు బలహీనమై నిరంతరం నిద్రలో ఉన్నారని తలచేవారు. అట్టి నిద్రలో కూడా వారు సర్వజ్ఞత్వం ప్రదర్శించి భక్తులనాదుకొనటం ఎందరికో అనుభవం. ఉదాహరణకు 1978లో ఒక రోజు శ్రీస్వామివారు ఒక రోజంతా (రాత్రి, పగలూ)! నిద్రలో ఉన్నారు, మధ్యాహ్నం మూడు గంటలకు హఠాత్తుగా లేచి కూర్చుని, అప్పుడే నామస్మరణతో నడచివచ్చిన నాకు ఒక చీటి వ్రాయించి, ఆశీర్వాదముద్రవేసి ఇచ్చి వెంటనే ముసుగు కప్పుకొని మళ్ళీ నిద్రకు ఉపక్రమించారు. భక్తులు జావ త్రాగమని 18

ప్రార్థించినా వినిపించుకోలేదు. ఐదు నిమిషాలకల్లా మాఅవ్వగారు మరణావస్థలో వున్నారని, నన్ను వెంటనే రమ్మని మనిషి వచ్చాడు. నేను వెంటనే కలిచేడు వెళ్ళి, శ్రీస్వామివారి పాదతీర్ధం, ఊధీ ఆమె నోటిలో వేస్తే మింగింది. తులసి నీళ్ళు కూడా (త్రాగింది. మందు పోస్తానంటే నోరు తెరవలేదు. శ్రీస్వామి వారి పాదతీర్ధం సేవించి పాణం వదిలింది ఆమె తన అంతిమ ఘడియలలో రాత్రింబవళ్ళు సాయినాధుని ప్రార్ధన చేసుకున్న పుణ్యమూర్తి. కనుకనే శ్రీస్వామివారి రూపంలో శ్రీ సాయి తన ఆశీస్సుల నందించి సద్గతి ప్రసాదించారు. పై సన్నివేశంలో శ్రీ స్వామివారు నిద్రలో నున్నప్పటికి అది మన నిద్రలాంటిది కాదు. అస్థితిలో వారికి మూడు మైళ్ళనుండి తన ఆశీస్సుల కొరకు నేను పాదచారియెై వస్తున్నానని తెలుసు. రెండు గంటలలో మా అవ్వ మరణించబోతున్నదనీ తెలుసు నన్ను పిలుచుకొని పోవడానికి మనుషులోచ్చే విషయం కూడా తెలుసు ఆమె నిరంతరం సాయి నామము ఉచ్చరించిన పుణ్యమూర్తి కనుక అంతిమ ఘడియలలో ఆమెకు తన ఆశీస్సులతో సద్గతి ప్రసాదించాలని కూడా తెలుసు కనుకనే వెంటనే నిద్ర లేచి భక్తులు బ్రతిమలాడినా గంజి కూడా త్రాగకుండా చీటీ వ్రాయించి యిచ్చి మళ్ళీ యోగనిద్రకుపక్రమించారు. నిజమైన యోగికి రాత్రింబవళ్ళు లేవని శాస్తం అది శ్రీస్వామివారికి ఎంత చక్కగా సరిపోయిందో! సాధన కాలంలో వీరి అనన్యమైన వైరాగ్యం చూచే వారిని ముగ్భులను చేస్తుండేది లడ్డు పెట్టినా వద్దనరు కానీ కొంచెం కారం, పచ్చడి పెట్టించుకొని అందులో _ కలుపుకొని తినేవారు ఒకప్పుడు భక్తులు శెనగపప్పు, బెల్లం, కొబ్బరి దంచి పొడిచేసి ; డబ్బాలో పోసి అందుబాటులో ఉంచితే శ్రీ స్వామివారు తీసుకొని తినేవారు. ఒకరోజు శెనగల పొడి డబ్బా బదులు, భక్తులు వారి చెంత పొారపొటున తల స్నానమునకు వాడే సీకిరేణి పాడి డబ్బా ఉంచారు. సీకిరేణి పొడి తినేశారు తెల్లవారి సేవకులు తమ పారపాటుకు పరితాపం చెందారు. శ్రీ స్వామివారు మహాసమాధికి ముందు పదిహేను సంవత్సరముల నుండి మంచినీరు త్రాగి ఎరుగరు. ఎప్పుడు త్రాగినా వేడినీటిలో (|

చక్కెర కలిపి యిస్తే త్రాగేవారు స్వామివారు. తననుకానీ తనపాదములను కానీ ఎవ్వరినీ తాకనిచ్చేవారు కాదు. వారి పదిమంది సేవకులలో ఎప్పుడూ ముగ్గురికి మాత్రమే వారిని తాకేందుకు అనుమతించేవారు. వారికి పూజలు చేయనివ్వరు. వారికి ప్రదక్షిణలు చేస్తుంటే ఒకేఒక్క ప్రదక్తిణచాలని చెప్పేవారు. దక్ష అనే సంస్కృత పదానికి, శ్రద్ధ అని అర్జము. మనకుఎవరిపై శ్రద్ధ ఉంటుందో వారికి మన భావం వ్యక్తం చేసుకునేపద్ధతే ప్రదక్షిణలు చేయడం, దక్షిణ సమర్పించడం. మన శ్రద్ధను చూరగొను వొలిలి గూర్చీ ఎంత తెలుసుకున్నా తనివితీరదు. వారిపై నిజమైన ్రీతిగలవారు వారి మనస్సంతా తమప్రీతి పాత్రుల చర్యలను, మాటలను తలుచుకుంటూ హృదయమంతా వారి ధ్యాసతో నింపుకొని పులకించిపోతారు. ఇట్టి మన అంతరంగాల బాహ్య ప్రకటనే ప్ర క్షిణఐ. ఈ విధంగా మన మనస్సులు వారి చుట్టు పరుగులు తీసేట్లు చేసుకోండని, అప్పుడొక్క ప్రదక్షిణచేసినా చాలని శ్రీస్వామివారు అలా అనేవారు శ్రీస్వామివారికి తాటిఅకే ఆసనం, మట్టిముంతే పాత్ర గోనె పట్టలే పరుపు,భూదేవే వారి ఊయెల, రాగి అంబలి, తెల్లగడ్డ (చిన్న ఉల్లిపాయ) మిరప్పాడి యివే పంచభక్త పరమాన్నాలు. పాత పంచలు, దుప్పట్లే వారి చీనాంబరాలు, ఎంత వైరాగ్యమూర్తో! బాల్యం నుండి శ్రీస్వామివారిక పిచ్చెక్కిందని అందరూ తలచినప్పటికి ఆయన స్వగృహంలో వున్న షుమారు 20సం.లలొ గాని, తరువాత ఆయన పాదచారియై సంచారముచేసే సమయంలోగాని ఒక్క సారైనా ఆయన యెవ్వరినీ, “ ఇలాంటివారు, అలాంటివారు” అని పాగిడిగాని, విమర్శించిగానీ యెరుగరు. “ నాభినందతి నద్వేష్టి ' అన్నసూత్రం ఆయనలో యెప్పుడూ తొణికిసలాడేది. స్వామికి ఇష్టాయిష్టాలు లేవు, తమ చట్టూ ఉన్న సేవకులు నిరంతరం లోకాభిరామాయణం, వరనింద చేస్తున్నా కూడా ఒక్క సారైనా, “ఏమయ్యా ! యిలా మాట్టాడడం తప్పుగదా !” అని చెప్పి గూడౌ యెరుగరు. 20

ఏనాడైనా తనకు “ఫలానా కూర కావాలని గానీ”, “ఈ కూర బాగుంది, యిది బాగాలేదు” అని గానీ, “ఫలానా పని యిలా చెయ్యాలి” అని గానీ ఆయనచెప్పి యెరుగరు. ఏది లభిస్తే దానితో తృప్తిగా భోంచేసేవారు. గంజి లేదని మిరాయి పెడితే, జిహ్వకు రుచి చూపకూడదని ఆ మిఠాయికి మిరప్పాడి కలిపి మరీ స్వీకరించేవారు! బాహ్య పరిస్థితులను లెక్కచేయక నిరంతరం ధ్యేయంవైపు సాగడమే వారి లక్ష్యమన్నట్లు నడుచుకునేవారు ఎండ, వాన, గాలివేటినీ లెక్కచెయ్యక నిరంతరాగ్నిని నియమంగా వ్రేల్చేవారు.

శ్రీస్వామివారు భోంచేసే విధానం గురించి దేవళ్ళ వెంకటయ్య గారిలా చెప్పారు శ్రీస్వామివారు శిష్యబృందంతో కలిసి ఎక్కడైనా విడిది చేసినప్పుడు మొదట విస్తరి నిండా అన్నం పెట్టాలి. దానిని అంచు వెంబడి కట్టవలె చేసేవారు. స్వల్పంగా మాత్రమే మద్యలో వుంచుకొనేవారు. మరలా అన్నం పెట్టించుకొని, మజ్జిగ వేసుకొని భోజనం పూర్తి అయిన తర్వాత విస్తరి చుట్టు కట్టవలె వున్న అన్నాన్ని నేలపై, ఏవైపు దాన్ని ఆ వైపుకు మునివేళ్ళతో చల్లేసేవారు.

శ్రీస్వామివారు అన్నం తినేరోజుల్లో వారికి మూడు విస్తళ్ళ అన్నం వడ్డించవలసి వచ్చేది ఒక బేసిన్‌ నిండుగా అన్నం తెచ్చి బోర్లించాలి. కాని గరిట, హస్తము, వగైరాలతో వప్పుకోరు. మొదట విస్తరి నిండా పెట్టిన అన్నాన్ని తమ సిరా పూసుకున్న చేత్తో తాకి తనకు ఆతిధ్యమిచ్చిన భక్తునికిచ్చేవారు. అది మనం ప్రసాదంగా తీసుకోవాలి రెండవసారి విస్తరి నిండా అలానే వడ్డిస్తే దానిని తానే స్వయంగా ముద్దలుచేసి, పెద్ద ముద్దలు విస్తరి చుట్టూ పెట్టి, మిగిలిన అన్నాన్ని చిన్న ముద్దలుచేసి విస్తరి చుట్టూ యింకొక వరునపెట్టి, అప్పుడు మిగిలిన అన్నం తినేవారు. అన్నం మరాలా మారు ఎప్పుడూ వడ్డించుకునే వారుకారు. వెంకమ్మ లాంటి భక్తుల ఇండ్లకు వచ్చినప్పుడు మొదటి విస్తరిలోని అన్నంతాకి, వారికి ప్రసాదంగా ఇచ్చేవారు.

ఒక్కొక్కప్పుడు “అయ్యా ! ఒక్కరవ్వ కారం పెడతావా” అని అడిగేవారు అప్పుడు ఎండుమిరపకాయలు, ఉప్పుగల్లు, యగర్రగడ్డ ఇస్తే ఆ మూడు అరచేతిలో నలుపుకొని అన్నంలో కలుపుకొని తినేవారు.

జే

ఇది కొన్నాళ్ళు చూచి. రోశిరెడ్డి ఒక భక్తురాలు దగ్గర ఎండు మిరపకాయలు, ధనియాలు, ఉప్పు వేయించి మెత్తగా దంచి పొడి చేయించి డబ్బాలో సిద్దంగా ఉంచుకొనేవారు. స్వామివారు కోరినప్పుడు పెట్టేవారు. అప్పుడప్పుడూ అరుదుగా శ్రీస్వామివారు “కొంచెం బెల్లం పెట్టయ్యా” అని అడిగి పెట్టించుకు తినేవారు. అందువలన రోశిరెడ్డి వేయించిన శెనగపప్పు, కొబ్బరి,బెల్లం మెత్తగా దంచి డబ్బాలో సిద్దంగా ఉంచుకొని శ్రీస్వామివారు అడిగినప్పుడు ఆ డబ్బా స్వామికిస్తే, కొంచెం తీసుకుని తినేవారు. ఒక్కొక్కసారి స్వామి కరివేపాకు పొడి,చింతారు పొడి ధనియాలపాడి, కారప్పాడి అడిగి పెట్టించుకుని అన్నం కలిపి తినేవారు.

ఒకరోజు శ్రీస్వామివారు తన సేవకునితో “అన్నం వండి పెట్టయ్యాఅన్నారు. అలాగే తయారుచేసి, భక్తులు శ్రీస్వామివారికి సమర్చించారు. శ్రీస్వామివారు తన అరచేతిని నడినెత్తికి తాకించి తీసి అన్నానికి అద్దారు. ఇలా ముమ్మారు చేసి ఆ అన్నాన్ని స్వామి స్వల్పంగా కూడా తినకుండా ఒక భక్తునికిచ్చి, “అందరికి పెట్టయ్యా. జబ్బులు పోతాయి” అన్నారు. వారలాగే చేశారు.

ఒక్కొక్కప్పుడు “ నాకు త్వరగా ఆకువక్క పెట్టయ్యా "అనేవారు. తెచ్చేలోగా అనేకసార్లు అడుగుతూ తొందర చేసేవారు. కొంచెం తిని, “చప్పగా ఉందయ్యా కారంగా చేసి ఇంకొంచెం పెట్టు ” అంటూ మొదటపెట్టిన దంతా తినేసేవారు. ఈ సారిసున్నం కాస్తఎక్కువవేసి పెడితే, “తినమ్మాతిను బాగుంది తిను”అని ఎవరో అదృశ్య వ్యక్తికి చెప్పినట్లు చెపుతూ తినేవారు, కొంచెం సేవటికి “ ఇక ఆమెనుపామ్మని చెప్పయ్యా! అంతా నేను చూసుకుంటాను ” అని అనేవారు.

ఒకరోజు అ౦ంజనేయస్వామి గుడిలో భక్తులు పాడే తత్వాలు ఆపమని “ఓం నారాయణ, ఆదినారాయణ అనే మంత్రం తాను చెపుతూ, అందరిచేతా చాలా సేవు చెప్పించారు. ఇంతసేపు శ్రీస్వామివారు ఏనాడూ తానుగా చెప్పినామం చేయించలేదు.

ఆయన జావ మాత్రం త్రాగే రోజులలో అప్పుడప్పుడూ అరుదుగా తెల్లగడ్డలు ఉడకబెట్టిగానీ, కాల్చిగానీ వాలిచి వత్తియిస్తే చప్పరించి మింగేవారు. అవికావాలని వారే అడిగేవారు కూడాను.

22

స్వామివారికి జావపోసే సేవప్రతినిత్యం రోశిరెడ్డి చేసేవాడు. ఒకరోజతడు కట్టెలక్రువైయిన సమయంలో మరొక స్వామి సేవకుడు, “ ఈ రోజు స్వామికి జావ నేను షోస్తాను”అని తీసుకు పోయాడు. శ్రీస్వామివారు వద్దన్నారు. రోశిరెడ్డి కట్టైలుతెచ్చి అక్కడ వేసి అలవాటు ప్రకారం శ్రీస్వామివారికి జావ పోయబోయాడు. “ స్వామికి జౌవ వ్రద్దంట నీవెందుకు తీసుకుపోవడం "” అని యితర భక్తులు అడ్డం చెప్పారు. రోశిరెద్డి వారి మాట పట్టించుకోకుండా జావ తీసుకుపోయాడు. “నీవు గనుక 'తొగుతానయ్యా” అని చెప్పి శ్రీస్వామివారు జావ స్వీకరించారు. శ్రీస్వామివారికి పతినిత్యం ఏ సేవకుడేసేవ చేస్తాడో అతడే అ సేవచెయ్యాలి. వారు చెపితే తప్ప సేవకులు! తమ నిత్యకృత్యం మార్చుకుంటే వప్పుకునేవారు కాదు. శ్రీ స్వామివారు అన్నం తినే రోజులలో కూడా రోశిరెడ్డి ఆ సేవ చేసేవాడు. ఒకరోజు మరొక సేవక్రడు యీరోజు ఆ సేవ నేను చెస్తానని పట్టుపట్టడంతో రోశిరోడ్డి ప్రక్కకు తప్పుక్రున్నాడ్తు. ఆ భక్తుడు అన్నం తెచ్చి శ్రీస్వామివారిని తినమంటే అక్కడ పెట్టి పామ్మన్నారేగాని, తినలేదు. కొంత సేపయ్యాక శ్రీస్వామివారు రో౭ిరెడ్డిని పిలిచి, పెడితే అన్నం నువ్వే పెట్టు లేకుంటే నన్ను బండిలో ఏసి ఆశ్రమంలోంచి లాగేయ్‌ ' అన్నారు కోపంగా, నాటి నుండి యితర సేవకులెవ్వరూ శ్రీస్వామివారికి మేమన్నం పెడతామని వాదుక్రు వచ్చేవారుకాదు. ఒకరోజురోశి రెడ్డి రఫ్‌ నాగతాతతోస్వామి యిలా అన్నారు “క్రుడ్తిచేతి అరచెయ్యిపట్టి రెండు వుడి సెళ్ళు నీళ్ళు తాగు” అంతే అనాటి నుండి నాగతాతగారికి దాహం నశించిపోయింది. సామాన్యంగా గుండాన్నిసేవకులు సవరిస్తుంటే అడ్డుచెప్పని ఆయన ఒక్కొక్కప్పుడు దౌనిచెంత కెవరినీ రానిచ్చేవారు కాదు. తులశవ్వ నిత్యమూ ఆ గుండంలోసాంబాణి వేసి నమస్కరించుకొనేది. ఒకరోజు శ్రీస్వామివారు చేతులడ్డంపెట్టి ఆమెను గుండం దగ్గరికి రానీయలేదు. బహుశా మనస్తూల దృష్టికి గోచరించని రీతిని బుషీశ్వరులో లేక దేవతలో గుండము వద్దకు, వచ్చి యుంటారని ఈ సన్నివేశాన్ని బట్టి ౨2

మనమూహించవచ్చు. ఇలాగే రోశిరెడ్డి గారినికూడా ఒకరోజు గుండం సవరించబోకజే మండుతూన్నకట్టెలను తాకనివ్వక “అబ్బో! అబ్బో! ఇప్పుడు తాకవచ్చా 7” అన్నారు. పచ్చి బోంతజెముడు చెట్లు ధునిలోవేసి అవి మండేందుకు ఎండుగడ్డి గుండంలో వేసి పకపకా నవ్వుతూ ఉన్నారు. కారణమడిగితే “బొంతలు పోట్లాడుకుంటున్నాయయ్యా ” అన్నారు. ఒక సారి స్వామివారు ఒక మైదానంలోధునివేసుకొని కూర్చొని యున్నారు. స్వామివిషయం తెలియక ఒకవ్యక్తి బీడీ కాల్చుకోడానికి నిప్పుకోసం వచ్చాడు. స్వామి దగ్గర తంబుర వగైరా చూచి అతడు ఆ నిప్పుతో బీడీ కాల్చుకోవచ్చో? లేదో? నని అనుమానిస్తూనే కాల్బాలనే ఆతృతతో ఉన్నాడు. “ఏమయ్యా! బీడీ కాల్చుకుంటావా, కాల్చుకో!” అన్నారు శ్రీస్వామివారు. అది విని సేవకులూ అశ్చర్యపాయారు. కారణం, ఆ రోజుల్లో ధునిలో ఒక్కపుల్ల వేయాలన్నా శ్రీస్వామివారు స్వయంగా చేసుకునేవారు గానీ ఎవరినీ తాకనిచ్చేవారుకాదు. కాని అవతలివారి భావాన్ని బట్టి తాము నడుచుకోనే వారని పై సంఘటన చెపుతుంది. దక్షిణ రూపంలో వచ్చిన పైకాన్ని శ్రీస్వామివారు తన సేవకులకు వారి వారి కష్టము, అవసరాలకు తగినట్లు యిచ్చేసేవారు. కాని తమ దగ్గర నిల్వుంచేవారుకారు. పండుగలు మొదలైన సమయాలలో భక్తులు సమర్పించిన తినుబండారాలను వచ్చిన భక్తులందరికీ, తన సేవకులకుగూడా ఎప్పటికప్పుడు పంచమనేవారు. దశయ్య, రమణయ్య, రోళిరెడ్డి వారికి కష్టం ఎక్కువ కనుక వారికి కొన్ని తినుబండారాలు దాచి యుంచి ప్రత్యేకంగా యిచ్చేవారు. రాత్రింబవళ్ళు తమతో పాటే నిద్రమేల్కొనే రోశిరెడ్డిగారిని ఒంటరిగా అర్థరాత్రి సమయాన పిళ్చి తమ చాప క్రింద దాచి పెట్టిన తియ్యటి పదార్థాలు యిచ్చి పూరిపాక వెనుకకు పోయి తినమని చెప్పేవారు. శ్రీస్వామివారికి మహాసమాధి చెందేనాటికి సుమారు 95-98 సం.ల వయస్సు. 24

చివరి పన్నెండు సం.లు కేవలం ద్రవాహారంతోనే ఉన్నారు. కానీ శరీరంపై ఎక్కడా గూడ వృద్ధాప్య చిహ్నములైన ముడతలు లేవు. ఎప్పుడూ ఎముకలకంటుకొని నున్నగా నిగనిగలాడుతున్న చవ్మం చూస్తే తెలిసినవారికి యిది యోగ శరీరం అని తెలుస్తుంది.

శ్రీస్వామివారి నేత్రములలోని ప్రశాంతత, గాంభీర్యము కొట్టవచ్చినట్లు కనబడేవి. చురుకుగా, చురుక్కున మెరిసే కన్నులు ఆ మహాయోగికి పెట్టక పెట్టిన ఆభరణాలు.

గురవయ్య ఎప్పుడూ శ్రీస్వామివారి తల దగ్గరే వుండి శ్రీస్వామివారు అరిచేఅరుపులు తానూ అరున్తూ నిరంతరం వేులుకొని వుండేవాడు. శ్రీస్వామివారు చేతులువెనుకకుపెట్టితమ తల క్రిందనున్న దిండుపట్టుకొని, దృష్టిని ఆకాశంలో నిలిపి, అట్లానే చూస్తూ వుండేవారు. శ్రీస్వామివారి అట్టి స్థితిలో గురవయ్యకుఒక విధమైన తన్మయత్వం కలిగి శ్రీస్వామివారిని వదలివెళ్ళాలని బుద్దేపుట్టేది గాదు.

అట్టి సమయాలలో శ్రీస్వామివారిలో నుండి ఒక వెలుగు తనలోకి ప్రవహిస్తున్నట్లు గురవయ్యకి అనుభవమయ్యేదది.

మహాసమాధికి మూడు సంవత్సరాల నుండి శ్రీస్వామివారు నిరంతరం సమాధి స్థితిలో నుండేవారు. కనుక పరుపు వేస్తే అభ్యంతరం చెప్పలేదు. గురవయ్యను కూడా పరుపు మీద కూర్చోమని లాగి కూర్చోపెట్టేవారు.

అంతకు ముందు వరి గడ్డిపై ఈతాకు చాపగానీ, తాటిఆకు గానీ వేసి, వాటిపై పాత గోనెపట్టకప్పి కూర్చోబెట్టేవారు. అదే వారు పడుకునేపాను కూడా.

స్వామివారి ముఖ్య భక్తురాలైన వక్కెమ్మ, భక్తితో నామజపం చేస్తూ 'ప్రోగుచేసిన దొండపొట్టుతో తయారు చేసిన పరువు వేస్తే అంగీకరించారు. అ తరువాత ఆ పరుపు చినిగిపోయాక దూది పరువులు వేశారు.

ఏ గ్రామానికి వెళ్ళినా రెండు రోజులు గడిచిందంటే శ్రీ స్వామివారు మరొక ఊరికి పోవడం గానీ, లేకుంటే అదే గ్రామంలో మరొక చోటుకు తన మకాం మార్చడం గానీ జరిగేది.

25

“రాత్రి పగలు నాకు తెలియటం లేదయ్యా! అయ్యా! ఇప్పుడు ఎంత ప్రాద్దెక్కింది?' అనేవారు రాత్రిపూట, 10-3-1980 న స్వామి తలుపూరు నారాయణదాసు ఆశ్రమంలో విడిదిచేసి యున్నారు. గురవయ్యతో 'అయ్యా! ఇది ఏ ఊరు? అని అడిగారు. “తలుపూరు గదా స్వామి 'అంటే,'ఆ సరే' అన్నారు. అంటే భగవద్గీతలో 'నతధ్బాసయతే సూర్యో నశశాంకో |1నపావకః యద్గత్వా ననివర్తంతే తద్దాము పరమం మమ' అన్న స్థితిలో శ్రీస్వామివారు వున్నారన్న మాట. దేనిని సూర్యచంద్రాగ్నులు వెలిగించలేరో, ఎట్ట స్థితిని పాందిన వారు మరలా అజ్ఞానములోనికి రారో అటువంటి స్థితే వారిది.

ఆయన నడవలేరు గనుక ముంతలో మూత్ర విసర్జన చేస్తే భక్తులు తీసేవారు. మల విసర్జన చేయాలంటే ఎవ్వరూ లేని ఊరుబయట ఏకాంత ప్రదేశానికి తీసుకుపోవాలి. నేలమీద గడ్డిగానీ, బందారాకు గానీ, తంగేడు ఆకుగానీ పరిచి, దానిపైన ఈతచాప వేసి, పరుండబెట్టి మనం దూరంగా వచ్చేస్తే మల విసర్జన చేసేవారు. ఎప్పుడూ తన పడకపై మల మూత్ర విసర్జన చేయలేదు తరువాత వెంటనే బాగ్గా వేడిగానున్న నీటితో స్నానం చేసేవారు. మహాసమాధికి ముందు ఒక సంవత్సరం రోజులు నిరంతరం తీవ్రధ్యాననిష్టలో వుండేవారు. స్నానానికి పెట్టిన నీరు ఏమాత్రం వేడితగ్గినా 'చలి చలి' అని కేకలేసేవారు. వేడి ఎక్కువైతే “అబ్బా! అబ్బా!” అని అరిచేవారు. సరైన మోతాదుగా వుంటే 'అద్దీ! అద్దీ” అంటూ స్నానంచేసేవారు. ఒక్కొక్కప్పుడు “ఇంక చాలమ్మా, యింక చాలు, అంతే, అంతే" అనేవారు. అలాంటప్పుడు సేవకులు. త్వరత్వరగా వళ్ళు తుడిచి తుడవక మునుపే స్వామివారిని పట్టి ఎత్తుకుపోయి, ప్రక్కపై వరుండ బెట్టేవారు. స్వామివారి కౌపీనం పిండిన నీటిని, భక్తులు భక్తితో కన్నులకద్దుకొని తీర్ధంగా స్వీకరించేవారు. కొందరికి కళ్ళు మంటలు, మసకలూ వుంటే ఆ కౌపీనం పిండిన నీరు కళ్ళలో వేసుకొని తన బాధలు పోగొట్టుకొనేవారు. మన ప్రజ్ఞలో నుండగా తమ వంటికి నబ్బు రుద్దనిచ్చేవారు కాదు, అందువలన భక్తులు ఆయనకు సీకాయపిడి, మంగచక్కపాడి, శనగపిండితో వళ్ళు రుద్దేవారు. చివరి రోజులలో సబ్బు రుద్దినా అది 26

ఏదైనదీ శ్రీస్వామివారు పట్టించుకునేవారు కాదు. ఆయన బాహ్యస్థితి తెలియని సమాధిస్థిలో నుండేవారు కనుక ఆయన అడ్డు చెప్పేవారు కాదు.

బాహ్య ప్రజ్ఞ కలిగినపుడు కాళ్ళకు, వంటికి శ్రీ స్వామివారు, అడిగి, నువ్వుల నూనె మర్ధన చేయించుకునేవారు. శ్రీస్వామివారిని స్పృశించే భాగ్యమునకు తపనపడే భక్తుల మనసు కనిపెట్టి ముల్లు తీసే మిషతోను, నూనె మర్ధించుకునే మిషతోనూ, తన స్పర్శ భాగ్యం ప్రసాదించేవారు. ఉదాః తన సేవకులను తప్ప యితరులను శ్రీస్వామివారు, తనను తాకేందుకు అంగీకరించేవారు కాదు.

చలికాలంలో శ్రీస్వామివారికి మంచుసోకుతుందని భక్తులు పందిరివేస్తే ఆయన పందిరి వదలి ఆరు బయటకు వెళ్ళి అక్కడ ధుని వేసుకుని కూర్చునేవారు. తలుపూరులో దోమలు ఎక్కువగా కుడుతుంటే తరచుగా స్వామితమ వీపును దువ్వెనతో గీరమని సేవకులను కోరేవారు. వారి బాధచూచి భక్తులొకప్పుడు శ్రీస్వామివారికి దోమతెర కట్టారు. కానీ శ్రీస్వామివారు మాత్రం దాన్ని పీకిపారేసేవారు. స్వామి కదలలేకుండా వున్న చివరి రోజులలో మాత్రం భక్తుల ప్రయత్నం సఫలమైంది. ఈ రెండు చర్యలూ శ్రీసాయి చర్యల నెంతగానో పోలి వున్నాయి.

రాత్రిపూట సేవకులందరూ స్వామి చుట్టూరా చాలా దగ్గరగా పండుకునేవారు. ఎన్నడూ ఎవ్వరికిగానీ ఆయన “లేచి పోయి దూరంగా పడుకోండి' అని అజ్ఞాపించి ఎరుగరు.

నిరంతరం సమాధి నిష్టులైయున్న శ్రీస్వామివారు తన ప్రక్కనున్న భక్తులు, సేవకులు చేసే అల్లరిగానీ, లోకాభిరామాయణము గానీ, పరదూషణగానీ, రాజకీయ విమర్శలనుగానీ చెవినబెట్టరు. ఆపమని ఎన్నడూ వారికీ చెప్పేవారుకాదు. “పోతూవుంటే పోనిచ్చేదే గదయ్యా” అన్నారు గదా ఒకప్పుడు!

చాలా అరుదుగా ఒక రోజు అన్నారు. 'ఈ రోజు ఎవ్వరూ మాట్లాడకూడదు సముద్రస్నానానికి పోవాలి. వక్కెమ్మను కూడా తీసుకుపోవాలి' అని.

జగ

కానీ చిత్రమేమంటే శ్రీస్వామివారు సముద్ర స్నానానికే బయలుదేరలేదు. కనుక వారి మాటలెవరికీ అర్ధం కాలేదు. వారన్నట్లే ఆరోజు వక్కెమ్మకు సముద్రస్నానం చేసి వచ్చినట్లు స్వప్ప దర్శనమైంది. ఆ స్వప్నం కాకతాళీయమైనదికాదని, తామే ఆమెకట్టి పవిత్రమైన అనుభూతి ప్రసాదించనున్నామని భక్తులకు తెలుపడానికే శ్రీస్వామివారు అలా అన్నారు. ఐతే ఆరోజు ప్రత్యేకంగా ఎందుకు మౌనం పాటించాలని, భక్తులెవరూ వారిని అడుగలేదు.

అవధూత లీలలు

మహానీయులు పసిపిల్లలు, పిచ్చివారు, పిశాచుల వలె వుంటారని ఆదిశంకరులు శలవిచ్చారు. పూర్ణ పురుషులైన శ్రీస్వామివారి వంటి మహనీయుల చర్యలకు ఏదో ఒక బలవత్తరమైన కారణం వుంటుంది. ఆ కారణం మనకర్థంగాక వారిని పిచ్చివారని (భ్రమిస్తాము. మన దృష్టిలోఅర్ధరహితమైన యిలాంటి చర్యల ద్వారా వారు భక్త రక్షణ గావించారని కొద్దికాలం తరువాత ఆయా భక్తులు వివరించునపుడు మనకు తెలుస్తుంది. అలా వివరించబడని అనేక లీలలు మనమిచ్చట చూస్తాము.

ఒకరోజు శ్రీస్వామివారు “మంటలు, మంటలు, ఆర్పండయ్య! నీళ్ళు షపోయండి' అని అరుస్తూ, డేగపూడి రామాలయం మీద, గోడల మీద ఎన్నో బిందెల నీళ్ళు పోయించారు. 'మంటలుచల్తారాయి స్వామి యిక ఆపండి" అంటే లేదయ్యా, యింకా పోయాల పోయండి' అని చాలాసేపు మందిరం పైనకూడా నీళ్ళు పోయించారు. తన మహిమను అతి గోప్యంగావుంచే శ్రీస్వామివారు ఏ భక్తులను అగ్నిప్రమాదం నుండి ఎక్కడ కాపాడుతున్నారో మనకు చెపుతారా!

ఒకప్పుడు శ్రీస్వామివారికి కాళ్ళు, చేతులు, వళ్ళు కాలింది. కారణమేమో ఎవరికి తెలియలేదు. వారికి అప్పుడప్పుడూ మూర్చ వలె వచ్చేది. రాత్రిపూట ఆ మూర్చ వచ్చి మంటలో పడి కాలిందనుకున్నారు భక్తులు. భక్తులెవరో మంటల్లో చిక్కుంటే సాయిబాబావలె వారిని రక్షించడంలో తమ శరీరాన్ని కాల్చుకున్నారనుకున్నారు

28

మరికొందరు. 'స్వామీ,ఎందుకు కాలింది? అంటే, 'అయ్యా! పై వాళ్లు వచ్చి ద్రావకం పోసి పాయ్యారయ్యా!' అన్నారు. మోకాళ్ళకున్న గాయాలు మానుతుంటే కలబందముల్లుతో ఆ చెక్కు పెరికేస్తే మరలా రక్తం కారేది. మరలా మరలా చెక్కు కడుతూంటే తిరిగి అలాగీ చేసేవారు శ్రీస్వామివారు. ఇలా మూడు నెలల వరకూ చేశారు. ఎక్కువగా కాలిన కుడి భుజానికి డాక్టర్లుకట్టు కట్టబోతే శ్రీస్వామివారు వప్పుకోలేదు. భక్తులు బలవంతంగ మందు వేసికట్టు కట్టారు. శ్రీస్వామివారు అందరినీ ఏమార్చి ఆ కట్టను పేనా కత్తితో కోసేవారు. కత్తి తీసుకుంటే యిచ్చిందాకా గొడవచేశారు. భక్తులు కాపలాకాసారు. రెండు రాత్రులు కట్ట తీయనియ్యలేదు. మూడవరాత్రి కాపలా వున్న సేవకుడు నిద్ర తూగాడు. శ్రీస్వామివారు కట్టు కోసేసారు. ఆ పుండు పైనున్న రెండంగుళాల పుసికండను కోసి ఒక ముంత మీద పడేశారు. శ్రీస్వామివారి గాయం రక్తం కారుతున్నది. సేవకుడు లేచి లబోదిబో మన్నాడు. ఆ చర్మం బిళ్లను తులశమ్మ, వెంకమ్మ ఒక డబ్బాలో రహస్యంగా దాచారు. చిత్రంగా దాని నుండి ఒక వింతైన పరిమళం ఆశ్రమమంతా వ్యాపించింది. దానికి కారణం తెల్పమని తులశమ్మను, వెంకమ్మనూ భక్తులు వేధించారు. చివరకు అమాయకురాలు వెంకమ్మ ఒక భక్తునికి ఆ చర్మం బిళ్ళ చూపింది. అది మొదలు ఆ వింత పరిమళం అంతరించింది. శ్రీ స్వామివారు నడిచే రోజులలో ఒక్కొక్కప్పుడు రాత్రింబవళ్ళు నిద్రాహారాలు మాని నాదం మీటుతుండేవారు. రాత్రి నిద్ర తూగితే నాగజెముడు ముల్గుతో పై పళ్ళ చిగుళ్ళలలోకి గ్రుచ్చుకొని రక్తం కారుతుంటే ముంతలోని నీళ్లు పుక్కిలించి మరలా నాదం మీటడం మొదలెట్టేవారు. ఒకప్పుడు శ్రీస్వామివారిని సేవకులు రెండెడ్డ బండి మీద తీసుకుపోతున్నారు. శ్రీస్వామివారు బండిలో పడుకున్నారు. కొంతసేపటికి ఆయన కన్నుమూసి ధ్యానస్ఫులైనారు. బండి కుదుపుల వలన శరీరం జరిగి వారి మోకాలు బండిచగ్రానికి రాసుకొని బాగా అరిగిపోయి రక్తం కారుతున్నది. కొంచెంసేపటికి భక్తులది గుర్తించి ౨2౨9"

వకాలాలలలలంతశ. ్రవధూత. లీల 2 బండి నిలిపి, వారిని లేపే ధైర్యంలేక తడబడుతూ రక్తం తుడవయత్నిస్తే ఆయన లేచి వారిని తుడవనివ్వలేదు సమాధి స్థితిలో నున్న శ్రీరామకృష్ణ పరమహంస గారిని పరీక్షించడానికి శ్రీ వివేకానందుడు వారి తొడపై నిప్పు కణిక పెట్టినా ఆయన కదలలేదని చదివాము శ్రీస్వామివారు అట్టిస్థితిలో వుండడం మరలా భక్తులినాడు స్వయంగా చూచారు

అవి శ్రీస్వామివారు నడవలేని రోజులు ఒక రోజు ఆయన అక్కిం వెంకట్రామిరెడ్డి గారింట్లో వున్నారు షుమారు ఉదయం పది గంటలకు పనులు చేసుకుంటున్న సేవకులు శ్రీస్వామివారు తమ స్థానంలో లేరని గుర్తించి వెతికారు ఆయన ఒక బండి జల్లలో నున్నట్లు గుర్తించి భక్తులు పెద్దగా ఏడవసాగారు స్వామి వత్తిగిలి పడుకున్నారు 12 అంగుళముల పొడవున్న ఒక ప్రేగు వారి ఆసనమునుండి బయటకు వచ్చియున్నది దానిని ఒక కాకి పొడుస్తుంటే రక్తము కారుతుంది భక్తులు కాకిని అదిలించబోతే, శ్రీస్వామివారు “అబ్బో! అబ్బో! పాపము తీసుకుపోతుంటే తోలేస్తే ఎట్లా?” అన్నారు ఆ దృశ్యము చూడలేక వెంకట్రామిరెడ్డి శ్రీస్వామివారి కంటపడకుండా గాలిలో కర్రను త్రిప్పారు కాకి వెళ్ళిపోయింది కొంతసేపటికి (్రేగులోనికి పోయింది భక్తులు ఆయనను ఎత్తుకరాబోతే ఆయన వప్పుకోలేదు. వారే పరిగాడుతూ వచ్చి తన స్థానములో కూర్చున్నారు

ఎంతోమంది తన సన్నిధిలో వుండగా ఒక్కొక్క సమయములో ఒక్కొక్కరిని లేచి యింట్‌కెళ్ళమనిగాని, మరొకచోట కూర్చోమనిగానీ, రోడ్డు దాకా నడచి వెళ్ళమనిగాని శ్రీస్వామివారు ఆదేశించేవారు ఫిబ్రవరి, 1980లో శ్రీస్వామివారు తమ భక్తులయిన నారాయణదాసు ఆశ్రమంలో ఉండగా తమ సేవకులను తూర్పువైపు గుట్టవరకు నలుగురిని పోయిరమ్మని ఆజ్ఞాపించారు ఇద్దరు వెళ్ళివస్తే ఒప్పుకోలేదు నలుగురుకలసి తూర్పు త్రోవన వెళ్ళి అదేత్రోవ వస్తుంటే, “ఉత్తరపు త్రోవన రమ్మను' అని మరొకరితో కబురుచేసారు. దీనిభావము ఎవరికీ తెలియలేదు.

ఒకొక్కప్పుడు శ్రీస్వామివారు తమలోతాము బ్రహ్మాండముగా నవ్వుకునేవారు ఆ

30

నవ్వును టేప్‌ చేసుకొనే భాగ్యముంటే ఎలా వుండునో!

పెంచలకోనలో వుండగా శ్రీస్వామివారి దగ్గరకు ఎవరో వ్యాధిగ్రస్తులు వస్తే గురువయ్యను గుడ్డతో వారికి మంత్రించమన్నారు మంత్రించగానే గురువయ్యను శ్రీ స్వామివారు మంత్రించారు

శ్రీస్వామివారు శరీరంతో ఉండగానే పెన్న బద్వేలు దగ్గరవున్న అంకాళమ్మ బోటు అనే ప్రాంతమునుండి ఒక ఆమె తన మేకపిల్ల తప్పించుకుంటే వెతుక్కుంటూ శ్రీస్వామివారి విడిది ప్రాంతానికి వచ్చింది ఆమెకు శ్రీస్వామివారు నట్టనడిగుండములో కూర్చొని కనిపించారు ఈనాటితో శ్రీస్వామివారి పని అయిపోయింది ఇక శ్రీస్వామివారిని చూడలేమని వెళ్ళిపోయింది తెల్లవారి ఏటికి పోయినపుడు శ్రీస్వామివారు స్నానం చేసి పంచ ఆరబెట్టు కుంటూ కనిపించారట! ఈమె ఈ విషయం శ్రీస్వామివారు శరీరంతో ఉండగానే గొలగమూడి ఆశ్రమంలో అందరికీ చెప్పింది

శ్రీస్వామివారు ఒకనాడు నాగజెముడు ముల్లు త్రొక్కివచ్చి తన బృందంలోని వారిని తీయమన్నారు వారు శ్రీస్వామివారి పాదాన్ని కుట్టి గాయం చేసారేగాని ముల్లు తీయలేకపోయారు. కోడూరు వెంకమ్మకు శ్రీస్వామివారు తమ కాలిచ్చి ముల్లు తీయమన్నారు ఆమె ఎంత చిగుళ్ళలో కుడుతున్ననూ శ్రీస్వామి అబ్బా అనైనా అనలేదు కాలు కదల్బలేదు చివరకు ఆమె మల్లె ముల్గ్లుతో పెరికితే మూడు అంగుళాల ముల్లు వచ్చింది ఇంత ముల్గ్లుతో ఆయన ఎలా నడిచారో! ముల్లు తీసినందుకుగాను వెంకమ్మకు ఒక మళల్లెముల్లు, సూది, బ్లేడు బహూకరించారు

నెల్లూరులో ట్రాఫిక్‌ ఎక్కువగనుక స్వామివారిని ఎప్పుడు భక్తుల ఇంటినుండిగానీ, దత్తాత్రేయ మందిరమునుండి గానీ బస్టాండుకు రిక్షాలో తీసుకుపోవడం అలవాటు ఒకరోజు శ్రీస్వామివారి సేవకులు శ్రీస్వామివారిని ఒంటరిగా వెంకట్రావు ఇంటిలో వదలిపెట్టి సినిమాకు వెళ్ళివచ్చారు. తెల్లవారి బస్టాండుకు పోవడానికి రిక్షా తెస్తే శ్రీస్వామివారు ఎక్కకుండా అంత ట్రాఫీక్‌లోను వీరిచేత డోలిలోకూర్చొని మోయించుకున్నారు. రాత్రి చెప్పకుండా సినిమాకు పోయినందుకిది శిక్ష అని

31

గుర్తించారు ఆ సేవకులు. శ్రీస్వామివారి సేవలో వారు చెప్పినట్లు గాక మరొకవిధంగా, దోషంగా చేస్తే, శ్రీస్వామివారు మాత్రం మౌనంగా ఉండి ప్రదాన సేవకునికి తగిన శిక్ష అనుభవానికి వచ్చేటట్టు చేయడమేగాక, ఇది ఫలానా దానికి శిక్ష అని ఆత్మలో ఎరుక పరిచేవారు రాజపద్మాపురం వాస్తవ్యులు బిరిజేపల్లి మస్తాన్‌ నాయుడుగారు తాను చూచిన ఒక అసాధారణ లీలను వివరించారు శ్రీస్వామివారు ఒకరింటికి వెళ్ళి 'అమ్మా! తినేందుకేమన్నా పెట్టమ్మా' అని అడిగారు ఆమె ఇంటిలో శ్రీస్వామివారికి సమర్పించేందుకేమీలేదు శ్రీస్వామివారికి లేదని చెప్పడం ఎలాగా అని ఆలోచిస్తుంది శ్రీస్వామివారికామె బాధ తెలియకుంటే గదా! వెంటనే “అమ్మా! కొంచెం కారప్పాడి పెట్టమ్మా" అన్నారు. శ్రీస్వామివారు దాన్ని వంటకు వాడుకుంటారని తలచి ఆ ఇల్డాలు ఒక గ్లాసునిండా మిరపష్పాడి తెచ్చి ఒక ప్లేటులో పోసి శ్రీస్వామివారికి అందించింది ఆ స్లేటులోని మొత్తం మిరప్పాడిని రెండు నిముషాలలో చప్పరించి, మొత్తము (మింగేసి చేతులు దులుపుకొని 'ఇక వ్రాసుకో అయ్యా!" అని ఆమెకొక ఆశీర్వాద చీటి వ్రాయించి ప్రసాదించి వెళ్ళారు స్వర్వజ్ఞమూ ర్తి జరా న! సాధన ద్వారా సద్గురు కృపను పొంది వారి అనుగ్రహంవలన ఆత్మజ్ఞానం పొందిన మహనీయులె సిద్ధ పురుషులు అట్టివారిలో శాస్త్రాలలో భగవంతునకు చెప్పబడ్డ సర్వజ్ఞత్వం, సర్వసమర్ధత, సర్వ వ్యాపకత్వం సంపూర్ణంగా ప్రకటమవడం భక్తులకు అనుభవైకవేద్యము ఇట్టి మహనీయులు ప్రపంచంలో ఎక్కడ ఏమి జరుగుచున్నదో అనుక్షణము తెలుసుకుంటూ అద్భుతరీతిన తమ భక్తులను అనేక సంకటనముల నుండి రక్తిస్తుంటారు. ఈ అధ్యాయంలో శ్రీస్వామియొక్క సర్వజ్ఞత్వం సర్వసమర్ధత్వం చూస్తాము గొలగమూడి వాస్తవ్యులు యస్‌.కె మస్తాన్‌ అనే ముస్లిం భక్తుని తండ్రి ఒకరోజు ౩9

షికారుగా బయటికి వెళ్ళాడు. అతడు వెళ్ళిన కొద్దిసేపట్లో బ్రహ్మండమైన వర్షము కలన వెల్లువలు అయ్యాయి ఇంటినుండి బయటికి వెళ్ళిన వృద్దుడు మూడు రోజులవరకు తిరిగి రాలేదు ఆయన కోసం అన్నీచోట్ల వెతికారు ఆయన ఆచూకి చెప్పమని శ్రీస్వామివారినర్ధించారు. 'ఆయన వేషం మార్చుకున్నారు రేపు పంజరం తెస్తారు' అని స్వామివారు చెప్పారు ఆమాటలు వారికి అర్ధం కాలేదు తెల్లవారి చెర్లో ఎవరో ఒక మనిషి శవము ఉందని తెలిసి వెళ్ళిచూచారు. ఆశవము యొక్క మాంసము అంతా చేపలు తిని కేవలము ఎముకలు మాత్రము ఉన్నాయి ఆ ఎముకల పంజరమునకున్న గుడ్డలను బట్టి ఆయనే వారి తండ్రి అని గుర్తించారు ఆ ఎముకల పంజరము తెచ్చి వారి సాంప్రదాయానుసారంగా సమాధి చేశారు

“ఆయన వేషం మారింది ' అని శ్రీస్వామివారు చెప్పడంలో ఆయన చనిపోయి మరొక దేహము దాల్బాడని, పంజరము తెస్తారంటే ఎముకల గూడు మాత్రమే దొరుకుతుందని శ్రీస్వామివారు చెప్పిన మాటలకర్ధం తెలిసింది

మునికూటి రామయ్య (మహిమలూరు) గారింటిలో స్వామి ఉండగా ఆ గ్రామస్థులు వారి ఇండ్లకు రమ్మని ఆహ్వానించారు “దారిలో ముండ్లమండలేసి భిగించారు వచ్చేదానికి వీలులేదు' అన్నారు స్వామి మనలోని దుర్గుణాలే భక్తిమార్గంలో ముండ్డమండలని శ్రీస్వామివారి భావం కాబోలు!

మడపళల్లిలో శ్రీస్వామివారు ఉండగా నాగుల వెల్లటూరు రైతులు కొందరు శ్రీస్వామివారిని దర్శించారు 'స్వామి! జాన్నపైరు పెట్టుకొన్నాం ఈ సంవత్సరము జొన్న బాగా పండుతుందా! అని అడిగారు 'కర్రకి ఇద్దరు కదయ్యా అన్నారు శ్రీస్వామివారు కాని పండుతుంది, పండదు అని మాత్రము చెప్పలేదు శ్రీస్వామివారు చెప్పినట్లు పదిరోజులలో కర్రకు రెండు పురుగులు పడి అందరి పైరు పాడైపోయింది

శ్రీస్వామివారి, చెల్లెలు మంగమ్మగారి అత్తగారు చాలా బీదవారు పూట గడవడం లేదు. ఒకరోజు శ్రీస్వామివారు ఉన్మత్తావస్తలో ఉన్నప్పుడు మంగమ్మను తనతో రమ్మని వారి తల్లికి ముఖం వాచి అనారోగ్యంగా ఉండి చూడాలంటుందని శ్రీస్వామివారు

383

కతాకాలలలాలల[. అవధూత లీల] పిలిచారు. మంగమ్మగారు మనసులో ఈ పిచ్చివానితోగూడ పోతే ఏ చెట్టుకో పుట్టకో వదిలేసి పోతాడేమోననుకున్నది. వెంటనే సర్వజ్ఞమూర్తి అన్నారు. “ఏందమ్మా నిన్ను చెట్టుకో పుట్టకో వదిలేసి పోతానా! బలేదానివే?” అని. శ్రీస్వామివారు తన బృందంతో చిట్టేపాశెంలో ఉన్నారు. ఆ సమయంలో గొలగమూడిలో ఉన్న స్వామిభక్తులు కొజ్జకూటి బుజ్జ్ఞయ్యకు అనారోగ్యంగా ఉండి పత్యం ఉండవలసి వచ్చింది. కనుక శ్రీస్వామివారి చెంతకుపోతే పత్యం కుదరదని పోలేదు. నాకు సత్కాలక్షేపము చేసేందుకు ఎవరూలేరు. శ్రీస్వామి సేవకుడైన రామనాయుడు నాచెంత నుంటే మంచి మాటలు చెబుతూ ఉండేవాడు. ఈ (గ్రామంలో నాకు ఎవ్వరూ అలాంటి తోడు లేరు. “అని మనసులో శ్రీస్వామివారిని స్మరించి బాధపడ్డారు. అదే సమయంలో శ్రీస్వామివారు రామనాయుణ్లి గొలగమూడికి వెళ్ళమని ఆజ్ఞాపించారు. నిత్యము తనను వారివెంటనుంచుకొనే శ్రీస్వామివారు ఇలా ఎందుకు పొమ్మన్నారో తమకు అప్పుడు బోధపడలేదు అతడు వెంటనే వచ్చి బుజ్జ్ఞయ్యను కలుసుకొన్నాక శ్రీస్వామివారు పంపిన కారణము తెలిసింది. సోమశిల దగ్గర వున్న కొండమీద స్వామి ఒక చిన్న గుడిశె వేసుకొని చిన్న నూనె దీపాన్ని ప్రక్కన వుంచుకొని రాత్రంతా తంబుర మీటుతూ ఉండేవారు. వారి దగ్గర సేవచేసుకుంటున్న చలమానాయుడు గారిని ఒకనాడు సాయంకాలము, “అయ్యా ఇద్దరు మనుషులకు ఎక్కువగా అన్నము తీసుకురా' అన్నారు. శ్రీస్వామివారి భక్తులకు వారి ఆజ్ఞ ఎరిగించగా వారు వడలు, పాయసముతో సహా అన్నము తయారు చేసి పంపారు. ఆనాటి రాత్రి 7? గంటలకు మార్గము తెలియక తంటాలు పడి తలువూరు పెమ్మసాని మస్తానయ్య, వారి స్నేహితుడు, స్వామి దర్శనార్ధం వచ్చారు. వారక్కడకు చేరకముందే వారికోసం శ్రీస్వామివారు భోజనము చేయించడమే విచిత్రం ఒకప్పుడు తూపిలి పిచ్చమ్మ స్వామివారి ఆశ్రమంలో తన స్నేహితులతో కలసి భజన కార్యక్రమం ఏర్పాటు చేయాలని తలచింది. అన్ని ఏర్పాట్లు చేసుకొన్నది. స్వామివారు ఆశ్రమంలో లేరు. కనుక వారికి చెప్పలేదు. స్వామివారు దూరంగా 34

వేరొకచోట వుండినారు 'అయ్యా ఆశ్రమంలో భజన బలే జరుగుతుండ్డాయ్యా? అక్కడికి పోవద్దా? కదలండి' అని ఆ భజన రోజుకు శ్రీస్వామివారు తన బృందంతో కదలి వచ్చి భజన బృందాన్ని అనుగ్రహించారు

మానవుల (ప్రారబ్ద కర్మలు రెండు రకాలుగా వుంటాయి కొన్ని తపోశక్తిచే కాళన చేసుకోగలిగినవి, మరికొన్ని తప్పనిసరిగా ఆయా వ్యక్తులు అనుభవించి తీరవలసినవి ఎవరి కర్మలు ఏ రకమైన వన్న విషయము ఒక్క సద్గురువులకే తెలుస్తుంది మనము అజ్ఞానంతో మన బాధలు సంపూర్ణంగా స్వామి నివారించలేదని వాపోతాము అలా తప్పనిసరిగా అనుభవించవలసిన కర్మలుగూడ నిరంతర భగవన్నామస్మరణ వలన తగ్గించబడుతాయని పెద్దలు చెబుతారు అందుకే సద్గురువులు తప్పనిసరిగా అనుభవించవలసిన కర్మలను మరొక జన్మకు వాయిదా వేయకుండా ఈ జన్మలోనే అనుభవిస్తారు ఈ విషయము శ్రీస్వామివారే స్పష్టపరిచారు

దాచూరి వాస్తవ్యులయిన కస్తూరి అంకయ్యగారు యిలా చెప్పారు శ్రీస్వామివారికి మోకాళ్ళు పట్టుకొని వంగడము లేదు ఎందరు బ్రతిమాలినా వైద్యం చేయించుకోరు “ఏ వైద్యం చేస్తే ఆ కాళ్ళు బాగవుతాయో ఆ వైద్యం స్వామివారే నేనడగకనే నాకు చెప్పాలి ఆ వైద్యం నేను చేసి శ్రీస్వామివారికి కాళ్ళుబాగుచేసి రావాల' అనుకున్నాడు 'పై కార్యం నెరవేరిందాకా శ్రీస్వామివారి సన్నిదిలో ఉండాలని తలచి అంకయ్యగారు గొలగమూడి వచ్చారు ఆరోజు అందరూ భజన చేస్తూవుంటే ఆయన శ్రీస్వామివారి ఎదురుగా కూర్చున్నారు అంకయ్య మౌనంగా పై కోరిక స్మరిస్తూ వున్నారు

సర్మజ్ఞమూర్తియైన శ్రీస్వామి ఇలా అన్నారు '“ఇతనికెందుకయ్యా! లెక్క తగ్గిపోతుంది ఆమాయన్నే కూర్చుంటే?' భజనకు వెళ్ళివచ్చి మరలా రాత్రి 2 30గంటల సమయంలో స్వామి ఎదుట కూర్చున్నాడు అదేకోరిక అతని మనసులో మెదులుతూ ఉంది “అట్టా అడగకూడదయ్యా”' అన్నారు శ్రీస్వామివారు. అంకయ్య అట్టా వీలుపడదు చెప్పవలసినదే అనేభావము చూపిస్తూ సైగచేసినట్ట్లు తల ఊపారు. వెంటనే స్వామి కంరం ఉచ్చస్థాయిలో గట్టిగా పలికింది. 'అభ్లైతే మరలా రావాలయ్యా! తప్పు, అట్లా అడగకూడదు”.

35

ఇందుకూరుపేటలో ఆత్మకూరు వెంకయ్యగారింటికి ఒకప్పుడు శ్రీస్వామివారు వెళ్ళారు. శ్రీస్వామివారు వెంకయ్యగారి గంభిరమైన ఎద్దులను చూచి “అయ్యా! దీనికి కాలు గండము వుంది.' అన్నారు. కాని నివారణోపాయముమి చెప్పలేదు కొన్నిదోజులకు చదునైన రోడ్డున బండిలాగుతూనే ఎద్దుకాలు “కిటక్‌ అని శబ్దమైంది". ఎద్దు కుంటనారంబించిది. ఎన్ని వైద్యములు చేసినా నయముకాలేదు. కొంతకాలానికి దాన్నమ్మేశారు. సోమశిల ప్రాజెక్సకు యిక పది సంవత్సరాలకు శంకుస్థాపన జరుగుతున్నదనగా దాని నిర్మాణము గురించి శ్రీస్వామివారు ఇలా చెప్పారు ఒకనాడు శ్రీస్వామివారు ఒంటరిగా ఎక్కడికో వెళ్ళివస్తే ఎక్కడికి వెళ్ళారు స్వామీ' అంటే “అక్కడాక దేవస్థానము కట్టబోతారు, దానిని గుర్తుబెట్టి వచ్చా' నన్నారు ఒక స్థలం చూపి, అదేనేడు సోమశిల (ప్రాజెక్టు దగ్గర నిర్మించబడ్డ పెంచలస్వామి ఆలయం పాలకొండ సుబ్బారెడ్డితో (గోపారం) శ్రీస్వామివారు ఒకనాడు “అయ్యా! సముద్రం పొల్గుకొస్తుంది. నీవు యిచ్చట వుండకూడదు వెంటనే ఇంటికి వెళ్ళిపామ్మన్నారు. వారు అలాగే శ్రీస్వామివారి ఆజ్ఞ మేరకు ఇంటికి వెళ్లారు. ఇల్లు వదిలి చాలా కాలంగా శ్రీస్వామివారి సేవలో వున్నారని ఇంట్లో గ్రహించి సుబ్బారెడ్డిగార్ని తీసికెళ్ళాలని వారి అన్నలు వస్తున్నారని సాయం కాలం తెలిసింది కానీ ఇద్దరూజఒకరినాకరు కలుసుకోకుండానే వెళ్ళారు. సంసార సాగరమే ఎక్కువ ప్రమాదకరమైన సముద్రమని, మామూలుగా సముద్రమనబడేది నిజానికి పాపహరమైనదేనని వారి భావం. ఒకనాడు కొమరగిరి రమణయ్య, సుబ్బారెడ్డి, స్వామి గుండానికి కట్టెలు కొట్టేందుకు పోతున్నారు.రాత్రివేళ లాంతరు తీసుకపామ్మని 3,4 సార్లు మరీ మరీ చెప్పారు శ్రీస్వామివారు. శ్రీస్వామివారు చెప్పారు కనుక వారు లాంతరు తీసుకొని వెళ్ళారు ఒక చెట్టు నీడన పెద్ద నాగుపాము చుట్టవేసుకొని పడుకొని వుంది. లాంతరు వెలుతురు చూచి చెట్టులోనికి పోయింది స్వామి మనపై కరుణించి కాపాడాలని చూచినా మనకు వారి మాటపై విశ్వాసము లేనప్పుడు వారి ఆజ్ఞమేరకు తు.చ తప్పక నడుకుకోలేనప్పుడు 36

మన ఆపదలు మనకు తప్పవు. సద్గురువు లెన్నడూ పరాచికాలాడరని, ఏబలమైన కారణం లేకుండా వారు మనలనేమీ ఆదేశించరని గుర్తుంచుకొని వారు చెప్పినట్లు చేసిన భక్తులు ఎంతగానో సుఖపడుతారు సద్గురు సేవలో యిష్టా యిష్టాలు త్యజించడమే నిజమైన త్యాగము, సాధన!

చలమానాయుడు అనే ఒక భక్తుణ్జి శ్రీస్వామివారు ఒకసారి 'అయ్యా! ఎక్కడికీ పోకుండా నా దగ్గరవుండు' అని ఆదేశించారు.తన అలవాటు ప్రకారం తన స్నేహితుని ఇంటికి వెళ్ళాడు ఆయన పూర్తి నిషాలో వుండి యితనిచెంప మీద ఒక్క చరువు చరవడంతో చలమానాయుడు క్రింద పడ్డాడు రెండు పండ్లూ ఊడిపోయాయి మెడ కూడా వాచింది. శ్రీస్వామీవారి ఆజ్జలోని లోతు అతనికి అప్పుడర్హమైంది.

తిరుపతి కాపురస్తుడు బండి వెంకట మునిరెడ్డిగారు నియమం తప్పకుండా ప్రతి పౌర్ణమికి నారాయణ వనము వెళ్ళి సారకాయల స్వామివారిని దర్శించేవారు “మహాత్మా మిమ్ములను భౌతిక శరీరంతో వుండగా దర్శించలేక పోయాను మీలాంటి సజీవులైన మహాత్ముల దర్శనము ప్రసాదించవలసినది' అని తరుచుగా ప్రార్థించేవారు

వీరొకప్పుడు పనిమీద ఇనుకుర్తి వచ్చి స్వామివారిని గూర్చి విని ఆ మరునాడే గొలగముడికి వచ్చి శ్రీస్వామివారిని దర్శించారు

అప్పుడు ఆ ప్రధమ దర్శనంతోనే శ్రీస్వామివారు ఇతనికి ఒకచీటి వ్రాసి యిచ్చి అందులో “21వ దినమున దొమ్మి (రైటింగు) జరుగుతుంది అదేమి చెయ్యదులే' అని వ్రాయించారు నిజంగానే 21వ రోజుకు పాలములో తగదా వచ్చి కూనీలు జరిగేతంట పరిస్థితి ఏర్పడింది కాని స్వామి కృపవలన రెడ్డిగారికి కొండంత ఓర్చు కలిగి తనను ఎంత దూషించినను మారు మాట్లాడలేదు సరిగ్గా 21వ రోజు అయ్యి వుండడంతో స్వామిపై భక్తిశ్రద్ధలేర్చడి తిరుపతి నుండి ఎంతో శ్రద్ధతో వచ్చి స్వామి సమాధిని దర్శిస్తూ ఉండేవారు

“స్వామి! మనందరికి నూతన వస్త్రములు తెచ్చారు వెంకట మునిరెడ్డిఅని

37

సేవకులు చెబితే “అయ్యా! ఆయనకు ఎన్నో కష్టాలు తీరిపోతుండ్లా. అన్నారు శ్రీస్వామివారు

సంగం వాస్తవ్యులు పల్లంరెడ్డి కృష్ణారెడ్డి ఒకసారి చేలో వరిసాగుచేసారు చాలా బాగా పెరిగింది కాని వెన్ను తీసే సమయానికి నీళ్ళు చాలక అంతా తాలుపోయింది. 30 పుట్టు అవుతాయని అంచనా వేసారు కాని తాలుపోయేటప్పటికి రెండు పుట్లు అయితే కష్టమని అంచనావేసారు. కనీసం 10 పుట్టు పండకుంటే ఖర్చులుకూడా రావని, పదిపుట్టు పండితే శ్రీస్వామివారికి రూ॥ 100/- సమర్పించుకుంటానని మొక్కుకున్నాడు. సగం చేను పనగట్టి కుప్పవేసి కుప్పమీద మంచమేసి పడుకున్నాడు బ్రహ్మ ప్రళయంగా గాలివాన వచ్చేటట్లయి గాలికి రెడ్డిగారి మంచంతో సహా క్రింద పడ్డాడు స్వామివారి కృపవలన గాలివాన రాలేదు తను (యమొక్కుకున్నట్టు పదిపుట్లు పండింది రూ॥ 100/- లు తీసుకొని స్వామి దర్శనం కోసం వచ్చాడు కాని దారి ఖర్చులవల్ల రూ॥30/- లు ఖర్చయి రూ॥ 70/- మాత్రమే స్వామివారికి సమర్పించదలచి ఎవరికి చెప్పకుండా ఆ పైకం శ్రీస్వామివారి చాపకింద పెట్టారు ' అనుకున్నదంత ఇవ్వలేదు ఇంకా రూ॥ 30/- లు ఇవ్వాలి ఇవికూడా వద్దు, తీయమను' అన్నారు. శ్రీస్వామివారి ప్రక్కనున్న ఒకరు 'ఖర్చులకు కూడా లేవట తరువాత ఇస్తాడు స్వామీ" అంటే 'ఆయన యివ్వడు, ఆ బాకీ నువ్వు ఒప్పుకో" అన్నారు శ్రీస్వామివారు ఆయన ఒప్పుకొన్న తరువాత శ్రీస్వామివారు రూ॥ 70/- లు అంగీకరించారు కానీ శ్రీస్వామివారు చెప్పినట్లు క్రిష్టారెడ్డిగాని, ఆయన స్నేహితుడు కాని శ్రీస్వామివారికి ఆ రూ॥ 30/- లు యివ్వలేదు

ప్రస్తుతం కలిచేడులో టీచర్లుగా వున్న అత్యుత నీలకంరరాజుగారు వీరి భార్య నాగభాసురాదేవిగారు ఇలా చెప్పారు

నీలకంరరాజుగారు చీరాలలోను, ఆయన భార్య కలిచేడులోను ఉద్యోగం చేసేవారు. రాజుగారికి కలిచేడులో ఉద్యోగం దొరికితే ఇద్దరు ఒకేచోట ఉండవచ్చునని స్వామివారినడిగారు మూడు నెలలలోపు కలిచేడులోనే వస్తుందని చెప్పారు కలిచేడులో

38

అదే ఉద్యోగంలో వున్న పి.ఇ.టి. సాబ్టాన్‌ అచ్చటినుండి బదళలియై వేరొక ఊరికి పోవాలన్న ఆలోచన లేదు. కనుక రాజుగారికి కలిచేడులో ఉద్యోగం రాదనుకున్నారు. కానీ కొన్ని కారణాలవల్ల సాబ్బాన్‌గారు రాజీనామా చేసి షోవడం రాజుగారికి ఆ స్థానంలో స్వామివారు చెప్పినట్లు ఉద్యోగం రావడం జరిగింది. వీరిబిడ్డ పద్మజకు ఎప్పుడూ ఫిట్స్‌ వచ్చేవి. శ్రీస్వామివారినడిగికే 9 సం॥ ల వయస్సులో పోతుందన్నారు. అక్షరాల అలాగే జరిగింది.

షాంగూరు వాస్తవ్యులు పి. దశరధరామయ్యగారు స్కూల్లో చదువుకొనే రోజులనుండి స్వామివారిని దర్శిస్తున్నారు. ఆరోజుల్లో శ్రీస్వామివారు వీరిని 'సబ్‌ ఇన్‌స్పెక్టర్‌ అవుతావులే' అని ఆశీర్వదించారు. అదేవిధంగా కొంతకాలానికి వీరు సైన్యంలో చేరి కాశ్మీరులో కాకీ గుడ్డలు ధరించి ప్రభుత్వ ఉద్యోగం చేసారు.

ఒకసారి నెల్లూరు తహసిల్దారు గొలగమూడి వచ్చి “స్వామీ! మీరు మహాత్ములని అందరూ అంటారు. నాకు ఏదైనా మీ మహాత్మ్యం చూపించండి" అని పదే పదే (ప్రార్ధించాడు. చాలా సేపు మౌనం వహించి చివరకు, ఈయనకు మధ్యాహ్నం అన్నం లేదు" అని వ్రాసి యివ్వమన్నారు. అందరూ తహసిల్దారుకు అన్నం లేకపోవడ మేమిటని అనుకున్నారు. ఆయన ఇంటికి వెళ్ళేసరికి వారి భార్యకు కడుపునొప్పి అని, అసుపత్రికి వెళ్ళిందనీ, తలుపుతాళం వేసివుందని తెలిసింది. ఆమె ఏ ఆసుపత్రికి వెళ్ళినదీ తెలియక సాయంకాలం మూడు గంటల వరకూ ఆయన వెతుకుతున్నారు. అప్పుడు అన్నం దొరకక టిఫిన్‌ చేసి, టీ త్రాగవలసి వచ్చింది.! ఆ మరునాడు ఆ తహసిల్దారు వచ్చి శ్రీస్వామివారి మహత్మ్యం తనకు బాగా అనుభవమైందని సాష్టాంగ పడ్డారు. మహాత్ములను పరీక్షించడం ఎన్నో యిబ్బందులకు కారణమవుతుంది.

ఒక నాడొక దంపతుల జంట వచ్చి, టెంకాయ కొట్టి శ్రీస్వామివారి గుండమునకు సమర్పించి వెళ్ళారు. తరువాత శ్రీస్వామివారు 'అయ్యా ఆ టెంకాయ చిప్పలు గుండము నుండి తీసి వేయండి. వాటిని కుక్కలుకూడా తినవు అన్నారు. అలాగే సేవకులు తీసివేశారు. శ్రీస్వామివారు చెప్పినట్లే ఆకొబ్బరిచిస్పలను కుక్కలు కూడా ముట్టలేదు.

39

కలల. అవధూత లీల [ఈాకనాలునాల శ్రీస్వావివారి యందు పూర్ణ విశ్వాసము గల్లి వారిని నిత్యము భక్తితో స్మరించేవారు, తమ కష్టాలను గూర్చి వారికి విన్నవించ నక్కరలేదు. ఆ సర్వజ్ఞమూర్తికి తెలియని దేమున్నది. అవసరమైనప్పుడు తమ బిడ్డలకేది చేయాలో వారికి తెలుసు మన అభ్యర్థన లేకుండానే వారు మన బాధలకు నివారణోపాయం సూచించి, ఆ బాధలు తొలగించిన సన్నివేశాలు కోకొల్లలు ఉదా.- ఒకప్పుడు శ్రీస్వామివారు శ్రీరామయ్యకు జాబు వ్రాయించారు. అందులో “అవుల లక్ష్మినరుసు ఇంటికి ఎదురుగా వున్న శ్రీరామయ్యగారి ఇంటి ఆవరణలో వుండే పీనుగుల పాతర ఎత్తి వేసుకోవాలి” అని వ్రాయించారు వారచ్చట త్రవ్వి చూస్తే, నిజంగానే ఎముకలు, బాగ్గులు బోలెడున్నవి. అవి త్రవ్వి తీసివేశాక వారింట్లో అప్పటి వరకు తాండవించిన అనారోగ్యము, మనస్పర్ధలు మొదలగు బాధలుపోయి శాంతి లభించింది. భక్త సంరక్షణే తన పరమ కర్తవ్యంగా తలచిన శ్రీస్వామివారు నిర్నిద్రులై అహర్షిశలు ఏమరుపాటులేక భక్త పాలన చేయుచున్నారు. మనకు రానున్న కష్టాలను తప్పించుకొనే మార్గం సూచించడమేగాక, ఆ సూచనలు మనం పాటించేటట్ట్లు మరలా మరలా మనను కన్నతల్లి కంటే ఎక్కువ గ్రేమతో హెచ్చరించేవారు వారా సూచనలు పాటించడంలో అడ్డంకులు వస్తే తిరిగి వారే వాటిని తీర్చవలసి వచ్చేది. ఉదా.- ఇనుకుర్తి వాస్తవ్యులు కారి రామస్వామిగారికి ముక్కుల, నోట రక్తము పడేది డాక్టర్ల వల్ల నయము కాలేదు స్వామి దగ్గరకు వచ్చాడు “ రేపు లేదు యెల్లుండికి పోతుంది. 44 రోజులలో గండం వుంది పోతుంది 72 సంవత్సరాల, రెండు నెలల ఆయస్సు తిరుపతి, కంచి, తిరువళ్ళూరు పోయి ప్రతి చోట స్నానం చేసి, టెంకాయ కొట్టి, నిద్రచేసి రావాలి” అని శ్రీస్వామివారు చీటి వ్రాయించి యిచ్చారు. శ్రీస్వామివారు చెప్పినబ్లై రెండవరోజుకు నోటినుంచి రక్తం పడడం నిలిచిపోయింది. అప్పుడప్పుడూ శ్రీస్వామివారి దర్శనం చేసుకొనేవారు. కానీ తిరుపతి, తిరవళ్ళూరు, కంచికి యాత్ర పోవటం మరచిపోయాడు శ్రీస్వామివారు తలుపూరులో 40

వుండగా వారిని దర్శిస్తే వెంటనే ఎవరివద్దన్నా అప్పుతీసుకోనైనా (డబ్బులు లేకుంటే) యాత్ర పొమ్మన్నారు అలాగే అప్పు తీసుకుని ఇంటికెళ్ళకుండానే యాత్ర వెళ్ళాడు.తిరిగి వచ్చాక కనుమూరు మస్తానయ్య దర్గాను దర్శించడానికి వెళ్ళాడు. దర్గా వెనుకనున్న మెట్లవద్ద పెద్ద నాగుపాము హరాత్తుగా అడ్డగించింది. భయంతో కళ్ళు మూసుకొని స్వామిని ప్రార్ధించాడు కళ్ళుకెరిచేలోవల పాము వెళ్లిపోయింది మరురోజు స్వామి దగ్గరకొచ్చి నమస్కరించిన వెంటనే “నిన్నటితో నీ 44 రోజులగండం పోయిందిగదా అన్నారు శ్రీస్వామివారు ఈ విధంగా తన(ప్రేమను భక్తుల కెరుక పరచి వారి భక్తి విశ్వాసాలను పెంపాందజేసేవారు

ఒకరోజు శ్రీస్వామివారు అకస్మాత్తుగా నెల్లూరునుండి నరసింహుల కొండకు పోవాలి- బస్సెక్కమని తనసేవకులతోచెప్పారు చేతిలోచార్జీలకు పైసా లేదు. శ్రీస్వామి వారికి చెపితే “ముందు మీరు ఎక్కండి, డబ్బు వస్తుంది " అన్నారు అనుమానంతోనే వారు బస్సెక్కి కూర్చున్నారు. బస్సు కదులుతుండగా వెంకట్రావు గారు సైకిలు మ్‌ద ఆమార్గాన పోతూ వీరిని బస్సులో చూచి మాట్లాడి యాభైరూపాయలిచ్చి వెళ్ళారు.

మోపూరు దశయ్యకు, ప్రక్కంటి వారికి మధ్య వున్న ప్రహరీ గోడపడిపోయ, నేల చదరమై ఎవరి గోడ ఎంత వరకు అన్నది తెలియక పేచీవచ్చింది ఇరువురూ శ్రీస్వామి వారిని తీసుకువెళ్ళి వారిద్దరి మధ్య హద్దుచెప్పమన్నారు శ్రీస్వామివారు “అబ్బో! మునగచెట్టుకు కాకర చెట్టుకు తగవులాట వచ్చిందే” అన్నారు. ఆ మాటలకర్ధం ఎవరికీ తెలియలేదు శ్రీస్వామివారు నేలపై ఒకచోట తన కాలితో గీతగీస్తూ, “ఇద్దరికీ యిదిహద్దు, నీవు ఆవతల, అయన యివతల వుండండి” అని ఆజ్ఞాపించారు. పూర్వముప్రహరీ గోడ వున్న చోటే శ్రీప్వామివారు హద్దు చూపుతూ కాలితో గీయడం అందరినీ ఆశ్చర్య పరిచింది అదీగాక ఒకరిదొడ్డో మునగచెట్టు, మరొకరి దొడ్లో కాకర చెట్టు వుండటం, దాన్నే శ్రీప్వామివారు" మునగ చెట్టుకు, కాకరచెట్టుకు తగవులాట' అని ప్రస్తావిచడమేతమాషా

ఒక రోజు శ్రీస్వామివారు కోడూరు వెంకమ్మగారింటికి వేంచేసియున్నారు. అందరూ

త్తే

అలలాఅల. టవధూత లీల] 2లాలాలిక భోంచేశాక శ్రీస్వామివారు ఆహారం స్వీకరించడం అలవాటు. ఆనాడు కూడా అలాగే శ్రీస్వామివారిని భోజనానికి లేవమని ప్రార్ధించింది. 'నలభై మంది అన్నానికొస్తుంటే, ఏందీ పిచ్చామె యిట్టా నిలుచుని వుంది పోమ్మా పిచ్చామే! అన్నానికి చూడమ్మా! అన్నారు శ్రీస్వామివారు. ఆమె ప్రక్కకు వెళ్ళింది. పది నిమిషాలలో నిజంగానే నలబై మంది వచ్చారు. వారికి అప్పటికప్పుడు అన్నం వండి, మిరపకాయలు కాల్చి, పచ్చిపులుసు నలిపి అన్నం వడ్డించారు. మహాత్ములు ఎప్పుడు కూడా యిలా చేయమని ఎవరినీ నిర్భందించరు. చాలా సూక్ష్మంగా సలహా యిస్తారు. ఆ సలహాను మనం పాటిస్తే ఎంతో మేలు పొందుతాము. లేకుంటే చాలా కష్టనష్టముల ఎదుర్శొన వలసి వస్తుందని యీ క్రింది సన్నివేశం బుజువు చేస్తుంది. ఒకరోజు శ్రీస్వామివారి సేవకులు మహిమలూరులో ఒకరి దగ్గర అన్నం వండుకునే ఒక చిన్న పాత్ర తెచ్చుకున్నారు. సాయంత్రము దానిని యిచ్చి వచ్చుటకు మూడు మైళ్ళ దూరంలోని గ్రామానికి జయరామరాజు బయలుదేరాడు శ్రీస్వామివారు “ఇప్పుడు వద్దు రేపు ప్రాద్దునపో' అన్నారు. ప్రొద్దు లేదని కాబోలు శ్రీస్వామివారలా చెపుతున్నారు. త్వరగా వెళ్ళి రాగలని బయలుదేరాడు జయరామరాజు. అతడిని దారిలో ఒక కోడెత్రాచు తోకపై నిలబడి బుసలు కొట్టుచు అడ్డగించింది. ఒకటిన్నరగంట ఎటుపాతే ఆ వైపు వచ్చేది. తాను నిలబడితే అదీ నిలబడేది. చివరకు పశ్చాత్తాపము చెందుచూ “స్వామీ! మీరు చెప్పిన మాట విననందుకు నాకు ప్రాణహాని కల్లింది.' అని చెంపలేసుకొని అతడు గురువును ప్రార్ధించాడు వెంటనే ఆ పాము పడగ దించి చెట్టలోనికి వెళ్ళిపోయింది పాలకొండ సుబ్బారెడ్డి (గోపారం) శ్రీ స్వామివారిని సమీప మందలి ఏటికి స్నానానికి తీసుకు వెళ్ళారు. ప్రతిరోజూ వచ్చేటప్పుడు త్రోవలో రైతులు పనికిరాక పారేసిన నువ్వు చెత్త ఒక మోపుగా కట్టి యాయనను తెమ్మనేవారు, కొన్నాళ్ళకు అచ్చట నువ్వు చెత్తంతా ఖాళీ అయింది. వెంకమ్మగారి ఇల్లంతా చెత్త మోపులతో నిండిపోయింది. 'ఈ చెత్తంతా త్త

ఎందుకు స్వామీ?" అంటే, అయ్యో, నెల నాళ్ళకు వాన వెల్లువలు పెట్టుతుంది గదయ్యా?' అన్నారు. అదేవిధంగా ఒకనెలకు ముసురుపట్టి వర్షములు కురిసినవి భూమిపై మొద్దులు వేసివాటిపైన చెత్తవేసి దానినే తమ నిరంతరాగ్ని హోత్రంగా కాల్చేవారు వర్షపు నీళ్ళు క్రింద పారుతుండేవి పైన వేసిన కప్పువల్ల మంట ఆరేది కాదు

ఒకనాడు ఎందరో భక్తులు శ్రీ స్వామివారి చెంతన చేరి సేవ చేస్తూ వారిలీలలు, విని భక్తి విశ్వాసాలతో పులకరిస్తున్న కాలంలోనే మరొక వంక అమెరికన్‌ శాస్త్రజ్ఞులు అంతరిక్ష నౌకలో చంద్ర మండలంపై కాలూని వచ్చారు అదొక పెద్ద ఘనకార్యంగా లోకమంతా చెప్పుకున్నది ఆరోజుల్లోనే ఒకసారి నూతేటి ఆదెయ్య అనే భక్తుడు, “మనుషులు చంద్రమండలం పోయి వచ్చారు' అని ఆశ్చర్యంగా శ్రీస్వామివారికి చెప్పారు వారు 'అదెంతయ్యా! ఒక బ్రిడ్డంతలేదు' అన్నారు శ్రీస్వామి దూరంలోను 'సైజులోను విశ్వాంతరాళంలోని యితర [గగ్రహాలతోను, నెబ్యులాలతోను పోలిస్తే నిజంగా చంద్రమండలం చాలా అల్పమైనదే విశ్వమూర్తియైన శ్రీస్వామివారు అలా అనడంలో ఆశ్చర్యమేముంది?

ఒకరోజు గౌని పెంచలమ్మ శ్రీస్వామివారికి వక్క, ఆకులు సమర్పించింది అచ్చటనున్నవారు “ఇప్పుడు వద్దులే' అని వాటిని ప్రక్కకు నెట్టారు ఆమె నొచ్చుకొని బాధపడుతూ దూరంగా వెళ్ళి పడుకున్నది ఆమె (ప్రేమను గుర్తించిన సర్వజ్ఞమూర్తి వక్క, అకు తెచ్చి పెట్టమని మరలా మరలా ఆమెను చూపించారు సేవకులు 'పెంచలమ్మను సమీపించి “స్వామి నిన్నడిగి ఆకు, వక్క తెమ్మంటున్నారు' అని చెప్ప తీసుకుపోయారు. అది తెలిసి అందరూ ఆశ్యర్యంతో ముగ్దులయ్యారు

ఒకప్పుడు సేవకులు ఉప్మా చేసి శ్రీస్వామి వారికి వడ్డించారు శ్రీస్వామివారు కొద్దిగా తిని మిగిలిన దానిని కొద్దిగా కుక్కకు పెట్టమని నాలుగు రోజులు వరుసగా మల్లిక వెంకయ్య చేతికిచ్చాడు. కానీ శ్రీస్వామివారి ఉచ్చిష్టం చిక్కిందేచాలని వెంకయ్య కుక్కకు పెట్టకుండా చాటుకుపోయి మొత్తం తినేశాడు అంతేకాక

త్తం

త్రిస్వామివారు ఆవిషయం గుర్తించలెదని తనను వారించలేదని అతడెంతగానో పొంగిపోయాడు. 5వ రోజు శ్రీస్వామివారు “కుక్కను మించిన రెండుకాళ్ళ కుక్క కాజేస్తుంది.!” అంటూ వెంకయ్య చేతికివ్వకుండా ఉప్మాను గుండంలో పడేశారు. , వెంకయ్య హతాశుడై చెంపలేనుకున్నాడు పాలకొండ సుబ్బారెడ్డిగారు మడపల్లెలో కోడెను కొని పట్టుకొస్తుంటే దారిలో అడి. బెదిరి తప్పించుకు పోయింది ఇరువై అయిదు రోజులు వెతికారు కాని దొరకలేదు. చివరికతడు శ్రీస్వామివారిని దర్శించి కోడెను గూర్చి అడిగితే 'వెదకవద్దు, అదే వస్తుంది అన్నారు. అట్లాగే తానింటికి వెళ్ళేసరికి కోడె ఎక్కడుండేది తెలిసి వారి మనుషులు తోలుకొచ్చి వున్నారు శ్రీసాయి చరిత్రలో చాంద్‌ పాటిల్‌కు యెంత వెతికినా కనపడని తన గుజ్జపు జాడను శ్రీసాయి అతనికి సులువుగా సూచించారు. మరోసారి శ్రీస్వామివారు పాలకొండ సుబ్బారెడ్డిగారికి భూస్థితి యేర్చడుతుందని చీటి వ్రాయించారు. కొన్నాళ్ళ తరువాత రెడ్డిగారికి బంజరు భూమి పట్టాయిచ్చారు. కుట్ర వలన ఒక కరణం ఆ పట్టాను రద్దుచేశాడు. ఎలాగైతేనేం చివరకు రెడ్డిగారికి పట్టా ఖాయమైంది. ఫలితంగా కరణం వుద్యోగం పూడింది. శ్రీస్వామివారి మాటే నిజమైంది.

1978-1979 ప్రాంతంలో శ్రీస్వామివారు తలుపూరులో విడిది చేసియున్నారు. నెల్లూరు దొడ్డ సుబ్బారెడ్డిగారి దగ్గర బంధువుల ఐదు సంవత్సరముల వయస్సు గల చిన్నబిడ్డ నోట రక్తం కక్కుతూ చాలా బాధలో ఉన్నది. ఎంతో మంది డాక్టర్లు ప్రయత్నించి విఫలమైనారు. చివరకు శ్రీస్వామివారి మహిమవిని ఆ బిడ్డను తీసుకు వచ్చారు. బిడ్డను కంరం నుండి క్రింది పాదముల వరకు చేతిలో మృదువుగా వత్తినట్ట్లుసర దీశారు శ్రీస్వామివారు బిడ్డకు సంపూర్ణ ఆరోగ్యం కల్గింది. అందువల్ల మరుసటి వారం వారు దక్షిణగ రూ. 250/- సమర్చించబోయారు. ఎంతసేపు అర్జించినాగానీ శ్రీస్వామివారు స్వీకరించలేదు. చివరకు “నాలుగు నెలల తరువాత ఇవ్వండి తీసుకుంటాను” అన్నారు. సరిగ్గా నాలుగు నెలలకు వారిబిడ్డ మరణించటం

తడ

గమనార్హం. కనుక వారు మరలా వచ్చి దక్షణ సమర్పించే ప్రసక్తేలేక పోయింది దీనినే శ్రీస్వామివారు ముందుగా సూచించారు.

శ్రీస్వామివారిని సంపూర్ణ విశ్వాసంతో శరణు వేడిన వారి సంపూర్ణ బాధ్యత శ్రీస్వామివారే తీసుకుంటారు. ఐతే హృదయంలో వెంట్రుకవాసి తేడా లేకుండా మన ప్రాణాలు వారి చేతుల్లో పెట్టి నిశ్చింతగా ఉండగలగడమే అందులో రహస్యము సద్గురువుకు వగ్గాలప్పచెప్పాక చింతకు తావేలేదని సాయినాధుడు చెప్పిన మాట మనం ఇచ్చట గుర్తుంచుకోవలసి యుండును

ఒకసారి 3. బుజ్జయ్యకు డబ్బులు అవసరమయ్యాయి తన గొట్టెలను కసాయికి అమ్మెయ్యాలనుకున్నాడు నాటి రాత్రి శ్రీస్వామివారు స్వప్నంలో కన్పించి “గొజ్జెలను కసాయివానికి అమ్మడం ఎంత పాపం? ఏమి సంగతి? అని పలికారు అతనికి వెంటనే మెలుకువ వచ్చింది. శ్రీస్వామి చెప్పింది నిజమే గానీ తనకు డబ్బు అవసరము ఎలా తీరాలి? శ్రిస్వామియే శరణ్యం అని నెల్లూరు తోలుకుపోయారు. కసాయి దగ్గర నిలబెట్టితే అనేక మంది చూచి వెళ్ళారు కాని ఒక్కరు కూడా కొనలేదు కొంతసేపటికి 'ప్రక్కవూరివారు వచ్చి'మేము మేపుకుంటాము' ధర తగ్గించి ఇవ్వమన్నారు వెంటనే బుజ్జ్ఞన్న అంగీకరించి అమ్మెశారు ఆ విధంగా శ్రీస్వామివారు వాటిని కసాయి బారి నుండి రక్షించారు తనను శరణుపొందిన భక్తులను పాపభారం నుండి విముక్తి చేశారు

ఒకప్పుడు శ్రీస్వామివారు సముద్ర స్నానానికి మైపాడు దెళ్ళారు బుజ్జ్ఞయ్యకు రెండు గంటల తరువాత ఆ సంగతి తెలిసి, శ్రీ స్వామివారిని కలుసుకోవచ్చని మైపాడు వెళ్ళాడు శ్రీస్వామివారు స్నానం చేసి గట్టున కూర్చున్నారు ఎన్నిమార్లు ఇంటికి పోదామని సేవకులు పిలిచినప్పటికీ ఆయన కదలలేదు. బుజ్జయ్యవచ్చి వారిని కలుసుకొని స్నానం చేశాక వెంటనే లేచి వచ్చారు వారు వచ్చే సంగతి తెలిసే శ్రీస్వామివారు కదల్లేదని అప్పుడు భక్తులకు తెలిసింది

45

లల అనధూత లీల తజ

దాచూరు వాస్తవ్యులు కస్తూరి అంకయ్య తన మనవడికి ఏమి పేరు పెట్టమంటాగని శ్రీస్వామివారినడిగితే “అయ్యా ఈయన పూర్వజన్మలో సుబ్బన్న అనే పేరుగల వర్తకుడు. అదే పేరు పెట్టమని చెప్పి ఆ బిడ్డకు ఆశీర్వాద చీటీ వ్రాస్తూ రెండున్నర సంవత్సరముల వయసులో నీటి గండమని వీరరాఘవస్వామి ఆ గండం తీసివేస్తారని వాయించి ఇచ్చారు

మూడున్నర సంవత్సరముల వయసుగల వాళ్ళ అన్న బాలాజీ మరియు సుబ్బన్నలు కలసి వీరింటి సమీపంలో ఉండే దిగుడుబావిలో నీరు త్రాగుటకు తమాషాగా పోయారు నీరు త్రాగుతూ కాలుజారి సుబ్బన్న నీళ్లలోకి పోయాడు. బాలాజీ కేకలు పెడుతూ బావి నుండి పరుగెత్తాడు ఇంటిలోని వారి తండ్రి పరుగున వచ్చి మొలలోతు నీళ్లలో మునిగిపోకుండా నీటిపై తేలుతున్న బిడ్డను తీసుకురావడంతో అతడికి గుడ్డలన్నీ తడిశాయి అంతలోతు నీళ్ళలో పడినప్పటికి గుక్కెడు నీరుకూడా తాగకుండా నీటిపైన బిడ్డ యెలా ఉండగలిగాడు అనేది ఊరందరికి ఆఅశ్చర్యమైంది. ఒకరోజు శ్రీవెంకయ్యస్వామివారు వ్రాయించిన చీటీ చూస్తే సరిగ్గా ఆనాటికి ఆ గడువు పూర్తయింది.

'పెరంకొండ నుంచి వచ్చిన నాయుడుగారు యిలా చెప్పారు శ్రీస్వామివారు, మరికొందరు భక్తులు పంచలింగాల కోనకు పోయి విశ్రాంతి కొరకు ఒకచోట కూర్చుందామని శ్రీస్వామివారిని ఆగమని అర్ధించారు “అబ్బా! యిక్కడ కూర్చోకూడదు, పడకోకూడదు, ప్రమాదం” అని అచ్చట నుండి వచ్చేసారు తిరుగు ప్రయాణంలో చూస్తే అదే ప్రదేశంలో పెద్ద కొండచరియ విరిగిపడి పెద్ద బండలున్నాయట! శ్రీస్వామివారు తెలిపిన ప్రమాదం అప్పుడు అర్ధమైంది ఏ కొండచరియ ఎప్పుడు విరగబడే విషయం గూడా శ్రీస్వామివారికి తెలుసు

ఇటీవల (తుఫాను) సైక్లోనువల్ల దివి తాలూకా అంతా కొట్టుకుపోయిన సమయంలో స్వామివారు మద్రాసు రాష్ట్రంలో మన్నారు కండ్రిగలో ఉన్నారు నెల్లూరు జిల్లాకు తుఫాను (సైక్టోను) ప్రమాదమని రేడియో తెలియపరచింది ఈ విషయం శ్రీ స్వామివారికి

46

చెబికే, 'అయ్యా! మన గుండాలు కాపలా గదా! మనకేం నష్టంలేదులే. కానీ నెల్లూరుకు ఒక సంవత్సరం ఆరునెలల పన్నెండు రోజులకు గాలివాన గండం వుంది అని వ్రాయించారు. అదేవిధముగా ఆ టైములో నెల్లూరుకు నష్టం జరగలేదు.

(త్రిమూర్త్యాత్మకుడైన సద్గురుని ఆజ్ఞలకు దేవతలు కూడా కట్టుబడి ఉంటారనే సత్యం ఈ క్రింది సంఘటన నిరూపిస్తుంది.

ఇనుకుర్తి వాస్తవ్యులు కారి రామస్వామి వారి కుమార్తెకు ఏదో శక్తిపూని పూజచేస్తూ మన స్వాధీనం లేకుండా ఉండేది. వీరి యింట్లో పుట్టలు మొలిచాయి. కసుమూరు మస్తానయ్య దర్గా దగ్గర, అనాసముద్రంపేట దగ్గర, నాగూరు నాగపట్నం దర్గావద్ద ఐదు సంవత్సరాలు ప్రదక్షిణలు చేశారు.. ఫలితంలేదు. శ్రీస్వామివారి దగ్గరకు వచ్చారు. అప్పుడాయన “జాన్నవాడ కామాక్షమ్మ ఈమె వంటిమీదకు వస్తూన్నది” అని తెలిపినారు. ఆదేవి ఈమె ఒంటి మీదకు వచ్చినపుడు సొటివారికి భూత భవిష్యత్‌ వర్తమానాలు చాలా ఖచ్చితంగా చెప్పేది. చాలామంది వచ్చి చెప్పించుకుంటూ ఉండటంవల్ల ఇల్లంతా రద్దీ అయింది. కొన్నాళ్ళు అయిన తరువాత ఒక్క శుక్రవారం తప్ప తక్కిన రోజులు రాకుండా చీటీ వ్రాయించారు శ్రీస్వామివారు. అదే విధంగా శుక్రవారం రోజు అమ్మణ్ణి పూని ప్రశ్నలు చెప్పేది. ఇప్పుడు కూడా చాలా రద్దీ అయింది. వివాహం కావలసిన అమ్మాయి కనుక ఈ ప్రశ్నలు చెప్పటం చాలా యిబ్బంది అని, కనుక ఎప్పుడూ ఆ దేవి తన కుమార్తె వంటి మీదకు రాకుండా చేయమని

• శ్రీస్వామివారిని ప్రాధేయ పడ్డాడు. ఆయన అలానే వ్రాయించారు. అది మొదలు అ

దేవి ఆమెనావహించలేదు. ఇప్పుడామెకు శ్రీస్వామివార్‌ ఆజ్ఞమేరకు వివాహం చేశారు. బిడ్డలు కూడా కలిగారు. "

కాలాంతరంలో ఎప్పుడో రాబోయే ప్రమాదాలు, ఆపదలు వాటి నివారణోపాయం యీరోజే చెప్పి ఆమాట ద్వారానే వారిని రక్షించేవారు.

పాలకొండ సుబ్బారెడ్డికి శ్రీస్వామివారు ఒక రోజున చీటీ వ్రాసి యిచ్చారు. అందులో “మీ గ్రామస్తులకు ప్రక్క గ్రామస్తులకు పెద్ద తగాదా'వస్తుంది. నీవు పోయి

శ

ఒక్కమాట చెపితే సరిపోతుందయ్యా” అని వ్రాసి యిచ్చారు. “స్వామీ! అంత పెద్ద తగవులాటలో నా మాట వింటారా? నేను చెప్పగలనా?” అంటే “ఇక్కడ నుండి పోతున్నావు గనుక ఒక్క మాటతో సరిపడిపోతుంది” అన్నారు

శ్రీస్వామివారు చెప్పిన గడువు ప్రకారం ప్రాద్దు గ్రుంకాక మసక చీకటిలో రెండు ఊర్ల జనం కత్తులు, కటార్డ్లు తీసుకొని ఊరి వెలుపలికి వచ్చి మోకరించారు. శ్రీస్వామివారు చెప్పిన మాట గుర్తు వచ్చి యీయన వెళ్ళి “ఒకరికి చెప్పవలసిన పెద్దవారు మీరే ఈ విదంగా తలపడితే ఏం బాగుంటుంది” అన్నారు ఆ మాటలో ఏం ప్రభావముందో, నాయకులు తమ పట్టును వదలి వెనుకకు వెళ్ళారు శ్రీస్వామివారి ఆజ్ఞ కదా మరి

వక్కెమ్మగారికి స్వప్పంలో ఒక స్రీ కాటుక భరిణె యిస్తున్నట్టు, యీమె వద్దని నెట్టివేసినట్టు కనిపించింది. అప్పుడా స్రీ నూనె దోసిట్లో పోసుకుని బలవంతంగా వక్కమ్మ నెత్తిన అంటింది తెల్లవారేసరికి నిజంగానే తన తలమీద బొబ్బలు లేచి బాధిస్తున్నాయి శ్రీస్వామివారికి చెపితే “మంచిది గదమ్మా! వక్కమ్మయిక వచ్చేదిలేదే. గుంజలాగా వుండేదే గదా” అన్నారు “నెత్తిన బొబ్బలు వచ్చాయి స్వామీ” అంటే మరలా కూడా “ఇక వచ్చేది లేదు కదయ్యా” అన్నారు శ్రీస్వామివారు.

శ్రీస్వామివారు మహా అద్భుతనటనా సామ్రాట్టు అని చెప్పవచ్చు తన గుట్టు రట్టు కాకుండుటకు వారు మహాద్చ్భుతంగా నటించేవారు “యద్భావం తద్భవతి” అన్నట్లు మరియు స్వామి మాటలలో చెప్పాలంటే “వాళ్ళుండే దాన్ని బట్టీ గదయ్యా మనముండేది ” అన్నట్లే మెలిగేవారు. తమ సమన్యలకు పరిష్కార మార్గము తెల్పమని అర్ధించినవారిలో కొందరికి తన తంబుర మీటి, వేళ్ళు గణించుకొని, అకాళశంలోకి చూచి ఏదేదో భంగిమలు చేసి ఒకటి రెండు మాటలు చెప్పేవారు కానీ కొంత మంది వచ్చీ రాకముందే వాళ్ళడుగకుండానే వారి విషయాలన్నీ విపులంగా చెప్పేవారు. భూత భవిష్కత్‌ వర్తమానాలు కేదీలతో సహా చెప్పేవారు. ఉదాహరణకు:

నూతేటి శ్రీరామయ్య భార్య, వేలూరు గోవిందయ్యగారి బార్య గర్భవతులు.

వ

శ్రీరామయ్య గోవిందయ్యగార్లు తమకు ఏ బిడ్డలు పుట్టతారో శ్రీస్వామివారిని అడగాలని వచ్చారు. వారు వచ్చీ రాకముందే వారేమీ అడగకనే “మీ కిద్దరికి మగపిల్లలే పుట్టుతారు. ఇంక పోండి” అని ఒకే ఒక్కమాట చెప్పి పంపేశారు వారి కలాగే జరిగింది పరమ కరుజణామూర్తియైన శ్రీస్వామివారు వారికామాట చెప్పిన తీరు చాలా చీదరింవుగాను, కోవముగాను ఉందట. ఎందుకలా చీదరించుకోవడం? ఇంతకుముందు వారికిచ్చిన ఎన్నో అనుభవములద్వారా శ్రీస్వామివారిని సరిగా అంచనా వేసుకోబేనివారి దుర్భలస్థితిని చీదరించుకున్నారు. ఏ బిడ్డను కావాలంటే ఆ బిడ్డను ప్రసాదించగల వారి దివ్యస్థితిని గుర్తించలేక ఏ బిడ్డ పుడుతుందని అడగటం ఎంత హీనస్థితి! కొద్ది సంవత్సరాల క్రిందట అమెరికన్‌ శాస్త్రజ్డులు అంతరిక్షంలోకి స్కైలాబ్‌ అనే పరికరాన్ని అంతరిక్ష నౌకలోపంపారు అది కొంతకాలం ఆకాశంలో భూమి చుట్టూ తెరిగింది. దాని జీవితకాలం పూర్తయిందని మన దేశంలో ఎక్కడైనా పడవచ్చని శాస్త్రజ్ఞులు ప్రకటించడం వలన ప్రజలందరూ ఎంతో భయ భాంతులయ్యారు. ఆ సమయంలో ఒక భక్తుడు ఒక రోజు “స్కైలాబ్‌ ఎక్కడ వడుతుంద"” ని శ్రీస్వామివారిని అడిగాడు. అప్పడాయన “అది అక్కడెక్కడో సముద్రంలో పడుతుందిలేయ్యా ... అన్నారు అట్టాగే జరిగింది అది ఎక్కడో పసిఫిక్‌ మహాసముద్రంలో పడింది. గొలగమూడి కరణం సుబ్బారావుగారి కుమారుడు శ్రీస్వామివారి భక్తుడు. అతడు ఇంటర్‌ పరీక్షకు వెళ్తున్నాడు. హాల్‌ టిక్కెట్‌ స్వామి వారికిచ్చి ఆశీర్వదించమన్నాడు “పరీక్షపాసవుతావు” అని ఆశీర్వదించి చీటీ వ్రాయించారు స్వామి. స్వామి కృపవలన పాసవుతానని చాలా సంబర పడ్డాడు కాని ఫలితాలు ప్రకటించినపుడు పేపరులో తన నెంబరు లేదు. చాలా దిగులుపడి అతడి తల్లి స్వామి నడిగింది. “స్వామీ! మీరు పాసవుతాడని చెప్పితిరి, పిల్లవాని నెంబరు పేపరులో లేదే! ఫెయిలయ్యాడే! "అని “లేదమ్మా ఆయన పాసయినాడు” అని శ్రీస్వామివారు నిక్కచ్చిగా చెప్పారు క!

మార్కుల లిస్టు చూస్తే శ్రీస్వామివారు చెప్పినట్లే పాసయి వున్నాడు. శ్రీస్వామివారి మాట అబద్దమెలా అవుతుంది?

1968 లో శ్రీస్వామివారు “శ్రీరామయ్యా! నీకు ఇల్లులేదే!” అన్నారు అది ఎట్లాగా అని శ్రీస్వామివారితో తర్కిస్తే “నీ ఇల్లు అనంతప్ప కొంటుండ్డా” అని చెప్పారు. ఆరొజు శ్రీరామయ్యఅన్నీ వున్న గొప్పరైతు. ప్రక్క ఇంటి అనంతప్ప చాలా పేదవాడు ఇది కేవలం శ్రీస్వామివారి పిచ్చి మాటలను కొన్నాడు శ్రీరా మయ్య. కాని కాలాంతరంలో 1983 నాటికి ఇద్దరి పరిస్థితులు తారుమారైనాయి. అనంతప్ప భాగ్యవంతుడైై శ్రీరామయ్య ఇల్లు అమ్ముతుంటే కొనేశాడు.ఇరవై సంవత్సరముల తరువాత, ఎవరి ఇల్లు ఎవరు కొంటారో ఆ పేర్లను కూడా శ్రీస్వామివారు ఖచ్చితంగా చెప్పారంటే వారు

సర్వజ్ఞమూర్తియని తెలియటం లేదా! సృష్టిలో ప్రతి చిన్న విషయమూ ముందు నిర్ణయం ప్రకారము జరిగి తీరుతుంది. కానీ అనిర్ణయాన్ని ప్రస్తుత మన ప్రయత్నంతో మార్చవచ్చు. అయితే అలా మార్చేందుకు తగు ప్రయత్నం చేసే సంస్కారంగలవారు నూటికొక్కరు కాదుకదా వెయ్యికొక్కరుకూడా ఉండరు వేలమందిలో ఏ ఒక్కరో అలాచేయగలరంటాడు శ్రీకృష్ణపరమాత్మ భగవత్‌గీతలో అయితే సద్గురువులందరికి ఆ నిర్ణయాలు మార్చగల శక్తి ఉంటుంది మనం వారి కృపను పొందితే తప్ప వారానిర్ణయాలను మార్చరు.

దారాపుల్లయ్య బార్య చిన్నమ్మ తన అరవయో్య్యోఏట కంటి ఆపరేషన్‌ చేయించుకున్నది. ఇంకా కన్నునొప్పిగానే యున్నది అపరేషన్‌ ఎలా చేశారో, కన్ను చూపు వస్తుందోలేదోనని భయపడి'స్వామిని ప్రార్ధించింది. స్వామి స్వప్ప దర్శనమిచ్చి “ఏమి భయపడవద్దు. ఆపరేషన్‌ చేసినంత సేపు నేనక్కడే వున్నానుకదా?' అన్నారు స్వామి చెప్పినట్లే కన్ను నొప్పి తగ్గి చక్కగా కనబడుతుంది తన ప్రార్ధన మన్నించి స్వప్ప దర్శనమిచ్చిన ప్రేమమూర్తికి నేనెంతో బుణపడి యున్నానని చెపుతుంది.

నిజమైన భక్తి ప్రేమలకు శ్రీస్వామివారు ఎంత గొప్పగా విలువనిచ్చేవారో క్రింది విషయం వల్ల తెలుస్తుంది. ఒకరోజు _ నేను (రచయిత) నా, ఇంటిలో ఇడ్జీలు

50

తయారు చేయించి స్వామి వారికి తెస్తున్నాను. ఇడ్జీ పెట్టి స్వామివారు వాటిని 'సేవించేంత వరకువిడవకుండా నామజపం చెయ్యాలనిచేస్తూ తెచ్చాను. కాని శ్రీస్వామివారు నేను వచ్చేటప్పటికి బజారు నుండి తెప్పించిన ఇడ్జీని తిన్నారు ఈ విషయం తెలిసినేను చాలా భయపడ్డాను స్వామి సేవకులు నేను తెచ్చిన ఇడ్లీలను స్వామివారికి పెట్టలేదు కారణము అంతకుముందే స్వామివారు ఇడ్లీ తిన్నారు ఈశ్వరమ్మ అనే భక్తురాలు నేను తెచ్చిన ఇడ్డీలను స్వామివారికి నివేదించి కొంచమైన తినమని అర్ధించింది అఆకరుణామయుడు కొంచెమే కాకుండా నేను తెచ్చిన నాలుగు ఇడ్డీలు పూర్తిగా తిన్నారు అప్పుడు నా మనస్సు ఎంతో ఆనందించింది సర్వజ్ఞమూర్తియైన శ్రీస్వామివారు ఈవిధంగానే అనేక మంది భక్తులను సంతృప్తి పరిచేవారు కొందరు భక్తులు వచ్చి క్రీస్వామివారి అనుమతి లేకుండానే వారి మాటలు టేప్‌చేశారు తరువాత టేప్‌ ఆన్‌ చేస్తే ఎలాంటి శబ్దాలు లేవు కోట వాస్తవ్యుడు వెంకట రమణయ్య ఫోటో గ్రాఫరును తీసుకవచ్చి శ్రీస్వామివారికి ఫోటో తీయమన్నాడు ఎన్నిమార్లు ప్రయత్నించినా క్లిక్‌ చేయబోయే సమయానికి శ్రీస్వామివారు కదిలేవారు ఇక ఇట్లాకాదని రమణయ్య “నేను ధ్యానంలో కూర్చుంటాను నీవు రడీగా వుండి స్వామి ఫోజు యిచ్చినప్పుడు ఫోటో తీయి ' అని ఫోటో గ్రాఫరకు చెప్పి ధ్యానంలో కూర్చున్నాడు కొంతసేపటికి ఆ దయామయుడు తన తలను పైకెత్తి పడుకొనే ఫోజు యిచ్చాడు వెంటనే ఫోటో తీశాడు నేడు సమాధి మందిరములో పిడికిళ్ళు బిగించియున్న ఫోటో అదే స్వామివారికి తీసిన ఫోటో లన్నింటిలోకి దీనిలో చాలా ప్రసన్నత, చిరునవ్వు తాండవిస్తున్నాయని ప్రతివారు ప్రశంసిస్తున్నారు నిజమైన (ప్రేమకు స్వామివారు ఎంతో గొప్పగా స్పందిస్తారు కాటంరెడ్డి సుబ్బారెడ్డి, కల్లూరుపల్లి గ్రామం, నెల్లూరు తాలూకా. తన తండ్రిగారైన సుబ్బరామిరెడ్డి గారికి శ్రీస్వామివారితో గల అనుభవాలను యిలా వివరించారు “1966 వ సంవత్సరములో మా తల్లిగారు పో మ్షనస్సు ల న ఖ్‌ జా లం బం గళ్యయింర్న్ను

వికలమై బాధతో వుంటే, స్నేహితులు శ్రీస్వామివారి దర్శనానికి తీసుకొని వచ్చారు. ఆ 'ప్రధమదర్శనంలోనే వారికి ఎట్టీ శాంతి సుఖాలను ప్రసాధించారోగాని, అది మొదలుకొని శ్రీస్వామివారిని మా నాన్న తరచుగా దర్శించేవారు 1969 నుండి ఇంటి బాధ్యతలు నాకు అప్పగించి స్వామి చెంతనే వుండి సేవించనారంభించాడు. నేను అప్పడప్పుడు బియ్యము, డబ్బులు యిచ్చివచ్చే వాడిని. మానాన్న ఒకోజు అగ్నిగుండానికి టెంకాయ కొట్టబోతే “అయ్యా ఆయనకు అంటు కొట్టకూడదు' అని శెలవిచ్చారు. ఆయనకేమీ బోధపడలేదు కొద్దిసేపటికి మా తమ్ముని భార్య చనిపోయిట్టు మా నాన్నకు వార్త అందింది. ఇదే విధంగా మానాన్న ఇంటికి వెళ్ళి పిల్లలను చూచి వస్తానని స్వామివారిని శెలవు కోరాడు. “అయ్యా, ఎట్టా పోయిన వాడివి అట్లాగే రావాలి కంట తడిపెట్ట గూడదు అని శెలవిచ్చారు శ్రీస్వామివారు. మా నాన్న ఇల్లు చేరిన రెండు గంటలకు మా తమ్ముడు చనిపోయాడు కంట తడిపెట్టకూడదు అని శ్రీ స్వామివారు చెప్పిన మాటలకు అర్థము అప్పుడు తెలిసింది. మాతమ్ముడు, మరదలు చనిపోక ముందు, నాకు సంతతి లేదని శ్రీస్వామివారు చెప్పారు. అప్పటికి నాకు పెళ్ళి అయి ఎనిమిది సంవత్సరములు అయినది. ఇంక బిడ్డలు వుట్టే ఆశలేదు. తమ్ముడు,మరదలు చనిపోయాక ఆ చనిపోయిన వాళ్ళిద్దరు మరలా వస్తారు. నాకు సంతానముగా పుట్టుతారు అని శ్రీస్వామివారు చెప్పారు. మొదట చెప్పిన శ్రీస్వామివారి మాటలకు ఇవి పూర్తిగ విరుద్దముగా వుండడంతో నేను శ్రీస్వామివారిని బాగా అవహేళన చేశాను. మా నాన్నగారు శ్రీ స్వామివారి గొప్పతనాన్ని గూర్చి ప్రస్తావన తెచ్చినప్పుడల్లా నాకు ఒళ్ళు కంపరమెత్తి శ్రీస్వామివారిని తక్కువ చేసి మాట్లాడేవాడిని. శ్రీస్వామివారు చెప్పినట్లే నాకు సంతతి కలిగింది. కాని నాకు శ్రీస్వామి వారి యందు విశ్వాసము మాత్రము కలుగలేదు. ఒకరోజు స్వామివారు 'అయ్యా, అడుగో, నీకొడుకు నెత్తిన దబర పెట్టుకొని వస్తున్నాడు. కూలోళ్ళకి చేలోకి అన్నము ఎత్తుకొని పోతున్నాడు'అన్నారు. “ఏడి స్వామి 52

మాకు కనపడటము లేదే అంటే '“అడుగోనయ్యా దబరు నెత్తిన పెట్టుకొని" అని మాత్రమే అన్నారు శ్రీస్వామి వారిమాటలను పరీక్షించదలచి ఆరోజు మానాన్న ఇంటికి వచ్చి విచారిస్తేఅదే టైములో నేను చేలోకి అన్నము తీసుకెళ్ళినమాట యదార్ధమేనని తేలింది. ఆ మహనీయునకు యీ విశ్వంలో ఎవరు ఏమి చేయుచున్నా సర్వము కనబడుతూనే వుంటుంది. శ్రీస్వామివారంటే భక్తి శ్రద్ధలు లేని నా ప్రవర్తనను గూర్చి శ్రీస్వామివారికి విన్నవిస్తే “ఆయన నీకంటే గొప్ప వాడవుతాడులేయ్యా!' అనిఅభయమిచ్చాడు. ఈనాడు నాకు భక్తి శ్రద్ధలు ఏర్పడటము వారిఆశీస్సుల ప్రభావమేనని నమ్ముచున్నాను. తలుపూరులో మా నాన్నకు బియ్యము యిచ్చి వస్తూవుంటే శ్రీస్వామివారు నాకు ఒక చీటీ వ్రాయించి యిచ్చారు అందులో “ఈయనకు కోళ్ళపాపం ఆవరించింది మూడు రోజులు కోమటి ఇంట అన్నం తింటే ఆ పాపం పోతుంది' అనివ్రాయించారు ఆరోగ్యముగా వున్న నాకు యీ మాటలు అర్ధముకాలేదు నేను కోళ్లు కోసుకొని వారమునకు నాలుగుసార్లు తినే విషయము,మా నాన్నే స్వామివారికి చెప్పి ఆవిదంగా చెప్పించారని ఆయనతో తగాదా వేసుకున్నాను 'నీవే ఆ పాపపు పని చేయవద్దని చెప్పివుంటే, నీ మాటపైగల గౌరవము కొద్ది మానివేసి వుండేవాణ్ణి నేను నీకంటే ఎక్కువగా స్వామిని గౌరవిస్తానని అనుకొన్నావా?' అని శ్రీస్వామివారినితూలనాడాను మా నాన్న ఉగ్రుడై నన్ను మందలించారు 'స్వామి! కోళ్ళ పాపము విషయము పిల్లవాడు నమ్మడము లేదు అని శ్రీస్వామివారితో మా నాన్న మొర పెట్టుకొంటే, 'అయ్యా ఒక నెల రోజులకు ఆయనకే తెలిసి మన దగ్గరికి వస్తాడులే,నీవేమి బాధపడవద్దు' అని ఓదార్చారు “ఒక నెలరోజులకు నిజంగానే కోడి మాంసము తింటే నాకు కడుపు నొప్పి, విరోచనాల: అయ్యేవి డాక్టర్లకు చూపిస్తే పేగు పొక్కింది ఆపరేషను చేయాలన్నారు మూడు నెలలు మందులుతిన్నా బాధ తగ్గలేదు పసిరికల రోగివలె తయారయ్యాను మా నాన్న బలవంతముచేసి నన్ను శ్రీస్వామివారి దగ్గరకు తీసుకెళ్ళారు నన్ను చూచి 53

శ్రీస్వామివాము పకవకమని చిత్రంగా నవ్వారు “అయ్యా! ప్రొద్దు కూకుతుంది. మూడు ముద్దలు మిరియాల పొడీ కలిపిన అన్నము పెట్టండి. పోతుంది” అన్నారు. అదేవిధంగా తినిపించారు. పదిరోజులలో నా బాధ పూర్తిగా ఉపశమించింది. ఒకనెల రోజులలోకోడి మాంసము చూస్తేనే యిష్టము లేని స్థితికి తీసుకొచ్చారు శ్రీస్వామివారు. ఇప్పుడు పూర్తిగా మానివేశాను ఇంత జరిగినా నాకు వారి యెడల భక్తిశ్రద్ధలు ఏర్పడలేదంటే అది నా కర్మఫలం అనుకోవాలి”.

ఒకప్పుడు మా నాన్నకు విరోచనాలై చనిపోయే స్థితిలో వున్నాడు ఆరుమైళ్ళలోవున్న నెల్లూరుకు తీసుకుపోయేందుకు బండిలో ఊరి వెలువల కొచ్చాము. మా నాన్న ఆసుపత్రికి వెళ్ళేందుకు అంగీకరించక “నామీద ఏ మాత్రము (పేమ వున్నా నీవు శ్రీస్వామివారి దగ్గరికి వెళ్ళి చీటీవ్రాయించుకురా! నేను చచ్చినా, బ్రతికినా ఆయనే నాకు దిక్కు" అని మొండికేసియింటికి వచ్చేశారు. గత్యంతరము లేక తలుపూరిలో వున్న శ్రీస్వామివారి దగ్గరకు వెళ్ళాను ఆ రాత్రి అక్కడనే వుండవలసి వచ్చింది. ఉదయము శ్రీస్వామివారు మానాన్న విషయము విని పకపక నవ్వి “ఆయనకేమయ్యా ఆయన అసుపత్రికిపోడే ఈయన పోయేతలకి అన్నముతింటూ వుంటాడులే' అని చెప్పి వారి పరిబాషలో కోట్టుమణుగులు అని ఆశీర్వచన చీటి వ్రాయించి యిచ్చారు నేను ఇల్లుచేరేసరికి మా నాన్న చనిపోయి వుంటాడని అనుకొన్నాను. కాని నిజంగా మా నాన్న శ్రీస్వామివారు చెప్పినట్లే అన్నం తింటున్నాడు. ఇంత గొప్ప అనుభవము జరిగినా నా కర్మకొద్ది శ్రీస్వామివారు అంటే నాకు నమ్మకము కుదరలేదు

ఒకప్పుడు మా బజ్జెలు తప్పిపోగా పదిరోజులు వెతికి వెతికి ఆశ వదలి వేశాము. మా నాన్న స్వామివారికి చెప్పితే “అయ్యా! వాళ్ళకు కాళ్ళ తిప్పట కర్మవుండి తిరిగారు. నాలుగవ మైలులో బజ్జెలను కట్టేసి మేపుతున్నారు. రెండు రూపాయలు యిస్తే తోలి ెడ్తారు' అని శెలవిచ్చారు స్వామివారి మాటయందు అచంచల విశ్వాసము గల మా నాన్నగారు ఎందరు చెప్పిన వినకుండా స్వామివారు చెప్పినట్లే రెండు రూపాయలు మాత్రమే ఇచ్చి మా 'సేద్యగాడ్ని నాలుగవ మైలులో వెతకమని పంపించారు. మా బజ్టెలు సురక్షితంగా ఉండడమేగాక స్వామివారు చెప్పినట్టు రెండు రూపాయలు

రశ

మాత్రమే తీసుకొని వారు బత్టెలను వదలిపెట్టారు

సంగటి తింటున్న వీరికి మాత్రము ప్రత్యేకంగా వరి అన్నము తెప్పించి పెట్టేవారు

సృష్టిలో నిర్ణయమైన ఎంత స్వల్పమైన వివరాలు కూడా సర్వజ్ఞమూర్తియైన స్వామివారికి తెలియును, అనే విషయమై పెనవర్తి గ్రామము, మోపూరు దశయ్యగారి చెల్లెలు వనమ్మ ఇలా చెపుతుంది

ఒకరోజు అందరూ వినేటట్లు శ్రీస్వామివారు దశయ్యతో 'అయ్యా వనమ్మ వేరేబోతుంది అప్పుడు అన్నీ మనమియ్యాలయ్యో' అన్నారు భర్త పోయాక ఆమె తన అన్నగారింట్లో వుంది ఇక ఆమె వేరే కాపురం పెట్టే ప్రసక్తేలేదు. శ్రీస్వామివారు అలా ఎందుకన్నారో ఎవరికి అర్ధం కాలేదు.

వారం రోజుల తర్వాత దశయ్యకు, వనమ్మకు మనస్పర్ధలు వచ్చి వనమ్మ అలిగి వాళ్ళ ఇంట్లోనే వేరే వంట చేసుకొని తింటుంది. పదార్ధాలన్నీ దశయ్యగారివే. 4వ రోజు దశయ్య కుమారుడు, “వనమ్మ అలా వేరే వంట చేసుకు తింటే నేను అన్నమే ముట్టనని మా నాయన మాటలు మరచిపోయి యధాప్రకారం కలిసి వుండాలని” బ్రతిమలాడడంతో ఆమె తిరిగి అందరితోటి కలిసి నివసించసాగింది ఆ తర్వాత ఆమె శ్రీస్వామివారి దర్శనార్ధం రాగానే శ్రీస్వామివారు 'వనమ్మ వేరే బోవడమై పోయిందే మర్ల మామూలేనే' అని పక పక నవ్వారు. శ్రీస్వామివారు సర్వజ్ఞులని అందరూ గుర్తించారు

ఈ లీల ద్వారా శ్రీస్వామివారు మనకు మంచి బోధ చేయుచున్నారు మన భవిష్యత్తు చాలా సూక్ష్మమైన అంశముల వరకు నిర్ణయించబడి వుంటుందని, ఎప్పుడు ఎవరు ఎవరితో తగాదాపడే విషయం వరకు, ఏ గింజ ఎవరి నోటిలో ఎలా పడాలి అనే వరకు నిర్ణయించబడి వుంటుందని కబీరు చెప్పిన వాక్యం నిజమని తెలుస్తుంది. కనుక ఆ సూక్ష్మాతి సూక్ష్మమైన నిర్ణయాలు శ్రీస్వామివారికితెలుసు కనుకనే చెవ్పగలిగారు. ఎవరు ఏమి మాట్టాడినా ఏమి చేసినా వూర్వం

5్‌5

నిర్ణయించబడినట్టుమాత్రమే చేయగలరు అంతకుమించి ఏ మార్పుగా కూడొ ప్రవర్తించలేరు ఒక్క సద్గురు సంకల్పంచే నడిపించబడువారు మాత్రమే గురుని నంకల్పానుసారం నడవగలరుం కనుక ఎవరేమన్నా, ఏవి యిచ్చినా, యివ్వకపోయినాదూషించినా, భూషించినా రాగద్వేష రహితులమై ఉదాసీన భావంతో శ్రీస్వామివారు చెప్పినట్లు “నోరు విప్పకుండా వుంటే కర్మఫలితం క్షయించి సంసార చక్రము నుండి విముక్తులమవుతాము శ్రీస్వామివారి కృపను పూర్ణంగా పొాందగలము “ఉదాసీనోగతవ్యద ' అన్నారుగదా సర్వ సమర్జుడు

అజ్ఞానం వలన దేహ పరిమితమైన మనకు మన దేహంలోని అన్ని అవయవాలు ఇంద్రియాలు కూడా మన అధీనంలో వుండవు గురు కృపవలన దేహ భ్రాంతి నతిక్రమించిన శ్రీస్వామివారి వంటిజ్ఞానులు విశ్వమంతా తామేయై యుండడమేగాక పిపీలికాది బ్రహ్మపర్యంతం సర్వమూ తమ యధీనములో నుంచుకొనగలరు. కనుకనే వారవసరమని తలచినప్పుడుమన కర్మ సూత్రాలను గూడా సడలించి భక్తరక్షణ గావించగల సర్వ సమర్శలైయుంటారు అయితే అట్టివారి కృపను పొందే విధంగా మన జీవిత విధానం నడుపుకొనియుండాలి ఆ విదంగా జీవించిన ధన్య జీవులెందరో అట్టివారి కృపకు పాత్రులయ్యారు

రోశిరెడ్డిగారు చాలా కాలంగా శ్రీస్వామివారి సేవకంకితమై ఇంటి ముఖం చూడకుండా శ్రీస్వామివారిని సేవిస్తున్నారు వృద్ధాప్యంలో చూపు సరిగా లేకున్నా శ్రీస్వామివారి "సేవ మానలేదు ఎవరో అజ్ఞానులు “ఈ మునలాడు పనీపాటా లేకుండా దండుగ తిండి తింటున్నాడు' అని అన్నారట అది విన్న రోశిరెడ్డి ఎందుకీబ్రతుకు యింతకన్నా ఇంత విషం మ్రింగి చచ్చినా మేలే! అనిఅనుకున్నాడు మనసులో. ఆరాత్రి శ్రీస్వామివారు రెడ్డిగారిని ఏకాంతంగా పిలచి మోకాళ్ళు వత్తించుకుంటూ, “ఎవరో ఏదో అన్నారని పోవాలంటావా? భిక్ష తెచ్చుకొని తింటూయిచ్చటనే వుండు"

56

అని ఆదేశించారు. స్వామివారి సర్వజ్ఞత్వం చూచి రెడ్డిగారు మరింత ఆశ్చర్య పడ్డాడు.

మరొకప్పుడు “ఐదు రోజులు అన్నం తినకుండా వుండేవారెవరోచూపు” అన్నారు తీస్వామివారు. “ఎవరో ఎందుకు? నేనే వుంటాను” అని ఐదు రోజులు ద్రవాహారంతో వున్నారు రోశిరెడ్డి. అది మొదలు కొన్నాళ్ళు శని, సోమవారాలు పూర్తిగ ఉపవాస ముండేవారు. మిగిలిన రోజులలో ఒక పూట మాత్రమే భోజనం చేసేవాడు. ఆ తర్వాత చౌలా కాలం పూర్తిగా అన్నం మాని అటుకులు, పాలు మాత్రం తీసుకుంటూ ప్రతిరోజూ భిక్ష తేవటం తన నియమంగా పెట్టుకొని ఆచరిస్తూ వుండేవాడు. ఆయన శీస్వామివారి సన్నిధి చేరుకున్నారు.

శ్రీస్వామివారు ఒకప్పుడన్నారు. 'వెంకయ్యది ఒకే మాట గదయ్యా! అని. శ్రీస్వామివారి విషయం తరచి చూస్తే ఈ విషయం ఎంతగానో సరిపోతుంది.

రోశిరెడ్డి నిరంతరం తన భార్యాబిడ్డలను వదలి శ్రీస్వామివారి సేవలో గడుపుతూ ోద్దగా శ్రీస్వామివారిని సేవిస్తూండేవాడు. ఒకరోజు శ్రీస్వామివారు 'అయ్యా, మీ (గామంవెళ్ళి నిమ్మచెట్లు గుచ్చిషెట్టిరా' అన్నారు. రోళరెడ్డితన గ్రామం వెళ్ళి నిమ్మతోట వేయాలని ప్రయత్నిస్తే భార్యాబిడ్డలు అభ్యంతరం చెప్పారు. “నీవు చెట్టునాటి నీ తోవన నీవు శ్రీస్వామివారి యొద్దకు వెళ్ళిపోతేవాటికి నీరు, కంచె ఎవరు చూస్తారు? అది మా వల్ల కాదు. కనుక చెట్టునాటవద్దు' అన్నారు. కానీ రోశరెడ్డి గురువు మాటలయందు అచంచల విశ్వాసం గలవాడు గనుక శ్రీస్వామివారు చెప్పినట్లు కొంత సొమ్ము అప్పు తెచ్చి నిమ్మ బెట్టు నాటి శ్రీస్వామివారిదగ్గరకు వచ్చాడు. తర్వాతాయన భార్యాబిడ్డలు కంచెవేసి, నీరుపోసి చెట్లను బ్రతికించుకున్నారు. ఆ తోటను పెంచటం తమ శక్తికి మించిన పనిగా భావించి శ్రీస్వామివారి దగ్గరకు వచ్చి యిలాంటి భారమైన పని మాపై ఎందుకు పెట్టావు స్వామీ? అని మొత్తుకున్నారు. అప్పుడు శ్రీస్వామివారు 'ఆ తోటకు అమ్మణ్ణి కాపలా వున్నది. అది ఒకటిన్నర లక్షల రూపాయల ఆస్తి. మీరు ఆతోటలో కాపురముండి ఆ ప్రదేశానికి శిరిమెళ్ళ అనేపేరు పెట్టుకోండి! అని చెప్పారు. వారు అయిష్టంగానే ఆ తోటను పెంచారు. ప్రస్తుతం

నర్‌ ,

శ్రీస్వామివారు చెప్పినట్టు ఆ తోట ఆ ప్రాంతంలోని తోటలన్నింటికంటే మెరుగైనది. ప్రస్తుతం ఆ తోటను మూడు లక్షలకు అడుగుతున్నారు. అయినా వీరు అమ్మదలచలేదు.

కలిచేడు వాస్తవ్యులు ఈశ్వరమ్మ (నరసారెడ్డిగారి భార్య) క్రొత్తగా ఇల్లు కట్టి శ్రీస్వామివారి పాద స్పర్శతో పవిత్రం చేసి గృహప్రవేశం చేయాలని శ్రీస్వామివారిని అర్ధించింది. ఆయన సరేనన్నారు కాని ఆమెను పరీక్షించదలచి కాబోలు, మూడు నెలలు శ్రీస్వామివారు అ ప్రాంతానికే రాలేదు. శ్రీస్వామివారు రానందున గృహప్రవేశం చేయక శబరివలె ఆమె శ్రీస్వామివారి కొరకు నిరీక్షిస్తున్నది ప్రస్తుతం ఇల్లులేదు గనుక తన సామానంతా బంకులో పెట్టి వర్షంవస్తే బంకు క్రింద మంచం వేసుకొని పడుకునేది. గ్రామస్తులంతా యీమెను చూచి నవ్వుకున్నారు. ఈమె మాత్రం తన పట్టు విడువలేదు శ్రీస్వామివారు ప్రక్క.గ్రామంలో వున్నారని తెలిసి మరలా వెళ్ళి అహ్వానించింది “రేపు సూర్యోదయ కాలం బాగున్నది నేను వస్తాను గృహప్రవేశం చేయ' మన్నారు శ్రీస్వామివారు ఇంతకొద్ది వ్యవధిలో సంబారాలు సమకూర్చుకొనలేను స్వామీ! అన్నది ఆమె “అన్నీ అవే వస్తాయిపో!” అన్నారు స్వామివారు ఆమె ఆ రాత్రి ఇంటికి సున్నం వేయటం, అలికి ముగ్గులు పెట్టే ప్రయత్తంలో వున్నది అనుకోకుండా వారికి ఎన్నాళ్ళనుండో బాకివున్న కూలీలు తమవద్ద డబ్బుకు బదులు బియ్యము వున్నాయని, బాకీలోకి జమ వేసుకోమనీ బియ్యము, కొంత పైకమూయిచ్చి వెళ్లారు. అప్పుచేసే బాధ తీరింది ఆ రాత్రి శ్రీస్వామివారు తమ శిష్యులతో తెల్లవార్లూ త్రోవల వెంబడి నడచి,అయిదు గ్రామాలలో తిరిగి, వేకువ దయూము మూడు గంటలకు ఆమె ఇంటికి వచ్చారు శ్రీస్వామివారు స్వహస్తాలతో కర్పూరం వెలిగించి పొయ్యి మంటవేశారు ఆమె పదిశేర్డు బియ్యం వండింది తన స్నేహితురాలు తనకు 200 విస్తరాకులు యిచ్చింది. దానిని బంతికి వాడితే సరిగ్గా రెండు వందలూ అయిపోయాయి వంటకాలు గూడా ఖళీ అయ్యాయి శ్రీస్వామివారికి ఆమెకూ మాత్రం అన్నంలేదు. బెల్లం పొంగలి మరచిపోయి ప్రక్కన పెట్టి వుంటే, అదే శ్రీస్వామివారికి నైవేద్యంగా సమర్పించి, గురూచ్చిష్టంగా అమె కూడా కొంత తీసుకున్నది పది కిలోల బియ్యంతో రెండు వందలమందికి సంతర్పణచేయించారు శ్రీస్వామివారు!

58

పూసల మీరయ్య (పెనవర్తి) ప్రస్తుతం బెంగుళూరులో పని చేస్తున్నారు వీరి భార్య శ్రీస్వామివారి ప్రధమ ఆరాధనకు గొలగమూడికి వచ్చింది శ్రీస్వామివారి నిత్యపూజ కొరకు భక్తులు ప్రతినెలా కొంత దక్తిణ పంపే పధకం ఏర్పాటు చేసియున్నందున దానికి తాను ప్రతినెలా రూ 10/- లు పంపుతాననితన భర్తపేరు వ్రాయించింది కానీ తరువాత 'స్వామీ, మావారి అనుమతి లేకుండానే వ్రాయించాను వారు కూడా సమ్మతించి పైకం తమకు పంపేటట్లు చేయండి' అని ప్రార్థించింది ఆమె ఇంటికి వెళ్ళి తన భర్తకు శ్రీస్వామివారికిస్తానన్న దక్షిణ విషయం చెప్పింది కానీ ఆయన, “శ్రీస్వామివారు నన్నే అడిగిజే యిస్తాను' అన్నాడు

కొన్నాళ్ళకు శ్రీస్వామివారు అతనికి జోలె తీసుకొని స్వప్న దర్శనమిచ్చి, 'ఏమైన వేయమని అడుగుతున్నారు " 'ఏమి వెయ్యమంటారు, స్వామీ?” అంటే “ఏది వుంటే అది వెయ్యి' అన్నారు తరువాత యీ భక్తుడు ఇంతకుముందటి నెలలకు తాను దక్షిణగా పంపవలసిన మొత్తం పైకం శ్రీస్వామివారికి సమర్పించి శ్రీస్వామివారి సమాధిని దర్శించారు

పల్గంరెడ్డి కృష్ణారెడ్డిగారు (సంగం) ఒకప్పుడు వినాయక చవితి శ్రీస్వామివారి సన్నిధిలో చేసుకోవలెనని గొలగమూడికి వచ్చి, ఒక కిలో శెనగగుగ్గిళ్ళు, రెండు కిలోల బియ్యం, బెల్లం పొంగలి ఒక కిలో మినపప్పు వడలు చేయించారు

ప్రతిరోజు స్వామి సేవకుడు అనికేపల్లికి పోయి మద్యాహ్నం 1 గంట ప్రాంతంలో బిక్షాన్నం తీసుకురావటం అలవాటు కానీ ఆ రోజు బస్సు తప్పిపోయి మనిషి రాలేదు అప్పుడు పొంగలి ఉడుకుతోంది శ్రీ స్వామివారు కొంచెం అన్నం తెమ్మన్నారు. “స్వామీ! అన్నం లేదు పొంగలి ఉడుకుతూన్నది"” అంటే “పరవాలేదు తీసుకర” మ్మన్నారు సుండలు, పొంగలి వడలు విస్తరిలో శ్రీస్వామివారికి సమర్పించారు. శ్రీస్వామివారు కొంచెం తిని, “ఇక మీరు తినండయ్యా!” అని యిచ్చేశారు. భిక్షాన్నానికి వెళ్లిన మనిషి రాలేదు. కృష్ణారెడ్డిగారు చేయించిన ప్రసాదం 25 మంది ముక్కుమునగా తినగా ఇంకా తెల్లవారికి మిగిలింది. ఏసుక్రీస్తు ఏడు రొట్టె ముక్కలు, ఏడు చేపలు ఏడు వేలమంది

59

పురుషులు, స్రీలు, పిల్లలకు పంచగా ఏడు గంపల నిండా ముక్కలు మిగిలినట్టున్నది కదా! (మత్తయి 14:17-21) వీరు ఒకరోజు శ్రీస్వామివారిని గొలగమూడిలో సేవించుకొని ఇంటికి వెళ్ళేందుకు శెలవు కోరారు శ్రీస్వామివారు “నేను కూడ వస్తుండ్లాయ్యా''అన్నారు శ్రీస్వామివారిని తమ ఇంటికి తీసుకు వెళ్లేందుకు రెడ్డిగారికొక యిబ్బంది వుంది వారి ఇంట్లో వుండే ముసలాయనకు సాధుసత్పురుషులకు ఆతిద్యం యివ్వడం గిట్టదు ఒకవేళ తీసుకపోతే ఆయన శ్రీస్వామివారిని తూలనాడుతుంటే నిస్సహాయంగా మాట్లాడకుండా వుండాలి. కనుక శ్రీస్వామివారిని తీసుకవెళ్ళి నాలుగు మాటలు పెట్టించేకంచే ఊరకుండటం మేలు కానీ “స్వామీ! మీరు మా ఇంటికి రావద్దు” అని ఎలా చెప్పగలడు. మనసులో మధన పడుతున్నాడు వెంటనే సర్వజ్ఞమూర్తి “ఎప్పుడైనా వస్తుండ్లా య్యా'' అన్నారు. దాంతో రెడ్డిగారు మరొక్కప్పుడు చూస్తాంటే అని వెళ్ళిపోయారు 1982 లో శ్రీస్వామివారు మహాసమాధి చెందారు. 1986 ఏప్రిల్‌ నెలలో రెడ్డిగారింట్లో వున్న ముసలాయన పరమపదించారు ఆముసలాయనకు 15 వరోజు పెద్దకర్మ చేస్తూ బంధువులను, బీద సాదలను భోజనాలకు పిలిచారు 170 కిలోల బియ్యంతో (170 ౫ 3 = 610) షుమారు ఐదు వందల మందికి భోజనాలు సిద్ధం చేయంచారు స్వామి పటానికి కర్పూరహారతిచ్చి వడ్డన సాగించబోయే సమయంలో వారి గ్రామంలోని ఒక సాధువు వారింటికి వచ్చారు. వెంటనే రెడ్డిగారు కర్పూర హారతి పనిని నిలిసివేసి శ్రీస్వామివారు వచ్చారు అన్నం పెట్టండి ముందు అని హారతికి ముందే వారికి భోజనము పెట్టి పంపించారు అటుతరువాత శ్రీస్వామివారి పటానికి హారతిచ్చి అందరికి వడ్డనసాగించారు అనుకున్న దానికంటే రెట్టింపు జనం రావడంతో అన్నం, కూరలు చాలవేమోనని, అప్పుడు వండితే అకాలమౌతుందని రెడ్డిగారు చాలా గాబరా పడ్డారు. పనిబాటలవాళ్ళకు కూడా ఇండ్లకు అన్నం యివ్వకుండా నిలిపేశారు 60

కానీ 500 మందికి తయారు చేసిన భోజనాలు వెయ్యి మందికి పైగా భోంచేసారు పోగా పదిగంపల అన్నం, దానికితగ్గ కూరలు మిగిలిపోయాయి. (10 ౫ 40) =400 మందికి సరిపోయే అన్నం కూరలు మిగిలిపోయాయి. ఈ అద్భుతం చూచిన క్రిష్టారెడ్డిగార్కి వాస్తవం మెరుపులా స్ఫురించింది. పూర్వం శ్రీస్వామివారు “ఏ పోద్దయినా వస్తుండ్డాయ్యా! అన్న మాటను యీనాడు యీ సాధువు రూపంలో వచ్చి భోంచేసి తన వాగ్దనాన్ని నిలబెట్టుకున్నారని తెలుసుకున్నాడు.

క్రిష్టారెడ్డిగారు శ్రీస్వామివారిని హృదయ పూర్వకంగా సేవించేందుకు, ఏ ముసలాయన ఐతే అడ్డంగా వున్నారో, ఆయన మరణించాకనే శ్రీస్వామివారు వచ్చి వారి సేవలందుకొని సకలసాధు సత్‌పురుషులూ తన రూపమేనని నిరూపించారు

అలనాడు ఏసుక్రీస్తు 7 చేపలతో? వేల మందికి బోజనం పెట్టగా యింకా ఏడు గంపల కూర మిగినట్టుంది గదా యీ లీల!

మనం శ్రీస్వామివారిని హృదయ పూర్వకంగా సేవిస్తూ మన సర్వభారములు ఆయనపై పడవేసి విశ్రాంతిగా వుంటే వారే మన బాధ్యతలన్నీ ఎలా వహిస్తారో యీ క్రింది లీలల ద్వారా తెలుస్తుంది వారు మనలనే గాకుండా మన వారందరి బాధ్యతలు సర్వజ్ఞుడుగా, సర్వ వ్యాపిగా, సర్వ సమర్భుడుగా వారే నెరవేర్చడం చూస్తాము

చాలా కాలంగా శ్రీస్వామివారి సేవలో వున్నారు రోశిరెడ్డిగారు ఒకనాడు శ్రీస్వామివారు “మీ చిన్న కుమారుని పేర చీటీ వ్రాసి యివ్వు' అని రోశిరెడ్డిని తొందర చేశారు ఆయన వ్రాసి యిచ్చిన చీటీని శ్రీస్వామివారు తన తొడ క్రింద పెట్టుకొని కూర్చున్నారు తన కుమారుని ఏదో ఆపద నుండి రక్షిస్తున్నారని అనుకున్నాడేగానీ ఏమైనదీ తెలియలేదు మూడవనాడు ఎవరి పిలుపు లేకుండా రాజంపేట తాలూకా నుండి తన కుమారుడు శ్రీస్వామివారి దర్శనార్ధం వచ్చాడు నిండు బరువు బండి, రాజంపేటదగ్గర, కొండ నెక్కుచూ ఎద్దులు అనికేసుకొని బండి నిలిపే వీలులేక వెనుకకు దొర్లుతూ 40 అడుగుల లోతు నిట్టనిలువు కొండచరియ వెంబడి వాగులో

61

పడిపోయింది. బండి, ఎద్దులు, మనిషికీ ఏ మాత్రం దెబ్బ తగులలేదు. ఇది కేవలం శ్రీస్వామివారి కృపయని శ్రీస్వామివారికి కృతజ్ఞతలు తెల్పి వెళ్ళడానికే తాను వచ్చానని చెప్పాడు. శ్రీస్వామివారు చీటీ వ్రాయించిన సమయంలోనే అచ్చట (ప్రమాదం జరగడం అందరినీ ఆశ్చర్యపరచటమే గాక శ్రీస్వామివారు సర్వాంతర్యామి, సర్వవ్యాపకుడు, సర్వ సమర్భుడు, అని అందరికీ నిరూపణ అయింది ఉమెన్స్‌ లైబ్రరీలో పనిచేసే జయమ్మగారి భర్త జయచంద్రారెడ్డి షిర్ధి సాయిబాబా భక్తులు. వీరు తనకు శ్రీస్వామివారు ప్రసాదించిన ప్రధమ దర్శనం గురించి యిలా చెపుతున్నారు “శ్రీస్వామివారిని గూర్చి 'శ్రీ సాయి లీలామృతం' లో చదివాను కాని శ్రీస్వామివారిని దర్శించలేదు వారి మండలారాధన రోజుకూడా తెలియదు సరిగ్గా ఆ ముందురోజు నాకొక వింతైన స్వప్పమొచ్చింది. నెల్లూరులో గాంధీబొమ్మదగ్గర నాకొక అపరిచితుడయిన పెద్దాయన కనిపించి నెల్లూరు ప్రాంతంలో గొలగమూడిలో నున్న అవదూతగారిని చూచావా? చూడకుంటే దర్శించు, నెల్లూరుకు దక్షిణంగా పో! అక్కడ మిలటరీవాళ్ళు నీకు మార్గం చెప్తారు అని చెప్పాడు నేను స్వప్పంలోనే అవధూతగారి దర్శనార్థంపోతూ, వేదాయపాలెం సమీపంలో మిలటరీవాళ్ళ గుడారాలు చూచి, అక్కడ సెంట్రీని గొలగమూడికి మార్గమడిగి తెలుసుకున్నాను గొలగమూడికి వస్తున్నాను. కొండాయపాళిం దాటాక ఒక సన్ననిమనిషి గోచీ పెట్టుకొని, కర్ర, ఒక ముంత చేతబట్టుకొని వున్నాడు పాత గుడ్డలు, కొన్ని వస్తువులనూ చిన్న చిన్న మూటలుగా కట్టి ఆ మూటలను దండవలె మెడకేసుకొని యున్నారు. వీరే స్వామి అనిపించింది. సాష్టాంగదండ ప్రణామం చేశాను స్వప్నం అంతమైంది. తెల్లవారి నా స్నేహితులు,” శ్రీస్వామివారి మండలారాధనకు పోతున్నాము, రమ్మని” పిలువగా గొలగమూడి వచ్చి శ్రీస్వామివారి సమాధినీ ధునినీ పూజించుకోవడమే గాక మా గురువుగారైన భరద్వాజ మాష్టరుగారిని దర్శించుకున్నాను ఈ విధంగా తన భక్తుని తన మండలారాధనకు రప్పించుకున్నారు, సర్వజ్ఞమూర్తి వెయ్యి గొరైలలో నున్నా 62

మన గొరైను కాలుబట్టి లాక్కువస్తానని చెప్పియున్నారు గదా శ్రీస్వామివారు. గొలగమూడి వాస్తవ్యులు తూపిలి వెంకయ్య కుమార్తె ఉమామ హేశ్వరిని అనికేపల్లిలో యిచ్చారు అనేక కారణాల వలన భర్త ఏలుకోలేదు. పోగా విడాకులు వ్రాసివ్వమని వత్తిడి తెచ్చాడు చాలా ఘోరంగా కొట్టేవాడు. తిట్టేవాడు. వీధిలోకి పిలిచి తన భార్య ఉమను పెద్దమనుషుల ఎదుట విచారణ జరిపించాడు చివరకు అమె వేసారి విడాకులు వ్రాసిచ్చింది మంగళసూత్రం తీసివేసింది. అది మొదలు పిచ్చెమ్మ తన కొమార్తె (ఉమ) ను స్వామివారి ఆశ్రమంలో సేవ చేయడానికి తులశవ్వకు అప్పగించింది ఆ మహాభక్తురాలి సహచర్యంలో ఉమ భగ్న హృదయంతో తన సర్వస్వం స్వామియే అని ఒక్క సంవత్సరం సేవ చేసింది. తిరిగి మరొకరికిచ్చి వివాహం చేస్తామన్నా వద్దని నిరాకరించింది ఈలోగా ఎందరు చెప్పినా మంగళసూత్రం ధరించలేదు “నాకు భర్తలేడు,పోండి' అని కేకలేసేది తులశవ్వయీమె మంగళసూత్రం తెప్పించి స్వామివారి ఆసనం క్రింద పెట్టించింది. స్వామి కృప చేతనైనా మెడలో ధరిస్తుందని ఆమె భావం కాని చిత్రంగా శ్రీస్వామి వారు భార్య భర్తల మనసులు మార్పు చేశారు ఒకరిపై ఒకరికి మరులు కలిగేటట్లు చేశారు భర్త పిలిస్తే కాపురం చేస్తానని ఉమ, భార్య వస్తే ఏలుకుంటానని భర్త ఒకరికొకరు మధ్యవర్తుల ద్వారా వార్తపంపుకున్నారు. ఒక శుభ ముహూర్తాన ఎవరి ప్రమేయమూ లేకుండానే ఉమ శ్రీస్వామివారి సేవకుడు గురవయ్య నడిగి, తన మంగళసూత్రం తీసుకొని మెడలో ధరించి తల్లికి కూడా చెప్పకుండా రెండు మైళ్ళు దూరంలో నున్న అనికేపల్లిలోని భర్త దగ్గరకు వెళ్ళింది భార్య వచ్చిందే పదివేలని భర్త అదరంతో స్వీకరించాడు ఇప్పుడు ఉమకు ఇద్దరు ఆడబిడ్డలు కలిగారు. చిలకా గోరింకల్లాగ కాపురం చేస్తున్నారు. సర్వ (ప్రేరకుడైన సద్గురునకు మాత్రమే యిట్టి చిత్రమైన సన్నివేశాలను కూర్చడం సాధ్యముగదా! ఒకప్పుడు శ్రీస్వామివారు పెన్నకు ఆవలి గట్టున విడిది చేసి యున్నారని భక్తురాలు వక్కమ్మకు తెలిసింది. ఆతృతగా శ్రీస్వామివారి దర్శనార్థం బయలుదేరింది. ఏటిలో నీళ్ళు లోతుగా పారుతున్నాయని, పోవద్దనీ మిత్రులు సలహా యిచ్చారు. అది విని 63

“పోలేకున్నాను గదా' అని ఏడ్చుకున్నది చివరకు అమెకు శ్రీస్వామివారి చెంతకు వెళ్ళిపోవాలని తీవ్రంగా అనిపించి వెళ్ళిపోయింది ఏటిలో పోతుంటే నీరు చీలమండల వరకే వున్నవి 'ఆ చెప్పినాయన ఎందుకబ్బా ఇట్లా అబద్ధం చెప్పాడు?' అని ఆమె అనుకున్నది కాని ఆమె శ్రీస్వామివారి దగ్గరకు వెళ్ళినప్పుడు సేవకులు, 'నీవు ఏరు దాటి ఎలా వచ్చావు?'అని ఆశ్చర్యంతో అడిగారు నిజంగానే ఏరు నిండుగా పారుత్సుదనీ, శ్రీస్వామివారి మహాత్మ్యం వలననే నీరు లేనట్టయిందనీ అప్పుడు ఆమెకు అర్థమైంది.

కన్నవరం రాజయ్యకు 1982 లో నిరసం, గుండె దడ, అవ్యక్తమైన భయము వుండేవి నెల్లూరులో డాక్టరుకు చూపించాలనుకున్నాడు శ్రీస్వామివారి పటానికి మొర పెట్టుకొంటున్నాడు. ఆ భావావేశంలో వెక్కి వెక్కి ఏడ్చేశాడు తెల్లవారి నెల్లూరు వెళ్ళి ఇంజక్షన్‌ తీసుకుంటే ఇంటి కొచ్చేసరికి రియాక్షస్‌ యిచ్చింది శ్రీస్వామివారి దగ్గరకు తీసుకువచ్చి, వంటికి విభూతి పూసి కొంత తినిపించి వెంటనే కారులో నెల్లూరు తీసుకుపోతున్నారు. కారుకు ముందు పదిబారల దూరంలో 'చేత్తిలో దుత్త పంగాలకర్ర ధరించి శ్రీస్వామివారు పోతున్నారు చూడండి!" అని అందరికీ చెపుతున్నాడు రాజయ్య కాని ఆయనకు తప్ప మరెవ్వరికీ స్వామి కనబడడం లేదు! అసుపత్రి చైము అయిపోయింది. గనుక డాక్టర్లు వుండరనుకున్నారు. కానీ ఒక గంటకు ముందే వెళ్ళిపోవలసిన డాక్టరు ఒంటరిగా కుర్చీలోకూర్చొనియున్నాడు. ఈయనకు ఇంజక్షన్‌, మందూ యిచ్చి యిలా చెప్పాడు 'ఎవ్వుడో ఇంటికి పోవలసింది. నేనెందుకు యిలా కూర్చో నుండిపోయానో నాకే తెలియదు! మీ కొరకే దేవుడు యిలా కూర్చోబెట్టాడేమో!”' అన్నాడు

1981లో వెంకటమునిరెడ్డి (తిరుపతి) గారి స్నేహితుడు వి బోడయ్య స్వామివారి మహిమను గూర్చి విన్నారు తరువాత అతనికి కొన్ని నెలలు బైఫాయిడ్‌వల్ల చిత్తూరు ప్రభుత్వ ఆసుపత్రిలో చేర్చారు. పద్దెనిమిది రోజులు అతడికి అన్నం పెట్టలేదు. డాక్టరుగారు యిక లాభం లేదని రాయవేలూరు, సియం. ఆసుపత్రికి పొమ్మని చెప్పారు. బోడయ్య చాలా బీదవాడు. సి.యం. ఆసుపత్రికి పోయే శక్తి లేదు. కనుక

64

'సౌలా దిగులు పడ్డాడు అప్పుడు తన స్పేహితుని నుండి విన్న 'వెంకయ్యస్వామి గురుక్సు వచ్చి మననులోనే తన బాధను వారితో విన్నవించుకున్నాడు వెంటనే శీస్వామివారు భౌతికంగా ఇతని మంచం దగ్గర కనిపించి, 'నీకేమీ ఫరవాటేదు మూడురోజులో తగ్గుతుంది' అని చెప్పి అదృశ్యమయ్యారు వెంటనే బోడెయ్యకు ఎక్కడ్తత్రేన్స శక్తివచ్చి డాక్టరుకు చెప్పకుండానే 18 మైళ్ళు దూరం అర్ధరాత్రి నడిచి తన “సగ్రామం చేరుకున్నాడు నాటినుండి ఏ చికిత్సా లేకుండా స్వస్థుడైనాడు. తరువాత ఒకవారం రోజులకు శ్రీస్వామివారిని దర్శించి తన చిత్రమైన అనుభవం గూర్చి అంద్రగ్రిశ్త్ర చెప్పాడు , ఒకరోజు తలుపూరు, నారాయణదాసు ఆశ్రమంలో వుండగా శ్రీస్వామివారు (య్యా! పై వాళ్ళంతా వచ్చి పెంచలకోనలో మీటింగు పెట్టుకొనియున్నారు ఎ౦చలయ్యు వాళ్ళకేమి జవాబు చెప్పలేక మనలను రమ్మని మూడునాళ్ళ నుండి తిరుగుతున్నాడు. మనవీరోజుపోయి. ఎవరికి చెప్పేమాట వాళ్ళకు నరిబెప్పి ఎంచలయ్యకు ఎలాంటిఆటంకము లేకుండాచేసి రావాలి గనుక ప్రయాణం కమ్మని తన బృందాన్ని తీసుకొని పెంచలకోన చేరారు. దేవాలయం ముందు కూర్చొని రాత్రి క గంటల నుండి వేకువరూమున 5 గంటల వరకు మన కంటికి కనబడని వ్యక్షులత్రోమాట్లాడుతున్నారు. ఆ మాటలకర్థం మనకు తెలియదు. చివరకు “అయ్యా! ఎవరికి చెప్పవలసిన మాట వాళ్ళకు చెప్పాము పెంచలయ్యకు పీఠులాట తప్పింది. ఇక పదండి అని తన బృందాన్ని ప్రయాణం చేశారు

ఆ రోజు బుధవారము, ఒక శని, ఆదివారములు తప్ప మిగిలిన రోజులలో బస్సు పెంచలకోనలోకి ఆ రోజులలో వచ్చేదిలేదు ఆ విషయం శ్రీస్వామివారికి చెపితే బస్సు వస్తుంద్రి మీరు త్వరగా ప్రయాణం కమ్మని మూటలు సిద్ధం చేయించారు 15 నిమిషాలలో నిజంగానే బస్సు వచ్చింది

ఈ రోజు బుధవారం గదా బస్సెందుకు తీసుకొచ్చారని (థైవరు నడిగితే 'గోనుపల్లె నుండి కదిలి పది బారలు వెళ్ళాక దేవుణ్ణి చూచి రావాలనిపించి బస్సు వెనుకకు త్రిప్పి

65

తీసుకవచ్చాము శ్రీవెంకయ్యస్వామివారిని తీసుకుపోయేందుకే భగంతుడు అలా చేసి వుంటాడు” అని చెప్పారు. శ్రీవెంకయ్యస్వామివారు సంకల్పసిద్దులని ఆ డైవరు గుర్తించినట్లు లేదు. ఇదే విధంగానే కలువాయి రూట్‌లో శ్రీస్వామివాళ్ళు నాలుగా బారలదూరంలో వస్తుంటే డైవరు వీళ్లను చూచి కూడ బస్సునిలుసలేదు పదిబారలు వెళ్ళాక బన్ను అకారణంగా ఆగిపోయింది శ్రీస్వామి బృందం బస్సు ఎక్కగానే తిరిగి బస్సు సలక్షణంగా కదలి పోయింది మహనీయులు తమ కృపను చిత్రమైన రీతులలో ప్రసరింపజేస్తారు. వారి మాటలు వారు చేస్తున్న పనులు అజ్ఞానులమైన మనకు అర్ధరహితాలుగా కనిపిస్తాయి. కానీ వారి మాటలయందు అచంచల విశ్వాసం గల్గి, నారెప్పాడూ తమాషా మాటలు మాట్లాడరని ఎరిగినవారు వారి మాటలను యధాతధంగా ఆచరించి ఎనలేని మేలును పొందుతారు అలా ఆచరించని వారు వారి కృపను పొందలేరు. ఒకప్పుడు కొజ్దకూటి బుజ్జ్ఞయ్యగారు కొన్ని కోర్టు కేసులతోను, తండ్రిగారు అనారోగ్యాన్ని గురించి, ఆలోచిస్తున్నందున మనసు చికాకుగా వుండి శాంతి కొరకు శ్రీస్వామివారి చెంతకొచ్చి అల్లంత దూరాన నిలుచుచున్నారు వరేమీ చెప్పుకొనక ముందే శ్రీస్వామివారు "అయ్యా! మనసులో ఏమీ పెట్టుకోకుండా చకచకా ఇంటికిపో, అన్నీ నేను చూసుకుంటాను' అని అభయమిచ్చారు అదేవిధంగా బుజ్జ్ఞయ్యగారు వెళ్ళిపోయారు శ్రీస్వామివారు చెప్పినట్లే అన్నీ చక్కబడి పోయాయి ఆ తరువాత కొన్నాళ్ళకు బుజ్జ్ఞయ్యగారు తన బావగారు క్రిమినల్‌ కేసులో చిక్కి కోర్టుకు తిరిగేటవుడు ఆ కేసులో సహాయం చేయమని శ్రీస్వామివారికి విన్నవించుకున్నారు, అప్పుడు శ్రీస్వామివారు 'అయ్యా! కొండాయపాళం దాకా బస్సులోపోయి, అక్కడ నుండి నడచి నెల్లూరుకుపోయి కేసుకు సంబంధించిన విషయాలు మాట్టాడి, నెల్లూరు రంగనాయకుల దేవస్థానంలో పూజ చేయించి మధ్యాహ్నం 12 గంటలకు తిరిగివచ్చేయ్‌' మని ఆజ్ఞాపించారు 66

శ్రీస్వామివార మాటయందు దృఢమైన విశ్వాసంగల బుజ్జ్ఞయ్యగారు అదేవిదంగా బస్సులోను, నడచి కొంత దూరము పోయి కేసు విషయం మాట్లాడి రంగనాయకుల దేవస్థానంలో పూజ చేయించి త్వరత్వరగా నడచి వస్తున్నారు బస్సు లేదు పరుగెత్తి వచ్చినాగానీ 12 గంటలకు గొలగమూడి చేరే అవకాశమే లేదు శ్రీస్వామివారిని స్మరిస్తూ త్వరత్వరగా నడుస్తున్నాడు ఫత్తేఖాన్‌పేట దగ్గర ఒక మిత్రుడు కనిపించి పలుకరించి విషయం తెలుసుకొని వెంటనే తాను మానుకున్న ప్రభుత్వ క్యాంపును తిరిగివేసుకొని కారు తీసుకొని బయలుదేరి బుజ్జ్ఞయ్యగార్ని కూడా కలుపుకొని, కారులో ఎక్కించుకొని గొలగమూడి సమీపంలో వదలి వెళ్ళిపోయారు 12 గంటలకు ముందుగానే శ్రీస్వామివారి చెంతకు చేరాడు

కేసులన్నీమంచువలె కరిగిపోయాయి. నెల్లూరు నుంచి పరుగెత్తి వచ్చినా 12 గంటలకు రాలేడు కానీ శ్రీస్వామివారి మాటయందు పూర్ణ విశ్వాసం వుంచాడు గనుకనే వారి మిత్రులు వారిని కారులో తీసుకువచ్చి సకాలంలో చేరేటట్లు శ్రీస్వామియే ఏర్పాటు గావించారు తన భక్తుని భారం తనదని గదా శ్రీస్వామివారు చెప్పింది

శ్రీస్వామివారు కొన్ని కొన్ని పనులుచేయించే పద్ధతి చాలా చిత్రంగా వుంటుంది ఖచ్చితంగా ఫలానా బైంలోనే చేయమనడం, ఫలానా దేవాలయంలో పూజ చేయించి ఫలానా వాళ్ళతో మాట్టాడి రమ్మని చెప్పడం చూస్తే అజ్ఞానమనే అంధత్వంతో నున్న మనకేమీ తెలియకపోగా అది వారి పిచ్చిపద్ధతి అని భ్రమిస్తాము

అప్పుడు కొండాయపాళెం దొరతోటలో కాపురమున్న దొడ్లరామిరెడ్డిగారు తాను కోర్టులో కేసు గెలిచాక శ్రీస్వామివారికి మైొక్కుబడి పెట్టుకున్న ప్రకారం చెల్లించాలని 'స్వామీ! మీ దయవలనకేసు గెలిచాను. ఏదైనా గట్టి యిల్లు మీకు కట్టించాలనుకొన్నాను ఎచ్చట కట్టమంటారు. ఎలా కట్టమంటారో తెల్పండి" అని ప్రార్ధించాడు శ్రీస్వామివాడ

67

“నాకు ఇల్లు వద్దు గానీ ఆంజనేయస్వామి గుడికి ప్రహరీ కట్టించ' మన్నారు ఆ భక్తుడు సరేనని వెళ్ళాడుగానీ చాలా రోజుల వరకు పనిచేయించలేదు శ్రీస్వామివారు ఒకరోజు కొజ్జకూటి బుజ్జయ్యను, కాటంరెడ్డి సుబ్బరామిరెడ్డిని పిలచి “అయ్యా, మీరు రాత్రి రెండు గంటలకు బయలుదేరి నడచిపోయి ఆయన ఆంజనేయస్వామి గుడికి ప్రహరీగోడ కట్టిస్తానన్నాడు. ఆ విషయం మాట్లాడి రాండి అని ఆజ్ఞాపించారు. శ్రీస్వామివారి మాటల ఎడల అచంచల విశ్వాసం గల యీౌ భక్తులు అదేవిదంగా రెండు గంటలకు లేచి 6 మైళ్ళు నడచి వెళ్ళి దొడ్డ రామిరెడ్డిగారిని నిద్రలేపి విషయం చెప్పారు. “నాకు యింకా కొన్ని కోర్టు కేసులున్నవి. అవి కూడా పూర్తయితే కట్టిస్తాను. శ్రీస్వామివారు పంపారు గనుక రూ 400/- లు యిస్తాను మీరు మిగిలిన పైకం చందాలుదండి కట్టించండి. అని చెప్పారు 'మేము శ్రీస్వామివారు చెప్పినట్టు చేస్తాము ఈ పైకం మీకు వాపసు చేయమంటే మరలా తెచ్చి యిచ్చేస్తాము. అందుకు సమ్మతమైతే యివ్వండి” అన్నారు బుజ్జ్ఞయ్యగారు. అందులకు సమ్మతించి వారు నాలుగు వందల రూపాయలు యిచ్చి పంపారు. ఈ విషయం శ్రీస్వామివారికి చెపితే, 'ఆయనే వచ్చి కట్టిస్తాడులేయ్యా మీరు పని మొదలు పెట్టండి" అన్నారు. శ్రీస్వామివారి ఆజ్ఞమేరకు గోడపని ఒకరికి కాంట్రాక్టుకు ఇచ్చి నిదానంగా పని జరుపుతున్నారు. 4వ రోజు రామిరెడ్డిగారే వచ్చి పని చూచాక ఆయన మనసును శ్రీస్వామివారు ఎలా మార్చారో ఏమో “మిగిలిన పైకం కూడా నేనే పంపుతాను ఎక్కువ మంది మనుష్యులను పెట్టి త్వరగా పని పూర్తిచ్చేయమని” చెప్పి వెళ్ళాడు. అటు తరువాతాయన ఒక్కరే ఆ ప్రహరీ ఖర్చంతా భరించి శాశ్వతంగా గోడ నిర్మించారు. రాత్రి రెండు గంటల వేళ యిద్దరు మనుష్యులను నడచి వెళ్ళమని చెప్పడంలో అంతీరార్థం స్వామివారికే తెలియాలి! 68

భూతనియంత

నిర్మలం, నిష్కలం, నిత్యం, నిర్వికల్పం, నిరంజనం అయినట్టి ఆపరమాత్మ తాను అనేక మవ్వాలనే దివ్య సంకల్పంతో ధరించిన రూపమే యీ స్టూలజగత్తు. మన శరీరం, మనస్సు కధీనమైనట్టు, మన మనస్సు ఆత్మకధీనము సద్గురువు

తిమూర్త్యాత్మముకుడైన సాక్షాత్తు పరబ్రహ్మమేగనుక యీ విశ్వమంతా వారి అధీనమై

యుంటుంది ఈ విషయం సద్గురువు ద్వారా ప్రకటన మయ్యే దివ్యలీలల ద్వారా భక్తులకు తెలుస్తుంది అనంతమైన యీ ప్రకృతిని శాసించగల సద్గురువు సామర్ధ్యమును చవిచూచిన భక్తులకు, గురువు యందు విశ్వానం ధృఢథపడి శ్రద్దాభక్తులతో వారిని సేవించి తరించగలరు

మనజీవిత సంఘటనలను శాసించగల దైవశక్తి ఒకటున్నదన్న విశ్వాసం మనకు కల్గించాలని, తద్వారా నిత్య జీవితములో వివేకము, వైరాగ్యము గల్లి ధార్మిక జీవితము త్రికరణ శుద్దిగా మనచేత ఆచరింపజేయాలనే సద్గురుని యొక్క తపనే యిట్టి లీలలకు మూలము

వారు మన నుండి ఆశించునది అట్టిపవిత్ర జీవిత విధానమే మనం అలా జీవించినప్పుడే మనం నిజంగా వారికి దక్తిణ సమర్పించిన వారమవుతాము. అలా చేయనప్పుడు లీలా రూపంలో మనపై వర్షించిన సద్గురుకృప అడవిగాచిన వెన్నెల వలె వ్యర్ధమగును.

ఒకప్పుడు శ్రీస్వామివారు తలుపూరులోని శివాలయంలో వేంచేశారు ఒకే ఒక భక్తుడు వారికి తోడు వున్నాడు (శెట్టిగారు) మేఘావృతమై కొద్దిచినుకులు,చీకట్టు, ప్రళయమువలె ఉరుములు వచ్చినవి శ్రీస్వామివారిని లోనికి తీసికెళ్ళడానికి ఎవరూ లేరు. వర్ష్వమొస్తే తడుస్తారు' అని ఆ భక్తుడు భయపడుతున్నాడు అప్పుడు శ్రీస్వామివారు చాప తెచ్చి తమ ముందు వేయమని ఆజ్ఞాపించారు. 'స్వామీ! వాన వచ్చేటట్టుంది ఇంకా ముందుకు జరిగితే నేను ఒక్కడినే మిమ్ము లోపలికి మోసుకు పోలేను'

69

అన్నాడు. 'ఉండయ్యా మబ్బు కట్టాల' అన్నారు శ్రీస్వామివారు చాప మీద కూర్చొని కొంతసేపు తన దృష్టి మబ్బుకేసి నిగిడి చూచారు. అంతే! ఆ మేఘములు, ఉరుములు, చినుకులు పోయి మామూలు పరిస్థితి ఏర్పడింది. తలుపూరులో నారాయణదాసు అను స్వామి భక్తులు ఒకరున్నారు. ఒకరోజు 1977 సంవత్సరమ్లులో అతడి ఆశ్రమంలో శ్రీస్వామివారు వేంచేసి యున్నారు. స్వామి సేవకుడు బరిగెల నాగయ్య శ్రీస్వామివారిని, “స్వామీ వాన ఎప్పుడు కురుస్తుంది? అని అడిగాడు. “అయ్యా! ఈ సంవత్సరము మూడు వానలేకదయ్యా! ఒకటిన్నర నెలకు ఒకసారి రెండు నెలల ఇరువది రోజులకు ఒకసారి, మూడు నెలల అయిదురోజులకు ఒకసారి పైవాళ్ళు కురిపించే వాన యింతేనయ్యా” అన్నారు శ్రీస్వామివారు. 'ఒకటిన్నర నెల వర్షం లేకుంటే గొడ్డుపిల్లా చచ్చిపోతారే' అన్నాడు నాగయ్య. అట్లా అయితే 'మనమన్నాకష్టపడీ కురిపించుకోవద్దయ్యా అన్నారు శ్రీస్వామివారు. శ్రీస్వామివారిని నాగయ్య గంజి త్రాగమంటే, “అయ్యా! అనుకున్న పని పూర్తి అయితే గదయ్యా నీళ్లు త్రాగవలసింది?' అన్నారు శ్రీస్వామివారు. తరువాత వారు సిద్దలయ్య కొండ దగ్గర మూడురోజులు, కలిచేడులో మూడురోజులు నిరాహారియై, “బండి ఆపండయ్యా' అని అహర్నిశలు అరుస్తూనే వున్నారు. రాత్రింబవళ్ళు నిద్రపోకుండా కూర్చునే వున్నారు ఆసనమైన మార్చలేదు మొదటిరోజు ఎలా వున్నారో చివరిరోజు వరకూ అలానే కూర్చున్నారు. అంతకు ముందు ఎప్పుడూ ఆయన.పడుకొని వుండటం చూస్తూవున్న భక్తులందరూ, శ్రీస్వామివారికి వృద్ధాప్యము, బలహీనత వచ్చేశాయని యిక కోలుకొనే ప్రసక్తే లేదని అనుకునేవారు. ఈ దృశ్యం చూచేసరికి కనువిప్పె, శ్రీస్వామివారిలోని కార్యధీక్ష, శక్తి తెలిసి వచ్చాయి. ఆరవరోజు సాయంత్రం నాలుగు గంటలకు తమకు స్నానం చేయించమని కోరారు. వారికి స్నాసం చేయించి కూర్చోబెట్టగానే పక పక నవ్వుతూ, “గడ్డ గడ్డ సపెళ్ళగించుకున్నదయ్యా' అన్నారు. మరుక్షణం నుండి కుంభవృష్టి మొదలై చెరువులు నిండే వరకు ఆగలేదు. 70

బుషులు తమ తపస్సు, యజ్ఞ యాగాదుల వలన సకాల వర్షాలను కురిపించి జగద్దితం చేసేవారని పురాణాలలో చదివాము. అది నిజమేనని శ్రీస్వామివారిని చూస్తే తెలుస్తుంది. అలా చేయగల సమర్భులనే 'భూసురులు' అనేవారు కాబోలు.

శ్రీస్వామివారు అంత శక్తిమంతులే అయితే వర్షం కురిపించడానికి ఆరురోజులు ఎందుకు పట్టింది? అన్న ప్రశ్న రావచ్చు. స్థానిక ప్రజల యొక్క సమిష్టి పాప కర్మల ఫలితమే అనావృష్టికి కారణమని పెద్దలంటారు. వారదందరి కర్మను తమ తపళ్శక్తితో దహించి వేయడానికి వారికి కొంతకాలం అవసరమవుతుంది.

ప్రజలు నిస్వార్థమైన శద్దాభక్తులతో (ప్రేమపూర్వకంగా భగవంతునికి పూజలు చేయకపోవడం, ప్రజలలో భక్తి బావము, ధర్మాచరణ నెలకొనడానికి అవసరమైన ధర్మ కార్యాలను నిర్వహించ నందువలన అనావృష్టి వంటి అరిష్టాలు ఏర్పడతాయని శాస్త్రం,

రెండెద్దుల బండిలో శ్రీస్వామివారిని ముదిగేడు నుండి సిద్దలయ్య కొండకు తీసుకు వస్తున్నారు సేవకులు. మార్గమధ్యంలో బ్రహ్మాండంగా మేఘావృతమై, సన్నగా వర్షం మొదలైంది. సేవకులు, “స్వామీ! పెద్ద వర్షం వస్తుంది. మన మందరమూ సామానుతో సహా తడిసిపోతాము అని విన్నవించారు. శ్రీస్వామివారు మౌనంగా తన అరచేతిని ఆకాశం వైపుచూపుతూ, కాస్త ఆగు అన్నట్లుగా చేతిని పైకెత్తి కొంతసేపు వుంచారు. అంతే! వర్షం నిలిచిపోయింది. శ్రీస్వామివారు సిద్దలయ్య కొండ చేరిన వెంటనే బ్రహ్మాండంగా వర్షం కురిసింది. ఇలాంటి లీలలు భక్తులు ప్రత్యక్షంగా చూడబట్టే ఎన్ని కష్టాలైన ఓర్చుకొని నిరంతరం తిరుగుతుండే శ్రీస్వామివారిని రాత్రింబవళ్ళు సేవించి ధన్యులయ్యారు.

తలుపూరులో “డి మైను అను ఒక మైకా గని వుంది. శ్రీస్వామివారు అక్కడ వున్నప్పుడు మబ్బులుపట్టి బాగా వర్షం పడేటట్లుగా వర్షవు వాసన వస్తూన్నది. “స్వామీ! వర్షం వచ్చేస్తుంది. మన వస్తువులన్నీ తడిసిపోతాయి. ఇక్కడ ఇల్లు కూడా లేదే! అని అన్నారు సేవకులు. వెంటనే శ్రీస్వామివారు తంబురతీసుకొని దానిని కాసేవు మీటి

గె

“ఏమి వీరరాఘవులూ? మేము యిచ్చట వుండామని తెలియదా? మా సామాను, మేము ఏమైపోవాలి? ఏమిటయ్యా”? నీయిష్టం వచ్చినట్టుందే! మేమేం కావాలి! మా మనుషులేం కావాలని యిట్లా చేస్తున్నావు? అని దబాయించారు. అయిదు నిమిషాలకల్గా మేఘాలుచెల్లా చెదరై స్పష్టంగా సూర్యుడు కనపడ్డారు ఇలానే ఒకప్పుడు షిరిడిలో గాలివాన (ప్రారంభమైంది త్వరగా ఇల్లు చేరవలసిన భక్తులు ఆందోళన పడుతుంటే సాయి మసీదు నుండి బయటకు వచ్చి 'ఓఅల్తా! నాబిడ్డలు క్షేమంగా త్వరగా ఇల్లు చేరాలి వర్షమిక చాలించు" అని గద్ధించగానే వర్షమాగి పోయింది

ఒకప్పుడు మద్రాసు రాష్ట్రము నుండి వచ్చిన భక్తులు రెండు సంవత్సరముల నుండి వారి ప్రాంతములలో పూర్తి వర్షములు తేవని శ్రీస్వామివారికి ఎన్నవించుకున్నారు 'భగవంతునికి అర్జీ బ్ర యండయ్యా” అని చెప్పి శ్రీస్వామివారు చీటి వ్రాయించి తన తొడ క్రింద పెట్టుకొని అయిదు రోజులు అన్నపానీయాలు, నిద్రమాని అలాగే కూర్చున్నారు అయిదవ రోజు ఆ ప్రాంతంలో వర్షంపడి చెరువులు నిండిన తరువాతనే శ్రీస్వామివారు గంజి త్రాగారు

ఇదే విధంగా కలిచేడులో గూడా అనావృష్టిగా వుండి పశువులకు గడ్డిలేక చింపిరి కాగితాలు, ఎండుటాకులు తింటున్నాయి అది చూచి శ్రీస్వామివారు రెండురాత్రులు, రెండు పగళ్ళు నీరు ముట్టకుండా “ఒరేయ్‌ బండ్లు నిలపండిరా, పిల్ల కట్టంతా వెళ్ళుతున్నారు? ఎన్నిసార్లు చెప్పాలి! నాకు కోపమొచ్చొందో జుల్మానా వేస్తా! అని అరుస్తూ కూర్చున్నారు మూడవరోజు తమ దీక్ష విరమించి, స్నానం చేసి గంజి తాగారు అరగంటలో వర్షం కురిసి చెరువులు నిండాయి.

కలిచేడు సిద్దులయ్య కొండ దగ్గర శ్రీస్వామివారు వున్నారు. కట్టమూడి పల్లెలో వర్షంలేక నార్లు ఎండిపోతున్నాయి. రైతులు వచ్చి శ్రీస్వావింవారికీ మొర పెట్టుకున్నారు 'దేవుడికి అర్జీ పెట్ట్బుభామయ్యా రేపు మధ్యాహ్నంనకు రెండు పదునుల వర్షం కురుస్తుంది" అని చీటీ వ్రాయించి ఆశీర్వాద ముద్రవేసి ఆ

72

రైతులకిచ్చారు. తెల్లవారి వర్షం కురిసి చెరువులు నిండి మూడవరోజు నుండి నాట్లు (ప్రారంభించారు. ఆ గ్రామస్తులంతా శ్రీస్వామివారి శక్తి సామర్థ్యాలను కొనియాడారు. తలుపూరులో ఒకరోజు మధ్యాహ్నం తాటిబాలుగు అను విషసర్చం శ్రీస్వామివారి తొడ క్రిందకు వచ్చింది ఆ సంగతి చెపితే అదేమీ చేస్తుందిలే దానిని మీరేమీ చేయవద్దు అన్నారు శ్రీస్వామివారు. తరువాత దానంతట అదే వెళ్ళిపోయింది. అది మండు వేసవి 1974 ప్రాంతం ఒకనాడు గొలగమూడి ఆశ్రమంనడి కప్పుకు మంటలు అన్నివైపులా అలుముకుంటున్నాయి దట్టంగా పొగ ఆకాశానికి లేచింది. పడమటి గాలి బ్రహ్మండంగా వీస్తూంది. దగ్గరలో నీళ్ళు సమృద్ధిగాలేవు. శిష్యుడు రమణయ్య స్వామికి నమస్కరించి నిచ్చెన సహాయంతో ఇంటి పైకెళ్ళి చిన్నకుండెడు నీళ్ళు ఆ మంటపై చల్తాడు పైర్‌ ఇంజను (118 9౧81069) కు కూడా అలవికానంతగా ప్రజ్వరిల్లిన ఆ మంటలు దుత్తెడు నీళ్ళతో పూర్తిగా చల్దారిపోయాయి. ఒకరోజు శ్రీస్వామివారు కలిచేడులో నరసారెడ్డి గారింటికి వచ్చారు నరసారెడ్డి భార్య ఈశ్వరమ్మ వంటచేసే చోటుకువెళ్ళి ఆ వసారాకు రేకులు వేయించమన్నారు శ్రీస్వామివారు “ఆర్ధికంగా అశక్తురాలనుకదా, తమకు తెలియనిదేమున్నది' అని విన్నవించింది. “వాళ్ళే చూసుకొంటారులే' అని మాత్రం అన్నారు శ్రీస్వామివా రు అయిదురోజుల తరువాత ఆమె సజ్జవడలు చేస్తున్నది. నూనె బాణలికి వున్నట్టుండి వేలెడు రంద్రంపడి నూనె మండుతున్న పాయ్యిలో కారుతూంది. వెంటనే ఆమె ఇంటిలో నుండి ఒక బేసిన్‌ తెచ్చి ఆ బాండలిలో మిగిలిన నూనెను అందులో పోసుకున్న తరువాత ఆమెకొక విషయం ఆశ్చర్యంగా తోచింది. అంత నూనె మండే పాయ్యిలోకి కారినపుడు మంటలెంతగానో ఎగసి వసారా, ఇల్లు తగులపడవలసింది గదా! అయినప్పటికి ఆమె బేసిను తెచ్చి నూనె వంచుకొనేంతవరకు మంటలు పైకి లేవక పోవటవేమిటి? వెంటనే ఆవెకొక విషయం తోచింది. అందుకే కాబోలుశ్రీస్వామివారు వసారాపై రేకులు కప్పించుకోమన్నారు. అయినప్పటికి ఆయన అభయమిచ్చినందువల్లనే ఇప్పుడుప్రమాదం వాటిల్లలేదని ఆమె గుర్తించింది 73

బోయినపల్లి గ్రామం వద్ద కొందరు భక్తులు “గోవిందమ్మ (బ్రహ్మంగారి భార్య) నీటితో దీపాలు వెలిగించిందట, ఎంతటి మహాత్మురాలు” అని అనుకాంటుండగొ శ్రీస్వామివారు అది విని చెంబుతో నీరు తెప్పించి వారికిచ్చి 'మీరు కూడా వెలిగించుకోండి అన్నారు. ఆ నీరుపోసి వారు వెలిగిస్తే దీపాలు వెలిగాయి శ్రీస్వామివారు శరీరంతో వున్నంత కాలమూ యిలాంటి విషయాలు బయటికి చెపితే శ్రీస్వామివారు అంగీకరించక వాటిని గుప్తంగా వుంచమని ఆదేశించేవారు 'పెనవర్తి వాస్తవ్యుడు పోలు మస్తానయ్య యిలా చెప్పారు “ఒకసారి పెనపర్తి నుండి తలుపూరుకు నారాయణరెడ్డిగారి కారులో వెళుతున్న శ్రీస్వామివారు వున్నట్టుండి, “అయ్యా! గొంతుకోయవలసి వస్తుందే' అన్నారు. కాసేపట్లో శ్రీస్వామివారు హరాత్తుగా పెట్టిన పెద్ద కేకకు బ్రేకు వేయకనే కారాగిపోయింది! వెంటనే చెంగున ఒక మేక కారు ముందునుండి రోడ్డుకు అడ్డంగా పరుగెత్తింది కారు అక్షణంలో నిలవక పోయినట్లయితే దాని గొంతుతెగేదే! నాటివరకూ స్వామి యందు ఏమాత్రం నమ్మకం, లక్ష్యంలేని నేను యీ సంఘటనతో శ్రీస్వామివారి భక్తుడనయ్యాను' ఒకరోజు రాత్రి రోశిరెడ్డి పందిరికి చెక్కిన కాగితములు తీయబోయాడు అతని చూపుడు వేలును పాము కరిచింది శ్రీస్వామివారు ఆ వేలును తన తొడపై నుంచి ఆపైన తన అరచెయ్యి వేసి అదిమిపెట్టి అయిదు నిమిషాలువుంచారు. బాధపూర్తిగా తగ్గింది “నీ వళ్ళు సంజీవి అయింది" పొమ్మన్నారు అది మొదలు ఏవిషజంతువు కరిచినా రోశిరెడ్డికి విషం ఎక్కడం లేదు ఒకప్పుడు యార్లపాడు అనే గ్రామంలో వ్యక్తులు నిష్కారణంగా మరణించ నారంభించారు కారణం తెలియకగ్రామ ప్రజలందరూ భయబ్రాంతులయ్యారు ఏదో దుష్టశక్తి ఊరిలో ప్రవేశించి అలా విలయతాండవం చేస్తూందని అందరూ తలచారు. ఊరిలోని ప్రతివారు ప్రొద్దు క్రుంకినప్పటి నుండి ఇండ్లలో నుండి బయటికి రాను ధైర్యంలేక భయంతో తలుపులు బిగించుకొని ఇండ్లలోనే వుండిపోతున్నారు కొందరు 74

ఫాం, బి సులు శ్రీస్వామివారిని పదే పదే అర్ధించి వారి గ్రామానికి తీసుకుపోయారు. న చమివారు ఆ గ్రామం చేరేటప్పటికి రాత్రి సమయం అయినందువల్ల ఎవరి టలుష మ్బ పు తట్టినా ఆదుష్టశక్తేనని తలచి భయపడి తలుపులు తీయలేదు. చివరకు ఒక చెప నలామె తెగించి తలుపుతీసి చూసింది. నిజంగా శ్రీ స్వామివారు వచ్చారని అందరికీ వడంతో గ్రామస్తులందరూ శ్రీస్వామివారి చుట్టూ ప్రోగై స్వాగతం పలికారు. నష కు శ్రీస్వామి, వారిని కరుణించి ఊరిలోనే ఒకచోట పవిత్రమైన తమ అగ్నిని షన కొద్దిరోజులు ఆగ్రామంలోనే వున్నారు. అటు తరువాత ఊరిలో మరొక్క నిషి క్రూడ్రా మరణించలేదు. మోపూరు దశయ్య, కొమరగిరి రమణయ్య,జమ్మిమాను కొట్టారు. దాన్ని రెండెడ్డబండి అడుగున కట్టి తోలుక రావాలి. ఆ మాను కొనవైపున బండికి కట్టారు. ఎంత ల్రయత్నించినా మొదలు లేవలేదు. ఇంతలోనే శ్రీస్వామివారు వస్తే వారికి చెప్పారు. లావు త్రినే వాళ్ళను పిలవండయ్యా లేస్తుంది' అన్నారు. ఆ మాటలకర్ధం శ్రీస్వామివారికే తెలియాలి, శ్రీస్వామివారు వెళ్ళిపోయారు. అయినా చివరిసారిగా ప్రయత్నిస్తామని వారు మోకు లాగారు. ఆశ్చర్యంగా అది ఎంతో సులభంగా లేచిపోయింది. ఒకరోజు శ్రీస్వామివారి భక్తురాలు వక్కెమ్మ శ్రీస్వామివారి సన్నిధిలో వున్నది. వెల్టువక్రు కొట్టుకొచ్చిన కంప తెచ్చి శ్రీస్వామివారు పెన్నానది నీటిపై వేశారు. ఆ కంపకు తన కపిల మోకు నిప్పును అంటించి మంట పెట్టారు. నదిలోని నీటిని శ్రీస్వామివారు తన ముంతతో ముంచి మంటపై చల్లుతున్నారు. ఆ మంటలు చల్లారే బదులు అంతకంతకూ ప్రజ్వలించసాగాయి. ఇటువంటి లీలే శ్రీ అక్కల్‌తోట స్వామివారి చరిత్రలో కూడా మనకు దర్శనమవుతుంది. ఎరుకల రాజు (కుల్లూరు రాజుపాళెం) గారి బావిలో వేసవికాలం నీరుండదు. వర్షాకాలం నీరున్నా పురుగుపట్టి వాసన. ఒకరోజు శ్రీస్వామివారు ఆ బావిలో మునిగి వచ్చారు. అది మొదలు ఆ నీరు పురుగులు, వాసనపోయి తరుగు లేకుండా వుంది, 75

ఒకప్పుడు మంగుపల్లెలో కలరా దేవత స్వైరవిహారం చేస్తూ జనాన్ని గుంపులు గుంపులుగా చంపుతూంది. ఏరు గట్ల నిండుగా ప్రవహిస్తున్నందున గ్రామస్తులెవ్వరూ శ్రీస్వామివారి దగ్గరకు రాలేక పోయారు. శ్రీస్వామివారు ఒక కాగడా వెలిగించి చలమానాయుడిచేతికిచ్చి, “అటు ఇటూ చూడకుండా నీదృష్టికాగడాపై పెట్టి నడవమన్నారు' చలమానాయుడు ముందు, శ్రీస్వామివారు వెనక, నడచి ఆ గ్రామం చేరారు ఏటిలో నీరు చలమానాయుడికి మోకాటిలోతే ఉన్నవి శ్రీస్వామివారు ఊరి వెలుపలొక కర్రనాటి దానికొక చీటీ వ్రాయించి కట్టి తిరిగి వచ్చేశారు అది మొదలు ఆ గ్రామంలో ఒక్కరుకూడా మరణించలేదు శ్రీస్వామివారిని నమ్ముకున్నవారికి వారి రక్షణ అడగకనే లభిస్తుందని గమనించాలి

“వెంకయ్య పేరుమీద పిడికెడన్నం పెట్టిన వారికి, తెచ్చిన వారికి, వారి మంచి చెడ్డలన్నీ మనం చూడొద్దయ్యా”! అని శ్రీస్వామివారు అభయమిచ్చియున్నారు. ఈ విషయం శేషయ్యనాయుడుగారిఎడల ఎలా నిజమైందో చూద్దాం

స్వామివారు ఒంటరిగా అడవులలో తిరుగుతుండే రోజులలో శ్రీస్వామివారు తరచు చెర్జోపల్లి గ్రామస్తులైన యస్‌. శేషయ్యనాయుడుగారింటికి వచ్చేవారు అర్ధరాత్రప్పుడీ వచ్చినా శేషయ్యగారి తల్లిగారు ఆ మహనీయునికి భక్తితో కడుపునిండా అన్నం పెట్టేది.

1976 లో చెర్జోపల్లి శషయ్యనాయుడుగారు త్రోవన వస్తుంటే శ్రీస్వామివారు ఆయనను పిలిచి “నీకు ఒక సంవత్సరంనాలుగునెలల ఆరురోజులకు గండం ఉంది. తిరువళ్ళూరు వీరరాఘవస్వామి తప్పిస్తారు” అని చీటి వ్రాయించి ఇచ్చారు. కొన్నాళ్ళ తరువాత తన పొలంలో కయ్యనిండా నీళ్ళుపెట్టి రొంపి దుక్కిదున్నుటకు ఎద్దులను నాగలికికట్టి తోలగా ఒక యెద్దుకయ్య లోకి దిగిన వెంటనే క్రిందపడి తన్నుకుంటుంది, ఆత్రుతగా చేలోకి దిగిన నాయుడుగారికి కాళ్లకు చివుక్కుమన్నట్టయిందట. కానీ లెక్కచేయక ఎద్దునుప్రక్కకు లాగుతుండగా చేలో కరెంటు ఎర్హయినట్లు గుర్తించి కేకలు వేసి మెయిన్‌ ఆసించారు. ఎద్దు మాత్రమక్కడికక్కడే చనిపోయింది. మరొక ఎద్దు తప్పించుకున్నది కానీ తనకు మాత్రముఏ అపాయం జరగలేదు. ఎద్దు చావుకు

76

కారణం బోధపడక మెయిన్‌ ఆన్‌చేసి టెస్టరుతో పొలంలో నీటిని పరిశీలిస్తే చేనంతా కరెంటు ఎర్తయివుంది ఆలోచించాక కొంతకాలం క్రిందట శ్రీస్వామివారు వ్రాయించిఇచ్చిన చీటీ వెతికితే దొరికింది అందులో శ్రీస్వామివారు వ్రాయించిన 1 సంవత్సరం, 4 నెలలు, 6 రోజులు గండం ఆరోజుకు రావలసియున్నది. గనుక ఆ మరణగండం నుండికేవలం శ్రీస్వామివారి కృపవలన బయట పడ్డానని నాయుడుగారు తెలుసుకున్నారు

ఆణిమాది అష్టసిద్దులు శ్రీస్వామివారికి దాస్యము చేసేవి ఉదా

పాలకొండ సుబ్బారెడ్డి ఒకరోజు చాకలిగుంట దగ్గర జమ్మిమాను కొట్టేశాడు, శ్రీస్వామివారునడిచే రోజులవి. 'మనం వెంటనే వెళ్ళాలి, మాను ఎత్తుకోండి' అన్నారు శ్రీస్వామివారు అది చాలా బరువుగా వుంది శ్రీస్వామివారు చెప్పారు కనుక ప్రాణాలు బిగబట్టి సుబ్బారెడ్డి ఎలాగో నెత్తికెత్తుకున్నాడు కానీ నిలువునా కూలిపోయేటంత బరువుగా వుందది నాలుగు బారలు నడిచాక శ్రీస్వామివారు “బరువుగా వుందయ్యా? ఆడ వేయి' అన్నారు బ్రతుకు జీవుడా అంటూ క్రింద పడేశాడు శ్రీస్వామివారు తన చేతికర్ర తీసుకొని ఆ మానును యీవైపుకు, ఆవైపుకు పొడిచారు 'ఇప్పుడు ఎత్తుకో అన్నారు శ్రీస్వామి అప్పుడు ఎత్తుకుంటే నిజంగానే తేలిగ్గా వుందా మాను, 'స్వామి తలచుకుంటే ఏమైనా చేయగలడురా' అని అనుకున్నాడు సుబ్బారెడ్డి

నరసాపురంరైతు తన పొలంలో బావి ఎంత లోతు త్రవ్వినా నీరు పడలేదు శ్రీస్వామివారిని శరణు పొందాడు శ్రీస్వామివారు అ బావిలో టెంకాయ కొట్టి కొద్దిగా (తవ్విబయట కొచ్చేశారు తెల్లవారేసరికి బావినిండా నీరూరింది ఈ వింత చూచిన ఊరి జనమంతా ఆశ్చర్యంతో శ్రీస్వామికి నివాళులర్పించారు

నాగుల వెల్లటూరు వాస్తవ్యుడు నూతేటి శ్రీరాములునాయుడు తన పొలంలో బావి త్రవ్విస్తున్నాడు. పద్దెనిమిది అడుగులు త్రవ్వాక కరినమైన బండపడి త్రవ్వుటకు అలివి కాలేదు. ఆ ప్రాంతములో బావి 30 అడుగులు త్రవ్వితేగొని నీళ్ళుపడవు. స్వామివారికి విన్నవించారు. “నాలుగు రోజులునిండు కుండ అన్నం కొంచెం తీసి

77

బావిలో వేసి, మరి నాలుగురోజులు పని ఆపి అవతల ఏమౌతుందో చూడు 'అన్నారు శ్రీస్వామివారు. ఆయన అలాగే చేసి ఎనిమిదవ రోజు పని మొదలు పెడితే అంత కరినమైన బండ మెత్తగా తెగనారంభించి పని అతి సులభంగా పూర్తయింది.

గోపారం, పాలకొండ సుబ్బారెడ్డిగారు ఒకప్పుడు బావి త్రవ్వించాలని స్వామివారిని అడిగితే 'సముద్రం' అని వ్రాసుకోమన్నారు వారు చెప్పినట్లే ఆ బావిలో ఊట అయిదు హార్స్‌ పవర్‌ ఇంజన్‌ (61/8 ౧౦౪౭ ౧౦౪66౧91౧6) పెట్టి కోట్తే కూడా తరగడం లేదంటే అదినిజంగా సముద్రమె కదా!

మల్లిక వెంకయ్య శ్రీస్వామివారి గుండమునకు కట్టెలు కొట్టేవారు ఒకనాడు సిద్దులయ్య కొండ దగ్గర మునికన్నెలు వెంకయ్యను తమతోరమ్మని పీడించినవి వారు, 'నీకు మరొక గొప్ప గురువును చూపుతా' మని ఆశ చూపినవి కానీ వెంకయ్య తాను తన గురువును వదలి రానని, వారిని వెంటనే వెళ్ళి పామ్మని చెప్పారు వారు వెళ్ళిపోయారు వారు యిదే విధంగా కనిపించి అనేకసార్లు వేధించేవారు ఒకరోజతడు స్వామి సన్నిధిలో నుండగనే కన్నెకలు ధైర్యంచేసి స్వామి సమీపానికి వచ్చి అతభణి పిలుస్తున్నాయి శ్రీస్వామివారు వెంకయ్యను తన దగ్గరకు పిలచి ఆయన గుండెపై ఒక్క చరుపు చరిచి 'నీకికవాటి బాధ లేదులే పో' అన్నారు నాటినుండి ఆ ముని కన్నెకలు వెంకయ్య చెంతకు రాలేదు.

ఒకరోజు స్వామివారు, “వెంకయ్యా! ఏగాలి గాని, భూతంగాని, పిశాచంగానీ నీ ఆజ్ఞ పాటించకుంటే, 'నేను చెప్పినట్టు నడుచుకుంటావా లేక గురుదేవుని అగ్ని స్థంభం పట్టుకుంటావా?' అని గట్టిగా దబాయించి నిలేసెయ్‌ నేను చెప్పిన నియమాలునీవు పాటించినంత వరకూ వాటిని చూచి నీవేమీ భయపడనక్కరలేద'ని అభయమిచ్చారట

ఒకప్పుడు కంటేపల్లిలో పశువులలో గాలికుంటు వచ్చి అందరి ఎద్దులూ జబ్బున పడ్డాయి. స్వామివారి గుంఢమునకు కట్టెలు సమకూర్చే వెంకయ్యకు ఎవరూ బండి, ఎద్దులు యివ్వలేదు. వెంకయ్య తన గురుదేవుడను గ్రహించిన మంత్రం స్మరించి పోలేరమ్మను ఆవాహనంచేశాడు ఆమె వచ్చి అతని ఎదుట నిలచి, తన జుట్టు

78

ముడివిప్పి తల విరయబోసి, ఆ వెంట్రుకలకున్న అసంఖ్యాకమైన కన్నులను ప్రదర్శించిందే ఆ దృశ్యంతో అతడు భయపడి పారిపోతాడని అమె భావం కానీ వెంకయ్య అలాంటి క్తుద్రశక్తులకు బెదిరే ఘటం కాదు నీ ఆటలునా వద్ద సాగవు. నీవు వెంటనే కంటేపల్లి పాలిమేర దాటి పోతావా? లేక గురుదేవుని అగ్ని స్థంభం పట్టుకుంటావా?' అని నిలేాడు ఆమెచెంపలేసుకొని, 'మూడవరోజు ఉదయానికల్లా పోతాను ఇందుకు భూదేవి, ఆకాశం, సూర్యచంద్రులు సాక్షి' అని ప్రమాణం చేసింది అదేవిదంగా మూడవ రోజుకు ఆమె ఆ గ్రామం నుండి నిష్కమించడంతో అన్ని పశువులకు వెంటనే స్వస్థత చేకూరింది స్వామి గుండమునకు కట్టెలు తోలేందుకు బండ్లుకట్టారు

ఈ సృష్టిలో సద్గురువులకు సాధ్యముగానిదేద్‌ భేదని యీ క్రింది లీల తెలుపుచున్నది

స్వామి కోటితీర్ట్భంలో బసచేసి యున్నారు ఒక భక్తుడు స్వామితో 'సిద్ధలయ్య కొండమీద దేవాలయంలో ఒక రాయి పగిలితే ఒక సాధువు దాన్ని అతికించాడు అని అంటున్నారు' అన్నాడు 'నిజమే అతుకుతుంది నేను కూడా ఒకసారి యీ దేవాలయంలో శివలింగం ముందు మంట పెట్టి తలుపులేసి సందు గుండా చూచాను నేలపై పరచిన రాళ్ళు పగిలి ఆ ముక్కలు పైకి పోయినవి అది చూచి నేను "ఉదయం గ్రామస్తులు చూచి ఏమనుకుంటారో?' అని అనుకోగానే మరలా ఆ ముక్కలన్నీ క్రమంగా క్రిందికి వచ్చి యధాప్రకారం అతుక్కున్నాయి' అన్నారు శ్రీస్వామివారు. అంటే సంకల్ప మాత్రంచేత రాళ్ళు అతుకుకొనుటకు వీలున్నదని శ్రీస్వామివారు చెప్పారన్నమాట

అవి స్వామి నడిచే రోజులు, ఆశ్రమ ప్రాంగణంలో ఇద్దరు పట్టిలేపితే కూడా లేవని పెద్దబండ వుండేది ఒకరోజు స్వామి ఒక్కరే ఆ బండను ఎత్తి నెత్తిన పెట్టుకొని పడమర దిశగా వెళ్ళిపోయారు. మూడు గంటల తరువాత తిరిగి వచ్చారు భక్తులు 'బండ ఏది స్వామీ?" అంటే “అబ్బో అది యిక్కడ వుండకూడదయ్యా' అన్నారు.

ఇదేవిధంగా ఒకప్పుడు ఒక భక్తుడు ఇల్లు కట్టుకునేందుకు ఒక వేపదూలం తెచ్చి వుంచుకున్నాడు ఆ రాత్రి శ్రీస్వామివారు ఒక్కరే వెళ్ళి ఆ దూలం ఎలా తెచ్చారో

79

తెలియదుగానీ, తెల్లవారేసరికి ఆ దూలం శ్రీస్వామివారి గుండంలో మండుతూ ఉన్నది. ఆ భక్తుడొచ్చి లబో దిబో మొత్తుకున్నాడు. శ్రీస్వామివారు అతని చేతికొక గొడ్డలిచ్చి ఆ కాలేదూలాన్ని రెండుగా చీలగొట్టమన్నాడు అతడలట్లే చీలగొట్టగా ఆ దూలంలోని తొజ్జలో త్రాచుపాముంది.అలాంటి దూలం ఇంటికి వాడితే ఆ ఇల్లు నర్వనాశనమని వాస్తు శాస్త్రము చెపుతుంది

ఒకనాడు సత్తెమ్మకు స్వప్నంలో, నోటి నుండి బ్రహ్మాండమైన అగ్నిజ్వాలలు కక్కుతూ శ్రీస్వామివారు దర్శనమిచ్చారు. శ్రీస్వామివారు నడిచే మార్గంలో వుండే పేడను తీసివేసి అమె శుభ్రం చేస్తుంది. శ్రీస్వామివారు ఆమెతో 'నా పేరు మీద పిడికెడు మెతుకులు పెట్టిన వారి మంచి చెడ్డలన్నీ నేను సరిచేసి రావాలమ్మా' అంటున్నారు

మల్లిక వెంకయ్య స్వామివారి తొలి ఆరాధనకు కట్టెలు తోలుతున్నాడు. ఉదయం 4 గంటల ప్రాంతంలో చీకటిలో ఎద్దులు పామును త్రాక్కాయో ఏమోగాని, ఒకచోటొక నాగుపాముపడగవిప్పి తోకపై నిలబడి బండి నడ్డగించింది. వెంకయ్య బండినిలిపి' గొడ్డలి తీసుకొని దానిని నరకడానికి సమీపించాడు. కానీ అది బుసకొట్టుతూ, రొదపెట్ట్లూ తోకమీద లేచి అటూ ఇటూచిగర్రు బుర్రు లాడింది కానీ ఎద్దులనుగానీ, వెంకయ్యనుగానీ ఏమీ చేయలేదు వెంకయ్య దానిని నరికే ప్రయత్నం మాని శ్రీస్వామివారు తనకు నేర్పిన మంత్రం స్మరించాడు వెంటనే ఆ నాగు పడగదించి దక్షిణంగా వెళ్ళిపోయింది.

(ప్రస్తుతం పెనవర్తి వడ్డిపాళెం వాస్తవ్యుడిలా చెప్తున్నాడు నెల్లూరు పాొట్టేపాళెం సమీపంలోని పెన్నానదిలో రైతులు పుచ్చ చెట్లు వేశారు శ్రీస్వామివారు అచ్చట ఒక ఇసుక తిన్నెపై తన మామూలు ప్రకారం అగ్నిగుండం వేసి మకాం వేశారు ఈ ముసలాయన ఉన్నాడు. యిక తోట కాపలాకు డోకాలేదని సంతోషించారు రైతులు, ఏటికి పైభాగాన వర్షంపడి ఏరు కొద్దిగా పారుతుంది. ముసలాయనా! ఏటికి నీరు ఎక్కువగా వచ్చేస్తాయి. ఊర్జోకి పోదాం రమ్మని ఎంత చెప్పినా స్వామి కదల్లేదు.

80

రైతులు వెళ్ళిపోయారు అటు తర్వాత ఏరు గట్లు తన్నుకొని పారింది మూడవరోజు రైతులు వచ్చి చూస్తే స్వామి యధాస్థానంలోనే వున్నారు. ఆయన చుట్టు 10 గజముల వరకు పొడి ఇసుక వుంది నది గట్టున చెట్లకు వెల్లువ తుట్టెలుపట్టి నది షుమారు 15, 20 అడుగుల లోతు పారినట్లు తెలుస్తుంది ఏట్లో శ్రీస్వామివారి చుట్టూరా పొడి ఇసుక చూచి రైతులు ఆశ్చర్యచకితులై శ్రీస్వామివారికి ప్రణమిల్లారు అలనాడు మోసెస్‌కు నది మార్గం ఇచ్చినట్లు వుంది! అజో ఆపద్దాంధవుడు అజ్ఞానమనే కటిక చీకటిలో అహంకారమనే మొనళ్ళతో పోరాడే మనకు 'కర్మ

దాటనెవరి తరము! నాసట వ్రాసిన బ్రహ్మరాత తప్పింప ఎవ్వరికి శఖ్యముకాదు అనే మెట్ట వేదాంతం బాగా వంటబట్టి మహనీయులెంతటి దయామయులో మనకు

అనుభవం కాకుండా చేస్తుంది పూర్వ పుణ్యం వలన సద్గురు కృపకు పాత్రులైన

వారింతటి చెడ్డ కర్మనైనా, ఎట్టి బ్రహ్మరాతవైనా సునాయాసంగా తప్పించుకొని గమ్యం

చేరగలరని శ్రీస్వామివారు శ్రీ షిర్రిసాయి వంటి మహనీయుల చరిత్రలేగాక మన

సమకాలికులైన సోదర భక్తుల అనుభవాలు నిరూపిస్తున్నవి సద్గురు కృప యనునది

మనం ప్రార్థించిన సమయములలోనేగాదు మనం ఏమరుపాటు నున్నప్పుడు కూడౌ

వెన్నంటి మనలను రక్షిస్తుందని యీ క్రింద నిదర్శనములు తెలుపుచున్నవి

కొజ్టిరూటి బుజ్జయ్యగారి చెల్లెలు పద్మమ్మ పెండ్డి నిశ్చయమైంది కంచి వరదరాజ

స్వామివారి సన్నిధిలో చేయమని శ్రీస్వామివారు ఆజ్ఞాపించారు అలానే ఏర్పాట్లు

చేసుకొని ఆ "పెండ్లివారు స్వామవారిని ఆ వివాహానికి దయచేసి దంపతులను

ఆశీర్వదించమనిప్రార్టించారు స్వామివారు తన బృందంతో ఆ వివాహానికి వచ్చి మంగళసూత్రము, తలంబ్రాల బియ్యము స్వహస్తాలతోతాకి ఆశీర్వదించి దగ్గరుండి ఆ వివాహం జరిపించారు శ్రీస్వామివారు తన డబ్బులు ఒక రూపాయి యిచ్చి కర్పూరం తెప్పించి వెలిగించి తమ ప్రక్కన పెట్టుకున్నారు ఎవ్వరి ఇండ్లకుగాని, వివాహాలకుగాని వారి జీవిత కాలంలో శ్రీస్వామిచారు వెళ్ళియుండలేదు ఒకప్పుడు

81

త్రీ స్వామివారు వద్మమ్మతో అన్నారు. “అమ్మా! ఎన్ని కష్టాలొచ్చినా కంట తడిపెట్టకూడదమ్మా!” అని. తరువాత వారికి అనేక కష్టాలొచ్చినా శ్రీస్వామివారి కృపవలన అవి గడచి గబ్టెక్కి శాంతితో జీవిస్తున్నారు.

ఒకప్పుడు శ్రీస్వామివారు తలుపూరు నుండి గొలగమూడికి వస్తూ నెల్లూరు మద్రాసు బస్టాండు చేరాకోఅయ్యా! మనం ఆసుపత్రికి పోవాలి” అని శ్రీస్వామివారే జూబిలీ ఆసుపత్రికి తీసుకుపొమ్మనిచేతితో త్రోవచూపారు. ఎప్పుడూ వైద్యశాలకుపోని శ్రీస్వామివారు యిలా ఎందుకు పోతున్నారో ఎవరికీ అర్ధంకాలేదు. వారు ఆసుపత్రికి పోగానే ఆస్పత్రిలో శ్రీస్వామివారిని అనన్యంగా స్మరిస్తున్న బుజ్జ్ణయ్య, అనారోగ్యంగా వున్నవారి చెల్లెలు నంబూరు పద్మమ్మకొండంత సంతోషంతో శ్రీస్వామివారిని దర్శించి నమస్కరించుకొన్నారు. శ్రీస్వామివారక్కడ కాంత సేవుండి “ఇక్కడికి లెక్క సరిపడింది.మనం పోదాం పదండి" అన్నారు. కొద్దిరోజులలో ఆమె ఆరోగ్యం చక్కబడి ఇల్లు చేరి శ్రీస్వామివారి కృపను కొనియాడింది.

కమ్మంపాడు గ్రామస్తులు లలితమ్మగారికి పెండ్ల్డయిన నాలుగు సంవత్సరాల వరకూ బిడ్డలు లేరు. వీరికి నరాల బలహీనతవల్ల వంట్లో చాలా బాధగా వుండేది. డాక్టర్ల మందులు, ఇంజెక్షన్లు ఉపకరించలేదు. ఆమె శ్రీస్వావామివారి దర్శనానికి వచ్చినప్పుడు ఆమె ఏమీ చెప్పక మునుపే, 'ఆమెకు జబ్బయ్యా? పోతుందిలే, గూడూరు కరణం చనిపోయాడు. ఆయనను యీమె కడుపున వేశాను” అని చెప్పి వేలి ముద్రల కాగితం, దౌరంయిచ్చి పంపారు. మరలా ఆమె ఏ మందులూ వాడకుండానే ఆరోగ్యం చేకూరి గర్భం ధరించి, ఒక సంవత్సరం లోపున మగబిడ్డను ప్రసవించింది. ఇప్పటికీ ఆమె యాభైమైళ్ళనుండి వచ్చిశ్త్రీ స్వామివారి సమాధిని దర్శిస్తూంటుంది.

ఒకరోజు రోశిరెడ్డిగారిని ఏదో పురుగు కరిచింది. కాలు ఎర్రగా వాచి నడవలేక పోయాడు. నదికి స్నానానికి పోయి శ్రీస్వామివారినిస్మరించి, “నీవు తప్పనాకు దిక్కెవరు తండ్రీ?" అనిఇసుక వేసి తన కాలును రుద్ది నీటితో కడిగి, శ్రీస్వామివారి సన్నిధి కొచ్చారు. సాయంకాలానికి కాలు మామూలుస్టితికి వచ్చింది. ఆ రాత్రి శ్రీస్వామివారు

82

రోళిరెడ్డితో, “స్నానానికి పోయిన దగ్గర చూచుకో, అర్ధమవుతుంది' అని హెచ్చరించారు శ్రీస్వామివారు సర్వాంతర్యామియై నిరంతరం తన మొరాలకిస్తున్నారని రోశిరెడ్డి గ్రహించాడు స్నానానికి వెళ్ళినపుడు ఏటి వద్ద తాను చేసిన ప్రార్ధన శ్రీస్వామివారు విన్నారని, వారి స్మరణతో ఇసుకవేసి కాలును రుద్దినందువలన ఆ బాధ తగ్గిందనీ శ్రీస్వామివారి భావమని అతడు గుర్తించాడు

బుజ్ఞయ్య అనేక కోర్టు వ్యవహారాలలోకలతచెంది శ్రీస్వామివారి దగ్గరకొచ్చి అల్లంతదూరాన నిలుచున్నాడు 'మనసులో ఏమీ పెట్టుకోవద్దు నీవు చక్కా ఇంటికిపో, అన్నీ నేను చూచుకుంటాను' అని అభయమిచ్చారు. శ్రీస్వామివారు వారన్నట్లే బుజ్జయ్యకు సర్వ చిక్కులు తొలగిపోయాయి.

గొలగమూడి కరణం సుబ్బారావుగారు చెపుతున్నారు

ఒకప్పుడు ఒక ప్రభుత్వోద్యోగి మీద ప్రభుత్వానికి ఫిర్యాదులు వచ్చాయి అవి బుజువైనందున కలెక్టరు అతనిని సస్పెండ్‌ చేస్తానని పేరోల్‌ కూడా పంపారు అట్టి కష్టకాలంలో శ్రీస్వామివారి ఆశీస్సుల కొరకు అతడు వచ్చాడు. “ఆయనది చాకలి మూటంత పాపముంది ఆయన ఇక్కడుంటే మనకొక రువ్వ (పైసా) నష్టం, వెంటనే పొమ్మని చెప్పయ్యా!' అన్నారు శ్రీస్వామివారు వారు కదలలేదు అదేమాటశ్రీ స్వామివారు పదేపదే చెప్పి వారిని పంపేశారు ఆఫీసరుగారు అరగంటసేపు అగి శ్రీస్వామివారిని దర్శించారు “స్వామీ! మీరు కృప చూపకుంటే మా గతి ఏముంది?' అని ప్రాధేయపడ్డారు 'నీ అడ్రసు వ్రాసిచ్చిపో. కాగితం వ్రాసి పంపుతాను' అని అభయమిచ్చారు శ్రీస్వామివారు వారలాగే చేశారు శ్రీస్వామివారి కృపవలన వారికి సస్పెన్చన్‌ తప్పి ట్రాన్స్‌ఫరు మాత్రం అయింది

ఒకతూరి శ్రీస్వామివారు రోశిరెడ్డితో చెప్పారు. “వెంకయ్య ది ఒకటేమాట గదయ్యా, అని. వారి అమృతవాక్కున కెంత గొప్పశక్తి ఉంటుందో' వారిచ్చే చిన్న సూచన వెనుక ఎంతటి బలవత్తరమైన కారణం ఇమిడి ఉంటుందో అనుభవించిన వారికే ఎరుక.

83

జాలక అవధూత లీల [కానాల = _అవధూతలీల |] లీల నా స్వామి సేవకులలో ఒక్కొక్కరికి ఒక్కొక్క పని వప్పగించబడి వుండేది ప్రతినిత్యం వారందరూ తమ పనులు తాము భక్తితో చేసికొనేవారు అగ్ని హోత్రానికి కట్టెలు కొట్టి తీసుకురావడం వై రమణయ్య పని ఒకరోజు నిద్రలేస్తూనే శ్రీస్వామివారు రమణయ్యను పిలిచి, 'ఈ రోజు ఇక్కడనీళ్లు నిప్పు చూడయ్యా”అన్నారు ఇదేమిటి ఈరోజు డ్యూటీ మార్చారే! అని అతడనుకున్నాడు కొంతసేపటికి ఆ మాట లెక్కచేయకుండా కట్టెలు కొట్టడానికే వెళ్ళాడు అతడు పెద్ద మాను ఎక్కి కొమ్మలు నరుకుతుండగా పెద్ద కొమ్మ విరిగి అతని గుండెలకు తగిలి క్రింద పడ్డాడు భుజం దగ్గర ఎముక విరిగింది. కానీ అతడు 4 అంగుళాల ్రక్కనేవున్న బండమీద పడివుంటే తలపగిలి అక్కడే మరణించేవాడు శ్రీస్వామివారికి విన్నవించగా రమణయ్యకు ఆసుపత్రి ఆవు (దిక్కు) అని చీటి వ్రాయించారు చాలా రోజుల నుండీ నిరంతరం స్వామి సేవలో ఉండిన బరిగెల నాగయ్య కుడివైపున ప్రక్కటెముకల క్రింద నొప్పి విపరీతంగా వచ్చి గిలగిల తన్నుకొంటున్నాడు. అక్కడున్న భక్తులు డాక్టరు వద్దకు వెళ్ళమంటే నా డాక్టరు నా స్వామియే నాకు వారే శరణ్యం అని శ్రీస్వామివారిని స్మరిస్తున్నాడు ఏమిచేసినా తగ్గలేదు భరించలేని బాధ ఏమి స్వామి, కలియుగంలో భూలోకం వదలి వైకుంరం చేరావా? లేక నన్ను మరచావా, స్వామీ?” అని ఒక్క పెళంగా ఆవేదనతో దు ఖంతో శ్రీస్వామివారిని స్మరించాడు. వెంటనే నొప్పి తీసేసినట్లయి కళ్ళు మూతలు పడినాయి శ్రీస్వామివారు స్వప్ప్నదర్శనమిచ్చి 'నేనెక్కడికి పోయానయ్యా? నీ వెంబడే ఉండా అని పలికారు. శ్రీస్వామివారి సేవలోనున్న జయరామరాజు ఒకనాడు తన అనుభవాన్ని వేలూరు సుబ్రహ్మణ్యంనాయుడు (నాగులవెల్లటూరు) గారికి ఇలా చెప్పాడు ననొకరోజు నా ఎద్దులను మేతకు అడవికి తోలుకుపోతున్నాను “వాటిని తోలేసిరాయ్యా, అన్నారు శ్రీస్వామివారు నేను వస్తే ఎట్లా స్వామీ? మేపే వాళ్ళు లేరు అన్నాను. పరవాలేదులే తోలేసివచ్చెయ్‌, అన్నారు. నేను శ్రీస్వామివారి మీద భారంవేసి వాటినట్లా తోలేస్‌ పశువుల మేపే పిల్లలకు చెప్పి వచ్చి శ్రీస్వామివారి చెంత కూర్చున్నాను. కొంతసేపటికి 84

శ్రీస్వామివారు ఉన్నపళంగా లేచి, కర్ర తీసుకుని 'ధేయ్‌, ధేయ్‌, అని అరుస్తూ లేక దూరంపోయి, తిరిగివచ్చి కూర్చున్నారు. “ఏమిటి స్వామీ, అక్కడేమీ వివర అదిలిస్తున్నారు?' అని అడిగాను, *నీ ఎద్దులేయ్యా, అన్నారు. గానీ మరే వచి లూ చెప్పలేదు. తెల్లవారి పశువుల కాపర్లీ విధంగా చెప్పారు “నిన్నచిరుతపులి తరి మీ ఎద్దు మీద పడబోయింది.ఆ వేలిముద్రలు వేసే స్వామివచ్చి కర్ర తీసుకుని “మారు. లేకుంటే మీ ఎద్దు చిరుతనోట పడియుండును!!, నిన్న స్వామి కర్ర తీసుకుని 'ేయ్‌ అని అదలించిన దానికర్థం నాకప్పుడు తెలిసింది. ఈ జయరామరాజుకు ఈలాంట్రివైన్నో అనుభవాలున్నాయి. కనుకనే వీరు శ్రీస్వామివారి సేవకు అంకితమయ్యాడు ఒకరోజు శ్రీస్వామివారు తమ యెడమ అరచేతిని పైకెత్తి, కుడిచూపుడు వేలును దాని మీద వుంచి, 'పుల్ల గుచ్చుకుందయ్యా''అన్నారు. నిజంగా శ్రీస్వామివారికి పుల్గగృన్బుజ్రీలేదు శ్రీస్వామివారు అలా యెందుకన్నారో భక్తులకు తెలియలేదు ఒక గంట తర్వాత గాని వారికి అసలు విషయం తెలియలేదు అప్పుడు కొళ్లికూటి ఉజ్ఞయ్య అనే భక్తుడు అరమైలు దూరంలో వున్నాడు సరిగ్గా అరచేతిలో అదేచోట తీస్వామివారు అలా అన్న సమయంలో తేలు కుట్టిందని తెలిసింది, అంతేగాక తీస్వామివారిని స్మరించిన క్షణంలోనే యే మందూ అవసరంలేకుండా ఆ బాధంతా తగ్గిపోయింది ఒకప్పుడు శ్రీస్వామివారు కలిచేడులో ఉన్నారు. శ్రీస్వామివారి ఉవకుడు రోళోరెడ్డికి కన్ను ఆపరేషన్‌ అయి నొప్పిగా ఉన్నది ఒకరోజు “అయ్యా! నీవు యింటికి పో యిరావాలి నలభై లక్షలు కడితే త్రోవలో రామలక్ష్మణులు రక్షిస్తారు ఊరికిపోతే అమ్మణ్జి కాపాడుతుంది రేపు ఉదయం నాకు చెప్పకుండా వెళ్ళి మరలా వచ్చేయ్‌' అని చీటీ (వాయించారు శ్రీస్వామివారు. అతడలాగే వెళ్ళాడు. రాజంపేట రైల్వేస్టేషనులో ప్లాట్‌ఫారంమీద నడుస్తున్నాడు. లైటు ఫోకస్‌ వల్ల కళ్ళు కనిపించక ప్లాట్‌ఫారం నుండి జారి నాలుగడుగుల లోతులో ఉన్న రైలు వట్టాల మీద పడినప్పటికీ ఎ మాత్రమూ దెబ్బతగల్లేదు. ఊరికి చేరాక అతడక్కడ వున్న నాలుగు రోజులు గ్రామదేవత ఎల్లమ్మ 85

అతనికి దర్శనమయింది. పట్టాలమీద పడ్డప్పుడు శ్రీస్వామివారు, “దోవల్‌ రామలక్ష్మణులు కాపాడుతారు' అన్నమీట అర్ధమైంది

గొలగమూడి చెత్తయ్యకు ఒకప్పుడు చేలో నుసుకులేస్తుంటే తేలు బురదలో ఉండిఅరికాలులోకుట్టింది 'ఓంగురుదేవా!' అని కాలుగట్టిగా పట్టుకొని శ్రీ స్వామివారిని స్మరించాడు వెంటనే బాధలేకుండా పోయి మరలా తిరిగి యధాప్రకారం చేలో వని చేయగలిగాడు!

గొడ్డటి శేషయ్య గారి బరైకు నిండా జబ్బుగా ఉండి శ్రీస్వామివారి దగ్గరకొచ్చాడు. శ్రీస్వామివారు అంబలి త్రాగుత్నూరు సేవకులు 'ఇప్పుడుకాదు, శ్రీ స్వామివారు గంళి (తాగుచున్నారు దూరంగా ఉండు, అన్నారు కానీ శషయ్యగారు చాలా ఆత్రుతగా ఉన్నారు. శ్రీస్వామివారు ఆయన వంక చూచి వెంటనే అన్నారు “అయో్యో నీవు పాయ్యేసరికి బరైైకు బాగుంటుందిలే పో” అన్నారు అదేవిధంగా తాను ఇల్టుచేరేసరి! బర్రై ఆరోగ్యంగా గడ్డి మేస్తున్నది ”

గొలగమూడి వాస్తవ్యులు తూపిలి వెంకయ్య చాలాకాలంగా శ్రీస్వామివారి బృందమునకు శ్రద్ధతో గుడ్డలు ఉతికేవారు 1981 వేసవిలో ఒకనాడు అర్ధరాత్రి మెలుకువ వచ్చి ఇక మంచంమీద ఉండలేక ఎవరో లేపినట్లుగా లేచి బీడీ కాల్బుకోడాని! ఇంట్లోని దీపం వద్దకు వెళ్ళాడు అర్ధరాత్రివేళ మసకచీకట్లో నట్టింట కూర్చునియున్న మనిషిని చూచి బేరుమని అరిచాడు ఈ అరుపుకు నట్టింటవున్న మనిషి కూడాఅరిచాడు దాంతో అందరూ కూడారు చూస్తే ఆ ఇంటిలోని పాత్ర సామానంతా తనచుట్టూ పరచుకొని, ఒక ప్రక్క ఖరీదైన గుడ్డలన్నీ పోగు పెట్టుకొని కూర్చునియున్న దొంగకనిపించాడు ఆ దొంగను పట్టుకొని కట్టేశారు వాడిదగ్గర పెద్ద కర్ర కూడా వుంది “ఏమిరాయింత సులభంగా చిక్కిపోయావు?' అంటే దొంగ చెప్పాడు

'నేను ఇంటిలో ప్రవేశించబోయేటప్పుడే ఎవరో వీపున చరిచినట్లయి నిర్వీర్యమైనాను కానీ ఎట్లాగో బలం కూడగట్టుకొని అన్ని వస్తువులు మూటకట్టుకున్నాను కానీ, “ఎక్కడవక్కడ సెట్టేయ్‌ అని ఎవరో గద్దించి చెప్పెనట్టుంది ఆ ఆజ్ఞ మీరలేక కట్టిన

86

మూటవిప్పి యిలా పరచి పెట్టాను కళ్ళు కనపడక, లేచేందుకు శక్తిలేక యిలా కూలబడ్డాను లేకుంటే ఒక్క వేటుకు చాలుతారా మీరంతా?” అన్నాడు. పెమ్మసాని శ్రహరినాయుడుగారు శ్రీస్వామివారిని తన బండిలో వారు కోరిన మజిలీకి తీసుకువెళ్ళేవాడు ఆయన భార్య శ్రీస్వామివారి విడిదికి వెళ్ళి నమస్కరించింది “అమ్మా! నీకు పసుపు కుంకుమ గండమున్నది తిరువళ్ళూరు వీఠరాఘవస్వామి తప్పిస్తాడు' అని చెప్పారు ఆ రాత్రి వారింటికి శ్రీస్వామివారు వచ్చి ధుని వెలిగించి తెల్లవారి వాళ్ళ బండిలోనే ప్రక్కన ఒక మైకాగనికి వెళ్ళారు శ్రీహరినాయుడు అ రోజు తన ఎద్దుకు గడ్డి వేయబోయారు మామూలుగా సాధువైన ఆ ఎద్దు ఎందుకో వారిని బిరజాల దగ్గర తన కొమ్ములు దూర్చి, ఎత్తి అవతల వేసింది బిరజాలలో కొమ్ము గుచ్చుకొని చర్మంచీలి పొత్తికడుపు వరకు ఆరు అంగుళముల పొడుగునగాయమై ఆసుపత్రిలో కుట్టు వేయించుకొని, చాలా రక్తం పోయింది ప్రాణహాని తప్పింది శ్రీస్వామివారి కార్యక్రమములకు భక్తితో తన సేవను అనేక రూనములలో సమర్పిస్తుంటారు నెల్లూరు వాస్తవ్యులు మాకాని వెంకట్రావ్‌ మద్రాసు వెళ్ళడౌనిక శ్రీస్వామివారి అనుమతికోరాడు మామూలుగా 'వెళ్ళిరమ్మను' అనిగాని లేక 'బంగారంగా పోయిరమ్మను' అనిగాని అనే స్వామి ఆరోజు “తిరువళ్ళూరు వీరరాఘవస్వామా కంబ వరదరాజులస్వామి నిన్ను రక్షిస్తారు పో' అన్నారు వెంకట్రావు మద్రాసు వెళ్ళి రద్దీగా వున్న బస్సు ఎక్కడంలో ఒక కాలు పుట్‌బోర్టు మీద వుంచి ఒక చేతితో కమ్మిపట్టుకున్నాడు రెండవ కాలు ఎత్తక మునుపే బస్సు కదలడం వలన కాలు నేలరాచుకుంటున్నది అతడు పడిపోయాడు అనుకున్నారు అందరూ వెనుకవాళ్ళు అరుస్తున్నా డైవరుకు వినిపించేటట్లు లేదు అతడు గూడ ఆశ వదలుకున్నాడు వెంటనే ముందు టైరు పగిలి బస్సు వున్న పళంగా ఆగిపోయింది అలా జరగకుంటే వెంకట్రావుగారి చేయి పట్టుతప్పి, క్రింద పడి 1పప్రాణాపాయమై వుండేది టైరు పగలటం వారి అదృష్టమని 'ప్రయాణీకులంతా అనుకున్నారు శ్రీస్వామివారి ఆశీర్వచనం అప్పుడు అర్ధమైంది వెంకట్రావుగార్కి 87

ఒకప్పుడు శ్రీస్వామివారు తన బృందంతో కలిసి తిరుపతి వెళ్ళారు శ్రీస్వామివారి సేవకుడు రోళిరెడ్డిని పారపాటున తిరుపతిలో వదిలేసి మిగిలిన బృందమంతా కలిచేడు చేరారు రోశొరెడ్డిగారు రైలులో టిక్కెట్టులేని ప్రయాణం చేస్తూవున్నారు. డబ్బులు లేకుండా గూడూరు నుంచి కలిచేడుకు పోవటం ఎలాగా అని అతడాలోచిస్తుండగా ఎవరో ఒక అపరిచితురాలు పళ్లెంలో అరటిపండ్లు, రూ 1.00 పెట్టీ సమర్పించింది. “స్వామీ! పేదరాలను, స్వీకరించండి" అని ప్రార్ధించింది. అలా తనకు శ్రీస్వామివారు ప్రసాదించిన ఆ రూపాయి చార్జిగా పెట్టుకొని కలిచేడు వచ్చి శ్రీస్వామివారిని కలుసుకున్నాడు. వల్లపురెడ్డి తులశమ్మకుమారుడు నారాయణరెడ్డిగారికి క్షయ వ్యాధి ఆయన పరిస్థితి చాలా ప్రమాదకరంగా వుంది. ఇక ఆయన బ్రతకరని అందరూ వెళ్లి చూచి వస్తున్నారు ఇల్లు వదలి చాలా కాలంగా స్వామి సేవలో ఉండే తులశమ్మగారిని వెళ్ళి కుమారుని చూచి రమ్మన్నారు స్నేహితులు. ఇంటికి వెళ్లి కుమారుణ్ణి చూచి వస్తానని ఆమె శ్రీస్వామివారి అనుమతి కోరింది 'ఆయనకేమమ్మా? బాగా వుంటాడు. నీవు పోవద్దు'అన్నారు శ్రీస్వామివారు అందువల్ల ఆమె పోలేదు శ్రీస్వామివారు చెప్పినట్లే నారాయణరెడ్డిగారి ఆరోగ్యం బాగుపడి వివాహం చేసుకొని బిడ్డలు కల్గ్లారు గొలగమూడి కరణంగారైన సుబ్బారావు కుమారుడు తన స్నేహితునితో కలసి నడిచి వస్తున్నాడు. అతనిని వెనుక నుండి ఒక ట్రాక్టరు గుద్దింది అతని పొట్టమీద (ట్రాక్టరు ముందుచక్రం ఎక్కింది ఒక ప్రక్కటెముక విరిగి గవర్నమెంటు ఆసుపత్రిలో చేర్చారు డాక్టరు మూడు నెలలకు నడువగలడని చెప్పారు ఇతడి స్నేహితుడు నాలుగు చక్రాల మధ్య పడి వళ్లుదోక్కున్నదిగానీ, పెద్ద దెబ్బలు తగల్లేదు. అదే సమయంలోశ్రీస్వామివారు ఆశ్రమంలో'ప్రమాదం, ప్రమాదం” అని పెద్దగా కేకలు "పెట్టుతూ, “దీపం వెలిగించండి" అని పట్టపగలు దీపారాధన చేయించారు. భక్తులకిదేమి అర్ధం కాలేదు తెల్లవారి, పై ప్రమాదం సంగతి విన్నప్పుడు శ్రీస్వామివారి మాటల కర్ధం తెలిసింది శ్రీస్వామివారి సేవకులు పై ప్రమాదం గురించి శ్రీస్వామివారికి 88

విన్నవిస్తే 'పదిహేను రోజులలో నయమై వస్తాడు. దేవుడురక్షించాడు" అని చీటీ వ్రాయించి, తాము వాడుకున్న కౌపీన వస్త్రం యిచ్చి, దాన్ని అతడి పక్కమీద పరచమని, తానిచ్చు విభూతిని సేవించమని పంపించారు అశ్చర్యమేమంటే . ఖ టాక్టరు వెనుక చక్రం అతనిమీద కెక్కకుండా తప్పడము. 2) మూడు నెలలకు నడుస్తాడని డాక్టర్లుచెబితే శ్రీస్వామివారు చెప్పినట్లే అతడు పదిహేను రోజులకే నడిచాడు. అతనిని డిస్‌చార్జి చేశారు అ పరమాత్మ యొక్క దివ్యశక్తే ఈ విశ్వంలో అన్ని రూపాలు ధరించింది ఆ శక్తే మన శరీరంలో గూడ పనిచేస్తుంది. అది సక్రమంగా పనిచేస్తే మనము ఆరోగ్యంగా వుంటాము మన పూర్వ కర్మలననుసరించి ఆ శక్తి మనలో అస్తవ్యస్తంగా పని చేస్తుంది అదే రోగానికి కారణం. మహనీయులలో యీశక్తి వారి తపో ప్రభావం వలన ఎంతో శక్తివంతంగా పనిచేస్తుంది కనుకనే వారు తక్కిన వ్రకృతిని ఎంతో చిత్రంగా శాసించగల్గుతారు దుస్పాధ్యమైన రోగాలను కూడా వారు నివారించగలరు అట్టి సహాయాన్ని పొందిన ఆర్హులు వారి ఎడల కృతజ్ఞతా భావంతోభక్తి విశ్వాసాలను పెంపొందజేసుకొని ధర్మమార్గంలో నడుస్తారు భగవంతుడు వున్నాడన్న విశ్వాణం పచ్చి లౌకికులైన మానవులకెలా గల్గుతుంది? అలాంటివిశ్వాసాన్ని కల్గించి మానవాళిని ధర్మపధంలో నడిపించాలనే మహనీయుల తపనే యిట్టిలీలలకు కారణము పెచ్చి వెంకయ్య అనే బిరుదు పోయి, వెంకయ్యస్వామి అనే బిరుదు వచ్చింది శ్రీస్వామివారికి ఎక్కడైనా జంతువుల్లో దొమ్మ నెరిణీ జబ్బులన్నా మనషులకు కలరా మశూచీ వంటి వ్యాధులు వచ్చినా ఆ గ్రామం తరపునా ఒకరిద్దరొచ్చి శ్రీస్వామివారికి నివేదించేవారు శ్రీస్వామివారు ఆశీర్వదించి సాంబ్రాణి, దారం యిచ్చి 89

పశువులన్నింటిని మందగా తోలి పాగ వేయించేవారు ఆ గ్రామంలో పశువులుగానీ, మనుషులుగానీ చనిపోయేవారు గాదు భక్తులను శ్రీస్వామివారు తేళ్లు, పాము€ బాధనుండి విముక్తులను చేసిన ఉదాహరణలు లెక్కలేనన్ని నేటికీ శిస్వమినాతనమో ప్రదక్తిణుములతోనే విషజంతువుల బాధ నివారణవుతుంది. అనేక మంది దీర్హకాలి! రోగములనుండి విముక్తులగుచున్నారు.

బుజ్జయ్యగారికి మెడపైన రక్తనాళం ఎముక క్రింద వత్తుకొని రక్తప్రసరణ సరిగొ లేక వళ్ళంతా జల్లు జల్లుమని తిమ్మెర్లు వుండేవి. మద్రాసులోని రామమూర్తి వగైరొ డాక్టర్లు చికిత్స చేశారు. కాని పూర్తిగా నయంకాలేదు.ఈ బాధను శ్రీస్వామివారికి విన్నవించగా వారిని పంగమని శ్రీస్వామివారు తమ స్వహస్తాలతో మెడను స్పర్శించారు. ఆనాటి నుండీ వారి బాధ పూర్తిగా నివృత్తి అయింది

సంజీవయ్య (నాగులవెల్లటూరు) గారి అబ్బాయి ఓబయ్య, స్వామితోటి చిన్ననాడు ఆడుకున్న స్నేహితుడు వీరు చాలాకాలంగా ఉబ్బసంతో బాధపడుతున్నారు. వీరు తన జబ్బును గూర్చి శ్రీస్వామివారికి విన్నవించుకున్నారు. శ్రీస్వామివారు వీ8 శరీరమంతా తమ అరచేత్తో రుద్దినారు నాటి నుండీ మరలా ఆయనకు ఉబ్బసం రాలేదు

పెనవర్తి వాస్తవ్యులు వల్లపురెడ్డి తులశమ్మకు క్యాన్సరు వ్యాధి, అమెరికన్‌ ఆస్పత్రిలో చేర్చారు. డాక్టరు బేరమ్మగారుప్రయోజనంలేదని రోగి ఏ నిముషాన్నయినొ మరణించవచ్చని చెప్పి వెంటనేఇంటికి తీసుకుపామ్మన్నారు. మరురోజు వరకు ఉంచమంటే కూడా ఉంచలేదు బంధువులామెను శ్రీస్వామివారి దగ్గరకు తీసుకొచ్చారు. ఆమెను మూడు రోజులు శ్రీస్వామివారి దగ్గర ఉంచారు. శ్రీస్వామివారు “ఆమెను మూడు రోజులు ఇంట్లో ఉంచి తీసుకురండి' అని అజ్ఞాపించారు. అట్లాగేచేసారు. ఆ వ్యాధి ఏమైందోగాని తరువాతామె షుమారు ఇరవై సంవత్సరాలు నిరంతరం శ్రీస్వామివారి సేవ కంకితమైంది. ఈమెను గూర్చి ఒకప్పుడు శ్రీస్వామివారు “అయ్యో అమ్మ బొమ్మపాటున గదా ఉండేది! అని అన్నారు. తులశమ్మను శ్రీస్వామివారు

90

ఎప్పుడూ “అమ్మా, అని పిలిచేవారు. బొమ్మపాటు అంటే బ్రహ్మం యొక్క సమీపమని శ్రీస్వామివారి భావం అమ్మ అంటే ప్రకృతిమాతకు సంకేతం భగవంతునిచేత ప్రసాదించబడిన నూత్న జీవితాన్ని ఆమె భగవంతుని సన్నిధిలోనే, సేవలోనే గడపాలని వారి ధర్మ నిర్ణయం తులశమ్మగారికి అంతకాలం శ్రీస్వామివారి సేవాసాన్నిధ్యాలు ఎందుకు లభించాయో ఒకసారి స్వామియే శెలవిచ్చారు. 'అయ్యా అమ్మ మనకు నాలుగు జన్మల నుండి అన్నం 'పెటుతున్నదయ్యా!”' అన్నారు. అలా ట్రీతితో కొన్ని జన్మలు సద్గురు “సేవ చేసిన వారికే నిరంతరమైన సద్గురు సాన్నిధ్యము, సేవా లభిస్తాయి పల్లంరెడ్డి కృష్ణారెడ్డిగారు తరచుగా శ్రీస్వామివారి దర్శనార్ధం రావటంకద్దు సంగం (గ్రామస్తులొకరు కృష్ణారెడ్డిగారితో కలసి పిల్ల పెత్తనం కొరకు గొలగమూడి వచ్చి శ్రీస్వామివారిని చూచాడు, “ఏమి స్వామి ఈయన?ఇట్లా వున్నాడే?' అనుకొని ఆశ్రమం వద్ద నిలుచున్నాడు అంతలోనే ఒకరికి తేలుకుట్టి విపరీతమైన బాధతో శ్రీస్వామివారి దగ్గర కొచ్చారు. శ్రీస్వామివారు “అదేమి చేస్తుందయ్యా? పోతుంది" అన్నారు మాటమాత్రంతో అతడా బాధనుండి విముక్తుడయి మామూలుగా నడేచి ఇంటికి పోయాడు ఇది చూచి పై పెద్ద మనిషికి బుద్ధి వచ్చి భక్తిభావంతో నమస్కరించాడు ఈయన వెళ్ళిన ఐదు నిమిషాలకు శ్రీస్వామివారు, 'తేలు కుడ్తే భలే బాధగదయ్యా! అన్నారు ఇ కలిచేడు నరసారెడ్డి ఎద్దుకు పాము కరిచింది. దానికి కడుపు ఉబ్బి, మేత తినక చొంగ కారుస్తున్నది చనిపోయేస్థితిలో ఉంటే దాన్ని బండి మీద శ్రీస్వామివారి దగ్గరకు తీసుకుపోయారు శ్రీస్వామివారు పాము కరచిన గాయముపై చేయిపెట్టి తమ శ్వాస చ్తీ వి గట్టిగా లాగి వదిలారు. అంతవరకు మేత తినని ఎద్దు వెంటనేలేచి, పేడవేసి, గడ్డి తినటం మొదలు పెట్టింది. స్వామివారి యోగశక్తికి అందరూ అబ్బురపడ్డారు ఒకరోజు శ్రీస్వామివారు 'నరసారెడ్డికి పాము గండమున్నది తిరువళ్ళూరు వీరరాఘవస్వామి రక్షిస్తారు" అని చీటి వ్రాయించారు కొంతకాలం తరువాత, గాది 91

అడుగున కొద్దిగా వడ్డుంటే అవి తీసేందుకు ఒకరోజు రెడ్డి గాదిలోకి దిగాడు. తన కాలికి ఏదో మెత్తగా కప్పలాగా తగిలింది కాలు మరొక తావుకు మార్చాడు ఎన్ని తావులకు మార్చినా అట్టాగే తగిలింది ఏమిటి ఇన్ని కప్పలున్నాయని లాంతర తెప్పెంచి చూచాడు తాను పెద్ద త్రాచుపామును లత్రాక్కుచున్నట్లు తెలుసుకుని ఒక్కసారిగా బయటకుదూకాడు పామునుకొట్టివేశాడు త్రాచుపామును త్రాక్కినప్పటికి అది కరవలేదంటే అది కేవలం పూర్వం శ్రీస్వామివారు వ్రాసి యిచ్చిన చీటీ ప్రభావమేనని గుర్తించాడు ఒకప్పుడు గుత్తా నరసమ్మకు మోకాలు నొప్పిచేసి బాధ పెట్టింది కాలు ముడవలేక పోయింది శ్రీస్వామివారి విభూతి పూసినా తగ్గలేదు “స్వామీ! మనకు అన్నం వండే నరసమ్మకు మోకాలు నొప్పిచేసి పంచలేకుండా ఉన్నది' అని శ్రిస్వామివారికి చెబితే “ఇంకెప్పటికీ రాకుండా చీటీ వ్రాసి ఇవ్వండయ్యా!' అన్నారు శ్రీస్వామివారి సేవకులు అలాగే చీటీ వ్రాసి ఆమెకు ఇచ్చారు అది మొదలు ఆమెకా బాధ పూర్తిగా నివారభైంది ఒకరోజు శ్రీస్వామివారు తనకు మంత్రించమని గోలచేస్తున్నారు ఆరోగ్యంగా ఉన్న శ్రీస్వామివారు అలా ఎందుకు అంటున్నారో భక్తులకర్ణం కాలేదు కొంతసేపటికి తూపిలి పిచ్చెమ్మకు పాము కరచి శ్రీస్వామివారి దగ్గరకు తీసుకువచ్చారు సర్వజ్ఞులై శ్రీస్వామివారు తన భక్తురాలి బాధను తొలగించుటకే మంత్రించమన్నారని అందరూ గుర్తించారు ఏ మందూ లేకుండా శ్రీస్వామివారి విబూతితోనే నయమైంది గొలగమూడి కరణం సుబ్బారావుగారి భార్య శకుంతలమ్మ గారు చాలా కాలం ఉబ్బసంతో బాధపడుతుండేది ఎందరో డాక్టర్లదగ్గర వైద్యం చేయించారు వేలకొద్ది డబ్బు ఖర్చు చేశారు ఈషణ్మాత్రం తగ్గలేదు. ఇక లాభంలేదని ఆంజనేయస్వామికి ప్రదక్షిణలు చేయించాలని అనికేపల్లి నుండి గొలగమూడి వచ్చి శ్రీవెంకయ్యస్వామివారికి విన్నవించుకున్నారు. “20 రోజులలో తగ్గిపోతుంది. మీరు గొలగమూడిలో నివసించే ఇల్లు వదలి పోవద్దు. మీ స్థిరనివాసమైన అనికేపల్లి వదలి గొలగమూడిలోని పూరిపాకలోనే స్థిరంగా 92

ఉండండి నేను చెప్పినదాకా గట్టి ఇల్లు కట్టవద్దు' అని చెప్పారు శ్రీస్వామివారు. అలానే చేస్తే శ్రీస్వామివారు చెప్పిన బైముకు అన్ని సంవత్సరాలు బాధించిన ఉబ్బసం అంతులేకుండా పోయింది 1981 సంవత్సరంలో తుఫానువల్ల గొలగమూడిలోని వీరి పూరిపాక కూలిపోయింది. శ్రీస్వామివారికి చెప్పకుండానే అనికేపల్లిలోని వారి పాత మిద్దెలో తాత్కాలికంగా ఇల్తు వేసుకున్నదాకా ఉండేందుకు వెళ్లారు మరలా జబ్బు చేసింది. ఈసారి ఆహేషన్‌ చేయించవలసివచ్చింది మరలా శ్రీస్వామివారికి చెప్పుకుంటే “ఈ పూరింటిలోనే ఉండండి ఆరోగ్యం బాగుంటుంది". అని వ్రాయించి ఇచ్చారు. వారు అలానే చేశారు. శ్రీస్వామివారి కృపవలన మరలా ఆ జబ్బు కనిపించలేదు. కనుకనే కృతజ్ఞతతో ప్రతినిత్యం పూజాద్రవ్యములు తెచ్చి స్వామివారు దేహత్యాగం చేసినచోట శ్రీస్వామివారు ప్రతిష్టించిన పాదుకలను పూజిస్తుంటారు అట్టా నియమంగా భక్తి శ్రద్ధలతో ఉండేటట్లు చేయాలంటే అది ఒక్క సద్ద్గురునికే తగును కదా! పెద్ద గోపారం నుండి 1979 ప్రాంతంలో ఒకామె శ్రీస్వామివారి దర్శనార్థంవచ్చింది ఆమెకు 22 సం॥ల కుమారుడుండేవాడు అతనికి 2 సం॥ లకు పూర్వం మనన్సు స్థిమితంతప్పి పిచ్చిపట్టింది ఆ యువకుని తమ యొద్ద ఉంచమని ఆజ్ఞాపించారు క్రమేణా పిచ్చి తగ్గి స్వస్టుడయ్యాడు ఆమె ఈనాటికి తన ఇంటిలోనే శ్రీస్వామివారికీ నిత్యం దీపారాధన చేసి పూజిస్తుంది. కలిచేడు ఈశ్వరమ్మకు కడుపులో గడ్డలేచి తొమ్మిది నెలల గర్భంవలె యుండేది. డాక్టర్లు ఆపరేషన్‌ చేయాలన్నారు. అంత వరకూ శ్రీస్వామివారితో ఆమెకుగల అనుభవముల కారణంగా అచంచల విశ్వాసంతో శ్రీస్వామివారినే తరుణోపాయం వేడింది 'అమ్మా నీవు రూ100/- కడితే రేపటికి బాధ నివారణవుతుంది' అని శ్రీస్వామివారు శెలవిచ్చారు. పూర్ణవిశ్వాసానికి నిదర్శనంగా ఆమె ఇంటికి కూడా పోకుండా వూరిలోఎవరినో అడిగితెచ్చి రూ.100/- వెంటనే సమర్పించింది. నాటి రాత్రి శ్రీస్వామివారు తనకు ఆపరేషన్‌ చేసినట్లు నస్వప్పమొచ్చింది తెల్లవారి క్రమంగా 93

నకాలలలా లలల అనధూత లీల లలల బాధతగ్గి ఆరోగ్యంచేకూరి ఆపరేషన్‌ అవసరం లేకుండానే పొట్టవాపు తగ్గిపోయింది. రోశిరెడ్డికి చేతి వేలిమీద పాము కరచింది ఆ వేలును శ్రీస్వామివారు తన తొడపై పెట్టమని తమ కుడి అరచేతితో కొంచెంసేపు నొక్కి వుంచారు. బాధ పూర్తిగా తగ్గింది. “రోశిరెడ్డీ! నీ వళ్ళు సంజీవి అయిందయ్యా” అన్నారు శ్రీస్వామివారు. ఆనాటి నుండీ రోశిరెడ్డిగారిని ఎన్నోమార్డువిషజంతువులు కరచినాగాని విషమొక్కదు కొజ్జకూటి హరనాధనాయుడు (గొలగమూడి) గారికి నోటి వెంట రక్తం పడేది. ఇంగ్లీషు మందులు వాడితే తగ్గింది కానీ కొన్నాళ్ళకు మరలా రక్తం పడటం (ప్రారంభమైంది ఈసారి వైద్యులకు వైద్యుడైన శ్రీవెంకయ్యస్వామిగారిని ఆశ్రయించాడు. “ఏమందు లేకుండా తగ్గితే బెంకాయ కొడతాను' అని మొక్కుకున్నాడు చిత్రంగా అది మొదలుకొని ఏ మందూ లేకుండానే రక్తం పడడం ఆగిపోయింది ఒకప్పుడు శ్రీ వెంకయ్యస్వామివారు 'పెన్నబద్వేలులో మకాం చేశారు ఆ సమయంలో మహిమలూరు వాస్తవ్యులు మునికూటి రామయ్య గారికి కడుపునొప్పి, దడ, బలహీనతా, వళ్ళు నొప్పులూ వచ్చాయి వాటిని తగ్గించడం డాక్టరువల్ల కాలేదు పెన్నబద్వేలు వాస్తవ్యులు ఒకరు వారింటికి వచ్చి శ్రీస్వామివారి మహిమనుగూర్చి చెప్పి, పెన్నబద్వేలుకు వచ్చి వారిని దర్శించి బాధ నుండి విముక్తులవమని చెప్పారు ఆనాటి రాత్రి శ్రీస్వామివారు రామయ్య గారికి స్వప్పదర్శనమిచ్చి, 'నేను పెన్నబద్వేలులో ఉన్నాను నా దగ్గరకురా నయంచేస్తాను' అని చెప్పారు అదే ప్రకారం అతడు శ్రీస్వామివారిని దర్శించి స్వప్నంలో కన్పించి చెప్పినది వీరేనని గుర్తించి ఆశ్చర్యపోయారు శ్రీస్యామివారు అతనిని ఒక నెలరోజులు తమ సన్నిధిలో ఊండమని ఆజ్ఞాపించారు. అతడలానే చేస్తే యేమందులూ లేకుండానే స్వస్థుడైనాడు అది మొదలు తమయింటిదగ్గర శ్రీస్వామివారికి ఒక పూరిపాక కేటాయించి శ్రీస్వామివారికి ఆతిధ్యమిస్తూ, పేదవాడైనా చాల భక్తిశ్రద్ధలతో శ్రీస్వామివారిని సేవించాడు. రశ

శీస్వామివార్ర మునికూటి రామయ్య గారింట్లో వుండగా ఒకరోజు వారిని కొంచెం బియ్యం తెమ్మని, ఆ బియ్యాన్ని అచ్చటనున్న మంచినీళ్ళ బాన దగ్గరవేసి, 'అయ్యా! యిది మెద్దియిల్లాతుందని" ఆశీర్వదించారు. కటిక పేదవాడైన రామయ్య గారు కొద్దికాలంలో నిజంగా శ్రీమంతుడై మిద్దెకట్టుకున్నాడు. మహాసమాధి అనంతరం కూడా స్వప్నంలో శ్రీస్వామివారు యిచ్చిన ఆజ్ఞమేరకు నెలకోసారి శ్రీస్వామవారి సమాధి దర్శనార్ధం గొలగమూడి వస్తుంటారు.

నారాయణరెడ్డి తల్లిగారైన తులశమ్మగారు నరసమ్మగార్కి యిలా చెప్పారు. ఒకడు కడుపు నొప్పితో చాలాకాలం బాధపడ్డాడు. ఎన్నో వైద్యాలు చేయించాడు గాని నెమ్మాదించతేదు. ఎవరో చెప్పగా విని శ్రీస్వామివారి సన్నిధికి వచ్చి కొన్నాళ్ళున్నాడు. నొప్పికాస్త శ్రగ్గింద్రి. కానీ పూర్తిగా పోలేదు. ఒకనాటి రాత్రి అతనికి స్వప్పుంలో తాటిమాను ప్రమ్రాణం పైకిలేచి మండే గుండం పై భాగంలో శ్రీస్వామివారు కూర్చుని దర్శనమిచ్చారు. ఆదృశ్యం చూచి భయంకరంగా అరిచాడు. అందరూ అతనిని తట్టి లేపి స్థిమితపరచారు. తెల్లవారికి అతని బాధ ముప్పాతిక తగ్గింది. .

తెల్లవారి శ్రీస్వామివారు అతనితో,'అయ్యా! నీనొప్పి యింతకు పెరగదు, తగ్గదు, సీవు ఇంటిక్రివ్ర” అని ఆజ్ఞాపించారు. అతడట్లే వెళ్ళిపోయాడు.

నెల్లూరు వాస్తవ్యులు తాళ్ళూరు శ్రీనివాసులు గారికి గుండె నొప్పి వగైరా వుండేవి. చిన్ననాటి నుండి భయం వుండేది. శ్రీస్వామివారిని దర్శించిన తరువాత తన శారీరక బాధలేగాక మ్రానసిక బాధలు .గూడా మటుమాయమైనాయి. కనుకనే ఎల్లప్పుడూ వచ్చి శ్రీస్వామివారి సమాధిని దర్శిస్తుంటారు.

ఒకప్పుడు వీరికి చెయ్యి విపరీతంగా నొప్పి పుట్టింది. వీరి అక్కగారు, భార్య, మాతుల్లా ఆస్సుపత్రికి పోవాలని వీరిని తీసుకొస్తున్నారు. శ్రీస్వామివారిపై అచంచల విశ్వాసంగల శ్రీనివాసులు ఆసుపత్రి దగ్గరకొచ్చాక 'నేను శ్రీస్వామివారి దగ్గరకుపోతాను. ఈ మందులు నాకు పనిచేయవు.' అని నేరుగా గొలగమూడిలోని శ్రీస్వామివారి సన్నిధి చేరాడు. చిత్రంగా బస్సు ఎక్కినది మొదలు నొప్పి లేదు. నాకు

రక

(రచయిత) ఒక నెలరోజులు బాధించిన దగ్గు చలి శ్రీస్వామివారి దగ్గరకు రావాలని బస్సు ఎక్కినది మొదలు, లేకుండా పోవటం శ్రీనివాసులు అనుభవంవలెనే వుంది. విశ్వాసం కొండలనే కదిలిస్తుందంటారు నిజమేగదా మరి!

డేగపూడి గామ వాస్తవ్యులు మద్దినేని కామాక్షమ్మ గారు చాలాకాలంగా శ్రీస్వామివారిని భక్తితో సేవించేది. ఒకప్పుడామె నడుమునొప్పితో చాలా బాధపడుతూ శ్రీస్వామివారికి అనేకసార్లు చెప్పింది. అనేక ఆకుపసరులు, పట్టువేయమని శ్రీస్వామివారు చెప్పారు. అవి వేసినా నయం కాలేదు ఒకనాడు శ్రీస్వామివారికి చెప్పుకుంటే “ఎల్లుండికి తీసేసినట్టు బాధ పోతుంది' అని చీటీ వ్రాయించారు అదిమొదలు యీనాటికీ ఐదు, ఆరు సంవత్సరములు అయింది. మరలా ఆ నొప్పిరాలేదు. ఒకరోజు శ్రీస్వామివారి చెంత నిలుచుంటే శ్రీస్వామివారు 'అమ్మా!వీరరాఘవులు స్వామినీ తమ్ముడు, భజనచేసుకో! జబ్బులురావు. చేప, మాంసం తినవద్డు' అని సెలవిచ్చారు

వీరి కుమారునకు వివాహమై పది సంవత్సరములైనా సంతానం లేదు శ్రీస్వామివారినడిగితే ఆయనకు ముగ్గురు బిడ్డలు పుడతారని చెప్పారు “ఇన్నాళ్ళ వరకు పుట్టలేదుగదా యింకేం పుడతారు స్వామీ” అంటే “కులంగాని కులం వారు వస్తుంటే ఆపుచేశాను ఇప్పుడు వెంకటగిరి కోమిటోళ్ళ పిల్లల్ని వదులుతున్నాను' అని చాయించి యిచ్చారు. అలానే అతనికి కొద్దికాలానికి బిడ్డ పుట్టాడు కానీ తల్లికి చనుపాలు లేవు. శ్రీస్వామివారిని ప్రార్ధించారు రాత్రి స్వప్పంలో శ్రీస్వామివారు దర్శనమిచ్చి తన కౌపీనం (గోచీగుడ్డ) తాడులాగా పేని యిచ్చి దానిని తల్లికి తాకిచ్చమన్నాడు తెల్లవారి నుండి తల్లికి చనుపాలు పడినవి ఆనాటినుండి ఆ కుటుంబమంతా శ్రీస్వామివారి సేవ చేస్తున్నారు.

శ్రీస్వామివారు తిరిగే రోజులలో ముదిగేడులోని తిమ్మారెడ్డిగారింటికి తన బృందంతో వేంచేసేవారు. కోడూరు వెంకమ్మ వాళ్లు ఎన్నిమార్లు తమ గృహమునకు రమ్మని అహ్వానించినా యిప్పుడుగాదులే అనిశ్రీస్వామివారు దాటేసేవారు. ఒకరోజు రాత్రివేళ

936

వచ్చి శ్రీస్వామివారు వెంకమ్మగారింట్లో ఎద్దుల గాటిలో కూర్చోనున్నారు వెంకమ్మ బావగారు ఎద్దులకు గడ్డి వేయబోయి శ్రీస్వామివారిని చూచి అందరినీ నిద్రలేపి శ్రీస్వామివారికి చాపలు పరచి స్వాగతం పలికారు. అది మొదలు శ్రీస్వామివారు అప్పుడప్పుడూ వచ్చి వారింట్లో ఒక నెల రోజులు ఆతిధ్యం స్వీకరించేవారు.

ఒకప్పుడు వెంకమ్మకు ఆకలి లేకుండాపోయి ఏ ఆహారం చూచినా కక్కు వచ్చేది ఐదు సంవత్సరములపాటు, బలహీనమై, మంచాన పడి పోయింది ఆమె వయస్సు ఇరవై సం॥లకు లోపలే వుంటాయి ఎందరో డాక్టర్లు, నాటు వైద్యులు మంత్రగాళ్ళు చేసిన ప్రయత్నాలేవీ ఫలించలేదు శ్రీస్వామివారు వీరింటికి వచ్చినప్పుడల్లా వెంకమ్మ తల్లి శ్రీస్వామివారికి విన్నవించేది కాని శ్రీస్వామివారు పెన్న బద్వేలులో వుండి వెంకమ్మను తన దగ్గరకు తీసుకరమ్మని జాబు వ్రాయించారు. వారామెను అలాగే తీసుక వెళ్ళారు. శ్రీస్వామివారిని చూచినది మొదలు ఆమెకు విపరీతమైన ఆకలి మొదలైంది ఒక శేరు బియ్యం అన్నం పెడితే చాలలేదు రెండు శేరు బియ్యం వండితే మొత్తం తినేసేది రాత్రింబవళ్లు యీమెను నిద్రపోనీయకుండా శ్రీస్వామివారు తన చెంత నుంచుకొని వేలిముద్రలు వేయిస్తుండేవారు మూడవ రోజు శ్రీస్వామివారు ఆమెను బొత్తిగా అన్నం తిననివ్వలేదు మూడవరోజు రాత్రి ఒక అరటిపండు పిడికెడు పేలపిండి మాత్రం తినిపించారు అది మొదలు ఆమెకు ఆరోగ్యం చక్కబడి మామూలు ఆకలి మొదలైంది శ్రీస్వామివారు శరీరంతో వుండగానే వారి సేవలకంకితమై నేటికీ వారి సమాధిని భక్తితో సేవిస్తూంది

గౌని పెంచలమ్మ (గొలగమూడి) ఆయాసము దగ్గుతో చాలాకాలంగా విపరీతంగా బాధపడింది అన్ని వైద్యములూ వివలమ్రైనాయి ఒకనాడు శ్రీస్వామివారికి విన్నవించుకొంటే “ఆరు రూపాయలు పెట్ట” అన్నారు ఈమెవద్ద ఆ పైకం లేనందున మారు మాట్లాడక నిలుచున్నది “ఏమమ్మా! జబ్బు పోవాలనుకొటున్నావా? వెయ్యిరూపాయలు గుండములో పోయి పోతుంది” అన్నారు. దానికి కూడా పలక్కుండా నిలుచున్నది మరొకరోజీమె ఐదు రూపాయలు శ్రీస్వామివారికి సమర్చించి మరలా

ల్ర7

తన బాదను గూర్చి విన్నవించుకున్నది “నేను కాదు నీకు బాగుచేసేది అమ్మ బాగుచేస్తుందిపో!” అని ఆ ఐదు రూపాయలు తిరిగి ఆమెకిచ్చి ఆమెను తులశవ్వ దగ్గరకు పంపారు ఆవిషయం విని తులశవ్వ నవ్వుకున్నది “వారు అప్పుడప్పుడు అట్లాగే చెపుతారు నిజానికి నీ జబ్బు పోగొట్టారుపో” అని చెప్పింది అవ్వ క్రమేణా రెండువారాలలో' ఆమె బాధ పూర్తిగా తగ్గిపోయింది ఇప్పటికి షుమారు ఎనిమిది సంవత్సరాలయినా ఆ దగ్గు ఆయాసం ఎన్నడూ కనపడలేదు

పల్లంరెడ్డి కృష్ణారెడ్డి గారికి ఒకే ఒక బర్రైవుండేది. దానికి జబ్బుచేసి పొట్ట ఉబ్బిచావు బ్రతుకుల్లో ఉంది “శ్రీస్వామివారిని నమ్ముకున్నందుకు ఈ ఒక్క బరైను క్తూడ్రా చంపేస్తున్నాడే” అని బాధపడి పడుకొని నిద్రపోయాడు. స్వప్నంలో శ్రీస్వామివారు బరై దగ్గర కూర్చుని కన్పించారు మెలుకువ వచ్చి లేచి బరైను చూస్తే నెమరు వేస్తున్నది. లేవగొడితే ఒక బక్కెట్టు మాత్రం విసర్జించి మేత తినడము మొదలు , పెట్టింది పొట్ట ఉబ్బరం ఎలాపోయిందో ఆశ్చర్యం

శ్రీస్వామివారు తలుపూరు “మాదిగ నాం' గని దగ్గర విడిది చేశారు ఒకనాడు అచ్చటనుండి వెళ్ళాలని సామాన్ల న్నీ కట్టుకున్నారు 'నొప్పం(నొప్పి) వచ్చింది పోయేందుకు లేదు" అని. శ్రీస్వామివారు కదలలేదు ఒకగంటలో కడుపునొప్పితో మొలికలు తిరిగిపోతున్న బిడ్డవెత్తుకొని ఒక తల్లి వచ్చింది శ్రీస్వామివారు చీటీ వ్రాయించిన వెంటనే నిముషాలమీద పిల్లవాడు స్వస్తుడైనాడు.

తలుపూరు గ్రామం, వింజం మీనమ్మ యిలా చెబుతుంది

నా కుమారుడు చిరంజీవి ప్రసాద్‌ 11 నెలల పిల్లవాడు కొద్దిగా నడిచే రోజులు. 1972లో ఎడమకాలు చచ్చువచ్చి కదిలించలేక పోయాడు నెల్లూరు డాక్టర్లు వెన్నుపూసలో నీరు తీయాలని ఒకరు, మరొకరు మందులు వాడమని వ్రాస్తే వాడుతున్నాము.

షా 4౬ 4వరోజు శ్రీస్వామివారు మా ప్రక్క ఇంట్లో విడిది చేసియున్నారు. అందరూ నన్ను పిల్లవానిని వారికి చూపించమన్నారు. 98

అప్పటి వరకు శ్రీస్వామివారి బృందం అంటే పొట్ట గడుపుకునే సోమరి బృందం అని తూలనేడేదాన్ని అందరి బలవంతపై బిడ్డను తీసుకెళ్ళి నిలుచున్నాను ఉదయం నుండి ఎంతోమంది వచ్చివుంటే మాట చెప్పని శ్రీస్వామివారు నేనువెళ్ళిన వెంటనే ఈ పిల్లవానికి 16వ రోజుకు కాలుపోతుంది ఆయుస్సు6 కాదు 7ఆ!ఆ'9 లేదు 16 సంవత్సరములు అంతే అని వ్రాయించి చిట్‌ యిచ్చారు నాకు దు ఖం పార్గుకొచ్చి ఎడుస్తూ నాబిడ్డను ఈ పాడుముసలాడి దగ్గరకు ఎందుకు తీసుకొచ్చాను భలే దీవించాడే అని ఎడుస్తూ వచ్చేశాను

16వ రోజు ఎప్పుడు వస్తుందా అని ఎదురు చూస్తున్నాను ఆరోజు నిద్రలేస్తూనే నాబిడ్డ పరుగెత్తుకుంటూ నాదగ్గరకు వస్తుంటే నా ఆనందం చెప్పనలవికాదు పనంతా వదిలే బిడ్డను తీసుకొని బార్యాభర్తలం ఇద్దరం 30 మైళ్ళు దూరంలో గొలగమూడిలో వున్న శ్రీస్వామివారి సన్నిధికి వచ్చి క్షమించమని ప్రాధేయపడి వారికి పొంగలి టెంకాయ నైవేధ్యం సమర్పించి వెళ్ళాము అది మొదలుకొని పదిసం ల నుండి నాబిడ్డ ఎమందూలేకుండా ఆరోగ్యంగా వున్నాడు వాడి ఆయుషు విషయం కూడా ఎదో తెలియని విదంగా ఆశీర్వదమేననుకుంటాను కారణం శ్రీస్వామి చనిపోయే వాళ్ళను గూర్చి ఆయుస్సు తీరిందని ఎప్పుడూ చెప్పి ఎరుగరు బంతి భోజనానికి పోతాడనో పెళ్ళికి పోతాడనో చెప్పేవారు

బిరిజేపల్లి రమణయ్య యిలా చెప్పారు రాజపద్మాపుఠ కాపురస్తుడు జక బక్క ఎద్దును సేద్యం కొరకు తోలుకొస్తున్నాడు ఆ గ్రామ సమీపంలో ఆ ఎద్దు నడవలేక పడిపోయి ఎంతకొట్టినా తోకబట్టి లేవనెత్తినా లేవలేదు దూరంగా వున్న శ్రీస్వామివారు తన సేవకుని ఎలిచి అయ్యా! ఈ మార్గాన్నే పోయి ఎద్దును కొట్టే ఆయనను కొట్టవద్దని చెప్పు అన్నారు సేవకుడు వెళ్ళి చెఎతే అతడు వినిఎంచుకోకుండా దాన్ని బాదుతున్నాడు అతడు వెనుతిరిగి వచ్చి శ్రీస్వామికి విన్నవిస్తే శ్రీస్వామివారు స్వయంగా అచ్చటికి వెళ్ళి ఆ ఎద్దును తాకి లెయ్‌ అన్నారు దానికాశక్తి ఎలా వచ్చిందో చివుక్కున లేచి నిలిచింది అయ్యా! నాలుగు రోజులు బండి కట్టబోకు తరువాత బాగానే సేద్యం చేస్తుందని

రం

ఆశీర్వదించారు ఆ ఎద్దు బక్కగావున్నా కొండంత పని అంతులేకుండా చేసేది

ఒకరోజు శ్రీస్వామివారు నెల్లూరు రంగనాయకులపేట దేవాలయం వెళ్ళారు గర్భగుడి మూసే టైం అయినప్పటికి శ్రీస్వామివారి ఎడల పూజారులకు గల భక్తివల్ల గుడి తలుపులు వెరచివుంచి భోఒనాలకు వెళ్ళారు శ్రీ స్వాయువారు అచ్చట మాట్లాడిని తీరు చిత్రంగా వుంది ఓరేయ రంగనాయకులా! ఎలిస్తే పలకచేమీ” కావరమా? గుడ్డు వత్తేస్తా! జాగ్రత్త ఎమిటి నీ పద్దతి? చెబ్బనట్లు చేస్తావా లేక పంట్లు ఊడకొట్టమంటావా” ఎమనుకున్నాప్‌” మనం చెబ్బనట్టు వింటాడంట వచ్చినపని అయింది మనం పోదాం పదండి అని అందరినీ తీసుకొని వచ్చేశారు ఇదే విధంగా "పంచల నృఎంహస్వామిని కూడా ఉగ్భలై తిట్టేవారు శ్రీస్వామివారి ఆజ్ఞలు వారు పాటిస్తామని మాట చెప్పాక శాంతించి వచ్చేసేవారు వారు ఎమి ఆజ్ఞాపించారో వీరు ఎమి చేస్తానన్నారో శ్రీస్వామివారికే తెలియాలి

దయానాగరుడు

పరమ కారుణ్యమూర్తియైన శ్రీస్వామివారు తమను సంపూర్ణంగా నమ్ముకున్న భక్తులు ఈ విశ్వములో ఎచ్చట ఉండి స్మరించిననూ వెంటనే వారిని చిత్రమైన రీతులలో ఆదుకొనేవారు భరించలేని భయంకరమైన వ్యాధులతో బాదపడుతూ బాధ భరించలేక శ్రీస్వామివారిని ప్రార్ధించినప్పుడు అట్టివారి బాధను శ్రీస్వామివారు తన శరీరంపైకి తీసుకొని తానే అనుభవించి ఆ భక్తుని బాధ తీర్చేవారు

ఒకప్పుడు శ్రీస్వామివారికి ఆయాసం వచ్చి చాలా బాధపడుతున్నారు తెల్లగడ్డలు (చిన్న వుల్లిపాయలు) రసంతీఎ షుమారు చిన్నగ్గాసు త్రాగించారు. శ్రీస్వామివారికి నాడి ఆందకుండా పోయింది స్వామివారు శరీరం వదిలేస్తున్నారని ఆందరూ ఎడి ఆర్థరాత్రిపూట కూర్చున్నారు కొంతసేపటికి వారు నిద్రలేచి చూస్తే శ్రీస్వామివారు లేరు అందరూ అన్నిచోట్ల వెదుకుచున్నారు అరగంటకు శ్రీస్వామివారు అప్పుడే స్నానంచేసి నవ్య నూతనంగా చిరునవ్వు లొలికిస్తూ వస్తున్నారు ఆ దృశ్యంచూచి

100

విస్తుపోయారు ఎ భక్తుని బాధ వారు తీసుకున్నారో ఎవరికి తెలుస్తుంది ఒకప్పుడొక కుష్టువ్యాధి పీడితుడు శ్రీస్వామివారి సన్నిధిలో ఉన్నాడు శ్రీస్వామివారు బాధతో మూలుగుచున్నారు ఆర్ధరాత్రివేళ రోశరెడ్డి శ్రీస్వామివారి బాధను చూడలేక శ్రీస్వామివారి పాదములు వత్తటానికి కాళ్ళుపట్టుకున్నాడు అబ్బో అబ్బో! ఇప్పుడు నన్ను తాక కూడదు దూరంగాపోయ్యా అన్నారు శ్రీస్వామివారు ఒకగంట తరువాత రోశిరెడ్డి కాలి బొటనవేలి క్రింద నిష్కారణంగా వ్రయ్యగా చీలి కుష్టువ్యాధివలె వ్యాపించింది కుష్టురోగి బాధను శ్రీస్వామివారు తీసుకొని యుండగా తాను శ్రీస్వామివారిని తాకిన ఫలితమిదియని గుర్తించి నాలుగు రోజులు కేవలం గురుస్మరణ చేశాడు రోళిరెడ్డి నాలుగవ రోజుకు తన కాలు ఎమందూ లేకుండానే మామూలుగా బాగయింది గౌని పెంగలమ్మకు (గొలగమూడి) వళ్ళంతా విపరీతమైన జిల నెలల తరబడి బరికిబరికి వళ్ళంతా మంటలు వచ్చాయి ఎన్నో వైద్యాలుచేసి ఉపయోగంలేక మానుకున్నది గురవయ్య ద్వారా శ్రీస్వామికి విన్నవించుకున్నది ఆమెను రూ 1000/ గుండంలో పోయమన్నారు ఆమె అంత పెద్ద మొత్తం లేదని చెప్పింది అయితే పదిరూపాయలు వేయమను అన్నారు శ్రీస్వామివారు తన దగ్గర పదిపైనలు కూడా లేవని మరురోజు మొరపెట్టుకున్నది ఆమెను ఐదు నిముషాలు గా యెదురుగా నిలుచోమనయ్యా అన్నారు శ్రీస్వామివారు ఆమె అలా నిలుచున్న ఐదు నిమిషాలకు ఆమెను వెళ్ళిపామ్మన్నారు ఆ క్షణం నుంచి ఆమె దురదలు శాశ్వతంగా నివారణయ్యాయి అయితే ఆ క్షణం నుంచి శ్రీస్వామివారు విపరీతమైన వంటి దురదతో వారంరోజులు బాధపడుతూ దువ్వెనతో ఒళ్ళంతా బరికించుకున్నారు రాముడు కృష్ణుడువంటి అవతార పురుషులందరూ మామూలు మానవులుగానే వ్యవహరించారు అదేవిధంగా చూచినట్లయితే శ్రీస్వామివారు శిభిచక్రవర్తిని మించిన త్యాగశీలి కారణం తన నాశ్రయించిన వారికి తన శరీరాన్నే నసమర్చించారు గదా! శ్రీస్వామివారు కొందరికి ప్రత్యేకంగా కొన్ని వర్ణస్తుల ఇండ్లలో భోంచేస్తే జబ్బు పోతుందని చెప్పేవారు బాహ్మణింట్లో రెండు పూటలు అన్నంతిను అని గానీ 101 |

కోమటోళ్లన్నం మూడుపూటలు తిను అని చెప్పేవారు అట్లాగే ఇతర వర్ణస్తుల ఇండ్లలో తినమని చెప్పేవారు వారి మాటయందు విశ్వాసముంచి అలా చేసినవారు ఊహించనంతటి మేలు పొందారు వారిమాట నిర్లక్ష్యము చేసిన వారా పెన్నిథిని పోగొట్టుకున్నవారైనారు

నూతేటి శ్రీ రామానాయుడు శ్రీస్వామివారు తిరిగే రోజులలో శ్రీస్వామివారిని దర్శించారు శ్రీస్వామివారు అప్పుడే అన్నం తెచ్చుకొని తినబోతున్నారు శ్రీరామయ్యను తినమని శ్రీస్వామివారు బలవంతం చేసినా తినలేదు తను తింటే ఆ అన్నం శ్రీస్వామివారికి చాలదని తలచాడు అయ్యా! ఇవి వట్టి మెతుకులనుకున్నావా? ముందు రోజులలో గదా తెలిసేది అని అన్నారు శ్రీస్వామివారు శ్రీ రామయ్య దోశిలినిండా అన్నం పెట్టి అట్ట్లాపోయి తిని ఆ కుమ్మరోళ్ళింట్లో నీళ్ళు త్రాగిపో అన్నారు శ్రీస్వామివారు వారలానే చేశారు ఎన్నోసంవత్సరముల తర్వాత గూడా నేటికీ శ్రీస్వామివారి సేవ కంకితమై శ్రీస్వామివారి సేవకులకు నిత్యం అనికేపల్లి నుండి అక్షాన్నం తెచ్చిస్తున్నాడు ఇది ఆనాడు శ్రీస్వామివారు ముందు రోజులలో కదయ్యా తెలిసేది అని ఆశీర్వదించిన ఫలితమే కాబోలు!

కలిచేడు వాస్తవ్యుడు కల్యాణరాం మైకాగని సర్వేయర్‌ పోలిరడ్డిగారికి కో అపరేటివ్‌ సాసైటీలో కొన్ని చిక్కులువచ్చాయి అదే సమయంలో వారు పని చేసే గనిలో మేనేజరు పని బాళీ వుంది కానీ సాసైటీ గొడవల వలన వారు గని ఓనర్‌ గారైన రాజాగారిని మేనేజరు పని తనకిమ్మని అడిగినా ప్రయోజనముండదని అడుగలేదు సర్వజ్ఞమూర్తియైన శ్రీస్వామివారికా సొసైటీ గొడవలో దర్మాధర్మాలన్నీ తెలియనివా!

ఒకరోజు పోలిరెడ్డిగారు శ్రీస్వామివారిని దర్శించి నమస్కరించారు. వారేమీ చెప్పుకోకుండానే శ్రీస్వామివారు అయ్యో! ఈయన పాతాళ లోకానికధిపతి కావాలి వాళ్ళిందుకో అడ్డు తగులుతున్నారు దేవుడయ్య న్నీ తీసేస్తాడు ఈయనకొక చీటీ వ్రాసి యివ్వండి అని చెబ్బ తన ఆశీస్సుల చీటీ వ్రాసి వారికి ప్రసాదించారు వీరే ప్రయత్నమూ చేయకుండానే వీరినే గని లోపల మేనేజర్‌గా నియమించారు నాటినుండి

102

రెడ్డిగారికి శ్రీస్వామివారియందు భక్తి శ్రద్ధలు బలపడి నేటికీ ప్రతినెలా యాభై రూపాయలు ఆశ్రమానికి దక్షిణగా పంపుతుంటారు చెర్జోపల్లి వాస్తవ్యురాలు కూచి ఈశ్వరమ్మ చెప్పారు ఒకనాటి రాత్రి తొమ్మిది గంటలకు అందరూ నిద్రపోతున్నారు శ్రీ స్వామివారు కూర్చునియున్నారు సమీపంలో రమణయ్య కూర్చొనికునికిపాట్టుపడుతున్నారు శ్రీస్వామివారి కొరకు పెనర గుగ్గిళ్ళు తెచ్చిన ఈశ్వరమ్మ అంత దూరాన నిలబడి అయ్యయో్యో। అందరూ నిద్రపోతున్నారే! ఈ గగ్గిళ్ళు ఉపయోగపడే యోగ్యత లేక పోయింది! అని మనసులో అనుకుంటూ వున్నది శ్రీస్వామివారు చేయిచాచి నాకు పెసర గుగ్గిళ్ళు పెట్టమని రమణయ్య ని అడుగుతున్నారు. ఇది రాత్రి స్వామీ! ఉదయాన్నే తయారుచేయించి సపెడ్తాము అన్నాడు రమణయ్య శ్రీస్వామి వారు నాకు ఇప్పుడు కావాలి అని గట్టిగా అడుగుతున్నారు ఇది విని ఈశ్వరమ్మ సంతోషంగా తన గుగ్గిళ్ళ సంగతి చెప్పి స్వామివారికి సమర్పించింది కలిచేడు వాస్తవ్యులు నరసారెడ్డి భార్య ఈశ్వరమ్మకడు పేదరాలు శ్రీస్వామివారంటే ఆమెకెంత (ప్రేమో చెప్పలేము శ్రీస్వామివారు ఆప్రాంతములో ఎప్పుడు పర్యటించినా వారి ఇంటి ముందున్న మసీదు ముందుండే వేపచెట్టు క్రింద విడిదిచేస్తారు ఈమె తన ఇంట్లో ఒక కిలో డబ్బానిండా చక్కెర దాచిపెట్టి దానిని ఎంతటి ఇబ్బందిలోనైనా ఇంటివాడుకకు వాడేదికాదు ఎవ్వరూ దాన్ని తాకేందుకు లేదు ఆ స్వామి చక్కెరను అంతపూజ్యభావంతో దాచి ఉంచేది శ్రీస్వామివారు వచ్చి దిగిన వెంటనే మొదట వేడినీళ్ళలో చక్కెర కలిఎ సమర్పించేది ఆయనకూడా వీటినెంతో ప్రీతితో స్వీకరించేవాడు శ్రీస్వామివారు నడిచే రోజులలో వీరింటిలో తరచుగా ఆతిధ్యము స్వీకరించేవారు క్రమేణా శ్రీస్వామివారి బృందంలో సంఖ్య పెరిగింది ఆమెకు తన బృందం వలన ఆర్థికమైనభారము అనుకున్నాడో ఎమోగాని అరుదుగా వారింటికి దయచేసేవారు ఈమె ఒకరోజు తన అలవాటు ప్రకారం శ్రీస్వామివారి పాదాలు తాకి నమస్కరించు కోబోయింది కానీ శ్రీస్వామివారి సేవకులు దూరంగా ఉండమని గదమాయించారు .... ళఈమె దూరంగా కూర్చుని స్వామీ మీ దివ్య స్పర్శ భాగ్యంలేకుండా నన్నీవిధంగా 103

దూరం చేస్తున్నారా? అని మనసులో బాధపడింది వెంటనే శ్రీస్వామివారు అమ్మో కాలులో ముల్గున్నది తీస్తావా? అంటూ కాలు అందించారు చాలాసేపు ముల్గుకోనం వెతికింది కాని ముల్గులేదు ముల్లులేదు స్వామీ అని చెపితే లేదా అమ్మా అయితే వద్దులే అని కాలు తీసుకొన్నారు డోలీలో తిరిగే స్వామికాల్లో ముల్టుగుచ్చు కోవడమేమిటి వారు ముల్టుతీయమన్న కారణం అప్పుడందరికి అర్ధమైంది శ్రీస్వామివారు అతీతమైన యోగములో ఉండేటప్పుడు అందరూ వచ్చి పరిచర్యలనే పేరుతో తనను తాకితే బాధగా ఉంటుందని తనను ఎవ్వరూ తాకకుండా కొందరు సేవకులను కాపలా పెట్టింది స్వామియే మరిప్పుడు వాళ్ళమాట కాదని తన పాదములు తాకి నమస్కరించుకోనిస్తే వాళ్ళు నొచ్చుకుంటారని యుక్తిగా ముల్గుతీసే ప్రసక్తితో ఆమె కోరిక తీర్చారు శ్రీస్వామివారు తూపిలి ఎచ్చెమ్మ శ్రీస్వామివారి గుడ్డలు ఉతుకుతూ నిత్యమూ తమ బర్రైపాలు శ్రీస్వామివారికి సమర్పిస్తూ శ్రీస్వామివారిని సేవించేది వీరికి ఒకప్పుడు అనేక చిక్కులు బిడ్డలకు అనారోగ్యము భర్త యెక్క కోడిపందాలు త్రాగుడుతో బాగా వేసారిపోయింది తులశవ్వగారు ఆమెను పాత ఇల్లు వదలి ఆశ్రమం ప్రక్కగా చిన్న పాక వేసుకొని వుండమన్నది కాని ఆశ్రమం ప్రక్కన వీరికి లభించిన స్థలం దయ్యాలకు నిలయమని వద్దని వాస్తు తెలిసినవారు సలహా యిచ్చారు శ్రీస్వామివారిని అడిగితే గవర్నమెంటు డబ్బులిస్తారు ఇల్లు వేసుకుంటారు అని చెప్పారు కానీ ఆ స్థలం మంచిదో కాదో చెప్పలేదు కొన్నాళ్లు గడిచాక గాలివాన సహాయనిధి నుండి నిజంగానే అనుకోకుండా అప్పటికప్పడు ఆమెకు ప్రభుత్వం డబ్బు యిచ్చింది కనుక ఆ దయ్యాల స్థలంలోనే కొట్టం వేశారు ఇంట్లో చేరారు కాని స్వామివారు వచ్చి పాదం పెడితే అన్ని పీడలూ పోతాయని పిచ్చమ్మ ఆశపడి శ్రీస్వామివారిని అర్ధించింది. ఇప్పుడు శ్రీస్వామివారు గనుక ఆమె ఇంటికి వెడితే యికనుంచీ అందరిళ్ళకూ రమ్మని జనం పోరుపెడతారు అని అభ్యంతర పెట్టారు కొందరు శ్వవ కులు కానీ ఐదవ రోజున శ్రీస్వామివారు నన్నుకొత్త ఇంటికి తీసుకుపోండయ్యా!' 104

అని తొందర చేశారు కానీ భక్తులు స్వామిని ఆంజనేయస్వామి గుడికి తీసుకెళ్లారు

అప్పుడు శ్రీస్వామివారు ఇక్కడికికాదు అని దక్షిణం వైపు ఎచ్చెమ్మ ఇల్లు చూపారు కాని శ్రీస్వామివారి సేవకులు పడమర వైపునున్న తూము దగ్గరకు తీసుకుపోయారు

త్రీస్వామివారు బలవంతం చేఎ అందరినీ దక్తిణం వైపుగా నడిఎంచి నేరుగా పిచ్చమ్మఇంటికి తీసుకపోయినంతవరకు గోల చేశారు అచ్చటికి చేరగానే మన మిచ్చట

మూడు రోజులుండాలయ్యా! అన్నారు ఆ సమయంలో పిచ్చెమ్మ చాకిరేవులో

వున్నది కొంతసేపటికి ఇల్లుచేరి శ్రీస్వామివారిని చూచి తాను చూస్తున్నది స్వప్నమా

నిజమా అని తన కోరిక తీర్చిన శ్రీస్వామివారికి ఎ విధంగా ఉపచారాలు చేయాలో

తెలియక ఉక్కిరి బిక్కిరైంది భగవంతుడు భక్తికి బందీ గదా!

'పెన్నబద్వేలు ప్రాంతంలో శ్రీ స్వామివారు వుండేటప్పుడు వక్కమ్మగారు శ్రీ స్వామివారి బృందానికి వంట చెరకు విస్తరాకులు సమకూర్చుతూ చెట్టక్రింద ఎకాంతంగా కూర్చుని ధ్యానంలో వుండేది అలాంటప్పుడు అమెకు భోజనం విషయమే గుర్తుండేది కాదు ప్రేమమూర్తియైన శ్రీస్వామివారు వక్కమ్మఅన్నం తినమరిచి పోయిందయ్యా! ఆమెను పిలిచి అన్నం పెట్టండి అని సేవకులను హెచ్చరించేవారు

వక్కమ్మ అప్పుడప్పుడూ వచ్చి శ్రీస్వామివారిని దర్శించి ఇంటికి వెళ్తుండేది ఒకప్పుడు శ్రీస్వామివారామెలో ఎలాంటి మార్చు తెచ్చారోగాని స్వామిని వదలిపెట్టి ఇంటికి పోలేకపోయింది ఆమెవచ్చి నమస్కరిస్తే వక్కమ్మ చచ్చిపోయిందనుకున్నానే

అన్నారు శ్రీస్వామివారు మనలో ఉండే ఆశావ్యామోహాలు బంధుప్రీతిమొదలగు చాపల్యాలను శ్రీస్వామివారు యోగశక్తితో క్షాళనము చేసేవారు మన ఆధ్యాత్మిక పురోభివృద్దిపట్ల వారికిగల శ్రద్ధ వారి శక్తి సామద్ధ్యములు మనమర్థము చేసుకొని తగు విధంగా సాధనసాగిస్తామని 'పైవిధమైన మాటలద్వారా వారుచేసిన పని మన౩రుక వపరచేవారు

ఇదే విధంగా నిరంతరము స్వామి సేవలోఉండే గుత్తానరసమ్మకు అప్పుడప్పుడూ ఇంటికి వెళ్ళి తన వాళ్ళందరినీ చూచిరావాలని ఉండేది శ్రీస్వామివారినడిగితే

105

పంపరు ఒకరోజు నరసమ్మ చచ్చిపోయింది అని చీటీ వ్రాసి తన ఆశీర్వాద ముద్రవేసి నరసమ్మకిచ్చారు శ్రీస్వామివారు అది మొదలుకొని ఆమెకు ఇంటిధ్యాసే లేకుండాపోయింది

బృందంలోని వారంతా పనులమీద వెళ్లారు శ్రీస్వామివారికి జావపోయి నేను స్నానం చేయలేదు అని తులశమ్మ వక్కెమ్మను పంపింది వక్కెమ్మ ఎన్నడూ శ్రీస్వామివారికి గంజి పోయడం వంటి సేవ చేయలేదు అంతేగాక తాను హరిజన కులానికి చెందినందువలన అట్టి సేవ చేయడానికి తానర్హురాలు అవునో కాదోనని శంకించింది భయంతోనే జావ తీసుకొని శ్రీస్వామివారి వెనుక నిలడింది సర్వజ్ఞులైన శ్రీస్వామివారు రా వక్కెమ్మా! భయమెందుకమ్మా రా! శావ రేకలో పోయి అని ఎలిచారు సత్సురుషుల పట్ల భక్తిశ్రద్ధలు పవిత్రమైన నడవడి లేకపోవడమొక్కటే కులహీనతనిశ్రీస్వామివారి భావం

నిజానికామె తత్వం అలాంటిదే ఒకసారి నెల్లూరు బస్టాండులో ఆమె నిద్రిస్తుండగా ఒక దొంగ ఆమె కుడిచెవికున్న కమ్మ విప్పుకుంటున్నాడు అది గుర్తించి ఆమె కదలక పడుకొని విప్పుకోనిచ్చింది ఆ పని అవగానే ప్రక్కకు వత్తిగిల ఎడమ చెవి కమ్మగూడా విప్పుకునేందుకు అవకాశం కల్పించింది తెల్లవారి ఆ కమ్మల గురించి అడిగిన ఆశ్రమవాసులతో ఆమె నాకంటే దరిద్రుడెవడో వచ్చి కమ్మలు తీసుకుంటుంటే పోనీలే అని తీసుకుపోనిచ్చాను అని చెబ్బంది

గోపవరంలో ఒకకుక్క ఒక రైతుకున్న మందలోని గొజ్జెలను ప్రతి నిత్యం ఒకదాని చొప్పున చంఎ తినేస్తుండేది అతని కడుపు మండి ఆ కుక్కను చూరకత్తితో నరికేశాడు అఆ తరువాత అదేమి చిత్రమోగాని అతనికి పుట్టిన ప్రతిబిడ్డా కుక్కవలె అరిచి చనిపోయేవాడు అతను తన బాధను శ్రీస్వామివారికి మొర పెట్టుకున్నాడు పుడుతాడు పుడుతాడు పుడుతాడు అని శ్రీస్వామివారు ముమ్మారు పలికారు వారి అనుక వాక్యం ప్రకారం ముగ్గురు మగఎల్లలు పుట్టి జీవించారు

106

మందల వెంకయ్యకు శ్రీస్వామివారితో పరిచయంలేదు 1956 లో ఒక రోజు ఉదయాన్నే స్వామివారు వీధిలో వెంకయ్యకు ఎదురుపడి తమ రెండు చేతులతోతల గీకుకుంటూ నాన్నే మాటలలో నీకొక మాట చెప్పాలి ఆనక(తర్వాత) అటురా! ఊ ఆ (సరేనా?) అని చ్బ వెళ్లాడు ఆగ్రామస్తులొకరు శ్రీస్వామివారిని తమ ఇంటికి

తేసుకుపోతుండగా ఆయన వెంకయ్యస్వామివారి దగ్గరకు వెళ్ళారు శ్రీస్వామివారు ముంత

పంగాలకర్ర (పైన రెండుగా చీలియున్నకర్ర) తీసుకొని పోతున్నారు వెంకయ్య ఆయనతో కూడా నడిచాడు శ్రీస్వామివారు వెంకయ్య గారింటికి వచ్చి నాలుగు (ప్రక్కలా చూచి ఇక్కడ మనం చూడవలసిందేమిలేదు అన్నీ బాగానే వున్నాయి తెల్ల ఇల్లు కడుతాడు ఇంతవరకూ తెల్లఇల్లు కడతారు అని చేతితో నేల మీద హద్దు గీచి చూఎంచారు. వారు నివంంచే పూరింటిలోకి వెళ్ళి ఈశాన్యం వైపు అంకణంలోని దూలం క్రింద జానెడు వ్యాసం జానెడు లోతూ గుంట త్రవ్వించి ఆ గుంటలో పాలు తెబ్బంచి పోశారు శ్రీస్వామివారు పోసిన పాలు గుంట నుండి పార్లీ ఈశాన్యం వైపు పారినాయి అంతేలే ఇంకేముంది? అంతా బాగుంది అంటూ వెళ్ళారు శ్రీస్వామివారు వెంకయ్య గారి ప్రార్ధన పై ఆనాటి మధ్యాహ్నం శ్రీ స్వామివారు వారి ఇంట్లో భోంచేశారు రూడాను

అప్పటిలో మిద్దె కట్టేస్తోమత వెంకయ్యకు లేదు కాని కొన్నాళ్ళకు ఎరిసంపదలు కలనవచ్చి పాలం కొనడమేగాక శ్రీస్వామివారు చెబ్బనట్లు మిద్దె ఇల్లుకూడా కట్టుకున్నారు చిత్రమేమంటే వాస్తువాళ్ళు వచ్చికూడా ఖచ్చితంగా స్వామి చూపినంతవరకే ఇంటిప్లాను కుదర్చటమే _ శ్రీస్వామివారి అనుగ్రహము వలన యింతటివాడనయ్యాను అని కృతజ్ఞతలు తెలుపుతున్నాడు

దేవుడయ్య (చిలకలమళ్ఞి) చాలా బీదవాడు కాని గొప్ప భక్తుడు త్యాగశీలి శ్రీస్వామివారు వారి గ్రామం వెళ్ళిన 5 6 పర్యాయములు గూడా శ్రీస్వామివారి బృందమంతటికీ ఎంతో భక్తి శ్రద్ధలతో వీరోక్కరే ఆతిధ్యమిచ్చేవారు వారి ధర్మబుద్ధికి శ్రీస్వామివారు ఎంతో సంతోషంచారు ఇలాంటి ధర్మపరులు ధనికులుగా వుండడం

107

(ప్రపంచానికెంతో ప్రయోజనమునుకున్నారు కాబోలు శక్రీస్వామివారు ఒకనాడు రాజుగారి చేత రాగి అంబలి కాయించి ఒక క్రొత్త కుండలో పోసి మూతపెట్టి అంబలి కుండను రాజుగారింటిలో ఈకశాన్యదిశలో ఒక గజఒం లోతులో భూమిలో పూడ్చించారు ఆనాటి నుండి వారు ఎరిసంపదలతో దానధర్మాలతో ఎంతో ప్రఖ్యాతి గాంచి ఊన్నళత స్థితి పాందారు తిరుపతి జానకి రామయ్య (నెల్లూరు) కుమార్తె రమణమ్మ శ్రీస్వామివారిని గూర్చి విని దర్శించాలనివుబలాట పడింది కాని ఆమెకు వారిని దర్శించే భాగ్యం కలుగలేదు ఒకప్పుడు శ్రీస్వామివారు నెల్లూరులోని ప్రభుత్వ ఆసుపత్రి ఎదురుగా వున్న ధర్మసత్రం కట్టి వుండే ప్రదేశంలో విడిది చేశారు ఆరోజుల్లో ఆ ప్రాంతమంతా చిట్టడవి ఇంకా భవనాలు కట్టలేదు శ్రీస్వామివారి దర్శనార్ధం పోతూ కొందరు స్నేవాతులు రమణమ్మను కూడొ ఎలిచారు తాను అప్పటికి బోజనం చేయకున్నాగాని మధ్యాహ్నం ఒంటిగంటప్పుడు వెంటనే బయలుదేరింది మేమంతా భోంచేశాము నీవు కూడా భోంచేసి వచ్చివుంటే బాగుండును అకాలమవుతుంది అన్నారు స్పేవాతులు స్వామి పెట్టడా నాకన్నం? అని ధీమాగా అన్నది ఆమె స్వామి బృందం పన్నెండు గంటలకే భోంచేసి వుంటారు ఇప్పుడెక్కడ వస్తుంది అన్నం? అన్నారు వారు శ్రీస్వామివారు మరొక చోటికి మకాం మారాలి పదండన్నారు అందరూ భోంచేశాక శ్రీస్వామివారిని కదలమన్నారు శ్రీస్వామివారు పక పక నవ్వుతూ బిడ్డలు రావద్దయ్యా? బిడ్డలు యిక్కడుంటే మనం పోతే ఎట్లా? అన్నారు అంతలోనే రమణమ్మ, ఆమె స్నేహితులూ వచ్చారు అందరికీతమ ఆశీస్సులు చీటీలు వ్రాయించి రమణమ్మకు మాత్రం ఈమె మనం బువ్వ పెడతామని వచ్చిందయ్య! బువ్వ పెట్టండి అన్నారు అన్నం అయిపోయింది స్వామీ! అంటే అయ్యో అన్నం వుండ్లా? అన్నం వండిన పాత్రలో చూడండయ్యా! అన్నారు నిజానికి అన్నం తిని ఖాళీ పాత్ర కడక్కుండా పడేసి పెట్టారు శ్రీస్వామివారు చెప్పారు కనుక ఆ అన్నపు పాత్ర తుడిచి చూస్తే ఇద్దరు మనుషులకు సరిపడేటంత 108

అన్నమున్నది దానిని రమణమ్మ తృప్తిగా భోంచేఎంది వారి స్నేవాతులు కూడా ప్రసాదంగా స్వీకరించారు ఈమె సామాన్యమైనది కాదు పదో చూపు మనిష అని శ్రీస్వామివారు అమెకు చీటీ వ్రాయించారు

వక్కెమ్మ 99 వాకిళ్ళు ఎక్కాలి అని శ్రీస్వామివారు ఒకసారి చీటీ వ్రాయించారు అది విని వక్కెమ్మ పట్టరాని దు బంతో ఎడుస్తూ శ్రీస్వామివారి పాదాలమీద పడి స్వామీ మీకు ఇష్టంలేకుంటే నన్ను అడవిలో ముబ్బచెట్టుగానైనా పుట్టించండి కాని మరలా మని జన్మవద్దు అని రెండు గంటలసేపు వారి పాదాలను తన కన్నీటితో అభిషేకించిందా కరుణామూర్తి ఆమె ఇక వచ్చేదిలేదని దేవునిపై ఆనపెట్టి వాసివ్వయ్యా! అని వ్రాయించారు

తలుపూరు గ్రామస్తులు వి సుందరరామిరెడ్డిగారు ఇలా చెప్పారు

1977 వ సం॥ లో నేను శ్రీస్వామివారి బృందం కొన్నాళ్ళు ఉండేందుకుగాను శ్రీ యస్‌ వికె రెడ్డిగారి పద్మావతిగనిలోని ముప్పై అంకణముల విశాలమైన పూరిపొకను యిప్పించాను ఒకరోజు ఉదయాన్నే శ్రీస్వామివారు ఇక ఇక్కడ క్షణం ఉండకూడదు వెంటనే మరొక చోటుకు వెళ్లిపోవాలని తొందర చేయసాగారు. శ్రీస్వామివారి సేవకులు మధ్యాహ్నం రెండు గంటలవరకు తాత్సారం చేసి శ్రీస్వామివారి నచ్చట నుండి కదిలంచలేదు శ్రీస్వామివారు మరొక తావుకు వెళ్ళాలని యిబ్బంది వస్తుందని తొందర చేస్తూనే వున్నారు ఇంతలో పూరిపాక ఎలా అంటుకుందో మంటలు రేగాయి శ్రీస్వామివారిని దూరంగా కూర్చోబెట్టారు శ్రీస్వామివారు ఆ మంటవైపు చూపుతూ అంతా బంగారం కరుకులయ్యా చూడండి అంతా బంగారమే అని అరుస్తున్నారు పూరిపాకంతా తగులబడి పోయింది

తగలబడినందుకాయనేమీ బాధ పడవద్దని చెప్పు ఆయనకు ఇరవై కోట్లు ఆదాయం వస్తుంది అని ఒక చీటీ వ్రాయించి నా చేత పంపారు అనతి కాలంలోనే శ్రీ యస్‌ వికె రెడ్డిగార్కి అనుకోని విధంగా చాలా గొప్ప ఆర్ధికాభివృద్ధి గల్గింది అదంతా శ్రీస్వామివారి ఆశీస్సుల ఫలితమే

109

శ్రీస్వామివారు ఒకప్పుడు వి సుందరామిరెడ్డిగారి తోటలో విడిది చేఎసయున్నారు. అక్కడున్న ఎండుటాకులు తుక్కు జవిరి శ్రీస్వామివారి అగ్నిగుండంలో వేశారు ఆ తుక్కులో డైనమైట్లలో వాడే కేపు ఉండి అది మంటలో వేయగానే బ్రహాండమైన శబ్ధంతో పేలింది అక్కడున్న వారంతా భయభ్రాంతులై తలోకవైపు చెల్లాచెదరుగా పరుగెత్తారు కానీ అగ్నిగుండం ముందే కూర్చొనియున్న శ్రీస్వామివారు ఒక్క అంగుళం కూడా కదలలేదు సరికదా భయచిహ్నాలు వారి ముబలో కనిఎంచలేదు అక్కడున్న వారంతా శ్రీస్వామివారి స్థతికి అబ్బుర పడ్డారే కానీ వారి నిజస్థితి తెలుసుకున్నారా? పతితపావనుడు పరమ దయానిధియైన ఆ పరమాత్మ దీన జనోద్దరణ కొరకు మహనీయుల రూపంలో సృష్టవున్నంత వరకు అవతరిన్తూనే వుంటారని దత్త మవామ చెపుతుంది. ఈ మహనీయుల కృప ఎంత అపారమో అమోఘమో ఆయా మహనీయుల చరిత్రలలో చూడవచ్చు ఇట్ట్‌ అవ్యాజనీయమైన వీరి కృప ఆపదలలో ఆదుకోవడం అలివిగాని వ్యాధులను నయం జేయడమేగాక ఎతితులను పావనులనుగా మార్చడమొక అద్భుతలీల నారద మహర్షి దర్శనముచేత ్రూరుడైన వాల్మీకి మవార్షియైనట్టుగా మన స్వామివారు అనేక మంది దుర్మార్గులను త్రాగువోతులను సజ్జనులుగా మార్చిన సన్నివేశములలో కొన్ని మాత్రమే యిచ్చట పొందుఎరచుచున్నాము సహవాస దోషం వల్లగాని తీరని సమస్యలను గూర్చి ఆలోచిస్తూ మనశాంతి బేక యితర కారణాల వలననూ కొందరు త్రాగుడు జూదము మొదలగు వ్యసనాలకు లోనై తమ జీవితాలనేగాక తనవారి జీవితాలమా ఆకాంలితో ముంచేస్తారు అలాంటి బలహీనతల నుండి బయటపడాలని హృదయపూర్వకంగా కోరని వారు బయట వడలేరు అట్టివారిని శ్రీస్వామివారిలాంటి వముహనీయుటే కాపాడగలరు సర్వ(్రేరణాధికారి సర్వభూత హృదయాంతర్వర్తియైన సద్గురునకు అసాధ్యమైన కార్యమేమున్నది 110

_ _ గొలగమూడిలో ఆశ్రమానికి సమీపంలోని ఒక చెట్టు మోద ఒక కొంగ గూడు కట్టుకొని తన పిల్లలతో జీవిస్తుంది ఒకరోజు ఆప్రాంతంలో నివఎంచే ఒక పాములవాడు ఆ కొంగను కొట్టాలని తన విల్లును ఎద్ధంచేస్తున్నాడు అది చూచిన అశ్రమవాసులు అతణ్జీ మందలించారు ఎన్నిసార్లు మందలించినా అతడు మరలా వారందరినీ ఏమార్చి తన విల్లును పక్షిపై గురిపెట్టాడు చివరికి భక్తులావిషయం శ్రీ స్వామివారితో చెప్పారు ఆయన అదితగలదులేయ్యా అన్నారు ఆయన చెప్పినట్లే ఆ కిరాతకుడు వేసిన బాణం కొంగకు తగలలేదు పక్షి తప్పించుకొని ఎగిరిపోయింది ఎన్నడూ గురితప్పని ఆ పాములవాడు ఎమనుకున్నాడోగాని ఒక్కసారిగా తన విల్లు విరిచి పారేఎ మరలా ఎప్పుడూ విల్లు చేపట్టలేదు శ్రీ స్వామివారి రక్షణ ఆ కొంగకే కాదు దానిని చంపజూచిన బోయవానికి కూడానని గుర్తించాలి

అధికంగా త్రాగుడుకు అలవాటు పడిన బేతు జయరామయ్య నాయుడు 19786 ప్రాంతంలో వచ్చి శ్రీ స్వామివారి పాదాలు పట్టుకొని ఈ నిషా ఎప్పుడూ ఇలాగే ఉండేటట్టు చేయండి అని (ప్రార్ధించాడు అతనిని శ్రీస్వామివారి పాదాలు వదలి పెట్టమని స్వామి సేవకులు ఎంత చెప్పినా అతడు వదలలేదు చివరకు శ్రీ స్వామివారు అట్లాగే పోయ్యా అన్నారు ఆనాటినుండి అతని వ్యక్తిత్వం పూర్తిగా మారిపోయింది త్రాగుడు మానేశాడు ఎవ్వరితో మాట్లాడకుండా మౌనంగా కాలంగడిపేవాడు అంతకుముందు ముక్కోపంతో తీవ్రంగా తగాదాపడే వ్యక్తి పూర్తిగా మా రిపోయాడు

తూఎలి వెంకయ్య (గొలగమూడి) నిరంతర కోడి పందాలు త్రాగుడుతో ఇల్గు గుల్లచేశాడు వీరి భార్య ఎచ్చెమ్మకు శ్రీ స్వామివారి ఎడల ఎంతో భక్తి శ్రద్ధలు కనుకనే ఆశ్రమంలోని బృందానికి శ్రీ స్వామివారికీ శ్రద్ధతో గుడ్డలు ఉతికిస్తుంది తన భర్త యొక్క ప్రవర్తనను గూర్చి అనేకసార్లు శ్రీస్వామివారికి విన్నవించుకొంటే శ్రీస్వామివారు మౌనం వవాంచారు తమ బర్రేపాలు తీఎ ప్రతి నిత్యమూ శ్రీస్వామివారికి సమర్పించుకోవటం ఎచ్చెమ్మకు అలవాటు ఒకనాడు తనకు ఇంట్లోపని తీరనందున తన భర్తద్వారా పాలు పంఎంది అప్పుడే శ్రీ స్వామివారు పాలుత్రాగి కుక్కురూకూ అని కోడికూత వేసినట్టు అరిచారు ఆపాలు సమర్పించిన తనికికోడి పందేల వ్యసనమున్నదని తెల్పడానికే శ్రీ స్వామివారు అలా అరిచారని గుర్తించి అందరూ నవ్వారు చిత్రంగా అది మొదలు వెంకయ్య త్రాగుడు మొ వ్యసనాలన్నీ వదులుకున్నాడు

ఒకప్పుడు శ్రీ స్వామివారు గొలగమూడిలో 8సం లు నిరతాగ్నిపోత్రం సొగించారు వీరిసేవకులు సమీపంలోని అడవిలోనిమానులన్నీనరికి దున్నపోతుల బండితో తోలుకొచ్చేవారు ఆ గ్రామ సోత్రియం దారుడు సుబ్బారావుగారి మనుషులు స్వామి సేవకులను చెట్టు నరక్కుండా అడ్డగించాలని ప్రయత్నించారు కాని వీళ్ళు మానలేదు ఒకరోజు సుబ్బారావే స్వయంగా స్వామి 'సీవకులను మందలించి అడవి నరకకుండా చూడాలని వచ్చాడు అంతదూరంలో శ్రీస్వామివారిని చూచాక ఆయన మనసేవిధంగా మారిందోగాని (ఓరేయ్‌! ఈయన ఎచ్చోడు గదరా! పాపం కొట్టుకోనీలే అని అంటూ అయ్యా వేపమానులు తప్ప మిగిలినవన్నీ కొట్టుకోండి అని దానపత్రం వ్రాసీచ్చినట్లు చెప్పేశాడు!

గ

కాలాలలలల. ట్రనధూత లీల. [2న

శ్రీస్వామివారి మవామను కండ్డారా చూచిన గొలగమూడి వాస్తవ్యులు కొజ్జకూటి వెంకమనాయుడుగారు ఇలా చెపుతున్నారు

శ్రీస్వామివారు గ్రామాంతరం పర్యటనకు వెళ్ళకుండా ఎనిమిది సంవత్సరములు ఇప్పుడు సమాధి మందిరముండే పుణ్యభూమిలోని రతాగ్నిహోత్రం సాగించిన రోజులవి గొలగమూడికి నైరుతి పడమర దిక్కునున్న అడవినంతా శ్రీస్వామివారు తన సేవకులచేత కొట్టించి రోజుకు షుమారు మూడు నాలుగు బండ్ల కట్టెను కాలుస్తున్నారు అడివంతాచాలావరకు పలుచబడి పోయింది వీరి అగ్నిహోత్రం అట్టాగే కొన్నాళ్ళ కొనసాగితే ఇక గొలగమూడి కంటేపల్లి గ్రామస్తులకు వంటచెరకే కష్టమవుతుందని తలచారు

ఒకరోజు కంటేపల్లి యువకులు కొందరు శ్రీస్వామివారి బృందానికి అడవిలో కట్టెలు కొట్టకుండా దేహశుద్ది చే పారం చెప్పాలని కర్రలు తీసుకొని కదులుతున్నారు అదే సమయంలో శ్రీస్వామివారియందు కాస్త భక్తి శ్రద్ధలు గల నేను మేకలను వెతుక్కుంటూ కంటేపల్లి వెళ్ళియున్నాను ఈ కుర్రాళ్లంతా శ్రీస్వామివారిని నానాబూతు మాటలు తిడుతూ యింకా కొందరు కుర్రవాళ్ళను ప్రోగుచేసుకొంటున్నారు ఆ మహనీయుని అలా తిట్టవద్దని నేనెంత చెప్పినా వారంతకంతకూ రెచ్చి పోతున్నారు ఈ గుంపంతా కర్రలు తీసుకొని ఒక విధమైన ఉద్రేకంతో స్వామివారు కట్టె నరికించే అడవి వైపు మహావేగంగా పోతున్నారు ఈ ఉద్రేకంలో యీవెధవలు స్వామివారిని వారి సేవకులను కొడతారేమోనని నాకు భయమే వారి వెనకాలే పరుగెత్తాను

ఈగుంపు శ్రీస్వామివారికి ఒక ఫర్జ్హాంగు దూరమునకు వచ్చేటప్పటికి చిత్రంగా అందరి నోళ్ళు స్తబ్బగా మూతపడ్డాయి వారి నడక వేగం తగ్గింది వీళ్లంతా స్వామివారి దగ్గరకు వెళ్ళి త్వరగా అక్కడున్న జాళీ బండికి కట్టెలు పేరుస్తున్నారు

ఈ కట్టెంతా వీళ్ళు దౌర్దన్యంగా వాళ్ళ ఇళ్ళకు తోలుకు పోతారుగాబోలు స్వామివారి అగ్నిగుండానికిఈ రోజు కట్టెలు ఎట్లాగా అని నేను ఆలోచించే లోపల పది నిమిషాల్గొ బండి నిండిపోయింది వీరిలో కొంతమంది యువకులు స్వామిచెంతకు వెళ్ళి స్వామీ

జె2ి

ఇవేనా ఇంకేమైనా కట్టెలు ఉన్నాయా. చెప్పండి రేవు మా బళ్ళలో తోలి పెడతాము అని అడిగారు స్వామివారు అమాయకంగా ఈ పెద్దమానులు మావాళ్లు నరకలేకున్నారు వీటిని రేపు మీరు నరికి తోలుకొస్తారాయ్యా అన్నారు ఇట్లాగే స్వామి అని చెప్పి అక్కడ మిగిలి యున్న కొన్ని పెద్ద పెద్ద కొమ్మలను తలా ఒకటి భుజాన పెట్టుకొని ఆ కట్టెల బండి వెంట గొలగమూడి శ్రీస్వామివారి ఆశ్రమానికి నడచివచ్చి కట్టెలన్నీ దించేశారు స్వామి! రేపు మీరు చెబ్బన మాన్లన్నీ తోలుక వస్తాము మాకు సెలవిబ్బంచండి అని చెబ్బ ఎంత వేగంగా వచ్చారో అంత వేగంగా కిమ్మనకుండా వెళ్ళిపోయారు వీరిలో గల్గిన ఈ చిత్రమైన మార్పునకు నాకు తల తిరిగిపోయింది శ్రీస్వామివారి మహత్తు నోటితో చెప్పనలవిగాదు అని చెప్పారు

మాలెపాటి చెంచమ్మ(నాగులవెల్లటూరు) ప్రధమంగా శ్రీస్వామివారిని దర్శించి

మరలా పుట్టకుండా చేయండి స్వామి అని అర్థించింది అబ్బో ఈమె పదో

చూప్పులో మనిష ఈమెకు అన్నీ సరిపడతాయి అన్నారు శ్రీస్వామిచారు ఈమెను తమ దగ్గరే వుండమనేవారు కాని యీమె తన సంసారాన్ని వదలదే శ్రీస్వామివారికి చెప్పకుండానే ఆశ్రమం నుంచి వెళ్ళిపోయింది తర్వాత యామె శ్రీస్వామివారిని దర్శించినప్పుడల్లా యీమె ఇంటికి వెళ్ళడానికి శ్రీస్వామివారు అనుమతించేవారు కొదు కాని యీమె శ్రీస్వామివారికి చెప్పకుండానే వెళ్ళేది ఒకరోజు శ్రీస్వామివారు యీమెకు స్వప్పంలో మంత్రోపదేశం చేశారు మరొకప్పుడు స్వప్పంలో పెద్దవెలుగులో చంద్రమండలంలో కూర్చొని శ్రీస్వామివారు దర్శనమిచ్చారు ఇదిగదమ్మా లోకం మార్చు! అని శ్రీస్వామివారు యీమెకు చంద్రుని చూపుతున్నారు

ఎన్నాళ్ళకూ యీమెతన సేవకు రానందున ఒకప్పుడు శ్రీస్వామివారు చిత్రంగా వీరి మనసు మార్పు చేయగా ఒక నాడు కట్టుబట్టలతో ఈమె శ్రీస్వామి సన్నిధికి వచ్చింది శ్రీస్వామివారు వీరి మన ప్రవృత్తిలో చాలా మార్చు చేశారు గొబోలు

ఇప్పుడామెకు ఎ సాధనలూ చేయాలని కోరికలేదు ఏ లౌకిక వ్యవహారాలు బంధాలు ఆమెకు గుర్తురావు నిరంతరం గురు ధ్యానంలో వుంటున్నారు మనస్సు

113

తనకు పూర్తిగా ఆధీనం కాలేదని యీమె బాధ ఒకరోజు శ్రీస్వామివారు స్వప్నంలో మంచి పొగరుమోతు గుజ్జం వుందనుకో ఆది మాట వినదు దాన్ని నాకిస్తే సరిపోతుంది గదా! అని పలికారు అంటే ఆమె మనన్సు స్వామి పరీక్ష చేస్‌ అన్యచింతలు మానమని సలహ యిచ్చారన్నమాట కోరినవారికి యింతకంటే ఆధ్యాత్మిక మార్గదర్శకత్వం ఎక్కడ లభించగలదు?

నూతేటి శ్రీరామయ్య(నాగుల వెల్లటూరు) చాలాకాలంగా శ్రీస్వామివారి భక్తులు కుటుంబాన్ని వదలి బాధ్యత తన కూమారునికి అప్పగించి శ్రీస్వామివారి సన్నిధిలో వుండాలని గొలగమూడి వచ్చారు అంతకుముందు రెండు రోజుల నుండి శ్రీస్వామివారు గంజి కూడా త్రాగకుండా మౌనంగా వున్నారు శ్రీరామయ్య వస్తూనే శ్రీస్వామివారికి నమస్కరించి మనసులో నీ కృపవలన యింకా భూమి మీద నిలచియున్నాను లేకుంటే ఈవరకు మఎయైయుందును అని అనుకున్నాడు వెంటనే శ్రీస్వామివారు కళ్లు తెరచి ఫక్కున నవ్వారు శ్రీరామయ్య వస్తూనే తశ్రీస్వామివారునవ్వారు ఎమిటా అని అందరూఆశ్చర్యపోయారు ఆ నవ్వులో ఎట్టి ప్రభావముందోగాని ఆనాటి నుండి స్వామిసేవకంకితమై చివరి శ్వాసవరకు అనికేపల్లి వెళ్లి స్వామివారి ఆజ్ఞమేరకు ప్రతి నిత్యమూ విక్షాన్నం తెచ్చేవాడు

ఎల్లంరాజు ఈశ్వరరాజు (రాజంపేట) విద్యానగర్‌లోని శిరిడి సాయిబాబా మందిర ఆవిష్కరణ సందర్భంగా ప్రచురించిన సద్గుర దర్శనం అనే గ్రంధం చదివారు అందులో శ్రీస్వామివారిని గూర్చి వ్యాసమున్నది అది చదివిన తరువాత శ్రీ స్వామివారిని చూడాలని గొలగమూడి వచ్చారు శ్రీస్వామివారి పొద తీర్ధం స్వీకరస్తే ఎంతో మధురంగా వుండి షాకు కొట్టినట్టుండి చెప్పలేనంత తన్మయత్వం కలిగింది అది మొదలు ఎంత దూరం నుండైనా శ్రీస్వామివారి దర్శనం కోసం వస్తూ వుంటాను అని చెబుతున్నారు నేటికి వీరు శ్రీస్వామివారి సమాధిని దర్శిస్తుంటారు

సుబ్బారెడ్డి(బద్వేలు) యిలా చెప్పారు శ్రీస్వామివారి ధునికి కట్టెలు తోలడానికి వున్న రెండు దున్నపోతులూ ప్రక్కచేలో పడ్డాయి నిషాలోవున్న ఆ యజమాని

కేతు

దున్నపోతుల్ని బందెల దొడ్డికి తోలుకుపోతున్నాడు శిష్యులు ఎంత చెప్పినా బ్రతిమిలాడినా దున్నలను వదలలేదు దోవలో శ్రీస్వామివారు ఎదురై ఎక్కడికి? దున్నలను తోలుకుపోతున్నావు? అని అడిగినాగాని అతడు సమాధానం చెప్పలేదు శ్రీస్వామివారు అతనివైపు తీక్షణంగా చూస్తూ చేతితో నిలవమని సైగ చేశారు వెంటనే మనిష మాత్రమేగాక రెండు దున్నలూ గూడా బ్రేకులు వేసిన కారువలె ఆగిపోవటం చిత్రం ఇదేమీ నా సొంతపని కాదు లోకం పని కావాలంటే గుండంలో భాగం వాయించుకో ఇట్లా ఎప్పూడూ చెయ్యవద్దు అమ్మ నడిగి అన్నం తిను అన్నారు శ్రీస్వామివారు ఆ త్రాగుబోతు వ్యక్తి దున్నలను వెనక్కు తోలుకు వచ్చి శ్రీస్వామివారి పనికి సహాయం చేయటమేగాక అది మొదలు ప్రతిరోజూ శ్రీస్వామివారి దగ్గరే తిరుగుతుండేవాడు ' తిరుపతి జానకిరామయ్య కుమార్తె రమణమ్మతన అక్క కుమార్తె తోటి శ్రీస్వామివారి దర్శనార్ధం గొలగమూడి వచ్చింది వీరు అర ఫర్ధాంగు దూరాన వుండగనే వాళ్లను తమవద్దకు రావద్దని చెప్పమని మనిషని పంపారు శ్రీస్వామివారు వివరీతమైన కోఫంత్‌ వస్తువులన్నీ ధునిలో పడేస్తూ శ్రీస్వామివారు ధునిలో దూకబోతున్నారు వీరు అల్లంత దూరాన వుండగనే స్వామి పంఎన మనుషులు వీరిని దూరంగా వుండమని నిలిపేశారు కొంచెం సేపైన తరువాత తానొక మాట మాట్టాడి పోవాలని శ్రీస్వామివారికి కబురంఎంది రమణమ్మ దయామయుడైన శ్రీస్వామివారు ఆమెను షుమారు అరవై అడుగుల దూరం నుండి మాట్లాడమన్నారు ఈమె వచ్చి స్వామీ! మీరే శిక్ష వేఎనా పడతాను నేను మాత్రం మిమ్ములను వదలి వెనక్కుపోలేను అని బోరున ఎడ్చింది అయ్యో! ఈమె శిక్షలో వుంటుందట ఎట్లాగయ్యా? సరే[నలుగురు మనుషులను తీసుకుపోయి ఆంజనేయస్వామి దేవాలయంలో భజన చేసుకుని తెల్లవారి అమ్మ దగ్గరకు రమ్మను అని సెలవిచ్చారు ఆమె అలానే చేబ శ్రీస్వామివారి ఆశీస్సులు పొంది వెళ్ళింది కాని యీమె అక్క కుమార్తె మాత్రం వెంటనే తిరిగి వెళ్లిపోయింది ఒకనాడు శ్రీస్వామివారి దర్శనార్ధం పట్టుచీరలతో ముస్తాబైన ముగ్గురు స్రీలు వచ్చి నిల్చున్నారు శ్రీస్వామివారు మూడు సార్లుకూర్నోమని చెబ్బనా ఇద్దరు మాత్రం 115

చీరలకు మట్టిఅవుతుందుని తాటి మట్టల పై కూర్చోలేదు ఒకామె వెంటనే తాటాకుపై కూర్చున్నది ఆ కూర్చున్న ఆమెకు మాత్రం చీటీ బ్రాయించారు నిలుచున్న ఇద్దరినీ 'పైవాళ్ళు ఒప్పుకోలేదని శ్రీస్వామివారు చీటీ వ్రాఎ యివ్వకుండా వారిని త్రిప్పి పంపేశారు స్వామి అనుగ్రహమూర్తియే అయినా ఇతర ఆలోచనలు లేకుండా (ప్రేమతో ఆయన మాటలు శిరసావబాంచేవారే వారి కృపను పొందుతారు చెర్జోనుండైనా మంచినీరు తీసుకోవాలంటే బిందె ఆ నీటిలోకి వంగాలిగదా!

ఒకరోజు శ్రీస్వామివారు వేలూరు సుబ్రహ్మణ్యంగారితో అయ్యా గ్రామ దేవత బంగారమ్మ సముద్రస్నానం పోయి వచ్చింది ఇకమీదట మీ ఊళ్లోఅందరూ పాల పొంగళ్ళు పెట్టుకోవాలని దండోరా చేయించు అని సెలవిచ్చారు నేనలాగే కావించాను అది మొదలు మా గ్రామంలో అంతవరకూ వున్న ఒంతు బలులు మాని బంగారమ్మకు పాల పొంగళ్ళు నివేదిస్తున్నారు అని చెపుతున్నారు

అవదూత వైద్యం

పరబ్రహ్మ స్వరూపులైన సద్గురువులు తమ సంకల్ప మాత్రం చేత ఎలాంటి భయంకరమైన వ్యాధులైనా నయం చేయగల్గడం చనిపోయినవారిని బ్రతికించడం లాంటి దివ్యలిలలు గురుచరిత్ర సాయిచరిత్రవంటి మహనీయుల చరిత్రలలో చూస్తాము దత్తాత్రేయ పరంపరలోని అవధూత సాంప్రదాయంలో రోగికి విషతుల్యమైన పదార్ధములతో రోగము కుదర్చడమనేది ఒక దివ్యలీల వారి మాటయందు విశ్వాసముగల వారికది అమృతతుల్యమై ఆరోగ్యము చేకూరుస్తుంది ఈ అవధూత సాంప్రదాయంలో మహనీయుడైన శ్రీస్వామివారు ఇట్టి విషతుల్యమైన పదార్ధములతో రోగనివారణ చేయడం ఎందరికో అనుభవము

వేలూరు రామానాయుడు (నాగులవెల్లటూరు)కి క్షయవ్యాధి నెల్లూరు డాక్టర్ల వల్లకాలేదు మద్రాసువెళ్ళి చూపించాలని తలచి శ్రీస్వామివారి ఆశీస్సుల కొరకు వచ్చాడు స్వామి అయ్యా నీ ఊపిరితిత్తులలో చిండబ్బు వెడల్పున మచ్చలున్నాయి

116

అవేమీ చేయవు నీవు మద్రాసు పోబళ్ళేదు బొంతజెముడు పాలు త్రాగు పోతుంది అని సెలవిచ్చారు ఈ విషయం ఇంట్లో చెబితే అందరూ నవ్వి అట్లా చేస్తావేమో కండ్లు పోతాయి పాొట్టపాక్కి చస్తావు అని అన్నారు డాక్టర్ల చేతులో పడి ఆపరేషన్‌ చేయించుకున్నాగానీ ఎక్కువ కాలం బ్రతికేదిలేదు శ్రీ స్వామివారి మాట కాదని చచ్చేకంటే శ్పీస్వామి వారు చెప్పినట్లు చేసి చావటం మంచిది అని తలచి అతడు శ్రీస్వామివారి సన్నిధికి వచ్చి నిజంగానే బాంతజెముడు పాలు త్రాగాడు అటు తరువాత ఎ మందూ లేకుండానే అతని జబ్బునయమై ఇప్పటికి ఆరోగ్యంగా ఉన్నాడు

శ్రీస్వామివారు వెంకటరెడ్డిపల్లెలో విడిది చేసియున్నారు బద్వేలు బాపనపల్లి కాపురస్తుడాకడు తీవ్రమైన చలిజ్వరంతో బాధపడుతున్నాడు అనాడు ఆ ప్రాంతంలో వైద్యంచేసే నాటువైద్యుల వల్ల నయంకాలేదు అతడు శ్రీస్వామివారిని శరణువేడాడు శ్రీస్వామివారు ఆయనకు దోసెడుపచ్చి వేరుశనగకాయ పప్పులు పెట్టీ తినమన్నారు అతడు భయంతో అనుమానిన్తుంటే అయ్యా! నీ జబ్బంతా పోతుంది తినాలయ్యో అన్నారు అతడవి తిన్నాక ఒక ముంతడు పుల్లనీళ్ళిచ్చి త్రాగమన్నారు అతడు భయపడుతూనే త్రాగాడు ప్రక్కనున్న నదిలోని తడి ఇసుకలో నాలుగడుగుల లోతు గుంటతీసి ఆ గుంటలో అతణ్జీ కూర్చోబెట్టి మెడవరకు ఇసుకతో పూడ్చి అరగంట తరువాత తీసుకురమ్మని ఆజ్ఞాపించారు ఇంత తీవ్రమైన చలి జ్వరంతో అతణ్జి ఇసుకలో పూడ్చితే చావడం ఖాయమని అందరూ వెనుకాడారు కాని శ్రీస్వామివారు పదేపదే గట్టిగా చెప్పి అతణ్జి అలాగే ఇసుకలో పూడ్చించారు గుంటలో నుండి బయటకు తీసినదగ్గర నుండి అతని వ్యాధి అంతులేకుండా పోయి మామూలు భోజనం చేశాడు శ్రీస్వామివారు చేసిన ఈ విచిత్రమైన లీలవంటివెన్నో శ్రీ గురు చరిత్రలోను శ్రీ సాయిబాబా జీవిత చరిత్రలోనూ శ్రీ అక్కల్‌ కొటస్వామి చరిత్రలోనూ చూడవచ్చు అవధూత లందరికీ మూలపురుషుడైన శ్రీదత్తాత్రేయ స్వామియొక్క లీలలో ఇది ప్రధానమైనది

కే

శ్రీస్వామివారి ధివ్య మవామను గూర్చి ముదిగేడు గ్రామస్తులు వినియున్నారు ఆగ్రామస్తుల ప్రార్ధనను మన్నించి శ్రీస్వామివారు మొదటి సారిగా ముదిగేడు గ్రామం వేంచేశారు ఆ గ్రామంలో చాకలి రోశయ్య బుగ్గ లూటీ కురుపుతో చాలాకాలంగా బాధపడుతున్నాడు అవతలనుండి ఇవతల వరకు పూర్తిగా రంధ్రం పడింది ఎప్పుడూ చీము కారుతూ దుర్వాసన ద్రవాహారం తప్ప ఎలాంటి ఆహారము తినలేడు ఆ రంధ్రానికి పెట్టిన దూది తీస్తే బొళ బొళ చీము కారేది ఎ డాక్టర్లు నాటు వైద్యులూ మాన్చలేక పోయారు అతని దయనీయమైన స్టితిని గూర్చి విన్న శ్రీస్వామివారు తన కాలి ఎడమబాటినవేలితో భూమిలోని మట్టిని కాస్తలేఎ దానిని గుడ్డలో మూటకట్టి యిచ్చి ఆ మట్టి నూరి రంద్రానికి పెట్టి కట్టు మణికట్టు లావు చేతెడు పాడవు వుండే మూడు చిటి కేసరి కొమ్మలు తెచ్చి వాముల దొడ్డి కంప బడీగా నాటి నీళ్ళు పాయ్యయ్యా! నీ కురుపు మానుతుంది అని 'సెలచ్చారు వారం రోజులలోపు ఆ కొమ్మలు చిగిర్బే నరికి ఆ కురుపు పూర్తిగా మానిపోయింది ఈ దివ్యలీల ముదిగేడు గ్రామస్తుల హృదయాలలో నిద్రాణంగా వున్న భక్తి శ్రద్ధలను ఉజ్వలంగా జాగృతం చేఎంది అనేక మింది భజనలతోను ఆతిధ్యాలతోను శ్రీస్వామివారిని ఛద్ధగా సేవించారు కొల్లా జయరామరాజు చెలిది వ్యాధితోను చలి జ్వరంతోనూబాద పడుతున్నాడు ఈ విషయం శ్రీస్వామివారికి విన్నవించుకోగా శ్రీవారు అతని చేత ఒక్కశేరు పచ్చి వేరుశనగకాయలు బలవంతంగా తినిఎంచి మజ్జిగ త్రావించి ఎట్లో మునిగిరమ్మని ఆజ్ఞాఎంచారు అతడలానే చేశాడు తన చెలిది వ్యాధి చలిజ్వరము పూర్తిగా పోవడంతో అతనికి శ్రీస్వామివారిపై మరింత భక్తి ఛద్ధలు వృద్దిచెందాయి టైఫాయిడ్‌ వచ్చిన ఒక భక్తునిచేత సాయిబాబా పాలలో ఉడకబెట్టిన ఎస్తాపప్పు తినిఎంచి విరోచనాలతో బాధపడుతున్న మరో భక్తునిచేత వేరు శెనగ పప్పుతినిపించి నీరు త్రావించి వారి రోగాలను మాన్పడానికి పోలివుంది నిషద్ధమైన ఆహారంతో రోగాలను తగ్గించడం అవధూత లందరకు మూలపురుషుడైన దత్తాత్రేయ స్వామియొక్క 1138

లీల అందుకే అవధూత లందరూ దత్తాత్రేయ స్వామియొక్క రూపాలని శ్రీ దత్తభాగవతం చెబుతుంది ఒకప్పుడు ఐదు సం॥ల వయస్సు గల బిడ్డకు పొట్టలోపల గడ్డలేచి విపరీతంగా ఉబ్బి ఎన్ని వైద్యాలు చేఎనా తగ్గలేదు ఆ బిడ్డను వారు శ్రీస్వామివారి చెంతకు తీసుకువచ్చారు ఆ పాపను శ్రీస్వామివారు తమ చేతులపై బోర్లా పడుకోబెట్టుకొని దిగుడు బావిలోని నీటియొద్దకు తీసుకుపోయారు ఆ బిడ్డను బావిలోని నీటి నుండి ఒక మీటరు ఎత్తునకు పైకెత్తి నీటి మీద బోరా పడేశారు వెంటనే బిడ్డను గట్టుకు తెచ్చి పొట్టమీద కాలేన మృదువుగా త్రొక్కారు అబిడ్డ పొట్టలోని చీము నెత్తురు నోటిగుండా ఆసనం గుండా వెళ్ళిపోయింది ఎ మందులు లేకుండానే ఆ బిడ్డ కొద్దీ రోజులలో ఆరోగ్యవంతురాలైంది స్వామివారు తాటిపర్తిలోవుండగా 1975 లో ఒక పిచ్చి పట్టిన యువకుని త్రాళ్ళతో బందించి శ్రీస్వామివారి వద్దకు తీసుకు వచ్చారు అతనికి గుండంనుండి వచ్చే పాగ పట్టమని ఆజ్ఞాఎంచారు నలుగురు మనుషులు బలవంతంగా పట్టుకొని 1 30 గం సేపు గుండంలోని పాగపట్టారు. తెల్లవారింది మొదలు క్రమేణా తగ్గి ఒకవారం రోజులలో పూర్తి స్వస్థత చేకూరింది ఒకప్పుడు శ్రీస్వామివారు వేలూరు రామానాయుణ్జి పదిహేను రోజులపాటు తిరువళ్ళూరు మొదలగు ప్రదేశములకు తీర్థయాత్రలకు వెళ్ళిరమ్మన్నారు నాయుడలాగే పోతూవుంటే శ్రీస్వామివారు అతనిని పిలిచి రెండు వస్తువులు చెబ్బ ఇవి కొని మీ మొలత్రాటిలో కట్టుకో! నీకు కనిఎంచిన జబ్బులు నీవు పొమ్మంటే పోతాయి అని అభయమిచ్చారు వారలాగీ చేశారు రైలు పెట్టెలో చలిజ్వరంతో వణికిపోతున్న బిచ్చగత్తైెను చూచి నాయుడుగారు ఆ జ్వరాన్ని పొమ్మని చెబ్బన మరుక్షణమే ఆమె స్వస్థరాలవ్వడం ఆయన్నెంతో ఆశ్చర్యం పరచింది ఇదే విధంగా అనేక చోట్ల అనేక మందికి మాటమాత్రం చేతజబ్బులు పోగొట్టి శ్రీస్వామివారు చెప్పిన గడువు ప్రకారం ఇల్లు చేరి శ్రీస్వామివారిని దర్శించాడు శ్రీస్వామివారిని దర్శించిన అరగంటకు ఒకరు 119

కలశ అవధూత లీల [8౨౨88 తమ ఎద్దుకు జబ్బుచేసి చావు బ్రతుకుల్లో వుంటే వచ్చారు వెంటనే రామానాయుడు ఆ ఎద్దును సమీఎంచి పో జబ్బా అని పూర్వంవలెనే ఆజ్ఞాపించాడు కాని ఆ ఎద్దు చనిపోయింది ఇన్ని జబ్బులు నయం చేసిన తన శక్తి యిష్పుడెందుకిలా వ్యర్థమైందో అతనికి అర్ధంగాలేదు వెంటనే శ్రీస్వామివారిని దర్శించి జరిగిన విషయం చెప్పాడు అప్పుడు శ్రీస్వామివారు ఇక ఆ వస్తువులు నీ మాటకు పనిచేయవు అన్నారు యాత్ర నుండితిరిగివచ్చిశ్రీస్వామివారిని దర్శించిన వెంటనే వారికి ప్రసాదింపబడిన దివ్యశక్తి అంతరించిందన్నమాట అందరి జబ్బులు తగ్గించింది శ్రీస్వామోరి మాటేనని ఆ వస్తువులు కాదని మనం గుర్తించాలి ఒకరోజు స్వామివారు తన సేవకునకు మంత్రించే గుడ్డనిచ్చి ఇకమీదట బాధలకు గురియైన వారికి మంత్రించమమన్నారు పదమూడు మందికి తేళ్ళు పాములు కుట్టినవారికి మంత్రించాడు వరసగా అందరికీ మంత్రించిన వెంటనే బాధ నివృత్తి అయింది ఆ తరువాత మంత్రించినవారికి క్రమంగా కొంత బ్రైము తీసుకొని కొంత బాధ అనుభవించాక గాని తగ్గలేదు ఎమీ స్వామి! మొదట తగ్గినట్లు వెంటవే తగ్గడంలేదు అని అడిగితే అయ్యా లక్ష పాపాలకు ఒక్కసారి తేలు కుడుతుంది ఆ పాపఫలం కొంతైనా అనుభవించకుండా వెంటనే తగ్గిస్తే పైవాళ్ళు నీవులేని సమయంలో మరలా కుట్టిస్తారు అప్పుడు పూర్తిగా అనుభవించాల్సి వస్తుంది ఇప్పుడే కొద్దిగా అనుభవిస్తే సరిపోతుంది గదా! అని అన్నారు శ్రీస్వామివారు కర్మఫలమెలా పనిచేస్తుందో సద్గురువెలా ఆ బాధనుండి విముక్తులను చేస్తారో చూడండి శ్రీస్వామివారు శరీరంతో నున్నప్పటినుండి 1986 వరకు మల్లిక వెంకయ్య నిరంతరం శ్రీస్వామివారి గుండానికి బొంతజెముడు చెట్టుకొట్టి తోలుతున్నాడు బొంతపాలు మనశరీరంపై పడితే అంతవరకు బొబ్బలేచి పుండు పడుతుంది పశువులు బొంతజెముడు చెట్లకు రాసుకుంటే వాటి శరీరానికి పాలు తగిలిన చోట చెక్కులేచి పుండు పుడుతుంది అలాంటిది వెంకయ్య ఆ చెట్లు కొబ్టేటప్పుడుగాని వాటిని బండిలోకి మోసేటప్పుడుగాని బొంతజెముడు పాలు ఆయన ఒళ్ళంతొ 120

పడుతాయి కాని ఎక్కడా ఎమాత్రమూ పాక్కదు ఎన్మ్నోమార్డు ఆపాలు వెంకయ్య కండ్లలో పడుతుంటాయి కళ్ళు ఎర్రబడి వాస్తాయి పెన్సిలిన్‌ కంటి మందు వేస్తే రెందవరోజుకు కన్ను మామూలుగా పచ్చింది కాని బొంతపాలు కంటిలో పడితే కళ్లు, పోతాయని పపతీతి

ఒకప్పుడు శ్రీస్వావివారు రావూరు తాలూకా ముదిగేడు గ్రామంలో విడిదిచేసియున్నారు ఒకరోజు తీవ్రమైన తెల్లబట్ట వ్యాధితో బాధపడుచున్న ఒకామెను స్వామివారి చెంతకు తీసుకువచ్చారు ఆరోజులలో వీలైన వైద్యాలన్నీ చేయించి విఫలమై వచ్చారు రెండు మూడు రోజులు శ్రీస్వామివారి చెంత వేచియున్నా వారేమీ చెప్పలేదు మూడవ నాటి రాత్రి అందరూ నిద్రపోయేటప్పుడు శ్రీస్వామివారి సన్నిధిలో మరణించడం మేలని తలచి అమె శ్రీస్వామివారి అగ్ని గుండంలో దూకింది ఆమెకు ఎమాత్రమూ వళ్ళుగానీ గుడ్డలుగానీ కాలలేదు ఆనాటితో ఆమె జబ్బు శాశ్వతంగా నివారణయింది

పాలకొల్లు సుబ్బమ్మగారికి ధైరాయిడ్‌ కాన్సర్‌వల్లరాయవేలూరులో ఆపరేషన్‌ చేయించారు ఆపరేషనంటే చాలా భయపడి సుబ్బమ్మ శ్రీస్వామివారిని అనన్యంగా స్మరించింది ఆపగేషనైనంత వరకూశ్రీ స్వామివారు ఆమె ప్రక్కన కూర్చుని యున్నట్లు స్పష్టంగా ఆమెకొక దర్శనం ప్రసాదించారు శ్రీస్వామివారు వున్నారన్న ధైర్యంతో ఆపరేషన్‌ చేయించుకున్నది శ్రీస్వామివారి కృపవలన ఆమె ఆరోగ్యం చక్కబడి ఆ తరువాత పదమూడు సంవత్సరములు జీవించింది

నాగులవెల్లటూరు నివాబ కూచి పట్టాభిరామయ్య చిన్ననాడుఐదు సంవత్సరములు వయస్సు వరకు చలిజ్వరము బేదులతో బాధ పడేవాడు వీరి తల్లిదండ్రులుచేయని వైద్యముగానీ మంత్రం తంత్రాలుగానీ లేవు ఇక బిడ్డ బ్రతకడనే నిశ్చయానికివచ్చి చివరి ఆశగా బద్వేలు తిప్పమీద వున్న శ్రీస్వామివారి దగ్గరకు తీసుకుపోయారు అబ్బో ఆయనకేమయ్యా మిద్దెమీద మిద్దె కడుతాడు బాగుంటాడులే అంటూ పచ్చి వేరుశనగ గింజలు తినిపించి గుడ్డతో మంత్రించారు అంతె ఆనాటినుండి పూర్తి ఆరోగ్యవంతుడయ్యాడు

121

శ్రీస్వామివారి మాటపై వీరికెంత విశ్వాసమో యీ క్రింది సన్నివేశం నిరూపిస్తుంది వీరు 1971 సం లో స్వామి వారిని అడగకుండానే మిద్దె ఇల్లు కట్టనారంభించారు. గోడలు పూర్తయి ఎనిమిది నెలలు గడచినా పరిస్థితులు కలసిరాక స్లాబు పోయలేక పోయాడు చివరకు తన పారపాటు గ్రవాంచి శ్రీస్వామివారికి మొరపెట్టుకున్నాడు. అప్పుడు శ్రీస్వామివారు అయ్యా అది పీనుగలమట్టు ఆ స్థలం వదలి నాలుగు మూరలు దక్తిణం పడమర జరిగి కట్టుకో అంతా బాగుంటుందని సెలవిచ్చారు. పదివేల రూపాయలు ఖర్చుచేఎ కట్టిన గోడలను తీసేసి శ్రీస్వామిచెప్పిన విధ౦ంగొ నిర్మించనారంబిస్తే త్వరగా పని పూర్తయింది పిల్లపాప కులాసాగా ఉన్నారు నూకేటి శ్రీరామయ్యగారి నిమ్మచెట్లు ఎన్నాళ్ళకు కాపుకురాలేదు శ్రీస్వామివారికి విన్నవించుకున్నారు. చెరువు దగ్గర వాగులో నీళ్ళు తెచ్చి ఆ నీళ్ళు క్రింద పడకుండా ప్రతిచెట్టపైనా ఒక ఉగ్గిన్నెడు పోయిండి చెట్టుబాగా కాపుకాస్తాయి అని శ్రీస్వామివారు సెలవిచ్చారు వారదే విధంగా చేశారు కొన్ని నీళ్ళు మిగిల్తే వాటిని బావిలో పోళశౌరు. పై చెట్లేగాక ఆ బావినీరు పారిన చెట్లన్నీ ఒకేతూరి కాపుకొచ్చాయి పసుపులేటి లక్ష్మమ్మకు పుట్టిన బిడ్డలందరూ చనిపోయారు అప్పుడప్పుడూ శ్రీస్వామివారిని దర్శించేది ఎప్పుడు వెళ్ళినా కొన్నాళ్ళ తన దగ్గర వుండమని కోట్లు లాభం వస్తుందని చెప్పేవారు ఒకరోజు శ్రీస్వామివారు ఆమెను ఒక నెల రెండు రోజులు భజన చేసుకొంటే దేవుని లెక్కలోకి వస్తావని స్వప్నంలో చెప్పారు ఆమె అదే విధంగా శ్రీస్వామివారి చెంతచేరి భజన చేస్తుంది శ్రీస్వామివారు చెబ్బన వాయిదొ దాటిపోయినా శ్రీస్వామివారుయీమెకు శెలవు యివ్వలేదు మంచానవున్న తన తల్లిని సేవించాలని శ్రీస్వామివారికి యీమె విన్నవిస్తే ఎవరికైనా అర్ధ రూపాయి ఇచ్చి సేవ చేయించమను నీకు యిచ్చట లక్షలు లాభం వస్తుందన్నారు ఈమె అన్న వస్తే కూడా అదే విషయం చెబ్బ పంపారు వాళ్ళ అన్న వెళ్ళాక యీమె మరలా శ్రీస్వామి సేవకులచేత చెప్పించింది అందుకు శ్రీస్వామివారు ఆమె కాళ్ళకు కురుపులులేచి ఆడ పడుందని వాళ్ళకు చెప్పి పంపు అన్నారు నిజానికి ఆమె కలాంటి కురుపులే లేవు 122

కొనీ చిత్రంగా తెల్లవారేసరికి చీలమండలముపై నిమ్మకాయంత కురుపులు తయారైనవి ఆ సంగతి శ్రీస్వామికి చెఎంతే చూడవయ్యా! భజనచేసుకుంటూ యీడ వడుండమంటే దుర్భుద్ది మాటలు మాట్లాడుతుంది. అన్నారు ఇంటికి వెళ్ళాలనుకున్నందుకు తగిన శాస్తి జరిగిందని పశ్చాత్తాప పడింది

ఆ సాయంకాలం శ్రీస్వామివారు అమెను గ్రేమగా పలుకరిస్తూ ఎమమ్మా కురుపులు లేచాయా? పోతాయిలే! అని ఆమె కురుపులను తన అమృత హస్తములతో స్పృశించారు రెండవ రోజుకు ఎ మందులు లేకుండానే కురుపులు మాయమయ్యాయి అది మొదలు అనేక పర్యాయములు శ్రీస్వామివారిని దర్శించి సేవిస్తుంది

తలుపూరు కరణం జివి రమణయ్యగారు ఇలా వ్రాస్తున్నారు

గత ఇరవై సం లు గా కడుపు నొప్పితో బాధపడుతూ ఎందరో డాక్టర్లు నాటు వైద్యులకు చూపాను వారి మందులేవి ఉపకరించలేదు ఒకరోజు ఎదో విషయమై స్వామిని ప్రశ్న అడగాలని అరటిపండ్లు తాంబూలం దక్షిణ తీసుకొని వెళ్లాను శ్రీస్వామివారు ఎంత బ్రతిమాలినా అరటిపండ్లు స్వీకరించక వాటిని అగ్ని గుండములో వేయించారు చిత్రంగా నేను ప్రశ్న అడిగే బదులునా కడుపునొప్పి విషయం విన్నవించాను

ఊరికి ఉత్తరంగా నుండు ఒకరింట్లో రాత్రి రూము పొద్దుపోయాక (930) భోజనానికి వస్తానని ముందుగా చెప్పకుండా వెళ్ళి భోంచేయి నీకడుపునొప్పి పోతుంది

అన్నారు అది అవధూతలవైద్య విధానమని వారి అమృతవాక్కు ప్రభావం వలన వ్యాధులు నయమవుతాయని తెలియని నేను ఎదోచెప్పాడులే అని అశ్రద్దచేశాను నాకడుపునాబ్బ నన్ను వదలలేదు సరికదా శ్రీస్వామివారి మాట మాత్రం ఎలా వ్యర్థం కానిస్తారు! ఒకరోజు ఇంట్లో ఎవ్వరూ లేక రాత్రిగం॥ 9 30 ని లకు బొగ్గులపాయ్యి అంటిస్తున్నాను అప్పుడు మా గ్రామాన ఉత్తరంగా ఉన్న పూజారి మాయింటికి వచ్చి నేను వంట చేస్తుండటం చూచి నన్ను వాళ్ళింటికి తీసుకెళ్ళి భోజనం పెట్టాడు అక్కడ తినినది పచ్చడి మజ్జిగ అన్నం మాత్రమేకాని అనాటి నుండి నా కడుపునొబ్బ 123

కలలా అవధూత లీల 2కి అదృశ్యమై ఏమి తిన్నా జీర్ణము చేసుకొనగల్గుతూ ఆరోగ్యంగా ఉన్నాను. వారిదివ్య వాక్కు, వారి అనుగ్రహబలాన్ని నేనేమని కొనియాడగలను! సజ్జన వందిత

జ్ఞానిని జ్ఞానే గుర్తించగలడని రమణ మహర్షి వాక్యము. వజము యొక్క విలువ సిసలైన వజ్రాల వర్తకునికే ఎరుక గాని పుచ్చు వంకాయలమ్ముకునే వారికెలా తెలుస్తుంది. శ్రీస్వామివారు చాలా బాగా ప్రశ్నలు చెపుతాడని లోకులు అనుకునే రోజులలోబుషికేశ్‌ నుండి శ్రీ చిదానందస్వామిగారు,శ్రీ దేవానంద స్వామిగారు వచ్చి, శ్రీస్వామివారిని పరంబ్రహ్మ స్వరూపులుగా గుర్తించి పాదాభివందన మాచరించారు. అలాగే ఆచార్య శ్రీభరద్వాజగారు, శ్రీస్వామిని దర్శించినది మొదలు తన పరిచయస్తులందరినీ శ్రీస్వామివారిని అవస్యం దర్శించమని, వారు భూమిపై ఆవిర్భవించిన దైవస్వరూపమని, వారిని కీర్తించేవారు. ఇదేవిధంగా చాలామంది అవధూతలు వచ్చి శ్రీస్వామివారిని దర్శించి వారి ఆశీస్సులు పొంది వెళ్ళారని స్వామి సేవకులు చెపుతున్నారు. కానీ వీళ్ళు ఆ అవధూతల పేర్లు అడ్రస్సు శ్రీస్వామితో వారి సంభాషణలు గగ్రంధస్థము చేయలేదు.

గోపారం కాపురస్తుడు పాలకొండ సుబ్బారెడ్డిగారు ఇలా చెపుతున్నాడు.

ఆ రోజుల్లో స్వామివారి దగ్గరకు జనం యింత ఎక్కువగా వచ్చేవారు కాదు. వారి మంటలు, గోనె సంచులు, తాటాకులూ చూచి ఆయనాక పిచ్చి వాడనుకొనేవారు. అనుభవముగల కొద్దిమంది మాత్రమే శ్రీస్వామివారిని దర్శించే రోజులవి.

బుషికేశ్‌ నుండి శ్రీయుతులు చిదానందస్వామి, దేవానందస్వామి మాధవానంద స్వామివార్లు ఒకరోజున శ్రీవెంకయృస్వామివారి దర్శనార్థంవస్తున్నారని తెలిసి, వారిని చూడాలని జనం తండోపతండాలుగా వచ్చియున్నారు. సాయంత్రం గం॥4.30 అయినా ఆ యతివరులు రాలేదని జనమంతా నిరుత్సాహపడుతున్నారు. అది చూచి శ్రీవెంకయ్యస్వామివారు 'వస్తున్నారయ్యా! ఇంకా గంటలు కాలేదు” అన్నారు. స్వామి

124

చెబ్బనట్లు కొద్ది నిమిషాలలో చిదానందస్వామి తదితరులూ కారులో వచ్చారు వచ్చిన వెంటనే నారాయణ నామస్మరణతో శ్రీస్వామివారి పాదాలమీద పడ్డారు ఇది చూచిన జనమంతా భగవన్నామ స్మరణతో ఆ ప్రదేశమంతా ప్రతిధ్వనింపజేశారు వచ్చిన స్వాముల కంటేగూడా మన స్వామే గొప్పవాడన్నమాట! అని అనుకున్నారు ఎదో తీఎ పదార్ధముతెచ్చి శ్రీస్వామివారిని తినమని ఆ స్వాములు ముగ్గురూ ప్రాధేయపడ్డారు అయ్యా! దాన్ని తినడం విషం తిన్నట్లే గదా! ఇంతమంది యిక్కడున్నారు వీరందరికీ పెడితే నాకు పెట్టినట్టే! అన్నారు శ్రీస్వామివారు ఆమాట వింటూనే శ్రీ చిదానందస్వామి చెంపలేసుకున్నారు

అప్పుడు వారిని శ్రీస్వామివారు ఆశీర్వదించి త్వరలో సముద్రం దాటిపోతావు అని చెప్పారు అదే విధంగా చిదానందగారు తమ ఆశ్రమం చేరేసరికి అమెరికా నుండి వారి కొరకు ఆహ్వాన మెదురు చూస్తున్నది!

నంద్యాల ప్రాంతం నుండి వచ్చిన ఒక భక్తుడు మరియు వారితోటి వచ్చిన సుబ్బన్న అనే ఒక సాదవు 'శ్రీస్వామివారిని తలుపూరు నారాయణదాసు ఆశ్రమంలో దర్శించారు ఈ సాధువు చాలా ఎద్భులు గలవాడు ఉ అన్నానికి కూర్చుంటే పది మంది అన్నం పెట్టినా సరే ఇరవై మంది అన్నం పెట్టినా సరే చాలు అని అనడు పెడుతూ వుంటే తింటూనే వుంటాడు మిగిలిన భక్తులకు తేవాలగదా యిక చాల్లే సుబ్బన్నా! అంటే ఆ! చాల్లే అంటూ విస్తర దగ్గర నుండి లేస్తారు మనం పిలిచి అన్నం పెడితే తింటారు లేకుంటే ఎన్నాళ్ళయినా అన్నంపెట్టమని అడిగేవారుకాదు దేవాలయాలు గ్రామ చావడి పాడువడ్డ ఇండ్లే వీరి నివాసాలు ఒక్క. క్షణం ఎమారకుండా నడుస్తుంటారు నడిచే తీరు విచిత్రంగా వుంటుంది ఎడమకాలు బొటనవవ్రేలికి కుడికాలు మడిమ తగిలేటట్టు అడుగు వేస్తూ ముందుకు సాగుతూ గొనుగుకుంటూ అడుగు లెక్కవేస్తూ నిర్విరామంగా నడిచిన చోటే అటు యిటు నడుస్తుంటారు

వీరు శ్రీస్వామివారిని గూర్చి శ్రీస్వామి భక్తులతో అన్నమాటలు గమనించదగినవి

125

'స్వామిలాగేవున్నాడు, చాలా జాగ్రత్తగా వుండండి' అని సెలవచ్చారు.

శ్రీస్వామివారినడ్‌గి మీరేమైనా వ్రాయించుకోండని శ్రీస్వామివారి సేవకులంటే 'వచ్చేటప్పుడేదోవన ఎదురై ఇద్దరం మాట్లాడుకున్నాము. ఇంకేమి అడగబళ్ళేదులే' అని సెలవిచ్చారు.

శ్రీస్వామివారు సోమశిల దగ్గర వేంచేసి యున్నప్పూడొక దిగంబర యోగి శ్రీ స్వామివారి దర్శనార్థం వచ్చారు. శ్రీస్వామివారు 'అయ్యా! ఆయనకు కొంచెం గోచి పెట్టండయ్యా' అని సెలవిచ్చారు. ఆ దిగంబరయోగి:- “పిల్లవాడు పెద్దవాడేగాని ఎగదీసుకోవడం పోలేదే' అని విన్నవించారు.

ఈ సంభాషణ యొక్క నిజమైన అర్ధం వారిద్దరికే తెలుసు. ఈ విధంగా అనేక మంది సాధకులు, యోగులు, సాధువులు శ్రీస్వామివారి దర్శన, ఆశీస్సుల కొరకు వచ్చి వారి వారి పనులు చక్కబెట్టుకొని వెళ్ళేవారు.

శ్రీస్వామివారి మహత్తర సంకల్పం వలన యిట్టి సంఘటనలు గానీ సంభాషణలుగానీ (గ్రంధస్థం చేయబడకపోవడం మన దురదృష్టం. నేటికీ వీరు ఆధ్యాత్మిక భిక్ష కోరినవారికి కల్పవృక్షమై వాచా ఏమీ బోధించనక్కరలేకుండానే ఆత్మబోధ ద్వార మానసిక వరివర్తన తెచ్చి అవనరమైనవ్వుడంు పి. వూధవరావుగారు, నందగిరి సుందరరావుగారిలాంటి వారికి భౌతిక దర్శనం గూడా ప్రసాదించి ఆత్మపథంలో చేయూత నిచ్చి నడిపించుచున్నారు.

ఒకప్పుడు ఇద్దరుపేరు మోసిన మంత్రగాళ్ళు స్వామివారి యొద్దకొచ్చారు. గొలగమూడి ఆశ్రమంలోని గంగరావి చెట్టు క్రింద కూర్చున్నారు. ఉదయం కూర్చుని మధ్యాహ్నం 4 గం॥ వరకు అచ్చట నుండి కదలలేదు. ఎవరితోనూ మాట్లాడలేదు. అనాడు శ్రీస్వామివారు అధికంగా మంట వేస్తూ వున్నారు. 4 గం[ ల ప్రాంతములో వారికి అన్నం పెట్టించారు. “వీళ్ళు చాలా అలసిపోయారు,చెరి రెండు రూపాయలివ్వండి అన్నారు. భక్తులలాగే ఇచ్చారు.

126

వారువెళ్ళేటప్పుడు కొందరు భక్తులతో అన్నారు శ్రీస్వామివారి గొప్ప తనం విని అసూయచెంది వారిపై మంత్ర ప్రయోగం చేసేందుకు వచ్చాము అదేమి చిత్రమోగానీ వచ్చింది మొదలు ఆ మాటే మరచిపోయి యిీచెట్టు క్రింద యిలా కూర్చుండి పోయాము. అది శ్రీస్వామివారి మహిమ మేమింత దుర్భుద్ధితో వచ్చినాగానీ శ్రీస్వామివారు మమ్ము యింత ఆదరంగా చూచారు శ్రీస్వామివారి కృపకు మేము అర్హులముకామని చెబ్బ శ్రీస్వామివారికి మన పూర్వకంగా నమస్కరించారు

దక్షిణ

దైవము గురువు సత్‌పురుషుల ఎడల మన హృదయములో గల పూజ్యభావము (పేమ శ్రద్ధలను వ్యక్తం చేసేందుకు సమర్పించేదే దక్షిణ సంస్కృతంలో దక్ష అంటే శ్రద్ధ అని అర్ధము మన హృదయాలలో అట్టి పూజ్యభావము లేకుండా బాహ్యంగా సమర్పించబడిన దక్షిణ ఎంత పెద్ద మొత్తమైన నిరర్ధకమే మన హృదయాలట్టి పూజ్య భావముతోను ప్రేమతోనూ నిండియున్నప్పుడు మన కానుకెంత చిన్నదైనా స్వీకరించే వారికదెంతో గొప్పదిగా వుంటుంది

అందుకే గీతలో భక్తితో సమర్పించిన పత్రం వుష్పం ఫలం నీరు. నేను ప్రీతితో స్వీకరించుచున్నాను అని చెప్పారు

సర్వాన్ని నడిపేది ఆ భగవంతుడేనని ఆయనే భక్తపాలన కొరకు ప్రజలకు ధర్మబోధ చేయుటకు వివిధ మహాత్ముల రూపంలో భూమిపై అవతరిస్తుంటారని గుర్తించడమే శ్రద్ధాపూర్వకమైన భక్తి ఈ సత్యాన్ని తమ భక్తులు గుర్తించగలందులకే శ్రీస్వామివారు అప్పుడప్పుడూ తమ భక్తుల నుండి దక్షిణ కోరితీసుకునేవారు దానికితోడు ఒక్కొక్క భక్తుని పరిస్థితిని బట్టిఆయన కోరే దక్షిణకు మరెన్నో అర్జాలు ప్రత్యేకతలు గూడా ప్రకటమౌతాయి

జనవరి 1980లో తులశవ్వను పదకొండు దుప్పట్లు దక్షిణగా సమర్పించమన్నారు శ్రీస్వామివారు శ్రీసాయి కూడా ఆధ్యాత్మికసత్యాలను బోధించదలచినప్పుడు దక్షిణ

127

కోరడం ద్వారా వారు వదలవలసిన దుర్గుణాల సంఖ్యను తెలిపేవారు శ్రీస్వామివారు తులశవ్వ నుండి కోరింది 5 జ్ఞానేంద్రియాలు 5 కర్మేంద్రియాలు మనస్సు మొత్తం 11 ఆత్మజ్ఞానాన్ని ఆవరించి బ్రహ్మం నుండి మనలను పరిమితులుగా చేసయున్న యీ 11 ఆవరణలను (దుప్పట్లను) తనకు సమర్పించి బ్రహ్మంతో ఐక్యమవమని శ్రీస్వామివారి భావం కాబోలు! స్వామి నా తొమ్మిది దుప్పట్టునాకివ్వండయ్యా బి నాగయ్య స్వామీ! తమకుండేది ఆరు దుప్పట్లేగదా? తామ్మిదెక్కడివి? ఇదిగో మీ ఆరు దుప్పట్టుతీసుకోండి స్వామి ఆహం ఆ తొమ్మిది దుప్పట్లు నా కివ్వండి నాగయ్య ఆ ఆరు దుప్పట్ట్లకు టవల్సు మూడు కలిఎ లెక్కకు తొమ్మిది చేసియిచ్చాడు స్వామి ఇదేందయ్యా! గోచీ గుడ్డలిచ్చావు? నాయి పెద్ద దుప్పట్లు గదా? శాగయ్యు తన దుప్పటి రోశిరెడ్డి దుప్పటి గురవయ్య దుప్పటి కలిపి తొామ్మిదిచ్చారు స్వామి ఆ అద్ది! సరిపోయింది అంతే! అంతే! అన్నారు పంచభూతాలు మనస్సు బుద్ది అహంకారము అనే అష్టవిధ ప్రకృతులు వాటి కాధారమైనపరమాత్మతత్వము యీ మొత్తమూకలన భగవంతుడు అన్నింటినీ భగవత్‌ స్వరూపుడైన శ్రీస్వామివారుగా గుర్తిస్తూండడమే తొమ్మిది దుప్పట్లనూ ఆయనకు సమర్పించడం అని వారి భావం గాబోలు మరొకప్పుడు తులశవ్వనుద్దేశించి శ్రీస్వామివారు ఆరు దుప్పట్లు గుండములో వేయమ్మా అని పదే పదే అదేశించారు అరిషడ్వర్గాలనే ఆరు దుప్పట్లను కాల్చి వేయమన్నారేమో ననిపిస్తుంది 128

నిజమైన భక్తి (ప్రేమలకే శ్రీస్వామి విలువ నిస్తారుగాని మనం సమర్పించే వస్తువులకు మాత్రం కాదు భక్తి పేమలు లేకుండా లోకం కొరకు తోటివారిలో గొప్ప అనిఎంచుకొనుటకూ మన హోదా నిలుపుకొనుటకూ సమర్పించిన వస్తువులు యెంత విలువైనవైనా స్వామి దృష్బలో అవి కాకి రెట్టవంటివే

నన్ను(రచయిత) శ్రీస్వామివారు ఆయాసం బాధ నుండి విముక్తుని చేసినందులకు కృతజ్ఞతతో తలుపూరులో ప్రతిరోజూ నాలుగిడ్డీలు కొనుక్కొచ్చి స్వామివారికి నమర్పించేవాడను మార్గమధ్యంలో షిరిడీ సాయి నామముయేమారక జఎస్తూండేవాడను ఒకనాడు జేబులో పదిపైసలే వున్నది దానితో ఒక ఇడ్జీతేవడమా లేక అప్పుపెట్టి నాలుగు ఇడ్డీలూ తేవడమా అనేఆలోచనతో మార్గమంతా గడిపాను నాలుగు తేకుండా ఒక్కటిగా సమర్పించడం తక్కువగా వుంటుందని అప్పుచేఎ నాలుగు తెచ్చి సమర్పించాను ఎంత బ్రతిమాలినా శ్రీ స్వామివారు అవి తాకనుగూడా లేదు నామజపం ఆగిపోయింది మరీ ఒక్క ఇడ్లీ సమర్పించడం చిన్నతనమని అప్పు చేయడమే శ్రీస్వామివారికి సమ్మతం కాలేదు కనుకనే వారు ముట్టలేదు

పండుగకు యాత్రకు పబ్బానికి మరే పవిత్ర కార్యానికి అప్పుచేయకూడదని త్రీ ఎరిడీ సాయి కూడా భక్తులకు బోధించారు

ఒకరోజు కలిచేడు వాందీపండిట్‌ మస్తాన్‌సాహెబ్‌గారు శ్రీస్వామిచారికి రెండు రూపాయలు సమర్పించి నమస్కరించాడు ఈయనకు ఇరవై ఆరు రూపాయలు రావలెనని వ్రాన యియ్యయ్యాా! అన్నారు శ్రీస్వామివారు మూడు నెలల తరువాత వారికి ప్రభుత్వము వారు చాలాకాలంగా పెండింగులో వుంచిన అడిషనల్‌ ఇంక్రిమెంటు రూ26/ లు మంజూరైనది! శ్రీస్వామివారికి దక్షిణ సమర్పించిన నెల నుంచీ ఇంక్రిమెంటు అమోదించడమే ఆశ్చర్యం

శ్రీస్వామివారు కొంతమందికి యింత డబ్బు పెడితేగొని మాట రాదని చెప్పేవారు ధనాశపరులు లోభులు శ్రీ స్వామివారికి డబ్బు పిచ్చనుకునేవారు పరిశుద్దమైన చారి వైరాగ్య జీవిత విధానాన్ని పరిశీలించినవారికిగాని శ్రీస్వామివారికి ధనమంటే ధాన్సపు

129

గింజంత విలువగూడా లేదని తెలియదు ఆయన ధనమేనాడు దాచుకొని యెరుగరు సాయంకాలానికల్టాసేవకులకు వారి వారి కష్టాన్ని అవసరాన్ని బట్టి పంచేసేవారు కొందరు దక్షిణ సమర్పించినా స్వీకరించేవారు కారు

కొన్ని కారణాలవల్ల శ్రీరామయ్యతన ప్రక్క చేనుకంటే ఆలస్యంగా రాగి పైరు పెట్టారు చేలో పదను లేదుగనుక చక్కగా మొలవదని భయపడి రాగిపైరు బాగా పండితే శ్రీస్వామివారికి పుట్టికి ఒక తూము రాగుల చొప్పున సమర్పించుకుంటానని 'మొక్కున్నాడు చేను అనుకున్న దానికంటే ఎక్కుగా పండింది తాను మొక్కుకున్న రాగులలో కొన్ని యిచ్చాడుగాని కొన్ని యివ్వలేదు ఆ సంగతి మరచిపోయి రెండు సంవత్సరాలు గడిచాయి ఎప్పుడో గుర్తొచ్చినప్పుడు మాత్రం బాధపడేవాడు ఒకరోజు శ్రీస్వామివారిని దర్శించి నమస్కరించాడు శ్రీస్వామివారు తమలో తాము ఆరాగులు అట్టాగే పోయాయి! అని రెండు మూడు మార్డుపెద్దగా అనుకొంటున్నారు ఆ మాటలు తన మొక్కును గురించేనని గుర్తించాడు పరిహారంతో సహా ఆ రాగుల ఖరీదును వెంటనే శ్రీస్వామివారికి సమర్పించాడు

శ్రీసాయినాధునివలె శ్రీస్వామివారు తనకు రావలనన (మొక్కుబడులు అడిగి పుచ్చుకొనేవారు ఒక్కొక్కప్పుడు దక్షిణపైకం చిన్న చిన్న మొత్తాలుగా అనేకమార్లు అడిగి పుచ్చుకొని రావలబన మొత్తం పూర్తియైన తరువాత యిక ఒక్క పైసా కూడా తీసుకునేవారు కాదు

ఒకప్పుడు దక్షిణాది నుండి వచ్చిన రైతు కూలీ రూ 2/ పెట్టి ఎదో ప్రశ్న అడిగాడు శ్రీస్వామివారు ఒక్కమాట చెబ్బ ఇక మాటరాదు మరలా దక్షిణ పెట్ట మన్నారు ఇలాగేఅనేకసార్డు దక్షిణ అడిగి అతని వద్దనున్న పైకమంతా చార్జీకి కూడా లేకుండా తీసుకున్నారు. చిట్టచివర అతనికి చీటీ వ్రాయించి యిచ్చారు తరువాత అతనికి చార్జీలకు కూడా పైకంలేని సంగతి ఎరిగే శ్రీస్వామివారు అతనికి రూ6/ లు యిచ్చి పంపారు

130

కడప జిల్లా నుండి ఒక భక్తుడు దర్శనార్ధం రాగానే శ్రీస్వామివారు అనేక పర్యాయాలు దక్షిణ అడిగి అతని దగ్గర ఒక్క పైసా లేకుండా తీసుకున్నారు ఇదంతా మన మంచికేనని ఆ భక్తుడు చాలా సంతోషంగా జోబీ బాళీ చేశాడు శ్రీస్వామివారి ఆశ్రమంలో భోంచేఎ సెలవు తీసుకొని తన గ్రామం బయలుదేరాడు చేతిలో పైసాలేదు బస్సులో శ్రీస్వామివారు తనకేదో ఒక విధంగా చార్జి డబ్బు సహాయం చేస్తారని తలచాడు చిత్రంగా తాను మూడు బస్సులు ఒక పడవలో ప్రయాణం చే్సనా ఒక్కరు గూడ తననుచార్జి ఇమ్మని అడుగలేదట ఈ విషయాన్ని అతడుతన స్నేవతులందరికీ ఆశ్చర్యంతో వెల్లడి చేశాడు

నాధుధూషణ

కోటితీర్ధం దగ్గర పెన్నానదిలో పెద్ద దూలమంత మొద్దు ప్రవాహంలో వచ్చింది చాలా మంది దానిని బండి మీద తోలుక రావాలని చూచారు అది చాలా బరువుగా వున్నందున తిరిగి వెళ్ళిపోయారు ఆ రాత్రి శ్రీస్వామివారు ఎక్కరే దాన్ని భుజాన మోసుకు వచ్చి తమ గుండములో వేశారు తెల్లవారి దాన్నారైతులు చూచి ఓ ఎచ్చి వెంకయ్యా! బంగారం లాంటి దూలాన్ని యిట్లా తగులబెడుతున్నావే నీ కోసమేనా మేము దాన్నక్కడ వుంచింది? అని తూలనాడారు వారిలో ఒక దుండగి నీవీ ఎచ్చి పనులు చేయకు అని చెంపన ఒక దెబ్బ కూడా కొట్టాడట ఆ దుండగుడు ఇంటికి వేళ్ళేసరికి అతని ఇల్లు తగులపడుతుంది చుట్టుప్రక్కల వాళ్లంతా తమను రక్షించమని శ్రీస్వామివారిని ప్రార్ధించారు. పాపంవున్నంత వరకు పోతుంది మిగిలినది నిలబడుతుంది అనిసెలవిచ్చారు అట్లాగే అ కొట్టినవాని ఇంటివరకూ కాలిపోయింది మిగిలిన ఇండ్లుచెక్కు చెదరలేదు తెల్లవారి అతడు శ్రీస్వామివారి కాళ్ళపై బడ్డాడు

ఒకరోజు శ్రీస్వామివారు ముదిగేడులో ఒకరింటికి వెళ్ళి అమ్మా! అని ఎలిచాడు ఆ గృవాణి దొడ్డో పని చేసుకుంటూ ఎవరదీ? అని పెద్దగా అరచింది శ్రీస్వామివారు నేనమ్మా, ఎచ్చోణ్జి అన్నారు ఆమెకు సరిగా వినపడక మరలా ఎవరదీ? అని

131

అరచింది శ్రీస్వామివారు తలగీరుకుంటూ పిచ్చోణ్ణమ్మా! అన్నారు ఆమె అయితేనేం? అన్నది శ్రీస్వామివారు అంత ముద్ద పెడతావని।! అన్నారు ఆ గృహెణీ లేదంటూనే ఒక సంగటి ముద్ద శ్రీస్వామివారి తువ్వాలులో వేసింది శ్రిస్వామివ రు బలిక్కడ్డమేమైన అంత వెయ్యమ్మా అన్నారు అంటే పచ్చడిగాని కూరగానీ వేయమని భావం లేదని కసురుకుంటూనే ఆమె అంత పచ్చడి వేఎంది అంత ధార చేయమ్మా అన్నారు శ్రీస్వామివారు అంటే నెయ్యి వేయమని ఆమె లేదంటే లేదని చాలా పరుషంగా మాట్టాడింది ఉట్టిపైన దుత్తలో వుంది వెయ్యమ్మా అన్నారు త్రీస్వామివారు ఆమె కలరి కొట్టింది వెంటనే ఆ ఉట్టి తెగి క్రిందపడి నెయ్యంతా నేలపాలైంది శ్రీస్వామివారు నవ్వుకుంటూ వెళ్ళిపోయారు ఇందుకే గాబోలు శ్రీసాయినాధుడు భిక్షయివ్వకున్నా భిక్షగాళ్ళను తూలనాడవద్దని సెలవిచ్చారు అలాగే పెద్దవాళ్ళు కాలు జారినా ఫరవాలేదు నోరు జారితే ప్రమాదం అన్నారు దీన్నే స్వామివారు నోరు విప్పకూడదయ్యా అని చెప్పారు బభిక్షాన్నం ఎందరో ధనికులు వచ్చి ధన రాసులు శ్రీ స్వామివారి పాదాల చెంత కుమ్మరించినా వారికి ప్రశ్నలు చెప్పేది లేదు పైవాళ్ళు ఒప్పుకోలేదు అనిగానీ మాట రాలేదనిగానీ చెబ్బ త్రిప్పి పంపేవారు భక్తి శ్రద్దలుగల వారికి డబ్బు పెట్టకపోయినా వారు అడుగకుండానే వారికి తమ ఆశీస్సులు వ్రాయించి అభయ ముద్ర వేసిన చీటీలు యిచ్చేవారు కనుక ఎల్ల వేళలా భిక్షాన్నం మీద ఆధారపడేవారు తమ కోరికలు తీరిన భక్తులు శ్రీస్వామివారి విడిదిలో సంతర్పణ చేసినా సరే పండగనాడైనాసరే భిక్షాన్నము తెచ్చేందుకు వెళ్లవలఎందే అయ్యా యీరోజు వీళ్లు పెట్టారని మనం భిక్షకు పోకుంటే రేపు పెట్టరయ్యా ! అనేవారు దశయ్య స్వామి! ఆశ్రమాన్ని కనిపెట్టుకొని ఇరవై మంది యున్నాము మేమంళో బతికేదెట్లా? 132

శ్రీస్వామి ఈ పండేదంతా ఎవరిదనుకున్నావయ్యా భగవంతుడే అందరికీ అకలిచ్చి దానకి తగిన ఆహారాన్ని పండేటట్లు చేస్తున్నాడు మన చేలో పండింది గనుక అంతా మనమే తినాలనే స్వార్ధబుద్ధి మాని పంటఎచ్చిన దైవము యెడల కృతజ్ఞతా భావముతో విరివిగా దైవము పేరిట దానధర్మాలు చేయమని శ్రీస్వామివారు బోధిస్తున్నారు స్వామివారికి భిక్త్షగానీ నైవేద్యంగానీ దానంగానీ సమర్చించేటప్పుడు యీ కృతజ్ఞతా భావముతో సమర్పిస్తే అది మహత్తరమైన ఫలితమిస్తుంది భిక్షగాడనే భావనతో వేస్తే దానికి తగిన స్వల్ప ఫలితమే దక్కుతుంది తమ మహసమాధి అనంతరం కూడా వీరు తన సేవకుల హృదయాలను తగు విధంగా ప్రేరేపించి యీ నిరంతర భిక్ష సాంప్రదాయమును కొనసాగించుచున్నారు శ్రీస్వామివారి ఆజ్ఞమేరకు అన్నం తినడం మాని అటుకులు చక్కెర నీళ్ళతో జీవిస్తున్న రోశిరెడ్డి యిలా చెప్పారు నాకు వృద్దాప్యమువల్ల కంటి చూపు బొత్తిగా కానరాదు అందులో ద్రవాహారం తీసుకుంటాను గనుక చాలా బలహీనంగా వుంటాను అదేమి చిత్రమోగానీబిక్షకు వెళ్ళే వేళయితే కొండంత బలం వచ్చి యిక పడుకో బుద్దెయ్యదు బిక్షపాత్ర తీసుకొని పోతుంటే స్వామి దయవలన దోవన తెల్లని దారం పట్టినట్లుగా న్వల్పంగా జాడ తెలున్తుంది అలా పోతుంటే ఒక్కరోబైనా ముల్గుగుచ్చుకొనిగానీ రాయి. ఎదురు తగిలిగానీ ఎరుగను రెండున్నర కిలోల బియ్యపన్నంపట్టే టిఫిను మజ్జిగ టిఫిను భక్తులు యిచ్చిన యితర వస్తువులు ఎక్కడా క్రింద పెట్టకుండా ఆశ్రమం చేర్చినదాకా బాగొ వుంటాను స్నానం చేసి స్వామికి నమస్కారం చేశాక ఆశక్రంతా ఎమవుతుందో ఏమో నిర్వేర్యంగా పక్కమీద వాలితే యిక రేపు భిక్షవేళకే తిరిగి శక్తి వస్తుంది ఇది కేవలం శ్రీస్వామివారికృపగాక మరేమిటి? శ్రీస్వామివారు నాకిచ్చిన ఈ సేవ చివరి శ్వానవరకు చేయడమే నా పరమకర్తవ్యంగా తలుస్తున్నాను 133

రోశిరెడ్డిగారు మే నెల 1986 లో పరమపదించాక ఈ సేవను శ్రీరామయ్య వంటి ఇతర సేవకులు చేసేవారు. ఒకప్పుడు అనివార్య కారణాలవలన భిక్షాన్నానికి వేళ్ళే మగవాళ్లెవ్వరు ఆశ్రమంలోలేరు. అలాంటి పరిస్థితులలో గూడా నిరంతరం సాగే ఈ కార్యక్రమం నిలచిపోకుండా శ్రీస్వామివారు ఒక చిత్రమైన లీల ప్రదర్శించారు.

చిన్ననాడే భర్తపోయాక దుఃఖమువలన ఆకలి లేమితో మంచంబట్టి చావనున్న కోడూరు వెంకమ్మ శ్రీస్వామివారి కృపవలన స్వస్తతచెంది ప్రస్తుతం ఆశ్రమంలో ఉంటూంది. ఈమె ఏనాడూ “గ్రామంలోకి వెళ్లిఎరుగదు. ఈమెకు శ్రీస్వామివారు

ఎలాంటి (ప్రేరణ నిచ్చాడోగానీ నిరంతర భిక్ష నిలచిపోకుండా ఆనాడు తానే' భిక్షకు బయలుదేరింది. ఆ విధంగా ఆమె షుమారు ఒక సంవత్సరము శ్రీస్వామివారికి భిక్ష తెచ్చే సేవ చేయగళల్గింది. నేటికీ స్వామి కృపవలన యీ కార్యక్రమం కొనసాగూతూనే వుంది. శ్రీస్వామివారి కృపవలన వేళకు వచ్చిన అతిథులందరికి ఆశ్రమంలో ఉచిత భోజన వసతి శ్రీస్వామివారే కల్పించుచున్నారు.

భిక్షాన్నాన్ని గూర్చి రోశిరెడ్డిగారు చెప్పిన మాటలు గమనార్హము.

“ఆశ్రమంలో ఎక్కువమంది అతిధులు వచ్చిన రోజు ఎక్కువ అన్నం దొరుకుతుంది. తక్కువమంది వస్తే తక్కువే దొరుకుతుంది. నిండా ఆరోగ్యం బాగాలేదు. ఈరోజు ఊరంతా తిరుగగలనా అనుకుంటే ఎప్పుడు తిరుగుతానో ఏమో, రెండు టిఫిన్లు క్షణంలో నిండి కూర్చుంటాయి. త్రీస్వామివారి మహత్తుచెప్పేందుకు కాదులేయ్యా. అది ఎవరికివారు కెలుసుకోవలసిందే' అంటారు రోశిరెడ్డిగారు.

ఇదేవిధంగా ఏరోజు వస్తువులు ఆశ్రమంలో లేకుంటే అవసరానికి తగినవాటిని ఎవరో ఒకరు తెచ్చి యివ్వనే యిస్తారు. “నేను చాటుకు పోయాక కూడా నేనున్నప్పుడు జరిగినట్టే జరుగుతుంది' అని శ్రీస్వామివారిచ్చిన అభయం నేడు అక్షరాలా నిజమైంది.

134

్రైకతాలలలలాతా. వధూత లీల [2ాాకాలలాలున జన్మజన్మల అనుబంధం వరమాత్మ న్వరూపుడైన మానవుడు అజ్ఞానం వలన రాగద్వేషములు యిష్టాయిష్టములకు లోనై సుకృత దుష్కృత్యాలు చేస్తాడు వాటి కర్మ ఫలితాలను అనుభవించడానికెన్నో జన్మ పరంపరలు ఎత్తుతాడు మనుష్యాణాం సహతశ్రేషు అన్నట్టు ఎవరో ఒకరు మహాత్ముల కృపవలన అజ్ఞానాన్ని ఛేదించుకొని జ్ఞానులౌతారు అట్టివారికి జీవుల యొక్క పూర్వజన్మలు వాటి కర్మఫలాలు స్పష్టంగా తెలుస్తాయి ఈ విషయం అందరు మహనీయుల చరిత్రలలోనూ చూడవచ్చు శ్రీస్వామివారు కూడా అనేక మందికి పూర్వ జన్మలు వారితో తనకుగల అనుబంధం గూర్చి చీటీలువ్రాయించి యిచ్చేవారు వారితో తనకుగల పూర్వ జన్మల అనుబంధం గూర్చి తెలిసిన మానవులు వారి ఎడల కృతజ్ఞతా భావంతో ఎంతో సన్నిహితమై శ్రీస్వామివారిని సేవించేవారు ఒకరోజు గురవయ్యను గురించి యిలా చెప్పారు ఈయన బెంగుళూరు దక్షణం వీధిలో కంసాలింట వుట్టాడు మరలా కోమటింటపుట్టాడు ఆ తరువాత నేను వెంకటగిరి రాజాగారింట్లోనూ గురవయ్య రాజాగారి మామగారింట్లోనూ పుట్టాము న్మలో ఒకసారి చలమానాయుడుతో చెప్పారు చలమానాయుడా! పోయిన జ క్ష టౌ వెంకటగిరి రాజాగారింటిలో నేను గరవ్నరు కోర్సు నీవు జడ్జి కోర్సూ చది క నగళ్ళలో నివసించాము మనిద్దరికీ పెండ్డి లేదు ఇప్పుడు పూరింట్లొ వున్నా ఎల్లప్పుడూ మేడలు వస్తాయా? ఆ తరువాత పిరాపురం రాజాగారింట్లొ వుండి యిప్పుడు నాగలేటూరు వచ్చాను అన్నారు రి మల్లిక వెంకయ్య (అనికేపల్లి) ఇరవై అయిదు సం ల వయస్సులో శ్రీస్వామివా దగ్గర కొచ్చారు గత ఇరవైరెండు నం లుగా కట్టెలు కొట్టిశ్రీస్వామివారి అగ్నిగుండానికి సమర్పిస్తున్నాడు 135

ఒకరోజు శ్రీస్వామివారు వెంకయ్యను చూచి నా దగ్గరకు వచ్చేయ్‌ మని ఎలిచారు. స్వామీ! నేను రాను మీ దగ్గరకోస్తే భిక్షాన్నం తెచ్చేందుకు పోవాలి అది నావల్లగాదు అన్నాడు అబ్బే అదేమీలేదు రామేశ్వరంలో నేను మేనేజరు నీవు పెద్ద గుమాస్తాగాను వుండినాము ఈ ప్రాంతంలో నీ బాకీలన్నీ తీరిపోయాయి నాదగ్గర కొచ్చేయ్‌ అన్నారు స్వామీ నాకు దయ్యాలు పోగొట్టే మంత్రం గాలికుంటు మంత్రం కాటేరు మత్రం పోలేరమ్మ మంత్రం చెపితే నీ దగ్గరకొస్తాను అన్నాడతడు అట్లాగే చెపుతాను రమ్మన్నారు నీవు మా మురాలో మేస్తీగా వుండి కట్టెలు కొడుతూండు నీ వెనకాలే వీళ్ళందరూ వస్తుంటారు అని చీటీ వ్రాయించారు శ్రీస్వామివారు అతడు కోరినట్లే ఆయా మంత్రాలు చెప్పడమేగాక వాటిని పలికే విధానము నియమనిష్టలు వగైరా కూడా చెప్పారట

శ్రీస్వామివారి సేవకురాలు కోడూరు వెంకమ్మ గురించి ఇలా చెప్పారు పూర్వం జెండాలవారి కోడలవై పుట్టి అంతస్తులలో నుండి వంటి నిండా బంగారు నగలు ధరించి క్రిందిచూపు లేకుండా పై చూపుతో వున్నావు ఒకరోజు నీ కాలు జెండాకు తగిలి జెండా వరిగింది నీవు బోర్జా పడ్డావు నీవు భూమి మీద పుట్టి సామాన్య విధవరాలుగా వుంటావు పో! అని ఆ జెండా శపించింది ఆ శాపం బేకుంటే నీకు సెండ్డేలేదు కానీ శాపం వలన పెండి జరిగి బాల్యంలోనే భర్త పోయాడు కాని మేము నిన్ను వదలి పెట్టము అన్నారు

ఇనుకుర్తిలో ఒక టీచర్‌ వుండేవాడు అతని కుమారునికి బుద్ధిహీనత కాళ్లు చేతులు స్వాధీనంలో లేవు డాక్టర్లవల్లగాక శ్రీస్వామివారి చెంతకు తీసుకువచ్చారు శ్రీస్వామివారు అన్నారు ఎమి చేస్తామయ్యా? గుజ్టాలను కొట్టినపాపం పూర్వజన్మలో పందెపు గుజ్టాలు తోలేవాడు అనుభవించాలి గదా!

ఇలానే శ్రీస్వామివారి దగ్గరకు ఒక మూర్చ వ్యాధిగల సన్యాసి వచ్చాడు 'ఏమిస్వామీ ఇంత పవిత్ర జీవనం చేసేవాడికీ వ్యాధి? అని భక్తులు అడిగారు పూర్వం యితడు పక్షుల వేటగాడు సంబరానికి వేటాడేవాడు అనుభవించవద్దా? అన్నారు శ్రీస్వామివారు

136

ఆ సన్యాసి మూర్చ వచ్చి పై నుండి గిరగిర తిరిగి క్రింద పడే పక్తివలె గిరగిర తిరిగి పడేవాడు కర్మసూత్రం ఎంత చక్కగా పనిచేస్తుందో శ్రీస్వామివారు వివరించారు

నాగులవెల్లటూరులో ఒకఎల్లవానికి రెండు బాటనవేళ్ళకూ స్పర్శలేదు శ్రీస్వామివారి దగ్గరకు తీసుకవచ్చారు కాట్‌పుల్చుతో తమాషాకు ఎట్టల్ని కొట్టేవాడు అనుభవించవద్దా? అన్నారు శ్రీస్వామివారు

ఒకరోజు శ్రీస్వామివారు రోశిరెడ్డిని ఎలచి అయ్యా! పోయిన జన్మలో నీవుసుబ్బయ్య అనే బ్రాహ్మణుడవు నీవు నాకు చదువు చెప్పిన గురుడవు ఈ పంచెల జత రూ 10/

లు గురుదక్షిణగా తీసుకో అని ఆయనకు యిచ్చారు

1979 వ సం లో స్వామివారు ఇనుకుర్తిలో వుండేటప్పుడు ఒక యానాది స్త్రీ ఆమె ముగ్గురు కుమార్తెలు బాగా ఆకలితో వచ్చారు వారికిశ్రీస్వామివారు అన్నం పెట్టించారు విస్తర్గోని అన్నాన్ని తల్లికంచే ముందు ఆ బిడ్డలు తినేశారు మరలా అన్నం వడ్డించిఅందరికీ తృబ్త గల్గించారు వీళ్లేకాదయ్యా! ఈమెకు ఇంటి దగ్గర యింకా నలుగురు బిడ్డలున్నారు పూర్వం యీమె రాజుగారి పట్టమవాషి ఊయలలో వూగుతూ తన ఎడుగురు దాసీలకు పెట్టకుండా యీమె హాయిగా ఫలహారం భోంచేసేది ఆ ఎడుగురు దాసీలు ఇప్పుడామె బిడ్డలుగా పుట్టి యీమెను తిననివ్వకుండా బాధిస్తున్నారు అన్నారు శ్రీస్వామివారు ఆమె తృబ్తగా భోంచేశాక ఆమెకు పది రూపాయలు ఒక చీర యిప్పించి పంపారు కర్మఫలం ఎలా అనుభవమవుతుందో మనము గుర్తించి నడచుకోవాలి

1969వ సం ప్రాంతంలో గొలగమూడి ఆశ్రమానికి ప్రతినిత్యం ఒక గిరిజన బాలిక భిక్షాన్నానికి వచ్చేది తొలిశమ్మగారు ఆ బాలికకు భిక్షాన్నాన్ని పెట్టి పంపేది ఒకరోజు ఆ బాలిక రాగానే వరండాలో వేలిముద్రలు వేస్తున్న శ్రీస్వామివారు అమె వచ్చిందమ్మా! అంటూ లోపలనున్న తొలిశమ్మను పిలిచారు అమ్మ పెట్టిన అన్నం తీసుకొని ఆ బాలిక వెళ్లిపోయింది. శ్రీస్వామివారు రాజాగారి కుటుంబములో నుండి బ్రాహ్మణ కుటుంబములోకి అక్కడ నుండి ప్రస్తుతం యానాది కుటుంబములోకి వచ్చింది ఏం

137

సృష్టయ్యా యిది ! అంటూ పక పక నవ్వారు దాతృత్వం తగ్గేకొద్ది మానవుడు మేడలో నుండి పెంకుటింట్లోకి అక్కడ నుండి గుడిశలోకి రావలబ వుండటందని శ్రీస్వామివారి భావం

చాలా కాలంగా తన భార్య మోకాలు నొప్పితో బాధపడుతుంటే శ్రీస్వామివారికి విన్నవించాను అయ్యా! ఈమె పూర్వజన్మలో కడివేడు గ్రామంలో మగవాడుగా వుండి తన ఇంట్లో వడ్డు తింటున్న ఆవును రోకలి బండతో కొట్టింది ఆ ఖర్మ యిది (గ్రామదేవత బంగారమ్మ, వీరరాఘవ స్వామి తగ్గిస్తారు కానీ పూర్తిగా నొప్పిపోదు అని "సెలవిచ్చారు అట్టాగే జరిగింది అంటారు వేలూరు సుబ్రహ్మణ్యంగారు

దివ్యానుభవాలు

రాక్షస సంహారంతో భూభారాన్ని తగ్గించి బుషులననుగ్రవాంచేందుకు రాముడు అవతరించాడు అట్లే మహాభారత యుద్ధం ద్వారా భూభారం తగ్గించుటకునూ అర్జునుడు ఉద్దవుడు యశోద గోప గోఎకలననుగ్రహించుటకునూ శ్రీకృష్ణుడు అవతరించాడు

ఇదే విధంగా చరిత్ర పొడవునా ముముక్షువులకు ఆధ్యాత్మిక ప్రభోదాన్నందించి దివ్యానుభవాలతో ్రోత్సవాంచి కృతార్ణులను చేయడానికి దీన జనోద్ధరణ కొరకు భూమి మీద పరిపూర్ణులైన మహనీయుల రూపంలో ఆ పరమాత్మ అవతరిస్తూ వుంటారు అట్టి మహనీయులను ముముక్తువులు ఆశ్రయించి తీరాలని ఉపనిషత్తులు భగవద్గీత చెపుతున్నవి అర్జునుడు ఉద్దవుడు శ్రీకృష్ణుణ్సీ శ్రీకృష్ణుడు సాంధీపని మహర్షిని శ్రీరాముడు వశిష్టనీ ఆశ్రయించడం ద్వారా మనకీ రహస్యం తెలుస్తుంది కారణం సకల శాస్త్రాల సారాన్నీ మహనీయులు బోధించడమేగాక మనం విశ్వసించలేని విషయాలను ప్రత్యక్షానుభవం ద్వారా తెల్పగలరు విశ్వరూప సాక్షాత్కారం ద్వారా శ్రీళ్సష్ణుడు అర్జునుడికి చేసిన ఉపదేశమిదే

138

అటువంటి అనుభవాలే దత్తాత్రేయ స్వరూపులైన శ్రీ షరిడీ సాయిబాబా అక్కల్‌కోట స్వామి వంటివారు తమ భక్తులకను[గ్రవాంచటం వారి చరిత్రలో చూడవచ్చు వారికి ముందు అవతరించిన దత్తాత్రేయవిశేషాలను శ్రీ గురుచరిత్ర గూడ చక్కగా వివరిస్తుంది ఇటువంటి మహనీయులలో మనకిటీవల వరకూ లభించిన అవధూత శ్రీవెంకయ్యస్వామివారు ఒకరు నిజానికి మిగిలిన దత్తావతార పురుషుల చరిత్రలు శ్రద్ధతో పరిశీలిస్తేగాని శ్రీవెంకయ్యస్వామి మహిమ మనకు పూర్తిగా అర్ధం గాదు ఈ మాటలోని సూత్రాన్ని తెలియకుంటే ఆయన ఒక వెర్రివారనో లేక కేవలం ్రశ్చలు చెప్పుకొని జీవించే ఒక సామాన్య సాధువనో మనం భ్రమించే అవకాశమున్నది మిగిలిన దత్తావతారములవలె అవధూత శ్రీ వెంకయ్యస్వామివారు భక్తులకనుగ్రహించిన దివ్యానుభవాలను యీ అధ్యాయంలో చూస్తాము

ముదిగేడు వాస్తవ్యులు అక్కిం వెంకట్రామిరెడ్డిగారు యిలా చెపుతున్నారు ఒకసారి శ్రీస్వామివారు ముదిగేడు వచ్చారు అదేమోగాని ఆయన నాపేరు మార్చి సుబ్బరామయ్యా! నీవు నాకు తలుపూరుకు త్రోవ చూఎస్తువు రావయ్యా! అని నన్ను బయలుదేర తీశారు తక్కినవారందరూ నిద్రపోతున్నారు మేము కొంతదూరం వెళ్లి కొక్కెరాళ్ల గుట్ట దగ్గరకు చేరాము శ్రీ స్వామివారు నన్నక్కడ కూర్చోమని చెప్పి ఆ గుట్టను తొక్కితే మెత్తబడుతుందని తాము వెళ్ళి ఆపనిచేఎ వస్తామని చెప్పి వెళ్ళారు ఆయన ఎమి చేస్తారో చూడాలని కొద్ది సేపటికి నెమ్మదిగా వారిని సమీపించి ఒక ప్రక్కన దాక్కున్నాను ఆయన ఆగుట్టపై కెక్కి ఒక పెద్ద బండ మీద వెల్లకిలా పండుకొని కాలు మీద కాలు వేసుకొని ఊగించుకుంటూ పాటలు పాడుకుంటున్నారు నేను వారిపాట వినాలని చిన్నగా నక్కి నక్కిపారాడుతూ ఆ బండ క్రిందచేరి కూర్చున్నాను ఆయన వెంటనే అది పసిగట్టి "పెనుభూతాలు తిరిగే యీ రయూమున నీవిలా రావచ్చయ్యా? అన్నారు నేనపరాధం చేశానేమోననిభయమేసింది వెంటనే శ్రీస్వామివారు అఘోరించావులే పడమరగా నున్న ఆవుల మందను చూడు! అన్నారు చూస్తే సుమారు మూడు మైళ్ళ విస్తీర్ణంగా సందులేకుండా ఆవుల మందలు కనిఎస్తున్నాయి పట్టపగలల్లే వెలుగు ఆవరించినది మగవాళ్లు కొంతమంది ఆవులకు

139

పాలు తీస్తుంటే ఎందరో గోపికా స్త్రీలు పాలు నెత్తిన పెట్టుకొని పోతున్నారు ఆ దృశ్యాన్ని చూస్తున్నంత సేపూ నాకు దేవలోకంలో విహరిస్తున్నట్టనిఎంచింది. నేను కూడాఒక పాలకుండ తీసుకపోయి వారికందించివస్తాను అన్నాను ఓయబ్బో! వాళ్లు ద్రేపల్లె వాడకెత్తుకుపోతుంటే మరోవంక ప్రొద్దు మొలిచి వస్తుంటే ని చెక్కడికయ్యా పోయేది? అన్నారు అప్పుడునేను తూర్పు పడమరలు చూస్తే అంతా అంధకారంగా వున్నది వెనకటి దృశ్యమే లేదు పోదాము పదయ్యా! తలుపూరుకుపోయి గుర్తులేనుకోవాలి అని శ్రీస్వామివారు బయలుదేరదీ శారు నన్ను సాయంత్రం వరకూ తలుపూరులో తమతో కూడా వుంచుకున్నారు అన్నం నీరు తీసుకోకుండా ఇద్దరమూఅలాగే వున్నాము తరువాత నన్ను ఊరికి పొమ్మన్నారు ఒకసారి తలుపూరు గ్రామంలో ఈశ్వరనాయుడు గారింట్లో శ్రీస్వామివారు వేంచేశారు అది వర్షాకాలం శ్రీస్వామివారు అర్ధరాత్రి వరకూ కాగితాల మీద తమ వ్రేలి ముద్రలు వేస్తున్నారు ఆ గృహస్తు ఈశ్వరనాయుడు ప్రాద్దుపోయిందని చెప్పి శ్రిస్వామివారిని నన్ను భోజనంచేయమని చెప్పాడు అప్పుడు శ్రిస్వామివారు అయ్యో మండలాలు తగ్గి వచ్చాయి. కొమ్ము కట్టదు నీవునీ ఊరికి పోయ్యా! అని వెంకట్రామిరెడ్డిని ఆదేశించారు కాని అక్కడున్న చలమానాయుడు శ్రీస్వామివారితో తనకు గల అతి చనువును పురస్కరించుకొని ఇప్పుడు అర్థరాత్రి యింత వర్షంలో ఆయనను ఊరికి పొమ్మంటావే! నీ జీవం కోసం వర్షంలో ఆయనెక్కడపోతాడు? అని గద్దించి ఒక మొండి గొడ్డలి తీసుకొని శ్రీస్వామివారి మీద కురికాడు అప్పుడాయన అబ్బో! ఆయనిక్కడుండ కూడదయ్యా! అన్నారు మిగిలిన వివరం అక్కిం వెంకటరామిరెడ్డి చెబుతున్నారు శ్రీస్వామివారి మాట జవదాటని నేను అర్ధరాత్రి వేళ వర్షంలో నెత్తిన గుడ్డ కప్పుకొని మా ఊరు బయలుదేరాను తలుపూరు (గ్రామ పొలిమేరదాగా నాకంతా తెలుస్తూనే వున్నది ఆ తర్వాత నేనెక్కడున్నానో ఏమి చేస్తున్నానో నాకేమీ తెలియలేదు ఏ దోవన వచ్చానో కళ్ళేరులో నీరు ఎంత లోత్సుది గూడ నాకు తెలియలేదు మాయింటి 1త౦0

దగ్గరకు వచ్చేటప్పటికి మా వాకిట్లో మా ఊరిఆంబోతురంకి వేయడంతో నాకు తెలివి వచ్చింది నేను మా ఊరు చేరాననీ అది మా ఇంటి గడపనీ రంకె వేసింది మా ఊరి ఆబోతనీ అర్ధమైంది అదొక విచిత్రమైన అనుభూతి వర్షాకాలంలోనిండుగా ప్రవహిస్తున్న కళ్ళేరును (15 అడుగుల లోతు)నాకు వళ్ళు తెలియని బృతిలో దాటించి ఇల్లు చేర్చారు శ్రీస్వామివారు ఆ మహనీయుని దివ్యశక్తిని కొనియాడ చేయి శిరస్సుల అదిశేషునకైనా తరము గాదు! మరొకసారి కొండ చుట్టు త్రొక్కి రావాలయ్యా అని చెప్పి శ్రిస్వామినారు మా అందరినీ ఎనిమిది మందిని కాలినడకన పెంచలకోనకు తీసుకుపోయారు అక్కడ మాలో కొందరు భక్తులు అన్నమూ ధుని ఎద్ధం చేస్తుండగా శ్రీస్వామివారు అయ్యా! మన వాళ్ళు పనులు చేస్తుంటారు మనం మళల్లెంకొండకు పోయి వస్తాంరా! అని నన్ను ఎలిచారు మీరెక్కడికి రమ్మంటే అక్కడికి వస్తాను అని చెప్పి వారితో బయలుదేరాను సుమారు మూడు మైళ్ళలోవున్న మల్లెంకొండ చేరాము అక్కడ మళ్లీశ్వరుడనే లింగాకారమున్నది శ్రీస్వామివారు దాన్ని సమీఎంచి నాకర్ధంకాని వింతైన బాషలో ఆ లింగాకారంతో మాట్లాడారు అక్కడ నుండి సుమారొక మైలు దూరంలోవున్న మామిళ్ళ కోనకు పోయాము అక్కడ శ్రీస్వామివారు ఒక బిలంలో ' దిగుతూంటే నేను కూడా అనుసరించాను ఆ బిలంలో ఎటు చూచినా దట్టమైన మామిడి వనమున్నది క్రిందంతా మామిడి పండ్లు మూరెడెత్తున రాలి వున్నాయి చెట్లమీద గూడా పండ్లు గుత్తులు గుత్తులుగా వ్రేలాడుతున్నాయి మేమిద్దరమూ ఆ పండ్లను తొక్కుకుంటూనే మూడు మైళ్ళు ప్రయాణం చేశాము మేము ఆ కొండ గుహ చివరకు చేరుతుండగా ఒక పెద్ద ఎలుగుబంటి గాండ్రిస్తూ పైకి లేచింది దాని కోరలు షుమారు మూడంగుళముల పొడవున్నాయి మనిఎని అమాంతం మింగేటంతగా నోరు తెరచి మా మీదకు వస్తున్నది ముందు శ్రీస్వామివారు నేను వెనుకాపోతున్నాము నేను భయపడి ఒక మామిడి చెట్టు చాటుకు వెళ్ళి చూస్తున్నాను శ్రీస్వామివారు చిటెకలేస్తూ నుచ్చరకొడుతూ (అంటే కుక్కను పిలిచినట్టు చప్పుడు చేస్తూ) దాని దగ్గరకు పోయి తమ కుడిచేతితో దాని నెత్తిపై నుండి వీపు మీదుగా తోక చివర వరకు శీత]

మూడుసార్లు నిమిరారు వెంటనే ఆ ఎలుగుబంటి క్రిందకు వంగి వారి పాదాలవద్ద తలపెట్టి లేచి ఒక కొండచరియలోకి వెళ్లిపోయింది నేను వెంటనే శ్రీస్వామివారి చెంతకు చేరాను

అక్కడొక బాట ఒక ఈశ్వర లింగము రెండు స్త్రీ విగ్రహాలూ వున్నాయి కొండపై నుండి ఆ మూడు శిలల మీద మూడు నీటి ధారలు పడుతున్నాయి ఎవరో వాటి నర్చించినట్లు పసుపు కుంకుమ పత్రి ఆ ప్రాంతమంతా సువాసనతో నిండిపోయింది శ్రీస్వామివారు తమ ఎడమ చేతితో కర్ర పట్టుకొని ఆ విగ్రహాలతో ఎదో చిత్రమైన భాషలో మాట్లాడారు ఇంతలో షుమారు మూడు బారల దూరంలో అగ్నేయంగా వున్న నీటికుండము దగ్గరకు వెళ్ళాను ఆ కుండానికి ఉత్తరం దక్షిణ దిక్కులుగా రెండు మామిడి చెట్లున్నాయి దట్టమైన వాటి కొమ్మలు పెనవేసుకొని క్రిందకి వంగియున్నవి నేను ఉత్తరంగానున్న చెట్టును పట్టుకొని కుండంలోకి తొంగి చూచాను అందులోనినీరు చెప్పలేనంత లోతుగా వున్నది దానిలో బంగారు వెండి నాణాలు కాసులు రాసులుగా వున్నాయి నేనలా చూస్తూవుండగా పడమట నుండి ఒక 'పెద్దచేప తల కుడంలోకి ప్రవేవించింది దాని పెదవులకు మొప్పలకూ బంగారు పోగులు వేఎనట్టున్నాయి దాని తల ఎనుగు తలంత వున్నది ఆ మొప్పలు తలుపు రెక్కలంత వున్నవి ఆ చేవ తన మొప్పల నాడించే సరికి నీరు వరవరమంటూ నురుగులు చిమ్ముతూ పైకి పొంగింది నేను భయంతో శ్రీస్వామివారి వద్దకు పరుగెత్తి స్వామి! అందులో నీరు పాంగుతోంది మనం బయటికి ఎట్టా పోతాము” అన్నాను

ఆయన అదెంతలేయ్యా! అడ్జేలు (వేలు దెడల్పంత) లోతేలే! అన్నారు అక్కడ నుండి మేము మూడు మైళ్ళూ ఆ కుండంలోంచి పార్గుతున్న అడ్జేలు లోతు నీటిలో నడచి బయటికొచ్చాము అచ్చట కొండరాళ్లు చెట్లు యధాప్రకారమున్నాయి మేము "పెంచలకోన చేరాము శ్రీస్వామివారు మమ్ములనందరినీ మీరు తెగచర్ల మీదుగొ కుల్త్లూరు రండి నేను సాధువయ్యగారిని కలుసుకొని వస్తాను అని చెబ్బ కొండల్లోకి వెళ్లిపోయారు. మేము వెళ్లేదే అన్నింటికంటే దగ్గర దారి అయినప్పటికి మేము

1 4తల

కుల్లూరు చేరేసరికి శ్రీస్వామివారు తమ భక్తుడైన పెద్దయ్యగారి ఇంటి ముందు ధునివద్ద వేలిముద్రలు వేస్తూ కూర్చొని యున్నారు శ్రీస్వామివారు నన్ను పిలిచి నీ "పేరు మారిపోయింది నీకు నిందఎ వచ్చాయి వెంటనే ఇంటికిపో! అన్నారు

నాకు తులశమ్మగారు చార్జీలకు రూ2/ లు యిచ్చారు నేను ఇల్ట్గుచేరేసిరికి అక్కడ ఊరి జనమంతా గుమిగూడియున్నారు వారంతా నన్ను ఆశ్చర్యంతో చూచారు విచారించగా గొడ్డకావరి ఎల్లలు నన్ను చంపి చాపలో చుట్టి ఈత చెట్లలో దాచారని పుకారు పుట్టిందట అందరూ నా శవాన్ని తేవడానికి గుమిగూడారని తెలిసింది అందరూ వెళ్ళి ఈతచెట్ల దగ్గర చూ స్తే ఒక పాత చాప మాత్రమే వున్నది శ్రీస్వామివారి మాటలు నాకప్పుడర్దమయ్యాయి

ఒకసారి గొలగమూడిలో శ్రీస్వామివారితో కలసి కొన్ని రోజులున్నాను ఒకనాటి రాత్రి షుమారు పన్నెండు గంటల ప్రాంతంలో శ్రీ స్వామి వారెక్కడికో వంటరిగా బయలుదేరి పోతున్నారు నా అలవాటు ప్రకారం నేను గూడా వారికి తెలియకుండా వారి వెనకాలే బయలుదేరాను శ్రీస్వామివారు నాగులవరఠం అనే అడివిలోకి పోయి అక్కడ పెగడ్రాజుగుంట అనేచోట ఆగారు నేనా సమీపంలోని విడవలి (తుంగ) తుప్పల చాటున దాగి కూర్చున్నాను శ్రీస్వామివారు ఆ గుంట దగ్గర కొంచెంసేపాగి నేను దాగియున్న చోటుకు వచ్చి నేను ఎన్నిసార్లుచె్బనా నీవు చాటుగా వస్తూనే వుంటావు ఇది ఎటువంటి గండ్రకత్తెర కాలమనుకున్నావ్‌? అని నన్ను మందలించి ఒక దిక్కుగా చూడమన్నారు అక్కడ పెద్ద చింతమాను మొద్దులంత 'పెద్దపాము ముక్కలుగా నరికివేయబడియున్నది "పైవాళ్ళు దానినలా చేయకపోతే నిన్నూ నన్నూ అది ఎమి చేనసయుండునో? నీవిలా ఎప్పుడూ రాకూడదు అనినన్నుతిబ్బ పంఎంచేశారు నేను ఊరిలోకి వచ్చేశాను ఉదయం ఎడు గంటలకు శ్రీస్వామివారు కొన్ని కట్టెలు బొంతలు కట్ట కొట్టుకొని తీసుకు వచ్చారు

శ్రీస్వామివారు అర్ధరాత్రి బయలుదేరి యధేచ్చగా సంచరిస్తుండేవారు ఒకసారి మంచి వర్దాకాలంలో బ్రహ్మాండమైన ఉరుములూ మెరుపులతో వర్షం పడుతోంది

143

ఆ కటిక చీకటిలో శ్రీస్వామివారు ఒకతాటి ఆకు నెత్తిన పెట్టుకొని ధుని దగ్గర నుండి బయలుదేరారు ఆయన్మ్కెడికి పోతారో ఎం చేస్తారో కనిపెట్టదలచి నేను వారికి కనపడకుండా వెనుకనే నడిచాను ముదిగేడు దగ్గరున్న కళ్ళేరు ఒడ్డునున్న చాక్‌లేవు దగ్గరకుచేరి స్వామి తమ గుడ్డవిప్పి గట్టున పెట్టారు గట్లనిండుగా తన్నుకొని 'ప్రవవాస్తున్న కళ్లేరు నీటిపైన శ్రీస్వామివారు చిన్న ఎల్లాడిలా పరుగులెత్తుతూ నీళ్ళు వెదజల్డుతున్నారు మనకర్ధంకాని భాషలో తమలో తామే ఎదో మాట్టాడుకుంటూ ఆవతలి వడ్డు నుండి ఇవతలి ఒడ్డుకు తిరుగుతున్నారు కొంత సేయ్యాక గట్టునున్న గుడ్డలు ధరించి నేను దాగియున్న తాటిచెట్టు దగ్గరకే వచ్చి తమ చేతికర్రతో నన్ను పొడుస్తూ రాక్షస లగ్నంలో నేవిలా రావచ్చా? అని ఆ కర్రను నా మెడ మీద పెట్టి నెట్టుకుంటూ ఇంటికి తీసుకొచ్చారు మేము ఇల్లు చేరగానే ఆయన ఎమీ ఎరుగనట్లే తమ ధుని దగ్గర కూర్చున్నారు నేను కూడా నేరుగా పోయి పడుకున్నాను నేనపుడు ముదిగేడులో ఒక పూరిపొకలో వుండేవాడిని నాకు ఇల్లు కట్టుకునే శక్తి లేదు ఒకరోజు శ్రీస్వామివారు నన్ను ఇల్లు కట్టుకోమని చెబ్బ తమ స్వహస్తాలతో శంఖుస్తాపన చేశారు తరువాత పని ఎలా పూర్తి చేయాలని నేను ఆందోళన పడుతుంటే. నీవు నేరుగా యి దిక్కుగా రోడ్డు మీద పోతూంటే నీ పనులన్నీ నెరవేతాయి. అని చెప్పారు నేనా దిక్కుగా బయలుదేరి పోతూంటే బేలుదార్డు ఇటుక కోసేవారు వాదిని తోలే బండివారు దారిలో కనిపించి ఎక్కడికి పోతున్నావు అని అడిగి మవే. వచ్చి ఆపని చేస్తాము అని చెప్పి నాపని పుర్తి చేఎ పోయారు మిత్రులు నేనడుగకున్నా ఇంటి దగ్గరకు పైకము తెచ్చి యిచ్చి నా పని పూర్తిచేయించారు. అందులో నాకెలాంటి ప్రమేయమూ లేకుండానే పూర్తి అయినది కొంత కాలానికి త్రీస్వామివారు మా ఇంట్లోకొచ్చి ముసిముసి నవ్వులు నవ్వుకుంటూ ఇంటిలో ధుని వేశారు అందరి ఇండ్లకంటే మా ఇల్లే బాగా వున్నదని గ్రామంలో అందరూ అంటారు అంతా స్వామి దయ! 'పూర్తి వివరములు స్వామిసన్నిధి లో చూడవచ్చు) కేత్యత్క

ఒకప్పుడు కొందరు భక్తులు కాశీ యాత్ర పోవాలనుకున్నారు వారి స్నేవాతురాలైన వల్లపురెడ్డి తులశమ్మను తమతో గూడా యాత్రకు రమ్మన్నారు ఆమె శ్రీస్వామివారిని కూడా యాత్రకు రమ్మని ప్రార్ధించింది వాళ్ళను పోనీయమ్మా! మనం రేపు పోదాము అంటూ నాలుగు రోజులు గడిపారు శ్రీస్వామివారు శ్రీస్వామివారు వచ్చే మాట ఉత్తదేనని తులశవ్వ అలిగి ఆ రాత్రి అన్నం తినకుండా పోయిపడుకున్నది ఉదయం ఎనిమిది గంటలైనా లేవలేదు భక్తులు తట్టి లేపారు. నేనేమిటి యిక్కడున్నాను? అని ఆమె లేచింది రాత్రంతా తాను కాశీ యాత్ర చేఎనట్లు స్వప్నంలో దర్శనమైందని ఆమె ఎంతగానో వివరించి చెబ్బంది సాక్షాత్తు తనను శ్రీస్వామివారు యాత్రచేయించినట్లు ఆమె తలచింది అది ఎదో కాకతాళీయమైన స్వప్నమని కల నిజమైన యాత్ర ఎలా కాగలదని భక్తులందరూ అన్నారు ఎక నెల తరువాత యాత్ర నుండి వచ్చిన భక్తులకు ఎక్కడెక్కడ ఎమేమి వున్నదీ ఆమె వివరించింది అది విని వారాశ్చర్యపోయి శ్రీస్వామివారు ఆమె చేత నిజంగా యాత్ర చేయించారని అందరూ గుర్తించారు ఈ లీలయొక్క అంతరార్థం వూర్తిగా అర్ధంగావాలంటే శ్రీగురుచరిత్ర లోని కొన్ని లీలలు చూడాలి

శ్రీస్వామివారు గుండానికి చాలా సమీపంలో పడుకొనేవారు. గొలగమూడి ఆశ్రమంలో చింతచెట్టు క్రింద గురవయ్య శ్రీస్వామివారి దగ్గరగా పడుకొనియున్నాడు అందరూ నిద్రపోతున్నారు కొందరు దిగంబరులైన బుషులు వచ్చి శ్రీస్వామిచారి చుట్టురా కూర్చొని మాట్లాడుతున్నారు గురవయ్యకు మెలుకువ వచ్చి గుండం సరిచేయడానికి వెళ్ళాడు ఎమయ్యా! ఇప్పుడు లేచావు? అన్నారు శ్రీస్వామివారు అంతటితో మైకం వచ్చి గుండం దగ్గర అతడు పడిపోయాడు! బుషీశ్వరులువెళ్ళేంత వరకూ లేవలేదు

ఒకసారి శ్రీస్వామివారు రాజుపాళెం జయరామయ్య కలిసి బద్వేలు తిప్పమీదుగా వెడుతున్నారు ఆకాశంలో వెళుతున్న వారిని చూడండయ్యా! అన్నారు శ్రీస్వామివారు ఎవ్వరూ కనిఎంచలేదన్నాడు జయరామయ్య అప్పుడు శ్రీస్వామివారు అతని కళ్ళను

145

కశ అనధూత లీల కు తాకి మరలా చూడమనగా ఆయనకు చాలా పొడవైన మనుష్యులు ఆకాశంలో వడుస్తూ కన్పించారు తిరిగి శ్రీస్వామివారు అతడి కళ్ళను తాకడంతో ఆయనకా దృశ్యం అంతరించి పరిసరాలు తెలిసాయి

ఒకప్పుడు వక్కెమ్మ ఆంజనేయస్వామి గుడికి వెళ్ళినప్పుడు అక్కడ దేవతలందరూ సభ చేసినట్లు దర్శనమైంది ఆ దృశ్యం చూచిన ఆమె ఆ వైభవం చెప్పనలవి కాదని అంటుంది బ్రహ్మ బొమ్మలు చేఎ నాసటన శిరస్సున వ్రాస్తున్నట్లూ ఒక స్ర్రీమూర్తి ఆబొమ్మలలో గల లోపాలను మట్టి పూఎ సరిచేస్తునట్టు దర్శనమైందట ఇటువంటి దర్శనం కేవలం భ్రాంతి మాత్రమనడానికి వీలులేదు విశాఖపట్టణంలో యాసిన్‌బాబా అనే ముస్లిం మహాత్ముడు సోమయ్య అనే ఒక భక్తునికి యిలాంటి దర్శనము ప్రసాధించాడు

వక్కెమ్మఒకనాడు శ్రీస్వామివారికి కొంత దూరంగా నిలబడి ఉన్నది శ్రీస్వామివారు ఆమెను (ప్రేమగా దగ్గరకు పిలిచారు దగ్గరకొస్తే అచ్చట శ్రీ స్వామివారి స్థానంలో తీగపై వేణువు వూదుతున్న కృష్ణుడు నాట్యం చేస్తూ కనిఎస్తున్నాడు ఆనందభాష్పాలురాలుస్తూ తన్మయంగా కొంతసేపు చూచింది తరువాత ఆ స్థానంలో శ్రీ స్వామివారు మామూలుగా దర్శనమిచ్చారు

వక్యెమ్మ ఒకరోజు గొలగమూడిలోని ఆఅంజనేయస్వామివారి గుడికి వెళ్ళింది అఆంజనేయస్వామిఆమె ప్రక్కన నిలుచుని పూలమాల వేఎ పూజచేసుకో! అని స్పష్టంగా చెప్పాడు

సద్గురువు యొక్క అనుగ్రహానికి పాత్రులైన వారికి దేవతలు కూడా వశమై తమకై తామే సాక్షాత్కరిస్తారని శ్రీగురుచరిత్ర చూస్తే తెలుస్తుంది

ఒకప్పుడు మహాభక్తురాలు వక్కెమ్మ శ్రీ స్వామివారి మహాత్యం చూడాలనుకున్నది ఒకరోజు ఆశ్రమంలో శ్రీస్వామివారి కెదురుగా 30 అడుగుల దూరంలో నేలమీద మెలకువగా పడుకొనియున్నది తనకు ఇరవై అడుగుల దూరంలో రామలక్ష్మణులు

146

నిలుచుని దర్శనమిచ్చారు వారు అదృశ్యమై అదే స్థానంలో శ్రీకృష్ణుడు నిలబడి దర్శనమిచ్చాడు తాను కోరిన దర్శనం ప్రాసాదించారని భక్తితో నమస్కరించింది వక్కెమ్మగారికి ఇలాంటి అద్భుతములు జరిగినపుడు ఇతరులకు చెప్పేందుకు శ్రీస్వామివారు అనుమతించక గుప్తంగా ఉంచమని హెచ్చరించేవారు కనుక శ్రీస్వామివారు సమాధైనంత వరకూ పెదిమ కదిపేది కాదు అలానే మరొకసారి నెల్లూరులో గురులదిబ్బ దగ్గర సూర్య నమస్కారం చేస్తున్నది అప్పుడు ఆమె రెప్పపాటులో తాను అంతరిక్తంలోని వేరొక గ్రహాన్నిచేరినట్టు అనుభవమైంది అక్కడగూడా భూమిమీదవలె రాళ్లు బండలు ఆమెకు కన్పించాయి

ఒకరోజు వక్కెమ్మకు ఒక స్వప్న దర్శనమైంది శ్రీస్వామివారు పండుకొని ఒక్క వూపులో నాలుగు మైళ్లు జారిపోతున్నారు ఇలా మూడుమార్లు ముందుకు వెనుకకు జారి వక్కెమ్మ దగ్గరకు వచ్చి నోరు తెరచి విశ్వరూపం చూపుతున్నారు ఇంతలో తులశమ్మ అబ్బయ్య బలే చూపుతున్నాడు ఆ! అబ్బో! అంటూ తనకాలి మడిమను స్వామి నోటికి అడ్డం పెట్టింది వక్కెమ్మ కోపంతో ఆమెను ప్రక్కకు నెట్టివేసింది అంతటితో విశ్వరూప దర్శనం మధ్యలో ముగిసింది తులశమ్మ కాలు అడ్డం పెట్టడమంటే ప్రకృతి అడ్డుపడటం కాబోలు

ఒకరోజు రోశిరెడ్డి గొలగమూడి ఆశ్రమంలో పగలే కునికిపొట్లు పడుతున్నాడు అతని కన్నులు మూతపడి షుమారు 90 కిమీ దూరములో నున్న వారి గ్రామం కనబడుతుంది వారి కుటుంబమంతా వర్షంలో తంటాలుబడుతూ నువ్వుల మాసూలు చేస్తున్నారు వాళ్ళ ఇంట్లో పచ్చి నిమ్మకాయలు కోబ ప్రోగుపోఎ ఉన్నాయి కొంత సేపటికాదృశ్యం అంతరించి మేలుకున్నాడు మూడవనాడు వారి చిన్నకుమారుడు రెడ్డిగారిని చూడాలని గొలగమూడి వచ్చాడు ఇంటి దగ్గర జరిగిన నువ్వుల మాసూలు నిమ్మకాయల కోత గురించి రెడ్డిగారు వివరిస్తూ ప్రశ్నలు వేస్తుంటే ఈ విషయాలన్నీ మీకెలా తెలిశాయి అని విస్తుబోయాడు వారి కుమారుడు సద్గురు మవామంటే ఏమిటో ఆ పిల్లవానికి కొంతైనా అర్ధమైందో లేదో!

శత?

ఒకరోజు రో౭రెడ్డి చేతికొక చెక్క పలకనిచ్చి దానిమీద ఎముందో చూడమన్నారు త్రీస్వామివారు అతడు చూచి ఎమీ లేదు స్వామి అన్నాడు వాగా చూడయ్యా! అన్నారు శ్రీస్వామివారు మరలా జాగ్రత్తగా చూస్తే రోంరెజ్సకి ఇష్టదైవమైన వెంకటేశ్వరస్వామి లక్ష్మీదేవి గణపతి విగ్రహాలు చెక్కపలకపై చాలా స్పష్టంగా కనపడినాయి కొంత సేపయిన తరువాత మరలా కనపదకుండా పోయాయి ఎలూరు రామానాయుడు (నాగులచెల్లటూరు) గారు వారి కుటుంబంలోని వారందరూ తరచూ శ్రీస్వామివారిని భక్తితో దర్శించేవారు ఒకరోజు రాత్రి తల్లీ కొడుకులు మంచం మీద మేలుకొనే ఉన్నారు కుమారునకు శ్రీస్వామివారు కిరీటం భుజకీర్తులు ధరించి విష్ణువుగా గుండంలో కూర్చుని దర్శనమిచ్చారు అతడాశ్చర్యపోయి ప్రక్కనే ఉన్నవారి తల్లికి ఆ వింత చెబ్బ చూడమన్నాడు కానీ ఆమెకక్కడ ఎమీ కనిఎంచడంలేదు. శ్రీస్వామివారు ఆ సమయంలో ఆ గ్రామంలోనే ఉన్నారు మరుసటి ఉదయం ఆమె శ్రీస్వామివారిని దర్శించింది అప్పుడామెతో ఆయన అమ్మో, పై వాళ్ళు వచ్చి రాత్రి గుండంలో విడిది చేసి పోయారు అని అమాయకంగా చెప్పారు రాత్రి తన బిడ్డకు అనుగ్రవాంచిన దర్శనం భ్రాంతి కాదని నిజమేనని ధృవపరిచారు త్రీస్వామివారు ఈ సంగతి ఆమె ఆశ్చర్యంతో తన బిడ్డకు చెప్పింది ఆ ముందటి రాత్రి తవకు లభించిన దర్శనం భ్రాంతిగాని ఊహగానీ కాదని శ్రీస్వామివారి అనుగ్రహం వలన మాత్రమే అభించినదనీ అతనికి తెలిసింది అనంతసాగరం వాస్తవ్యులు చడ్డా వెంకటరెడ్డిగారింటికి శ్రీస్వామివారు తరచుగా వెళ్లేవారు. రెడ్డిగారు శ్రీస్వామివారికి (ప్రేమతో ఆతిధ్యమిచ్చేవారు చాలమంది ఆ (గ్రామస్తులుగానీ చుట్టు ప్రక్కల గ్రామాలవారుగాని వచ్చి శ్రీస్వామివారిని దర్శించి ఆశీస్సులు పొందేవారు అనేక మంది తమ బాధలు చెప్పుకొని శ్రీస్వామివారు ప్రసాదించే దారము వేలిముద్రల కాగితాలు తీసుకవెళ్ళి పవిత్రంగా భద్రపరచుకొనేవారు ఒకరోజు రెడ్డిగారు స్వామీ అందరూ మీరు చాలా గొప్ప మహాత్ములంటారే మరీ నాకేదైనా నిదర్శనం చూపండి అని వినయంగా ప్రార్ధించారు అయ్యా నిదర్శనం 148

చూస్తావా? సరే కళ్ళు మూసుకో అని శ్రీస్వామివారు రెడ్డిగారి తలపై చేత్తో తాకి కళ్ళు తెరవమన్నారు చూస్తే కనుచూపు మేర చుట్టూ ఎ ప్రపంచమూలేదు చెట్లు ఇండ్లు అన్నీ మాయమైనవి చుట్టుప్రక్కల ఎంతదూరం చూచినా అసంఖ్యాకంగా నీటితో నిండిన గుంటలు ప్రతి గుంటలోను మెడవరకు నీటిలో మునిగి శ్రీస్వామివారి తలమాత్రం పైకి కన్పింస్తుది కొంతసేపు చూచాక ఆ దృశ్యాన్ని చూడలేక స్వామి తమరు దైవస్వరూపులు మీకు ఆది అంతములేదు అనంతులు దయచేసి నాకు మామూలు దృష్టి ప్రసాదించండి అలనాడు విశ్వరూపం చూచిన అర్జునునివలె చేతులెత్తి ప్రార్ధించాడు మరలా శ్రీస్వామివారు ఆయన తలపై తాకగానే మామూలు ప్రపంచము గోచరమైనది దేంతో పీకులాడే వాళ్ళు దాంట్లోకే స్వామీ! మానవుడు చనిపోయాక ఎమౌతాడు? మరలా మనిఇగా పుట్టి పాప

పుణ్యాలు అనుభవిస్తాడా? అని అడిగిన వారితో శ్రీస్వామివారు క్లుప్తంగా దేంతో పీకులాడే వాళ్లు దాంట్లోకి పోతుండ్డాయ్యా అని సెలవిచ్చారు

చివరి క్షణంలో జీవులు దేనిని స్మరిస్తాయో వాటినే పొందుతాయని భగవద్గీతాది శాస్త్రాలు చెపుతున్నాయి. జీవితాంతం లౌకిక వ్యవహారాల్లో కొట్టుకులాడే సామాన్య మానవులకు చివరి ఘడియలలో అట్టి నృృతులే కలుగుతాయి. కానీ పూర్వ పుణ్యం వలన మహనీయుల నాశ్రయించినవారు నిరంతరం వారి స్మరణ సేవలలోనే తమ జీవితాన్ని గడుపుతారు అట్టివారికి సహజంగా అంతిమ శ్వాసలో అటువంటి శుభమైన స్మృతులే కలుగుతాయి

మన శాస్తాలు విద్యలను పరవిద్య అపరవిద్య అని రెండు వర్గాలుగా విభజించారు మోక్షాన్నిచ్చే విద్యను పరవిద్య అని మోక్షగాములు వాటి నాశ్రయించాలని చెప్పారు జ్యోతిష్యము వ్యాకరణము మొ॥ నవి అపర విద్యలు ఇవి బహిర్ముఖములు, ఐహికములు గనుక మోక్షమునకు ప్రధానము కావని చెప్పారు ఇవి మానవుని

149

కకకజల[్‌ అవధూత లీల జే భాంతిలో పడవేఎ అధోగతిపాలు చేస్తాయని చెప్పారు కనుక ముముక్తువు వీటిని పట్టించుకోకుండా తన దృష్టినంతటిని సద్గురువుపై నిలపాలని చెప్పారు ఇందుకు చక్కని ఉదాహరణ శ్రీస్వామివారి చరిత్రలో కాన వస్తుంది నాగలవెల్లటూరుకు చెందిన సోంపల్లి రామానాయుడు జ్యోతిషశాస్త్ర మభ్యసించి ఎక్కువ కాలం శ్రీస్వామివారి చెంతనే గడిపేవాడు అతడా విద్యలో ప్రావీణ్యం కావాలని శ్రీస్వామివారి నాశ్రయించాడో ఎమోగాని కొంత కాలానికి ప్రశ్నలు చాలొ చక్కగా చెప్పేవాడు ఒకసారి ఒకరి నెక్‌లెస్‌ పోతే ఆయన లెక్కవేఎ వారింటి తాటాకు దడిలో దాచారని చెప్పాడు దడి వి్బతే అందులో నుంచి నకలెస్‌ క్రింద పడింది తప్పిపోయిన బజ్జెను గూర్చి ప్రశ్నించిన వారితో మీ ఊరికి ఉత్తరాన మూడు మైళ్లలో ఉన్న గ్రామానికి ఎల్లుండి సూర్యోదయమప్పుడు వెడితే దొరుకుతుంది అని చెప్పాడు సరిగా ఆ సమయానికి ఆ వూరికి వెతటానికి వెళ్లిన మనిఎ కెదురుగా ఒక ఇంట్లోంచి ఆ గేదె బయటికి వచ్చింది ఒకసారి శ్రీస్వామివారు పర్యటనకు వేరాక ఊరికి బయలుదేరుతుండగా రామానాయుడు స్వామి నా వంట్లో బాగాలేదు నేనిక్కడే వుంటాను అన్నాడు శ్రీస్వామివారు అంగీకరించి వెళ్లిపోయారు తరువాత రెండవ రోజున రామానాయుడు ఆశ్రమంలో మరణించాడు ఆ వార్త శ్రీస్వామివారికి తెలిఎతే అతడి దేహాన్ని ఆశ్రమంలో ఒక ప్రక్కన సమాధి చేయమని శ్రీస్వామివారు కబురు చేశారు భక్తులలానే చేశారు ఆ సమాధి ప్రక్కనే శ్రీస్వామివారి ఛక్తుడైన పోలిరెడ్డి సమాధి కూడా ఉన్నది పోలిరెడ్డి ఎప్పుడూ శ్రీస్వామివారిననుసరించి సేవిస్తుండేవాడు త్రీస్వామివారు ఎక్కడ విడిది చేఎనా అతను వెంటనే ఆ ప్రాంతంలో వెదకి ఆకుకూర సేకరించి వండి శ్రీస్వామివారికి పెట్టేవాడు కారణం త్రీస్వామివారు ఆకుకూరను ఎక్కువ ద్రీిగొ తినేవారు అంతకు మించి అతడు శ్రీస్వామివారి నుండి కోరిందికాని పాందినదిగాని ఎమీ కనిఎంచదు కాని అతడు చనిపోవడానికి నలభై రోజుల ముందుగా శ్రీస్వామివారు భక్తులతో నేటికి నలఖై రోజులకు భగవంతుడు విచారణకు వస్తాడు మనమందరమూ 150

ఆ రోజు గంగైనా ముట్టకూడదు అన్నారు వారి భావమేమో ఎవ్వరికీ అర్ధంగాలేదు సరిగా అరోజుకు మైపాడులో ఉన్న శ్రీస్వామివారు అయ్యా మనం ఆశ్రమం చేరినదాకా నేనేగాదు మీరు కూడ గంగను ముట్టకూడదు మనం వెంటనే గొలగమూడి చేరాలి పదండి అన్నారు వర్షాలవల్ల ప్రయాణ సౌకర్యం లేక పోయినప్పటికీ ఆయన సేవకులను తొందరచే కాలి నడకన నెల్లూరు చేరి మధ్యాహ్నానికి కారులో గొలగమూడి చేరారు నాటి ఉదయమే ఆశ్రమంలో పోలిరెడ్డి పరమపదించాడు అతడికి అంత్యక్రియలు ఎక్కడ ఎలా చేయాలని భక్తులు తర్కించుకుంటున్నారు శ్రీస్వామివారిని విచారించడానికి ఆయన ఎక్కడున్నదీ వారికి తెలియలేదు కాని శ్రీస్వామివారికి తెలియనిదేమున్నది? పోలిరెడ్డి మరణించిన సమయానికే శ్రీస్వామివారు సేవకులను ఆశ్రమానికి బయలుదేరదీశారు తర్వాత ఆశ్రమంలో ఆయనే స్వయంగా పోలిరెడ్డి దేహాన్ని సమాధి చేశారు

పోలిరెడ్డి అంత్యక్రియలపట్ల అంత శ్రద్ద వహించిన శ్రీస్వామివారు జ్యోతిష్యములో ప్రావీణ్యం గడించిన రామానాయుడు చనిపోయినపుడు ఆశ్రమానికి ఎందుకు రాలేదని భక్తులీనాటికీ తర్కించుకుంటున్నారు. శ్రీస్వామివారి సేవను తప్ప ఎమీ కోరని అనన్యమైన గురుభక్తుడు ముముక్షువు పోలిరెడ్డి శ్రీస్వామివారు స్వయంగా అతని దేహాన్ని సమాధి చేయటం అతడికి ఆయన నిశ్చయంగా నద్గతిని ప్రసాదించారనడానికి నిదర్శనం రామానాయుడు శ్రీస్వామివారి నుండి జ్యోతిషవిద్యను మాత్రమే అసించిన అర్జార్ధి అయితే పూర్వపుణ్యం వలన ఆ మిషమీద అతడు పరమపవిత్రమైన శ్రీస్వామివారి ఆశ్రమంలోనే సమాధి చేయమన్నారు స్వామి శ్రీసాయి చరిత్రలో గూడా వారి నుండి ఎమీ ఆశించకనే అనన్యంగా సేవించిన మేఘుని గురించి సాయి వీడే నా అసలైన భక్తుడు అని ప్రశంశించి అతని దేహంతో గూడా స్మశానం వైపుకు కొంత దూరం నడచి వీడ్కోలు చెప్పడమేగాక తమ స్వంత ఖర్చుతో భక్తులకు సాయి సంతర్చణ చేయించారు ఏమీ కోరని సేవే భక్తి

నెల్లూరు వాస్తవ్యులు ఇన్‌కమ్‌టాక్స్‌ ఆఫీసరు గారికి ఒక పెంపుడు కుక్క వుండేది

151

దాన్ని వారెంతో ముద్దుగా చాకేవారు ఆ కుక్కకు జబ్బు చేస్తే డాక్టరువల్ల నయంగాక శ్రీస్వామివారి చెంతకు కారులో తీసుకొచ్చారు శ్రీస్వామివారు కుక్కను కుక్క శ్రీస్వామిని ఒకరినొకరు చూచుకున్నాక ఆకుక్క ప్రాణాలు వదిలింది శ్రీస్వామివారి సన్నిధిలో ప్రాణాలు వదిలిన జీవికి తప్పక సద్గతి లభిస్తుంది సాయి చరిత్రలో సాయినాధుని దర్శించి ఒక పులి తన ప్రాణాలు విడిచినట్టుందీ సన్నివేశం

కొజ్జ్బకూటి నరసింహులునాయుడు (గొలగమూడి) వీరి భార్య అనేక సంవత్సరములుగా శ్రీస్వామివారి భక్తులు శ్రీస్వామివారి మాటపై అచంచలమైన విశ్వాసంగలవారు ఒకప్పుడు శ్రీస్వామివారు వీరిని ఒక్క సంవత్సరం రోజులు గొలగమూడి వదలి పడమటి రాజ్యం పొమ్మని ఆజ్ఞాపించారు వీరలాగే ఇల్లు వాకిలీ వదలి శ్రీస్వామివారు మరలా రమ్మని చెప్పినంత వరకూ తలుపూరులో పూరిపాక వేసుకొని సంతోషంగా కాలం వెళ్లబుచ్చారు

1983లో నాయుడుగారి భార్యకు కాన్సరు వ్యాధి వచ్చింది డాక్టర్లకు చూపించింది వారు ఆశ వదలివేశారు శ్రీస్వామివారిని శరణుజొచ్చి విభూతి వాడుతున్నారు శ్రీస్వామివారి భక్తులు బుజ్జన్నగారు స్వామివారి సమాధికి దారం తాకించి యిస్తే అ దారం కట్టి సాంబ్రాణిపొగ వేయించి స్వామి విభూతి నీటిలో కలిఎ ఇబ్బస్తూ స్వామిని ప్రార్ధించారు

ఆనాటి రాత్రి బుజ్జయ్యగారి స్వ్పప్పంలో అమెను బ్రహ్మాండమైన పాడెపై పెట్టి అలంకరించినట్టు పెద్ద పూలమాల వేఎనట్ట్లు ఆమె ముఖం బెజవాడ కనకదుర్గ ముఖంవలె వెలుగుతున్నట్ట్లూ కనిపించింది తెల్లవారి ఆమె మరణించింది శ్రీస్వామివారు ఆమెను రక్షించలేదని బుజ్జ్ఞన్న మొదలైన భక్తులనుకుంటారని అమెకు ఆయువు తీరిందని ఏమి చేయుటకు వీలులేదనీ వీరికి ఆ స్వప్నం ద్వారా తెలిపారు

అమెకు మృత్యుకళ లేకుండా దైవకళతో నున్నట్లు స్వప్నంలో చూపడంబట్టి ఆమెకు శ్రీస్వామివారు ఉత్తమగతి కల్గించారని తెలుస్తుంది

152

కల్తూరుపల్లి వాస్తవ్యులు పాబోలు సుబ్బమ్మచాలా దయగల వ్యక్తి సర్వజీవులనూ పరమాత్మ రూపాలుగా చూచుకొనే స్వభావం గలది గ్రామస్థులు ఒక దొంగను పట్టుకొని ఈమె ఇంటి ముందు బండికి కట్టివేశారు ఈమె రహస్యంగా ఈ దొంగకు పెరుగన్నం సెట్టి కట్టువిబ్బ తరిమేఎన దయామయి

వృద్ధాప్యంలో కలిచేడులో మంచాన ఉండి నిరంతర౦ రాత్రింబవళ్ళు ఇరిడి సాయి నామస్మరణ చేఎంది వీరి మనుమడు ఎ సుబ్బరామయ్య ఒకనాడు శ్రీస్వామివారిని సిద్దలయ్య కొండ దగ్గర దర్శించాడు అప్పటికి 2 రోజుల నుండి మౌనంలో నున్న శ్రీస్వామివారు వెంటనే లేచి వీరికొక చీటివ్రా* అభయముద్ర ఆశీర్వాదమూ వేఎ ఇచ్చారు జావ త్రాగమన్నా త్రాగకుండా మరలా మౌనం వహించారు మరుక్షణంలో వెంటనే సుబ్బరామయ్య కోసం మనిషి వచ్చాడు ఇది తెలిసే స్వామి మౌనం చాలించి ఆమెకు సద్గతి కొరకు తమ ఆశీస్సులు వ్రాయించి యిచ్చారు ఇంటికి వెల్లి అంత వరకూ ఎమి నోటిలో పోయబోయినా వద్దనే ఆమె బాబా విభూతి స్వామివారి తీర్థము నోటిలో పోస్తామంటే నోరు తెరిచింది అవి స్వీకరించాకనే ప్రాణం వదిలింది నిజంగా ఆమెకు సకల సాధు స్వరూపమైన శ్రీసాయి శ్రీవెంకయ్యస్వామివారి ద్వారా సద్గతిని ప్రసాదించారు అందులో పవిత్రమైన ధనుర్మాసంలో శరీర త్యాగం చేయించారు సకల సాధు స్వరూపుడు శ్రీస్వామివారు

వల్లపురెడ్డి ఆదినారాయణ రెడ్డిగారు తన తల్లిగారి సద్గతిని గూర్చి ఇలా చెపుతున్నారు

మా తల్లిగారైన తులశమ్మగారు శ్రీస్వామివారి సేవకంకింతం కాక ముందే చాలా సంవత్సరముల నుండి తూర్పున మన అమ్మవుంది అమె మనకు గత ఐదు జన్మల నుండి అన్నం పెడుతుంది ఇక మీదట మనమంతా ఆమె అన్నం తినాలి అని శ్రీస్వామివారు చెప్పేవారు ఎవరు స్వామి ఆమె? ఆమె దేవూరు? అని అడిగితే చెప్పేవారు కాదు కాలాంతరంలో తులశమ్మ శ్రీస్వామివారి సేవకంకితమైనప్పుడు శ్రీస్వామివారు చెప్పిన అమ్మ ఎవరో భక్తుల కర్థమైంది ఈమె ఇల్లు వాకిలి వదలి తన సర్వసమూ శ్రీస్వామేనని షుమారు ఇరవై ఐదు సంవత్సరములు నిరంతరం శ్రీస్వామివా!

153

కాలం అవధూత లీల 2 సేవలో తన జీవితొన్ని పండించుకున్న ధన్యజీవి ఎప్పుడూ శ్రీస్వామివారు ఈమెను అమ్మా అమ్మా అని ఎంతో గొప్పగా ఎలిచేవారు తన బృందంలో ఉన్న మిగిలిన అడ వాళ్లను అలా పిలిచేవారు కాదు ఈమె యొక్క అనన్యమైన సేవకు ప్రతిఫలంగా వీరికి శ్రీస్వామివారు సద్గతి ప్రసాదించారు 1 ఆమె శరీరానికి అగ్ని సంస్కారం చేసినపుడు గంధపు చెక్కలు మొదలగు సుగంధ 'ద్రవ్యములేవీ వాడలేదు కానీ ఆ మహాతల్లి శరీరం నుండి కవురు వాసనే రాలేదు 2 పరమ పదించుటకు ముందు రెండు నెలల నుండి నిరంతరం మౌనము (ధ్యానస్థితి) ప్రసాదించారు 3 చిత్రమైన (ప్రేరణ పెట్టి వెంకయ్య వెంకమ్మ అనే భక్తులను ఆమె సేవకు వినియోగించారు. వీరు ఆమెను కన్నతల్లికంటే ఎక్కువ ప్రీతితో ఆమెనే సాక్షాత్తు శ్రీస్వామివారనే భావంతో 'సేవించేటట్లు చేశారు శ్రీస్వామివారు స్వామివారి అభయం

శ్రీస్వామివారి సేవకు తమ జీవితాలను అంకితంచేఎ వారినే తమ గురువు దైవము తల్లి తండ్రి అన్నదమ్ములు తమ సర్వస్వమనే భావంతో నిరంతరం శ్రీస్వామివారిని సేవించిన సేవకులకు వారి ఎడబాటు అనే ఆలోచన హృదయాన్ని పిండివేసేది వారు మహాసమాధి చెందితే తమ గతేమిటన్న సందేహం గల్గిన సేవకులు స్వామివారితో అఆ విషయం కన్నీటితో విన్న వించినప్పుడు ఆ కరుణామయుడిచ్చిన అభయాలు వారి సేవకులకేగాక వారితో అనేక జన్మలుగా ఏదో ఒక విధంగా అనుబంధమున్న మనందరికీ అండగాయున్నవి వారిచ్చిన అభయాల ప్రకారం మనం నడుచుకున్నంతసేపు వారి దివ్యసన్నిధి రక్షణలకు మనకు కొదువే లేదని మనం ఏమారియున్న సమయాలలో గూడా ఆ కరుణామయుడు మనలను వెన్నంటి కాపాడుతారని వారి మహాసమాధి అనంతరం లీలలు నిరూపిస్తున్నవి అలొ వారిచ్చిన కొన్ని అభయాలను స్మరిద్దొాము

154

వల్లపురెడ్డి నారాయణరెడ్డిగారు మద్రాసులో కారు కొన్నారు కాని ఎ బుక్కు విషయంలో కొన్ని యిబ్బందులెదురైనవి ఎన్నిమార్లు తిరిగినా పని కాలేదు ఇట్టి నమయంలో ఒకరోజు పెనవర్తిలోని వారి ఇంట్లో శ్రీస్వామివారి పటానికిలా విన్న వించుకున్నాడు స్వామి! ఎన్ని మార్డు తిరిగిననా కారు విషయం అలాగే పెండింగుగా వుంది ఇక మూడు రోజులలో మరలా మద్రాస్‌కు వెళ్ళబోతున్నాను ఈసారైనా పని అయ్యేటట్టు దయచేయండి అని ప్రార్ధించాడు మూడవరోజు మద్రాసు పోతూ శ్రీస్వామివారిని గొలగమూడిలో దర్శించి తాను వెళ్ళే పని గూర్చి విన్నవించారు మూడు రోజుల నాడే నీ పని పూర్తిచేఎళ్ళాయ్యా? అన్నారు శ్రీస్వామివారు అంటే మూడు రోజులనాడు తాను శ్రీస్వామివారి పటానికి విన్నవించుకున్న వెంటనే ఆ పని విషయం శ్రీస్వామివారు చక్కబెట్టారన్న మాట అందుకే శ్రీస్వామివారు ఒకప్పుడు అన్నారు వాళ్లుండేదాన్ని బట్టి గదయ్యా మనముండేది! అని శ్రీ స్వామివారి పటాన్ని కేవలం ఒక చిత్ర పటంగా గాక ఆ మహాత్ముడు మనపై కరుణచే ఆ రూపంలో మన ఇంటనున్నారని భక్తి శ్రద్ధలతో ఆ పటాన్ని సేవిస్తే ఆ సేవ వారికి ప్రత్యక్షంగా చేసిన ట్లేనని మనకభయమిచ్చారు

శ్రీస్వామివారు రెండు సంవత్సరాలకు సమాధి చెందుతారనగా అన్ని జీవులలో వెంకయ్య వున్నారని వ్రాసుకోయ్యా అన్నారు గనుక మనమే జీవిని ఆదరించినా బాధించినా అది శ్రీస్వామివారికే చెందుతుందనే ఎరుకతో ప్రతి నిత్యం నడుచుకోవడమే నిజంగా శ్రీస్వామివారికి మనం చేసే నిత్య పూజని మనం గుర్తించాలి గనుకనే తన (ప్రతిరూపాలైన సర్వజీవులపై వారి కంతటి డ్రేమ లేకుంటే ప్రతి నిత్యం వారి కొరకు అంతంత అన్నం భూతబలికి సమర్పిస్తారా? అన్నము రాగులు మొదలగు వాటిని చీమలకు పోసేవారా? భక్తులు భరించలేని రోగాలను తన శరీరం మీదకు తీసుకొని బాధ పడతారా?

ఒకప్పుడు శ్రీస్వామివారు తమను సిద్దలయ్యకొండ శిఖరం పైకి తీసుకుపామ్మని సేవకులను కోరినారు శ్రీ స్వామివారు నడువలేరు డోలీలో తీసుకుపోవడానికి అనువైన మార్గంకాదు ఒక భక్తుడు శ్రీస్వామివారిని వీపు మీద ఎక్కించుకొని కొండపైకి

155

చేర్చాడు మూరకు మూడువేలు వ్రాసుకోయ్యా! అన్నారు శ్రీస్వామివారు ఆ భక్తుడు ఆయనను మోసుకొని నడచిన ప్రతి మూరెడు దూరానికి అపారమైన పుణ్యం అతడి పేర జమ చేయబడినదని వారి భావం స్వామి మీరు సమాధైతే మేముమా ఇండ్లకు పోకుండా బిక్తమెత్తుకొని జీవిస్తూ తమ సమాధి దగ్గర ఉంటాము అన్న 'సేవకులతో అట్లా పనిలేదయ్యా! మీరు అడవిలో కూర్చున్నా అన్నం వచ్చేటట్లు 'వాసుకోండి అన్నారు చల్లని స్వామి అంటే వారు భక్తిని ముక్తినీ గూడా సేవకుల కనుగ్రవాంచారన్నమాట

మరొకప్పుడు స్వామి మీరు సమాధైతే మేమేంచెయ్యాలి? ఎక్కడకు పోవాలి? అని గురవయ్య అడిగితే ఎక్కడకూ పోనక్కరలేదయ్య! నా సమాధి దగ్గర కూర్చున్నా అంతా నేను ఉన్నట్టే జరుగుతుంది అని అభయమిచ్చారు నాభక్తులతో నా సమాధి మాట్లాడుతుంది నా మట్ట సమాధానం చెబుతుంది నా నామం పలుకుతుంది అన్న సాయిమాటల నెంతగానో పోలియున్నవి

ఒక్కొక్కప్పుడు మంచి వేసవి కాలవ) ఎండలో మధ్యాహ్నం 12 గింటలకు నేరుగా ఫలానా కొండ దగ్గరకు పోవాలి అనేవారు త్రోవన పోదామంటే వప్పుకోరు ముండ్డ్లుగ్రానీ బండలుగానీ గుట్టలుగానీ నేరుగా అంటే నేరుగా వెళ్లాల్సిందే శ్రీస్వామివారి డోలి మోసేవారు పాదరక్షలు ధరించేవారు కాదు

బి నాగయ్య చెబుతున్నారు. శ్వామి కృఎవలన వారు ముండ్లలో పొమ్మంటే ఓంకారం చేస్తూ నీదే భారం గురుదేవా అంటు నిలువునా ముండ్లమీద నడిచినా ఎక్క ముల్లు గ్రుచ్చుకునేదికాదు నేరుగా స్వామి చూఎన దిశలోనే నడిచేవాళ్లం అంతటి ఎండలో 12 గంటలకు బయలుదేర మూడు గంటల వరకు విరామం లేకుండా తిరిగి తిరిగి మజిలీకి వస్తే అలుపు బడలిక వుండేది కాదు అయ్యా మీరు మోబనందుకు ముప్పయి కోట్లు కట్టి రదు తీసుకుపోయారు. అని చెప్పేవారు

ఒకప్పుడు తన ధునిని ఉద్దే?ంచి కోటి లింగాల పూజ కదయ్యా యిక్కడ జరిగేది! అన్నారు శ్రీస్వామివారు

[1506

తిరుపతిలో జరిగిన ఒక యజ్ఞం గురించి శ్రీస్వామివారికి చెపితే అయ్యా అక్కడ 40 రోజులలో వచ్చే ఫలితం యిక్కడ 4 గంటలలో వస్తూ వుండ్లా” అన్నారు

మరొకప్పడు అన్నారు బాలయోగి ఆయన వని ఆయన చూచుకొని పోయేవాడేనయ్యా మనం అందరినీ చూస్తుండ్లా?

ఒకరోజు గురవయ్యతో అయ్యా వీరబ్రహ్మం గారిలాగ గుంటత్రవ్వించుకొని చాటున కూర్చోను అందరికీ అన్ని ఎర్పాట్ట్లూ చేసిపోతాను అని అన్నారు అలాగే జరిఎస్తున్నారా (పేమ మూర్తి

రోశిరెడ్డితో అయ్యా అందరికీ పంట వండించాను దొంగలు పడకుండా కాపలా కాచుకోండి. అన్నారు శ్రీస్వామివారు ఆధ్యాత్మికంగా అందరినీ పూర్ణంగా అనుగ్రవాంచాను మీలోని ప్రకృతి బద్ధమైన దుష్ట సంస్కారములనే దొంగలు ఆ కృపను దోచుకోకుండా కాపాడుకోమని శ్రీ స్వామివారి భావం కాబోలు శ్రీస్వామివారిని నమ్ముకున్నాను అంతా వారే చూచుకుంటారు అని అనుకుంటూ తప్పులు చేస్తూ పోవడం సరైన పద్దతికాదు మనలోని చెడ్డగుణాలు అనే దొంగలను ఎరి పారేసుకుంటే శ్రీస్వామివారి కృప మనకనుభవమౌతుంది దక్కుతుంది మీరు పోతే మాకు దిక్కెవ్వరు స్వామి అంటే పోయ్యేదెక్కడికయ్యా సూర్యచంద్రులు ఉన్నంతవరకూ ఉండేదేగదా అన్నారు ఆ మహనీయుడు ఈ విషయం నిజమేనని మహా సమాధి అనంతరం జరిగే శ్రీస్వామివారి లీలలు నిరూపిస్తున్నవి వెంకయ్య పేరు మీద ఎడికెడు మెతుకులు పెట్టిన వారికి తెచ్చిన వారికి వారి మంచి చెడ్డలన్నీ మనమే చూడొద్దయ్యా అన్నారు శ్రీస్వామివారు

ఒకనాడు శ్రీస్వామివారు అన్నారు ఇప్పుడెవరు ఎ ఎ పని చేసుకుంటున్నారో ఇక ముందు కూడా ఆ పనులే చేసుకోండి ఆ పనులలో నేనే ఉన్నాను అన్నారు

తేలుకుట్టినవారు కొందరు స్వామి దగ్గరకొస్తేనే తగ్గుతుంది మరి కొందరికి ప్రదక్షిణలు చేస్తే తగ్గుతుంది మరి కొందరికి కుట్టినప్పుడే స్వామిని స్మరిస్తే తగ్గుతుంది

157

“ఈ బేధమేమిటి స్వామీ?” అందే ఆయన అన్నారు. “వాళ్లుండే దాన్నిబట్టిగదయ్యా మనముండేది!” అని, అంబే అవతిలివాడి విశ్వాసాన్నిబట్టి రక్షణ అన్నమాట. శ్రీస్వామివారే మరొకప్పుడు, “చచ్చేదేముంది, బ్రతికేదేముంది? చచ్చి బూడిదైన రమ్మంటే రావలసిందేగదా” అన్నారు. అప్పుడప్పుడూ శ్రీస్వామివారు రోశిరెడ్డితో “అయ్యా ఊర్చోకిపోయి ఎవరినన్నా అడిగి పాత గుడ్డలు తీసుకురాయ్యా! మనకు పనికి వస్తాయి. ఇచ్చిన వాళ్ళకు జబ్బులు పోతాయి” అనేవారు. “ఏదైనా ఒక పని ప్రారంభించేందుకు ఏ వారం మంచిది స్వామీ?” అని ఒక భక్తుడు అడిగాడు. స్వామి-- మందల కనుక్కుంటే మంగళవారం మంచిది గదయ్యా! మందల కనుక్కోవడపుంటే మనం ఏ పని చేసినా నిష్కాను కర్మగా, గురుసేవగా, చేస్తుంటే వారమైనా పరవా లేదు. మంగళవారం చెడ్డదని భావించే వారము కూడా మంచిదేనని స్వామి వారి భావన. భక్తుడు: స్వామీ! మీరు నిరంతరం పర్యటిస్తున్నందున మాకు మిమ్ము దర్శించే భాగ్యము కష్టముగా వున్నది స్వామీ! స్వామి: ఎక్కడ తల్చుకుంటే అక్కడనే ఉండ్డాయ్యా నేను? ఇది నిజమేనని ఎంతో మంది భక్తుల అనుభవాలు రుజువు చేస్తున్నవి. ఒకప్పుడు శ్రీస్వామివారు అన్నారు. “ఇప్పుడే ముందయ్యా-వచెంకయ్య చాటుకుపోయిన తరువాత మూడేండ్లకు గదా ఉండేది? ఇక్కడ నెల్లూరు రంగనాయకులస్వామి గరుడపేవ జరిగినట్లు జరుగుతుంది. పూర్తి విశ్వాసంతో ఇక్కడికొచ్చి ఏమనుకుంటే అది అయ్యేదేగదయ్యా!” ఈ మాట నేడక్షరాల నిజమైంది. “వాళ్లుండే దాన్నిబట్టి గదయ్యా మనముండేది” అని సెలవిచ్చారు శ్రీస్వామివారు. ఈ విషయం అక్షరాలా నిజమని వక్కెమ్మ అనుభవం బుజువు చేస్తుంది. ఒకరోజు చలమానాయుడు, వక్కెమ్మశ్రీస్వామివారి దర్శనార్ధమై ఏరుదాటుతున్నారు. ముందునడిచే చలమానాయునికి నడుములలోతు నీళ్లు గుడ్డలన్నీ తడిశాయి. అతని వెనుకనే వచ్చే అమాయకురాలు వక్కెమ్ముకు మాత్రం మోకాళ్ళ లోతు నీళ్ళు గుడ్డలు తడువనేలేదు. 158.

ధర్మాచరణ

ప్రతి మానవుడు సుఖశాంతులతో తృప్తిగా జీవించాలని తలుస్తాడు. కానీ అట్టి సుఖము, శాంతి, తృప్తి అనునవి మన మాచరించే ధర్మము వల్ల మాత్రమే లభిస్తాయని ఎన్ని శాస్త్రాలు ఘోషించినా, మహాత్ములందరూ ఎలుగెత్తి చాటినా అశాబద్దుడైన మానవునకు అట్టి ఆచరణ దుస్సాధ్యమైంది. ఇట్టి ధర్మాచరణ మన నిత్యజీవితంలో సహజసిద్ధమయ్యేందుకు మహనీయుల సాంగత్యమొక్కటే శరమణ్యమని భగవర్గీతాది గ్రంధాలన్నీ చెపుతున్నాయి. వారి ప్రత్యక్ష సాన్నిధ్యము లభించనప్పుడు మహాత్ముల చరిత్ర పారాయణ కూడా మహాత్ముల ప్రత్యక్ష సొన్నిధ్యముతో సమానమని ఎందరో భక్తుల అనుభవాలు బుజువు చేస్తున్నవి. మహనీయుల చరిత్ర పారాయణ ద్వారా అనేకమంది భక్తులలో కల్గిన హృదయ పరివర్తనే ఇందుకు నిదర్శనము. అట్టి ధర్మాచరణను గూర్చి స్వామివారు ఏనాడూ పెద్దగా ఉపన్యసించకున్ననూ శ్రీస్వామివారి నిత్యజీవిత సంఘటనల నుండి ఇట్టి ధర్మబోధ వినగల్లినవారికి అనుక్షణమూ వినిపిస్తూనే ఉంటుంది.

కొజ్జకూటి బుజ్జ్ణయ్యగారు ప్రతినిత్యం శ్రీస్వామివారి సన్నిధిలో ఎక్కువ కాలం గడిపేవారు. ఒకప్పుడు ఎందుకోగాని ఊరిలో ఉండి కూడా పది రోజులు శ్రీస్వామివారి దర్శనానికి రాకుండా వీధులలో రచ్చమీద కూర్చొని మాట్లాడుతూ కాలం గడిపేవాడు. పదకొండవ రోజున శ్రీస్వామివారి దగ్గరకొస్తే శ్రీస్వామివారు వీరిని చూపుతూ, "ఏ వూరయ్యా ఆయినది?” అని అన్నారు. తన ప్రవర్తనకు బుజ్జయ్య పశ్చాత్తాపపడ్డారు గురువును పక్షానికీ, మాసానికి, కనీసం ఆరు మాసాలకైనా ఒక్కసారి విధిగా దర్శించాలని శాస్త్రం, ఈ శాస్త్ర వాక్యంవారి మహాసమాధి అనంతరం గూడా వర్తిస్తుంది. సద్గురువు జనన మరణాల కతీతుడుగనుక వారితో భక్తులకుగల అనుబంధం వారి మహాసమాది అనంతరం కూడా కొనసాగుతూంటుందని శ్రీరమణమహర్షి చెప్పారు సూర్యచంద్రాదులున్నంత వరకూ తామక్కడే ఉంటామని స్వామి మనకు వాగ్దానం చేశాక వారి సమాధిని దర్శించడం, విలైనంతకాలం అక్కడ గడపడం మనకెంతో శ్రేయస్కరం.

159

నాగులవెల్లటూరు వాస్తవ్యులు మంగమ్మ ఒకరోజు ఉపవాసమున్నది. ఆరోజు స్వామి ఆమెతో “అందరికీ అన్నంపెట్ట్‌ నీవు తిని రామ్మా అన్నారు “ఈరోజు శివరాత్రి స్వామీ! ఉపవాసం ఉన్నాను అన్నది మంగమ్మ, “అబ్బే అన్నం చూస్తూ వుళ్తామ్మా? తినేసిరా” అన్నారు శ్రీస్వామివారు అంటే అన్నం తినాలనే కోరిక, ఆకలి ఉంటాయి కనుక తినటమే మంచిదని శ్రీస్వామివారి భావం అలానే ఆమె అన్నం తిని వచ్చింది. ఆకలితో నకనకలాడుతూ ఎప్పుడెప్పుడు దీక్ష విరమించి అన్నం తిందామా అన్న తలంపు ఉన్నంతసేపు అన్నం తినినట్లే తెక్క తినాలనే కోరిక లేకుంటే తప్ప ఆ కోరిక ఉన్నంతసేపు తినకుండా ఉండినా తినినవాళ్ల క్రిందే లెక్క. దీనినే భగవద్గీతమిధ్యాచారమని చెప్పింది. అందుకే శ్రీస్వామివారు ఆమె సంస్కారమునకు ఉపవాసం తగదని చెప్పారు కానీ కొందరికి శ్రీస్వామివారు ఉపవాసముండమని (ప్రోత్సహించేవారు. ఉదా - రోశిరెడ్డిగారిని ఒకప్పుడు ఐదు రోజులు ఆహారం లేకుండా ఉంచారు. అది వారి సంస్కారమునకు తగినది గనుక అలా చేశారు. శ్రీ స్వామివారు సామాన్యంగా ఎవరింటిలోకీ వెళ్లేవారుగారు. కాని 1978 సంవత్సరంలో శ్రీస్వామివారు కలిచేడు నరసారెడ్డగారి ఇంటిలో మూడు రాత్రులు ఉండి ఒకనాడు వారి నట్టింట ధుని వెలిగించి, ఇంటిలోపల కూర్చోవటం విశేషం. నాల్గవరోజు ఉదయం శ్రీస్వామివారు, “సిద్దలయ్య కొండకు వెళ్లాలి బండి తీసుకుర "మ్మన్నారు. బండి వచ్చింది. సామానులన్నీ బండిలోవేసి శ్రీస్వామివారిని కదలమన్నారు భక్తులు. కాని ఆయన, “ఇప్పుడు పోవడొనికిలేదు, బండి వానికి రూ. 6/- యిచ్చి పంవండి" అని 4, 5 సార్లు చెప్పారు బండివానికి అంత డబ్బు ఎందికివ్వాలో ఎవరికీ అర్థంగాలేదు. కాని బండివాడు రోజూ గనిలోకిపోయి కూలిచేసి బాడుగ సంపాదించుకొనేవాడు. ఆ రోజు అతడు బండి కట్టడంవలన అతడికి పనిపోయింది. కనుక ఆ కూలి మనమే ఇవ్వాలని శ్రీస్వామివారి భావం. సాయినాధుడు చెప్పినట్లు, “యెవరి సేవనూ ఉచితంగా తీసుకోవద్దు. ఎలాంటి సేవకైనా ఉదారంగొ 'ప్రతిఫలమివ్వాలి” ఈ ధర్మాన్ని శ్రీస్వామివారు ఎంత చక్కగా పొట్‌స్తున్నారో చూడండి. 160

బండి దొరకడం కష్టం గనుక శ్రీస్వామివారిని సేవకులు ఆ రోజే బయలుదేరమన్నారు. కానీ శ్రీస్వామివారి ఆజ్ఞకు తిరుగేముంది. బండిలో సామానులు దించి బండి వానికి ఆరు రూపాయలిచ్చి పంపినంతవరకు శ్రీస్వామివారు వదలలేదు. అమాయకులైన సేవకులు బండివానితో 'రేపు వచ్చి శ్రీస్వామివారిని వదిలిపెట్ట”మన్నారు. కానీ శ్రీస్వామివారు రేపు కూడా ఆరు రూపాయలివ్వందే వప్పుకుంటారా

స్వామివారి చెల్లెలు మంగమ్మ, శ్రీస్వామివారిని చాలా (ప్రేమగా చూసేది. వీరు ఎక్కడెక్కడో తిరిగి యింటికి వచ్చేసరికి ఎంత ఆకలియైనా యీమె వారికోసం అన్నం దాచిపెట్టి యెదురు చూచేది. అందులకు శ్రీస్వామి వారి కుటుంబ ఆస్తిలో తమ వాటా యీమెకే యివ్వమని తన సోదరులను అజ్ఞాపించారు. వారలానే ఆమెకిచ్చారు. కృతజ్ఞతంటే ఎలా వుండాలో శ్రీస్వామివారు పాటించి చూపారు.

కొజ్జ్టకూటి బుజ్జ్ఞయ్యగారికి శ్రీస్వామివారు ఒకనాడు ఒక మాట చెప్పారు. “అయ్యా నన్ను కనిపెట్టుకొని ఉండే వాళ్లను కనిపెట్టుకొని ఉండు” అన్నారు. అందుచేతనే శ్రీస్వామివారు సమాధి చెందిన తరువాత గూడా శ్రీస్వామివారికి సేవ చేసిన వారి నందరిని ఆయన ఆదరంగా సేవించుకొనుచున్నాడు. నిజమైన సద్గురు సేవ సద్గురువు యొక్క మహాసమాధి అనంతరం కూడా కొనసాగుతుంది. అందుకే మన ప్రాచీన శాస్త్రాలు నైష్టిక బ్రహ్మచారి (జీవితాంతం బ్రహ్మచర్యం పాటించేవారు) ఎల్లప్పుడూ గురువు చెంతనే ఉండాలని, గురువు పరమపదించినట్ల్టయితే వారి అగ్నిహోత్రాన్ని వారి ప్రత్యక్షరూపంగా సేవిస్తూ జీవితాంతం ఉండాలనీ చెపుతాయి. శ్రీసాయి ఆ నియమాన్ని పాటించారు. శ్రీస్వామివారు కూడా అలానే చేసి యుండవచ్చు. అందుకే గొబోలు శ్రీసాయిని వారు తమ సోదరులని వ్యహరించారు. అలానే సచ్చిష్యుడు తన గురు బంధువులను అంటే తనసాటి శిష్యులను గూడా (ప్రేమతో ఆదరించడం ధర్మం.

“బ్రేవ్‌మని క్రేపే వాడికి కాదయ్యా, అకలై కొంగుపట్టేవారికి అన్నం పెట్టాలయ్యా”. అన్నారు శ్రీస్వామివారు.

161

శ్రీస్వామివారు రెండు మూడు రోజులు ఆహారం లేకుండా వున్నప్పుడు కూడా అన్నం తినే వేళయితే తన బృందములోని వారేగాక, దర్శనార్థం వచ్చిన వాళ్ళందరూ భోజనాలు పూర్తిచేశాకనే శ్రీస్వామివారు గంజి త్రాగేవారు. తన వారందరూ భోంచేశాకనే యజమాని భోంచేయాలని ధర్మశాస్త్రం చెబుతుంది.

శ్రీస్వామివారు అన్నంలో కేవలం పచ్చి ఎజ్జకారం వేసుకొని తినేవారు. మజ్జిగ యిస్తే త్రాగేవారు లేకుంటే లేదు. రుచి విచక్షణగానీ, ఉడికిందా, ఉడకలేదా అని గానీ చూచేవారు కాదు. ఒకప్పుడు భక్తులు సజ్జ సంగటి వండుతున్నారు. అది నగమే ఉడికింది. '“ఉడకకపోయినాపర్వాలేదు పెట్ట' మన్నారు శ్రీస్వామివారు. అందులోకి కూరలేదంటే,'మీరు కూరలో వేసుకొనే ఎల్జిపొడి వెయ్యండి' అన్నారు. ఆ భక్తులు ఉప్పులేని మిరప్పాడి వేస్తే వేడి వేడిగా వున్న సంగటిలో ఆ మిరప్పాడే అద్దుకొని శ్రీస్వామివారు తిన్నారు ఆహారం అకలికే కాని రుచికి కాదు ఇది వైద్య శాస్త్రానికి. సాధనకూ ప్రధాన సూత్రం.

మంగలివాడు తమకు గడ్డం చేసినందులకు రెండు రూపాయలిచ్చేవారు.

అందరూ యిచ్చేది యాఖై పైసలు మాత్రమే. ఇదే విధంగా చాకలికి అందరూ యిచ్చేదానికంటే రెట్టింపు పైకం యిప్పించేవారు శ్రీస్వామివారు. భక్తులతో, “ఎలాంటి 'సేవకైనా ఉదారంగా ప్రతిఫలమివ్వాలి' అన్నారు శ్రీసాయి. మహాత్ములందరి అచరణ ఒకే విధంగా వుంటుంది.

వల్లపురెడ్డి ఆదినారాయణరెడ్డిగారు ఒకరోజు శ్రీస్వామివారిని నెల్లూరు నుండి పెనుబర్తిలోని తన ఇంటికి కారులో రమ్మన్నారు శ్రీస్వామివారు "పైవాళ్ళు వప్పుకోరు' అన్నారు. రెడ్డిగారు కాస్త ఆలోచించి “స్వామీ! మన వాళ్ళనందరినీ బస్సులో తీసుకువస్తాను. మీరుకారులో పదండి' అని ప్రార్ధించాడు. శ్రీస్వామివారు “అట్టాగయితే పదయ్యా' అని బయలుదేరారు. కారుకుపోను మిగిలిన వారిని రెడ్డిగారు బస్సులో పెనుబర్తిక్‌ తీసుకపోయారు.

162

లాలా అనధూత లీల కణాల

రెడ్డిగారితో తాను కారులో వెళ్ళితేఅది ధర్మవిరుద్దమని పైవాళ్ళు వప్పుకోరని చెప్పారు. వారు బస్సులో వస్తారని చెప్పగానే అంగీకరించారు. శ్రీస్వామివారికి కాళ్లు బాగుండి నడువగల్గినట్లయితే అందరకూ ఒకే రకమైన వాహనముంటేనే కదలి వు౦డెడివారు.

ఒకనాడు శ్రీస్వామివారు భోంచేసే విస్తర్గో కుక్క మూతి పెట్టింది. దాన్నేమీ అనకుండా శ్రీస్వామివారుయివతల కొచ్చేశారు. కుక్క తృప్తిగా తిని వెళ్లిపోయింది.

శ్రీ స్వామివారు కుక్కలకు అన్నం పెడితే అవి తమ జాతి వైరంమాని అన్ని కుక్కలూ సామరస్యంగా తినేవి. ఇదే విధంగా శ్రీస్వామివారి భక్తురాలు తులశమ్మ అన్నం "పెడితే కుక్కలూ, పిల్లులూ వైరం మాని ఒకే విస్తర్గోతినేవి.

ఒకరోజు శ్రీస్వామివారు నిద్రలేస్తూనే “ఈరోజు ఎవ్వరూ నోరువిప్పకూడదయ్యా”' అని పదే పదే చెపుతున్నారు. శ్రీస్వామివారు ఎందుకా విధంగా చెపుతున్నారో ఎవరికీబోధపడలేదు. కొంతసేపటికి ఆశమంలో ఐదు ధోవతులు కలిపి తయారుచేసిన మంత్రం వేసే గుడ్డ ఎవరో దొంగలెత్తుకు పోయారని అఆ విషయమై దొంగలను తన "సేవకులు దూషిస్తారని శ్రీస్వామివారు అలా చెప్పారని సేవకులు తెలుసుకున్నారు.

ఒకరోజు ఆశ్రమంలో నీళ్ళు కాచుకునే పెద్ద రాగి అండా దొంగలెత్తుకుపోయారు. శ్రీస్వామివారికి చెపితే “వాళ్లకు లేకే గదయ్యా ఎత్తుకుపోయారు. వాళ్లను మనమేమీ అనకూడదే!' అని సెలవిచ్చారా ధర్మప్రభువు. 'ఉదాసీనోగతవ్యద:' అని గదా శాస్త్రం.

స్వామివారి దివ్యబోధ

శ్రీస్వామివారిని మాకేమైన బోధించండి స్వామి అని అనేక మంది అడిగినప్పుడు స్వామివారు “చూచినేర్చుకొండయ్యా' అని క్లుప్తంగా బోధించేవారు. వారు వాచా ఎన్నడూ బోధ అని ప్రత్యేకంగా చెప్పకపోయిననూ వారి జీవితకాలంలో భక్తులతో వారు మాట్లాడిన మాటలే మనకు దివ్యబోధలు. వాచా బోధించే కంటే నిత్యసత్యమైన

163

నిదర్శనముతో శ్రీస్వామివారు ఒకటి రెండు ముక్తసరి ముక్కలు మాట్లాడినా అవే వేదముల సారాంశముగా ఉండడం గమనార్హము. అట్టి దివ్యమైన ధర్మ బోధలు కొన్ని ఈ క్రింద చూడగలము.

అజ్ఞానులమైన మనం పెద్దలు చెప్పిన కొన్ని విషయాలను మూఢనమ్మకాలని (శోసిపుచ్చుచుంటాము. కానీ ఈ విషయాలలో శ్రీస్వామివారి వంటి మహనీయులు చెప్పిన మాట అందరికీ శిరోధార్యము.

కారి రామస్వామి ఇలా వివరించారు. పాదలకూరులో రెండెడ్డ బండి కొనేందుకు అడ్వాన్సు ఇచ్చి శ్రీస్వామివారికి ఆ విషయం చెబితే “అయ్యా ఆ బండి ఇంటికొస్తే మంచిదికాదు. దాని ఇరుసులో కోడిపుంజులు పోట్లాడుతున్నాయి. అదివడ్డు' అన్నారు.చెర్గోపల్లిలో మరొక బండి మాటాడి వచ్చి స్వామికి చెప్పాను “అయ్యా ఆ బండి వస్తే ఆడవాళ్ళకు జబ్బులు కలుగుతాయి, అది వద్దు" అన్నారు. తరువాత తురిమెర్లలో మరొక బండి చూచివచ్చి చెప్పాను. “అయ్యా ఆ బండి వస్తే పిల్లకాయలకు జబ్బు చేస్తుంది అది వద్దు అన్నారు. ఒక వారం రోజుల తరువాత బండి కొనేందుకు ఏ (గ్రామం పొమ్మంటారో అడగాలని శ్రీస్వామివారి చెంతకు వెళ్ళాను. నేనా విషయం వారి నడగకమునుపే 'అయ్యా రాజుపాళెంలో నాలుగు వందల రూపాయలకు క్రొత్త బండి ఇస్తారు. తోలుకొచ్చుకోమన్నారు. ఆ బండి ఏరోజు తోలుకొస్తే మంచిదని అడిగాను. “అయ్యా సోమవారం ఉదయాన్నే సూర్యోదయానికి పూర్వమే నీవు బండి కొన్న గ్రామం వదలి బండి తోలుకొని వచ్చెయ్యాలి. మీ గ్రామంలో రాములవారి దేవాలయం వద్ద మూడు నిద్రలు చేయించి... మీ పిల్లథాయలందరిని బండిలో ఎక్కించి ఊరంతా త్రిప్పుచూ శెనగలు, బొరుగులు బెల్లం పంచదార పెడుతూ బండిని ఇంటికీ తోలుకురమ్మని సెలవిచ్చారు. నేనలాగే చేశాను. ఆ బండి గత ఇరవై ఐదు సంవత్సరముల నుండి పనిచేస్తూనే ఉంది. ఎలాంటి యాక్సిండెంట్లు లేవు. ఆ బండి వచ్చాక మాకు భూన్టితి పెరిగింది.ఈ నాటికి దాన్ని గురు (ప్రసాదంగా వరమ వవిత్రంగొ వాడుకొనుచున్నాము.

164

ఒకానొక బండి ఇరుసులో కోడిపుంజులు పోట్లాడడం ఏమిటి? కొయ్యతో చేయబడిన ఒకబండి ఇంటికివస్తే ఆడవాళ్ళకు జబ్బు చేయడమేమిటి, మరొక బండి వస్తే పిల్లలకు జబ్బులు చేయడమేమిటి. ఇలాంటివి విన్నప్పుడు అజ్ఞానులమైన మనకు మూఢ నమ్మకాలుగా ఉంటాయి. ఇలాంటి విషయాలలో సర్వజ్ఞుడైన శ్రీస్వామివారి మాటే శిరోధార్యం.

శ్రీస్వామివారి బృందంలోని వారెవరైనా దురుసుగా మాట్లాడినపుడు 'ఫలానావాడు ఇలా మాట్లాడాడు స్వామీ' అని చెపితే ఆయనలో బొమ్మలేచింది లేయ్యా! ఆయనేం చేస్తాడు” అనేవారు.

అలాగే ఒకరోజు మాటల సందర్భంలో శ్రీస్వామివారు బరిగెలనాగయ్యతో అన్నారు “బొమ్మల కత్తిరింపు మన దగ్గరుండ్డాయ్యా” అని. మనలోని దుర్గుణాలే మనలోని బొమ్మలు. స్వామివారికి మనపై దయగల్లినట్టయితే మనపైతన బొమ్మల కత్తిరింపు ప్రయోగంచేసి ఆయా దుర్గుణాలను నిర్మూలించగలరు.

ఒక వ్యక్తివలన అనేక మందికి అసౌకర్యము, ప్రమాదము అని శ్రీస్వామివారు తలచినట్టయితే-మాట మందలింపు లేకుండానే తనకై తానే ఆ ప్రదేశం వదలి వెళ్ళేటట్లు శ్రీస్వామివారు ఆ వ్యక్తి హృదయాన్ని ప్రేరేపించేవారు.

ఉదా:- ఒక భక్తుడు ఒక అరగంట ఆలస్యమైనా సరే స్వామివారి నిత్యపూజ తాను వచ్చేంతవరకూ ఆపాలని, తాను ఉన్నప్పుడు తానే స్వయంగా శ్రీస్వామివారి సమాధి పూజ చేయాలని అప్పుడప్పుడూ ఆదేశించేవాడు. నిత్యపూజను ఆ విధంగా ఆలస్యం చేయడం ఎంతవరకు ధర్మమో యోచించలేదు.

ఆ భక్తుని హృదయంలో స్వామివారు ఏ చిత్రమైన (ప్రేరణ పెట్టాడో ఏమోగానీ అతడు తనకై తానే దూరంగా ఉండడం మొదలుపెట్టి, అలాంటి స్వామివారి సేవలు మానుకున్నాడు, ధర్మాధర్మాలు యోచించకుండా ప్రవర్తిస్తే మన పై కూడా శ్రీస్వామివారు తన కత్తెర ప్రయోగం చేస్తారని గుర్తించి మెలగాలి.

165

కలాలణలలలం. అవధూత లీల లలల ననలటల

ఒకప్పుడు ఇద్దరు స్వామి సేవకులు కలహించుకొని కలబడ్డారు. ఒకరు గొడ్డలి తీసుకున్నాడు. రెండవ సేవకుడు గొడ్డలి పీక్కొని అతని మెడపై కొరికాడు. అతనికి రక్తంకారి గ్రామంలోని పెద్దలకు చెప్పుకున్నాడు. వారంతాఆ రక్తం చూచి అలా చేసిన వాణ్ణి ఆశ్రమం నుండి వెళ్ళగొట్టమని శ్రీస్వామివారికి విన్నవించారు. అప్పుడు శ్రీస్వామివారు “అయ్యా ఒకరిని పామ్మనేకంటే మనమే పోతే మంచిది కదా?' అని సెలవిచ్చారు. ఈ ధర్మ తీర్చుతో అందరూ కిమ్మనకుండా జారుకున్నారు.

1980 సం..లో స్వామివారికి గుణం వచ్చింది. చేతులు, తల ఎగురవేసేవారు. ఇంజేక్షన్‌ చేయించాలని డాక్టరును తీసుకువచ్చారు.

"సేవకుడు: స్వామీ!

స్వామి : వచ్చాడయ్యా?

సేవకుడు. _ ఇంజెక్షన్‌ చేస్తాడు స్వామీ!

స్వామి : ఎవరికి?

నాగయ్య . మీకే స్వామీ.

స్వామి : ఎందుకు?

నాగయ్య : గుణం తగ్గేందుకు స్వామి.

స్వామి : తగ్గుతుందాయ్యా?

నాగయ్య : తగ్గుతుంది స్వామీ.

స్వామి : చేసుకోమను.

డాక్టరు ఇంజెక్షన్‌ చేశాడు. కాని స్వామి ఏమాత్రమూ చేయికదల్బడంగానీ, బాధను వ్యక్తం చేయడంగానీ లేదు. మూడు రోజుల తర్వాత శ్రీస్వామివారు మరలా అన్నారు.

“అయ్యా, సూదేశారే, తగ్గిందా అయ్యా”

నాగయ్య : _ తగ్గలేదు స్వామి, మీరు తగ్గమని చెపితే తగ్గుతుంది.

స్వామి క అది ఎట్టా తగ్గుతుందయ్యా?

166

నాగయ్య : తగ్గుతుంది స్వామీ, మీరు చెప్పండి.

స్వామి : నువ్వు భలే మాట్టాడుతావయ్యా!

శ్రీసాయినాధునివలె శ్రీస్వామివారు కూడా తనరుగ్మతలకుమందులు 'సేవించక ఓర్పుతో అనుభించేవారు. సేవకులతో గూడా, “నొప్పి ఎంత అనుభవిస్తే అంత మంచిది' అని చెప్పేవారు. ఒక్కొక్కప్పుడు ఉడకబెట్టిన తెల్లగడ్డలు, కరివేపాఠకుపాడి, ధనియాలపొడి మొదలగు వాటిని తమ రుగ్మతలకు వాడేవారు. కొంతమంది రోగాలకు కొన్ని ఆకులు వేళ్లు చెప్పి తినమనేవారు.

రోశిరెడ్డి : స్వామి! ఎల్లప్పుడూ తమరు మౌనంలో ఉంటిరే! మరి మాకు మంచి చెడ్డ తెలిసేదెట్టా?

స్వామి : మూడు వందలు ఇస్తే సాదయ్య వచ్చి చెపుతాడు.

స్వామి : మరొకరోజు అన్నారు : రోశిరెడ్డీ! పెద్దవాడివిగదా! ఎవరికైనా హెచ్చు తగ్గులుంటే చెప్పయ్యా!

గురవయ్య : స్వామీ, దేవుడెట్లా కనపడతాడు? _

స్వామి :; అందరినీ సమానదృష్టితో చూచుకుంటే దేవుడు కనపడతాడు.

గురవయ్య : మరొక రోజు ఇదే ప్రశ్న అడిగాడు.

స్వామి : వీరబ్రహ్మంగారి చరిత్ర చదువు అనుభవమౌతుంది.

ఇక్కడ శ్రీస్వామివారు తమ భక్తులను అనేకమంది మహనీయుల చరిత్రలను శ్రద్ధగా పఠించమని ఆదేశిస్తున్నారనిమనం గుర్తించాలి. లేకుంటే తమను గురువుగా విశ్వసించి సేవించుకునే అతణ్జి మరొక మహనీయుని చరిత్ర చదవమనడమెందుకు? అవధూతలందరికీ మూలపురుషుడైన శ్రీ దత్తాత్రేయ స్వామియే శ్రీస్వామివారి రూపంలో గూడ మనలనను గ్రహించి ఆ సాంప్రదాయముననుసరించి యిలా ఆదేశిస్తున్నారు.

167

గురవయ్య ఏదైనా చెప్పమని అడిగితే, 'సంపన్నత్వం కల్గి సాధారణంగా నడచుకో. సత్యం, ధర్మం తప్పకుండా ఉండు' అన్నారు. నంవన్నత్వవుంటే నత్వగుణ (వ్రధానమైన దైవ నంవదలక్షణాలు, సాధారణత్వమంటే.... నాకు గొప్ప గుణములు గలవు అనే అహంభావం లేకుండా శ్రీస్వామివారివలె అతి సాధారణ మానవునివలె నడచుకోవాలని శ్రీస్వామివారి. ఆజ్ఞ నిజానికి ఈ రెండు శ్రీస్వామివారు మనకు వారి ఆచరణ ద్వారా బోధించి చూపారు. “కోపమెట్లాపోతుంది స్వామి?' అంటే 'ప్రాద్దు పొడిచేది, క్రుంకేది తెలియకుండాపోతే పోతుంది" అన్నారు.అదే (ప్రశ్న మరొకప్పుడడిగితే, 'సూర్యచంద్రులకు అర్జీ పెడితే, పోతుంది' అన్నారట. ఒకరోజు మోపూరు దశయ్య గన్నేరు పూలు కోస్తున్నాడు. శ్రీస్వామివారు అతనిని పిలిచి, 'ఒక్క పువ్వే గదయ్యా” అన్నారు. మరలా మాట్లాడలేదు. మనసు అనే ఒక్క వుష్పమే గదా భగవంతుడు కోరేది అని శ్రీస్వామివారు హెచ్చరించారని అతడు గుర్తించాడు. భక్తుడు మనస్సునుగాని లేక హృదయాన్ని నిజంగా సద్గురువుకుగాని, దైవానికిగానీ సమర్పించినపుడు అలా చేయడం ఒక్కసారి మాత్రమే సాధ్యం. అందుకు సంకేతంగా ఒక్క పువ్వుచాలని శ్రీస్వామివారి భావం. అధికంగా పూజకోసం తులసి కోస్తున్న భక్తురాలితో ఈ విషయాన్నే రమణమహర్షి ఎంతోచమత్కారంగా చెప్పాడు. అలానే సాయి మరలా నమస్కరించబోయిన ఒక భక్తునితో “నీవు హృదయపూర్వకంగా చేసిన ఒక్క నమస్కారమే చాలని హెచ్చరించారు. ఒక భక్తురాలుప్రజలకు వడ్డు అరువుగా ఇచ్చి 'నాము' అనే పేరుతో అధికంగా లాభం గడించేది. ఒకప్పుడు ఆమె ఇల్టుకాలిపోయింది. ఆ ప్రమాదంలో చాలా ధానం గూడా నష్టమైంది. కాని ప్రక్కవారి సహాయంతో కొంత ధాన్యమైనా దక్కించుకో గల్గింది. అయినప్పటికీ నష్టమైన దాన్ని గురించి ఆమె బాధ పడుతూనే ఉండేది. ఒకసారి ఆమె 168

శ్రీ స్వామివారిని దర్శించి, 'స్వామీ, యిల్లు తగులబడి సర్వనాశనమైంది' అని విల్రపించింది.

“అమ్మా, లాభమే పోయింది. అసలు దక్కింది గదా?' అన్నారు శ్రీస్వామివారు. నిజానికి ఆ గ్రామస్సులు 8 పుట్ల గింజలను ఆఅగ్నిప్రమాదం నుండి తప్పించి బయటపోశారనీ, మిగిలినసామానులు, వడ్డు తగలబడినాయని ఆమె అంగీకరించింది. అన్యాయార్జితమైన ధాన్యం అగ్నిపాలయింది. అందుకే శ్రీస్వామివారు “వడ్డీ విషయంలో కూడా ధర్మంగా వుండాలయ్యో' అని సెలవిచ్చారు.

కోడూరు వెంకమ్మగారి భర్త చనిపోయిన దిగులుతో మంచం బట్టిఅహర్ష్నిశలూ శోకిస్తూన్నది. శ్రీస్వామివారు తన చిత్రమైన తత్వబోధతో ఆమె శోకాన్ని నివారించారు.

“అమ్మా ఒక మామిడి పండుకు పుండు పుడితే అది ఎంత ఫలింపు అవుతుందమ్మా? వరుటుబారి, కుళ్ళి ఎందుకూ పనికిరాకుండా పోతుంది. ఆ పండు ధైర్యంగా ఉండి ఆ పుండును లెక్క చేయకుంటే ఆ పుండు దాన్నేమీ చేయలేదు. పండు మధురంగా తయారై ఎన్నో కాయల్నిస్తుంది. అది ఎన్నోసార్దుయిలాంటి చెట్టు అయిన తరువాత మనిషవుతుంది ఇలా మనిషిగా ఎన్నోసార్లు జన్మించాక కాస్త బుద్ధిగలవాడౌతాడు. అలాంటి బుద్ధిగలవాడుగా ఎన్నోసార్లు జన్మించాక ఒక జన్మలో భక్తుడవుతాడు. తర్వాత ఇలాంటి జన్మలెన్నో అయ్యాక ఒక జన్మలో ధర్మంగా పరిపాలించే రాజవుతాడు. అట్లాంటి రాజుగా ఎన్నో జన్మలెత్తిన తర్వాత దేవుని కొరకు పాటుపడుతాడు. అలాంటి ముముక్షు జన్మలు ఎన్నో గడిచాక దేవుని సన్నిధిలో ఉంటాడు. అప్పుడు దేవుడు తన కన్ను కొద్దిగా తెరచి భక్తుని చూస్తాడు. ఆయన తన బొటనవేలు క్రింద ఉండే అల్లెతాడు త్రొక్కితే ప్రపంచంలో ఉండే బొమ్మలాటంతా అతడికి కన్పిస్తుంది. అప్పుడు దేవుడు అతనిని తనలో చేర్చుకుంటాడు' అది విని వెంకమ్మ, 'యిష్పటికే యిన్ని జన్మలు ఎత్తి ఎన్నో బాధలు పడుతున్నాను. ఈ కొంచెం బాధలు ఒక లెక్కా? దైర్యంగా మామిడిపండువలె వుండాలని" అనుకొని, అది మొదలు ఏడ్చేది కాదు.

పని చేయకుంటే ఉద్యోగం నష్టం. పనిచేయకున్నా జీతం రావచ్చు. కానీ అది దక్కదు. (నష్టపడతావని భావం) కష్టం చేస్తూనన్నా ఉండు. దేవుని ధ్యానం చేస్తూనన్నా

169

లకతాణాలలజజ. అనధూత లీల [లలల ఉండు. రోగంతో మూలుగుతూనన్నా ఉండు. దరిద్రంతో బాధపడుతూనన్నా ఉండు (ఈ నాలుగు దశలలోను మానవునకు నిరంతరం దేవుడు గుర్తు వస్తుంటాడని కాబోలు శ్రీస్వామివారు అలా చెప్పారు. అంతేగాక, కష్టం చేస్తున్నా రోగంతో మూలుగుతున్నాదరిద్రంతో బాధపడుతున్నా కర్మశేషం ఖర్చవుతుంటుంది. ధ్యానం చేస్తుంటే క్రొత్తగా ఖర్మ సంకక్రమించదు. ఒక భక్తుడు తరుచుగా శ్రీ స్వామివారి దర్శనార్ధం వస్తూ తనకు శ్రీస్వామివారి రక్షణ ఉందనేధీమాతో ఆఫీసు పని బాగా నిర్లక్ష్యం చేసేవాడు. పై అధికారిని గూడా లెక్క చేసేవాడు కాదు. ఒకరోజు శ్రీస్వామివారు అతని స్వప్నంలో “4/౧ఇ[40)/064 ౧౭౭౧0 ౧6౫|6౧౦6 ౦0 66%/, 01006 1010 (బుద్ది లేని వాడా! విద్యుక్త ధర్మాన్ని ఆశ్రద్ధ చేయడమంటే ఏమనుకుంటున్నావ్‌ అని తీవ్ర స్వరంతో మందలించారు. ఆ భక్తుడు 'స్వామి మీకు ఇంగ్లీషు కూడా వచ్చా' ' అన్నాడు 'ఇంగ్లీ షేమిటి ప్రపంచ భాషలన్నీ వచ్చు' అని మందలించారు. శ్రిస్వామివారు. తన భక్తులను పాపభారము నుండి ఎలా కాపాడుతారో చూడండి. నిరంతరం తన సేవలో నున్న గురవయ్యతో అన్నారు, “మాలమాదిగ, జోగిజంగంవాళ్లు చేరకుండా చూచుకో, సత్యం, ధర్మం, సాధారణత్వం, సద్గురు సేవ సాధించు" ఇది "మనలో ఒక హీనజాతి వాడున్నాడు వాణ్ణి వెళ్ళగొట్టాలి” అన్న శ్రీ సాయి ఆదేశం వఠె ఉంది! మాల, మాదిగ,జోగి జంగం అంటే మనలోని దుర్గుణాలని శ్రీస్వామివారి భావం. ఒక సారి శ్రీస్వామివారు గురవయ్యతోఅన్నారు. “తప్పుచేస్తే వద్దిదొండ పురుగులు పడుతాయ. మాదిగ యిండ్లలో పుడుతారు". ఇక్కడ మాదిగ అన్నది ఈనాటి వర్ణ వ్యవస్థలో జన్మవలన వచ్చే వర్ణవిశేషం గురించి కాదని గుర్తించాలి. 'మరలా ఎన్నో జన్మలకు కూడా నా దగ్గరకు రాలేరు' అని కూడా అనేవారు శ్రీస్వామివారు. దశయ్య : తరించే దెట్లా స్వామి? 170

స్వామి : అశపోతే అంతా పోతుండ్డాయ్యా! ఆమ్మ : స్వామి! మిమ్ములను తెలుసుకునేదెట్ట్లా? స్వామి; అమ్మాభద్రాచలం పోయి గర్భగుడి కెరిచి చూడుతకెలుస్తుంది.మరి అమ్మ అలా చేసిందో లేదో తెలియదు. ఇదే విదంగా అడిగిన చల్లా సుబ్బమ్మతో కోటితీర్ధం దేవాలయం మీదచూడమన్నారు. ఆమె అలాగే చేసింది. ఆమె కచ్చట అనంతమైన వెలుగు దర్శనమైంది. పార్వతీదేవిప్రకృతి మాత గదా. పరబ్రహ్మ స్వరూపుడనైన నేనే -ఈ దృశ్య జగ త్తుగా ప్రకటమౌతున్నాను. అన్నింటిలో అంతటానన్నే భావనచేయమని బోధించారన్న మాట. ॥ ఒకప్పుడు మోపూరు దశయ్య “స్వామి, మీకు అడవిలో ఎవరో ఒక బుష్‌ కనపడి నాలుక మిద బీజాక్షరాలు వ్రాశారని చెపుతున్నారు నిజమేనా?అని అడిగాడు “మైసూరు మహారాజా త్రోవన పోతుంటే మనం చూస్తే మనకేమి వస్తుంది? మనం చేసుకున్నదే గదా మనకు!” అని శెలవిచ్చారు స్వామి, అంటే దాని అర్ధం, మనకు అవకాశమున్నంత వరకు జపధ్యానాలు, ధర్మాచరణ, సద్గురుసేవ చేస్తూంటేగాని మహారాజు వంటి మహాత్ముని అనుగ్రహం మనకు లభించదు. మనము అట్టి సాధనచేసి పరిపాకాన్ని పొందితే అట్టి ప్రతిభావంతులను మహారాజు ఆహ్వానించి తన ఆస్థాన పండితులుగా నియమించుకున్నట్టు ఎవరో ఒక మహనీయుడు మనలననుగ్రహిస్తారని శ్రీస్వామివారి భావం. రాజు సర్వశక్తిమంతుడు, నర్వన్వతంత్రుడూ అయినా కష్టించి ప్రతిభను సంపాదించుకున్న వారిని తప్ప మిగిలినవారిని చేరదీసి సత్కరించడు. శ్రమపడి సాధన చేస్తేనే శ్రీస్వామివారు కృప చూపుతారని గుర్తించాలి. వెంకయ్య ద్వారా ఒకరు శ్రీస్వామివారికి కట్టెలు తోలినందుకు బండి బాడుగ రూ.4/- తీసికొని మరలా వెంకయ్య చేత వరికుప్ప దగ్గర ఉచితముగా పని చేయించుకున్నాడు. ఆ బండివాడు స్వామి చెంతకొస్తే ఎవరూ ఏమీ చెప్పకనే శ్రీస్వామివారు. “అయ్యా, ఈయన బండాయనా? ఈయన మనకు రూ.150/- బాకి కై

తేలినాడు. అందుకు అపరాధంగా తిరుపతి పోయిరావాలి అని వ్రాసి ఇచ్చారు. వాళ్ళు అట్టాగే తిరుపతి పోయారు. శ్రీస్వామివారి అపరాధం డబ్బులు దొంగలించబడ్డాయి. శ్రీస్వామివారి సేవకులు సాక్షాత్తు భగవంతుని సాత్తు. వారి బుణం భగవంతునికిగానీ, వారి గురువుకుగానీ, ఆ సేవకునికిగాని చెల్లించకుంటే ఆ ధనం నష్టమై తీరుతుంది.

శత వృద్ధుడు రోశిరెడ్డి చాలా కాలంగా శ్రీస్వామివారి సేవలో ఉన్నాడు. ఒకప్పుడు ఎవరో ఏమో అన్నారని యితడు యింటికి వెళ్ళాలనుకున్నాడు. ఆయనను శ్రీస్వామివారు ఏకాంతంగా పిలిచి, “పంటచేను వదిలి పరిగి ఏరుకుంటావా?” అని హెచ్చరించారు. అతడా సంకల్పం విడిచి పెట్టాడు. సద్గురు సాన్నిధ్యం పంటచేను, సామాన్యంగా జీవిస్తూ ఇతర సాధనలు చేయడం పరిగ ఏరుకోవడం లాంటిదని గుర్తించి చివరి శ్వాన వరకు భిక్షాన్నం తెచ్చే గురుసేవ చేసి తన జీవితం ధన్యం చేసుకున్నారు.

1. రోశిరెడ్డిగారి యొక్కనిస్వార్థమైన గురుసేవా ప్రభావమువలన వారికి ఆశాపాశములు బంధుప్రీతి, తనవారిపైననేగాక చివరకు తన శరీరం మీద కూడా మమకారం లేకుండా చేశారు శ్రీస్వామివారు. ఇది స్వయంకృషితో సాధించడం దుస్సాద్యమని సాధకుల అనుభవం.

2. హృదయాంత రాళములో అంతటి ధ్రేమతోతన గురుని సేవించాడు గనుకనే ప్రారబ్ద కర్మవశాత్తు సంభవించే వృద్దాస్యశరీర రుగ్మతలు లేకుండా చేశారు శ్రీస్వామివారు.

3. అత్యవసర విషయములలో ఏ వ్యక్తి ఎలాంటివాడు అనే విషయముగానీ, ఎచ్చట ఏమి జరుగుచున్నది అనేది గానీ శ్రీస్వామివారు వీరికి దృశ్య సంకేతములతో చూపేవారు.

ఉదాహరణకు ఒకరోజు రోశిరెడ్డిగారి ఇంటి దగ్గర గాలివానలో వారు తంటాలుపడుతూ చేస్తున్న సజ్జమాసూలు, డబ్బు అవసరమైనందున పిందెలుగా ఉన్న మంచి నిమ్మకాయలు కోసి రాశిపోయడం శ్రీస్వామివారి సన్నిధిలో ఉన్న రోశిరెడ్డికి దృశ్యంగ కనబడసాగింది. మూడవరోజు ఇతని కుమారుడు వచ్చినపుడు

విచారిస్తే రెండు విషయాలూ నిజమేనని తేలాయి. 172

శ్రీ భరద్వాజ మాస్టర్‌గారిని అందరూ దేవుడు, గురువు అని పూజిస్తున్నారు. వీరి అసలు స్టితి ఏమిటా అని మనసులోనే మదనపడుచున్న రోళిరెడ్డికి ఒక దృశ్యం గోచరించింది. మాస్టరుగారు ఒక ఎడారిలో నిలబడియున్నారు. ఉన్నట్లుండి వారు శంఖుచక్రాలు ధరించి మహావిష్ణువయ్యారు. వారి పాదాలు చుట్టూ మంచి నవనవలాడే పచ్చగడ్డి ఉంది. రోశిరెడ్డి ఒక దున్నపోతుగా మారి ఆ గడ్డి మేన్తున్నట్లు దృశ్యం గోచరించింది. ఇదే విధంగా 'మరియొక వ్యక్తిని గూర్చి యోచిస్తుంటే ఆ వ్యక్తి చెడిపోయిన తాళా బుర్రలు రిపేరు చేస్తున్నట్లు చూపారు. అంటే ఆ వ్యక్తి అందరి లోపాలు సరిచేయగల సమర్భుడని శ్రీస్వామివారు వీరికి బోధించారన్నమాట.

ఒకరోజు ఆయన అల్లుడు, కుమారుడూ ఆయనను పది రోజులు తన యింటికి తీసుకుపోవాలని స్వామివారి ఆశ్రమానికి వస్తున్నారు. అప్పుడు ఆయనకు చూపు సరిగా లేనందువలన ఒంటరిగా ఎక్కడికీ షోలేకున్నాడు. కానీ శ్రీస్వామివారు అతనిని, “తోవ పట్టుకొని నేరుగాపోగ”” అని ఆజ్ఞాపించారు. గుర్వాజ్ఞయందు అచంచల విశ్వాసంగల రోశిరెడ్డి తనకు చూపు కనబడని విషయం కూడా లెక్క చేయకుండా ఎనిమిది కిలో మీటర్లు నడిచి, నెల్టూరు నుంచి గొలగమూడికి ఒంటరిగా వచ్చేశాడు. అల్లుడు, కుమారుడూ బస్సులో ఈయనకంటే ముందుగా గొలగమూడి చేరి రోళిరెడ్డి కోసం విచారించారు. కానీ నడిచి వస్తున్నందున రోశిరెడ్డి మార్గమధ్యంలో ఉన్నాడు గనుక ఆశ్రమంలో లేడు.

ఒకరినొకరు కలవనందున ఇక రోశిరెడ్డిని వెతికి పట్టుకోవటం కష్టమని వాళ్ళు తిరిగి ఇంటికి వెళ్ళిపోయారు. సర్వజ్ఞులైన శ్రీస్వామివారు అలా ఆదేసించకుంటే తన కుమారుడు, అల్లుడు చెప్పే మాటలకు మెత్తబడి ఇంటికి ప్రయాణమై, పరిగ ఏరుకోవడం లాంటి లంపటంలో పడకుండా గురుసేవలో సమయాన్నంతటినీ గడపడమే త్రోవ పట్టుకొని పోవడమని శ్రీస్వామివారి మాటలకర్ధం. మరొకప్పుడు ఒక భక్తుడు “ఎలా స్వామీ, మేము తరించేది? అని అడిగితే గూడా శ్రీస్వామివారు, “ఏముందయ్యా, నేరుగా నా త్రోవ చూచుకుంటూ పోయేదే గదయ్య” అన్నారు.

173

పై విధంగా గురువు మాట యందు అచంచలమైన విశ్వాసంతో గురుసేవే తన ధ్యేయంగా జీవించారు గనుకనే వీరి అంత్యదశలో మంచాన పడడం ఇతరుల సేవ తీసుకోవలసిన అవసరం లాంటివి టేకుండా చేశారు శ్రీస్వామివారు వీరు పరమ పదించినప్పుడు వీరి ముఖంలోని కళ శరీరంలోని తేజస్సువలన వీరు తప్పక కైవల్యం పొందారని తెలుస్తుంది గురుసేవా ప్రభావమంతటి మవామాన్వితమైనది గదా!

ఒకనాడు శ్రీస్వామివారు. వెంటనే మజిలీ మార్చాలి పదండి అన్నారు సేవకులు

ఇప్పుడు కాదు సాయంకాలం కానీ లేక భోంచేసిన తరువాత గానీ పోదాము అని

చెపుతూ తలా ఒక త్రోవన వెళ్ళుతున్నారు శ్రీస్వామివారి సమీపంలో ఉన్న బరిగిల నాగయ్య వీళ్ళు శ్రీస్వామివారి దగ్గరకు వచ్చిది దేనిక్రైనట్లు” శ్రీస్వామివారు చెప్పినట్లు వినరు వీళ్ళు యిలా తలా ఒక వైపూ వెళ్తుంటే స్వామి అదేమని గదమాయించి అడుగరు! ఇది ఎమిటబ్బా” అనుకున్నారు ఇలా చేయండ ని సలహా ఇస్తారీకానీ మహాత్ములు నిర్భంధించరు వినకపోతే మన ఖర్మకు మనల్ని వదిలేస్తారు మనం తప్పులు చేస్తూ అన్నీ క్రీస్వామివారే చూచుకుంటారు అని అనుకోవటం అవివేకం నిజానికి అన్నీ ఆయనే చూస్తారు ఎవరేమి చేసుకుంటే దానికి తగ్గ ఫలితం నిష్పక్షపాతంగా వద్దన్నా ప్రసాదిస్తారు మంచికి మంచి చెడ్డకు చెడ్డ!

నెల్లూరు వాస్తవ్వులు తాళ్ళూరి శ్రీనివాసులు మేళం వాయించేవాడు శ్రీస్వామివారు మహాసమాధి చెందినప్పడు ఆటోరిక్షా రూ25/ లకు మాట్లాడుకొని మేళం వాయించడానికి గొలగమూడి వచ్చాడు డడైవరు ఆశ్రమం వారితో అబద్దం చెప్పి రూ5/ లు యెక్కువ తీసుకున్నాడు! అతడిలా చేశాడని శ్రీనివాసులుకు తెలిసింది తిరుగు ప్రయాణంలో ఆటో రిక్షా ఒక ఫార్లంగు పోయి అకారణంగా ఆగిపోయింది ఎంత ప్రయత్నించినా కదలలేదు శ్రీనివాసులు ఆటో డైవరుతో నీవు-అబద్దం చెప్పి శ్రీస్వామివారి డబ్బురూ5/ లు ఎక్కువ తీసుకున్న ఫలితంగా నీకిలా జరిగింది ఇక యిలాంటి తప్పు చేయనని చెంపలు వేసుకుంటే ఆటో కదులుతుందని చప్పారు ఆటోవాడు అలా చెంపలేసుకున్న మరుక్షణమే ఆటో కదిలింది!

174

శాలకు. అవధూత లీల 2న

శ్రీస్వామివారు తమకు సన్నిహితంగా సేవచేసేవారిని శద్ధావంతులైన భక్తులనూ సాధ్యమైనంత వరకూ కేవలం లౌకికులైన జనంతో కలవడం తగదన్నట్లు స్తూవనగా హెచ్చరించేవారు. ఉదాహరణకు:

ఒక భక్తుడు కొంతకాలం వారిని సన్నిహితంగా సేవించి తర్వాత అతి చనువువలన వారిపట్ల శ్రద్ధతగ్గి అవకాశ మొచ్చినప్పుడల్లా పామరులతో కలసి తిరగడమారంభించాడు. అంతకుముందు అతడు నివేదిస్తేనేగాని భోజనం చేయని శ్రీస్వామివారు తర్వాత అతడు పెడితే స్వీకరించక, “ఆయన మనుషుల్లోకి పోయాడయ్యో! ఆయనాద్దు, నువ్వు పెట్టు” అని మరొక సేవకుని కోరనారంభించాడు. మొదట్లో తెలియక సన్నిహిత సేవకుడైన గురవయ్య ఎప్పుడైనా వారి సన్నిధి విడిచి దూరంగా వెడితే, “నువ్వూకూడా మనుషుల్తోకి పోతుండ్డాయ్యా?” అని మందలించేవారు.

అంటే “మనుషుల” సాంగత్యం ముముక్షువునకు తగదని వారి హెచ్చరిక, అరిషడ్వర్గయుక్తుడు విషయ వాంఛాయుక్తుడు గనుక “మనిషి” పరమలౌకికుడు అని శ్రీస్వామివారి భావం.

కనుక మనమిపుడు దీక్షా సమయంలో కానీ ఇతర సమయములలోగానీ శ్రీస్వామివారిని ఎలా సేవిస్తే వారు సంప్రీతులౌతారో గుర్తుంచుకొనవలసియున్నది. ఇతరులను గూర్చి దుర్విమర్శలు చేయుట, ఊసుబోని రాజకీయములు చర్చించుట, ఎప్పుడో, ఎక్కడో జరిగిపోయిన విషయములను గూర్చి మననము చేయుట, మొదలగునవన్నీ శ్రీస్వామివారి దృష్టిలో మన కంటుకునే మలినాలే. అది అంటుకున్నాక ఎన్నిమార్డు స్నానం చేసినా ఆ మైల మనలనొాదలదని శ్రీస్వామివారు తన ఆచరణ ద్వారా చూపించి బోధించారు.

మోపూరు దశయ్య(డొనుబర్తి):: “స్వామీ, మీరు కొండలలో అడవులలో తిరుగుతుంటారు. మిమ్ములను చూడాలంటే వీలుపడథంలేదు. ఎట్టా స్వామీ?” అన్నాడు. “అబ్బే అదేముందయ్యా?” కొండమీద ఎక్కి బోటురాయి మీద అద్దంపెట్టి, నేరుగా చూస్తే మీకు మాకు దూరం బెత్తెడే గదయ్యా?” అన్నారు.

175

కొండంటే శరీరంలో పై భాగమైన మెదడు. బోటురాయిమీద అద్దంలో చూడమంటే లౌకిక వ్యవహారాలలో కొట్టుమిట్టాడే మనస్సును వాటి కతీతంగా కొంచెం సేవు అద్దంవలె శుభ్రంగా, నిశ్చలంగా నిలిపితే స్వామివారు ఎక్కడున్నా మన మనోనేత్రంతో చూడగలమని శ్రీస్వామివారి భావం. మన శరీరంలో బోటురాయివంటిది మాడు. దానిపైన నహ(స్రారమనే యోగకేంటదముంటుందని, దానిలోనే శ్రీగురు చరణాలుంటాయనీీ శాస్త్రం. అందుకే శ్రీస్వామివారు, “మీకూ మాకూ బెత్తెడే గదయ్యా? " అన్నారు. అంటే శ్రీస్వామివారు తాము సద్గురువునని మనకు తెలిపినట్లే!

“మీరు మమ్ములను చూస్తే మేము మిమ్ములను చూస్తుంళ్భాయ్యా!” అన్నారు మరొకప్పుడు. సద్గురువులపై భక్తులెంత శద్దాభక్తులతో తమ దృష్టిని నిలువుతారో అంతమేరకు సద్గురువుల కృపాదృష్టి వారికి లభిస్తుంది. అందుకు శ్రీసాయిబాబా “నీ దృష్టి నాపై నిలుపు నాదృష్టి నీపై నిలుపుతాను" అన్నారు.

మరొకప్పుడు శ్రీస్వామివారు తన బృందంలో వారి నుద్దేశించి అన్నారు. “మీరు , మాలోళ్ళు నేనుమాదిగవాణ్లి”.

శ్రీ అక్కల్‌ కోటస్వామి ఒకవంక తాను కాశ్యపస గోత్రానికి చెందిన యజుర్వేద 'టబాహ్మణుడనని ఒకరితోనూ, తాము మూాలవారమని, తమ వృత్తితోళ్ళవని అనిమరొకరితోనూ చెప్పినట్లు వారి చరిత్రలో చూడవచ్చు. ఈనాడు గుడ్డిగా ప్రజలు అంటి పెట్టుకొనే వర్ష వ్యవస్థ ఎంత అర్థరహితమో తెల్పడమే మహనీయుల లక్ష్యం.

గురువాజ్ఞను పాటించక సాధన చక్కగా చేయక కలహించుకొనే సేవకులనుద్దేశించి శ్రీస్వామివారు ఒకప్పుడన్నారు. “నిర్భాగ్యులు, ముండలు, రండలై ఉన్నారు. అంతా అప్పు బాకీ చేస్తున్నారు. అర్హణా సంపాదిస్తున్నారా?” అన్నారు. సకల నృష్టికీ ప్రతిజీవికీ, ఆధారమూ, లేక రూపమూ అయిన సద్గురువును మరచి అన్యభావాలకు తావివ్వడాన్ని రూపకాలం కారంగా పాతివ్రత్యభంగమన్నట్లు శ్రీస్వామివారు సూచించారు.

ఒకరోజు దొంగతనం విషయమై (్రస్తాపనవస్తే శ్రీస్వామివారు “పావలాకు 176

వదిరూపాయులు పోతుండ్లాయా్యాా”” అన్నారు అంటే ఒకటికి నలభైరెట్ట్లు నష్టపోతారన్నమాట. మరి దైవానికి భక్తితో సమర్పించిన పావలాకు మరి ఎన్నిరెట్లు మేలు పొందుతారో మనం ఊహించవచ్చు. శ్రీస్వామివారికి సమర్పించిన ప్రతి చిన్న సేవకు అనంతమైన పుణ్యఫలాన్ని మనకు ప్రసాదిస్తారని ఈ క్రింది సంఘటన తెలుపుతుంది.

ఒక రైతు క్రొత్తగా కొన్న గిత్తను కాడికట్టి మరుపుతున్నాడు. కానీ అది బెదిరి చాలా బాధపెడుతూవుంది. శ్రీస్వామివారు ఆ మార్గమున పోతూ “అయ్యా బండికట్టి నన్నా ఏరుకాస్త దాటించు అని" అడిగారు. ఆ రైతు “స్వామీ ఇది ఇంకా కాడి మరగలేదు. బెదురుకుంది” నాకు ఇది తప్పితే యిక ఎద్దులేదు అని విన్నవించాడు. “అది బాగా లాగుతుందయ్యాా! నీకెందుకు బండి కట్టుచూస్తాం” అని అన్నారు. శ్రీ స్వామివారి మీద భారంవేసి బండి గట్హే మోకాటిలోతు బురదలో ఏమీ వెనుకాడకుండ సునాయాసంగా లాగడమే కాకుండా అది మొదలు బాగా అలవాటు పడిన ఎద్దులాగొ సేద్యపు పనులన్నీ చేయసాగింది. శ్రీస్వామివారి కార్యానికి శ్రమపడినందున రైతుకు శ్రమ, ఎద్దుకు దెబ్బలు తప్పిపోయాయి. ఆ చిన్న సేవకు వారిని ఆజన్మాంతము కాపాడుతారు శ్రీస్వామివారు.

మంత్రోపదేసం కోరిన ఒక భక్తునితో శ్రీ స్వామివారు, “మంత్రమెక్కడుంది, తంత్ర మెక్కడుందయ్యా? చూచుకుంటూ పోయేదేగదా!” జ్ఞాన'ప్తూర్ణులైన సద్గురువులెవ్వరూ మంత్రోపదేశాలు చేయలేదు సాయిబాబా, రమణమహర్షి ఉదాహరణలు. కారణం నిరంతరమైన సద్గురు భక్తి సకల సాధనలకూ అతీతమైనది, తిరుగులేనిది.

శ్రీస్వామివారు ఒకరోజు గురవయ్య తో చెప్పారు “అంతటా సమానంగా చూచుకుంటే దేవుడవుతావు” ఒకరోజు రోశిరెడ్డితో చెప్పారు. “వసద్ది చేసుకుంటే రెండక్షరాలు చౌలయ్యా' అని. వసద్ది చేసుకోవడమంటే మనలోని రాగద్వేషములు, రాజన, తామస గుణములు సాధనద్వారా నిర్మూలించుకొని దైవీసంపదలో నెలకొంటే ఎ మంత్రంతోనైనా తరించవచ్చని శ్రీస్వామివారి భావము.

177

శ్రీస్వామివారు సమాధి చెందేందుకు ఒకరోజు ముందు ఒకరోజంతా “సంపన్నత్యం, సాధారణత్వం-సద్గురు సేవ” అని కేకలేస్తూనే వున్నారు. కనుక ఇది వారి సొంప్రదాయమని, వారి చరమోపదేశమనీ మనం గుర్తించాళి.

“అయ్యా ఈ కనబడేదంతా నిజమనుకుంటున్నారా?'”' అన్నారు ఒకప్పుడు. నామరూపాల భేదభావం వదలి అన్నింటిలోనున్న భగవత్తత్వాన్ని గుర్తిస్తూండమని శ్రీస్వామివారు హెచ్చరిస్తున్నారు.

ఒకనాడు నెల్లూరు నుండి ఒక రెడ్డిగారు జబ్బుతో బాధపడుతూ వచ్చాడు, పైనలు వదిలాయేగానీ డాక్టర్లవల్ల నయంకాలేదు శ్రీస్వామివారు పలకలేదు. అతడు సేవకులతో “నా జబ్బునయం చేస్తే చాలా డబ్బు ఇస్తాను” అన్నాడు శ్రీస్వామివారు “ఏమిటయ్యా ఆయననేది? అందరికీ మనమిస్తుంబే ఆయనేంది మనకిచ్చేది?” అన్నారు. నిజానికి అందరికీ అన్నీ ఇచ్చేది ఆ భగవంతుడే గదా!

ఒకసారి శ్రీస్వామివారు ఇలా అన్నారు “ఆరు నాగళ్ళు గొల్టు కట్టి నేనూ జయరాంరాజు దున్నుతున్నాము. జయరాంరాజు గొజ్టు ఉదయగిరి కొండకుతగిలి ఆగిపోయింది. నాగొజ్టు మాత్రం ఆగకుండా సాగింది. ఉత్తర సముద్రం నీళ్ళు దక్షిణ సాముద్రానికి పాఠరాయి” ఆరు నాగళ్ళు సేద్యం అంటే అరిషడ్వర్గాల నరికట్టె సాధన. సముద్రాలు ఏకం కావడమంటే అంతా పరబ్రహ్మమని అనుభవమవటం కాబోలు. జయరాంరాజు తన సాధన నిలిపి లౌకిక జీవితంలో చిక్కుకోవడమే ఆయన గొట్టు నిలిచిపోవడం కాబోలు.

శ్రీస్వామివారు, శ్రద్ధా భక్తులు గలవారు, లేనివారు అనే భేదం చూపేవారేగాని, ధనికులు -పేదవారు లనే భేదం యేనాడూ చూపేవారు కాదు. భక్తిగల చోటుకు నిరుపేదయైనా, తమను ఆహ్వానించకున్నా వారి వద్దకు వెళ్ళేవారు. ధనమదాంధులై భక్తి లేకుండా బంగారం పెడతామన్నా శ్రీస్వామివారు వెళ్ళేది లేదు.

శ్రీస్వామివారికి నిరంతరం సేవ చేస్తుండిన శిష్యులు తాము గమనించిన విశేషాలను ఇలా తెలిపారు.

178

శ్రీస్వామివారు తనకు పరిచర్యచేసే వారిలో ఏ చెడు అభిప్రాయమున్నా అన్యచింతలు పరదూషణ, కోపమువున్నవారి "సేవను అంగీకరించేవారు కాదు. ప్రతిరోజు పాగాకు వారిచేత పెట్టించుకునే శ్రీస్వామివారు అలాంటి సమయాలలో మరొకరి నడిగేవారు.

ప్రతిరోజు శ్రీస్వామివారికి జావపోసే భక్తుడు కోనేటికి స్నానానికి వెళ్లి, సాటి భక్తులు కొందరిపై దుర్విమర్శలు చేయగా విని వచ్చాడు. శ్రీస్వామివారికి జావపోయబోతే, “చెప్పుడు మాటలు వినివచ్చావు. నీవు పోసే జావవద్దు” అని నిరాకరించారు. శ్రీస్వామివారి సమాధి దర్శనార్థం వచ్చి వారిని సేవించే భక్తులు ఎలా 'సేవించాలో ఇచ్చట గమనించ ప్రార్ధన.

1975 వ సంవత్సరం వరకూ ఎన్నడూ భక్తులు సమర్పించిన క్రొత్త బట్టలు శ్రీస్వామివారు స్వీకరించలేదు పాత గుడ్డలు, చినిగిపోయిన పాత దుప్పట్లు మాత్రం స్వీకరించేవారు. తమ సేవకులు తీసుకున్నా వప్పుకొనేవారు కాదు.

ఒకప్పుడొక శ్రీమంతుడు ఖరీదైన దుప్పటిని బలవంతంగా శ్రీస్వామివారి చెంత ఉంచి వెళ్ళాడు. స్వామి సేవకులు దానిని తీసుకున్నారు. సిద్దులయ్యకొండ దగ్గర ఏమీ ఎరుగనట్లు “అయ్యా! ఒక క్రొత్త దుప్పటి కావాలి” అని అడిగారు శ్రీస్వామివారు 'సేవకులా క్రొత్త దుప్పటి తెచ్చియిస్తే దాన్ని జానెడు జానెడు పేలికలు చేసినదాకా ఆయన వప్పుకోలేదు. “అయ్యా! ఈ పేలికలు జబ్బులవాళ్ళ కివ్వండి జబ్బులు పోతాయి” అన్నారు.

గోతపు సంచులు, తాటాకు దొన్నెలు, తాటాకు చదరలు, మట్టి పాత్రలు అల్యూమినియం దబరలు మాత్రం వాడేవారు. విలువగల వస్తువులు తమవద్ద ఉఊండనిచ్చేవారు కాదు. ఒకప్పుడొక శ్రీమంతుడు ఖరీదైన జిప్‌బాగ్‌ను, వద్దన్నా, వినకుండా శ్రీస్వామివారి చెంత ఉంచి వెళ్ళాడు. దానిలో సేవకులు తమ గుడ్డలు పెట్టకున్నారు. అర్దరాత్రి అందరూ నిద్రలో ఉండగా శ్రీస్వామివారు పరిగాడుకు పోయి ఆ బాగ్‌ను ధునిలో కాల్చేశారు.

1709

బలల అనధూత లీల లలు

ఒకసారి జోరున వర్షం కురుస్తూన్నది. శ్రీస్వామివారు చెట్టు క్రింద కూర్చుని అగ్గిని సంరక్షిస్తున్నారు. వాన నీరు చెట్ల ఆకులలో నుంచి పడడంవలన ఒక ప్రక్క నుంచి మంట చల్తారుతూంది. కానీ శ్రీస్వామివారు ఓర్పుగా మరొక పక్కనుంచి చితుకులువేస్‌ మంటను రగులుస్తున్నారు. ఆయన పడుతున్న అవస్థను చూచి భక్తులు, “స్వామి! యెందుకీ శ్రమ? మీరు దేవాలయం పంచలో అగ్ని వేసుకుంటే సరిపోతుందిగదా” అన్నారు. శ్రీస్వామివారు, “అయ్యా! బొక్కపడుతుందిగా?" అని క్లువ్తంగా సమాధానమిచ్చారు. భక్తులకామాటలు అర్హంకాలేదు. ఆయన ఆ శ్రమకు వెరచి తమ నియమాన్ని అలా ఉల్లంఘిస్తే స్వధర్మమనే దేవాలయం కప్పు బొక్క(రంధ్రం) పడినద్లేనని, నిరంతరం అగ్నివలే ప్రజ్వరిల్లే తమ ధర్మనిష్ట వానకు నిప్పువలే చల్తారినట్లేనని వారి భావం. లేక అ సమయంలో వర్షపు చినుకుల వలన తమ అగ్నీ సేవనానికి విషమ పరీక్ష యేర్పడడమే దైవనిర్ణయమైతే, తాము ఆ రోజు ఆలయం వరండాలోకి తమ మకాముమార్చినా, దాని కప్పుకు చిల్లిబడియైనా అలానే యిబ్బంది కలిగి తీరుతుందని వారి భావమై ఉండవచ్చు కార్యదీక్ష అంటే ఎలా ఉండాలో, దైవనిర్ణయముపై మన విశ్వాసమెలా ఉండాలో శ్రీస్వామివారు మనకు ఈ సన్నివేశం ద్వారా బోధిస్తున్నారు.

ఒకసారి శ్రీస్వామివారి సేవకులు త్రోవన వస్తున్నారు. "అందరూ దొంగసాధువులే

• పొట్టకూటి స్వాములు” అని ఎవరో తుంటరులు తూలనాడారు. తుంటరులలో ప్రముఖుడైన రైతుపై కోపగించి ఒక భక్తుడు కలబడబోయాడు. శ్రీస్వామివారు తమ "సేవకుని ఆపి, “ఏందయ్యో! వాళ్ళంటుంటే ఓర్చుకుంటేగదయ్యాా నిజంగా మనం సాధువులం?” అని చెప్పి, “నీకు ఓర్పులేదు కనుక నిజంగా దొంగసాధువువే” అని మెత్తగా ఆ భక్తునికి పారం చెప్పారు. అది మనందరికి గుణపారమే.

ఒకరోజు దక్షాది రమణయ్య, పోలు మస్తానయ్య స్వామివారిసన్నిధిలో ఉన్నారు. రమణయ్య, మస్తానయ్యను ఒరేయ్‌ మస్తానయ్యా, ఇట్టారా!” అని పిలిచాడు. అతడు పలకలేదు. రమణయ్య మరలా మరలా ఆయన్నలాగే పిలిచాడు. తనను “ఒరేయ్‌' ' అని ఏకవచన ప్రయోగంచేసి పిలిచినందుకు మస్తానయ్య బాధపడి “నన్ను ఒరేయ్‌. "అంటావా? నీవు ఆశ్రమం బయటకురా నీ సంగతి చెపుతాను” అని మనస్సులో

180

అనుకున్నాడు. వెంటనే శ్రీస్వామివారు, “అయ్యా, ఒరేయ్‌ అన్నదెవరు?”

మస్తానయ్య: రమణయ్య స్వామీ!

స్వామి: అతడికి పాపం మూడువందలు లెక్క వ్రాశారయ్యా!

రమణయ్యః: స్వామీ! ఆలెక్క ఎట్లా పోతుంది?

స్వామి: అనుభవిస్తే పోతుంది.

“నన్ను అమర్యాదగా మాట్టాడినందుకు అనుభవిస్తాడులే” అని మస్తానయ్య శాంతించాడు.

మనం స్వల్పమైనవని భావించే పారపాట్లు నిజానికి చిన్నవేకాదు. గడ్డిపోచలు ఎంత బలహీనంగా కనిపించినా, అవన్నీ త్రాడుగా పేనబడినపుడు మదపుటేనుగును గూడా బందిన్తుంది. అలానే కర్మ బంధాన్ని కల్గిస్తుంది. సాటివారిని నిందించడం, పంది మలభక్షణ చేయడం లాంటిదని సాయికూడా అన్నారు. “బుద్ధిలేనివాడా! అని సాటివారిని అనినా గూడా నరకానికి పోవలసి వస్తుందని క్రీస్తు కూడా చెప్పారు. మనమెంత జాగ్రత్తగా ఉండాలో! దీనినే వాక్కును నియమించుట, లేక సరళమైన వాక్కును గల్గియుండుట అని బుషులు అన్నారు. సాయి సమకాలికుడు, మహనీయుడు అయిన తాజుద్దీన్‌ బాబా ఇలా అన్నారు. “కాబాను తగులబెట్టికే తగలబెట్టావు; ఖురాను తగులబెట్టినా పెట్టేవు. మద్యం త్రాగితే త్రాగావు. విగ్రహారాధన జరిగే మందిరంలో నివసించినా ఫరవాలేదేమోగాని, మనిషి హృదయాన్ని మాత్రమెన్సడూ గాయపరచకు. కారణం భగవంతుని నిలయమైన ఏడవ స్వర్గం మానవ హృదయంలో దాొగియుంటుంది.”

ఒకసారి శ్రీస్వామివారికి విరోచనాలై పదిహేను రోజులు బలహీనంగా ఉన్నారు. “మందు తీసుకోండి స్వామీ” అంటే “దేవుడిచ్చింది అనుభవించొద్దయ్యా? అన్నారు.

కావుకావుమని అరుస్తున్న కాకిని రాయితో కొట్టబోతే శ్రీస్వామివారు గురవయ్యను వారించారు. శ్రీస్వామివారు చూస్తుండగా కుక్కనుకూడ కొట్టేందుకు వీలులేదు అంటాడు గురవయ్య.

181

ధర్మశాస్త్రంలో చెప్పబడిన ధర్మసూక్ష్మాన్ని సర్వ ధర్మజ్ఞులు, (బ్రహ్మవేత్తలూ అయిన వువానీయులనుండి తెలునుకోవాలని ధర్మశాస్తాలే చెపుతాయి. అలా బేయకపోవడంవలన మన సమాజంలో వర్ణవ్యవస్థ తారుమారై ప్రజా శ్రేయస్సుకుపకరించే బదులు దేశానికి ధౌర్భాగ్యంగా పరిణమించింది. నేటి సమాజంలో వర్ణభేదం జన్మను బట్టి వస్తుందని తలచబడుతూంది. కానీ నిజానికది గుణాన్ని బట్టి ఏర్పడిందని భగవద్గీతలో (4:13) చెప్పబడింది. అయినప్పటికీ పండితులు దానిని వక్రించి వ్యాఖ్యానించారని బ్రహ్మవేత్తల బోధలవలన తెలుస్తుంది.

ఉదాహరణకు శిరిడీ సాయిబాబా, “మనలో ప్రతివారిలోను ఒక అంత్యజుడుంటాడు. వాణ్ణి వెళ్ళగొట్టాలి” అన్నారు. ఇక్కడ అంత్యజుడంటే అరిషడ్వర్గాలకు (పేరకమైన అజ్ఞానము, దాని ప్రత్యక్ష రూపమైన అహంకారమూ అని మనము గుర్తించాలి. ఈ విషయాన్నే ఆయన మరొకసారి, “వసతి గృహంలోని దొంగలను కనిపెట్టాలి” అని చెప్పారు. జన్మ జన్మకూ మారుతుండే అశాశ్వతమైన శరీరమే వసతి గృహములేక సత్రము. అది ఎవరికీ స్థిరనివాసం కాజాలదు. -.

అలానే వారి సమకాలికులు, మరొక రూపమూ అయిన శ్రీ అక్కల్‌ కోటస్వామి అ భావాన్నే సూచించారు. ఆయన దర్శనార్థం వచ్చిన ఒక సద్భాహ్మణుడు విధిలేక ఒక హరిజనుడి ఇంటివద్ద కుండలోని నీటితో స్నానసంధ్యలు పూర్తిచేసుకొని, స్వామిని దర్శించి, బ్రాహ్మణ పంక్తిలో భోజనానికి కూర్చున్నాడు. అది గమనించిన స్వామి 'సేవకుడొకడు అతడిలా చేసినందుకు తీవ్రంగా విమర్శించి, పంక్తిలో నుంచి వెళ్ళగొట్టాడు. అఆ సద్భాహ్మణుడు నొచ్చుకున్నాడు. తరువాత ఆ సేవకుడు స్వామికి యధావిధిగా భిక్ష ఇచ్చినప్పుడు ఆయన స్వీకరించలేదు. తన నేరమేమని అడిగిన సేవకునిచేత ఆ హరిజనుని పిలిపించి, అతడి నాసట విభూతిపెట్టి, నేలమీద ఏడుగీతలు గీచి, “ఒక్కొక్క గీత దాటుతూ పూర్వ జన్మల స్మృతిని పొంది వేరు వేరు జన్మలలో వివిధ వర్గాలలో జన్మించాననీ, ఏడుజన్మల క్రిందట తానొక కర్మటుడైన బ్రాహ్మణుడనని చెప్పాడు. శ్రీస్వామివారు పకిక్షించగా అతడు వేద వేదాంగాలలోనివిషయాలను

182

వల్లించి తన పూర్వ జన్మజ్ఞానంయదార్ధమని నిరూపించు కున్నాడు. 'అయితేఈ జన్మలోఈ వర్గంలోజన్మించావేమి? అని శ్రీస్వామివారడిగేతే, తాను బ్రాహ్మణుడుగా ఉన్నప్పుడు ఇతరవర్ణస్తులను అసహి్యించుకుంటూ,వారందరూనడచిన బాటమీద మ౦త్రజలం చల్లుకొనిశుద్ధి చేసుకొని నడిచే వాడననీ, అట్టి అనన్య చింతనవలన తనకిప్పుడు ఈజన్మ ప్రాప్తించిందనీ, ఆహరిజనుడు చెప్పాడు. వర్ణభేదం జన్మవలన వస్తుందనితలచి సంకుచితమైన అసహనాన్ని వహించిన వారికి, జన్మాంతరంలో ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానానికీ అవకాశంలేని కుటుంబాలలోజన్మించవలన్‌ ఉంటుందనిశ్రీస్వామివారు తనసేవకునికి తెలియబరచారు. శాస్త్రాల అర్జాన్ని మహనీయుల యొద్ద తెలిసికొనక మనకుతోచిన తప్పుడు అర్జాలను అనుసరించి నడుచుకుంటే కలిగే అనర్హమే ఇది.

వారి ఈ భావంఇంకా స్పష్టమయ్యేలాగా ఆయన తరచు భక్తులతో 'మాలవాళ్ళు, మాదిగవాళ్లు నీలో లేకుండా చూచుకో అయ్యా" అనేవారు. ఒక్కొక్కప్పుడు అన్యవర్ణన్తులు తమ దర్శనానికి వచ్చినపుడు వారిని శ్రీ స్వామివారు (బ్రాహ్మణులనేవారు. ఉదాహః: జన్మతః వైశ్యులైన నన్ను (రచయిత) బ్రాహ్మాణుడనేవారు. అలానే అల్గుభాస్కర్‌ అనే రెడ్డివర్ణస్తుడు వారి దర్శనానికి వస్తుంటే 'అడుగో ఒక బ్రాహ్మడొస్తున్నాడు అన్నారు శ్రీస్వామివారు. అంబే ఆయన దృష్టిలో మహాత్ములయందు వూజ్యభావము, మోక్షము లేక బ్రహ్మాజ్ఞానం కోసం కోరికగలవారే బ్రాహ్మణులన్నమాట. సరిగా వజ్రసూచి ఉపనిషత్తులో బ్రహ్మణత్వం ఇలానే నిర్వచించబడడం గమనార్హం. అంతేగాక ధర్మశాస్త్ర గందాలలో గూడా జన్మతః బ్రహ్మణుడైనవాడు గూడా నిజమైన బ్రాహ్మాణత్వానికి తగని రీతిన జీవించినట్లయితే అతడికి శూద్రత్వము చండాలత్వం ప్రాప్తించి అతడు ధర్మబాహ్యుడౌతాడని చెప్పబడ్డది. అంటే ముముక్రువుకుండవలసిన గుణాలుగల్లి, వాటికి తగిన రీతిన జీవించేవాడే బ్రాహ్మాణుడనే అర్ధంగదా? అటువంటి వొడికి మాత్రమే బ్రాహ్మణ సంస్కారాలన్నీ సార్థకమౌతాయని గదా శాస్త్రం?

అటువంటి గుణాలను దైవ సంపద, సత్వగుణము అని భగవద్గీత అభివర్ణించిందని మనం గుర్తించాలి. అట్టివారు చేసిన యజ్ఞ, దాన, తపః, కర్మలు మాత్రమే మోక్షమనే

1683

సాఫల్యాన్ని పొందుతాయని గూడా భగవద్గీతలోని శ్రద్దాత్రాయవిభాగయోగము స్పష్టంగా చెపుతుంది. దీనినే శ్రీవెంకయ్యస్వామివారు, “సంపన్నత్వం, సాధారణత్వం గల్గి నద్గురు సేవ చేయమనేవారు. సంపన్నత్వమంటే పైన చెప్పిన దైవసంపద గల్లియుండడమన్నమాట.

సాధారణత్వమంటే అట్టి గుణాలు తనలో ఉన్నాయని, తానొక సాధువు లేక ముముక్షువునని, తాను పవిత్రుడనని విర్రవీగి, సాటివారిని హీనులుగా తలచకుండడం అన్నమాట. ఈ సూత్రానికి స్వామియొక్క జీవిత విధానమే చక్కటి అదర్శం. అందుకే అటువంటి మహనీయుల ఆచరణనే, బోధనే ప్రమాణంగా స్వీకరించాలని ధర్మ శాస్త్రాలు ఘోషించాయి.

బౌద్ధ, జైన, పార్శీ, క్రైస్తవ, ఇస్లాం మతాలు ఇందుకే “పవిత్రమైన ఆధ్యాత్మిక జీవనం కలవారు, దానిని కలిగియుండనివారు” అని సమాజంలోని వ్యక్తులను వర్గీకరించడం గమనార్హం.

“కష్టమంటే ఏమిటో సుఖమంటే యేమిటో నాకు తెలియదయ్యా” అన్నారు రోశిరెడ్డితో శ్రీస్వామివారు.

సాధన చేసుకుంటూ దైవకృప ఎలా కలుగుతుందని అడిగిన భక్తునితో

“అయ్యా పై మిద్దేసుకుంటే బాగుంటుండ్లా” అన్నారు. అమరనారాయణ శతకంలో అధ్మాత్మికంగా దైవసంపదను సాధించడాన్ని పైమిద్దె నిర్మించడంగా పోల్చి చెప్పారు.

మరొక భక్తుడు “స్వామీ! నన్ను సాధన చేసుకుంటూ ఎచ్చట ఉండమంటారు” అన్నాడు. ఎక్కడైనా ఒక్క దూలపు ఇల్లు వేసుకొని ఉండవచ్చు. ఏ ఊరిలో ఉండమంటారు - ఏ ఆశ్రమంలోఉండమంటారు అని మరలా మరలా ఎన్నిమాళ్లు అడిగినా గానీ శ్రీస్వామివారు “ఒక్క దూలపు ఇల్లు వెనుకొని ఎక్కడైనా ఉండవచ్చు' ' అనిశెలవిచ్చారు. ఇల్లంటే శరీరం - దీనికి ఒక్క దూలం ఆధారం అంటే ఒక్క దైవమే శరణ్యంగా సర్వస్యశరణాగతితోజీవించడం - మానవులకు ధనకనక వస్తువాహనాలే

184

జీవిత ఆధారమని నమ్ముతారు. నిజానికి అవి అశాశ్వతములు. దైవమే ఆధారంగా జీవిస్తూ అదే గమ్యంగా భావిస్తూంబే ఎక్కడున్నా సాదనే - “సబ్‌కా మాలిక్‌ ఏక్‌ హై'

• అన్న సాయి వాక్యాన్ని శ్రీస్వామివారు యిలా చెప్పారన్నమాట. సర్వశాస్తముల సారమును శ్రీస్వామివారి వలె మామూలు భాషలో చెప్పగల పండితులెచ్చట లభిస్తారు!

తన ఆధ్యాత్మిక ధనాన్ని గూర్చి శ్రీస్వామివారు అన్నారు “కొండలు కొండలుగా ఉబ్బులువున్నా ఒక్కరు కూడా అడుగరేమయ్యా - కొండలు పొర్లి జారి వచ్చేస్తున్నాయయ్యా!

మరొకసారి శ్రీస్వామివారు అన్నారు - ఏడుకొండలు యాలానికి వచ్చాయి, పాటపాడి కొనేవాళ్ళుంటే కొనవచ్చయ్యా. మరొకసారి “నల్లకొండలు యాలానికి వచ్చాయి. కొనేవాడే లేడే” అని వాపోయారు. సాయినాధుడు “జ్ఞానధనం రాసులుగా ఉన్నా అడిగే నాధుడేలేడే అని” అన్నట్టు ఉంది.

“దక్షిణపు కొండ తేలివచ్చింది. ఎవరైనా కొనేవాళ్ళు ఉంటే కొనమని అందరికీ చెప్పయ్యా” అన్నారు.

ఒకప్పుడు శ్రీస్వామివారు “బ్రాహ్మణులలో మాదిగవాళ్ళు ఉన్నారు, మాదిగవాళ్లలో ట్రాహ్మణవాళ్లు ఉన్నారు. కోమటి వాళ్లలో కమ్మవాళ్ళు, కమ్మవాళ్లలో కోమటివాళ్ళు ఉన్నారు. గొల్లవాళ్లలో మాలవాళ్ళు, మాలవాళ్ళలో గొల్లవారు ఉన్నారు. లోకమంతా ఈ విదంగా ఉందయ్యా అని అన్నారు.”

“లాభంలో భాగం తీసుకుంటే పాపంలో కూడా భాగమొస్తుందయ్యా” అన్నారు మరొక రోజు,

భక్తుడు : స్వామీ మానవుడు చనిపోయాక తిరిగి జన్మఉన్నదా? ఉంటే మనిషిగానే జన్మిస్తాడా? లేక పశుపక్ష్యాదులుగా జన్మిస్తాడా?

స్వామి : మనిషై పోతే మనిషిగానే వస్తుళ్ళాయ్యా.

185

అంబే మానవ లక్షణములు గల్లి జీవిస్తే మానవుడుగానే జన్మిస్తాడని, అలాగాక ఇంద్రియలోలతగల పశులక్షణములు గల్లి జీవితాన్ని గడిపితే హీన జన్మలాస్తాయనీ గనుక మానవజన్మ సార్ధకమయ్యేలాగా జీవితాన్ని గడపమని శ్రీ స్వామివారు సెలవిచ్చారు. పునర్జన్మ వున్నదని ఇప్పుడు చెప్పినట్లే - అనేక మంది భక్తులు పూర్వ జన్మలో ఎచ్చటెచ్చట జన్మించి ఏమేమి చేసేవారోకూడా శ్రీస్వామివారు చెప్పేవారు. ఇదే ప్రశ్న మరొక భక్తుడడిగితే “దేంతో పీకులాడుతూపోతే దానిలోకే వస్తుండ్లాయాక్టో ' అన్నారు అంటే జీవితాంతం దేనిపై ఎక్కువ ప్రీతితో మనసంతా నింపుకొని వుంటామో, చివరి క్షణాల్లో దాన్నే స్మరిస్తూ ప్రాణాలొదిలి అదే విధంగా జన్మిస్తాడని, అంత్యకాలంలో దేనిని స్మరిస్తూ శరీరం వదులుతాడో అలాగే జన్మిస్తాడని చెప్పబడ్డదానికి

• ఇది శ్రీస్వామివారి వ్యాఖ్య అన్నమాట. మరొకభక్తుడు ముక్తిమార్గం బోధించమంటే శ్రీస్వామివారు, ఇలా చెప్పారు. “అయ్యా! ఆయనను మూడు లక్షలు కట్టమను” అన్నారు. . అంత పైకం లేదు స్వామీ అంటే “ఆరు లక్షలు కట్టమనయ్యా” “అసలు డబ్బేతేదుస్వామీ” అంటే మూడు లక్షలు ఈ షణ త్రయమును వదలమని, ఆరు లక్షలు అరిషడ్వర్థాలకు, 8 లక్షలు అష్టమదములకు సంకేతంగా చెప్పారు శ్రీస్వామివారు. శ్రీస్వామివారికి ఏ ఆధ్యాత్మిక శాస్త్రాలూ తెలియవని అనుకుందామా? ఒకప్పుడు పోలీసులు ఒక దొంగతనం అన్వేషణలో శ్రీస్వామివారిని అనుమానించి కలువాయి పోలీసు స్టేషనుకు తీసుకవెళ్ళి రూములో పెట్టారు. సాయంకామునకు 186

కలువాయి గ్రామ ప్రజలకు ఆ విషయం తెలిస్‌ వెళ్ళి నబ్‌ ఇన్‌స్పెక్టరును నాలుగు చివాట్లు పెట్టి “ఎవరనుకున్నావు ఆయన, ఆయనను తీసుకొచ్చి స్టేషన్‌లో పెట్టావే నీకేమైనా బుద్గివుందా' అని చీవాట్లు పెట్టి స్వామి సంగతి చెప్పారు. ఆ ఇనొస్పెక్టరు “స్వామీ తెలియక తప్పు జరిగింది క్షమించండి అని శ్రీస్వామివారిని వెళ్ళమన్నారు. శ్రీస్వామివారు ఆ (గ్రాస్తులతో “ఏమయ్యా ఇక్కడైనా బాగానే ఉందయ్యా” అన్నారు. ఇంకా ఇక్కడ ఆరుగంటలు ఉండాలి అని మరికొంతసేపు అక్కడ వుండి వచ్చారు. వారికి సఖదుఃఖములు అనే ద్వంద్వములు ఉంటే గదా!

ఒక భక్తుడు స్వామివారితో “స్వామీ హస్తకార్తెలో జొన్న వేస్తాను” అని అన్నాడు. అందుకు శ్రీస్వామివారు “ఉర్జోజాన్నలన్నీ నీవేగదయ్యా” అన్నారు. అంటే అర్థమేమిటో ఆ భక్తుడు వివరంగా అడిగి తెలుసుకోకుండానే ఈ సంవత్సరం (గగ్రామస్తులందరికీ పంట పండదు. అందరి పంట నాకొక్కడికే పండుతుంది అని స్వామి మాటలకు అర్ధం చెప్పుకొని హస్తకార్తెలో జొన్న పైరు పెట్టాడు. ఈ భక్తుడిపైరు మాత్రమే గింజ కూడా పండకుండా పోయింది. తక్కిన రైతులకు దివ్యంగా పండింది. ఈ భక్తుడు ఆ సంవత్సరం పొడుగునా అడిగినవాళ్లను అడగకుండా గ్రామస్తులందరి దగ్గరా జొన్నలు బదులు తెచ్చుకొని తిన్నాడు. అ విధంగా ఊర్లో జొన్నలన్నీ ఆయనవే అయినవి. ఊర్లో జొన్నలన్నీ తనకెలా వస్తాయని తలచాడో, అలా తనకు వచ్చినా వాటిని మరలా అందరికీ ఇవ్వవలసి ఉంటుంది అనే వివేకం లేకపోయింది. ఆశ ఎలాంటి భావాలను, అర్భాలను చెపుతుందో చూడండి. అలాంటి పేరాశను వదలమనే శ్రీస్వామివారు అలా అన్నారు.

నూతేటి శ్రీరాములునాయుడు తన నిమ్మతోటలోని గుడిసెలో శ్రీస్వామివారి పటాన్ని పూజించేవాడు. ఒకరోజు నివేదనకేమి లేక ఒక మంచి నిమ్మకాయని రెండు ముక్కలుగా కోసి నివేదించాడు. కాని దాన్ని తాను ప్రసాదంగా స్వీకరించలేడుకదా! ఆ సాయంత్రం ఇంటి నుండి ఆయనకు పేలపిండి తెచ్చారు. రాత్రికి పేలపిండి నైవేద్యం శ్రీస్వామివారికి సమర్పించాడు. పూజానంతరం ఆ సేలపిండిని ప్రసాదంగా నోట్లో

187

వేసుకున్నాడు. అది నిమ్మరసంవలె అమితపుల్లగా ఉండటం చూచి ఆశ్చర్యపోయాడు.

నివేదనకు పెట్టకుండాతాను తినేందుకు ప్రక్కన ఉంచిన మిగతా పేలపిండి తియ్యగానే

ఉంది. మనం ప్రీతితో తినే పదార్ద్జాన్నే దైవానికి నివేదించాలనీ, మనం తినేందుకు ఇష్టపడని పదార్డాన్ని దైవానికి నివేదించకూడదని శ్రీస్వామివారు తనకు ఈ లీల ద్వారా బోధిస్తున్నారని ఆయన గ్రహించాడు. ఇది మనందరకూ కూడా మంచి ఉపదేశమే.

గోవు పంచితాన్ని పవిత్రంగా యిండ్లలో స్వల్చ్బంగా చల్డుకొనడము కొంత మంది కండ్లకు మంచిదని కళ్ళలో వేసుకోవడము కద్దు. ఒకరోజు శ్రీరామలునాయుడు గోవు పంచితాన్ని తన గుడిసెలో చల్లుతుండగా శ్రీస్వామివారి పటంపైన కూడా పడింది. అలా పడితే మంచిదిలే అని తుడవకుండా వదిలేశాడు. ఆ రాత్రి ఆయన కూర్చునియుండగా ఆయన పైన ఏదో ద్రవం పడింది. బల్లి ఒంటేలు పోసిందని పైన చూస్తే బల్లిలేదు. గుడ్డ తడిసిన చోట వాసన చూస్తే అది పంచితం వాసన. ఆయనకు అసహ్యమనిసించింది ఇప్పుడు నాపై పంచితం ఎలా పడ్డాయా లని ఆలోచించాడు.

“పంచితం నీపైన పడితే అసహ్యించుకొంటావే నాపైన పడితే తుడవకుండా వదిలేళావే'

' అని శ్రీస్వామివారు ఆయనకు ఆత్మబోధ చేసేవారట. నా పటానికి నాకు భేదం లేదని

శ్రీస్వామివారు మరొకసారి నిరూపించారు.

జి శ్రీస్వామివారి సూక్తులు

1 “టేవ్‌మని క్రేపే వాడికి కాదయ్యా, కొంగుపట్టేవారికి అన్నం పెట్టాలయ్యా”.

2 “స్వామీ! కొందరు మిమ్మల్ని న్మరించిన వెంటనే రక్షణ పొందుతున్నారు. కొందరికి ఆలశళ్యమౌతుంది ఏమిటి” అని అడిగితే “వాళ్లుండేదాన్ని బట్టీగదయ్యా మనముండేది. అంటే వారి విశ్వాసాన్ని బట్టి శ్రీస్వామివారి రక్షణ లభిస్తుందన్నమాట.

3౩ “సంపూర్ణ విశ్వాసంతో ఇక్కడకొచ్చి ఏదనుకుంటే అది అయ్యేదేగదయ్యా”.

4 “అన్ని జీవులలో వెంకయ్య వున్నాడని రాసుకో”అది ప్రతి ఒక్కరికీ అనుక్షణము

188

గుర్తుండవలసిన విషయం. సద్గురుడు విశ్వరూపుడనీ సర్వ ప్రాణులను వారే పరివేష్టించి యున్నారనీ, ఏ ప్రాణిని ఆదరించినా బాధించినా అది సద్గురునికే చెందుతుందనీ అనుక్షణం గుర్తుంచుకొని జీవితాన్ని సాగిస్తే గురుక్కవ సదా మనకు లభిస్తుంది.

5. “మైసూరు మహారాజు కనిపిస్తే మనకేమొస్తుంది. మనం చేసుకున్నదే గదా మనకు” మైసూరు మహరాజా లాంటి సద్గురువు తారసిల్లినా మనం సాధన చేసీ అర్హత సంపాదించనిదే వారు కృపచూపినా మనం నిలుపుకోలేమని అర్ధం.

6 “అందరికీ పంట పండించాను, దాన్ని దొంగలుపడి దోచుకోకుండా చూచుకోండి' ' మనలోని దుర్గుణాలే దాంగలు.

7. “మీరు నన్ను వదలినా నేను మిమ్మల్ని వదలను”.

8 వెయ్యి గొర్రైలలో వున్నా మనగొరైను కాలుపట్టి లాక్కురావచ్చు.

9 “అందరినీ సమానంగా చూసుకుంటే భగవంతుడు కనిసిస్తాడు.”

10. ఆకలిగా లేదు, నాకు అన్నం వద్దు అనే భక్తుణ్ణి కొద్దిగానన్నా తినమని కొందరు బ్రతిమిలాడుతున్నారు. వారితో శ్రీస్వామివారు ఇట్టా అన్నారు “మందం, బంధం" ' మందాకలితో భోంచేస్తే అది పరిగ్రహమై బంధహేతువాతుంది. ప్రకృతి శక్తుల రూపంలో మనకు ఆహారాన్ని ప్రసాదించే భగవంతునికి బుణపడుతామున్న మాట.

11. “వెంకయ్య పేరుమీద పిడికెడు మెతుకులు పెట్టిన వారికీ, తెచ్చిన వారికి వారి మంచి చెడ్డలన్నీ మనమే చూడొద్దాయ్యా”.

12. “మాకేదన్నా బోధించండి స్వామీ” అంటే చెప్పేదేముంది. నన్ను చూచి నేర్చుకోండి అన్నారు. వారిని చూచి మనమేమి నేర్చుకోవాలో “అవధూత బోధామృతం”లో విపులంగా వివరించబడింది.

13. మంత్రోపదేశం చేయమన్న భక్తునితో “మంత్ర మెక్కడుంది, తంత్రమెక్కడుంది

189

చూచుకుంటూ పొయ్యేదే గదయ్యా” అన్నారు. మనలో దుర్గుణాలు చేరకుండా చూచుకుంటూ సద్గురుడు ఆచరించి చూపిన శుభ్రమార్గాన్ని చూచుకుంటూ, ఆ మార్గంలో నడవడమే మన కర్తవ్యమన్న మాట.

14. “సన్యాసులు దర్శంగా ఉండటంలో గొప్పేముందయ్యా సంసారంలో ధర్మంగా ఉండటమే గొప్ప”.

15. “వడ్డీ విషయంలో కూడా ధర్మంగా ఉండాలయ్యా”

16. మాకేమైైనా బోధించండి స్వామీ అంటే “సంపన్నత్వం, సాధారణత్వం, సద్గురుసేవ సాధించండి” అన్నారు. సంపన్నత్వమంటే దైవసంపద లక్షణాలు, సాధారణత్వమంటే సర్వవిధముల గర్వము అహంకారము లేకుండా “అల్హామాలిక్‌” అనే భావాన్ని ఆచరణలో జీర్ణించుకొని యుండటం, సద్గురుసేవ, అంబే సద్గురువు విశ్వరూపుడని ఏ జీవిని ఆదరించినా హింసించినా అది గురువుకే చెందుతుందనే ఎరుకతో ప్రతిక్షణం జీవించటం.

17. నిత్యమూ తమలో తాము కలహించుకొనే తన సేవకులలో కొందరిని ఏకాంతంగా పిలిచి “నోరు విపకూడదయొ్య్య"అని ఒకే మాట బోధించేవారు.

18. నా ఆరోగ్యం సరిలేదు. అక్కడ నొప్పి ఇక్కడ నొప్పి అని తనకు చెప్పుకొనే 'సేవకులతో “నొప్పి ఎంత అనుభవిస్తే అంత మంచిది గదయ్య" అనేవారు.

19. “పావలా దొంగిలిస్తే పది రూపాయలు నష్ట పోతుండ్డాయ్యా”

20.“మనిషైైపోతే మినషిగానే వస్తుండ్లా”

21. తప్పు చేపిన సేవకులను శ్రీస్వామివారు మందలించలేదని తలచినవారితో “పోయ్య వాళ్లను పోనిచ్చేదే గదయ్యా” అన్నారు.

22.“ముందు ముందు తెడ్డుతగలని అన్నం తింటారయొ్యు” అన్నారు

1900

23.“ఆశబోతే అంతా పోతుండ్డాయ్యా.”ఇది సర్వశాస్తాలసారము 24.“దారం తెగిపోకండా చూచుకుంటే నేనెప్పుడూ మీతోటే ఉండ్లాయ్యా”. 25, “ఒకరిని పొమ్మనేదానికంటే మనమే పోవడం మంచిదయ్యా”. నమ్మినవారికి సొమ్ము- నమ్మకుంటే.......

భగనంతుడనుగ్రహించినా - విశ్వాసం లేని వారేమీ పొందలేరు. భగవంతుని మాటగాని సద్గురుని మాటగానీ సంపూర్ణంగా విశ్వసించి వారు చెప్పినట్లు తు-చ తప్పకుండా ఆచరించిన వారికి మాత్రమే వారి కృప లభిస్తుంది. వారు చెప్పినట్లు ఆచరించలేని వారికి కృప అడవిన గాచిన వెన్నెల వంటిది.

ఇంతవరకూ శ్రీ స్వామివారు చెప్పిన వాటిని విశ్వసించి సఫలులైన వారి అనుభవాలు చూచాము. అలాగాక శంకించినవారి అనుభవం ఏమిటో చూద్దాం.

గొడ్డటి శేషయ్య (గొలగమూడి) గారికి ఆరోగ్యం బాగుండక శ్రీస్వామివారు నయం చేస్తారని వచ్చి ఆయనతో చెప్పుకున్నాడు. శ్రీస్వామివారు. “గుంట కలగరాకు ద్రేళ్లపై నున్న తాట నూరి మూడు పూటలా (మింగు” అన్నారు. వారు అలాగే తాట నూరి ఉండలు చేసి మింగబోతు “దీనికి తగ్గుతుందా?' అని శంకిస్తూ మింగాడు. తెల్లవారి ఆయన శ్రీస్వామివారి దగ్గరకు రాగానే ఏమీ చెప్పుకోకముందే “అయ్యా, దానికి తగ్గదు గొని ఒక మనిషి వస్తాడు. ఆయన దగ్గర మందు తీసుకో” అని చెప్పారు. ఆయన మనసులో ఉదయించిన శంక శ్రీస్వామివారికి తెలియకపోతే గదా!

వి, రామమూర్తి (నెల్లూరు) గారి అన్న కుమారునికి వరుసగా ముగ్గురు ఆడపిల్లలు కలిగారు నాల్గవ కాన్పుకు ముందు స్వామివారి వద్దకొచ్చి మగపిల్లవాడు పుట్టేటట్ట అనుగ్రహించమని ప్రార్థించారు. “అర్ధరాత్రి వేళ ఏ దేవస్థానములోనైనా రోజుకు మూడు ప్రదక్షిణలు చాప్పున మూడు రోజులుచేస్తే మగసంతతి కల్గుతుంది”అని శ్రీస్వామివారు సెలవిచ్చారు. “అర్ధరాత్రివేళ ప్రదక్షిణలుచేయడం కష్టమని, అందులోనూ

19]

నవమాసాలు నిండినవిగదా? ఇప్పుడు ప్రదక్తిణలు చెస్తే బిడ్డ ఎలా మార్పుచెందుతుంది? " అని వారు అశ్రద్దచేసి ప్రదక్షిణలు చేయలేదు. నాల్గవ కాన్పులో గూడా ఆడపిల్ల జన్మించింది. శ్రద్దలేనివారికి దైవం కరుణించినా ప్రయోజనం లేదుగదా!

ఇందుకూరపేటకు చెందిన ఆత్మకూరు వెంకయ్య ఇలా చెప్పారు...

ఒకప్పుడు “అయ్యా! ఎద్దుకు బండి గండముంది. అమ్మెయ్యండి"” అన్నారు శ్రీస్వామివారు. అమ్మాలనుకున్నా వెంటనే తగిన బేరం రాక పోయేసరికి కాలయాపన జరిగింది. ఒకనాడు రాత్రిపూట ఆ ఎద్దు బండి చక్రానికున్న ఆకుల నందున తలదూర్చి, రుద్దుకొనటానికి ప్రయత్నించింది. దాని కొమ్ములు అడ్డం తగిలి తల ఆకుల సందునుండి రాలేదు. తెల్లవార్లు తలతప్పించుకునే ప్రయత్నంలోగుంజులాడి తెల్లవారేసరికి చచ్చిపడిపోయింది.

రాపూరు తాలూకా పెనుబర్తి గ్రామస్తులు శ్రీరాములు శెట్టిగారికి కుష్పువ్మాధి. కాళ్లు చేతులు వాపు, పాడ, కాలిబాటిన వ్రేలికి పుండు. ఆయన శ్రీస్వామివారి నాశ్రయించాడు. శ్రీస్వామివారు ఆయన వంటికి నూనె రుద్దేవారు శెట్టిగారింటికి వెళ్ళి అప్పుడప్పుడు శ్రీస్వామివారు ఆతిథ్యము స్వీకరించేవారు. శ్రీస్వామివారు ఎక్కడున్నా శెట్టిగారు వచ్చి దర్శించేవారు. కొన్నాళ్ళకు ఆయన వ్వాధి నివారణైైంది. కానీ ఆయన శ్రీస్న్వామివారు చెప్పిన స్రీ పథ్యము, నియమాలు పాటించలేదు. కనుక అతనికి మరల ఆఅ వ్యాధి సంక్రమించింది.

ఒకప్పుడు వేలూరు సుబ్రహ్మణ్యం శ్రీస్వామివారితోటి తిరువళ్ళూరు వెళ్ళాడు, శ్రీస్వామివారొకచోట నిలుచుని కొండరాళ్లను తవిడి పరీక్షిస్తున్నారు. కొంతసేపటికి ఒక చిన్న పుల్లతో నేలమీదనున్న ఒక రూపాయి బిళ్ళను ప్రక్కకుతోస్తూ సుబ్రహ్మణ్యాన్ని పిలిచారు. “దీనికి కర్పూరం కొని శ్రీస్వామివారికి వెలిగించు” అని రూపాయను చూపారు. శ్రీస్వామివారెప్పుడూ తమ చెంత డబ్బు ఉంచుకొనేవారు కాదు. కొని ఆ రూపాయి అక్కడకెలా వచ్చిందో సుబ్రహ్మణ్యంకు తెలియలేదు; సుబ్రహ్మణ్యం వెలిగిస్తానని స్వామితో చెప్పాడేగాని వెంటనే ఆపని చేయలేదు. ఆ రూపాయి జేబులో

1902

వేసుకొని దేవాలయానికి వెళ్తాడు. అక్కడ పదిరూపాయల నొటుకు చిల్లర తెమ్మన్న తులశమ్మగారికి ఆ రూపాయిచ్చి ప్రస్తుతానికి వాడుకోమన్నాడు. ఆ సాయంత్రం శ్రీస్వామివారు అతణ్ణి “కర్పూరం వెలిగించావా?” అని అడిగారు. “వెలిగించానని” అతడు జవాబిచ్చాడు, కాని నిజానికి వెలిగించలేదు తులశమ్మఖర్చు పెట్టింది కూడా దేవునికే గా అని తలచాడు మూడు నెలలు గడిచాయి

ఒకనాటి రాత్రి అతని స్వప్పంలో పెద్ద కర్పూరం గడ్డ మండుతూ బ్రహ్మాండమైన జ్వాల కనిపించింది అది చూచి అతడు నిద్రలో భయపడి లేచాడు. ఏమిటా అని ఆలోచించసాగాడు. ఆనాడు శ్రీస్వామివారు చెప్పిన పని చేయని ఫలితమే ఇదని గుర్తించి వెంటనే ఉన్న పళంగా లేచి ప్రయాణమై తిరువళ్ళూరు వెళ్ళి,చెంపలేసుకొని, కర్పూరం వెలిగించి క్షమాపణ వేడాడు. సద్గురువు కృప జూపినా వారి సలహా యందు పూర్ణ విశ్వాసం లేనివారు ఫలితం పొందజాలరని వేలూరు సుబ్రహ్మణ్యంగారి అనుభవాలు సూచిస్తున్నవి.

1970సం. లో నేను నా భార్య శ్రీస్వామివారి ఆశీస్సులు తీసుకొని గొలగమూడి నుండి ఇంటికి వెళ్లేందుకు బస్సు దగ్గర ఉన్నాము. ఆ కరుణానముద్రుడు మా వద్దకువచ్చి “అయ్యా నీకు కనకమంటి కాలమొస్తుంది. నీకు చీటి వ్రాసి యిచ్చినా నీవు గుర్తెరుగలేవు. నేను నీకా స్థలం చూపించాలి. తలుపూరులో ఎగవ వాళ్ళ ఇంటికి పడమరగా ఉంది. ఆ ఇల్లు కూడా నేను చెపితే నీ పరమవుతుంది. నీ వక్కడే కాపురముండు.” అని చెప్పారు. ఆవిదంగా కాపురం మార్చడం నాకిష్టం లేదు. కానీ శ్రీస్వామివారు చెప్పారుగనుక “సరే రండి స్వామి ఆ స్థలం చూపించండి” అన్నానే కానీ మనసులో మాత్రం ఈ పిచ్చి వెంకయ్యతో కూడా తిరుగుచున్నానని తలుపూరులో మా బంధువులు నవ్వుకుంటారని మనసులో తలచాను. వెంటనే ఆ సర్వజ్ఞమూర్తి నా మనసులోని మాట గుర్తించి “అయ్యా పిచ్చి వెంకయ్య మీదనే చెప్పు. నీకేమి పరవాలేదు” అని చెప్పి బస్సులో నాతోటి నెల్లూరు వచ్చారు. మేము తలుపూరు బస్సు ఎక్కి కూర్చున్నాము. కానీ కొద్దిసేపటిలో నాబుద్ధి మారింది. తలుపూరు వెళ్ళి నవ్వుల

193

పాలవడం ఇష్టంలేక “స్వామీ మీరుముదిగీడు పోండి నేను మా బంధువులింటికి వెళ్ళి వస్తాను” అని చెప్పి బస్సు దిగిపోతున్నాను.

వెంటనే అ మహానుభావుని ముఖారవిందము లక్షలు నష్టపోయినవానికి వలె దీనాతి దీనంగా మారింది “అయ్యా నేను నీకొసం వస్తే నీవు నామాట వినకుండా పోతున్నావే, నీకు అన్నంచేసిపెట్టే ఆమెకు ఎడమ కాలుకు గడ్డ వచ్చేటట్లు ఉంది. మద్రాసు ఆసుపత్రికి పోవలసి వస్తుంది. నీవు నెల్లూరు రంగనాయకుల దేవస్థానంలో పావలా ఇచ్చి పూజ అన్నంకొని మూడు పూటలు ఆమెకు పెట్టించు, కొంత జబ్బు తగ్గిస్తారు” అని సెలవిచ్చారు.

శ్రీస్వామివారి మాట యందు శ్రద్ధ లేని నేను ఒక్కపూట మాత్రమే ప్రసాదం "పెట్టించి వెళ్ళిపోయాను. శ్రీస్వామివారు చెప్పినట్లే అటు తర్వాత రెండు నెలలకు తొడ మీద గడ్డలేచి మద్రాసు దెళ్ళి ఆపరేషన్‌ చేయించి ఆ రోజులలో ఐదువందల రూపాయలు ఖర్చు చేయవలసి వచ్చింది ఆ రోజు శ్రీస్వామివారి మాటపాటించనందుకు తగిన శాస్తి జరిగింది. తలుపూరుకు కాపురం మార్చి ఉండినట్టయితే సిరిసంపదలతో సుఖంగాఉండెడివాడను. కానీ వారి మాట వినలేదు గనుక ఇలా ఉన్నాను".

ఈ భక్తుడే ఒకరోజు శ్రీస్వామివారిని తన పొలంలో నీరు ఎక్కడ పడుతుందో చెప్పితే బావి త్రవ్వుకుంటానని అడిగాడు. శ్రీప్వామివారు పొలంలో నాలుగు వైపులా తిరిగి “అయ్యా ఈ చేలో నీళ్ళు లేవు ఈ ప్రక్కనున్న అర ఎకరాలో ఎనభైనాలుగు ఎకరాలకకు సరిపడు నీరున్నది. ఈ అర ఎకరా కొని బావి త్రవ్వించు. ఇందులో బావి త్రవ్వినవారు ఎప్పుడూ నీడన జీవిస్తారు.” అని చెపుతూ బావి త్రవ్వవలసిన చోట గుర్తు కూడా పెట్టారు. ఈ పాలం నీవు ఎట్టి పరిస్థితిలోను అమ్మవద్దని చెప్పారు. కానీ ఏమి లాభం. వారి మాట వినకుండా అమ్మేశాను. ఇప్పుడచ్చట బావి త్రవ్వినవారు లక్షాదికారులై యున్నారు.

కాటంరెడ్డి సుబ్బారెడ్డి (కల్లూరుపల్లి) ఇలా చెపుతున్నారు. మాకు వున్న 22 ఎకరాల మెట్ట అమ్మదలచి శ్రీస్వామివారిని అడిగాను. “రాబోయె రోజులలో అది లక్షలు

194

విలువ చేస్తుంది. నీకు యేమి శనిబట్టి అమ్ముచున్నావయ్యా” అన్నారు శ్రీ స్వామివారు. మా నాన్నకు నిజము చెప్పకుండా బుకాయించి ఎకరా రూ.500/- చొప్పున అమ్మివేశాను. యిప్పుడు అది ఎకరా ఒక లక్షరూపాయలు విలువ చేస్తుంది.

మరొక్కప్పుడు నాకున్న మాగాణిని మార్పు చేయదలచి శ్రీస్వామివారిని అడిగానా

అయ్యా, మాగాణి అమ్మితే నానా అగచాట్టుపడుతాడని చెప్పినా వినడు. కర్మఫలం చాలాబలంగా వుంది. ఏమి చేస్తాము” అని శెలవిచ్చారు. శ్రీస్వామివారి మాటవినకుండా పొలము మార్చు చేసాక మూడు సంవత్సరములు పంటలుపండక 20 వేల రూపాయలు అప్పు చేయడమేగాక జీవితంలో ఎన్నడు అనుభవించనంత మానసిక బాధను అనుభవించాను. స్వామి కృపవలన 10 వేల రూపాయలు యిచ్చి మరలా నా పాలము నేను మార్పు చేసుకున్నాను. అది మొదలు నా ఆర్ధిక మానసిక పరిస్థితులు చక్కబడి సుఖపడ్డాను. ఈ పాలము మార్పిడి కేవలము శ్రీస్వామివారి కృపవలన జరిగినదేగాని నా తెలివి తేటల వల్లకాదు. మా నాన్నపై శ్రీస్వామివారికిగల ప్రేమవలననా పాలము నాకు వచ్చేటట్లు కృప చూపారు. శ్రీ వారి అభిదస్పితి

పరబ్రహ్మ స్వరూపులైన సద్గురువులు నిర్గుణ నిరాకారులు మాత్రమేగాక సగుణ సాకారులుగా కూడా వారి చైతన్యం అనుక్షణమూ పని చేస్తుంది. అలా రెండు స్థితులనూ అనుక్షణం అనుభవించగల్లి, దైవాదేశం పొందిన మహనీయులు మా త్రమే అనుక్షణమూ భక్త సంరక్షణ చేయగలరు. ఈ విషయములో శ్రీస్వామివారికి శ్రీ షిరిడి సాయినాధునితో ఎంతో చక్కని పోలిక మాత్రమేగాక ఎంతో సన్నిహిత సంబంధం గలదు. ఇది వారి జీవిత విధానంలోనేగాక వారిద్దరూ కలసి భక్తుల కిచ్చుచున్న దివ్యానుభవాల ద్వారా కూడా ప్రకటమౌతుంది.

ఇద్దరూ అస్కలిత బ్రహ్మచారులే. తమదంటూ ఒక నివాసం లేనివారు (అనికేతులు) ఇద్దరూ భిక్షతో జీవించారు. సిద్భులై కూడా ఆదర్శప్రాయులైన సాధువులవలె జీవించారు

195

ఇరువురూ నిరతాగ్ని హోత్రులు. వీరిద్దరి లీలలు. బోధలు ఎంతో సన్నిహిత్రంగా పోలియున్నవి.

సాయినాధుడు తాను భక్తరక్తణ చేశాక నేనే చేశానని భక్తులకు ఎరుక పరచేవారు. కానీ శ్రీస్వామివారు జీవితాంతమూ తన గుట్టును చాలా గోప్యంగా ఉంచారు.

శ్రీస్వామివారు స్వయంగా ఒకసారి భక్తులతో ఉత్తర దిక్కున తమ అన్నగారుండే వారని వారు కూడా ఎప్పుడూ గుండ మేసేవారని చెప్పారు. ఇద్దరూ పరిభాషలో సంకేతంగా మాట్లాడేవారు. ఇద్దరూ మహాసమాధిని గూర్చి ముందుగా చెప్పడమేగాక తరువాత గూడ శాశ్వతంగా తమ భక్తులనను[గ్రహిస్తూ ఉంటామని అభయమిచ్చి అదేరీతిని తమ అభయాన్ని నెరవేరుస్తున్నారు. వీరిద్దరూ కలసి భక్తుల కొనంగిన దివ్యానుభవాలు పరిశీలిద్దాము.

ప్రఖ్యాత సాయి భక్తులైన ఆచార్య శ్రీ ఎక్కిరాల భరద్వాజగారు శ్రీస్వామివారిని ప్రధమంగా దర్శించిన విషయం ఇలా తెలియచేసినారు.

1975 సం॥లో శివరాత్రినాడు ఉదయాన్నే పూజ చేసుకున్నాక గొలగమూడిలో శ్రీ అవధూత వెంకయ్యస్వామిగారిని దర్శించాలని నాకు సంకల్పం కలిగింది. వారి భక్తుడు విద్యార్ధి అయిన చి॥ రామకృష్ణారెడ్డిని నాతో రమ్మన్నాను. 'ఆయన గొలమూడిలో ఉన్నారోలేదో ముందుగా విచారించాలి. ఆయన ప్రక్క గ్రామాలకు వెళ్లుంటారు' అన్నాడు రామకృష్ణ. ఉదయం 8-30గంటలకు నేనుసాయికి అగరువత్తి సమర్పించి “సాయీ!మీరు సకలసాధుస్వరూపులు, శ్రీవెంకయ్యస్వామివారి రూపంలోవున్న తమనుదర్శించవెళుతున్నాను. వారి సన్నిధి ఆశీర్వచనమూ విశేషంగాలభించాలి!" అని ప్రార్ధించి బయల్లేరాను సమారు 10 గంటలకు గొలగమూడి వెళ్లే బస్సుమాకెదురైంది. మేమందులో ఎక్కగానే శ్రీస్వామివారి తంబురను పట్టుకొని వున్న ఒక సాధువును రామకృష్ణ గుర్తుపట్టి విచారించాడు. ఆ సాధువు శ్రీస్వామివారునాలుగురోజుల క్రిందట నెల్లూరువచ్చి దత్తాత్రేయమరంలోవిడిది చేశారు. మొదట, వారక్కడ పదిరోజులుంటామన్నారు. అందువల్ల వారు నిర్వహించేనిరంతరాగ్ని హోత్రానికి

196

అవసరమైనకట్టెలు కూడాభక్తులు సిద్ధం చేశారు. కాని వారీ ఉదయం 8-30 గ౦ంటలకుతాము తక్షణమే గొలగమూడి బయలుదేరాలని చెప్పారు. వెంటనే భక్తులు వారినిగుజ్జపు బండిలోఅక్కడకుపంపారు. వారు అరగంటక్రిందట గొలగమూడి చేరి వుండాలి" అన్నాడు. కొద్ది నిమిషాలలో మేము శ్రీస్వామివారి సన్నిది చేరాము. శ్రీస్వామివారు ఆకస్మికంగా గొలగమూడి చేరడంతోభక్తులెవ్వరూ ఆయనదర్శ్భనార్దం అక్కడకురాలేదు. నేనూ,రామకృష్ణరెడ్డి మాత్రమే సుమారు ఆరుగంటలువారిసన్నిధిలో (ప్రశాంతంగా గడిపాము. మా ఇద్దరినీ,గురువారపు భజన బృందాన్ని ఎంతోగొప్పగా ఆశీర్వదించారు శ్రీస్వామివారు. కనుక శ్రీ స్వామివారుతమరూపమేనని శ్రీసాయి నాకు తెలిపినట్టనిపించింది. తరువాత అప్పుడప్పుడూ నేనూమా నత్‌నంగనభ్యులు శ్రీస్వామివారినిదర్శిస్తూ వచ్చాము.

ఒకరోజు శ్రీస్వామివారు కలిచేడునుండి మజిలీ మార్చాలని సామానులు బండికెక్కించమన్నారు. సామానంతా ఎక్కించి శ్రీస్వామివారిని బండి ఎక్కమంటే పాయ్యేందుకువీలులేదు. సామాను బండి నుండి దించి బండివానికి ఆరు రూపాయలిచ్చిపంపమని ఆజ్ఞాపించారు. ప్రయాణము ఎందకు నిలుపుకున్నారో సేవకులకు ఆర్థం కాలేదు.

ఆ రోజు 9 గంటలకు సోదరుడుశేషాద్రివిద్యానగర్‌ నుండి శ్రీస్వామివారి దర్శనానిక్రైబస్సు దిగాడు. శ్రీస్వామివారు అకస్మాత్తుగా ప్రయాణము అపుకోడానికి కారణం అప్పుడు అందరికీ ఆర్థమయింది. విద్యానగర్‌ నుండి శ్రీస్వామివారి దర్శనానికి బయలుదేరబోతూశ్రీ స్వామివారి దర్శనమిప్పించమని శ్రీసాయిని శేషాద్రి ప్రార్ధించిన నమయంలోనే ఇక్కడ శ్రీస్వావివారు ప్రయాణం విరమించుకున్నారు! సలకసాధుస్వరూపి శ్రీసాయి, శ్రీస్వామి వేరుకాదుకదా!

ఆశ్రమంలో 1980 లో సమాది మందిరం కట్టేందకుఇటుకలు తీసుకొచ్చిన లారీవచ్చింది. అ రోజు శ్రీస్వామివారు అందరినీ ఇవ్చుడంన్న సమాధి మందిరప్రాంతంలోపడుకోమాన్నారు. '“అయ్యాఇక్కడ పెంచలకొండంత మశీదు

1097

పెడుతుందయ్యా' అని అన్నారు. వారి సమాది మందిరం ఒక సంవత్సరంలోపల వెలిసింది.

కాని వారు తన సమాధి మందిరాన్ని 'మసీద ని ఎందుకన్నారో ఆలోచించవలసి యున్నది. ద్వారకామాయి పేరుపెట్టి మసీదులో నివసించిన మహనీయుడు త్రీషిర్షిసాయినాధుడే. ఇచ్చట మతభేదం లేకుండా సర్వమతన్తులు వారి వారిమతానుసారం దైవాన్ని ఆరాధిస్తారు. అంతేగాక మసీదుఅని పిలువబడుతూ హిందూదేవాలయములలో వలె గంటలుకొట్టడం తులసిమాతను పూజించడం ఒక్క షిర్ణిలో తప్ప మరెక్కడా లేదు. కనుక శ్రీస్వామివారు తనకు సాయినాధునకు భేదం లేదని తెలుపుచున్నారు. షిరిడిలో వలె గొలగమూడిలో గూడ సర్వమతన్తులు శ్రీస్వామివారిని ఆరాధించి వారి కృపను పాందుచున్నారు,

1980 సం.లో స్వామివారు తలుపూరులో నారాయణాదానుగారి ఆశ్రమంలొ విడిది చేసియున్నారు. శ్రీస్వామివారి సేవకుడు గురవయ్యగారికి నేను శ్రీసాయి లీలామృతం చదివి వినిపించాక వారా గ్రంధాన్ని పారాయణ చేస్తున్నారు. ఒకరోజు నేను గురవయ్య ప్రక్క ప్రక్కగా శ్రీస్వామివారిసన్నిధిలో పడుకొని నిద్రిస్తున్నాము. అర్ధరాత్రివేళ గురవయ్య నలభైగజాలదూరం వెళ్ళి తిరిగివస్తూ 'నీవునిద్రవల్ల వెంటనే లేచిరాలేకపోయావు ఇప్పుడే సాయిబాబావచ్చి వెళ్లిపోయాడు.అయన వచ్చి నాఫ్రక్కన నిలుచున్నారు. నాకు మెలకువ వచ్చి లేచి పాదాభివందనం చేయబోకే కదలిపోతూ ఉన్నారు. నేనువెంబడించి గేటుదాగా వెళ్లాను. వారక్కడ అదృశ్యమైనారు' అని చెప్పారు.వారి ఉద్రేకంచూస్తే నిజంగా సాయిభౌతికంగా దర్శనమిచ్చినట్లే ఉన్నారు. శ్రీస్వావివారి నన్నిదిలో వారివదానసేవకునకు శ్రీసాంయి బౌతిక దర్శనమిచ్చిఅనుగ్రహించడం శ్రీస్వామిళి సాయికిగల సన్నిహిత సంబంధంతెలపుతుంది.

వైద్యుల సుధాకర్‌ మరదలు గీతాభవాని ఇలా చెబుతుంది. మా తల్లిదండ్రులకు నన్ను మా మేనమామగారైన వైద్యుల సురేష్‌గారికి ఇచ్చి వివాహం చేయాలనికోరిక, మా మేనమామ సురేష్‌ గారికి నన్ను చేసుకోవడం ఇష్టంలేదు. వీరిని వివాహమాడట౦ం

168

నాకిష్టమే గనుక మా మామగారితో నా వివాహమైతే దంపతులంవచ్చి శ్రీస్వామివారిని దర్శించి ఆశ్రమంలో నిద్రచేస్తామని మైొక్కుకున్నాను. ఈ విషయం చెప్పకుండా మా అక్క శ్రీస్వామివారి దారాన్ని మా మామగారి మణికట్టకుకట్టింది. స్వామి దారం కట్టుకుంటే మంచిదని చెప్పారు. ఒక్క నెల కూడా గడవకుండానే మా మామగారి అంగీకారంపై మా వివాహం జరిగింది. మొైొక్కుబడిప్రకారం శ్రీస్వామివారి అశ్రమంలో మాదంపతులిద్దరం నిద్ర చేశాము, నాట్‌ రాత్రి షిరిడీసాయినాదుడు నా న్వప్పంలోకనిపించి 'నీవివాహమైంది గదా నాకు సత్యనారాయణస్వామి పూజ చేయించు” అన్నారు. “స్వామీ! మా ఇల్లు చాలా చిన్నది. పెద్ద ఇల్లుకట్టిస్తే'అట్లాగే చేస్తానని అన్నాను. “ఈ దారం నీవు కట్టుకో' అని ఒక దారంప్రసాదించి అదృశ్యులైనారు. తెల్లవారి చూస్తే నిజంగానే నా పడకపై శ్రీస్వామివారు ప్రసాదించిన దారం ఉంది.

బాబాతన భక్తులకు విభూతి ్రసాదించండం సాంప్రదాయం. శ్రీవెంకయ్య స్వామివారు తన భక్తులకు తన ఆశీర్వాద సూచకంగా విభూతి,దారము ప్రసాదించడం పరిపాటి. శ్రీవెంకయ్యస్వామివారి అశ్రమంలోవారిమైొక్కు తీర్చుటకు వెళ్లిన సమయంలో సాయినాధుడు ఆమెకు శ్రీవెంకయ్య స్వామివారి దారం ప్రసాదించారంటే సాయినాధునకు శ్రీ వెంకయ్యస్వామివారికి భేదంలేదని తెలిపారన్నమాట.

గుంటూరు నివాసి జి.వి. రమణమూర్తి ఇలా (వ్రాస్తున్నారు. క్షి గ్రిడ్‌ సాయినాధుని' చరిత్ర పారాయణ ద్వారా వారితో నాకు చాలాఅనుభవములున్నాయి. వారికి, శ్రీవెంకయ్యస్వామివారికి భేదం లేదని నిరూపించారు. నేనొక నమన్యతో తికమక లాడుతుండగానాకు శ్రీవెంకయ్య స్వామివారి చరిత్ర గ్రంధం లఅఖించి తెరువగానే నాకు కావలసిన సందేశం లభించడంతో ఆగ్రంధం ఆ మూలాగ్రం పారాయణ చేశాను. అప్పట్లో నాకుగల గ్రహబాధల నివారణార్ధం జొన్నవాడ కామాక్షమ్మ సన్నిధికి చేరాను. నాటి రాత్రి కామాక్షమ్మ మల్లికార్జునస్వామి నాకు మంత్రోపదేశం చేసి అన్ని చక్కబడుతాయని శెలవిచ్చారు. మెలకువ వచ్చింది. కాని కళ్లుమూసుకొనియున్నాను. “అయ్య!నీవు మూడు రోజులు నా దగ్గరుండాలయొ్య” అనే మాటలు స్పష్టంగా

199

వినిపించాయి. ఆ మాటల పొందిక శ్రీ వెంకయ్యస్వామి వారిదేనని తెల్లవారి గొలగమూడి చేరాను. ఆనాటి రాత్రి నేను మెలుకువగానే పడుకొని వున్నాను. రాత్రి 10 గంటల సమయం ప్రక్కన భజన జరుగుతూ ఉంది. కాళ్లవద్ద షిరిడీ సాయి శ్రీవెంళయ్య స్వామివారు చెరొక వైవు నిలుచుకొనియున్నారు. కళ్ళు తెరిచి న్పష్టంగా చూస్తున్నాను.తన్మయత్వంలోలేవాలనిగాని, మాట్ట్లాడాలనిగానీ అనిపించలేదు. వారు నావైపే చూపిస్తూ “రా బయటకు” అన్నారు. నాలో నుండి ఆకుపచ్చ చీర ధరించి రవికలేని ఒక వికటరూపిణి బయటకొచ్చి నిలచింది. పో! ఇక్కడ నుండి అని స్వామి అజ్ఞాపిన్తున్నారు. 'నేను ఈయననునమ్ముకొనియున్నాను. ఎచ్చటికివెళ్ళగలను. ఇంకెవరినైనా చూవండి పోతాను" అన్నది. వెంటనే బాబా చేతిలోని సటకానుశ్రీస్వామివారు తీసుకొని దానితో ఆ వికటరూపిణి మెడపై పెట్టినెట్టారు. ఆమె కరెంట్‌ షాకుకొట్టినట్టుగా అరచి వెళ్ళిపోయింది, నాటితో నాగ్రహబాధ తీరిపోయింది.

గుంటూరులో నేను బాడుగ స్థలంలో పెట్టియున్న టీకొట్ట మరొకరికి అమ్మాలనుకొన్నాను. నాటిరాత్రి నాకు బాబా కలలో “అమ్మేస్తే ఏమి తినాలనుకున్నావు అన్నారు. మరొక స్తీ 'నీకు మరొక స్ధలం చూపుతానంటోంది.' అంతటితోస్వవ్నం మెలుకువవచ్చింది. కానీ బాబా మాట లెక్క చేయక కొట్టు అమ్మేశాను. అది మొదలు బాబా చెప్పినట్లే అనేక కష్టాలకు గురియై అన్నానికి ఇబ్బందైంది.

ఇట్లాగే ఒకరోజు బాబా స్వప్నంలో “నాలాంటి కుమార్తె పుడుతుంది "అన్నారు. కానీ నేను ఆడపిల్ల నాకక్కరలేరని అబార్షన్‌ చేయించాను. కష్టాలు తప్పలేదు. ఆ తరువాత మరలా నాభార్య 7వనెలగర్భవతిగానుండగా శ్రీవెంకయ్యస్వామివారు, నా స్వప్పంలో “చల్ల అవుతుంది. నా దగ్గరకురా'అనిచెప్పారు. ఆమాట నాకు అర్ధంగాక శ్రీస్వామివారి దర్శనానికి వెళ్ళక అశ్రద్ధ చేశాను. ఫలితంగా నా భార్య గర్భంలో పిండం చల్లబడి చనిపోయింది. ఆపరేషన్‌ చేసి తీయడంలో ఆమెకు ప్రాణాపాయమైంది. కానీ బాబా నా ప్రార్ధన మన్నించి ఆమె గుండెలపై తన హస్తము నుంచినట్ట్లు దర్శనమైంది. అప్పుడు ఆమెకు గండం గడిచి బ్రతికింది.

200

నా స్వప్నంలో బాబా కనిపించి ఊరి వెలుపలొక స్తలం చూపి కొనమన్నారు. కానీ అది వ్యాపారానికి అనువైన చోటు గాదు. గనుక బాబా ఇలాంటి స్థలం చూపారేమిటి అని బాధపడి బాబాను, శ్రీస్వామివారిని ఇద్దరినీ ప్రార్ధిస్తున్నాను! అటు తరువాత వెంకయ్యస్వామి కలలో కన్పించి “నీకా స్థలం వద్దా ? అన్నాడు. అటు తరువాత శ్రీవెంకయ్యస్వామి కలలో కన్పించి చూపిస్తాలే!' అన్నారు. మరునాడు బాబా, శ్రీవెంకయ్యస్వామి ఇద్దరు స్వప్నంలో వచ్చి గుంటూరు సెంటర్‌లో ఒకస్థలం చూపి కొనమన్నారు. ఆ స్థలం బేరం చేస్తే అసలు యివ్వమన్నారు. పూర్వం శ్రీస్వామివారి ఆజ్ఞను పాటించని ఫలితంగా అనేక కష్టాలు పడ్డాను గనుక ఈసారి ఎంత ఖరీదైనా దొన్ని కొనాలని అనేక ప్రయత్నాలు చేశాను. ఆఖరుకు 40వేలు ముందుగా యిస్తే తరువాత తీరిక ఉన్నప్పుడు రిజిష్టరు చేస్తానన్నాడు. అలాగే అప్పు తెచ్చి 40 వేల రూపాయలు చెల్లించాను. కానీ బాధ్యత శ్రీస్వాముల మీద ఉంచి నిశ్చింతగా ఉన్నాను. చిత్రంగా ఒకనాటి ఉదయం అతనే వచ్చి రిజిష్ట్రేషన్‌ చేయించారు.

ఈ విధంగా సాయినాధుడు భగవాన్‌ శ్రీ వెంకయ్య స్వామివారు భేదభావం లేకుండా కలసికట్టుగా భక్తరక్షణ చేస్తున్నారు అది నా అదృష్టం.

వల్లపురెడ్డి నారాయణరెడ్డిగార్కి, వారి తల్లిగార్కి శ్రీస్వామివారు ప్రాణభిక్ష పెట్టిన విషయం భక్తులకు తెలిపినదే. కాలాంతరంలో షిరిడీ సాయినాధుని చరిత్ర పరన ద్వారా వారిపై ఆయనకు భక్తి శ్రద్ధలేర్చడి శ్రీస్వామివారిని, కూడా స్మరించేవారు. ఒక దినము విపత్కర పరిస్థితిలో శ్రీస్వామివారిని, సాయిని కూడా ప్రార్థింపగా నాటి రొత్రి శ్రీస్వామివారు స్పష్టంగా, శరీరముతో వున్నప్పటి గొంతుతో “వారిని స్మరించినా నన్ను స్మరించినబ్లే” అని స్పష్టంగా పలికారు.

ఒకప్పుడు శ్రీస్వామివారి దివ్యత్వం గూర్చి విని వారిని దర్శించాలని ఎంతో భక్తి శ్రద్ధలతో భరద్వాజ మాష్టరుగారి అత్తగారు, మరదలు, మరికొంతమంది తలుపూరు చేరారు. కానీ అదేసమయానికి శ్రీ స్వామివారు మరొక అడ్డతోవన బండిలో ప్రక్కగ్రామమైన కలిచేడు చేరారు. ఆ విషయం తెలిసి బస్సు లేనందున మాష్టరుగారి అత్తగారు (56

201

కాకాణి. టవధూత లీల. [22న సం. వయస్సు) తన వృద్ధాప్యాన్ని బలహీనతనూ గూడా లెక్కచేయక మిట్ట మధ్యాహ్నం ఎండలో అందరితో కలసి మూడు మైళ్లు నడచి కలిచేడు చేరి శ్రీస్వామివారికి నమస్కరించారు. అప్పట్లో ఎల్లప్పుడూ మౌనవ్రతంలో ఉండి ఎవ్వరినీ తాకనివ్వకుండా ఉంటూన్న శ్రీస్వామివారు, కాగితాలపై వేలిముద్రలువేసి భక్తులకు ఇస్తూ త్వరత్వరగా కాగితాలు తమ బాటనవ్రేలి క్రింద ఉంచమని వారిని ప్రోత్సహించారు. ఆ పనిలో ఆడవాళ్ల చెతులు శ్రీస్వామివారికి తగులుతున్నాసరే శ్రీస్వామివారు వారినేమీ అటంకపరచలేదు. వారి భక్తి శ్రద్ధలను శ్రీస్వామివారు అంగీకరించి ఆ విధంగా అనుగ్రహించారు.

స్వామి దర్శనము, స్పర్శ, తమకు శ్రీసాయినాదుని అనుగ్రహంవలన (ప్రాప్తించాయని, శ్రీ షిరిడి సాయి, స్వామి వేరు కాదనీ వారానందించారు.

తన అవసాన దశలో ఒక సంవత్సరం పాబోలు సుబ్బమ్మనిరంతరం శ్రీసాయినాధుని నామం చేసిన ధన్యజీవి. వీరి అంతిమ ఘడియలో శ్రీస్వామివారు తన ఆశీస్సులు పాదతీర్థం ఈమెకు పంపారు. శ్రీస్వామివారి పాదతీర్థం స్వీకరించి చివరి శ్వాస వదలిన ధన్యజీవి. సాయినాధుని నామం చేస్తుంటే శ్రీస్వామివారు తన పాదతీర్థం పంపారంటే వారిద్దరికీ భేదమే లేదని గదా భావము. రూపనామములకతీతమైన వారే మహాత్ములు. = అట్టివారే అంతటా నిండియుండగలరు. అంతటా నిండియున్నది ఒకే తత్వంగదా. అదే మన స్వామివారు.

శ్రీస్వామివారు ఎప్పుడు కూడా క్రొత్త గ్రామాలకు, ప్రదేశాలకు వెళ్ళేవారు కాదు. తాను తరచుగా పర్యటించే గ్రామాలలోనే ఆయా స్థలాలలోనే మరలా మరలా విడిది చేసేవారు. శ్రీస్వామివారిని ఎప్పుడైనా భక్తులు ప్రాధేయపడి ఏదైనా క్రొత్త స్థలానికి తీసుకుపోతే ఒక్కరోజు ఉండేసరికి గగనమైపోతుంది. వెంటనే ఆ చోటు వదలి వెళ్ళిపోయేవారు శ్రీస్వామివారు. శ్రీస్వామివారు ఎప్పుడుగాని నెల్లూరు జిల్లాలోని విద్యానగర్‌ గ్రామానికి వెళ్లియుండలేదు. కాని ఒకరోజు ఎవరియొక్క ఆహ్వానం లేకుండానే తన బృందంతో విద్యానగర్‌ చేరారు. అప్పుడే క్రొత్తగా నిర్మించబడి

2062

ప్రారంభోత్సవమునకు ఎదురుచూస్తున్న షిర్ధి సాయిబాబా మందిరంలో సమాధి నిర్మించబోవు వేదికపై తమ పవిత్రమైన అగ్నిగుండాన్ని ఐదు రోజులపాటు నిర్వహించి ఆ మందిరాన్ని పావననమొనర్చారు.

రెండవరోజు తన సేవకులు 'మరొక గ్రామము వెడదాము స్వామీ!” 'అంటే “పాయ్యేందుకు దోవకనబడడం లేదయ్యా! ఇచ్చట ఇరవై ఒక్క కోట్లు జమకట్టవలసియున్నది' అని సెలవిచ్చారు. ఆచార్య భరద్వాజగారు సాయినాధుననకు పూజ చేస్తూ ఆసనం సమర్పయామి అన్నప్పుడు అంతవరకు పడుకొనియ్ను శ్రీస్వామివారు లేచికూర్చున్నారు. నైవేద్యం సమర్పయామి అన్నప్పుడు గంజి కావాలని శ్రీస్వామివారు అడిగి గంజి పోయించుకొని త్రాగారు. బాబాకు భక్తులు హారతి చేస్తుంటే ఎంతో శ్రద్ధగా హారతందుకొన్నారు. “ఈ మందిరంలో మీకెలా ఉంది స్వామీ! అంటే “చాలా బాగుందయ్యా' అంటూ వారి పరిభాషలో మందిరమునకు ఆశీస్సులు అందజేశారు.

ఏనాడూ పూలమాలలు అంగీకరించని శ్రీస్వామివారు, శ్రీభరద్వాజగారు వారిపాదములపై చేమంతి పూలుంచి నమస్కరిస్తే మౌనంగా అంగీకరించి ఆశీర్వదించారు. శ్రీస్వామివారు పూలను అంగీకరించరని ఒక సేవకుడు ఆ పూలను తీసివేయబోతే శ్రీస్వామివారు అతనిని నివారించి ఆ పూలను అక్కడ నుండి కదలించనీయలేదు. ఈ విదంగా శ్రీస్వామివారు శ్రీసాయినాధునితో అఖేదస్థితిని మనకెరుక పరచారు.

పాదలకూరునివాసి పి. పెంచలయ్య ఇలా తెలిపారు.

శ్రీస్వామివారు నడిచే రోజులలో నేను వారిని కొన్నాళ్ళు సేవించాను. అది మొదలు శ్రీస్వామివారి పటాన్ని ప్రతినిత్యం పూజిస్తుంటాను. ఒకరోజు 4 సం॥ వయస్సుగలమా కుమార్తె పద్మను సైకిల్‌ మీద తీసుకుపోతుంటే యాక్సిడెంటై ఆ పాపకాలు విరిగింది.

203

నేను నిమిత్త మాత్రంగా కట్టు కట్టిస్తాను. కానీ కాలు బాగుపరచవలసిన బాధ్యత తమదే స్వామీ'అని శ్రీస్వామివారిని ఆర్తితో ప్రార్ధించాను. నాటిరాత్రి శ్రీస్వామివారికి బదులు షిరిడీ సాయిబాబా స్వప్ప దర్శనమిచ్చి 'నాయనా కాలు బాగవుతుంది బాధపడవద్దు' అని చెప్పిఆమెకాలికి ఒక పసరుపూసి కట్టుకట్టారు. సాయినాధుడు చెప్పినట్లేఒకేఒక కట్టుతో పాప కాలు అతుకుకొని చక్కగా నడువగలిగింది. స్వప్ప దర్శనమైన తెల్లవారి నెల్లూరు సాయిబాబా మందిరం వెళ్ళి బాబాకు పూజ చేయించి ఒక బాబా పటం తెచ్చి శ్రీస్వామివారి పటం ప్రక్కన స్థాపించి ప్రతినిత్యం ఇద్దరినీ పూజిస్తున్నాను. ఈ మహనీయులిద్దరికీ ఎలాంటి భేదమూలేదు. లేకుంటే శ్రీస్వామివారి పటాన్ని పూజిస్తూ బాబాను గూర్చి బొత్తిగా పరిచయంలేని నాకు బాబా దర్శనమీయడమేమిటి! ఆగష్టు నెల 1986 లో స్వామి వారంటే భక్తి శ్రద్ధలుగల్సి, నాయందు (ప్రేమాభిమానములుగల మా మరదలుకు ప్రమాదమైన జబ్బుచేసి వెంటనే మద్రాసు తీసుకువెళ్ళారు. నాకీ వార్త తెలిసి ఏమి స్వామీ" ఇంతటి ఆత్మీయురాలు ఆపదలో ఉంటే కళ్ళ చూపులు కూడా లేకుండా దూరంగా పంపేశారు దయచేసి ఆమెకు ఆరోగ్యం చేకూర్చి మరలా నేనామెను చూచేటట్ట్లు అనుగ్రహించండి' అని ప్రార్థించాను. వెంటనే నా కన్నులు మూతపడి ఒకదృశ్యం పొడ కట్టింది 'సాయిబాబానా దగ్గరకొచ్చి మా మరదలును చూపిస్తా'నని నన్ను క్షణంలో మద్రాసు తీసుకువెళ్ళి ఆమె మంచం దగ్గర నిలిపారు “చూడు నాయనా ఈమెకు తప్పక నయమవుతుంది. ఇంజక్షను చేస్తున్నాను' అని ఇంజక్షను చేశారు. నాకు మెలకువ వచ్చింది. మా మరదలుకు జాబు వాసి కనుక్కుంటే సరిగ్గా నాకు దృశ్యం గోచరించిన సమయంలో ఆమెకు గూడా బాబా స్వప్ప దర్శనమిచ్చి ఇంజక్షను చేసి బాగవుతుందని ఆశీర్వదించారని జాబు వచ్చింది. అనతి కాలంలో ఆమె పూర్ణ ఆరోగ్యవంతురాలైంది. శ్రీస్వామివారు, సాయి వేరుగాదు. వారు నామరూపాల కతీతులైన పూర్ణ గురుతత్వం మాత్రమే. 204

మహాసమాధి

శ్రీస్వామివారు తన సమాధికి ముందుషుమారు రెండున్నర సంవత్సరముల పాటు తన పర్యటనలు మాని గొలగమూడిలోని పూరిపాకలో నివసించసొగారు. రాత్రింబవళ్ళు అంతు తెలియని భాషలో పెద్దగా అరుస్తూ తాను చెప్పే మాటలను తన సేవకుడు గురవయ్యను తిరగి పెద్దగా చెప్పమనేవారు. గురవయ్య అలసిపోయి అలా చెప్పకుంటే మరుక్షణమే “ఏమయ్యా పలకవు, చెప్పు” అని తొందర చేసేవరు. శ్రీస్వామివారు చెప్పే మాటలు తిరిగి చెపుతూ రాత్రింబళ్లు గురవయ్య ్రక్కనుండ వలసిందే. అన్నానికిపోతె మరొకరైనా చెప్తుతుండాలి.

మహాసమాధికి కొన్నాళ్లుముందు శ్రీస్వామివారువారి దుప్పట్లు, గోచీ గుడ్డలు,అన్నీ లెక్కపెట్టి గురవయ్యకిచ్చి,'ఇవన్నీ జాగ్రత్తగా దాచి పెట్టయ్యా" అన్నారు. “సంపన్నత్వం, సాధారణత్వంసద్గురుసేవ”అని పదేపదే అరిచేవారు.

మహాసమాధికి ఒక సంవత్సరం ముందునుండీ “చెప్పులయ్యా చెప్పులు' అని పదే పదే అడిగేవారు. చెక్క పలకలు వగైరా ఇస్తే “ఇవి కాదయ్యా అసలు చెప్పులు కావాలయ్యా' అన్నారు. గంధపుచెక్కతో పాదుకలు తయారు చేయించాలంటే భక్తులకు వీలుకాలేదు. ఒకరోజు రోళిరెడ్డి కుమారుడు పావుకోళ్లుచేయించిశ్రీస్వామివారికి సమర్పించాలని తెస్తున్నాడు. శ్రీస్వామివారు ఆశ్రమంలో “చెప్పులు చెవ్పులు అని ఆరుస్తున్నారు. వారు తెచ్చిన పాదుకలు శ్రీస్వామివారికిస్తే వాటిని గట్టిగా కౌగిలించుకున్నట్టు గుండెలకేసి అదుముకొని చాలాసేవు ఇవ్వలేదు. అ పవిత్ర పాదుకలే శ్రీస్వామివారు నిర్యాణంచెందిన పూరిపాకలో నేడు ప్రతిష్టించబడి యున్నవి.

అలనాడు శ్రీరాముడు తనప్రతినిధిగా తన పాదుకలను భరతునకు ప్రసాదించారు. దత్తక్షేత్రాలైన గంధర్వపురంలోను.నరసోబావాడిలోను నృసింహనరన్వతిలాంటి మహనీయులు తమ ప్రతి రూపాలుగ వారి పాదుకలే ప్రతిష్టించారు. అక్కల్‌కోట స్వామి తన శిష్యులకు తన పాదుకలనే ప్రసాదించారు.

205

కాలులలలఅఅజజక అవధూత లీల లలన

అట్టి మహనీయుల సాంప్రదాయమునకుచెందిన శ్రీవెంకయ్యస్వామివారు కూడా మనకు వారి దివ్యశక్తిని నిక్షిప్తముచేసి ఈ పాదుకలను తన ప్రతిరూపంగా మనకు ప్రసాదించారు. ఆ పాదుకలను మనం తగు శ్రద్ధాభక్తులతో పూజించివారి అనుగ్రహానికి పాత్రులగుదుముగాక!

1982లో శ్రీరామనవమి రోజు సీతా,రామ,లక్ష్మణులు వచ్చి 'నీకు టైం అయిపోయింది. శరీరం వదలి వచ్చేసేయ్‌” మని శ్రీస్వామివారిని పిలుస్తున్న దృశ్యం గురవయ్యకు స్పష్టంగా గోచరించింది.

శ్రీరామనవమిరోజు శ్రీస్వామివారికి ఎంతో తీవ్రంగా జబ్బుచేసింది. ఆనాడే ఆయన దేహత్యాగం చేస్తారనిభక్తులనుకొన్నారు.శారీరకంగాచాలాబాధకూడా పడ్డారు.కాని మరురోజుకంతా ఆరోగ్యవంతులైనారు.

మహాసమాధికి రెండు నెలల ముందు శ్రీస్వామివారు ఆయాసంతో చాలా బలహీనంగా ఉండినారు. ఒకనాడు.'నేనువెళ్ళిపోతున్నాను' అని చీటీ వ్రాయించారు. సృహలేకుండా కొన్ని గంటలసేపుఉుండినారు. అందరూ నిజంగానే శ్రీస్వామివారు శరీరం చాలిస్తున్నారు అని బాధపడుతున్నారు. కొన్ని గంటలతరువాత తిరిగి లేచి కూర్చొని "పైవాళ్లు వప్పుకోలేదు. ఇంకాకొంత కాలం ఉండి రమ్మన్నారయ్యా' అని చెప్పారు.

శ్రీస్వామివారు మహాసమాధి చెందబోయే ముందు వారం రోజుల నుండి శ్రీస్వామివారి ముఖంలో రోజుకొక కళ తగ్గుతూ వచ్చింది. గురవయ్యకు శ్రీస్వామివారిలో అదృశ్యంగా అప్పుడప్పుడు కనిపిస్తూండిన ఎనిమిది శిరస్సుల నాగేంద్రుడు మహాసమాదికి ముందురోజు (23-8-82) శ్రీస్వామివారి నుండి నిష్క్రమించినట్టు దర్శనమైంది.

మహాసమాధికి నాలుగు రోజుల ముందు (ఆగష్టు 20, 1982) ఒక దివ్యమైన రధం వచ్చి శ్రీస్వామివారిని ఎక్కించుకున్నారు. గురవయ్య కూడా ఎక్కబోతే, “నీవు ఇప్పుడుకాదు. దిగు” అని బలవంతంగా దింపేసి శ్రీస్వామివారిని మాత్రం ఠధంలో అకాశంలోకి తీసుకవెళ్లినట్టుగురవయ్యకు స్వప్న దర్శనమైంది.

206

మహాసమాదికి మూడు రోజుల ముందు అప్పటికే ముందుగా నిర్మించియున్న సమాది మందిరంలో పూజచేస్తున్న శ్రీ స్వామివారి చిత్రపటం, స్వామివారి వెనుకనున్న షిర్దిసాయిబాబా పటము ప్రక్కకు వచ్చి నిలుచున్నట్లుగా గురవయ్యకు దృశ్యం గోచరించింది. అప్పటికి శ్రీస్వామివారు చాలా బలహీనంగా ఉన్నారు. “శ్రీస్వామివారు కూడా బాబాలాగా చ్చాటై పోతున్నారు. ఇక వారి పటానికి పూజ చేసుకోవాలి గామోలు” అని అనుకున్నాడు గురవయ్య! అదే నిజమైంది. మూడు రోజులు తరువాత శ్రీస్వామివారు నిజంగానే సమాది చెందారు.

మహాసమాధికి ముందు రోజులలో, “ప్రొద్దు గ్రుంకుతుందయ్యా!' అని పదే పదే అరచేవారు. శ్రీస్వామివారు ఒకవంక తమ అవతారలీల కాలం సమాస్తమౌతుందని, మరొకవంక భక్తుల అయుష్ను కూడా క్షీణిస్తూందని, కనుక త్వరపడి కాలాన్ని సద్వినియోగం చేసుకోమని వారి భావం.ఇదే విధంగా మహాసమాధి ముందు రోజులలో రోశిరెడ్డి8ి పొద్దుగ్రుంకుతున్నట్టు దృశ్యం గోచరించింది.

శ్రీస్వామివారి మహాసమాధికిముందు రోజులలో పాకలోని అన్ని పటాలకు పూజచేసి శ్రీస్వామివారికి హారతివ్వడం, తరువాత అన్ని పటాలకు హారతివ్వడం బుజ్జ్ఞయ్యగారి అలవాటు. ఆగష్టు 24, 1982 మధ్యాహ్నం తశ్రీస్వామివారు ఒక ప్రక్కకు వత్తిగిలి పడుకొని యున్నారు. బుజ్జన్నగారు హారతిస్తుంటే చివుక్కున బుజ్జన్నవైపు తిరిగి తన కుడిచేత్తో హారతికి అభయహస్తం చూపించి వడుకున్నారు. శ్రీస్వామివారు శరీరంతోఊండగా వారికి భక్తులిచ్చిన చివరి హారతి ఇదే. ఆనాడే వారు కొద్ది సేపట్లో మహాసమాధి చెందారు. అంతకుముందు కొన్నాళ్ళ నుండి గురవయ్యగారు చదువుతూవున్న మాధవదాసు చరిత్ర ఆనాడే పూర్తి అయింది. దానిలో విమానం వచ్చి మాధవదాసుగారిని ఊర్ధ్వ లోకాలకు తీసుకుపోవటం జరిగింది. ఆనాడే శ్రీస్వామివారు మహాసమాది చెందారు.

శ్రీస్వామివారు ఆగష్టు 24, 1982 న సమాది చెందారు. భక్తులు సేవకులు దుఃఖసాగరంలో మునిగిపోయారు. శ్రీస్వామివారి దేహాన్ని ఐదవ రోజు అనగా 28-8-

౫2౦౮7

82 తేదీన సమాధి చేయబడుతుందని ఈలోగా భక్తులందరూ అంతిమదర్శనం చేసుకోవచ్చని ఆంధ్రజ్యోతి, ఆంధ్రపత్రిక, వగైరా దినపత్రికలలో ప్రకటించారు. వ్రతినిత్యం జనం తండోపతండాలుగా శ్రీన్వామివారి భౌతికకాయాన్ని దర్శించసాగారు.నిరంతరం “హరేరామ, హరేరామ రామరామ హరేహరే, హరేకృష్ణ హరేకృష్ణ కృష్ణకృష్ణ హరేహరే' అని భక్తులంతా కన్నీటితో భజన చేయసాగారు. శ్రీస్వామివారు యోగనిష్టలో వున్నారని, మరలా తిరిగి మేల్కొంటారనీ తలచి భక్తులు, సేవకులు ఎంతో ఆశతో ఎదురు చూచారు. ఇలా మూడు రోజులు గడిచాయి. శరీరం ఎంతగానో ఉబ్బిపోయింది. మూడవరోజున శ్రీస్వామివారికి సన్నిహితంగా సేవచేసిన గురవయ్యకు దివ్యమైన ఆవేశం కల్లి, “స్వామివారి దేహాన్ని ఈరోజే సమాధి చేయమంటున్నారని ఆ దేహాన్ని ఒక్కడే తన చేతుల పైనెత్తుకొని ఆవేశంగా నూతనంగా నిర్మించబడియున్న మందిరంలోకి పరుగు తీశాడు. శ్రీస్వామివారు సమాధి చెందినప్పుడు మూడు రోజులు దేహాన్ని అట్లాగే ఉంచినందున ఉబ్బింది. పల్లంరెడ్డి కృష్ణారెడ్డిగారు ఇది చూచి, శ్రీస్వామివారు మహాత్ములుగదా, మరి మామూలు మనిషి శరీరంవలె ఉబ్బిందే! అనుకున్నాడు. శ్రీస్వామివారి దేహానికి స్టోనం చేయిస్తూంటే చేయి తగిలిన చోటంతా పై తోలు లేచిపోతున్నది. చొక్కా, బనీను తీసేసి కృష్ణారెడ్డిగారు సమాధిగుంటలోకి దిగి శ్రీస్వామివారి శరీరాన్ని అందుకున్నాడు. అతడు శ్రీస్వామివారి దేహాన్ని సమాధిలో దించి బయటకు వచ్చేసరికి అతని రొమ్ముమీద అప్పుడే కారినరక్తం అంటుకొని యుండడం చూచిన వారందరూ ఆశ్చర్యపోయారు. గాయం అతని రొమ్ముది కాదు. శ్రీస్వామివారి శరీరాన్నిగురవయ్య ఆవేశంగా తన చేతులమీద ఎత్తుకొని ఆశ్రమంలో నుంచి సమాధిమందిరంలోకి తీసుకు వస్తుండగా శ్రీస్వామివారి భుజానికి ముల్లు గీచుకున్నది కాబోలు. శ్రీస్వామివారి దేహం నుండి అది కారినదని అందరూ గుర్తించారు. మూడు రోజుల క్రిందట సమాధి చెందిన శ్రీస్వామివారి శరీరం నుండి క్రొత్త రక్తం రావటమే ఆశ్చర్యం. అది కేవలం కృష్ణారెడ్డికి కల్గిన సందేహానికి శ్రీస్వామివారిచ్చిన సమాధానమే. 208

శల. ్రనధూత లీల [2కు శ్రీస్వామివారు స్వహస్తాలతో శంకుస్థాపన చేయగా వారి ఆశీస్సులతో ముందుగానే నిర్మించబడియున్న సమాది మందిరంలో 4 అ॥ పొడవు 4 అ॥ వెడల్పు 6 అ॥ లోతుగల గుంటను త్రవ్వి, గుంట ప్రక్కలకు సిమెంటుతో నాపరాళ్ళతికించి తొట్టివలె చేసి అందులో శ్రీస్వామివారి పాన్చు అమర్చి వారిని తూర్పుముఖంగా కూర్చోబెట్టి పట్టు వస్త్రం కప్పారు తొట్టిలోని ఖాళీని మంచి గందపుపాడి,కర్పూరము, ఉప్పు, పూలమాలలతో కంరమువరకు నింపారు. ఆపైన కొద్దిగా మట్టిపోసి దానిపై అత్తరు, పన్నీర్తుమొదలగు సుగంధ ద్రవ్యములు పోశారు. వారి ముఖం దివ్యకాంతులతో మెరిసిపోతూ ఉండగా ఎంతో బాధతో భక్తులు ఆ తొట్టిని నాపరాళ్ళతో మూసివేశారు.నాపరాళ్లపై స్వామివారు వాడుకున్న దుప్పటి పరచి వారి మట్టిముంత ఉంచి ఇటుకతో భూమిపై అరుగు నిర్మించి పాలరాళ్ళతోతాపడం చేశారు. అన్నదానము, భజన కార్యక్రమములు 40వ రోజు మండలారాధన వరకు నిరాఘాటముగా జరుగుతూనే యుండెను. మండలారాధనకు షుమారు పదివేల మంది భక్తులు హాజరై శ్రీస్వామివారికి తమ నివాళులర్పించారు. ఆనాడు అనేక గ్రామముల నుండి హరిదాసులు, భగవద్గీతా ప్రవచనకారులు, భజన బృందాలవారు, పండరి భజనవారు ఎవరికివారు తమ కార్యక్రమములు నిర్వహించుకొన్నారు. ఈ వచ్చిన భక్తాదులందరికీ శ్రీస్వామివారి కృపవలనషడ్రసోపేతమైైన అన్న నంతర్పణలా జరిగిందో శ్రీస్వామివారికే ఎరుక. అది మొదలుకొని ప్రతినిత్యం ఉదయం 4 గం॥ మధ్యాహ్నం11 గం॥ సాయంకాలం 6-30 గం॥పూజ నైవేద్యము రాత్రి 9 గంటలకు భజన నిర్వివ్నముగా సాగుచున్నవి. శ్రీస్వామివారు వెలిగించిన అగ్నిహోత్రము నిర్యాణానంతరము కొనసాగుచున్నది. నిత్యం రెండువేళలా అన్నదానం జరుగుచున్నది. 209

స్వామివారి నిజతత్వం

తర్వాత అధ్యాయాలలో మనం గమనించనున్న మహాద్భుతమైన శ్రీ వెంకయ్యస్వామివారి యొక్క భౌతిక జీవితం అలా అంతమైంది. అయినప్పటికీ వారి దివ్యమైన లీలామయ జీవితం ఇప్పటికీ యధా పూర్వం కొనసాగుతున్నది. అంకేగాదు, అలా సూర్య చంద్రాదులున్నంతవరకూ తమ లీల కొనసాగవలసిందేనని వారే సవాలు చేసినట్లు చెప్పారు. అలా జరగాలంటే ఆయన నిజతత్వం ఎలాంటిదై ఉండాలి? దానిని గురించి మనమింత ఆలోచించినా అది మన ఊహ మాత్రమే గదా? మన అవగాహనా శక్తిని బట్టి మనం అంచనాలను వేస్తాం. అది నిజం కావాలనేమున్నది? అందుకే వారి మాటలలోనె వారి తత్వాన్ని గమనిద్దాం

ఒకసారి బాలయోగిగారి ప్రసక్తి వస్తే శ్రీస్వామివారిలా అన్నారు. ఆయన తన వని తాను చూచుకొని పాయ్యేవాడేగదయ్యా! ఆయనకు లోకుల సంగతి పట్టదే! మనమో! అందరి లెక్కలు సరి చెయ్యాలగదా! కనుకనే సమాధికి రెండు సంవత్సరాల ముందువరకూ నిరంతరం వివిధ (గ్రామాలలో పర్యటిస్తూ భక్తుల లౌకిక,పారలౌకిక అవసరాలను తీరుస్తూండేవారు. శ్రీస్వామివారు ఆ ప్రయాణాలలో యెంత శారీరక బాధ భరించేవారో! అంత పెద్ద వయస్సులో కూడా అన్నపానీయాల కెంత అసౌకర్యమైనా భరించేవారో తలచుకుంటేనే శరీరం గగుర్పాటు చెందుతుంది. అంతటి జీవకారుణ్య౦తో అందరి బాధలు తీరుస్తూ ఉండబట్టి నేటికీ వారి ఆశ్రమంలో యెందరు అతిధులు వచ్చినా లేదనకుండా అన్నదానం జరుగుతుందంటే భక్తులకు శ్రీస్వామివారిపై గల (పేమయెంతో అర్థం కాగలదు. ప్రజలకు ఆయన తమ అమూల్యమైన తపో మహిమతో యొన్నిరీతుల మేలు చేశారో వివరించలేము. వర్షాభావంవల్ల బాధపడుళూంటే కాటకమైన కాలంలో యెన్నిమార్లు శ్రీస్వామివారు వర్తం కురిపించారో చెప్పలేము!

శ్రీస్వామివారు ఒకసారి తమగూర్చి తామే ఇలా చెప్పారు.'రావణుని చంపింది దశరధ పుత్రుడైన రాముడుకాదు నేనే! అతడు మూడు దెబ్బలకు పడిపోయాడు “ప్రహ్హాదునిపాత్ర గట్టిందీ నేనే. అందరినీ మింగిందీ నేనే' అంటే వారందరి రూపాలలో

210

లులలలలలల[. అవధూత లీల [2 ఆయా లోక కళ్యాణ కార్యాలను ఎల్లప్పుడూ చేస్తూన్న పరమాత్మ తత్వమే తామని శ్రీస్వామివారి భావము, ఈ భావంతోనే శ్రీరామ కృష్ణ పరమహాంస “ఎవడు రాముడో, ఎవడు కృష్ణుడో అతడే ఈ రామకృష్ణుడు అని వివేకానందునితో చెప్పారు. నకల సాధు సత్పురుషులు, దేవతలు తామేనని సాయి భక్తులకు అనుభవ పూర్వకంగా నిరూపించడంలోని భావం కూడా ఇదే.దశరధ కునూరుడైన రాముడు, ఆయనలో దివ్యావతారతత్వమే బేకుంటే, సామాన్యుడే అయ్యేవాడు. అపుడు రావణ సంహారమూ కాజాలదు.కనుక రావణుని చంపింది. రామునిలోని పరమాత్మతత్వమే. అదే తామని శ్రీస్వామివారు పై మాటలలో చెప్పారన్నమాట.

మరొకసారి శ్రీస్వామివారిలా అన్నారు.

“అన్ని జీవులలో వెంకయ్య ఉన్నాడు అని వ్రాసుకో' అని చెప్పి చీటీమీద లిఖిత పూర్వకంగా వ్రాయించారు.

శ్రీస్వామివారు మహాసమాధి చెందినప్పుడు తాను శ్రీస్వామివారిని దర్శించలేక పోయానని మాలెపల్లి చెంచమ్మ దుఃఖించింది. నాటి రాత్రి శ్రీస్వామివారు స్వప్పదర్శనమిచ్చి 'నేనెక్కటికీ పోలేదు. ఇక్కడే ఉన్నాను. సాధించాలంటే చాలా టైం పడుతుంది" అన్నారు.

శ్రీస్వామివారు సమాధి చెందిన నాటి రాత్రి శ్రీరామయ్య నాగులవెల్లటూరిలో శ్రీస్వామివారి పటానికి పూజచేస్తున్నాడు. శ్రీ స్వామివారు పెద్ద వెలుగుతో గాలిలో వచ్చి తన పాకచుట్టూ తిరిగినట్లు దర్శనమైంది. తెల్లవారి శ్రీస్వామివారు సమాధి చెందినట్లు మనిషి వచ్చి చెప్పారు

స్వామి : 'వెయ్యి గొటైలలో మన గొజ్జె ఎక్కడున్నా నేరుగా కాలు పట్టి లాక్కురావచ్చు గదయ్యా”

అంటే శ్రీ సాయివలె శ్రీస్వామివారు గూడ తమ భక్తులెక్కడున్నా వారిని తమ చెంతకు చేర్చుకోగలమని అభయమిస్తున్నారు.

211

శ్రీస్వామివారు వేలూరు రామానాయుడుతో అన్నారు.'అయ్యా! నేను అందరిలాగా పిచ్చమ్మ పెంచలనాయుడికి కలిగాననుకొటున్నావా?' అని. జన్మించినపుడే తాము జనన మరణ రహితులైన అఆత్మయన్న జ్ఞానం వారికున్నట్లు ఈ విషయము తెలియజేస్తున్నది.

చలమానాయుడు శ్రీస్వామివారితో అన్నాడు, 'స్వామీ! రాముడు, కృష్ణుడు మొదలగు వారికి కూడా గురువున్నారు. మరి మీకు గురువులేడు పాడూలేదు, ఏంది స్వామీ?

స్వామి. చలమానాయుడా! పిచ్చా ఏమి నీకు? ఇది పదోచూపు.నీ వెరుగవులే. నీవు ఏమన్నా కోరుకో!వాటంతటవే వస్తాయి. నాకు గురువెందుకయ్యా, నానెత్తిన మరలా?

ఆనాటి రాత్రి చలమానాయుడు భార్యకు ఒక దివ్యదర్శనం ప్రసాదించారు స్వామి, బంగారు శరీరం, బంగారు నగలు ధరించి ఒక స్త్రీ శ్రీస్వామివారిని మరొక మామూలు చర్మంగల సీకి చూపుతా, “వెంకయ్యస్వామి అంటే ఈయనే' అని చెబుతోంది. ఈ దృశ్యం చూచి చలమానాయుడు భార్య నిద్రలోనే 'ఈమె వచ్చింది. దణ్ణం పెట్టండి' అని రెండుమార్లు అరిచింది. ఏమిటని ఆమెను నిద్రలేపి అడిగితే పై విషయం చెప్పింది. నాయుడు పశ్చాత్తాపపడి శ్రీస్వామివారికి భజన చేయండి అని అందరిని ఉత్సాహపరచారు. పైన శ్రీస్వామివారు,'గురువెందుకయ్యా, నానెత్తిమీద?' అన్నారని గమనించాము. దీని అర్ధం తమకు మొదట గురువులేరని కాదు. ప్రస్తుతం వారున్న అద్వైతస్థితిలో మరలా తమకొక గురువంటూ అవసరం లేదని మాత్రమే. కారణం ఒకప్పుడు పెంచలకోనలో ఎవరో బుషీశ్వరుడు శ్రీస్వామివారి నాల్క్మమీద ఏమో వ్రాశారట గదాయని అడిగిన భక్తునితో, 'మైసూరు మహారాజా దోవనపోతుంటే చూచామనుకో, మనకేమొస్తుంది. మనం చేసుకున్నదే గదయ్యా మనకు" అన్నారు, అంటే ఆధ్యాత్మికంగా ఒక గొప్ప మహనీయుడు తమకు తారసిల్హ్తారని వారు మౌనంగా అంగీకరించినట్టే అయింది.కాకుంటే పూర్వపుణ్యము, ఉత్తమమైన పూర్వజన్మ సంస్కారమూ ఉంటేనేగానీ అటువంటి మహారాజుల కుటుంబములో ఒకడు జన్మించలేనట్ట్లు ఈ జన్మలో సద్గురు అనుగ్రహాన్ని పాందజాలడని మాత్రమే వారి హెచ్చరిక.

212

“భగవద్గీత అంతా 64 చూపులకు ఇవతల వాళ్లకే ఉపయోగం. అంతకు పై చూపువారికి భగవద్గీత చాలదు” అన్నారు.

“ఒకప్పుడు పెంచలకోన అడవులలో 3 రోజులు రాత్రింబవళ్ళు గడిపేవాడిని. లోకం తెలిసేది కాదు,అన్నం నీళ్ల సంగతి తెలియదు.లోకం తెలిసినపుడు గోనుపల్లెకు వచ్చి ఎవరినైనా అడిగి పెట్టించుకు తినేవాడిని”.

“19, 20 సంవత్సరాల వయసులో పామునా కాలిపై కాటేసి వడగ విప్పి నిలిచింది. ముల్టుగర్రతో కొట్టబోయాను. కానీ అది కరిచేసింది కదా, కొట్టీ మాత్రం లాభమేమిటని ఇంటికి పోయాను. కానీ విషం ఎక్కలేదు. మామూలుగా భోంచేసి నిద్రపోయాను”. అని స్వయంగా తన సేవకులకు చెప్పారు.

వీళ్ళంతా బుషులు. చూడు ఎంతమంది ఎట్లా తిరుగుతున్నారో చూడండి' అంటారు, మనకేమీ కనిపించదు.

వచ్చిన భక్తులకు శ్రీస్వామివారు చీటీల మీద తాము చెప్పిన సందేశాన్ని భక్తులచేత ట్రాయించి ఆశళీర్వదించిప్రసాదిస్తుండేవారు. ఉదాహరణకు వారు వ్రాయించిన చీట్లు ఇలా ఉండేవి.

కోట్టు పడగలు, మణుగులు, రాసులు అని వ్రాయిస్తుంటే 'మీ బాష అర్ధం కావడం లేదు స్వామి' అంటే శ్రీస్వామివారు అన్నారు. “పదహారు భాషలకు పై భాష దేవనాగర భాష. ఇది కలియుగ దేవుళ్ళకే అలవికాలేదు. మీకేమి అర్ధమవుతుంది. ఇది పై లోకం లెక్క' అన్నారు. కొందరికి 'పదవ చూపు మనిషి పదవచూవులో వ్రాసినది అని చెప్పేవారు. అర్ధమేమిటని అడిగితే అది దేవచూపు.సముద్రాల మీద ఆ చూపుకు అడ్జేలేదు అన్నారు. మరొకప్పుడు “కలియుగ దేవుళ్ళ చూపు ఆరులక్షల చూపు. మేము కూడా ఆరు లక్షల చూపు వరకు పనిచేయగలము' శ్రీ ముమ్మిడివరం బాలయోగి భక్తుడువస్తే అన్నారు, “బాలయోగి 4 లక్షల చూపులో ఉన్నాడు' అన్నారు.

ఇలాగే తలుపూరు చెర్జోపల్లెలో శ్రీస్వామివారు యుండగా నెల్లూరు నుండి వచ్చిన

213

రెడ్డిగారికి ఇటువంటి పరిభాషతో నిండిన చీటీని వ్రాయించి యిచ్చారు. అప్పుడతడు దాని అంతరార్థమేమిటో మాకు తెలిసే మాటలలో విప్పిచెప్పండి' అని కోరాడు. అది దేవబాష అని, దానిని విప్పి చెప్పరాదని శ్రీస్వామివారు చెప్పినా అతడు తన పట్టు విడువలేదు. “స్వామీ మీరు దానిని విప్పి చెప్పనట్టయితే మీరు కోరిన దక్షిణ సమర్పిస్తాను' అన్నాడు. అప్పుడు శ్రీస్వామివారు “అయితే నాలుగు లక్షలు కట్టు చెపుతాను' అన్నారు. అతడదేపోత పోయాడు. ఇలానే ఇంకెందరో భక్తులు శ్రీస్వామివారి నడిగారు ఆయన “ఇది దేవ భాషయ్యా దీని కర్ణం చెప్పాలంటే మళ్లీ ఇంకొకడు దిగిరావాలి' అని అన్నారు. అట్టిది శ్రీస్వామివారి యొక్క నిజతత్వం. ఆనాటి జమీందారులలో ఒకరైన వెంకట్రామరాజు యజ్ఞం చేయతలపెట్టి “మాధవదాసువలె నాలుకలేని గంటలు మైోగించ సమర్శడైన మహాత్ముల కొరకు అన్వేషిస్తూ శ్రీస్వామివారినిగూర్చి విని వారిని తీసుకురమ్మని మనిషిని పంపారట. వెంకట్రామరాజుగారి జన్మ వృత్తాంతము, జనన జేదీ వగైరా శ్రీస్వామివారు వ్రాయించి ఒక చీటీని ఆ వచ్చిన మనిషి ద్వారా పంపారు. అది చూచి తన జనన తేదీ ఖచ్చితంగా చెప్పినందుకు శ్రీస్వామివారియందు. భక్తి కుదిరి భార్యాభర్తలు శ్రీస్వామివారిని ఆహ్వానించడానికి వచ్చారు. ఆ సమయంలో శ్రీస్వామివారు బురదలోదిగి తలంతా బురద పూసుకొని పిచ్చివానివలె ఉన్నారట. రాజ దంపతులు ఆ బురదలో దిగి శ్రీస్వామివారికి నమస్కరించితమ యజ్ఞమునకు రమ్మని అర్దించారట. తరువాత శ్రీస్వామివారు ఆ యజ్ఞానికి వెళ్లి నాలుకలేని గంటలు మోగించారు. సాధన సాధన అంబే ఏమిటో మాతాజీ తులశమ్మ వంటి గురుకృపకు పాత్రులైన వారి జీవితాలను బాగా తరచిచూచినట్రైతే తెలుస్తుంది. ముముక్షువులు చేసే జపము, ధ్యానము, భజన పూజ వగైరా సఫలము కావాలంటే మొదటి సాధనయైన నిష్కామకర్మ వలిస్తేనే ఇవన్నీ నవలమౌతాయని శాస్త్రాలు చెవ్పన్నాయి. యీ నిషయం తులశమ్మగారియెడల సార్థకమైంది. ఈ మహాతల్లి శ్రీస్వామివారి సేవకు అంకితమయ్యాక బశ

పైన చెప్పబడిన జపము వగైరా ఏనాడు చేయలేదు. కాని శ్రీస్వామివారు 'అమ్మయిక వచ్చేది లేదు” అని తులశమ్మకు ఆశీర్వాద చీటీ వ్రాసి ప్రసాదించారు. అంతేగాక ఆమెకు ఎరుక కలదు అనేందుకు నిరూపణగా మాతాజీ తులశమ్మగారు నిర్యాణమైన మూడు నెలలకు కోడలికి స్వప్న దర్శనమిచ్చి “నేను మరల జన్మకు వచ్చేది లేదు. శ్రీస్వామివారు మరల జన్మకు వస్తారు' అని చెప్పినది. ఈ విషయాన్నే ఆమె మన మధ్య ఉండగా అమె కుమారుడు “స్వామి మరలా జన్మకు వస్తడా?' అని అడుగగా 'ఎనఖై సంవత్సరములకు మరలా వచ్చి హెచ్చుతగ్గులు చూచుకొని పోతాడట అని శ్రీస్వామివారు చెప్పారని అనుకొంటున్నారు" అని తనకు తెలిసి కూడా తెలియనబ్లే చెప్పింది.

నూతాజీ తులశమ్మగారు ఈ విధంగా జన్మరాహిత్యం చేసుకునేందుకు చేసిన సాధనలేవి?

ఒకే ఒక సాధన. సద్గురుడైన శ్రీస్వామివారిని త్రికరణ శుద్ధిగా అచంచల విశ్వాసంతో దీక్షతో సేవించడమే.

“శరీరం ఇంద్రియం (ప్రాణం అర్ధ స్వజన బాంధవాన్‌

ఆత్మదారాధికం నేస్తం సద్గురుభ్యోన్ని వేదయేత్‌'

అన్న గురుగీత వాక్యాన్ని ఈమె సంపూర్ణంగా ఆచరించింది. స్వామికి, స్వామి బృందానికి, దర్శనార్ధం వచ్చిన భక్తులకు నిరంతరం వంటచేసి పెట్టడమే ఈమె సేవ. తన ఏకైక పుత్రుడు మరణావస్థలో ఉన్నాడని తెలిసి కూడా ఆ బిడ్డను చూచేందుకు వెళ్లమంటారా? వద్దంటారా? అని శ్రీస్వామివారి ఆజ్ఞ కొరకు ఎదురుచూచిన త్యాగళిలి 'నీవు నీ బిడ్డను చూచేందుకు పోనక్కరలేదు ఆయన బాగుంటాడులే! అని శ్రీస్వామివారు చెప్పినప్పుడు సంతోషంగా శ్రీస్వామివారి సన్నిధిని వీడని భాగ్యశాలి. ఈ విధంగా మమకారం నశించేందుకు ఆమె ఏ గ్రంధాలు చదవలేదు. మననం చేయలేదు. అనన్య ప్రీతితో శ్రీస్వామివారి సేవకొరకు సర్వ కోరికలనూ విడనాడింది. స్వామి ఒక్క క్షణం ఎడబాటైనా తనకు ప్రాణహాని జరిగినంత స్పష్టంగా భావించింది. కనుకనే శ్రీస్వామివారి కృపవలన మమకార బంధం తెగిపోయింది.

215

కాల లలలలజ అవధూత లీల జల

జన్మజన్మలుగా తానార్జించిన త్యాగమయ సంస్కారమే ఆమెను శ్రీస్వామివారి చెంతకు చేర్చింది. తాను లక్షాధికారియై వుండికూడా అందరిలాగా వందలకొలది చీరలు పెట్టెలలో (మ్రగ్గిపోనీయక భర్తకు కూడా తెలియకుండా అన్నీ పేదలకు దానం చేసి రెండు చీరలతోనే సంసారిక జీవితం వెళ్ళబుచ్చిన దానకర్ణ ఈమె.

శ్రీస్వామివారి సేవకంకితమయ్యాక ఒకప్పుడు మానహీనంగాయున్న ఒక అనాధను చూచినప్పుడు తన చీరలో సగం చీర చించి దానంచేసి మిగిలిన సగం చీరతోనే శరీరాన్ని కప్పయుంచుకున్న వైరాగ్యమూర్తి.

ఇంటి నుంచి బస్తా మిరపకాయలు తెప్పించి రెండవ రోజుకు బస్తా ఖాళీచేసిన మహాతల్లి ఈమె. కొన్ని చాకలివాళ్లకు, కొన్ని మంగలవాళ్లకు, మరికొన్ని పనివాళ్లకు, కొన్ని నిరుపేదలైన యాచకులకు మిగిలినవి ఆశ్రమములో పచ్చళ్ళకు ఖర్చుచేసి నందున మూడవనాటికి మరల మిరపకాయలకు కరువే అయ్యేది. “అదేమిటి అవ్వా! అన్నీ అట్లా ఖర్చుచేస్తే ఎట్లా?! అంటే 'మనల్ని కనిపెట్టుకోనుండే వాళ్ళకు గుప్పెడు మిరపకాయలు కూడా పెట్టకుండా ఎట్లాగయ్యా' అనేది.

కూరగాయలు దొరకని మంచి వేసవికాలంలో తోటలో పండాయని ఎవరో నాలుగు సారకాయలు తెచ్చి ఇచ్చారు. నాలుగూ ఒకేరోజు కూర చేసేసింది. ఇదేమిటవ్వా రేపటికి ఒకటైనా ఉంచకూడదా? అంటే “ఉంది గదా! తిన్నీలేయ్యా పాపం, ఆశతీరా తింటారు. ఇవి ఇక్కడవుంటే యిక ఎవ్వరూ మరలా తీసుకరారు. ఏమీ లేకుండా ఉంటే శ్రీస్వామివారు ఎవరో ఒకరిచేత మరలా తెప్పిస్తారు' అనేది. ఆమె చెప్పింది. అక్షరాలా నిజమయ్యేది. సాటి జీవులు తృప్తిచెందటమే ఆమె ధ్యేయం. 'అన్ని జీవులలో నేను ఉన్నాను' అని శ్రీస్వామివారు చెప్పారుగదా!

మాతాజీ తులశమ్మగారికిగల మరొక ముఖ్యమైన దైవసంపద నిష్కాపట్యము.్రొత్తగా శ్రీస్వామి దర్శనార్ధం వచ్చిన వారికి శ్రీస్వామివారికి అతి సమీపంలో కూర్చోవాలని, వారిని తాకి నమస్కరించుకోవాలని ఉంటుంది. దాన్ని శ్రీస్వామివారు అంగీకరించరు. కనుక ఈమె వారిని శ్రీస్వామివారికి దగ్గరగా పోవద్దని అరిచి తగువులాడేది 'ఏం

216

మనుషులు మీరు? తలకాయ లేదా? ఆయనేమి మనంటి మనిషనుకుంటున్నారా? రాండి రాండి దూరంగా' అని గదమాయించి అరిచేది.పది నిముషాల తరువాత ఆ భక్తులు వంటశాలలో ఆమెకంట పడ్డారంటే ఇందాక ఆమె అరచి కసిరికొట్టిన విషయం జరగనట్టు తానే వారితో మాట్టాడేది. వారికి. ఏం కూర ఇష్టమో అడిగి తెలుసుకొని వారికి తృప్తిగా భోజనంపెట్టేది. శ్రీస్వామివారు తిరిగే కుగ్రామాల్లో కాఫ్‌, టీలు దొరకవు కనుక ఎవరైన పట్టణ వాస్తవ్యులు శ్రీస్వామివారి దర్శనార్థం వస్తారని కాఫీపొడి, చక్కెర దాచిపెట్టి ఉంచేది.

సోమరితనాన్ని చూచినప్పుడు పిచ్చికోపం తెచ్చుకునేది - శ్రీస్వామివారి సేవకుల్లో కొందరు వంతులు పెట్టుకొని పని ఎగ్గొట్టేవారు కూడా ఉండేవారు. వారిని నిర్మొహమాటంగా చీవాట్లు పెట్టి 'దండుగ తిండి తింటే శ్రీస్వామివారికి బాకీపడుతారు' అని నిక్కచ్చిగా చెప్పేది. ఆ సోమరిపోతే మధ్యాహ్నం అన్నానికొస్తే ఆయన కోరింది (ప్రేమతో తృప్తిగా పెట్టేది. ఆ భక్తుడు పెట్టినా తిట్టినా అమ్మకు అమ్మేసరి అని చేతులెత్తి నమస్కరించేవాడు.

ఇట్టి సద్గుణములతో నిరంతరము శ్రీస్వామివారి సేవయే తన ధ్యేయముగా శ్రమించింది కనుకనే ఏ సాధనలు చేయకున్నా శ్రీస్వామివారు ఈమెకు “అమ్మయిక వచ్చేది లేదు' అని సెలవిచ్చారు. కనుక మనం అమ్మజీవితం నుండి నేర్చుకోవలసింది ఎంకైనా ఉంది.

అనేక సంవత్సరాలుగా స్వామిని కొలచుకుంటున్న నెల్లూరు, ఫత్తేఖాన్‌పేట - భాగవంతుల, రఘురామయ్యగారు యిలా చెబుతున్నారు 1985 లో నేను ఆర్థికముగా చాలాయిబ్బందులలో ఉన్నాను. దానికితోడు నా భార్య రెండునెలలుగా అనారోగ్యంతో మంచంలో ఉంది. 19-12-85న నా భార్య మా కష్టాలను స్వామివారి పటానికి విన్నవించుకొని కంటతడి పెట్టింది. నాటి రాత్రి స్వామి ఆమెకు స్వవ్న దర్శనమిచ్చి “పూర్వజన్మ కర్మఫలం అనుభవించక తప్పుతుందామ్మా అని ఓదార్చారు. 26-12-85 న మరలా నా భార్యకు స్వస్న దర్శనమిచ్చి 'నీకు టైం అయిపోయిందని పైవాళ్ళు

217

కోర్టులో తీర్పుచెప్పారమ్మా అన్నారు. 'స్వామీ! నాకు చిన్న బిడ్డలున్నారు గదా ఇప్పుడు నేను పోతే ఆ పిల్లల గతేం కావాలి” అని దుఃఖిస్తూ స్వామికి మొరపెట్టుకొన్నది. “చూస్తాంలేమ్మా' అని సెలవిచ్చారట స్వామి. 28-12-85 తేది శనివారం నేను గొలగమూడి వెళ్ళి స్వామిని దర్శించి తిరిగి మధ్యాహ్నం 3 గంటలకు ఇల్లు చేరాను. ఆరోజు మధ్యాహ్నం 12 గం॥ నుండి నా భార్యకు గుండెనొప్పి ఆయాసం మొదలై ఆసుపత్రికి తీసుకువెళ్లే ప్రయత్నంలో ఉన్నారు. వెంటనే డాక్టరుగారి ఇంటికి తీసుకువెళ్లాము. డాక్టరు ఆమెను పరీక్షించి ఇంటికి తీసుకుపోతారా, అస్పత్రికి పోతారా అని నీళ్లునములుతూ నిరుత్సాహంగా మాట్లాడారు. అదేమిటండి, అలా చెప్పుతారు. వెంటనే ఆసుపత్రికి పదండి అన్నాము. 'నేను ఫోనుచేసి విషయం చెబుతాను మీరు తీసుకుపోయి చేర్చండి నేను మీ వెనకాలే వస్తాను" అన్నారు డాక్టరుగారు. కన్నెకల ఆసుపత్రికి తీసుకెళ్లి స్రైచర్‌మీదకు దించక ముందే శ్వాస నిలిచిపోయింది. డాక్టరు చూచి ప్రయోజనంలేదు ఇంటికి తీసుకు వెళ్లమన్నారు. “ఇంతదూరం తీసుకవచ్చాము గదా దయచేసి ఆక్సిజన్‌ పెట్టి మీ ప్రయత్నం మీరు చేయండి” అని (ప్రాధేయపడ్డాము.ఆక్సిజన్‌ పెట్టివెంటనే రక్త పరీక్ష చేశారు. రక్తమంతా నల్లగా మారి ఉంది. ఈ తతంగం అయ్యేలోగా ఒక అరగంటలో మరలా ఆమెకు శ్వాస మొదలై డాక్టరుగారిని ఆశ్చర్యపరచింది. 'మూడు గంటలసేపు యిలాగే శ్వాస కొనసాగితే ఇంజక్షనుల ద్వారార్తక్తం యొక్క రంగు మార్చేందుకు వీలౌతుంది. అంతా దైవానుగ్రహం అని డాక్టరు వారిప్రయత్తం చేస్తున్నారు. అనుకున్న టైం కంటే ముందుగానే ఆమె పరిస్థితి మెరుగైంది ఈలోగా మా కుటుంబ డాక్టరు కూడా వచ్చి ఆమెను చూచారు. ఇద్దరు డాక్టర్లకు మేము కృతజ్ఞతాభివందనములు తెలిపినపుడు 'ఇది కేవలం ప్రభువు యొక్క కృప మా ప్రజ్ఞ ఏమీలేదు.ప్రభువుకు స్తోత్రములు చెల్లించండి'అని చెప్పారు. జనవరి 15 వరకు ఆసుపత్రిలో చికిత్సపాొంది ప్రస్తుతం స్వామి కృపవలన సుఖంగొ ఉన్నాము. 218

1985 సం॥ లో నా భార్యకు శ్రీస్వామివారు స్వప్ప దర్శనమిచ్చి ౬.41౧.౬. అని పలకమీద వ్రాసి చూపుతున్నారు. తెల్లవారి ఈమె [.110.5. అంటే అర్ధమేమిటని మా కుమారుణ్లి అడిగింది. అది పాలిబెక్షిక్‌లోమైనింగ్‌ ఇంజనీరింగ్‌కోర్సని చెప్పాడు.అయితే 'స్వామి నాకు రాత్రి స్వప్న దర్శనమిచ్చి నిన్ను ఓ.41౧.6. చదివించమన్నారు. గనుక నీవుదానినిచదువుటకు ప్రయత్నించ'మని చెప్పింది. ఆ పిల్లవాడు 550 లో జనరల్‌ లెక్కలు, ఇంటర్‌లో లెక్కల గ్రూపు తీసుకొని తప్పాడు. గనుక ఎంట్రన్స్‌ వ్రాస్తే తనకు సెలక్షన్‌ రాదుగనుక అమె స్వప్పం కాకతాళీయమైన సిచ్చి ధోరణి అని ఎగతాళి చేసాడు.

కానీ కొన్నాళ్ళకు చిత్రంగా మిత్రుల ప్రోత్సాహంతో పాలిటెక్నిక్‌ ఎంట్రన్స్‌ వ్రాస్తే స్వామివారు చెప్పినట్లే మైనింగ్‌ ఇంజనీరింగులోనేసీటు వచ్చింది. కాని ఆర్థిక. యిబ్బందివలన కాలేజీలో చేరలేదు. ఫీజుకట్టె చెం అయిపోయింది.

ఆ సమయంలోమా అబ్బాయి చిన్నాయన కడప నుండి ఫోను చేసి సంగతి తెలుసుకొని “ఫీజు కట్టేందుకు చైం పొడిగించారు. సీటుపోతే మరలా రాదు. గనుక తప్పకచేర్ప్చించమని ప్రోత్సహించాడు.శ్రీ స్వామివారి కృపవలన పిల్లవాని తొతగారు అ పిల్లవాని చదువుకయ్యే ఖర్చు అంతా భరిస్తానని హామీయిచ్చి కాలేజీలో చేర్చించి చదివిస్తున్నాడు.

మనం శ్రద్దాభక్తులతో శ్రీస్వామివారిని సేవిన్తుంటే మనం' స్వామివారిని అర్ధించకపోయినాగానీ అవసరం వచ్చినప్పుడు మనకేది మంచిదో అది జరిగేటట్లు స్వామివారే చూస్తారని మనం గుర్తుంచుకోవాలి.

మా కుటుంబమంతా శ్రీస్వామివారి కృవకెంతో బుణపడి యున్నాము. శ్రీస్వామివారు మాకు ప్రాణదానం చేసికాపాడిన అనేక సందర్భములలో ఇది ఒకటి. 1986 సం॥లో నా భార్యకు గుండెనొప్పి,రక్తపోటుతో బాధపడుతుంది. నెల్లూరు వైద్యంతో నయంగాక మద్రాసు అపోలో ఆస్పత్రిలో చేర్చించాము. ఇరవై వేల రూపాయలు ఖర్చయినప్పటికి ఆమె బాధలు ఇంకా ఎక్కువగుచున్నవి గానీ

219

తగ్గలేదు.శరీరమంతా వాపు వచ్చి తల నరాలు వాచి విపరీతంగా బాధపడుతుంది. రాత్రింబవళ్లు కంటి మీద మూతలేదు. నేనాబాధను చూడలేక మనసులో చాలా బాధపడి స్వామి మీద నిష్టూరపడ్డాను నాటి రాత్రి స్వామివారు నా స్వప్పంలో 1690/05&! అనే పెద్ద అక్షరాలు వ్రాసి చాలాసేపు చూపారు. వెంటనే మెలకువ వచ్చింది. ఆ పేరు కాగితం మీద వ్రాసి పెట్టుకొని తెల్లవారి మందులషాపులో విచారిస్తే అది రక్తపోటుకు వాడే ఒక మందని తెలిసింది. కానీ ఆ మందును ఇంతవరకు ఏ డాక్టరూ ఈమెకు వాడలేదు. దాన్ని వాడమనిఅడిగితే డాక్టర్లు కోపపడతారనితలచి కొంచెం యుక్తిచేశాను

“సార్‌! నెప్రసాల్‌ అనేమాత్రవాడితే మావాళ్లకు ఇంతకు ముందు కొంచెం తగ్గింది.మేముగా సలహాఇవ్వడం బాగుండదు. మీ సలహాగాదాన్ని మీ లెటర్‌హెడ్‌ మీద వ్రాసివ్వండి' అని మాకుటుంబ డాక్టరును అర్జించివ్రాయించకొని వెల్లి మద్రాను డాక్టర్లు కు చూపించి ఆ వుందువాడాను. చిత్రంగా ఆవె బాదలు ఉపశమించాయి.వెంటనే డిస్‌ఛార్జి చేయించుకొని ఇంటికి వచ్చేశాము. ఇతర మందులే లేకుండా ఆ మందుతోనే త్వరలో ఆమెకు స్వస్థత చేకూరింది.

అటు తర్వాత ఆమెకు స్వప్పంలో శ్రీస్వామివారు ఐదు బత్తాయి పండ్లు, ఐదు రాగిపైసలు ప్రసాదించారు.అది మొదలు బత్తాయి పండ్లరసమే ఆమెకు ముఖ్యమైన ఆహారంగా సరిపడింది. రాగి పైసలు ప్రసాదించడం మా భవిష్యత్తులో ఆర్జికాభివృద్దిని సూచిస్తుంది

బాధలన్నీ ఉపశమించినా పాలిపోయినట్టున్న శరీరం, నీరసము తగ్గలేదు. ఒకనెల ఎదురు చూచినా పూర్తి ఆరోగ్యం చేకూరకపోయేసరికి ఇక వీలులేదని సర్వభారం స్వామిపై వేసి ఒక వారం రోజులు గొలగమూడిలోనే ఉంటూ స్వామివారి సమాధి అబభిషేకజలం సేవించింది. మనం నమ్మలేనంతగా ఆవె ఆరోగ్యంలో మంచిమార్చుగల్లినెలల తరబడిపాలిపోయి బలహీనంగా ఉన్న శరీరం వారం రోజులలో మామూలు రంగువచ్చి బలం చేకూరడమంటే అది ఆ సద్గురు దర్శనప్రభావంగొక

220

మరేమగును. శ్రీస్వామివారి సమాధి దర్శనప్రభావం అంత మహిమాన్వితమైనదని గుర్తించాము'” ఇట్లు - భాగవతుల రఘురామయ్య

"'పెనపర్తి వాస్తవ్యులు పోలు మస్తానయ్య (౧.7.౦. నెల్లూరు) తనకు శ్రీస్వామివారి పై ఎలా భక్తి కుదిరింది అనే విషయం యిలా వివరించారు.

“వెయ్యి గొఖ్జెలలో ఉన్నామన గొజ్రెను కాలుబట్టి లాక్కురానా' అన్న శ్రీ స్వామివారి మాట నాయందు నిజమైంది. నేను నాస్తిక సిద్ధాంతాలకంకితమై దేవునియందు విశ్వాసములేని రోజులవి స్వాములంటేనే ఏవగింపు. 1981 లో నేను ఇంటిలోలేని నమయంలో 60డు వేల రూపాయలు చేసే మా బరెకు ప్రమాదమైన జబ్బుచేసింది మూడురోజులనుండి ఆడవాళ్లు చిన్న చిన్న వైద్యాలు చేస్తున్నారు బొత్తిగా నీళ్లు మేత తీసుకొనడం లేదు. నేను ఇల్లు చేరేసరికి పరిస్థితి చేయిదాట్‌ పోయింది. ఊర్లో ఉన్న వెటర్‌నరీ కాంపొండరు సమయానికి లేడు రాత్రి 10 గంటలకు దిగులుతో పడుకున్నాను,

ఇంతలో 8 సం॥ వయస్సుగల మా తమ్ముని కొడుకు వచ్చి 'వెంకయ్య స్వామి విభూది బరైకు పెటా పెదనాయనా' అన్నాడు. 'నీకు విశ్వాసముంబే.సెట్టుకోపో' అని చెప్పినేను అన్నం తినకుండా నిద్రపోయాను.వాడా బరైకు ఎంత విభూది ఎక్కడ పెట్టాడో ఏమోగానీ ఆ తర్వాత వాడు నిద్రలో 'స్వామి వచ్చాడు, స్వామి వచ్చాడు' అని కలవరిస్తున్నాడట. కొంత సేపటికిబరైలేచి మేత తినడం మొదలు పెట్టింది. మా వాళ్ళు నన్ను నిద్రలేపి బర్రైకు బాగుంది అన్నం తినమనిచెప్పి, పిల్లవాని కలవరింత విషయం కూడా చెప్పారు.

వెంటనే నాకు అసలు విషయంస్పురించింది. నా నాస్తిక భావాలన్నీ అ క్షణంలో ఏమయ్యాయోగానీ వెంటనే శ్రీస్వామివారినిదర్శించాలని తెల్లవారకముందే మూడు మైళ్ళు నడచివెళ్ళి శ్రీ స్వామివారినిగొలగమూడిలోదర్శించాను. నేను నోరు తెరవకముందే శ్రీస్వామివారు 'అయ్యా నీ గొడ్డుకు బాగుండ్డాయ్యా' అన్నారు. ఆ ఒక్కమాట

221

ల వధూత లీల | శ్రీస్వామివారు అనకుంటే మరలా మరలా నాకు అనుమానాలు రేకెత్తుననే శ్రీస్వామివారు అలా హెచ్చరించారు నాటినుండి నేను దైవచింతనగల్లి శ్రీస్వామివారిని నా ఆరాధ్య దైవంగా పూజిస్తూ అనేక కష్టాల నుండి రక్షించబడుతున్నాను బరిగెల నాగయ్య (కొత్తూరు) : ప్రస్తుతం సమాధి మందిర పూజాదికములు నిర్వహించుచున్నారు. వీరు పద్దెనిమిది సం;వయస్సులో కలువాయికి గుడ్డలుకొనేందుకు వచ్చారు 'బద్వేలు తిప్పమీద వెంకయ్యస్వామి అనే మహాత్ముడు వచ్చియున్నాడు' అని ఎవరో రోడ్డుమీద శ్రీస్వామివారిని గూర్చి అనుకుంటుంటే చెవునపడింది. “వెంకయ్యస్వామి' అనే నామంతో వీరికెట్టిజన్మ బంధముందోగానీ వీరు గుడ్డలుకొనే పనివదలి వెంటనే స్వామివారి దర్శనార్థం వెళ్ళారు. స్వామివారు అగ్నిగుండం వేస్తున్నారు. జయరామరాజు శ్రీస్వామివారికి సేవ చేస్తున్నాడు. శ్రీస్వామివారు వీరికి తన పరిభాషలో కోట్లు మణుములు అద్భుదాలు అనే పదజాలంతో మూడు ఆశీర్వాద చీటీలు, మూడు వేలి ముద్రల కాగితాలు, మూడు నూలుదారాలు ఇచ్చి తనగుడ్డతో స్వామివారే మంత్రించి వెళ్లిరమ్మన్నారు. వీరు రాత్రికి శ్రీస్వామివారి దగ్గరుంటే బాగుండునని మనసులో అనుకోగానే శ్రీస్వామివారు'అయ్యా నీవు అనుకొన్నది ఏ కాలానికైనా సరిపడుతుంది. ఇప్పుడు మాత్రం పెందలకడనే ఇంటికిపోొ' అని ఆజ్ఞాపించారు “అక్కడ నుండి పది కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న మా గ్రామం నేను ఎలా నడిచానో నాకు తెలియదు. మార్గమధ్యమంతా దివ్యమైన మైకంలో నడిచాను. చిత్రమేమంటే నేను శ్రీస్వామివారి దగ్గరబయలుదేరేటప్పుడు నాలుగు బారలప్రాద్దుంది. 10 కి.మీ.నడచిఇల్లు చేరేసరికి కూడా నాలుగు బారల (ప్రొద్దు అలాగే ఉంది. నా మనసులో మాటను బయట పెట్టడమే గాకుండా నన్నుదోవన నడిపించడంలో కూడా శ్రీ స్వామి వారు తన దివ్యశక్తినిప్రయోగించారు. కానీ బుణానుబంధం, టైం రాలేదు గనుక అటు తర్వాత షుమారు ఇరవై అయిదు సం॥ లకు నేను మైకా గనిలో పనిచేసే కలిచేడు ప్రాంతంలో శ్రీస్వామివారిని అనేక పర్యాయములు దర్శించాను". ఒకరోజు నాకు శ్రీస్వామివారి సేవలో నిరంతరం గడపాలని తీవ్రంగా అనిపించి వారి అనుమతికై వెళ్లాను. నేను రెండు రూపాయలు దక్షిణ సమర్పిస్తే మాటరాదు, 222

ఇంకా దక్షిణ పెట్టాలన్నారు. మూడు రూపాయలు నమర్చించాను. “పాతాళలోకంలోజగదర్తిలో ఒక భాగం ఆయనకుఉంది, 56 కోట్టది ఒకటి 86 కోట్లది ఒకటి రెండు రసీదులు ఆయనవి అక్కడకి అందినవి. నూట ఎనిమిదిలో ఒక భాగము మరియు మనలో గూడా ఆయనకొక భాగము ఉంది” అని తన ఆశీర్వాద చీటీ వ్రాయించారు. నేను మీ సేవలోఉుంటానని అడిగితే “నీవు ఆరు నెలలు ఇప్పుడుచేసే ఉద్యోగం చేస్తుంటే ఆరుకోట్ల వందల రూపాయలు ఆదాయం వస్తుంది. ఆ తర్వాత మా దగ్గరకు రావచ్చు' అని సెలవిచ్చారు. అది మొదలు నేను దోవనపోతుంటే శ్రీస్వామివారు అంతదూరాన నడిచిపోతున్నట్లు ఎక్కడ కూర్చున్నా పడుకున్నా శ్రీస్వామివారుకూడా వస్తున్నట్లు దృశ్యం గోచరించసాగింది.మూడు నెలలు గడిచేసరికి గగనమైంది. ఇక నేను శ్రీస్వామివారి ఎడబాటు భరించలేక మరలా వెళ్లి నన్ను వారి సేవకు వినియోగించుకొమ్మని శ్రీస్వామివారిని అడిగాను. మొదట ఒక్కసంవత్సరం ఆగు అన్నారు. కానీ మరలా “స్వామి మీరు మునుపు ఆరు నెలలు గడువు చెప్పియుంటిరి. మూడు నెలలు పూర్తయినవి.ఇక నేను మీ ఎడబాటు సహించలేనని చెప్పాను..అయ్యా నువ్వు ఇంక కొన్ని రోజులలోగానీ లేక రేవు వస్తేమరీమేబే' అని తమ అంగీకారం నూచించారు.తెల్లవారి ఎంత మంది మిత్రులు,అధికారులు, ఓనరు వద్దనిచెప్పినా వినకుండా గనిపనికి రాజీనామా పత్రం వాసి మేనేజరు బేబులు మీద పెట్టి వచ్చి శ్రీస్వామివారి సేవకంకితమయ్యాను. అది మొదలు ఆ కరుణా సముద్రుని కృపవలన తిరిగి ఇంటికి వెళ్లాలనే బుద్ధి పుట్టకుండా శ్రీస్వామివారి సేవలో ఉండేటట్లు శ్రీస్వామివారే చేశారు. ఆ దయాసాగరునకు ఏమిచేసి బుణము తీర్చకోగలను! స్వామివారికి అతిప్రీతిపొత్రమైన పని అందరూ చేసి తరించండి అసంఖ్యాకమైన బాధ గురువులలో నిజమైన సద్గురుని గుర్తించడం చాలా గొప్ప విషయం. అలా గుర్తించాక వారి స్థితిని అవగాహన చేసుకొనడం అంచనా వేయడం సామాన్యమైన విషయంగాదు. అలా వారి స్థితిని గుర్తించాక వారి మాటయందు 223

అచంచల విశ్వాసంగల్లి పూర్ణంగా ఆచరించగల్లాలంటే మనలో పూర్ణ భక్తిశ్రద్ధలు ఉంటేగానీ ఆచరించబేము. వారి మాట ఆచరించకుంటే ఫలితం శూన్యం. అట్టి భక్తి శ్రద్దలు మనలో కల్తాలంటే వారి సన్నిధి - సేవలవలన వారి అనుగ్రహంతో మాత్రమే మనకట్టి శుభ సంస్కారములు కల్గును. ప్రత్యక్ష సన్నిధి లభించనపుడు వారి జీవితచరిత్ర పారాయణే వారి సన్నిధితో సమానము. ఆవిధంగా వారి ప్రత్యక్ష సన్నిధి 'సేవలుగానీ - వారి జీవిత చరిత్రల పారాయణగానీ చేసే శక్తి మనకెలా గల్గుతుంది? పుణ్యకర్మల ప్రభావం మనపాపకర్మల ప్రభావముకంటే అధికముగానున్నప్పుడు మాత్రమే దైవాన్ని నియమ నిష్టలతో అనన్యంగా శరణువేడగలము (భగవద్గీత) అలాంటి పుణ్యకర్మలేవి! దేవ, ద్విజ, గురు, ప్రాజ్ఞపూజనం భగవన్నామస్మరణ.

కనుక దైవకృప పొందాలందచే పూజ నామస్మరణల కెంతైనా ప్రాధాన్యత ఉన్నది. కనుకనే శ్రీ వెంకయ్యస్వామి వారెప్పుడూ భజన - నామ సంకీర్తనలను (ప్రోత్సహించేవారు. ఓం నారాయణ ఆది నారాయణ అనే నామాన్ని తంబుర మీటుతూ గంటల తరబడి శవణానందంగా గానం చేసేవారు.

తన దర్శనార్థం వచ్చినవారిని “భజన చేసుకోండయ్యా” అని చెప్పి భక్తులు భజన చేస్తుంటే శ్రీస్వామివారు శ్రద్దగా వింటూ కూర్చుని వారి భక్తి ఛద్దలననుసరించి వారి ననుగ్రహించేవారు.

అప్పుడప్పుడూ భక్తులు పాడే భజనక్షీర్తనలు ఆపి "ఓం నారాయణ ఆదినారాయణ'

అనే మంత్రాన్నిగానం చేయించేవారు.

హృదయపూర్వకంగా గ్రేమతో భగవన్నామాన్ని గానం చేయడం' భజన చేయడం శ్రీస్వామివారి కెంతో ప్రీతి. అలా చేయబడుచున్న భజన కార్యక్రమములను శ్రద్దతో ఆలకించి ఆశీర్వదించేవారు.

ఒకరోజు బొంతరాజుపాళెంలో భక్తులంతా కాళ్ళకు గజ్పెలు ధరించి చెక్కపలకలు చేతబూని చాలా ఉత్సాహంగా అడుగులు వేస్తూ భంగిమలు చేస్తూ కోలాహల౦గొ

౨24

చెక్కభజన చేస్తున్నారు. (ప్రేక్షకులంతా భగవంతుని స్మరించడం మరచిపోయి ఎవరు బాగా అడుగేస్తున్నారు. ఎవరు చక్కగా భంగిమలు ప్రదర్శిస్తున్నారనే విమర్శలో ఉన్నారు. కీర్తనకారుల సంగతి చెప్పనక్కరలేదు. వారి దృష్టంతా ప్రేక్షకుల నాకర్షించడంలో కేంద్రీకృతమయింది.

కొంత సేపయ్యాక శ్రీస్వామివారు అమాయకంగా “ఏందయ్యా వాళ్లు చేసేది” అని పెద్దగా నవ్వేశారు. స్వామివారలా ఎందుకన్నారో మనందరికీ చక్కగా తెలిసిపోయింది. గనుక హృదయస్పందనతో, ఆర్తితో భజన, నామసంకీర్తనచేసి మనందరం శ్రీ స్వామివారి కృపకు పాత్రులవుదాం

ఒకరోజు ఒక భక్తుడు “స్వామీ మీకు మా గ్రామంలో మందిరం కట్టిస్తాము అక్కడ ఉండి అందరినీ అనుగ్రహించండి” అని అర్ధించాడు. శ్రీస్వామివారు అన్నారు “ఒక్కరేముందయ్యా కట్టించేది. వెంకయ్య చాటుకు పోయాక ప్రతి ఊళ్ళో కట్టించుకుంటుల్లా” అని శెలవిచ్చారు.

కనుక ప్రతి గ్రామములోను కనీసం ఒక్కరిద్దరైనా సరే మొదట శ్రీస్వామివారి పటం ఆ గ్రామంలోని ఏ దేవాలయంలోనైనా పెట్టుకొని కడ్డీలు వెలిగించి శ్రీస్వామివారి చరిత్ర కనీసం నాలుగు లీలలు చదివి తరువాత “ఓం నారాయణ ఆదినారాయణ” 'మంత్రం భజనచేసి తరువాత శ్రీస్వామివారి భజనలు పాడుకోవడం ఎంతో శ్రేయస్కరం

మహాత్ముల చరిత్ర పారాయణ మనలను తరింపజేయుటమే గాక గ్రామానికంతకూ మేలు చేకూరుస్తుంది. శ్రీస్వామివారి అండ ఆశీస్సులు ఆ గ్రామంలో ప్రతివారికి లభింపజేస్తుంది. అనావృష్టి అరిష్టాల ప్రభావము తగ్గటం సామూహిక వ్యాధుల నుండి రక్షణ, తప్పక కల్గును. మొదట ఒకరిద్దరితో మొదలు పెట్టినా రానురాను శ్రీస్వామివారి కృపవలన ఆ భజన బృందం అభివృద్ధి చెంది ప్రతివారికి శ్రీస్వామివారి కృప అనుభవమవుతుంది ఒక వారం రోజులలో మరణించే పరీక్షిత్తునకు శుకయోగి శ్రవణం చేసినది మహనీయులు చరిత్రే. అది భాగవతం.

225

అయితే మొదట ఆరంభించడమే కష్టము. శ్రమ అనుకోకుండా బిడియపడకుండా ఒక్కరిద్దరైనా మొదలు పెట్టి చేస్తుంటే తదుపరి శ్రీస్వామివారే తన కార్యం నెరవేర్ప్చుకుంటారు

ఆవిధంగా చేసి శ్రీస్వామివారి కృప ఆ గ్రామానికంతటికి లభించేలా చేసిన వారి కృషే నిజమైన నిష్కామకర్మ వారమునకొక రోజు చేయడం కాకుండా నిత్యం చేయడం ఎంతో మేలు. మానవజన్మ సఫలం చేసుకునే పద్దతే ఇది అనినా స్వానుభవం తెలుపుతుంది.

మహాసమాధి అనంతరం లీలలు

“సూర్య చంద్రులున్నంతవరకూ ఉండేదేగదయ్యా” అని శ్రీస్వామివారు అభయమిచ్చారు. వారిచ్చిన అభయం అక్షరాల నిజమని వారి మహాసమాధి అనంతరం జరిగే లీలల ద్వారా బుజువౌతుంది. శ్రీస్వామివారిని పూర్ణంగా ఆశ్రయించ గలిగిన వారికి పరిపూర్ణమైన ఆత్మజ్ఞానం కలిగేంతవరకు ఈ మహనీయుడు వారిచెంత నుండి రక్షిస్తూనే ఉంటారు.

వారు భౌతిక దేహంతో ఉండగా తమ మహిమను ఎంతో గుప్తంగా దాచియుంచుకొని నేడు వారి మహాసమాధి అనంతరం తన మహిమను దశదిశలా వ్యాపింపజేస్తూ తనను గూర్చి తెలియని క్రొత్తవారికి కూడా స్వప్న దర్శనములిచ్చి గొలగమూడిలోని తను సమాధిని దర్శించమని ఆదేశిస్తున్నారు. నాటి కంటే నేడు వారు భక్తులకు ఎక్కువ సులభంగా లభ్యమగుచున్నారు. ఒకప్పుడు శ్రీస్వామివారి కాళ్ళు పట్టుకపోతే మందు తీసుకొమ్మన్న భక్తులతో “అట్లా మందు తీసుకుంటే మన మెచ్చినపని నిలిచిపోతుంది." అన్నారు. ఆ పని ఏమిటో' అనాడు అర్ధం కాలేదు. దీన జనరక్షణే వారి అవతార కార్యమని నేడు తెలుస్తుంది. తన సమాధిని దర్శించిన ప్రతివారికి బాధ నివారణ కావడమే ఇందుకు తార్కాణము,

౨226

ఆగస్టు 20, 1983 సం.న శ్రీరామయ్య తన తోటలోని వూరిపాకలో వున్నాడు. శ్రీస్వామివారు తమ తలమీద ఒక తువ్వాలు జారవేసుకొని దర్శనమిచ్చారు. “అక్కడంత పని జరుగుతూంటే ఇక్కడకూర్చుని తంబుర మీటుతున్నావా?” అని రెండు చేతులూ వెటకారంగా చూపుతూ సైగచేస్తున్నారు. తెల్లవారి అతడు గొలగమూడి వచ్చి అచ్చట జరుగుతున్న ఆరాధన పనులలో పాల్గొని రెండు నెలలు ఆశ్రమంలో ఉండిపోయాడు.

ఏప్రిల్‌ 20, 1984న శ్రీరామయ్య నాగులవెల్లటూరు నుండి ఆశ్రమానికి వచ్చాడు, (ప్రతిరోజు అనికేపల్లి నుండి ఆశ్రమానికి బిక్షాన్నం తెచ్చేవాడు. అతడు పదిరోజులు స్వగ్రామం వెల్లినపుడు సుబ్బరాయుడనే మరొక భక్తుడు బిక్షకు వెళ్ళాడు. తర్వాత తన అలవాటు ప్రకారం ఏప్రిల్‌ 20 నుండి శ్రీరామయ్య బిక్షకుపోవాలి. కాని కాస్త పాలుమాలి ఇంకా నాల్గురోజులు సుబ్బరాయుడే బిక్షకుపోతాడులే అని అనుకొని శ్రీస్వామివారిని స్మరిస్తూ కూర్చున్నాడు. వెంటనే శ్రీస్వామివారు నెత్తిన ముసుగు పెట్టుకొని తమ ముసుగును శ్రీరామయ్యకు చూపుతూ వెక్కిరిస్తున్నట్లు అతడి మనోనేత్రానికి కనిపించారు. “భిక్షకు పోకుండా ముసుగేసుకొని మూలకోర్చో!” అని శ్రీస్వామివారు చెపుతున్నట్లు తనకు ఆత్మబోధ జరుగుతున్నది. చెంపలేసుకొని భిక్షకు బయలుదేరాడు.

కన్నవరం రాజయ్య డిసెంబరు 1984లో ఒకవారం రోజులు జ్వరంతో బాధపడ్డాడు. ఆహారం సహించలేదు. బాగా బలహీనమయ్యాడు. చనిపోతానని భయపడ్డాడు. ఆరాత్రి తన బాధను శ్రీస్వామివారికి మొరపెట్టుకొని నిద్రపోయాడు. స్వవ్నంలో స్వామి తంబుర వాయించుకుంటూ దర్శనమిచ్చారు. రాజయ్య వెళ్ళి స్వామి యెదుట కూర్చోగానే, “ఎప్పుడూ నీ విషయం నాకు బాధేనయ్యా. ఇదిగో ఈ తంబుర పట్టుకో! అని తంబుర ఇచ్చారు. మెలుకువ వచ్చింది. వారం రోజులుగా నిరంతరం 104 ఉన్న జ్వరం పోయి వళ్ళంతా మంచుగడ్డలాగా ఉన్నది. విపరీతమైన ఆకలి. వెంటనే పాలు (తాగాడు. తెల్లవారి మామూలుగా అన్నం తిన మొదలు పెట్టాడు.

పోలు మస్తానయ్య (సెనపర్తి) 1983 లో శ్రీస్వామివారి ఆరాధనకు నెల్లూరులో

227

కూరగాయలు కొని రిక్షాలో వేసి నాలుగు బారల దూరం వచ్చాక ఏదో నంచి మార్కెట్టులో మరచిపోయినట్లు గుర్తించాడు. రిక్షాను రోడ్డు ప్రక్క నిలిపి ఆ సంచికోనం మార్కెట్టుకు పోయి వచ్చేలోపల రిక్షా ఆ ప్రాంతంలో లేదు. అ చుట్టుపక్కలంతా వెతకి వేసారాడు. గంటన్నర సేపటికి ఆ రిక్షావాడు తిరిగి వచ్చాడు. ఎక్కడికి పోయావని అడిగితే దీనవదనంతో “ స్వామీ! బుద్ధి గడ్డితిన్నది. కొంతదూరం పోయాక రిక్షాత్రొక్కేందుకు ఏ మాత్రమూ శక్తిలేదు. కండ్లు కనపడలేదు. ఎంత ప్రయత్నించినా లాభంలేకపోయింది. చేసిన తప్పుకు చెంపలేసుకుని మరలా వచ్చేశాను. క్షమించండి” అని ప్రాధేయపడ్డాడు. శ్రీస్వామివారు యిప్పటికీ సజీవులే! మార్చి 1983 లో కాకు రాగయ్యగారి (గొలగమూడి) కోడెదూడ తప్పిపోయింది, ఒక నెలరోజులు వెతికినా కనపడలేదు, ఆ రాత్రి స్వప్నంలో స్వామి వెనకాలే ఈయన నడుస్తూ ఇద్దరూ గొలగమూడికి నేరుగా తూర్పువైపు ఒక గ్రామానికి వెళ్లారు. ఆ వూరిలోని ఒక ఆవులదొడ్డి వద్దకు వెళ్లారు. వీరి కోడెదూడ ఆ దొడ్జిలోని పేడదిబ్బ మీద నిలబడివుంది... వెంటనే మెలుకువ వచ్చింది. ఉదయాన్నే గొలగమూడికి నేరుగా తూర్పునున్న పెనపర్తికి పోయాడు. సరిగ్గా స్వప్నంలో చూచిన అవులదొడ్డి దగ్గరకే పోవడం జరిగింది. అంతకంటే ఆశ్చర్యంగా తన కోడెదూడ ఆ దొడ్జిలోని పేడదిబ్బమీద తాను స్వప్పంలో చూచిన విధంగానే నిలబడి ఉంది. రాయి లక్ష్మీనరసారెడ్డి (గోనుపల్లి -పెనవర్తి) గారి జత ఎద్దులు 1983 లో కప్పిపోయాయి. నెల రోజులు వెతికినా దొరకలేదు. రెడ్డిగారి భార్య ఒకనాటి రాత్రి, స్వామీ! సేద్యం ఎలాచేసి కుటుంబాన్ని పోషించాలి?” అని కన్నీటితో శ్రీస్వామివారి పటానికి నమస్కరించి నిద్రపోయింది. ఆ రాత్రి స్వప్పంలో శ్రీస్వామివారు కనిపించారు. ఆయనకు మోకాళ్ళకు క్రిందంతా ముళ్లు గీచుకొచి రక్తం కారుతున్నది. “నీ ఎద్దులు తోలుకు వచ్చేసరికి చూడమ్మా, నాకాళ్ళకు నెత్తురెలాకారుతున్నదో!”' అన్నారు. మెలుకువ వచ్చి తలుపుతీసి చూస్తే నిజంగానే ఎద్దులు వాకిట ముందున్నాయి. వాటి శరీరాలపై కూడా ముళ్లకంప గచుకొని రక్తం కారుతున్నది. 228

పనబాక సుబ్బరామయ్య (గొలగమూడి) 1984 సం. లో స్నేహితులను బ్రతిమిలాడి డబ్బు అప్పు తీసుకొని నెల్లూరులో దుక్కిపిండి బస్తాలు రూ. 450/- లకు కొని రిక్షాలో వేసుకొని బస్సు దగ్గరకు తెస్తున్నాడు. అల్లంత దూరాన బస్సు కదలిపోతున్నది. తాను రిక్షా నుండి దిగి ముందుగా పోయి బస్సు ఆపాలని ప్రయత్నించాడు. కాని బస్సు వెళ్ళిపోయింది. వెనక్కు తిరిగి చూస్తే రిక్షాలేదు. ఆ ప్రాంతమేకాదు. సమీపంలోని సందు గొందులన్నీ వెతుకుతూ స్వామిని స్మరిస్తూ కన్నీరు కారుస్తున్నాడు. పిండికట్టలు లేకుండ ఇంటికిపోయి బాకీల వాళ్ళచేత నానా మాటలూ పడేకంటే ఆత్మహత్యే మేలని నిశ్చయించుకొన్నాడు. ఎవరో ఒక పుఖ్యాత్ముడీయనను పట్టుకొని ఆపి, “నీ ఆదుర్దా, ఆవేశమూ ఏమిటి? ఇట్లా పరుగెత్తుతే ఏకారు క్రిందనైనా పడిపోతే ఏముంది? నీ బస్తాలు ఎక్కడికీ పోవు స్థిమితంగా వుండు “అని ఓదార్చాడు. మరొక గంటసేపటికి రిక్రావాడు తిరిగి అదే స్థానానికి వచ్చి పిండికట్టలు వప్పగించాడు.

చెరుకూరు క్రిష్టయ్యకు (భక్తవత్సలనగర్‌) 1983లో గుండెనొప్పి వచ్చి నెల్లూరు గవర్నమెంటు ఆస్పత్రిలో వున్నాడు. ఒకటి రెండు సార్లు మంచంమీద నుండి క్రిందకూడా పడ్డాడు. ఆస్పత్రిలో. ఉద్యోగుల సమ్మెవలన ఆగష్టులో ఇంటికి వచ్చియున్నారు. ఒకనాటి రాత్రి పదిగంటలకు వెంటనే వెళ్లి శ్రీస్వామివారి సమాధిని దర్శించాలని (పేరణగళల్లింది. ఒంటరిగా నడచి వస్తున్నాడు. కొండాయపాళిం కోనేరు దగ్గర ఎర్ర పంచె, చేతికర్రగల మనిషి కనుపించి “ఎక్కడికి పోతున్నావు?” అని అడిగారు. “గొలగమూడి వెంకయ్యస్వామి దగ్గరికి” అని చెప్పాడు. “నీళ్లు మడవేసి నేను కూడా వస్తాను పద”మన్నాడతడు. క్రిష్ణయ్య నాలుగడుగులు నడచి తిరిగి చూస్తే మనిషి లేడు! శ్రీస్వామివారి సమాధి దగ్గరకు వచ్చిన తరువాత గుండెనొప్పి వచ్చింది. ముందు వరండాలో పడిపోయాడు. అక్కడ భజన చేస్తున్న భక్తులు వీరిని ఫలానావారని గుర్తించలేదు. నోటి నుండి చొంగపడుతుంది. అప్పుడు ఒక మనిషి వీరి వీపున గట్టిగా తట్టిపోతుందిలే!” అన్నట్టుందట. తెల్లవారి ఏ మందులు లేకుండానే గుండెనొప్పి పోయింది. అసలు రాత్రివేళ, గుండె జబ్బుగల వ్యక్తి ఎనిమిది కి.మీ. నడచి రావడమే చిత్రం!

229

ఉప్పల వెంకయ్య (ఈదూరు) నివాసి భార్య శేషమ్మకు 1981నుండి మోకాళ్ళనుండి పాదముల వరకూ విపరీతమైన వాపు, నొప్పుల వలన రాత్రింబవళ్ళు నిద్రపట్టేదికాదు. ఎందరు డాక్టర్ల దగ్గర మందుతిన్నా ఫలితం లేక పోయింది. ఒక పూలమ్ముకొనే భక్తుడు శ్రీస్వామివారిని గురించి చెప్పి వారి సమాధిని దర్శించమని చెప్పాడు. అమె 1983లో శ్రీస్వామివారి సమాధిని దర్శించి ప్రార్థించింది. దర్శనంతోనే కొంత బాధ నివారటై ఆరాత్రి నిద్రపోయింది. క్రమంగా మూడు వారాలకు బాధ పూర్తిగా నివారబైంది. వారానికొకసారి తప్పక సమాధి దర్శనం చేసుకొని వెళ్ళేది. కారణాంతరాలవలన తరువాత దర్శనానికి రాలేక ఇంట్లోనే స్వామి పటాన్ని పూజించసాగింది. మరలా యధా ప్రకారం నొప్పులు మొదలైనవి. ఈమె “స్వామీ, మీ సమాధి దర్శనం తరచు చేసుకోకున్నా, నిరంతరం ఇచ్చటనే తమను స్మరిస్తున్నాను. గదా? మరలా నాకీ బాధలు వచ్చాయే! దయచూపండి” అని ప్రార్టించింది. నాటిరాత్రి స్వప్నంలో శీ స్వామికన్చించి ఈమె వీపునచరిచి, 'ఇదేమైనా నెత్తిన బరువా దించేదానికి 3 సం॥ నుడ్జీ ఉఊన్నదేగదా. ఇక్కడే. ఉండి “నాయనా” అంటే సరిపోతుందా? అన్నారు. అల్లవారి అంతటి బాధలోనూ సమాధి దర్శనానికి నడచి చెళ్ళింది అది మొదలు అమెకు బాధలులేవు. “నేను శ్రీస్వామివారిని చూడనైనా లేదే, నాకు మూడు సం.ల రండి బాధ ఉందని ఆయనకెలా తెలుసు. “దేవుడెక్కడైనా ఉన్నాడు గదా” అనే వారికి ఈ లీల కనువిప్పు కల్గిస్తున్నది. - ఈమె కుమార్తెకు1981 లో అధికంగా డిశ్చార్డి అవుతూంటే ఎన్నో వైద్యాలు చేయించారు. నెమ్మదించలేదు. శేషమ్మ తనకూతురికిస్వామి విభూతినిచ్చి ఏమైనా (మొక్కమని చెప్పింది. ఆమె నిత్యమూ విభూతి సేవిస్తూ తనకు ఆరోగ్యం బాగుపడితే శ్రీస్వామివారి సమాధిని దర్శిస్తానని మొైొక్కుకొన్నది. అది మొదలు ఆమెకా బాధ నివారణైంది. కొజ్జకూటి నరసింహులునాయుడుగారి ఎద్దుకు 1983 సం..లో జబ్బుచేసి ఆశ్రమం దగ్గర కట్టేసి విభూతి దాని నోటిలో వేస్తూ, వంటికి వూస్తూ మూడురోజులు అనన్యంగా స్వామిని ప్రార్ధించారు. కానీ దాని వ్యాధి హెచ్చుతూ తగ్గుతూ ఉంది. ఇక ఈ ఎద్దు 230

బ్రతకదని నిశ్చయించుకొని “స్వామిని నమ్ముకుంటే దీన్ని నయం చేయలేకపోయాడే' అని బాధపడి పడుకున్నారు.

అరాత్రికి స్వప్నంలో శ్రీస్వామివారు దేదీస్యమామైన సింహాసనంలో ఆశీసులై యుండగా ఎవరో వింజామరలువీస్తున్నారు. నాయుడుగారు స్వామి దగ్గరకెళ్ళి అందరిలో నిలబడగానే ఆయన'నీఎద్దుకు బాగవుతుందిలేపోవయ్యా!' అన్నారు. మెలకువ వచ్చి చూస్తే ఎద్దులేచి బిందెడు మూత్రం విడిచింది. మేవు తిని స్వస్థత చెందింది.

తూపిలి వెంకయ్య (గొలగమూడి) 1984 పెద్ద గుడ్డల మూటనెత్తిన పెట్టుకొని బస్సుపైన వేయడానికి నిచ్చెన ఎక్కాడు. ఎవరో తెలియక 'రైటో చెప్పడంతో బస్సు కదిలింది. నిచ్చెన పైనుండి అతడొక ప్రక్క, మూటొక ప్రక్క పడిపోయారు. అరవైఅడుగుల దూరంపోయి బస్సుఆగింది. 'వెంకయ్య తలపగిలి చచ్చాడు.!'అనుకున్నారందరూ, కాని అతడికి కనీసం చిన్న దెబ్బ గూడ తగలలేదు. అతడు వెంటనే లేచి ఆత్రుతగా మూట నెత్తిన పెట్టుకొని బన్సు దగ్గరకు పరుగెత్తడం చూచి అందరూ దిగ్రమ చెందారు. 'నీభార్య తాళిబొట్టు గట్టిదయ్యా!' అన్నారు.కాని అది కేవలం శ్రీస్వామివారి కృపేనని పిచ్చెమ్మకు మాత్రమే తెలిసింది. కారణం ఈ సన్నివేశానికి మూడూరోజుల ముందు పిచ్చెమ్మ స్వప్నంలో స్వామిభక్తుడైనసమాధి మందిరం పూజారికనిపించి ఆమెకు కుంకుమ బొట్టు పెడతానన్నాడు. ఆమె చేతిలో పెట్టమని అడుగుగా ఆయన అలాగే పెట్టాడు! ఈ స్వప్నం లేకుంటే వెంకయ్య కాకతాళీయంగా తప్పించుకున్నాడని అనుకునేందుకు అవకాశముండేది.

సెష్టంబరు 1983 సం...లో అగ్నిగుండం సమాధి మందిరమున కెదురుగా నేలమీద ఒక అడుగు లోతు గుంట త్రవ్వి అందులోవేయబడేది.

ఒకరోజు ఈ వెంకయ్య కుమార్తె, మూడు సంవత్సరాల శ్యామల, మరొక పాపతో ఆడుకొంటూ ధునిచుట్టూ తిరుగుచున్నారు. ఆ ఆటలో అవతలి పాప శ్యామలను మండుతున్న అగ్ని గుండములోనికి తోసింది. ప్రజ్వరిల్లే మంటలలో బిడ్డ పడింది.

231

ముంజేతులవరకూ నిప్పులలో కూరుకుపోయాయి. ఆ బిడ్డ భయపడి మూత్రం విసర్జించి అరచింది. ఇరవై అడుగుల దూరంలో నున్న నాగయ్య పరుగునపోయి బిడ్డను బైటకు లాగేశాడు. పిచ్చమ్మబావి నుండి పరుగెత్తి వచ్చింది. వెంట్రుకలు కూడా చెక్కుచెదరలేదు. చేతులు కూడ కందలేదు.

మనము ఏమరియున్న సమయాలలో కూడా సర్వసమర్హుడైన శ్రీస్వామివారు మనలనేగాక మన బిడ్డలను కూడాఎలా రక్షిస్తారో చూడండి.

“వెంకయ్య పేరుమీద పిడికెడు మెతుకులు పెట్టినవారికి, తెచ్చినవారికి వారి మంచి చెడ్డలన్నీ మనమే చూడొద్దయ్యా' అని సెలవిచ్చి యున్నారు. ప్రతినిత్యం వంటకాగానే కొంత అన్నం, కూర, పలహారాలు చేసుకుంటే కొంత పలహారం ఆకులోగాని కాగితంలో గానీ పెట్టిఇంటి బయటపెట్టి అన్ని జీవులలో ఉన్న శ్రీవెంకయ్య స్వామివారికి సమర్పయామి. అని నమస్కరించుకుంటే నిత్యమూవారి అండ మనకున్నట్లే.

చెముడుగంట ఆదెయ్య (అల్లీపురం) మార్చి 1984 లో కాలూ చెయ్యి పడిపోయి మంచాన పడ్డాడు. మనిషి లేవదీస్తేనేలేచి కూర్చోగలిగేవాడు. పట్టుకుంటే నిలుచునేవాడు. ఆర్ధిక స్టోమతలేక ఒకనెల ఏ వైద్యమూలేదు. ఒక రోజు స్వామి గుర్తుకురాగా “తెల్లవారేసరికి కొంచెం నెమ్మదిగా ఉంటే నీ దర్శనానికి వస్తా నని యొక్కుకున్నాడు. ఆ తెల్లవారి ఎవరి సహాయమూ లేకుండానే లేచి కూర్చోగలిగాడు. వెంటనే శ్రీస్వామివారి సన్నిధికి చేరాడు. మొదట కర్ర సహాయంతో కాస్త నడువగలిగాడు. మూడవరోజు శ్రీస్వామివారు స్వప్నంలో కనిపించి, 'కర్రలేకుండా నడువు, చూడాలి' అన్నారు. తెల్లావారి అతడు కర్రలేకుండానే నడుస్తున్నాడు.

వీరి భార్యకుకడుపులో బిళ్ళవలన నొప్పిగా వుండి, అన్నంఅరిగేదికాదు. స్వామి చెంతకొచ్చాక ఆమెకాబాధ నివారణైంది. ఇప్పుడతడు ఎప్పుడూ స్వామివారి సన్నిధిలోనే

వుండాలని గొలగమూడికే కాపురం మార్చాడు. 232

అప్పయ్య గేటు నివాసిగోనుగుంట రావమ్మ తనను బాదిన్తున్న భూతాన్ని శ్రీస్వామివారు ఎలా వెళ్ళగొట్టారో వివరిస్తుంది. అన్నం సహించదు. బలహీనత, శరీరం నొప్పులు, బాగా శుష్కించిపోయింది ఎందరు డాక్టర్లకు చూపించి ఎన్ని మందులు వాడినా నయంకాలేదు. తన స్నేహితుల సలహాపై స్వామివారి సమాధిని దర్శించింది నాటి రాత్రి ఆమెకు స్వప్పంలో ఒక వ్యక్తి 'ఛీ వెధవా ఇక్కడకు కూడా వచ్చావా వెళ్ళు అన్నట్టు దర్శనమైంది తెల్లవారేసరికి ఆకలై అన్నం సహించింది. ఒక వారంలో పూర్తి ఆరోగ్యం చేకూరింది.

1983 సం..లో గోనుగుంట రామమ్మగారి బజ్జై ఈనలేక మూడురోజుల నుండి బాధపడుతూ అడ్డం పడిపోయింది. పశువుల డాక్టరు బజ్టెను పరీక్షించి దూడ అంతకు ముందురోజే కడుపులో చనిపోయిందనీ, దానిని తీసివేస్తే బరై బ్రతుకుతుందని చెప్పి, దూడను తల్లిగర్భం నుండి లాగి ప్రక్కనవేశాడు. దూడను పారేసి ఈ స్థలమంతా శుభ్రం చేయండి. బజ్జెకు ఇంజెక్ట్సను చేస్తానన్నాడు. ఆమె, “నాస్వామి నాకుదూడ లేకుండా చేస్తాడా? వదూడుగంటలుచూచిగాని దూడను కదిలించను' అన్నది “ఏమమ్మాచనిపోయిన దూడెలా బ్రతుకుతుంది? అన్నాడు డాక్టరు. కాని ఆమె ఇక వారితో మాట్లాడకుండా ఒకతువ్వాలు నీటిలో పిండి దూడపైకప్పి 'స్వామీ!ఈ దూడ బ్రతికితే దీన్ని నీ ఆశ్రమానికి తీసుకువస్తాను. ఒకరోజు పాలుతెచ్చి తమకు సమర్పిస్తాను' అని మొక్కుకుని శ్రీస్వామివారిని స్మరిస్తూ కూర్చున్నది. మూడు గంటలు కాకముందే దూడ కళ్లు తెరిచింది. అంతవరకూ అక్కడనే ఉన్న డాక్టరుగారు ఇది శ్రీస్వామిచారి మహిమేనన్నాడు. నాలుగు నెలలు గడచినా ఈమెపాలు శ్రీస్వామివారికి సమర్పించలేదు.ఒకనాడు శ్రీస్వామివారుస్వప్నంలో కనిపించి, 'అమ్మా, మూడు నెలలు గడిచినా నామాట మరచిపోయావే!” అని అన్నాడు. తెల్లవారగానే చెంపలేసుకుని పాలుకెచ్చి ఆశ్రమంలో సమర్పించి 'దూడ పాలు మరువగానే తీసుకొచ్చి స్వామివారి అశ్రమంలో వప్పగిస్తానని 'సమాధికి చెప్పుకొని వెళ్ళింది. ఆర్ధిక ఇబ్బందుల వలన బర్రెను అమ్మేసింది. దూడ ఖరీదు యాబై రూపాయలుగ నిర్ణయించారు. కానీ ఆపైకం పద్దెనిమిది నెలలు వరకు శ్రీస్వామివారికి చెల్లించలేదు. తే 18-1-85 ది

233

శ్రీస్వామివారు స్వప్నంలో దర్శనమిచ్చి నీవు నాకు నూటముప్పై రూపాయలు బాకితేలావు.తే 19-12-85 ది లోగా చెల్లిస్తానని ఆశ్రమంలో కాయితం వ్రాయించి వేలిముద్ర వేసిరా'అని ఆదేశించారు. కాయితం వ్రాయించి వేలిముద్రవేసి వెళ్ళింది. వెంటనే మొక్కు చెల్లించనందుకు రూ. 80/- జరిమానా (జుల్మానా). మొక్కు తీర్చడంలో మనమెంత జాగ్రత్తగా ఉండాలో తెలుపుతుంది ఈ లీల. గుండబోయిన నరసయ్య (అనపలపాొడు) గారి మొదటి రెండు సంతానాలు పురిటిలోనే చనిపోయారు. 1983 లోమూడవ సంతతి ఆడపిల్ల కలిగింది. గాని ఐదవరోజు నుండి జ్వరమొస్తూ ఆ బిడ్డ పాలుగానీ, మందుకానీ ఏమీపోసినా వాంతి చేసుకుంటుంది. బిడ్డ శరీరం చాలా వేడిగా ఉన్నది. రెండవ రోజు సాయంకాలానికి బిడ్డ వాలబడిపోయింది. ఎటువేనిన కాలు అటు, ఎటువేసీన చెయ్యి అటుపడిపోతున్నాయి. బిడ్డ కళ్ళు మూతవేసింది. ఉన్నట్టుండి శరీరం చల్లబడింది. మొదట కలిగిన ఇద్దరు బెడ్జలవలనే ఈ బిడ్డకూడా చనిపోబోతుందని ఇంటెల్లపాది గొల్డున ఏడుస్తున్నారు. అందరూ గుమిగూడారు. ఆ దారిన పోతున్న గోనుగుంట రామమ్మ ఈ విషయం చూచి బిడ్డను సమీపించింది. స్వామి తప్పక ఆబిడ్డను బ్రతికిస్తారని ఆమెకు దృఢమైన నమ్మకం కల్గింది. వెంటనే వస తెచ్చింది. ప్రక్కింటామె దగ్గర చనుబాలతో రంగరించి బిడ్డకు పోసింది. అంతవరకూ ఏమి పోసిన వాంతి చేసుకుంటూ స్పృహలేకుండా ఉన్నబిడ్డ ఆ వసపాలు త్రాగింది. బిడ్డలో ఏమాత్రమూ "చలనం లేదు. రావమ్మస్వామివారి విభూతిని మంచంకోళ్ల క్రిందపోసి ఆ బిడ్డ నోటిలో కొంచెంవేసి, వంటికి పూసి మంచంపై పండబెట్టి బిడ్డ తప్పక బ్రతుకుతుందని చెప్పి వెళ్ళిపోయింది. గంట లోపల బిడ్డ కళ్ళు తెరిచింది. తెల్లవారి పాలు త్రాగింది. స్వామి కృపవలననే బిడ్డ దక్కిందని ఆ బిడ్డకు శ్రీస్వామివారి పేరు పెట్టారు.

'పెనవర్తి వాస్తవ్యులు పంచాక్షరి మస్తానయ్య చాలా కాలంగా శ్రీస్వామివారి భక్తులు. వీరికి స్వప్ప సందేశాలిచ్చి అనేక సార్గురాబోవు ఆపదల నుండి శ్రీ స్వామివారు వీరిని కాపాడారు.

234

తే 7-7-84న శ్రీస్వామివారు స్వప్న దర్శనమిచ్చి “అయ్యా ఐదు శవాలు ఒకేతూరి పోవలసియున్నది. సతాయించుటకు వీలులేని పరిస్థితి. మీరేమో చెబితే మాట వినిపించుకోని మొరటు మనుషులు' అనిచెప్పారు. ఏమిటా స్వామి ఇలా చెబుతున్నారని మదన పడ్డాడేగాని తన స్వప్న వృత్తాంతమెవ్వరికీ చెప్పలేదు. తెల్లవారి 8-7-84 తేదీన మడవనూరు నుండి ట్రాక్టరు తోలుకుని పెనవర్తికి పోవాలి. మనస్సు ఆందోళనగా ఉంది. వెళ్ళేందుకు కాళ్ళాడవు.

ఇతని స్వప్ప వృత్తాంతం వీళ్ళన్నకు తెలియదు. కనుక తప్పనిసరిగా ట్రాక్టరు తీసుకొని వెళ్ళాలని పట్టుబట్టాడు.మార్గమధ్యంలో గూడా ట్రాక్టరు నిలిపేశాడు. కానీ అన్నగారి ప్రోద్చలమువలన రాక తప్పలేదు. మద్రాసు రోడ్డు నుండి గొలగమూడి మట్టిరోడ్డు టర్నింగ్‌ తిరిగేటప్పుడు ఎరువులలారీ రాంగ్‌ సైడ్‌వచ్చి ట్రాక్టరును ఎదురుగుద్దింది. ఆ ఆపద సమయంలో అంతరిక్షంలో ఎవరో అరచేయి చూపినట్లు మస్తానయ్యకు మాత్రం అస్పష్టంగా గోచరించింది. ట్రాక్టరు గాలిలో ఎగిరి రోడ్డు ప్రక్కన పడిపోయింది. ట్రాక్టరు మీద సరిగ్గా ఐదుగురే ఎక్కిఉన్నారు.

1. డైవర్‌ మస్తానయ్యకు తలకాయమీద చర్మం చీలి రక్తమండలమయింది ఇంతేగాక తొడ ఎముకకు దెబ్బతగలకుండా కండ మాతం బ్లేడుతో కోనినట్లు నాలుగంగుళాలుపాడవున తెగిపోయింది. చ) నీళ్ళన్న ఇంజను క్రింద పడిపాయాడు పొట్టమీద బరువుబడి నొక్కడంతో రక్తం కక్కుతూ కొనవూపిరితో ఉన్నాడు.
2. మిగిలిన ముగ్గురకీ జేలికపాటి నెత్తురు గాయాలు తగిలాయి.

రక్తపు మడుగులో పడియున్న మస్తానయ్య తెప్పరిల్లుకొని కొనవూపిరితో ఉన్న అన్నగారిని చూచాడు. స్వామికృపవలన తన కందుబాటులో పడియున్న జాకీని అందుకొని ధైర్యంగా తన కుడికాలుతో జాకిరాడ్డు త్రిప్పుచూ తన అన్నగారిపై ఉన్న (ట్రాక్టరును నాలుగు అంగుళముల పైకి లేపాడు. అంతటితో వాళ్ళన్న కాస్త ఊపిరి

235

పీల్చగలిగాడు. అంతలో బస్సు వచ్చి వీళ్ళనందరినీ ఆస్పత్రికి చేర్చారు. మస్తానయ్య అన్న తప్పమిగిలిన నలుగురు బ్రతికారు. ఇంజనువడ్డ విధానం చూస్తే వాళ్ళ ఎముకలు గూడా దొరకని తీరుగా వుంది.

నాటిరాత్రి శ్రీస్వామివారు మస్తానయ్యకు స్వప్పదర్శనమిచ్చి 'నీ బండిని చేత్తో విసిరి అవతల వేయవలసి వచ్చిందయ్యా' అని చెప్పారు. ఈ స్వప్నం ద్వారా తన కృపవలననే ఐదుగురు పోవలసి ఉంటే నలుగురు బ్రతికారని శ్రీ స్వామివారు తెలిపారు.

మస్తానయ్య ఆస్పత్రి నుండి డిస్‌చార్జి అయ్యాక నాటిరాత్రి శ్రీస్వామివారు స్వప్పంలో కనిపించి మొదట గొలగమూడి వెళ్ళి నిద్రచేసి తరువాత మద్రాసు వెళ్ళి మీ అన్నను చూచిరమ్మని ఆదేశించారు శ్రీస్వామి వారి ఆజ్ఞ ననుసరించి ఆనాడు ట్రాక్టరు కదిలించకుంటే ఎలాగుండునో గదా! శ్రీస్వామివారు కృప జూపినా దాన్ని దక్కించుకొనుటకు వారి మాట మీద విశ్వాసముంచి వారు ఆదేశించినట్టు మన మాచరించాలి గదా!

1982 సం..లో శ్రీస్వామివారు మహాసమాధి చెందాక ఒకరోజు వీరిని ట్రాక్టరు తోలేందుకు పోవద్దని శ్రీస్వామివారు స్వప్పంలో హెచ్చరించారు. తెల్లవారి ట్రాక్టరు తాళాలు తీసుకోబోతే రెండుమార్డు క్రింద పడ్డాయి. కానీ ఆ రోజు దున్నకుంటే తరువాత దున్నేందుకు నీళ్ళుదొరకవు కనుక నారు వేసేందుకు వీలులేక రెడ్డిగారికి చాలా నష్టం జరిగేటట్లు ఉంది. విధిలేక శ్రీస్వామి వారికి నమస్కరించి ట్రాక్టరుతో దున్నుచున్నాడు. చేనిలో ఒకచోట మరమ్మత్తు చేసిన గుంటలో ముందు చక్రాలు దిగబడి, గేరు మార్చి బండి లాగించే ప్రయత్నంలో వెనుక చక్రాలు లేచిపోయి ట్రాక్టరు తిరగబడిపోయింది. ఇతడు స్టీరింగ్‌ క్రిందపడి బురదలో కూరుకు పోయ్యాడు. ఎలా తప్పించుకొని బయటకు వచ్చాడోఆయనకే తెలియదు. అది చూచిన వారంకా “బురద దున్నకంలో ఈలాంటి యాక్సిడెంటు జరిగిన డైవర్లందరూ అక్కడికక్కడే మరణించారు. నీవు బయట పడ్డావంటే ఇది కేవలం దైవకృపేనని' తమ ఆశ్చర్యాన్ని ప్రకటించారు.

236

ఒకప్పుడు ఆదినారాయణ రెడ్డిగారి పాలంలో నీటి కొరకు పాయింటు వేయించాలని నాలుగుచోట్ల ప్రయత్నించినా లాభం లేకపోయింది. తన యజమానికి జరిగే నష్టము గురించి ఇతడు చాలా బాధపడి శ్రీస్వామివారికి మొరపెట్టుకొని భోరింగ్‌ ఎక్కడవేస్తే నీళ్ళు పడతాయో తెల్పమని శ్రీస్వామివారిని ప్రార్థించాడు. ఆరోజు రాత్రి మస్తానయ్య స్వప్నంలో రెడ్డిగారి చేలో కొంగలు, కాకులు, నక్కలు ఒకచోట నీరు త్రాగుచున్నట్లు కనిపించింది ఆ పాలంలో ఆ దృశ్యం గోచరించిన చోట బోరింగ్‌ వేస్తే సమృద్ధిగా నీరు పడ్డాయి.

“మీరు మావైపు చూస్తే మేము మీవైపు చూస్తూండ్ల్దయ్యా” వాళ్ళుండే దాన్ని బట్టి గదయ్యా మనముండేది' అని అభయ మిచ్చారు గదా స్వామి.

బ్రాహ్మణపల్లి గ్రామస్తులు:- బట్రెడి శ్రీనివాసులు రెడ్డి భార్య మనోజమ్మ గౌరికి వివాహమైన 4 సం.. వరకు సంతానం లేదు. స్వామివారితో వారికిగల అనుభవమువలన ఆమె 1986 పిబ్రవరిలో శ్రీస్వామివారి సమాధిని దర్శించి తన కోరికను విన్న వించుకున్నది. నాటిరాత్రి శ్రీస్వామివారు ఆమె స్వప్పంలో సంతానం ్రసాదించానని తన ఆశీర్వాద సూచకంగా ఒకదారం ప్రసాదించారు. తెల్లవారి చూస్తే నిజంగానే శ్రీస్వామివారు ప్రసాదించిన దారం ఆమె తాళిబెట్టునిండా చుట్టుకొని యున్నది. స్వప్నంలో ఇచ్చిన దారం నిజంగానే తెల్లవారి ఉండడం అనే అనుభవం ఇది రెండవది.

నా స్వానుభవాలు (రచయిత)

ఆచార్య భరద్వాజగారి సలహాననుసరించి శ్రీస్వామివారిని దర్శించి దివ్యమైన అనుభవములను పొంది గత పన్నెండు సం..ర లుగా శ్రీస్వామివారిని సేవిస్తున్నాను. గత పదిహేను సంవత్సరములుగా శ్రీ షిరిఢీ సాయినాధుని చరిత్ర పారాయణ, పూజ చేసుకొనుచున్నాను. దాని ఫలితంగానే నాకు భగవాన్‌ శ్రీ వెంకయ్యస్వామివారి

237

రూపంలో సాయినాధుడు లభించాడు. సాయిలీలామృతం పారాయణ ఫలితంగా శ్రీస్వామివారు ఒక గురుపూర్ణిమకు మా గృహమునకు విచ్చేసి మా ఆతిధ్యమును స్వీకరించి మా స్నేహితుడుటి.వి.శేషగిరిరావు గారింటిలో అఖండనామ సంకీర్తన చేయుచున్న బృందాన్ని ఆశీర్వదించారు. 20 సం..గా నేను ఆయానంతో బాధపడుతుండేవాణ్ణీ. ఎంతటి బాధలోనైనా శ్రీస్వామోరి సన్నిధిలో కూర్చున్న వెంటనే నా బాధనంతా తీసేసినట్టుపోయేది. రెండు పర్యాయములు నేను శ్రీస్వామివారిని దర్శించిన వెంటనే నన్ను ఇంటికి వెళ్ళమని ఆజ్ఞాపించారు. నోరు మెదపకుండా ఇంటికళ్ళియుంటే నా వ్యాధి ఆనాడే శుభ్రంగా నిర్మూలనమై ఉండేది. వెళ్ళమని శ్రీస్వామివారు ఆజ్ఞాపించినది నా జబ్బును అని నేను గుర్తించలేకపోయాను. కానీ నేనలాచేయలేదు. గనుకే నా వ్యాధి పూర్తిగా నన్ను వదలలేదు! ఆ తరువాత నేను శ్రీస్వామివారి ఆజ్ఞలను సంపూర్ణముగా ఆచరించకుండా అవసరాన్ని బట్టి నియమభంగం చేసుకోవడం ద్వారా విపరీతమైన అనారోగ్యమునకు గురియై మద్రాసు వెళ్ళి వైద్యం చేయించుకోమని డాక్టర్లు చెప్పడం - స్వామి సమాధిని దర్శించిన తరువాతనే మద్రాస్‌ వెళ్ళాలని గొలగమూడి వచ్చేందుకు బస్సు ఎక్కిన లగాయతు సంపూర్ణముగా స్వస్థత చేకూరడం అది మొదలు శ్రీస్వామివారి సమాధి చెంతనే కాపురముండడం మొ.. విషయాలు ఈ గ్రంధారంభంలో విపులంగా వ్రాశాను. ఇక్కడ శ్రీస్వామివారు పెట్టిన నియమం వారే నాచేత ఎలా ఆచరింప చేస్తున్నారో చెపుతాను.

శ్రీస్వామివారు నన్ను 'నీ అన్నం నీవు తినయ్యా' అని ఆజ్ఞాపించారు. అంటే నా కష్టార్జితం తప్ప వేరేవారి సొమ్ము తినవద్దని మరియు “చమురులేకుండా కాల్చు' అని శెలవిచ్చారు. అంటే చమురు పదార్థాలు తినవద్దని ఆదేశించారు. మరియు శ్రీసాయినాధుడు ఉప్పు పులుసు కారం తినవద్దని ఆదేశించారు. వీటిని నేను చాలావరకు ఆచరిస్తున్నాను. కానీ ప్రసాదమనే పేరుతోను స్నేహితుల బలవంతంపైన స్వల్చ్బ్పంగా నియమం తప్పడం, తద్వారా రుగ్మతకు లోనవడం గత నాలుగు సంవత్సరముల నుండి జరిగేది. ఈ స్వల్పమైన నియమ భంగాన్ని కూడా శ్రీస్వామివారు సహించలేదు. 85 డిసెంబరు నెలలో ఒకరి గృహప్రవేశానికి వెళ్ళి ప్రసాదమని

238 '

న్యల్పంగా అరటి పండు తిన్నాను. అంతటితో ఆగక ఇంటి యజమానురాలు నేనేమీ తినలేదని చిన్నబుచ్చుకుంటుందని సగం అరటిపండు తిని మిగిలిన సగం సంచిలో వేసుకున్నాను. వెంటనే ఎడమకన్ను జిల నలిపాను వాచిపోయింది. అరటి వండు తినడమే దీనికి కారణమని అనుమానిస్తూ స్కూలుకు చేరాను. ఉదయం 11 గంటలకే విపరీతంగా ఆకలైంది. సంచిలోని మిగిలిన సగం అరటిపండు కూడా తిన్నాను. వెంటనే కన్ను బాధ జాస్తయింది. నిండా త్రాగిన వానికివలె మైకమై బెంచీమీద వాలాను. నేను 71/2 అడుగుల ఎత్తు తలుపు ముందు రెండు పాదములు ఒకచోట ఉంచి నిలబడి రెండుఅరచేతులతో ఆ తలుపును తవుడుతూ నొక్కుచున్నాను. ఎచ్బటో ఒకచోట నొక్కితే తలుపు తెరచుకుంటుంది. ఆ ప్రయత్నంలో కుడికాలు ౩ అంగుళాలు ప్రక్కకు జరిపాను. వెంటనే వెనుకనున్న సభలోని పెద్దలు “అన్‌ఫిట్‌ తీసెయ్‌” అని నన్ను ప్రక్కకు నెట్టేస్తున్నారు. “కాలు కొద్దిగా కదిలిస్తే అది కూడా తప్పేనా అని వాదిస్తున్నాను. “చిన్నతప్పయినా తప్పే, అని ముమ్మారు పలికారు. వెంటనే మెలుకవ వచ్చి సాయంత్రం 6 గం.. అయిందని అదిరిపోయి గంట చూశాను. 11 గం. 10ని. మాత్రమే “ఈ 10 నిముషాలలో ఈ దృశ్యమేమిటా?” అని ఆలోచిస్తే నేను ప్రసాదం అనే పేరుతో నియమభంగం చేస్తే అది చిన్నతప్పయినా ఆధ్యాత్మిక సాధనలో పెద్ద తప్పేనని శ్రీస్వామివారునాకు దృశ్యంగా చూపించారు అని గ్రహించాను. నాటినుండి శ్రీస్వామివారి కృపవలన అంతకుముందు సాధ్యముకాని నియమాలు సులభంగా పాటించగల్డుచున్నాను, అధ్యాత్మిక సాధన, దైవ రాజ్యంలోకి తలుపులు కెరిచే ప్రయత్నం లాంటిదని, ఆ ప్రయత్నంలో చిన్న తప్పయినా తప్పేనని, అట్టి తప్పు మనలను సాధనకు అనర్హులను చేస్తుందని స్వామివారు బోధించారు. నాటినుండి ఎన్నో రోజుల నుండి నిగ్రహించలేని కొన్ని బలహీనతలు పూర్తిగా తుడిచి పెట్టుకుపోయాయి. తక్కిన బలహీనతలను గూడా ఇదే విధంగా స్వామివారు నిర్మూలించి “మీరు నన్ను వదలినా నేను మిమ్ము వదలను” అని శ్రీస్వామివారిచ్చిన 239

అభయం నిలబెట్టుకుంటారని నా విశ్వాసం. మనవైపు నుండి ఆర్తితో వారిని ప్రార్ధించడం వారి సూక్తులను ఆచరించడం మనకర్తవ్యం. అలాంటి ఆచరణ మనకందరికీ శ్రీస్వామివారు కల్గించాలని ప్రార్ధిద్దాము.

శ్రీస్వామివారి ఆజ్ఞమేరకు నేను 1989 సం. నవంబర్‌ వరకు శ్రీస్వామివారి సమాధియొద్దనే కాపురముంటూ, 50 కి.మీ దూరంలో ఉద్యోగం చేసి ప్రతినిత్యం రాత్రికివచ్చి శ్రీస్వామివారి సమాధి దర్శనం చేసుకొని వారిని సేవించగలిగాను. 1989 సం. నవంబర్‌ మూడవ తేదీ నుండి శ్రీస్వామివారి ఆజ్ఞమేరకు వాలంటరీ రిటైర్‌మెంట్‌ ఇచ్చి గొలగమూడిలోనే కాపురముండి “శ్రీస్వామివారిని సేవించుకొనుచున్నాను.

ఇబ్రహీంపట్నం - ఎలక్టికల్‌ ఇంజనీర్‌ పి మాధవరావుగారు జీవితంలో అనేక కష్ట నష్టాలకులోనై మనశ్శాంతి లేక దైవచింతననే శరణు వేడారు. బెజవాడ కనకదుర్గను ఆరాధించసాగాడు. ఆమె సాక్షాత్కరించింది. కానీ మనశ్శాంతిలేదు. అట్టి స్థితిలో ఆదుర్గ కృపవలన భగవాన్‌ శ్రీవెంకయ్యస్వామి చరిత్ర లభించి పారాయణ చేసాడు. వెంటనే తనమానసికవేదన ఏమైందో ఎంతో శాంతి పొందాడు. వెంటనే శ్రీస్వామివారి ఆశ్రమానికి నెలకు 50 రూపాయలు చొప్పున దక్షిణ పంపుతూ శ్రీస్వామివారి చరిత్ర పారాయణ, పూజ ప్రారంభించారు శ్రీస్వామివారి 3వ ఆరాధనోత్సవమునకు కుటుంబ సమేతముగా వచ్చి ఒకవారం శ్రీస్వామివారిని సేవించారు 24-8-85న శ్రీస్వామివారి పాలరాతి విగ్రహం అవిష్కరించారు. జనంలో ఆ విగ్రహాన్ని సమాధిని దర్శించలేక దూరము నుండి నిక్కిచూస్తున్నాడు. సమాధి నుండి శ్రీస్వామివారు నడుములవరకు పైకి వచ్చి దర్శనమిచ్చి “ఇక్కడేమి చూస్తావు అందరిలో నన్ను చూడు” అని అదృశ్యమైనారు. అది మొదలు అన్న సంతర్పణ దగ్గర వడ్డనలో పాల్గాన్నారు,

ఆయనే ఇంకా ఇలా చెప్పారు. “నాకు 11/2 సం. నుండి గుండెకు ఎడమవైపు నొప్పి. ఎక్కువసేవు ధ్యానంలో కూర్చోలేను. డాక్టర్షిచ్చిన మందులు నిష్రయోజనమైనాయి. ప్రాణాపాయమని భయపడ్డాను. నా బాధను నివారించి నా కాలాన్నంతటినీ తమ ధ్యానంలో గడిపేటట్టు చేయమని” ఆరాధనకు వచ్చినప్పుడు

240

శ్రీస్వామివారికి విన్నవించుకొని వారి సమాధిని వదలి రాలేక ఎంతో దుఃఖముతో వచ్చేశాను. ఇల్గుచేరిన తెల్లవారి నుండి 15 రోజులు రక్తవిరోచనములైవి. 16వ రోజుకు విరోచనాలు నిలిచిపోయాయి. నా గుండె నొప్పి కూడా శాశ్వతంగా మాయమైంది. లక్ష్మీనారాయణుని రూపం స్వప్నంలో దర్శనమైంది. ఇప్పుడు పూర్వంకంటే ఎంతో గాఢంగా ధ్యానం కుదురుతుంది.

ఆగష్టు నెలలో సాయినాధుడు కనిపించి గదిలోపల శుభ్రంగా ఉంది. పైన బూజు ఉన్నది. ఆ బూజు శుభ్రం చేస్తే నేను గదిలోకి వస్తానని శెలవిచ్చారు. ఇది బాబా నాకు చేసిన ఆధ్యాత్మిక ప్రభోధమని నమ్ముతున్నాను.

సెషస్టైెంబరు 85 నుండి తశ్రీస్వామివారు ఆధ్యాత్మిక బోధచేయుచు ఆ మార్గాన నడుపుతున్నారు. ఎంత చక్కని అవగాహన హృదయ స్పందన, మనశ్శాంతి ప్రసాదించారో చెప్పలేను. ఆధ్యాత్మిక విషయాలను బోధిస్తూ దృశ్యముల ద్వారా కర్మ సంచయం చేయిస్తున్నారు. శ్రీస్వామివారికి అఖండ దీపారాధనచేసి వారి మహిమ విశ్వరూపాన్నిచూసి ఆనందిస్తున్నాను. ఈ జన్మకు ఇంతకంటే కావలసిందేది లేదు.

స్వామీ! మీరు సమాధి చెందితే మా గతి ఎట్లా? అని వాపోయిన భక్తులతో భగవాన్‌ శ్రీ వెంకయ్యస్వామివారు “ఎక్కడికయ్యా మేం పోయేది సూర్యచంద్రులున్నంతవరకు వుండేదేగదయ్యా!” అని అన్నప్పుడు భక్తులకు అదెలా నిజమౌతుందో అర్థంకాలేదు. అయిజే కాలాంతరంలో శ్రీస్వామివారి సమాధి అయ్యాక సమాధి నుండి ఆయన పలుకుతూ తన భక్తుల మొరాలిస్తున్న లీలలు ఎన్నో నిరూపిస్తున్నాయి. శ్రీస్వామివారి సమాధిని దర్శించలేకపోయినా దూరాన తమ యిళ్ళలో శ్రీస్వామివారివటం ముందు ఆర్తితో చెప్పుకున్న కష్టాలను సైతం శ్రీస్వామివారు తీరుస్తున్నారంటే భక్తరక్షణా పరతంత్రత మనల్ని ఆనందంతో ముంచేస్తుంది.

నెల్లూరు గవర్నమెంటు ఆస్పత్రి యమ్‌.యన్‌.ఒ. సి.వి. సుబ్బయ్యగారు శ్రీస్వామివారితో తన అనుభవాలు ఇలా చెపుతున్నారు.

*22త్తయ

1977లో తుఫానువల్ల మా యిల్లు పడిపోయింది. రెండు వైపుల ఇటుక మట్టితోనూ, రెండు వైపుల మట్టితోనూ గోడలు పెట్టుకొని మరల యిల్లువేసుకున్నాము. 1978లో మరలా తుఫానువల్ల మూడు రోజులు భిభత్సమేర్పడింది. కరెంటులేదు. విపరీతమైన. గాలివల్ల గోడలతోటి యిల్లు ఊగుతూవుంది. ఇల్లు వదలి రాత్రిపూట ఎక్కడికి వెళ్ళలేని పరిస్థితి కిరోసిన్‌ లేనందున నూనె దీపం పెడితే అది కూడా ఆరిపోయింది. ఆ సంకట పరిస్థితిలో “స్వామీ! పోయిన సంవత్సరం యిల్లు పడిపోయి కష్టనష్టాలకు గురిచేశారు. మళ్ళీ ఇప్పుడు గూడా అలాంటి పరిస్థితే చేస్తున్నారా? ఏమి చేసినా ఈఇల్లు వదలి పోలేను. మీదయ' అని పడుకున్నాను వెంటనే స్వప్పం శ్రీస్వామివారు వర్షములో బాగా తడిసిమాఇంట్లోకి వచ్చి నిలబడి తన చేతులతో తన శరీరము, తలపై ఉఊన్ననీటిని తుడుచుకుంటున్నట్టు దర్శనమైంది చెంటనే లేచి శ్రీస్వామివారు వచ్చారని దీపం వెలిగించి చూస్తే ఏమి లేదు శ్రీస్వామివారిపటానికి నమస్కరించి పడుకున్నాను. ఆ గాలి ఎలా పోయిందో ఏమో మా ప్రాంతంలో అనేక ఇండ్లు కూలిపోయాయి. కానీ మా ఇల్లు మాత్రం చెక్కుచెదరలేదు. వారావిధంగా దర్శనమివ్వకుంటే యిల్లు నిలిచినది శ్రీస్వామివారి కృపవలనేనని నమ్మకముండేది కాదేమో? శ్రీస్వామివారు సశరీరులుగా ఉండగా నన్నెప్ప్తుడూ తమ పాదాలు అంటి నమస్కరించుకోనిచ్చేవారు గాదు. ఎప్పటికైనా నాకలాంటి అవకాశంరాక పోతుందా అని నిరీక్షిస్తూండేవాడిని. అయితే నాకాయనపాదస్పర్శ భాగ్యం కలుగకుండానే ఆయన మహాసమాది చెందారు. శ్రీస్వామివారు నాకా అవకాశం ఇవ్వనేలేదే అనే కొరత నా హృదయంలో అలానే నిలిచి అప్పుడప్పుడూ ఎంతో వ్యధ చెందేవాడిని. అయితే అక్టోబర్‌ 85ననాకొక స్వప్పుం వచ్చింది. ఆ స్వప్నంలో శ్రీ వెంకయ్యస్వామివారు చరచరా నడిచి వెళ్తున్నారు. నేను శ్రీస్వామివారు దొరికారు ఇంతేచాలని ఎదురుగావెళ్ళీ ఆయన రెండు కాళ్ళు జవిరిపట్టుకొని శ్రీస్వామివారిని ఒక్క అంగుళం కూడా కదలనివ్వలేదు. స్వామివారుతల గీరుకుంటూ నవ్వుతూ అలాగే నిలుచున్నారు. నేను తృప్తిదీరా నమస్కరించుకున్నాను. అంతటితో స్వప్నం ముగిసింది. ఆనాటిదర్శనం నా హృదయంలో చెరగని ముద్ర వేసింది. ఆ స్వప్పం ఎప్పుడు గుర్తుకు వచ్చినా ఆ ఐ42

అనుభూతి నన్నానందంలో ముంచెత్తుతుంది. నా తీరని కోరికను శ్రీస్వామివారు అలా తీర్చారు. ఆ తర్వాతకూడా శ్రీస్వామివారు నన్ననేకసార్లు ఆదుకున్నారు. 1983 లో జరిగిన ఒక విచిత్రమైన స్వామిలీల చెబుతాను.

నాకు గొల్లకందుకూరుకు రెండుమైళ్ళ దూరంలో సేద్యపు భూములున్నాయి, ఒకసారి పాలాలకు నీరు పెట్టవలసివచ్చి కనుపూరు కాలువకు అయిల్‌ ఇంజన్‌ బిగించివుంచి, అవసరమైనప్పుడు నీరుకొడ్తున్నాను. ఒకరోజు రాత్రి ఇంజన్‌కుగల అయిల్‌పైపు, ఆటోమైజరూ దొంగలు అపహరించారు.నాకున్న ఎన్నో పనులలో ప్రతిరోజూ యింజనుకుకాపలాకాస్తూ వుండడం నాకసంభవమైంది. ఇలా దొంగలుపడి ప్రతిరోజూ ఇంజను సామానులు కొన్ని ఎత్తుకపోతుంటే యిక సేద్యం చేయలేనని అనుకున్నాను. నాకు వారానికి ఒక పర్యాయమైనా గొలగమూడి వెళ్ళి శ్రీవెంకయ్యస్వామివారి సమాధిని సేవించుకొని రావటం అలవాటు. అలాగే గొలగమూడి వెళ్ళి నాకు జరిగిన నష్టాన్ని అక్కడ స్వామి భక్తులకు చెప్పాను. అది విన్న పూజారి నాగయ్య గారు శ్రీస్వామివారిదారం ఒకటి నాచేతికిచ్చి 'ఈ స్వామివారి దారం తీసుకువెళ్లి నమ్మకంతో నీ ఆయిల్‌ ఇంజనుకు కట్టవయ్యా! దొంగలురారు, వస్తే వాళ్ళేపోతారు' | అన్నారు. ఆ ప్రకారమే వెళ్లి 'స్వామీ! ఈ ఇంజను సంరక్షణ భారం నీదే! మరలా' దొంగల చేయిపడితే ఆ నష్టానికి నేను తట్టుకోలేను. నీదే భారం” అని మనస్పూర్తిగా ప్రార్ధించుకొని దారం ఇంజనుకు కట్టాను.

ఆ తర్వాత కొద్దిరోజులు నేను ఇంజను చాయలకే పోలేదు. డిసెంబరు 84లో నాతోటి రైతులు నా వద్దకువచ్చి 'ఠెండు రోజులు బట్టి పొలంలో నీ యింజను సామానులన్నీ విప్పదీసి పడేసి వున్నాయి. వెళ్లి చూచుకోమన్నారు. నా గుండెల్లో రైళ్ళు పరిగెత్తాయి. త్వరగా వెళ్లిచూచుకున్నాను. ఇంజను సామానులన్నీ విప్పదీసి పడేసి వున్నాయిగాని, విప్పదీసిన వారెవరో ఒక్కపార్చు కూడా తీసుకువెళ్ళలేదు. ఆ రక్షకుడు శ్రీస్వామివారు కాక మరెవ్వరు?

శ్రీస్వామివారు మననుండి కోరే దక్షణ మన కాలము మనస్సు మాత్రమే. వాటిని

243

లౌకిక వ్యవహారాలలో వ్యర్ణంచేయక మన కాలాన్నంతటినీ శ్రీ స్వామివారి స్మరణలో గడిపితే వెంటనే శ్రీస్వామివారి రక్షణ మనకు ఎలా కలుగుతుందో చూడండి.

మనుబోలు గ్రామం నట్టేటి లక్ష్మమ్మకు స్వప్నంలో రోజూ యమకింకరులు కనిపించి భయపడేది. పగలు కూడా చెప్పలేనంత భయం. ఎప్పుడూ ప్రక్కన మనిషి ఉండాలి. శ్రీస్వామివారి సమాధిని దర్శించి ఉదయం 5, సాయత్రం 5, ప్రదక్షణలు చేసి మిగతా కాలం మామూలు కబుర్లలో గడిపేది. 20 రోజులైనా ఫలితం గలగలేదు. ఒక భక్తుని సలహాపై ఉదయం 108, సాయంత్రం 108 ప్రదక్షణలు చేస్తూ తనకాలాన్నంతా శ్రీస్వామివారి స్మరణలో గడవసాగింది. 3వ రోజు మధ్యాహ్నం శ్రీస్వామివారి గుండందగ్గర 12 సంవత్సరముల పిల్లవాడు కనిపించి ఆమె చేతిలో విభూతి పెట్టాడు. అది నోటిలో వేసుకున్న తక్షణం ఆ పిల్లవాడు అదృశ్యమైనాడు ఆ క్షణం నుంచే ఆమెకు ఆభయం లేకుండాపోంయయింది. ఆ పిల్లవాని రూవంలో శ్రీస్వావివారు అవెను అనుగ్రహించారన్నమాట. ఆమెకు అమేషా మైలకావటం, కాలు డొక్క నొప్పియున్నది. స్వామి స్వప్తంలో కనిపించి 3నెలలు టైం ఉంది. విశ్వాసంతో శ్రద్ధగా నున్న స్మరించు' అని చెప్పారట. శ్రీ స్వామిస్మరణ, మౌనం ఈమెను గట్టెక్కించాయి.

కోవూరు ఐ.టి.ఐ లో పనిచేసే వైద్యులు సుధాకర్‌గారు - 1983 జనవరిలో 240/89 బి.పి. ఉండేది మామూలుగా అంతటి రక్తపోటువుంటే పక్షవాతం గానీ, లేక మరేదైనా ప్రమాదకరమైన వ్యాధిగానీ సంభవిస్తుంది కానీ నాకు అలాంటిదేదీ లేకపోవడం చూచి డాక్టరు ఆశ్చర్యపోయాడు దానికితోడు డాక్టరుగారి అసిస్టెంట్‌ త్వరలో కంటిచూపు పోతుందని ఆపరేషన్‌ చేసినా లాభంలేదని గూడా చెప్పారు. మద్రాసు వెళ్లి వైద్యం చేయించినారు. జీవితాంతం మందులు తింటూ ఉప్పు కారంలేని ఆహారం తీసుకుంటూ జాగ్రత్తగా ఉండాలని మద్రాసు డాక్టర్లు సలహా చెప్పారు.

అట్టి సంకట పరిస్థితిలో సాయిలీలామృతం, గురుచరిత్రతోటి అవధూతలీల అను శ్రీవెంకయ్యస్వామివారి చరిత్ర చదవడం జరిగింది. వెంటనే గొలగమూడిలో శ్రీస్వామివారి

బశగ

సమాధి దర్శించాను. నాటిరాత్రి మా మిత్రుని ఇంట్లో ఒక సాదువు నాకు తీర్ధం ఇచ్చినట్టు కల వచ్చింది. మెలకువ వచ్చి లేచాను. ఉదయం 4 గం॥లు అవుతుంది. శ్రీస్వామివారి పూజకు వెళ్లేందుకు లేవబోతుంటే సమాధి మందిరమునకు పడమరవైపు ఆకాశంలో ఎజ్జగా గుండ్రంగా పెద్ద వెలుగు దర్శనమైంది. ఆ వెలుగును నా భార్యకు కూడా చూపాను. ఆ వెలుగు ఏమిటా అని మేము ఎంత ఆలోచించినా అంతుపట్టలేదు. పూజానంతరం వచ్చి చూస్తే ఆ వెలుగులేదు. శ్రీస్వామివారే అలా దర్శనమిచ్చారని తలచి ఆనందించాము. అది మొదలుకొని క్రమేణూ బి.పి. తగ్గి మామూలు ఆరోగ్యం చేకూరింది. ఉప్పుకారం కూడా తినగల్గుతున్నాను. కానీ డాక్టర్లు చెప్పినట్లు పత్యం ఉండక ఆహార విహారాదుల నియమము తప్పినందున మరలా డిసెంబరు 85న బి.పి. వచ్చింది, చాలా ప్రమాదమైంది డాక్టర్టు 24 గం॥లు దాటితే చెప్పగలనన్నారు. నా భార్య శ్రీస్వామివారిని అనన్యంగా శరణు వేడింది. శ్రీస్వామివారి కృపవలన గండం గడిచి మరలా ఆరోగ్యం చేకూరింది. ఇకమీదట పత్యం విషయంలో జాగ్రత్తగా ఉండాలని చెంపలేసుకున్నాను. పాదలకూరు గ్రామస్ఫుడైన చిరమన వెంకయ్య 1984 డిసెంబరు నుండి రెండు నెలలు అన్నం తినలేక శల్యమై మనుషులు పట్టుకుంటే రెండడుగులు నడిచేవాడు. దగ్గు, ఆయాసం, గల్లతోటి రక్తం కూడా స్వల్పంగా పడేది. పొదలకూరు, బుబ్చిరెడ్డిపాళెంలో యం.బి.బి.యస్‌. వైద్యులు ఏమి చేయలేకపోయారు. వారి బంధువుల నలహాపై శ్రీస్వామివారి సమాధిని దర్శించాడు. మరునాటి నుండి కాస్త నెమ్మదించి అన్నంతిని నడవసాగాడు. 5వ రోజు రాత్రి శ్రీస్వామివారు కలలో అతని ఊపిరితిత్తులలోని 'పెద్దగడ్డను చేత్తో నలిపి వేస్తున్నట్లు దానినుండి వచ్చే చీము, రక్తము నోటినుండి కారుతున్నట్టు దర్శనమైంది. వెంటనే మెలకువ వచ్చింది. పెద్దగా దగ్గు వచ్చింది. ఎప్పుడూ పడనంత గల్ట, రక్తం, చీము పడిపోయింది. 90% ఆరోగ్యవంతుడయ్యాడు. 8వ రోజు స్వప్నంలో మళ్ళీ స్వామి ఆ గడ్డను పాలు సితికినట్లు పితికి కొంత చెడ్డ పదార్థాన్ని ఒక ఆకులోకి తీసి చూపించారు. తెల్లవారినప్పటి నుండి నాలుగు 245

కాలా లతలాలాఅఅఅఅఅలాఅ అనధూత లీల 22. రోజులలో సంపూర్ణ ఆరోగ్యవంతుడైనాడు. నేటికీ శ్రీస్వామివారి సమాధిని సేవిస్తుంటాడు. నెలూరు యస్‌.పి. బంగ్లా ప్రక్కన కాపురమున్న శ్రీపట్నం ఖాదర్‌ మస్తాన్‌గారు ఇలా తెలిపారు. పిబ్రవరి 1985 సం..లో నాకురక్త విరోచనాలు అయ్యేవి. మద్రాస్‌ క్యాన్సర్‌ ఆసుపత్రి వాళ్ళు నాకు క్యాన్సర్‌ అని నిర్ధారణచేసి వెంటనే ఆపరేషన్‌ చేసి మలంధ్రేగు బయటకు పెట్టుతాము. డబ్బాలోకి మలమొస్తూంటుంది. శుభ్రం చేసుకుంటుండాలి. అలా 10 నెలలు అనుపత్రిలో ఉంటే బాగుకావచ్చు. లేకపోతే మరణం తధ్యం అన్నారు. ఆస్పత్రిలో ఆ బాధలు పడేకంటే మరణమే మేలని ఇంటికి వచ్చేశాము, ఒంగోలులో నాటు మందు తిన్నాను. కానీ నయం కాలేదు. శ్రీస్వామివారు శరీరంతో ఉండగా వారిని దర్శించిన విషయం గుర్తు వచ్చి ఒకనాటి రాత్రి శ్రీస్వామివారిని తలచుకొని ఏడ్చాను. అదేరాత్రి శ్రీస్వామివారు నాకు స్వప్పంలో కనిపించి మంచంలోవున్న నాకు వెల్‌వేట్‌ గుడ్డతో విసురుతున్నారు. మెలుకువ వచ్చి చూచాను. శ్రీస్వామివారు నిజంగానే నా మంచం దగ్గర నుండి వెల్లిపోతున్నారు. ఆ దిగమలో పిలవడానికి న్గోరురాలేదు. కాళ్ళాడలేదు, తెల్లవారి నుండి నాకు రక్తం పడడం పూర్తిగా ఆగిపోయింది. వారం రోజులలో పూర్తి ఆరోగ్యవంతుడయ్యాను శ్రీస్వామి వారి బుణం నేనెలా తీర్చుకోవాలో! నిజమైన ఆర్తితో కంటతడిపెట్టిన భక్తుల కష్టాలెంతటివైనా శ్రీస్వామివారు వారి కష్టాలను వెంటనే బాపి వారికి శాంతి చేకూర్చడం ఎందరి అనుభవాలలోనా కనిపిస్తున్నవి. ఆర్తితో కన్నీరులేని ప్రార్ధనలు వ్యర్థములని శ్రీరామకృష్ణ పరమహంసగారు సెలవిచ్చియున్నారు గదా! నెల్లూరు వాస్తవ్యులు చెరుకూరు రాజమ్మగార్కి ఒకప్పుడు అపెండిసైటిస్‌ ఆపరేషను, అటుతర్వాత కొన్ని సంవత్సరములకు ట్యూబెక్టమీ ఆపరేషన్‌ (బిడ్డలు లేకుండా) చేశారు. 1985 లో కడుపులో మంట అన్నం తింటే డోకు, ఎప్పుడూ తలనొప్పి, 246

కడుపులో గడ్డ వుంది. ఆపరేషన్‌ చేయాలన్నారు డాక్టర్లు. మూడోసారి పొట్ట కోయడమంటే భయపడి బంధువుల సలహామీద శ్రీస్వామివారి సమాధిని దర్శించి దీక్షగా రోజుకు 108 ప్రదక్తణలు చేస్తూ తన కాలాన్ని లౌకికమైన కబుర్లతో గడపకుండాతశ్రద్ధగా శ్రీస్వామివారిని స్మరిస్తూ ఆశ్రమ పనులలో సహకరిస్తూ సేవించింది. అన్నం చూస్తేనే వాంతివచ్చే ఆమె సమాది దర్శనం చేసినది మొదలు మామూలుగా అన్నం తినటం మొదలు పెట్టింది. ఐదవరోజు శ్రీస్వామివారి సేవకురాలు స్వర్గీయతలశమ్మగారు స్వప్నంలో కనిపించిఅల్వారుగడ్డ తినమని చెప్పింది. అలానే తినింది. ఆరోగ్యం బాగుపడింది. కాని శ్రీస్వామివారు ఇంటికి పామ్మని చెప్పలేదు, కనుక పోలేదు. ఒకరోజు శ్రీస్వామివారి సమాధిని పూజించే నాగయ్యగారు ఆమెకు స్వప్నంలో “నీకు జబ్బులేదు. ఎప్పటికీ ఆరోగ్యంగా వుంటావు అని చెప్పారు. కానీ ఇంటికివెళ్ళమని చెప్పలేదని ఆమె పోలేదు. అటు తర్వాత రెండు రోజులకు మరొక స్వామి సేవకుడు స్వప్పంలోకన్సించి “నీకు జబ్బులేదు' ఈ మందాకు నీవు ఎవరికి ఇచ్చినా వారి జబ్బు కూడా పోతుంది. అని ఒక ఆకును ఆమెకు ఇచ్చారు. అంతటితో ఆమె ఇంటికి వెళ్ళింధి. వెంటనే అంబెడ్కర్‌ సంస్థలో ఆమెకు నెలకు రూ.500/- లు సంపాదించుకొని గుడ్డలు కుట్టే ఉద్యోగం లభించింది. ఆమెకు ఆరోగ్యమేగాకుండా భుక్తినికూడౌ ప్రసాదించారు శ్రీస్వామివారు.

గొలగమూడి నివాసి గొడ్డటి శేషయ్య ఇలా చెబుతున్నారు. “నా చేను పంట పండింది.చేలో మనిషి కాపలా లేకుంటే రాత్రిపూట అడవి పందులుపడి ధ్వంసం చేస్తున్నవి. చేలో పడుకుంటే దోమలబాధ,చలి,నన్ననివాన-పదిరోజులు కాపలా కాచి నిద్రలేనందున ఆరోగ్యంపాడయిమంచాన పడతానని భయపడి చేలో ఉండలేక నేరుగా శ్రీస్వామివారి సమాది చెంతకు వచ్చి 'ఏమి చేసినా నీదే భారం' ఆ చేను పందులు తినేస్తే ఎటా ఇచ్చే రెండుతూముల వడ్డుకూడాఇవ్వలేను. నీ యిష్టం అని విన్నవించి ఇంటికి వెళ్ళి పడుకున్నాను. వెంటనే స్వప్నంలో కాకినిక్కరు, పచ్చబనీను, పచ్చటోపి ధరించిన 20 సంవత్సరముల యువకుడు శ్రీస్వామివారి సమాధి దగ్గర నుండి చకచకా వచ్చి “ఏది ఆ పంది ఇంకా వస్తూ వుందా' అంటూ నా చేతిలోని వెదురు

బత్న?

కర్రలాక్కొనిపోతూ వున్నాడు. ఈ మనిషి మన చేనుకాపలా కాసేటట్లులేదే! వేరే మార్గాన పోతున్నాడని నేను మా చేను వైవు నడిచాను. ఆ యువకుడు మరో త్రోవన నాకంటే ముందుగానే మా చేలోకి పోతున్నాడు. నిజంగానే ఈయన కాపలా కాస్తున్నాడని అనుకున్నాను. ఇంతలో స్వప్నం ముగిసింది. ఆరోజు నుండి ఒక్క రాత్రి కూడానేను కాపలాకు పోలేదు. పందులు పడలేదు.

మొక్కు ప్రకారం, రేపు ఉదయం వడ్లు శ్రీస్వామికి ఇస్తామనుకున్న నాటిరాత్రి స్వప్పంలో నేను తూమెడు వడ్డమూట సమాది ముందు వేశాను. వెంటనే స్వామి సేవకులు బుజ్జ్ఞయ్యగారు కన్పించి నీవు ఎన్ని బాకీయున్నావు? ఎన్ని ఇచ్చావు, అని అడుగుతున్నారు. వెంటనే పూజచేసే బరిగెల నాగయ్య 'ఆయన నాలుగు తూములు బాకీ. ఇస్తాడు జమ రాసుకో అన్నాడు. స్వప్పం ముగిసింది. నాచేలో పందులకు కాపలా కాసినందుకు రెండు తూములు ఎక్కువగా స్వామి అడిగారని గుర్తించి నాలుగు తూముల వడ్డు స్వామివారికి సమర్ప్చించాను.

నిజమైన భక్తి విశ్వాసాలు - హృదయపూర్వకంగా కన్నీటితో చేసిన ప్రార్ధన శ్రీస్వామివారి హృదయాన్నెలా కదిలించి మనకు ప్రసన్నులను చేస్తాయో అక్తరజ్ఞానంలేని ఒక భక్తురాలి అనుభవం నిరూపిస్తుంది.

గొలగమూడి ఎరుకలపాళెం వాన్తవ్యులు నలుబాయి నుబ్బరామయ్య భార్యసిద్ధమ్మకు వివాహమైన 8 సం..లవరకు సంతానం లేదు. సంతానంకొరకు ఎన్నో భూతవైద్యాలు, తాయెత్తులు ఇంగ్లీషు డాక్టర్లు, దేవతల (మొక్కులు అన్నీ నిష్పలమయ్యాయి. తరుణవాయిలోని మస్తానుబె లియా సమాధిని దర్శిస్తే 3సం..లు అక్కడనే ఉండి సేవిస్తే ఫలితముంటుందన్నారు. అలా ఉండలేక వచ్చేసింది. ఒకప్పుడు 1982 సం..లో తీవ్రమైనజ్వరంవల్ల ఈమెను నెల్లూరు ఇందిరమ్మ డాక్టరు దగ్గర చేర్పించారు. వారం రోజులు గడిచినా ఒక డిగ్రీ కూడా జ్వరంతగ్గలేదు. ఆహారం లేనందున చనిపోతుందని భయపడి ఇంటికి వచ్చేసింది. శ్రీవెంకయ్యస్వామివారు గుర్తొచ్చి వారి దగ్గరకు వెళ్తానన్నది. ఇంట్లో వాళ్ళు వేడినీళ్ళు కాస్తాము స్నానంచేసి

248

పామ్మన్నారు. ఒక్క అగ్గిపెట్టంతా అయిపోయినా పాయ్య మాత్రం వెలగలేదు. ఇది చూచి నేను చచ్చినాసరే కోనేటిలో మునిగి స్వామికి ప్రదక్షణ చేస్తానని చిన్నగా వచ్చి అలాగే చేసి నాటిరాత్రి ఆంజనేయస్వామి మందిరంలో పడుకున్నది. తెల్లవారేసరికి అన్ని రోజులుగా బాధించిన జ్వరం ఏమైందోగానీ మామూలుగా అన్నం తెప్పించుకుని భోంచేసింది.

దాంతో ఆమెకు స్వామి ఎడల దృఢ విశ్వాసంగలిగి స్వామివారు నాకు సంతానం ఇచ్చేదాకా నేను స్వామిని సేవిస్తానని దీక్షగా తన అన్నం తానే తయారుచేసుకొని తింటూ, స్వామివారి ఆశ్రమంలోని చెట్ట్లక్రిందనే నివసిస్తూ నిరంతరం మనుషులతో కలవకుండా స్వామిని స్మరిస్తూ, ప్రతినిత్యం 108 ప్రదక్షణలు చేయసాగింది. ఒకరోజు ఈమె స్వప్పంలో వీళ్ల చాకుడు పంది చేలలోపడితే రైతులు దాన్ని కొట్టుత్నుట్లు దాన్ని హింసించవద్దని ఈమె వారిని బ్రతిమాలుతున్నట్టు - అప్పుడు వెంకయ్యస్వామివారు వచ్చి 'దీని వల్లనే నీకీకష్టాలన్నీ వచ్చాయమ్మా, దీన్ని బ్రతకనివ్వకూడదు' అని చెప్పి స్వామివారే ఆపందిని తీసుకవెళ్ళి సముద్రంలో పారేసినట్ట్లు దర్శనమైంది. 35రోజులు గడిచినా సంతానం ఇచ్చానని స్వామి చెప్పలేదని ఈమెకు తీవ్రమైన హృదయవేదన గల్గి రోజంతా తనలో తాను దుఃఖిస్తూ అన్నం తినేందుకుగానీ పాలు త్రాగేందుకుగానీ ఆ బాధలో వీలుకాలేదట. నాటి రాత్రి స్వామి భక్తుడు కొజ్జకూటి బుజ్జయ్యగారు వచ్చి ఈమెకు గాజులు తొడిగినట్లు స్వప్న దర్శనమైంది. కానీ నాకు స్వామి తన నిజరూపంతో దర్శనమిచ్చి ఒక మాటకూడా చెప్పలేదే, నేను ఇన్నిరోజులు చేసిన సేవ వ్యర్థంగదా? నా బ్రతుకెందుకు? అని తీవ్రమైన ఆవేదనతో మరురోజు కూడా అహారం తీసుకోలేకపోయింది. వెంటనే నాటిరాత్రి స్వామి స్వప్న దర్శనమిచ్చి పిడికెడు వక్కలు ఈమె పవిట కొంగులోవేస్తు 'సంతానం ఇచ్చాను. ఇక అన్నం తినవమ్మా' అని ప్రేమగా పలికారు. అంతటితో దీక్ష విరమించింది. స్వామి చెప్పినట్లే సంతానం కలిగారు. ఆ బిడ్డకు స్వామి పేరు పెట్టాలనుకుంటే మరలా స్వామి న్వప్ప దర్శనమిచ్చి మొదటి సంతానమునకు మీ కులదైవం పేరు పెట్టుకొని రెండవ సంతానమునకు నా పేరు పెట్టకోమని సెలవిచ్చారు. నేటికీ ఈమెకే బాధ గల్గినా స్వామి సమాధి దగ్గర నిద్రచేసి

2409

వారితో మొరపెట్టుకుంటే వెంటనే ఆ రాత్రికే స్వామి ఈమెకు దర్శనమిచ్చి ఊరడిస్తారట. ఆమె విశ్వాసాన్ని మనమేమని వ్రాయగలం.

1985లో వల్లపురెడ్డి ఆదినారాయణరెడ్డిగారికి కష్టాలన్నీ ఒకేసారి వచ్చాయి. ఆయన ట్రాక్టరుకు 2 సార్లు యాక్సిడెంటు జరిగింది. భార్యకు అనారోగ్యంవల్ల ఆపరేషన్‌ చేశారు. పంటలలో విపరీతంగా నష్టమొచ్చింది. ఏమిస్వామీ! ఈ కష్టాలకు అంతులేదా అని స్వామితో మొరపెట్టుకున్నారు. ఆనాటి రాత్రి ఆయనకొక చిత్రమైన స్వప్పమొచ్చింది. ఆయనతోపాటు మరిద్దరు నిండుగా ప్రవహించే ఒక నది ఒడ్డున వున్నారు.ఒకరు నదిలో దిగి కొట్టుకుపోతున్నాడు ఆయనను గట్టుకు లాగడానికి మరొకాయన దిగుతున్నారు. నారాయణరెడ్డి ఆయనను వద్దని వారిస్తున్నా వినకుండా దిగాడు. ఆయన, ఈయన ఇద్దరు కొట్టుకుపోయారు. రెడ్డిగారు క్షేమంగా గట్టున వుండి చూస్తూ ఊన్నారు

కర్మఫలం బలంగా ప్రవహించే నదీ ప్రవాహము వంటిది. ఆ మనుషులవలె తొందరపడి ప్రవర్తిస్తే కొట్టుకుపోయి ప్రాణాలు పోగొట్టుకుంటావు. ఓర్పు గల్గి నిరంతర నామస్మరణ ద్వారా కర్మఫలితం కాల ప్రవాహంలో కొట్టుకుపోయేవరకు చెడ్డకర్మయొక్క ప్రవాహబలం తగ్గేవరకు ఓర్పుగా ఉంటే సులభంగా సంసారమనేనదిని దాటగలవని సూచించారని రెడ్డిగార్కి ఆత్మబోధ చేశారు శ్రీస్వామి.

వీరి భార్యకు నెల్లూరులో చేసిన ఆపరేషన్‌ పారపాటయినందున అపరేషన్‌ కొరకు మరలా మద్రాసు తీసుకువెళ్ళారు. రెడ్డిగారు స్వామిని ప్రార్ధించారు. ఆనాటి రాత్రి స్వప్నంలో వాళ్ళగ్రామస్తుడైన చిన్న మెకానిక్‌ అనే ఆయన వచ్చి 'నీకొరకు పెననర్తి పోయాను. అక్కడలేవు, ఇక్కడికి వచ్చాను. శిభిచక్రవర్తి వంటి వానికి విభూతినిచ్చి 3 నెలలో నయం చేయాలనుకున్నాను. కానీ 7నెలలు పట్టేటట్లు ఉంది' అని అనడంతో “నా దయవల్ల నీ కర్మళ్షాళనం చేస్తాను కానీ టైం పడుతుంది.ఓర్చు వహించు' అని స్వామి చెప్పారు.

250

డబ్బు ఖర్చుపెట్టటం గురించి స్వామి రోశిరెడ్డితో అన్నారు 'అయ్యా ఒక్క రూపాయి సంపాదించాలంటే ఎంత కష్టపడాలి. కాబట్టి దాన్ని మనం ఎంత జాగ్రత్తగా ఉపయోగించుకోవాలి" ఇది ఒకవంక లౌకికమైన ధనానికి మరొకవంక పారమార్ధిక ధనానికి సంకేతము. ఎంతో శ్రమించి పుణ్యం చేసినందువల్ల సద్గురు నన్నిధి లభిస్తుందని, దాన్ని వ్యర్ధం చేసుకోకుండా జాగ్రత్తగా “ఇది సన్నిది" అనే ఎరుకతో నిరంతరం జీవిన్తూ ఆ నన్నిధిని సార్థకం చేనుకోండి అని శ్రీస్వామివారు హెచ్చరించారన్నమాట. ధర్మాధర్మాలను గూర్చి స్మామి ఎంత చక్కగా సెలవిచ్చారో 'చూడండి.స్వామి సేవకులలో ఇద్దరికి తగువులాటవచ్చింది. ఒకరిది ధర్మం మరి యొకరిది ఆధర్మం. ధర్మాత్మునకు మద్దత్తునిస్తూ రోశిరెడ్డి “నీవిలా మాట్లాడడం మంచిదికాదు 'అని గట్టిగా అధర్మపరుని హెచ్చరించారు. మనకెందు కొచ్చినగొడవలే అని అంటూ ఊరకుండలేదు. అరోజు రోళరెడ్డితో శ్రీస్వామివారు“రోళిరెడ్డి! నీకీరోజు ఒక లోకం వచ్చిందయ్యా” అన్నారు. అంటే అధర్మాన్ని ఖండించి ధర్మానికి మద్దత్తునివ్వటం మన ధర్మం అన్నమాట. ఇలా చేసినందున అనంతమైన పుణ్యం ప్రాప్తిస్తుందన్న మాట. అలాగే అధర్మాన్ని యధాశక్తి ఎదుర్కోకుండా నిగ్రహించేందుకు కృషి చేయకుండా వుంటే పాపము అని కూడా అర్ధం. నెల్లూరు సంతపేట వాస్తవ్యులు కొణిదల నాగేశ్వరరావు చాలా సంవత్సరముల నుండి శ్రీస్వామివారిని సేవిస్తున్నారు. స్వామివారి కార్యక్రమములకు తన లారీగొనీ, (టౌక్టరుగానీ తీసుకువచ్చి తానే స్వయంగా (డైవ్‌చేస్తూ సేవను సమర్ప్చించుకొనేవారు. వారు తన అనుభవాన్నిలా చెప్తున్నారు. “1985 ఆగష్టు 21 నుండి స్వామివారి ఆరాధన మహోత్సవమునకు మట్టి, చవకలు, షామియానాలు, పాత్ర సామానులు రాత్రింబవళ్ళు తోలుతూ వున్నాను. 23వ తేది రాత్రి నెల్లూరు నుండి పూలమాలలు. అరటి పిలకలు మొదలగు సామానులు ట్రాక్టరుతో తోలుకొస్తున్నాను. గతరెండు రోజులుగా నిద్రలేదు. కనుక రాత్రి 12 గం. అప్పుడు కల్లూరుపల్లె బ్రిడ్జి దాటిన తదుపరి నాకు తెలియకనే 251

ట్రాక్టర్‌ నడుపుతూనే నిద్రపోయాను. తరువాత కొంతసేపటికి మెలుకువ వచ్చేసరికి నా ముందు 20 గజాల దూరంలో పెద్ద రంధ్రం వడియున్న గొలగమూడి బ్రిడ్డి (ప్రత్యక్షమైనందున అదిరిపోయాను. శక్తినంతా కూడగట్టుకొని జాగ్రత్తగా బ్రిడ్జి దాటించాను. షుమారు 3 కి.మీ దూరం అనేక మలుపులు తిరిగి ట్రాక్టరు, నేను, గొలగమూడి బిడ్డ వరకు ఎలా చేరామా అన్నవిషయం నన్ను దిగమగొలిపింది. ఈ మూడు కిలోమీటర్ల దూరం ట్రాక్టరు నడపడమే కాకుండా నిద్రపోయే నన్ను పడిపోకుండా కాపాడిన రక్షకుడు నా హృదయ నివాసి కరుణామయుడైన శ్రీవెంకయ్యస్వామివారికి నేను ఆజన్మాంతం బుణపడిఉన్నాను.

నిజంగా మన శరీరం స్వామికి సమర్పిస్తే దాని రక్షణ భారం వారెలా నిర్వహిస్తారో ఈ లీల ద్వారా మనకు బుజువవుతుంది.

నెల్లూరు, సంతపేట తాళ్లూరు శ్రీనివాసులు తనకు స్వామివారు (ప్రాణభిక్ష సెట్టిన విషయం ఇలా తెలుపుతున్నారు.

1986 సంవత్సరం మే నెలలో మా మిద్దెపైన రెండు గదులు, వరండా నిర్మించాము. క్రింది భాగంలో బాడుగకున్న వారి గదిలో నుండి, తీసిపారేసిన పాత కరెంటువైరుతో టెంపరరీగా ప్లగ్గులో వైరుదోపి మిద్దైమీదకు కరెంటు తీసుకువచ్చి ఆ వైరు నుండి ఒక బల్బు ఒక గదిలోను మరొక బల్బు వరండాలోను వేశాము. వరండాలో బల్బు తీసేసినందున హోల్దరు మాత్రం కట్టివున్నాము. మేనెల 3 తేదీ మంచిరోజని క్రొత్త గదులలో పాలు పొంగించాలని వేకువజాము 3 గం.కు మా మరదలు గదులు, వరండా కడిగి క్రిందమెట్ట్లు కడుగుతుండినది. నా భార్య కుళలాయినుండి నీళ్లు తెచ్చి అందిస్తుంది. నేను స్నానం చేసి తడిగుడ్డ కట్టుకొని మిద్దెపైకి వచ్చాను. ఒక గదిలో లైటు వెలుగుతుంది. వరండాలో ఉన్న బల్బు లేని హోల్డరును లైటులేని గదిలో తగిలించాలి, వైరుతోసహా విప్పాను. ఆ వైరును ఎలుక కొరికి ఒక చోట ఇన్సులేషన్‌ పోయియున్న విషయం చూడకవైరును అక్కడనే పట్టుకున్నాను. పెద్దకేక వేశాను. కరెంటు వైరును చేతి నుండి తప్పించాలని నేచేసిన ప్రయత్నం విఫలమైంది

252

నవనాడంలు (కుంగిపోయాయి. నిలువునా శ్రిందవడిపోయి గిల గిల తన్నుకులాడుతున్నాను. నేలంతా చెమ్మ నీళ్ళు, వైరు చేతిని పట్టేసి వుంది.

ఈలోగా నా అరుపు విని మా మరదలు మెట్లెక్కి పైకివచ్చి నేను క్రిందపడి గిలగిల తన్నుకులాడడం చూచింది. అదే సమయంలో ఇల్లంతా కడిగి నీటి చెమ్మవుంది గనుక కరెంటు ఎర్తయి ఆమె కాళ్ళకు రుల్లున షాకు కొట్టింది. “బావను కరెంటు పట్టుకుంది” అని అరుస్తూ ఆమె క్రిందకు పరుగెత్తి గోలచేస్తుంది. ఈ మాటవిన్న నా భార్య కరెంటు తీసుకున్న గదిలో నిద్రపోయే వాళ్ళను తలుపులుబాది లేపి భయకంపితురాలై పడిపోయింది. గదిలోని వాళ్ళు నిద్రలేచారుగానీ విషయం అర్ధంగాక ముందు పడిపోయిననా భార్యను లేవదీసి మంచం మీద పండబెట్టారు. ఈలోగా నా మరదలు అరిచే అరుపులలోని భావం గ్రహించి స్లగ్గులో నుండి వైర్లు లాగేశారు...

'పై గల్బా అంతా ఒక ఐదు నిమిషాలలో జరిగిపోయింది. ఈలోగా నా పరిస్థితి ఎలా వుందో ఊహించలేము. కొన ఊపిరితో ఉన్నాను. కానీ స్పృహవుంది “స్వామీ నాకిలాంటి చావు ప్రసాదించారా” అని మనసులో వాపోయాను. అంతే వెంటనే నాచేతిలోని వైరును మరొకరు పెరికేస్తే వదలిపోయినట్లు క్రిందపడిపోయింది. సతాయించుకొని లేచి నాలుగడుగులు వేసాను. అప్పుడు ్రక్కగదిలోని లైటు ఆరిపోయింది. క్రిందివాళ్లు పైకి వచ్చారు. -

చిత్రమేమంటే 1) అప్పటిదాకా వదలని కరెంటు వైరు దానంతటదే మనీషే లాగినట్టుగా వదలిపోవడం 2) అంతకంటే ఆశ్చర్యం మేమంటే ఇన్స్యులేషన్‌పోయి కరెంటు పాసవుతున్న వైరు క్రింద ఇల్లు కడిగి చెదురు మదురుగా నున్న నీటిలో పడినందున ఇల్లంతా కరెంటు వ్యాపించియున్నాగానీ, నేను బేచి నాలుగడుగులు వేయగల్గడం, నేను లేచి నాలుగడుగులు వేశాకనే పైనున్న మరియొక లైటు ఆరిపోయింది. అంటే అప్పుడు క్రిందివారు వైర్లను వ్లగ్గు నుండి లాగేశారన్నమాట.

కరెంటు షాకువల్ల నల్లగా కమిలిపోయిన నా చేతిని చూచి డాక్టరుగారు ఆశ్చర్యపోయి “ఈవిధంగా కమిలిపోతే కండరాలు చర్మం నుండి నీను నీళ్ళు కారాలి. అలా

253

జరుగలేదంటే నిన్నేదో దైవశక్తి రక్తించింది “నీచెయ్యి 3 నెలలు మొదలు 6 నెలలు లోపల క్రమేణా స్వాధీనంలోకి రావచ్చు అని చెప్పారు

ఇంజక్షన్లు చేస్తూ ఎముక విరిగిందని పెండికట్టు కూడా కట్టారు వేసవి కాలమైనందున జిల భరించలేక కట్టు తీసివేసి సర్వభారం శ్రీస్వామివారికి వప్పగించి మే 14వ తేదీన గొలగమూడివచ్చి స్వామివారి చెంత కూర్చున్నాను నాటి రాత్రి ఆ స్వప్పంలోనా స్నేహితులు నాకాలి బొటనవేలి దగ్గర ఆపరేషన్‌ చేసి చిక్కని పసుపుపచ్చని ద్రవం తీసినట్టు దర్శనమైంది డాక్టరుగారు 6 నెలలు గడువు చెపితే చిత్రంగా నెల తిరగకుండానే నా చెయ్యి స్వాధీనంలోకి వచ్చేసింది.

ఈ గండంలో నేను మరణించవలసివుంది. కానీ శ్రీస్వామివారు నాకు ప్రాణదానం చేశారని చెప్పేందుకు ఒక నిదర్శనం ఉంది. అంతకు 19 రోజుల ముందు నాకిచ్చిన స్వపష్పాదేశమే ఆధారము ఒకచోట సినీగాయకుడు మహమ్మద్‌ రఫిగారి గాన కచేరి జరుగుతుంది. వేదికపై గాంధీమహాత్ముడు కూర్చోనియున్నారు. ఆయన ముఖం శ్రీస్వామివారి ముఖంవలె వుంది. వారికి ఇరుప్రక్కల రాజేంద్రప్రసాధ్‌, నెహ్రూ, లాల్‌బహముదూర్‌శాస్త్రి, రాధాకృష్ణన్‌ టంగుటూరు. ప్రకాశం పంతులు మొదలగు నాయకులు, కేవలం పరమపదించిన వారంతా, కూర్చ్పొనియున్నారు. ఒక్కరు కూడా ప్రస్తుతం జీవించి యున్నవారు లేరు. నేను చెల్లి ఈయన వెంకయ్యస్వామివారే అని మనసులో అనుకొనుచూ గాంధీజీకి నమస్కరిస్తున్నాను వారులేచి నా దగ్గరకొచ్చి ఇక్కడకెందుకొచ్చావు వెళ్లిపో అన్నారు “నేను వెంకయ్యస్వామివారి భక్తుడను. గొలగమూడిపోయి వస్తుంటాను” అని అన్నాను. ఈ విషయం నాకు తెలును ఇంతకుముందు రెండుసార్లు చెప్పావుగదా అంటూ ఐదు పాకెట్‌ సైజు షిరిడీ సాయిబాబా ఫోటోలు నా చేతిలో ఉంచి నన్నక్కడనుండి పంపేశారు. న్వవ్నం ముగిసింది.

శ్రీస్వామి ప్రసాదించిన 5 ఫోటోలు నా పంచప్రాణములకు సంకేతం. ఆ మహానాయుకులు చేరిన పరలోకాలకు నేను కూడా చేరవలసియెండెను. కానీ

254

కలల అవధూత లీల [లలా లాలు కరుణామయుడు నా పంచప్రాణములు తిరిగి నాకు ప్రసాదించి ఈ లోకంలో ఇంకా కొంత కాలముండమని పంపారు. గనుకనే పైగండంలో బ్రతికాను. నేను నా భార్య పిల్లలు శ్రీస్వామివారి బుణం ఏవిధంగా కూడా తీర్చుకోలేము.

నెల్లూరు తాలూకా విడంపల్లి గ్రామస్తురాలు యామాల చెంచయ్య భార్య వనమ్మ తన బిడ్డను శ్రీస్వామివారు రక్షించిన విధం వివరిస్తుంది.

మా ఐదవ బిడ్డకు 3వ నెల వయస్సులో ఎడమ చెవి క్రింద వాపు, నొప్పి వచ్చింది. డాక్టర్లు ఇంక్షన్లు, ముందులేగాక మంత్రాలు, నాటు వైద్యాలకు గూడా తగ్గలేదు. అది అంచెలంచెలుగా క్రిందకు దిగి, చివరకు ఎడమకాలు పిక్కమీద గడ్డ తేలి పగిలి చీముగారడం మొదలు పెట్టింది. చీముకారె రంధ్రాల గుండా 2 అం. పొడవుగల సన్న ఎముక పాలుకులు ఆరుమార్లు ఆరు ముక్కలు బయటికి వచ్చాయి. కాలు దుర్వాసన పట్టినందున పాప దగ్గర నిలువలేకున్నాము. పి.సి. శాస్తి డాక్టరుగారు ఎక్స్‌రే పోటో తీసి పరీక్షలు చేసి కాలు తీసివేస్తే సరి, లేకుంటే పాప చనిపోతుందని చెప్పారు. దానికి గూడా మద్రాస్‌గానీ నెల్లూరు రామచంద్రారెడ్డి ఆసుపత్రికిగాని పొమ్మన్నారు. ఇంకా ఇద్దరు ముగ్గురు డాక్టర్లకు చూపినా ఇదేవిధంగా కాలు తీసెయ్యాలని చెప్పి మందులు వ్రాయలేదు.

ఆడపిల్లను అవిటి పిల్లగా వుంచుకునేకంటె చనిపోయినా ఫరవాబేదని మా తండ్రి బెల్లంకొండ పుల్లయ్య అపరేషనుకు సుతరాము వప్పకోలేదు.

తే 19-4-86 న ఒక స్నేహితురాలి సలహాపై గొలగమూడి వెంకయ్య స్వామివారి సమాధి దగ్గరకు మా తండ్రిగారు నేను బిడ్డను తీసుకవచ్చాము. “స్వామీ! ఈ బిడ్డకు కాలు బాగుపడితే మీ కీర్తిని మూడు వారములు మైకులో ప్రకటిస్తాను” అని మా తండ్రిగారు, పొంగలి సమర్పిస్తానని నేను మొక్కుకొని శ్రీస్వామివారి అఖండ దీపంలోని నూనె తీసుకవెళ్ళి విబూతిలో కలిపి పూయసాగాము. మరుసటి వారానికి మూడు రంధ్రాలు మానాయి. ఒక ఎముక ముక్క 2 అం. పొడవున కండలో అడ్డం తిరిగి 1/ 2 అం. బయటికి వచ్చియుండెను.

255

2వ వారం జనం రద్దీవలన నూనెకూడా అందలేదు. పాత నూనె వాడుతున్నాము. శ్రీ స్వామివారు ఒక స్వప్ష సందేశమిచ్చి ఆశీర్వదించారు. నా స్వప్నంలో మా పాపకాలు విరిగి క్రింద పడిపోయింది. నేను బాధపడుతున్నాను. ఇంతలో ఒక ముసలాయన వచ్చి “కాలు ఊడిపోయిందని బాధపడుతున్నావా? ఏమీ ఫరవాలేదు. సూది, దారం ఉంటే తెమ్మనిచెప్పి” ఆ కాలు అతుకుపెట్టి కుట్టివేసారు. మెలుకువ వచ్చింది. తర్వాత ఆ గాయంలోని ఎముకముక్క దానంతటదే బయటికి వచ్చేసింది. ఏ మందులు, డాక్టర్లు లేకుండా శ్రీస్వామివారి విభూతి నూనెతోనే క్రమేణా కాలు గాయం మానిపోవడవేంగాక విరిగిపోయిన ఎముక మరల దానంతటదే పెరిగి అతుకుబడిపోయిది. కేవలం శ్రీస్వామివారి కృవవలన నేడు మా పావ ఏమాత్రమూ కుంటులేకుండా చక్కగా నడవగల్గుతుంది. నేను నా బిడ్డ ఆజన్మాంతము శ్రీస్వామివారికి ఎంతో బుణపడియున్నాము. నెల్లూరు జిల్లా కోవూరు జె.డ్‌. పి. హైస్కూలులో కుట్టు టీచరు పి. కోటేశ్వరమ్మ ఇలా చెపుతుంది. _ మా తల్లిగారికి 1982, 1986 మధ్య 3 దఫాలు రక్త విరోచనాలు మొదలై నీరసపడి అస్థిపంజరంగా తయారైంది. ఏలాంటి ఆహారము కడుపులోకి పోయినా ఎక్కువగా రక్త విరోచనమై శరీరమంతా విపరీతమైన బాధకు లోనయ్యేది. గనుక కాన్ని ఉగ్గిన్నెలు [ద్రవాహారం మాత్రం ఇస్తున్నాము. అమెరికన్‌ ఆస్పత్రిలో నాల్గురోజులు చికిత్స చేసినా తగ్గలేదు. '“ఇనిమా' ఇచ్చి పరీక్షచేయాలని డాక్టర్‌గారే స్వయంగా ప్రయత్నించినారు. కానీ 3 రోజులు ఇనిమా గొట్టం (ఢ్రేగులోనికి ఎక్కలేదు. అప్పుడు కొన్ని ప్రత్యేక పరీక్షల ద్వారా పరీక్షించి “పొట్టలో పెద్ద కాన్సరుగడ్డ బాగాపండిఉంది. ఏ క్షణాన్నయినా అది పగిలి ఆమె మరణిస్తుంది. ఇది ఆమె చివరిదశ ఇంటికి తీసుకవెళ్లి ఆమె చివరి కోరికలన్నీ తీర్చండి అని చెప్పి డిస్‌చార్జి చేశారు. ఎంత (బ్రతిమిలాడినా ఇది అళలేని కేసు. మా ఆసుపత్రిలో చనిపోవడం ఎందుకు అని పంపేశారు. మేము చికిత్సృమానలేక వారి దగ్గర లెటరు తీసుకొని మద్రాసులోని కాన్సరు ఆసుపత్రికి వెళ్ళేందుకు ప్రయాణమవుతున్నాము. 256

మా ఇంటి యజమానురాలు మా ప్రయాణం చూచి పైసా ఖర్చు కాకుండా నయంజేసే అద్భుతమైన డాక్టరును వదలి మద్రాసుకెందుకుపోతారు అని శ్రీవెంకయ్యస్వామివారిని నమ్ముకొని అక్కడికి పొమ్మని చాలాదూరం చెప్పింది.

అ ఆపద సమయంలో నేను “స్వామీ మద్రాసు పోకుండా మీ దగ్గరకొస్తే డబ్బు ఖర్చువుతుందని నేను వైద్యం చేయించబేదని మా నాన్నగారితో సహా అందరూ నిందిస్తారు. నేను కాన్సరు ఆస్పత్రికి పోతాను. కానీ అచ్చట కాన్సరులేదని చెప్పి మా అమ్మకు ఆరోగ్యం బాగుంటే నీ పటం పెట్టి పూజించుకుంటాను. అని పట్టరాని దుఃఖముతో కన్నీటితో ప్రార్ధించాను. మేము రైలులో సగం దూరం వెళ్లగానే అంతవరకు ఏమీ తినని మా అమ్మతానే స్వయంగా నాకు అన్నం పెట్టమని బలవంతం చేసింది. చివరి క్షణాలని పెరుగన్నం సెడితే బాగా భోంచేసింది. అది మొదలు పండ్డు, బిస్కెట్లు అన్నీ తినసాగింది. చిత్రంగా మరలా రక్తమే పడలేదు. సెంట్రల్‌ స్టేషన్‌లో దిగి నాకు ఆరోగ్యం బాగుంది. ఆస్పత్రికి ఎందుకు ఇంటికి పోదామని తొందరచేయసాగింది. ఎట్లాగో నచ్చజెప్పి అడయారు కాన్సరు ఆస్పత్రిలో రు. 1600 ఖర్చుచేసి ఎన్ని పరీక్షలు చేయించినా ఏ జబ్బులేదు. పోతే అమెకు ఈ వయస్సులో బి.పి, గుండె, మూత్రపిండములు అన్నీ ఇంత చక్కగా పనిచేస్తున్నాయంటే చాలా అదృష్టవంతుఠాలని పెద్ద సర్టిఫికేటు ఇచ్చారు. నేటికీ ఏ మందులు మాకులు లేకుండా హాయిగా ఉంది. శ్రీస్వామివారితో నాకు అంతకుముందు ఏ పరిచయము లేకపోయినా స్మరించిన వెంటనే నన్నాదుకొని మా బాధలు తీర్చిన ఆ కరుణామయునకు మాకుటుంబమంతా బుణపడియున్నాము.,

నోటిమాటలతో గాకుండా ఆత్మలో పూర్ణ విశ్వాసముంచిన వారికి శ్రీస్వామివారు ఎలా రక్షిన్తున్నారో చూడండి. గూడూరు తాలూకా .ఓజిలి కాపురస్తుడు. బాబు అనే ముస్లిం కుర్రవానివయసు ఇరవై సంవత్సరములు. 1988 సం. జనవరి నెలలో అకస్మాత్తుగా విపరీతమైన పిచ్చివానివలె ప్రవర్తించసాగాడు. వంటి మీద గుడ్డలు పూర్తిగా తీసేసేవాడు. స్త్రీలు కనిపిస్తే వెంటబడి తరుముకునేవాడు. కాళ్లు చేతులు

257

కలిపి గుదికట్టి రకరకాల వైద్యాలు చేయించారు కూలి చేసుకొని జీవించేవారు గనుక రెండువేల రూపాయలు అప్పు చేసి అన్ని రకాలైన వైద్యాలు చేసి నయంగాక అశక్తతతో నిస్సహాయులై స్వామివారిని శరణు పొందారు.

రాత్రింబవళ్ళు నిద్రపోడు; భయంకరంగా అరుస్తూ వెల్లికిలా పడుకొని కాళ్లు చేతులు గుదిగట్టియున్న తాళ్లను నోటితో కొరికి తెంచేవాడు అలా కాళ్లు చేతులు నోటికి అందకుండా చేయాలని చేతులను రెండు కాళ్ల సందునపెట్టి కాళ్ల కొంకెల్లో ఒక కర్రను దోపారు. చూచేవారికి భయంకరమైన పరిస్టితి

స్వామి సన్నిధిలో ఉన్న కొందరు అమాయకులు ఆయన్ను కాకుపల్లెకు, పాల్పూరికి తీసుకపోతే బాగౌతుందని రకరకాల సలహాలు చెప్పేవారు నిస్సహాయుడైన వీళ్ళన్నగారు అందరికీ ఒకేమాటచెప్పేవాడు మావాడు చనిపోతే ఇక్కడే పూడ్చేసిపోతాను. బ్రతికి బాగుంటే స్వామికొక టెంకాయ కొడతాను. అంతకుమించి నాకు వేరే శక్తిలేదు. ఎక్కడికి వెళ్ళేదిలేదు అని తన దృఢ నిశ్చయాన్ని వెల్లడించేవాడు పూర్ణ విశ్వాసమునకు మించిన భక్తి సాధనేమున్నది.

మూడవరోజుకు అరుపులు పెనుగులాట తగ్గి కట్టు విప్పేస్తే అట్టాగే కూర్చొనుండేవాడు. వారం రోజులకు మామూలు మనిషెపొాయాడు పదిహేను రోజులు చూచారు. నెల రోజులు చూచారు. స్వామి సెలవిస్తే ఇంటికి వెళ్ళాలని పట్టుపట్టారు. రెండు నెలల తర్వాత స్వామివారి ఆజ్జపొంది ఇంటికి వెళ్ళిపోయారు. ప్రతిశనివారము వచ్చి నిండైన (ప్రేమతో శ్రీస్వామివారిని దర్శించి సేవించి వెళ్ళుతుంటారు.

ఆత్మకూరు తోలూకా బొమ్మవరం గ్రామస్తుడు పార్లపల్లి వెంకటేశ్వర్లు చెపుతున్నారు.

1970సం. మా మేకలు జబ్బుచేసి చనిపోతుంటే శ్రీస్వామివారి ఆశీస్సుల కొరకు చిలకలమర్రి గ్రామం వెళ్ళాను. శ్రీస్వామివారి చుట్టూరా వందల మంది గుమిగూడి యున్నందున దూరంగానే వుండి మనసులో బాధపడుతున్నాను. ఇంతలో శ్రీస్వామివారి శిష్యుడొచ్చి బొమ్మారం అబ్బాయిని శ్రీస్వామివారు పిలుస్తున్నారని నన్ను దగ్గరకు

258

తీసుకవెళ్లడం నన్నాశ్చర్యంలో ముంచెత్తింది. “ఇక జీవాలు నష్టంగావు అన్నీ బాగుంటాయి” అని చీటీ వ్రాయించి నాకు ప్రసాదించి పంపారు. అది మొదలు ఒక్క మేక కూడా చనిపోలేదు. వారు పర్యటనలో ఉంటారు కనుక మరలా వారిని దర్శించలేదు. కానీ ఆ కరుణామయుడు నేను పిలువకున్నను నన్ను కాపాడుతున్నాడు. 1978 లో తుఫానువల్ల గొరైలను కొండకు తోలేశాము. అవి తిరిగి వస్తాయని ఆశలేదు. నాటి రాత్రి శ్రీస్వామివారు న్వప్ప్న దర్శనమిచ్చి “మన జీవాలన్నీ బాగుండ్డాయ్యా” అన్నారు. గ్రామంలో అందరివి చాలా చనిపోయాయి. మావి మాత్రం ఒక్క గొట్టెరూడా చనిపోలేదు. ,

నాకు 1984లో గుండెదడతో ప్రమాదంచేసి ఆత్మకూరులో సుంగరరామిరెడ్డి డొక్టరు దగ్గరచేర్చారు. రెండురోజులకు రెండువేల రూపాయలు ఖర్చు అయింది. కానీ నేను చనిపోయానని కారులో ఇంటికి తీసుకు వచ్చారు. అందరూ ఏడ్చి ఏడ్చి కూర్చొనే నిద్రపోతున్నారు. మా తల్లి దండ్రులకు శ్రీస్వామివారు, స్యప్పదర్శనమిచ్చి 'నా భక్తుని నేను రక్షించుకుంటాను' అని చెప్పారట. తెల్లవారి నుండి నేను కళ్లు తెరచి క్రమేణా 2నెలల్లో ఏ మందులూలేకుండా పూర్ణ ఆరోగ్యవంతుడనయ్యాను. ఈ వింత చూచిన జనులెల్లరు శ్రీస్వామివారి మహిమను వేనోళ్ళ కొనియాడారు.

1984లో స్వామివారి ఆరాధనకు వచ్చి శ్రీస్వామివారు సశరీరులుగా ఉన్నప్పుడు నన్ను వారి సేవలో ఉంచుకోకుండా దూరం చేశారని బాధపడ్డాను. నాటి రాత్రి స్వామి అగ్నిగుండంలో కూర్చొనియున్నట్లు స్వప్పదర్శనమిచ్చారు. అదేరోజు మరొక దృశ్యంలో స్వామివారి శరీరంపై అసంఖ్యాకంగా కర్పూరం బిళ్ళలు వెల్గుతున్నట్లు దర్శనమైంది. దీనితో నేను అందరిలాగా చనిపోలేదు. ఈ అగ్నిలాగా శాశ్వతంగా వెలుగుతుంటానని శ్రీస్వామివారు నాకు గుర్తుచేశారని తెలుసుకున్నాను.

నేనింటికి వెళ్లిన నాలుగవ నాటి నుండి రక్త విరోచనాల వలన ఎన్నో గుడ్డలు తడిసిపోతున్నవి. వద్దంటే ఆరాధనకు వెళ్ళి కొని తెచ్చుకున్నాడు ఇక లాభం లేదు. చనిపోతాడని అందరూ నోటికొచ్చినట్లు మాట్లాడారు. శ్రీస్వామివారు నాయందు

256

వుంటే కాపాడుతాడు లేకుంటే ఆయనలో ఐక్యం చేసుకుంటాడని చెప్పి మందు కూడా తీసుకోలేదు. నాటిరాత్రి స్వామివారు మూతలేని'తన సమాధిలో నిల్నొని అభయహస్తంతో దర్శనమిచ్చారు. తెల్లవారి నుండి హాయిగా నడవడం చూచి అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు. వారిని పూర్ణంగా నమ్ముకోవడమే నాకు తెలిసినది. అవతల ఆయన దయ.

సద్గురువును 'భుక్తి ముక్తి ప్రదాతియని స్తోత్రం చేస్తాము. మహా సమాది అనంతరం కూడా శ్రీస్వామివారు తన భక్తులనెలా కాపాడుతున్నారో చూస్తే వారు నిత్యసత్యులని గ్రహించగలము.

రాపూరు తాలూకా ముదిగేడు గ్రామస్తుడు కోడూరు యానాదిరెడ్డిగారు తన 16వ సం. వయస్సు నుండి స్వామివారి భక్తులు. వీరి ఉబ్బసం వ్యాధిని పోగొట్టి శ్రీస్వామివారు వీరిని గొప్ప భాగ్యవంతుని చేశారు. కానీ ఈయన ఎల్లప్పుడూ ఆర్ధిక తాపత్రయంలోపడి శ్రీస్వామివారు తన గ్రామంవస్తే తప్ప మిగిలినప్పుడు వారిని తలచేవాడుగాదు.

1985 జూన్‌ నెలలో జబ్బునపడి ఎంతో కష్టంతో రోజుకొక కప్పు కాఫీ మాత్రం బలవంతంగా త్రాగేవారు. ఏ ఆహారం చూచినా విషంతో సమానంగా ఉండేది. రెండు నెలలుగా ఎన్నో ఇంజక్షన్లు మందులూ వాడినా తగ్గక'ఎముకల గూడువలె తయారైనాడు. ఆగష్టు నెలలో రోజుకు 30 విరోచనాలు అవుతున్నాయి. డాక్టరుకు జబ్బు అంతుపట్టలేదు. ప్రాణంపై ఆశ వదిలేసుకున్నాడు.

ఆగష్టు 22నవీరి మిత్రుడు అక్కిం వెంకట్రామిరెడ్డి వీరిని గొలగమూడికి వచ్చి శ్రీస్వామివారి ఆరాధనోత్సవంలో దర్శనం చేసుకుంటే జబ్బు నయమవుతుందని, వస్తాననిచెపితే రెండెడ్డ బండికట్టి బస్సుదాకా తీసుకువెళ్ళి తర్వాత బస్సులో తీసుకవెడతానని బలవంతం చేశాడు. మనిషి సహాయంలేనిదే లేవలేని యానాదిరెడ్డి ఆయన ్రోత్సాహం చూచి సరే వస్తానని చెప్పాడు. బండి తీసుకవచ్చేందుకు వెంకట్రామిరెడ్డి ఇంటికి వెళ్ళారు.

260

ఆ తర్వాత యానాదిరెడ్డి తన అనుభవం ఇలా చెప్పారు. 'నేను శ్రీస్వామివారి దర్శనానికి వస్తానని చెప్పిన మరుక్షణంలో నాలో చెప్పలేని మార్పు గల్గింది. ఎవరి సహాయమూ లేకుండానే నడచి ఇంట్లోకివెళ్లి అన్నం పెట్టమని చాలా ఆకలిగా వుందని తొందరచేశాను. నా ప్రవర్తనకు ఇంట్లో వాళ్లంతా దిగ్భమ చెంది ఇది చావుబలం, మరణానికే ఈ ఆకలి అని దుఃఖించసాగారు. నేను మామూలుగానే అన్నం తిని, చన్నీటి స్నానంచేసి ఉతికిన గుడ్డలు ధరించి గొలగమూడికి ప్రయాణమై కూర్చుంటే అందరూ వింతగా చూస్తున్నారు. వెంకట్రామిరెడ్డి చూచి చచ్చేవాడిగా ఉంటివిగదా మరి ఇంతలో పెండ్లి కొడుకులాగా తయారయ్యావే అని చెప్పి అదంతా శ్రీస్వామివారి మహిమగదా అన్నారు.

బండి లేకుండానే, రెండు నెలలుగా అన్నంలేని నేను ఒక్కమైలు నడచి వచ్చి బస్సు ఎక్కి గొలగమూడిచేరి సర్వం భోంచేశాను. అది మొదలు ఏ మందులేదు. ఆరోగ్యముగా ఉన్నాను. ఇది మానవులు ఊహించలేని వర్ణనాతీతమైన అనుభూతి. శ్రీస్వామివారి కృపకు నేను అర్హుడనుకాను. కానీ ఆ కరుణామయుడు నన్నెందుకు ఆదుకున్నారో అది వారి మాతృ ్రేమకే తెలియాలి.

నేను (రచయిత) కలిచేడు కాపురం వదలిపెట్టి స్వామి సన్నిధిలో కొపురమున్న

. రోజులు. నాకుగల రెండు సమస్యల గూర్చి శ్రీస్వామివారి సలహా అడగాలనుకున్నాను. కానీ శ్రీస్వామితోను శ్రీసాయితోను నాకుగల అనుభవం దృష్ట్యా శ్రీస్వామివారెప్పుడూ తన మాటను సంకేతరూపంలో చెపుతారని ఆ సంకేతాలు అర్ధమవడం కష్టమని.కానీ శ్రీసాయి తన మాటను స్పష్టమైన మాటలో తెలియజేస్తారని. తలచాను. గనుక నా సమస్యలను గూర్చి సమాధానం సలహా కోరుచూ షిరిడీ వెళ్ళి ఒకవారం రోజులు దీక్ష చేశాను. అచ్చట సాయినాధుడు కూడా నాసమస్యలకు శ్రీస్వామివారివలె సంకేత రూపములలోనే సమాధానాలిచ్చి పిచ్చివాడా నాకు స్వామికి భేదం లేదు. నీవక్కడే స్వామివారిని మనస్పూర్తిగా, మాకిద్దరికీ బేదభావం లేకుండా, ఆరాధించమని ఆత్మబోధ చేశారు. గనుక తత్త్యతహ ఈ మహనిలిద్దరికీ ఎలాంటి బేధం లేదు. అంతే గాదు వీరిద్దరికీ ఎంతో గాఢమైన అనుబంధ మున్నదని నా నముకము.

261

ఇంతేగాక - శ్రీసాయి తన నాశ్రయించిన వారికి వారి నడవడిలోని దోషాలు చూపించి వారి ప్రవర్తన సరిచేసేవారని - శ్రీస్వామి ఎల్లప్పుడూ మౌనంగా ఉంటారుగానీ శ్రీసాయివలె మన దోషాలను వేలెత్తి చూపరని తలచేవాణ్ణి రెండవది శ్రీస్వామివారు సశరీరంగా లేరు గనుక మన దోషాలను చూసి దండించే దిక్కులేరని తలచేవాణ్ణి.

కానీ 1988 మే నెలలో పదహైదు రోజులు శ్రీస్వామివారి సమాధికి పూజచేసే భాగ్యం గల్లింది. ఈ కొద్ది కాలంలో శ్రీస్వామివారు సర్వకాల సర్వావస్థ్టలయందు మనలను వెన్నంటి ఉంటారని మన దోషాలకు వాచా చెప్పే కంటే ఆత్మబోధ ద్వారా నిరంతరం పలుకుతుంటారని మన దోషాలకు వెంటనే శిక్ష కూడా వేస్తారని తెలుసుకున్నాను. నాడేగాదు నేడు గూడా మనలో ఎలాంటి మలిన వాసనలు తలెత్తినా పరదూషణ, అసత్యమాడుట,మనసులో అహంకరించుట వంటి దుర్గుణాలు తలెత్తిన వెంటనే తగువిధంగా హెచ్చరిస్తారు. అలాంటి దుర్గుణాలు తలెత్తినప్పుడు సాంబ్రాణి వేసేందుకు అనువైన నిప్పు దొరకదు. శ్రమపడి నిప్పు తెచ్చేలోపల పూజ టైం దాటిపోతుంది ఒక్కొక్కప్పుడు పూజ చివర ధూపమేసేందుకు నిప్పు చూసుకుంటే ఆరిపోయి ఉంటుంది మరొకప్పుడు పూజలో మరొక లోపం జరుగుతుంది. ఏమి స్వామీ ఇలా చేశారే అని అనుకుంటే ఇందాకటి నా అహంకారానికిది శిక్ష అని తెల్పుతారు నేటికి శ్రీస్వామివారు మన సేవను నిరాకరించడం ద్వారా మనలను హెచ్చరిస్తుంటారు. అలాంటి దుర్గుణాలు తలెత్తకుండా కాపాడమని శ్రీస్వామివారిని సదా ప్రార్థిస్తుంటాను.

శ్రీ షిరిడి సాయిబాబా చరిత్ర చదివాక వారిలాగ శ్రీవెంళయ్యస్వామివారు ఖండయోగం చేసినట్లు సాక్ష్యాధారాలు లేవుగదా - అనే కొరత నన్ను చాలాకాలంగా పీడిస్తుండేది. కరుణామయుడైన శ్రీస్వామివారా కొరతను నేటికి తీర్చారు.

షేక్‌ రహంతుల్లా - ఓగూరు ప్రక్కనగల వాకమడ గ్రామం బ్రాహ్మణపల్లిమండలం కడపజిల్లావారు శ్రీస్వామివారితో తనకుగల అనుభవాలనిలా వివరించారు.

నాకుడికాలు మోకాళ్ళ క్రింద నుండి ఎముకలలో చాలా తీవ్రమైన నొప్పి వుండేది.

262

ఆనాటి నాటువైద్యులు ఇంగ్లీష్‌ వైద్యులు లెక్కలేనంత మంది వైద్యం చేసి వేలరూపాయలు ఖర్చయినవే తప్ప నా బాధను ఏ మాత్రమూ తగ్గించలేపోయారు. నా స్నేహితుల ద్వారా శ్రీస్వామివారిని గూర్చి విని చివరి ఆశగా పెన్నబద్వేలు తిప్పపైన వేంచేసియున్న శ్రీస్వామివారిని దర్శించాను. తన అమృతహస్తంతో నాకాలు కొంచెంసేపు సరదీసినట్ట్లు రుద్దారు. మొదటి రోజే కొంత నొప్పి తగ్గింది. ఇరవైర్లోజులపాటు శ్రీస్వామివారు నిత్యం నాకాలును ఈ విధంగా కొంతసేపు రుద్దేవారు. చివరికా నొప్పి ఏమందూ మాకు లేకుండానే పూర్తిగా పోయింది. . నాకు క్రొత్త జీవితాన్ని ప్రసాదించిన ఆ కరుణామయునకు నేనేమీ చేసినా బుణం తీరదు. ఆనాడు, శ్రీస్వామివారుండే ఆచోట్లో కరెంటు లైట్లు లేవు. వంటేలుకు లేచిన నేను జాజ్వల్యమానంగా వెలుగుచున్న అగ్నిగుండము వెలుగులో ఆ గుండముచుట్టు ఉన్న దృశ్యం చూచి భయభ్రాంతుడనయ్యాను. శ్రీస్వామివారి అవయవాలన్నీ ముక్కలు ముక్కలుగా ఛేదింపబడి, కాళ్లొకచోట, చేతులొకచోట, తల, మొండెము ఇట్లే అన్ని అవయవాలు తలా ఒక దిక్కు నేలపై పడియున్నాయి. ఆ దృశ్యం చూచిన నేను భయకంపితుడనై సమీపమందలి పూరిపాకలోకి పరుగెత్తాను. అక్కడ శ్రీస్వామివారు లేరు. తర్వాత పదినిమిషాలకు శ్రీస్వామివారు మామూలుగానే అగ్నిగుండము దగ్గర కూర్చొని దర్శనమిచ్చారు. ఒక అరగంట తర్వాత శ్రీస్వామివారు పూరిపాకలోని నాదగ్గరకొచ్చి “ఏమయో్యో రంతుసాయిబా! నీకు లోకం కనబడిందిగదయ్యా. పొద్దున్నే నీవు మీగ్రామం వెళ్ళిపోవాలి. ఇక్కడ ఉండకూడదు” అని పదేపదే చెపుతూ చార్జీలకు నాచేతికి డబ్బులిచ్చి” నాలుగు రోజులవరకునీవిక్కడ ఉండకూడదు. అని తొందర పెట్టి నన్ను మా గ్రామం పంపేశారు. నేను చూచిన ఖండయోగ దృశ్యం గురించి నేనందరికీ చెపుతాననే శ్రీస్వామివారలా నన్ను పంపేశారు. ఐదవరోజు నేను శ్రీస్వామివారి చెంతకొచ్చి నిద్రచేశాను. తెల్లవారుతూనే అయ్యా రంతుసాయిబా మీ తమ్ముని చెయ్యి విరిగింది. కట్టుకట్టినారు, అదేమీ చేయదులేపోయ్యా అని నన్ను మా గ్రామం పంపేసారు. నేను మా గ్రామంవెళ్ళి 263

విచారిస్తే శ్రీస్వామివారి మాట అక్షరాలా నిజమైంది. మా తమ్ముడు మేకలకు ఆకు కోసేందుకు చెట్టెక్కి పడి చెయ్యి విరిగి కట్టుకట్టియున్నారు. శ్రీస్వామివారి ఆశీస్సుల ప్రకారం కొద్దిరోజులలో ఏ వైద్యాలు లేకుండానే విరిగిన చెయ్యి చక్కగా కట్టుకున్నది.

బిట్రగుంట వెంకట్రామిరెడ్డి భార్య కౌసల్యమ్మ, కోవూరు, కాపువీధి, నెల్లూరు జిల్లా. తన అనుభవాన్నిలా వివరిస్తున్నారు. 1991 మే నెల 1వ తేదీన అకారణంగా నా కుడికన్ను విపరీతమైన బాధ పెట్టసాగింది. కోవూరులో కంటి డాక్టరు లేనందున అర్జరాత్రివేళ నెల్లూరు రాలేక మత్తు ఇంజక్రనుచేసి నిద్రపుచ్చారు. తెల్లవారి నెల్లూరులో కంటి డాక్టరుకు చూపిస్తే రాయవేలూరు పొమ్మన్నారు. ప్రస్తుతం కంటి నుండి చిక్కని నీసు నీళ్లు కారుతూ దుర్వాసన, భరించలేనిబాధ రాయవేలూరులో మూడు రోజులు వైద్యంచేసినా నెమ్మదిం చనందున ఆ బాధ భరించలేక చిత్తూరులోని స్పెషలిస్టు దగ్గర చూపించాము. కానీ ప్రయోజనంలేక మద్రాసు వెళ్లి ముద్దు కృష్ణారెడ్డిగారి ఆస్పత్రిలో పదిరోజులున్నాగానీ అణుమాత్రం కూడా బాధ తగ్గలేదు. ఇక భరించలేక ఒంగోలు దగ్గర చీమకుర్తిలోనికంట్‌ డాక్టరు దగ్గర నాలుగు రోజులు వైద్యం చేయించినా ప్రయోజనం లేకపోయింది. ఇప్పుడు కంట్‌ గ్రుడ్డు బాగాలోపలికి పోయి రెప్పలు మూతపడి గ్రుడ్డు కనిపించడంలేదు. నా బాధ చూడలేక మావాళ్లు నన్ను ఎక్కడ 'స్పెషలిష్టులుండారంటే అక్కడికి కారులో తీసుకుపోతున్నారు. చివరకు తిరుపతిలో మంజులమ్మగారికి చూపిస్తే ఇక కన్ను కనిపించదు. రెండవకంటికి కూడా ఈ జబ్బు వచ్చే ప్రమాదముంది. వెంటనే కంటి గ్రుడ్డు తీసేసి పంగాణి కన్ను అమరుస్తాము. ఒక్క కంటి చూపుతో సరిపెట్టుకోవలసిందేనని తీర్పు చెప్పేసింది.

ఈ మాట విని అంతులేని దుఃఖముతో ఏడ్చి ఏడ్చి నిద్రపోయాను. నా స్వప్నంలో ఏనాడో చనిపోయిన మా నాన్నగారు కనిపించి 'ఆడకురా,ఆడకురా, ఆడకురా' అని ముమ్మారు పలికారు. మెలకువ వచ్చింది. మా నాన్న చనిపోయాడు గనుక నన్ను రూడా తన చెంతకు రమ్మంటున్నాడని అంటే నేను కూడా చనిపోతానని దుఃఖించాను. కన్నుదీసి పింగాణీ కన్ను -పెట్టేందుకు నేను సుతరాము అంగీకరించక ఇంటికి. వచ్చేశాను.

264

నేనంతవరకు శ్రీవెంకయ్యస్వామిగారిని గూర్చి వినియున్నానేగానీ ఎప్పుడూ గొలగమూడి చూచియుండలేదు. కానీనా అంతరాత్మలో “వెంటనే గొలగమూడి వెళ్ళు' అని ఒకఅదృశ్య శక్తి బలంగా తొందర పెట్టసాగింది. గొలగమూడి తీసుక వెళ్లేందుకు ఇంట్లోవాళ్ళు సుతరామూ అంగీకరించలేదు. ఇక నిలువలేక ఎవ్వరికీ చెప్పకుండా అర్ధరాత్రి కట్టుబట్టలతో గొలగమూడికి వచ్చేశాను. సమాధి మందిరము యొక్క కుడి ప్రక్క వరండాలో పడుకున్నాను. ముఖానికి గుడ్డ కప్పుకొని వుట్టెడు దుఃఖముతో కుమిలిపోతూ మూడు రోజులు గడిపాను. బాధ ఏమి తగ్గలేదు. మూడవనాడు శనివారం. విపరీతమైన రద్దీ. అగ్నిగుండం నుండి పాగ విపరీతంగా చుట్టేస్తుంది. బాధ భరించలేక శ్రీస్వామివారిని నిష్టూరాలాడాను. “ఏమీ స్వామీ నన్నునీ సన్నిధికి ఎందుకు తీసుకొచ్చావు. ఈ పాగలో నన్నెందుకిలా చంపుతున్నావు. నీ వైభవం చూపించేటందుకా. లేక నామీద కసి తీర్చుకునేందుకా' అని ఏమేమో అనుకున్నాను. తిన్నగా నిద్రపట్టింది. ఆ నిద్రలో ఒక దివ్య స్వప్నం వచ్చింది. పింగాణి డీసులో నీరుతీసుకొని ఒక తెల్లచీర కట్టుకున్న యువతి, మందుపెట్టి పట్టుకొని నల్గకోటు వేసుకున్న ఒక వైద్యుడు నన్ను సమీపించారు. వాళ్ళిద్దరూ ఏదో మాట్లాడుకొని దూది నీటిలో తడిపి నా కన్ను తుడిచి వెంటనే చిత్రంగా తన చేతివేళ్ళతోనే నాకన్నుచిటికలో పెరికి డీసులోని నీళ్ళలో పడేశాడు. నీళ్ళు చిమ్మడం కూడా కనిపించింది. దూదిని ఎర్రటి మందులో తడిపి నాకన్ను తుడిచి ఆ దూదిని కంటికి కరిపించి వాళ్ళిద్దరూ వెళ్లిపోయారు. నాకు వెంటనే మెలకువ వచ్చి “నా కన్ను వచ్చింది. నా కన్ను కనిపిస్తుంది అని అరుస్తూ లేచి కూర్చున్నాను. నా ప్రక్కనున్న వాళ్ళందరూ నిద్రలేచి నా కంటి గ్రుడ్డు మామూలుగా పైకి వచ్చియుండి నేను స్పష్టంగా చూడగల్గడం చూచి శ్రీస్వామివారి దివ్య మహిమను తన్మయత్వంతో కొనియాడారు.

అది మొదలు నా కన్ను నొప్పిలేకుండా స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. అన్నాళ్ళుగా బాధించిన ఆ బాధంతా రెప్పపాటు కాలంలో మటుమాయం చేయడమంటే అది ఒక్క స్వామివారికే సాధ్యంగదా. ఒకనాడు శ్రీస్వామివారి శిష్యుడొకరు కనిపీంచి 'అమ్మా వయసు ముదిరి నీ రెండవ కన్ను కనబడకున్నా నేనిచ్చిన కంటికి ఢోకా లేకుండా

265

కనబడుతుందిలే, అని శెలవిచ్చారు. ఇదంతా అనంత కరుణామయుడైన శ్రీస్వామివారి దయకు నిదర్శనమేకానీ నేను చేసిన సాధనంటూ ఏమీలేదు.

ఈ విషయములో పూర్వ పుణ్యము, శ్రీస్వామివారితో ఆమెకుగల బుణానుబంధము ముఖ్యముగా శ్రీస్వామివారి కృపకు కారణమని తలవాలి. గనుక మనకెలాంటి సమస్యలు లేకున్నా నిస్వార్థమైన (పేమతో శ్రీస్వామివారిని మనమీ జన్మలో సేవిస్తే అది మనభవిష్యత్తులో మనకు శ్రీ స్వామివారి కృపను అనాయాచితంగా (ప్రసాదిస్తుంది.

నేను కృతజ్ఞతతో శ్రీస్వామివారిని ఆరుమాసముల పాటు విడవకుండా సేవించాను. నా ఐదవ సం.వయసు నుండి బాదించుచుండిన ఈసునోఫీలియా పూర్తిగా నివారఖై ప్రస్తుతం మంచులో పడుకున్నా చన్నీటి స్నానంచేసినాఏ మాత్రము ఆయాసం రావడంలేదు. అంతేగాక ఎన్నో సంవత్సరాలుగా నన్ను బాధించుచుండిన నా కుటుంబ సమన్య కూడా పరిష్కరించారు.

పరమ కారుణ్యమూర్తియైన శ్రీస్వామి వారెంత గొప్పగా తన కరుణా రసాన్ని నాపై వర్షింపజేసినా మానవ వైజమైన నా వక్రబుద్దిని నేనువిడువలేకపోయాను. ఆ కరుణామయుడు నావక్రబుద్ధిని గూడ ఎలా సరిచేశారో చూడండి.

అందరూ శ్రీస్వామివారికి తలనీలాలు సమర్పిస్తుంటే నేను కూడా సమర్పించాలని తలచాను. కానీ ఆ తర్వాత బోడిగుండుతో ఉండడం ఇష్టంలేక తలనీలాలు ఇవ్వలేదు. రెండురోజులలో నా తలంతా కురుపుల మయమైపోయింది. 'ఒకవారం రోజులు ఇంజక్షన్లు వేసుకుంటూ బాధపడ్డాను. కానీ కురుపులు ఏమాత్రం తగ్గలేదు. చివరకిది శ్రీస్వామివారి మహిమేనని ఎరిగి అభిషేకజలం తలకుపూసి కురువులు తగ్గితే తప్పక తలనీలాలు సమర్పిస్తానని చెంపలేసుకున్నాను. ఎంత చిత్రంగా కురువులొచ్చాయో అంత చిత్రంగాను ఒక్క రోజులో కురువులు మాయమైనాయి. అంతటితో చెంపలేనుకొని వెంటనే తలనీలాలు సమర్పించాను. ఇందుకే గాబోలు "ెద్దలు'దాసుని దండనం ముండనం” అన్నారు.

1991 జూలై నెల వరకు శ్రీవెంకయ్యస్వామిగారిని గురించి నాకెంత మాత్రము

266 _

కలల అనధూత లీల 2 తెలియదు. శ్రీ షిర్దిసాయిబాబాగారి పరమ భక్తాగ్రీస్వరులలో ఒకరైన శ్రీయం.కె. ఆనంద వెంకటేశ్వర్లు (స్పెషల్‌ ఏ.సి.టి.ఓ. ఆదోని) గారు శ్రీవెంకయ్యస్వామివారి జీవిత చరిత్రకు సంబంధించిన '“అవధూతలీల” అను నాలుగు భాగములు గల పుస్తకము నాకు చదువమని యిచ్చిరి. నేను దానిని 19-8-91 నాటికి నాలుగు భాగములు చదివి ఆ రాత్రి నిదురించు నమయమున భక్ష్త్యావేశముతో శ్రీస్వామివారి నీవిధముగ ప్రార్ధించితిని. “స్వామీ! తమరు సమాధి అనంతరము కూడ అనేక మందికి (ప్రత్యక్ష స్వప్న దర్శనములనిచ్చి, అనేక శుభముల నొడ గూర్చి దివ్యలీలల నెన్నింటినో (ప్రదర్శించితిరి. ఇవి వాస్తమైనచో నాకు గూడ ఏదైననొక సంకేతము. నొసంగి మీ సమాధి చెంతకు పిలిపించుకొమ్మని మనసార ప్రార్ధించి శయనించితిని. ఆ రాత్రి నాకొక స్వప్నము వచ్చినది. అందులో ఒకానొక అపరిచిత వ్యక్తి నన్ను తన ఇంటికాహ్వానించి, శ్రీస్వామివారిని నాపైకి ఉనికొల్పెను. శ్రీస్వామివారు మహాబలవంతుడైన పహిల్వానువలె శరీరమంతయు చెమటలు పట్టినట్టు, ఒక పహిల్వాను మరొక పహిల్వాను పైకి కుస్తీకి పోయెడి ఫోజులో నా మీదకు వచ్చుచుండిరి. భయమనిన ఎట్టిదో ఎరుగని నాకు శ్రీస్వామివారు పైకి వచ్చుచుండగా భయము వేసింది. నేనప్పుడు చేతులు జోడించి స్వామితో “స్వామీ! నాకు చక్కెరవ్యాధి (సుగర్‌) యున్నది. రక్తపుపోటు వున్నది. గుండె.జబ్బు కూడా ఉన్నది. మీరు ఒక్క దెబ్బ వేసినను నేను బ్రతుకజాలను. దయచేసి నన్నుకొట్టవద్దు' అని బ్రతిమాలుచుంటిని. ఐనను స్వామి నా మీదకు భయపెట్టుచు పహిల్వానునడకతో వచ్చుచునే యుండెను, చివరకు ఆ కల ఎట్లో అంతమైనది. మరుసటిరోజు అనగా20-8-91 న నాకు శ్రీస్వామివారి 'అవధూతలీల' ను ప్రసాదించిన శ్రీయం.కె. ఆనంద వెంకటేశ్వర్లువారి దగ్గరకు వెళ్ళి, స్వప్ప వృత్తాంతమును వివరించితిని. వారు 'అట్టి స్వప్నము మంచిదే. శ్రీస్వామివారు మిమ్ములను కరుణించినారు. స్వప్పములో ఆయన భయపెట్టినది మీలోనున్న జబ్బులనే కానీ, మిమ్ములను కాదు' అని సెలవిచ్చిరి. నేను వెంటనే ప్రయోగశాలకు వెళ్ళి మూత్రము రక్తము పరీక్ష చేయించితిని. ఆశ్చర్యకరముగ రెండింటిలో చక్కరలేదని కేలినది. రక్తపోటు (బ్లడ్‌ 267

ెషర్‌) పరీక్ష చేయించగా అది కూడా మామూలుగానే ఉండినది. నాకు తృప్తి కలుగలేదు. ఆ జబ్బులకు సంబంధించిన మాత్రలను తినుట ఆపివేసి, బెల్లము, నెయ్యి కలిపి రొట్టెలో తింటిని, తేనె త్రాగితిని, పండ్లు, మిఠాయిలు, చక్కెర కాఫీ, వరి అన్నము, ఏ పదార్థములు ఆజబ్బులకు నిషిద్ధములో అవి అన్నియు తింటూ మరల పరీక్ష చేయించితిని. అప్పుడు కూడాఆజబ్బులు జాడలైనను లేవు. ఒకేనెలలో వేరు వేరు ప్రయోగశాలలలో, వేరు వేరు డాక్టర్ల దగ్గర 5, 6 సార్లు పరీక్షలు చేయించితిని. శ్రీస్వామివారి మహిమెటువంటిదో కాని ఈనాటికి ఆజబ్బుల జాడలైనను లేవు. చివరిసారిగా ఆదోనిలోకాక 30-10-91న కర్నూలులోని ఒకానాక ప్రసిద్ధ ప్రయోగశాలలో మరియొకమారు రక్త, మూత్రములయందలిచక్కరను పరీక్షచేయించగా చక్కర జాడలు కూడా లేవని తేలినది. బి.పి. కూడా నార్మల్‌గా ఉన్నదని ఇరువురు డాక్టర్లు పరీక్షించి తెల్పిరి. ఇది శ్రీస్వామివారి మొదటి స్వప్న దర్శన వృత్తాంతము.

శ్రీస్వామివారి రెండవ స్వప్న దర్శన వృత్తాంతము:- 20-9-91 వ తేది రాత్రి స్వప్నంలో శ్రీస్వామివారు పల్లకిలో ఊరేగింపుగా వస్తున్నారు. పల్లకి చుట్టూ జనం విశేష సంఖ్యలో చేరి శ్రీస్వామివారిని దర్శిస్తూ ్రార్ధిస్తున్నారు. నేను దూరమున నిలుచుండి స్వామివారితో 'స్వామీ! నేను ఈ జన సందోహమును తొలగ దోసికొని మీ దరికి రాలేను. నా నమస్కారమును ఇచ్చట నుండియే స్వీకరింపుడని ప్రార్ధించితిని. వారు వెంటనే ఆ జన సందేహమును తొలగద్రోసికొని ' ఆయనతో నాకు పని ఉన్నది ప్రక్కకు తొలగండయ్యా' అనుకుంటూ నన్ను సమీపించారు. పల్లకి పైస్వామివారు ఆయన ప్రక్కన మరొకరున్నారు. శ్రీస్వామివారు ప్రక్కనున్న స్వామివారిని డబ్బులిమ్మని అడిగారు. ఆ స్వామి శ్రీస్వామివారి చేతికి ఆ పల్లకిమీదపడియున్న డబ్బులో నుండి ఒక వందరూపాయలనోటు, ఒక పది రూపాయల నోటు, మరికొన్ని రూపాయలు ఇచ్చారు. శ్రీస్వామివారు వాటిని తీసికొని 'నూటపదార్లు తీసికోవయ్యా' అన్నారు. ఈ డబ్బు నాకెందుకు స్వామి!' అని నేనన్నాను. స్వామి 'తీసుకోవయ్యా!' అని నా దోసిట్లో పోశాడు. నేను దానిని నా జేబులో వేసికొన్నాను.

౫6౩

మరుసటి రోజు అనగా 21-9-91 న నేను ఏదో పనిమీద కర్నూలు వెళ్ళాను. అచ్చట డాక్టరు సుదర్శనంగారు 'స్వామికృప' అను పుస్తకమొసంగి చదువుమనిరి. నేను దానినిచదివి, మా చెల్లెలుకిచ్చి చదువుమని చెప్పి 22-9-91 అదోనికి వచ్చితిని. 2-10- 91 గాంధీ జయంతినాడుకర్నూలు, సెంట్‌జోసఫ్‌ కాలేజ్‌ శ్రీమతి రోజమ్మగారి విద్యాలయంలో జరుగనున్న అష్టావధాన కార్యక్రమములో వృచ్చకుడుగా పాల్గొనవలసినదిగ ఆహ్వానము వచ్చినది. దానికి నేనంగీకరించి, అవధానములో పాల్గొాంటిని. మహా ఉదారస్వభావి, సారస్వతాభిమానియైన శ్రీమకి రోజమ్మగారు ్రకృందన తాంబూల ఫలాదులతోపాటు స్వచ్భమైన ఉన్నిశాలువ, నారికేళము, ఒక కవరు ఒక స్టెయిన్‌స్టీలు పళ్ళిముతో ఉంచి వృచ్చకులు, అవధానిని, అధ్యక్తులవారిని సన్మానించి పళ్ళెముతో సహా ఇచ్చి వేసినది. నేనప్పుడు కవరులో ఏమున్సది చూడలేదు. తర్వాత ఎప్పుడో దానిని విషప్పచూడగా అందులో 100, 10, 5, 1, రూపాయి నోట్ల ఉన్నవి. మొత్తం నూట పదార్లు శ్రీస్వామివారు 20-9-91న స్వప్నములో ప్రసాదించిన నూట పదార్లు 2-10-91 న లభించినవి.

నేను 3-10-91 న కర్నూలు నుండి అదోనికి వచ్చి, ఆనాటి రాత్రి స్వామితో 'స్వామీ! మీ దివ్యలీలలను ప్రదర్శించితిరి. అవి సత్యములైనవి. నన్ను గొలగమూడికి పిలిపించు కొనవలసినది. ఆ ప్రయాణమునకు కావలసిన అనుకూలములను కల్సింపవలసిన' దని ప్రార్జించితిని. మాకు 9-10-91 నుండి దశరా సెలవులు మొదలైనవి. నాకప్పటికి ఆ నెల జీతమురాలేదు. గొలగమూడికి ముగ్గురు ప్రయాణము చేయుటకు చార్జీలు లేని ఉచిత రవాణా సౌకర్యము, దానితోపాటు ఖర్చులకు కావలసిన 550 రూ.లు పైకము స్నేహితుల ద్వారా శ్రీస్వామివారు సమకూర్చినారు. 12-10-91 నేను, మా తల్లి, ముగ్గురు కుమార్తెలు, ఒక కుమారుడు మొత్తము 6 మంది గొలగమూడికి వెళ్ళి శ్రీస్వామివారిని దర్శించి, ఆనందించితిమి. 16-10-91 న రాత్రి 1గంటలకు ఆదోనిచేరి విజయదశమి పండుగ జరుపుకొని, పూజ్యులగు గురువులకు, మిత్రులకు శమీ పత్రముల నాసంగివారి ఆశీస్సులందుకొంటివి.

మేము గొలగమూడికి బయలుదేరిన రోజు అనగా 12-10-91 న స్వామినా

269

భార్యకు స్వప్న దర్శన మొసంగుటయేగాక ఆనాడు శనివారము శ్రీస్వామివారి దివ్యక్షేత్రమును, అచట జరుగు కార్యకలాపములను దర్శింపజేసిరి. ఈ విషయమును నా భార్య శ్రీమతి నాగలక్ష్మమ్మ నాకు ఇల్లు చేరిన వెంటనే తెలుపగా “స్వామివారి కృప నీపై ప్రసిరించినదని తెలిపి మరుసటిరోజు అనగా 18-10-91 న నా భార్య, నాపెద్ద కుమారుడు చిరంజీవి రాఘవేంద్ర, నా చిన్న కుమారుడు చి. సీతారామానుజం వీరిని వెంటనే తీసికొని ఉచిత రవాణాసౌకర్యములతో ఆరోజు రాత్రి 10 గంటలకు గొలగమూడి చేరితిమి.

నా భార్య కుమారులతో గొలగమూడికి చేరినంతనే, ఆ క్షేత్రమును, అందువెలిసిన శ్రీస్వామివారిని అన్న సత్రమును, వంటశాల, అచ్చట శనివారము శ్రీస్వామివారిని దర్శింప వచ్చిన భక్తజన సందోహమునుగాంచి, నా భార్య ఆశ్చర్యచకితయైనది తాను 12-10-91రాత్రి గాంచిన స్వప్నములో వీటినన్నింటిని యధాతధముగ ఆమె స్వామివారి కృపావిశేషముచే చూచానని చెప్పినది.

కామసాని చంద్రశేఖరరెడ్డి, సరోజినీదేవిరోడ్డు, తిరుపతి 5-1-75 బి (కట్టెలడిపో) ఇలా చెబుతున్నారు.

1991 సం..లో నాకు ముఖమంతా కదుములు కదుములుగా తయారై వాటి నుండి చీము కూడా వస్తుంది. మొదట మొదట మొటిమలవలె ఉంటే అశ్రద్ధ చేశాను. ముఖమంతా అల్లుకొని రాత్రింబవళ్లు చివ్వు, చివ్వున భరించలేని నాప్పిగాఉుంది. మందులు తింటూ చీము పదార్థాలు తినకుండా పత్యము కూడా ఉన్నాను. కానీ చీము కారుతూనే ఉంది. చేత్తోరుద్ది నీళ్లుపోసి కడుగుకొనేందుకు వీలులేదు. మద్రాసు జర్మనీ హాస్పిటల్స్‌ బెంగుళూరు కె.ఎస్‌. ప్రకాశ్‌ డాక్టరు గారు, తిరుపతి రుయా హాస్పిటల్‌ మొదలగు అన్నిచోట్ల స్పెషలిస్టుల దగ్గర వైద్యం చేయించి పదివేల రూపాయలకు పైన ఖర్చుపెట్టాను.మంత్రతంత్రాలునాటు వైద్యాలు, భూతవైద్యాలు అన్నీ చేయించాను. కానీ ఫలితం శూన్యం. 91వ సం.. నాటికి బాధలు భరించలభేనంతగా ఉన్నాయి. నిద్రమాత్రలు మింగినా కొంతసేపే కానీ మరలా బాధవలన నిద్రపట్టేదికాదు.

270

నా మిత్రులకు ముఖము చూపించేందుకు మనస్కరించక చీకటిపడ్డాక బయటకు వచ్చేవాడిని. ముఖము అంత అసహ్యకరంగా తయారైంది. ఈ బాధలు భరించలేక అత్మహత్య చేసుకోదలచాను, అట్టి విషమ పరిస్థితిలో కృపాకరుడైన శ్రీస్వామివారిని నేను శరణు వేడకున్నప్పటికీ నాపై కృప జాపుటయే విశేషము.

మా ఇంటికి ఎదురుగా ఉన్న సరోజనమ్మగారు శ్రీస్వామివారి భక్తులు. వాళ్ళ అమ్మగారు నన్ను పలకరించి శ్రీస్వామివారి నూనె ఇచ్చి పూసుకోమన్నది. తీర్ధము, దారం ఇచ్చి మెడలో ధరించమన్నది. నూనెపూసుక్రున్న నాటిరాత్రికే బాధతగ్గి నిద్రపట్టింది. (క్రమేణా రెండు రోజులలో నా బాధ చాలా వరకు తగ్గింది. వెంటనే గొలగమూడి వెళ్ళి శ్రీస్వామివారిని సేవించాలని ఆరాటపడ్డాను. సరోజనమ్మగారు నా మీద దయతో కొన్నాళ్ళు నన్ను ఆశ్రమంలో ఉంచుకోమని అర్జిస్తూ ఆశ్రమవాసులకు లెటరు ఇచ్చారు. శ్రీస్వామివారి కృపవలన నేను గొలగమూడి చేరేసరికి నాకొరకే ఎదురు చూస్తున్నట్లు బిల్దింగులకు నీరుపట్టే క్యూరింగుపని ఎదురు చూస్తుంది. శ్రీస్వామివారి ప్రసాదం తింటూ క్యూరింగు పనిచేస్తూ కొన్నాళ్ళు గడిపాను. పని వత్తిడి వలన ప్రదక్షణలు కూడా నామమాత్రంగా చేసేవాణ్ది. ప్రస్తుతం ఆ గడ్డలు కదుములు చీము అంతా ఎలా వచ్చినవి అలా పోయి మామూలు ముఖమయింది. అత్మహత్య చేసుకోదలచిన నన్ను ఈ విధంగా తన సమాధి చెంతకు తీసుకవచ్చి నా బాధలు తీర్చిన శ్రీస్వామివారి బుణం నేను ఏ సేవచేసినా తీరదు. జీవితాంతం వారికి బుణపడి ఉంటాను. అవధూత శ్రీవెంకయ్యస్వామి వారిలో నేను దర్శించిన సత్యాలు (రచయిత)

శ్రీస్వామివారు తలుపూరులో ఉన్నారు. శ్రీవారు విడిది చేసిన చోట ఆనాడు విద్యుత్‌ లైట్లు లేక లాంతరు ఒక గుంజకు తగిలించియున్నారు. రాత్రి పది గంటలప్పుడు శ్రీస్వామివారు “అయ్యా ఇది రాత్రా, పగలా?' అని అడిగారు. “స్వామీ! లాంతరు అంత బాగా వెలుగుతుంది కదా. పగలా రాత్రా అని అడుగుతారేమిటి?' అని సేవకులు నవ్వుతున్నారు.

271 |

మరొకరోజు శ్రీస్వామివారు 'అయ్యా ఇదే వూరు' అనడిగారు. అది సాయం సమయము.'స్వామీ మీకిదే ఊరైంది కూడా తెలియడం లేదా. ఇది తలుపూరు గదా స్వామీ' అని అందరూ నవ్వుకున్నారు. అంటే శ్రీస్వామివారు రాత్రిపగలూ అనే భేదంగానీ, ఏగ్రామమైనది పరిసరాలను బట్టి తెలుసుకునే స్థితిలో లేరన్నమాట.

ఇదే విధంగా శ్రీరామకృష్ణపరమహంసగారు కూడా ఈనాడు పున్నమా? అమావాస్యా? అనిఅడుగుతారు. అవధూతస్థితిని తలియని అమాయక సేవకులు నవ్వుకుంటారు.

ఒకరోజొక సేవకుడు కోపమెట్టా పోతుంది స్వామీ? అని అడిగితే శ్రీస్వామివారు “రాత్రి, పగలు భేదం తెలియకుండాపోతే కోపం పోతుంది' అని అన్నారు. రాత్రి, పగలు భేదం తెలియకుండా పోవాలంటే ఏమి చేయాలో ఆ సేవకుడు అడుగలేదు.

అది మండు వేసవి. ఏప్రిల్‌నెల. శ్రీస్వామివారు తలుపూరులో మస్తానయ్యగారింట్లో విడిది చేసియున్నారు. మస్తానయ్యగారిల్లు ఊరి తూర్పు చివర ఉంది. ఆ ఇంటి ముందు చిన్న చిన్న కర్రతుమ్మ చెట్టు తప్ప వేరే ఏనీడ చెట్లూ లేవు. శ్రీస్వామివారు అక్కడొకచోట అగ్నిహోత్రమేనుకొని కూర్చొనియున్నారు. మధ్యాహ్నం రెండు గంటల వేళలో నేను, నామిత్రుడు శ్రీ టి.వి. శేషగిరిరావుగారు శ్రీస్వామివారి దర్శనార్థం వెళ్ళాము. ఒక పది నిముషాల్లో నా రబ్బరు చెప్పులు వేడెక్కి నేను చెప్పుల మీద నిలువలేకున్నాను. శేషగిరిరావుగారు దూరానున్న వేపచెట్టు క్రిందకు వెళ్లారు. నేను కర్రతుమ్మ మండల కొనలు నాచెప్పుల క్రింద వేసి అలాగే చూస్తూ కూర్చున్నాను.

తూర్పుముఖంగా ఉన్న శ్రీస్వామివారు అగ్నిని ప్రజ్వలింపజేస్తూ పంగాల కర్రతోకట్టెలు ఎగదోస్తూ అగ్నికి సమీపంలోనేయున్నారు. వారి శరీరం పై కౌపీనం (గోచి) తప్ప మరెలాంటి ఆచ్చాదనా లేదు. శరీరమంతా చెమటలు కక్కుతుంది. వళ్ళంతా మసిమరకలు, ముఖమంతా వికారంగా మసి, విభూతితో నిండి ఉంది. కానీ శ్రీవారు అగ్నిప్రేలుస్తూ తలమీద కనీసం దట్టంగా వెంట్రుకలు కూడా లేకుండా అగ్ని సమీపంలోనే కూర్చొనియున్నారు. నేనెంతో దూరంలో కాళ్ళకు చెప్పులు, చెప్పులక్రింద కర్రతుమ్మ మండలు నాతలపై చేతి గుడ్డ, వంటి నిండా దుస్తులు ఉన్నా అ ఎండ

౨272

తీవ్రత తట్టుకోలేకున్నాను. మరి శ్రీస్వామివారు ఆ ప్రజ్వలించే అగ్నికి ఎంతో దగ్గరలోనే

కూర్చొని ఎలా ఉండగలుగుచున్నారు అన్నదే నా ప్రశ్నగా ఆశ్చర్యంతో గంటల తరబడి

చూస్తూ ఉండిపోయాను, అనాడు అది అవధూత స్థితియని అలా వారుండగలగడమే

వారి గొప్ప తనమని నాకు తెలియలేదు.

కోరిన వారిని కోరిన విధంగా తన కృపను వర్షింపజేసే కృపాకరుడు శ్రీస్వామివారు. శ్రీవి. బాలక్రిష్టయ్య అసిస్టెంట్‌ ట్రెజరీ ఆఫీసర్‌ (నెల్లూరు) గారి భార్య విమలమ్మగారు తన దివ్యానుభవాన్ని ఇలా వివరిస్తున్నారు. శ్రీస్వామివారిని గూర్చి శ్రీభరద్వాజ మాస్టర్‌గారి ద్వారా తెలుసుకున్నాను. కానీ

నేనప్పటికి గొలగమూడి రాలేదు. 1989 వ సం.లో నేను శ్రీస్వామివారికి ఇలా

విన్నవించుకున్నాను. “స్వామీ నేను మీ'అవదూతలీల'గ్రంధాన్ని శ్రద్దగామూడు

పారాయణలు చేసుకుంటాను. నా పారాయణ అనంతరం మా ఇంటిలోని పారిజాత

చెట్టు దగ్గర అలికి ముగ్గులు పెట్టిన స్థలంలో కూర్చొని తమరు నా పిలుపు లేకుండానే

నా ఆత్‌ధ్యం స్వీకరించాలి. అది ఖచ్చితంగా 12-30 - 1-30 గంటల మద్యనే రావాలి'

అని విన్నవించుకొని పారాయణ పూర్తిచేసి వంట చేసి వారి రాకకోసం ఎదురు

చూస్తున్నాను. 1గం. అయినా వారి జాడేలేదు. నాకు చాలా బాధేస్‌ ఏమి స్వామినా

పారాయణంతా వ్యర్థమేనా? నా తప్పేమి తండ్రీ' అని బాధపడ్డాను. నా బాధ చూచి

మా ప్రక్కింటామె ఎవరైనా భిక్షగాళ్ళను పిలుచుకవస్తానన్నది. కానీ నేనే అంగీకరించలేదు.

ఇంటిలోని పటాల దగ్గర కూర్చోగానే 'అమ్మా' అన్న కమ్మని పిలుపు వీధి గుమ్మం దగ్గర

వినిపించి ఆత్రుతగా వెళ్ళాను. మోకాళ్ళ వరకు ధోవతి, చిన్నతువ్వాలు, కాకిచొక్కా వేసుకొని, చేతిలో కర్ర మరొక చేతిలో అల్యూమినియం దబర పట్టుకున్న వ్యక్తి “అమ్మా అంత అన్నం పెడతావా” అంటూ కమ్మని కంఠంతో అర్జిస్తున్న స్వామిని చూడగానే ఆనందాశ్చర్యాలు ముప్పిరిగొనగా నా శరీరం తీదుపు తప్పిపోయింది. “రాండి స్వామీ భోంచేస్తురు' అని స్వాగతం పలుకుతూ వారిని లోనికి ఆహ్వానించాను. నేను ముందు, వారు వెనుక నడుస్తున్నాము. ఆ ఆనందపారవశ్యంలో నేను భూమి

273

మీద నడుస్తున్నానా లేక గాలిలో తేలిపోతున్నానో తెలియడంలేదు. పరుగున ఇంట్లోకి వెళ్ళి పొంగలి, అన్నం కూరా వగైరా తెచ్చేలోగా శ్రీస్వామివారు మరొక్కసారి నన్నాశ్చర్యంలో ముంచేశారు. శ్రీస్వామివారు చిత్రంగా పారిజాత చెట్టుదగ్గర నేను అలికి (ముగ్గులు పెట్టిన తావులోనే హాయిగా కూర్చ్పొనియున్నారు. మామూలు భిక్టకుడైతే అక్కడ కూర్చునేందుకు. సాహసించడుగదా? అన్నం దబరలో "పెట్టమన్నారు. కానీ నాష్రార్థన మన్నించి విస్తరలోనే వడ్డించుకున్నారు. అరచేతిని గుంటగా పట్టి నెయ్యిపోయించు కున్నారు. తన చేతిని అన్నంమీద చిత్రంగా అలా ఇలా రెండుసార్లు త్రిప్పి ఎక్కువ అన్నం విస్తరి చుట్టుకట్టగా నిలిపారు. మధ్యలో అన్నం ఒక్క క్షణంలో తినేసి చేయి కడిగేశారు. పోతూ పోతూ వెనక్కు తిరిగి “దక్షిణ కుక్షిణ ఏమైనా ఇస్తావమ్మా' అనడిగారు. నేను ఆనందాశ్చర్యాలతో ఓలలాడతూ దక్షిణ సమర్పించి సాష్టాంగ నమస్కారం చేసుకున్నాను. అప్పుడు వారు నా తలపై చేయిపెట్టి నన్నాశీర్వదించారు. దొంతో నా తలంతా దిమ్మెక్కి ఆనందానుభూతితో నిండి బాహ్య ప్రపంచమే తెలియకుండా పోయింది. ఆ ఆనందపారవస్యం కొన్నాళ్ళ వరకు అలాగే వుండి' క్రమేణా మామూలు స్థితికి వచ్చాను. నేను వారికి వీడ్కోలు చెబుతూ వారి వెనకాలే మూడిండ్లు దాటినంత వరకు రోడ్డున వెళ్ళారు. నా కళ్ళముందే చిత్రంగా మాయమయ్యారు. పారిజాత చెట్టు దగ్గరే కూర్చోవాలని 12-30; 1-30 గం మధ్య రావాలని నేను పెట్టిన షరతులన్నీ జరిగినా ఈ వచ్చినవారు శ్రీస్వామిని పోలిన మరొకరై వుండవచ్చేమోనని నేను అనుమానపడే ప్రమాదముంది. అది గుర్తెరిగి వచ్చినది స్వయంగా శ్రీ స్వామివారేనని నిరూపించుటకే ఆ విధంగా అదృశ్యమయ్యారని నా విశ్యాసము. రెండవది వారు ప్రసాదించిన అనందానుభూతి. పిలిచిన వెంటనే నన్ననుగ్రహించిన ప్రేమమూర్తికి ఆజన్మాంతం బుణపడియున్నాను. “వాళ్ళుండే దాన్నిబట్టి గదయ్యా మనముండేది' అని సెలవిచ్చిన శ్రీస్వామివారు తన మహానమాది అనంతరం కూడా తన అభయం అక్షరాలా నిజమని నిరూపిస్తున్నారు 274

01 సుభాషిణి, పాండిచ్చేరి తమ దిన్యానుభవాన్ని ఇలా తెలియ. చేస్తున్నారు.

శ్రీస్వామివారి విభూతి, దారముల మహాత్మ్యమును గూర్చి ఒక చిన్న వుస్తకములో

చదివి గొలగమూడి దర్శించి వాటిని తీసుకవెళ్ళి “పాండిచ్చేరి' లోని మా యింటిలో ఉంచుకొని నిత్యం పూజచేసుకొనుచున్నాను. శ్రీస్వామివారు స్వప్న దర్శనమిచ్చి “అబ్బాయి పుడితే నా పేరు పెట్టుకో మని ఆదేశించి ఆశీర్వదించారు.

నాకు నవమానములు నిండినవి. శ్రీస్వామివారి పటం నా దగ్గర లేదు. ప్రతిరోజూ పూజానంతరం శ్రీస్వామివారి విభూతి సేవిస్తూ 'స్వామీ నాభారమంతయు నీదే" నని ప్రార్థన చేసుకునేదాన్ని. రెండు మూడు రోజులలో ప్రసవము కానున్నదనగా నాకు ఆందోళన, భయము ఎక్కువయ్యాయి. నేను, మా శ్రీవారు ఇద్దరమూ ఎం.బి.బి.యస్‌. డాక్టర్లమయినా నాకు మొదటి ప్రసవమైనందున భయమెక్కువై రాత్రంతా ఏడ్చుకుంటూ నిద్రపోయాను.

ఆ రాత్రి 3గం. ల సమయంలో నాకు స్వప్హ దర్శనమిచ్చారు. మా యింట్‌లోని దేవుని పటాలకు అడుగుభాగమున గల ఒక అగ్నిగుండములో శ్రీస్వామివారు దేదీప్యమానంగా వెలిగిపోతూ కూర్చొనియున్నారు. “నీకు భయమెందుకమ్మా, నేను నీతో కూడాన ఉళ్ళా' అని శెలవిచ్చారు. అప్పటి నుండి నాకు ధైర్యం వచ్చి ప్రతి గంటకొకసారి శ్రీస్వామివారి విభూతిని నీటిలో కలుపుకొని త్రాగుచుంటిని. శ్రీస్వామివారి దయవల్ల నాకు సుఖప్రసవమై బాబు పుట్టాడు. వానికి శ్రీస్వామివారి ఆజ్ఞానుసారం “హరితో అని పేరు పెట్టుకున్నాము. మా అన్నదమ్ములకు కూడా అవసర సమయాలలో

చర ఎనమిచ్చి తగు సందేశములిస్తున్నారు. నమ్మినవారిని ఆదుకునే శ్రీమహావిష్ణువే భగవాన్‌ శ్రీ వెంకయ్యస్వామి వారు. ఇట్టు, డాక్టర్‌ సుభాషిణి, ఎం.బి.బి.యన్‌., డార్టర్‌ రెడ్డప్ప, పాండిచ్చేరి. 275

రైలు క్రీద పడ్డ మనిషి బ్రతికి బట్టకట్టడం సాధ్యమా?

శ్రీస్వామివారి భక్తునికది సాధ్యమని నిరూపించారు. శ్రీస్వామివారి ఆశీస్సుల ఫలితంగా రైల్వే ఉద్యోగంలో చేరిన ఉడతా రమణయ్య ఎంతో కృతజ్ఞతాభావంతో, భక్తిశ్రద్దలతో శ్రీస్వామివారిని స్మరిస్తూ సేవిస్తున్నాడు. చేతి వ్రేలికి ఎప్పుడూ శ్రీస్వామివారి ఉంగరముంటుంది. వీరి అద్భుతానుభవం తెలుసుకుందాము.

16-6-92న నేను “కీ” మేన్‌ పని చేస్తు వేదాయపాళెం - వెంకటాచలం మధ్యన లైను చెక్‌ చేసుకుంటు నెల్లూరు వైపు వస్తున్నాను. మద్రాసువెళ్ళే ఒక బండిని తిరిగి నెల్లూరు రమ్మని పిలిపించినందున ఆ బండిని వేదాయపాళిం వరకు రివర్స్‌ తీసుకు వస్తున్నాడు. అలా రివర్స్‌ తీసుకవచ్చేటప్పుడు విజిల్‌ వేస్తూ 15కి.మీ. వేగంలో రావాలి. కానీ ఇంజనులో ఏదో పని చేసుకుంటు విజిల్‌ వేయకుండా వస్తూండిన డైవర్‌, లైను మీద వెళ్లేనన్ను చూడలేదు. అదే సమయంలో ప్రక్కలైను మీద మరొక బండి వస్తున్నందున నావెనుక వచ్చే బండి శబ్దం నాకు వినిపించలేదు. 15.కి.మీ. వేగంతో రివర్స్‌ వస్తున్న బండి నావెనుక నుండి నన్ను గుద్దింది. బండి గుద్దినదని తెలుస్తూనే తత్తరపాటున నాకు తెలియకుండానే “స్వామీ” అనే కేకతో రెండు రైలు పట్టాలకు మధ్య బోర్లాపడ్డాను. రైలు నాపై నుంచి వెళ్ళిపోతూ నా చొక్క, పంచ, బనీను తీసుకెళ్ళిపోయింది. నా ముఖాన, గవద మీద, గులకరాళ్లు గుచ్చుకొని చిన్న గొయాలైనాయి. నా కుడి కాలి మడిమ కండ తెగిపోయింది. నన్నురైల్వే హాస్పిటల్‌లో అడ్మీట్‌ చేశారు, డైవరును అరస్టు చేసారు. పది రోజులలో నన్ను డిస్‌ఛార్జి చేశారు. ఎన్నో పరీక్షలు చేసి నాకెలాంటి బాధ లేదని నిర్దారణ చేసి తిరిగి డ్యూటిలో చేరమన్నారు. కానీ నీకు రెస్టు కావాలంటే జీతం మీద సెలవు ఇస్తాము, రెస్టు తీసుకోమన్నారు. ఆరోగ్యముగా ఉండి సెలవు తీసుకోవడము అధర్మేమని తలచి నేను డ్యూటీలో చేరాను.

ఈ ప్రాణ గండం నుండి నన్ను శ్రీస్వామివారే రక్షించారు. లేకుంటే ప్రాణాపాయమో అంగవైకల్యమో తవ్పక జరిగి ఉండాలి. రైల్వే చరిత్రలోనే ఇలా బ్రతకడం చిత్రమన్నారందరూ. ఆజన్మాంతం నేను, నా కుటుంబం శ్రీస్వామివారికీ బుణపడియున్నాము.

276

శ్రీస్వామివారి నోటి వెంట వచ్చిన ప్రతిమాట ఏనాటికైనా నూటికి నూరుపాళ్లు జరిగి తీరుతుంది. అది వేదవాక్కు. వారి ఆశీస్సులు అమోఘంగా ఫలిస్తాయి అని తన అనుభవాన్ని తెలుపుతున్నారు శ్రీ ఉడతా రమణయ్యగారు (గొలగమూడీ.) నాకు పందొమ్మిది సంవత్సరాల వయస్సులో రోజుకు 1రూ. 4 అణాలు (రూ. 1- 25 పైసలు) కూలికి రైల్వే గ్యాంగి పనికి పోయేవాణ్సి. నాలుగు సంవత్సరాలు అలా చేశాక మా అత్తగారు నేను రూపాయ పావలా కూలికి రోజంతా పనిచేస్తున్నానని హేళన చేశారు. దాంతో రైల్వే పని మానేసి ఒకరికి సేద్యానికి పోతున్నాను. ఆవిధంగా షుమారొక సంవత్సరం సేద్యం చేశాక ఒకరోజు నీళ్ళకావిడి మోస్తూ ఆంజనేయస్వామి గుడి దగ్గరున్న శ్రీస్వామివారి దగ్గరకొచ్చాను. నేనేమి అడగకుండానే శ్రీస్వామివారు నాతో అయ్యా! వదిరూపాయులు ఖర్చుపెడితే నూరు రూపాయలు ఆదాయముంటుండ్డాయ్యా. నీకు గవర్శమెంటు వాళ్ళు ఉద్యోమిస్తారు. నీ వేతి గుండా ఎంతో అన్నదానముండ్లాయ్యా - నిన్ను గవర్నమెంటు వాళ్లు పిలుస్తారు, ఉద్యోగానికి పోయ్యా” అని అన్నారు. “పో స్వామి నీదొక పిచ్చి నేను రైలు పనికి పోకుండా ముగించి కూలిచేసుకొని బ్రతుకుతుంటే” అంటూ వెళ్లిపోయాను. శ్రీస్వామివారి మాటలకు పైసా ఎత్తు విలువనివ్వలేదు. అటు తర్వాత కొన్నాళ్ళకు రైల్వే ప్రభుత్వం కొన్ని ఆర్డర్లు పాస్‌ చేశారు. 1960 సం.నకు ముందు అబొసెంట్‌ లేకుండా ఆరు నెలలు పనిచేసినవారికి పోస్ట బెంపరరీగా పెట్టి పర్మినెంట్‌ వారికిచ్చే 170 రూ. జీతం ఇవ్వమన్నారు. దాని ప్రకారం నాకు కూడా 170 రూ. జీతమునకు అర్హత వచ్చింది. ఆలిస్టులో నాపేరు వచ్చేసరికి నా స్నేహితులు మా అమ్మకు చెప్పి నన్ను తిరిగి రైల్వే గ్యాంగీ పనికి పంపమన్నారు. మా ఇన్‌స్పెక్టర్‌ నామీద అభిమానంతో నన్ను తిరిగి ఉద్యోగములో చేరమని మనిషిని పంపారు. ఉద్యోగంలో చేరితే 5000రూ. లు అరియర్స్‌ వచ్చాయి. దాంతో 7 ఎకరాల పాలము కొన్నాను. శ్రీ స్వామివారి ఆశ్రమ అన్నదానమునకు ప్రన్తుతము సంవత్సరమునకు 4 తూముల వడ్లు సమర్పిస్తున్నాను. ప్రస్తుతము నాకు 3000 రూ. 277

లలల అనధూత లీల 2లనాలు జీతము-ఆలిండియా పాస్‌, పి.టి.ఒ. లు అన్ని రైల్వే వసతులు - పెన్నన్‌కు అర్హత పొందియున్నాను. శ్రీస్వామివారి మాటలన్నీ అక్షరాల జరిగితీర వలసినదే, వారి వాక్కు బ్రహ్మవాక్కు.

శ్రీ గుద్దేటి ఆంజనేయులుగారు-ఎలక్టిసిటి డిపార్టుమెంటు, కోవూరు, తనకు శ్రీస్వామివారు ప్రాణబిక్ష పెట్టిన వివరం ఇలా వివరిస్తున్నారు.

. 1985 సంవత్సరము నవంబరు నెలలో నేను, నా బార్య, మరికొందరు ఒక జట్కాబండిలో పోతుండగా, అనికేపల్లి బస్సు మా జట్కాను వెనుకనుండి, గుద్దింది. బండిలోని వారందరమూ చెల్దాచెదరుగా పడిపోయాము. గుజ్జముతో సహా ఎవరికి పెద్ద దెబ్బలేమి తగలలేదు. బండిమాత్రము గుల్ల, గుల్ల అయిపోయింది. నా వెన్నెముకలో ఎక్కడ ఏమైందో తెలియదు. విపరీతమైన నొప్పి, పండుకొనేందుకు వీలులేదు. మద్రాసు, హైదరాబాదు, గుంటూరులోని డాక్టర్లందరూ వైద్యం చేశారు. సుమారు లక్ష రూపాయలు ఖర్చయింది. కానీ వీసమంత మార్పులేదు. ఈవిధంగా రెండు సంవత్సరాలు చిత్రహింస పడ్డాను. చివరికి డాక్టర్లు నేను ఎక్కువ రోజులు జీవించనని చెప్పారు. ఆదిగులుతో అన్నం సహించక తినకపోయేసరికి కుటుంబమంతా అన్నం ముట్టడంలేదు. వారి కొరకు మనసు రాయి చేసుకొని "ంన్మం తినసాగాను. నాశరీర బాధకు తోడు మానసిక బాధ నన్ను అనుక్షణం దహించివెస్తుంది. నా బాధ వర్ణించవీలుకానిది. ఇట్టి విపత్కరపరిస్థితులలో పరమ కారుణ్య మూర్తిఅయిన శ్రీస్వామివారు నా స్నేహితులద్వారా తన దివ్య తపో భూమికి రమ్మని కబురంపారు.

మిత్రులసలహాపై గొలగమూడి దివ్యక్షేత్రం సందర్శించాను. మహాద్భుతమూ, మహిమాన్వితమైన శ్రీస్వామివారి కరుణా కటాక్షవీక్షణము ఈ ధీనునిపై ప్రసరించినది. ఊహీించలేనివిధంగా 75% బాధ మాయమైపోయింది. ఇది ఎవరూ ఊహించలేని మార్చు. మృత్యుముఖంలో పెనుగులాడుచున్న నాకు కరుణామయుడైన శ్రీస్వామివారు వునర్జీవితం (ప్రసాదించారు. వారికి కృతజ్ఞత ఎలా చెప్పాలో తెలియడంలేదు. అది మొదలు నియమంగా వారంనకు ఒకరోజు వచ్చి శ్రీస్వామివారిని "సేవించుచున్నాను. క్రమంగా 95% బాధ తగ్గింది. నా ప్రారబ్దం దృష్ట్యా 5%

278

అనుభవించడమే మేలని శ్రీస్వామివారిని అడగరాదని భావించి, దాన్ని తగ్గించమని ఎప్పటికి అడుగదలచలేదు.

గుద్దేటి ఆంజనేయులుగారు తనకుమారునికి స్వస్థత చేకూరడంతో, శ్రీస్వామివారు పిలిచిన పలికే దైవమని మరొకసారి తనకు నిరూపించారని చెబుతున్నారు.

1988 సంవత్సరములో నాగార్జున సాగరుకు నాకు డ్యూటి వేసారు. టిక్కెట్లు రిజర్వు చేసుకున్నాను. ఐదవరోజు నాప్రయాణమనగా ఆరు సంవత్సరముల. వయస్సుగల నాకుమారునకు జబ్బు చేసింది. చచ్చులాగా వచ్చి, అకస్మాత్తుగా పడిపోతున్నాడు. తిరిగి కొంతసేపటికి బాగుంటుంది. ఈవిధంగా రోజుకు నాలుగుసార్లు కూడా వస్తుంది. సాగర్‌వెళ్ళేలోగా పిల్లవానికి ఆరోగ్యం చక్కపడాలని ముగ్గురు డాక్టర్లను మార్చి వైద్యం చేయించినా ఏమీ నయంలేదు. డ్యూటీకి పోవడమా లేక మానడమా అనే డోలాయమానంలో మదనపడ్డాను. చివరకు శ్రీస్వామివారినే శరణు వేడాను. 'స్వామి! మీ ఆజ్ఞ ఏమిటి? ఏం చేయమంటారు” అని మనస్సులో బాధతో

అర్జించాను. అనాటి రాత్రి శ్రీస్వామివారు నా స్వప్పంలో కనిపించి “అయ్యా అబ్బయ్యకు బాగుంటుంది. నీవు మాత్రం క్యాంప్పుకెళ్ళు, సుబ్బారావును పంపవద్దు ' అని సెలవిచ్చారు. శ్రీస్వామివారి ఆజ్ఞమేరకు క్యాంపుకు వెళ్ళాను. నేను తిరిగి వచ్చేసరికి పిల్లవాని ఆరోగ్యం పూర్తిగా చక్కబడింది. శ్రీస్వామివారు స్వప్నంలో అలా చెప్పకుంటే పిల్లవానికి మందువల్లనే నయమయిందని భావించేవాళ్ళము. ఇది కెలిసే శ్రీస్వామివారు మన భక్తిశ్రద్ధలు పెంచేందుకు స్వప్న దర్శనమిచ్చి బిడ్డకు నయం చేసారు. నాకు షుగర్‌ వ్యాధి ఉంది. శ్రీస్వామివారి ఊధి మాత్రం వాడుతూ వారిని సేవిస్తూ మందులు మానేశాను. శ్రీస్వామివారి కృపవల్ల నా అరోగ్యం చక్కగా ఉంది. నాకు ఎలాంటి శారీరక బాధలు లేవు. వనస్థలిపురం వాస్తవ్యులు శ్రీమతి శోభ గారి అనుభవం: శ్రీమతి శోభ, వనస్థలి పురం వాస్తవ్యులు తన అమోఘమైన అనుభవమును ఇలా వివరిస్తున్నారు. నాకు 1992 సంవత్సరములో చర్మవ్యాధి వచ్చి, మొగమంతా కాలిన 279

మచ్చలమాదిరిగా చాలా వికారంగా ఉండేది. మొగమంతా దురద, ఇంకా వంటిమీద అక్కడక్కడ మచ్చలు వచ్చినాయి. ఎక్కడెక్కడి మందులూ వాడినాను. పోగా, చర్మవ్యాధి డాక్టర్‌ వద్దకు వెళ్ళి జెల్లీగా ఉండే మందు తెచ్చి దాన్ని నెలరోజులు ఏమారకుండా పూశాను. అయినా తగ్గలేదు, సరికదా ఒళ్ళంతా పాకిపోయింది. మా అన్నయ్యలు ఇద్దరూ యం.బి.బి.యస్‌., డాక్టర్లే. వాళ్ళే ఎలా తగ్గుతుందోనని ఫీలయ్యారు. ఇక విసిగి నేను అన్ని మందులు మానేసి, శ్రీస్వామివారిని వేడుకొన్నాను. స్వామి! నా పాపఫలమేమైనా ఉంటే దాన్ని పరిహరింపచేసి నాకు దీన్ని తగ్గించి నీమీద సంపూర్ణ విశ్వాసం ఉండేటట్టు అనుగ్రహించు తండ్రి ఒక వారం రోజులు మీ విబూతిని రాస్తాను” అని చెప్పుకొని, రాయడం మొదలుపెట్టాను. ఆ కరుణామయుడు నా ఖర్మను తీసేసి, నాలుగు రోజులలో ముఖమే కాకుండా వళ్ళంతా ఉన్న మచ్చలు మళ్ళీ చూద్దామన్నా లేకుండా పోవునట్లు అనుగ్రహించారు. ఈ కలియుగ ప్రత్యక్షదైవం శ్రీ వెంకయ్యస్వామి.

శ్రీ పాబోలు పిచ్చయ్యగారు - జ్యోతినరగ్‌, రెండవ వీధి, నెల్లూరు. ఇలా వ్రాస్తున్నారు.

నాకు 1982వ సంవత్సరములో కుడికాలు జొబ్బమీద పెసర గింజంత వాపు మొదలైంది. అది క్రమేణా పెద్దదై టెన్నిస్‌ బాలంత లావైంది. క్రమేణా ఇంకా పెరుగుతుంది. నెల్లూరులో రెండు మార్డు ఆపరేషన్‌ చేయించినా మూడవసారి కూడా అదేవిధంగా పెరిగింది. ఈసారి క్యాన్సర్‌ అని అనుమానించి తిరుపతికి శాంపిల్‌ పంపితే వారు క్యాన్సర్‌ అని ధృడ పరిచారు. మద్రాస్‌, అడయారు క్యాన్సరు ఆస్పత్రిలో ఆపరేషన్‌ చేయించి కరెంటు పెట్టించి రెండు నెలలకు షుమారు 30,000 రూ. ఖర్చుతో బయటపడ్డాము. రెండవసారి శరీరంమీద ఎక్కడైనా అలాగే వస్తే డబ్బు పోవడంతప్ప ప్రయోజనం లేదు. ప్రాణహాని అని వారు చెప్పారు.

అ తరువాత ఒక్కసంవత్సరానికి అదే. కాలియొక్క బొటనవేలు దానిప్రక్కవేలిమధ్య మరలా అదేవిదంగా వాపు మొదలై క్రమేణా పెరుగనారంభించింది పెద్ద కొండరేగకాయకంటే పెద్దదై చెప్పులు వేసుకోలేకున్నాను. పూర్వం అడయారు

280

ఆసుపత్రివారు చెప్పిన మాటప్రకారం నాకు ప్రాణభీతిచే, మానసికంగా తీవ్రమైన బాధ అయింది. నాకు ఇంకా ఇద్దరు వివాహం కావలసిన అమ్మాయిలున్నారు. ళు సంకట పరిస్థితులలో నేను ప్రతిశనివారం గొలగమూడి/ వెళ్ళి వెంకయ్యస్వామివారిని దర్శించేవాడిని. ఒకరోజు ఆగ్రామములోని మా కుమార్తె సలహాపై శ్రీ స్వామివారికి ఒక చిన్న మొక్కుబడి చెప్పుకొని ప్రార్ధించాము. చిత్రంగా మరుసటి శనివారమునకు నేను ఎలాంటి వైద్యాలు చేయకున్నను ఆ క్యాన్సరు గడ్డ సంపూర్ణంగా లేకుండా పోయింది. ఇది శ్రీస్వామివారి అనంత కరుణకు నిదర్శనమని హృదయపూర్వకంగా విశ్వసిస్తున్నాను.

నేను వారు బోధించిన ధర్మమార్గములో నడుచుకుంటూ నాశేషజీవితమును వారి పాదపద్మములకు సమర్పించుకొనుచున్నాను.

నెల్లూరు, గాంధీనగర్‌ నివాసి ఐతానారాయణ గారి అనుభవం, వారి విశ్వాసము మనందరికీ గుణపాఠంగా నిలుస్తున్నాయి. సాధారణంగా ఒకమండలం రోజులు శ్రీ స్వామివారి సన్నిధిలో సేవచేయాలంటేనే చాలా బాధ పడిపోయే మనస్‌తత్వం మానవులది. నెలలతరబడి అకుంఠిత విశ్వాసంతో శ్రీ స్వామివారిని "సేవిస్తూ వారిదయకొరకు వేచియున్న అద్భుతగాధ ఇది.

మాభార్య 19392 సం॥లో పెండ్లికి పోయి కుడినడుములు. నొప్పిచేసింది. ఆతర్వాత వంటేలుకు వెళ్ళి పడిపోయింది. అదిమొదలు కాలు ముడుస్తుందిగాని చాపలేదు. నడుములు నొప్పి. నెల్లూరు గవర్ణమెంటు ఆస్పత్రికి పోయాము మరొక 'స్పెషలిష్ట్పుకు చూపాము. వెన్నుపూసలో ద్రవం పరిక్లించి వైద్యాలు చేశారు. ఏమాత్రం నయం, కాలేదు. ఇక ఆ వైద్యఖర్చులు భరించ లేకపోయాము. ఆతర్వాత ఆయుర్వేద వైద్యంచేయించాము కాలిలో రక్తప్రసరణ వచ్చిందికాని కాలుచాపలేదు నొప్పి తగ్గలేదు . శరీరంలో కూడా మంటలు ఉండేవి. ఆయుర్వేదవైద్యుడు కొంతకాలం వైద్యంచేసి ఇక నావల్లకాదు తిరుపతి రుయాఆసుపత్రికి పొమ్మన్నాడు ఆర్ధిక ఇబ్బందివలన ఎక్కడకూ పోలేను. మంత్ర తంత్రాలుకూడా ప్రయత్నించి విఫలమయ్యాము, ఇక నిప్పహాయ స్థితిలో గొలగమూడివచ్చాము.

281

గొలగమూడి వచ్చేసరికి ఆమె బొత్తిగానడవలేదు. నేనే పసిబిడ్డను ఎత్తుకున్నట్లు చేతులమీద ఎత్తుకొని ప్రదక్షిణలు చేయించే వాడిని, చాలాబలహీనంగా ఎముకలగూడై ఉండేది. మొదట మొదట అగ్ని హోత్రము దగ్గరకు కూడా రాలేకపోయాము. తీరా ఒకటి రెండు ప్రదక్షిణలు చేయించేసరికి తన ప్రయత్నము లేకుండా ఒంటేలు పాయ్యేది. ఇక ఆపవిత్ర స్థలంలో ఉండలేక బయటకూర్ప్చోబెట్టి ఆమె బదులునేనే ప్రదక్షిణలు చేసేవొజ్జి. శ్రీ స్వామివారి సన్నిధిలో నలభైరోజులు సేవచేయాలంటే మూడునెలలు పట్టింది. నెలకొకసారి కాకుండా ముందుగానే ఇంటికి దూరమయ్యేది. అయితే శ్రీ స్వామి వారి దయతో వచ్చిన మూడునాలుగు రోజులకే వంటిలో మంటలు తగ్గిపోయాయి. ఇంటికి వెళ్ళినా శ్రీ స్వామివారి సేవచేసేవాజ్లి. గొలగమూడి వచ్చి వీలైనన్నిరోజులుండడం ఇంటికి దూరమయితే వెళ్ళిపోవడం ఇట్లాఒక సంవత్సరకాలం మొండికేసుకు తిరిగాను. అప్పుడు శ్రీ స్వామివారు మాపై కరుణించి తన్జైతానే కర్రపట్టుకొని నడిచేటట్లు చేశారు. ప్రస్తుతం తన పనులు తాను చేసుకోవటమే గాక మాకు కూడా వంటపనికి సహాయపడుతుంది. ఆకారుణ్యమూర్తియొక్క శక్తిసామర్థ్యాలు దయ, ప్రేమ వర్ణించ ఎవ్వరికీ తరముగాదు.

282

శ్రీ స్వామి వారి ఎడల మనకు గల విశ్వాసమే శ్రీ స్వామి వారి కృపను మనపై కురిపిస్తుంది. నెల్లూరు జిల్టా క్రిష్మాపట్నం వాస్తవ్యుడైన చల్లా శ్రీరాములు శెట్టి గారు గత పదిహేను సంవత్సరముల నుండి శ్రీ స్వామి వారి సేవలో నుండి అనికేపల్లి నుండి భిక్షాన్నం తెస్తున్నాడు. 2002 వ సం॥లో ఇతనికి పక్షవాతం వచ్చి మూతి ప్రక్కకు లాగింది. కాలు చెయ్యి స్పర్శ కోల్పోయి నడువలేకున్నాడు. ఈతని కొమార్తె, అల్గునికి చెప్పి పంపారు. ఇతనిని వారి ఇంటికి తీసుకువెళ్ళేందుకు వారు వచ్చారు. కానీ ఇతడు నేను శ్రీ స్వామి వారిని వదలిరాను. ఈ పుణ్యభూమిలోనే మరణిస్తానని మొండి పట్టుతో గొలగమూడిలో ఉండి పోయాడు. పక్షవాతానికి ఎవరో ఏదో ఆకు నూరి ఇస్తే తిన్నాడు. కానీ గుణం చూపలేదు. ఒక వారం తిరగకుండానే ఈతని స్వప్నంలో ఎవరో ఒక వ్యక్తి వచ్చి ఈతని ముందు కూర్చొని యేమయ్యా బాగలేదా? బాగుంటుందిలే. ఇదిగో చక్కెర పట్టు అని శ్రీరాములు శెట్టి గారు పట్టిన ష్టాస్టిక్‌ సంచిలో వేశాడు. చక్కెర సంచిలో పడిందా (క్రింద పడిందా అని నేలపై తవిడి చూచాడు. అక్కడ గరుకులేదు. తల ఎత్తి చూస్తే ఆ వ్యక్తి అక్కడ లేడు. తెల్లవారే సరికి చేయి, కాలు తిరిగి స్పర్శను పాంది, మూతి చక్కగా వచ్చి - నడవడం, మాట్లాడడం మొదలుపెట్టాడు.

మేనెల ఎండలు తీవ్రంగా ఉన్నాయి. పదిరోజులు భిక్షాన్నానికి అనికేపల్లి పోవద్దు. విశ్రాంతి తీసుకోమన్నారు: ఇతడలానే ఉన్నాడు. ఒకనాటి స్వప్నంలో తాను అనికేపల్లిలో భిక్షాన్నం దండుతున్నట్టు స్వప్నం వచ్చింది. నన్ను భిక్షాన్నానికి వెళ్ళమని శ్రీస్వామివారి ఆజ్ఞ అని తలచి తెల్లవారి నుండి అంతటి ఎండలలో కూడా భిక్షాన్నానికి అనికేపల్లి పోతున్నాడు.

288

శ్రీస్వామి వారే ఇతనిని ఈ ఆపదనుండి రక్షించారనడానికి ఒక స్వప్లు నిదర్శన మిచ్చారు. పక్షవాతం తెల్లవారి వస్తుందనగా నాటి రాధి స్వప్నంలో చాలా పెద్ద విమానం ఆకాశంలో వస్తుందట. తాటిమాను ఎత్తు గల పెద్ద పొడవైన ఎదురు గడను నిలబెట్టి పట్టుకొని శ్రీస్వామి వారు నిలబడి యున్నారట. అది చూచి ఆ విమానం వెళ్ళిపోయిందట. దీనిని బట్టి శ్రీస్వామి వారే ఇతనికి రాబోయే ఆ గొప్ప ఆపద నుండి రక్షించారని తెలుస్తుంది. ఈతడు ఈ ఆపద నుండి. రక్షించ బడేందుకు కారణం “ఈ పుణ్యభూమి నుండి నేను కదలను” అన్న విశ్వాసముతో కూడిన మాటే కారణమని వునం గుర్తించాలి. విశ్వానం కొండలను కదలిస్తుందంటారు. ఇదేగదా! శ్రీ స్వామి వారి మాటకు ఎంతలోతు ఉంటుందో ఆ మాట ఎంత సూక్ష్మంగా ఉంటుందో తెలుసుకోవడం సామాన్యమానవులకు సాద్యంకాదు. వారు మనకొక మాట చెప్పినప్పుడు అది అర్థంకాకుంటే దమ్మపేట- డి. నాగేశ్చరరావుగారి వలె ఆమాట యొక్క అర్థం మనకు తెలిసేటట్టు చెప్పమని శ్రీస్వామివారిని కన్నీటితో ప్రార్షించాలి. లేకుంటే రోసిరెడ్డివలె “ఓ ప్రభూ నీమాట యొక్క నిజమైన అర్హం తెలుసుకొని నీకు ప్రీతికరంగా నేను ఆచరించలేను.. తమరే నాలో (ప్రేరణపెట్టి మీకు ప్రీతికలిగేటట్టు నేను మీమాటను ఆచరించేటట్టు చేయండి స్వామి అని వారిని హృదయపూర్వకంగా కన్నీటితో ప్రార్హించాలి". శ్రీస్వామివారు చెప్పారు, అది అర్హంకాలేదు అని వదిలేస్తే నష్టపోయేది మనమే. నాస్నేహితునికి శ్రీస్వామివారు. - “అయ్యా! నీవు ఉంటే ఇల్టు 284

వదిలి పెడితే నీకు కష్టాలువస్తాయి” అని చెప్పారు. ఈమాట చెప్పిన కొన్ని సంవత్సరాలకు నాస్నేహితుడు ఆ ఇల్టు వదిలి కాపురం నెల్లూరు మార్చాడు. వెంటనే నాలుగువేల రూపాయలు చేసే ఎద్దు చనిపోయింది. శ్రీస్వామి వారి మాట గుర్తువచ్చి తిరిగి తన పాతింటికి కాపురం మార్చాడు. కొన్నిసంవత్సరాలు హాయిగా ఉన్నాడు. తన పూరింటి స్థానంలో మిద్దె కట్టాలని కాపురం మరొక ఇంటికి మార్చాడు. తనకు కుడిభుజంగా ఉంటూ ఇంట్లో అన్ని పనులూ చూస్తున్న మనిషి చనిపోయాడు. అదిమొదలు అతనికి కష్టాలే సం'ప్రాష్తమైనాయి. ఎంత కష్టమైనా సరే ఆ "ఆవరణం దాటి పోకుంటే ఎంత బాగుండునోగదా! కన్నీటికి కరిగిపోయే స్వామి

హృదయ పూర్వకమైన ఆర్తితో కన్నీరు కారిస్తే వెన్న వంటి హృదయంగల శ్రీస్వామి వారు వెంటనే వారి బాధలు తీరుస్తున్నారు.

నరాళ్ళ్ళూరుపేట నమీపానగల ఉచ్చూరు నివాని శ్రీ వై.శివరామయ్యకు ఠెండు కిడ్నీలు చెడిపోయి మద్రాసు డాక్టరుకు వీలుగాక వదిలేసిన కాలంలో శ్రీస్వామివారిని ఆశ్రయించి అందరూ (ప్రదక్షిణలు చేస్తుంటే అది చూచి తాను ప్రదక్షిణలు చేయలేని స్థితిలో నున్నానని కంటతడిపెట్టాడు. ఆనాటి రాత్రికే శ్రీస్వామివారు ఆయన స్వప్నంలో కనిపించి “ఉప్పు లేకుండా ఒక్క పూట తినయ్యా” అని చెప్పారు. అలాచేయగానే అతడు సంపూర్ణ ఆరోగ్యవంతుడయ్యాడు.

ఓంగోలు - పద్మగారు భరించరాని నడుముల నొప్పితో వచ్చి కన్నీటి ప్రార్ధన చేయగానే ఆ బాధొతొలగించారు. శ్రీస్వామివారు చెప్పినది

285

తనకు అర్హంకాలేదని డి.నాగేశ్వర రావు (దమ్మపేట) కన్నీటితో ప్రార్దించగానే తిరిగి స్వప్న దర్శనమిచ్చి తాను చెప్పదల్సినది స్పష్టంగా చెప్పారు.

గొలగమూడి నివాసురాలు తన మొకాలు నొప్పి భరించలేక కన్నీటితో విన్నవిస్తే ఏ మైొక్కుబడి లేకుండానే ఆమెకు స్వప్నంలో ఆకు పసరు పూసి ఆనొప్పి తొలగించారు. గొలగమూడి ఎరుకలపాళెం నలబోయి సిద్దమ్మ కన్నీటికి కరగిన శ్రీస్వామివారు ఆమెకు సంతానం ప్రసాదించారు. హృదయ పూర్వకమైన ఆర్తి - విశ్శాసము మాత్రమే శ్రీస్వామివారు మననుండి కోరే దక్షిణ.

బోధయజ్యాయనమ:

తన దివ్య బోధనందించడం లోవారికి వారేసాటి పూజ అంటే నాకు సదభిప్రాయం లేనిరోజులవి. నిర్గుణ నిరాకారుడైన శ్రీస్వామివారు మన నైవేద్యాలు స్వీకరిస్తారా? మనతృప్తికి అలాచేస్తున్నాము అని అనుకొని యాంత్రికము, లాంఛనప్రాయమైన పూజ సాగిస్తున్స సమయం అది. హరిబాబు (గూడూరు) అనే మిత్రునికి శ్రాద్ధ కర్మలు, సాంవత్సరిక కర్మలు, తద్దినాలు, పూజలలను గూర్చి నాలాగే శంకతో ఉండి శ్రీ భరద్వాజ మాష్టరుగార్ని అనేక మార్టు ఈ విషయాలు అడగాలనుకునేవాడు. కానీ వారి దగ్గరకెళ్ళినాక మరిచిపోయేవాడు. ఒకరోజు షిరిడీకి వెళ్ళి శ్రీ సివనేశన్‌ స్వామి వారిని దర్శించి నమస్కరించి కూర్చున్నాడట. ఇతనే మీనోరువిప్పి అడగకుండానే శ్రీ సివనేశన్‌ స్వామివారు యధాలాపంగా చెప్పసాగారట. ఒక కోటీశ్వరునకు ఒక్కడే కొడుకు యుక్త వయస్సుకురాగానే

286

ఆకొమారుడు మరణించాడు. తనరు నమ్మకం లేకున్నా కొమారుని కొరకు కర్మ(క్రతువులు, 40వ రోజు చేయవలసిన తంతు సాంవత్సిరిక తద్దినం వగైరాచేస్తున్నాడు. ఒకసారి ఈతండ్రిగారి మెలుకులో పట్టపగలే చనిపోయిన కొమారుడు కనిపించి దూరపు నగరంలోని వారి ప్యాక్టరీలో ఎంత డబ్బు ఎవరెవరు తిన్నది దాన్ని కప్పిపుచ్చుటకు వాళ్ళెలా తప్తుడు లెక్కలు వ్రాసింది చెప్పారు ఆది ఆతండ్రి పట్టించుకోలేదు, తిరిగి రెండు మూడుసార్లు మరికొన్ని చెప్పాడు. చనిపోయినవాడొచ్చి చెప్పడమేమిటి అని తోసివేశాడు. చివరకు సాంవత్సరికంరోజు అన్ని పదార్దాలు నివేదనకు పెట్టి

• దండం పెట్టే సమయంలో మరలా కొమారుడు గాలిలో కనిపించి ఆపాయసంలో చక్కెర తక్కువగా వేశారు చూడమన్నాడు. చూస్తే నిజంగొనే చక్కెర తక్కువగా ఉంది. “నీకిది ఎలా తెలిసింది” అని ఆతం'డ్రి తన కుమారుణ్జీ అడిగాడు. మేము సూక్ష్మరూపంలో వచ్చి ఆ పదార్హాలలో ని సూక్ష్మాన్ని గ్రహిస్తాము అని చెప్పాడట. ఆతర్వాత ఆతండ్రి తన ఫ్యాక్టరీలలో తన కొమారుడు్డు చెప్పినట్టు విచారించి అన్నీ నిజమేనని తెలుసుకొన్నాడు అని శ్రీసివనేశన్‌స్యామి రూపంలో హరిబాబుగారి సందేహం తీర్చడమేగాక యాంత్రికము, లాంఛన(ప్రాయంగా సాగించే నాపూజా విధానాన్ని సరైన మార్గానికి మార్చారన్నమాట. శ్రీ స్వామివారు ఆవిషయం హరిబాబుగారి ద్వారా నాకు చెప్పించి నన్ను సరైన మార్గానికి మార్చారు. అందుకే శ్రీ మాష్టారు సిద్ధపురుషులను మాత్రమే గురువుగా సేవించి తరించమని నొక్కి నొక్కి చెప్పారు. 287

మానవునికి నిరంతరము అంటుకునే పాపము

శ్రీ వెంకయ్య స్వామివారు “నీవు మనుషుల్లోకి పోయి వచ్చావు నీవు పోసే గంజి వద్దుపో” అని నిత్యము తనకు గంజి పోసే సేవను మరొకరి ద్వారా చేయించుకునేవారు. “మనుషుల్లోకి పోయివచ్చావు” అంటే బాహ్యంగా మనుషులను తాకి వచ్చాడని అర్హంకాదు. ఆ సేవకుడు ఎవ్వరినీ తాకిరాలేదు. గొలగమూడిలోని కోనేటి వద్ద గాలంవేసి చేపలుపట్టే వాళ్ళు రాజకీయ విమర్శలుచేస్తూ ఇందిరాగాంధి, రాజీవ్‌గాంధీలను గూర్చి విమర్శిస్తుంటే ఈసేవకుడు కూడా వారి సంభాషణలో పాల్గొన్నాడు. అలా విమర్శలలో పాల్లొని ఇతరులను గూర్చి మాట్లాడడమే అతను చేసిన పాపమని శ్రీస్వామివారి భావం,

పాపమంటే ఏమిటి పుణ్యమంటే ఏమిటి? పరపీడనం పాపం - పరోపకారం పుణ్యం అన్నారు మహనీయులు. ఈభక్తుడుగాని చేపలు పట్టేవారుగాని తమ సంభాషణలో ఇందిరాగాంధిగారిని, రాజీవ్‌గాంధీగారిని విమర్శిస్తూ వారి ఖ్యాతిపై దబ్బ తీస్తున్నాడు అది ఇందిరాగాంధీగారికి వీరు కలుగజేసే పరపీడన మన్నమాట. అదే పాపము. ఇది ప్రతి మానవునకు వర్తిస్తుంది. నిత్యం అను క్షణంచేసే ఈపాపం నుండి మనం బయట పడనిదే శ్రీస్యామివారి బోధ మనకు హృదయగతంకాదు. గనుక పరులను విమర్శించే దుర్గుణం పూర్తిగా మానమంటున్నారు. పరమ పవి(త్రమైన శ్రీస్వామి వారి సన్నిధికి వచ్చి కూడా ఇతరులను విమర్శించడం అనే పాపం చేయడం ఎంత అపచారమో యోచించండది.

288

పూజ

మనం చేసే పూజలు యాంత్రికము, లాంఛనప్రాయముగా ఉంటున్నాయి అంటారు శ్రీభరద్వాజమాష్టరుగారు. అందుచేతనే అవి వెంటనే ఫలితము చూపడంలేదంటారు. మన పూజలు యాంత్రికము లాంఛన(ప్రాయము కాకుండా ఎలా చేయాలో చెప్పడమే కాకుండా వారు పూజను చేసి చూపారు. శ్రీ మాష్టరుగారి దివ్య నృతులు అనే పుస్తకములో కొత్తూరు ప్రసాద్‌ అనే వారు శ్రీ మాష్టరుగారు పూజచేయడం చూచి దాన్ని వర్షిస్తారు. ఒక్కొక్క నామాన్ని నెమ్మదిగా అనేక సార్టు చెప్పేవారట. అప్పుడు మానసికంగా వారేమి చేసేవారో అనేక చోట్ల చెప్పారు. అలాగే మనమూ చేస్తే మన పూజ యాంధత్రికము, లాంఛన(ప్రాయము కాకుండా సజీవమైన పూజ చేయగల్లుతాము. ప్రతి నామము యొక్క అర్హం తెలుసుకొని దానికి సంబందించిన లీలలన్నీ నెమ్మదిగా మనసులో మెదలాలంటారు. గనుక ఒక నామంతోనే చాలా కాలం కదిలిపోతుంది. ఉదాహరణకు - సర్వనమర్హ శ్రీస్వామి నాధాయనమ: అన్నప్పుడు - సర్వసమర్జుడుగా వారు చేసిన లీలలను నెమ్మదిగా స్మరించడం. ఒక్క క్షణంలో ఒక వ్యక్తి ముగ్గురిని చంపాడు. ఆ చంపినవాడు శ్రీ, స్వామివారిని శరణువేడాడు. అతనిని రక్షించేందుకు కోర్టు రికార్డు రూములోని అతని పైలును చెదలు రూపంలో తినేశాడు శ్రీస్వామివారు. ముగ్గురుని చంపిన వాణ్ణి రక్షించవచ్చా అని మీరడుగవచ్చు. పూర్వ జన్మలో వీళ్ళు ముగ్గురు కలసి ఇతనిని చంపీ ఉండవచ్చు. అది సర్పజ్ఞుడైన శ్రీస్వామి వారికి తెలుసు గనుక అలా చేశారు. ఇలాగే మరికొన్ని లీలలు సంక్షిప్తంగా స్మరించడం.

289

('ప్రాణలింగస్వరూపాయనమ: అన్నాము - (ప్రాఐబముగల వాటికి చలనం ఒక లక్షణంగా చెప్పబడింది. గనుక భూమి, (గ్రహాలు, నెబ్యులాస్‌ అనే నక్షత్ర కూటములూ నిరంతరం చలిస్తూనే ఉన్నాయి. ఇంతేగాక ప్రతి పదార్హంలోను గల ఎలక్ర్రాన్‌లు నిరంతరము తిరిగుతూనే ఉన్నాయి. గనుక విశ్వమంతా (ప్రాణమయంగా ఉంది.

స్మృతి మాత్ర ప్రసన్నాయనమ: అన్నాము. తలచిన వెంటనే ఎవరెవరికి కష్టాలు తీర్చారు. అనే లీలన్నీ మనసులో ఎంతసేపైనా మెదలవచ్చు. స్మృతి రహిత ప్రసన్నాయనమ: అన్నామనుకోండి. రోసిరెడ్డి కొమారుడు మామిడికాయల బండితో సహా కొండ మీదనుండి వాగులో పడ్డప్పుడు ఆయన శ్రీస్వామివారిని పిలువకపోయినా రక్షించారు.

కస్తూరి అంకయ్య మనవడు బావిలో పడ్డప్పుడు ఎవ్వరు శ్రీస్వామివారిని (ప్రార్హించ కుండానే ఆబిడ్డను కాపాడారు. తూపిలి పిచ్చెమ్మ కొమార్తె అన్ని గుండంలో పడ్డప్పుడు అలానే రక్షించారు. ఇలాంటి లీలలెన్సయినా మననంచేయవచ్చు.

ఇదే విధంగా ప్రతినామానికి సంబందించిన లీలలు నెమ్మదిగా మనసులో మెదలుతూ ఉంటే అది సజీవమైన పూజ అవుతుంది. ఇది ఆచార్య భరద్యాజగారు చేసి ఆచరించి చూపిన పూజ. అలానే మనందరినీ చేసి తరించమన్నారు.

మనం పనితొాందరలో అరగంటలోనే పూజ ముగించాలంటే ముగించవచ్చు. కానీ అన్ని నామాలు చదవలేదనే అసంతృప్తి

290

ఉండనక్కరలేదు. లేదంటే చివరి ఐదు నిమిషాల్లో నామాలన్నీ చదివేయవచ్చు. చేసిన కొద్దిసేపైనా యాంత్రికము లాంఛన ప్రాయము కాని సజీవమైన పూజ చేసి వారి మహిమను తలచుకొని పులకరించ మంటారు. కాకబలి

శ్రీస్వామి వారు మనకు తన ఆచరణ ద్వారా బోధించిన బోధలలో ముఖ్యమైనది కాకబలి. మనంతినే ఆహారమంతా భగవంతునిచే ('ప్రసాదించబడిందే. ఒక బియ్యపు గింజ రావాలంటే ఎన్నిజీవులు (శమపడాలో ఆలోచించండి. పాలందున్నాలంటే ఇనుము కావాలి. ఇనుము గనిలోనించితీసి పొలందున్నే ట్రాక్టరు రూపం ధరించాలంటే ఎంత మంది శ్రమ చేయాలో యొచించండి. ట్రాక్టరు నడిచే ఆయిల్‌ కావాలంటే ఎందరు (శ్రమచేయాలోగదా! అలాగే బావి, బక్కెట్టు, తాడు, మన వంటపాత్రలు, వంటచేసే పొయ్యి, గ్యాసు, మనం నివసించే ఇల్టు వీటి నన్నింటినీ తయారు చేయాలంటే ఎన్ని జీవుల కృషి అవసరవమొ చూడండి. ఎక్కడెక్కడో ఉన్న చెత్తను కృళ్ళింపజేసి ఎరువు తయారు చేయాలంటే ఎన్ని కోట్ల సూక్ష్మజీవులవసరమొ! అలాగే మనం తిన్న ఆహారంలోని పిప్పిని కృళ్ళచేసి మలరూపంగా మార్చాలంటే మన పెద్ద (ప్రేగులలోని అసంఖ్యాకములైన సూక్ష్మజీవుల పాత్ర చాలా ముఖ్యమైనది. ఇలాగే పాలు, నెయ్యి, పప్పు కూరలు, మన బట్టలు ఇవన్నీ మనకు కావాలంటే ఎన్ని జీవులు కృషి చేయాలో ఆలోచించాలి ఇవి మాత్రమేకాక పంచభూతాలు నిరంతరము సహకరించాలి. పంచభూతాలంటే భూమి,

291

సూర్యుడు, నీరు, గాలి, ఆకాశము జీవుల రూపంలోను, పంచభూతాల రూపంలోను ఆపరమాత్మే పనిచేసి మనకు ఆహారము, ఇల్టు, గుడ్డ సమకూరుస్తున్నాడు. దీనికి కృతజ్ఞతా పూర్వకంగా ఆపరమాత్మకు మనం నిండైన ప్రేమతో సమర్పించేదే కాకబలి. ఓ ప్రభూ! అసంఖ్యాకమైన జీవుల రూపంలోను, పంచభూతాల రూపంలోను అనుక్షణం కృషిచేసి నాకీ ఆహారం సమకూర్చావు. నేను తమకు సమర్పించే ఈ ఆహారం స్వీకరించి నన్ను బుణవిముక్తుని చేయండి తండ్రీ అని మనస్పూర్తిగా చెప్పుకొని (ప్రేమ, కృతజ్ఞతలలో సమర్పించేదే కాకబలి. మనకుంది గనుక పిడికెడు మెతుకులు బయట పడవేయడం తగదంటారు పెద్దలు కాకబలి సమర్పించడంలో హృదయం ఉప్పొంగే కృతజ్ఞతా బావం అవసరమంటారు పెద్దలు. అలా ఆచరించి చూపారు శ్రీస్వామి వారు. మనలను కూడ (వా అలా ఆచరించి బుణవిముక్తులు కమ్మంటున్నారు. దానం చేసిన వస్తువులపై పేర్టు వేయించుట:-

ఏ విషయములోనైనా సిద్దపురుషుల మాట మనకు సిరోధార్యము శ్రీ జ్ఞానేశ్చర్‌ మహరాజ్‌ అను వారు గొప్ప సిద్దపురుషులు. కట్టెలు దొరకలేదని ప్రక్కింటి ఆమెను కట్టెలు అడిగితే ఆమె తిట్టిందని ఏడుస్తున్న తన చెల్లెల్ని చూచి తన యోగశక్తిచే తన వీపును దోశెల పెనము వలె పొగలు వచ్చేటట్టు చేసి దోశలు పోయించారు. తన స్నేహితుడు మరణించి అందరూ దుఃఖ సాగరములో నున్నప్పుడు జ్ఞానేశ్వర్‌ మహరాజ్‌ వెళ్ళి ఆ మృతజీవి చేయి పట్టుకొని ఆడుకుందాము రమ్మని పిలువగానే ఆ చనిపోయిన పిల్లవాడు లేచి మహరాజ్‌తో వెళ్ళాడు. మహరాజ్‌ ఎప్పుడూ, అంతా బ్రహ్మయే అని

292

చెప్పేవాడు. అంతా [బహ్మమయితే నీవు వేదం వల్లించగలవు కదా! ఆ దున్నపోతు వేదం చెప్పగలదా? అన్న (బ్రాహ్మణునితో - అది కూడా వేదం చెప్పగలదు అని చెప్పి మహరాజ్‌ ఆ దున్నపోతును తాకి వేదం చెప్పమని ఆజ్ఞాపించారు. వెంటనే ఆ దున్నపోతు నాలుగున్నర గంటలసేపు సస్వరముగా వేద గానము చేసింది.

ఈ లీల తో మహరాజ్‌ ఖ్యాతి నాలుగు మూలలా వ్యాపించింది. ఆ (ప్రాంతములో నున్న చాంగ్‌ దేవుడు పులివాహనముగా, (త్రాచు పాము కంఠహారముగా ధరించి గొప్ప పేరు ప్రతిష్టలు గల వాడు. అతడు పులివాహనమెక్కి జ్ఞానేశ్వర్‌ మహరాజ్‌ను చూడవచ్చు చుండెను. పైటాణ్‌ (గామ (ప్రజలందరు చాంగ్‌ దేవునకు స్వాగతము పలుక (గ్రామపొలిమేరకు వెళ్ళిరి. శ్రీజ్ఞానేశ్చర మహరాజ్‌ మరియు అతని స్నేహితులు ఆడుకొంటూ (గామములోనే ఉండిరి. స్నేహితులందరూ మనము కూడా చాంగ్‌ దేవుని చూచేందుకు పోదామన్నారు. శ్రీజ్ఞానేశ్వర్‌ మహరాజ్‌ తన స్నేహితులందరిని ఒక మొండి గోడపైనెక్కించుకొని ఆ మొండి గోడను కదలమని ఆజ్ఞాపించెను. గుజ్జము వలె ఆ మొండి గోడ వారినెక్కించుకొని పోమొదలిడెను. అది చూచిన చాంగ్‌ దేవుడు తన శక్తి సామర్భ్యముల యెడ తన కున్న గర్వమునకు సిగ్గుపడెను. జీవము గల పులిని నడిపించుట గొప్పగాదు. జీవములేని గోడను నడిపించినదే గొప్పయోగశక్తి అనే జ్ఞానము కల్షి శ్రీ జ్ఞానదేవులకు పాదా[క్రాంతుడయ్యెను.

ఇలాంటివి లెక్కలేనన్ని దివ్యలీలలు చేసిన శ్రీజ్ఞానదేవ్‌ మహరాజ్‌ వయస్సు పన్నెండు సంవత్సరములే. ఈ మహనీయుడు శ్రీభగవర్గీతకు వ్రాసిన వ్యాఖ్యకు జ్ఞానేశ్వరీ భగవద్గీత అని పేరు. పదహారవ ఆధ్యాయములో

293

శ్రీ జ్ఞానేశ్వర్‌ మహరాజ్‌ గారు ఇలా చెప్పారు.

ఈ లోకమునందును, పరలోకమునందును మనకు స్నేహ పూర్ణుడుగానుండు ధర్మము-అభిమానముతో మేము ధర్మాచరణమొనర్చు చున్నామని చెప్పుకొనుచున్నచో మనను తరింపజేయు ధర్మము కూడా మనకు దోషము కలుగ జేయుచున్నది. కావున ఓ అర్జునా మనము చేసిన ధర్మకార్యమును ఆడంబరముగా నలుదిక్కులను (ప్రచారము చేసి కొన నారంభించినచో ఆ ధర్మము కూడా అధర్మమే యగును. గనుకనే విద్యానగర్‌ (నెల్లూరు జిల్దా) లో పూజ్యత్రీభరద్వ్యాజ గారి ఆద్వర్యములో నిర్మించిన శ్రీషిరిడీ సాయి మందిరంలో వస్తువులపై పేర్టు గాని మందిర నిర్మాణమునకు సహకరించిన వారి పేర్లు గాని వ్రాయబడలేదు. ఇందుకే గాబోలు పెద్దలు గుప్రదానం అన్నారు. కుడిచేత్తో దానం చేస్తే ఎడమ చేతికి తెలియకూడదన్నారు.

ముఖ్యగమనిక:- గొలగమూడిలో అనేక మంది మోసగాళ్ళు చిన్న చిన్న | చిట్కాలు చేసి మీ కష్టాలు పోగొడతామని (క్రొత్త వారిని మోసం | చేస్తున్నారు. శ్రీస్వామి వారు తప్ప ఇతరులెవ్వరిని నమ్మవద్దని మనవి. ఆమం గొలగమూడి - నెల్లూరు జిల్హా.524 312 అనే అ(డ్రసుకు పంపాలి. వ్యక్తుల పేర్లు పంపకూడదు,

294

వస్‌ న ననన శ ౦. - ష్‌ వ న. య నే న మ య. అటే. ట్‌ సను చె . న ను మ సనన... బస నటు న? శ గ క - పనన 5] నన చో బ్‌ . కం మూ. , న న య. చ న న. 1. పా క సము శ. న స్‌ న! న రం న న శ్ర , టన ము! న స సస స్‌ ఖీ | స 1 చ ను... సు య.

ట్ర సన ప య న కల న న! అరుదైన ఫోటో భగవాన్‌ శ్రీ వెంకయ్యస్వామి ళూ

న. క స స నా న టు శ రం. (| న. న స ప చ ము. ఖ న స. ణి నా ల న గట్టీ. ః సిం టి రో న. చనన * పారా టీ గన్‌న్కు | ల ఓ న గ ఖా నే 7 | క న... = 4 య నా లా న్‌ గీ క న | సట్టుట + న సమే సస న | బై న్‌్‌ల్య న క న్‌. .॥ న సం టన పసు వు. యాలి ల్లో తిల | ఖం ము /. ల మం బు వో? టనే. వ్‌ / , న మ టం) ఓ న సున శత స. న సుం తనరు గ్‌ ,్‌ యం మ? ీ్లానో సై టక న? ర. ల తని న ర మ; న య టు ర కా... సర షే మాటో క స్టా లం! స నే వయో న పం న _ న్డ్‌ ర జ నళర ల స ాాలంళ... ను న. స త గ గ న రం (మలు . న్‌ సర శే య ల స ల ల ప నను భగవాన్‌ శ్రి వెంకయ్య స్వామి 0గ౩1౧4| ౧౧౦10 - ౧1౩౧9 ౧656౧/66

అవధూత లీల (భగవాన్‌ శీ క్రీ శ్రీ వెంకయ్యస్వామి వారి జీవిత చరిత)

• భోదలు - హాకా కాశ క హూశన్‌శ లక , నెంబరు |, నెంబరు నెంబరు నెంబరు నెంబరు ' నెంబరు 20 | 11|| (76 | 20 | 32 ౧15 2. (12 2 | తన తనక కత మని కన 'కొమిని తమన వికునత కకత తమన తమన (45 ౩ 7 | (౨ 220 26 (ఈ 3 | 8 | | | 815 27 | 49 ౦ 10 | | 105 9 | 29 (50 | 1016 11 | 51722 30 (59 224 12 | మున కవన కాఖ | 'కమనన మమున తకం కము కసత తమన] (ఈ 12415 15 | | 120 1418 34 _ ' 67 | 1417 17 128 1519 36 కము మమ వమున. మున కున మన

[ పేజి | లైను | పాఠం | | పేజి . లైను పాఠం | రా తాల టాడా జకూమమాలాా అనాక్తూతకం చా నాశ తొ కొ ల లాలో నాణాల. మాకానతా తరాలను. మూణసాలనా అనాలా లూ జంకూ తనమా తనతాళమానయా అునాన న] జతల లం కహాకాా త గాలా లో. టా కాణ్‌ కనశపి మా కమా ని గా జో తొ

వు వద వప వు వు కతాకమనానమూా తాకాల కచాలమూ కమా కాకా లా తాచాకా తూ హాకా జ కాక న మా మాననాతా కమా ళమూ కక తున కతా కదాకమాయోా కాం ప నాడా అం డా 2 క కన 2 కలక మునినా మిని కలాల ము లవాలల కూరుకు కజఖుతా తన కామా యూ కూ యాలాూ కనకాన్ని కుక ఖా ఖం కాలుతకా త నా లా హూ త మకూళకూమా కావకపాకా నానాలుకని

శఉటిలోం / యో

“ఏమి స్వామీ తమరిని ఆశ్రయించిన వారిలో కొందరికి వెంటనే బాధ నివారణమవుతుంది. కొందరికి కొంత టైం పడుతుంది” అని అడిగితే. “వాళ్ళండేదాన్ని బట్టి గదయ్యా మనముండేది' అని సెలవిచ్చారు. గనుక స్వామివారు మన నుండి కోరేది +" ___హృదయపూర్వకమైన ప్రేమ, విశ్వాసము. అలాంటి భక్తి

• విశ్వాసాలు మనకు కల్లి సరియైన అవగాహనతో స్వామిని సేవించడమే స్వామి మననుండి కోరేది. స్వామిని గూర్చి అలాంటి చక్కని అవగాహన కల్లాలంటే వివిధ తరగతుల ఎలా పొందాలో తెలియకెష్టడమే ఈ గ్రంథము యొక్క ఆశయం. స్వామి సమర్ధ సద్దురువని సృష్టిలో వారికి. సాధ్యముకానిదేది లేదని మనకెరుక పరచి ఈ గ్రంథము నిరంతరము మనం స్వామిని స్మరించుటకు సహకరించి | ఐహిక, ఆధ్యాత్మిక శ్రేయస్సుల నివ్వగలదు. ప్రకాశకులు