Telugu Adyathmika chitukalu - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

టీ ॥ స ఒ

య. రా

నళ!

1 ఆధ్యాత్మిక చిటుకలు :. న. హిందీ కల్యాణ్‌ మనన యోగ్య శీర్షికల కనువాదము న్లో మాటలా - ల వూ న్న న,

( | (| న ల్‌ షు గ్లో / గ | న్‌ గ్తు, త్స సై రల న ( హా న ! గ్గ (ఫు స శ్రీ ఈ. వే, శీంమాన్‌ నెమిలికొండ రామాచార్యుల గారు న్దా (ళా 7 ర ప్రచురణ 1. గ

సత్సంగ సదనము న్‌

• కిషస్‌దాను ఎల్లారెడ్డి పేట, 1పి.ఒ] పిస్‌-505 303 న్స

ల జిల్లా ; కరీంనగరం ! [౧ డే శ వెల: 5-00 గ్జీ భపపపడుడు పడకు ఏ ఇ పటట పడుటకు డపటుడుకుడు పడుత పడుడుడు

ఆధ్యాత్మిక చిటుకలు హిందీ కల్యాణ్‌ మనన యోగ్య శీర్షికల కనువాదము. (గ్రంథ సంస్కర్త శ్రీ.ఉ.వే. శ్రీమాన్‌ నెమిలికోండ రామాచార్వుల గారు ఆవునూరు వెల. 5-00 వ్రచురణ నత్సంగ సదనము కివస్‌దాసు ఎర్జారెడ్డిపేట (షిబ) మండలము 1 505 303 జిల్దా : కరీంనగరము.

ఉనే కీ ళ్‌ మజా ో అన “ న వివషయనూచిక_ పాన్‌ జ ఇ. ఆ మాటల ఎ జాల రా ఛఈశ్వరవిధానముపైన విశ్వానము జా * 1 ప్రేమోన్మత్తత 2 మదనమోహానమాలనవ్వు గారి మహిమ 3. ఈత వచ్చునా లేడా? 3 మారుమాట్తాదమున్న శ్రోదము చచ్చును శీ చుకావాంళాంతి వ్‌ స్రౌవది క్షమించుట ॥ యయా ఆ న్న్న ర్‌ తలిక్రిందికెండుకు?. "| ల గన్‌ మీ 8 ప్రైవ్యాజ్ఞావమువకధికారి. స్నా మా య్‌ 8 ఆన్నదోవము న వకూ 10 బీదరాలిదావనమహిమ న్‌ 11 ఏ యిల్దుగూర మృత్యువులేకుండ ఉండడు 13 వగవానుడంతటనున్నారు అన్నిటిని జదూచుచున్నాడు శన భగవంతుడిచ్చిన వన్తువు 15 సొదుశరోములి " 16 'వ్రజలయొక్కు నన్మానవిధానము ఇంటివారి నక్కార విధానము 17 బత్మదర్భ్శన మార్గము 19 సత్సంగ వ్రసాదము 21 నిర్మలమనన్సు గల గొల్పపడతులు " 24 ధర్మము పోయిన అన్ని వావును 25 భగవత్కృవచే వరదక్షణులేకుండ ఆదర్శ వివావము 2 యెట్ట్‌ దృష్టికోణుమో ఆట్టి ఆంతఃకరణము 32 పరుల ఉపకామునకు బదలు ఉవకారము చేయకుండ ఊరుకొనరాదు వవ తల్లికమారుల సంభాషణ కుమారునకు సత్యము గురించి చెవ్చుట పశ

క న మ స్త ॥ - - యా నై శ క | శ న జం 1

• వలే . | ; ల 2. శే షం పం సట ట్‌ నావను ఫ్రై సనో! వ. పే ల క ” గ్‌ ష్‌ జ్‌ న్నా వ 7 పీ సర ౮. . ॥ ల తు. = న మే

ప మం...

ట్‌ న పౌ ఇ చం. కళ నా ఎ రాన వ గ్‌ జా న్‌ ప హారాలు న్‌ు క న అ స ల ఇటీ ల క్‌ వయ యక పం... నార జా నా తా య జ చాల న ఇ వాయునుతావ కావల వై న్‌ దాంవ్ణై చాచి కా మాప వింననద

ః ాానయోళా గ స ళా అ . ్న ను న వము మ. సం .

ము న. న. వ. న న. స్‌ వ స న స ఖ్‌ న ఇ నే! టు టే య ర. వ్‌ స్మ క్యు న్నే గి పో ప. ననన వ న. న. మ ఎచట స ల న. నన భ్‌ వ స్ట మనపై ైో 1 న న ఛి స ప. స. ల. న. చు లి గ్‌ ౯ న న యనా న లిం, మ. ము ము స టు స మ " జ. స వ్‌ న్‌ వలి న మప ట్‌ న ల లి వ. మ. ఉం ప్ర అ వ న లట్లైన్ట స నం ఓ . న్‌ ్శ వ. . న్‌ నే ప మ | య. . క గ్‌ స సోలాలలు ట్య . . న ల క. న్స థె ఐ న న. మ

జి ఈశ్వర విధానముపైన విశ్వాసము

ఒక నజ్జనుడు వివాహము చేసికొని భార్యతో గూడ ఓడపై సముద్ర వ్రయాణముచేయుచుండెను. దానిలో ఇతర యా్రికులుకూడ నుండిరి. ఒకసారి ఆకస్మాత్తుగా సముద్రములో నుడి గుండము లేచెను. దానిచే ఆందులోని యాత్రైకులు ఆతని భార్యయు భయడుచుండిరి. కాని ఈ సజ్జనుడు యేమాత్రము భయపడక నివ్ఫింతగా నుండెను. దానిని గమనించి భార్య మోరు నిశ్చింతగా నుండుటకు కారణము నేమని భర్తను ఆడిగెను ఆంత ఆతడు దృష్పాంత వూర్వకముగా సమాధాన మెవ్వదలచి తనచంకలో నున్న నిలువుకత్తిని ఒరలోనుండి తీసి తన భార్య శిరము పైనుంచి నవ్వి నీవు భయపడుచున్నావా?లేదా? అని ఆడిగెను ఆంత ఆమె నేనడిగినదానికి నమాదానమివ్వక ఇదియేమిటి' అని ఆడిగెను మో చేతలో కత్తి నుండుటవలన నాకెందుకు భయము కల్లును? మోరు నాకు వగవారు కాదు. నన్ను ప్రాణంలకన్న ఆధికముగా (ప్రేమింతురు ఐనచో నేనెందుకు భయవడుదును?

అవుడు భర్త ఇట్లనెను. సాధ్వీ యెట్టు నాచేతిలో కత్తి కలదో ఆట్టులే భగవానుని చేతిలో ఇట్టి నుడిగుండము కలదు. యెట్లు నీవు నన్ను నీవాడనని తెలసికొని భయవడుచూలేవీ అట్టులె నేను గూడ భగవానుడు నావాడని భయవడుచూ లేను పోవముగా భగవానునకు తన జీవులపై ఆగాధమగు ప్రేమ కలదు. కాన మనకొరకు యేది మలగునో - వాన్తవములో ఆతడదియే చేయగలడు కావున యెందుకు భయవడవలయును?

సారాంశము:- మానవుడు చేసినదన్లా వేళలలో మంచి దగునని చెవృజాలము కాని భగవర్విధానమన్ని వేళలలో మంగళకరమగును. కావున భగవద్విధానముపై విశ్వనము కలవారలకెల్పరకును ఆనందానుభవము కల్లును.

విషయములలో దుర్గందము

మవళత్ళుల దర్శనమునకు జ్ఞానులగు మహరాజులు గూడ వెళ్ళుచుందురు వూర్వము జ్ఞానియగు శివాజీ మవిరాజు మవిత్ముడగు నమర్థ రామదాను గారి కుకేరమునకు ఆవ్పుడవ్పురు వెళ్ళుచుండెను. ఒక రోజు శివాజి మహరాజు తన భవనమునకు నమర్థరామదానును దయచేయుడని వేడెను కాని ఆ మవాత్ముడిట్టనెనువి -నాకు మా బవనములో గొవ్చ దుర్గందము వచ్చును. కావున శాలేక హోవుచున్నానని ఆవిషయయమును కప్పి వుచ్చెను శివాజి తన మననులో నిట్టు తలంచెను. వా యింటిలో ఆత్తరు వానన నిండియుండగా దుర్గందమెచ్చటిది?: మవాళ్ళుదిప్టెందుకను చున్నాడని నంకోచముచే విమనకుండెను.

2

ఒకరోజు సమర్థరామదాను శివాజిని వెంటనుంచుకొని తిరుగుచు తిరుగుచు మాదిగ వాడలో వ్రవేశంచి అచ్చట ఒకరావి చెట్టు నీడలో నిలుచుండిరి. మాదిగివారి ఇండ్రలో తోళ్ళు ఉడక బెట్టుట, ఒక చోట ఎండబెట్టుట, ఒకచోట ఆవ్పుడే కోసిన తోళ్లనుం ఆరవేయుట జరుగుచుండెను ఆ తోళ్ళనుండి దుర్గందము వచ్చుచుండెను, గాలి కూడ ఆతోళ్ళనుండ్‌ ఇటువైసే వచ్చుచుండెను. దానిచే రాజుకావాసన దుర్చరముగానండెను. ఆ శివాజీ సమర్థ రామదాసుతో నిట్లనెను. మవిత్మా!దుర్గందముచే ఇచ్చట నిలువలేకుండా నున్నాను తొందరగా బయల్డేరుడనేను. సమర్థ రామదాసిట్లనెను. మోకే దుర్గందము వచ్చుచున్నది. మాదిగ వారిండ్ర వైవు చూడుడు ఎందరు వురుమలు, స్త్రీలు, పిల్లలున్నారు. కొందరు వనిచేయుచున్నారు. తినిచు తత్రాగుచున్నారు. అందరు నవ్వుచు. త్రుళ్ళుచు ఆడుచున్నారు. ఎవ్వరికి దుర్గందము రావడము లేదు, మోకే దుర్గందమెందుకు వచ్చుచున్నది? ఇవాజి ఇట్టనెను. తోళ్ళు ఉడక బెట్టుచున్నందున వారికధ్యాసమై వారి ముక్కుకు దుర్గందమభ్యామమైనది కాని నాకట్టి దుర్గందమన్నరుచింపదు. కావున త్రాందరగా ఇచ్చటినుండి నడువుడు, అంతట మహాత్ముడు నప్వి యిట్లనెను. రాజా! ఇట్టి వరిస్టితియే మో రాజభవనములో గూడ కలదు.

విషయ బోగములలో నున్నమోకు వాని దుర్గందమురాదు. మోకు ఆవిషయయ దుర్గందమభ్యాసమైనది. కాని ఆవిషయ దుర్గంధము మావంటివారికి సహింహూదు. ఆందుకొరకే నేను మారాజభవనమునకు రాజాలకున్నాను.

ఇివాజి ఈ విషయమును గ్రహించెను మవాత్ముడగు సమర్థరామదాసు అచ్చటి నుండి వెడలిహాయెను.

సారాంశము:- మనుమ్యడెట్టి విషయములలో నుండునో ఆదియే అధ్యాసమగును. కావున విషయ సఖములలో నుండు మనుమ్యనకు పారమార్థిక సుఖము రుచింవదు పారమార్థిక సుఖములో నున్న వారికి లౌకిక విషయ సుఖము రుచింవదు, పారమార్థిక సుఖములలో నున్నవారికి లౌకిక విషయ సుఖము రచింవదు. కావున క్షణిక సుఖానుభవమునపేక్షింపక శాశ్వత సుఖప్రాప్తిని కల్షించు పారమార్థిక జ్ఞానము కలవారై బ్రవ్మానంద సుఖమును హందగోరుడు.

(ప్రేమోన్మత్తత

ఒక స్త్రీ చాలాకాలము తర్వాత వచ్చినటువంటి తన ప్రియునితో గలియుటకు ప్రేమోన్మాదాముతో వెడలిహావుచుండెను. శ్రోవలో రాజు ప్రార్ధన స్థానముండెను. రాజు అట్టి సమయమున వన్రము వరచి, నమాజు చదువుచుండెను. ప్రేమలో ఉన్మత్తురూలయిన అట్టి స్త్రీకి ఏ విధమగుధ్యాసలేకుండెను. ఆమె వన్తమును తొక్కుచు

ప

ముందరికి వెడలిహాయెను. రాజునకు కోవము వచ్చెను. కాని ఆతడు నమాజు చదువుచుండెను కాన యేమనరుండెను కొద్దిసేవటిలో ఆమె తన ప్ర్రియతముని కలిసి అతనితో తిరిగి వచ్చెను. రాజూ ఆ స్త్రీని దగ్గరకు బిలచి ఓసీ పాపాత్మురాలా నేను నమాజు చదువుచున్నానను యోచన లేకుండ గూడ నీవునా వస్త్రమును యెందుకు తొక్కినావని యడిగెను ఆ (ప్రేమకురాలు భయము లేకుండా రాజుతో ఓ దేశాధివ3ీ! సహజమైన ఒక మనుమ్యని ప్రేమలో పిచ్చి దానినగుట చేత నాకు తమ వస్త్రముపై ధ్యాసలేదు కాని నర్వజగద్రక్షకుడగు భగవానుని ధ్యానములోనున్న తాము నన్నెట్టు జూచివిరి? తాము కేవలము వాచికము గనే నమాజు చదువుచుంటిరి. కాని తమ మనస్సులో భగవంతునిపై ధ్యాసలేదని తెలియు చున్హది అనియనెను. ఇట్టి ఈ విషయమును విని ఆరాజు తన పారపాటును గ్రహించి కృతజ్ఞతను దెల్సెను. వాస్తవంగా ఉపాసనలో మానసిక తన్మయతే కావలసినది... |

సారాంశము; = ' ఒక సామాన్య' వురుమని (ప్రేమలో ఇతర విషయము తెలియకుండునవ్వుడు బ్రవ్మిండనాయకుడ్రైన భగవంతుని ప్రేమలో జగద్విషయము తెలియకుండ నుండవలెను. కావున భగవద్విషమయములో నున్నవుడు తన శరీరము పై గాని ఇతర విషయములపైనగాని ధ్యానలేకుండ శేవలం - భగద్వివషయములో తన్మయుడై యుండవలెను.

మదన మోహన మాలవ్యాగారి మహిమ

ఒక విద్వాంసుడు మదన, మోహన మాలవ్యతో ఇట్టనియెను” మవారాజా తాము నన్ను నూరు ౩ట్టు తిట్టండి నాకు శ్రోధము రాకుండును. దానిని విని మాలవ్యగారు ముసిముసి నీవ్వుచు ఇట్టనియెను వండితుడా! తమ శ్రోధము యొక్క వరీక్షనూరు తిట్టు తిట్టిన తర్వాత యగును కాని నానాలుక మొదటి తిట్టు తోడనే మలినమై పోవును. కావున నేనట్లెందుకు చేయవలెను.

సారాంశము: - తిట్టుట, కోవవడుట, విందించుట, చాడీలు చెవ్పుట, మొదలగునవి పైకి వరులను అవమానవరచునట్టనిపించునేమో కాని యదార్థమునకు తనకే నవ్టము పావము, వాని సంభవింవజేయును. కావున ఇతరులను దూషించుట, అతరులపై కోవము వచ్చుట తనకే కీడును గల్గించును.

ఈతవచ్చునాలేదా?

ఒక వట్టణములో నుండే ఒక చదువుకున్న యువకుడు గంగలో నావపైన బోవుచుండెను ఆతడు ఆకాశము వైవు చూచినావికునితో నిట్టనియెను. నావికుడా? నీకు నక్షత్ర విద్య వచ్చునా? ఆని నావికుడనియెను బాబు నాకు రాదు. దీనిపైన

శీ జాబునవ్వి యనెను అస్నైనచో నీ నాల్గవ వంతు జీవనము వ్యర్థమైనది. కొద్ది సేపు తర్వాత బాబు మరల నావఏికునితో అన్నా! నీవు గణితము చదువు కున్నావా? అనెను. నావికుడు బాబూ!నేను చదువలెదు. దాబనియెను అసప్షైనచో సీసగము వంతు జీవనము వ్యర్థముగానే పోయినది పావము నావికుడు ఊరకుండెను. కొద్ది సేపు తర్వావాత అచ్చటి రెండు వైవుల చెట్ట చాళ్ళను జూచి జుబు నావికునితో వినుము అన్నా! సీవు వృక్ష విజ్ఞాన శాస్త్రము చదువు కొనియే వుండ వచ్చు ననియెను ? నాపైకుడనియెను. బాబూ నేను కోలాంటి శాస్తములను చదువలేదు నావనడుపుకొని యవిధముగానో కడువు నింవుకొను చున్నాను. బాబు నవ్వి అనియొను. అస్తైనచో అన్నా నీజీవనము యొక్క మూడు వంతుల భాగము వ్యర్థముగనే గడిచినది. ఇట్టు మాట ముచ్చట నడచు చునే యుండెను. ఇంతలో అకస్మాత్తుగా సుడిగాలి వచ్చెను.

నావ అల్జాగ్గు చుండెను. చూచు చుండగనే నావలో నీరు నిండి పోయొను. నావికుడు గంగలో దూకి ఈదుచూ అడిగెను. బాబూ తమకు ఈతవచ్చునా లేదా?బాబు అనియెను. ఈత వచ్చినచో నేను కూడా దూకక పోదునా?అన్నా ! తెలువుము ఇవుడేమగును? నావికుడనియెను బాబు ఇవుడైతె మునగడము తన్ప మరేమి ఉపాయము లెదు. తాము సర్వ విద్యలు చదివు కున్నారు. కాని ఈత నేర్చుకొనలేదు. అయినవుడు అన్నియు వ్యర్థమే. ఇఅవుడ్రైతే భగవానుని స్మరింవుము భవసాగరమునుండి తరించు భజన రూవనమైన విద్యయే నిజమైన విద్య దీనిని చదువకుండ వివిద్య చదివినను అన్నియు అభిమానమును పోషించునమే.

సారాంశము:- కోటి విద్యలు నేర్చిన కూటికొరకే. భక్తి విద్యయె వరమాత్మ ప్రాప్రె కొరకు!" "

మారు మౌట్టాడకున్న క్రోధము చచ్చును

ఒక ఇంటిలో ప్రీ వురుమలిద్దరే యుండిరి. మరియు ఇద్దరు ఒకరితో ఒకరు నిత్యము పోట్టాడు కొనుచుండిరి. ఒకరోజు ఆఫస్ర్టీ తన వక్కింటి యామె దగ్గరకు పోయి ఇట్టనియెను. అక్కా నా భర్త చాలా కోపిష్టి అతడు ఎవుడు పోట్టాడుచునే యుండును మరియు ఈ విధముగా మావండిన వంట వ్యర్థమై హావుచుండును. వక్కింటి ఆమె ఆనియెను. అరే ఇది ఏమంత పెద్ద విషమయము?నావద్దరామ బాణము లాంటి బొవధము కలదు. నీభర్త నీతో పోట్టాడి నవ్వ్చుడు నీపీబొవధమును నీనొటి నిండ నింవుకొని వుంచుము. చాలు, అతడు వెంటనే వమనకుండ ఊరకుండును. వక్కింటి 'ఆమె ఒక సీస నింపి మందునిచ్చెను. ఆస్రీ మందును రెండు మూడు సార్దు భర్తకు కోవము వచ్చిన సమయమున వరీక్షించెను. దానిచె ఆమెకు సఫలత చేకూరెను. అవ్వుడు ఆమె యెంతో సంతోషముతో వక్కింటి ఆమె వద్దకు హాయి అక్కా! నీ మందు గొవు ప్రభావము జూయించు రసాయనము. అందులో యేమేమి వస్తువులు వట్టునో తెల్పినచో నేను గూడ చేసికొని వుంచుకొనియెదను. అని

క్‌ , అనియెను. వక్కింటి ఆమే నవ్వి చెల్లీ! సీసలో శుభ్రమైన నీరు తవ్ప ఇంక వేరేమి లేకుండెను. నీ మౌనమే వని జేసినది. నోటిలో నీళ్ళు నిండి వుండడము చేత నీవు మారు వలుక జాల కుంటివి. మరియు నిన్ను కాంతిగా జూచి అతని కోవము గూడ పోవుచుండెను ఇంతేం | సారాంశము: - మౌనేన కలవాం నాస్తి" అన్నట్టు మారు మాటాడ కున్న కోవము చచ్చును. తుకారాంశాంతి " భక్తతుకారాంగారు తన చేను నుండి చెరకు గడలు తెచ్చు చుండెను. శ్రోవలో లోకులు చెరుకు గడల నడిగిరి. అతడు ఇచ్చి వేసెను. ఒక చెరుకు గడ మిగిలినది. ఆతడు దానిని తీసికొని ఇల్లు చెరెను. ఇంటిలో దరిద్రస్థితిచే భోజనమునకు కొరతగా నుండెను. అతని భార్య జీజీ బాయి గొవ్స గయ్యాళి స్వభావము కలది. ఆమె చెరకు గడను అతని చేతిలో నుండి లాగుకొని కోవముతో దానిని గొవ్చ బలముతో అతని వెన్నుపైన గొట్టను. చెరకు గడ రెండు ముక్కలయ్యెను. తుకారాం నవ్వి మన మిద్దరము తినుటకు నేను రెండు ముక్కలు చేయ వలసియే యుండెను. నీవు సవాజముగనే చెసితివి. చాలా మంచి చేసినావు అనెను. సారాంశము:- ఇట్టి గయ్యాళి స్వభావముగల ప్రీ యోలేక వురుమడో ఇంటిలో నున్నవుడు వారిలో ఒకరు ఓపిక గలిగి యుండుటను నేర్చుకొనవలయును. వ్రవాదుని న్యాయము . హా

• దైత్యరాజగు వ్రవ్హాదుని వుత్రుడగు విరోచనునకి తేజోవంతుడైన బ్రా్మణుని వుత్రుడగు సుధన్వునికి నేనే శ్రేమ్ధడను నేనే శ్రేషుడని కలహము సంభవించెను. మరియు చక్కదనము గల కేశియను పెరుగల కన్యను వివావమాడదలంచు చుండిరి. ఓడినవారు ప్రాణమునివ్వ వలయునని శవధము చెసికొనిరి. ఎవ్వరి దగ్గరకు వెల్లి న్యాయమును కోరుదమని ఆనుకొనగా సుధన్వుడు మోతండ్రి యైన వ్రవ్లాదుడు ధర్మాత్ముడు కావున తీర్చు చెప్పుట అతని దగ్గరకే హోవుదమని' నిర్థయించుకొని సుధన్వుడు విరోచనడు ఇద్దరు 'వ్రవ్హాదుని దగ్గరకు హాయి మాయిరువురిలో ఎవరు గ్రేమ్టులు అని అడిగిరి. ఆంత (ప్రహ్లాదుడు వారు చెప్పిన విషయమును విని ఇట్టనినెను. కుమారా విరోచనా! సుధన్వుని తండ్రి ఆంగీరుడు నాకన్న శ్రేష్టుడు. సుధన్వుని తల్లి మోతల్లి కంకే గ్రేమ్ణరాలు మరియు సుధన్వుడు నీకన్న శ్రేమ్ధుడు ఈ కారణములచే ఈ వివాదములో నీవు సుధన్వునితో ఓడిపోయినావు.

• 6

వ్రన్హోదుని ఇట్టి న్యాయమునకు సుధన్వుడు ఆశ్ళర్యమును జెందెను.

• బైత్యరాజా నీవు ధర్మము యొక్క వక్షముగైకొని నత్యమైన మాట వపలికినావు, దీనిచే వ్రసన్నుడనై నేను నీకు నీవుత్రుని ప్రాణముల దీయక నీకు నొసంగు చున్నాను. ఇట్టి అందగత్తే యగు కేశినిని గూడ ఇతనికే వర్ని కావలయును. అస్‌ అనెను.

సారాంశము:- పక్షపాతము లేకుండ న్యాయమొనర్చుటచె, తనకు మరి _ ఉభయులకు మేలు చేకూరును. వక్షపాతముచే న్యాయము చెప్పిన తనకు పావము సంభవించుటయే కాక ఉభయుల కష్ట నష్టములకు మరియు పావతావములకు తానే భాధ్యుడై వతితుడై పావును.

దొవది క్షమించుట

వడుకొని యుండిన దద్రౌవది 5గురు వుత్రులను జంపిన గురువుత్రుడగు అశ్వత్థామను అర్జునుడు విరిచి కట్టివేసి ద్రావది యెదుటికీ దీసికొని వచ్చెను. ఆమె హృదయము లోని క్రీధము కాంతముగా మారెను దయ యుదయించిెను. (ద్రావది అశ్వత్థామను జూచి నమస్కరించి

ఆర్యా! అశ్వత్థామ! వుత్రరూవముగా నున్న మోరు గగ్రోణాచార్యులే. మా శిమ్యల వుత్రులగు నిద్ర బోవుచున్న కూమారుల చంవ మోకు చేతులెట్టు వచ్చెను. మోతోకయ్యమునకు రాలేదే నిద్రహావుచున్న పిల్లలనెట్టు చంపితరి? నాధా! అర్జునా! మోరు అశ్వత్థామను చంవదలంచి ఇక్కడికి తెచ్చినారు. ద్రోహము చేసినది అళశ్వత్థాము ఐన అశ్వత్థామ తల్లికి వికయా? కొడకులు పోయిన దుఃఖము నాకు తెలియు చున్నది. ఇవ్పుడు అశ్వత్థామను జంపినచో అశ్వత్థామ తల్లిని శిక్షించుట యగును. కావున అశ్వత్థామను విడచి పెట్టుడు. నేను వీరి ప్రాణములను గోరను. నా ఐదుగురు వుత్రులు మరణించుటచే నే నెట్టు నేడు శోక సాగరమున మునుగు చున్నానో ఒకవేళ ఇతనిని చంపినచో తమ గురు వర్ని గూడ నావలెనే వుత్ర శోకములో మునగి పోవును. నాకుమారులు మళ్ళి ౩రిగిరారు. బదులా తీసికొను భావనచే ఇతరుల తల్దులకు దుఃఖము కల్గించుటకు నామనసొవ్పదు. కావున అశ్వత్థామను విడిచి పెట్ట వలసినదనియనగానే అర్జనుడు ఆశ్వత్థామును విడిచి పెట్టను.

సారాంశము:- భారరీయలలనారత్న మగు ద్రాపదియొక్క క్షమించు గుణము లోక 'వ్రసంశ నీయమైనది. ఇది యేకాక నూతన కర్మనుద్ధరింప జేయక ్రారబ్దము ననుభవింవ జేసినందున తరుణోపాయమగును,

పార్వతి యొక్క దయ

హిమాచలవు(త్రైియగు పార్వతి శంకర భగవానుని వతిగా బడయుటకు ఘోరతవమొనర్తెను. శ్రీ శంకరుడు వ్రనన్దుడయ్యి దర్శనమొసంగెను. పార్వతి ఆతనిని వరించ్చెను. దీని తదువరి శంకరుడు ఆంతర్జానమయ్యెను. పార్వతి ఆశ్రమము బయట ఒక శిరోపై కూర్చొని యుండెను. ఇంతలోనే ఆమెకు యెవరో ఆర్త బాలకుని రోదన ధ్వని వినబడెను. బాలకుడు కేక వేయుచుండెను. ఆయ్యో అయ్యో నేను బాలునిని. నన్ను మొసలి పట్టుకొని యున్నది. ఇది ఇవుడే నన్ను నమిలి వేయగలదు. నాతలిదండ్రునకు ఒకే వుత్రుడను యొవరైన వరుగెత్తుడు నన్ను గాపాడుడు, ఆయ్యో నేను చచ్చితిని ఆని కేకలు వీయుచుండెను.

దాలకుని ఆర్త నాదమువిని పార్వతి వరుగెత్తెను చూచెను. ఒక గొవ్చ సుందర బాలకుని సరోవరములో మొసలి వట్టుకొని యున్నది. ఆది పార్వతిని చూడడముతోడనే త్వరగా వెడలి బాలకుని సరోవరము మద్యములోనికి గైకొని హాయెను. బాలకుడు గొవ్ప తేజస్సుతోనుండెను. కాని మొనలి వట్టుకొనినందు వలన దయనీయస్థితిలో నుండెను. బాలకుని దుఃఖము జూచి పార్వతి వృాదయము కరిగెను. ఆము మొనలి రాజా! బాలకుడు గొవ్ప్చ బాధలో నున్నాడు. ఆతనిని త్వరగా విడువుము మొనలి ఇట్లనెను. * దేవి! దినము యొక్క ఆరవభాగములో ఎవరు నావద్దకి రాగలరో అతడే నాకు ఆవీరము కాగలడు. ఈ బాలరుకడు ఇదే సమయములో ఇచ్చటికి వచ్చినాడు. కావున (బ్రవ్మీ ఇతనిని నాకావరరూవముగానే వంపినాడు. ఇతనిని నేను విడువ జాలను. అప్పుడు పార్వతిట్టు యనెను. మొసలి రాజా! నేను నీకు నమస్కరరించెదను. నేను హిమాచల శిఖరముపైనుండి గొవ్చ తవమొనర్చినాను. దాని బలము చేతనే నీవు ఇతనిని విడువుము. ఆంతట మొసలి ఇట్టనియెను.* నీవు చేసిన ఉత్తమ మైన తవస్సును నాకర్చించినచో నేన్లు నీకీతనిని విడిచి పెట్టదను. పార్వతి ఇట్టనియెను. మొసలి రాజు! ఇట్టి తపము మాటయే యేమిటి? నేనునా జన్మలో చేసిన వుణ్యము నంతయును సమర్చించు చున్నాను. నీవు ఈ బాలకుని విడువుము. పార్వతి ఇట్లనడముతోడనే మొసలి శరీరము తపోతేజముచే మెరయు చుండెను. దాని శరీర ఆకృతి మధ్యావ్ను సూర్యునితో సమానమయ్యెను. అవుడు మొసలి యిట్లనియెను. యెంత కష్టము సహించినీవు తవమొనర్చి యుంటివి, మరియు యే ఉద్దేశ్యముతో నొనర్బియుంటివి. ఇటు వంటి తపము యొక్క త్యాగము చేయ నీకొరకు ఉచితము కాదు. మంచిది. నీ బ్రావ్మణ భక్తి మరియు దీన సేవచే నేను గొవ్పు నంతుష్టిగా ఉన్నాను. నీకు వరదానమొసంగుచున్నాను. నీవు తవస్సును గూడ 3రిగి తీసికొనుము. మరియు ఈ బాలకుని గూడ గ్రైకొనుము, తరువాత పార్వతి అనియెను. మొసలి రాజా! ప్పాణమొనగి గూడ ఇట్టి దీన బ్రహ్మణ జాలకుని కాహడడము నా కర్తవ్యము. తపము మరల కూడ జేయ వచ్చును. కాని ఇట్టి బాలకుడు

8 మరెక్కడ నుండి వచ్చును?నేను అన్నివిధముల యోచించియె బాలకుని కాపాడినాను. మరియు నీకు తవము నిచ్చినాను. ఇవుడు ఇట్టి నొసంగ బడిన వస్తువను నేను ౩ర్గి ీసుకొన జాలను. చాలు, నీవు ఈ బాలకుని విడిచి వేయుము. ఈ మాటను విని మొసలి బాలకుని విడిచి ఆంతర్జానమయ్యెను. ఇటు పార్వతి తపము పోయినదని, మరల తవము నొనర్చ వలయునని తలంచెను అవుడు శంకరుడు

• ఆవిర్భవించి+ దేవీ! నీకు మరల తనము చేయవలసిన ఆవసరము వడదు. సీవు ఇట్టి తపన్సు నాకే నొసంగినావు. బాలుడను మరియు మొసలిని నేనె నీదయ మరియు త్యాగము యొక్క మహిమను జూచుట కొరకే నేను ఈ లీలగావించితని. చూడుము దాని ఫలస్వరూపుముగా నీ ఇట్టి తవస్సు ఇవుడు వేల మణుగులయ్యి అక్షయమైనది. __సొరాంశము:- దయగల వృదయమున భగవంతుడనివశించును. త్యాగికి అమృతత్వ ్రాొవ్రాయగును. + తల క్రింది 30దురు? ఒక సజ్జనుడు చాల దానము చెయుచుండెను. ఆతని హన్తము సదాపైకి వుండెడిది. కాని ఆతడు యెవరివైవు కన్నెత్తి చూడకుండెను. ఒక దినమున ఎవరో అతనిచో ఇట్టనిరి. తాము ఇంతనొసంగెదరు. కాని కన్నులు కింది కెందుకుంచెదరు?ముఖము చూడ కుండుటచె తాము యొవరిని గుర్తింప జులక దాని వలన కొంత మంది తమ వలన రెండవ సారి గూడా గైకొని పోయెదరు దీనిపై అతడు ఇట్టనియెను. అన్నా ! ఇచ్చే వాడొకడు వేరుగా వున్నాడు. దివారాత్రములు వంవు చున్నాడు. లోకులు నేనిచ్చు చున్నానని నాపైన బెట్టు చున్నారు. అందుకనియే కన్నులు కిందికీ నుంచినాను సిగ్గు చెత నేను కన్నులు పైకి ఎత్తలేకున్నాను. సారాంశము:- దాన మిచ్చేవాడు పోస్టు వంచె వాని లాంటివాడు. యెవరి డబ్బు వారికిచ్చుటలో అతడు అభిమాన వడవలసిన దేమున్నది. ఒకవేళ ఇవ్వక హాయెనా ఇక్లా హత్రుడగును. బ్రవ్మాజ్ఞానమున కధికారి ఒక సాధకుడు ఒక మవాళ్ళుని వద్దకి వెడలి వారితో నాకు సాక్షాత్కారము యొక్క ఉపాయము తెలువుడని ప్రార్ధంచెను. మవీత్ముడు ఒక మంత్రము చెప్పి వకాంతములో నుండి ఒక సంవత్సరము వరకు ఇట్టి మంత్రము జపించి, సంవత్సరము వర్తి కాగానే ఆ దినము స్నానమొనర్చి నావద్దకి రమ్మని చెప్పెను. సాధకుడట్టులె నొనర్చిను. సంవత్సరము వూర్తి ఆగుననగా మవీత్ళుడు ఆచట ఊడ్చె యామెతో అట్టి సాధకుడు స్నానమొనర్చి శుభ్రముగా నాదగ్గరకు వచ్చినవ్పుడు ఆతని

9

వద్దకి వెడలి చీవురుతో దుమ్ము లేవుమని చెప్పెను. ఊడ్చె ఆమే అట్టులే చెసెను. సాధకునికి క్రోధము వచ్చెను. మరియు అతడు ఊడ్చే ఆమెను కొట్టుటకు పరుగెత్రెను. ఆమే వరుగెత్రెను అతడు మరల స్నానమొనర్చి మవిత్ముని వద్దకి వచ్చను. మవీాత్ముడనియెను. *"సాధకుడా! ఇవుడు నీవు సర్పము వలె కరచుటకు పరుగెత్తు * చున్నావు. ఇంకొక సంవత్సరము కూర్చొని మంత్రజవము నొనర్చి తరువాత రమ్ము.

రెండవ సంవత్సరము మవాత్ముడు అదే ఊడ్చే ఆమేతో ఆట్టి సాధకుడు రాగానే ఆతని కాళ్ళకు కొంచెము చీవురు తగిలించుము అని చెప్పను. అంత ఆమే నన్ను కొట్టినచో యెట్టని అడిగెను. మవాత్ముడిట్టనెను. "నేడు కొట్టడు 'కేకలు పెట్టి వుండి పోగలడు. ఊడ్చు ఆమె వెడలి చీవురు తగీలించెను. సాధకుడు గద్దించి వదైదు కఠోర శబ్దములు వినిపించెను. మరియు మరల స్నానమొనర్చి ఆతడు మహాత్ముని వద్దకి. వచ్చెను. మవాత్ముడనియెను సాధకుడా! కరువవుకాని ఇంకా సర్పమువలే బుసకొట్టు చునే ఉన్నావు. అటువంటి స్థితిలో ఆత్మ సాక్షాత్కారమెట్టుకా గలదు. వెడలుము. ఇంకొక సంవత్సరము జవమొనర్చ్భుము. అతడు సంవత్సరము మరల మంత్ర జవమొనర్చెను మూడవ సంవత్సరము వూర్తి అయ్యెదినము మహాత్ముడు ఊడ్చే ఆమెతో నేడు అట్టి సాధకుడు రాగానే చెత్త గంప అతనిపై కుమ్మరించుము. ఇవుడు చీదరించుకొన గూడ చీదరించుకొనడు. ఊడ్చే ఆమె ఆట్టులె జేసెను. సాధకుని చిత్తము నిర్మలమై యుండెను. ఆతనికి క్రోధము రాకుండెను. దానికి మారు ఊడ్చే ఆమెపైన కృతజ్ఞత భావన కలిగెను. ఆతడు చేతులు జోడించి ఊడ్చే ఆమెతో ఇట్లనెను. తల్లీ! నీవు నాకు గొవ్చు ఊవకారము చేసినావు. నీవు నాలోని ఒక గొవ్చ దోవమును దూరము చెయుటకు మూడు సంవత్సరముల నుండి సూసర్హిప్రయత్నమొనర్చు చున్నావు. నీ కృవచే నేడు నామనస్సులో కొంచెము కూడ దు్చావోకలుగలేదు. దీనిచే నాగురుదేవుడు నాకు నేడు అవశ్యము ఉవదేశమిచ్చునని ఆశ కల్సినది. ఇట్టని ఆతడు స్నానమొనర్చి మహాత్ముని వద్దకి వెడలి ఆతని పాదముంపై పెడెను. మేవీత్ళుడు అతనిని లేవనెత్తి వాదయముతో శౌగలించుకొనెను._మస్తకముపై చేయి ద్రిప్పెను మరియు బ్రవ్మస్వరూవము యొక్క ఉవదేశ మొసంగెను. శుద్ధ ఆంతఃకరణములో వెంటనే ఉవదేశానుసారము ధారణ జరిగెను. అజ్ఞానము నశించెను. ఆవరణ దూరమగుటచే దాని అనుభూతియయ్యెను. మరియు ఆతడు కృతకృత్యుడయ్యెను.

సారాంశము:- బ్రహ్మ జ్ఞానికి దేవభి మానముండరాదు. నేను దేహమునను కున్నంత వరకు ఆతనికి బ్రవ్మా జ్ఞానము కుదురదు. ఆహంకార మమకారములు పోవు. అంత బ్రవ్మమే అనుకున్నవ్పుడు బ్రహ్మ జ్ఞానము కుదురును.

10 అన్న దోషము ఒక మహిత్ముడు రాజునకు గరువుగానుండెను. అతడధికముగా రాజు భవనములో రాజులకు ఉపదేశమిచ్చుటకు బోవుచుండేడి వాడు. ఒకదినము ఆతడు రాజభవనములోనికి వెడలెను. అచటనే భోజునమొనర్చిను. మధ్యవ్నా సమయమున ఒంటరిగ విశ్రాంతి గైకొను చుండెను. దగ్గరనే రాజూ యొక్క ఒక అనూల్యమైన ముఠ్యాలహారము కొయ్యకు (వైలాడి బడియుండెను. వారము వైవు మవీత్ముని దృష్టి వ్రసరించెను మరయు మనసులో దానిని పీసికొన వలయునని ఆసక్తి కలిగెను. మహాత్ముడు అవారము దీసి జోలెలో వేసికొనెను. ఆతడు తన కుటీరమునకు ౩ వచ్చెను. ఇచ్చట వారము కొరకు వెదకు చుండిరి. ఉద్యోగులనడుగుచుండిరి. మహత్మునిపైన సందేహముకు యెట్టి కారణము లేకుండెను. ఐనను ఉద్యోగులలో వీరము యొక్క జాడ లభించకుండెను. పావము అట్టి అమాయకులగు ఉద్యోగులకేమి ఆెల్యకుండెను. వూర్తి ఇరువది నాలుగు గంటలు గడిచెను. అపుడు మవాత్ముని మనోవికారము దూరమయ్యెను. ఆతనికి తనకృత్యముపై వళ్చాత్తావము కల్గెను. అతదు వెంటనె రాజభవనమునకు జెరెను. మరియు రాజు ముందర హారము నుంచి ఇట్టనెను. "నిన్న ఈ వరమును నేను దొంగిలించి తీసికొనిపోయి యుంటిని. నా బుద్ధి దెబ్బ నెను మనసులో లోభము కలిగెను. నేడు నా పోరపాటు తెల్యగానే వరుగెత్తి కొని వచ్చినాను. దొంగిలించిన వాడను నేనే మరియు ఇచట అమాయకులగు 'ఉద్యోగులకు బాధ కల్లు చుండెనని నాకదియే అధిక దుఃఖమయ్యును. శాజు నవ్వి ఇట్టనెను. మహారాజు! తాము వారము గైకొని పోవడము నమ్మదగినది కాదు. ఎవడో దొంగిలించినవాడు మో వద్దకి వచ్చి యుండవచ్చును. మరియు రాము దయాళుకు. కాబట్టి ఆతనిని కాపాడుటకు తాము ఇట్టి ఆవరాధమును తమపై వేసికొనుచున్నారని తెలియు చున్నది. మవిీక్ళుడు చాల వివరించి చెప్పెను. “రాజు!నేను ఆసత్యము చెవ్పను. నిజములకు వారమును నేనే తీసికకొని' వెళ్ళియుంటిని. కాని నానస్పృవా, నిర్జోభ వృత్తిలో ఇట్టి పావము నెట్టు చేసితినో నిశ్చయింవ జాలకున్నాను. నేడు ప్రాతఃకాలము నుండి సాకు విరోచనములగుచున్నవి. ఇవ్ప్చుడు ఐదవస్సారి వెళ్ళి వచ్చినాను. నిన్న మోవద్ద భోజనమొనర్చినాను. దానిచే నానిర్మలమైన మసుపైన చెడు వ్రభావము సడినది. మరియు నేడు ఆనెక సార్హు మలసైిసర్జనము చేసినందున అట్ట అన్నము ' యొక్క ఆధికాంశ భాగము లోవలినుండి వెడలిపోయినది. ఆవుడు నామనో వికారము నశించినదని నా అనుమానము. నీవు నాకు పంపిన బియ్యము మరియు ౩ను సామాగ్రి యెచ్చట్‌నుండి వచ్చి వుండెను?దిని ఏవరమును దెల్ప్బవలసినది.

11

ఆఅంతరాజు జాడతీయగా వంటలవాడు తెల్పినదేమన ఒక చోరుడు ఏలువైన బియ్యము దొంగిలించెను చోరునకు న్యాయాలయమునుండి శిక్షలభించినది, కాని యెవరి బియ్యము పోయినయో అతడు తన బియ్యము గైకొనుటకు రాకుండెను. ఇంతుగురించి అట్టి బియ్యము వ్రభుత్వములో (జప్తి) జమ చేయబడినది. మరియు' ఆచటి నుండి ఆ బియ్యమును కొని రాజభవనములోనికి తేబడినవి. బియ్యము చాలా విలువైనవి ఆగుటచే మవాత్ముని కొరకు నిన్న అట్టి బియ్యము తోడనే పాయసము . చేయబడెను. "

మవాత్ముడిట్టనెను. ఇందుగురించియే కాస్త్ట్రములో శరాజ్యాన్నము నిషేదింవబడినది. యెట్టు శారీరిక రోగములయొక్క సూక్ష్మ వర్‌మాణువులు వ్యావకమై రోగము విస్తారము చెందునో ఆక్లే నూక్షమానసిక వరమాణువులు గూడ తమ (వ్రభావమును వ్యాపింపజేయును. దొంగతనము యొక్క భావ పరోమాణవులు బియ్యములో నుండెను. దానిచేతనే నామనసు చంచలమైనది. మరియు భగవానుని కృవచే (అతిసారమగుటచే) నేడు దాని యొక్క ఆధికాంశము మలముద్వానా వెడలిపోయినది. ఆందుచే నా బుద్ది శుద్దమైనది. కావున ఆహారశుద్ది చాల అవసరము.

సారాంశము:- ఎటు వంటి ఆవారము తినిన అటు వంటొగుణములు కల్లను. అనగా సాత్వికావోరమే కారుండ, అవవిత్రమైన భావముతో సంపాదించిన సాత్వికావారమైనను చెడుగుణుములే కల్గించును. తామసావీరములగు మద్వములు మాంసము మున్నగునవి చెడు గుణములు కలిగించును. ఆట్టులే ఆధర్మము ద్వారా వచ్చు వదార్థములు - దిన్న ఆధర్శ్మ గుణములు గల్గును. కాన న్యాయముతో సంపాదించిన ధనముతో వచ్చిన వదార్థము మరియు 'భగవన్నివేదితా న్నమును వనవలయును. -

బీదరాలి దాన మహిమ.

గుజరాతులో వ్రసిద్ధ రాజమాతయగు మానాదేవి అనే స్రీ ఉదారవంతురాలుగా నుండెను. ఆమే ఒకకోటి 25లక్షల బంగారుమొహిరిలను తీసికొని సోమనాధుని దర్శనమునకు వెడలెను. అచటికి వెడలి ఆమె బంగారి తులాభారము తూగి ఆ బంగారము నంతయు దానము చేసను. వుత్రుడగు రాజు సిద్దరాజు అచట తల్లి యాత్ర చేయు సందర్భమున వ్రజలకు లక్షల రూపాయల . తహిసిల్‌ మన్లించెను. దీనిచే మోనా మననులో జగతిలో నానమానము దానము చేయు రెండవ స్రీ లేదని గర్వము గలిగెను. రాశ్రైకి నోమనాథ భగవానుడు ఆమె స్వవ్నములో ఇట్టనియెను. నా మందిరములోనికి ఒక చాం బీదస్రీ ' యాత్రకు వచ్చినది. నీవు ఆమెతో ఆమె చేసిన కొంత వుణ్యమడుగుము. .

12

తెల్ల వారగానే మోనాదేవి యోచించెను. ఇందులో యేమంత పెద్ద విషయమున్నది. రూపాయలనొసగి ఆమె వుణ్యము గైకొందును. రాజమాత అట్టి బీదస్రీ_ని వెదుకుటకై మనుమ్యల బంపను. వారలు యాత్రకు వచ్చినటువంటి ఒక బీద దద్రావ్మాణ '్రీని గైకొని వచ్చిరి. రాజమాత ఆమెతో ఇట్లనెను. నీవు నీ వుణ్యము నొసంగుము మరియు దానికి మారుగా నీ యిష్టమున్నంత ధనము నడుగుము. "ఇచ్చెదను. కాని ఆమె ఏ విధముగా గూడ దీనిని స్వీకరించకుండెను. అవ్వ్పుడు రాజమాత ఇట్లనెను. నీవింత యేమివుణ్యము చేసినావు?నారు తెల్పనైన తెల్పుము.

బ్రవ్మణస్రీ, యనెను నేను ఇంటినుండి వెడలి వందల గ్రామములలో భిక్ష ఆడుగుకొనుచూ ఇచ్చటవరకు చెరినాను. నిన్న తీర్టోవవాసము చేసితిని. నేడెవరో పుణ్యాత్ముడు ఇట్లో అట్లో ఉప్పులేని కొద్దిపాటి సత్తుపిండినొసంగినాడు. దాని సగభాగమునుండి నేను నోమనాథ భగవానుని వూజనొనర్చితిని. నగములోనుండి నగము ఒక అపిధికి ఒసగినాను. మరియు మిగిలిన దాని పారణ దెసినాను నావుణ్యమే మున్నది? తాము గొవ్ప్చ వుణ్యవంతులు తమ తండ్రి, అన్నలు, భర్ర మరియు వుత్రులు అందరు రాజులే యాత్ర సంతోవములో తమ (ప్రజలకు తవసీల్‌ మన్నించి వెసినారు. కోటింబావు మొవరీలతో శంకరుని వూజనొనర్చినావు. ఇంతగొవ్చ వుణ్యమొనర్చిన తాము నాఆల్పముగా అగువడుచున్న వుణ్యము యెందుకడగు చున్నారు?ఇమోరన్యధా భావించనిచో కొన్ని విషయముల విన్నవించుకొందును. రాజమాత నేనేమనుకొనను చెప్పుమని యనెను.

బ్రవ్మణురాలనియెను నేను రూపాయలకు మారుగా వుణ్యమెందులకిచ్చెదను. చూడుడు చాలా సంవద వున్నవ్పటికి నియమముల పాటింవవలయును. శ్తక్తి వుండి కూడ నహించడము మరియు దరిద్రుడై గూడా దానమొనర్చడము. ఈ మాటలు కొలదియైనవ్పటికిన్ని ఆధిక వుణ్యము నొనంగును. " ట్రవ్మాణస్రీ మాటలచే రాజమాత మోనాదేవి యొక్క గర్వము నష్టమయ్యెను.. శంకరుడే దయతో బ్రవ్మణస్రీీని తోలినాడని ఆమెకు విశ్వనము కలిగెను.

సారాంశము:- చాలా సంవద నున్న దానిలో నుండి కొంత యివ్వడము గొప్పకాదు. కాని కొంచెముండగా దానినంతయు నిచ్చుట చాల గొవ్ప.

13 ఏయిల్త్డు గూడ మృత్యవు లెకుండా ఉండదు.

కిసాగౌతమాయొక్క మ్రైక వుత్రుడు మరణించెను. ఆమెకు చాల బాదకల్గినది. ఆమె పిచ్చి దానివలె అయ్యి వుత్రుని శవమును వక్షస్థలముతో వత్తుకొని ఎవరైన బొవధమొసంగుడు ఎవరైన పిల్లనిని బ్రతికించుడు అనుచు కేకలిడుచు ఇటు అటు వరుగెత్తు చుండెను. లోకులు బ్రతుకడని చెప్పిన ఆమెకు ఆర్థము కాకుండెను. ఆమెగొవ దయనీయ స్థితిని జూచి ఒక సజ్జినుడు బుద్ధభగవానుని వద్దకు బంపెను. ఆంత ఆమె పిల్లని బ్రతికించుటకు బుద్ధభగవానుని చెంతకు వెళ్ళి దుఃభించచుచు ప్రార్థించెను. బుద్ధభగవానుడనియెను." నీ విచ్చటికి వచ్చినది చాలా మంచిదైనది పిల్లని నేను జీవింవ జేయగలను. నీవు గ్రామములోనికి వెడలి ఇంతవరకు యెవరు చావని ఇంటిలో నుండి వారివద్దకొన్ని ఆవాలు అడిగి తెమ్ముని యనెను.

ఆమె పిల్లని శవము బట్టుకొని లోకులతో ఆవాలు ఆడుగు చుండెను. మరియు ఇట్టనుచుండెను. యెవరి ఇంటిలో యెవరు చావలెదో వారు మాత్రమే ఆవాలు పెట్ట్టఓటయును. ఆంత ఇంటి వారిట్టనిరి. చావని ఇల్లంటు వుండదు. మనుమ్యలు వ్రత ఇంటిలో మరణింతురు.

చావని యిల్దుండదని ఆమెకు తెలిసినది. మరణము వ్రతి అంట లాంఛనమే జన్మంచినవాడు మరణించును. మృత్యువుయే ఉపాయము చేత గూడ తవ్పదు. ఆని ఆమెకు దెలసి పిల్లని శవమును శ్మశానములోపతి పెట్టి బుధ్గుని వద్గకి తిరిగి వచ్చి అన్ని విషయములు జెప్పెను. ఆంత బుద్ధుడిట్టు జొప్పెను. వుట్టినవాడు మరణించును. మన ఇంటి వారే కాదు మనము గూడ మరణుంతము. కావున శోకించ గూడదు. మరియు జన్మరానటువంటి స్థితిని అన్వేషింవవలయును. జన్మయే లేకున్న మృత్యువు తనంత తానే నశించును. ॥ .

సారాంశము:- మృత్యువునకు చాలామంది భయవడెదరు. కాని చాలా నంవత్సరములు బ్రతికినవారి శరీరమున కెంత ఆయాసము కలుగును? మృత్యువు శావడము చెత మరల కొత్త శరీరము వచ్చి సుఖము కల్లును. ఒకవేళ ఈ కొత్త మానవ జన్మలో ధర్మముగా జీవించి భగవచ్చింతన జేసిన యెడల భగవస్స్ఫన్నిధిలో గొవ్ప్చ ఆనందముగా జీవితము గడుచును. కావున మృత్యువు కొరకు భయవడక . మృత్యుంజుయుని గురించి చింతించుము. ,

శ4 భగవాను డంతట నున్నాడు అన్నిటిని జూచుచున్నాడు

,.... పాఠశాలలో గురువు ఏల్పలకు ఇట్టు చెవ్పుచుండెను "భగవానుడు సర్వవ్యాపకుడు వృథ్వి ఆకాశము, జలము, పాతాళము, గృవము,ఆడివి, చెట్టు, గుట్ట దివారాత్రములు ఉదయము ఆస్త్రమానము సర్వకాలములో, సర్వస్తానములలో భగవానుడు నిండి వున్నాడు. అతడు లెని స్టానముగాని సమయముగాని లేదు. అతడు బయటి లోవలి అన్నిమాటలలను అన్ని సమయములలో వింటు చూచుచు ఉంటాడు అతనికి తెలియకుండ యెవుడు యెవడు యేమి చెయజులడు ఇట్లు చెవ్పుటచే ఆవినే విద్యార్థులవైన గురూవదెశము యొక్క గొవ్చ వ్రభావము వడెను. విద్యార్థులలో ఒక కావు పిల్లవాడు గూడ వుండెను. పాఠళాలనుండి ఇంటికి 3రిగి వచ్చిన తదువరి అతని తండ్రి "ఒకవని చెయవలసివున్నది నడువుమని ఆనియెను.* పిల్లడు తండ్రితో నడచెను. తండ్రి అతనిని యేదో ఇతరుల చెలలోనికి పీసుకొని వెడలెను. మరియు ఇట్టనియెను.” కుమారా! చూడు ఈ సమయములో అచట యెవరు చూచుటలేదు. మన ఆవుకొరకు నేను చేలలోని నుండి కొలదిపాటి గడ్డి కోసికొని వచ్చెదను. యెక్కువైనచో అమ్ముకొనియెదము. నీవు యెవరు రాకుండా జూడుమునెను.

పిల్దాడు కూర్చొనియెను,* భగవాను ఉన్ని సమయములలో, అన్ని స్థలములలో, అన్నిమాటలిను జూచుచున్నాడని తండ్రికి ఈ మాట తెలియదా? ఆనియోచించు. చుండెను. కావు అతడు గడ్డి కోయుచుండెను. కొలది సమయము తర్వాత ఆతడడిగెను" కుమారా! ఎవరు జూచుచూలేరు కదా "ఇవుడు పిల్లనికి చెప్పె అవకాశము లభించినది అతడనియెను. "తండ్రీ! మోరు నేను దవ్చ ఇచట మనవని జూచేవారు యెవర్రైన మనుమలు లేరు, కాని తండ్రి కింద మోద, బయట, లోవల, జలస్థలములలో భగవానుడు వ్యాపించి యున్నాడని మరియు ఆతడు అన్ని సమయములెలో అందరిని చూచుచున్నాడని నా గురువు చెప్పివుండెను" ఆని అన పిల్లని మాటవిని అతని తండ్రి ఆదినము నుండి దొంగతనము చేయుటను పిడిచి పెట్టెను.

సారాంశము:- భగవానునకు తెల్యకుండా నీకు సంకల్పమే రాదు. నంకల్పమునకు వూర్వమే భగవానునకు నీ సంకల్పము తెల్యును. కాన భగవానునకు తెల్యకుండ నీవు యేదియు చెయలేవు, చెయడమే కాదు ఊహించగూడ ఉఊహించలెవు. కావున అన్ని చోటులలో అన్నికాలములలో భగవంతుడుసనర్వత్ర వుంటాడు. ఆందరి అన్నిమాటలను వినుచున్నాడు. కావున భగవానుడు (వ్రత్యేక్షముగా

జూచు చున్నాడను భావముతో యెలాటి చెడు సంకల్పము చెడువటీ గూడ చేయక సదా నత్‌ సంకల్పమును నత్కర్శ్మను చేయుము. భగవంతుడిచ్చిన వస్తువు

ఒక భర్తునికి ఒకే వుత్రుడుండెను. మరియు అతడు గొవ్ప సుందరుడు, నుసీలుడుు మరయు ధర్మాత్ముడు ఒకదినము అకస్మాత్తుగా అతడు మరిణించెను. అట్టు మరణించినను ఆ భక్తుడు ప్రశాంతముగానుండెను. మరియు ఆతడు దానిని భగవానుని ఉఊవకారమని భావించెను. లోకులతని _ఇట్టి విచిత్ర వ్యవహారమునకాశ్చర్యము (వ్రకటించుచు ఆతనినిట్టడిగిరి. పిచ్చివాడా! నీవకే వక రుమారుడు చనిపోయెను మరియు నీవు నవ్వ చున్నావు. దీసికేమికారణము? అతడిట్టనెను యజమాని, తొటలో వికసించిన గొవ్చసుందర వువ్చమును (తోటమాలి) తనవ్రభువునకొనంగి వ్రనన్నుడగునా? లేక యేడ్చునా? వాడ్యున్హుచో ఏమి తేనేలేదు. అంతయును వ్రభువురే, కొద్ది సమయముకొరకు ఒక వస్తువు నారక్షణులో నుంచెను. దీవితో నాక్తర్తవ్యమే ముండెనన. నేను దానిని వృాదయ న్నూర్తిగ చూడవలయును, ఇవుడు సమయము వూర్తికావడము తోడనే వ్రభువు దానిని తగ్గి పీసిరున్నాడు. దీనిచే నాకు చాలా సంతోవమగుచున్నది. మరియు నేను ఆతని ఊవకారమని భావించుచున్నాను. ఎందుకన నేను అతని వస్తువని తెల్యక యెన్నిసార్టో తనదని భావించి యుంటిని. యెన్నిసార్డు నామనసులో చెడు భావము కల్లి యుండెనో తెలియదు. దాని కాపాడడములో చాలా లోవములు జర్గియుండెను. కాని వ్రభువునా ఇట్టి పారపాటులవైవు యేలాటి ధ్యాసయుం చక నాకు యేలాటి గద్దింపు నివ్వకుండెను. ఇంత గొవ్ప్చ కృవగల వాని విషయమున నేను ఆతని ఉవకారమని భావించెదను. ఇందులో యేమి ఆశ్చర్యకరమైన విషయము లేదు. ॥

సారాంశము:- ఒక వస్తువ ఒకరి దగ్గర కొంతకాలముంచుకొనుమని ఇచ్చి మరల సమయము రాగానే ఇచ్చినవాడు తీసికున్న అదువరరు వుంచుకున్నవానికి దుఃఖముండునాఎవుండదు. అట్టులే భగవద్వస్తువ భగవంతుడు పీసుకున్న దుఃఖమెందుకు ఎదుఃఖముండ కూడదు. న

165 సాధు శిరోమణి

ఒక సాధువు ఈశ్వర ప్రాప్తికై కఠినముగా జవమొనర్చుచు ఆరుసంవత్సరములు వీకాంత గుహలో గడిపెను మరియు భగవంతునితో స్వామి! నాకు నా ఆదర్శమునకు తగునట్టి ఒక ఉత్తమమైన వురుమని జూపింవుము. ఆతని ననుకరించి నేను నాసాధన వథములో ముందుకు బోవుదునని ప్రార్థించెను.

సాధువు ఆలోచించిన దినముననే రాత్రికి ఒక దేవదూత వచ్చి అతనితో ఇట్టనియెను. నీ ఇప్టానుసారముగ నీవు గుణవంతుడవు, వవిత్రతలో అందరికంటే ్రేమ్చడు కావలయునని 'ఉన్నచో పాట బాడుచు నటు నటు సంచరించుచు భిక్షమడిగికొనుచు తిరుగు భిక్షకుని ఆనుకరించుము. __ ఆదేవదుత మాటవిని తవస్వియగు సాధువు మనన్సులో మండు చుండెను. కొని దేవ దూత వాక్యమని ్రోధావేశములోనే అట్టి భిక్షకుని వెదక్తుటకు వెడలెను. మరియు ఆతనిని జేరి ఆనియెను. * అన్నా ! ఈశ్వరుని కృవ నీపై యింత అధికముగా వుండుటకు యేమి సత్క్మర జేసినావు?

ఆతడు తవస్వియగు సాధువునకు నమస్కారమొనర్చి ఇట్లనెను. వవిత్ర మవాత్మా! నాతో వరిహనమాడకుడు. నేను వఏిలాటి తవన్సుగాని, నత్కర్మగాని ప్రార్ధనగాని చెయలేదు. పాట పాడుచు లోకుల మనస్సునకు సంతోషము గల్గించుచు యేది లభించిన దానితో తృప్తి డెందుచు సంతోషముగా కాలము గడువు చున్నాడను. ఆంత తవస్వియగు సాధువు వట్టుదలతో కాదుకాదు నీవు యేదో "సత్కర్మ తవ్చక జేసినావని యనియెను. భిక్షకుడు నమ్రతతో మహారాజా!నేను యేదైన సత్కర్మ చేసినానని నాకు మాత్రము తెల్యడు అని చెప్పెను. -

దీనివైన సాధువు అతనితో ఇట్టడిగను. మంచిది నీవు భికుడవెట్టులైనాడవు? వ్యర్థమగు కర్చులలో డబ్బును వ్యయము జేసినావా? లేక యేదైన దుర్వసన కారణముగా నీ స్థితి ఇటైనదా?

భిక్రుడనయెను మహత్మా! నేను వ్యర్శముగ్మా ధనమును వ్యయము చేయలేదు. మరియు యే దుర్వనన కారణముగా నేను భిట్రేను కాలేదు. ఒక దినమున నేను జూచినదేమన ఒక బీదస్రీ భీతి చెందు చున్నట్లు ఇటు అటు వరిగెత్తుచుండెను. ఆమే ముఖము వాదిపోయి ఉండెను. తెలసికొనగ తెల్ఫినదేమన ఆమె భర్రవుశత్రుడు,ఆప్పులు చేసి అవ్వకు మారు దాసులుగా అమ్మివెయ బడిరి. ఆధిక సుందరి యగుటచే కోందరు లోకులు ఆమెపై గూడ ఆధికారము నడువ కోరు చుండిరి. దీనిని తెలనుకొని నేను ఆమెకు నమ్మకము కలిగించి నాయింటికి తీసుకొని

17

వచ్చినాను. మరియు ఆమెను వారల ఆత్యాచారమునుండి రక్షించినాను. మరల నేను నా నర్వసంవదను షావుకారునకిచ్చి ఆమెభర్తను, వుత్రునిని దాన్యము నుండి విడిపించినాను. మరియు వారలను ఆమెతో కలిపినాను. ఈ విధముగా నా నర్వసంవద హావుట చేనెను దరిద్రుదనైనాను మరియు బ్రతుకు దెరువుకు యేలాటి సాధన లేనందున నేను ఇవుడు పాటలు పాడి లోకులను నంతోవ వరచి లభించిన దానితో జీవనము గడువుచు తృప్తి వడుచున్నాను. ఐన చీనతో ఎమైనదీ?ఇటువంటి వని ఇతరులు చేయ జాలరా?

భిక్షరుని కథవినగానే తవస్వాయగు సాధువు నేత్రములనుండి ముత్యాలలాంటి ఆశశ్రువులు వ్రవహించు చుండెను. మరీయు ఆతడు అట్టి భిక్షకుని కౌగిలించుకొని ఇట్టనియెను. నేను నాజీివనములో నీలాంటి యేలాటి పని చేయకుంటిని. నీవునిజమునకు ఆదర్శ సాధు శిరోమణువి.

సారాంశము:- “" వరోవకారార్థ మెదంశరీరం * అన్నట్టు పరుల గురించియే తన శరీరము మరియు శరీర నంబంధమైన వదార్థములు, యెందుకన నీవు నమ్మకస్థుడవు కావున వరులకు వంచుట్ట్తి సంపద . మొదలగునవి భగవంతుదొనగినాడు. ఆదినీదని దాచుకొనిన దొంగవు. పరుల కొరకని భావించి ఇచ్చిన దొరవు. మరియు కర్తవ్య కర్మను జేసినవాడవనగుదువు. భగవతి పాత్రుడ వగుదువు.

ప్రజల యొక్క సన్మాన విధానముః ఇంటివారి సత్కార విధానము.

ప్రజలు తనను సన్మానము జేయవలయుననియు ఇంటివారు తనను సత్కరింప వలయుననియు అందరునుకోరుదురు. యెందుకన సన్మానము సత్కారము ఆందరికిని మధురముగానే యుండును.

వ్రజలునన్ను నన్మానింవ వలెననియు ఇంటివారు తనను సత్కరించ వలయునని తలంచుట యెంతమోవము. దీని కంట భమ మరి యొకటి లేదు. ప్రజలు తమ స్వార్థము నెరవేరిన సన్మానము చెయుదురు. ఇంటివారు తమస్వార్థము నెరవేరిన సత్కరీంచుదురు. వ్యక్తిని గురించి యెవడు సన్మానమును గాని 'సత్కారముగాని చెయడు.

ఉదావహరణముగా ఒక వ్యక్తి యువకుడు, ఆరోగ్యవంతుడు, బలవంతుడు, ధనవంతుడు, ధనము సంహదించుకొని యింటికి వచ్చినాడు. ఇంటి వారలు గొవ్ప ఉత్సాహముతో ఆతని స్వాగత మొనన్చెదరు. భార్య అతని హదములపై పుష్పములు

18

నమర్చించును. అతనికి తల్టి హరతి నిచ్చును. తండ్రి ఆతని ఆలింగనమొనర్చుటకు ముందుకు బోవును. ఇంటి అన్న, దమ్ములు, బందువులు , స్రీ వురుమలు ఆతని సత్కారమును చేయు చుందురు. ఇంటివారట్టు చేయుదురు కాని చుట్టు వక్కల వారలు, బ్రావ్మణులు, కులన్థులు, చిన్నలు, పెద్దలు వురిచితులందరు, ఆతనితో గలియుటకు వరుగెత్తుకొని వత్తురు. ఆతనికి ఆశర్వాదము లభించును. సన్మానము ప్రాప్తించును. వరిచయములెని వారు గూడ అతనితో వరిచయము చేసికొనుటకు: వెడుక వడుచుందురు.

అతనిలో గుణములే కనవడును. ఆతని ఆవగుణములుకూడా గుణములుగ ఆగువడును. స్వయముగా అతనికి సంసారము గొవ్చ నుఖవ్రదమైనదన్సిలోగులు గొవ్సు సజ్జనులని నుసీలురని మరియు స్నేహపాత్రులని తోచును.

ఈ సన్మాన సత్కారములు ఇవి వ్యక్తికి సంబంధించినవి కావు అతని గుణములకు చేయు సన్మానసత్కారములు ఇది కేవలము ధనమును ఆధికారమును బట్టి సన్మానము చేయుట సత్కారము చేయుటయగును. ఇంటి వారలకు ధనముతో తన స్వార్ధము సిద్ధించునని నత్కరింతురు.

వక్తి ఆతడే, అతని అట్టి గుణుములు అవియే ఐనదేమనగా ఆతడు ధనము లేని వాడయ్యేను. మరియు రోగస్తుడయ్యెను. అదృష్టము ఆతనికి ఆనుకూలముగ లేకుండనయ్యెను. ఆతనికి ఉద్యోగము లేకుండనయెర్టను. ' అతడు రోగిప్ట్‌ కాకుండుటకు యెవరి చేతిలోనివని? కాలగతిని యెవడుయెట్టు .. నిలువజాలును మరియు చంచలక్షి పోదలచినవ్వ్పుడు దానిని యెవడైన ' ఆపబజాలునా? ఇందులో మనుమ్యనిదియేమి దోషము? "

అతని ఆయువు అధికమైనది, అతడు శ్వక్తి హీనుడయ్యెను, ఉద్యోగములో ఆసఫలత అయ్యి దరిద్రుడయ్యెను. ఇందులో అతనిది యేమైన దోషమున్నదా?

ఇవ్పుడు ఇంటివారందరి వ్యవహారము అతనితో ఇదంతా ఆతనిదే దోవమన్హుట్ల్టయ్యెను. అతని గుణములు గూడ అందరికి దోవములనిపెంచుచున్నవి. ఆతడేదైన మంచి అభిప్రాయ మిచ్చినచో దానిని యెవ్వరుపాటింవకుండిరి.

చుట్టువప్రక్కలనున్న వరిచితులు, అతనిమిత్రులు గూడ, ఇంటిముందురినుండే వెడలిపోవుదురు కాని ఆతనిని కలువకుండిరి. తనింటివారలు, బందువులు, తనకడువన వుట్టున కొడుకులు గూడ ఆతనిని జూచి మాటి మాటికి విసుగు చైందుచుండిరి. ఆతడేమైన అడిగిన యెడల నోరుమూసుకొని వడివుండ రాదాయని యందురు. ॥

19

అతని భార్యయే ఇంతకుముందు ఆతని పాదములను వువ్వులళటో వూజించుచుండెడిది కొని 'వ్రస్తుత స్థితిలో ఆతని వద్ద క్షణమైన కూర్చండదు, అతడు వలచి నను మాట్లాడకుండ దూరముగ పోవుచుండెను ఆతని తల్లి ఆతనిని తట్టుచుండును. అతని తండ్రి వ్రతిన్దను నష్టవరచెనని కొట్టవచ్చును.

అతని అట్టి పాతనన్మాన సత్కారములు మటుమాయమైనవి. తిరస్కారములు ఉపేక్షాభావములు ఎదువైనవి. ఐనను సన్మాన సత్మారములతనికి ప్రజలు ఎప్పుడు చేసిరి? వ్రవంచము తమకు స్వార్ధము సిద్దించినవుడు దానికి స్వాగత మివ్వబడెను. మనుమ్యడు వ్రజల సన్మాన సత్కారముల మోవములోవడి యుండుట ఆజ్ఞానము మానవుడు మానవ మనములలో సమబుద్ధినుంచి శేనలము పరమాత్మయొక్క చింతనలోనె యుండవలయును. సన్మానముచే లాభము లేదు. లాభమన్నచో అవమానములోనే కలదు. ఆందులోనే భగవానుడు స్మరణుకు వచ్చును. మరియు యెదుటికి వచ్చుము. అందుకోరకే మనుమపర్షిట్లనియెను 'అమృతతుల్యమైన ఆవమానమునే కోరుము నారద వరివ్రాజ కోవనిషత్‌ ఇట్టనియెను, నన్మానముతవస్సను నశింవ జేయును. జనుల ఆవమానమే వరమాత్మ ప్రాప్తిని కలుగజేయును.

సారాంశము:- వ్రజలు ఆధికారమును ధనమును జూచి తమ స్వార్థము సిద్దించినచో నన్మానము చేయుదురు. ఇంటివారలు స్వార్ధము సిద్దించినచో ధనమున్నచో, నత్కారము చేయుదురు. కాని వట్టి వ్యక్తిది యెవడు సన్మానము నత్కారము చేయడు కాన (వ్రపంచ జనుల నన్మాన,నత్మారముల (భమలో పడక సర్వేశ్వరుని స్మరించుచు కాంతిగా నుండవలయును.

ఆత్మదర్శన మార్గము. .

వట్టణు పోలీసు ఆధికారికి నగరములోనికి ఒక్నమవీత్మ్యుడు దయ'చేసినాడని - జనులతని - దర్శనమునైై' వైడలుచున్నారని తెలెసెను. నేను -వ్రతి, దినము "అహాధులను వెదుకుచు తిరిగుచున్నాడను - ఒకరోజ్నా_వవీళ్ళుని .దర్శనము_ చేసికొనవలయునని తలచెను. లోకులు చాలాదూరము వరకు కాలినడకతో వెడలి, కష్టపడెదరు, కాని నావద్ద గుర్రము కలదు. దానిపై ఎక్కి యెందుకు వెడలకూడదు? ఒకసారి స్వయంగ వెల్లి చూచినచో నమ్మకము కలుగును. చివరి రాత్రియొక్క డ్యూటి పూర్తిగ చేసి అతడు తన గుబ్దమును నగరము బయటకు నడిపేను. ఐదుకిలో మోటర్జు వెడలే నరికి తెలతెలవారుచుండెను. మార్గములో యెవరైన కలిసినచో యెవరు నీవ? యెచటికి. వెడలుచున్నావు? అని. గద్దించి. అడిగేవాడు. - హాలేసు అధికారి వనకారణమున ఆయన ఇతరులననుమానించుచుండెను.

20 మార్గములో ఒక మనిషి పిల్ల త్రోవలో ఇటునటు ముండ్డునాళ్ళు రవ్పలు, పీసివయుచుండ్రైను. హాలీసు అధికాలి ఆతనిని గూడా బైదిరించెను. యేమిటి నీవెనరు? ఇట్టి సమయమున ఇచ్చట యేమి చేయుచున్నావు? ఇచటినుండి నడువుము అని. . కానిఅట్టి, మనిషి అతని మాట వినకుండ తనవని జేయుచుండెను, ఎట్టి జవాబు చప్పక ఆతని వైవు చూడకుండెను. పోలీసు ఆధికారి తన (వ్రశ్శను మరల రెండవసారి ఆడిగెను అతడు అవుడు నవ్వెను. హాలేసు అధికారికి క్రోధము. వచ్చిను. గట్టిగా గద్ధించుచు మహాత్ముడెచటనున్నాడు తెల్పునా? నడువుము ముందుకు వెడలి తెలువుమనెను కాని ఈ సారికూడ అట్టి మనిషి యేమనకుండెను, తనవని చేయుచుండెను. పోలీసు అధికారి ఈ సారి తన బెత్తముతో అతనినికోస్టైను, నేను పోలీసు అధికారిని అని ఈతని 8 తెలియకుండ వచ్చునని మరల నేను పోలీసు ఆధికారిని అని చెప్పెను నీవివ్చటికిని తెలిసికోనుటలేదా? ఆనిరెండు దెబ్బలుకొట్టైను, ఇట్టు కొట్టినను ఆ మనిషి మార్గములోనున్న ముండ్లను రాళ్ళను తీసివేయుయుండెను. నేనింతకొట్టినను ఆతడు సీవ్వుచు వరిహసించుచున్నాడని తోచి వాలీను ఆధికారి అతనిని నెట్టివేసెను. ఆందుచే ఆతడు రాళ్ళపై క్రిందవడెను. పోలీసధికారి గుబ్బమును ముందుకు నడిపించెను, కొంతదూరము హాగ ఇతరులు కొందరు కలిసిరి. వారితో పోలీసదికారి దర్చముతో మహిత్ముడెచ్చటనున్నాడని యడిగైను. వారిలో నుండి ఒక డిట్లనెను. తాము ముందుకు వచ్చినారు. వెనుకనే వారున్నారని చెప్పైను. బముళ మోరు వచ్చిన [న్రోవలోనే రాళ్ళు ముండ్డు పసి మార్గమును జుగుచోయుచేయుచుండును. హాలిసధికారి వారిమాటలను విని శ్రోనలో రుళ్ళు రవ్పలను ముండ్తను లేకుండ చేసి త్రోనము దాగుచేయుచున్నయతరేనా? మమాళ్ళుడు అని గుట్టిమును వెనుకకు నడిపించెను. త్రోవలో దూరము నుండు చూడగా ఆతడు చింపిన వస్త్రమును గాయమైన తలపై కట్టుకొనుచుండెను. గాయమైనను ఆతనికి దుఃఖము లేకుండెను. వనిపైననే ఆతనికి దృష్టికలదు. ఆతని సేవను గాంచి పోలీనధికారి ఆతని పాదములపై బడి క్షమించుడని కోరెను. మోరు చూడగా గొవ్చు మవాత్యులుగా గనబడుచున్నారు. ఈ శ్రోవలోని రాళ్ళను ముండ్లను ఎందుకేరివేయుచున్నారని ఆడిగ్రైను. మనలోనున్న కామక్రోధములు ఆత్మదర్శనమును కల్లించసీయవు. షడకులో నున్న రాళ్ళు ముండ్దు త్రోవలో నుండివోవు వారికి బాధను కల్షించును. దానిని ఏరిపారవేసిన శ్రోవనడుచు వారికి సుఖముగానుండును. అప్లే మన లోనున్న శ్రోధలోభ మోవాంకారాదులు ఆత్మదర్శనమును కలుగనీయకుండ చేయును. కావున బావ్యమైన మార్గములోనున్న రాళ్ళను ముండ్రను తొలగించి వేయుచున్నచో ఆంతరంగికమైన కామ క్రోధాదులను తొలగించి కొనవలయునను భావము. ఈ మార్గములో చేయు సేవాభావముచే కల్లును. అందరు నడిచి వెళ్ళుటకు సుఖముగా నుండుననియు మరియు నాలో నున్న

. 21 కామక్రోధాదుల గూడ తొలగించు కొనుటకు ఈ సేవ ఉపయోగించుటచే మార్గ దర్శనము కాగలదని ఇట్టు చేయుచున్నానని చెప్పెను. ఇటువంటి పనిని బాగు పడదలంచిన ప్రతి వక్తి చేయ వలయును. అట్టు చేయకున్నచో మార్గము కనబడకుండ పోవును ఆత్మదర్శనము లభించక పావును. దీనినంతయు పోలీసధికారివిని ఆశ్చర్యమును పొంది నన్ను క్షమించుమని

ప్రార్థించెను తరువాత మహాత్ముదా వోలీసధికారితో నీవు చేసిన తప్పేమిలే తేదు. మహాత్ముని నీవు దర్శించి అతని మవాత్త్వమును స్వయముగా తెలసికొనవలయునని వచ్చినావు. కుమ్మరి చేసినకుండను కొనదలంచిన దానిని కొట్టి చూతుము. అట్ట మోరు మహత్య్ముని గురువుగా స్వీకరించవలయునని వెదకు చుంటిరి. కావున వారి మవాత్త్వమును గుర్తించుటుకై కొట్టి నెట్టి వరిక్షించి నారు. దీనిలో తమ తప్పేమి కలదు?బాటలో రాళ్ళు రవ్ప్చలను విరివేసి బాటను బాగుచేయునతడే మవాత్ముడగు దాదునామముగల భక్తుడు.

సారాంశముః-బాటలోనున్న ముండ్లను రాళ్ళను ఫిసివేసిన మార్గము నడచుటకు సుఖముగా నుండునట్లు మనస్సులో క్రోధము, అభిమానము, లోభము" మైదలగు, దుర్గుణములను మురడ్డను రాళ్ళను తొలగించిన మనస్సు శుద్దమై ఆత్మదర్శనమార్గము శుద్ధముగా నుండును.

సత్సంగ వ్రసాదము

ఒక పట్టణములో 'వ్రఖ్యాతిగల ధనాధ్యుడగు ఒక వైశ్యుడుండెను. ఆతడు గొప్ప వైరాగ్యవంతుడు భగవదృజనలో ఆభిరుచిగల్లియుండెను. ఆతడు అన్ని చింతనలను విడచి భగవదృజనలలో కాలము గడువుచుండెను. ఆతనికి సంతానము లేకుండెను. ఒక అన్నకొడుకుండెను. ఆతనికి విద్యా బుద్దులు చెప్పించు బాధ్యత ఈ వైశ్యుని పైననే వుండెను. ఇతడు 'ఆన్నకొడుకును చదివించి ఆతనిని భగవదృజన హూయణునిగా చెయదలంచు. చుండనుి. ఫెంతకాలమునకు అన్నకొడుకు _ చదువగొవి యోగ్యుడయ్యెను. ఆ వైశ్యుడు తన వ్యాపారమును ఆతని కవ్పుగిరిెచెసూ-తాను బృందావనమునకు బోయి ఆచ్చటనే నివాసము జేసి భగవదృజనలలో తన్న్మయతళతో నుండవలయునని తలంచెను. ఈ విషయమును అన్నకొడుకు చెప్పెను. అన్నకొడు కిట్లనెను

చిన్నాయనా! ఇంటిలో వ్యాహరములో ధనములో భోగములో ఎట్టి ఆనందము కలదో భజనలో వానికంటబ ఆధికమగు ఆనందము కలదా?యేమి? అంతట నిన్నాయన యిట్లనెను. అందులో సందేవములేదు కుమారా! మనవ్యాపారము, ధనము, భోగము. సుఖము మొదలగునవి మిళ్చిలి అల్బము9

22

'వ్రవంచములో?ముల్టోక సుఖమును ఒకదగ్గర చేర్చి తక్కడి యొక్క ఒకవల్లెరములో పెట్టి రెండవ పళ్లైెరములో భజన యొక్క కొద్ది సుఖమును పెట్టినచో ఆదియె అధికము కాగలదు. ఇక నేమి చెవవవలయునో కుమారా!భజనలో ఏదుఃఖము కలదో సంసారములోని సర్వసుఖములకంట మిన్న యైనది. అన్న కొడుకడిగెను. చిన్నాయన [ఒకవేళ భజనలలో ఇంత గొవ్చసుఖమున్న యొడల దానిని విడిచి నన్ను ఈ దుఃఖరూవ వ్యాహరములోనుంచి తొము ఒంటరిగానే ఈవిధమైన భజన రూవ సుఖభోగమును పొందుటకు ఎందుకు వెడలు చున్నారు?ఏ దానిని తాము దుఃఖరూవమను కొనుచున్నరో దానిలో నన్ను వేయుచున్నారు మరియు తతాము సుఖభోగము ననుభవించుటకు వెళ్ళుచున్నారు. ఇదేమి న్యాయము నేను గూడ తమతో నే రాగలలను. చిన్నాయన యిట్టనెను:- కుమారా!సంసారములోని సకలజనులు భగవదృజనలోని మగ్నులు కావలయునని నేను కోరుదును. నాకు వలుసారులు లోకు లిట్టి సుఖమయమైన భగవదృజననువిడచి వ్రవపంచ సుఖములో ఎందుకు చిక్కుదురని దుఃఖము కల్లును. కాని సంసారములో కొంతకాలము అనుభవమును పొందకుండ ఇది క్షుద్రమైన సుఖమను జ్ఞానము కలుగదు. నీవు యువకుడవు నీవు కొన్ని దివసములు వ్యాపారము చేయుచు దాని సుఖదుఃఖముల (గ్రహింవుము అంతట నీకు సంసారములోని సుఖము కంట భగవదృజనలో స్రుఖమెక్కువగా నున్నదని గ్రహించినవ్చుడు. భగవదృజనలోనికి వ్రవేశంవుము.

అన్నకుమారుడిట్టనియెను:- చిన్నాయనా! తమ మాటలు నాకు నచ్చుట లేదు మోరు చాలా కాలము వ్యాపారాదులలో ఉండి "చివరకు భగవదృజననే గొవ్ప సుఖవ్రదమని ఆనుభవబ్ధలైన మోరు చెవృచుండగా మరల నేను కొంతకాలము వ్యాపారాదులలో ని దుఃఖమును ఆనుభవి౪ంంచి భగవదృజనలోని సుఖమును తెలుసికోనుట యెందుకు?మో అనుభవము చాలదా?కాబట్టి నన్ను ఈ వ్యాపారాదులలోనుండి దుఃఖమును విడిచి భగవదృజనలోనుండు సుఖవ్రదమగు విషయములోనికి ప్రవేశంవనిఇండు. అందుక్రై మో వెంట పీనుకొని హండు, లేనిచో నేనొకడనే భగవదృజన్కై వెళ్ళగలను.

• అన్నకొడుకు ధృడనిశ్చయమును గమనించి చిన్నాయన నంతువ్భడయ్యెను. తన సకలసంవదను బీదలసాధువులకొర్యకై వినియోగింవవలసినదని ఒక కమేటికి ఓవ్చగించెను.

ఇరువురు తమ వన్తువులన్నిటిని త్యజించి గోకుల బృందావనమునకు వెడలిరి, మార్గములో చిన్నాయన తన అన్నకొడుకుతొ మాట్టాడుచు ఇట్లనెను.

కుమారా! ఇంటిలో భగవదృజన చేయూూదనికాదు;కాని ఇంటిలో వుండి వ్యాపారము చేయుచు భగవదృజన చేయు దామన్నచో చాలకష్టముగా నుండును ఒకటి సంసారము నిత్య దుఃఖవ్రదమైనది. అందువలన భజనకు విఘ్నము కలుగు

చుండును. మరియు వ్యాపారాదులు నేటి కాలమున చాలా కలుషితమైనవిఇ. ఎంత నత్పురుమడ్తైనను వ్యవవారాదులలో అనేకమైన యిభృందులచే పరవశుడై అవరాధము చేయవలసిఇవచ్చును. ఇది వ్యాపారదోవము కాదు. కాని కలియుగములో ఇటువంటి వ్యక్తులదే అధికమైన సంఖ్యకలదు. అందువలన విశ్వాసముతో సత్యమును రక్షించుకొనగోరు వారు తనఆంతఃకరణమును వరిశుద్ధముగా నుంచుకొన కొరువారు ఏదో కొంత వ్యాపహారమొన్చెదరు లేదా! పూర్తిగ మై 'భగవదృజనలో 'వ్రవేశింతురు. వాస్తవముగా భగవదృజనయే సర్వస్వము. భగవదృజనానందము ఎదుట ్రైలోక నుఖము తుచ్చమైనది.

చిన్నాయన మరియు అన్నకొడుకు ఇరువురు గోకులమునకు చేరి భగవదృజన, సత్సంగ జవధ్యాన భగవల్లీలలో కాలము గడువుచుండిరి. అరువురు వేబు వేబుగా సంచరించు చుండిరి కొంతకాలమునకు సత్సంగాదుల ఫలితముగా వారి అంతఃకరణశకుద్దమై పరస్పరము స్మృతిలేకుండ భగవంతుని విషయములో తన్మయములై యుండు వారు.

ఒకనాడు విచిత్రనైవ సంఘటన జరిగెను చిన్నాయనా జపము చేయుచుండగా అతనికి పాయసము తినవలయునని కోరిక కలిగను, భజన నమయమున కలిగిన కోరిక కల్ప వృక్షము క్రింద కూర్చోని కోరిన కోర్కెతో సమానము, భగవంతుడు తన భర్తుని వ్రతి యొక్క కోరకను పూర్తి చేయును, కొద్దిసేపటిలోనే వండ్రైెండు సంవత్సరములుగల బాలిక అచ్చటికి వచ్చి చిన్నాయన ఎదుట పాలు శర్కర బియ్యము పెట్టి హోయెను. చిన్నాయనకు చాలా ఆశ్చర్యము కలిగెను. అతడు భగవంతుని భక్త వాత్సల్యమును గాంచి ముగ్గుడయ్యెను, కాని ఆతనికి పాయసము. తినవలయునను కోరిక ఇంక నశింవకుండెను. ఆతడు పాయసమును వండెను. ఆంతట అతని మనస్సులో ఆన్నకొడురకు జ్ఞావకము వచ్చను. ఆతడు కూడ వచ్చినచో ఆతనికి హయసము లభించెడిది. గదా! అని అనుకొనెను. ఇంతలోనే అకస్మాత్తుగ అన్నకొడుకు తన స్టానమునుండి వచ్చెను. .

అన్న కొడుకు స్థితి ఉన్నతముగా నుండెను. ఆతనిలో ఆత్మబలముండెను. పాయసమును చూచి అతడు చిన్నాయనతో అన్ని వివయములడిగి యిట్లనెను.

చిన్నాయనా! పాయసము తినవలయునని కోరిక యున్నచో యిల్లెందుకు విడచి పెట్టినారు? అచ్చటనే వుండి భజన బేయుచుందురు కదా! ఇతరులకు పాయనమును వూరిని తినుపించుదురు కదా? మరియు స్వయంగ తినెడివారలు గదా!విడిచి పెట్టిన దానిపై మరల కోరికెందుకు? చిన్నాయనా!తాము సనాతన గోస్వామి గారి మాట వినియే .ఉండవచ్చును. ఆతడు తన భగవంతునకు గూడ ఎండిన నజ్జ రొట్ట తినిపించె విర్త్తి యుండెను. ఒకనాడు భగవంతుడతనితో నిట్టనియెను. అన్నా కనీసము ఉవ్పనైనావేసి తినిపించుము, ఏమిలేకుండ రొట్ట నాకు

24

తెనబుద్ది కావడములేదు. భగవంతుని ఈ మాట విని సనాతన గోస్వామికి చాలదుఃఖము కలిగెను. నా చిత్తములో రుచియొక వానన యుండవచ్చును. ఆందుకే నీవిట్టనుచున్నావు లేకున్న నీకు ఉవ్చ అవనరమేమున్నది. ననాతన గోన్వామియొక్కమాట స్మృతికి వచ్చి మనకు మన దళపైన గొవ్చ దుఃఖము కలుగుచున్నది. ఇంక భోగముపై ఆసక్తి మన చిత్తమున నశింవలేదు. అందువలననే “ఆనేక విధములైన మిషలు పెట్టియు (వ్రత్యక్షముగ గూడ మనము భోగముల కోరుదుము. భగవదిచ్చ ఎమియున్నుదో తెలియదని అన్నకొడుకను చుండెను. మరియు చిన్నాయన కన్నులనుండి కన్నీరు కారు చుండెను. ఇది గూడ భగవంచుని కృపయే కావచ్చునని అతడు ధ్యానమగ్ను డయ్యెను.

కొద్దిసేవటిలో పాయసమునకు సామాగ్రి యిచ్చిన బాలిక వచ్చెను. బాబా! సీవెందుకేడ్చుచున్నవు? ఇంత వరకు నీవు హయసము గూడ తినలేదు ఇప్టెండుకు? నా తప్పేమైనకలదా? ఇట్టి దాలిక మధురమగు మాటను విని ఇరువురు కన్నులు తెరచి చూడ ఆపిల్ల సాధారణమైన పిల్పకాక జోతిర్మయి మగు సాక్షాత్తు రాధగా ఉండెను, ఇరువురు సొప్ట్పాంగ దండ వతృణామముల గావించుచుండిరిల. రాధయిట్లనెను:- “ఇదిఆంతయు నాదే లీల, ఈ గోకులభూమి నా భూవియే ఇచ్చట ఉండి నేను చేసినాను నేను చేయలేదను అభిమానము విడిచిపెట్టుము నీవేమి చేయవు. చేయజాలవు ఆంతయు నేనే చేయుదును. నీవు తనను ఒక క్రియ యొక్క లేక సంకల్పము యొక్క కర్తనని భావించినంతవరకు నీకు దుఃఖము కల్గును. నేనెట్టుంచిన అట్టుండుము. ఎదిచేయించుదునో దానిని చేయుము మిరు నా వారు దండ వత్చణామమొనర్చి వీరిరువురు కన్నులు తెరచువరకు ఆచ్చటనుండిత రాధాదేవి ఆంతర్చానము చెందెను. వీరు బ్రతికియున్నంత వరకు తన్మయులుగా నుండిరి.

సారాంశము:- సత్సంగము వలన సర్వము జుగువడును. సర్వేశ్వరుని సాన్నీధ్యము నొందగలరు సత్సంగమే సకలసాధనలకు మూలము, సత్‌ అనగా వరమాత్మ సత్‌ అనగా సత్పురుమలు. "

నిర్మల మనస్సు గల గొల్ల వడతులు

ఒక పండితుడు నదీఫీరమున వ్రతి నిత్యము ధార్మిక వ్రవచనమొనర్చు చుండెను. అతడు గొప్ప విద్వాంసుడు. సర్వశాస్త్ర ములు దెలసినవాడు. ఆతని కథను వినుటకు శ్రద్ధగల భక్తులు చుట్టు పక్కల స్థానముల వారు వతి నిత్యము వచ్చెడి వారు.

అచటనే నదీపీరము అవుతలి (గ్రామమునుండి ఇర్వురు చదువురాని గొల్ల ప్రీలు గూడ ఆతని కధ వినుటకు వచ్చుచుండేవారు. వారలిర్వురు నిర్మల చిత్తులు,

25 సరళహృదయులు అమాయకులు మొసమునకు కవటమునకు చాలా దూరముగా నుండువారు. కాస్త్ట్రములపైన వారి మనసులో అగాధమైన శ్రద్దయుండెను. మరియు యెడతెగని విశ్వాసముండెను. ఇట్టి విశ్వాసమే వారలను నిర్భయులుగా నొనర్చియుండెను. అట్టి గొల్లస్రీ.లు తమ (గ్రామము నుండి '్రతి దినిము నావద్వార నదినిదాటి ఇటు వైవు వచ్చి వోవుచుండెడి వారలు నావపైన గూర్చున్న కఠరాయ

• వారలకు వ్రతిదినము నావికునికి అవ్వ వలసి వుండెను. ం ఒకరోబు కథలో వారలు వండితుని నోట వినినదేమన “నారాయణుని

నామముగ్రైకొనుటచే భవసాగరమును దాటి పోవుదురు. గొల్లస్ర్టీలు అమాయకులు , గాన దీని యధార్ధము వారలకెమి తెలియును? సామాన్యార్థము చెసుకొనిరి. వండితుని మాటలపై వారలకు పూర్ణవిశ్వాసముండెను. కాన వారి మనసుపై ఆట్టి వ్రభావము వడియెను. మరియు వారలు ఆవిధముగా చెయుటకు సంకల్పంచిరి. కథ వినిన తర్వాత ఇంటికి పోవునవుడు వారిద్దరు," నారాయణుని నామము+ ఉచ్చరించుట చెతనే భవసాగరము దాటి పోయినచో, మనము నావపైన యెందుకు కూర్పోనవలయును? ఆని ఆలోచించిరి. వారలు తాత్కాలము కాలినడుకతో నడువ నిశ్చయించుకొనిరి. నారాయణుని నామము కొనిరి. ఒకరు ఇంకొకరి చేయిని బట్టుకొని నదిలో దిగిరి. మరియు నారాయణుని నామము పలుకుచు పలుకుచు నంతోవముతో మెల్ల మెల్లగా ఆవతలి గట్టు చెరిపోయిరి. ఆట్టి సమయములో వారికి నదిలో కొద్ది పాటి జలమే అనిపించెను. వారలసంతోషెమునకు మేర లేకుండెను. ఇధ్విధముగా వారు వ్రతి దినము కథా శ్రవలణు మొనర్చు వారు. మరియు కథ సమాప్తి తర్వాత కాలి నడకతో నడచుచు కెవలము నారాయణ నామమును ఉచ్చరించుచు నదిని దాటు చుండిరి. వారలకు నావికునికిచ్చె అద్దె ప్రతిదినము మిగులు చుండెను. దానిని వారు వ్రతి దినము వెరుగా కాపాడు చుండిరి. ఆది ఆధికముకాగానె ఒకరోజు అట్టి ఆమాయక. గొల్లస్ర్టీలు . ఇద్దరు. వండితుని. తనయింటికి ఆవ్వోనించుకొనవలయునని నిశ్చయించుకొనిరి.

వారలు ఒకరాజు వండితునితో తమ గ్రామమునకు దయచేసి తమ గుడిసెలను "వారి చరణములచే వవిత్ర మొనరించ వలెనని నివెదించుకొనిరి, వండితుడు వారి 'ఆవ్వానమునంగీకరించెను. కథ 'సమాన్త మయ్యెను. మరియు వండితుడు వారల గ్రామమునకు వెడలుట కొరకు నదీ తీరమునకు వచ్చి చేరెను మరియు నావపై. వెళ్ళదలచైను. ఇర్వురు. గొల్ల. స్రీలు వ్రక్కనే. నిలుచుండిరి. వండితుడు నావలయనని 'యెందుకను చున్నాడో వారలకు అర్థము కారుండెను. యెందుకన. కథలో నారాయణుని నామము. స్మరించుట చేతనే నదిని దాటి పోవచ్చునని స్వయముగా చెవ్పుచుండిరి, గొల్లపస్ర్టీలు ఉత్సాహముతో పండితునితో. నిట్టడిగిరి. తాము.నావ యెందుకు తెమ్మను చున్నారు? వండితుడవియెను, నదిలో. చాలనీళ్ళున్నివి, మరియు. నావలేకుండ , నదిని, దాటడము - కష్టము. వండితుడు _ నావలేకుండ నది దాటుటకు భయవడుచుండెను. కాని ఇర్వురు గొల్ల స్రీల

26

మనసులో, గారానయణుని నామ శక్రిపైన గట్టి నమ్మకముండెను. వారిద్దరు కాలినడకవోనే నదినిడాటుటకు వెడుకతో నుండిరి. కావున వారిద్దరు పండితుని చెతులు పట్టుకొనిరి మలియు. నారాయణ యనుచు వారలు నదిలో దిగిరి. మరియు భగవానుని గామము స్మరణ మొనర్చచు మెల్ల మెల్లగా అవతలిగట్టు చేరిరి.

పండితుని మనను నది మధ్యలో కలవర వడుచుండెను. కానివారు నది వెలునలి గట్టుకు ముళలముగా చేరిన పిదప వండితుడు ఆ ఇర్వురు గొల్ల స్రీీలను ప్రసస్నృముద్రతో. సహవహనముగా చూడడముతోడనే అతని ఆళ్చీర్యమునకు వాలచకుందిను. గొల్ల ప్రీలు ఆతనిని తన గుడిసెలోనికి తీసికొని పోయిరి. ఆతనిని బపమభోచితనముగా సద్కరించిరి. ద్ద పూర్వకముగా భోజనము చేయించిరి. చివరకు వ్రతవివ్యను గావికునికిచ్చు కిరాయి పైసలు మిగిలిన డబ్బునంతయు పండితునికి నమన్పుంచిషి చండితుడు దీని రహన్వముగా తెలసికొనగోరగా ఆట్టి వృత్తాంతము నంతయు గాల్లప్రీలు పండ్‌తునికి నినిపించిరి. అదివిని వండితుడు బీరిపోయెను.

లస్తదచు సందితునకనిపించిన దేమనగా నారాయణుని నామ వ్రభావము లనప్పు రహగ్యమును లమాదచుకులైన గా ల వడతులె తెలిసికొనినారు. నేను కేవలము వ్రనచనమున చెయుచుంటిని. లోతైన చదిని గొల్లప్ర్టీలే దాటినారు. నేను వడవ కొలత తఎదీరి చూచుచుంటిని. ఇట్టి మాటలతో నేటి ఆధునికులకు సంశయము కరలునచచ్చును. కాని భగవన్నామములో భగవంతునితో సమానమైన శక్తియే యుండును ఎబ్జన నగుదవుడు త్రీకృమ్లుని చెరసాలనుండి తీసికొని నందుని గృహములో దేట్చేటరు -వెడలునప్పుడు అగాధమైన సీరుగల యమునానది కొద్ది బంముగందై నులభముగా దాటుటకు వీలైనది, కాన భగవంతునిలో భగవన్నామము యొక్కశ్త్తితో ఏలాంటి భేదము లేదు.

గొరాంశము: సర్వేశ్వరుని జేరుటకు చదువవసరము లేదు. విశ్వాసముగల సృాడయము. మరియు సరభ వృదయము, సత్చురుమలపై, శాస్త్ట్రముపై ఏశ్వాసముండవలెను. కలియుట ్రధానము కాదు తెలిసిన దానిని ఆచరించిననే ఫలవ్రచమగుసు ఏమి తెాలయకున్నను తెలిసినంతవరకు ఆచరించిన సఫలవ్రడమగును. కావున ఠే్జా విశ్వాసములు కలిగి ఆచరించుట ముఖ్యమైనది.

ధర్మము పోయిన అన్ని వోవును.

శమ జవిదు/ పుణ్యాత్ముడైన ఒక దద్రాహ్మణుడుండెను ఆతని నుదుట సాభాగ్య లక్ష్మీనివసించు చుండెడ్‌ది. అతనికార్యములన్నియు పరోపకారము సర్వ కార్యములలో ఆతనికి సఫలత ప్రాప్రించెడిది యెందుకన ఆతని కర్మ శక్తిలో యనోలన్షునిపసించు చుండెడిది. ఆతని కులము గుణ సంపన్నము. పర్నీ పుతుడు,

27

వుశ్రీ కోడలు గుణవంతులై యుండిరి. యెందుకన కులలక్ష్మి ఆతనివడ్ద్డ నివసించెడిది. .

పావదేవత ఇవన్నియు చూడజాలక ఈర్ష్వకారణుమున (బ్రావ్మణుని ఇంటి చుట్టు తిర్గుచుండెను. ఒకసారి పావదేవత అ లక్ష్మిని వద్దక్కను తనవేంట పీనుకొని (బ్రావ్మణిని ఇంటికి వచ్చి ఆతనిని పిలచెను. ,

బ్రాహ్మణుడు నమతావూర్వకముగా చెవ్పుడు. యెట్టు విచ్చేసితరి? పాప దెవతయనియెను నేనెంత ఆబాగ్యురాలనో చెప్పజాలను. నాకష్టములకు లెక్కలేదు. మాతో ప్రార్థన యేమన నానవాచారిణికి కొన్ని దినములకోరకు మావద్ద ఆశ్రయమొసంగుడు.

ఆంత బ్రావ్మణుడిట్టునియెను. నేను గృహస్థుడను. ఆశ్రయ మడుగువారికి ఆశ్రయమొసంగుట నా ధర్మము నాక్తర్రవ్యము నాకెట్టి ఆవత్తి లెదు. ఈమే నంతోవముగా నా వద్ద వుండజులును. బిడ్డవలెకోడలు లాగా ఈమెను కాపాడగలను. మరియు తమ దుఃఖములు దూరమగువరకు తాము గూడా నావద్ద వుండవచ్చును. కాపాడగలను. ద్రావ్మణుని ఆశ్రమములో ధర్మముండుటచే

పావదేవత ద్రావ్మాయిని వద్ద వుండు సావీనమొనర్చకుండెను. కాని (ఆలక్ష్మికి) (బెష్టక్కకు) శరణమొసంగుటతోడనే బబ్రావ్మయినిలో " పరిపర్తన కాబూనెను. తోటలోని ఫలములు వడిపోయెను. వూవులు వారిపోయెను.

రాత్రికి బ్రావ్మణ దేవత జవమొనర్చు చుండెను. ఆవుడతనికి ఎవరిదో శోదనము వినవడెను. జపము పూర్తిచేసి ఆతడు లేవగానే ఆతడు జూచిని దేమన అతని నొష్టినుండి ఒక జ్యోతివెడలెను మరియు ఆది తక్కాలమే ఒకనారీ మూర్తి ఆయ్యి ఆదియే యెొడ్ఫు చుండెను.

" బ్రావ్మణడడిగెను "తల్లీమోరెవరు" నారీ మూరి ఇట్లనెను" నేనుసీ సొభాగ్యలక్ష్మిని ఇంత వరకు నీలలాటములో నుంటిని, కాని ఇవుడు నిన్ను త్యాగమొనర్చి వెడలుచున్నావు. ఇట్టి కారణము చేతనే వడ్చుచుంటిని. "

(బ్రావ్మణుడిట్టడిగెను “తల్లీ తాము నన్ను త్యాగమొనర్చు వెడలుటకు నావల్ల యేమి ఆహాధము జరిగినది? సొబాగ్యలక్ష్మి ఇట్టనియెను. నీవు ఆ లక్ష్మికి (జెష్టక్కకు) _ శరణమొనంగినావు మేమిర్వురము ఒక చోట యెపుడు ఉండజాలము?

(బ్రవ్మణుడు సౌభాగ్యలక్ష్మికి వ్రణామమొనర్చెను. ఆమె చవ్చుడు లేకుండ వెడలిపోయెను. ప్రాతఃకాలము లేచి బ్రహ్మణుడు జూచిన దేమనగ వృక్షముల

28

ఫలవువృములు పడిపోయి ఎండిపోయినఏ. చెలవంట గూడ ఎండి పోయినమి. ఆవులస్తనములనుండి పాలు మాయమైనవి. ఇల్టు ద్వారము శ్రీ హీనమైనది. '

రెండవరాతై గూడ మరల ఆట్టులే రోఓదనమయ్యెను. బ్రహ్మణ శరీరమునుండి ఒక దివ్యాంగన వెలువడి ఎదుటికి వచ్చి ఇట్టనియెను. నేనునీ యశోలక్ష్మిని, సీవు ఆలక్ష్మి (జెప్టక్కరు) ఆశ్రయమొనంగి నాడవు. దీని కారణము చెతనె భాగ్యలక్ష్మి నిన్ను విడచివెడలిహాయినది. ఇవుడు నేను కూడ నిన్ను విడచివెడలుచున్నాను.

(బ్రావ్మాణుడు అట్టి పీరాంగన యశోలక్ష్మీకి వ్రణామ మొనర్చెను. యశోల్న్టి గూడ వెడలి పోయెను. రెండవ దినమునుండి బ్రహ్మయిని ఈ విధముగా నిందించిరి. ఈ బ్రావ్మాణుడు దుష్టుడు కవట్సి ఈ సీకి తన గృహములో శరణమొనగి ఆమెపై కుదృష్టి కలిగియున్నాడు. ఇటువంటి నింద వినిగూడ ఆతడు ఊరకుండెను. అంక నింద పెరుగుచు పోవుచుండెను.

ఇదే రాత్రి మరొక నారీ మూర్తి బ్రావ్మణిని లలాటమునుండి వెడలెను ఈమె . కుల లక్ష్మి ఈమె అనియెను. గృహములో ఆ లక్ష్మికి శరణమొనంగుటచే భాగ్యలక్ష్మి మరియు యశోలక్ష్మి ఇర్వురు గూడా నీ వద్దనుండి వెడలి పోయినారు. లోకులు నిన్ను చాలనిందించుచున్నారు. నేను కులలక్ష్మిని ఇటువంటి దశలో నేను నీ వద్ద వుందడజాలను. ] " కులలక్ష్మి గూడా బ్రాహ్మణుని త్యాగమొనర్చి వెడలిపోయెను. తర్వాత రెండవ ' కాలై ద్రా్మణుని శశరీరమునుండి ఒక వురుష మూర్తి ఆద్వితీయ తేజ శరీరముతో ఆవిర్భవించెను.

(బ్రాహ్మణుడు చెతులు జోడించుకొని అతనిట్టడిగెను మహారాజా వామెవ్వరు?నేను ధర్మమును ఆని ఈ దివ్య కాంతి వురుమడనియెను.

మరల ధ్రావ్మణుడు వినయ వూర్వకముగ నిట్టడిగెను తాము నన్ను ఏ ఆపహూధ కారణమున విడిచి వెళ్ళుచున్నారు?

నీవు ఆ లక్ష్మికి సీవద్ద శరణ మిచ్చుట వలన హోవుచున్నానని

ఐనచో ఇదేమి?యెవర్లోన శరణమొనంగినచో ఆధర్శ్మమా. ధర్మమూర్తి యిట్లనెను. కాదు ధర్మమూర్తి మరల ఇట్టు సమాధానమొనంగెను. *భాగ్యలక్ష్మి నిన్నువిడిచి వెసినది? | -

బ్రావ్మణుడిట్టనియెను. "శరణము కోరిన వారికి శరణమొసంగడము ఆధర్మము కానవుడు, నిస్సందేహముగా దాగ్యలక్ష్మి ఈ కరణము చేతనే

29 క్యాగమొనర్చలేదు. ఆమెత్యాగమెందుకు చేసిన దన ఆమెకు ఆ లక్ష్మితో వుండడము అనవ్యుము. “కొను ఇదే కారణము+ అని ధర్మదేవత అనెను. అవుడు బాగ్యలక్ష్మీని ఆనుసరించెఎను. యశోలక్ష్మి మరియు దాని వెనువెంట కులలక్ష్మి గూడ వెడలిపోయెను. ఇదే విధము యెందుకన, ఒకదాని వెనుక రెండవది వచ్చును. మరియు అదే విధముగ పోవును గూడ. కాని తాము యే ఆవూధ కారమమున నన్ను విడచు చున్నారో?ఆని బ్రావ్మాబుడడుగగా ధర్మదేవత ఉఊరకుండెను. బ్రావ్మాణుడు ను భావముతో నిట్టనియెను. “నేను తమను కదావి పోనవ్వను. తమ కారణము చేతనే నేను ఇంతవరకు జీవించి ఉన్నాను. నేను హూమ్మను నంత వరకు, తమకు పోయ్యె అధికారము లెదు. నేనే కదా తమ యొక్క ఆస్థిత్వము నంతవరకు, ధర్మదేవత ఊరకుండెను. కొద్ది సమయము తదువరి ధర్మదేవత నిట్లనియెను. "తథాస్తు! నీకు జయమగుగాక+ ఇట్టు ఆని ధర్మదేవత 'బ్రావ్మయిని శరీరములో (న్రవేశంచెను. ఆదేరార్రికి మరల యేదో నారియొక్క రోదన ధ్వని వినబడెను. బ్రావ్మణుడు జూచెను, ఆలక్ష్మి (జీన్టక్క) వెళి వెక్కి ఏడ్చు చున్నది. ఆమె సమాపమునకు వచ్చిబ్రావ్మాయినితో ఇట్లనెను. ఇవుడు నేను వెడలు చున్నాను. . బ్రావ్మణుడడిగెను, నీవు నీఇచ్చతోడనే పోవుచున్నావు గదా?బొను నేనునా ఇచ్చతోడనే వెఎడలి హోవు చున్నాను ఆని వెడలి పోయెను. ఆదేరాశ్రైకి సౌభాగ్యలక్ష్మి బ్రావ్మయిని.వద్దకి తరిగి వచ్చెను. ఆమే వెనువెంట యశోలక్ష్మి మరియు కులలక్ష్మి గూడ వచ్చెను. సారాంశముః- ధర్మో రక్షతి రక్షితః ధర్మమును మనము రక్షించిన ధర్మము మనల రక్షీంచును. ధర్మమును రక్షింపకున్న అదియే మలన భక్షించును. కాన ధర్మరక్షణయే మన (వ్రధాన కర్తవ్యము. భగవత్కృవచే వరదక్షణ లేకుండా ఆధర్గ వివాహము. ఆతని కమార్తె వ్యక్తూలయ్యును. ఆమెకు వివావము చేయవలయునని తండ్రి చింతించుచుండెను యెందరో మొగపిల్లలను జూచెను. పిల్లచదివిగూడవుండెను. చదువుకున్న మొగపిల్హలు గూడా వరకట్టు మడుగుచుండిరి. వీరకట్నము పేరు మాద అతని వద్ద చిల్లిగవ్వ కూడా లేకుండెను. ,

30

నేడు హిందూ సమాజములో వరకట్నము యొక్క భాగము ఆడ పిల్లగలవారి మనసును భాదించుచున్నది. దివారాత్రములు వారలకు మానసిక పీడగానున్నది.

అతడు ఇటు అటు ప్రయత్నమొనర్చెను, కాని నవలత లభింపకుండెను. పిల్లపెద్దదైయుండెను. మరియు బుద్దివంతుూూలు, ఆమె తండ్రి యొక్క భాధను జూచుచుండెడిది. తండ్రి యెన్ని యోచోట్టకు వెళ్ళివాడు మరియు ఉదాసీనుడుగానే తెర్గివచ్చేవాడు.

తండ్రి పిల్లకు? ధైర్యముగా వుండమని మరియు తవ్పుడు తత్రోవలలో కాలు పెట్టకుమని బోధించేవాడు. పిల్ల దుఃఖవడుచుండెడిది. ఒక్కొక్కవుడు తన దురదృష్టము గూర్చి ఏడ్చెడిది. ఆమె (్రతి నిత్యము రామాయణ పారాయణ మొబణర్చెడిది మరియు శంకరునిపైన పీర్థముపోసెడిది. కృన్ణవూజ నొనర్చెడిది. ఇది ఆమెకు బాల్యము నుండియే నియమముండెను. ఇక ఇవ్వ్పుడు ఎక్కువగా ప్రార్థించుచుండెను.

యెన్నియో మానములు ఇటులే గడచిపోయెను. తినడం త్రాగడం మంచిగనిపించకుండెను. యెవరితోనైన మనను విప్పిమాటలాడడము విడిచిపెట్టివుండెను. సదా ఉదాసీనముగా ఉండెడిది. భగవంతుని యాశ్రయించుటచే కొలది ఆశ వుండెడిది. కానివని అవడములో ఆలస్యవడడము జూచి ఆమె మనస్సు అఆధైర్యమయ్యెడిది. .

తండ్రి లక్ష వ్రయత్హములొనర్పెను ఇటు ఆటు తలగొట్టుకొనెను, కాని యేపిల్లాడు నరిగా దొరకకుండెను. పిల్లడు లభించిన వరకట్నము అసమర్థత వరకట్న మడుగకున్న పిల్లడు మరియు వరివారము సరిగా వుండకపోవడము పిల్లతన జీవనముతో విసిగిపోయివండెను. అప్పుడే ఓక చోట ఒక నజ్జనుడున్నాడు అతనికుమారుడు చదువుకున్నవాడు, మంచిన్వభావముగలవాడున్నాడు అచటికి వెడలుమని తండ్రికి ఒకరిద్దరు సలవాలిచ్చిరి. కాని తండ్రి అనియెను. అట్టిపిల్లవానిగురించి ఒకతను వేల రూపాయలు వరకట్ట్నమిత్తునని చెప్పు వచ్చినోడు. కాని అవ్పుడు గూడ అది నిశ్చయముగాకుండెను. వరకట్న ము విషయములో తండ్రి మనసు మరల ఉదాసీనమయ్యివుండెను. పిల్ల బుద్ధిమంతురాలుగానుండెను కాన ఆమె తండ్రితో అనియెను *తామైతే అచటికి పోనైతే హొండు ఇటు ఉదయమున భగవంతుని ప్రార్థించుచు స్వామితో ఏడ్చుచునిట్టనియెను, ఒక వేళ మా తండ్రి పోయిన వనిగాకున్నచో, నన్ను ఇక ఈ వృధ్వి నుండి తీసికొనిహోమ్ము చాలా దినములైనవి తండ్రి యొక్క ఇట్టి బాధను చూడదాలకుండవున్నది.?

తండ్రి వెడలెను, మాటలాడెను, ఏల్లనిని జూచెను, పిల్లని తండ్రి పిల్ల తండ్రి యొక్క కరుణాదశను జూచి కరిగిపోయెను అతడిట్టుయోచించెను. ఒకవేళ పిల్ల మంచిదైనచో వరకట్న ములేకుండ వివాామోనర్భ్చుటలో యేమి అభ్యంతరమున్నీది?

31 ఒక వేళ భగవానుడు దనమివ్వ దలచకున్న యెచ్చటనైన నష్టముకాగలదు. మరియు వని కాగలదు. ఒకవేళ పిల్ల చెడుది దొరికినచో బ్రతికినంతకాలము యేడువుండును. కావున అతడు సరి అనెను. మరియు పిల్లను జూచి నిశ్చయ మొనర్చె దమని అనియెను పిల్లను జూచెను. ఆమె నచ్చెను, బంధుత్వము నిశ్చయమయ్యైను. పిల్ణయొక్క

" మనోభారము తొలగి పోయినది. తండ్రి కాంతి యుత శ్వాస దీసెను..

పిల్లని తండ్రి అట్టు యోచించు చుండెను. ఒక వేళ నేను పరకట్నము లేకుండ వివాహముజనర్చినచో సమాజములో ఇతర లోరులు కూడ నా అనుకరణమోనర్చెదరు. సమాజము యొక్క చెడు తనము దూరము కాగలదు. కాన పిల్లని తండ్రికి ఇందులో గౌరమని వంచుచండెను.

॥ పిల్ల తండ్రి యేదో' విధముగా పెండ్లి వారల స్వాగతము మరియు బోజనాదులకోరకు ధనము సమకూర్చెను. మరియు ఆనంద వూర్వకముగ వివావామయ్యైను. పిల్ల ఆత్ర వారింటికేగెను మంచి తలిదండ్రులు మరియు మంచిగా వున్న సంసారము ఇల్లును ఆమె హందెను. పతి ధార్మిక వ్రకృతి గలవాడు మరియు వరకట్న విరోధియైవుండెను. ఇటువంటి వతెని హంది పిల్ల మనసు లోంచి హీనభావము తొలగి పోయెను. వరకట్నము గైకొనకుండ వృదయ స్పూర్తిగా (ప్రేమించే ఇటువంటి వతి ఆమెకు లభించెను. అట్టి పిల్ల వృదయోద్లారము ఈ విధముగ గలదు, ఆది (వతి వారికి ప్రేరణ నొనర్చగలదు.

. 1. ఒకవేళ ఈశ్వరునిపై అర్ధ మరియు విశ్వసముంచినచో ఆన్ని విధముల వని వూర్తి యగును. సర్వ సుఖములు అభించగలవు. ఈశ్వరుడు తన ఆశ్రయములో వడిన లోకుల కార్యములను తన చేతులతో రాను స్యయమైన జేయును. లేదా ప్రేరణనోనర్చి ఇతరులతోనైన జేయించును. యెప్పుడు నిరాశ కారూడదు. భగవానుని తనకు ప్రియుడు మరియు సబల సంరక్షకుడని భావించి ప్రసన్నులుగా నుండవలయును. విశ్వాస వూర్వముగ మనము వవ్రది దినము భగవంతుని ్రార్థథించవలెను. మనము భగవంతునకు మన విషయమును తెల్చి ఆతనిపై భారముంచి మనము నిశ్చింతగా నుండవలెను. సమయము వచ్చినవుడు కార్యము అవశ్యముగా నగును. ఆతడే నర్వమును నిర్వహించును.

2. ఈశ్వరుడు వింటాడు ఆందరిది వింటాడు, ఆస్హియును గూడ నిచ్చును, యేలాటి శకాయతు వుండదు. సద్భుద్దికిమించిన మూల్యమైన వస్తువ యేమున్నది. అదియే అన్నిటికన్న ముందు నోసంగును. భగవానునిపైనే నిర్చ్భరులు కావడము యేగ్యము. అతడు అన్ని విధముల సమర్థుడు. భగవానుని తన వాడని భావించడములో అన్ని విధముల కళ్యాణము కలదు. భగవానుని యెవడైన వరాయి అని యెందుకు భవించును? అతడైతే తన కన్న గూడ.తన వాడు పరాయి వాడనే భావము యెందుకగును? , ॥ .

32

3. వరకట్లుము తీసికొనకుండ తమకుమారులకు వివావమొనన్చె వారలు తనది మరియు సమాజము యొక్క కల్యాణమొనర్చెదరు. ఇట్టివారల ఇట్టి వ్రయాసము వ్రశంసనీయము. మానవులది గూడ ఇదియే ఆనురోదము ఆదేమన పిల్ల సంస్కాముగల కుటుంబముగలదిగా ననుండవలెను. ఎందుకనగా వరుణికి మంచి ధర్మసహవాసము గలది కావలెను. పిల్ల కూడ ఉన్నతమైన సంస్కారముగల్లి ధార్మికమైన ఆలోచనకలిగియున్న ఇట్టి వరి వారములోనికి వచ్చి తనను ధన్వురాలిని భావించును.

ఈడు వచ్చిన పిల్లలు ధైర్యముతో దర్శమును పాలించవలెను. ఇంత పెద్ద యీడు వచ్చినదని అదైర్యవడకూడదు తన మనస్సులో విచారముంచుకోన గూడదు. మరయు న్వతంత్రులై విచ్చలవిడిగా ప్రవర్తించగూడదు. స్త్రీ స్వాతంత్రము తనగుణములను నష్ట వరచునదిగా ఉండగూడదు. ఇాస్త్రములో చెప్పిన దర్శముననుసరించుటమే శ్రేన్టమైనది. చాలు, విశ్వాసవూర్వకముగా భగవంతుని ప్రార్ధంచుము.

సారాంశము:- వ్రవంచజనుల (వ్రయత్నముచే యేదో యొక కార్యము కాజాలునేమో కాని భగవంతుని ప్రార్ధించి నందువలన ఆతని కృవచే అదిక కార్యములు కాజాలును. కావున వీరల ప్రార వృాదయ వూర్వకముగా నున్నచో ప్రారబ్ద కర్మ అర్జు లేకున్నచో భగవంతుడు తవ్పక పీరి కోరికల సవలము చేయును.

యెట్టి దృష్టికోణమో అట్టి అంతఃకరణము

ఒక కీకారణ్యములో ఒక సుందరమైన గృవహముండెను. ఒక సాధువు దానిని జూచి యోచించెను,ు యెంత సుందరస్థలమిది. అచట గూర్చొని ఈశ్వర ధ్యానమొనర్చిన ఎంత దాగుండును? . -

ఒక చోరుడు దానిని చూడకానే యోచించెను, వవ్వా!ఐది గొవు సుందరస్టానము దొంగ వస్తువులు తెచ్చి ఇచ్చట దాచుకోనిన బాగుండును.

ఒక దూూచారుడు చూడగానే యోచించెను;ఇది అత్యంత వికాంత స్థానము దూూచారమెనర్చుట కోరకు దీనికన్న ఉత్తమ స్థానము మరెచ్చట లభించును?కావున ఇది మంచి స్థానము.

ఒక జూదరి చూచి యోచించెను మావెంట వారలను ఇచటికి వీసుకొని రాగలను మరియు ఇచట గూర్చొని మేము జూదమాడెదము ఎంత రీవీగా నుండును.

వేరు వేరు దృష్టికోణములున్న కారణమున ఒకకు గృహమును వ్రత్యేక వ్యక్త వేరు వేరు రూవములలో జూచెను. ఎట్టి దృష్టి కోణుమో అట్టి అంతఃకరణము

పం అవశ్యము కాగలదు. కావున నీవు నీ ఆంతఃకరణుము మంచిది కావలయునని కోరిన, దృష్టి కోణమును మంచిది చేయుము. ఈ జగమంతా ఈశ్వర రూవమే, మంచి చెడు యేమి లేదు. నీవు యెట్టి భావముజఒనర్చెదవ, అట్టి ఛలమునే పొందెదవు. .

' సారాంశము:- సీకంటి ఆద్దములు యొరంగు గలవిగ నుండునో జగత్తంతయు అట్టి రంగుగనే ఆగుపించును. అట్టులే నీ భావన యెట్టులుండునో జగత్తంతయు గూడ అట్టులే ఆగువడును. కాన జగతిని భగవద్రూవముగ జూచు భావమును పొందుము.

వరుల ఉవకారమునకు బదలు ఉపకారము

చేయకుండ ఊరకొనరాదు.

ఒకడు గుట్టమునెక్కి ఎచ్చటికో వెడలుచుండెను. ఆతని చేతినుండి కొరడా క్రింద వడిపోయెను. అతనితో పాటు అట్టి నమయములో చాలాయాత్రికులు . కాలినడకతో నడచి పోవు చుండిరి. కాని ఆతడు ఎవరితో గూడ కోరడా తీని యిమ్మని ఆడుగక తానే స్వయముగా గుబ్దము నుండి దిగి కొరడా ఫీసికొని మరల గుబ్గమెక్కెను. ఇది చూచి వెంటనడిచే యాత్రికులనిరి. అన్నా! నీవు ఇంత యెందుకు కష్టపడితవి. కొరడా మేమివ్వక పోదుమా? ఈ మాత్రము వని గురించి నీవు యెందుకు దిగితివి? గుజ్జమెక్కిన ఆతడు ఆనియెను. అన్నులార! మో మాట చాలా సజ్జనుని మాట, కాని నేను మాతతో ఇటువంటి నవాియము యెందుకు తీసికొనియెదను?వ్రభువు ఆదజ్జ ఇదియే కదా! యెవరి వలన ఉపకారము '్రాప్రించునో = మారుగా ఐనంత. వరకు, వారికి ఉవపకారమొనర్చవలయును. ఉవకారమునకు మారుగా (వ్రత్యువకారము చేసే స్థితి ఉన్నవుడే ఉపకారము యొక్క భారము తలపై ఎత్తుకొన వలయును. నేను మిమ్ములను గుర్రించను మోరు నన్ను గుర్తెరుగరు మార్గములో - ఆకస్మాత్తగా మనయొక్క కలయికయైనది మరల యెవడు కలయుదుమో తెల్యదు. ఇట్టి స్ధితిలో నేను ఉవకారము యొక్క భారము యెట్లు మోతును?

ఇది విని యాత్రికులనిరి అన్నా! దీనిలో ఉవకారమమిటి? మాలాంటి నజ్జనుని చేతి నుండి కొరడవడిపోయినది, దానిని లేవనెత్తి మేము ఇచ్చుటములో మాకు ఇందులో యేమి కన్టమయ్యెడిది? .

గుర్రమెక్కిన అతడు అనెను చిన్నమాటగాని లేక చిన్నవని ఐనవ్పటికిన్ని నేను పీసికున్న మో నహాయమే కదా? చిన్న చిన్న వనులలో సహాయము పీసికోనుచుండగా

34 పీసికొనుచుండగానే పెద్ద వనులలో గుడ సహాయము గైకోనే ఆలవాటు వడిపోవును. దనిచే మున్ముందు మనుమ్యడు స్వావలంబి స్వభావమును వాగొట్టుకొని వూదీనుడై హావును, కాన యేదైన వివత్తురానంత వరకు లేక ఆత్మోన్నతికి ఆవనరమేర్చడ నంత వరకు ఎవరితో ఏ విధమెన సహాయము గ్రెకోన గూడదు. కేవలము నుఖముకోరకు ఎవరితో ఏవిధమైన సహాయము గైకొనగూడదు. సారాంశము:-. శృక్తి ఆవకాశముండి తనతో వనినెరవేరే స్దిత వుండగా, ఇతరులతో సేవ పీసికోవడము కర్మ బందనమును పెంచుకోవడమేయగును. తల్టీ రుమారుల సంభాషణ కుమారునకు సత్యము గురుంచి చెవ్పుట తల్లీ సీవలె నన్ను లోకులందరు ప్రేమించుటకు యేమి ఉపాయము చేయవలయునని కుమారుడు తల్లి నడిగెను. తల్లి గొవ్ప ప్రేమతో తన వుశ్రునితో ఇట్టనియెను. కుమారా! నీకోరిక చాల మంచిది. ఐనను నీవు నాకు యిట్టుగూడా మంచివాడవనిపించును. కాని ఇందులో నామమత రూడ కారణము కావచ్చును. నీలో మంచిమంచి గుణములు వచ్చినవ్పుడు లోకులందరి దృష్టిలో సీవు మంచివాడవ కాజాలుదువు. లోకులందురు నిన్ను సత్కరింతురు. మరియు నీ మననులో గూడా గొవ్చ శాంతి చేకూరును. చూడుము మన వక్కింటి ఆమె కొడుకు ధృవుడు యెంత మంచి వల్లడు. అతనితో ఆందకు వ్రసన్నులుగా నుందెదరు. ఆతని మాటను ఆందరు విశ్వసింతురు. ఆతడెవ్పుడు. అసత్యము చెవుడు. అతని ముఖము నుండి యెవరు గూడా యెవ్పుడు చేదుమాట వినలేదు. ఆవసరము లేనవుడు అతడు సత్యమైన మాటకూడ వలుకడు. ఊరకుండిపోవును. తనకు సరిగా నచ్చినవుడే యెవ్వరిదైన హితమైన మాట సమయము వచ్చినవుడు మాట్లాడును. ఇందువలననే గొవ్ప గొవ్ప వారు గూడా ఆతని మాట చాలా ధ్యానముగా వినియెదరు. ఒక వేళ నీవు గూడ మాట్టాడడములో నదాకొలది మాట్వాడడము, సత్యము మాట్లాడడము, మధురముగ మాట్లాడడము మరియు హితముగా మాట్టాడినచో లోకులందరు గూడూ నిన్ని ఆదే విధముగ భావించెదరు. " “రుమారా! సత్యము వల్కడముచే, లోకులుతన మాటవినియెదరు. మరియు ఆతనిని సత్కురింతురు. ఇంతయే లాభముకాదు. ఇదేకాదు సత్యము వలో _ _నియమమొనర్చుకొనిన వారు నిజమును తెలుసుకొన వ్రయత్నింతురు మరియు తమనోటి నుండి ఆసత్యము వెడలకుండ, తాము యే పహరపాటు చేయకుండ సావధానముగా నుందురు. దీనిచే వారల మనసులో సత్యమును గ్లూోరిగే అచ్చ *.... పెరుగును. మరియు వారలుసత్య న్వరూవ వరమాత్మను తెలిసికొనియెదరు, సత్యము

35 .

యొక్క ఆన్వేషణ చే మరియు సత్యవాణిచే భగవానుడు వ్రసన్నుడగును. మరియు మనస్సులో కోరిన నస్తువులనొసంగును, ఇంతవరకు గూడ వినబడినదేమన, వన్నెండు సంవత్సరములు సత్యము పలికిన వాడు, తెల్యకుండ గూడ యెవ్పుడు అసత్యము వలుకనివాడు, అట్టి వాని వాణి, సిద్ధమైపోవును. మరియు అతడు ఒకవేళ ఎవుడైన యేదైన వస్తువు విషయములో అజాగ్రత్రగ యేడ్రైన అనినచో అది అట్టులే యగును. ం

తల్లీ! నీవు సత్యము వలుకుమని యెదవు కాని నా యెందరో మిత్రులు అసత్యము వలుకుదురు, మోనము చేయుదురు. మరియు లోకులు వారిని ఆదరింతురు. ఐనవుడు నేను సత్యము వలుకడమే మంచిదని యెట్టనుకో వలయును?

కుమారా! అట్టి లోకుల చాలాకీ, వారల భేధము బయట వడనంత వరకే నడుచును. ఇట్టివాడు అసత్యము వలికే వాడని లోకులందరు తెలసికొన్న పిదవ, అతని నిజమైన మాటను గూడ విశ్వసింవరు. స్వయంగ అనత్య మాడే లోకులు గూడ అసత్యమాడే ఇతరులను నమ్మరు. వారలకే మాటనైన రెలసికొన వలసియున్న వారలు అసత్యము వలికే వారితో అడుగరు. సత్యము వలికే వారితోనే ఆడుగుదురు. దీనిచే సిద్ధమైన దేమన, అసత్యవాదులు కూడా సత్యము యొక్క మహాత్వమును స్వీకరించెదరు. అసత్యము గూడ సత్యము యొక్క వరదా అడ్డములోనే నడచును. సత్యము యొక్క తెరలేకున్న అసత్యము నడువనేజాలదు. కాని సత్యము అసత్యము యొక్క తెరలేకున్నను నడచును. దినిచేత గూడ సత్యము యొక్క గౌరవమే సిద్దమగును. - అందుగురుంచి. కుమారా! నీవు నిరంతరము సత్యమునే _ వలుకవలయును.

' తల్లీ! సత్యము చెవ్పుటచే యెన్హియో సార్డు గద్దింవు ఎత్తివేయడముగూడ సహించవలిసివచ్చును. నేను నాపైసలు ఫలాని వనికి వయమైనయని తండ్రితో ఆన అతడు కోవవడును. ఒక్కొక్కవుడు దండన గూడ నొనంగును. కొని ఆదై మాట దాచుకున్నచో ఆతడే మనడు. ఐనవుడు "నేను అతనితో, సత్యము నెట్టు చెవవలయును?

కుమారా! నీ తండ్రి గొవ్చ హుద్దిమంతుడు ఆతడు సంసారమును జూచినాడు, ఆయనకుగొన్స అనుభవము కలదు, ఆతడు వద్దనిన వనినినీవెవుడు చేయగూడదు. అతడు వ్యర్ధవు కర్మలలో పైసలు వ్యయము జేయకుమని యనును. మరియు నీవు చెసినసెదవు? అవుడు ఆతడు కోవవడును. అతడు నీ హితము కొరకే నిన్ను కోవవడును నీవు ఆతడు కోవవడుపవనీ చేయకుము, అసత్యము వలికి దానిని దాచగము గొవ్ప పావము, దీనచే నీ వ్రకృతి చెడిపోవును. మరియు నీలోవల చాల చెడు వచ్చి చేరును నీవు అసత్యము వలికి ఆతనికి మోసముచేసినావని తెల్సినచో, అతని కోవము మరింత పెరుగును. ఒక ఆసత్యమును సత్యమొనర్భుట కొరకు

పశ

పేసికొనుచుండగానే పెద్ద వనులలో గుడ సహాయము గైకోనే ఆలవాటు వడిపోవును. దనిచే మున్ముందు మనుష్యుడు స్వావలంబి స్వభావమును పోగొట్టుకొని హూదీనుడై పోవును. కాన యేదైన వివత్తూూనంత వరకు లేక ఆత్మోన్నతికి ఆవసీరమేర్చడ నంత వరకు ఎవరితో ఏ విధమెన సహాయము గైకోన గూడదు. కేవలము నుఖముకోరకు ఎవరితో ఏవిధమైన సహాయము గ్రైకొనగూడదు.

సారాంశము:-. శక్తి ఆవకాశముండి తనతో వనినెరవేరే సిం వుండగా, ఇతరులతో సేవ పీసికోవడము కర్మ బందనమును పెంచుకోవడమేయగును.

తల్టీ కుమారుల సంభాషణ కరుమారునరు సత్యము గురుంచి చెవ్పుట

తల్లీ నీవలె నన్ను లోకులందరు ప్రేమించుటకు యేమి ఉపాయము చేయవలయునని కుమారుడు తల్లి నడిగెను. తల్లి గొప్పు ప్రేమతో తన వుత్రునితో ఇట్టనియెను. కుమారా! నీకోరిక చాల మంచిది. ఐనను నీవు నాకు యిట్టుగూడా మంచివాడవనిపించును. కాని ఇందులో నామమత కూడ కారణుము కావచ్చును. నీలో మంచి మంచి గుణములు వచ్చినవ్పుడు లోకులందరి దృష్టిలో నీవు మంచివాడవు కాజాలుదువు. లోకులందురు నిన్ను నసత్కరింతురు మరియు నీ మనసులో గూడా గొప్ప కాంతి చేకూరును. చూడుము మన పక్కింటి ఆమె కొడుకు ధృవుడు యెంత మంచి వల్లడు. ఆతనితో అందకు వ్రసన్నులుగా నుందెదరు. ఆతని మాటను ఆందరు విశ్వసింతురు. అతడెప్పుడు. అసత్యము చెవ్పడు. ఆతని ముఖము నుండి యెవరు గూడా యెప్పుడు చేదుమాట వినలేదు. ఆవసరము లేనవుడు అతడు నత్యమైన మాటకూడ వలుకడు. ఊరకుండిపోవును. తనకు నరిగా నచ్చినవుడే యెవ్వరిదైన హితమైన మాట సమయము వచ్చినవుడు మాట్లాడును. ఇందువలననే గొవ్ప గొవు వారు గూడా అతని మాట చాలా ధ్యానముగా వినియెదరు. ఒక వేళ నీవు గూడ మాట్ట్లాడడములో నదాకొలది మాట్వాడడము, సత్యము మాట్లాడడము, మధురముగ మాట్లాడడము మరియు హితముగా మాట్టాడినచో లోకులందరు గూడూ నిన్ని ఆదే విధముగ భావించెదరు. "

“కుమారా! సత్యము వల్కడముచెే, లోకులుతన మాటవినియెదరు. మరియు ఆతనిని సత్కరింతురు. ఇంతయే లాభముకాదు. అదేకాదు సత్యము వలో

_ _నియమమొనర్చుకొనిన వారు నిజమును తెలుసుకొన వ్రయత్నింతురు మరియు

తమనోటి నుండి అసత్యము వెడలకుండ, తాము యే పారపాటు చేయకుండ సొవధానముగా నుందురు. దీనిచే వారల మనసులో సత్యమును గుర్రెరిగే ఇంచ్చ పెరుగును. మరియు వారలుసత్య స్వరూవ వరమాత్మను తెలిసికొనియెదరు, సత్యము

35,

యొక్క ఆన్వేషణ చే మరియు సత్యవాణిచే భగవానుడు ప్రసన్హుడగును. మరియు మనస్సులో కోరిన నస్తువులనొసంగును, ఇంతవరకు గూడ వినబడినదేమన, వన్నెండు సంవత్సరములు సత్యము వలికిన వాడు, తెల్యకుండ గూడ యెవ్పుడు అసత్యము వలుకనివాడు, అట్టి వాని వాణి, సిద్ధమైపోవును. మరియు అతడు ఒకవేళ ఎవుడైన యేదైన వస్తువు విషయములో అజాగ్రత్తగ యేదైన అనినచో అది అట్టులే యగును. -

తల్లీ! నీవు సత్యము వలుకుమని యెదవు కాని నా యెందరో మిత్రులు అసత్యము వలుకుదురుు మోసము చేయుదురు. మరియు లోకులు వారిని ఆదరింతురు. ఐనవుడు నేను సత్యము పలుకడమే మంచిదని యెట్టనుకో వలయును?

కుమారా! అట్టి లోకుల చాలాకీ, వారల భేధము బయట వడనంత వరకే నడుచును. ఇట్టివాడు ఆసత్యము వలికే వాడని లోకులందరు తెలసికొన్న పిదప, అతని నిజమైన మాటను గూడ విశ్వసింవరు. స్వయంగ అసత్య మాడే లోకులు గూడ అసత్యమాడే ఇతరులను నమ్మరు. వారలకే మాటనైన రెలసికొన వలసియున్న వారలు అసత్యము వలికే వారితో అడుగరు. సత్యము వలికే వారితోనే ఆడుగుదురు. దీనిచే సిద్ధమైన దేమన, ఆసత్యవాదులు కూడా సత్యము యొక్క మవిాత్వమును స్వీకరించెదరు. అసత్యము గూడ సత్యము యొక్క వరదా ఆడ్డములోనే నడచును. సత్యము యొక్క తెరలేకున్న అసత్యము నడువనేబాలదు. కాని సత్యము ఆసత్యము యొక్క తెరలేకున్నను నడచును. దీనిచేత గూడ సత్యము యొక్క గౌరవమే సిద్దమగును. * ఇందుగురుంచి. కుమారా! నీవు నిరంతరము సత్యమునే వలుకవలయును.

_ తల్లీ! సత్యము చెప్పుటచే యెన్నియో సార్టు గద్దింవు ఎత్తి వేయడము గూడ సహించవలసివచ్చును. నేను నాపైనలు ఫలాని వనికి వయమైనయని తంగ్రితో ఆన అతడు కోవపడును. ఒక్కొక్కవుడు దండన గూడ నొసంగును. కాని ఆదే మాట దాచుకున్నచో అతడే మనడు. ఐనపుడు' నేను అతనితో సత్యము నెట్టు చెవవలయును?

కుమారా! నీ తండ్రి గొవ్చ ముద్దిమంతుడు ఆతరు సంసారమును జూచినాతు ఆయనరకుగొవ్చ అనుభవము కలదు, అతడు వద్దనిన వనినిసీపవుడు చేయగూడదు. ఆతడు వ్యర్థవు కర్మలలో పైసలు వ్యయము జీయకుమని యనును. మరియు నీవు చెసివేసెదవు? అవుడు ఆతడు కోవవడును. ఆతడు నీ హితము కొరకే నిన్ను కోవపడును. నీవు అతడు కోవవడువనీ చేయకుము, ఆసత్యము పలికి దానిని దాచడము గొవ్ప్స పావము, దీనచే నీ వ్రకృతి చెడిపోవును. మరియు సీలోపల చాల చెడు వచ్చి చేరును నీవు ఆసత్యము వలికి ఆతనికి మోసముచేసినావని తేర్చినచో, అతని కోవము మరింత పెరుగును. ఒక ఆసత్యమును సత్యమొనర్భుట కొరగు

36 వందవందలసారులు అసత్యము వలుక వలసి వచ్చును. ఆసత్యము వలుకుట చెతనే మనసులో వివధ రకముల పావములు వచ్చి నివసించును. కావున నీవు నీ మాటలను సత్యముగా తెలువుచున్నచో నీ నర్వపావములు, నీ అన్ని చెడులు స్వయముగనే తోలగిపోగలవు. + కుమారా! అసత్యము చెప్పే నీ స్నేవాతులతో నీవు వేరుగా వుండడమే మంచిది. వారలు అసత్యము బలముపైన తన చాలా చెడుగులను దాచి వుంచెదరు వారల తో వుండడము మరియు స్నేవమొనర్చుటచే అట్టి దోషములు మనలోనికి గూడ వచ్చి చేరును. మరియు అదేవిదముగా సత్యము వలికి దోషములు దాచే స్వభావము కలుగును, కాన నీవు కేవలము సత్యము వలికే వారల మరియ్లు చరత్ర వవిత్రమున్న . లోకులలోనే వుండుము. చరిత్రయే ఆంతయును ఆచరణ మంచిగవున్న వాని బుద్ది గొవ్చ తేజముగానుండును. అతడు యెవరికి బయవడడు ఆతని ముఖమండలము మెరయు చుండును. శరీరము బలము గలదై మనసు నిరర్వయముగ నుండుటకు జ్ఞానము కలిగి యుండుటకు శీలమును రక్షించుకొనుటకు చరిత్ర రక్షణము పరమావశ్యకము. సత్యము అన్నిటికన్న _. గొవ్చ ఆధారము. నత్యము వెనునెంట మొదట చెవ్ప్చబడిన' మాటలపై ధ్యానముంచుటచే అందరి ప్రేమ కలుగును. మరియు ఆందరికన్న మించి వరమాత్మయెక్క (ప్రేమ ప్రాప్రియగును. , ఆట్టి మాటలను మరొకసారి జ్ఞావకమొనర్చు కోనుము. 1 సత్యమ వలుకవలయును. 2 చెడు మాట మాట్ట్లాడగూడదు. మధురముగా మాట్టాడవలయును. 3 హితమైన మాటయే వలుక వలయును. - 4 ఐనంత వరకు కొద్దిలోనె తన మాటలను వూర్తి చేయవలయును. 5 నందర్భము లేకుండ యే మాట మాట్లాడ గూడదు. నీవు ఇట్టి గుణములను తనవిగా చేసికోన గలవని ఆశకలదు. ఇట్ట గుణములు నీలోన వచ్చినచో లోకులందరు నిన్ను తనవాడనుకొనబూనెదరు. యేమి నీవు పీటి ఆధ్యానమొనర్చెదవా? అని తల్లి ఆరిగైను. బొను తల్లీ నేను ఆవశ్యముగా అభ్యాసము చేయుదునని ఆని వుత్రుడు గొవ్చ ఆదరముతో ఆనేను. సారాంశము:- సత్యమెన్నట్ట్‌్షైెనను జయించును. ఆసత్యమెంత దాచినను దాని ఫలమివ్వక మానదు. సత్యవఫలము ఇహములో నంతోవము వరములోశకాంత ఆనత్య ఛలము ఇవములో ధుఃఖము వరములో నరకము, కాన నీవేది కోరుదువో అదియే చేసకొనుము. ద న. శ ట్‌ గ భి శ్ర

శ్‌ ... మావద్ద లభించు గంధములు;

1. మాల అనుభక్త నందనార్‌ | హకెశవ) 1-గి0 £. తారకనామ శతకము | ఏస పవంయములు,) నిర
2. ఆచరణామ్యతము (గీత వవ్యములు; [00 /
3. భక్త చరితం (మొదటి భాము] వంకర్లి | ఫ్‌... భక్త చరిత రెండవ భాగము] స్త పైం
4. భక్త చరితం [మూడవ భాగము] గిరి
5. భక్త చరితం (నాలైవ వాసము) రర రేం భర్త చరిళం [ఐదవ భాాము! ం-ర్రిగ్తి
6. భక్త చరితు (ఆరవ భాగము, ద్‌
7. కల్యామి సావన [పథమ వ్రాసము] దగ్‌
8. కళ్యాణ సావన (మాతీయ భాగము] శీర్‌0 12... శ్రీమద్చాగవత రహస్యము లరంరి0

• (పథమ, ద్వితీయ, తృతీయ స్హ్‌వముకు] 13, శ్రీమద్చాగవత రహన్యము వగింరిరి (చతుర్ష, పంచమ, షష్టమ, సపమ, అషమ న _ఎచముకు।

14. శ్రీమద్భాగవత రహస్యము [నవమ న. చవము).... 10-00 కే, శ్రీమద్భాగవత రహస్యము వూ [దశమ, ఏకాదశ, ద్వాదశ, స్కంధములు]
15. ఆధ్యాత్మిక పద్యములు [మొవటి భాగము] 2. ,
16. ఆధ్యాత్మిక పద్యములు [రెండవ భాగము క. ళీ
17. శ్రీరామకోటి [లక్ష] కాపి వ్‌_00 ర్తి భగవన్నామ మహిమ క్‌ఆర0 లం. భక్తి దీపము వంగర /
18. తరువోపాయము న.
19. ఆధ్యాత్మిక చిటుకలు వసం తనననననననన నయనాల