Telugu సంజీవి - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

వు బల ట్టి ఓ ట్లో ర + న లన షో ను ము, గ్‌ ఇ కళ. మ స అ త నల లా న. టల న స శన ఖా య వ ఇ శం. బా. టో జ. శ ఎ | ల్‌ ఎ , అత త ; ( ఎ లే ల వ జ ఖ 7 సయ | జ ఖై ి మే. మ. జ. శ్శ ళల. నా జ (| ్‌ ల న్‌ | | అభ గా జె యే కా. న్‌ా | న ఖీ యు శ జా శ్‌. కా ను నం చనా రాం, ల లై. వ సా జె ననన న రావ సం వం -.. స్యా చా. నం చం లం లశ యా గో మ నవు నమితా వామ తో తేన. కార సల “తతత న శల! లా కలై... హా శమసలాపహహాాతద న స సాలా | మ. ఎరసకో్‌ . నలెామ నై లి నే ఇ నా న న కాన సల నీ టో ర్‌ టా జ కా ఐక సత + ॥ క్‌ గో | క్‌ వజ న్‌ కర డు. ఎ. నో ఎ. మై మ శ " - వ్ర కా. అ పూ ఎవ ఇ ఖే తి త | + ము. స్ట. ము న్‌ కే చవాన్‌ న్‌. ( గ. శ + డ్‌ ్న శ్‌జ్టా 7. జ టు శప రూ క్స్‌ . | ఎకస్ట్‌ ణ్‌ _ లం శ్ర ర శే" - * ఎ ణ శో య వ్‌ సం తొ = ౬ అం శన గే యా?! మమా! వ | ఆ కర. స్త్‌ హి నా శప శ శ న. “కీ న... శ్‌ = క త ణు పే క. జ “క ఈ = ల! ు | కా న్‌. క్ష =; జు - జా ర | ఇ కోన “ఖ్‌ ఇ. . ణ్‌ శ టాఆయాు. * వెన్‌ తా కి . ॥ వల మాఖా న ప క (౨ నీ ము టా... గ్‌ ల . అక్‌ సహ చ యన క 7. క్‌ జ్‌ స్‌ నా క శీ ౮ ణు | .. _ ల్‌ | న్‌ స ల “| న. టీ ఇ.. యు ల శ మ! ఇ టో సు. చూ వ న ౨ ల వ యం డు. ఉను వ్య. ౨జీ త్త? ల ళ్‌ వళ్ళ _- వ బాస ₹ కే! క - న. |. _ అ తే" * వ లూ షె! దం ఇ ర్త వ. = ్‌' జ బై న్‌ . -ా ఎల ఇ ఆం - ఒ , జ వ జన [కా గోరా _ వని , న్న య ఆఫ 1 నా శ్‌ వ య | "ల. న శి శే |. శా ల కారో ఎ. క్‌ జా శో ల క _ క జ ఆ (= న మ” తి గ ॥ ం' లా ట్‌ జం ల అ ల్‌ ఆజ్‌ న క 9 1 సా +. చే స ఇ నన్‌ క * న్‌ స ్‌ క క్ష న్న స్టా వ " వా ణు అ న్య శ్రీ నూ! శ క్‌ ట్‌" ల ॥ జ్జ చ గా న్‌ ననా జే | జ చ స ల ( ఇ క గా జ్‌ స్ట. షై శా. | . “ జ ప చ | న్‌ - 7 = కు! క్ట - కో - " య జః క్వాసైకో ఫ్‌ ." ళ్‌ న ా = అ ఇ ॥ య ॥ ఆ లి శ్రా ఎ ఇ ల్‌ ఇ = గె " సెం ై ఓ అ 4 లా - | శ శి

• [ల్‌ అ జా ఎ - సా త్‌ బ్‌. లా! వ ఎక్‌. వ ళ్‌ క్‌ శో _ ల " + జ & న్న న. ఇ శీ _ జ 1 కొసం ల వ శె / | ఖి జ ళ జ శ ఖీ ఒక క. ఆ ం ॥ ౯ ॥ జ త ్‌ న ం ట్‌ 1 జాన లు జ న | - " సా శా ఆ క్ష 2 ఆ నం ప లపై క్‌ | శ ౫ శ్తేం న! గ. లే. ప] 1 ఇ జా (= వ. శం చ శల 2. చ ఎ అం ష్ష్‌ 4 అ వ. _ ప. = లా న =. - బే? - అ +. 1" ఎ _ క్‌ జీ చెల అ ఇ _ క ॥ టు మేనా. శ్ర; న్‌ లు _ బా శ నా ఎ నా క్‌! క్‌ ల యు “ . క ఖ్‌: జ ఆయా. శ్‌ చ మ స ॥ _ “ ఉక టాం శ -ా అ క. _ ॥ సా _ ॥ న. ప? వా లు [గ్‌ | ఇ ; _ అ న. _ త టా! లి ల అ , న క “ ఇ న క నం న 2 లం ల జ నా కి న. లో ఆం అ జ / క ॥ వ. ౯ ల వ. వాత మా హూ. ఠి - + న ౯ "ల యా ః క ఆరా = ఇ న్‌ తి ॥ 1 శే " ఇ! శ క = అం తా కేస. హ్‌. క. అజ | | | ల ల్‌ ఎం య ఇ ఇ ఇ మ శ [| న్‌ శ [ా శ్ర న కా ఎల | వ్‌ హర యా _ గా వ్ల" ం నా వ 1 ॥ + అక్టై సి జ న క ల! స్ట శ - అ హ్‌ లా న ఇ ఆ ఆ ల తం, యా = కాలు క ॥ క్ష క ఛో స నూ ఆ క ॥ న | | న్‌ వై స ॥ క బా క అ కెఇ మో ఖహ్‌. క ఐక్య క: ఫే అక్ష శా జ్‌ క ఇ గ ఒ జ గా ॥ శ్‌ - ” నక ॥ | నాం. | న ల క్ష £్‌ వతాలా జ నీ | భం న “వ ల యం వ ఎం కైవా స ఇ. క క.. అ వ వ రట కం. ప శన ర . న నునా ట్‌ ము. న | క ఇ ఆ వాం - . (| ల. న టన స. ఫె [౯౫ ణ్‌ చేన్‌. శ? న గీ న్‌ ॥ న. 2 కీ ఈ ఇ = టి న్‌ ల కీ క ఒ రీ న 1 ం ఫీ ఎ జ వ్‌ ం.! నా శ్‌ 1 అన్నే అవీ వల పనో వక. ఇ కంత పై గం నల పనా గ కలు. = [| ః॥ న | స క జా స్తు ల ఇ పీ స . గ తానో తష బీ లీ జి లక్‌ ఇ జ ల (= ॥ _ నా జా కానా కో న్న . మ. జా క ళ్లు ల, యో అ. ళ్‌" న లి న చ కేగి | వా [గ ఇ శు క క క న్‌ా న ” ఆగ 7 క! షే క్ష జు" ఆ = చై ఆ ఆశీ క ను, న్న లా ॥ ఆనా ఇ తనం క క స వూ బ్‌ శ ఊన్ను జ న న యానా! శ వల నాటా య క ప. క వ - | వనన పనాస | వ రాం. న వాం యన సలా స క న... ఇ |. సాం - జా రా టబ ౮స ఓ. శి కండే. వయం! ౯ న ను నా కు జక మ యాః వ వ వం జ. (య న ఈ ఇ కు కం ళా స్తా కలీ - జ ఇ వా * తా జ యు ల న్‌ న. ఇ టై మ జు శ =. _ జ శ లు. ం జ 2. వ వ య వా న వపు ళం నకం తా న 1. న తా కశ న్న ల తో = _ , క్‌ జ ళ్ళ రు ఉక ోేీ్‌ _ స లం శ ల వక్ర ్యంస. జా రా జజ. అలి అ . ల్‌ వో టు లా 'ం బాహా. క శ న్‌ ల తు 2 నః = ౩ ల్‌ ॥ ॥ సై జ క్ట ఛం జ జే గ నో. ౯ ఆల లా ల ( మాస ॥ నా. లు ః ః్‌ + చ స్య ్గ్‌ | ఈ. | య త. క గజ లు వ నం ల (సా! హ్‌ 51 లీ త, + . ॥ _ క ల్‌ వ. శ గా శ 1 నా ” జ్జ శ “ శని ఇ వా 1 అ శీ 2 వళ్ళూ మ! ఇబ జం. కే" వా ననే క ల వే" వ. ₹ /. జ | ఆ ఆఆ యీ వూ ఇ ల వ జ _ ఇ త నేల గ్‌ ల ఆత , శ క్‌ క. బల ళ్‌ న య అననా. న గ ల =. లా (| న న ఇ త నఖ ఖ్‌ ల + ః వా న ల* ా ఇ | వల్లు క్‌ య. జల్‌ శ క్యా (7 . న శ్‌ ఇ న (౯ _ స లజ = ఆళ్నా నం! తాట క్యా నై క్‌ న జే “ య నం ఆ ॥ గ్‌ ఇ మే జ '| గ్‌ న ఆక 1. చ! త్‌ ట్‌ గ! ? ద్ద న గా ల అ = ఫై: + సక్‌ చ జ వ్‌ . శా క జ. | 2 క అ టీ? -” ఫ్‌ ఇ 6 గా ప స * ట్‌ వో జ క్‌ వ " క చ్‌ 1 న య ా మ! శ జనా షో. న బా నా ం శాక (. శా న రో క య్యే న్‌ ల్‌ = పా ఎ = చక న , తగా. జీ లు న. వ్‌ ళన ఖై ల త అక. ఇ ఈ ఘా ణా ఎ - శా _ న్‌ా శు టకా. లగ . ఎట. వాడ న వా అ కత స్‌ ॥ న్‌ చాణా = క్ల ఎ; న అల్‌ ్‌ క్‌ త 2 వం డడ శ స! టం. .

• 9 - గ్‌. / క క్‌, నా ఈ లా క్‌ - శా అ లాభా ఖో న ఈనా ఖై కం _ ఖ ॥ , _ న్నాం. కం. ఖత శ * తో ఇ | ఖ్‌ వ న్‌ జ. న. _ శ. ల న , క్‌ స్స | జ ౯ ల కా జ్‌ జా వ జో శు “త్వా వో ణి ఖల ॥ ( అల = వ్‌ క్ష్‌ జి ఇ ఖ్‌ న రా ; ం! గ ాా | | రా ఇ / 4కి కథ న్య... మం జ. ఆ ల మ్‌ ౮ 1 ॥ శ థు + _ య కణ శా . లు క్ట త ోఇనన ల య |. టం ర జు తయా నషా తీ వ ౯% శా . శ..." నా ౮ | స 2 వా సం వల నం ను యు న కోట! న్‌్‌ జక ళ్ళ ల వి. సై ఖ్‌ ఖ్‌ ః జ కనా “శకం | ఎ చన జో థు ౯ “టను ల టు చిక. ఎ ల వో - అ ల శా స్య కీ క్‌. స న లే క ఫం హటాత్‌. ణ్‌ . న్‌ అచ. క వ “ కా క్ష రే యాల టి చు వజ / / క వాతా జ క! ౯ శా క ను = _ సనమ్‌ | న్‌ నేవి స నానా గా న. ఇన శ కా సనా శ ఒం జే ళ్‌ + _ క నవ ఆ అ జే లీ 4 తో! శ త్న గ్‌ +కాల్లి / నోవా శ ॥ క తా క్‌ జ్యా భూ ర మా ౯ అ మనో ఫై నీ / “ల | న్‌ | ల్‌ న్న్న శీ నీ శే తే నె త్రీ ల తా గ్‌ స్ట ళ్‌ న | శ ం టీ రో / క వ్‌ న జీ ఖీ ॥ న్‌ ఆ = ఖా ॥ వ్వా లీ న

• స్టే న ఇ ల ఇ ఆజాప్తో న! గ్ర ప్‌ హ్‌ జీ శీ ణ్‌ టీ య! | జా ఇఒ ఆ ॥ ఆ కో జా జా | ఆరా! ॥ న. జా టి! జ శీ న్‌ న. జ జ గా ఖు అస, శ్‌ 1|| గ్‌ క్‌. క య. జలా నా 7 _ క జా నా? = ॥ ॥ శ క . జ ఆ ఆ / నా ౯ వలి / శ వ్‌ ॥ ల నో స్సు! | 1 | మ గ. . శ ల సా నో . ల ః. శ్‌ ఇన జన =. "అ. మా! ళ్‌ ళ్ళ య మి -- అ “ గ ా | శ “ల 2 ఇ ఎల. వ జు | త క | న జ" " + జూ శల్వ్యటశ్యష్టే నా ఆ! శు (| ఖు , గ్‌ శ ఎన ల్‌ జ ై జ్‌ ఆ మ. న 0 ఇ లృ ట్‌ | | న లీ గా స్వ ళో మ ౧ ఇ ల జ ఇ క్‌ జతే న గు న్‌ య. 1| " ॥ వి . | నా ఇ - (| శ్‌. శిల ॥ స ఈ లు | " శ రాం [ ్‌ + జ్ర 4 ల |! జ ట్‌ న్న ష్‌ శ. ' ః ఏ న్నీ గ్‌ా స గో / గ జ ఆగను వ. ల. హక సయ హు టా శ త వంతి లత ల | స కనా. ర శ " క! ళి ఇ ” గాం క ఎ కస్ట వ ట్‌ /

• సం యా - | ల అ త్‌ వ ఆ మ శా కము తా జ క జ కాణి? క. ఇకక ॥ ం జ్ఞా లాం ట్‌... | , ణా. వాతా మా. మె ? | వంక టి చ -ంశా |! | మ్న్‌! జ | ణ్‌ ఇ = _ స్య ఇట ॥ మ న న షు. ఎ ఐజో మ జ లలి క శల క్ష్‌ లి న అను ఆ ల్‌ లా... | ఇ (| మ. = ో ం గా. క్ష షు + క ఎంగ కళ్‌ క ః / వ న తొ . | _ | ణా న్స్‌ ః / + ఆ . ళా శ లః | ఎ తము.జనానా లొ ” ' . ॥ కు షక స్స్‌ శ్‌ ఎత = శ - (1 - కి “కు గన - ్త్‌ న్‌ వ ల క ళ్‌ 9 = ణు ్ట క జా త్‌ో = ౯ తక జ యక ణు శ ॥ క్‌ = క్‌ ॥ ఖా శ ఇ ల జి కో క్‌ జ + న్‌ ఆ ఖా ఇ లా జ మ జ ఖ్‌ కేవ. న ల _ మ _ | నుణ న! జె ఇ. వా నా ౯ ఇ ” ఎ 20. = సి క భా లా ( 4 లి _ స్‌ అ య ఆక్‌ య లే! య ఈ షం వ | య _ న. క్‌! ళీ ం జ్‌ | గ్‌ ళ్‌ జ పబ క్‌ ని |. ్‌్‌ జ ఖా జ్‌ న మిక ఇ అ ॥ శ ఆక్‌ చే లె జ! ర్‌ బా శః " ఛా వ ఇత, - ణ్‌ మ క ॥ సో _ ల | | _ ఉహ ప! కే జం (ల "నక |. ల్‌ = అనీ “న న టి ॥ వ. -. న శ జ [= - ! చపా అతప ల చ చే ॥ ” " ” ॥ జ + ఖ్‌ ఇథి / జా
• ఇ. ,/ య - 4. క [= క జన బాట్‌ కాంతల న 1 టి. లళ్ల్‌ నా నం ౯ య _ క వన్‌ ఆ “= లా జ ళి న క " లై | అశ ఏ లోల మ్య కా. శ లే జ | క ను ల. లు ల ష్య [ు ఆ _ లా నం... గ్‌ గా శౌ | ఖా ౮ అ మ ఆ 4 "ఆగస్హా క య్‌ రై . ల. లా చమ చా! ఫు | ౪ జి అ మం న్‌ నా ఇ ప్‌ " శీ. న కనా న కన! క్‌ _ గ! " నా శౌ వ? క్ష న్‌్తెయం వ్‌. | ॥ ఇ ల 1 1 [2 ల జ క _ | క. లో ల | బుక
• జ. = క్‌ = మం వనే 2 జపా శ: క గా జ -ా న్‌ న్‌ న. లు న ణి లో తు / | ః జౌ _ . = కీ ్టో న జు జా క స తా త ను... " నా , న్స . ం! వ ఇ లి జ! ం 4 " ॥ || ః / " జట | జ ఇ 1 _ . ( ౬ ౬ న. గ ఇ వ జ ” హా / ॥ వ్‌ గ య ఆ | ల ల | ట్‌ _ ణీ “నజ “శ్‌ + మ . న ల వ్‌్త్సాపై. గ * ఇ న్‌ ణా లీ బా ళా న. | ణం అ ల | _ ఓ జ ॥ న్‌ ణా నా లా / ॥ ఇ ఆ న్‌
• | ర పస? ల బా లొ " " ల్‌ క్షా డె క్‌ .. కాకా” | చై =. . _ న న శ్‌. ॥ క = త తీ _ ఖా శ త ఇ ॥ న్‌ క కా! వా స జ శ | అ (1 తీ... క | _ వా డ్‌ నా ఈ చా న . య గ ॥ నా జ లం . జాయ ాం ₹ శ్‌ ల క ఇ ॥ = _ " జ = ” క జే దా. | శా వ. - ఇ లక కూ. ॥ స ల క వజ క ౯ యః _ బు గా ఓ ఈక్ష, జ్జ నా షు 1 కా శా శి ను -- క + యని క ర మనే వ్‌ జ... న _ ల ల జనక్‌ ల తళ ౧ %| జ వః తః గా క కా శ్‌ కు వ అ 1 న్యా జ కి స ళ్‌ న నజ . జ _ _ , అ ॥ ౯ వత్‌. వ్‌ క్ష శత* శ . ॥ . వ. - ల్‌ జో త | క కసం “ . క సీ ॥ వ న. € వెపు ం . జ్‌ - - సా ల. లా క్‌ లజ శా క; జ చ ప్ల న్‌ా . న - ల ం! లో ॥ శక జ్‌ -ా " న! , ళ్‌ శ న ...వ్ల ఖై. _ న అ ఎ పైట" ం శ . ఆతి - క్క ల క సా ఇ. హం , న ? 1 |. ఇ ళా జ్‌ + గ్‌ కౌతా వ. ళ్‌ లు శ జ్‌ అ న = ఐన తా టాడా నన జా. కావా= జ. య. జ! నా న న నన న ఆ లాం నన న్‌్‌ న ర న న పనా... వాడి ,్‌ న్‌ డై ఖః క్‌ జ జ! గా న న జ. క యో నడ న్‌ా!

సనస౦జణ ( కధల సనంపుటి ్గ్‌ ధనికొండ హనునుంత రావు వ్త్‌చు కళ? సుందరరాం అండ సన్‌*, తెనాలి. వేషు అండ్‌ కో, తెనాలి,

భయదరళ! ొరాలం్య షా గ ఖే మ వాజక్టరం ఫస మొదట ముదణ ఫిబ్మపరి, 1046. వింయి: ౫౦. ౧0. ౫. 6-2 గీ. ౦1 ఉర

డాక్‌ గరి గారి ఏకెక ఫుతుడు చనిపొయ్యాడ నే నాశ వెలి సు గానే 'స్నేహితుళ్లి బభూసేందుకు (1పయాణ మయ్య్మాను; చాక్షిరూ, నేనూ కలిసి చదువుకున్నాం, ఆ చిన్న నాటి స్నేహంమాట అటుంచి--ాజక ప్పుడు నాకు (పాణం మిోదికివొ స్తే తన బుద్ధింలంతో అపి చాకచక్యంగా నాకు చికిత్సచెసి నన్ను మృత్యుముఖంనుంచి కాపాడాడు, ఆ (వాణ దాతను నేను జన్టులో మరిచిపోగలనా!

గిరి చాలా విచారకరంగా, విపాదంగా వున్నాడు, వఏడ్పుఒక్క-టి తక్కువగా అతనిలో మిగతా వ్యధనంతట్నీ భరాడగలిగాను, ఐదారు రోజుల్నుంచీ రోగులు పడివున్నారు. దూర దేశాల నుంచి--డాక్షర్‌ (ప్రతిభను వినివొచ్చిన రోగులు డాక్షర్‌' దర్శనంకోనం తహతహ లాడుతున్నారు. కాని డాక్టర్‌ అటునైై పే. వెళ్ళటంలేదట, తను (ప్రాక్సిసు మానుకున్నా నన, ఇంకో డాక్టర్‌ దగ్గరిక్‌ వెళ్ళమనీ వెవ్చాడు, కాంపొండర్లను కూడా మానుకోమని చెప్పాట్ట, కుమారుడి మరణం అతనికి ఛభరించరానం తయిందని అర్ధం చేసుకున్నాను.

చాలా అలసిఫోయివున్నాడు. అమితంగా ఏీవారించ టంనల్స అతని ముఖంలో అనారోగ్య చిహ్నాలు న్పవ్మంగా క్ర నీపిస్తున్నయ్‌ , చాలాసేపు ఓచార్పుతూ మాట్లాడాను. అంతావిని నవ్వాడు. “నేను కొడుకును పోగొట్టుకున్నందు'ే

సంజీవి. లా యింతిగా విచారించటం లేదు. మృత్యువును య వమాననుడు జయించగ లిగాడూ! ఎన్నా న వావుల్ని, యమభాధల్నీ చూశాను. ఆ వకప్టుతవియోగంతో నే నేను కంతగా. కుంగి వోలీదు”ో అన్నాడు,

“మరిళి అన్నాను, ఆశ్చర సంత్‌ =

కాస్సేపు వాధగాా బరువుగా ఆలోచిస్తూ నూరు

“శాన్రం అనేదాన్ని నమ్మి పదిహేను నంనత్పరా ల్సుంచీ నృ త్తిగా చేస్తూ, ఆరాధి స్తున్నాను, అపజయం అనేది వుండొచ్చు; కాని దానికి కారణం 'తెలుస్తూంటుంది. ,

“అంక! అన్నాను, అర్హ 0గాక్‌,

“ఒక జబ్బును ఇంకో జబ్బుగా గుర్తించి, చికిత్స 'మొదలుపెడ తొావునుకో, కొంతదూరం వాయ్యాక నన్నా మన ఐవారపాటు "తెలుస్తుంది, చివరకు రోగి చనివొయ్యా కన్నా ఆ పొర పాటు అర్ధ మాతుంది. *,

“నిజమే! "కాన్‌ శాస్ర వ తేలు మందులు పొయ్య ఖే లవాశే 'కాసి-_..అయుస్సును కాదుగా 1”

“ఆయుస్సు సంగతి నాకు అక్కం్లేదు.. కాని శాస్ర (ప.కారం నాకు ఫలితాలు కనివించాలి. రోగ్‌ చావు బతుకు లక్‌ శాస్రం జవాబుదారీ కాకపోవొచ్చు. లోకంలోని గొప్పు బ్యురలన్న్నీ కట్రిక్ష్‌ కనిపెట్టిన శాన్రు ఫలితాన్ని మూడ గలుగుతున్నాం, అబే తప్పయిననాడు ఇక శాత్రు మేమిటీ 1 నా కొడుకు పషయంలో ఇది ఎందుకు తల్ల కిందులై ౦దో అమిత గాధథంగా ఆలోచిస్తున్నాను. నాశేమిా అంతుపట్టటం లేదు.

లలల వాలాలలానవాడాడల చ వం లోలనాలతాలాలను. చననవడడాభారోచపలానాంయనాడాారడ వవనాజడాగాలా. బ్‌ ధవ్వ్యంతరి కు రాడు యి జబ్బుతో లా మనురణీింవా.నో, రూ విన రాలన్నీ నాకు అరం కాక, “కొంచెం విపులంగా చెప్పూ” న ] టావో ధి తశకం జంగం ఉన్న తుండి మభూటంుకు సై చో గ షా) డ్న్‌ీల ఉపష్తంనొవ్చెన్నుంది. ఎన్ని చేసినా ఉపషంతగదు, చినరి నవ టో 3 ౧ డాకా నాడ, గుండా నళె న సెతిలోనే వుంటయ్‌. ఒక 7 వం నాఠరం రోజులో అటో యిటో తల్చేన్సుంది. రోగ్‌ మ్యూతైగ ణం ఎవి మగతగా పడివుంటాడు; అప్పుడప్పుడు తెలివినూడా నొస్తూం టుంది. ఇలాటి జ్య రాల్ని గూర్చి చదివానుకాని యెన్నడూ చికిత్స చేసి యొురుగ ను “కొత రకం జబ్బు కానటంవల. ల యు క వ్‌ నామూట ఫూ 6, కాకుండానే చాక్ట్యన్‌ అన్నాడు; ఈకజ్య్ళ-జీ _ అంతా ఏను వురి; మూవాడిది మొదటిజిస్‌ కాదుం షడ్‌! రాక పూర్యం--..మూడు గోజులు ముందు నుంచీ ఇంకో కు రాడుకూడా ఇచే రకం జ్యరంతో గాధపడశుతున్నా డు, వాళ్ళు లమాౌధికారు, వాళకు-* ఒకు జే కొడుకు మనవాడి ( ప్ల వాళ్లకూ ఒక్కడే నయస్పే----ప బేళు, వాడికి నేనే చికిత్స _పారంభించాను, జబ్వును గుర్తించటంలో పొరపాటు వడలేదు. చికిత్స విష యంలో కూడా షీామోా గ” రండ బేకు. రాతులంళతా “ములు కొని అనేక ఫప్రున్నకాల్ని చదువుతూ జాగర్తగా అంతా ఖాన నం అర్థం చేసుకుంటూ వొవ్బాను. మూడు రోజులకు మూ కురాఛడికూూ_డా అబే జరం ఆరంభమైంది. అతి మెలకు |... 1 ఫి నతో, అతి జాగ ్రర్భగా చికిత్స మొదలు పెట్టాను. విన్‌ "వేసినా వుశుకులాం బేసినా- వం చేసినా నతే ఒక్క డ్నిగీ

సంబీవి గ్ర ఉప్పంకూడా దవ్‌గఠాదు, వోజే యింతి అజ+శరం: |చదవరూపంలో నెళ్ళుంది.._అదీ రోగి కాన్న జెలివిగా వున్నప్వడు; లేకుంతు అహో రంకూ డా ఇంజక్ష న్‌" రూపంలో వఫోవాల్సిం బే! ఇలా "మొదటి రోగిశి అరు రోజులు గడచినంపవ్‌, చమి నయం "లేదు, చీోీజా వర జుపూ దిగ జూరుతున్నా కు, బ్య టో దర్మడుల గాభ రాదూసి నాకూ కొంచెం అగ్లైర్సం య్‌గ ఎడ్లది. వాట్లు "రెండు వేల రూపాయిల ఫీజుకూడా అశ ెట్టారులో ఆనాడు బడిగ్‌న విషయాన్ని తలపుకు తెచ్చుకుంటూన్న వాడిలాగు కాస్పేపు తలవాల్చి, మళ్ళ (_పారంభివవాడు: పానాశ్‌ శ్న కొటి ఆల్రోచింధాను, రోజుకు ఇందు మూడుసాసు రోగిని పరీశ్షీంచేవాళ్లి. ఇక మా వాడీ ఏషయం- మొదతి రోగిక న్న వ్‌జ్సు అస్ని విధాలా నయం, అదీకాక-నాకు అనుమవూనంగావున్న ఫలితాల్ని, మొదటి రోగిమోద ముందు ఎక్‌్బ్‌పరిమెంట్‌ చేసి తరువాత నమూ నాడి మోద వుపయోగించుకుంటగా నచ్చాను. వడో నాడు -మొదటిదోగ్‌ మోద ఆశలన్నీ ఫపోయినయ్‌, నేను చదివిన చికిత్స _పకారంణ-యింక వొక్క. కు దారిన్లుంది. గోగీని పడుకో 'పెట్టి..._ఇర వై ముప్పై బింబెల చనీషళ్ళను ఒక గంటసేపు చల్లటం, ఈ చికిత్స విషయంలో నా కేమో నమ్మకంలేదు, చివరకు రోగి తల్లి దండ్రులన్నా ఇందుకు అంగీకరిస్తారో లేదో అనుమూనం వేసీ అడిగాను. వాళ్ళకు నామిీదవున్న గురితోశానీ, కొడుకుమ్మిోది అదుర్దాతోకానీ--- వెంటనే ఒస్పుకున్నారు. ఎక్స్స్‌పరిమెంటుకు నిండు.పాణాన్ని యిచ్చే

7 ధన్వంతరి యేంపనీ! నీళ్ళు చల్లించాను-._ గంట సేవు. రోగిని తుడిచి పడుకో బెట్టాను. రోగిలో మగుతలేదు, శరీరం చాదాఫవు నార్నల్‌ లోవుంది. చాలా తెలివిగా ఆహారం 'కావాలసి ఆ మర్నాటినుంచే వాడు మామూలు కరాడ య్యాడుాో

“ఇప్పుడు నీ ఆలోచన 'బిన్నిగూర్చీ ౪” అన్నాను,

“ అదెడబ్బు $; అంతక న్న తిక్కన హానికరంగా ఫున్నది; అలాటి చికిచ్చే చేశాను. మొదటి రోగతో నంపా యించిన విజ్ఞానాన్నంతట్నీ వుపయోాగించు కున్నాను. నా కొడుక్కు_ నే నెంత గొప్ప చికిత్స చేసీవుంటానో అలోచించు, మొదటి రోగిలాగ.__సీళ్ళుచబ్రటం అంతా ఐంది--తుడిచి పడుకో బెట్తాను, నాడి ఆగిపోయింది, అవ్చుతం అంటూనుండే, దొరుకు లేతప్ప యింక లాభం లేని పరిస్థితి యేర్చ్పడ్డది, రోగం ఇాస్ర్రువిజ్ఞానానికి అతీతమైంది, మొదటిసారే నా కొడుకు మోద సీళ్ళుచల్లాల్సివా స్త "నేను ఒతఖిర్యం చేసేవాణ్ణి మ్యూతం కాదు, అక్కడ వాడు చించుకు బతిశాడూ? వీడు ఎందుకు చచ్చాడూ! అనలు యీ శాస్తా/నికి ఒకడారి అంటూవుందా

“ఉండకపో తే యెట్లా? అన్నాను. “అజే నేనూ ఆలోచించేది, ఇద్దరు రోగులూ చచ్చినా నాకు ఉజేచీలేదు, ఇద్దరూ. బతికనా ఇాస్తాన్ని నమ్మేవాశ్త. ఇప్పుడు ఎటూ “కాలేదు. ,.

“అమలు జరపడంలో పొర పడొచ్చు

*వోసీ ఆ వొారపాటన్నా తెలియటంలేదు, అది తెలి

సంజివి లొ యన్‌ పొయ్యాక___బంక యా ఇాసహ్లన్ని సమ్మాటం అంతె బుద్ధితక్కువపని యింకోటిలేదు. అంత నరక+ నేను పాసు

“దానికీ దీనికీ నంబంధం యీమిటీ?”

“లేకపోతే యేమిటీ? ఇాన్ర్రం అంశే యిబేనా! గణిత న్‌ (వ్రుందూడు, నాలుగు నాలుగులు పదహారు, స్న్‌ెనా అంతే-నానై నా అం'లే-ఎక గశ్రాణ్ర నా, ఎప్పుడై నా ఒక్క శు! ఇదో....అట్లాకాదు, నీకో రకమూ ఇంకోడి కోరకమూనా? (పతి మనిషి _పాణంమిోిడా ఒక యొక్‌ పరిమెంటా! వాళ్ళి జీవాలుమోద నేనా మనవిజ్ఞాన పఠామర్శ?! వెధవడబ్బు కోనం---యీాపాడుపనులు--”

“అట్లా అననోక,- నువ్వుచేసిన (పాణదానాలు మాతం లేవూ? ఒకసారి నన్నే బతికించావ్‌ --

“ అమాటను. కనీనం నాకు నేనే నమ్మలేకుండా వున్నాను. ఇాస్ర్రం తప్పో, న్తైటో. ఇలియదు. ఒకే చి! త్సను ఒకే జబ్బుకు చేసేందుకు వీళ్లైదు. ఇక మన 'ెలివి తేటలు

“౯ అద మో వాడి తత్వానికి పడక పోవొచ్చు--ో

“ మనీవీకో త _త్తీమె త-మనిషికో శా స్ర్రంకూాడా కావాలి, అం లేకాని మనుష్య_ప్రాణాన్నిగూర్చిన ఒకేశాన్ర్రం పనికి రాదన్నమాట, మరి అది శాన్ర్రమ నేందుశే వీళ్లేనప్పుడు “నేను శాశ్రు కారుళ్తకాదు, 'నేనుచెసేమాతం యొవ్యులెనా చెయ్యగలరు; అందుకని నెను మానుకుంటాను.__”

_ నాకు జవాబుడొరకలేదు,

న్‌ా జలాల రాలా “వాళ్ళ బడ్డ బతికాడని రెండువేల రూపాయిల ఫీజు పంపారు, నా పజ్ఞానం డబ్బు సంపాయించింది కాని -- (పాణాస్నీమ్శూతం కాదు, మావాడి ప్రాణాన్ని ఎవరు ఇవ్వ “ఎవరు ఇవ సగ లరూ+ లోకలలో కారణం చెప్పలేని దె ళ్‌ మృత్యువును జయించే శాన్రృమంటూ 'లదన్న మూట, అందుకని అలాటి శాస్త్రాన్ని ఆరాథించటంలో అర్థంలేదు. " ఆనాటినుంచీ గీకి ్హ్ససు మానుకున్నా డు, అక్టోబరు 194ఫ్‌ జ టపాకు వెళ్ళాల్సిన ఉత్తరాల్ని కైపు చేస్తూం డగాఎానిపప్కార ణంగా క్‌ షు వనిపోయిన తెల్ల జ్డాపకం వొచ్చింది, ఉదయంనుంచీ 'సాయిర్యతంచాకా తను ఆఫీసులో కష్టపడి పనివేసి ఇంటికి చేరగానే తిన కష్టానికి సానుభూతిగా తనను పలకరించే తల్లి! చిన్నతినం నుంచీ _పాణంలో (వొణంగా పెంచి--తన చడున్సకు వంటలు చేసీ షిబ్బుపంవిన తెల్ల! తనకు యీ చిన్న ఉద్యోగం దొరికినప్పుడు పట్ట లేనంత

ఆనందంతో ఆమె తనను దీవించిన | నోజు అతనింకా మర చి పోలేదు, ఈ లోకంలో మొదటినుంచీ తనకు ఒక్కతే అత్మ బంధువు, ఆమె పోయిననాటి నుంచి తన ఏ కాకిత్యం భరించ రాసి బై9ది----

ఈ అలోచనల్తొ అతని వేళ్ళు ఆడటం మాని వేసినయ్‌ ఎలాగైనా యీ తలఫుల్ని మళ్ళించాలని గ ట్‌ పయత్నం చేశాడు. అన్నీ తప్పులు పడ్డయ్‌, దొరచూ_స్తే తన ఉద్యో గాని'శే సీళ్ళథార | ఎంత (ఫయత్నించినా మనస్సును తిప్పు కోలేక పొయ్యాడు. అంతకన్న ఆ బాధాకరమైన అలోచ నల్ని భరించటమే ఇాలా 'ేలికనివీంచింది. ఉన్నట్టు వుండి కళ్ళ వెంట నీరుకార నారంభించింది, నరాల బలహీనత్యం అధికమైంది, ఏ పనీ చెయ్యలేని స్థితికివొచ్చి ఫు మెప౯్‌ మిద తలవాల్చి వెక్కి. వెక్కి. యేడ్య నారంభించాడు, తన 'మెనీ.౯ ఆగినా పక్క_మెవన్తు ఆగ లేదు,

పక్క-కూర్చున్న తోటి గుమాస్తా ఈ తిమాషాను భరించలేక మెల్లిగా కదిపాడు: “అప్పుడే ప్తూర్తిచేశావా!. .. ఏమిటీ---ఏడుస్తున్నట్టున్నావ్‌ శం

చప్పున అతెనిక్‌ స్పృతి వచ్చింది. షఇదివొక అఫీసుఅనీ, ఇంటిక ష్రాల్ని, న్య క్రి గత బాధల్ని ఇక్కడ వెల్హ డ్‌ చెయ్య కు+-డదసీ, కొన్నిగంటల బానిన త్యానికి మాత్శ)/మే తను ఇక్కడ సియోగింపబడ్డాడన్‌ీ నవ జ్ఞాపకం వచ్చింది, తను వంతుడు...-క పాలలో "పెరిగి బాధకు అలవాటుపడ్డ న్య కా ఒక్‌బజారు. మనిషమీలాగు ఇంతమందిలో ఏడ్యటం తలవం

పసివించింది. తన కష్టాల్ని చెప్పుకొని వడ్యటంలోకూడా అర్థం లేదు! ఎందుకం కే--ఒకరి కష్టాలు యింకోరికి అనవసరం,

కశ్చ లేదు. ఎ అన్నాడు: ఏడుస్తూ, యీడవటం లేదని చెప్పుకోవాల్సిన నభ్యతను తను అనుసరించి తీరాలి,

“కళ్ళ వెంట నీరు వొస్తూంకు--”

“గలమాానతేో

తోటి గుమూస్తా నవ్వి తనపనిలో నిమగ్న డయ్యాడు, “ఛేష్పుకు పనిచెయ్య బుద్ధిఫుట్ట లేదు. ఇన్నాళ్ళూ భారమని వీంచని జీవితం---తలి మరణించిన మరుతుణంనుంచీ నెగటని పంచింది. లోకమంశే వమిటో-_ఈ (ప్రపంచంలో తనకోసం ౨౦తో క్‌ డె ఆనందంవుందో అప్పుడే అర్థ మెంది, ఆక్షణం నుంచే అతనిలోని శకులు చాలాభాగం పనిచెయ్యటం మానసి వేసినయ్‌. సంఘటన తెచ్చే మార్పుకన్న, డాన్ని గూర్చిన ఆలోచన తెచ్చే చచెనుపు ఎక్కువనటం అతని విషు యంలో అబద్ధమవ లేదు.

రెండు నెలల[కితం తల్లి పోయినా అది ఆెండుగంటల (క్రిత మే జరిగినట్టుంది..అతనికి. ఇలాటి ఆలోచనల్లో నే అతను ఆరోగ్యాన్ని చెడగొట్టు కున్నాడు, మలేరియా జ్యరం ఫఘాొరంగా వెంటపడ్డ ది, ఎప్పుడువస్తుందో, ఎప్పుడు వోతుంవో తెలియదు, ఆ జ్యర త్మీనతను ఏకాంతంగా అనుభవించటం మరీ కష్టం. ఆ ఉప్పతతో కాగిపాయ్యే తన పాలభాగాన్ని- మాతృ, వేమతో నిమిరే ఒక్క హన్తమన్నా తనకీ లోకంలో లేదు. ఈ విధంగా జీవితంలో ఒక్క_.జె పోఠాడేందుకు పిరికి పడుతూనే వున్నాడు. న

సంజీవ్‌ శ ఇన తనలలులతనుననననానాాాాాాానాన అననా నతననననా కనకాల లనననకనననననన అతనన ననన ననున ననన ననన

అ జ్యరం మళ్ళక్షుణాల్లో వర్తిశాన్ని అనరించింది. తనత లే బతికున్నట్టయి తే ఇనొక ఇాభేకాదు, తన హ్బ్‌ద యాన్న్యంతె ట్‌ తాత ళ అరి ఎంచటంన ల-__.-అమ మరణం అత నిలో నొప్పమార్చుకు తెచ్చింది. భబూనవుడె సనాడు కోర దగిన క సీసపు కోర్కెల తనకు లెక్కకు ఓక (టి నక ౧. లేదు, ఈ విధి తనను వానానిన్యదు! బత కానిన్యదు---

గడియారం నాలుగుగంటలు కొట్టనా_అతను అలాగే శిల్యాపతిమలాగు మెషిన్‌ మిద అని, కన్నీరు కారుస్తూనే చాకా అతనికి ముతలేదు,

“ఇంతనరకూ ఉత రాలుఠాలేదు-ో అన్నాడు దొర,

“నాకు జ్యరం వచ్చింది.”

“సీకు యిచ్చినవి చాలా అననరమైన ఉత రాలు, నువ్వు రెండురోజుల కొకసారి జ సరం తెచ్చుకుంయే. ఆఫీను దివాలా తీస్తుంది, రోగిప్రి వాళ్ళకు జీతాలిచ్చెందుకు భాగ. సులు ఒప్పుకోరు. | వాయిఐటే ;

“జ్యఠం రానటం నా తప్పుకాదులో

“మరి మూ. తప్పూకాదు. ..నీతో లాభంలేదు

“ఫొన్నాళ్ళు శెలవిప్ప స్తే

“ కెలవిచ్చి కొద్దికాలానిశి ఇంకోళ్ళను తెచ్చుకో వటం కష్టం, ఐనా యిది నర్మా-రు వుద్యోగ ౧ కాదని చీటిక్సీ వూటిక్‌ ఎన్యరూ రారు. అంతకన్నా మానుకో రాదూ? ౫

“మానుకుటాను __ ౫ " అన్నాడు. నిశ్చలంగా, ముందున్న కష్టాల సంగతే అతను ఆలోచించలేదు, దొర

ననన కం 'సంచ్‌వి ముఖంలోకి దీనంగా ఇంొాకన్న నన్నెమ్లా చెయ్య లేనుగా! అన్నశఎవాాసి “దూనుకుంటున్నా ను అని “మూభానాన్ని ల

కూజా విసకుండా'నే ఎల్లాగో వ్‌ధిలో సర్ణడు,

బండిలో ఇలుజేవి గదిలో పడుకొని ఆోశనలో

ంా పర్షాడు, ఇల్లంతా బావుసమంటూ నువ్వుల ట్రై యిఘ్తాన్నాను; అంతకుమించిన వాకు ఈ యింటే నెెరూలిదుి అని లి

తనను హేళన చేర్తున్నట్టుంది.

శ్టైను. . .వన కేముంది లోకంలో? ఎన:పన్నా రు? చిన పర్‌్స్‌మిోద (పేమకొద్ద్‌ యింతి ఆన్నం “వడ తాళు, తనకు కలిగే దుఃఖంకానీ అనందంకాసీ తిన ఒక్క. హృదయమనే భరించాలి; పంచుకునేందుకు ఇంకెవరూ లేరు, ఇంత లోకంలో తను ఒక్కుడుగా నే బతశాలం శే ఎంత కష్టం!

పూర్వవు నంగతులు అనేకం జ్ఞాపకం వొచ్చినం _ -+తవన తలి తనకొక నంబంధాన్ని అమిత కస్పంల కుది

౮ | త ర్సింది. ఆమెను సంతోష పెట్టాలని-_-తను ఆ పెళ్ళికి ఒప్పు కున్నాడు, కాసి అది పూ ర వక్ష పూర్వమే ఆవు మరణిం శో శ జాని యు చింది. వాళ్ళి పిల్లను ఇచ్శెందుకు నిళాకరింవారు కూడాను పెళ్ళ తనకింకా ఒక్‌ అవసనంంగా తయారవక వోనటంవల ఆది శ్‌. అంత కష్టమనివించ "లేము. కాని తను లోకానికి ఎంత పనికి 'రానివాతశో వప్పుడు బెగా అర్ల మింది, న

ఈ “సాయంత్రమే తస ఉదో్య్‌గంకూడా నూడింది, ఎంత కష్టపడి సనంవొాయించాదు యో ఉద్యోగాన్ని! వా ఒక్క తలిని నంతోపషు పెశుందుకు తన జీవితాన్నంతట్నీ ఛార న్‌ లు

పోయాలనుకున్నాడు, కాని ఆతల్రే పోంగా లేంది యీ ఉద్యోగం పోయిన౭దుకు వివారం లేదు. అదికాక తను నెల రోజులూ చమటోడ్ని నసంపాయించిన ముమై ఎరూ పాయిలూ* జా ఇంటి అగ్షానూ, చాక శృకూం, “జ్ర్యాట్రల్‌ వాఫ్‌ కూ ఇంకా ఇలాంటి ఖప్పులకే సరి |! తను నంపాయి*చేనంతా వీళ్ళకొనమూ ? శఫ కేముంత అననసరఠర్దా ( జీవితంలో నంతోపమూ, అనందమూ లేదు. ఇంత ఛారాన్నీ లాగుతూ. “నీదో. బరుకుతున్నాం్‌. అన్నట్టు చప్పగా తియానై ంది.ఎతుకు-తనలాగే 'యన్నోో భీవులు-. జంతువు ఇ సత్యులూా బతుకుతున్నంమ్‌ , అవి తనక న్న అతి 'తలిగ్షా న్‌్‌ ్యాం గా అనందంగా ఒబవాకగ లుగు తున్నయ్‌. అవి ఆదుకు బతుకుతున్న య్య, ఎనర్ని ఉద్ధరిం చేందుకో వాటికే "తెలియదు, మనువులు కూడా అం చే! ఈ బతుకంతా ఒక్క నదవకాశంకోనమే "కావచ్చు, అది ఇతరులపట. ఎంత సిజమోకాని.__ శేవుకుమవూ త౦ ఇది కుద్ద అబద్ధంలాగు కీనివీంచింది.. ఆరోగ స్రంూడా పాడైంది, సాయర్మత్రం జ్వరం: “రాన టవ, రాతల్లాడాంతో చాధపడుతూ కూరా్యోనటమూ "రెండు నెల్లనుంచీ కమం తప్పుకుండా జరుగుతోంది. ముఖ వుం లె తెల్ల బడ్డ ది, లెని కహూర్చు నేభాగ్యం తనక్షులేదు; మందులకూ్కూ_డానా! బి సవాడై ఫుట్ట టంలో ఎంతచాధ! తన దోజులు సిండెనయ వ్ట్‌ే మాకు జ్డపక రాని రోజులేదు.. "రాసి ఆ చావు ఎప్పుడు వొన్తుందో జెలియదు, ఆ ఛానవ్లును తనకు తానై తెచ్చుకుంకటే--క స్‌సం చచ్చయినా సుఖపడవ చు స!

వహలోక౦ మోది ఆశిలను పరలోకాలమిోదికి వొని నటం రోజూ జరుగసతూ నేవ్రుంది; కాని యీనాటి అలోచన పూర్వపునాటికన్న అ నేక నెట్లు బలయమెంది, (ప్రతిరోజూ చాన్ని తరచి తకచి అలోచిసూాంపటంనల అత్మిహత్యను

హక. గ తే

యమే వోతరుందెమో!

మలిగాలేచి. కెటపడాడు. ,.అఆత్సుహాత్నా !., .అది తలుచునేప్పటికే అవనికి విపరీ*మైన భయం కలిగింది. =. నవు తెలిసిన స్టే భ్‌ రించ లేనంత భయమేనేమూ?. , .కాని అంతకన్న తఆనుజీవివంలో చెన్యుగలిగ ఘన కార్య్గడ మూత్రం ఏముంది?! అతనికి జీవికం మోద కలిగిన అనహ్యామంతా మళ్ళీ చద్రామనే నిర్త మయాసికే చారితీసింది. మనసును సమాధాన పరుచుకున్నా డు, సళ కారూ జమా *-ఎన్నో గప్‌ ర్గునచ్చినయ్‌ ఇ

పటణపువీథులో దేదీపష్యమానంగా విద్యుద్రిపాలు వెలుగుతున్నయం్‌, మనుషు అందరూ కాలం నృథధాపోతుం దేమో నన్నళ్టు చకచకా సాగివోతున్నారు. కారూ, (టాములూ, కికాలూ, బభ్లూవడినడిగా పరుగు లెత్యతున్నం్‌., వీళ్ళందరూ అనుభవివచే అనందం తన కనాలేఎది!, =. .ఐనా నవావబొ య్యే తనకు యీ ఆలోచన అనవనరం9!

బున పరు గెత్తుకొస్తూన్న కారు కిద పడచావిని ఆలోచన శే తావివ్వకుండా కళ్లు గట్రిగా మూసుకుని కారుకు

భంజేవి. కే అడంగా పడ్లాడు, అదృష్టనశాతూ డై ఛనరు ౨లివిగా (బేకు రవి ఈవ్‌ స నా న్‌ా 0....( ూ వేశాశు, కాని అ తగిలిన బెబ్బకు అతను పదిగజూల దూరాన పడాడు, తిల [కిందులుగా పడటం నల తలివిత ప్పేటంత అప్పటికప్పుడే పదిమంద్‌ గుమికూడారు. కారులోంచి ఒక్‌ యువకుడూ ఒక యునతీ దిగి ేవు దగ్గరికి వొచ్చారు, ళన ఏలిక లీసుకు "వెళ బండి అంటున్నా డు ఒకడు. జనంలోంచి, “కారు నెంబరు. ,.[* అంటున్నాడు ఇంకోడు, “కళు న తినపటువొని తోలు టే? సూ- డాను..... నేను అంతె చూస్తూనే నున్నానుోొ- “శేవును వెలి గాఎ తి కాశనులో పడుకోపెట్టారు, శోలీసువాడు నచే లోపలే కారు కదిలింది. డాక్‌ జాగ రగా క ట్లుకట్రాడు. అతనికి [క్రమంగా "తెలివి వసోంది, కళ్లు "తెరిచిచూసీ మూలుగుమూ మళ్ళీ “ చుచేమా (పమాదంలేదు, ఈడదయ మే ననాన్ను "నేను వెళ్ళి నర్చును పంపుతాను. , “నర్‌ అవసరంలేదు నేను ఇక్క జే వుంటాను.

“ఈర్యాతల్లా నువ్వు యీ రోగితో అనస్థపడ తావా[ో

“ఫ శ్యాలేదు. . .ఒక శానా కేగా!”

డాక్టర్‌ దిర్టృంగా ఆలోచించి అన్నాడు; “నీ యిష్టం.., రోగ్‌కి కాన్పేపట్లో నే బాగా "తెలివి నచ్చేస్తుంది. పళ్లూ, కాఫీ ఆహారం యివ్వు, అసీసాలోని మందును ఒకసారి "తాగంచు.. , .ఇక నేను వెళ్ళనా?”

ఆమె తలవూపింది; డాక్టర్‌ టోన్స్‌ రీసుకొోని వెళ్ళి వొాయ్యాడు, సాలోచనగా ఆమె. రోగ్‌ ముఖంనంక్‌ నే ఆతృ్క తతో భూడసాగింది.

"ఖేముకు చూగా 'తెలివినచ్చింది. జెబ్బ3గలిన ఛాధ ప+డా బాగా తేలుసోరది. తిను చచ్చిపోతున్నాడు కాబోలు! కళ్ళు తరచి చూచామనిపించింది; కాసి భయం "వెనీంది, ఇవాన్సరాదసి తనకు తెలుస్తే ఆనలు యీ పనికే తను వూను కునే వాడు కాదు. కాని అది తెలియటం ఒకసార్హీ [పాణం పోవటం. ఒకసారీ కాదు కనిక యీ పొరపాటు జరిగింది, బతకటంకన్న వానటనే కష్టఎంకాబోలు!

చావు త్యరగాన_స్తే బాగుండు ననివించే అబాధ! ఇదివరకు తిను అనుభవించిన కస్తాలు-_-తినను 6౭ ఆత్మ హత్యకు పురిగాల్పిన క్ష ఘైలు---వాటన్నిటిక న్నా యీకొని తెచ్చుకున్న వాధ మరీ భరించలేనంతగా వుంది! ఇచే కడ సారి కష్టమని గు రకు, వచ్చినా అతెనిక్షి "తేలిక అనిపించటం "లదు,

సంజీవి 8

'తలివిగా వున్నప్పుడు కళ్ళు మూసుకోని ఎక్స్క్‌వ సేఫ్టు పడుకోవటం వాలా కష్టంగా తోచింది, ఒక్కసారి తను కళ్ళు తెరిచి చూ స్తే అసలు తను ఏ లోకంలో వున్నాడో! భరించ రాని ఆూ గా ధాంధకారంలోంచి ముందు బైట పడాలి! కల్లు తెరివాడు"' ఎదురుగుండా గడి యారం రెండుగంటలు దాటిందని చాటుతోంది. విలువైన గాజు సామగ్రితో అందంగా అలంకరించబడ్డ విశాలమైన శుభమైన గడి కనిపించింది. దేదీప్యమానంగా వెలిగే ఎల (టిక్‌ దిపాలూ, పైన రివ్వురివ్యున తిరుగుతూ తనకు కావా బ్పీన దానికన్నా ఎక్కువ గాలియిచ్చే పంకా, తన శరీరం కింద నలిగే మెత్తటి పరుఫులూ.___తను అసలు ఎవరో, ఏమిటోక[కూడా షణం మరిచిపా య్యుట్టు చెయ్యగ లిగినయ్‌ ంం ఇది న్వర్ష మేమో! ఐతే యూ నరకళాధ యీమిటీ'

కళుమూసి నన్నగా మూలగ సాగాడు, గాజులశబంతో కూడిన ఒక కోమల హన్నం అతని ఫాలభాగాన్ని నిమిరింది ఆ తాకిడి తనతల్లి ఆదరణ నంతా డ్జూపకం చేసింది. ఎవరు తసనిలా ఆదరిసారు?

మళ్ళీ కళ్ళు తెరిచాడు. తన మంచం పక్క-నే కూర్చున్న

ఒక అందాల రాణి----తన వై ఫు ఆతృతగా చూస్తోంది, అమె 'దేవక న్యేమోనని ఆలోచిం చేందుకు మళ్ళీ ఒక్క-_తయ.ణం

“ జాధగావుందా?* అంది ఆ కోమల కంఠం,

“డాలి అని మూలిగాడు,

అవె తన ఫాలభాగంమిది చేతిని మెలిగా లాక్కు_ంది,

వీంచింది. కాని సిగ్గుపడ్డాడు?

ఈ క్రాఫ్ట్స్‌ ఇమ్ముంటా రా?” అందామె,

అతని అకలి చప్పున జ్ఞాపకం నచ్చింది. తను ఇంకా యూ లోకంలోనే వున్న్నాన నే దృఢ వ శ్వ్యానంకూడా కలిగింది, కిందటి మధ్యాహ్నంనుంచీ త నవొట్ట ఖాభీగానే వుంది, అ బాధంతా ఇప్పుడుకాని బెలియటంలేదు.

“డీ అని మూలిగాడు మల్లీ,

అఆమెలేచి ఒకసారి వివారకరంగా అతని ముఖంలోకి భూసి వెళ్ళింది: ఆమె అక్కణ్ణుంచి కదులుతుందను కుంశే; అతను ఆకలివాధ'నే యెొన్నుకునేవాడు!

మళ్ళీ అతనిక ష్రాలన్నీ జ్ఞాపకం రాసాగినయ్‌; తను అందగ ెల్ని చూడకపోలీదు. లోకంలో తనకు అందని ఎంత సౌఖ్యం ఇతరుల పాలవటం లేదు? ఇదంతా తను ఫుతి రోజూ. దూనూన్న విషయమే కనుక---తణతణమూ తను సూతం అలాటి సౌఖ్యానికి నోచుకో లేదనే అభిపా్రాయం కలిగేందుకు నగం కారణమైంది.

అనలు తను కిందటి సాయింతం వ్‌ అభిపాయంతో బయలుబేరాడో అది నఫలంకాలేదు; తను లూపాటికి యిీాలోకం౦ంనుంచి మాయమవాల్సింది!

ఆ తరువాత ఏమెలేనేం?. , నాసి అలా జరిగినట్టయి లే ఎంతవాగుండేది! తన జీవితంలో ఇంకాఎనో ఇ జరిగి వుండాల్చిం ది. ఒక్షటి. ౬. లెక్క-కు ఒక్కాటికూడా జరగలేదు. జరుగుతుం దనే ఆశాలేదు,. ఎంత నిర్భాగ్యత! ఎని్నిసార్తు తను నిరాశను

ఎంతకాలం చాచుకు-టూ బతి! వవా సను వెలిగించే వముంది! చను ప్టైనలగా యూ చినన్‌ (మంముత్న మైనా సాధించలేకపో "లే.__మళ్ళీ తన జీవితం ముళ్ళకంపల్లోః వో తుంది, ,.

తను బతి కేేదుకు వవిధమైన (ప్రయత్నమూ చెయ్య సూడదు,. ఈ మొండి (వాణికి అంతకన్నా "'మొండికనాన్ని 'శ్రదర్శి స్టేనేకాని కను గ₹ెలన లేడు! ఇహలోకబాఫల నుంచి తన విము వ్‌ని సేజ౧గా కోరినట్టయి ౪1..ఇదివొక శాక తనకు అగ్ని పరీక్ష!

ఈ నమయంలో తనకు ఎవరితో మూత్రం వంనంబం ధం! ఆమె అందగ త్తెవలే తనకేం? ఈ మానవులు తన మృత్యు శయ్యమిదూ ప దయను తను అంగీక రి స్తే వ్రకముందు తనకు యమమూ లోకంలోమాత) మరి గతులు "లేవు! ఈ లోకంలో తనకోనం వడ్చేవాళ్లు, కనీను తనకళ్ళ ఎదుట విచారాన్ని నటించే వాళ్తు ఒక్కళ్ళు._ఒక్కంరు కూడా లేరు! ఈ సంగతి తనకు వాగా తెలిసివున్నాక వీళ్ల దయతో తనశేంపనీ?

ఆమె కాఫీ తెచ్చె అందివ్యబోయింది.

అతను “ఒద్దు అన్నట్టు సౌజ్ఞ వేశాడు,

“బప్పుడు తే మ్మునాన్షరుగాలో

ఈ అక్ర గాదు” అన్నాడు మూలుగుతూ,

తనుపడె బాధను ఇతగ్గు.___యీానాగ రిక తా పపంచం చూసి నవ్వి పోతుందేమోనని ఇన్నాళ్లూ భరించినట్టుగానే

భరిస్తునా షడుః కాని ఇపుడు మ్మూతం అది అంత 'తేలిగ్లాలేము. సానుభూతి వమూవేనాళ ” ఎదుట వళాధ దాగ గలుగుతుంది! గాధను ఒక్ప్చేందుకుకుక్క.ఇ* ఇక పరి ముతినవుంది, 4, అ పయత్న 6గా అతని కల్లు పీళతో

ఆమె మృదువుగా అడిగింది; “కాధగావుందాటో అతను సమాధానం వెప్పలేదు, తన మోద తనకుకలిగే సాను భూతిని వీవంగా ప్రద ర్నించు: కుంటున్నా డు,

చాలా అల సిపాయ్యారు. కాన కాఫతాగండి” అంచామె. బతిమాలుతూన్నట్టు,

“నాశేమావొద్దు =. నన్ను వడ్య నీయండి. , .విారు వెళి వోండి*

ఆమెను ఇప్పుడొక కొ తభయం అనరించింది: తగిలిన 'జెబ్బనల రోగికి మతివెడిం దేవో?

ఆమ అలాగే కాస్పేఫు ఆశతో నిలబడి... మేమా (పత్యు తెరం రాక వోనటంనల - యూ సమయంలో రోగిని ఎక్కువగా మాట్లాడించి శ మ'పెట్టకథాడదనుకొని.___కప్పుల్ని ఆపక్క. నే "శేపిల్‌ మోద పెటి వెనక్కు తిరిగింది, *,

కాఫ్‌ తన కళ్ళ యెదుటవుంకే అది తాగాలనిపిస్తుంది. తను జతిశేందుకు (పయత్నం చెయ్యాల్సి వొస్తుంది. కనీసం తన వానను వాయిడా వయ్యా్యాల్సి వొసుంది. ఎంతతంరగా వ్‌" ప అంతత్యర గా చచామని నిశ+యించుకున?, తనకు ఇవన్నీ ఆటంకాలు, ,. వెంటనే “భ్‌వు చెయ్యిజూప్‌ కాఫ్‌ని కిందికి వొళి చాడు. క్త

చండాలం పరం దలత చ తతా

కప్పుల చప్పుడుకు ఆమె నెనక్కు.. తిరిగి, సేక్పేష్షు ర్మాలెంది. అతడి 'తెలిసిన్చంజే యావసి చేస్తున్నాడ నేది న్పష్టమాతోంది. అతనికి కోపమా! శనమిదనా 1 కాఫీ మిదనా? యా నిషయాన్ని “లేల్చుకు నేందుకు ఆమెకు ఇప్పు డు. అనకాశంలేదు. అతను నూూతం తను చేసిన ఘన

ఆమె మళ్ళీ దగ్శ రకునచ్చి సిలబడిి “బాధగానుంయకేా ముందు తాగమని డాక్టర్‌. చెప్పీ వెళ్ళాడు. మందు ఇమ్ముం

అతను ముఖం చిటించి ఆమెను పరీతగా చూడ నొగాడు, అమె ఒక పృ డు భన న్‌ కాసు వేటు. ఆమెనుగూర్ని తనకు అంతనర కే "తెలుసు, ఆ సరిచయాస్ని మ్యాతం తను జ్ఞాపకం వేసుకొని చాధపడటం బేనికి? సఏవిధమెన ఆశనూ తను కల్పించుకోకూడ దు.__అంలే |!

తనవెపు అంత దీతముగా చూడటాన్ని ఆమె గహించి అంది: “మిరు నన్ను గుర్ముపట్ల గలిగా ఠాటో

అనను ఆ (పశ్నకు జవాబు చెప్పలేదు; నూధగా కళ్ళుమూ శాడు,

“ముందు తెాగుతారాళటి అంచామె, మెల్లి గా అతని తలకింద చెయ్యి వేసి-...అతిన్ని కరా ర్చ్పో పెళ్తుం దుకు (ఫవత్నించఛింది. ముందున్న ముదుగ్గాసు వైపు అతను. అప్రయత్నంగా వొంగ బొయ్యాడు. "కాసి వ్‌ళ్ళం

వా ఆాాలాాాాట్తతు దరూ కలిసి తినను వానసీరా! తిన పాంణంమాద తనకు అధికారం చ చ్చేస్వాతం (త్యం "లేదా! ఎంత డాళ్యా గ స్ట! అతసికొొపం మిన్ను మిట్టంది. పు పటపటాక్రో్‌" రికి _--ఆ మందు గాసును లాకొ, ని, విసిరి నేలశేనసి బాదాడు, ఆశ్ళ రంత ఆమె కల్లు 'పెద్దనయిన య్‌ అతడు మాట్లా డక పోనటం---ళఅమెను భయపెట్టింది. అతని చేపల్ని ళ్‌ వాండీ ₹7 ఆంది, అతిను మాట్లాడ లేదు;---ఇంక డాచుకొ నే చోటు బేక్‌ 'వెలునరించే దుఃఖాన్ని. కుమిలి కుమిలి వడుస్తూ ప్రద తను. బలా మాటాడితే అతనికి బాగుంటుందో ఆమెకు అర్థమన లేదు. ఇంత లిమాషా మన_న్నత్యాన్ని అమె ఎన్న డూ వినిళూడా ఎరగదు. ఏమో తోచక కాస్సేపు సిలబడ్‌ _-- ఆగదిలో నే ఇంకొ్‌మూలఅ కుర్చీలో కూర్చోని చదువుకో సాగంది. చదుచేమిా సాగలేదు, రోగి మూలుగసలు ఆమె మన క్మాంతిని భంగపరుస్తున్నయ్‌ ఇప్పటికి నాలుగు దాటింది, రోగ్‌ మూలగటం మానేశాడు, అలిసి గాఖిన్నిదకు ఉపకమించాడు. అమె నిట్టూర్చింది. ఫు స్వకానిన్న ఒళ్ళోనే పైక సిం క్య/మ6గా కూర్చొనే నిద్రవోయింది.

ాణణణనినుననానాలలాలాలలననని ననన నలా భిభాననా లలనా ాననననన లాలన లాలన నకననతానకినునునననానాన. నానన ననానకకకనుమాా నమన 'మేల్కెంది, రాతి జరిగన నంఘటనలు ఆమెకు జ్ఞాపకం "'రాసాగినయ్‌. అతన్ని ఎలా జాలిదలవాలో ఆషపుకు అంతు పటడంలేదు. రోగి సనిదదూసీ నిటూ6 చంది, అరగంట గడిచాక డాక్టర్‌ వొవ్చాడు, ఆమె డాక్టర్‌ ను అవతలికి పిలిచి పరిసితి అంతా ఇెప్పింది; జాకర్‌ _ “అందుకనే నక్చొను పంపుతానని చెప్పాను, రోగులో అవన్ల్గవడటం చా, వంట చెయ్యటమబత "వలిక “అతను మందన్నా తాగలేదు...” __ వారిదరూ మళ్లీ గదిలోకి వొచ్వేప్పటికి రోగికి నిద . ఏ శ వసారా యా “ములకున వొ చంది. అతను మూలుగుతున్నా డు, మధ్య _ డాక్షక్‌ మెలిగా రోగిని తనవైపు తిప్పుకునేందుకు క్‌ వ అనన స్ట పఏయతి+ ౦వాడ ని రోగ్‌ తన శొదిబజలానీ*? వపయో ప॥యత్నించాడు. క్‌న్సి ర్‌గి తన కొద్దిబలాన్ని వుపయో గెంచి ఓడిపోయి కోపంకొ ద అరివాడు; “ వెళ్ళివోండ్‌, ,- మో రందరూ నన్ను చానస్‌ఠా! వెళ్ళండి, .. వెళ్ళండి నాశేం వొదు!

ట్‌ 'సంబజివి . డాక్టర్‌ను విదిలిచాజు, డాక్టర్‌" తణం అలోచించి అనా్వ్మాడు) కమర వృథాగా సిరాశవడ న్‌ గ్రాన్రేదు, మోరు వొదిరోజులోనే వపూరిగా ఆరోగ్యాన్ని నుంపాయించ గలు గుతారు. మిరు అంతేగా గాభ రాపడి లే”

లే! నేను బతకాలస్‌ అశించడంచేదు, మోకు జాగా అర్హంచేసుకోండి. మారు నాకేమన్నా నహాయం చెయ్యదల్చుకు కే. నేరు త్య గా (వాణాలు పడి చేందుకు మందిన్యండి- తలెపిందా ౪

ఆమెతోపాటు డాక్టర్‌కూడా అశ్చర్యంతో మూగ వొయ్య్యాకు, ఎంత సిశాశిపడే వాడిక్షైనా అశ వుంటుంది. ఆశ లన్నీ వొదిలి కింద పెట్తాకళూ డా చేవ్యనహాయాన్ని బతికి సాధిన్దామనే ఆశ వేవరికి శ్రుందదు! అదికాక ఓక వేళ అత్మ పూత న్‌ యంనత్ని ఆచినా..._.అదివొ క మలక టలహీాన త (మే కనుక_అక్షణం గడివాక ము లీ ఛె పా శ్ర సరు మంత అఆశతోనిండ్కి తను ఎండ బుషహీనుడుగా పవరి అచాడో సనివించక మూనదు! "కెని పని వషయంలో_అడ ఎంత విక్సృశమైన మూనసీక పకి ణావుంలో పడ్డదొ' డాక్టర్‌ క్షు అర వువలేదు, |

డాక్ట 5 బతిమూలుతూ అన్నాడు: “మ్చ్పైలర్రు క చమ క్‌ పాల్ని అనుభ విఇచిన్సున్నారు, జీవం మాదనే మోకు నిరాశ, కలగటం అన్యాయం! ముంద్‌ు జీవితం సంగతి జూగ రృగా ఆలోచిుంచేందుకు మేమందరమూ వున్నాం ..2... డాక్టరు (గ దాంలని మోక బెలును, మం మ్బ్మల్న్న

చ ఉల చంపేందుకు, *,., ననన మధ్యలో నే అందుకొని శేషు *వావు అంత "తేలికది “కాదసినాకు ళూగా అర్థమైంది, అందుకే మందిమ్మాంటు న్నాను” అసి వద్యసాగాడు, డాక్టరుకు ఏమి తోచబేదు, మునిపంటితో కింది -సవవి కరిచి... అమను అవతలి రమ్మని సౌడ్డ చేశాడు, ఆమె ఆతృతతో డాక్టర్‌ ముఖంలోకి భూసింది, “లాభంలేదు (న్స | అది మత భమణంకూ చా కాదు, అతను తెలిసే వాగా మాట్టాడుతున్నాడు, పరిస్థితి [పమాద కరమెంది కాదు. ..కాని అతను మొండిగా (ప్రవర్తిస్తే మూత్రం అమ్మృళతంకూడా పాణం పాయ్య లేదు, వది ఇారీరకంగా. కుది న్పేందుకు ముందు మానసికంగా కుద ర్యాలి. ,..అదంతా వాలా యాతన, పోసీ ఆ నిర్భాగ్యుడు ఎలావో తే వునకిందుకు + మెల్లి గె జనరల్‌ హాస్పిటల్‌ లో "జర్చి చేశులుకడుక్కు1ు నరిపోతుంది * (న్తీ'బేవికి దుఃఖం ఆగలేదు. ఆమె కనుకొలకుల్లో "రెండు కస్నీటి బిందువులు కిందప డేందుకు సిద్దంగా “ అ"బేమిటి (వ్ర 1 సకూ్క్కూడా రోగికిలాగే పిచ్చి ఆమ వండుకుపోతూన్న గొంతుతో అంది : * మిరు దీనికి ఏచై నా ఉపాయం ఆలోచించండి, అతను నిర్భాగ్యుడే కానొచ్చు. అనలు అందుక నే అతినిమిద నాకు ఇంతదయ కలుసతోంచేమో + అతన్ని 'నేను ఎరుగుదును, నాకు కాసు

"నేము, వీవ నవాతము, ఇవాలోొ “న్‌ విగల నాము, వారాలు నేసు కొని తింటూ కష్టపడి చదున్నకున్నాడు. అతను నగం జీతం మిద చదివేవాన., అననంళలీపిం క 'వ్రందుకుకుం డా. అతనికి శకి చాలేది కాదు, ఒకసారి జీతం కట్టక పోనటంనల్ల అతని వంకా నరు. అపుడు ననరిక్‌ వలెయకుండా అజీతాన్ని నేన కట్టాను. + సీను షే అవన నున కారుశెంచనే పన్హాడు. అతను చావటంలో పెద్దవి శేషనేమి* లేకపోనచ్చు. లది (ప్రకృతి సిద్ధంగా వొచ్చినా ఎన్నా వమి-+చెయ్య లేరు, 3 "సీ అతను నాయింట్లో నొకళ్ళముందు, సప్కారణంగా వానటం నాకుఇప్టంలే దు, ఎంత్‌ ఖర్చయినా ష్‌ ర్యాలేదు, అశనుటతి కే వుపాయం మయూాడండి-_ో |

డాక్టర్‌ శ్రీబేవిని _వేమిస్తున్నాడు. ఎలాగైనా ఆమెను పెళ్ళి చేసుకోవాలనే (ప్రయత్నంలో ఇప్పటికి ఒక నంనత్సర నుంచీ అమెను ఆరాధిస్తునా షడు. తగినంత గా ఆయె అంగీకారాన్ని సూచించక పోయినా అతను నిఠాశపడ లేదు, ఎలాగైనా. అమెను (పతి విషయంలోనూ. సంతో పెట్టి (కముంగా ఆమె అనురాగాన్ని సంపాయింవాల నే పట్టుదల అతనిలో అధికమాతూ వొచ్చింది.

ఈ రోగివిషయంలో.._ అందరు రోగులాగ్‌ ఇతనూ ఒక డనటంనల్ల అతసిక్షి (ప ల్యేకమైన దయ. వమీాలేదు, ఇప్పుడు శీ దేవిని సంతోష పెక్టుందుకుగాను అకను (ప్రత్యేక మైన [శద్ధతీసుకో వాల్సి వొచ్చింది. ఇది డబ్బుకు నయంచేసే రోగ మైతే అతను వొదిలిపెళ్టువాడే | ఆచమన నచ్చజెప్పి రోగిని వొదిలించుకుందామని అతను చేసిన [పయత్నాన్ని

నొ న. - "రెండు చేశులముభ్య్యా తలయిరికి-చి ఒక పావుగంట "సేపు డాక్టర్‌ కాగా ఆలోచించాడు. డాక్టర్‌ మంచి జెలివి గలవాడష నేందుకు ఏమా తమూ. సంజెహంలేదు, మెలిగా అన్నాడు: “ న ౭.__నువ్వు అంతగా కోరు తున్నావ్‌ కసక్‌ చెబపాను; నాకరా. తౌ వమూాన వ్రుజం' కు దయ లేక పోలేదు. బీడవాడ్య మంచీవాడు, చదువుకున్న వాడూ. అబఐ+ టికనా? పేకుఇమును...కనుక అతని బతిఫిచేందుశే న్నిటక్‌ న్నా నకుఇ్తష్టుడు - నుక అతన్ని తిఫఎచేందు కె (ప్రయత్ని డ్రైం. కానిఒక్కకు ఉపాయగంవుంది, అదిచాలా కష్ట ంతో కూడుకున్న ద్‌ ళల విత్తే వింది, *. తేరగా వెప్పండి క్ష బోతే నిజంగాజుతనికి బీవించాలే ఉధేశంకూడా లేనట్లు తోసుంది. అతనికి *నా ” అనేవాళుకూడా ఎన్వరూడఉన్నట్టు లాన్‌ . ల ల క్‌ లేదు. ముందు అతని. మనస్సును వేరొక మాన్లంలోకి లాగాలి “ విన్సువురి ; అతనికి ఒక ఆ పబంధును ఇప్పూడు చాలా అననరం. అతనికి * తన * మోద ఆశలేదు, అందుకని ఇంకోరి కోసం. అతను బతిశేందుకు (ప్రయత్నించ్వై. చెయ్యాలి. చేతులో స్యర్షంచూపి అవబి ఆసన ల్ని “శవ తించాలి, అవ్వుడు | ౧౧ ౮౯ శవ లాన్‌ ఆ ఇ క | (ప్రయత్ని నావా ర్‌ ళ్‌ ఆంక్ష వంచెయ్యాలీ 2? * అందీ అమె తన అవూయ

బడవ చేయయులా ధక గనోమలామ్‌మనన్రనేనాలు.వాాాలా-.నా ట్వ తం పలవన తంతాను. ంటమలన్నా. క చయ్యటుల గలవి కముననాయాలతనా... భాట్‌ ఉనపూయయానావాంటానేనటయుమమొన. యాడావానాాయూలాపనయయాాయా వయా లయల. మైట్తుటామంలాలలుయాానయులనాలాలడాారాల అవల... సమీ 00 నంశీవి క త్వవుంతా ౫ టప జే'ం, వ్‌ లు ఈ "వెల్సిరులేదా ?... భూకు! అంస్ని (ఉమిసూ వ్రుర్నా పతించు. లాలన గామూాాాెడు. అతసహృదయ-లోని ౦ గ్‌ జ్‌ నని ముల్ళ వలిగించు. నీ ఆత్మ ౧౧భుప్పు మృత్యు" య్య మాద వుుకే నువ్వె బగావపడ తావో అంతగాభా పడు!. ,.ఇది ప్రుమవులకు నాఫ్య "కాదు. అంచెఓక్సు వాళ్ళే దగర ఉండదు. అతను ఎన్ని అన్నా, తిటినానే___ విసుకో ౧) య లు టా కుండా అతి ప్రువన్నతిగా ఉండు, నీ లోకమంతా నీ జీవితవు టాశ లన్ని అతసిమాద నే ఆధాఎ ఐడి ఉన్న్టుగా నటించు. ,, ఇనంతా , నటన! శక్రం మువల సిమ్లా వప్పంలేదు, తమ్‌. [క్రమంగా అతను లొంగిపోక తిస్పదు, ఉన్నవి, "లేనివీ అతనికి ఆశలుపెసు. న్పీ, వేసే అసాలకు లొంగని ఫురుష ల" (ఈ లాం పహృ్చాూదంయగ ఉండదు, అందులోనూ నీలాటి అఎనగ లె ము౧ందు ఆతి తేలిగ్గా లొ-గిపోతాగు, నీముఖం అతనికి అపరిచితమెంది కూచా కాదు కొినుక__.ఇదితేలిగానే జరిగిపోతుంది, అదీ ౮) కాక ఇ-త నిరాశలో ఉన్నాడు క్‌నక___వప్వున అవనిలో ఆశను ౪3 తించేందుకు అన కాశం ఉంటుంది.అస్ధ మెైండా! క్‌ నా మాటలన్నీ ఆమెకు వెంట నే అరంకాలేదు. కొంత న లని ఓట య వింగుడుపజ్తాక్‌ అశ్చర్యంళ ఆంది. * నటనా? ఖై “రను. ..నటన!. , .నువుర ఇదినరకు కాలేజీ నాట కాల్లో "వేషూలు వేసి చూపానంటివె.___అద్‌ !” “కాని అది రంగనలంమిాద, మనం ఎవరిమో, న గా పాతను _పదర్శిస్తున్నా మో తెలుసుకుంటూ చూపేది, గ వి కాసి ఇది సిజమెన జీవితంలో.

సంజీవి... నానా నానా

“దానిక దినిక్‌ బేడా వముుఎదప్‌! నేను చెప్పెదికూడా అబే! నువ్వెనరో, ఏ ఆగనయఏఎ నమిటా*, నువ్విలా ఎందుకు [పన డఉసపన్న్నావో 6౨౧ "లా (పతి. అమా చెలి ఉంటాది... దీన్నే నేను *నటన” అం[టున్నా ను.”

“జీన్సు తంలో నటన సాధ్యమా! ౫

“ఎందుకు కాదు? మనం నికి. చి ఎన్ని౧టిని సాధి చటంలేదు! మన మనస్సులో జరిగే పరిశామాలకూ, మనం ముకి కనప ర్చే (పన రనగక- "దేడావుంటాోోీందా వేదా! ఇం నాసి న్యక్షితో మాట్తాడేప్పుడు---లోపల ఆ న్వక్స్‌ని తి కుంటూ----3 క అబిమా కనపరచకుండా చెయ్యటం లేడా? అది నటనశాక ముచజేమవూాతుంది 1? ఇది (వతి జీవికంలోనూ, (పతివ ణమూ జరుగుతూనే వుంది. ఇచే లేకపోతే యీ జీవితం ఎంత దుర్భర మో ఆలోచించు, జీవితమంతా నటనే అ 'నేందుకూడా అనుమూనం అక్క నైదు-..”

“జీవితమంతా నటన! అన్నమాట విన్నప్పుడు ఆమె ఆశ్చర్యపడ్డ ది, వనో క్‌ త్త సిన్ష్హాంతం----తను కలలోనైనా తలవనిది-...విన్నట్టు వులికి;,_పడ్డై ది, ,, కొని డాక్టర్‌. చెప్పిన మాటల్నీ మెల్లిగా అర్హం చేసుకుంది, ఆ మూటల్లో ఎంత నిగూఢ సత్యం వుంది | జీవితం ఎంత *నటనివో కూడుకుంది! కాని ఇదంతా *నటని అని ఆలోచిుచేందుళూ,.డా తను అవ కానం౦ యిన్వకుండా సాగిపోతోంది ... ఒకచేళశ తను అలాటి అలోచన నే అనకాశం ఇ స్తే అనలు ఆ నటన సాధ్య పడ బేమో ! మూస్తూ చూస్తూ వొంగ వేషం వెయ్యటంలో ఉన్నకష్షం దొంగ వేవం అనే అలోగన లేకుండా చప్పున

| "సంజీవి వేసి కూర్పోసటంలో ఎందుకుంటుందీ! ఆ సంగ వేషం అవననరం తీరాక దచాన్నిగూర్మి, ఆలోచించేందుకు అది అమిత స్వల్చవిషయం అవుతుంది; తిప్పు చస్తూన్న్నా. అది "తప్పు అనే డ్జనం ఉఠ శు యిక ల్నబూత్మప డె భాధ ఇంతా అంతా కాదు: ! కాని - కరాళ్ళకు ఆ ష్ట్‌నం "లేకపో వటంవనల పెద్దవాళ్ళు చెయ్య లేని తప్పుల్నికు *డా ఇళ్లు చేసీపా రేస్తారు: ఈ విధంగా జీవితంలోని *నటన”*కు ఏగతి పట్టిందం కు బలాల అది గాలిపీల్చినంత 'ేలిశ్యా అవసరమూ వకహారొశ్చ్‌వటంసల్ల దాన్నిగూర్చి లోతుగా తిను ఎప్పుడూ అలోచి.చ "లేదు,

“ఇప్పుడు ఉపాయమంతా అఠంమయైదాళి అన్నాడు

భ్‌ ల్‌ 3 షొ చ

“ ఇందులొ “శాని కి అవకాశం అదు *

కళ న సం ఇసూ చరా సూ సటించటంధవా-- లకీ

“గ్జౌనుమురి, , “అవ్యాకావాలి'! బువాకావాలి అంశ కుదరదు. ఇదంతా సీ ఒక్క తవల నె జరగాలి. అందుకని నర్‌ అవసరంకూడా "అదు. నటిచట6 క్‌షమో 9, సుఖమా నాకు "తెలియదు, అదంతా సీకు నంబంధించిన విషయం, నాటకంలోలాగు చేసీ ఊరుకో, అంటే నువ్వు వేసేదాంటో “సస్పిరిటి ఉంచాలి. అని వొారపాటు మాటాడినందుకు నాలిక కొరుక్కొని అన్నాడ్యు “అంక ఉన్నదని అతనికి గాత వి పానం కలగాలి, వివిన అఖిరుచులతో కూడిన హ్‌ కులు లేరు, ఒక్కడే పతీ కుడు. అతనే ప్నాతహాడాను | నువ్వు అంగానదకంూాూ చెయ్యగ లుఫమటే.అవె ది సేసేసేసాను...

అనానను లతా ననననననననననికననునాానా భతి ననన నాకా లనాలకకతా ననిన నాననా నకకాన న నమనాా నకు చక నకకకకుననానా నాననా కాన నాకు వాలా ఆలన్నమెంది. నేను వెళునజను మళ్ళీ | ర లాశ క్యు ల నొయింతం పొనాను. ఆంతా నటన ... నటన [* అంటూ ఉజాకర్‌ "పదపెద అంగలు వేసుకుంటూ జూముకున్నా డు, ఆమెకు వాలా అనువూనాలు కలిగన్నారు, కాని వాటో ఒక్క టిఘూడా డాకోర్‌ నల తీచేవి కావని చప్యున జ్టాపకం వొచ్చి డాక్టర్‌ ను _ వెనక్కు. వీలవశేదు. ఒక-వోట రుద్రో “ని ఆమె ఆలోచనా నమ్న్ముదరంలో నివుగ ఇ మయింది, బ్యప్పుడు తనకు కర్త న్యం ఏమిటే 1 . ఇది తను జీవితంలో తెలిసినటించాల్స్చిన సమయం, ఇదివరకు తనకు రంగస్థలంమిాది నటనానుభనం కొద్దిగా వున్నమాకై తే సిజమే కాని.అద డె ₹కఠు హొంచ చెప్పడం: గాని ఇప్వుడు న్వతహాగా అంతా తనే భూడాలం పే ఎంత కష్టం | రంగస్థలంమోద తనకు కలగని ఒక కొ త భయథ ఇప్పుడు ఆమెని ఆవరించింది, అందులోనూ ఇది ేమఘట్రం! తను (మెమనుగూర్శి విన్నది !_పణయాన్నిగూర్మి చదివింది; కాని , అది నరిగ్షా ఎలావుంటుందో త్‌ను ఎన్నమా అనుభవిచలేవు. తన అంచాన్నిచూసి తన 'వెంటబడ్ల యువకులు--అ_పేమనుగూర్చి అనేక పిచ్చిమాటలు మాట్లాడారు, కాని ఇఎతమందికీ తను ఒక్క. తే గురికానటందూసి ఆమె భయపడ్లది; ఇందులో వదో *“కలకంి న్పుందని (హించింది, అందుకని ఇంజంతా

ఒట్టి బూటకమ నే సిస్దాంతముమోద ఆమె పవ _రృంచటం "మొదలు "ప్టెశ్టుటప్పటికి జాం. ఈ యునకులు ఒక్కక్క (ళ్ళ జారుకోవటం 'మొదలు పెట్టారు. ఒక్కరి [పేమనుకూడా అంగీకరించే నసదవ కాశం తనకులభించ చేదు,

ఇప్పుడు డాక్టర్‌కూడా తనను (పేమించి.న్నేహ మనే నంకమిద తన యింటికి రాకపోకలు సాగించాడు, (పేమించెందుకూ్క్కూడా ఒక తర అననరంగాబోలు | ఏమైనా వది లోక మర్యాదకిందా, సాంఘిక అభారంకిందా చలా మణీ ఐపోతోంది. అటువంటిది- ఇప్పుడు ఏ తెరా అడ్లు లేకుండా ఆ ప్రణయభట్టాల్ని నటిచటం యట్లా? పోనీ తిను యా డాక్టర్‌ సేమనైనా అంగీకరించివుం కు. 'ఊాని పరి ఇామాలన్నీ తినకు చాగా అర్థ మెవుం డెవి, అందుకు ఒక్క కు కారణం..నిజంగా తనను అఆశాధించగల న్య కిని తను వివావాంచేనుకోవాలనస వనాతో నిశ ఏ యించుకుంది; కాని తినను యింతనరకు* ఆరాధిస్తూ వొన్తూన్న యునకులంతా డే సిడాంతంమోాద 'బయలు'బచరటు మొదలుపెడిటే.. _. ఆ పరీవకు నిలబడగలిలేవాళ్ళు బహుకొట్ర.. అనలు వోరక "కేమో కూడాను! ఆమె (ప్రతిన్య క్క విషయంలోనూ యీ సిన్టాంతాన్ని (పయాగంచి చమూపటంనల్ల అమె ఇంతవరకూ తిగిన వాణ్ని ఎన్ను కోలేక పోయింది, ఒక్కొక లె జారువో నట8 మొదలు పెట్టెనప్పుటినుంచి --- యూ న్యవహారంలో ఆవు మరింత జాగర్యగా జవర్తెంచ సాగింది, తనకోస మని “మనవాళ్ళ చవాలాఖాగ౦ం ఆ [ప్రణయాన్ని నటిస్తా

రవి అమెకు భాగా అర్ధ మైంది; లోకంపోకడ బాగా తెలిసి పోయింది, తనకు యా ఘట్టం దాదావు బొత్తిగా కొత్త వ్యవహారం కావటంనల్ల ఎలో సమార్థించుకో నాలో అమెకు అంతా అగమ్య నోచరంగా తోచింది.

"కాసి ఇలాటి సంఘట నే ఇదివరకు తెనజీవింలో నంభ వించి పున్నట్టయి లే -ఆ మొదటిసారికూడా తినకు కొ ల్తేగా! ఐతే అపుడు ముందడుగు వేసేది, పుపషుడు కినుక తనకంత క ఫం లకుం డా... అనలు అదొక నూతనానుభవమనే అఖి ప్రాయమే కలగకుండా అతిసాఫీగా సాగిపాల్యూది. "కాని ఇక్కడి అలాటి అవకాళ మేమి లకనోను, ముందడుగులన్నీ తనె వెయ్యాల్సిన లాధ్యతవుంది. తినకు తెలియని విషయాస్వి , ఇంకో న్యక్షికి (ఆ స క్‌ి తెలుసో తెలి యదో తనకు తెలియదు) నేర్చబోతోంది.. ఆమెకు నరా లన్న లాగుతూన్నట్రనివించింది!

నిజంగా తినకు అతను ఏవిధమైన అపుడూకాడు, అలాటి వ్య కికోసం తను ఇంతి (శ మకూ, కష్టానికి పాల్పడ కుండా... ఊరుకుం శు! అతినిస్థితి జ్ఞాపకం రాగానే ఆమె సుస్నితహృ దయం మళ్ళీ (ద్రవించ నారంభించింది. తను వ విధమైన దయనూ మభూపకుండా ఉన్నట్రయి తే _ అతను ఆ కారుకిందపడ్డప్పు డే, ఒక మామూలు బిదవాణ్ని చూచినట్లు అతన్ని జనరల్‌ హోన్సటల్‌ కు పంపి, కొంతడబ్బుయిచ్చి వొదిలించుకో వాల్చింది | కాసి ఇంతదూరం వొవ్చాక్‌ తన కళ్ళ ఎదుట మానవులకు సాధ్యమైన చికిత్స... వి జేమంచి తన చేతుల్లో నేవ్రన్న చివత్చి కరువై చనిపాయ్యు

ఒక న్య కి _తనయో చ దువుకున్న వాకు, 2ఒకనాతి తన గాడు తెలివిగలవాడు---యిీలో కాన్నే వీడిపాయ్య్‌ పరి సితిలో వుండటాన్ని తను యీ రక మాంసాల గుండెతో ఎలా ల్లరిిచగలదు! త్తది దుర్చగమెన విహాయ ం[ నాగరి కళా 'సహాచంలోని తశలాటి ఛదున్సకున్న (స్త్రీవిషయంలో మమించరాసని నేరం! మూనవుడకోనం తోటిమూవన్సుడు ట్ర్‌ కం యిస్తూన్న యా దొ జుట్‌ క్‌ జీవీకోనం వ క్‌ జీవినే త్యాగం చెచ్నుగలుగతూన్న రోజులో. వవిధ మైన (పతిఫలనురా కొారకుండ స్స వున్న సౌఖ్యా లన్నింటిని వొదిలి చెశ స్వ్యాతగ్యత్యంకోనం.__వ్‌ టిమూనవుల స్వేచ్చ కోసం జీవి తాన్నంతట్నీ 'దేశసేవకు ఛారవోసే మహాను భావ్లులున్న రోజుల్లో__తను యీ అల్పనహాయాని్ని చెయ్య "లీక పోవటం. నిజంగా సిగుపడాల్సిన విషయం! క

అతను తనకు బంధువుడూ ఆప్పుడూ కావాలనే క్ర ఎక్కాడవుంది! ఒకవేశ తనకు ఓక పరాయి మొగ వాడు--.-.. అధినరకు ముఘ్కా_- మొగమూ యొరుగని న్వక్షి, కలలోసనెనా తనువూహీంచని రూపంగలవాడు ___. భరి యిబే ఎా-నంఘంచేత సియమించ బడ్లై లం నూతనాథి కారిని తను జీవితంలోని మొట్టమొదటి రోజునుంచీ ఎరిగి వున్నట్టు అతను తనకు ఆ పుడె నటు---అతసిముందు మోక ఏంచి తన సర్వస్యాన్నీ అర్పించవొదడా' జూ-క్‌నీనం అలా

టీ ౧

నటించి తీరాలి కదా ?

ఈ (ప్రస్తుత పరిస్టితి అంతకన్నా తేలికే! నిజమెన

సంజీవి. 6 భ్ర్మ యెదుట తను చేపే చెళూల్నిన నంన అంతానిజం కీంచ సే చలామణ అవ్ఫతుంది! అది అసలు జీసీతంలోని సాన మయుక్క_డ వాలా స్వచ్భవుంది; నిజమెన భార్యాత్యమూ కాదు, , “ఒట్టి స్నేహము, (వాణి (పాణిమోదదూ పే దయ, జాలి, ఒకవిధమైన చికిత్స-.._._హృదయానిశి పహోయినిచ్వే సంభాషణ అత్మ ఆనందించే చేష్టలు ఇంతా యేడుస్తే “జటన[ ఈ అలోచనతో అమెకు కొంతి _భేర్యగ వొచ్చింది ల మల్లీ గ” అతని రూపాన్ని భాగా జ్ఞూపకంచెసుకుంది. అతను అందగాడ నేందుకు నంచేహాం లేదు, జాగర్తగా పరిశీలిస్తే అతను పఏవిషయంలోనూ. తనకు తీసిపోడు, తనకు ఇష్తుల్లో ఒకడు. నమర్థ్యుడెనవాడిముందు. “టించాలం కే తను మహా జాూగ్రృగ్కా అమిత మెలకువతో నటింవాలి, ., పది తప్పదు! అప్పూడు అమపఫుకు ఓక్‌ [కొత అనుమానం. కలిగింది, అనలు తనకు "తెలియకుండానే ఇదినరకు నుంచీ . అతన్ని కొంతనరకూ* _పేమిసోంధా?! ఇందుకు కారణాలు. లేక పోలేదు... తను చదువుకునే రోజల్లో ఒకసారి అతని జీతాన్ని కట్టింది. అదివట్టి “దయ” మూూతమే శాబేమో + అతనిక న్న జాధపడేవాళ్ళు లోకంలో ఉన్నారు: ఏధిలో అన్నానికి మాడుతూ ఎంగిలి అకులకోనం తిరిగేవాళ్ళమిోద తనకు కలగని దయ అతని విషయంలో ఎందుకు. కలిగింది? అతని లాటి విద్యార్ధులమిాద తనకు ఎందుకు దచయకలగ

త్ర? సంజీవి లేదు? అతని తెలివితెేటల్నీ. అతని అణకువనూ, అనేక సారు జూపకం చేసుకునేది; పరీశ్షడెపోయి లోకంలో తెల క వూ కోదారిగా వెళనాడు, అతనికి తన తండి దగ్గరే ఉద్యోగం యిప్పీంచాలను కంది! అదంతా అనేక కార ణాలవల్ల తటస్థ పడలేదు. తనపక్క_.న కూర్చునే విద్యార్థిని రూపు ఆమెకు జ్ఞాపకం లేదు కాని..-- ఇతను మ్యూతం అస్తుడప్పుడు తనకు జ్ఞైపకంవొస్తూనె వున్నాడు, =. త్‌ విద్యార్థి నిదశ అం తానిన్న కాక మొన్న నే గడిచిపోయి నట్టు భాగా జ్ఞూవక ంవుంది, అతని వషయం తనకు అంతగా ఎందుకు జాపకం వుండాలి + ఇక్‌ యీనాడు అతను కారు కిందపడి లే _ తను అతనివిషయంలో ఇంత (_శదను ఎందుకు చూపాలి? అతనికి సేవచేస్తూ, అతని విషయంలో. ఇంత అతృత పడటం ేనిక? ఒకజీవి చాధపకుతూం కే. ఇంకోజీవి ఆభాధలోని కొంతభాగం ఎందుకు అనుభవింవాలి* ... ఒక పుడు, మొస్పీ మధ్యనే డాక్టర్‌ క జ్యరంవొ స్తే ఆ వషయం తినను అంతగా శాధించవేదు! వదో తన దూరఫు బంధువుకు వొచ్చినట్టుగా వోచింది. కాని అచే తనతండికిన స్తే--తను అెహాోారా.తోలూ సేవచేసి వుండేది. అంకే ఇలాటి హృద యబంధనాల నేవి వివిధ రూపాలో కనబడకుండా నే వుంటున్న య్యన్నమాట! అలాటి బంధనా. తనకు లేకపో లే.__చాడాపు గత ర్మాతంతా మేల్కొని తను అతని సేనలో ఎందుకు నిమగ్న మెంది? ... అతను వనాడో తన హృదయంలో ఒక అత్ముబంధువు రూపాన అవతరించి వుండ లేదుకద ? ఈ తలపుతో ఆమెకు అమిత ఢ్రైర్యం కలిగింది, ఒక

సంజీవి. 3 పాణిని రశ్షించేందుకు కావాల్సిన శక్తిని _ కవే? అది తనలో తక్కువై లే__._కనకు ఆశ కిని వసాదించమని ఆమె తనవిధిసి (వార్ధించింది. "నెంట'నే రంగ స్తలాన (శ వేశించటం తప్పు ఇంకేమి స్‌

"లేదు, (ప్రల్వేకమైన సంఫావణలేమిో యిక్కడ రాసి పెట్ట

లేవు, నమమయానుకూలుగా మాట్ల "కుతూ క విసా తనుకూడా

తనే నిర హించాలి, వప్పటినే వ్వ్యూళల్రా ఆంన్యమై పోయింద నే

ఛావంతో ఆమె చేచి సిలబజది. అమె సృాదయం ఒక మహ తా॥_-ర్యం చెయ్య బా య్యేస్పుడు కళ్లాగే ఉత్చాహుతో చిండ్‌ పోయింది, తప్పకుండా గెలుపు) తనవవష మేన నే దృఢ విశ్వా సంతో కదిలే మసాపీరుడిలానస ___ ఆమె శేషువున్న గది వెపు చకచకా నడన నారంఖించింది,

త్‌ బశనిస్థికి చూసేప్పటికి ఆమెకు నమి శొచలేదు ;

అలాగే నిలబడిపోయి”ది. మూసివున్న అతని కళ్ళనుంచి సీరు కారుతోంది. అతను అనుభవించే బాధన్యరూపం ఆమె ఉఊహక చిక్కటం లేదు, మురీ ఎదుటిన్య క్షి ఇంత ఏవివార కరమైన స్ధితిలో వుంశే ___ తనెలా (పవ ర్తించాలనే "బాధ ఎక్కువైంది. తను ఏంచేసి అతన్ని నంతోషపెక్టుట్టు 1 గాఢంగా పాచుకుపోయి అతన్ని యూ నిరాశకుతోలిన తల ఫుల్ని తను ముళ్ళంవాలి లా ఎట్లా! "కాసి తను థె ర్యంచేసి అతని అఆత్మఎంధువులాగను నటించాలనే కొండగుర్తుమూ(త మే

లం సంజవి ఆమెకు చుక్కాసిగా వుగది.

మెల్సీ గా చప్పుడుకాకు*డా "వళ్ళి అతని మంచంమిద కూర్చొని, సున్నితంగా తిన పమిటకొంగుతో అతిని కంటి తడిని అద్దింది. అతను ఉలిక్నివడి కళ్ళు తేరిచి చూడగలిగే ప్పటిక్‌ ___. అవ కళ్ళలోఘాడా సీళ్ళుతిరిగినయ్‌ , ఆ సీరు ఆమె నటించి తెచ్చుకున్నవికాను ; తను అంత గొప్పనటి కూడా కాదు. అనలు అలా కావాలంళకే నీవు నూెందుకు భూమాత స్యమాపహం తవలోలేదు, ఒక్‌ జీవీమూద జాలి మిన్నుముట్రసుష్పూడు మసంకోరికుంచా నే మని జూలినససంజడే కరిగి 1పవహించేంకొం సీరిది! తిను అతన్నిగూర్మి యింతగా ఎందుకు జాలి గ్‌ ది క ఇంతగా ఎందుకు బాధ పడగలిగందో ఆమెకే తెలియదు ! వొాయ్యాడు, అతెనిస్థిత్‌ కొన్ని తమణాలవరకూ అతసికే తెలియ "వేదు, అలానే అతను వీసంగా జాలిగా బాధగా (నీబేవి ముఖంలోకి చూడసాగాడు,

అతనలా తో న్మవెఫు చవూస్తూన నష నాడు నీ దేవివ సి గ్గ యింది. కాసి అ సును (పకటిఎచేఎదుకు ఆమె సాహసించఛ "లేము; ఏందుకంజే _.. తఐ నటన అంతా ఇప నాదే పొడై పోతే? అదీకాక___తసలాటి విడ్యాధిక, తసకుపరిచయుడై న ఒక పురుషుడు తన్నవేఫు మూాసినంతి మ్యూతాన సిగ్గుపడీ ఫోనట6-.నిజంగా స్నిపప డాల్చిన విషయమే ]

ఆమె మెల్లిగా తవకళ్ళను తుడుచుకుంది,

ఉదం ఈ నిజమేనే నిర్ధారణకు రాగానే అణ యల

"సంజీవి రీ అయాచి తానురాగాన్ని చూపే యీోసుందర మూ శ్రినివూ స్కి ఆశ్చర్య పడుతూ దుంఖంతో డేడి అరిన 5 తాన్ని సరిచేను కుంటూ "బే షు అన్నా దుః శీ | వి

ఆమె “డోలో అంది సన్నగా,

ఒక్కసారిగా అతనికి బతకాలనే. ఆశకలినంద తన మోద దయవమూప గలిగే ఒక్కపహృాదయం ఇంకా యీ లోకంలోవుందని ఇదినరకు "ఆలియక ___ తను ఇంత విచ్చి పనికి పూనుకో గలిగాడు, ఇన్నాళ్లూ తను ఈ లోకాన్ని యీమెకొర కే గాలిస్తున్నాడు కాబోలు! అనలు జీవితమే ఆశామయం ! ప్రతి మూనవుణ్న ఎ. చివఠిసారి భూలోక వాయువు వీల్చేటంతనరకూ. వెంటపడే ఆశను తనెలా ఏమర పాటున మరిచి పోగలిగాడూ ! ఒకజేళ వ వ్య కయినా జీవి తాంతంవరకూ సౌఖ్యపడనట్టయి లే__అతనికి ఇంకొక్క ఆశకూడా వుండితీరుతుంది; అదె ___ తనుచచ్చి స్వ ర్షానపడ్‌ సాఖ్యపడ డామని | అదికూడా లేకుంపు వావటం ఎ౦తిక షం ఎంత అసంతృప్తి ! శేషుకు ఇప్పుడే యీ సత్యం కళ్ళకు కట్టి సట్రయింది,

కాసి వెటనే అతన్ని నీరాశ ఆవరించ మొదలికింది, నిజానికి (శ్‌బేవి ఎనరో 1 తనెవరో * అమెకు తినమోద దయ కలిగేందుకు నమంత చెప్పుకోదగ్గ కారణాలున్నయ్‌ $ తన "కారుకింద పడబట్టి తనకు (పాణాలు వాయ్యాల్చిశ బావ్యత న్యూతమే అమెకు వున్నదని అభిజాయపడి వుండొచ్చు. ఇంకేమన్నా కారణాలుంశే అవ్వి తన వూహకు అతీతాలు! తను యూ స్థితిలో నమ్మాగల కారణం ఒక్క_కే._మానవుడు

శ! సంజీవి తాటి మానవుడికిదూ పే జాలి' పాణాన్ని నిలువుదామనే అశయం వృున్న మాఐన పృదయంలోని 58 కమూంసాల అవు ఎనీ నాకు మూర్యం! తెనువున్న యీాస్థితిలో అందరూ వయగా నే నవుంటారు, లక అలా వను 'వమిసాను! అళా, పెం వ్ర)! వయ కం "లేక ఈం ఫ్రై టో సను గ వింత్తాయు, ఆన్ప(తిలో సరలూ డాక చూ వమవోగులకు దయ గావు, ౩ కం! వుందుల రుం | ఈక కన్న యా ేీదయ్‌ రోగాస్వ్నీ, ఫాఎనూ ఎక్కువ భాగం కదర్న్శగల బే మో 1 తను ఎలా వాంగ ంపంనుంచి బి టబ కాక్‌ ఎన్వరిఇ తావమోచ యూ దయ' వుంషదు. మళ్ళి తం బె, వ, _ షై పట్టాతో గాలిక, దుమ్ముుళూ రోప మోన పెరగాల్సిన అకు వమూాఖథఘూాలు "బె పే, ఉఇలాథటి సందిర్భ్యంలొా నిను ౬టెకె నొధం లాడు టి బే ల ం చవ, సాధుచగలి గది ఇంచేముంటుుది ? ముళ్ళ జబతిక్టట. ఈ ఆ _నమ-అబాఫలు, మళ్ళీ చవామనే అఆలోవివకు తవను వ లాగే ఆ కషాలూ--ఓద్లు - తనకుతనె ఆ అనుథవిఛిం న్‌ ఎ 2 వాటిని వముపలో వేసునోవటంకి న టువె పక్క వపుని యి+కి శ యు ముుటుంష్‌ 1 “వందు తాగరా 2- నను ఎంగ మ ర్యావగా, వ్‌లంగా పాన సానంం.లో ల్త బ్‌ ల్‌ క జా హా న్‌ ధూ అడ్‌గుది |! ఇంతనరకూ తను అధికారకు వంగ వంగ నలాము ల ళో లుచెస్తూ అణగ మణ్‌గి మూటా చఉందముకు అలవాళఆటువనైా శు, పకా ౮జి కాసి ఇంత విమ మసురంగా తనను అడిగినవా ళృవమా 1 తిర తిల్లి వెయ్యాక వలాట అనుభవం ఇ బే మొవలు |! మల్ళీ అతిసికి కొ త్తరకం ఆలోచనలు బయలు బేరి ఎయ్‌. నిజంగానే ఆమె తంను (పేమిసనోఎటేమోా + ఆము అవ్‌ తినకు వంతివరకూ చేసిుంసేనాా తనమీావ ఆమెకు కలిగే 0

యూ వణ తణాభి వృద్ధయ్యు సానుభూలి, దయా _-- పిట స్నింటిని ఒక్క_సారిగా తీసిపారెయ్యటం ఎటా శ తనంళ్షే ఆమెక ఇష్టమేమోా 1 అభిమాననేుమో ! తసకళ్ళనూ, తన అనుభవాల్ని నమ్మకుండా ఎట్లా వుండగలడు 1.

ఒకవేళ ఉృదే నిజమైతే _ ఆమె ఎంత మోసానికి గురనవ్ఫత దో 'తెలుసుకోనటం లేదళవుంది ! తనబోటి వ్య మో అమె అఆలోచించటంలేదు తనకు ఇంతగా సాను భూతిచూ పే ఏకైక పాణిని యూ మోసానికే నురి చెయ్యటం తన కృతఘ్నతను వెళ్ళగక్కుట మే! అదీగాక అంతా మంచివనెయ్యాక ఒక వే? అమె తెలుసుకున్నా అదె చేతులు కాలాక ఆకులు పట్టుకోవట మే అవుతుంది. తిన స్టితిని ఆమెకు ఏశదీకరించటం. --- తనవిథి +

(6 లే న్‌ ఇనా షై క్కు పకటంగా నవ్విః

“నా ఫితి.__నా కషూలు నొ సిపష్పయోడదక త్యం, ఇ జ

అ విసురూ్కూ పటుదలా త్గిందని ఆక ౦ళ ధ్య నే వపైపోంది, తను అడ్డు (ప్రశ్నలు వెసి అతన్ని శమ ప చాధిని నకుండా లాలించాల్సన నవుచుముని ఆమకు తోచింది. అందుకనే అతను చెవ్పబో యదాస్ని శదగా వినసాగింది.

“రవ్రైకటం అంతక ప్ర మో ఏకు తెలియదు! భూలోకం లోని ఆశలన్నీ ప్రీర గా, మృత్యు ముఖంలోని నాఖ్యానిః

ల సంగవి నూతనే ఎదురుచూస్తున్నాను. మోారు నాకు చెయ్యగలిగిన వుపకారం 'యేమిటంకే-.-నన్ను _పళాంతంగా చాననియ్య టమే ! నాక 'జెలుసు.__-వినరళకు పభుత్వ్యంకూడా నోనరి 'పాణాలమిోాది హక్కును వాళ్య కే వనోదిలి చేతులు దులువు కొని కూగ్య్పో లేదని. నీలాటి దయామయులు దీనులకు సాను భూతి చూాసపొచ్చు * కాని దాన్ని నాలాట్‌ సిర్ఫాగ్యుడ్‌ ప్రా=దె + య్య రం చెయ్యటంక న షాాబటి ఫ్‌ శాగసపకచాముసి అండనొరక్కం. అవసఫ డజవాళ్ళకు మభూపటం మంగంచిది._ే

“నా శెవరున్నారు $ జన్నించింది మొదలూ. నాకు వెలిసిన ఒక్క.బంధున్లు---వమా అమ్మ. ఆమెకూడా చనివో లుంది, నాక యింకొ యూ లోకంలో మిగిలించేముందీ * ఉన్న వుదో్యోగమా పోయ | ఆరోగ్యమా వెడి! ఇంకా "జీనికీ యూ. అంధకాగ జీవితం 1 ఎనక6ఫోనం-_

క నార్టోనం, , . అంచాము మధ్యలో నే,

“అలో అన్నాడు, తనచెనుల్నే అనుమానిస్తూ,

“ల్లాన్సు _,నాఫోనమే.+ నాకు అమ్మ్నాతం అర్హ త్ర

అతను తన బలహీస త్వాన్ని వతుఫ్కో సాగాడు,

అన్నాడు ; “విచ్చివిల్ల వ్తుఃస్‌ అమాయకత్యంచూ స్సే నవ్వువస్తోంది. ఒక సామాన్యుణ్ని, బీదవాణ్ని--నీకోసం బతికించుకుం కు. ,

66 క్టాంగి ఇజబ్రాయిస్తాలకూ, అభివూనానికీ అనురాగా నికీ డబ్బుకాదుగా [(పథధానగం ! లోకంలో డబ్బువుట్టనినాడ్యు

'సంీవి వ్తేల్వే అవ వెతకినెళలాోో. విళుప నయం నబి నాలో చా నిలున బెలియని న్యక్వలమ ధ్న్న పేమ నెషకూడదా

టపెను అలోచిస్తున్నా మ, శ్లెను. ,.ఎీ,.దుకు వుండ క+జదమూ 1 అమె చెప్పిన మూటలో ఎంత నవ్వాంవుందో వ్‌ నిధమైన వాదనకూ?. అఆ మూటలు ఎం అలతాలో అతనికి ఇాగా అరవుయింది. పరిసైెచుల్ని అతసేప్యుడు. పేతొక రూపం నును లేక పోలే పోనర్‌' వద యింత శ వాపటేది "కాదు ! కలా ల్‌ షాంంచటదలో చెను 'యేవిధమైన పొవషసాటుకూ. గురిశావ టం లీదు 1 ఎందుకం శు... ఆమె భే ర్యంచేసి ఆ మాటల్ని వెల డిచేసింది, తను. బతకటం ఎంత అననర మో ఇప్పుడే అత్ర నికి ఆరమోతోంది, ఠఆమెచెపీన మాటల్ని పక నమ్మా లేక పోవటవునేది ఇప్పుడే అతని స్వాథనం తప్పింది, ఆ మాటల్ని అమె, అన్నప్పుడు, ఆమె ముఖంలో కాచి నడబోసీన సత్యాన్ని మాట్లాడేప్పుడు కనిపించే వెలుగును తను మూడ గలిగాడు ; అవ్‌ కాక అమె చిన్న పిల్లకా ణు; ₹ాధ్యత వేలి వ్‌న్క వెలిపగల చదుకున్న విల ! ఇలాటి రత్న మే తన జీవీ తాన్ని 'నెలిగించేందుకు సిద్ధప గప్వుడు-- =తను ఆమెకోనం ఎన్ని కి హూల్ని ఫడతయినా,. ఎన్ని శ తాశాలటు జీప్‌సె మూత

కు నం ట్‌ ఏ

దుష్కు నన్వటానిక (పయతల్ని స్తూ ॥

“నా మాటలమిద మికు నమ్ముకం కలగ లేదా”

““. ..అదికాదు నువ్వు (వేమించ దలుచుకుం కుం

నాకన్న 'యోనస్వుడు సీక్‌ భపంచంలో దొరకలేదా 1?”

“బత పపంచం సంగతి నాకు తెలియదు, ఓక వేళ అతసపికోనం 'వెతీిచే మీక నాళులేదు, అదీకాక అలానెషికి అలిస్నె క్‌నుక్కు ేస్ప +5కి. సను మునలిదాన్నికూడా. ఐపో వొచు?!

ఆఅ సున్నిత హాస్యానికి అపను నవ్వాడు,

వము అంది $ *! పే వపను స్‌ "త్వెక కారణాల్ని ఎన్య చూ విప్పలేరు. అసలు ౩౪ వ్రేమించటమనేది మన చేతు లోడి కాటేమోననికూడా నా అనుమవూనం. ఒకరకం మిఠా యి మూరు ఇష్టమె లే దానికి "కారణం ఏమిటో మిాగు చెప్పగ లరా£”

ఈ నకారణమైన వాదనకు అతను వెంటనే లొంగి పొయ్యాడు. అనుకున్నాడు: ! (శ్రీ'దేన్సి నన్ను మేమిస్తోంది. ఈలోకం యొంత నిన సించదగ్గభూమి!

కాసి ఇప్పుడే అతనికొక గొప్ప నంజేహం కలిగింది,

ఏందుకు బతకరూ 8 మిలో ఒతిశే వుత్సాహమే "లేకుం తన చేత కాదని డాక్టర్‌ అనాడు, మారు మొండిగా వుండకపోతే అది వాలా సులభమనికూడా పప్పాడు. నా ఎాణాన్ని యిచ్చయినాన లే మిమ్బుల్న బతికించుకుంటాను.

ఈ దై నస్వ్యగూపంలోః కృతజ్ఞతతో చూశాడు. ఆమె మాట్లాడ; పసతిమూటా అవనిక్రి ఫ$ొ తీజీవాన్నియిన్వ్య

“ఇప్పుడె కాదు;నాజ న్టఅంతా నువ్వు చెవి బనట్టు పంటాను”

ఆమె మందిచ్చంది. తాగడు, కాఫీ తెఫ్నించింది. తగ్‌ “ఆకలిలీర్సుకున్నా డు, తనకుకలిెేే లోటులని షంటెసీ ఫ్‌దే ౧ దుకు సిద్ధ ంగాకూర్పున్న యీ బేనతికు నునస్సునలో నవ్వు స్కు-రించుకున్నా డు,

ఉదయం పదిగంటలయినా కూతురు ఇంకా కిందికి శాబేదని ఆమె తర్నడి క ఫప్మస్వామిగారు డాసీనివిలిచి “అమ్మా యి వంచేసోందిటొ అని అడిగాడు,

దాసనీడానికి ఏంచెప్పాలో తెలియక, కాన్న ఆలోచించి “పెన వున్నారు” అంది.

“జక్క_-సారి కింది! రమ్మును--” అన్నాడు ఆయన, కూతుర్ని పలకరించంచే ఆయన ఎక్కడికీ నెశైడు,

'డానీది మెట్లు ఎక్కుబోతూండగా గనే నువ్వు వెళ్లొద్దు ల! వెళాలత అని ఆయన "మ్ల? ఎక్క_నారంఖించాడు. దానీది “ఇప్పుడు యేమాతుందో ౯ నని ఆశ్చర్యపడుతూ అతృతతో ఏలబడి్‌ చూసోంది. [||

తండీ గదిలోకినచ్చి, దా్యారంలో నిలబజడటథ అమె చూడలేదు, రోగికి బత్తాయి వొలవటంలో ఆమె నిమగ్న మెంది.

ఈ ఆస్ప్మతిదృశ్యం ఆయనకు అర్హమన లేదు,

ఈ త్రీ,[౫ అన్నాడు, +

ఆమె తండ్నివెపవు చూసింది, సిప్క_ల్మ హృదయం కనుక అమె ఛభయసడే అనకాశాలేమాలేవు.

జ్జ సంజవి

ళళం్రాం నాన్నా |”

అయనవొచి? కర్శలో కూరుూన్నొడు, *వూ నాన గారు 1 అంది "అమ శేవతో. బ్‌ ఇ ౬

“షు పక్కలోంచే లేచి కూర్చునేందుకు ప్రయత్నిస్తూ ఆయనకు నమన్క_రింవాడు,

ఆయనకు అతిని (ఫవర్శన వాలా తి ప్రకరంగా తోచింది, ఈ కాలఫు యునకులకు మునలివాళ్ళిను గారవించటమనే బే తెలియదని ఆయన అఖిపపాయం, ఎప్పుడెనా అలా తినను గౌరవించేవాళ్ళమాద ఆయాంకు సదభ్నిపాయం వెంటనే కలిగివీరుతుంది,

ళ్‌నా స్నేహితుడు, కాసు మేటు. రాతి మన శకారుకింద పడ్డాడు

“-కారుకిందనా[ పాఖజం! బాగా దెబ్బలు తిగలినయ్య్యాటో

“ఒక వమూదిరిగా తగిలినయ్‌ో

ళస్చనా జై /వరు "వఫఘవకు అంత చతార మై తో అని ఆయన గొణగారు,

6 డాక్టర్ను వివిపించా వా

“ ఆం-కట్టుకూ డాక ట్ర వెళ్ళారు. +

“జాగరగా చూపమని చెప్పు. ..పాపం [* అని ఆయన

ఇక్కడ కృషసాంమిగారిని నూరి కొదిగా ఇపాను, ఆయన కలప ప పేరంలో "బాగా అంచాద్‌, భార్య కాప 'రానికవొచ్చిన ఇరవెయళి దాకా నంళతానం కలగకపోవటం ఒక్క. టు అయనకు జఉవితంలోని లోటు, తరువాత

సంజీవి న శవ (శ్రీ'బేవి పుట్టింది. కాని అమె చిన్నళ.ంం గడ పకపూర్న్శమే తిల్లిని పోగొట్టుకుంది, ఆ నాటినుంచే యీ ళు భళా పిలను ఆయన అతిగారాటంగా పంచుకుంటూ వొవ్యాగు, అధునిక నాగరికత తనలో లేదని భార్య వాలానాష్షు పోట్లా గ మ్‌, జేది ఆమెతన కూతుర్ని అధుసికింగా పంచి ఎననదాన్న్ని చెయ్యాలని ప్యాయత్నించేది. ఇది ఆయనకు అప్పట్లో అంతయిష్టంగా "లేక పోయినా--- భార్య వొయ్యాక యలూా నాగరిక తమిోది వ్యామోహం ఇప్పున ఆయనలో పరిగ్‌ వోయింది, భార్య 'లేకపోవటంనల్ల---అమె 'ఆశి యాోలన్నీ లనూ కుమవూరెైలో ఫీసుక రావాలనే ఆయన సంక్‌ ట్స... లగా దృథ పగ్గది, అందుకనే (న దేవిని చూచిన వాళ్ళి ఆ మఘుసెక :మువటి అనకమానను, తలి అయినా తిరడయినా ఏ నే కానలంంఎనల ఇట. వ్‌. స్ట్రీ-బేవికి ఆయన దగ్గర అమితమైన చనువు వర్ప్పడింది. డింది ౧) ర్త లాం ఆటా, పాడింది పాటగా యీ పది హాడేళా గడీచివోయ్యినె సైట్లో. కూూతంరు "పెద్దచదువులు ఎవదువుతూ ఆవందంగా శాలం గడుపఫపుటూండెటాన్ని మూసి, కృష్ణస్వామి ఆనందిపూ---నాగ రకత అంతా తన ఒక్కడ శక్ర వ్రున్నటు గరం 0 ను ఒక్కడ యింట్లి నే వున్న) స్‌ నొగాడు, రక్‌ నంవత్ప్సరంనుంచీ ఆయణఎ_కు వంకొక్క. ఖెారంలవమూ తిం' మోదపడ్లది. అది (శ్రీ, బేవ వివాహాం. ఈహాతురు విషయంలో తనే తలీ గాఘఫాడా (ముప ఓసూంషడదటంనల ఆయను వ్‌న్ని ళం వో నా (౯ గూర్చి చాలాసారు అను దగ్గర అన్నాడు. ళా ళు “సీ నాన్నా! అదిఅంతి అవనరమై నప్పుడు భూడ్తాంో నటేంఆలం ఓల

౯ నువ్వు బాధ్యత కెలినినడానినని నాకు తెలుసు, ఇది సీ వివావహావిషయం. కనుక ఇతర వఏపయాల్లో స్‌కున్న స్వాతంత్య మే ఇక్క-డళూడా వుంది. నాకు కొ డునులు లేరనే వివారమేమిోలేదు, కాని నీకు ఒక భి ్రర్తవాలా అననకం, ౩ ఓక్క_టి ఆలోచించు: ఈ మునల్మి పాణి అళాత్వుగా. ఎప్పుడో ఎగిరిపోతుంది, అప్పూడు పీకు అండ వది

అమె మాటాజకుండా వూరుకుంటుంది,

“ఫన్సీ భి రను నుప ఎన్ను కో, అతను ఎలాటివాడెనా నాకు యిషమే.. ధసవంతుతూ, రూపనంతుడూ, న్‌ద్యా వంతుడూ అల్లు వ్యాల న పట్టుదల నా గెమోలదు, అది

(శ్రీ'బేవి నవ్వి తలవూపుతుంది.

సాధ్యమైనంతత్వరలొ ఇదె. పూ_ర్పవ్యాలి " అఎతే! ఆయన యూ వీపయులో అంతకన్న యింకెమీ గ కాశి చస్‌వుంది. అతను స్మద్రవా య్యాందుకు (ప్రయల్నుం చలేదు, అమె అంధాసన్నిచూసూ ఆన్షంద్రి'సు న్నాడు, ఇది ఆమెకు వ్రూాట్రా యిజబ్బం దై సు పషయంగావుంది. కాసి వ్వ కో దారి 'బేక వూరుకొవాల్చి వొచ్చింది, సౌఖ్యపడు తూన్నుప్పుడు

సంబివి ల(౦ ఆచేకరెటు పెదదిగాతోసుంది, ఇపండు శేషము ఆ సితిలోచే జా. ళ్‌: అవవ చుం య

పున్వ్న్నైడు, వ నా క అం (కళ సొయం(తెం డే క్స్‌. వ్‌ చ్చ, ఎల వుందిలో అన్నాగు “శేషు డాక్టర్‌ కు పశుకునే నమస్కరించి “నా ,పాణా ు క్‌; ౯ జ్‌ నో వ ళాల నో ఇ వ్‌లగా, తిను అనుకున్న దానికన్న ఎక్కున మాన్ప కనిపించ టంనల ఉకరు వాలా తృప్తీ పడ్డాడు, ౧౧ ల వం | మ “మిరు తిప్పకుండా నయమూాతుంది,; మో ఆమా నిరాన పపకండిేో అన్నాడు డాక్టరు, ఆ మాటలు శేషులో గొప్పమార్చును అన లిగినయ్‌, తనకుఇపడే లేచి తిరగేటంత బలంవొచ్చిన్ట్టు త చింది, (శ్రీదేవిని అవతలికపిలిచి. డాక్టరు నవ్వుతూఅన్నాడు. “చూశావా. ,. అంతా సీ చేతులోనే వుంది” ళం) తనచేతులో వముందో ఆ పగలంతా ఆపు అలో ళల) ఖో చిస్తూనేవుంది; కాని ఆపు మా నమాభధానం దొరకలేదు, ఎవరి ళ క్షి వాళ్ళకు తెలియకపోవుటంవల్ల నే లోకం మూ మూలుగా సాగిపోతూన్న సంగతి అఆమెకింకా తెలియలేదు: ౯బ్వా* విపానంనల నే-_ నా ంం ఆమెను పూరి గా మాటాడనీకుండా “రోగిని కాన ఇలాటి (౧ న యె. జాగ రెగామాడు, నామందుకన్న నువ్విశ్చె ఉత్‌ సులో బాగాఐనిచే స్తయ్‌. అతన్ని. సిరాళి వపెసీనోక్‌, ఇం పది నోజులో టిచి తిరగొచ్చు” ౮౪) ఆము ఉెకరగ కు నవమున్క_రించింది' జాకరు నంతోవ లో లే. లు

స్‌కే 'సంబీవి పడి విళివాఎరూం కు, న్‌ జషులో లొ తెన్‌ త్ర (మ వేశిచింప? దాసి (_పభఖినం న జా వల్గ మగ౧ందులనూ మాకులక* బఅొంగసి ఆనేక వ్యాధులు సన్యుగాషుతంయ్‌, తను (త్‌క్‌వుం౫ం డం ఎంత ఆంనరనూా అవన్ని ఇప్త, డే అర్హమెంది. బతికి అనుభ విం చబొయ్యే అ నేక సౌఖ్యా ల్నగూర్మి ఆజెను అంతుచేని ఆళలోచనలొోపడ్డాడు, మందు "తాగ "లోనూ, ఆహతోరం తీసుకోనవటంలోనూ ఆతను డాక్షరు నఎహాల్నీ, (శాజేవి నంహాల్ని అక్ష్షాగటా ఆగ రణలో ప సాగాడు,

పగలంతా ఆమె అతని పక్క-_ నేకూరొని చదువుకో సాగింది. కాని ఒక పునుషుడు--__తననంక్‌ అ బేపనిగాదూ స్తు న్నాడస్‌ ఆమెకు కషణకు ణఅవనా తెలుస్తూండిటంనల శ్‌దివే దాంట్ర * ఒక్కముక్కు-కూడా అృమనటంలేదు. ఆ మూపు తనపైన అ నేర ఆన్‌ లక్టు పునాది అసేవిషయం ఆమెకు మరీ కష్టంగావుంది.

“ర్యా బాలా పాద్దుపాయ్యే దా కా అతను నిద పో లేదు: ఆ 'బేపనిగా ఆమె ముఖంలో! భూడటంతప్పు అవను ఇంకేమి చెయ్య లేక పోతున్నాడు, ఆ ఆనందం అతని వాక్కును కక్రుసినట్టయింది.

మీరు వి శాంతి చాలా అఆవనరం; నిద వోండి” అంది ఆమె,

కనిద్భ రావటం బేదుో

ఈ -ర్రాలన్సి డాక్ట్షృరు వి శాంతీ అననరమని చెప్పాడు”

తనకు తోచిన మాటలకన్న డాక్షరు చెప్పినమాటల

మోద అతినికి ఇపుడు అమితగురి ఏర్పుడది. అందుకని బల న౧తాన కళుమరూసుకొని నిద్రపట్రించుకు నేందకు గట్టగా (ప్రయత్నించ నొాగాడు,

ఆమెకూడా ఆ గదిలోనే ఇంకొమూల పడుకొని పరిస్థితిని కి-హోవలోకనం వేయసాగింది. గనలో ౭కి (పాణిని బతికించేందుకు సహాయపడే *నంజీవి వుందనే విషయం రూఢిపడ్డాక, ఆమె ఆశ ఏర్యపడసాగింది. తను చేస్తూన్న యీ (పాణదానంతో అఆమతన జీవితమే ధన్యమైనదని తిలిచింది. ..

కాని ఇదంతా నాటకమని తరువాత ెలుస్పే అతను ఎంత భాధపడతొావో? తనకోనంగా బతికే అతనికి అది కల్పిం నిరాశ ఎంతదూరం లాక్కు పోచుందో ఆమె వూపహాకు తోచలేదు, ఏమైతనేం, అతను బతుకుతాడు, ఆ తరువాతి పరిణామంతో తనకు నంబంధంలేదా, చేదు ముందునువినరించే రోగ్‌ విషయంలో వమూయమాటలు చెప్పీ దాస్నిి తాగించేలాటి చే, + ,ఇప్పటి తన యీవఏధి

తనను (పెమిస్తున్నట్టూ--తను అతని భార్యయిన్మక్టు అతను వన వెఫచూసే అఆ భూఫల పదును ఆమె భ్రరించ "లేక వాతా ద. సనవాంధతో అశేకవంది వరుషులు తనవై పువూసే బజారు చూపులకు అమె బాగా ఆలవాటు పడ్డది, కాని యీ భబూపఫుకు తను కదలకుండా మెదలకుండా తిన అంగీకారాన్ని సూచిస్తూ కూర్చోవాలి, ఎంత కష్టం! సటన ఎంత శాధావహహమైంది; తనలోని శక్టులన్నింటిసీ కటి పెట్టి అతని చూఫవులకు తలవాల్బటం తను అనుకున్నంత 'తేలిగ్గామ్యూత్రం "లేదు,

లోతుపాతులు తెలియకుండానే తను యీ [పవాహం6 లోకి దిగింది* కాని ఇది తనను యుక్కు.డికి లాక్కు_పోతుందో జొహీంచలేని పరిసితయింది. ఇంతదూరం వొచ్యాక్‌ ముందుకుసాగటం ఎంత కష్టమో, _ వెనుక్కుపోవటంకూడా అంత కష్టంగామావుంది. కిక్కురు మన కుండా. దీని పర్యవ సానం 'ఇెలుసుకో వాల్చిం బేకాని ఇంకోజా చేసూ కనపడటం "లేదు,

ఇలా ఆలోచిస్తూనే ఆమి న్నిద పోయింది,

ఒక ర్మాతివేళ “జీళ్ళుకు "మలకున వొచ్చింది. ఆ పగలు జరిగించంచొా అననిక్షి నరసాగ్హా గ్లూపకంరాసాగింది, గది నంతట్నే ఆ(కమించిన ఎల్మ్టిక్‌ ల ట్‌ "నెలుగులో కనిపీంచే అందమైన అమె ముఖాన్ని చూడగానే.__తను స్వర్గానికి ఒక్క, మెట్టులో నే వున్నట్టనిపించింది. చెదినిన నుంగుళులు ఖల భాగంమిోదపడి అమె ముఖానికి కొ త్తన్లోభను తెచ్చి 'పెట్టినయ్‌ , ఈమె కోనం __ ఈ రత్నం కోసం తను బతుకుతున్నా డు: 'రాతివేళ తనకు ఏమన్నా కావాల్సి వొస్తుంబేమోనని అమె ఆగదిలో నే పడుకున్నది ; ఇది తలచినప్పుడు అతను తనను తనే మరిచిపెయ్యాడు.

తను యీ పునర్షన్న యొ త్తి చెయ్యాల్సిన అనేకపనులు అతనికి సరుకు వొ చ్చినయ్‌ పక్కలో ఎలాగో లేచి కూర్చున్నాడు. ఏనాటికలలో యినాడు నిజంగా జరుగుతూ న్నుట్టనిపించింది. అతనిఆలోచన అంతు బేకుండా అన్ని వై ఫులా ఏస రించసాగింది.

న్మిద తెప్పించుకో వాలని గట్టి పయత్నం చేశాడు,

ర్‌ం సంజీవి

“నాము బాగా నయమయ్యే చాకా నువ్వు ఎక్కడికీ న య... వ్‌. శ ను టి క తజ లా 2 | వళ్లొదు (త్త! ___ నువుం లేకపోతే నా కేమా,. తోచదు

కప నీ. కు

“నార అనక తిప్పిందికాదు,

అమెకు ఇవొెక 'బఎదిఖానా వంది, ఈన చేతులారా 'తచిి పెటుకుని దనటంనల చాని వావను అనుభవించీం

స మట్టుకు షి దినటంసల్న దాసి వాసనను అనుభవించేం

ళో న. స ఉం. ఇ || బు తా తమ న లా వో . , బూ ల దుకు ఆమె సిద్ధపడి. తను చసెపని ఒక స త్కార్యమెనీ, దాసివలున ఓకవమానన (_పాణజవుస్‌ ఆమెకు స మున్న లతిసేప్తు ఇదివొక ఖెఫగా ఆమె ఎంచలేసి స్థతీలా కాజా ఉంపిటం

వఐదుళోజులవరకూ ఆమె అలాగేసేవ చేసూ వొచ్చింది. ప్రోగ్‌ డాక్స్‌ రు తలిచివదాసక్‌న్న ఎక్కున ఆరోగ్యాన్ని

అంననాటి అరి రాట

కలత న్మిదలో అమసుల్కోన్నది. పక్కమిాద శేషు "లేడు, ఆమె గది అన్నిమూలలా. నెతికంది, ఎక్కడాలేడు, కిటికీలోంచి చై టికి చూసింది, ఇం్యదుడు ేదీష్యమానంగా వెలుగుతున్నాడు, అయాచితంగా 'చెప్టువ్‌చే చల్ల గాలికి అమె ముంగురులు సాట్యమావ సాగన్‌, కాని "శమువమైనట్టూ!

తన యా దయను భకించలీకసనసో, బక తనది నటనే నని [గహిం-వో మళ్ళీ వా వుకు సిదృమయ్యాడా? ఇది తలుచు కున్నప్పుడు ఆమె అసలోని శ కృంతా నళించినంతగా 'బాధ

"| జాణ. పడ్డది. తను పిశ్ధిప్రయత్నం మిద అతన్ని మృత్నుుబేవత క స సర టట్‌ అ ్రీ నోటినుంచి నెనఘ్కు. లాక్కు రాగలిగింది. అదంతా నృధా

సంజీవి ర్‌( 'యేనా 1 తను చేసిన పనుల్లో లోశుమన్నా ఉన్నదేమో? నిజంగా ఉన్నట్టయి లే-తనది గొప్ప నేరమే అవుతుంది ; హత్యఘా దీనికీ "లేడా ఉండదు: తొన వ్‌ధె ఎన్నటికీ ఆ 'నేశాన్ని తమంచ లేదు ; కలత చెందిస పృాదయంతో __ అతృతతో ఆమె మళ్ళీ వెనకసాగింది. దశ్షిణవైపు తలుఫు దగ్గరగా వేసివుంది. బహుశా అతను ఆదారినే వెళ్ళి వుంటాడు. ఎక్కడికీ! ఈ వ్‌శాల విశ్యంలోకి.__ఒంటరి గా డై, రోగిప్టయి, అశ కుడయి ---ఎంతదూరం, ఎవరికోనం "వెళ్ల ఉంటాడు 1 చకచకా ఆమె తలుపు తెరిచి ముందుకు సాగింది. ముంగిలిలోని కుర్చీలో కూర్చొని శేషు చర్యదుడిలోకి చూస్తు న్నాడు, తెల్ల ని "వన్నెల్లో న్ధ్‌బ్రాం విగ హాంలాగు కదలకుండా ఆ చందమామను. గూర్చి ఏమో ఆలోచిస్తున్నాడు, అము "కాళ్ళ నవ్వడికూడా అతని ఉఊహాల్ని భంగపరచ లేదు, అతను కనపడగానే ఆమెకు ణేర్యేం వొచ్చింది, కాని అతను వ ప్రకృతి శక్తులకు తలవొంచి తన్మయు జౌతు న్నాడో ఆమకు “తెలియ లేము, మాట్లాడకుండా ఆమెకూ డా అతని " వెనుక నే నిలబడిపోయి "చందమామ సౌంద ర్యాన్ని మాడ సాగింది, కొంత సేపటికి మెల్లి గా అతనికిపక్క నేవున్న కుర్చీలో కూర్చుంది, అతని కళ్ళనుంచి సీరుకారుతోంది, సి ర్భాగ్యడు ఎమళ్ళీ ప్‌ (కూరపు ఆలోచనల్ని అనుభఏసూ యూ అర్ధ “మిరు. + “విచారపడుటున్నా రువ అంది మెల్లీ గ్‌,

ర్‌? సంజవి నేషు తుళ్ళిపడి కళ్ళు తుకుచుకుంటటూ -- వకువు లోచే సవ్వుతూ నువ్వా ఎసరో అనుకున్నాను: అన్నాడు, “వ్వాారిక్క-డిక్‌ ఎలావొ ళ్ళరు[ో “వోడలుపట్టుళొ ని మెలిగా నడిచి వొచ్యాానుో కదల కూడదని డాక్ట్యరు చెప్పాడు. పోనీ నన్ను లేప లేక “శాత్ర,పశారంగా కాకుండా. నేను "బాగా అరో గ్యంగానే ఉన్నాను, నాశ వ్‌ సరివోతుంద నే నమ్మకంతో నిన్ను అపనీలేదు, ఐనా-నీ నిద్రకు భంగం కలగకుండా నే “అబాట్‌ పనులు చెయ్యకండి: మళ్ళీ (పవమూా చ. నం'భ వినుం౦ందిో “ఫర్యా పదు* అని శేషు చప్పురిఎచా శు, “మోర ఇక్కడికి ఎందుకు వొచ్చినట్టూ! వం చేస్తు న్నట్టూ? మి కళ్ళానుంచి చందుకని నీరు కా రుతొంద్‌!ో కంచు కా యు నిం అకు నారంనోం లం టాం కుజ క నాకు సిదపట్ట లదు, ద్తెన ందెకూలర చని యా,సకృతి సౌందర్యాన్ని చరాస్తూంకే -.. వునకోనం ఎఎత ఆనందం "నెదజ లి వుందో ఆలోచిసూ ఎాా వబవించి వోతున్నాను.*, “వునకోసం” అన్నప్పుడు ఆమె కరీరం వులకరించింది, “పాకు విశాంతి ఛాలా అవసరం, న్నిదపోవాలని “డాక్టరు చెప్పాడేమోా . కాసి అందుకని నిద వొస్తందా?! అదీకాక పాతి కళ్ళూ న్నిదవోతూ నే ఉన్నాను...

సంజీవి ల్‌రి అంతక న్న గత్నంతిరం లేక ఇక సీలాటి అద్భప, 'చవతను ఎదురుగా పట్టుకొని నిద/వోగలనా?” “* ఏమిటా అదృషుం** అందామి, కి “"“లోశానికిజక్క డే చంద్రుడు, కాని నాకుత ద్దరమూయో “ఎక్కజా2” అని ఆమె అఆక్చర్యంత” అకానంలోకి వరాసిఎది-. వదరుచందు లున్నశ్వు అమ ఎక్కు శా చదవ మ ళు లి క్ట ననా లేదు! పా “సిక కనివీచరు .,. నీ సిలఫప్రు కనుపాజలో పతి దగు సలించి యీ ఇద్దరు చందు)లూ. . .ఒక్క. చం్యుణ్నే యీ సామాన్య హృదయం ఛరించలేదు. కాసి తద రుచ ఇదులిచ్చె ఆనందాన్ని అనుభవించేందుకు నేను సిద్ధమ వ్యాలి- ఆమెకు యీ ధోరణి బాగా అర్థిమై-ది. కలాటి మాటలే ఇంకా వనాలని కుళూహాల పపైది. తను మూట్లాడి వి య్‌ ఆకాసా వాడుచేసా నేమాననే భయంతో అను అలా జడి వావ కూర్చొని పోయింది, కళను, | లంచాల చ నం ౮ యా రాతల ఇలాగే క ర్యుందాం. లల వారివో నీ! 'తెల్లారుతే మళ్ళీ ఆ చందుడు ఉండకు, శేవు 'రాి$ మళ్ళి వోొనాడు, కాని ఇస్వుడు యిీా కానా వవెడ గొట్టుకొని. రేపటి దానికోనం వేచి ఉండటం ేనికీ?” ఆమె దీని! ఇపష్టైపడ్డా అతినిఅరోగ్యంఎ సంగ టె జ్ఞాపకం “రావటంనల అంది; *మిోకు వ్‌ శొంపి అవనరం, *, ల శ అమాట పూర్తి కాకుండానే అతను అన్నాడు; “డాక్టర్‌ చెప్పాడు... ఇనా? శాని డాక్షరు యా మిగతా పన్నీ చెప్పడు, రోణే (గహూంచుకోవాలి, అాదుకొని.._ఇక

రోగ్‌ ఇెప్పినవన్నీ చెయ్యాల్సి స్రు-+*3ంది, డాక్టరు చెబ్బానవి పూాతం కాదు. తెలిసిం జా?”

ఆవు వికగ బడినవ్వింది. ఇక అతని మూటలకు ఎదుకు వెస్పలేని అనమళ్లురా లై పోయి-ది. చందవూశనును గూర్చి నకు త) వాసా(లయంలో అకి పట్టుగలగా “సడీ' చేసే అన్నరు ఏ-చా్య్వాసంా గు వారు అలాగే చందవూవమలోకి భూడసా గారు, కాని వాల్లు విద్వార్దుల్లాగు ఆ చందమామలో వీమున్నదనే మావూంనతే చాభప జేందుకు వమూరుగా చందమామ ఇచ్చే అహాదాన్ని వ్యూతమే అనుభవించసాగారు. ఇదరి హృద యాళ్లోనూ ఆ ఒక్క. చందవమానే వివిధ భావాల్నీ ₹ేశె లించెందుకు (పయశ్నేం వేసింది,

కాలచ్న్మకంతొపాకే చందుడుకూడా [పయాణం: చేస్తున్నాడు అంతకంతకు చందుడి కాంతి పెరగ జ్‌ చ్చింది. (న్‌; జేవి ముఖంలోని కాంతికూడా అంవకంతకు పెరగతూ న్నట్టు తొచింది-__అతనికి, మానవుడి ఊహమాాత మే అందు థఫోగల ఆకాశంలోని చందమూమనుంఛి.__తన పక్కు- నేవున్న యీ 'చందనూవుమిోదికి మరలింది ___ ఆకనిదృషి . ఆమె ముఖంలో ముఖముంచఛి ఆనందిస్తున్నాడు. అది కోంత, కాదు; వింతివస్తువును చూద్దామనే కుతూహలమూ కాదు. జతిన్‌న రోజులో నగంకాలం చూడగలిగే ఆ చందమామలో యీోనాకు వమంత న విశేవ. ముందనీ బభూడటం ఎన్న్వాళ్ళేయినా నెన్నెళాని చల్రదనం కొంతనా తగ్గకుండా క్‌ తగా ఉన్న ₹ై తోస్తుంది! అవని పవ ర్తననునూ డా వ్‌నితో వోల్చ్బనచ్చు.

నా స్త “చూడకూడదడా + ఆ చందవమూవును నూసేందుకు నువుం నకారణాన్ని చెపృగలవో, నిను చూసేందుకూడా శన ఆ కార గాన్నే ఇప్పగలన,౫ ఇ ణి హ్‌ఆుంత కో తదనం వందా నాలో ౪ “ఉన్నది; అధి ఎన్నిటిక్‌పోదు. అదీ కాక-నాకు జీవనం పోసిన వ్యక్షిని---నా పైన అనురాగమున్న ఏకైక పాణిని ఆరాధించటం తప్పా // ముగ లావాలా నుప్వె నాచానినసి్‌ తలి-చి కళ్లు మూసుకున్నాడు. ఆమెకూడా కొన్ని నిమిపాలపాటు యీ లోకాన్ని వొదిలించుకొని ఉపహోలోక విహారంలోకి చప్పున లెలివి తెచ్చుకుంది. (పేమ అంపే నీమిటో ఆమెకు ఇప్పుడు బాగా అరమవసాగింది. ఇంతకుముందు అత నన్న మాటలే ఇంకెననైనో అని వుంశు నిజంగా తను "లక్క చేసేదికూ డాకాదు; మొహంలో నవ్వి వూరుకునేది, కాని ఇక్కడ ఇక తన శక్తులూ ఊపహలూ అన్నీ పని చెయ్యటం వూనుకొని ... జేషు నపాయంతో వమూతిను ఆమె కొ త్త ఊహల్లోకి జొరబడుతోంది. ఆ వూహలు తను ఎరగని కొత్త అనందాన్ని స్తూండటంవల్ల ఆమె ఆటంకపరచలేదు, తను లొంగివాయ్యాానని (గహించేందుకు ఆమెక్‌ అక్కు న"కాలం పట్టలేదు,

(1 ఛంజేవి

'నెటన కొత్తరకం సిగ్గు వొకటి ఆమె 'నెంటపడ్డది* కావాలని తెచ్చుకుంకు వొ చ్చేరకం సిస్తకాదది, మందు తాగించేప్పుడు కలి స్పర్శజ్జునంకూడా ఆమెలో ఆ “సిస్తాను శె తించలేదు.

“నావేపు అలా చూడకండి, నాకు బాగుండదు” అంది

తలవొంచి,

౯ ఎందుక్‌ నీ 1.

“ నన్ను కారణం అడగొాద్వు ఎ

“ నిన్ను కొరుక్కు. తినటం లేదుకదా 1 ””

6“ ఇదే... మో ఇస్టం కః

మంచులో ఆమి చీళె తడిసివోయింది, "జేవ్యు ఆయె పమిట వెంగును వేలికి చుట్టుకుంటున్నాడు,

౯ ఏమిటీ? *”

““ అబ్బ ! ఎంత చల్ల గావుందీ గ 2)

ఆమె చెక్కిళ్ళను "తాకుతూ అన్నాగు ౩ “మందులో తడిసిపోతున్నావ్‌ ల్‌

“ నారూను _

“౯ నా వబూటంీం 2

“* ఇంక ఇక్కడ వొద్దు న. వెళ్ళిపోదాం కక

“ నాకు న్నిదరాదు -- ””

“ "ను చోలపాడ తాను *””

“ శౌను ... చిన్నప్పుడు అమ్మ జోలపాడితే న్నిద 'వొచ్చేది +, మంచి ఉపాయమే ఆఅలోచింవావ్‌ ... ఐల ఫోచాంటోో

చ రాలా లా హాల న

ఆవ ఆధారంగా వ్పండి మెల్లగా అతన్ని లోసలికి జేర్చింది. అకస్ని పడుకో బెట్టి అతని ఫాలభాగంమిద చెయ్యి వేసి; * ఇక స్నిదవోండి .* అంది.

• జోల పాడన్లూ ఓ”

“ ఇప్పుడు కాదు ... ఎవరై నా వింటారు”

ఇక మాకు మాట్లాడకుండా అకను కళ్లు మూసు యిప్వుడే వొదిలివ*ను జా, వాలా శ్గ/ముపడి దూ+రంనునిచి 'మొయ్య లేని బమునును మోసుకొచ్చి ఇప్పూడే వొదిలించు పిడిచింద్‌.

య్రాదయం.....డాక్లర్‌ వొ చ్చెటప్పటికి దఅతనింకా స్‌ వేవలేదు,

. “ రాతి చాలాసేపటివరకూ మేలుకొని వున్నారు ”

అంది (శ్రీ) దేవి.

“ఎందుకనీ? విశాంతి వాలా అననరమని వెప్పా నే?”

“ ఆయనకు నిద రాలేవట. నాఠఫక శతోచక వరం

(౧8 సంజీవి అన్నాడు డాక్టర్‌ 0 ఆశ్చర్యంతో, డాక్టర్‌ తనమందు ప్రభాస నేమోనని పొరటడ్డాడు, ఆవు అంద్‌ $ * మూడు గంటలజాకా అలాేే వినలేదు. తెన శ కే తసకు తెలునసి వాదించాడు, అతెని ఆనందాన్ని చెపగొట్టకుండా స్తూరుకోక తిప్పింది కాదు.” డాక్ట రుకు విషయం ఆర్ధ మెంది, తెల ఆడించి అన్నాడు: క; డెను. , . అనుకున్న దానికన్న త్యిరలోనే అతను కోలు కుంటాడు, * ౨ ఎందుకిస్‌ € లో సగం రోగ్‌ ప్యాదయానాటంసోడ అథారపడి వుంటయ్‌, ఇప్పుడు అతేసి హృదయం ఎంతే తేలిగ్గా వు-దో అలోచించు, అతని ఆశల్ని నువ్వు ఎంతినరకూ ఎత్తి గలిగావో నీకు అర్థ మవటం లేదు, ఆ స్టితిలో రోగ్‌ అచఛి నిలబక్త్రాపం యే న లోకంలోని శాస్రుఖలందరూ కలిపే ,4. ఆత్తి విలునైన మందుల్ని, ఉపయోగించినా __ లాభం 'లేకవాయ్యుది, ఆ పసి నువ్వు చేయించగలీగావ, కా త్రంక్షానానికి బెంగ నిది _-- సీలాటథి రూపసికి తలవోంచి ది, నువ్వు అంత గొప్పగా సటిఎచి వుంటావో ఇప్పుడు నేను ఖాగా. “కెలుసు

“సట్రన* అనే మాట విన్నప్పుడు ఆమె హృదయం అదిరిపడింది. తన మూటల వీలున ఒక పా/ణదానమన్న విషయం ఆమె నమ్మక తప్పలేదు,

౮ స్య్ర్రే అతన్ని లేవనీ ,,; వ్‌వ్యాళ మందు. మూారుస్తాను, ఐదారు రోజుల్లొ అతను మామూలు మనిషవు

డాక్టృ ర్‌ వెళ్ళివాయ్యాక ఆమె వాలాసేఫు ఆలోచిం చింది, ఇప్పుడు అమెను ఒక గొప్పు సమన్య ఎదుర్కొ_0ది; తను నటించిందా 1 "లేడా ః$ తన నటన ఎంతదూరం 'వెళ్ళిం దంశే --- “నటనికూ నిజంగా జరిగే నంఘటనకూ+- భేదం తెలియని స్థితి వొచ్చిందన్నమాట, అబే "నటన * అయితే ఎ-లంతకన్ను * కల * అయితే బాగుండేది! నటన! తను ఇంత కష్టపడ్డది..-అదంతా విలువలేని నటనా ! అంతక న్నా మంచి పేనే ఆ కష్టానికి కరునవైందా ? నెక సీర్భాగ్యు

అతని పిలువు ఆమి ఆలోచనల్ని ఛంగపరిచింది,

“అబ్బ | ఎంత మంచి. కలవొచ్చింది | 22

“ఏమిటీ 1 కలా ౪” కలతో ఇంత తన్మయం అయ్యూ డని ఆమకు సవ్య వొచ్చింది,

ఈ కాను ,.. కల! నెంత గొప్ప కట! టి

అని బిగ్గరగా, తృప్తిగా నవ్వి అన్నాడు; “ విను : అంతా ఊహించిన శ్హు ఫంది, నీకూ. నాకూ పెళ్ళయింది; మన దాంపత్య సౌఖ్యం. ,. మనకొక అందమైన బిడ్డ! ల్‌

0౮ సం=వి లలు వలననూ కాలా ానవావాలు ఫక్‌ మాటలే దొరకనట్రు అతిను ఉరుకున్నా డు,

ఆమె వులిగా కళుమూసింది _--- యా వాదు ప్రపం

ళం భళా?

వాన్నీ, సిజాస్న్‌---కా స్పెజన్నూ వమరిచిపోయి---- ఆ స్మ సౌఖ్య ఛాయనన్నా కొంతసేపు ఆనందిద్దామని కాబోలు

తినకూ+ అశినికి వివాహం! ఎంతి మభురం! తిన పెళ్ళినంగ తి ఇష్టుడే ఆమెహెక నమనస్వ్యగా తోచింది, ఆ అతి భారమైన సవమన్య--- రం *ఎ సంవత్సరాలుగా తినకు కనిపించ

ల చా కుండా తనను 'వేధించె సమన్య---ఐఎంతే తలగ్గా వీరిపోయింది! కాలం అలాంటి నవమన్వు సనా ఇట పీమ'ళంది కాబోలు! జీపి ౬ ట్ట ఎలాటి తింలో అనలు తిను ఎప్పటికన్నా ఏ ఫపుముషుణ్నన్నా (పేమిం చగలనా అనే అనుమానానికి గ్నురన కణాలుకూడా వున్నాయ్‌, కాని అంతా ఒక కలకన్నాా తక్కునకాలంలో జరిగిపోయింది | అ! ఏంత వదులం! ఇతర బి వను యుముఖఫొ

గ. ఎంతె మథట్టురిం! వత బజ్జల్న ను యుల సు

అడించి ఆశందించేది, అలాఎట్‌ది వెనబిఎ అయితె! తలో (7 క్రీ

జాగవున్న యీకోస్కను ఇన్నాళ్లు తనెలా ఛరించగలిగి. ది

వ. కల! __...జీపతంక న్నా కలఎంత వ ధురమెంది'

జ్‌ మలాల శౌ అన్నాడు "శేషు, కిల అన్నవమాటను వ్రప్తాడ ౨ఎనరో జ్ఞావకిం చేసినట్టుయింది- వెంట నే మళ్ళీ యూ భూమిమిోద ఫడ్లది. ప్రజ శ అని ఆలియనప్పుడు వుం 'జే అఆవఐందం _-- తెలుసుకున్నాక పోతుంది కాబోలు! ఏన్నొ విషయాల లోతె.లు మసక్రు “తెలియక పోనటంనల సే ఆ అనందాన్ని అనుభవించ గలుగు మట్‌ తున్నా మేమో? నిజంగ కలకం అగ్గమై ఆ ఆవపషయం మశ దృవ్యలో. ఎంత లేలిక పాయ్యంద్యువైనా అన శాసెం 9 భయొానా మె... ర

సంజివి 0౮ అవాణనినాధానానననననినుా లల నలనధనిటక ననా లన నలల లననన నాలా నతన నలత నాననా తానని నలత అతను మాటాడిన హూటలకు మయముదురా కుండా ఇప్ప, పడ్డటు వూరుకున్నందుకు ఆమె. సిగ్గుపప్పెది, నట్‌ చే. సిసును అపుక్‌ వచ్చు "కాసి... దాసులతిట అదిగా వొచ్చెదాన్ని అఆఫ్ర న స వూ ప థోవటం ఎలా 1 అలాగే తన సటనకూజఉె (క మింగో సిజంగా మారింది నేందుకు నంబేహూం లేకుండా పోయిరడి. తిరిగ మాట్లాడబొయ్య అశిన్ని చేత్తో వారినూ అంది; ఇంకేమా మోాట్లాడవొద్దు. ..నను 'సళ్ళిఫపోవాల్సి వొసుంది. బట శ ఈావ్చఫో వ సన్ను ఒంటరిగా వొదిలి 'నళ్ళ ఫళోతా వాజి అన్నాడు వనంగా ఆమె వేలిస్‌ పట్టుకొని, “వెళ్ళిను. -- కాసి అలా మాట్లాషవొద్దులో నేను నిజం చెవ్బు న్నాను, న్‌ "ప్‌ లమౌా,_ ౨౦ అనందం "వేదా ? జవితంలో అకల ఉన నోచుకోని నాకు అది ఎంత అనందాన్ని ఇచ్చివుంటుందో నువ్వు ఆలోచించ లేకుండా వున్నావ్‌, త్ర సాఖ్యమయ జీవిళొసిక్‌ అలవాటుపడ్డ స్‌క్రు ఇది అతి దామా స్య విషయమే కావొచ్చు. కాని నాకు మూతిం అది ఎంత చెప్పుకోదగ్గ విషయమో తెలుసా! సక కవత కలిగించినట్టయి త---నన్ను మించదు, “ఇందులో త,మించేందు కమిాలేదు, పూరు అనవ సరంగా బాధపడకండి ఆమె. అక్క_.త నిలజష లేక అవతిలికి వెళ్ళింది. తన సూద కలలుకనేన్య క్రి! ఈ లోకంలో తిను చెయ్యగల ఘన కార్యం ఇంతకన్న మమేుముందీ ఓ అతను క్‌స్నక్‌ల ఇప్పుడే

(7 ల... సరోవి నిజమైనో లే ఎంత శావుంటుంచి

పగ్షివోజులు గకిచినం్‌, జేవు వ అనో గాసి సనంపాయించ గలిగాకు,

ఆమె చాక్ట్‌ర్‌ ను యీానందర్భంలో వాలా “జఫీనం దించిందె,

“విశ సొప్పతకవుంతా నాకు ఇపుచే అక్థమెంగి-ో అంది ఆహా,

“నా గొప్పేమోా లేసు, అంతా నీ నాప్పి | అన్నాడు డాక్టర్‌,

“వోనీండి, మీ గుణం ఘొళా త్రీపస్పకునేడా అసి ఆలోచిస్తున్నాను.

“అదికూడా నేను చెప్పాలా + అన్నాడు డాక్టర్‌,

ళ్‌ చై చ కృతజ్ఞు వాల్న”

డాక్టర్‌. సాలోచనగా ఆమె ముఖంలోకి కూూసనాడు, కాని ఆమె అనూయకత్యం తప్ప అతని! ఇంకేమీ కని కించ లేదు.

టు. ఇంకా నాచేత చెప్పించుకు నే యాూూాశుణలో నువ్వుళలేవు, సీకు తెలుసు, సంవత్సరం నుంచీ నీ కోనం కుక్క లాగు తిరిగేందునూూడా సిగ్గుపడటం లేదు. నా జీవితాని కల్లా ఒక్క కురు ( నాకు లోడుసీడగానుంచే ఒక (౮ "నేను నిన్ను ఎన్నుకొనటంలో వారబడ లేదుట

“నన్నాలో అ౧చామె ఆశ్చర్యంతో.

“ఇందులో అశ్చర్వపడాల్సిం బేమి "వేడు, పవ యాన్ని మొదటినుంచీ పూనగుచ్చిన్టు నువ్వు ఎరగుదువు.

“నాకు అంతళాగా అర్ధ మైన్టుయి లే విషయాన్ని ఇంచెదూరం రాని చ్చేదాన్ని కాదు” అందామె వగది పెదపిసి మునిపంటితో ఫొరుకుతూ,

నిరాశతో కుంగుతూ డాక్టర్‌ అన్నాడు * “శ్రీ!”

“నేను నిజం చెప్పాను. మిరు కష్టపడకొాడి.”

“నీమిానద ఎన్ని అశ్‌లు నిలుపఫుకున్నాను |! నిన్ను అపార్థం చేసుకున్నట్టయి క సిర్రోనం ఇంత శవా ప డేనాన్లో "కాదులో

“సాకోనం (శ మపడనున్నానాః వనా వం (శమ పచారు 1”

వ '“ఒకన్య క్షి (పాణంవో ఫాను.___ఆ న్య మిద ' స్‌ అభిమానం వండతుంనల ,,

న ఫ్ట్‌ల్తు వీసుకోండి, మనుషుల పహృదాయాలు కన

“ఫిజూా ౪ నాకు డబ్బు లేకనా 2 ఇచే నువ్వుకాకుండా ఇంకెనరన్నా కోరివుం కే... అనలు ఒప్పుకొ సెవాళ్షై కాదు”

“పోనీ నాకోనం చఉవారు ; నామూద మికు ఇంత అభీిమాన౧ వున్నందుకు కృృతజ్ఞ రాల్ని, మోారు దానిక్‌ [పతి ఫలం కోొరాలా* మన స్నేహాన్ని విలునకట్టి అమ్మాలని భూ స్తున్నారు, ఆవెలను నేను ఇవ్యాలా పోసీ అప్పుడే మోారనుకున్న యీ ఖనీదును మిీెందుకు పొప్ప లేదూ ?”

డాక్టర్‌ క జవాబుదొరకలేనదు, అతను వాలా సిగ్గు పడిపాయ్యాగు. ఎనక తప్పయినా.___ఒక పెద్ద వారపాటు

జరిగివోయింది, కొంచెంసేపు నిశ్శబ్దంగా వున్న్నాన్‌ డాక్టర్‌ అడిగాను : “పెళ్ళిఅనలు వేసుకోనా 1 అతనికోపం కొంటె శచశలారిందసని ఆ సెం తే వానోంప,

క వ్రేసుకుంటాను, (స్ర్రకీ అది చాలా అననసరమెందసి

“ఎన్‌ ౪ అన్నా శు డాక్‌ మి,

“విరా రాన క ॥

“ఎనరూ + అతనా + అంతకన్న అనలామె పెళ్ళే చేసుకోనని అంశే అతని! ఆన్బగ్యర కలిగేది కాదు, -

ఆమె *జటోె “నన్ను తలతిప్పింది.

“అతన్ని పేమించావా ౪” అన్నాడు నిట్టూర్చి.

“ఆ నూట నా నోటిమోదుగానే వినాలా *

“ముద్ర నథించావ్‌ గాలీ

“నట్రశ !* అని హేశశగానసిగ అంది ; “అది అనలు అసలు అదంతా నటనేనని, తీరా ఇప్పుడు వెనక్కితిరిగి భూసుకుంకు.._..అదఐతా.. నిజం! ఇంతదూరం పరిస్తితుల నొత్తిడినల్ల ఏలా రాగలిగానో నాకేతెలియదు. నేను అను కోంటానుః మున జీవితంలో ఏడి నిజమునుకుంటున్నా మో అజే నటన! వీది *ళుకి అని [భమపడుతున్నామో అజే నిజం! ఈ రహస్యం నాకుఇప్పుడే తెలిసింది.”

డాక్టర్‌. శాగా ఆలోచించి అన్నాడు; నిజమే! సీ నిజ న్వరూపాన్ని ఇప్పుడే చూడగలుగుతున్నాను. అది వింత సత్వయమెన నటనయి వుండకపోతే షోని. ఇంత త్యరలో

నారా లా అతో గ్యాన్నీ ఫుంజుకొని వుంటాడో అఆలో-వించ లేకుండా ఇక మూట్లాడేందుకు నూటలే కర్యనెన్టు. డాక్టర్‌ గిరుక్కున తిరిగి వెళ్ళి మఫెయ్యాడు. వురి నాలుగ వోజులకు (న్‌/బేని వివాసహాస్తు మభ "బేఖవో పాటు డాక్టర్‌ క వెయు్యురూ సాయులకు పెక వో చ్చాంగి, చాసనిమోద త్తీ,బేవి గర్యడ్‌ సంతకం వుంది, కనపులో శీబేవి ఉ త్తరంకూడా రాసింది : “నూతన వసఘూనరుల అభినందనాలో._,పాణరతు గార్థం మా శవాకు ఇది 'పతిఫలం. నా వివాహా సమన్నకు మిరు. ఒక్‌చారి. చూపగలిగి__నమర్హుడన నరుణ్ని వెదికి జన సగ వీగినందుకు కృగజ్ఞరాల్ని డాక్టర్‌ నిట్టూర్చి, ఇంటికప్పూ కేసి కోపంచోదూ తాడు. ---వవిల్‌ 1945 వేలకం -కాఫీహోటల్‌ ముందు నిలబడి సిగిశెటాపాన వొదులూ జేబులో చేయ్యి స నడినాకు, ₹ెంచాలప సహాూపాయిలు అతన్‌: వేళ్ల మధ్య విరదిినయ్‌. వీటినో =ంకునోజులు గడు న్వ్‌ కాని ఆతర్వాత 1 కాలేజీ జీవితంలోంచి బైటపడ్షప్పటి నుంచీ తను యెదుర్కో-వాల్సిన కష్ణూలు దినదినాభివృద్ధికా జొచ్చినయ్‌.

ణ్‌ ర లకం చెటిసి వొదిలించుకునే వ్‌ద్బను వెను యన్నడూ 'నెర్చు కోలేదు, తను పని చెయ్యగలడు; ఎన్నైనా ఉదొ్వోగం యిస్తే, తెన ఏ శ్యాసాన్నీ: పసి తనాస్నీచూపి మకమజమాసిని తృ ఫిపరచగలడు, శాని మచ్చుడైనా నాలుగురోజులు పాటు తినచెత ఉటాడిళానై నా పనిచెయించుకునే నాఘజేడ్‌ 1 ఒక్క. చునమన్య అతస్ను వాధిస్తాంది---తను కసీనం బతకపం వలా + ఇంటోంచి తెచు కున షి ౩లతేెరందలకు = టదములు మొదటి అం కమాచ,/ మె మిగిలింది; మరోంలడు రోజులో తినొక్క చ మిగసలాడు, తబ్బుతఠరగిటం (పాఠంఖిం చినప్పటినుంచీ అతని శుంజెల్లోని రాయి బరునవసాగ్‌ంది, + ౮ తనగలి ఎంతలో ఎంతేందీ తనముందు రోడుపోద 'జరబరా సాగపౌయి | లి లీ రిచటొలూూ తాళ వెస్తూన్నట్టు ఇక్కాలో రోడ్లుమూద చప్పుడు. చెసుకుంటూూ బరునసలత్ని గ్యృురబ్బళూ భోయిసీ తృి_ప్ప్రసీసూచచించేముఖాలో, లోకం ఏంతో ఆసందదాయకి మైందని సూచించే చిరునవ్వులో, ముంబేదో మించిపొయ్యే ఆనందం: వున్నదెన్న ము చకచశా సాగిపోయ్యి జనమూ నీసి వసు న్నారు. విఃందకూ ఎలానంవా యించి బతుకుతున్నా లు? తనలాటి సమన్నులు. విశ శెందుకులేను!ీ ఎదురుగుండా కిల మఫాఫువాడు, సంతో మపపు బ్యుఅయినా--5" “ట్రుమి జ నో 'బెద్‌ప్య

• న (ఆకు ల ల! వా మానంగా నలిగే నెండు “స్టటోమూక లెటతో తనూ తసజ్‌తగాడూ? లీరిక లేవషంటూ వేలాఆ మ్నుక్‌ లగ్లల్కును తున్నారు! దేశంలో కరువసి ప్యతికలోని వె శ్తలు,, అకలిమోద కవి తరమూంాల కృవప్న్‌ బంతి ఆఅబదీవోూ తినుబూసే దృశ్యమే

తివి లా చెపోంది. కాని తనలాగు ఫిళైందరూ వీవారంగా కని

తను 'అర్టి నె పరీక్ష ప్యానయ్యాడు కాసి నంపాదన “ఆగ* వూతం అందులో లీదు, "కేక్‌ ఏఎవియరూ, ఠస్కిన్‌, “మొుద్‌లన ఆంగక వుల రచనలూ, వ్‌క్క్ననా వేతన మొద లన ఆంధధకనవుల రచనలూ -_- తను చదివి అరంచేసు కున్నాడు 'ాస్క_అందులో బతి విధానాన్ని గూర్చిన ధాయనా గ లేదు, వాళ్లకూ ॥ వాళ్ల బెబులకూ క్రూ డ్రా ఆనమ స్వే 'లేదుకాబోలు!. , .౩లా నిలబడి తను ఎన్నాళు అలోచిస్తే దీనికీలకం తెలిసెట్టు! ఈ పరాయివూాల్లై, తన ఇంటికి ఐదు వందల మళ దూగంలో నిలబడి, నొంతేతి ఏడ్చినా-__ఎన రికి వీసుపిస్తుంది కనక ?

“నమస్కా.రం-...పంతులుగారూ |!”

ఉలిక్కిపడి చూతాడు; ఒక నలటివాడు పక్కగా నిలబడి నవ్వుతూ వనయంగా నమన్కరిస్తున్నాడు,. వాడీ రూపం మూ స్తే తిరిగి నమన్క_68ంచ బుద్దిఫుట్టక్‌ ; తెబ్ర కొదిగా నొంచ్చి *వం[ి అన్న్ట్వు న్‌ా) లగ రసి వూరుకున్నాడు.

“ఎక్కడకి?” అన్నాడు; వాడిభాప ప్రసాద్‌కు ఇంకొ అర్హమన లదు,

“ల వ్రేభలేవాళున్నా రు.._కతు మిరిమిటుకొ లి పే”

“కడపల” అర్ధమౌాళత దె; ఛావత కుక్చ్‌వీయర్‌ నాటక౦లోలాగు కివంగా మూతిం శోశటం లేదు,

కళర్చక్ర) సారి చూస్తా.

(పసాద్‌ చప్తూన వఎలింవాశు, ఆయీడులో అంతె వరకూ అనుభవం లేనివాడు నవ_డెనా అంలేనేమా!

తలవూావపీ వాడివెంట నడుననాగాడు, (ప్రసాద్‌ తన నమస్వేనే మరచిపోయి, కొత్తి అలోచనలో బుర -వేచక్కి.0 చుకో సాగాడు,

రెండుసనర్తాంగులు నడిచాక ఆతృతకొబై, “కబ్పంకెంతె దూరం?” అన్నాడు (ప్రసాద్‌,

ఆ క్రొనప్రచేయి లే

(పసాద్‌ ఒక్క.సారి 'వనక్కుచూసి, తను వోచ్చిన చారీ దూరనమూ అర్థం చెసుకున్నాడు,

ఆ ఇల్లు అంతా వాడిసాంతె మే వన్న -- ఆ నల్ల వాగు లోపలికిజొరబడి, (పసాద్‌ను కూడారమ్మున్నళ్టి చూశాడు, (పసాద్‌ మొదట రోంచెం 'బరుకుపస్లాడు "కాస్త ముందు వాణ్ని నమ్ముకొని, వాడివెంట సనడివాడు,

చక్క.గా అలంకనించిన గది; "చెపసప్సమానంగా వెలిగే ఎల్మటిక్‌ దీపం, పందిరి మంచంనిోాద, ఇ స్ర్రైేమడతిలు చెరగని తెల్లటి మల్లె మొగ్గలాటి దుప్పటీ._-ఎంతిచాగా ది!

నల్ల వాడు కుర్పీచూవి, లోపలికి వెళ్లాడు,

కూర్పున్నందుకు ఏవున్నా శ్రీసుకుంటా చెమోాశసి వీంచే ఆ కుర్చీమోద (పసాద్‌ (వూగొాలు లగ టటుక్‌ "సి మూడునిమిపాలో నల వాడు ఒక ఇరచవె య్ఫ్ళ్ళి పడు త య స్వ చును వెంట బస్టాక్‌ వొచ్చాడు, అమే __- నల వాడి న

వ “ లాం ల యా శ "కేవా తీసిపోదు. అమెను చూ స్పేనే కడువు సిండుతుంది-- ఎంతో గె ప్ప వాతానరణం |

సిగ్గుపడుతూన్న అమెతో, “ చెప్పనూ -- అన్నాడు, నల్ల వాడు,

“ చటుకా ఈ” అందామ్మ ౨ అద *' అటో

“డలో అన్నాడు 1ఫసాద్‌ _ ఒక గులకమింగి,

మ్రసాద్‌' "మొుదిట్లో వా ల్రాం అత్చితపడ్షాడు = ఒక్క ర్మాతికై నా యూని , ఉనదజొతుంబేమోనని, చానికీగాను తె నర్వస్వమూ టర్చిడ్దా వమనుకున్నాడుకాన్సి ఆమె తన జరు ఖాపాంంరా టి ద షంన టాం స సనర్యన్వాసిక్‌ పదించ_ లకూర్చుుంది, .

౮ వష అన్నాడు,పసాద్‌ నిరాశతో మెలి గా

ల కూర్చొండి. వోసీ్‌. ఇంత యిసామని వెప్పండి లీ అందా ము,

ఇందులో బేరాలుకూజా వున్నయ్యని (ప్రసాద్‌ క్ర మొట్ట మొదటిసారి 'తెలిసిందివ వవస్తువుకు ఎనరు ఎప్పుడు వఅధికారంతో ఇంత విలువని 'తేల్చివ్రంచారు కనుక 1

సున్నా కొ శ్రుయ్యమ నేందుకు నో తాడ లేదు, అంతక చెన్‌ ఎం టెనా అబ్భ చెయా సల గంటే! తన ద స్‌ వలో అమె 'సౌందర్యం ఏలున గొప్పగా నేవుంది కాని.._ఏవిభధంగా బేరం "ఫస నా శెండుకు మించుతే మాతం లాచంలేచాయి |

టిద్రు లె రాం అన్నాడు ఇప్పం లని భరావుల్లో

వోనీ నచ్చకపో లే___ఇంకా వున్నారు అని అందు కున్నాడు నలవాడం, అమె మాట్లాడకుండా" సిముయ/మిం ట్‌ంగ నరసాగ్గా మరి ముగ్గురు వొచ్చారు. సెంబరువారీ నరుకులాగు యీడులో అభిరుచి? తగిన ఓ స్‌యిష్యం ్ష అన్న$్రున్నాను. రెట్లు పూతా రండుహూసనాలదా కె క్‌ ఈు; చ దగ్గర ఉబ్బుం శునా..__అనలు జీవితొంతంనవరహా లూ స్త వదు లాడా 1? ,.. వాన జొహపపంచంలోంచి. ఊడివద్ల దేవం గున్న వాళ్ళను చేతులా రా వొదులుకో వాల్చి వ్‌ చ్కినందుకు --యసాద్‌ తన అనమస్థతను ఒక్కసారిగా, తను తలచనంత ఘోరంగా భూడగలిగాడు. తిను చదువుకునేప్పుడు ఉ ేకం పొంగి రాసిన భానగీతికలు అంకితం వేసుకునే ఆక్క_న్నా వమూట్లాడి లే 'వదాగుండుననసివించింది కొసెిటా రవూ -చేనతలకు తనూ కాదు తన ఫానగ్నీతికలూ కాదు--- కావాల్సింది !

(ప్రసాద్‌ అవస్థను (గ్రహించలేక నల్ల వాడు---లఅతనికి లాగా నచ్చ చెప్పాలని బభకూఛధాడుకాని, చివగకు విసిగి, చారిలెక మెల్టిగా బైటి! డారితీశా శు,

రో డెక్కంగా నే నల్రవాడు అన్నాడు :

• ఇంకావ్రున్నారు భలేవాళ్లు *” ప్రసాద్‌ నిరాశపడ కుండా చూడటం నల్గ వాడ్‌ బాధ్య తొయె మరి |

(పసాద్‌ అడిగాడు : “ఇంట్లోకి 'నెశేందుకు భయం "లేడా?

“భయమేటీ ? వాళ్ళనృ క్షి అబే _-- ఎవరుపక్షిలే నాఫే వొచు

న మ

సంజనా

(పసాద్‌ ద గర సిగ ట్టు తీసుకొని "వె లిగిస్తూ నల్ల

“-తేకపోతే యీ ఇాకిరీబేనికీ! కమాపష౯ యిస్తారు

“ఎంతా టొ

• ఏంవేముందీ 1 ₹౧జేస్హీ మూచేసీ ___ వినా రూ క రువకాలంలో 'యేంచాల్తుంది గనాబుగారూ ల

నల వాడు ఇంకో అరడజను ఇళ్ళు తిప్పాడు, ఇంటికి పావ్లడజను తిక్కున లేకుండా తాజూ నరుకుంది. కాని వాళ్ళ "రేట్లు మ్యాతం (పసాద్‌ క్ర ఇప్పట్లో అం 'దెటట్టు బేవుం అందు క్‌ి 'మొదట్లోలాగే "ససాద్‌ "కావాలని అన్ని౧టిసీ వొడి లించుకున్నా డు,

'“కాలనలనతల ఇంకావున్నయ్‌-*” అన్నాడు నల్ల వాడు. నాడు టొరం తా తిప్పగల సామర్థ్యాన్ని సూచిస్తూ న్నందుక్కు వాడి ఓర్పుకు._పసాద్‌ ౩ అశ్చర్యం వేసింది" అప్‌ కాక్‌ * అంక. ఎన్నిళ్లు విదడిగినా మంచిన స్పువుల్ని చూస్తూ మూ ర్క_ట్‌ రో తిరగి. యమిాకొనకుండా నే బాధపడ్డట్టు----- యీాలేనిపోని అవస్థకు గురికావటం (ప్రసాద్‌ కు చాలా అనవ నరంగా క నివించింది.

“పోనిస్తూ...” అన్నాడు, విసుగు భూవిస్తూ,

తసకు నచ్చలేదని నల్లవాడు (భమపడుతున్నాడు "కాబోలు 1 కాలేజిలో చదివేప్పుడు కుట్టించినవాపతు తన బట్టల్నివూసి 'వెంటటపడ్డాడుకాని, తన “పర్స్‌ నే చూసినట్ట

వుండేవాడు -_ అనలు పొరపాపేపడేవాడు కాబేమో ? ముందు ఎట్లా వీణ్ని నదిలించుకోవటం

శ 6 ఇప్పుడు తలకాయ నొ పవ్పీగావుంధి- ల

“రెండుగంటలు తిరిగి వొదులావమూా ? సస్ట్‌ క్లాస్‌ లీ

వఏకానయినా లాభంలేదని వాడికి తెలియదు.

ళ్‌ చేష్టల ప్పకుండా క్ష అన్నాడు, వాణి షన మ్మిం చె, అశ 'పెట్టన్నా వొదిలించు కుందామని,

“ార్రీపెక్కడ కొనివిస్తారూ! అక సన్నే మిాదగ్యరికి గ మ్ముంటా ఠరా£ో కాతాదారుల్ని ఎం తజాగ రృ నాభూసాడూ!

_ “ఎందుకూ! కాఫెపజూటల్‌ దగ్గ ర్న---ఇవాల్ల "వే? కలా అక్క. జే వుంటాను _ (టా

“సే. ..మామూలిప్పీించండి”

అంతమంచి అందగ వెల్ని భూపించిన వాడి కూలి డబ్బు లవ క పోవటం (పసాద్‌ క వాలా అన్యాయ మసివీ6 చింది. "చేరం కుదరకపోనటం వాడితప్తుకాదు కనుక్క ఇది తప్పదు.

“ఎం తా?ల

“వాకు తెలియంబేముందీ!?” తనకు తెలుస్నే వీడి నపాయం చేనికళో?

“రూపాయి చిలరలేబేబో

ఇంకా చిల్ల రకూడానా? మోలాటి ముహారాజులే ఇట్లా మాట్లాడితే ఎట్లా! ఈపాటికి నాలుగు బేరాలుకుదిరి 'యునిమిది రూపాయిఅన్నా పడాల్పింది. లట

చ వ = లాలా ల నాణాల స

నల వాడి నాలకం చాెాాబీమ;ు నాడి కోపానికి [పసాద్‌ భయపడ్లాడు. లాభంలేదని (ససాద్‌ వాణ్ని గూపాయి దత్సిణలి వొదిలించుకున్నాడు.

మర్నాడురాతి అదే కాఫీహోటల్‌ ముందు, అబే వేళకు (ప్రసాద్‌ నిలబడి, 6 “కువూద ఇిపగసలాడే జనంనం౧క్‌ ఆటో ఎఏతతో చా సన్నూ భు,

“నమస్కా.రమంీ___పంతులుగారూ! *

ఆ నలవాడు నుని తయా ర య్యాను, ప్రసాద్‌ వమూటాడకునకడా నిళోక్రు సంగా వాడనైపు భరాభోదు,. కో తవి నాలునొఛి* నయ్‌ =మిోాకు తప్పకుండా నచు* తయ్‌_

“ఒదులే--ో

ఇంతలో నే నల వాణ్ని ఎన రోవీలిచారు; “వస్తున్నా [౫ అని ఆ *౩శకు నమాధానం చెప్పి 'పసాద్‌ ఈ కొ తేటు చేతులో సంసారులు ఎంతమంచి నా ళ్ళున్నారని -___ పిలన వుంటా ఠా”

[పసాద్‌ కు మహః విసుగ్దావుంది. కేోపంచో మొహం చిట్టించి అన్నాడు: “ర్మాతివూసిన విచాల్యు ఆ అనుభ నంతో ఇంతకుముం దే ఇద్దర్ని తీసుకెళ్ళి నాలుగు రూపా యిలు నం పా యించుకున్నా ను. యిళశేనరన్న కసీవసా లే మోనని-_

. క్‌ మ సం ఏ శ క్‌ పంతులుగారిక కావాలాయా! భ లవాళ్ళి అన్నాడు, నలవాడ, ఇల మొగం వేసి నీటూరి ౩ “అది కాదు-- ఆయనకూడా మనలా7., ఎనరనా గ ద్‌"ళుకుతా ఆమానని: చూస్మున్నాట్ట--గ అని, తనన్న పిక మరోఖొ తృ పోటీదారు మాలా కలే. న. " | లే అాలాయి అావావామ్లో. తగిలినందుకు నొచ్చుకుంటూ వెళ్ళిపాయ్య్యాగా, ఫు సకోలపాడఢ్యా కాలజ్‌ జీతాలమోబదా తిగలేసీన సంల భ్‌వగా "సతి శ్‌ున్న్య నాతి య్‌ నజ జి ప్రస వత్తు స్ట వూాపనం దుక్‌ (స్‌ నాద్‌ అమె] పేంత పగ య్త్‌ గ్‌ “నల వా జ ఎ గొల వీల నాథ అసి ఫూననాగ 1 వీయనాగాషం, వశేలుమునే శ్యాం వినగానే ఎందుకోగాసి భయం వేసి చప్పున సావిటోకి పరుగాతాను, ఠఈమె నేలమాదపడీ వుంది, మన ని చెన వుంది, దృశ్యెం మూ సేపస్పటిక నిచ్చెనలా/ ప్రభా | పఖా | అన్నాను. మ మాటాడే సిఖిలో అలముంది, గ చ్యునె అమిోాద ఎతునుంచి ఏపటంవల చెటు బలంగా తగిలి వ్రంటుందసి

అమ మూలగసనాగంది,

“ పభా | ఎలావుంష్‌ + ”” అన్నాను, అయ్యూ | య్‌ చెయిన విరిగనట్టుగా వుందంజి ంంం ను చాధతో వడ్యసాగింది.

నా మససు ఎ పొల 0 ది; అసలు యా అదివారం సెలవు యిన్వకుండా వుండటం యొంతమంచిదో వ్రప్పుడే

౯“ అన్న్యృతిక వెళ్తాం -.. * అన్నాను.

ళ్‌ పాడు ... అస్పతి ౨...

“* అంతకన్న గ్య త్యంతరం లేదు, "

ఆమె జవాబు. చెప్పకుండా యడుస్తోంది. బజూర్న పొయ్య జట్కా. పిలిచి చాలా (శ మపడి ఆమెను ఆన్ని! 'జేర్చాను. వెళ్ళగానే పరీతు జరిగింది,

ల పెద్ద డాక్టరు అన్నాడు: “బామిక్‌ శూగా దెబ్బతిన్నది,

మత్తుమందు కింద డాన్ని నరి చెయ్యాలి.

మత్తుముందుమాట వినేప టిక్‌ మళ్ళి నాకు భయం "వేసేంది. నాకుతోడు: ఎవ్యరూ "లేకపోవటంనల్ల నాకు నేనే ఖ్‌్యం చెప్పుకుంటున్నాను,

“మో లేమి భయపడక్కేదు. మేమా షపమాదం

లేదు; ఒక్క పది రోజులపాటు ఇక్క-.డ ఇన్‌ పేషంటొగా వుండాల్పివొస్తుంది-” అని డాక్టృ ర్‌ గై ర్యం చెప్పాడు,

"రెంకుగంటలు గడిచాక మళ్ళీ ఆమె దర్శనానికి అను వముతి వొచ్చింది, ఒణిక శరీరాన్ని మెల్లిగా యీడ్చుకుంటూ వెళ్ళాను. మళ్లెఫువ్సులాంటి. దుప్పటి పరిచివున్న మెత్తని పరువు మోద ఆమె పహోయిగా పడుకొనివుంది. ఎక్కువ బాధ పడుతూనప్నట్టు తోచలేదు; మహో రా నలిగి నీరనంగా యీపక్కలో కదలకుండా ఒకవారవమన్నా వుండాలట, చతిమాద కప్పివున్ను దుప్పటి తొలిగించి ప్లానర్‌ ఆఫ వారెన్‌ వ్‌ కట్టిన గ్య ర కును ఇూ*జపందిు, అము ఇాధక్యు వల్‌ గ్లాసులో పాలు తె చ్చింది. అమె ఘు తా, ఆము ముఖంలో చించులాడే నంతోపషమూ మూస్తే యీక్ష సతో చావడి మనంకూతా యీూమెలాగా వుండే యీ నోనులందరిక్‌ + అనలు తంత మంచి ముఖాఅమధ్య్న వ్రు ఎీనే సగం రోగం పోతుంబేమోూ 1 క్ష (పభ తలకింద చెయి థ్‌ ఆస మెల్ల గా వాలను తెగ్ము చింది. బాధ పడే రోగుల౭ శు ఏళ్ళకు ఎంత అనురాగం | మానవజాతికి ఉచితంగా ఎంత ఆ వ్యాయంగా అుదచే స్తు |||

'సంబజివి [లి

చప్పున రెంచ్‌ తెచ్చి మంచాన్ని కావాల్సిన విధంగా ఎ తృిఎది నర్‌ స, ఎంత విశాల హృదయం |

(పభ (పస్తుత పరిస్థితి మూసి నేను వోగొట్టుకున్ను ధ్రర ట్రం లో వాలా భాగాసి ష్‌ కూ డపసుకున్నాను, మిగ త రోగులవై ఫు నాద్య్భస్టై, పోయింపి. వాళ్ళల్లో ఎవ్యరూ బాధపడుతూన్న ట్రనిపించలేదు: ాధను మరిచి, వోయినట్టున్నారు. ఆన్ప(త్రిఅం పే భూలోక నవకమ నే అల్ళి (పాయం వోయింది. ఇంటిదగ్గర _ ఆబై టి సపంచంలోని ఇబాధల్న భరించ లేక._వాటినుంచి. తప్పంచుకు నేందుకు మదా బుల్నిఫపపంచంలోకః ఏళ్ళందరూ వొవ్యారనిపించింది, వరండా లోంచి వీచే ఆ వములయ వమూారుతం తగు లనే నగం చాధలు పోతయ్యనివించింది.

నర్న్‌ వొచ్చింది.

““బ్వి*రిక "వెళి పోవాలి, రాతులు ఇక్కడ వుంజడేం దుకు పీలేదు.._- క్త ౯ లి

గ్‌ మరి ఆఅమెసితి..._ట

“ఆమెశేమి ఫ ర్యాలేదు. మేమందరమూ వున్నాం. ఈ హాలులో వున్న యేరోగికన్నా అమె ఎక్కువ బాధ పడటంలేదు. మిరు మళ్ళీ “రేపు వుదయం. రావొచ్చులో

“నాకేమి ఫ ర్యా లేదు---మోరు "రేఫువొద్దురుకాని” అంది సంతోషంతో క్త

జ్ర రాతం తో (భ్‌ స్ట్‌ తలుచదుకుంటు * నిసులకుస షాను. మశ్నాడు నుదనయం ఆమెను చూసేందుకు వెళ్తాను.

ఈబ్చాంవ్స్‌ స పీకు సాగా ని దసశంంచాళో

హై. గా స్‌్దస టింది ః వక్కడు షోమలుబేవ్రు; నలులు "లేవు, అనలు యి పక్కమీద పడుకుని యుసి్నా

దళ ఇవ్వాళే ఎలావుంద్‌ ౪”

“నవ్వారు నా విషయం నమిా అఆదుర్తాపడనక్క- గ్లదు, అగగంట అరగంటకూ నా శేమాన్ని విచారించే వాళ్ళమధ్య

ఆసాయిం(తై0 మళ్ళీ వెళ్ళాను, నేను అడక ముం బే పభ అంది; * అబ్బ ! ఎంత సౌఖ్యమయ [(పచేశమండీ ! ఎంత మంచి ఆహారర ! ఎంత మంచి గాలి! వాళ్ళిచ్చే “చికిత్సకు ఎంతెరా యివొ్కచ్చు, కాని గోజుకు మంచానికి రూపాయేనటగా తీసుకునేది + *”

౯ ఎంతచాకండీ ! (పాణం ఎంత పహోయిగా నుందన్‌ీ | తల్లులు. తమ గారాబు వీల్లల్నికూడా యిలా చూస్తారను కోను, ఇక్కడ వ్లచితంగా వైద్యం చేస్తారు కనుక రోగుల్ని సరిగ్గా చూడర నుకునేడాన్ని. కాస్‌ యూ నర్పులు.___నీజంగా "దేవకన్యలండీ! ₹0

అఆమెళోపాశు నాకూ చాలా తృ పి కలిగింది,

సంచిని లా లావాలా. న తీ్‌ర్చాల నే ధృథనిక్కృయంతో, * చెప్పు గ” అన్నాను,

౯ ఇక్కడ వొక దిన్వన వుంధి. రోగులు నయము య్య్యాక వళ్ళూ బ్‌ద వ... చికిత్సళోనం తవాక తోచిన ఉబుును అందులో వేసారు, డబ! ఎంచేనా ఫరాంలేదు. కాని అది యీ 'జేశంలోని బీదవాళ్ళకు, చఛాఢపడే మానన జాతికి ఉపయోగపడుతుంది. మనం యా జన్నాసనిశ ఆశకా్త ధశర్యాన్నయినా చేసితీరాలి.”

“౯ ఆరజబె రూపాయలు వేదాం * అని నేను ఒప్పు కుంటానో, లేదో నని నా ముఖంలోకి దూసి మళ్ళీ అంది: “రే యే జాకరు దగర న్నాఐలే, స ఆచూఖ యూోూషవీసుకునే వాడు .... ఐనా అక్కడంతి మంచి శె ధ్యనసోయం లభిం చేది కాదు ... వవుంటారూ 1”

ల్‌ అలాగే వేద్దాం, స్‌ు త (రగా నయంకానాలి కాని _--ఇలాటి ఖర్చులు మనం ఎన్నిపెట్రటంలేదు

ఆమె తృ్సిగా నవ్వింది,

పదిరోజులయ్యాక ఇకయింటికి వెళ్లా చ్చన్నారు, ప్రాణ గండం గడిచిందనివీంచింది ,,. ఇంటికి బయలు బేేందుకు

“బండి విలనఠడి. *, **” అండాము.

“కింద సిదంగా నే వుంది

య స. “లే భకదండ్న్‌ ల్లా వోజాం

ఆమె నురిచిపోయిన నంగి ఇస్పుడే జూపకంవొచ్చి, జేబులోంచి 2ంకు. పదిగూపాయిు నోట్లను తీ*ి ఆమెకు యిస్తూ అన్నాను : * ఆనా౫ు నువ్వు ఆస్పతికి యిరవై రూపాయిలు గరం చేద్దామన్నాన్‌ ; చేసెయ్‌

అమె ఆశ్చర్యవాతూ అండి : “ఇరనయ్యి ! మంచి వాచే! దానాలకూ స ర్యాలఘా నునదగ్గర ఏవుంత డబ్యు వుండీ ' మనం యేనున్నా భాగ్య నంతులమా 1 వునంధకూ డా

“పదిరోజుల క్రితం భాగ్యవంతులమూ కాదు, ఈనాడు వీదవాళ్ళమూ కాదు. నువ్వు అనే ఆ చీదరికాస్ని మనకు మనమై తచ్చుకొని ఇసగాధపడతెం. ఇలాటివి ఎన్ని ఖర్యు పెట్టడం "లేదు ?”

“ఇలాటివి అనకండి ... బట్టలు చాకయినయ్‌, ఈ డబ్బుకు నాకు ఒక మంచి వ్‌ వొస్తుంది---”

“పోనీ చీళకళూడా కొనుక్కోవచ్చు; అది పరే విషయం, అడి మనన్య క్మిగతే నెాఖ్యం, కాసి ఇది "దేశంలోని బీదవాళ్ళందరికీ, ఇాధపటజే మానన జాతికి మన శ క్టినంచన లేకుండా చేసే నపహాయంో

“అబ్బ! మితో నేను వాదించలేను, ఈ అఆన్నతి వాళ్ళకు ఇచ్చే తావాతు మనకుందని మిరు (భమపడు తున్నట్టున్నార, వాళ్ళకు అమెరికానుంచి కొటరూ పాయలు చందాలు చొన్నయ్‌, ఎంతడబ్బు లేకపోలే ఇంతమంది రోగులకు ఇంత మంచి చికిత్స ఇస్తూ సాఖ్య పెట్ట గ లుగస తున్నా రనుకున్నా రు! కః

షం. సంజీవి “మహానంది లెండి శ ని |] క్‌ు. | ఇలా డబ్వు తగ = ఇక నాతో అన్పతిలో వాదించటం తన తావాతుకు తగదనుకుంది కాబోలు---విసుగుతో గిరుక్కున తిరిగి యెట్లు దిగ నారంభించింది. నాలో నేనే నవ్వుకుంటూ ఆహపును అనుసరింవాను, బండ్‌ అన్నతి ఆవరణ చాటగానే “ఇలాంటి ఆన్న (తులు మున బేశంలో వుండటం వాలా అవసర మేకాసి మన నహాయం యీమిటి చెప్పండి. ,.ఇంకొక్కు పది రూపా యులు వేసి, "లలితకు మంశు కోయంబత్తూరు వీచంలు కొను కుం... అని నోట్లను భద్రంగా మడిచి జాశెటలోకి తోస్తూ నాముఖంలోకి విజయసూచకంగా నవ్వింది. [కథావస్తువు [శీ ఈదర లశ్ట్మీనారాయణ గారిది] నన. ఎ జనవరి, 1945 ందేల తథ రౌ న గ సస వాంగ. రెం సములు రంల సరిగా

ఛొాకిలరసగ౦థ రాజములు జాలి నో భగవన్నుతి మూడు భాగములు (గమ్మలతొ) ౧-90 భకబృందాననము ( ప్యాన పద్యమ.లు ౧-9-0 గతామృతము పచనము (160 కేకలు) ౧_ర_0 జ్ఞానామృతము (సచినములోో ఆసన్న ఉపనిషత్తుల సారము) ౧-8-0 ఛ్యానామృతము (అనేక రక కుల వ్లోకములు) ౧40 జీవితరహన్యము (వచనము అట్ట మండు) ౧-6-0 అంజలి పహామసుత్‌ (_సార్జిన పద్య ములు) ౧౨.0 భ్‌ క్రి మహివు (ఎక్కని పచనము) ౧_4-0 ఆనందసాగ రము ( వేదాంతిసాగను.) ౧-0 నుతిగీతలు (వచనయి] 0౮-లం0 భగవద్దత (న్లోకమిల్కు మూలము. 0-80 మహిమ్న స్త్నోతిము (సటక) 0.8-0 అదిత్వహ ఎదయము (సటీక ) 0-ల=0 సంధ్యావందనము (సటిక) 0-6-0 ఎవరి కే పుష్తకములుకా వలస్నిరుల సుందరరాంఅండ్‌ సన్స్ఫు. పప్లిషర్సు,బుక్‌ సెల్లర్సు.చెనాల. అనిహ్రాయవలయును.

వారం --- నారం | శా ర్న లూ, “రెజు వమూలూ అంతశ్షాతీయ నమన్యలూ, సినిమూా. కబుర్లూ, త్మ్‌ప ఏమర్శలశొ మిమ్ము ఆనంద పరిచేందుకు శ అదొ బంధు నో సవలా కధలూ, నాహిత్యచ ర్చా, (పపం చంలొని మ్‌ 'శేషూలతో మూ హఓటుంబ మంతా |. బి స్ప ప జే కమ యూాూల ఆ 40 వేజలతో వతి ఒకటికి త అణాలు,

(వతి అంధ గృహాన్ని అలంకరించో యీ ప్యతిక, మి వ్యాపా రాఖి వృద్ధికి చేసీ ప్రకటనలకు సనై న ఖలితాల్ని ఇస్తుంది,

10054 ఏ క, ం614 606 = 8301140 ఏం ళు:

“ధనికొండ' రచనలు గర్వభ ంగం కధలు ఈ ల0-0 [పీయురాలు ః 1-0-0 సంజీవి 1) 10.0 తీర్చు కధలు = నాటికలు క్షేుక0 లో కచర్శిత నవల 140 ఇల వేల్పు క 1-0-0 పోస్తే (వ త్యేకం. వై సెట్టు అంకా అర్ష రు చేపేచారికి వూతం పోసేజి లేదు. ణ్‌ త్యరలో రానున్నవి జ్షాని కధలు 1-0-0 పవి(త్రులు నాటకం కేవడ్తీ0 శేషు అండ్‌ కో, అనాలి,

ల అ శో - తమి కా. “మ గా వం సా! శు హక 7 ల నా నా శి! శ్‌ (7 _ న అ ఎ నా ప. అతి క్స్‌ - ( / తా ఆ నా ం క ల శానా ల్‌ కీ శా ల. ల వ. - బే - ల తి క్‌ & జా యా! అ లకే మహాప మో ( ల్లో వ లు ॥ ల లుల = వ్‌ న తకు జ శై శే శ 4 న మాం రాళ చచ ట్రూాం ర శాన క భక క బ్హాం నేనా నాాాచే అం నా కటి... రను తాం యయ వారు టా. యం ట్‌ నే [ల ఎఫ్‌ అపచారం లా. ల్‌ త్‌ "| శ అజ _ న ల ట్‌ క్ర జ | జో కా. న. శనీ జ్‌ శో! 4 ఎడా ॥ “లో = ఫ్హ (గ సవ శు ॥ శ “ఖం. (9 జాక్‌ కా ఇ “నూ ఇ కాయను న మతం యా త స టా చ కం. కహా. స్‌ు కంటే. దై హన. చం! స న య లో = య్‌ ష్‌" జ నజ సా వాం హా. నో జ ళళి . టై: ల జే శి న్న రె ల్ని తా. నె న్‌ు, టు , ఆల ( న “అ. హాం పషతటా కం. 1 ఇ ఆ న్‌ " ఎ న టి “కళా సం క్‌ న్‌ లే ఆ. 18 జ జ అ స నల్‌ మా మా. న. ప తాం డా జే. త వ. య. న గా ॥ ॥ ళో , జో కం క్‌ ్న జా వ | ల్‌ ల ల జా ఒఅ టిళా.. గ క్ట జే జీ 2 1 కీ ॥ | ఉఎణు *ఖ్లా, ॥ అలో. క శా శ లా లై వ అ ఉిల్న గ / శ | క్‌ క 7 తూ - వం ఆ ఇ లాల ఎ ఇ . గ ణు కా ్ట లా సరా చయుననెల.. ను వక నజ నొ జట్‌ ఇ ప యూ కలా క చానాన క | = ణా? ఖా ఇ జ్‌; ా బు చనా ినస్‌్యలా కావునా. చిషానా్రనుా్తాకుకసనానావున్రములలూయానాయాలననలా లను యమాయ లేసిన. వసు మన పన ననకకనననాల నన ననననానా ననన క్‌ క ల న. _ - లం ఫె ర * ప్ర. : ఉ్థ్య.. నా జగ్‌. ” ల్‌ అసో | (య ౯ జి శ్‌ జ త ఇవ ఇ అ కే జు + ళ్‌ నః ౬ ట్‌. శ న / సే వం ల ( క జు క - జ శ. ౯ న - _ - క ల్‌ ల క. 2 | (. న! శ . ఇ | "టి. న - " | -, జ , , ల గ్‌ ల క. - = వ ఒం న య తు = జమ! నా కా కా శ | ఆ వ్‌ క జ స! వై గా 4వ వ టా జా | _ | ళా ” చ కా శా + నఖ + ్‌ 1 ముం ం. ఫ్ర మః 1 [లా ఎలి + కా 7 మానని 2... క - సననం... 4000 4 11000603, ... శత గ న ం ఖ్‌! [| | క. వని = . "| ॥ . మ న ॥ త _ ॥| జ - ఖ్‌ నో క ఆ వానా అ _ నా | జ క క క * అ తి న _ వే జ శ. స్‌ [| థి ” గ - . ల = - శీ ఈ ల ఖీ ః శ్రా | టు , " అ... వ్‌ ఫతే స సమె ౬ = , యల క న వ శ * ళి . టే టో " - నా ఆూళత వ క ఆ కు క. గ్యా శా ణా గా ॥ ఆ ॥ "స |! . చక్‌ చే ఆ న్స? , ॥ (| శ ళీ. చం ని. 47”౪ల నళ గ షో హై. ల | ల! . అ * అ ఇ (= జుం. _ " వున. 88001106 €0 ?041 60276-9403120110/7-:.. -- నే ల కం | క్‌ _ ॥ . జ్‌ . క్ష శ ॥ ॥ 2 వలు | కస సఖ | మై | ఒం గ; ఇ = య ఇం " క " లు శా పం క్‌ ఖ న 2 _ _ _ జ న! స ఇ , + _ ల , ॥ ఐం ళ్‌ న. 10 5816 4 1642 స జా - అువ్స్య న. న. | ళా ॥ అ ” _ య టి = అ టే లా “న. హహ. న ల వ ర స ॥ ఎ / " ॥ | ళ్‌ | , లో నా... తప! 00273166 04 గ “తా” వ = ః _ తో శ ల్‌ో!

• జాల నా న 7 న! ॥ ల రి 2 వ. కః వ జ కకక | . . శి 0141150 % 4060... వే . విగకణక 704/0, " ం. శ . జు . ” తౌ | = శ ఆ ః . శే ఆ ఖీ ర్త జ. ల జ జా ల జూ ॥ ఆ ల న్‌ చ కట, శే | న ట్‌ శ్‌ స కల్లో 4] య గి న్‌ా అము - కన జా క. టి. ళా - "జ న ఆ! గ్‌ " డె స్ట ణ్‌ "| - _ ॥ - కీ జ. | జ లా “వననినినినాలనానానాన్వభలానననిననికనేసిం-. టకు. లనా ననా లలా ననా ననన ననన. - చ టే ల కి వౌ ఓ శభ ౬. న? ామి-అంతనన లా ననినవనినము భననికుననినన నటనను. అుననానా నభ ననననననకకనకను నాననా నపనునునునాలనాలాశము. అయా సనా నమా నలల నలాాలననమొననాల...చాాన్తాన్తసములం యామిని ఉష యాయిదననిననుయి. అహమేను ల కును నా అనా నా చలేం క క్షే . క్ష . ॥ , 0! గే ” గ ఖు . “౨ అడిల్యం6ళ1--| 0 న్‌. 5౧0/6 5607156 . " ఇ ఖా న. | ఈ |. శే | | వ ఇ ల _ ణా జ ల గ్‌ బ్‌ న్‌ ల్‌ శ + కల . శ ా ం | - ॥ | ల్‌ ఛి _ _ | పాస నై ఫో &0౧100268 1120000420 60౧& [డం | అపో ఇ జ! స శస క చం వ్‌ ఆ చే - అవ, - క ” - , /. - ౯ * ॥ గ. జ || " | | ళీ ॥ చి జ ౩... శవ." ... , న డోల్లటైటొ న్‌ గట శ హు ; ఇ * = ( జ్‌ ఇ గ్ర ల న అనా ఫం న క ఎమ టి _ జ. మ న భం” | _ ఇ 1 వ న. 7 ॥ ॥ టు యనా . ఆ | 1 | వో. సా | ల”