Telugu శ్రీకృష్ణలీలామృతము - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

శీర "వుచంద్రాయనమః ల నే శ్రీకృ ప్త లీలామృత ము, శ యడ ల ఆ యజ లాంం చ శా లా వావిలీఫొలను సుబ్బరాయ విరచికము భూభారహరణలీల యను చన్టితి య మళుకము కోలంక వంచకరునో రప శ్రాచముల జమాంళావ గారను తతి కాజూనాన్ట చెలాయమనావు ఒబహాదరువారిచే వాచిన కాచ౭౦ంబునం బ్రుకటిరము సాయ సాయ టల ల మొదటి హార్చు యట య టాయ్‌. ఇవన్నపురి, టబ్రీటివ్‌ మాడల్‌ ముద్రావతర శాలయందు ముద్రి,తేము ల ౧౯౨౦౧ 6౮0/0 /వ్లాణి తిట్తంిగణ

సంజు యు ఓ దం జ తప్పొప్పుల పట్టిక వైటు.శ పరక తప్పు ఒప్పు 15 2 ఆ౧ం౪ీ ఆమహిణుంనంగా _ జరాసంకుండు ౧౭ మార్లు తెచ్చినది ౪0 అకొపాణుళలే అనలా రృా౭ళీ ౮00 రధములు ౮ ౭౮ ౮00౦ ఏనయసలు _ ౨౬,౨౪ ఈంం0 గుజ్జములు ౫ ౨౦ ౮౮౦ భటులు 24 ౧౪ ఇ | ళం 1వ శ్ర్‌మోడ్య ం ం సన్నము, రికా పా నో “౨| ౦ ర్భ్య

తనస్ప్బాషుల పటి ర రా లు లా లావంసినగరరల లా పుం పంక్తి తప్పు ఒప్పు . | వ్టైయాంవిక | ఆ ఇెల్టమాంచిక ]3 సశ్వేష్వరుండు +... సకలేశ్వరుండు 3 2౨... సర్వేశ్వనీయము -... సకలేశ్వోరీయము 1000 12 మోతకామమునకును -.. మోతకామునకుశు 1052 19 భగ చృజ్టార్థము ఎ ఛగవచ్చష్టాగ్ధము 1070 9 దిషుళ్న =. విష్ణుళ్చ 1039 11 జేశము =. స్టళము 1097 10 పకివస్యా =... వరివస్యా 1152 18 కొంగమా ఎ... ఫొందమా 12185 ]10 పది న పం ర్రైండు 1108 26 "ఆము -. మ 1291 25 త్యాజమె ఆ త్యాజ్యమె 1208 19 శ్ర ష్టుండే యల ఛ్రుహ్రండే 12419 277 రణమునకు =... రమునక్‌ ౨53 18 తారక -... తారకా 265. 20 భాంద్యోగ్యోప =... భాందోగ్యోప 268 2) గలియపన్ననుయుప = గలియపన్ననుప ౩6 22 వినయంబున తన = _వివయంబున( దన 32 ఏ5 పుట్టి _ -.. నిర్యాణమై ౩ కి లన్న = లగ్న -చం ౨) 5 రవి చంద్రుండు = రవి _ 29 రృురం ర రం 4. దడిందుపడక =... డిందుపడక

గ తప్పొప్పులు పట్టిక పుట సక్తి. రుం ఒపప్టా. 66 24 కొంచముగ =... కొంచెముగ 67 2 జీరనొరపల =... జీరకొంపలు 68 1 వీధులవెంట =. వీష్టులవెంట లై తొల జు దూల6 69 6 బోతమం =... బోయుదమని 72 19 వాస్థవార్థము =. వ్వావార్థము ఎ 2 జంత =... జంకెన ఈ 19. వెలగ్గలచ్టు -.. వెలగవెట్టు కె 25 మావీర =. మాకువీరు 119 28 మాన్రండు =. మాత్రుండు 138 19 ఇాకిర్ణచుచు. -.. నాకర్ణిర్రచుదుం 101 200 చెకెలలు +. శేవెలలు ర్‌ 9 జనుచునె యిది ఎ. ఇనుచు నెయిది 17 16 వస్త్రాపహహరణము = వస్ర్రాపహరకణము 156 ఇట్టు " -ఒ ఇట్టు 1988 26 చిదుపలో. =. జదుపలోల 291 1. కృష్ణుసాంగత్యాభావమవంభ- కృష్ణునిసాంగత్యములేమిని వేట క ట్రైహ్మవ్రూజితంబును =. తుహళాలితంబును 216 20 నక్క్సాంలత నక్కా ఎ 219. 6 మండునట్టుసు = "మండునటును 12... వినుపించువాగ్తి ఎ. వినికిధదువారి జు 3౩ చేవ చేని 25 28 త్రాలి | = త్యాలి 96 26 భయంబునక( * ౨ భయంబున6 9 2 యొడకైవు -.. యొడిమువైపు వవ 6 లోస్తు =. అొమ్లులు 284 1216 నామిత్తమై +. నానిమిగమె డి0 23 ఎట్లుందుకేని +. ఎట్లందుచేని వ12 13 భూపముఖ్యుల ఎ వారణీశల

తపహ్పాళ్చులళ్థట్టిక ౧౩ వ్శట పర్తిక్తి తప్పు, ఒప్పుల 319 6 యాయన = యాయస ౨౭20 29 వధురా =. మధురా ప్‌శ2 "ెండ్లిహాంతు ఎ పెండ్లి కూ రురు 364 3 'ౌాణంబువ ఆ ట్రాణంబును 366 21 దీర్ధాలోచ క్ష ఎ దీర్ధాలోచన 3657 12 దీర్చ న్‌ = దీర్చి 374 21 తన +. దన 375 ఓ వెవ్వన =. చొప్పున ర 21 ఆవు5ా -.. భవునా ౨88 10 దీగ - న వ 390 15 యుండు = యుందుము 17 పస న్వ్బర్డి ఇ పుపన్నా / 3909 20 రజల్వలన రు 1 = రజన్వలలగు 400 10 శాన - = కాని 401 13 దర్ద్శ్భ్శృద -.. టుహ్ప్భృుద 407 9 స్రోవై _- టోవె శ24 9 యాయనకు ఎ. యాయనను శ1ే6 4 దురాలోచనము - దూరాలోదనము 7 మిశ్టైమిన్ను =... మిన్నుమన్ను శత 21 ణ్య్త్రంమున లా తా్త్రంబున 427 13 నీవంగల =. నీకురాంగల 430 12 దినమందు " -.. దినమిందు 434 17 _ తరక్పరవాసులకు ఎ. తిత్పురవాసులకు 47 12 ర్రర్తజలాడుమున్నది, =. త్ర్తళ్రజలాడుచున్నవి. శశ! 14 బోవనొెక -.. బోయియొక శశి 18 దవము =. కపము 26 గనిపెటక =. గనిపెట్టక 447 25 మహర్ధరున్నులై - హర్టమగ్ను లై శవం 16 వావంంచి -.. నావరించి

లర తవ్పాఫ గ. పట్టి క్‌ పుట పర్తి తప్పు పప్పు 451 2 సీ8 ఇ స్ధితి కై 213 సక్కల ౨ .శషత -. సత్కుల శిక్షితు ్కం9ి 15 య్ర మేమాత్తా -. యప్ర మేయాత్తా 499 23 శ్రయోవ?ి = వూర్ణి ల12 21 2సపగా ద్ర =. సైవకక్కాద్రి త్‌14 38 గనినిపించిన =. వినిపించి ర్‌ 6 24 *లాకంంచిడ వా లాకర్థి ౧చి 535 ]6 మనసువేసు =... విసుంగువేసంు 506 20 చేవ్టకకు + =. ఒదివేవుకకు 537 3 విశ్వాత్వ్థా =. విశ్వార్తా రి0 26 0! ం స్తీ ర్‌ర539ి 1, సాదుర్ధ్యములు ఆ సామర్థ భ్రమలు 562 1న “ధర్తారయస్థ్యస్తీ ముగ = ధర్శార్వయ్యుక్తముగ ర్‌73 21 హికిహొక్యము ల హితువాక్యము ర్‌ర2 11 ఎసషామధాన _ _.. సామదాన 591. 10 యొంకవెప్పినమ -.. వెంతచెప్పినను శ9త 8 కునింగా = నిటలా 622 17 ఇది = ఇవి 6206 12 జేయిము =... జేయము 641 12 కర్గములవలన =... కరములబేం 657 285 గాక్త మండు గానుండు =. లేక శహ్రాండుగాకుండు 662 14 విధముగల = విధముల €572 18 చారయు =. శౌతయు 677 24 చేవళల ఆ. చేవల €898 7 విన్ధేింప ఆ నిన్దేశింప 699 9 యుందువేమో =” యందుచేమో 706 25 శరీళ మందుందు = శరీరమందుండు 7 10 లనంగలుక -.. వలనలలుగు 724 86 వేసంబున ఎ. వేశయిున

తప్పొప్పుల పట్టిక, ౧స౫్మి “వుట పకి తవు ఒప్పు”

25 27 కటకటపడీి ౨ కటకటంబడి

శ్తాజి 8 యింతకు ఎ... ఇంతకు

754 12 సర్జవ్యయము గర్భవ్యము

768 14 నుర్విశీ - నుర్వశీ

సాగ 12 కన్ఫపులు ల ల రృఖిలనృళులు

78 19 చవ్యాసొదువలన అ వ్యాసాదుళలవలన

788 13 బుకసదసవ్పరంబు _.. బుకముకా సదసక్ప్సరంబు ఈ01 23 చేవాచారి _. చేహదధారి "

6508 1 నిలువల అ నిమీపసవల *

చఈ16 ఎ1 స్నవ్వాపి ఆ సర్వవ్యాపి

621 18 తమోరజస్తక్వ్వ -. తమోరజన్సత్త్వ

8 292 చసరానివి = వనరానిం-]

856 త్‌ కులమర్యాల వా కులమర్యాదల

862 7? శేఖందున ఎ రేకంబున

86ఓ 5 వేదోక్తకళ్తల _... వేదోక్తక్షర్ణముల

566 12 పీవుత్తిరాగర్భష్థ -.. వీవుత్తరానర్భస్థ

71 20 శిలీ = శ్‌లీ

8573 8 చానపథిది _. ఫానపటిచి

653 13 బ్రావ్తాణచేమంబు ఆ ఫ్రాహణువేషంబు 926 23 గసరూపదేశసత్త్యా -.. గురూపసత్త్యా

, ]13 చరిణామాధ్ధి = పరిణామాది

932 21 ననకాదులకు =... సనకాదులకు

94 16 ఈశిక్వ =. ఈత్వి

918 ఈ శబంబు =. కబ్దంబు

957 16 _శిలావృష్తి =. శిలవృష్తి

959 13 ఈుమ్టుంయస + శకయములు - ఈప్రాండగు శమముల ౪60 ౨? లాను హావ =. లవిశకారి

ది౬ తపహ్పావ్పుల పట్టక వుట పరిశీ తప్పు పెవసు శ 961 122 లేవు ఆనిన శ్రయవీభాగము నిళ్యమో శ య్హాత్ధక6 ద 'రృహిళర్వి ల నిత్యము ఆనన. = ఓలి ఇ$8 7... సివిక్తాతోపసనా _.. వివీక్తాత్తోపాసనా 972 21 విషయ్యాళ్తకల్భువథా -. విషయ్యార్శపలువృధా 973 ఈ యభయ -. యుభయ 974 15-16 భోదించు - భోదించి _.. బోధించు _ బోధించి 319 అనిని =. ఆనిన ఆకే కి జవ్మాదిప్టాన ల జన్హాదిస్థాన 900 20 కబముచే శ్‌ ప్రముచే కంర 1 56 996 వని 20 ఆశుచి అ. ఆకుచి | ౫ చిర్‌ నిరశరిోయ =. నిరతిశయ జా 1 6? ఎ $97 998 25 నిర్గక్తుండవైన - =. నిర్మ క్తండవైన 1002 26 మృద్దహణాదుల _ మృద్దంివాణాదుల 014 6 మంత్రాధాది = మంత్రౌషధాడి 1015 3౩ సారపార =... సారొపార 1017 10 మైవనని =. మైనదని 3021 11 పాళేయం _. పాధేయం 1037 4 కవిచందడ్రకోటి? ఆ వరకవిచంద్రుల 108 16 చాశమై ఆ €'ర్రాశయై దౌ కొన్నినోటుల నకార-సకారములు పకార-నకారములు పరస్పరవణా పడియాున్నవి శక్ళినవి పారకులు సులభముగ సవరించుకొనవచ్చును.

విషయసూచిక సా విషయ సంఖ్య, పుట సంఖ్య ]6 నృహప్తడ్ధర్థములు | కర్త క్ల టహ్మచాకిధ్ధర్థము ప ॥ 863 క8 వావ్రస్థథర్ణము నష కం ఉన్నా్యానెథర్థము ఎ కశ చ్వారకాలీల ర! ఛీకృన్లుండు చ్వాశకకరుగుట ॥ ౪ ల 851 వ కృష్తుం డుతకంక దర్శించుట ఏర్‌4ి వ! 22 కృద్లుం డుత్తరాకమాకు బ్రతికించుట ం $6ర్‌ క్ష! లీ న. చిత్ర, ల, ఆ ఏ3 పహాంసధ్వజుండు యజ్ఞాళ్వంబును బట్టుట ॥ శ్‌ 565 24 ప్రభావతి సుభన్వుని యుద్ధమునకుంబోనీక యాట _ 669 25. సుధన్వుండు త్తప్పత్రైలంబునం 'ఈశో/కుయుడుట 869 26 ఆర్జన సుధన్వుల యుద్ధము ం శతా0 27 కృష్టార్హనులు మయూరధ్వజపురంబునకు ల్రౌవాణవేషయబులల బోవుట ఎ 83 గర్భభంజనలీల 28 కృష్ణుండు ర్తుక్థిణీడేవితో నర్తోత్తలాడుట _ 57ఢ వ కఒషుండు ధరరాజును బలియొదకు€ గొనిపోవుట 888 ఆల అాజ్జీ చె 31 మునులు యాదవుల శపించుట 801 32 బ్రహ్మాదులు శ్రీకృష్ణుని వైకుంఠమునకువిచ్చేయం ర్యస్రిచుట కిర్‌ తం ఉఊద్ధవుందు తన్ను వైముంరమునకు€ గొనిపొమ్మని శ్రీకృష్ణ. రాసచుట ం ంం 69 34 8 ఎన్సుం డుద్ధవునకు జ్ఞానోపడేశంబు సేయుట 898 సో క్ప్ణుం డుద్ధవునకు నవధూత యదునంవాదము. జెప్తుట 901 36 పింగళాగీతలు శ 909 శ? కెచ్తుం డుస్ధవునం నార్మవేత్య ప్రా స్తిసాగానములలి శాలుస్పుట 015 వైశ్‌

౧ం విషయసూచిక విషయ సంఖ్య | పుట సంఖ్య

36 కృష్ణుం డుద్ధవునకు బద్ధముక్తలషణముల6 జెలువుట 920 న్‌ కృష్ణుల డుద్ధవునకు సాధులమషీణ భక్టింయణములు దొలువుట 024

40 కృష్ణుం డుద్ధవునకు సత్సంగ మహొమంబును గర్షాను హ్రైనత్యాన వ్యవస్థను నిరూపిందుట 926 41 విష్ణువు హంసస్వమాపమున వనకాదులకం దళ ముపదేశించుట 932 42 కృ్ణుం డుద్ధవ్రునకు ఛిక్సియోళము ముఖ్యమని బోధించుట _, 987 43 కృష్ణు దుస్థవునకు ధ్యానమోగప్ర కారము వెప్పుట 940 “44 కృష్ణుల డుద్ధవునకు యోగపిద్ధులల దెలుపుట 942 4ర్‌ కృష్ణు డుద్ధవున కాళ్ళవిభూతులు ఇెప్పుట 945 త్య కృ్ణుం డుద్ధవునకు భశిలక్షణడ్దర్ధము వెప్పుట కకం క్ష క్షం డుద్ధవునకు వర్ష్యాశ్తనుధర్ధంబుల వివరించుట 950 45. సన్న్యాసి ధర్ధములు 956 శ్ర కప్పు; డుద్ధవునకు యమనియమ లమీణములం కలుపుట 963 50. కృష్ణు డుద్ధవునకు ద్రృవ్యాది గుణదోషములం జెప్పుట (968 ర్‌] కృ్తుం డుద్ధపునకుం ద్రక్ట్వసంఖ్య తెలుపుట రశ ర2 కృష్తుం డుద్ధవునకుం బ్రకృతిపురువవివేకము తెలుపుట 97 ర్‌ి కృష్ణుం డుద్ధవునకు భిత్షుగీకంబులు వివరించుట +. 982 క్‌ కృషమ్ణుం దుద్ధవునకు పాంఖ్యయోగముం జెప్పుట 990 ర్‌ కృమ్ణుం డుద్ధవునకు సణవృ _ట్ధిభేవములు వివరించుట ఎ 993 లర కృముం డుద్ధవునకుర బుకూరవోగితలు చెప్పుట 999 క? సాధువుల లక్షణములు _ 2001 రి కృష్ణుం దుద్ధవునకు భైక్టియోగము వివరించుట 1002 ర్‌ఠ కృష్ణాం దుద్ధవున క్తాత్థకు సంసారములేదని వెప్పుట ఇ 109 60 కృష్ణుల డుద్ధవునకు భియోగసంగ్రహమం కెప్పుట * 2014 మౌసలలీల, 1020 61. ముముత్యుక్షర్థవ్యము ం * 1032 ర2. కృతిపతినతి = * అ 2037

లామా.

ీ/,రొామాయునమః శ్రీకృష్ణానలారత్తత్స్వ పరిక లాలిత

“తశగ్రంథోత్స త్తికిం బ్రధమకారణము కొంద జెటు౮రు. శ్రీ శ ౧౮౯౯-వ సంవశ్సరమునం దీయూర నుపవేతనమున వీంయ జీవించుచుండుతజి నొకానొక సాయంకాలమున నుబుసుపోకకైై స్టో౯హవుసువేంటట మార్షమున బోవుచుండ గ్రై స్తవమత బోధ కుండు పాండుముఖుండు పాశ్చాత్యుం డొకం డుపన్యాసమిచ్చుచుండ జనులు గుంపులుచేరి వినుచుండిరి. దొరగా ేమిచెప్పుచున్నారో విందమను కుతూహలమువేత ఏీం డా గుంపులో నొగండై. మైదు నిమిషములు వినెను ఆ పాళ్చాత్యుండు వారి దేశమున బిల్లింగ్సుగేటను చేయల యంగడివీథియొద్ద నేర్చుళొనిన తి క్లైన్నీయో యన్నియు గృష్షుని "యెడం విచ్చలవిడి బ్రయోగించుచు జారుండని చోరుండని దురా ఇారుండని ద్రోహియని కన్నకసుమూలపు(గూంతలు కూయుచుంగ్నెను. అవన్నియు విని యావలంబోవ మనస్తాక యా విషయమే యాలో చించుచు వెకుకకుందిరిగి యింటికివచ్చి నా మిత్రుండును వేంకట శిరి రాజుగారి పారశాలయందలి ప్రభానోపాధ్యాయుండునగు కోకా "'రామానుజులునాయనిగారి కావిషయము 'దెలుప వారును * 112146 629 300 60666 ౦౫) 2 18 ౨6 2 గ్రరు?! పందివలన ముర్థ్యురధ్వని గాక మజియేమి వినంగలవని ఇెప్పి నీషల్రికయందు దానిక్తి దగిన సమాధానము వ్రాయుమని బోధించెను. అప్హుడు ఏండ్లు శీ భారతి యను మాసపత్రికను శ్రాళటించుచుండెను. అందు శ్రీకృష్ణావతార తేత్త్వ మను వీరం గొంత గ్రంథము కేవల సంగ్రపాముగ_ మూ;ఢు నాలుగు సంచికలయందుం బ్రకటిం చెనుగాని దుర్భరవ్యాధి వీడనలశం బత్రిక నిలుప దానితళోపా టిదియు సశేషముగ నిలిచిపోయెను, ఆవఠ

11 శ్రీకృష్ణావ తారతశ్వ్వ వ్పీచెళ్ల నందలో యాష్యంధమునశై వ్రా,సిరిగాని యది దుళ్గభమయ్యి దాని వరెశామస్వ్రళాపమే యివ్వుడు మా హక్టముల నలంకరించిన యీ కృష్ణలీలామ్భుతీమను గ్రంధము కృష్ణుని మెడ దుష్టుల దోషాకోపణములు విను సందిద్ధచిత్తుల సందేహము మానుకనయు భక్తుల కుత్సాహాజనకం బగుననియు నిట్టకృతి రచింప సాహసింపనలసినచ్చెను ఈ కారణంబునీ నీకృతిరచన కు: గశారణభూతులగుట: లెస్తన మతబోధకులు వంద్యుల్తే మైనను బెక్కు కారణముల నింద్యు లే యస%చున్నాపు ఆదినుండియు నీ గోముఖ వ్యాఘ్రముల దురుబ్రేళ ములు పొట్టకూటీక్షై యాడు నసత్యాలాపములు, వేయు దుశ్చిస్టలు పెక్కు రెతుంగరు.. కన్నుల కలక ళలవాని ముందటి దీపషమువలె మన నీతిమతావాగములు వీరి కసహ్యాములు _ వానినెస్ల నిశ్శేష ముళ ని్ణూలింపనలయుననియే వీరి పూనిక దివివై. సంస్కృత " గ్రంధములు ముఖ్యముగా( బురాతీనతంధము లుండినచోం దమ మక మోాదేశమున వార్టివింపంజాలదని యిాద్రోవులు తమకుం కన(ఒడిన సంస్కృృత్యరంధములనెల్ల నగ్నిపాలు గావించిరి ఈప్రనా లము ₹ెండునూల్లి సంవళ్సేరము లీ వుణ్యజను లిబ్లు గావించిరి ఏరి దురుళ్రేశము కువేస్టల "నెజెంగి శ్రైహ్యణులు మళ్యగ్రంథము లేవియు చం! గనలయిఅుప మౌానిరి, అద్రిమొవ లీకై వ్లవులు ఫ్రైహృణులు 'నవవిద్వేవు? ని స్థితివాలకులని శేమవివ్య "లెవ్టరికిని. జేన్చరని వారిని మూమేంపసాగిరిగాని తమవారి చండాలకృత్యమునకు రోయైర, దుష్ట శ్రైన్షవమకేబోధకులు మశ గ్రంధముల దహించిరని జూకొలైయా ట్టను శై సంమతబోధకుందు ఛాసియున్నాండు * 50౧5 2% 0(167 60౯0022005 ఈగ 16 ఇఈ 10001108 ఏజయింఘు హే 194 2 (0 2౦6౦౦00] 5% 2 ఇంకే 0 720621 50 ఇష య 1615 7 రల €0 గేరగ01106 25 361 00 108 102౯064 ఇంణ4 ౨ 10 ౧౯ ఆ(211305.

శ్రీకృష్ణావతార చైన్‌ వీంళ [11 గ్లెస్త్వవమత గ్రంధమునందు * నీ యిరుగుఫొరుగువారికి విరో థముగ నీ వసత్యనావమ్యము "చెప్పకు మని యున్నది ఈ యనుఃా సనముసకు విరుర్రముగం బ్రవర్తించువారిలో. త్రీస్తుదూతల మించిన వారు లేరు వీరు వ్రాసిన వాకస్టములం గనుండు.. *+ఒక హిందూకు టుంబములో నెవండైన నొకండు _క్సె సవమతీములో6 గిలయున ట్లుం డినయెడల6 దమకది యనమానకరమని నవాని బంధువులు వానికి కఠ 200507 రక 663 ౨20950 ఇంకి 2812113 1000 615 2965 19 120066 2061)” ౦01061600066 296 60౧91క0664 00 16 కే2గా6ం. 666 6556 10 5%” €౧4€ ల 000106 01 1656 క్రం[ట6009 21025 1115 [702 66686006 1 ౦౧ 6056 01 2 [656 20016610” 204 ౪ ౩౦056 22604010 2127 2200ల 100602066962016, 26 19 ం ౦9)60660[ € 9 20601 106016౯2006 204 €01 ? 15 18 €0 656౯70 16 107 69956205 0€ 10612 £001 626 16 656 ఇంగ? ం 1200 జ [106 00600 రం 1 266015 ౪10 2౯6 షీ ౪25 05 16 10౪656 01256 15 0202016 ౦ 966950496108 960 6 5201౯066 12క్రఊ2ర6 05 10612 ఇ 01, శ0-రేషె, 15 091 ౩06166 పే? 162966 పే2000105. ₹ల11 060. 6 2097969 ౪0109 ఇం6164 ౧06 06 81760 158 ౪60 5101016 6 భల 665607 (షీ ఫంం019 6౦2856 ల 68210. 206 అజ భల 2 06 [656216 ౨276 €0 6000411661 11 01 ల *ఇల1 100% 204 ఆం60 2] 9 6 651165 06 ౪2110 లకీ 8 ఇంలిం లు గేంటిం.. మళాంం? ౨6౪ 2 721 6661765 2 [0£- 21 0646, 50 10 (130056 05 ౫11 46 ౧౧2 11 1100 సే ఏ 2065 200 1 16 82010003 ౧0 ౧౦౯౬౦౦6౧ 10 అం 06 566౯6౬ 900163 05 1619 200అ050 14620 ౪6౫10. 0౨ 10500010 204 ?61 గ్ర1౦0షం, తా015 రేం€రుంఓ ౪6 ౧2012 పేష5 పీంగ06 16 ఓ 5 3న 16 19 6ళ- 66౭608స 381ల16 1000 ఆంంింకరే 2౧ 2190 గ200 0 1963066 ఇ పేమ 10 10 రంయి1ఓ 6100120092 05 16 520768 ౪౦0౧13 0 015 ప2ర్రైంర9. షల ౪౦966౯2 00000 0600౧65 15 (19 52014 204] 021- అడగ0ష5 తేటహీడ0602 6021 ౪6డే 256 104003 156 ఇజర6గ 10 16 వ5త5రి1ర04ం “ క ౧4౦0 0౦గేల్ర 9 05406 66౧౩8౮౧ 1664 602065 111 ॥ తి ౨619 10612 పే వ! (20011106.

ఫ0 శ్రీ శే శ్రీళృష్ణావతాంత్తప్‌ వ్లీక్సిక విషము పెట్టా-దురు హిందువుల యిప్పటి చారిద్రస్టిమునకు వాళి మతమే శెరణము వ్‌లన ఫ్రౌహ్హణులు వ డ్రంగులను గమసల వారిని గోపించి శపించురు. ఇట్టి -జీశములో శిల్చ మెట్లు వృద్ధి కాం ౫లదు? * అని వ్రాసిరి జాలీయవిద్ధనుగుటించి నేను వ్రాసిన వ్యాసములోని వొన్నివిషయము లిం దనునదించుచు న్నాఃండను. హించువులయందును, చొద్ధులయందును, మహమ్మదీయుల యందును ₹ై స్రవ్రులయందుండు డానగర్శగుణనులు "బేవంటు కావు నచ మున దేశమున నెపధశౌలలు, ననాధశరగా లయములు, కుస్టు రోగులకు, గ్రుడ్డి చెవిటి మూంగవారలకు శజాలలులేవట మనము ఫేనికై ద్రన్యము వెచ్చ పెట్టమఃట విచేకానందస్వ్రాములవారి శిష్య్టరా.లైన సోదరి నివేదిత యను నామె యొక క్రై స్తవోపన్యాసమున నీ దోషములు మనయం దారో వింపంబడంగా. దాను విని యిట్లు ఛ్రాసీయున్నది ౧ హిందూత్రీలు పైపైన గారవింపంబడుచున్నట్టు శాన ట్‌ నా. లు వచ్చుదున్నారుగాని వారికి నిజమైన గారనములేదు గ్‌! వ్‌ ం ౨ హిందూత్త్రీ లస్జా నాంధకారములో బుద్ధిపూర్వకముగం ప్‌ పీ వీ దష న ్ర హిందూ,స్త్రీలకు భర్తమూలమునఃదప్ప సష్టర్గమున నిలువ నెగము "బేదు సై నీ ప్ష స్ట్రలకు “వేదోక్తసంస్కారములు శేవ్రు శ సాధారిణముగ సందఆస్త్రీలవిషయమునం బురుషు లసహ్య ములైన స్తీనించాత్యక పద్భములనే వ్రాసీయున్నారు, ౬ కూంశురు పుట్టిన నింటివాేమ్లిరు , ౭ కొడుకులు పుట్టనలయుసని తల్లిచింత భయంకరమే యుండును ౮ స్ర్రీశిళువులః జంపుట హిందూ దేశమున సర్వహఛాంణము,

శ్రీకృష్తావతారితస్తప్ప వీరిక 17 తమ యాండుబిడ్డలకు వివాహము చేయలేని తల్లిదంష్క్రులు చానికి మాటుగా వారు లంజలుగానుండ 'బేవదాసికలం జేయుదురు

౧౦ హిందూవివాహకర్ణములు నోరి జెప్పరానంతటి యశ్లీల ములు (బండుబూతులు)

౧౧ పతిలేని హిందూస్ట్రీ ట్రుతిశెడి నిర్భాన్యము నింద్యమునగు బ్రదుకు మూచినయెడల వారట్లు ట్రతుకుటకంకు దద్ధలే చచ్చిన మేలనివీంచును.

౧౨ హిందూవిధన లందటు సాధారణముగ సర్వదా న్యభి ఇవారమందుండువాశే.

ఇవిగాక మనయందు వారారోపీంచు దోపములు-ా ఆమ చేనతల యొదమటం బశుహింస సేయుదువముంట “ మన భాషాగ్రంధములు బంది బూతులంట కృష్ణచరిత్రము బాలుర నీతి బాహ్యులం జేయుణ6ంట, మన యుడ.పులు సిగ్గునమూలినవంట, మవ వర్తాత్త్రమధరములు భయంకరములంట. ప్రజలక్షై స్వార్ధ త్యాగము చేసినవాండు మనలో లేడట ఆత్మ యాకాశమువలె నిళ్యమనుటకంక బుద్ధిమాలిన నూట వేజొకటి లేదంట షపిాందూ చేశములో నీతిని బోధించుపద్ధతి యే లేదంట మనయం దింతటి నీచాభిప్రాయముగల శై.స్తవమశబోధకుల పార శాఅలకుం దమబిడ్డలను బంపువారు మూనవులా? మానులా? నందులు దున్నపోతులు న మేధ్యమును జ్ఞానహీనతచే: నోరును, ఈ "రెండుకాళ్ల...... =... చేశాభిమానము స్వనీకి మతాభాశాఖి మానము గలవారు రాజకీయపారళాలలపైె డాడి వెట్టుటకుముందు శ్ర స్తనపారశాలల నిషాలింపవలయును ఏ8 వైద్యశాలలు విద్యా

1 శ్రీకృష్ణావతారత్తత్తస్ట వీరిక్క శాలలు విప్రనారాయణుళక్ళు బోగముది, దితికి నీంద్రుండుచేయు పరి చర్యవంటివి ఈ క్రైస్తవ మతబోధకులు మాలో జాతిభేదములేదు అందటు సమానులు! నలి చెప్పెడు మాయమాటలకు శోలుపో యియో పొట్టకూటికో యాండువాంల చలువగుడ్డలు క్‌ప్పీన మూత్రపాశత్రముల యాళించియో వారి మతములోం జేరిన వారయెడ "వారు వర్తించువిధము దుఃఖకరము + నుండును ఈ యేసును'ార్చియు భైబిల్‌గుతోంచియు వ్రాయంబూనిన శ్రుంథము చాలం బెక్షదగుకుగావ్రున విమయసూచికవలం గొన్ని విష యములు సూచించి విడిచెదను అక్కజపడెనా ప్ర, ల్యేక గ్రంధమే "వెలువడును ౧ వప్తు కల్పికమిధ్యాపుడుషుంజేకాన వాస్తవముగ నట్టి వేరు గలవాండు జీవించియుంక్షలేదని సుప్రనిద్ధ చరిత్రములు చెప్పుచున్నవి అటుగాక శ్రైగృవులు చెప్పునట్టు లేసనునతం డుండెనా యతని గుజించి న్రైస్తవగ్రంధము లేమి చెప్పుచున్నవో చూతము ౧ వసుపుట్టినాండని చే-సశులువెప్పెడి సంవక్సరము తప్పు, అంతకుం గొన్ని సంవత్సరములక్రుముంచే యాయన పుస్పైను ౨. ఏను తల్లివేకు మేర (మారి ఈమెను బెంక్లి చేసికొనిన వాండు జోకనకొ అనునతండ్రు పవిశ్రగుణముగలవాండు యూధవం మున జోసెపు పంజెరయని యొక్ష ఛష్టుండుండెను అతండు వొంగ జూరుండు వీండు మేరియందుం గామోనస్తుడై యామె యింటిముందు గా వచ్చుచుం బోన్రచుండుకేుగాక్ష యామెయింటిలో స్వేచ్చగాం గలని మెలసి యుంటువప్చను ఇిట్లని 56016 గం1తంర ఆస సఫర్‌ టాల్‌డాత్‌ వసు అను హీయట్రూగ్రంథమున వ్రాయండి యున్నది. ైబెలులో మేరీకి జోస్పష్టు ముగండనియు మగనిమొదకు గర్విముధరించి యే వచ్చాననియు జోసెళ్టు ధర్యాత్గుడు గావ్రన బ్‌హీ

శ్రీకృష్ణా తాంతత్త వీరకు [౪1 రంగముగ నామెను నవమానశపటుప నొబ్లక రహస్యముగ నామెను వదలిపెస్టెననియు జెప్పంఎడెను.. ఇట్టి ప3ెమరికిం బుట్టిన యేను కన్యాకుమారుంకనియు6 బుముషనాంగత్యము లేకయే యీయశతల్లి యీయనన ్రైపవించెనని క్తె స్త్రవమతబోధకులు చెప్పుదురు కసా కిమారుండను కల్పితకద శ్రీ స్తుశళము నూటుసంవత్సరము లయిన తరువాతం గ్రైన్తనగ్రందములం 'పొప్పింపంబడినదని యనేకులు శై స్త వులే యంగీకరించియున్నారు. వారిగ్రంధము లంగీకరించియున్న ప ఇంక నేను తల్లిమగనిక్సి నిద్దణు తండ్రులఃట, ఒకండు 'హపాతి, నెంపన వాండు చేకబు

వనువంశమునకు మూలపురుషుండైన జేవిడ్డునకు నాల్‌ అసు హెని కూంతు రోకభార్యు సాల్‌ చచ్చినవీమ్గట బేవ్రుండు నాల్‌ చార్యుల నందటును. డేవిడ్డునకు ఛార్యలంగా నిచ్చెనంటట అవురో నాబేవ్రండా చేవిడునకు ముందు నాల్‌ కూంతునిచ్చి యావంం దల్లి'నే యిచ్చెను క్రైస్తవుల బేవ్రుం జెట్టివాడో కంటిరా

(2 + సామ్యూల్‌. 12; 76వ)

ఇంకను జిత్రము మాడుండు,. ఆవల నీ డేఏవిడు భార్యలను వాని కొడుకగు అబ్‌ స్లామ్‌ అనువానకి 'దేవ్రం డిచ్చెనట నాల్‌ కూంతును దొలుత డేవిడ్డున కిచ్చి యానల నతనికొడుకున కే యివ్చా నంట, మజియొక విచిత్రము. జూడుండు. , సారా యనునది అట్ర, హామ్‌ అనువాని తండ్రికిం గూంతురు. అయినను బేవుం డశనిశే యూోమెను ఫెర్యగా నిచ్చెనంట. అన్నకు జెళ్లిలిని భార్యగాంజేయు 'బేశ్రండు బేవుండో పూర్చుబేవుండో దయూలోచింపుండు.

ఇట్టి కసుమాలము లింకను గొన్ని గలవు మచ్చునక్షై యొ కటిరెండు కనంబబిచుటయ్యును. ఇట్టి పవిత్రవంశమున నట్టి సాథ్వికి జనించివతాండంట యేసు ఇనన్నియుం బరమపావనములని యంచు వారుసువిాా మన మతములను నీతులను నాషేవిందువారు

కసక్‌ శ్రీకృష్ణావ తారత్తత్త్వ వీరిక,

వసు కరాడ్‌ కాలములోం బుట్టినాండనుట తప్పు హ్‌రాడ్‌ శిశఘుహూంత యనుటయు నసత్వుము కృష్ణునికమాజు శ్రీస్తును గల్పిం చినట్లు కంసునికిమాణుగ హీరాడును గల్పించిరి హీరాడు రాజుగా నున్నకాలములో నేసు పుట్టనే లేదని చరిత్రములు వెప్పుచున్నవి,

వసు గాలీలోం బుస్పైనా? ఇతల్‌ హెమ్‌లోం బుస్టైన” యను నది సందేహము. హీరాడునకు వెజుచి యేసు తల్లిదండ్రు, లేసును దీసికొని యీజిస్థ్రనకుం బాణిపోయిరంట కాని రెండు సంనత్సరముల కుమారుని బాక్‌ అనువాని నేల విడిచిపోయిరో శిళువాంత యని ఏీరుచెప్పు హీరాడ్‌ జా౯ను నేల చంపలేదో ఇదియంతయుం గలి తము కృష్ణుండు మభథురపిడిచి గోకులముం జేరెనని నునము వెప్పంగా దానికి మాజుగా క్రీస్తు ఈజిష్టునకుం బోయెనని కల్పించిరి. తొలుత ఏరి 'చేశమునం గుదురుకొనిన హిందువులు కృష్ణచరిత్రము ెప్పంగా విని కృష్ణునకు. బర్యాయముగాం గ్రీస్తని యొకనికిం 'బేరుపెట్టి కంసు నీకి బదు "లేసు పుట్టుటకుముంచే చనిపోయిన హీరాడును జెవ్పీరి. ఏసు చచ్చిన యొన్నియో సంవత్సరములకు. శ్రీ స్తనువే రాయనకు 'వెనుకటివారిచేం 'బెట్టయడెను, వను లాయములోని గడ్డివామిలో నెప్పుడో యొకప్పుడు పుష్టైనంట అక్కడి గవ్చలునకు సహింపలేక కాంబోలు గొల్లపిల్లవాండ్రు, సాంత్రాణిలోనయినవి ధూపమువేసి రంట. దేవతీలు వొందలు కొన్ని పముళ్రై (సాూబలు కాంబోలు) యాకోశమున ధ్వనించిరంట

వసు ౫౦ సంవత్సరములు జీవించెనంట, అందులో మూండు సంవత్సరముల బహిరంగచర్య మాత్రమే స్పష్టముగం 'చెలుపంబడి యున్నది.

శ్రీస్తు మన దేశములో జగన్నాధములోం గొన్ని సంవత్సరము లుండి కొంత యోగము నేర్చుకొని యధికప్రసంగిగం బ్రవర్తించినం మనం దజుముగొట్టంబడంగా టిబిట్టునకుంబోయి యక్కడ లావూ

శ్రీకృష్ణానతారతక్ష్వ వక ళ్‌ 1 యను మళతగురువునొద్ద శుళకూూపషచేసి యచ్చటనుండి తన బేఠశముస కుంబోయి యోగవిద్యవలనం గొందజకు రోగములు నొప్పులుకుదిర్చి ప్రసిద్ధండయ్యెను. అవల నతనివా రాతనిని దేవునింజేసిరి ఈశ్రై స్తరువురు దొంగలతోడం గీలుక్రీలున మెకులుకొట్టి చంపయడెను

ఇతండు (గాడ్డి సక్‌) బేవుని కుమారుండనిఇెప్పు క్రైస్తవులు కూడ నాయన దేహము మనుష్యు చేహామనియు నందు బేవునిశక్తి యా -వేశించెనని వెప్పుచున్నారు వినముతోంగలసిన పా లారోగ్యకరము గానట్టు ప్రకృతితోంగలనిన యావేశానతారములు మ్రుక్తిప్రదములు గాంజూలకున్నను దత్త వ్రజ్ఞానము లేని శ్రైస్తవు లాయనయీ మోవమదాత యని భ్రమపడి తాము భ్రహ్షులగుటయేకాక యితరులను మోస విధముగ _్రష్టులం జేసి వారి మతముచొప్పున ఇాశ్వతనరకాగ్ని

క్రైస్తనమతముపై. విజ్ఞలయభిప్రాయములు కొన్ని పొందు న్‌ భో జ్‌ అభ పటుపంబడుచున్నవి వీని ఫలితార్థ మేమనంగా కొందజు శథ్రౌహ్త ణులు చాద్ధులు క్రీస్తు పుట్టుటకు గొన్ని సంవక్సరములకు ముందే పశ్చిమ దేశముల వాసముచేయుచుండి కృష్ణ చరిత్రమును వెల్లడించిరి.

బం రా అప్పు డచ్చటివారు యదువంశమునకు బదులు యూధవంశమని కృమనకు బదులు శ్రీ సని యిట్లు బదులునకుబదులు కల్పించి అంకు ణ లో గా

పురాణములతోను నీచపు నీకులతోను నాకాశపంచాంగ మొకటి యల్లి పళుప్రాయులుగనుండు నచటివారియందు వ్యావింపం జేఫిరి ఇట్టి ఏరు గ్రుడ్డువచ్చి విబ్లను వెక్కిరించినట్టు మనకు దత్తస్టము నీతి యాభవారము బోధింప సాహసీించుచున్నారు.

615 6౪16అ€ 46 భం శంై05(163 00066 శ06ే12, 25 ళ2ఓ 0౪2 600% 127 125 ౦001664 106 60గేం 0% )0960140, ఇడం 13618 ౪25 తేలగ?66ే భ£0ట్ర్రక గం 296 క్రిం శ[00 6 11౪5 0£ వ200

స సా కు క్త 6 00౧9201005 6 5800655063 0 0159 220, ఇమం ౪23 45, 00050466 246౯ 115 రేంజి 2 6000001666 61181009 ఇం౦ం[5210

వ క్రష్‌ 1% బ్రికృష్ణావతార పత్తు పీక క 605 6080125 6660000165 169 9000 లుట 26 1160 ౧6 6౯ క50గ పై4క్రై2ం 90 ౧౦౯0 2 [46150 03006 6006 ఓం ఓల 1 206 0000౪04 [00% 200 606 106 2 *ఫే 0% ౦5565565 కేం 520906 సం1 =5 గం 54000 6310002 ౧౧29165620 073 కం 92006 ఇం ౧ 24 125 హంగు 052065 00016 500000 19 61 5642402 :6+016600 గౌర క 15 ౧0౬211 6505 060200 60056 16 964016 1% ఏ ౧30102 1006 గ500 65 21 భంగ [20103 211 ం 20615 ఆ ౦1 1 3లరజ. కక ?3007/%4 ౪0 0% ఇాఠ౦ 10 ఓ00% ప్రే 15 శీంై05టేయ, 13 0651006 29 160 06 10600 ౧02౯9 ౬05. కేక్‌ను 2671163 6 కక406 01 వెం. పలుండీ 000౫ స2గుం2 16 బ్‌గకి 01 వటం. [00620 ౧౪5 కం రగ ౦1 ౩౦కి కేం? ఇ2665 52666669 09 ౪06 05 ౧8%%02600 2085ను. 6౦0౧804400 60)[5%0%2 తెంయేజ 58 165 6 9011 66006 014 ౧26౦౧ 0₹ [౯6 3% [1009656 2 6005608264 011 211 [65602516 211 06461- 166 006 [09 60069 &64 116 వీరి09065 ౪౦౪16 ష2+6 15 స6- 12099 0020 ల ప24 606 ౪86 2 ౦లీఆ( *మ5500 గీరితే ఇలా6 ౧00 12501066 [09 6 236 ప ఈల తం ౧౮6 ప2000టు 90 ఇసీ 6న 11130) ౧68 ఏం 220006 ఇంగిత ప్‌ాలు 10106 (౧6౦1 డీగిం50169 106 ఇం06 0060 ఇసం 25+ క ర్ర06క 10 60౯5030 6 20 0౯60621 01810 296 6 4 6 ౯ ఇటు౦ం51 10 0066 ఇ 60901016 60౧ (0 పణమ 1 1016 10 02. 06 ఇ0020 05 16 176615 15 0స2560 206 క05లై60[2016--006 ఇ రగాఇనం ల పెళ1615 వే 25 26276 900600003 262 ౦90016 పదములలోన్సి ఈ పకివ్రత నమ్లాన యోగ్యురాలు-- బైబిలు స్‌ో స స లాని ట్రీ శీవలము చౌనిస కొన్నిసమయములలో గుడిసె వాటిలంజు నం న న (00 029 15 2 60౧029 0% 02 ౧20 2ం6ే 0౧651 6 1-6 అల8 2 ధారుకి 26 18 ఇంగ20 0% ౦6 31016 13 న్నా (2 ల వీ చేదములోని లో పుుషునకు సవాధర్థచారిణి గృహోగ్నికి “ఆన కం సాచి క న పాత్రురాలు వైబీలులోని త్తీ యు౦పుకుక పె మార్రమే [౫ ము ఆగు రే 206 వరాం ౧664 00 ఈల వంగటం 00 ₹99 ఈఏ ఇంలు 0 *[0505 ఇసేంక6 సే1 64 ఇ: ల 50106 1550 120666 *1ళ001 4 $00%650%8 2 ఓ)06508 1106 2 ఇంకరే ఎ [80 ౧౮ (06 1201 656 0-1 6 క%[ 11058 056 1 ల పట్ళంాంలోణగల 67 2200 ౧౮ ఎ౨56 616 ౬1 ౪9102 +0 ౪6

శ్రీకృష్ణావతార చేస్త ప్ర వీరిక 1౪] 10 ఆ 90109605 €౧ 92060 16761 0% 66021600 జ ఎడ ౧౧25- బం96 06209 10 పేం?60 00009105 6 షేంజకి 206౧ 1006041 క1620 002 లుఃం 106 ౧౦౦0కి 086 92028665 0£0%00 తే 9౫%! క06౯566005 296 562029 0 ష3గు20 $10063 వం3966 కం 116 ఈ 12006 0% |యం?*2, ఎంగ 41 1గ% ౦౯ గ౫8 101 గాలం అ€౩ం ప్‌ ఆ తీరర *[0565 ఇజ5 001క్రైంరే ౧81 090 భం 6010 ౧౯౦౯ ౧( భం 0. 2క్ర21)50 016 (౯ పేషరిఆ ఒరే ఓ26 6610 మనక సేం 18000 అతి పంగు 6 పే&(616 గీటరే 1653 ర తగ[0 భం ఇర ౧1276 304 52766 06 ఇం- 1060 ష96ే 6 00 16060? 512 €16౯6₹026 211 1ం ౧02165 ఇం0గ్ర50 600 0 1640082 206 టం అంగం ఇసం 126 పేలు ౧2౯ 66 462656౧6 10) 0456165 &11 06 300% (115 ఇఫిం ౧౯6 50111 71౯8105. మనకు మనువెటోగె సవులకు మోపసనునాం డట్సు. 'జేవ్చం ణం జావ గా వావివరుసలు మూా౭ందం బెప్పబడెనుగనడా ఇక నీయన నీతి కనుంయు యునగ్ధముో జయించినచ్చిన తన యోభులనుజూచి. యిట్లుచెప్పెను స్త్రీలను శిశువ్చ్రలను మిశేల రశ్నీంచితిరి]. పకిబిడ్ణలలో మగవారి గా / జ టక నందటిను వివాహమైన స్రైనిను జంపుండు పెంశ్రికాని గనస్టలసు వూరే యుంచుకొనుండు” కై స్లవు) దేవుని మాటలు వింటి నేని వారి నీతిశాస్త్ర కారకు డట్టువెవ్వుట వింతగా మోకు దోంనదు. 1 యంగ 00౯ 26 ఇస్‌ శ 226. లగేశం 1061 10% 18 116 ఇ218 పంల మరు 1౧ భం ఇషు సేం 16 ౧౫6 ౦10 0 సర్రిసు( గౌంళ కం 2264 90106 శీణు21తేం 2064 ౧000 గిరి 211 2 లం 2౪6 2064 502౯6 మణ ౧౦€ సేషక 512 పేంటి 1162 296 ఇంగం 10206 206 560%1108 0% 206 50660 920061 206 255, ఎన్ని యోనూర్హ సంవశ్సరములకుముందు. సేంముచేసినవారి వంశమువారి నంచణను స్త్రీలను బురుషులను బిక్షలను వాల్వ్యుత్రాగు చంటిబిక్షలను గోవులను ఒనవుల కొంయెలను గాడిదలను. నాశము శేయనలసినవని రశ ఇపకుండన్ని దేవుండు బోధించెను _

న్‌ వ్‌ 1 శ్రీ కృష్ణానతారతశ్వ్వ వీ$కు (12065 31 17, 18 లు, పురువు శిళువ్రిలను. బిడ్డల తల్లు లను డంవీనవారికి ముప్పది రెండు వేల కన్యకలను లంజలుగాను భార్య లుగాను దేవం డిన్చైనంట ఖైబిలులోని బేవ్రంయు చేయు ఘోరకృత్యములు మనలో శాత్ష సులుకూడం జేయరు, ఇట్టి నీతిమాలిన మతము గనుకనె శె.స్తవులుకూడ దానిని కాం 2 తళ ని విక్షనాడి పోవుచున్నారు క్రై స్తవమతబోధకులు హీందువులందటజు నజ్ఞునాంధ కారములో ముని€గియున్నారని తమ బేశములో ధనికు 'రాండ్రెన విధనలకుంజెప్పి యిట్టివారికి. దమ మత ముపభబేశించిన పుణ్యమువచ్చునని బోధించి వారిచేత ధనములాగికొని జీవించు చున్నవారు అనిమిత్తముగాం గొందటి మాయమాటలచేత మాయ లాండులచేత మన మూకలు మోసపోయి లస్తులగుచున్నారు ల న అ ౪ 0 16 0%000%అ౯ 15 ఇ9రేం౯- క్షం198 90060 ౧8 116 2 మం[1గంగావీంకవ. గం 220 11 6 ఛ9ట6ల010 రే ఇ10 207 కరుగులగ్య్యిః 0 009900 5లా56 12 13 ౧౦౧౫౦51600 6౫060 36 16 ౧490ఇ 96ేం6 ౫961010” ఇక 01 5 డ0ల వణ ర 262068 ₹11 అం రకం 10 1ంత14, 56608 ర 2 88 24220 ౧0927౯ 10 గ074 ౫07 06 22076 తిరగరు ౭//564 గ్రంంగ్రీ 17 6 ఇాటగీ 760% 66 002620 90౪ 3606 భం క మ్య 016౯8060 204 పైళాష08్ర61 611 1060-౪66౯ (0 9686 లు ౨1806 041 0£ 9222స్రు. 206 80 50౪% కలు భజ కల 26 061664 046 01 మం(919క్రి 296 06811 జరు) 610166 12 ఏంటంం 6115 850 €6 52006 25 1 ఇ6 &166 2 సేం జగజముక( 2 61గ ౫ 7౯74 0౫౯ 7691042 01% ॥6లా (256 న ౪156ేంగు ౦8 ఈం ఏంంు2గ 206 ఇత! ౧0౬ సం ర1506566ీ 7 ఇక26 20060664 10 6211166 0% ₹16 6020126% 1064 20 0% 10500%0 5668003 పజల (0 పైం?0ర6 ఇ9ిడీ ౪111 0106366 2 ₹006ీ409060121 యం య క66ేక్రం 206 008065. కం 19 0ఇ౯ 00౪ వంసింగిల26౯ [సంకేత 2 ఇ &రిరే 1662 1 401.

శ టి శ్రీకృష్ణావతా రతత్తప్ట వీరిక 1౫111 క్క వున మాంశ్లేయపురోహితులను సాలెలను శ్రాహణులయందు దచదయగలి॥గ నారిని జక్టదిన్షను బంపి వారికి శూన్యమునుండి ప్రపంచము -స్యష్టింపాబశాళనివేర్చుచు చానితో చారు కృతజ్ఞువై. సంతోమీంప వలయునని తలంచుచున్నాము. హిందూబేళములో మనమత మే నాంటికిని బాందుళొనదు, మన మళముతో వారి మతమును భేదిం చుట గురడుతో౬.నపడనూ-జేదించినట్టు లే గోలిలో జరగినడానిని బట్టి మనుష్యుజాతి కనాదిమైన సెనాతనజ్షానవదాచదారదోగాని.-హిం- దువ్రుల తత్త్వమే మరల యూరోపుబేశమున6 బ్రవహించి మన జ్ఞాన మును నాలోచనను మార్చును, అని జర్గనీలోని ప్రనిద్ధ తాత్తి్వకుండు ఖీ టై అజాడ్‌' పోపనార్‌ అనునతండు (వ్రాసెను, శ్రీస్తు తన మతము నెవ్వరికిని బోధింపుమని చేప్పకున్నను నిప్పటి శ్రైస్తవబోధకులు తమ మతముసందుం దమ'కే నమ్మకము లేకూ. న్నను ధనరాజ్యాదులగు ననోగ్టద్టేశములతో నీచేశముసం దమ- మతమును బోధించుచున్నారని సర్‌ జూకా ఊడ్రాఫ్‌ అనువారు ఛాసిరి. 19 10612 017౪111568 01క్రల 74. హిందువుల మతము యూరోపులో వ్యాపించి ,క్రీస్తుమత మును వేరుతోం బెల్బగించుచున్నదని యొక ్రై సనమతబోధకు విలపవీంచుచున్నాండు. “| 66హ8్రై €0 081104 2401 1008 20ీ5లు0ఉ ఇంతే రా. 108 €0 క460అ 1086668 06 ౪016163 01 ఏం010[10ఉ1 501ర్వే” 10 6 ఇలంటి భం 1400 15 2002264 €0 ష౨రే 6 అశల6 10 య కం! పజరుతకంు ప25 216626)” అంక్రటని 10 వ6ణ6266 కఠ 1601001005 0052 ౧౭౧౦5 0% 66౫౫29) 0 శం02, 296 6౪6౧ 2061206, 16 6669 2 25 మ06 58966 9210 206 000108 92064 జర 16 ఇళ€105 ౦3565585 10 కే650౧06 12 661211 [06 6౫4600 06 6208ల ఇ లి ఇఆస!యే 015 అండి 05 భంంక్రైు( ౧058 1002060) 1 న0€ ౪6

సళ1భ శ్రీకృష్ణావతారత శ్వ వీరిక్ష [265600 క్రంంలయక00 06512 97 06 క్రలం260%1 [0110౪18908 పళ! 1 5 0క్రై[ల 10 సేం 6086 204 €0 ఏ6 రేం06 *10%6 6612 మకా. తీ ప 0% టాం లట ఏంకక్ర96 జ6ీ 266 8 10500స్పైం

ఈవిధముగ మన మళశ్రేష్టశ్వముకు గై.నవమక హీనత్వ మును, గ్రైస్త్వవమశేము క్రై స్తవబేశేములంబే శ్నీశించుటయును, నా "జేభములందులు మనమతము తవంతటం దాన వారవించుట తెలుపు ననువానము లెన్ని యేన క లవ్రు-ఇట్ట లున్నను సిగ్గుమాలిన కొందటు నుతబోధకులు తేమ మతమునందుం దమశ్తీ భక్థిలేకున్నను దమ మత శృంధమునకు వికోధముగం దాము వరించుచున్నను బొట్టకూటిక్రై యితరులకు దమ మతమును నేర్ప యత్నించుచు నుత్త్రమమతముల నుండువారిని నికృష్టమరమునం బ్ర వేశింపంజేని యివాపరదూరగుల, "జేయు రాత్షసకృత్యము చాల శో చనీయము.

నర్‌ ౨౪౬-౨6౧ వా, సుబ్బండు. చు

శ్కింథ మహిమ ఇ గము నిద్ధింపదు ఇష్టాహారము భుజించుచు నిష్టభొగము లనుభ వించువానికి రోగము లభిందునుగాని యేయోగము అభింపదు స్వా భ్యాయమనంగా మంత్రజవము మోమ శాస్తాధ్యయనమును ఉశ్వర ప్రణిధ్ధానమనంగా సమిస్తకర్శములు భగవంతునం దర్పించుచు నాయన నుద్దేశించి కార్యములు చేయుట ఈవిధముగ నిస్ఫలము కానిదైై నిర్దుష్టమైన దై) యుక్తరోత్తరాభివృద్ధి గనుచు నెన్నండును జెడక సస్య మైన మహాఫలమునొనంగు భగవ ల్సేవా ధర్గము-నెవ్వండూ-నీర్వహిం" చుకో వానికి ముక్తి కరబదర సమానము

ఈ సంప్రదాయము. ననుశరించియీ శ్రీకృష్ణలీలామృతంబు చుళుక త్రయంబుగం శోల లోఘలకు మువాజుగ నొసంగంబడియె అంమః బ్రధమంమైన మధు5లీలామృ తా స్వాదనంబున బేహము మనస్సు గోపికలకువలె భగనదాభిముఖ్యంబు వహించి పరిళుద్ధంబగు ఇష్ట చేవతారాధనంబుం గావించి మానప్రాణములు కృష్ణున కర్పించి నిద్రాహారాదుల రోన్సి సంశతనందనందన కధాలాపలాలసల్రై కదా గోపకన్యకలు మ్పుక్సి కన్యానహవాసంబు గాంచంలిగిరి, కావ్రుననె కదా, విమ్ణుండు గోపికల తోం గ్రీడించిన 'కామవిజయ రూప రాస క్రీడను శ్రద్ధతో వినువాండును వినివించువాండును, భగవంతునందు. గామంబు జయింపంగల పరభ్గక్తినొంది శీఘ్రుకాలంబునం బూర్షంబుగ హృదయ తాపంబులెబ్లం చాయు” నని శ్రీశుకమహర్షి వచించె,

కావున శ్రద్ధతోం బ్రధమచుళుకము గ్రుహించువాం డన్యో పాయముల జయింప సాధ్యముగాని "కామమును జియించును కాము మును జయించినవారు సర్టిము జయించినవాళే, నోపకవ్యుల్పు శ్రీలు వౌలికలు పామకజాతిలోం జేరినవారగుటచే భగవట్సేవా పహాపమున మోవముకొందుటకు నధికారనియతి లేదనియు చా లుకు బాలికలు ళు పురుషులు సర్వవర్షములవారు పాషండులు నఫిశారు చే యనియు వేర్చకునున్నది

పే

ఇ శ్రీళృన్ణ లీలామృత వీరిక

ద్వితీయం బైన భూభారావతీరణ లీలామృతంబు నాస్వాదించు వాండు నిజకరతలగత రాజ్యలవ్షీనొల్లని శ్రీకృష్ణుందువన్లో లె నర్ధదా సుండు గాక సలాభిసంఫ రిహితంబుగ ధర్మార్థ కామకర్ణంబు లాచరిం చుచు భగవద్గీ తార్థంబు గ్రహించి సూక్షహావియై పహృదయాంతరగ్గ తుండైన భగవంతుని మనస్సుచేతను, జగద్రూపంబున స్థూలరూవియమై గోచరించు నమ్మహాత్తుం ద్రికరణంబులచేతను సేవించుచు భాగవళ ధర్గం బనుమ్టిం దు ఇట్టివాండు స్వవర్షాశ్రమోచిత ధర్ధంబుల_ రోయక సమస్త కర్ణంబులు ధృర్ణమూలంబులని భగవదాజ్ఞ్హలని కావించుచు సర్వము భగవర్క ళావిశేషంబని నిశ్చయజ్ఞానము గలవాండ్లై లోక 'సీవయు గేహసేవయ.( గావించుచుండు. భగవదుప చేశంబున గోపిక "లె నిప్లేకదా కృష్ణవియోగ కాలంబున గావించిరి

తృతీయం బైన భవతారణలీలామృతా స్వాదనంబు చతుర్థప్పురు పార్థప్రదంబు, ప్రధమ వయస్సుశ ేవాంబు _శుద్ధంబుంగానించుకొని దుష్కామంబు జయించి ఆెండన వయస్సున ధర్ధసహితంబుగ నర్ధ్థకా మంబుల సేవించువానికి నుద్గవునకుల గృక్షుండువో ౩ మోతమార్షం బుపదేశింప గురువు లభించును, “న/గపరోరధికమ్‌' గురువునకంకొ నధికుండు _లేండు. +నాస్తితర్యం గురోః;పరమ్‌. గురువును మించిన త్త్త్వ్ర్వము లేదని నమ్మి నిర్వంచనముగ గురూప దేశ మభ్య సించు వాడు భక్‌ వైఠాగ్యములకు నెలవై మననశీలుం రై యోగమభ్యుసించి భగవ తృటాషంబునకుం బాత్రుండై. పరమపదంబు ప్రాపించు.. ప్రతిజీవి "చేహయా త్రకుం బరమోచద్దేశ నిదియకడా, కావున శ్రేయస్టాములగు పుణ్యాత్యులు దీని శ్తద్ధాభక్తులతోం బలుమాటు పరింతురుగాక, యధా శక్త యభ్యాఫింతురుగాక వ్య క్తంబుగ నుక్షంబులుగాని రహస్యవిషయం బులు మననశీలురకు నందం దప్పుడవ్చుడు మనోనోచరంబగు చుండును గావున నొకతటి పించి యావలనైవందశిన గంధం చిదిగాదు. ఈ విషయమున సహాయపడ _ విశ్తీేగషవిషయంబు లనుచేరల కెంత

తుంఫముహివు ల గ్రంథముల బ్రకటింప సమకట్టియు ధనాభావంబున గ్రంధ వాహుళ్య మునకు వెజుది నిరమింసరలసి వచ్చెను ఈకారణంబువేతనే శ్రీకృష్ణ జీవితశాల్యపశంసయు రాజయోగాభ్యాసవిషయ చర్చయు! బ్రకటిం పక మానవలని వచ్చెను “యావృత్తెలం శానద్వ్యాఖ్యాన మని కలదు గదా. ఈమాత్రము లోకగోచరము కానలయుననియే భగనళత్సంక ల్పము కాంబోలు

ఈ గ్ర్రంధమున 12.వ పుటయందు. గడపటం జెప్పినచొన్వుళ నిది యన్నితరగతులవాకు పరింపందగినది అన్ని వర్షాశ్రయముల వారు నన్ని వయస్సులనారు బాగుపడ నెటుగందగువిషయము లిందు. గలవు అయిననేమి? “అంగడిలో నన్నియున్నవి అల్లుని. నోర శనియున్నదిి యను సామెత కలదుకదా అ వేకజన్యార్జీత పాప

• రాసులు తమయించుకాలము వచ్చినంగాని యొట్టివారును రామ కృష్ణ యనంజాలరు అట్టికాలము రానప్పుడు తన్నా మోచ్చారణము చేందుమ్రింగుటవలె నుండును ఉ అచ్చపుంజీశటిం బడి, గృహవ్రతులై విషయప్రవిష్టులై చచ్చుచుం బుట్టుచు౯ మరలం జర్వితచర్వణులైన వారికి౯ జెచ్చెరం బుట్టు నే యొకండు చెప్పిననైన నిజేచ్చనైన నే మిచ్చిన నైవం గానలకు నేగిననైన, హరిప్రబోధముల్‌ అని బమైర పోతనామాత్యుండు నచించెంగదా ఇట్టివారి కిది బధిక కఫంఖారావము ల =

లోకమున లత శైకచకుస్కు.లు కొందటు. కొందటు లక్ష్యైక

చమయముస్కులు లమ్మ్యైక చముస్కుులు లత్యముల నెబ్లం బరామర్శించి “" లమణముల చ్రహింతుకు గ్షీనికి విశేషప్రతిభ నలయును ఇది యందజకు సుసాధము గాదు లత్షణమునుబట్లి లక్ష్మ్యుముల నెటు6 గువారు లవ్షతైక్షచముస్కులు. శ్రీశామానతారము. ,క్రేతాయుగ ముశం గావువల గ్రేతాయుఇమునాంటికి ధర్మమున నొక్కపాదమే

వ శ్రీశృష్ణలీలామ్భ క పీకిక లుష్తమైయుండుటను; నప్పటి జనులు ఇ్థానవంతులగుట 'నట్టివారికి ననతొరమూర్తులగు శ్రీసీ తా రామ లత్షణ'భ రత శత్రుఘ్నులు తమ చర్యలచేతనే ధర్గవిధానం బుసదేశించిరి.. వారి నడనడి యే తమకుం. ట్రమాణముగ-గొని యప్పటివారు లత్షస్టమునుబట్టి ధర్శలతణజ్ఞా సము సంపాదించుకొనిరి. లం వ ్థ్ళ _ చ్వాపరయుగమునాఃటికి ధర్మమున. "రెందుపాదములు- లోపిం చుటంజేసి లోకుల జ్ఞానము. విశేషముగ సంకుచితమై యుండెను. కావున లమ్యమునుండి అతణముగ్రహింపంజూలు శక్తి లేనివారగుటయే నాక "పెన్టవారి:.చర్యయంచే సంచేహాములుగలవా.. రగుచుండిరి, “చస్టపరమనంగా సంచేవాము:.. కావున . నల్పబుద్ధులకు. . 'బెద్దవారి చర్భయే సాధువో. తమ. చర్భయే సాధువో యను. సందేహము కలుగంజాచ్చెను. అట్టి సమయంబునల 'బెద్దవారు దృర్ధపిళానమ్లు నోరువిచ్చి చెప్పనలసి వచ్చుటచేత నే యన తారమ్యూర్తియగు. శ్రీకృష్ణ భగవాను లడ్టునుని నుద్ధవుని నెసముగాంగొని యోగవీద్యయంతీయు' నుపబేశించెను, వారి "కేధర్దము నేయ్యోగము నుపదేశించెనో దానినే చాను నాచరణమునకుం 'దెచ్చెను. తన వాక్యములందు లోకులకు గౌరవబుద్ధి నిలుచుటక్షై చాల్యమునుండి నిడమాహ్లాత్త్యేము. నప్పు డప్పుడు "ప్రకాశింప జేయుదుండెను. . వల ౨ కలిశాలజను .లితర: యోగాధికారమలు ' కాంజూలమి నెటింగి సర్వడన సుసాధమైన భక్సియోగమునే కృష్ణుండు స్థాపించెను. ఉిత్తమ జాతివారికిగాని నీచజాతినారికింగాని ్రీలకుంగాని పుషువులకు.గాని సర్గుణ సంపన్నులకుంగాని దుస్టణ పూర్తులకులాని భఛక్థియోగమే' శ్రేయోాదాయకమని. బోధించి యాచరింపంజేని . చాసిఫల మనుభ వింపం చేసెను. కలియుగ జనులకుం గామ్రోధాదులు త్యజింప సాధ్యము గామి తలపోసి యవియే ముక్షిసాధనములగు మార్గమును బోధించెను. .. -శైనుత్రామాయణము లమ్య్య్రంథము. శ్రీకృష్ణచరిశ్రమున

"చశునా వరర్తస్టిము యె ల లత్యు లతణములు శెంకును *లవు శ్రీరామోయణమున యోగ విధానాదులు గూఢములు.. శ్రీకృష్ణచరిత్రమునం. బ్రకాశితములు శంటికిని భేవ మింతయే. కావున శ్రీకృష్ణలీలామృగము న్రీంకుం బురుషులకు. జ్ఞానయోగులకుం గగ్గయో పలకు రాజయోాగులకు భక్తులకు. గులస్త్రీఎకుం గులటలకు బేశ్యలకు నన్నినర్మముల వారికి భోగస్థమైయున్నది పుణ్యాత్ములు సేవించి సుఖంతురుగాక

ఆర్యులారా సామోద్భగవంతుండైన శ్రీకృష్ణమూర్తి-- "వేణు నొదము గావించుటయు గోపిక లచ్చటికిం బరు వెళ్తుటయు. ద్వోసర యుగమునాంటి వార్తయని తంంపకుఃండు. భగవంతుం డానాః డీనాం డననేల యన్ని కాలములందుకు వేణునాదమును గావించుచునే యున్నవాండు * నామసమేతం కృతసం కేతం వాదయ లే మృదువేణు”* మృన్నట్టు మన చేరుపెట్టి పిలుచుచునే యున్నవాండు విుటకుం జేవులు గలవారికి విననచ్చును, అట్లు ఏనువా రట్లు పోవువారు నేంటికిని గలరు ఆ నాండైనను గొంచజు నోపికలే కదా వినిరి పోయిరి ఇంటిలో. గూర్చుండి తలుపులు మూనివొని పరధాస్రనపరులై యుండువారికిని, విషయకోలాహాలమున మునింగి యుండువారికిని నిద్రించువారికిని దమ్సుం బిలుచువారి ధ్వని విరరాన్హు "దేహూవపందలి ద్వారములు మూసికొనుటచేకనో విమయవాంఛల కోలాహలముచేశనో యన విషయాసన్త్షమైన మనస్సుగలవారికి భగనంతుని వేణునాదమునం చిలుపు వినరాదు ఆంతరకోలాహల మణంచి మనస్సును భగవదభి ముఖము గావించినయెడల నా నాదము వినవచ్చును ౪౭క్కసారి యా నాదము చెవిలో(బజెనా మరు దానినుండి మనస్సును ద్రిషు నెవ్టుగతరము గాదు,

కం తులగెను గొబ్బునం జఇచత్తము

నలినాష 9 మధుర వేణునాదము నావీ

ఇ శ్రీకృష్ణలీలామృర మిక నులు సోంకి నంత మాశ్రన ఇలియా యింకనేటి వెపు చింతింపంగచే భాగ, యనునడి యధార్థముళ ననుభవమునకు వచ్చుటయేగాళ గోపిక లాచరించినట్లు తప్పక యాచరించువా రగుదురు. ఇట్లు వినిన వారు వీకు పొడుగానీ సుతులు మృతులుగానీ పతులు గతులు చెడి పోనీ డారలు చోపల పాలుకానీ విశర్తము పరాయత్తముగాని లత్వస్టము "సీయకు నిలునరు వెను తిరిగిచూడరు వారి మనఃప్రవాహము నాంపుట శెట్టివారికి వశముగాదు” పె యర్థము నీశ్రుతి వాక్యములు దృఢపలణుచుచున్నవి స్లోః అహక్ళ కృష్ణ మహ రక్దునంచ వినర్త తే రాజకి చేద్యాభిః వైశ్వానరో జాయమానో నరాజూ అవాతిరత్‌ జ్యోలతిపా తమాంశి కృష్ణజ్యోతి (నల్లని వెలుతుకు) అప్టునజ్యోతి (తెల్లని వెలుతుకు) యని "రెండు జో్సోతులుగలవు ఈరెండు వెలుతురులు నానావిధులం గార్యములు వేయుచుంకును శఈవెలుతు రందటి మనుమవ్యుల యందు నసించి యుండును .వైఫ్వానరుండను కృష్ణజ్యోతి రాజువలె నాజ్ఞావింపం బుట్టినవాండు (ఈశ్వర స్పర్వభూతానాం వృాష్దే కేర్టున తిప్పతి శ్రామయయళకొా సర్వబూతాని యంత్రామాఢాని మాయయా కృష్ణలీల పుట 718 పంక్తి 18-21) అర్జునజ్యోతి తన కిరణముల చే జీ.కట్లను బాజణందోలును న్లో అయం హోతా చధమః పశ్య తేమామ్‌ గవంజ్యోతి రమృతం మేష అయం సజనే పష అన్య పో! థి

'వేణునాదశళత్శస్టము. స ఈ కృష్ణజో్టోతి యే మకర్త్రులనందణను దన నంకకుం బెలుచు ప్రధమహోత లోకులారా యాయనను ఏశ్షీింపుంద. అంద జాయ నను బూజింపుండు. మర్తుగ్ధలం దీయనయీ నిత్యమైన వెలుంగు ఆయ నయీ మనుష్యుల హృదయమందు ధ్రునమై చలింపనికాంతి (జ్ఞానమై మొ వ్రకాశీించుదున్నవాండు. అది యహమర్తష్థ మైనను బేహము వృద్ధి యగు థొలంది నదియు వృద్ధియగును (పరిణామక్రమంబున జ్ఞానాభి వృద్ధియు నగుచుండును ) ఈ వైశ్వానరుండు పరమాత్మయని *వైశ్వా కర స్పాధారణ శబ్బవిశేపాత్‌. బ్రహ్మనూత్రము ౧-౨-౨౫ చెప్పు చున్నది లోపలధ్వనించువాండు వైశ్వానరుందేయని ! అయమగ్ని రైన్స వ్య్వ్వానరో యేనేడమన్నంపచ్య లే యదిదమద్య తే తచ్రైపఘోపో భవతి యమే తత్క క్రావవిధాయ శృణోతి సయదోత్హ్ర మిము న్ఫవతివైనం ఫఘరోషం శృణోతీ' బృహ ౭-౯. ఈ వాకిమువలన గృమ్షుండు మనలం దొలుతం దానే పవీలుచుచుండుట స్పష్టమయ్యెం గడా, ఆయన పిలుపు వినువాండు కోటి వొక్కం డెవ్వండో పుణ్యాత్తుండు తక్కిన చోటులం జెవిటివానియెదుట శంఖ మూందినక్టు యగు చున్నది అయినను మనల రవ్నీంప దీతవహించినవాండు కావున విసుంగు వేసట లేక యాయన వేణువు వాయించుచునే యుండును. వినివచ్చిననారితో రాసక్రీడ సలుపుచునే యుండును '+నాడాకృష్ణ జగ త్రయి యనికదా కృష్ణునకు విశేషణము ఆర్యులారా దీనివలన భగవంతుం డెంతటి కృ పాళుండో మనల నెటులైన రవ్నీంప నెంత శ్రమించుచున్నాండో "తెలియలేదా, మన నూయనను భజించుట కెంతో కాలము పూశ్వమునుండియు నాయన మనల భజించుచున్నాండుకదా మన _మేలుకోరి మనల6 'జేరం బిలుచు రత్‌కు నుపేనీంచువానికంటుం గృతప్ను(డు నిర్భాగుష్టండు మజి యెవ్వరు? . గీ, వారి రభిమానీ జని రిదానీ మిద మపి యీతి విరామమ్‌ కుకు మమ నచనం సత్వరరచనం పూరయ మభుకిపుకామమ్‌

న శ్రీకృష్ణ లీలా మృతవీంక కృష్ణుండు స్రేమగలవాండు ఈరాత్రి(వలె జళ్ళముకూడ న్య; ముగం గడచిపోవుచున్నది నామాటవినుము శీఘ్ర్రముగం దగిన ప్రయ త్నముచేసి కృష్ణుని కోరిక నిజ వేర్సుము (నీ వాయన పిలుపువిని యా యన యొద్దకు బోవుకు యాయన కోరిక) అనీ జయ టేవుం డీయర్థిము "నే కదా దూతీముఖమున బోధించెను ఇంద్రియములసందడి మాని చీక్తేమేకాగ్రముగ నుండిన(గాని యీ వఏీలుపు వేణునావము విన రాదు ఈ వేబునాదమును గుటించి యిందుకి "ముచ్చటింపనల!ీ యున్నది " " వ -గీ ధీకసమిే యమునాపీళే వసతి వనే వవమాీ | గోవీ-వీనపయోభర మర్చిన చంచల కరయుగశాలీ సామసమేతం కసం కేతం నవాదయ తే మృదు 'వేణుమ్‌ న మందవమారురము వీచు యమునాతీరమున6 గల ననంబున గవి కా కుచముం బీకించు కృష్ణుండు గోపికల సంశేశత నామములం బట్టి మెబ్లగ 'వేణునాదమునం బెలుచుచున్నాంయ్లు అని జయ దేన్చండు భాగ నతీము ననుసరించి వచించెను. ఇచ్చట నిర్షననన మే వృాదయా కాశము యమునాతీరము సుషమమ్న్నానాడి న్లోః ఇడా భాగీంధీగంగా, వీంగళా యమునానదీ ఇడావింళళమయో _ర్హథ్యే, వాలరండా చ కుండలీ గంగాయమున యోర్శభ్యే, చాంరండా తపస్వినీ -.. బలాత్కాశేణ గృప్హీయా, _త్తద్చొష్టోః పరమంపదమ్‌ అన్నట్టు యమునయనంగా వీంగళ ,దానీ తీరమనంగా డానికిని నిడ కును మధ్య చేశము శుహింపనలయును. ఇడా వీంగళలకునడుము సుషుమ్ననాడి మందమారుకము ప్రైజనవాయును పూరకళేచక ములు మెల్లగానే కడా కావింపనలయును గోపికలస్తనము లనంగా గోపికల హృదయములు శ్రీ కృష్ణుండే మందం జెప్పిన కృష్ణ జ్యోతి, తయన వేలుునాదముచే సో ప్లిక్ల్యున్స బిలుచుచున్నాండు ునా

శ్రేరొామాయానవనః థీ అవర్‌ కవ హ్‌, శ్రీకృష్ణలీ లామ్ములి పెరిక కృతజ్ఞత,

యిపగారికిం బ్రత్యుపకారముం జేయ -శక్సి చొలనపుడు తదువ కారము _స్థరించుటమునం దగు అటు చేయనివాండు కృతఘ్నుండు. ఏ పాతకమునకవైనం శ్రాయశ్చిత్తము కలదుగాని మేలు మజచువాని పాపమునకుం శ్రాయశ్చిత్తము లేదు కావున నట్టి దోషమునకు. చాలుపవకుండుటవై. యొకవిషయము లోకమునకు 'విన్నవింపం దలంచితి,

కోలంక పీరవర ఆ్రామాదులకుం. బ్రభ్వులైన మరా శ్రీః 'రాజూకావు చెల్లాయమా రావు బహవ్దరుగారు సన్నుషలతై యీ గ్రంథము ముద్రించుటక్రై రూ ౧౦౦౦-౦-౦ లోసలిరనియు నీ విషయము వీ5కయందు విశదీకరించెదననగి యు రెండవభాగము ముఖ పత్రమందు విన్నవించుకొని యుంటిని. వీరి క్రీర్తిప్రతిప్టు లుత్తరసర్కారు మండలములందు నవా్యహతముగ వ్యాపించియున్నవి గాని వీరి సౌజన్య సౌశీల్య నదాన్ట తా భక్తులగుజించి తక్కువా రెటుంగరు, వీరు తొలుత శ్రీకాసల్యాపరిణయమును ముద్రించి ప్రకటించిన శ్రీమద్వినిళడవ ఉండ్రాజవరముజమిోందార్‌ గారగు రాత్రీ , వెల్లంకి వేంకటరావూారావు బహదర్‌ వారి సోదరిగారు ఆంధ్ర వ్యాల్డీకి రామాయణ సుభద్రావిజయంబుల ముద్రించి నా కుభయలోకసిద్ధి స్థిరపటిచిన ప్రస్తుత పిరాపురపు జమిందారుగారగు మ, రా, శ్రీ, రాజారావు వేంకటకుమవూరమహిపతి సూర్యారావు బవాదర్‌ గ్లారికిం బిన్నతల్లిగారు ఏ3 కోడలుగానే శ్రీరాజారావు రామాయవ్తూరావు

న్ని

ః గ్యకి* బవాదర్‌ వారు ఈగ్రంథమునకు ధనసాహాయ్య మొనర్చిన డాత్రులు ఏ 8కవుశీ ఏరి పోప్యువర్షిముళోనివా"ే నాక్షుః బరమమిత్రులయి యుండిన శ్రా తృపల్లి 'వేంకటపద్ధనాభ శారీ ఈ శా్య్రిగారి యర్భ కుండును ఏరి పోషణమందున్నవాండు ఇప్పటి వీరాపురప్రభువులు 'చాల్యానస్థయందుండునపుడు వారికి. దల్లియు. దండ్రియు. చామే మె వారి యోగచేమము లారయుచుం జెన్నపురినుండిన కాలమున స్త స న్‌ థ +స్పమిభక్తి నెం నస్త న్లిత్రులు వీరి సుగుణముల వర్ణించి చెప్పుచు వారి న్వ్టమిభక్తి యించుచుండిరి కాసల్యాపరిణయ వీరీకలోని కీ "రాజకులాంభోధి రా కాసుధాంళుభా వుకీం గుణజాలు సుశలు. బెంపు ఎచెలగ సంతతబుధాశీర్పుచనకలితో లాసమౌనసు దియాభాసమాను మై ర్రర్రుదుకులప్రువర పాడాంబుజాక్తక్త స మూసే చరితు దుర్తాన రహితు రై జతనిర్దరాంధ్ర కళాన్లి మధనభ = వుకనుధాస్వాదన పూతచిత్తుం గీ బ్రేమ నెల్లంకి వేంకట రామరాయ మహిపనర్యూని సవసనూ:వ మహిముగాల

భీ. 4 1 క్రజ్‌ లను! శావుత నిరతంబు బుధ వికముతుండు చు ల్రైదువు వలము36 బట్ట ప్రాడ

అకు నీపద్యమునకు వారే కారణఘాతులు,

గతసంవర్సరమునం బక్షనాభశాస్తులవారి కుమారుని యుప సయశముశకై. యాబాలుని. దోడ్కొ_ని ఏరి దర్శినమునక్షై పోయి నపుడు బసావిధముల పీకు నన్ను సమ్మానించి యాదరించుచో మ్యన్టంధముల ప్రస్వానర రాలా శ్రీకృష్ణలీలామృతము ముద్రి౦ప బడుచుండుట తెలిపీ3ని. ముద్రణ మైనంతవట కాగ్రంధమును బంపుం డని వారు సెలవొసంగిరి నేనప్లే యప్పటికి ముద్రితమైయుండిన _౨9 ఫారములు వారి మంత్రియగు బ్ర, శ్రీ రాఃశ్రీ ఆకొండి వేంకట రిత్నము పంతులవారి వేరం బంపుకొంటిని ఆనల నేకు ఘటిశాచల నృఫింహస్వాలి సేవ సేయుచు నందుండి యొక ళుక్రృవారమునాండు

• ఘటికాచలవాస నృసింహ కేశవా *' యను మకుటముతో నేంబది పద్యములు చెప్పీ సాయంకాలమున6 గొండ దిగిరాలా ట్రై ళీ ఆఫొండి వేంకటరత్నముపంతుఎవారి బరువైన యుక్తరము సా కొసం గండ్తియె. అది వివ్పిమాక “మ రా శ్రీ రాజారావు ఇెల్లాయమ్థా రావు బహవరవారియొక్కయు, వారికోడలు మ రాఃశ్రీ రాజూ రావు రామాయవ్లూరావు బహదర్‌ వారి యొక్కయు నాజ్ఞ మేరకు శ్రీకృష్ణలీలామృతము ముస్రిణమునం గొంక సహాయపడునట్లు మా ౧౦౦౦-౦-౦లు మోకు. బంపుఫొంటి నని యందా వ్రాయ? డి యుండె కృష్ణార్పణమన్తని ప్రహించితింి ఈనాంటి దైెవచర్య చిత్రము

ఈరాత్రి యుషఃకాలమంచే *యింకను నిక్కడ నేమిచేయు చున్నాండవు ఎన్నా ళ్లుండెవవు) ఒంటిమిట్టకు రారాదా' యిని యిష్షణు 'బూగి వేషథాకులు విలిచిరి ఆ యునయముననే సిద్ధ వటము తవాశీల్‌చారుగారిప మ శా శ్రీ జయరామరావు

ప శ్రీకృష్ణ లీలామృళవీకిక నాయఃడుగారియొద్దనుండి యొంటిమిట్ట చేవాలయవిషయమై యు "త్సాహకరంమైన యాపహచ్ట్‌న లేఖ యొకటి నశ్చెను నకకాంమున నిన్ని సమ్మేళనమగుట చేతను, నప్రస్తుత గ్రంథవిస్తరళీతిని వచింపక విరమించిన కొన్ని సందర్భముల చేతను, నిది యంతయు 'డెనరంగర్రమని నిశ్చయించుకొంటిని ఆంధ్ర వ్యల్షీకి రామాయణ ముద్రణమునకై తొలుత శ్రీవీరా పుకత్రభువులవా రిచ్చియుండిన ధనముతోం గాగితపువెలలు మితి మిశీ యుండుటమే నిష్పుడది ముద్రింప సాధ్యపడమి ఆూజించి దానితో దీనినైన ముద్రింతమని పూనువొంటినిగాని కార్భమునకు దిన వెనుక నామొక్తము దీనిని ముద్రించుటకును జాలదని "లెల్ల మగుట తెల్లబోయి యేమిరా చైవమాయని విచారపడుచుంటిని అట్ట సమయమున భగవంతుం డీ సాధ్నీమతల్లుల హృదయము ట్రవే శంచి సాయపడం చేసెను, ఈ సాహాయ్య మే లేకున్న నాబ్లవభాగము ముద్రింపకయుండవలసి వనచ్చియుండును ఇప్పటికిని గొంత గ్రంధము ముద్రింపక మానవలసి నచ్చెను. న్లోః ైర్షత్తా న ప్రదామైభ్యో యోభుంశ్తే స్తే వవస। యను భగవద్గీతా వాక్యము చొప్పున భగవంతుం డిచ్చినదానిని భగల్కైంకర్యమం చే వినియోగించుట ధన దాత్రులగు నీ సతీమతల్లు లకుంహాడ శ్రేయన్కరంబనియ్యు సింహాచల నరాహానృనీంహస్వాని! సంశశ్సరమునకు ౧౦౦౦-౦-౦లు నరుమానమువచ్చు కేదారముల నొసఃగిన వీరికి బిలిచినం బలుకు నొంటిమిట్ట కోదండరాములవారి కిర్చుట సమ్మతంబుగ నుంకళ యేం పోవుకనియుందలంచి ౧౦౦౦-౮౦-౮౦ లు నెం%ల యా కృష్ణలీలామృత గ్రంధములను నొంటిమిట్ట కోదండ రాములవారి వైంకర్యమునకుం గా నిచ్చుటయ్యెను ఇ విధము? వీరిచ్చిన యీవి గ్రంధప్రకటనముసకు, గ్రంధము వెల కొంత తగ్గించి లోకుల కుపకార మొనర్చుటక్షు భగనక్కై ౦కర్యమునకు నాయపడ్రను

కృతజ్ఞత ఇ సీ *అవఘు నెబ్స్బంకన్వయశళి జగన్నాధ జనపాల చేఖరు చంకనిమిడి పరమచేంకట మహీపతి సూర్యరాయ నృ పాలకంకీరవు కేలుపట్టి సురుచిర వేంశట సూర్యుకుమార మ హీపషతి కుమూరకు సెత్సి పెంచి ప్రథిత రామాంబికా రాళ్ట శిరోమణి మూర్థభాగమ్థును మూరుకొనుచు నేలుఒడి నెల్ల నొకకంట నెపుషుంజూచు చలము ఇెలికాని సూర్యరా త్తలకుమాట 8 మజిప్రుతిభాభియోగ్యతకుం దలయూ6చు చతిశయిలు ఇెల్లమాంబ సమ్నుతికిం దగ బె” సీ వితరణ విద్యకు. ఇుట్టిన వేరు స వూ న్యకీలమునకు మార్షవగ్శి జజ స పృధికశైర్యమునకు బంగరుకొండ స ద్భ కసంపమమున కు. బటు 6(ఖొవు పుణస్టపుంజమున కు6 బుట్టనయిల్టు "యో వీజ్ఞన ప్రశతిః నొజ్జబంతి దెనభక్టిరతి కాద్యనిదర్శనంబు శ్‌. _స్తగుణరత్నములకు చడావలంబు క్‌ 4 దీనజవకల్ప లతిక సాధ్వీమకల్లి రావు సద్వంశ కలశ వారాశిపూర్ణి సోమ 'వేంకటమహిపతి సూర్యరాయ పత్ని యావెల్లయాంబ ఇ వ్వాగుసాటి లం పీ సావీంచె నేయవు తనపెరం పీరికా యి ఖీ పట్టన ప్రోన్నతీ పార కాలం

ఖ్‌ శ్రీకృష్ణలీలా క్ఫుతవీ$క గట్టంచె నేధన్న ఖ్యాతిమై నళత్తపే ర మహిత లశ్ష్మీనరసపురమ్ము నెలకాల్చ నేచేవి నిజహృదయాజ్ఞంణు నను బక్తి సింహాద్రి నారసింహుు 'వెలయించె వేరాజ్ఞ యలరత్న నశమున సత్యనారాయణ స్వామి భక్తి నట్టి శ్రీచెల్ల యాంబిక ననఘచరిత నాంవిశశితారక మగు యశముంగోరి ధరకార్యమ్యు లొనరించి తద్ద నెగడు వారిలో మునుముక్ను వెప్పంగరాజె ' అను స శ్వేశ్వరీయములోని పద్యములే యీహ్రభ్వూ*) గణగణముల వాటుచున్నవి స ర్వేశ్చరీయము. వీరాపురములోని స ్వేశ్వరునిషై జెప్పయడిన గ్రంథము ఈ స శ్వేశ్చురాలయమును మం-రాంరాంశ్రీ "ఆరాజూరావ్స చెల్లాయమ్షరావు బవాదర్‌ వారును వారి మంత్రియ. సాధుజకోత్తముండునగు బ్ర శ్రీ ఆఫహొండి వేంళటరత్నమువంతులువా రును నుద్ధరించిరి ఈవిధముగం దల్లియ/స మంరాంరాళ్రీ రాజా రావు చెల్లాయమ్మ రాను బవాదర్‌ గారియు. గుమూరుయగు వము=రాం రాశీ రాజారావు 'వేంకటకువూరమహీపత్సి సూర్యారావు ఒవా దర్‌ వారియు సాహోయ్యంబున నీ్య్ర0ధంబు లోకంబున 'వెలయింస గలుగుటయ్యె 9/క నాంధ్ర వ్వాల్శీక రామాయణము మూండనకూర్పు ముద్రిశ మగుటెట్లో తోంపకున్నది నీవు జీవించియుండంగానే నీగ్రంధము నకు న్నాస్తిశబ్దము పుట శోచనీయమని ఫాంద ఇదురుగను నగొంద అుక్తరముల మూలము%న్సు జి”గ్ళాట్టుచున్నారు. అనేక్సలు ర్రుంధ ములకు 'వ్రాయుచున్నారు “దారిద్ర్యమునం 'బఒక్కుతనయులైన నన్న సామెతీ నాయందుకు నన్వయించుచున్నది దీని ముద్రించ ఫదువొయ మేమి భాషనంతండ్సు కల్చించునో తెలియదు కాగితము?

చ్రంధయహిమ ఇ వెంలు చూచిన గుండెలు వ్రీలుచున్నది పూర్చుము పవుండు 0-౨-౫ లకుం గొన్న కాగిత మిప్పుడు 0-౧ ౨-౦ లకు నమ్ధుచున్నారు అదియు దుర్గభముగానున్నది. + మూలపెరువూళ్లు ముప్టికింబోంగా నుత్సీన వ్యిగపాములు దధ్య్యోదనమునకై మూలిగా” నన్నట్లు రామాయణ ముద్రణమే కష్టసాధ్యముగనుండ నింక దానివ్యాఖ్యాన ముద్రణ మునుగుజించి ప్రస్తావించుట నిగ్గుల చేటుగదా చుంథ మహిమ

నాధుస్తత్తములారా

త్రీ భగవత్కరుణా కటాతవీతణంబునను, భాగవత కృపాలేళం బునను, సుజన సేన్యంబునుు భవ్యుంబును, సంసార తాపత్తయాతురు లకు జీవాతువును, భక్తులకు జీవనంబును, 'యోగనిష్టులకు నిష్టంబును, సతీమతల్లుల కుల్లాసంబున్కు దపస్వులకు ధ్యేయంబును, సజ్జనుల కుపా "బేయంబుక్కు నపవర్ణమార్ల గాములకుం వాఖభేయంబును భవభయాప హంబును, నభయముదావహంబును గర్లరసాయనంబును నగు శ్రీళృష్ణ లీలామృతంబును మికు "చేయంబుగం గరగతంబు. గావించి ఏండు కృ తార్టుండు గాంగలిగె వత దమృ తాస్వాదనంబునకు శీరపారావార మథనంబు న్యర్థంబు అమృతకరమండల గమనంబు సీరర్థకంబు స్వర్గ యాత్ర, ప్రయాసమాత్ర, సలంబు లభించినను దతృ్సలబంధనంబు దంధ నంబు స్వర్లవాసు లమృతాసులు దీని సేవింప నాసపడుటచే నుభయా మృతములకుం గలచాసి విశదంబు శావున నిశ్రేయసాసక్తులు శృధ్ధా భక్టియుక్తులై యవ్యయంబు సులభంబునగు దీని యఖేచ్చం బాస్వా దించి నిరామయులై జాశ్వతానంద మనుభవింతురుగాక, దుర్భరవిష జ్వర వీడితులకుం జక్కెరవలెం గేవల సంసారాంధువున 'ద్రెళ్లిన దివాం థభముల కియ్యది చేందైననగుంగాక అట్టివారుకూడ రుచ్యుము నాధి వ్యాధి హరంబునగు దీని దివొష్టపథమని విశ్వసించి సేవించి లేని సుఖ తులగుదుుు కలవు కొచా

ళ1 శ్రీశృన్ణలీలామృతవీం శ్లో అద్యుతానంత గోవింద, నామోచ్చారణ భీషజాత్‌ నశ్యంతి సకలా రోగాః, సత్యం సత్యం వదామ్యహ మను శ్రీమన్నారాయణావతారమూర్తి ధన్వంతరస్తూక్తి భగవత్పాద తీర్థంబు ముమ్లాలు శ్రోకుట సదాచారంటు అందు. బ్రథమంబుశం గాయశుద్ధియగు ద్వితీయంబు ధర్గ్శసాధక్షబ్న తృతీయంబు మోవప్రదంబు అని తీర్ధగ్రహణ సమయంబు, _స్తరింపంబడు మంత్రుంబునం గలదు కాయళుద్ధి యనుటచే నన్నా సంబంధ మంతయు గ్రహింపనగు జ్ఞానేంద్రియ కర్గేంద్రియంబు 7 గాక మనస్సుకూడ నసార్హవస్తువే కదా ఆహారము కొలందిగణము సాత్తి్పకాహోారము భుజించువాని దేహము తొలుత శుద్ధమగు ఆహో? పదార్థములే గదా చేహాముగాం బరిణమించుట 'దేహాతళత్తప్రిమున బట్టియే కదా పదునొొండింద్రియము లేర్చడును కాన్ఫనం దొలు, తాెల్ప 'చేహమును బరిళుదముగ నుంచుకొనినచో మనస్సు పరిళు్య్థ మగును పరిశుద్ధమైన మనస్సు గలవాండే స్థిరమతియై మోతంబ. సాధింప జింతించును యత్నించును నాధించును న్లో యక్ఞోదానంతప శ్చెవ, పావనాని మనీమీణామ్‌ పత్యానవితు కర్యాణి సంగం త్యక్త్వా ఫలానిచ కర్తవ్యా నీతిమేపార్థ, నిశ్చితం మళముత్తమమ్‌ భగవర్షీత్‌ ౧౮ - ౫- ఇ కృష్ణిలీల 10 క యజ్ఞము (దేవపూజ) దానము (కృస్ణారణమని యిచ్చు నీవి) తపస్సు (భగనత్చీకిగం జేయు వ్ర తాదికము) లివి మమకారము మాని పంము గోరక్క కావించిన చేహీ పవిత్రుండగును ఇట్టివాని మనస్సే సర్వదా యోగయుక్తమగును + తపసా్వథ్యా యేశ్వురప్రణిధానాని క్రియాయోగ * యని కడా పతంజలి వచించెను. తపస్పనలా 'జేహ మును దవీంపంజేయు వ్రతాదికము ఉపవాసాదులు, “నతపప్వీనో యా%ః ఫిధ్యతి యన వా్య్థాససూక్షిశల న( చవస్సు ేనివాని శ్రేయో

శ్రీకృష్ణకర్తామృత శ్లోకములు నః శ్లో కాపి ఏీణాభిరారావిణా కంపితః, "కాపీ పీళాభిళాకింకిణీ నర్తితః, "క్వాపి ఏణాభిరామాంతరంగావీతః, సంజగా వేణునా ేవకీనందన!, న్లో. చారుచంద్రావళీ లోచనై శ్చుంచితో నోపగోబ్బంద గోపాలికా నల్లభః, వల్లఏీబృన్ష బృన్లారకః కాముకః సంజగా చేణునా చేశకినందనః, న్లో. మౌొళిమాలామిళ _న్నత్తృభృంగీల తా, ఛీతళీకప్రియా విభ్రమాలింగితః, స్ర సగోవీకుదా భోగస మ్యేళితః సంజగా చేణునా ేవకీనండనః న్లో, వారుచామిోకరా ఫెసభావూావఏభు "5 ప్రడయంతీలతా వాసితోరస్థృలః, నంవబ్బందావనే వాసి తామధ్యుగః సంజగా 'వేణునా చేవకీనందనః న్లో వాలిశాతాలికా 'తాలలీలాలియా సంగసందర్శిత ఛ్రూలతా విభ్రమః, గోపికాగీత దత్తానధానస్పవ్రయం సంజగా ేణునా 'దేవకీనందనః

• న్లో. పారిజాతం సముద్ధ్భృత్య రాధోవరో రోపయావమాస భామాగృహాస్యాంగణే సీగ్రతీలేవకే యామునీయేతశు సంజగా వేణునా ేనకీనందన! న్లో అశ్రేదీర్ధత్టీరోఒయ ' మర్దునతరు _స్తసాస్టగ్రతో వర్తనిః సాపషోపషం సముసైకి తత్పరిసశే దేశే కళిందార్థజూ, వై

ఇ 1 స్తోత్రములు తస్యా స్తీతమాం కానవత లే చక్రంగవాం చారయకా గోపు క్రీడతి దర్శయిష్యుతి సఖే పంధానమవ్యాహతమ్‌, నో ఉపాసలా మాళశేవిశః పురాణాః క పంం పుమూం సం నిహితం గుహాయామ్‌, వయం యకోదాశికు చాలలీలా కభా సుధాసింధుషు లీలయోమః న్లో విక్రీతుశామా కిల గోపకన్నాన్షై మురారి పాడారచ్తోన్వ-తః దధ్యాదికం మోహవశా దవోచ చ్లోవింక దామోదర వూధ వెతి న్లో ఉలూఖలంవా యమినాం మనో వా నోపాంళనానాం కుచక్తుట్లలం వా, మునారి నామ్నః కలభస్య నూన మాలాన మాసీీ త్రయమేవ భూమా న్లో. కనారవిస్దేన పడారవిన్టం ముఖారివిన్తే విని వేశయన్నమ్మ వటన్య పశ్రన్య పుటి శయానం | బాలం ముకుంచం మననా _స్తరామి న్లో శంఫో స్వాగతమాస్య తామితఇతో వామేనపద్దాసన శ్రాంచానే కుశలం సుఖం నురపతే విత్తే నోదృశ్వ సే ఇస్ధం స్వస్నశతవ్య కైటభబత శ్ళుత్వా యశోదాగిరః కిం కిం చాలక జల్పనీతంచితం ధూధూక్సతం పాతునః న్లో నూతః కింయమనాధ] 'చేహిచపకం, కింలేన) పాతుంపయ _స్తన్నా స్తవ్య, కదాన్తీవా” నిశి నిశాకావాన్థ కారోదయః, ఆమిల్యా వీ యుగంనిశాప్వ్యుప తా దేహీరిమాతుర్షుళూ ర్వ్రవ్‌"ఆాంకుక కరళశోన్యు కకం: కృష్ణను పుస్టాతునః,

న్‌ నో ష్‌ వశ మొక క చ్రైకృష్ణకన్టామృ శ శ్ల్‌ గ్‌ములు ఒ1 న్‌ నీ ప్రులినోవ చేవ నీ నకరః వలితు తావ వ్కా ర్పరికం పయఃవి హే వర్ణిస్యు లే లే శిఖా ఇత్తం చాలతయాా" పౌారణవనాః శ్రుశ్వాయకో దాగిర పాయాచ్చస్వశిబాంస్పృళకావ్రమువర వీ ₹ఒర్ధవీ తేహ8ి న్లో ఓష్టం ఉమ్రి శికురితిథియా చుంచికో నల్లవీఖిః 5లాం గృహ్హ న్నరుశితపవం గాఢమాలింగితాంస దోషా లజ్జ్ఞాపడ మభిమృశ న్నంకమాకోవేగ న్య భూర్త నమో హారచుదురితిం దూరితే బాంకృష్ణ* న్లో రామోానామబఘాని హుం, తదఒలాసీ లేత హుం, తౌాంవితు ర్వాచా పంచవటీతశు విరవా కన్దనాన్టహార శ్రావణ, నిద్ర్యం జననీకభామితిహ రే క్టున్కారతః శ్రుణ్యతః సౌమిత్తైక్సధనుర్ధనుర్థనురితి నస్టగ్రాగక:ః పాంతునః, శ్లో కప్తవం బాల) ఒలానుజ్య, కిమిహ తే) మన్థందిరాశజ్కయా య్వుక్తం తన్నవనీత పాత్రఏవంే హస్తం కిమర్థం న్య నేః? మాతః కజ్చ్బననక్సకం మృగయిమం, మాగా విషాదం తణా న్‌ శ దిత్యేనం నరన్మువీ ప్రతివచః కృష్ణస్వప్పుస్తాతునః న్‌ - త్వోయివ్రసన్నే మకుకింగు గోన, త్వయ్యప్రన న్నే మమకింగుగేన, రక్షేవిరక్తేచ వళేవధూనాం, నిరర్ధకః కుంకుమపత్ర భం%; శ్లో. ఉర్వ్యాం కోడి విమహీధరోలముతరొదో ర్భ్యాంధృతోలీలయా "బేనత్వం దివిభూతలేచ సతతం గోవర్థివోద్ధారకః, త్వాం త్రైలోక్యధరం వహామి కుచయో ంగ్రోనతన్టణ్య లే కింవా ళన భాషణేన బహానా పుగైక్టర్యశోల ధ్య తే న్లో. సంధ్యానందన భద్రిమస్తుభవతే, భోస్నాన తుభ్యాంనమో భోబేవాః పితరశ్చ రర్పణంధా నావాంమమ:తమ్య తాం, యత్ర క్వాపి నిషద్యు కూదనకులోగ ౦సన్య కంనద్విషః స్తారంప్థార మపుంహరామి తవబలంచునే్వ కిమన్యేవమే.

ఇ111 సోత్రిములు న్లో, కస్తూకీతిలకం లలాటఫల కే వతఃస్థ లే కౌస్తుభం నాసార్రే నవమౌక్షికం కరతలే వేణుం కళే కంకణమ్‌, సర్వ్రాంగే వారిచందనంచ కలయళ౯ా కంళేచ ముక్తానళీం గోషన్త్రీ పరి వేష్టితో విజయ తే గోపాలదూడామణిః. శ్లో. జానుభ్యా మభిధానంతం, పాణిఖ్యా మతిసుందరమ్‌, సుకుండలాలకం బాలం, గోపాలం చింత యేదుషః న్లో సాయంకా లేవనాం లేకుసుమిత్రషముయీసక లేచంద్రి కాయా 'లైలో క్టకర్షణాంగంసురనర గణ ళా మోహనాపాంగమూర్తి 'సేవ్యం శృంగార ఫ్నావై ర్ననరసభరితై ర్లోపకన్యాసహ్యూ ర్వం'దేఒహం రాసశేలీరత మతిసుభగం నళ్యగోపాలకృష్ణక (న! న్లో, అంగుళ్యాకఃకవాటంప్రవారతి?కుటిలే మాధవః, కింవసంత నోచ,క్రీ, కింకులాలో) నహిధరణిధరః, కింద్దో జవ్వోః ఫణీంద్ర నావాంఘోరాహిమర్జీ కిమనిఖర పతి? ర్నోవారిః కింకవీంద్ర ఇత్యేవం గోపకన్యా ప్రతివచనజితః పాతువళ్చత్రుపాణిః, న్లో. యాన్రీతి ర్థిదురార్పి తే మురరిపో కుంత్యన్చి తే యాదృ్భశీ యా గోవర్ధనసమూర్థి ష్యయాచసపృధు'శీ స్తన్యే యశో చారి భారడాజ సమర్పితే శబరికాద త్తేషధ-రేయోవితాం యా వ్రీతిర్ణనివత్ని భ్లక్తిచరి లేఒవ్యత్రాపి తాం తాం కురు క్లో, సాష్టాంగపాత మభినంద్యు సమస్తఫ్ళావై, -సర్వా౯ సులేంద్రనికరా నిదమేన యాశ్చే, మంద్తప్టితార్త మధురానన చంద్రబింబే సందన్య పుణ్యనిచయే మమ భ్ఞక్టిరస్తు,

శ్రీరామాయునవుక, ఇ వ్‌ మల 4 నం శి ఆఫర్వణీ కృష్ణోపనిషల్‌ . భ్రంకన్షైభిరతిశాంతిః వ్‌ ఒడ ర అణి మే జ + ఓం? ప్రమహవిష్ణుం సచ్చిదానందలతణం రామచంద్రం చృ ప్రాప-నవ్వాంగసుందరం మునయో ననవాసినో విసిరా బఘోాన్తస్తం సోచుక్నోనద్యు మవగారానై ప్ర గణ్యం తే.అమిందావంాదారాంతచంయ భవాంతనే కృష్ణావతా శే యీాయం గోదిశాభూర్వా మావూలిం క్‌ వ! వ షో వ్య గధ = అన్యేయవతరాక్చేహి గోపాన శ్రీ శ్చనోకురు = అన్యోన్యవి్య హంధారం తవాంగస్పర్శనాదిహ ఎ శశ్వర్స్పర్నయిలౌస్తాకం గ్లో హ్‌ 3 బాగ్‌ ళం మోవతారానయం = రుద్రాదీనాం వచళు ష్‌ ప్రోవాచ భగవ న్సష్టయం = అంగవంగంకరిప్వాూమి భనద్వాక్యంకరోమ్యుహూం *- మో దితాః తే సుఠాస్స"ర్వే కృగకృల్యాధునానయం = యూనందః పర మాసంవో యశోచామ్పుకిగేహినీ _ మాయానాత్రివిధాప్రోశ్తా స్వ “రాడసతౌమనీ ప్రోశ్రాచ సాత్తికీముత్రే, భక్ట్రేహూణి రాజసే _ తామనీ వైత్యపతేషు మాయా,శ్రేధా హాష్టిదాప్ఫూతా - అ జేయా వ్‌ జ్‌ ధం య / బేష్‌ జః వెష్టఏమాయా ఒమవ్యేనచ సువౌపవుగా.. బెక ట్రువాపుర్రాసా యావేదై రుపగీయతే - నిగమో వసుజేవోయో వేదార్థః కృన్ల “రామయోః = స్తుకంతిసతతంయస్తు సోవతీర్లో మహీతలే - ననే బృండాననే క్రీడ౯ా గోపగోవీసునైస్సహ = చోవ్యోగాన బుచక్తస్యు యస్టికాకమలాసనః = నంశస్తు భగవ్యాన్రు, ద్ర శృంగమింధ్రస్పగా సురః = గోకులంవన వైకుంఠం తాపస్తాసర్ర, తేద్రువూః = లోభ్రో ధ భయాదైత్యాః కలికాలన్సీరస్కృతః = గోహూపోహారిన్నామో న్గా యావిగృవాధారణః = దుర్క్చోధంకుహకంతన్య మాయయా మోహి

• దీ0ివలన గోపి కాకృష్ణుంకు దేహస్ప్డురు గరిెంగాని సంటోశయి. లీపం స్పష్ట్రపడియెడిన

. షోత్రములు తంజగత్‌. - దుర్ణయానాసురైన్స రై స్ట్‌ ర్యష్టిహాపో భ చేగ్చిప్పథిః రు ద్రోోయేన కృతోనంక శ్రస్యమాయా వగత్కధం = బలంజ్ఞానం సు 'రాణాం వై తేషూంళ్ఞానం హృరంతణాత్‌ = శేపోనానో భవేర్రా మః కృష్ణో బ్ర _ప్రౌవశాశ్వతం = అషహ్టైావష్టపహావ్రే, ద్వే శతాధిక్యాః 'త్రయనధా. = బుచోపనిషవస్తావె బ్రహాహపా బుచస్ర్రియ। క 'జ్వేషశ్చాణూరమల్లోయం మళ్సరో ముస్టీకోజయః! = దర్పః కునల యావీడో గర్వోరమిః ఖనగోబకః = దయా స్తావోపొనేమాలా సత్య భామా ధళేతివ ఆఫఘాసురా" మహావ్యాధః ౩ లోకంసస్పభూపతి, = శమోనిశ్ర స్సుధామాచ సత్యాక్ర్రూరోద్ధవోదమః ఇ యశ్శంఖస్య స్ప్వయంవిస్లు ర్ల వ్నీహాపోవ్యనస్థితం ద్య సిన్టాసముర్పన్నో మేఘఘో పస్తుసంస్థృత _ దుద్ధోవధికృతప్తేర భగ్నభాండో దధీగ్భ హే = క్రీడ తే చాలకోభూత్వా పూర్వంత్సునము హోవథా సంహారార్థంచళత్రూ ణాం రమీణాయచసంస్థితః - కృ పా స్టసర్వ్రభూరానాం గోప్తారంధర్తమా _ల్గీడం = యక్సృష్టమాశ్వ శేణాన్సీ _తచ్చశ్రుం బ్రహ్మహాపధృత్‌ జయంతిసంభవోవాయు శృ మరోధ్ధర్హసం స్థతః ఆ యస్యా సౌజ్వలనా భాస ఖక్షహూపో మహేశ్వంః కశ్య పోలూఖలఃఖ్యాతో రజ్ఞురాతా ళ్‌ ది3నవా = చత్తంళంఖంచసం శిద్ధిం బిందుం వైసర్వమూర్థిని = యా వంతి చెనహాూవాణి వదంతి విబుధాజనా! = నమంతి 'చెవహావేభ్య ఏనమాదినసంశయ, -గ దాచ కాళి కానా మౌళ్చ ర్వశత్రు నిబర్దిత్తీ = ధను వ్యాజ౯ం స్పమాయాచ శంత్కాలస్సుభోజన అ అపబ్జ్బకాండం జగ ద్చీజం ధృతంపాణా స్టోలీలయా = గరుడో నటఫౌండీం న్చుదామా నారవోమునిః - బృందాభ్యక్షి క్రియాటుద్దిః సర్వజంతుపుకాళినీ తనా న్నభిన్నంనాభిన్న మాభిః స్‌ న్‌ (1 షె? షం నాభిన్న మాభిన్ఫిన్నో నవైవిభ్యు _ భూమాను తార౭తంసర్వం ఎవెకుంఠం స్వర్షవాసినా మిత్యుపనిషత్‌ ॥ * శ్రీకృష్ణోవనిమశ్స మాాప్పా ఓం తత్సత్‌

ర ల య్‌ తక్‌ + ఇళ గ్లో ఈక ప్రైనుతి , “.. ాాలారయినళరలాాలా

కమలభవార్థిత కృష్ణా కృష్ణా శక్రమదాపహ. కృష్ణా కృష్ణా

యదుకులద్‌పక కృష్ణా కృష్ణా మిశ్రముదావహ కృష్ణా కృషైా

వను దేవ్వాత్తజ కృష్ణా. కృష్ణా విధిమదవారణా-క్యస్ణా క్లూ

'బేవకిగర్భజ కృష్ణా కృష్ణా సురనుతచరణా క్పప్తా కృష్ణా నంచితమాతుల కృష్ణా కృష్ణా గొగేనర్ధనధర కృష్ణా కృష్ణా నందానందద కృష్ణా కృష్ణా గోకులవర్థన కృష్ణా కృష్ణా యశోదనందన కసా రై 'రాభారమణా కృపా కృష్ణా కానితప్టూతన కృష్ణా కృష్ణా తులనీఘభాపణ కృ్‌స్ణా కృస్టైూ 30 శకటాసుతహర, కృష్ణా కృష్ణా . | మన్గథమనథ కృష్ణా కృష్ణా దధిఘృుతచోరక కృష్ణా కృష్ణా ౧౦ విప్రసతీనుత కృష్ణా కృష్ణా “మాయాగోపక కృష్ణా కృష్ణా | బలరామానుజ కృష్ణా కృష్ణా అద్జునభంజన క్పహ్టో కష్టా ॥ భద్రైాగ్రజవర కృృస్తా క్చ్‌స్తా

ల యి వ్‌ఆి ణా బు శ హైం, ళం

బృందావనచర కృష్ణా కృష్ణా అ(హ్రూ,రపాలన కసా కృష్ణా హతఖలబ్బందక కృష్ణా కృష్ణా _ కృష్టామోదక కృష్ణా కృష్ణా. 'ముర్తళీగాయక కృష్ణా కృస్తా . మల్లార్రేసర క్పస్తా కృష్ణా పృాతగోవీమన, కృష్టా కప్పా మదగజనింపో కసా కృష్ణా రం. భుక్తదవానల కృష్ణా కృష్ణా" చాణూరాంతక్ష కృస్ణా కృష్ణా దండిత ధేనుక కృష్ణా కృష్ణా. -౨౦ కంసధ్వంసక. కృష్ణా కృష్ణా వ్రజతర్తుణీప్రియ్డు కృష్ణా కృష్ణా... హింసితహంసక కృష్ణా శృష్ణా సామగానరత బ్ట్‌్లా కృష్ణో ముచుకుందానన కృస్ణా కృష్ణా

21౪111 శ్రీకృష్ణనుతి. కాలయవనయము కృష్ణా కృష్ణా విఫలితరిపుశర కృష్ణా కృష్ణా మాగధమవహర కృష్ణా కృష్ణా నృగన్ఫపరతక కృష్ణా కృష్ణా చ్వారానశగృహ కృష్ణో కృష్ణా వంచితనంచక కృష్ణా కృష్ణా ఛైవ్వీనస్లభ కృష్ణా కృస్తో పరిపాలితశిళు కృస్ణా కృష్టా జూం బవతీధన కృష్టా కృష్టా చాణకరాంతక కృష్ణా కృష్ణా సతాన్గిప్రియనర కృష్ణా కృష్ణాం వ్రంరళ వామర కృష్ణా కృష్ణా శాళిందీధవ కృష్ణా కృష్ణా. _ధర్తస్తాకకయూష్తా నాశ్నజితీశ్వం కృష్ణాకృన్లా అధర్షహాననా కృష్ణా కృష్ణా మా ద్రీకువశశి కృష్టా కసా భూతహృ దాలయకృష్ణాకృష్ణా౮ భద్రాభవద కృస్ణా కస్ట కురుయదునాశన కప్పా కృస్తా బ్లాక్‌ త కాశిక వసా కమా హృతమామిాభర కసూ కృస్తా మురనర కాంశేక కృష్ణా కృష్ణా ప్రపత్తిాధ్యా కృస్ణా కృష్ణా శ్రుతునంరతుక కృస్తా కృస్ణూ . ఓంకార్దాల్తక కృస్తూ కృస్ణా బిళువాలాంకక కృష్ణా కృష్ణా ౬౦| కంఖచక్రధర కృష్ణా కృస్తో చంఎనక్రవార కృష్ణా కృష్ణా చాహుచత్రుష్కా కృష్ణా కృష్ణా దారి శసౌళక కృష్ణా కృష్ణా లీలామానన కృ కస్త “ నృస్తామావద కష్ణా క్చిస్తా జ్ఞానమయికృృతి కృస్టాకృష్తా అ శత్రిజభయదడాా కృష్ణా కృష్ణా అనందరూపక కృష్ణా కల్చప్లైం ౯ పాంయకనభయహర కృష్ణా కృష్ణా కలిభవభయహార కృష్ణా కృష్ణా దూషితకుకుపతి కృష్ణా కృష్రైా | అపవార్‌వాపా కృపా కృషా ల లీస్‌ ణ ఎజ్‌ లప్మో అగి భూమీతకురుపతి కృష్ణా కృష్ణా కారణపురువూ కృస్తై-కృషా న క్రి ము ॥] 70 నరరధ చోదక కృష్ణా కృష్ణా. సం ప్రజశన్మయ కృష్ణా టా

• హె ల నా ల ఈ ఇ హహ్హైసె దో కసూ నృస్ణా తెం స్టీకృతళు భగు£ న్‌ న్‌ా

గో పాలోశత్తర తాపనీయోపనిపుత్తు, వ. న వేదసహ్యా తాహం కథం భోక్తాభ వామి! రసవత్య ఆఅపోరసాజ్భాం భిన్నస్తాస్వప్పుతిష్టత్యాప _స్తిఘ్టం త్యాన_స్తన్నవిదుస్పహ్యో తాహం కథం భోకాభవామి। గంధ వతీయంభామి గ్లంధభూమిఫ్యాం భిన్న_స్తస్యాం భూమౌతిస్టుతి భూమినీష్టతి"'భూమిస్ట్థం న వేదసహ్యా తాహం కథం ఖో శ్లాభవామి । ఇదంహీమనహైవేదం మనులేతావీడం హిగృళ్లోతి 'యశ్రసర్వమా కైవాఘాత్త గ్ర వాకుత్రమను లేకథంవా గచ్చతీతిసవ్ళే 'తాహం కథం భోక్తాభవామి | “అయం హికృష్ణోయో. “హి స్పెప్ట శృకిరద్దుయకారణం భవతి | ఉ్వాసుపక్ష భనతో బ్రహాణోవాం సభూత్తస్తజేకరో భోశ్రాభనత్యన్యోహిసాతీ. భవతీతి వృతధ్ధ్థేతొతిస్టు త అతోభోక్షృభోత్తారా పూరో్పహిభోక్తాభవతి' తభేకరో భోత్రా కృష్ణోభనలతీకి యత్ర విద్యావిద్యేనవీడామా విధ్యావిద్యాభ్యాం. భిన్నో విద్యామయోహియస్సకథం విషయీభ్యవతీతి । యోహానైై శామేనకామూ౯ా కామయ లేన కామాభవతీ యోహావై త్వకామేన 'కామాకొకామయ తే సోకామోభవతి జనజరాభ్యా భిన్నస్థాణురయ మచ్చేదో్యోయం యోసౌసూరేతిష్టతి 'యోసౌనోషుతిష్టతి యోసొ గోపా౯ాపాలయతి యోసౌస ర్వేషు దే వేషుతిష్టతి యోసౌసరైవన్తేవె న్లీయతే యోసౌస శ్వేషుభూ చేప్వా విశ్యభూ తాని విదధాతిసవోహి స్వామిాభనతి। సాహోవాచ ' గాంధర్వీ కథంవా. స్వస్థాసుజాతో నో పాలః కథం వాజ్ఞాతో శౌత్వయామునే కృస్ణః కోవాస్యమంత్ర,ః కిం 'స్థానంకథంవా దేనశ్యాంజాతః కో వాస్యజాయాగ్రా మోభవతి కీదృశీ పూజాస్య గోపాలస్యభవలి సాషోత్పకృతిపరోయమాళ్తా గోపాల: కథంత్వనతీర్లో భూవమ్య్యూం హి వైసాగాంధర్వీమునిమువాచ। సహోవా చతాం హివైెపూర్వం నారాయణోయన్గికలో కా ఓతాశ్చప్రోతాశ్చ తస్యవ్యాత్పడ్యా స్టైతోబ్బ యో న్తిస్తపస్తపా వ్‌ తస్తెవావరందదా సహోవా చాబ్జ్బ యోనిర్యోవా. అవతారాణాం మభ్యే శ్రేష్టోవతారః కోభవతి యేసలో క్యాస్తుష్టాభనంతి యం_స్ఫృ త్యాముక్తా అస్తాత్సంసారాద్భ:

9

ఇనిన[7 ... = ప్రోశ్రములు, వంతి కథం వాస్యానతారస్య బ్రహతాభవతి సహోవాచతం హ్మీవై నారాయణో బేనస్పకామ్యోో మేరోళ్ళృంగలే యథాస్తప్తపుర్యోభవంతి తథా నిష్కామాస్థ సకామ్యా భూగోళచశ్రే స్త్పష్పపుక్యోభనన్తి తా సాం మధ్యే. సామొద్బృహ్యగో పాలపురీభణరవీవతి సకామ్యాా నిప్కా మూసు 'చేవానాం"సస్వేపూం భూతానాం భవతి - అథాస్ట్టు భజనం భవతి యథాహివై సరసిపవంతిష్టతి తథా భూమ్యాంలిస్థతి చశ్రే శౌ . మథురా' త స్గాద్దోపాలపురీ భవతి టబ్రహ్మబ్బహద్వనం మసుర్గధువనం "తాళస్తాళవనం కామం కామవనం బహూుళాబహాళవనం కుముదః కుముదననం ఖదిరఃఖదిరననం భద్రో,భద్రవనం ఖాండీరఖతి భాండీర వనం శ్రీననం లోహవనం బృందావన మ్మేతైరాబృ తాపురీభవతి తత్ర తే చ్వేవగగనే ష్వేనం 'దేవామనుప్యూ గంధ ర్వానాగాః కిన్న రాగా యంతి నృత్యంతీతి తత్ర ద్వావశాదిత్య్యా వకాదళరుడ్రా, అషహ్టైనసన స్పష్పమునయో. బ్రహ్థానారదళ్చ పజ్బవినాయ కా. విశ్వశ్వరో రుర్రే శ్వరోంచిశేశ్వరో నీలకంశేశ్వరో గోపా లేశ్వరో భశ్రీశ్వుర ఇత్యట్టై అన్యానిలింగాని చకుర్వంళతిర్భవంతి 'ద్వేనేస్తః కృష్ణవనం భద్రుననం తయోరంతర్ష్వదళననాని పుణ్యాని. పుణ్యతమాని తేశ్వువదేవాన్తీ ఫ్టంతి సిద్ధానిద్ధిం ప్రాప్తా సత్రహి రామస్య రామమ్యూర్తిః ప్రద్యుమ్న స్య ప్రద్యుమ్నుమ్వూర్తి రనిరుద్ధస్యానిరుద్ధమూర్తిః. కృష్ణస్య కృష్ణమూర్తి ర్వనేప్వేవం మథురా'సేయం' ద్వ్సాదళశమూర్తయో భవంతి వకాంహి రుడ్రాయజంతి ద్వితీయాం బ్రహ్గాయజతి తృతీయాం బ్రవ్వజాయ ప్‌ంతి -చతుక్థీం మరుతోయజంతి పజ్బుమిం _వినాయ కాయజంతి మస్టీం వస్త్సోయజంతి సప్తమి మృషవోయజం త్యష్టమిం గంధశ్వా యజంతి.. నవమి మప్పరసోయజంతి దశమి వైహ్యాంశ రా నేతిష్ట 'శ్యేకాదశీతి స్వపడ్తానుగా . ద్వాదశీతి భూమ్యాంతిస్టతి శాహియే యజంతి "లేమృుత్యుంతరంతి. ముక్టీంలభం తే గర్భజన్షజరామరణ శాప (్రయ్యాత్తక దుఃఖంతరంకి!. శదవ్యే లే న్లోశాభానంతి। సంప్రాస్సమస

. గోపాలోత్తర తా చనీయోపనిషత్తు, సమగ రాంరవమ్యూూం "సదా బ్రహ్థోదివందితాం |. శంఖచక్రగదా శాబ్లకా రథ్నీ "తాం ముసలాదిఖిః 1 య్య త్రాశె సంస్థికఃకృష్ణః ఆళిళ్ళకా సమా హితః। రమౌానికద్ధ ప్రుద్యుమ్ను ర్తుక్ష్‌ణ్యా. సహీతోవిభుః। చతుశ్శబ్లో భతేచేళో హాో్టంకారస్య ఉదావ్భాగః। తస్యా చేనపరోరజనేతి। సోహా మిత్యవధా ర్యాతానం గోపాలోవామిి। భానయేశ్స్చ్సమోషమళ్ను తె సబ్రహాశ్వ మధిగచ్చతి . సబ్రహ్మావివృవతి సగోపాన్టీవా _ నాళ్ళ ల్వేన సృష్టి పర్యంతమాలాతి సనోపహాళోభవతి హా్యేంతతోోహం పరం . ట్రహ్మ కృష్ణాస్థథో నిత్యానం దెకస్వయాపస్పోహ మోంతత్పద్గ్లోపాలో హమేన పరం సత్యమబాధితం సోహమిత్యాళత్ళాన మాదాయమన పైకం కుర్యాదాత్తానం గోపాలోపహామితిభావయత్‌ సవవాన్యవ్లో నంతోనిత్యో- నోపాలః। మథురాయాంస్థితిర్భహ్యకా సర్వదామే భవి ప్యుతి। శంఖ చత గడాపవ్ష వనమాలాధరస్య వై । విశ్వరూపం - పరం జ్యోతిః స్వరూపం రూపనర్జిశం! మథురామండ లేయస్తు జంబూద్వీప స్థితోవివా। యోర్చ యేచ్చతిమాంమాంచ సమ్మేప్రియతరోభువి. తస్యా మధిష్టితకృన్ణ దూవీపూజ్యు స్తప్రయాసదా | చతుర్థాచాస్యానదారా భేవ ల్వేస యజంతిమూం | యుగానువర్తినోలోశా యజంతీ 'వాసుమే ధసః! గోపాలం సానుజంకృష్ణం ర్తుక్సిణ్యాసహతత్పరం | నోపాలోవా మజోనిత్యః. ప్రద్యుమ్నోహం సనాతనః | రామోవామనిరుద్ధోవా మాత్తానంచార్చ యేద్చుధః। మణోక్టేనసధ్తోణ నిష్కామేణ విభా గళః। తెరహంపూజనీయోవై భద్రకృష్ణనివానిభిః | తద్ధరృగతిహీనా యే తస్యాంయయి సరాయణాః। కలిన్మాగ్యనితాయెవై “తేపాంతస్యా మనస్థితిః! యథాశ్వేం సహాపుశ్రెస్తు యభారుద్రో గ తైస్సహ | యథా త్రియాభియుకోవాం తథాభక్షోమయివ్రియః |. సహోవాచాబ్దయో నిః । చతుర్శిన్దేవైః కథమేకో చేవస్స్యా చేకవుతరం యద్భొశ్రుత నునేకాషమ్‌రం' కథం సంభూతం | సహోవాచతంహి పూర్వ మేక మేవాద్వోతీయం ట్రహానీ తస్థానన్య క్త మేకాతురం, తస్తాదతరాన్నహూ.

ఇళళ1 నోత్రములు నృహకో హంకార్తస్తస్తాదహంకారాత్పంచతన్థార్రాణి. తేభ్యోభూ "తాని తైరావృతమవరం అతరోహమోం౦కాళోఒవావుజకో మరో భ యోమృతో బ్రహ్థధయం హీ వైసముక్రోహమస్ట్య్రతరోహామి సవ్రామాత్రం చిళ్న్వ్వహాపం ప్రకాశం వ్యాపకంతథా ఏకామేనా ద్వయంటబ్రషా మాయయాచ చతుష్టయం రోహిణీతనయోవిశ్వ అకా రాతరసంభవః లేప న్నాళ్ళేకః ప్రద్యుమ్న ఉకారామరనంభనః ప్రాష్థాక్యకోనిపద్ధోసా మకారాయరసంభవః అర్థమాత్రా, కృకఃకృష్ణో యృ్మిన్విశ్వం ప్రతిష్టితం కృష్ణాల్మికా జగత్కర్రీ మూలప్రళృతి రుకిణీ। వ్ర స్తీజనసంభూత్రుతిబ్య్యో ట్రహ్మాసంగతః ప్రణవ ల్వేనప్రకృతిత్వం నదంతి బ్రహ్మవాదినః తస్తాదోం కారసంభూతో గోపాలో విశ్వసం స్థితః క్రీమోంకారమ్యైకత్వం వదంతి టవావాదినః మధురాయాం విశేషేణ మాంధ్యాయకా మోచమమక్నుతె అష్ట్రషత్రం వికశితం హృళ్చద్గం తత్రసంస్థితం దిన్యధ్వజాతపశ్లెస్పు చిహ్నితం చంణ గేయం శ్రీవళ్సలాం ననంహృత్‌ స్తం కొస్తుభం ప్రభయాయుతం చలుక్ళు జంశంఖచత్రు ఇాజ్జలా షష్దగ దాన్వితం "శేయూరాన్వితసద్చా హుం కంరమాలానుశోభికం ద్యుమస్కిరీటమభయం స్ఫురర్థకర కుంకలం హిర్తిళ్యయం సొమ్యుతనుం స్వభక్తా మాభయప్రచదం ఛ్యా యన్శన శీమాంనిత్యం 'వేణుళ్ళంగభరంపువా. మధ్య కేతు జగశ్చర్వం బ్రువ్మషానేనయేనవా మత్సారభూరంయద్య త్స్యాత్‌ మధురానాని గద్భులే అష్టది కాల క్రైహ్ళలుం పద్గంవికనితంజగత్‌. సంసాశార్థన సంజాతం. సేవితం వమమమానశవే చంద్రు సూర్యత్విషోది వ్యా ధ్రజూ మేరు వ్రీకత్మాయః ఆతపక్రం హూలోకం తదూర్థ ్వంచరణం_స్థృళం శ్రీవర్చంచ స్ట్రావాపఖ్బ వర్త లేలాంఛ నైెస్సవా (శ్రీవర్సలక్షణంతస్తా త్య తే ట్రహవాదిఖి; యేననూర్యాన్ని వాక్చందృ "తేజసాస్వస్ప రూవీణా వర్త తేకౌస్తుభాఖ్యం మశీంకదంపీశ మాని; ; సత్వంరజస్థమ ఇఫ్‌ అహాంకార శ్చితుక్భుజ; వంచమాతా శకంశంఖం కెజేంజకివం

గో పొలోళత్త6తావనీయోపనిపత్యు, ప. స్థితం! నాలస్య హూపమిత్యంత మవళ్ళ్చ క్రంనిగద్య తే; - అద్యమాయా భచేశాజ్ఞలం పన్శంవిశ్వక రేస్థితం! అద్యావిద్యాగదడా వేడ్యా సర్వదా మేక నేస్థి | ధర్యార్థకామ కేయూర ర్లీవ్యైద్ట్యుమయేరిలైః! కంఠం తు నిక్షుణంప్రో, క్షం మాల్య తే ఆద్యయాజయా | మాలానిగద్యు తే. (బ్రహ్మ తవపు ల్లేస్తుమాన మై: | కూటస్థం సత్వహాపంచ 'కిరీటంప్తవ దంతిమాం। -మరోత్తరంప్రస్ఫురంతం కుండలం యుగళంసృతం। ఛా యనృమ,వ్రియంనిత్యస మో+వనుధిగచ్చతి; సముకోోభనతిత ప్రైె-స్వాత్తా నంతు దడాతివై | ఏతశ్చర్వంభ వివ్యడై వ్ర మయాప్రో, క్తం విభేతన | స్వరూపం ద్వివిధంచైవ సద్దుణం నిషుణాళకం। సజళోవాచాబయోనిః?

షు ౧ వ ఫం ద వ్య క్రీనాం మూర్తీనాం ప్రోక్తానాం కథంత్వాభంరణాని భనంతి కథం వా .బేవాయజంతి 'రర్రాయజంతి బృ్రహ్థాయజంతి ట్రహజాయజుంతి వినాయకాయజంతి ద్వాద కాది త్య్ధాయజంతి వనసవోయజంతి గంధ ర్వాయజంతి। సపదానుగా అంతర్ధానేకిష్టతి। కాంవమనుపష్యూాయజంకి। సహోవాచతం హీవై నారాయణో దేనః | అద్యావ్యక్తా ద్వాకళ మూర్తయ సృ్వేవులో కేషు సె్వేమువే చేవు స్వేషుమను ప్యేషు తిష్టంతీతి। పద్రేమకౌద్రీ, "బ్రహ్మణి గ్రాహ్మీ చే వేషుదైవీ మనుష్యేషు మానవీ. వినాయ శేషు .విఖ్నువినాశినీ అది లేము జోోతి 'ర్షంధ క్వేషు గాంధర్వీ అప్సర క్చేస్టనం. గౌర్పసు పేష్టనం కామ్య్యూ అంతర్థా నేవ్వ పకాళినీ ఆవిర్భాన తిరోభావా స్పష్టప దేతిష్టుతి। ?తావనీ రాజసీ సా త్వికీ మానువీ. విజ్ఞానఘన ఆనందస్పచ్చిడానం చైకర సే బ్ఞుకియోశో

ప్ల 1 సాక్స్‌ యాగ

తిష్టతి! ఓం వయొత్షనే .ఓంతత్స దూ ర్భున స్పువ స్యస్తేప్రాణాత్తనే

నమోనమః! ఓం కృసప్తాయ “గోవిందాయ, గోవీజననఖ్ల భాయ 0

తత్స ద్భూర్భుకససన . స్తన్వేవై నమోనమః |! ఓ మపానాళ్తనే- ఓం

తత్స ద్భూర్ళునస్సున - స్తస్తి అపాన్నాళ్తనే. నమోనమః | ఓం శ్రీకృ

స్రైాయ అనిరుద్ధాయ ఓంతచ్చ దూర్ళుళ్ళుకస్సృవ నస్తైనై నమోనమః! హె నా న్‌ యు ప కస న న న న

ఓం వ్యాన్నాళ్ష నే ఓం తశ్చ ద్చూర్భుకస్సువ యస్తెవ స్రినాళ్లనే నమో

పళంన౪111 . సోత్రములు. నమః! ఓం శ్రీకృష్ణాయ రామాయ ఓం తత్స ద్చూర్ఫువస్సున _స్త సె వై నమోనమ+! ఓముదానాళ్తనే ఓం తశ్స దూర్భునస్సున స్తై ఉదాన్నార్ణనే నమోనమః! ఓం శ్రీకృష్ణాయ దేవకీనందనాయ _ ఓం తత్స ద్య్చూర్భుకస్సున _స్తసెైవై నమోనమః ఓం సమాన్నాత్తనే ఓం తత్చ దూర్భువ స, సమాన్నాళ్షనె నమోనమః ।! ఓం శ్రీగోపా లాయ నిజస్వహాపాయ ఓం తత్స ద్భూర్భునస్సున _స్మైవై నమో నమః! ఓం యోసౌప్రథా నాత్మ గోపాల ఓం తత్ప _ద్చూర్భునస్సువ స్వసెవె నమోనమః! ఓం యోసావింద్రియాళ్ళ గోపాల ఓం తేశ్చ దూర్భున స్తస్గెవె నమోనమః। ఓం యోసౌభూతాత్తా గోపాల ఓం తళ్ళి ద్యూగ్భువ స్తస్తెవె నమోనమః! ఓం యోసానుక్తమపు రహీ గోపాల ఓం తశ్స ద్యూక్ళునస్సున స్తస్మెనై నమోనమః। ఓం యోసా బ్రహాసరంవై బ్రహ్మ ఓం తశ్స దూర్భువస్సున స్తెవె నమోనమః! ఓం యోసా సర్వభా తాత్తా గోవాల ఓం తళ్చ ద్శూ ర్భునస్సువ నైవ నమోనమః! ఓంజూగృత్సప్టన్న సుమ్బవ్సి తురీయా తీశోంతర్యారూ గోపాల ఓం తత్స దూర్భువస్సున _స్మైవై నమో సమః। ఏకో దేవ స్పర్వభూ తేషు ; ాఢస్సర్వవ్యావీ సర్దోభు-తాంక రాళత్తా! కర్శాధ్యత స్పర్వభూ తాధివాస స్సావ్నీ చేతా శేనలోనిక్షుణశ్ళ! రుద్రాయనమః। ఆదిత్యాయనమః | వినాయకాయనమః | సూర్యా యనమః। విద్యాయైనమః। ఇంద్రాయనమః। అన్న యేనమః। యమా యనమః। నిర్భతయేనమః। వరముణాయనమః। వాయవేనమః। కుశ్లేరా మంతర్గా నే బభానసః। బహేశ్తే న. కుటు సర్వభాతానా ధి అవ్శాణ బ్రవాపుత్రభ్యో నారా దాత్తుక్రుకం మునేః తథాప్రో క్రంతు గాంధర్వీ గచ్చశ్వం సాస్టలయాంతికమితి! ॥ భద్రుంకళ్తేభిరితిశాంతిః 1. గోపాలోత్తు తాసనీయోపనివు తృమాప్తా .. పీంకర్సల్‌ పా

శీ కృష్ణకరామృత శ్లోకములు. (7 అపై కం. ల్రి ౧౧ ఎాంంసతిధింలాా న్లో పల్ఫవారుణ పాణిపంకజసంగి "వేణురవాకులం ఫుల్లపాటల పాటలీ పరివాదిపాదసరోరువామ్‌, ఉస్పసన్గధు రాధరద్యుతి మంజరీ సరసాననం నస్లవీకు చకుంభ కుంకుమ పంకిలం ప్రభు మాశ్రయే. న్లో, తరకుణారణ కరుణామయ విపులాయత నయనం కమలాకుచ కలశిభర విపులీకృత పులకమ్‌, మురళీరవ తరళీకృత మునిమానస నలినం మమఖేలతి మదచేతపి మభురాధర మచృుతమ్‌. శ్లో, మయి ప్రనాదం మధునరైః కటాకై, ర్పుంశీనినాదాను చరై ర్విభేహి, త్వయి ప్రసన్నే క మిహాపరైర్న, _స్తవ్రయుప్రసన్నే కిమిహాపరై ర్నః, న్లో చికఠరం బహూుళం విరళం భ్రమరం మృదులం వచనం విపులం నయనమ్‌ అధరం మధురం వదనం లలితం చపలం చరితం కదాఒనుభ వే న్లో. మధురం మభురం వపు రస్య విభో _రధురం మధురం వదనం మధురమ్‌, మధుగన్ధి మృదుస్థిత మేత దహో వముధురం మధురం మధురం మధురమ్‌ శ్లో, మండారమూలే మదనాఖిరామం, చింబాధరా పూరిత వేణునాగమ్‌,

ఫీ స్తోర్తేములు 'సోనోపగోపీ జవ మధర్టిసంస్థం:

• నోపంభ జే గోకుల పూర్ణవస్ట్రమ ల్లో అభిసన నననీతప్నిద్ధ మావీవదుస్ధం దధికణ పరిదిస్థం ముగ్ధ మంగం మురొ 8, దిశతు భువనకృత్తు ఇ్భీదిరాపింఛ గుచు చృవినపశిఖపింనా లాంచికం వాంఛికం చః స్టో, మందం మందం మధురనిన ద్వై శ్వబుమాపూరయంతే౦ బృందం బృంచావన భుపిగవారి చారయంతం చరంతి థందోభెే శతమభఖమఖ ధఫ్టంసినాం చానవానాం ఉంతొరం తం కథ య్తరససే నోపక నా్ధాభజంగమ్‌. న్లో నదనే నవనీత గంధవాహం వచనే తీస్కర ఇవాతురీధురీణమ: సయనే కుహానాత్రు, మాశ్ర యేఖా శ్చరణే థఫోమలచనాండవం కుమాం౦మ్‌. న్లో రాధా పునాతు జగద చుర్ఫిత దర్తచితా మంథాన మాకలయతీ దథిరికపాలే: తస్యాః స్తవషబకచంచలలోలదృష్టి “క్షీవోజపి దోవానధియా నృపం నికుుంధళా న్లో. అంగనా మంగనాొ మంతేశే మాధవో వమూధనం మూధవం౦ం ఇవాంతనే గాంగనొ ఇత్ళమాకల్సి తే మండలే మధర్టి*ః సంజగి "వేణునాొ -జేనకీ నందనః, న్లో, శేకశేశాద్భతా శీకపంచేరుహా, ఫీనవాంపావళీ హృదస్టి లొహృదన్టి లో కంసవంశాటప్‌ జాహదావానల£ సంజగా వేణునా -దీవలేనంచదని,

లకు శ్రేయస్కరమార్లిము. సిసిళ "బేలుపోకండు తు పుట్టినది పురుషుల శామతృ ప్రికీ మాత్రమే కాదు అసన్మాన్షవర్తులగు పుకుుషులనము జక్క దిద్దు భారము మియందున్నది ఆనేర్ప్చు మాశే కలదు. మిరు పూనిన నది గడియ లోన్సిోస్యేము. స్వటేశ * వేపు - మతాభిమోనములు లేక బెవభక్తి శ్తూ్య్యో ఖై సదావారసంపత్తి హీనుశై శిశ్నోదర పరాయణులళై పళు వులవలె మిీాభర్తలు చరించి శేని కృష్ణలీలామృతంబున 810,811పుటల యందు భార్య భార్తనడిగిన ప్రశ్నమే మిరు నడుగుండు, అప్పటికి వారే కన్నులు తెజచుకొనక పోయిరా మ్బరెనను వారి నుద్ధరింపం ట్రాయత్నింపుండు. శీల మెట్టిదెనది యార్యచరిత్ర రత్నావళులందు విశ దీకరింపంబడినది. (శ్రీలు సహాధర్గిచారిణులు గానీ సహాధర్థచారిణులు గారు, మగండు ధర్శకార్యము చేసెనేని మారును దోడుపడవల యును గాని మగండు శా్యస్రువిరుద్ధ కార్యము చేసిన మోిరును 'జేయనలయు నని నియతి లేదు పుకుషుండు కన్నుగానక వావిలో దూంకిన శ్రీయును దూంకవలయునా? ఒడ్డుననుండి రశ్నీంపవలయునా? అట్టులే పురు ముండు నరకము పాలగుచుండ ్తీయును నట్టులే మైన నిశ వీరల రవత్నీంచువా. రెవరు? పతితుండగు పతిని సతి విడువవచ్చును. ముక్తులగువణుకు భార్యాభర్భ్య సంబంధ -మెన్ని జనముల కైన వదలిపోవునది గాదని చక్కంగ మనస్సున నిలిపి సుఖయాత్ర, చే గమ్య స్థానము శీఘ్రముగం జేర నాలోచింపుండు. భిర్హయందు సగము భార్య కావున మిమ్మతిక్రమించి పుకుషుం డేకార్యము( జేయంజాలండు, కళ్లెము మన చేతనుండ గుజ్టిమేమి చేయంగలదు? మిందం జెప్పంబడిన భక్తి పతిభక్తియే. గోపికలకు సోయోద్భగ వంతుండు లభించినట్లు మికు లభించిన నాయనకవై సరము పరిత్యజింద నచ్చునుగాని యిప్పుడు సాయోద్భగనంతుండు లేండు కావ్రనం బతియీ. దెవమని భావింపవలయును. చంద్రమతి దమయంతి సావిత్రిలోనగు వారు పకి దేవతలని యి కారణము చేతనే వెప్పంబడిరి. పతిభక్తీలేని 'కైవభక్తి వ్యర్థము- దైవభక్తి లేన్నిదైనను బతినే దెనముగ భ్ఞక్సిబే థావించ. మై

వ. శ్రీళృష్ణలీలామృత వీరీకో నిల్లోలు కృ ళోష్టరాలు 7 నిర్జములైన మృద్దారు శిలావిగ్రహము లును మిళ్ళక్తికి మచ్చి మా యశీష్టము లొనగూర్చునేని ప్రాణయుక్సుం జైం 'భర్తమిరు భక్తిగలవార ైతిలేని మా యశీష్టములు నె వేరి హీలక పోవ్సనా? ఎంటైనను మికోరికల నెటు వేర్చునది వా గాని మియెదుటి ప్రకృతి పదార్థములుగావు 1218 పుటలోని శ్రై స్త న బోధకుని చర్య సరింపుండు. గోవీకలకుం గోరిక నెజ వేర్చినది వారు పూ జించిన యిసుకకుప్పలా” వకలవ్యునకు విద్యనాసంగినది మట్టి బొమ్మ యా? మారండేయున్ని రవ్నీంచినది రాతిలింగ మూ” మజటియు నాండాళు వబీవీనాంచారు మిారాబాయి లోనగువారి వరిశత్రములు _స్పరింపుండు కావున ఫలము భక్తిని బట్టియుండును గాని వస్తు త్తర్త్రమును బట్టి గాదు తమయం 'దేవోషము లేకున్నను నీతా చ్రాపదీ దమయంతీ మద యంతీ చంద్రమకులు పతులక్షై యెంత శ్రుమించికో యున్నికష్టముల సహించిరో యాలోచింపుండు. కుల్ట్తీ ధర్గముమానక, కామదాసులు కరాయుకూ:తీలు వినక్కమిాయందులల శక్తిసామర్థ్య్యములు సద్వనియో గపటిచి పాశ్చాత్యసంగతి కులనీి మతాచారహీనులై వర్తించు మో భ్లర్తలను దన్తూలమున "దేశమును సనాతనధ్ధర్షమును రశ్నీంవుండు. విశ్వ _స్తలారా తమ కామసంతర్చణమునకై. మిీాయం దత్యంత ప్రీతి గల వారుపోలె మిన్వై కన్నీరు గార్చువారలను, మి వేకు పెట్టుకొని ష్రి కలందు వగలేక్సు లేడ్చు ముగముండలను శక్రువులవతె భావింపుండు శ్రీఎవైనను బుకుషులకైనను గామ (మందు దుష్కామమ్ము శత్రువనిన కృష్ణువాక్యంబులు _స్పరింపుండు శీలసదాచారముల వమానకుండు. ౨ 2 పతిభక్తి యావశ్యిక మనినంతమా్రమున -దైవళ్ళకీ కూడదని 'యక్థము గాదు. _పురుమలకంకు త్తీ్‌లకు భక్తి కుదురుట సుళువ్చు “దానికి గారణము గ్రంథముశం 'చెలుపంబడియున్నది. భక్తి ప్రేమయే చిక్ణయందుం దండ్రికిం గల వ్రేమకం'కెం దల్లికిం బ్రేమ యొక్కున భార్యయందు. భర్తకుందు క్రీతికంచె భార్యకు భర్హయందుం బ్రీ పెచ్చు. శ్రీలు సహజముగ వ్రేనువతులు. కావుననే భ్జక్తిమతులు

నీ జ్‌ ట్‌ ఆఊలకు త్రేయప్కరమార్లము సళ శాం తాస్తక్తి పరమవిరహాస్రక్తి (నీల కలనడినట్లు పురుషుల కంనడవు. కావుననే యాళ్వారాదులు తమ్ము నాయికలుగాను భగవంతుండు నాయకుండుగాను భావించి గానం బొనర్చిరి అయినను వారిలో సహజ న్రీశ్టేముగల యూండాళు (ఆముకృమాల్యడ) మాగ్రమే కృ తాద్ధరా లభయ్యెను కావుననే భక్తులగు పురుషు లిట్లు గానము చేయుదురు ఆనంద్యైవవి = రూపకి లెలము ఏం పుట్టితినో = యూమగప్పులు = "వేలపుట్టతినో, ఏలా పటిప్‌ నేండు = ఈలా" పాడుప్పట్టువు చల) లు పహేలావలిగనై నీ = లీలలు చూడక వ్‌ట చరణము ఎ ౧ మున్ను యకోవనైన, నిన్ను నేం గాంగిటం జేర్చి _ చన్నులపాలిచ్చి-కృ, స్టన్నాయని విలుతుంగా చె || వల, ౨ సోమో గోవికనైన, వేవూబలు నిన్నుంగ్రుచ్చి - మోము మోమునం జేర్చి, ముద్దాడి యుందుంగాచె వ్‌ల 8, అల నందునివుంద్య గొలవీలగ నెనం ళల ౧౫ (2 న్‌ా బల్లుగం జెక్కిలినొక్కి, పెదవింగొతేకి యుజుకుదుంగాటె ఏల ౪ గోపకుమూరినైనం గులుకుచుంగులుకుచుం గసిదీఆ య్‌ క్‌ గః గ్‌ గోపమునం జన్నులం = గ్రుమ్మిక్రుమి యొత్తియండనె వల, ౫ మువ్వంక కుబ్బనైెన, మురియు దుమురియుచు6 ేలుపట్టి పువ్వులు గంధము, ముడునం బూయ నిడుదుంగాదె వల. ౬. నరకువింట బందినున్న, వరునింగ నిన్నుంగోరి క పరిచర్య వేయుచునుు బరమపవ మొందుదుఃగా దె ఏల ఈబభానము స్రీలకు నైజమైనట్లు పుుషులకుం గాదుగదా కావున మతిగల సతులకు ముక్తి కొంగుబంగారు. య ఇట్లు విన్నవించు శ్రీరామ వగణానంరగు ౧4 -*భక్తదరణ పరిదరణండ్లు _వావిలిఫొలను సుబ్బండు

శ్రీనెమాయనన.॥ శ్రీకృష్ణతాండవస్తోత్రమ్‌. అ లాశరపం లాలా

భే వ్రజైకమండనం, సమస్తపాపఖండనం స్వభక్తచిత్తరంబనం, సవైననందనందనమ్‌ సుషింఛగుచ్చమస్తకం, నువాద వేణు హస్తకం అనంగరంగసాగరం నమామికృష్ణ నాగరమ్‌ ౧ మనోజగర్భమోచనం, విశాలఫాలలోచనం విధూతగోపశోచనం, నమామిపద్దలోచనమ్‌ కిరాకవింద భూధరం, _న్గీ లావతోకసుందరమ్‌్‌ మహేంద్రమానదారణం౦, నమామికృష్ణవారణమ్‌ః శి శదంబసూనకుండలం, స్తవారుగండమండలం వ్రజాంగనైకవల్లభం, నమామికృష్ణ దుర్లభమ్‌ యకోదయా సమోదయ్మా సకోపయా దయానిధిః ఉలూఖలే సుదుస్స్పపహం) నమామి నందశంబహామ్‌ శ్ర నవీననోపనాగరం నవీన శేళిమందిరం నవీనమేఘసుంద్రరం, భ జేన్రవైకమందిమ్‌ సదైవపాదపంకజం, మదీయమాన సే నిజం దధాతినందబాలక*, సమస్తభక్షపాలకః॥ | సమస్తగోపనాగరీ, వ్యాదంవ, కైక మోహనం నమొమికుంజమధ్యగం, ప్రసూన ఫాలశోభినమ్‌ దృగంతకాంతరింగణం, సహాస బొలసంగినం డినేదినే నవంనవం నమామి నంవసంభనమే ్లో గుణాకరం సుఖాకరం కృపాకరం కృపానరం గ్వరానుఖైకదాయకం, ననూమి గోవనాయకమ్‌ి

శ్రీకృష్ణ సోశములు ష్‌. సమస్తదోషశో పణం, సమస్తళలోకతోవమణం సమస్తదాసమావనసం, నమామి కృష్ణలాలసమ్‌ ౬ సమస్తగోపనాగ రీ, నికామకామదాయకం దృగంతచారుసాయకం, నమామి 'వేణునాయకమ్‌ భవోభవావతారకం, భవాబ్ధికర్ణధారకం యశోమ తేఃకిశోరకం, నమామి దుగ్ధచోరకమ్‌ త్ర వివగ్ధముగ్ధగోపి కా, మనోమవోజదాయినం నమామిముందజకాన నే, ప్రవృద్ధవహ్న్‌ పాయినం యదడాతదాయధాళధా తక్రైనకృష్ణ సత్కథా మయాస టైవగీయతాం, తధాకృపానిధీయ తామ్‌ ళా

ఇతి శ్రీకృష్ణ ఆండవస్తోత్రం సంప్వూమ్‌ జా వారరసిలిళింంాలలాా

చతుక్తుఖాది సంస్తుతం, సమస్తసాత్వ తానుతమ హలాయుధాది సంయుతం, నమామి రాధి కాధిపమ్‌ ౧ బకాదిదైర్యు కాలకం, సగోవగోవిపాలకమ్‌ మనోవారాఒసీ తాలకం, నమామి రాధికాధిపమ్‌ ల సునేంద్రగర్వగంజనం, విరించి మోహభంజనమ్‌ి ద్రజాంగనానురంజనం, నమామి రాధి కాధిషమ్‌॥ ప్రి మయూరవిచ్చమణ్ణనం, గచేంద్రదంతఖణ్ణనమ్‌ నృళంసకంసదణ్ణ నం, నమామి రాధి కాధిఫపమ్‌ రీ చువత్తవిప్రడారకం, సుదామధామకారకమ్‌ సురద్రుమూవహారకం, నమామి రాధికాధివమ్‌ _ సి

కశ శ్రీకృష్ణ స్తోత్రములు ధనంజ యూడయాశహం మహాచమూవయావహమ్‌ పితామహన్యుధా పహాం, నమామి రాధికాధిపమ్‌ ౬ మునీంద్ర శొపకారణం యదువ్రజాపహారిణమి ధరాభరావతారణం, నమామి రాధి కాధిపవః ౭ సువృతమూలశాయినం మృ గాదమోతీదాయినమ్‌ స్వకీయధామయాయినం సమౌమి రాధికాధిఎమ్‌ ౮ ఇదం సమాహితోహితం, నరాష్ట్రకం సదాముడా జపర్షానోజకుర్ణరాదితో ద్రుతంప్రముచ్య లే ౯ ఇతి శ్రీ పరమహంస స్వామిబ్రహోనంద విరచితం శ్రీకృష్ణాన్టళం సంపూర్ణమ్‌ జగన్నా ధాప్టకమ్‌. 1 నటం కదాచి త్కాలిందీశట వివీనపంగీతకరవో ముదాభీకీనారీ నదనకమలాపఫ్వాదమధు పః రమాశంభుబ్రహ్థాజఒకురపతి గణేఖార్చితపదో ఒగన్నాథ1స్వామా నయనపధ గామి భవతువే.॥ ౧ భు జీన వ్యేవేణుం, శీరసిశిఖపిచ్చం, కటితకే దుకూలం, నేత్రాంతే సహచరకటాక్షం విదధ తే సదా శ్రీమద్బృందావనవసతి లీలాపరిచయో జగన్నాథఃస్రామో నయనపధ గామి భవతు మే। యీ మహాంభోభేప్తీ రే కనకరుచికే నీలశిఖ-కే వసన్బాసాదాంతః సవాదెబలభ్రేణ బలినా సుభ 'ద్రానముభ్యస్థః సకలసురి సేవావసరదో జగ వ్య్నాధః సాన్టీథా నయశవధ కామి భవతుమే 3

శ్రీకృష్ణ స్తోత్రములు షెగని]

కధాపారావారః సజలజ+ దశ్రేశిరుచిరో రవూవాణీరామ స్ఫురదమలపర్తేమణము టె ॥! సు శేంద్రెరారాధ్య: స్రుతిగణళిఖాగీత చరితో

ర్లు ఈ జగన్నాధః స్వామి నయనపథగామిో భనతుమే॥ లో రఛారూఢో గచ్చక్పథి మిలితరభూ 'దేనపట లై; స్తుతిప్రాదుర్భావం ప్రృతిపదము పాకర్ధ్యసదయ।ః దయాశింధుర్చంధుః సకలజగ తాం నింధుసుతయా జగన్నాధః స్వామోా నయనపధగామిో భనతుమే ఏ పరస్రహ్థోబ్రీడః కువలయదలోత్కుల్ల నసయనో నివాసీనీలాడ్రా నిహితచరణోజఒనంతళింన్సి రసానందో రాధాసరసవపురాలింగననుఖో జగన్నాధః స్వామి నయనపధగామి భవతుమే? డు ననైప్రార్థ్రంరాజ్యం నచకనకళాం భోగవిభవం నయాచేఒహంరన్యూం నిఖలజన కామ్య్యాం వరవభూమ్‌ సదాకా లేకా లే ప్రమధపతినా గీతచరితో జగన్నాధః స్వామి నయనపధగామి భవతుమేః ౭ హార త్వం సంసారం ద్రుతతరమనారం సురపతే హారత్వంపాపానాం వితతిమపరాం యాదవపళతే అహోదీ నానాథం నిహితమచలం నిశ్చితపదం జగన్నాథః స్వామి నయనపధగ్గామో భనకుమేః ఛా

ఇతి శ్రీజగ న్నాధాష్ట్రకం సంప్యూర్థమ్‌,

శ్రీగోపాలోత్తరతాపనీయోపనిషత్తు.

ఓం! ఏకడాహివ్రజత్రియ సృకామాళ్ళర్వనీ మువీ. త్టో సశ్వేశ్వరం గోపాలం కృష్ణమూచినే! ఉపోచతాః కృష్ణ అముక షై ట్రాహణాయ ఫ్రం దాతన్యమితి దూర్వాససబతికథం యాస్యామో జలంలీళ్యీస్ట్‌ యమునాయాయత శ్నేయోభనతి కృస్టేతి! బ్రహ్మచారీ యం మార్షంవోడాస్టతి। యంహాగ్‌ంస్పృతాస్త అగాభాగాధా భవతి । యంమా'గ్‌ రైష్ఫృ త్వా అపూతఃపూతోభవతి | యంమాగ్‌0 స్త్ర త్వ అవ,లీవ్రతీభనతి | యంమాగ్‌ం సృ త్ర సకామోనిప్కాా మోభనతి | యందూంస్థృ త్వా అశ్రో శ్రియః శ్రోశ్రి యోభవతి | యంమాంసృ త్వా గాధతలస్పర్శంహి తావి సర్వాసరిజాధాభవతి। శ్రుశ్వాశద్వాళ్ళం , హివైరొద్రం _సృృత్వా. తద్వాక్యేన తీరా తశ్చౌర్యాం .హివైగత్నాశ్సమం పుణ్యతమం హివైన త్వామునిం శ్రేస్టతమం హీ వై రౌద్ర శ్ళోతి దళ్వాస శ్రాహ్గణాయ శ్నీరమయం ఘృ్ళతమయ _మిష్టతమం -హివైమృష్టతమం హితుష్టాస్స్నాత్వా భు తవ్యాహిత్వోశిష్టం! ప్రయుజ్యాన్నంజ్ఞా త్వాదాత్‌. |! కథంయాస్యామో తీర్తాసౌర్యామ్‌ | సహోవాచముని డ్దూర్వాశీనం. మూం _స్గల త్వ వోదాస్యశీతిమార్లం। 'తాసాంమ భ్యేహిశ్రేష్టా గాంధర్వీహ్యు వాచ! తంహి వైతాభిశేనం! కథం కృష్ణోబ్రపాచారీ కథం దూర్వాశనోమునీ స్తాం హిముఖ్యాం విధాయపూర్వ మనుకృత్వా తూళ్చీమానుః। శబ్ద వానాకాశళ్శ్ళష్థాకా శాధ్యాం భిన్న స్తన్గిన్నాకాశ _స్తిషఘ్టత్యాకాశే తిష్టతి సహ్య కాశ్తస్తన్న వేద సహ్య తాహం కథం భోక్రాభవామి! స్పర్శబాన్వాయుః స్పర్శవాయుఖ్యాం భిన్న స్త స్థిన్వాయు న్తీఘతి వా యొ లిష్టకివాయుస్తం న వేదసహ్యా త్తాహం కథం భోశ్తాభవామి! చూసకదివలి తేజోహాపాగ్నిఖ్యాం భిళ్న స్తన్థిన్నగ్ని _న్తీషఘ్టత్యగ్ని స్తం

"వేలునా చతత్తి ప్రము హవ. దము గుణించి 'యోగశాస్రుంబు లిట్లు పస్పునున్నవి ఈ నానమే యోగులు గావించు నాడానసంథానమును బెలుపుదున్నది.

శ్లోః శ్రూయతే ప్రధమాభ్యాసే, నాదో నానా విథోవుహా౯ా లు. జ్‌ జ న కన జస తతొ భ్యాసే వర్ధమా నే గ్రాయ తే సూత్త్మ సూత్ష్మకః ॥ కండు చెవులలో నంగుప్పములం జొనిపి తొలుత నాదామ సంధానము చేయునపుడు నొనావిధములైన మహాధ్వనుల్లు విన

• వచ్చును. ఆవల నభ్యాస మధికవుగు కొలంది సూక్ష్మ మతిసూక్షము* ధ్వనులు విననచ్చును గ న్లో, ఆడా జలధిజీమూత, చేరీ యు సంభవాః మధ్యే మర్షలశంఖో ఫ్ఞా, ఘంటాకాపహాళజా _న్తధాః లోలుత సముద్రము, మేఘము, భేరీ, ర్సుర్షము ధ్వనులనంటి ధ్వని వినవచ్చును. నడుమ మద్దెల, శంఖము ఘంట, కొమ్ము వీని నఆనం గలళిగన ధ్వనులనంటి ధ్వనులు విననచ్చును న్లోః అంలేతు కింకిణీ వంశ, వీణాభ్రామర నిస్వనాః ఇతినానావిధా నాదాః, ఛ్రూయంతే "చేవావమధ్యుగా॥ కడపట మువ్వలు, వేణువు, వీణ, తుమ్మెదలు వీనివలనం గలుగు భ్రనములనంటి ధ్వనులు విననచ్చును. ఈ విధముగ నానావిధ నాద ములు దేహమధ్యామున నుండునవి వీిననచ్చును -... ఈ వాక్యములనలన నాధానుసండానము వేయు యోగికి నధ్యాసము ముదుర ముదురం గడపట 'వేణునాదము వినవచ్చునని మీర్పడుచున్నది. కావున నీనాదము వినవచ్చునప్పటికి నాదమునం జక్సృము లయించి యుండును. | న్లో మకరందం సీబక్‌భృంగో, గంధం నావేత తే యధా " నాదాస్తక్తం తధాచ్చిత్తం, విషయా న్న హీకాంతతే హర ప్రీ లేనెను ద్రాపనతుమైన వాసనను గోరనట్టు నా చాస్త్తమై.

కా111 శ్రీకృష్ణలీలామృకివీకిక +" చి్తేము విషయము ౫౦ గాంవ్మీంపదు కృష్ణసక్త గోపికల మన్సిట్టి డే కడా యయ్యెను న్లో యత్రనాదే యదాచ్చిక్తం, రమతే యోగినో భృశమ్‌ విస్ఫృత్య సకలం బాహ్యాం, నాదేశ సహ శామ్యతి శివనం నొదమందు. రిమిందు యూగిచ్సోము బాహ్యువిషయముల న్సా మజుచి నావమునంజే లయించును వేణునాదము వినిన గోపీ కం శ్రీ యవస్థ సంఛవిచెం గదా, న్లో ఏకదభ్యాస యోగేన, జిత్వాసమ్య గ్గుణా౯ ఒహూక సర్వారంభ పరిత్యాగ్సీ చిడాకాశే విలీయ తే ఈవిధముళ నభ్యుసించు యోగి గుణర్రయముల గెలిచి సర్వ 'కార్టిములు వదలి చిదా కాశమంచదు లయించును, గోడికలు గుణ ముళలనెబ్ట నతిక్తమించిరని భకయోగి వచించంగదా. (దూ, కృష్ణ లీం పుట 8౪) న నాదపద్భృశో లయ యన్నట్టు మళోలయము గోరువారికి నాదొను సంధానముతో సమానమైనది వేలోండు లేదు, నాదాను సరధాన ఫలమిట్లు చెప్పయడియున్నది, న్లో అనాహతశ్య శబ్దస్య, ధ్వనిర్య ఉపలభ్య తే ధనే రంతర్షతం ఖ్జేయం, ఖ్రైేయన్యాంత గ్ల్షతం మనః నున స్తత్ర లయం యాతి, తద్వొష్టోః పరమంపదమ్‌ అన్తావహాతధ్వని విశువాండు ధ్టీనికి నంతర్షతమైన జ్లేయమును= స్వప్రకాశ చైతన్యమును గాంచును ఇట్లు గాంచంగా మనేన్సు 'జీయా కారమును బొంది యందు లయించును అదియీ విష్షుచేవ్చని పరమ పదము వేణునాదాను సంధానముచేనీన గోపికలకు మనోలయమ. లఫింపం దన్మయత్వంబు నొందిరి గడా, 6 తద్విహ్లోః పరమంపవం, సదాపశ్యంతి సూరయ”" యిన్నప్ద ఫోన కలు విష్ణు వరిమవవమును జూషిం సిలిగరిచా నోవీశా కృ

పుళషుపకు డ్రీయశ్మ_రమానర్షము సెల

చక్యగశ్కము. చదువ్రునపు డీ నాదానుసంధారరహస్యము మనస్సులం దుంచుకొని పాఠకులు పగింతురు గాక తక్కిన విషయంబులు కృృస్తావ "తార తశ్త్వ్పంబునం జర్పింపంబడి నవి, [

విష్ణు పరమపడముః జూడం నోరువారు +తస్తా త్వ్పమం్యృయా ణ్యాదౌ వియమ్య' యని శ్ర్రీకృష్ణుండు. చెప్పినటు లింద్రియములను స్వాథీనమునకుం 'జెద్చుకొనదలయును, ఇంద్రియము లాహారపోమీత ములు గావున నింద్రియజయము గోరువాం డాహారవియమను కల వాండు కావలయును

శ్రీకృష్ణుండు వచించినట్లు జిహ్వను జయింపరివాండు. టేనిని జయింపలేండు. జవ్వూకు జయించినవాండు చేనినైన జయించును

కావున నార్యనంశ కంభూతులగు మిత్రులారా మిరు స్వగ్రే యహ్మ్మముల రయి3 కేశి యాహారనియతిని గాటింపుండు ఆకలి నణంప నాత్తి్పకాహారమును గొందుకుగాని లోగార్థము భోజ్య భోజ్యు ములు వేళావేళలు పాట్టింపక యేకళ్థలమైన నోరం గొట్టుకొనకుండు ఇది తత్కాలమున భోగముగం గాసనచ్చినను రోగ హేతువు భోజ్యూ భోడ్యు, మేధ్యామేధ్య, "వేళా వేళ విచారము పేక గతుకు మను ష్యు:కుం బందికి నేమి భేవము?) అనావక్యకముగ భుజించుటనలన నెన్ని యో గ్‌డులు గలవు ఆరోగ్యము నష్టము, వృథా ధననష్టము. ఇంర్రియ లోలత్వము లాభము. ఒకప్రక్క నొకపూంట నంబలివైన లేక వీకలు కృశించుచుండం జూచుచు మనము న్యర్థభోజళము చేయవచ్చునా? మనము న్యర్థభుక్తి మానినయెడల బీకలకు! గొంత ప్రత్యమము*నో పనోక్షముగనో యాహారమును గల్పించినవార మ%దుము కడా" లోకసేన యిదియో లోకసేవ లోకసీన యని చేశభ్గక్షి 'చేశభక్సి యని గంతులు పెట్టుటో యాలోచింపుండు " య;

దృష్టాంతము నిమిత్తమై మహావాావలె మల వాంయందు వాస్టపించి యుండు నొక తెగుంు గుటించి చెక్చెదను

ళల శ్రీకృష్ణ లీలామృనవీకక ఇప్పుడు మనవారు విథినిషేధములు పాటింపక మేలు గ్‌ళ్ల రయశ లాభనస్థ్రము లాలోచింపక పిన్నలు పెద్దలు మగవా రాండు వారు ముళ్తేదుకలు ముండమోపులు ధనులు నిర్ధినులు "వేలాము వ్యిగం ద్రాగు టీకా వీనీళ గుణించి యాలోచింశము, ట్‌ ఉం టీ కావీనీర్లవలని లాభము. విషపదార్ధము లెట్లు మందులోం జేస్చ రోగుల కియ్యవచ్చునో గు ళు న యట్లు వీనిని నాషధములుగా నీయనచ్చును. అహారములా? కావు అన్నమువనలి పీనినే శ్రావి జీవించు వాండు లేండు. అరోగ్యకరములా? కావు ఇది తొలుత జీర్ణవో శమును దుర్చల ముగు జేయును. జీర్ధోశము చెడినప్పు డేయేరోగములు పుట్టనల యువో యాయా ేహరశస్త్వ్రముకొలంది మలలు మభుమేహము ళఈూలలు నేత్రవ్యాధులు లోనైనవి కలుగును. బలకరములా? కావ నారాయమువతేం దత్కాలమునకు నర ముల కొద్రేకము కలిగించినను బెక్సుట నరముల నంఠకంత దుర్చల ముల జేయును రుచ్యములా? చల్లారినతరు వాతం చ్రావనయెకల వాని రుచి "తెలియును. ప్రత్యవముగం బేండనీశే. శా భగ ఆవశ్యేకములా? కావు. సే-ధారిణముగాం దొవ్మిది పది గంటల లోపల భోడనములగును గనుక నీలోపల నాహారమునొనుట యా నశ్యకము గాదు, ధనలాభముకలచా? -లేము, . వీవ౨ికిం బెట్టుద్రవర్థిము పాళ్ళా మ్యులు తినిపోవ్రదున్నాసు. దీని కుపయోషంచు చక్కెరకై యిచ్చు చ్రుస్ఫము లమేంకొలంది పర దేశముఐకుం బోచ్చచున్నది. చేశములో టుక్ప్‌ త్లియగు పాలు వీనికవై యువయోందుటపవేత పాలు పెషంగు

పుకుషవులకు ర్రేయస్కం మార్లము నప నెయ్యి 'వెలలు మిక్కుటమై సహింపరాకున్నని, ఆహార పదార్థము లయిన పాలు.పెరుంగు నెయ్యి దుర్గిభ మగుటవలనం గలుగు కీడు బుద్ధిమంతు లాలోచింపవచ్చును. అంతియగాక యీ పాలమ్మువా న్ని దొంగతనములకు నసత్యములకు [దోహములకైన జంకకున్నారు. దూడలకుం వొలులేకుండం జేయుటచే వాని నోటిపాలు తీనిన పాప మునం డీ కావీనీళ్లు శత్రాగువారు పోవుచున్నారు, మంచి దూడలు కజివగుచున్నవి. ఇంతేకాదు. వీనిని ద్రాగుటవలన సంభవించిన రోగములకై వైద్యులకు దండుగులను వెల్టింపనలని యున్నది. కావీ ల వన! ళు హోటల్పనంబడు పౌంపన కలగుడిసెలలో నొకంజు చ్రాణగన యెంగిలి బోకితోనే యందటు తావ్రటనలన నాచారము మూలలపాల వ్‌. పోవుట యటుండ నొకరిరోగము లొకరిక సంక్రమించుచున్నవి. -ఈ గుడి సెలలోని చాపన యీడిగవాండ్రు కాకీబదులు నీకాయ విశ్షన ములను జక్కెరబదులు బెల్లపు గోతముల నానంజెట్టిన నీళ్లను నుప యోగం చుచున్నారు. బేనికిని బనికిరానివా రీ గుడిసెలవలన. ద్రాంగు బోతుల మూలమున ధనికులగుచున్నారు. సారాయమునకు వీనికి నించుకైన భేదము లేదు * బాలెంతలు శ్రాగిరా బిడ్డలకు. జేటు.. ఇట్టి నిషపదార్థములను గొందజు తమ చేతులార శికువులకు. బోయుచున్నారు. వీరు పూతనలో అెండు శల 066 ౪25 2 006 ఇసీం0 (62 206 60%66 ౪76౯6 6005166౯64 2001659 కీలా6:2865 పేళ6 విల్‌ తెలం నకషంటరే4లం, శ10ల11088 2064 00615 276 56ళ9 1026 కలా జ26 28 ఏ2ంగు[01 25 210001 12 (6 1006 980- స౬ కం1088 1015 026 “గుం:6 సేషణు 5 రేం06 2€ 06 ౧౯౭9౭౧౬ టర స? 6002000, 62 296 ౦0%66, 120 211 0009 0! 2160110106 61015 000 పీ066 * ఇ%6 16 తేలాక 15 0! €6 (౯64౬656 10౦0066 26 €06 ఆగం65 01 6600622066 ఇ ౦రథ5 5000414 "నీం శేషరంరే 11 లం తే1[600100. 7” వ న న్న్న ఆ౯7 ఈ గాలీ 2927, "

౫11 శ్రీళృష్ణలీలా నృగవీశిక

జక సీవశులమని వేషములు వేసికొని తిరుగు పుణ్యాన్ములానా! వాకు తొలుత నీయ మేధ్యరసమును చానముచేయు దుంభ్యాసమును జాలించిన బేశమున శెంశ మేలుగలదో యీలోచింపుండు. అట్టులే యనారోగ్యకరములు ననానశళ్యకములు ధననస్ట్రీకరములు విజా శీయములగు నుకుపుల మానుండు. ఈమాత్రము చేయువారు దేశ ప్రజల శాంతో మేలుచేసినవా రగుదురు కొంతవజ కావళ్యకము నంశపరంపరాగతము. ననిషిద్ధమున స కల్టును హీశనజాతులవారు తటాలున మానుకొనంగా. శ్రాహ్యణు లీ ణీకావీనీళ్లను మానశేని యింకకంట నీచులెనరు? మతిహీనులెనరు? హీనజూనులవారు ఛీ

కొట్టువజ కీ దుర్లుణమును శ్రాహ్మణులు మానరు. అన్ని దుష్లుణములు మానుటక నన్ని కాగ్టములు చక్కంగ నెజివేబుటకు చేశ సేవ ఫలనంతమ॥*పటకు చేవచేన తెలుతం గావించ నలయుక. దేవసేన చేయువారికి సకలకార్యములు సుకరములు సఫ లములగుటయే కాక యమైహిశా మువ్వీక సుఖంబులును గలుగు. (దైన సాహాయ్యుము లేక మయేకార్యము నెటవేఆదు. కావున దైవబలము మొవట సంపాదించుకొన నలయుకు, చేవ్రసేవచేసీ చేశ్త సేవచేసి; సకలము నళపడునని యా శబ్దముల విశేషాషేరముల నరుసయీ తెలు పుమున్నది. అటుగాక 'దేశ్తసేవ ముందుంచి బేన్షసేన వెనుకకు నెట్టిం నడి శవ సేవయని యాపదముల విశేహాతురముల నరుసయీ తెలుపు చున్నది. కావున చేవసేవ చేయుచు బేశసేవ చేని యెడల చానికిః గానలసిన బల్యధెర్య స్థెర్భ్య సహాయసాధన సంపత్తులన్నియు. "దైవమే సమకూర్చును, "న మే భక్తః ప్రణశ్యతి యని భగవంతుండు. చెప్పెను కావున నవనాగరకతా వీశాచ్య్రన్తులారా! టీకావీనీళ్ల ననల హాజంజల్లీ కృష్ణరససాయనముకు రామామృతమును బౌనము చే యుండు. టీకావీల కగువెంలో సళమునకు బీదల కన్నము పెట్టుడు మెకపలుప్రలు ధరించుట పకుశ్వ చిస్నామఠియు జుఘ్ట కచ్ళిగింపులు

(శ్రీలకు శ్రేయన్మ రమాగ్షిము మ. వానిసల చిహ్నో మనీయు6 బూగచ్టలు ఇెప్పీన సూక్టి మజవకుండు. పళు ప్రాయులుగకు బానిసలుగా మనమున్నను దానినీ మనమే చాటించు కొను చీల? వోంసము తినువాండు వ్రైగులు మెడలో వేసికానునా? దినదినము మిాయంతట మిరే గొలుగుకొను కాలములోను దలలు దువ్వుకొను కాలములోను సగము కాలము ెవ్రార్థినకయి విడు వుండు. అక్కజమాలిన మేజోళ్లు కుగతిత్తులులోనగు నుడువుల కణ వెలలోం బాతిక భాగమునకు బీదలకు వ(స్ర్రదానము చేయుండు, అనావళ్యకము లనారోగ్యకరములగు వెళ్లి విజాతీయ వేషములు తిండిపోతుకనములు చేశము నుస్ధరింప జాలవు, మిము జెంుసక మానవు?

మి భార్యలు బిక్షలు మౌొలలయొద్ద నూలవిదస్టలు మంగల విద్యలు దురాచారములు దుర్నీతులు నేరువకుండం గాపాడు కొనుండు. మిరు చెడినది చాలును, మతాచార జ్మేమములకు నస్తిపొరము నంటి వారగు శ్ర్రీలకు సహితము చెజలుపకుండు, వారిని మతహీనుల మతిహీనులంజీయం _ బ్రబలప్రయత్నములు చేయుచుండు శ్ర్‌స్తవ మతబోధకులకు మిరు తోడుపడకుండు. ఈ మాత్రము మిరు చేసికిలేని బేళశముబౌగుపడును. మీరును చాగుపడుదురు. శ్రీకృష్ణ రామచరిత్రములను మిరు పకించితిశేని మా రర్ధక్సృత్యములు తెలిని కొన 'వేజు గ్రంధములు చదువం బని లేదు, వాస్తవముగ వాగసుపడ నభిలావమగలవాం డెజుంగందగిన విషయములన్నియు నీరెండు గ్రంధ ములందుం గలవు. ఫలము త్రుద్ధాభక్తుల కతొలందిగ నుండును.

సతీమతల్లులగు తల్గులారా. మిశక్తి యత్యద్భుతము. లోకము చెజుచుట బౌగుపణుచుట మిచేతిలోని కార్యము. లం కారాజ్యము నాళము చేసినది శ్రీగదా, కౌరనకులవన చావానలము ఆగదా. మహమ్మదీయ. రాజ్య నృత్షుకురారము ఆశ్రీగదా.. పురుషుని బతిళుని జేయిటకుం ఎలితుని బునీకుని చేయుటకు మో్‌ాే పమర్థలు., ట్రైతికిస్త;

నళ శ్రీకృష్ణ లీలామృతవీ$క మగనిం జంపుబకుం జచ్చినమగనికి. శ్రాణమిచ్చుటకు మాశే కుశలలు, మగల సౌఖ్యము సికి- క్రీ. యాయువుం శెంపుటకుం చ్రుంచుటకు మిాశే నిపుణలు. మిామగల యాయువ్సు పెకంగుట మి కరగతము, మి పుణ్య ప్రవర్తనము పుకుషుల సుఖ శ్రీ కీలను నాయువును ఇంచి స్వక్షగాములం జేయును. మి దుష్పనర్తనము వాతి నుభయలో[ అ్రుష్టులంజేసి వరకగాములం జేయును. భార్య చేసిన పాపంబున శ్గర్డ వేగమ చచ్చువని సీతాదేవి పెప్పెగదా.. భగవంకుండును బుద మలు పిలిచిన రాక యుండణగలండు గాని ఊగు పిలిచిన రాక్ష యుండంజూలయ. శు నుద్ధరించుటకై కచా భగనంతుయ నీరా ముండ శ్రీకృష్ణుండై యవతకించుట. శీలవతుల దుస్థ్పితిం జూడ జాలక రాముండయ్యెను. భక్తురాండ్ర దుస్థితిం జొడటజూలక కృ్ణుం డయ్యెను.. శీలము భక్తీగల మికు సులభుండై వశుండ్రైనట్టు భగవం తుండు పుపుషులకుల గాండు... శీలము భక్తి పుపషులకంకు మాకు సులభసాధ్యములు . ఎన్న యోగములైన నెన్ని తపములైన నాలరెం దొసంగుఫలము నొసగంవాలవు. ఈ వషయము చక్కగ నాలో చించి తెలిసికొని చెప్పుచున్నాండను. శీలభక్తులు మికు స్ప్రభావవిస ముఐుగుట సులభనాధ్యములు. కావలయునని మాకు పంయళత. పే తు ట్‌ దుర్త్గార్గము రల బోవలయుననివం బోనలయుకు కాని పహూజముగం గాదు, ఊఊ సాధు వని వ్యాసులేల వెప్పెకో మజవకుండు. సోదరీవుణులారా! యీ శాలమునను భరతఖండము మో వలవనే యుద్ధారము కావలఫియున్నది. జార క్రీ మరగవ దుర్వి టునలేం బుకుుములు పా న్బాత్యసంగతి సర్ప భషులగుచుండ నార్య మనము మిమ్ము శరణొంది సురవ్షీతమె యుంతవటి పంక్తి నది. పాళ్యాత సహివాసమున మతిైెడ్తిన కొంపలు పు కవులు శా పం వక్రమాఃమువకు "నయభ్రయ ల మౌంధులై మిమ్మ ఉవమౌాన్ష నయభాయముల నీక్చుచున్నారు. వారి బెదిరింపు లవ భాయపతకుంయ.. ఇచ్చకములకుం జెవి నట్ట. సక్కటక్కు_లకు

శ్రీ నీతా లక్ష్మీణ ఖ్‌రత శతుభ్ను వానుమక్చమేకీ శ్రీ, రామచంద్ర, పరషఫ్టైహ్మణే నమః, శ్రీ గోపాలకృష్ణ పర్బహ్మణే మట శ్రీ కారదాయై నమః, శక్‌ మా? తరరరాు యు . శీకృు పలీలామ్నుత వ్తుకృ పే ఫ్రత ము, ఇయమువానాల ఉవాహ్రార్చిసీనుటీసనునాక యాలని ఖవతారక లీల, తృతీయ చుళుకము, సాంత్వన లీల, [ల్‌ అర్‌, ధ్‌ చి వ్‌ ధర్థిష్టుండైన ధ్ధర్హనుతుం డజాతశోత్రుండైన తననిమిత్తం వట బుగం బదునెనిమిది యమషోొహిణులు నివాతంబయి చే | శె వశిష వ "జీశంబు నిర్యువప్రాయంబును, 'చాలవృద్ధాతురావశిష్టం బున్కు విధవాబహూుళంబు నగుటయుం చా నెట్టివారి సుఖంబునవై రాజ్య కాంయవహించె నట్టవా రెల్ల దూపుమాయుటయు నందు పిశేపీ౦చి వంశాంకురంక్షైన యభిమన్యుం డీల్లటయు యో జించి యోజించి యింటింట నెగయు న్యాళ్రందనధ్వును లాలించి రాజ్యంబ్యుపై నాశచాలించి సింహాసనంబుం దిరస్కరించి వానప్రస్థా త్తుమం జంగీకరించి యక్షవులనుండ నిశ్చయించియున్న సన్నం గని 06

₹62 శ్రీశృష్ణలీలామృతము [భన తారక ఛీమాస్టున, నకుల సహచేవుల్లును బ్రియుశాలగు డ్రాపదియు నె న్నెన్ని వీధములనో బోధించియు. నతీనిం 'జేర్చంజూలకయుండి రంత నర్జునుండు కృష్ణుంగని న్నీవైన నిమ్మహారాజునకు మనస్పమాధానంబుం గల్పింపుమని "'జేడిద. నారదుండు సృంజయున కుప బేశించిన విధంబున

న్స్‌ 'బాల్యంబు మొదలు బీభత్సుని కంశును

దనయెడం ల్రీతి యళ్యధికమగుటం దవమాట ధర్గరాజున కనతిక్ర్యమ ణీయ మాటను మెల్ల డాయనేగి “చందన లిప్తంబు, శైలార్గ ళోపమం " బగుశేలి. దనశీల నల్లంబట్టి చారులోచనమును హోరినుదంన్లంబు నగుమోము సూర్య కరావబున్థ

లేపద్ష మనగ వికాసశోభను వహీంప మోవసంపదతోడ వినోదస్తూక్తి బావ! నామాట విశవయ్యు పరవ్మక్రక్తి ననుచు నిట్టను భాక్షజనార్తి వాకుండు,

ఉ. వమిటికయ్య యూరకయ యేడిచి యేడిచి మేనువాడంగా నీమెయి సంతవింప? నిటులేడ్చిన యంతన యెబ్బవాప సం 'శ్రాముమునంయ నీల్లిన నరప్ర్రవరుల్‌ చనుచెంతురోటు? శా జా! మదినింత మార్రము విచారము సీయవ ఇయీమి చెప్పుదుకా,(

మ, కలలోంగ్రాంచిన యా పదార్థములు కల్గక్‌ా నేర్చునే మేల్కనళ౯ా? గలనం గ్న్నాలిన రాజులట్టిర నుమిో, చ్యాభృద్ధృతుల్‌ వారు వీం పులగాయంబులు _లేక పోరివాతులై పూతాత్తుళై వీరరాటా సులభంవా దివిశేగి నారలు, వృధా శోక్షింప నీశేటికి౯ా,

లీల] సాంగ్వుళ లీల. ₹63

కం. సాంగశ్రుతపారత లై భంగేతర రాజధర్ధ పరిపాలకుల నంగర ళూరోత్తములై య౦గంబులు వవలిచేల యడలెవ వధిపా.

కం సుకశోశార్తుండు సృంజయు 'వెకదీర్పల నారమంక్షు వినిచిన సూక్తుల్‌ వ్నీతిపా! వినివించెద విను మళినించుక యాయవయ్య వమవూనూటలకుకె,

ఉ. ఈవును నేను నీప్రడలు నెట్టరము౯ా మరణించు వారమే; కావున. జన్నవారికయి కారణ మేమిటు దుఃఖమొందంగా? నీనన నేల భూపతులు నీకును మిన్నలు శెర్యభాగ్యసం భావితక్సీష్తలెంచలొ దివంబున "కీగిరి గాక నిల్చి నే,

కం. వారలచరితంబును వాస్టి య) హారింతు౯ా వినుము 'నీకు నణలెడిని నృథా భారము; మహాత్తు లందటు భూరియకోధన్నులు; విశదముగ వినరింతు౯ా

కం. ధరణీశ్వర! యీచరిత మనో హర మాయుర్వ్యృద్ధికరము నఘసంహరము౯- బరకుష్యకవా శమకరము౯ా బరిపాటి౯ వినలగదయ్య వ్యసనము దొలంగక్‌.

వీ అవిశీశుండు మరుడాఖ్యుంకు విశ్వసృ

డాస్ట్రగంబు6 'జేయింప నమరగురునిం గోర శక్ర్యప్రయకారి యాతండు' రామి

సంవర్తు గురుననుజాతు వేండి "వేల్పంగ నింద్రుండు "జ్వేషించి ైనెక్యం

గారించె; నతని యాగమున విశ్వ

గౌగి4 శ్రీళృష్ణలీలామృతము [భవతారక -దేవతీల్‌ సభ్యులు 'దేవతల్‌ పరిచరుల్‌ సాధ్యులు తోడ్పడి సలిపిరెల్ల ఆ. నింద్రవరుణ గురుసమేత్వుల్తైే 'వేల్పులు శ్రుతువునాదరించి కనిరి నిలిచి వానిపాలనమున నసుధ దున్నక పందెం టైరు లెల్లంబుడమి బ్రబలియుం" *ం అఆకండు సలివీన క్రతువునం బ్రీతినిడిన దశ్నీణలను వేల్చులు మనుసం జూతులు గంధర్వులు మళ ఖ్యాతిగ నొసంగినదిలేదు వ్షావరచంద్రా, కం.ఆవిభుండు జ్జాన ధ్‌ర్శ శ్రీ మవైరాగ్టంబులందు శ్రేక్షుండు నీకు నీవరసుతుకంశును బు ణ్యావస్థితుం డరిగె నేల యడలెదు సుతు, నీ సార్ధకనామ్నియై యలరాలె వసుమతి; వైండినర్షంబొక యేండొసంగి మఘవుందేళుల మళత్స్యమకర క చ్భషములఈ గనకమయంబులుగా నొనన్సి; నవియెల్ల చ్రహీయించి యవనీశ్వరుండు కురు జూంగలంబునం జల్బ సవనవరము ఛారిణీసురులకు దశ్నీణల్‌ ఫొదలేక సౌత్రనమ్మతిగ నొసంగెనయ్య ఆ. యతిథియనునృ పాలు న్తాళ్తజుండు సుహోత్రుం డనెడిభూమినాథుం డతులకీర్తి యట్టివాండు చనీయె నమేంద్రభువికినై కృతుల నేమి నీదుసుతుండు సలిపె?

లీల.] సాంత్వన లీల, 705 కం ఆవిభుండు జ్ఞానధర్థ శ్రీవైరాగ్యంబులందు శ్రేన్షుండు నీకు౯ా నీనరసుతు కంకెను బు ణ్యానస్థితు డరిగె నేల యగవౌను సుతుకై. నీ, అంగచేశమున బృహాద్రథుండనురాజు విశ్వాపదాఖ్య పృధ్దోధరమున6 గ్రుతుస్తప్తకంబును గావించె శ్వేతాళ్వ సాహప్రముల యధాళాస్త్రముగను గనకపరిష్కృత కన్యానవా్శాస్ర ముల్‌ "'వేన వేల్‌ దంతి వితానములను హోటకవమూాలా సమావృత వృపషముల శతసవాస్రంబుల సంత్యజించెం ఆ. గోట్లకొలంది నిచ్చె గోవశేణ్యంబుల సోమపానమునను సురవిభుండు _ దవ్నీణలను విప్రతతిమదించె నరేంద్ర! తరమె యతనిదానగరిమ. పలుక. కం. చేవతల౯ా గంధర్వుల _ భూవరుల౯ా మున్నుచనిన పురువులు తత్ప ల ధ్వీవరువలె యజియింపరు భఛావిని జనియింప రట్టపరమవదాన్యుల్‌, సీ, భేటకం బనంగ నీ ఖీతియెల్లం చ్రిస్పెను నొక్కండ గెలిచె నీ యుర్వి నెల్ల నేకాతపశ్రుడై. యెసంగి ననస్ట్రంబులం బళువుల నాన్రల వాజితతుల డానంబుగా నిచ్చెం దన శెన లేకుండ ధరణభారము మోచె ధాఠమెచ్చ

166 శ్రీకృష్ణలిలామృశేము [భనతార హరిహాయుకోసాటి యయ్మ్యు విక్ర్రమమున రధఘోవమున నించెం బృథివి నెల్ల, తే నవ్యక్తీర్తి యుశీనరనందనుండు నివియనంగ నృపాలుండు స్థిరముగాంగ మకమను మన లేక వళుండయ్యెం గాలమునకు నట్టి కృతులేమి సల్ప సీయ్యాళ్తజుందు. సీ, వెలితిలేకుండెడు విత్తవోశమునాండు యమునానదీతీటి నశ్వములను ద్రిశతం బొసంగెను చేనతలకు నిరు వదిటి సరస్వతీ నది తటమునః బదునాల్లు జాహ్నవీ పరిసరంబున నిచ్చె నళుమేధ సవాస్త మాచరించె రాజసూయశతంబు లేజుమోజంగం జళ్పె గరముల నభ మాందంగాని యట్టు ఆ. లళని మిజరాదు యజ్ఞశతంబుల పహాయసవాస్రముల ననంతధనము కణ్వునకు నొసంగెం గద భరతుండు శ కుంతలానుతుండు గుణధనుండు. " కం జనకునివలె సమబుద్ధిని దమపంగ లోకులను దశరధప్రుభు సుతుండ. ౯ గన రాండు దరిద్రుండు 'మఠి వినరా దొకకీడు 'రామవిభు 'రాజ్ఫమునళ౯. సీ శాలంబు దప్పక కలిగ వర్జంబులు 'మైరులు పచ్చలు ప్రబలుచుందెం_ గజవను మాటే కజవు దాపురమయ్యె. ఆాణులకునుసీట భయము .వొలల

లీల] సాంత్వన లీల, 767 హోనికరం౦బుగ నగ్ని కాల్చకయుంచె. 'బాములచే మృతిభయము మానం గడుపార చిక్తలం గనిరి 'పెళ్ళుర జనుల్‌ 'వేయివర్షనులు ' జీవించియుండి . ఆఅ. రామయంబువాధ ల్వాత్ళ నెలుంగరు కోర్కు_లెల్లనిండం గూరుచుండెం గన్న సుతులంబోఆ తయ్థైూజనంబుల నెల్లం. గరుణ రామవిభుండు కాచువేళ, కొం.తరుణు ౩ వాదాడరనం బుకుషుల వచియింపనేల? భూమి జనమ్సుల్‌. తరలరు ధృర్ణపథ౦ంబునం; న. - బొరలరు సత్యమున రామభఘావరు దేల౯ా,. కం.ఇష్ణవిహారులు కడుసం తుష్టులు నిశ్చయులు వీఆది “మాచరణుల్‌ - ళిష్ణులు న్రుతీనిష్టులు సం " _ పుష్టులు మానవులు రామభావరు౬ దేలకొ, కం.గోవ్రలు తూములు పిండెను. - బూవ్హలు పండులును జెట్లం బొలుపుగనించె౯ ట్రోవులుగాం బనిబిక్షల వావ్రలు లేకుండె రావజనవరుం దేలఃి, చం.వనముల నాలుగుంబదియు నర్షములుందెం దపస్పియట్టుై వినుతగతి౯ా ఫఘటించెం బదివీతిసవంబు. లనర్గళంబుగా విను పది వేలవర్షములు వెండియు. నేండులు వేయి లోకుల౯ు మనిచెమహాభుజుండు గుణమండను, డారఘురామచంద్రుండు ౯, కం.రాము:డు నీలాంబుధర_. . శ్యాముండు నాజానువాహా వని నుముఖుం డు

ఇగ శ్రీకృష్ణలీలామృుతము [భవతారళకో ద్లాముండు నళినాముండు గుణ భాముండు సాశేశనగర ధాముండు భూపా. సీ ఎన్టని శ్రీశువున నింద్రుండు సోమమ త్తుం డసుశేంద్రు, లం ద్రుంచివైచె , నెవ్వంగు వేలిమి నిచ్చె భూమీతకనస్ట కాసహాస్రుంబుల6 గనకరథము లందుంచి ే౭8 వాస్తికతంబుగా హాస్తిహస్తికి వేయి. యశ్వములుగ నశ్వంబునకు వేయి యావులుగా నావు నావును 'వేమేళ లనుసరింపం ఆ. దనసమిపమందుం దారనిల్లిన యేని కుటువునందు గంగ కూరుచుండి ఉఊానంగాంచెనుర్వి శీనామమును మున్ను భూరిదత్నీణుండు భగీరథుండు. కం.త్రిపథగయగు జూన్నావియే నృపనర్యు తనూజయనలో నెగడె ధరిశ్రి౯ దపనాన్వాయుండు భగీరథుం డపహత దోషుండునిల్చెనా నిత్యుండై? సీ, శ్రీర్తింతు ెవ్వని కీర్తి నేంటికి విప్ర, వరు లాడిలీపుని వార్త వినుము _ _ వనుపూర్మ వసుధను వసుధాధిపుం డొసంగె దవ్నీణగా వేల్ని తరుణమునను సవముసవంబున స్వర్మవారణముల

• = బుర్విజులకు దాన మిచ్చుచుండె యూపచషాలముల్‌ దీపించెం బైండియై తీర్చును గృత్యముల్‌. దేవతాళి

లీల.) సాంక్వున లీల, " 769 తే. బేచగంధర్వు లాజు వేల్‌ దినముదినము నృత్య మొనరింప ఏణవాయించుచుండెం జాన విశ్వ్వావననుండు శ్రో+తలు. దలంవీం గవ్వకున దనకులణం మాజె నతం డటంచు. కొంబంగారు ఘోావణంబులు రంగారంగ్యనతనివంతిరాజులు మత్తా పొంగారలో వీథులలో నంగంబులు తెలియ బేక యవనిం బరుండుకా, ఆ, సత్యభామణుందు ళతధన్వుం డాన్ఫపు దర్శనంబుంజేయు ధరణిజనులు నాకమేగి రనంగ నాతని సుకృతంబు మహిమ నేమి వెప్ప మనుజవర్య. . కం. వేదాధ్యయన రవంబును నోదండ గుణారనంబు గొల్లగ నిడుం డ౯ా నాదము లీమూండే పృ థ్వీదయితుని వీట నెపుడు వినంబడుచుండుకా, . సీ. యుననాళ్వుండను జీని యుదరంబునం బ్బష చాజ్యంబుచే గర్భ మతిశయిల్ల నతని పార్శస్టమునుండి యమరులు వెడలించి యతులిత తేజు నానుతునింగాంచి యొవ్వండు ధాతయయ్మ్యొకు వీని కన విని యేన య్యెదనటంచు నింద్రుండనుట మాంధాతయయ్యె సా మాణనకునినోర హరివాయుండిడం దన యంగుటంబు ఆ. నదియె పాలుగురియ నదిగ్రోలి పాలుండు పదియు రెండు న్లాళ్ల( బదియులెండు .

ళ10 'శీకృష్ణలీలామృతము [భవతారక . వత్చరముఅబిక్ష పగిదింగన్పక్టై నా తండ యొక్కనాంట ధరణి 7లిచె.

ఉ. సూరవరేణ్యుండానముచి సూదనతుల్యుండు యావనాళ్వుం డం గారు బృహాధ్రథుం గయాని గాఢసుకీ గ్యుసితు౯మముత్తునిక బోర జయించె, భాస్కరుండు పుట్టుప దేశమునుండి గ్రుంకునా ఛారణిదాంక నాతనిద; ఉఊజాతయతండు శ తాశ్వ మేధియై.

ఆ. రాజసూయ శతంబును "బేజమెటజయ సలిపి ద్వాజులకు రోహిత రుషములిచ్చెం.

'యోజనో క్సేధమయి దశయోదనాయ. తమృలగువానః గనకమయమ్ము లధిప. . ఆ. అవనిసురులుగొనంగ నవశిష్టమును దక్కు. జనమ? లెల్ల బంచికొనిరి తమిని నట్టికీర్షిశాలి యరిగి నాకమునకి6 ,. గాలమును దరింపంగామి నధిప, సీ నహుుషమహీపాల నందనుండు యయాతి జలథిసమేతంబు 7లిచి ధరణి | సింధుపర్యుంకంబు. జిల్రించెను దమిరె చీలపాటగు దవ్వునేలలందు " యజ్ఞ వేదులనిల్పి హయమేధశతమును సలిపి దవ్నీణగాంగ స్వర్షకుధర ముులమూఃటి నొసల "దెక్యుల నెల్లనోడిం చె బూరుని రాజ్యసంపూజ్యుం జేసి ఆ. యదువు ద్రుహ్యుండనెడి యాళ్ళజులకు నేమి

• ధరణి పంచియిడక చారతోడం దా ననంబుంజేరె ధరణీశ! నీసుతుం

లీల్త.] సాంత్వన ఖీల, 771 వీ సాకారమైన పుణ్యంబని జను లెల్లం . దలపోయుచుందుళే ధన్య్టిచరితు నయుతయాజుల వసుధాథీశ్వురులని ల్బ నతిధి సేవార్థమై యజ్ఞ వేళ ॥ నంతకుం బూర్వ్చంబుం దతనంతరం బటు శ్రుతువుచేసినవారు కలుగరనుచు స్లౌఘీంచి రెవ్చని సైంధవాధ్వురముల దడావ్నీణ్యశీలి యా ధరణివిభుండు ఆ. నవ్యకీర్థికాలి నాభాగునందనుం డంబరీమనతని ననుగమించి ల్లనృపులు దఠశ్నీణాయన మరుగంగ నతనితోడం బుణ్యమనుభవింప, సీ. వైత్రరథుండగు శళిబిందు వొకనూలు 'వేలభార్యల వేయివేలసుతులం గనియె; వారెబ్టరుం గాంచనకవచులు నుత్తమధన్వుఖై రొక్కండొకండు కన్యాశతంబును [గకొనె సతులుగా వారొక్కరొక్కరు వారణములు పదిపదుల్‌ గాం ట్రతివారణమునకును "దేరులు నూటుగాం బేకునకును ఆ. హయశతంబుగాల నశ్వుమశ్వోమునకు నాలు నూటుగాంగ నావ్రనకును నన్ని మేపములను నందణుం బే వాని నెల్సవాజివేలి నీవి నిచ్చె. = నీ ఆధూర్తరజసుండు హాయనశతకంబు హాతళిష్టభోజిమై యుండియగ్ని

శ12 థ్రీశృష్ణలీల్భాతీము [భవతా రక ఉానమిచ్చుకొలంది తలుగనివిత్తంబు ధ్దర్దసంశ్రద్ధ త్రద్దయును బెరుంగ సత్యంబునందున స్టంతంబురమియింప వరములుగా€ గోరి పడసెవాని వర్షసహాస్తంబు వాజిమేధంబుల నమవసపున్నమ లందు,జలి వెం వ్‌ బ్రతిసవాంతంబునకా "వేయివారువములు -భేనువుల నూజు వేలును దానమిడయె -వేలుపులసోమమున, నీవి విప్రవరుల స్వధను చిశరుల6 గోర్కుల సతుల దనిపె, కం నిడివిని నిరువదిబారలు -వెడలుపు పదిబార లైన వేదిని బెండి౯ా బుడమిపతి గయుండు దానం విడియెకా దశ్నీణగ బుత్విగీశ్వరతతికి౯, తే. ఇసుము భాగీరథీనది నెంతగలదొ యన్నియావుల నొసంగి నా నమరవిభుండు దానముగనట్టి వాండును దరలిచనియె. గాలమును మి శక్తుండు గామి నధిప, సీ. రంతి బేవ్రండను రాజుసంకృతిసుతుం డింద్రుచే వరముల నిట్లుగొనియె నన్నలోపం బేని యతిధిలోపం బేని త్రద్ధలోషము లేక జరుగుంగాత మొరులయాచింపక యుండుదుంగావుత మనియాతం డొనరించు యాగములకు వనములనుండియు. బళ్లైలనుండియు6 బళువులు తమయంత వచ్చుచుండు

లీల. సాంత్వన లీల. 718 తే జర్హరాసులం గాజిన సార మేజు గాలి జర్షణ్వతీ సమాఖ్యను వహీంచెం జూలు. జూలుననకా నిష్కశతముమాని నిష్కసావ్శాస్త మొసం నానియమరతుండు. కం సోటకమయమై యుండెను వీంటలు చేటలును ఘటులు వివిధస్థాలుల్‌' సాటినశం బే కనం బరి పాటిగ నాతం డొనర్చ్భ్చుబహుశాధ్యురముల్‌, "తే. భేనువ్చలు వేలకొలంది నధించిసూద కారులు సుమృష్టకుండలహోరితనులు తినుండుతినుండని యిడుచు నీదినమునందు మునుపటట్టులు లేదని యనుచునుండ్రు.. సీ సగరుం డైమ్యోకుండు సలిపె సహస్రాళ్వు సవముల ేవతల్‌ సంతపింప “రేరాజు 'వెిన్నంటు తారకకోటి నా సుతులటువది వేవు రతనివెంటం జనుచుంద్రు, హాటక సౌధంబులను వస్తు పూర్మంబులిడియె వితీర్ణియగుచుం గోవించి శ్రవ్వం చెం గుతలంబునయ్యధి సాగరంబనలోం 'ట్రశస్తమయ్యు ఆ. వాం ఛలెల్లందీర్చె యశ్రాహ్మణకోటికి నొంటిగొడుగుచేసె నుర్వినెల్ల రాజవర్య సురపరాక్రముం డాతండు "కాలమును దరింపం జాలనొవ్కొ సీ, వేనుని తనయుండు సృధువను భూపతి యభిషీక్తుం జేయ మహాష్టు లడవిం

క శ్రీ కృష్ణలీలా మృతము [(భనతారక బృథివిః బృథిరింజేసి పృముండన6 ట్రధంగాంచె జనములరవ్నీంచె కస్టభంగి శ్షతముననుండి రతుణమొనరించుట మలియుండనువేరుం గాంచెనతండు ప్రజలాతనినిగని రక్తులమనీయంట ననురాగవశమున నయె్యరాజు "కే దున్నకయ పంజెధారిణి, తూముపాలు "భేనువులుపిండెం, జెట్టులం "చేనెలుండెం బశ్రమునః బశ్రమున; రోగ బాధ లేక సర్వసిద్ధాద్ధలె జనుల్‌ సంతసిలిరి, కం పొలములలో గృహములలో నళుకించుక్‌ లేక జనము లావానీంచె౯ లలితగతి నిచ్చకొలందిని సలిలము _స్తంభించెనతడు జలధి. దరింపళా, కం,పురుషశ్రయప్రమాణపు గిరులకొ నవజూతరూప శీలితముత6 చా నిరువదియొక్కటి భూసుర వరలకు దానంబొసం” వాజిసవమమునళ౯ొ, అం్ర్రజయముం నృపాలా! నామాటలు నీ వీనుల. దూతెనా? ఎమో ఛ్యానీంచుచున్ననాండ వే. చావంగోరువాని కిడు పధ్యమువలె నొ హితభాషణములు వ్యర్థములయ్యొనా యని నారదుండడుగ సృంజ యుండును మునీంద్రా, . యమృతతుల్యంబులైన నీపలుక్రుల మనంగ కలంకబేతి ప్రసన్నంబయ్యె పుణ్యంైన పూర్వరాజ చరిశ్రంబు విని కోకంబుం. హొసికినని నారద్యప్రసాద _ పునర్లబ్ద జీవితుండైన సువర్షన్షీవి యను పుత్రునితో నతండు సుఖంబుండె, అనిన ధర్శజుం డిట్లనియె,

లిల నాంత్వన లీల. 775

అయ్యా! సువర్షిస్తీవి యనువేరు సార్జకమూ? లేక నేతిబీర “కాయవంటిడా? అతనినేల నారదుండు మరల బ్రతికించెం జెపు మనిన గృ్షుం డిట్లనియె.

పర్వత నారదులను 'దేవర్షులు భూలోకంబునం నొంతకాలము విహకింపంగోరి సృంజయుండను రాజుంగని నేంద్రా, మేము పర్వత నారదులము భూలోకంబునం గొంతకాలము వసీంచం దలంపుగొాం టిమి. నీయింట నిలువవచ్చునే యనిన నతండును "దేనష్టలారా! నేనే ధన్యుండను నిలువుండని వారికివగిన యావాసంబుంగల్పించి పరిచారికాన్ఫతమైన సుకుమారియను తనకుమారిని శుళ్తూపుక్రై యప్పగించె. సార్ధకనామయగు సుకుమారియు 'నేమజిక వారి కెల్ల విధంబులం బరిచర్య నేయుచుండె.

నారదుని మేనల్లుండే పర్వతుండు. వారిరువురు భూలోకము నకు వచ్చుసమయంబునం దమలో నొకసమయ మొనర్చికొనిరి, ఎనరి మనస్సులో నెట్టి యభిప్రాదంమున్నను దాంపక యొండొరునకు నెజింగింపవలయును. అట్లు చాంచినవా:డు సొపంబున కర్త్యుడగు, అని కలయంబలికికొని సృంజయునింటం గొన్ని నాళ్లుండిరి.

అట్టి సమయంబున సుందరియు సుకుమూరియు రాజకుమారి యు నగు సుకువూరిచై నారదునకు మనంబునిలివె. మారనారాచ వీడితుండై నారదుందు నానాంటికి గృశియింపం దొడంగంగాని యు బ్లంబున6 గల తెజుం గల్లునకు. చెలిపినవాండు కాండు, మామ దురనస్థకుం గారణంబు పర్పతుండు నిజతపళ్ళ క్రి నెటింగి మామయె నన్ను వంచించెగదా యని కుపితుంతై మామా మన సమయము నకు వికోధముగ నీ మనోగతంబును దాంచితివి కానన శాపాద్ద్యడ వెతివి, నీవు సుకుమూరిని వివాహమైన వెంటనే నీముఖము వాసర ముఖంబుగ వికారంబునొందుంగాక్‌ యని శవీంప. నారదుండును

776 శ్రీకృష్ణలీలామృతము [భవ తారక నోవీంచి నీకు స్టోర్షలోక గమనశ్‌క్తి సమయునుగాక యని శపించె, ఇ ట్లొండొరు శపించి కోవించి కలసియుండ నొల్లమి. _బర్వతుం డచ్చోటువిడిచి యొంబేని చనియె, నారదుం డచ్చోటనయుండి శ్రమక్రుమంబుగం దనహృదయంబు రాజునకెజింగింప నతండును సక్కని నశనికిచ్చి వివాహంబుగావించె. 'ెండ్లివీటలమిోంద వధూ వరులుండంగనే శాపబలంబున నారదు మొగంబు ్రో/ంతిమూతి యయ్యొు, అటులయ్యును సుకుమారి మహాపతివ్రతయు వివాహము శీవల శాయసంబంధక్షర్థమేగాక యాత్తసంబంధమనియు సఆింగిన మతిమకి గావున. నా యాత్తవతి నారదు ముఖవికారం _బుపలశ్నీం చియు మనోవికారంబు గొనక సగ్దువిధముల సేవించుచు నతనిం నొలిచఛచియుండె. ఇట్టుకొన్నినాళ్లరుగ నొకనాండు నారదుండు పురవావ్యాప్ర "బేశంబున నొక వనంబున నిచ్చారతి వివారించువా. డందరుచెంచిన పర్వతుంగనియె. ఇట్లల్లుండు మామయు మరలం గలసినొనిరి. అప్పర్వతుం డప్పుడు మామా! .నీన్చ నాకు నిష్మారణంబుగ స్వర్గ లోక గమనంబు లేకుండం జేసితివి, జాపంబు శ్రున్గుటింవుమనిన నీవే కదా తొలుత శవించితివి. నీవు నీ శాపంబు శ్రమ్గజిం చెద వేని నా శావంబు నేను శగ్రుమ్లాశించెదననియె. పర్వతుం డట్లకావింప నారదు డును దన శాపంబు మాన్నె. వా రిరుశ్టరు సమాధానపడి గృహ బునకేగ నుకుమూరి నారదుంగని యతం డెవ్చుండో పరపురుషుండని డాయక పలుకరింపక దూరంబునంద తొలంగియుండె. పర్వతుం డాబిడకు. దమ సమయంబు తెజంగును దా మొండొరుల కిడిన శాప విధంబును, దన్నివ్ఫ తీయు నెటింగించి యితండు నీ ఛ్టార్హియ ైకొమ్మాని 'ప్రా్టించె. ఆమెయు సంతసించి యిట్లు కావించె, ఆనలం బర్వుత నార దులు రాజునెడ సంతుష్టులై యీయన శ్షేదెన నుపకారముచేసీ పోవలయునని తలంచి యిట్లనిరి,

లీల.) సాంచ్పోన లీల, ఇఇ? లాల హ్రన టా సువర్షన్టీవి చరిత్రము ఫటట

రాజేంద్రా! నీ యడాటంబున మూ మనంబులు సంతసీళ్లె, మా యట్టివారికి నీకు మజుమేలునసేయక పోరాదు. నీకు దీర్ధకాల ముగం బుత్రవాంఛ గలదు, నీవు ళక్ర్తతుల్య పరాశ్ర్రముండు ఏరండు నగుకుమూరుం బడయంగో కవవు అట్టివాడ నీ కుదయించును గాని కక్రునిబరిభవించు నతనిని ళకక్రు, బారి. బడకుండ నెట్టు రశ్నేం ప3దవో సుమా. అతండు సువర్లిష్టవియగుటవే సువరష్టీవియను “వేరం ట్రునిన్ధిం గనువని పర్వతుండు వరమిచ్చి.

సృృంజయుండును మహానుభావా! యింద్ర్వ,6 డెక్కడ నా కొడు ఇక్కడ? నే నెట్టు పురుహూకువారిని బడకుండ బాలుని రవ్నీంపం గలను? అన్ముగహించి యిచ్చియుం గొజవర మిచ్చితిలశేయనిన నింద్రు, నందలి పక్షపాతంబునం బర్వతుం జేమియు. బలుకండయ్యు,

అంత నారదుండు నృపాలా! నీ బాలుండు గాలము.దీజె "నేని నన్ను _స్తరింపుము. "నేను బ్రతికించెదనని పలికె,

ఆవం. గొన్ని నాళ్లకు నా రాజునకు గువమూరుండు జునియించెః అ ఫబొలుని బేహమునుండి వెడలు సర్వము బంగారమైయుండోం గావ్చున సువర్షస్తీవియను వేరతనికి దగియుండె. ఆ యద్భుత చరిత్రము

లం ల

చుమక్రమంబున మబూలోకమునం'దెగాక నాకలోకంబునందును వాసి వీంచె. ఆవింతవిని కచీకాంతుండు సాధ్వసాశ్రాంతస్వాంతుండై వీచా రించి యితండు వృద్ధింగనెనా సర్వతుండు వచించినట్లు నా కవమా నంబు ఘటించునని వజ్రాయుధంబుంగని యమో కులిశమా] నీవ సమ యము 'వేచియుండి యా నృపాల బాలు వధించి రమ్హనియె. అదియుం గాచి తిపగుచుంటె.

చాలుండు పంచాబ్దంబులవాండ యొ. ఒకనాం డాకుమూరుండు దాదిళోడ గంగాతీరంబుసం దిరుగు నెడ వజ్రంబు వ్యాఘ్రమైవచ్చి యిచ్చిబుతవాని వ్రచ్చి వధించి చనియె. హకుండైన రాజసుతుంగని

న!

116 శ్రీళృష్ణలీలొమృతము [భవతారక చాదియు మొబ్టోయని' వాపోయె. అంతఃపుర కాంతలెల్ల నాన్రం దించిరి. రాజును జీలి నెత్తురు స్రవించు నురంబుగల కువూరుం. దొడ నిడుకొని బిట్టు చాపోయ నారదు వాగ్జానంబుచందం బచెటింగన రాజరాజానన లతనియొద్దకు బరు వెత్తుచుం బోయిరి న్రపాలుండును నారదు సరించె. అంత ధశరాకాంతు డాసి నాగదుం డింద్రు,సమ్మతి నక్కుమారుః గ్ర ప్పజీవుం గావించె. అతండు జనకు ననంతరము పదుకొకండువేల యేీంక్లు ధరాపాలనంబు గావించి జన్నంబులు "పక్కానరించి దివంబున కరిగె, కావున నీవును ఏతశోకుండవై ధరా భారంబు వహించి క్రతువుళొనరించి యశంబు గడింపుమని బోధించి మజియు నిట్లనియె, ధర్దనందనా! మ్రందినవారిక్షై మిగుల శోకింపరాదు. అట్ల. శోకించువారు మరణించినవారిని మిక్కిలి సంతాపపడం 'జేయుదురు పంశ శంకగల దేని యాప్త దథ్నీణలతోడ నానా యజ్ఞములం "చేయుము "దేవతలను సపోమంబునను, బితృ దేవతల స్టోధను, నతిధుల నన్న పాన; బులవేతను, దరిద్రుల వాంఛాపూరర్తిచేతను దృస్తుల గావింపుము నీయట్టి తగవరి కిట్టి వగవు దగదు. వెలుంగందగినదంతయు నెజీం తివి. చేయందగినవన్ని యు. చేసితివి రాజధర్తామల నెల్ల భష నార వ్యాసాదు వలన వింటివి మూథుల వృత్తిని నీ వవలంబింపరాదు 'కావ్రునం బితృపైతామహంబయిన వృత్తిని గొనియాడి రాజ ఛారంబు నహింపుము. తృత్రియులు సక్కీరిచే స్వర్ణసుఖానుభ 'యోగ్యులగుదురు, భారత రణమృతులందుం బరాజ్యుఖుంగ్రై హత వైన ళూరుం డొకండును లేండు. రాజా! శోకంబు విడుము. భవితవ్య బది యట్లయ్యె, నీ వెంతటినంత సంతతంబు సంతపించినను ర వాతులం దొకరివైన మరల జూడంజూలవు అంతియకాదు వినుము "కావమాది వక్ర మార్షంబు సర్వంబు మృాత్యుపదంబు నమా యగు సనక్రృమార్గంబు మోమీపదంబు, ఫఫానవిషయం వింత ము

లీల.] సాంత్వన లీల, 779 శ్రంబ.. 9ది యెజుంగక పులాపించువాం' జేమి 'చేయంగలండు? నీవా కర్ణముల ననుమ్టించినవాండవు కాను. శత్రువుల జయించిన వాండ్‌వును గావ్చ, . నీ శరీరంబునందుండు విరోధుల నీ వెజుంగ లేక యున్నాండవు. ఈ విమయంబున నింద్రవృత్ర, యుద్ధచరిత్ర౦బుం 'జెప్పెద వినుము. " ద్ర, వృత్రుల యుద్దము. ,; - అజాశా వనర్లు. (+ ఇంద్ర అరల ధి టా తొల్లి వృష్రుండు గంధవతియగ భూమి నావేశించి తద్దోమ యంబు గంధంబు గ్రహించుటంజేసీ మహో దుర్గంధంబు వెలువడియె. దానికి నింద్రుంండు కోపించి వృత్రువై వద్రంబ్నువెచిన నృ్రుండును జలంబుల నావేశించి దాని రసగుణంబు హరించె. ఇంద్రుండును నతనివైం గులిశంబు మరలం బ్ర యోగించె. అచట హతుండై యతండు జ్యోతియందుం. బ్ర వేళించి దాని దూపగుణంబు హ3ంచె. శక్రుం డును వానిపై భిదురంబ్నువైచిన డాని విడిచి యతండు వాయువ్సు నందు జొచ్చి దాని స్పర్శ్గగుణంబు హరించె. బికొజుండును గొనిసి వాన్నిపె 'హోదిని ఎవెచిన వాండు దానిని విడిచి యాకాశంబుంబొచ్చి దాని శబ్దగుణంబు వారించె, ఆగృవాంబున6 బురందరుండు పవిన్సి త్రైనిన దానివి విడిచి వృత్రుండు నింద్రునియం డావేశించె. దాన మఘనవ్రండును మోహీతుండయ్యె, ఇట్లు మోహితుందైన పాకశాస నుని వసిష్టుండు తేర్చ నింద్రుండును నదృళ్యం బైన వజ్ర్రంబున నతని వధించె నని విందుము. ఈ ధర్హన్ధంబు రహస్యంబునగు వృత్తంబు వ క మహద్దంల కింద్రుం డెజింగ౧ంచె. బువులు నా శెజింగించిరి, దీని యర్థంబు నీ వెటింగికొనుము, . ళు కృష్ణుండు యుధిమ్టురునకు నాధివ్యాధులంగూర్చి తెలుపుట. జా యుధివ్వీరా! వ్యాధులు కారీరములని మానసములని ఆండు విధములు, ఈ రెంటి జన్నమునకుం బరస్పరసంబంధము కలదు. మాననికము లేక శరీరవ్యాధియు శారీరములేక . మానసనీకము కలు...

ఖే సం రెం క్ర 130 శ్రీకృష్ణలిలామృశము [భవతారక గదు. శరీరమున బుట్టిన వ్యాధి శారీరమనియు మనస్సునం బుట్టిన మానసమనియ్యం జెప్పంబడును. ఉన్ఫము (కఫము-మైత్యము-) శీతము. వాయువు ననునవి ,శరీరమున( బుట్టిన గుణములు, ఇవన్నియు సమ ముగ నుండునట్లివాండు స్వస్తుండనంబడును. శీత ముస్త్యము = నున్నము వ్‌! స్ట వ] న్దై శీత్రమును హౌధించును.. సత్తప్ట రజస్తమస్సులు మూండు మనోగుణ ములు. ఈ మూండును సమముగనుండిన వాని మనస్సు స్వస్థమని ఇెప్పంటడును, వీనిలో నేదెన నొకటి .హెచ్చినపుడు దానిని హరింప -నుపాయములు చెలుపంబడినవి. . శోక మతిశయిం చెనేని .హర్షమును సరింపవలయును.. హర్తము ోచ్చినపుడు శోకము _స్తరణీయము., శే యె శీ “దుఃఖకతుండు సుఖస్సరణంబున స్వస్థుండగు. లబ్ధసుఖుండు దుఃఖమును _ప్తరించును. నీవు సుఖమును _స్తరింపనొల్లవు దుఃఖమును _స్తరింప నొల్లవు. 'చైవము బలవత్తరముగచా నీ వేమిచేయుదువు? అటు గాదేని నిన్నిష్పుడు లోపజణుచుకొనినది నీ స్వభానమేమో.' వకవ్యస్త్రుయు .రజె స్వలయు సభాగతీయునగు పతివ్రత పాంచాలసుత సభాయందుః 'చాండవులందజు( జూచుచుండం బడినపాటు _సరింపనొల్గవు. రాజ్య ఆశీ ళం భ్రున్షతయు, ననవాసము, డటాసురునలని బాధ, చిత్ర సేన యు ద్ధము, మైంధవకృత సరాభనము నజ్ఞాతచర్యా న్లేశము, కీదకుండు నీ భార్యను గాలందన్నుటయు, నీకును ఛీవ్యద్రోణులకు జరగిన యుద్ధము; వీనలో నొకైనం దలంపనొల్లవు. - వై సి . ఇప్పుడు ప్రతిమనుష్యుండు తా నొక్కండే యసహాయుండై తన మనస్సుతో యుస్ధము చేయవలసినకాలము. నీకును దటస్థించి సది.. నీవు చేసిన పుణ్యపాప కర్ష్వములను సాహాయ్యముగం గొని యింతర్థ్యాన బలముచే నిట్టిదని తెలియరాని ప్రాపముగల మానస మునవలియొడ్డు వేరవలనియున్నది. ఈ యుద్ధమున ఛరములళో . వైనను భృత్యులు బంధువులు లోనగువారితోవైనను బనిలేదు. నీ వొకండవే యుద్ధ మసహాయుండనైై చేయనలయును.. ఈ యుస్ధ

లీల.] సాంత్వన లీల, 781 మున నీవు జిరుండవైతి వేని యొట్టి నీచగతిని రౌవింతువో యెజింగి వర్తించితివా కృతకృషథ్యుండ వగుదువు. ఈ తెలివిగలవాండవై భూత ముల రాకపోకల విధమెటీంగి పీళ్ళపై తామహం మైన 'రాజ్యంబును జబాలింపుము. - ధర్థినందనా! రాస్ట్రాది బాహ్యపదార్థముల వదలుటచే మో ష్‌నిద్ధి "లేదు. శారీర ద్రన్ఫుంబులైన కామాదుల వదలుట చేతనే నిద్ధి కలుగునో కలుగదో, చావ్యా ద్రవ్యముల వర్జించి శారీర ద్రవ్య ముల నార్జించుట చేం గలుగు సుఖధర్శంబులు నీ పగతురకు. గలుగుం గాక. 50 డతురములు మృత్యువు. మూ డతరములు నాశ్వుత ట్రుహము, మమ (నాది యను రెండవరములే మృత్యువు, నమమ (నాదికా) దను మూండవతరము లే శాశ్వత ట్రవ్లాప్రా్రీకిం కారణము, కావున మృత్యువు ట్రైవాము నను నీ ₹ండును భూతముల య్వాత్ణ యందే కానరాకయుండి యొండొంటితోం బోరెడి. ఈ భూతము “లకు వినాళము లేమి నియతమైనచో నొాకరి చేవాములను మజీయొ కరు భేదించుట హింసగానేరదు. *ఇది నాది యను మమత్వ మెవనికి "లేదో వానికి ఫ్ఞానరజంగమసహితంబైన సమస్త భూరాజ్యము లభిం చినను దానివలన వాని కేమి ప్రయోజనము?) ఒకవేళ వనములో. గందమూలాదులు దిని జీవించుచున్నవానికి ధనాదుల్గందు మమకార ముండెనేని వానిపాలిటి మృత్యువు వాని నోరనే యున్నది, ధ్ధర్ధజూ! బాహళ్ళభ్యంతర శత్రువుల స్వభావ మెజటింగికొనుము, చానిపాల నెవడు పడకుండునో వాండు సంసారభయమునుండి ముక్తుండగును, లోకము కామాత్మునిం ట్రుశంసింపదు, నిష్కామవ్యాపారము లోక మున నొకటియు లేదు. అన్నికామములు మనస్సునకు నంగములు. 'కావునం బండితు లది యాలోచించియే కామమును సంవారింతురు. గతానేక డైన్ఫంబులం బలుమాణు యోగమచ్యునించిన యోగి సార వమార్గంబు యోగమొక్కం. చేయని యాలోచించును. దానము వేదా

731 శ్రీకృష్ణలీలామృతము [భవతౌరక ధ్యయనము తపము. వైదికకర్తము లివియన్నియు. గామ్యొములు. కావున న్తా్నో కామించునది ధర్మము నీతి గాదనియుం గాముమును జయించుకు థ్రర్గిమనియు, నెటింగినవారు దానాధన్టయనాదులను ఫన్టిముఃగోరి చేయనొల్లరు. ఈ విషయమునం బూర్వపలు పరించిన శామగీశలను వినుము. వుగా కృష్ణుండు ధర్శరాజునకుం గామగీతలం దెలుపుట. ఇభాాా- కాము. డిట్లను దున్నాండు, యోగబలమునం గోరికల జయిం చు నుపాయమెబుంగనివాం డెవ్వడు నన్ను జంపలేండు. ఎవ్వండు 'జేనిని సాధనముగాంగొని నన్ను. జంపందలంచునో వాని యాయుధ మనై మరల జనించుచుందును. వివిధ దశ్నీణలతోడి యజ్ఞములో నర్చి న న్నెవడు చంపంజూచునో జంగమములందు నతండే ధరా త్తునివలె నతని మనస్సులో మరల బుట్టుచుందును, వేదవేదాంత సొధనములచే నన్నెవండు చంపందలంచునో స్థావరంబులందు ధర్మా స్నునినలె నతనీయం దుదయింకును. సత్యపరాక్రముండగు నెవ్చండు ధృతిబలమువే నన్ను జయింపనెంచునో నేను వాని భావముగానే యగుదును, దానిచేత వాండు నన్ను నెజబుగయాలండు. సంశితవ్ర శుండ్లై యెవండు తపస్సుచే సన్ను జయింపనెంచునో నేను వాని తపన్సుగానే వానియందుః బుట్టుదుకు. ఎన్వండు జ్ఞానియై మోక్షము చెందంగోరి నన్ను జయింపనెంచునో నేను వాని యెదుట యా డుచు నచ్చ్థ్రచు నుందును. సర్వభూతములందు వాత్చుతుండను నవ ధ్యుండను నే నొక్క_౦డనే. అని కాము డిట్లు చెప్పెను, కావున నీవ్ర వివిధ దత్నీణలుగల యజ్ఞము లొనర్పుము. నీ కామమును ధర్శ్గమార్షమునం బోనిమ్సు. దానినలన నీకు మేలుగలుగు విఫ్థియుక్త దశ్నీణలతో నశ్వమేధ మొనర్పుము. ఇతర యాగములను జేయుము వృథా దుఃఖింపకుము. చచ్చినవారిశేడ్చినంత వాడ మరల రాంబోరు,

లీల] సాంత్వన లీల, 708 అని థర్శరాజునకు దుఃఖోపళమనంబు గావించె, ఆ పాండ నాగ్రజుండు. మేకొని పట్టాభిషీక్తుందై వారికివారికి. - దగినరీతుల ఉజానాదులొనరించి సంళృస్తులంగావించి యా ర్మాల్రి సుఖంబుండి అగ ఈ అభ మజుసనాంటి యుదయంబున నిర్వ ర్రితకల్య కార్యండై కృష్ణుంజూడ "నేగిన నా మహానుభావుండు ఛ్యానంతుండై యచంచలిత గాశ్రుండై నిమాలిత నేశ్రుండై. యున్నంగని ధృర్షనందనుం డాయనతో నిట్ల నియె. కృష్ణా! యేమిది? నీ వెవరిని ధ్యానించెదవ్చ? ఈ చిత్రచరి శ్రంబునకుం. గారణంబు రవాస్యంబుగా చేని యెజింగింపుమనిన గృమ్షం, డిట్లనియె. ణా శరతల్పగతుండైన భీమ్షుండు నన్ను ధ్యానించుచున్నవాండు. కావున నా మనస్సెల్ల నతనిపై నిలిచె. నీ, గంగామహా బేవి గర్భమం 'బెవ్వండు "పెరిగి వెలింగించె భరతకులము " “సాంగంబులగుచున్న సకల వేదములు న సిముతో "సేరిన శిమ్యుండగుచు ధీమంతుం డెవ్చుండు దివ్యా(స్త్రుముల నెల్లం బాండిత్యము వహించి పా/ఢిగాంచె వ్ర నిర్ధోమంబు పగిదియ్రో/గెడునేని " జాస్టనాదమోర్వండు శ్రు/డైన "తే, కన్యకలు మువ్వ్వురకుంగాంగం గలనసీమ 'రాజవగులను దోతెం బరాజికులుగ నఖిల వదల 'కాధారమయైనయట్టి | కాంతనవుపయి నేగ నాస్వాంత మధిప, " కం. ఇరువది మూండుదినంబులు ॥ - గురువగు భాగ్గవునిళోడ ఘోరరణమునకా

+94 శ్రీళృష్ణలీలా మృతీము (భనతారక సరిపోరె నతందయునన్నుక కరణాగతుయగుట మనము చనె నాతనిమై. "తే, ఇంద్రియగ్రామమంతీయు చీక్రపటిచి మనసు బంధించి మేధచే మనుజనాధ ! విన మెలను నామోందం 'జే్చేయుంటః న దద్దతంబయ్యె నాదు స్వోంతంబు నిపుడు, కొం. జరగినయవి జరగదునవి జరగంగల వెల్ల నతీండు చక్క నెజుంగుకా మరణింప నొతం డీయు ర్వోర చంద్రుడు లేనిరాత్రివలె నగు జుమ్మో, నీ 'కావునగాంగేయుం ఇానంగా. జనముమిోినవు సంచేహముల నెల్లం జక్కనడుగు నొలుగు విద్యల నాలుగాశ్రృమములం "దెవరికవిశేషు ధరముఐను లఅెస ల 'రాజధర్మము లెల్ల బ్రశ్నింపు మతం డస్త మించిన జ్ఞానంబు కొంచెపచెడు నని బేవకీసుతుం డాడిన సాశ్రుకం రుండయి కుంపీసుతుండు పల్కు లే, భీష్లు మహిమంబు నేనును వినిన వాండం వ్న బుణ్యవృత్తులు ఛ్రాన్గాణుల్‌ పొగడుచుండ నీదు నుడులందు లేదు సందియమమైన నీచక్షణ్ధమశంక సంకోచపడెద.* అయినను లోకనాధుండవు నీవు పనిచినదానీ. జేయకుంటెడు వాండనే. నిన్ను మున్నిడుకొనిపోవ నంగీకరించితి, ఉత్తరాయణం న తనన శత నన అన వా

• ఈ చుళుకమునంపలి పద్యములన్నియు మదీ యాంద్ధ్రజయములోనివి,

లీల] సాంత్వన లీల. 785 బరుబెంచె నేని యమ్షహాత్తుండు ేవాంబుం జూలించు. కావ్సనం ద్ద ర్శనం బవళ్యకర్తవ్యంబని సోదరులును సోదరయుక్తుండైన దామోద రుండును దోకురా మితపరివారయుక్తుండై భీషం గాన నేగె. వ్యాస "జేవశ్రువసులు వాళ్స్య నారదాసిత వసిష్ట వాల్గీకాత్రి, విశ్వామిత్ర లోమశ శైమినులు శుక్రు,ండు నళ్ళక సుమంత్యుపైల మహార్దులు చేవ స్థాన శాండిల్య దేవల మైత్రేయ వారీత బృవాస్పతి చ్యవన సన త్కూమౌార కపిల తుంబురు మౌద్గల్య తృణచిందు విపష్పలాద వాయు సంనర్త పులహ కచ కాళ్యప పులస్త్య క్రతు దతు పరాశర మరీచ్యం గిరః కాళ్య గాతమ గాలవ ధామ్యు విభాండ మాండవ్య ధాత్రా, కృష్ణానుభాతి కోలూక మార్కండేయ భాస్కరి పూరణకృషప్ణ నూ 'తాది తపోధనులును బరివేస్టింప నమశ్ర మధ్యంబునం జంద్రుంబోలి యుండు. భీష్షుండు సమాగతుండైన వాను చెతంగన్ని ప్రాంజలిమై కి లే జ్య ఉద మనోవాక్కాయంబు లొక్కటిగాం జేన్‌ విష్ణుజిప్హు శ్రైకృష్ణు నిట్లు సంస్తుతించె. న భీష్మ స్తవరాజము, అఫటట్రాాా

ఉ. ఏమహనీయమ్మూర్తి భజుయింపంంగోరి సవిస్టరంబుగా

నో మజేసంగృ హూంబుగనొ సూక్తుల నెయ్యవి పల్క_.౧బూశితి౯

నామదిం గలబ్లువానిం గరుణామతి వాని రుహించి భ్లక్టర

తెమహిమోన్నతుండు సితకంజదళాముండు నన్నుంబ్రోచుత౬ ఉ. ఏపరమేషి వాంసు జగడీళు వృుజూపతి వాస్తవంపుస

ఈ న!

ఉదూ,పమెజుంగంజూల రిమరుల్‌ మునులేనియు సట్టిబృహముక-

డాపసవంద్యునిం బరముం దత్పరుని౯ా శుచిషత్తు నానత

ప్రైపకు భక్తిగా ల్చెద ననాద్యు ననంతు ళశుచి౯ా మహామహుక్షా కం నీహాపము జగదీశ్దుర

సారాయణుం డొక్కలడెలుంగు నాతనచే సం

౧9

186 శ్రీకృష్ణలీలామృతము [భన తారక సారార్తిభఖేపజం బని ధీరమతుల్‌ సురలు మునులు 'బిలిఫిరి పిదపక్‌.

కం.వవాండ వెందుం గలిగితి పిశని గంధర్వమరుదహిప్రవరులు 'స్రాః “గ్దేవతలును "జేవతలును భావింపంగం జూలరీశ పాపవినాశా,

ఉ. ఎవ్వునియందు భూతతతు లెల్ల వసించును, జొచ్చు. గల్పమం, “దెన్టని నాశ్రయించు గుణబృ్బందము సూత్రము రత్నపాళియ "బ్లవ్వని నాళ్యత్తత్తనవిదు "లెల్లకుం గ్వర్హయు భర్హయందు, "లే -భవ్వభు నాదిబేవం బరమాత్తు ననంతు సమాశ్ర్రయిం చెదక్‌

కం విశ్వము సదసద్గధితము -=

ల వాళ్వతుండగు నెవనియందు స్ర్రజమన నిలుచుక్‌ విశ్వాంగు విళ్వక్షర్హ న నశ్వరు భజియింతు భ్లక్తి దారాయణుని౯ా.

గీ, తమ సహస్రశీష్ట సాహస్రనేత్రు, స పహాస్ర్రచరణు మి సహస్ర బాహు మకుట వదను విశ్ళమయుని నారాయణు డనంగంబడెడు బేవు నాశ్ర్రయిండు.

గ్‌, నరద! యణువులందుః. బరమాణువవు నీవ స్థూలములను మిగుల స్థూల మావ గురుపదార్థములను గురుతమంబవు నీవ త్రేస్టశతులం జూల శ్రేష్టం డీవ.

గీ, పాకసముడాయములు ననుపాకములును గలిత నిషదుపనిషదోఘములును నిన్నె సత్యకర్షుం డటంచును సంస్తుతించు సత్య సామంబులును నిన్నె సన్మ్రమనెడు.

లీల] సాంత్వన లీల, 787 కం, నాలుగు రూపులుగల నిను నాలుగు గోప్యంపుం బేర్ల నతలోక్రపతి౯కా మూల మెజింగిన వేత్తలు పోలలగ భజియింత్రు, ఛుద్ధబుద్ధివ్య కు. కం. ఎన్టునియందొం దపంబులు . నిన్ఫటిలు౯ా నిత్యముగను నెజ వేర్చినచో నవ్వీ సలదయబులయి యెపు . . 'డెవ్చునిమెయి. జేరు నట్టయీశ్వరుం దలంతుకా, కం. సర్వాత్ముని స ్వేశ్వరు సర్వజ్ఞుని సర్వశక్తు సర్వ నఖర్వు౯ా సర్వ్వవిదు సర్టోభావను సర్వాధారుం దలంతు త్రధ్ధా యుక్తి౯ా, కం. అరణిని జనించు హుతవపా) సరణిని వసు చేవ్రవలన సతి 'బేవక్షి కు ర్వర వేదభూమి లేఖా భ్వరరతుకుం గలిగినట్టి .దైవముం- గొలుతు౯ా, కం. ఆసలను గోసి యితర ॥ వాస్టసంగము రోసి నిన్నె యనఘాతక్తుని మో తూసక్తుండు గనుంగొను శ్రీ వాసా! తనయ్హాత్థయందు. భాసురలీల౯. కొం, అతివాయు శక్ర కర్తుని . , సతిసూర్వు జ్బులన తేజు నారాయణుని౯ అతిబుద్ధీంద్రి యుని ట్రుజూ పతినిక్షా దుస్తేయుందలంతుం బరమౌాళ్తు, వారి౯- గ్‌ పురముండన కోయడెద్రుం బొరియురాణములంద యుగముతోలుత టఅహూస్తూక్షి గనెదు

+08 శ్రీకృష్ణనీలామృతము [భనతారక

శతయము'వేళ నీవ సంకర్షణుండవు నిను నుపాస్యు. గొలుతు నీరజామ్‌.

కం. ఒక్కండవయ్యు దేవా! 'పక్కగురూపముల నుద్భవిం చెడు నీవే దిక్కని యనన్య భక్తులు చక్కంగం శ్రీయలకా భజబింత్రు సర్వార్ధ ప్రదా,

కం. నీవే కోళము జగతికి జీనచయం బెల్లను౯ వసించును నీయంి "జే వలయందలివిపహాగము లై విశ్వములెల్లనుండు ననయము నీలో౯,,

కం. మతిం చెలియ లేగు బ్రహ్నము బుతీసదసత్పరంబు నేకాతరమై పతివై యనాదిమధ్య ॥ తతివగునిను నెజటుంగలేరు సరయములు సురల్‌.

కం. సురగంధర్వులు సిద్ధులు ” నురగులు బుమీవరులు నసురు లొప్పుంగ నిన్ను౯ బరముకొ సుఖభేషజముక౯ొ స్థిరమతి నర్చింతు ెపుడు ్రేయోవపేషమక౯ా.

గీ. హారి ననాదినిధను నారాయణుని లోక విభుని వాళ్గయోని విశ్వవిజ్ఞ = నఖిల చేవదేవు నద్రైయు నవ్యక్తు సంస్థరింలుం గొలుతు సన్నుతింతు, గీ. చైత్యనాశన కార్య తర్పరతయొక్కం

డయ్యు. బంటైంండుమూస్త్రుల నదితిగర్భ మునను జనియించినట్టి కాంచనసవక్ట్ణ సౌఖ్యదాతను సూర్యాత్తు సంస్తుతింతు,

లీల] సాంత్వన లీల, 780 గీ. అమరనిచయంబుం బూర్వపతమునయందు బహూుళమునయందుం చితరుల స్వనుథ దనిపి ద్విజులకెల్లను 'రాజయి వెలుం/గువాని సౌమ్యుకూపుని సోమాత్తు సంస్తుతింతు. = గీ. హుశనవోస్య్రంబులగు 'దేవతతులచేత సకల జగముల భరియింప. జలిపి వెండి పూావిను. టభమంబునంద తానారగించు సవనమూూర్తిని హోశ్రాత్యు సంస్తుతింతు. గ అతుల సమధిక తేజుండ వై మవోత మంబు నావల వెలుంగు నే మహితమూర్తిం 'దెలినీనంతన మృత్యువు దొలంగసనట్టి క్ఞానగమ్యుని శ్టేయాత్తు సంస్తుతింతు, గ శస్తమైన బృవాద్యుక్థ్‌ :సవమునకళ౯ బృ హాత్తమంచు మవహోధ్వరమందు నగ్ను లందు నధ్వర్వువని విప్రబృందమెల్ల సన్నుతించెడి 'వేదాళు సంస్తుతింతు గీ. వాక్ళసముదాయమెవనికి. చాదములగు సంధు లొప్పారు గనుపులై స్వరచయంబు వ్యంజనంబులు భూవలై యమరాఖ్య జగతిసురులెన్ను వాగాత్తు సంస్తుతింతు. గీ, మూండులోకంబు లోలి సముద్ధరింప "వండు యజ్ఞాంగ సూకరాకృతివహించి యీవసుంధర రథఖ్నింప నెత్తినట్టి . సారసత్తుని వీర్యాత్తు సంస్తుతింతు, గీ. బుగ్య జుస్సామములకెల్ల నిక్కయగుచుం బంచవావిరాకృలిని బూని ప్రాకటముగ

190 . శ్రీకృష్ణలీలామృతము (భవతారక సప్త తంతుస్వమాపమై జూనుమోజు సర్బో వందితు యజ్ఞాలు సంస్తుతింతు. గ్‌ నాలుగింటను మజేయును నాలుగింట శెంట నేనింట వెండియు రెంట నెవనిం గూర్చి హోమంబు గావింత్రు కోవిదాగ్ర జాతు లమూర్తి హోమాళ్ళు సంస్తుతింతు. గీవ్‌ సుపస్టండు యజురాఖ్య వాసిగాంచు ఛందములు మేను శీర్ణంబు సవముగాంగం దనరంగా రథంతర బృహత్చముండైన . నకల సంధాత సోతాత్తు సంస్తుతింతు. గ్శ్‌ విశ్వసృష్టికిగా బుషుల్‌ వేయిసవము లొప్పు సత్రంబు సాగింప నురిదిగజుల పవ్నీమయై వారలకు. గానంబడినయట్టి సర్ట్భమూలునిం దాక్ష్యాత్ము సంస్తుతింతు. .- గీ ముకి గాంఖ్నీంచు సజ్జనపుంజములకు ధర్గ సద్వ్య్యవహార సాధనము లూని సత్య మాధారముగ భవజలధి సేతుం జక్క బంధించు సత్యాత్తు సంస్తుతింతు. . నీ భిన్న ధర్శంబుల౯ నెజివేర్చువారు "వేజు వేటు ఫలంబు లభీష్టపడుచు భిన్న ధర్యాళి నర్చింతు 'రెన్న రీళు సర్వుమయు నట్టి తుసంసు శ సర్వ ట్ర్‌ ధర్యాత్మ సంస్తుతింతు. =. సర్వ మెవ్పునివలనన జన్నమొందుం గామ మయమైన 'బేహాంబుం గలుగు సర్వ . భూత తతులకు నున్గాద హేతువెనండు సెస్టంతభవు నట్టి కామూత్తు సంస్తుకింకు. .

లీల] సాంత్వన లీల, 72 గీ, వ్య క్రమందు మహార్డు లవ్య కు నెనని రోయుచుందురొ మేత్రజ్ఞం ఖై యెవండు వేశత్రమునయందుం జక్క నానీనుండగునా. సత్యమయు నట్టి వేత్రాత్తు సన్నుతింతు, గీ పదియు నాజుగుణంబులల బరివృతునిని నాత్త దృక్కును న్లాళ్ళస్థుం వైనయొవని బదియునేడవ వానిలగ మదిం దలంత్రు సాంఖ్య జనులట్టి సాంఖ్యాత్తు సంస్తుతింతు. నే విడిచి నిద్దుర శా్టసంబు బిగియంబట్టి సంయ లేంద్రియులగుచును సంతసమున 'యోగు లెవ్వని గాంతురు జ్యోతిరీతి స్వాంతోముల నట్టి యోగాకు సంస్తుతింతు, గ్‌. పాపములయట్లు పుణ్యముల్‌ పాజందోలి మరల బుస్పైదమనుభీతి మాని శాంతు లగుచు సన్నా్యాసు లెవ్వని నాశ్ర్రయింత్రు, సౌఖ్యకరు నట్టి మోచూతు సంస్తుతింతు. లు శీ 2 గ్‌ అగ్నియాస్యంబు దివిశిరం 'బాకసంబు

• నాభి ధారిణిపదములు నయనములును సూర్యుండుగ దిగ్వితానంబు శోంత్రములుగ జూనుమిోజీన లోకాత్తు సంస్త్పుతింతు, గీ, మాస బుత్వయన శరదంశములచేత యుగములందు నావర్తించుచున్నవాని సగలయముల కొరయు జరగువాని ళు వాటెరా సాశ్దుతుని హరిం గాలాత్ము సంస్తుతింతు, , గీ ప్రజ్బలద్వహ్ని ఛీమణ జ్వాలికలను యుగ సవాస్త్రంబు కడపట నుగ్రభాంగి

102 శ్రీకృష్ణలీలామృతము [భవతార! లోకముల భూశతతుల భత్న్యీకరించు సర్ద సంహారు ఘోరాత్తు సంస్తుతింతు. గీ, ఆవారించి సమస్త భూతాళి నొకట ప్రబలి లోకంబు నేకార్లవంబుం బేసి - 'యేకతంబుగ బౌాలుండై. యెలమింగూర్కుు సర్వకారణు మాయాత్తు సంస్తుతింతు, గీ వేయిశిరములు గలిగిన వేల్పునకును నాదిపూరుమునకు నమితాత్తునకును కామకంధి చశుషస్టయ కాండసుసప్తు " సఫాంతుని౯ యోగనిద్రాత్ము సంస్తుతింతు, గీ, పుష్కరామునాఖిపుష్కరమునయందుం బుమ్మరం బొకండు పుక్రైందొలుత సంభవించెదాన సర్వడగంయబు లా మూలపురువు బద్దమూర్తిం దలంతు, గీ, వారిధరతతికేశ సంవారములును నంగ.సంధుల నిమ్నగ లమరియుండ నుదరమున నాల్లు సంద్రంబు లొదిగియుండ సంరమించెడు తోయాత్తు సంస్తుతింతు, గ్‌ సర్ష మెవ్వానివేతను సాగుచుండు విక్రియనుగాంచు సక్షంబు వేనినలనం .- బొచ్చు నెవ్వానిం బ్రళయంబు వచ్చు వేళ _ త్రుద్ధచే నట్టి హేత్వాత్తు సంస్తుతింతు. గీ, శర్వరులయందు నెవండు నిషల్ణుండగుచుం బగల విష్టితుండగుచు నెవ్వాండు మెలంగ్‌ జూ దాకృతి దష్షాత్తు సంస్తుతింతు,

లోల] సాంస్వన లీల, "9కే గీ. కార్యములనెల్ల నెన్టం డకార్యుండగుచు మన. ధర్శకార్యార్థముగను దత్పరుండు నగుచు వెలుంగు వైకుంకుం డనునూపుం గలుగు దేన్చు సర్భఘటకునిం గార్యాత్ము సంస్తుతిందు. రా కాం యషాం ధు, గ గ్‌, శ్రాహ్మణులు నీదువక్రంబు చాహుయుగము తత్రవర్లంబు వైశ్యులు సక్థీతలము పొాదములయం౦దు శూద్రులు పరంగునట్టి , . శరదాయిని నరాతు సంసులతింకు. శ ణం గానం గీ. అన్న పానేంధనమయంబ నగుచు రసము ప్రాణములు వర్థిలంగ వ్యాపకుండవగు చు భూతధారణ కార్య సంపూజ్యతంగను . శస్థ చరితునిం ర్రాణాత్ము సంస్తుతింతు, గీ ప్రాణివోటుల వ్రాణధోరణముపోంకె నసన్నమును నాల్లువిధముల నాహోరించి నదియు జీర్లింప జరరరిబునందు నగ్ని సరణి వర్తించు పాకాత్ము సంస్తులింతు. గీ. విమయములయంద సాదరనృ త్తి మెలంగు వారు వైషయికంబులై వజలు గుణవి "'తానములవేత విమయనోప్తగ వచించు చతుర చర్యునవి గోప్తాతు సంస్తుతింతు, 'అ* లాం గీ అప్రమేయ శరీరంబు దీప్రముగను సర్వగతములు పాసా లోచనముళొప్ప హార హీనమా పరివమూాణపటిమ మమరు సర్వో నిలయుని దివ్యాత్తు సంస్తువింతు_ , న్స్‌ పరుండు కాలంబుకంశును కాయకు .యెజ 100

వతారక ₹91 శ్రీకృష్ణలీలామృతము [భ్‌

నొది యయ్యును విశ్వోది యగు నెవండు సర్వవిభు నట్టి నిశ్వాత్తు సంస్తుతింతు.

గ్‌, వైద్యుతుండును జరరసంవర్తి మజియు పొవకుందును శుచి సర్వభయణముల దహనుండగుచును లోకంబు దనరంజేయు శస్ట తేజస్వి వహ్న్యోత్తు సంస్తుతింతు,

గీ. ప్రభువు శ్రీమంతుండెనండు భూభరణ శే? సలుపుచుండు రసాతల స్థాయియగుచు నట్టి భగవంతుని ననంతు నవ్యయాత్తు నాధు నందితు శేహాత్తు సంస్తుతింతు.

గీ జ్వులన సూశ్యేందు తారకావర్ల్షమునకు మొనసీ 'లేజస్వులగు దిన్యమూర్తులకును "తేజ మెన్టుందు గూర్చు స్వ తేజమునను నట్టి భగవంతుం 'చేజోమయాత్తుం దలంయ,

గ భూతసంచ కావస్థితముగం బరంగగ నా్తసుజానమును జ్ఞానమని యొజింగి

క్షా షు వేని జానంబువేతం శాపింతు టి వ గ ట్‌

సకం నిషా తు చణ కం. ం సకల వేది, స్షానాత్ళు సంస్తుతింతు, _

గీ, పరమ బుషులును సాధ్యులు భక్లియుక్తి సాంఖ్య యోగంబులను వినిశృయము దెలిసి 'యొువని త్రళ్ట్రంబు సారంబు నెటుంగువారు జ్ఞానమయునట్టి గుహ్యాత్తు సంస్తుతింతు.

గీ, శేల దండంబు శిరమునం దూలు జడలు చ్రేలు పొట్టను గలుగు శరీర మమరం దాలిచి కమండలువును నిత్వంబు వెలయు సశ్వేవర్తిని బ్రహ్మాత్యు సంస్తుతింతు.

లీల] సాంత్వన లీల. 705

గీ మూండు కన్నులు ధరియించి మూడు మొనల వాలు డాలిచి భ్తస్ష "లేపనము గలిగి యూర్ధ్వ లింగస్వరాపమై యొప్పు త్రిదళ సంఘ నాయకు రుద్రాత్యు సంస్తులింతు,

గ్గ అర్హ చంద్రుని శీర్ధంబు నందుందాల్చి విషధరంబులు యస్ఞోపపీతములుగ శూలము. బినొకమును దాల్చి కేల లోగ శంకరుండణు ను్రూత్తు సంస్తుంంతు

గ్‌ బేవకీ గర్భమున వసు దేవ్రనకును యమకులంబున జనియించి యబ్దచక్ర,

జె

గదలు పహాస్తాంబుజంబులం గ్రాలు దురిత సంహూరణుని "జేవాత్తుని నంస్తుతింతు.

శ తలల పుక్హైల వేరులు దాల్చి మేన

జరీ, అత్య న్‌ అగ

వ్యా, చర్తాసనుంచయి బ్ఞస్థములను మేనియం బెల్లం బూయు నమేయహాపు సా౭ె శదలోన రుద్రాత్షు సంస్తుతింతు

గీ. సర్వపాళానుబంధన సంచయముల సకలలోకరత్యూశ్రియా శాలియగుచు మొసనీ భూరకదంబంబు మోహపటుదు శక్తిమంతుని మోహాత్తు సంస్తుతింతు.

గ్‌ సర్టగతుండయి నిత్యంబు సకలజీవి పహృదయములయందుం శైతన్యకీతి నిలిచి తనుతం దనరి సర్వాతీతతరుండునైన సారసాత్వుని సూర్యులు సంస్తుతింతు.

గ్‌, పంచభూ తాళ్ళభాతుండై ప్రబలిభూత నిచయములకెల్ల నాదియె నిధనమునకు

శర్టిగ్ర శ్రీకృన్ణలిలామృతము [భవతారక 'హేీక్సువైద్రోహూ మోహకోవేతరతరను . జరుగు వేల్పును శాం తాత్తు సంన్తుతింతు, నీ. ఎవనియందుండు సర్బుంబు నెవనినలనం గలుగు నెమవ్టుండు సర్వంబు కలుగు నెల్ల | . యెడల సర్వోమయుండు నెన్వండట్టి , సకలు భగనంతు సర్వాత్తు సంస్తుతింతు, గీ. భోగ సాహస్త్రరచితమా భూరిదివ్ధు నాగరాజవిభాూవీ. తా భోగదుగ్ధ విమలపర్యంకమున నిద్ర రమణంగొ నెడు శార్థకోదండు నిద్రాత్ము సంత్ప్రతింతు, గీ. రుద్ర, లాదిత్యులు వసుమరుత్తు లళ్వి నీతనూజులు విళ్వులు నిఖలసురులు చక్రువాస్తుని 'దేవాళ్తు సంస్తుతింతు. గ శ . న ఖ్‌ అని స్తుతించి నమస్కరించినం గృష్టుండు నిజకటాతంబున నశీని "'బేవాతాపంబు వాప్కి గాంగేయా! నీతోడ: ధర్మజ్ఞానం బంతరించుంగొ వున నీ వీధ్ధర్ధనందనునకు నెజులగందగిన వెల్ల నెటింగింపుమనిన నాయ సయు నట్ల కావించె. ఆవల న్తుత్తరాయణం బరుగుబేర భీషుండు కృష్ణ

• కీ సన్నిధి 'ేహూుంబు ఛాలించె. కృష్ణసమాహిత్చులై పాండవులు హాన్తీనొ ఫురంబున కరుచెంచి సుఖంబుండిరి. " -.. కిట్లు భగవంత్తుండైన శ్రీకృష్ణుండు ధర్శనందనుండును ధర్థిష్టుండు (| వైన యుఖిష్టును సింహాసనంబునం ట్రెతిష్టించి జేశంబు నకంటకం బొనరించి, - - నో ప ॥ జ ఎ * పరిత్రాణాయ సాభూనాం, వినాశాయ చ దుష్కృ తామ్‌, థ్‌గ్గ సంస్థాపనార్థాయ, సంభవామి యుగే యుూో, అను తన నియమంబును సంపూర్షంబుగ. గొనసాగించినవాండయ్యై,

లీల.] 'జేశిక లీల, 707

అంత నొక్కనాండు కృష్ణుండు ద్వారకానగరమునకు. బోన నుద్యుక్తుడగుటయు నది యజింగి దినసభాంగణంబున. గృష్షుని తోడ నిచ్భావిహారంబు సలుపుచుండు సమయంబున నర్దునుండు కృష్ణునితో నిట్లనియె. "

మహాత్తా! యుద్టసమయమున నీ ప్రభావంబు అెలినికొంటిని. నీ మొళ్టుర భూపంబుం గంటి. అప్పుడు సౌవృాదబలంబున నీవ్ర నచించిన వాక్యములను మజుచితిని, అవి మరలమరల వినం గాతూ హలం బయ్యెడిని. నీశ్ర ద్వారకకుం బోవ యత్నించుచున్నవాండ వగుట నా కవి మరల6 చెలుపుమనిన. గృష్షుం డిట్లనియె.

జేశిక లీల. - వుట. అనుగీత, = ఫిటైకాలా

అస్టునా! యప్పుడు నీకు సనాతనము రహస్యము నగు ధ్‌ర్త మును బోధించితిని, ధర్తత్తత్త వము శాశ్వతలోకవిషయ ముపన్యనించి తిని. నీవు మకిమాలినవాండవై గ్రుహింపదవైతివి. ఇడి నాకు మిక్కిలి య్రియ మైనది. అది యంతయు నిప్పుడు ఇెప్పుటకు. _స్తృతి కలు గదు, నీవు శ్రా పీనుండవు. దురు ఒ్చిద్ధివి. అప్పుడు "చెప్పినదంతయు నిప్పుడు చెప్ప సాధ్యపడదు, అప్పుడు నేను నీ కుపచేశించినది బ్రవ్శాము నెటుంగుటకు సుపర్యా_ఫ్టము, 'యోగయుక్తుండనై నీకుం బరబ్రహ్య వషయము'. చెప్పితిని ఆ విషయమైన పురాణేతిహాస మొండుగలదు వినుము. దీనిని నీవు మనస్సున నిలివితివేని యు _త్తీమగతిని ట్రా,వింపం గలవు. ం . న

• ఒకానొక ట్రాహ్మణుండు. స్వర్షబ్రవాలోకములనుండి మూ కడకు వవ్చెను, ఆయనను మేము పూజించికిమి. చు మడుగంగా మౌ కాయన చెప్పిస విషయము నీకుం పౌప్పెవ వినుము, మాతో ప్రైహ్మాణుం డిట్లనియి.' 'నీవ్చ మోకద్ధర్దమునుగుజించి - ప్రశ్నించు

700 శ్రీకృష్ణలిల్భాశము [భనతౌారక చున్న వాండవు. నీ పీవిషయముం జెప్ప నన్నుం గోరుట లోకులయం దలి దయచేతంగాని నీ వెబుంగక కాదు, కావున నేను జెప్పెడు మాటలను సావధానుండవై వినుము. మున్ను కాళ్యపుండను ట్రాహృణుండు తపోయ్యుక్తుండు, ధర్హవిత్తీ ._ ముండు, శాతహ్రరవాస్య వేది, యూహాీపోహములయందు నిపుణుండు, 'వేదరహస్యజ్ఞుందు, క్ఞానవిజ్ఞాన పొరగుండు, లోకత త్వార్థ కుశలుండై, సుఖదుః ఖముల నెటింగి జాత్తిస్థరణ తత్తస్పజ్ఞుండై, పాపపుణ్య వోవిదుండై, కర్ష్మములచే "చేహి యొందు నుచ్చనీవ గతుల(౧గని సిద్ధం డై ముక్తునివలెం దిరుగుచుం. బ్రశాంతుండు సంయతేంద్రియుండునై.. తటాలున శకొన రాకపోవు మార్గమెణింగ, యంతర్జిళ్షులైన నిద్ధులతోం జక్రథరులతో సంచరించుచు. నేకాంతమున వారితో సంభామీంచుచు, చేనియం చును దగులుపడక గాలివలం దిరుగు నాకానాక ప్రాహ్మణు డాసీ "తాను విన్న గుణములన్నియు నాయనయం దుండుటగని సభక్తిం ద చ్చరణంబుల వ్రాలి నమస్కరించి. గురువునొద్ద శిష్యుండువో లం "జేతులు కట్టుకొని వినయయమ్హైండై యతని యనుగ్ర హమునకై. వేచి యుండె, ఇట్టి సద్దుణములవే నా సిద్ధుండు సంతోమీంచి శిమ్యునియెడః బ్రసన్నుండై యిట్లనియె. . | .. నానావిధ క్రర్గములచేతను, గేవల పుణస్ర యోగము చేతను మనుష్యు లీ లోకములో నానా గతులనుగాని స్వర్గలోక స్లితినిగాని పొందుదురు, అత్యంకపుఖ మెందును గానరాదు, "ఛాళ్వర్‌న్టితియ నెందును లేదు. అకికష్టపడి సంపాదించిన నొప్ప పదశ్చరనుండి మరలమకల ఈఛహ్హలై పడుచుండుదురు. కామశక్రోధనళుండనై యా శకుం చౌాలుపడి పాపము నాచరించుటవలన నా కనేకములు నీచ ములు దుఃఖకరములు నగు గతులు ఫ్రా, పంచెను. మరల మరల జుచ్చితిని. మరలమరలం బుట్టితిని, అ నేకవిధమ్ములైన యాహారముల భుజించితిని. నానావిధముఖైన చన్నులనుండి పాలుత్రావితిని. పెక్కు

లీల.] 'ేశిక లీల. 709 తరగతులుగల తల్లులు పరస్పర భిన్నగుణులైన తంద్రు, లెందజో మొరి, విచిత్ర సుఖదుఃఖముల ననుభవించితితి. ఎన్నివూరులో ప్రీయపడార్థములను జనులను చాసితిని, ఎన్నితడవలో యవ్రియప చార్థములను జనులనుగూడి యుండవలసినళ్ళ్చెను. ఎంతో కష్టపడి సంపాదించిన ధనము నష్టమయ్యెను, ఇతరులవలనను బరులనలనను మిగులం గష్టములు ననమానములు పడితిని. శరీర సంబంధములు మానస సంబంధములు నగు బాధల కనేశములకు లోనైళిని. ఉ్య ములైెన యవమానములు బంధములు నధలు ననుభఖావించితిని. నరక ములలోంబడి యమలోకమున యాతనలకు లోపడితిని. ముసలిత నము రోగము సర్వదా యేవో యొక వ్యసనము ద్య్వంద్వుచాధలు లోకమున నెన్నియో లభించెను. ఆవల నొకానొకప్పుడు 'నాకు మనస్సులో నేవియిీి పుట్టుట మయే్‌మియీ గిట్టుట యేమి దుఃఖా నుభవము, ఎప్పటికి ఏనినుండి తప్పీంచుకొనుట యని మీక్కిలి నిర్వ దము నైరాశ్యము జనించెను, ఇట్లు విచారించి విచారించి మిగుల దుఃఖతుండనై లోకతంగ్రములను సుఖములను దుఃఖములను నన్ని టిని వదలుకొంటిని. అప్పు డీ మార్షమెజింగ దీని ననుష్టించితిని, ఆవల మనశ్శాంతి కుదురుపడ నిప్పుడు నీవ భూచు సిద్ధి కలిగెను. దీనిని విడిచిపోయిన విమ్థట నీ లోకమునకు మరల రాను, "నేను సిద్ధిని బొందువజకుం శ్ర ళయమునజకు లోకములగతియు నాకు; గలుగం బోవు నుత్తమగతియుం బరికించుచుందును, ఇట్టి య్యృత్తమనిద్ధి పొందిన వాండనైై యిక్కడనుండి సత్యలోకముసకరిగి యందుండి బ్రహప దము నొంబెదను. ఈ విషయమున నీన్చ సంజేహీంపనలదు. నేను మనుష్యులోకమునకు మరల రాను. నీ కేమి కావలయునో కోరుము, నీ యుచ్చేశ్యము నాకుం దెలియును. అది నెణి వేలు కాలము వచ్చి నది. కావుననే నేను నీ కిది చెప్పనలసినచ్చెను. శీఘ్రుకాలముననే నీ లోకమువిడిచి పోయెదను. నీ నడవడికి చెలివిక్ర మిగుల పంతవిణ

ఓ00 శ్రీకృష్ణలీలామృతము [భన తారక చితిని. నీ కోరచొప్పున నీవు తెలియందగిన విషయము నుపన్యనిం ఇదను. నీ బుద్ధి శ్లాఘ్యము. జానే నీవు నన్నెలబుగంగలిగితివి,

అనిన న మహీనురుండు సిద్ధుని పదముల వ్రాలి నమస్కరించి యిట్లనియె. మహాత్య! యీ దేహ మెట్లు నశించును? ఎట్లు మజి యొక 'దేహము ప్రాప్తించును? ఎ ట్లనేక జనకష్టములు పలుమా అనుభవించి ముక్తుండగును? కొంతకాలము. ప్రశృతి సాంగత్యమ3 గలిగియు జీవ్రండు ప్రకృతిదత్తమైన త దేహంబు నెట్లు విడువగలండు? జీవుండు శరీరమును వదలి యొట్లు తద్భిన్నంబైన బ్రహంబును బౌం దును? మనుష్యుండు 'తానోనర్చిన శుభాశుభక్తర్ణంబుల ఫసలంబుల నె ట్లనుభవించును? దేహరహితుంచైన జీవ్రం డెచ్చట. క్రర్థఫలముల ననుభవించును? అని యడిగిన సిద్ధుం డీ ప్రశ్నములకు వరుసగ నిట్లు వ్రశ్యుత్తర మిచ్చెను. -.

" ఆయుష్యుకర్ణంబు లీ జేహమునంచే శీష్టు, పలదంబగు. ఆయుః క్రీ్తకరంబులైన కర్షంబులువేయు దేహి. 'వేజొక దేహంబుం ట్రాక్షి చు సమయంబున నాయువు షమయింపంగా విపరీతకార్టంబులు చేయ నారంభించు. వినాశము సమిపింప బుద్ధియు విపరీతీమగును. నిద "చేహ సక్ట్రబలకాలంబులం జెలిసినవాండును చెలియనివాండును నపరిశుద్ధాత్తుండై విరుద్ధాహారమును మితిమించి యకాలంబుల భుజిం చును. అట్టి సమయంబున హోనికరంబైన కార్యంజకీలల జేయును ఒక్క సమయమున నెక్కువగ భుజించును. వేటొక సమయంబున! బస్తులుండును. పరస్పరము వికోధించు దుష్టాన్నపానముల నొమిప! బుల సేవించు. గురుపదార్థంబుల నమితంబుగ భుజించు: శేదేః మున్ను భుజించిన పదార్థము జీర్ణంపకముం చే భుజించును. "దేహ _సరిశ్రమము నురతము నతిమా శ్ర, మొనరించును. మలమూశ్రముూ విశునవలని యుండీనను బనులయంవలి యాసకిచేత విడువక బిగ్‌! చును. రసనంతీమైన దానిని మిక్కిలి భువంచును.. సగటు న్నిద్రించున

లీల] చేశిక లీల. 60! జీర్ణము కాని యాహారము డాని సమయము వచ్చినప్పుడు వాయ పైత్యాది దోపములం గలిగంచును.. ఇట్లు దోషము లుద్భవించ టచే రోగములు పుట్టును. అవి ప్రాణముల హరించును. కొన్ని సమ యంబుల నివి యురిపోతలు లోనగు విపరీతవిధంబులం బరిణమించు టయుం గలదు, ఆ కారణములచేత జీవి కా శరీరము వదలిపోనును, నేను జెప్పినది చక్కంగ బోధపజచికొనుము. తీవ్రవాయు శ్రేరి తంబై చేహంబున నుష్తంబు ప్రకోపించి చేహమంతయు వ్యావించి సర్వవ్రైణముల నిరోధించును. ఉన్లంబు తీవ్రమై ప్రవోవించి జీవస్థా నముల భేదించి వానివాని కరములు సాగకుండ నాంపును. అంతట వాధపడుచు జీవుండు 'దేవామును వదలును, మగ్గస్థానము లిట్లు భేది వేదన సహింపలేక జీవ్రండు బేవామును నెడంచాయు. జంకు వులకుం శ్ర్రైణము పోవునట్టి వేదనయు గర్భప్రువేశమునాంటి . వేద నయు గర్భము వెలువడునప్పటి వేదనయు సమాసములు. . సమస్త జంతువులు జననమరణ దుఃఖవీడితములు, అంగసంధులు 'భేదిల్లును, గర్భమునీటిచే మిక్కుటమగుబౌధ కలుగును. త్మీవృవాయు త్రేరి తంచై బ్‌ో మతిశయించును, దానివలన 'దేహరూపమున _ నున్న పంచభూళములు తము కూడికనుమాని విడివడిపోవ్టును. పంచభూత మయంబగు బేవాంబునందుండి ప్రాణా పానములని వేరొందిన వాయు వులు కష్టముమిోంద శరీరము వదలి యూర్థముగం బోవును.. కట్లు ప్రాణవాయువు ేసామును వదలిపోవ నుచ్చాన్టస నిశ్వ్పసములు నిలుచును. 'చేహామున వేండిలేక శ్వాసములేక కాంతితొలంగి తెలివి మాని చేస్తలు వదలి యుండువానినే మృతుండందూరు. బేహాదారి ము న్నేస్రోతస్సులవలన విషయములను 'దెలినికొనుచుంజెనో వాని మూలమున నిప్పుడు తెలిసికొన లేండు. ప్రాణంబు లాహారసంభవం బులు, వానిని చేహమందు సనాతనుండగు జీవుంజీ యా 'పోతన్సుల యందుం గలిగించుచున్నాండు, చేహమునందుం బంచభూతము 101

302 శ్రీకృష్ణలీలామృతము [భవతారక లొహ్కొకచోట దృథముగ సంఘిభవించియుండును. వానినే మో స్థానములందురు. దీనికి శాస్త్రము ప్రమాణము. ఆయాయువు పట్టు లు భిన్నములుకాంగా జీవుండు జంతువులహృదయంబుల. ట్ర వేశించి శీఘ్రుముగం క్రాణాధారమగు దేహసళ్సమును నిరోధించును. అప్పుడు వైతన్యముండియు. దేహి యేమియుం 'ెలిసికొన లేండు. మర్షస్థాన ములు సంనృతములగుటవలన( దమస్సుచే డ్జానము కప్పుపడిపోవును అప్పుడు జీవుండు నిలున స్థానములేక వాయువుచేం జలనమునొం దును. ఆకాలమున దారుణమై దీర్ధక్టుగు నుచ్భావ్రసమును విడుచుళు నవేతనమగు చేహము వణంకంగ జీవుండు దేహమును వదలిపోవును జీవ్చండు చేహమును వదలినను వాండు చేసిన పుణ్యపాపక్షర్షములు వానిని నదలక నలువంకల నంటుకొనియే యుండును. క్షానసంవ న్నులు శ్రుతనిశ్చయులు నగు శ్ర్రాహ్మణులు జీవుండు పుణ్యుండో పాపీయో తెలిసికొనగలరు కన్నులుగలవారు చీశటియందు శె లుంగు మిణుంగరు. పుర్వునుజూచి ెలిసికొనురీతి క్ఞాన నేత్రముగల యోగసిద్ధులు దిన్ఫచమువులచే జీవుడు. గర్భమునం బ్ర వేశించుట యు బుట్టుటయు "దేహూమునువదలి పోవుటయు. జూతురు, జీవని వివిధస్థానములు సా స్రుమువలన నెలటుంగనలయును, జంతువులుంప నీభూమియీ కర్ణభూమి. ఇందు శుభాళశుభములైన కార్యంబులొనర్చి యా కర్ణములకుం దగినట్టు కొంచెమో గొప్పో భోగము లనుభవి చును. ఇందుం 'బాపకర్గము లాచరించువారు నరకము పాలగుదుప్‌ తల,క్రిందుగల నూలు నీగతి మిగుల గష్టమైనది. ఇందు మనుష్యులు నండంబడుదుకుగదా, కావుననే మోవము దుర్లభము, చానంచే! తన్ను. దాను రశ్నీంచుకొనుటకుం టబ్రబలప్రయత్నము చేయవు యును. ఊర్థప్టలోకమునకు. బోయినవారి గతులు వివరించెదను వినుము. వానిని వింటివేని యే కగ్గము మంచిదో యేవ ఇెడ్డదో యను విషయమున నీకు నిశ్చయజ్ఞానము కలుగును. ఆ లోకముల

లీల,] 'జేశిక లీల. 063 సతుత్రరూపములుగను జంద్రమండల హూపముగను నున్నవి, ఈస్థాన ములు పుణ్యముచేసినవారివని యెజు(గుము. అం బేగనవారు వా రిందుంజేనిన పుణ్యకర్షఫలము తయింపంగా మరలమరల నా స్గానము లందుండి పడిపోవుదుకుు, అ స్వర్గమందును గొప్పయని కొంచెమని మధ్యమమని తరగతులు గలను. ఆ స్వర్గ్షమందు. దమకంకె నెక్కువ తరగతియరి దుండువారిని జూచువారికి సంతోషము లేదు, ఇతరుల యభఖ్యుదయముః గని యతృ ప్తి పడుచుందురు, ఈ గతులు నీకు వివరించితిని. ఇ(క జీవ్రండు గర్భస్థుండగు విధమును 'దెలిపెద నినుము, పుణ్యక్షర్థముబకుం 'బాపకర్షములకు నీ లోకమున నాశము బేదు, వానికి వానికిం దగినట్టు ల్లాయా ేహమునందు ,దవిలి యవి జీవిని ఫలముం గుడువం జేయుచుండును. ఒక ఫలబీజమును నాటిన చాని వలన బుతువున నెన్నియో సఫలము లుద్భృవించునట్లు శుద్ధమైన మన స్సుతోం జేయు పుణ్యము విస్తార ఫలము నొసంగును. "పాప మన స్పుచేం జేయు పాపములు నళ్లు ఫలించును. జీవుండు మనస్సును ముందుంచుకొని కార్యములుచేయుటయందు వర్తించును, కావ్చనం గామక్రోోధ యుక్తుండై కరముల నాచరించి జీవుం జెట్లు గగ్భమునం ట్రైవేశించునో యా విధముకు 'దెలిపెద వినుము. , రక్త్మముతోంగాడి శుక్లము శ్రీల గర్భాశయమునం ట్ర వేశించి పూర్వ కర్థబలంబున శుభమో యశుభమో యగుచ్నేశ్రముగ 'నేర్పడుచున్నది. వేత్రగతుండయ్య్యు జీవ్రండు సూమ్మం డగుట చేతను నన్యక్తుం డగుటవేతను బేనికిని సక్తుండుగాండు. కావుననే యతండు శాశ్వుత బ్రహ్మమనంబడును. సర్ట్వభూతముల కతండె బీజము, అతని చేతనే జంతున్చలు జీవించుచున్నవి. ఆ జీవుండు సర్భభూతముల గర్భ ముల నన్నిభాగముల నావేశించి 'ప్రాణస్థానములం దన్నిటనున్న . వాండ్లై మనోగుణమును బురస్కరించుకొని 'ప్రాణరత్సణమును గావిం - చును. ఆ కారణముచే మనస్సుతోంగూడి గర్భ మంగములం గద. -

80కీ శ్రీకృష్ణలీలామృతము (భనరశా లింప నారంభించును, ఇనుమును గరలించి బొమ్మవంటి యచ్చులో బోన్సీన బొమృవంటి యాశకాగర్రమృుగల 'దెట్టగునో య'్లే జీన్చని ప్రవే? విధము సెటుంగము అగ్ని యినుపగుండునందోం ట్ర వేళించి డ్యా నె నెట్టు వేండిలం 'జేయునో యెళ్లు జీన్చండ్షును 'చేవామునంక్సు యెజుంగుము. డీపంబు తా నొక్క_చోనుండియు నింటిన్వా నెట్టు పుకాశింపంజేయునో యశ్లు జీవ్రండును 'ేహమునంతయుం ట్రశా శింపంజేయును, - పూర్చోజేవామునం చక్షు కరము శుభామో యథ భమో యది సర్వ మో దేహమ్సన ననుభోవించును, ఆ పూర్చకర్థమ శీణించిపోన నా జన్నమునం జేకస కరముల ననుభవింప 'వేజొక్ర దేవా మున ట్రువేశించుచుండుును, మోవసాధన యోగథధర్థంబు నాచ రించువజుకు ను మరల మరల జనించు చుండవలయున్ను, జనన మరణము లనుసుడి గుండములోనండ్షి తప్పించుకానివున్చు జీవి సుఖ పడు ధర్గము నింకం జెప్పెదను వినుము. చానము, క్రతు ట్రవాచర్యము, యధ్తోక్ష వ్ర తధార్ర్యమ్షు దమమ్మ, పుశాంకి, భూతదయ, సంయమమృ్మ, అన్ఫశంస్యము, పల ద్రవ్యము గ్రోహీంపకుండుట, సమస్త భూత్రబు విషయమున నంచ నము లేక వ్యా క్‌వాయము కోలిగింపక్ష వర్తించుట, తల్లిదండ్రుల నే "దేవపూజ, అతిధిప్టా "పరుపఫూజ్వ సౌచు, ఇంద్రియ న్మి్యవామ కుభకర్థములయందు వరించుట్క లివి సజ్జనవుతమ్షులన్సి పెపష్పణ డును, ఇట్టి భర్గవర్హనము ప్రజలను కాళ్ల్రతమ్సగ రశీంచును స్దెళ లాచగించ్చు ఖగ్గమే సదాచార్వ్వు అది యుభయలోక్రమ్చుల్రం ట్రా జన పడున్న, త్మ యాఇా్యన్స్వు సజ్జనలయంద్ర భునము*ళ నె తాని కానవచ్చును, ఈ ధర్గిమున నుండువాంజు దుర్లతిపాలు గాయ లోక్షమ్సు భప్రమైనపు డద మరల సజనావార్వ్సచ్చత్రజ్ఞ యుద్ధరింవ బకును. వీరితశ క్షా యుక్తుండ్లగ్తం గౌనున శ్రేన్టుందు. వయేళ్గ మున నెస్పుచెప్పు డెస్ట్టు వరింపనలయ్స నట్లట్టు నర్తించు పుకుమ్షుండ

లీల.] దేశిక లీల. 805

దీర్హకూలమున సంసారమృుక్తి గనును. ఈవిధముగం బూర్వకర్తమును ర

సమస్త జంతువు లనుభవించును, ఈ భూమిమింద మరలమరల జన్లిం

చుట కటే కారణము.

ఏ కారణముచే శరీర గ్రహణములు తొలుతం గలిశెనని కొందజు సంచేహీంతురు. ఆవిషయము వెప్పెద వినుము. సర్వలోక వితామహూుండైన బ్రహ్మ తొలుత శరీరమును గ్రహించియే స్టానర జంగమాళత్షకమైన త్రీలోకమును సృజించెను. తొలుతం ' బ్రధాన మును శరీరులచేతనమును సృజించెను. అదియే సర్వలోకముల వ్యాపీంచియున్నది, దానినే యుత్తమమని యెణుంగసదురు. దీనివేరు తరము. దీనకంయె న్తుత్తముమైనది యతరము. అదియే యమృతము, ఈ మూంటిలో వేటువేజుగ ఫావించినచోం బ్రతి పురువునండు యర మతురమను "రెండును గానవచ్చును. తొలుత నోచరించినవాంత్రై ట్రూ స్థావరములను మహాభూతములను దొలుత సృజించెను, ఈ భూతములకుం గాలపరిమూణము, భూతేములందు మరల మరల రాక్‌ పోకలను, గల్పించెను. అఆళ్మ సాతమూత్కారమును గలిగి పూర్వజన్మ వీషయసజ్ఞాసముగల మేధావి యెట్లుచెప్పునో యట్లు చెప్పెద వినుము, సుఖదుఃఖము లనిత్యములనియుం గాయ మ మేధ్య స్థానమనియు, నది కర్ణచయమువలన నశించునది యనియు. దలంచుచు నెన్వం డిందలి కించిత్సుఖమును చుఃఖముగానే యెంచునో యట్టివాండు దాంటరాని యీ ఘోర సంసారసాగరమును దరించును. చేవాము జరామరణ “రోగవీడితమయ్యుం ట్రథానత్తత్తప్రు మెజింగినవాండు వేతనావంతంణు లైన సమస్తభూతంబులందలి వైతన్యమును' సమముగాం జూచును, అట్టివాండు పరమపదమును వెదకువాండ్రై. తదితరములంచదెల్ల ని్వే "దము జెందును. ఈవిషయమై యున్నదున్నట్లు నీ కుపదేశించెదును. శాశ్వతము నవ్యయము నగు పదమునుగుజించిన యృుత్తమజ్ఞానమును "జెలి-పెదను.. .

606 శ్రీకృష్ణలీలా మృతము [భనతారక ఎవ్వుం దేకాంతముగం గూర్చుండి మౌనియై కొంచెమైన "దేనిని జ్‌ జింతింపక క్రృమశ్రృమముగ స్థూలముల నెల్ల సూత్షముల గలు పునో వాండు నిఠరారంభకుండగును, సర్వమిత్రుండు సర్వసహాడునై శమమున. రక్తుండై. జితేంద్రియుంతై. భయరోహషములులేక కామ మున్‌ జయించినవాండును, సదా శుచియై సర్ఫభూతములు తనవలెనే యని యెంచుచు నియలేంద్రియుండై మానాభిమానముల వదలిన వాండును, జననమరణములందును సుఖదుఃఖములందును లాభా లాభములందును ట్రియాష్షియములందును సమబుద్ధి గలవాండును, గోంకలెబ్ల మాని యెవ్వరి నవమానింపక నిర్షస్టంద్వూండై ఏకరాగమైన మనస్సు. గలవాండున్ను శత్రుహీనుండును బంధుహీనుండును ననప త్యుండు ధర్యార్థకామ వర్ణితుండు నిరాకాంత్నీయగువాండును, ధరా ధ్ధర్గముల పొంతం బోవక పూర్వుసంచిత క్లర్గఫలముల నాశింపక యృక్తేమగతి నొందంగోరి ప్రుశాంతాత్తుం డగువాండున్సు. నక్వర్తుండు నవికాంయుండునై. జగ మశాశ్వుత మనియు నస్వస్థ మనియు నవళ శే మనియు సర్వదా డన్షమృత్యు జరాయుతమనియు నిశ్చయజ్ఞానము గలిగి వైరాగ్య బుద్ధియుక్తుండై తనయదలి దోషములంటే దృష్టి నిలుపువాండును శీఘ్ర, సాలమునం దే య్వాళ్ళబంధములవలన విడివ డును, ల్త్ట దూప రస గంధ స్పర్శ శబ్ద పర్మి్యృహరహీతమని "తెలియ రానివని యెవ్టండెజుంగసనో వాండు ముక్తుండు. పంచభూత.గుణహీ నుండని యమూర్తియని యకారణుండని యగుణుండయ్యు గుణ “ముల సనుభవించునని య్హాగ్గ,నెవ్వండు చమూచునో వాండు ముక్తుండు, శరీర మానస సంబంధములైన కోరికల నెల్స వదలిన వాండు కళ్టైలు లేని యగ్ని యాతిపొవునట్లు మెల్లన నిర్వాణమును గ్రావించును. జ తలం సర్వ సంస్కారములను వదలి నిర్జప్టంద్వుండై. 'బేనినైన నిది నారి యని తలంపక తపస్సుచే నింద్రియముల నడవించువాండు ముక్తుండే, ఇట్టినాంయ సర్వసంస్కాార నిక్తక్తండై సనాతనము పరమము సళాం

లీల.] . చేళి లీల. 86% తము నచంచలము నిత్యము నషరము నగు బ్రహమును బొందును. ఇంక దేనిని దెలినికొనిన యోగు లాత్గను జూడంగలరో 'దేనికంక నుత్తముమైనది లేదో యట్టి యోగశా(్ర్రుమును జెప్పెద వినుము, తొలుతం దీవ్రముగం దపస్సుచేసి యావల మోశతయోగము నవ్రై యత్నింపవఆయు, వ్రితాదుల వే "దేహమును దపింపంజేయని వాండు మోతయోగాధికారి గాంజూలండు. తపస్వి యింద్రియముల నుపసంహరించి మన స్సాత్ళ్మయందు నిలుపనలయును. తపన్వియై సర్వదా యేకాగ్రచిక్తుండై. దంభాహాంకార నర్జితుండై ప్రజ్ఞావంతుం డగు త్రాహాణుండు తనయందలి యాళత్షను గనుంగొనం గలండు. వీ సాధు వ్లార్మేయందు మనస్సునిలుపం గలుగునో యజట్టివాం జేశాంత శీలుండై. యాశత్తావలోకనము. గలవాండగును. మనోనిగ్రృవము గలిగి యోగియై. పరిళుద్ధ మనస్కుండ్రై. జిలేంద్రియుం డైనవాండ గాఢ యోగాఫ్యాసముచే నాళ్ష ననలోకించును, కలలో నొకని రూపము జూచినవాండు మేలుకనినతరువాత వానిని జూచి వాండే పండని యెట్లు గుర్తించునో ;యట్టులే సమాధియం దాళ్ళలోం గనిన _చానినే సమాధినుండి లేచిన విమటను వెలుపలం గనుచున్నాండు, ముంజ యనెడి దర్భలోనుండి నడిమి బెండువంటి పోగును 'వేటుగ లాగి చూచునో యట్లు యోగి యగువాండు చేహామునుండి య్యాళ్తను 'వేజుగం దీసి చూచుచున్నాందు. ముంజగడ్డియే శరీరమనియు నందలి యిమీకమే యాశ్గ్యయనియు యోగవిదులు నిదర్శనము ఇెష్పుదురు, ఏ 'దేవాధారి చక్కంల నాార్తను జూడలలుగునో. వానిని మించిన _వాండు మూంకులోకములందును లేండు.' వాందే మూండులోకము లకుం బ్రభువు. అట్టివాం డెన్ని దేహాములైన వానీ యిష్టానుసార మెత్తుచుండునుగాని కర్థబద్ధుండై. మునుపటివలె జేహధారి గాండు జరామరణముల _జయించి చేనీకిని సంతోమీంపండు తోకింపండు, వాందు యోగయుక్తుండై. 'దేవతలకును 'దేవత్వమును ' గలిగించును.

608 శ్రీకృష్ణలీలామృతము [భనతారళ వాని కష్టము వచ్చినపు డళాశ్వుత చేహమును వదలి యనవ్యయ ట్రువామును బొందును. లోకమంతయు నశించుట కనులారం జూచి యు భయపడందు. సర్వభూతములు ్రేశపడుచుండినను వాండు 'జేనికిని గ్లేశపడండు. యోగయాుక్తుండగువాండు.. నిస్పృ్ప్రహాుండు శాంతచిత్తుడునై సంగ స్నేహజాతంబులైన ఘోరములైన దుఃఖకో కము లనుమలములనేం జలింపండు. వానిని శస్త్రములు ఇేదింపవు. మృత్యువు చెనకదు. అంతకంి -సుఖతరమైన దేదియు ముళ్లోక ముల నతనికి. గానరాదు. చక్కని యోగముతోం గూడినవాంగై మనస్సు న్థార్ణ్యయందు నిలిపి ' జరా దుఃఖముల వదలి సుఖముగ నిర్రిం చును. అట్టివాండు మనుష్యు దేహమును విడిచి తన కిష్టమైన -బేహ మును ధరించును. అనుభనించుడానిక్షై యెప్పుడు విచారపడరాదు, తన మనసుచేం దన్నుం జూచుకొనుచు యోగయుక్పుంతై. యుండు వాం డింద్రునైన లమ్యముచేయండు: .వకాంతశీలు. డెట్లు యోగ యుక్తుం డగునో వినుము, - |

-... "వేదములం జెప్పండిన మాగ్షము ననుసరించి యేీచేవాము నందుం దా నున్నాండో యా దేహములోపల మనస్సును నిలుపల 'యునుగాని వెలుపలికి. బోనీయరాదు. జేహమునం చఊానుండు హృదయమందు చాహ్యాభ్యంతర సంచారముగల మనన్సునః జూడ _వలయును. ఏ 'చేహమున నే హృాదయమునం దన్ను చానిట్లు చక్టగః జూచుకొనునో వాని మనస్సు వెలుపలికింబోదు. ఏ చేహము హృద యమునం దానుండునో యా హ్నృదయమునందే బాహ్యాభ్యంకర సంచారముగల మనస్సును దృథముగ ధరింపవలయును.- అట్లు చూచు నేని మనస్సు చాహ్యసంచారమునకై పోదు. ఇం ద్రియముల నియ మించినవాండై. సద్దు. చప్పుడు లేని నిర్షనారణ్యముననుండి యేశాగ్ర చిత్తుండై. తన్నుందాను ధ్యానింపనలయును, దంతములు - వెక్కిళ్లు = సాలుకామెవకంఠము వీనితోం గార్భ్యములు వేయునపుడు వీనిపై మ

లీల] 'బేశిక లీల, శి00 నస్సు నిలుపవలయును, అట్టు లే హృదయమును హృదయబరధనముల గుజించియు ధ్యస్టానింపవలయును.

అనిచెప్పిన మేధావియగు శొష్యుం డీట్లనియె.

భుజింపంబడిన యన్న మెట్లు జీర్ణంచును? అది యెట్లు రనమగును? మరల నెక్తు శెట్లగును? అది మాంసమును మేదస్సును నరములను, 'నెముకలను నెట్లు పోమీంచును? బల మెట్లు నృద్ధియగును? నీ రసము బైన మలము లెట్లు చేహాముకుండి వెలికింబోవును, ఉచ్యానస నిశ్వా

_. సము లెట్లు కలుగును? ఈ దేవాముర జీవ్రుం దే ప్రచేశమున వసీం

చును? ఎట్టి చేష్టలచే జీవుండు దేవామును భరించును? ఈ "దేహ మును విడిచి వేళొక ేహాములోనికిం బోవునపు జెట్టి వర్ణ్మముగల యెట్టి జానిక్షై పోవ్రను? ఇవన్నియు యాధాతథ్థముగ నువ దేశింపు మనిన సిద్ధుం డిట్లనియె,

ఒక' యమూల్యపదార్థిమును గదిలోనుంచి మనస్ఫంతయా జానియం'చదే యుంచునట్లు తన కాయమునంగల జీవునియం బే నిశ్చల మనస్సంతయు నుంచవలయును. వమాత్రము ప్రమాదపడక యక్కడ న్తాత్ళను "వెదళవలయూను. ఈ ప్రకారము సర్వదా వెదకు వానికి జీవ్రండు సామౌెత్కరించును. డానివలన వాండు ప్రధానమును దెలిసికొనిన వాండగును, ఈ విధమునంగాక జీవుండు కన్నులచేతను స్వేంద్రియ ము3 చేకను గ్రహీంపయబడం జూలండు. మన స్పనుదీపముతో పేడ కిన మహాళ్ళ గానవచ్చును. ఆ మహార యన్నిచోటులం బాదడములు పా ణులు నన్ని చోటులం గన్నులు ముఖములు శిరస్సులు ఫెవులునై సర్వత్ర వ్యాపించియుండును. జ్ఞానోదయనా వలన "బేహమునుంశి వెడలిపోవు జీవ్రండు తన్నుందాను ముంజయరదలి యీినెు వెలు పలం దీసినట్టు 'తెలిసికొనం గలండు,. ఆ విధముగ దేహమును వదలి శ్రీవల బ్రహ్మమును బొందును, తన్నుందాను మనస్సుయే నవలీలగ6 'జెలిలికానుకు, ఈ విధముగ బ్రహ్మమును నాశ్ర్రయను చేనివాని

12

910 శ్రీకృష్ణలీలామృతేము [భవతారక యావల భగవంతునియందు మోత మనుభవించును. ర్రూహ్మాణా! యీ సర్వరహస్యము నీకు 'దెలివితిని. ఇశ నీ యిష్టము వచ్చినట్లు పొమ్మనిన నళండును వెడలిపోయెను. . ఇట్లు నా కాశ్రాహణుండు చెప్పీ యాయనయు. దికోఢథానము నొంబెను. . అష్టనా! నేను ఇచెప్పినదంతయు శ్రద్ధతో వింటివా? యుద్ధరంగ మున నీవు లేరిపైనుండునపుడు నేను నీకుం జెప్పిన దిదియే. ఇది కల వరపాటు గలవారిక్కి సంగము. నదలనివారికి. బరిళుద్ధమైన యంతరం 'ము లేనివారికి. దెలియ సాధ్యపడదు. ఇది చేవతలలోని రహ ఎస్టము. మనుష్య జెన్వం డిదివజకు వినలేదు... నీవ్రగాక మనుష్యు లందు దీనిని వినందగినవాండు ” లేండు, దీనిని వ్యాకుల మనస్కు( డెటుంగందగండు.. పారా! కర్థములు చేయువారు చేవలోకమునకుం జోదురు, ముక్తిమార్గమున నర్తింప యత్నించువారినిం గనీ 'చేవత లసూయపడుదురు. తమకంకె నునుష్యు లుత్తమపదవిక్షి, బోదురుగదా యని వారికి మనో వేదన. , కావున మనుష్యు లట్టిమార్లమున వర్తింప వా రిష్టపడరు. బ్రహ్మమును గ్రావించి దుఃఖహీనుండై సదా సుఖమై యుండుగతి యృుత్తమగతి. పాసజాతి 'ఈవెళ్యో శూద్రులండైన. నెన్వ వైనను నీ మార్గమున నుండిరేని పరమగతిని ్రావింతు-రననింక స్ప ఫ్టర్గనిరతులగు ట్రవ్మాజ్ఞాన నిష్టలు బహుక్రుతులునైన బ్రహ్‌ త్రి యుల విషయమై వెప్పనేల” ఇంతకంళఇ సుఖకరమైనది లేదు, బుద్ధి త్ధ శక్తిగలిగి యిం విధముగ .- సర్వడావిడువక వర్తించువాం డాటు మాసములలో యోశగియగును, . ౨౧) న క్టృ్ణుం డష్టునునకు దంపలతిసంవాదము చెప్పుట, తా అష్టునా! యీ విషయమున దంపతిసంవాదమను నొక యికి హోనము గలదు వినుము. ఒకళ్ల ్రాహ్మణన్త్రీ యొంటరిగం గూర్చుండిన త్‌న భ్రార్హను ష్టైనవిష్థాన పారగునింజూచి యిట్లనియె, నాధా! భర్తచేయు

లీల.) 'జేశిక లీల, క&11 పుణ్యములు భార్యకును తౌ,పీంచుననియు, ఖ్లర్తపోవు లోకములకు 'ఛార్యయుం బోవ్చననియు శ్రుశులనలన వింటిని, నీవ్టు క్షర్ణము లేవియుం "చేయక భార్యకు. బతియేగతి యని తెలియక .యూరక కూర్చుండి యున్నాండవు, ఇట్టి నిన్ను మగనింగాలగల నేనే లోకములకుం బోదునో చెప్పుము. అనిన విని శాంతాత్తుండైన యా య్రాహ్యణుండు నవ్వుచు భార్యతో నిట్లనియె. " " ఓసీ! నీ మాటలకు నేను గోవింపను. వది (ౌావ్యామని యేది దృశ్యమని యేది శ్రావ్యమని కర్ణము వేయంబడునో దానిని గర్హతలు క్ధ మందుకు, ష్టూనము లేక కర్ణములు చేయువారు మోహముపాలే యగు చురు. లోకమున నొకతణమెనం గరమువేయక యూరకుండ సాధ్య పడదు. భూమిమింద జన్శించినది మొదలు మనస్సు చేతనో వాక్కు చేతనో కాయము వేతనో శుభమో యకుభమో యేదో మయొుకవిధ మైన కర్ణము చేయకయుండు టసాధ్యము, కనవిన నచ్చునట్టి కర్ణము లను రాక్షసులు ధ్వంసము చేయుచుండుటవే వానిని వవలీ నా చేవా మందుండు న్నాళ్ళస్టానమును మనస్సు చేతం జూచుచున్నాండను. అంబే నిర్ర్రంద్వూండగు '్రవ్మముండును. అందే సోముండు నగ్నయు నుందురు, అంచే బుద్ధి వ్రేరకుండగు వాయువు భూతధారకుంతై సంచ, రించును. ఆ ఫ్థానమునిమిత్తమై యోగయ్యక్తులై ట్రహాదు లతీరము నుపాసింతురు. దానికై విద్వాంసులు సున్రతులు శాంతచిత్తులు జిలేంద్రియులు నగువారు యత్నింతురు. చానిని ముక్కుచే మూ ర్కొనరాదు, నాలుకచే నాకరాదు, చేవాముచేం చాంకరాదు, అది మనస్సుచేతనే కెలియంబడును, అది కన్నులకు వీనులకు నతిక్రమించి నది. అది గంధము రసము స్పర్శము హాపము శబ్దము లేనిది, దాని వల ననే లోకతం త్రమంతయు వర్తించుచున్నది.దానియం జే నిలిచి యున్నది, ప్రాణాపాన వ్యాన్లోడానసమానములను 'పా?ణవాయువులు డానినుం డియే వెడలుచున్నవి, మరల డానియంబే ప్ర వేశించుచున్నవి, అపాన

812 శ్రీ కృష్ణలీలామృతము (భవ తారక ఫ్రాణములనడుమ నుదొనము వాస్ట్రపించియున్నది, "కావున నిద్రించు పురుషునిం శ్రూణాపానములు నదలిపోవు వది (ప్తాణవాయువులను నుపవాతము చేయునో దానిని నుదానమందురు, ఈ విధముగ6 గాణ చాయువ్రల వలననే లోక న్యవహారము జరగవలయును. అవి జీవ ననుసరించియు౨డి యతని వివిధోపాధుల ప్రా్యవ్రికి గారణము లగుచున్నవి. ఆ ప్రాణవాయువు లుడాననునకు లోపడి వర్తించును, ఆ యుడొనము తపస్సుచే నియమింపంబడును. కావున బ్రహ్మవాదులు భగవత్సా ప్రీత. తపస్సు చేయుదురు, 'దేవామున సంచరించుచు సన్యోోనర్ట సక్తములైన యన్ని వాయువ్లలనడుమ వైశ్వానరుండను నగ్ని యేడు జ్వ్టలలతో వెలుంగుచుంరడును, ఫఘ్రూణము- జిహ్వా = కన్నులు, త్వక్కు.శ్రోశ్రముంమనస్ప్సుంబుద్ధియకు నేదును వైశ్వానరుని జ్య్వూలలు మూర్కొనలబడునవి తినంబకునవి చూడ6బడునవి స్పృృశింపంబడునవ్‌ విన;బడునవి యాలోచింపంబడునవి యెజబుంగయడునవి యివి యేడున

, మైశ్య్టనరునకు సమిధలు. మూర్జూనువాండు భొవీంచువాండు చూచ వాడు తాంకువాండు తెలిసీఫొనువాండు వినువాండు నాలోచించ వాండు వీ రేడువురు శ్రేష్టులైన బుల్విజులు, ఓసి ముద్ధురాలా! యె ఆఅుంకంగల హోత లేడాహుతులను నేడునిధముల నేడగ్నులయంద వేల్తురు. ధ్యేయము వేయము దృశ్యము స్పృశ్యము శ్రావ్ఫము మం! న్యము బోద్ధవ్య మనునవి యేకును సమిధలని చూడుము. ఈ విధము సిడాస్టంసు లేడింటిని శేడగ్నులయందు నేడువిధముల వేల్చి వాని! వమ గగ్భములందే సృజించుచున్నారు, పృథీవ్య ప్రేజో వాయ్యాకా' మనో బుద్ధులను "నేకును నన్ని టి!ని జన్మకారణములు. వావిస్సులైన గః ముఅన్నియు నగ్నివలన( గలిగిన గుణమునం బ్ర వేశించును. ఖీ ప్రవేశించి లోపలనే వసీించియుండి మరల నాయాగర్భముల జన్నించ చుండును. భూతముల కుత్చత్తికిం. గారణమగు దానియందు బ్రలక శాలముక నణగియుండును. బానినుండి యే గంధము డానినుండిర

లీల] 'బేశిక లీల, 618 రనము, దానినుండి భూపము దానినుండి స్పర్శము డానినుండి ఛబ్బము చానినుండి సంశయము దానినుండి నిష్టజనించును, దీని శే యేడువిధ ములైన సృష్టీయని వేరు: పూర్వులందజు దీని నిళ్షైణిగియున్నారు, పూర్ణనుగునది పూర్ష్తాహుకులచేం చేజన్సుచేం బూర్షమగు చున్నదని బోధించెను, ॥ అనిన నర్జునుం డిట్లనియె, కృష్ణా! 'తెలినికొనందగిన చానిలో శ్రేష్టమయిన బ్రహ్మవిషయము నా కుపన్యసింపుము. నీ యనుగ్రహము వలన నిట్టి సూత్మ విషయములందు మనస్సానందించుచున్నది. అనిన€ గ్భ్షుం డిట్లనియ, శీక్ళవుం డర్తునునకు గురుశిష్య సంవాదంబుం - వాదన లం న _ అసేసైట్టిమాలాలా "'జెలుపుట. ఎ న్‌ ఈ విషయమున గురుశిమ్య సంవాదంబను పురాశేశిహాసము గలదు. చెప్పెద వినుము, ట్రహ్మచర్యా వ్రశనిస్టుండును, గురుభక్షుల డున్కు సుశీలుండును విసయసంపన్నుండును, జిజ్ఞాసువు నగు శివ్యుం డొకండు తన గురువును సమినీంచి నమస్కరించి సవినయంబుగ నిట్లవియె. - . . గురునరా! నన్ను. గొన్ని సంచేహాములు హాధించుచున్నవి. వానిని దీర్చ నీవ్రగాక సమస్థుం డెన్టుండును లేందు. నే నెందుండి. వచ్చితిని? మి "రందుండి వచ్చితిరి? జంగమ స్థావరములైన భూత ములన్నియు 'దేనినుండి కలుగుచున్నవి? ేనివలన జీవించుచున్నవి? వాని కాయుఃపరిమాణ మెంత? సత్యమనంగా నేమి? తపస్పవనంగా. నేమి? గుణములనంగా నేమి?” మేలాసం వమార్లిమేది? సుఖమేది? దుష్కృుత మేది? ఛ్రాహణోత్తమా! యీ ప్రశ్నముల కన్నిటిక్షి యథార్థముగం టబ్రత్యు త్తర మిమనిన గురుం డిట్లనియె, . నాయనా! బుమీ శ్రేష్ట 'సేవితంటైన యీ ధర్మమును బూర్చుము నా (1 న బ్రహ్మ బేవుండే థొందణు బువశ్వరులకు బోధించెను. బ్రహ్‌ బుషు

814 శ్రీకృష్ణలీలామృతము [భవతారక లకు బోధించిన విధమున నేను నీకు. జెలిపెదను. తెలిసికొనందగిన దానిలో శ్రేష్టమైనది జ్ఞానము. అన్నిటియందు సంగమునదలుటయే యుత్తమ తపస్సు. నిరాబాధమైన జ్ఞానత్వో మనంగా సమస్త భూత నములయందుండు నాత్ళను నెవ్వ్చం డెజుంగునో వాండు వాని యిష్ట ప్రకారము సంచరింప సమస్థండై యుశన్తముడని భావింపంబడును, సమస్త పదార్థము లొక్కడానియం బే వసీంచియుండుటయు. మరల వవి విడివడిపోవుటయు, నానావిధములం గానవచ్చువానియం.. చేక ల్వము నెవ్వండెలుంగునో వాండు దుఃఖఫాగికాండు, ఎవండు కొంచె మైనను బేనిని గొరండో, ేనియందు నిది నాది యను నభిమాన ముంచండో .వాం డీలోకముననే - బ్రహ్మభాతుం డగుచున్నాండు, ప్రధాన మనంబడు ప్రకృవితత్తపము సర్వభూతముల యుత్స్ప త్రివిధము 'నెటింగి నేను నాది యను భానములేక యు౦డువాండు. నిస్పంశయ ముగ ముక్తుండే.. అవ్యక్తము బీజముగను బుద్ధి స్కంధముగను, మహాహంకాగము సాఖలుగను, నింర్రియము లంకురములు జనించు బొరియలుగను, బంచమహాభూతములు పూ మొగ్గలుగను. ళుభాళు భము లను నాకులను బూవ్రలను సదా గలిగించుచు సర్వబ్రవామే వీజముగాలల సమస్త్పమోాతములకు నాధారమైయుండు సూత్షభూత ములు రెమ్ములుగాంగల వృమత్తత్త్వము. నెటింగ్‌. చానిని జానమనెడి కత్తిచే నజుకి యమరత్వమును టెపించువాండు - జననమేరణమువ నుండి విగినడుచున్నాండు. పూర్చు కల్పములకు సంబంధించి సనాతే నమై సీద్ధులకు జక్కంగాం దెలిసిన భూతభవిష్య ద్వ_రృమానములయ, ధర్యార్థ కామములయు నిశ్చయ క్షనము నీకు 'దెలిపిద వినుము. దాని 'నెజింగ్‌ మతిమంతు లించే సంసిద్ధు లగుచున్నారు. తొల్లి బృవాస్పళి భరద్వాజులు సౌతముండు భార్షవ్రంయు వసీషు కశ్యప విశ్వామిత్రా దులు తరింపంగోరి .సర్టమారక్షముల నర్తించి “స్తకరములచే విశివి పరి ్రాంతులై నృద్ధుండగు నాంగిరసు మున్నిదుకొని ట్రవ్మను గాననరిగి

లీల]. 'జీశిక లీల. 8156 “యాయనకు నమస్కరించి సవినయముగ నిశ్రేయసళరంైన దీనిం ట్రెన్నీంచిరి. సాధువ్రు కర్ధమె ట్లాచరింపనలయును? కిల్చిషమమునలన నెట్లు ముక్తుఃండగును? మాకు శుభమార్షము లెవ్వి? సత్యమన నేవి? దుష్కృృతమన నేమి? ఎట్లు నర్తించిన నుత్తర దఖ్నీణ .మార్షంబులు లభించును? నరకమన నేమి? మోషవమన నేమి? భూతములకు జనన మన నేమి? మరణకున నేమి? అని యడిగిన బుమీశ్వురులకు. జతు ర్తుఘం డిట్లనియె. బారుగా. సత్య ప్రశంస, టా స్థావర జంగమంబులగు భూతంబులు సత్యమువలనం బుట్టు, చున్నవి. తపమను కగ్గముచే నవి జీవించుచున్నవి. సువ్రతమే జీవితము, కి 6 ” అవి తాముచేసిన కర్ణముచేతనే తమ జన్మస్థానమగు బ్రవ్మామునుండి' 'వేటునడి వైప్క్ట్లర్యృముచే మరల బ్రహమును బొందుచున్నవి. గుణ నన. వో యృుకృమైన సత్యమునకు. బంచలవ్షణములు నియతములు, "బ్రహ్మము సత్యము. తపస్సు సత్యము. ప్రజాపతి సత్యము, సత్యమువలననే భూత ములు పుట్టుచున్నవి. భూతమయమైన జగత్తు సత్యము. ఆ కారణము: చేతనే యోగపరాయణులు నతీత క్రోధసంతాపులు నియత ధర్గసేతు' వులునగు విప్రులు సదా సత్యము నే యాశ్రయింతురు. పరస్పర నియ శువై క్ఞూననంత్సులై సర్డ సేతుప్రవగ్తకులైన వారి రీతులు చెప్పెద వినుండు,. వర్షములు నాలుగు. అశ్రమములు నాలుగు, ధర మొక్కకు. అది నిత్యము, డానికి. బాదములు నాలుగని జ్జానులు చెప్పుదురు. పూర్వ మనీషులు నడచినట్టులు ట్రహ్మప్రాక్షికి నియళమైనట్టియు శుభము వేమంకరమునగు, మార్గము ఇెప్పెదవినుందు, ఈ పరమపదమార్ల న . ఆశ్రమచతుష్త్రయ ప్రశంస. అన టట్టైమాలాలా మితరులకుం 'జెలియదు. మొనటిది 'బ్రహచర్యము. రెండవది గార్ల ఆశీ న్‌ ఫ్టోము. 'మూండనది వానప్రస్థము. దాని కావలిది యధ్యా_త్సముం.

810 శ్రీకృష్ణలీలామ్భితము (భవతొరక జ్యోతి ఆనస్సు, ఆకాళము, అఆదిక్యుండు, వాయువు, ఇంద్రుండు ద్రజాపతి ఏ రధ్యా లేము లభింపకుండువణకుల గానరారు ఆ యధ్యా లే మాన్షమును జెప్పెదవికుండు, పలములు మూలములు గాలి భుజించుచు వనముల. గాం పురంబుంకు వానవ్రస్థము తోభలిమూండు నర్షములవారికి విధింహం బడినది, అన్ని వర్ణముఐవారిక్షి గార్డ్‌ స్ధృము ప్రశస్తమైనది, ధర్మమునకు శ్రుర్ధయే ముఖ్యలతణమని (ప్రాజ్ఞలు చెప్పుదురు, ఈ విధముగ మిక్సు "దేవలోక మార్గము ఇెవ్పితిని. వీనిని జ్ఞానముగల సజ్జను లాచరింకతురు, ఇవి ధర్మ సేతువులు, వీనిలో నేడైన నొకటి నియతముగా నాచరించు వార, కాలక్రమమున భూతముల జనన మరణ విధాన మెటుంస దురు. ఇంక నన్ని పదార్థములందుండు భూతములను వాని భాగము లతోం జెప్పెనను. చుహ్మ్మో = అన్య క్షము. తీవాంకారము - పదునొఖొం డింద్రియ ములు, పంచమహా భూతములు పంచభూత విశేషములు భూతసృష్టికిం గారణములని వేదములు ఇెప్పును, ఈ తత్తర్పము లిరువదినాలుగు, ఈ తత్త్పముల యుక్స త్తి వినాకమెటుంగు పండితుండు మోహమునకు వళ పకండు. ఉన్న దున్నట్టు లీ తత్త్వములను గుణములను జేవతలను నెటుంగువాండు పాపరహికుండై బంధములనుండీి విడివడి న్పిర్ణల లోక ముఖ నుఖం చును, ఆశగా. త్రిగుణ ప్రశంస, (టా అవ్య క్రము = అనుద్రి కము = సర్వవ్వాపి - భ్రువము - స్థిరము - నగునదియే తొమ్మిది ద్వారములు మూండు గుణములు పంచభాతు వలుగల పురమగుచున్నద, వస్తువుల వివరించి తెలిసికాను మనస్సు తోం గూడం బదునా॥టిఖే వ్యాస్తములు. బుద్ధికి స్వామిగలలిగిన దీ దియే పరమైకావశము, మూండు గుణములు పంచభూతముమి, నిర

లిల.] 'జీశిక లీఅ. 828 యెనిమిది యగ్నులే నెవని యహంకారము దహింపయడదో యట్టి వాం డ్తుత్తేమమైన బ్రహ్మమును బొందును. ఇంద్రియములు పదునొ కొండు సహంకార సంభనములు, శ్రో త్రము త్వక్కు చముస్సు జివ్వ " నాసిక పాదములు పాయూపస్థములు హాస్తములు వాక్క_నునినవి యిం ద్రియములు, ఈపది మనస్సుతోంగలసి పదునావొండగు చున్నవి, ఈ. _ పదునొకొంటిని జయించిన వీమట న్తాళ్ళే వ్రశాశించును. ఇం ైదు ము లీ ౮ జాజ్‌ స్థా నేంద్రియములు.. ఐదు కర్మేంద్రియములు, తోత్రాదులు జ్జానేం ర్రియములు. పాదాదులు కసళేందియములు. మనస్సు రెంటను జేరు శో చున్నది. బుద్ధి పండ్రైెండన యింద్రియము. ఇది యేకాద కేం ద్రియ ముల వరుస. ఇవి తెలినిన బుద్ధిమంతులు సర్వము కృతమనియే తలం తురు, భూతములకు జన్నస్థానములు భూమి జలాకాశములు మూంజే కాని నాల్లవది లేదు. అండజములు, నుద్భిజ్ఞములు, - స్వేదజములు, జరాయుజములనిి జనములు నాలుగు విధములు. ఖేచరములు కొన్ని గలవు. అనియు సరీస్ఫృపము లండజములని యెజు/వలయు. వెను టలోల'. బుట్టు కృములులోనైనవి స్ప్రేదజములు, ఇది "రండవజన్న శ్రుముము. ఇది జఘన్యము. కాలక్రమమున భూమిని ఇకలించు. కొని వచ్చునవి యుద్భిజ్ఞములు, రెండు పాదములు పెక్కు పొద ములు తిర్యగ్గమనము గలవియు జరాయుజములు, వీనిలోం గొన్ని వికారాకారములు గలవియు( గలవు. సనాతనంచెన బహయోని న కే ద్వివిధము. తపము పుణ్యక్షర్థము నని విద్వాంసులు తలంతురు, యజ్ఞము, యజ్ఞవేళ దానము, వేదాధ్యయనము, సనునివి పుణ్య కార్య ములు. కర్ణము బహూవిధములని వృద్ధాను శాసనము. ఇదంతయు నెజిగనవారు పాపముక్తు లగుదురు, ఇంక నింద్రియముల వివరించెద. గా. ఘూ లేంద్రియముల కధ్యాత్తాది నిహాపణను, యా ఆకాశము ప్రథమ భూకమః. అధ్యాళ్ళేము చెవి, అధిభ్ళూ తము (విషయము) .శబ్దము, అధి దైవతము (అధిష్టాన దేవత) దిక్కులు, 101

823 శ్రీకృష్ణలీలామృతము [భనతారక "రెంకనది వాయువు. అభధ్యా_ళ్ళము త్వక్కు, అధిభూతము స్పృశించు విషయము, అధిదెవతము విద్యుత్తు. మూండవది జ్యోతి. అధ్యా ము చమువ్చ, అధిభూతము రూపము, అధి.దైవము సూర్యుండు. నాలుగ నది జలము. అధ్యాత్ళము జిహ్వ, అదిభూతము రసము, అధి దైవము సోముడు. ఐవనది పృథివి. అధ్యాళ్ళము ఛూణము, అధిభూతము గంధము, అధిఘాతము వాయువు. ఈ వీధముగం బంచభూతములు నాలుగు తెగలయ్యె. ఇంకం దక్కిన యింద్రియములగుజించి వివరిం వెద, అధ్యా ళ్ళ్యము పాదములు, అధిభూతము గమనము. అధిహైవ తను విష్ణువు, అథోగమనముగల యపానమునకు నధ్యార్మము పాయువు, అధిభూకము మలము, అధి.దైనము మిత్రుండు. సర్వ భూత ములకు జన్మకారణ మైన. యుపస్థ మధ్యా _ల్గేము, శుక్ర మధిభూతము, దెనతము ప్రజాపతి. అధ్యా _ల్గేము. హస్తములు, అధిభూతము కర ములు, అధిద్రైవము శక్రుండు. మనఃఫపూర్వకమై సర్వ ేవతాసంబం ధముగల వాక్కథ్యా _త్తము, అధిభాతము మాట్క అధిదైనతము వహ్ని. అధ్యా రము మనస్సు, ఇది పంచభూతములందు సంచారము గలది. అధిభాతము సంకల్చ్పము,. అధిైవళము చంద్రుండు. - అథ్యా _ళ్తే మహాంకారము, ఇదియే సర్దు సంసారకారిణము, అధిభూత మఖి మౌొసనము, అధిటైవతము రుద్రుండు. అధ్యా ము బుద్ధి, ఇది యాజిం ద్రీయములల జరించును. అధిభూతము తెలియం దగీనది, అ ధి'దైవత మహాస్సు. ఈ జ్ఞ్ఞానముగలవారు జ్ఞానులనంబడుదుగు. . ఇంద్రియము 'లింద్రియార్థములు: పంచమహాభూతము - లివి యన్నియు మనస్సుచే ధరింపంబడవలయును, ఇవన్నియు మనస్పం భనములు, కాన్రనం 'దద్భిన్నములు కానేరవు, సర్వము మనస్సు నందు శ్నీణింపం జేయుళే జన్నసుఖము. క్ఞానసంపన్ను లదియే యుత్తమ మని ఖావింతుథకు. , + ॥ న్‌ భానకరము శుభమునగు నివృత్తి మార్షమును మృదువు

లీల.] "జేశిక లీల. 82 గను దారుణముగను నింక వివరించెద. గుణములు గుణములు కావని తలంగుట, సంగరాహిత్యము, 'నేశాంతవాసము, బ్రస్ముచింతనము; ఏనినే సుఖమందురు. ఇందు నూగ్గ మొక్కటియేకాని 'పెక్కులు లేవు. తాంబేలు తన యంగములను దనలోనికి ముడుంచుకొనునట్లు కామము నుల్లములో నణం చుకొని సర్ఫసంగములు నడలుకొనిన వాండు సుఖపురువుండు, కామములెల్ల మనస్సులో నణంచి తృష్ణా రహీతుండ్రై, థాస్టనయుక్తుండై, సర్వ భూతములకు నుహత్తు మిత్రుండు నగువాండు , టహృభాతుండగును. విషయములందుం గోరికగల యింద్రియముల నిరోధించి గ్రామములు వదలి మననశీలుండగునాం డధ్యాత్తాగ్నిని ట్రుజ్వలింపంజేయును. కళ్టైలు వేయుచుండ నగ్ని వెలుంగునట్టు లింద్రి, య నిరోధముచే నాత్ళ ప్రకాశించును. ప్రసన్నాత్తుండై యెవడు సర్వభాతములు తన హృదయమందున్నట్లు భావించుకో యష్పుడు స్ట్వాప్రకాశముచే సూత్య్మమునకంయె నతి సూత్త్రమయి యుత్తమమగు దానిల బురుషుండు (ప్రావించును. ఈ "జేహమువకు నగ్నిరూపము, జలము రక్తాది ద్రవప్రవావహము. వాయువు స్పర్శ్గనము. భూమి గంధము ధరించునది, ఆకాశము శబ్దము, దృష్టి సూర్యుండు. గాంగ లది యనియు; నధా్యాత్ళవిదులు చెప్పుదురు. రోగశోక సమావిష్ట. మనియుం బంచథస్రోతస్సులం గూడినదనియుం బంచభూత యృక్త మనియు, నవదాచ్చరములు గలదనియు, జీనాళ్త పరమాత్శలను దైవత యుగ్గంబు గలదనియు, రజోయుక్తమనియు, నపవిశ్రమగుట చేం జూడ 'యోగ్యముగానిదసియు, వాతపిత్త శేషము. లనుల్రిగుణములు. నేడు ధాతువులుగలదనియు, నన్నిటియందు నా సక్తికలదనియు మోవా య్వ్హక్తమనియు నీ శరీరమును జెప్పుదురు. 9ది జీవలోకంబున దుశ్చ రము. బుద్ధియే యాధారముగాంగలది. మోతము దస్సాధమగుట వలన నీ చేహము జనన మరణ చక్రృంబువందగిలి సద్దా- శ్రమించు చుండును. కావున దేహమే కాలచక్రము, _-ఈ దేహము భయం

628 శ్రీకృష్ణలీలామృతము [భనతారక్ష కరమై యగాధమై మోహమను వేరిటిసముద్రము. ఇదియె సర్దో జగమును సృజిందును. సంకుచితమును ' జేయును. మోహింపం "జేయును. నిద్రింపం జేయును, ఇంద్రియ నిరోధంబున దొస్త్వజంబు లైన కామ క్రోధ భయ లోభ ద్రోవ+ నృళంబులను నరుండు విడువ శక్తుండగును. శ్రిగుణములను బంచధాతువ్రలను గెలిచినవాండు దివం బున నంతము లేని యుగ్తమస్తానము నొందుకు, పంచేంద్రియ ములను నొడ్డులు, భయావవామైన పునాహము,. మోపహమనెడి మడుం గులుగల నదిని దాంటువాండు కామ శోధము జయించును. అట్టి వాండు సర్వవోమ విముక్తుగ్లా మనస్సు మనస్సుననుంచి తనయందలి య్యాళ్ళేను గనుంగొనును. అంతియగాక యప్పుడప్పు డొక్కటిగాను బెక్కులుగాను మాజుచుండు సర్వ భూతములందలి- య్యాళ్ళను దన యాగ్యతోం జూచుచున్నాండు, ఒక దీపముచే నూజు దీపములను జూడం గలిగినట్లు తన యాగ్షను దెలినినవాం 'డన్నిరూపములం జూడం గలుగును, అతండే విష్ణువు మిత్రుడు వరుణుండు ప్రజాపతి యన్ని, అతండె ధాత విధాత ప్రభువు సర్వతోముఖుడు. అతనియందు సర్వ భూత వృాదయుందైన మహాళ్ష ప్రకాశించును. అకనినే విప్రులు సురా నుపలు యవపిశాచపిత్ళ గరుడరావసులు ఘాతగణములు మహి సలు సదా స్తోత్రము చేయుచుందురు, . య వాగు ఉత్తమపదార్థ నినూపణము, టా '. మనుష్యులలో తుశ్రియులు. రజోగుణ ప్రధానులు, అట్టులే వావానములలో 'నేము/గపలయందుకు, . నరఖ్యవాసులలో నీంహము శందుకు బళకునవ్రలలో మే(:కలయందును, బిలవాసులలో సర్పము అందును గోన్ర్చలలో న్రువభములందుకు,. ఊలలోం బుకుషులయం “దును, రజోగుణము ప్రధానము. మొజి, న్నిమ్ధ్మ రావి బూరుగు, శింళుపము, . మేషళ్ళంగమ్సు, 'శీదక మను వెదుళు వృతరాజములు. హిమనంతమ్మ, సహ్యాము, పారియాత్రము, -వింధ్యము, త్రికూటము

“లీల "జేశిక లీల, 8ైరి "శ్వేశము, సీలము, భాసము,. రాష్ట్రకంతము, భృశస్కంధము, మహేం ద్రనము, మాల్యనంత మనునవి పర్వత రాజములు. గణములలో మరు ద్గణము శ్రేష్టము, త్రుహములకు సూర్యు. డధిపుండు. నమశత్రము లకు జంద్రుండు, వితడలకు యముండు, నదులకు సముద్రుండు, జల ములకు వరుణుండు, మళుత్తుల కింద్రు (డు, 'వేంయములకు నర్క్ముండు, 'వెలుయసలకు. జంద్రుండు భూతముల కగ్ని ఛ్రూహాణులకు బృహ స్పతి యోషధులకు సోముండు, . బలనంతులకు విమ్ణువు, రూపము లకుం ద్వష్ట్ర, పళువ్రులకు శివ్రుండు, యజ్ఞములకు దవ్నీణ, వేదములకు బుగ్యోదనము, దిక్కులకు న్తుత్తరము, విప్రులకు సోముండు, సర్వరత్నము లకుం గుబేరుండు, "దేవతలకు. బురందరుండు. బ్రభువు, ప్రజలయం దుం బ్రజాపతి శ్రేష్టుండు. సర్వభూతములందును బ్రహనుయుండన గు "నీను నొప్పవాండను. సమస్తమునకు స్టయంభూతుం డైన మహావిష్ణువు రాజూధినాజు అతండే యన్నిటికి నీళశ్సుకుండు. .అతండే. విభుండు, అతండే ప్రజాపతి. సర కిన్నర యత రమీ గంధర్యోరగ చేవ చానన

• నాగాది సర్వమునకు నా విష్ణువే యధిపతి. కాముకలగుర్రీ లను సరించువారిలోం బార్వలియగు మహేశ్వరి యధికురాలు, . శ్రీల "యందును శ్రేష్టురాలు, వ్రీతి సుఖకారిణులగు 'ఊలయందుం 'ేజోవ తులైన యప్స్పరసలు శ్రేష్టురాండ్రు. రాజులు ధర్గకాములు. ఛ్రాషూ ణులు ధర్శసేతువులు. కావున రాజులు ట్రాహణరమ్‌ణము ధయత్నం బునం గావింపవలయుమ, ఎవని గాజ్యమున సాధువ్రలు చుఃఖంతురో సర్పగుణహీనుండ్రై యకం డథోమార్లగామియగు. . ఏవని రాజ్యమున సాధువులు సురవ్నీతులో వాండు నాలోకమున నానంద మనుభవించు, . ఆగ్రా. పదార్థధర్దలంయణ నివమాపణము. ఖా

ఇంక నియతధర్ధలతయణముం "డెలి వెదను. అహీంసయీ ధ్దర్దలష్ష ణము. కొంసయ్‌ యధర్దలతణము. "జేవతలు ప్రకాశలతణులు,

980 శ్రీకృష్ణలీలామృతము . (భవతారక మనుష్యులు కర్గలతణులు, ఆకాశ లత్షణము శబ్దము. వాయు లత ణము ' స్పర్శము, జో్యోతిస్సు లతణము రూపము. జల లవమణము రసము, సనర్వభూతధారిణి ఖూమిలతమణము గంధము, అచ్చులని వొల్లులని సంస్కారముపాందిన వాక్కు లతణము శబ్దము. - మనస్సు లతణము చింత, మనస్సు చింతించిన విషయములను బుద్ధిన్ఫవసా యములచే దృథీకరించుచున్నది. వ్యవసాయముచే. బుద్ధి సర్వము "కెలినిఫొనుచున్నది. సందేహాములేదు. మనోలతణము ధ్యానము, "తాము చేయునది ప్రకటించుకొనకుండుట. సాధులమణము. యోగ లక్షణము కార్యములందు. బ్రన్ఫ త్తి. సన్నా్యాసిలతుణము జ్ఞానము. కావున జ్ఞానమును నంపాదించిన వెనుకనే బుద్ధిమంతుండు సన్నసింప వలయు, జ్ఞానయుక్తుండైన సన్నా్యాసి పరమగతి నొందును, ద్వందా్పతీ తుండై తమోమృత్యు జరాదుల దాంటును, ఇంక గుణగ్రహణమును వివరించెద. భూమిగుణ మైనగంధము నానీకచే - గ్రహింపంబడును, శ్రూణస్థమైన నాయువు గంధజ్ఞానమున విధింపంబడినది, జలగుణమైన రనము నాలుకచే గ్రహింపంబడును, జివ్వాయందుండు సోముండు రసజ్ఞానమున విధింపయుడెను, తేజస్సు గుణమైన రూపమును నేత్ర ములు గ్రహించును. చతుస్సునందుండు. నాదిత్యుండు గూపజ్ఞాన మున విధింపంబడెను, వాయుగుణమైన స్పర్శమును ద్వక్కు గ్రహిం చును. త్వక్కునందుతిడు వాయువు స్పర్శమును గ్రహీంచుటయందు విధింపంబడెను, అకాళగుణమైన ఘోషమును జెన్చలు గ్రహించును. చెవులయందుండు దిక్కులు శబ్దమును 'దెలిసికొనును. మనోగుణమైన చింత 'ప్రక్ఞిచే తహింపంబడును. బుద్ధి యధ్య్యవసాయము చేతను, మహత్తు ధ్యానముచేతను గ్రహింపంబడును. అవ్య క్రమైన ప్రకృతి నిశ్చ యించుకొనుటచే సర్పము త్రహీంచ్చును. తానను ెలివియు! బదార్థములు పరస్పర భిన్నము లను తెలివియుం ట్రకృతి గ్రహించు మన్నది. *నే నిట్టివాయను, అది యట్టిది? యను జ్గాసము పృతి

“లీల.] "జీశిక లీల. 681 వలనం 'గలిగినదని ' గ్రహింపవలయును, నిత్యుండు నిస్టణాత్తకుండు వైన మే.శ్రజ్ఞని. చెలిసికొన లవణములు లేవు కావున జిహ్నరహి తుండైన మేత్రజ్ఞండు కేరల జ్ఞానలక్షుణాండు. మే శ్రజ్ఞండు గుణకారణ మైన శరీనమునందు వసీంచును. అది కానరాకయుండినను నేను జూచుచున్నాను. వినుచున్నాను. అెలిసిఫొనుచున్నాను.. దానిని బురుషుండు తెలిసికొనును గావుననే మేశ్రజ్ఞుడని వెప్పంబడును గుణముల వ్యాపారములను మేత్రజ్ఞుండు చక్కంగాం జూచుచున్నాండు,

. పలుమాటు .సృజింపంబడకుచున్నను నవేతనములగుటబేం. దాను నృజింపండుచున్నామని తమకు నాదినుధ్యాంతీము లున్నవని గుణ ములు అెలిసికోటాలకున్నవి, గుణములకు గుణమువలనం గలిగిన వానిని వే శ్రజ్ఞుండు మాత్రమే దాంటి పరమై గొప్పదియగు ధానిని బొందణగలండు, ఇతరమునకు బేనికి నది శక్యముగాదు. కావున దత్తవ్రమెజింగినవా.డు గుణములను బుద్ధిని నదలి శీణదోషుండై గుణములను దాంటి "తే శ్రజ్ఞునిం బ్రువేశించుచున్నాండూ. నిర్ణవ్రం ద్వూండు, నొకరికి నసమస్కరింపనివాండు, స్వభారహితుండు, నచలుండు, ననికేతుండు నగుమేత్రజ్ఞం డన్నిటికంకెం బరుండును విధియు, -

ఇంక నాదిమధాస్టంతములుగలిగిన నూపనామములుగలవానినీ వివరించెదను. మొదటిది పగలు; ఆవల రాత్రి; మాసములు చుచ్హా దులు; నముశ్రములు శ్రవణాదులు; బుతువులు శిశిరాదులు,. గంధ ములందు భూమి యాది. రసములందు జలము. రూపముఅం దగ్శి, స్పర్శ్మములందు వాయువు. శబ్దమునకు నాకాశము మొనలని యెటుం గనలయు. భూతములందు మొదటివానిని 'చెలిపెదను. ప్ర కాళించు వానియందు సూర్వ్యుండు, భూతములం దగ్నిః సర్వవిద్యలయందు సావిత్రి, చేవతలయందుం బ్రజాపతి, సర్వ చేదములం 'దోం కారము, వాయువులందుం శ్రాణవాయు వాదియని యెజుంగనలయు. ఛంద “సృలందు గాయత్రి, నలుగాలజీనముల౦ దావు. మనుష్యులందు

ఓని? శ్రీకృష్ణలీలామృతీము [భవతారక “వ్రాహణులు పయులందు డేగ, యజములందు హుుతము, ప్రాకు న - లా , ల లాడువానియందు సర్పములు, యుగములందు. గృతయుగము, రత్నే ములందు బంగారు, . ఓవధులయందు యవలు భత్యుభోజ్టుములం దన్నము, త్రావనుపయోగిందు ద్రవపదార్థములందూ జలము, స్థాన 'రములందు బ్రహ్మమేత్రుమైన స్లషము. ప్రజాపతులందు నేను నుత్తము “లని గ్రహింపనలయు,. నాకంయె నుత్తముండు స్వయంభువు నచిం "త్యాత్గుయనైన విష్ణువు. పర్వతములందు మహామేరువ్లు మొదటిది, దిక్కులందు విదిక్కులందుం. దూర్చు మొదటిది. నదులందుం శ్రిపథ యగు గంగ మొదటిది. సరస్సులందు సముద్రము మొదటిది... దేవ చానవ వీశాచోరగ రమో నర కిన్నర యమయులకు నీశ్వరుండు ప్రభువు, సర్దప్రపంచమునకు బ్రహామయు+డు విష్ణువు మొదటివాండు. త్రీలో కముల నాయనకంళె (శ్రేష్టమైన దేదియు లేదు. అశ్రమములందు గార్హస్థ్యము (శ్రేష్టము. లోకమున కాది యవ్యక్రము, అంతము నదియే. దినము లస్తమ యాంతములు, రాత్రు లుదయాంతములు, సుఖాంతము దుఃఖము. దుఃఖాంతము సుఖము, సంచితధనములు యయాంతములు, పెరింగినవానికి విబుం/గుట యంతము. సంయోగ ములు వియోగాంతములు, జీవితము మరణాంతము, కృతములన్నియ వినా శాంతములు, పుట్టువు మరణాంతము, ఈ లోకమున స్థావర జంగమమాలన్నియు నశాశ్వాతములు, ఇష్టము దత్తము తపస్పధ్యయ నము నియమములు న్రతములు నివియన్నియు వినాశాంతములు, జ్ఞావము మాత్ర మంతము లేనిది కావున జ్ఞానముచేత శుద్ధు-డై ₹0 'లాత్తుండు జితేంద్రియు.కునై యవహాంకార మమకారములు వదలిన వాండు ముక్తుడగును, , ల = ఇంక సంసారచక్రము ప్రనర్తించువిధము వినుమ్కు దానికి బల ము బుద్ధి. స్తంభము మనస్సు, బంధన మింద్రియసమూహము. నాభి పంచమహాఘాశములు., చుట్టునలయము గృహాము, జరాశోక్‌

లీల.) "ేశీక లీల. కకక సమావిష్టము. వ్యాధివ్యసనములు సంతానము. అది "జీశ కొల సంచారము గలది. శ్రమవ్యాయామములు దాని, ధ్వని అపో నాశములు దాని తిరుగుటలు,- శి తోపష్తముల చేం జుట్టంబడి యున్నది, జాలీ లా లు సుఖదుఃఖము లతుకుసంధులు, యుక్పిపాసలు మేకులు, ఫాయాజతప ములు చస్చ్రమాక్షనులు, అది జెప్పహటులోం గలనరపణుచును, శోకమోహ జలాకీరరూూఅదాయొప్పుడు తరుగిచుండును.. అవేత నము మాసముఐపతృములచే గుణింపంబడును. దానికి సమచ్వోము "లేదు. అన్నిలోకముల సంచరించుచు వే యుండును. తమస్సు బురద, దానిని ద్రిప్పునది రజో వేగము. అహంకారముచే దీష్తము. గుణస మూవా మంకలము గలది. ఆశాభంగమువలననగు వత్రీతియే విను వులు. శోకసంహారముల నడుమ నది తిరుగు చుండును. అది క్రియా కారణ యుక్తము. అది నిడుపై రాగముచే బిస్తరించుచుండును. అన న్నా క. ఇచ్చాలోభములచే నిలుకడ లేక యుండును. అది యజ్జాన బనిశేము. డాని పరివారములు భయమోపహములు. దాని కార్యము (స్రాజుల మోహింపంజేయుట ఆకంజ్య్డోకుల వంక్షవై_ గమనించును. కామ 'శ్రోధములు డాని స్వాధీనపదార్థములు. మహత్ర్తాదిగ భూతము లంత ముగాంగలది. అది యన్య క్రము, సృష్టి లయములు డాని చివ్నా ములు. మనోవేగము గలది. నిలుపు లేనిది. ద్వంవ్పయుగమై యచే తనమైన యూ సంసారచత్రమును వదలనలయును. సంజ్నేవింపవల యును. ఈ కాలచక్ర ప్రవృ త్తి నివృత్తులు యధార్థముగం "దెలిసి కొనువాండు మోహవళకుండు కొండు, అట్టివాండు “స్టేశవిముక్తుండై. ద్వుంద్వాతీతుండై మునియై సర్వపాపచ్యుతుండై పరగతిని ట్రావించును. యాశ్రమములు నాలుగు, గా ర్‌ స్ధ్ర మన్నిటికి మూలము ఈ యా 1053

“సై! శ్రీకృష్ణలీలామృతము (భవతారక త్రమములకు విధింపంబడిన విధుల ననుసరించి పారముముట్ట వర్తిం చుబ' శ్రేయస్కరము. కీర్తకరము. సంస్కారముచేం బరిళుద్ధుండై యథావిధి వ్రతములాచరించి గుణవిశిష్టమైన వంశమున జనించి “వేదాధ్యయనము గావించి గురువునాజ్ఞగొని తనయింటికి మరలి పోనలయు. స్వదార నిరతుండైై. శిస్టాచారమునానిలిచి). జ లేంద్రె,. యుండై. పంచమహాయజణ్ఞములు శ్రద్ధావంతుండై కావింపనలయు, "దేనతలకు నతిథులకుల బెట్టంగా మిగిలినది భుజింపనలయు.. వేదోక్ష శరము లాచరింపవలయు. యథాశక్తి యథావిధి యజ్ఞము లొనరింప' వలయు, పాణిపాద చపలుండు నేశ్రచపలుండు కారాదు, మనన శీలుండై యుండవలయు. వాక్సాపల్య మంగచాపల్యము "లేకుండ నలయు..ఇట్టివాండు శిష్టుండు. యస్థ్రోపవీత మెల్ల'వేళ ధరింపవలయు, “శెల్లని వస్త్రములు కట్టనవలయు, శళుచివ్రతుండై. యుండవలయు, యమడదానంబులందు నియతిగలిగ శిష్టసహవాసము గావంపవలయు, సన్నాసి _వెదుపకపెను నీటిచే నిండిన కమండలువును ధరింప నలయు. అ చమనీ యార్థము పాడధానసనిమత్తము..కంచవిధా నార్థముగ సజలకమంకలువు ధరింపనలయు, అధ్యయన మభధ్యాపసనము యజనము యాజనము దానము ప్రతిగ్రహాము నను నీ యాజువృత్తులు గృహస్థుం డాచరింపవలయును, 9౦ దధ్యాపనము యాజనము పరిళుదాతుల నుండి ప్రతిగ్రవాము. ్రాహ్మజీవిక కృత్యములు. తక్కిన వహాయే "వేదాధ్యయనము యస్ఞాచరణము డానము _ మూండు వర్షములవారి ధర్గకార్యము. ధర్జజ్ఞుం డ్తీ మూంటియందుం బ్ర మాదపడరాదు. శుచి యు మననశీలుండునై దాంతి మైత్రి మమ సర్వఘాతసమత్వము యథా శక్తి నాచరించు గృహస్థుండు ్రాహ్మాణుండు స్టోర్షమును జయించును. లాజుగా. ్రహ్ముదారి ధర్మములు. ఇటా పూర్వ క్రరీతిని యథావిధి యథాశక్తి _-నేదాధ్యయనంబుం గనీంచి బ్రహ్మచారి బ్రహావర్యవ్రతుంై స్వధర్శనిరతుంతై సన్వోంద్రి.

లీల] 'జేశిక్ర లీల.. [కిర్‌ యముల నియమించి మననశీలుండై సత్యధర్థపరుండు ళుచియునై గురుహితప్రియం చాచరించుచు గురువునాజ్ఞగొని యన్నమును నిందింపక్‌ భుజింపవలయు. భెమ్యుంబును హవిష్యుంబుగావించి భుజిం పవలయు._ విధియుక్తముగ నిలువవలయును, " కూర్చుండకవలయును, విహరింప్రవలయును. ఛుచియు సమాహితుండునై ద్రొకాలముల నగ్నిని 'వేల్పునలయు. బిల్వదండముగావి హపాంాళదం కముగారి.నకింపనల' యును. తెల్లని నారచిరగాని దూదివస్ర్రుముగాని మ్భుగాజినముగాని సర్పము కాహాయముగలాని యొజ్జగంగానియుండు వస్ర్రుమును ధరిం పవలయు. మాంజీ మొల త్రాశడుగం గట్టవలయు, జడలు ధరింప నలయు. ప్రతిదినము స్నానముచేయవలయు, ఎల్ల వేళల యజ్ఞోపవీ తము ధరింపవలయు, వేదాధ్యయనము గావింపనలయు.. వ్రతముల లోవీంపరాదు, నిర్ణల జలముల ేవతర్పణమును నియతభావముతోం గావింపవలయు. -ఈవిభముగ వర్తించు. బ్రవూచారి శాఘ్యుందై యూర్ధ్వ్రశేతస్కుండై స్వర్షమును జయించును. వాం డ్తుత్త్వముపదంబుం వించి మరల జన్శింపండు* అధ ఉద త్‌ లే వాపు వానప్రస్థ ధర్హము అసత సర్పోసంస్కారములు నొందినవాండు ట్రహ్మచర్యవ్రుత మనుష్టిం చిన పదపడి గ్రామము విడిచి యరణ్యమునకుం బోయి మునిమయై. సంగ రహితుండై. వానప్రస్టుండుగ నుండకవలయు. కృష్ణాజిన మొండె నార యు న్‌ వ! . శ చీర యొండెం గట్టి సాయం ప్రాతఃకాలముల స్నానమాచరించుచు నరణ్యచారిమొ ్కైమమును మరల6 బొరరాదు. సకాలమున రచ్చిన యకిథుుల నర్చించి తాను ఫలములో యాక్తులో ఇపో*ములో శరౌహారముగం గొనుచుండవలయు. దీమ్‌ననుసరించి వరుసగ వీన్సిన్సి డవియందుం బుట్టిన నీటినొండె గాలినోండె నాహారముగం జేనిధాం నే వానప్రస్థ సన్న్యాసము లీ కాలమున నిషిద్ధమాలు,

826 శ్రీకృష్ణలీలామృతము (భనతారక -అంకనది వాయువు. అభ్యా_త్థేము తక్కు, అధిభూతము స్పృళించు విమయము, అధిదైవతము విద్యుత్తు. మూండనది జ్యోతి. అధ్యార్గము చమువ్ల) అధిభూతము దూపము, అధిదైెనము సూర్యుండు. నాలుగ నది జలము. అధ్యా ళ్ళము జిహ్వ, అదిభూతము రసము, అధిదైవశము సోముండు. ఐవనది పృథివి. అభ్యాత్ళము ్రూణము, అధిభూళము గంధము, అధిభూతము వాయువు, ఈ విధముగం బంచభూతములు నాలుగు తెగలయ్యె, ఇల దక్కిన యింద్రియములగుజించి వివరిం వెద, అధ్యాత్షము పాదములు. అధిభూతము గమనము. అధీదైవ తను విష్ణువు. అధోగమనముగల యపానమునకు నధ్యా_త్మము పొాయువ్ల, అధిభాతము మలము, అధిచైనము మిత్రుండు. సర్వ భూత ములకు జవ్గకారణ మైన. యుపస్థ మధ్యా _త్త్‌ము, క్ర మధిభూతము, 'దైనతము. ప్రజాపతి. అధ్యా లేము. హస్తములు, అధిభాతము - క ములు, అధిదైవము శక్రుండు. మనఃపూర్వకమై సర్వో బేవతాసంబం ఛముగల వాక్కధ్యా_ర్యము, అధిభాతము మాట, అధిదైనతము వహ్ని. అధ్యాళ్ళ్యము మనస్సు, ఇది పంచభూతములందు సంఛారము గలది. అధిభాతము సంకల్పము,. అధివైవతము చంద్రుండు. - అథ్యా త్త మహాంకారము, ఇదియీ సర్వ సంసారకారణము, అధిభూత మి మానము, అధిటైనతము రుద్రుండు. అధ్యా లము బుద్ధి ఇది యాజటిం ద్రియములల జరించును. అధిభూతము తెలియం దగినది, అధిదైవతే మహాస్సు. ఈ జ్ఞానముగలవారు జ్ఞానులనంబడుదురు,

॥ ఇంద్రియము 'లింద్రియార్థములు' పంచమహాభూశతము - లివి యన్నియు మనస్సుచే ధరింపంబడనలయును, ఇవన్నియు మనస్సం భనములు. కావునం 'దద్భిన్నములు కానేరవు. సర్వము మనస్సు నందు తీణింపం జేయుకే జన్ఫ్మసుఖము, జ్ఞానసంపన్ను లదియీ యృుత్తమ మని ఖ్ఞావింతురు. [| క్త స

నక భావకరము శుభమునగు నివృత్తి మార్గమును మృదువు

లీల]. 'జేశిక లీల, 82! గను దాడషణమునగను నింశో వివరించెద, గుణములు గుణములు కావః తలంగుట, సంగరాహిత్యము, - నేకాంతవాసము, ట్రస్యుచింతనము వీనినే సుఖమందుకు, ఇందు మార్గ మొక్కటి యేకాని 'పెక్కులు లేవ. కాయోలు తన యంగములను దనలోనిక్తి ముడుంచుకొనునట్లు కామము నుల్లములోనణం చుకొని సర్వసంగములు వడలుకొనినవాండు సుఖపురువుండు. కామములెల్ల మనస్సులో నణంచి తృష్ణా రహితుండ్రై, భాస్టనయుక్తుండై, సర్టు భూతములకు సుహృత్తు మిత్రుండు నగువాండు ట్రహ్మభూతుండగును, - విమయములందుం గోరికణం యింద్రియముల నిరోధించి (గ్రామములు వదలి మన నశీలుండగువాం డధ్యా త్రాగ్నిని టబ్రుజ్వలింపంజేయును, కక్పైలు వేయుచుండ నగ్ని వెలుంగునట్టు లింద్రి, య నిరోధముచే న్తాత్ణ ప్ర కాళించును. ప్రసన్నాత్తుండై 'యెవండు సర్వఘాతములు తన హృదయమందున్నట్లు భావించునో యష్పుడు స్వాప్రకాశముచే ' సూక్షమునకంకె నతి సూత్త్రమయి యుత్తమమగు దానిల బురుముండు (ప్రావీంచును. ఈ చేవమునకు నగ్నిరూపము, జలము రత్చాది చువప్రవాహము., వాయువు స్పర్శ్గనము. భూమి గంధము ధరించునది ఆకాశము శబ్దము, దృష్టీ నూర్యుండు గాంగ. లది యనియు, నధ్యా _త్తీవిదులు "చెప్పుదురు. రోగతోక్ష సమావిష్ట మనియుల బంచ(స్రోతన్సులం గూడినదనియుం బంచభూత యృక్త మనియు, నవద్వ్టారములు గలదనియు, జీనాళల్మే పరమా త్తలను దెవత యుగ్గంబు గలదనియు, రజోయుక్తమనియు, నపవిశత్కేమగుట చేం జు-డ్త 'యోగ్యముగానిదనీయు వాతవిత్తశేష్యము లనుత్రిగుణములు నేడ్షు. ధాతువ్రులుగలదనియు, నన్నిటియందు నా సక్తికలదనియు మోవా యుక్తమనియు నీ శరీరమును జెప్పుదురు,. లది జీవలోకంబున. దుళ్చ రము. బుద్ధియే యాధారముగాంగలది. మోశము ' దోస్సాధమగుట నలన నీ చేహము జనన మరణ చక్రృంబువందగిలి సద్యా, జ్రమించు చుండును. - కావున ేవామే కాలచక్రము., ..-ఈ చేవాము భయం

628 శ్రీకృష్ణలీలామృతము [భనతారక కరమై యగాధమై మోహమను వేరిటిసముద్రము ఇదియ సర్వ జగమును సృజించును. సంకుచితమును జేయును, మోహింప౦ "జేయును. నిద్రింపం జేయును. ఇంద్రియ నిరోధంబున ద్వుస్త్యజంబు లైన కామ క్రోధ భయ లోభ ద్రోవో నృతంబులను నరుండు విడున శక్పుండగును. త్రిగుణములను బంచధాతువ్రలను గెలిచినవాండు దివం బున నంతము లేని యుగృమస్తానము నొందును, పంచేంద్రియములను నొడ్డులు, భయానవామైన' ప్రవాహము, మోహమనెడి మడుః గులుగల నదిని దాంటువాండు కామ శోధము జయించును. అట్టి నాండు సర్వవోష విముక్తుడై మనస్సు మవస్సుననుంచి తనయందలి య్యాళ్ళను గనుంగొనును. అంతియగాక యష్పుడప్పు డొక్కటిగాను "బెక్కులుగాను మాటుచుండు సర్వ భూశములందలి యాళ్ళను దన యాగ్గతోం జూచుచున్నాండు, ఒక దీసముచే నూజు దీపములను జూడ గలిగినట్లు తన యాను "'జెలిసినవా6 డన్నిరూపముల. జూడం గలుగును, అతండే విక్ణువు మిత్రుండు నరుణుండు ప్రజాపతి యన్ని అతండె ధాత విధాత ప్రభువు సర్వృతోముఖుండు. అతనియందు సర్వ భూత హృదయుండైన మహే ప్రృకాశించున్ను అతనినే విప్రులు సురా సురులు యత్షపిశాచవీత్ళ గరుడరాక్షసులు భూతగణవుబు మహా స్టలు నదా స్తోత్తము చేయుచుందురు, న ఉస్తేమపదార్థ నివమూపణము. ఖా మనుష్యులలో తుశ్రియులు రజోగుణ ప్రధానులు, అట్టులే వావానములలో "నేఘుంగులయందుకు, నరణ్యవాసులలో నీంహము నందును బళువ్రులలో మేంళలయందును, బిలవాసులలో సర్పము లందును, గోవ్రలలో న్యవభములందున్కు ఊలలోం బురుషులయం దురు, రజోగుణము పుధానము మజ్ఞి, నిమ్ధ శావిి బూరుగు శింళుపమ్యు మేషళ్ళంగము, కీచక మకు వెదుకు వృషరాజములు వామకంతమ్మ, సహ్యాము, పారియాత్రము, వింధ్యము, త్రికూటము

లీల). దేశిక లీల, 9! “శ్వేశము, నీలము, థాసము,. రాష్ట్రనంతము, భృశస్కంధము, మహే, ద్రము, 'మూల్యవంత మనునవి పర్దితరాజములు. గణములలో మర ద్లణము శ్రేష్టము, గ్రహములకు సూర్యుల డధిపుండు. నమశ్రమ లకుం జంద్రుండు, పితరులకు యముండు, నదులకు సముద్రుడు, జల ములకు నరుణుండు, మరుత్తుల కింద్రుండు, 'వేంయములకు నర్కుండు, వెలుపలకు. జంద్రుండు భూతముల క్‌గ్ని, యాహాణులకు బృహ స్పత్సి యోవధులకు సోముండు, . బలనంతులకు విమ్ణువు, రూపము లకుం ద్వష్ట్ర, పళునులకు శివ్రుండు, యజ్ఞములకు దశ్నీణ, వేదములకు బుగేదము, దిక్కులకు న్వుత్తరము, విప్రులకు సోముండు, సర్వారత్నము లకుం గుబేరుండు, "'బేవతలకుం బురందరుండు. బ్రభువు, ప్రజలయం దుం బ్ర, జాపతి శ్రేష్టుండు. సర్వభూతము లందును ట్రహానుయుండన గు "నేను నొప్పవాండను. సమస్తమునకు స్వయంభూతుండ్రైన మహోవిమ్లువు 'రాజూధినాజు అతండే యన్నిటికి నీశ్ళురుండు. “అతండే. విభుండు. అతండే ప్రజాపతి. నర కిన్నర యత రమో గంధర్యోరగ జేవ దానన -నాగాది సర్ఫమునకు నా విష్ణువే యధిపతి. ాముకలగర్రీ లను సరించువారిలోం చార్వతియను మహేశ్వరి యధికురాలు, ఆలం "యందును శ్రేష్టురాలు. వ్రీతి సుఖకారిణులగు 'ఊలంపందుం బేజోవ తులైన యప్పరసలు శ్రేష్టురాండ్రు. రాజులు ధర్హకాములు. ఛాహూ ణులు ధర్ధనేతువ్రులు. కావ్రన రాజులు ట్రాహణరతమ్‌ణము పయత్నం బునం గావింపవలయును, ఎనని రాజ్యమున సాధువ్చలు దుఃఖంతురో సర్పగుణహీనుంతై యకం డధోమార్షగామియగు. . ఎవని రాజ్యమున సాధువులు సురవ్నీకులో వాండు నాలోకమున నానంద మనుభవించు, వగా పదార్థధర్థలమణ నీహాపణము. ఎట.

"ఇంక నియతధర్గలమణముం 'జలి వెదను. అహింసయ్‌ ధ్ధర్హలత్ష ణము. హీంసయే్‌ యభర్శలథవణము. 'జేవతలు పశాశలషతణులు,

980 శ్రీకృష్ణలీలామృతము . [భవతారక మనుష్యులు క్రర్దలతయణులు, ఆకాశ లశతణము శబ్దము. వాయు లత ణము ' స్పర్శము, జ్యోతిన్సు లతణము రూపము. జల లతణము రసము. నర్వభూతధారిణి భూమిలమణము గంధము, అచ్చులని సహాల్లులని సంస్కారముపొందిన వాక్కు లతుణము శబ్దము. . మనస్సు లతీణము చింత, మనస్సు చింతించిన విషయములను బుద్ధివ్యవసా యములచే దృఢీకరించుచున్నది. న్యవసాయముచే బుద్ధి సర్టము "తెలిసిఫొనుచున్నది. సందేహాములేదు. మనోలత్షణము ధ్యానము, "తాము చేయునది ప్రకటించుకొనకుండుట. సాధులతమణము. యోగ లక్షణము కార్యములందుం ట్రైన్ఫ త్తి. సన్న్యాసీలతణము జ్ఞానము. కావున జ్ఞానమును సంపాదించిన వెనుకనే బుద్ధిమంతుండు సన్న్యనింప నలయు, జ్ఞానయుక్తుండైన సన్నాాని పరమగతి నొందును, ద్వంద్వాతీ తుఃడ్లై తమోమ్భత్యు జరాదుల దాంటును. ఇంక గుణ హణమును వివరించెద. భూమిగుణ మైనగంధము నానికచే గ్రహింపంబడును, శ్రూణస్థమైన వాయువు గంధజ్ఞానమున వీధింపంబడినది, జలగుణమైన రనము నాలుకచే గ్రహింపంబడును, జిహ్పోయందుండు సోముండు రసజ్ఞానమున విధింపంబడెను, _ తేజస్సు గుణమైన రూపమును నేత్ర ములు గ్రహించును. చముస్సునందుండు నాదిత్యుండు గూపజ్ఞాన మున విధింపంబడెను, వాయుగుణమైన స్పర్శహమును ద్వక్కుు గ్రహిం చును. త్వక్కునందులిడు వాయువు స్పర్శ్ణమును గ్రహీంచుటయందు విధింపంబడను. అకాశగుణమైన ఘోవమును జెవులు గ్రహించును. చెవులయందుండు దిక్కులు శబ్దమును డెలిసిఫొనును. మనోగుణమైన చిం 'పుజ్ఞిచే గహింపంబడును.. బుద్ది యధ్య్యవసాయము చేతను, మహాత్తు ధార్టనము చేతను గ్రహింపయబటేను. అవ్య క్రమైన ప్రకృతి నిశ్చ యించుకొనుట చే సర్టోము గ్రహించ్చును. శాసను ఆలివియు 'బదార్థ్రములు పరస్పర ఖిన్నము లనుతెలివియుం ట్రకృతి గహ్‌ంచు చున్నది. “నే నిట్టివాండను, అది యట్లిది? యను జాసము పకృతి ల... /వై హా

లీల] "జీశిక లీల. వ వలనల గలిగినడని గ్రహింపవలయును, నిత్యుండు నిగ్గుణాత్ణకుండు నైన మే శ్రజ్ఞునిం 'జెలినికొన లతణములు లేవ్ర కానవుకం జవ్నారహి తుందైన మే త్రజ్ఞండు శేరల క్ఞూనలక్షుణుండు. మే శ్రజ్ఞడు గుణకారణ మైన శరీగమునందు వనీంచును. అది కానరాకయుండినను నేను జూచుచున్నాను, వినుచున్నాను. ెలిసికొనుచున్నాను. దానిని బురువుండం తెలిసికొనును గావుననే మేశ్రజ్ఞుండని చెప్పబడును గుణముల వ్యా పారముఐను మేత్రజ్ఞుండు చక్కంగాం జూచుచు న్నాండు, , పలుమాజు .సృజింపంబడుచున్నను నచేతనములగుటజేం దానము నృజింపండుచున్నామని రమకు నాదిముధ్యాంతము లున్నవని గుణ ములు అెలిసికోంజూలకున్నవి, గుణములకు గుణమువలనం గలిగిన వానిని వేత్రజ్ఞుండు మాత్రమే దాంటి పరమై గొప్పదియగు ధానిని బొందలణలండు, ఇతరమునకు బేనికి నది శక్య్ళముగాదు. కావునం దత్తప్టమెింగినవా(డు గుణములను బుద్ధిని నదలి శీణదోమంగై. గుణములను డాంటి "మే త్రజ్ఞునిం బ్రవేశించుచున్నాందు. నిర్షవ్రం ద్వుండు నొకరికి నమస్కరింపనివాండు, స్పధారహీితుండు, నచలుండు, నని'కేతుండు నగువేత్రజ్ఞుం డన్నిటికంయెం బరుండును విధియు, ఇంక నాదిమధ్యాంతములుగలిగిన దూపనామములుగల వానిని వినరించెదను, మొవటిది పగలు; అవల రాత్రి; మాసములు శుక్లా దులు; నతుశ్రములు శ్రవణాదులు; బుతువ్హులు శిశిరాదులు. గంధ ములందు భూమి యాది. రసములందు జలము. రూపముఅం దగ్మి, స్పర్శ్మములందు వాయువు. శబ్దమునకు నాకాశము మొనలని యెటుం గనలయు. భూతములందు మొదటివానిని ెలిపెదను. ప్రకాశించు వానియందు సూర్వ్యుండు, భూతములం దగ్ని, సర్వవిద్యలయందు సావిత్రి, చేవతలయందుం బ్రజూపతి సర్వ వేదములం 'దోంకారము, వాయునవులందు.: తౌజనవాయు వాదియని యెజుంగవలయు. ఛంద స్పులందు గాయత్రి, నలుగాలజీనములం౦ డావు. మనుష్యులందు. _

632 శ్రీకృష్ణలీలామృతేము [భఛభవతారక శ్రాహ్మణులు, పములందు చేగ, యజ్ఞములందు పహుుతము, ప్రాం లాడువానియందు సర్పములు, యుగములందు6 గృతయుగము, రత్న ములందు బంగారు, . ఓషధులయందు యవలు, భవయ్యభోజ్యుములం దన్నము, త్రావనుపయోగించు ద్రవపదార్థములందు జలము, స్థాన 'రములందు బ్రహ్మాతేత్రుమైన స్లమీము. ప్రజాపతులందు "నేను నుత్తేము లని గ్రహింపనలయు, నాకంకె నుత్తముండు స్వాయంభువు నచి౦ం “త్యాత్గుయునైన విష్ణువు. పర్వతములందు నుహామేరువు మొదటిది, దిక్కులందు విదిక్కులందు. దూర్చు మొదటిది. నదులందుం శ్రిపథ యగు గంగ మొదటిది. సరస్సులందు సముద్రము మొదటిది. -జేవ ఉఊానవ వీశాచోరగ రమో నర కిన్నర యములకు నీశ్వరండు ప్రభువు, సర్టప్తృపంచమునకు బ్రహామయుండు విష్ణువు మొదటివాండు. త్రీలో కముల నాయనకంయ గ్ర్రేషఘ్టమైన 'దేదియు లేదు. ఆశ్రృామములందు గార్హస్థ్యము 'శ్రేస్టము;, లోకమున కాది యవ్య_కృము, అంతము శదియే. దినము లస్తమయాంతములు. రాత్రు, లుదయాంతములు, సుఖాంతము దుఃఖము. దుఃఖాంతము సుఖము, సంచితధ నములు శచయాంతములు, సెరిగినవానికి విజుంగుట యంతము, సంయోగ నులు వియోగాంతములు, జీవితము మరణాంతము, కృతములన్నియ వినాశాంశములు, పుట్టువు మరణాంతము. ఈ లోకమున స్థావ జంగమమాలన్నియు నశాశ్వతములు, ఇష్టము దత్తము తపస్సధ్యయ నము నియమములు వ్రతములు నివియన్నియు వినాశాంతములు, జాము మార్ర మంశములేనిది కావున జ్ఞానముచేత శుద్దు-డై శాం తాత్తుండు జితేంద్రియుండునై యహంకార మమకారములు వదలిన వాడు ముక్తుయగును, ” “ ౧ = ఇక సంసారచశ్రము ప్రనర్తించువిధము వినుము, దానికి బం ము బుద్ధి. స్తంభము మనస్సు, బంధన మింద్రియసమూహము నాఖి పంచమహాభూతములు., చుట్టునలయము గృహము, జరాశో!

లీల.] - 'చేశీక లీల. 65 సమావిష్టము. ' ''వ్యాధిన్యసనములు సంతానము. అది చేశకాల సంచారము గలది. శ్రమవా్యాయామములు దాని, ధ్వని. అహో నాశ్రములు డాని తిరుగుటలు.- శీతోస్తముబచేం జుట్టంబడియున్నది, సుఖదుఃఖము లతుకునంధులు, యుప్పివాసలు మేకులు, కాయాఒతప ములు చక్తృమాక్షనులు, అది తెప్పపాటులోం గలనరపజు చును, శోకమోహ జలాకీర్లము. "అదాయెప్పుడు అరుగలచుందును. "అవెతి నము. మాసములఅపతములచే గుణింపంబడును. చడానికి సమశ్చుము "లేదు. అన్నిలోకముల సంచరించు చువే యుండును. తవన్సు బురద, దానిని ద్రిప్పునది రజో వేగము. అహంకారముచే దీప్పము. _ గుణస మూవహా మంకలము గలది. ఆశాభంగమువలననగు నశ్రీతియే బిగు వులు. శోకసంహోరముల నడుమ నది తిరుగుచుందును. అది క్రియా కారణ'యుక్తము, అది నికుమై. రాగముచే విస్తరించుచుందును. ఇచ్చాలోభములచే నిలుకడ లేక యుండును. ' అది యజ్ఞాన జనిశేము. దాని పరివారములు భయమోవాములు. దాని కొర్యము (ప్రాణుల మోహింపంచేయుట. . ఆకళాక్య్రీతుల నంక్షవై_గమనించును. కామ శోభములు దాని స్వాథీనపదార్థములు. మవాత్తాదిగ భూతము లంత ముగా౯ంగలది. అది యన్య క్తము, సృష్టి లయములు దాని చివ్నా ములు, మనో వేగము గలది. నిలుపు లేనిది. ద్వంచ్వయిగ్తమై యచే తనమైన రూ సంసారచక్రమును వదలనలయును. సంచేవీంపవల యును, ఈ కాలచక్ర ప్రునృ త్తి నివృత్తులు యధార్థముగం 'జెలిని కొనువాండు మోహావళుండు కాండు. అట్టివాండు శ్టేశవిముక్తండై. ద్వంద్వాతీతుండై 'మునియై సర్వపాపచ్యుతుండై పరగతిని టౌవించును. బ్రహచర్యము, గార్ధస్థ్యము, వానస్రస్థము, సస్నార్యసము ననీ . భయాత్రుకుములు' నాలుగు, గ్మార్మ స్థ మన్నిటికి మూలము, ఈ' యా స 0గ

681 శ్రీకృష్ణలీలామృతము [భవతారక శ్రమములకు విధింపంబడిన విధుల ననుసరించి పారముముట్ట వర్తి చుట శ్రేయస్కరము. కీర్తరము. సంస్కారముచేం. బరిళుద్ధుండ్రై యథావిధి వ్రతములాచరించి గుణవిశిష్టమైన వంశమున జనించి వేదాధ్యయనము. గావించి గురవునాజ్ఞగొని తనయింటికి మరలి పోనలయు. స్పుదార నిరతుండ్రై. శిష్టాచారమునానిలిచి,. జిలేంద్రె, యుండ్రై. పంచమహాయజణ్ఞములు - శ్రద్ధావంతుండైై. కావింపనలయు, "దేవతలకు నతిథులకుం 'బెట్టంగా మిగిలినది భుజింపవలయు.. వేదోక్త శరము లాచకింపవలయు. యథాశక్తి యథావిధి యజ్ఞము లొనరింప

౧. వలయు, పాణిపాద చపలుండు నేశ్రచపలుండు కారాదు, మనన శీ్‌లుటై యుండవలయు. వాక్సాపల్య మంగభాపల్యము "లేకుండ నలయు. ఇట్టివాండు శిష్టుండు. యజ్ఞోపవీత మెల్ల'వేళ ధరింపవలయు, అఆల్లని వస్త్రములు కట్టనలయు, శుచివ్రతుండై. యుండవలయు, యమదానంబులందు నియతిగలిగి శిష్టసహవాసము గావింపవలయు, సన్నాసి వెదుకుకక్హైను నీటిచే నిండిన కమండలువును ధరింప నలయు. ఆచననీయార్థము పాదధాచననిమిత్తము...కచవిధా నార్థముగ సజలకమంకలువు ధరింపనలయు. అధ్యయన మభధ్యాపనము యజనము యాజనము దానము ప్రతిగ్రహము నను నీయాజువృత్తులు గృహాస్థుః డాచరింపవలయును. ఇం దధ్యాపనము యాజనము పరిశుదాత్తుల నుండి ప్రతిగ్రహము. ట్రౌహ్మాజీవిక కృత్యములు. తక్కిన వాయ్‌ "వేదాధ్యయనము యజ్ఞాచరణము దానము _ మూండు వర్ణములవారి ధర్శకార్యము. ధ్‌ర్థ్జుం డ్త్‌ మూ.టియందు.బ్రమాదపడరాదు. శుచి యు మననశీలుండునై దాంతి మైత్రీ మమ సర్వభాతసమత్వము యథా శక్తి నాచరించు గృహస్థుండు ట్రాహ్గాణుండు స్వర్షమును జయించును.

పుస. బ్రహ్మచారి ధరములు, టా

ఇ పూర్నష్ట్‌ క్రరీతిని యథావిధి యథాశక్తి "నే దాధ్యయనంబు గావించి బ్రహ్మచారి బ్రహాచర్యవ్రతుండై. స్టోధర్థనిరతుండై సస్వోంద్రి,

లీల). 'ేశిక లీల, పకి యముల నియమించి మనసశీలుండై సత్యధర్దపరుండు శుచియునై గురుహితవ్రియం చాచరించుచు గురువునాజ్ఞగొని యన్నమును నిందింపకొ భుజింపవలయు. 'శ్రైమ్యంబును హావిష్యుంబుగావించి భుజిం పవలయు. విధియుక్తముగ నిలువవలయును, _ కూర్చుండవలయును, విహరింపనలయును. శుచియు సమౌాహితుండునై ద్రొకాలముల నగ్నిని "వేల్ప్వవలయు. బిల్చుదండముగాని పాలాశదంకమువాని--ధశింపనల యును. ెల్లని నారచీరగాని దూదిన(స్త్రముగాని మృగాజినముగాని. సర్పము కాహాయముగలగాని యెొజగంగానియుండు వ్యస్రుమును ధరిం పవలయు. మొంజి మొల్థతాడుగం గట్టవలయు. జడలు ధరింప వలయు, ప్రతిదినము స్నానముచేయవలయు, ఎల్లవేళల యజోపవీ ణా వ్తా తము ధరింపవలయు, వేదాధ్యయనము గావింపవలయు.. వ్రతముల లోవింపరాదు. నిర్ణల జలముల "'దేవతర్పణమును నియత భావముతోం గావింపవలయు. ఈవిభముగ వర్తించు ట్రుహూవారి శ్లొాఘ్యు'డై. యూర్ధ్వశేతస్కుండై స్వర్గమును జయించును. వాం డుళముపదంబుం థి యా కర్ర బావి అఆపించి మరల జన్శింపండు* అలవపూప(ం వానప్రస్థ ధర్హము.” అసత సర్ఫసంస్కాారములు నొందినవాండు ట్రహ్మచర్యవ్రత మనుష్టిం' చిన పదపడి గ్రామము విడిచి యరణ్యమునకుం బోయి మునియై సంగ రహితుండై'. వానప్రస్టుండుగ నుండవలయు, కృషాజిన మొంజె నార ర్‌ ళు "వో + చీర యొండెం గట్టి సాయం 'ప్రాశఃకాలముల స్నానమాచరించుచు నరణ్యచారియై (గ్రామమును మరల జొరరాదు. సకాలమున వ ఆ వచ్చిన యకిథుల నర్చించి తాను ఫలములో యాకులో 'పోములో నాహారముగం గొనుచుండవలయు. దీతుననుసరించి వరుసగ బీనిని నడవియందుం బుట్టిన నీటినొండె గాలినొంచె నాహారముగం జేనిక న ప యట , నే వానప్రస్థ పన్న్యాసము లీ కాలమున నిషిద్ధములు,

086 శ్రీక్పష్ణలీలామృతము [భనతారక నవఐయు నచ్చిన యతిథిని ఫలముల ఇాశాదుల నర్చింపవనలయు అంతియగాక జాగరూకుండై. తనయొడద్డ్దనున్న యితరాహార మేదైన నీయవలయు. బేనతలకు నతిదులకు నివేఏించి శేషమును మానమ. వహించి భుజింపనలయు, మనసున నసూయాదుల శెడమిాయరాదు అల్పముగ భుజింపవలయు. భగవంతునిమార్రమే యాత్రయించి యుండవలయు. దాంతి మెతి, శమ గలవాళ్రయుండవలయు,' గడ్డము మోసము వెంపవలయు. మెరము కారాదు. సత్యధర్థపరా యణుంగైై వేదాధ్యయన హోమములు గాఏంపనలయు, దేవాము శుద్ధముగకుంచుకొని నేర్పరిమై సర్వదా యడవియంటబే యుండి యేకాగ్రచిత్తుండై. యిం ద్రియనిష్రహము గలవాండై వానప్రస్థుంయ స్వర్గమును జయించుశు. మోవకాంతుగల బ్రువాచారిగాని గృహస్థు "వావి వానప్రస్థుడుగాని వానికివానికి నియమితముఖలైన నృత్తులః జరింపవలయు, సన్నాాని సర్వహకతమూురాకభాయరావ్రానరననలయి .. నిష్క గ్మండై యుండకవలయు.. సర్వభూత హితము, మైత్రి, సయ్టేంద్రియ నియత్సి మననము%లవాడు కానలయు, యాచింపక్ష యాదృచ్చి కంబుగ లభించిన యాహారమును గ్ధ్స్తముగం నొనవలయు, యాచిం వెజీని యింశ్షయం దందలు ఘజించిన విమ్థటం బొగరాజుట నిలి ఉన తరువాత, వంటప్మాత్రములు కడిగిన పదపడి మోతశ్రామి భత మర్థింపనలయు, లభించిన సంతోషముగాని లభింపకుండిన వ్యసనము గాని కారాదు. ప్రాణము శరీరమున నిలుచుట కంతకావలయునో యంతమాత్ర మే భిఖింపనలయును గాని యెక్కువ భిశ్నీంపరాదు, నలువ్చరితోపొటు లాభము కోరరాదు, గౌరపించినవారి యింట _ఘెజింపరాదు. గౌరవింపంబడినపుడు భుజింపరాదు, సన్న్యాసి!

లీల] దేశిక లీల. 6కి? భిక్షు వేసి సమస్కరింపరాదు. అటు లెనరైన నమస్కరించి నేని యా దిన మకం డుపవసింపనలయు. త న్నెనరైన గారనించి పూజింతరో యను జుగుప్పుచే సన్న్యాసి తలదాంచుకొని యుండవలయు, ఇతరులు భుజింపంగా మిగిలిన యొంగిలియన్నముగాని చేండు వగరు కారము గల పదార్థముగాని రసవంతములెన వానినిగాని తీపుగాని తినరాదు. ప్రాణములు నిలుపుటప దేవాయాత, సాగుటకు మాశతమ్తుభుజింప. నలయు. ఇళరుండు భివీంచిన యస్నము దాను .భథ్నీంపరాదు లౌ నితరుల ఖి్షకు నాటంకము గలిగింపరాదు. భిచూటనమున కై. మజియొక భిషకునితోడం బోరాదు. జనళూన్యమైన . యిల్లుగాని యకవిగాని వెట్ల మొదళ్లుగాని నదినిగాని కొండగుపహాగాని నిలుచు నెలవుగం జేసనిఫొనవలయును. వేసవియందు 'నొకరాత్రి, యొకగ్రా మమం దుండనలయు,. వానకాలమంతయు నొక్క-చవోట నే యుండ నగు. సూర్యనిర్షిష్టమైన మూర్ల్షమున భూమిమోందం బుకుగువలె నడవ వలయునుగాని 'జనకల్పితమైన వెలుంగున నడవరాదు. జీవహింస గావింతునో యను భయముచే దయగలిగ నేలజూచుచు నడవ వలయు. బేనిని నూడంబెట్టరాదు. స్నేహముగలచోటావసింపరాదు. మోతముకామి యగువాండు నిర్ణలజలముకోం దన యున్న ౩*ర్యములు తీరస్పృ్రచుండవలయును. అతం డెల్టవేళలం చాను ముంచుకొనియో చేందియో తెచ్చిన నీట స్నానమాడవలయునుగాని 'యేళ్లయందును సరస్బ్సులయందును మునుంగరాదు.. అహింస బ్రహ్మచర్యము స్య మౌార్టన మ్రో,ధ మనసూయ దమము వైళున్యము నను నెనిమిది గుణములుగలవా£ండు గావలయు. అపాపము నిర్పంచనము, నిర్వ క్రము నగు వృ త్తి జకింపవలయు. అతిథికి[ దనకు లభించినదా నిలో. నిస్ప్పృహాండై. యొక కవళమైన నీయవలయు, భ్టర్గముగ లభించినదానినే భుజింపవలయు. ఇష్టమువచ్చినట్టు చరింపరాదు. కాండుగుడ్డ తప్ప మజి బేనిని నెవరిచ్చినం గైకొనరాదు, ఆహారమైనను

638 శ్రీ కృష్ణలీలా మృతము (ఛవతాః! చా నప్పుడెంం 'తినగలండో యంతమాత్రమే స్రహింసవలయక గాని యెక్కున గొనరాదు. దానము గొనరాదు, చేయమరాక్కు పరుల ద్రవస్థ్టముుం చాను చ్రహింపవామం. యాచింపను నాకు ఓకసారి యనుభవించిన పవార్థమందు మకల రెండవసారి యకుళభ విందు కోరిక కలిగించునంత ప్రేతి యుంచనాదు. వైనం గార్యము చేయుటయందు నితరుల పదార్థముగానట్టి -మన్ను నీళ్లు గులకరాలు నాకులు ఫూలు పంక్షు త్రీహింపవచ్చును. శిల్పమున జీవింపరాము జంగాకుం నోరరాదు. ఒకరిని చ్వేషీంపరాదు. అడుగనివానికి నవ 'దేశింపరాద. తన వస్తువులని వేనిని జేక్చుకొనరాదు. శ్రున్ధచేం వి త్రీమైనదానినె భుజింపవలయు. వివాదము కూడదు, ేనియయ నాస్తక్తి గారాము.. వ ప్రాశితోడను మిగుల న్నేహాము చేయవామ __వలాశ్క హింపు పదార్థసంచయము దీవితోంగహాడిన యేశార్యవై నను దాను చేయరాదు, తనకై. యితరులచేం చేయింపంబడరామ అన్నితలంపులు నవలి కొంచెము కో దృప్టిపడుచు నిలువ నీకలేక చరించుచుం జవాచరభూతములం దన్నిట సముండై. వక్రింపనలయు, ఎస్టెవానినైనను భయ్యపెట్టారామ. "బకరకిగాదాను. భయపడనామ. ఎవవియందు నమస్తృభాతములు నమ్మికకల వై యుండునో మోతు కారులలో వాండే మొవటివాండు, కడచినదానిని రాంబోవుదాని జంతింపరాదు. జరుగుచుండుదాని నువేష్షీంపవలయు, నియతచిక్కే జై కాలమున కెదుకుచూచు చుంకవలయును, కన్నులవేం గొని మనస్సుచేంగాని యెచ్చుకు సరల నెగ్గాడరాద. పరోవమున నొందె బ్రశ్యేమమున నొండె దుష్కార్యము చేయరాదు. తాంబేటివా నింద్రియముల నుపసంహరెంచి యింద్రియ మనోబుస్తుల మీణివ 'జేని వోవకలులేక తర్తస్టమెజి:గి నిస్షప్రంద్వుంయ నిఇమ కారుంచునై శ క! లా? క్ల నిస్స్వాహాకామం గై యవరికి నమస్మరింపక నిర్యోగ శ్నేముండై య చింంన చెయుచు నాళలను గుణములను మాని శాంతుండు నిన:

లల.) "దళిక లల. ౬89 మండు నిర్వాశ్తయుంయన్వై. యాగ్గసంగము మానక యుండువాండు నస్ఫంచేహముగ ముక్తం, కాలు నేకులూపింయా నిష్నమువమ్లు గుణక్రర్హములు లేక యేకమై విమలమై సీరమై గంధ మూప రన స్పర్శ శబ్బములు లేక యనా యు ఏ టై మా (యె సక్తము 'నమౌాంనమున్నై ఫావింపందగిన దై నిశ్చింత మవస్టియము దినస్ర మువై యింటనుంకియు. సమ్చఘుకములునలదుంచూానాగను నెవరు చూ + జాలీ చూతువో వాకు ముక్తులు, అచ్చట బుద్ధికిం గాని యింద్రియములక6 సాని. చేవతలకుంగాని వేవయక్షోచ్సమలోకములకుంగాని తపోవ్రత ం ములకుంగాని ప్రవేశము లేమ, జ్ఞానవంతులునూత్ర మే. ప్రాపించు న ప్‌ చ చ టసెయి నె క ఖా దానికి. జహ్నాములులేవు. కావున నలింగ ధిర్మజ్ఞందైనవాండు ఫ్ట్ష హి చ బయ అర ళీ ఇ స్‌ ఏ, జా వవనమున6౬ జకింపవలయు. గుణ ల మాతశ్రయించి విజ్ఞా నమార్ష మున జరించుచు ష్థైనియ యుగ మూకునినవలనె ధగమును దూవీం ణం స పక చఠింపవలెను. నాధుధర్షమును నిందింవకగ తా నెట్లు ప్రనక్తించిన నితరమలు తన్నవమానింతురో యిట్లు శాంతుండై నదచుకోవలయును, ఇట్టి నృ త్రసంపన్నుంచైనవాంయమునిశ్కేషఘ్టుంయు. ఉర్వద్రైయములను నింద్రియారక్తములను బంచమహాఘాతములను మకోబ్య్యూవారకార ములను నన్‌ క్రైమును బుకువ్వుని వత్త -నిశ్చయమువే _ నెజటుంగవల 'యును. అట్టివాండు సర్దబంధముక్తుండై ముక్షివొందును. ఇదంతయు లు అవ ధు కహ నంతకాలమునం దర్తప్టవేత్త యేకాాచత్తుండై. ఛ్యానించిన నిరాశ్ర యుండ్తై ముక్తుడగును. అఆకాశమునండలి వాయువునలె సర్వసంగ ములు మాని సంచితపాపములవలన విడివడి నిరాతంకులై పరమః పవంబు6 ఆ్రపీంచును. " నిశ్చయమెటింగిన వృద్ధులు సన్నాన్టసమును దపమందురు, బ్రహా ర హ్‌ జానము పరబహమందుకు. ట్రహ్మయోనులగు ఆఛ్రాహ్మణులు క్షా? ము పరటృహమందురు అతి దూన్తాళ్ళళ్ళమైన ట్రైహ్హాము వేదవిద్యనలన నెఅుణగందను. ఆది నిర్రవ్రం ద్సము. సస నిత్సము నచింతన్సోము. నగుణము. నుతమము.

-క10- శ్రీకష్ణ్టలీలామృతీము ఎ (భనతారకి దానిని జ్ఞానము చేతను దపస్సుచేతను ధీరు లగుహాోరాగందురు. నిమ్మ

. ట్రైమమనస్కులు -వూమతులు రజోగుణహీనులు నమలులు దానిని దురు. సన్నార్ధిసనిరతులు ,బృహావదులూనగు వారు తపస్సుచే చేమ మార్షమగు పర మేశ్వరుం గాంతురు, తేపము దీసము, ఆవారము ధ్ధర్త సాధకము, జ్ఞానము శ్రేష్టము, సన్నార్టిస ముత్తమతపస్సు, “తత్త వ్‌న్‌

.. శ్చయముచే నింంవాధమైన స్టూనమునెటింగి సర్ట్భుభూతములయం దుండు నళ్షే నెవండెటుంగునో వాందే సర్వజ్ఞుడు. సహావాస పివాస ములను నా నాత్వమునం ేకత్వము నెనండుదూచునోావ్లాండో దుఃఖముక్తుండగును. ఎనండు చేనిని గోరండో దేనిని నవమానింపండో నాం డీలోకమునందుండియు బహాభాతుండయిన వాండే, ప్రథాన గుణతత్త్వము సర్ట్రభూతవిధానము నెటి. గి నిర్ణముఃడు నిరవాంకార్యండ్తు నగువాండు నిజముగ ముక్తుండు. నిర్షప్టందస్టండు నిర్నమస్కా_రుండా నిస్సప్టధా కారుండు నగువాండదు నిపుణము 'నిక్యము నిర్టప్టంద్వమున్నా బ్రవ్శాముకు బ్రశమనముచే నొందును, గుణమయమ్యులేన సర్వ శుభా ఘళబ్గ కర్థములు .సతాస్థన్పతేములు వవలినవాండు. ముష్తుండె, సనాతన, మై సర్వభాతముకూజివనాధారమైన బ్రహనృష మన్య _కృమను నృమేమునం బుప్పైను, దానికి బోజె బుద్ధి, అహం కారము చిగుళ్ల, ఇంద్రియములు బొరియలు, మహాభూరములు కొమ్మలు. ెమ్షలు శుభాశుభ ఫలములు, ఇది సదా యాకులుగలిగి సదా పుష్పించి యుండును, ఈ నృవమును దత్త వ్రష్ణానమను కత్సిచేం దునుకలుగ నజికి జనన మరణ జరాదులకుం గారణమైన సంగమ శెడి పాశములను వవలీ, యహంకార మవమకారములు లేనివాండు నిజముగ ముక్తుండ గును. దీనియందు నచేతనములు నిత్యములు స్థిరములు నగు -రెండుపములు గలవు. దీనికంటెం "బరమైనది వైతన్యముగలది మజియొకటి గలదు. ప్రుక్సతీ స్టానరహితమై యచేతనమునలెం గన్పట్టు-నంతళాట్డే ప్రశృీ కంయెం బరమగుడాని 'నెష్యడు చెలినికానుచున్నదరీయునీశయ. మేత,

లీల. ఉజ్వారకా లీల. ర్‌

ం ఎ స ల ల క ధి పుము. * అని వేండినం గృష్షుంకును ఖ్రసన్నులై వరంబుం నోరు మొ్లొసంగెన సనిన నతండును నాయందనుగ్ర హించి నా కీహూవముం జూపుటేచాలు,. అనివం గృమ్షుండును మహాభాగా నాడర్మనం

బం బమోఘము. ేకు వరముసంగక ఫోరాదు -కోరుమనిశ చేను వరము కోరు టవశేస్ట్‌ మని నీయఖ్నివాయ మేని యూ యొడోరియందు నేను గోరిన చోటన్మె జలంబు లభింపంజచేయుము. ఈవాుంఖ్తూ 'మినీ జలంబు దుంభం బసిన( గండు నీక "'జలంబునలపినపుడూ అ ళా హా

నను స్తరింపుమని చ్వారక కర

అనల నొకపరి మరుభోమి సంచరించుచు నుతంకుండు లృేవి తుండై. జలకాంతం గృహ్షుస్తరించె.. అప్పుడు దిగంబరుండును మలి పంకితగాత్రుండునో శ్వ్య్థయూధ పరిరృతుండు ను భయంకరుండునునై యధఃకాయమునుండి నీరు స్రవించుచుండ నొాకమాతంగం డెదుర డోంచి యుతంకునితో ఇిట్లనియె.

ఉరంకా. రము వీపాసావీడితుండవైన నిమ్నుం గనిన ననుకంప పొడమెడిని. చచ్చి యీ _జలంబు! శ్రాావుమనినం దపస్వి యా మాలనిబేహాంబునుండి స్తువించు నీకు గొననొలబ్లక యతని రూడుం బుగం బలిశెను. చండాలుండును గావాణా నారమ్లు.. అంబు

శీ శ పావంబు గావింపుమని పలుమాూబుి ఓలిచిన రోవమకలిత న్టంతుండై యతంకు. 'త్రావనొస్తంవయ్యె.. ఇట్లు ప్రత్యాఖ్యాతుంత్తి యా

• పుల్కనుండు. కుక్టలతోడ నంద యదృళ్యుందయ్యె, అదిగని యుద్వంకుండు లజ్జంచి యిది కృష్ణుని వచన యని తలంచుచుండ ఆ తా వ -నా మొాల్గం.ఎననే శంఖచ్రగడాధరుండైన శ్రీకృవ్ణుం డరుజెందిన నుదంకిం డిట్లనియె. కృషై! శ్రూహాణునకు దూంచాని యొడలి ల ౬ ఖా హం | కే నీళ్లు దక్పితీరం ట్రావనిచ్చు నీచరితంబు యుగ్తంబుగాదము. అనిన( గృష్టుండు విప్రో, త్తమా నీయోగ్యత్తకు. నీశిట్టది వ్రైయమో యిట్టి తానిశే నేకు నీకౌసతగకినిగాని నీవు కెలికి నాలేక సోయితిమి రికి

న్డ్‌ నషి త భన ప్‌ంళి శ్రీశృష్ణవీలామృతము [భనతాం! విడిచి నెంటనే వేచి ప్రీళాలోచన వవన లై చేహంబులం గౌాలయిలింప వడన్ధు సహింపలేక దూరంబునంద మనంబుల మేనం బులకలెగయం జాయిలించిరి అండం గాండుంకు డాయం గువూారుల నందిచ్చు నెపం బునన్వు నేశ్రంబువను నంతరాళ్షచేతకు నగాధ న్నేహయుక్షలెన యా సాధ్యులు పరిరం౦భిందిరి..* నారు నిలుపుకొన సంత యత్నిం చితయు జార్టన్టింబు లేసి కారణంబున నా లజ్షావతుల కనుకొలుకలనుంకి ధం -

చాప్పంబులు ప్రఫంచె కృష్ణుందును వారల న్నాం దగురీతి నూరాన్య, య్రేమభఘాములగు సన్వరారోహలు కృష్ణుండు తమ పార్శ్వమః దుండినను, నేవాంతంబున నుండినను దచ్చకణ యు*శంబు వాకి!; నొ గదా రత శానిపింప నెకనిమిషమేనియు నాయనను విడనాడ( త

భాలకు౦డి*2. చంచలయగు ల్యే తన స్ప్టభావంబు విడిచి వేప విరర్హకంబుగ నచ్పవి పావంబుల విడువక య్మాక్రయించు నట్టివాని నెన్వప మవలాసి యుంగనోపు. స్వమాయచే నరలోకంబున నన

గే టే కుండా ./కీలళ స

తరించిన భగవంతుం డ అంకోం థ్రాకృతునిస లెం గ్రీడించుచు వారల సమోదవలు దముచుండె, పురవారుండును నెన్పరి సుందర దర బాస భాసురాననంబులం గని చాపం బావల వైష మదనునకుః జూసంబునం గానివని నెష్తస కటాత లేశంబున సాథింతు రట్టి యు ఛాళఫాచలు తసవాస్రంబులు కృష్ణుని మనంబును "దము నంచనో పాయరబుల మథధింప జేయ(జాల్బరైరి కాని కృృమ్ణుందును వారిని నన

చా వ చ్చ్‌ఘుల జలశ్రీడల "వేలావిజోరంబులః బలువిధరబుల నానందింష జేయుచు విలాస గమనాలా పాలోక్షస్తితంబుల వరహేలాపరివమ్వంగగ _ అశ

బు వారి హృదయంబు నాంచికొనయె ఆ చానహాసిమలు మన౦ బ్దాం గృష్టునంటే నిలిపి యుష్ణ తృలనలె జవముఅవళెనై యితరకార్య న యం త రా నా కకడ వక పన సతన నన ౨ + వయస్సువచ్చిన పుర్చులు ప్రుభ్యువ్ను సాంచాదులు కూడనుండేన కరణి బునే లేహములచేం స్రైగ్యక్తయుగం గాం రంప వలనపడక పోవుట చేత

లీల] చ్యాారశా లీల. క్‌ ములు మాని యాూయన నే చింంించుచు. బలుకుటుడిగి యొక్కొక్క "వేళ యిట్లు పలుకుచుండిరి,

ఓసి కురరీ! యీ రాత్రి, వేళం గృ్షుండు నీద్రించుచుండ నీ 'వేటిశే పండుకొసకు'ాడ నొస్లక విలపించెకవు? నిద్రాభంగము కావింయట నీకుం దగదుసుమూ, అపశాధము నీదికాదు. అనరవిం చాతుని హిసోదార వీలానలోకనంబుల గాఢనిర్భిన్న హృదయృలైన పూవలె నీవ్చను నిద్ర్శానక వగచెదవు శాంబోలు,

ఓని చశ్రువాకీ యీ శేయి నీ పతిని గానక కన్నులుమూసి వొని యున్నదానవా లేక యయో్య సకరుణంబు! నిలఫించుచున్న చజానవా. మానం బలిదాస్యంబె పరమార్థసాధకంబుగ నెంచి పూలసరకంబుకు తిరంబున ధరింపంవలంచెదవా యీమి? .

... వీయి సముద్రుడా! నిద్దున లేక జాగరణంబునేయుచు నెస్లి వే

ళల నూరక ద్వనించుచుందువు. మాకుః బట్టిన వు. నీకును బక్టైనా యేమి? కష్టము కష్టము ముకుందుండు మా కుచఛకుంకు మాది లాంఛనంబుల హరించినట్లు నీ శ్రీకౌస్తుభాది లాంఛనంబులు కూడ వా2ంచెగడా.

చంద్రుండా. బలితంకైన తమయమువేం బీడితుండనగుటం గాం బోలు నీ కిరణంబుఎచేం జీంకట్ర్లం జక్కలగ విరియింపం జాలకున్న వాండవు ” నిరించిజనకుంకు వచించిన రవాస్యంబుల మజుచి' తేక చిత్తలమై _స్తబ్ధవాక్కుులమైన మావలె నీవుకు గానంబజెడవు ఓరిమందవమారుతుండా. నీకు మేమేమి య్శ్రియము గావించితిమి, అనంగ జవకు నపాంగానలోకనంబుల నిర్భిన్నహృ వయలమై తపించు నుమ జేరముబేకయీ మన్మథుని శ్ర్రేరించి బాధింపం జేసెవవు ॥ ఓసి ముగ్గా య్‌ల ఛ్యానించెద వే. ముందు కాసవచ్చు వికా పోన్నుఖంబగు కుందసుమంబును గ్రహింపరాడా? నాశీటికే యీ హీనము. అమైన నీకెట్టి పుష్పమునంచే ప్రీఖ్తిిశ్రుతిశిరోభ్లూమావి

862 శ్రేకృష్ణలీలామ్యుతము (భవతారళ శృసాయిత పున్నాగవ్రియనే.. నేను, - వానియంచేమి పెేేవమే, గళితసూనపున్నా గామోద(స్రశ రంబున గోవులును. వానీని. వెదకు చుండును, 9ఇ6.క నామాట ఇప్పనేటి శే" శ్రీమంతుండైన. మేఘుయా! శ్రీకృష్ణునకు నిక్కముగ నీవే వ్రీయుండవు. ఏలన మొవలె సీవును శ్రీవత్సాంకు నిశ్చలత ఛ్యానిం చుచున్నవాఃడవా? ఉక్కంఠాతిలేఖంబున6 దూవతం దలంచుకొని తలంచుకొని నీవును మిందమోింద బౌప్పుధారలః గార్బుచున్నవాః డవు, ఇది య్వకృమే, ఆయన ప్రసంగము దుఃఖకరమని మేము జటుంగుదుము. ఓకోకిలా. మొప్రియుని కంళస్వరమువంటి న్వరముచే మృ సంజీవక వాక్కుల నీవు భామీంచుచున్నావు. ఓకలకంరవా! నీక చలెది సేయంగలమో వెప్పుము. శుకళాజమా! యదుబేవ సచ్చరి తంబుల గానంబొనర్పుము విరహానల తస్తంబులైన మౌ హృ యంబులను రమారానూ రవముణకథాసుధాథార ల6 దడిపితి'వేని నిన్ను శ్నీరంబుల నభిేకింతుము. ఖితిధరా! కదలవు మెదలవు పలుకొక్కమైనః బలుకు, వదో గొప్పవిషయం వాలోచించునట్లు తోంచెడి శ్రీకృష్ణు చర లా

• ముందు కోనవచ్చు కుందము == ముకుందము. సీ+నముజమువర్గములేనిదిః కంద్య్రహణము వేయరకాదో యని యొకతె యడుగ నది నాశేటికి నేను ముకం చృహణాభిలావు గలదాన నని చేలొకతె ప్రత్యుత్తర మిచ్చుచున్నది, రుని ఖో భూహివిశేసాయిత పున్నాగప్రియను=(1) వెవియందు. శిరస్సునందు భూషణము వంటిడైన సురపొన్నపూవునందుం వ్రీతిగలదానను.. (2) వేదశిరస్సునందు భూప ప్తాతుమైన పుఠుషత్రేష్టుని (కృష్ణుని యందు6 ఛ్రీశిగలచానను. గశికనూన ౫ జాలిన పుట్టువులు గలయనంగా నజుండని భావము... అమోదము = కల్యా సం గణమ్ము గోవులు = వేదనలు,

లీల] . ॥ బ్వారకా లీల, స! శీఖరంబుల ధరింపం.గోలెదవా?. - సీంధుసింధుర గమనలొారా! శ్రీ కృష వణయావలోకనములేక తవీంచు' హృదయంబుల మిక్కిలి అపా ఆ ల ర క్క కృశించియుండు మావలె మీరును ప్రియభరృసంగమము గాన లేశ యొంకంచాటిన మడుంగులతో వాడిన కమలంబులతోం జిక్కి ఓహంసమా! నీకు స్వాగతము. ఇందు గూర్చుండుము. ఇవే పాలు ద్రావుము. మధుశైరికథలం జెప్పుము.. నీవు దూతవని యొజింగితిమి. ఆ యజితునకు సేమమేకదా? చంచల (ప్రేమగల యతండు మాతోడ రహాస్యంబుగం జెప్పినపలుకులు _స్థరించునా? స్తరించుటచేంగదా నన్ను మోాకడకు మిమ్ముం దోడుకొనిరా. బం పె వనందునా? యఘద్రదూతా! మేమేల యతని భజింతుమే. నీచే యా శానుడుని నిచ్చటికి. దోడ్కొనిరమ్ము. పోకుము పోకుము. ..' నిలిచి మూపలుకు వినుము. మమ్ము వంచించి యొక శ్రీతోడ రమించు చున్నవాండు. మా శిలలో నట్టి యేకనిస్టగలది లన్నీ యొక తెయీ, మే మట్టివారము గాముసుమా. అని యి ట్లాఖామలు వ్రేమా వేశ భరంబున గాతరచిత్త్రలై కను సమవతంబునను బరోతుంబునను బలు కుచుండిరి. ఇంతయేల తచేకధ్యాన నిష్లాగరిష్టలైన యా 'వ్రేస్టలు కృషుండు తమ కౌంగిట నుండినను విస్ఫృతచిక్తలె మా కృష్ణుం దేండీ వ్‌ చ4ల పా ణా వమా కృష్ణుం జేండీ కృష్తా కృష్ణా యని వీిలుచుచు రోయుచుందురు*. ణా గ! బ్రాం యోగీశ్వనేశ్వరుంగైన శ్రీకృష్ణునందుల ద చేకథధ్యాననిష్టలైె సర్వదా యాయననే చింతించుచు. వాగెల్ల మ్చుక్తలైరి. తన ేరువి న్నంతనూత్ర్రమున శ్ర్రీలమనంబు బలవంతంబుగ నాకర్షించు శ్రీళ " ఇదీనిని బోపదేవుండు మైనిత్ర్య విప్రలంభనమని తన మృుక్రాఫలాది గ్రంథ ముల గ్రానియున్న్హాండు. _ గొ చంకంబెట్టి గొల్ల వెదుకురీతి యని చంకలో బిడ్డ నుంచివొవి. యూరంతయు వెదకు నిల్లాలనియు6 గలదుకదాం అక్యంతే యేనుచేం గలుగు మైమజపు దీనికి గారణము,. ఇదియే సరన నిరట్టైన్యోకి,

గ జథళ తారక. 981 శ్రీశృష్ణ లీలామృతము [భనతారక మ్లుండు త న్న నేకవిధముల జాడుచుం గనులారం గనుచునుండు సుంట రుల జెందంజు. లాకర్షించు శ్వమివింత? ..లోకభర్ధిను. దమభ్శర్తగాల | హ్‌ గొని వ్రేముచేం బౌదనంవాహనాదుల6 బరిచర్యసేయ. నాతయ జాయ లెంత తపంబుసేసీ జనించిరో. ఇట్లు 'వేదోక్తకర్హ లనుస్టించుచు నా. వ్‌ య ఘం జ లా గృహన్థుడై యుండి తదాశ్తమస్థులకు ఛర్మాగ్గ్ధ కామంబు లాచకించు మార్గంబు 'దెలివె.. ఆయనకుం 'బదునాటువేల.. యనుబదినూ్యో మంది భార్యులైరి. అందు ర్తుక్షిణ్యాదు. 'లెనమండ్రు, ముఖ్యభార్యలు, అందటు భార్యలకు నొహ్కొక్క. తెకుం “'బజదుగురు పదుణపరు పుత్రులు జనించిరి. అందజులో6 బ్రద్యుమ్నుండు ' దీప్తిమంతుండు' 'థానుండు సాంబు(డు మిత్రుండు బృహద్భానుండు మిత్రవిందుండు నషం డప అందు. పుష్కరుండు చేంబాహుటడు - శ్రుత ేవుండు." సునందనుండు చిత్ర భానుడు వపహాధ్టుండు. కవిన్యగ్రోభుండు నను కొడుకులు నన్‌ రుద్ధుండను నునువుందు ముఖ్యులు. ॥ త్రునస్ర్రయం' 'దచదయించిన ఫు త్రం డుప(క్రోళుం డనువాండు కృష్ణోనువృతుందై సోరద' శిమ్యుండై ముక్షిపరబైన సాత్వతతంత్రంబు వ్రతిపత్తి సౌకర్యమునకై సాతిసంస్తు వాంబుగ నాతివిస్తర్సంబుగ నచించ. అంచే . తగాద్రదాసులకును విష్ణుప్రాపకంబులైన . తాపపుండ్రాది. సంస్కారంబులు. వేర్కొనం బడియె, యదుకులంబునం బుట్టసవారిసంఖ్యం బేర్కొన తరంబుగాదు బారి శిష్యు లెందజో; దేవాసుర యుద్ధంబుల( జచ్చిన .దొనవులు _ ఘోరకర్ణులు "భూమియందు బన్ఫింప వారినెల్ల వధ్ధింప - భగవంతుందు కృష్ణుండు జేవతలతోడ ధరణి నవతరించె వారె నూటొక్క కళ ముల వాశైరి, ఇ ట్లనతరించి పరస్పర సంఘర్షణంబున వెదురుపెదల డహీంపం జేయు వాయువువలె నీరాయుధుండై రాజులనెల్ల భాలీ రణంబున 'మోరణింపం జేసి థర్గనందనుచే ధరాగాాంంబు' ధర్యయుక్త్‌ం బుగల సాలింపలనే క లా

లల,] చ్వారకో లీల. క్‌6కీ

అంత మతికొన్ని దినంబులకు ధర్హజుం డశ్వోమేధక్రతువు నుప _శ్రుమించుచున్నా 6 డనినవ్వార్హ యాలకించి తదధ్వరంబుం జూడ బలభి శ్రాది బంధుపమేతుందైై కృష్ణుండు సుభ్రం దోడ్కొని మంలి కర నగరంబునకు. జనుదెంచె,

ఆసమయంబున. వాండవు లశ్వ మధ ధనసంచయార్షంబు హీమవంతంబున కరిగియుండీరి. ధృతశాష్ట్ర విదురాదులు రామకృష్ణా దుల గౌరివించి తగిన విడుదుల డించిరి,

వు శ్రీకృష్ణుం డ్పుత్తకాకుమారు బ్రతికించుట ఆలా

ఇట్లు కృన్ణుండు హస్తినాపురంబున నుండుసమయంబున న్తుత్తరో కుమారు బ్రసవించె. ఆ శిశువు జనించిన తోడనే యశ్వఖ్థామ ప్రయ్యకృ బ్రహ్మశిరోనామకా్యస్త్ర్రు జ్వాలల మడిసె. అతని జననంబళ వీనీ పాన్షాంబుధి నోలలాడు బనంబులు మజునిమిషంబున శోకసాగ- రంబున మునింగిరి. శిళు మృతి విని కృష్ణుండు యుయుధాకుతోడ నంతఃపురంబునకు[ట బోయి తన్నుం బేక్కొనుచు విలవించు కుంళతిం గనియె. ఆమెను జుట్టి శ్ర్రాపదీ సుభద్రులు దక్కీన బంధువుల ఫోర్య లును గన్నీరు మున్నీరముగ హోహాకారంబులు గావించుచుండిరి. అప్పుడు కుంతి కృష్ణుం గని యయ్యా కస్త. నీ మేనట్లుని పుత్వుండు పుట్టిపుట్టకముం దశ్వఖ్థామా(స్త్రుజ్వులల హశతుండయ్యెు. ఈ శికువు నంద మో యొల్టర సప్రాణంబులు పాండవుల ప్రాణంబు లున్నయవి, ఇతండు మృతుండైన మేమెల్ల హాకులము. మూ యందటుకుం చిరడ ప్రదాన కార్యంబు భారం భీతనియం దున్నది. ట్రౌణి యైవీరంబుస బ్రహాస్రురబు ప్రుయోగించీనపు డీ మృతచాలు బ్రకికించెదసని పలి కితివి. నీమాట యిప్పుడు సార్థకపడనిము. అభినున్యుం డునరతోడ, దొయ్యలీ! నీతనయుండు నా మేననూమలతోడ స్యస్ర్రుళేన్తాది విద లును రోజనీతి శాన్రుంబులును గజుదునని చెప్పుచుండే, అతని

190

666 శ్రీకృన్ణలీలామ్భుతము (భన తారళ వాక్యంబులు పొల్లుపో నీకుము నీవే వాకు దిక్కు. నీవే గతియని హో యని యేక్చుచు చశలంబడియె. సుభద్రయు ఫోదరుం డాస్‌ యన్నా! యష్టును మనుమం జేగతి పాలాయెం గంటివే. భీమసేకువై ్రౌణి ప్రయోగించిన వాణ మున్షరా విజయుల మోందను నామోందను బడియె. నా కనుల త్రూ నా మృకశికు వుండుటచే నాయస్ర్రుంబు నొ హృదయం బున నాటి నవలిపోకున్నది ఈవ్వార్త విని ధ్ధర్ధజ భీమాష్టున నకులసహా జేశ్చ లేగతి. జోదుకు? కృష్ణా పాండవులకెప్తి నభిమన్యుండు వ్రీతి సాత్రుండు వారి ప్రాణంబులెల్ల నీ శిశువునంద ని లివియున్న వారు అశ్వత్థామ పొండన ఊగగఖదాహంబు గావించిన సమయంబున నీళ్చు కువికుండ వై యోకీ గ్ర్రావాణాపశడా వీవ్లుక్రరాగర్భస్థ శిళు వును నధించి వేని నేరు వానికి మరలం శ్రూూణము లిచ్చెద నంటివి పద్‌ యిష్పు డీయభిమన్యు పుత్రుని బ్రతికింపుము ఈ నిసుంగు పునర్టీ వినుండు కాంచేని నాకును వ్వానితోడిద గతియని నమృ్ఫమని వలపింప వారినెల్లర నూరార్చి శ్రీళ్ళన్లుండు శిశువును బ్రతికింతును బోదము రండని పురుటిల్లు డాయనేగ శ్రాపదీ సుభద్రలు మున్నుగాం జని యుశ్రరా శ్రీళ్ళన్ణు డిట కరుబెందుచున్నవాండని ఇెప్పిన నయ్యమ యు వ్యస్త్రంబు సవరించుకొని పాపని నెత్తికొనివచ్చి వెన్నుని పదంబు లవై వైచి శోకంబు రూపంబుకొనినరీతియై కంసారాతితో నిట్లనియె. గోవిండా నమస్కారంబులు. వీండె నీ మేనల్లుని పుత్రుండు, మయూడుము, అశ్వళజ్థామా,స్తుంబునం జూండి ప్రాణముపీండి. పడియు న్నవాండు. ఈ ఘోర కార్యంబొనర్చి యాస్రూహ్మణుం డేమిలాభంబు పొందంగలండో కచా. వానిగతి యెట్లయిన నగుంగాక, ఆయన యస్ర్రంబున శిళువ్రమూత్ర మే గాక నేనును సభిమన్యుంకును గూడ హకులమైకిమి, కృష్ణా! యీ శిశువును బ్రతికింతునని మున్నె వాగ్దాన మొనర్చిలివి ఈ శిశువు నురల లబ్ధజీవ్రుయు గాందేని నేరు భూమివై

లీల.] చంకా లీల, ప? జీవించుడానం గాను, వీనితండ్రి యెంత కృతమ్నుండో మయొంక నిగ్ష యుండో వీండు వట్టివాండడమై వైర్ఫక శాజ్యల్న్షీ నెట్ల నదలి శ్వేచ్చ మైల జనియె. అభిమన్యుండు రణరంగమునకుం బోవు వేళ నీవు రణ మున మరణముగాంచితి వేని నేను సహాగమనంబు గావిండునని వాస చేకితింగాని ఛీ పావిష్టు ప్రాణాశ కారణంబునను నీ శిశువు హేతువు నను నట్లు గావింపనెతి. ఇప్పుడు నే నందులకుం బోయితినేని నా వ్రాణే శ్వ్రరుండు న న్నేమనునని పెక్కు తెజంగుల. ట్రులపించి చీర తొలంగి పోవుటయు నెటుంగక మూర్చిల్లి నేలన్రా లె, సుభగర్రా, తౌపదీ కుంతులు నట్టివార మొరి, అప్పుడు వారినెల్లర నూరార్చి కృృ్ణుం డాచమించి సుదర్శన ప్రయోగంబున బ్రహ్ణాశ్రం బుపశమింపం జేసి యా యర్భకుంగని నిర్శలచిత్తుంతై యెల్లరు విశ నిట్లనియి,

ఉత్తరా! నే నింతకు మున్ను కల్లలాడినవాండను గాను నావా కస్టంబులు నత్యంబులగు. జూడుమని * నేను నవ్వులకైన నన్ఫతమాడ "నేని, యుస్ధమునుండి మరల నేని యీశీకువ్రు ప్రాణయుక్తుం డగుంగాక, నాకు ధ్ధర్దంబు వ్రీయంబేని నంకకంళకు శ్రాహాణులును బ్రైయులగుట సత్య మేని యభిమన్యు సుతుండు లబ్బజీవ్రం డగుంగాక అర్జునుపట్ల "నే 'నిన్నండు విరోధ ఫౌవంబు వహీంచినవాండం గానేని యి శిళువ్చు బ్రతుకుంగాక, సత్యము ధ్ద్థ్థము సాయందు నిత్యంబుగం ట్రై తిస్టితం బ్యులె యుండునేని యీ బాలుండు పాాణయ్యుక్తుం డగుంగాశ, కంస “శ్‌సులను ధర్గమాగ్గమున నేను వధించియుంకుట సత్యమేని యీ కుమారుండు పునర్జీవితుం డగునుగాక” యని నచించి శ్రీకృష్ణుండు "బేవ "'తార్చితమైన పొదతలంబున నాకిజ్దని నాపాదమ్వస్తకంబు స్పృశించె. తత్హణంబున నాశిళువు లబ్ధప్రాణుండై కదల నారంభించె ఎల్లవా రుకు దాము పునర్లబ్ధ జీవితులమని సంతసనించిరి హిమవంతంబునుండి మరలి వచ్చిన పాండవులును దదాస్టార్త విని నష్టవంశం బంకురించె నని ప్రమోదాయత్తి చిత్తులైరి. ఆవల నశ్వుమేధం బుపక్రుమిఐపం

368 శ్రీకృష్ణలీలామృతము (భవతారక- బడియె. అశ్వుపాలకుండై యర్జునుం డరిగి హింసాభిరతుండుగాక యజ్హియాశ్యుంటబు. బట్టిన రాజుల నోడించె, త్త లు చిత్ర లీల, ఆాశవుగా హంసధ్వజుండు యస్ఞాశ్వుంబును బట్టుట. ఇఛాాా- ఆయళ్వంబు సకల దేశ సందారముచేయుచుంబోయి చంపకొ పుర ప్రాంతంబున నిర్భయ స్వస్టంతంబున విహరింపం దద్వ్భృ త్తాంతంబు భటులు తక్పురవల్ల భుండైన హంసధ్య్వుజున కెజశింగించిన నతం డిట్లు తలపోసె దైవాన్రఘషహంబున భగవద్టర్గునంబునకు నాకు మంచి సమయం బొవవె. ఈ మఖనాబిని నేం బట్టిన విడిపింప నస్టుకుండు వాలంకు కాన్రవం దద్రతణార్థంబు కృష్ణు. డవశళ్యంబు వచ్చు నాక దర్శనం బిద్చునని తలంచి యతక్తుకగంబును బట్టి కట్టివైవ మయూధుళ నియమించి యుస్థసన్నద్ధుండై సమస్థ సేనలతోం బురంబు నిగ్షమింళి చనుచు ళంఖ లిఖతులను పుకోహితులతో నిట్లనియె. థ్రావాణ్తో ములారా! యశ్వునికోధంబున బలనద్విరోధంబు ఘటిళ్లె. రణకర చణు౨డైన పుుముం డొక్కందేని నగరంబున నిలువరాదు. నేనన వంబడింపక 'వెనుంబడిన జుడునిం దష్ప్తేల కటాపహాంబునం ద్రోయ డని యాజ్ఞావించె. ఆ హూంసధ్వజునకు సుంధుండు, సుధన్వుండు, ? బలుండు, ధర్దబాహు వను కుమారులు నలుగురు గలరు, అం సుధన్వుండు. తల్లికి ోదరికి వందనమాచరించి యాశీర్చుచనం లకొని తన మందిరంబున కరిగి నిజపతియగు పుభావతికి. దన సవ గమనంబు వచించిన న య్యించుంబోండి యా వల్లభున కిట్టనియె ళు వగ ప్రభావతి సుధభన్వుని యుద క ప్రభా ధన్వుని యుద్ధమునకు బోనీక యాంగట. ॥ 'వ్రైలేశ్వరా! సంగకరంగంబుశకు నీవ్చ పోవలదని వారింప నీవు నేంటిదాం బుకుధ్ధర్థము తప్పని ధర్శశీలివిగాన నా కోర్కిడీ

లీల.) చిశ్ర లీల 669 పవపడి యేగుమనిన నతం డిట్లనియె. కామినీ యిబేటిచబూట. దాని కీడా సమయము? రాజు సర్వ సేనతోం బురంబు నిక్షమించె. వెనుంబడిన వారిని డ్రాంగెడునూనె కాగులో వైవుండని యాజ్ఞాపించె.. నేలోక యింతకుం దడవాయె. ఇంకను దడసినంగారస్టంబు తప్పు, ధర్గశీలివని నర్నుం బ్రశంనించితిని. అట్టవాం డెట్లు నీకోడ దివాసంగమంబు: గావించుం జెప్పుము, నీవు యువతివి,. బుతుకాలంబులకుం. గొజంత "లేమ, కావున నంకిలి పెట్టక పోనిమ్మనినం గామశరవీడితయగు నప్పవతతి. యిట్లనియె. ళా

నాధా! వ్రీతియుం. బరలోకభఖీతియు6 దవ్పీ యిట్లు భెమీంచద "జీల? నేటితోం బదునాటుదినంబులు నిండె రాజూజ్ఞ్రోలంఘనంబున ఛాగెడునూనెలో భటులు వైతురని జడిసెవవుగాని ్రూణవాత్యకు నిన్ను యమకింకరు లేమిచేసెదరో యెజుంగవైతివి. అని యాతనిం బోనీయళ యురంబున, నిజగురుపయోధరంబులు భిగ్గనొత్తుడు నమ్మ త్త కాశిని శ్రీగంధవృమంబును నాండు పాముపినంగొన్నట్లు తత్తఅంబున నతనిం గాంగిలించి పాన్పుపైైకిం గొనిపోయి తన కార్యంబు ముగించు కొని విడిచె, పాగా సుధన్వుండు తప్తతెలంబున. ద్రోయంబడుట ఫటల

ఇ ట్లా ప్రబుద్ధుండు మవ నాజ్ఞాబద్ధుండై ప్రియాంగనా కరవల్లీని బద్ధుండైయుండ సుధక్వుండు సమరాంగణంబునకు రాక ల.౦ట నిలిచె నని హంసధ్టజుండు విని కనలి యతనిం బట్ట కట్టి తప్తతెలంబున6 ద్రోయ శంఖలిఖతుల కప్పగించుండని భటుల కాజ్ఞాపించె వారును జని తవ దురై సం గ్రా'మో తృాహంబున నే తెందు రా కమూారుం గని రాజాజ్ఞయెజ్మిగించిస నతండు పతియాజ్ఞయి, జనకాజ్ఞయు, రా జూజ్ఞ్యయు ననుల్లంఘనీయంబులు, పతియు జనకుండు రాజునగు నా తండ్రియాజ్ఞ యెట్టు లుల్లంఘింతునని వారికి. బట్టుపడి శంఖలిఖతుల

614 శ్రీశృష్ణలీలామృతము [భవతార మొద్దకుంలోన వా రళని నెబ్లరు చదూచుచుండం దప్తతెల కటాహు బున ద్రోచిర. సుధన్వుండును వహారిహరీయని సలసలర్రాంగు కాగ నందు దుమికె. ఇ ట్రతండు దుముక నా శైలంబు చిటపటలులే! పొంగక పొరలక నురుగు లేక యెప్పటితుట్ల యుండే. కంఠదఘ్నం బయిన యా నూనెయందు నాతనీ వదనకమలము కాళిందీజలంబు లోని యరవిందంబు. బోలుచుంజెంగాన వాడచదు కాంళతి ఏడదు, అదిగని శంఖలిఖకులు నూనె డ్రాంగదో యింధద్రిజాల మోయని సం యించి నారిశ్తేో[ంబొండు దానవైచిన నది వటాలుమని పగిలి ెంచి కలై చుట్టియున్న ప్రజల నొప్పించె. అప్పు డా శంఖలిఖతు లా నృన నందను గొ ప్పెర వెకలించి యితండు ప్రహ్లాదుంబోలె నత్యంత హా భక్తుండు నిష్కారణ మితనీ నొప్పించితిమి. దీనికి శ్రైాయశ్చీ త్తమ 'వేజొండు లేదని తా మా.కైలంబున దుమికిరి, వారి కృత్యంబునప "దేవతలు హర్షించి వారి నిమవ్రర నిరపాయులం జేసిరి, రా జీవో సమ్మృంజుగనాలకించి యందజ తమించె. తగా అడ్దన సుధన్వుల యుష్ధము. ఖధాా సుధన్వుండును సర్టనేనాధిపత్యంబు కొని రయంబునంబని యనికిం గడంలి కికీటిందాంకి వఏీళమెయి యనీకంబొనరించి మించి యష్టునా! మున్ను వెన్నుండు సారథిమయైయుండ నీ బంటుతనంబు సెల్ల. ఇం దయ్యాటలు పాటికిరానని పరాక్రమించి యతని సారథి ద్రుంచి శరపరంవర నొప్పించిన విజయుండును జేయునది లేక కృష్ణు _సరించె కంసాంతకుండును గర్హాంతకుం 'జేరిపై సన్నిహితుం డ్రై పగ్గం బులు గేలంనొనీయు, అదిగని ఫల్లునా! నీకు వాసు బేశ్చండు తోడయ్యు. కానిమ్లు. వితగా నలుగులు సెలనగు నాలం బేటిక్షి? ధీరుండ వేని ప్రతిన పట్టుమన సతీండు కరత్రయంబున నీ శిరంబు ధరడొల్ల నేసెడ. వేయ వైినేని సగాండీవంబుగ నగ్నింబొచ్చాదననియొ, సుధన్వుండును నీ నడీ

లీల.] చిత్ర, లీల, 811 రించు బాణముల మూఃటిని ద్రుంపకున్న బ్రవ్మాహత్యషాలై సర్వ ఫుణ్యంబులు నశింప నరకంబున కేగెననని శరళతకంబు ప్రయోగింప న వ్వేగంబునకు నష్టును తేరు కుమ్మరిసారవోలె దిర్షిం దిరిగె. కృష్ణుం జెట్టశేలకు దాని నదిమపట్టి యాఖంకలుపట్టితో నిట్లనియె. సాహసవ్రియా! నాతో నాలోచింపక సీఫ్ర దుష్కరం బైన పతినపట్టిలవి, ఏం డేకపత్నివ్రతుండగుట నీ కసాధ్యుండు సుమా యనిన నష్టనుం డిట్లనియి. నీతోడ నాలోచించియా 'భక్పులు కోరికలం గోశెవరు. వారు కోరు కోరికల నొడంగహార్చుఖాంము నీడి. నా భక్తుల యూగత్నే మము నేన వహీంతునని నీవు పలుక లేదా? ఇంతకుం ్రేరకుండవు నీవ్లుగాక మజియెవరని యొకశరము వింట సంధించి సుధ్వనుపైవైచె. కృష్ణుండును చాను గోవర్థన మెక్తిన 'తేజంబు దానియందునివె. సుధ న్వూండును నబ్బాణంబును దుత్తునుకలు బేసి పార్థునొప్పించిన నతండూ' "రెండవ నారాచంబు సంధించె. శ్రీళృష్ణుండు విశ్వభూడానవలం, 1బద్దానియందం చె. సుధన్వుండు దానిని ఖండించె. ఇట్లు రండమ్ముఉు; వమ్ములె దుమృులోంగలనిన రోవంబు భీవణంబుగ నద్దునుంకు 'మూం, డవ నారసంబు అెగనింగందీపి వైచిన నందు శ్రీకృష్ణుండు నిజ లేజో విశేషంబును రామానతార సంచితంబగు సమంచిత పుణ్యఫలం బును చాణపలంబునం బ్రతిష్టించె. ఇట్లు తీవ్రం మైవచ్చు నా శీలీ ముఖంబును సుధన్వుం డొక్క బాణంబున ఆెండుగ ఖండించె.. ఖండించినను నది న్యర్థంబుగాక యందు ముంగలితునుక తటాలున నెగసివచ్చి సుధన్వుశిరంబు నజకిన నది వహరినామస్తరణంబు గావిం చుచు ఏయచ్చరణు చరణంబుల మ్రైలంబడియె. అతని కేజంబు స్టేన్షునందుం గలసె. _ ఆశనిపాటు గని సుర్శసండు శ్రోధానల దందహక్షిమూనుం గుదము శజ్వేతవావానుందాంకి పుంఖానుపుంఖంటులుగ శరవారం ;

క్ర(డె శ్రీకృష్ణలీలామృతీమో (భవతారీ బవారినంగురిసేన నకుండును నీకంబోకీ యతనితో మహాహవం బొన రించి యతీనివధించే పుత్రశోక సంకప్తుడయుల్రి ఏిరవ్రతనిష్టుకై హంసధ్వజాండు పశుమక్థ పిజా ల్‌ 5 గయస్టింబు సేయరా! శృష్ణుంవ "త్రేకడిగ్లి యకని డాయనేగ నతండును రథానకోహళాంబు గావింనీ కృష్ణుల చేరశ రని కృష్ణుండతీని యూరార్చి మాలే సిశీల యాలంప సీ యట్టివాంకు య్థవిఘ్నం బా పాదిరో త్తివానందగ వేయని సమా ఉానసటిచి నెయన్టింబొ వాటింపేసె ఆవల నాహయంబు చనునెడం తోవలో మయాూారథీి డను రత్నపురాధినేతీ యశసైమేధంబు సేయ. సవకట్టి తప ఆామ్రథప్రజాండు రతకుండుగా విడిచిన యశ్వుం బెదురయొ్టి అటే ఛాన్రుధపడె కవిధబ సేనలకు పళోరాహోరి పోరు ఫఘరోరంబట శోమ్రధపజండు కీటిం దా'కి నిశితవిశిఖ జాలంబుల డీలుఏ జేసినం గనీ కృష్ణుండు ఏయు శ్రీడికి నసాధుక్టిండని యతనిపై వై జక్రుంబు! నొనుటయు! ఉఊామ్రధపజాండు దిగ్గన నాయన మొ లంఘించి చతశ్రంబుతోడి శ్చీబుపట్టి నులిమి తనపై నరుంజేయ శ బుల సరకుసేయక యిరువుర మూూర్శిగల చేసి యక్హును సననొశేఫో గొని నిజపురంబునకుం జని సుంతీ జేశకీసుతుల నిర్జించి హయం గొనితెద్చుట విన్నవింప భిన్నుండైై మన్నీం డిట్లనియె. | కుమారో ాలస్టుంబున చంతటి యకారర్టింబొనర్చిో ఢి రాప్‌యు యజ్ఞపలప్రదాతీయు కృష్ణుండెకదా. అట్టి యప్వురుపో నొప్పించిన మన జన్మం బచ్చనికి సెక్కు?! ఆయన చంణంపా థరణ మేప్పింప నలయునుగాని రణంబు కారణంబుగ నొప్పింపందగ్‌ ఆయన మనకొసంగిన బలపరాశ్రమంబు లాయనపమై విక్రమ టా? శారస్టింబు దప్పె. ఇప్పుడు వా శందున్నవారో *ో య సకువం నరలి మరల వారి హారునంబు చారికర్పింపవలయునని న] యుక్తుచై యాలోచించుచుండె.

లీల.) చిశ్ర లీల, $13

సవనహాయంబు గానరాోమికిం బాండవసేన్యంబు దెన్యంబు నొంది కర్ణవ్య తామూఢమైయుండ నష్టునుండు కృష్ణుంగని వాసు దేనా! మనతో దురంబొనర్చిన వీరం డళశ్వంబుగొని యెంజేనా. వచింపుము, కయ్యంబున వాని మట్టు పెట్టి. మన తురంగంబుం జయ్యు నం దెచ్చెద ననినం గృ్షుం డిట్లనియె,

ఆల ఏసౌష్టవలు మయూరధ్యుజు పురంబునకు ఆలా శ్రావణ వేషంబుల బోవుట.

మనతోడ రణంబొనర్చిన శఈూరుండు రత్నపురినాయకుండైన మయూరధ్వజపుత్రుండు గుజ్జంబునుగొని పురంబునకరిగె. చారి "తెంపుపెంపు చూడ నభిలమీంతువేని నా వెంటరమ్హని సేనల నెల్లం దత్పురంబు వెలుపల నిలివి తాను ముసలిట్రాహణ వేషంబు ధరించి ట్రవాచా9యె యర్జునుండు తోడరా రేయియయ్యు గృహకుక్య రత్న కాంతుల కతంబునం జీళటియనుసది యెజటుంగని రత్నపురంబుం ట్రవేశించి వీళులవెంటంజనుదు నప్పొరులు సరససల్లాపంబులందును పహారినామక్షీర్షనంబు గావించు వర్తనంబునకు నబ్బురపడు 'బలసూదను నందనుతోడ వేగుబోకచాశ నొక్కెడనిలిచి వేకువ స్నానసంభ్యాది ్రియాకలాపంబులు నిర్చుంర్తించి యజ్ఞవాటంబునకుంజని దీమీతుందై పుత్ర మిత్ర కళత్రామాత్యపురోహితసహితుం జైయున్న యన్న "కేంద్రుంగని యారశ్వీవింప నమహీరమణుం డిట్లనియె.

ట్రాహాణోత్తమా! నేను నమస్కరించుటకుమున్న నీ వాశీర్వ దించుట శసించుటగదా యనిన మాయావిప్రుం డిట్లనియె. రాజీం శ్రా! మే మద్ధలమై నిన్నర్థింప వచ్చినవారమగుట మున్నుగ. నాశీ ర్వదించితిమి. చాన నీకు లగుగాని యొగ్గులేదు. నీ వర్థిజనకల్ప భూజమని విశ్వసించి వచ్చితిమి, ఇచ్చెదవేని చేప్పెద ననిన నతం డిట్లనియు,

11రి

871 శ్రీకృష్ణలీలామృతము (భవతారక్ల =... ధరావరా! నాయొద్దకు వచ్చిన యస్థలు 'న్యర్థుఖై పోయిన వారు లేరు. వదికోరిన నిచ్చెద ననినం గృమ్షుం డిట్లనియె, నృపాలా! నేను థర్గపురవాసిని. వేరం గృప్టశర్థుండ, ఇతండు నా శిష్యుందు. నీ పుకోహితుండగు సుశీలునింట. గన్నియ యుంట సిని నా పుక్తునకడుగువాండనై యతనితోడ నీపురప్రాంత్‌ కాంతా రంబున నచ్చుచో నోక సింగం వాశటివెల్లున నా సుతుంబట్టికొనియె, నేనుకు మృగరాజా! నాఫొక్కండె కుమారుండు. వీనిని నీవు వధిం చిన నార్థివ్టకక్రియాళూన్యుండనై నివాపంబులకు(దొజుంగి నరకంబు పాలంబకుదు. నా శరీరంబు భచ్నీంది యతని విడున్సమనివేండిన నా హర్యవం బిట్లనియె. "

• తపంబులం గృళించి యెముకలగూయ్రయున్న నీమేన నెత్తురా మాంసమా యేమున్నదని నిన్ను దిండును. ఈ యూరిరాజు "లెన్సదిని పోతరించి యున్న వాండు. వాని శరీరంబున నలపటిసగంబుం గొనివచ్చి యిచ్చి నీ యిచ్చచొప్పున నీ కుమారుం దోడ్కొనిపొమ్దు. నీ వచ్చు నంశకు నంతకుపాలి కనుపక నీ సుతుం గాపెద ననియె. రాజూ! లౌ హ్యాణుండను, వృద్ధుండను. వకపుత్రకుండను. నా కూర్థ్దలోకంబులు నీ వాస్తగతంబ్లులై యున్నవి, సత్యనిష్టుండవై సింహంబు వోర్కి దీశ్చె ద వేనీ నల్లైయకుము. మరణభీకుండ వేని బౌమనిన( బో యెదమనిన ౯ జాడీ నప్పుడమి జే డిట్లనియె. . అడి తప్పుటయు, బరక్త్రీ. గామించుటయు, నాకుం గాని వావి. నీపుత్రు రన్నీంచెద. భయపడకు మని 'జ్యేఘునందనుండెన సుచిత్రుని ల త అ న్‌ రాజు్యభిషీక్తం గావించి యస్థవాటంబునంద - వేదిపై హరినామస్థర అంబుల గాఏించుచు. గహార్చుండె. అప్పు డాయన ధగ్రపత్ని కుము ల ల క లీ ద్వతి యరుదెంచి 'ప్రాగెశ్వురా! నీలో సగఫాగంబ కడా ట్రాహ్ధణుండు వోనె.. భర్తలో సగము బేహము ఛార్యకడా,. జీ నాసిరగంబునకు సాహారంబునం బోయెదు నీవు "లెమ్మవిన నందనుం డరుదెంచి జనకా!

లీల.] చిత్ర, లీల. 9౪75 పితా వై పుకగ్ర యనుక్రుతి కలదుగడా, తండ్రియే సుతుండై. జనిం చును గావున నీ మాజు నేం బోయెద ననిన గపటత్రాప్యాణుం 'ీశాగంబు 'శ్యాజ్యంబనికడా సింగంబు కుడివైపు మాత్రను కోరె, అదియునుగాక నప్పాడుమృగము దయాహీనమై. సతియొక వంకను సుతు;డొకవంకను అంపమును బట్టుకొని కోయవల యుననియు నిన్తేశించె. అనిన నట్ల కానిమ్మని రాజు జారనుతుల సమాధానప+శి చిన వారివుకుు అంపము:గొని రాజుశిరంబుం గోయందొడంగిరి. ఆ సమయంబున నా నృపాలు నెడమకంట నీరు స్రఏంచె. అదిగని విఫ్రుం డీ యేడుపుంగొట్టు చానంబు నాశేల?) దుఃఖంచుచు నిచ్చు దానంబు పొపనిదానంబు గావున గ్రాహ్యుంబుకాదని. పోవందొడంగిన సతీసుత బోధితుండై ధరాకాంతుండు భూమినురుతో నిట్లనియి,

. ఆర్యో త్తమా! నీవ దవ్నీణ దేవో్టుంబు యాచించితివి, ఆ వైఫు కన్నీరు రాదయ్యి. దవీణార్ధంబు మౌాశత్రంబు డానపాశ్రంబయ్యె "నేల గానైతిలాయని వామార్థంబు శోకించెంగాని బాధచే న నేక్చి యుండిన నిక్నువైపు నీకుగాజియుండడా? కావున నీ భాగంబుం గొమృు నిన నమ్మన్నీని వాక్యంబులకుం గృష్టుండు వార్షించి యిట్లనియె. వచా నో త్తమా! నీ ్రెర్యంబు దానదీయో స్టైర్యంబు స్లాఘ్యంబు సంతనిం చితి. ఇంశ నీవ్ర యజ్ఞకర్శ మారంభింపుమని హూస్తవస్తక సంయోగంబున నిర్వణుం గావించిన నతం డిట్లనియె

గ జీవాదిబేవా! "'దేవతాసార్వభామా! యజ్ఞ దాన తపంబులు నీవు ప్రసన్నుండవగుటకే కదా కర్తన్యంబులు, నీవ ప్రశ్యకమై సంతోమించితిననుచుండ నాకింకం గర్భంబులంజేయ నేల? నాతనూజూ తుం డవినీతుండై. ధనంబు. బాజువైచి మంకందెచ్చినట్లు నిన్ను విడ నాడి తురంగంబుంగొనివచ్చె.' అయిన నదియు ఫలకారియయ్యె.. నా సుతు నేరంబు తమింపుమనినం గృమ్హండును నతని సంతుష్టితై పురం'

876 శ్రీకృష్ణలీలామృతము (భవతారక దర నందనుతోడ మూండహోరాత్రంబు లందుండి యావల హస్తినా పురంబునకు ముందుగ నొంటిమైంజని. యక్టునురాక ధర్షనందనున

ఎ ॥ జం జర. న ్‌ కెటథీంగం చె, ధృర్శనందనుండును దమ్ముని సుఖాగమనంబువిని హర్షించి శ్రీ కృష్ణుం గనియిట్లనియె.

కృష్ణా! చిరశాలముగ నన్నొక సంచేహము బాధించుచున్న యది. అష్టునుండు మాలో మిగుల బుద్దిమంతుండు. సుగుణనిధి.

న్‌

ట్లుంకియు నెక్కున కష్టముల కతండె పాలగుచున్నాండు. దీర్ధకాలము ప్రువానియై బాటసారివలెం ద్రోననడచుటయం చే యాయన కాలము వృ్యయమగుట మే సతతము దుఃఖభాగి యగుచున్నాండు, ఇంత కాయన "'చేహలక్షణంబులందు దోషమేదియు. -గానరాదు, 'నీ వెలటుంగుదుచేని కారణము వచింపు మనిన. గృష్షుం డిట్లనియె,

ధర్థనందనా! నీళు వచించినది సత్యము. ఆయనయందు దోష "మేదియు౯ గానరాదుగాని పిక్కలు వాని త్రిందిభాగ మొక్కటిగ బలినీ యుండుటయీ దోషము. దానిచే దుఃఖభోజియమ్యు. అనిన దన మ్రియునందు దోషము వచించెనని యదుభూవమణుం జుజుచుజ త్తైసది యోకగంటంజూచె. ఇట్లు తన సభఖుండగు నకును నెడం దన సజఖయగు పాంచాలి కనంబఆిచిన . వ్రియంబున6 గృముండును సంళే

ర్‌ం సిల్లె. ఆనల నష్టుకుంకు సహాస్వుండై పురంబు ర్రైవేశించె. యథావిధి యెజ్ఞంబు సాంతంబుగం ట్రవక్తిల్లె, యజ్ఞాంశంబునం గృష్టాదులు మరల చ్య్వారక కరిగర, గర్చోభంజన లీల, కృషం వక్తిలీ త్త కతటా మం ఆకు శ్రీ ల్రబ్బుంత్సు రుకిణ దేవితో నర్మొక్తులాడుట, టా సంసారసాగరంబున మునింగిలేలు జీనథోటి స్వవైంకర్యంబునః దరింపం కరుణాపరుంతై.. కరణకళేబరంబుల నొసలీయు. దరిగానీ దొఃఫించు నెనం బ్రళయ కాలంబున విశ్రాంకిహూపంకైన హిత తూచ

లీల.) గర్వాభంజన లీల, క్‌? రించియు రవ్నీంచు లీలాకల్పిశ విళ్వుందు విశ్వేశ్వరుండు జగన్దురుండు న్వకృతధ్ధ్యూ వమర్యాదలం వాలించుకాజకు యదుకులంబున6 బుట్టిన సనాతనుం డజుం డొక్క రాకానిశాకాలంబునం బూర్జదంద్రోదయ సమయంబున రుక్తిణీ గృహాంబున సద్యః ఫుల్ల మల్లి కామతల్లి కా డామం బులచేతను, వాని సువాసనల కాసవడీ వడివడిం బఆ తెంచు తుమ్రైదల చేశను,ు వాతాయన రంధ్ర మార్గంబుల లోనికరుదెంచు. తొగలవెలి కాని తోగరు వెలుంగసల చేరను, బరిసర పారిజాతనవవనామోదచవాత పోళంబులవేతను జూల రంధ్రములనుండి వెలునడు నగరు మహిసాట్నీ _ ధూపధూమంబులచేతను విరాజిల్లు చంద్ర శాలాంతరంబునం బండు వెన్నెలలతో నెకసక్కెంబులాడు మేలిముత్తేంబుల సరంబులుంవ్రేలు మేలుకట్టుల దీపీంచు మంచంబునం బాలనురుగునలె మృదువై ధవళం మైన యుత్తవాస్తరణంబున యథాసుఖంబుగం గూర్చుండి యుండె, ఇట్లు సుఖోపవిష్టుండైవ వల్లభఘంగని పయోధర కుంకుమురాగ శోభితంబులగు హోరంబుల కాంతులు జిలుగు దువ్వులువలోనుండీ వెలికి దుముకుచుండ, నితంబచబింబకరంచిత నవరత్నచయ సమువం చిక కాంచీశలాపం బచంచల చంచలాఅకతికల నీనుచుండకంల జరణ కొంజంబుల శింజినీకంవంబు పంచ బాణ శింజూారావంబున కాత్రేడి తంబుశం జేరనరిగి ర్తుకిణీబేవి ఇలికళత్తెచేం రతనపుంబిడివిం జావమురంబు చాను గైళొని యంగులీయ రశ్నకాంతి మేఘుంబునడుము మెటియు మెటుపుందిగనాం గ్బ్షు వదనసదనంబున దోబూంచులాడం గర కంకణ రుణరుణ త్కా రంబు మనోవారంబుగ నిజలోచన చకోరం బులు నల్లభు ముఖచంద్రుశంద నిలిపి సేవించుచుండె, అంతం గృష్షుండు మూనవరూపఛారిణియు, మహోాలశ్షీయు, ననన్టగతికయు, ననన్యుపతికయు *, ననుజూపరూపయు, నలకకుండల మును.ధరించి యాయన నంటి యుండునది. ,

ప సృతము వతార। 913 శ్రీకృష్ణలీలామృ [భవతార। పతక కంఠవదనోల్ల సల్భిశీయు నగు నిజవల్లభ శుకవల్లభ జనని రుక్‌ ల ఒ శ 1 గని వ్రీతుండైై దరహాస భాసుర వదనారవిందుండై * యరవింద లోచనుండిట్లనియ. . రాజకుమారీ! లోకపాలకైశ్వర్యులును మహాను ఫొవులున్సు, శ్రీమంళులును, రూపొదార్య బలపరాక్ర్రృమ సంపన్నులు నగు భూపా లురు నిర్నుం గామించిరి. _స్తరదుగ్తదు లైన చైద్యాదులు వ్యారైె నిన్ను గోరివచ్చిరి. నీ యన్నయుం డండ్రియు నిన్ను వారికీయ నిశ్చయించి యుండిరి, అట్టి నీకీడైన + వారినేల నరింపవైపివి? సుభ్రూ!! రాజు భయంబున సముద్రము నిల్లువేసికొని యుండువారము, శ్రీబలయ కులు మమ్ము "'ద్వేపీంచుచుందుకు$. రాజుల నీంహాసనములకు మేము అణాల తజచు! వచ్చువారము గాము, అస్పష్టమార్గులము 1. లోకుల నడ గ్గ దరహాస *. , డై =ముందు వెప్పెడిమాటలు నవ్వుటాలకై. చెప్పంబడెప గాని ఫోపముచే విరసబున్ధిచేం జెప్పంబడలేదని ఫావము, 1 నీకీడైనవారిని = 1, నీక + ఈర్రైనవారిని 2, నీకు సమౌనులు శామండుటనే సీ కీడనపల గారణభూతులగువారినని యర్థాంచరను. ఫి నుభూ, = ళిపపాలాదుల నేల వరింపవైతి వనినంతమూశ్ర్మముక నే స్తితి పణయకోపముచేం గనుబొమలల్లార్చి ముడి వెట్టుటకని యావిలాసమునకు మనస్సులో సంతోషించిము నింకను గోపముకలిగించి యాళ్ళంగార మనుభవింప నింకను బళుక చున్నాండు. పొలయలుకనా(టి రతియని త్రునిర్ధి గలదుకదా, = శ ఐశ్వుశ్య బలవత్తులు భగవంతుని _సరింపరు,. మిందు మిక్కిలి దేవుండా గీవుండా యనుచుందురు. " | తజుచు = 1, యాదవులు యయాతి కాపంబున సింహాసన మెక్క నర్హులు గారు. 2. శ్రీశామావతారనుందువలె నెప్పుడైన నొకసారి సింహాసన మెక్కుట గలదు "ాని ప్రృత్యవతారమందును లేదు. ఉభయవిభూతి నాయకుండు సరమేసష్ట్రీ నగు నాకం ఆగర జనులెక్కు సింహాసన మేలయని యుపచారాన్థము. . ళా ఆస్పష్టమాష్టలము = 1. యాచవకులమున6 బుట్టిన త ్రియులమో నందే దులు పెంచుటచే నోపపలమో కొంద అటు కొంద టిటు పలుక్‌దురు. మా నద కొందటు తస్పందురు, కొంద అొప్పందురు, 2. భగవంతుని మాన్షము లెన్వ6 “డెజు0 గును, దున్తేయమ్ట్రమాప స్వథావుయోనని యుశచావాన్థము,

లీల. గర్చోభంజన లీఆ, 870 నడికి లోపడి యుంకువారము కాము మే మిట్టివారమనీ యెజుం గక మమ్ము వరించు మించుంబోణులు పౌయికముగ దుఃఖపడాదురు. మేము నిమ్మీంచనులము, నిష్క౦ంచన జనప్రియులము +. కావృవనే | క్ష నము నువ యో తనుముధ్యా! కృులైశ్వుర్యు మదోన్షత్తులు మమ్ము నిచ్చగింపరు], ధన జన్తెశ్వర్ట రూపములయందు సమానముగ నుండువారికే వివా గ ( వాము మెత్రి కుదురును గాని యుత్తమాధములయం ెన్న(టికిం గుదు' రదు$. వెలియా! దూరాలోచనములేక గుణహీనులు నృతాభిక్షు నాఘ్యులు! నగు మమ్ము నరించితివి. నీకు ననుహపుడయగు త్తతి న క లీ ల్‌ "మోత్తము సేవింపుము. అక్రైన నీ కిపాపరలోకసుఖంబులు లభిం చు%. వైద్యు సాల్వ్‌ జరాసంధ దంకతవత్రాది నృపులును నీ యన్న న య త క క తో కి ॥

• లోకుల. వే ఊరంక యుకొాక త్రోవ యులిపిగొట్టున వొకత్రోవో యన్నట్టు నలువు మపోవు 'త్రో/వనం బోవువారము గాము, లోక విమద్ధమార్ష మనుస ,రించు వారము 2. లోకగసణాతీకునక లోకమర్యాద లె ట్లనుసరణీయములగును, భగ నంతుం డకర్శవళ్యుండు. న 1 నిష్కించనులము = 1. రాజ్యాధికారము లేపండుటచే రాజపీండము విని జీవించు. దర్శిద్రులము.. కావున దకిద్రులే మాయందుం ్రీలిగలిగి యుందురు, 2, కొంచె మేదియు6 బొందవలసినది లేనివారు నిష్కించనులు, పరిపూర్షుండైన భగ వంకునకు నిది లోపముగలదు.. నిష్కించన జనులు = జేనిమాందను. గోరకలేకండు టచే బేనిని సంపొదింది యుంచుకొనని యేకాంకభ్ధక్తలు నాయందు. బ్రీతిసేయుదురు, 1 నీవు కులైశ్వర్యము గలదానవయ్యు ననవ్యార్దవేషళ్వము ఆనన్యకరణ్యత్వము అనన్యభోగ్యత్వము నను నాకార్యత్మయము గలదానవగుట నన్ను వరించుబ యుచి తమే యని యుపభారార్థము, లక్షీ డేవి భగవంతునకు మాత్రమే. దాసీ. ఆయన మాత్రమే రతకుండుగా6 గలది. ఆయనతో మౌత్ర్యమే భోగింగునది. అట్టి చాయ నను విడిచి యెందు. బోవును, ర్‌న్‌వు నన్ను వలదచుటవ ధనాదులు కారణములు కావు. వాసవ భ్రకియుం దాస్యవాంఛ. కావున మన యిరువురకుల దగును. వైద్యాదుల విషయమున నీక దాస్యవాంఛ బిక్సిలవు కావున నీవు వారి నొల్లకుండుట తగనని యుప చారార్థమః, . |] వృథా = 1, ఇతర్యప్ర్రయోజనమఘు లేక, 2, నానేవయే ప్రయోజనము నాం గల ఫితులు = నాతజాతలు. % ఆమెచేసిన దీకార్యవేం కజ్ళా

839 శ్రీ కృషలీలామృతము (భవతారక యగు ర్రక్థియు నన్ను స్య్వేషిందుటచే పీర్యమదాంధులు గర్వితులు నగు వారి గర్భమునణంప వారినెస్సర జయించి నిళ్నుం దోడితెచ్చి తిమి గాని వాస్తవమున మే ముదాసీనులము ఫౌారా్య్రాపుత్రార్థ కాము కులము గాము*. ఆత్తానుభవ లాభములచేం బూస్తులమై సంగర హీతులమై చేస్తారహితులమై స్ప్రాప్రశాశమునే. వెలుంగుచు గృహ మందు. నర్తింతుము, అని భకర మోదీవుండైన పుండరీ కాముండు నా వలభుంకు న న్నెప్పడును బౌయండు,. తక్కిన సవతులందుం బోలె నుచాసీరుండు శాంకు. నాకు వశవర్తియె సర్వదా యుంకు”నని గర్చించిన నిజనబ్గభ వాల్లభ్యుగర్వం బుడుప నిట్లు పలికి యీం? కుండె + శ్రిలోశాధిపతియు భగవంతుండునగు నిజ్యప్రియువలన ము న్నెన్నండు వినని యవ్రియంబులు విని భీతయై మేనునణంక దురంకే చింతారశ్రాంత స్వాంచయై యా కాంత చె్షుటచే మేనెస్తందడియ కన్నీరు జాలువాటిం వోకంబు మేరమోాజం గరంగి కాటు కాటుకనీట జందనచ ర్చాభ్యర్చిత స్తసంబుల మింది దుకూలంబు ముజుకపడ నరుణ శ్రీ సఖంమైన వామచరణాంగుష్టు నఖంబున నేలవ్రాయుచు నథో ముఖమే యయ్యోో పాపము! వెక్కి వెక్కి యేడ్చుచు నిలంబడియుండె బృట్లత్వుంత దుఃఖభయశో కాకుల చిత్తయగు నత్తన్వికి దుఃఖాతిశయం భావము. 1నోపికా గీతలలో గోపికలు వెప్పిన 1 నిజజన్నస్టయ ధ్వంవన్తన్తితో నవ్వులలో "నీ నీవారి గర్భమును ధ్వంసముచేయువాండా యనుట నిచట _స్మరించునది ఎట్టివాటి "జీ విధమైనదిగాని గర్వము వినాశసూచకము,. తన ఛ్తులు నశింపం 'హాడవని భగవ తుం న్రతము కావునం దనవారియందు(గల యట్టి లోపము నవ్వులతో నే హరింప జేయుశ. ఆవ్యంత శాంతచిత్తులైన సనకసనందనాదులను జయవిజయులమై నల్పిటే వున నలుగం జేసి తరముయందుల గ్రోధసణలేళమున్నదని వారి మనస్సునకు వచ్చునట్లు కేసెంగచా. ధగ్థరాజుచే నబద్ధమాడించి యావున లోభగుణమును వెలికి6 దీసెను ఇస్లే కక్కినని యూహించుగది,

అ.) గర్వభంజన లీల, న్న్న! బున డగ్గుత్తికపడి య, మనంబు పరవళంబయ్యై. చేతి వింజామర నేఐ వాథె, పెనుుగాలికి వణకు కదళినలతె వణంఘచు మూర్చముంప నత్తప నిని నెలంగూ లె,

హోస్యప్రాథీ యెజుంగని యా,ప్రియురాలి ద్రేనుబంధంబు బ్రమ్టుండుగని సకరుణుందై తానును భీకునివలెం గంవించి నెంటనె పానుపు డిగి నాలుగుచేతుల నామె సెక్తికొని శయనంబునం బరుండం "బెట్టి కుకులుముకిచి పాణికమలంబున ముఖంబునిమిరి కనుందమ్ముల వెడలు జలపిందువులం దుడిచి బావృవారిధారల. దజిసిన _స్తనం బులం దుడిచి యనన్టపిమయయగు నప్పరంమ పతివ్రతను బౌహువ్రులం బరిరంభించి కృషణప్రభుండు కృపచే హాస్యప్రాకి భ్రమచిత్త యగు చీస్త్షజాతుజనని నవ్రి యాలా పొనర్ధను సాంచ్వవాక్కుల నూరార్చుచు నిట్లనియె, నలదు వలదు గ్షుక్సిణీ. నలదు నలదు, దు।ఖంపకము ్రేయినీ! నాపై గినియకుము, నీవు నన్నే పరమప్రాపునియ నమ్ధియుండుట 'యెటుంగుదు. కోపా వేశంబునం శ్రేమసంరంభమున నకు మోవి గల నెమైముకు, నవరెడు గంకస్థలంబును, జలించు సుందర భ్రుకు టీతటంబును గల మోముఃదమ్మి వీశీంప నాసపడి నిన్ను. బరిహోస మాడికి, ప్రణయకలహంబునంబోవు గడియయీ గడా గృహము లందు నర్హించు గృహస్థులకు. బరిమనుఖావహంబు. అని యిట్లు భగ వంతుం డదూరార్చిన నదిపరిహోస్తోక్సియని యెటింగి రుకిణీ దేవి పతి తన్ను విడుచునను భయంబు దక్కి" లజ్ఞాహాసంబుల రుచిరంబ్యులైన నునుం జూపులు పురుషోత్తము ముఖపంకి జంబున నిలిపి యిట్లనియె. శ్‌ ర్తుక్థిణీ దేవి లక్ష్మీ జేనియే యైనను మగని యఖ్శిప్తాయ మెణింగియున్న నూ మగండు చనవిచ్చెనుగచా యింక నేమిభయాను9 నిర్భయురాలై యుండునది కాదు ఉత్తర న్రీ వగండెంత యెక్కువగం దనవం జనవిచ్చునో యంత ర్వొక్కువ యణం పవ భంకును గలిగి తానేమి అెలివిళక్కు,వవని చేసినను జనవిచ్చుటచే గర్వితిచితిశని 111

682 శ్రీకృష్ణలీలామృతము [భవతౌోరక అరవిందలోచనా! నీవ్ర మందలించినది సత్యము*. స్వరూప స్పుభా వైభవంబుల నీకు నేను సమానురాలను గాను. స్వమహిమాళి రతుండృవైన శ్రిలోకనాయకుండటు నీ వెళ్ళడ?) గుణప్రకృతియు నద్జె గృహీతపాదయునగు నే నెక్కడ? 1 నగండు తలంచునేమో యని భయమాకలీగియే స్థించును. భగవంభునకుల దా "నేయఫ ఛాగము చేయవన్నను. వియోగకారణము. లేకున్నను రామావతారమ.నందువలె, సీ యవతారంబున గోపికలనువలె "నేదే కారణంబునం దన్ను నెడంబాయునో యని యరిరగ భమయపడెకు, పద్మివృతలు పతివియోగవాక్కును గూడ సహింపంజాలరు, అది యాత్తమ బక్‌ లమీణము,

• సీపు సములగువారినీ వరింపుమని పలికితివని యనువాదముందైవను నావా ముఖ చెప్ప నోరుకాక నీవు చెప్పినమాట యని నూచఛించెను, 1 నిన్ను విడువవంయుకను తలంపుచేం గాదు నీమాటలు వినవలయుననీ పరివా సమునక్షై. య్య బలిఃతినని కృష్ణుండు పళ్తుటచే ర్తుక్టిణియుం దదనుగుణముగా? ధ్రుత్యుత్తర మిద్చుచున్నది, నీకు నేను సమానుకాలను గానంటివి సత్యము. నీకంటె "నేనే యత్తమురాలను,. శ్రిలోక విఫాగము నా సహాయమునం గదా యేర్పడెను వా సహాళుము లేపండిన నీ లో$ వ్యవహార మిట్లు జరపంగలవు? నీ మహిమ లోకము నారి కట్టు తెలియును? నేను లేకున్న నీకు రూపనామా క్రియలను లేవుగదా. ని న్నర్చించు బృహ్మాదులు నన్ను నర్చించుచున్నారు. వారకి యఖివుతముల నేను నొసంగు చున్నాను గదొ, అంతియకాద్హు లోకలందటు ముందు నాపేకు (లక్షీనారాయణు ల్ఫ్రి చెప్పుచున్నారు విష్ణుభక్తలు (ఆబ) ముందు నన్నర్శ్చించి యావల నిన్నర్చీిం చుమెన్నారు. ఆశ్‌ మాటమమాట య్యుక్తి వినయము చెడకుండం జెప్పుచున్నది. సణ్రుకృతి = న్‌ గుణముల. ననుస్త్తించు. స్వభావము గలదాన నగుటనే నీ య్యి్వుము చొవ్వున నడచుకొనుదాన నే శాలి స్వతంత్రించి పోవుడానం ౫ శు. ఆస గృెహీతీపాద =నీ విద్బు మోమసుఖ మెట్టీదో యెజు(గని మూఢం ధనమువలని సుఖముంగోరి సన్నుల బ్వౌర్ధించుదున్నారు.. తెలిసినవారును. "నేను స్వతంత్ర,నని యుపాసింపరు. నీకల బరతంటత్రనని యొటింగి ఫుకుషకారమునకై యుపాసీంతువ ఆవవిందలోచన =నీ "నేశ్రసాందర్య మనుభవించుటయందే నామనస్సు కెలను తము విఠచోగింపంబడు నున్నవి. కావునం దిక్కిన 'జేహసౌందర్య "'మెన్న(€ డనుఖవి గును అట్టి సుందరుండవు నీవెక్కడ? "నేనెక్కడ! కావున గుణమునందు రూపక నరము నీకు "నేను సమానుకాలన గాననుట సక్యము,

లీల] నుర భొంజన లీల, వ ఉరుక్రమవూ! రాజులభయంబువలటో ల సముద్యము నిల్లుచేసి కని యుండువార మన్నమాటయు సత్యము. అయినను నది యాళ్ల స్ప్వాహహా! నిమిత్తమాశ్ర్యము, క్రుల్సి తేంద్రియ గుణయుక్తులైన జీవులు నిళ్యము నీయందు బ్రీతివహింప రనుటయు సత్యము "రాజ సింహాసనములకుం దఆ చు రానంటివి అదియు సత్య మే, నరకహేకువని నీ పాదసేవకులే త్యజించినడానినీ నీవేల కోరెకవు? అస్పష్టమాస్లుఅముని యంటివి, సత్యము భనచ్చరణారవింద . మరంవబిందు పానతుందిలులైన మునిసందోహాముల శ్షే నీమూర్లం బిట్టి దని తెలియరాకుండంగా విషయాసక్తులైన నరిపళువు "లెట్లు నీ మార్ష మూహింప సాధ్యపడు. ని న్ననుసరించి చ*ంచువారి చేష్టితమే లోకచేస్టితమున కతీశఠమైయుండ స ర్వేశ్వరుండవైన నీచేస్షిత: మలాక మగుట యేమి చిశ్రము? " నీవు పొందందగిన బేది యు లేకుండుట చే నిమ్మంచనుండవగుట సత్య మేకాని దరిద్రు,ండవుకావు. బ్రహ్మాది సమభ్యూర్చిత పానపద్దుండు శ్రీసద్యుండు దరిద్రుండెట్లగు? పూజార్హ్ములైన నారదాదు లకించనులు, వాడా! నీవాయిా తృత్రియాధములకు భంకవడుచువు? వారు రాజులు (దేహనగణ ములచే రాజిల్లువారు గావున దుష్టునింజూచిన దూరము నరుండువాన్నట్టు నీవు వాగరతోం గలి మక దూరముగ దుర్దమంభైన జలదున్షంబున నుందువు, అంతియకాదు. నీవు సము ద్రమునం దుండుట నిలువ నీగలేకకాదు. వా నిమిత్తముగ నాయండలి ర్వేనుచే నా తండ్రియగు త్నీరసముద్రునందు వపింళువు,. ఇంతస నీవు నారాయణుండవు గడా (జిల్రములం దుండువాండ్రు). అళ్ళష్వహపా = ఇంతకు నీ వ గాధసముద్రమున చాక ముగ నున్న్నా(డ వననేమి? అంకర్యామివై యలర్నిభూతములందును 'హథముగం చెలియ రాక యున్నాండవశకడా. జీవుడు నిర్ర్రావ్వప్నాది గుశభకము చేతనో. ౦1న నిధ్రాప్రులయములయందు నానందమయ కోశమున నుంనునట్లు నీవును స్వాహ పానం దార్థముందువు, వ్మీరాన్థి శ్వేకద్వి పద్వారకాదులందుండ్తు భక్తులు ముక్తలు నిన్ను సేవింప ననుహలపడుటనై కదా యందందు వనీంతువు, సజ్జనుల నిరలహృదయ మే తీర్తాబ్ధి.

౪1. శ్రీశృష్ణలీలామృతము [భన తారక వారికి నీవు వ్రీయతముండవగుట సత్యము. ఇం ద్రియ,తర్పణపరాయణు .లైెనవా రభిమానముచే వివే॥ ళఈూన్యు లై కాలరూపంబున వారియా యువ్ఫును నీవు భూరించుచుండుట యెజుంగరు, సమస్తపురుషార్థ స్వశా పుండవు. ఫలరూపుండవు. అత్ముండవు. . అట్టి నీ దాన్యంబుగోరి తక్శిన వన్నియు నదలునట్టి సుమతులకు నీకు. డారతమ్యుముంకట యచి తమే. అట్టుగాకున్న "సేవ్య సేవక భావం బెట్లు కుదురు? రతివలన సుఖ దుఃఖము లాశించువారియందుం దచారతమ్యు ముచితము కాదు, అట్టి వారు నీకు దగరుగాని నీ పాదసేవ చేయంగోరు చానికనగు నాకును స్వారునగు నీకును దారతమస్ధముండుట సముచిత మే, భియుశ్త్రాఘ్యండ నంటివి. : ప్రపంచసంబంధ నుంతయు వదలి సర్వభూత “సువ్యాత్తు లమున సన్నాసులు నిన్ను - నాఘించుట చేశనే యాత్తుండవు నాళ ప్రదుండవగు. నిన్ను నరించితి, నీవ కనుబొమలార్చినంతన కాల "వేగంబున ట్ర హ్మేంద్రులును శుభరహితులగుదు రనం దక్కినవాకి౦ గుటించి చెప్పనేల? శాస్టధనుష్టంకార . మాత్రమున రాజుల నెల్ల బాజందోలి పళున్సలం బాఆందోలి తన ఛాగము హరించు నీంహము వలె నన్ను హకించితివి. అట్టి నీవ్ట వారి! భయపడి సముగ్రమున దాంగితి వనుట సరిగామ, నీ దాస్యలాభంబుంల గోరి 'రాజ్యుంబు నవలీ వనముల బ్ర వేశించిన. యంగుండు పృథున్న భరతుంయు యయాతిలోనగు రాజశేఖరులు ని న్నుపాసించి యుపాసన దళ యందును ద్వదనుభ వాత్తకసుఖ మనుభవించిరి గాని యేమి చెడి? సజ్జన వీనుతంబును మోత్ష్మప్కడంబును శ్రీ సమాశ్హ్ర్రాయంబును నగు నీ పాదారవింనంబుల నెడు పన్షంబుల పరిమళంబు మూర్కొనీన య్యేశ్తీ వి వేశముకల దేని . కల్యాణగుణ నిలయంబగు నిన్ను విడిచి జనన మళణ, బాధితుండును బహుభయ వీడితుండును నగు వేలో ర్‌ని నరింపందలంచు. కాన్సన జగన్నాయకా! మొహ్‌ీకా మున్నీ! పూర్మ కామంబు లొనగూప్ప. నీన్ను నాకు నరణీయుండవని వరించితి

లీల.) గర్భభింజన లీల, 885 సంసార మొార్షంబున భినదనుకూప గూఫంబు లెక్తుదుండు నాకు సంసారానసానంబగు భనదీయ చరణంబులె సర్వదా శరణమగున ఖటూనర్పుము. అని విన్నవించి తశ్రియోశ్తము వరింపువనిన వాటం దలంచి కోపరక్ష లోచనమై యేనంట యాత్షత్రియాధముల నరింపవ లయునంట యని వారివి దూవి.ంచుచు మెటికలువిటిచి యిట్లనియె. అచ్యుతా! భవదీయ చరిత్రం బీలోకంబుననో హరపరమేస్టి సభఆ యందో కర్ణ గోచరంబుగాని తీకి నౌండుపెత్తనము ముఖ్యముగాగఅ యింనస్త్షయందు గాడిదలవలె నెద్దులవలెం గుక్కల్లలనలెం బిల్లలవలె భృత్యులవలెం జరించు పురుషులు నీ చెప్పిన రాజులు పతు లగుదురు గాక. చర్థము మోసము వెండ్రుకలు గోళ్లు వీనిచేతం గప్పంబడి లోపల నెముకలు మాంసము నెత్తురు పురుగులు మలము కపువాత వీత్తములు గల నడమగవీరుంగను నీ పాదారవింద మకరంద బిందువును మూర్జా నని మూళథురాలు తన కాంతుండని శేవించునుగాక+ అంబుజామో! డాని వెంటంబోవనవి. ఎద్దులు = ఎప్పుడు పాటుపడి యికరలకు మంచి యాహః రము కల్సించియిచ్చి తాము వారికిం బవికికాని పదారములు (గడ్డి వేయం దిని యుల డునవి. కుక్కలు = అవళూనింది వేరుంగాం దినునవి. వాక. గావలిపడి యుండు నవీ పిల్లులు = ఆతివినయముతో భయమునో ెంగిలిహడం తి దిరుగునవి, కాలి దెబ్బలు తింాయు సిస్టలేక మజీమలి లోపలికి వచ్చునవి. భృత్యులు ఇ ఎవ్వు జేమి యాస్టాపింతుతో యని చేకులుకట్టుకొని నిలంబడియుండువారు. ఇట్లి గ'ణములుగల మళవాము థగవచ్చింళనములేని నిక్భాగ్యువాండ్ర వం బతులగుళు గాక, హరపరమేళ్థి సభ్‌లందు = బ్రహ్మక శివునకషంలహాడ విన యోళ్యమైన నీచర్మిత్ర ము. శీ నీకు చమానుండైనవా9 వరింపు వనిన కృస్ణువాక్యమున ₹ది ప్ర్కుత్యు తృరము. “నేము సచ్చిదానంవ స్వహాపను గావున నచ్చిదానంద స్వహాపుండవగ విన్ను నాకం డగిశవాంయవం వరించితిని, తక్కినవా రట్టు నాక సమానులిపకడుళు! ఎవతె నీ పాదారవింద చ్లజనాదులును ద్వవనుభివము లేక చుర్ణము లో వైకవాని చేం గప్పంబడిన యొముకలు మాంసము ల్మ్నోనెనవిగల జేహము గలా గునో యట్రిదానికి నట్టి ఫురుమళలే మగలపదురుగాక నీ యనుభవ మతిశయించిన వీష్ణటల దవ దేహములండే జాసప్ప

8కి శ్రీకృష్ణలీలామృతము (ఛభవతారళ నీ వుదానీను డవని జప్పుకొంటివి ఆగ రతుండవును నాయందు నతి శయితదృష్టి లేనివాండవు నగు నీ చరణకంజములందు నాకు నను రాగము నిలునిమ్ము" వప్రపంచసమృుద్ధిక్షై నీవు రజోగుణమును విశే జంంచుదుండంగా నిశరములందు జనించు “సేమివింత ఒకసారి నిన్న6౬ దలంచువారు జాని యమళ్గవసుఖమెలిండి పంమాజు నిన్నేసేవింతురు అట్టివారుకూడ నీ కన ఘహాంంరు గానుండు ప్రకృతే జనులతో చే కలసి మెంసి యుండంన నిలక నాయట్టివావ నీకు విరోభుఎగొా నుండువారిని గోరుఎన నెట్టిచని ఖౌవము ర్పుక్థిశీ దేవికివలె స్త్రీలకరదజకు భగవంతుండే వగండగునా? ఆయనరీష్ప సష్క్కన పుకుషులెల్ల నడపీనుంసులే కడా యని త్రీ ఎ. వివాహముల మానుకొనవల యునా యని సంజేహము కలగవచ్చును త్తని పరమండుగాని భగవచ్చేవ ఇచేసినంగాన్‌ ముక్తిలేదు ఈవిషయమువ స్రీకుణల సౌకర్యము వురుషుంక లేమి నిళ్నయము.. భగవత్కథలు. విశుచు నట్టి ఛగవంతుంజే తనకం ఒతిగా లఫింవెని విశ్వసీంచి యవ్యభఖిచార ఛృకికో భగవంకునకుం. జేయు సకలవిఫభోఎచానముల పతికే చే ముచుండవలయుకుగాని పతి వ నవ్యమ్యాశ్రుండను శలంపు రారాదు వీళ్లు పోసీనను భో జనము పెట్టినను బృక్కలో6 బరుండినను సాక్షాద్భగవంతునశే యివియన్నియ. జేయుచున్నానని త్రీ తలంచుఎప సాఖ్యపడును. పదునెళొండు విఫమ్ములైన భక్తిమార్ష ములలో నీ కాంతెలక్సి యకనది యొ*టి ఏ పదాోమును ేదేవ3ను బూజంచినను వాని నిమిక్తముచేసికొని ఫలమిచ్చువాండను చేచేయని భగవంకుండు చెప్పెను కాఫనే దృథ్థక్తి ప్రృధానముగారి యెగుఎనుండు పదార్థయ గాదు యాచ్భకీ భావనా యే నీద్ధిళ్భవతి తాొవృశీ యని కె దుగదా. ళింలను గగవంతు డం పూజంచినవారికి భగ వంతుండు వారి కోర్కుల దీర్చుచుండ జీవక్పశులను ఫెగవంకుండని భక్తితో నీవించ వార్తశేం ఛగవంకు డు ప్రసన్న ండుగాండు త్రీ తొను శ్రీని తుంచి భగవంతున స్నాన పాళ సేవా రవ్యూరుం సంకోషపజుచుచున్నానని. విశ్వసించుం సోరమి పుకుషుండు తౌను వ్రీనరి తంందుం. దుబ-_రము అమైనచోల గొందటు గోఎకలే లీన్తు కులకు వదలి కృష్ణు వెం ౨6 బోయిరను సంజేహమః కలుగవచ్చును ఆవిమమువో వీఠకయం 56 జక్చంపంబడును

• ఆత్థారాముండవగుఎను నాయం దతిశయించిన దృష్టిలేనివాండే వపనశ్ర గాక నీయందు నాకుంగల ననుఠరాగము దొలంగశనీకుము ఉఊన్నదున్ని లుండనిమ్లు అవియే నాకు లాభము. అంతకమింది ని న్నేదియు6 గోరుడా నల గాశు

లీల) గర్పాభంజన లీల న! పముగం గఫొన్నప్పువైన నమ్నుంజూవెవవుగదా అదియే నాయందలి పరమ%్యుపగా నెంచెవను* శ్రీలు తమ కనుహాపపతుల నకింకు రనుట యసక్యముశాదు. కాశీరాజపుత్రి యంబ సాలుని వరించెంగదా అట్టులే ఫొంవణు కన్యలకు. గొందజయందు ననురాగము కలు గును వివాహితయు మనస్సునందైనం చొడేతో త్ర పుపషమలం గామించు చుండు బుద్ధిమంతుం డిట్టి ఆంకుటాలిని భరింపరాడు భరించెనే్య యుభయలోక భష్టుయగును అని దీవయై సవినయం బుగ విన్నవించిన యాయన్నుల మిన్ననుగని వెన్నుండు మన్నన మెయి నిట్రనియె టా సాధ్వీ నీ పలుకులువిన గోరి నగవు+ కై ములుకులవంటి పలు కులు పలిక9 కలికీ యలుగకము నా వాకష్టింబులకు6 దాత్సర్యం బుగ నీవు వ్రతిభామించినవంతయు సత్యంబు మనభిప్రాయాను సారింబు కామినీ తిలకమా కామగహీత్ననె నీవ కామించిన మక్చదానురాళంబు కల్యాణీ యేకాంతభక్తవగు నీయందు సర్వదా యున్నదియే అనఘా నా పోటుమూటల నీవు చలించినను నీ బుద్ధి నాయందుండి తొలంగినదికాదు దీనికలన నీ పాతివ్రత్యంబు స్పష్టం బయ్యె కొందజు నా భక్తుంమని వేరుపెట్టుకొని మోత ప్రదాత నగు నన్ను మోతంబుంగోరక నామాయచే మోహిత్సులై తపోవ్రత చర్యల దాంపక్యసుఖంబుం. గోరుదురు మ్యుక్తిప్రదాతనగు నన్ను దపోవ్రత చర్యల భజించి నా యనుగ్రహంబు పడసియు మంద నన న అ

• రవ్రోగుణము తృకృతిసంబంధము లక్‌ డ్షేమస్త్రమాప శ్యక్తియైనను దన పరకరముంలో౬ జేరిన (యవనికా మాయా జగన్తోహిన) ప్రకృతికి దనక నభేవము చె “వుచున్నడి జగత్సృష్టియందైనన నన్ను నీవు ర్రహింతువుకడా అమ్మాత్రమః చా జనని భావము 2 ఆతిశయికవృష్టి లేనివా డవు = నేను నీ స్పమాపశక్తిని గావున నీ వఖిన్నదృష్టివే యసదువు రజోగుణము = రాగగుణము ఒజగర్భ్భృష్టి నీవేచేసి ఇ అునుమోదనారము శావంక(€ జూ చెదవుగడా అదియే మర్యంఫ క్షేమగా "నెంచెచును వ న

ఇం శ్రీకృవ్యలీలామృతము (భశశారక భాగ్యులు కొంవణు నన్నుం గోరక సంపదలకుం బప9ివైన నన్ను నర కముశందుకు లభించు తణభంగురంబులైన తదిరరకామంబుల విష య సుఖంబుఎ సంచదఎ౬ గోరుదుకుగాని దంపతి సంగమంబు నంక్‌ ప్రాయం ఇని యెొజుంగరు గృిహేశ్వకీ నీవు నాయందు మి%్ళిలి నిక్కపుం జొక్క_పు మక్కున యుంచితివి సంసారబంధం బూడం దన్న జూలుకిట్టిభక్తి దుర్దనులకు నెంపకయు దుస్సాధంబు ఇ కదురభిప్తాయంబు గలిగి యింద్రియ తర్పణ పఠరాయణలై వంచన పరలైన యీ నిది యంకకంశె సుదుష్కు రంబని చెప్పవలయ.గా నీ కుట్టి ప్రేమన3ియగు నిల్లాలు గృహఎబుం6 గానరాదు వివాహ చాలంబున రాదలళలోకంబు సె దృణీకరించి థ్రాహ్ముచే నాకు రహస్య చ్తార్తం బఠిఓ3వి మఃకియు వివావాసమయంబున నీ యన్నరు విహవ కరణంబు గావించిన నా డును ద్య్యూత సభయందు నీ యన్నను నధిం చిన నాండును మద్వియోగ భీతిని దు ఖమెల్ల నణ6౭చుకొని యొక్క మాటమొన ననిన దానవు కావు ఈ శారణంబుననే మేము నీవే జికులమైంమి అంబుజాత నీన్చు నన్ను బ్రసాదింప వేని నూజు జన్నంబులండైనను దపముచేం కృశించి చఛ్రాణంబులు విడుతునని నీవు ఇప్పి పంపిన సందేశ వాక్యంబునకు నేను రాక తడయునెడ నిం నీ జీవమేటికి? విడుమునని సిద్ధపడ్‌ యుంషుటయు. డలంచి దానికి సమ మెన ప్రతికార్యముం జేయ లేమిని నీయెడ మిగుల హాక్షించుచున్నా రము అని యిఖ్లు నరలోకంబు వికంబించి సురతసల్లాపంబు గానించి యా మిందు బోణితో రమించె ఆాాశగకృష్ణుండు ధర్గిరాజును బలియొద్షకు. గొనిపోవుట శా ధ్ధర్గిరాజు రాజ్యమేలు సమయాంబున6 బ్రతిదినము పది వేవుప శ్రావాశులకు వెండి పళ్లెరములలో భోజనము పెట్టుదుండెను ఇట్లు కొంతశాలను చెయంగా నాయన మనస్సులో మశమింత యన్నదో

లీల] గర్బ ధంజుళ లీట [౬్ర3 నము చేయుచ న్నారముగడా యక గర్వము కొంచెము పొఇమెను ఆయన మేలుకోరు కృష్ణుండు శ్రేయోవినాశకరంబ%ు గరం వాయన మనస్సున నావేశించుట మయొటేంగి దానిని రూపువూస సమయము "వేచియుండెను ఒకనాంయి ఫ్రాశలు మంత్రులు నమాత్యులు మహ క్టలు లోనగు వారిచే నిండిన సభయందుం బూర్వగాజుల నృత్తాం తము లుపనస్టిసింవంబడు శెడల గొందటు మహమ్రులు బలిచ క్రన్రర్తిని యె జాని బహావిధములం బ్రశంసించుచు వా అష్టల్‌ వేయరు దాతలుం జెడరు సర్వారంభముల్‌ వండ ట్ర ఖై త్యస్థల్‌ "లీకు మవతోత్సవంబుఐను చేవాగారముల్‌ పొల్చుం బూ క్లాష్టల్‌ వాలు వర్షముల్‌ గురియు. గాలార్హంబ్బులై ధార్రకి౯ సార్థంబయ్య వసుంధ రాత్వ మసు రేం ద్రా,ధీళురాజస్టంబుస ౯ భాగవతము అని వచించి యిట్టి మహానుభావుండు భగవత్కరుణాకటాత విశేషంబున నిప్పటికి జీవించి యున్నవాండుకడా యనిరి ఆపలుకు రు చ్‌ ఇ ఒక విని ధ్రర్శరా జుట్టి మహాత్తు భక్రాల్రేసరు నెబ్టు దర్శింప నగునోయని యాలోచింపం గృష్షుం డిట్లనియె ధర్గనందనా నీవా పరమపుణ్యాత్తు దర్శింప నభిలమీంచెద "వేని నేను వోడుకొనిపోయెద రమ్మనిన నాయనయు వల్లెయని యంగ కరించె ఆవల. గృృ్షుం డొకనాండు తన యోగబలంబున ధర్గరాజుం దోడుళొని రసాతలంబున కే* తమరాక విన్నవింపుండని దౌవారికుల కుం బెలుప వా రేగి కృన్న యుధిష్టుకులునచ్చి వాకిట నున్నవాంని బలి! నెజింగించిని ఏల లోపలికి విడునక జూగువేనితిరని వారల *దిమి బలిచక్రవర్తి వేశమకుదెంచి య్య్య్యపాద్యాదుళొసంగి యప్పరమాతిధి వరుల సకల విధముల సత్కరించి లోనికింబెచ్చి యుచితాసనా నీనులం గావించె వారును సుఖోపవిష్టులైరి అంతం గృష్టుంయ బలిరా జేంద్రూం జూచి యిట్లనియె 12

800 శ్రీక్రిష్ణవీలాచ్భుతము (భవతాతో మహాభాగా యి ధర్శనందనుందు వూ మేనత్తకమూరుండు పాంకవిాగ్రేసరుండు మహాధ ర్యాత్తుండు చానకళానిధానంబు ఈయనకు సము డు భూతీలంబునలేంయ మహాదాతీనగు నీ ప్రఖ్యా విి నీవర్శనంబు సేయ నోరి యకుదెంచె ఈ పవిర్రచరిత్రుండు ప్రతిదినము. వదివేం ్రాహృణులకు 'వెండిపళైరంబుల నన్నదాన మొశగ్చునవిన బలి యిట్లనియె అయ్యా భగనంపుండా యీయన ప్రతిదినము క్రొ, త్తగం బదివేల వెండిపల్లెరములం 'జేయించుచున్నా శుగా యనిన శ్రీకృష్ణుం డిట్లనియె చఊోన వేంద్రా, ్రొన్తేగ దినదినము పళ్లెరముం 'జేయించుట లేదు అవి ప్రాతవే ఒకసారిగం జేయించి యుంచుకొని వానినే చ్రతిదిన ముపవయోగించుచుంవను. అనిన బలిచక్రవర్తి హరిహరి యని ఇెవులుమూసి”ొని జొటజొట కన్నీరుగార్చెను సకలభాకే భానజ్ఞాంకు హరి యూరకుండెనుగాని ధర్మరాజు నిర్విశ్తై డ్యయ్యెను అంక దక్షిశీకాంతుండు వింధ్యావళీకాంతు గని యిట్లనియె దానకళాపోవివ యేపి.ది కన్నీరు గాన్చెదవు ఈ మన దాన "వైభవము నీకును నద్భుతానహం్నటై యానందచాప్పము లురల 'వేసెనా యనిన బలిధగా కాంతుం డిబ్లనియె ఈశాంమ న భూలోకము నికృష్ట ఫ్థితియు రాజులలోభగుణమ దంంచి కన్నీరు గర్బి౨ని ఈ మహార్తు డు ప్రతిదినము శ్రాహణులక్‌ నెంలి బోపంతో భోజనము పవెట్టుచున్నాండుగా న్యత్రము పా పాత్రము భోదన పార్ర, మొకం డువయోగించినదానిని వేజోకం డు యోింపరాదను నియతి భూలోకమునండి తొలంగిపోయివదా?” అ యెట్టయిన న*%లాక నిత్యము పదివేవురు ప్రాహ్మణులు రాజపిండవ నక్రై కాచుకొని పడియుంశవలసినంత దుర్షశకు వచ్చినా రా” తీవ నింటం దిశుటకు. జాలినంతయుండినచో నొకందేం రాచకూటేకై కాచుకొని వడియుండునుి. ఇందటు ర్రాహణులు చారిడ్రప్టద

లీల] గర్చోభంపజన లీల 65931 ననుభవించుచున్నాపగదా యని వగచెవను కూటి బరాభీనుయ శు ర్రాహష్రాశుంయ త్‌న నర్షాశ్ర్రమధ్ధర్థము "లెట్లు సకాంము ఈ సవిధి? నిర్వహించుకొనలగలండు? తనకు దినం బిండములేనివాం డతిధుల నభ్యాగతుల నేమి యావరించు? నీబావ ధ్దురాజు పాందురాజుకొడు కే యిట్లయినచో నింక నితగరాజులు తరాజులేకదా నేను భూలోకము“ నున్నవాలము:నం ట్రైలిదినము పదుగురు ఛాహాణులయిన దొరకుట దున్లభము వారును మార్గమునడచువారై యాసమయమునకు యూ యింటివాకిటిమోందుళం బావువారు నాచే గ్రూర్గికులై యలి కష్టమురూంద నాయింటికి వచ్చుచుండిరి దానము లిచ్చిన రాజ చ్రన్యము వూశేటికని నిరాకరించుచుండిరి అందణజు ధనథాన్యములు గొడ్డుకోదలు కలవ్యార్తెయుండిరి. కాచ్రుక వారంద అొకరికి నిచ్చు చుండిరిగాని పుచ్చుకొనకుండిరి నిర్వ్విచారముగ స్వధిర్ణము న వర్తించు చుండిరి ఇప్పు డాకాలమంతయు మాజిపోయె *౪దా శ్రైన్శాణులు దరిద్రుల రాచవిండము నాశించి బ్రదుకువారైరంగదా యి శోకిం చితి అనిన నవ్వజాన్టసత్తము వాక్యంబులు విని శాం తేయాగ్రజుండు సిస్టనం దలవంచుకొనియె _ శ్రీకృష్ణుంకును నేవో రెండు ముచ్చట లాడి సెువుతీసికొ నెదమని చెప్పి ధర్ధరందనుతోథ మరల స్వస్థానం బున కరుదెంచె న. అనిమస్ధవివాహము ర్తుకివధ అసటిత్తాడాలాాా రుక్షిణీలోదరుండ్రైన. ర్తుకికి రుక్తవతియను_ కి న్యాలలామంబు | జ 1 న ద్‌ కాయ్‌ గలదు ర్తి కృష్ణు నెడ బద్ధవైఘుండయ్యు. జలీయలియంవలి లిచేం దవకూ తు నామె కుమూరుండు మూర్తిగొన్నమారు.క్రైన ప్రద్యు మ్నున కీయ నిశ్చయించి స్వయంవరంబుం బ్రకటించె ఆ స్వయం వరంబున రుక్షనతి ప్రుమ్యుమ్ను వరించె అది చూపోపక యసూయా పర్నులైన రాడవరులు వన్నుం దాంకుటయ.6 ఓద్యుమ్నుండు వారి

832 శ్రీకృష్ణలీలామృ తదు గభనతార$ నెల్టరం బకాజితులంగావించి నూతన వధువ్రతోడ చ్య్పారక కరుజంచె పనలీప్రచ్యుమ్నుల సుమ్‌ం. డనినుద్దుం గు, తనయన్నకు భర్తకులిల తీ ఆన్నివెరమునకుం 'దెసదల గావింప గోతి రక్షిణీజేవి తన మనుమండగు సనిరుద్ధునకు ర్తుకి మనుమురాలగు రోచన యను కన్నియనిచ్చి వివాహంబుగావింపం గోరెను, వికో ధులతోడి చాంధవం బశాత్రీయం బధ్ధర్హంబని యెజింగియు సోవర వ్రీతికై చి రోచనను. ననిరద్ధునకు వివావాంబుంగావింప నిశ్చయించె, పలరాముంచును రుిణీకృష్ణ ప్రద్యున్నూదులును భోజకటకంబునకుం బోయిరి. యభథాపధి సీవాహంబు ప్రునక్తిల్లుచుండె. అఆసమయం, బుశల గళింగరాజు ర్తితో నిట్లనియె. భోజరాజేంద్రా,! యావన్రలు నీకం బగవాకుగదా. బలకాముండు ద్యూతక్రీడయందు నభిలాష గలండుగాని నేర్పరిగాండు,. నీవో యషక్రీశయందు మహాసమన్థం డవు. విన్నాణంబున నిక్నుమించినవారు లేపు. కాన్సన జూదంబున బలనాము నోక్షించి యనమానింపుముని దుళ్యోధనునకు శకునింోలె నుప చేశించుటయు నమ్తూశుండు పరబుద్ధి వినాశకరముగుట యాలో చింపక జూదము,కారణంబుగ నైన కౌరవమారణంబు మటుచి గశ్వాతి “ేకంబున నంధుం్రై బలరాము జూదంబునకుం బిలివె, ఇట్లు ర్‌ి బల "రాములు నెళ్తవూడుచుండి3. తోలుతొల్త బలరాముడు చానొడ్డిన యొడక్తులన్నియు నోడె. అదికని కళింగండు దంచేములు నెడలం బెట్టి పకపకళన వై. తరువాత ర్తుకి లతనిమ్మంబులు పంచెముందుటయు చానిని బలరాముండు గలి, ధర్థవిధంబున బలరాముంకు గెలిళి నను రి కానే ఇలిచితినని సంచక్కుతై వాదించె. సవాజారః లోచనుంకగు 'కొలాంకంషు కోపంటున ద్వోగుణీక్ళత రక్తాముంకై పది వేలొడ్డి గెలిచె, నంచకుండైన రక్థి యాపం'బెమును దానే గెళ్‌ చితిననియు నలయునేని సభికుల నడుగుమునియు వాదించె.. కళ0 గాదులు రుక్టిపక్షను వచించింి అప్పు డాకాశవాణి ధర్థమార్షంబున

ఫీల] గర్భఖందన లీ 898 బలరాముండే పలి “ని య్బ్లెరు విన షోషీంచె. డానిని స సేయక యా జూవరి రుషి బల రాము వో నిట్లనియె

ఓరి గోపాలుడా యడవులలోం బసుల మేపుటయందు వీన్నాణులగు మికు నడక్రీశయందు దతుక యొట్టుగలుగు?. వెట్లకు చతాంజువ్పు వలంతులగు మిరు శరసంధానకళాకోవిదు ఇట్లగుదురు” జూదంబున నన్ను గెలుదమునంతటి నూనిసపివా నీవ్ర? అని విడ్డూరించి పూర్వువైర స లిం ౬ లికిన వొాలధరుండును '్రోధింబున విదృంభించి యందున్న పరిఘంబునొని భక్తం పళ? మొర్తి వెఆచి వరువిడు కళ0గుని మున్ను పండ్రిలించి నప్పోనకారణం ఎన దంతంబులు రాం మొళత్సి తక్ళనవారు ఖీఘులై పరువిడి ఇది విని కృ్ణుం డేమి చెప్పిర కుకిశీఎలరాముల శె చ్చరికేవి మశస్సువొచ్చునోయని యూర కుంజెుు ఆవల నంవలుం బెంట్రికూంతుం. దోడుకొని ద్వారక కరు 'ఉెందిరి ఉభయపక్ష న్నేవాము బఎపవటుపనెంవిన ర్తుక్లిశీ బేవి తలంపు 'టైరవైసరీత్సుంబున పక్థిష ర్ట శారణంబున విపరీ శంబుగం బరిణపుంచె

శష్టజనాన స్రహ దుష్టజవని్యహీ భూభారావతరణార్థంబు భూమిపై లీలామానువవేషంబుర సనతరించిన వివించిజనకుండు కశసంబును గ్భృంబును ఇర్తవ్టకీచంబును నొలోచించి యిట్లు తల పోసె మద్దర్శనస్పర్శన సంభావణాదుం. గోరిన మవ్ఫక్తుంకు భక్తు రాండ్రకు వారివారి యిష్టంఎచొమ్హనం గామంబు దీర్చితి ధ్ధర్త దూహక్కులై భూవి.కిభాంంబుళనున్న డైత్యుల నెల్ల రామసమేతుండసై పొలియించి౨ దుభ్రాత హీన కచ్యగృవాణాదుల నిమినృంబుచేసి శీఘ్ర ఫలకారియ*ప కఎహంబు రాజులందు జనింప జేసి యన్యోన్య హహత_6ల గావించిలి కార్య శేషం చించుకగలదు ఈ యాద వ్రలు మడాశ్రితులై నడాన్యుల్రై ఉఅహాణ్యులై నిత్యనృద్ధోవ సేవుై మొశ్వర్య బలపరార్ర్రమంబుఎ నతుల్యులగుట ఏరెట్టివారికి నజి యులు ఏరు పునుత్తులు. నాపకొతంబున ఏరిచ్చ్తినృత్తు "లెట్టుం

801 శ్రీకృష్ణతీలా మృ తము [భశలౌర డునో యసంఖ్యాకులైన వీరి పుగపొత్తవ్రవి శ్రు లెట్టివారగుదుర్‌ పీ రధర్హనింిములై ఫర్తిం చెద లేని పొం %ననసముద్రముంబో లె పీకి నెన్న కాప గలము). కావ్రుక వెదురునయబుట్టిన నశ్నినలె పీరిలో వీ! నంత కలవాంబు కల్పించి పూనినకార్యంబు ని శ్మేసషంబు గావించి నిజధామంబున కే7వనని యాలోచించె * శవ! మునులు యాదవుల శపించుట టా పుణ్యనిశహంబులు మంగ శానహంబులు “ాయజ్బన కలివులా పచాంబులు నగు కార్భుంబుళొనర్చి యదుసదనవాసుండైన. శ్రీనివా సుండు కాలార్మకుండు సత్యవంకల్పుండు నీశ్వమండునగు వారిసంకల్ప వేగిళువై విశ్వామిత్రా, సితకణ్వదున్వాసో భృగ్వం 1రసులును గ్య వామ టే వా శ్రివవీష్టనాందాదులును ద్యారవతీనమి=వమున నుండు వీండారకంబను తీర్ధంబున కరుదెం ఏరి అ “చుయంబునం దందుం శ్రీడాపరాయణునైన యదునంద నులు జు ౦బవతీసుతుండైన సాంబునకు 'యీవేవంబు "వేసి వారక దోడ్కొనిచని యవినీతుల్రై వినీకుంంబో లె నిట్లనిరి ట్రాహ్యణులారా నమస్కారంబులు చూలాలగ నీ నిగ్గరిక ల 'తాన్షై మిమ్తువుశ లజ్జంచుచున్నది సతస్టర్శనులారా _ పుత్రుకామ మొన యీ కామిని కడుపున నేమి జనియించెడికో యెటింగంప్పు డనినం దమ్ము నంచిరిపంబూనిన యా ,కక్రించులంళని కోవించి మంద లారా కుఎనాశనంబు గావించు ముసలంబు జనించునని శపించి! ఆ వాక్యంబులు వీని వారెరు భయభభ్రాంత్యులై చని సాంబ నుదరంబు పరికింస నందుండి యినుపరోశలి యొండు వెలువడియే అది గని ్రావ్యాణ శావంబు సరిడాతె కులవమయంబును దబ్బ ఇదివిన్న లోకు లేమందు”? ఇెట్టు గొట్టి మాందం ద్రోసీకొన్నట్లయ్యె కుడిచి కూస్పండంజాలక శ్రాహ్మణుఐు ననమానించితిమని జ్రహాణ యాదవుం కోవించిరని తెలియన ఖ

వీ ]] రూావా స్ట లీల 898 'జేవ్రండైన శ్రీ కృష్ణుం డెమనునో మన గ్చంబు మనల నింతవేసె వినాళపుకోగామి గదా గర్పుంబు పాప మొక్కండుచెసిన ఫలము "పిక్కు, రనుభవింతురనుట సత్యంబయ్యు నున కారణంబున యావన నంశమే నిష్మాలము కానున్నది ఏమిచేయుదము ఎవరితో జెప్పు దము”) వుని వెష్పుదము. దీరిని జఇపుక దాంచుకెట్టు అని మొగయులు వెలవెలటోన నా యికుపరోంకలినిగొని సభకరిగి సకల యాదన సన్నిధిని రాజగు నుష%సేమనమ సర్వము నెటింగించిరి అమోభథుంబెన విప్రళాపంబు విని మునలంబు గని పురజనుల్మె విసి తులు ఫీతఘలు నై త్యుడిలికి ఆహూుకుండదును డానిని జూర్జంబుచేసి సముద్రంబున -వైనుండని యార్ఞాపించె వారును నట్లగావించిరి ఆ చూ్యూంబ్లై ముయ్యాంచు తుంగయయి సముద్రృతీరంబున మొలచి యుండె ఛూహవ్యణ వాక్య మహినుం బట్టది అందొక యినుపతునుక నొ ముశ్ప్యంబు వ్రింె జంధి నలలునైచిన జూాలరుల కా మళశ్చ్యంబు చిక్క వారిలో నొక లుబ్ధకుండు చానిని దన చౌణంబునకు ములి కింగా నముర్చుకొనియుండె. భగవంతుం. డీశ్వువండు కృమ్ణుం డిది యంపయు నెళింగయుల గాలవూవీయగుట య్రాహణ ఫాపంబు వుర లింప శృక్తుండ యుస్ట నట్టు గావింప నొబ్లండయ్యె యోగాచార్య ప్రీ ! అహ్మాదులు శ్రీ కృష్ణుని వైకుంఠమునకు | [| విచ్చేయం శ్రూర్థించుట

అంత నొక్క_నాండు సనకాది వరిన్ఫతుండై బ్రహ్గాయు భూతగణ సమేతుండై శివ్చుండును ఇృందారక ఒృంద సంయుతుంతై యింద్రుం డును ద్వారకకు నరుదెంచి యీకాంకంబుననున్న శ్రీ కృస్ణుం దర్శించి నానావిధముఎ నాయనను ష్తుతించి రందు నం రిక గతుంతైన వళతు పవీ వాహకం డిట్లనియె

ఆక శ్రీశృళ్యలీలా వృ వము [థనతాత ర్‌ న లోకాధ్యమో పూర్వము భూభారానలిగ్షార్థము. సూరి ననతరింపుమని మేము ప్రార్థింప మా "వే డిలో లాదరించి యట్లు మా వికూపికంబు సాధించితివి సత్యసంధు లైన సజ్జనులందు ధర్హంబు నీకే షౌ సావితంబయ్యొు. సర్వలోక పొపావహంర్శటన నీ యశము. దనశదిశు ఖు వ్యాపించే అనుక్తమంటైన గూపంబు ధరించి యదమవంశంబ.న నవే ర0చి లోకత్రేయస్సునక్షై నీ వొనర్చిన మహాకార్యము లింశి గలి యుగంబున నాధుజనులు వినియు గీర్జించియు సంసారమునుండి తరి ఘుస యదువంశంబున నీ ననతరించి నూట యిరువదియైదు సంక త్సరములు గశచె ఇక నీవిందుండి నిర్వహింప దగు ేవకార్యము "లేదు యదుకులంబు విప్రళాపంబున నష్టస్రాయంబయ్యె ఇకనీ చిక్తము నచ్చునేని నీ వరమభామంబు నాశ్రయించి వైకుంఠ కింకగం మొన మముకు లోకంబులను బాలింపుము అని యిట్లు శ్రహదు చా సవన 1 గు జాళీ విన్నవింప మూయామనుజుంజైన రామానుజుం డిట్లనియె పరమేన్టీ. మిరు విన్నవించినవిషయ వి.0తకు మున్ననే నాలో చించిఃి నే ననరరించిన భూభారహరణ కారస్టంబు చక్కనయ్యె ఈ యాీదనకులంబు ఏీర్యుశౌర్య శ్రీ సముద్దతంబు దీని నిట్లు విడిచి ఢి [మో నేని నవలీల ేఎలో కొనిన యకూపారంబు బూనలయంబుంబోలి నిది లోకం బాకులంబుగ మ్రింగంగడంగును శాపాయుధ* శెపంబు ముకాలంబున దీని నిర్మూలింప నువక్రృమించితి. అది సాంతం బగుడ మి లోకంబున కరుబెంచెద అని వెన్నుం డానతిచ్చుటయ. జో రాననాదులు నమన్మరించి తమ లోశంబులకు. ఒనిరి అంత జగన్నాటక నూశ్రధారియ స పహోట కాంబరుంవ ద్య్వారవతియందు మహో త్పాతంబులుపుల్లు నుపక్రమించుట తిలకించి వ్రుబుద్ధుంయిన యాదనవృద్దుల న్మెం జీరి కాలగతి యెజింగించి హొ 'ర్సెరుం బ్రఫాస తీర్ధంబున కరుగుట లెస్స అందుల (గ్ర! కొ ననన న రంల సల సము శసజ పాం. శిడ్డాపాయుధింఎ ౯ ట్రాన్యాణుల

లీల] యోగాచార్య వీల క్రిం] మృగాంకుండు దతుశాపవంకంబువలన విముక్తుండై. కలాసంకలితుర డయ్యె మనమంవజు మందుం దోంగి 'బేవపితృ తర్పణంబులు గావించి పీడ్రసో వేతంచైన భోజనంబుల సఖ్తాజనంబుల భూసురజనంబుల మనంబుల నలరింపం జేయుదము పుణ్యలోకనీిదానంబు లయిన చోనంబుల౯ గావించి కిల్చిష నీర్ణక్తల మగుదము అని యాచబేశిం చిన ుందలు దళ్చయత్నంబుల నుండిరి | ఉద్ధవ్రుండు తన్ను _వెకళుంరమునకు. గొని |

• పొమ్షనీ శ్రీ, కృష్ణుం ర్రూస్ధించుట గీ భగవదాప్ట్రక్యంబులు విని విపరీత చిహ్నంబులః గని కృష్ణాను వ్రతుండు. భక్తి నిరతుండును నగు నుద్ధవుండు వివిక్త ప్రదేశంబున వానుబేవుం డాసీ చరణసరనిజంబుల వ్రాలి నమస్కరించి యిట్లనియె. "జీవా నీ విధంబుంజూడ నీ యావవకులంబును వ్యాపాదించి' యీ లోకంబు నిరాలోకంబు6 దస్ధాజించురీతిం దోంచుచున్నది సమా ర్థుండనయాున్ట భూసుర శొపంబును మరలింపకున్నవాండవు నాధా శణార్థమైన నానాకృష్ణలోకంబున* నుండంజాల మన్ననమెయి నన్ను నీకోడం గొనిపొమ్ము శ్రవణామృతింటును బరమమంగళంబు _నగు నీ భూలోక లీలల నాలకించి నరులు విషయాస్తక్తి విడిచి నిన్నాశ్ర యింతురు శయ్యాసనాటనస్థాన స్నాన్యక్రీయాభోజనాదులందు న్తాత్త యుండవైన నిన్ను భక్తులమైన మేమెట్లు వడిచియుండంగలవారము” నీవు భోగించి విడిచిన మాల్యాలంకార భోజనాదుల డాసులమైన మే మనుభవించి నీ మాయను నిజంబుగల దరింతుము దానికై ప్రత్యేక ప్రయత్నం జనావళ్యకంబు దిగంబరులు. గౌవీన మాత్ర, థారులు నుపవాసనవ్రత కర్శితులు, నూర్ధ వ్రచేశస్క్లలు, రాగబ్వేష వియుక్తులు, పాపంహితులు, సన్నాస్టిసులు ట్రహృలోకంబునకుం జనూ 313

808 శ్రీకృష్ణలీలాన్భుతము (భవతాంక దుకు గాక మేమో కర్శమార్ల ప్రమత్తులమై నరలోక విడంబనార్థంబు నీవు గావించిన కార్భుములు పలికిన పలుకులు నడకలు నవ్వుల. వూపులు _స్థరించుచు _స్పరింపం జేయుచు ననాయాసం్యయి% ౯ దమం బపిక్రమింతుము అని విజ్ఞాపించిన నేశాంతుండును. బ్రియుండును

ధృత్యుండును నగు నుద్ధవుంగని "దేనక్రీవందనుం డిట్లనియె

| శ్రీకృష్ణుం దుద్ధవ్రనకు జ్ఞానోప దేశంబు సలా సియుట

మహాభాగా నీవు వెప్పినట్ల నేను జేయందలంచి య.న్నాం డను బ్రహ రుద్రాదు లందజు నన్ను వైకుంరమునక.౬ విలువవచ్చిరి బ్రహ ప్రాఖఘంవనై స్వ్వాంశమున నేల యవతరించితి నట్టి చేనకార్య ములెల్లం దీరె శాపన్విగ్ధం బైన యాదవనకులంబు పరస్పర కలహం బువే సూపుమూయంగలదు. ఏడవ దినంబున సముద్రం బీ నగరం బును ముంచు ఈ లోకముకు నేను పీడిచిన వెంటనే నష్టమంగళ మయి కిలిచే నిరాక్ళ్క3 ముస నేను భూలోకమును విజిచినపివ్యట నీ విందుంసం దగదు కలియుగంబున జను లధర్థరుచు లగుదురు శావున నీవును ఫర్వవిమయ రాగత్యాగంబు గావించి. స్వజకులః ఒంధువులని న్నేహంబుమూని నాయందు జక్కంగ మనస్సునిలివి సమవర్శనుండృనై భూసంచారంబు. గావింపుము మనసు వాక్కి సేరశ్రములు. శ్ర్రనణములు వీనిచే గ్రహింపంబడునది యంతేయ సూయామయంబనియు నశ్వరంబనియు గ్రహింపుము సర్వం రార్త్యయు ఎర్వశరీంకంండు నగు నాయందు మనస్సనిలువని పుకుష నకు నానార్హ శగృమంబు సుఖడదు ఖ పుణ్యాపుణ్య 'కారణంబగు ల వానికి నిది యనశ్యకర్తవ్యంబగు కర్షమనియు. నిది నిమీద్ధకర్శమనయ న్నర్గి మొనర్చిన నిట్టపఘ్టులము. కలుగుననియు. భేదబుద్ధి జనించు ని వేకియగు బ్రహ్మవిదు డు సర్టంబు బ్రహమయంజఒని పరికించు ల

లీల] 'యోగాభార్య లీల 609 వానికి శాస్త్రాలింంఘున దోచంబు లేదు కావున వక్యేంద్రియ సమూ పహూుండవై నాయందు మన స్పావేశింపంబేసి యచి క్పరిణామార్తక మైన బేవ మనష్యు శరీరజాతం బంతీయు జివునిచే ధాగసాంబనియు నధీశ్వారుండవైన నేను జీవున కాధారంఒనియు త్రుహింపుము ఇస్లు సర్వదా బావించుచుండితి వేని భ్రామయు. దన్నూల౦మైన సంసారంబు నశించు. పృనివిమొద లాత్గపర్యంతంకైన తిర్హ్టుంబుల సాధర్థ్వ వైభర్ష్యంబులను జెలికిన బేహి తనయందువలె సర్వ్బభూతంబులందును సువృాద్భావము గలవాండై యందు ఆత్తానుభవ సంతుష్టుం డగు వానికి విఘ్నభయము లేదు గుణవోషాతీతుం డగ్భకునివలె దోవ బుద్ధిచే నిషేధంబులనుండి. నివర్తింపండు గుణబుద్ధిచె విహితకర్త మాచరకింపంయము. ఇట్లు సర్వభూత సుహృదుండును శాంత డును జాన విజ్ఞాన నిశ్చయ.౦కునునై ప్రపంచమంతీయు మదాశ్గకంబని చూచు వాండు మరల సంసారదు ఖముం గానండు అని భగవంతుం డాచే శించినం దత్స్వ జిబ్టానువై యున్ధన్తండు నమస్కరించి యిట్లనియె యోగేశ్వరా. యోగవిన్యాసా యోగాళత్తా. యోగసం భవా మోతస్రా్లివ్లై నీవ్రు సర్వము త్యజింపుముని యుపబేశించి తివిగాని విచయాసక్తులయి కామముపాల: బడినవారి కట్ట త్యాగము దుష్కరము అందు భ్లోక్సిలేనివారికి శేవలము దుస్పాఫమని నా యభిప్రాయము దేవా నీచేం డా్టాళ ముపబేశింప బడిన నేను నీ హూయచే విరచితంకైన పుత్రకళత్ర సహితంక్రాన చేహంబునందు మూడుండనై నేకు నొది యను తలంపుంచిన వాండను ఇట్టి నీభృత్యు నకు నీ యుపటేశను శ్రకారము నడచుకొన నెట్లు సుఖముగ సాధ్య సడునోయది నీవే బోధింపుము. సత్యుండవును స్వచృక్కునైన నీవ తప్ప నా కీవిమయంబు బోధింపంగలవాండు "దేనతలయందైనం గాన రాండు. బ్రహ్యాదులు నీ మాయచే మోహితుళై శరీరధారుళై యన్నాళ్ళం ట్రెశిప్త్రళలవార్రై యున్నవారు భవదీయ పదాంబుజ

ఫ00 శ్రీకృష్ణలీలామృతము [(భవళార గుళానుభవ రనికులగు ఛాగవతులతోడి సాంగత్యము. లేనివారి నుపచేశము చేళం గేనల యుక్తులే నెంత _ విమర్శించినను మాయ నివర్తింపదు కావున దంపతులై గృహములయందు వర్తించు గృహస్థ లకు చావషర్త్రయతస్తులకు హతవిషయ వేగులకు సత్సాంగత్యము. లభించునుగాని విషయలాలసులకు లభించదు కావున ననవద్యుం డవు ననంతపారుండవు సర్వజ్ఞుండవు నీశ్వరుండవు నకుంరవైకుంశ వాసుండవు నారాయణుండవు నరసట్టుండవు నగు నిన్ను సంసాఠ దుఃఖశస్తుండనై నిరిల్లబుద్ధి నగు నేను శరణు చొచ్చిితిని అని భగవంతుం డిట్లనియె ఉన్ధవా 'త్యాగంబు దుష్కరంబంటివి లోకమునందలి యా యా నన్తువుల నియతగుణముల విమర్శింపంజూలిన నేర్చరులగు మను మ్యులు విఘభయవాసనలనుండి తమ్ముం దామే తరింపం జేనిఫొందుద పురుషునకు జక్కంగా శిన్నీంపండిన యతని యాత్యయీ ముఖ గురువు మనుష్యుజన్నమందుం బ్రత్వమోనుమూనము లనుప్రమాగ నుల చేశను* 'శ్రుతిస్పృతుల చేతను మోతుంబు సాధింపనగు మనుమ్య సిన్న్వమందే చిదచిదీశ్వర వి వేకమునలిగి పరమాతో పాసన్తాళ్ళక యో గంబు సాధించు విపుణులు జిలేంద్రియులై సర్వద్ధశ్వ సత్యసంకల్ళి 'త్వాది సర్వశక్తి పువ్మలితుండనైన నన్ను మిక్కిలి స్పష్టముగం 'దెలో కొందుకు ఈ కారణముచే లోకమున నొకటి ఆరెండు మూడు పాదములు ననేక ఫాదములు సాదహీనములు లోనగునవి వెక్క లున్నను నందు మనుష్యశరీరమే నాక్షుం వ్రియమైనది అప్రమళ్తీ లగు వా రహంకారాదులం దెలియరాని నన్ను బుద్గిచే “ఫత్రువులకే నూహించి యీ పురుషమచేహమునందుం బ్రత్యషే దర్శనమునకై 'వెదకుదురు. ఈ విషయమున యదున్చనకు నవధూతకు జరగ సంవాదమను పురాణేతిహాసము గలదు వినిచెన వినము తేలిసికొనునది. ప్వొాగయున్నచోట నిష్టుండునుగణా యని యూహించినట్టు

లీల) యోశాచార్య లీల 001 శీ కృృమ్తుం డుద్గవునకు (/ 7 కలిత గౌధ ఏటా | నవధూత యదుసంవాదముః జెప్పుట |

భయరహితుండై. విజ్యాంసుండై. తరుణుండైన యొక యన ధభూతంగాంచి ధ్ధర్ధవిదుండైన యదు విట్లనియె (ట్రాహృణోత్తమా నీ వొకకొర్ట మైనం జేయవు పండితుండవయ్యు బౌలునివలెం దిరుగు చుందువు ఇట్టి యతినిపుణమైన బుద్ధి నీ కెట్లు జనించెను” లోకమున భైయికముగ మనుష్యు లాయుస్సంపదలకొఆకు యశస్సుకాఅకునైై ధర్యార్థకామముల సాధింపం దత్త త్స్బాధనముల6 దెలియంగోరి చరించు చుందురు నీవో యేదియుం జేయవు చేయంగోరను గోరవు జడని వలె బిచ్చివానివలెం బిశాచము సోంకినవానివలెం దిరుగుచుందువు 'ఆలియక శక్సిచాలక యిట్లుందువా యనినం ఒండితుండవు సమర్థః డవు మితభామణుండవు సుభగుండవు జనులు కావములోభము లను కాటుచిచ్చుచే దహింపంబడుచుండ గంగా జలమందలి యేనుంగు నలె నీ వాయగ్నికి భాల్పడక యున్నాండవు శ్రూహణోత్తమా లోకమున నానందకారణములైన విషయభోగంబులు నీ శ్రీవియు లేవు. అట్లుండియు నీ వానందపూర్తుండవై యుండు కారణం "'బెయ్యడది” అనుగ్రహించి ప్రత్యు_త్తరమిమ్షని సవినయముగ గౌరవించి యకుగు బ్రహ్మణ్యుండు మేఢావియగు వయ్యదువునకు నవధూత ముట్లనియె

రాజూ నే నేబుద్ధి నాశ్రయించి మొుక్తుండనై చరించుచున్నాం డనో యట్టిముద్ధి సాకుం గలిగించిన గురన్సులు పెక్కురుగలరు భూమి వాయు వాకాశము జీల మగ్ని చంద్రుండు సూర్యుండు కపోత మజగరము సముద్రము పతంగము టేనెటీగ గభము వ్యాధుండు హరిణము మీనము వీంగళ కురరమనుపఖ్నీ యరగ్భకుండు కుమారి ఛరకాధుండు. సర్పము సాభెపురుగు వెళ కారియగు గ్రైమరమను నీ

పొలి శ్రీళ్ళృన్ణలీలామృుతము [భవతారో యికువదినలువురు నా గురువులు వీరిచే శినీంవంబడితిని ఈ యిష వదినలువుకినలన నేను నేర్చిన విషయములు శె ప్పెవ

భూమి పర్వతవృచు హఎయనియు సమరూపయనియు. రెం విధములు అందు సమమూపయ ప సృథివి వైవవశంబున జనటఓ తన్నాశ్రవించి త్రవ్వుట దున్నుటలోనగు కార్భ్యము లాచర! దు ఖపెట్టినను జలింపకుండుట చూచి "నేనును దైనవళంబున జీవ్రఎ1 దు ఖములు కలుగుచుండును గావున. జలింపరాదని షమనేర్శి పర్వత వృషగూప యగు భూమియంవలి వృతుములు వాని పట్టం గడ్డి సెలయేళ్షలోనైనవి సరోపశావార్థ్యము సర్వదా వినియోగష టయు నృతూోదులను ఒరులు నజిక్రిన నవి వలదనటగాని సమ్మతించ- గాని లేకుండుటయుంగని నేనును జీవి పరులకొజకై. జీవింపనలయ.* “నేర్చితి

చాయువు 'ప్రాణవాయునని 'బాహ్యానాయువని ద్వివిధమ్న అందుం బ్రాణవాయు వాహాకాదులమార్రకు గోడనుగాని ళ₹ళ్లైం విషయముల నవేవీంపదు అట్టు లే మునియు6 థతాణఛారణము॥క మాత్రము నలయు సాహారమును సంపాదించు నృ్తిచే సంతుష్ష 2 య.౦డవలయునుగాని యింద్రియప్రయతళత్నంబు లైన శ బ్రౌదివిమయ బుల6 గోరరాదని యెటీం %తి పాణరతణవృ్తి మాత్ర,మేల యం "వేని యాహోారము గొనకున్న మనస్సు దుర్చలమగు డానినంన జ్ఞా నాశమ*స కావున జ్ఞానము మనస్సు నళింపకుండ నాహారము. గొ ప్రాజరమీణము గావింపవలయును ఇంక బాహ్యావాయువు సంచకి వోట నొఫ్కొ క్క యెడం ఒజలివేండములను బొందుచుందిన్‌ జఉజానియందది సకృముగాదు అట్టులే యోాగయు 'బేహాయాన్ర, సలు చోట నస్రియము ప్రియము క్రియా వ్రియములోనగు నొన్న్సో బులం ట్ర వేశింపనలసియుండును కావున విమయంబు౬! బ్ర 'చియు వానియందు మనస్సు సంగవింపం జేయరావని శే

లీల] యోళాచార్య లీల 003 మజీయు 'దేనత్వము మనష్యుత్వము స్థూలత్విము కృళత్వము లోనగు గుణములుగలిగి పృధివ్యాది పరిణామ రూపంబులైన చేహూంబులందు వర్తించియు నాయాగిణముల నంటంబడకయు సువాసన దుర్వాసనలు ₹ల ప్రచేశంబులందుం జొచ్చియు నవి తనణగణములని యెంచుకొన కుండునట్టు లార్శవర్శినము కావించు యోగియు నర్తింపవలయునని "ేర్చితి

ఆకాశము సర్వకాలములందు సమస్తమునందు లోపల వెలు పల జరము౨౦దు నచరములందు నిండి వ్యాపించి యుండియు విభ జింపంబడకుండు నట్టు మునియుః బరిమూర్గేయు6 జరాచరాది భూతం బుం౦ దిన్నిట లోపల 'వెలువలనిండి యవిభక్తుండి యున్నాండనియు నంగరహీితుండనియు సెటింగితి మజీయి వాయువశంబున మేఘర బులు మింటంగాడినను నాకాళంబు వానిని నంటకుండునట్లు పరను సపుకుషుండు కాంసృష్టంబులై గుణపరిణామూళ్తకంబ్యులై "లేవోజలాని లాకాశ పృథివీ ఏకారంబులైన స్థావరజంగమ పదార్థంబుల వ్యావిం దియు నంటండని యెజింగితి

స్వచ్చములు సహాజస్నిద్ధములు చుధుఐములు తీర్థభూతము లైన జలములు తమ్ముం దధ్రావిన పానము వేసిన వారిని బవిశ్రులం జేయు నట్టు మునియు న్పిర్ణలుండు సహజూనురాగము గలవాడు మధురా- లాపియై వీమణ పాదస్పగ్శినాదుల లోకుల 6 బవిత్రులల జేయనలయాు నని నేర్చితి

"తేజస్ట్రియు దీప్తుండును దుర్ధర్షుండును నైన యగ్ని సర్వభమయకుం డయ్యు. దద్దోపమునకు( వాత్రుండు గానట్లు యోగయుక్తుండును బ్ఞానాతిశయ నంకతుండును. దపోదీఫ్తుంయను నమోభ్యుండును నుదరమే భోజనపార్రముగాల గలవాండుళై యిది మృష్టాన్న మిది పాసిన కూడని భేఎము బేక సర్వభతుండయ్యు నిర్గలుండే యగుచున్నాండు. మజియు_ నివుకుగప్పిన నిప్వువలె. గొన్ని వేళలం ఇలియరాకయు్యు

క041 శ్రీళృష్ణలీలామృతము [భవతాం సాజ్యాహుతుల బ్రవేశించు నగ్నివలె నొకవేళ యోగాభ్యాస బునం బ్రకాశించుచు నైహిశా మువ్మిక ఫలములంగోరు దాళం పూర్వోో త్తరాఘముల దహించుటక్రై. పనేచ్చవలన హావిస్సున గ్రహీంచు నగ్నివలెనే యోగియు బరులు బలవంతముగ నిచ్చి" దానిని భుజించుచున్నాండు తన నవూయచే సృష్టింపయడి సదస్థ వణంైతైన యీ ప్రపంచమునందు. బ్ర వేశించి యాళ్ళ "దేవమన ష్యూది రూపప్రతీ3ంగాంచియు దోరువునరందలి వహ్నివలెనుండున కళై నంకనైన నందలి యగ్ని నంకరకాదు కదా కొంత వడీ ప్ర” శించి యణంగిపోవు నగ్నిజ్వాలలవలెః బ్రవాహామునంటి. కాలము “వేగముచే భూతములు ఫుట్టుచు గిట్టుచు నిత్యముల్తై యుండుననియ సొర్జకట్టివి కలుగవనియు నగ్నినలన 'నేర్చితి

హోనివృద్ధులు చంద్రునికళల కేశాని చంద్రునకు "లేనట్టు లొ ఇానాంతములైన జననాశములు "'దేహముశ'ేగాని యాళ్ళకుం గార చంద్రునివలన నేర్చితి

సూర్యుం డాయాకాలముల జలములను గిరణముచే గ్రహి మరల వానిని బర్జన్యుందై లోళోపకారముగ వర్షరూపమున నిడు నట్లు యూగియు నింద్రీయములచే విషయములను గ్రహించిన వానియందు. సక్తుండుగాక ఆతా నార్జించినవి పరోపకారముగ వ 'యోగంచునని సూర్యునివలన నేర్చితి

మజియు నద్దము జలము లోనగు వానియందు బ్రతిఫలిం సూర్వుం డద్దము జలములోనగు వానికంటె భిన్నుండై వాని గుణ లచే సక్తుండుగానట్టు ప్రత్యగాత్యయు చేనమనుష్యూది 'దేహములు వొచ్చియు వానికంయి భిన్నుండుగానే యురడుననీయు స్థూలబర్థ 'బేహమే యాత్యయని (భ్రాంతి వహింతురనియు సూర్యువలన చ్చే

ఎట్టి వారియందును నతివ్రీతియు నోస్రక్తియు. నహింహ అటు నహించెనేని కపోశమువత దుఃఖతుండగును. ఒక

లీల యోగాచార్య లిల 005 యడనిలో నొక పోతుపావుర మొక పెంటిపావురముతో జతగూడి గూండు. కట్టుకొని కొన్ని " సంవస్పెరములు కాంపురము చేసెను గృహస్థ ధర్ధిమందు జరించు నా ఆెంవువకత్వులు న్నేవాబస్ట వ్చా్‌దయా మ్నుల్తె యేకిదృష్టి యేకాంగ మేక బుద్ధి ఇలవై యుండె.. ఇ్రషండం బెంటిపావుంమునకు గర్భము నిలిచె అజితేంద్రియమైన పోగుపథవీ యది కోరిన వె నెంత కష్టపడియైనం ఆౌణనొడ్డమైన సాధించి తెచ్చి యిచ్చుచు డాని వోర్కి తీర్చుచుండె. అది కూడంబకుండి, కూడం గాూర్చుండి యొక్కటిగ నాతముచుం. బాడుచుం దినువుం దిరు గుచు ననముల నిహారించుచుండె ప్రనవకాలను డాకినం గపోతి భర్త సన్నిధానమంద 'హూంటియందు చుడుంచెనుు.. భగనంలతుండు నానియం దంచిన శక్తినలన సవి క్రమముగ బిల్లలయ్యెను పుత్ర వ్రీతో గల యా మిఖునము బిక్షలను మిగుల వాత్ప్సబ్యమువో సా కుచుండోను ఆ కిశోరకూజితములు నవ్య క్ష మధురాలాపములు వినుచు నవి యించించుక యొగిరిన నంతోమీంచుచు వాని మృదుదేహములు 'తాంకుచుర దన ముక్కున నెంగొని వాని ముక్కులలో నుంచుచు సంతోమించుచుండెను విష్ణు మాయచే మోహితములై న్నేవోను బన్ధ హృదయములై యవి బిక్టలః బోమీంచుచు నొకనాండు విల "ర తేంబోయి యా ెండుపతులు మిగుల జాగొనర్చిన ఆ సమ యమున నొక బోయవాం డా ప్రాంతముల సంచరించుచుండి యా పిల్లలను గని వలపన్నిన నవి యందు దగులుకొనియ ఆండుపశ్నీ యచ్చటికి నచ్చి తనగూంటి సమిపంబున వలపన్ని యుండు టయు నందు దనపిల్లలు చిక్కువడియుండుటయు. గని దుఃఖ మాంపలేక తానును బ్మీలతోడ నా జాంంబులోని కుజిశెళు మగకపోతంబు వాగురాబస్థంబు లెనళిళవులను దన ాాణము కన్నమిన్నయగ ఛార్యనుజూచి దుఃఖారిశయంబున విలపించుచు నిట్లనియె నిర్భాగ్యః డను మర్శతినైన నాకెట్టి శోకము చావ్రించెను ఇల్లు వాశిలి యశ కక్ష

రథ శ్రీళృష్ణలీలామృతము (భనతారో ఇకుక్పజుచుకొంటిని. గాని వీనివలన నే నేమితృ ప్తి గాంచితిని] ఏ్‌మి కృ తార్థతం గంటిని? ఉారపుత్రాదుల వియోగంబు కతన ధర్మార్థ కామరూప త్రివర్షసాధన భూతమైన గృహా స్టాత్రముము నాళ ముయ్యొు, అనురదూపయు ననుకూలయు. బతి బేవతయునగు నా భార్య యీ పాడింటిలో నన్నాాంటిగ విడిచి తొను చిడ్ణలతోడ స్వర్గము నకుం బోవుచున్నది.. - ఇంక దీనుండనై. యాలిని దనయాలిని గోలు పోయినవాండనై. దుఃఖజీవితుండన్నై విధురు,డనై- యేమని యునరి నిమిత్తమై యీపాడు చేహ మనుపచ్చికష్టైను భరింతును? అని నం లోం దగుల్కోటని చేష్టలుడిగి పాశము పోవు స్థతియందుండు బిక్షలః గని యా మళిమాలిన పావురము. తానును వలలోని. కుజిశేను, ఈఛూవండైన యా బోయయు! బోతుపెంటిపావురములను బిడ్డలను గ్రహించుకొని సిద్ధార్థుండై “యింటి శేగెను ఈ విధముగ గుటుంచీ యజితేంద్రియుండై. ద్వంద్వపాశములకుం.. జిక్కి కుటుంబపోవణ రతుండై. .కపోతంబు మాడ్కిం "గళ శ్ర పుత్ర, సంగతిం గష్టదళం చెందును. ఆెజుచిన తలుపులుగల ముక్తి చ్వ్రారయగు. మనుష్య చేహము ధరించియుం బఖ్నీవలె గృహాసక్తిగలవా౭డు నిచ్చెన పైమెట్టు వటి శెక్కియు నచ్చటినుండి "దొరలు ఛహ్టండని 'పెప్టలు ఇప్పుదురు, . ". దుఃఖమువలె నింద్రియసుఖము స్వర్గమందును 1నరకమందును "జీహధారులకుం గలుగుచుండును. గావున : దానిని "దెలివిగలవాండు కోగరాదు. అల్బమో యధికమో సరసమో నీరస మో యగు నాహీ మును దానై. యక్నింపక - చైవికముగ లభించిన దానిని గ్రహిణ వలయు. ఆహార'ప్రాప్రికి బ్రతిబంధకమైన 'ప్రారబ్ధమునలన ైవికమగ నాహారము లభింపదేని దానికై. ప్రయత్నింషక'యూరక పండుకోనే నలయును, ఇంద్రియబలము చేహూబలను గలవాండైసనను, -దేహథధాోి యేకార్య మొనర్పక శయనించి నిద్దురపోనక. జీహానుఖముం గోటీ యుండవలయు నను నివి'యజగరమువలన 'నేర్చితి,

లీల] యోగాచార్య లీల 00%

వెలుపలం బ్రసన్నుండు లోపల గంభీరుండు నింతటివాండని ఛావింపరానివా డు దాంటరానివాండు పారము లేనీవాండు కద లని నీటివలె నమోభ్యుండు నై యుండనలయునని సముద్రమునలన "నేర్చితి మజియు నట్టులే నారాయణపరుండ్రై విషయపరుఃడు గాక మునియు వానలయందు నెన్ని యోనదులు జలము సమృద్ధిగం గొని వచ్చినను నుబ్బక యెండలయందు ళుమ్కీంసకయుండు సముద్రము నలె గోరికలు నెజువేటీనం బొంగక నెజి వేజకున్నం శుంకక యుండ వలయునని నేర్చి3

వూయా రచిత పదార్థంబులైన బంగారు సొమ్ములు చ్యస్ర్రం బులు ధరించు జేవమాయ యగుటక్రీని జూచి మూఢథు డజిలేంద్రి యుంజై దానియం బే మనస్సునిలివి తవాసక్తు-డై మండెడు మంటలో దుముకు మిడుకవలె నశించునని పతంగమును జూచి నేర్చితి

ఆ పువ్వునందుం గొంచె మీ ఫపువ్వునందు. గొంచెము లేని యను బుష్పమువకు బాధ లేకుండునట్లు ల్రహీంచుచు నే పువ్వునం దుకు దగులము లేక తిరుగు తువైదను జూచి యతియు నే గృహస్థు నకును నొవ్చి గలుగకుండునట్లు కొంచెము కొంచె మాపహారము మాధుకరవృత్తి గ్రహీంపవలయుగని నేర్చితి మజియు నిది చిన్నదని యిది పెద్దదని భేదమెంచక యన్ని పువ్వులనుండి మధుపంబు సారము గ్రుహించునట్లు నేర్చ్వరియగు మనష్యుండు కొలంది గొప్పలు పాటింపక యన్ని శాస్త్రములనుండి సారము గ్రహీింపనలయు ననియు నేర్చితి జుంటీల 'లేనంహార్చుటయు నా లేనియ గ్రహింప మనుష్యులు చానిం జంపుటయుంగని యతియు మాపటిళని ేపటికని యెక్తి యుంచరాదనియు. కడువే యన్నపాత్రిమనియుల. జేతులే భోజవ పాత్రమనియు నెంచవలయునని నేర్చీతి

వదిమింద నిలుపంబడిన యాఃజేనుంపబొమ్హను జూచి చానిని సమిపించి గుంతలో. దిగండి పట్టుపడు మగయీనుంయను జూచ్చి

08 శ్రీ కృష్ణలీలా ళ్యుతము భవతాఠళ యు ఫొయ్టియా డుబొమ్మా వెనంల గాలనైనం దా కరాదనియు డాకిం సంశసాంగశ్టైమువలన నింద్రియములకు బద్ధం దగువనియ సర్చిలి మజీయు6 ట్రైజ్ఞుం డగువాండు తనకు మృత్యుస్వాహాపమను శని సమిోవించి పోవరాదు పోయినేని బలవంతులు మగ్షింతురని యూ డదేనుంసునన్షై పోయి బన్ధమెన యేనుంపను మగయేనుంగులు మర్పించుటచూచి నేతి "తేనెతీగలు ేనెను'హార్చి తాము శ్రాగకయు. బరుల కీయ కయు నుండుటయు దాని నితరులు ౭ లాత్కారంబున గ్రహించికొని పోవుటయుం జూచి దానము భోగమయులేక కష్టపడి సంపాదించిన లుస్థుని ధనము నిస్లే పరులపా లం గదా యని నేర్చితి తేనెల గలు గూర్చిన తేనను వేళొక మధుహారి గ్రహీంచినవిధమువన శృహాన్థు లార్జించిన పదాగ్థములను వారియింట యనే భుజింపనలయుమగాని తాను సంపాడించి యుంచుకొనరావని తేనెటీగవలన నేర్చితి వే టగాని పాటకు మోవహముళొని చిక్కి న లేళ్లణగని యి యు గ్ర7మ్యుశీకములు విశ రావనియు భ్ఞగవద్దోషయకముళైన పాటల వీన నగుననియు నేర్చితి గ్రామ్యు తత్రీల యాటలం నాటల వాన్యములం గనుట వినుట చేంళడా బుశ్యశ్చంగుండు శ్ర్రీలచేం శ్రీశ నకం” బయె్క్యె నిత దున్షియంటైన జిప్వోచే జనులు రనవిమోహీకులై మృ త్యువ్ర వాతంబడుచున్నారని బుగ్గిహీన మెన మిను గాలమువాళే థై యై బడుట కని యెటిం*త బుద్ధిసంతులు నిరాహారులై శీష్రుకాల చున నింద్రియములం దక్కిన నన్నిటిని జయింతురుగాని నాలుకను మాత్రము జయింప లేకు. నిరాహారులకు బహష్ట్‌చాపల్యము వె౦డు వన్వూను జయింపక తిక్సిన యిందియముుఎనా). జయించినంకే థా ళీ ఉం వ ల మ వను. కక కనా క క్రీడనకము == ఆదుఫొనవక్తవు

లీల.) " 'యోగాచార్య లీల, రిగరి మౌాత్రీమున. జివేంద్రియుండు. .కాండు.. ఒక్క నాలుకను జయిం చెనా యన్ని యింద్రిములను జయించినవాంజే యగును, ఆయాని వీంగానీతల్లు, సయాాా పూర్వకాలముస విబేవారాజ నగరంబునం బింగళ యని వేశ్య యొక్క_ర్తుండెను. 'డానినలన. నేను నేర్చుళకొన్నది. ెప్పెద వినుము, ఆ పురమండనం* బొండొకనాండు దండిభూవణంబుల మేనుగైనేనికొని ధనమిచ్చినవానితోం గలయుదునని నియమమేర్చజు చుకొని గృహడ్వారంబునం గన్నులు వాంచిపోవ. దీర్ధకాలము కాచి కాచి యుండెను. దానీతో రమింపంోరి కొందటు విటులు ధనవం తులు వచ్చిరిగాని ధన కాముకయగ న మృాగువ యంతకంశు నెక్కువ రొక్క మిడు మక్కువకాండు దక్కకుందునాయని వచ్చినవారిని నూ రక యంపుచుండెను. ధనముమింది పెక్కువ మక్కునకతంబున వచ్చినవారి నెల్ల వారిచ్చాదమనిన తన సంకేతధనమునకన్న "హెచ్చు “తెమ్బనుచు నూరక పంపుచు మజియొకండ్రు 'రాండా యని, డ్యారము కజచుకొని నిలుచుచు లోపలికి వెలుపలికి వచ్చుచు.౯బోవ్రచునుండ నన్షమ లేయి యయ్యు. అపుడు ముఖము నాడుపాజ దీనచిత్తయొన యా వింగళ కుం బరమసుఖావహం మైన పకితాప ముదయించె, ఆ నిర్వేద దశయం దది వాళొనిన కొన్నివాక్యములు గలవు. ఆ వింగళాగీత ములు చప్పెద నూంకొనుము. ఆ ఆకుకుపుమాటలబ్ల నేమ వినవలయు ననకుము. పురువుని'యాూషహాపాశములకు నిశ్వేదము ఖడ్గమని తలం పుము, - నిశ్పుద మువయింపనివాండు "చేవాతత్పంబంధ ' బంధముగు నాళశయెట్లు విడునంగలండు? విరక్షవుతియను' నా సతి యిట్లు పలికెను, లఅయో్యో మనస్సు జయింపని నా మోహాతిళయము "నేమనుకొం దును, మోహాతిళేకంబునం గచా వివేకళూన్య నై తుచ్చుండగు . * స్పురమండనము వా క న

వి 10 శ్రీకృష్ణలీలామృతము (భనళశా 1మ్రియునినలసం గోరిక జెజువేర్చుకొనం గోరితి సర్దుదా మిక్శి వేరవయగు హృదయనీశేజమం దుండువాండును మకోవాకుంక్ష ర3ప్రదుండుకు ధనప్రుదుండును సాశ్వతుండును నగు భగవంత విడనాడి యకామదుండును దుఖ భయ తోక మోవా దాళడ దుద్భుండు నగు మనుష్యుని నజ్ఞురాలనై ేవింపంగోరితి క్య నీచాతినీచమైన సం 'శ్రేకవ్ఫ త్తి మరగి వ్యర్థముగ నాత్గను మిగుల తాప పటిచితితదా నశ్రీలంపటులై ధనా శావిశాచీస్రస్తులగులి శోచనీయులైన నరులవలన ధనము రతిం గోరిన నాకంయె మశీవా యున్వుతె” ఎముకలచే నిర్థితర్సులైన _స్తంభములు దూలములు వొ ములు గలదై చర్ణరోమ నఖము లనుకప్పువేం గప్పంబడి మలమూ! పూరితమై యయించు నీ తోవ్మిదితొజ్జల థొంపను నేనుగాక మజి డె వతె య్మాశ్చయించును? ఆర్గదాతయగు నచ్చ్యుతుని విడిచి మఃిటె "కాంతునిం గోరుటచే నీ మిథిలాపురంబున నే నాఠకతనే సత్యమ. దుష్తబుద్ధియగు న్త్రీని హితక్రరుండును బ్రియతముండును నాధుంక శరీరులకెల్ల న్తాత్తీయు నగు నారాయణునకు నా యాశ్షను విక్రయ చుట చే నాయనను వళశపజచిఫొని లశ్మీ దేవివలె నేనాయనతోనే రష చెదను కామము లాద్యంతవంతములు నరులా కామదులు దేవీ కాలము వే నుపద్రవపదువారు ఇట్టి వీరు తమరు కట్టుకొన్న పెంక్లా "శేమినుఖము గలిగించిరని నేకు వీరి న్మాక్కయింతును? నేను బూ బ్లన్మమునం 'దెలిఫియో 'తెలియకయో చేసిన యేదోయొక క్‌ర్థను విష్ణువు నాయెకం బ్రీతుడయ్యెం గనుకనే సుఖానవామైన ౫ వివార మత్యంత దురాకావీడితురాలనగు నా కుదయించెను నంతునకు నాయందుం బ్రీతియె "లేకండిన 'చేహాగేహదులందు నే నాది యను నభిమానకహాపమైన మోహపాళమును బరివారించి వ శాాంతీనిబొందు నీ నిశ్వైదంబు నాకెట్లు పొడము” కావున భగ తుండు నా కొనరించిన యీ యుపకారమును శిరసావహించి యో

లీల] యూగాచార్య లీల 011 దురాశలను వదలి యాయనశీ యాశృయించెదను 90క శ్రుద్ధావతి నై [దైనవశమున లభించినదానితో జీవించుచు భింపనీచో దుఃఖం పక నిరతిశయ వ్రియుందైన భగవంతునితోం గ్రీడించుచుంజెదను అన్యచింశమాని తుచ్చనరులప్తై నేకా్యముగ నొనరించినంత కాల మా మనస్సును చబగఎంకునిమై మరలించి యుంటినేని నేసీల ముక్తను గాకుందును సంసారకూపమునం బడ్‌ కన్నులుగానక శాలసర్పముచేం (మింగండుచుండు నన్ను భగవంతుండగు విష్ణువు తప్ప మజి యు వ్వరు రశ్నీంవ సమక్థులు” ఈ ప్రపంచమును సర్వమును గాలసర్పము మ్రింగుచున్నదని విచారించి హెచ్చరికకలిగి యన్నిటియందు విర్రక్తి నహించువానికి రక్షకుండు భగవంతుం డొక్కడే. అని నిశ్చితమతి మై దురాశ వదలి చిశ్తశాంతి వహించి శయ్య పెం గూర్చుండి యాః వింగళ యాశను మాని సుఖము* నిద్రంచెను క్షాన్టన నాళశయ్‌ పరమదు ఖమని వైరాశ్యమే పరమ సుఖమని యొటింతి 'శ్రీయతమంటైన పదార్థింబు మిక్కిలి కవ్టీంపక లభింపదు గౌవునం బరిగ్రవాంబు మానిన నత్యంతసుఖము గలదు ముక్కున. మూంసము గజచుకొనిపోవు _లకుముకిపిట్టను బలవంతము లైన గుద్దలు = డేగలు కొట్టును గావున మాంసమును వదలి యది నుఖంచె నాకు మానావమానములు లేవ్ర ఇల్లు బిక్ణలను చింత లును లేవ అఆర్మక్రీకం దవిలి యాక్షరతినై చాలునివలెం జరించుచుం దుకు చింతలుమాని పరమానందమున మ నింగియుండు చారిరు వుశే అందొకండు ముగు డు జడుండునైన బాలుండు కెండవవాండు త్రీగుణాతీరుండు వివాహార్ధమై యొక విన్నదాని యింటికి. నొందణు బంధువులు వచ్చిరి అప్పు డాయింటి వెద్దవా రెందో పోయియుం డికి ఆ కన్యకయే వారికి భోజనము నిర్ధముచేంపందలంచి యొంటిగ బియ్యము దంచుచుండ ముంజేతి సంకుగాజులు బార ధ్వునించుచుం' చెను, దాని కాచిన్నది లజ్జపడి బంధువ్రలు విన్న నేమనకొందురో

లిన శ్రీకృష్ణలీలామృతము (భవతాం. యని "రెండేసి గాజులుమాత్ర ముంచుకొని తక్కిననాన్నిని బగులంగా స్పై. ఆవల నారెండును ధ్వనించుచుండుట గని యొక్కొక్ష గాజామాత్ర, ముంచుకొని రెండనగాజును.బగులంొబ్టకు, బక్కెష చేశ నొక్కొక్కగాజునూత్ర ముండుటచే ధ్వనింపనయ్యు.. అప్పు డామెనుజూచి లోకత్తత్తప్టమెణింగ యొంటరిగాం దిరుగుట. నేర్చు టిని. పెక్కు రొక్కచోం గూడినం గలహము. ఇకువు రొక్కచోం గాడిన ముచ్చటలు, కావున నాకన్య కంకణమువలె నొంటరిగా నుండుట మేలని నిశ్చయించితి. ఒక్క దానియంద మనస్సు నిలుకడగ నిలుపవలయాు. శ్వాసంబు జయించెనేని మనస్సు నిలుకడనోందు." ఆసనంబును జయించినవాండు 1 శ్యోసంబును జయింపంగలండు. అటు లైనను మనన్సు చంచలముగదా యొట్లు నిలుకడ నొందున నెవవేన మైరాగ్యాభ్యాస్పులముల నది స్థిరపడునుగాన నట్టిడాని పోచ్చరిక కలి! 'యోగయ్య్వక్త మొనర్పవలయు, భగవంతుని నాశ్రయముగాం గొని మనస్సు స్థికపడెనేని మెల్ల మల్ల గం గర్దవాసనలు నదలిపోయి యద్దాన రడిస్తమస్సులు నాళశిల్లి సత్ట్టంబు (ప్రవర్థిల్లును, అప్పు డామనస్సు విష యాంళతరములకు నగోచరమగుట భ్యయాకారమునందుమూత్ర, మా సక్సమైన మనన్సుగలవాం డగుచున్నాండు. ఇట్లు పరమాత్తయందు నియమిశంబైన చిక్తముగలవాండు "వాణపు ములికిళాన నూటు నెడ ట్రుక్క్‌నపోయిన రాజు నెటుంగనటు లిది చాహ్య మిది 'యభ్యంతర మని యెజకుగయటూాలండు. యోగిక్సి జనసమర్టమందుం గువమూరి గుు వని చెప్పికిని గదా, జనసమ్మెర్ప త్యాగమందు సర్పమును గురువుగా స్ఫు నిలుచును. గజ్జమును నిలిపిన దానిమాంది"కొతు నిలుచునుగచా, ణే ఆసనంబు జయించినవాండు = కదలక మెకలక కాలు తిమింలేక యొక లూసనమం దే యభమపక్కము మూండు నాలున" గంటల్లెల. డిరముగం గరార్చుండం నలవాండు.

లీ] యూగానార్వ లీ 01) ఫొని చావినత నొంచేగిం దినుశుచు నియతి నికేతచంహిసు ౩ య్య్ర మమ్తుంై యేశాంశనానిము తన యాచాంముంచే 9డరుం క6 మ్స మాషజంకె వి3ఫాసీమొ ముని యింవవ౭యి అఆాళ్వతి శిరము నకు శృహోంంభంబు “స్ర్యైంబు దు ఖవంబు నగు చీమల "పెట్టిర పుట్టయందుం ఇడా పాము నుఖముగ నసించు ఒక్కొ యటైం నాశా య-ఆదెన్రందు. పూర్వము తనపంకల్పమునే. స్వశకింభాతం. మైన పుకృతమే సృజించి యీ లోకమును ఇల్బాంతిమందు చట సని విశేషణఘాతిమైన కాంముచే ఎసువహూొంచి యవనిక నస మూప చివచిద్చోశిష్ణుం గుది మేం గార యావస్థయందుందు వచబృహ్ఞై మొక్కం ద్యమై నిమిత్తికారణాంతరములు. లేకుందుట పె. నద్మిసీయు వై తాశ యంతెకు నాధారమై యం చివచిర్తు ఎకు సర్చుజ్ఞస్పు నికిత్పుది గుణ ముల గాశ్రయుందై స్వశ్రక్తిఘాతంైన కాంంజుచే సత్త్వాం శష్టలు సమత్వముకొందిన పవపడి యాదిపురనుషుంఎ ప్రభానవురుషులకు నియామకం. కార్వ కాంణా్థలయందుండు చిదచినన్యిముల కొరథి ళ్‌ లు! అను న సైలీ భూలుంపైై శ్రీవలసంచ్హ నహించి యంవమను అనవనఖి।క స్ట్‌నానందస్వ చాపు డ్రై నిరుపాధికు 2 శీవలం న “ంకల్పము చే రీంభూశమె నిర తిశయ సూవ్మవ శాపన్నమై ల్రిగుగా మె” మాయను నీవళ్నూల ళా జా వ. శే చశళాప్వై మూంముశం బరిణామో న్య 02ు గావించి తోలుతీ మవ తత్త్వము సణశ్రయ కార్టమైర యువాం కారాది వృథిర్యంశ తత్త్వ పరంపరను సృజించకు అందే యూ అవంచయి. గూర్న్షంబడియు న్నది. అదియే జీవ్రనకుు నంసారకాంణ మిని పెళలు వెవ్ప్చుదుగ సాలెఫురు తన వృాదయముకుండి వెలువడు పోగెలను రాట పం బ్రుసరింపంజీఫి యందు విఎ రించి మురలం చాశీ వానినెల్ళ మ్రింగు నట్టు భళనంతుండు తాక కారన్టైయు కారణమున పం దమును '్రజించి మకలం దనలోనికిం డీఫికారు చున్నాండు భ్రుము మొక కీటకము కళిచ్చి గ-ంట నకిదిక నగ్కీ టంబ) ప్‌

014 శ్రీకృష్ణలీలామృతము [భవతార భయముచే ్రునురమునే ఛ్యానించుచుండుట చేం దన చేహముకు మాని యా శ్రామరదేహంబును బొందుట చూచి సన్నేహామువేః గాని భయముచేం గాని విరోధమువేం గాని _నిశ్చయ్యాళతృకబుర్ధిశే నెన్టుండు. దేనిని. బలుమాటు ధ్యానించుచుండునో వాండా స్వహ పమునే పొందుదున్నాండని నేర్చితి.* ఇక నా, చేహమువలన నేమినేర్చినది వెప్పెద వినుము. ఇ "దేహము. వి వేకమునకు విర్తక్తికి హేతుపగుటచే నుపకారకమయ్యు జననమరణములు గలదియు, నెప్పుడు, దుఃఖమే యుత్తరోత్తర ఫలమ గాం గలదియుల. దుదకుం గుక్కలకు నక్కలకు భోబ్యమగు నదియ నగుట యాలోచించి నిశ్చయించి దీనియందు నభిమూనములేక సంచ రింతును. ఈ 'చేహమువలనం గలుగు నుక్తర్గోత్తర దుఃఖపఫలము చె "ప్పెద వినుము. దేహసుఖానుభవమున వై. ెంత్తాము . బిక్షలు ధనము పళువులు భృత్యులు గృహములు నాప్తవర్షము ' లోనైనవి కల్పించి యార్జించియుం దుదకు. గాలముడీఆ నన్నిటిని విడిచి వృక్షము మళీ కొన్ని వృషములకుం గారణభూతములైన విత్తనములను నృజించి నళించునట్లు "బేహియు6 'బెక్కుజన్నములకుం గారణమైన కర్థములను సృజించి పోశ్చచున్నాండు. ఒకప్రక్క జపహ్రోయు, నొకనంక శిశ్నము, మజీయొక్నవెవు త్వ గుదరములు, శ్రవణము, నానిక్క దృష్టీ, మజీ యొండుతట్టు పుకువ్వుని గృహస్థుని పనతులనలె నాకర్షించు చుండును భగనంతుం. డజయ - మనువేరుగలిగన యాత్తశక్సియ గు ప్రళృతిచే దొలుత నృతములను సరీసృృప పశువులను దోమలను మత్స్థములను సృృజించియుం దనివి-జెందక కడపట టబుహోవస నామకతిగల మనువ్య దేహమును సృజించి సంతోషించే _ అ నేకజన్నము లెత్తినవిమ్గట మిక్కిలి దుర్లభ మై యనిత్య మైనను సమిహిత్‌ పురుషార్థ ప్రా పకమైన యీ మనుష్యుశరీరము. లభింపంగొ

లి.) యోగాభార్య లీల 9ర్‌ చృుత్యువు వెన్నంటియే తిరుగుచుండు నీశరీరము పతనము కాకముందే సర్వవిధములం బుకుమంతయ తుల్యసుఖదు ఘుండై మోవమునకై శీఘ్రుముళ యర్నింపవలయునుగాని కామార్ధిము యత్నింపరాదు విషయసుఖముకక్ర్షై యేల జరనము సేయరాకందు వేని యది పంది కుక్క లోనగు సమస్త జన్ఫంబులందును సులభముగానున ట్రహజ్ఞాన స్రాక్షికిగానే యుద్దేశింపంయుడిన నరజన్మము నితరవిధముల దుర్భుని యో%ళ పజుపరాదు. అట్లు న్యర్థపణచినచో నీచజన్మములకు మనుష్య జన్నమునకు శేద మేదికలదు” అం యీావిధముగ నాలోచించి నై 'రాళ్యు ముదవయింపలా నాత్తావలోకన పరుండనై 'బేవామున నాళ్తా భిమూవము వవలి చేవోనుబంధములందు సక్తుండనుగాక యీ భూమి యం ద్వి సంచరించుచుందుకు. క గురువువలననే సుస్థిర మై పుష్కలమైన జ్ఞానము లభింపదు కావునం బెక్కురవలన శిశ్నీతుండు కానలయు ఈ జ్ఞానమునకంయె నధికమైనదిగాని దీనితో సమానమై నదిగాని వేజొండు లేదని బువు లనేకవిధములం గీరించుచుందురు అని బోధించి యవధూత యమివుచే ననుక్షాతుండైై. చనియెనని యవధూత యదుసంవాద మూలమునం దన బుద్ధిని తానే శిషీంన వలయుననియు మతిమంతునకుం దన్నుమించిన గురువు తనకు లభింపం డనియు బోధించి కృష్ణుం డుద్ధవువనకు వెండియు నిట్టనియె శ్రీళృష్ణుం డున్ధవునకు నార్గతర్తప్పిప్రా పి సాధనములం 'దెలుపుట నేను జెప్పిన స్ప్రధములందు హెచ్చరిక కలిగి వాని ననుస్టిం చుచు నేనే సర్వాంతరాత్సయని న న్నాశ్రయించి పతిఫలకాంత లేక నర్హాశ్మమ కులావారంబులు చేహోంశముుజకు నాచరించుచుండ నలయు_ విసర్ధమనస్కు_డై స్వా్శ పరమాత్మల యాధ్వాత్మ్యమును జంతెందుచు విషయాసక్తచిత్తులైన శకీరధారులు విషయానకులె

016 శ్రీకృష్ణలీలాచ్భుతము [భవతా సుఖకాంవ జేయు సముస్తకార్యము ఎకు పలము దుంఖమకసట చక్క | నాలోచించినయెకం గామములయందు మనస్సు పోకుండును ౧దు రించు పురుషుని కంలో. దోందు ప్రియావ్రియ విషయాఖాస మెస్లు వీఫలమో యస్లే నానాక్షెక మ%పటచే ధ్యానింపంబడు కోరిక యును విఫలము అట్టులే నాన్తాన్సేక మగుటచే నాయందు "చేవమవముష్యూకి భేవ్పబుద్ధి వహించుటయు విఫలము నన్నే పరమపుకుపార్థము?ా నెంచునాండు ప్ర్యూ త్తిమార్షమున * వర్తింపరామ ని ్ఫొత్తిమార్లముకే "సేవింపవలయు. బ్రహావిచారమందు నర్తించువా.డై. కామ్యుకర్షము

నాదరింపరాదు మక్చేకండై యహీంసాది యమములను మం మరలః దప్పక సర్వ కాంముల ననుస్టింపవలయు. తపము లోన నియమములను యధాశక్తి జరముపవనలయు శ్రహ్ఞానిమ్టుండును మద్నా కుండును శాంకుండు నగు గురువు నుపాకింపవలయును. నివ టుండు మచ్చరము లేనివాండు సేనయం దుత్సాహముగలవా డు తోంచరపడనివాండు చేయుపనియందు మనస్సును జక్క_ంగా నిలు* వనాండు హేయములు ననుప్పేయములు నగు విషయముల నెజుగ గోరువాండు. నిశకరుల దోషముల నెన్ననివాండు వ్ధర్థప్రులావమ లాడనివాండు పెండ్లాము బిళ్లలు గృహములు భూములు పళువు* స్వజనులు ధనము లోనగువానియం దుదాసీను డునై వానినే సాధారణవృష్టిం జూడనలయు వారివారి సొత్తు వారువారు బుః బద్ధులై తినిపోవు చున్నారని మయొంచనలయునుగాని నాసొత్తు నౌవొ రనుభవించుచున్నారని తల పరాదు చారువు పుకాశింపయబడుస దహింపంబడునది అందలి యళ్న ప్రకాశించునది దహించుని యనుటచే చారువుకంజక నగ్ని భిన్నమని యెజుంగునట్లు స్థూ

నూత్త చేవామునళంయె. జీవుంయు. విలతణుండని యెొజుంువి చారువ్రునంవలి య్శ్నికి దారున్చనకుల గలుగు నానాదళ లుత్స

లీల 'యోూాా చారి లీల ఏ7 వినాశము. లు నణుత్వషృహత్త్రెములు నగ్నికిని గలుగునట్లు చేవహామున కంయె భిక్నుండచైన జీవుండును బేహమునం వనొప్రు వేళ మొనర్చి య నాదియ'*ప నజ్ఞూనమువంకం గలికన బేవా తాదాక్యాభిమానముచేం ర నా ద: అచ క్ష న

దచ్స్చవమాన దేహాథ్దర్ణములు సూవ్మస బృహశ్తన్షి జన్ననాకాదులు గలవాం డపచున్నాండ. జీవునకు నీ దేరమనుష్యాది రూపములు సృథధివి మొదలగు ప్రకృతి పరిశామా౫క %ణములచే గదా కలుగు చున్నవి జ్ఞానస్వహాపుడైన జీవ్రన కీ సంసారము చేవాప్రయుక్తమే, 'కావ్చన వేదాం తాగ నిచారముపత నాగ్తయందుండు పరవాళత్తను =శేవలుని బరమపురువ్చని జెలిసికాని "బేవాము తదనుబంధయు.లైన దారపుత్రాదు లుపాదేయములు గానని [క్రమముగ నిరసీంపవలయు ఆచార్యుండు (క్రింది యరశిగా శివ్యుండు మింది యరణిగా నుపజే కము కన్చోముగా మధింప నగ్నినలె సుఖావహంబైన తెలివి జనిం చును నిపుణకరమై విళుద్ధమైన యీ ద్ధి త్రిగుణములవలన జనిం చీ యీ మాయసంసనారమును నశింపం జేయుచున్నది ఆప్రకార మా గుణమూలకమ్చులెన పుణ్యాపుణ్య కర్ణముల నెల్ల దహించి ధ్యా నాష్తకయైన యా బుద్ది కక్టౌలు లేవి.చేం జలారు న గ్న్నివలెం దనంతటం

ఆశే రూ థి ల త దానే కమిందుమున్నది శావున మ్రుక్సిపర్యుంతము. దినదిన మిక యావర్తనీయము

ఇట్ట్లయ్యు సమస్త చేహఎలకు చేవా సంబంధమువలనం గలా

"కాష్టా ముహూర్తాది కాలావయనములవలన బలుమూాటు జన్గా దులు గలుసచున్నవి. అందును గ్యములు గావించువారికి సుఖ దుూఖము లకమభవించువారికి నస్వావంత్రం మే కానవచ్చు చున్నది కావున నెవండు వివసంతై కట్టాది విషయముల భాజించు? కర్ణములు చక్కంాం జెలిసినవారికిహాూడ సాధనముల ననుమ్ట్‌ంచు దశయందుం ఇష్టము గలుగుటను ఫలానుభవ దశయందుం బతనఖభయ కంక మేకను సుఖములేమి యటుండ దుఃఖము లేకుండణోదు కావన

016 శ్రీళ్ళష్ణలీతామృతము [భనతాణో మేము క కుళలుఎము వూకుం గుళంమే కలుగునను మూహరుుకు వృథాహంశొరమి. సుఖస్రా్తికి దు ఖ విఘాతమునకు నుపాయము "తెలిసి వారుకూడ మృమ్యువుకుండి తప్పించుకొను ుపాయ వె.జుం గరు మృర్యువు చేవాముతోడనే పుట్టి కూడ వెంటనంటి తిరుగు చుండంగా నిట్టవారికి నేయర్థ మేకావమము సుఖముగలిగించున? నధ్యుండ్రై వధ్యస్థానమునకుం దీవీికొని పోంబడు నరుని చేహముకు జందన భూహావస్తాదు నలంకరించినను నవి వానికేరి సంతోష సుఖముల గలిగింపంజాలు) కర్షములవల న గలిగెడు నీ లోకనుఖము లును స్పర్ధాసూయానాళ వ్యయములచేకను వనేక విఘ్నుములచేతకు నాత్రాంత మగుటచేం గృమీవలె నిష్ఫలంబు ఒకవేళ? నిర్విఘ్న ముగం గర్శముల సాధించినను నట్టివారికిం గలుగు ఫలములను జె ప్పెన వినుము స్వర్షలోకమునకుంబోయి యందు 'దేవతలవలెనే నిజార్జిళం బులైన 'చేవభోగము౨ ననుభవించుచుందుకు స్వపుళ్యర్తి తంబులైన శభ విమానంబులపై మనోహర 'వేషంబుం ధరించిన 'ేవసుంగ రుల నడువు. గూర్చండి గంధర్వుల గానంబున కానందించు చుందురు గాని తమకం బతనకాలము రానున్నదని యెజటుగప ఇందు. జేసిన పుణ్యము సమయువటజకు స్టోర్షమున నిట్లు సు,0 చుచుం బుఖ్యము తయి౦పంగాం గాలవాలితు డై యశని కిష్టమ లేకున్ననుం దలక్రిందుళం శ్రిందంబడుచున్నాండు. ఇక నిష్ట కారళ గతి వినుము అధ్గర్థరత్నులై యవపజ్ఞన సాంగత్యముం జేసి యజి తేం ద్రియంకై 'కామసక్తుండై కృపణుండు లుస్టుండు లంవటుండునైై భూతహిం గావించుచు నవిధిగం బశువ్చల వధించి వ్రేతభాతగణముల యజఎంవి నిజ కర్ణవివళుండై. జీవుడు. క్రుతుముగ నరకమునకుంబోయి. లేమ ప్రచురమైన స్థావరజన్మము లెక్తుదున్నాండు చేవాముచే దు బోదరక్క మ్గులైన కర్గముల నాచరించి యా 'జేహానసానంబున మరలి నిజ 51

లీల] యోగావార్యు లీల 019 ఫలాను గుణమైన 'దేపహాముకు మరల నెత్తుచున్నాండు అయ్యో మరణకీలుర శెక్కుడి సుఖము?” కల్పాంతమువటజుకు జీవిందు లోకు లకు లోకపాలుంకు ద్వోపరార్థ పరమాయువగు ట్రుహ్మకును నానంన భయముగలమ వారికి నిష్ట ఖ సుఖము లేదు వ్రక్ళ 3 గణములు క్షర్శ ముం సృజంచు గుణపరిణామార్మక దేవా మింద్రియములంగాడి గణ ముల ననుసరించి కర్షిముల సృజిందు. అట్లు ప్రావుతగుణయుక్తుండై తద్వళ్యుంతైన జీవు. డహంకారముతోలహాడి జేవాము చేయు కార్య ములు తాను జేయుదున్న క్లైంచుకొనటచే బేహము చేనీన పుణ్య పాప క్థముల సుఖదు ఖపఫఎముల ననుభవించుచున్నాండు పకృతి గుణవైవమ్యు మెంకవజకుండు నంతనజకు జీవాత్తునకు చేవ మకు ప్యూది హాపదేవా ప్రయుక్తమైన నానాత్వము తప్పదు నానాశ్వు ముంకునజకు గుణక్రర్ణములకుం బరతంత్రుండగటయు నీ పారతంత్ర్య ముంకువజకు నావలన భయముగలుగుం గావున చేహమునే యాగ యని కలంది డాని సుఖము”టుకుం టయక్నములు చేయువారు శోక యుక్టుతె మోవాము పాల'సచున్నారు ప్రతికూం జేశశాల స్వభావామలవలన భయము కఎదుగాని నీనలన శే భయము కల దందు వేని నన్నీ కాలమని య్వాన్మయని యాగవమని లోకమని స్వభ్గా వమని ధ్ధర్శమని పెక్కు తెజి గుల సృష్టి దశయందుం బిఎటతుకు ఇవి యన్నియు నా స్వాధీనము లగుటచే నేనే భయాభయ శారకుండను అనిశ నుద్ధవుం డిట్లనియె "'దేహెజమ్ములైన గుణములందు వర్తించువాండయ్యును జివుండా గుణములనే యెట్లు గూడనివాండగును? ఎట్లు బద్ధుండు గాకుంకును) ఎటుకగల వాం డెప్టు విహరించు వర్తించు? ఎట్టి లవణములవాని నెటుంగనగు” ఏమి భీజించు” ఏమి విసర్జించు? ఎట్లు పరుండును? ఖ్‌ ఎట్టు కూర్పుండును? నిర్యముక్తుండగు నీశ్వాకుల్లే నిళ్యబద్ధుండని నా

020 శ్రీకషలీలామృతము [భవ ళాంక్ష థ్రగు కోవుక నా ప్రశ్నలకు ట్రుకుక్టత్తర మిమ్ము అని యడిగిన నుప్రి వునకు భగవంతుం డిట్లనియి ౨జి శ్రీసృళ్ణుతద్ధవునకు ఒద్ధమ్తుక్తలమణము€ 6 నా “డెలుపుట సార్త్వ్ర కాది గుణక్షర్ణము* చా బద్ధు డు ముక్తుడు ననువెళ్టు నాకు వాస్టవంబులు గావు గుణములకు మాయ మూలము కానన నాట బంధము లేదు మోశత్షమును లేదు జీవునకు స్వప్నమున. గలుగు శరీర సంబంధ సఖదు ఖాదు "లెట్టలు విథ్యగాక సగస్ఫములో సంసారమువలనం గలుగు శోక మోహమ లు సుఖము ఖములు జేవా సంయోగ వియోగములు నట్టులే సస్యామ ఒుగాని వి.ధ్యలుగావు ఉద్ధవా నాకు శరీరమైన వివ్య యవివ్ధై యనునవి ెండును శరీర ।, థాకులకు బంధమును మోతమును గలి%ందును ఆ శెందును మదీయ సంకల్పాయర్తయిలు అం దొకటియైన యవిద్యవలన నా యంశమైన జీవ్రనకుం బ్రకృ3 వశ్యశ్వాహావమైన యనాదిబంధము గలు*%సను విద్యని న మోతము గలుగును విద్యయన్నంగా నన్ను నువానించుట ఇంక ఒద్ధుళకు ముక్తునకులటం వైళతణ్యముం-జెప్పెన విరము వారికువు రొక శరీరవుందుండి నను విరుక్టధర్దములు గలవారి నాయనా మొక చెట్టునందు మంచిజెక్కలు ఇలపమతులు ఆెండు గలవు నెంకును సమానములే రెండును మిత్రములే యాజృచ్చిక ముశ నా వెట్టునందు"ళాంకు 'వెట్టుకొన్నవి అందొకటి విప్పలాన్నము భుజించుచున్నది. శెండవది యన్నము తినకున్నను మిల బలము గలది చేపహాచే గృపీము జీవేశ్వకులే రెంయు పకషులు అందు జివ నకు ధర్తాధర్థములు ెక్కలు ఈశ్వరునకు నిర్తస్త సమస్త దోవత్వము సమ్తాషృ లా ్యాణ సణ్గాళ్ళకత్వము జెక్కలు ఇ యిరువ్సరు సమాన శోభన ప్రయ త్నాది గణములు కలవాచే త్మ యికువ్రకిలో నోకం

లిల] 'యోగావార్య లీల ఫై డీశ్వురుం డుఎకారము చేయువాండు మటేయొకండు జీవుం దప కారము. బొందువాండు గావున మిత్రులు హృదయకమల మే గూండు లోళమునకుం గన్నులం గాననగు కారణాంతీరములు లేమిని యా దృచ్చికము ఇరువురు గూంటియం దుండువాలే ఒకపథ్నీ విప్పలాన్న మును భుజించుచున్నదనంగా జీవ్రండు ప్రకృతియ నెడి యూహారమును కస్టాదివిషయముల ననుభవిం చుచు న్నాండనీ యర్థము ఈశ్వర ప్ని పుణ్యా పుణ్యఫల సుఖదు ఖ భోగరహిరమై సర్వజ్ఞన్వము సర్వశక్తి త్వము లోనగువానిచే స్వయావ స్వభావ సంకోచంహితముగం బ్రకా శించుచుండును విషయభోగములను గ్రర్గఫలము ఎను ననభవింపని యీశ్వర రూస పన్నీయే తన్నును నితరముము చెలియునుగాని వాని ననుబవించుజీవమాప పవ్నీ 'తెలియంజాలదు అవిద్యయనంగా స్ప సర యాథాళ్య్యజ్ఞానము "లేకుండుట ఇట్టి యవిద్య చేం గూడి యుండు వాండు నిత్యఒద్ధుండు స్వాభావిక జ్ఞానమయు డు నిళ్వముక్తుందు నిద్రనుండి లేచినవాండు కలలోందోంచిన తన శరీరమంద్వు నాళత్తాభి మానముంచనట్లు విడ్యామయు డు "దేహాస్టుండయ్యు 'దేపోభిదూన ముంచమిచే న దేహస్థునివలె నుండును కుమతి గర్భప్రలయాది దళ లందు ననిష్పన్న దేహుండయ్యు "జేహస్థునినటె బద్ధుండేయ'స వివేకి ప్రకృతి వరిణామాత్తక్రములయి.న యింద్రియములచే ననుకూల ప్రతి కూల శక్షైదీయచ్తయార్థంబుల ర్రుహీంచు నెడ వార్షినిషాదాది రహి తుండైై కర్ఫృత్వ భ్లోక్టుశ్వోములకుం. దన్ను గర్తగా నెంచండు ఇం గుమతియో ్రాచీనకర్ణము. నిమిత్తముళ లభించిన 'చేహామందుండి యింధద్రియ సంభాన్యకర్ణముల వ్రర్తించుచు. చేహమువకంకు. విలత్ష ణుండైన తన్నెజుంగక బేహమే తానని యెంచి చేహాముచేయు కార ములు తాను జేయునట్లు 'ఫావించి యా యభిమానముచే ఒద్దుం డగు చున్నాండు శయనము భోజనము విహారము స్నానము దర్శనము స్పన్మనము ్ర్రాణము శ్రవణము లోనగువానియందు వి;స్తుండగు 116

029 శ్రీకృష్ణలీలామృళేము భావశాళ విద్యావంతుడు బద్దుండుగాండు కర్చృత్వ భొక్ష్యృత్వము లీం ద్రియము లందో యీశ్వరునంవోయారోవించి చేవామునందుండి యు దాశియం దఖినివేశములేక సుఖదు ఖాదులందు వికారము లేక యాశకాశ సూర్య వాయువులనల వ్యావ్యగతదోవంహితుండై యుందు. దేహాదుం దభినివేశము లేమి నివ్రుణమైన బుస్ధిచే "చేహమునకంకె నేను వింక్ష ణుండ న%దునో కానో నేను స్వతంత్రుండనా యీశ్వరునకుం ఒక తంత్రుడనా యని యీ మొదలయిన సంబేహముల నెల్ల శేదించి నిద్రనుండి లేచినవానివలె దేవత్వము మనుష్యుత్వము లోనగు నానో త్వ్వమునుండి నివర్తించుచున్నాండు ఎవని ప్రా/గేంద్రియ మనోబు!ి వాస్ట్రపారములు విగతసంకల్పములై యిది విననలె నిది దూడవలె నికి సంపాదింపనలయు నిది పరిహరింపవలయునను ఠకోరికలులేక యు డునో వాండు 'చేవాస్థుంశయ్యు. దద్ద్గుణముల చే వినిర్భక్తుడనియే యెజుంగుము తన్ను దుర్గనులు బాధించినను సజ్జనులు పూజంళి! నను నెనన్లికి మనస్సున వికారము లేకయుండునో వాండు. బెలినీన పండితుండని యెబుం%సము మానావమానములయందు సమదృళ్టి మొ పరులను స్తురింపక్‌ నిందింపక మేలుగాని కీడుగాని చెప్పక చేయ" గుణదోమ వర్జితుండై కొంచెమైనను బలుకక తన మేలుగీ క్లాలోచిం పక యాత్రారాముందైై జడునివలే ముని సంచరించుచుండును. వేక శాత్రు పారగుంయయ్యుం బతబ్రహ్యవిషయమున సమాధివర్యంతమస స్థానమున నిష్టగలవాండు గాండయ్యెనేని వాని యధ్య్యయనాధ్యాప నాది శ్రమమునకు గొడ్డుటావును బెంచువాని శ్రమమునకువలి ఫలము శ్రమము మాత్రమే పాండి యుడిగిన గోవును దనయంద ట్రీతిలేని చెడి పెయగు భార్యను బరాధీనమైన 'చేవామును దుర్తాప్గ లైన బిడ్డలను, నిపాత్రుల కిచ్చిన దానమును నన్ను బ్రతిపాదింపని వాక్కును నెన్సండు రవ్నీంచునో వాండు దుఃఖములవెంట దు ఖము లనే పొంయచుండును అయ్యా ప్రపంచ సృష్టి స్ధితి లయాళ్ళకంబై

లీల] యోగాచార్యు లీల ర! పావనకరమైన నా చరిత్రమును బ్రపంచ వ్రేమాస్పదంబువైన లీలావ 'తారంబులను నెవండు వర్ణిపండో యట్టి మూథునకు వాక్కుండియు నివృలంబు ఈవిధముగ నాలోచించి చేవమనుష్యూది నానాత్వభ్రమ విసర్టించి బేహమునకంకె న్తా్య్థే భిన్నమని వివేకించి నాయందు రజోగుణ రహితముకు సాత్తిృ్రకాహారాదులచే సత్త్వెక ప్రవణము సగు మనస్సును నాయందర్సించి నా భక్త్పుండు తాకికకర్షములయం దుప రతి నొందెకు ఇట్లు నాయందు మనస్సు నిశ్స్చలముగ నిలుపంజూల వేని వన్షాశ్రమోచిత కర్ణములనన్నిటి నివిచేయువాండకు నేను గాను సర్వాంతర్తాత్తయై ప యోజకకర్తమైన పరమాత్తచేం బ్రవర్తింపం బడినవై ేహేంద్రియములు చేయుచున్న వని నిరవేయండృవై వానీవలని ఫల౦బుం గోరక చేయుము శ్రద్ధానంతుండై లోకమంగళా వవాములయి లోకపావనకరంబ్యులేన నా కథలను వినుచు. గీర్హించును _స్తరించుచు నాయనతారక్షర్గముల నభినయించుచు ధర్గకామార్థ ములు నాకై చేయుచు. నీశ్వురుండే స్రాస్యము ప్రాపకమునని నిశ్చ యించి యుండువాన్సిక్తి నుద్ధవా సర్వకారజండనయిన నాయందు నిశ్చల భక్తి స్థిరపడుచున్నది సాధుసాంగత్యముచే లభించిన నాయం దలి భ్ఞక్థిచే నె్వండు నన్ను సేవించునో వానికి నాస్థానము సుఖ ముగా లభించును అనిన నుర్ధవుం డిట్లనియె సాధుసాంగత్యమున లభించిన భి

యని చెప్పితిని ఎట్టివారు సాధువ్రలు”) సాధువులచే నాదరింవం ఒడిన మొట్టిళ్తక్తి నీకు సమ్మతము” పుకుపాధ్యత జగదీశ్వరా పణతుండను ట్రుపన్నుండను ననురక్తుండను నగు నాకు నెటింగిం పుము నిర్ణంస్వహాపా చిదచిదా శక ప్రుగ్యులకి. బరమైనవాండా స్వేచ్చచే త్రహీంపంఒడిన నానాదేవాములు గలవాందవై యవత రించితివి

021 శ్రీకృ శ్రలీలామృతము [భనతాంక ౪ శ్రీశృష్ణుం డుద్ధవ్రునకు సాధులక్షణ భకిలతమణములు 'దెలుపుట అవిన శృష్ణుం డిట్లనియు కృపావంతుండు ద్రోహముచేయని వాడు ద్యంవ్వముల సహించువాండు సర్యేస్థిమండు జ్వేహి2సూ యాది రహీకు డు స్వపర సమదృవ్చియు లోళోపకారకుండున గామమవ్ముభితముగాని బుద్ధిగల వాండు నిగృహీ తేంద్రియుండు మృదు చిక్తుండు బాహ్యాభ్యాంతర శుచియు ననన్యప్రయోజనుంషయు లౌ వ్యాపార రహితుండు మిఠరభోజి నిళ్ళహీతాంత.కరణుండు స్థిరచి త్తుయ... దా శరణముంజోచ్చినవాండు మునియు నప్రువుత్తుంయు లో తు మవనస్ఫుగలవాండు నావదలందు శెవముగలవాండు నా కలె దన్చి శోకము మోహము జరా మృత్వ్యువ్రలను నాజింటిని జరి౦ చినవాంయ _స్వదేహసత్కాంమం దభిలాషు లేనివాండు.. నితకు సక్కరించువాండు హితోపటేశదమయమ-డు నంచనలేనివాండు కరణ గలావాండయ యభార్థిష్టానము గలహె డు వేవముఖమునం జెప్పంబడిన 'ణవోషముల నెటి గ సర్వవర్జాశ్ర మో చితధ్ధముల వదలి నన్ను భజించుచున్నాండో యటైవాండు సాధువ్రలందు శ్రేమ్టుడు నొ స్వాహవ మెట్టిడో నా స్వభావ మెట్టవో నే నెంతటివాండనో పలు మాటు _స్థరించి _గృరించి తెలిశికొని ప్రయోజనాంతర ముపాయా తరము దేవకాంతరము లోనైనవి విక్షిచి నన్నాకనినే ప్రాపించు”ో టకే భజిందవాండు భక్తతముండు ఇవి సాధులషణములు ఇంక భ్రక్సియో కానుగ్రాహకలతణముల వినుము నా విగ్రవి ములను నా భ్లక్షజనులను దర్శిందట స్పృృశించుట యర్చించుట స్తువంచుట పరిచర్యేయుట నమస్కరించుట వారి గుణకర్థముం శీర్గించుటయు నా చరిత్రములను వినటయందు శ్రద్ధ మద్వోషదు శానుధ్య్యా రంబున్సు లఫంచినదంతయు నాకు సమర్చించుటయు

దాస భావంబున నాళ్ళార్పణము గావించుటయు నా దజన్మకర్గ కథలు చెప్పుటయు, జయంతులు లోనగు పండుగులందు గీత తాండవ వాదిత్ర గోమ్టులచే గృపోత్సవములు గావిందుటయు, సాఖాజక్లై యాత్ర చేయుటయుం జాతుర్థామ్యె కాదశ్యాదులందు విశేషపూజ సలుపు టయు మచ్చాస్తో ' క దీక్షయు, మదీయ చ్రళేముల నేకాద ఛ్యుపవా సముల నాచరించుటణు, నా పూజామూర్తిని ఫ్ధావించుటయందు నాదరము వహించుట యు,' శక్తిగల యెడల. దా నేకాని యితరలతోం . గలసికాని యింటిలోపలనో వెలుపషలనో తులనీయు. బూలునుంక్షు' తోంటల 'వేయుటయు, ఫలవృవముల తోంవులు వేయుటయుం' '్రీడాస్థానములను మందిరములను నిర్గించుటయు, మదీయ గృహం బులం దూక్చుట, గోమయవారి చల్లుట, .. యలుకుట, చుగ్గులు పెట్టుట, దాసునివలె గృహోలంకారము గావించుట, మజియు' దుర పహాంకారము వంచన "తాను జేసినధ్ధర్హము చెప్పుకొనుట లోనైన దు ణములు లేకుండుట, తానుగానీ యితరులుగానీ యుంచిన' ' బేన్చని దీషముతో స్వకార్యములు చేయకుండుటయు, లోళములోని రమ్య వస్తువులను ననకు మిక్కిలి క్రీతికరమైన వస్తువులను నాక్షు సమర్పిం చుటయు నను నిని భక్రియోగముకు నన్ముగృహించు. కార్యములు; ఏనినలన నతేయ్య ఫలము గలుగును, సూర్యం డగ్ని ప్రైహ్యణుండు గోవు 'వెష్ణవ్రండు గగనము గాలి జలము భూమి య్యాత్ళ సర్వభూత ములు మత్పూజాస్థానములు, ఇన్నిటియందు. నెన్నుం బూజింప వలయు. ఆస ల్యేనే త్యాది త్రమీవివ్య చే సూర్యునందును, వావి శృరుపురోడా శాజ్యపహాపముల నగ్నియందును,. యౌాహణోత్తముని యందు నాతిథ్యమునన్ను గోవులయందుం గసవు పిండి మొదలగప వానివేతను, వైస్తవ్రనియందు బంధుస త్కారముచేతను, హృదయా కాశమందు ధా్యాననిష్ట చేతను, వాయువునందు ముఖ్య ప్రాణబుద్ధి చే తను, జలమునందు జలయుక్త గంధపువ్చ దూర్వాక కాదుఇచేతన్ను

926 శ్రీకృష్ణలీలామృతము (భవతాం జకపదాది మంగలములచే సంస్కరింపంబడిన భూమియందు రహస్య

టీ జి

కీర తార మంత్ర,న్యానము చెతను, న్దాళ్టయందు నన్ను ధక్తావికుస్థ కామఖో గంబులచేతను, చేవమనుష్యూది సర్టడేహములందు. మె త్రజ్ఞుడగు ల నన్ను సమబుద్ధి చేతను, నీ సూర్యాదులం దన్నిట శంఖ చక్ర, గదా పద్దయుక్తములైన చతుర్నా సహావులకోలాడి ' శాంతుండైయుంకు నా దూవమునే యవహితచిత్తుండై. ధఛ్యావించి పూజింవవలయు. సమాహి రుండ్రై ఇవెదిక స్థా ర్తకర్మముల న న్నెవ్వండు పూజించునో నానికి సాధు "నేవచే నాయందు భక్తి యువయించు. సళ్స్చంగముచే లభించిన ₹ "'యోగమునండప్ప సంసారముల దరింపల'- శ్రాయికంబుగ “వేజొ యుపాయంబు గానంబడదు. ఇక బరమరకహాస్య మొకటి చెప్పెన వినుము. _ ఆది మిక్కిలి నోప్యమైనను నీవు భృత్యుండవు నుహృదుః డవు సఖిండవు నని నీకుం జెప్పుచున్నాండను. " యు చమన కజగం) మై ప్రై | తీష్ణాం డున్ధవునకు సళ్చంగ మహిమంబును] స్య చా ఫో (ఇ సై చన న్‌ 1 గన్హానుష్టాన త్యాగన్యనస్థను నిహాపించుట. || యోగము సాంఖ్యము ధర్మము స్వాధ్యాయము తపము త్యౌ గము నిష్టావూర్తములు దశ్నీణలు వ్రతములు యజ్ఞములు మం శ్రముళు శె తీర్థములు యమనియమములు నను నివి నన్ను సత్సాంగత్యమువలే వశపజుచుకానంజాలవు. సత్సంగ మొక్కకు మ ద్వ్యుతిర్తిక్త సరన గమములం దొలళగించి నాసంగలిమాత్రమే కలిగించును. యోగాదు లట్టివి కావు. యోగసాంఖ్యాములు చిత్తమును నిర్ణలము వేయుటశే నేకాగ్రత కలిగించును గావున. వాని మూలమున. ళ్లోక్సి కుదురును, అప్లే.సళ్చంగతి గరూవదేశ సత్త్యాపాదనాది ప్రణాళికలవలనంగదా భగనంకుని _వశపణుచుకానును. . సామూత్తుగం గాదుకచా. - ఇటే యోనగమునకంయె సత్సాంగత్యమున నేమివికశేష మందువేని వినుము స త్చాంగళ్యముచేతనే ెళ్యులు రావమసులు ఖగ మృగములు

వీల] యోగాచార్ము లీల లింగ గంధర్వులు నప్పరపలు నాగులు సిద్ధ వారణ గుహ్యాకులు విద్యాధ రులు మనువ్యూలందు వైశ్య యగ్రీ భూద్రు చండాలురు రిజస్తమ:ః ప్రళ్ళి తులు నాయా యుగంబుల ననేకులు నాదు పవంబు. థ్రవించిరి నృగ్రుండు ప్రహ్లాదుండు నృమవర్వండు ఒలి బాణుండు మయుండు విభీషుణుండు లోనగు దైతేయీదులును సుగ్రీవ హనుమ జ్ఞాంబన డ్లజాది మృగములును బళువగు గ జేంద్రుండు పవీయగు. జటా యువు వైస్య్రలందం దులాధారు;డు మజణియు ధర్గవ్యాధుండు కుబ్జ యు మందయందు గోవికలు ద్రాహ్మణత్రీలు లోనగువారు చేద ములం బరింపకయు మహాక్ముల 'సేవింపకయు. వ్రతులు గాకయు6 దపములు సయపకయు నున్నను సత్సాంగత్యము చేతనే నన్నుం బొం దికి శేవల వామభయజ్వేషాది భానముచేశనే యగు దర్శన స్పర్శ నాదులచే నన్నుం బొందుదురు. ఎట్లన గోవీకలు తీవ్ర కామాత్తక మైన భానముచేశను నగమృగము లాదరముతో. నన్ను. జూచుట స్పృశించుట లోనగువానిచేతను మజియు మూఢబుద్ధూులగు యమ ఇాస్టున కాళియాదులు మదీశణ స్పర్శనాదులను నిర్తస్త సమస్త ప్రతి బంధకులళై యనాయాసంబుగ యోగ నాంభఖ్య చాన వ్రత తపో యజ్ఞ శాస్తాధా్యాపన సన్నాస్టిసంబుల నెంత యత్నించియుం బొంద రాని నన్ను. బొందిరి అక్రూరుండు వన్ను రాముని బృందావనంబు నుండి మధురకు. బిలుచుకొనిపోన నాయం దనురక్షచిక్తలగు గోవి కలు తీవ్రవియోగ వేవనచే నెట్టి యితరసుఖమును గోరరైరి బృందా వవమం౦దు। చ్రీయశముండనైన నాతోడంగూడి తణారములవలె రాత్రులను గడపీన యా గోవికలే మద్దియోశమం డా హెత్రులనే కల్పసమముగం గడవిరి నాయందలి యాాస్తక్తిచే బద్ధఆగు గోవీకలు సముద్రమున బ్రవేశించిన నదులవల్కె సమాధియందుండు మునుల వలె. దమ దేహములను నామహపములను దవ్వ చాపులను 'ెలి యక యుండిరి మక్సష్టహాపము ెలియని యబలలయ్యు. వారు

099 శ్రీకృష్ణలీలామృ కము [భవశా జూరు డనియీ యెంచి నాయందు బ్రీశియుంచి నా సాంగళ్యమ చేశనే వేలవొలంది. బరబ్రహామగు నన్ను. బొందిరి. కాన్టన నుద్ధవా పిధినిపే ధములం నాటింపక ప్రనృ త్తి నివృత్తుల శద శ్రుశశ్రోతవ్యములకై. శ్రమింపక సర్వబేహా ఎ కార్గయెన న న్నా! నినే సర్వా గ్యేభానమున శరణుపొందితి వేని యకృళస్టకరణ కృత్యాన ణాది ప్రతిబంధక భయంహితుండ వై ముక్షోపభోగ్యుండనగు నన్ను బొందుదువు భయపడకుము అనిన నుద్ధవుం డిట్లనియె ఆయూగేశ్వేశ్వర భవదీయ వాక్యశ్త్రవణంబున మోజో పాయ విషయమైన సంబేవాంబు నివర్తించెనుగాని నా మనంబ. భ్రుమింపంజేయు నార్షస్థ సంశయంబు దొలంగకున్నది స్వేంద్రియ ప్రాణ నీయమనాదుంకుం గర్హ నీవా. జీవుండా” దేవ మనుష్యా. భా వాళత్త్మక సంసార మెననికి” ఇంద్రియాదుల కాధారము జీవుండా రమా? నీవా” సుఖదు ఖ హేరువ్రులగు పుణ వ్ర్‌స్తుణన్టి కరముల కార భఘం డెవడు” సుఖదు ఖభో క్త యెనండు?” సంసార నివ్యత్య్యుపాయ బద్ద బట్టి సంశయంబులు నన్ను వీడించుచున్నవనిన శ్రీకృష్ణుండ స్వేంద్రియ వ్యాపారంబు లాక్రాయర్తమని ఇప్పందలంచి తొలే వా1ంద్రియ వ్యాపాలోత్పర్తిక్రమము. నది యాత్థాయ్తమగలి న్ను చెప్ప దొడంగె హృదయ *హాయందు( బ్ర కాశించు జీవుండు శరీరిస్థి3 శాల బున శ్రాణముచేతీను దద్భోవము చేతను గాడినవాండె మకోగ్రె హ్యమై సూత్మ్యమైన 'హూపము గలవాండగుచు నుచ్చారణవేళ ప్ర సాప్టదిమా శ్రలు.గను గకారాది వర్షములుగను నుదాత్తాది స్వరము= ళు స్థాంతము డగుచున్నాండు ఎట్టులనం గాష్టోవరమందలి యి తొలుత సూమ్ము-డయ్యు బలముగ వుధించినవుడు నాకాశంజ" ననిలనవోయుం డై. మిణుంగరులవ ల్నెనె క్రచుముగ వృద్ధిపొంది హ్‌ స్సుజం బ్రజ్వలించునుగడా అట్టులే వాగింద్రియ వాసపారనో

లీల యోగాణార్య లీల 919 యగు వాణియు నా యథీనంబై యున్నయది జీన్నస్తాణంబులు పర స్పరాయగ్తంబులనియు శరీరావస్థితిదశయందు జీవుండు సంకుచిత ఠ్రుకాళుండు కావున నష్థండగుట వాగింద్రియ వ్యాపారానుగుణ మైన తచ్య్చోదనమందు నసమస్థుండనియు నెజింగితిని కదా అట్టులే పాదపాణీంద్రియములయు. నుపస్థ్యమునయు మూత్రపురీపోత్సర్లము లయు ఫ్రూణరసనాచతుస్త్వక్య్ళో త్రేంద్రియములయు మకోభిమాన మహాత్త త్థ్వములయు రజఒన్ప త్తప్ర తమోగుణ వికారములయు వ్యాపా రములన్నియు నా వ్య _క్రియని యొజింగికొనము. వకజాతివీజంబు లుర్ప త్తియోగ్యం బైన త్నే త్రంబునుబొంది మేర్రానుగుణముగ వృద్ధి 'హసాదినాపముల న నేకములుగ నగుచున్నవిశదా అట్టులే జీవ్రంశు తశ్రీగుణపారవశ్యంబున బ్రహ్మోాండంబున నుత్ప త్తి నిధనములుగల వాండ్రై వృద్ధి పపిణామాధి. రహీతుండై. యేకహూషమున నుండియు నిత్యుండయ్యు. గాలక్రృమమున 'జేహా తదనుబంధములందు నహాం కార మమకార రూషమమునం బ్రకీర్శ చైతన్యశక్తి గలవాండ్రై. 'చేన మకషప్యూది నానారూపంబుల నొప్పుచుండు వ(స్ర్రమునందు. బేక పక నూలు పోగులవలె బేనియం దీ యింద్రియప్రాణజాలముండునో యదియీ సంసారివృక్షము సంసార మన దేహంబు ఈ నృక మనా చు ట్ల స్‌ ద్‌యు6 గర్గాత్మకమువై కర్ణము లనుపువ్వు లన్గు సుఖదు ఖములను ఫల ములను బుట్టించుచున్నది ఈ సంసార తరువ్లునకుం బుణ్య్ట పాపములను "౭౦డు వీజములు రాగచ్వేష భయాదులు వేళ్లు మూండుగుణములు పుకాండంబులు పంచభూతంబులు స్కంధంబులు శస్టాది విజయం బులైదు రసంబులు పదనొకొండింద్రియంబులు శాఖలు జీవాత్మ పరమాళత్తలను. "రెండు పకములతోంగూడిన హృస్పద్గ్యము హూండు వాతపిర్త శ్లే షం బను మూండును వల్కలంబులు భొగమోతంబులు "రెండు ఫలంబులు ఆధ్యాా త్మికాది తాపత్రయాల వాలమందుం ట్రతివ్వ్‌ తము భోళమోవషములను రెండు పలములందో విషయాభీలాపహషీాగల శై

థిష0 శ్రీకృష్ణలీలామృతేము (భవతారళ జీవుల వెడి గ్రద్దలు భోగస్తలము భుజించును అరిణ్యవాసి హంసలు మోక్షప్లలము ననుభవించు. ఏపురుషుండు ప్రకృతి పరిణామాళ్ళః ముగుట మాయీమయమై 'ేనర్పేమనుపు త్వాది బహు దూపముల గల సంసాంతరువును గురువులచే "బెలిపికొనుచున్నాండో వాండే -వేవవిదుందు ఈవిధముగ గుదూపాసన చే లభించిన యేకభ్దక్తిచే విద యనెడి వ"ాండిోల ఇండ్రగొడ్డలివే ధీరుం డప్రవొత్తుందై జీవాశయ నృతమును నిశ్శేషముగ ఛేదించి నన్ను: బొంది యానల నాశ్ర మును వదంవలయాను సగము రజస్సు తమస్సు ననుమూండును బ్రకృతి పరిగ్‌ చూర్త్షక మనోగుణములుగాని జీవుని గుణములుగావు ప్రవృన్థ స్తే ముచే రజస్తమస్సుల జయింపనలెను ఆవల సస్తన్షిముచేత నే సష్హ్వమును జయింపవలెను వృద్ధియగు సత్తస్షమువలన మద్భ క్రిలతణంబగు ధర బొదవు జాతా్ఫై శ్రయశివ్విత్తములచే దుష్టములుగాని సాత్తిష్టకాహా! ముల సేవచే సత్త్వము వృద్ధియ'స డానివలన భక్తి యతిశయించు స్తత్తస్ట వృద్ధివలనం గలిగిన భక్తి రజ్సస్తమస్సులను నళింపం జేయును కావున మోతమునకు స్షన్టిమునకంయె నుత్తమమైన యుపాయను. "లేమ "రజస్తతేమస్సులు హాతిము కాంగా నారెంటివలనవైస మోతప్రని బంధిక పుణర్ధ పాపములు "రెండును శీఘ్రమునండ నశించు. స్తాల్తీ కాహారము మాత్రమే సత్త్వ వృద్ధికి గారణము గాదు ఆగమము పుణ్యజలము సాభుజనము వివిక్షదేశము బహముహూర్తాది దూ" "కాలము ఫలాభిసంధి రహీతక్రరిము జన్మము ఛ్యానము మంత్రము సంస్కారములను ఖీ పదియును స్తశ్వ్వవృద్ధికి హేతువు లేయగు భగ దృక్తులగువా రాహారాామూదధులలో "దేనిని ట్రుకృష్టముగా! జెప్ప దుకో యది సాత్తిప్టోము వారు బేనిని నిందింతురో యది తానముసమ. స్తుతినిందలు ఆెండునులేక యువేశ్నీంశునో యది రాజసము సత్త వివ్ఫద్ధికాఆకు సాక్స్వికాహారాదులనే పురువుండు నేవింపనలయ్య

లీల శే యాగాజార్య ల్‌ల ర్రీగ్ర1[ దానివలన మద్భ క్రిలమణంబొడవు దానివలన మిత్వప్టరోప స్వభావ యాధాల్య్య గోచరం బైన జ్ఞానంబు తద్విహయకస్థ ల్రతీ సంతతీయు శస్లాది విషయాదులందు మజపుకలుగును గుణశ్రయపరిణామాత్తక్ష "దేవా సాధ్యమైన స్పాత్తీ్రకాహారాది సేనల మూలముననై సత్త వళుద్ధి నిమిత్త ముగా గలిగిన భక్తి యోగ్తాత్ళక విద్యచే రజస్తమస్సులు వూర్షముగా నశీంపంగా 'దేవాసంబంధ నిమిత్త పుణ్య పాప్తాత్త కా భ్ధర్దములు నశిరదు ననీ ఇప్పి వయినను గుణశ్రయోత్పావ్యము.. చేహాముకదా అది యెట్లు స్వోత్పాద్యమైన సత్త వర్చద్ధుప చితభక్తి మూలమువం దనకు మూలభూతమైన గుణశత్రయముల నివర్తింపించి తానును నీపర్తించు నంటివేని వినుము అడవియందు వెమళ్ల రావిడిచేం బుట్టిన యగ్ని తన జుస్టీలచే వనమెల్ల దహించి తానును శాంతిపొందునుగ జా అట్టులే గణవైపమ్యుమున జనించిన బేవా మాళ్తోత్చాదక క్రియ లను నివర్తింపించును అనిన నుద్ధవుం శిట్లనియె జేవా యస్తాత్తిపకాహారాది సేవచే రజన మోవృద్ధి వాని వలన. బుణ్య పా ప్తాళ్ళకాధర్గము 'దేహాత్తాలిమానా ద్యష్ఞానము, శప్టైదివిమయ _స్తలతీసంతతి గలుగునంటివి ఇట్ల.ండంగాం గొందటు దు ఖస్థాన మిదియని యొటింగ యెొతింగఏ యాపదలకు మూలమైన వీషయ నేనయీ చేయుచుందురగాని వదలరు ఆండుకుక్కలు నాండు గాడిదలు. దమ్ము భర్ధించుచున్నను గాళ్ల చేం దన్నుచున్నను మగ కుక్కలు మగగాడిదలు వానినెంటం బోన్టవట్లును గటికి వాయ దన్నుం జరపం 'దెచ్చియున్నను నొండు మేకను గలయంగోరు నజము నలెను బుకుషులును దమకు హోనికరమ్యులైన విషయముల నేల శేవిం చవెదరు? అనిన భగవంతు: డిట్లనియో "దేహమునకంశె నార భిన్నమను విషయంబునం ట్రెమత్త డై 'వేండి నీళన్నటు * చేహారు సంకరములచే జేవామే యాగగా జెంచు గు రోగా న్‌ యె ఆశీ “వేండినీళ్లు జ వేండిమి యిగ్ని గుణ ముకాని నీటి నుణముొాచ అఆలున్నను* సు వే డిని వోకు ందటం అట్టాలే కేపి చేపా ం వీఎయి వై

క్రి శ్రీళ్ళష్ణలీలామృతము (భశతారక వానికి నేను స్థాయండను. నేను గృశుండను, నను నిటువంటి యహం కారము కలుగుచున్నది. ఇట్టి యన్యథాబుద్ధిచే రాజసాహంకొర సార్తిప కాహంకారము'లె మనంబున జనించు రజోగుణ యుక్తమైన నునస్సున వికల్పనహితంబైన సంకల్పంబు గలుగు దానివలన భే చృయగు కామంబు జనించు ఇది బేళోభివమానముగల జీవునకు భోగ్యపదార్థ గుణధ్యానంబున వానిని బొందకుండినం దాళుపే యసాధ్యమై యుండు. దుస్సహ "కామమునకు వళుండైన వాం డవిజి "బేంద్రియుండై. రజో వేగ మోహితు డ్రై యీ కర్షములఫలము దుఖ మని ెలిసి తెలిసి యా క్షర్ణములనే చేయుచుండును. ఇట్లు రజెస్త మస్సులచే వివ్నీప్తబుద్ధియు మూఢబుద్ధియు నయుష్ట వివేకి మనస్సుకు నిరోధించి హెచ్చరిక కలవాండైై వానిని దోషదృష్షీ. జూచుచు వాని యందు సక్ష్తుండుగాండు దోవమగుణ ధ్యానంబునం గాముంబు నిన్రర్హించు పా "లెంతమఘిరిము లయ్య్రు నందు విషము శలసినదన యుటీ గిన వాండు వానిని గ్రానండుకడా ఇట్లు దోపదృష్టి చే విషయభోగము లందు నాసక్తుండుగాని వాండు హెచ్చరికగలిగి సరియెన కాలంబున జీతాసను డు జితశ్వాసుండై. సోమర్‌గాక విఘ్నములకు భయిపడో మెల్లమెల్లన ళశుధాశ్రయ భూతు జైన నాయందు మనస్సు నింప నలయు అన్నిటినుండి మనస్సు నాకిరించి నాయందు నిలుపవలయు నను నీ యోగంబుకునా శిమ్యులగు సనకాదుల కుపబేశించితి నని నుద్ధవ్రండు. శేశవా అయెస్పు. జేపూపంబున ననకాదులను నీ

ఏీయోగం బువచేశించితి వనిన భగవంతుం డిట్లనియె విష్ణువు హంసస్వ హపమున సనశాదులకు6 2౯

= దత్తవ్ర ముపచేశించుట

బ్రహ్మ చేశ్రని మానసపుత్రులగు సన కాదులు తండ్రింగని దే యము నసాథధారణమునగు యోగవిధంబు నిటు ప్రశ్నించిరి కండ్రీ శరూది విదయంబులందు నునస్సు వ్రవేశిందుచున్నది. మనస్సనే

లీల] యోశనాచార్య లీల 089 విడిచి విషయంబులు వర్తింఠవు ఇట్టులుండం బ్రకృతిసంబంధం బనర్థిక "'పేకునని విషయముల సతిక్రువి.ంపంగోరు ముముషమువ్రునకు మనస్సు గుణము ౨ వికముచుటగాని గుణములు మవస్సును విదుచుటగాని యెట్లు లభించు?” అని యడిగిన ఫొడు కలకు గర్శనంకుచిత జ్ఞానముగల ట్రా తడ వాలోచించియు. టబ్రత్యుత్తరం బీయనే5కో నన్ను _స్మరించెం అప్పుడు నేను హంసరూపంబున వారల డాసితి అప్పుడా సనకాదులు ట్రైహాను మున్నిడుకొని నాకు నమస్తారాదులు గావించి తమ సం'జేవా మును బ్రశ్నింపక నీ వెవ్టో డనని యడి 56 నాప్రత్యు త్తరంబు వినను: మిరు జ్ఞాన్నలైనను నజ్ఞానులైనను నిట్లడిగియుండరు వలంటిరా? మా ప్రశ్నం వార్తవిషయంబా” దచేవావిషయంబా? ఆవవిషయ (/ శీ ఆశీ మంటిరా సర్వ మేకాత్సకమగుట నీ వెన్వరనిన మము మిరును నన్ను ళీ శాన నేనును నడిగిన శ్చేకడా యగు 'చేహబుద్ధిచే నడిగితిముంటిరా వాంన స్వహపము ప్రత్యషముగా గోచరించాచుండ నీ వెవ్టు డవని యడు గుట యుపపన్నముగాదు అదియునుగాక చేహములన్నియు(. బంచ భూ తాత్ళకముఎ%సట చే సమానములు కావునం గారణ మడుగందగినది గాదు కావున డానీకి. బ్రత్యుత్తరమే పనిలేదు 'యోగపరిళుద్ధమైన మనస్సుచే గ్రావ్యూమగు న్తాత్సన్వహామమును నపరిళుద్ధ వార్చృష్టులు లోనగు నింద్రియములచే బ్రాహ్యామగు. నితరమగు నచేతనమును సర్వము. నేనని నాఠంబ 'వేజొండు లేదని యెలుంగుండు. పుత్రు లారా నే న్వార్హగాంగల జీవునకు జేవాసరిబంధము కలుగుచుం డంగా నునస్సునందు గుణములు గుణములందు మన స్సావేశించును పరస్పరము వికిచియుండనవు మరల మరల గుణములను ధ్యానించుట వలన మనస్సు గుణములం దావేశించును 'గుణములో చ్చిత్తప్రభవ ఇల్లాడ్‌ ములు నా స్వహపము ధ్యానించు నెడల గుణచిర్తములు ఆెండును బరస్పరిము విడిచిపోవును శన్దాది గుణపర త్యాగోపాయ మార్తరూప ధ్యాన మొక్క_శ్రేకాదు. జీవుడు చేపామువకంచట విలతణుండనూ

రికి శ్రీకృష్ణలీలామృతము [భచతారకో సమసంధానముకూడ నట్టి ఫలములనే గలిగించును జూగర న్వప్న సుషుప్తులు సత్త్వాదిగుణహేతువులవలన బుద్ధివృత్తులగు జీవుండు విని కంక వింతలుండయి సాఖ్నీమైయుండు "దేహాసంబంధ "'హపమనగు సంసారబంధము జీవునకు గుణవృత్తుల నొసంపము మనస్సును శభ్ధాదులందు భోగ్య తాది బుద్ధి పొనంగును కావున సవస్థాశ్ర యాతీత జీవశరీరకుండై తుర్యావస్థయందుండు నాయందు నిలిచిన మనస్సు గుణగృత్తులను ద్యజించు. ప్రకృతి విలతణుండై. మద్వార్షకం జైన జీవుని స్త్వహప యాధార్మ్య్యము ననుసంధించుటవేం జేతోనృళి "త్యాగము ఘటిల్లు చాన గుణచేతస్సులకుం దా్యాగము దానినంక “జీవాసంఒంధ త్యాగము గలుగు దోనీవలన నిశ్శేషముగ విషయ జంబంధములగు సుఖదు ఖఒములకు నివృ త్తియ'స దాన నిరతిశయా నంద ప్రవ్తియునగు. అవస్థాత్రయ రహిత జీనన్వహపము సను సంధించునపుడును బరమాత్తను విశేషముగ ననుసంధింపవలయను జీవుండు తాను స్ప్వకంత్రుండని చేవమముష్యాది శరీరములు గలవా డనీ యభిమాన యుక్తుళగుసు యహంకారము అది యనాది దానీ వలనం గలుగుబంధమే పరమపురుషార్థమునకు విఘాకము *లిగించు నని బుద్ధిమంతుండెటింగి మిదం జెప్పిన తుర్యానద్థయందు నిలిచీ సంసారచింతను నవకలవలయును చేవ మనుష్యత్వా దన్షభిమానబుద్ధి "దేహాత్ణభేవ చతిపాదో యుష్తలచే నెంతవజకుూ నినర్హింపకుండు నంతవజుకు నా పురుషు: చెంత నిపుబుండయ్యు. గన్నులు తేజచి మేలుకొనియుండువా(ఎయ నీవిపయంబున నిద్రించు మూశథు.డే స్పన్నమును స్పవ్నమని తల పక జూర్ర్రున్షశనుగూడ నివ్రయని తల చువానివలె నజ్తానంబున 'దేనొ బున నాత్తయనీ చూచుచుండులానీ యదీ ఛ్రామయిని యొటుంగ ౬ ష్టైూవైోరూవియగు న్వార్తకు చేవ మనుష్యా ద్యాకారములు తచ్చరీ కృత చాలశ్వే యునర్వే శ్రాహణ త్వాది. భేవములు తద్చుద్ధుఎ

లీల] యూోగాచార్య లీల 835 తత్కారణములు నితర దోషములు సస్టన్నదృవష్ట పడార్ధిములన లె మృపులు ఎవండు జూగ్రద్దశయందు సమశ్తేంట్రియముల చేం బ్రలిష్షణ పరిశామాళ్ళక స్వభానముగల శజ్థాది విషయములను ననుభవిం చునో యొశనండు రర్చమానములైన వానినే హృదయమున స్ప్రప్నావస్థ యందు ననుభవించునో యెవండు సుషుప్త్రియందు విమయభోగముల నుఫసంహరించునో యకం డొక్కందేగాని వెక్కురుగారు. అతనికి ట్రుళ్యవస్థయందు భిన్నత్వెమును లేటు ఎట్లందువేని యింతశేపు నిద్రించి యిష్పుడే. మేలుకొంటి ననుటచే నిరువు రొక్కండేకదా యగు నిద్రపోవుటకు ముందుచేసిన పాపములను నిద్రలేచిన తర వాత నతందేకదా యనుభవించు. స్వరముకూడ నిద్రించినవాండును 'మేలువొనిన వాండును నొక్కంచేయని తెలుపును కర్థనిమిత్త ప్రాక్న "'తేంద్రియ స్రనర్సనవంతుండగుట నతండే జాగరాద్యనస్థల మూంటను సావ్నీమయై యుండును మనస్సు నవస్థలు మూండును వారివారి కర్గా నుగుణముగ మదీయ సంకల్పహపము లనుజ్ఞానము చేతను సత్త్వాది మకోనిషఘ్ట. గుణములచేతను నాయందు గృతములశి యిట్టు లాలో చించి వ్యాద్దతములైన సకల సంశయాదులను ననుమూనప్రమాణ సదుక్తు లనుతీక్షజ్ఞానముచే ేదించి నన్ను భజింపుండు అక్శత్వ భోగ్య త్వాది విశేషభ్రామము సంకల్పవికల్ప విషయమైన మానస వీలాసముగల విషయాదికము సర్వము దృష్టము నష్టము కొజువి

చక్రమునలె నవి విలోమమని యూహింపందగు ఫైచైకన్వహాప

స్వభానమగు జీవుండొక్కండే మనుప్యూదిదూవముల బహావిధములం

బ్రుకాశించునుగాని యరనికి స్ట్రాహాపమున "దేవర్పరునుష్య త్వాదులు

లేవు ఆ చేవమకుప్యూది భేదములు సత్త్వాదిగుణ పరిణామములు

మాయాస్టస్నములు కొన్సన శహ్రాదులందుండి దృన్టీమరల్ని తృష్ట

చాలించి నిర్వ్య్యాపారుండై యాశ్తావలోకన సుఖానుభవము కలిగి

"దేఘానుచింంనము మాని యుండవలయు ఇట్టి పురుషునకు బూర్వ

విప శ్రీశృష్ణలీలాన్చు నము [ఛభవతాంకి మన్తాక్టుద్ధి చే దస క్షములైన సమాధివ్యతిర్తిక్త శయనాసన భోజనాదు లను మరః 6 గచావించుచుండినను దానినలన మరల భువ జనింపదు

శానవ్చన సమాధి చలనఫీ3లేదు చేహాంశర సంబంధమునకు నిమ్మ మైన 'జేహాత్తాధిమానము మరలం గలుగదు భగవద్ధ్యానము శరీర పాతీమువజుకుం గావించుచుండవలయు. లేకుండిన మనః కాలుష్య ముచే సమాధియే గళితమగును వలన నిష్కృష్టాళ్ళనప్పళూపమునే సామోత్కరించుకొని ేహము హేయమను తంంపున డానియందు మనస్సు కొంచెమైనను నిలుపండు మదిరాపానముచే మళశ్త్కి యొసలుమజిచి యుండువానికి వైవవశమునం గట్టుకొన్న వ్యస్ర్రుమ "జీహామునందుండుట ఏకిపోవుట తెలియదుగదా సమాధి సిద్ధింప గనే యోగికి చేహము నశింపదు ఆది యంతరాత్షమైన నాకువ

పడి యుందును బేహారంభకమైన ప్రాకస్ధకర్థము నశించువజకు సస్రాణుండై యుందును. అమైన జ్ఞానికి నజ్ఞానికి భేదమేమనిన యో గికీ సామోత్కృ తాళ్ళ వస్తునపట మరల వానికి స్పస్నమందుం గనిస పదార్థమువలె చేహాంరరము కలుగదు అజ్ఞానికి చేహాంతకప్తాక్స్‌ కలదు విప్రులారా మికు రహస్యమైనను ట్రహ్జార్గక స్వాష్షోపా సనము భగవదుపాసనము నుపదేశించితి మారు కోరినధర్గము వెప్పు టకు హాంపస్వహవముతో వచ్చిన విష్ణువ్రగా న న్నెలుంగుండ శ్రాహశోత్తములారా.. సాంఖ్యయోగములకు ఘాతహి తాచరణ మను సత్యమునకుం బుణ్టకర్థమను బుతీమునకుం. చేజమునకు వైరాగ్యాది సంపట్సికి గ్రీర్దికి శమమునకు నేనే యాశ్ర్రృయుండను నిష్షుణుండును. నిరవేముకుండును. సుష్ఫాదుండును నాత్మ ప్రియుందును వైమమ్యురహితుండును నగు నన్నే యానందాది సమస్తగుణము లాశ్ర యించి యుండును అని చెప్పి నానలన భిన్నసంబేపాలై సనక దులు నన్ను భక్తిచే సంస్తవముఎ నారాధించి సంతోమ పెట్టిరి ఇట్ల నారివేం బూజింపంబడి టైహా మూచు చుండ స్మస్థానముః 'జేరిళిని

లీల] యోగడాచార్య వీల 037 వష చవునకు భకియోగము శ్రీకృష్ణు. డుద్ధవు భక్తి ల ముఖ్టమని బోధించుట లాం ర) రి అనిన నుద్ధవుం డిట్లనియె కృష్ణా ట్రవావాదులు ధర్తాడి 'శ్రేయస్సాధనములు సపెక్కులు వచింతునుు అం దొక్కటి మాట్తామే ముఖ్యమూ? లేక వికల్చ్పమున నన్నియు ముఖ్య్ధుములా? సర్వసం* ములు మాని మనస్సు నీయందు నిలిపి యేవ లేక కాఏింపంఒడు ఛక్షియోగము శ్రేయస్సాధనంబని నీవ్చు ఇెప్పితివి ఇది యితర శ్రేయ స్ఫాధనముం౦ దంతహృతమా” త చప్వ్యాతిరిక్తమా?” వ్వుతిర్తిక మను నెకల రెంటికి సామ్యము గలదా లేదా” తారతమ్యుము గలవని యంగాంగీఫావము *లదా లేడా యని నా సంశయము అనిన భళనంకుం డిట్లనియె ప్రాక్సృత ప్రలయకాలమున వెదనంజ్ఞతమైన నా వాక్కు ఛ్యాతలు నభాస్ట్రపయితలు "లేక నష్టమయ్యెను ఆవల జీను మదా _ర్యకమైన ధర్మమును గల్పాదియంమ. బ్రస్మా కుపబేశించితి ఆయన తన జ్యేష్టపుత్రుండ స మనువున కుపజేశించెను ఆవల దానినే భృగు మరీచి త్రం %6ః పులన్వ్యృపులహత్ర్యతువులను సకష్టలు బ్రహ్మ నలన నేర్చిరి ఆకల వారి పుత్రులు "దేవదానవ గుహ్యుకులు మను స్యులు సిద్ధ గంధర్వులు విద్యాధర చారిణులు కింబేవులు కిన్నర కింపురుపాదులు నేర్చిరి వారి ప్రకృతులు రజస్సత్ళవ తమస్సులచే భిన్నములయెన్సను కావున వారువారు భిన్నమతవు లవలంబించి వారివారి ప్రకృతి కనుగుణముగా "వేదములకు6 జిత్రవిచింత్ర్యాములు చెప్పగగడలిరి ఈవిధము”6 శ్రకృ3వైచిత్రిచే హమాూసవుల మవములు భీదించు పారంపర్యమున నికర పాషండవదుతము లుద్భవించు మదీయ మాయామోహిత బుద్ధుం'ప పుకుమలు వారివారి కరము లను వారివారి రుచుల కుం దగినట్ల్టు శ్రేచబూవమాక్షములని యనేక 16

039 శ్రీకృష్ణ్టలీలామృతము [భవతాం$ విధముల బలుకుచుందురు. ఒకండు ధర్ధముకు, వీలాకండు యశో స్సున్కు గామము నొకండు, సత్యమును శవమదమములు వేజొకండు శ్రేయస్కరమని. సలుకును, ఒకం డైశ్వర్యమే. పురుషోర్థ మనును, కొందజు నాస్తికులు సంపదయుం గడుపారం దినుటయు. శ్రేయస్కర మందురు. కొందజు ధర్ధకర్షములు నిష్టాపూర్తములు నేకాదశ్యాది చ్రశీములు, కొందజు యజ్ఞ ఉఊాన తపో యమనియమములు శ్రేయ స్కరమందురు, ఫీని యన్నిటివలనను వీరికి ఆ్రాప్తించు. కర్ణని[ లోకము లాద్య్భుంతములు గలవి. ముందు దుఃఖమును గలిగించునవి మోహావసానములు, ముద్రానందములు, దుఃఖగర్భితములు. నా యందు మనస్సునిలిపి యన్నిట 'నిరపేములయినవారికి నావలన గలుగు సుఖము విషయాత్ముల కెట్లు గలుగు?) నాయందు మనస్సు నిలిపి సంతుష్టుండై సమచిత్తుండ్చై యా హేకువున సభిలమింపందగీన యితరపడార్థము "లేనివాండై. దాంకు(డై. ₹"ంకుండై. యుండువాని! ఫర్వకాల సర్వావస్థలు సర్వదిక్కులు సుఖమయములే. నాయం దళ తమైన చిత్తము గలవాండు. నన్నుందప్ప న్లితరమైన బ్రహ్మాపదము మహేంద్రుపడము సార్వభౌమత్వము పా తా ఖైశ్చర్యము యోగనిద్ధులు నింతయేల మోవమైనను గోరండు. మిావలె బ్రహ్మయు శంకరుయ సంకర్షణుండు శ్రీ బేవియుం దువకు నా న్రూర్జియు.. నాకుం బ్రైయతమ ములు గావు. నిరవేయండు శుచి శాంతుండు. నివైప్టరుండు సమవగ్శ నుండు నగువాం జెంచెందుంబోవు నందందు నేనును దత్రాదశేణు వులల బవిస్రుండను గాంగోరి యతని ననుసరించి పోవుచుందును. నాకంచిం గోరందగిన వేటువిషయము లేవని యుండువాపను, నాయం దనుర్తక్థి గలవారున్క ఖాంతులు, మహాత్ములు, నిఖలజీవవళ్ళే లులు, న కామలస్ధబుద్ధులు, మదనుభవ సంభూతసుఖము ననుభవీం ముకు, వారు మోతసుఖమునుగూడం గోరగు, మద్భ క్తండు ప్రాం డశయందే నజ లేం వ్రియుండయుని దినదినము "పెరుంగు భ్ఞక్థిచే విమమ

లీల] | 'యోగాచార్య లీల. 039 నులచే. బరాభవము నొందండు. అగ్ని తొలుతం గొం చెముగనుం డినను గొంచెముకొంచెముగ సమిధలు వేక్చుచువచ్చిన నేంగి సర్టము ఛ్దస్టముచేయునట్లు మద్చోషయభ్ధక్షియుం చాౌపముల నెల్ల నిష్తాలించును. ధర్గ్మముగాని సాంఖ్య యోగములుగాని స్వాధ్యాయ తపస్తార్టగములు గాని యూర్చితమైన నా భక్తివలె నన్ను సాధింపలేవు. సాధువులకుం వ్రీయుండును నాత్తయు నగు నేను శుద్ధమైన యొక్క భక్తిచేతనే గ్రా, హ్యూండ నగుదును, మద్దిషయభక్తి చండాలునైనను జూతిదోషము అరల నం లా నై నం "జీ, నుండి పవిత్రునిం జేయంగలదు, ధర్దసత్యద యో వీతుండున్ను విద్యా తపోయుక్తుండును. నైనను. భక్టిరహితుండు. పవిత్రుయ గానేరండు. గగ్గుకరుపాటు, కరంగుచున్న మనస్సు, నానంద బౌషృములు లేక శుద్ధ భక్తి యెట్లగును?. భ్లక్తి లేకున్నం జిత్తళుద్ధి యెట్లగు? డగ్గుత్తికతోం గరంగుచున్న మనస్సుతో, నొకచో నేడ్చుచు, నొకచో నవ్వుచు, నొక్కచో సిగువిడిచి పాడుచు, నాడుచు, నాభక్తితోం గూడినవాండు లోకంబును పావనంబు జేయును. కొలిమియం దగ్నిలో నుంచంబఒడి తితక్తులచే నూందంబడిన బంగారు మలమునువిడిచి నిజస్వ్రచ్చప్వహప మును బొండినట్లు భక్సియోగమున భుక్తావశిష్టకగ్గమును బోనాడుకొని యావల నన్నుంబొంది స్వస్వ:హపమున వెలుంగచుండును. మదీయ పుణ్య కథా శ్రునణము చేం గరధ్వంసమై జీవుండు పరాబద్ధుం డగుకొ లంది నంజన యోగమువలన న్వేత్రవోగము. పోయినవాండు. వస్తువు లను యథాస్థికిం జూచునట్లు సూత్మత్తత్త్వమును. జూడంగలుగును, 'విషయములఐ ధ్యానించు చిక్తము విషయముుఎంచే యాస్తక్తమగును. నన్ను _స్పరించు చిత్తము నాయందే లీసమగును. కావున శ్రనణ ఛ్యానాదుల నా భ్హక్తి యుదయించుకొలంది స్వప్న మనో రథకుల్య మైస శస్టైదివిషయధ్యానమును. విడిచి మచ్భానభావితంతైన చ్పిశ్సమును నాయంబే నిలుపుము. శశ్ర్రీలను దశ్స్చంబంధులను దూరమునంద వదలి య్యాత్తవంతుం్రై నిర్భయుండైై యేశాంకస్థలమున "ాద్బుండి 'యేక్తు

310 శ్రీకృత్మ లీలామృతము (భనతారక ఆక సన్ను గ్యానింపవలయు శ్రసంగ మమువలనను యంగ సంగమమువలనను గలుగునట్టి న్షేేము మటే యేసంగముచేశను గలుగదు. అనిన నుద్ధవుం డిట్లనియె శ్రీకృష్ణుం డద్ధవునకు ధ్యానయోగ సాగే ప్రకారము చెప్పుట గ కృష్ణా జనరహిత స్థ ఎమందు నన్ను ధ్యానింపుమని యంటివి ఏ ప్రకారము నిన్నెట్టివానింగా ముముమువులగువారు. భ్యానింప వలయు నెశింగింపుమనిన భళవంతు. డిలబ్లనియె మిట్ట వ్యమును లేక సమముగానుండు ప్రచేశమున దేహము మడ శింస్పు సమముగానండునట్లు సుఖాసనమునం హార్చుండి శేరులు తొడలపైనిడి నాస్మారృమునం జూపునిలిపి పూంకకుంభక -ేచకముల చేంగాని జేచకపూరక కుంభములచేంగాని మెల్ల మెల్లగ బ్రౌణాయానుంబు. సలిపి నియ లేంద్రియుండ్రై మెల్లగ నభ్యసింప వఎంయు హృదయస్థితంబైన యోంకారమును ఘంటానాదమువలె నవి ద్భిన్నముగం చామరతూండులోనుండి తంతువును దీపినట్లు సూతే నాదయృక్షముగం గ్రాణవాయువుచే లేపి దానిని ధ్యానించుచు మరల నోంతారమును హృదయమందు నిలపవలయును ఇటు ప్రణవము తోం శ్రాణాయామమును మూండు సంధ్యలందును నొక్కొక్క సారి వదిపదిమా ల్లీ భ్చిసించిన నెలలోపల నళండు వాయువును గెలుచు. ఉృట్లు వాయువుకు 7లిచినపిమృట శరీరమునందు నూర్ధ్స నాళ మధోముఖము* నరంటివ్రావువలె ముకు9ంచియుం వు హృదయ కవులమును నూగ్గవ్టముఖ మధో నాళముగ వికసించిన యష్ట్రభత్రములు దుద్దుగలడాని* ఛ్యానింపవంయు అనల చానియందలి కర్టిక్హయందు సూర్య చం డ్రాగ్నిమండలము లొకదానిపై నొకటి వకుసగనున్న ఫై ఛావ్రనింపశలయును. ఇది భ్యేయమైన యాతర్షశ్వరాూపము ఈ నహ్ని

వీల] యూగాభార్యు లీఎ 0011 మధ్య్ధముశ వమ్యమాణవిధముగ శుభాశ్తయమైన నా హూపషమును ఛా్యానింపవలయును మేఘా"వ్టముంబును బ్ర శౌాంతంబును బ్రసన్న ముఖమును. దీర్ధములై సొందరములైన నాలుగు చేతులును మిక్కిలి సుందరమైన గ్రీనము శో భనములైన కపోలములు శుభ్రమైన చిఅు నవ్వును సమానకర్లవిబులం టనెకించు ముకరకుండలములు కనవాం బరము శ్రీనర్సలవ్నీ నిశ్రేవంబును శంఖచక్రుగదాప్మ వనవమూలా విఘభామీతంబును నూపురముల వె విలసిల్లు పాదంబులను గోస్తుభ ద్రభాంచితింబును ట్రుకౌశించు కిరీటకటకకటి సూ్రాంగదములచే నొప్పివంబును సర్వాంగ సుందరంబును హృద్యాంబును బ్రసాద సుముఖేషణంబును సుకుమారంబున ' నారూపమున సర్వాంగము లందు మనస్సు నిలిపి ధ్యానింపపలయు ఆవల సర్వాంగములందు వ్యాపించిన మనస్సు నాకర్షించి యొక్క స్తుప్త్‌ే ముఖమునంబే నిలిపి చాన్నిని దప్పు నిశరం బేదియునేని ఫావింపరాదు. ఇట్లు ముఖరూపము చక్కగ ననుభవమునకు వచ్చిన పదపడి మనస్సును దానియందుండి యాకర్టిచి యపిచ్చిన్నం బైన యాకాశంబున నిలుపనలయు తరు వాత దానిని ననలి మశ్వేహవ రూపాను సంధాన నిష్టుుడె భ్యాతృ ధ్యాన క్రియాదుచ్నునైనం గొంచెమేనిని జంతెంపక యుండవలయు ఇట్లు సమాధివశయందుం ఒరిళుద్ధ జీవాత్తయందు నంతరాత్ముండుగా నుండు భగవంతుండు మార్రృవే భ్యేయుండు ఇట్లు సమాహిత మతి యగువాండు సర్వాత్తులయందుం ట్రువేశించి ఛారకుంజ వైయుండు త్రువశ్యేగాన్హయందుకు బ్రత్యగాశ్షను నాయందును దీపాదులందు సూర్యు ప్రభనలెం జూచును ఇట్ట విఘ్నహతముగాని తీవ్ర ధ్యానముచే6 గూడిన మనస్సుగల యో శీఘ్రకాలముశం గర్తోంద్రియ జ్ఞానేం ద్రియమునంన నగు చేహార్మ భ్రమ స్వతంత్రాల్త్మ భ్రమవదలి నిర్వాణ పదము నొందును

012 శ్రీకృష్ణలీలామ్బుతము భపతారక్ష వ న్‌ గనిదులంల డలుపుట్‌ (ఛాలా లవాగా శ్రీకృష్ణం డుద్ధవునకు యోగనిద్ధు పు శ లా జత 3 సాయందు జితేంద్రియు మై స్ట్‌చిత్తు.డ జితప్రాణ డై నరం మన స్చ్పుంచు యోగికి సిద్ధులును లభించునుగాని యవి సరమపదస్రా ్షికి విఘ్నుకారణము లగుట వానియం దాస్తక్తి గలవాండవు గౌాకువమునిన నుష్గవుం డిట్లనియె థి ణా ॥ నా ఎట్టి ధారణవలన నెట్టి సిద్ధిగలుగు? సిద్ధు లెన్ని" సిద్ధులకు నీ శ్‌డా సిద్ధిప్రదుండవు అనిన భగవంకుం డిట్లనియె ూగపారగులు సిదులయ పదుగెనివి.ది యందురు అందు మత్పా ప్తి ప్రయోజనము థి ఈ "అంమిది తక్కిన పది సంసార హేకువులు దేవాసిద్ధు లణిమ మహిమ లఘిమ ప్రావ్హియనునవి. సర్వ స్రాగేంద్రియముఎతోం దర్తధిష్టాళ్ళే జో అక "ఇ అధ అక "దేవతాహపమున సంబంధము ్రాకామ్యుంబు దృష్టాదృస్ట్ర పదార్థం బుఎందు భోగదర్శన సిద్ధి శక్తి వ్రేరణంబగు నీశత్వము విషయ భోగాసంళంబు వశిశ్వంబు కోరిన సుఖము గలిగిం దుకొని యనుభ వించుట యనునది. ఇది యొనిమివన సిద్ధి ఈ యెనిమిది సమాధి 'మయోళమునలన స్ట్రభావముగం గలుగు సిద్ధులు "దేహము ము.దిభు కుండుట యా కలి దప్పులు లేకండుట దూందర్శనము మనో జవము దూర్థ్రివఐము కామహపము పరకాయ వ్రవేశము జ చ న్‌ ల జ జా స్వచ్భంచమృతి దేవతా క్ర్రీలతోం క్రీడించుట సంకల్పశిద్ధి యాజ్ఞ 2ఒప్రతిహతర్వము శ్రీకాలజ్ఞత్వము ద్వంద్వజయము. వరచిత్తా? జ జలవాయ్వాన్ని విస్వస్టంభనము నపరాజయ వివి యన్నియి యోగసిద్ధులు ఏయే ధారణనలన నేయీ సిద్ధులు గలు*'పనో చెప్పెన వినము మచ్చ్ళరీరభూత సూక్షవూ,త్రో,పాసకుం డణిమ యనుఫిద్ధిని బడయు మవాత్త_త్హ్ట్‌ శరీరకుండనైన నాయందు. విషయాంతర నివ త్తంటైన మనస్సును జక్క నిలుప్తునేని మహిమ సిద్ధించు పరమాణు మయ డ

లీల) ూగాచార్య లీల 918 నైన నాయందోం. జిక్తంబు. రంఇంపంజేసి సూూక్యకాలావస్థితత్వము ధ్యానించు వాంయు అమిమ ని్దిం బొందును కారికాహంకార ఫ్‌రీర కుండనైన నాయందు నేశాశ్రంబుగ మనస్సు నిలుపుంతండు సె్వేం ్చ్రియకు ల కధిష్తాత్యయె ప్రొవ్హి యను ఇస్ధి పొందును పూసలలోని దారమువలె స్వశార్యముల కన్నిటికి నాఠారయాతమై మహర్హేశ్షప్ట శరీరం %*ల నాయందు మనస్సు నిలుపునతండు దృష్టాదృష్టార్థ వ్యాపారోసయ్యుక్త క్షానాతశయంబును బరవే షీభావంబును బొంది 'ప్రాశెమస్టంబశు నిద్దిని బొందు సర్వవార్టిపుండును సృష్ట్యాది వస పారగశ్రవము నిర్వాహకుండును గాలవిగృహూుండును నగు నాయందు మునస్సునిల.పు నతోంయి మే మేత్రజ్వలం ర్రేగించు శక్టిిలవాంత్రై యిీశశత్వముచు బొందును. జాగర సస్టుష్ను సుషుప్తులను ననస్థాత్రయ ములు లేనివాండ్లై తునీయశబ్బ " వాచ్యుండైై పరికుస్ణ జీవ్తాత్తృస్తాహప శరీరక్టుండై జీవులకు. త్రాస్వుప్రాపకుండు నఘట నారాయణాఖ్యుం ళ్లు కా హాం ఈ జ

౩నై స్థాన శక్తి బలలైశ్వర్యు చెజోహూప హాన్షుణ్యపూక్తుంకగుట భగవ చృప్పవా చ్యుం వవగు నాయందు మనస్సు నిలపువాండు నా ధ్‌ర్గ మందు నిలిచినవా వై నా స్పుభానముగలవాండై. గుణాసంగహాపం టైన నశిత్వముం బొందును నిక్షుణుండనై శజ్రహంబనైన నాయందు ఏ ౧౫ చ్తాా జ్‌ యు యోనపరిళస్థ మనస్సు నుంచువాండు పరమానందమును బొందును సర్ప కామము లా యానందమున నవసాన మొందుచున్నవి "శ్వేత ద్వీపపతియు సర్వాగ్షకుండును ధర్షనిర్వాహకుండును నగు నాయందు మనస్సు నుంచునతీ. డశనా మాది షుక్టూర్షి రహితుండై ఆశ్వశదూప మును బొందును అకాశాత్తుండును గ్రాణశరీరకుండును నగు నా యందు మనస్పచేం. శ్రాణఘోవమును ధ్యానించి దూరత్ర్రృనణ సిద్ధిని బొందును సూర్యుని గంటియందు సూర్యునియందు. గన్ను 'యోజంచి యా సంయోగమున నన్ను ధ్యానించునతండు సూత్త దృస్టికలి* దూరదర్శన నిస్ధిని బొందును నాయందు మనస్సు నిలిపి

న! శ్రీకష్ణలీలామృతము [భవకాకక ప్రైణవాయువువోడ చేవాముకు సంయుక్తవజుచి. ఛా్యానిం మనత డు మద్వ్చిషమయక ఛారణాద్రఫావంబున మనొప*ంబు శలనాయష వహాపమెగ గోరునో యాహావమున మనసె) నిలివి ఛాంణపయు వాడు వము దో్యో్సఒలంబున నాయా లావంబు ధ3ెంపంం.నవాడ% పరకాయంబు దాను శ్ర వేశించియంమంవునస్తులు భాఏంచువా డు తుమైవ యొకపువ్వును విడిచి వేజూక పువ్వునపం బోవునట్ల. వేం ద్రియ యుక్తుడై దయూదేహమున వాయువువలెం ప్రవేశించు మి చుచే గుదముకు బీడించి ప్రాణమును శ్రనముగ హృదయోం3 కంక మూస్థములందు నిలిపి బ్రహ్మరంధభ్రమునం (శ్రాణము వికుచునతడు ట్రహ్మలోశమును బొంది స్పచ్చుంవ మరణుండ 'జేవో చ్యానాది శంబులం శ్రీడింపంగోరువతండు నామూిహపం న కున్టసర్త్రంబుకు జం3ంచెనేని యట్టి సష్వ్రేచుతని సు శ్రీలు విమానములతోన నమిపిం తురు ఎప్పు జెచ్వంచెయ్యది సంకల్పిందునట్టివాండు సర్యనంకల్పు గ నగు“న్ను మడాస్తుచివ్యంతై ధాస్టానవించెనేన సస్టసంకబ్పిద్ధిం చాంచు ఈశిశ్వనశి శ్వ సణయుక్తు డన 'ప నన్ను ధ్యానించునతని యాజ్ఞ నాయా జల నవ్రతీిహతంబగు నా భక్తిచే శున్టమైన యంత$ఃకరణంబు 10 యో? నా శకి ప్రవానంబున జననమరణాలి గోచరస్థాన యుకమైన త్రీకాలజ్ఞప్పంబును బొందు యోశయుక్తుడై. నామోంవ మనస్సు నిలిపిన మునిని జలజంతువులు నీటి కాధింప లేనట్టు లగ్ని జలామే లరనిని వాధింపంజాంవు.. శ్రీవర్పలాంఛమండు న్యన్త్రుయుక్తుండుని. భృజాతేప్పు వ్యజన సమేమంవును నగు సాయవతారమూర్తుల ధ్యా నించు నతం డవనాజికుంశగు ఉపానీనుండై యో% భారణచె నన్ను ఛ్యానించునశని క్రీ సిద్దు లన్నియు లభించదు. జిలేంద్రియుండు దాం తుయ జతశ్వాసుయ నై నాయందు ఛారణ చేయుమునికి దుర్గ మస స్‌స్సి యేదియులేదు ఉగమయోళంబుతోంహాడి నన్న జొంమంగోరు వాని కివియన్నియం.6 గాంటేసణ హేతువులెన విమ్నము

లీ) యూగాచార్యు లీల 015 లగ జన్తైషధ తపోమంత్రములవేం గలుగు నిద్ధులెన్ల యోగమున'నే లభించును గావున వీనికై శ్రమించుచు మత్సాలోక్యాది సిద్ధి నువే శ్నీంచి యోగంబును వీనికై వ్యర్థపణుపరాదు. సర్వనిద్ధులకు సాంఖ్య యోగంబులకు ధృర్ణమునకు బ్రహ్మవాదులకు "నేను హేతువను బతిని, ట్రుభువను దేవమనుష్యూది భూతములందు నాకాశాది భూతములవలె "నేను సర్వచేహుల లోపల వెలుపల నావరణ రహితుండనై యుందు ననిన నుద్ధవుం డిట్లనియె అజావప్తూప(ం శ్రీకృష్ణుం డుద్ధవున కాళ్ళవిభూతులు చెప్పుట ఫా 'జేవా నీవు సాయోత్పరమటబ్రహ్మవు ఆద్యంకరహితుండవు ఆన రణరహితుండవు సర్వప్రాణుల యుత్సే త్తిస్టితిలయ కారణుండవు అజి శాత్తులకు దుష్టేయుండవు ఐనను నిన్ను వేదాంతవిదులు నానాభూత ముల యధావస్థి తాకారముల చే బూజింతురు పరమష్టులు ని న్నేయే భఛావంబులం దుపాసించి సిద్ధి నొందుదురి అవి నాకు వచింపుము భూతములందు నీవు గూముండవై చరింతును కావున భూతాత్తా నీ వాభూతముల నెల్లం జూచుచున్నను మోహితములైన యవి నిన్ను జూడం జూలవు ఓ మహవిభూతీ స్వర్గ్షమర్త్భ పాతాళంబులందుం గానవచ్చు నీ విఘభాకులనెల్ల నాకు వివరింపుము తీర్థస్థానం కైన నీ పాదపన్మములకు నమస్కరించెదను అనిన భగనంతుం డిట్లనియె ఉన్ధవా కురువేత్ర సంగరకాలంబున స్వజననధమునందు నిరుత్సాహిమైన యస్తునుం బ్రబోధించుసమయంబున నతం డడిగిన నా విభూతుల వచించితి ఇప్పుడు నీకును జెప్పెద వినుము ఈ భూర ములకెన్ల నార్తను నేనే సుహృదుండను నేనే ఈశ్వరుండను నేనే సమస్త భూతముల జన్నస్తితలయములఘ "'పేరువు నేన సర్టభూతములు నేన ప్రశస్త గతిమంతుల గతి నేశ అనర్థవ్రైపకతచే గణనీయులలో. గాలంబు నేను నత్త్వాదిగుణముఎ సామ్యము నేను గణవంతుల 19

916 శ్రీళృష్ణలీలామృతము [(భవతారళ స్వభావగుణంబు నేను గుణ శ్రయవంతులయందు6 బ్రధ మ కార్యంబు "నేను మహక్తుల ుుహర్త త్వ్వంబు నేను సూమ్ములలో జీవుండు నేను దృ్య్రుయముఎలో మనస్సు నేకు 'జీవతలలో హిరణ్య గర్భుండ నేను మంత్రంబులందు నతీరత్రయార్తకం మైన వ్రణవంబు నేను అతురముం౦ దకారంబు నేను వేదములలో గాయత్రి నేను సర్వ దేనతలలో నింద్రు డ నేను వసువ్లుఎయందుం బావకుండ నేను అదిత్యులయందు విష్ణున "నేను రుద్రులందు నీఎలోహితుండ నేను బ్రహ్మప్రలందు భృగువు నేను రాజష్టలందు మనువు నేను బేవర్డులందు నారదుండు నేను. భేశువు లందుం గామభేకువు నేను సిద్ధేశ్వరులందుం గపిలుండు నేను పములందు సుపక్టు డు నేరు ప్రజా పతులందు దముండు నేను వితృలలో నర్యముండు నేను డైతమ్యులందుం బ్రక్లోదు డు నే నతత్రౌషధులలో సోముండు "నేను యక్షరాతసులలోంగుబేరు డు నేకు వనుం/గలలో నైరావకతము నేశ్తుడలజంతువులందు నరుణుండు నేను తపింపం జేయువారిలో ద్యుతి మంకులలో సూర్యుండు "నేను మనమ్యులందు రాజు నేను గజ్జము లందు నుచ్చెశ్రనము నేను ధాతున్టలందు బంగారు నేను దండించు వారియందు యముండు నేను సర్పములందు వాసుకి నేను నాశము లందు ననంఈండ నేను కొమ్లులు కోజలుగల మృగంబులందు నీం బొంబు నేరు ఆశ్రమముంం౦దు సన్నా్యా సాశ్రమము నేను వర్ణములందు మొూటిది నేను ప్రవాహ రూపతీర్ణము6 దు గంగ నేను సరస్సులందు సముద్రము నేశుు ఆయుధములందు ధనుస్సు నేను ధనుష్ష ంతులందు ద్రివురాంతకుందు నేకు నివాసస్థానంబులలో హినమూలయము నేను ననస్పతుం౦దు నశ్వక్థము నేను ఓషధులయందు యనలు నేను పుకో హపాతులందు బృహస్పతి నేరు ట్రుహ్మిష్టులయందు వనిన్లు డు నేను సేనొ నుంయందు స్కందుడు నేను సన్మార్య 'ప్రవర్తకులయందు బ్రా నేను యజ్ఞమ లంద ్రహ్మయజ్ఞము నేను వ్రతములం దహింస నేను శచి పదా్థాములందు వాయ్యన్ని “జలరావముగ నుండునాంచను నేన

లీల] యోగాచార్య లీల 017 ఆఊకూగములందు సమాధి నేను జయశీలురయందు జయోపాయము "నేను కౌళశలములయందు నాత్తానాత్ళ వివేకవిద్య నేను ఆార్కికాదు లందు వికల్చ్పము నేను ్రీలయందు శతరూప నేను పురుషులయందు స్వాయంభువ మనువు నేను మునులయందు నారాయణుంయ నేను ట్రహ్మచాపలందు సనత్కుమారుండు నేను అలౌకిక శ్రేయస్సాధనము లందు సన్నా్యాసము నేను షేమములయందుం బ్రుత్యగాత్త స్టరూప సంధానము నేకు రహస్యములందు సూనృతముమౌానము నేను మిధు నములందు నెవని 'దేహార్ధములనలన మిథున ముద్భవించెనో యట్టి యజుండు నేను అనిమిషములందు సంవత్సరము నేను బుతువులందు వసంతము నేను మాసములందు మార్లశీర్వము నేను నతుత్రములం దుక్తరాపాఢ చతుర్ధ పాదం బైన యఖిజత్తు నేను ద్వంద్వసవా లయందు "దేవలాసితులు నేను 'వేదవిభఖాగక్షర్దలయందు దైవ్రపాయనుండు నేను దీర్ధవర్థులయందు స్యూక్షబుద్ధిగల శుక్రాాచార్యుండు నేను భగవంతు లందు వాను బేవ్రండు నేను భాగవతులయందు నీవు నేను కింపురువుల యందు వానుమంతుండు నేను విద్యాధరులందు సుదర్శనుడు నేను రత్నములందుం బన్దరాగము నేను సుందరపడార్థములందుం బద్గకోళ ము నేను తృణజూళులందు దర్భ నేను హావిస్సులందు నావ నేయి నేను వ్యవసాయంబులందు లన్నీ నేను కితవులయందు నాగ్రహాము”* నేను, తమానంతులయందు తమ నేను నాత్తి్టకులందు సత్త్వము నేను ఓ జస్వులయందలి యింద్రియసటుళ్వము నేను సహస్స్పులయందలి ఛా రణ సామర్థ్యంబు నేను బలవంతులయందలి శరీరబలంబు నేను ఛాగ వతుల భ్రక్షియుకృపూజాకర్థంబు నేను మత్స్యాది నవమూర్తులలో సర్వ కారణ భూతమైన యాదిమ్వూర్తి నేను గంధర్య్టలయందు విశ్వ్వావసు నేను అప్పరసలయందుం బూర్వచ్చిత్తి నేను ప్పర్వుతరసులంద ల్ని స్థెష్యయు ం నేను భూమియందలి గంధంబు నేను భ్రరరయలందలి రసంటి నేను శఆ్య్ర్రువాముజపస్టు “చలము. వ త

08 శ్రీకృష్ణలీలామృతము (భవతారళ “శేచోవంతులలో విభావసుండ నేను సూస్యేందు 'తారలలోం శ్రైభ జీను ఆకాశంబునందలి శబంబు నేను బ్రహ్మణ్యులందుం బతి నేను ఏీపలయం దస్టును డు నేను భూతములండలి యుక్స్‌ త్రిస్థితిలయములు "నేను కర్ణేంద్రియ జ్ఞానేంద్రియములందు వాని వ్యాపారంబు తవ త్రహాణక్షక్తి నేను పృథివ క్రేజో వాయ్వాాకాశములు నేను అహంకార మహత్త త్త్టములు నేను వశాదకేంద్రియములు పురుషుం డవ్య క్షము రజస్స త్తప్ట తమస్సులు ముక్తా తృస్వహాపము నేను వీని గణనంబును లమణయిక్తజ్ఞానంబును జీ నీశ్వరుండుగాం గల జీవ్లుండు సత్తదిగుణ ములు తదాశ్ర్రయభూతములైన యుచిద్దన్యములు. సర్వము నేను నేను గానిది యేదియులేదు కాలమున భూ శేణువులనైన "లెక్కింతుంగాని చేను సృజించిన కోటానకో ట్లండములను లెక్కింపనేరనన నందలి వస్తువ్రలమాట ఇెప్పనేల? _ తేజస్సు శ్రీధృతి యైశ్వర్యము హ్ర్‌శ్యా గము సౌభాగ్యము యశస్సు వీర్యము తితిత్ష, విజ్ఞానము మంత్రము నివి యెందు గానవచ్చునో యవియెల్ల నా యంశములు నా విభా తులను నంచేపముగం జెవ్పితిని వేదములు చెప్పిసట్లివియెల్ల నొ సంకల్పప్రభవంబులు వాక్కును నీయమింపుము 'పౌగేంద్రియము? నియమింపుము.. అఆక్షను నాల్మచే నీయమింపుము. ఇట్లు ఛేనితిచేని మరల సంసారమూర్షంబునం బడవు ఎవ్వండిట్లు వాడ్శానసముల నియ మింపండో వాని వ్రతళ్రపోదానములు పచ్చికుండలలోని నీళ్లవంటీ వగును కావున మనోవాక్స్పాణేంద్రియముల మత్ప్సరాయణుండ్లై నౌ యందలి భక్తిచే నియమించెనేని మోవోపాయంబు సంపూర్షమగ తగా శ్రీకృష్ణుం దుద్ధవునకు భక్తిలమణధర్గము ెప్పుట త అనిన నుద్ధవుం డిట్లనియె జేవా తొల్లి నీవు వర్షాశ్రమ చారవంతులకుం. దదితరుఖైన యొల్ల నరులకు ననుష్నేయంభైన ₹ లక్షణధర్షం బుపన్యసించిళివి ఎట్టులు స్సస్వ నర్దాశ్రమానుగంై

లీల] మయోగాచార్య లీల 010 ధర్మముచే ననుష్టించిన నీయందు భక్తికలుగు నట్టి యనుష్టానప్రకా ర౦ంబు వచింపుము పరమసుఖరూపం న ధర్శంబును దొల్లి ట్రహో దులకు హంసమాపంబున నుపబేశించితివి విశేషశాలము గడచుటచే నది యిప్పు డీలోకమున విస్పృతంై నష్టంబయ్యె ట్రైహానభయందు విద్యలు మూర్తులు ధరించియుండు అట్లుండినను నాలోకంబునను ధర్శంబును జెప్పువాండు చేయునాండు రచ్నీంచువాండు. నీవ్రతప్పు "వేజొకండు లేండన భూలోకముమాట 'ెప్పనేల? ఇందును గర్హయు వక్సయు రతకుండును నీవ నీ వీలోకము వదలిపోయిన మరల వక్త యొువ్చండుండు? సర్వధర్తణ్ఞా యిట్టి నీవ శ్వద్భ క్రిలయణం బైన ధర్గంబు నేయే యాశ్హ్రమములవా రెప్టెట్లు వర్తింపవలయు. నాకు జీవా నన్లింి పుము అనిన మానవవ్నేమంబు కొజకు భగవంతుండు సనాతనధర ముల నిట్లనియె

నీ ప్రశ్నంబు థర్షయ్యుక్తంబు నరులకు ముక్తిసాధనంబు "కావున వర్షాశ్తమానుగుణమైన ధర్హము వచింతు వినుము తొలుళం గృత యుగమున నరులందజు వహాంసంబను వేరుగల ఆశ్రావాణవర్ష్లను గల వారు వారు పుట్టువుచేతనే కృతకృత్యులు కావ్రన నాయుగము కృతయుగ వమునంయడియె అప్పుడు ప్రణవం బొక్కండె వేదంబు "నేను నృషభరూపంబున ధర్త్శంబనై నాలుగుపాదంబులం జరించితి అప్పు డా హంసవర్డులు తపోనిష్టలచేం ద్య క్రపాపుళై పహొంసంమైన నన్ను నుపాఫించిరి త్రేశాముఖంబున నా వ్యృాదయంబునుండి వేద విద్య యుద్భవించె. అప్పుడు నేను హోత యధ్వర్యుండు నుడ్దాత యను మూండు రూసంబులుగల యజ్ఞంబ నైతి అప్పుడూ ఛావాణ తత్రియ వైశ్య శూద్రులు వైరాజపుకుషుని ముఖహౌాహూరు పాదం బుల నాత్తాచార లమణంబులతోం బుట్టి అంత నా జఫఘనంబు నుండి గృహస్థాశ్రమము పహృదయంబునుండి ట్రహచర్యము వత్స స్థ్రలమునుండి వానప్రుస్థము విరంబుకుండి సన్నాసపము జనించె

050 శ్రీషృష్ణలీలామృతము (భవతాంక వర్గము లాశ్రమములు వానివాని జన్మభూమి ననుసరించి యుత్తమము లవలన నుత్తమములు నీచములవలన నీచములునయ్యె శమ దమ తప శ్మౌచములు సంతోష శాం త్యార్జనములు మక్ళ క్షి దయాసళ్య ములు ర్ర్రావ్యణ స్వభావగుణములు "లేజోబలధృతి శ"ర్యతితిమోదా షా! లి, రోస్టద్యమములు స్టెర్యము బ్రవాకులహితకరత్వ మైళ్వరస్థ్టము నను నవి తశ్రియస్వ్రుథావగుణములు_ ఆస్తిక్యము దాననిస్ట యదంభము విప్రసేవ యస్ధార్జినమం దసంతుష్టి యివి చెశ్ళస్వఫావగుణముల. -జీవ ది్పజ గోవులకు నిర్వంచనముగ ళుళ్రూపసేయుట దానివలన లభించినదానితో సంతోవమపడుట యివి శూద్ర స్వభావములు అశెచ మనృతను చౌర్యము నానస్తిక్యము శుష్క్మకలవాము కామము శోధ మర్థకామకృష్ల లివి యాశ్రృమరహితులైన చండాలాదుం స్వభావగుణములు అహింస సత్య మస్తేయము కామ.క్రోధలోభళ్వే ములు భూతవ్రియహి తాభిలాషు యిది సర్వవర్ష ధ్ధర్దములు స్వభావ ణి జ్‌, మనిన ్రాహృణాది జన్న్మములకు హేతుభూతమైన ప్రాచీనకర్థవి శేషము. తదనుసారి బుద్ధివిశేషములనియు నెజుంగుము.. ధ్రాహ్మణునంద రిజప్తమన్సుల నతిక్రమించి సత్తసం బెక్కుడైయుండు తత్రియునంద సళ్వతమస్సుల నణంచి రజోగుణంబు హోచ్చియుండు. _వైశ్యులంద అభ్య య | శ్రీకృష్ణుం దుద్ధవునకు నర్హాశ్రమధ్ధర్ధంబుల "వరించుట సత్తస్టంజస్సుల నణంచి యల్పంబుగం దమం బ3శయించు ళూద్రు లందు రజస్స _త్తప్రములకన్నం దమం బతిశయించు తొలి మూడ నర్ధములవా రానుపూర్వంబుగ జన్గం బుపనయనంబునొంది బ్ర చారులై గురుకులవాసంబుం గావించి డాంతులై మాంజి కృష్ణా నము బవ్మాసూత్రము కమండలువు ధరించి యభ్య్థంగనము వర్జిం జడలుదాల్చి యుండనలయు చలువన(స్ర్రములు ధరింపరాదు దం

లీల] యోగాార్యు లీల 051 ఛావనంబు గావింపరాదు రక్షవీతవ(స్త్ర ముల గట్టరాదు దర్భలు ధరింపవలయు స్నాన భోజన హోమ జప మూతశ్రపురీవ విసర్జన సమయంబులందు మౌనంబు ధరింపవలయు. గోళ్లు తీయరాదు కమోపస్థ రోమంబులనైన "ఛేదింసరాదు. ఒకచ్చుడైన లేతబ్సును బుద్ధి ఫూర్వకంబుగ విడువరాదు టహ్మాచర్యవ్రతిధరుండై జలంబుల ము నింగి ప్రాణాయామ మాచరించి ల్రిపదిసావిత్రి వేయియునెనిమిది మార్లు జవీంచి శద్ధుండు గావలయు ఉభయసంధ్యలయందు నగ్ని సూత్యల నాచార్య గోవిప్ర గురువృద్ధ దేవతలను నియమిత వావ్ర్షై యుపొనింపనలయు ఆభార్యుని నన్నుగా భావింపవలయు ఆయన నెప్పుడైనను ననమానింపరాదు. గరువు సర్వబేవమయుండు గాన నాయనయందు మనుమ్యబుద్ధియుంచి దోషము లెంచరాదు సాయం ప్రైతఃకాలంబుల భి్ష్షీంచి తెచ్చిన యన్నము నాయనకు ని'వేదింప వలయును అందు స్వోపభోగ్యమై యనిమీద్ధమగ దానిని నాయన య కఘమ3.గొని మూనియై ఘజింపవలయు గురుళుళ్తూప గావించి యాయన పండుకొనినప్పుడు కూర్చుండినపుడు పయనించునపుడు భృత్యునివలె గృతాంజలిమయె. కొంచెము. దన్చ్రున నిలువవలయు

ఈవీధముగ భోగములు నర్టించి విద్యాభ్యాసము ముగియువటజుకు నఖండజ్రుతము సలుపుచు గురుకులవాసంబఒ.( గావింపచలయు ఇట్టి టబ్రహావారి 'వేదాధ్ధ్యయన కర్ణఫల హేతుభూశంైన బ్రహ్మలోకం బును ధర్రాషింపంగో రె నేని యావజ్జీనము చేహము. గురువునకు

స్వాఫీనపటచి బ్రహ్మచారియే మై యుంకవలయు.. ఇట్టివాండు చైస్టీకు. డనంబడు గృహాస్థాశ్రృమంబు నవలంబింపం గోరువాా డుపకుర్వాణుం డనంబడు నైవ్వీకండు గరువునందును నగ్ని యందును న్తార్హాయందును సర్వభూతంబులందును 'వేలుబుద్ధి లేక పర ముంవనైన నన్ను బ్రహ్మదర్యవ్రతచర్యాహిత లేజస్సంపన్నుండై యక ఎృషండై యుపాసింపనలయు.. శ్రీదర్శన స్పర్శన సల్లాప పరివోన

నకం శ్రీకృష్ణలీలామృతము [భవతారళ ముకు మిగునకర్షంబున వర్తించు. వళశుపత్యూదులం జూచుటమొనను నికం డగ్భృహన్థుండగుట వర్టింపవలయు శౌాచ మాచమనము స్నానము సంధో్య)పాసన మౌార్చనము తీర్ధనేన జపము సర్వా శ్రుమస్థులకుం గర్హవ్యంబు ఎల్లరు నస్పృళ్యేం బుఐ స్పృశింపరాదు అభతమ్యుంబుల భశ్నీంపరాదు అసంభామ్యం బు భామీంపరాదు ఇవి నియమములు అసద్విషయంబుల ధ్యానింప కుండుట మనోనియమంబగు అనృతాలాప మహితాలాషము వృధాలాపము ఏనిని వర్జించుట వాక్సృంయమంజఒగు నిమీద్ధభోగరా హిత్యంబు కాయసంయమంబగు ఇట్లు మనోవాక్కాయంబుల నియమించి సర్వభూతంబులందు మద్భావముంచుట యెైవాటి నియతము 9స్లు నైవ్సీకవ్రతధరుండగు ట్రౌాహ్లణుం డగ్నివలె వెలు౦ గుచు మర్భక్తుండై తీవ్రతపంబున దగ్ధకర్శాశయుండై ముక్తుండగు నైప్సీకాశ్రమమున కశక్తుండై సమాప్తవిద్యుండగువానికిం గ వ్యంబులు వాళొనియెద వినుము విదిత వేదుండగువాండు విద్యాన మ్యాప్తి యనంతరము. గురువునకు దత్నిణనొసంగి గుర్వశుజ్ఞ గొని యభిసమావర్తనాఖ్యం్నబైన స్నానంబుగావించి తక్కిన మూండాతశ్రమం బులం బేదేని యొకటి ప్రవేశింప నిచ్చగొనీ గృహ్థుండో వానప్రు స్టుండో కావలయు. శ్ర్రాహృణుండగునేని సన్నార్థిసంబునైన స్వీకరింవ నగు ద్విజుం డొకయాశ్రమముకుండి వేజొండాశ్రమమున! ట్రివే శింపనలయు గాని యాశ్రమరహీతుండై యుండందగదు గృవాఫ్థా శ్రమం బౌశాం శీంచుగతం. డనిందితయు. నదుష్ట్రయు నయస్సున జిన్నదియు సమనర్షయు నగు ఫార్యను సొరిదివివావా మాడవలయ యక్ఞాధస్థ్యయన చానంబులకు ద్విజన్గులందటు నర్హులు అందుం బ్రకె గుహాధ్యానన యాజనంబులకు శాహాణుం డొక్కంండే యస్తరిడ దతిగ్రవాంబు* తప్తవ్షేజో యశోనాశకంబుఎని యొందువాయ ఎ. శ పైలిత్ర్యటు=వొనముపవ్య ఎ

లీల] యోగాచార్య లీల 058 తక్కిన రెంట జీవింపనగు ఆ ఆ౭ెంటియందును దోషదృష్టి గల వాండు శిలవృ త్తిగొని కళ్లంబులం బడిన గొండి లేటి తిని జీవింపనగు ట్రాహ్లాణున కీ బేహూంబు తము్యదుకా మోపభోగంబుల కుట్రేశింపం బడ "లేదు. జీవ్షశయందుం గష్టించి తపంబు చేయువాండు పరలోకం బున ననంతసుఖంబు లనుభవించు శిలోం ఛవృత్తులం బరితుష్ట చిత్తుండగువాండు చె_గృల్యావహంబైన నిజవర్షాశ్సమోచిత ధర్థంబు ననువ్చీించుచు మనస్సు నాయందు నిలిపి గృహంబుననుండియు మిగుల భోగాసక్తుండు గానివాండు ముక్తినొందును మద్భ క్రుండై శిలాదివృత్తులచే నుదరపోషణంబు జరగక కష్టించు నతనికి జీవనంబు నల్పించు నతనిని విపత్సముద్రమున నావపోఠలె నేను సకలాపదల రుండి తరింపంజేయుదును

'రాజగువాండు ప్రజలను దండ్రివలె సకల వ్యసనంబుల రత్నింప శలయు ఉబ్బలిం జిక్కిన గజమును గజపతి "లేవందీయునట్లు ధ్‌రుం కగు రాజు తన్ను దానే యుద్ధరించు కొనవలయు ఇట్టి ప్రభువు రూర్య సన్నిభంబయిన విమానంబున సర్వపాపవిముక్తుండై. యింద్రు వోడ్ష స్వర్గ్ణంబున మోదించు అట్లు రాజు రశ్నీంపందేని కష్టదశయం కండు శ్రాహ్మణుండు వాణిజ్యంబున నందు నిమిద్ధలవణ మాంసాది క్రయంబునంగాక స్వవ్యవహారార్దంబులైన తృణాకాష్టాదుల విక్ర బుంచి యొండె యశ్రియనృ త్తి నవధరించి శస్త్ర జీవిక నొండె జీవింప గుంగాని నీచవర్షసేవ నెప్పుడైన నాపదలందును చేయ నరంబుగాదు

యా ఎల్రియుం డాపదలందు వైళ్యవృ త్తి నొండె వేట నొండెం గాజేని ప్రళూపంబున నొండె జీవింపనగుం గాని శృ తి నెన్నండు నవలం ౦పరాదు ఆపదలందు వైష్యుండు శూద్రువృ త్తి జీవింపనగు హాద్రుండు సాలనృ త్తి చాంవలు నేతలోనగు వానిచే జీవింపనగు పద దొలంగినంత వారు వారు మరలం దము తము కులవృత్తుల వలంబింప వలయులాని గ్య్మ్యప్టినృతృుల నుంఎళాదు "వేదాధ్యయన శై20

15 శ్రీకృష్ణలీలామృతము [భవతారక బ్రహ యజ్ఞాదుల బుషుల సనష్ట్రకాది త్రాద్ధంబులం బిళ్ళ దేవతల బల్టన్నాదుల భూతంబుల మద్రూ 'పంబులుగ నెంచి ప్రతిదినము యజింపవలయు 'దైవలబ్బం బై శుద్ధమార్దంబున నార్జించిన ధనంబున భృత్యులం బోమీంచి వీడింపక నన్నుం బూజించుచు యజ్ఞంబు లా వరింపవలయు ఛారాస్ట-పత్యములందు మమకారము విడిచి కుటుంబి యయ్యరి దేహంబున నహాంభావంబుమాని జ్ఞాననంతుండై కానవచ్చు

జా . పదార్థిములవ లె గానరాని స్వర్గాదికంబులు నశ్వరంబులని యుంచ వలయు దారపుత్రాప్త బంధుసంగమంబు చలిపండలియందలి పాంఫ సంగమంబట్టిది నిద్రతోడ రాకపోకలుగల కలలవతె ఏరు ప్రతిదేవహ ముతోడ వద్చుచుం బోవుచుందురు. ఇట్టు లాలోచించి సమాహిశే చిత్తుండై యింటియందు నతిధివలె వసించుచు జానియం దాసక్తిమొని నిర్ణముండు నిరహాంకారుండు గావలయు గృహామేధి కర్ణంబుల నన్నే భజించుచు నుండవచ్చు పుత్రనంతుండగునేని వనంబుననైన వసింప నగు కాబేని సన్నసింపవచ్చు అటుగాక పుత్రవిత్తదారైమణాదుల న్‌ జ నాతురుండైై ప్రాకు నశుండైై కృపణబుద్ధియె యుండు మూథుడు మమకా రాహంకారముల బద్దుడగు అయ్యో నాతలిదండ్రులొ థి కో వృద్ధులే నా విందామా చిన్నబిక్షలం గలజే. చిక్డలా లేత లా నటే. నేను లేకున్న ఏ8గతి యెట్లో 'యొంతదుఃఖంతురో యెస్లు జీవింతయరో యని గృహాదులయం దుం చలంపుంచు అెలివిమాలినవా డ్చస్తుండై యిట్టి విచారముతోనే మృతుండై యతి తామస మో నులంభ్రాపించుచుండును వానప్రస్థాశ్రమంబు న్వీకరింపు గోరువాండు భాళ్యారమః ఛారంబు వుత్రులందుంచి గాని ఛార్భుతోంగూడి గాని వనమం శాంతుయేో డెద్బదియేను వర్షంబుల ప్రాయంబునజుకు నుండవలయ ముంల నింటికి రారాదు. అప్పుడు కొంచెము వైనాగ్ఫ్పుము కలి'న

లీల... .యోగావార్య లీల, రి5్‌ర్‌ సన్నాన్టసమున కధికారియగు. వనమునందుః బుట్టి పవిత్రంబులైన కందమూల ఫలంబులచే జీవించుచు. నారచీరలొండెం దృణపర్షా జినంబులొండెం గట్టి వనసింపవలయు. కేశరోమ నఖ్బక్షశ్రురూపమలం బుల 'వేదింపరాదు. దంతధావనంబు దగదు, మువమ్యాజు స్నానము గావింపవలయు. . ఆకులలములు పజచిన నేలపై6ం బవళింపవలయు, “వేసంగియందుమో౭ద నెండయు నలుప్రక్కల మంటలు మండుచుండ నడుమనుండి తీసంబు గావింపవలయు. వానకాలమందు వర్షధార లలో జలికాలమందుం గుత్తుకబంటినీళ్లలో, నిలిచి స్ప వర్తాశ్రు మోచిత తపస్సు గావింప వలయ్యు,' అగ్ని పక్టంబులైన కందమూలం బులను గాలపక్వంబులైన ఫలములను రోటియందుంగాని రాతిమిందం గాని దంచిన నీవారాదులను భుజింప వలయు. కాబేని దంతములనే జోలుగాంజేసి నమలి తినవలయు. జీవికకు వలయు కందమూలాదులు సర్వము తానే యొప్పటి కప్పుడు సంపాదించి తెచ్చుకొన వలయు గాని యితరులు తెచ్చినవిగాని ముందుగాం 'దెచ్చి సేకరించి యుంచి నవిగాని భుజింపరాదు. చరుపురోడాశంబులు వనభివంబుల వేతనే తీర్చవలయునుగాని వన్శాశ్రమ పళుహింసచే యజింపరాదు. అగ్ని హోశ్ర, దర్శ పొర్షమాసములు చాతుర్తాస్యములు ముందువలె వైదిక వాక్యముల నన్ను. యజింపవలయు, ఇట్లు తపస్సువే నరములు బయటంబడి ఛుమ్మీంచువజుకు నన్ను. దపోమయు నారాధించి బుమి లోకంమైన మహర్లోకంబున కరిగి యందుండి యేని దేహాంతరమంద 'యేని నన్ను బొందును. ఇ ట్లతికష్టపడి సంపాదించిన. మోతసాధన మును _.గామము నిమిత్తమై యుపయోగించు. వానికంచె మూథుం జెవ్వండు?. ముదుసలిమయై 'బేహమున వణంకు జనింప నిట్లు నియమము జరప నశక్తుండగు వాం డ్తాత్ణయందు నగ్నుల నారోపించి నాయందుం జకంబు నిలివి యగ్నిని బ్రవేశింపవచ్చు.

రం శ్రీ కృష్ణలీలామృతేము (భవతారళ థగ సన్నార్టిసి ధర్మములు తా క్ణపుల ప్రా పంబులైన స్పర్లా ద్య్యూర్థ్‌ సఏలోకంబులు నరక సమంబులని విరాగము * జనించి నత డావల సన్న్యనసింపవలయు అధ మో ళా

యధావిధి తార్ధాష్టా పూర్వకంబుగ6 బ్రాజాపల్యేష్టివే న న్నర్చించి ససాస్వము బుజ్టిజున కొసంగి యాత్త్సయం దగ్నుల నారో పించి నిరపేముండై సన్నస్టిసింపవలయు మనల నుల్లఘించి యితీ డు పరమపదంబుం బ్రౌససించునుగదా యను నసూయచే చేవరలు సన్ని సింపలగోరు నతనికి డారపుత్ర, బంధ్వాది రూపంబులం "చెక్కులు విఘ్నం బులు కల్పింతురు య3వెడిన గతి లేదనుట యెజింగి సన్న్యానీ చర్చుదా యత్రమత్తు డై చరింపవలయు వలయునేని సన్నారిసి కౌనీ నము మౌాత్రము ధరింపనచ్చును దండ కమండలువులు దక్క వక్కినవన్నియు ననాపత్కాలంబునం దా్టడ్యుంబులు పరిశుద్ధ స్థ ముళంజూచియకు1డవనలయు గుడ్డచే వడీయంగట్టిన నిర్ణలజలంబులనే శ్రానవలయును. సశ్యమువేం ఒపిత్రమైన వాకసిమునే పలుకివలయ కార్యా కార్టములు చక్కంగా మనస్సున నావలోచించి శార్యమును మూగ్రమే చేయనలయు వాగ్దండమగు మౌనము "జీహాదండమగు కామ్యకర్ణ త్యాగము మనోదండమగు ప్రైణాయామము నను నీ మూండు దండములు లేనివాండు "వేశదండములు ధరించినంత మౌశ్రీ మున యి గాజూలండు అఖభిశస్త పతితాదుల గృహంబుల విడిచి నాలుగు వరంబుల వైనం బూర్వ ముచ్దేశింపంబడని ఆుడిండ్లలో భక ఛ్రహించి లభించినదాని కో సంకుష్టుందై. యుండవలయు పో తయ దశయందు మాత్రము వర్హాంతరభిక్ష ాహన్టంబు రి ఛివ్మీంచి తెచ్చిన యన్నంబును నూరి వెలుపలి జలాశయమునక గొనిపోయి యచ్చట యాచమించి మౌనియై యెొవనలెన నన్నంచే క న న య

= వానర నన్నార్ధిసము వీకాంంబున నిషెష్థములా

లీఆ] యోగావార్య లీల 057 యాచించిశేని వారికి. గొంత పంచియిచ్చి తక్కిన యన్నమంతయు భుజింపవలయు'. గాని కొంచెమైన బరిహరింపరాదు ఒంటరియె నిస్స్పంగుండై చాహ్యాంత రింద్రియముల నియమించి య్హాత్తరతుండు సార్షక్రీడుండునై ధీకుండై. సర్వము బ్రహ్హర్యకంబను దృష్టి గలిగి భూ సంచారము సేయవలయు నిర్ణనమై నిర్భయమైన ప్ర చేశంబున నిలిచి నాయందలి భక్తిచే నిరలాశయుండై నాతో నభేదంటై క్ఞావైో హాపం వైన యాశ్థను జింతించుచుండ వలయు అత్తకు బంధ మేల కలిగను? మోతు మెట్లు కలుగు నని జ్ఞాననిప్పచే నాలోచింపవలయు ఇంద్రియ విశేపమే బంధహేతువు డాని నివృ త్తియే మోతము కావున మన స్పుతోం గూడిన జ్ఞా నేంద్రియముల నాజిటిని నియమించి నా యందు భక్టియుంచి ముద్ర కామంబుల విర్తక్తు డై యపారాళ్ళ సుఖము ననుభ వించుచుం. జరింపవలయు. పుణ్య చేశ నదీశెల వనాశ్రమవతియగు భూస్థలియందును బురగ్రామ వ్రజంబులందును భిమోర్ధంబు ప్రవేశింప వచ్చును వానప్రస్థాశ్రమంబులందు మరల మరలం బ్రవేశింపనగు శిలావృ త్తి ప్రాప్తంచైనవారి యన్నంబుచే మోహానివృ త్రీయు ళుర్డ

కామంబులందు విక్తక్తి యెట్లుగలుగునందు వేని వనము పరి దృశ్యమానంబగు శట్రాదివిషయజాలముల నెల్ల వ్వాస్తనబుద్ధి గ్రహింప రాదు అవి వినశ్వరంబని యెజబుంగవలయు అట్టులే పీరలోకవిషయ ములందును నాసక్తుండు కారాదు కావున నిహపరలోక శామసాధక ములైన కార్యములెబ్ల బొత్తుగ మానవలయు ఇట్లు విరక్తుండగును బుద్ధీంద్రియ మనః ప్రాణభూతసంఘ్యాళ్ళకం బైన యీజగంబు జంగమం మైన శరీరంబు ద్రకృతిపరిణామాళత్తకంబగుట మాయయని తర్కించి బ్రహ్థత్యక స్వా ళ్ళరూప సంశీలనపరుండై పూర్వో _కృపద్ధతి "దేవాంబునం దాతళ్థాభిమానంబుమాని మరల చేహం బాత్తయని తలంపక్‌ యుండ వలయు. విర్తక్టుండైన జ్ఞాననిష్టుండ్లై యొండె నన వేతుకుండైన మద్భ

056 శ్రీకృష్ణలీలామృతము. [భవతారక కడై యొంజె మేఖలాజిన దండ వేదాదుల నఖలోమత్రిదండాద్యా 'త్రువము చిహ్నంబుల నెల్ల వదలి విధినిపేఛాదులం. బాటింపక యథా శక్తి వర్తాశ్ర్రమధ్ధర్దములను భగవత్కైంకర్యబుధ్ధి నాచరింపవలయు, బుధుండయ్యు వమూనానమానము . లెటుంగని బౌాలునివ లె ల్రీడిం చును, 'కుశలుండయ్యు జకునివలె విద్యావంతుండయ్యు న్తున్యత్తునివలె “వేదార్థనిష్టుండయ్యు నడ్జానివలెను జరించును. .. .. జీహానాదరతియుం. చాషండ చర్భయుం శేనల తర్కనిష్టయుః గారాదు, శుష్కనాదము వివాదములం 'చేకపమోవలంబము గూడదు, ఒకరిని భయెట్టరాదు. తా నొకనికి భయపడరాదు. అన్యుల దమ _కంబుల సహింపవలయు. ఎన్వనినేని ననమానింపనరాదు, భూళ ములయందు దనయందునుండు' నాళ్ళేభిన్న జలపాశ్రములం బ్రతి£ిం చించు చంద్రునివలె నొక్కకేయనియు సర్వభూతములు భగవచ్చ్శరీ్‌ మగుట నేజంతువులతోనైన విరోధించుట భగచంతుతో విరోధి! చుటయని యెజింగి 'దేహార్థమై పళువ్రవలె నెట్టివానితోను విరోధి సరాదు. ఆశలివేళ కన్నము లభింపకుండిన విపాదపడరాదు. ల చిన సంతోవపడరాదు,. లాభాలాభములు రెండును దైవతంత్రమ లని ధృతి నహింపవలయు.' తత్త స్టవిమర్శ నార్థము ప్రాణధారణణ నేయవలయుం గావున6 ఆ్రౌాణధారణమాత్రమునకు 'వలయు నావీ రముం గోరవచ్చును.. త్తీత్త్వజ్ఞానము వలననే కడా ముక్తుండగును ఇట్టి యాహారకాంతు గలయతండు యదృచ్చాలబ్ధం బైన యన్నంబు శ్రేస్టమైనను. 'నీచమైనను భుజింపవలయు. అట్టులే ప్రాష్టపో శయ్యయు వస్త్రము నుపయోగించుకొనవలయు, శౌచ మొచనమ స్నానము ..విధియనియు( 'చేయకుండెన6 బ్రత్యవాయమనియో దలంచి చేయరాదు, 'ఈశ్వరుండనగు' నేనెట్లు 'లీలగాం గార్యమలి చేయుచున్నాండనో యక్షే జ్ఞానియుం దక్కిన నియమములను జేయ నలయును. ఇట్టి యాచారముగలవానికి శేదప్రతీతి పర్వము మద!

లీల] యోగాచార్చు లీల 059 కంబను బుద్ధిచే హతమగు ఒకవేళ "బేహాంతమునజ కట్టిఖ్యాతి యుండినను చేహముతో నంతమొందు మద్ధ _ర్థజిజ్ఞానువుగాకి , కామయుల్నై దు ఖపులదాయకంబులనీ వానియందు విగక్తిజనించి యార్తవంతుండగువాండు సన్నస్ధసించెశేని మునియగు గురువుంజేరి భక్తిశ్రద్ధలు గలిగి యనసూయకుండ్నై బ్రహ్మజ్ఞానము గలుగువజకు నన్నుంబోలె పరువు నారాధిందుచుం బరిచర్యు సేయుచుండవలయు పషడింద్రియవర్షంబు జయింపక విషయములం దత్యాసక్తుండై యిం ద్రియ సారధియగు బుద్ధిగలవాండ్రై జ్ఞాననైరాగ్య రహీతుండగు దానికి. ద్రిదండము జీవనార్దన మాత్ర, ప్రయోజనంబగు ఇట్లు కడుపు కూటిన్సై సన్న్య్యాసియగువాండు తన్నును దనలోనుండు నన్నును వంచించి ధర్గఘాతకుం డగు౬ గావున నతం డవిపక్పుపాపుండ్రై రెండు లోకంబుల భ్రమ్లుండగు అహింసాశయనులు సన్నాాపి ధర్థంబులు, సళ్ళ పరమాత్మ యాధాత్మ్యవిమర్శము వానప్రస్థ ధ్హర్థంబు భూత రతుయు బంచమహాయజ్ఞంబులు గృవాస్థ ధర్రంబులు ఆచార్య సేవ బ్రృహృచారిధర్హంబు బ్రహ్మచర్యము తీషము శౌచము సంతోషము భూత దయ బుతుకొలముల భార్యశో సంగమంబు గావించుట యివి గృహ స్థుని ధర్మములు నన్ను వించుట సర్వాశ్రమములవారికి ధర్ధంబు "దేవ 'తాంతర భ్ళక్తిరహీతుండై. యన్యప్రయోజనంబు కోరక స్వోధర్శంబున నిత్యము భజించుచు సర్వభూతంబులు మద్వాళ్షేకంబులని తలంచువా నికి కీఘ్ర,కాలంబున మద్భ క్తి లభించు. అట్టి యెడ తెగని భక్తిచే సర్వ ఆమ్‌, "ల జ్య ను లోక మహేశ్వరుండును సర్నోత్ప త్తి స్థితిలయ కారణుండు బ్రహాంబు నగు నన్ను శ్రూపించు. స్వ వర్ష్హాశ్రమ ధర్యానుష్టానముచే నిర్శలచి త్తుం డగువాండు మగ్గతి నెజింగినవాండై సాత్రుచన్య జానంబునను ౧ ఊజా ళో నుపాసనాత్మకం బైన విజ్ఞానంబునను విరక్తుండై నన్నుం బొందంగలుగు, ఇది వన్తాశ్రమాచార ధర్దలమణము. ఇది మద్భ _కితోం గూడి ముక్తి నాధనభూతంబగు ఇంతకంచబం బరమోపాయంభు లేదు సజ్ఞనవర్యా!

060 శ్రీకృష్ణలీలామృతము [భవళ నీవ నన్నడిగిన ప్రశ్నమునకు స్వధర్శయుక్తుండు. భక్తుడునగువా సేన్నుం బ్రాపించుమూన్షంబు "తెలివిని ఇక భక్టయోగమున కళ 'కైనవానికి మతా ప్రి నాధనభూతంళైన యుపాయోాంతరము జాలీ "విద వినుము * ా(స్రుజన్య జ్ఞానముచేనైనను ఇాస్తాధికారము పతమున సదుపశ్రవణమువే లభ్యమైన క్ఞానముచేనైనను సంపన డగువాండు సమాహితచిత్తుండై కృష్యాదిపలములవలెనే య శర్శఫులము లనిత్యములని యూహించి. శరీరమ? ప్రకృతిపరా మగుట ెలిసి జ్ఞానాత్శకమైన యార్షస్వయాపమును సత్యసంక6 డును నుపాయో వేయభూతుండును సర్వలోక శ రణన్టండును నగున నథధీనంబుగ ననుసంధించి యాగ్యరమాభారంబు నా కప్పగంపనల ఇట్లు భగవంతుండే పరమస్రాప్యంబని తలంచు జ్ఞానికి నేనే ప్రా డను నిష్ణుండను తాస్త్యుపాయమను సమ్మతండిను నన్ను వి స్వర్షముగాని మోతముగాని మతి యేదిగాని వ్రీయంబు గానే శరీరము మాయామా్రమను జ్ఞానమును భగవంతుండే యుప మువేయము నను విజ్ఞానమును గలవారు పరమశ్రేమ్టుండనగు న సెజటుంగదురు కాని నాకుం బ్రియతముండు కావున నిట్టి నాజ్ఞాన వలన నన్నతండు భరింపణగలుగుచున్నాండు తపము తీర్ధము జప దానము నితీర పవిశ్రపదార్థములు జ్ఞానలేశము గలిగించు ₹ గలిగంపంజాలవు కావున జ్ఞానస మేతుండవై స్వాంతరాళ్ళ నగున నుర్గవా యొజింగి జ్ఞానవిజ్ఞాన సంపన్నుండ వై భక్తిభావితుండచై న నారాధఢింపుము క్ఞానవిజ్ఞాన యజ్ఞముచే నాత్యయందలి నన్ను యజ్దిపతిని మును లర్చించి నన్నే పొందిరి ఉద్షవా ప్రకృ3ిప ల్లా థి (గ మాళ్ళక శరీరము ని న్నాశ్రయించి యున్నది. దాని శ్రివిధవి ములు నుత్పత్తి స్థితి ప్రళయములు శరీరసంబంధమునకు ముందు 'వెనుకలాని లేశ వల యందువేని యీ జన్మాది వికారములు క మున కేగాని య్యార్షకు లేవు అసచ్చకిరమునకు న్న లాసస్ప

లీల] యోగాదాళ లీఆ 061 మావ్యుంతములు గలదో యట్టులే మధ్యుమందును గలదు కావున దానికి వృద్ధిమయములు "లేవు అనిన నుద్ధవుం డిట్లనియె ఓ విశ్వేశ్వర విశ్వమూర్తీ విస్యజ్ఞానంబును విపులంబును మైాగ్యవిజ్ఞానయురంబును బురాణంబును మవాజ్జనవిమృ గస్టంబును నగు భక్సియోగ మింకను వివరింపుము తాపత్రయాఖివాతఈంైై ఖరోర సంతాపసంయుక్తుందై. సంనారమార్షంబున సంచరించు వానికి నవత వర్షంకైన భనదీయ చరణకమలాతపత్రంబు తప్ప వేజొండు శరణంబు "లేదు సంనార బిలంబునం ఒడి కాలసర్పుదస్తుండయ్యు ముడ్రతృష్ణా వీడితుండైనవానిని మహానుభావా భవదై వరాగ్యు వాశాష్రమృత ధారాభిపేకంబున దయచేసి సముద్ధరింపుము అనినం ద్ర్షం డిట్లనియె ఇ భారతయున్ధావంతరము బంధునిధన విహ్వాలుండన ధ్ధర్ధజుండు బవాధర్థత్ర్రవణానంతరము మోతధర్తం బడు” నాయనకు భీమ్లుండు వచించినడానిని సంరృవాముగం 'దెలిపెద వినుము అది జ్ఞానవిజ్ఞాన వైరాగ్య శ్రద్దాభక్త్య్రపబ్బంహితంబు శబ్ద స్పర్శ హాప రస గంధ విసర్ష శిల్ప ఇ త్యుక్తంబు లను తొమ్మిది ఛావంబులును నేశాదతేం ర్రియములు పంచమహాభూరంబులు గుణశత్రయంబులు భావం బుల్కు చేవమనుష్యూది శరీరంబులందు క్షానైకా కారం బైన య్వాత్తవ స్తువును మద్దార్యంబులని యెజటుంగుట జ్జానంబు అటుగాక త్రి గాళ్ళకములై స్థిత్యుత్స త్తి నాశింబులుగల చేవాములకు నుపాయభూ తంబైన మత్సస్టకూపం బొండె ప్రాప్యంబని యెజుంగుట విస్ఞాసంబు శరీరంబునుండి శరీరమునకు నేది యాదిమభ్యాంతంబాలం బోవు చుండు చేహాప్రలయంబున నేది శేమించు సయ్యది సర్హ్తు అట్టి యవి కారార్గస్త్వ్రహూప విమర్శనంబును స్లైనంబగు శ్రుతి ప్రత్య మైతిహ్వాను మానము లను పుమాణచతుళక్టయమందును దత్త ర్రిఫలంబులం దును 'నేకహూపావస్థిలి లేక పరిశామముగా శకంషుటయుం డాం వె

003 శ్రీకృష్ణ్టలీలామృతము [భనశకాగ తము ముండుటయు వినాశములగుటయు నెటింగి విర్షుండు గావ లయు. మనకు: గానవచ్చు "వానినతనే కానరానివి బ్రహ _స్తంబపర్యంతముగల సవ్వస్తము. శ్రు, తిది ప్రతిపన్నం బైన. క్షర్థమ నశ్వరమనియు€ గావుననే యమంగళ మనియు జాని 'యెజుంగు, వ్‌ చోగంబు మున్నే వివరించికిని. అయినను మరల భక్తికి. బరమకా రణంబు వచింకు. మదీయాన్చుత కథాశ్రువణాదరణము, మద్దుణ క్ట్‌్తనంబు సదా వేయుట, మత్చూూయందు నిష్ట స్తోత్రంబుల నన్ను స్తుతించుట, మన్థందిర సమ్థార్జన సంశోధనోపలేప ,క్రియోగూపం బైన పరిచరస్ట, సరాష్ట్రంగంబుల వందసంబు* మద్భ క్తపూజ, సర్వభూతంబు లందు మదార్తక బుద్ధి, వముదారాధనోపకరణంబులైన తులసీపుష్పా దుల నార్జించు కార్యము, వాక్కున మద్దుణ నర్షనము, మనస్సు నాయం దర్చించుట, కామవివర్దనము, నానిమిగ్సముగ థధనవ్యయము; చందనాది భోగ త్యాగము, సుఖత్యాగము, నాదిగా నైదికకర్థ బులును, దానము, పోమము, నతిథిభోజనము, నేకాదళ్యుపనాన వ్రలేము, తపస్సు, లోనగు వ్రతములన్నియు మదర్ధముగ నాచకింప నలయు. ఆక్షనివేదనము లోనగు నిట్టధర్థములచే నాయందు భ₹ యువయించును. అట్టివానికి నేపుపుపార్ధము దుళ్లభము కాంగలదు; సక్యసహితంబును, శాంతంబును, నగు చిత్తము నాయం దర్చించ వానికి వైరాన్యయృక్తంబగు. ధర్థజ్ఞానములు వైశ్వర్యంబు లభించు అటుగాక రజస్తమోయృక్తంబగు మనస్సును నింద్రియముల వెంట వక క న క న నం ఇ క్లో, పాదాంగశీఫ్యాం జానుఫ్యాం, శిరసా భావనీం స్పృళళా బస్ధాంజలి ర్ననుస్కురాల్టి, త్వంచాంగ స్ప ఊదీర్యతే. నిధాయ దండవ స్లేహం, ప్రసార్య చరణౌ కరా బన్ధ్వా ముకళవళ్సాణీ, ప్రుణామో చండసంబ్లితః, పాద"ళిర్తసథాహస్తా నికుంచ్య ముకుళాకృతీ మనోబు్ధ్యభిమా వైళ్ళ, ప్రణా మో వెహ్టైంగసంబ్లికం,

లీల] యూగావార్వు లీల క్రిం) బొనిచ్చిన విపరీతష లంబు లొదను ధ్ట్గంబు మవృ్త్తి కారిణంపు సర్వాస్ట్ట్రళ్ళలు పరమాళత్ళశవ్వంబని యొజుం'సట ష్‌నంబు శ్చ ది విషయ యంబుం నాస్తిమానుట వైరాగ్యుంబు అశణిచూదు తైశ్వర్యములు అనిన నుగవుం డిట్లనియె

థి ౮

ప్‌ అయ స్రిళకాషుం డదవునకు యమనియవము | న లా స్తు భ్‌ వుంచ అ యాాాా లయణము. దెలుపుట

మధుసూదనా యమనియమము 'లెన్నివిధములు” శకమద

మంబు లెట్టివి తితిమాధృరు లెట్టివి దానము లవము శౌచము స్తు. జ రె ళు వె ఘే ఫి

సత్యము బుతము నన నేమి” తా మెట్టిది” ఇష్టధన మెద్ది యజ్డ మెగ్టె వవిణ యేది పుషుతులకు బలమెద్ది? దయాలాభము అవ్వి” పండితుల డెనండు” మూళ్ధుం జెన్చండు? వార్ల మెద్ది ఉళ్చ్సధం జం వి | క ౯ "ఈ న న! పయ్యుది” స్వరక్గ మెద్టి నరక మెద్ది బంధు వెన్పుడు” గృహమన "నేది ధనవంతు డెవ్వండు” వరిద్రుం జెన్సండు) కృపణుం బౌవ్వంయు? ఈశ్వరుం డెవ్చండు” ఈద్రుశ్నల క్వ్యర్తర మిమ్ము. వీనికి విరుద్థము లెవ్వి చెప్పుము) అనిన భళవంకతుం డిక్షినియి

అహింస సత్య మస్తేయ మసంగము త్రీ” యసంచయ మాస్తిక్యము ఉహూచర్యము మౌనము స్థెర్యమ వమ యభ యము నను నీ పంద్రైెండు యమముయ శౌచము జవము తపము హొమము త్త యాతిధ్యము మవననము తన్థాటనము నరొప కారము తుష్టి యాచార్య సేవ యివి పంగడ్తెండును నియమములు ఈ యమనియమము లాచరించువానికి. గామంబులు ఫలించు నాయందలి నిష్టాబుద్ధి శమంబు ఇంద్రియజయంబు దమంబు దుఃఖ సవానంబు తితీర్ష జిహూస్పుపస్థజయము ధృతి భాకద్రోహ త్యాగము శ్రే దానము కామత్య్యాళము తపస్సు సహజంఒబ%ప మయుల్పిపా సల జయించుట శౌర్యంబు తారతవ్యు సానరాహిత్వము సత్యము

034 - శ్రీకృష్ణలీలామృతము (ఛనాక్‌ సూనృతభాషణము బుతేము.' కర్థములందుం గర్హ్భృ త్వాఖిమానమ దూనుట శౌచము. -ఫలత్యాగంబు 'త్యాగంబు, ఇష్టధనంబు మ ద్భక్రికారణ ధర్మంబు. భగవత్తముండ నైన "నేన యజ్ఞంబు, జానోప "దేశంబు దశ్నీణ. '్రా్శాయానుం బుత్తమ బలంబు. మవీయేశ్వరళా వనంబు భగంబు. మద్భక్త్తి యుత్తమ లాభంబు. అత్గభేదాభావ భా నంబు విద్యు. నిమిద్దకర్ణంబులందు 'హేయబుధ్ధి హీ . వైర పే్యురి గుణములే యలంకారము. - సుఖదుఃఖములు మనస్సునకు. దగుళ నీయకుండుట సుఖము. ,కామసుఖాపేతు దుఃఖము. బంధమోశష్‌ విదుండు వండితుండు. చేహాదులం దహంబుద్ధిగలవాండు మూస్టండు మద్చ్వోహమయ్ణూనంబు మౌర్షంబు, శగ్ధాది విషయ్రావీణ్యంబు కునో న్లంబు. -సత్తస్టగుణాభివృద్ధియే స్వర్గము. .తమోగుణాఖివృద్ధి నరకమ నీ నగు గురువు బంధువు. మానుష్యుశరీరంబు గృహంబు, సద్లుగ్‌ ధికుండు.ధనికుఃడు.. అసంతుష్టుండు దరిద్రుండు. అజ లేంద్రియుణే కృృషణుండు. - గుణములం దసక్తుండగువాం డీశ్వరుండు.. గుణసంన! డనీశ్వురుండు. ఉన్ధవా! నీప్రశ్నల కన్నిటికి నిట్లు. చక్కలం బ్రశ _తృర మిచ్చితి. గుణదోషవిషయమునం బెక్కులు మాటలేల? గః దోష దృన్చివోషము లనుశెంటిని వదలుట గుణము. అనిన నును డిట్లనియె. . ॥ అరవిండామో! 'గుణదోవ దృష్టిదోషములనియు, నానెంటి నవలుట గుణమని యుపటేశించితివి. . భవదీయ జాసనహాసమువై వేదము లీకార్యము చేయవలయునని .యీకార్యము చేయరాదని విధినిపేధములు పాటించుచున్నవికదా? అంతియకాక యనులోవీ పతిలోమ- జూతులను గల నర్హాశ్రమముల భేదములు ద్రవ్య చే నయః శాల భేవములు స్వర్గనరకములు లోనగువానియందును గగ దోషము కలవుకడా, ఇట్టి వీనియంెల్ల గుణదోపదృష్టి లేవట నచో విధినిసేధలతవణంబె భవదీయ వాక్యం బెన -వేదంబులు "జెనీ

లీల. యోగాచార్య లీల. 065 లకు నెట్లు పురుపార్థసాధకంబగు. లాకికాలొకికములందును, సాధ్య సాధనములందును, బిళ్ళ దేవ మనుష్యులకు నిర్జోమములయిన "నేత్ర ములు నీవేశదా? గుణదోవ. భేవదృష్టి భగవదాజ్ఞారూపంబైన "వేద మువలనం గలిగెంగాని స్వతంగ్రముగం గాదుకడా? అట్లుండ నీవిప్పు డం తద్విరుద్థముగ గుణదోషదృష్టీ మూనుమనుట యొట్లో యని నా మనస్సు భృమచెందుచున్నది. అనిన భగవంతుం డిట్లనియె, -

నరుల శ్రేయస్సు గూర్చంగోరి నేన జ్ఞాన కర్త భక్తి యోగంబు లను నుపాయంబుల వచించితి, ఇవి తప్ప వేళొండుపాయంబు లేదు. క్రర్శఫలంబులు దుఃఖాళ్తకంబులని వానియందు విరక్తిజనించి ' యా క్థ ముల వదలినవారికి జ్ఞానయోగము. ఆ కర్షములం దుత్చావాము గల వారికి గర్ణణోకాగము. వఏదియో యదృష్టవళశమున మక్కథాశ్రన అజాదులందు శ్రుద్ధగ లవా౭డైై విరక్తుండునుగాక య త్యాసక్పుడునుగాక యుండు వానికి భక్తి యోగంబు మోశతపఫలదంబు, ఎంత దాత మిక్కిలి విరక్తి పుట్టకుండు, నెంతవజణకు మత్కథా శ్రవణాదులందు శ్రద్ధ పొడమకుండు నంతవజకు వర్షా శ్రమోచిత కర్గము లాచరించు. చుండవలయు. మోతమువజుకు వాసనామాధత్రాను వృత్తి యుండుట వలన' జన్హాంతమువజుకు ఫలా పేతు లేక కరము లాచరించుచునే యుండవలయు., కావున మోతస్తాప్రివజుకు స్వర నిష్టుంై పంచ మహాయజ్ఞంబు లాచరించుచు6 గోరికలు వదలి నన్నుం బూజించుచు, ఫలకాంషమళోడం గర్గము లాచరింపక యుండునేని యతనికి నరకము "లేదు. - స్వర్గమును. లేదు, అట్టివాండు చేహవంకతుండై. యుండియు స్వ్రధర్షస్థుండు పాపరహీతుండు శోచియు నగుటచే నతనికి విళుద్ధ క్జానం బొండెె వాని యదృష్టవళశమున నాయందలి భృక్సియొండె జనించు. స్వర్గ నరకములు జ్ఞాన భక్తి సాధనములు గావు. కావున స్వర్గ వాను లును నరక వాసులును నీలోకంబున జనింపం గోరుదురు, జ్ఞాన భక్తు లీ లోకంబునంచే సాథ్యంబులు. కావున బుద్ధినుంతులగు' వారలు

086 శ్రీకృష్ణ లీలామృతము (భనకాళ। నరకము గాని స్వర్గము గాని కోరరాదు. బేహావేశంబున మోవాయి ప్రాప్తించును, గావున నీ లోకంబును గోరరాదు. ఎబుకగలవాండు మరణంబు స్రావీంచుటకు మున్న యర్థసిస్థికరం వీజేహంబని మొ ల యప్రమమ్తుండై మోతమునక్సై యత్నింపవలయు.. తాము వాండ్లు కట్టుకొనిన వృతంబులు శేదింపం బడ్డుటగని యా వెట్లను దలి పయులాశమాని సుఖముగ నెగిరిపోవుటగని జీవ్రుండును దానుండ [శేీరమును యముందు. ఇేదింప నిష్కాముండై. నశ్వర చేహసంబం నంబు.. వదలి సుఖముగం ' బోవు ప్రయత్నంబు గావింపనలయు. అహోగర్షాశ్రములచేత నాయుస్సు శీణమగుట యొజింగి భయమున వణంకుదు ' నిహసరలోక సంగరహిరుండై వైపయిక సుఖ వ్యాపా అహితుండై పరమపురుషుండనైన నన్ను నెటిలి వృతి సంబంధంబు వలన విముక్తం డగును. సర్వ ఫలసప్రాటక్షికి మూలంబును మిగు౦ చన్లభంబయ్యు సులభముగా లభించినదియు, సర్వ సాధనతయనమంబు, గురువను కర్షధారుంయ కలిగినదియు నగు నీ బేహమను నానను నను ఫాల వాయువు నేనై నడపుదుండంగా భవాస్టిం దరింపందేని వా! దాత్తవాంత యగు. కామ్యుకర్థంబులందు నిర్విస్టైండును, దళ్ళలము! యందువిరక్తుంయను, నయమి లేంద్రి యుండును నై యోగి యళభ సముచే మనస్సును నిశ్చల సజుపవలయును, పరిభ్రారుంచు మనస్సు శీఘ్రమున నిలుకడ నొందబేని యప్రమక్తుండై యది పోవు మొ ముననే తాను బోయి దానిని వశపజుచు కొననలయునుగాని దాని యిష్టము నచ్చినస్సే విడిచి .నళవణుచుకొనక యుండరాదు. *కే ప్రాణుండు జిలేంద్రియుండునై సత్తప్ట సంపన్నం మైన బుద్ధిచే మన స్సును మెస్లి మెస్లగం దననశళము చేపికొన నలయును. అశ్వధారకుండు చుస్టాశ్వమును దొలుత దాని యిష్ట్రప్రకారము పోనిచ్చి మెట్ట మెల్లగ ద్రోవపం. బెచ్చుకొనునట్లు పురుషుండును మసస్సు ననుసరించి వోయి శ్రమ క్రమముగం దనకు నళపడం జేనికొాన వలయును *ీ

లీల.) యోగాచార్య లీల ల్‌ యీ పరమయోగము మవాదాది వృథివృంతముభైన సర్వ భావములు ప్రకృతివేం గ్రమముగ నుత్పన్నమ్చులైన వనియు మరలం బృథివి మొద లు క్రమ క్రమముగ బూర్చమువానిలో లీనమై పోవుననియు నీన్లు సృష్టిలయములు పలుమాటు మాటికి మాటికి చింతించుటచేత సం సారమున విర్తక్షి జనించిన యనురోధ మాన్ల వేదికిం గాని తత్త్వ వేదికిం గాని మనోవిషయ (స్రావణ్యంబు వదలి పోవును యమౌది లొకాగ మార్గమునల గాని తత్త్వ పిమర్శిన్నాత్శకమైన యన్వీష కీ విద్య చేం గాని మదీయార్చనా ఛ్యానాదులచేం _గాని* పరమార్తనగు నన్ను _స్పరించిన "యెడ దౌారార్త్యంబు వడునుగాని దానికింగా6 గ్బాది ప్రాయశ్చిత్తముల శ్రమపడవలసినది "లేదు. పురుషునకు స్వవ్వనక్షా త్ర్రృమానురూప ధర్మమే గుణము తద్భోరుస్ధ వర్తన పే దోషము కావున శూద్రునకు శ్రాహ్మణ ధ్ధరాంబు నవిర్వక్తునకు సన్నా సిసి ధర్ణంబు దోష కారణంబు. విరక్త ట్రాహ్ముునందే సన్నాన్టిసంబు గుణంబగు గుణ వోమ నిశ్చయమిట్టిది స్వభావముచే నశుస్థములైన కామ్యుకర్శములను నళుద్ధ్యానహంబులైన సంసర్గములను ద్యజింపం జేయుచు నిచ్చతో గుణదోవు విధానమువే నియమము కల్పింపంబడియె అటుగాక వేదములందు సర్వ కర్ణములు త్యాజ్యములని వెప్పిన యెడం బాను రుల కది యనాధ్యంటగు. గడా అనధికారులు కర్ణములు నదవి భ్రష్టు లగుదుకు గుణదోవ. దృష్టిదోషములనియు నుభయవర్థనంబు సణమనియు. డెప్పుట మోవావేక్ష గలవారి విషయమయియీ కాని భోగాపేమీ కలవారి విమయమునం గాదు మత్కధలయందు శ్రుర్థ్గలవాండు సర్వ కామ్యకర్షములందు విరక్తంలడై కామ్యుకర్ణంబులు దు ఖార్తకంబులని యెజిం%యు వానిని విడువ సమసష్థండు గాకుండి నేని వానీని నిందించుచునైన నాచరించుచు నన్ను శ్రద్ధాళువు చళ్ల నిశ్చయుండు నై క్షీతితో భజింఎవలయు ఇట్లు భృయోగంబుచే నన్ను చ తాల చత లా *అన్నిటికండె నిపయే సుంనోపావము. సిరిపొజఓీము

969 శ్రీకృష్ణలీలామృతము " [భవతాక నిత్యంబు "సీవించు మునిహృదయ౦ంబున 'నేనుండుట చేత నతని హృ యస్థ విమయాభిలాషలన్నియు నశించు అఖలాంత 'రాత్తు డనై హృదయమందుందడు నన్ను, దర్శించువానికి హృదయగ్రంధి భిన్నం బగు సర్వ సంశయంబులు నష్టంబగు వాని కరము లెల్ల తయయించు గావున మద్భు క్రీ యుక్తుండై నాయందు. నిరరశయ వ్రీతియుంచు యోశికిం. బ్రకృతి వివిశ్తాతోపసన్తార్తకంబెన జ్ఞానంబుగాని నెగో గష్టింబు గాని యింతకంకు శ్రేయస్మ్కరంబు గాదన నిశ గర్గ యో గము మాట యేల? యజ్లాడి క్రర్షముల చేతను శాద్ర్రీయ కాయ న్లే శాం ము జక ణ్‌ శపములచేతను జ్ఞాన వైరాగ్యములమేసను యోగముల చేతను నిశ పుణ కర్ధముల చేతను 'నేజేది లభించు నవి యన్నియును స్వర్షి శైవ ములును నాధామంబును సర్జుంబును మదృ్భక్తి 'యోగంబుననే నొ భక్తునికి లభించు. సాధువులు ధీరులు మదీయెకాంత భక్తులు నశ వారు నేన్తై యిస్చాదనన్నను గైవల్యము గాని మోశము గాని కోటు "బేనియందును న వేష లేకుండుకు గొప్ప శ్రేయస్సందురు కాన్చునసా 'వేకుండు నానారహితు డు నగు వానికి నాభక్తి లభించు. నాడు బేశాంకభక్లి గలిగిన సాధువులకు సమచిత్తులకు గుణదోమమ. కతీతంైన ధర్థంబుననుండు వారికి గుణదోష జ్ఞాన మాత్రోద్భను పైన రాగబ్వేషగుణంబులు కలుగవ్రు ఈవిధముగ నే నుపబేశింఏ మౌర్గంబుననుండు వానికి సుఖావవాంచై మదీయంమైన పర్పలో స్థానంబు లభించు నని భగవంతుడు మజీయు నిట్లనియె | శ్రీ కృష్ణుల డుద్ధవ్రనకు ద్రవ్యాది గుణ దోషముల: జెప్పుట _ దర్చాక్తి పాయంభై భక్తి జ్ఞాన కర్గాత్యకంకైన వదీ ఆవ్తుక్ట్‌ పాయంబువదలి యుద్రంజులైన కామంబులః జలం *ల యింద్రియంబులచే 'ేవించుచుందు నట్టినాం్‌ సంసారంబున( =

లీల] 'యోగాచార్య లీల 0608 యుండు తవు తమ యధికారంబులందలి నిష్టయే గుణము. విపరు యమే దోషము గుణదోష వివేచనంబున నిది నిశ్చయము దేశ కాల ద్రువ్య కర్షృ మంత్ర, కర్ణహప పదార్థములు పంచభూ తాద్యాత్య కంబు లసటచే సమా శారంబులు వహిరచియుండు వానియందును నిది యోగ్యమా యయోగ్యమా యను సందేహనమూలమున స్వా భావిక ప్రవృ త్రినిం ట్రతీబంధించుటిక్రై యిది శుస్ధ మిది యళద్ధమని గుణదోషంబులు విధింపంబడియె | ధర్యార్థిము లోకవ్యవహోారార్థము శరీరసంర ష్షణార్థిము స్వాధి జ సం బవ ఒకి, (జ శారాళ్తక ధర్ధహాపభారమును నిహించువారికై శుద్ధ్యళుద్ధి నిఫాగ పూర్వకమిన యాచారము నాచేం 'జెప్పంబడియె ట్రహా మొదలు స్థావరములవజుకుం గల సర్వ్యప్రాణులు భూజలాగ్ని వాయ్యాకాశము లను బంచధాతునవ్రలతోడను నంతర్తాళ్త్యయగు నాతోడను గూడియు న్నవి ఇట్లు బ్రహ్మాది స్థావరపర్యంతమగు ఛావములన్నియు సమా నాధి కారమ్యులై యున్నను దచ్చ్భకీరారంభకంబులైన భూమ్యాది భూ తంబులందు 'వేజు వేలు నామకమాపములను 'ేవతలని మనుషమ్యులని యిట్లు స్వార్థసిద్ధి కుపయోగించు వధికారనిస్టుక్రై విభాత కల్పించెను "దేశకాల ద్రువ్యకర్భృ మంత్రవ్రభావములకు విపకీ తాధికార వర్టముచే స్వాధికారముల ననుష్షి౦చుటకై. గుణదోమంబులు విధింపంబడియె జింకలు లేని 'దేశములును భ్రాహాణభ్యక్తులులేని 'చేశములును సళు ద్ధములు జింకలుండినను సౌవీరకీకట 'మ్లేచ్చ భూయివ్ట దేశములు మాషర చేశములు నళుద్ధములు ద్రవ్యసంపత్తిచేం గాని స్వతన్సిద్ధిం గాని గుణవంతంబైన కాలము శుర్టము ద్రవ్యాలాభంబువేంగాని రాష్ట్రవిప్లవాదులం గాని యసమౌొప్తకర్థం బకుద్ధంబు మృజ్జలా2 తపా గ్నాది ద్రవ్యముల చేతను శా్యస్త్రువచనంబులవేతను ర్రాహణవా క్యంబులవేతను సంస్మారములవేతను గాలము చేతను గొప్పకొల. దులవేకశు చువ్వములకు శువ్య్ధశుదులు కలుగుచు. దొలంగుచుం

010 శ్రీకృష్ణలీలామృతము (భనఠాళి డున. ఎట్లంటివేని వస్తాదులు మూత్రుస్పర్శముచే నళుద్ధముల॥ పుష్పాదులు ఒలప్రోతుణమున శుగ్ధములగుంగాని చలిందియన్నకు కానేందు మూచూచిన పుష్పము లళుద్ధములు చండాలాదబ స్పృశించినను నదుల మహాత్తమువలన నానీరు శుద్ధమే అల్పమన టడే వీధీజల మళుద్ధము అటులే శక్ష్యశక్త్యులను బుద్ధిని సమ్మర్థి ళద్ధియు నళుద్ధియుం గలుగు శత్రహణసమయంబుల శక్సిగలవా స్నానముచే కద్ధుండగు అశక్తుం డశక్తిచేత నే శుద్ధుండు కోనినమ్ము వినిననంటన్నషట్టు పుత్రజన్నాదులందుం బదిదినములకానల వినిన కుద్దు.డే కాల మ9క్ర్రమింప లేదని యెటిలెనా యశుద్ధుడే భగవ తుని యుచ్సవములందు స్పృశింపరానివారిని స్పృళించినను నళద్ధ డుకాండు 9 ట్లళుద్ధార్ణకర్రవ్యములు దేశకాల వనయళశ్ళ్శ్తి ద్ర ద్రున్ఫప్రుయోజ నావస్ధలయబట్టి శుద్ధములగుచుండు మజీయు ధా॥ ములు దారువులు నస్థులు తంతువులు శీ రాది రసములు కం లోనగు _తెజనములు చర్ణ్షములు కాలవాయ్య్వాగ్ని మృజ్జలంబుల త శుద్ధంబు లగుచుండు ఎట్లన ధాన్యము "అెండగాలులచే శ్యుష అగు దాదపాత్రంబులు మృతోయంబుల శుద్ధ్థములగు గజద౦ ములు లోనైనవి యెండగాలుల నెండించిన శుదముంగు నూక ప్రోగులు జలముంచే శుద్ధములు * శీ రాదులు శహౌది సంస్పర్శము దుష్టముఖైనచోం గ్టాధంబుం గాంచిన శుద్ధములగు కంచు లోన వానికి నగ్నివలన శుద్ధి చరములకుం 'చైలమువలన శుద్ధి పృథివీ బంధ వస్తువులు నంయోగాసంయోగంబుల శుదములు ఎట్లో అన్నంబున వెంద్రు,కలు తీసివైచి నేయివైచిన కుద్ధమగు అమే లిష్తంబైన తామ్రవస్తాదికంబు లాగంధముపోయి యథాత్ర కౌరవ యము వల్టు వస్త్రములు ఫదిదినములశజకు శస్థము వెండ్రులతోనైన కీ మొవలనవి దషెలా నెల వా కెటలార చ కళ

లీల] యోగాచార్య లీల, ర వజకుం జింతపండునీళ్లు లోనగువానివేం గడిగిన శుద్ధములగు. స్నాన డాన తపోనయో ఏర్యసంస్కార కరముల వేతను మదీయ _స్పరణంబు నను న్తాల్ళేళుద్ధియగు, ఇట్లు శుద్ధుండయియే ద్వోజుండు కర్థమాచరింస వలయు. ప్రయోగజ్ఞాన మాచార్యునివలనం ెలినినొనుట యే మంత్ర మునకు శుద్ధి. నాకు సమర్పించు పే : కర్థమునకు ళుద్ధి... ఇట్లు చేశ కాల ద్రువ్యకర్ణృ మంత్రకర్షములచే . ళుద్ధియైననే ధృర్ణము. ' అటుగా కుండిన నధర్గము, కొన్నిట విశేషవిధిబలమున గుణము దోమమగు, దోషము గుణమగు. విశేషశా(స్ర్రుగుణదోననియమము సామాన్య శాశ్రుపైస్తగుణదోషవిభాగమును హెధించు.. స్నానమువేయక భుజించుట దోపషమైనను రోగిపట్ల గుణమేయగు:' హీంస దోవమై నను యజ్ఞంబుల గుణమగు.. పతితు లొకరితోనాకరు సంఛామీం . మట "పొఠకంబుగాదు. అపలతితులు పతితులతో సంభఛామీంచుట దోషము. అళ్లు సురాపానము జాతివేతను గర్వముచేతను బకితులైన వారలయెడ' దోపూవహాముగాదు. శబ్టెది విషయసంగము సర్పప్రా ణులకు జ్వవ్మనిద్ధమైనను. నది నాళముచేయక మూనదు. నరుని మనస్సు "దేని చేనినుండి నివర్తించు దానిదాని నతం' డంతటితో వికనవలయును గాని మరల స్థరింపరాదు. . ఈ పరమధర్గము నరులకు శోకమోవహా భయములణంచి నే మంబొసలపను. శస్దౌది విషమయగుణముల. ధ్యా నించుటేం'బురుషులకు వానియందు సంగము కలుగును. సంగము వలన6 గామము జనించు. కామమునలన6 గలహము గలుగును, డానివలస దుస్పహ క్రోధము కలుగును. క్రోధమువలనల గార్యా కార్య వివేకశా౭భావము కలుగును. "దానివలనం జేతనాహీనుండగు, చేతనాహీనుండు మూర్చితునట్లు మృతునట్టులు శూన్యుండగు, విషయ సంగులు వివయాభిని వేశముచే నృతములవలె దమ్ము నెదిరి చెటులగక కొలిమితిత్టివల శాస్టసముపుచ్చుచు స్వార్థభ్ర ,ంళులై వ్యర్థులగుదురు. శౌవున విషయసంగ మింతటి యనర్ధ్థకంబని 'తెలియుము. అమైనచో

012 శ్రీకృష్ణలీలావ్భతము [భవతారో -వేవమేల విషయసంబంధ సుఖసాధనములగు యజ్ఞాదుల బోధించు నందడువేని యజ్ఞమునలన స్వర్గము. కలుగునని యిత్యాది పల ములు. కలుగునని ఇెప్పునేకాని వేదము లాకర్గ్వములే పరమ పుక పార్థములని ఇవప్పుట లేదు. మోతుసాధనములందు రుచికల్పింప నవి ఇెప్పంబడెను, ఈలోకమునం గానవచ్చు సుఖములకంటె స్వ నుఖము శ్రేష్టము. దానికంకె మోతసుఖ ముత్తమమనుటం జక్కె రలో బొదిగి మందుతినిపించినట్టులని యెజుంగుము. జన్మప్రభ్ళీ స్వాబంధహేతువులగు కామంబులందును నాయురింద్రియ బలాదు లందును బుత్ర్రమిత్ర, కళళ్రాదులందును నాసక్తమనస్కు_ల్రై నమ్రులై స్వగశ్రేయంబున నష్జాలై పాపమార్షంబుల సంచరించుచు. దమంబున మునింగియుండువారలను, వేదము మరల వానియంచే ప్రవేశింపు, డని బొధించునే? అటువేసిన "వేకం బెట్టు లాప్తంబగు?. కావున "వేడజ్ఞు లాపాతరమణీయం బై కుసుమమువంటిదగు ఫల్రుతిని బోధి పరు, కామాసక్తులు కృపణులు' లుస్ధులు నగువారు పలకాముళై

• పుష్పములయందు మనస్సునిల్పి _ యగ్నిసాధ్య కర్యాభిని వేళశమువే లుప్తవివేకుళై పొగనలయందు గాసిపషుచు6 బ్రుత్యగాళ్ళ స్వమాపంప 'నెజటుగరు, మంచులో. జక్కినవాం;య సమిీిసమందుండువాని! గాననట్లు కర్థవిధివ్రేరితులు నింద్రియతర్పణపరులు నగువారు. నేన

:. దమ హృవంపమందుండినను నన్ను6 | దెలియలేరు, దురనగాహః బగు నామతం బెటుంగక విషయాళ్ళకుల్చు వథా పళువుల హింసీం పరలోకంబున మరల వానిచే హింసింపంబడుచున్నారు. మాంసళకే

" ణమం దిచ్చగలవారిచే యజ్ఞములు విథింపంబడెనని నాస్తికు లందువ హీింసావిహోరులు మాంసభత.ణసుఖమునకై. పశువుల హింసిం! పిత్రాదిదేవతలను భూతపతులను యజంతురు, ఇట్టి ఖలులు యాగమ లను 'నెపముస. జీవహింస గావింతురు. . ఆస్తికులును బ్రకృతి పరక మ్థూతకమగుటచేం గలనల ననిత్యమై శోత్రమాత్రవ్రియంపై

లీల] యోగాచార్య లీల, 813 యిహపరలోకంబులను నితర కామంబులను గోరి కామసాధక్ష కర్థం బుల ధనంబు ' వెచ్చింతురు. ఇట్టివారు ధనాల్ట నాసక్టి నున్నధన మింట వదలి సముద్రృయాత్ర, సలివి యందు మరణించియో నస్ట్రపడి యో యభయభృష్ణులగు వర్తకుల యట్టివారు. రజస్స త్త్పతమో నిష్టులును రడస్పత్తవ్రతమ ఆహారాదుల 'సేవించువారును దల్చీతియుక్తులును నింగ్రాదిచేవతల నుపాసింతురుగాని వారివైన యథావిధి భగవదాళ్తక బుద్ధి సేవింపరు, నన్నును యథావిధి సేవింపరు, యజ్ఞములచే దేవ .. తల నారాధించి స్వర్గమున సుఖంచి యా పుణ్యావసానంబున మరల భూమియందు మహా గృవాపతులుగను మహోకులులుగాను జన్ఫింతుర్చు ఇట్లు పుమ్సీతవా గ్వ్యాత్నీస్త మనస్కులునగు నరులు దురభివూనులు నతిస్తబ్టులునై యుండువారికి నావార్తయు రుచింపదు. చారు సంసార మందే 'మునుంపచు. చేలుచుందురు. కర్ణకాండ .బేవతాకాండ జ్ఞానకాండములని మువ్విధములుగోణలల "వేదములు పరబ్రహ్ఞామును

-. బోధించునవి, 'వేదములువోలె బువులు పరోక్షచాదులు కావున 'నస్ఫుటం బైన తదభిప్రాయం బందజకు సులభంబుగ గ్రహింప సాధ్యపడదు. ఇట్టి పరోతభాషణమే నాకుం బ్రియము. శుద్ధాంతః కరణులువూత్ర మే 'వేదతాత్పర్యంబు చక్కంల గహింపంగలుగు దురు, అనధికారులు తగరు, వృథా క్షర్ణత్యాగమున ననధికారులు 'బ్రుష్టులగుదుకు, కాన్టన బువషుల వాక్యములు వారివారి యోగ్య

• తీకుం దగినట్లు వార్‌వారికి బోధపడుచుండును. 'ప్రాగేంద్రియ మనో
• మయంభైన శబ్దబ్రహూంబు మిగుల దుర్చోధంబు. అనంతంబు. అపా రంబు. . సముద్రమువలె నగాధంబు., క్ఞూనవీర్య తేజః ప్రభృతులగు

న నేకశక్తులలగలిగి 'తామరతూండులయందలి తంతువువలెం జెవ్టలు మూసికొనినచో లోన స్తూక్షముగ వినవచ్చు నాదముస్వమూపమున హాతములందు నోచరించు చున్నది.. సాలెపురుగు హృదయంబునుండి ముఖద్యారమునం దంతున్చలను వెలికిం ట్రుసవింపంజేయునట్లు నాభిక్షి

రశ] శ్రీకృష్ణలీలామృతము (భఛభవతాకక నుకమునకు నడుమనుంకు వివరదాస్టకమున స్పక్షమాపమగు మన న్సుతోయాడి. వేనమయుండు,.. నమృతేమయుండను ౪ 'దేహేంర్రి యాది ఛారణ సమష్థండను భగవంయుండు వాగింద్రైియమును బొండి ట్రక్మ్షిక వాక్కును సృజించుచున్నాంయం ఈ వాక్కు బహుమా ముల నోంకారమువలన నచ్చులు హాస్లైులుగనైై విచిత్రజాపలహప “ మున విస్తారమెన నొకడానికన్న వేజొకిటి నాలుగేసి యషురము "లెక్కువకలదియునైన ఛంకస్సులచే నపారమై స్వవ్యాపారోపరతివలన నుపశమించు గాయత్రి _యుప్షీక్కనుష్టువ్వుజగతి యక్యష్టియళిడాలి విరాటులోవైనపి ఛందస్సులు. ఇట్టి వేషము 'జేనిని విధించు, నేమి తన్వ్వ్పము భోడించు, బేనిని వికల్చ్పము* విధించు, దేనిని సామాన్య ముగ విధించు, నీతాశ్చక్యుము నేనువప్ప వేజొకం చెబుతు ఈ "వేడములు నన్నే మదీయారాధన హూపథర్షమునే విధించు. నన్నే యభిధావృ త్తిచేం బ్రతిపాదించు.. విశల్పమున నన్నే ప్రతివాదించ్చు సర్వవేదార్టము నన్నే భోదించు.. వేషము నన్నాశ్ర్రయించి దేవ మనుష్యుభేవము పుకృకిమాశ్రగతమని ఖోదించి చానిని జీవస్తహపవ మునం బ్రతిషేధించి కడపట నాయందుం ట్రుశమించుచున్నది. --శగా శ్రీకృష్ణుం చుద్దవునకుం దత్త్వనంఖ్ర లెలుపుట. జటా అనిని నుక్టవుం డిట్లనియె. విశ్వేశ్వర! త్తశ్తవ్షములెన్ని? కొండజు ముషులు తొమ్మిదియని పదునొకొండని మైవని యనికి. నీవు వబాః డని చెప్పితివి ఆయువంయండా! కొంద ఆలునదియాటిందకుం కొంద ఆజువది యేనందురు. కొంవ చాజుని కొంద తేకని వొంవజు తొమ్మిడని కొంవజు నాలుగని కొంవజు పదువొకొండని చెప్పుదురు మజికొంవలు పదునేషని కొండలు పమనాణని కొంటు పదమూ డని బుషులు. వేటువేజటు తత్తర్పములను 'బరిగణించికి.. ఇంచేవె సత్యమో నిశ్చయించి ఇచ్చ సర్వజ్జుండ్ననైన నీవ యహ్యడవు. అనిన

లీల] మోనాచార్యు లీల. రిక శ్రావాణులు వచించు నన్ని సంఖ్యలకు యుప్తలుగలవు. ఒక్కొక్కపతుము. గైకొనిన నొవ్మొాక్యలెక్క వచ్చుచున్నది గాని తత్త్వములందు మాచ్చుళగ్తులు లేవ్ట.. అవి నియతములు.. కాన్సన నీవు పరస్పరవిరుకర్థమని చెప్పువానియం 'చేవిరర్ధమును "లదు. వివిధ వాదహేతువులు. వచింతు వినుము. అనేకవావములకు "హేశువ్సలు దురతిక్రమణీయంబులైన మవీయశక్తలగు. ప్రకృతి పురుమమవా దవహంకారాదులు, వ శక్తుల వ్యపేకరమువలన. వాదుల వాదవినమయ . మున బక్షుఖేడము కలిగనో యాశక్తుల యంకర్యావంబుల న్య్యూనా చిక తత్తముల గణించుటచే నది కలిగనని యొంచుము. " శమవవు వంపన్నుండు చికచిడాత్తక జగంబు సక్టంబు మచ్చకీరంబని కనుటచే వికల్చ్పవావం. జ్వస్తమించు. తత్త్వము లొకచానియంద వోజియొకటి యనుప్రవేశము నేయుటచేతను ముందు వెనుకలుగం బ్రశంసించుట చేతను వాడల యాయాలెక్క కలుగుచున్నది. - కాష్టాదులందు నగ్నిజలాదులనలతె నొక త్తత్తవ్రమండు నికర తేత్తప్రములు ప్రవేశించుట యుక్త్‌మే యగు. ఎట్టు లనినం గారణండ్రైన మృత్తుశందుల గార్యంబు తన ఘటాదులు సూత్షహపషమునం బ్ర వేశించుటయుం గార్యంబులైన ఘటాదులందుం గారణం బగుమృ _త్తనుగతంకై ప్ర వేశించుటయుం గల డగడా? ఈత్రత్తపముల పార్వాపర్యము౪ను న్య్యూనాధిక - సంఖ్యలను బట్ట మ్హ్‌ యిస్టానుసారముగం జెళ్చుటకు య్వక్తి కలదుగడా? అట్లకండు చెవ్పిశపు డాయ్హక్తి గ్రహింపవలయు. అనాదిగ నజ్ఞానముచే 'దేడోగ్య శ్రొమకోలటాడిన జీవ్రనకు స్వపరయాథార్మ్భజ్ఞానము స్వకన్ఫిర్దముగ లభింవంజూలదు. జీవ్రునకంక నన్యుండు స్వతస్పర్వజ్ఞండ జీవన కు.జ్ఞాన దుంయ - పరమాతుండు "వేజొకం డుండవలయును గావ్చన నికువ్రళు భిన్నులను లెక్కంజూచిన దత్తస్పము లిపవదియూ జని యేర్చడుచున్నది.*”' నిపవడియేడవవానియయ సచెంరుకు.

రి 0 శ్రీకృష్ణలీలామృతము [భవతారఫ జీవాష్య పరమాళ్శ లిరువుకు జ్ఞానస్వ హాఫులు గ్థానగుణరులు నపట వేతకు ముక్యవస్థయందుం బరమ సామ్యుముండుట చేతను జీవుడు వరమాత్తాంశమసుటచే "వేజబుగాం. జెప్పరాకుండుటను జీ వేశ్వప లొక్కే తక్త్వ్వ్రమని యెంచుటవేం ద్నశ్తప్రము లిరునదియై దిగు చున్నవి. జీవార్ళ పరమాళత్షలకు నద్జర్వే సర్వజ్ఞత్వ కల్ప నము రూపనేద కల్పనము నర్ధకాన్యమగును ఆ యిరున్చకకు స్వనిష్టాన్థ భేదము లేదు అజ్ఞానము ప్రుకృతిగుణము ఈ విధముగ జూచినం దత్తప్టము లికువదియెదు జగదుర్ప త్తిస్థితి లయములకు "హీకతువులైన సత్తస్టరదసమోగుణములు ప్రకృతిగుణములుగాని యా] గుణముల్హుగావు గుణసామ్యంబె ప్రకృతియగు స్తానము సత్త్వ మయము. కర్షమయము రజస్సు _అజ్ఞానమయము తమస్సు శఈమూండును. బ్రకృతిలో నంతర్భూకంబు లగు గుణవ్యత్యయ జనకంబు కాలంబు అదియే స్వ్రభావమని సూత్రమనియుం జెప్పం బడును... ఇటు కాలముతోడం దత్తస్టము లికువదియే డగు ఇట్లు కొన్నితత్తప్రంబులు కొన్నిటిలో నంతమ్భూతంబులని యెంచి "లెక్కించిన త్త్వసంఖ్యయీందు "పొచ్చుతగ్గులు కలుగుచున్నవి పుకువుండు ప్రకృతి మహశ్రత్తప్ర మహూంకారము నభము వాయువు జ్యోతి యాపస్సు భూమి యని మున్నే తర్తస్టములం దొమ్మిదింటిన జ్య నో బేర్కొంటిని శ్రాత్రము త్వేక్కు దర్శనము ఫ్రూణము. జివ్వో యివి క్లానళక్తులు వాక్సాశి పాద పాయూపస్థములు క్రర్శశక్థులు మన స్సుభయము కావున నింద్రియములు పదునాశండు శబ్దస్పర్శ రూప రస గంధము లైదు 9ఇవి బ్లూ నేంద్రియవిషయములైనట్లు గమన వచనోత్సర్షంబులు కళ్టేంద్రియ కార్యస్టంబులు ఈవ్వష్టీ ప్రపంచసృష్టికి ముం చాకాశము మొదలు మనఃపర్యంతములైన కారంమృుం స క = ఎవాని మనస్స రౌ నాజుకు టబ్రుకృతి వృకాహంకారము లనూ” నన్నకి బంనాదుం 'సణయ్యాక్తమురై వ్యష్టి ప్రపంచమును. గల్సిబే యుండు నలిని

లీల] 'యోగాచారస్ట లీల ఫ్‌ప్ర5 నైతి. ఇంథ నేనేమి సాధింపంగలను) విద్వాంసుండును వ్యర్థమెన యస్థార్టన కాంష్‌చే మజిమటి కష్టపడుచున్నాండు దీని నాలోచింప నెవ్టనియేని మాంకుచేతకో లోకము సంవిమోహీత మగుచున్నది మృత్యువువాతం జగ నుండువాడు ధనదూర్ణించియు నేవి ఫలము” కామనుళు గలిగిన లాభమేమి? ఒండెం గామదాతయయ్యు. శేమి మేలు”) అటుగాక జన్ఫంబుల6 గలిగించు రర్గంబుల6 గావించియు నేల) సత్యము సత్యము సర్వదచేవమయుంచైన వారి భళవంతుండు నాయకం బ్రసన్నుండయ్యు కావుననేకదా సంసాంనాగరోత్తరణంబు నకు 'దెప్పయగు నిర్వేదంబు గలుగు దశకు నన్నుం గొనివచ్చెను అట్టి నేను వవస్సుచే జీనీతఠశేమంబు ేహంబు. దవింపంజేచెన అప్రబుత్తుండనై యి ట్లార్మతుష్టుండ నైకినేని బేవత లందలు నాయెడ సంతుష్టు లగుదురు అంత నేను ఖట్వ్టాంగునివలె ముహూర్తమాత్రం బున భగవల్లోకంబు సాధింతు అనియి ట్లార్రా వాణుండు నిశ్చయించుకొని పహృవయ [గ్ర ంథు లగు కాగబ్వేపాదుల నున్తూలించి సౌంతుంగై సన్నాాసియయ్యె ఇట్లు ప్రాణేంద్రియ మనంబుల నియమించి వీం డికండని గ్వర్తింపరాని యట్లు వగర గ్రామంబులు భియోర్థంబు చొచ్చుచు "చేనియందు నాస్తక్తి లేక భూమిం గ్రుమ్మరుచుండె వృద్ధుండును మలినగాత్రుండును సగు నాసన్న్యాపింజూచి' దుర్దనులు గర్వులై బహూువిధంబులం బరిభ వించిరి గొందలు త్రిదండమును ఫొందబు కముండలునును లాగికొ నిరి వీరంబును నొఠండు జఫమాల నొకిండు బొంత మొకండు వస్త్ర ముల నొకండు లాశికొనిరి వటియొడక్షున భిమూన్నంబు భుజించు సతని తలపై గొందజు పావిమ్మ. లుమిసిరి కొందణు మూత్రము విడిచిరి మానంబు వహించిన యతని; గొందటు పలుకిరించీరి అలా. లము * నొకిక కొంద ఆీకండు దొంగయని బెదరిం నక్షై యా యీశ్దురుం డెవనికట్టుండు కొట్టుండు చంపుండని త్రాళ్ల చే

026 శ్రీశృష్ణలీలామృతము - [భనశొల్లో బంధథించిరి, కొంద జతండు వంచకుండు శకండు త్నీణధనుండై స్వః నులు న్మిృృహింప నిట్టివేషము వేసెనని నిండించిరి. ఛీవొట్టికి ఓహో ఏండు రాకిగండెవాండు, కొండవలెం జలించువాండు కాందు, కొట వలె గూఢనిశ్చయుండై. మానముచేత నే "ార్టములు సాధించుకు న్నాండు. అని కొందజు నవ్వుం గొండ అతనిపై నపానవాయ్షు వీడిచిరి. కొంద ఆతనిం ధ్రాళ్తచేంగట్టి క్రోంతివలె నాడించిరి.. ఇట్ల దుర్జన కృతంబులును, శీతోస్ణాది ప్రుభనంబులున్ను జరాది నిమిర్తే బులున్వై పైమైం గలుగు దుఖంబుల నెల్ల నిజక్షర్థ నిమిత్తంబులు భోళ్టు బులని నిశ్చయించి వునంబున నేమియు ఏవీకారపడక యుండె. కు నరాధములు తన్నవమౌానింప స్వథ్దర్థస్థండై. సాత్తి ప్రకంచైన ధృతి నః లంవించి కొన్ని వాక్య్రంబులు పలికె, వానిని వినుము.

ఆ. కారు మదీయదుఃఖసుఖ కారణభూతులు ేవతానరుల్‌, కారు గ్రహాళ్ళభూజనులు, కాలము కర్ణము కాదుకాదు, సం సార గథ్థాంగ యంత్రమును మానకల్రిప్పు మనం బె యెంతయః!

. గారణ; మింతయుంచజెలియం గల్లునె 'బేహికి ఫేవమోదముల్‌?

*. బలిష్టంబైన మనంబు రాగజ్వేపాదుల సృజించు. . వానివలే సాత్తిక రాజస తామస్తాత్సకంబులు పుణ్య పాపక్షర్థంబులు కలున, సంకల్ప వికల్పంబులు గల మనస్సు తోడనుండియు నపహాం ముమొ హోానానుకూప వేష్టారహిళుండై యంతఃప్రవిష్టుండై. ధారకంకై హిరణ్య ప్రకాళుంతై జీనసఖుంజైన పరమాత్ముండు సావీమై చూను చుంకు, జీవ్రండో సంసారకారణం మైన మనస్సుచేసెడి చేంతలన్నో! దనవిగ గ్రహించి శష్టాదివిమయ సాంగత్యంబునం గామంబులనేవింలి బద్ధుండగు చున్నాండు, దానము స్వకులధర్హము యమనియమముబణి మనోనిప్ర వామే యుత్తమంభైన యోగమ్హు... సబానిమనన్సు + గ దువం గలుమీతంబుగాకొ సమాహితంోనుకో” అతనికి చానొది

ఆలిగింటైె యంకు ॥

లీల] .. యోగాచార్య లీల, 087 "వలన నేమికార్యము కాగలదు” మనోనిగఫపహూంబు లేనివాండు దానాదులం గావించియు నేమిప్రయోాజనము? 'జేవతలును మనో వళులైరి, మన స్పెన్వనికిని లోపడునది కాదు. అయినను దానాదు లచే నారాధికుండై. పరమపురుషుండు మనస్సును దనయందు సమా హితమగునట్లు చేయును. అ'బెట్టులన నప్పరమపురుషుండు మనః ప్ర, భృతి కరణములకు నథధిష్టాతృలైన చంద్రా,దిచేనతలకును 'దేవతకావున బలియురలో నెల్ల బలిష్టుండు, జానాదుల నారాధింపంబడిన పరమ పురుషు ప్రసాదంబునం దప్ప నితరోపాయంబుల జయింప నశక్యమై శత్రువువలె దుఃఖప్రదమై యసన్యా వేగం బై పహ్యృాదయవ్టథాజసకం టైన మనస్సును జయింపక కొంటజు మనుష్యులతో నిష్ఫలవిరోధ మును మైత్రిని నుదాసీనత్వమును వహింతురు, ఇట్టివాగు మూ ఢులు. బేవాంబు మనోమాత్ర కారణంబు. అట్టి యీ+=చేహముపై "నేను నాది యను థ్రాంతినుంచి మూఢుతై మనుష్యు “*లిది జీను, అది యితరము' నను ఈమవే నగాధమగు సంసారమునం దిరుగు చుందురు. 'సుఖదుఃఖ కారణము జన మందవూ యనిన నవి ఖొతిక్ష శరీరములకే కాక యాకళ్ణకు వానినలన నేమి కాగలదు? తన నాలుక తాను గొటికివొనువాం డెన్వనిపైం గోపవింపవలయు? అన్యగతంబు వైన సుఖదుఃఖ కర్తృత్వ కర్థతధలచే న్నాళ్తకు స్పర్శము కొంచె మైన లేడుగ సుఖదుఃఖ హేతు పీశ్వురు. డందమా యనిన నట్టహే తువు రాగజ్వేష సుఖదుఃఖ శీల త్వాది వికారములుగల డానికి జెప్ప వలయునుగాని నిర్వికారమైన యంతరాళ్మ ఇట్లు. చెప్పందనస?. ఒక యంతరాత్త "వీజొక యంత రాళ్ళకు సుఖదుఃఖనారణము కాంజూలదు గాని తానే తానుండు దేహమునకు సుఖదుఃఖములం గలిగంచి సుఖంచు దుఃఖంచు నంటినేని యీశ్వరప్రనర్తితమై జీవామున థొక యనయవము వేజొక యవయనమునకు బాధకలిగింపంగా నావేద నక్షై యా యీశ్వారుం జెవనివై నలుగవలయు? తనవేసిన పనికిం

098 శ్రీకృష్ణలిలామృతము భృనతారక దన్నపైం గోవించువాం డ్వనృత్తుండు గదా” ఇంతకు నాన్ళ నిత్యము నిర్ఫికారము కడా” నిర్చకారుండైన యీశ్వరుండదు కాండుకాని 'జేహీ సుఖదు ఖ హేదువందు వేని యన్యా _క్థీవలన సుఖదు ఖములు గలి” ననుట వ్యన్ధాభిమానము వఏంయందువేని వికారాశ్రయత్వము నిజ స్వభావముగదా” స్వభావప్రయుకృమ'* దానిపై నెవ్వం డలుగ అమైన నాగ్గకంచె నన్యంబు హేతువుకాదందు వేని యార్ష హేతు త్వముకూడ వృిచయే దా్య్వాదశాష్ట్రగు జన్మస్థానములందుండు సూ "ర్యాది గ్రహములు నుఖదు ఖకారణము లండు వేని జన్నరహితుండైన ఆ వి, హో ఖల

యాశ్షకు జన్నాష్టమాది స్థానస్థితులచే సుఖదు ఖములు ఇప్రా ప్లించు ననుట యుక్తంబుగాదు ఊ్పోత్త్యాశ్రయ ేవామునకు జన్నాది స్థాన స్థితిచే నేవి హేతువ్రలందురో యా శ్రహములే పాదార్ధాది. భీవర్భ ప్రీచే నితంగ్రృహముంను. బీడించునని బైవజ్ఞు లందురు.. కావ్టన గ్రువాములకంపను చేహముకంకెను నన్యుండైన పురుషుం జెన్వరిసై నలుగవలయు? గ్రహములకే పరస్పరవీడ యుండుటచే సుఖదు ౪ ముంకు నిజకర్ధమే కారణమందువేని నిర్దకారుండు స్వయంతప్రశకొ శుందు నగు న్వాత్తకు సుఖదుఃఖమూలములయిన ఛుభాళు భక్రరముల గలు*వు అట్టులే యచేతనమై ప్రనృ్తికి ఇెలాగ్యత లేని బేహము నకును గలుగవ్రు జడమైన బేహామునకే య్వార్థత్వ మృందువేన విశున్గస్వభావ స్వహాపము.లైన జడ త్వాజకత్వ్తముల శక్యము చెప్పు యుపపన్నముగాదు బేహవమా ఒవము జివ్రండు పుకుముంప సు

స్టండు ప్రకాశస్వళాపు డు కానన నతని నేవియు నంటను శ వనం గర్శము హీకున్సకాంజూలదు కాన నెవరిపైం గోవింపనలయ

సుఖదు ఖములకు నశీకృత సర్వప్రపంచమైన కాలము కారణమందీ

వేని దానివలన నాత్ముక శేమస? స్వాహాపకువే సుఖమఃఖాన్వద

రహితుల్లైన య్‌ర్త కాలనవ్యం డసపటచే సుఖదుఃఖముల భజంచ

నంమ వేని యశ్నికి. డాపబాధయు హినుమునకు శీత బాధయ

లీల] యోగాబార్య లీల. 089 గలుగునా? కావ్లనం గాలము హేతువు కాదు. కాన్ఫున మోహ జెప్పిన జనాదు లాజింటికంయె నన్టంబగు దానికీ సుఖదుఃఖంబులు గలుగభ్చు. అహాంకారంబు సంసారగూపంబు,.. ఎట్లన: _అవామభిమా శంబున ననాల్మయం డాత్యాఖిమానంబు గలుగు, దానివలన సుఖ దుఃఖాది ద్రంద్వము లగు. అహంమమాద్యభిమానంబున జ్వేసాదు లగు, వానిపలన6 గర్భంబు లగు. వాన జన్మంబు లగు, వాన సుఖదుః ఖంబు లగు, పరంబునకం కొం బరంబయిన యాళ్తేకు నెప్పుడేని నెవ్వ నిచేనేని నెట్టులేని ద్వంద్వబాధ "లేదు. కావున భూతంబులచే నుప ర్రవంబు గలిగినను బండితుండు భయపడండు. పూర్వతమ్ములైన పండి తులవేం బరిగృహీతంటై నుఖదుఃఖనిదాన పరిప్కూరయ్యుకృ్తంబయిన పరమాళ్శనిష్టయందు మనస్సునిలిపి ముకుంద చరణారనింద సేవచే తనే దురంత పారంబయిన సంసారంబుం దరిం'చెద, అని నష్టధను డయిన యా తౌహూణ్లుండు నిచ్పుదపడీ విగత్మశ్రముండయి సన్నన్టిసించి భూసంచారముం: గావించుచు దుష్టులు నిరాకరించినను స్వధర్మము నుండి చలింపక యీగాధ వచించెను. కావున,

చ ధరణిని నాత్మ విభ్రమము చక్కంగ నేదియు సౌఖ్య దుఃఖముల్‌ పుముషునకు౯ా ఘటింపలను బూనలో లేవు ధ్రునంబు; వెండిందాం బర హిత మధ్యమాఖ్యల విభాగముసంసృతి దాననే యగుక్‌ బుకుషువ నేణు! యింత తలపోయుచు నిశ్చితబుద్ధి కయ్యెగ౯.

క, మనమును విపషయాంతరములం . జనకుండంగ నిగృహించి సతతమునాపై6 |

= బనిగొని నిలుపుము దృఢముగ

-... జననుతగుణ! యోగళా(స్ర్రు సంగ్రహ మిదియా,

ఈ భిషముగీతంబులును శ్రద్ధతో ధరించి విని పకిరచు. నతండు బ్రహ్మని ష్టుండు ద్వంద్వరహితుండు సగు,

తా 0090 శ్రీకృష్ణలీలామృతము [భనతారక శ్రీకృమ్లు డుదవునకు సాంఖ్య యోగముం )' యట! “లగ గధల గ్గ ఖ్య సా జఇప్పుట. ఉద్ధవా! యింక నీకు. బూర్వమున వినిశ్చితంబైన సాంఖ్య 'యోగంబు6 జెప్పెన వినుము దాని నెజబుంగువాందు నేను వాండు నను ఛేనబుద్ధి కల్పకంబు "దేహాగ్గ ్రనుంబు, స్వతంగ్రాక్య శ్రమంబు వెంటనే విడువలగలండు ॥ .... తొలుతం బ్రులయావస్థయందు నామహాప విభాగరహితందై పరనాళ్ష స్పాహాపంబు జ్ఞానం బొకందే యుండు. జగడాదియందు ననుపమానమైన కృతయుగంబున వివేక నిపుణులు బ్రహ్థోపాసనమే కావించుచుండిరి. గుణవైషమశ్షి రహీతంబును జాత్యాది వికల్ప రహితంబును వాడ్తానసంబుల కపరిచ్చేద్యం బైన స్వాహాప స్వ్రభానము గలదియు నిర్వికారము వాజ్యానసంబుల కగోచరంబును నగు ట్రెహ్మంబు తన్తాయా పలరహాపములవే ద్విప్రకారంబయ్యు. అం దొక్కటియైన మవాూయయీ ప్రకృతి. ఆ ప్రకృతి కార్యకార గాల్గికమయై యుభయ్యాఖిక యయ్యు, రెండవది యగు ఫలరూపార్థంబు జీవస్వరూపంబు జ్ఞానం బయ్యె. దానినే ప్రత్యక్కని పుఠమండని యందురు. విచిత్ర శార్య కరత యోగంబునం ట్రకృకియందు మౌాయాశబ్దంబు వర్తించు. అను కూల స్ఞాన్తార్త కానందస్వనూపము నను నానందచమే పురుషార్థమణు టను ఫల శబముచే జీవ్రండు వేర్కొభకుడియి. ప్రకృతి యభ య్యాళ్ళికయని చెప్పితిని గదా, తద్దాధంబు వినుము, ప్రకృతి గుణంబు లేన తమోరజస్స త్తప్పంబులు సామ్యానస్థయందుండం గాలహకి యగు నాచే సంమోభింపల్పడి* యవి విషయంబులై వ్య క్షంబులయ్యె, సంమోభింపం జేయం గారణ మేమందుచేని జీవల నన్ముగృహించు నానన త నన వయం కా శనంమోభింపండి = కదలని నీటియందు. జలనము పుట్టించునట్లు చలనము కలుగ జచేయంబడి. లు |

లీల] ఇయూగ్గావార్య లీల, 001 టయీ యని యొజుంగుము, జీవులకు మదారాధనోప యుక్తకరణ కళేబరము లనుగ్రహీించుటయీ నా సంకల్పము. ఆ గుణంబులవలన సూర్రంబయ్యె. ఇదియే మహాత్తత్త్పము. అనేక మణులను నొక దారం బెట్లుధరించియుండు నట్లు బహాకార్యధారకచ్వముచే మహాత్త _త్తృపము సూత్రంబనంబడు. దానినలన నపహాంకారంబు జనించె. అది యే చేహాత్స భ్రమాదిహేతువు, ఆ యవంకారంబు వెకారికమని ఎైవెసమని తామసమని ముళ్తెజంగు. ఆ యహాంకారమే ఛథ్టాదు లైన తన్గాత్రలకు నింద్రియములకు మనస్సునకుం గారణభూతం మై చిదచ్చిన్మయంబయ్యు, తిల్నతైలనాాయమున నచ్చిత్త్‌ త్తష్షంబులందుం జిన్ల ర్భత్వము పుదర్శించుటకై యహాంకారంబు చిదచ్చిన్మయం జనం బడియె. తన్హాత్రలు కారణముగం జామసా హంకారమువలన నా నాకాశాది పంచమహాభూతంబు లుదయిం చె. _లెడసంబను /"రాజసా హంకారంబున నింద్రియాములును, వైశారికంబను సాత్తిికో వాంకా రంబున. మనస్సు నేకాదకేంద్రియా ధిష్టాన చేనతలును జనించిరి, అంకర్తాత్ణయై వ్ర వేశించియుండు నాచే బ్రేరితంబులై మహదాదులు కూడుకొని కార్యోత్పాదన 'యోగ్యంబులై యండంబు సృజించె,

అదియే 'శా యుశ్తేమస్థానంబు, జలమం దుద్భవించిన యూ యండం

బున నేను లీలావ్యివాంబున నారాయణుండ నై తోంచితి, నా నాభి

నుండి జగదాఖ్యం మన పదంబు పొడమె, ఆ పదృంబున జత్వ్యఖుం

జొదవె. ఆ-స్టాయంభువు రజోగుణయుక్తుండై తపంబు ' బలంబున

మదను శ్రహంబున లోకంబుల లోకపాలుర సృజించె. భూలోకము,

భువల్లోకము, స్వన్లోకములని లోకములు మూండు. అందు ేనతలకు స్వక్లోకంబు స్థానంబయ్యు. భువర్లోకం బనంబజీ నంతరితము భూతం

బులకు స్థానంబయ్యె. . మర్తాస్ట్రదులకు భూలోకమయ్యు, సిద్ధులకు

భృగ్యాది మహాష్టులకు లోకత్రయమున కుం బరంబ్లులైన మహార్లోక జన లోశాదులు స్థానంబులు. అనురులకు నాగములకు నతలాది లోకం

092 శ్రీకృష్ణలీలామృతము [(భఛవతోరకః బులు, పదునాల్గు లోకంబులు లోక్తత్రయంబున నంతర్షతంబులు, త్రిగుణాత్ళులైన వేత్రజ్ఞుల స్తాత్తిప్టక రాజస 'తానుస కర్ణములకు ఫల భూతంబులై '్రావ్సించు లోకయిు లా మూందే. బ్రహ్థాండాంకక్ష తంబులై నవి యా మూండు లోకంబులే. నిర్దలులైన "యోగులకు దపస్వులకు సన్నాస్టిసులకు మహార్షన తపస్పత్యలోకంబులు (ప్రా ప్రించు, భక్తి యోగులకు మళ్పదంబు పరమపదంబు పలంబగు, లోపల బ్రివేశించి శాసించుటచే భర్తయు వెలుపలం గాలస్వరూపు(డును వగు నాజే జగంబు కర్ష్మయుక్తంబె గుణపరిణామాళత్షక మైన ప్రకృతిమండల మొందుం బుట్టుచు గిట్టుచు మునుంగుచుం చేలుచు నున్నది. కొంచె మని గొప్పయని కృళమని స్థూలమని యే వేవిగలవో యవి యన్నియః ట్రుక్స్‌తి పుకుషసంయోగముచేం. "గలుగును, చేని కీది తుదయ మొదలు నగునో దాని కచే మధ్యము. వికారంబు న్యవపహో రార్థంబు, ఎట్లందు వేని తేజోయ్యక్షంబులైన కడియములు కిరీటములును. భూమి సంబంధములైన కుండలు చట్లు నాదియందు నంత్యమందు బంగా మన్ను నెట్లగు నళ్షు కడియములు కుండలని వేరువహించిన నుధ్య దశయందును బంగారుమట్టి యేకాని తద్భిన్నంబు కానేరదు. లో! న్యవపోరను జరుగుటక్షై కడియములని కుండలని చెప్పుదుము, కుండతో నీళ్లుతెముందుము గాని మట్టితో నీళ్లు కెమునము కదా. ఏ (| ౧ ఎక మే ణా ఎన్‌ పదార్థ ముపాదాన "కారణంబున* 'స్వావస్థం భజించు నయ్యది తత్పూర్వ పరావస్థలయందూం దదాళ్ళకమే, "జేనియం 1దాద్యంతంబుక నేపదార్థంబు కాననగు నయ్యదియే నిత్యంబు. మనుష్యాది వివిధ దేవా సంఘమున కుపాదాన కారణంబైన ప్రకృతి, ప్రకృతికంచెం బరుంకై డాని కాభారంబుగ నుండు జీవ్రండు, స్వరాప స్వభావములచే నిత్యుం వైన యాక్ష కభివ్యంజకంబైన కాలంబు, నను నీమూండును బ్రహ్మా? నివిక్తత్త కారణము కుమ్మరి,

శీల] యో గాచార్యు లీల 093 డంబను నేన నేను శంకల్పిం దునజుకు నిత్యముగం బూర్వాపుముగ మహాదాది ప్రపంచనున సృష్టి స్ధి సంపహోరములు జరగుచునే యుండును కాలశరీరుండ నైన నాచే జనసర్లప్రశయాదికృ ప్రిగల బ్రహ్తాం డము స్వాంతర్వ ర్తియగు నాచే నాశము చేయంబడుచున్నది అన్న మందు శరీరము లీయమగుచున్నది అన్నంబు ధాన్టంబులందు లయుంచు ధాన్యములు భూమియందు భూమి /”౦ధవమందు లయించు నీటియందు గంధము లీనముగు జలము రసమందు రసము జ్య యందు జ్యోతి రూపమందు రూపము వాయువునందు వాయువు పహసమందు స్పర్శ్మము నంబరమున నంబరము శబ్ద తన్నాత్రమందు శబ్దము తౌమసావాంకారరిబున లీనమగు అహంకాంంబు మహైర్త త్పుంబున లీనమగు ఇంధద్రియంబులు స్వకారణంబుల లయంబగు ఇంద్రియాధిష్టాన బేవతలు మనసు సప్త కాహంకారంబున లయం బగు మహత్త్త తంబు గుణంబుల లయించు. గుణంబు లవ క్రం బున నవ్య క్షం బవ్యయంజయిన శాలంబునల గాలంబు పశృతి సంసృష్టుండయిన జీవునియందు. జీవుడు నజుండగు నాయందు లీనం బగు సర్వాంత రాత్తభూతుండనగు "నేను నాయం చేయుందును నాకు వికశల్చాపాయములులేవు ఈవిధముగ నాలోచించువారి మనస్సులో సూకో్యోదయంబునం జీశటివలె నెట్లు వైకల్పిక్యభ్రామంబు నిలునం నలదు* సమష్టి వ్యష్టితత్తప్రముం యధార్థ మెజింగిన నేను సృష్టిసం హార శ్రృమవిధంబున ేహార్ష జీవేశ్వర భేదా భేద సంశయమును బోంగొట్టు సాంఖ్యయోగ విధంబు వినరించితి | శ్రీళృష్ణుం డుస్ధవునకు గుణవృ త్తి భేదములు వివరించుట | సత్ర్వాది గుణములు ప్రక్యేకముగను నొండొంటితోం గలి యుటవేకను. బురుషుం డెక్టైట్టివాండగుం. దద్విధంబు. జెప్పెద వినము శమము దమము తిలితు తషము సత్యము దయ _స్థృతి క2క్‌

091 శ్రీకృష్ణలీలామృతము [భవతా!! తుష్టి; త్యాగము, స్పృహ, శ్రద్ధ; హ్రీ: దోొనము, వినయాగర్జవములు నాత్రానుభవసుఖము నివి సశ్తప్రగుణములు, కామ మోహ, మదము, తృష్ష, గర్వము, ధనాది వాంధ! వైషమ్యుము, విషయభోగము, సాహసకర్యాఖిని వేశము, యశస్సు నందుం వ్రీతి యపహాసము, పీర్యము, బలోదోన్టగము, నను నివి రజోగుణములు, . శోధము, లోభ మనృతము, . హింస, యాచన, వంచనము; శ్రమము, కఠలహము, శోకము, మోహము, విపాధ, మూర్తి, నిద్ర; యాశ, భయము, జాడ్యము, నను నివి తమోగుణములు. ఇంక మిశ్రగుణములు చెప్పెద వినుము. " నేను నాది యను నభిప్రాయమునకు మనో దే హేంద్రియ.ప్రాణములు ' కారణమైన వ్యవ హారము గావున నది మిశ్తగుణము, - ధర్యార్థకామం బులందలి నిష్ట శ్రద్ధారతి ధనావహాంబు గావున మిశ్రగుణం౦ంబ. 'త్రెనర్లి కార్ట నానుకూలి వాస్టపారంబయిన ప్రువృ త్రినిషఘ్టగలవాండు సత్త ప్రయుక్షుండని, "కామో దుఖం గలవాండు రజోయుక్తుండని 'క్రోధాదులుగల వాండు తమో యుక్తుండని గ్రహింపనగు. ' ఫలావేతులేక స్వవర్తాశ్రమోచిత క ములచే భ్ఞక్టియుక్త మ్రీయొండెం బురువుం డొండె నన్ను వీవిం చెనేని యది సష్వప్రకృతి గుణమని యెజుంగుము, ఆ శాయుక్తుఃడై. స్వట్లీ ములచే నైహా లౌకికకార్యముల నాచరించెనేని యది రజోగుణమని యెజుంగుము. ఆశచే హింసాకార్య మొనర్చువాండు తమోగుణ యుక్తుండని యెణుంగుము. సత్తప్రము రజస్సు తమస్సు నను నివి జీవని బంధించునుగాని నన్ను బంధింపవు. వలన భూతపరిణామాళ్ళక "జీహ ము తదనుబంధవిషయములఅలో నేదే నొకదానియందు. దగులు గలిగి జీవుందు చిత్తసంభవములయిన సత్త్వాదులచేం గట్టునడు. ఇతర గుణంబుల జయించి. సళ్ట్వం బతిశయించెనేని చిత్తంబు సూత్మోర్థములి తృహింపంగలిగి నిర్ణలమై త తృతిబంధక మలరహితంబయి, *₹9

లీ... యోగాచార్యు లీల. 005 రంబయి, శాగాదుల నకలుమీతంబయి యొప్పు. అప్పుడు ఛురుషుంణె శన్దుణంబులను సుఖంబుగం బొందుటయేగాక స్తాత్తివక దెవతారాధ నాలక ధర్ధంబును దదుపాసనాత్మక జ్ఞానంబును గలవాండగు. తమ స్పత్స్రంబుల గెలిచి రజస్సు భఛాసించెనేని విషయాస్తక్టియు. దాది విషయళేదముచేం జలితత్వము లభించు. అప్పుడు పురుషుండు రాజస ైళతారాధన క్టర్హముచే యశశ్శీలం గూడిన వాండగు, రజస్పత్తీవ్రం ,బుల జయించి తమ స్పతిశయిం చెనేని చిత్తంబు లయంబు మూఢంబు జడంబు నగు, అప్పు డా పునుషుండు శోక మోహ నిద్రా హింసా శలం జిక్కునడు... చిత్తంబు ప్రసన్నంబయ్యె నేని యింద్రియంబులం దఖినివేశం బనుతాపంబులేక సుఖంచు. మజియు "చేహూంబు రోగా దులవలని భయము లేకుండు. భయకారణంబులయిన రోగాదులం గలిగించు వస్తువులందు మనస్సున కభిలాషు గలుగదు, ఇట్టి గుణం బులు గల స్లత్స్వంబు మదుపలస్ధిస్థానంబని యొబుంగుము, ఎప్పు డిది సాధు విది యసాధు వను విచారము లేక కారస్టములొసర్చి గత్భలం బులయిన హర్ష శోకాది హూపవికారంబులకు లోనై. చిత్తవివేపము నకు జ్ఞానేంద్రి, యముల మనోవిషయాఖినివేశ రూపజ్బరంబునకుల చాణిపొడాది వీడలకు మనశ్చంచలత్వంబునకుం చాలుపడునప్పుడు రజోగుణం బతిశయించి యున్నట్టు 'లెణుంగుము. ఎప్పుడు చిత్తంబు తికోభూతంబయి. జ్ఞానేంద్రియ విషయరాపాది గ్రహాణంబున .నస మర్థంబయి లయించు నప్పుడు సంకల్ప వికల్పాల్యక మనంబు లీనం బయి యజ్ఞూన విపానంబులు గలుగు నప్పుడు తమ స్సుగ్రేకించె నని యెజుంగుము. సళ్ట్వ్రం బతిశయించెనేని యాధ్శిదెనిక కార్యం _బులం గావించు. తము స్పతిశయిం చెనేని కరాతసకృత్యంబులు గా వించు. సత్ట్వంబున జాగరణంబును, రజంబున స్వన్నంబును, దమం బున సుష్పుప్టియు నగు. తురీయావస్థ యాత్యత గ్యంబు. సత్ట్వంబు శ్రవ ర్రమంబుగ నభివృద్ధియగుకొలంది 'తారతమ్యుగతులచే స్వన్లోకంబా

066 శ్రికృష్ణలీలామృతము (ఛభవకాం! డిగ ఒ హాలోకవర్యుంతంబు వవనిపులు పొందుదురు రాజనఎ ల్‌ ౮ మధ్యమలోకమున నుందురు తామసులు తద్గుణ తారళమ్యుంబును ఒటి యవోలోకంఒుం కరుగుదురు సర్వ మతిశయించియుండ మళ లు శించినవారు స్వర్లోకంబును రజం బ9ిశయించియుండ మరశించిన వారు నరలోకంబును దమం బ3ెశయించియుండ నీల్లినవా రథో లోకంబును బొందుదురు నిష్తణుయో నన్ను బొందుదురు మడా రాథన పహాపకకర్శంబు ఫలంబుల శోరక చేయుకర్షంబు సాత్తివ్టకంబు పలము సంకల్పించి చేయు క్షర్థము రాజసంబు హింసామాత్సర్యారి కలింబు తామసంబు ఉన్నదున్నప్టు శోయంచేయు జ్డానము సాఫ్ట్‌ కము ఆకోపీతాకార విషయంబు రాజసంబు 'వ్రాకృళేజ్ఞానంబు "తామసంబు మన్నిఫాళ్తక జ్ఞూనంబు నిష్ట్ణణంబు ననము సాళ్తిఫో వాసము గ్రామంబు రాజసవాసంబు ద్యూతపానాది. సవనావా సంబు తొవముసంయబు నే నుండు ప్రచేశంబు నిషణంబు కామా సం% కానికర్ట స్తాల్ట్వికుండు. రాగాంధుండగుకర్త రాజనుండు స్స విభష్టుంఎ తాదముసుండు. శు దుపాశ్రయుండు నిక్షుణుండు అధ్యా _ల్లేసౌస్రువిమయశశ్రర్ధ నాశ్రెప్రశము కర్షిశృద్ధ రాజసము. అధ్దర్థను దలి శ్రర్ధ తామసము మళల్సేవాశ్రన్ధ నిక్షుణము. హితము పూ మనాయోసలస్ధమగు నాహోరము నాత్తివ్రకము న. . మింగ్రి య సుఖానహమగు నాహారము రాజసము ఆశుచియు శిత్రునివీ ద్ధము 'దేహేంద్రియ వీడాకరమగునది తామసము అళత్తానభ సంతోషమహాపంబగు సుఖము సార్హ్వెకము శళ్లైదులనలనను సశ స్పర్మమువలనను గలు సుఖము రాజసము మోహాకవస్తువ సమభవించుటచేం గలు చిత్త పారవశ్యయాపంబును, ఇజుత్రకళత్రో సం వనక కనన వ అ విషాయలు వ నిష్ణుచక్వ్రమును గలిిందు. నికతికయ సక్త్య్వ్వోబాస దకయ మె శరనవాషి

లీల.) . యోగాచార్యు లీల, (7 'ప్రభవంబును నగు సుఖము తామసము. మదీయ థ్యానాది ప్రభన సుఖము నిక్షుణము. ద్రవ్ఫము చేశకాలములు ఫలము కర్ణము "కార ణము శ్రద్ధ యనస్థ 'యాక్ళృతి నిష్ట యివి యన్నియుం ద్రుగుణకార్య “భూతములు, ఎట్లనం ట్రాశఃకాలము మధ్యుందినము సాయంతనము సాత్తిస్టకము. రాత్రులందుం ట్రవహరంబుడాంక రాజసము, అర్ధరా త్రము మొదలు తామసము, ఉఊర్థ్వలోక సాధనములు బోధించు కాయము స్వాత్త్రికము. 'చేహసుఖముల గుటించి బోధించునది రాజు “సము. అభిచారాదుల బోధించునది "తామసము, భగవత్సా వ్రీ సాధ నమును బోధించునది నిర్షుణము, వైదిక వేషము సాాత్తి వ్రకముః అర్థకా మౌర్జనానుకూలము రాజసము. పాళుప తాడ్యాగమోక్తము "తామ సము. భగవ చ్భాస్త్రోక్త్మము నిర్షుణము. ఈ పదార్ధ్థములన్నియు గుణము యములు, అచిత్సంసృష్ణ్టు పురుమవిషయములు, కానవచ్చు నైహి .కోదుల్హు వినంబడు పారలొకికములు, బుద్ధిచే ఛ్యానింపంబడునవి యగు సుఖములు గుణమయములు, ఈ చృవ్యాదులన్ని యు6 ో చీన పుణ్య పాప్తాత్తక కర్షములచేం 'ర్రేకింపయడి రుచించునవి, మతి యు వానిని వర్ధిల్లంజేయునవి. ఏ జీవ్రండు చీత్తసంభవంబులైన యీ సత్వాది గుణములను భక్తియోగముచెే మన్నిష్టుండై జయించు 'సతండు నా సాధ్ధర్థ్యమును బొందును, కావున శాత్రుయోగజన్య “జ్ఞానోదయ హేతువగు నీ మానుష్యు చేహంబును బొంది శర్లూది విషయ సంగంబును వదలి బుద్ధిమంతులు నన్ను భజింతురు, నిస్సం గుండు నస్రమత్తుండు జిలేంద్రియుండు నగు ముని నన్ను భజించి సత్త్పసం సేవవే రజస్తమస్సుల జయించి నిరవేమండు. శాంతబుద్ధియు నగువాండు సత్తవ్రమును జయించు. ఇట్లు గుణవిముక్తుండు జీవ్రండు "దేవామును వదలి, నన్నుం బొందును. గుణ చేవాముక్తుండయిన జీవ్రం "దు బ్రహ్మంబయిన నాచే వ్యాస్తుండై. సంసారనిమిత్త కర్మములలాని మోకసాధకమెన జ్ఞానయోగముంగాని యాచరింపండు.

$03 . శ్రళృష్ణలీలావృలము (భనతారక డుగా శ్రీకృష్ణుం డుద్ధవునకుం బుహవారవోగీతలు చెప్పుట. ఆతా మద్దర్శన సాధనభూతంబైన మనుష్యు జేహంబుం బొంగి మదా 'రాధనాళ్తేకం బెన నిన్ఫ త్పిమార్ల్షమం దే యుండువా6 డానందమయు౦ డును, జీవాళ్తయం దుండువాండును, బరమాత్యుుడునగు. నన్ను! ఛ్రౌపించును. ఇట్టివాండు ప్రకృతిశార్యుంబులగు శస్టైదు లనుభవించు చున్నను గుణశ్రయాన్మేక మాయావాకగ్టిములైన -జేవాది శరీరంబు "లందు నేను నాది యను నభిమానములేనివాండ్రై. సెస్టే _రృపరమ్షే ' యాభఖా్థ్యానుసంధానాత్త్మీక మైన జ్ఞానయోగనిష్టుచే దృశ్యమానంబు "లెన జేహానుబంధంబుల దనవిగా _భావించుచున్నను. దద్పోస్తుగుణ 'ములదే బద్ధుండుగాండు. విక్నోదరపరాయణులైన యస్షనులతో6 నలయరాదు. లట్టిగానిళోం గూడియుంయవాండు 'గ్రుడ్లివాని వెంట బోవు శగ్రుడ్లివొనివలె నంధతమసంబను నరకంబునం బడును. పుహర వుండను విపులక్రీ్తి చక్రవర్తి యూర్వశీవళనర్తియైయుండి యది తన్ను విడిచిపోవ విరహంబున ' వాపోవుచుం దద్వశీక్సృత _ చైతన్యుండై యత్యంత మోహంబున జడుండ్రై దిసమొలతో విరిసిన తలతోం విచ్చిశానినతె దాని నెంట నోజాయా!. యోసీ కశినాత్తురాలా! నిలు నిలువని యజుచుచు6 బరువెత్తి విహ్వూలుడై. యతృ _స్తకాముఃడగు నాసార్వఖౌముండు ేలుపశళ్లు వచ్చుటపోవుటకూడ నెలుగకయుండీ యావలవిమయంబులనలన(గ లుగు ననర్థకంబునాలోచించి జాత వైనో' గ్యుండ్రై లుట్లు కొన్నిగాధలు పలికె, వినుతు వినుము. -

.. _ అయయ్యో! కామకశ్శల చేతసుండ నైన నా మోహవిస్తార "మేమనుకొందును! ఉర్వశీగృహీరకంమండ న్నై దివారాశ్రముల హూప నున నాయువు మీణించుట _స్మరింపనైతిని అయో! యా వెల యాలిచే నపహృత వఏివేకుండవై యిప్పుడు న్లిర్లక్తుండనైన నేను సూర్యోదయాస్తమా నంబులంగాని యేండ్లు పూండ్లు గడచుట గొని యిజుంగనైతి. కట్టా! నాయాక్షే సమోవా మేమనుకొందును. నరే

లీల... యోగాభార్య లీల, 099 'జీనశిఖామణివైన చశ్రవర్తినయ్యు నొక్క యాండుది ,క్రీడామృగంబు వలె నాడింప నాడుచుంటిని. భోగ్య, భోగోపకరణ, భోగస్థా నాది సహితుండను సార్వఖౌముండనగు నన్ను గడ్డిపరకనలెం ద్రోచివైచి పోవునాండుదాని వెంట దిసమొలతో వేందురెత్తిన్టు లేడ్పుచుం బోయితిని. ఛీ ఛీ యేటిటబ్రతుకు.. ఆండుగాడివ గాళ్లందన్నిన దాని వెంటంబోచ్రు మగగాడిదనలె నన్ను నిరాకరించిపోవ్రు స్త్రీ వెంటం బోయిన నా యీశత్వము మాహాళ్ళ్యము "తేజము గాల్పనా? తుచే నపహృతంబైన మనస్సుగల వాని విదధ్యయేల తవమేల్ల 'త్యాగమేల శ్రుతమేల యేకాంతవాసిమై మౌనము నహించియునేల? స్వార్థమం దసమస్థండ మూస్థుండం బండితమానియునగు నాశేమి ప్రభుత్వము, థూభూ! గనోఖరంబులవ'అె తే జతుండనైతి. . వండ్ల కొలందిగ నుర్వశి యధరాసవంబు6 గ్రోలినను నాహుతులచే వహ్నినలె నా కామము తృవ్రిగొనినది కాదు. లంజియచే నపహరింపబడిన మన స్సును డాని సంగముమండి వదలించుటకు నాళ్తారా మేశ్వరుండు భగవంతుడు నగు నధోతజుండు తప్పందక్కువారు సమర్థులు కారు, ఆ వేలుపుసాని మంచి మాటలచే నెంత బోధించినను నజితాత్తుండ సగుట మనోగతం మైన మహా మోహంబు నదలినది కాదు. . దాని ననరాద్దు. త్రూటినిజూచి పామని భ్రమింఛుట మనుష్యుని థ్రాంతిచేం గదా... అట్టివాని కాళ్రా జేయపరాధము. గావించెను. కాల? దోచినం బోడా? అట్టులే చేహాత్తల యాథాత్త్యం.బెలుంగని యజ 'లేంద్రియండ నగు. నేనే నింద్యుండ. దుర్గంధాదులవేం బూరితం బై యశుచియగు నీ మలీమస 'ేహం బెక్కడ? సుగంఛాది గుణమ

లెక్కడ? స్వమాపజ్ఞానంబు లేమిచేం జెడితిని, ెడితిని జెడిలిని,

'.. ఈ దేవాంబెవరిది? కనిపెంచుటచేం దల్లిదండ్రులదా? భోగ్య,

బగుట భార్యడా? తదధీనంబగుట స్వామిదా? కడపటం గాల్చువ।

కావున నగ్నిడా? భమ్యంబగుటం గుక్కలది గ్రద్దలదా? సుఖదుః:

1000 శ్రీకృష్ణ లీలామృతము (భవతార్ల భోగాయతనంబగుటం నార్తదా” ఉప కార్యత్వమున నుహృదుందా ఇట్లాలోచించిన నిది యెవరిదో పమలసొత్తగుటచే దీనియం దాస్త గలి? దుఃఖంప నేల) స్వ హాపజ్ఞానంబు 'లేనివాండు తుచ్చనిన్టంటై యమేధ్యంబయిన క ళేబరంబుం గని యోవో యేమి ముక్కు చక్కన యేమి కనుబొమలహొయలు జెరా దరహాససదనము వదనము ఆహో దీని కన్నులు వెన్నులు ఓహో, నిక్కుకెక్కు, మేని వన్నెలు బలేబలే యేమి నడలు ఏమిజడలు వమి తొడలు అని మరుయు గొనుచువ్నాండు గాని యవి చీమిడికి. బునికి నెమ్తులకుం జీము "నెత్తురులకు గ్రావ్వులో నగు వానికి నిలయంబులగుటయా యంధుండు పరికింపండు తోలు మాంసము నెత్తురు ఫ్రొన్వు మేదస్సు మజ్డ 'యొముకలు కలిగి మూత్రపురీష వ్రారితంబైన ేహూంబునందు రిమించునట్టి పురుషునకుం బుకుగునకు భేదమేమి? ఇట్టు లగుట నాళ హితంబు గోపవాండు తలలో శాని ఆఊఊవళ్యులతోం గాని కలసీ యుండరాదు. విషయేంద్రియ సంయోగంబు నలననె మనస్సు మోభాచెందుం గాని యితరవిధమున గాదు కొనని వినని పదార్థములవే మనఃమోీభంబు కలుగదు అట్టి సంయోగంబు లేని యింద్రియంబులు నిశ్చలంబుతై రాగాదులం గలుషీతంబులు గాక యుండును. కావున 'ఊలళోడను దత్సబంధులతోడను నింద్రియంబుఎతోడను సంగంబు కర్తవ్యంబు గాదు పండితులకైనను నింద్రియములు నమ్మశానివై యుండ నాయట్టివారి మాటనేమి వెప్పవలయు” అని యిట్లా నరదేవ "దేవుండు గీరంబులుపలికి యుర్వశీలోకంబు విడిచి య్వాత్తయందుందు నన్ను నుపాసించి నామో త్కారంబుం గావించుకొని జ్ఞైనంబున "దేహా కాభి మానరూప మోవాంబునుబొన్ని ముక్తుండయ్యె. కావున బి మంతుండు దుష్టసాంగత్యము వదలి సజ్జన న్నేహంబుం గానింప నలయు_ సాధువు లిట్టివారి మనో వ్యాసంగంబును డాని యందళ దోవంబుల నిహావించు మాటలచే ఇేదింతురు

లీల. యూగావార్య లీల, 1001 = వగా సాధువుల లమణము కా సాధువు లెట్టివారందువేని వినుము, సాకంకె నికరములయిన విషయములం దభిలాష. లేనివారు; నాయం దే చిత్తంబు నిలిపిసవారు, శాగాదులం గలుమితంబు గాని మనస్సుగలవారు, చిదచిదాల్మీక మైన సమస్త ప్రపంచము బ్రహ్థాల్గేకంబని చూచువారు, "దేహమందును దదనుబంధములందును నహూంకార మమకారనులు లేనివారు, నిరవ్టం ద్యూలు, నిష్పరిగ్రృహులు, నగువారు సాథువులు. మహాభాగా! యిక్తుహాభాగులు నా కథలు . సర్వదా వెస్పుకొనుచుందురు, అవి నరులను బాపములనుండి పవిత్రుల. జేయును. నా కథలను వినువారు, శీ్తంచువారు, నామోదించువారు, నాదరించువారు, వముదారాధనా స్త్తులు, శ్రద్ధావంతులు, సాయందు భక్తి గలవారగుదురు అనంత గుణుండును, ట్రసహ్యంబును, నిరతిశయానంద జ్ఞానరూపుండునగు నా యందు భక్తి లభించెనా సాధువుల కావలం గోరందగిన బేది? భగ వంతుండగు నగ్నిని నాశ్రయించీన వారికి శీతాంధకార భయంబు వలె సాధుపుల సేవించు వారికి నజ్ఞాన సంసారభయంబులు నశించు. నీట మునింగిన వారికి దృఢమైన నానవలె సంసారసాగరంబున

• మునింగి తేలుచుండు వారికి బ్రహ్మవిదులు శాంతులు నగు సాధువుతే దిక్కు. ప్రాణుల కన్నం బె ప్రాణంబు, అర్హులకు నేనే శరణము, నుర ణించిన' వారికి ధరే రత్షకము. ఇహలోక వాసులకు ధన మే దిక్కు, సంసారభీరువులకు సాధువులే ప్రాపు. ఉదయించు. సూర్యుండు చాహ్య. చమువులకు దృష్టి పాటవముం గలిగించును. సాధువులో చిదచిదీశ్వర. యాథాళ్ళ జ్షాన్తాత్తకమగు నేశ్రము లొసంగుదురు కావున సాధువుతే జేవతలు, బంధువులు వానే. వాశేనా కాళ్ళ . "హరే నేను, పుళూరవుండును నుర్వళీలోక నిస్ప్ప్రృహాండయి ము! సంగుండయి యాళత్థారాముండయి భూసంచారము6 గావించెంగ దా 120

1002 శ్రీకృష్ణలీలామృతము [భనతారళి _-ఈగాశ్రీ కృష్ణు డుద్ధవ్రునకు భక్తియోగము వివరించుట ఫా

అనిన నుద్ధవుం డిట్లనియె పుకుషపపుంగవా సార్వనులు నిన్ను నేవిధముగి నర్చింకుకో యట్టి నీయారాధనంవ్తైన క్రియా 'యోగంబు నాకు బోధింపుము భగనంకుంజైన నారదుండు వ్యాసుడు మన్లురువెన బృహస్పతియు లోనగు ముకులు నరులకు మోతకరం వైన పరమోపాయ మిదియీయని వెప్పుచున్నారు ఈ విధానము నీవలననే విని బ్రహ్మ తన పుశ్రుతేన భృగు మ.ఖ్యులకును శివ్రుండు తన జేవి యగు పార్వికికిని నుపదేశించిరి ఇది సర్వవర్లిముల వారికి సర్వాశ్ర్యన. ములవారికి శ్రీలకు శూద్రులకును సమమై నిశ్రేయసకరంబుల దుస్తచుమని తలంచెద కనులాయో విశ్వేశ్వర భశ్వుందును ననుర్తి దును నగు నాఫవొజకుం గర్భబంధి విమోచనంబైన శ్వేదాకాధ శ్రమంబుం జెప్పుము అనిన భగనంతు. డిట్టనియ -

వమదారాధన కర్థకాండ మపార మనంతము గావున ననపూట్టి ముగ సంచేపముగం జెవ్పెదను నా పూజూమఖము ఆం్ర్రిశము 'వెదికము మిశ్రమని మూండువిధములు తాం్రికము పంచరాత్ర తంత్రో కము. పాంచరాశత్రము వరమ వైదికమైనను గో ఒలీవ్చ న్యాయమున వైదికదునునది వేదత్రయ సిద్ధ ధర్ధమందు. వర్తించు గ ర్భాష్టమైకాదశ చ్వావశ సంవశ్సర కాలంబున నుపనీతుండైై ద్ద్రజాం డస పుకుముండు శ్రద్ధచే భ్దక్తిచే నన్నారాధిందు క్రమంబుం జెప్చెని విషము చక్రప్తద్మ మంకలంబులందో ప్రతిమలయందో కాబే యగ్నియందో సూర్యునియందో నీటియందో హృదయమునందో ఆాహ్గణునియందో థ్ఞుకియుక్తుండై గంధకుసుమాది పూజ్యాద్రన ముఐచే ఫలకాంక్ష లేక నిర్వంచనబుద్ధి స్పాగురుండగు నన్ను నర్చిః నలయు. తోలుతం బలుదోమి 'జేహళుద్ధిక్షై వైదిక తాంత్రిక లీ లృను యృ్బష్షి హశాదుల మంత్రయుక్షముగ న్నానము గావిం=ఐనలరు

లీల] యోగాచార్య లీల 1069 ఆవల సంధ్యోపాసనాదిళ మదీయ చోదితంబులైన వేద కర్ణములు కావీంపవలయు ఇట్లు కావించు నెడం గర్భపాశనమేగు ఫూజను సంక ల్పింపవలయు. శిలామయము దారు స్వ జతి తావమ్రూవ్యన్య తమమయము మృృచ్చంవనాదిమయము చిశత్రపటమయము. సైకత మయము మనోమయము నుణిమయము నని ప్రతిమ లప్షవిధములు ప్రాంవ్రకివ్ట చేయంబడిన నా స్రతిమ చలమనియు నచలమనియు "కండు విధంబులు అచల ప్రతిమాపూజయం డావాహనో ద్వాసన ములు గలుగవు చలములం దారెండు వికల్పములు స్థండిలమం డాెండును గలవ్చు విలేష్య లేఖ్య పైకళతముల౦దుం దప్పం దక్కిన వానియందు స్నానము క్షర్షన్యమ) "లేవ్యాదుంందు వార్జనంబు మాగ్రమ ఫం కాంతచే నన్ను నారాధించువారు విధాయకశా(స్త్ర ప్రుసిస్థంబ్యులైన సర్వ ద్రవ్యములచే నన్నా రాధింపనలయు. సలకాంత లేని నాభక్తులు హృదయభావలబ్ధ ద్రవ్యములను మనస్సుచేత సమ ర్చింపవలయు హృదయపూజయందు మానసోపచారముల చేతనే నన్నర్చింపనలయు అర్భలయందు న్నానాలంకరణంబులు నాకుః ట్రియంబులు స్థండిలమందు యధాస్థానములందు నంగస్రథాన బేశ తం విన్యాసమును గాది మావసాన వర్షబోధ్య పంచవింశతి త్తక్త్వ్రం బులం దత్తద్వర్ల్లో చ్చారణముల విన్యాసము నాకు బ్రాయతమము సూర్యార్చనమం దుపస్థానమున నారాధింపనలయు జలమునందు జంగంధ పుష్పాతతం. దర్పణాదుల నర్చింపవలయు నహ్నియం డాజ్యహోమము హవిస్సు ప్రియతమములు భక్షుండు త్రస్థైభక్తుల సర్చించు నీరైనను క్రేష్టము ఇంక గకంధధూపపుచ్చడీపాన్నాదు లర్పిం చినం జెప్పనేల” అభక్తుం జెంఠవిశేషీంచి యేది యిచ్చినను నాకు సంతోషము కలుగదు

శుచియు సంపాదిత పూజాపదార్థండునై దూర్చు కొనలుగ దర్భలు పటిచి యాసనముం " గల్పించుకొని మయూచ్చముఖమై. కాని

1604 శ్రీశృష్ణలీలామృతము [భనతాక యుత్తరముఖమై కాని విృహమునకు నెదురుగం గూర్చుండవలయ అంగన్యాసము కరన్యాసము6 గావించి నూతృకా ప్రుణన మూ మరిత్రములవేం గృతన్యాసంతైన నా ప్రతిమను బాణిచే స్పృశిం నలయు. ప్రోమణీయకలశంబును నెకమపార్శప్టంబున నుంచుకొ వలయు. ఆ కలశోదకముచేం బూజాస్థలమును ద్రవ్యములను ద "దేహమును మూండు పాత్రములను. భ్రోవ్నీంచి తులసీ దూళ్యా అద ధు గా ( కుర విష్ణుశ్రాంత కసహ్లారాదుల నర్చింపవలయు. శుద్ధోదక నకు, సర్వాస్ధోదకమునకు, స్నానీయోదకమునకు, మూండు పా ములుండుట ముఖ్యము. ఆరాధకుండు పాదడ్యాదులక్షై యుంచి! మూడు పొత్రములను హృదయమంత్రంబున శిఖామంత్రంబున విష్ణుగాయల్రి, చేతను మంత్రింపవలయు, శోషణ దావాన 'ప్లావనంబు! శోధిత శరీరుండై. హృాదయపన్గంబున నుండునదియు. .మద్వాళ్ళకమై! దియు, దేహేంద్రియాది విలయణమైనదియు నణుస్వరమాపమైనదియ పణవాంత మకారమందుం బ్రతిపాదెంపంబడి యోగులవే నను తంబయిన జీవస్వరా ప్తాత్గకంళైన జ్ఞానస్ట్రహాపమును భా్యానింపవలః స్వస్వహప భూతంబయిన యాజీవకళ యింటియందు. డీపప్ర వలె ధ్జభూత జ్ఞానమున* వ్యావించినట్లు . ధ్యానించి తనయ! యిట్లు సంస్కృత శరీరహృూాదయ పనమునం దొలుత మొన? చారంబుల నన్నర్చించి. యావల నర్బావిశృహంబునకు నానవా? కంబులు గావించి హృదయాద్యంగ 'జేవతయగు నన్నుం బూః వలయు. అర్ధ ఫీ పాద్యాచమ నాద్యుపచారంబులం గల్పింపవలః

• భన్తాదులం దొమ్మిదింట నాకాసనంబుం గల్పింపవలయు, అ పద్గంబును, గర్జికా కేసరోజ్జప్రలంబుగ 'వేదతంశత్రంబుల కెంట స్వ నాల , *ధర్థభూకజ్ఞానము = జీవునకు ఇండు విధములైన జానములు గలవు. : నం ఇ ఉం స్మ చాల బెలిసికొనునది యొకటి. ఇతర పచార్థములల టెసిలికొనునది యొకటి, ₹ త్యభూతజ్ఞానము, - ” .

లీ] యోగాచార్యు లీల, - 16009 వర్గ సిద్ధిక్షై నొకుం గల్పింపనలయు. సుదర్శన పాంచజన్సు గదాపన్ష ధనర్రభ్ధంబులను ముసల కౌస్తుభ వనమాలా శ్రీవత్సంబులను, బూజింపవలయు. నంద సునంద గరుడ చంక ప్రచండ బుఐ మహాబల కుమువ కుముదేవణ దున్హావినాయక వ్యాస విప్పుక్సేన గుగకుసురు లన్వు వారివారి స్థానంబుల "జీవుని కభిముఖులం గావించి ప్రోతుణా దులం బూజింపవలయు. విభవంబు గలబేని ప్రతీదినము చందనోశీర శర్చూర కుంకుమూగురు .వాసిత - సలిలంబుల ,మంత్ర యుక్తంబుగ స్నాతుం గాపింపనలయు. సువర్తం ఘర్గం పరివేదనేనేత్యాది స్వర్లఘ ర్యాను వాకంబులచేశను, “జతంతే పుండరీకాత నమస్తే విశ్వభావన నమస్తేస్తు వృావీ.కేశ మహాపుకుషపూర్వజ” యను మహాపురుషవిద్భు చేశను, బురుషపసూక్తంబు చేతను సామనీరాజనాదులను ' స్నానంబుం "జేయింపదగు. నా భక్తుండు వస్త్రోపపీతాభరణ “తులనీపత్ర పువ్చ హార గంధ లేపనంబుల నన్ను సవ్రేమంబుగ యథోచితంబుగ నలంక రింపవలయు, పాదాస్టచమనీయ గంధపుపష్పామవతలు ధూపదీపోపహో .రంబుల నర్చకుండు నాకు శ్రద్ధతో నొాసంగవలయు. ఉన్నయెడల గుడపాయసఘృుతశష్కుల్యాపూప మోదకంబులను, గోదుమపిండిచే! జేయంబడిన- భత్యుంబులను సూపంబును నాకు నైవేద్యంబుగ, .గల్పింపవలయు. అ భస్చంగోన్నన్హాదర్శు దంతధావన పంఛావమృతస్వా . నంబులు నన్నాదులు గీతనృత్యంబు "లేశాద శజ్యాదులందును విభవంబ

.గలభబేని నిత్యమును గావింపవలయు. వ. . ఇంక నగ్నియందుం బూజించు ప్రకారము ెప్పెచ వనుమ: శంత్రో క్త విధానంబున '- నిర్థింప౦బడిన కుండమందు. గాని స్థండి! మందుః గాని నగ్నినుంచి ప్రజ్వలింపంజేసి పాణిచే నొక్కచోటి! క్రోయవలయు.. దర్భలుపజచి ప్రోషీంచి స్వగృహే క్ష విధిప్రశ .రము సర్వ మగ్నిముఖమున . సంకల్పించి ప్రోమణపాత్రోదకము?

• నాజ్యస్థాలీప్రభతీకరణంబులం టో'సీంచి యన్నియందు. నను

1606 శ్రీకృష్ణలీలామృ శము [భవతాం ఛోవింరపనలయు. తప్తకనక సమానందును శంఖచక్ర గదాప వి సిశ చతుర్భాహుండును 1ంజల్కనర్మ్మ వస్టుంషిను స ఫరల్కిరీట క సూత్ర నరాంగదుండును. శ్రీవశ్స వముండును. గౌస్తుభ విరాజతు ఊను ననమాలియునగు నన్ను ధ్యానించి యర్చించి నేతిలో ముంచి సమిధిలచే దేవతలనుచ్లేశించి యశ్నిలో నునిచి యావల శ్రీనుకి వర స్వాహాంతం బైన మూలమంత్రంబు క్‌ బురముషస్తూక్ష ర! మిగవడానంబుక్తో నాజ్యప్తుశకహవిన్సు హోమంబుగావించి య? నాఫ్రాయంబు* ధర్హాదుల కాహుతులు వేళ్చి స్పష్టకృళాహతి స యానల వహ్నియం డావాహితుంతైన భగవంతు నర్చించి నందా పార్షదులకు నెనిమిది దిక్కుల బల్నివెచి నారాయగాత్మకంటైన మూ తుంత్రింబున నన్ను ఛ్యానింపవలయు అవల విప్వశ్సేమన కౌ మనం బర్పించి యుచ్చేషంబు సమర్పించి కహరాది యుక్తం2 "లాంబూలాదికంబుల ముఖవొసంబుల నొసంగి మరలం బుష్పాండ బూజింపవలయు నా చరిశ్రంబులం బాడుచు నాడుచు మ _ర్హంబు లభినయించుచు వినిపించుదు వినుచు ముహూర్తకాలం వ్యాపారరహీతుండై. యుండి శ్రైతపురాణ ద్రవిడాంధ్ర భాష్తా నానావిధస్తుతుం స్తురంచి జేవా భగనంకతుండా న న్నను్యహి మని దండమునలెం బడి నమస్కరింపనలయు తన ెండుచే! నా పాదంబుల రెంటిని గ్రహించి యీశ్వరా మృత్యుతుల్య సం మునకు భయపడు న న్నాసమువ్రమునుండి తరింపంజేని రిఖ్నీంపు అని వ్రైక్థించి మదుపభుక్తంబైన తులస్యాదుం సాదరంబుగ శిరం ధగించి యుద్వాస్యంబయిన మ జ్యోతిని మరల నంతర్తార్సియ నుద్వాసము చేయవలయు ప్రతిమాదులందు దేనిపై నెవనికి కలుగునో దానియందు సర్వభూతముల కాత్త్యలయై ఛారకుండుగ శరీరకుండుగ నన్ను నర్చింపవలయును ఇట్టి క్రియాయోశన బుశ _వైదికులైనను దాంత్రికులయినను నర్చించిేని యుభయ

లీల) యూగావార్యు లీల, 1007 ములయందు(. గోలరినదానిని నానలనం బొందంగలకు, మదీయ ప్రతీ నును స్థాపించి మందిరంబు దృఢంబుగం నట్టింపనలయు.. పూజా యాత్ర్రోశ్సవంబుల కనుకూలపడునట్లు రమ్యుంబులగు పుష్పోద్యాన ములం బ్రతిష్టింపవలయు, మహాపర్వంబులంగాని చృతిచినముగాని పూజావిధానము తప్పక జరుగుటకు శేశ్రుంబు లర్చించియు. బుర బగ్రామంబు లొసరిగియు మక్సమా నైశ్వర్యుంబును బొందుదురు. వి హా ప్రతిష్టచే సార్వభౌమమును మందిరనిర్హాణంబున ముల్లోకములను బూజచే బ్రృహాలోకంబును నీ మూడింట నా సామ్యుమును నరుం డొందును. అపేమో రహితుండై యీవిధము? భక్సియోగముచే నాచరించువాండు భక్టియోగి్‌ యగును, ఆ భక్సియోగ బలంబున నన్నుం గ్రూపించును. స్వదత్తంబుంగాని పరవత్తంబుంగాని చేవాదాయ 'శ్రాహ్గణా దాయంబులంగాని పహవంచువాం డయుతాయుత సంనత్స రంబుల మలభత్షుకుండై జనించు. ఇట్లు చేయు కృర్పియు దళ్సహాకారి యు ననుమోదితుండును శ్రరకుండును నా ఫలంబున సమభఖాగంబు లుగం బంచుకొని యనుభవింతురు. . .

.. సర్వము ప్రకృతిపురకుషయ్యక్త మై మదంత ర్యామికం బై యేకాళ్ళ కంబని తలంచి పరుల. స్వఫావక్రర్ధంబుల నిందింపనురాదు ప్రశేంసిం పను రాదు. పరస్వభావ కర్షముల నిందించువాండును బ్రశంసించు వాండును 'చేహాభిమానముచే శీఘ్ర, కాలంబున స్వార్థంబయిన జ్ఞాన, 'యోగంబునుండి భ్రష్టండగును. అహంకార కాగ్యంబయిన "చేప+్‌ కాఖిమానముగల జీవుండు నిడ్రాతుల్టమైన (యవిద్యనుబొంది "జీ హస్థుం డైనకతంబున స్తుప్తసంజ్ఞానుండైై మృత్యుతుల్యంచై సూత్ష్రహా పంబయిస ప్రశృతిచేం దికోహితుండగుచున్నాందు. అట్టులే నానావిధ 'దేహోభిమానియగు. ప్పురుషుండును మేలుకొనియుండి యు దత్త ప్రజ్ఞాన రహితుండై నిదృపోవువానితో సముం డగుచున్నాండు. వకవిధమైన హపముననుండక నానావిధంబగు 'చేహమునకు మంగళమన నేమి?

1008 శ్రీళృష్ణలీలావ్భుశేము (భవళి అమంగళమన నేమి” 'జేవాది శరీరములు క్రిన్యూది భరీరమ ప్రకృతపరిణామ దూషములై శారతమ్యుము లేనినగుటను ని గర్భాది కాలకృ తావస్థాదుల న ఫేదం బగుటను మంగశామంగళ వి రమేల) అహ మభిమానాస్పవము శబ్లోదితేంబు మనోభ్యాతే నగు జేవాది శరీరంబు సకన్టింబుగాదు -చేవాగత ేవత్వాదికం " యం బెల్లు సత్యంబగు కావున -జీహానృష్టి చె నిర్ణదగాని స్తుతి యుక్పంబుగాదు అస్టేయందు "చీహూగ తాకారం బసత్యంబయెః యిట్టి యసత్యపదార్థంబునందలి యఖిరి వేశ మనర్థక మెట్లగున "వేని యసతంబయ్య్రు రాతసత్వముచే6 ట్రతీయమానంబగు ఇ భయముగలిగించుం/గదా” అట్టులే ప్రతిశబ్దము స్వప్న బాధక బున సర్యుంబయ్యు స్వ్పయము”౬ గారస్ట మేది యు6 "జేయంజాల యు యధార్ధము గ్రహింవంజాలనివారియందు "బేహూకంపాది శరణ సమస్థకంబు లగుచున్నవి ఇట్టులే చేహాదిఫావము లసతీ లయుస్టిం ఛ్రాకృత ప్రలయపర్యంతంబు సంసారభయ కారణంబు ఈ సర్వప్రపంచంబు పంమాత్మయే ఆయనయే ప్రపంచముగ పండును. సృజించును రతీంపంబడును రవఖ్నీంచును ఆ తుండే సమస్థందై హరించును హరింపంబడదును. ఇట్లు బ్రహ్గాళ గానినన్తువే లేదు కావున నిందయు! బ్రశంసయు నుపేతమయు నీ మూండును బ్రమాణళూన్యంబు గావున భృమాళ్ళకంబు నచ్చుచున్న జగంగు సత్వాది ఈుకృతిగుణవికార రూపంబుక్‌ బరిణామాదులైన ఏికారంబులు గుణగతంబులు గుణమయవ బరమార్ష యొ ట్లుకాదాన కారణ మందువేని సంకల్పహపజ్డా గుణములందుం ట్ర వేశించుటంజేసి యిని తలంపుము ఆయన _లృకుండుగదా ప్రశృతిపురుషుల పరన్సర మైఎతుణప్ర జ్ఞానము -ఆంటికంచకుం బరమపుకరుషుండు విలక్ష్షణు:ండను విజ్ఞానముగల ని వరిని నిందింపరు. స్తుతంపరకు సూర్యునివలె గుణదోపొ

లీల) యోగాచార్య లీల 1009 రహితుళై సంచరింతురు ప్రత్యమోనుమాన వేద స్వానుభివము లను ప్రమాణములచేం దుదమొదలుగల 'దేదిమైనను నస్తత్తని యెజింగి నిస్సంగుండై చరించు. అనిన నుద్ధవుం డిట్లనియె

పరమాత్తుండు స్వయముగ నవ్యయు డు నగుణుండు శుద్ధుండు స్పప్రకాశకుండు నానరణరహితుండునై యన్నివలె నుండువాండు, -జేహమన్ననో డారువువలె జడంబు ఇందు బేనికి సంసారం ఒనిన భగవంతుం డిట్లనియె

(తనకా డుద్ధవ్రున క్లాగ్థకు సంాకమ "లేదని చెప్పుట గ

ఆర్జకు స్వతస్పిద్ధసం సారము లేకుండినను నవి వేకముచే బేహేం ద్రియ ప్రాణసంబంధంబునం జేఫి సంసారంబున్నట్లు తోంచు. కట్టు లహంకార మమకారత్వంబ్నులేన పుణ్య పా వంబుల కధీనమైన ప్రకృతి సంబంధంబునం చేసి య్యాళ్ళకు సంసారము గలుగు స్వప్నం బశస్థా గమమయినట్టు లాత్ళకు సంసారము లేకున్నను విషయంబుల ధ్యా నించుచుండువజుకు సంసారంబు తొలలగదు "'దేవామెటుంగక నిద్రైం చువానికి స్వస్నమువలన ననర్థకంబులు పెక్కులగును అతండు మేలుకొనెనేని యతనిని స్పిష్నము మోహింపంజేయంజూలదు. శోకో హర్ష భయ క్రోధ లోభ మోహ స్పృహోాడన్నమరణాదు లహంకార యాక్తుండైన యాత్తునకుం గలుగునుగాని దానిని విడిచియుండు వానికిం గలుగవ్చు చేహేంద్రియ ప్రాణ మనంబుంం దభిమానంబుగల జీవు నకు సంసారంబు కర్గానుష్టానంబున6 గలుగు గుణకర్శములు తనకు విధేయంబులుగం గలుగు నంతరాత్యకు ఫలప్రదత్వంబు సంసారహేతు వగు అహూంకారంబు సూత్రభూతంబు సంసారంబు కాలవళంటబె ప్రవర్తించు చేహోదిబపురూప రూవీతంళై మనోవాక్సాణ శరీరకృత కర్ణము సంనారమూలంబు బహురూప రూపితంబగు దీస సమూలం

127

1010 శ్రీక్రష్ణలీలామృతము (భవతాగ॥! బున ము దుపాసనంబను కరవాండి ఖన్షముచే ఇ్ధేదించి ముని విగ తృష్షుండై భూసంభారము: గావించు. అట్టి క్షనము, వివేకము, ౫౬ ధ్యయనము, తపస్సు, ప్రశన్టిమూనుభవము, నుప దేశము, ననుమూనవ ఏనిచేయలుగు చేహమున కావ్టింతంబుల నెయ్యది శీవలంటై యుం నయ్యా _రృస్వహపమే మఫస్టముననుండు. ఇట్టి యాాళ్ళకు 'దేహసంబం మునకుం గాలమే హేతువు. పుటము చేయంబడిన బంగారమే కడిఐ ములు కికీటము లగుటకు ముందను వెనుకను నుండునట్లు మఫన్టివ నందు నానానామముు వస్టివహారయోగ్య మగుచున్నది. విక మైన. బంగారు కటకమకుటాదులుగాం జేయంబడునపుడు వె: లోనగు లోవాముఐుతో. గలియుచున్నది. అట్లు కలిసినను డాని నైన భూవమణము బంగారముఘాపణమనియే న్యృవహకంపంిడున బ౩గారమను వేరు సొమ్ముగాం జేయుటకు ముందును దానిని జెట్‌ పుటమువేసిన తరువాతను దేనికి. జెల్లునో చానికే నగగా నున్న: డును జెల్లునుగాని నడువమంగలసిన నెంకికి6 -జెల్లదు, అట్టులే జ్‌ సంబంఫమునకుల బూర్వమును నది. తొలంతిన పిమృుటను న్గాళ్ళే యె -జేవామునకంకై భిన్నుండో యశ్షు మధ్యదశయందను విలక్షుణు! -జేవాముతో. జేతనంతమాశ్రమున "నేననునది తన కన్వయింప! "జీహామున కన్వయించునని యనుకొనుట ్రాంకిచేత నే. కార! చిన యింద్రియవర్షంబు, కారస్టంమైనశరీరంబు, క్షర్వయగు నహాంక తత్తప్టము నని త్రిగుణపకిణామాళ్ళక మచేతనము నీ మూండ నన్వయ నన్టితి నేకముల నవస్థాత్రయ రహితంబగుట తుర్యంబని చః బడు న్నాక్షేత్తత్ళ ప్రంబునందుః ట్రువర్తింపంజూలవు. ఆ యాక్థతత్త వః పకిణామరహితంబగుట -సత్యంబు, ఇట్టి జ్ఞానంబె విజ్ఞానంబు. “ -దేహాంతరంబుననుండ నింధద్రియాదులకుం బ్రన్బటత్తి చెప్పుట య యంము. అడి తొలణినం బ్రవ్ఫత్తి లేవనుట వ్యతినేకంబు. శరీర = పుష్టుటజముం చాళ్ళకాదు, నాశానంతరము నాత్త కాంజాలమ ౩

లీల] యోగాచార్టి లీల 101 మధ్యంబునందును నాత్యకాంజూలదు నేను లావు నేము బొడుగిని ఇప్పుట న్యనహారమౌాత్రం బె అట్టి న్యవహారంబు ఫ్రా,ంతిమూ లకంబు "దేహము పుట్టుటకుముందు నశించినపీమట నేది పనూణముచే ాం ట్రసివమో యట్టి యాగ్గతర్త్వ్ర మే సదా య్‌కహావంటబై యుండు థా లు జాట్‌ లి జో ప్రకృతి వికార హాశంకైన రాజసంబే శరీర రూపంబు! సృజింపం హా! లి యూ బడిన పదార్థం చాత్ధయంవమ నవివ్ధమానంబయ్యు స్వాభిమాన విమ యత్వముచేం బ్రతీయమానంబ'ప బ్రహ్తంబు మిళుస్థంబు జీవాల స్వ్తహాపంబును స్వాయంజో్యో3 య. గావునం శ్రైకాశించు ప్రకృతవియో యింద్రియ విచయహపక వికారములవే జిత్ర్రంబుగల శ్ర కాళించు ఇట్లు స్ఫుటంబుగ ట్రువాంబును బ్రుకృతి పుషుషులు "వేటు వేజన నిర్థ్యయమునకు హేకువ్రలయిన విచారాత్మక జ్ఞూనముల చేతను "చేహేం ద్రియ (ప్రొదుబయం దాల్గతేత్తప్ట వమూరోవీంప కుండుట చేరను న్న సమ్మోహంబును ఇేదించి సాప్రనందతుష్టు చై కృర్ణులసంతి మాన వలయు. ప్ఫృథధివీసంఒంధ మైన దేవాం 'బాత్ళృగాదు బేనశ్వ వాళ్యంబ లైన యింద్రియంబులును నాష్లగావు స్రాణము వాయువు జం ముకు వహ్నియు న్తాస్థగావు అన్నమాత్ర్రంబయిన మనంబు బుస్ధియు నంత కరణ మహంకార వూకాశము భూమి యార్గగావు ఇవి యెళైం ట్రశృ3 పరిణామాతకముచే దేహంబుకో సమంబ పట నార్త యెట్లగ? [ శీ శీ ౮ నా స్వహాపంబు చక్క. దెలిసినవానికి సత్త్వాదిణ పరిణామాత్మై కంబులైన యింద్రియంబులు సమాహితంబులైన నంటబేమి గుణము కలదు” అటుగాక విచేపంబులైనవో నేమి దోషము” సూర్యుని మేఘములు గ్రమ్మిన నాయన "శీవోషంబు కలదు” శ్రువాకుండిన "ణంబు కలదా” సూర్యునకు మేఘమునకు సంబంధయు లేదు గావున నీ దృష్టాంతము ెబ్సదందు వేని యాకాశ వాయ్వశ్న జఎభూగణంబు లైన శోమణ దహనశ్లేదన రజో ధూసరత్వాదులును బుతుగుణంబు లైన శీతోస్ణాదులును నభంబునంటనిపనిది నతురం బె సెకహావంచా టాలాలు కా. యు

1012 శ్రీశృష్ణలీలామృతము (భవా పకృతి వింక్షణుండనైన నేను సంసృతి “ఫ్‌-కువులైన సత్వాది ములతో సంబంధించువాండను గాను గావునల గాముకసం దోపావహాంబు గాదు అయినను నెంతనజుకు వ్యస్రుమూ కహాయవర్డము వలెః దొలంగింపరాని కామశ్రోధాదులు భక్తి ముజే నిరసింపంబడి యా భక్తి వృద్ధియగునో యం౦ంతవణకుం వలనం గలిగిన శశ్లాదిగుణముల సంగంబు పరివర్టనీయంబు చ జికిర్స చేయ బడని రోగము మరలమరల మొలకయొత్తి చేహ "బాధించునట్లు పక్ప కపషాయమువ లె దొలంగింపరాని పుణ్యా _త్తక ప్రాచీనకర్శ్యము విషయాసక్తుండైన కుయోగిని బాధించుచు భ్రష్టు- గావించు. పరసమృద్ధి సహింపలేని ేవతలు ప్రే మనుష్ఫురూపులగు కాములు కలిగించిన విఖభ్నుములు గల క ప్రాచీనాభ్యాస బలంబున మరల యోగంబు నభ్యుసించు6 ములకు లోపడండు అట్టులయ్యు శరీరపొతమువజకు జం స్పియముగల గాని పరప్రేరణంబునల గాని కర్తములు చేం యుండును సంగమువలనం గీడెజింగిన విద్వాంసుండు స్వా భవముచే విషయాఖభిలామయు. దత్సంగతియు వనలి బే డయ్యు నం దుండనివాండే యగు కార్యములు చేసియ.! వాండేయగు. తాను నిలుచుండినను గూర్చుండినను నడ నను బరుండినను శేతోమూత్ర పురీపములు విడుచు నన్నము భుజించుచుండినను నితరస్వభావ కార్యము లే చున్నను నార్ణయందు మనస్సు నిర్పియుండువాండు తన్ను6 7 గంయ.. ఇట్టు లాళ్ళస్లు డై చేహస్థములైన స్థిిగమన వ్యాపే దభిమాన ముంచకుండుకు యకర్శృత్వము పండితుండు ప్ర బయిన శబ్దాది విషయంబులను నస్తక్తయిన శరీరమును నన లయిన నింద్రియార్థ సమూహమును బలువిధముల౯ జూచు నివి నిద్రపోవునపుడు కలలోందోంచి మేలుకొనినంతేన

లీల యోగాచార్య లీల 1013 పోవు పదార్థముల వంటివని వానియందు యధార్ధబుద్ధి నుంచండు సత్తావ్రదిగుణముల కనుగుణములయిన పుణాన పుణ్యాత్తక కర్ణములచే నొానావిధములయిన "దేవమనుపాన్టిది శరీరంబు "దేహాత్తాఖి మూన రూస మజ్ఞానము జ్ఞానోత్స _త్తికి. బూరము యధాతథంబుగ గ్రహింపం బడియు జ్ఞానోదయానంతరము మద్దొషయ జ్ఞానముచే నినర్తించు. ఆశ మునుపటివలె నేను స్థూలుండను లోనగు నిట్టి చేహాకారముచే గ్రహీంపబడదు నంహారాదులకు. బాలుపడదు సూర్యోదయము మనుమ్య నేత్రములం గప్పిన చీశటిని దొలంగించునట్లు మద్వొిషయ జ్ఞానంబు పురువునీ నేను స్థూలుడను లోనగు నిట్టి బుద్ధిని దన్యూలం బయిన సంసారంబును దొలంగంచును ఈ పరిళుద్ధ జీవాత్తుండు స్వయంప్రకాశకుండు జన్శాది వికారరహీతుండు ప్రత్యమాది ప్రమాణంబులం బరిమాణము వచెప్పరానివాండు అపరిచ్చిన్న ధర్డ జ్ఞానము గలవాండు సర్వార్థ గోచర క్ఞానవంతుండు అనేక ద్రవ్యాత్మ కుండు గానివాండు (ప్రాకృత దేవారహితుండు కావుననే చేవ మను హ్యాది శబ్బములకు విషయముగాక తద్దిరతి 'హేతుభూతుం డగు చున్నాండు ఆయనచేం శ్రేరితంబ్యుతై వాక్చాణంబులుచరించు శీవల జ్ఞానైక స్వహాపుంటైన యార్థయందు _. నేను దేవతను నేను మను ష్యుండను నేను గృళుండ లోనగు భేదము లభిమాన శేదంబునం గలుగు స్వా _త్తను వదలినయెడల నట్టి భేదమున "ేది యాధారము” "బేన మనుష్యాది రూపంబులచే గ్రాహ్యం పంచభూళతా రజ్బమగుటం బంచవిధం బైన శరీరంబును నేను బలసినవాండను నేను జ్క్కినవాం డను ననెడి యీ రెండును నిత్యేమని పండితమృన్యులు తలంతురు "యోగము పక్పముగాని యోగికి యోూసగంబు 'దేహసంబంధము-లైన రోగాద్యువద్ర వములచే నిహతంబయ్యెనేని దాని బ్రతివిధానం బిట్టు లాచరింపనలయు పోవ సూర్యాగ్ని ధారణలచే సం తాప కైత్య ములను నాసనములవే వాతాది రోగములను దపో మం్రౌషధం

1011 శ్రీకృష్ణలీలామృతము [(భవనఠా బుం6 బాపగ్రహసర్పాదులను మద్ధ్య్యాన నామకీర్సనంబు౯ (గామా లకు యోకనివ్చ సదాచార్యనృ త్తిచే దంఛాదులను నిట్లు సదుపాయ బుల నళుభంబులైన యుపద్రవంబులను నణంచి యోగంబు సాధి వలయు కొందణు కాయనిద్ధిచే యావననంకతులుగానే యుండ గొ యు మంత్రాఛాది వివిధోపాయంబుల నద్వంద్వ పరాయ దవే? సిద్ధులకాజు క్రై యోగమును 'దేవావిషయమున నుపయోగింయ బుద్ధిమంకు లట్టిడాని నాదరింపరాదు "దేహస్థిీ కరిశాయాసం నిష్ఫృలంబు "చేహ మెన్నంటికైన నంరవంతమె కావున "జేహూ ద కరణ మందుం గాలషేవము సేయక యాకాంముంగాడ యోగమ వినియోగింపవలయు. వనస్పతివలె న్యాత్తే నిక్యంబు పల౦బు "దేహం బస్థిరంబు సమాధి యంగంబగుటం శ్రాణాయావమాదుం యువారు జరాకోగంబుల. బీడింపంబడరు గడా యందు వేని సత్య అయినను నమాధిని విడిచి వానియం దాస్తక్తి వహింపరాదు శే పటుశ్వమును నమ్మరాదు గాయసిద్ధికై చేయు ప్రాణాయామ వంద్యంబుగాదు. చేహాపటుక్వము జనన ప్రభృతి కాచివేచి ఫొ యుండు మృత్యువుకు వారింపంజాలదు వఘ్నళీతి నింత వ్రురో పడనేల? యోగి నన్ను శరణుజొచ్చి యణిమాది సిద్ధం: గ్‌ స్వాళ్ళ సుఖ మకుభవించుచు యోగచర్యయం దుండునేని యట్టి

జెట్టి విఘ్నములచేతను బాధపడండు శ్రీకృష్ణుం డుద్ధవుకకు భక్తి యోగసంప్రహముః 4౮

జెచ్చుట అనిన నున్ధవుం డిట్లనియ అచ్యుళా జిలేంద్రియులు వారి కీయోళచర్భు మిక్కిలి దుష్కరమని తలంచెదను అనాగ ముళం ఒుకుషుడు శిద్ధినిబొందు నుపాయము స్ఫుటముగ6 "బలుపు మనస్సుకు స్వాధీనవలుచుకొను యో%ప లుపనాసాదులం గృశిం

లీల] యోగాచార్థు లీల 1015 శావ్రన వారి మనస్సకూడం ్రాయికముగా. వ్నీణంచుచున్నది శావుననేకదా పుండరీకామూ సారసాంవివేకు లానందావహహమైన నీ పదొంబుజంబులను యభాసుఖముగ నాశ్ర్రయించుచున్నారు ఆ శారణంబున విశ్వేశ్వరా పీరు భవదీయమాయ వంచితులు గారు వలయనిన మేము యోగుల నును గర్బుంబు వీరికి గలుగంజూలదు. ఎట్టి గర్భంబయినను వినాళకారియే కదా ఆహో యేమి యాశ్చ ర్యృము అచ్యుతా యశేవబంధూ ని న్నాశ్రయించిన నూత్ర, మున మాయనుండి తరింపంజేసెవవు ఇతరుల శరణముగోరని డాను లకు నీవే యధీనండవై యుందువు గౌరీధవ వాణీధవాది శ్రీమ ల్కిరీటతటవీడిత పాదవీరుుడవయున ఒబృందాననంబున మృగంబుల ళోడను రామానతారంబున వానరులతోడను గలసిమెలనీ తిరిగి తివి ఇది "నీ వాత్సల్యమును 'దెలుపునుగడా పరత్వ వాత్సల్య, సౌశీల్య సాలభ్య్ధ యుక్తుండును నఖలాత్మలకుం బ్రియతముండును నీళ్లు పండును నాశ్చిత పురుషార్థ ప్రదుందున్నునై యిట్లు జ్ఞాన శకి పూర్తా ఖ్య గుణశ్రయనంతుండవగు నిన్ను6 గృతజ్ఞ్యండెవ్వండు వదలి పెట్టును? ఏపురుషుండు నీకంకు నితరైవమును దన్నుగి దాను మజచిపోవునట్లు. సేయు నైశ్వర్యమునకై. భ జించును? ఆరోగ్యమునిమిత్తము సూర్యుని శ్రీనిమిత్తము పుతాళనునిం గొలుతుకుగాని భవదీయ చరణకమల పరోగ చేవాస్తక్తులమగు మాకు సులభంబుగం బొందరాని శ్రేయ కేడి గలదు” ఈశ్వరా బ్రహ్మా వేత్తలు త్వత్కృత ముపకారంబును దం చికలంచి యుక్కటహాష్టలయి ట్రహ్జాయువునటికు జీవించినను నుం బ్రశ్యుపకారము సేయంజాలరు. నేనేమి యుపకారము6 జేసితి నందు వేని భవత్స్పా ప్రి సాధనంబయిన కరణక లేబరంబొనంగి యందు వెలుపల నావార్థహపంబునను పహృదయములోం జింత్భమాన చూ పరిబునను నుండి బోధకుండవు (వ్రేరకుండవునై "చేహధారులయమం గళంబులను దూరముగం దొలంగించి స్వగతిని న్య _క్రీకరించెదవు

4౮16 శ్రీకృష్ణలీలామ్భలేము [భవళా అని యనుర్తక్తదిత్తుంతై యుద్ధవుం డడిగిన జగత్తీడనకుండు స్వశక్తినృహీక మూూర్తిత్రయుండును నీశ్వ రేశ్వముండును నగు కృష్ణుం స్మవ్హేమ మనోవార్తన్తితుండై యిట్లనియె ఉస్థవా మేలు చక్క బ్రున్నించితివి సుమంగళంబుతైన భాగవతథ్ధర్ణంబులను వర్థిి చెడ వానిని మక్తున్టండు శ్రద్ధతో నాలోచించెనేని దుకయంమైన సంస రూప మృత్యువును జయించును వగ్షాశ్ర మోచితంబులయిన కర్తంబు లన్నియు మ దారా కూపంబులనుట _స్థరించి మనస్సును జిత్తమును నాయం దర్చి సంకల్ప వికల్చకాళ్ళకంవైన మనోవ్ఫ త్తీని నా ధర్గము ఇచేయుకొజ వినిటూోగింపవలయును నా భక్తుల సాధువులు నగువా 7 యించియుండు పుణ్య చేత్రముల గౌరవింపనలయు. దేవాసుర వ ష్యులందణు నాభక్తు లాదరించిన కధల వినవలయు ఒంట! గాని నలువ్సరితోం గలసిగాని యాత్రా మహోత్సవంబులను వ రాజోపచారంబులతోడ నృకు గీత వాదన్టంబులతోడ న యాచరింపవలయు న్లిర్ణలాంతఃకరణుండై యాకాశమువలె సర్వ తశములయందు నన్ను నావరణరహిత్తుండ నై వ్యాపించియున్నవ వని పరికింపవలయు. కేవల జ్ఞానము నాశ్రయించి సర్వభూశేవ నేనని తలంచి గారవింపవలయు. గ్రాహాణునియందు మా యందు దొంగయందు బ్రుహూణ్యునియందు సూర్యునియందు వి గురునందుం ఆ్రహ్రారునియందు. నక్రూరునియందు సమదృష్టి శాందే పండికతుండు. పలుమాబజు మద్భానంబు భావించున శు కాలమునందే స్పర్టానూయా తిరస్కారాహంకారంబులు ని చును బంధువులు పరివాసింతురను బిడియమును ేవాసం మైన మానమును నేన్వ్తుత్తము6 డను పీ రధము లను గర్వవ లజ్జకు వదలి సర్వ విాశ్వరకళ యని యెంచి కుక్కలకుం జం రకు గోవులకు గాడిదలకు. గూడ నమస్మరింపవలియు. ఎంళీవ

లీల] యోగాభార్య లీల 1017 సర్వము నేనను ఖాన ముదయింపదో యంతివజకు. జూచినదాని నెల్ల భగనతే నమ యని వాక్కుచేతను నీశ్వరకళయని మనస్సుచే తను నేలవ్రాలి నమస్కరించుటచే బేవాముచేశను నుపానింప నలయును ఈవిధముగ నుపాసించువానికి సర్వము బ్రహామని దృఢ తరమైన నిశ్చయజ్ఞానము కలుగును సర్వము పరిమాళ్షికత్వమను బుద్ధిరూపక మైన విద్య చేం జూచుచు నిట్టి పురుషుండు ముక్తసంశయండై సమస్తమునుండి విరతినొందుచున్నాండు సర్వభఘాతములు నేనని మనోవాక్కాయ వ్యాసారములవే భావించుకే సమస్తోపాయములం దుత్తమమైదనని నా.మశము అయ్య్యా యుగ్ధవా సర్వాత్షక ట్ర్రహ్లో పాసనమను వేరుగల యీ నాధర్ధమునుమాత్ర, ముపషక్రమించినను దానికి ఫలము కలుగకపోదని నా నిశృయము వల యందువేని నిష్కాముండ్రై నా ధర్గమాచరించువానికి గుణబంధ హేతువు లేదు దానిని శ్రారంభించినంత మాత్రమున నప్పుడో కాలాంతరమందో గుణశత్రయసంబంధమనువనది లేకుండంజేయును థోరికలు లేని నాథధ్ధర్హ మెన్నంటికిని డదు ఏయే వ్యాపార మాయాసకరమై నివృయోజన మగునో దానిని ఫలాభిలాప లేక నావిషయమై కావించిన నది ధ్‌ మగు పలహీన మెన్నంటికిని గాదు భయము నిరగ్ధ్థకగుణమయ్యుం గంసుండు దానిని నావిషయమున ననుసంధించుటచే వానికి మళత్పావ్వి శలిగె క్రోధమున శిళుపాలుండు రాగమున గోవీకలు నిశ్ళేయరబు గాంచికి బుద్ధిమంతుల నిశ్చయబుద్ధి మనీషల హీతాహితి విభాగ మనిత్యమైన మర్ద్వృశరీరముచే సత్యమై నిర్వకారమై యమృుతమై నన్ను: బొందింపం జేయును సాధూత్తమా బ్రహూవాదసంగ్రపాము సంగ్ర వాముగాను విపులముగాను నీకుం 'బెలిపితి లది "దేవతలకైనం బొంద రానిది విస్పష్ణ్టములైన యుక్తులతో నెళ్లుట్లు వెప్పవచ్చునో యట్లట్టు మరలమరల జ్ఞానప్రకారము నీ కుపటేశించితి దీని సత్యమెటింగిన పుపవుండు నష్టసంశయుం డగును నీ వడిగీన ప్రశ్నకు విశదముగాం 128

104 శ్రీకృష్ణలీలామృతము [భావలౌర ట్రత్వు శృరమిచ్చితిని పురాతనము వేదాంతరవాస్యము నగు దీ నెవడు ధరించునో వాండు పరశ్కహ్శమును బొందును "నేను వివరిం? ఇవెప్పిన దీని నా భక్తులకు నీవు పుష్కలముగ నెటిం%ఎంపుము అ బ్రుహోఎదేష్టకు నన్ను నేనిచ్చి వానిని నశపణుచుకొని యుండెదన పరమపవిర్రము శుచియగు. దీనిని బఠించుచు. దినదినము జ్ఞానదీ ముచే నన్ను దర్శించునో వాండు మళ _వ్రీప్రతిబంధరహితుండై శుద్దుండగును. దీనిని నిత్యము సమాహితుండై త్రద్ధతోవినువాం౬ నాయం ద్వుర్తమభక్సి గలవాండ్రై కర్షముల్లవేం గట్టువడండు

ఉన్థవా- దీనిని నీవు చక్కంగ మనస్సున నిలిపితివా” నీమ స్సున6 బుట్టిన మోహము శోకములో నైనవి దొలంగిపోయెనా” దీని నీవు డాంభికులకు శాస్త్రార్థమునందు విశ్వాసము లేనివారికి మూ లకు శుటస్తూపు చేయనివారికి భక్తులు గానివారికి దుర్వినీతులక. 'నజిగింపకుము ఈ దోషములులేన శ్రాహాణోత్తమునరుం బరో కారపరులయి ఛుద్దులై భక్తి శ్రుద్ధలుగల శూద్రులకు లకును ను "దేశింపుము. అమృతేముం 'ద్రావిన పిమ్గటం చానము చేయనలనీ "దెట్లు లేదో యట్లు దీని నెటింగనవీదప జిజ్ఞానువులకు6 "డెలియదగ "దేదియు లేదు ఆవోపాసన కర్ణ యోగ కృషీ దండధారణంబ. నే పురుషార్థింబులు లభించునట్టి చతుర్విధ పురుషార్థంబులు నీయ భళక్తునకు నేన యగుదు అట్టివాండు నన్ను విడిచి మి బేనిని గోరండ మనుమ్మ్యుండు సమస్త కర్షములను వదలినవాండై తన్నను శ్ర్‌హింప ని గం నన్ను గుజించి య్యాత్ధ సమర్పణంబు గావించి భారంబంతయ నాపై వైచునో యప్పుడు ముక్తిని గాంచినవాండై నాసాధ్ధర్హ్పుమున బొందును ఇట్లు యోగమగ్షిం బెల్ల నుపటేశించిన యా య్రుశ్రేవ స్లోకుని వాక్యంబులవిని కృ తాంజలిమై డగ్గుత్తికపడం గన్నుల భౌవు బులు గాజుచుండ నేమియు౯. బలుకక యూరకుండి వ్రేమచే మ తంైన చిత్తంబును మెగ స్ప్వవశవజిచినొని కృతకృత్యుండ నైతిన

యోగాచార్యు లీల 1019 కలంచుచు యదుప్రవీరు చరణారవిందంబులు సోంకం బ్రణమిల్లి యిట్లనియె

"దేవా నీ సన్నిధానమువలన నానశ్సితుండనైన నా మోహాంధ కోరంబు వాసె వితావుహూజనకా ప్రఫఖాకరుముంగల6 జీళటియు మంచు నెట్లు నిలువంగలవు” నీ యాశ్రితుండనగుట నీదయకిు* చాత్రుండనైన నా హృదయమందు క్థానమయ దీపంబు శ్రజ్బులింపం 'జేశితివి కృతజ్ఞుండగు వాం జెవ్టండు నీ పొదపంకజంబుల విడిచి చే అొకనికాళ్లు పట్టుకొనును” డా శార్ధవృృష్ట్య్రంధక సాత్త్వ్రతులయందలి సంసార వృద్ధికాజుక్రై వ్యాపించియుండిన నా దృఢ స్నేహపాశమును నార్తజ్ఞానమ నెడు కత్తిచే 'ఛేదించితివి మహాయోగివర్య్యా నమస్థారం బులు భవదీయ చరణాంభోజములయందు ననపాయంబుగ భక్తి నిలుచువట్లు ప్రపన్నుండనగు నన్ను ననుగ్రహింపుము. అనిన భగ వంతు డిట్లనియె

నా యనుజ్ఞనొని మదాశ్రమంబెన బదరికాశ్ర్యమయంబునకుం బొమ్మ అందు మ త్పాదతీర్థంబుల స్నానాచమనంబుల శుచివిగమ్సు అలకానందలను నదుల సందర్శించుటచే. నిరస్త సమస్త పాపుండవై వల్మలంబులు ధరించి ననస్టంబు లైన కందమూలఫలాదుల భుజించుచు విషయాభిలాష. విడిచి సుఖముండుము. శీతోస్తాది ద్వంద్వుంబుల సహీంచుచు నార్ధవాది స్వభావయుక్తుండవై జిత బాహ్యేంద్రియుండవు శాంతుండవునై. సమాహితచిత్తుండ వై క్జాన విజ్ఞాన సంయుతుండ వగుము నేను నీ కుపచేశించిన చానిని మనస్సున నిలిపి వాక్కును మనస్సును నాయం దావేశింపంజేని సతతము మద్ధర్థ నిరతుండ వై 'చ్రైరన్ధాంతమున స్తాత్తిక రాజస తామసుల గతుల నతిక్రమించి యామిందం టబ్రకృతిమండలమున కావలనుండు నన్నుం బొందంగలవు హరిమేధుంకైన భగవంతుం డిట్లు వెప్పినం బ్రదవ్నీణించి పాదంబుల. దన శీరంబుమోవి భగవదను రాగాతిశయమున శధమైన పృద

1020 శ్రీకృష్ణలీలామృతము (భవఠాగ యంబుగల యుద్ధవుం డశ్రుబిందువుల నమ్మహాత్ము నభిే.కించెను దుస్త్యృద వియోగ కాతరుండై యాతురుండై. యాయనను విడిచి వో జాలక నిజభర్శ్భృ పాదుకల విరసావహించి మజిమటి నమస్కరించుచు నెస్లెట్లో బదరికాశ్ర్రమంబునకుం బోయెను భగవంతుని మనస్సున నిలివి యచ్చట భగవదుపబేశాను సారంబుగం దపంబున హరి జేరెను. ఎవడు యోగేశ్వరుండెన శ్రీకృష్ణునిచే భాగవకు డైన యుద్ధవు నుద్దేశించి _భామీంపంబడిన నిరతిశయానంద పరబ్రవ సస్పహూపంఖైన వేదాంత సముద్రమునుండి సముద్ధ్భృతం బైన క్షానా మృతంబును శ్రద్ధచే 'సేవించునట్టివాని సంబంధులుగూడ సంసా మును దరించి ముక్తి తెరువ్టునం బోదురు. ఎవ్వండు వేదకర్తయై వేదాం! కలశ వారాళినుండి జ్గాన విజ్ఞానామృతం బనుపూందే నెను దుమె వోలె వెలికిందీసి భవఛయంబుం. బాప నిడభృత్యవర్లముసకుం గ్రా నిచ్చె నట్టి జగ త్కారణునకుం బరమపురుమునకు విష్ణువునకు నమస్క రించెదను ఈ మౌసల లీల ఏటా భఛారతరణానంతరము ముప్పదియాజన యీండు దాపరి౦ం* యదుకులనాశంబగునని గాంధారి శవీంచిన వర్షం బదియకదా ౪1 సీ ప్రాప్తింప ముప్పది యాజువర్షంబులు విపరీత చిహ్నాముల్‌- పృథివి. దోంచె 'వేండియుం బపషమై గాడుపులెల్లెడ గులకరావీండుతో. గూడివిసరె నపసవ్యముగ మండలా కారముగం బథ్నీ వితతులు చుట్లను 'బెట్టుచుండె వేళులుపాజెం చా 'మెదురొడ్డి దిక్కులు మంచుకష్పుటి లేజు మాసియుండె

లీల] మాసల లీల 1021 గీ నాకసంబునుండి యంగారవృష్టియు నుల్కలునుధరిత్రి నొలుకుచుండె భూళిచేతంగాంతి దూలిపోం దరణి క బంధయుక్తిానం బడియె వే? క మువ్వన్నె లగుచు6 జివరల నివ్వుటిలక హతమైన నీలిమ వేల్పుం బువ్చోయు రవి యెజ్ఞని మసి యిమ్హిధమగు గుడులంజూడ నాటయుం గలిగ౯ ఆంధ్రజయచు మౌసలపర్వ్వము ఈ విపరీతచిహ్నాములం గని బలరాముండు నరకపాభేయం బగు సురాపేయంబు సాపాయంబగుట యాలోచించి యుపాయంబు రోసీ రాజ కృష్ణాద్యనుమతింగొని చ ఇదిమొద లెన్వనైనం బురి నెయ్యెడసైన నురాసవంయు నే విసమున( చేయంగూడ దలవేయము నెవ్వండు చేసనేనియు౯్‌ ట్రదుకందగండు వాండు నిజబంధుసమూవాముతోడం గొజ్హునం గొదుకకవ్రేయంగాయబడెడుంగూ9రముగా మొగ మోటపాయుచుకా ఆంధ్రజయము అని పురంబున నెల్లయెడల వొాడవాడల సందులగొందుల6 జాటంబనిచె రామునాజ్ఞం బ్రజలు శిరసావహించి యుండిరి కాని విధి యనివార్యంబుకదడా ఇట్లు చేసినను నంధ వృష్ణివీరల యాల యముల6 గాలుండు విహరణశిలుండైై సదా కానవచ్చుచుండెను క ముండుండు వికటుండు కరా ళుండును మజటి కృష్ణవీంగళుండును నగు వాం డిండుల శ్వేచ్చగం దిరుగుచు నుండెం బ్రజలకును దోంచుచుండెను వారు౯ా

1022 శ్రీకృష్ణలీలామృతము (భవకార క *పదెపద విండ్లును దాలిచి గృదిగూదిగా బాణములను గురిసిరి వేవే లదవద నొపురుషునిపై నొదవద యొకగాయమేనియుక వానిమెయి! = ఆ సర్వభూతజాత సంహారకుండంట మక్మస్సశస్రునిహతి మడియునొక్కొం దినము దినమునకును దీవ్రువా త్యావళు లతిశయిల్లె రోమహర్షణముగ "జే ఎలుకలు చరించె ఏధుల నిచ్చకొలందిం గడవలెల్లను బగిలె నిప్కారణ ముగ గూర్కువారల వెంద్రుకల్‌ నోళ్లులబట్టి తినియె నెలుకలు రాత్రులం దనివిదీర "కే నోపవంకలు శేవగల్‌ కూయందొడంగె ఏచికూచియటంచును విడువకెపుడు సారసంబులు గూబల చందమునను మేషములు నక్క_లట్టుల పోషలిడియె క కొల ప్రే రితములు విహా ఛాళులు శ్వేశతములు లోహితాంహ్రులు దిరిగెక- జాలం గపోతంబులు గృవా పాళులం జరియించె ద్వారవతి నెల్లయెడక౯ా క ఒదివెను గరు లొంకలకును -మొదవులు గాడిదల నీనె ముంగిసలకుం బె ల్లుదయించె మూపి.కంబులు కదుకొని కుక్కలకుం బిల్లికదుపులు పుష్పైక్‌ = సీ శేవతీరమలుండు కృష్ణుండునుం దక్క నృృష్ణనంధకులు నృథా "జ్వేవమూని

ఛీల] చూొసల లీల 1023 సురలను బేన భూసురులను గురులను చితరుల నిందింప చిడియపడరు భార్యలు పతుల దుర్భాషలాడంగంబూని రట్టుల పతులు భార్యల వచింత్రు, పొవకుండు జ్వలించె వామంబుగాంగను నీల మెజ్లన పచ్చడాలు లమర "శే నాపురంబున నుదయ సాయంత్‌నముల నుండుందరణి కబంధసంయుక్తు.డగుచు6 చాకశాల్గల ఛుద్ధమౌా వంటకముల వేలకొలందులు పురుగులు వెడలుచుండె తే పండువులయందు బుణాహవాచములను బలువులెవ్వకొ గుములయి పరువు లెత్తు కరణి వినవచ్చు నెన్వరుం. గానరారు తార లొండొంటిం బలుముటు దాంకుచుండె శ ఒక్కం౦డు6 దనదుపుట్టిన రిక్కను గనుంగొనంగలేండు శ్రీకరశంఖం 'బక్కట యొక్తిన వీధుల నొక్కటం బరుషముగ ఖరము లోండ్రలు ెట్టు౯, ఆంధ్రజ యమము ఈ యుత్పాతంబులెల్లం గాంచి కాంచనచేలుండు యాదవ వష్యల నందణ రావించి యిట్లనియె యదూశ్తములారా కాలగతి 'తెజంగు చెప్పెద వినుండు పురంబునను గృహంబులను దోంచు నవలష్షణంబులు మిోరును విన్నారు కన్నారుకదా త్రయోదశి చతు రీ యమావాస్యయు రాహుసంబంధమున నొక్కటిగం జేశెను. 9 ట్లీమాండు తిధులు భారతరణ వేళం ట్రౌక్రించె. దాని ఫలంబు గంటిరిగదా మహోావినాశమునకై మరల నవి యిట్లుచేరె అంతియ గాదు పుత్రశోశకాతుర గాంధారి శపించిన ముష్పదియాజనయేండు

1021 శ్రీకృష్ణలీలామృతము భవతోక। నిదియ కావున ముస్వు తప్పదు కౌరన పాండన భండనమునక ధు రాజు 'నీనలం బన్నిన సమయమున నెట్టి యా+హవచిహ్నలు గాన నచ్చె నట్టివే యిప్వుడును గానవచ్చెడిని కావున మనమిం్‌ నీ నగరం బున నుంషరాదు. తీర్థ్ణయాత్రువై యందజు సముద్రతీరము! 'జేక డని బాటింపుండని బోధించె అందటజు నంగీకరించి తగిన సన్నాహ ములు చేయుచుండిరి క 'త్మెని రవములతోడను నబ్గనిమెయితోడ న్లూకలై నవ్వుచుం బురిలో నెల్లెడ "కే పరువిడునటు శ "ల్సెసతుల్‌ కలలు గనిరి వృాదయం బగల౯ "కే అగ్నిహోత్ర, గృహంబుల నాలయముల చారుణాకార గృెధ్రముల్‌ తద్ద వొచ్చి తమ పయింబడి తినెడి విధంబుగాంగం గలలు గనికెల్ల పుకుుషులు కలంగు మతుల క కవచంబుల ఛత్రధ్వడ నినవాంబుల భూషణముల నిశిచరులు భయో దృనమగుగతి. గొనియేగిరి సవడిం దెలియంగనీక చయ్యన మజీియుక్‌ సీ వజ్రనాభంబు దివ్యం బయోమయ మన్ని దత్తచక్రము దివిందారుకొనియె దివ్యరథంబు నాదిత్యవర్షంబును వాజిచతుష్కంబు వార్థిమాంద చారుకు నెదుర నుడార వేగంబున నీడ్చికొంచేగెను నెల్లరకును దరలుండు తీర్ధయాత్రుకునంచుం 'జెప్పును నచ్చరల్‌ రానురామానుజాత

ముముమయుక్తర్తవ్యము 1083 దరుణులు గారొ వారలకు. చార్కొనదో యపవర్ష చూరయ౯ బుుషుభనంబుకం కు నాకపొల్తిళం బ్యుస్తుట మేలు ్షానికి౯ా

సీ మనమునందైన మితళనయునింగా నెంచి ః చన్నులటాలిచ్చెడి చనవుులబె? మచ్చికం జనుచేయం గ్రుచ్చి కౌం%టనొాత్తి న యద్దుముద్దాడు భాగ్యంబు గలదె కలసైన హరిని మా కాంతునింగా నిష్ట = సతుల రమించు సౌఖ్యంబు గలదె న్యోన్నమందైసను సర్పప్వుతంత్రత సరసనిల్పెడి యవృష్టంబు గలదె త్తే పుసషతాజ్ఞానమే మికు హరికి నడుమ దయ్యామట్టుల నిల్చి భేదంబు సేయు నర్పలతయు డాంపత్యంబు ప్రశృతినిన్ధ మ3వ కదిమిోకు సగులార! యరెద్‌'సుర్ర = ఆ గరళమెంతో ఇెట్ట గరళంబుకన్నన జెట్టయంతర్రు "కావు మట్టివాని *.. శక్తి హరి కొసం? ముక్తిన్‌ వైవొన్న యతిన తౌర యెంత చతురవమతులొ సీ కర్ణయోగియటంచు ఖ్యాగుండా జనకుంి భార్యను విడివెనే భ్రాతలాం ననవాసు లగుచును పర్తిల్లు మునికరుల్‌ భార్యల విడిచిలేయాకమ్యులార _ రాజయోగులకును భార్యా త్యాగమెంచైన _ విధియింపంబడియెనే వెళ్తులార ప్రహ్లాద ఫల్లున బల్టింబరీషులు, ఛా విడిచిల న ల. భార్యల చిశే స్రైజ్షాలాన

1036 శ్రీకృష్ణలీలావృుతవ _ గీ మీరు పతితులైన వి.మ్మున్ధరించును నాలు శీలవతిగం గ్రాలెనేని శీలవతిగంగాక చెడిపయ యగునేని ముకి గూర్చు మది విరక్షిగార్చి క క్రర్శస్వయాప సంచ్యుతి ధరం బని కృష్ణుండెందుం దత్తప్టం బనెనే* ధ్ధ్థము ఫలసం త్యాగము శర్ధతరం బదియె సుంవప సకలజనులకుకా. న్న్‌ ట్రహచారికంయె వననవాసికంయెను జ్ఞానికంయె గేస్తు సదయుం డరలష వానియం'దె వ్రేను వక్తిల్లు బహారరీతి స్వాతృరతులు మువ్వ రల్లవారు గీ తమశళుభంబును మాత్రమె తలంచుచుంద్రు పరుల క్రొప్రకారమును జేయు సరణి లేదు పరులయుపకార మాళించి ట్రుతుకుచుంద్రు, ధరణిని గృవాస్థు విడిచినతక్కువారు క భగవంతుం డిదుతెగైై జగముగను టి ద్వాత్ధగాల సంశోభించునా జగతీజన సేవావిధథి % దిగ విడుచుట పాడిగాదు ధీమంతులకుకా గీ తాముగా బుణబంధముల్‌ దలంగదనుక "నేకపత్నీవ్రతుండయి 'యలమిం గనుచు6 గామడాసుండుగొకో యఖండబ్ధుక్తి పథచరిష్టుత ఛనుట శుభ్యప్రదంబు నీ జూసకీ రానా ల్వష్షణద్తివ్య మనసులకు నుదిర్తి బంక్వర్డుగుట్ట యొంటివిట్ట

బకృతిపతినుతి 1097 +ధుమందారమౌా సంజీవరాయని కొమై ఎన నెట్ట మా యొంటిమిట్ట భక్తారుగణ్యులౌ పరమసాధువు లుండ యోగ్టుమామెట్ట మా యొంటిమిట్ట భవ్యచరిత్రులా కవిచంద్రకోటికి నుదయించుమిట్ట మూ యొంటిమిట్ట గీ ఉగ్రశీలురకును జెట్ట యొంటిమిట్ట యొంటితనమునకును హట్ట మొంటిమిట్ట యొజపుంబున్నెంపుం. బూంబుట్ట యొంటిమిట్ట యురవు ధర్తాళి కనకట్ట యొంటిమిట్ట ం ఛ అవనిని మీరవార్థియను ఖాస్ట్రతివహిం చెను బోతరాజ భా గవత సుధాఘటంబునకుం గ్రమ్మజి నయ్యులరాజనంశ్య స తృవివరపాళి నిల్వగను గల్పధరారుహమన్న సత్పథ౯ా దవిలిన యొంటిమిట్టకును దక్కుపురంబులు సాటి యెట్లగు సీ ఓ రాఘవా యన్న నోహోయనుచు వచ్చు రా జొంటిమిట్ట శ్రీరాముం డొకండె అమా యనుచుంబిల్వ నాం: యని బదులాడు తల్లి మాయూరి సీతమ్మ యొకతె అన్నా యటన్న నేమన్నా యనుచుంబల్కు గాదిలితోడు లక్షణు6 డొకండె వమయ్యి నరావునా సిదిగొ వచ్చితి నను రాయండఢు సంజీవరాయంః డొకండె - గీ ప్రణవమునంగల మూండక్కరముల కెనయు మూండు మూర్తుల ధరిందేంచి మ్రొక్కు భక్త "ణ్‌టిక్షిని, దారకరీబయి కూర్చుచున్న రామచంద్రుండె సర్ఫుడా రమకుండు

103 శ్రీశృష్ణలీలామృశము "తే అరయ నామ్నాయబద్ధుతా నార్యు లిచటి "వేదమూ)ని గొలుచుట వింతయ స నె వేదబాహాస్థలు స్తేచ్భులు విదితభ్గక్తిం గొలుకు రీ యొంటిమిట్ట రముప్రుఏీరు ఉ నేరను గుళ్ల గట్టలను శీరను గోపురముల్‌ ఘటింపలా "నేరను భూరిడానముల నీకయి సల్పంగ రిక్తహాస్తుం౯ా గూరిమి నీదు దాస్యమునకుం దనువుక- మది నప్పగించిళి౯ "నేరము లెంచంబోక దయ నీరజనేశ్ర! పర్యహింపవె ఉ లోకులు. బండితాశ్రణు లలోభమనస్కత వీని నాంధ్రవా ల్లీ యటంచుం బెల్‌ నది మిధ్యగంగాక యధార్థమాటనై శ్రీకర రాజయోగమును జేకుజుంజేసిన.రామమూూర్తి మా శ యేకశిలావిహోరి నను నేల స్వకింకరుంగా ప్రహింపండో గీ తానె బోధకుండయి కవిశ్వంబు నేశ్చె | --లా న యా'న్షార్యుం డగుచు వత్త ప్రంబుం గజ వె 'తౌనె గరుండమ్యు యోగపర్ధతులం 'దెలిపె ధరణి శ్రీరాముడే నాకం బరమగురువు గీ ఆపదల వేళ దాతమై యాదరించెం గష్ట వేళల నేతయె ఘనతంగూన్చె__ నన్ని వేళలం దోడయి యంటితిరు రామచంద్రుండె సర్వదా _రతుకుండు క పరమేష్ష'చెనతం బని లకూ నాకా క త్న ఎళలాగరు6 డనుచుం దండ్రియంచు6 గొడుకంచును న్లా పరమ్రియుండని హితుండని కరముక౯ా భజియింతు రాము సమీణాభాముకా శా ధ్యేయం డిష్టుండు రామచంద్రుండని ప్రాన్టింసంగం గృ్‌్త్యాది. వోయారంబుగ వేలయఫూందుచును రావో నిః (వో ముంళలక్‌

శ్రీ నీతా లక్షం భరర శత్రుఘ్న హన మత్సమేత శ్రీ ఆకామచంద్ర పరెబ్రహ్మ శే నమః శ్రీ గోపొఅకృ పరస్టైహ్యణే నవ ః శ్రీ శారదాయై న గ్రమః ఉంటం, యనే | లే గ శ - చేసన సాయన జాం ఖర కృషావతార తత్శముః శ్రీకృష్ణా త్త్వ బాాడారరసివిటిదలాలాలా గాగ శ్రీభాగవళక్షరృృత్వ ప్రశంస. ఫట నన ఫాసవతకర్త బోపబేవుండుకాని వ్యాసమహర్షి కాండని [| ల్ల శాశ్తేయుల యభిప్రాయము వరో వాతి న ఆంధ్రలివిని శ్రీబాగవతమును దొలుత్‌ ముద్రించిన ప్రత్త. వా రీవిషయమును బూర్డముగం జిర్భించి సవ్లిస్తంంబుగ నొక వ్యాసమును రచించి యా గ్రంధమునకుం బీరికగం జేర్చి యున్నారు కావ్సునం జర్చతచర్వణ మనావశ్యకము వారు చెప్పని శారణములు బలిస్టమైనని వెప్పంబడును బోపచేవుండు హేమార్రిసభాస్థాన విద్వాంసుండగుట నిశ్చ యము ఈప్రభువు గోపాలకృష్ణ భక్తుడు ఒకనాం డీరాజు సభ లోనుండి "ండు ముహూర్తములలో భాగవతాడా్రాయ సంగ్రహో 131

గ్‌ 1042 శ్రీంస్తైావ తాం తత్తప్టము స్థమ.౯ జెప్పగల పండితుం డెవ్చంయని ప్రశ్నించెను. అప్పుడు బోప దేన్చండు శేవటి యుదయమున మా కాగ్రంధము నర్పించేదనని ఇప్పి శ్రీభాగవతాధా్య్యయసార మ్శను గ్రంథము రచించి యిచ్చెను ఈగ్రంధమునందలి వ్రధమన్లోకమే యీవిషయమును స్ప్టీకరించు చున్నది శ్రీమద్భాగతాభ్యాయ సారో ప్యూతశ్ర, నిమూపష్య తే విదుషా బోస దేవేన మంత్రి, హేమాద్రితుష్టయే లు ఈగ్రంధ మతిసంగ్రహముగ నుండుటచే నాప్రభువు తుష్టుండు కాండయ్యె. కావున నాయన సంతుష్టివై బోపదేవుండు. భ్లక్సిముక్తా ఫలము. భ్ఞక్సింహరి యను. ెండ్తు గ్రంధములు" న్లోకరూషముగ రచించెను భక్షిముక్తాపల శ్రంధటీకావసానమందు, శ్లోః యస్యవ్యాకరణే నశేణ్యఘటనా ఖా్యాతాః ప్రబంఛాదశ ప్రుఖ్యాతా నరవైవ్య శేషు తిధిభి ర్వ్యాఖ్యా_స్తధాపోడళ సాహి త్యే త్రయవవ భాగవత తత్త్వోకా త్రయస్తస్యతు ప్యూంతర్వాశి శిఖామణే రివాగుణాః "శ్రీశేనలో క్లోత్తరాః॥ అబీకయందే బోపటేన్పండు. శ్రీభాగవతమును. నిరువదిళెం డుమౌ ర్లధ్యయనమువేసినట్టు "చెప్పబడియున్నది. కావున శ్రీభా! వతము భోపచేనరచిత మనుట దుర్వాదముకడా ష్ట్ర జన్నాద్యస్యయర యను శ్రీధాగవత ప్రధమన్లోకమునక వ్యాఖ్య వ్రాయుచు శ్రీధరన్వాములవారు శీ యధోక్తం మత్స్యపురాణే పురాణదానప్రస్తావే ద్‌ స్లో య్శత్రా,ధికృత్య గాయత్రీం వ తే ధర్మవిస్తరః వృత్రాసుం వధ్గోపేతం తద్భాగవతిమిమ్య తే లిఐత్వా తచ్చ యోదద్యా స్టేమనింహా సమవ్విళమ్‌

శ్రీ భాగవతకర్తృత్వ ప్రశంస 1013 పోష నయాతి పరమంపదమ్‌ పోఘ్రపద్యాం పార్షమాస్యాం సయాలి మంపదమ్‌ అస్టాదశసహస్రుం త, త్పురాణం పరిక్షర్తితమ్‌ పురాణాంతరేచ

న్లోః గ్రంధోష్టాదశనాహ్రో దాస్తదశస్కంధ సమ్మితః హయ గ్రీవబ్రవావిద్యా యత్రవృత్రి నధస్తథా గాయఆ్ర్యాచ సమారంభ _స్తదెఫ భాగవతం విదు తి కించ పద్గపురాణే అంబరీవమం ప్రతి సాతమవచనం శ్లోః అంబరీష శుకప్రోక్తం నిత్యం భాగవతం శృణ పరస్తోస్పముఖేనావి యచీచ్చసి భవవమ్షయ మితి అతవవ భాగవతం నామాన్వదిళ్యపి నశంకనీయమ్‌ి అని తమ యభిప్రాయము వ్య క్రీకరించిరి అష్టాదళపురాణాంతర్లతి మైన భాగవతము. శ్రీభాగవనతముగాక వేజొందుగాదను ఏరి యఖి ప్రాయమే సాధువు శ్రీభాగనతలవణము మశ్చ్యపురాణమునం జెప్పంబడెనపుడు మర్స్య్యపురాణమునకంయచ. శ్రీఛాగవతము స్రాదీనమైకడా యుండ వలయును ఇపుడు మనము “మత్స్య పురాణమని వాడుకొనుచుండు పురాణమే క్రీ శ _౨-౨౫ కాని ఈ8_౨కుం గాని యీవల రచింపం బడినద్ది కాదని సిద్ధాంతము చేయంఒడినది అమైరచోం తీస్తుపుట్ట టకుముందేకచా శ్రీఫఛాగవతము పుట్టియుండనలయును. పొరాణికుల 'లెక్కప్రకారము ళం౦0 లకు పూర్వమే ఇంక పేమాద్రియో వతతక న వకనన వమ హమ స త

• మం రం0౧8000108్ర 052129 2 మీిళ?21% గేం0 ౧0€క్రం ఏల0141 ఉంఉంయ2 000156 90 10 105 ౯95006 శంయు. € 020006 సేం ఫైెం506%0510 భం9629 225 & ౨ 1560266406 0612560 23 €36 €61౯- మె ౨200000 06 ఉం6ేసిః:2 జం0016 28 10 వి స వణ 16 ఇంళల!16 సీం 432 గ. ౨ ఇంం014 08 €0 6 పెటా 26292 1615 భలుం06 099 0 ఈం 016656 15 202 2/9 0౮6౬ 0 €16 ౯12015” ఏం154 [4షలి[న ₹*%50౮ 7104544

1044 శ్రీకృష్ణానతార తత్త్వము శ్రీ శ ౧౨న ళతాబ్బమున నుండినవాండు. ఆయన మిత్రుడు బోపదేవ్రం డాయన సమకాలికుండే కదా బోపచేవుండు శ్రీఫాగవక మును ౧౩-.వ శతాబ్దమున రచియించియుండెనేని దాని లవణ మధమపత్సమున మూండవళ తాబ్బమునయిట్టిన మశ్చ్యపురాణమున౦ దెట్లు చెప్ప సాధ్యపడును” కావున బోపటేవుండు శ్రీభాగవత ్య్రంధ కర్ణ యనుట నాంధృభాగవత గ్రంధకర్త యోరుగంటివాండను వా దము సట్టిద శ్రీఫాగవత మేలగ్నములోం బుట్టినదో కాని గ్రంథ కర్తల విషయమునం(_గలహమే నాయకుని విషియమునం గలహమే అయినను ధర్గోాజయతి బోపదేవ్రండు ౧౧౮_౩ శ్రీ శ సంవత్సరమున నుండినవాండు తాత్చల్యనిర్ట్వయమందు సై న్లో బోపటేవకృత ల్వేచ బోప దేవపురాభ్యావైః కధం టీకాః కృతాః సంస్యు ర్రనుమ చ్చిత్సుఖాదిబిః॥ హనుమ చ్చిత్సుఖులనువారు బోపటేవ్రనకుం బూర్వులు. వావ భాగవతమువకు, డీకవ్రానిరి *ణపతిలత్షణ నేనుంయను సండితుండు ౧౦౯౦ శక సంవత్సర మున నుండినవాంయ ఆయన రచించిన అద్భుతసార మను గ్రంథ ముశ శ్రీభాగవతముముండి యకవదించి యున్నాండు దాకా మళమున శంకరాచార్యులవారికి "రెండవవానైన చిక్సుఖాచాక్యలు లాస్యం క్రీ శ మం దుండెకని చెప్పనగు ఈయన శ్రీఫాగి వతమునకు వ్యాఖ్య'న్రాసెను మధ్వాచార్యులు వీరి వ్యాఖ్య గుటించి ప్రస్తావించి యున్నారు పీరు విష్ణుపురాణమునకును వ్యా ఖ్వ చ్రానీయున్నాకు హానుమంతుండను నాయన భాగవత విష్ణుపురాణములకి వ్యాఖ్య వ్రాయుటయేగాక నాటకము నొకటి రచియించెను 9 యిప్పుడు వాునున్నాటక మనువేరం బరంగుచున్నది ఈ హనమ

శ్రీభాగవతకర్హృత్వ క్రశంస 1045 న్నాటకము భోజునికాలమున నుండెను కావున హకమంతుండు భోజునకుం అ్రౌచీనుండై రివూరమి శ్రీ శ ౬౦౦ ౭00 సంనత్సర ములవాడ్లై యుండనలయును

శంకరాచార్యులు పద్గపురాణములోని వాసుదేవ సహాస్రునా మానళికి వ్యాఖ్య చ్రాసినట్లును నందు సఆశ్రయః పరంబ్రహ్మపరమాత్థాపరాత్పరః ఇతిశ్రీ భాగన తే యని శ్రీభాగవతమునుండి యనునదించినట్టు భాగవతభాషణ గ్రంథ కర్ణలైెన గోపాలాచార్యకర్పద్మార్‌ అనువారు వ్రానియున్నారు శంకరాచార్యులవారి పరమగురువగు గాడపాదాచార్యుల వారు పంచీకరణమందు. జగ్భృహేపరమంరూప మని భాగవత ముప న్ధ్స్తమని ట్రా,సిరి శౌనకుండు బుగ్విధానాంతమందు న్లో। అస్యయామా బుజం జప్తాన్ట్‌ త్రివారం విష్షుమందిశే రు జాలి ళం ఫలంభాగవతం తస్య లభ తే నార్రసంళయః జప్తాప్రు ఆభరతీ మంత్రం త్రివారంచ దినేదినే ధారతాఖా్య్రాన మఖలం పాశాయణ ఫలం లభేత్‌ రామాయణపఫపలం భిత్రే భత్రయాచ జ వేదృచమ్‌ పారాయణ సఫలం సర్వం శతకోటి ప్రవిస్తరమ్‌ * అని వచించెను గాడపాదాచార్యు లుత్తరగీతకు వ్యాఖన్ట రచించిరి. అందు హన్యాన్నుష్టిఖిరాకాళ మృను (౨ - ఈగ) న్లోళకమునకు వ్రాసిన వ్యాఖ్టయందు నిట్లు శ్తాయంబడి యున్నది యోవేద శాస్తా ణ్యధీశళ్య శ్రుత్వావీ నావాం ట్రహ్షేతి జానాతి తస్యసర్వాణి ప్రయాస ఫలాన్యేవ. . యధావాతుషం ఖండ మయ్య య దవహన్యాత్‌ అవహననేన ,శృ్వమ వవఫలంనతు తండులలాభః శేన్వన్షు క్రి రజాయతే ఇత్యర్థః తదుక్తం భాగవతే

1046 శ్రీకృష్ణావతార గత్త్టము న్లో శ్రేయస్పృతింభక్షిము దస్య లేవిభో న్రేళ్యంతియే "శ్రీలమ్యా లబ్ధయే లేషామ సౌశ్షేశల వవశిష్యు త నాన్టద్భుధా స్థల తుషావఘాకినామ్‌ ” జైమినిభారత మశ్వోమేధపర్వమందు న్లో భారతం హరినంశంచ పుత్రదం ధనదం బో వేత్‌ శ్రీమద్భాగవతం పుణ్యం భుక్తిముక్తి ఫలప్రదమ్‌ ఎట్లు చూచినను వైమినిభారతము శ్రీ శ ౧౦౦ నీవల్మిగ్తంధమ గాంజూలదు శ్రీ పూర్వము 3౫౦యందుం బుట్టిన దాణక్య నీతియందు న్లో ప్రాతహ్యుత ప్రసంగేన మధ్యాహ్నేశ్ర్రీ ప్రసంగతః రాశ్రైచోర ప్రసంగేన కాలోగచ్చుతి ధీమతామ్‌ అని భాగవతము వేర్కొనంబడెను కోలొ్రూక్‌ విల్బ౯ లోనగువారు శ్రీభాగవత గ్రంధక బోపచేవుండు. కాండని వ్రానిరి బోపబేన పూర్వు అందలో భాగవతముమండి యనువదించుటచే బోపటేవుండు భాగవతీక్రర్త గా డనుట నిస్సంశయ సిస్ధాంతీము ఈవిషయ మింకను గోరువాన పురాణ నిరీ్షణమను మహారాష్ట్ర గ్రంధమును బరింపవచ్చును కురా శ్రీఫభాగవతోత్ప్తి ప్రశంస టా శ్రీమహాభారత రచనానంతరము వేదవ్యాసు లొకనా* తనలోం దానిట్లు విత్శరింపందొడంగె సీ వ్రతధారిన్నై వేద వహ్నిగురుశ్రేణి మన్నింతు విహితకర్షములం గొంత పడకుండనడపుదు థారతమిషమున6 బలికితి 'వేదార్థ భావ మెల్ల

శ్రీఫొగవతోన్చ త్తి ప్రళంస, 1017 మునుష్షని ఈఆగాద్ర ముఖ్యధర్మములందుం న. జెల్ల దీనంజేసి య్య అంతీస మంద దాళ్ళలో నీశుండు సంతసింపక యున్నజూడ దోంచెో ఆ వారికి యోగివరుల+ కభిలమీతంబైన భాగవతవిధంబుం బలుకనైతి మోసమయ్యెం 'దెలివి మొనయదు మజుచితి ననుచు వచుచున్న యవసరమున, భాగ సారదుం డాయనను జూడవచ్చి యూాయన విషావకారణం బరసి యిట్లనియె ఉ-ఈరాదరమైనా భర్ణ్గచయ మంతియుం జెప్పితి వందులోన నిం చించుకగాని విష్ణుకథ "లేర్చ్పడం జెవ్చవు ధ్ధర్గముల్‌ ప్రపం చించిన మెచ్చునే గుణవిశేషము లెన్నినంగాక? నీకు నీ కొంచెము వమ్ముకెల హరిం గోరి నుతింపపి నార మునీం చా విగతకిర్థిర్మబ నినుపాధికం మైన ష్థైనంబు హారిభ్తక్తి లున్న శ భితంబు గాదు భక్టి హీనంబులయిన జ్ఞానవాచా కర్ణ కౌశలంబులు నిరర్ధకంబులు కావున స్పఫొవకామ్యు కర్ణంబులందు రాగంబుగల పాకృతజనులకు ధరంబులు చెప్ప నియమించిన శాస ల టవలు వేదా్య్యయన దను పావడ వ్య ర్వాత చెతను ధాల్లోప జేశములొనేత చ ఛగవంతుండు సంతసింపందని యేర్చడుచున్నది 1వారికియాళవయలా-కబ్సిలషి తమనుటచే నిరువు తేకాభి ప్రాయులు యోగ లనలగా జినేంద్రియులప భక్తులు. వంక హరిళక్తులకు బర్వ్చూారసమాగమ మే యుజే కము హంరినివిడిచి భక్తు షండంాలత భిక్తలవిడిచి హం యుండంజాలంచు భన్‌ వతేము మయోసివరుల కభిలషీకమనుటచే మ.ముత్రువులే భాగవతపకనమున కధికారులు సా గానులు గారని యేర్పడుచున్నది అనధికారులమ ఖాగవతపరన మనర్ధక వనుఓకం గృష్ణలీల నాచ్చేపించువాశే త్తష్య్యక చమాణనూలు

1016 శ్రీకృష్ణానతార త్రశ్త్వేము కుండవగు నీ నడవడి తగ దది యొట్టులనిన వార (అదిరా. దగరాని జుగువ్చితంబులగు కామ్యకర్తంబులు సేయుచు. దళివ్రజ్ఞానంబు మజి తురు గావున బుధ్ధి మోహంబు జనియింపకుండ; దత్త ప్రవ్రడుండ వై వ్యధావియోాగంబు శీయుమని మజీయు నిట్లనియె చ ఎజీిండునా'ండు కర్థ చయమెల్లనుమాని హారిస్వచూపము౯ నెజయనెజుంగు నవలను నేరుపుం జూపు గుణానురిక్తుండై జ్‌ ననా! "తెఆకువలేక శ్రుమ్మణుచు "జేహధనాద్యుఖి మానయుక్తుంతై మొజులోనివానికిం-దెల్లియ నీశ్వంలీల మునీంద్ర చెప్పుమా ఎటుకగలవాండు. హరిసేవకుం బ్రయత్నంబు సేయందగు కాలక్రమంబున సుఖరుఃఖ ములు షప్రోత్తయబు "రాంబ్రనను హారిశేన విడువందగదు చొనం జేసి బ్రహ్మస్థావర పర్యంతంబు దిరుగు జనులకు "నియ్యది పొందరాదట్టి మేలు సిద్ధించు వారిసేవకుం డగువాండు నీచజినంబు నొందియు నన్యుక్రియ సంసారంబునం._ జిక్కండు వ్మాజి హరిచరణ _స్తరణంబుకేయు.. భక్తిరస వశీకృతుండయి. విడున నిచ్చగింపండు * భాగ అని భక్తియోగ విధానం బుపబేశించి చనియె. వ్యానులప నారదుం డుపదేశించిన భక్తివివాన మే నారదభ్ధక్తి సూత్రములను వేర వ్యవహరింపం బడుచున్నది ఆ సూగ్రతత్త్వమునకు ల్రమ్యద్రింధమే శ్రీభాగనరము 9 ట్లుప దేశంబు నొంది ఇచ్దక్సియోగరుచి మరగినవాండు _ చానిలి విడువంజాలండు ఒకవేళ విందు జన్నాంతరమందు సంసారములో6 జక్కియుండినను నది వీవిని చచిలరు” దొనిఫల మది చూఫువజకుం దొలంగకయే యుండును. జ్ఞానయోగమున స్వమాపవిచ్చిత్తి నలిగిన గలుగవచ్చును గాని ఛృక్టి యోగంబున6 గలుగను చ తీనకులనర్యముళ విడిచి చానవైరి పెదారవిర్థముల్‌. పనివడిపేవచేసి పరిపాకము నొందక యొవ్వండేనిం జో చ్చిక మటుమేవసైన నది సిన్ధివపించును భాగ

శుభాగవతొత్ప త్తి వ్రంస _ ఎగ్‌ బు అవనీచక్రములోన నేపురుషుం డేయామ్నూయమ.౯ విన్న వమా ధవుపై లోకశరణ్యు పె "భనముంం దిప్పింపంగాం జూలు థి క్తి విశేషంబు జఎంచు నట్టిభనన వే మం కరింశ్రైన భా గవతామ్నూయమ బౌాదరాయణ.ంద, దాంగల్పిం చె నేర్చ్పొప్పంగళా ముముమేజన సేవస్టింబయిన భాగవతం బిట్లు రచించి భక్షి విరక్తి జనకం బగు దీనిని బరింప నధికారి యొన్దుండా యని యాలోచించి మహీ యోగియు భక్తి వైరాశ్టునిధియు నగు తనపుత్రు, శుకునిం బిలిచి యాయనచే చాని నధ్యాయనంబు వేయించె వీ వంశమున యోగి జనించునో యా నంశమువారు తరింతును. కాన్సనం గొడుకున శే యుప బేశించెనని యెజుంగనగు ఆ ళుకులు డాలిని ధరించియుండి 'వ్రైయోపవిష్టుండ్లై యాసన్నమ3ణుండైన పరివ్నీత్తున శెటింగించె శృంగిశాప కారణంబునం బరివ్నీర్తు దా నేడుదినములలో సర్పదష్టుండై. మరణించుట యొజిలగి ప్రాయోపవేశంబు. గావించి నిద్రాహారములు విడిచియ.ండజె ఆయనను జూం న నేకులు నువాష్టు లపజెంచిరి వారిని గని పరీశ్నీళ్తు క ఏడు దినంబుం ముక్తిం గూడయగ్‌ నే రీతివచ్చు గురుసంసాం శ్రీడన మేక్రియ నెనచెగుం జూడుండు మా తెందడ్షులార న్రుతివచనములకా అని ప్రశ్నించె ఆయన పుణ్యనళంబున నా సమయంబున నచ్చ టికి శుకయోగి వచ్చిన నాయనను బూజుంచి నేం జెల్లి జేహూంబు నర్తింవు దేహభధారి కేమి చింతించిన జేమి జవించిన నేమి గావించిన *శీమి విని5 నేమి సేవించిన "నెన్నండు నం ఫౌరపవ్షతిం చానినపదవి గలుగు నని ప్రృశ్నింపంగా క కావ్టన సర్వాత్తుంటు మ హావిభావుండు ప్‌హ్లుం డీన్ళు: బాకర్ణిం, కేంత్త

0౯ లగ శ్రీకృష్ణావతార తత్త్వము "సీవింపను వర్జిరిపను చావించరు భవ్యుం కభవ భాజకి నధిపా సీ చైవ్రపాయనుండు నాదుతండ్రి ద్వాపర వేళ బ్రహ్మసమ్మితమైన భాగవర్‌మ. 6 బతనంబుసేయించె బ్రహ్మతత్చపండనైై యృత్తమన్లోక లీలోర్సనమున నాకృష్టచిత్తుడనై వంంచితి నీవు హరకిపాద ఛక్తుండ వగుటంజేసి యెటలింతు వినవయ్యు యీ భాగవతమున విను సేవాబుద్ధి నిక్పరిల్లు ఆ మోమకామమునకును మోతంబు నిద్ధించు భవభయంబులెల్టం బాసి పోవు 'యోగిసంఘమునకు న్తుక్తమ వ్రతములు వాసు చేవనాము వర్షనములు అని భాశవతమంతయు నుపబేశించె ఇందు చక ళశయోగి '్రీపురుష 'థేదజ్ఞాన రహితు డ దిగ(ంబరుండు జీనన్లు కండు శ్రోశయ "స పరీవీత్తు హారిశ్ళ్చ పాకటాష పునర్లబ్ధ జ్‌నికు డు హా9ిభక్తుండు హరకిభ్రులనంశమున( బుట్టిన వాండు క దామోదర పదభక్తిం గామాదుల గల్బినాంజు గావుకం గరణ౯ భూమిోిళు (6 డిలుగ6 డయ్యెను | సామరస్టము గలిగి దోషసం%౯ శృంగి ఆని కామ్మల్రోధముల జయించినవాంతు ఆసన్న మరణుండు మును యువ్చు విషయమా భగనద్దుణ నర్గ్‌నము శఈకమహ్షి యేడు దినములలో వైద్రుదినములు త్‌వ్నిడీ

శ్రీభాగచతోత్ప త్తి ప్రశంళ 1051 సృంధముల గ్రంధము చెప్పెను ఇంక దినమో యొకటిన్నర దినమో యున్నదిన శ్రీ కృష్ణచరిత్రము. జె్చ నారంభించెను ఇట్టి సందర్భ ములలో సట్టివాని కట్టివాం డౌట్టి చరిత్రము చెప్పియుంకు వో యాలో చింపుండు గోపికా కృష్ణలీఎ అంకుపుగాణ మైనచో నది చెప్పీ యుండునా” వికువారు వినియందురా” ఈ మాత్ర మాలోచింపక గోపికా కృష్ణుల దూమించువా "రెట్టి మతిమంతులో

ఇప్పటి మహాశీలవంతులు భాళవతము చదివినవారు దుళ్ళీ ఇల్సురై చెడుదుకనినను బూర్వుల యభిప్ర్రాయ మెట్టిదో చూడుండు

శ్లో భారతం హరివంశంచ హృత్రవం ధనకంభ వేత్‌ శ్రీమద్భాళవతం పుణ్యం. భుక్తిముక్సి పలప్రువమ్‌ ఖైమిరి - అశ్వ మేము " ప్రొ హ్య్యాతవ్రసంగేశ మధ్యాహ్నే తీదసంగతః రాత్ర చోరప్రసంగేన, కాలో గచ్చతి ధీమతామ అ చాణక్య నీతిశ్ళా గ

సదా సేవ్యా సదా సేవ్యా శ్రీమద్భాగవతీకథా

యస్యాఃశ్రవణ మా శ్రేణ హారి శ్చిత్తం సమాశ్రయేత్‌

పురాశేవుచ సెళ్టము శ్రీమద్భాగవతం పరమ్‌

యగ ప్రతిపవం విష్ణు ర్లీయ తే బహాధర్షి0ిః

అష్ఞోయం శ్రిహనూత్రాణాం ఛార తార్థ విశిర్థయః

గాయశ్రీ ఛభాఘ్యమహాపోనా, వేదార్థ పరిబ్బంహితః

భక్తి విర్తిక్సీ భాగనతేని యన్నట్టు భాగవతమును బరించు వారికి బాక్సియు. విర్తక్షియుం గలుగును కావుననే ఫలత్రుతియందు ముముమూాణొాం మోతూసక్తులకై. యిది ఛ్రాాయంబడెనని భాగన తము తుదం జెప్పండెను కావునం దదితరరులు భౌ+వతపరనమున కధికారులు గారు కామదాసులు పరించి విపరీ తాన్థములు హేనిఫొని చెడుచుంకుట కనులారం జూచుచున్నారముగడా అధికారులు గాని

1052 శ్రీకృష్ణా వతార తత్త్వము వారు చదువుటచే ననర్థకము తప్పదు ఇంద్రియాణీంద్రియా్థాన నర్తంత ఇతిధారయ న్నను భగవద్దీతావాక్యము జారులకు: బ్రమా మయ్యుగదా సోమపాః పూతపాపా యను నాక్యమును దర్రాగ బోతులకు నాధారముగ నొక మహానుభావుండు సమర్డించెగదా ఇట్టి యనధికారులకు గోవికా కృష్ణచరిత్రము అంకుపురాణముగా దోంచు కేమివింత కావుననే యిట్టివారికి భాగవత భగద్దీతాడ లుపచేశింపరాదని శాసింపంఒడియె భాగవతమంతయు ద్వాద శాతరీ మంధత్రార్థమును బోధించ మున్నది పండ్రెండమరములకుం బండ్రెండు సర్మభములు శ్రీమద్రై మాయణ భారతీములం దిట్టది కానవచ్చెడినిగదా అంతయు ఈ ఫ్టించుటకు నిపుడు సమయముగాదు ప్రణవార్థ్యము ప్రధమస్కంథవ నను నమశళ్ళ ప్టౌర్ధము "0డుమూండు స్కంధములందును రంగం౬ స్కంధములందు భగవచ్చ) ప్లైర్ధ్థమును "సంగా లయందు వాసళళ్దె మును ౧౦-౧౧ నందు దేవశ స్లౌర్ధమును ౧౨ నందు. విళ్లక మును గానవచ్చెడిని చేశళబ్టమునకుం శ్రీడించువాండని యర్థమ ౧౦-౧౧ శఈ ఆరెండు స్కంధములందును గృప్తలీలలు కద వేర్కొనంబడెను నృనీంహాద్యనతారములు భగచ్చస్లౌరమునే కద్‌ ట్ర్‌ బై థ్‌ బోధించు భగవంతునిచే నుపచేశముంనొనిశ నారదుండు పాంచరాల్రే

గమమును వ్యాసుల కువబేశించెను. మజటియుం బాంచరా్రాగ వీధానమును రచించెను పాంచరాశ్రమునకే సాత్త్వకమనియు ₹ నత మనియును బేళ్లు గలవు తా నుపచేశముగొనిన ప్రకార వ్యాసులు గ్రంథమును రచించి డానికి తీభాగవతమనియీ వేరంచె కావున నిది పాంచరాత్ర ధ్య్ధామునే బోధించుచున్న దని యెటు నగు మాక లీల పుట ౧౦౦౭ కానవ్సననే పాంచరాత్ర, మి వానుచేన సంకర్షిణ ప్రద్యుమ్నూూనిరుద్దు లిందును గానచ్చేడ

అవతారావశ్యక తా ప్రశంస 1(58 ఆ పూజావిధాన మిందు విస్తరింపం బడినది నారదుండు భ్రువునకు దాస్టద కాతరిగడా యుప బేశించెను సాత్త్యతనంశమందు! గృష్షుండు బనించెనని గోపికా గీశలయందు గలదు కడా ఈవిషయమెన వాకస్థములు వతి స్కంధమందుకు గనన%స న అవతారానశ్యకతా ప్రశంస అటా శ్రీకున్నారాయణుంకు తౌ నెట్టిసందర్భముల భూమివై నవత రించునది న్లో యదాయదాహ్‌ి ధ్గస్య గ్రానర్భనతి భారత అభ్యుశ్థాన మధ్యున్య తదాత్తానం సృజామ్యుహమ్‌ (కృష్ణలీలా పుట ౬౩౫ పంక్తి ౧౦ భగవద్దీత రం.౨) అను వాశ్యం బునందు వచించెను కృష్ణానతారకాలంబున దేశ కాలస్థితు "లెట్లుం డెనో కొంచెము పరిశీలింతము అఆర్యావర్త మధ్య దేశమున నాయకమణివలనుండు మథుర యందు బ్రభువు కంసుండు వీండు ఫూర్చుజనృంబునం గాలనేమి యన్ను శాషీసుండు వాండు మిగుల దుష్టుండై విష్ణువుచే నిహతుండయ్యును. అకారణంబున నృశంసుండు సాధుజనజ్వేవీ. ఏండు రాజ్య కాంతం దండ్రీని గారాగ్భహబద్ధునిం గావించినవాండు జీవితకాంత దోడం బుట్టినదానిం బెండ్రికూంతు. నట్టవడివీధిలోం డల వెండ్రుకలు పట్టి లాగి చంపంబూనినవాండు అమెను భర్తతోడ బందిమందిరమున. జ్రోచి "కాళ్లకు సంకెలలు వైచినవాండు. శిశుహూంత దుష్టరామస సహాయుండు సాధుబాధకుండు బంధువిరోధి శేవల పౌరుషమే పర మార్థమని భుజబలము నమ్మియుందువాండు ప్రభ విట్టివాల డైనచో వీని "సేవకు 'లెట్టివాపగ నుందురో మీ౭ే యాలోచింతురుగాక న్లో రాజూ రావతససహావేణ వ్యాఘ్ర వేణ మంత్రిణః "నేవకా శ్నాప్టనరూవేణ యధారావా తధాప్రజూ

ళ్స స వ] 10541 వ్రీశ్ళస్ణోవతా ర తగ్త్వము యను నార్యో క్రి కలదుశడా ఇట్టివాని రాజ్యమందు బ్రజ ₹ సుఖంతురో | ఏని మామ జరాసంధుండు మగధచేశ రాజు మహా 1 మండు అశ్యస్త్రునధ్యుండు అపార సేనాసహితుండు ఇంతటివా 0 రాజులనోడించి పట్ట తెచ్చి పెఆసాలనుంచి వారి శిరస్సుల ఫఖండీ0 చివ్చనకు బలియిచ్చుచుండెను " నాజులను బలియిచ్చుటకు ము వారిని బట్టితె మృటక్షై రణరంగంబున నెందజ యమునకు బలి చ్చుచుంకునో యూహింపుండు రాజహీనములైన యా రాష్ట్ర "లెట్లి యిక్కట్టులపా లగుచుండునో, లు లు నరకుండు ప్రాన్ట్యైతిపూథిపతి (ఇప్పటి ఆసామ్‌) వీంయ ప నాటు వేల కన్యకలను జెజసాలయందుంచి నిర్బంధించినసవా ఆండుదాని (అదిత) వెవులకమ్మలు _త్రెంచికొని 'తెచ్చినవాండు నలననే పీడెంర కావూాతురుండో ధనతాంత గలవాండో యెజు నగు పదునాజువేల కొన్యకలను జెజుపెట్టుటకై. యెందజి శ్రీ: లు వ బుుుషులను వధించియుండవలయునో కదా ఏ3ందటు నరకొస ఇన్లో తరయాచోపన్ఫాతా రాజా మ్రియా లోకవాసివః తదాళః క్రూరముత్పావ్య మన్యసే కినుునాగనసమ్‌ ౮ రాజా రాజ్ఞః కథంసాధూకా హ్‌ంస్యా న్నృృపతి సత్తమ తగ్రాజ్ఞః సన్నిగ్భ్ఫహ్యత్వం రుడ్రాయోవజిహీర్షని ౯| అస్యా న్స దేనోవగచ్చే తృితం చార్హ్హద్రధ త్వయా వయంహిళక్తాధ్లుస్య రత్శ్నో ధర్ధవారిణః ౧౦ మను హ్యాణాం సమాం౦భో నచదృ్భష్టః శ దాచిన సకథధం మానుషాేవం యష్టుమిచృని శంకరమ్‌! ౧౧|| సవర్షోహిసవర్షానాం పశుసంబ్ఞం కరివ్యసీ కోన్యషీవంయకాహిత్వం, జరాసంధ వృధామతిః ౧౫ లేత్వాం జ్ఞాతిమంకుకరం వయ మార్తానుసారిణ॥ జ్ఞాతివృద్ధి నిమిర్తార్ధం వివిహంతు మిహాగతః ౧౪ నభా అధ్యా

అన లౌకానశ్యక కా ప్రశంస 1085 పుత్రికలనియు నీచరిత్ర యవిశ్వళనీయమనియు నాం్గ ఛౌషయందుం ఇ (2 మె! స శ గృప్పచరిత్రము వ్రాసినవారు లిజఖంచిరికాని యది నిరాకరము ఇంక ధృతరామ్తండు హాస్తినాపుర రాజు గుజ్తము గడిదెనను దాణాకుం దక్కున్నలేమ. . క్తితండు గ్రుడ్డిరాజైనను నంలోభదూవమి. తుండు మవస్సాకతీకు వాకి్క్ళాకతీరు. వీని వొడుకు దుర్చోధనుండు కలిపురుషుని యవతారము దుష్టసహాయుండు ఫారతరణమునకు మన_యిష్పటి దుగర్గవికి నీ తం డ్రికొడుకు లే కారణభూతులు 1 శిశుపాలుండు సాధుచ్వేషి. పరశ్ర్రీలను బలా త్కాారముగోం బట్టువాండు యజ్ఞవిధ్పంసకుండు జరానంధ సహోయు(డు భగవోమి.. జయవిజయులు సవకససందనాదుల శాపంబునం. దొల.త హీరణ్యావ హిరణ్యకశిపులుగాన్ను దరువాత రావణ కుంభశర్హులుగాను. నిప్పుడు శిశుపాల దంకవస్త్రలుగాను జన్మించిరి వీరు భిగవదవతారమూర్షిచేం దప్ప నికరులచేం జచ్చువారు "కారు ఈ వరోమరాతసులుగాక ప్రశ్యోమీరాషసులు మణశియెందగటో షీ వా జ అష్‌ ల యుండిరి వక మకుజాశనలు 'దేన్రాహణ బ్వేషులు ఇట్టివారు దేశమున నిండియుంకం ట్రజల శేమానశ్రము సుఖముగలదో ధర్దము గతి యెట్లుండినది థ్హర్ణరాజాదుల చరిత్ర్రమె చాటుచున్నది ఇంక తలి యొట్లుండెనో చూతము నరకాసురుని చెట నాలయంవలి శ్ర్రీలను శిళుపాలుండు చెజిచిన తలను నిండునభలో న ల తక ననన. +న్లో తత్రృరాజన్యకన్యానాం బట్సహ(స్రా థి కాాయుతమ్‌ ఛెమాహృతానాం విక్తృమ్య రాజభ్యో దదృశే హరిః కృ లీ 3౯౦ వ్రఎ భాగ ౧౦స్కం ౨౯ అధ్యా ! చ్రాహూమాష +వేం ముఖే న్టేముగాం గలిగి వ్రాయంబడిన 5 19 92 16500 01109౬2 7 అను గ్రంథమున బారతరణమునకు ఫ్రౌాహ్మజులు క్రేకపలని ్రా/యశంబడియున్నది ఇట్టి 'తెలివిమాళ్‌న (వ్రా (తలు విమర్శించుఎ ంఈ0తం ల 6 దెలివితక్క వతనఘశదా

050 శ్రీకృష్ణావతార త్తర్తన్టము జ్రాపదికిం గలిగిన మానభంగమును. గంసుని చే3ిలో దేవకి పకక పాటును నాలోచించినచళో సామానస్టిముగ యీ చౌకాలమః విశేవగౌరవము లేనశ్ట చెప్పందగియున్నది గుడ్తిధృర రాష్ట్రే వెళ్ళు స్రీ లంజగావలసినచ్చినపుడు తక్కినప్రభివు "లట్టివారై యం డికో యిప్పటి మన స్వదేశ ప్రభువులను నొందజం-జూచి యూహీథళ వచ్చును. భరణము దిను నీ కాలమంటే పీ రిట్లుండినచో స్వశం శ్రులై యుండీన యాకాలమున నేపాటుపడిన నెన్స రకగువాప "పెన్టలు పిన్నలు రాజులు నిండియుండిన సభలోనికి6 'పల్త్రీని ర జర న స్థ స్‌ు న స్వలను బాండవు ఎభార్భ్టయంతిటిదాని నీడ్చి తెచ్చి కట్టినగుడ్డ విళ్ళి “వీయుచుండ నికువురుతవ్పం దక్కినవారు. వేడుక చూచుచంకిి ఇక మటుంగు మూలల నెవ్వతే నెవ్టురేమిచేసిన విచారించువొ "రనవ్వరు యభారాజా తధాప్రజూ _ పాతిన్రత్యమహిమ రశీంచుటయందు విశేష నీతిరహిరంప సన్యార్షమున శిష్షీంచుటయందుం గృష్షుం డెంత శ్రమించెనో ద్ర గోవికాన్ఫ త్తాంతము లరసినం దెలియన ఏ నరకాసుర నిబన్ధలైన క్‌న కలల గృమ్షుండు వివావానూడుటయు వారి దోషరాహిత్యోమున లోకమున కెటిం1ంచి వారిని గృతార్థల: జేయుటకే ఆయన వాహ గ్రహీంపకుండిన వారిగతి యేమైయుండునో_ అన్నిదినములు దుష్ట కామవీకితువైన రాక్షసుల న్వాధీనమందుండిన కన్యకలు మరల వీ యింత్లకుం బోయియుండిన వారి నెవరు శీలవళులని విశ్వశింి నివాహమాొడియుందుగు) సీతాళ్ళత్తాంతము _స్థంణీయము భగమ తుండు వారి కట్టి గంవము తవ్చించిను కావున సాధూనామ్తషదాః నేకకేషముగ గ్రహించి సాధుజనంవక్షై సాధ్వీదనరతక్షై భగవయ డనతరించునని గ్రహించు టొప్పు * వ

• థం పుకుషులు ప్తాష్థుచినం బ్రువ్యెమీము శాక పోయినల బోల్రేకుగౌ భగవంకుండు సాళ్వులు ప్రాకి చికా తప్పక పశ్యమరుసను ద్‌ంికి శ్ర/పడీ గో

అవతారావశ్యకతా ప్రశంస 1057 ఇక మతచర్య లెట్లుండెనో భూతము ఒబృందాననమున ర్రౌ హ్యాశులు వేసిన యజ్ఞమువలనను నంచాదులు చేయంబూనిన యింధ్ర, యాగము వలనను శ్లో, యా మిమాం పుష్సితాం వాచం ప్రనద _న్తవివశ్చితః “వేదవాదరతాః పార్థ, నానస్టిదస్తీతినాదినః॥ భ ౨-౪-౨ కామాత్తోన స్పవ్టర్షపరా జన్మకర్థ ఫలప్రడామ్‌ శ్రియావిశేషబహాుళాం భో ైశ్వర్యగతిం ప్రతి ౨-5 భోళైశ్వర్థప్రసకా నాం తయాపవాత చేత సామ్‌ వ్యవసాయ్యాళ్సి కాబుద్ధి స్పృమాధా నవిధీయ తే _౨-రచీ శ కృష్ణ్యీల పుట ౬ ౯-౬0 త్రేగుణ్య విషయా'వేదా నెసణ్యో భవార్జున -౨-ఈ౫ శ్రెవిద్యామాం సోమపాః పూతపాపా ల క్‌! న అ యశ్ఞైరిష్ట్వా స్వర్షతిం ప్రాక్థయంతే ౯-౨౦ _సకాతే నేహ మహతాం యోగోనష్టః పరంతవ 5-౨ భగవద్గీత యందలి యిత్యాది వాక్యముల నలనను నాకాలి మువం గామ పరతంత్ర్యుల్తె యజ్ఞానులు చేయుచుండిరని తెలియనగు జరాసంధుని శివపూజా విధానముం జూచిన నౌ "కొాంలమున నరబలి యిచ్చు నఘోరచరయు నున్నట్టు తోంెడి ఇది యిప్పటికిని గొన్ని వము నత ననన కస వ ప కాదులే దృష్టాంతము సాధ్వుల కంటినరుగాణ "నెవరు చేయుదురో వారిని భగవం తుండు సమూలము ధ్వంసము చేయుయును మనస్సుపెట్టినచో శ్రీంగఆ చొఅవ నిబ్బరము దృడచ్చిక్తము సాహసము ఫురోషులకుల గలుగదు "కావున స్తు పరిహాసనీయలు గారు కాని భ్భృహరి 'వెప్పినట్టు వారు విషమయలం నమృకమయలు జీంచేక జీవింప6 శేయదుకో వానిచేత-నే పురుషుల నరకములం ద్రోయుదురు. పురుషులకు వీరి యను ద్రుహము ని్య్య్రహము ళూడ ననర్జకమే “కావుననే ముమమేవులు వీ! కంటం ఒడ రాడం9 బోధింపండికి 1363

1058 శ్రీకృష్ణావతార తత్సస్టము ప,దేశముల గలదు. న్తత్తపు శ్రేమ పు శ్రేబ్భా, మో వేచ్భ్ళాన్తా "శే మ'లే* యను వాక్యము దీనివలనం బుట్టిన బే కడా,

మి+ందం 'బేర్కొనిన విధముగ దుష్ప్రభువుల్లు తశ్చరిజనములు "పెట్టు బాధల సహింపంజూలక యెందణు పురుషులు హాహాకారం బులు గావించుచు *"*రాండా చూడ సమస్త భూతములలో రంజిల్లు వాండు. రావే య్యూశ్వర కావవే వరద సంరవ్నీంపు భార్రాళ్ళకా, కలండు కలండ సెడివాండు కలండో లేడో” యని భగవంతుని గో మొజులు పసెట్టుచుండికో, ఒక గజేంద్రుని మొఅ కే వైషుంఠమువిడీచి పరువు పాజివచ్చిన వాం డిందజు మొటులు పెట్ట నేల వారిని రళఖ్నీంప నాకుండును. ఇందజు మొటపెట్టుకు భూబేవి మొజపెట్టుట గాదా, తనకై తపస్సులు ఛారవోని తన్నుం బుత్రునింగం గోరి వరమందిన టేవకీ ననుజేవ్రలు తనకై కారాగృహంబున నవయుచుం డిరి, తనచే మరణించి మరల వైకుంఠంబు 'ప్రాసీంప వరమందిన శీళు పాల దంతనక్టులు భూమిపై జన్మించి యండిరి, తన వలన నలకూబక మణ్మ్య్రీన ముచుకుంద నృగాదులు కృ తార్థులు కావలసి యుండిరి, ఇట్టి సమయమునం గాక మజి యొట్టి సమయంబున భగవంతుం డవళే రింపవనలయు, " న.

ఇంక ఆశ్వ శూడ్రాదులకు వేదాధ్యయ నాధికారము లేదు, తపోధికారము లేదు, కర్యాధికారమును లేదు, కావున వారు జ్ఞాన లగు మార్గమే లేదు. ఇంక వాశెట్లు తరింపవలయునో? (కృ.లీ.పుట: ౧౫౩ పంక్తులు ౮-౧౦) వీరికి దరణోపాయ మేర్పాటు చేయవలని యున్నది. వీని నన్నిటి నాలోచించిన దేశమున దర్తతములు దుర ఛారములు దుష్క్టరములు మెండుకొని యుండెననుట స్పష్టము.

ఎట్టి సమయమున దా నవతరింతు "నని 'యదా "యదాహ్‌ ధ్ధస్య॥ యను న్లోకమున భగవంతుండు ఇెప్పెనో యట్రి సమయమ: తటస్థిం చెనని మింది సంవగ్భృములవలన 'నేర్చడియు. -

అవతార (ఏ యోజన ప్రశంస 103 వు అవతార ప్రయోజన ప్రశంస అయా ఇక నవతార ప్రయోజనముల నాలోచించము న్లోః పరిత్రాణాయ సాధూనాం వినాశాయ చ దుష్పృతామ్‌ ధర్శనంస్థాపనార్ధాయ సంభవామి యుేేయుగే భి ఈం8

• క్య్యాలీం ఒకిశి బం ౧౩ ౧రీ ఆం చ గచ అను భగవన్లీతా నాక్యమువలన _ (౧) సాధువిత్రాణము (౨) దుష్క్యృతవినాశము. (3) ధర్హిసంస్ధాపనము నను నీమూండును నవతార కారనములని యేర్చ.ము మున్నది భగవంతు. డివి యెట్లు నిర్వహించెనో చూతము సాధుపరితాాణము అత్తలు జిస్టాసువులు సస్థాస్థలు జ్ఞానులు పఏీరందటు శత్రీలుగాని పురుషులుగాని సాధువులే యగుదుకు ఉదారాస్పర్టు ఏవైతే యని భగవంతుండే వచించెం గదా. ” ఆస్తఖైన జేవకీ వసు దేవ్రుఎ6 జెజురుండి విడిచె తన భ్లక్సియ6 దన సేవయుం బూర్వాడన్నంబుల6 గోరిన జిక్ఞాసువుల యశకోదానందు లము గోపికలకు గృతార్థలం గావించ అర్థార్థలైన కు చేలాదులం గనికరించె వలకూబర మణిన్కీన నృగుల శాపముక్తులం గావించె క్షానులగు నక్రూ,ర ముచుకుందోన్థవ మైథిల శ్రుత చేవాదుల నను గ్రహించె కా రాబద్ధులైన రాజులను ముక్తుః6 గావించే ఒంది మందిరంబునం గుందు నిందువదనల ప్రాణంబు మొనంబు గాచె విపస్దశనుండు 'ట్రాపదిని రవ్సీంచె తన భక్తుల నేగాక వారి యాస్తులను కూడ రత్నీింతునను. స్వనియమము ననుసరించి శరణాగతయమొన శ్రాపదినేగాక యామె ఛ్బార్తలు నిజభక్తులును నస పాండవుల మహా రణ సాగరంబుం దరింపంజేసి రన్లీంచ పరిశ్నీతుం బునర్జీవితుం 'జేశి వారి వంశంబు నిలిపె ఇవన్నియు సాధునరిత్రాణ కార్యంబు లేకడా

1060 శ్రీకృష్ణావతార త్త్తస్టము జ్ఞానులకుంగాని యజ్ఞాలకుంగాని స్రీళూద్ర చండాలురకుంగాని ₹ యోగమే తరణశోపాయమని సిద్ధాంతీకరించె దుష్కృత వినాశము పూతనా తృణావర్త వోస్టమ కేశి బకాఒఫు "ధేనుక ప్రలంభబాకి శాషసుల సంహరించి. కంసు మిశ్రనహితంబుగ వధించె నలో శిసపొల దంతవక్ర్ర జరాసంధ కాల యనన సాల్వపొండ్ర, కాశిరాజా దుల రూపు మాపె పరస్పర సంఘరక్షణంబు కల్పించి తజ్జనితాగ్ని వలన "వెదుళ్లు దహించు వాయువువలెం గురుపాండవులకుం బోరు కల్పించి నిరాయుధుండై పదు నెనిరుది యమోహిణుల సమయించె దృష్తులైన యావవుల యనం భ్య్యేయబలంబుల ననోస్టిన్ట కలహంబున హశంబు గావించె బక హీడింబ కిమార ఘటోత్కచ కాలకేయ నివాతీ కన చులం బరులచేం జంపించె ఇట్లు భూమి నిష్కంటకంబ.6 గావించే స్వాధికార బలంబునం గన్నులు గానని "వేయి గన్నులవాని మద బణంచె” రజోగుణ బంంబున మిన్ను మన్నెజుంగని ట్రువ్మాను గ మోహం గాపించె దుక్షన పతపాతంబు నహించిన రుద్రు జయింళె ఖు 'జేవతలనుగూడ ( జక్కంబజి చె ఈ కార్యములు చేయుటయందుః గృష్షుండు గొన్నిట స్‌ దప్పి వర్తించెనని కొందజు విమర్శకులు వ్రాశిరిగాని యది యవిబా మూలకంబు తనకెట్టి యపకారిము చేయని కంసుని నిర్నిమిత్తముగం గృష్షు వ వధించెనంట కంనుండు కృస్ణవధాభిలాషియు. దదుద్యముండు కౌ డ్డ 'యెవ్వరును జెప్పంబాలరు ఆయనను జంపవలయుననియే కదా మీ రకం బిలిపించెను. ఇట్టి యాజేపమే దుర్యోధనుండు శావీంప గృష్షుం డతని కిడిన ప్రత్యు త్తీరము పరింపుండు. (పు ౫౫౬) వ్యా మారయ నమేచ్వేహ్మ్యి స్తినప్రియ యన్నట్టు లాయనకుం శ్రీయ లేమ అదప్రియులు లేకు ధృర్మప్కియులే యాయనకుం బ్రియులు ర

అవళార ప్రయోజన ప్రశంస 1061 జ్వేషులే యాయనకు బ్వేష్యులు తన విషయమైన యపచారముల భగవంతుండు సహీంచుంగాని సన్వజన పరాభవంబు సహింపండు క్‌మ్ణునెడం గంసున కుంగల 'జ్వేపబుద్ధి యటుండ నతండు ధర్శద్వేమ్‌ స్వజీవిశ కారణంబునం దనవారిని దల్లిదం డ్రులనే చాధిందుచుండెను నిదగురుబంధు ధర్త ద్వేషి. కారణాంతర మేమి కావలయునో కొంనవధ యధరమనువారు కృష్ణుండు పరీవీత్తు బ్రతికింపం గావించిన ప్రమాణ వాక్టిముల6 బరింపుండు (కృ లీల వుట ౮౬౭)

ఇంతయేల తన్ను జంపుటక్షై పైపడివచ్చినవారినో గాక రణమున కాపచ్చునించినవానినో గాక యితరుల నొక్కనివైన ఫగరు గొండియె కృష్ణుండు కలవాకాంతు వధించినవాండు గాండు ఈవిధ్ధికి నరకాసుర జరాసంధ వధ లపవాదములు చెటుచు నుచ్చేశముతో శ్రీలు జెజసాల నుంచినవాండు నరకుండు శివునకు బలియాయ రాజులను జెజనుంచినవాండు జరాసంధుండు తానై పోక దుష్టుల వధింపక్ష యెట్లు వారి నెల్లం గారాముక్పులం గావింప సాధ్యపడుం జరాసంధుడు తనకుం దనవారికి సెంతో యపకారము గావించి యుండినను భీవార్జునులతోడం బోయినపుడు జరాసంధునితో నీవ్ట వెజంబెట్టిక రాజుల విడువుము, లేకున్న రణంబున మరణింపుమని కృష్ణుడు బోధించెంగాని పేరాసంధుండు రాజుల విడువను రణమొన రించెదనని* యుస్థ్టమునకు వచ్చె జచ్చె ఇందుం గృష్షుని దోవ మేదిగలదు? భిము జఠాసంధులు నిద్రాహారములులేక పదుణైదు శ వ్లోః త్వా మాహ్వాయే మహారాజక్షా నికో యుధ్యస్వ మాగధ ముంచ వా నృపతీకా సర్వా గచ్చ వా త్వం యమత్కయమ్‌ ౨౬ జరాసంధఉావాచ దేవతార్థ ముపాహృత్య రాజ్ఞః కృష్ణ కథం భయాత్‌ -. అహ మద్య విముచ్యేయం ష్రాశత్రం వ్రత మనువరక్షొ ౨౯ సఫా ఆధ్యాయ ౨౨

1063 శ్రీకృష్ణావతోర తత్తన్రము దినములు యద్ధమొనర్చిరి వదునాలననాడు జరాసంధుండు ఒలము శ్నీశింప బడలెకు. అది కనిపెట్టే కృష్ణుడు ఛీమునికో భీమా శర్రువు బకలియున్నాండు ఇప్పుడు వధింపరాదు అతీని బలమెంకో యంతమాత్రము బలమే నీవును జూపుమని బోధించెను” వీకు దట్టికట్టి యెదురనిలిచి యుద్ధముచేయుచుండ 'జేనెట్లు. వీనిని విడుకు నని భీముండు ప్రత్య త్తరమిచ్చెను ఆర్యులారా యింవలి కృష్ణవా కళ్టిము; శ్రీమద్రామాయణమున శ్రీరాములు రావ*జనతో. కామన రాజా నీవు పానరులతో యుస్ధముచేసి బడకలియున్నాండవు కావున నిన్ను నే నిష్పుడు చంపను అనుడ్డ యిచ్చితిని లంకకుయటోయి బడ లిక తీర్చుకొని రధివి ధన్వ్వవై రమ్ము అప్పుడు నా బలము! జూతు వని చెప్పినవాకస్టము _స్థరణమునకు6 చేకమానునా? అందు రాన ణుండు నిరాయుధుండై నిలువంబడెను ఇందు జరాసంధథుండు య మొనర్చుచు నే యుండెను కావునం జఒచ్చెను ఇం దధ్యర్మము కల "బీమో పరికింపుండు పొండ్రకవాసు దేవుండు యుస్గమునకు రమ్మని దూతముఖమున నాహ్వోనించెను కావున గృష్షుండు వాన్నిపెకి6 బోయెను వ యి ముశండైనను ముఖ్యిళత్రువు తనచేం జిక్కువజకే కృష్ణుండు భటకీ ఖో చకుగ్షశ్యాం నిశాయాంతు నిర్పృత్తో మానధు క్లమాత్‌ *. తం రాజానం తథాక్షాంతం దృష్ట్వా రాజక జనార్దనః

ఊవాచ ఖీవకర్ణాణం భీమం సంబోధయన్నివ

క్షాంత ళృత్రుః న కౌంతేయ, లభ్యః కవీడయితుం రగే

పీడ్యమానోపిా కాళశ్త్సే్నన జహ్యా జ్జీవిత మాళ్మనః

శస్టా త్తేనైవ క౯ంలేయ్య వీడనీయో జనాధిప

సమ మేచేన యుగ్యస్వ చాహుఖ్యాం భరతిర్షభ

ఫీమనేనః నాయం పొపో మయాళ్ళష్ష యికృస్స్యా దనరోధిళుమ్‌ ప్రాణీ యదశాళ్టూల బద్ధక తేణ వాససా

అనతార స్రయోజన ప్రళంస 1065 యము గావిందచుచుండెంగాని యావల జననాశము నోర్చిననాండు కాయ వదైన నుపాయముచే శృర్రువు తన చేతం జక్కునట్లుండునేని యట్లు చేయునేకాని నిప్కారణ జననాశము నంగీకరింపండు. కాల యవన వధ హాంసడిభక వధ యాలోచింపుండు

కంపవధానంళతరము కృృ్ణుండు కంసునకై. దొుఃఖంచెననియు హరినంశమునం గలదు *. దీనివలనం గంసవధ లోకత్నేమమునకై. అగ అధ యవళ్యకర్తవ్ధమ 'ట నాచరింపంబడెంగాని కృష్ణునందు 'జ్వేమబుద్ధి లేదనియు నాయస వృావయము మృదులమనియుం దలంపవచ్చును గెదా జరాసంధుండు బల్లోన్టత్తుండు బలముడిగినంగాని చానీ ముద ముకుగదు కావుకం బ్రతి యుద్దమందును వాండు. వేచిక్కువట కే ఢా వాని సేనల తయింపంజేయుచుండెను చానినలనం గలుగు ప్రజూ చీయమునకు రోనియే దూరముగం దొలంగిపోయి ద్వారక నివాస స్థానముగం జేనిఫొని సమయముకని వెట్టి వానినే మట్టు పెట్టించెను. సాధ్యమెన యెడల వారిలోవారు భేదోపాయము ననుసరించి కలవా న క శ్లో పు త్రశోకాభిసంతప్తో వివపీత ఇవ శ్వసకా

స దదర్శ గృయహే కృష్ణం యాదమైః పరివాంతమ్‌

చళ్చానతాపా ఫ్రప్రయంతళ కంసస్య నిధనావిలమ్‌

కంసనారీవిలాపాంకృ శ్రుత్వా సనకరుణాకొ బహూకొ

గర్షన్దూ ౩0 తథాత్తైనం త్తస్గికా యాదవసంసది

అహో మయాతిబాల్యేన్క రోషా ద్లో పౌనునర్తి నా

వైధన్యం స్త్రీసహాస్రాణాం కంసస్యాస్యవథే కృతమ్‌

కారుణ్యం ఖలునారీషు ప్రాశృతస్యాపి జాయతే

ఏవ మార్తః రుదంతీషు మయాళ్ళర్తరి పాతితే

పరడేవితిమార్రేణ శోకః ఖఎివిఫీయతే

కృతాం పస్యానభిజ్ఞానం శ్రీణాం కారుణ్యవంభవః

” హం5వ౦%ము 3౮వ అధ్యాయము

1061 శ్రీకృష్ణావతార తత్త్వము ములు గలుగంజేపీఫొని తయించునట్లు చేయుచుండెను అంతియ శాని మారణకర్థాభిలాషు యాయనకు లేదని దీర్ధాలోచనము చేయ వారు నిశ్చయింపంగలరు

ధర్శరాజుచే నసత్యు మాడిం చెను సైంధవుని మోసవిధమున జంపీంచెనుగదా యనువారు భగవంతుం డంతర్యామియై చేయ "కార్మి మట్టం యి*లోచిరతురు గాక దీనికి బ్రత్యుత్తరము గ్రంధ మందే యియ్యంబడి యున్నది (చమూ పుట 28౨) య ఆశ్తాన మన్తరో యమియతి అంతః ప్రవిష్ట శ్యాస్తాజనానామ్‌ శాన్తావిష్ణు రశేషస్య జగతో యోవ్యాదిస్థిత్క ఈశ్వర స్సర్వ భూతానాం హృడ్హే "శేస్టన తిప్పతి ఖ్రానమయళ్‌ సర్వ భూతాని యంత్రాగూథాని మాయయా ఇత్యాది శ్రుతివాక్యను లిందనుసంధింపనగు అంే ్యామి స్వహమాపంచ సడ్వేషాం బంధునత్‌ స్థితమ్‌ సప్పర్గ్షనరక ధ్రవే శేహి బంధురాక్తాహి శేశని యన్నట్టు భగవంతుండు ప్రత్యతీమ గనో పరోతీముగనో మన మేలునకయియే వ్రేరించు చుండును ధే రాజాస్టనులందు నరకద్వారమైన లోభగుణము -లేశమాత్రము వాం కిని చెలియక వారియందు దాంగి యుండినది దానిని వారికి స్పష్ట ముగాం గనంబటిది వారిచే చానిని నాశముచేయించుట కే భగవ తుండు వ్రేరించెను నజాతుకామా-న్నభయా న్నలోభాత్‌ ధర త్య జే జ్ఞీవతస్యాపి హేతో యని యుంగ లాభలోభజీవితాశల థి రాజాన్టును లధర్భమార్ల మనుసరించిరి

ధర్గసంస్థాపనము

ఇంక మూండవది ధర్మ సంస్థాపనము. అది యెట్లు శావి౦చెనో భూతము భగవతా ప్తి సాధకకర్శము ధ్ధర్ధము తద్విరుద్ధ మధర్షమి భగన్నక్కైంకర్యబుద్ధిం గావించు ధర్యార్థ కామములు మోవసాధో ములు ధర్థపిరుద్ధార్థ కామములు సంసార కారణములు గోకిలము నందు నింద్రు, నుద్దేశించిచేయు యాగము పునర్జన్మ శారణమ*టి

అవతార ప్రయోజన ప్రశంస 1065 దానిని మానిపించెను. డానికి మాజుగ నావులకు గడ్డి బీదలకు నన్నవ(స్రుములు దానము చేయుడని బోధించెను మొదటిది యింద్ర శవ యయిసనచో నిది లోకనేవ మొదటిది కర్ణఫలాపేమో సహితము గావున నీచము రెండవది వ్రీతిపూర్వకము గావున నుత్తవుము ఇందుం బ్రతిఫలా వేష లేదు ఈ కర్షమం దే యధికారంబు నీకుం, గర్గ ఫలంబు 6 గా దివుగోర ననికణా భ*వదముపచేశము "రెండవ దాని వలన6 గలుగు తృప్తి యానందము మొవటి డానివలన: గలుగల6 జాలదు లోకసేవ భగల్సేనయే. ప్రపంచము భగవంతుని స్థూల పాపమే కదా లోకసేన తన నేవగా భగవంతు. డంగీకరించు నసి స్థావించుటే గోవర్థనము మింద మూర్తి ధరించి గోపకులిచ్చిన బలుల నన్నిటిని గృష్షుం డాహరించెను మూఢులైెన గొల్లలకుం దత్త్వార్థము నెంత సులభముగ బోధించి యాచరణమునకుం 'బెచ్చెనో శనండు లోకసేవవై యవరరించిన భగనంతుండు లోకసేవ మాన బోధించునా” అతిథిసేవ క్రతువులకంయె మిన్నయని సక్తుప్రస్థ చరి త్రము వాటించెడిని గదా

పురుషుల కిట్లు బోధించి ఊలగేమి బోధించెనో దరాఠము వందగోకులమందలి త్రీలందజు గొల్లెతలు. విద్యావకులు గారు, జ్ఞానవకులు గారు నీతివేదినులు గారు పసుల మేపుచు నడవులలో సంచరించువారు గావునం ఎళుప్రాయలే యనవచ్చు కావుననా హోర నిద్రాభయ సంభోగములు మాత్రము వారికి జక్కంగం 'దెలి యును, ఇవియైనను ధర్శసహితములేవో ధరరహితము లేవో వారు చక్కంగ నెజటుంగరు ఇందలి సతులు నీతా దమయంతి చంద్రమత్యా దులవంటి పతివ్రతలునోగారు ఇప్పటి కొందజు నగరవాసినులంతటి పారత్వ నిపుణలును గారు ఈయర్థ మున్ధవ వాకస్టమువలస స్పష్ట్రపడు,

న్లోఃశ్వేమే త్రో వనచరా వ్యుభిచారశీలా:ః

కృ స్టే కు వైపు పరమాత్మని హఢభావః 131

1066 శ్రీకుష్తావతార తత్తవ్రము నన్వీశ్వరోఒనుభజతోఇ-విదుపోఒవీ సాయమూ వేయ సనో త్యగదరాజ ఇవో పయ,క్షః

దీనియస్థిము 306 పుట ౧౨౧8 పంక్తులయందుం గానగు. కట్టీ ఛారియందుం గామ మతికీక్షముగ నుండుట సహజము ఇట్టివాప నుందరపుక మునిం జూచినపుడు వానిని వలచుట స్వభావధర్థ్గము. $క్టీ చారు పలివ్రతలై కామము జయించి పురుష్కులై జ్ఞాన్సులై కడ లేజుట యొన్ని జనముల కార్యము? అంతవజకు ఏరు సంసారాంధకూపం బున బొరలాడనలయునా” ఇట్టివారు సుల భముగం గడ లేటు నూర్లము లేదా? ఇట్టి యధమదశయందుండు వారుకూడం గడ లేటు మార్గము గలదని లోకమునకు బోధింపః గృష్షుండు నందగోకుల౦ంబ 'జేశెను.. దిక్యసుందర జగన్గోహన విగ్రహుండగుట వారి కామ మాయనయందు వినియోగింప వారికి సహజముగ బుద్ధి పుష్టైన అట్లు వారు తన కర్పించినం గామము కారణముగాంగొని భగవ తుండు వారిని ముకలం గావించె, ఇందు మనస్సున నుంచవలనీన విషయములు రెండు దర్శనస్పర్శ్మనములవలన వారి నానందపీ నశలం గావించి వాస్త్వవసంభోగంబునం గలుగునిమిషభంగుర తున్యా నందమునకంయె వేయిమడుంగు లెక్కువ యానందమును వారన? వింపండేని వారి కోరిక సఫలము గావించి వారిని ధన్యలను గావించే శాను జిలేంద్రియుండు నూర్ధవ్చరేతస్కుండై. కర్ణఫలము దన్నంట కుంకం గావించికొనియె అత్యంత దుష్టము సర్వదుఃఖానహమ. సమన్తానర్థకవుూూలభు నగు కామము మోతసాధనమగు నువే యము భగవంతు. డీవిధముగ లోకమునకు బోధించి కానును శోథాదుల కుపలక్షణము, తనయందుండు నే సుగుణ దుగ్గగ ము€కైనను భగవంతుని. బాత్రభూతునిగ, జేసిన భగవళత్ళా లభించు తనయం దుంచంబడిన గోవికల వ్రేమము తనయందే దృ+ పడి వేణు పదార్థమునందుం బోకుండునజుకు విశ్నంఖలముగ వర్తింప

అనతార ప్రయోజన ప్రశంస 10607 జేనియావల వియోగము గల్పించి దానివలన. శ్రేమించు పదార్థ మగు నాయన యొదుర లేకుండినను వారి వ్రేవ యధాపూర్వము శాదుకాదు మునుపటికంకె విశేషముగ నాయన విషయముసం ట్రవహింపసాగ ఇదియ కదా భగవంతుండు గోవీకలకు మూం

య శ అధు వీ

టికి ముమ్మాటికి బోధించినది శ్రాహణ శ్రలకు బోధించిన దిదియ కదా _ ఇప్పుడు మనకైనను నీ మార్గమే యనుసరణీయము లీలాళుకు లిట్లు చేసిగడా తరించె 1 దుష్కామ క్రోధభయాదులం బరభకిగాఃం బరిణమింపం జేయుట ధర్థసంస్థాపన మగునో కాదో యోజింపుండు కామక్రోధభయాదులును ముక్తి సాధనములని తెలికి గొనుటకంయె సంతోషకరమై మనస్సున కాపస్యాయమును గలిగించు నది వేజేది కలదు దుష్ట్రరాజుల సంహరించి వారి స్థానంబున శిష్ణుల నిలుపుట ధర్మ సంస్థాపనము కడా - భగవద్దీ వోప దేశము ధర్మ సంస్థాపనార్థము కాదా ఉద్ధవునకు యోగవిద్య నుపచేశించుట ధర్ధ సంస్థాపనార్థము కాదా కట్టు లన్ని యు జేయుచు. దుదకు ధర్షరాజును సింహోసనాసీను. గావించి భీష్లు నం అవక సా.

• (తొలిసారి పుట ౧౯౨ పంక్షం ౧౨-౧౩-౧౪ కండవసారి ౨౧౮ పుట ౧౨-౧౩ పంక్తులు మూండవసారి 300 పుట వాల్లవసారి ఈ౫40 పుట చూడుండు _ + లీలాశుకులు కృష్ణకర్షామృత స్రంథకర్త ఈయన గొప్ప పండితుండు చింళోమణియను జేళ్యను మరగి దాని నత్యంత్మప్కీతి నాదరిందుచుం దన ప్రాణమున కంటె "ెక్కువగ చానిని వలచియుండెను ఆవేశ్య వివేకిని తుదకు నప్మాత్రమ నగు నన్న నిర్మహాత్తు6 డింత వ్రేమించియున్నాండే యిీడ్ర్రేమ యీయన భగవంతుని యందుంచినవో నీయనకు మోతృము కరతలావులకమగు. గదా యని యోబజించి యాయన కది హీతీ ముపదేశించెను తనయందు విస్తారముగనుండు గ్ర్రేమయను పదార్థ మును చేళ్యమాందనుండి తీసి కృష్ణునియం దుంచి లీలాశుకుడు తరించె ఈయన రచించిన కృష్ణకర్ణావృతంబునల బ్రథమ న్లోకమందు చింతామణి రయ" తని యా వళ్యను బరమగురువుగా( దొలుత స్తుతించెళు ఈయన తొలిజన్మమున జయదేవుండని వ్రసిద్ధి శ్రీ రామానుజాణార్యులవారు కశ్ళైంచిన ధనుర్దాసుని చర్య యిట్టిడేకదా

1069 శ్రీకృష్ణావతార తత్తన్షము నిచే సకల ధర్తోప చేశంబుం నొనంజేనీ ధర్డ్‌ విధి రాజ్యుంబు పాలింప జేయుట ధర్మ సంస్థాపనంబ కదా వమి కార్యములు చేయ భూమిపై నవతరింతునని ఇెప్పనో యా కార్ఫములన్నియు లీలామూనుష వేష ఛారియగు కౌరి యిట్టు లొనర్చినవాం డయ్యు శ్రీకృష్ణుండు తక్కిన మతాచార్యులవలె ధర్లోప దేశము వారా కైంశర్యముగ మౌాశ్ర్రము 'చేసినవాండు కాడు తాను భగవన్గీతయం -దెంత యుపబేశించెనో యంతయు నడవడియందుం గనంబటి చెను వ్‌ కార్ఫుమున ఇట్టిపలము గలుగునని చెప్పెనో యాకార్యమున కౌ ఫలము కలుగునట్లు చేసి ప్రత్యవమముగం జూవెను. కావునం గృష్షః డాచార్యుండు కాశ్య్ళఘటకుండును _-=- అవఠలెర వ్రశంస పటి అ నాదికర్థివాసనా బద్ధమైన జీవలోకము సంసారసాగరంబున బడి మునుంగుచుం జేలుచుల. 'దేలుచు మునుంగుచు దరిగొనలే! దుఃఖంచుచుండ వీరిని రవీరంప జ్ఞాన బలైశ్వర్య వక్తి తేజః కారణ) సౌశీల్య వాత్సల్యాదార్ట్యు మహోదధి యగు శ్రీమన్నారాయణు డ జగళ్చృష్టి స్ధితి ౬య కారస్టింబులు శీవల కరుణాపరుండై. గావించ చుండు ఈ నిమిత్త మిశ్వరుండు పరత్వము శ్రూర్టిహము వభవమ. నంతర్యామిశ్వము; నర్భావతారము నని పంచప్రకార స్గ్‌ ములు ధరించు * + లాలో

• ఈవిచయమున బృహర్చ్చహ్మ సంహితలోని యీళ్లోకములు స్థరణీయంబు ల్లో ద్విహన్షం 'హ్యేకవత్ర్రం ద శుద్ధస్ఫటిక సన్నిభమ్‌ సహ్మస్త్రృకోటి వహ్నీందు, లవషకోట్యర్క సన్ని భమ్‌! మరీచి మంపలే సంస్థం చశ్ర్రాద్యాయాధ లాంఛితవ్‌ కిరీట హారశేయూర వనమాలా విరాజితమ్‌॥ శీ శాంబరిధరం సౌమ్య ఈావమాద్య మిదం హళలేః ఛ్యానైకసాధనం ధ్యేయం) ఖణూగిఇి శఎవయాంబుడేః

అవతొర ప్రశంస 1069 ప్యంతి సూరయశ్ళుశ్వ ఎిద్విహ్లోః పరముంపదమ్‌ వాసుదేవేతి విఖ్యాశం తతోన్య తృమపద్యత వానుదేవాఖిధ స్ఫోపి "హ్యాక వక్ర, శృతుర్భుజః దశ్రాద్యాయుధ నంయ్యాక్త స్తస్యకృళ్యం నిశామయ స్ధ్‌ష్యై చక్రం సరసీజం దానం సృష్ట యీ పునః ముక్తయే పాందజన్యంచ గదాం నంహృత యే తళా॥ వ యూరవగ్తవ చ్యాఫ్టమః కీ లినెసర్లి కాంబరః

మ! జ €) స్ఫుర్నన్నకటకేయూర కాంచీ మంజీర మండిశః॥ న వాసుదేవో భగవాకా సృష్టిస్థిత్యంత ముక్తీదః శీనాసిహేతునై వా భూ ద్ద్వితీయశ్చ చతుర్ముఖ నారాయణో వాసుదేవ సృశయోయం ద్విధాభవత్‌ కరయోలేళో వాసుదేవః శుద్ధసృృటిక సన్నిభం! నారాయనేతి యఃప్రోక్షో సీలాంబుద సమప్రభః వీతప్తా చ్వాసుదేవాత్తు వ్యూహోత్ప త్తిం నికామయ సంకర్షణో వాసుదేవా కేస్తాల్పు ద్యుమ్నుసంభనః యద్యుమ్నా చనిరుద్ధో భూ, త్సర్వ ఏవ చరుర్భుజాః జానాదిసణ పామాన్యో వాసుదేనః ప్రుక్తికః సత్య్వైూదిగణ సామాన్యా పొశృతే ప్రశృతిర్యశా తథాగుణానాం వైపుమ్యే వత్యుంతే మూర్తయః (క్రమాత్‌ గుణత్రయసన్య వైపమ్యే యథాస్యు_గహ చాదయః3 జ్ఞానాధికో 2భవచ్థృహ్హక్‌ సంకర్టణ సమాహ్వయః బలాధికపాషత్పదుమ్ను ఐళ్వళ్వే వౌ నిరుద్ధకః ధికస్యాశ్చద్యుమ్ను ఐశ్వర్య వ మ్యూర్తిభ్య శృతుసృళ్యశ్చ వళుర్వింకతి మ్యూగ్తయ॥ జాయంతే ఈుకుకోట్రహ్యకాం దీపా ద్దీపాంశరంయ ధా సర్వేచతుర్భుజాః పంచు కంఖవక్ర, గదాధరాః రృుడ్రాది ేవతానాంచా, ప్యుత్వ్తి స్తైవ దుచ్యనే వాసుదేవాదాదిదేవా త్పథమా 'ల్కేశవ ప్రధా స నారాయంకో మాధవక్చ శ్ర్యయస్త్వే తే బభూవిశేః

తరము 1010 శ్రీశృష్ణావతార తత్వ 1 పరత్వము ఇందు నీశ్వరుండు సంపూర్మ షద్డుకైశ్వర్య సంపన్నుండు జ్ఞా నము బలము ఐశ్వర్యము ఏర్యము శక్తి "తేజస్సు నను నీ యాజును గుణములు ఈ యాటుగుణముల సముదాయమునకు భగమని జీరు దీనిని గలవాండు భగవంతుడు ఈయనయందు మాత్రమే యీపేరు సార్థకము తక్కిన వారియం చొపచారికము. ఇది పరాన -తారము ఈయన నే పరవాసుబేవుః డందురు లలా సంకరక్షణాచ్చ గోవిందో దిన్లుళ్చ వధుసూదనః త్రివిక్రమో వామనళ్ళ్చ ప్రుద్యుమ్నాచ్చీ ధర్స్తథా అనిరుద్ధా ద్ధృమీశేః పద్ధనా ఫశ్చ స్కుప్త్కతః జచాహోదరైక్ళ వైరిస్థం జ్వాదశాంశాః ప్రుజజిరే చతుర్య్య్యూవో చృతుర్వ్యూహ స్త వ్రక్యోపీ సమపద్యత తస్యాష్యంశాకా ప్రవమ్యూమి చేతసా వురువక్షభ వాసుదేవాచ్చ తన్నామ్నాా తథా సంకర్షణాదపి పుద్యుమ్నాద పితన్నానూ తన్నామైవా నిరద్ధకాత్‌ ॥ ఆభూవకొ శ్రామళస్తేభ్య శ్చృత్వారః పురుషోత్తమః అఫోతవో నృసింహశ్చ చళతుర్ధళ్చాచ్యు కో మతః ఏళస్తాదపి సంభూతః పురుషోత్తమ సంజ్ఞకాత్‌ వ్యూహాదపి పరోవ్య్యూహో జనార్టన ముఖో మహాక॥ జనార్షనన్త ఫో ేంద్రో, హరిఃకృష్ణ సమాఖ్యయా ఏవం డ్వాదళధాభేదో ద్వితీయ సృమపద్యత చళుర్వంశతి మూర్తీనాం కీర్తనం పొాపనాశనమ్‌ మినాద్యా జజ్ఞిరే విప్ర చతుక్వ్యూహా ద్యథాశ్ర్మమాత్‌ మత్స్యఃకహూర్తోవగాహశ్చ వాసుదేవా దజాయత నృసింహో వామనో రామో జామదన్నో్యో ప్యజాయత సంకర్షణాత్తథా జక పద్యుమ్నా త్రాఫవో బలీ॥ అనిరుద్రా దభూ ర్క్భృబ్మః కల్కి దశమూర్తయః

లవతొర ప్రశంస 1071 2 వ్యూహము ఈ పరవాసుటేవుండే కార్య సౌకర్యమునకై. మూండు మూ ప్తలు ధరించును సంకర్షణ ప్రద్యుమ్నూనిరుద్ధులను నీ మూంటి'ే వ్యూ హామని ఉరు అందు సంకర్టణుండు -డ్డూన బలము లీయన ముఖ్యిగుణములు న్‌ యన జీవతత్తప్రము నథిష్టించియుండును శా(స్ర్రువ్రవర్హనము "జీహి సంహార మాయన కార్యములు ఈయనయీ రుద్రునియం దనుప్ర 'వేశమై జగత్సంహారము చేయును ప్రద్యుమ్నుడు -వఐశ్వర్య వీర్యము లీయన ముఖ్యగుణములు, మనసత్తవ్రము నీయన యధివ్వించియుండును ధర్లోపదేశము, మను చతుస్టయము మొదలగు ఛుద్దవర్షసృష్టి యీయన కార్యములు, ఇ ౧ లల *.. అనికుద్ధుండు -శక్తి "తేజస్సు లీయన ముఖ్యగుణములు జగ ద్రమణము తత్తప్పజ్ఞాన ప్రదానము శాలసృష్టీ మిశ్రసృష్టి యీయన కార్యములు బ్రహాయం దనుప్ర, చేశమై యీయన జగత్సృస్టీ గావిం చుచుండు నానావతారముల కీయనయే బీజభూతుడు ఈ మూండును వూస్రహావతారము లనంబడును వాసుబేవునిం గలిపి వూ్యహావతారములు నాలుగనియు జెప్పుదుకు సృష్టి స్థితి సంహా రార్థము, సంసారి రతమణార్థము, నుపాసకానుగ్రుహార్థము _ నిలుచు నునికికి వ్ర్య్రహమని వేరు ఈ నలువుకలో నొక్కరొోకరు మూండేసి రూపములు "పేర్లు వహించి శరీరిని రశ్నించుటకై. శరీరమం చా వేశించి యుందురు వాసు చేశ్చనివలనం గేశవుండు నారాయణుఃడు, మాధథవుండు గలిగిరి. సంకర్షణునివలన గోవిందుండు విష్ణువు మధుసూదనుండు గలిగిరి ప్రద్యుమ్నునివలనం ద్రివిక్రముండు, వామనుండు శ్రీధరుండు గలిగిరి, అనిరుద్ధునివలన హృమీ.కేళుండు పద్డనాభుండు చామోదరుండు గలిగిరి

1012 శ్రీశృష్తావతార తత్వము యధావిధి సంధ్యవార్చువారికి నీ మూర్తులు చేహామునం -జీయే భాగముల నుందుకో తెలియునుగావున వినరించు టనావళ్య కము ఈ వేస్లచెప్పి యూయా యనయవము- స్పృశించుటచే చే హము పవిశ్రమగును. ఇట్లు పవిత్రిత జేహుండయియీ సంధ్య వారో వలయును ఈ య్రస్తుత వప్రశంసను 'బారకులు తమింతురుగాక 8 విధవానతారములు ఇతర సజాతీయమైన యావిర్భానము విభవావతారము తనంగా చేయేలోకమున నేయీదేశమున నెట్టిజాతి శరీరులు గలరో యాచోటికిం దగిన రూపమును ధరించి యనతరించుట మనుష్యులలో మనషహష్యు రూపమునను జలజంతువులలో మత్చ్యాది రూపమునను వృష్ష్షములలో నృవరూపమునను మృగములలో మృగరూపమునను "జీవతలలో చేవరూపమునను నవతొరములు గలుగును. వీనికి దేశ కాల జాతి నియమము లేదు * అనంతమువైన విభవావతారములు" గౌణములని ముఖ్య ములని "రెంజీవిధములు అఆవేశానతారములు గౌణములు ఈగొణ ములు ెండువిధములు స్వహపావేశము శక్ష్యా'వేశము పరళురా మాదులు స్వహపావేశానతారములు చేశనుల శరీరములలో భగ వంతుండు తన యసాధారణ విగ్రహముతో నావేశించి యుండును బ్రహ్మారుడ్రాదులు శక్త్యా వేశావతారములు సృష్టి సంహోరాది కార్య ములు చేయుటకై. భగవంకుండు తన శక్తిని జేతనుల శరీరము€ యందు బ్ర, వేశింపం చేయును ఆ కార్ఫుము కాగానే యాశ్సక్తి యా

• న్లో హు తే కథయిష్యామి దివ్యాహ్యా ల్రివిఘాతయః ్రాన్యళః కురుశ్రేన్ధ నా క్యంతో విస్తరస్య-మే॥ ౧౦-౧౯ నాంతోప్తి మవదివ్యానాం విభూతీనాం పరంతప ఎన్మతూచ్దేళతః పోక విభూతే ర్వికరో మయాఖశీ ౧౦-౪౦ ఛీ ల కృష్ణలీల పుట ౭౬౭రా౬ఒ౮౦0 పం ఒ

_ అవతార శ్రైంంస క్షేం?3 జీహామును విడిచి వోవ్రచుండును. కృష్ణ నిర్వాణానంధ్రర మానని స్థిియు శ్రీరాములతో ద్వండ్వయున్ధమునక్తై వచ్చిన పదపడి పరశు రాముని నితియు సరింపుండు ఏీభవావతారములు కొన్ని భగవద్లీక

ఖ్‌ న! దై గ్గ పదియన యథధాన్టియమునం కేర్కొన( ఒడియున్నవి ప్రకృతి సంబంధము గలవగుటచే గాణానతార్తములు ముము మవ కుపాస్యములు గావు నరావ్యాసంకవిలందత్తా శ్రేయా ద్య శరము లీ కారణంబుననే ముముమా పాస్టములుగావు న్లీక్టన్నియు భగవత్సష్టహావము లే మైనను మ.టికినీ ఫైట్లు ఆత్రాగమో యళ్ళు మోామోెసక్తులు ప్రుకృతిసంఒంథధముగల విభవముల 'జేవింపరు పకృతి సంసర్గము లేని సాతూ దవతారములు ముఖ్యానతార ములు “వీనీయందు షడ్డ్గణము లుండుట చేం బూర్షావ తొరములని యు నంశమాశ్ర మగుట నంశావతారములనియు నందురు ఇవి షగ్షణ పరిపూర్తముఎయ ఒక దీపకళికనుండి వచ్చిన -వేజొక దీపకళిక ౧ ౯5 వంటివి ముముమువుల కీవియే యుపాస్టములు” నరసింవా శ్రీరామ కృష్ణా ద్యవతారము లిట్టివే 1 శా అస వంకా ఈ యర్థమునే శ్రీకృష్ణా డస్టునున క్‌ు బోధించెను శ్లో అజోపి స న్నవ్యయాళ్తా " భూతానా మిశ్వకోపి స౯ా ప్రశృతిం స్వామధిష్టాయ సంభవా మ్యారేమాయయా రండూ చ ఆ కృళ్ణలీల. ౬కి 2 నా ళ్‌ ల్లో॥ హ్రైదుర్భావ్యాన్తు ముఖ్యా యే మదంగత్వా ద్వేటలః - ఆజహ లత్స్వఫావవిభవా డివ్యా- ప్రాకృత విక్కహో దీపాచ్టీపా ఇవోత్సన్నా జగతో రషణాయ తే ఆర్భ్యా ఏవ హ్‌ సేసే? సంసృత్యు త్తరణాయ ధే ముఖ్యా ఉపాస్యా సృేజే? ఆనర్చ్యా నింకా న్విదు 1 ల్లోః నృసింహరామకృష్టేషు పాద్దుగ్యం పగివూ్థికమ్‌ పరావస్తాతు జేజే దీపా దువ్చన్నదిపవత్‌ పగ్ధపు పుట ళాల 135

1071 శ్రీకృష్ణానతార త్తత్తన్టము అనపానంరి మాం మూధథ్ళా నూనవీం తను వూ శ్రితమ్‌ పరంభాన ముజబానంతో మమ భూతనుహేశ్వురమ్‌! 8-౧౧ కలం పుం ఒ౭౧ ఈ యవతార సంభవము భూలోకమందు మాత్రమే కాదు చురుష్యులందు మూత్ర,మే కాదు స్వర్గ పాతాళాది లోకముల రక్నీం చుటకును నచ్చటివారల కుపాస్యుండ్రై వారిని దరింపంజేయుటకు నవతరించి యున్నాండు ఇంద్రలోకముననుండు మూర్తికి ను వేంద్రుః డని పేరు ఈయనయీ భూలోకమున వామనమూర్తియై జనించి తాన్‌ త్రివిక్రముండై. 'దేవకార్యము. నిర్వహించెను మళచ్చ్యమూర్తియే హయ్మన్రీవు. డయ్యెను.. బదరీ నారాయణా శ్రనుంబున నారాయ డను వేర గెౌణానతారమైన నపని శిష్యునింగాగొని యున్నవాడు ఈ యిరువ్ఫునే కృష్ణార్టును లైరి ఉవేంద్రానతారము పూరక్షాన "తారము గావున వామనాన తారము ముఖ్యానతారమే నారాయ ణావతారము ముఖ్యానతారము గావునం గృష్టావతారిము ముబ్యావ 'తారమే ఇట్టి ముఖ్యానతారములు పద్గనాభ మధుసూదన శ్రీపి వటపత్రశాయి పాతాళశాయి, యేకాంభోధిశాయి లోనగువాప మువ్చదియార్లురు గలరు శ ప్రకృతమున కనావశ్యకము గావున వీని విచారము మొన తిమి అనతారములు పోమణశీలు.డ్రైన విష్ణువున శేగాని బ్రహ్మరద్ర ర్‌ ఇల్లో వర్దనాఫాదికా స్పళ్వే వైభరయా బ్రరపైవచ ఎట్రింకత్సంఖ్యాసంఖ్యాతః 'పౌధా న్యేన గణేశ్వర | ఎట్రింళ ద్భేదభిన్నా స్తే ప్తద్దనాఖాదికా స్ఫృరాః అశికుద్ధా త్సకుత్స్పన్నాా దీపా ద్దపఇవేశ్వరాః ఈ ముఒ్పదియాజులో భాగవతమున6 జెస్పంఒదిన నికువదియొకటి లున్నవి

అంతొాం యాం వంగ లకు లేవు మనుష్యులు కుటుంబరవణమం.నక్రై యున్ని వేపములైన చేయుచున్నారు గాని సంతానోత్పత్తి కార్ఫుంబుుందును. హింస యందును టెక్కు వేషములు వేయుట లేదుశదా. కృష్ణాప్టనులు నరనారాయణానతారములని యొకచోటను భగవదవతారమని యొకచోటను గ్రంధములందుం బరస్పర విరుగ్థము* చాను బక్‌ యున్నదని కొంద అాచేపించి యుండుటచే నీ మాత్రము “గ్రహా ముగి నైన (వాయవలసి నచ్చెను కొందజు పూగ్తావతారములన నైపంరము పొడుపెట్టి భగవంతు డు మటి యొందును లేక యొకచో టనే భనీభవించి యుంకుటయని యఖిప్రాయపడి యున్నారు. ఇట్టి కార్యము సర్వవ్యాపకత్వమునకు హోనికరముగడా ఈ యభిప్రాయ ముల సవరించుట'కే మూ కీశ్రవము కొంచ ఆీశ్వురుండు నిపఫణుండు కావున నవతారప్రసక్తియే లేదందునుు. నిషప్రణ6 డనలా గణరహ్‌ి తుండని యర్థము చేయరాదు. ఆయర్థను విక్కుత్రుతులకు. విరో ధము. కావున నిరణు డనంగా ఫీయగుణరహితుండనియు. సృష్టి కారస్థిము సంకల్పించనపు డివి యాయనయందుం. బ్రకాశముగాక నిద్రిం దుచుండుననియు నర్థము సూత్త్రముగనుండు నవి స్థూంముగం ట్రకాశించునుగాని లేనివి 'యెస్పటికిని లేనివే గుణరహిలు డై భక్తుల 'వ్రైర్గనము విని పిలిచినం బలికి రమ్మనిన వచ్చి కష్టవేశ రవ్నీంచి దుర్షన బాధ తొలలింవంజాలం డయ్యె నేని యట్టి దేవుం డం డిననేమి లేకుండిననేమి” ఉండియు లేనివాంగేకదా. బేనికి బ్రయో జనపడని మొద్దు దేవ్రుం డంన్నాండనుటకంక 'జేవ్టండే. లేంయనుట బుజువాదము కావుననే ని5కీశ్పుర సాంఖ్యముపై యోగము దా నిపై వేదాంతము కలుగుట ఏశా(స్ర్రు మెమిచెప్పినను చాను ెస్పు కొనునద్ది విని, తారు బిలిచినం బలికి రమ్మనిన వచ్చి యడిగినపుడు దర్శనమిచ్చి కన్య వేళ రశ్నీంచుజేవుం. డొకం డున్నాండని భక్షల విశ్వాసము ప్రస్రోద డట్రౌపదీ గజేంద్ర ద్రువాదుల చరిత్రము లీ

1016 శ్రీకృష్ణావతార త్తత్త్వము విశ్వాసము న్యర్థముకాదని యట్టి దేవుం డున్నాండని స్థాపించుచున్నలి, ఒకరి ననుగ్రహించిన టేవుండు మజియొకరి ననుగ్ర హింపకపోవునా) కాంపులు .భక్తులు త్రుల్యులు. పొలము దున్ని విత్తనములు ఇేతంుట్ట ఫొని వానదేవుండాయని కాంపులు మేఘముల శెదురుచూతుపుగాని సమువ్వమువేరైనం దలంపరు. అట్టులే భక్తులును నతేం 'జెంకలావ్ట పొడుకపండినను మూంగటేవుని గ్పుడ్జిటేవుని శ్రూర్ధింపరు. *మౌనవ 'దేవాముళోనికి వచ్చుటం జేసి యాతండు సొంత మితమునకు లోట డినవాండయి సర్వవి ప్తి “కాజాలకపోవునుూ అనీ యొక యాకే పము. 'వాకర్టి మంత వివేకముళో వ్రాయంబడినదో విషయ మంగే వివేకమునో నే వాదింసంబడుచున్నది. ...... ఈ వావము వేయునారు భగవంకతుండు. సర్వశ్తక్తిమంతుయ గాండనీ యభి ప్రాయపడుదురు కాబోలు; భగవంతుండు. స్వరం త్రుయ. సర్వశక్తిమంతుండు నని యంగీశరించిరా మానవదేవాము లోనికి వచ్చినపుడు ప్రకృతికి సళుండుగాక తన దిన్యత్వము. గాపాడు వొనుట స్వాతం శ్ర్యముకు సర్వశక్షిమశ్వ్వమును “జెలుపునా? ప్రకృీ! వళుంయగుట తెలుపునా? మానవచేహములోనికి వచ్చినంతమత్రీ మున మనయట్టివాండే యగునేని. యతం డొక సామాన్యజీవ్రడే శాని పరమాత్ష యెట్లగును? గారిడివివ్యలు చేయువారు తేమ విద్యు లక డాము మోసపోవుట యెందైనం గలదా, పూర్వపు రాజులు మాటు వేషములు ధరించి ప్రజల సుఖదుఃఖము 'లెజుంగుటకైై బే సంచారముం గావించుచుండిరికదా, అమాత్రమున వారి యధికౌరే మునకుంగాని శక్తి సామర్థ్యము లకు గాని లోపమువచ్చెనా? "వేషము ం... * గ మైంళు 25 *0క్రషంగం 00280108 20 180116 ,60641 10 2 2108 నంర్వే% ప ౪111 0%” 2ళ6 10 69106 ఖా గళం $[[ ౧౦ 016 కట 690? పేం60 ₹పే18 10 ౧౦౧గ06 119 ఇమిరే 11 2 పంణజం కణం (024

అనతాం ప్రశంస 1077 వకాంమున పరమాత్యుండు శ్రీకృష్ణుడు? మానవావతార ఆతి ఆ లలు మెయుండెనో యాకాంమున తక్కిన భౌతికప్రపంచశ్యునస్థ నంతను నెనరు జేయుచుండికో మరియు శ్రీళృన్ణుండు కౌరవులతో. బోరా డునపుడును * నీ సృష్టియంతయు నెనరి యాధీనమునం దుంజెకో ఎటుల జర'సచుంజెనో యా వివరమును యీశ్వరు యవ శాంముఐ నొప్పుకొనెడివారలు మాకు "జెల్బణగలనా" అభి ఇద అర వ్‌ చః జ కృష్ణ4ల3౫ పుట చూడుందు రుక్ష్‌ణమ్య యిట్టిప్రశ్న వముడుగు నప్పటికి మేమా (గ్రంధము జదివినవారము కాము ఈ వాదము ఇ మువారిని మేమొక ప్రశ్న యకుగుచున్నారము. లోకములో వేడిమి వాయువు లేనిపదార్థిము లేవని ప్రకృతిశా్య్రుజ్ఞులు చెప్పు చున్నారుగచా కారుచిచ్చు లడవుఎ దహించునపుడు వీరియింటం బ్రొయ్యి దీపములు మండెనో చల్లారియుంజెనో. సముద్రమునం జెనుదుపాను వచినపుడు వీరింట గాలి లేదుకాంబోలు. ఏరి యుద్దే* 196 2 21 640 1510 1608 22రే 2500 ౫6 5 0096 210 10 6 0 920 ణం ఈం సంర్వే” 50 + 50021? 90 ౧౫౧ ౦0 0 9 6251 15 609గ066 2% 5 సేంర్రే సే! 14 50౪0086 ప 02% 2౬01౧06 5606 € 109910” 941 11610000 091010 50255 920” 16 02% సేం 11266 10 అ 0[106 8 6౧ ౯6 061656 21 500606 తీ ఈం 520 13 06 00%- గరం ఓ 5 12001009 తే 5021006 46 పంయుం20(6 211 50206 29 14 ఇలిం కంం190 ఓక వష్చుక కరా 14010 90 9121 లంక 15 614 60137 ౧0%[064 ౧85 సంర 5006 € 5 ౧౫౦53 916 €0 00౧8౧6 016 = లా ఉతమ? 106 1410 192 సండ్ర 16206 ౧00 0౯6 10005 5101640 001౧806 [16 ౨ ౪106 ౧ 96 05 60410 €06 సేంర్వే? ౪% య 6 15500165 0 (16౯ [138110 02 102 ఓ06 526 05 5000 0 35 ఈ670- 186” 50 €1 [00130065 €0 0% కభజ610 ౪6 117056 0౪1 క్రంగే ఇ జపేంర్వే సే 50 రేం 08్ర ౪౦ 02౧ 6౪6౯ 1365109 పం 98 001066 10110655 041 21610౪80 6 ౨%” 200325౯ 10 సీ6 191664 9జసింక్సు. 18 5:1 కం ఫ25 0008 అగ€ ౯60 60౫8166 మస క సేంర్వా. 1 ఇ0ఇ164 276 6లు 1200059 16 [02 9 10 50% కేక ఇర +లం21 00౧ €0 గీలంకి వాతిని క్‌ 15 స ఉప ఉపవి శి

1618 శ్రీకృష్ణావతాం తర్తప్టయు మున భగవంతుండు ౬ అడుగుల బొమ్మ కాంబోలు నొకచోటనుంచిన "వీవొకచోట లేకపోవుటకు గ గ న్లో అనాదిత్వా న్నిషణత్వా తృరమాత్తాయ మవ్టయః శరీరస్థో పి కాంతేయ నకరోతి నలిష్యుతే ౧౩-౩౧ యనా సర్వగతం సౌత్త్వై దాకాకం నోపలిష్టులే రీ ఏ చ్‌ ాం టం. అ సర్వత్రావఫ్థిత దేహే తధాళక్తా నోపలివు తే ౧౩-౩౨ క్స్గులీల ౬ అజోపిస న్నవ్యృయాత్తా భూతానా మిాశ్వరోపిన౯ ప్రకృతిం స్వామ ఫెషాయ సంభవామ్య ల మాయయా కృ్దలీం ౬ర౫ అజాయమానో బహుధా విజయతే పుట్టవులేనివాడ య్వ్యును బహువిధముల6 బుట్టుచున్నాండు ఈన్లో కార్థములను వారు పర్యాలో చింకురుగాక శ్రీకృష్ణావ తారమునం గృష్టునకు 'చేవాము పాంచభౌతికమని యుం చేజస్సు నారాయణ లేజన్సవియు నభ్ళిప్రాయపడి కీర్తి శేషులైన టి సుబ్బరావుగా రిట్లు న్రాసిరి రౌాళలు [0910902006 €0 భం 606 0 ఈం [039212 వజ 8 ఖం 22502164 సేలం పంట ఇ 11 064 2 01౧1005 255186 50621 98౬ ౦€ 1090025 రేంషట0 ఛం ఇ(101 5235 €020 + 6 504 ౪606 10 3౪60౪ స్‌ 0% 0056900965 10 లం౭407462 సలి ౪25 9606 *664 ౪100 శేజ6 1౦00403 9 211 భం పింళ25 శమయ ఓ కరే 26 జణ202 తేంంష5666 00 లజ 1206 €0 1 90౪9 9 266 వష? 204 06 98 116 క[001! 05 ళం సెంక్రంక.. శేయుం66ే 20019 2 6 ౧౦06 10110౪5 562022 రేంం[013ై మఠ 63946006 05 వరి[ిిడ 8 5% 12620 206 0ంరులుంగ *6 &564 6146 160 పేసిషణు2ంతుడ 3 50% ఇంకక 1000 వొం?ణ్ర? ౩ 6 [0104 520% కుం. షం? 2౯0 టో €90 5110000016 10 ఏ8 1600001664) క600088 002 €136 50కు 6 16 00618464 6141

అవతార ప్రశంస 1079 ఈవిషయ మైన నూూలత్లో కములు -- న్లో! ఆశ్వ్రాయంస్తం మహాతొాతదా సంగ గు బాశ గో చృత్య్యూర్థ్వం రోదసీ వ్యాష్ట లత దివంప్రా,ప్తం వాసవోభాళ్వినాచ రుద్రా,దిత్యా నసవత్చాధ విస్వె ప్రత్య్ఫుద్యయు ర్మునయ శ్చాపి సిద్ధా గంధ ర్వముఖాాశ్చ మహాప్పరోభిః తతో రాజ౯ భగవాన్ముగ తేజా నారాయణః చ్రభనశ్చాన్సయశ్చ యో గాభారోక్ట్‌ రోదసీ వ్యాస్యలత్తాపై స్థానం ప్రాపస్వంమహాైఒప్ర మేయమ్‌ తతో 'జేనై రృషపిిశ్చాపికృష్ణః సమాగతశ్చారతై శ్చెవరాజ౯ా గంధ ర్వా గై రప్పరోభిర్వరాఖిః సిద్ధి స్సాథ్య్వెశ్చానతైః పూజ్టమానః తంవైదేవాప్రత్యనందంత రాజా మునిశ్రేష్టా బుగ్భిరానర్చురీశమ్‌ తంగంధర్వా శ్చాపితస్థుః స్తువంతః వ్రీ త్యాచైనంపురుహూ తో భష్టనందత్‌ య్‌ జ నమోనమన్వేభగవ కృాబ్లః ధన స్‌ స్ట _కృఫ్థి తాన ్రైదురాసిద్ధరాయామ్‌ కంసాఖ్యాదీ౯ బేవళ్యత్రూంశ్చసర్వా౯ పహాత్వాభూమిఃస్థాపితాభా రతప్తా దివ్యంస్థానమజరం'దాత్రమేయం దుర్విశ్షేయం చాగమై ర్లమ్యుముగ్ర్యుమ్‌

10980 శ్రీకృష్ణానతార తత్త్వము గచ్చప్రఖో రమ వ్వాక్తిం ప్రవన్నా నృ ల్పేక ల్పేజాయమానాంశ్చ మర్వ్టక౯ ఇత్యేవముక్త్వా చేవసంహోనుగన్యు శ్రియాయుక్తం పుష్పవృష్ట్యా వవర్ష వాణీచాసీ తృంశ్రితాదావిణీ సా ఛానోర్షధ్యేప్రువిశ శ్వం తు రాజక భుజైశ్చతుర్భిః సమువేశం మమేదం, రూపం పిశిష్టం జీవితం సంప్షితంచ భూమా గతం పూజయ'అతాప్రమేయం సదాహీ త్తే్లి న్నివసామిాతిదేవాః ఈ న్లో శార్థములకుల గృష్టలీలామృతము పుట 1080 ఈూ డుండు మజియు( దిక్కన భారతమున మౌసలపర్వంబునను గను దు మోఃంది న్లోకములందు సారాయణకేబ్బ్దము కృష్ణ శబ్దము గాన వచ్చుటంజేసియు. తీత యని యీ ₹ెంటికినడువు నుంకుటంే+ కృష్ణుండు స్వర్గమున కేగెననియు నందుండి నారాయణుం డప్రమేయ లోకమున కరిగెననియు. గృహ్హుండు స్పర్ణంబునం జే యుంజెననియ నీయన యే ధర్ధరాజ జీవునకు నానల నోచరించెననియుల. గావున గృష్టుండు బైన తేజ స్సావేశించిన మమష్టిండేయనియు నారు ఛా స్వర్ణమువందు ధర్మరాజ జీవునకు గోచరించిన కృష్ణు. ర్యె చాండో చూతము ల నో న న్ల్‌ 1 దదర్శ తత్రగోవిందం వ్రాహ్హేణ వవుషాన్వితమ్‌ "తేనైనదృష్ట పూశ్వేణ సాదృ క్షే నైవ సూచితమ్‌ దీష్యమానం స్వవపుషా దివ్యెరప్రై రుపస్థితమ్‌ క స జ్య చక్రప్రభృతిభిష్థ్రారై ర్లివ్యైఃపురుషు విప్ర హైః ఉపాస్టమానం ఏశేణ ఫల్లునేన సువర్చసా చే స! యధాస్వరూపం శౌం లేయో _.దదర్శ మధుసూదన్‌

అవతార ప్రశంస 1081 అచ్చట బ్రాహ్యశరీరముతో వెలుంగు గోవిందుని. జూచెను పూర్చుము మాచిన శరీర సాదృశ మోాయనయీ యాయన యని సూచించెను చక్రము మొదలగు దివ్యాయ.ధములు పురుషు మ్మ హనులు ధరించి యుండెను ఫల్టును జడాయన నుపానించుచుండెను ఇట్టి మధుసూధనుని ధర్థరాజు చూచెను నారాయణుండు పరమపదము. శ్రాపించెననీయు6 గృష్షుండు స్వర్లమునంచే యుండెననియు మోంది వాక్యములవలన నేర్పడు చున్నది ఈ పెనుగషస్ట్రమునుండి విడివడుటకుంగాను టి సుబ్బరావుగారు కృష్ణుండు మనుష్యుండని, "నేజము నారాయణు లేజమని చెప్పినంగాని వేణుపాయము లేదని వ్రాసిరి * స్వర్లలోకమున ధర్థరాజునకుం గాన వచ్చిన కృష్ణుండు మానవకృష్ణుం డగునేని యాయనకు ట్రౌవ్యూ తేజ 'స్పందుండి వచ్చెను? ఆ తేజ స్సితరులశేల లేకపోయెను” చత్రా డ్యాయుధములు మూర్తిమంతంబులై యాయనను గొల్వనేల' ఆ మౌనవజీవి మధుసూదనుం జెట్లయ్యెను? ఈశ్వరు. డెట్లయ్యెను?” మౌనవజీవిని నింద్రుండు భగవంతుండా శార్జధన్వీ ధ్‌ర్త సంరతమ్‌ గార్థము నీవు భూమియందుం బుట్టి కంసుండు లోన % ేవళత్రువులం జంపితివి యుగయుగమున నిక్షు చేయుమని యొట్లు స్తుతించెను? నారాయణ తేజస్సు వెడలిపోయిన వినుట మిగిలిన జీవి కివి సార్ధముగ సవ్వయించునా” ఇవన్నియు వా రాలోచింపరైరి ఇంతియకాదు స్వర్గారోహణ పర్వ్టంతమున నెవరెవరి యంశముల నెవరెవరు భూమి మిదం బుట్టిరో వారువా రాయా మూప్తలతో సాయుజ్యము గని రని చెప్పుాచోట స్వర్లమునందున్న కృష్ణమూర్తి గుణించి శ 01655 ౪76 5000056 26 వైజక2202 ౪701056 అం6కక్ర” 296 ఇంగ ఇల6 1029 [65064 [00860 106 020 090022 ఇఓ 2 56020246 501 (021 ౦౪6౯ 9028 [టటనిక్ర 1656 € 0౯ ఓ6 606 36 ౧౬ (000 3 మఠే ₹తేష1 భం16 13 20 8018602 0% 06 41థియ!107. కిరు? 03 ప. ౮18 ప గ 50394 0%.

1089 శ్రీకృషస్ణానతార తత్తవ్రము న్లో యస్స నారాయణోనామ "దేవదేవ స్స్పనాతీనః తసాస్ధంశో వాసు దేవస్తు కర్గణోంలే వివేశవా, యిని వాసు దేవుండు నారాయణాంశమనియు నారాయణులో. గలసె నన్సియు6 జెస్పంబడి యున్నదిగాని మాననజీవి యని చెష్పంబడ లేదు ఈ న్లోకమేల వారు గ్రహింపరెనో అవతార విచారము తెలియ వారు తెచ్చుకొన్న కష్టమునుండి విడువడు నుపాయము "త్రేక్లహో "లేదు భాగనతమునం బ్రథమస్కంధమున నవతారముల గుజింది ఇప్పుచోట సీ మహవహంకార తన్నాత్ర, సంయుక్తుండై చారుషోడశకలా సహితుం డగుచుం బంచమహాభూత భాసితుండై. శుద్ధ సత్తు డై సర్వాతి శాయి యగుచు జరణోరు భుజముఖ శ్రవణాతీ, నాసాళి రిములు నానొ సహస్రములు వెలుగ నంబర జశీయూర హారకుండల కిరీ టాదులు "పెక్కు వే లమకరుచుండఈ. గీ బురకుషహూపంబు ధరియించి పరుండనంతుం డఖల భువనైక వర్షన యత్నమమర _ మానితో దారజలరాశ్‌మధ్యమునను 'యోగని డ్రా, విలాసియె యొప్పుచుండు అది ఎంలానతారంబులకు మొదలిగని కైన శ్రీమన్నారాయగ "జేవుని విరాజమాసంబయిన దివ్టహాపంబు డానిం బరమ యోగం ద్రులు దర్శింతురు అని (ప్రారంభించి యూవల ననతారనుల జెప్పుచు ధ్గకలా సర్టంబున నరనారాయణాభి థానులైన బుమల్రై దుశ్చరంబయిన తపంబు నేసిరని చెప్పంబడెను ఈ నరనారాయణు! యడరున వాసుబేవులుగా నవతరించి రని పెక్కుచోటులం కెప

అవతార ప్రశంస 10068 బడెను కృష్ణాష్టనులు (నరనారాయణులు) నాకలోకవుం దుండలణనే సరమపదమునకుం బోయిన నారాయణ తేజ స్సెక్కడిది” అది ముందు పోవ గారణ మేమి యని యాలోచింప విష్ణు వురాణంబునం గృష్హైావ తొర ప్రశంసయందు

న్లో, ఏనం సంస్తూయమానస్సు భగవాళ౯ా పరమేశ్వరః ఉజ్జహార్తార్షనః “శ్రశా నిత కృ్లో తదామునే ఉవాచచ సురానే తౌ మళల్కేౌ నసుభాత బే అవతీర భువో భార శ్లేశహోనిం కరిష్యుతః ఇన్లు స్తుతింపంబడిన భగవంతుండు తెల్లని నల్లని రెండు శీశములను వీసీ యివి భూమియం దవతరించి భూభారమణంచు నని చెప్పెనని శానవచ్చుచున్నది. ఇక్కడం గేశములనంగా వెంద్రుశలని కొంద అర్థము వేసిరిగాని యది సరిగాదు శేశమనంగాం 'దేజస్సు భౌరత మోతధర్శపర్వంబున నామ నిర్వచన ఖఘట్టంబున సూర్యస్టు తపసో లోశా నన్నేసోమస్యచోభయోః అంశవో యే ప్రకాశంతే మమళే శశ్చి సంజ్ఞా యశ్‌ యుండుటచేం గేశములన6గాం "బేడ్ల ౦శము లను నర్ధమె సాధివ్రు ఈ రెండు "కేజోంశములే రామకృష్ణు లయిరి పరికించిదూడ నిందొక్కటి నారాయణబుమీ యందును "వేళలొకటి యాదికేషుని యందును బ్రవేశించెననియు వారు తత్తేజో విశిష్టులై యవతరించిరనియు నెజబుంగనగు ఆ కారణమున నారాయణబుమీ యందుండు నంశముగాక యుపరివేటెక యంశము కారు నిర్వహ గార్థము కూడికొ నెను. ఈ యొక్కువగ వచ్చిన తేజోంశము పరమ వవమునకుం బోయెననియు నారాయణబుపి స్వర్లలోకమం దుండె ననీయు నెజటుంగనగు “= కొందబు బద్ధజీవు లజ్ఞాన చిమోహితులు సంకచితబ్ఞానులు గుణత్రయ బద్ధులునై తమకుంగగల స్వాతంత్ర్యమును దుర్వినియోగ పటిచి "తాము తరించుటకై. సాధనముగ నీయంబడిన కరణకళేబర

1081 శ్రీకృష్ణావతార త్తర్తవ్టము మును విషయ పరతంత్ర్రతయందు వినియోగించి కామ క్రోధ లో దూమీతులై శాస్త్రాతి గాముల్లై దురహంకార వీడితులై యహంకాా మమకారాంధకార నష్టదృష్టులై శీశ్నోదర పరాయణ్యులై తన్నివ్నిళ్తు బుగ నితరుల బాధింపం గడంగుదురు కొందటు శా్రుబద్ధలై ప్రుబుద్ధులె జ్ఞానసంపన్ను లై కరణక లేబర దాతయెడం గృతజ్ఞాలె క జ్ఞాన భక్తి యోగమాక్షంబుల భగవంతుని సేవించుచు మనోవాగ్థా యము లాయనశీ సమర్పించి తదనుభవ జనితొనందమున మునీగీ శృటిమాత్రుం చైనం దద్వోరహంబు పెంపక అఆ కలి గొన్న శ్రేపులు, రయంబున నీంకలు రాని పతులు? దీ వొని తల్లికి౯ మజి విదేశ గతుండగు భర్త కంగజ వ్యాకుల చిత్తయైన జవరాలును దత్తజమందు భంగిం) దత్తణమందుచు. గబాను సామోత్కరవాణి చమయుషా * యస్నట్టు లెప్పుడు గందునొ కనుల క్షింపుగ శ్రీవారి రూపమని కొంద ేశాి పోవ్రచుందుప దుష్టసంహారము సంకల్పముచేం జేసినను భగవంతుండు నిడి స్ప్వాడాప దర్శన కాంయులైన భక్తులకు దర్శన మియక యొట్లు వా లను సంకల్పమువే దృ్హీ పటుపంగలండు” ఎవరెవ లెట్లు ధ్యానించు చున్నాలో వారివారి కావిధముగ దర్శన మీాయనలయును గదో మాయారూపములను జూపుట భక్తుల వంచించుటయే కదా స్లో కోరినవారి కట్లు దర్శన మిచ్చెదనని వెన్చీ మోసముచేసెనేని య్టీ వాండు భగవంతుం జెట్లు కాయలండు? కావున ఏరికి సామోత్తుగ దర్శన మిచ్చియే తీర్రవలయును లమణ రూపముగల డాను జెప్పిన శాస్త్రోప్త లకు దనచర్య లమ్యముచేయ వవ్పుడవ్వుడు భక్తుల ననుగ్రహించే గోచరింపండేని యతీంద్రియుంకైన భగవంతుం డున్నాండని యెళ్లు నమ్థవలయు? శా స్ర్రములందుం బ్రమాణబుద్ధి యెట్లు జనించే

అవతౌర ప్రశంస 103" శ్రీమెన శ్రాపదిని చాలుండైన ధ్రువునిం బళువైన గడేంద్రున్ని పశ్నీయైన జటాయువుము బోయలైన శబరీ గుహులను "'రాతనువైన ప్రహ్లాద విశీషణులను ననుగ్రహించిన కారణమున గడా వాకికి సాధ్యపడినది మన కేల సాధ్యసడవని భక్తులు భగవంతుని శీవించు చున్నారు ఇట్టి నినర్శనములే లేకుండినచో నాస్తికులు చబలి యుం దురుగానీ యాస్తికు. డొకండైన నుండంజూలండు వాళ్వలస పరిపూస్తుం జైన భగవంతు. డొకండున్నాండని ప్రత్యతమముగ నిచూపించునది భక్షి చూగమే కావుననే యది తక్కిన యన్నిటికంబ మిన్నగ నెన్న బడుచున్నది పరిత్రాణాయ సాధూనా మని ఈ "లుతనే చెప్పుట శ శార్య మాయన కత్యంత వ్రీతళరము ముఖ్యము నగు కార్యము నగుటచేతనే సాతమూ ద్విభవావతార ముఖ్యప్రయోజున మిదియే

కొందజు దుష్టశిమ్షణము భగవంతుండు సంకల్పముచేత శీ చేయరాదా? దానికై యవనతరింప నలయునా” యందురు సత్యమే. భగవత్సంకల్పము లేక యేశారస్టము జరగదు భగవంతుని మూట యటుండనిచ్చి మనముచేయు కార్భములలో మౌనసిక న్యాపార మైన సంకల్పము ముందా కొయిక్‌ వాస్టరపొమైన కార్యాచరణము ముందా యాలోచింపుంకు ఏ కార్యమైనను వమానసికముగ జరగియ్‌ యావలం గాయికముగ జరగును భగవంతుని కారస్థమట్టి దే సంకల్ప ముచే సంహారకార్యము చేయును అనల నిమిత్తముగ నొశచదానిం గొని యాకార్ధ మింద్రియగోచర మగునట్లు చేయును శ్లోఃకాలోన్మిలో కకయకృత్వవృద్ధో లో కానృమావాక్తమిహప్రునృ త్త బు లేవిత్తానభవిమ్య న్తిస స్వే యేవస్థితాఃప్రత్యనీ శేషు యోధాః తప్యాత్వమృుత్తివ్న యశోలభస్వు జత్వాశత్రూల భుంబ్హ వ్రరాజ్యు సమృర్థమ్‌ మమొవే లేనిహతాః పూర్వమేవ నిమిత్తమాత్రం భః సవ్యసాచి౯ః

1766 శ్రీకృష్ణావతార తత్త్వము

అని భగవంకుండే చెప్పెను గదా కృస్మలీల ఇళార పంక్తిక౬ పహ భూపాయువు లె. జూపులనె శుంభ త్కేలి నంచించు. నీ పరమేశ డని భీష్ణుండు చె స్పగదా భారతి యుద్ధమున నెనండో ముండు శత్రువులను వధించుచుండినట్టును నాయన చంపినవానికిం దన బౌం ములు దగులుచుండినట్టు నర్జుముండు చెవ్ప్చెంగదా.. వాస్తనమః సంహారకార్యము తానే చేయుచుండినను నింద లేక బొండిపోదన్నట్తి నిమిత్తమొకటి యేర్పశవలయును. ఈ నిమిత్తము లోక శిమోర్థషే కృష్ణావతార విషయమే యాలోచింతము కంస నరక జరాసంభొ దులను భారత యుస్ధమున6 జచ్చిన పదునెనిమిది యమెహిణుల సేన సంకల్పము చేతనే యెనరింట వారు చచ్చి పడియుండునట్లు భగవ తుండు చేసె ననుకొండు దానివలన లోకమేమి నీ3 గ్రహించి బాగ పడ గదు” కారణము లేక కార్యము గలుగదుకడా నమియ] రస్టము చేయుటచే వీరంద జేకకాలమునం జచ్చినట్టు ధా తులకు నధర్శాత్తులకుం గలవా మువయించెనేని తొలుత ధర ఇవాల నిడుమలం బడినను దుదకు ధర్తమే జయించును భగవంకే * ధర్గ వతముననే నిలిచి మేలు వేయునను నీతి భారతరణమ నేర్చికొంటిమి. అప్పు డట్లు నేర్చువొన సాధ్యపడునా? పతిత్రో కన్నీరుగాజ: జేసినవారు నిర్సంశముగం బోదురను నీతి నేర" గలమా? శా్యస్ర్రువాక్యముల కిట్టి ప్రత్యత నిదర్శములు గలుగన శాస్తములం దెననికిం ట్రమాణబుద్ధి నిలుచును? లోకమెట్లు బౌ పడును? భీమొర్జునుల కిప్పుడు వచ్చిన కీర్తి యప్పూడు రాంగల్‌ ఇళ్యాద్య నేక కారణములవేశ భగవంతుండు.. సంకల్పము సంహారము గోచరింపంజేయండకు కారణము చెప్పక చిం ప్రభువుల మన మిప్పు డేమిగం దలంచుచున్నారము”. అనే తత్తు మి క్లైజబుంగునారు ముక్తిని గాంతురని భగవంతుందే జెప్పెను

_ అవతార ప్రశంస 1081 శ్లోః జన్మకర్షచ మే దిళ్ళు మేవం యో వేత్తి తత్త్వతః” త్యక్త్వా చేహాం పునర్ధన్న నైతి మా మేతి సోడ్డున కప్ణలీం వుఎ ఇఒ3౬ పర్తిక్సి డ్‌ 4 అంతర్యావిత్వము పరవూ్రహావతారములు మనుష్యులకు నోచరించునవి కాన్న భక్తాళీష్ట ప్రదంబులై శిష్ట రతుణము దుష్ట నిషణముచేసి భగవంతుం దొకం డున్నాండని లోకులకు బ్రత్యేతేముగ దో-పం జేయునవి విభ వావతారములే అయినను నివి యప్పు డష్పుడప్పుడు నచ్చుచు6 బోవుచు నుండును గాని నిలుకడగా నుండనపి గావు కావున శం డనళారముల నడిమి కాలమున బేవు. డున్నాండా? నేను గనుల! జూడణగలనా?* యని నిజమైన యభిలాపు గలిగినవారికి నోచరించు టకై భగవంతుండు ప్రతి జీవియందు హృదయ పద్దమున నంత ర్యామి మె తేజోరూపసమునం టబ్రకాశించుచుండును ఆయనను జూడవలయు నని నిజమైన శ్రద్ధాభక్తులు గలిగి యాయనయంటే మనస్సు నిశ్చం చలముగ నిలిపి ధాానించువారి కాయన గోచరించు ఇట్లు ధ్యానించు వానే యోగులు భగవంతు. డంకర్యామిమయై హృదయపద్యమున “₹0డు విధ ముల నుండును జీవున కాళత్ళయె "తేజస్పష్టమాపమున 1 నుండి జీవుండు

• ఫపూర్ణావతారములం దవతారమూర్తి 'జేహము పరమేన్చీ ఫుమాకొ. విశ్వః, నివృత్తి సృర్వవీవద యను పంచోపనివన్మయ జేహచమేకాని ప్రాకృత చేహముకాదు కావుననే భారతము సభా, ౬౧ అధ్యాయమందు ల్లో వైఎగర్భక్వ మాపేదే నయోగ్యా మవసర్మేర్థః నతెస్య ప్రాకృ తొ మ్యూర్తిః మాంసమే దోస్థి సంభవః అని చెస్పంబడెను దివ్య దృష్టిగలవారికి దివ్య 'జేహము ప్రాశృత చకుస్కు_ లక శ్రౌత జేహమువలె6 గానవచ్చును 1 అంగుష్ట్రమ్యాత్రః పుకుమోజ్యోతి రివాధూనుకః " నీఅతోయద మధ్య్థ విద్యుళ్లేఖేవ భాస్వరా

ల కీ గ్ల 1088 శ్రీకృష్ణావతార కీత్తప్రము పాపానుభనమున కై నరకమునకుం బోయిన పుకును బుణ్యానుభవము నక్షై స్టర్షమునకుం బోయినపుడు నుభయానుభవమున క్రై గర్భమున బ్రవేశించినపుడు వ్రీతిగల బంధువువలె* వికనాడక కూడి యుండును హృదయపద్ధమున దిశ్యస్వడూవముతో నుండి బాహ్యా విషయూత్తీ గల మన శ్సేమాత్రము తనయందుః బ్రసరించినను నటే నెపముగా! గొని దానికి. దనయం దే యభికుచి పుట్టించుచు నిశ్చయమైన ళ1 శ్రుద్ధలతోం దన్ను ధాన్టెనించినపుడు వారు కోరినవిధముగ దర్శన మిచ్చుచుండును ఈ యోగవిషయ మాళత్త సామోత్కారవిషయము శ్రంధ విస్తరభీతి వివరించి వ్రాయ జాలమికి విషాదము పొడుము చున్నది శ్రద్ధగలవా రెజుంగు మార్గము భగవంకతుండే చూపించును బున్ధ్యాది నియామకుం డీమూర్తియే కావుననే భగవద్లీశయందు న్లోః ఈశ్వర స్పర్వభూతానాం వృచ్దేశేష్టున తిప్పతి థ్రామయళా సర్వభూతాని యం్రామాభా ని మాయయా తమేవ శరణంగచ్చ సర్వభావేన భారత -తచ్చనాదాత్‌. పరాంశాంకిం స్దానం ప్రాప్ప్యుతి ఇాశ్వతమ్‌ భ గీ ౧౮-౬౧ కృష్ణరీల పుం ౭౧౮ అని హృాదయమందుండెడి యీ=శ్వరు శరణుచొరుమని యుపదేశించే ర్‌ అర్బానతారిము విభవానతొర దర్శన మో కాలమందలి జనులకు మాత్రమే లభ్థము పహృదయమందుండు మూర్తి దగ్శనము ఆూగులకు మో శ్రుమే లభ్యము తక్కిన జనులగతి యేమి” వారెట్లు తరింపవలె? క్‌ జాన యోగముల కధికారులుగాని (క్రీ ఈళూడాాదులు నరకగాములు రా ఈఆలాచా * కావలయునా+ ఉవేశ్షీంపంబడుటకు భగవంతునకు వీరు చేసిన ద్రోవో కశక క నత త కనన బాం. “ట్లో అంతర్యామి స్వహపంచ సక్వేహాం బంధువత్‌ స్థిమ్‌ న్య్థ్యునరక ్రువేశేపి బంధురాత్తా హిశేళవ

"అవతారం ప్రశంస 1 99 కేమి”? భఛగవంతుండు సర్వ సముండు.. సమస్త జీవకోటులు తరింప వలయుననియె యాయన యశీష్టము కావున సర్వ సామాన్యముగ నండటుకు నుపాస్యుండయి యన్నివేళల దర్శన మిచ్చుటక్రై నానాచేశ ముల నానాగ్రామముఎ నర్చాహపసముల నన తరించెను,. పూజకు యోగ్యమైన ప్రతిమకు నకృయని వేకు ఇందు. గొన్ని సస్ట్రయంవ్య క్త ములు కొన్ని మంత్రప్రతివ్యితములు +“భామనిశేత నేష్ట వీకుటీకుం జే సన్నట్టు లివి జీవాలయములంచే గాక యింక్షయందు గుడిసెల యందు బొదలయందును గూడ నుండవచ్చును భగవదాభిముఖ మందుం దల్సేవయందు రుచిజనకత్వము యవళారముశకుం. బరమో జేళము, ఎవరికెవరి కేయే మ్రూర్తియందు సహాజవ్రీతి గలదో వారు వా రాయా మూర్తిని బంగారు వెండి లోవాము మన్ను మొదలగువా నితో యధాశక్తి గల్పించి శేవింపవచ్చును. విగ్రహములు చిత్ర పట ములు నన్నియు సేవ్ఫములే సర్వవ్యాపి భగవంతు. డొకదానియం దుండి యొకదానియందు లేకుండువాండు కొడు క రిందుంగలం డందు లేండని సందేహము వలదు శౌరి సక్తోోపగతు0

జెంచెందు వెదకి చూచిన నం దంజే కలండు దానవాగ్రణి వింశు యని భగవంతుం జెల్లవోటులం గలండు నృసింహావలారము _గృంభ ముందుంగడా. గోపిక లిసుకతోంజేపిన పార్వతినిగదా పూజించిరి రుకిణి చేచాలయమునంగదడా పార్వతీ వరమేశ్వారులం బూజించె నూర్కండేయుండు. రాతిలింగచునుగడా పూజించె ఇత్వ్యూకుల పలధనముగడా శ్రీరంగనాయకులు. నల్కీర నందనారాది శివ భక్టులు. విష్ణుభక్తులేన యాళ్వారులు కబీరు రామదాస పురందర దాసాదులందలు విగ్రహారాధన పరులేకచడా "వేంకటాచల ఖఘటికా చలాది దివ్భుస్థలంబుల మూర్తిే*ేవ దృష్టఫలం బేకడా శ్‌

శిపాందవుల కాలమునను దేవాలయము లక్భావిగ్రృహము లున్నట్టు భారతీముందు 6౬ గలదు. ల్లో ఆర్భాయత్ర, ప్రనృత్యంతి, నదంతిద హసంతిద

ఉన్గీలంలి నిమాం౦3 రాజ్బతోళ్గం వినే 1 నభాపర్వము ౬౯ ఆ, కప?

090 శ్రీకృష్ణానతాం రేచ్తప్టిము న్లో యూయో యాంయాం తనుంభక్త్క ళ్ళ ద్ధయార్చితు మిచ్చి

తస్యత స్య్థాచలాంత్రుద్ధాం తా మేవవిధధామ్యుహమ్‌ః

సకయాశ్రద్థయాయ్యక్క _సస్యారాధన మోాహాళతే

లభేద తతఃకామా౯ మమైవ విహితా" హితా౯ః

ఛ్‌ గీ ౭-౨౧ శివా

అని శ్రీకృష్ణుండే సిలవిచ్చెంగదా

కావున బరమకరుణాసముద్రుండైన భగవంకుండు మనల దరింపం జీయంగోరి యెన్నెన్న హాపములనో మనకు గోచరింయ చున్నాండు. ఎనలెవరి శక్తి యెంతమాత్రమో వారువారు వారి శే కొం ది భగనంతున సేవించి దర్శించి తరింప వలనుపకునట్లు భగవం గుండు నానావిధముల నానాభూపముల6 గానవచ్చును భగవంతుడు భృకృవత్సలుండు నమేభక్తః ప్రణశ్యతి యని భక్తు "అెన్నంటికి. జెడప నాప్తికులు సంశయాత్షకులు చెడుదురు పండు నన్ను బంగారు విగ్రహ మునం బూజించెనని సంతోషించి మంటివ్లిగహమున! బూజించి వారిని గోవిందు. హృదయాకాశముననుండు తన్ను నుపొసించు వారిని మెచ్చుకొని వి్యవాములందుః దన్ను( బూజించువారిని విడ నాడండు భగవంళుండు సర్వసముండు నివృమపారబుడద్ది తనయందు బ్రీతిగలవారిని రవ్సీంచును. వ్రీతిలేక పోయినను గామ జ్వేషాదులచే నిత్యము _స్థరించుచుండినను. రిత్నీంచుకు... కావునం -జెలివిమొలిన వారు వెప్పెడి పనికిమాలిన మాటలునమ్మి యొకమతే మెక్క్ళువ యొక మతము తక్కు న యనికాని యొకమార్లి మెక్కువ యనికౌనీ మజే యొకటి తక్కువ యనికాని భ్రమింపక తమ చిత్తవృ త్తి యెట్లున్నదో తమలో నే శోధించుకొని తమ కక్తిసామ్యూములం బరిశీలించుకొని మన స్పననది భగవంకునియందు దృఢముగ నిలివినయెడల సంసారన్వు! కొంగునం కట్టంకొన్నషాక్తి యగును

ఫై చు శి క అ జబ లె వా క్‌ ఇంమంవనాపెల సకెవన. 1091 కక వస ఈ సె న ఖ్‌ ం వరా క నస పె వకవ తా ష్‌ వాకా న్‌ న శ య స్‌జ చూదం దవా నవవాన నవా? ॥ కే మా జ నై సా అవవ శ ల క చు ఇవ అ. య జ “ఎవానాన లాం “వాలి. రాం వక వనము పచకావమాన యెచడె కెంపు యని నిర్గ న ల న యా క అ కాాచాాంకుతశకముటకుం. గొని యిుచుక్లువ: సన్తి మ ళా రసుండను స క్ర క న ళ్‌ అధ్య జన ఇభ వాంణయులు చెమెమాన కం వబటమాంచే తువతారపుసపషుండు క్‌. క్ష కస! లా ర్‌ చక్‌ క లు న టం టు పుట్టువని వచచ చమయంన్నానంటు.. హ్తహశన యమానుష ౮ క. న “నాను ఉం క్చళ్యము లాయాన ననా క వాశామం డయముకుక నాత్యుములంట !! న్‌ అల్‌ శ కాలం ఎ వద అధు రో వ్ర కం ళాండు ల క జ ప యం య య య ౧ లస్తండుగాండ్‌ని ల వా దై - వారములు డా చి యా . క పెట ౨.4 న న యడ వ శ | ఒ ౯ ” వ ॥

క నానన లే బం హల అంతంలో ఈ ఫనీ యోని అకక _బహూహౌవిన్లూయాేమం ర ర డాళదురువరోి వ్నృని చోల్నీ ౯ వా దళ్‌ ప్త వట

ం సే క్‌ వట్తు కాధవడావముచనడ్చు న్‌ ల ఎ ల శారా తా పం లను బక ల న్లో, బముమపహందన్నత తాతా వృద్ధ గాస్లస్టి వధ రక , ఆత ” క. ల ట్ర వే ల లం అ అరవ చళుం మం చోంరాిరళం భంగి ॥ న కు శ ఈ న్‌ క ఉం ఊళ వే అచ న నలా లాల్‌ ళల ళ్‌ టీత్‌? గ న సా చాడ మే గ్‌ టం ఈ ప / మ వ న న ల న శా... జ వా శం కవ డే క రర ణే య స్‌ 4 మూ న్‌ వా నే వవ వరల డ్‌ న. న య భ్‌ సా త్‌ డూ ్న జతర న అవి వమచ్ప్త్తా౭ాదయుచయ బాయ వ్‌్హా రైక వయా యయా శ యసమోంల వల లినో ల స ఓట క క శ ర్త చోళ వ ్‌ తవం చలా చంంయుడున్నా రయ లంత శశిగటల్ని న ఇట 4 మొల. ఇను ఎ ల జ్‌ యా ల జం. జీతం స . / నషమయులం కాచు చారీ య6 డనండనల న క న జాక్‌ ల్‌ నం. న. క. జపే చేకచాననంర్తు చరస్తద్యూచముర్తూడ ంర్తనంలలి. శలళ్సైగో లలల సల్‌/ నన యాంంలా ఓ! నా! డ్డ / షు అ కాద ఉశిటో /ఖ ఫా ల్లో యున్నా లి దయయ న గుర్తంం టు న... సాఫిగా గి మ్‌ నహ కా తా ఈలా త్‌ ళ్‌ ః శీ చదు పయన ాంబంద కిళతన శ్‌ ల్స్‌ ఓ సళ కీ టల నయనాల వా వ్‌ లల ఆంన్టర తల పుం లి యల ఇ [. వెప్పముయ తలా తు మశేసిండ చొప్పు 2 భళ్టిలలంా క్యు!

10092 శ్రీకృష్ణావతార తగ్త్వము యా వేశానతారము ముముషుల కుపాస్యుండు కాంజూలండని ముంచే వినరింపం బడియె;గదా శ్రీ స్తెవమైన నగుంగాక మన కృష్ణుని విషయ మూలో చింతము కృష్ణుండు బాల్యమున నొనర్చిన రావసవధ లాయన పూర్షావ 'తాంమని స్థాపింపంజాలవు, కృష్ణుండు యుద్ధముచేసి రాతసులం జం వీనం జ్యువనాగ న్వాప్టిదులు పహాుంకారమాశ్రముననే చరసిరి కృష్ణుండు దావాగ్నిని డ్రావిన నగస్సుష్టండు సముద్రమునే పానముదేసెను చంద్రమతి కారుచిచ్చు నణంచి వేసెను తుదకు గోవర్థనోద్ధారణము కరూడ నమానుషకృత్టముకాదు కృష్ణుండు బహారాపియై చరించి నచో సౌభరి కాలేదా” కృష్ణుండు మృతవుత్రుకుల ట్రదికించినచో వ్యాసుండు రణనిహతులం గౌరవాదుల నెల్ల బ్రదికింప లేడా? నొక దుండు బ్రదికింప లేడా” కావున యోగసిద్ధులకు సాధ్యమైన యిట్టీ "కార్ఫుము లమానుషములు కావని నిరాకరించి వాస్తవముగ నమొ నుమ కృత్యము లున్నవేమో చూడనలసియున్నది. ౧ శంఖచక్రహాస్తుండై. చతుక్భుజుండైై జన్మించుట ౨౨ యశోదకు. దన గర్భంబున బ్రహ్థాండము కనంబజుచుట ౩ నలకూబరమణిశ్రీవుల శాపముక్తులం జేయుట ళ నృగశాప మోమణము సి అహ్రూరనకు నిజస్వరూపముం జూపుట జూ వైస్టవా(్రు ముపసంహారించుటి. ౭ పూతనా మోతప్రదానము ళా శిశుపాల దంతవక్ర వధ ౯ ెబేవకీవసుదేవ నరప్రాటప్తి ౧౦ ముచుకుంద వరదత్వము ౧౧ బాణాసురి యుద్ధంబున శివపరాభూ3 ౧-౨ విశ్చాహూప ప్రదర్శనములు

• . 'జీవకీ- వనుబేవులు వారి పూర్చుజన్నంబున భోగవంతు ధించి యాయన తమకుం గుమారుండుగా. జన్శించునట్లు వరరము నొందిరి. ఆ వరము సార్ధకముగ శంఖచతశ్రములు ధరించి చతుర్భు జు,డై. జనించినవాండు భగవంతుండే మె యుండవలయును గాని నటి యేయోగియు నైయుండండు.. గాణావతారమునయి యుండదు, గాణావతారములకు శంఖచ్రాది చివ్నాము లుండవు.

. నలకూబర మణిగ్రీవులను శవించునపుడు నారదమహర్షి “వాను దేవస్య సాన్నిధ్యం; లస్హాప్రదివ్య శ రచ్భతే, వృ శ్తేస్వన్లోక తాం: ఖభాయో, లబ్ధభ్దక్తీ భవిష్యుత” యని శపించె. భాగనత ముఖ్యుడైన " నారదమహర్షి వాక్యము సత్యముచేయ భగవంతుండు పూనుకొనెను.. నారదమవార్షి వాక్యమునకు. విరోధముగ మజటి యొనండు వారల శాపము మొన్పంగలండు? నృగ శాపమోమవణ మిట్టిదే. . మోము చాత భగవంతుం డొక్కండేగాని పెక్కురు లేరు... కావున బూత నకు మోతషమిచ్చినవాండు. భగవంతుండే కానలయును. - ఘంటా కష్ణని చరిత్రము _స్మరింపుండు. బాణాసుర యుద్ధంబున శివ్సనిం బరా జరు. చేయంగలిగిన వాండు భగవంకఠుండుగాక మటి యువ్వండు? ఎట్టి, వానికైన నన్యున కది సాధ్యమా? వాసు దేనశబ్దము సార్థకమగునట్లు యశోదకు. దన యుదరంబున సర్వ ప్రపంచము గనంబటి చెను, సర్వ సంహారకర్త తానేయని యర్హునునకు _ విశ్వరూపనము౯ జూ పెను, సృష్టికర్త డానేయని బ్రహ్మకు మాజు బ్రహ్మను సృష్టించెను. (కృ. లీ, పుట ౯౯-౧౦౦-౧౦౧) ఇట్లు సృష్టి స్థితి సంహారములకు6 గర్తమయైన వాండు భగవంతుండుగాక మటి యెవ్వండు? శిశుపాల దంతవస్త్రులకు మోమ్‌ మియ్యంగలవాండు భగవంతుండు. గాక మతి యొవ్వండు,.

అష నే వీరి పూర్వజనృవృ త్తాంతము _స్మరించునది. .. భగవద్ద త్త ప్రయుక్తం ఖెన వైష్టవా(స్రుంబును సహింపలలవాండు విష్ణువుగాక మజీ

1091 శ్రీకృష్ణానతార శశ్ష్వము ఈయన యవతారమూరక్తియని పూర్వు లెవ్వవైనః జెన్పీ యని యొకరు ప్రశ్నించిరి వాసుదే వేవికిచేన్నా కారమాతశ్రత్వాత్‌ శండిల్యనూత్రుమ ఓ ప్రత్యభిజ్ఞానా చ్చ శాండిల్య సూత్రము ఇళ్ళ ప “యదోర్వంళశం నరళ్ళు త్వా సర్టప్పాపైః ప్రముచ్యతే సలో య(శ్రావతీ్యుం విష్ట్వైఖ్టం పరబ్రహ్మా నరాకృతి. విష్ణు వు 6 అంశ అధ్యాయ ౧౧ బ్రహ్మో 'జీనకీపుత్రో బ్రహృణోై మదుసూదనః నాశాయశోపనిఎత్తు ఆగర్వశిరస్సు ౬వ యఃసదేవో మయాచనృష్టః పురా పద్దాయ లేవణ* సవవపురుషవాస్టాఫ్ర, £ సంఒంధీ తే జనార్షన ప్రళయశాలమందుం దా నేరూసము చూచెనో యాయనటే యా శ్రీళృష్ణుండని మార్కంచేయుండు ధర్థరాజునకుం "జెప్పెను నుహాభారత ఆకణ్యపర్వము అధ్యాయ ౧౮౯ తపస్సుచేతమ జూచుటకు భగనంతుండు సాధ్యుండుగా 3 వ్‌ని జన మేజయుండు తపసా వ్యనువృశ్యోహి, భగవా౯ా లోకపూజితః తందృష్టవంతస్తేసామోత్‌ , శ్రీనత్సాంకిత భూషణమ్‌ మహాఖార కాంతి మోతు ధర్షపర్వము అధ్యా కిరణ సామో దృగవతీస్పవ్టయమ్‌ అలి సంజయుండు ఇచిప్పెను ఛీష్ణుండు కృష్ణుని నేమిగా స్తుతించెనో (భష స్తవరాజము 5 లీ పు స చూడుండు గ్రంధవిస్తరభీ3 _స్త్రవమంతయు ముద్రి౦ బడదయ్యొ కృష్ణస్తు భగవాళ౯ స్వయం స్వయమేవ హరిఃకిల! ల్‌ శ గృహీత మ్యూర్తిత్రయ ఈశ్వ లేశ్వరః

శ్రీకృష్య సణ వర్జినము 1007 శ్రీళృష్ణమ్యూర్తి జన్మించుటకు ముంజే భగనంతుం డిం దవర రించునని గర్గండును. గృష్షుని సమకాలికులగు ఛీవ్వ యుధిస్టురాష్ట నోద్దవార్రూర వాస్టసనారదపరాశర ముచుకుందాదునేకులు ను శ్రీ కృష్ణం డవతరించిన భగవంతుండని నుడివిరి ఆయన యతిమానువ చర్యలును నాయన భగనంతుండని స్టావీంచుచున్నవి లోకము థ్రాం3చే త్రుడ్ధాభక్తులు లేక ఇెడునని తలంచి యవతారత్తత్తవ్రమును సటాఘోపముగః జెప్పెను... చృక్టీనాం వాసుేవోన్ని యని శ్రీ కృష్ణుండే తిన్ను విభూతిగణములో. జేర్చియుండంగాల బూర్షానతార మని యెట్లువెస్పనగునను సందేహము గలుగవచ్చును. దీనికి. బ్రత్యు త్తరముగ శాండిల్యమహర్షి వృష్టి షత్రే స్ట్వేతత్‌. అని సూతత్రించెను విఘాతియోగాధాస్టయమునం జాయాజాళిలో శ్రేష్టు-లవరో వారు వెప్పంబడిరిగాని పూరన్తానతారమా గాణావతారమా యనుసది వివక్ష గాదు వృష్ణివంశమువారిలో నేనే శ్రేష్టుండనని కృష్ణుండు చెప్పెను. శన్ను. జెప్పక మతి మయొవరినైనం జెప్పియుండినం దన నికృృష్ణ్టత దానే యంగీకరించినట్టులుగ దా యగు ఈ కారణములభే. శ్రీకృష్ణుడు సామోదృగనంతు. డగుటా ఆ లణ భి నిస్పం చేహము | 4/1 శ్రీకృష్ణ గుణనర్ణనము =ఫఫిటాాా లీలామానుష వేషథారియైన శౌరి మనుష్యలోకంబున నవతీ రించి లోకసంగ్రహార్థంబు మనుష్యుచరల నెట్లు జరపెనో చవూళము, అదియేమి నిర్భాగ్భదశ యో కాని -జీవకీ వనుజీవులు కృష్ణునిం బుస్రునింగాం ఒడసిరిగాని దానివలన నాయన బౌల్యావస్థయం దద్దు ముద్దు చూచుటకుమూటు కారాగారంబున ననయుచుండిరి కొడు కం లాలించి జేలించి యాడించి పాడించి యద్దుముద్దు చూచు

1696 శ్రీళృష్ణానతౌర త్తత్తషము భాగ్యంబు యశోదానందులకుం గలుగ వారెంత పుణ్యాత్షుళ 'చాల్య లీలలయందు నా పుణన్రదంపతులు చాలురంల దా మాడింఓట చుండినట్లు టలంచిరిగాని వాస్తవమా రయ వారినే బాలు రాడింగ చుండిరని తోంచుచున్నది. . తల్లియనిన యశోదవంటిది. కల్లిగాన యందటు తల్లులా? ఒక అెప్పపాటు కకాలమైనను దన్నువిడిచి యామె పనిచేసికొనుటకు విరామము కృష్ణుండు కల్పించెనో లేదో! &॥ మాశ్రము తన్నువిడిచి యామె దూరమేగనా వెంటనే యేదో మె! వీలిేష చేయుట యామె నాకర్షించుట. అహోరాశ్ర్యములు సర్వశః ౧ ల యె సర్వానస్టల. గృష్తా పాలి చ్పెదనురా కహా నీళువో సెదనురా కృష్ణా = థి ౯ రం ళం శ గి బువ్వ పెశ్షైదనురా కృష్ణా జోగొప్టెదనురా కృష్లూ యేమిచేయషు శి ల న జా! | 1 కృమండేీ! న్నావురా. కసూ యెొక్కడనున్నావురా కృష్ణా! కృష్ణా! కృష్ణుండే&! అధ అస వండే మాకృష్ణుండు? అమా మాక్ళష్ణుండు మియింటికి నచ్చెనా! అశ _మా కృషుండు మావీలలతో నాడుచున్నాండా? ఎంతకొంకెన్స అక్కాపహూా కృ ల్లి మడా! ఎ ఠా కృష్ణా? ఎక్కడెక్కడ నేమి తుంటపనులు చేనితివని కృష్ణాళృష్ణా యని కృష్ణునిం గట్టను; గృష్టుని దిట్టను, గృష్షు జేరములు విచారి౦పను యశోదకు గాలము సరిపోవుచుండెను. ముక్కునం జీమిడి, .క0టో బుస నోర శోకవిరాళి, గలిగి వలదు నలదనంగాం బూర్వజన్షకేే 'సొపమువలన€. బుట్టిన బుణపాతకులగు చిడ్ణలవలెంగాక సుపుత్రుండు తల్లిదండ్రుల కెంత సంతోషము గలిగింప సాధ్యమో యంత సంలో పను యశోడానందులకు 'చాలకృష్ణుండు కలిగించి బాలలీల నటి చెగదా. ఇది వారి కుత్తరవియోగ కాలమున నంతకంత దుః శారణమైనను, నావిరహదుఃఖము మోతకారణమే యయ్యెన -జేపకీ వసుబేవుల యొన్దం జేరినపిమ్యుట (జీవతో వాక్యకరణా” _శన స్తూక్తి ననుసరించి :. వారినే 'పరనుదైవతములుగాం గొలిచి తదు వశుండ్రై వర్తించుచుండెను. '' ఇట్లు పు త్రధర్థము కోటింత లేకుండ జరిపెను,. " వ.

శ్రీకృష్ణగుణనర్గనము 1097 శిషస్టధర్ణము బ్రహ్మచర్యాశ్రమము స్వీకరించిన వేళం గృష్షుండు గురువుల యొద్ద నెంత భయభక్తులతో నటించెనో యెట్లు తనగొపష్పతనము డాంచి విశయవిభేదుతలతో గురువునకు గుకుధార్యకు శుుత్తూపు చేయుచు. దుదకుం గావీనమాగ్రధారియె యడవికిబోయి కక్టైలు కొట్టి మోపుకట్టి నెల్తిపెం బెట్టివొని గాలివానలోం దడియుచు గజగజ వడంకుచు శ్రమించియు. నించుకంతమయైన మనస్సున నొచ్చుకొనక విద్యలునేర్చి తుదకు వారుగోరిన గురువవ్నీ ణనిచ్చి స్నాతకుండయ్యెనని కృుచేరోపాఖానాదులవలనం దెలియుచున్నది. పరివస్యానియమం వింతకంచం జక్కంగ నాచరించుకైట్లు మిశ్రధర్ధము ఇంక మిత్రుల నెట్లాదరించెనో చూతము దోణుండు ద్రువదుం డెట్లు సహాధ్యాయులో కుచేలుండు కృష్ణుండు నట్టు సహాధాసాయు లే ద్రుషదుంకు తాను రాజయినపుడు తనయొద్దకు రమ్మని వెప్పియుండి యు ద్రోణుం డతని నొక యావును యాచింపం బోయినపుడు చ ఫొలంది యొజుంగ కిట్టపలుకుల్‌ పలుకం దగంగాదు నాక న౯ా " బలుచందనంబునం బలుకం బాడియెనీసఖ నంచుణ బేదవి * వ్రులకును ఛారిణీశులకుం బోలంగనఫ్యిము సంభవించునే” పలుకక వేగ పొమ్మకట పొజుండు సంగడికాండె యెయ్యడ£౯? ఇ, ధనపతివో దరిద్రునకుం దత్తవ్రవిదుంపగు వానితోడ మూ ష్ట్‌నకుం టబ్రశాంకుతోడం గడుంలహృగడునకుళా, రణకారు తోడీ రునకు వరూధితోడ నవరూధికి సజ్జనుళోడం గష్ట్ర దొ ర్హనునక్కు నెవ్విధంబునను సఖ్యము చా నొడంగహాడ నేరునే కు సమ$ీల వ్రతయుతులకు సమధనవంతులకు సమసువారిత్రులరు ౯ శక

1096 శ్రీకృష్ణావతార తత్సన్సము దమలో సఖ్యమును వివా - .

• పవామునగుం గాకగునె రెండు నసమానులకుక౯॥ . .... మటజి యట్లుగాక రాజులకు గారస్టివశంబున జేసి మిశ్రా మిత్ర సంబంధంబులు సంభవిందుం గావున మాయట్టి రాజులకు మిబోంటి. వేదపాజువారలతోం. గార్భకారణనశం బైన సఖ్యం బెన్నండును గానేరదని తిరస్కరించి పలికి భార అది. ఇట్టి సందర్భములం చే కృష్ణుండెట్లు కుచేలునాదరించేనో జం పుండు. (చూ. కృష్ణలీల పుట ఈ౭0) తాను దన భార్టపరుండు శయ్య మాంద నాయనను గూర్చుండంబెట్టి తాను ళుళూూసు వచేయుపేశా! తన భార్యుచేతను బరిచర్యు చేయించెను. తమభార్యలు వ్వారి శండ్రు లకు ఏఃపుగుద్దుటయు దుష్టముగ నెంచువారల కీది వికటముగ దో నేమో కాని కృష్ణుండు చేసిన కార్టము మిశ్రలక్షుణమునకు వికోధమ గాదు. మైక్రి సర్వవిధముల సర్వభావముల సామ్యుము దప్ప వేటీ కటి యెబజుంగదు.' క చారలు పుత్రులు పుకము౯ా శ్రీ రాష్ట్రము భోగములును జేలలు సకలా జోరంబులు నవిభక్తము . లోరంగ మన కిరువురకు వనాకేశ! యనక అని శానణుండు వాలితో మైత్రి, వేసివొనిన కాలమున కఫీ నట్టు వాల్మీకరామాయుణమునం గలదు, ఈయర్థమునందే ళకృన్తే ర్చితాత్న సుహృదర్థ కళశ్రకామా” యని కృష్ణ సఖులవిషయమున జెప్పంబడియె.'' (కృష్ణలీల పుట ౧౧౬ పంక్తి ₹ళ్ళా ఇట్లు వ్వ టచేం దమ భార్యలను మిత్రులప్రక్కలో6 బంకంబెట్టుమని యశ్‌ కాదు. 9ది య భేదబుద్ధిని 'దెలుపును. - మైత్రి విషయమునం గర్లుని శ్లాఘించి యిప్పుడు “వొంద్‌ వ్రాయుచున్నారుగదా, - అట్టి కర్ణ దుక్యోధన మైత్రిని గృన్షపా

ల నప - లి -“శ్రీకృష్ణగుణనమ్షైనము. 1099 మైత్రికినిగల తారతమ్య్పూము చూతము. పాంషవుు సవమానపజుప నుద్దేశించిపోయిన ఘోవమయాత్రృయంద దురోస్టిధనుని శత్రువులకప్పు గించి.వింటిని జంకకు: డగిలించిఖొని కళ్ముండు తన మహాబలము పరు వెళుటయందు సహాయపడల దన(హ్రాణము రఖించుకొనినం జూలు ఆశీ ల నని వీక్కబలముకొలంది పరువెశ్తైను. వీనిచర్య సంనృృతభారతంబున నిటు చెప్పంబడినది. ళా శ్లో, తతో రధ్ధా దవస్లుక్యు సూతపుత్రో2-పిచర్యభ్ళత్‌. ఆంసావలంబిత ధను, శావమానో మహాబలః -... విశక్మ రథమాస్తాయ, మోమాయాశ్వా నచోదయత్‌ ॥ ,... కష్ణనకు దురోస్టధనుతో మై్రిచేయుటలో స్వలాభా వేమ గలదు. మైత్రి, కది లక్షణముగాదు. అక్హునుండు శూరాగ్రోసరుండని. ప్రఖ్యాతిగాం చెను గావున నాచునతో సమానముగం బోరి జయించి ని సంపాదింపవలయునను నుద్దేశ మకనికీం గలదు. అక్జునునకం 6 దాను బలవంతుండగుట నిశ్చయమేని “యిది దోషము గాదుగాని యపష్టనుని దాను జయించుట సందిద్ధ మన శేల యసాధ్యుమని ' యకందే యెజుంగునని యశనండు కృష్ణునితో శ్లోః యదా ద్రక్ష్యసి మాం కృష్ణ! నిహరం సవ్యసాచినా పునశ్చితిప్తదాచాస్టు, యక్షస్యథ భవిష్యుతిః కృ, లీ ౬౦౦. యని స్పష్టముగం జెప్పెను. ఆంజియగాక తనకు మృత్యుహూపమగు చాహణశాపము ఎొగొవసానవేశగ నస్తవెల్యముగలవని యజ వ! జా అజా గును. దుర్యోధనుని నమ్షిం దుటకై తవనకస్త వెకల్యము లేదని కరండు ర కా జా న! ౬ బొంకెను. తనకు జయము సందిగ్ధమనిమైన( డోంచియుండునుగదా, ఇట్టిసందర్భములో. డాను జచ్చినం డగ మిదునిగతి యేమియని యతీం ల డాలోచించినవాందడే కాండు. తన ప్రచిష్టమాల్రమ) భూదుకొనను. కృష్ణుడో స్వలాభదృష్టి కొంచెమైనలేక తా నపక్ర్తిపామైనను డన నియమమునకు హోనికలిగినను మిత్రశార్యమ) నటి వేర్చెను,. *ఉప

1100 శ్రీకృష్ణావతార తత్త్వము కారపలంమిత్ర, మ్శను శ్రీవాములవాశ్యుము _నరించి సూళలీలం ఒం చినచో శ్ర్రీకృష్ణుండు మిత్రధర్తిమెట్లు నిర్వహించెనో కననగు మమ ప్రాణాహి పాండవా యన్నట్లు తన ప్రాణముం దానెట్లు కాపాడు కొనునో యస్లుగడా కృష్ణుండు పాండవుల రశ్నీంచెను కృష్ణువిషయ మున నర్తుకుం డెట్లుచెప్పెకో కనుంయ క మవసారథి మనసచివుండు మనవియ్టము మనసఖుంకు మన బౌంధవుండుకా మనవిఘండు గురుండు చేవర మనలను వికనాడి ఛనియె మనుభాధీకాః సీ చెలికాండ రమ్మని చీరు నన్నాక వేళ మన్నించు నొకవేవ మజంది యనుచు బంధుఫావంబున. బాటించు నొకవేళ డాతమయై యొక వేళ ధనము లిచ్చు మంత్రియై యొక'వే+ మంత్ర మాచదేశించు బోధియై యొకవేళ బుద్ధిసెప్పు సారధ్య మొనరించు6 జనవిచ్చి యొకవేళం గ్రీడించు నొక వేళ గోలిసేయు గీ నొక్కశయ్యాసనంబున నుండుం గన్న తండ్రి కైవడిం జేసినతప్పు గాచు హాస్తములువట్టి పొత్తున నారగించు మనుభవ్శభ మాధవు మజపురాదు। ఒక వ్రభువ్వు సమావరహితుండు నగువాండు తనకంకొు నిక్క వ్రుండగు వానికి బండితోలుట కొవ్చుకానట యన నెట్టిదో కార్వముచేయుట కెంతటి వ్రీంనలన నెంత యహంకారమును 2 యుండనలెనో యాలోచింపు.డు శల్యుందు కర్ధసారధస్థమున కం

వై శ్ర కృషగుణనర్తనము. 1101 ఆ అణ ౯౭ సంకు జగన వృతొంగము. సకంచితేని కృమ్లుని య్‌ౌళ, వ్గము స్పష్టమగును. స్ట్రము స్పష్ట న ప ణ్ణి నొప్పగుణముకలిగి, ఉడునపనంటువొని ఎపేమించి రతమించు టీ వాండని మిత్ర్రశబ్దమునకు వృన్టెక్సే గర్గరము. గుణమహిమ గలవానికిం నా పత ఆ వమై లే జూన్‌ గాని యితరులకశత్నించ బుడిష్త్తట మ. ఒక వళ బుడ్రిపుట్టినను రత్నించుతేక్తి దాం ఓ న క్‌ క యుండదు. - మిముండు జక్తునంటివాండై యుండవలయును. అనంగా శ స ఆ [- ను అర్‌ ల! నీళ్లు చేవామునకుం కగలినయెడ మనము కుడుచుకొనక పోయినను నవి యెండివోముకు. ఇ డావిధముగం బోదు. వయనత్నపార్వకముగ ద్‌ ఖై మ న క 1 క్‌ ్‌ వీశాయ చేసి నీస్టవోని చవినంగాని పోదప. అపి ల యింగ్‌ నీ స్నేహము రా నం ను ఊర, నాక్షు. బనివేకని మనమయె వడలుకొనునజికు. గఘష్రముుందును సుఖమ నాననా. టు. (్‌ జాడీ డాని లంయను మెలి, డానుగ నడి వడతిపోకయు యుండును, వ్‌మయుండ మైలీ కో అ శ్‌ జా వలయును. 5 వాండు మయుడు 24 చాండు "తో నిమృను, “లై వానో “ర్తి క బుచ్చుకొనును. చేవకహననము చెప్పును అడుగును. భజిందచును, సె ౫ నల్‌ జ్‌ అలియా జే + న భఫోడనము మను. చెహమునమం ఇయు బల ర్య అవీ ఆముల౦ద6 త్న ళు భో వే యు బ్‌? థె నో | బనిచేయునో కంటిని ఆప్పుల రవి ండునో య వగ్శిందునా, మ. అజా. ళో జాని వ ఇ దహాశ లాం అ య స స వ్వవెగ్యళ్లూ చః నహ మాఫ్యూనె వలో ళ్‌ండ్త ఛోజడుచే చు వడ ఫం మిత్తలరు సం! కశావిరశర్‌నన్ను. జే శ యో కవసక్యలే పై లాలో. వశీ నె న శ య చ్‌ అవిచాన్సు ప్రైాంపర్యాల్‌ , తర్పత్మం మిత సరం ర్యే? మిక్త్రూదక్కు బానిదనా కః నాచన పా శ్ర వో ధన్‌ - లం తన హా హైనపీ హేకావ్యు లు ల వహ పొస్హళ వ్ణవకం ఉని ర జార శతం నీ ళీ నవం? రస న్‌ కథనే స భా నే రై 1 / ఇ నట నూ ష్ప గ సహార రాయాలని హ్‌. న ఆపననంయ నాహారి పాని కాంతి కే న కలకల మదం వ కారంి బత? డేలో | ల్‌ ఆళాాచ కాకా అం వరనాలి లద మడ గ్‌! క శ వన టై లస్ట్‌ ల సంస్య్యూలి (

1102 అీస్తానతార తశ్చ్వము మిశ్రరతణమునక్షై యీపని "చేయవచ్చును ఈపని చేయగాదన విచారముంచుఫొనండు, మిత్రరతుణము ప్రథధానముగాని. యపా యము ప్రధానముగాదు. చేయరాని పనియైనను జేసి మిత్రుని రక్నీం చును. తన ఇప్రాణములకం.క. నెక్కునగం జూచుకొనును.. అనం! దన (ప్రాణరతమణమునక్షై. తాను 'జేయనొల్లని కారస్థ్యములుకూడ మిత్రుని రమ్మీంచుటకై చేయును. ద్రోహామెంచందు. పనిపడినప్పుడు నెహువెట్టి ముఖము తప్పింపండు. పాపములనుండి తొలంగించును. హిఠరముచేయును. అపత్కా.లమందు వదలిపోండు. రహస్యములు దాంచును. గుణములను బ్రకటించును. తనకా5స్టము నదలిమైన మిత్రకార్యము సమకూర్చును. ఇవి మిత్రుని లత్షణములు, శావ్టన నిడమైన మిశ్రుండు దుర్షభుండు, | _ ..... మిత్రులైన. పాండవులను రవ్నీంచుటయం దీ గుణములను గృష్షుండు కనంబటిచెనో లేదో యాలోచింపుండు. కుమ్షరియింట దొలుతం జూచినది మొదలు తన నిర్యాణమునటికు6 చాండవుల జేసడినవాందు కాండు గదా, దూరంబుననుండియు ట్రౌపదీ వస్తా పూరణ కాలంబునను, దుర్వాసుడు సశిమ్యుండై యతిగా. వచ్చిన శకాలంబునను రవ్నీంచెం గదా. ఇంతయీల సూశతలీల ' యంతయః గృష్లమైత్రినే కదా ప్రకటించును, భగదత్తుని వై స్తవా(్రుమునకః చా నడ్డపడియెను. కళ్టుని నాగాస్త్రుమునుండి దవ్పీంచెను. పెంధవథ నాం డర్టునుని గాపాడెను, కృష్ణుని మానవత్వము నంగీకరించి భౌవించి నను ధర్గరాజువే నసత్యమాడించుటయు పైంధవవధ నాండు యోగీ సూర్టవింబమును మణు౯ంగుపటు చుటయు మాత్ర, కారస్టమునకు వికోధ ముని మిద వివరించిన మితశ్రలమణముల మనసున నుంచుకొనునొ రనంజాలరు. కృష్ణుండు యోగశక్తి నష్టనురమీంపం డయ్యె నేని పర్ఫవ సాన మెట్టులుండునో చూడుండు. అష్టును మరణము. పాండవుల మక ణము, పాండనపవమువారి మరణము. దౌష్ట్ట్ర్రవిదృంభణము. దుర్యో

, శ్రీకృష్ణగుణ వర్ణనము, 11608 ధనునకు : రాజ్యప్రావ్లి, అధర్గసంస్థాపనము, ధ్ధర్ధనాశము. ఇట్టికా ర్యము 'చేయుటకా కృష్ణుండు పుట్టినది? కృష్ణు. డనతామ్వూర్తియను తలం వటుండనిండు. మనుష్యుండనే .భావింతము. తాను రవ్మీంప శక్తండయ్యును. రవ్నీంపక యిట్టి పర్యవసానము గలిగించుట మత్రలకమణమా! సమస్థంయయ్యు నాపదవేళ రవ్నీంపనివాండు

ధర్ధరాజుచే నసత్యమాడించెనను విషయము చూతము. ఆ నాండు ద్రోణుడు మత్రియకులమునంతయు ధ్వ్రంపముచేయనలయు వని పూని బ్రహ్మోస్తాద్ధ స్రుములచే న(స్ర్రువిద్య తెలియనివారిని వేల ఫొలంది వధించుచుండెను. చ్రూహాణుండుగాయిుట్టి నీ విట్ట ఘోరకా ర్భృము చేయరాదు. అంస్రుశోస్రుము లావలం బాజువైవుమని "భర ద్వాజూది మహప్టులు మింటనుండి బోధించిరి. అప్పటికిని ద్రోణుండు మౌారణక్షర్థము మానినవాండు కాండు. ఈంకున యిట్లింక నర్ధదినము యర్ధముచేసినం చాంకవసేనలో నొక్కండైనం దక్కండు. అశ్వన్థామ చచ్చినాండని వినెనా యీయన యుద్ధముచాలించునని కృష్ణుం డద్డున్తు నితో జఇప్పను. ఈయాలోచనకు ధర్శరాజార్జును లంగీకరించినవారు గాప. ఈమాటలు వినుచుండిన భీముఃడు వెంటనేపోయి మూలన చేశాధీకుటైన యింద్రవర్గ యేనుం గశ్వత్తామయను వేరుగలచానిని వధించి ద్రోణునకు వినవచ్చున ట్లశ్వళ్థామ “చశ్చెనని బిగ్గ యజ చెను. ఆమాట విశ్వసింపక చో,ణుండు ధర్గరాజునుజూచి తనకొడుకు చచ్చెనా బ్రతికియున్నాండా యని యడి”ను. అప్పుడు భూమిని నిష్పాండవముచేయు తలంపుగలవాండు ట్రోణుండని యెజింగి కృ ష్షుడు ధర్హ్శరాజుతో నీయన యిం నర్ధిదినము యుద్ధమువేసెనా నీ సేనయం దొక్క_ండును జీవింపండు. ద్రోణువలన మమ్షందజు రథీం పుటకె నీవ్ర సత్వమువెప్పుటకంయె నసత్యముచెప్పుకు మేలు, (ప్రాణ

ఇ హావ త్రశ్ర్రమః: 1101 శ్రీకృష్ణావతార త్తీత్తప్టము రతణార్శము బొంకినల వాషముకాదని* చెప్పెను. దీని ననుసకంచిచే భీము*డు తౌానుజేసిన కారస్టామును జెప్పి బొంకు కేమేలని, 3 ప్పెు అఆమాటలువిని కృష్ణవాక్యచోదికుండ్రై యది భవిశవ్యమగుట యన త్యభయమనుగ్నుండ యుష జయకాంక్షుచే!నశ్వ్ఞైమ చచ్చెనని గట్ట జఇెల్చి యీకుంగని మెబ్లగం జెప్పెను. అప్పటికి నాయన యుద్ధము క వాలించినవాండు కాండు. ఆయనగతి యెక్తైనగుం గాకు ఇంయు గృష్షుని దోష మేమి గలదు? పొంచాలురకు సృంజయులకును దో ౯౩ / నకును దీర్ధాలపరోధము గలదు. నాస్రయమార్షముననో యన్యాచు నూాగక్షముననో వారి నండజిం చాంషనవులతోడ ధ్వంసముచేచు నౌ యన పూనెను. ఆయన నెదికింప శక్తిగలవాండు పాండవులం దొళ్ళే[ దును లేడు. . ఇది యెజింగి కృష్ణుండు ధర్షరాజా! యీయన యి॥ డాం యుద్ధము చేసనా మారులేు మోకు రాజ్యము లేచు, ఇందకు బ్రతుకవలయునని యుండెనా యసత్యము చెప్పుము. పాగాపవే నసత్యభౌాషణము దోపావహము గాదు. ఇండణు బ్రతుకుకోటే "లేదాయెనా సత్యము చెప్పుమనెను. అప్పుడు ధరక్రశాజునకు సే కాంషకంయటె. రాద్యుకాంయ మెంకటైయుంకుట నసశత్యమాడెప అసత్యమాడనని వెవ్పీనం గృమ్ల్షుండు ధరరాజును దండించునా ల 4 క *భూతహితంబుగాం బలుకు బొంకును సత్యపఅంబునిచ్చు” “లో లురుండైనచో. బరిణయంబులపట్లను బల్కుబొంకు సత్యాతిశయం *రతో నిష్పాండవా ముక్వీం, కరిష్యంతం యుక్షాపలిమ్‌ దోజంజ్ఞాత్వా థర్ధరాజం గోవింవో వ్యకనో్య్రైవిత్‌ ౧ యచ్యర్భ దివనం దోవ, యుధ్యతే మన్యుమాస్థ్రీకేః - శ సల్యం ట్రైవీమి చేపేనా వినాశం సమువైష్యతి। సకవాక స్రైశునొద్రోణాత్‌. సత్యా జ్యాయోవ2ెన్ఫళంవడః అనృతం జివితప్యాన్డే వవన్నున్పృ్భృశ్య తే నృమైః౩

• తస్యతడ్వదనంగ్రుత్వై కృష్ణశాక్యాల్‌ ప్రృచోదిశేః ఛవిత్వాద్చ మహాకాజ్కు వక్త్రం సముపచశ్ర్రమే! -

పె - శ న ల ను. ళా కక్క మసం చమంనచుం కే[ీంఫ్‌ న కా వ న! అల ను తా డచ్‌ లాం అలన నల ఆస యా న్‌ మాచ టాం అల యుండు కంక బా న చ క ఆ హి హ్‌ లా చ్‌ ములు పళూణ లో ల వా "త్త నో జ ల నం కళ లం అయా రాం... డా శం యా ల య న. ముళద్ళఠగాముయ హి మనము పనా వం వమాణంంట కారా నై క చెడా న ప జా క జ అప అవంతి వెం యా మా అ అము ఫం చార శ్వా నం అందో వ యల వ జే శిరా వం జీ వా న పా సనా క. క స స సే స జ శ య స న్‌ డై ల క న లే ల క ఎన. చాన ౨. క య త నా లే. ఉంట శించరు కేవంకచు నానడం జెాదినకు మయమననావనమం పొచినను అరా కాలాన ఆమ హాము అట తకు య న య క య య. గమునియుండు వెాదయు2డమంి వడనడద్డ చాడిదదనసనన వయనడి భర లం లో జ్‌ వాక అతన అం చు కా నన న క శ న ను! వంచన మ హవా దా ర క పట ర రా య యా గ గో క ర ల య వడి వరం. తాన క. ఎస డై న - గ్తకలి౯ టం వదద మాయకు ల్‌ స్ట ళ్‌ తక శ్‌ ఒకే వ = న న చ న న సా ఎ న ః వశ [టాన్‌ వ్‌ జనాలను కసత న లేం పం య ల న గ ంలండి టక జన ళ్‌ శ ణా న ళ్‌ ళ్‌ ం _ ల రు. అ అరం, క లంట లం కట, + వే అట్‌ 4 ప ఆ శ 4 యడ సనా కార ల క య య స గ. నమో ఖ్‌ నోళాాాంంలు సేం అదలా త్‌ తల ల త హా నం మప రారా పా కాయ మ శ ర యడ య స వు జలు? భ్‌ ణల (ఈ కాటేనా. శ శీ నిద య్‌ లాండ్‌ ాకాన్చా న నళ 4 ల ఖా శాఖ క. దొ చ వ మచమవాయయోనొోొాండదుి చమురు లా గి వెరు... ర షర చ గ త వాచా | ల న ననా చా ఆ లం పం క వ్యాచుచలా చెయ డాం వినలని దల జరం తళలుని శర్తటాన వ్‌ ము నా గ గే నగ చెలం ఆప నా టి రో ల ఆతన? రం ర? కంల కం వంయం చమాయానడోయయా డల డోచ ననా? ర క 2 త్తం హూ. ( ల్‌ య ల. త్‌ ళ్‌ వ అల న. 4 చచ సయల్నడాడి దొదనీయుండ్తేన వదాాజారకను.. దల తురగ శమం లు న ల శ! ధి నానాలాోలలా వం లు ట్‌ ౮ “పళ్ల ఎగ కేం అతతాము ంచ్తాగాలనోాల యో. కా రు నల ప వ క గ. అనాట్ట శె చ హు వాళు అంతు జ్‌ గూ. ఆ న న నాను ముయాలయడ చార్వరుంమిమమ తడు కృగ్తుండు 2 వనం నన డోర. ర! జాలర్ల గులో న్‌్‌ శ మూ ల. న. న్‌ా నల రంల అట చల న శే యు చా ఆంయోాడ దండుగ వరన పిత టం గం6డంనో వాల లి ల్త యతో న. న్‌ న్నా యారు... శ్వ ల్‌ శ గ క చాత ాఖణాళ్యంల చు వం ఎల్‌ తంత. గల న. శీ నా. శ (1 వంచాాలరుడైున ద దానా జరుమయాా రం లిన నోల్లో, కృ భ్యవట గట్టి ఇకో. యానా. స్‌ చ న. లం ఫా ళ్‌ (ల ర యాయ... య ల శ్‌ న శ య మంతల్తదని చనాయయు. మదయయునర లర వం మ యళ క వె శా. ల 4 6 నాం తా శ న. ర వపు వు త ుంల తో నో న ( ఇ ల యువ యునదదడునడ. చెస్తు ంంలడణంంచు.. వదలా. 2 త్‌ స్ట్‌ ళన టంత నే వ్‌ (ల / మూ ఒల్లీ శవ వళ న లలల తత ల లే కయు చుం చం టమయలడేయరు.. బయళలి ధుదచపిమరం నం ఉట భం య కు! ణ్‌ నా ల. న్‌ నా కం. శ న న శ ౮. వ వతం నాడుల నా దాణరుంుు లండు త లనుత. వటం ల ఎతాటు. పానాలా య తళ ల లీ రంతచ = న ల న న లై మెడ వ్‌ ర యయ సరా న క న ల కలల క్‌. “| నకల. గ కహ! వ శ త తాన్ల న. . ల టు ల ల్‌ కశ తాం ణా క ల ర . ము వా శాం కు ళాంయంండుననల తండ చర న స ఆ తా మ శస న్నా త వ ॥ న. కం. ం [లాయ , న =. ఆ న. ల మ నాక జం. క పాని లంట తా. (త! అ క య క శ ర, మ తచలరుులో ఎ శల తా ట్‌

1106 శ్రీకృష్ణావతార త్తక్త్వము "దెలియంగోరువారు పోతనరిత్నములు పుటలు ౧_౩౧ మొదలు ౧-౩౬ చజఆికుం బలింపుండు దుర్యోధన నభానంతరము శిబిరములం దక్కిన జారితోపాటు పాండవులుండిన నేమెయుందుకు” రధముగాలినప్పుడు పార్థ-డు గాంభాకీకో పొనలమున ధర్థరాజు ధృతరాష్ట్ర బాహువు జిక్కి ఏముండు నేమెయుందురో యోజింపుండు గార స్ధృము కృష్ణుఃండు తక్కిన ధర్హనుల నేలోషముకు లేక యెట్లు నిర్వహిం ఇనో గృహస్థధర్తమట్టులే నిర్వహించా భార్యలవిషయమున నెట్లుప్తిం వెకో కృష్ణలీల పుట ౮౬౦ మూడుండు అతిధుల సభ్యాగతుల నె ట్లావించెకో పుటలు సరంఎ౫ిరం చూకుండు ఇాత్రవము కృష్ణుః డ్వార్షస్ప్రజన ధర్దిసంరతణాక్థము "పెక్కుర నధించినను నా నధకుం గామత్రో,ధములు కారణములుగావు అనళ్యక్షర్ధవ్యము లగుటచేం జేయవలని చేసెను కంపవధానంతర పరితాపము రాజుల విషువమశి జరానంధునకు నొనర్చిన హీతబోధములో నైనవి యాయన యుదారస్వభానము హృాదయసారిళ్ళము ప్రకటించుచున్నవి శ్రాశ్య మేనాండును లేదు సులభోపాయమున శత్రునదమగునట్లుండినం గ్తో దూయఃడు జాత్యము అది యేమిపాపమో లేక యాయనపుట్టిన లన్నబలమో కొని శ్రీ కృష్ణు.జెంత నిర్పంచనముగ. బరోపకారింబుగం గర్శణ్యేవా$ కార్తస్తే మాప లేషుకడాచన యనువాట తప్పకవర్తించినను నిందలు తప్పినవికావు శ్రీకృష్ణుడు రాయ చారమున నిండుమనస్సుతో వర్తి "లేవని యు సర్వశక్షిమంతు.డుకావున నాయన సంధియీ కుదురవలయ. నని ఫోరియుంకినం గుదిరియీ యుండుననియు. ఇెప్పెడినోరలలో ఇాంభార9ి మొవటిది ఉబదంప న లెండవవాండు జనమేజయ ౧

శ్రీశృష్ణ గుణవర్ణనము. 1107 నూండవవాండు. ఉంకం దక్కినవారిమాట ననుకో వేల? పరోతమున నుండువారగసట తక్కినవారిమాట "క్షేమిగాని యెదురుగానుండిన గాంధారి కృష్ణుని దూవమీంచుకు చిత్రము, పుశ్రశోశాతుర యగుట నోమెకు మతితప్పెనేమో "లేక యామె మగండు తన్ను. గొట్టిన బావ గారి ముక్కుకొజుకిన యిల్లాలివంటిదో.

శ్లోః తతఃకోపపఠీతాంగీ, పుత్రశోక పరిస్తుతా . జగాద శౌరిం దోపేణ, గాంధారే వ్యథితేంద్రియా॥

• పాండవా ఛార్తరాస్రాశ్చ, ప్రద్ధాఃకృష్ణ! పరస్పరమ్‌

. ఉవపేలీశా విసళ్ళంతే. స్తయా కస్యాజ్జనార్టన! ః. శే బహాభ్ళా తన; విపులే తిష్ట తాబలే . ఉభయశ్రసమ స్థేన, త్రుశవా క్యేన చైవహ॥ః

= ఇచ్చతో వేశీతోనాళః, కురూణాం మధుసూదన

. యస్మాత్సవ్రయా మహాబాహో, ఫలం తస్థాదవాప్ను హి: అని గాంఛారి కృష్ణుని శవీంచెను. . కౌరవసభలో నాయన యిచ్చిన యుపన్యాస మద్భుత మైనదని విజ్ఞులందలు పొగడుచున్నారు. ఆ యుపన్యాసము రాజనీకిళ్ఞాలు 'కార్టునిర్వాహకులు రాయబారులు కంఠస్థము చేయందగినది,. ఎ ట్లుపక్రుమించెనో యొ ట్లుపసంహరించెనో చూడు(డఈ. (గృ లీ, ఫుట ౫౬ల్ఫ, ఇట్టినింద తనకు వచ్చుననియే తలంచి. దానిని వాపుకొను టకై. నిర్చంచముగం. బ్రనర్తించెదనని. శ్ర్రీకృష్ణుండు.. విదుకునితోం జెప్పెను, అట్లువర్థించియు నింద తప్పినదిగాదు, తొలుత సావముమా ర్ల్గమున బోధించెను. అది వ్యర్ధ్థమగుటమాచి, యంతయు మోాశే తీసికొని మైదుగురికి వైదూళ్లయిన నిమ్మనెను. _దానికీం గారవు లంశీ కరించినవారు గారు. దుక్యోధనుండు వాండీ సూదిమొన మోవినంన భూమిమైన నీయన నెను. ధృతరాష్టుండు నేను స్వతంత్రుంతం-గానని

1103 శ్రీకష్తావతార తీత్తష్టము

దొంగమాటలు పలికెను రాజు తానే కడా తానిచ్చిన దుర్యోధన, జేమిచేయంగలండు” భష తోం కృపాశ్వణ్రామ పాష్లిక శల్యాదు లనేకులు మధ్యస్థుయగానున్న వా రప్పుడు దుర్వ్యోధనుపతు మనలం వించి యుండరుగడా వారందటు తొలటిన దుష్టచతుష్ట్రయమేమి చేయంగలదు?) ధృతరాష్ట్రుండు తాను స్వతంత్రుండంగాననుట పరిగో దని కృష్ణు డామేవించెగదా ఇప్పుడు కృష్ణుని దూమించిన గాంధా రియే ధృశరాష్ట్రునికో నీ వెవ్వరి కేమియిచ్చిన నడ్డమువచ్చువా "రెర్వరని చెప్పెగదా ఈవనంశమునకు దురోధనుండనువా. డె డని విదురం డడిగగదా ధృరరాషమ్ట్రుండు "నులోభి. తన ₹ొడు కులు జయింతురను నాశకలవాండు కావున సంధి కుదురకుండ జేసెను కృష్ణునకు లంచమిచ్చి వశపజణుచుకొనం దలంచిన మహాను భావుండుకడా ధృతరాష్ట్రుండు సామదాసములు న్యర్థముకాంగా భేదో పాయ మూాలోచించి కృ్ణుండు కష్టనిం దొలగందీయంజూవెను 91 మిగిలినది దంచోపాయమేకదా” గాంఛారి మోవీన నేరము దూర్యో మజిమనన్సుతోం జేసినాండని కాదు అపారబలసంపన్నుండు గన ఒలా త్కారముగనైన యుస్థములేకుండం 'జేయక యు ేశ్నీంచినా డనియే యుస్థము లేకుండం జేయుటకు దుకో్యోధనవధ తప్ప 'వేటుపొ యము లేదు అదియును కృమ్లుండు సూచించెంగదా. ఆపని వేయ నప్టలెక్వమ) దానికి ధృతరాష్ట్రం డధికారిగాని కృష్ణుండు కాండు కుఎంబకలపహాములో. చాను బ్రవేశించి దుర్యోధను హింనీంచి యుంకిన లోక మేవమను? దుర్యోధనుండు కృష్ణునకుం 'జేనిన యస 'కారమెమి హీంనించుతికు ధృతరాస్ట్రుండు పాండవుల భాగము వారీ కిచ్చితినని చెస్పియుండి ర దానికి దురోగ్చోధనుం డడ్డమునచ్చియుండీన యొడల రాజశాసనము మిోజినవాంని భీషాదులే శాసించియం దురు అట్టి సంపర్భము లేడాయె కృష్ణుండు తాను బలవంతుండనని ేళశములోనుండు నంవజను శిశ్నీంపనలయునా?

శ్రీకృష్ణగుణవర్లనము 1100

రాయబొరము పొమ్మని ధ్ధర్లరాజు ెప్పినపుడే కృష్ణుం డిది వ్యర్థ కార్యము సంధిపొసంగదని పప్పను ముంచుగ నీమాటవెప్పుట చే గృష్టునకు సంధి యిష్టము లేదని కొంవజందురు. ఇదియుననీ సరిగాదు బుద్ధి లేనివా రూహింపలేరు గాని దూరదృష్టిగల మేధా వలు 'కాలక్షర్థగతులం బట్టియు మనుష్యుల స్వభావముం బట్టియు! గాగలకార్యుములు ముందుముందుగం. జెప్పుదురు ఆమాతశ్రము చేతనే యిష్టానిష్టములు చెప్పవచ్చునా” సంధి వొసంగదని విదురుః జేలచెప్పెను? కావ్రనం గృష్షుండు రాయబారమున నిర్దంచనముగ మకుమ్యుం జెట్లు వర్తింపవనలయునో యట్లు వర్తించెను

యో'గేశ్వరుండు

కృష్ణుండు యోగీశ్వరుండని యో 'ేశ్వరుండని యోగమాయ

నాశ్ర్రయిం చెనని పెక్కుస్థలములం జెప్పంబడెను, యాోాగమనంగా. నేమి” ం

౧. చిత్తవృ త్రినరోధము -౨ ఉపాయము" మొదటిది పాతంజల యోగ శాస్త్రమునం జెప్పంబడినది దీనినే యష్టాంగ యోళమందురు యమ నియ మౌాసన ప్రాణాయామ ప్రత్యాహార ఛ్యానధారణ సనమాధు లష్టాంగములు ఈ యోగము పరమో చ్చేశము మ్పుక్సియే _9 ఉపాయమను నర్ధమున యోగశబ్దము కర్ణజ్ఞాన భక్త దులకుల జేర్చంబడును కర్షయోగము జ్ఞానయోగము భక్రియోగ మిత్యాదులు ఏని యుద్రేశము నుక్తియే ఈయుపాయములు భగవద్గీత యందు జెప్పంబడినవి ఈలెంటినలనం గలుగు ఫలములం౦దుం గించిబ్భేదమున్నను "రెండును గేవలభిన్నములు గొవు పరస్పరోప కారకములు

అష్టాంగ యోగసిద్ధివలనం గలుగు నిద్ధులు పతంజలి యిట్లు

• యోగస్సన్నహనే, ఛ్యానే యా సంగత్యు పాయయోః నా ర

1110 శ్రీకృష్ణానతార తత్త్వము అహింస సత్యము అస్తేయను బ్రహ్మచర్యము అపరిగ్రహ మనునిని యమములు వీనిని సాధించుటచేం గలుగు లాభము మా శ్రమే యిచట వివరింపంబడును * అహింస దృథపడిర వానియెదుట సహడజవిరోధులైన ముం పాములు వీల్లియెలుకలు పులులావులు లోనగునవికూడ విరోధిమ మాని యన్యోన్యమెత్రిని సంచరించుచుండును సత్యము ప్రతిప్టితమైనచో నమోఘబాక్క సును ఇాపాన గ్రహ సమష్థండ గును స్యేనలోకాళాజయతి యని వీం డన్నిలోక ముల జయించును ఒకనిని స్టర్లిమునకు నీవు పొమ్షనినచో వాట స్వర్గమునకుం బోక తప్పదు అస్తేయము ప్రతిస్టితమైన సర్వశ్రేష్ట పదార్థములు లభించును ట్రహ్మాచర్భమునలన వీర్యలాభము అణివూదిసిద్ధులు లభి ణ్యం న చును వండు కృష్ణ భీష్తులవలె క్ష్ఞానోప దేశము చేయ నక్ష్యుడు అపరిగ్రహామువలన ద్రికాలజ్ఞైనము కలుగును | స్నా ం శౌచము సంతోషము తవము, స్వాధాాయము ఈశ్స చృణిధానమను నివి నియమములు 1

• ఆహింసా ప్రతిష్టాయాం తక్సర్నథా వైరత్యాగః అ- ఏ౫ సత్య పృతిషహ్రైయాం క్రియా ఫలాశ్రాయత్విమ్‌ లి-రె౬ు ఆస్తేశు ప్రతిష్టాయాం సర్వ రత్నోవస్థానమ్‌ ౨-3౭ ట్రుహ్హపర్యా ప్రృతిష్టాయాం వీళ్యలాభః ౨-3౮ అపగతస్థైర్య జన్షకథంతా నంబోధం ౨-౩౯ 1 శాభాత్‌ స్వాంషజుగుప్ఫా పరైరసంగర్షః ౨-౮౦ స్త్తసద్ధి సౌవనమ్యై కా్రతేంద్రియ జయ్యాళ్ణవర్శనయోగత్వాం లే సంతోషా దనుత్తవ.8 సుఖలాభక ౨-౮-౨ కాయేందద్రియ సిద్ధి రశుద్ధి వయ్యార్తపః ౨-౮౩ స్వాధ్యాయా దిష్టైజేవతా నంప్రయోోః ౨ 'రీ5 నమాఫెసిర్ధి టి! పుణిధానాత్‌

శ్రీక్పష్ణగుణ వర్ణిరము 111 ఫౌచము ప్రతిమితమైన6 దన చేహముమింద జు/పప్పయు నితరలతో6 గలసి యుండవలయుననిన ననవ్యాము తోంచును సంతోషమువలన న్త్తోము సుఖలాభము కలుసను ఈలోకమందలి కానుసుఖములు నంనను స్వర్షలోకమున దివ్యభోగముల నలనను గలుగు సంతోష మి సంతోషములో నొక కళకును సరిగాదు తపస్సునలనం గా యేంద్రవిద్ధియు నళుద్ధిమయములు కలుగు కాయనిద్ధియనంగా నణిమాదినిద్ధి ఇంద్రియసిద్ధియనంగా దూర్థ్ర్కవ ణము పరచిర్తజ్ఞానము లోనగునవి సా్టధ్యాయమువలన నిష్ట చేవత ప్రత్యవతమై కార్యములందుం దోడుపడును ఈశ్వర ప్రణిధానమునలన సమాధినిద్ధి వీనివలస స్వేప్పితములు సలనంకములగును చేశాంతర చేహోంతర కాలాం తరములందు జంగునవి తెలియును అప్పుడు సర్వ మున్నదున్నట్టు చేచరించును

• పరిణామశ్రయముమింద సంయమముచేసీన భూతభవిత్యు క్ఞానము దీనిని బట్టియే నందునకు వసుదేవుండు వ్రేప్తైయందలి ఖై ల రా వృత్తాంతము చెప్పం గలిగెను
• పరిణామ్మత్ర్రయసంయమా దతీతానాగత జ్ఞానమ్‌ ౫-౧౬ ళష్టార్ధప్ర్రత్యయానా మిత నేకఠా ధ్యాసాత్సంకర్తస్త శ్రువిభాగనంయమార్‌. సర్వభూప రుకజ్ఞానమ్‌ 3-౧౭ సంస్కార సాక్షాత్కగణాత్‌ పూర్వజాతి జ్ఞానమ్‌ ఏం౧౮ ప్రత్యయన్య పరచిర్తజ్ఞానమ్‌ 3-౧౯ కాయరూప సంయ మ్వాత్తద్ధాహ్యాశక్తి పంభే చతుః ప్రుకాశా పంయోగే రంళర్ణ నమ్‌ 32౨౧ మైత్రాగిమ బలాని 3-౨౬ బలేష వాస్తి బలాని 3-8 స్తూంన్టమాప సూమ్హైన్వయార్థ త్తర్హ్వ్రసంయనూద్యూక జయః ఏం రసి నిర్హాణ చిత్తాన్య న్లీతా మాత్రాన రిక ప్రువృ్తిభేడే ప్రయోఒకంచిక్త మేక మనేశేహేమ్‌ ₹-/

1113 శ్రీకృష్ణావతార త్తశ్ష్వ్రము

శశ్షార్థభానముల మింద వేటువేజబుగ. సంయవుమువేసిన సమస్త జంతం భాపొజ్జానము కలుగును కైకేయి తండ్రి యిట్టి శ గలవాండు

సంస్కారములు సామౌత్మరించిన పూర్వజన్మ జ్ఞానము కలుగును

నా పూర్వజముల బ్ఞానము నాకుం గలదు. నీకు లేవని కృష్ణుం డర్దునితోం జెప్పెనుగదా దేవకీ నసుచేవు లెన్వలరో కృష్ణు డు ఇెస్పెం గదా

వ్రశన్టయముల మింద సంయమమువేసీన నితరుల మనస్సులు "కలియును. గోపకన్య్భుకల చిత్తవృ త్తి కృష్ణు జెటుంగుట యీ్ష్‌ వలననే,

-జేహాహూపముల సంయమమువేసిన యోగియంచున నండీ శళు గానరాండు ఈశక్తివలననే గోపికలు తన్ను వెదకుసమయ మున వారితోడనుండియు గృష్షుండు వారికి. గానరాకుండెను

మెత్రికరుణ ముదితలపై సంయముచేసిన జీవకోటినంరయ నుఖవెట్టుట, భూతకోటి బాధ తొలగించుట యందజు విషయమున ధ్ధ్జమున వర్తించుట యనుబలము కలుగును,

వనంగు బలముమోఃద సంయమమువేసిన నేనుంగుబలము లభించును ఇట్టులే "బేనియందు సంయమముచేసిన దాని బలను అభించును,

స్థూలస్వ్రహావ సూత్మైఒన్వయార్థ తత్త్వము మోంద సంయ నము ేవీన భూతజయము కలుగును ఈశ్తక్తివలననే కృష్ణు డు దా వాగ్నిని మ్రింగుట యింద్రుండు కురియించిన వర్షమునలన స్టాఢ "లేకుంగంశేయుట లోనగునవి వేసెను

అన్గితామాత్రమువేశనే యనేక మనస్సులు దేహములి సృష్టింపంబడును సృష్టింపంబడిన మనస్సులు భిన్నముగానున్నను నన్నియు. బ్రథమమనస్సునే లోపడియుండును.. సౌబరి కృష్ణో

శ్రీకృష్ణగుణ వర్షినము 1118 పక్కరాపముల ధరించుట యీ శక్తిచేతశ్‌ రాసమండలమునం గద్ధ్‌యందు నడమనున్న కృష్ణుండు చధమమూర్తి యనియు.( దక్కిన మూర్తులు సృష్ట్రములనియు నెలుంగవలయును. ఈ శక్తిచేతనే భగవంతుండు తన మనస్సువలన నే ప్రచంచసృష్టి చేయును *

చీవివలన యోగసిద్ధు లెట్టికార్యమైనః 'జేయంగలు 'పదురని తెలియనయ్యెను ఇన్ని శక్తులుగల కృష్ణుండు యోశగీశ్వకుడగుట జీమివింత ఇన్ని నిద్ధులు మోతము నొసంగంజూలవు ఇవి సంసార శారణములగుం గావున ఏీనిని ముమ.మువులైన యోగులు పరిగ్రహిం పరు ఇన్ని శక్తులుగల యీ యోగీశ్వరుంతైనను యూగోశ్వరుండైన శృష్ణునినలె నేను మోకు మ్చుక్తినిచ్చెదను మిరు నన్నే పొందుదురు నాకంయచి భిన్నమైనది వేజులేదు భూతనృష్టి స్థితి సంహారములకు నేనే కర్త నని యీవిధముగల జెప్పంజూలండు. భగవంతునియందు మాత్రమే ౦0రూ శక్తి గలదు కావుననే కృష్ణుండు సాయి గృగనం తుండు గాని సామాన్య యోగశ్వరండు కాండు

ఇంక గృష్షుం జెంతటి కర్ణయోగియో చూతము

మనుష్యులు సుఖదుఃఖము లనుభవించుటకు వాగువారు నా జ చెసిన పుణ్యక్ష్తర్ణములు పాపకిర్థములు కారణము పుణ్యకర్థములు చేసినవారు సుఖమనుభవింతురు పాపకర్షిములు ేనీనవారు దుఃఖ మనుభవింతురు పరోపశారము పుణ్యము పరాపకారము పొవము శావువం బరులకు మేలుచేయంగోరి కరమును జేసిన. బ.ణ్యపులము న స

*01 (15 55 6 పం1042 --క06 0౧06 0౯4 పేంం0ంగుంక 1120) షేకం రంఇఈ 0 10163110 హం? (0 5 [60509 2001 సేరం2056 127 ?క్ర సలం0గ6 00209)” షే6 22 0 పేంం0గు65 006 06568 256 66502 01 సేం స (ఆ శే గలంరంట 0% భం ణ126 096 1014 ౪0-0016 0:66 1011 ఇంకే మఖ [014 రసం ెగింట్రైకళ 222 2105 015 పీండే65 6 05 ఇ2 జతి 10021659 లం. 3 50006 16 6%)05 ౦ప్రేంం(5 0 6%)0) ౫696 జరీ సే రల [600005 206 6020065 116 2ర్ర2టు ఢక2%5 ర (16 ఏేంరే ఆ 2 16 940 రేషళాన్‌ 1 5 20 --/ 10 14562421 6౬055 110

1111 శ్రీకృష్ణానతార తళ్టప్పము సుఖము గలుగును పరులం బీడింపంజేయు 'కారస్టములనలనల బాప సఫలము దుఃఖము కలుగును ఈ రెంటియందుం. గోరిక యనునది సమానము ఈ కోరిక మనోవ్యాపారము కావున మనస్సే బంధ ముశకు మోతమునకుం గారణము కర్ధప్టలము కోరికవలనం గలు నపుడు కోరిక యనదానిని దొలంగించి కర్థములు శేసినం బుణ్యఫ లము లేదు పాపఫంము లేదని యనివార్యముగ నేర్చడుచున్నది కావున విషము కోరికయందున్నదిగాని కర్షములందు లేదు. కోట విడిచి చేయు పుణ్యకర్ణమునలన. బుణ్యము లేదు పాపకార్యముంఎ నలనం బౌపము లేదు ఇంతయీల కోరిక లేక వేయు కార్యమునకు గర్భము వేలేలేదు కావున నావిధముగం గారర్టములు చేసియును వాండు చేయనివాండే. ఇడి కర్మయోగ రహస్యము. దీనినే కృష్ణం డష్టనున కుపటేశించెను * లా అల్లో సుఖదుఃఖే సమేకృత్వా లాభాఒలాఫా జయా2జయా తతో యాస్ధాయ 'ముజ్యన్వ చైవంపాప మవాస్స్యని ౨-9౮ యోగస్థః కరక ర్లాణి సంగం త్యక్త్వా ధనం జయ సిద్ధ్యనిద్ధ్యో సమోభూత్వా సమత్వం యోగ ఉచ్యకే ౨-౮౮ యృస్వింద్రియాణి మనస్కా నియమ్యా రభలేర్షన క్థేంద్రియైః కగ్థయోగ మన్తక్తస్సవిశివ్యచే. 3-౭ తస్తాదశ్వక్త స్పతతం కార్యంక్షర్షనమాచర ఆసక్తో హ్యీచరకా కర్త పరమాప్నోతి పూరువః 2-౧౯ నమాం కర్తాణి లింపంతి నమేకగ్త ఫలేస్పృహా ఇచిమాం యోఖి జానాతి క్షి ర్నసబ్య్యుతే రంల యస్యపస్వే సమారంఫాః "కామసంకల్చవర్జి తాః జ్ఞైనాగ్నిద్ధాకర్యా *0 తమాహుఃపండితంబుధాః ఈ ౧౯ త్యక్తా వ్రర్మథలా సంగం నిత్యతృషోనిరా క్రయః కర్ణణ్యఖి పువృతోపి ఇనెవకిం దిక్కరోలిసః ర౨౮ నిరాశీర్యతచిత్తాత్తా త్య క్తసర్వ్వవరిగ్ర్రైహః శారీరం కేవలంకర్య కుర్థున్నాప్నోతికిల్సిఎమ్‌ ౪౮-౨౧

శ్రీకృష్ణగుణ వర్ణనము _ $1ర5 “సమత్వం యోగడఉిచ్య తే యని యుపబేశించిన కృష్ణు. డన్ని "వేల సుఖముఅందుకు దుఃఖములందును సమచిత్తు చై యుండెన నుట నిర్ణావాదవిషయము గోవికలతోః శ్రీడించినపు దూర్థ న్‌శేత స్కుండై యుండెనుగాని కామదాసుండు గాండు కామదాసు ళవైనచో మరల బృందాననము. జేరియుంకును గోవీకంల నటు గోడాడించి చే భా యుండండు కృత్య మగుట చేం గంసవధ సలి పెనుగాని 'ద్వేమబుద్ధిని గాదు వానిక్సై దుఃఖంచుటయీ తెలుపుచున్నది పరిత్నీత్తును బ్రత కింపంచేసి5 ప్రమాణము చూడుడు బృందాననమందుం బొంగిన వొండు కొండు ద్రవాసమందుం గ్ర్పంగినవాండు కాడు. ఇంత యేల) యావనవంశము తనకన్నుల,మో,ల నిమయాంమగుచుండం గంటం6ి దడి పెట్టినవాండు కాండుకదా మనవన్సునందైశ విచారవడ్షిన వాండు కాండుకదా కఇంతేకంకెను గర్హయోగి వేజెన్సం డుండం గలండు” బట్టి జిలేంద్రియుండు. నిస్సంగండు. సమబుద్గి యెలదజు ట ధి ఊీలతో భోగించిననేమి, యెన్ని యమౌహిణులు. నథించిన నేమి” వక ప. పు ప న యదృచ్య్ళాలాభసంతుష్టో ద్వంద్వాతీతోవిమళ్సరః సమప్నిద్ధావసిద్ధాద కృ త్వాప్రిననిబగ్య చే ఈం౨౨ ఇకసంగన్యయుక్తస్య జ్ఞానావస్రీవచేతసః ఉలి షా మ్‌ యాజ్ఞాయాచరితః న! సయుగ్రం్రవిలీయడే. ర-_23 వచైనకం వక్క. తోమాలి యుక్షో మ న్యేత్తళ్వవి5 పళ్యళొ కృ చ్వకా స్పృకకా జిషఘ్రు న్నళ్నకా గచ్భకా స్పనకాళ్వ ౯ ప్రలపళొ విష్ఫజకా గృహ్హ న్నబ్గిం న్నిమివన్నపి ఇంద్ర యాణీం ద్రియాన్టేషు నంత ఇతిధారయకొ ఖిలా టహణశ్యాధాయకర్తాణి సంగం త్య క్యా కరోతియ॥ లిష్యడేన స పాపేన పన్టప్రమివాంధసా ౫-౧౦ "కాయేన మనసాబుద్ధ్యా కేవలైరిం్చద్రి యైరపీ యోగినః క్షర్ధపక్వంతి సంగంత్యక్ష్యాలృశుద్ధయే ఇఒ-౧౧ ఈహ్లోకముంందు[. జెప్పంబడిన కర్ధయోగనంతృుజము.. పూస్త్వముక శ్రీకృష్ణుం యందు లత్మ్యేముగం గాననగు

1116 ీళష్ణానతార తత్త్వము లోకోత్తర సౌందర్యముగల యందజు ్తు లభించినప్పుడు వా తోం గలసిమెలసి తాంకి ముద్దిడి కౌంగిలించి యింత చేనీయు నూర్థ్సో “శేశస్కుడై యుండిన వాండు యోగీశ్వరుండు గాకుండిన వేజొకప చన్పండు? నపుంసకుండా? . - .

కొంసవధానంతరము రాజ్యలవ్నీ తన్ను. వరించియుండ న్యు 'సేనాది యాదవులందటు నింహాసనమధిరోహింపం త్ర్రార్థింప నొల్లన నినవాండు యోగీశ్వరండు కాకుండిన నన్యుం డెవ్చండు?

కంసనధానంతరము మరల బృందడావనమున కు దోడుకొనిపోన వెంటపచ్చిన నందాదుల వాత్సబ్యమును, జఇెలిమికాండ్రగు గోపా లుర జెలిమియును, 'నిన్నిటికిబలిప్టమైన ప్రాణవ్రీియలైన గోపికల 'స్నేహాళ్ళంఖలములనన్నిటిని లవమ్యముచేయక బృందాననమునపః బోనొస్తనివానికంయె యోగీశ్వరుండెవుడు? తమ్ములు కొడుకులు మను మలు బంధువులు నిశ్శేషముగం దన కన్నులమ్రోోల నొకరినొకప వధించుచుండ బొమ్మలనాడించు సూత్రధారునివలె “వీడుకదూచు చుండినవానికంటె యోగీశ్వరుండెన్సందయు?. తన ప్రియురాలిని జిన్న నయస్సుదానిని ర్తుక్షిశిని దుర్వాసుండు రథమునకుం గట్టితోలుచుం జబు కుతోమోందిసవుడు కోవింపనివానికంు. యోగీశ్వురుం. జెన్చుండు! వీనివలనం _గామశ్రోధములం బ్యూర్హముగం గృష్టుండు జయించెనన తూఢిపడెనుగదా, ఇంతటివాండు యోగీశ్వురుండేగాక యోగేశ్వప డని చెవ్పివంవచ్పేమి” మటి యొవ్చేయగ్యు . చేశికండుు

శ్రీకృష్ణభ గవానుండు లోకమున శేమి యుపబేళించెనో మో తము, ఈయన యుప దేశమంతయుం గృష్పార్టున సంవాదమను భగ వజ్లీతయందును, గృష్షోద్ధనసంవాదమ నెడు నుద్దవగీతయందును గొన నగు. సూతలీలయందు భగవర్లీత్ర ోగాచోర్యలీలయందు నద్ధన గీతలును గాననగు, భగవద్లీశయందు ముక్షిసాధనములు ౧. మో

శ్రీకృష్ణ గుణవర్లనము. 111. గము, ౨. జ్ఞానయోగము, 3. భృక్టియోగము, ఈ అవతారహాస్యు క్ఞానము, ౫. పురుషోత్తమత్వజ్ఞానము, ౬, ప్రసక్తి యీ యాటును మోతసాధనములని వేర్కొనంబడెను. ఇందుంగొందలు- కర్థయోగ మునే ప్రశంనించిరి, కొందలు జ్ఞాన మొక్క క మోతసాధనమనిరి, గొందజు కర్థజ్ఞానభక్తులు మూండును స్వతంత్ర మోషయసాధనములనీరి. కొందలు భక్సియొక్కంజెమోమమనిరి, ఈమూండును దుష్కురములు గావున బ్రపత్తియొక్క కు మోతసాధనమనిరి, ఈ విషయమున నొవ్కొక్కదానినిగుజించి భగవంతుం డేమిెప్పెనో సప్రవాణముగ వినరించి యానల నభ్యాసకునకు నెది యనలంబనీయమో యది 'కెలుపంబడెను. శ్రీకృవ్ణలీలామృతము వాద్యంథము గాదు. వాదుల తోడం బనిలేదు. వాస్తవముగ శాసక్తిగలిగిన మోమకామి. యేవిధ ముగ వర్తించినచో సత్భముశ మృుక్థికలుగునని చెస్పంబడజెనో యదీ యభ్యసించు మొట్లో యది తెలుపంబడెను, .

కర్థయోగము.

కౌరవులకు 'చాండవులకు ఘోీరయున్ధము ప్రా ప్తించినపుడు గృష్ణుని సారథిగాగల యసష్టునుండు శీల విల్లుగొని బాణముల సం ధించి తొలిబలి యెశరిని డీసివొందునా యని యాలోచన రాగ. గృష్టా! నే నెవరితోడ యుద్ధముచేయనలయునో చక్కం జూడవలసీ యున్నది. కావున రథమును రెండుసేనలనడుమ నిలుపుమని కో లెను. కృష్ణుండు నట్ల గావించె. సింహము లేనుంగమిోందికి లంఘీంచునుగాని యద్రమృగముఐ వంకంబోవు కావున దనకు సమాను 'లెన్సరాయని యషునుండు పాజుంజూ చెను. దూడంగాం దమ్ము సొంశిపెంచి న్షచేసి తమచేనుముగోరు తమ తాత భీష్ముడు నట్టివాలేయగు బాహ్లి కాదులు విద్యాగురువులు ద్రోణకృపులు, గురుపుత్రుం డశ్వస్థైమ పెద్దతండ్రి, హొడుకులు నూటుగురు వారి కుమూరులు ఏరుగాక బావలు మజి( దులు లోనగు బంధుప్రులందలు .గానవచ్చిరి. అట్టివానే తవ బంఛ్లు

119 శ్రీళష్ణానతార తళ్తస్టము వులు తనుక్షె ప్రాణములిచ్భ్చుటకు: దమపయమున వచ్చినిలిచి యవ టయుం జూచెను. చూడంగానే యాహో యేమి ఘోరకార్యమళు దల వెట్టితిని, అశాశ్వత రాజ్యసంపదక్షై యిన్ని యమెహిణులసేన సమస్త బంధువ్రలతో హతము చేయవలయునా యిందజంజంపీ నేనే 'రామరాజ్యు మేలవలయునని నిశ్వేచము జనింప నేను యుద్ధమువేడు నని కృష్ణునితోం జెప్పి విల్ణునములు రథముమిందం బకనైచి యాః! కూర్చుండెను. శ్రీకృష్ణ భగవానులు "పెక్కుకారణములు చెప్పగా, విని యస్టనుండు మరల యున్ధముచేసెను, ఈయుప దేశ వాక్యము] భగవద్దీశయని పేరు. ఈ యుపదేశప్తలమును బట్టి చూచిన సమీ మిదం బాపకార్యమైనను బుణ్యకార్యమైనను మనుష్యుండు న్న రము నిర్వహీంపవలసిన క్లే యేర్చడుచున్నది. అనగా దా నే మం చేయా శ్రముమందున్నాండో యావర్త్యాశ్కునుభర్ధ మవళ్ళ కర్త మని యేర్చడుచున్నదిగాని సన్నాస్థిసియె పొమ్మని యక్సడదు. ఇంక! సన్నాాసము డెబ్బదియైదు సంవత్సరముల వయస్సు వచ్చినవిమ్తు! వృత్తాంతము. అప్పటికింగాని వైరాగ్యము స్థిరపడదు. నిడమైన ప్ని యు సంపూర్ణముగ నింద్రియజయ మిాకాలమున దుర్ష్భభముకెౌవః నవి యిప్పుడు నిపే.ధింపంబడియె. సమష్టీమిండనే గాక వ్యస్టీమో దం జూచినను సాంఖ్యయోగ మనంబడు ఆెండన యధాసాయముః దస్యాద్యుధ్యస్వభారత (_౨-౧౮).. తస్తాదుకిస్థ్ట కౌం తేయ యుద్ధాజో కృతనిశ్చయః (౨-౩) అనియును, గర్గయోగమును. బోథధింత మూడవ యధ్యాయమున “యుధ్యుస్యవిగతజ్వర'? (3-90) యని యు జ్ఞానయోగమును బోధించు నాల్గవ యధ్యాయంబున అకున్‌ నే రృవతసా తపం పూవళై వఃపూర్వశరంకృతమ* (౧౫). అనియ విశ్వహాపప్రదర్శన వేళ ౧౧౧౨వ యధ్యాయమందు. జి త్వాళగ్రు!్‌ .భుంక్వ్రరాద్యం సమృద్ధమ్‌” - యుధ్యస్వజేతాసి రణేసపల్నా”" (౧౧-౩౩-౩౪) అనియు... నిట్టి వాక్యములే కానవచ్చుచున్ని

శ్రీకృష్ణగుణ వర్ణనము 11109 అంతియనాక కర్థమును వదలుట యనాధ్యుమవికూడ భగనంతుండు ఇెప్పెను

శ్లోః నియకం కురుక్షర్ద త్వం కర్ణజ్యా యోహ్యాకర్షణః

“శీరయాత్రా,విచ లే నత్రసిద్ధ్రేదకర్షణ: 3ం౮ా

దృశం చేష్ట తేస్వవ్యాః ప్రృతే శ్ఞైనవానపి

పృకృతిం యాంతిభూ తాని నిగ్రహః కింకరిప్యుతిః ౨౨33

హికళ్చిత్‌. తణమవి జాతుతిస్త్రత్యకర్తకృత్‌.

కొర్య అహ్బానశఃకగ్థ సర్వః ప్రుకృతివైక్తుతైః: 3-౫

6హి'దేజా భృ తాళక్యం త్య క్తుం కర్గాణ్య 'శేషత:[౧౮-౧౧.

భ్ట్రభావజేన కాంలేయ, నిఒద్ధ ్చేవనకర్ణణా

కర్తుంనేచ్భపియన్లోహా, తృరిమ్యన్యవకోవితత్‌ [౧౮-౫౮ ఇది సర్యమేకదా 'ఆప్పులున్రాల్చక యుండంగలమా” మనస్సు వ్యాపారము నిలుపగలమా? అఆంకలి కాకుండ నిలుపగలమా? గుండెలు వొట్టుకొనకుండ నిలువపంగలమా? నెత్తురు పాజుకుండ నిలు షగలమా? నడవక కూర్పుండక యుండంగలమా?_ గాలిని బీల్చ్పక యుండంగలమా?” ఆప్పన్హాల్చినపు డాదెబ్భ్బకు నెన్నో జీవజంతు వ్రలు చచ్చునంట కుంభకర్ణుని ముక్కులోనికి వానరులవలె మనము శ్వాసము వీల్చినపు డెన్ని జీవజంతువులు మనలోనికి. బోవుచున్నవో? కాబట్టి క్రర్హముచేయకుండుట నాధ్యముకాదు మన ముండవలయు వనుకొనినను ట్రకృం యుండనీయదు పశృతి నతిక్ర్యమించు కేక్తి దెబాకి చేదు

2 వెలుపల నేపనియు( జేయనట్టు నలువుకికి. గానికించుచు మనస్సులో విషయచింతచేయువాండు మిధ్యాచారుండు, మూఢుండుం

శ్లోః కోంద్రియాణి సంయమ్య, యిస్తే మనస్తాన్తరళా 9౦డ్రిదూస్థా౯ విమూఖాత్తా, మిధ్య్భాచారస్పఉచ్య లేః

1120 శ్రీకృష్ణావతార శ్తశ్తవ్టము 3. కర్థముల నపలినవాండు సోమరియగునుగాని జానిగాయం = ఈ న్లోః నకర్షణా మనారంభా, నై్వైమ్హర్థం పుకుషోన్ను తే సచసన్నర్టిసనా దేవ, సిద్ధిం సమధిగ చృ3ః 3, 4, ఏవిధమునం జూచినను గర్వము చేయవలసినది విధి, అడి యళ బా “స్త్‌ గి తప్పుదనియు జ్ఞాసనిష్టుకం కం గర్భయోగ మే శైస్టమనియు భగవం ళకుండు చెప్పుచున్నాండు. న్లో స్వర్గర్థమవిచా వేకు, నవికంపితుమర్హన్లిః _౨-3౧. న్‌ చ ఉకజణి ౮ మా_తె్రనో_స్త్వకర్ణణిః -౨-ఈ౬. నియతం కుకు క్షర్ణశ్వం, కరజ్యాయోవ్యాకర్షణ:ః 30౮. వవంజ్ఞాత్వాక్యతంక్షర్థ పూనైైవ్రరవి ముముమయుఖిః కురుక్షర్తెవత స్థా త్తం, పూమైస్టః పూర్వతరంకృతమ్‌ః ఈం౧౫ _సన్నా్టసః కళ్థయోగశ్చ, నిశ్మేయసకరావుఖౌ _రయోస్తు కర్థసన్నార్థినాత్‌ , కర్థయోగోవిశిష్య తేః ౫౨. ర్‌, స్ఞూననిష్టు కష్టసాధ్యమని భగవంతుని యభిప్రాయము, ఇశ్హోః సన్నా్థాసస్తు మహాబాహో, దుఃఖమాప్తు మయోగతః 'యోగయుకో మునికృప ేణాధినచ్చతిః సం యున్‌ క్‌ కహ, నచి ₹ణాధిగచ్చు3ః సిం౬. ... 6.. జూననిషకంజఆం గరనివ హీనముకాదు. - ఇ షా అ శాల _ న్లోః సన్నాాసః కర్ణయోగశ్చ నిశ్మేయస కరావుభాః ౨-౫ సాంఖ్యయోగా షృథగ్భాలా:ః దవదంతి నపండితా:ః పకమప్యాస్థికస్పమ్యు, గుభయోర్టంద లేపలం: స్లంల. యత్సాంవ్యః ప్రాస్య లేస్ట్థానం, తద్యో గైకవీగమ్య లే వకంసాఖ్యంచ యోగంచు యఃపశ్యతిసపశ్యతిః గంగ 7. స్వధర్థము దోమయుక్తమైనను వదలరాదు. నో, "జ్‌ న్‌ ః ర్రైయాలా స్వధర్తోవిగుణః, పరధనర్యాళ్చ్వమన్థి తాత్‌. . -... స్పభ్తోనిధనంత్రేయః పకధర్నో భయావహః॥ 33ఈ.

శ్రీకృష్ణ గుణ వర్షనము. . 1121 శ్రేయాం త్పస్టధర్తోవిగుణ: పరధర్యాళ్స్వనుస్థి తాత్‌. స్వభావనియశంకర్శ, కుక్పన్నాప్నోతి కిల్చిష్‌ః ౧౮-౭౪,

జ్య జీ స్వే స్వేకర్షణ్యభిరత, స్పంసిద్ధిం లభ తెనరః స్వకర్శనిరతన్చిద్ధిం, యళథావిందతి తచ్చృణుః ౧౮-౪౫్మి, ఇట్లన్ని వన్తాశ్ర్రమములవారికిం గర్తు విధిగ భగవంతు(డు బోధించెను. అప్టనునకుం గలిగిన సంకటదశ ప్రతిమనుష్యునకు నే జన్ఫమందో "యే వదయస్స్ఫునందో యీకాలమందో యేసందర్భమందో జారపుత్ర వియోగములు ధననష్టి యాధివ్యాధులు మొడలగువాని మూలముననో యంకఃకరణశుద్ధిగలవాండు శ్వనృత్తిం బరాధీనుండై సంచరించుచు. 'బలాత్కారంబుగనో యుదరశ్శీినో యసత్యము లాడవలసి వచ్చినపుడో 'యొప్పుడో యొుకసారి రాక తప్పదు. కురు మేత్రమే సంసారము. నరుండే జీవుడు. రథమే. లేరు. కృష్ణుడే యం తర్యామిమయై హృడయగుహయందు జీవునితోడనుండు నీశ్వరుండు. అప్పునుని నెడికించిన పదునొకొం డచొహిణులే యేకాదశేంద్రియ ములు. ఇంద్రియడయము కారము. ఇది సంసారమందుండి చేయ వలయునా? 'విడిచిపోయి. చేయవలయునా?. వది కర్తవ్యమనునది విచార్యము, సంసారమునుండి నిగ్రహింపవలసినదనియే భగవంతుని యుపదేశము, ఆయన యనుష్టించి మార్షడర్శిమై బోధించినడియు నదియ్‌. సంసారమునందడుండియే కార్టములుచేయుచు? చాపషముల పాలుగాక యింద్రియముల జయించి కడ లేజు కట్లని ప్రశ్న. దానికి భగవంతుండు వెప్పిన యుపాయము. నీవక్షమునకు నాశ్రమమునకు ధృర్శములని వస్పంబడిన కరములు చేయుము. అవి పుణస్టకర్షములా పాపకరనులాయిని విజారించు నధి క్ష 4 శీ వారము నీకు లేదు. స్వధ్దర్మము చేయవలసిదచ్చినపుడు జంకక చేయ వలనిన దే విధి. కర్షమం దే నీ కథశారము. నీవు చేయునట్టి కార్య ములవలనం గలుగు పలము 'చుంచిడిగాని చెడ్డడిగాని నీవు కోరరాదు. కశ]

1122 శ్రీకృష్ణావతార త్తత్త్వము

నీశ్ర చేయవలసినచ్చిన కార్యమువలన లాభముగలదా నష్టీగలదా యనియు నీ నాలోచింపరాదు. ఆ కార్యమువలన లాభమునచ్చినం బొంగరాదు, .- నష్టివచ్చినం గ్రుంగరాదు. ఈ కార్యము వేసినవాం డను నేనను నహంకర్తృత్వాభిమానము కారాదు. తత్త్వము విచా రించినపు. డీ దురథిమానమునకుం గారణమే లేదు.. య్కేరకుం డీశ్వ రుండు. క్షర్ష్ణయు నాయనయీ, సాధనము ేహము. ఇం నీన్చు చేసీన 'చేమి? నీ -చేతికత్సియో కల్వమో యొకశార్యముచేసినపు డాకార్యము చేసినది నీవా? ఆ కలముక్షత్తియా? మనము నిమిత్తమా,త్రము, కావున ద్వంద్వములందన్నిట . సమచిత్తుండై. ఫలము. దానాశింపక సర్వము భగవదర్పణము 'చేయుచుండిన . వీనిని బుణ్యమంటదు పాపమంటదు. పుణ్యపావములు రెండును బంధకము లే, ఈ విధముగ బ్రవర్తించినం చొ త్తగాసంపాదిం మకొను బంధము లుండవు. యజ్ఞదానతపములు ముందు వెప్పినవిఫమున6 చేయుచుండినం బూర్చుజన్మసంచితమంతేయు6 - దొలంగి మనస్సు చిర్ణలమై పరళ్ళక్తి యుదయించును. ఈ వాక్టములకు6 ట్రమాణముల గోరువారు. ౩ అ. 3ర్కాళ౭ిరళతా, 9. అ ౧౯౨౦ ౨౨నాఆ౫ి3ం. . ఈ ఆ. ౧౯,౨౦,౨౨౨ ౨౨౩౭ ఏ అ, లాగ ౧౦౧౧౫౧౨౧౩,౧౪. ౯అ. ౨౨౭౨౮, - ౧౮ అ..స౬జుం౧, ౧౨,౫౬౫౭. మూడనగు, క్లానునైన జనకాదు లీవిధముగం గర్థ నిమ్షుల్తే తరించినవానే. . మింద జెప్పీవప్రకారము ఫలకాంష లేక సమబుద్ధికర్షము చేయుట శే కర్ణయోగమని వేరు, జ్ఞానము తోడైవచ్చిన రానీ రాకుండినం బోనీయని క్రర్ణియోగి తలంచునుగాని దాని సాహాయ్య మునక్సై ప్రయత్నింపండు. గాని భక్తినిమాత్ర. మువేవ్నీంపంజూలండు. భక్తి లేని కర్థజ్ఞానములు వ్యర్థములు. జీవము లేని బేహూములు, భక్తినలవాం డయ్యు. గెర్దములకై. యెక్కువ పాటుపడువాండు_గావునం గర్హయోగి యనంబడును,. క్షేనల కర్థయోగమునలన జ్ఞానసహాయము. లేకయే “యూ తావలోకనమగును, - శేశలాక్థావలోకన తత్ప్సరునకుః. వ్లైవల్య

_ శ్రీకృష్ణగుణవ ర్లనము 1120 ప్రా!_క్రోలదు వీనికి మరల జన్మము లేదుగాని భగవదనుభ వానంవము లేదు చేవాలయములోనికి. బోయి పా, కారములోపం నెందో యొకమూల నొంటరిగం దనలో. దా నానందించుచుండుటవంటిది శైవల్టము ఇందు భగవన్దర్శన లాభము లేదు

కర్ళములోచేయంాం బ్రతిబంధకములు తొలగి యానలం బర భక్షి యదయించునని మింద జెప్పయబడియె అటని భ్లక్తికి గర్భయో గము కారణము కాఃంజూలదు యక్కి ంచిడ్లాణఛక్తి జనించుటనలన నే ఛగవర్సీతిగం గర్వములుచేయ బుద్ధిసుట్టును మజియొకచోట (వ్రాసి ల పాలీ ఖ,ఉ అ నట్టు నిశ్వేదాంతమున భక్తి జనించు అది మొదట సకామకర్శమునకు నావల నిపష్కామక్షర్ణమునకుం గారణమగు కావున భ్లషియే కర్షయోగ మునకు బీజము తరువాత నివిరెండు పరన్బరోసకారకమూ గు క చూగి యయేపనినేసినను నిలిచినను గూర్చండినను భుజించినను ద్రావినను నన్నిసమయంబుల “జేసెడి పసనియంతయు( గృస్తార్పణమ _స్తనియనుచుండవలయునుగడా ఈ విధముగ వేమాటు భగవన్నా మము _స్థరించుటచేం గార్భములందు భగవంతునిం బూజించుటచే భక్తి నృద్ధియగు భ్దాక్తి వృద్ధియగుకొలంది కర్ణము లెక్కున శ్రస్థాభక్తు లతో జేయును. ఇట్లు వెన్నెలచేత రాత్రి రాశ్రిచేత వెన్నెలవల “డును నాకచానిఫొకటి యుపకరించును పలుమాజు 'జేనిని _కరిం చెదమో దానియందు6 దగులము నృద్ధియగునుగదా ఈ కారణ ముచే నారదశాండలర్థ్యమహప్టలు కర్థయోగమును జాణభక్తి యనిరి యె వశీ లుం జాన యోగము ఇంశ జూన యోగమెట్టిదో చూతము దీనినిగుటించి వ్రాయు వ లి టయందు మిక్కిలి యసంతుష్టియు. బరితాపము గలుగుమన్నది దీని మహిమయు నభ్యాసవిధంబును చ్రాయంబూనిన నొక గ్రంధ మగును గ్రంధవిస్తరఖితిని నప్రస్తుతమనియు నా కార్యమునుండి విర మింపవలసి వచ్చాను. భక్తికంయైను జ్ఞానము తక్కువయని యిం డం

కే 24 శ్రీకృష్ణావతార తత్తవ్టము

దందు న్రాయుటచే క్ఞానవాదులు ప్‌ం డజ్ఞానియని తలంపవచ్చును గాని యకోవాచోనివర్తంతే అప్రాప్యమనసాసహి యనునది జ్ఞానయోగిశకే లభ్యమని యెఅుంగం దగినంతమాత్ర మభ్యాసము పీనికిని గలదు పరితాపమున కదే కారణము జ్ఞానయోగి శాస్త్ర బ్ఞందయుగను. గుశార్రబుద్ధి? నుండవలయుననుట సత్యము మన పాత్రము లటుండ నాంగ్గభామలోం బ్రకటింపండిన టబ్రుకృతివిమ యకశా్యస్ర్రములలో.౬ జెప్పంబడిన విషయములు లమ్యుములుగను నుపనిషద్వాకర్యములు లత్షణములుగం దీసీషొని సమన్వయింపం బూని నపుడు భగవశ్సృ్టి వెచిశ్రియు భగవన్మహిమ జ్ఞానము మనస్సును _నంఛింపంజేయును లతాగ్తల్లభూయిష్ట మైనయరణ్యమున సంచారము చేయువాండు నిశితఖడ్గమును శేలంగొని యడ్డమువచ్చినవాని నెల్ల నస హోయుండై నజిక్షినైదుచు నెట్లు మార్లి మేర్పణుచుకొనిపోవునో యట్టులే జ్ఞానాఫ్యాసియుం దీళ్ణబుద్ధిచే గార్టికారణ యుక్తులచే సంచేహముల ఇేదించుకొనుచుం బోవుచుండవలయును వీని కష్టమెట్టిదో యితరు లూహింపనైనం జాలరు కాన్సవనే యీ కష్టమార్షమునం దజచు నడచువారుండరు బహూనాంజననామం తే జ్ఞానవాక౯మాంప్రణ్ల ద్య లేయని భగవంతుండే వెప్పెనుగదా కావున నా ప్రయాసము విడిచి వాడుకప్రకారము వ్రాయంబడుచున్నది

కర్ణమనంగాం బని భృక్టీయనంగా సేన ఈ రెండు సాధించుట యందు. గాలునేతులు తోడుపడును జూనమనంగా నెజుకు ఇది "కేవలము తలచేయుకార్వుమేగాని శాలుశేతుల సహాయముతోం 'జేయునదిగాదు. కానననే జ్ఞానయోగులకుం దల పెద్దదై యుండ నలయు, భక్తులకు హృదయము పెద్దదై వ్రేమరస పూరితమై యుండ నలయు. దేనిని చెలిసివానుట జ్ఞానము” దీనికిం బ్రత్యు_త్తరము భగవం తుందే యిట్లు "సెలవిశ్చెనుం

శ్రీకృష్ణగుణ వర్ణనము 1125 న్లో శ్ఞేయంయక్షశ్చనయ్యూమి యబ్దాత్వాఒమృతమళ్ను లే

అనాదిమక్పరం బ్రహ నసగ్తన్నాసదుచ్య తే ౧౩౧౨

సర్వతఃపాణిపాదం త త్సశ్వవోత్నీ నిరోముఖమ్‌

సర్వతిఃశ్రుతిమల్లో కే సర్వమావ్భత్యతిస్టతి

సశ్వేంద్రియగుణాభాసం సర్వేంద్రియ వివర్శితమ్‌

అసక్తంసర్వభృ చ్చైవ నిసణంగుణభో కృృచ

బహిరంతశ్చభూ తానా మచరంచర మేవచ

సూక్షత్వా త్తవవిజ్ఞేయం దూరస్థంచాంతి కేచతత్‌.

అవిభ్త్తంచభూ తేషు విభకృమివచస్థితమ

భూతభ్యర్హృచత జ్ఞేయం గునిష్షుప్రభవిష్ణుచ

జ్యోతి షామపిత స్ల్యోతి _స్త్వమసఃపరముచ్య తే

క్ఞానంజ్థేయంజ్ఞునగ మ్యం హృదిసర్వస్యవిస్టితమ్‌ ౧౩,౧౭ (కృ లీ ఒ౯ల౨)

ఈ తెలియవలసిన దానికి నన్ని చోటులం గాళ్లు అన్నిచోటులం జేశులు అన్నిచోటులం గన్నులు ముఖములు తలలు ఇెవులు, నంతట వ్యాపించి యున్నవంట ఇది యుండునది కాదంట. లేనిది కాదంట దీని కింద్రియములు లేవట ఇంద్రియములు చేయుకార్యు ములం శేయునంటట ఒకదాని నంటి యుండదంట అన్నిటిని భరించు నంట గుణములు ేనిదంటట గుణముల ననుభవించునంట మిక్కిలి సూత్షము గావునం 'దెలియరానిదంట దూరమునం దున్నదంట చాపున నున్నడంట భాగములు లేవంట ఉన్నట్టు 'కానవచ్చునంట “కాంతిగల పదార్థముల కదియే కాంతి నొసంగునట కంటిరిగదా యీవిప్పుడుకధ ఇట్టి దానిని -జెలిసిఖోవలె అనంగా మాటల కర్థము గాదు ఇట్టిడానిని గనులారం జూడవలయు ఇది యుంతటి కష్ట్రకార్టు మో యాలోచింపుండు కష్ట్రమేగాక యపాయములు మెండు సాధకు6 జెంతెంత సాధించునో యంతంత దాని్సఫణమును బొందుచుండు

1126 శ్రీకృష్ణావతార తత్త్వము

వాండగును. ఆ వెలుతురు పూర్ణముగం జూచునప్పటి కా నెలుతుకు లో .లీనమైపోవును. డానిగుణ మొక్క టొక్కటిగా సంపాదించుచుం దుదకన్ని గుణములురాంగా న చే తానైపోవును. ఇదియే యజ్వెశుల య్వైతనిద్ధి యందురు. విల్లవాంద్రు, సన్నని యుల్లిపొరవంటి రబ్బరు తిత్తుల నూందంగా న్యూదంగా నది పెప్టదైై పెన్పదై తుదకుం బగిలిపోయి లోపలిగాలి వెలుపలిగాలిలోం గలనిపోవును. అట్టిదే యిదియని స్థూలముగం జెచ్చనచ్చును. ఇం చానందానుభవము లేదు;

. “(భొంద టీ స్లోకములు 'ప్రత్యగ్గాత్స్ణలతణమని యనాదిమత్‌ + పరమ్మని విభజించి పరమాత్తపరముగ నన్వయించిరి.)

.... ఇట్టి దానిని సాధించు నుపాయముల భగవంతుండే ౧9వ యధ్యాయము ౭ మొదలు ౧౧ వఆకుంగలక్లోకములలో సెలవిశ్చాను, 'తందుం దక్రికవానితోడ '“మయిచానన్య యూన భక్తి రన్భభిచారిణీ (కృ.లీల. ౬౯_౨పంక్తికి-ళ) అని యేకాంతభ్ళక్తియుం జెప్పంబడెను. భక్తి స్తాహాయ్యము లేకుండిన జ్ఞానము శోభిబ్లనని నారదులు చెప్పిరిగదా. శోజ్ఞునమౌార్గమునం ట్ర వేశించుటకును దొలుత గాణభ్య్లియే. కార్య ణము, కొవున దీనికి నాద్యంతమ్తుల భక్తి కానలసీయున్నది. ఇందును జ్ఞానభక్తులు పరస్పరోపకారకములు. ఈ కారణములచే నారదశాండి ల్యులు జ్ఞానమును స్టక్సికంగముగా సాధసములలో. జేర్చిరి.

ఆ“ భ్తియోగము... ౨ ౧ భక్సియోగ ప్రాశస్త్యము దాని న్యాసము చేయువిధము ఫల చ్రైక్రీ భగవంతుండు ౧౨వ యధ్యాయములో సెలవిచ్చెను. నిర్ణణో పాసనము మేలా?సగుణోపాసనము మేలా? యని యతక్హునుండు ప్రశ్నింప నీఫప్షణోపాసనము సాపాయము కస్పైకసాధ్యమనియు సగుణోపాసనమె నుసాధము - సత్యపలము' గావున చేవాధారుల' కిదియీ మేలనియు భోగవంతుండు బోధించెను, తకువాత డాని నభ్య్ధిసించు విధానము

శ్రీకృష్ణగుణవర్షనము 1127 బోధించెను ఈ యోగ మిందు విపులను.గం జర్చిశతము గావున నిచట వివరింపంబడ లేదు

౧-౨౩ యధ్యాయమునం గాక ౬ఒఅ ఈ౭ ౭అ ౨౦ _9౧, ౨౨ ౯అ ౧౨ ౧౩ _౨౨ ౨౩ ౨౮ _౨౯ 30 3౧, ౩-౨, 33 36 ౧౦అ ౭౮ ౯ ౧౦ ౧౧ ౧౧అ ౫౩ గర సగ్యో ౧౩౦అ ౧౧ ౧౫” శ్లోకములను జూడుండు కృష్ణలీలయం దాయా యధాగయములలో నాయాసంఖ్య క్రింద దాని యర్థము గాననగు

జ్ఞానయోగమువ౬ న ప్రకృతి వియుక్తా ల్థస్వహావమును బొంది యర్చిరాదిమార్లమున౦ బరమపదమునకుో యి యందొకమూల పతి వియుక్త పత్నీన్యాయమున భగవదనుభవములేని స్వాతానుభవనము మాత్రమ గలిగియుండ.ట కైవల్య మనంబడును అది యీ ప్రకృతి నుండలమం జే యొకచో స్వా తానుభవమని ఫొందజుమశము జీవుడు భక్తి ప్రపత్తుంచే సంసారమునదలి యర్చిరాదిమార్లముసం బోయి నిష్యవిభూతికిని లీలావిభూతికిని నదుమనున్న విరజానదిలో స్నాతుండ్తై దివ్య శరీరమునొంది నిత్యవిభూ+తిం జేరి యందుఃగల నత్యముక్తులలోడ సీశ్వంస్పాహాపానుభవమః సేయుచు సర్వ వైంకర్యము లాచరించుచు6 బునరాన్ఫ త్రి లేని నిరతిశయానంద మనుభవించుచుండును. ఇదియ మోశతము అని యొకరుఫలభేవముంగూర్చి ధ్రాసిరి - రాజయోగము దీనిని భగనంతుండు కర్థయోగముగాంగ వచించెను ఇదియీ కాలమున విపులముగం జర్చింపందగిన విషయము ఈ యోగాభా్ట సమువలన నల్చ్బకాలములోనే కొన్ని శక్తులు గలుగును యమనియ మములు పాటింపక ప్రాణాయామముతోం ట్రౌరంభించి కొన్ని శక్తులు సంపాదించుకొని కొందజువానిని దుచ్చవిషయంబుల వినియో గించుటవలనం దమశెంత కీడుకలుగనున్నవో వారాలోచింపక వాని మూలమున నితరులకుం గీడుచేయుచున్నారు. కొంద రట్టి శక్తులు లేక

1109 శ్రీకృష్ణావతార తత్తన్షము

యు యోగమువలన నట్టి ళక్తులు గలుగునను జనపీ శ్వ్రాసమునుబట్టి - లోకులను మోసగించుచున్నారు.కొందలు వానిని జీవనాధారము చేని కొనుచున్నారు. కొందటు పుణ్యుజనులు శ్ర్రీలకు యోగము నేర్చెద మని సంయోగము నీర్పుచున్నారు. ఏరిని జూచిన చేహము నణంకు చున్నది. ఇట్టి మోసగాండ్రనలన నెందజు వెడనున్నారో తెలియదు. "రాజయోగమును దుర్చినియోగపటిచినవానే మయ శంబర మారీ ఇాది రాష్షసులు, సద్వినిూగపజచినవా లే దేవతలు, శఈ విద్య యందు - 'దేవతలకం3ు రాతసులే బలవత్సరులు. ఈ యోగముల గుణించి భగవద్గీత ౬ంవ యధ్య్యాయమున 3-౩ న్లో కములవటజకును నుద్ధనగీతయందును గొంత "చెప్పబడినది, ఇదియు భ్గక్తికి నంగమే.

_ -భ్ధక్సియోగము తక్కినవానికంచె సుకరమని చేశేగాని యది యు సుకరముగాదు, టైలధా రావదవచ్చిన్నముగ ననంగా నూనెధార త్రెంపులులేక పడునట్లు గంగాప్రవాహము సముద్రమునకు నిలువక పాజునట్లు గినమునకు _౨ర౮ గంట లనంగా ౧౪౪౦ నిమిషములు విడువక మజపులేక భగవంతుని _స్పరించుచుండవలయును. ఆచింకన తప్ప 'వేలుచింత యేదియు మనస్సునకు రారాదు, ఈవిధముగ భి చేయుట సుకరమా? కాచ్చనం బరమదయాళుండగు భగవంతుండు దానికంటె సులభమైన ప్రపత్తిమాగ్ష ముపబేశించెను, దీనికి నధికార నియతి లేదు, 'దేశకాలవిచారము లేదు. . సంసారమున నిజమైన నిస్వేదము జనించి తాను సంసారసము ద్రమునందు మునింగియున్నాండ వనియు, డానిని దరింపం దా'నళక్తుండననియుం బరతంత్రుండననియు నీ యాపద తన యత్నంబుచేం దొలలయంద్రోయ సాధ్యపడునది కాద నియుః దలంచి దీని. దొలలంజేయ శక్తుండు సర్వజ్ఞండు స్వతంత్రుండు ప్రభువు సౌశీల్యాది. సద్దుణశాలియు నగు రతషండు భగవంతుం డొక్కండే సర్టుదా సన్నిహితుండై యున్నాండనియు దృథముగ నచం

శ్రీకృష్ణ గుణవ్మ్థునము 1120 చలమకి వమ్మి నిజయోగ చే మారం నాయనవై వైచి యాయననే _న్తరించుచు జాశ్రువిహిత కృత్యంబుల మాత్ర మాచరించువార లెల్ల దీనికి నధికారులు

న్లోః అతన సాభ్యేన్వాఖీ స్వే మహావి శాప్టిపత్రార్వకమ్‌

ం తజేకోపాయతాయాసా ప్రషక్తి శృంణాగతిః

శరణాగతి కర ముంకక ్వే తాశ్వతర నారాయణోపనిప క్తులలోను భగవద్గీతీలలో ఠి ఆ ౧ర న్లో ౮అ ౨౧-౨౨౯ అ ౧౫౨౨౨౨౩ ౧౩అ€ ౧౮ ౧౫ అ ఈ ౧౮౯అ ౬౧-౬._కిం ౬౫.౬౬.-౭3 న్లో కములబలో నుపపాదింపండినది అ నాద్యబ్ఞానమగు మూయను డాంటుటకును భగనదనుగ్తహ సంపాదనమురకున్ను ట్రప్‌ ముఖస్టకొరణమని భగవంతులును. శంకర రామానుజావా ర్యులును నొక్కి నుడెవిరి సర్టశా్యస్రుములయొక్క పరమంహస్యము ఈశ్వర శరణాగతియే యనియు నాకారణములచేతచే భగనంతుండు తమ గీతా శాస్త్రమును శంణాగతియం జే పరిసమౌొవ్షిం జేసిరనియు మధుసూదనసరఫ్పితులు చరవుక్లో క టీకలో ్రాసిగి. బ్ర శ్రీ వావ లాల -వేంకటశివావధానుంవారి బ్రహ్మసూత్ర సారము పుట సస

ఇట్లు సర్వమత సమ్షాతయన యీ ప్రపక్తినిగుజించి జ్ఞానన్చ చల సూక్తు లించుక యిందు సంగ్రహింపంబడుచున్నవి .... . పష్త్తి యనంలోం జక్కని జ్ఞానము. ఈస్షైన మెట్టివన, .. శ్లోః అన్నాత్తన్యాత్తబుద్ధిరాప అన్వే స్వమితి యా మకళిః

సంనార విమనృతస్య బీజవే.త ద్రిప్రవాస్థితమ్‌

ఈ సంసారమను విసువ్చ కమునకు విస్వనమున రెండు పిచ్చెలు గలవు అందొక్కటి తానుశానట్టి చేహాము తానని తలంచుట ఇదియే యహంశారము రెండవది శనవికాని పెండ్తాము బిక్షలు గృహములు వశువులు మ్నేత్రములు తనవియని తలంచుట ఇదియే మమ కారము ఈ ెండొప్పులు గలనిన విర్తనయునుండియే సంనారవివవ్భ వము

కశ?

1180 శ్రీకృష్ణావతార తర్త్వము పుప్టెను సంసారము తయింపంజేయవనలయుననిన నీ విత్తనమును, దీనిలోనుండి పాతిన వేళ్లను గామ త్రోధ లోభ మోహాదులను నెండంగట్టి మయింపంజేయవలయు.. 9 క్లైండించుటయేకాక తన్ను రవ్మీంప సమయమువేచి కాచియుండు భగవంకుని కుతూహలమునకు స్వవ్యాపారంబుల మరగి నిదివజకు. గలిగించుచుండు భంగమును నెక గలిగింపక యుండవలయునను నీ జ్ఞానమే ప్రపత్తి భగవంతుండు మనల రత్మింపవలయుననిన మన మడ్డమా? ఏల రవఖ్నింపరాదు? ఎనరు వలదనిరని సంచేహింతురేమో. తనంతట. చానే జీవకోటిని గడ లేర్పబూనినచో సర్వసముండగు భగవంతుండు సమస్త జీవికోటి కొకతణంబుననే మ్పుక్తి యయ్యవలసీవచ్చును, ఇది యాయన లీలా విభూతి సంకల్చమునకు విరోధము సంసారప్రవాహము నింకింప రాదు కావున నీలీల జదగుటక్షై యొకసారి యెవండైన నిండు మన స్పుతో స్వామి నీవాండను, వేజుదిక్కు లేనివాండను. రశ్నీంవుమని ప్రాక్థించినది మొదలు వాండు ముక్తుడగుమార్ల్షము కల్పించును.* శంకరాచార్యులవారు చెప్పినట్టు లగ్నిహోత్రుండు తన్ను. జేరవచ్చిన వారి చలినేకడా పోంగొట్టును. కాలబట్టి * భగవతృవ్భ త్తివికోధిస్వ ప్రునృషత్తి నివృ్తిః ప్రపత్తిః? భగవత్పవర్తనమునకు. విరోధముగం దాను బ్రవర్తింపకుండుళు ప్రపత్తియనంటడును. శరణాగతి శరణనర ణము భరసమర్చణము, న్యాసము, సాధ్యభక్తి నమస్సనునవి ప్రప _త్తికిం బర్యాయ సామములు శ

చలికి వణంకెడువారందటు నెండలోనికి. బోవ నెట్టు లభ్టలో యట్టులే సంసారతస్తుల౦దజు భగవత్కృప కర్తులు ఇదియే భగవ దభిప్రాయమన్సి

సంపారతంత్ర వాహిళ్వా ద్రషాపేక్షాం చ,తీషతే అను న్యూక్తి ననుసం$ంచునది

శ్రీకృష్ణగుణమ్మనము 1131 శ్లోః మాంహి పార్ధవ్యపాత్రిత్య, యే=-విన్యుః పాపయోనయః స్త్రియో వైశ్యా_స్తధాళూ ద్రా , సేఒపియాంతిపరాంగలిమ్‌ః గాం9_౨ సమో౭ఒహం సర్వభూ'ేషు, నమే ద్వేహ్మీ స్త్రి నప్రియః ౯-౨౯. అవిచే త్పుదురాచారో, భజతే మూ మనన్యభాక్‌ _ సాధురేన స మంతవ్యః, సమ్యుగ్వ్యువహి తోహిసః ౯-౩౦ యను గీతావాక్యము లే ఘఫోమీంచుచున్నవి. కావుననే 'శ్రీమన్న్ఫృ సింహువరావా, శ్రీరామకృష్ణాన తారంబుల నాబ్లింటను భగనంతుండు న్లో సత్యంబ్రవీమి మనుజాః, స్వయమూచర్థ వ్ర బాసూ రోగ్టమా౦ ముకుంద నరసింవా జనార్షనే3 జీవ౯ా జపత్యనుదినం మరణే బుణీత, పాపాణకాస్టు సదృశతాయ దదామి మృుక్తీమ్‌ మనుజులారా! స్వాయముగ. నేను జేయ్యెత్తి సత్యము పలికెద, జీవించియుండు సమయంబున నెవ్వండు ప్రతిదినము ముకుందా నర సింహో జనార్షనా! యని నన్ను. బలుమాజు వీలుచుచుండునో, (నాదు నామము జవించునో) యట్టివాండు నిర్యాణసమయమున6 బాషాణమువలెను, గాష్టమువలెను, _స్థృతి లేకుండినను, నప్పుగొనిన వాండు మరల నప్పుచెల్లించినవిధముగ వానిక్తి ముక్తినిచ్చిదను ” అని యుండుటచే, న్లో యంయంవాపిస్థరక ఫానం, తజత్యం ల్యే కలళేబరమ్‌ తంత మే.వైతి శాంలేయ సదాళతచ్భావభావితః గ్‌ లాం౬, యనునట్టి యంతిమ_స్థరణ నిర్బ్భంధము ప్రపన్నవిషయము కాదని 'యెటుంగునది. మజియు, న్లో; స్థిలేమనసిసుస్పు స్టే భరీలేసతి యూనరః ఛాతుసామ్యే స్థితేస్తర్తా విశ్వయమాపంచ మామజహ్‌ శత్తస్తంవ్రియమాణంతు, కాస్త్రపాపాణసన్నిభమ్‌ అహం _స్గరామి మద్భ కృ౦; నయామి పరమాంగతిమ్‌ః

1132 శ్రీక్పష్ణావతార తత్వము చంచలనుగు మనంబు కుదిరికతో నిలిచి, శరీరము న్వస్థమై, వాత విత్త శ్నేవథాతువులు సమంబులయి యున్నసమయమున నెవ్వండయిన నెపుడయిన నొక్కపరాస్టయము విశ్వహపుండగుటం జేసి యంతటను, నజుండనగుట చేత నెప్పుడును సన్నిహితుండగు నన్ను _స్తరించునో యంగ నే నదియే వ్యాజంబుగం గైవొని కాషస్టపాపాణములవళి నిర్యాణ కాలంబున _స్ఫృతితప్పియున్న వానినైనను నా భక్తుని నేన సరించి పరమపదంబు నొందించెద

ఇచ్చట ధాతుసామ్యుము మొదలగవానిం జెప్పుటశేం ప్రతి సంధక బహుఅంబగు శరీర కారాగృహమున మిణుకుచుండు వాం జే _స్తరింవనోపుననీయు: చానివలన సకృత్నురణం బె చాలుననియ.6 బ్రతిబంధకంబు లతి ప్రబలంబులనియు, సట్టివాండు _స్పరించుటయనంగ న తాస్టిదరణీయకంబనియు _ నింతకధికము కోరుతజి నిత్యవిభూతి మార్గమే. ఖలమ%ననియు, _స్థరణమునకుం గాలచేశాది నియమము "లేవనిన్సు నతండు నిర్యాణ క్షేళముచే _స్ఫృతిహీనుండయి యుంచీన నాకు సయితము _స్ఫృతితప్పెనా యనియు, నతండు _స్మరింపకున్న నేను _ష్మరించుట కతంయ నాయందు భక్తుండగుటయె కారణంజనియు, నితండు చేశిన యత్న మల్చమగుట పలబావాల్య విఘూరకంబు కా "నేరదనియు భావము సిద్ధించుచున్నది ఇచట * అహాంస్తరామిమద్భ కం నయామి పరమాంగతి* మృన్నుచో నాదు భక్తుని నేన _స్తరింకు తే కున్న నేను బరమగళతిం జెందక పోదునుగాక యని శపధరూపంబుగ ఫావమను రస్తోక్సియు సంప్రదాయసిక్థము జీవ౯ాజపర్యునుదిన మను వదియు నిందు మార్చంబడియో సకృిచేవప్రుపన్నాయ తవ్వాన్షీతిచ యాచతే, అభయం సర్వభూ తేళ్యో దదా వే్యతద్యుతమృను * (ఒక్క పర్య్యాయమె ప్రపన్నుండై. నేను నీవాయనని యాచించువానికి సమస్త జంకువ్రులనుగంకియు భయములేశటులు చేసెదను. ఇదియు నాదు చ్తవంబు ) ఇందం బ్రపత్తిస్పాహూపము భగవదమకూలత్వు. సంకల్ప

• శ్రీకృష్ణ గు ణవ్షనము. 1138 వావంబనియు యయాన్హూగర్భంబనియుం 'దెలియుచున్నది. సర్వధర్యాః. పరిత్యజ్య మా మేకం శరణంన్రిజ, అహం'త్వా సర్వపావేభ్యో మోతు యిష్యామి మాళుచః” (ఇంతకాలముగ నివియె మోతుసాధనంజు లని నీవు తలంచియుండిన వానీని సపరికరంబులుగ సవాననంబుగ వడలి నిన్ను రచ్నించుటకు. బరిపూర్మహేతువులగు స్వామిత్వ శరణస్ర త్వాదిగుణములు కలిగియున్న నన్నొక్కనినే శఈరణంబని నిశ్చయించ్వు ఫొనుము. నిన్ను రవ్నీంచుట కితరోపాయ సహాయం ఇవేశ్మింపని కిద్టోపాయంబగు నేను నన్నొాక్కనినె నమ్మియున్న నిన్ను. బుణు పాప రూఫంబులయి నీవు నన్ను6 జెందుటకు విరోభులగు జెల్ల వాన్ని నుండియు వదలించెదను. శోకింపకుము ) ఇతరంబులం బెల్ల మోవ సాధనంబు లనుభ్రమమునదలి సౌలభ్య, స్వారిత్వ, సౌశీల్యాది కల్యాణ గుణగణ నిలయమైన స శ్వేశ్వరుండే యుపాయంబు, కతేరము లగు కొజుగాముల నింతవజుకు, నమ్మి యీ 'పెన్నిధీంగోలు పోయితిమే యను ఖేనముతో భగవంతుండె యూపన్నరతకుండని తలంయటయె ప్రపత్తియని -యిందులోని పూర్వార్థము. చేతన కృత్యమును సర్వ జ్ఞాండ్రై సర్వస్వామియై రషమ్షణశక్తుండైన స్వేశ్వురుండు సకల ప్రతిబంధక్ష నిన్ఫత్తి -కలిగించునని యుత్తరార్థ మిోశ్వరకృత్యంబును దెలియ జేయుచున్నది కాంగా స్వాతంశ్ర్ర్యాభిమానంబున నింధకాలము శన్ను వదలించుకొనుటకుం జేసిన యత్నంబులెల్ల బంధహేకువు

_ లనియుం బరతంత్రునకు స్వరాపప్రాస్తంబగు పరఠతంత్ర, త్వాధ్యవ్ల సాయంబొండె- .కానలసినవనియు, నదియుండిన సొమ్సుకలవాండు సొమ్లును రత్మీంచుచున్నాండనియుం బ్రపత్తి రహస్య మేర్చడుచున్నది.” ఈ వైవిషయనుంతయు శ్రీమవన్షంకి తిరుమలస మ యోద్దండథోలాహల లశ్షీనృషించాకుమార తాతాచార్యకవిభూపణ స్వాములవారిచేం నా జ జ 6 లి చ నస ట్రైణీకం మైన శ్రీ పరమార్థవ్ర, కాళమునుండి గ్ర హీంపండియ.. నరు ధర్యాళా పరిత్యజ్య యనుటచే ధర్జ కర్థము లెల్ల స్వమాపము స

1181 శ్రీకృష్ణావతార త్తత్త్వము మని యర్థము గాదు అవి యాజ్ఞాహపకములు గావునం అంక ర్యబుద్ధిం గర్హవ్యంబులే ఫలము భగవదర్సితము గావలయు. భ్హక్తికి భక్తియేఫలము గావున సాధనము కాదు రోగము నివర్తిం చిన పిమ్మట నాపధ సేవ మానినట్టు లిష్టార్ధము సిద్ధింపంగా వూను కొనునట్టిది సాధనమనంబడును. భక్తుండు ముక్తుండ్రై స్వామి సన్నిధాన -మందుండినను. *'కృతాంజలిపుటా హృష్టాః నమ ఇత్యేవవాదిన * యన్నట్టు తన దాన్యమును వదలండు అట్టులే ప్రపత్తియు సాధనము గాదు. ప్రపత్తియనంగా నవాంకార మిమకారములు వదలుకొను టయే యని మింద వివరింపంబడియెం గచ్యా ఈ ప్రపత్తి యాజువిధములు న్లో అనుకూఎ్యస్య సంకల్పః, 'ప్రాతికూలస్య నర్జనమ్‌ రవ్నీష్యతీకి విశ్వాసో నోప్తృత్వ వరణంతధా ఆశ్శనితేప, కార్పణ్యే, పడ్విధా శరణాగతి; అనుకూలుండుగ నుందునని సంకల్పించుట, ప్రతికూలభావము వదలు కొనుట రక్షకుండు రత్మీంచునని దృఢమైన విశ్వాసము, రవ్నీంపం గోరుట్క తన య్వార్గభరమంతయు నీశ్వరునంబే యర్పించుట, దీనతం జూపుట యను నీ యాబువిధంబులు గలదియే శరణాగతి.” ఈభర న్యాసము త్రిక రణశుద్ధిగం జేయనలయు. మనోవాక్కాయ వ్యాపా రంబులు పరస్పరము విరోధింపరాదు. ఇట్టేవాం డీ జన్న్మమునందే నిస్సంశయముగ ముక్తుందే, ం శరణాగతియే పరమగతిగా జంచుకొనువారిలో. "బెక్కుర యందునిది యిప్పుడు లౌకికాచారమా త్రముగం బరిణమించియున్నది గ్రంథములం దిది ఫొనియాడయడినది పూర్వు లీఫప్రకారము. చేసిరి సోంగానికాని కలయత్వేలసః ప్రుపత్తేః "తానే తనకు భరమని తన భారము నీ 'యందువైను సోమరియ"% నధికారి ప్రపత్తి యంగంబులలో చేనిని జూడంగలండు. .

“శ్రీకృష్ణ గుణవనము 1136 శావున మనము చేయుదమనియు మనము చేయకున్న నితరులు తమ పీనముగం జూతులే యను నభిప్రాయముతోను ట్రైపత్తి కర్ణమును గొందటు ' జరపుచు: ధన్యులమైతిమని సంతసీించుచున్నారు. పరి యందు' నిక్వేదముగాని సంసారమున వైరస్యముగాని కానకఠాదుం పీరీయందు స్నానమునకు. సంధ్యకు. బూర్వాంగములు కా వీనీళ్లు 'కేయాకునీళ్లు త్రావుట, యే కన్నకసుమూలమైన నెవనిచేతనైన వేళా. వేళలు, - భోజ్యాభోడ్యము .లనువిచారములేక తినుట, కామవ్రోధ ములను గామినీ కాంచనాస్తక్తిని వదలకుండుట ప్రకటము, యోగ శేమం వహామ్యహమ్మాను వాక్టమునందు విశాస్టసములేక తమరమయో " భారము రథ్నీష్యుతీతి విశ్వాసము నెలజీతములొసంగ నే మూల మౌాదిగలయందో. యుంచి శ్వవృ త్త్యాదినిపీద్ధవృత్తుల మరగి. వర్షా శ్రుమధర్దంబు "లెట్టివో మటిచియు “నిర్భరోనిర్భరోస్తి యనుచున్నారుః చిత్రము! చిత్రము!!! -

౧ వీరిస్థిలి శోచనీయమైనను సంప్రదాయము. వెడక కాపాడు మన్నారుగడా యని సంతోమీంపవలసియున్నది. అసాధ్య విహిత కృత్యములు మౌొనిన వూనుదురుగాక. ఆపద్ధగ్థంబులందును నిషిద్ధం బులనీ శాస్ర్రుంబుల వచించు. కార్టుము.లైన మానకుండుట యస హ్ళ్ళిపచారము గాదా. వేదస్తూక్తికి విరోధము కాదా. శ్రీ కృష్ణలీలా మృతంబున గోవికా 'శ్రాపదీ రుక్టిణ్యాదులందు నీ ప్రపత్తి గాననగు; లోకవిడంబనార్థము గాక వాస్తవబుద్ధి శరణాగతులైన వారినే కాక, శత్సంబంధులనుగూడ భగవంతుండు - రఖ్నీంచును. ఈవిషయము చుశియొకవోం. గొంచెము చ్రాయంబడియున్నది. " "

న. అధికారమునుబట్టి ప్రపన్నులు మమూూండువిధములు. సంసార మున స్వోనుభవబలమువలనం దీవ్ర, నీశ్వేదము విరక్తి జనించి యనన్రి భఛ్తక్సినలవారై. తమ్లుందామే భగవంకున. కర్పించి నిజరతోభారము భగవంకునియందు వైచి నిశ్చింతులై. యుండువారు. ఇట్లివారి 'ప్రప

1186 శ్రీకృస్ణోవతార త్తక్త్వము దత్తికి స్టోనిష్తయని వేరు గ్రంథములు చదువుటచే సంసారదోమముల నెజీంగ్‌ రమకుండు భగవంతుండుతప్ప వేజొకండూ లేండనియు స్వశం త్రించి ముక్షిసాథించుట యసాధ్యమనియు నెటింగి స్వామీ నీవే గతియని తన రత్‌ణఫారమును భగవంతునిపై _వైచుట. దీనికి నుక్తి నిష్పయని వేరు. ఈ "రెండువిధములం బ్రపత్తి చేయుటకు శక్తీ జ్ఞానము "లేనివి రాచార్టునివయను మార్ల మవనలంచింతురు ఇందు శ్రిష్యు నకుంగా నాచార్యుండు ప్రపత్తిసేయును ఇం దాచార్యుండు నార దుండు కృష్ణుండు చెప్పిన యోగ్టుతగల సాధువే యుండనలయు శాచేని గ్రుడ్జినాని నమ్మిపోయిన గ్రుడ్తివానివలె నిరువురు చెడుదురు

అన తారరహాస్య జ్ఞానము 'వేజొండు వ్యాసంబునను బుకే సోర్తమజ్ఞానము గత ౧౫వ యధాస్టయంబునను గననగు ౯

భగవంతుం డుపచేశించిన విషయములలో వారివారి యధి "కార మకసరించి నిష్క్టల్గపము నిర్వంచనమునగు బుద్ధితో నేదేని శహీంచి లోకులు కృ తారు లగుదురు గాక్ష

ఆాళుటు గోకులలీలా ప్రశంస కా

శేయగుణరహీతుండును ననంతకల్యాణ శసణసహితుండును నగు భగనంకతుండు జగత్సృష్ట్యాదికార్యము లొనర్బుట జీవ్రలవట్ల( గల యపారకరుణాతిరేకంబున నె కాని స్వార్థపంత్వంబునంగాదు. ఉబు సుపోకకునుగాదు అపహతపాప్షుండు విజరుండు విమృుతుండు విశో

. కూడు ముస్పొపాసారహితుండు సత్య కాముండు సత్యసంకల్పుండు. నగు

జీవం డనాదిశాలంబునం దనకుగల కించిత్పాన్టతం త్ర, స్రంబును చుర్త్పోనియోగపటిచి యనాదికర్ణ ప్రవాహ్యప్రర్భ త్రము, భగవత్సవ్రహప తిరోధానకరము విపరీతజ్ఞానజనకము, స్వవిషయభోగ్యబుద్ధిజనకము, గుణమయమ్ముదైెవనమునగు ప్రకృతికి వళుండై. వేశ్యాలంపటుండైై. శల్లి తందడ్రులవిడిచి తెకుగు దుర్పిటునిన తె హోరనంసారపారావారంబున

గోకులలీలా ప్రశంస 1131 ముధంగుదుం చేలుశు మునుంగుచునుండం గరుణావరుణాలయు. డైన భగవంతుం డాజీవుల నుద్ధరింపంగోరి యితరవిధముల ఇేదింపరాని మాయ యంపనువలకు వాండిమైన కరవాలంబగు నిజసేవనొనర్చు కొటకుం గరణకళేబరంబు లొసంగుచు. నార మోర్థంబొసంగయిడెన కత్తిచే న్వశిరంబు ఫేదించుకొనుమూకులవలె వానిని దుర్చోనియోష పజిచి ప్రకృతి సేవయందే వానిని వినియోగించు చు మణిమతి సంసాం సంకంబున దిగంబడుచుండ *“నజాయమానో బహాధా విజయతే” యన్నట్టు లాయా తరుణముల నాయా జూతులయందు నానావిధ ముల నవతరించి వారికి బోధించుచు. దనమాటంబట్టినర్తించువారిని రఖ్నీంచుచు నట్టివారివి బౌధించువారల శిషిందుచునుండు(గదా

వాశ్తన మారయ భగనంతుండు రయోకలికణనముం గట్టకొన్ను వాంకుగాని శిమోదీమవహించిననాండు కాండు. భగనంతునివేహు నూర్యరళ్థి నంటిది నూర్యుండు నిష్ప్షపారముగ సమానముగ ఖఘామి యందంతీటను దన వెలుంగును బ్రసరింపంజేయును ఆవెలు6ంగుకు గ్రహించు జంకునులు నృ క్షములులో నైవవి చక్కంగా నభివృద్ధి గాంచు. వెలుగును గ్రహింపక నీకలోనుండునవి క్రమముగత్నీశించి నశించు అంతియగాని ఏని్షమయము సూవ్యుకృత్యముగాదు. అగ్నిజ్వాలలో నుండి యెగిరిపోయినమిణుంగు రిగ్నినాశ్ర్యయించి యేయుండిన దాని ప్రకాశము వేండిమి పోంగొట్టుకొనకయుండును జూప్పాలనువిడిచి దూర మేగిన బూదిమైపోవును అట్టులే భగనదంశమైన జీవుండు భగనంతు న్యాశ్రయించియుండిన స్వశక్తుంకు లోపములేక సుఖపడును ఆయనను విగిచి మజచిపోయినా దుఃఖభోజి యగును

గోకులంబునం గృష్షుండు కావించిన దింతియకాని "వేజొం డెద్దియులేదు వాసుబేవుండే పరవాసుబేవుండు. ఈయన తమస్సు నకుల బరుండు.. (తమసః పరన్నాత్‌ ) రవస్సు చీకటి నలుపుగదా దానిని డాంటి యీ ప్రపంచమునకు వచ్చుకపే నల్లని యమునానదిని

కేశ

1188 శ్రీకృష్ణావతార తేత్తస్పము చాంటి గోకుఃమునకువచ్చుట _ (కృష్ణార్టనులు మృకవిప్రశిళువుకు దబెడ్చ్బుటక్షై పోయిన మార్షమును_స్మరింపుండు) ఈతమ స్ఫీశరముల కఖేక్య మైనను భగవత్కటాత్త పాశ్ర,నకు సుఖేవమని వసు బేవుందు యమునొ నదిని దాంటుటవలనం 'దెలియనగు గోకులమే ప్రపంచము జీవ వోట్‌యే పళశుసముదాయము వీనికషమణమే గోపాలకత్వము +యే యధా మూం స్రపద్యం తే యన్నట్టు లేయేజీవి తన్నునే యేవిధముశ భజించునో తా నాయాజీవిని నాయావిధముగ భజించును. బేవకకి జనించినప్పుడు వారికి. దోంచినమూయర్తికి గోకులంబునం కానవచ్చిన బూ్తికి నెంకభీవమో పరవాసు చేవునకు నవతారన్దూక్తియెన వాసు "జీవునకు నంంయ భేదము ఐశ్వర పరత్తాప్పదుు లోపము లేదు గోకులలీల* సర్ప మిీతత్త్వమునే బోధించును, గోకులమే ప్రపంచమని మింద జెప్పణబడెను ప్రపంచమున

• గోక్టు లీల యన బృందావనమండలి చక్యలుకు గృహీంపనగు ఒబృందయను నడి రాధఢకును దులసికిని జేరు రాధ యనలా సర్వకాల సర్వావస్థల చగవంకుని నిశేవముగ నారాధించునది యని యస్థము అశలగా నత్యంతభ్ళక్తురాలు ఫీరుండు నట్టి వనమే బృందావనము కావున బృండావనము భృక్త్రలస్తానమగ టం బుణ్య "శ్నేత్రము. బృందవనంగా సమాహము. జీవనమూహము అవనమనలా రిడేణము నంహోవము.. కావుక బృందావనమన6గా జీవకోటిశి రిశ్ష్నీందుఎ రక్షించునదియని యస్థము_ న్రేశళ్లెవిడిచి కృష్ణుండు బృందా వనమునకు గోపొలురు పోవునట్లు చేముట తరింపంళోరు జీవులు పుచ్యషే త్రృముల వసింపవల యునని తెలుపుటశే యావచ్చకీవ పార నుత్రైన ,క్రీరం గేసుఖమాస్వ యః కలదు కదా బృందాననము స్రీలమేశ్రునము గడా కావుననే కాంబోలు నిందు. బురుషు-కంటి స్త్రీలే యెక్కువ ళిక్సినలవారుగా నున్నారు. ఇది స్త్రీ మేత్రనుపం చూడం బుకుషు లెట్టిరావ్రైవనగుదురు నాశ సారు ఫ్ర పుణ్య స్త్రీలుంకువోట వసింపవలయును గారి ప ఇ్యస్తీలండుచోట వనీంపరా దం యేస్పకుదున్నది భిషంయికేట్టశే వుణ్యపతులన్నట్టు పాథ్వలు పాధువులశీంత లేబటురును

నోకులలీలా ప్రశంస 1139 గర్శవళులై పుట్టిన వెరి నాధ్యాల్షికాధిటై వి కాధిభలికము లనుతాప శ్రయములు ప్రారబ్ధ త్రయ కారణమున బాధింపక నూనవు ఈటౌాధ సాధువ్రలకు నసాభువులకు సమానమైనను ఇగవత్క్మటాతమువంన సాధువుల నివి బాధింపంజూలవు

యశోచానందులు గోపికలు పూర్వజన్నంబుల భగవద్భ్రిం నోరి జనీంచినవారనియు గోవులు బుషుల యంశమున6 బుష్టైననియు భాగవతము చెప్పుచున్నది ఏరినృ త్తి యడవుల మే6త మేసి యన్వు్యల శెన్నండ నెగ్గుసేయక విహరించు పళువులమేపి వానివలన లభించిన పొలు సెరుంగు నెయి్టి యమ్మ చావితో హాయిగ జీవించుట కావున పీకు సాధుకోటిలోనివా నే కావుననే ఏంకిం గలిగిన "తాపముల నెల్లం 'బాపుట్‌ భగవంతునకు విధి యయైను మ... అధ్యా _తృమనంగా మనస్సునకు6 గలుగుచేదన అధ్గిదెవికము -జీవతాదులవలనం గలుగునది అధిభొతికము పంచభూతముల నలనను మృగాదులవలనను గలుగునది పూతన, శకటాసురుండు దమ్రులంచౌా సురుండు, తృణావర్తుండు, కాళయుండు, వత్సాసురుండు బకాసురుండు, అఘాసుకుండు, భేనుకాసురుండు, చావాగ్ని, సుదర్శనుడు, వృషథా సుకుండు, ఇంద్రుండు, బ్రహ్మః శంఖమాడుండు. వీరినలనం గలిగిన బాధలు తాపగ్రయములో. జేంనచేకదా వీనివలన గోగోపాలుర రక్షించి 'నమేఛక్తజప్కుణశ్యతి, నహికల్యాణకృత్కశ్చిత్‌. దుర్షతింతాత గచ్చకి నాభక్తులు నశింపరు శుభ కార్యములు చేయువారు దుగ్లతి పాలుకారను స్వనియమము భగవంతుండెట్లు సార్థకపటి చెనో కంటిరి గడా కావునం దాపశ్రయ వాాథికి హరిపాద్శాశ్రయమే దివ్యా సధము ధర్ధసంస్థాపనము వివరించుటకుముందు బృందడాననవాసుల యం 'చేయధ్ధర్గములు నెలవుకొని యుంజెనోచూకము ఆల్రేతయనంగా నగ్నిత్రయము. “దత్నీోగ్ని నాపత్యాహవ నీయా శ్ర యోగ్నయ

1110 శ్రీకృష్ణావతార త్తత్తవ్షము అక్నిశ్రయవవంతే, తా యని నామలింగానుశాసనము ల్రేతా యుగములో నగ్నులలో హోమము వేయుట విశేష వ్యావ్రీయం దుండినది కావుననే దీనికి. ్రేతాయుగమనిపేరు అగ్ని కార్యములు నిశేషముగ నుండుటచే దీని నాన్నేయి యందురు *త్రేతాగ్నోయీి యలి శ్రికాంకశేషము ఈకాలమున ముస్పాలిక ధ్ధర్గము నడపుచు యజ్ఞములు భగన్నత్కై.ంకర్యుబుద్ధిత్‌ శి భగవడర్పణయముగల చేయం బమచుంచెను కృస్ణావతారము ద్వాశరయుగాంతమున_ ద్వాపరమనంగా సందేహము. ధర్మము రెండపానములే నడచుటచే నిశ్చల నిశ్చయ బుద్ధిచెడినది ధ్ధర్ధవిచారమున సం చేహములు మెండైనవి, యజ్ఞాదో లం దర్చితుం డింధ్రాది చేవతాంతక్షతుండగు భగవంతుండను భుద్ధి తొలంగి యింద్రాదులనే యర్చించుచుండిరి ఇది సరిగాదని శ్రీక్ళ సుయ భగశద్దీశయందు నిరాకరించి యున్నవాండు. న్లో, యామిమాం పుమ్సీతాంనాచం ప్రనద _న్తస్టివిపశ్చిత:ః "వేకనాదరతాః పార్థ నాన్యువస్తీతి వాడిన: _౩-5, కామాత్తానః స్వర్షనరా, జన్షకర్షఫలప్రదామ్‌ శ్రీయావికేష బహాుళాం ఖోగ్లై శ్వర్యగతింవ్రతి భోగైశ్వుర్యు ప్రసక్తావాం, త యాపపహృత చేతసామ్‌ వ్యన సాయ్యాకి కాబుద్ధి, స్పమాఫౌనవిధీయ లే॥ _౨౭రర 'త్రెగుణ్యవిషయా వేదాః ని్తైగుణోస్ట భ వార్టునః _౨=ర ౫ కృ లీ. పుట ౮౯౨౦౮) పలా వేవ లేక భగవ్నత్కైంకర్యబుర్ధి యజ్ఞములం జేయక ధన ఛానాస్టది లాభములంగోరి యజ్ఞము చేయుపద్ధతి ని ట్లీసడించి యిట్లు చేయుటవలన శ్రేయస్సు లేవని న్లోః ఫ్రైనిద్యా మాం సోమపాః పూతపాపా యైరి స్ట్వా స్వర్లితింప్రార్భయం తే

నోకులలీలా ప్రశంస క్షే 1 కే పుణ్యమాసాద్యు సుచేంద్రలోక మళశ్నంతి దివ్యా౯ దివిజేవభోగా౯ "జేతశం భాక్తా స్వర్లలోకం ఏశాలం శీణేపుత్యే వైర్త్యలోకం విశంతి వనం శత్రయీథర్థమను ప్రపన్నా గతాగతం కామికామా లభంతే ౯--౨౦-_౨౧ (కృలీ ౬౭3) కామైపై స్తెర్హుల జ్ఞానాః ప్రపద్యుం లేన్య దేనతాః తంతంనియమమాస్థాయ ప్రశృ తై నియ తోస్పవ్రయా: 22-౨౦ ఇఆకూయాూ యాంయాం తనుంభక్త శృ ద్ధయార్నితు మిచృతి ల? తస్యుతస్యా చలాంత్రథ్ధాం, "తామేవ విధధామ్యహమ్‌ సతయ్యాశ్రద్ధ యాయ్యక్త, స్త సార్యాధన మోహాతే లభ చేచ తత$కామాక౯ొ, మయైవ విహితాక౯హితా౯॥ అంతవత్తు ఫలం లేపాం, తద్భవత్టల్ప మేధనాం -జీవా౯ చేవయజోయీంతి, మరృక్తాయాంతిమామపవి 2-౨౨, అఆబ్రహ భవనాల్లో కాః పున రావ్తర్తి నోర్టున మామువేత్యతు కాంటేయ పున్నన్య నవి్యు తేః ౮-౧. కశృలీపు ఇఒ౨0) ఈ వాకస్థ్యములం -వీదములనే నిందించునవి కావు వేదంబులు ముముషఖవులకు దైహిక భోణేచ్భులకుం/హాడ నీవ్యుంబులు వారివారి చిక్తవృ త్తి ననుసరించి యుపయోగింప నచ్చును. నిండు తటాకము లోని జలమును గొందజు దప్పిదీరం ్రావి సుఖంతురు కొందలు వానిలో గుడ్డ లుదుకుదును కొందరు పాదప్రమోళనముం గావిం శుక, ఆ పీధముగానే వేదములును గావున నందు జెప్పంబడిన కర్మము. ైహిక సుఖవాంఛచేం జేయరాదని శ్రీ కృష్ణుని మతము శ్లో, యావాసర్థ ఉదపానే, సర్వతః సంప్లుతోదశే శావాళ౯ స్వేషు వేదేషు, థ్రాహ్మణస్వు విజానతః -౨-ఈ౬ఒ (కృ వీ ఫు జ౨0)

1112 శ్రీకృష్ణానతార తత్తవ్టము కృస్టుంకు నీషే.ధించినది కామ్యూ సంకల్పమును గాని కర్ణమును గాపు ళ్లో య్శ్‌వాన తపఃర్య్థు న త్యాడ్యం కారు మేవతత్‌ యత్జా"డానం తప శ్చైవ, పావనాని మనీషీణామ్‌ ౧౮౫ ఏతా న్య పితు కర్తాణి, సంగంక్యక్త్వా ఫలానీచ కర్త వాననీతి మేపార్థ నిశ్చితం మతేముత్తమమ్‌ ౧౮-౬౬ నియతస్ట్రచ సన్నాస్టిసః కర్ణణోనోప పద్య తే మోహాత్తస్య పరిత్యాగ స్తామసః పరిక్తీర్తితః ౧౮-౬౭ (కృ లీ ౭౧౦-౭౧౧) ఈ వాక్యములు గోకులమువారి యం'జెంత యన్వయించునో చూకీను. ఇంద్రయాగ విషయమైన నందకృష్ణ సంవావము. (పుట ౧౫౮-౧౫౯) పరించితిళేని నందాదు లింద్రు,నే యారాధింవం బూని గాని తదంతర్య్యామి యగు భగనంతు నారాధింపం "లేవని "తెలియనచ్చును ఇంద్రుండంట వర్షము నిచ్చునంటట ఇది దురఖి ప్రాయము గడా న్లో తపామ్యువా మహంనక్రం, నిగృహ్షామ్యుత్సృజామిచ, అమృతం వైనమృుత్యుశ్చ నదసచ్చాహమడ్డున భగగ౯ా ౧౯ ఆన్నట్లు వర్టమిచ్చు వాండు ని్య్యిహించువాండు భగవంతుండు గాని యింద్రుండుకాండు. కృష్ణుం డీపొరపాటభిప్రాయమును సన రించెను - గొల్ల వాండ్రుుపామరులు, అధ్యా తృవిచారము -వీడాంతములు చారి కువ చేశింపంబూనిన వారిమనస్సుల కెక్కవు కావునవారు నచ్చునక్షైంత చమత్కారముగ వారికి బోధించెనో ౧౫౬, ౧౬౦, ౧౬౧. పర్రములం జదువుండు.. అధికారియోగ్యత తెలిసి కదా ఛపరువు బోధింపనలయు. *కారణం గుణసంగోస్య సదసదోోనిజన్నసు" ౧9.౨౨ కృ లీ ౬౯3. అన్నట్లు నత్తాన్టదిగుణముల ననునరించి

గోకులలీలా ప్రశంస... 1148 వాండు వాండు చేయుకర్గ్మములవలననే మంచిజన్యమో వెక్డజన్టమో కలుగుచున్నది. ఇట్లుజన్నించి చేయు కర్షములపఎమునే సుఖముగాను దుఃఖముగాను ననుభవించును, వాండువాండు చేసిన క్షర్ణముకొల(ది నెంతసుఖ మెంతదుఃఖ మనుభవింపంజేయవలయునో యం తే భగనం శుండైనను ననుభవింపంజేయునుగాని కోపించి .యెక్కువశిక్ష వేయుట కును నన్యుర్తహించి తగ్గించుటకును సమష్టండుగాండు. 'ఐనన్ను భగనం కుం డొక్కటిచేయంగలండు. " ద్ధీర్హకాల మనుభవింపవలసిన కర్షష్టల మును నల్పకాలములోనే. యళితీవ్రముగ ననుభవింపంజేసి ప్రార బ్ధము తుయింపంజేని ము్సీనీయంగలండు. భైరనయాకన యనునది యిట్టి దేకదా, కృన్ణునియొన్షపంబోవుటకు వీలుపకని గోవికయును ట్రాహణశ్ర్రీయును , నత్యంశతీక్షమైన 'తాపముచేం శ్రారజ్ధమును తయింపం జేసి భగవంతుం జేరరికదా. కాన్సుననే “ప్రారబ్ధం పరిభుజ్బు కర్మశకలి వని చెప్పంబడెను, . ల . ం కావున నెవ్వండేనమందు నే యాశ్రమమందుండునో దానికి విహిశమెన కర్ణములను భగవ త్రైంకర్యబుద్ధి భగవదర్చణముగం గావింపనలయును.. _ దానివలన భుక్తిముక్తులు "రెండును ' గలుగును, భుక్లికె భగవంతు వేవించినను గాలక్రమమున నది ముక్తికిని సాధన మగును, నాయందుంచయిడిన మికామమే మికు చ్చుక్తిపదంబగు. సనియు నగ్నిహోత్రృమున వైచినవిత్తన ములనలె నిట్టికాముము కర్ణముల6 గలిగంపం జాలవనియు బోధించెంగదా, కుచేలునివలె మ్రుక్తికె శేనిం చినను భ్రుక్సియు :లభించును. _ కావున న్వాగ్యవేమము గోరు వానికి సేన్టుండు భగవంతుండొక్కంచే, అమ్రైన భగవంతు సేవించుమెట్లు? "చేవతల - యజించుట కష్టముగాని "భగవంతుని బహునసులభముగ 'నేవింపనచ్చును. కగ్శహీనమును శ్రి యాహీనముకు మంధ్రహీనమును దశ్నీేణాహీనమును _ నగుపూజచే జేనతలు కోవింతురుగాని భగనం తుండు కోపింపండు,. వ్రీతికలదా లేదాయనిమాత్ర, మే. యాయన చూ

11 శ్రీకృష్ణావతార తత్తస్టను చును. శావునం బ్రీతితో భగవంతుని రెండువిధముల నర్చింప వచ్చును. భగవంతుం డంతర్యామియై సూత్మరూపమున వృాదయ ములందును, స్థూలహావిమై పపంచహావముగను నున్నవాండు పహృాదయాకాశ మందుడు భగవంతుని బూజింపలేనివారు ప్రపంచ [ాపముగనుండు భగవంతుని సేవింపవల్వయును.. సర్ట్‌ మిళ్వదకళా మయమే కావున మన మికరజీవుల హింసించిన భగనంతునే హీం సించుచున్నామనియు నితర, జీవుల సంతోమీంపంజేసిన భగవంతునే సంతోమింపంబేయుదున్నామనియు నమ్మానలయును,. ఇది వాస్తవము గాని యూహామాశ్రము కాదు. శావున లోకసేనయు భగవల్సే నయే. అంతర్యామిసేవ దుష్కగముగాని యిది సుకరము._ కేవల దవంచ సేవచేం గృతాష్థండు కానచ్చునుగాని దిని నిరాకరించి మొ దటి మార్గ్షమునం గడ 'లేణుట కప్పైకసాధ్యము.” తి తళ గం72 ౧60021 69205109, 06 00౪80 15 2౪85 061168 భజం గుం €0ళగ. 4 ౪25 ఇ16ట 6 03)606 0168611508 0౪ 10 6౪1- 11:6 16 144 0,006 పేటజళక[ ల! ౭6 [6 6001; 40 ౧1500221 116 కేసేత 07 ఏ 09500221 63200016, ంగ్ర06 గ2ర కేంళా 10 ఇం౦ం[5010 టల రరంకం2 ఇ25 2 క్రంజల 26౪00216 05 ఏ ఇం౯5స12, 901 ౫5 20 అలమర పేళ6 25 2 గొరజుక ఓ0 20 అ9ర్కే ఓట, 190౪116686 01 డట56'5 60గే,. 1 53స11006 16201065 10 6 6112, క6క్ర£రే108 €06 ౧6౦౦033167 ౦€ 60108 ౪6610 92004063 ఉండే 619 821 200024 2౯౩ ౦౦116 102 2ంం0౯8్త ౪0 6 902010656003 0 113 పేం1502. 11+ 61౪6432110 ₹౯2)4-1206. 11153 ౦౦0591 €0 6 *₹౯2)2-6౦0&5 €0 ఠం 1౦201 10 16 60౪2583302 ౦౪౦6 0 0౯66౯66406 €0 19672 15 ల! సషాళ 2౯6 ౪6610 రేంట65, ఇసేంక3 86612400 స 520866 ఓ 666రేంే శం 692016 లం 5021 6 260200 ఏం 108006 286 2660021, 220026 సగ లు ఈం రేజంలాంతే ౧0 165 2 [6౪69౯60621 క0ఎర్వ” [02 (06 మ16210గ60601 26 ౯96 6064. 815002 6౧౦౧౩లే164 211 ఇంళ!6ే 3 )"06 10 116 10 260562౪050 కంల ఇరిరే5(29రేహీగ్ర 6౦65 0౪6 296 6౯౦ ఇశమేంతకి ఇస[ంయే 211 070క్రణ ఇ5 20260666 ఇ9ిరే 1200001600. గంత 3 022 29 56106” 296 ఇవేంట్రే.. 6 లముపేండి!006065 0 ష€ బ్రండిసి' 26౪106

• 10౮ ౬1.02543 కల రవివికంకు, 2 శం

.గోకులలీలా. ప్రశంస. 1143 కృష్ణుండు నందాదుల కుపదేశించిన దిదయీ. వా ర్లాళ్టబ్ఞాన నిస్టులు గారు. .కావునం ట్రవంచ సేవాడాపమున భగవంకునర్చింప బోధించెను, స్నానముచేసి యలంకరించుకొ ని యనుటచే శుచిగా నుండ బోధించెను, ఆవుపాలతో. బిండివంటలు చేయింపుండనుట చే నాహారము స్తా కాహారముగ నుండవలయువనియు శుచిగను రుచి నను నుండవలయునని బోధించెను. ఏమాత్రము జీవహింసమైనను భగవంతుండు సహింపండు, తము “దీఏిం.చు ట్రాహ్ధాణులకు భన్వా దుల నిండని యాశశ్చ్రితరమణము సత్పాగ్రదానము బోధించెను. కుక్యం లకుం జండాలురకు. బకితుల కన్నము వట్టుండనుటచే నన్నదానము నకు చాత్రాపాత్ర విచేదనము పనిలేదనియు నొవులకు: బచ్చిక నికు డనుటచే సర్వభూతతృ ప్రి గావింపను బోధించె. పర్వశమున కును బల్యన్నము. బెట్ట బోధించెనుగాని నోరులేని జంతువు హీం సించి వెట్టుండని బోధింపండయ్యె. ఇం దిప్పుటి విపరీశజ్ఞానులు విగ్ర హారాధనము గూడదనువారు నేష్పకొసనలసిన విషయమొుండు గలదు. పర్వత మచేతనమైనను దానికిని బలియిడుండని బోథించి యాయన్నమును చానే చేబుళూపషముః [కొని కృష్ణుండు భుజంటె. దీనివలన సర్వ్వాంతరానమి భగనంపహ౫ డొకచోటనుండి యొక నోట శేకుండండనియు _స్తంభమున నృసింహహాపమున గోచరించి నట్టు లప్పుడును బర్వ తొగ్రంటైునం దోంచెననియు భగనంతు నుగ్దే శించి భగవద్భావముతో. జేతనమునుగాని యవేశనముగాని. బని నర్చించినను దానిని భగవంతుండే న్వీకరించుననియు భగవంహుసి: 'జేకునది మన మనక్సేగాని మనమక్పించు పదార్థనముగాడగు జ్ఞాననూ వశ్యకమనియు దానివలన భగచంతుండనుబుద్ధిన శేరాతిని సెపట్టును నేగుట్టను నేబొమ్మను పటమును బూజించినను భగవంతునిం “బూజం

• చినవారమే యగుదుమనియు శేర్పడియంగ దా, నోపికావస్తాపహరణమూ* ఐమున క్రీలు నదులలో. డిసమొల శ

1116 శ్రీకృష్ణానతార త్తత్తవ్టము లతో స్నానముచేయుటచే మానహానియనియు నందు వ్రతదినముల నగ్నలైచేయుటనే ప్రతహానియనియు బోధించి యా దురావారము వమూన్పెంగగడా* - - వళ హణ. వీల షునిసని చిినవాశే. ల క 2న ఇకవ్రురకు: గృ్షుకు పాతినృత్య _మవశాను స్టాయమని బోధించెను. వీ ధ్‌ వస వ న్తా జు జ శ్రావణ స్త్రీలు! భగవత్పరతంత్రులుగావున నాళ్డ్‌ స్తింఘనముగావింప “వపచి మరలిపోయిరి. పరళ్ళక్షికుదికిన గోపకాంతలు భగవ్నత్మైంకర్య ॥| | ॥ క జర నియ సంగజప రతలగుట వోనైకి. కాన దీనివలన భక్తిఫ్థిరపడినను లోకసంగ్రహోర్థమై నను గులాశ్రమోచిత సామాన్యధర్తానుస్టాన మనివార్యు మని యేర్పడియెంగదా. తుదవజకు గోపికలు సంసారమంచే యుండిరి. (కృ. లీ, పుట ఈం పంక్సి ౧౫-౧౬.) ఇవన్నియు ధక్షసంస్థాపన కార్యము లే కదా, భగవన్లీశయందు భగవంతుం డుపదేశించిన దిదియె కదా, ఇ . బృందానకలీలలనలన మనము గ్రహింపవలసిన నీతి య్‌దియోచమారము. కొంద ఆీలీలలు తత్వాక్టబోధకములైన దూప అవల షు చాలా

• కి చంబవృవృమే పరమపవము, అందలి కృష్ణుండే భగవంకుండు. యమునా ప్రవాహమే సంపావము, ఆంద6 శ్రీడించుచు మునుంగుదు చేలుచునుండు గోపిక లే జీవులు. గోపికలవస్త్రములే యైహీకపదార్థములు, ఛగవంకుండు దానెవరి నను హీంపంనోదనో చాక స్వోన్వమును నపహకించును. ఫార్యా పుత్రథనాది వియోగము కలు'పను. దానికి స్ధాని దుఃఖింపక భగవంతుడు బంఫము దొలంగించెంగదాయని సం తోషించుకు... లెలివిమాలినవాండు ఫభార్యపోయిన వేటొక భార్యను గ్రహిందునుం కొడుకు చచ్చినల నొంపముని[గినవని యేడ్చుచుండును. ధనముపోయిన జీవచ్చవ మైముండును. ౯అిజ్ఞానే నావృకం జ్ఞానం, 'లేనముహ్యంతిజంతవి” యని కలదుగదాం సరక్వుస్వునాశమున జ్ఞాని యవఘాశవలెం గట్టంబుట్టముపెట్ట గోంచియుళేకనిలంబదును.. ఛండో స్వామా నాయోగ చేయఖారము నీయందు వైవితినిగనదా. ఏమైన6 జేయు మని నమస్కకించి విచారములేక యుండును... భక్తుల యోగ మేమఫ “రములవహిం చిన ఛగవంతుండు వ్లక్తలన భ్తక్సిముప్తలు. ఇందు. నొసంగును,. కృష్ణులు. గోపికల పట్లం

గోకులలీలా ప్రశంస. [1117 కములని యనుచున్నాకు. ప్రకృకిత్తత్తప్రమంతయు నెటింగిన సర్దుజ్తం జాన ర్మ మన్యులు కొండలు కృష్ణ లీలలు స్వభానవిరుగ్ధమనుచు న్నారు. కొందలు ప్రశ్నీవ్షము లనుచున్నారు. పురంజనోపాఖ్యానమువలె నివి రూపకము లనినచో నొ చర్య లసత్యుము లని యంగీకరించినశ్టుకదా యగు, పురంజనోపాఖ్యానము హాపకము కావున నసత్యము. పురంజనుం డను వేకుగల మనుష్యుండు భూమిమిోండం బుట్టను లేదు. పెరుంగను "లేదు. అందుం జెప్పిన చర్యల జకుపనులేదు, కృస్యచరిశ్ర, మట్టిదికాదు, ౪౫ ఆట కృష్ణుండు సత్యము. ఆయనచర్యులు సత్యములు. మహాత్తులేదోయెొక ణ - శే ౮ నీకి లోకమున కుపజేశింపం గార్భములు చేయుదురు. కావున వారి చర్యలు తతా వర్ధావబోధకములై. యుండు. చర్య అసత్యము లైన చోం పసంచతంత్రేమున శెంతగారవమో యంతయే భాగవతమునకగు. కావున నట్టియభిప్రాయము”* సరిగాదు. కృష్ణుండను పుకుషుండు జీవీ ల రం ం వర చస్యూ ౧ వ 2 య పుత్రుండు వనుచేవనండనుండు కంసవాంక యుండినట్టు నిస్పందిగ్ధ ప్రమాణములుగలవు కావున నాయనచర్యలవలన మనము గ్రహింప వలసిన జేమియని యాలోచింపవలయును, ఎ శ గారం 50061668, 50206510 620600౧069 05 €6 రేయ0%9 5606 9” సషగుకు ఇసిశంటి 2002 206 పంకం ౪1 ం9 ౧1002063 1126 10 ౭౧౦౦౬౧6౯ ఆ౪౭5” ౦౪ 2విడే 60 10౧ (0 [00030 ఇం 6210006 ఓంం౧ఆ6. ఆర12002 2ళ2ా 25 00026 2ంయ6ే0065 6%268682664 1010 రల000 50011ఆ, ఇండ ఓం501086 6 002069, 206 104000 ౪06 ఫి1202 ఒరే 01628 00101265 060006 50210664 2064 11౯0660166 [౭066261003 0% 50006 0 0౯ ంగటయ.. ళల 5002 210207 6౫91202025 62000 €£0ఇా 29 1్రపేక 00 056 0 11053 కం- రే, 25 ౪6 06 ంణ హే భం ౨020223, 2డీ (96060000 (ఏిలం కలపటం ంరటయ పేజాం6 €0 1116 0006౯56 10 క106 టిలంద | 1266౯ *ఇరేరే(ంరక ఇం ప06౯00120025. వ్‌601 & క్రంఠ659 ఇం 010 స0+ల| ర్‌ం ఇమా 5215520600 10 2 ౧210 6760 020౧ 2769286 ౪౧రే50120గే- కేలిక్ర 2మిరే 50 ఏ090ఆడే 05 12820పేహర్ర్‌ 0౮522769 1200 16 500౯6653 502 0 5301 2561653 66ేర్రరుంని 1615 66168 10 100% 2౬ లం 23 కలా 26 ఇ1ట008్ర2 భం గర 100025 ఏ 16 69606 5426 01

11.18 శ్రీకృష్ణావతార తత్వము పూర్వజనంబునం ,్‌ డా మొనర్చిన “తపంబుకారణంబుగ బేవకీ. వసుచేవ్సులు భగవంతునిం బుత్రునింగాం బడసిరిగాని తతృలంైన యానందవమనుభవింప నోమ్మరెరి. నృక్షమున 'ఫలముపుట్టును, మను ష్యులు భుజించి యానందింతురు.. "జేవకీవసు చేవుల కాభాగ్భాము కలుగకుండుటకుం. గారణము లేకపో లేదు. భర్త వసుబేవు-డు భార్య "బేనకి, వీరిరువ్రురయందు + బేవి శబ్బముసమానము, 'దేనశబ్దమునకుం 'గీడించువారని యర్థము. _ననుచేవుండనంగా ధనముచేం గ్రీడించు వాండు. ధనముచేం బ్రకాశించువాండు. . లేక ధన మేదేవుండుగాగల ననన ననన నననననననననననానననన క నకకకకయకయయయయయన య న. 0౯ 00ఇ16రే8్రం 60 96 1000 గరం షష[ంక్క,. 6900 56క9క్ర 6 ంటంటాం 2964. పంటటల! 9007108 ఇసే[ంస' 5046506296 46 10 ఏం గంటలు 05 3 పేంంం వేరు! * గగం:6 26 096 చభమగ్టం ప[ంటం, 10 6 ంజా60 2ర6 యి 20 286 రంజమ6 00 10 ౦1౯ ఫైష1050 | . " - “5019106 125 20౪66 ౧20% 1000931916 €19065 (0 ఏ6 [05+ 51016, ఇరి6ే 15 142 ఇంగ6ంం కలు 26 ఇసీ2క ఇం 022006 ౪664ల 50296 ౦౪ 296 రంల 2106600069 1000055016, 207 200625 10 15 0146 25 ఢేష11క్ర06 10 90016 ౧62౯ ౦౯ 6౧066 [26056 " “తిరిర 0902056 ప1106 వెంత ఇ29 20408 రుంం8్ట పహ ' ఆ60016 211 113 ఇంకేం 66 6౫20161020, 206 25 500%, '0161- ౨5” రం0016 10 210 ఇజ06 10 ఇంిరేంవరిరే భేఅం ఘమ ఈల 01౯6410207 ఇషం 25 కల్ప ఇంగ!ేరే 21౪205 090 2 26 246 [09 లు €0 690 గం ఇ౧6ేంజ[306ే 2 గ్రంజ6 0020 ఇం 56 01501765 పం క్ర£ంజ€; 10 20201 2 1800 616 స180టఆ6 పీణగంక 0 ౬ 66, ఇం ళ58 పే276 10 2130 0౧౧౦1౪03 05 50%601108 6156 10 26 10761: 15 ఇం ౪206 10 గ్రంక 020 21026211. . 50045 65805 ౪206 10 అ౧రే6ంం(206ే 5106 టరి02, 166 0%00 26 16258 1210106 2 11006 18 08 125 80116 క్రంం€06ంకు, = 110 1 100%0 28 5010052 0౯ షంక6ే 0 6 560565; 50 166 041౯ 6£1605 ₹2156 11600501703 2పీం?6 ళం 560565, 16 లు పం ప౯000 ఇక్ష2సం6 211 508 01 [6001264009, 296 లు కలా ఇా॥11 00 2౨16 .[0 '₹06ేంజ(206 క50ష6 0 6 ం2€205డి0ర2ం్తా. ఫం16ేం05 10 వేక్‌ [సం ౨. ॥ ॥ . . ఏడ 43 ఉవింళషఉమితమనిత, ॥ -. ఒ₹%6 లొ25400/270 వ గసగి?4,

గోకుఎలీలా చమ్రుశంన వాడని యర్థము _ దేవకీశబ్బమునకు. గ్రీడించునదియని యే దేవకీ శబ్బమునకుం బాచికలని యర్థము ఈ కారణముచేత వీరిరువుకు నైహికాసక్తులని చున్నది వసుబేవ్టంయ 'యోగిజ్ఞాని గదా యందునేని భగవద్దుణాను భవమువలన6 గలుగు నానందము భక్తుని సొత్తుగాని క్ఞానులసాత్తుగాదు వా రాళ్తారాములు, వారు భగవంతుని యీశ్వరత్వము ఛ్యానించు వాప ఇరువురకు నంత్యసల మొక్కటియీ మొనను దారి నడ చుటయందు భక్తునకుంగల యానందము క్షూనికి లేదు. అవ్యళ్లో పాసకులయిన యోగులలో భక్తులలో నెవరు శ్రేష్టులని యష్టునుండు ప్రశ్నీంపం దన మూర్తిని ధ్యానించు. భక్తుండే శ్రేవ్యండని కదా భగ నంతుండు చెప్పెను న్లో మయ్యా వేశ్య మవోయేమాం, నిత్యయుక్తా ఉపాసతే శ్రద్ధయా పరయోవేత్కా స్తేమేయుక తమామతా॥॥౧-౨--౨ యేశ్వవు రమనిచ్చేశ్య, మవ్య క్తం పర్యుపాసతే సర్వత్రగ మచింత్యంచ, కళూటస్థ మచలంద్రు,వమ్‌॥ నన్నియ మ్యేంద్రియ గ్రామం, సర్వత్ర, సమబుద్ధయః 'లేప్రాప్నువంతి మామేవ, సర్వభూత హీ కేరతాః శ్లేశోధిక తరస్తేపా, మవ్యక్రాసక్త చేతసామ్‌ అవ్యవ్షా హిగతిక్టుఃఖం, చేహావద్భి రవాప్య తే యేకు సర్వాణి కర్గాణి మయిసన్న్యస్య మళత్పరాః అన న్యేనైవ యోగేన, మాంధ్యాయంత ఉవాస లే ధగ ౧౨ ఆ ౨-౬ కృ లీ,వు ఒం౮ా కావున భగవంతుని ననుభవించు నానందము 'బేవళీవసు 'బేశ్రలకు 'లేవయ్యై. ఆధర్వణిక కృష్ణోపనిమత్తునందు * నిగమో వసు "దేనోయ;౫” + ేవకీబ్రహ్యాపుత్రాసా ' నసుబేవ్రండు వేదములు, దేవకి సరస్టోతి యని యుండుటయు వీరు జ్ఞానమార్ల కర్ణమార్ల నిష్టులను నభి

1153 శ్రీకృష్ణావతార తత్త్వము ప్రాయమే బలపజణు చుచున్నది. భగనంతు ననుభవించు నానంటము యశోదానందులకుం గలిగె. వలన నందు. డానందుండే కదా, “నీత్య తృప్తోనిరాశ్సయి యన్నట్టు సర్వడా౬నందపరిపూష్టండు. థార్యయో యశోద. యశోద యనంగా. గీర్తిని గలిగించుచున్నది. యశస్పనంగా నన్ని దిక్కులయందు వ్యాసించునది, " కావున నందుని యానందము నిఖజ భూతముఆయందు చవ్యావీంచినదనియు నాయన సకలభూశ హిళుండనియు నేర్పడెను.. పాలు సెరుంగు నేయి వెన్న లోనగు సాత్తిష్టశాహోరములు గొనుచు, నడవులలోనుండి, యొకరికి హీంన' చేయక, 'నావుల మేవుటచే భూతరత్ష గావించుచు, నుండు వారి! సర్వభూత దయగాక మజియేది పుట్టును? గోవులనంగా నింద్రియ ములు, గోకులమనంగా నింద్రియస్థానమైన 'బేహము. ఆనంద మనుభ వించునది నునస్సు గావున నందుండు, దానిని 'విస్తరింప6 జేయునడి బుద్ధి యశోద,

'యోనందః పరమానందఃణి “యశోదా మౌక్షిగేహినీ యని కృష్ణోసనిషత్తునందు. గలదు, పరమానందమే నందుండు. మోక లవ్షీయే'యశోద, 1 ఇట్టిచోటం గాక భగవంకుండు మణి యెందు! 'జేరును? ఆయన యుంకుచో'ే వైకుంఠము గోకులం వనవైకుంక' మాని యుపనివత్తు, *బృంచాభ్దక్షి యను నుపనిషద్వాక్యము చొప్పున బృందావనమే భక్తి సామోద్భ_క్రియే రాధ. యశోడానందుల బ్రహ్మచే భగవద్భక్తి లభించునటుల వరము గొనివచ్చిన వారలు *..... * లేజః ప్రతాపాదులవలన వచ్చు ఖ్యాతి?ం గ్తీయని శేరు... చాన 'పరోపకారాదుల వచ్చు ఖ్యాతికి యళస్సని కరు... ఇది సర్వభూత హితము,

• అనందముతో. గూడిన మోమసుఖమే సుఖము, . కాని ((అవిదిత సు దుఃఖం నిసష్టుణం వస్తుకించ్చి ప్లైడమతిరిహకళ్చి న్గోమఇత్యా చచిమేి యను కాళిదః “స్తూక్రినొవ్యున సుఖానుభవము లేని నిర్షుణ వస్తుకళ్వుమును భక్తుండు కోరంతు,

గోకులలీలా ప్రశంస, 1151 శాన్సన శ్రీకృష్ణుండు. బేనకీనసు దేవుల విడిచి భక్తులు భక్తురాండ్రు, నుందుచోటం జేరెను.” భగవంతుండు తనయింట బాలుండై యాకుచుం బాడుచుం డనపై నెక్కి, ్రాక్కుచుం టైటలాగుచుం జన్ను వేండుచు శీలి యేడుపు శేక్చుచు. 2కి నెగంత్రాయుచు ముస్తుమాటల నప్వంచుచు నుండ నాయవనదొడపైం గూర్చుండం బెట్టుకాని. ముద్దులు పెట్టి చిచ్చో ళ్లహాయి యని జోగొట్టుచుం దొట్లలోనుంచి యూంచుచు. బాటలు పాడుచు నెక్క.డంబడునో యెక్కడ లేచునో యని వేగన్నులం గని పెట్టుచు నాయనచేయు పతిచేష్టకుం గొంతసేపు కోపము నభిన యిందుచుం గొంత సేపు సంతోవమీంచుచు. బాలు వెన్నలోనగునని యిచ్చుచు సింగారించుచు నాయనంజూచి సంతోమీంచుచుండిన యశోదయు నందుని యునానందమును బిడ్డలం గనిపెంచిన తల్లిదండ్రు॥ లాహించుకొనుండని చెప్పుట నాయట్టివానికి యశస్కరము. అని ర్వాచ్యము నననుభూతము వర్జిర్ణిచుకెట్లు? ం

యశో డానందుల వృత్తాంతమునలన మన మనస్సులు సంతున్ట ములు భక్షి యుక్తములు సర్వభూత హీఠములై యున్నయెడల మన లను వెదకిాప2నుచు భగనంతుండు నచ్చునని గ్రహిం నితిమి. ఇంకో గోపాలబాలుర చర్ధువలన నేర్చికొనందగిన 'దేమో చూతము. గోపచాలురు కృష్ణుండు తీమతోడ నాడుకొను చెలికాండనీ మెళటు/యదుకే కాని రాబకుమూరుండని, గొప్పమహిమగల వాండని యెజు(రు. ఇంటిలోం బెద్దవారట్లను కొన్నను వారది లెక్కవేసిన రు గారు యశోదానందులు కృష్ణన్నా! కృష్ణప్పా! కృష్ణయ్యా!

• స్లో చాహం వసామివైకుంే, నయోని హృదయేషుచ వ.

• మధ్యక్తా య్యత్ర్రగాయంతి, తత్రతిస్టైమి నారద!॥ ॥ నారదా! "వేను వైకుంఠమున వపింపను, . యోని హృదయములందు నుండను,

” భక్తులు నన్నెచ్చటం గీర్తింతురో యచ్చట నుందునుం

1102 శ్రీకృష్ణావతార తత్తష్టము కృష్ణమూర్తీ! చిన్ని కృష్ణాయని విలుచుచుండిరిగాని వీవో యోరికృష్ణా ఇొెక్టడనున్నావురా? మికృష్ణుందేండమ్మ యశోదమ్మా! యని పిలుచు చుండిరి. పీరుచేయు పనియేమి? ధ్యానము గాదు. జ్డానము గాదు, పాలిచ్చుటగాదు. వెన్నపెట్టుట గాదు. కూడ నాడుకొనుట, చెస్లైక్టుట, యొకరినొకరు తోసిఫొనుట చిగురుదండలు కట్టి తాము పెట్టుకొని కృష్ణునకు. బెట్టుట సఖ్యభావమే గాని గారవము "లేదు, కావున ఏరి మనస్సులు కేనలము నిర్షలములు. ఆడుకొను స్థలమో యేకాంశే రమర్భివనము. _ ఇట్టి స్థితిమతిగలవార మైతి మేని భగవంతుందు మహీ తోడను నొడువొనును. అమ్యులారా! మన యాయువు లల్బములు వఫున కార్యుములు సాంగోపాంగముగ సాంతముగం చేయుటకు, గాలము వాలదు. బెబ్బులివలె మృత్యు వెప్పుజెప్పుడు వాత వేసీ నొంననూ యన కాచియుండును. దానితోడయిట్టినది జర... చేహ వికారము లాలోచించిన నేయోగము సాధించుటకు వలనుపడదు, అన్నివయస్సులందు నన్నికాలములందు సాధస్టపడునది యాడు కొను _టయే.. మనస్సున :కుల్లాసము గలిగింప దీనితో సమానమైనది వే ఉొకటి లేదు. కావున నందటు లీలాసక్తులగుట- మేలు, ఈ యాట ప్రకృతితో నాడికిమా 2డితిమి. భగవంతునితో నాడితిమా బాగు పడందుము. వీరికి. గలిగిన సెట్టి కష్టముల భగవంతుడు తొలంిం ఇెన్లో గ్రంథమే చెప్పుచున్నది." " పూకనవధ:.--కృష్ణుని జంప యత్నించెనని 1పూతనను దిట్ట దుము కాని యిట్టి శిళుహంత్రులు నేంటికిని మన చేశమందే కొలది వోటులనున్నారు. బిడ్డలు నిద్దర పోనవలయునని తల్లులు చను

• కష్టములు రానేల తొలంగనేల? భఛగవంకుండు కృష్ణుండు కస్ట్రములు ళో కుండనే చేయరాదా యందులేని కష్టములు వచ్చిననే ఛిక్తి కదుటంబడును. భోజన మున వేటు వేజు రుచులేల? ఎండ వడయుడిన వాండే నీటిప్టు నాశించును సీడయంగచే ఉఅమయుండువానికి దానియందు6 నీకి కలుగదు దానిగణము తెలియదు.

గోకులలీలా త్తశంస 15కి ముక్కలకు నల్లమందు బూసిఖొని పాలిచ్చియు నికరులు నల్లమందు నూత్రలు గుత్తుకలో వేసియు శిశువుల దీర్ధవిద్రు బుచ్చుచుందురు ఇట్టి మురభానిసములు సల్ల మందుఃధిను వారి కొంపల నుండును దీనివలనం బూతనయు నాంధ్ర బేళ్య్క్రీయో లేక యీవిద్య ఏీరినలన ్‌ర్చినవో, పూతన భగవంతునకు విషము సెట్టి మోతుము సంపాదిం చెను ప్‌కు శిక్రహరత్య శాశ్వతనరకము సంపాదించుచుందురు. భగవంతుని యందు దుర్చుద్ధితోనో సుబుద్ధితోనో మనస్సు నిలుపుట సమర్పిం చుట ప్రఛానము భగవంతునకు నమృుతము విషము తుల్యము + శాసురుండు--కొంగరక్కసుండు. బకథాస్టనమని సుప్ర,ిద్ధము స్తదా సంయమ్యు, యల్తస్తే మన స్తాస్తరక భావాల లు! ంద్రియార్థ్ధాక౯విమరాధి "తా మిధా్యాచారస్స ఉద్య ఆ 5-౬ కృ వీ ౬3)! అనుక్లో కమునం చెప్పంబడినవాశే బకాసురులు నీకు పరులకు నకు వత క శ వూతనయనునది శిశువులకు వచ్చు మహావ్యాధియని యదియొక స్ర్రహను3 వైద్యశాస్రమునం గలదు. ఈ వూతన పక్షిరూపమువన వచ్చిన్టులు కొన్ని చోటులల గదు. కంసు౨ పంపున వచ్చిన రాతసీయనియుం గలదు ఇది పరస్పరవిరుద్ధమని యసంధావ్యమని కొండజ కలంపు చారు హరివంశములోని యీవాక్యముళ6 దింంకురు గాక ల్‌ కస్యచిక్త్వవకాలస్య, ₹ కునీవేవధారిణీ ఛాత్రీకంసస్య భో జనస్య వూతనేతి పర్మిశ్పుతా! పూతనానామశకన్సీ ఘోర్యప్రాణ భయంకరీ అజనమార్ధరా శ్రైవై వక శ్రోధాద్విదున్వతీ విస్టుపక్వృముం క్ష దీనిమై నీలకంరవాక్యము శపనీవక్షిణీ బకానుజాత్వాశత్‌ , జేవధారిణీతిమనున్య వేచధారిణీ కంసన్య ధాత్రీచ్వివ్ర్కజి సతు ఇమ్మైభుపం సోదరి కంసుడాది పూతనయను రాతసీ మనబ్యన్ర్రీ చేవమున వచ్చెనని

• తంగవంయు 145

1151 శ్రీకృస్తానతార తచము హింస దగలపోనీశేని వెడిపోదుకు,. బకభ్యానములవారినీ భగవం తుండు మెచ్చండు. ల " కృష్ణుండు దావాగ్నిని మ్రింగుట: -విస్తక్త విక్రయమున నచ్చు పైకము వైళ్ళు శ్రీల దయిసట్లు గొబ్బయింక్షలో సామానస్టముగాం బాలు పెకుగనలన వచ్చు లాభము గొల్ల యిసబ్తాండ్రుది.. పాలు నిర్ణలములు. మనోహరములు. పుష్టికరములు. వెన్నయుం గడుమృ దువ. మేనికాశ కే కరంగును. ఇటులగుటనలనం గృష్ష్టుండు గోపికల -పాలుపెకం గపహారించెననిన గోపికలమనస లపవారించినాండని భావము. నెన్ననంటి వయస్సు, పాలశంటి కుల మని చెప్పుట గలడు గడా. భగవంతుండు శీరాస్టికయనుం డనినప్పుడు నిట్టులే గ్రహింప వలయును, ఎనని మనస్సు నిరమైన పాలనంటివో యట్ర వానియందు భగవంతుండు వసీంచును, సముద్రమనివెప్పుట వైశాల్యము గాంశీ ర్యము లోనగు గుణములం జెలుపుటకే. వాని మనస్సు సముదము నలె గంఛీరమని వెప్పుట కలదుకడా,. ఇట్టి న్నిర్ణలమైన మనస్సువలన నమృాతము సంపాదింపనచ్చును. అమృత మనంగా మోవమము. అమ తము లభింపనలయు ననిన మిక్కిలి శ్రరయింసకలయును. మొట్టమొ దట జేయనలనిన పని భగవంతు న్మాశ్త్సయించుట. శాక్యభార మంతయు భాగనంతునిమై. వేయవలయుకు, ఆభారము మనయం దుంచికొంటివూ మందరము "దేనకల నెళ్టివెం బడినట్టు లగును. మంద రము విచారము. దీనిచేత మనస్సును మథింపవలయను. ఈ -విచారమున నైహీకవిషమయములు (రాతసులు) తవునంకళు లాగును, అముష్మికచింతలు (జేవతలు) తమవంకకు లాగును. ఈ విచారము భగవంతుని విడిచి స్వశంత్రశక్తిచేం చేయరాదు, అట్లు చేసినయెడ మంవరము మునింగినట్లు విచారము విపాదముగం బరిణమించును. అప్పుకుభగవంతునిం శ్ర్రార్ధించితిమా “యాయనయే యది మునుంగ కుంనం ((హార్గావతారమెతి) కాపాదును. ఈ మధనసమయం: 4:

సా ంలిలా ప్రశంస క్షే1ీఏత్‌

నీయచ్వు తాభిలషుం యీస్థంఒరీవంవల. పక్క మవోవిఘ్నములు సంభవిందును కొన్ని ఛభయంకరమయులు కొన్ని మకోహరములు సముద్రమథనంబున6 దొలుతేవిషముగదా జనించెను. ఇట్టి సంకట సమయంబున భశ్శవంకునే యాశ్రయింపవలయును ఆయన యీడానిని ట్రశ్యేమముగనో పకోతుముగనో హరించును ” గోకులంబునందలి చావాగ్నిని నట్టాలే కృష్ణుండు ప్రత్యవ్‌ముగ మ్రింగెను ఇట్లు ప్రతి కూఎతాపవిఘ్నములు గాక యనకూలహాప విఘ్నములు రత్నం గజా శ్వాది నంపవలు గలుపను.. వానితో సంతోవవడి ద్రయశ్న ముమానరాదు. ఇట్లు సంక ము నెజటివేటువటజకు దృఢప్రయ ల్నము గావిందిన నమృుకము లఫీందు భ*దంరునిమింద భక్తి లేని వాకికి (రాక్షుసుఎక్యు శ్రమముమాగ్రమే పలము భక్తులకు (దేవ తలకు) నవ్ఫుతము పలము నందునిమందలోని వారికి గీడు కలు గుట తొంంగుట నిజ్టైవ కా థభావింపవలయు

శాలీయవర్టరము _-కాలసంఒంధము కాలీయము. లళలక ఖీవము గావుకం గాయము యమునాప్రవాహమే సంసారపువా హము యమునాదఐలము నలప సంనారము దుఃఖమయముగావున నలుపే కాంకబ్టమునకు మృచ్యూ వనియస్థాము సంనా"రిముననుండు పుపసషుని వాత వేసిన నెన్నియోసర్చ్పుములు సుడపందడములు మకంగులు న్‌షముగా నున్నవప్‌”* డా

నః తృష్ణాతోయే, మదన పవనోభూత మో హాోర్షిమా లే,

దానావక్తే తనయసహాదడ గ్రాహనంపూకు లేచ, యు కాందజువిమ్లువు నే (పు వివనియు విళులంయ వచ్చులో ల ౭గము నావ గునని రంందచి విసువే వాలాహంమును (మ్రింగి వివుని వ్యగము గాల ఒంపిన నవమానవఆిచీన ట్ల నని కొంచె మాయన నుంచెనవయు నాకొంప మాంంన (ర్రావననియు నొక తుంవమనల "అకు

1 1150) శ్రీశృష్ణానతార తత్త్వము సంనారాఖ్యే మహ3జలథధా మజ్జ తాం న(క్ర్రిధామక౯ా పాదాంభో జే వరద భవతో భ్గక్సినావం ప్రయచ్చు (ముక౭ధమాల |. సంనారిసముద్రమున నాశయనునది నీరు మన్శధుండే గాలి నుశానుు మోవామే యంలు భార్య్భయే సుడిగుండము కొడుకులు నన్నదమ్భులే మొసళ్లు. డీ5లి దాంటుటకు భగవద్భక్తి యను నావ తప్పు వేబుగరైలేదు కావున భగవంతు నాశ్ర్ర్యయించిన వారికి సంసా రమున విషము తొలంగిపోన నది యమునానది నోగోప గోపాలిక లకువల సేవ్టమగును థీేచుుకాసుర వత్సాసురు పూతనాది వధలనలన నవద్యులగు వారును దన్ను జంపవచ్చినవారు నధ్య్యలగుదురని గ్రహీంపనలయు యమళాష్టున భంజనము --సాదువులయెడ వినయమువప్పి మమ్తుఖై వర్తింయవారు తామసజన్యము "లెక్తుదురనియు వారిని సాధు సమ్మ3ని భగవంకుండే కటావ్నీంపనలయునుగాని యితరులు వారి నుస్ధరింపంజాలరనియు నెజులవలయు తక్కి న విట్టులే గ్రహింపనగు * డా

• ద్రంళ6121 54003 120 రయ100 286 ంషట0164 10 భం ప2గ025 10 సం 60 1306 10 టం లగే 1160509 క.00 + 10 5000055 110 026 టం ఉం 1ం%120 2401025 0£ €3356 10 తేలు. 296 పంకజ? 10 1షం06256 11 320096 208 కళ608్ర00 అంయళట్ట ఇం గుజ్బలంట్సు 1221610) ఏం6 ౧00016 1106 10 1001 ౪00 €1 56 ఈం 10105 25 686 ఠే 525 ఓ0ఇ5 20013623 ఇప 6 టం సే2స్స్‌ 05 చగండేడ వంకుంపేం 0 0068 ౧502004 256 656 క్రం0ట16 అంటు 0010453 [[000 06 సంకరం 006 6 0619 ేషళ6 పంల నుర[ంటం[6తే హం ఉింగం[ 5600 65 షె[0రేం82 ఇం160100 129 చంక కషంపే 69 09 ల2€ 6 ౪0 ౪6153 16 26660 01 య్పకిపు 6 యలు ఇటే 00 290 03010102 కండే ౦922201625 05 61 లఫ౧ గౌషంకం 6120600 5605 296 2న, 23 10 520006 ఉ0రేం[ 9020 6301501006 2రిగే క్రం ప 130 ౧216 01 షలంలమి!ీ. 1215 గే[18 565 వ్‌ంయుటంం ఇకిరే మీక్రరింకటం" ం660086 [6 0 66055 ౮ 0! ఇడేగి!14 ౧82 ఉ౦ంఠే 49 ళం ఆ౦౫10: 05 1 ౪ 1%01050, 5 1066 ఛం

నోకులలీలా ప్రశంస, 1187 6౬00” 6160ల 196 6 13౪5 *ఇస1ం ల 006/7 2౯6 కఏషం16016 10 ఆ౫91210 211 ౧060000002 రొసేల్స 276 666064 6 ఇపేం16 ౪0 +6౯56 296 15 ౪౦085 10 2 ౧౦౧0104610 0% 6411 ఉం36, 206ే 1005104666 206 ౧౫661121 ఫం[063 సం 106611 గల 0౪61 19 సేం+ సమథే 211 656 10 01669 2064 686౪1168 లుగు. గౌరీం 2101659, 1006862 టేఆం5 56401 05 0626108 19 66౯02113” 2020 986 అం 668 105 0 పీే20%5 0% 020563 206 6కొంంట, ౪0౦% €06 స664 502068 204 06 60%) 98 మంగు 294 కబ్రం%8 *1ం ఈం ౩౪౧100౪9 206 షై00౪/- 2వీ16 296 16 501£-0015010150655 206 1060]1]1 గ్ర6066 ౦5౧20, 126 226 భం”. ౧16 226 ం9ల్వే? 06 6గ605 0 6 60౧0102603 01 ౧౦1౬210 61600601 10 061220 [0205001005 జట రే15501765 6 సండ్ర 25 ఇ611 25 €%6 961% పేంళలాం 520021 656 60[1011- 60123 ౧౫2 200625, ఇపేకంపే 1 14676 ఓం 50 2౪64 6౧06 10 60406, జటిల 26 6౫60061) ౪9 00609008 611 గ209210 206 *ం- రేంక18ఏ16 ం%6 620 6 10 60906 200౪6 ౧176669 ౫ ష్క ౧1596 19 ౧06 08 ౧౧016 €020 29 20000016 0 ౧20116 181053 € 25 సంలు 06౫౦910 220క్ర6గే 0౯ 566 10 09601 స? 22 100611 గ606 సీేం19క్ర 0౯ 0 2 50311653 సేంత్వే? 127108 116 10 14 5 ముకేషంే” 16 13 1900551516 ₹05 ౪9 €0 10128106 16 6203506006 0 980 2 ఇంగేరేం తక మె 2 110108 వం108 1106 రేం606ే5 [02 105 6౫ 366020 ౪00% (16 504] ఏజల35 ఇలు భం 6002006 019 అ€ ౦01 6 59061 10 ళం 0182950, 116 2190 ౪111 0276 €0 6౧662: 1160 01 8౬0 2207 ంయి 10 92011207 60050210 1 6 65% రేంంలుడే [0౯ 105 6315606206 ౪0౦00౧ 2 5041 $6- స 96 పేల లీం? ఇప10ంఫ 10 1106 062% 6956 గ 915 0౪9 ౧00651 601- ౪04600 జురు క ౪25 2150 6 0027౪10609 10 +0096 016 296 పంల వెణ8 6 625 ఇపేలర 060016 ఇం16 పీంగ656 5016౪5 10 2 ౧౪7౪4521 ఏం! *1ంగ ల 6211064 6౦4 ౫15 (064 95604 10 పం 01610 కుం ముక౦ంళక్ర 211 కం 005 0600010604 211 0౩401, 206 01200108 1120150562610039 05 జట పేలరం6 16 540 (16 [000 16 1బ000108 206 0ం6రలా 19 8౯86 లం 9201016 ౧0010 1జి 1116 6 ు21ష 25 భం ౪166 2౧4 100కి 106106్ర 7605 ఇ 0056 206ే 1000 6 ౪269 1 +6 06 61085 116 8186200 1౯665 ఇసిం 186 ౪0 ఈం 0460682016 0255 76 196 10207 0200ష6; 0 96209 6 16ం27ల05 1116 ౧10౧21 టంయ 6 మజ్రయంటం 16 విక్ర $10- 1106 ౪000 01 వే111120 008010 €16 8108 043 52665 516108 250౪76 ఓ 066 ఫ0160262105 296 6౫06౯05 ౪08 (6 భం0065 05 ఉట021 ఫైం206 9డీ ఏ1155 14006 ౪2౦౧ భం 2రేషుణ04106 2005 0 గంగ,

1158 శ్రీకృష్ణావతార తత్తప్పము 206 ౪1260762 13 8్ర8062ఓ గ్ర10[1063, క్రం౦04. 226 6౫62011420 +666 10 పం భం జటం6షటం[3 0 ఓం 1౪7108 5ంఇ! సేంతి6 116 ఇ[7656, తం 6765” ప్‌ 05 2 టక 020 15 మ164 ౪1 06 జం, క5ముటేజ ౪6౧” 1000050200 రే 1000065516 [08006601 మ జలం ౪25 &1166 ఆలు కంర లా 10 చంటి అం 011 పంపిగ్ల 6 0259, ,13 1906 9221 26 6 10000606 2రి6ే 00662 ంజుఓం4 ౧౦0016 05 6 ౪106, 206 6900012113 ఓం 1020102003 ౦8 601112, ఏ6[0౯6 ౪1056 6౦9 టంత ం1ర602(5 600% 01064 910414 06 1001 ౪గం[ €1050 అఆణ18201600200/ రే1వ250005 ఏ €6 జల”, 1106 0% ౦419౯ 12లం, 28 [656 2001646065 ౪0100 06 &001 రేం[861 6602066 వేళకి 25 6 ఇంగేరగికైం 08 50016 9506130022 6౪1 విం౪6౯5 ఇ₹౦1య 6౪23 2016 10-0౪6 రేం౪ం ఆసలు 213 0౪1 50600020 17106 0౪? గౌటం గుంరంలు 056103 2 [1 106 ఘుంంల( 6017166005 ౦0 6 ౦౦016 0! 1036 016 గేషక, 041 స ఇల౦ం0గరజ86 6 ౦014-౪100 06 గంరేంల 716౪వ ౪6 62% 12 ౬0 అష ఆళి 06 100%*166ే8ై6 204 1005070686 *పింట్‌ పటన! పై[గం000)7 125 8౪60 60 04౯ 0డిం౯0 0171112661 ౧60 2064 ఇంగు6౧, కట023 18ిలు 2౪%్ర జం 05 (16 ౦6౪గా 0000 041 పేంజాం 206ీ షక ఓఓంంళం 25 1060 2 రేస, రండే, 206 0056 ఇం[164 ౪006 & 116 జ2ుంట2805 60201063 &0రే 1220516106 5605421 అం)౦ఏయల6 1 6 001 1250) 05 ఇత ప్ర? 108 ఓ0 6116 2౪1” 049 ఉండే [02౫ ఇక్క 13 2150 0 హేక్ర 10 రేంం16 ౪౩ ౦529 2112107108, 211-2801600 ఏ8 211 గ్రణం[0439, 2064 2111-6006 .హౌజఓమింం వే[ంటుంం. వెనకల 0 శిలల 206 80% 5 40661 €06 మ6[0” ౦5 ౪8000008, 0స20క్ర6 శేఆ పేంతకటీయక 806 50౪11053 12౪5 05 ౬౦1003, 18 11ంగేంల 00+ ద్రవం 26 01౪711152600 020% బ్ర06 1౩ 060108 669 (22 18పి 622 ౪6 5150007 8661 200 బలం స” ప2క్ర1008 అక ౪6 226 120- 9160206 9ం6ల 22 €0 ఫ200ం606 ౧60016 0 0036 2201681 రజ ౪900 21౪2 618 1605616 [0660666 106 916 ౪2602 116 ఫషక60121 60206 05 20 211-0680181 ష06 2111071008 వంటలు 1 ప 2 120%, 1020 ౪6 ౭౫8 090౪8 ఇంగేయక, 5801 25 2 920007 ౧28 11౪ఆ 10 2 200 ఇందరు 2 915392ఏ16 ౧2౧ 105 10 2 3013316 ంలేరే 2 52020 11/65 హీ & ఇందిర 0552265, &ం., రుం ఇ964045666- 1” 66 1200 [02 05 1056 క్రంం4ీ 016 రజక ఇం6 1208 10 2 52805 206 ఏపం!6౯ ఇండ. గప ఇంకే ౪5 2 1004౯6 01 ఓం పలక్రమ పళనికి ఏళాశన[క 4న! 512204 24వ క, 772 తగం?2 వం [7/72

గోపి కాకృష్ణ లీలాప్రుశంన. 1160 బ్రహ గోపాలకుల చాంచుట:----కొందజు జ్ఞైనులు జనము నంననే మోతమనియు, రామాయాని కృస్ణాయని కంంచుట,' భజ నలుచేయుట విచ్చిచేష్టలని వానినలన మోావయములేదని యెంచి తమ యోశశక్తిచె నట్టి భగవశ్చమాపవ్తులను భగనంతునినుండి భక్తిమార్గమునురిడి. దూరముగం దొలంగించి చారి స్వభావము నకు నూకసమైన జ్ఞానమాగ్షమున6 బ్రవేశపెట్టంజాలక యుభయ భ్రుమ్హలల జేసి బ్రహ నోపాలకులను గుహలో డాంచినట్టు లజ్జా నాంధకారమున6 ద్రోయుదురు. మకిమాలిన న్రై స్తవనమత బోధకులు చేయు ఘోరకార్య మిట్టిదేకదా? ఈ మోహికులు భగవంతునం దత్యాలమున మటిచినను భగవంతుండు ఏ8ని మజనక కొంత కాలమువకైనను మరల నాదురభి మానుల గర్పునముణంచి భక్తులను దన సమాపమునకు. దీసికొనును, తన మత మెక్కువయని తలంచు దురభిమానియే బ్రహ్మ గోపాలకు లే భక్తులు. బ్రవ్యగర్భమణంచి గోపాలకుల బ్రహృహాయనుండి కృష్ణుంయ రశ్నీంచెను... గ్రైస్తనమత మునం గలసిపోయిన హిందువులు తము నుకమునందలి న్యూవతను గె స్త్రవమతమునందలి మాహాత్త్యమును “జెలినికాదు. వారు భొష్టు లగుటకు వివేశానందస్వామి చెప్పినట్లు ఊలో భనమో కారణము. భ్రష్టులై. యిప్పుడు పరితపించువా -శందతో కలకు, వీరికిం గ్రైస్తవ మత హీనశ్వము నార్య మతము మాహాశ్గమును , బోధించువారు గలిగిన మరల హిందూమకమునం జేుట నిస్పంశయము., తగా గోపికాకృష్ణ లీలాప్రశంస. అతా న్లో జయకి జననివాసో చేవకీ జవవాదో యచదునర పరిషలెెప్టర్లోర్చి రస్య న్న ధ్స్గ్వ్‌ః స్థిరదర నృజినఘ్న:, సున్నిత శ్రీముఖేన వ్రజపురయునతీనాం వర్ధియక కామ'ేనమ్‌ు!. భాగ ౧౦. కుక వాక్యముం

160 శ్రీకృష్ణావతార త్తేత్తస్టము కం! పాపాత్తుల పాపముఅం శాపంగా నోపునట్టి పద్థామునిమైం చాపము గలదని పలికిన పొపాత్యుల పాపమునకు బౌరము గలటే! ఆం. కాగ ౧౦, పీఘరుష ఛేవజ్ఞానరహితుండును, 'జీవన్తు క్తుండును, నవధూ తీయు నగు శ్రీశుకయోగి యాసన్నమరణుండు, ముముయువ్లు నగు పరి్నిత్తునకు నెవరిలీల వినిచి దానిని 'గామవిజయహాహా మనియు శ్రుస్థతోవినువాండును వినిపించువాండును భగవంతునందుం గామంబు జయింపంగల పరభక్తికొంది నీఖ్రు కాలంబునం బూర్ష్యంబున హృ్‌వయ 'తాపంబులెల్లం చాయునని వచించెనో, యాస త్కాలంబున శ్రౌపదో నిజమానసంరతణమునకై. యొవ్వరి. శ్రార్ధించెనో, యేకాంత భకక లమ్ముంభుగ నేశాంతలంగొని నారదమహర్షి “యథాన్రజగోవీకానాో “మని సూత్రించెనో, 'ఆీస్రీలు మనోమాలిన్య రహితలని అత్తవవ తదభావా ద్వస్లవీనామని శాండిల్యమహర్షి వచించెనో, యొనరిని గూర్చి పరాశరమజార్షి “చింతయంతీ జగత్పూతింయ్యపరబ్రహా స్వహ పీల్చే నిరుచ్భ్వాసతయాముక్తిం గతాన్యా గోపకన్యకా” 'యని రచి౦ నో, యెకరినుట్టేశించి మహాయోగియగు నుద్గవుండు +నంచేనండ వ్రజశ్రీణాం, పాదశేణు మశీక్షశః | యాసాంహ౭ికథోద్లీకం, పునాిి భువనత్రయాొమ్షని నమస్కరించెనో, యాళ్వారు లందణు. [దామే 'ఊలవలెం నుంకంగోరియు సహజపురుషుభానంబున నటునక్తింపనేర ైఠో, యీమక్తకాశినుల నృత్తం బనుకరించి యాముక్త్షమాల్యద ధన్యు రాలమయ్యొనో, భశ్రాభ్రేససులంవణు నెవరివృ త్తంబు పరభ్గక్తీకి మొగ్గ దర్శిగ త్రహించికో యట్టిగోపికల విషయమున బా ళ్చాళ్య విద్యా సురాప్తానమక్తులు, తచ్చోదిత దురఖిని వేశచిత్తులు, నార్యసనాతీన

• న్లో! ఆకృష్యమాగేవస నే, ద్రైాపడ్యా చింతితో హం గోవింద చ్వాకకావాసిళ€- కృష్ణ గోపీ జన ప్రియః

నోపికాకృషస్ణ లీలాప్రశంస, 1161 మతవారివూర వ్యర్థీకృత నిజముక త్కృష్టస దురఖిమానాగ్నులు నగు జారు పిచ్చివ్రాంతలు వ్రాసిన లోశుమి” పాశ్చాత్య నృత్య క్రీడల యందు నర్ధనగ్న ల నృత్యంబుం జూచునారును దానం దృ వీనొంశ కయా తదదర్శనలోపపూర్తికో యట్టి సిగ్గుమాలిన స్ర్రీలపటంబుల వైనం జూచి ధన్యతనొందం గోరువారును నంతకు సంతుష్టి లేక వివిధ సికారవినసనత్రీల పటంబులంగొని యుంచుకొని దూచుచుం కువా ఈ దుష్కామరసపూరితులును, వివిధ ధవాసక్తవిధవల యేదూట దిస మొలల స్నానముచేయు విధురులునుు నాత్గనత్చర్వఘా తాని యశ న్యాయమనుసరించీ జిలేంద్రియత యెట్టివో యజుగక లోక మంతేయు! దమయట్టి దే యని దురభిప్రాయపడుచు జీలేంద్రియులే ఇోపికాకృష్ణుల దూజనాడట యేమివింత? వారి మనస్సు నతిక్హ్మ మీళచి వానెట్లు వోంగలరు?” లోకమున దుకోస్టధనునకు సజ్జనుండు, యుధిస్టీరునకు దుర్గమండు శానరాకుందుటయందుం జిత్రమేమిగలదు? భక్తితణ మెజుంగని కొందజం (దుపష్కామరహితుల య్యు) 'జీనిని ల వా నా

౩ సిండు వేసంగిని మండు నెండలో నొక౭లడం బాటకు6 ట్రకంారిత్త ేలలబరుండి సాడమున నిద్రించుచుండెను ఆప్వుడొకే శౌాగుంబో ళామార్గమ.నంబోవుచు వానినీ ఊచి "యాహా" గ్రైగేన వీ౨ివలెం ్రాగవలముు శేకండీని నూరకుండవల నుం శ్రీంచంయోందలాలుచున్నును వీరికి దెహక్టృతి గలబేమో చూడు. మనుకొనుదు6 బోయెను. ఆవలం పౌటుపడిబీవించు కష్టజీవి మొకం డాత్రోవంబోవుదు వాని౨ జాచి “ కష్టముబేసిన వీవివలెం జేయవలమయును. ఎంతె శ్రమింపకయాన్న బొబ్బలువోవునట్లకే 'కాయీరున్నయేండలో మొవలెటు గక నిద్రించునా” యనుకొనుచు6 బోయొను, ఆవల యాగియొకం జా త్రోవంబోవుచు * బలే యోగసమాసీ య9నీ నిదికడా "కొల వులతోం జూండినట్టు లెండమండుచున్నదే శనమువలె నేల కాలీయున్నది ఇచ్చట సేయు సమాధీయందున్నవాం టే యుంకటిమహానుఫావుండో * యశుకొనుచుం బోయొను+

శామకృష్ణపరవహనననూ క్త కావుననే కెమదాసులకు గోపీకాకృమ్లునో కావ “లగ6 గాొనవచ్చుట హ3దాసులప భస్త్టరాంగ్రైగను భగ వండుండుగను గాల్‌ చచ్చుట

1162 శ్రీకృష్ణావతార తత్త్వము భక్తులు పరళ్ళక్షియని సంభావించుచున్నారో దానిని బరమనీచమనీ లు జడ అ ల్‌ లి యొంచుచున్నారు పూర్వుల దృష్టికి నిప్పటి పురోభాగుల దీని ల జ తోవ భేదకారణ మిదియే ఇట్టివారిన్రాంతలు ముగ్ధులను బెడత్రోనం చొక్కించునుగాని గోపికా కృష్ణచరిత్రము కాదు మన బేశంబున న్యాభిచారంబునకు గోవి కాకృష్ణ చరిత్ర కారణ మని పాన్చాత్యు లమచున్నారుగడా షార్లిమాళ౯ొ అను క్తైస్తస _ చక్రనర్త* అనేకులు సన్యాసులు జూరర్యుమునరు మజియు ననేక లలా వా

• 106 జక 0ం 10164 60 06 16 [006 05 ౪ 669 22028 ౪16 7215002725 ఇపే2లర164 అం ౧086 0118100 05 ౮%:%130 60 01 అప: 5ట2ం 1015 26 9 ప యరం009 6121602806 126 10 15506 ఏ6 కం110%1%8్ర ౧0916 ఇత 66 16 1276 060 11000164 +0 01 కింక ౦002 జక 1%” ం01%5 286 2రిరేం66464 €0 డే౭ంి2షంష60 206 211 50869 0 2000010603 6౪761 * గిం ఓంగు 4 21] 510% ౯201 665 10 €6 1096 5010002 20069 296. అంక 1116 00౪0 21100085 ఇ10 10644186 12 6 క్ర248ం2602 05 980 11505 ఇట! సేం 000 35లండే పే? ఇ5 50 5876౯617 1024 0 ౧11 9421 ఇర 601 0216 €0 609016 580% 5185 28218. 116 60000204 03: 00191689 10 60256 5 *%200010క్ర ఉ0ం౪6 16 004969” 296 ఇం 0౧06 04౯ ౧133 10 పై౯2ం్ట 50 296 1000962000. 6 92211 నం! 210% + జరు 1008261 €0 పే8 16769 కరే 6865 296 50 [0010 10 క6%4 3౯606 10 రేంప3ళంపిల్యు? ఇ96ే 5 88క్ర 10 శవంగైంక 0 )క్రక. 655 2౯6 ఏలంళ10 కండు రేడం[ €0 పేషజరి6 116 €2ఇ00609 206 మషర60 ర1ష065 [09 ఆ ౯౦56 0 50640 కక్ష ౧002603 206 తేషళర్ర [63 ్‌ 1 మ 00 54ఉ-స్‌క16[ష్‌ & గీకిషి 06 6 గ్రం[క్రం015 91115 926105 29 ౪01౪665 007690కే ఇట కషం0108్ర క్రంగుకాల106 15 సలి106 00మ008 560 0£ ఆం వప 916 ఇరా! సేజళం సేజరే అమలుంళం ఇంకుతరి ఇ2కేన 1060 17 0౯06 26 మర010 గీకఠ్రంళ భం ఠేంం్ళంల”). 206 ఇరం9 2 ఉటిముఉట6 కలప. ఆం మ్‌యలు 6106 5%, వే అమరి ్రంళ 10 ౦6600 25 6001107 29 1£ ౦౯606108 2 1606 01 661 102 రేఖ06£ ఆల ఇట 0% ంట సంకం?6 19 సి0ంళక 50006 2126065 11 0021040 €0 పం సీల11609 ళం ప [మ మయం 296 శం 01910059 01

గోపికాకృప్ట లీలావ్రళంస. 1168 నీవగ్మ్శర్ట్‌ చేష్టలను బరాయణులై యున్నారని మాకు భీతికరమైన వార్త తెలియవచ్వ్చెను........ఇట్టి దురభ్యాసముల నత్యంత విధ్ధియ్య్నక్త -మగురీతి నిషేధించుచున్నారము. అంతియగాక యిట్టి దుష్కూమ ముళ సంతుష్టి పదడుటయం డాసక్తిగల' సన్నార్ధిసులందణు మజియీ క్రైస్తవ్రండు నిట్టి పాపముల. మరలం జేయ జంకునంత శఠినముగ దండింపంబడుదురనియు నీమూలమున. 'ెలియం జేయు చున్నారము. "జేశమందంతట సన్నార్టిసులు గుంపులు గూడరాదని యాజ్ఞావించ్చుూ చున్నారము సన్నాాసినులు ..... ౨. టను, మక్తుగలిగంచు పదార్థమును దినుటను, నిషేధించుచున్నారము.. ఇంక నేమాత్ర, మైనవారు ..... ౨ గను దొంగలుగను హత్య చేయువారు గను, మజియు నిట్టి యితర దుష్కార్యములను జేయువారుగను, ప్టఖిచారమున6 గాలముపుచ్చువారుగన్కు ననుచితములైన పాటలు పాడువారుగను నుండుట సహింషము, తబ్బులనుు గూంతులను, శీలత్రష్టలయేయ నాకర్షించుటకై.. కొల్లుగుడిసెలను నంగడివీథులను నులగురువులు సదా యాశ్ర్రయించియుండుటను నిపే.ధించుచు న్నారము.* అను నిట్టి, శాసనము ప్రకటించుటకుం శ్రీస్తు. కార ఇమో కృష్ణుండు కారణమో తమది '“పవిత్రమతామని చెప్పుకొను చే.స్తనమతబోధకులు సెలవిత్తురుగాక, ఇందుం జుక్కలుంచిన చోట నుండు పదము నోర నుచ్చరిందునది గాదు. చేత వ్రాయందగివడి కాదు. అట్టి మహాపాపళార్యము పాశ్చాత్యులనూలమున మన

• 'చేశమందును 'ీలయందును బుకుములయందును నొంత సంక్రు ష్‌9కంం 16 6 12౪5, [0౯ ఓ276 టల 06 6 60602400 05 ళం ౪705 296 రేషళక్రష[0[3 05 12%0005, (48006, ఖర ౪0% ౧5 (0665 మంణక6175 హి చంచ పేజంగిరే) " - .

గాసం 60౧)3841 1చలేజళం౧ం010 ఆ 60 పీట!ర స తు 1 ఆశలని 1. 2,

శ161 శ్రీకృష్ణావతార త్తర్హ్వము మించినది పాశ్చాత్య సాంగత్యమువలనం గలిగిన యనర్థకములలో నీది యొక మహోనర్థకము

అనూయావిశాచి కాగ్రస్తులయు భృక్తిజ్ఞానళూన్యులయు మో టల నటుంకనిచ్చి పూర్వు లివిషయమును భావించిన విధంబుకు డానికి. గారణము నాలోచింతము ఈ వ్యాసమును బరించుటక్ష, బూరస్టము కృన్ణలీలామృతంబునం గొన్నియైన నొకపరి పరింష పొరకులు 1ప్రాగ్గితులు అవీ యీ పుటలయందు. గాననగు వుట 11 పంక్తి ౨౧-౨౩, రకంగ 62-710 ₹419౧-౨_౩ 116. ౧౯-౨౦ కతా. 131 కడపటినుండి ౧-౨౩-౨8 132౧౮౨9; 136 కడనటి రెంయపంక్షులు 187.119- 116 కడపటి రెండుపంక్తుటు 121023, 2182190950. 232258, 2812088305, 449-151

గోపిక లవరు”

శ్రీరామావతారంబున దండ కారణ్యమందలి వొందతు బు షులు శ్రీరాముల జగన్తోవానదివ్యసుందరవికృహముం జూచి యా నందపరనళులై కౌంగిలింపంగోరంగా నీజన్దంబున మికోరిక నెజి వేజి దనియు, మజుసటి యవకతారంబున గోవికలై. కశాటిలింపుండనియు వరము'* బొందిన వారు కొంజజిని + గోతి కాభూ తాన్టమామా లింగథ 1 యను నాధర్వణిక కృష్ణోపనిషత్తు వాక్యమునలనను బన్మపురాణమ; నలనను దెలియవచ్చెడి మటివొంవణు తత్పూ జూర్థంనంభవంతు సురత్ర్రీయ యని ట్రహచే నాజ్ఞ ప్షులె తద్భ_క్తిగలుగ నరముకొంది పుట్టనవారు. గోప్యాగానోబుచ* యను కృష్ణోపనిష ద్వాక్యము సలన బుక్యలును గోపికలుగను గోవ్చలుగను జనించుటమ్యె ఫీకుగాక కొంవటు నిత్య పిగ్ధలు కొందలు సాధన సిద్ధలు శ్రీ్‌నాము లను గాంగలింపంోరిన బుషులయందును, ట్రువాచే నాజ్ఞావింపం బడిన దేవన తాక్రీలయందును భగననృహిమ వెల్లడి సేయు. బుక్కుల పుందను నిత్యసాధనసిక్ణలయందును భగవంతునియందలి వ్రైను

గోపిశాకృన్న లీలాస్త్రశంస 11635 సమానవస్తునని యీర్సడెను పుకుషువైనను విశేష కానూసకళ్తు లగుదు నేని '్రీల్తై జన్ఫింతురనియు. గామోష్టగుణ ఉచ్యతే: యన్నట్టు శ్ర్రీలయందు6 గామమే మిక్కుటమైయుండు సహజగుణ మనియు౬ బచౌారకులు మజవకుందురుగాక

గోపికలు వారి పూర్వజన్గంబుల సేకరించిన వ్రేమ యంతటితో సళించెనా” అ ్లుస్పటికి నశింపదు క్రమ క్రమాభి నృద్ధిగాంచును నమేభ్ళక్తః వ్రుణశ్యతి** యని కలదుగదా పూర్వజన్న్తానుక్ర్రమ మే మజుసటిజన్యము మాణునది జీహమేకావి యాన్యగాదూ శ్లోః శరీరం యదవాప్నోతి, యచ్చాపు ్రాశుతీశ్వురః గృహీత్రైతానినంయాతి, వాయుక్షంధానివాశయాత్‌ 1౧౫౮ కలీ ౭౦౧ పుట అన్నట్టులు జీవుండు పూర్వజన్త్న వాసనాయుక్తు. డయియీ యొకబేవామునువిడిచి వేజొకచేహముకం బ్రవేశించును. అట్టులే నోవీకలును బూర్చుడన్న వాసనాయుక్తలై యెచ్చట జనించిన వారి భోరికలు కొనసాగునో యచట జన్నించిరి సంకల్ప హాషముననుండు భక్తిబీజమును నంకురిరముం జేసి ఫలవ్భృతముగాం బెంచి సంమొనయం 'జేయుఫారము భగవంతుండు తనయం చే యుందుకొన్నాండు గడా గాణభ్ణక్తికైనం నొంత పురుషప్ర్క్రయత్నము కానలయును గాని వరభక్తి "శేవల భగవత్సంకల్ప సిద్ధము తినంతట నదియే రానలయును గాని బలాత్కార ప్రయశ్నముచే లభించువది గాదు ఫలన్బతమునం బూవులు పండులు నాయాబుతువుల. దమంతటం దామే పొడ చూపును గాని యకాలంబున బలాత్కరించిన వచ్చునా? నత. శి ల్లో తత్తతం బుస్థిసంయోగం లభతే పౌర్వడైహీకమ్‌ యతలేద తగోభూయ, స్పంసిస్థా కురునందన తశూర్వాఖ్యానేన తేనె హ్హీయకే హ్యావహోపిన భగ ౬ఒ-రీకింరళ కృ-లీ ఇకా పుట

1166 శ్రీకృష్ణానతార త్తర్త్వము నోవీకల మనంబుల భగవంతుండు వ్రేమాభికృద్ధి యొట్లు గా వించి వారి మనస్సులను దనయందు నాటుకానం జేసెనో చూతిము గొల్లెతలకుం బాలు పెరుంగు వెన్నవిాంగడ నెయిర్ట యివియే సరై ్రశ్వర్భ్యములగుట నిర్టివాదము _ వీనియందు వారికి గల్రీకి ధనకనకవస్తువాహనాదులందును నుండదు వారికి గోధనమే ధనము ావ్టన నావులను దూడలను గవ్యములను వారెంతో ప్రేమించు “చుందురు పీ వనుముతీనాధ యెొవ్వునిమో:ద నాకను గ్రహబుద్ధి వొడమునా ఫఘనునివిర్త నుంతయుం గ్రమమున నపహకించిన వాండు ధనహీనండగుచు సంతాప మొందు విడుకురు బంధు ల విధమున నొందిలి మైచేయు నది లేక యఖల కారస్టి భౌగంబు లుడిగి మ్ఫ క్తులతో మెల్రి, నెజపుచు వీజాన నిరతుండగు దుం గీ బికప వాయవ్య మకందపదము నార్ణం బరంగి శ్రీవిమ్టులోక సం్రై_ప్రీనొందుం గాన నాసేవ మిల దుష్కరమటంద నవలి భజియిండు రికరబేరతల నెపుడు ఫా ౧౦స్క అను స్వనియమ మనుసరించి గొ ల్లైతలకుం ్రాణపవము.లైన దధివీర ఫఘృతనవనీతాదులం గృష్షుంయ హకింపంజొశ్చెను దూడలు తవమరమ తల్గుల పొలుగ్రోలునట్లు తలుగులం దప్పించుచుండెను వారి కలిసం వయ దోషము వాప భూతతృ _వ్రిగం గొంత శ్రోంతులకు బంచి పెట్టు చుండెను. చిక్షలకంళశెం దల్గులకుం బ్రీకిపాత్రము. లుండవు గనుక చిక్దలముడ్తి గిల్లి యేక్చెంచి పోవుచుండెను ఇట్లు తమ కత్యంత వ్రీి సాత్రవులగు వాలితే ఫారాములు గలుపటచే గోపికలు వానిన్‌

గోవి కాకృష్ణ లీలాప్రశింస 1167 రవ్నీంచుటకై కృష్ణుని చేయిగన్నులం గని పెట్టుచు 'నేత్రోవ కృష్ణుండు వచ్చునో యని నిమిషునిమిమమున కరయుచు నిదోకృష్ణు. డదో కృష్ణుండు కృష్ణం డిటువచ్చెం గృ్షుం డటువోయె కృష్ణుండు వాకింట

ఎనీ అ జభ నటుచేసెః గృష్షుండుపీరింట నిటుచేసెకని కృష్ణకథాశ్రనణ మన నాదులు చేయుటతో నే వారికహర్నిశములు సరిపోవు చుండెను ఇంతేల న్లో రామా రామా రావ ఇతి ప్రజూనా మభవత్మధాః్న రామభూరతం జగదభూర్త ను నట్లు గోకులమంతయుం గృప్టమయే మయెగ్టిను సీ శలకంరి మూవోడ నరికలమెల్ల నీ పట్టి రాగలంయడని పొలు వకరుుంగు నిండ్రలోపలనిడి యేమెబ్లం దనత్రోనం జూచుచో నెప్పుడు చొచ్చినాండొ తలుపులు ముద్రలు తాళంబులును బెట్టి యున్న చందంబున నున్న నరయ నొక యింటిలోంబౌడు నొక యింటిలోనాడు నాక యింటిలో నవ్వ నొకట. దిట్టు గీ నాకట వెక్కిరిందు నొక్కొక్‌ చో మృగ పన్నీ ఫఘహోవణములు పరంగం జేయు నిట్టుచేసీ వెనుక నెక్కడం బోవ్సనో ళు కానరాండు రిక్త కడనలుండు అం ఛాగ ఇన్ని యిండ్లలో నీవిధముగ “నక కాలమున నిన్ని రూపములు ధరించి యిందచజుకన్నులు గప్పి యిన్నికుండల పాలు సెరుంగు వెన్న తిని యిన్ని చేష్టలు చేసి యదృశ్యుండైన బాలుండు త్‌! మను మ్యుండో మహా యోగీశ్వరుండో యాలోచింపుడు. ఈ విధముగ గొల్లకుటుంచినులు న్యెవేళల శ్రవణమన నాదుల( గృప్పధాన్టిన నిక

1163 శ్రీకృష్ణావతార తత్తన్పమ తతై యుండిరి. న్నిగ్ధములై నీర్ణలముై మృదువ్రలైన నెయ్యి వెన్న లోనగు వానివలె స్నిగ్ధములై నిర్గలములై మృదువులైన-ఖారి మన స్సుల నపపారింప నాయ్తాపదార్థముల హార్షించెంగాని వారికి ద్రవ్య జని గూర్చంగాదు. ఏలన గోపికలే కృష్ణుని వెదకునెడ ల్లో జయతి 'లేథికం ఉన్ఫనా వ్రజ, ళ్శిత ఇందిరా కశ్వదశ్రహిః క లీ, 205 పుట అని మునుపటికంచుం. పౌండ్‌ సమృద్ధియని వచించిరి కదా, : ఈవిధముగ శాలన్ఫద్ధగోపికలు మేనంబులు స్వాయత్తంబులు గావించికొని శ్ర్రీకృష్ణుఃడు తన్నుంగానని నిమిషము వారికొక కల్పర బుగం దోంవంజేయుచుండెను. బృందావననరబునం గావించిన కార్య ముుచే శ్రీకృష్ణుం డన్నివయస్సుల స్రీపుషుషులకుం టబ్రీయశము డయ్యు. (చూడు పుట 116-౧౯-౨౨౦; 1170౮, 111. ₹0ఈం౧౫ “౧౬, కీవీీంరం౧౦, 1812౨6 ౨౫ం౨క) .... సోందరగ్టమహీమ . ఈవిధముగం గృష్షునం దనన్టమనస్క_లైన సోవతరుణాలో విడిచి గోపకన్యాప్రశంస గావిరరము, శోః తాసా మొవిరభూ చ్యాకః, _స్తయమానముఖోంబుడిః వీ తాంబరథరస్ట్రన్వ్‌, సాయోన్టనృథ మన్మథః కృ. లీ. 215-2-౯ పం యన్నట్టు కృష్ణుం డత్యంత దివ్యుసుందర విగృహుండుగదాం న్లో యద్యద్దోభూతివత్చ నృప్పం, శ్రీమదూర్జిత మేవవా =. త్తశ్తదేవానగచ్చత్వం, మమ లేజోంశసంభవఃకృ. లీ.650ప0. ౭-౯ మ్మాన్నుట్టు లోకమున నేది యశ్యంకసుంజళ మని తలంతుమో యం డలి సోందర్యము భగనత్వౌందర్యమునం బరమాణు భాగము. ఈ ప్రాక్యత్తునస్తువునందలి సౌందర్యమే! వర్షనాతీతమగుచుండ. నిశ6 బ్యూర్ధసౌందర్యమును దాని మహీశును నెవ్వంచు వర్ణిరిప సమధ్థండూ?

సోవకాప్టెష్ణ వీలాప్రశ వప 1100 పీకనివి నధ:వాతానమదా న సన న వెజంవమున కెప్నై టకు నమర్థమైవడి సౌంకంన్ట్‌మేం మువావవక్కొ మూజూడి యూజూచె యనక్క యీవయ నాసకయ స్పుళక్క సివ్వన్షకి కవల " మవంప్తుల. నాక ర్జైచునది పౌంకక్యమేు... వట్టి ప్రూయెనియాని మొట్టి కూశనిలాని త్రీగ్సోవాకుంభాడానునిం జేయునది ఆక పౌంవవన్టమేకచా.. చంపల గత్తినెస్తీన ఘారకుని మవంబువైనల గకలింమువది సౌందర్టమే. త్రీ పాలివృత్వమునకు వేకవిశ్తగునడి పుషమసాంవక్థ మే. లన్ని గుణములను లోననే యణంగంద్రాక్కి 'వెలువలల టకాక్‌ిందువడి పౌందర్య మే. పరివక్వ్పుడళనొండివ వైనవాగస్టముకప్పు. సౌండక్యమున కసాధ్యమైనడి లోకమున లేదు. డాని మహీమ యేమోకాని పుకు షులను బురుషులే వలతుకు, స్త్రీలను న్షీలే వలతుకు. శూర్చ్పణఖవంటి సర్వవికారపు మువలిముంకయును ముక్కుసెవులు నోలుపోయి రావో లత్షణులం జంపింపవలయునని శ్రోధపూరిక మనస్థమై ఖరునియొద్దకుం బోయినపుడు ని న్నెవ్పుండే యిట్లు చేసెనని వాం డడుగ రాముడు లక్ష్మణుండని చెప్పుటకమాటు తనకు గన్నుల కట్టినట్లుండు వారి సౌందర్యమును దలంచి కకశా దూపకంపన్నా సుకుమూళశాముహా బలౌ పుండరీక విశాలామో”యని "వెండ్రికొడుకును స్పందు వఘవు వలె వర్జిరప నారంభించెను. ఇది యాండుది కామవీడతరయంద మా రామల్వక్షణుల సాముద్రిశకలతమణము లేవియని స్రీత్వళయ్లడ్ష్రస్య_యని- క్‌ కత పండు అరవ కదతధనావర్థములకుం బ్రమాణాంతరము లేల? ఛగవత్కళా లేశమైన ప్రాకృత సౌండ్యమునం ద్మేయెం తోమహిమగాన వచ్చుచుండం బరిపూర్మ సౌండర్యనిధియై *పుంసాంమోవాన దాపా యియవ్నట్లు సామైన్ష _నృధమన్మభుఃడై జనియించిన దిన్ఫసుందరను్న్నూ తీ సౌందర్యం "బెంతటి కార్యంబుం 'జేయ(ాలదు” 'తారణ్థమున వార్థ. శమున నెలతో ఘోరముగం గానవచ్చు జంతువ్చలును బళ 147 దగి

1170 థ్రీకృష్ణావతార తత్త్వము

సుందరములుగానే యుండును, వసంత కాలమునందలి వృక్షముల నన లెట్లుండునో తక్రిన బుతువులం బెట్లుండునో చూడవా చిగు శ్లెట్లం డునో ముదురుటాకు 'లెట్లుండునో కానమా? అట్టులే చాల్యమునందు జనాకర్షక సౌందరస్టము గలదు సౌందర్యము రూపమునందేకాదు అన్నివిషయంబులః గలదు గ్రైహణశక్తికలవి కన్నులుమాగ్ర, మేకా శబ్బసాందర్యమును వీనులుగ్సహిం చును. రిససౌందర్యమును నాలు! చ్రహించును స్పర్శసౌందర్యమును ద్వక్కు గ్రహించును గంధసౌం దర్యమును నాసిక్యృహించును. భావసౌందర్యమును మనన్సు గ్రహ చును. వాల్గీకివ్యాసకాళిదాస భవభూత్య్యాదులను మనము దర్శింప కున్నను వారిగ్రంధములందలి ఛావసౌందర్యమున కానందించుచు ఖ్న్నౌరముకడా, ఇ/కం గృషునందో దేవా సౌందర్యము వాగ్గిత్యము (ఇ0ద్రయాగవిషయమున6 గావించినయుపనాస్టనము దూళయె కౌ రవసభలో౯ గావించిన యుపన్యాసము భగవద్దీత పరింపుండు ) గౌన కళాఇాతురి పరోపకారాదిగుణ సౌందర్యము "బేవాబలము. సౌహా ర్హము సౌశీల్యము లోనగు ననేకనుగుణములు నెలకొనియుండెను ఈ గుణమ్ములన్నియు సామాన్యమనుష్యునందుం గొంపచెముగాన౦ డిన సతం డెషతో మహానుభావుండని ేవాంశసంభూతుండని మన మెంచుచున్నారముగదడా

నుహ్యాళష్రుంిడ్ష నిన్ని యుత్తమోత్తమగుణములకుం దోడుగ నతిమో 'కాళయనుగ్లన దావానలా ల ఎక! కార్యనిర్వా్టేహాకుని వాద నేసవన పి ససావర్రదర్శ నేత్యా ద్య సాధ్య గర్గవాక్య మందతెటిగయీ. ౧చుటయందు దోషములేదు మహాను ం యున్నవారు, ఇట్టిదివ్య సుందరమూరిని

ఫౌచ్చన్సి గోపకన్యకలు వ్రేమించు టాళ్ళర మా? హో ఎందున్నను సౌందర్య మెన్న ంట్ర బర్టమా: షటేకి సనివార్యముగం జ్రేమ

గోవీకాకృష్ణ లీలాప్రశంస, శ 11 జనంపంచేయును గాని ోధాదిగుణముల జనింపంజేయదు. సౌంద ర్యముః గని కినియు న్రీపురుషులు లోకంబున లేమ _'సుందరులగు సవతులు బ్వేషించుటకు సౌందర్యము కారణముకాదు. స్వార్థలాళ హానివై ద్వేపీంతురు. వానే యక్క_సెళ్లెండ్రుుగానున్న బ్వేమీంతురా? శావున సౌందర్యము కారణము. కార్యము వ్రేవుు. కార్యము కారణ మందు సంక్రృమించునుగావున గోపికల వ్రేమ కృష్ణునంచే ప్రసరించు టయు స్వభావవిరుద్ధముగాదు.

ఈ ప్రేమ సర్వసామాన్యమై కృష్ణుని. జూచిన యందజియం దననేల పళుపమ్యూదులందును జనించియే యుండును. ఇక గో

|| స్పర్శ్మమహి మ,

కుమారికలయందలి వి'శీషుమ్మేమో చూతము. పళ్లెటూళ్లయందు నేజువిడుకలకుం, బేండరకు, విడియాకులకు, గక్రైపున్నలకు, నాండుపిల్లలూ పోవ్రట యాచారము, అట్టులే గోపకన్యక లొకనాం డడవికిబోయిరి. వారి పూర్వపుణ్య వశముననో పూర్వజన్మమున లబ్ధనరలగుటనో, వారి యందు శ్రీకృ్ణునకు ననుగ్రహబుద్ధి జనింపంగా వారు శ్రీకృష్ణ చకణారవిందంబుల స్పృళించిరి. ఆ గడియమొదలు వారు తమ దేహములను మనస్సులను గృష్టార్పణము గావించి తచేకచ్చి్షలై రద్వశలైరి, ఈవిషయములు గోపికల వాక్యంబులలోని అంబు జాతూ! వననవాసులకుం. బ్రియుండన్తై మహాలవ్మీకిని మహోశ్చవ కారణంబైన నీపాదతలం_ బరణస్టంబున నొక్కపరి స్పృశియించితిమి.. అదిమొదలు కృష్ణా' నీయందే మనస్సానందించుచున్నది. కావునం 'చామకుల యమట సెట్లు నిలువంగలవారము? నీ పొాదాంబుజంబుల యందు చీడించుచ్చిక్తంబు తుచ్చంబులు న జాశ్వుతంబులునగువాని పై బోవు నే?” యనువాక్టిమువలన6 'డెలియవచ్చెడిని. (కృ లీ. పుట 196)

యోని ద్ర్రవతినార్‌ణాం, తథ్యంమే బ్రూహ్‌ీశేవ! యని 'ద్రాపది చెప్పెళచా?

1172 శ్రీకృష్ణావతార తత్వము 'యోగనిద్ధులు. మహాత్ములు నగు గురువులు శిష్యులను స్పృశించుటచే వారియందు దమ ప్రాణశక్తిని బ్ర వేశింపంజేసి వారియందుఃగల రజ _స్తమో రూపక హృదయమాలిన్యమును హరించి స్తత్త్వమును బ్రకా శింపంజేయుదురు. యోగాభ్యాసము చేయువారు తాము సంగ్రహిం చిన యీ ప్రాణశక్తి చేతనో దాంకుటచేతనో భూచుటచేశనో యూ దుటచేశనో రోగుల రోగములను నివారింపం జేయుదురు. ఈ శక్త _మహీమ యార్వచరిత్రమా లి కా్య్రంధముఆందు వివరింషంబడి యు డుట నిందు వివరింపం బనిలేదు. ఈశక్సి స్పృశించువారి కరచరణముల డాష్టరమున నితకలలో. బ్ర, వేశించును, ఈ కారణముచేతనే చిన్నవాండ్రు పెన్టలకు గురువులకు దైవ మ్రలకుం చాదములంబడి నమస్కరింతురు, "పెద్దలు పిన్నలశ్‌రముల హాస్తముంతురు. ఈశక్షిని సంధ్యాజపతపఃప్రాణా యా మేశ్వర ప్రణీభాన సాత్తిన్రకాహారాదులవలన సంపాదింపనగు. వేండినీటి పాత్రమాను దగులునట్లు చల్లనీటి పాత్రమునుంచిన వేండినీటిపాశ్రము వేడిమి చల్లనీళ్లను వేండిగ సెట్లుచేలునో యశ్లు యీశక్త్సియు నొకరిదేహ ములోనుండి మజియొకరి చేహములోనికిం బోవును, కావుననే యిట్టి శక్తి నార్జిందువా రితరుల స్పృృశింపరు. కొంతదూరమున నే యుందురు, 'శాకవలస్‌ యుండినను గుంపులోనికి. బోవలసి యుండినను శక్తి వెలు పలికిం బోకుండు నుపాయము చేసికొందురు. ఆూగులకే యొకరి "దేవామనస్త త్తప్రముల నూర్చు శక్టియండ యోగీశ్వరుండు యోగేశ్వ రుండు పరబ్రహామునగు కృష్ణునకుండుట వింతయా? తన వతస్థృల మున వాస్తము౦చిననాండు మొదలు వివేకానందస్వామి రామకృష్ణ పరమహాంసగారి సా త్తెైట్లయ్యునో* యశ్లు పాదస్పర్శ చేసిననాంటి నుండి గోవికలు కృష్ణుని సొత్తయిరి. శ 0 01650110 9 (65 రడ! 02 2402020090) 0206 రేం?% గండ 9 5020 206 ఇంక ఇంగ053 టం 00021 04006 (0

గోవీకాకృష్ణ లీలాప్రశంస. . 1173 శ్రీ కృష్ణ సౌందర్యము గోపకన్యకలయందుః బ్రేమ జనింపం జేసెనని మోందం జెప్పంబడెను. ఆవ్రేమ శుద్ధ సాత్త్వికముగాక ప్రకృతి వ్రయ్యక్షమగుట'చే మిశ్రమైయుండెను... శ్రీకృష్ణ పాదస్పర్శమువలన నా మాలిన్యము పొసెను. ఇట్లు శేషంచిన వ్రేమకు గతియేమి? మన. కొక'వస్తువ్రువందు. శ్రమ జనించిన మనమేమి చేయుదుము. సాధ్య మైన యొడల దానిని గ్రహించుటకో, కాకుండిన డానితోడం గూడి యుండుటకో యత్నింతుము -గడా, అట్టులే గోపకన్యకలు కృవ్ణునిం దమ సొత్తుగం జేనీికొనం గోరిరి. ఎట్లు వారాయనను గ్రహింప! గలరు? అట్టిశక్తి వారియం దేమి యున్నది? కర్ణళలై గ్రహింపంగలరా? జ్ఞానసయోగమున సాధింపంగలరా? భక్తి 'యొట్టిదో డచానిలతణమను నా "కెజటుంగుదురా? వారియం బేది ప్రధానగుణమో దానిచేతనే కదా వారు గ్రహీంపవలయును. కర్థజ్ఞాన భక్తి ూగములందు భగనంతు నాకర్షించుసది యేది? వారుచేయు (క్రియలా? కాదుకాదు, వారి 210౯ల) (15060225 5ళ2మి? ₹71౪61020206ే2) ఇం ఇ&5 5160గ్ర 01056 20206 204 012066 15 [896 2064. 10002 6 005 ఏంజర 226 ఏం, రషళాహిగ్రి సమం! ౪0, 86113 165 12064 ౪౧౦౧ €6 900166౯ 0 16 పేల” 206 క్రజ266ే 1000 ప 665 23 15 10 సే౯3210 సేపే వీంర్వే? 600౧- 6101591685 ౪10% 5 6 2656 00 ర6205 తీర పంం60 1! పేం౯61! శం సు ఆ 0000, భం 7692062039, ఏం గౌంగర16 6 క్రజ£రేం0 01 పే2యమ06ళ%211, 6 [ంల 204 కీంం05 05 6 రేం౪01663 296 ౦0£ ౧16 2506౯ 5660066 211 05 2 కళ66లఆ0 $0 కరం 04 ఈ 6 10661 01 116 ౧25168 19 6015010506 ఇష5 615501710క్ర ౨ ౨ వేం పేరే రంత 6 క2సిం0ం0901015 66౧6265 0 వేంగి €606ేలుంం, [0506 13 11 ఇఅం 10600 (16 580అట000501069 0%20061 4 46 పేం!60 631566 026 511 2002 15002 కజక్‌ 2 20 ఇమం. 00౪16 _శ0౯0 9150౪9 901 [900 10208 0005901006908633 1060 6 91056+ 155 562 0 16 ౧005010252653 0£ 6కే, 26౪ 366 00% ఈ21 ఓల నీలు టం. 002506౯ $ం0ం%66ే గం సంగ 0 115 రే$ం1016 106 0౪066 206 గ055965506 షేషం.. 15 ౪25 & 05505509, 0776765, ఇస్‌ 90 ఈం సే్రసంక! ఓ666ేంగ 10౯ మేం[00)5 0౪0 5041” . 6 05 5ళ/4వప 1791641420 4,

$21 శ్రీకృష్ణావతార తత్త్వము మనస్సు. అట్టులే గోపికలయందును శ్రీలయం దన్నిటిని మించి ల నం! యుండునది (శ్రీత్వ కారణమైనది కామమే. *“కామోష్టగుణ ఉచ్యఈ యని కలదు కదా. కావున నట్టి శావముచే వారు కృష్ణుని సాధింప బ్రయక్నించిగి. ఇడియే[కడా స్పోభావనిద్ధమార్షము. భగవంతుండు ప్పిన స్వధర్మ మిట్టిదే కదా. దీనియందు దోషముండినను గుణవంత మైన పరధర్గమునకంళె నిదియే శ్రేయస్కరమని భగదంతుండు చెప్పిన మూట గోవికల విషయమున సెట్లు యభార్థపడెనో మూడుండు, వీరు వరధగముఖలైన కగజాన మాగ్షములం బోయియుండిన నేగతిం బట్టి శ జా ఆశ4ీషా గ ల యుందుకో. భగవంతు. డేల యిట్లు పోనిచ్చును.

ఈ కామము ధర్థసహితమని ధ్ధర్శవిరుద్ధ మని “50డులెగలు, ఛా ర్యాళ్ళర్ణల కామము థర్శసహిశము. ఇదియును గొన్నివేళల నర్మ మేయగు. (పతిహితచర్యం జూడుండు.) థార్యాభ్యర్తలు గాని ఊప షుల కామము ధృర్శవిరుద్థము. ఇందుం జెప్పంబడిన ధ్ధర్షము సామాన్య ధర్మమే కాని విశేషధర్గము కాదు. అది మజియొకచో వివరింపం బడును. కావున సామాన్య ఢథరమాక్షమున వర్తింపంగోరి గోపకన్య కలు శ్రీకృష్ణునే పెనిమిటిగాం జేశికొన నాస్త్తలేరి. ఈయాస్తక్త్‌నే భక్తి సాత్రక్లలు కాంతాసక్తి యందుకు,

ప్రేమ.

ఇచట శ్రే మనుగుజించి కొంచెము ప్రశంసింపవలసీ యున్నరి. న్లోః సర్ద్రధాధ్వంస రహితం, సత్యపి ధ్వరపకారణే "

యద్భాన బంధనం యూనోః, సవ్రేచు పరిక్తీర్తితఃః +" యువయువతులకుం గల భావబంధనము ధ్వంసమై పోవఃగార ణము లుండినను నట్లు చెడక యుండునేని దానికి. బ్రేమమని వేరు. ఇది యువయువతులం జే కాక యెవరియం బైన నన్వయించును. ేప్ల భీడించును. భార్యాళ్ళర్తల వ్రేమ కామము. తల్లివండ్రులకు బిడ్డ యం చలి శ్రేము నా్వేల్యము. చైనమునండలి వ్రేము భక్తియని యిట్లు

గోవికాకృష్ణు లీలాప్రళంస, 1175 చ్రేమమే నానానామముల సందర్భముకొలంది వీలునంబడుచుండును, నొళ్ళ దేవోభవ, వీళ్ళృచేవోభవ, ఆచార్య చేవోభవ, అతిథి జేవో భవ, యని యుండుట చే వీరందణు చేవసములు గావ్రన+ దథ్లై, దండ్రి, యాచార్యాదులయందలి వ్రేమను మాతృభక్తి, విళ్ళళ్ళక్సి గురుభక్తి యందురు. తనకంయట భార్యాపుత్రధనాదులు నికృష్ణము లగుట భార్యాళ్ళక్తి పుత్రళక్తి ధనభ్లక్సి యనరు. .

... ప్రేమయనునది దైవికశక్సి “పరాస్యశక్తి ర్వవికై వాశ్రూయశే స్వభావికీ జ్ఞానబల ,క్రియాచి యనియు *జలభేరివ శీతతా దయీ రం, వృమశైలాధిప తేః స్వభావభఘూతా” యనియు€ గలవుగదా. క భగవంతుండు జగలత్సృష్టిస్థితిసంహోరాది కార్యములు వేయు టకు నీవ్రేమయే కారణము. ఈశక్తిచేత నే యీకార్యములు చేయును. శేజోబల పరాక్రమాదు లుపకారసాధనములు.. భగవంతుని యీ వ్రేమకక్తినే లమ్మీయందురు. లత్మీ వ్రేమస్వహాపవిణికదా. వ్రేమకుస్థానము హృదయము గావున లన్నీ నారాయణుని హృదయమం దుండును, 'విష్ణోరేపాస పాయినీ యన్నట్టు లామె యొన్నండును భగవంతునీ విడిచియుండదు. భగవంతుండు వ్రేమను విడిచిన లోకము గతియీమి? చిక్ణలు రోగవీడితలైనపుకు వారుపడెడు 'ాధకం' వారి తల్లిదండ్రు, 'లెక్కువ చాధపడుదుకు, అశ్లు తనబిక్లలైన జీవాత్తలు సంసారమునం జిక్కి పడెడుచాధలకు వారికంయ. నెక్కువగ భగవంతుండు శోకిం చును. వా రానండించి ₹ేని వారికంకు నెక్కువగం దా నానందించును, న్లో వ్వసనేషు మనుష్యాణాం, భృశం, భవతి దుఃఖతః

'_ ఉక్సవేషు చ సశ్వేషు, విలేవపరితుష్యుతిః

యని వాల్షీక!రామాయణమునం గలదుగదా.

న్లో &-.చమమయోని రృహవ్భహ్మ, తన్ఫింగర్భం దధామ్యుహమ్‌

సంభవ స్పర్వఘూతానాం, తతోభవతి భారత! ౧౪౫

1174 శ్రీకృష్ణావతార తత్త్వము సర్వయోనిమ కౌంతేయ! మూర్తయ స్పంభవంతి యాః తాసాం బ్రహ్మా మహడ్యోని, రవాంబీజు ప్రదః వీతాఃంఠం కృ లీ, పుట 695 వితావా మస్యజగతో, నూతా ధాతా వీతొమహః॥ గాం కృ. లీ. పుట 672 పంక్సి ౧౭, మృతకల్చులైై జకములనలె. బడియుండు జీవులకు గరణకళేబరము లిచ్చి రమీంప భగనంతుండు జీవులను బ్రశృతియందుం 'జేర్చును, అ మాత్రముననే జడమైన ప్రకృతియు జడకల్పుండైన జీవుండు నేమియు 'జేయంజాలరు. బియ్యము నీళ్లుకలిపిన నన్నమగునా? కావున సృష్టికి గాను భగవంతుండు తన త్రేమశ్రక్తిని వీనియందుం. ట్ర వేళ పెట్టును, వానివలన నవి వికసించిన వైతన్యముగలవై సృష్టి కార్యము వేయ సక్తిగల వగుచున్నది కావుననే లశ్షీబేవిని చైతన్య _స్తన్యదాయిని యని సెద్దలు చెప్పుదురు.” వ్రేమచే నచేతనములు వేతనములగుట అండై౯ అనువానియందు. గనవనగు, 9వి న్రీయాపములుగల జల గ్రహములు. వీనీయందుం దొలుత జీవమైతన్యము లేదు, పురుష ప్రైజి దీనితో సంభోగించిన యెడల నిది బిక్దలం గనును, చైతన్యము గలదగును.! మింద వ్రాసీన విషయమెంత సరిదాంెనో కంటికి న

• ట్లో సమ్లస్థ జనశీంచండే చైతన్య వన్య చాయినీక్‌ శ్రేయనీం శ్రీనివాసస్య, కరుణా మివరూపిణీమో ఆచిదవశిప్పున్సళయ్మే జంతూనవ లోక్యజాతనిర్వేదా ల్‌ కరణక శేఖర యోగం, వికరసి వృషశైలనాధ కరుణేక్వమ్‌! దయాళఠకమా శ కొ06 క్రంం31650 28606 1 1076 ఈ 066 10+188 ౧20026 296 211 45 [005 107108 16 పజషరేం 6 అెరాజరేం, భం 0౯62649 [16 2 501] 1910 లు. 2016 అన12సం ం మూ 0 శం ౮0610టి] ౪710 బ్ర6ఓీ 2 5001 ఇం 22010 1064, రో0&6 అంై!2105 ఓంళ ₹6 25662 16 ఆం16ం00 0 29109415 ప్రే” 10?అ గొసజ6 అంం1209 ఇమా రావెల డత ఇ “రంత. | 16యమిత ఇళ 529106 ఇట 2 వప మం 001+21010క్ర ౦%6 స్వే” గుషగగ్త1ఏక్ర ఇ 000021 2%ఢే సంష౯109 2 00 14 ౯”

శీ 1 వీలాథధశంస 1121 నగ్‌పి కాక్కష్క లిలావ్రశంస 1 లన ర.

ల లీ, హో స. గదా. '(యనాన్టై స్తే మహివానమా ఫ్‌లణన గర్పద్వ ప భోపి ప్ప ని నోలంమాతుమశకస్టి యచ్పట్టు లాంయళ మహిమ యాయ వయః

జీ న వెటుంపనో యుజుంోండ్‌ వా వ్‌ ్‌ లలల సృవముచే గోవిక ఎకు ల చృమయ హసిన లావచమేసం భరిలీ స! ఉం ౬2 ఆ విఘ్న కారణముల *స రవస్టమసు)ఆ ణంచిను. దాని ళల నగొడి ( రా ం హాం జ్‌ కకించిన వీవముం చ వారిభక్సి విబ్బంభించి చ్రృకాశించనా 7మ లై హవావము (కేకు భగనడ్పువణ ముస త్నహపూర్వ్వానుధాస్త వచు లాన్‌ గ్‌ ల! 1 న నాలను అప్సి న భి పవునష్టై ప ఖరుక్వుము “పరభ్యో "హా వ్బారయిట్టు వ ఈంపలకి ఇెప్పీననెన నిజేద్భనైన నేమిచ్చిన నైనం గానఐకు నేగినన వ హంనుబో న. టవ ప టలు యా లీ డి అలో వవ్‌ ధము' లన్నట్లు ₹క్తి పరోవదేశముచే లభింపదు స్వమ్రయనస్నమునో తను కాద భళసన్సోంకల్పమువల ఎ దనంవటం చానే పెస్టె ంందుం బువ్వువలె నుదయింపవలయును. భక్తిస్వతం రశ్రము డానికపె పం జిక భకికిమిం విన పంములేషస. ఆపలమును దప్ప -వేజుప. ము నది గోరు. కై యోాసమునకుల గర్దయోగమున కు మువప లహా వ లా కావున నవి యసప్టతం శ్రములు భ్వ్తాలు భక్తిచేయగలుగు నెనంవదు ను చా మమభవింపంగొకుంవ"రేగాని చజాసకంకు వేజగుసలమును గొ రదు. న ల జం ల జ. న్‌ జ ఇంకయల తమభకిచే చగవంపంని వ0ఈ హ"పిట్టవలయునను తంఎంసు రై వాడ వారకి గలుగదు. నారి వోరిక యానందానుభవ మొప్ప. నం! లా ల ఇత అ జీవుండు లేని పదార్థము "తేదుగావ్లున జగత్స్చృష్టికి. గాంణసాడే చో =, కీ అ జ ల ళా న 4 య యూ వ్రేము సర్వభూత నామానము అతా నృజ పన్నీ వపవ్హుంం నక వక ల. య ఇసి షే సలక పేంహుక్రం 10906 ఇవ ౪0 66610006 ఇ2సై1రస్‌.. 006 ౧1+ ఫ13025 2190 ఇస్ర ఇంం016108 +€0 ఏం ₹ంరే10 కంఠ, బ22ఏ0 మెరీ 60- ౪0[ం3 ఘం16156 6 క6లుక్రటు 0% 608, 110 9టలుక్రటు 0021110365. 05 కటల. 9010210 216 3 1105స65 05 వషుణ పేటల 1013 611 ఇం:2ళలే టంట ఇ29కే ఫంక్‌ 038 మం 100 వైఐ30266 52130604: నం

• గగవంతువవివచి యాంజశేవంపకు పర్వ కె పేం

నా క్త న టం. 1123 కీ ₹ఇపాూావతారక తగ్పెము క! లి ఎం దం గచ యు టా. న ల పవ జపా పిచ్‌ దరు ఈ ననవదచనపకు సాం బనవంటాం పం వాసన రే వ అఖాఖి లా ఎ అంట లల పయ లి అనాలా వంతము నక యర నక మున మువింనల వువాంం జం ముని చ జ్‌ య్‌ న లన నం భన షి కళా ఆం ల. 2 ఇంంపక + ఉప, నం ను అగవంతిి చమందు చుస్తుంది భ్‌ శాఅల కం స రర సా లం మి పచ క ్గ వాడ క లల న పంచు ఓ లం అట్‌ న్‌ శరు జాను కేయుముపివ పని మవయందుం చేయా యనే యున్నది సల చ్‌ లాం నాం కానా ని డ్‌ ఊగ ద ఆ పా వజ ళ్‌ అ కానిని మశసమం ర్‌ కా జహా డై డూ. వి చదలరుమంవరు జే రం. జ టా రాం అయ కాల. 4. న య. కాజ యాతు కాంత దుపప్పనిమోాగా వదుచుంచంంం రము మనలను జెటుచునంి న అడ న ఎడా న నవం. ల లా క యా సరం చూ దుసనిమోనయు ఈ్రైమును ఉన్‌ కరు చుభెపాకణము కా హల్‌ ప జ్జ యావ వ సూ. ఆంన్య- ని చత దాహేీకముంం దుందుటకిమం కు శు తజాలవెం భనవంచుని కనా మా వహ యములాా శ గ! కంలద్‌ దం న డా అ కం ల శం నంచు యంకుంచిచ చ మజ ఆతడు చందమున కప్స్‌ ల మడులు శ్వా ల్‌ ఇ మమిుదడా ఆ నా కో జు నం. న ఆ ఈ ఎ ఉగ, న ప ఈ స షన. పదల రు హయ శే వనమున పలి న్యలమంంం వంరముంం మ మింసు శా ఆట్‌ పలాల ర్త లో న! సహ ఉల ద మం అరు యం ఆాక “ప్‌ క భగవంయంండు వం మలి మ్రైమించుట వపవవమందు. 24 ళ్‌ "కడ అ సక్‌ అరు ఇ డ్‌ అంయలం నక ఆగ ఎట వలమునీర నాకు కక. ఆటుల మవమిరకాల నవచేల భగదయని ల్‌ జ న కు జయ ౨ సల్‌ ట్‌. ల న తా శ్రామంచుటయ దండన అతిపలము కా జు డావవనే కలు య్‌ ళ్ళ జో డ్‌ న్‌ లు ఆేజనన సొ నంవంా తా? ఆ జ్‌ | మో ముర హాడ€ గ్య స న్‌ నుండేద మునవలను చక్షు ముం£ న ఆ రల పం జ ల్‌ వ అరు “డేసిళడియూ, వామములనముండి ఈరనక్యలన కేవివదయుం 2కనక టల ల ఫా వేళ్లి అంక అం నై క “రేకి త న వా న! అధ ఎ అల మండి మనుషునలం కఈపివడదెయూం.. బబాట్లై యమ2నవ మనుమవ్యలను / ప్‌ ల దై సా! న ఉం కుళ్ళి డే యు న ల క లలల అదం ల కుడా ల డా న నా అన ల క లప్ప డుం వ్‌ చెం స రాయ స క వ్‌ క్యు నో బుసచ వజపంచాన తాల చేల జా అలాని. కం నాకా ద, అం నం రు వో నం యో కిచి ల ఉంజ్టు న జూ వళి దవన శ ఆ చాళంచుం క లట హా మూసను వవ జ్‌ అవా జ్‌ అయా ఆర! వే న ౮బంపవటభతకంు వువల రబా చచ వహించ భసివంటాంని ము ములు జాలా ఆట్‌ వరు నాం మినా కా అల ఎబి ఆకే అద కనా వున యధువంంంం యజాస నయ ల య వష వాహవపకు లఫై: వ్రు జ ళఈ వు అలో అం ఆం వాను కుం వనం కం జా మనము శామానకుం.చై ఫనములు కాన్టములు శెరవ్రైలు వడలు ఆజ్ఞా ల శా చే వత్‌ అర అం వా న జా రీ దుకుములు మసలు గృహములు నములు వక్తుములు వాహవ మగ లం పామ టోల్‌ వయా కడ (వ భా. వ అక ముకు సొముకు లోనగప పక్నచిలు కాల్వల వెంట! బోనిచ్చి వసా శ్లో మచ! లు అం స % ణ్‌ పై పజుముటకు మాజుగ నీకాల్పలవెంటం బోనిక యకికటి సవావహము ల. వ్‌ అల ఫా తేక ఆలీకి ఆగ వంసయు చేకమువిమువజేసి కగవంతుండను సముద్రమున కెజి జా వౌ అ నూ అ, ల చ. ఇ ణాలు లు శయ య. ళా నిచ్చి సున యానము చృతాకాంయు కాలలము. సదముదములోని శా అ

1 నీ అధ స్‌ అద స్లో జప శ గోపికాకృష్ణ లీలాప్రశంస. క20 వీటివిందు వానికమై. యెగసి మేఘమై దర్షమై భూమియందం బడే చా ళా తానో వాంగులలో వంకలలో. గలసి మహానదులం చేరి క్రదుముగ నెకశ్పైట్లో ల్‌ ళాగాం అల్లో న నా! ళు శ సముద్రమును జేకునట్లు జీవుండును నేనాంటికైన నొకనాంటికి మ్వుక్వం డగుట సిద్ధము. అయినను గాలహరకణమున దుఃఖానుభదము జ ( ఖలల అద, కువ లా. పి న్‌ టె మెండు గావ్పన గమ్మ్యుఫ్టానము కయుముగం జీర య ఉంచుట బంట మంతుల 'లషతమణము.. ప్రతి జీవియు సుఖకాంత గలిగియు దుఃఖ కారణములైన శార్చ్టుములు చేయుటకం3ు శాళ్వడసుఖము నియ్భు న్‌ా న్‌ లల న! శార్యము లేల చేయరాదు? మహైశ్వుక్టు సంపన్నుని వొడుకయ్యుు! క5రప్రవాసిమై 'జేళశాటవము గావించుచు. గూటి! నీళ్లకు మొగడు వ జ లాడ ల్‌ ్మ వాంచి కన్నకషములు పకుటకంకు నిల్లుచేశి యుంతొ వాత్సల్య ళు ళు సంపక్నుండైన తండ్రి తనన్సై లొత్తియుందిన భోగ్యుముల భుజిం చుము నేల సుఖంపకాదు? సూనత్చుభాతములనుండి పుల్టన స్థూల త భాతములు మరల సెటు సూత్తదములలో లయమై తుదకు భగ గ్‌ శ యక వాస్తే య, త్‌, వంతు జేకుచున్నవో యశ్స్శ శ్ర్రేమను స్టూలములవెంటః బోనీక ౮ ళు వార్త మకలించి భగవంకునిదుందు లయింపంజేయవారు మళ్తులు. అటు జాతో. నూ న చేచునివా. కెన్నికోట్ల జర్ధదులంచైన యూకాదూత యాతన నను శా భవింయుచుండవలయు.... కట్టు భగదంతుండు తవుయందుంచిన ్త వీ వూ వ్రేముకు దుకవ భగవంతునియం జే వినిదెడాగించు కృశజ్రాలు భ్య్తలు. జ య ఉద ఎ ల్‌ నా దండి య్‌ లి ఆ శ “తెర్పత్తా నప్రచాన్రైుభ్య యూభుంత్త క్రేసవదసో యన్నట్టు మనయొడ నాకరొక సాత్తుంచి,డినివలన సీవు వ్యాపారమువేసి ని గ ల్లి వానుపడి ముకం నాసాత్తు నాకమని యిచ్చిన డానిని చానికయక వూ త్స కలకాలము. స్పప్రయోజడనముశ దుర్వునియోానగ పజుదువాండు జాతు దొంగయే కడా. భక్తు లిట్టు తలంతుకు. భగవంతుండు భునదలన ళా “జీ ముకుగనో భి క బం వంతం స; మి లాభముకుగోరి మునల౬ (బమించుచున్నాండు. ని్‌క్వాప్ట జముగం నడా. ముందు దునల నిప్కూారణముగం ర్రైమించిన వానిని మంలో న లాం | ఆప్‌ డ్‌ తేవంపకుండంట కృకభ్నున నడా. సాహూ! నిన్ను గేరు య్తదిం

1130 శ్రీకృస్ణానతార త్తశ్షప్టము వైావను, ౫ సాములిమ ములిము చిరలి; వలనిమని బే; చెవను. నాకు భూ ములిమ్సు సొమ్లులిమ్సు చీరలిమ్లు బిక్షలనిమ్షని బే మాడుటయుం, దాము గర్భములోనుంవినది మొదలు తమకుంగాను వారు పడీన పడరానీ పాటులెై మజుచి చిక్షలు, "పెదవారైనపుడు తల్లి దండ్రులారా! మియందు మేము దయగల వారమై. యుందెవము మాకేమి లంచమివ్పైవరని యడుగుటయు సమానములే కడా, - ఒక

క. శ జ్‌ ఆ క ఉం గ ్‌ జల్‌ జన్నమున: గరణక ఆబరడాతృలై. రడకులైన 'తల్లిదం్యడ్తుల. త్రేమింపని వంచే పవమపాపుండగుచుంక న నేకజిస్థములనుండి మనల రథ్నీంచు చుండు భగవంతునిం త్రేమింపనివాం జెట్టివాండని వెప్పవలయును? అనితలంచి. భక్తులు నిపష్కాముమై భగవంతునియందు భక సేయుదురు, హన మొకరిని బ్రతిఫలా వేష ' లేక .వ్రేమించినచో ' నొఠవిధమైన యాసంనము వునస్సునం గలుగును, ఆత్తానందమును గలిగింపని చున్ధవ్రైను "లేదు. స్వభావముచేతనే యానంవము వ్రేము నమసరించి యుంనును.. శ్రేము యతిశయించుకొలంది యానంపడ మాతిశయించు చుంయను.. ఈ కీలెజీంగ్‌ భక్తులు భగవంకునియందలి తమ వ్రేము నలిశయింపం జేయు దుందురు, తలచుట్టము తోశపగ లేదు గదా, అట్టులే ' ప్రపంచమంతయు. భగవన్మయము. గావునం బ్రజంచమునం తతథయు వారు న్రేమింతుకు, వారికి జ్వేమ్యపదార్థమే లోకమున లేదు. “ప్రణ వేం దీశ్వురకలా నూశ్వచండాల గోఖరమ్‌.” (కృ. లీ, ప్ప. 1014 అనియు " -

న్లోః విద్యావినయ సంపన్నే, ఫ్రాహ్లణే గవివాన్తిని . భునిచైన శ్వపాశేచ, పండితా స్సృమదర్శన॥। భన. సగం౮ా.

. , (కృ లీల. 61) యనియు భగనంతుండే సెలవిచ్చెం గదా, ఇందు జ్ఞానయోగులు సర్వము భగనన్న్మయమని తెలిసికొందురు, ' భక్తు లంతటితోంటోక 'శ్రేముంకున. శఈన్రేమవలనం గలుగ నానంవమేదియో దాని ననుభ

గోపికాళ్ళషప్ల లీలాప్రశంస, 1181 వింప భక్తులు గోరుదురుగాని భుక్టిముక్తులం గోరరు. భగవంతుని సంతోమీంపం జేయు. కోరికకళూడ వారికి లేదు. అయినను భక్షిని వెంట నంటియే. భగనదన్యుగహను. వచ్చుచుండును. ఆకారణముచే భగవంతుండు. కారణమని కాని భగనంతుని సంతోవీ.౦ంపంజేయ భక్తండు భ్లక్టిచేయుచున్నా6డని కాని వెప్ప నలనుపనదు, పుష్పము వికసించునపుడు తన్నుంజూచి మనుష్యులు సంతోమింపవలెం దుమ్మై వలు రానలె ననుకోరిక దానికి. గలదా? భగవంతుని సంతోవ పజటుపనలయు నను తలంపు భక్తులకు లేబేని భక్తుల ననుగ్తహింపి నలయు ననుతలంపు భగనంతునకు లేశపోనచ్చును గదా? యంద "శేని యది .సర్వశక్తిముంతు,డైన భగనంతున కసాధ్య కార్యము. వల? స్వస్వ్రభావవిరరము. భగవంతు జెట్లు జ్ఞానానందమయుంశో యిట్లు వ్రేమమయుండు,. వండ లేని సూర్యుడు. సూర్యుండు "లేని. 'యెండ :వలెం శ్రమ యాయనను విడిచియుండదు. ఆయన ప్రేమను విడిచి యుయకం _జూలండు. తా నజ్ఞానియై పోనలయుననిన భగనంతు(డు పోగలండా? తాను శోకించుచు నొకమూలః గహార్చుండవలయు ననిన. నుండలగలండా? 'అట్టులే వ్రేమయును.. అజ్ఞాన శోకములు ప్రుత్యేశగుణములు గావు. జ్ఞానము మణుంగుముస ట్‌ యజ్ఞానము, ఆనంవము ేకుండుకు శోకము. వెలుకుకు లేకుండుకు చీశటొ. _నీకయందు: జెట్టు పడుటకు నీడ కారణము గాదు. సూర్భుర్మ్తి "లేకుం

చుట కారణము. చీకటి శూర్యు నెట్టు లా క్రమింపంజూలదో య ట్లజ్ఞానశోశములు జ్ఞానానందమయుః డైన భగవంతునందు: గలుగ జాలన్సు, నిలునం జూలు, అట్టు లే భగవంతుండు. తొను గ్ర్రేనులేని వాండు గానలయుననీనం గాంజూలండు. కావున భక్సియున్నచోట భగ వంతుం డుండును. భగవంతు. డున్నచోట; జ్ఞానశోకము లుండవు, ఇదియంతయు నప్రస్తుతప్కృశంసయని పాఠకులు, కినియ కుందురుగార,

. మోాందం గాంతొస్తక్టియని పరళ్ళక్తియని రెండుపడము లుపయా

1193 శ్రీకృష్ణానతార శత్తన్టము గింపంబజెను. గోవికలయం దన్వ్ప్రయించుటకు వాని లషమణ మజుయ వలయుకు గదా. పూర్వపు త్తర సందర్భము. 'డెలుపక నడుమ నొః దానిం జెలివిన సుజోధము కాంజూలదు గనుక భక్తిమార్షమున నడచు సంసారిజ్‌వుని చర్య కొంచెము ముచ్చటింపవలసి యున్నది. ఆడి యును గాక భక్షి తవంకటం చా నెట్లు పుట్టునో చెప్పవలసి యున్నడి, బద్ధజీవచర్చు. సంసారమను తేస్తజైలమునం ఇడి తపించు జీని సంకటపాటు సర్వడనానుభూత మగుటవలన నర్జరిచు టనావశళ్యకము. అనేక సహన్రజనృంబుల నిట్లు తవింపం దపింప=నొకానొక జన్ఫంబున ననేక పూర్వడనృంబుల “డెలినియో తెలియకయో కొంచెము ఫొంచెముగ సేకరించిన సుకృశము బలంబున భగవదనుగ్రహంబున నాశానొకనికి నాకానొాకనాండు నిశ్వేడంబు జనంప నిట్లు కలవోయః దొడంగు. . అయయ్యో! యొున్నిలక్షుల జనము 'అెక్తిక్‌ని . ఎనుబడి వాలుగులతమల యోనులని "పెద్దలు చెప్పుదురు గాని యొవ్కొక్కు జా యందు. గలయవాంశర యోనులం జన్నిట నెన్నిమాస్లు జన్మించి చినో యెవ్వందెజుంగు.. ఇప్పుడు శనాయియని తీళయని శట్టని వశ నని పక్కీయని మృగమని హీనముగ. దేనిని జూచుచున్నాండనో యిన్ని యవ లాకములు "నేనెప్త్‌ యిన్ని హపముల నున్నవాండనే కడా రామిుగాః జచ్చి తీగన్వై తీగగాం జద్చి చెప్పె, చెట్టుగా వచ్చి తక్యర్దంతువవై, యిష్పుకు మకుష్యుండనైతిని. మానవయోని దుం "జన్నిమాప్లు పుట్టతినో యి నెన్నిమాహ్లు పుట్టవలయునో. అన్ని వష ములు వ్యర్థపటిచికిని గదా. శే నిన్ని జవ్దంబులం ్చ్రావ్‌న చనుంై "₹న్ని స్తప్తసముద్రములయి యుండునో. నా యెముకలు కుప్పువేనిన నన్ని మేసపర్టోనములగునో. ఎండలు తల్గులో యుండణు తండ్రులో యెందజు పెంక్లాలో! పండ కడుపులు కాల్చికినో యెండజు శాఖ

నోవికాకృష్ణ లీలాప్రశాంస+ 1188 శ్రెంచికినో! నాకడుపెంకజుకాల్చిరో! పూర్వజవ్నజ్ఞాన మే నాకుండి, చచ్చిన తల్లికండ్రులకు భా ర్యాపుత్రుల శ్రీక్పుంబూనిన నెన్నికల్చ్పము ల్రైకల-జాలునో! సంపాదించిపెట్టినం డినువారును, ₹ట్టకున్నం దిట్టు వాశే కాని నావెంట దోడుగా వచ్చువారు వచ్చినవా రొకరును లేకు నడా. ఇంత దీర్హవ్రయాణము జేనాకండనే కదా చేయుచున్నాం డను. బౌల్యమునం బరాధీనత నల్లాడువవు జేవి తనక హాలిచ్చి రనీంచెనో, గర్భవరకమునుండి యేద్వారమునుండి బయటికి వచ్చునో వానినేకదా వెద్దవాండయినపుడు పుకుషుండు కృతఘ్నుండ్రై మర్చించి వాధించును. ఇట్టి కృతఘ్య్నునకు నరకరయాతనగాక యిం కేదిలభించు. ఎంతటి బుగిహీనత యో కాని యూండుదాని బొల్వలో మూత్ర, పొత్ర

ఢి క్ష గా ష్‌. హ్‌ ములో మోశయమున్నట్టు వానిక్షై దెచ్చకు లాడిలిని. ఆ విషయముస శేం బడినపాటు చెప్ప శక్యమా? ఎంత పాపము!!! ధనార్టనము సుఖము, భఛార్యాసంగమము. సుఖము, పుత్రపరిప్వంగము. నుఖ, ముని తలంచితిని గాసి యేది సుఖమని భ్రామించికినో యదియ్‌ దుఃఖ శాకణమని భావింపనైపిని. దావాగ్నిలోం జిక్కిన వృగమువలెః దాప త్రయములకు వళుండ్హై తవిందు నన్నెవ్వరు రభఖ్నింప సమిక్థులు? ఎవ కిని వేండుదును? ఎవరి పాదముల జడుదును?. ఎవరు నాకు దిక్కు? నిలువ నీడ లేక్క త్రాగ నీళ్లులేక, నిరాలంబమె యుప్యాశ్రయరహీళ మై యత్యంశడక్థమై మహో ఫఘోరమైన యమపురనూాక్షమున ముండ్లలో గంక్షలో జాలలో నన్ను శంకరులు పాశంబులంగట్టి దినమునకు కెండువారక్తనలువదియ్‌డు. యోజనముల చొప్పువ వైళరణిగాక మెనుబదిదూటుచేల యోజనము తీక్పు నయ్యయో్యోయని మొన్ని మారు లేడిచితినో. అప్పుడొళరును రతించువాకు లే.ై8ినడా. "పెద్దల సేవింపక్క సాధుసాంగత్యము చేయక, సదాచాకమున వక్తింపక్క పుణ్యంబుసే యక్క భగవంతు భజింపక్క, పళువువలె శిశ్నోడర పరా యణకలాలము వ్యర్థపణుచు నన్నెవరు రచ్నింతురు? వమిచేయుదు

11381 శ్రీకృష్ణాశతార త్తత్త్వము కైవమాయని దీనుండ్లై విచారపడంజొ ద్బును. డనమా యనుమాట నోరవచ్చి మనస్సు 'దైెవమురూందంబోయి సర్వజీవరమకుండు భగనం తుం జొకండ న్నాంగని తోంచి నప్పటినుండి ఏనిమార్షము మూలుకు విషయము* కభిముఖముళం బాజు కామొస్తక్తమైన నువహ్సమ గొంచెము సేపైన నామార్గమునుండీ భగవంకుని కభిముఖమగు మాన్గ్‌ ముశం (గ్రొత్తగం బ్రవేశపెట్టుకు భక్తి మొనచూపుట, ఇంతనజుకేః శ్రేనుయంతయు. విషయములమిోాంద నుండెను. దానినే శ్రీవ యిప్పునుు తణ మాశ్ర్యమైన భగవంతునందు నిలుపంబడెన. ఆకార ణముచే ఇాస్త్రోక్తులందు ఇాస్రుకర్షములందు శుద్ధ జనించి. సెన్షల నాశ్త్రయించి యధావిధి కరముల. జేయ నారంభించును, ఈని్వే దము జనించువజకు. జెవ్పులలో జ్జానమని భ్ఞాక్సియనీ శౌ శ్రుమని చేగంట నవాయించినను శంఖము పూరించినను దలలోని శెక్కదు. *ాస్రు వాక్యములందు సమ్మిక గలవాండయ్యు. బ్రప్రభధమమునం చే యిది నజికుల. జిరకాలముగ నున్న కామాసక్తి నిమిషములో నళిఠిపం జేయుట యసాధ్యము కావుకం దొలుత ఫలకాంతు స్పర్ష సుభా పలంగోరి క్షర్ణములువేసి వానిఫల మనుభవీంప స్వర్షమునకుంబోయి, భిణస్టిమ్షయమున మరం భూమిపై జనించి, మరం గర్షములు ఖే పరల స్వ్వమునకుంబోయి మరల ధరపెజన్సించుచు నీట్లు చక్రమువలే! ది3గితిరిగి భువకు దానియందు విసుంగుపుట్టి య శాశ్వశస్వర్ష సౌఖ్ట ముల గోరక ఇాశళ్వుకసుఖముంగోరి కర్ణములొనర్చి ఫలముభగనంతీున కర్చ్పించు చుండును, దీనినే కర్షయాగమందురు, దీనివలసమనస్సు షి శుద్టమగును. ఇది భగనత్వాప్త్యు పాయములకు విఘ్నములుచేయ పాపములం దొలంగంచును. పాపములుదొలంగుకొలంది ముక్తిలభించు నుపాయమేదియోయని విచారింప నాకంభిం చును, ఇట్టినాధ శాన్వేసణ పరునకు సాథఘపాంగత్యవమానశ్యకము. సాధు సేనయీ దైవళ్ళక్తికి బీజ భళారము. అర్బనయం దిదియీ ప్ర్రథమము సాధుసాంగర్యము సాథు

గోవీకాకృష్ణ లీలాప్రశంసు 185 సేవ మైహిక విషయంబులందు వెరాగ్యమును* వాతారకిక విష యంబులందు నాసక్త్సియుం గలిగించును, అది కారణముగ నితరాలో చనములతోపా టప్పుడప్పుడు భగవచ్చింతనము కోలుగును, ఇతరాలో చనములం గలిగించు మనోమాలిన్యమునకు ననర్థకనులు కారణము ౧. దుష్కుతము, _౨. సుకృతము, 3, అపరాధము, ఈ. భక్సియను నాలుగింటివలన ననర్ధకము గలుగును, మనస్సును బెడద్రోవద్రూ కించుటచే నివి యనర్థకములనంబడును. దుష్కృృతము పాపచింతలు గలిగించును. సుకృతము ధ్ధర్శచింతగ లిగించును, ధర్ధకార్యములు స్విగ్ల్‌ 'స్రాప్సికి సాధనములుగాని మోశతమునకుం గావు అపరాధములు పది విధములు. ౧. వైష్ణవదూపషణము. _౨. అన్య దేవతానహేలనము. పక చేవతనుబూజించువా రన్య బేవతల దూవి.పరాదు. సర్పము బ్రహమయమే కావున నెవరినిదూపీంచినను భగవంతుని దూషించి నళ్లుయగ, “(ప్రణమేదీశ్వరకలామాశ్వ చండాల గోఖరిమృని యుండ నన్యుదేవతా నింద భక్సిలయణముగాదు, ఉపచారము చేయకుండిన మానెంగాని యపచారముచేయశాదు. (వాస్తవమిట్లుండ పరస్పరము యభేచ్చము దూమీంచుచుం బూర్వ వైస్ట్యవాచార్యులనే తూలనా డుచు చేవాలయములం బూజాదులకు విఘ్నములుగావించు వడగల్‌ శెంగల్‌ శాఖలలోంజేరిన కొందజు వైష్టననామధారులు తల్లి గర్భమునం బ్రవేశించుకాలమున నామె పశువుల స్తరించుచుండెనో చండాలుర _సరించుచుండెనో యొన్వ శెజటుంగుదురు? పూర్వజాతి వాసన వారినట్లు చేయించును' భ్ఞక్సిములైకతాను లగువీరు సామ 'ాభి వమ్తూనమువేరం జేయు ఘోరకార్యములు చండాలురును 'జేయరు. కావున వీరిని జండాలురని సంచేహించుటయు. బాతకము,

న్లో సత్సంగ త్వే నిస్సంగత్వం, నిస్సంగల్వే నిర్హోహక్వమ్‌ _ నిర్తోహత్వే నిశ్చలత్తేత్త్వం. నిశ్చలకత్త్వే జీవోను క్షీః॥ సాభుసంగంబు సకలార్థపాభకంబు, వాళియు కృ లీ.ళ42౬3 చూడుము, కెశం

1196 శ్రీకృష్ణావతార ర్తశ్త్వము

కర్గదండాలురకన్న జూలి చండాలురు శ్రేష్హులు, " గారవ్వాష్టలుశు 9. గురువును సామాన్యమనుష్యునింగ నెంచుట, ఈ, కాస్ర్రుదూష ణము, ౫. భగవన్నామపంక్షీర్తనము న్యర్థమనితలంచుట. ౬. భగవ నస్నామముల కపార్థముచేయుట, అధోతజుండనంగాం ఈ౦దియింద్రి యము(గుదము) లోనుండి పుట్టినవాండని వెప్పుటవంటిది. ౭ నామో వ్య్చారణ శరణాగత్యాదు లెట్టిపాపములనైన వారించునని ్రొ త్త పాప ములం 'జేయుట రా భగవన్నామకుల్యముగ నితర ధర్శకార్యమును 'ె్టానుట ౯. శ్రద్ధాహీనులకు భగనన్నామముప దేశించుట. శిష్యుల పాపమును గురువ్చముబొందును గావున నికరులను జక్కంగం బరిశ్నీంపక యుపబేశమువేయరాదు. ౧౦. భగవన్నామ మాహాక్ష్య మెటింగి యుండియు నాస్తక్తి లేకుండుట. ౧౧. శ్రీరామ కృష్ణాద్యవతారమూప్త లను సామాన్యమనుష్యులుగ నెంచి వారు మోతజాతలుగారనుట, ౧౨, అర్భావతార తిరస్కారము, ఇవియన్నియు ననర్థకములే. భక్తి నలనం గలుగు నపరాధములు ధనము కీర్తి సంతానము బేహారోగ్య ఘు లోనగునవి ప్రతి ఫలముగంగోరుట.

వు ఛక్తి పరిగామ,క్రముము .1ఆాాా-

ఈ యనర్థ్ధకములన్నియు భక్తికి నుపకారకములైన కొన్ని సదు పాయముల1 నభ్యుసించుటవలనం గ్రవమ క్రమముగ దొలలిపోవును. ఈయుపాయముల నభ్యసించుటవలన స్థిరచింతనము నిష్టపట్టుదలతోః బూజించుట కలుగును. ఈనిస్టు రుచికి గారణ మగును. (ఇంపైన

మైవాయ్య్రత్తం కులేజ్తన్ష మదాయత్తంచ పౌరుసమ్‌, అనికలదుకచాం “ఆఫూర్వక్షర్ణ్శదండాలోమయి ముగ్ధేవిముంచమా మృనునో6 దన్ను జాతి చండా లునకన్న నీచునిగాయగడా శ్రీరాములు ఇవపప్పుకొ నెను,

శ వీనకేనాప్యుపాయేన మనః కృష్ణుని వేశయే”త్తను నారదు వాక్యముచొప్వున "నేవిధఘమున్ననెన. భగవంతుని వ్య క్తమాంయందో యివ్య క్తమ్యాక్తి మందో. దృథమగ

గోపికాకృష్ణ లీలాప్రశంస, 1197 ననస్సృశిలుపకముక్షి లేడు, అవ్యకోపాసనము జేవాధాయ-కు నసాధ్యమని యవతె"గ మూర్తి యుపొసనమే భగవంతు డామాదించెను, కిం లీ, పుట, జఒ5౭. ౧౨అభ్యా. కావున నది య్ర్రస్తుతకమగుటవడలి వ్య కమ్చూర్జివి్షయము విచారింతము.

ల్లో కామోత్క_ంకతగోపికల్‌ , భయమునం గంసుండు, వైర్మక్తియా సామ్మిం శపపొలముఖ్యనృపతుల్‌ , సంబంధులై వృష్ణులుకా ట్రే మిరల్సు ఛ్లక్థినేము నిచె చక్రింగంటి, మె కైనను ద్దా ద్రామభధ్యాన గరిమ్హు. డైన హరిం జెందకవచ్చుధ్యాత్రీళశ్వరా గీ ఆలుకవైన౬ జెలిమ్మినైనం గామంబున, [నైన బొంధవమునవైన భీతి నైనం దగిలి తలంప నఖిలాత్తుం డగహరిం, 'జేరవచ్చు వేలు సేయాడతండె. కం, వైరాను బంధనంబునల జేంన చందమున విష్ణు జిరతరభ్ధక్థిం: 'కేరంగ రాదని తోంచెను” ఆ9 నారదుడు వచించినట్టు లేహపముననైన 6౬ ద్ర, ఛ్యానము పనానముగాని దానికి గారణమైన కామ క్రోోధాదిగుణములం కావు. పరతత్త్థ్ధా కృష్ణానుకీంన మిన్ని విధముల6 జేయనగు. అందు, ్రేమచే ననుకీలనము చేయంబూలి ఇాస్త్రోక్త కార్యము లొనక్పంయానినవో భౌవోదయ వాగు. ఇది సామాన్యముగా సగుణమై సోపాధియై యుండును. (సోపాధియనంగా6 బరిళద్ధ మైరది శాక యితరములతోల గలసీనది.) ఈ సనస+పోపాద్ధి భక్తియే నిష్తు:రిరుపాధి భక్తిగం బరిణమించును.. ఇదియే సద్యోముక్తికి. గారణమళ, సోసాధికళ్థక్తి సకామమో (కోరికలతోం 'హడీనద్సి నిష్యూమమో (కోరి కలులే౦ద్రి మైయుందును,. సకామళిక్తినే గుణీభూత భక్తి యందురు. అనంగా దీని యందు గ్గు జ్జానము యోగము ప్రథానమునను ళ్లక్సి గౌణ (మిప్రభాన) ముగిను నుండును, దీవివలన సిద్ధులు లభించును. (కృ. లీల పుట 942) దీవి నార్తుండు, జిజ్లాసువు, ఆర్థన్థియనువా రనునరకింతురు, కావున నిది మ్స త్తెగలళ, ఈమూండు తెగలలో నొకటొకటి సాత్తి వ్రకమని రాజవమని తావస మని మూండు విఫములు,. (3 17 అధ్యాయము) నిష్కామ భ్లక్సియందుల సర స్టైన యోగము లప్ర్రృధానములు కి ప్రధానము కావున డానిని ట్రై ధానీభూత ఛిక్సి యందురు. ద్‌నిని జ్ఞానులుమాశ్రిమే యభ్యసింురు, (7-14) నిప్కూమ భక్సియంద 6 జయంబడు కృర్ణములసలము ఛగవంతున కర్చింపండును,. ఇదియె కర్ణయోనము. ద్‌రి ఫలము చిత్తకుద్ధి (గీర 19-50) వ్యార్తవముగ భక్సివలన నే చిత్తశుద్ధి గలుగును. ఆయినను నింయుర సృర్మమును ఛికి శాం జెప్పి యారోపిందుటచే దీం నారోపసిద్ధ భక్తి యందురు, ఇం చ్చ్మఫడ్ది 7బిడింది గానమా యోగమి శ్రైమో మొన భైకిగాల బరిణ మింహం

1163 శ్రీకృష్ణావతార త్తత్తవ్రము జేయును. ఈ ౭0ండును సంగసిద్ధలకి యనంబడును. ఇందు భక్సివోయాడి జ్జానము ణూ గమః పరమ్మాత్మసాశ్రైత్కౌారము గలిగెంచును. జ్ఞానమిశ్ర, మైన ళ్త్షియే జ్ఞానయోగము. ఆడి బ్రహ్మజ్ఞానముతోంగూడి సద్యోముక్తిని గలిగించును, యోగమిశ్ర్రమైన నిహ్కమ భక్తియే యస్ఞైంగయోగము,. దీనివలనల గ్రమముక్షి గలుగును. కావున జ్ఞానము యో నము నిమ్కామళ్ధక్షితో(యహాడిననే మోతమునిచ్చు శోక్తిగలవగును. కావుననే నికుపాధి భక్తి క్షర్శజ్థానయోగములకం మె. న్నుత్తముమని నారదుడు వచించెను, కావునం గ్గ యోగము, జ్ఞానయోగము, రాజయోగము. లుపకారములు మాము గావున గెౌణములుం =... కొండలు ఛక్తికి జ్ఞానమే పాధనమని యందురు. కొంద అనో న్యా శ్ర్రయర్వేము వచింతుకు గాని నారదమహర్షి సస్రాయంఫలమాపతేతి బ్ర్రహ్మమమార యని (30వ సూ.) ళ్‌ స్యాసంత్ర్యమును స్వ్వయరంఫల రు-పత్వమును వచించెను. అయినను మింద జెప్పిన మూందు యోగములు గాక సహాయకారులు మటి కొన్నిగలవు. విషయ చ్యాగము (నా, 35) ఇది కలుగుటకు. గారణమైన నిరంతరభజనము. (నా. ౩6) భగవ గ్లుణ శ్రైువణక్తీర్తనములు.. (నా, 26) ఇన్నిటికి ముఖ్యమైనది మహాత్ముల కృపయే. ఆనంగా భగవత్కృషపాలేక మే, మహాత్తుల సాంగత్యము. దుర్గభము, అగన్యుము నమోఘుమువైన మహక్కృప దుర్గభము.. (నా. 89) ఆది భగవత్కృపచేత నే లఖ్గింప వలయాను.. వీలన భగవంతునకు భాగవతులకు భేదములేదు, (నా, 41) ళ్తక్తి కాస్తా భ్యయన మనంగా భాగవత భనవద్లీత రామాయణాదుల మననము చేయనలయును, ఊక చదివిన విశేషప్రయోజనము లేదు, ఆందు€ జెప్పిన ప్రకారము క్షర్ణవ్యముల పర్తింపవలయు, నునస్ఫు శత్రైలధారావదవచ్చిన్నముగ నుండవలయును, అహీింస్తా సత్య, కొచ్క దయ్యాస్టి క్యాది చర్మిత్రములను బరిపొలింపవలయాను. (నా, 78) సర్వకాల ములయందు నిండు మనస్సుతో నితరవిచారము లేక భగవంతునినే భజింపవలయును. (79) ఇవ సాధ్యముకాదేని భగవంతుని నామమునే క్రీర్రింపవలయాను. ఇటుచేసేడ శీఘ్ర కాలమునందే భగవంతుండు ప్రశ్యతమై తనమహిమచే భక్తుల నిండించును. (50) కావునల, ద్రిసత్యుండగు భగవంతునియండలి భక్తియే శ్రేస్టమైనది. కావున నార్తుండు, జిస్టాసువ్వు అర్థాన్థి పోవుమార్షములను వగలి నిత్యదాస్యాస్తక్తి నిత్యకాంతాస్తక్తి యను కండు. భక్తిమార్టములచె. ఛక్షినే యఖ్గివృద్ధి చేసికొనవల యును, (నా. నూ. ౬8) (త్యాజ్యములు లోనగునవి భిక్టియోగ వ్యాసంబునల గననగు.) ఇట్టి నానావిథశ! స్వమాపములకు నపరభక్రియని పేరు. నిరుపాధిక భైక్తిమాత్రుమై పరభ్నక్షి పరభ్నకి నపరళ్యక్తి రయువకారము మాత్రమే. (నా, 50 కాం. ర్‌ట్రి

గోవి కాకృష్ణు లీలాప్రశంస. 11809 పదార్థమును దినుటయందు బుద్ధి మనస్సు సంతోషముగ సెట్లు ప్రవ _రించునో యట్టి సంతోషమే భక్తిప్రవర్తనమందు: గలుగుట రుచియ నంబడును.) రుచినలననాస్తక్తిగలుగును. (మిక్కిలియాశతో మనస్సాక దానిని గూడియుండుట యాస్తక్తి) ఈయాస్తక్తికి. గారణములు రెండు ౧. నిశ్వర్యజ్ఞూనము, ౨. మాధుర్యజ్ఞానము. భగవంతుండ నేకళోటి ట్రహాండనాయకుండు, ఇన్నిటిని నాయన నిమిషములో సంకల్చ్పవమూా శ్రముననే సృష్టించును రథఖ్మీంచును సంహరించును. సర్వవ్యాపి, సర్వశక్తి మంతుండు. సర్వేశ్వరుండు. అపహతపాసప్షుండు. విజరుండు, విమ్ళా తుండు, విశోకుండు. యముక్పిపాసారహితుండు. సర్వశక్తుండు. ధ్దర్ధనేతువు నని యూయన గొప్పతనమును చెలిసికొనుట మైశ్వర్యజ్ఞానము. ౧ భగ వంతుండు దివనిసుందరమూర్తి శరణాగతరతుకుండు పరమదయాళువు వాళ్సల్య సౌశీల్యసామాద్య నేక కల్యాణగుణసముద్రుుండు, _స్థరణ మౌాత్రసంతుష్టుండు. నమస్మ్కార్యప్రియుండు. భక్తసులభుండు, పరమా న౦దమ్యూర్తియని యొజుంగుట మాధుర్యజ్ఞానము, మొదటిదానికి గుణమాహాత్త్యాసక్తి యని పేరు. రెండవదానికి రూపాస్తక్తియని వేరు, ఈ జ్ఞానమునలనం బూజాస్తక్తి జనించునుగాని యా యుభయాస్తక్తులం దును భక్తునిమనమున నాశ్చరస్థభయములు పెనగొని యుండునుగావున భక్తుడు దూరమున నే నిలిచియుండును. భగనంతుండింత మహామహి ముందే. నేనోమద్రుండ నే. ఆయన పాపరహితుండే నేనో పరమపాపినే. ఆయనను సమివించుయోగ్యత నాకు. గలదా యనుతలంపు భక్తుని మనస్సున నాటుకొనియుండును. ఇట్లున్నను శ్రేమయనునది హృదయ మునం బనిచేయు చున్నది కావున బ్రేమచే నాయనను దూరముననుం డియే _స్థరించుచుండును. దీనికే _స్థరణాసక్తియని వేరు. _స్థరణాస్తక్తివలనం గొంచెము ైర్యముగలవాం డ్రై యొ,క్కెడివారిచేతులు "ేవుండు గో యండుకచా. *డాసరితప్పులు దండముతోసరి గడాయని ్రైర్యము వహించి యజనూనుని సేవించూ భృత్యునివలె భగనద్దాస్యము చేయ

190 శ్రీకృష్ణావతార, తత్వము నారంభించును. ఇదియే దాస్యాసక్తి మునుపటికంళ సమిాషమున నిల్చి నను భగవంతు. జెక్కువ తాను దక్కునయను 'తారతమ్యజ్ఞానము పోయినదికాదు.. దాస్యాసక్సి ముదిరి సఖ్యాస్త్తియగును, సఖ్యమనఃగా స్నేహము. ఇందు సమానప్రుతిపత్తిగలుగును. సఖాన్టిస్తక్తి వాళ్సల్యా

• సక్తిగం బరిణమించును, బిక్షలయందు. దల్లిదంద్రులకుండు వ్రేమ వాళ్ళ ల్యము. వాత్సల్యాస్త్తీ కావలి మెట్టు కాం తాస్తక్తి * గోపకన్యకలయందుః గలదని ఇెప్పినది యీకాంతాసక్తియే. పూర్వానస్థలన్ని యు బూర 'ముగం బూర్వడన్నముుం దే గోపికలు దాంటిరి. భా ర్యాభర్తలెంత చన న కాంకకుం గాంతునియందుంల యాస్తక్తి కాంతాస్తక్సి కాంత కబ్బమునవ మనోహరమని యర్థయ, పురుషుని మనస్సు హరించు సౌందర్యవతి కాంత. స్త్రీ మన స్పును హరించు సుందరుడు కాంకుండు.. కావునం గాంతయనలగా వివాహముచేసీ కొనిన ఫొర్యకను వివాహములేశయు భార్యాస్థానముననుండు స్తీ శిని చేయు... అట్టుకే కొంతుండనంగా వివాహముచేసికొనిన పతియు నుపపతియునగు. కావునం గాంతాని .ఖార్యకు భ్య్హ్రయందుండు 'నాస్తక్త్సియనియు. జారకు జారుని.యందుండు చాస్తక్తి యనియు 'జెప్పనగును, కావున6 గాంలౌస్తక్తి శెండువిధములయ్యెం ఇందు భార్యకుభర్రయందుండు య్రేమకంటె జారిణికి జారనియందుం గల గ్ర్రేచు న్నిర్ణలము నిష్కులంకము బలస్తత్తేరము త్మీవ్రుము నైనది,. నీక ర్వక్షిణ, దమయంత్కి చం ద్రుమతి లోనగు మహా పత్మివ్రతళ యందు ఛయముతోంగూడిన భక్తియే యుంటెకు గాని శీవల భ శి యుంజెనని చెప్న వలనుపకదు. భర్థ కృక్కీతికర మైన కార్యము తామేవి చేయుదుమోయని భయము జారల మనస్సునందు. నిట్టి జంకు కళంకము. కలుగదు. వారు తామేది చేనినను వీయుండు ప్రీయముగానే త్రృహించును గాని తప్పు లెన్నంబోండు. ఒకవేళం దొ మవజ్ఞకే చేసినను తృమించును గాని దండింపండను నిశ్చయజ్ఞానము వారికిగలదు, శె వుననేభ _క్రీవిషయమున 'యోహాజారమివ్శప్కియిమ్మరి స్రుతి చెప్పుచున్నది. ప్రియః డైన జారుని త్తీ వలచిన ట్లఐకటి త్మీసృము నిష్కుళంకమైన త్రీతిని భగవంతునియం దుంచువార భక్తరాండ్ర్యగుదుకు.. ప్రైక్ళళమనువ్యులయం దుంచువారు అంపటా! 'డ్రుగుదురు. కావున నారదమవార్షి ౪నారదస్తు తవర్చితాఖలాచారతా. తడ్విసరతౌ పరవ్యాకలళా (19) అన్త్యేవమేవమ్‌ (20) యభఖాద్చజ గోపీనామ్‌ (2) తత్రాపి న నూహాళ్ధ్యే జ్ఞానవిస్థృతత్త్య్వాక్‌. (22) తద్వహీనం జారాణామివ (29) వాస్త్యేవ త్తి

వర్క్సుఖ సుఖిక్వమ్‌” (౨ర) అని నూత్రిం చెను,

నోవకాకృప్ణు లీలాప్రశంస, 1101 వ్రగానుండినను భార్య తాను'వేజు భర్తవేజు నిరువ్చురును రెండు భిన్న వ్యక్తులనియీకడా తలంచును. అట్టులే భక్తునకును గాంతా సక్తియందుం గలభేదవ్య _కీక్షాన మాళ్షని వేదనాస్తక్తి జనించువజుకుంబోదు, ఆత్మని'వేద సాసక్తియందు. దానుదనదియను భావముపోయి తానుదనది తనయిష్ట్ర మాయనయిస్ట్రమనువవి ప్ర, త్యేకముగా లేననియు, సర్ఫమాయన బే; సర్టు మాయనయిస్ట్రమే, తన్నేమిశా నుపయోగించుకొనీనను సంతో వమే, తనయిష్ట్రరునునది వేలుగా లేదని యెంచి న్య _క్రీ భేదజ్ఞానమున్ను నశింప జేయును. తాననునది యొకటిలేదు సర్వము భగవంతుంటే యను జ్ఞాన మెప్పుడు దృఢపడునో యష్పుడే తన్నుందాను నుజుచి తాను గూడ భగవంతుండనియే యెంచును, దీనినే తన్మయాస్తక్తియందురు. ఇదియే భావసవమాఛి, ఛభావసమాధి మహాఖావసమాధిగ నభ్గివృద్ధియై పరమవిరహాస్తక్తి దశను బొందును. దీనియందు విరహావశయందలి 'వ్రీయులవళలె న్నున్మత్తు లక్షై భక్తులన్నిటియందు భగవంతునిం జూచుచు భగవంతుండను మహాసముద్తములో మునింగి సముద్రమునందలి మానమునలెం దాను భగనంతునియందే జీవించును. దీనినే పరము వ్రేవయందురు. ఇదియే వ్రేమకుం బరకాష్టు. ఇంతతోం బ్రేమసరి, జేవ్చని సంసారబద్ధునిం జేసిన హృదయగ్రంధిని నిది 'ఖేదించును. అన్ని స౦ంశయములు తీఅును. పునర్జనృకారణమైన కరము మూలముట్టుగ సశించును. ఈవిధముగ జీవుండు మాయను దరించి ముక్తుండగును, ఇట్టిస్థితి బ్రదికియుండంగానే కలిగినా జీవన్తుక్తు. డందురు. మరణా సంతరము లభించిన విజేహముక్తుండందురు.

భ్తక్సిమార్లమున యాతాయాతక్రమము సూత్రప్రాయముగ వివరింపంబడియె, ఇక దీనికిలత్యముగ గోపకన్యాచరిశ్ర, యెంతవజ కన్వయించునో భూడవలయును.* 06110 1053 100 ఇ101 0106 115505 0 213 100౪800 కం [7 10906 3 పేంటం 1202 ౪100.

11902 శ్రీకృష్ణావతార త్తత్తప్రమ ॥ గా గ! & పె3%ం14 ఉండ 2౯0 2 907 ం1ం76రే, 76%, 1025206 2150 0౪౯ సేంథే 19 గ్రః68మ. న! కే లే స 564) 26 ఇ1ల 1క్రం05--6000[056 1006 ఇ1 2020169 208 పే 20 31016 0% 10%6 శం 16 106 15 ఇగిరేఆం 007 పేండరే,-ా 296 13 808 12964 రంకు 6108206 116. శ శ త స కె 21206 0%, 7 అండేలాప్‌ కంళక్రసల 02 ఇసేంంు 09 061 1ం?6€0 : కే 501806 109, పళ స్‌ లంటుడే సము 06, కే ఇ)! గం గంళ్ళాాా296ే క్రం 2పీంట6 16 6107 కణ 6 96609, 2మి6ే 10 భం సేకం2రేళజకాా క్షే ఇస! 56610 పేపం ఇసేంగు 1107 5041 107601 లంట 25కి 27ఏసీంరే గు ఓం4 0 515069 007 5000150, తషంట 1256 2715066 ౧07 610 ఇ1 016 01 110 6టి, 101 006 య110 05 0)” ౧60% పకంళా 22 15 స 1076, 07 516% ము” 500456 | వశం 202 సింటం: 1 క 1076 జం ౪106 | 0% 26 మండ ఇంక6 25 మ పేగంళుంంాలా ఈ2 5201066 6 ప6253 0£ ౫ ంటీం౯! సం 1 కండి 066 ఇంట క 04164 119 66; 62, 1 5షం6164 106౬ పం రేఆంంరే. క 0016 1616 66, 256 సేంరి6్ర 60 000 27 ౧ంటీంలక ేంచ5ం, 1700 ఇాంళ!16 5006 006; శ్‌ స0ఇ14 64456 (066 10 శే 01 501004 006-- 05 06 1106 05 ణు 00680206. ౨ పే 16% 406 900014 00 ఇగ668 07 ంిరే-- 2నిరే 5 కక్రసర పేషర6ే 5%0414 600200 16 2 ం0జగ్రం ఏం, 0 61812165 01 గరవష521001 శౌర20 06 500 006 ౧0౯ 2ళ2సేం 207 1070, ఇ81 సం 10250,

గోవి కాకృష్ణు లీలాప్రశంస, 11908 (నీ పొదతలం బరణ్టుంబున నొక్కపరి స్పృశియించితిమి, అది మొదలు కృష్ణా నీయంచే మనస్సానందించుచున్నది” యని గోపికలు ఇవ్పీరిగదా. అదిమొదలు వఏరిచిత్తవృ త్రీ యెట్లు పరిణమింపంజొచ్చెనో చూకము అంతవట కుడాసీనములుగనుస్న మనన్సు= లది మొదలు కృష్ణునియెక నానందపూర్వకముగ నభిముఖములయ్యొను. తాను బేని యం చానందించునో దానియంచే వర్తించుట దాని గుణవిశేమ మెజుం గగోరుట మవస్సుస్వభావము. గోపికనస్టికల యానందముతోడ వయా సృభివృద్ధి గనుచుండెంగదడా. యుక్తవయస్సు వచ్చునప్పటికి జూతివయ।ః వ్రయుక్త్మము కామోదయ మవళ్యంభావి యయొను, కృష్ణువడువారి యందు గామము. బెంపకుస్న జ్జునమేల “పింపంగూడదను సంచే హము గలుగవచ్చును. ఎవలేనూర్లమునంబోదురో వారికా నూర్ష మున సుఖప్రయాణము జరగునట్లు భగవంతుండు. చేయునుగాని నూరనసృష్టీ యేదియు౯జేయండు. జ్ఞాన యోగాభిలాషులందు జాంమే కర్షరులందు(గర్భమే భక్తులయందు భక్షియే యజభివృద్ధిం జేయును గాని శాజుమాజు కారర్టములుచేయందు. “సహజంకర్తకాం లేయ సదోమ నుపినత్య జే _త్తనియు “శ్రేయాకాస్వుధర్తోవిగుణః పరధర్తాత్సవ్టనుస్టి శాత్‌ స్వధ ; చేనిధనం కే యః పరధర్లోభయావహ' యని భగవంతుండే గోపికా కృష్ణులయంమ దోఎమారోపించు క్రైస్తవుల మఠ్యగ్రృంథమగు ైబిలు నుండి యీ సాలోమకా గీతము గ్రహీంపంబడెను గోపికలు కృష్ణునకు భార్యలని ఇెప్పుదుము. పరసస్త్రీలని వారు తలంతురు. ఆడి టోవమేని యిందు€ ్రీస్తునకుల దోడయిట్టినడానితో సంభోగము వర్షపంబడినదే యీగ్రంథము గలియేమి. ఇందు6€ బుకుముండు తోడంబుట్టినదాని పుకళాలోం బండుకొనుట ముద్దుపెట్టుట, జ్‌ొమ్ముల పయిం జేయివైచుట చేతిని స్త్రీకి దలదిండుగంజేయుట వర్థ్ధిపంుడెను. ఇంతేగాదు ఆయనకుండు ర్ర్రేమ సారాయముకన్న రుచ్యమని వర్గ చెను. " గోపీకాకృష్ణు లిట్టే శ్రాపంచోతులు గారు, ్తాగుంబోతులకు నట్టి నాయికానాయకులు గాక ఆను వ్వక లఖింకురు” దీనికి వారంకరార్థముగల డందులేని యా యంకరార్థము గోపికా కృష్ణుం విషయమున చేల ్రహింశాను? 150

1101 శ్రీకృష్ణావతార తత్త్వము

ఇప్పెనుగడా. కావునం దనకత్యంత ప్రియ మైన భక్తిమాక్షమునం బూళ్వ జవ్ఫంబునందునుండి యింతవజుకు భక్తిని వృద్ధి చేసికొని తతృ్భలానుళ్ళన మునకు సిద్ధలైన వారి మనస్సులనుండి దానిని నెట్టివేసి యసంగా నిన్నీ జన్నములందు వారు వేసిన కృషీ య్‌టిపాలుచేసి యిప్పుడు నూత నముగ జ్ఞాన బీజము నాటునా? అది పెరుంగటయొప్పుడు. సలించుట యెప్పుడు? అనేకసహాస్రజన్నముల కుంగదా జ్ఞానము పలింపంబోనును అంతవజకు వారు జననమరణ వీడితులు గావలయునుగదా. అటుచేశ్‌ యుండిన భక్షియోగము వ్యర్థము క స్టైకఫలమనిగడా సా్వ్రభ్మిప్రాయవి రుద్ధముగ సిద్ధాంతము చేసినట్లగు. నీ మతము తప్పు మామతమునకు రమ్మని చెప్పుటకు. గృష్టుండు బుద్ధిమాలిన శ్రైస్తవుండుగాండు, ముష్క రతురుష్కుండునుగాండు, కావున వారియం ేభానము జనజైన్నమున ననుసరించి వచ్చుచుండెనో చానినే ఫలవంతముగం జేయంబూ నెను అటుగా దేని 'శస్యతస్యాచలాంశ్రద్ధాం తామేన విధధామ్యహా మను పాకస్ట మున్నత్తీప్రలాపమే కదాయగును. కావున జాతిస్వభాననయః ప్రయుక్తమైన కామమునే విజృంభింపం జేసి చానిం దనయందు వినియో గింపండేసి దానియందలి విషమును వారించెను. 'ప్రాక్కృళపదార్థము లందలి వ్రేమకామము. అప్రాక్ఫృత భగవంతుని యందలి ప్రేమ భి మొదటిది (ప్రాళ్ళతిక సంసారహేకువు, శెండవది ప్రకృత్యతీత మ్ల 'హీకళువు, పదార్థ మొక్క వ్రేమయే, వినియోగభేవముచే ఫల భేదము పాలొక్కళు. సీసపాత్రములోనుంచిన విషమగును. బంగారుపాత్రీ లోనుంచిన ప్రాణధారకమగును. సాహిత్య రత్నాకరమునందలి ట్‌ సూరివాక్యము లీవిషయమునే స్టావించుచున్నవి, రసములెన్ని యన చర్చయందు “*రతిర్ష్టైమినీవిషయా విభావాదిసముల్లసితా శృంగ? రసతామాపద్య తే సైనదేవతా గురున్ఫప పుత్రమ్మిత్ర విషయా?

ద్భావళబ్దభావినీ భవతి వవంన్యవస్థావి'తే వత్సలస్నేహా భక్టీనాం 6

భఛావాంతహ్భృాతానాం విషయ భేదమా-త్రోద్భేవవ్యప బే శాన్నరసథ

గో కాక్షృష్ట లీలాప్రశంస. 155 మికావిన్యా సేన రసనవర్వ విఘుటనపటుతాయని యాయనన్రా,సెను. రన్య తే స్వాద్య తే యమవ్యుత్స త్తిచొప్పున నాస్వాదింపం బడునది రసము రతియనంగ6 శ్ర్రేము. ఇది కామినీవిషయ మైనపుడు శృంగార రసమనంబడును. అదే పుత్రవిషయమైనవో వాత్ప్చల్యరసంబనియు, మిత్రవిషయంబున స్నేహరసమనియు దేవ తాదులవిషయ మైనపుడుళ్లక్తి రసమనియు. కేర్లొందును. కావున గృష్టుండు భగవంతుండని త్‌లంచు వాప గోవీకలకుం గృష్టునియందుంగల ఛ్రేను భ్లక్సియందురు. కృష్ణునిం దమవలెం త్ర్రైాకృతపురుషుండని తలంచువారు శృంగారమందురే. కృష్ణుని సమకాలికులు నారదళ్శీష వ్యాస శుకాదులు దదనంతరము జనించిన శంకరరామానుజమధ్వ వైతన్యాది మహాత్తులును గృష్షుని భగవంతునిగ వచించిరి విశ్వపఫించిరి భజిందిరి ధన్యులైరి. ఇప్పటి కొందణు కామదాసులు దుష్కానుమందురు. అభిప్రాయ భేదమునకు దృష్టి భేవము కాంణము దృవ్టీ భేదమునకు వారివారిచిత్తవృ త్తి భేదము కారణము. చిత్తవృత్తీభేదమునకు స్వాచార భేదము కారణము, అక్ష వశ్సర్వభూ తాని, యనునది వారికి. బ్రమాణము,

గోపికలకు _స్ఫోదయ మైనట్టు కృ. లీ. పుటలు. ౧౩౭౧9౮-- ౧౩౯ చదివిన స్పష్ట్రంబగు. దివ్యసుందరమూ్తూర్తియు నన్నివిధముల మనోహమండును బెద్దవారిచే బేవుండని భావింపంబడువాండును నైన కృష్ణు చేయలంతినుండెను, ఇంక వారుచేయవలసీన కార్య మేమి? *శన్యా వరయ తే హూపొ మృని కలదుగదా. కావున గృష్షుని నే మగ నిగా మవస్సుల వారు వరించిరి. అట్లని పరువునంబోయి కృష్ణునిం గాలి లించినవారుగారు. భర్హమాగర్గమున నే నర్తింపనెంచి కృష్ణుని. దమకు భర్తగాం చేయుమని మిలీ గేవివలె నే వారును గాత్యాయనీ పూజ గావిం చికి. *లేపాంనరతయుక్తానాం భజ తాం వ్రీతిపూర్వుకం, దదామి బుద్ధియోగం తం, యీనమా ముపయాంతి తే” *.ఈశ్వరస్పర్వభూ తా నాం హృచద్దేశేఒస్టుతిష్టతి భ్రామయకా సర్వభూతాని యంధత్రా

1196 శ్రీకృష్ణావతార తత్తవ్టము హూఢానిమాయయా” యన్నట్టులు వారి కీబుద్ధి నిచ్చినవాండు భగవం కుండు కృష్ణుండే కదా. మార్షశిరమున6 టబ్రతిపత్తుమొదలు నియ తొహారలై గారీపూజి ణి యా2 యా సలుపుదు గోపికలు 'మచ్చిత్తాః మన్షతప్రాణాః బోధయంకః పర స్పరగమ్మన్నట్టు తచ్చి త్తలు తన్షతప్రైణ-లేన గోపిక లుపషఃకాలంబున "లేచి యొకశినొకరు పిలిచి . (పుట 111) యమునకుంబోయి. కథ యంతశ్చమాంనిళ్యం తుష్యుంతి చ రమంతిచ” యన్నట్టు కృష్ణగీశం బులు పాడుచు గృష్షుకథ లే చెప్పుకొనుచు వలువలు “శేవ్రననుంచి సంతోషముతో జల క్రీడలాడి యావల దమకు( గృ్షుని బతిసేయు మని గారిని బూజించుచుండిరి. అట్టులే యా వ్ర తాంకదినమందుకు జలిపిరి. .సకీర్య్యమాన శీఘ్ర, మేవావిర్భృనంత్యనుధభావయంతి.భ ౩౯” న వా జి అన్నట్టు యోగేశ్వ రేశ్వరుందైన కృష్ణు “తేషూమేవానుకంపార్థి మన్నట్టు వారి యభిప్రాయము "అెటీంగి వారి ననుగృహించి వారి కోర్కె సఫలంబుంజేయం గొందజం జెలి కాం డ్రంగాడి యచ్చటికివచ్చి వారి నస్ర్రుముల నపవహారించుఫొనిపోయి. చెప్పెక్కి యానల నాదిస మొలలవారిచే య్రైగ్క్‌ంచుకొని వారి మనస్సులను బరీశీంచి బోధించి వారు కోరైినవరంబును వారి వస్తముఐను వారి కిచ్చిప౦

• దింటం 1127 25న, ఇస” పణ 1వగంప02. 56160666 5301 20 2? 2౯6 2064 ఇ౧5625002516 006 €0 0౯6201 11 58091 56౪166 09 109 10 (06 960656 బై. 10 6 16 ం29160 05 016 6606513 ౪ గ్‌ణిర్వ షర తీరం 298 2౪6 అలం 10 లుం పటంం వలురద్తం వీం0ంి చంప [2% 21000385 ఈలా అలం 61119 2266, 5611 016 రడీ ౧01 200628 10 సేం 92166 206 ఇచిన ౪258 (0 600 00165. 5 500% 23 160” రంవీల్టాంతే ఓం? 269 0 ఏంషళ60, రే 211ంఛ66ే లు5ల ద 10 6 1648 ఇ*ి2 ప్రే 6 ౪11” 46026029 05 భం ఇ00-ల08క్రై 296 103 1620066 €0 90116 ౪0 కుం 016 ఏకేం2 0 గ్రం0డే8355 శం 10, 50208 25 క్రం0%6ే 296 61, 5625022016 25ర్తే ₹13625022010 ఇట20ంట96 206 ఇళసం2రి ఉం ఉం ఓట ంళై్రైకిరి [8 10 60౪౬

గోపికాకృష్ణ లిలాప్రుశంస. 1107 లందటు వీవాహములుకొని కన్యలు. రమారమి ౧౪-౧౫ సంవ శ్సరముల యీడునా రనుకొననచ్చును. ఆమౌాత్రము ప్రాయములేక _స్థర్రోదయము కాదుకదా, ం

• “శతంత్వానుకూప మభజం జగతామథధీశ మాళత్తాన మతశ్రచ పరత్రచ శామపూూర్ణమ్‌, స్యా _నేతవాంధఘ్రీరరణం - సృతివిభ్రామన్నాన య్యావైభజన్త ముపయాత్యనృ తాపనర్లణ) లోనగు రుక్సిణీ దేవి వాక్యం బులు _స్థరించిన (చూ. పుట 9[4) చో గోపాలికలు కృష్ణుని మృగ నిగా వరించుట ప్రశస్తకార్యమనియే యేర్పకుచున్నది. కృష్ణుండు వారి వస్త్రముల నపహకించుట యీటికో విచారింపవనలయును, వనయస్సుపట్సలు చీరలువికెచి యేటినీట బహిరంగముగ స్నానము వేయు దురాచారముకు వూన్చు నుచ్చేశముతోం గృమ్షుం డట్లు వేసె ననియు నాయన సదుద్దేశముతోం జేసియుండంగా సరిపోయెంగాని యబ్టుతే దుస్తులు పదుగురు ప్రో కృ్ణుండు వేనినంతమాత్ర ముకోం బోక వారిని 'జెళిచియుండవచ్చునుగడా, వారు వివేకహీ నత త (లు 921660653 ఇష స16్ర 102705 0% ౧౭6, . €0 10062౯ 1 2 ౧016 సంర0ణ108 ౪2 పేం[096 ఆస కటలా, కంల 26 116 6, 512006 స5008్ర6 (06 9103 0% 61౯ 00410106022006 అం 60 10101 80118 1310 (06 [ంయులు ంపి1164-106 5100110167 వీలం?8 6 9056 2181. 350 0టీం?6 613, 067 ఇ6౯6 0290211 టా046 షర 6౪061 116 క్రంఠే5 బై ఇలు కుం 1056 28 కంపం. ఓం పజరే 10 1షఫీంఇ5 106 211 ర ర50క్రఠళ్పం €0 1090 0% ఇసేంగు, ఇంకీం 00020607, ఈం సీరరఉ620666 [0056 01 ఇసే21 110607 గ్రం6 [00% 8 [106 01 శేజరేయ655 [షర 20 ల క్రం6 [00కు కం 16810106 2064 సం(ల21 01ల తీక 51030012 షక 2వీం?6 211 1662 01 02902116 6 60౪16 60 2010108 ఇసంప్‌ గ్ర కీరరిక్ర కక జ0ం 60 పె, 296 23 120 ఇఅర006ే 106 నష60 [6౯6] క£13 10 క్రం6 6 61 1076 ఇస10ష్‌ 3 2కీం?6 211 560-= వ్‌] [ంట76, ! 25 +సేలం గుహిరేక ఇం6 26 26 (గం ౧1166 ఓస్‌ 20 210256 1096 009116 11195018 6 రలీటే' సేంం664 ఏఓ 119 గాంకరేక ఇాంష!తీ 96 [11 0020331760 208 2గంంట౪6 50 16 1 00 12 20 ఇట? పే! 0062ఏ16 [02 1213 600446 న మం 0 ల ఇంత 620206 036 ప= 02101016.

1193 ఛీళృష్ణానతార తత్తస్పము

నలై చేసిన కార్ఫుముందు నట్టి యభిప్రాయము కలదని వారి మన స్సున శెక్కునట్లు కృృ్ణుం డట్లుకావించెనని యొకరు సమాధానము చెప్పిరి. భృక్తిజ్ఞానహ్లీను లగువారి కీయుక్సి దృప్రికరముగ నుండును గాక, భక్తురాండ్రగు గోపిక లూరక స్నానమువేసినవారు కానే, కృష్ణుని మగనింగాం నోరిళే, ఆయనయు దాని నంగీకరించెనే, తాను భార్యలుగా గ్రహించినవారిని దోడిగొబ్లవాండ్రయెదుట. దిసమొల ల్లతో నిలువంజేసెనే యిదియేమి నీతి? ఛ్లర్త థార్యుల నిస్లుచేయనల యునని బోధించుటకా? వేతులతోనైన మానము కాపాడుకొననీక యైైకస్కుమకు మెందునకు? ఆండ్లువారు దిసమొలలతో స్నానము వేయరావను నీతిని బోధించుటకు భగవంతు. డనతార మెత్తనల యునా? యను సందేహము భక్తుల బాధించునుగడా? భార్యలగుట యనంగానేమి? భగనంతునితో సమానలగుట యనికడా. అప్రాకృ తునితో సమానలగుట యనంగానేమి? గుణాతీత లగుటయేగదా? "కావ్టునం దనతో సమానస్కంధమున నుండం గోరువారు *“మూంమ దీయంచనిఖలం చేతనా చేతన్నాత్తకం, స్వకైంకరోన్టపకరణం వరచస్వీ కురుస్పాయ"”మ్మని చెప్పుట వాచావైంకర్థమాత్రృమా?. లేక వారి మనస్సు లట్టి పరిపక్వవశనొందిన వా? యని భగవంతుండు పరీవ్నీంచు టావళ్యక మే కదా? మన మేవస్తువైనను బరీశ్నీంపక గ్రృహింతుమూ” అట్టి పరీశయీ కృష్ణుండు గావించెను, వారి మనస్సులు పరిపక్స మూట గోపకన్యక లాపరీక్షయందుం గృ తార్థలైరి, గోపికలు కృష్ణుని ్రాక్థించు వాక్యములలో * మీము నీదానీజిను లము, నీ వేపనిం జెప్పిన "జేయంగలవారో మను వాశ్యములు గానవచ్చెడిని (కృ. లీల. 142పు, ఇది చండకాశికములలోని విశ్వాముత్ర హరిశ్చంద్ర సంధామణమున _స్థ్రతికిం 'చెచ్చుచున్నది. విశ్వామిశ్రుండు హరిశ్చంద్రుని విక్రయించు సమయంబున నొక చండాలుండు "తాను గొనెననని నచ్చెను. అప్పుడు హరిశ్చంద్రుండు విశ్వారుత్రునిం జూచి * మునీండ్రా! యుభయలోకీ

నోపికాకృన్ణ లీలాప్రుశంస, 1100 హానికరమగు చండాలదాస్యమును. నుత్తమ తల్రియుండన్వై యొట్లు శీయుదును? నీకు దాసుండనయ్యొుద. నాశేతం బనిగొనుము తమింపు మని ్రాన్థించెను. విశ్వామిత్రుండు '+తపస్వులు స్వయందాసులు, నీవ చాసుండవై నాకేమి చేసెదవు?”” అనెను. నీవేమి ఇెప్పిన నది చేసెద నని హరిశ్చంద్రుం డనెను, *వేసెదవా?” 1 చేసెనను” అని మాట తీసి కొని నీవ నాదాసుండవై నేను -జెప్పినట్లు చేయుట సత్యమేని నీపీ మాలవానిశే యమ్ముడు పొమ్ము. లేదా యసత్యమాడితి ననుమని విశ్వామిత్రు. డనెను. అసత్యభీతిని హారిశ్చంద్రుండు మాలని దాస్య మంగీకరించెను. హారిశ్చంద్రుని సత్య వ్రతమెట్టిదో పరీచీంపవనలయు నని నిశ్వామిత్రుని పట్టుదలగాని యాయనను స్వరూపనాళము చేయ వలయునని గాదు. హారిశ్చంద్రుం డేవిచేసెను? సత్యభాషణము శ్రేఘ్రమా? కులము మాన మాచారము గౌరవము శశ్రేవృమా? యని యాలోచించి కులాది రయణముకంకె సత్యవ్రశరతణమే శ్రేస్టు మని నిశ్చయించి సత్యవ్రతము నిలివీకొ నెను, అట్టులే గోవికలకును విషమసంకటము ప్రాప్రించెను.. గోపికలు గోరినది భగవత్బా, ప్తి కృ్ణుం డడిగిన చేమి? సర్వసంగపరి త్యాగసూచకముగా మో కత్యంత వ్రియగ్గుప్త ధనము సిగ్గెనను విడువుండు, భగవంతునైన. విడువుండని యడిగెను. మాసరతణమను సామాన్యధ్దర్దముకంకె భగనత్బాప్తి యను విశేషధ్ధర్హము శ్రేష్పమనియు, సామాన్య ధ్ధర్హములు స్వర్షము నకేకాని భగవతా, వ్రికి సాధనములు కాంజూలవనియు, నుద్దిష్టవ స్తువు భగవతా ప్రి లభించినపు డేజబుదాంటినవాండు లెప్పను వదలి నట్లు ధర్షసాధసము "త్యాజ్యమనియు “సర్వధర్తా౯ పరిత్యజ్య మామేకం 'శరణంవ్రజో యను పరమరపహాస్యము నెజ్‌ింగ భగవ తా _ప్రిక్షై నోపకన్యకలు చైహికలజ్జను వదలి కృతార్థలైరి. .. ౧... దాస్యము సర్వ స్వాత్రంత్ర్యుశూ న్యము, చానులకు. దాము

గ200 శ్రీకృష్ణావతార తత్తవ్రము కట్టిన వ్యస్త్రుములమిాందను స్వాశ్రంత్ర్యము లేదు.. దుర్యోధనుండు ద్య్యూశమం దోడి దాసులైన పాండవులయు శ్రౌాపదియు. వస్త్రము లొలిచిన కథ _స్వరింపుండు. పాండవులు దాసులుగావున6 దమంతటం దామే వ(స్త్రములానల నుంచిరి. 'డ్ర్రైపదియు ధ్హర్శవిజితమొ యుండె "నేని యటు వేసియుండును. ఆమె యధ్ధర్దవిజితీ కావున మోకు నేను చానురాలం గానని తిరస్కరించెను.. ఇక్కడ గోపికలు తమంతట ఉ్లామే మేము నీదాసికలమని చెప్పుకొనిరి. మీమాట నిజమేని నాకు నమస్కరింపుండని కృష్ణుల డనెను. వారు నమస్కరించిరి. కృష్ణుని భర్తగాం గామించికి గావున నోపకన్యుకలు భర్తయెదుట విగతవ(స్రులై నిలుచుట యేమి త్యాగ మది యేమి కష్టకార్య మని సంచేహాము గలుగవచ్చును. బాలనాయిక శయ్యీిగృహమందుం గూడ వెలుతురుండ వివ్యస్ర్రయె భర్తతో రమింపదు. అట్లుండం బట్ట పగలు వివస్రుమయై భర్ధయెదుట నిలున నొప్పు కొనునా? అదిగాక యిచట నుండినవాండు కృష్ణుడొక్కండే కాండు తోడ గోపాలుకు ఫొందలున్నట్లు గ్రంథమున నున్నది. ఇతరులు చూచుచుండ నేస్తీ భర్తయెదుట నంగమొలతో నిలణడును. కేవల భర్భృభావ ముండి నను వారట్లు నిలిచియుండరు, భగవంతు. డనుభావము వారియందు బలిఘ్టమై యుండనల్వయును. భగవశ్సన్ని ధానమందైనను నలువురి యెదుట దొలుతొల్త దిసమొలలతో నిలుచుటకు వారు దైహిక లజ్జను సమూలము నాళశముచేసి యుంచనలయును గదా. “విసృజ్య _స్తయమానాళా స్వా౯ దంభంలజ్ఞాం చడైహికీమ్‌

• ప్రణ మేదీశ్వరకలా మూళ్వ చండాలగోఖరమ్‌” అని చైహికలజ్జ త్యాజ్యమని భగనంతుందే యుద్ధవున కుపదేశించెం గదా. (కృ. లీ. పుట, 10160)ఇట్టియనన్య జనసోమాన్య సాహసము చేయుట చేతనే వారు భగవంతుని: గలయంగస్‌గిరి,. వివస్తల్తై కృష్ణు నెదుట నిలిచిన గోపకన్వుకలకు నవభూతలకు దిగంబరస న్నా స్టిసులపు

గోవి కాకృష్ణు లీలాప్రశంస, 1201 శేకముగల దేమ్నో పరికింపుండు. అయోస యీయీజువీగకలెత్తు గొల్లవిల్లలకుండు ఛక్త్సిసావాసములలో శతాంకముండినను నేనీ నీచ స్థితియం దుండనుగదా. భిగవంతుండా! యెప్పుడు నాకిట్టిస్థితి గలిగిం చెదనో, ఇట్టి పరీ్ష్రయందు ధర్గరాజార్డునుల యట్టిపురుములును నక్తీష్ట లుగారైరి. స్తీలగు గోపికలు రుక్షిణి డ్రావది యృత్తీక్షలైరి. గోవికలు భ్లక్త వేతగాదట్లు నిలిచినది చలికిందాళ లేక యని యేల తలంవరాశందు "కేమో, అమైనచో నీ దాఫికలమనిన మాట యపార్ధమెకదా యగును ప్రధమచుంబనములో నే దంశభగ్నమన్నట్టు తోలుతనే యసళ్ళ్‌ సంధాషణమా? భర్త కసత్యము చెప్పినను బ్రాయ్యికసత్యము ఇెప్ప రాదనునజివసామెత వారు నేర్ట్పియుండిరా? చలి కారణము గాదు, నీటిలో నుండినం జలియుండదు. ఒడ్డునకు వచ్చిననే చలిచాధ. కా వున నిం గొంత సేపు నీటనుండిన నెవరైన వారిని వెతకుచు వచ్చి యుందురు, చీర లివ్పించియుందురు, గనోవీకా వస్తాపహరణ లీలవలన నమునము గ్రహీంపవలనీన వేనన:--

౧. “ఆకాశా త్పతితంతోయం, యధాగచ్చ్భతి సాగరమ్‌ సర్వదేవ నమస్కార "కేశవం ప్రతిగచ్చతి ౫ యన్నట్టు 'లేదేవ్రన కెవ్వరు య్రైక్కినను నవి విష్ణునే ఇేరును, కావున నీజేశ్చండు తక్కువ నా చేవుల జెక్కున యని వాదించుట బుద్ధి మాలిన పని, |

౨. వీబేవతను నెవరు పూజించినను ఫలమిచ్చువాండు విష్ణువే.

3 విర్రహారాధనము సలవంతము శాత్ర్రీయను భగవళ్సమ్మ తేమే కాని న్యర్థము కాదు.

ర భగన ల్రైంకర్యమునకు విఘ్నుకరమైన సామాన్యధ్ధర్హము శెజమెకాని గ్రాహ్యాము కాదు. సామాన్య ధ్ధగ్గమునకంకు వికేమ ధర్ధమే. బలవత్తరము, సామాన్యథర్శము గౌణము,. విశేషధర్హము

151

తత 1202 శ్రీకృష్ణావతార రత్తిము, పరము. విశేషట్టర్షమునకు సామాన్యధర్గ ముపకాగకను సామాన్య ధర్గ ముపాయము. విశేషధ్ధర్థ ముపేయము.

౮ “అజ్ఞుండు . చేసిన యవరాధములను జేపట్టం డీశ్వుకుండు కృపాలయండగుటో యని యుండుటచే భగవంతునియెక నిండు మనస్స తోంజేయు భక్తిపూర్వక నమస్తారమే యజ్ఞతం జేసిన యపరాదములకః ఛ్రాయశ్చిత్తము,

౬. “ననగ్నాస్నాతి చ క్వచి"త్తని త్రీలెప్పుడును నగ్నలై జలకమొడరాదు. 4తడుపుకట్టక నీశ్లాడందగవు గాదు? అట్టుండ వ్రులీదినములందు దిస మొలల, బట్టపగ లేట స్నానముచేయుట 'బేవ “హీళనముచేయుట కావున దోషము, _

కృష్ణుండు కాముకుండై చీర లపహారించెననువారు (1౬16 ఫు) కృష్ణుండు కడపట గోపకన్యుకల కుపబేశించిన విషయంబు మనస్సున కళ్ళం బకింపవలయు, -

_ గోపికా వస్తాపహరణము మ్య్యూశిరము కడపట జరిగిన నృత్ర్తాం తము, ఆవలి “వేసంగియందం: గృమ్టుండు శ్రాహణభార్యల ననుగ్ర హించెను. వీరు శేవలభ్టుక్తి కారణముగ వచ్చినవా నేకాని కాముకల్తై నచ్చినవారు గారు, వీరు భరతునినంటి భగవత్పరతంత్రలు, గోపికలు లక్షృణునినంటి కైరకర్యపరలు, _కావ్రనం గృన్షుం డుపదేశించి మరలి పొమ్మనిన ్రైహ్యణస్త్రీ లాజ్ఞమిఆక పోయిరి, అవల నింద్రయాగ భంజన లీల, ఇది గోవీకా నస్తాపహరణము నేడనసంవత్సర నృత్తాంశే మని ముందు వెప్పంబడెను. గోవర్థన పర్వత మెత్తుటయు వేడనసంవళ్సే రము వృళతాంతము.* కష నవమూసము' పటే నిది

• ఇందు6 బూజింపంబడు చేవత వక్షాధిదేవళ యని ఇెప్పలబడెను,. వక్షమ చక్కాంగం గురిసినంగడా. పశువులకు బచ్చిక దండిగనుండును. కావున నర్షమ వక్కుంగం గురియవలయునని వర్ష ర్తువు 'ప్రారంభమంచే యనంగా నా హాఢ్గమండే యిడి జకయపంబడి యుండవద్చును. కావున నిది యేడవరయింశసట నిళ్చయము.

గోపికాకృష్ణు లీలావ్రశ్రంస. 1308 యేకవయేండు. . గోవర్థనోద్ధారణ మాషాఢమందైనచో నెనిమిదవ యేంటం గార్హికమందు రాసలీల, కావున గోపికా నస్తాపహరణమునకు నడుమ బదిమాసములైన జరగియుండవలయును. ఒకానొకరు *నాతోడ నీరాత్రులందు. బీడింపగలుగుదుూరని కృ్ణుండు గోవి కలకు వరమిచ్చెం గడా, ఈ రాత్రు, లన్నప్పుడు వరప్రదాన దినమున కవ్యనహిత రాత్రులు చెప్పకలయును గాని పదీవూసములు ఇెప్ప నచ్చునాయని యావేపించిరి. మార్గశిరము కథపటిదినమున వర వ్రడానము, అవలం బౌొమస్టము నిషిద్ధమాసమగుట యటుండ నిది పుంకువంటి చలికాలము, మంచు క్రముటచే చ్రుడ్డి వెన్నేలయే కాని మంచివెన్నెల కాయదు. ఇంకటి చలికాలములో నెనరెన రాత్రు, లందు ననవిహారము చేయుదురా? స్పష్టముగ శరదృతువని ఇెప్పి యుండ బుషమ్యుమాస మెట్లు తుహింపనగు? శరదృతుననంగాం గార్హిక మౌసమునే గ్రహింపవలయును. *+చత్వారో వార్షికామాసాయన్న ట్లాశ్వయుజముకళూడ. వర్షర్తువులోం 'జేరినది. “క్తార్తికీ తిథియామినీ కాలపూర్మ చంద్రునుంకల సంకాశ చారువడని యన్నట్లు పండు వెన్నెలలు శార్తకమాసమందే. ముందు కార్తిక మావల నూర్షశిరము గావున రాసలీల ముందని వస్తాపవారణ మావలనని యొక్షరు ఇెప్పిరి గాని దానివి విమర్శించు పనియే "లేదు. వస్తాపహరణమునకు రాస లీలకు నడుమనున్న పదినెలల కాలములో. గొండజు గోపకన్యకలకు వారి తల్లిదండ్రులు బలవంతముగ వారి యిష్టనునకు విరోధముంగ వివాహములు గావించినట్లు తోంచెడిని ఏలన? వస్తాపహరణము నాంటికి నందజు కన్యుకలే, రాసలీలలో. గొందజు వివాహిత. లున్నట్టు చెప్పంబడెను గావునం గొందలజు వివాహీతలని యూహ్‌ి౦ంప వలసి వచ్చను. తాను నోవికలకిచ్చిన మాట _స్గరించి” యనుటవే రాసలీలయందలి గోపికలు నస్తాపహరణమునాంటి గోవికలే మై

1201 శ్రీకృష్ణావతార తత్తష్టము యుండనలయును, వీరి నాకర్షింపం. గృష్షుండు "వేణుగాన మొన "ర్చెను.* 7 గోపిక లామురళీగానంబు విని చేయుచున్న పనులు ఇాలించి పతిసుతాదు "లెవ్వరు వారించినను నిలువక కృష్ణునొద్దకు వచ్చిరి, భగవంతునిచే నాకర్షింపంబడిన మన స్పెట్లు సర్వము మజుచి స్పృహ నిర్భయ మెట్లు గలిగించునో యావిషయము గోపికల యాత్సు క్యాలి శయముకు (178.119)లు పఠించిన స్పష్టమగు, ఈమనోవార గానము భ్‌ందజ నాకర్షిైపం జూలుకెట్లు కొందటి నాకర్షింప కుండుకెట్లు?! అను సందేహము కలుగవచ్చును. _,గానరసానుభవమున నానందించు శక్తి యందజకుం గలుగదు. అందుం గొందజుకుం గృప్ల "వేణునాదము ప్రతిదినము వినుచున్న దేయగుటచే చేవాలయ సమిపమునందుండు భ్లక్తిహీనులకు 'చేవాలయమందును, _ దివ్య షే త్రంబులనుండువారి కాయా తేత్రంబునందునువో లె నుడానీనత్‌ గలుగును, అతిపరిచికి యనజ్ఞకకుం గారణముగచా. “నచా కా ప్రవచనేన లభ్య యన్నట్టు భగవంతు. డెవరి ననుగ్రహింపం దలంచునో వారికిహూాత్ర,మే భగవ శల [[[50 15 2 కరం 10806006 ఇస!0ం 56125 016 ణ్‌ ఓ 5081 523 ఆంగ గౌగంక6 ఇషం 115069 0 16 50211 20210 020 6౦4 2064 800560 ఇసిం 15660 60 5005621137 ఓ211 ఏ260 ౪0506110” ౨౬౮ షు 8 96౪9014స, శ వ్లోః తేవానాం గుణలింగానా మానుక్రవిక క్షర్ణణామ్‌ స్త్త్వఏవైళ్ళ మనసో వృ త్తి స్ఫ్వాభావికీతుయాః భాగ . 3. 25-32 న! క్ట్రపిప్యాత్రే” నానూ,. 58, నూర్యుండే సూర్యుని మనమ ఆుాడంగలును. నట్లు చేయుచున్నాండను సామెత ననుసంధింపందగు,

,.. వేలడమిఏ 107605 604 15 2 ౧4217 ఇఆనసంట్‌ మ 2018636 1ట 10 06 1018 05 6 010౪5 0100765 10 9 కంలు 08 ౪6062608 206 ౧2క్ర01కంజ6ం%, 50 €ష20 16 5665 60 టికి” ఈ6 వం10766 226 వీంం093 10026908 298 [0961655 19 స15 రేం5[6 ం౯ ౪719102 0% పే 206 20]1195 619 9001160100 01 6607690 ఏఆక[665.

. కరం) ష 1554న? వ05226,

గోవీకాకృష్ణు లీలాప్రశంస, వైర్‌ దోషయము రుచించునుగాని తక్కిన వారికి రుచింపదు, అనాంటి గానము సం శేతయుక్తము. ఎవరి నుద్దేశించి గానమొనర్చనో వారికి మౌత్రుమె కృష్ణుండు తమ్ముం బిలుచుచున్నాండని యర్థమగునుగాని యితరులకు "దెలియ సాధ్యపడదు. యమకింకర పాశంబులనైన వారింప వచ్చును. గాని భగవంతునిచే నాకర్షిపండిన మనస్సు నిలుప నెవరితరము? ఇట్లువచ్చిన గోపికల చిత్త స్టెర్యముం "జెలియంగోరి ట్రావ్యణ త్రీలకుం జెప్పిన శ్లు యిండ్లకుంబొండని కృష్ణుండు వారికి నుప దేశింవెను. భక్సిరసము కాంచి యార్చి లేర్చి యొడియంబోనీ ముకుబంటిగం ద్రావిన ఫఘటములవియా చెవులు శ్రేలయ్రేసికొని వెనుకకుంబోవుకు. భగన ల్మింకరులు కైంకర్యమునకు విరోధమైన కార్యమును జేయుండని భగ వంరుండే ఇెప్పినను లత్ష్మణునినలె నిరాకరింతుకుగాని చేయరు, వస్తాప హరణానంతరము జరగిన గోవర్థనోద్ధారణము లోనగు లీలలవలనను నిరంతర త చేకధ్యానమువలనను వారి మనస్సు మజటింత దృఢపుడి 'యెను ఇట్లు దృఢపడటకుంగానే కృష్ణుండు కాలవిలంబనము గావిం వెను. లజ్జ తమనెచ్చధీనముగావునం గన్యకలు డానిని వడలివెట్ట సాఫా సింపంగలిగిరి, చేహూములు పరాధీనములు. ఇంటిలో. 'బెప్టలున్నవారు, రాశ్రులందు వారిని నిరాకరించి రావలయుననిన నెక్కువసాహసము కావలయును, ఈ నడిమికాలములో వారిమనస్సు పర్యాలోచనము మింద దృఢపడుటచే వేణునాదము వినంగానే బంధువుల నెల్లం దృణీ కరింపల గలిగిరి. స్రీలకు మూనము ప్రాణాధికము. శ్రీకృష్ణునకు వ్రీతిగ మానమును మున్నే వదలినవా రిప్పుడు ప్రాణములనయివ విడుతురుగాని మరలిపోదురా. పోనైరి. పతుల నిర్భంధముచే రాను వలనుపడని గోపికలు కృష్ణుని భావమునంచదే నిలిపి కన్నులు మోడ్చి తద్ద్యానయుక్తలై సహింపరాని ప్రియతమ విరవాశాపంబునం త్రూ రస్ధమెల్ల సణంచి ఛ్యానప్రాప్తుండైన నచ్యుతు నాలింగనంబుగావించి

1203 శ్రీకృష్ణానతార తీత వము యమంగళంబులెప్లి వయించంజీసి యష్పుజే బంధనిర్షుక్తలై గుణ మయ'జేహామును నదలి యా పరమాత్ముం జేరిరి. విరహకీవ్ర తాపంబునం ్రారబ్ధంబు మయించుట వింతగాదు. సంచితము ప్రారజ్ధము ఆగామి యని. క్షర్శపలంబు త్రివిధము. మన మ నేకజన్మంబుల సంపాదించిన క్షర్ణమంతయు సంచితము. ఇది నిన్నటి రాత్రివజికు మనము సంపాదించిన ధనమునంటిది. ఇం దీజన్తంబున ననుభవింపవలసినది ప్రారబ్ధము. ఇది యీదినము మన మనుభవించు ధనము. సంచితములో 6 ్రారబ్ధముపోను మిగిలినది యాగామి. ఇది రాంబోవు జన్నంబుల ననుభవింపవలయును. భగనంతుండు తనయం దక్యుం కభక్తికలిగి తన్నే నమ్మినవారి సంచితమును (దీనినే పూర్వాఫఘ మందురు) నాగామిని (ఉత్తరాఘమ్ము నశింపజేయును. మిగీలిన ప్రారబ్ధ లేశమును మూత్ర మకుభవింపవలయును. ఇదియైనను దీవ్ర ఠరోగవబాధ గలిగంచియో దుష్టభార్య దుష్టపుత్రులు లోనగువారి నిచ్చి వారిచేత తీవ్రమనోదుఃఖము కలిగించి యో* శీస్ట్రుముగ నకం షంజేసి జన్గాంతమునం భగవంకుండు దన్ను. జేర్చుకొనును. 1ది ెరవయాతన వంటిది. కాశిలో జచ్చినవారికి ముక్తిగలదనిగదా ప్రమాణము. అట్టివారి క్షర్థబంధములు వదలుకొట్లు? దుఃఖానుభవ ముచేతనే తీజవలయును.. ఆనిమిత్తమై మరణకాలమున. ఖైరవుండు త్రిళూలమున నొఠకపోటు పొడుచును, తణవళాశ్రముండినను నౌ బాధ యనేశకవేలసంనశ్స్చరముు నరకచాధకు సమానముగనుండును, ఆవల ముక, అష్టులే గోవికలును నతీవ తీవ్రతాపంబునం. ఫ్రౌగీ బ్ధంబు తయింపంజేసి తీవ్రధ్యానబలంబున హరించేరిరి. ఖట్వాంగు! కర్పగడియలలో ముక్తీసంపాదించినది తీవ్రధాస్రనంబున దేక దా. నడచి గంటలోంజీు స్థలమును బరువెళ్లి కాలుగంటలోం. జేరినట్టు లిదియు. కాంతభావముతోల. గృక్షు _స్మరించినవారికి. మోమమెట్లు లభిం చును? కాంకాసక్తిని వివరించుచోటం గాంతశబ్దమునకు భర్తయః

నోపిశాకృప్ల లీలాప్రళంస, కేశిగ? బ్రీయండునని 'రెండర్థములును వ్రాయంబడియె.. పీకు నస్తాపహరణ శాలమునం గృష్షునిచే నరమునొందిన, వారరైశేని వీరికి శీలబోని లేదు. అటుగాక వీరందుం జేరియుండియు నావల వీవాహితలైశేనియుం బరకీయలుగారు, వీలనం గన్యకలకు యుక్తవయస్సురాకముందు వివా వాము చేనిేన్ని వరుని నియమించుటకు. దల్లిదండ్రు,ల .కధికారము, గలదుగాని కన్యకలు యుక్తవయస్సువచ్చినవ్నారె నచో నాయభికారము వారిదే. వాకుకోరినవారికిచ్చి వివాహాముచేయట వద్దవారికి విధి. కన్యక తొలుత నెవనినివరించెనో వాంద్య్బేతికీనను జచ్చినను డానిక్‌ం బకిగాని వేజొళని మనస్సున వైనస్తరింపరాదు, అట్టు _స్థరించునది జంకు టాలు. కావున ముందోగనొకనిని మనస్సుచే నరించినవీమ్థట 'వేతాళ నిని వివాహమాడిన చో వివాహముచేసికొన్న భర్త యుపపతియగును గాని శార్ర్రీయభ్సర్తశాంజాలండు. అట్టిది శీలవతియగుట నందిగ్షవిమ యమే, _ (ఆర్యచరిగ్రరత్నావళలియందలి సావిశ్రీవాక్యములు పఠిం పుండ్యుక్తుక్షిణివిమయంబునను నిదికొంత గ్రంథంబునం జర్చింపంబడియె, వీకు సాథనసిస్థలైన యితరగోపికలు పరకీయలనియే తలంచినను వారొనర్చినది యకార్యముగాదు. మహో పాతకులందటు భగవ ధ్ధ్యానముచేయుకేల?'. పాపము తయించి భగవతా ప్రి కలుగునని కడా, అట్లుండ భగవంతుండు ప్రుశతముగనచ్చి యదుటనుండినపు డాయనను గలియఃగోరుట దోష మెట్లగు? ఎవ్వరైన నేయుపాయముబే వైన మనస్సును భగవంతునియందు నిలుపుట 'ప్రభానముగాని యుపా యము ప్రధానముగాదు.. - గంగలో స్నానముచేయంగోరువాండు 'చేహమును గాశింజేర్చుట ప్రభానముగాని నడచిపోయిన నేమి? పొగ బండిలో. బోయిన నేమి? శ్రద్ధాభక్తులకుం నొటుంత లేకుండినల జూలు, అట్టులే మనస్సును భగవంతునియందు. -జేర్చుటకుం గ్లర్ధయోగము రాజయోగము జ్ఞానయోగము. నెట్టియపాయముళో కామ్రోధా' దులు సట్టియుపాయము లే. కావుననే .

ఖం శ్రీకృష్ణావతార త్రత్తవ్రము శ్లో మాంచ యో వ్యభిచారేణ, భక్తియోగేన సేవలే సగ్గుణా౯ా్ససమతీ తై తా౯ బ్రహృభూయాయకల్ప తే ౧౦౩కి కలీ. ఒగల చరభక్తియందునిలిచి యితర థృర్గకార్భములు "చేయకుండుట దోవముగాదుగాని యితరకర్శముల నిష్టవహించి' భక్రిసలుపనివాండు వ్యద్థండు. శో। సంధాస్ట యేన న విజ్ఞాత, స్పంధాస్థ యేనానుపాసితః జీనమానోభ వేద్చ్భూద్రో,: మృతః శ్వానోభిజాయ తే సంధ్యాహీనోఒళుచిక్నిత్య, మనర్దస్ష ఎర్బకర్షసు యదన్యత్కురు తే కర్త, నతస్యపలభాగ్భ వేత్‌ ॥ ఉపతిష్టంతియే సంధ్యాం, యేనపూర్వ్వాం నపశ్చిమా౯ వ్రజంతితే దురాత్మాన, స్తామిస్రనరకం నృప ఎవఃడు సంధ్య నెలబుగండో, 'యెవండు సంధ్య వారువండో వాండు బ్రరికినంత కాలము ళూద్రుండు.. చచ్చి మణుజున్నమునః గుక్కమొపుట్టును, సంధగ్రవారువనివా౬ డెల్లప్పుడు నశళుచియే. వీ జేకర్మముచేయ నరుండుకాండు, అట్టివాం జేపుణ్యకర్తమును జే సినకు లా లు లో క దానిఫలము నొెందంజూలండు, సాయంకాలమున నుదయమున 'నెవండు శంధ్య్యవారువండో యట్టి దుర్బుద్ధి తమిస్రనరకమున. గూలును అట్టులే మైరృకకర్షము లాచరింపనివాండు భృమ్రుండే. నిత్య నైమిత్తిక ము లనశ్యకర్తవ్యములై; చేయకుండినం బ్రత్యవాయము కలిగంచు నవిమై యుండినను సమాధియందుండువారు డినములవొలంది నేండుల వొలంది సంధ్యాహీనులై పులా? లండి సంధ్యాహానుటై యుందురు, వారు భ్రష్టులా: శ్లోః సంధాననందన! భద్రమస్తుభవ తే, భోస్నాన తుభ్యంన మో భోచేవా! వితరశ్చ! తర్పణవిధా నావాంమమః శమ్యుతౌవ్‌ యాశ్రక్వాపి నిమద్య చేతసి యదూత్తంసస్యు కంసద్దోపః స్తారంస్త్థార మఘం హరామి తదడలం మన్యే కి మన్యేన మేః

గోవి కాకృష్ణు లీలాద్రశంస. 0న అని సంధాష్రనంవనాది నిత్య నైమిత్తిక క్రియల కెల్ల నొక్కసారీగసలవొ సంగిన లీలాళుకులు పతితుండా? 'అత్యంతభ్ధక్తియుక్తానాం, నచ ౌస్ట్ర నచ క్రమియనికదా శాస్త్రో క్రి రెండుమాన్లుమూ:డుమార్లు స్నానము చేయుమని యేల విధిపుక్సైను? మలభాండమగు ేహమును మింద నెంతకడిగినను నిష్పయోజనమని విరక్తి జనించి స్నానము వాలింపం శేయటకే యనికదొపతంజలి వచించెను. అట్టులే సామాన్టుథ్దర్లము లన్నియు( బరళభ్ళక్షి యువయించువట కే కర్తవ్యములు, ఆనల నైద్యాక ములు, వేయళకుండిన దోషములేదు. భ్దక్తికి విఘ్నమును గలిగంచు నవి యగునేని చేయనేరాదు, సామాన్యధర్హము లన్నియుం బరభకి యను గంగాప్రవాహమున కుపనదులు, సముద్రముం 'జేరంగోరువా. డీ యపనదుల మూలమున గంగానడిని బ్రవేశించినవిమ్ధట మర నుపనదులలోోనికి నచ్చుట వివేకమా? అట్టులే పాతివ్రత్యము భగవ త్బాప్లికి సాధనము, ప్ర్తశ్యోత 'చైనము _లభింపనికాలమునం బకియే దైవమని భజింది. భగవంతుని గలయవలయును. _ అట్టి భగవంతుండే ప్రత్యతముగ లభించినప్పు డాయనను విడిచి వేఠొకని న్యాశ్సయించుట తప్పు. పొలనుదుక్నుట వెస్టసండించుట భధాన్యుము సేకరించుట వండుట యినన్ని దేనికి] ఆలి నణంచుటకు(గదా. యోగాఫ్యాసముచే నాంకలిని జంపిన వాండు మరలంబోయి. మడకకట్టి దున్నవలయునా? నంట చేయవల యునా? కావ్సన సాయోద్భగవంతుండు కరగతుండైయుండ నాయనను విడిచి మరలం ఛ్రూకృతపురుషునకై. 'దేవురులాడుట పక్వమేత్రమును వదలి యరణర్రమున దున్నబోవుట కావున గోవికలు సామోద్చష్టుం గృష్టుని జారథావముతోం దలంచి నలచియుండినను వారియందు దోషము లేదు,” 12211 208655 01 శై2గంగంస[ 60 606, ౧౦౪ 25 06 500106 20౪

1210 శ్రీకృష్ణానతార త్రళ్లేస్టము నా మిత్రుళొకరు తారాశ శాంక చరిత్రమునకు గోపికాళ్ళష్ణ చక్రమునకు భేద మేమని ప్రశ్నించిరి. శంటికినిగల భేవ మిదినటిప గ్రంథములోను. నిందును చ్తొస్‌న విషయమునుబట్టి యే స్పష్టమై యు౨డంగలదు. మజియొక దృష్టాంతమున6 జారతమ్ధము విశదము కాగలదు, ., మహాప్రవాహముసం గొట్టువొనిపోవు కొంవజు తీరముననున్న చి౭త చెటియు మునగ చెట్లయుం గొమ్మలు నీటిలో శ్రేలాడుచుండుటః గని వ"నినిబట్టుకొని3, అందొకండు మునగకొమ్మను మునగకొమ్మయని యెజిగియే పట్టుకొ నెను, ఫీండు 'శారవంటివాండు. రెండనవాండు మునగకొమృను జంతకొమ్థ్మ యనుకొని పట్టుకొనెను. వండు నై స్తవ్లని నంటివాండు, మూండవవాండు చింతకొము లభించినను నది మునగ కొమ్మయనితలంచి యిది మనల నేమిరశ్నీంచునని విడిచెను. వీండవ శారత్తత్త్వ మెలుంగనివాండు.. నాలనవాండు చింతకొమ్మును మునగ ఫొమ్మయని తలంచి చానిమూలమున నొడ్డుచేరందలచి పట్టుకొ నెను, ఇవవవాండు ప్రవాహములోం బోవు చున్నాము. అఆంకలియగుచున్నది చిగుైనం దినుదమని, చింతకొమృనుబట్టుకొ నెను. వీండక్థార్థి యాస్తుని కతన ప క ప ప... క 25 $26 10761, 0౪ 25 616 0%1164 0 ళం ౦58 1180. తీగ 16 ఇంఇ16 2210 606 61106 56106 05 60౧510090655, ఇం పం 58% 606 25 211 10 2|1 పేల్గాందిరే 609800 పేలంష8 పం[0), ఏల్వంగడి 6% 3002110, 10౯క్రంళిర్ర 9005610 2ఇఇిరే ఛ25 0010501005 0913 05 21 షట ఇస!ం0 హి 66 బంక వక్రం. ప రంళాలక శరర క6020ు 016, న. ఉశ0601, ఇట్‌ 2 శంంటి ఇట పేక్‌ 2 ఇప్‌ మేం ౧260 0ళల5 6005061005 0! ఇమ2శ 16 25 6005010%5, గౌాగం ంళక్రట 6 060693 6 6014 5606 23 0౧6 5069 20 ౦ప)606 9 119 ₹111 16 6౦౬]6 గడ కం 4165 6606600 భం 19261086 వైళ[రైం56, న ఇ₹211106 యషణణీల]:60 0£ జ07 6990221107, . " 106 05 542 7172104204 విసీంం ఆభ్వారలును' ద్తు నాయికలల.. భగవంతు నాయకుని భానించి గాన మొనర్చిరి |

గోపి కాకృష్ణు లీలాప్రశంసు ఓ211 నొంటివాండు. దానిని బట్టుకొనుటచేం డానేటిలోల బోవకనిలుచుట యెటేంి దీనిమూలమున నొడ్డుచేకవచ్చునని యావల మనస్సునకు కాంగా దాని నాధారముం చేసీకొని మెల్లగ నొడ్డుచేరునాండు, ఆజున వాండు చింతకొమ్మను జింతకొమ్మయని యొజిం/గ యుభయవిధపఫల ములు దానివలన నే లభించునను జ్ఞానముగలిగి పట్టుకొనెను, * మటీ యొకడు తీరము. చేసుకు చుభానముగ నెంచి చింతకొమ్మను జింత భొమ్థమని 'యఃజింగి పట్టుకొ నెను. ఇందు మొదటితరగతిలోనివారు తారవంటి జూర్యక్రీలు* ప్‌రు నరకయాతన ననుభవించి సంసారమునం గూలనలసిన వానే, శీండవ తరగతిళోనివా రావే శావతారములను గముద్రచేవతలను బూజించు వారు, వీరికి ముక్తిలేదు. మూండవశరగతిలోనివారు - శ్లో! అవజానంతి మాం మూఢా, మానుమీం తనువ్యశ్సితమ్‌ సరంభాన మజానంతో, మమ భూతమ'హేశ్వంమ్‌॥ ౯-౧౧.

" " కృ వీ ఒ౭౧ పుట, అని కృష్ణుండు ' చెప్పిన తరగతిలోనివారు. జరాసంధ పొండ్రకవాసు , 'దేష్చనివంటి యవ తాకళతశ్త్వ మెకజుంగనివారు, నాలవవారు పతిస్రతలు, ఏకు మకుష్యులను వివాహమాడినను సంసారముకు డరింపనలయు

• తార యనంగా నత్మత్రము, నస్మినమర్ర్రమునకు నరుంధతివలె బృహస్పతి కొక యువ్యగ్ర్రహము. కలదు. అపహ్బునప్పుడు ఖగోళములో. జరుగు నల్లకల్లోలము లలో నొకానొక కాలమున నది బృహస్పతికి నుషగ్తృహముగ నుండక చెదరిపోయి చంద్రుని౬ జుట్టి చిరుసచు నాయన కపగ్ర్రృహమైయుండి' యావల మతీయొకళకాం మున మరల బృహస్పతి, కప్యహముగ6, జే కనని జో్యోలిశ్ళా వ్త్షైలా చెప్పుచున్నారు. తౌరాశశాంకవిజయత్రక్ట మిది, ఈ తత్త్వార్థమును 'గ్రహించినచో గోపికల కనచేల భక్తలకం దారకు శేదములేదు, భగవదంశమ్ములైన జీవులు మరల ళగవంతునింజేరుట దోషమా! భగవంతుని విడిచిహ్రై కృతపుకుషులం జేరుట వ్యఖిచారముగాని మరల-ళిగ వంకునింజేరుట వ్యభిళారముగాదు. బృహస్పతిని విడిచి చింద్రునొద్దంశేరుట వ్యఖి చారమనిరికాని చంద్రుని విడిచి బృహక్పతియెప్టం జేరుట_వ్యఖీచారమందురా?!

1213 శ్రీకృష్ణావతార తత్తస్టము నను కోరికగలిగి భర్తయే దైవమని శ్రన్ధాభక్తులచేం బూజించుటచేః దరించువాడు. విగ్రహారాధనపరు లీ తరగతిలోనివానే. ఐదవవారు శామ్ట్‌ మే ప్రధానముగ భగవంతు నాశ్రయించు వాదు. వీరికి మక విాంద దృష్టి లేదు. వీరికి గ్రమముగం గాలాంతరమున మ్తుక్సి భగవం నుందు" భ్య్తిముక్తి రెంటిని నొసంగునని భగవన్శ్గాహాత్త్‌ ఫి మెటింగి భక్తం జేయువా రాజనతరగతివారు. వీరు గోపికలవంటినారు. వఏడనతరగతి వారు కుచేలునివంటివారు. ౯. నాల్లవతరగతివారినిగుజించి యొకవమూట మజశీయొక సారి చెప్ప వలసియున్నది,. (స్రీలు భర్తలను మనుష్యులన్మి భక్తులు "జేవతావిగ్ర హముఐను మృచ్చిలాదారు లోహపికారములని తలంచు చుండువజకు ఏకు కడ లేజంజాలరు. ఇట్ట యభిప్రాయము వాస్తవనమునకును విరో ధము- భగవంకుండు తనశరీరముతోనే సమస్త ప్రపంచమును గల్పిం ఇను. తానే డానిలోం బ్రువేశించి హూపనామ శ్రీయలు గలదానినిగా నానావిధములుగం జేసెను. అప్పుకు తాయి అప్ప చెట్టు గుట్ట మను ష్యుండు పళువు సర్వము భగవత్సస్టమాపమేకడా, వీనిని మజటియొక విధముగాం దలలచుట యజ్ఞాసము చేత నే. ఉన్నదున్నట్లు 'తలిసివొనుట జ్ఞానము. ఇట్టి జ్ఞానముకలిగి యిది స్థిరపడుటక్రై యుపాసన చేయువాండు ముష్త:కు కావున భక్తికొలందిముక్తి.”కావున భర్తలను.దైనముగా తె చుటయందును నర్చావిగ్ర హములను భక్తులు _డైనములుగా నెంచుట యందునుపళ్య వ్యతిక్రమ మేదియుంగాన రాదు. మజియొకవిధముగ నెం చుట దోవము. పతి చేనతలని చెప్పబడిన సీ తాదులవృ త్తాంతమును, "నేకలవ్యు చరిత్రమును, రామడాస్తాది భక్తుల మహిమను _స్ఫరింపుందూ 4.టైదే మంత్రే ద్విజే తీనే, దైవజ్ఞే భేమజే గురా | యాదృ్భశీభావనొ యిశ్రు, సిద్ధి ర్భృనతి తాదృశీఖ యని కలదుగడా స్తూక్త త్త కైక కుండు దాక్షిణాత్య దేళంమన నెలకొని ముంచెను. వీ6 దొకర్రాా యమునకు గొంచెము

గోఓకాకృప్ణు లీలాన్రశంస, 1918 కూరమునః గొంరీభూమి సంపాడించి దానినడువము గుడిసెవేసికొని యుండెను. నీ నప్పుడపుడం చుట్టునుండు థ్రామములకంబోవుట మన మతనును దూషీందివచ్చుట సీని యాచారము. ఈ బోధకుల కందణకు జీవనోపాయ మిదియేకదా? ఒకనా. డోొక పళ్లెపంబోయి. యింటికివచ్చుసమయంబున6 తోవలో విశేషముగ గుంపు చేరియుం 'జెను, ఏమిదియని విచారింప నందొక రామ దేవతగుడియుండ నందు ఛృక్తులు భక్తు కాండ్రు మొస్కుబడులు చెల్లింప వచ్చియుండిరి. అప్వుడు వారినందజ "జేలనచ్చితిరని వివారంచెను, ఒకతె యాదేవతకు మ్రొష్కటచే బిడ్దలు కలిగెనని మ్రొక్కుబడి ఇెల్లింస వచ్చిచినని చెప్పెను. ఒకతె తనమగనికి రోగము నివ్రర్ధించెనని చెప్పెను. ఒకండు తన శార్యము గెలిచెనని చెప్పెను... ఇట్లొకరొక రొక్కొ.క కారణమువెప్పరి. అఆప్వడా బోధకండు చేవాలయములో నేమున్నదో చూతమని ఠతనయొద్దనున్న దూరదర్శిని (దర్శిణి) తోం జూడంగా నొక భయంకరళక్తి వ్మిగృహము శిశువుమోంద నిలబడి వధ్గించుచున్నట్టు కానవచ్చెను, ఆపుడాతం డిట్టు లాలోచించెను. శిశువునుజంభు చున్నట్లు చెక్కంబడిన యీ విగృహవమ్పేమి బిక్షలనిర్చుటయేమి? ఈ హిందువులెంత మూధులు, కానీ వీ5కిం దగిన ప్రాయశ్చిత్తము చేం జెలివివచ్చునట్లు వేసి వీం వందటిను మనమతములో6 గలుఫ్రకొనవలయునని యాలోచించి యింటికేంచోయి తన యొస్ప భృతుక్టిండు గానున్న మాలవానినొకని మతృళ్ర్యమ్ణునించిలిచి యోరీ. నీవీ ప్రక్క చేవిలోి' మడకదున్నుచుండుము. అందు నీ వీ రాత్తిస్తంభమును నడుములోంతు గుంతతీసి ఫపూడిచియుంచుము. ఆ బేవాలయమునుండి జనులు గుంపులుగుంపులాగా నీ బాట వెంట బోవుసమయము6. జూచి నెత్తుముగ్రళ్కి యావేశమువచ్చినవానివలె నటించి హా(హాూ6 యని శేక్లలు చేయుము. వీమని విచారించుటకు వారంవబువత్తురు, ఆప్పుడు నీవు ౪నే నీళ్వురుండను. ఇందు నడుములో.తులో నున్న్వాను. నన్ను విచారించావారు లేన, నన్ను వెలుపలికిందీసి ప్రతిష్టచేసి కో వెలకట్టింపవలయుో”నని చెప్పుము" అవల "నే వేడుక జరుగునో చూతమని బోధించెను. వాండు నెత్తురు గొంత కుత్తుకలో నుంచు భొనియుండి యాగుంపు నురలి య్యాత్రోవం బోవు సమయమునల గ్రైస్తవగురువు ఇెప్పినట్లుచే'సెను. ఆభ క్తలందణజు శ్రీవ్విచూడ లింగాకారమున రాయియొక టీ కాన వచ్చెను. వెంటనే బారందటు చందాలువేసీకొని యాభూమిని నాకై స్తవబోధకుని వలన విక్ర్రయించుకొని తత్కాలమునకొక చిన్నగడికట్టించి ఫ్లూ జజరుగునేర్పాటులు చేని. ఇట్టొకసంవత్సరము జరశెను,. మబుసటి సంనత్సరమున నా సమయమునకు సరిగ నూర్గకొలంది స్రీప్రకుము లా చేవళమునొద్దప వచ్చి ముడుపులు కెల్లించుచుంిడీర్కి ఆ వన్సెడివారినంనజణ నా క్రై వవండు కారణము విచా3ంచెను. ఒక్కొకసారు బిన్లలు

1211 శ్రీకష్ణానతార తత్తన్టీమ గతిగిరని రోగములు నిన్వరించెనవి యిభట్రైకొ్క_క్క విధముగ డమకం గలిగిన మేల ఇచ్చసాగిం ఒకరిద్ద మైన బుద్ధిహీకు నవచ్చురు నూర్గగాలది యిండణునసత్యవాదులా? నిహ్మార ముగ నేలవచ్చి యిచ్చట వెలగంముడుపులు ఇెల్లింకురు? దంకనుండు ఓర్ణం నసత్యకు౨ి మయెయిచెప్పవచ్చుకు? డానిచే పీకి రాంగల లాధమేమి? యని యాలో చించి యాక్టై స్తవుం డింంయు సత్యమే యాని తీర్తానించుకొని యావొత్తాంతమంశయు వ్రా? ముచుంగనపం. హిందువుల భక్లీఎమునే శిలనహడ. చేవతలంగాం వె గలా'ంని వ్రాసెను. ఇది ఆంటిశ్వేరియను గ్రంధము నం *నవచ్చునని నా మిక్రుం ఆర్‌ వి వేంకటసుల్పయస టిం ఏ గారు చెప్పం

“=. వివవైమ్యుం తొక న్నోవాం డుండెకు ఎట్టిపాము విఎమైనను వీరిపేళ "ప్పిన గిపోవ్ర్లును. ఆ కార *ఇమున వీన్తనిస్థి జేశవముంతం వ్యాపీంచెను. ఒక చోట నొక పాాహబుండు కాస్త్ర్రా్య్త్యాయనసంపబక్కుండు జపతన్నెరమిండు వ ౦ గ్రేత్త యుండెను. ఈకం డొఃగంఎ మంత్రించివంగా9ి పామువిషము దిగదు, అపూడీ ఈూసహణుం డిట్లాలోచించెను. వాండు చదువ సంధ్యలేక పశువుల మేవుచు శుచి శ్వమనుఎ యెట్టివో యెజు(గని ఫ్యవాండు. వాని పేమచెప్పిన విఎము హరించు కేమి. నే న్యుత్తిమ ర్ర్రాహ్గాుంపను. మంంక్ర వేకు. సదాచార పరాయణుండేప జపతేపోనుషహ్టైాన ఎరు డను. నేను గంటనేపు శ్రమిందినంగాని దిగగణడుట యేమి యర యాళోచింద యా గొల్లవానియొద్దకల బోయి యతని నాశ్రయించెన కొన్న్మళ్ల కా భొళల్ళ్లవాండు. ఏల చాపనయ్యా.. నాచుట్టు తిరుగుడున్నా వనెకు అ ్రాహణుండు ళన వృష్తైంతము మోపి నీవంత్ర్రము. శాక “నేళ్చమశి ప్రారంవెను వాండు దాం క్‌స్టపడక కాఆవారణరుచేసియు. నా గ్రాన్మాణు6 డెప్పటికి వదంక పీడించుంచే. నొకనాం డిట్లు వెప్పెన.. ఆయ్యా పామనప మూ డు కోఆలుండును ఆమూంటిపేస్టు వెక్పిన విసు పోవును. అంగే అంతకంయె మేమి లేవదనెను పొమువకు కుజేకదా కోటల మూండనెదవేవని శావ్యాశుండి నెను, లేదులేదు మూండుకోజలు అకోరబ్బ తకోళబ్బ కోరకోరబ్బ యీ మూందుపేక్లు చెప్పన "నెట్టిపాము విషవ్వైన వాకించిపోవునని గొల్లవాల డనెను ఓడి మంచిమంత్ర్రము నీనొరంబడి పారైపోయెలదడా అషో ఫ్య తఫఘోరేళ్య ఘాోరఫకోనలేఫ్య యకవవఎంయుకురా యని యాపండితుం కనిను భూ బాంపశనా యాలా నీవు చెడిలివి నన్నుం కెతీచిలివి ఛీ పొమ్షం గొల్లవాండనెను అదిమోన లా ఫొల్లవాండు మంత్రైందిన వి2ిము దెపటచేమ ఫ్రాహ్మణున కామం త్రయో ప్రయోజన వేరపకా రు శక్తిపై ఫొవ మిట్టినె కావుననే ఖ స్యార్తి త్తర్తళ

గోపికాకృష్ణు లీలాప్రశంస, 1215 కావుశ నింటియందుండి నిరహణాపాతిశయంబున వేంగి ధాన నాబలంబున గోచరించిన కృష్ణస్టాహపమును గౌంిలించి తేక ధ్యావనిష్టుచేం శ్రాణములువిడిచిన గోపికలకు మ్తుక్షికలుగుటకు "న్లోః అంతకాలేచ మామేన, _సృరన్గుకావ కళేఎరమ్‌ యః ప్రయాతిసమద్భానం, యాతినాస్త ర్‌త్రసంశ య! భధ, వ-ఎల కృ లీ ఇజ్‌ యంయం నాపి రల భావం, త్యజత్యం లే కళేబంమ్‌- ఒ తం తమేతివేతి కౌంలేయ! సదా తద్భావభావిశః రాంకు,

॥ “కం రీ, ౬-౬౯, యమన వాక్యములే ప్రమాణము.” జింకను ధ్యానించిన భరతుండు అంప శ లై న ॥ నా! జంశగా౬ బుక్రైను. కృష్ణునిధ్యానించిన గోవికలు కృష్ణుని బేరిరి. కో న కయ ప సమ వాండు జ్ఞానియై. మోతృముళను ననియు. నజ్ఞాండు . శ్రర్ధలేనివాండు. ఫలము. కలన్లో శేవో యని నంకముంచువాండు నశించుననియు6 జెప్పెను. భగ. ఈ-ళం,

• గారం కం 20౦5 010 ఇక06ల ౪25 10. ం1డే పేం016' స15 ₹63రల9 2 1110902109 05 €ఓం 02210 €046 హజరు 208 1.076. 2౯6 (16 0017 ౧౧61౧3 ౦08 52172600, 2064 €0 910౪ ౦% ఛ1656 ౧0% 6 0166 11 €ం సంమ2జరి సేంకరలాస్రి? క6610క్ర పము, 9 శంళంయ108 110, సే? 508008 పకి గ్రేందాలాఓటం 1006 15321 90005563 - రేల అఏ66 10 భం పరేతి వఏ5కటటకు. గౌసేం56 ఈ1గొం606 10౯0065565 ౪1౦ ఇా116౯ [29 కకం హీ 5006591090 ఘం లత ౪281005 &ఇంటం౧5 05 ౪6 60015 కం2స్వే ఓం ౧096 066 ౪పిడ6 కం ౨2006 05 16 076" 046 1063 20 €0 6౦04 5%ం%164 సేం 10 006 ఇం1ర టం [లగ రజళంం 00 ఇసేం16 ఇంగేడ ఏ 16. 506 126 125 10 సం 02164 [02 15 1076; 206 ఈ €౧6 ఇం1162 పేక కపీంళా0 స” +06 6920000 0 6 6003, ఇసేం, 21టం౪89 6 ఇంి6 పంల ఇంజ ఇాంగం0, 05655361 10600101016 ౪111. ళం ౪060 0011011064 ప? ఈం . ₹2ల3, 080669, 9207 60 స ల పేచ5నీడగిరేకు కం ఇయి!తే వ01 6 రే[5ఉ2రేంఠే [00 100 ్రజుంక6 ఏ్‌ంణుం ౦0[ భంగి 6769 క166ే. 1 కంటి ఆంక€5క/, 1౪%100 10208 00 450 గ4160%156 €ం 1076 01 664 ౪14 13 0౪0 1186 11 1666552” .

విసిరా శేముషని[ితి ఉగ ౨౮:ర, 11 ఈ పి షం

1216 శ్రీకృస్ణాన తార తత్త్వము వనం గుక్కుల సాంకువారు సక్కలుగాను ఊీ,(రులను సాంకువాప శ్రోంతులుగాను బుస్టుదురు స్వ్వీయకుం (మగనాలికిం గాని పరిక్రీయక!! (అంకుటాలికిల గాని సామాను (వేశ్వ్రుకుం గాని గోపికాచర్యయే యనుసరింపం దగినది కృష్ణు డీకాలమున లేండే యని విచారపడ బనిలేదు. ప్రళశ్యత కృష్ణునియెన 'జ్వేషబుద్ధి వహించి నిందించిన శిశుపాలుండు, విషమిచ్చిన పూతన, దర్శన స్పర్శనాదుల మ్సుీని గ్వాంచినట్టు తమ సర్వస్వము వ్రీతితో నర్పించిన గోపికలు భావమ.న దర్శించి స్పృశించి ముక్తి-గాంచిరి ఫల మిరువురకు సమానమైనకు బ్రశ్యమమునకన్నం బరోతమే శ్రేయస్కరమని కృష్ణాభిప్రాయము గోపికలు చేసినట్టు లీకాలపు శ్రీలు చేయవచ్చునా యందు -శీమో వాడవదినె లగుటథఫో కడుపుకూడు సంపాదించుకొనుటకో యట్లు చేయరాదుగాని వాస్తనమైన పరమవిరహాసక్షి యుదయించె "నేని చేయవచ్చును. ఇంతకు గోపికలు చేసిన దేమి” ప్రత్యమ భగ నంతుండు పిలిచిన కాంణమునం దత్కాలమున నిల్లువాకిలి విడిచి సోయిరిగాని శాశ్వురముగ విడిచిపోయిననారు కారు. ఇష్పటివా రట్లు పోవుటకు సామా దృగవంతుం జెందుండివచ్చును?” ఈ పరభ! చేం గన్యకలు వేజొక వంగనిని గోరినవారు కారు వినాహిశలు భర్తలతో సాంగత్యముచేసినవారు కారు అంతటి భ్వక్తురాండ్రను మగలు తాంకుటకును భయవడుదురు, ఈ బ్రహాచర్యము పాశ్చాల్ళే ట్రహాచర్యము గాదు. వివాహము మానుటమాత్రమే వారి శ్రైహ్మ చర్యు లతణము కావునం బెండ్రిచేనికొనక యితరుల్మక్రిలలో దృప్రిపడి యుండువాండు బ్రహణారియేయంట * ఇట్టి నీ3విశార దులు చుండీ గోపికాకృష్ణుల నాషేపీంచువారు

• భాయనంి. గసం 210 గాలం [ం€ 8765 కం [010% 6 రేంగ్‌౧ [101 6లగు2ల ౧+0* సే ఇపేిప్‌ 0 [16500006 13 50016 60116 65 5025 ఓ€0 0016006 1600561౪65 ౪ 1 6 ౪1705 01 01101 మలం అ పే పే[ంచో౫ 5 పే16 1957 సఓవి1గ10

9 గోదికాకృష్ణు లీలాప్రశంస ఇంక గృమ్షునిం జేరంబోయిన గోపికలస్థితి విచారింతపు. పాలతివ్రళోక్టిప దేశ హాపమున6 గృష్షునిచే నిరాకరింపంబడి యిట్లనికీ పతులను సుతులను సమపష్త్ప భోగపడార్థములను నిశ్నేపముగ నీలి నీపాదమూలంబుం జేరిన భక్తురాంఢడ్ర మని తమ మనస్సృలం 7ల చెల్ల వచించిరి. (పుటలు ౧౯కమొదలు ౧౯౭వజకుం జూడుంయ ) ఈవాక్యములను ౧౦౭-వ పుటలోని _౨వంక్తులును _౨౧_౩౭లోని కంస్గి౬ పంక్తులును, బరించిన యెడల. గృ్షండు సా యొవృగవనంళ్తుః డను జ్గానము వారికి సంపూూర్హముగ నుండుట అెలియనగు కృష్ణుండు సామోద్భగవంతుండని పూర్వవాస్టసంబుల సిర్దాంంత మయ్యెను కావున *తద్వోహీనానాంజారాణామివ యను నారద నూ ౨9కి గోపికలు లమ్యభూతలుగాక భక్తురాండ్రేయైరి ఇట్లు తన్నుం గోరి వచ్చినవారిని భగవంతుం డనుగ్రహింపంగనే వారికి నభిమాన ముదయించెను. తామే భక్తులు తామే సదాచారసంపన్నలు తక్కిన వారధము లనుదీరఖివానము సామాన్టముగ6 దొలుతెల్త ననేకుల కుదయించును. చేవాప్రయుక్త్షమైన యీ దుర్లుణము స్వభాన సిస్థమగుట ద్దుస్త్వజము.. అది కనంబడకపోదు అయినను దీనిజీవిత మళఠగ్థల్పకాలము '+నమేళ్గక్తః ప్రణశ్యతి యని యుందడుటచే దీనివలన స్వహాపహోని లేదుగాని యిది యుదయింపంగానే భగవంతుండు దూశ్ర స్థండగును. ఈశ్వర స్యాష్యభిమాని జ్వేవి.త్వా, 'దైన్సప్రియ త్వాచ్చ నా ౨౭ ప్రకారము భగవంకతుండు దీనజనప్రీయుండుగాని యభిమాని త్రీయుండుగాండు.. భగవ ద్వోయోగమే భక్తులకు మరణ్యప్రాయము కావున వెంటనేవారు మేలుకొని బాగుపడుదురు ఆగర్వలేశము పోంగానే భగవంతుండు మరల బ్రసన్నుండై వారికి గోచరించును. గోపికలగతియు నట్టిదే యయ్యెనుగదా కావుననే 'అభిమానదం భాదికంత్యాజస్థొమ్ముని నారదుండు సూల్రించెను నా౬ళ యయాతి స్వగ్ణశ్రష్టుడై. మరకల సాధుశాంగర్యముచేంగ దా స్వర్గాక్షండయ్యెను 153

1218 శ్రీళ్ళస్తైనతార త్తత్త్వము

ణి తు ని క లి ఈదోషలనము తోలంగిన పిమ్గటం గృప్టమూర్తి వారితో రాసలీల సలిపెను. _

. అప్పుడు ఏరిళ్తక్తి యొట్టిది? ఏ రేతరగతిలోం జేరియున్నారో మూతము. ఇప్పటి ఏరిళక్తి యేకాంతభ్దక్తి గుటికాండువిడిచిస యమ్మ శోవలో. నిలువక యిటునటు తోలంగక . చక్కగ లమ్మ్యుముననై

వ్‌ శర! యెట్లు పోవునో, యెట్లు హనుమంతుడు మిత్ర, హిత, శత్రు, దూప ప్తతిబంధముల* భేదించికోనిపోయి యానలితీరము చేరెనో యట్టులే ప్రైరబ్ధత్రయము! నీసడించి యవ్యాహకముగ భగనంళునకై యేకో భక పహ లలన నన

• మైనాక సురసా సింహికలుం

శ ప్రాకబ్ధము, వ్వేచ్చాప్రారస్ధమ పశేచ్చా ప్రారబ్ధము ఆగంతుకమని మాడు విఫములు, తేనంఠట6 దాను గోరితెచ్చుకొనునది స్వేచ్చా ప్రారస్ధము, ఇతరుల కోరక చొప్పున వచ్చునది పరేచ్చాప్ర్రారస్ధము. తనంతట దానే రైవికమున -వచ్చునడి యాగంతుకము. వస్త్రాపహరణమునా6 డంగమొలలతో భగవంతున కెదురుగ నిలువ(బడీ లజ్ఞను ద్యజించినకారణముచే నగోపకన్యకలు స్వేచ్చా ప్రారస్ధమును దిరస్కరించిన వా వైరి” ఇదితమ స్వాధీనమందుండు కార్యముకావున సాహసించి చేయవచ్చును, మనో వ్యాపారమైన లను మనోబలముచేత నే జయించి8. ఇెండవది పరేళ్ళ. లక్షలు మామలు పోవలదని యడ్డుపడుట వీరందణు వలదువలడను నోటిమాటలు వినకుండుకగాక వారు (త్రోవకడ్డము వచ్చినను నిప్పుడు మన మిల్లునిడిచిపోయిన నురల నింటికి రా నిర్తుకోరానీయరో కూడు పెట్టుదురో పెట్టరో కొట్టుదురో తిట్టుదురో, యను ఫి విచారము లేక వారిని ద్రోచికొనివచ్చుట. ఇది కళత్రురూపకము. శెండవది మిశ్ర రూపకము తల్లిదండ్రులు నన్నదమ్మలు హితులు బోధించుట. దీనిని నిరాకరిందుటప 'మొవటి దానికన్న "నెక్కువతెంపు కావలయును, చీనియందు.6 రాంబోవునది ముంయ గనే యూహించి డానికి. ట్రుత్యిక్రియ యాలోచింపవచ్చును. మూడవది యాగః రుకము. దైపక్ఫతము... భగవంతుని ఛటక్తితోల త్రార్ధించిన నది తొలంిపోవును ఇచ్చట గోపికలు బంధువులను దిరస్కరించి కృష్ణునిం జేరంబోవుట దోషమని నిందించు క్రై చనమతబోధకులు * [ఇమ 22. ౦0౧06 (0 16 296 1246. 200 1వ [209 206 ఇంటు 29ిడే [6 2రిరే 001164ల0 204 పి?ంట600 226 51560[5ా62ా29ిరే 115 0౪0 16 2150 16 620801 పఆ గు” 61501014” అన్ను తమ ైవెలొలోని యీ _క్రీస్తువావ్యములల బకించి' తలలు వందుకొందురునా!

గోవి కాకృష్ణ లీలాప్రళంస, 129 శ్రళముతో గుట్టలు మిట్టలు గుంతలు పల్లములు లోయలు దాటి నిరాఘాటముగ. సముద్రమునకై గంగవలెం బాలు శ్రేమరస ప్రవా హమే యేకాంత భక్తి. .

శ్లో; సాలోక్య, హోర్షి సామాప్య, సారూప్యె కత్వమిత్యుత దీయవమానం నగ్భృహ్లంతి, జనా మ క్సేననంవినాః ౧9. సయీవభక్తి యోగాఖ్ట, ఆత్యంతిక ఉదాహృళతః యేనాతిక్రుమ్యు త్రిగుణా, _నద్భావాయోప పద్య తేః ౧౮,

॥ భాను 3-౧౯. అో్య్యూ. యని శ్రీభాగవతమునం జెప్పంబడినట్టు లీ యేకాంతభక్తులు భగనడ్డా స్యమును భగవంతు ననుభవించుటవలనం గలిగిన యానందమునుదప్ప భగవంతుండు తానై యిష్పెవనన్నను సారూప్య సాయుజ్య, సాలోక్య సామిాప్య” ముక్తుుంగూడం గొననొల్లరు, కావున వారు త్రిగుణముల దాంట్సి భగవళ్సవ్టభావమును బొంద నర్హుభగుచున్నారు, ఇది గోవీకల యెడ సత్యమే కదా. వారెన్నిమాన్లు వెప్పినను సంతతదాస్యము నొనంగుము., కింకరీ జనులంగాం బరిగ్రహింపుమని సాంగత్యమున సేవ కోరిరిగాని మటీ బేనిని గోకిన వారు గారు. మోతంబులంగోరి భబించు భక్తులను భగవంతుం డనుగ్రహించు నట్లు మా యందనుగ్రహింపు” మనివెప్పిరి గదా. దీనికేమి యర్థము. మోషతమునుగోరిన వారికి నీవు మోత మెట్లిశ్చదవో యశ్లు మేము గోరిన నీదాస్యమును మాకిమ్మని గడా, దీనివలన వారు మోతమునుగూడం గోరినవారు కార, అధరామృతమును గోరిరి గదా యందు”ేని యది భగవదనుభవ మును సోరుటగాని ముక్తిని గోరుటగాదు. మాధుర్యము ననుభవించు నోపికలయ బంధభువులయెడ జ్వేషబుద్ధి లేదు. భగవంతునియందు6 ద్రీతియెక్కన, వరిని డ్వేషింపవలదని కృష్ణబోధముం జ్వేషబుద్ధీ వలయునని క్రీస్తు బోధించెను. శారతవ్యు మాలోచింపుండయు... రాగము లేసండుటడే జేషము గారు, అగ్గి యుదావీన భావము.

కం శ్రీకృష్ణావతార తర్తష్టము "బట్లు? మధురవదార్థమును నోర వేసికొనక యాస్వాదించు. ట్లు) రుచి చూడంబడున దే కదా రసము; స్పరమాధుర్యుము ఏనులచే, హూప నూభుర్యము కనులచే. గ్రోలంబదు న ట్లిదియు దదీయమాధుర్య వేవ నమే,. తల్లిదండ్రులు బికడ్ణలను బిక్ణలు తల్లిదండ్రులను ముద్దిడుళని యానందించుట లేదా. ' ఇంతకు. గామము వాహనముగా గై కొని వారి నునస్సు భగవంకతునక్షై పోయెనని మున్నె శెప్పయుడెను గచా. వావాన మింటి ముందరివజే నచ్చునుగాని యింటిలోని! కాసట్టు వారి కామవాహనము కృష్ణుని జాయువజశే. అవలం బోవు సది మనస్సు మాత్రమే. కావున గోవికలభక్తి యేకాంత భక్తియే, శావుననే యిక్క_డికి నచ్చిన గోపికలును నింట మరణించిన,గోవీకలు కూక్క గుణాతీతలై భగవద్భానమును బొందిరి. _ వ్ల; మాంచ యో వ్యభిచాశేణ, భక్తియోగేన నేవతే సగుణా న్స తీత్యైతా౯, బ్రహృభాయాయ కల్పతే. భగ,.౧౪-౬. కృం రీ. €09. ఇంక. వీకిబ్లక్సి యేవశయం దున్నదో చూతము. లజ్జ నేగడియ యందు భగవదర్పణము గావించిరో యప్పుడే వారు చేహసంబంధము లన్నియుం శ్రాణమునుగూడ భగవంతున కర్చించిరనియు వారియం దాాళ్ళ ని వేననాస్తక్తి యంకురించె ననియు వస్తాపహరణము గుజించి చ్రాయునపుడే చెప్పబడెను. గోపికలు బంభువ్సుల నెల్ల నిరాకరించి యిల్లువాకిలి ప్రియపదార్థముల నెల్ల వదలి వచ్చుట చేతను నీవ్లు మమ్మును గ్రహింప వేని నీ యెడలాటువలనం గలిన విరవోగ్నిచే దగ్ధ దేవాల మై ధ్యానబలంబున నీ పాదపదవినే పొందంగలవారమనియు. జెప్పు టచే* నదియు. భగవంతుండు. తిరోహితుండైన కాలమున దనయా తమ ధనమును దలంచుకొని మతిచెడినవారిని జచ్చినవారిని సరించి తెలిసికొనవచ్చునుః ఆర్థనష్ర్రి యిటులె నుంకం బరమార్థనష్టి యెంక సంతాపకరమో ఛప్టలకీమెబుక

" నోవీకాకృష్ణు లీలాస్రుశంస. క12 21 సకీగ( బరిణమించెను. ఆగ్మని వేద నాస్తి యుండునజకు. దామువేజు అతి కృష్ణుండు “వేటు తొము దానీకలు కృష్ణుండు స్వామి యను భీదభాన నీనిజెను. దానివలన మనోన్యాపారము జరగుచుండెను. భగవం కుడు కానరాక పోంగానే వారు విచ్చిసట్టినవారలనలెనై తమ్ముం బాము మజచి తామే కృష్ణుండని భొవించి యాయనవలినే పర్తించిరి. ఇదియే తన్నయాసక్తి. మనస్సు లయించుటచే భీవఫానము లయించిన మిగిలిన దొక్కశు కదా. శొవున సర్పము భగవంతుండుగా నే కాన వచ్చును. ఇదియే యదై వ్రతసిద్ధి.” యోగుల యసం ప్రజ్ఞాతసమాధి న ల నా ణానననా లాలా

*వ్వట్టివళ వచ్చువజకు నెట్టివాండును “అహంధ్చుహ్మా సి *శివోహి మిత్యాది యరై్యైకే వాశ్యములు పలుక సధికారము లేదు, ఆళ్ళ దెలియనియోగి క'దైైతములు మెండన్నట్టు లంతకుముం చామాట లనుట య్యాత్గవంచనము లోకవందనము మాత్రమే, అట్టి దళశవచ్చువణకు భగవదంశము తౌనని భగవంతునకుం దాను చాసు(దనని భావింపనలయును, | ॥

య రే” ౪1512 68 కణ ₹ఉణ21018002 26 భం [016 0% వ219010065720 206 25012200 128 2110౪66 119 221౯ 10 గ్ర£౦%/ 1060 1ం౧8 [2466 165563 ఓల ఈం ఇష 0 ఏష00/29105... శశేజాటిక్ర 12)000 ఫ15 5626 6 పే6ర్ర20 (0 అం కంణ 26 60 ఘు “51౪0120 50002” పేర! ఇక రమణుల ౦ళకుల౪3అ. ఏ8 శరంు2ిగంమ9ి2 05860766 110 5116010 [0౯90061006 224] 00 :6225ం0రే, “02619 6 క్రం0గే 0 [టయ61/ 00108 ంళం:8ి “51౪0120”? 14 19 02౧1 ఇేం0 0016, పే? [00% 6612402 0 16 సందడే 10 16 1000016 05 0165 పంజా 28 1056 2111062 0 5018 206 62115064 భం షేం16ీ 5192 10009, 26 006 15 అ౭[66 60 ౪66౯ 1113 5201066 ఇంథ... 26 క్రంంకే ౫ ఏ [66 601400 0416 [0006412 రేం ౪100046 6211592600? 50 1098 25 06 5166 00 ౯621154600 13 106 ౯020166, స 15 పేంటం! శం 10౯106 116 014] ఇ5 భం 9023661 296 0165015 29 113 సేం 016 560206” సం 2501౯206 02006 10 566 115 ౫1562106 296 పీం02006 ఇంక పే? టక 24౪106 1౧64 0069 5112౯ ంష0000క్రక మెంయం6 16 1656 ౧16 ఫ1206, 16 ఇగం€6 డేంఇ9 09 ఆ ౪211 05 58 2250045 00102 లల స 6 5ఇ25ఏ 00 13 రష శంలళామురేం చండ యేంర6ం2 ప20గు2ంస21 682269 06 016 25 913 025061 296 101-= 561019 113 [402010 5627200? 10105 07 గ౯8 వేలను కళక్‌గి

1922 శ్రీకృష్ణానతార తతృప్టము

దశ యిదియీ. కాని భక్తుల కిది పరకావ్వకాదు. వా రీదళను దాటి పోదురు. దీని యావలిదశ యే పరమవిరహాస్తక్తి. యావజ్జీవము గోవి! లీ దశయం చే యుండిరని వేణుగీతలు (పుట 229) బ్రమరగీశలు (అట 29) కృష్ణుండు యాస్ధవునికిం జెప్పిన మాటలు €21 పుటలు "తెలుపుచున్నవి.

“గోపికలు తన్న్మయాస్తక్తినుండి మేలుకొనిన వీమ్థట రసలీల జక “గృెను. అందజియందును బరమవిరహోస్తక్తి జనించిన కారణమనే! బ్రతి గోపికయుం దానే కృష్ణునిప్రక్క. నె యుండగో లెను, కృష్ణునకు హారి కోరిక నెజివేర్పక తప్పదు. ఇంకవజుకు భగవంతుండు స్పశం త్రుండే కాని యీదశయందుం చోనల భక్తపరాధీనుండై వారి యిష్ట ప్రకారము వాల్సలాస్ట్రతి శయంబున వర్తింపవలసినవాండ్రై యుండును, ఈ వాళ్సల్యముననే కదా యశోదచే జోటికిం కట్టంబడినది. అట్టుళే

యిష్పుడును. గావున వారికోరికి శఅవేర్ప యోగమాయ నాశ్రీ యించి యందటి కన్నిరూపులై. వారితోడం6 రసలీలం శ్రీడించెను. కనుకలకవారిని దీపమువలె భ్లోక్తీహీనులైన నవనాగరకీలొ శ్రీసరులను 'బాధించునది యీరాసలీలయే కదా, కావున దీని లవీ॥ మేమో దీనియం 'దేమిజరగెనో పరిశీలింపనలసి యున్నది. శాసలీల యనునది కోలాటమువంటి యాట. ఇది హాల్లీసకమి హరివంశమున6 జెప్పంబడెను, ఇందు శ్రీలు పుకుషులు కలసి యొక! భుజములమింద నొళరు శేతుల్నునైచి గుండ్రముగా! దిరుగుచు! చాడుచు నృత్యము సలుపుదురు. గుంపుగా గూడిన కారణమ

'శేతం బరస్పరబేహ స్పర్శ్మముకాక మానదు.” వినోద క్రీడ కొత్త

కక కలత పనన కనన య

ఉ* హైంళాలాలు లంట 1 మజ కంస మ్యు5ం1 0 16 16 121] ఇమ 2 29 (216 ర£100101ల) 19 6213 స జయ మం6మిక్ర 06 వణ

16 (01286621 ఫంంంలి 296 6400016 స6 20700106 6156 60142

౪63 61200006, గస &ం, జం 906108 ఫై న

6% ఇంగం9, రేంక్ర, 026 (౦6, 162%, 105606 296 క, 12666 2

గోపి కాక్చష్ణ లీలాప్రశంస* 222 నొళరినొక్‌రు ముద్దికుకొనుట యు గాయిలించుకొనుటయు. గలదు, ఇంతియకాని యింత కెక్కున యేమియు లేదు.

కొందణు పాశ్చాత్యుల (బాల్‌* అను నాటన్వుస్తరించి రాస లీలయనంగా బుకుషులు గోంచులను, గక్రీలు చీరలును రవికలను విచ్చి పొటివైచి యొకరినొకరు కట్టుకొనీ నేలపైం బొరలాడుటయని యర్థము వేసికొని పిచ్చివిచ్చికూంతలు కూని భగవంతుని భక్తులను దూపషించిగి, శానోయట్టి కార్యము వారితలలలో నున్నడికాని రాసలీలయందు లేదు, కుచపట్లికలు పోకముడులు వదులయినట్టు చెప్పంబడెను. ఇటి నృళే లు ళు లు మున వస్త్రములు వదులుపడుట వింతగాదు. కుచపట్టికలు రవికలుగావు, జేనెండు వెడలుపున మడంచిన నికుపాటిన్య్రుమును. స్తనముల కడ్డ ముగవేసీ ఏంవునమునినైెచుట పూర్వులయాచారము. గీనినవిధము తెలి యుటకైై పురాతన ఊపుతిమల వ్యిృహాములను బట్టి (వ్రాయించిన "పటమును దీనికి జతపజుపంబడెను, చీర లూడ లేదు కుచసట్టికలు వీడ చేదు. మంటలు దొలగలేదు. సంభోగమనుపద మెందునుగాన రాదు. సవాసానఖంపచలయు, నటదుత్తుంగ పయోధరంబులయు _స్థరణమ్రుకూడ లేదు, ఇంకం గృష్షుండేమి పాపకార్యము చేసెనో గోవీక 16 2౯6 వాట్‌ 2064 ౧000106 56. 14 భః పే35కం వ1- రట (2551౪6 మంటల 1రగంపేం92, 06 0017 విట05ఏ4 9201065066 25 6015010150655 (1216 ౯1%6191ల 15 6£6902107” 2౬ బ్రజంరే 137. శప 011% 15 ఇశరుంళ€ కం8100108 09 6౧6 204 13 665021. 2213 15 6111668 6 56010656 9005 (|2/౧4274540, గపం 000” 2001768 0౯ 216 294 మనంలే02, పంలకక2069, 25 0140 ఇ 246 1 500006 ౪2 0౯౦6౯ 015 012 00౪3 0 5609 206 15 ఇగింకర106్ర ప?60 పం 204 512 176 కంళ0ర66566 10 6 0040 0€ భంళ8ై0ట, 10 0౯66౯40 50176 168 56061 01 ఓఏ 1% 5276 2964 ఆాంంం6 101- 5102 0 006 13 6202ఏ16 ర 6060226106 1000 14 గౌషం [021 ౦9)606 051015 సేంళాకేరేంలంకి 62000 13 [0౪8 0%) €0 58 సిసగ& ఇర 10 551 జరంసి 202 పిండం, గొం 207 04ల 1 ఏ9 2 502166 సంం1ొ. | విశంతి పేల గం,

1201 శ్రీకృష్ణానతార తత్తవ్టము వత చాత నా వాతా వా! టూ షా తా న హన! యి యస (న కప)! సా. న. శ న (| ప మా. మ | న . న! (1 క. చ ల. మ వయ 1. 1. | న న వ్‌ .. నూ న వ న. . [న . [3 మ న ] || | నట సదసి!!! 11 న! గ! న. మ య న న. | ల న తీ (లీ || స. నం సహ్య. న. | కు సా క్‌ స టం స్ట. . ప సాం // ల. జ, మ వనక? |] సో గు ప టల్‌ ర. స. ర. ఇకక్లైైకక్తైకత న చనా కాక నన క కా పూర్వకాలమున గోపికలవలె, గుచపట్టికల ధరించిన శ్రీలు,

గోపి కాక్సపు లీలాప్రశంస 12ళత పష లలా స నె ఖే లప్ప ఆ ౧0 లేమి చేయరానిపనిచేసికో యొబుంగరాదు వారిని దూవించుపాపా త్షుఃయంద్రుం 'చావముగలదుగాని వారియందు "చేదు * క యక తు క వ

• పెక్కురు. క్ర్రీలు పురుముం కలసి వలయాకాంముగాల దికునవు. జాడు వాటకు (ఫోలాటమ్ము రాసవని హాన్టీసకమని పేరు ఇది చేవము ప్రురుబుతే ధహాడు టమయు€ గలదు ఆ ణీ ఓ196ే 05 ౧0106 గ౯2౦ఓ 806 ప్రీ మంస02 206 €16 00% 16169 వతి పైజంటంజ12రు/ 6 69015 0౯ 60౪6665509 0% పెరు 1రేళషగి డీరై16 రాసస్తు గోదహీం క్రీడా" యని హారావశి ౪ 1615 2 ఓ136ే 05 రే2106 ఇ110% 5611 26౪2113 10 922రేఫ 2ల[3 0! ౮౯౦2 1264 2 10 ఇ1100 లం 200605 00210 లి 160010, గ01- 1001 ఈం! 0105 మ 2 01016 ప” ఓం16 ౧8 0%6 200065 5 20603 లకమం0ం[న4ఎన వేలం పివిపర్నని 2 ఈ, అఆక్యోన్యవ్యచినక్తహూస్తం గాయతాం త్రీ పుంసాం మంలీభవాయ భిమంవ్యు త్తం రాసఃః-ావిస్ణుచిత్తులుం న జయదేవుని గీపగోవింసము. శేవల కృం గారమని ము నీళకనయు భాగవత శ్రుంథకర్ణయు గివ్యభ_క్రిం నైహికదు హ్కామముగ నీచస్థితి!ి6 'జెచ్చిరనికడా పూర్వ పకుల యభిప్రాయము ఈవిచయము వేటొకచోటం జర్చింతము_ ఇప్పు డీ గీర గోవి దమందు రాసకబము. రెండుస్తలముల€ (బ,రొకాగింపం బడినది కృష్ణుండు గోపికలతో యల థి టం - ల ణా రాష్టక్రీడ సలుపుచున్నాండని సణఖికాాకతోంజెప్పెడి మొకచోట రాధ తాను గృన్లు నితో రాస్మక్రీడ సలిపిన విఫమును _గరించి యనుకొనుట యొకవట యూ కండు జలములందు సంభోగము వరక్తింపంబడియెనేమో చూతము యి ప
• కరతలతాల తరల వలయా వలికలిత కలస్వనవంశే రాసకసే సహ నృత్యపరా హరిణా యువళిః శ్రళళంసే శ్లిష్యతి కామపి చుంబతికావుపి కావపి రమయితి రామాహ్‌ ఫళ్యలి సని చారుతకకా మపరా మనుగచ్చతి వామామ్‌ గ్‌ ౧ కండవడి 5"7ధ సఖికిల బెప్పుట నందరడధకసుధావ ధురశ్వని ముఖకిత వోోహనవంక మ్‌ చలితదృగంచల చందలమాళి కపోంవిలో. వరంసకు రాసే హరిరితా విహిశవి్యాస3 వరతి మనో మమ కొన ఎక్‌వా ఎమ్‌ అబ్ద్‌ 151

1220 శ్రీకృష్ణావతార తత్త్వము

ఈ రాసలీల సర్వకాల సర్వానస్థలయందు ననాదిగ జరగు చ.ండునచే, పరమాత్తు డొక్కండేపురుషుండు, జీవకోటులు ప్రకృతి సర్వము స్త్రీ ప్రాయము. కావున జ్‌వార్య పరమార్థలకుం గల

న్లోః “వితాచ రతక శ్ళేమ్సీ భర్తా స్టేయో రమాపతిః . స్వా మ్య్యూథారో మనూ త్తాచభోక్రాఒచాద్యు మనూదిత” యను నవవిధ సంబంధములందు భారాభర్హృ సంబంధ మొకటి, భరించువాండు (భ్వర్హ యీశ్వరుండు. భరింపంబడునది (భార్య) జీవాళ్ళ. ఈ-భార్యాఛ్తర్త లిరువుకు ప్రతిజీవి హృాదయకమలమందు నృత్యము త్రోక్కుచునే యున్నారు. రాసమండలమునం గర్థికమధ్య ముననుండు "రెండుమూర్తులు లవ్షీయుం బరవాసుబేవుండు. నృత్యమ: త్రక్కు. గోపికాకృష్ణులు ప్రతిదేహి హృదయకమలమం దుండు జీవాత్తయు సంతర్యామిమయైన పరమాతయు, ఈనృత్య మనాదికాల ఆశీ శ్రీ .

చంద్రృకభారు మయూరశిఖండక మండలవలయితశేశమ్‌

చ్రుచురపురందర ధనురనురంజిత 'మేదురముదిగ సువేశమ్‌ రానే,

గోపకదంబ నితంబవతీముఖ చుంబనలం ఫీతలోళ్ళమ్‌

బంధుజీవ మధురాధరపల్లవ ముల్ల సిల్దస్థితవో భమ్‌ రాసే,

విపులపులకళుజ పల్లవవలయిత వల్లవయువతినహ్య్రమ్‌

కరచరణోరని మణిగణభూపణ కిరణవిఖిన్నతమి స్త్ర మ్‌॥ రాన.

జఆదపటలవల దిళిదువినిందక చందనచిలకలలాటమ్‌

వీనపయోధర పరిసరమర్షన నిర్ద్షనహృదయకపాటమ్‌॥ రాసే,

మణినయమకర మనోవారకుండల మండితగండము చాష్‌

పీఠవసనమనుగతముని మనుజ సువాసురవరపరివారమ్‌॥ రానే.

విశదకదంబతలేమిలితం కలికలుపభయ ౦ంళమయంతష్‌్‌

మానుపి కిమపి తరలతరంగ దసంగవృశామనపారమయంతమ్‌॥ రాసే.

శ్రుజయదేవ భణికమచీసుందర మోహనమధురిపుహూపమ్‌

హారిచరణస్థరణం ప్రతిసంప్రతి పుణ్యవతామనురూపమ్‌॥ రాసే, ఇం దెందైన సంభోగమును _పరింసం జేయు పనమైనం గలబేమో పరిశీలింపుండు.

న జ్య జగ టై గో పికాకృష్ణ లీలాప్రళంస. 1221 పున త్తము, అనంతము కావున నలయాకారమ్‌, వహహే్యేవానంద మాతి (తె. 2 ౧) త న్నారాధించు జీవుని నానందపజుచుటయే పరమా కృత్యము. రాసలీల తత్తప్ట్‌ మిది. *రసోవైసో యని యుప పణు చరోకి 4 , నిషత్తు ఫఘోవమీంచు చున్నది. , నా లా

• పునుష్యులు న్యాయమైన కోరిక కోరిన "నెజవేర్పవచ్చునుగాని వెడుకోరక గోరిన దేవుండు నెజవేర్పవచ్చునా? గోపికల కామము వెడ్డదిగదా? యందులేని భగ వంతుండు సర్వసముండని యు సర్వఫల్రృదాళ యనియు 'సర్వశరణ్యుండనియు మజవ వలదు, భగవంతు6 జెన్వ'శేమికోరిన నిచ్చును, దాని ఫలము మిరే యనుభపహింపు. డని చెప్పును... కావున దొంగలు మంచి దో౭వుదొరకవలయునని ప్రార్థించిన వారి కోరక నెజుచేర్పును,.. ఫల మనుభవింపంజే యును, న్యాయ్యమైన కోరికలే భగవం శుండు నెఅవేర్చునేని యొకరి రాజ్యము లూక ర్మాక్ర్ర్యమించుకు, జనులం వీడిందుకై లోనగు కార్యములు జరగక నిలిచిపోవలయునుగడా. లోకఠం త్ర మట్లు జరగదు. జీవి యావిభముగ బాగుపడండు,.. వెడుకోకకలు గోరి వానిఫల మనుభవించిన నే మరల జీవి వానిని దలపెట్టకండును. ఇంకకు గోపికలు గోరిన దేమి! భగవత్వాంగ త్యము.. ఇది వెడుకోరక యని. తెలివినలవాం డెవ్వండు చెప్పును?! భగవంతుడు భక్తాఫీస్టవరదుండను విషయమున స్వామి రానుకృష్ణానందు లిట్లు వచించికి ఆక 20 62460161” 100 00220 10 ఇక 200016 1006)” 10 50216 ఇంతల అ28్ర 009 ఓ ఇర” శంకు మచన్సం 0౯ విమ, రయ/605 2 512 ౪ఘ8ైి పేంక్రైగ్రజం ఇం 2915 00919 2 ం-2002 916 05 01012 శం పళ్ళ? 50౧06 006 ఇటే, ఇర 045 2200256 పే19 008్రంక, సంళ ఢం ౪6 బ్రం06211007 26క్రంనిరే 9801 2 000620 ఇంతే గుం056005 061062 170 10౪99 606రే650606 €0 ఇ౬69 1159 92006 ఈ౭౦--50 పే2ంలల! 206 రేం- 16912316 పం 2200015 10 ఇక 18 ఏ వరంకేంం పేంరే ౧౦0మిం్ళ భం 16 అణళహిక్రక 05 చం కం09ం9డే కటక, ఇా[ే116 126 ద౦5505566 200010 ఫైంళంక 0 906608 211 50% లేంధుణకరేం, ఇశంట్‌ ఇ23 2100056 [0111106 ఓం పము, పం ఇంళ14 [270 సేంంగ 919 టేజం్వే పేష0ంషస10 [0౯ పష 022 కేం550693 296 040619. 6 పే2?6 5660 10౪7 ఇంలేర స 6%200 26 00 1కేటంర06 076౯ సం, పేంళా ఏ09500%8 ౦05 పంక 2 51298 €0 క కంరకంక, 126 షక [025002 05 ఏం. గౌసీం 8౬620 5268, వ12 లజ, తేంంంణ009 110 2 శీగీాలింళాల 206 డీరగంళ474, స ఉ, సాక ౧0 ఇషం6ి 0౩ వై సంం8206. కణి610క్ర 9016 60%)0గ606 హే ౯5 5010206 9౪15210006. వళంసే 2 ౧60ట్ర కంఇకేడే ౧676౯ ఏ6 2[020006 0

వుం న న ణంల 1223 శ్రీకృస్ణూనతార తక్తప్టము మానుషభానంబున6 జూచినపుడు కర పరస్త్రీ కచ సంయో గము దోషముగాదాయందు నేమో. అమైనచో గోపికల కుచము లకుం నృష్షుని. పాదములకు సంయోగము చెప్పంబడెనే దానిశ్రేమి వెప్పెదరు? ఖెనము దుష్టముగా దేని పరస్త్రీల కుచముల నంటుట దోహముగాదు. _స్తనస్పర్శము చెప్ప వేల? భావము దుస్త్రమగునేని పర 'త్రీనిజాచుటయు దుష్ట్రమే. నగ్నఖైన రాతసన్హీలను జూచిన హను (నో ఈ తోడా మో మంతుపె వాకష్టముల సరింపుండు.. భానము కామదూమీతముకాదేనీ కుచేముల సనవేల మజీయే యంగమునైనను స్పృశించుటయు దోష ము గాదు అటు దోషనుగునేని శ్ర్రీలకు చికిశ్స చేయు వై ద్యులందలు నరకగాములు కావలసినచ్చును. వటం గొట్టుకొని పోవుచునో లే యిఖ్లుకాలిపోవునెడనో యే యపాయదశయందో యుండు త్తీలను గట్టువొని యొత్తుఫాని వచ్చి యొడ్డునం జేర్చిన ప్రాణదాతలును నరకము నకుల బోవల్లసినచ్చును. చిరకాలాగతుంైన పుత్రుని. గాలగిలించు తనియం. = ర ం క్త అత తల్లియు బాపాత్ళురాలు కావలనినచ్చును. కుంతి కృష్ణునిం గౌయిలింవ లేదా, ఒకవేళ శ్ర్రీయందు దుష్టభానముండినను గూడం బురుష్కని నహ 200” ఇమ” ఫే” 2550012088 4౧64 6098 18 0091206 ఇమే 211 $003 0 16:4120009, 5ష006 అర” 46 1096 21] లంహి ంమ2గణు5 శంఐ పే, న గీ 120001౯ 111006 మము 610 క్రైం 00 మాల సం కం017 10" 108 సట్‌ యయ, తళ6 05412207 ౧౦౦919 ఆఅ అటా 240001 40 తేం 50, ౧౯౦ 5480 €0 613 26 0 ౪05” 040566” పెతకగాంగ4పి 582 1న 0నీం

“జల, 206 ఇాంగక, 5 613 9026 10 51172600 ఏ 206 2 10+ 5103216 1008128 [02 ఉంతే 28 ఈగుంక :15006్ర 60 101గ్రవ(5 05 ౪002510 క? 6051257, జ 0000685 5002108 ఇమ” 1060 6621203 ₹611క్ర[033 ౪701 2+0౪50655, 15 10 0206 05 మమతే ఇసే!ంట్‌ 211 510౪14 506 పసిడి 0 206 ఇ 12000 క్రం05 10706 29 2 500౪7206 209 ప27 101 $115 ఘ29[69 01 2 [16064 [0౯ 2 ీగంద6ే ౪111 92800, పేం€ 1 90001 న... ష5ం6ని4ే 10 6 1 8్ర3ంం 2కొంం1100 అషంట్‌ 2 2069 12 02 113 ౧1116402 ; ఉ0రేిక్రై 2105 10 16 ౧6౬606 10706 0% 3501 2లే 106.” క

గోవపికాకృషప్టు లీలాప్రశంస. 122 యందు లే చేని యట్టిదానిం దాంకినంతమాశ్రమునం బుుమండు పావీ గాండు. దుష్టభావము లేక తాకటయు ాపమేని జేవోత్సనసమంయం బుల వేన వేలు న్రీపుుుములు గుంపులుచేరి పోవసమయమున నెందటు పుసములు పాపభాజులు కావలనివచ్చునో,* తన్నుద్ధరించునది ముంచు నది తనమనస్సుగాని యితరులమనస్సు గాదు. అటుగా జేనీ రావణుండు న త న

• కాంతాస్తక్సి దళ లభించిన భక్తులు తముయందు న్రీ్వ మారోపించుకొని . రము _సృనములందు భగవంకుని పావములున్నట్టు తమ _జ్ఞనములు ఛగవంతునిసోలకం , గౌంగిలించునట్టు చెస్వుట సాంధ్రదాయాను. హృవయములోపల నుండుదానిని వెలు పలికి నోదరించుదాని (గా జెప్పవలసివచ్చినపుడు వతృముననున్నట్టు వెప్తట యా కారము, పహృవయస్థానమునం గుచములం జెప్పుటన. ఒక్రీలహృదంయమున వినకుగలదు'"

• గావున గచములు వీడింపంబడుచున్నవను ఛర్ణ ఏహి ప్రయోగమును జేలొకచోం జూపంజాదెనగదా,. అటులే భగవంకుని డ్రేనుస్వహవిణియైన లీ. భగవంతుని వక్కేయున నున్నట్టు ఇప్పుటి లో; విదిత మేక దా, అ్యులే కిగవంతునియందలి భక్తిం " సనములుగాం బూమ్వ్థలు వెప్పయున్నాడు. ॥ వో? “నసంవృ శేతిస్థ తి హాపమస్య, నచతుషా పగ్యతి కళ్చవైనక్‌ " పహృదామనీపూ మనసాఖి కో యవీనంవిదురబ్భుతా నేభవాంది.”” - వై నా ౧-౧౦-౧౧. ఇతి వృాధితిభ్సిః, శ్రుత్యంతశేణ _కృతిఖిళ్చం “నసందృ శేవిస్టతీత్యుప క్రవ్యూ భక్త్ష్యాద ధ్భ్యాచ సమాహ్‌ి+తాత్తా జ్ఞానస్వమా పం పరిపళ్యతీహం భార మోత ఇతి “హ్బాచ్చబ్దస్థా నేధక్తిపవప్రయోగాత్‌ ” సహ్మప్కృనామఫాప్యమా. భక్షి హృదయమున బుఘ్టుబచే హ్ఫాదయము ఇెప్పుదోట _శ్వనముును బె పట దోపముగాదు. సత్సేంప్రదాయము _య్యుక్తమే యగు. భళ్డికి శ్రనములటళి గల సామ్యము కవిభాషణు లిట్టు వెప్పిరి, బ్లో ప్రభమముదిలాకించిక్‌, పక్చాద్వివృర్థి మపేయాషీ హరతిహృడయంప్రుంసకి కాళీన్యఫెనపిభోగదా యదియమనఘాభక్షిః కాలేన యాత్యపి మార్షవం . తవనణిబు.ైై 8 గాణ్యానృత్తా పచాదిపనైః ధ్రువమ్‌, కావున గోపికల కనములనం తా వీపిిలఫ్‌ క్రి కుని ముస్థిమంకులు శ్రవొంతుర్కు

1930 శ్రీళష్ణావతార తత్త్వము స్పృశించినసీతకు, కీచకదు శ్యాసనులు స్పృశించిన ద్రౌపదికి శీలహాీ ఇపస్పవలనీవచ్చును. మానుషభావంబునయజోచిననని వీకిక వేనికొొ టిరిగడా. తాా౧౦ సంనత్చరముల బాలునందుం గా మోదయమగునా? యనుప్రశ్న ేమిప్రత్యు త్తరమిచ్చెదరు. ఆయాడు చాలుం డం! ఉజండువారితో "నేకరాశత్రమున భోగింపంగలయడాయనిన 'నేమిప్రత్యు త్తరము? అమెనచోం గృష్షుండు సకామబున్ధిని తీడింపలేదా యః యడిగితి లేని స్పష్టముగ లేదని ఘంటాఘోషముగం బ్రత్యుత్తీయయు. వలనం బరశ్శతస్థలంబుల జిలేంద్రియుండు నూర్ధ వ్ర రేతస్కుండు యూ గీశ్వరుండు నాత్తారాముండు యోగమాయ నాశ్రయించినాండన వప్పంబడియున్నది, అమైనం గృ్షుండు శ్రీడించుటయం దుద్దేశ మేమ దులేని -బ్దక్తజనవారివాప్రదాతయు నాశ్రితబాధా హూరణుండు గొ వున దయాలుండై గోపికలతో ఈడజింపబొచ్చెను.!? (కృష్ణలీల పట ౧౭ ఈ శ్రీడవలనం గృష్ణుం డానందింప లేదా యనిన6 ్రీగవలన నానందింప లేదుగాని తన భక్తురాం డ్రానందించుచున్నా రగదాయి యానందిం చెను, ఎట్లన:-- తండ్రి తన చిన్నకుమారనితో నాడునపు డాటనలన లో లుండు సంతోవమీంచును, హెలుండు సంతోవమీంచెనని తండ్రి, సంతో పీ.0చును. రెం క్రియు దేశము వౌలుని నానందింపం చేయవలయుననియే కాని యాటవలనం చా నానందింపనలయుననికాదు. వీఎవాని సం పమే తండ్రిసంతోవము, అట్టులే గోపికలు క్రీడనలన నానండింప గాం దనభక్తురాం డ్రానందించుటవలనం గలిగననయానందము కృష్ణు డనుభవించెను. శ్రీరాము లరణ్యమునకు6 బోవలసివన్చానని శోక: లేదు, తనకై తనవారు నోక్రించుచున్నా శే శన నిమిత్తముగ వాకి!: కష్టము వచ్చెనేయని వారిదుఃఖముక్రై తాను దుఃఖంచెను. ఇచ్చ నట్టులే కావుకం గృష్టునం బేవోషములేదు. గోవికలయందును శే! ము న్నే చెప్పంబడెను. గోపికలకు వూత్రము కృష్ణునందుం గామముకలి

నోపిశాకృషై అలా్ర శంస, న. త వ జి న! వాపి ౮ ం = కీల కృష్ణునకు వావపయుంము చెన్‌ వవాహాసముగాదా యందు లమోా, వి వ (ఇ ఎంబ నా కాచి ఉగ శోః వకతెవామ చూానగక్త, చెన్‌ మిచ్చు నతోేపివా జ కా ర ళు కా న హే. జ ళా యోమితా బవాన్తక్తిక్చే+ ప్రైసాధాన మ్తివామర। యని రసావాసంతువాము. ఆఆ్రావవార తేనా స్య్య్రానురాగా త్యం తాభావ స్పూవన్గ తే యకావావనే నీతలాయాో” యని యుండుటచేం గృష్టునకు నోవికలయం డనుకాగమక్యంతా భావమని యెవకుచెస్ప ఓ ళా ల వ. గలరు? బెక్తబళేడ నాకుకొను తండ్రికి. గందుకాదులందుం లికి అటే, లేమ గాని చెపయంలకం వేపవేజా*? ఆకులే కృష్ణు విషయంబునను, చ లీ త్ర ళం నత్త న న్లో యక్యవాచక తిర్రైక్టున్తత్త "డేచే కకోడనాః ల ల్‌ సయన్పమాణం కక తేళోకస్త డనువర లే” స్త? అావాతీనై న! ఇ భన, 3౧ వుట 628. అని తానే చెప్పను గదాం. కృష్తునకంయై. శ్రేష్టుడు వేలొవంయ వ! | లేడు కడా... ఆట్టులుండియు నాయన గోపికలను యహోచ్చమును గౌయగిలించెను.. చుంబించెను.. ఆయన వేనీనట్టు మన మేల వేష రాదు? ఇది వత్త్రృమౌక్ష ప్రదక్శ్మభముగదా. విశ్యంఫలమున వర్తింపక యాయన వేసినట్టు నియతికి తోపుకి యుంటిమేని సుఖమును నాయన చేసినట్లు చేయనచ్చును... అవన వేసిన చేమో యజ ముందూ జెలిసికగనవలయును,. అసలీ సె టికి గృహ్షుంయ ౮-౯ వశ్చకములవాండు, గట్టిహాంయ తరయెంన చి బ్రీతిగలవాకిని నవశ్యము కెంగిలింపవచ్చును,. చుంబింుచ్చుమ, అది దోషావవాము గాడు. కృష్తుం డూర్తప్ప లేతస్కు.(నే అ లేం వ! 1 వ | జ్‌ ం ం! యుండై వాకతోం ఈడేిండెను. మన మ్యిహోరమ్రుకీ వేసి య్య చే చేయవచ్చును. మార్షదర్శియని చేరాయనకు( చే బున టుట్టయి వచ్చినట్టు మనము వోవకాదు. మాగ్గడగ్శి భాపిగ టు టన గదా పోవలెను... లోకమంత పెమిం దున బలసి లేల పిటుర్మిప

వసం వీల ఖు. స్‌ నత 12932 గ్రైకృష్ణావతార సత్త స్రము పక దోషముమూడ్రు మె ట్లారోపించెనరు? నిమర్శెంపక యాయన గ వేసినట్టని యేం చెప్పెకక? ఆయన యేమి చేసెనో తెలిసికొని కడా అరు ఆ న అధ రచన నత్యం జే యట్టులు ఇయనలెను. అట్లు కృ్ముం డూగ్ద్వ్ర ఆతన్కుంర్తై జి తండ్రి యుండైై బిజు బిగిసికొనియుండినచో గోపికల గారీపూజకుం గ్బ్ణుండు హచేనీన వాగ్రానమునకొ గతియేమి? యందుకు కాబోలు, వారికి గలుగనలనిన యానందడమునకుం గొటుంత గలుగవేకు, ._ వారు కోరిన యానందమునకన్న న్తుత్తమానందము నే వాపు పొంది! న. య గై కృష్ణ్రస్పర్శ మాశ్రముననే వా రానందపరవశలై బ్రుహ్మానందమున మునింగి దేహవ్పిస్టృవిని గనివ, ఇట్టి బ్రహ్ధానంవమున కన్నమణభంగుక మెనతుచ్చ విషయానందనామక కండూతి నివారణము స్రైవ్వనూ? కృష్ణుండు వారికో వాస్తవముగ సంఖఫోగించియె. యుండినల గుబ్దవలె ధి ా జ (సో నందజు. గోపికలలో నొక్క తెయెన వేళటియయ్యెనా ప్రసవించె యా ట/ నా? అండలణు గొడ్దుపోతులా? కావున రాసలీలయంచుం దుచ్చకామ ల. సంతర్పణమున శెడము. లేదుగాని: భక్తి జ్ఞాన హీనమై. కామన పూరితమైన పూర్వపముల మనస్సునందు( గలదు. బమ్మెరపోతన చౌళితి బంధముల నెట్ట నర్జిరప లేదా యందుశేని చాని కాయన యుత్తరవాదిగాని కృషుంయు గాయ. ఆయన యక్యంకే వ. భమ్రైండు... భృక్సి పారనశ్చ్ళోమున భొగవద్దోమయమున నెట్టు చెప్పినను న. వోపషము లేనని తలంచిననాండు, వ్యాసమహర్షి జరగినది జరిగినట్టు వ్రాసెను... ఇవలివారు ఛన్ష్యాతిశయముచే వారివారి. యిష్టము ట్ర్‌ య చవొస్పునం బెంచి నూని... ెండు'పంచాంగములలో భిన్నముగా దిభులుండిన నా దోషము త్రవహములడా? , = ; ముముమువులక్తై వ్రాయంబడిన చతుంథము లనధి కారులు చడివినల జెడిపోదమరనియే - - ఇశి ల + స్త్‌ ॥ ఇదరంాతే నా తపస్కాయ, నాభక్తాయ కదాచన నవాళుయ్తూవవే వాచ్చం, నచమాం యోభ్య్ట్ధనూయళి!

యని యిత్యాది హెచ్చరిక వాక్యములు చేర్చంబడును, బలిమలైై జీర్ణ శ్రిగలవారికింగాం జేసిన స్థిరపడార్థములను జీర్షశక్తి లేని మంచాగ్నలు చంటిబిక్డలు తిననేల?' అవి తినిన. దమవతఠతె లోకమునకంతీయు. గడుపునొవ్చి వచ్చునని మొజలు పెట్టనేల? బ్య్షశ్తక్తి గలవారు తమ్ముం జూచి నవ్వుడుర్నని మైన జ్ఞానము వలదా? కొన్ని యాషధములు వైద్యులకు మార్రమే విక్రయింపంబడును, అట్టి నానిని వేముకత్తై పామకంః కెట్టులో సంపాదించి తిని చచ్చిన దోవ మెవరిగ్తి? లోఫోపకారార్థము త్రవ్వించిన కుంటలో దూంశి యెవరైనం జచ్చిస చానిని ద్రవ్వించినవారు నింద్యులా? అందలి నీర నింద్భ్ధమా? నిర్ణలమైన యస్పమునందు. దమ ముఖమే ప్రతిఫలింపంగా నది వికార ముగ నున్నదని యద్దమును దూమీంచుట వి వేకయుక్తమా? భాగవత పఠనమునకు ముముమయు వధికారి. రాసక్రీడ ఫల ప్రుతియందుం *గామవిజయమాప రాస్కక్రీడను శ్రద్ధతో వినువాండును వినుపించువాండును భఛగవంచునియందుం గామంబు జయింపసలణలల పరభ్ళక్షినొంది శీఘ్ర,కాలంబునం బూర్జుబుగ వృొదయ తౌాపంబు "లెల్టం చాయు” నని శుకయోగి యంగటివాండు వాన నిర్టముగానుండి మోమౌస్తక్సిగల నాజునకు బుములయిదుటం జెప్పెను గదా, దీనియం "దేమి విశేషముగలదని పర్యాలోచించు బుద్ధిగాని శృద్దగాని భోక్టిగాని లేని విషరీతబుదులకు విపరీత ఫలనుగాక మజ యది లభించు? - అక్యులాశా! పొమకదృన్ట్‌ జొచినను భక్తదృవ్టీం జూచినను రాసలీలయందు నింద్య మేదియుం గానరాదు, _ పామరదృ్టీ. జూత మా? ఎనిమిడిసంవశ్స్చరముల వీల్ల వాయ ౧౫-౧౬ సంవత్సరముల షి లతో నాడుకొనుట పళైటూరివారికి వింతగం గాని విపరీతముగం గాని నగపడదు. ఉక్తయాటగాచే దుష్టథభావ గర్భితమైన యాటయీ యందు "జేని దుషభావ మెవరియందుం గంటికి? ఎనిమిదిసంవత్సరముల వొలు నీదు నేమి దుష్టభావ ముదయింపంగలచు? లేజకరాలు చెష్టతీంటిన కేర్‌ఏ

క28 శ్రీకృష్ణానతార త్రత్రవ్షము నసవల్చు బాలకుం )డన్నట్టు గోపికలకుం గామో ద్రేకమే కన్నులం గల్చీ యుండెనా యొనిమిదిసంవత్సరముల బాలు. డందజుకు నేక కాలమున జీరు తృ్తిగలిగించునని యాయనక్షై యేకారిరి? ఎంతటి వీరపి వ్రుశమైనను నెనిమిదిసంవశ్సముల బాలుని దర్శనస్పర్శన చుంబన ములు శీలహోనిగం దలంచునా? _

ఇంకను మనుష్ఫుభావంబుననే యాలోచింతము కృష్ణు డు వాయించినది పిల్లగగ్రోవియే కదా. దాని నాద మెంకదూరము వెనలబడంగలదు? అరమైలును మించి పోయలదా” ఆ నాదము గోక లమువారికి వినంబడినపుడు కృష్ణు. డరమైలుదూరమునందే కదా యుండెను, అచ్చటి కేకడా గోపికలు పోయిరి రాసలీల తవు గ్రామ మునకు సమిపమంచే యించుమించు మైలులోపల నే జరగుచుండం గా గోకులవాసులు తమ విల్లలు దుర్వా్యాపారమునకై_ పోవుచున్నా రని సంచేహించి యుండిరా తమ్ము వోర నిరాకరించి పోవునపుడు "తామేల వారివెంట బోకుండిరి? ౮ - ౯ సంవత్సరముల పిల్లవాంయ నూర్హకొలంది స్త్రీలతో నేకకాలమున సంభోగించునని యిప్పటి మేధా వులకుం దోంచిన ట్లప్పటివారికి దోంచినదిగాదు. పిల్ల గ్రోవిసౌదము పల్లెకు వినవచ్చినపుకు నూర్లకొలంది యిష్టమువచ్చినట్టు గొంతుళ్తై పాడుచు నాడుచునుండిన నా నాద మూరి! విననచ్చి యుండునుగదా జఆంకాడంబోయిన వారిళ్లు గ్రామసమిపములం జరింతురా? అమైనః గొందజేల తమ భార్యలను బోనీయరైరని యడుగవచ్చును. కామ ముననో వ్రేమముననో తమ భార్యులనువిడిచి యుండలేకయీ కా వారు దుర్వ్వ్యాపారమునకుం బోవుచున్నారని సంచేహించి కాదు ఒక యూరిలో నాటకమాడినప్పుడు తమ యాండువారిని బోనిచ్చువో రున్నారు. పోనీయనివా రున్నారు, కొందజు పోనైరి గావున బోయిన వారంవటు ఆఅంకాడ6 బోయినారని వారు సందేహించి మానిచిరని యరన్గమా?

నోవికాకృష్ణ లీలాప్రశంస, కేం3ర ఇప్పటికిని బశ్లైటూళ్లయందలి వృత్తాంతము. . జెలిసిన వారు గోవి కాకృప్ణచర్యల సంటబేహింసరు. - పళ్రైయం దూరి వెలుపల బశు వ్రలమేపుచుం జెట్లక్రింద 'నెండ వేళల చాలురుబాలిక లొకరితోనాక "ెంత. చనవుగా నర్తింతుకో చూచినవారికి గోవికాకృమ్ణులయందు . విపరీతవృ త్త మేదియు గానరాదు. పొలములలో గుంపులై పనులు చేయనపుడును నక్ర్రీలుపురుషు 'లెంతోమచ్చికతోం గలసి మెలసి నేంటి కీని వర్తింతురు. వెన్నెల రార్రులలో. - బల్లెటూలళ్ల వారు కొందట్టు పుకుుషులు చేలలో మంచెలమిందనో నేలనో పరుండియో కూ గ్చుండియో పిల్లంగ్రోవియూందుట, పాటలుపాడుట, శ్రీలుపురుషులు గుంపులుగం జేకవినుట నేంటికిని గననగు. 9ది నిప్పనిన నోరుగాలునను నాగరకులక్రు విపరీతముగం దోంపవచ్చును. వీల? వాపపాపములో నే పుట్టుదురు. పాపములోనే "పెరుఃగుదురు, పాపమునే కనుచుందురు. పాపమునే వినుచుందుకు, పాపమునే దినుచుందురు. ఇట్టి భోగజీలురకు సర్వదా కామమే వారి మనస్సులం దాండవ మాడుచుండును. వారి యభిప్రాయమున నిరువ్సురు స్త్రీపురుషులు చవూచుటయు: అంకాడుటశకే, మౌటలాడుటయు అంశే. తాంకుట చెప్పవలసిన పనియే లేదు, జి లేంద్రి, యశ్వ మెట్టిదో యీ కామదాను లెణుంగరు. మనస్సున నేది నిండి యుండునో యిదిమేకదా వెలుపల నోచరించును, పచ్చనీయద్దములు కన్నులకువేసిన వారికి లోకమంతయుం బచ్చనయీ. ఇంక బసరికలు వచ్చిన వానిసమాచార 'మేమనవలయును? కలుషచిత్తులైన నాగరకు లకు న్లిర్ణలమనస్కు_ లైన గ్రామ్యాజనుల చరిత్రమందుం గలుషమేకాస వచ్చును. అద్దమునం బ్రతిఫలించునది మన ముఖమేకదా, అన్యాయ 'వురమున నాలికి మగనికి అంకనుట వాస్తవము. *తోడుతోనైన నంద నుళోడనైన నొంటిపాటున భాషీంచు టుడుగవమ్థొయని నీతిబోధింప వలసివచ్చినపుడు నాగరకుల స్థితి యొట్టిదె యుండవలయును.: ఆ పిడ్యాప్రదారముగల మన బేశమం బే యిట్టులుండ నన్నాల్తే విదడ్యాప్క

1296 శ్రీకుస్తానరార తత్వము

పీణ్యులైన పాశ్చాత్యులు గోవికాకృష్ణ చరిత్రమం 'ెంతటి విశాచము లైనం గాంచు కేమివింత?” 'దేవాకష్టముగాని నునఃకష్టముగాని చేయ వారియందు విశేషశామోగ్రేక ముండంజూలదు. కున్నీంభరుల కవి "రెందు శూనుములయిన చో భోగచింతగాక చుజి యేమిచింత యుండ గలదు? శ్రీకృష్ణుండు గోవికలతో సంభోగించెనను నా రీప్రశ్నములప సమాధానములు కుదుక్చుకొాందురు గాక్ష

౧ సంభోగార్థమై నోపికలంవణు యత్నించి సిద్ధవడినట్లు ఖాగవతమున 'నెంైనం జెప్పయబడెనా” లేకున్న సంభోగ మేబంధమున జరగన?”

౨ గుంపుగంగాకున్న నొంటరిగనుండిన నోవీకవైన సంఫోగ చివ్నాములు చెప్పటబడజెనా?

3౩౮ సంనర్చరము ౨ గాలుల డందజతో నేకకాలమున సంభోగింప నాధ్యమా?

ఈ సంభోగళబ్దమెందైన భాగనతమున నీ సందర్భమున నుప యోగింపం బడెనా?

స స్త్రీలకు స్వభానసిద్ధమైన సవతిమచ్చర మెంతైన. గోపికల విషయమం-దైనం పెస్ప్టంబడెనా?

౬ ఒక తెకైన వేంకటి నచ్చినట్టు చెప్పంబడెనా?

౭ ఈ శానలీ) యొకనాంటి కార్యము కాదు నెన్నెం రాత్రులంవంతట జెరగినట్టు చెప్పంబడెను గదా నోపికలు దుష్కాంర్య మునక్షై పోవుచుండి లేని వారి చేష్టలను వారి యర్తలు నాండుబిక్డలు పురుషులు నెవైైన నేల యాష్నేవీంప లేదు”

౮ శ్రంధకర్త చెప్పని సంభోగాదులు కృ్ణునం చారోపించు వారు గ్ర్రంధక క్షుడు యోేళ్వరుండు, ఆతారాముందు, జి లేంగ్రి యుండు. సిర్వ్ట్రత్త అస్థలితుండు నని చెప్పెనే య+*పదము. లెట్లు సార్ధకముగ నన్దుయించెదరు?

నోపికాకృష్ణ లిలాప్రశంస. కప3 గొ ఆసన్నమంణుందై నిడ్రాహారములుమాని ప్రాయోపవేశ ముచేశి మోము కాండనుండువానికి జారవృ త్తృము నెనండైనం జెప్పునా?

౧౦. అట్లు చెప్పుటకు వినుటకు ళుక పరీవీత్తులలో నెవరు

శామడానులు?

౧౧ కృష్ణుండు జూారుండని యాయన శత్రువులైన శిళుపాలాదు

గ) న! లైన నాయనను దూమించిరా”. (కృ లీల పుట 507-508) గాం న స జా!

౧-౩ కృష్ణం డొనర్చినది యధ్ధర్థమేని పరీవీ తెటు ఫ్రైతికెన్లు

౧౩ కృష్ణుః డస్థలికబ్రహచారి, దుర్వానుంయ నితో సిపవానసి యగుట మిరెట్లు సమర్థించెదరు”

౧౪ గోపికాకృష్ణ చర్య ఆంకుపురాణ మేని రామానుజ మధ్వ శ్రీశర వైతన్యాది సన్నా్య్యసులును, వేలకొలంది భక్తులు భక్తురాంద్రు, తన్తూర్తుల నేల పూజిం 'చెదరు?

౧౫ అళ్వారాదులు బూడికుకుత్త లోనగువారు తాము గోపి కల వృత్తమేల యనుసరించి వారివలెం గాంగోరిరి?

౧౬ ఆపత్కాలమందు డ్రాపది 'గోవీజనసీియి యం కృ షుని జూరుని నేల సరించిను? వర శ

౧౭ ళుకులు వెప్పిన పలతన్చ్రుతి యెట్లు సార్థకము”

౧౮. కృష్ణవియోగానంతరము గోవికలు మరల వివాహమాడి నట్టు లందైనం జెప్పంబడెనా?

౧౯. ఆంకుటాండ్రు తమవిటుల తల్లులయొద్దకుం బోయి మి కొడుకులు మూకు దొంగముగలని చెప్పుదురా?

౨౦ గోవీకలు కులటలేని యశోదతోం గృన్మునందుః దమకుం గామము గలదని యెట్లువెప్పికి (దూ కృష్ణలీల పుట 280)

లా టం ౨౧ పల్లెటూళ్లలో. గాని పట్టనములందం గాని త్ర్రీపురు లా ళు లు

షులు ఆంకాడునపు డాకాశమునకుండి చేతలు పుష్పవృష్టి గరి యింతున్నా”

1288 శ్రీకృష్ణావతార శతకము ౨-౨ ఎంతటి నీచనాయికమైనను. విటుని కాళ్లను దన ఫ్రన

ములం దుంచంగోరునా?

ఈయసత్పసంగ మింతతోంజూలించి యీదోషముపోవ మకల గోపికాకృష్ణ చరిత్రము _సరింతము

పామరదృష్టి-జూచినను గోవి కాకృమ్ణులన్ఫ త్తము దురు శ్రము గాదని యేర్పడెను, ఇంక భక్తదృష్టీ కెట్లు గోచరించునో సంగ్రహ ముగ్యం జూతము, వారి యఖిప్ర్రాయమున భ్లక్తిస్థాపక గుంధములు భాగ నత విష్ణుపురాణ రామాయణఘులు భగవద్దీత నారద శాండిల్యసూర్ర, ములు లక్షణగ్రంధములు గోపికాకృష్ణ చర్య లత్యుశంధము. సర్టో ధర్యా౯ా పరిత్యజ్య మామేకం శరణందవ్రజ ” యను విధిచొప్పున గోవి కలు నడచిరని భక్తుల మతము. సర్వధర్థముల ననంగా నీవాక్యము చెప్పుటకుంబూర్వము మోతసాధనములని ఇెక్పీన కర్థయోగము జ్ఞానయోగము ఈరెంటితోం గూడిన భక్షియోగము, అవతార రహన్యజ్ఞానము పురుపార్త మత్వజ్ఞానము, పుణ్యమేత్రవాస్క దివ్య నామసంక్షీర్సన్క దీపారోపణ, మాల్యసమర్పణములాదిగా నన్నియ సాధనములుగాం గొనక విడిచిపెట్టి నీ కన్నుల కెదురుగం గానవచ్చు నన్నునొకనిని మాత్రమే శరణుసాౌరు”* మని ేనిని మపచేశించెనో దానినే గోవీక లాచరించిరి. నన్నాక్కనినే శరణుసారుమనంగా నన్ను( బొందుటకు నన్నే యుపాయముగా స్వీకరింపనలయునుగాని యిష్ట పదార్థలాభమునకైై నన్ను సాధనము చేయక యిష్టపదార్థము నేనే యది లభించునుపాయము నేనే యని నన్ను న్వీకరింపుండని శాళ్చ ర్భృము న న్నొక్కనినే యనుటచే సాధనాంతర మేదియుం గూడదని యేర్చడెను ఇష్టప్రా ్రికి భగవంతుని మపాయముగ స్తీకరించిన నదియు వేజుసాధనము గ్రహించినళ్లు యగును గావున నట్టి తలం పును గూడదు

దీనిని గోవికలయం దన్వయించి చూతము గ్లోవికలు క

గోవి కాక్ళష్ణు లీలాప్రశంస, 1289 యోగ కానయోగ మిశ్ర్తభక్తియోగముల సాధనములుగాం గొనిన ఇారు గారు. కృష్ణుండు సామోద్భృగవంతుండని యెటుంగుదురుగాని యవతారరహన్య మెట్టిదో వారెజుంగరు.. కావునం బురుషోత్తమత్వ గానము. వారికి లేదు. మోతార్థినుల్తై పుణ్యతీర్ధ వే శ్రములక్షై పోయినవారును గారు. గంధవమాల్యాదుల సర్చించినవారును గారు, ఇష్టపడార్థమును బలుమలు _స్థరించుట యానందస్వభానముగానున6 గృన్హగీతంబులు పొడుచు నాయనను _స్థరించుచుండిరిగాని యిట్లు చేసిన భగవంతుండు సంతోషించి తమకు వశపడునని. నామసంక్షీర్త నము చేసినవారు గారు. వారికి శ్రాప్యము కృష్ణుండే.. కావునం దల్సిద్ధికి. గృష్టునే యుపాయముగం గొనిరికాని యితరోపాయముల వెదకినవారు కారు. తమ కోరికలు నె వేజం గృష్షుని సాధనము చేసినవారును గారు, భగవంతుండు తమ్ము విడనాడండని వారికి దృఢ, విశ్వాసము కలదు. యాదృచ్చికముగ నొకసారి కృష్ణుని చరణముల స్పృశించినప్పటినుండి తమ మనస్సులను గృష్షుం డాకర్షించుటమూచి, తాము కృష్ణుని. భ్రేమించుటకుముందే తమ్సుం గృష్టుండు. వ్రేమించు మన్నాండని యొజింగి యట్టివాని దయగలుగుటకు నితరసాధన సొ హోయ్యము వెదకుట వ్యర్థమగుట యేగాక విశ్వాసము లేమిని సూ చించునని వారు తలంచిరి. ఒకండు మనకు రత్సకుండని మనము నమ్మి యు నాయనతో మనలగుటించి మిరు వెప్పుండు మిరు చెప్పుండని యితరుల 'శ్రార్ధించుచుండిన నాయన 'యేమిశలంచును? మనయందు వీనికి నమృకములేదని కడా తలంచును. - కావున నితరోపాయముల _ప్గరింపక గోపికలు మాకం గావలసినపదార్థము నీవే. దాని నీయ వలసినవాండవు నీషో యని యూయన చెప్పినట్టు చేయుచుండిరి. ఆయనయు వారికోరిక నెజివేటుటకు విఘ్నములుగానుండువాని నెల్లం బరిహరించి వారిని స్వీకరించెను. కావున మనముకూడ గోదీకలనలె వర్తించితిమ్మేని భగవంతుండు తప్పక మనల ననుగ్ర్రాహించును.

1310 శ్రీకృష్ణావతార తత్త్యము మోశదాత భగనంతుం డొక్కండేశాని పెక్కురులేరు (ఘం టాకర్షుని చరిత్రం జదువుండుు.. కావున మోతము. కోరునాప తన యశీష్టమును భగనంకుండే తస్పక నెటువేర్చునను దృఢవిశ్వా సము కలవారై యండనలయును. ఈనిమిత్తమై భగనంతునివే య పాయముగాం గొననలయునుగాని యితరోపాయ మేదియుం బరిగ్ర హీంపరాదు. ట్రహాశ్రుబద్ధుండైన వహానుమంతుని రాతసులు త్య తరోయగట్టంా నే యంస్రుబంధము లూడినట్టు లితరసాధనములు వెన కితిమేని భగనత్చ్సహాయము తొలంగిపోవును.. ఇట్టి చేంత విశ్వాసము "లేమిని సూచించునుగదా. ఇట్లు భగనంతునినే యుపాయముగా. గొని శరణాగతుండు కావలయును... , భక్తుడుగా నుంకంగోరువానికి దొలుత మోచేచ్ళ యుండ వలయును. ఆవల దానికి ననుకూలమైనవి సరిగ్రహింపవలయను, ప్రతికూలమైనవి విడువవలయును. భగవంతుండు రవ్నీంచునను దృఢ విశ్వాస ముండనలయును. నీవే నాకు రతకుండనని భగనంతునే రతుకుండుగాం గోరవలయును. అఆక్షనిమేపము గావింపనలయును, అనంగాం దన్ను సంపూర్ణముగా భగవంతునికి స్వాధీనపటిచి స్టస్వా తంత్రము నదలనలయును. కృృసణత్వ (దీనుండై) ముండవలయును, కృట్టివాండు తప్పక ముక్తు;డగును. ఈయర్థ మే ఆనుకూల్యస్యసంక ల్పః, 'పాశకాల్యస్యనర్టన 0 రవ్నీష్యుతీతి విశాష్టసో గోప్తృళ్వవరణంతథా సక్షనివేప కార్పణ్యే, పడ్విధా శరణాగతిః! . అనన్యసాధ్యే స్వాభ్గీస్టే, మహావిశ్వాసహూపకమ . త దేకోపాయ తాయాచ్చా, ప్రపత్తి శృరణాగతిః॥ అను వాక్యుములందుం జెప్పలుడినది.. ఈ విషయము పూర్చవ్యో సముజల గుననగు.

గోవికాకృన్న లీలాహ్రశరం, 1211 శఈవిధముగం బ్రపన్ను లైన వారికిని గోపీకలకును ఖేదంబు గల జీమా పంశీలింతము.. విభీషణుడు శరణాగతుం డైనపుకు ఇెవ్పిన ఇవాకస్టములు. చం అనుజుండ నావణాసురున, కాతండు న న్నవమానపెట్టం చెం పునం జనుదెంచి నే సకల భూతశరణ్యుని నిన్నుం జేరితి౯ా నిను శరణంబు జొచ్చితిని, నెయ్యుర లంక సికిం ద్య జంచితి౯ మనుజవరా భవన్ల్నతోము మక్సుఖజీవిత రాజ్యభోగముల్ల్‌ _ ఆంధ్రవ్యాల్షీకరామాయణము ఈ పలుకులకును, * స్వచ్చందుండా పతులను సుతులను సుప్త భోగ్య పదార్థములను నిశ్మేషముగ వదలి నీ పాదమూలంబు న్మాశ్ర యించిన భక్తురాండ్రము మమ్మ్భుం జేవిడనాడకుము ” అనిన గోవీకల వాక్టములకు భేదమున్న సరయుండు. అట్టులే పక్షిణి కృష్ణునికి. బంపిన సంచేశము (పు 84)న్ము నర్యాలాప సమయమందలి యీమె వాకస్టములను (ఫు 8381 - 535) బకించి వానిని గోపికల వాక్యములతో బోల్చి మూడుండు ర్తుక్షిణీ గోపికా విళీషణులు మువ్వురును భగవంతుని భ్హర్హగాం నోరినవాలే మువ్వురును దన్నిమిత్తమై స్వబంధు తిరగ్టారము గావిం చినవానే, మువ్వురు తాము శరణుచొచ్చిననాండు భగవంతుండని విశ్వ సించినవా-లే మువ్వురు నా భగవంతుండు తమ్లు రశ్నీంచునని మహో విశ్వ్పాసము గలవాేే మువ్వురు నాత్తనిమేపముం గాఏంచినవా శే, మువ్వురు చైన్య మవలంబించినవా ౭ ఇట్లీ మువ్వురిలో రుక్షిణీ విఖీషు ణుల వృత్తము సాధునయ్యె నేని గోపికావృత్తమును సాధువే ర్తక్షిణి మగనింగానే కృష్ణుని వరించెంగదా యందునేని గోపిక లళ్లే చేనిరి ఇదా, ఇది రహస్యవృత్తముగా వా రుంచినవారు గానే. (పు 280) వస్తాపహారణ 'కాలమునాంటిశే వివాహితఖలై బహిరంగముగా. దన్ను మగనింగాల నోర నఎమువడకున్నను వనయంచే మనస్సు నిలిపి ]ర5€

1212 శ్రీళృస్తావతార తత్త్వము యుండిన సాధనసిద్ధలగు గోవిఠలకు వారు తనయొద్దకు "రాకుంకు నస్లే ప్రతిబంధములు గల్పించి వారి ఫావమునం దోంచి వారని ముక్తల జేసెను,

=... వరముం బొందినపిదప వివాహితలైన వారిన్మి గన్యకలుగ్గానే 'యున్నవారిని గూడ వినోద క్రీడచేత నే దర్శనస్పర్శ నాలాషములవే వారి కపరిమితానందము కలిగించెను. సంభోగించి వారిని దృ్‌్ప్దలః జేయ లేదు. భ్లర్తగాం నోరి కన్యకలుగా నే యున్నవారితో సంభోగించి యుండనచ్చునే యందుేమో,. గోపికలు కామినులయినను గాము! జనులలో: జేరినవారు గారు. కుబ్ద కాముకి. భక్తురాలు గాదు, కావ్చన నది సురతము గోరెను, దాని కాఫలమే కృష్ణు: డిచ్చెను. గోపికలు భక్తియుక్తలై భగవ త్సాంగత్యమును గోరిరి, కావ్రన వారిని దుచ్చదై హీక కామముచేం దృవ్రినొందింపం దలంపక శాశ్వత సాంగత్యము లభింపణజేయం. గృష్షుడు దలపెప్పెను. కావున నారి ఛ్యాన వేగము 'చేహపాశమువటుకు తయింపకుండునట్లు చేసెను, _ ఇష్టవస్తువు ప్రా _ఫ్రీంచినల గామము నశించు, కావున నట్లు చేయండయ్యె.

-.. "కృష్ణుండు జారుండనువా రాయన శ్రైహణత్రీలకు బోధించిన

• విధము (పు, 151. 159)ను గోప్తీలకు బోధించినవిధమును (వు 192-218) నుద్ధవసం దేశమును (పు. 300. 8015 గృప్షబోధము (పు 450)ను బకించి యవి విటుండు విటకళత్తెలకుండేయు నుపబేశమేమో యాలోచింతురు గాక. నోవికలతోడ నంత కలనిమెలసి యుండిన వాండు బృందావనము విడిచిన యావల నొక్కపూంటమైన మరలి యచ్చటికి వచ్చేనా? కాముకుం డట్లు రాకుండ నిలువంగలండా?. దాని వలననే శ్రీకృష్ణుండు జితకాముండో కామజతుండో ప్రొజ్ఞైలు జెలిసి కొందురు, తా

'కామజయము రెంకువిధముల నగు. శినవ్చండు యోగబజల

మ్లుచే స్టానదృష్టిచే మన్మథుని దహించెను. గాని తుడకుం. గామ

నోపికాకృష్ణ లిలాప్రశంస. 1210 దాను౯డై శిరస్థ్రృ్రదారుండు కావలసి వచ్చెను. జ్ఞానులు యోగులు శామప్రవావామును నింద్రియములం చీడించి యాహారాదుల మాని యడ్ణ గట్టువారు. ఇం 'దేమాశ్రము మణార్ధము ప్రమాదపడెనను గట్ట “తెంచుకొని కామప్రవాహము ఏ8ని ముంచివైచును. విశ్వా మిశ్రాదు లిట్టివానే.. కావున జ్ఞానమౌార్గము యోగమారగర్ల్షమ: సాపాయములు.

గీ, “పవన పర్తాంబు భములతైై నవని యినుప

గచ్చడాల్‌ గట్టుకొను మునిమ్రుచ్చు "లం

. చామరసనేశ్ర, లింక్త బందాలుగానో " , యనుటయు వాతాంబు పక్షాశనులైన విశ్వామిత్ర పరాశర ప్రభ తులు కామనళులుగాంగా శాల్యన్నము దచధిఘృృ తాదులు భుజించు పార. కాముని జయింతు₹ేని వింధ్యము సముద్రములో6 "దేలదా యనుటయు సత్యము. .

విష్ణువో శామదనకుండు. తన బిడ్డను దండించు భారము తన యంచే యుంచకొన్నవాండు. కామసుఖిము మానక యున్నను మనస్సున నారాయణు థ్యానించు చుండినయెడలం. గ్రుమత్రుషు ముగం గామజయము కలుగును. కావున విష్ణుభక్తులు "కామమును జంపక యఖాశక్తి యనుభవించుచుండినను మనస్పుఫ మాళ్రము విష్ణువును ధ్యానించుచు. గీర్తించుచు నుందురు. ఇట్లు చేసిన కామము తనంకం దానే చెప్పక తొలంగ్‌పోవును, చాలుండు వక్కినచోట్ల దుష్టుండైనను డండ్రి యువన్నచోట భయపడి యణంగియుండును గదా. గీతోపబేశ మిదియీ.

వస్తాపహరణమునాండు. భగవంతుని భర్తగాం గోరినదిమొద లానిదుకి నే నిలిచిరిగాని యిశకరపుకుషు సాంగశ్యమును ,గోవికలు గోరివవారు గారు. పరమవికహాసక్తి చేతనే సర్వదా వారు తమ శ్రైశేశ్వకునే ఛ్యానించుచుండిక గాని, యెట్టి మ్రైహికసుఖ మచేజ్షీం

ళ్‌ గ్‌ ఇ ఇళ జ వ

1214 శ్రీకృష్ణావతార త్తత్త్వము చినవారు గారు. వీరెట్టి దళశయందుండినది కృష్ణవాక్టము వలన (పు. 2841) చెలియనగు. ఇందు మగ నాండ్రుగూడం బతిసంయోగము నదలినట్లు చెప్పంబడెను. _ ఉఉశ్తేమపడార్థమును రుచిచూచిన పిమ్మట నధమఫపదార్వమున రోంతపుట్టుట వింతగాదు. పరవూాతునందు దృష్టీ

ళు లు టీ బ

నిలివినవారికి విషయవాంఛ యుండదని కృష్ణుండే 'తెలిపెనుగదా, ఇటినారు భక్తురాండ్రనిగాక జారిణులని ఏరిపతులు దలంచియుండిన క్ట. వవ ల

పు నింస్లలోనుండనిచ్చి యుందురా? వారు భక్తురాండ్రుు గనుకనే వాకనిభర్ధలు తల్లిదండ్రులు నెవర్ట్‌ శేమనక యూరకుండిరి. గోపికల భక్తికి. గామము వాహానమని ముందు చెప్పబడెను, ఆ కామాగ్ని చల్లారకుండునట్లు భగవంశుండు కుములండేసి చేవి తుదకది చల్లా న ఉం నా ॥

నట్లును భక్సిమార్ల మే మిగులునట్లు చేసెను. (చూ, 400 పుట) వాహ నము గూలినపుడు వాహనములో నున్నవామను గూలవలయును గావువ భక్సియుం గూలవలసినదే. లేక విఘ్నువాతమైన కామము ,శోభముగానైనం బరిణమింపనలయును. భగవత్కృపనలన నిట్టి విప రీతఫలము లుదయింపలేదు, చిరకాలాఫ్యాసము చేతను వయస్సు మోజుటవేతను గ్రోధమునుచ్ప త్తి శెడ్లము "లేవయ్యును. మోసగాని సరించి ఫలమేమని నిస్పృవాచేధ్యానమే మాని యుండనచ్చును. తుచ్చకాముక జనులదదైన నిది యనశ్టము కలిగియుండును. అటు గాక వారు సరివక్టమనస్క లై నిష్కాముముగ నీ పాదారవించముల యందు మనస్సు నిలువనీయుమనీ నరముంగోరి ముక్షలైరి. కావున నందుమందయందలి మందయానలు న్వీయలైనను బరకీయలైనను" కరు 6౫6గలు6ల3 10 115 100 తషంంం8 సస6ే5 00 10౪6 01 & 567201 [05 ప19 250అ, 02 యప [09 1 మంళుం 204 టం 0 6 ర2౯ల5 *ం9 16 యేషర్త 0% గం 1039పీ2ష06 0: 3 ఇ16 23కే 0£ (6 ఇ [05 ల 045902షర్చే 05 కత ఇండ హై 1076 £08 పేల 10౪0౯ 606 1150 లంక కం 900566౯716, 1268250 ఖురే ఇం9018ంకి.. 16 15 16061006 9216౯21 ర26 ఫై10500195 5షం414 062 52021 01 ఏ6 1076 0126 30229 5041 02 1షం యషర6 5021 25 1076 02 106

శ్రీరాభాకృష్ణ ప్రశంస. 1245 శీలహోనిచేం జెడక ఛుక్సిమార్ల దర్శినుల్తే యనింద్యు ఖై భక్సవంద్య లై. లోకాభినంద్య లై వెలసిరి. కావున

న్లో వందే నందవ్రజ తీగాంం పాదెరేణు మశీళ్షశః

యాసాం హరి కథోద్గిశం, పునాతి భుననశ్రయః।

॥ కం లీ, 3౮05-ళ౫ పం, మనీ యుద్ధవునితోపాటు వీంయను నందన్రజసుందరీ పాదారవింద పరాగ బృందమునకు. బరమానందంబున వందనబృందంబు లర్నించి ధన్యుం డగుచున్నాండు.

ప్రా [(ా శ్రీశాథాకృష్ణ ప్రశంస. థా

లొ'ందటు రాధ్య్శ నందుని చెల్లెలనియు నాకారణంబున గృ్ము నకు మేనత్తయనియు6 దలంచుచున్నారు. దీని కాకరమేమియో లేలి యలేదు. శ్రీఛాగవత విష్ణుపురాణ భారత హరివంశాది పురాణము లందు రాధ వేరే లేదు. ట్రవ్మావెవర్తపురాణమందును బృహచ్చహ్హ ఇంణ22 10 1076 10 సేం 10906 22 206 016 61001 16్రలు6ే 0 స్వెంంగ్‌6 ఏ 4566 00 013 ౪69 500టే10ల6అ వ్రా5ం06 09116 060020 5021 147108 1056 196 1076 ల£ 0౪0164 906 6406 5061 కళంక ₹2గ- 05 1213 ఇ96 2£11060౧9 €0 2084102 09 2టంంటం0 01 113 1079 10 9612 21590 6 66206 వ[షేంక0ంఏం:5- 50260000: 06254౯66 ఈ ఉగం6 ఏఏ పే? ఈ06 1662 01 56౫121 వ1155వ .

“ గష/8 52211 6008606 0౪501765 ౪100 902808 06£ కీల 60౧- +101102 భజ 66 13 90 ఫే5601021 2515 [0 6 ంకేలం 16007 26 మ15మ9జి5 1076 ఓం? 16 60013 0౯ €9 12(1ఆగక రేంళ06ం% 0 స రజరంం1వ 2క్రూటు[ుక్ర 0% 20 205210౪064 0120200664 106 3020828262. శేంం5 ౧06 500001 3 1రేం2 9౦౯ శేం05 116 5801006 అఫష్షం20165 ఇాసంప్‌ 6 616 050025 05 116 ౧29 56012 0005150621 ఇట జు మణుంణ! 6కి? 16 చకం 50002 02% ౧౦6 46 ఫేం 0 1016 52006 602110” 29 16 €౯00 2౧4 016 ౧21 5028061) పేం11670 2౬ 121 20056 [౯282226 ళం 106 33102గ్ర2ళ2రేగ్ర2ి 021016 006 0 2 66 ఇమం ఇష5 04002 26 115 000” .

ఈ * 741వ0డి పెక డిం వేం మి లెం

1216 శ్రీకృష్ణానతార తత్త్వము సంహితయందును రాధ పేర్కొనంబడినది. ఈ ఆెంటియందును రాధ కృష్ణునకు భార్యగం జెప్పంబడెనుగాని పరక్సీయగాల. జెప్పంబడ "లేదు. బ్రహ్మవైనర్తమంధు పీ8ిక్రిరువురకు వివావముజరిగినట్టు చెప్పం బడీయున్నది. వఏగ్రంథములందు. నీమె నామధేయము. ఇెప్పంబకి నదో యాగ్రంథమునం జెప్పండిన విషయముల నాధారముగం లైవొనక. తేకకు దూషించుకారణ మా పురోభాగులశే 'తెలియనల యును, రాధ సామాల్లన్మీ యని మూర్తీభవించిన భ్బక్టీియని -పురాణ ములు "వెష్పుచున్నవి. లక్షీబేవికంచెను రాధ ప్రి యురాలనియ గ్రంథములు ఘోషి.౦చెడిని. మాశళ్ళచేహాముకంకు మాళ్ళత్వము శ్రేష్టమైనట్టు భక్తిమతిమైన లవ్షీ బేవికంయె భక్తి హరికి. బ్రియమను "పేమివింత. ఈవిషయములను స్టాపింప ఛ్రృంథ ప్రమాణములు పే

ర్కొనంబడుచున్నవి. ట్రువకెనర్త్పపురాణంబున నిట్లు చెప్పంబడియున్నది:--

భగవంతుండు . గోలొకంఖునం గృప్పమాపము ధరించియే యుండును. అచ్చటి మ్తూర్తి కదియే పేరు. ఈయన కత్యంతప్రియ రాలు శాధ, పరస్పర వియోగము కించిత్కాల మైన వీరు సైంపర్‌, వ్‌కు లన్నీ నారాయణులకంటె భిన్నమూర్తులు. అంతకంళకె నుత్తములు, ప్రభు వేవిధముగం దన రాజ్యనిర్వాహకభార. మితరుల పైనుంచి స్వేచ్చగా శ్రీడించుచుండునో యళ్లు లోకపాలన కార్యము. విష్ణు వునందుంచి కృష్ణుండు గోలోకమందలి రాసమండలమున రాధలోను నితర గోపీకలతోడను సర్పుడా ,క్రీడించుచు సంతోషముగం గాలము కడపుచుండును. గోలోకమందలి శ్రీదాముండను కృష్ణ భక్తునిచే రాక గోపికగాం బుట్టునట్టు శవీంపంబడియె, ఆశాపము కారణమున రాధ నరభసోక్సులంబున వృషభానుండను గోపకునకుం గశానతియను నక భార్యయందు! బుత్రికమొ జనించెను, ఆమె వియోగమును సహిః పంజూలని కృష్ణుండు నోపికలతోడి శాసమండలీమును “భూమిపై!

శ్రీరాధాకృష్ణు ప్రశంస. 1217 బుట్టంజేసి తానును వసుబేవనందనుండై. యథాస్వరూషముతకో6 గృ షుడై. భూఫారమణంచుకొజకుం బుట్టి బాల్యమున రాధతోం త్రీ డింప గోకులంబుం చేలెను, .

• ఒకనాండు నందుండు కుమూరుండగు కృష్ణునితోడ మందయం చుండుసమయంబున నాకాశంబున ' మేఘంబు లావరించి చీంకట్లు త్రి "రేయియగుట భయంకరమయ్యును.. వాలుండైన - కృష్ణుండు శోదనము గావించెను. అప్పుడు గర్హనీచే ఏరి పూర్వనృ త్రాంత మెళ్షిం గన నందుడు వెంతనున్న రాధను గనుంగొని నీవీకృష్ణుని నిల్లు చేర్పు మని కృష్ణు నామె కప్పగించెను. ఆమె కృష్ణుని దోడుకొనిజోవు నెడం ద్రోవలోం గృష్టుడు నిజస్వరమాసముం గనంబజిచి రాధతో నిట్లనియె.

“పీ యిందువదనా! గోలోకవృ త్రాంతము _స్గరింపుము. " ఆ నాండు చేవసభలో శాపమునకై వగచు నీకు నేమిచెవ్పీతి చాని సార్ధకము'చేయ వచ్చితి. నీవు నా ప్రాణాధికవు. మ్రీయురాండ్రలోం నడుం బ్రియురాలన్ర. మన కిర్వురకు భేదములేదు. భూమియందు గంధ, మగ్నియందు వేండిలు, నీరమందు రసము, శ్నీరమందుం దోలుపు' నేవిధముగనుండునో యట్లు నీవు నాయం దుందువు, బంగారము' లేక కమసాలి స్వర్షభూమణముల6 జేయంజాలనట్లు, మన్ను లేక కుమ్మరి కుండలు చేయంజాలనట్లు నీవు లేకున్న నేను సృష్టీసలుపంజూలను. నీవు చేత్రమను. నేను బీజమను, నీవ నన్నువిడిచియుండిన నన్నుం గృ్టుండందురు. _ నీవు నాతోడనుండిన శ్రీకృష్ణుండందురు.. నీవు లీ వి సంపదవు భువనములకెల్ల నాధారము నీవ. నీవు నాకు నిత్యా నపాయినివి, నీవు సర్వశక్తిస్తాదూవిణివి. నీవు సర్వస్వహాపవు. నే నత రుండనై సర్వస్వమాపుండనై యుందును. నేను (బుకుషుండనని నీవు ప్రకృతివని వేదములు ెప్పుచున్నవి. లోళముసం బురుషాకారము లన్నియు. నేను. మేత్రమవుగావున శ్రీహపమంతీయు నీవు నా యస్థాంశమున నీవు జనించితిఏ, నీవ స శ్వేశ్వరివి. మూలప్రకృతివి.

1210 శ్రీకృష్ణావతార తత్త్వము జాన తేజోబుద్ధికక్తి కాశలములందు నాతో సమూానురాలవు. నీవ .య్రీవని "నేను బుకుషుండనని యెవరు భేదముచెప్పుదురో వారు నరక ముల పాలసదురు రా యనునవషరము పరించినవానికి భళ్టీిశొసం గుదును ధ యని కలివి పలికినవాని వెంట నాళబ్దము వినుటనైై తికగు చుందును, నేను _వైకుంరమందుం జతుర్భుజుండనై, లీని నుక మందుం దాల్చితిని, శ్రీకృష్ణుండనై నిన్ను నురమందు. ధరింతును అన్లిన రాధ యిట్లనియె _.. చేవా గోలోకన్ఫత్తాంతము _స్తరణంబునం గలదు నీమా యచే నన్ను ముంపకుము శ్రీదాముండిచ్చిన శాపము బలమున నిట్లు జన్శించి నూజు సంవర్సరములు నీ వియోగదుఃఖ మనుభవిరిప నలసియున్నది అనిచెప్పి కౌంగిలింపంగోరంగాం గొంచెము నిలుమనీ చెప్పి ట్రహ్మను చలంపంగా నాయననచ్చి వారి కిరువురకు వివాహంబు జరపె ఆవల నా రిచ్భావిహారము6. గావించుచుండిరి. నిర్యాణకొ లంబున రాధయు( దక్కిన గోపికలు గోలోకమునకుం బోయిరి కృష్ణునం దొళయంశము వైకుంరమునకు నొకయంశము గోలోకము నకుల బోయెను, ఇంకో బృవాద్భహ్యసంహితయందలి కొన్నివిషయములు ఛ్రా॥ యంబకును -- శ్లోః మధ్నాతిసర్వపాపాని, రాతి మే వ్రేమవారిధిమ్‌ చకాస్తీ చక్రవిస్తానే, మత్చా _ప్రిర్భాన వేదికాః పాపముల తయింపంజేసి భగవద్భక్తి గలిగించునది గాన మధుర యని వేరుగలిగను న్లో తత్రబృందావనంనాము మ త్కేళినిలయమృతమి బృందాభిధానయాభక్ర్యా మూర్తిమత్యానిపే.వితమః అచ్చట బృందావనమనునది నా శీ+నిలయము తశ్రీహస మును ధరించి భక్టి బృందయను వేరుతో నందు సేవించుచుండున

. శ్రీరాథాకృష్ణ ప్రశంస. కేపైషం అక్కడ మ్హుక్సియే నాతల్లి, అందు వసించువారికి జ్ఞానము థాన్టినము ఇంద్రియనిగ్రహము లేకున్నను ముకి గలదు. ఇంక నంటే ముర ణించువారల సంగతి చెప్పనేల? లవ్షీ చేప! నీవు నృావ్రీతిక్రై ననచువు గమ్ము. భక్తిబ్బృందయై జనించి నిన్నాశ్రయించియుండును. వికజూనది యమున యయ్యెదు. ఇదియే సుషున్ను. యశోద మ్పుక్తిహాపిణి, నందుడు పరమానందము నీల స్వాంశశక్తులతో బృందాననమునకు6 బోవును, నేను నీలామయుండను, నీలాదేవి నామయునాలు, ఆ నీలా “జీవిశే బృందావనమున రాధ యనివేరు. ప్రపన్నులైనవారిని దోహ ములనుండి రవ్నీంచును. (గోపాయతి) గావునం బరజేనత నీతాబేవి నోపవీయనంబడు. వసు బేవుండు వేదములు, దేనకి బ్రహ్హావిద్యు.. వీరికిల... దనయుండనై్వై జనించెదను, "శీను మూండవరూపంబున దావ్రరకయం దుం గృష్షుండనై బ్రకాశింతును. అప్పుడు నీవు పశీణివి గమ్హు. భూ 'బేవి సత్యభామ యగును. దీనివలన రాధాకృష్ణులు విటీవిటులో భార్యాళ్లక్లలో ప్‌స్ణి

'అెజుంగుదురుగాక్‌, "

ఇంక శబ్దముల వ్యుత్స త్రినిబట్టి యాలోచింకము.

" కృష్ణుండనంగాం గృశింపంజేయువాండని యొక యర్థము. ఆక ర్షిచువాండని యొక యర్థము. రధ భథాతువునకు (రధహింసాసంరా ధగ) హింసించుట సిద్ధించుట యని యర్ధములు గావున రాధ యనంగా హింసించునది సిద్ధిం చునది యని యర్థము, కృష్ణుండు (పాపములను) గృశింపం జేసిన నాయనభార్య హింసించుట చిత్రము గాదు. కృష్ణుం డాశర్టుచువాం వైనచో రాధ (మోమల్వ్మి) - సిస్టం 'చుటయు వింతగాదు. రాధ శబ్దము: ఆరాధనశబ్ద మొకధాతు్ల నలనం గలిగినవే,. ఆరాధనమే. రాధ. భగవంతుండే కృష్ణుంద కృవవిలేఖనే యని కృవ్‌ ఛాతువునకు దున్నుటయని యర్థము.-నర రణమునకు నిరతి (సుఖము) యని యగ్థము, వప్రశార మిను!

157

1250 శ్రీశృష్ణానతార తత్త్వము ములికి భూమినిదున్ని దానియందు బడినవిత్తనము బాగుగ ఫలిం చుట కుపకరించునో యిశ్లు కృన్ణు.డు_ మనుషుష్టల మనస్సులను నిచ్వేదాదుల దున్ని దానియందు నాటంబడిన (రాధ) వ్రైమ ఫలించి మోతసుఖము నిచ్చునట్లు చేయును, ఏీనిశలన రాధాకృష్ణ సంబంధ మెట్టినో యెొజుంగనగు, -... కొందబజు రాధ రాయణుండనువాని భార్యయనియు( గావున బరకీయయనియు. జెప్పుదురు. అగును గాకు రాయణునకును రాధ కును బొంతనము లేనాఃటికిని ఇవు. రాయణుండనంగా వదరుః బోతు; “రా శృష్టాః అయంతే నిర్ణచ్భుం తే, (యస్తా త్స రాయణః ఎననివలన శబ్దములు వెడలుచున్నవో వాండు రాయణుండు” వ్యర్థ ప్రులావీయని యర్థము. _ఇట్టివానికిని సర్వదా భగవదా రాధనశీలప నెక్కడ సాంగత్యము కుదురును? భగవదా రాధనమున శ్రీకాంశము వలయును, జనసాంగత్యము కూడదు. భక్తుండుగా నుండువాండు సంగనర్జితుండు మౌనిగా "నేకాంశముగ నుండవలయునని భగవం౦ం మందే చెప్పను గదా. రాయణుఐను వదలి రాధలు యిట్టి భగవంతు నాశ్రయిందుట దోషమా? ఈ యగ్థమునే జయ దేవుండు ఇెలికత్తెచే రాధ కిట్లు చెప్పించెను. | | సోః ముఖర మధీరం త్యజ మంజీరం, రిపు మివ కీ సులోలమ్‌ చల సఖ కుంజం సతిమిరపుంజం, శీలయ నీలనిచోలమ్‌ః “సఖ! లెలివి లేనిదియు, ధ్వనించునదియుః శేళియందు! జలిం చునచియునగు నూపురమును శత్రువునలె వదలి పెట్టుము. చీశటిచే నిండిన పాదలోనికి బొమ్మ. ఎటుపు నలుపు కలిసిన న్నస్ర్రమును ధరింపుముగ ఇది'యభిసారికా పర్యాయమున నర్థము. భ్టక్సిపర్యాయ మునం "దెలివిలేని వానిని, మనోహరముగా నిచ్చకపు మాటలాడుచు న్నను నూరక నదరుచుండు వానిని, గ్రీడయం చే యాస్తక్టి గలనానిని శత్రువు లె నదలి యంవమైన “లె్లనిన్నస్తుము మాని మలిన నస్రు

శ్రీరావాకృష్తు వ్రశంస, 1231 మును ధరించి, చే:కటిగానుండు పొడలోనికి. బొమ్మ. అక్కడ నీవు నిశ్చలచిక్తముతోే నొంటిగ నాస్టినింపనచ్చునని భానము. దీనినలనం గృ్షుః చేశాంత లీలాప్రియుండని యేక్పడును గడా. అదియునుగాక ల్‌ వజమకంనాయయంు] షి సలాం సు వరం ని గ న్‌ భక్తులకు జ్ఞానులకు సామాన్య ధ్ధర్షము లనుష్టేయములు గానని గోపీ

నే పాల కల విమయమున. జెప్పబడెను గదా. ఇరువురు ముముషువుల్రై భక్తి షకులో జానులోయునం దష్ప నొకరు ప్రువృ తిమారగముననుండి

• జా అయా క నో రణ్‌ మూ యొకజ నిక్ళ త్తిమార్షనిష్టులై౭ని యట్రవారు 'ఊఖైనను బుకుషులైనను -రెంకవవారిని వదలుట యే శ్రేయస్కరము. కావున రాధ పరికీయ'యే మెనలహాడ దోషయుక్త గాదు, మజియు. *,వకాంత లీలోకపతో. నిర్ప్రాతఃకృష్ణ ఉచ్య లే” యను నిక్ట్రచనము _సృరింపనలయును. రాధా శ స ళ్‌కి కం ల్‌ వశ్పేవ వే కృష్ణభక్తులు లత్యడెవి భక్త్‌ని మెచ్చరు. లజ్వీ జేవి భగవ త్సువ సపయు నం ఆగ అధ ం జ వ్‌ యాలి టకు నీశ్వుక ఛావము. భగవంతుని మాహాళ్ళే ఫ్ర్‌మంతేటి మాహాత్గ్ట్ట ముకు గోనెను గావున నామె భక్తి సకామభ్ళక్తియే.. కావున న్వుత్తీము భక్తిగాదు. రాధయో యటువంటి కోరిక థోరినది కాదు. . పొందివది. గాదు. ఆమె సర్వకాల సశ్వవస్థల భగపల్వేన శన సేవ సేవ తప్ప “వేణొం జెజుంగదు.. విష్పుడును గృషునికోం హాడ( శీడించుచు మో వాయనను సంళోవ పెట్టుకు యామె కార్యము. కావున నాధ భక్తియే యక్యుత్తమము.. భగశంతునిలోని సారము లక్షీ. లవ్మీలో నొడియంగట్టిన సారము కాధ'*ియని నాధాకృష్ణభక్తల వమళము. లు లాం 4౮ ప్ర? గైడం42 0౯ 5౯ 24/2ప2 15 2016902006 25 106 1001906 05 వ/2%2 05 2102001360 10౪6. వేల 5 0560గ22వ్ర ఆ10ఏ ౧00916 ఇస0 స2ళ6 20౬ 62౯6001 కమురే[6రే 045 50642౯65 10 14ంషటప్‌ వలి డడగిం ఇ 2. 08081క2్ట6 “0029, ఇమం 5822626606 సంక ఇం 12213 ౪1200608 06 212205 మ[పిసేకి2'5 1బ5ళ 1 276 66౯1212010 2౦ 03)66002 0 19 రై ప80క ఇవికేలకకంంతే 12 19 50160116 90056, 06 క 5255 50500310" 901620 2క్రవ[ణికఓ 105 సేం12క్ల ఆ౧రేంగా 5166తే 11102110 కణం. పీక 62110 3 కళంక 05 వగ

క252 శ్రీకృష్ణావతార త్తత్తసము సీఠాశాములలో నొక్కరినే యెట్లు పూజింపరాదో యట్లు శాధాకృష్ణుఃం దొక్కరినే పూజింపరాదు. దంపతుల నిరునగిని గొగణేగిడోం. ౨ ఆ. ప2ిరట2 15 006 045౯ పేం0కరి5 ₹106--సే60ండ156 2 ఇ6 15 106 ౧౭[9001%02605 0 5610-1076. ర02 3 రేలంం[1066 13 సడగక్ర ఇమిట6 10 109 సం9020ర, పటాజు 0౯ తణజ0 6౦09. ౧115 2 2 2000516 గక్రగక6, 0002450 2000188108 €0 ౧౪౩ 5428ల 0మలా శ10655 0636 పే ఇజపీ5ం1310 29డే ంక068ై0, ఇపే!0ం0 16 020001 సం ఇపేలం 1029 00 జళం06 60 864206 00కు షర జిం 1076 [0 రక[ం2 ఓ 2 980686 08310655, ' 1 06801 €0 6 90, పేం0ం2359 06 ఫైవ2ల[11693 19 ౧౦౬ పలిజ15200 12 165 00202066. 60%%80101 న డి ౦0815 ఓ0 సేం 2 560166 ఏ510655--00£2376౯5 2096 06 వీ6 క్రం28ై6కీ ంగు 3 సంళ960000.. తైిళణ/%4 ఉేం65 10636200 కీంవ 200 6600021 0౯ 6ల|౩621 10 బ్ర. 5%6 10065 021) [02 ౨17106 60౧0201009. 516 6068 ౧౦6 0216 90 [4ం1 019 6 వెం501 01 సం: పే1౪106 షం 25 07 115 0165566 [6664 పొంగి రేంస0క్ర ఇసిజి? గం ౭6 లు 09 6 స6456 206 606960)” 0661 ఈం ంళంం6 05 & 9000108 [2211-0102 శేంకం6క, ౯00946 ౪10% 986 [10౪703 296 0765 25 ఓష6 ఏ౦0067-520స్‌ రి పంం. తండేగిణిం 1076 [00 0 వెషశం6 షింళఅా 15 50 భం[0%ల జ 36 60౧04503 16౯5615 10 2 పీం[56 ఇసం 1 రేం 02. సే ఈ రంల 2్స 6 మరం రుం. రొకలి” జ0 షిళం 560569, గలం 6౯1 మ6760 ఇంజక19రే 10 [163౯ 06 0610621 90910 05113 1866, 6 లం వ8789 ఇంజం166ి ₹1ట 966108 1113 [0 29 211 పేంంళటలు), పేంయంగ 108 మలం 60 60౧౧3 ౪౧60 కేకు 60 1276 06 294 9650 110006 286 శర” వ 020 100863 15 6౪768౯ ౪6291664 ఇ ఓం 1256085 0% 6 160 12వ 0₹ 11 1105, [16 ౨౦56 15 ౧06 ఇ620166 ఇట 6 90060600 1% 10015006 6౫921198 “616 గ056 0605116009 0 661602] రం; కంముంత మలం 16 [0610086 19 980౯6060 0564 ప 16 1080 ౦ 50 09 జము 5 తై24%4 [6013 లం 11 [010601 పీం2 (10064 ప1209 19 ౦6౪05 ౧06 ఓం ₹గళ24242 01 616 76620605, 02 6 ౦౫169006 మం! ర౫1656206 2౯6 16౯61 విరక్రణటంకు 216 పేంష10066 08 €6 10110౪65 08 5] [16482 138 0510170 50600196 గౌల్స? శం 200 2506 02 ఇ22%ంష602 101 సనం మం సంగం 1011 ఇట 105 €ం[605 (0 న చ లే ల ; 0 2ష05 527 టి “296 (01 లుకు + ౭0 క హడలి క 0%” 11500 66 909081

• ౮0042 శీ[0 నిసి! 0 ఓనం

శ్రీరాఢాకృష్ణు ప్రశంశ 1258 మూజిందుట కే యుగళప్లూజ యని చేరు కావ్రునం గృష్షభక్తుల శ్రేయస్సు నోరి రాధాకృష్ణస్తుతి బృహద్భవ్యా సంహితయందుం చెప్పం బడిన ప్రకార మనునదించి "యావ త్తైలం తావ ద్వ్య్యాఖ్యాన మను న్యాయమున నీవ్యాస మతి సంగ్రవహముగ ముగింపవల సి నప్చెనని విచారిముతో విరమింపంబడుచున్నది న్లో జయతి శ్రీపరానంద కృష్ణపాదప వల్లరీ

శ్రీకృష్ణ వదనాంభోజు మధుపాన మధువ్రతీ శ్రీకృష్ణ నయనానంద రసకళ్పూర వర్తికా ర్రీకృష్ణానన పూ శ్లేందో రాధికా చారుచందర్రి కాః శ్రీళృన్ల రూపపాథోధి లవాకీ 'హేవువైభవా శ్రీకృష్ణ మాలతీహోర సుగంధ వరభాషణా శ్రీకృష్ణ పరమానంద సరః పంకజకుండలా శ్రీకృష్ణ యామినీరమ్యు చంద్రోదయ ముఖోదయా శ్రీకృష్ణ హ్యృూల్లతామూల వికాసామలదోహాదా శ్రీకృష్ణ చాల్యకామార శేళికూపా యశన్వినీ శ్రీకృష్ణ భవవైక్తోర రసశ్షేళ్‌ కలాప్రియా శ్రీకృష్ణ లోలనయన విలోలామల తారక కృష్ణ ప్రాణః కృష్ణవృాచ్చ కృష్ణ చైతన్యపహావిణీ కృష్ణానందా కృృష్ణముఖ కృష్ణో ర్భృవభయాపహా కృష్ణవోసా కృష్ణరసా కృష్ణలీలాకృశోదరీ కృష్ణవ్రియా కృష్ణభరా కృష్ణాకృష్ణ విలాసినీ కృష్ణకాంతా కృష్ణటెవా కృస్తాంగీ కృష్ణజీవనా కృష్ణతృ ట్క్భృప్తభోగ్యాచ క్చ్‌ప్ణతు తృృష్ణసాధనా కృస్తాశ్రయా కృష్ణపరా కృష్ణాభా కజ్జలప్రియా కృష్ణ వేపూ కృష్ణపాధ్యా కృళ్లజీమూతచణాశక్రీ కృష్ణ కేళి కలాఫా తృష్తపాదప కుంజరీ

194. శ్రీకృష్ణానతార త్రశ్తప్టము కృష్ణ శాసారమకరీ కృష్ణ చమూతంగసంగ్‌నీ ల ల అది లు న యళ న్స్‌ కృష్ట్రతుస్టా కృష్ణపుష్టా కత పవిధాయి శకుంతల శై కృష్ణ నేర్రా, కృష్ణ శే? కృష్ణ కంరలమండి తా అద్య జ నా! కృష్ణగీతా కృష్ణ్టరాసా కృష్తనృ త్ర ర నీశ్వకీ కృష్ణపూజా్ర కృష్ణభ ౩ కృష్ణలీలా కలావతీ తం! చ చద ఈ క / కృష్ణవి దాస కృష్ణబుస్థిః సృష్ణ్టసంకల్ప ధ్ధి్‌దా కృష్ట మానసకల్లోల కృష్ణమానససంక జూ ల చ లు అధ ల్‌ నో అర ళు కృష్ణమాన్యా కృష్ణనండ్యా కృష్ణసం తాపచంద్రి కా కృష్ణసంగీతగ మనా కృన్ణస్తోభవిధామినీ కృష్ణాన నాబ్బనూ ర్తాండ కృష్ణ నేశ్రాంజనప్రభా కృష్ణలావణన్టినిలయా కృష్ణ సా భాగ్య సేవధిః శ్రీక్ర ప్లూకర్పిణీ కృష్ణశథారసని పే.వికా . కృష్ణతల్చా కృష్మకల్పా కృష్ణతుల్భ్యకలస్వనా కృష్ణ శేళిప్రియా కృష్ణ శే+సం తానదోహదా జ న్‌ ఈ కధ జాయ 7 కృష్ణశుద్ధా కృష్ణబుద్దా కృష్ణముగ్ధా కళంకనీ | అగ కృష్ణభామా కృష్ణ్టవానూ కృష్ణ కామా మనోవారా = నర అధ క? జగ ం కృస్యెశ్సోర్యా కృష్ణ విత్త కృష్ణ్టస్తిక విఘూర్దితా కృస్తాధర రసాభిజ్ఞా కృష్ణశాతుక సాధనా కృష్ణ క్రీడా సుధాసింధుః కృష్ణ్టనామ పరాయణా కృష్ణ కృష్ణభూతిశ్చ, కృష్ణర్ధిః కృష్ణమంగళా కృష్ణ శ్రేణీ కృష్ణగతిః కృష్ణ కామ దుఘాహీ తా కృష్ణమాలా కృష శాలా కృష్ణ్టహృత్ప దృకర్శి కృష్ణజీవాతుకా వాధా వృహభాను తనూద్భవా ఇలి శ్రీరాధికానొమ _స్తవరాడ మన్తుత్తమమ్‌ సంపశేన్పేమదం దివ్యం కామదం పుణ్యనర్థనమ జ థి పూవావసానే సంరామంం. యుగళ ధాషన సం నుతమ్‌

శ్రీరాధాకృష్ణ ప్రశంస 1935

పణవాద్యు మిదండేవి, చేవానా మవిదుళ్లభమ్‌ కీ ర్భూ వాచకళ్ళబ్లో, నిళ్చానంద విాయక। సదానంవ సమా వేళః కృష్ణ ఇత్యభి ధీయ తే సచ్చిదానంద రూపాయ కృష్ణైాయాక్షిష్ట కారిణే నమో వేదాంక వేద్యాయ, టబహాణే పరమాశనే అనయా రాధ్య లేకృష్ణో భగవా౯ా హారికీశ్వారః లీలయా రసవాహిన్యా 'తేనరాగా చక్తితా రాధికాపి పరాశ్తక్తిః కృ ప్టేదానందహాపిణీ నిత్యాచ నివ్యసత్య _న్తీ్‌ నావ్రథానే పుడషోగమే రాధాగానవ్రీయో రాధా, సంగీతవృాతమానసః రాధాలానణ్యనిలయో రాధా వ్రేమసరోరుహాః రాధాళ్ళంగారపులకో రాధా శృంగారకార కః రాధాముఖాపబ్దమధుపో, రాధా _న్షితనిరీయ్షకః , రాభాధరసుథామోది, రాధశ్‌ కంకవిభాూషణ:ః రాధామనస్సవోహంసో, రాధా మానవిమోచకః రాభావిలాసగర్విష్టో నాధా హూపొసవోన్నదః రాధాహాపల తాభృంగో రాధా చంద్రచకో రకః రాభారససకోమంధీ కాధా సర్వాంగసంశ్రయ:। రాధార త్నావళీకంఠో, రాధా సౌభాగ్యమంది5; రాభాగంభీర తత్త్వ్రజ్తోన రాధా జీమూతచాతకః రాథా వివ్యోతితోరస్కో.. రాధితో రాధిక్మామ్రీయః నిత్యోషరో నరారాతా, నిష్టణో నీకదచ్చవిః నిరాకారో వారోహారీ విహార విపీనప్రియః 'వేణువి స్ఫూర్జితముఖో, విశుద్ధ _స్గీభూమీతః గుంజూవలీ విభూపాశ్లో బర్టిష్లింఛ విభాూవమణ) గోవర్షనధకో నోవీ మండలీమభధ్యగోదారిః

1256 శ్రీకృష్ణావతార తత్తన్టము

గోపొలో గోకులస్వామోా, గోవిందో గోకులేశ్వరః త్రిభంగ సుందరశ్రీవో, మదాఘూర్జికలోచనః రక్లోష్థో రక్తచరణో రక్తనేత్రో రసాయన రసప్రియో రసావిష్టో, రాకాచంద్ర వినోదకృత్‌. త్రయ్యంతబోధితో చేద, వేదో్యవిద్యావినోదకృత్‌. వివేకభూమ్యోో ధారేయో, ధరణీభృద్ధనాధిపః చమొమోదరః తవమాసారో, దీనో దామోదరో దమి దయార్దచిత్తః శ్రీవమోః, శ్రీధర క్నీకరో వారిః దిన్ఫలోకగతోదివ్యో, దివాస్రయుధధరోచ్యుతః

_నిత్యముక్షజ నారాధో్య: జగదానంద కారకః కల్యాణనిలయః కల్యః, కల్పపానపసంశ్ర్రయః కాళిందీ శేళికృత్మంస, బలవిధ్వంసకృత్కృతీ కళంకరహితః కామో; కామినీ శేళిదవీణః బృండావనస్థోగోబ్బంద పాలకో బాల శేళికృత్‌ బలభద్రవ్రియఃశ్రీమాకా వారణోద్ధూననోబలః 'శాండవీ పాండనవ్రేస్టోో యాదవో నందనందన: జనార్షనో జనావాసోః వాసుదేవో జ నేశ్వరః నంశీవటీనటో నాదీ నాదాకృష్ణ్టజగ త్రయః

_నాదాతీతో నదికూల: “కీళికృద్ధూళిధూసరః నారదోదితసంగీత, స్సామగాన్నప్రియఃకలః ఇతినామశతంనిత్యం, జపతాం కిం సుదుర్లభమ్‌ _ స్వ్వాపకాలేప్రబోధేచ్క పుణ్యాహే పుణ్యకర్థణి

పుణ్య వేేత్తే ప్రజపతః స్యాద్భ క్రిరనపాయినీ పఏతన్నామామ్యతస్తో తే, శ్రీరా ధాకృష్ణ యోః ప్రియే

• పశ్షేద్దోచింతయన్నిత్య మచి రాద్దోంద లేహి నూమ్‌!

శ్రీకృష్ణభ్త్త ప్రశంస. 1257 భుక్సిముక్సిపదంబెన యూ రాభాకృష్ణస్తోత్రంబును భక్తులు పించి కృ తార్థులగుదురుగాక. హూనణాదులును దత్సంగులును దదను వర్తలును రాధాకృన్ణ సంబంధము త్రన్నహిమ మెట్టదో యీ స్తోత్ర రత్నమువలన నెజింగి వారిని దూమీంచుటవలనం గలుగు మహా పొతకమునకు లోనై శాశ్వతనరకగాములు -గాకుందురుగాత, లపస్తాల( శ్రీకృష్ణ భక్త ప్రళంస. ఎసిపి డినాలాా గోపికా కృష్ణులను దూమీంచువారు వారిభక్తుల దూమించాట వింతగాద. ఇట్టి వారి నుద్దేశించియే కదా *.నాకంబూనిన కుక్కకు లింగమేమి పానవట్టమేమి?” యను సామెతపుప్టైను. కృన్షుని గోపి కలను నా నేకుశీజాచలము లోకులంద జాబాలగోపాలము బేవ్చండని భక్తులని ఛావించుటకు బలిష్టమైన కారణము. లేకండునా? అది యేదో జెలిసికొంద మనుజ్ఞానమైన దోవైశదృక్కుల. కేలలేదో, సర్వజ్బ్ట్వము కన్నులం గప్పియుండ జేదియు నెట్టులు ఈ ందు. ఈ భాషయందు బమెరపోతనవంటి సాత్తిపకస్వభావమును సారాసార విచారమును తత్త వ్రవిజ్ఞానమును గల కవి యొక్క లేని (కలముకూడ శ్రీకృష్ణుని జారశిరోమణిగం జూపుటయందు. జంకక 'స్వేచ్భావిహార మొనర్చుట దలంచుకొనిస సిసవొడవక దూనదు.? == “వచనాంధ్ర విష్ణుపురాణమందలి (రానక్రీడా ఘట్టమునుగాని ఎక్టాప్రగ్గడ కృతమగు వారివంశమునందలి ప్రథమభాగములోని 'యెనిమిదవ దూశ్వాసమునుగాని బకించునారికి సిగ్థుచే దలవంచు కొనునంతటి యవస్థ 'పౌక్తించును అని సిగ్గుమాలిన శ్రాగంత యొక కృష్ణచరిత్రమునం గానవచ్చిడిని. ఇట్టివారిచే పడి భామ యొట్లు వెడు చున్నదో సద్దోషయ మట్టు వెడుచున్నది. పుబైలోఒడిన పాలు న య నో జమ్మైరపోతన స్తాత్త్వికస్వభానము నారాసార విచాగకు తత్త 15

1958: శ్రీకృష్ణావతార త్తశ్తన్టము విజ్ఞానము గలవాండని యీవ్రాయసకానికి విశ్వాసముండినచో నం కటివాం డిట్లువ్రాయుటకు ేచేని ప్రబలకారణ ముండనలయు, అది యేదో తెలినికొందమను వివేకమేల కలుగదాయెనోకదా. విస్ణుపుకా ణము. శంభుడాసుని హరివంశమున నెనిమిదనయా శ్వాసము మకల ఒకించి సిగ్గుచేం దలవంచుకొంటి, ఏల? ఈవిమర్శయంతటి పనికిమా లిన ప్తుస్తకములుగూడ మన దేశమునం బు స్టైనుగ దాయని, ఆంధ్రథామ నట్టుండనిచ్చి మూలమైన సంస్కృతభాషకుం బోదము, శ్రీధాగవత గృంథక్తర్తయగు వ్యాసమహర్షియు భక్రాగ్రేసరుండైన జయ దేవ్పండును దివ్ఫమైన నిర్భలభ్గక్తిని దుష్కూమముగ - వ్లించి దుస్థితికి దెచ్చిరని కొందటు నిందించుచున్నారు. భాగవతమును గుణించి 'విబుధవపల నలన విన్నంతంగన్నంతం 'దెలియవచ్చినంతి నిదివజ కే లేటపజిచికిని, “... జయదేవకృతమైన ' గీతగోవిందమును గుజించియు. గోపికా గీఠలను గుజించియు విశేషముగ వ్రాయం దలంపుండెనుగాని యిది వజకే గ్రంథము విశేషబహుళమగుటచే గీతనోవిందమునుగుటించి మూత్రము దిక్ఫదర్శనముగ6 గొంచెము వ్రాయంబూనుటయ్యెను.

• అష్టషులనంబడు గీతగోవిందమునందు రాధాకృష్ణ వీప్రలంభ శృంగారమే విశేషించి వ్రాయంబడెను. శృంగారరసమునకు భకస మునకును ఛేదము లేమియు మనుష్యులకు గోచరమగు ప్రాకృళవిష యములను దృష్టాంతముగం గొని యప్రాకృతవిషయమును బోఢిం చుట స్తాత్తిపక సంప్రదాయమనియు మున్నే యుపనన్థ స్త మయ్యెను గదా, జయబేవుం డొనర్చినది యీకార్యమే. భక్సియనెడు. దివ్యో -. పధ గుటికకుం బామరజనులకు. జక్కంగం బెలిసిన శృంగారమను చక్కెరతో. బూంతపూసి లోకులకర్పింవెను. భక్తులు తత్వము నెజీణీ భక్త్సిగంథముగనే దానిని బకింతురు. శృంగారలోలురు శృంగార గ్రంథమని చదివినను గర్భిత మైనభక్తి క్రృముక్రమముగ లోపలః బనిచేసీ కొన్నినాన్లకుల. స్రైమముగ వారిని భ్తక్త్సిమార్ల్షమునకుం. ద్రిషుచ

శ్రీకృష్ణళక ప్రశంస 12500 కన్నులు వివేకము గలిగి, యాగ్రంథమును. బకించిన యందలి కిది తేటతెల్లము గాకపోదు... “కోచనార్థాపలగ్రుతొ యని భాగనత మునం గలదుగచా.. రుచికల్పింపం బూర్వు లీమౌర్ల మవలంబించిరి.

నో న్‌ లు న్లో 1 వాగ్జేనతా, చరిత చిల్రైిత చిశ్రసడ్డా పద్ధావతీ చరణ చారణ చక్రవర్తీ శ్రీవాసుదేవ రలిశే? కభాసమేత మతం కరోతి జయచేవకవిః ప్రుబంధమ్‌ః తలు *అత్రరాగి ముముమయముసాధారణ ప్రవృ_త్వేర్థం సకలజనమనో హరం శృంగారరసగర్భం భగవ ల్కేలివర్లనరూపం కావ్యం, శ్రీయత ఇత్యభిభేయం ప్రుతిజానీత” యనియు “(కవిరిదానీం సకలకలికలుష హోరివారి హరిచరితాన్తుస్తరణ సరసతాపాడనేన తద్భక్తాననుగృహ్హ న్పముచి లేష్టదేవలౌ భావనొ ఛావితాంతఃకరణ స్తళృలభూతం శృంగారోత్తరం ప్రబంధం కర్తుం ప్రతిజానీ లే” యనియు ధ్రా?సికి. కవియే, ం . ల్లో యడిహర్తిస్థర తేసరసంమనో యదివిలాసకలాసుకుతూహలమ్‌ మధురళలోమలకాంఠపదానలీం శృణకచాజయ చేవసరస్వతీమః అని ప్రథానవస్తునైన హర్షిస్టరణమును బ్రథమమున వచించెను. ఆభయాగీశముల యంశన్థ మందు, న్లో శ్రీదయ దేవభణిళమిదమునయతి హరిచరణస్థృవిసారమః న్లో శ్రీ జయ దేవభణితమతిసుందర చమోహానమధురిపుచూషమ్‌ శ్లో హరిచరణస్థరణం ప్రలిసంప్రలి పుణ్యవతొమనుకాపమ్‌: న్లోః శ్రీజయబేన భణితమితిగీశమ సుఖయతు శేశవపద ముపనీశమ॥ః ల్లో శ్రీజయచేవే కృళహరిసేవే భణపిపరమరమణీయమ్‌ ఎన ౯. లం ప్రముదితహృగయంహం మం వడ యంసమకేహకృతేక మలో ౫౫

1960 శ్రీకృష్ణావతార త్తత్తష్టము ఖ్లోః శ్రీజయ'దేవ కవే రిద ముదితమ్‌ రనీకజనం తనుతా మకిముదిశమ్‌॥ రసికజనం శృంగారరసాస్వాద పురస్సర భగవద్భ క్రరూప రసా స్వాదగ్రాహిణ మతిముదిత మతిశయేన నందితం తనుతాం విస్తార యతు। అని వ్యాఖ.

ఖ్లోః, హరిచరణశరణ జయ బేవ కవిభారతీ॥

ఒ ఈవిధముగ గీఠములం గడపట స్పష్టముగ వ్రాసియుండ్‌ నిది దుస్కామమును బోధించునని వ్రాయుట యొంళటి తెంపరితనమో, ఇవిగాక, "

గీ. ధీకసమిలే యమునాలీశే వసతి ననే వనమాలీ, ఇడాపింగలల నడుమనుండు సుషుమవ్నాయందు నేనుందునని భగవంతుండు చెప్పినవాళక్యమునకు దీనికి భేదమున్న దేమో యోగ విదులు భాపింపుండు. గీ, విగళితవసనం పరిహృతరశనం ఘటయ జఘన మవిధానమ్‌ కినలయశయ నే సపంకజనయనే నిధిమివహర్షనిధానమ్‌. అవధూతస్థితికి దీనికి భేదముకల బేవో' పరిశీలింపుండు. గీ. హరి రభిమానీ రజనిరిచానీ మిదమపీ యాతి విరామమ్‌ కురు మమవచనం సక్వరరచనం పూరయమధురిపుకామమ్‌, అభిమాని ఇ జీవకోటుల రశన్నీంచుటయం దభిమానముగళ వాండు. రజనికిచానీం = అజ్ఞానబస్ధ మైన యీజన్గము. ఎన్నిజ్ష ములో వ్యర్థములైనవి._ ఈజన్మముకూడ వ్యర్థముచేసికొనక నిన్న "రఖ్షింస నెదురుదూచు భగవంతునికోరిక దీర్చుము. గీ, ముహురవలోకిత మండనలీలా మెధురిపు రవా మితి ఛాననశీలా, . ళది త్తన్మయాస్తక్తిగచా,

భ్ఞక్రియోగము 1261 గ్‌ న్లిష్టతి చుంబకి జలధర కల్పమ్‌ వారి రుపగత ఇతి తిమిర మనల్పమ్‌. ఇది సర్వ బ్రహ్థోపాసనముగదా గీ భవతి విలంచిని విగళితలజ్ఞా విలపతి రోదితి వాసకసజ్ఞా ఇది వపరమవిరహాసక్ట్‌గదడా ఇట్టి వెన్ని యేని గ్రంధమునం గలవు కన్నులు తెలివి గల వారికి గోచరించును. నిర్శలదివ్యభ్లక్తిని వ్యాస జయచేవులు యద్ర "కామముగా వూర్చిరో, యుద్రశకామము. పరళ్ధక్తిగాం బరిణమింపం "జేయు విధానములు వారు తెలివిరో పూర్వవ్యాసము చదివినవా “రటుంగుదురు కామన్రోగాదులుగూడ ముక్తీిసాధనములుగ€ చేసి ఫొనవచ్చునని వారు ఘంటాఘోమముగం జెప్పియుండినమ విపరీత ముగం బూర్వపయులు భావించుటకు వారి తామసబుద్ధియే కారణము. శ్లోః అధర్హం ధర్మమితియా, మన్యసే తమసావృ తా సర్వార్ధా, న్విపరీ తాంశ్చ, బుద్ధి స్సాపార్థ'తొమన గీ ౧౮-౩౨ కృ లీ పుట 714 అవుట భక్సియోగము. (వా ఆహారనిద్రాాఛయ మైఖభునములు పశువులకు మనుష్యులకు సవమానములు మనుమ్యునియ.౦దు క్షాన మొక్కంటి యెొక్కువగణగలదు దడానివలనం బశువులకంశకు మనుష్యుం డధికుండు ఎవనియందుజ్ఞానము లేదో యుండినను సరియైనమార్షమున నుపయో/”ంపంబడదో వాడు "రెండుకాళ్లు పశువు తప్పుతప్పు. కం కసవుందినుం గూడు తెమ్మని కసరదు, బరువిడిన మోయు+€ గర్శనమున కుక ఏీసువదు, మాజొడ్డాడదు పసరమునకు సరియె మనుజపశు వెన్నంటి!౯

1262 శ్రీకృష్ణావతార తత్తస్టము అని యొకానొకకవి చెప్పినట్టు వీయు షసరమునకన్న నికృష్ణుడ కావునం బ్రతిమనుష్యుండు జ్ఞాన మౌర్టించి దానిని సరియైన మార్గ మున వినియోగింపవలయును, .- జ్ఞాన మనంగా నేమి? నీవెవ్పుండవని యొకనినొకండు ప్రశ్నించి నపుడు విజ్ఞులకు: బట్టశాని నవ్వుదయించును, "తా నెవ్వండో తనకు "జెలిసినట్టు వీండు పరుల నడుగుచున్నాండే యీమి వీని మాఢ్యాశి శయమని వారు తలపోయుచుందురు. మన కన్నులయెదుటనే బిడ్డలు జన్మించుట మాచుచున్నారము, ఒకబిక్డ కడుపులో నే చచ్చును, ఒకటి నేలమిో6దం బడి చచ్చును. ఒకటి మజికొన్ని నాళ్లకుం జచ్చును, తొందటు చిక్ణలు 'వెన్షవార్తై వారు మరల చిడ్డలంగని చత్తురు ఈ పుట్టినవారందజు నెవరు? ఎక్కడనుండి వచ్చిరి? ఎచ్చటికి. బోయి? కొందలు కొంతకాలము బ్రదుక నేల? కొందటు వెంటనే భావనేల? ఏ3 యట్టివాండనేకదా నేను, నేనెక్కడనుండి నచ్చితిని? ఎచ్చటి!ః బోదును? ఇట్లు పుట్టక ఇచావకయుండు మార్ల మ్నేదెనం గలదాయని యాలోచించుచు సరియైన మార్గము తెలినికొను వివేకమే జ్ఞానము. తక్కిన ెలివిని జ్ఞాన 'మనుట రాక్షసులను బృుణ్యజను లనుటయిే, ఇట్టి జ్ఞానదృష్టిని లోకమువంకం చాఆంజూచినం బ్రపంచమం తయు దుఃఖమయముగానే శానివీంచును. ఈ నిమిషమున సంకోష మునం దిరుగు చుండినవారు మణుసటి నిమిషమునం దలత్రేఃలవైలి కన్నీరుగా లబలబ మొఫ్లికొనుచు అొమ్ములు కొట్టుకొనుచు నేల బడి పొారలాడుచు నాయనాయని యొకరు, బెడ్డాయని యొకరు, నమా ఖ్న్‌్యయని యొకరు, మగనిందలంచి యొక తె, పెండ్రామునుదలంచి యొకయ నేడ్చుచుందురు. కొన్నిచోటుల వాకిటం గంచుతాశాలు,, లోపలి నోటి తాళాలుగా నుండును. ధనములేదని యొకందేక్బును. ఉన్నదెట్లు కాపాడుదునాయని యొకండేద్చును. పోవునే మోయని యొకందేడ్చును. పోయెనేయని యొకండేడ్చును, చిక్డపుట్టిశనాంటి సంతోష మౌనలి

భక్టియోగము 12035 వానికి రోగమో నొప్పీయో వచ్చిన నుండదు. పెండ్లామింటికి నచ్చిన నాంటి సంతోష మావలనుండదు ఇట్టులేయేవి తొలుత సుఖమను నొందుచో యవియీ యావల దుఃఖకారణమగును బ్రహ్మమొదలు స్థావరపర్యంత మేచేశమునకుం బోయిన నీయీడుపే కానవచ్చును కావున శాశ్వుక సుఖమేదియని యాలోచింపవలయును? *+అధాతో బ్రవ్మజిజ్ఞాసా యనుదాని కిప్పు డన్వయము ఈదుఃఖిమునుండి విడి వకుకు సుఖము దానికే మోవీమని పేరు,

బృందాననంబున గోపికాకృష్ణులెట్లో, రథంబున నంసహారా యణులెట్లో యట్లు చేహంబున జీవాల్ళే పరమాత్మ లున్నవారు అగ్ని హోత్రునినంటివాండు పరమాత్ముండు అందుండి చిట్లివచ్చిన మిణుం గురులవంటివారు జీవాత్తలు “సీ పావకుం డర్చుల ఫానుండు దీప్తుల నెబ్భంగి నిగిడింతు ెట్లడంతు రాక్ర్రియ నాళ్ళే కరావళిచేత బ్ర, పాదుల వేల్పుల నఖలజంతు గణముల జగముల ఫఘననామమహాపఖే దములతో మెజయించి తగనడంచు. గకేంద్రమోమషణము తవమకుణల కించిత్స్వాతంశ్ర్యమును దుర్వినియోగపజిచి ప్రకృతికి వకుళై యనాదిగం జక్రమునకుం దగులుకొనిన పదార్శములవలె జనన మరణముల నడుమం జుట్లుపెట్టుచు న్నారు జననమరణమునశే సంసార మని శేరు. చేహాముండువజుకు సంసారముండును. ప్రశృతి పరిణామ మైన -చీహూాముకోడను దత్సంబంధి సుఖదుఃఖనులతోడను సంబం ధము ఏడిపోవుటయే ముక్తి జీవులకు సంసారము సృృటికమునం బ్రతిఫలించిన దానాని పువ్వు కాంతివలె నారోపికముకౌని సపహాజముకాదు సూర్యుని! భూమికి నడుము వేటొకగ్రహ మడ్గమువచ్చుటచే సూర్యుండు గొన రాన్షు ఇవార్త వరిమాళ్శలకు నడుమ మనస్సును. తెజి యడ్జను

1901 శ్రీకృష్ణావతార తళ్ళ్టిము చచ్చుటచేం బరమాళత్ళ గానరాకున్నవాండు. త్రిగుణాళ్యకమైన మ స్పును లయింపంజేసినం బరమొాళ్త గోచరించును, మనస్సును లయింపంజేయు ముఖ్ఫిసాధసము భక్తియొక్కటియే గాని నొందలు తలంచునట్లు క్ఞానముకాదు _ సంసారమున కజ్డూనము "కారణముకాదు కావున జ్డానము వలన సంసారము తొఆంగదు ఎట్లన, సృటికమునం బ్రతిఫలించిన యెజ్ఞనిశ్రాంతి ఉాసానిపుప్వు కాంతియేకాన సృటికమునకు సహాజ శోంతి కాదని యెంత తెలిసికొని బుద్ధిని శ్రమింపంజేసినను. స్ఫటిక ముసందలి ర్రిక్సవర్లము పోదుగడా, అట్టులే జీవునకు సంసారము మన స్సుచే నారోపితమని తెలిసి యదిపోన బుద్ధిచే నెంత శ్ర్రమించినను నది పోజూలదు సృటికమునందలి రిక్సవర్లము పోవలయుననిన స్ఫటిక మైన నళించిపోవలయును, లేడా డాసానిప్తూవైన నళశింపవలయును "తేడా ర5టి సంబంధమైన నశింపవలయును సృటికము (జీవుండు) నశించునదికాదు స్ఫటికమునకుం బుష్పమునకుం గలసంబంధము నశింపనలయును. పుష్పము (మనస్సు)౦డునజికు సంబంధముపోడు "కావునంబుష్పము (మనస్సు)ను లయింపంజేనిన నే స్ఫటికమునందలి ర్‌ వర్షము (సంసారము) పోవును కావున మనస్సును లయింపం చేయునది జ్ఞానముకాదు. వేళొండై యృండనలయు అదియే భక్తి భక్తిలేమియే సంసారహేతువ్రు భక్తివలననే సంసారము నశింపవలయును న్లో తత్రసత్వం నిర్గలత్వాత్‌, ప్రకాళశక మనామయమ్‌ సుఖసంగేన బధ్నాతి, జ్ఞానసంగేన ఇవానఘ . రళ్తరాగాకేకం విద్ధి; తృష్ణానంగ సముద్భనమ్‌ _ తన్నిబధ్నాతి శౌంళలేయ, కర్గసంగేన "దేహీనమ్‌ తమ _స్వ్వజ్ఞానజం విద్ధి మోహనం సర్వ దేహినామ్‌ ప్రమాడాలస్యనిద్రాది, _స్తన్ని బధ్నాతి భారత, అనీ పొశంభించి

ఇిక్రియోనము. 1266 “డి మాంచయోవర్టిభిచా నేణ, భక్షయో సేన సేన తే జ శ ల ” సన ల క్క కెస్ణవీ3 య. ని ప్రుకృష్ణుల ముపసంహరించెను.. ఇట్లు ధనునంతుండే శ్రిగుణాత్మక శా వ న జో న! యంతఃకరణము. (మనస్సు) లయముమూలమున ట్రసశ్గనంవమః శ్‌ఫ్‌ంచునని వెప్పినుగడా, ఇంతవమార్రమున క్టానము న్యత్థమని రజంపవామి. ల్రైస్థయను నునోమాలిన్యమును నడిగి వేయుటచే జ్ఞానము భక్తికి సేయ బడును గాని ప్రత్యయముగనున్న యంతఃకళణహాపక మైన యుపాధి వ్యమును నిరసింప సమర్థముగావని మిది వాకష్టములనలన సర్పం చున్నది. శావుననే శ్లో! గులేధ్యుశ్చ పరంచేప్తి మచ్చానం సోధనుచ్భుత భ, ౧౮ - 29. జ్ఞానసంఛిన్నసంళయమ్‌ః ౧౪-41, 'అని భగవంతుండు చెప్పెను. జ్ఞానమునలన సంసారనివృ్తి యగుననుటను “సంసార మజ్ఞాన కారణమనుట నిరాకరము. అదియునుగాక చుక్తివ పత న్యాయ మున6 శ్రాంతికారగిమైన -వెండియె లేసపుకు ముస్తైపుంజప్పు వెండి 6 అనక గ్‌ న యనుశ్రా,ంతి యెట్లు గలుగును? సృటికమునందలి ర్‌స్త్‌న గ మెను సత్యమో యే సంసారము -సత్యము, ఆరోపితము గావున నిక్చ్రైముః లా టో గాదు, అంతియగాక *+కుతస్తుఖలు సౌమ్రైనం సాస్టవసతివో ఓయి , ఎ జ అ యు. క్‌ న ॥ సౌము్ఫుండా! యసక్తుకుండి యీసళత్తెట్టుపుప్ర్టెళు? అనుఖాంచ్‌ స్టగ్‌వ్టై న నిషద్వాకర్థము కార్యము. స్తత్తేని వెప్పుటనః గారణము స్తన నిస్ధా రించుటచే సంసారము సత్తీని సిద్ధాంతీకరిం చెగదా, లంతియకా! స ఫ్‌ ది శు ₹ముళ వరా చవి సత్యసంకల్పుం (భా. 114) డిత్యాది శ్రుశివాక్యములు భగవర్భృళ సత్యమని స్థాపించుచున్నవి గదా. మహాభారళ్‌మున న్లో ట్రహ్మసత్యం తపస్సత్యం, సళ్యంచైన వ్రుజ్ఞాపరిః సత్యాద్య్భతాని జాలౌని, సత్యం భాూతమయం జగత్‌ ॥ అళ్య మేధపర్వము ౭6 ఆ, కస్యనీలం చ్త . 159

266 శ్రీకృష్ణావతార త్తత్తస్వము అనియును గృష్షుండే వచించెను. పంచమవేదమైన మహోహార టమ తవంతర్షతమై సామోద్భగవన్గుఖోద్గత్‌ మైన భగవద్దీతయు శ్రుతులుళ్టాని _స్ఫృతులుగావు; అదియునుగాక బ్రహసూత్రములం "జెందును బోద రాయణుండు సంసార మజ్ఞానకల్పితమని ఇప్పకపోవుటయీ గాక స్వప్తు సృష్టిని నిరాకరించుటచే జాగ్రచ్చృష్టి సత్యత్వమును స్థాపించెను. అద్‌ దృష్టాంతము నిమిత్తమై యందమా యనిన నటు చెప్పుటకుం బ్రమా ఇమ్ములేదు. సుఖాదిధర్శము లాళ్ళకు నవాజములని సిద్ధాంతపడ "లేదు. _సుఖాదులు సాయో డాళ్శవికారములు గావు. గారవర్థములోనగు వాని వలె న్తాళ్ష్ణయం దివియు నారోవీతము లే, ఎట్లన నేను సుందరుండనని యొకండు చెప్పినపుడు దేహాన్నుు సుందరమని యర్థము కాని యళ్తే సుందరమని యొట్లుకాదో నిద్రించిన వాండు మేల్కని నేను సుఖముగా నిద్రించితి నన్నప్పుడును సుఖము ేహసంబంధమైనదని యర్థము గ్రహింపవలయును. సుఖాదిజ్ఞానము క్రియయో వికారమో యగు టచే'నివిత్తకారణ మొకటి యుండనలయును. ఇటు లాలోచించిన లాఘవమునిమిత్తమె శబ్దమునకు శ్రోత్రజన్యత్వము ఇెప్పునళ్లు సుఖాటు లకుం గరణజ న్యత్వము నిత్యసంబంధము చేతనే యని యేర్పడుచున్నది, ఛబ్బమునకును సాధనమైన ఇెవికిని, నిత్యసంబంధ ముండుటచే నెట్లు శబ్దము గ్రహింపంబడుచున్నద్దో య్షు సుఖాదులకు నంతఃకరణమ లకు నిత్యసంబధ ముండుటచే నవి గ్రహీింపంబడుచున్నవీ: స్పష్టమ గాని యాకాశము నంశమున ధ్వని గ్రహింపంబడునళ్లు యనాదియగ నింద్రియము (మనస్సు) చేతనే సుఖాదులు గ్రహింపంబడు చున్ననః కొంద అందురు. సాధనమూలమున జన్య శ్వము నిత్యసంబంధమున] యీనెకు నుభఖయమతముల చొప్పున జూచినను స్పర్శకూన్యమైః యింద్రియముమొక్క గ్రాహ్యాగుణత్వము వలననే యని యేర్పవ చున్నది. అయినను సర్వము ప్రకాశింపంజేయుటచే నాత్మ యున్నద। “సిద్ధాంత మసచున్నది, ఏలన బెలినివొానువాణప లేనిచో నేదియ

ఫైక్టాయోషము 16? 'జెలియంబపదు. కావ్రవం బుకుషూంకునుటశే ఫ్‌ మె ్పెటుంగంవని ళీ న్‌ న ల ఫె ళీ ళా నవొ యజభ్షు మోమోాపకమైన పకయు నెటురంవకింద శాం కమల. జానీ ౧ నే సెనండను? నే నెవయనను వ్రశ్నయందు నే ననునది జీవా కన్వయింప వలయును గాని జేహమున కన్వయింప నామ. ఇ విషయము క్‌ క్‌ లీలామృతమందును నార్ట్రచకిత్రంచ్యాని అంధములందును విపుల ఉద్ది, ౮ ముగ సదృష్టాంపముగం జక్చించి బోధించి యుంకుటచే నిచట్ల జర్చిం చుట చప్పుకచక్చుణము -౨ సనంనారమున నేల తగులుకొని చుఃఫంచుచున్నారము? భగవంకుండును దనప థార్హయు సద్దునుఖదాతయుం ఒ3యు నశ రామచంద్రుడు తనతోడ నుండినను "నంతతో సంకుస్ట్రీపడి యుంవక నీతా జేవి మాయామృగమును శ్రమించి దానివి డదదకు లభ్యువడం జేయంగోరి తేన్యూలమున భగవంపయనెకం వాని నావం నకుం జిక్కి లంకలో దుఃజంచుచుండెనశ్లు మనము మవకు భళనంతుణ డిచ్చిన కించిత్స్వతంత్ర్యముకు దుక్పునియోళవటిచి వ్తుకృంని నల చిన కారణముచే భగవంకునకు దూరమై ప్రకృవకిం జిక్కి నంనార మున దుఃఖందుచున్నారము_. కె. ఈ సంనారమునుండి తవ్చించుకొను మూ్యూమ్మై? నీళాజేవి లంకలోనుండి తప్పీందుకొనిన మార్గ మేదెయో యవియే మశకుకు మార్గము. నీళాజేవి యేమి చేసెను) శావము 'రావవమయవి నకంకళము ధ్యావింయమమండెను.. శాముననే నై యుండెను. ఎట్టుల్తెనను రాము+డు తన్ను రిషీ ౦ంయనను శృం విశ్వా సము కలదై యుండెను కాని ముండు తన్ను రంమటకు రావలయునని కోరి యూయన క్రీంవై యహైయలు వేయ లేవు చాన వా ణు ల ధర్ణములు చేయలే (యోగము... అశవిచారయు వేయేషం జాజీ ఆశే పా

1239 శ్రీకృష్ణైన తార తత్తప్పము (రాజయోనము). ఆయన యొంకలా నెంతపొడుగున్నాండని యాలో చించుచుండినది యుం గాదు. (జ్ఞానయోగము) కావున భక్తితో సీతా 'జేవి చరించినట్లు మనము చకించిన సామెకునలె మనకును సాయుజ్య ప్రాకి గలదు. సీతారాముల కూడికవంటిదే సాయుజ్యము.

• ముక్తి సాధనములని చెప్పంబడు కర్త దాన, యోగ్య భక్తిమాగ్గ ములలో భక్తిమూర్ల మే. యుశ్తమోత్తమ మార్గము, ణా భక్తి స్టాశంత్రము. తక్కిన మూండుమొర్షముల సాహాయ్య మిది య'పేషింపదు, తక్కిన మూండును భక్తి సాహాయ్యము లేకుండిన పలసెంతమనులు గావు. . _౨. భక్సికి నధికారనియతి లేదు. . ౩, భక్తికి భక్తియ్‌ ఫబముగాని వేబుఫలము నది య 'వేవ్నీంపదు. ళం. భక్తుడు దీరుంయ. భగవంతుండు దీనజన పక్షపాతి, స సుకరము,
• ,థ మాథిక్టుము--౧. " భక్తిస్తుతంత్రము. భోక్సి గంగాప్రవావామునంటిది. అది భగవత్పాదములనుంకి యున్పేన్నము. ఉపనదుల సాహాయ్యము లేకున్నను నది యొండిపోక సాగకంబునం గలయంగలద్దు ఉపనదులు నచ్చి కలసి ప్రవాహముకు మణింర యధికము చేని వేగముకు హోచ్చించును. పరభ్గెక్తికిని జ్ఞాన కర్త యోగాడి గాణభక్తులవలన సాహాయ్య మంత 'మాత్రమే. గంగ ప్రవాహమునం గలియకున్నను యుపనదులెట్లు సాగరమును జేరయా లవో యట్లు భ్రక్తిలేని జ్ఞానకర్శాదులు వ్యర్థంబులగును. కావుననే నాం (దొందు “మునీంద్రా నిన్షతక్షర్థంబి నిరపాధికంమైన జ్జానంబు హరిళ్త! "బేకున్న శోభికంబుగాదు.' భక్షీహీనంబులయిన జ్ఞాన వావాకర్థ షి లంపుము సిరర్ధకంబులని వ్యూసున కుపబేశింప, గ్‌ . ను, ఉపవానవ్రత శౌచశీల మఖ సంధ్యోోపాసనాగ్ని క్రియా జపదడా నాధ్యయనాది కర్థముల మోతప్రా వ్హ్‌ సేకూర్యు ద

భక్టియోగము, [9609 చ్చపుభక్షికా హరిం బుండరీకనయనుక౯ా సర్వాతిశాయి౯ొా రమా ధిపుం. బాపఘ్ను. బనేశునచ్చుతుని నర్థిం గొల్వ లేకుండినకా.

. భాగవతము. ..... కావునం బరభ్బక్తి ముఖ్యమని తక్కినవి గౌణములని యేర్పడు చున్నవి. జ్ఞానము గాణముగనుక నే ట్రహాక్థాన పీనమైన భక్తియు మృుక్సిపదమని గోవికలవృ త్రాంతము చెలుపుచున్నది. (కృ. లీ, పు. 119 = 15%) విమ్ణుపురాణమున న్లో, తచ్చింతా విపులాస్లోద, శీణపుణ్య చయాసతీ తద్యప్రావ్హి మహాదుఃఖ, విలీనా'శీపు పాతకా చింతయంతీ జగత్సూూతిం, ప్ర్యబ్రహూ స్వమావీణం . నికుచ్భాప్రసతయాముక్తి, గ తాన్యాగోపక న్య కాః విష్ణుఅంళ ఏన ఆచింతయను మహాసంతోషమువేం బుణ్యముల నెల్ల నశింపం చేసి కృష్ణుండు 'పా.ప్రింపకపోయెనే యక దుఃఖముచేం బౌపముల నెల్లం దొలంగించి . జగత్కారణుండు పరటబ్రహ్మస్వమహాపుండున గు _కుష్త్ణుని జింతించుచు శ్వోసమువమాని వేటొక గోపకన్యక ముక్తీన బొంబెను. ఇట్టులే శ్రావణ ప్రీయును ముక్తిని గాంచెను. గోపీకలుగాని ట్రా, హణ ్ర్రీలుగాని కర్థజ్ఞాస యోగము లభ్యాసముచేసిన వారు గారనుట స్పష్టము. నిముచ్భాప్టసలైయనుట యోగాభ్యాసమును. దెలుపదు, మనస్సునకు శ్వాసము వావహానము. మనస్సేకాగ్ర్యమై యొక విష యము తీన్త్వముగ నాలోచించినపుకు శ్వాసము చలింపదు. 9ఇది యను భవసిద్ధము. నిమచ్చాప్టసలని ఇెప్పుటచే వారి చ్చిత్తెకాగ్రత యెఖివో తెలుపును. కస్దుండు సామోద్భగవంతుయని మా, మెటింగి లు నం] ల యాయనయం జే భకితోడి మసస్సు నిలుపుటచే ముకి. గాంచిరి గావున నితరసాహోయ్యము లేని శీనల భక్తిచేతనే మోతు సంపాదించ వచ్చును. "అంకటి కక్తిలేనివారు. దానిని లభింప చేసికొన "నికర సాహాయ్య మవేవ్నీంతురు.. కావున ట్రైధానము భక్షియీ.

4

1270 శ్రీకృష్ణావతార తత్తస్టము

ద్వితీయాధిక్యము--- ౨ భక్తికి రందటు నధికారులే

• అనించదృయోవ్యధి (క్రియ తే పారంపర్యాత్‌ ) (శాంసూ ౭౮) వేదళా్యస్తుజ్ఞానము గలవాండు గాని జ్ఞానయోగాధికారి శా జాలండు శౌంకరవుకమున సాధనచతుస్ట్రయ సంపల్తిగలవాండే జ్థానా భఛ్యాసాధికారి * త శూద్రులకు శా్యస్తుపర నాధికారము "లేదు కావున జానమునలసనే మ్వుక్తి యందు౭ేశి పండితులుతప్పం దక్కి"

వ

య్వృంద్దణు ముక్తి నాశింపవలసిన పనియే యుండదు. భగవంయ, నియమ మది కాదు తక్రీళూద్రాదులే గాక పళుపవ్నీ వృమాదు నైనను భి గనద్భ క్రి యుండిన మోమము గన నర్షత గలుగుక చా వాలి తా కావున భక్తియోగమున శెట్టివారైన న్ములె

ఆస్తంబ బ్ర హృపర్యంతము సర్వము ్రకృతిప్తుుుషు మిశ్రమ జీవ్రల కందణకుం ్రేము స్వభావసిగ్ధము ఆ సర్వనామాన్య సహ ప్రేమకు విమయములందు వినియోగించుటకు మాలు భగనంకు యరిదు వినియోగించిన సెట్టి జీవివైన ముక్తి లభించును

"లే దనుజయజగ యవదైత్య మృగాళ్ళిక

సుందరీ వివాంళ కూప్రుశబరు

అనం బాపజీవులైర. ముక్తికింబోదు

రఖలజగము విన్హుం డనుచుం దలంచి

ల్లో మాంహిపార్థ న్యపాశ్రిత్య యేపిస్యుః పాపయయోనయ ఊఈయో వెళ స్రధ్యాశళూద్రా, శ్షేపియాంతి పరాంగనిష్‌ భంవర్దీత ౯-32

*అత్తానాత్గ వివేకము శమవమాది సాధినసంపత్తి ఇహలోక పరలో భోళములందు. వైరాగ్యము, మోతమునందు. గోరక ఈ వాలిగింటికిం పా" చకుష్టయమం పేరు ఈ నాలుస సాధించిన పవపడి హాజ్ఞానాస్టనమన క్‌ధినే రకము గలుగును తరువాత బానిని జిరకాల మళ్యసించిన మోమృరు శలుగుననినం "నెర్ని కల్పములవైన స్త్రీలు మూద్రులు చ్పుక్సికి'నధికారు అందురా॥?

భక్సియోగము, 1211 కావ్టున నేకదా ప్రహ్లాద విఖీషణాఘాసుర గోపికా జటాయు నీదుర కరిరాజ గహ శబర్యాదులకును నయూధ్యాపుకవాసుల శెల్ల రకు ముక్తి ప్రసంగెంపంబడియె, - తృతీయాధిక్యము-3. భక్తి యన్యఫల మ వేవ్నీంపదు. జ్ఞాన యోగ, కరయోగాభ్యాసకులు, సాయుజ్య వైవల్యాది ఫలము లవేఖ్నీంతురు గాని భక్తుండు భ్లక్టిని దప్ప మకి దేనిని గోరండు, నిరంతర భగవద్ధాష్టనా లోకన చింత నామృతపానంబునం గలిగిన యా నందమునే యనుభవింపం గోరునుగొని భగవంతుం జెదుకవచ్చి మోత్షమిచ్చెదననినను వలదనును. భక్తు లేకోరికలులేక భగనన్నా మమును గ్లీర్హించుచుందురు, కం. ధీరులు నిరవేయులు నా" . "తారాములు నెనమునులు హరిభడనము ని శీ క్ష యా న నారాయఃఖః డట్టివాండ నవ్య చరిత్రా, (మటియం జూడు. కృష్ణలీల 120 పుట ౫న పద్భమ్సు కలకండ మధురపడార్థము, చానిని భుజించుటవలన వ స్పున కొక యానందము గలదు. కలకండ వేజు మననువేజ నుండి చాని ననుభవించి యానందించుటకునూణు మనమే కండగా నైన మన మాధుర్యము మనకెట్లు 'ఆలియంగలదు! భ తాను భిన్నముగానుండుటచే భర్శృసేవాదుల రమించు. భృర్తః నెక్కునగ భార్య యాసందమనుభవింపంగలదు. రసాస్వాదన! నానంద మనుభవింపంగోరు భక్తులు భక్తినే కోరుదురు. అ సాయుజస్టముల గోరరు. చతుర్థాధిక్యము -- ఈ భక్తుండు దీనుండు. భగవంతుండు దీనజన పతపాతి. " శాజును నాలుగువిధముల పురుషు లాశ్ర్రయింతురు. తుళైై మేఖావువై జా య్రష్షానముగలవారు మంతగ్రులయి నొ

1972 శ్రీకృష్ణానతార ర్తేత్త్వము న్యాయములు దిద్దువారు మొదటితరశతివారు. ెండవతంగలివా రసోత్యులుు, ప్రాడ్వివాకుల్కు దండనాయకులు. వీప బేశమున గలహములులేక యితశరరాజుల బాధ లేక దండింపవలసినవాదిని దండించుచు శాం నెలకొల్పువారు మూండవతరగతివారు రాజు సొంత కార్ఫములను చేహరతణాది కారస్థములను విచారించువాప నాలుగవతరగతివారు కాళ్లువిసుకుట విసరుట "తాంబూలమిచ్చుట లోనేగు కార్యములుచేయు పరిచారకులు భిషకులు లోనగువాప

• “ శాజునకుగల తెలివిలేటలు బుద్ధిబలము జ్ఞానము మనకును ఎంలవు-మనము రాజుగానుండిన నీపని చేయంజూాలమా” వమో ఏని యదృష్టముొలంది వీ డు రాజయ్యను _ అనుభావ మ్రొకష్పుడు గాకున్నను నొకప్పుడైన నుదయింప నవకాశముండుటచే మొదటి తరగతివారియం దవాంకారము గలుగును ర0కవతరశతివారో (మనము లేకున్న న్యాయరక్షణ మెక్కడ? -_ దుష్టవిమణ మెక్కడ? శాంతి యెక్కడ) బేకమంతయు నరాజకమై పోడా? శత్రువులువచ్చి రాష్ట్రము నాక్రమింపరా? కాన్చన నీరౌజు 'రాజత్వము మనచేతిలో నున్న దని తలంతురు మూండన తరగళలివారో యింతర్లృహచ్చిద్రము "లెజింగినవా రును రాజు లోపాలోపములు మళ్మములు తెలిసిన వారునగుట రాజు మౌనము (ప్రాణము తమచేతిలోనున్నట్టు తమతో విరోధించెనేని నాటితో రాజుపని ముగీనీనట్టు తలవోయుచుందురు, నాలుగవ తరగతివారి కిట్టి చిత్తవికారకారణము లేదు శాకై యనుగ్రహీంచి యేయల్పము; నిచ్చినను నదియే పదివేలని పరమొ నుత్రహమని సంతోవముతో శ్రహింతురు రాజొకవేళ యేదియ నియ్యకుండినను మన కీయోగ్యతయు లేజే యేమిచూచి మనకు రాజిచ్చును తయనక్షై దయవచ్చి యిచ్చినపుడే'. యియ్యనిమృని విసఘుంగుకొలక యణంలగి నడియుందుకుగాని ఈక్కి,నవారివలె నల్పమి

: బ్లర్‌ మోగము. న. చ్చిన నసంతున్టి ప, యియ్యు కుండినల చమృనమానించెన్సని యంత తోం దమకు' గారవహోని కలి" 1నని తలంవరు, నోకింపరు, దుఃఖం పము మొచటి మువ్వ్వుర కుడు గర్దలేశ లేపము నాలుగనవారకికిం గలంగదు. . ఇందు మొదటివాడ జ్ఞానయోగులు.. రెండవవాతు కద్ధ యోగులు, మూండవవారు ఆసన నాలుగవవారు భక్తులు, వీకి మొదటివారినల రాజుతోం:దాము సమానస్కంధమున నుండు వార మను చిత్తేన్నత్యము గాని తొము తేకుండిన లోకము మునికగి

పోవునని శావునం చామే ముఖ్యులమని స్వాధిక్యభావ లేషముగాని, రాజుతమ వేతిలోనివాండని మూండనవారికింగల స్వాతంత్ర్య సూచన గానీ కలుగదు.ఎతాము దీనులని "కీనలము దిక్కు లేని వారని రాజును విడిచిన 'వేజబుగతి లేనివారని యన్నిటికి నాయనే శరణమని యా యన యే తల్లినం డ్రులవలెం దమ నసుఖదుఃఖము లరయునని వీరు విళ్వు శేంచి యుందువు, శాన్ఫన నిర్ణల రాజూనుగ్రవహా పూరము ఏరిపసంకం చాజినట్టు తక్కిన వారివంకం బౌజదు. వా రహాంకారము, స్వాతి శయ భావము, స్వక్తక్టీ జ్ఞానము వీనిచే స్తయముగ సృష్టీంచుకొనిన కృ్యంఖలములచే బద్ధ్యులే తా మెననినిగొలిచి జీవించి సంచరించి సత్త గలవానై యున్నారో వానివిషయమందే సంకుచితదృష్టు లగు చున్నారు. కావున . నిట్టివారిని గారవించుటయందు బ్రభత్రనకు విశేష సంకోపషముండదు. గౌరవింపండు వారికిం దృ_్రియుండదు. కాననం గర్హ్క జ్జాను యోగమొర్గములకం టె భ్లక్తిమార్గమే శ్రేష్పము.! ॥ వ రాజన్భహ భోజనాదిషు, తక్షైవ దృష్టత్వాల్‌ 1 వా.సూ, 3౧. నలేన రాజపరితోష:ః తుచ్చాంతిక్వాః నానూః 3౨.

• సారు క్త జ్రానయోశేభ్యో బ్యధికతరా॥ వానూ, ౨౫" స తస్తాత్‌ సైవగ్రాహ్యా మముతుఖిః: నొసూ. 33. 100

1274 శ్రీకృష్ణావతార త్తక్త్రము

ఈశ్వర. డభిమానిబ్వేవీ దైన్వప్రియుండు" ఈ యభిమా "జ్వేషములు భగవంతుని పతపాత బుణ్లీచేం గలుగునవి కావ వస్తు స్వభావములు ఏలన భగనంతుండే చణవద్ద్గీతయందు,

న్లో సమోహం సర్వభూలేషు, నవేబ్వే ష్యూ స్తినవ్రియః

యేభజంళితుమాంభక్ష్యా మ. తే తేషుచాప్యవామ్‌ క్‌2౯ అని వచించెనుగడా దీనికి శ్రీశంకరాచార్య వ్యాఖ్యానమందు నిట్లు గానవృచ్చెడి నే నగ్ని హోత్రుని సి, _వాండను, అగ్ని యెట్లు దూర స్థులుగనుండువారి చలి పొంగాట్ట తన్ను సమివీంచినవారి చలిని పోంగొట్టుచున్నదో యట్లు "నేనును భక్తుల నను్యగ్తహించు చున్నాను గాని యితపల నన్నుగహింపను * నాయనురాగము నిమిత్తమై గాక భక్తు "లెట్లు నన్ను నీశ్వురు ఛ్దక్థిచే సేవించుచున్నారో యళ్లు నేను స్వభావమువే వారియెడ వర్తించుచున్నాను గాని యితపలయందుః గాదు కావున వారియందు నాక్రు 'జ్వేషము లేదు

భగవంతునియందుం బతపాతము లేమి మజియొకవిధముగను గాననగు, సూర్యరళ్శి ప్రపంచమందంతట సమానముగం వ్యావీంచు చున్నదిగాని గృహములలోం గూర్చుండి తలుపులు మూసిొనవా!ి మిోందను గొడుగులు పట్టుకొని పోవువారి మిందను నెట్లు వ్యాపింప గలదు? అట్టులే భగవంతునకు విముఖులుగా నుండువారియందును క్ఞానాఖిమానాదుల వావృతుళలైన వారియందును భగవవనుగ్రవా మెట్లు ప్రసరింపంగలదు? సూర్యర్రళ్లి తగులని వృక్షములు మనుష్యు లెట్లు ెడుదురో యట్లు భగవదనుగ్యహూము తగులనీయని వారును జెడుదున ఇట్లు వారు వెకుటకు వాళే కారణభఘాతులు గాని భగవంతుండు కాడు, అట్టులే భగవంతుండు దీనప్రియుండు.

ఈూశ్వక స్యాఫిమూరి ద్వేష త్వాగ్రెన్య బ్క్రైయర్వావ్న. ౨4

భృక్టయోగముు క210

ఛక్తు6 డితరసాధనములందు - దేనిని బరిగ్రహింపక ' భగవం శుండే దిక్కని యాత్తరయాభారము సర్వ మాయనయందు నైచి నిశ్చిం శుండ్రై తల్లి విషయమున6 'బాలుద్రావు బిక్టవలె వర్తించుచుండును. తక్కినవారో అెక్కలువచ్చి సంపాదించుకొని తిన నేర్చిన బిక్షలనంటి వారు, అట్టులే జ్ఞానకర్ష శాజయోగులు స్వసామర్థముచే మోషేము సాధింపం జొచువారు. కొందటు తమ ద్జాన మఖభివృగ్ధి శీనిచేసి తువకు నించుమించు భగవంతు నంత జ్ఞానము .సంపాడించుచ్యు ధమ కోరికల నెల్ల నిష్తాలించువారు. కొందణు తమ ప్రాబల్యము హౌహ్‌ ప్రపంచమందంతట వాావింపం జేసీ సమస్త పదార్థములు రమకు సుల భముం జేసికొనువారు. మజి కొందజు యోగనిద్ధుల్త నానా శక్తులు సంహాడించి వాని మూలమున దమ సర్వాభీష్లములు తలంచినంత మాత్రములో నజి వేర్చం నోరువారు. మొదటి వారు జ్ఞానయోగులు. “రండవవారు కర్షయోగులు మూఃడనవారు రాడో ూగులు,. ఇ భక్తియోగులో శేనల భగవశ్చంతంత్రులై 29 కర్యు రతులగుట గడియ గడియకు భగవ 'ల్సొంగళస్రము గలనోరయు మొదటినుండి భగవంతుని సమాపమం దే యుందును తక్కినవారు వారివారి కోరికల వెంటం బోయి పోయి క్రుమశ్రుమముని ఛగనంతే నకు దన్వుగుచున్నారు.. కావున శంకనాదామ్యల వా ర్త యితరశబ్దము భగవర్పరాజ్షఘలశే శాక ఛక్తీతక నూర్షః ష్టయు న వు యించుచున్నది. మొద పినరించిన కాజగృహోవమావము న లినె స్పష్టపడు చున్నది. అన్ని యుపాయములలో , ౯కి మే ్రువైవాన భక్ర్యాచార్యు లే గాక జ్ఞానమౌర్ల శప్త్రమును ప్రం కాలింది * శం డా చార్యులవారును దువకు 'ముకినాధన సొమగ్రాన్టం, భక 23 గరీయం యని వక్కాణించి భడగోవింనం భజగోవిందవుని శిష్ట కుపటే నిందబయే. గాక ట్రాగపచు సమతుమూర శల్నషైద్యు కనా

1270 శ్రీకృష్ణావతార త్త ర్థిము మచేహీ కరావలంబి మని ధ్యానించి సుఖపడిరి అంతియగాక పం యతనపూజయు. గావించుచుండిరి పంచవమాధిక్యము--౫ సుకరము

జ్ఞానకర్థయూగములకంమె భక్తి సుకరము అది 'చేహెకి స్పుభ సిద్ధము ప్రయత్నించి సంపాదింపనలసినది లేమ ఏలన భగ తుండు ప్రేమస్వమాపుండు జీవనోటియంతయు భగవగంశిము కా నాస్తీంప్‌ బ్రహ్మపర్యంతము జీవ్రండున్నచోటం (శ్రేమయు సవాజమ నుండును. పూర్ణనుం దుండునది యంశమందుంయనుగడా భభ ద్ధిషయమువ* వనర్తింపం జేసిన యావ్రేము'కే భక్షి యనివేరు, తన] నుండు పదార్థము నొకగూంట నుంచుటకుమూజు వేజొకటా నుంచినట్లు డారప్వుత్రాదులయందలి వ్రేమ భగవంతునియం చుకే భక్తిసేయుట

అకైన నొయూ భగవంతుండు స్ఞూనస్వ్రహపుండుగ దా? అ జీవులయందుం శ్ర్రేనమువలెనే ్థానము సంకుచితిమై యుండేది ప్రేమ సహజమైనథుడు జ్జాన 'మేలకాదని జ్ఞానవాదు లడుగవచ్చు చాని కిది ప్రత్యుత్తరము

ప్రతి బక్టజీవ్రనందు జ్ఞానశక్తి వ్రేమాదులు సంకుచిరములై య దుటసత్యము ఈ శక్తులు శొిళ్యములు గాకున్న వానికి నుత్తర కాలము బరిణామమే యుండదు మొలకయెత్త శక్తిలేని విశనముల ఘోమిలో వాతి నీళ్లువోయంానే మొంక్షయెలత్తునా” వేయించికాని యుడ 'బెట్టిగాని వష్తనము*నాటిన మొలకయెత్తునా? అట్టులే జీవనం ఛక్యముతుగనున్న వే వెనుక వ్‌న్తారముగం బరిణమించి వ్యక్తము గోచరిందను. శ్రీ శిళుళ్రనందు గర్భథారణశ్తక్తి యెట్లు శక్యవె యక్ష బన్టజీవునందు డ్జానము శక్యము కాలాంతరమున. గృవీ లనంగాని యూశ్తక్త వెమువదదు న్నాను. కం. ఒనుపమోందుం

ఛృక్షియోగము. 1977 జ్ఞానము గలడా? మనుష్ఫుజనృమెత్తీనను నిడమెన ఛ్రావాణుండుగాం బుట్టినను నెందజు లవమైనను మోతుజ్ఞానము గలవారన్నారో విచా

శ్రేమయో యట్టిదికాదు. భూతకోటిలో లతాగ్గుల్వవృ మోడు లలోను న్తాళ్లరతమణమందు వంశరతణమందుం గ్ర్రేమ లేనిది కలదా, పళకువులు షఘులుక్టూడ నపాయము సంభవించినపుడు పరు వెక్తుటో తిదగంబడుటో యాత్మ క్రీతి చేంగదా? పోతు పెంటి కలయుట వ్రేవమి క! అటటి చేంగదా? విక్తల రవీంచుట వ్రేమవేం గదా. ఇంతయేల? అహో కము గొనుటయీల? ఈవ్రేమ లతాగుల్తాదుంందున్తు గాననగుః ॥ తీ కానన నేకదా తమయండలి వ్రేనుగుణమును భగవందున కర్పించి మృగమైన గ జేంద్రుండు, 'పవ్నీయైన జటాయువు, 'బోయెతయగు శబరి బాలుండ్తెన త్రువుండు, రాతసుండైన ప్రహ్లాదుండు, మూథ లైన గొల్లయిల్లాం ద్రు, ముక్తీగన యోగ్యతగలవా ౨3. క్ఞానులయం దిట్టవా '"రవరైనం గలరా? . న్లో॥ యా వ్రీతి రవివేకానాం,' విషయే వ్వనపాయినీ "త్వా ,మనుస్థరతస్సా మే, పహృదయాన్యాపసర్పతః . విష్ణుపురా, అవివేకులకు నేవ్చీతి విడువక. విషయములందుండునో ఉన '్రీతిని నిన్ను _స్థరించు నాహృదయముననుండి తొలంగిపోకుండును గాక యనియీకడా ప్రహ్లాదుండు వోళిను, " చ. తనకులధరము౯ విడిచి దానవవైరి పదారవిందముల్‌ థీ జూ పనివడి సేవచేసి పరిపాకము నొందక్‌ యువ్వుంబేనిం జ చ్చిన మణుమేననైన సది నిద్ధివహించు౧ దదీయసేనం సౌ "వినం గులధర గారవము సిద్ధివహించునె యొన్నిమేనులక.

• న పోతనరత్నములు పుట ౧ 1 న ర్‌ ఎ గా. అన్నట్లు భక్తీ స్వభావధర్తము. గావున. నీదన్నమున పిచ్చి శీమైనన మబటుజనమునం దప్పుశ ఫలించును. సూనముస కచ్య్భాసూర్వోక ప్రస సాకి

11273 శ్రీకృష్ణావతార _తేర్తస్టము వ్రయశ్నమువలయును. సాధనసంపత్తి యుండవలయును. అది స్వస్ర యత్న లభ్యుముగావున సాపాయమగుట స్వహాపహాని గలిగినం నలుగవచ్చును. హోనికలిగనా కృషీయంతయు వ్యర్థము. _అంతియ గాక జ్ఞానయోగము. 'దుష్కురమని చేహధారులకు . దుఖభెకసాధ్య మనియు నింత సాధించినను భక్తీవలన 'నేదిలభ్యమో యదియే దాని వలన 'లభ్యమని కావున నిర్షుణోపాసనమునకన్న సగుణోపాసనమే త్తేన్హమని భగవంతుండగు కృష్ణుండే : భగవద్గీతలయందు. ౧-౨౨వ 'యధాసయంబున స్పష్టముగ నుప దేశించెను. (కృష్ణలీల పుటలు 681, 688 చూడుడు.) అంతియకాక్క,

న్లో * తవస్విభ్యోధికో యోగీ, జ్ఞానిభ్యోపిమతో ధికః

కరిభ్య శ్చాధికో యోగీ, తష్తాద్యోగీ భవార్టున॥

యోగినామవిసె్వేహాం, మద్గ తేనాంతర్వాత్సనా

శ్రద్ధవా౯ భజ తేయోమాం, సమేయుక్త తమోమకః। భు గీ ఒంర౭. కృ, లీ, పుట 653.

_ శావుననే నారదమవార్షి *సాతు క్షర్ధ క్థాన, 'యాగేభ్యోప్యథి కతరా” నా, సూ. ౨౫. అది (భక్తీ కర్వమునకంయొను, జ్ఞానమున కంేను, యోగమునకం కను మిక్కిలి యధికమైనదని సూత్రి౦ చెను, , ఛాందో్యోగస్ధమందు “.బ్రహ్మసంస్థోఒమృతలత్వ మేతగయని బ్రా జ్ఞానమువలన ముక్తీ వెప్పంబడలేదా యందు లేని యిచ్చట సంస్థ (స్థిరత్వము) యనంగా భక్షీయేకాని జ్ఞానముగాదు. ఏలనవాాపక రాజునుగుటించి యతనియం దనురాగముగల యమాత్యభృత్యా దులకువలె నతని శత్రువులకును దెలిసియుండును. ఆజ్ఞానమువలననే యమాత్యాదులకుం గలుగు ఫలము శత్రువులకు, గలుగునా? అమాత్యాదులవలె శత్రువు లతనియందు సంస్థ గలవారననచ్చునా?

శ ఫ్లార్ధనిర్యయము లోకముసందున లెనే 'జీదమునందును' గావుననే చిరకారికథయందు (ఆర్యకథానిధి దూడుండు.)

భక్థియోగ్య్బు శ9ిగు శ్లో విమృళ్య తేన క్రాలే పల్నీసంస్థా వ్యతిక్ర్వ్వు; సోబ్రవీచ్చ భృళంతప్వా దుః ఖేనాక్తూశివరయకా, సంతి భార్యయందలి సంస్థాన్యతి క్రమ మౌాలోచించి బక్షి మ్‌గులం బరితస్హులడై యిట్లు నచించెన్కు. ఇది యవాల్యా గాత్ర వృతం తము ఇచ్చేట సంస్థ యనంగా భక్టీయన నొష్పునుగాని జానార్వ్కు పొనలష్రు “తన్నిష్టస్య మోమోప శాడ్‌ స ట్రైవ్గానూ, గే౭ శో ఉహైాసూశ్రమందును నిఘయనంగా భ్లక్తిఇ్చే “ దేవాకా చేనయ్యకో యాంతి మద్భక్షా యాంతిమాన్చుక్షః భా గీ 2౨9. అనియి, న్లోః యధాతే నిళ్చలంచేశో, మయిభ్దక్షి సమన్ధతమ్‌ తధాత్తుం మళ్చీసా బేన, నిర్వాణమవీయాన్య ని విమ ఫు, భకీతోలహాడ్‌న మనస్సు నాయందు నీక స్థిరముగానుందుటచే న్లా యను,హామువలన నీవ్ట మోతమునుగూడ్త నొందంగలవ్పు అనియ్వుం తలీవ్రగడా, శ్వేశాశ్వరకోవనిమత్తునందు “త మేవవిదితాప్టిఒ లిమ్భత్య్యు వ్వత్రి నాన్యఃపంధావిద్య లేఒయనాయ* యని జ్ఞానమువలనే మృత్యు నతిక్రమించునని చెప్పంబడ లేదా యంది"క్వే యందు వేను (తెలియుట) యనంగా బభ్లక్టీయనియే యర్థము, వలన, న్లోః తేపామవాం సముద్ధర్తా, మృత్యుసంసార పాణరాత్‌ భవామినచిరాత్సార్థ ణి మయ్య్యా వేశితచేతసామ్‌్క భగ ౧.౭ అని మృత్యువ్రనుదాంటి పో్య్రోట భ్ల్టోనలన ననియే ఇెప్పుటచే నువ నిషదాప్హక్యము భ్యక్సి పర్యాయమే. -వేదనమనంగా నుపాసన మని యర్థము, + వేదన ముపాసనంస్యా త్త ద్రోమయే శ్రవణా త్తని వాక కారులు, న్లో లీక్టింబకం యజామహే, సుగంధిం పుష్టివర్గనమ్‌ ఉర్వాడకమిన ఎంధన్నా _నృ౮లోోర్మతీ యమామృశాః

1290 శ్రీకృష్ణావతార తత్వము _త్తను తైత్తిరీయ మంత్రభాగంబున యజనమనంగా భ్యక్టీయ యని యాకల్చమందు వ్యాఖ్యానము చేయంబడివది. = ఇట్టులే “జ్ఞానీ త్వాత్తైవ 'మేమత” (భగవద్గీత ౭ = ౧౮) మను చోటను జ్ఞానియనంగా భక్తుడనియే యర్థము. ఏల యందునేని స్ఞైని యనఃగాం దెలిసినవాండని కడా యర్థము. ఏమి తెలిసినవాండు?) "వేదాంత వాక్థములకు నర్థము 'తెలిసినవాండనియా? అమైనచోం దత్త వమసి. అబే నీనను నీరండుమాటల కర్ణము 'దెలియంగానే మోయ్‌ాధికారి యగునా? కాండు గదా. ఎప్పుడగును,. దీని యర్థ మును మనస్సునకు. దెచ్చుళొని బహుకాల ముపాసన వేయంగా. 'శేకుంగాలం గొంతకాలమునకుందా నాత్మయ్‌ కాని ప్రకృతిసంబంధమైన "జేహము శ్రాదని సర్వకాల సర్వావస్థల దృథనిశ్చయము గలుగును: శావున జ్ఞానియనంగా ని ట్లుపాసనము వేసినవాండని యర్థము. ఇట్టి యుపాపనమే భక్తి, ఉపాసకుండే భక్తుండు. చక్కెర తీపని విని కెలిని సేంత మాత్రమున నోరు తీపగునా? . న్లోః భక్త్యా మా మభిజూనాత్తి యావాళకా యశ్న్చాన్ని తత్త్వతః తతోమాం త్తత్త వళోజ్ఞాత్వా, విశే తదనంతరమ్‌॥గీ,౧౮-౫ కృష్ణలీలా పుట 717 ఇచ్చట భక్ష్యా = భక్తివే, అభిజానాతి=చక్కంగాం 'ెలిసికొను చున్నాం డనుటచే భక్తి జ్ఞానమునకు సాధన మాత్రమే కదా యగు నందు లేని యట్లుగాదు. ఏలన గీతలయందు -జానాతి తెలినికొనుచు న్నాండని మాత్రముండిన భక్తి జ్ఞానమునకు సాధనమని చెప్పవచ్చును. అభిజానాతి = చక్కంగాం 'దెలినికొనుట యనంగా ముందు జెలిసీన దానినే మరలమరల _స్గరించి చక్కంగాః జెలినికొనుట యని యర్థముం పరభ్య్తికి నంగమైన పూర్వజ్ఞానము భక్తికి నుపకారమయి దానిని దృఢ పజుచును. కావున భక్తీవలని ఫలము. భక్షియేయని యేర్పడుచున్నది. కావుననే “స్పాయంసలకూప ల్వేతి' బ్రహుకువూరః (నా, సూ. 80)

ఫోక్టియోగము, 17281 భక్తికి భ్య్తీయే ఫలమని నారదమహర్షి నచించెను, నర్లు బియ్యమగు వజకు నెట్టు దంవెడరో యట్లు భక్తి దృఢపడువజకు నిరంతర _స్ఫృతి యనెడి యభిజ్ఞానమ్లు సాహాయ్యము కావలసియుండును, భక్షి ఫలము నకు జ్ఞాన ముపకారకమని చెప్పుటకొఆ కే *తతజి=ఆవల నని పొప్పం జడెను, అనంగా దృథజ్ఞానముచే భక్తి స్థిరపడినవిమ్థట నన్ను శ్రైవే శించునని యర్థము. కాన్చన నిది న్యాయప్రాస్తానువాదమే నాని శ్రుతివాక్యము గాదు, "అంతియగాక ..

న్లోః ట్రహభూతః వ్రసన్నాత్తా, ననోచతి నకాంతతి సమస్ఫు ర్వేషభూ తేషు, మద్భ క్రింలభ తేపరామ్‌ఃగీ. ౧౮౫౮౪ | " కృష్ణలీలా ఫుటు 717

ఇది మాంద ననువదించిన “భశ్ర్యా మా మభి జానాతి యను న్లోకమునకుం ,బూర్వు శ్లోకము, ఇందు భక్తుండు బ్రవాభూతుం డైనట్టు వెప్పంబడెను. అట్టివానికి మరల ట్రహ్మజ్ఞానముతోం బనిలేదు. కానన దాని కానలిన్లోక (౫౫) మనువాదమే. శాని' నూతనవిమయస్థాపన మునకైై వెప్పంబడినది కాదు.

కావున జ్జానము భక్షికి వికల్పమునుగాదు. అనంగా జ్జానము చేశతంహాడ మోశతము గలుగవచ్చునని వెప్పరాదు. వలనంగా జ్ఞానము గొణభక్తి. పరభక్తి ప్రధానము. కావున గౌణము ప్రధానము సమానములని చెప్పరాదు. కావుననే “వీ తేనవికల్పోవిప్రశ్యు క్త (శాండిల్య, సూ, '౧ర౨) యని సూశ్రింపయడెను, దీనివలన డ్జానము విశల్పమనుటకూడ ఖండింపంబడెను, ఇచట *+అపి=కూడ ననుటచే జ్ఞానభక్తులు "రెండునుగలసి ముక్తికి సాధనములగు ననువాదముకూడ నిర్త్తమయ్యును.

మనస్సు నేకాగ్రము చేయటయే యోగము. ఇది జ్ఞానమున కును భక్తికినినూడ నుపశారకనుగును, ఏకాగ్రచిత్తత కంటికి సావశళ్య కమే, అయినను బ్టాశము సాధించుటకే యోగ మభ్యుసింపంబడు

1౮1

19339 శ్రీకృష్ణావతార తర్త్వ్యము నేని యది భళ్లి కుపకారము కాంజూలదు. అట్టులే వైరాగ్యముకూడ రెంటికి నలఫియుండును.

ఓయి “ఈశ్వరప్రణిధానాద్వా ' యను (౧ - ౨౩) పాతంజల సూత్ర మాశ్వురధ్యానము సమాధిని గలిగించునని వెప్పుచుండ నీ 'వెట్లు మోతమునకు భక్తీ ముఖ్య సాధనమని నాధించెదవందు ₹ేని పతం జలి చెప్పిన భక్తి గాణభక్తిగాని పరభక్తిాదు. గాణభక్తివలన నే సమాధి 'వ్రైస్రీ కావుననే కదా యాయనయే * తస్యవాచకః ప్రణవః” రర్జ పస్తదేర్ధఖావన * మని (౨౭-౨౮) సూత్రించెను. భగవద్వాచ కము ప్రణవము దాని జపము డాని యనస్థమును భావించుట మన స్సును నిలుకడ పటుచును

భక్‌ రాగమేశాని జ్ఞానముగాదు,

'జ్వేషమునకు విరద్టమగుటను, రసమని చెప్పంబడుటవేతను భ్తక్సి రాగమేయగును. బక్టి జ్వేషములు పరస్పర విరోధములని వీండు "దేవట్వేషీ. వండు .దైవభక్సుండు నను లోకవ్యనహారమువలన నే యెజుం/ నగు _అంతియకాక 4అయంహి భగవా౯ాక్తీర్తితః సంస్థ్రతళ్చ బ్వే పాను బంభేనాపి అఖలసురాసుర దుర్త్గభం ఫలంప్రయచ్చృతి కిముక సమ్మ్యిగ్భ _క్రీమతా * మని విష్ణుపురాణమందును

న్ల్‌ విచ్వేషూవపి గోవిందం, దమఘోష్టాళ్ళ జస్సృరళా

శిళ్చుపాలో గతస్బ్వర్షిం, కింపునస్త త్పృరాయణ యని యత్రి_స్థృతియందును ట్రయోగములు గలవు

"జ్వేమీంచినవారు నసూయాపరులు నరకము పాలగుదుంని గీత్‌ ౧౬ - ౧౮ యందును జెప్పంబడెను,

భక్తి చ్వేషముగాదు భగవంతునియందలి యనురాగమగును,

రసంహ్యేవాయం లహ్టైనంవభవతి * యను తె త్తిరీయత్రుతి రసమువలన ముకి వెప్పుటచే రసమనంగా రాగమే,

“రసోవై స మనియు గలదు గదా,

భ్లక్టియోగము, 1203 న్లో॥-వీషయా వినినర్తం తే, నిరాహారస్య దేహినః రసనర్జ్య్యం; రసోప్యస్య, పరందృష్ట్వా నివర్తలేః భగ, ౨-౫౯, యను న్లోకముందును రసమనంగా రాగమే, అయినను నిందు విషయ రాగము వేర్కొనంబడెను. 4రసళబ్టో రాగేప్రనిద్ధః సర సేనవ్రవృుత్తో రసికోరస్పజ్డ ॥ ఇత్యాది దర్శనా” త్తని శంకరభాస్యము (యేవ తేషు భగనదం శేమ్వునురాగిణః, కోసలనగరజానపదా స్తేవి త్తన్మనసస్తశ్చలోక శామాపుః” శ్రీరాములయందు ననురాగముగల కోసలపురన్లాస్తులు పల్లెలవారును నాయనయందు మనస్సునిలిపి సాలోకమును శ్రూ, వీంచిరని విష్ణుపురాణము అంశ ౪ నందుం జెస్పండచెను, ఇచ్చట ననురాగముగలవారని భక్తులే చెప్పయిడిరి, న్లో నిగమకల్పకరోర్షళితంపులం, శుకముఖాదమృతద్రనసంయుతమ్‌। . “ విబజతభాగవతంరసమాలయం,ముహురహోరసి కా భువిభావ్ర కాః॥ . న్స్‌ "వేనకల్పనృమ విగళితమయి శుక ముఖసుధాద్రవమున మొనసియున్న : ఛాగవతపురాణ ఫలరసాస్వాదన . పదవింగనుండు రసికళానవిదులు. భాగ, ఇందును రసికులనంగా భక్తులే. కావుననే భక్రాగ్రగణ్యుఃడైన జయ “జీశ్రండు “యదిహార్షిస్థర ణే సరసం మనో” యని వచించెను ఇచ్చట సరసమనలాా సరాగమనియీ వ్యాఖ్యాతలు వ్రా,సీరి. “రసికజనం తను తామతిముదిత” మను చోటను రనికజనులన “భగవద్భృ క్రీహాప రసాస్వాదగ్రహి”ణులని వ్యాఖ్యాతము. “శృంగారా దో రసేవీర్వీ్‌ సణేరాశేద్రవేరసొ యని యమరుయం రసలీలయే రాసలీల, ఆనంన లీల, అది జీవాత్స్‌ పరమాళ్ళల శ్రభీవిలాసముగాని తుచ్చకాముక కం ' దూతి నివారక వ్యాపారము కాద్దూ . మిమాంసకుల మతీమున రాగ మిచృయే. కష్టనిద్ధికి యజ్ఞ ము లోనగు కార్యములు సాష్టనముబను జ్ఞాన ముదయించుటచే నా

1931 శ్రీకృష్ణానతార త్రన్నప్టయు కార్థ్యమునందు రలాగముగలుగును గావున వారు రాగ మిచ్చయనిరి, కాని భక్సిమతమున నటుగాదు. ఒక సుంచరపదార్థము' చూచినపుడు “రాగము తనంతందానే యుదయించునుగాని యిది సుందరము గాన వీనిని మనము చ్రేమింపనలయునని సంకల్ప ముదయించుటచే రాగ మునకు. బ్రయత్నపడుట “లేదు. అనురాగము కలవ్వాడు నేను సంతోషించికిననుచే కాని నేను సంతోమీంప నిచ్చగించుచున్నా ననండు. అదియునుగాక యష్పటికి సిద్ధి కాకుండు చాని విషయమున నిచ్చ జనించును. సిద్ధించినది సిద్ధంపనిదికూడ ననురాగమునకు విమ యమే, భక్తి క్రియగదా. *నక్తర్ణణా నప్రజదయా ధనేన త్యాగే నైశే అమకత్వమానళుః (త్రై త్తిరీయారణ్యకము' ఖిలప్రశ్నము బుక్కు ౧౨) అని యుండుటమే భక్రీనలన మోతమెట్లు కలుగునని సందే హింపరాదు. ప్రయత్న విధానముగలది క్రియ, అట్టి ప్రయత్న. విధా నము లేనిది క్రీయగాదు. జ్ఞూన మట్టి దేకదా, జ్ఞానము ప్రమాణసంపత్తిః నధీనమై యున్నది. ప్రమాణసంపత్తి లభించినపుడు జనము తనంతట డానే జనించును. దానిని జేయుటకు. జేయకుండు కుకు మార్చుటప మనుష్యుండు స్వతంత్రుండు కాండు. భక్రీయు నట్టిదే. పురుషునకు భార్యయందు. బెడ్డలయందుం గల్రీతి పురుషప్రయత్న లబ్ధము గాదు. భార్యయందు నేనిట్టి వ్రేమగలవాండనై యుండవలయు చి్జల యం దిట్టి వ్రేమగలవాంచనై యుండవలయునని ముందుగ నేర్చాటు చేని దానిని గొనసాగింపం బురుషుండు యన్నింపండు గదా, అమైన భక్షి యెట్లు 'గలుగునందు నేని యది పూర్వసుకృతమునకు గాణ భక్త్యాది సాధనములకు నధీసపడియున్నది. భక్షి క్రియాళ్ళకము గాదు కావ్రున నే డానిఫల మనంతము.,

జనము భక్రికాదు. వలన,

• న్లో బహూనాం జన్ననానుం తే, జ్ఞానవాళా మూం ప్రపద్యతే ఒ. . వానుచేన స్పర్వమితి, సమహాళ్థా సుదుర్లభః॥ గీ 2౧౯

భక్సియోగము 1285 అ నేకజస్నములకు6 గడపట ఖైనవంతుండు నన్ను6 బ్రపల్సిచేశి భక్తం డగునని చెప్పంబజడెను. జ్ఞానమునకు భకి కారణమగు నేని యితర ప్రపత్తినలె నీవాక్య ముపపన్నముగాదు,. కావున నే యావలి శ్రొకం బున ౪ కామైసై స్టెర్టృతజ్ఞానాః ప్రపద్యం చేన్య బేవతాః” 23౦ కామనుచే. సపహరింపంుడిన జ్ఞానముగలవా. రితరేవతలయెడ భో క్షీచేయుదురని చేనతాంతరభ క్రీ నిందించుటచే పరస్వభ క్షి'సాధిం పబడియెొ. ఈన్లోకమందు నిందింపంబడినది యితర జేవతాభ్ళాకి యే కాని జ్ఞానముగాదు. రెండు శ్లోకములలో నొక్కయర్థముననే ప్రపత్తి శబ్ద ముపయోగించంబడెవని యెజులనగు * “పుపశవ్రాచ్చి ప్రక శబ్బమువలనం జూడ నని సూగశ్రమున క్ఞానళబ్దమునకు సమిపమం టే యురడుట చేతను భా్కక్షియందు జ్ఞాన తస్టభానము చెప్పం గారణ మయ్యెను, న్లోః యో మా మేన మసంమూథో, జానాతి పురుహోగమకు ససర్వవివృజతిదూం, సర్వభావేన భాంత ౧౫-౧౯ భజంత్యనన్యమనసో, జ్థా్‌ళప భూతాదిమన్యయమేః ౯-౧9. ఇతిమ త్వా భజం తేమాం, బుధాభాననమన్వితా:౫ ౧౦౮. క్‌ జా న] మని వ్‌ వ్‌ నుప ఇట్టి గీతావాకమువలన భక్‌ జ్ఞానాస్తకమ ఏ వలనుప డదు భక్షికి రాగము చిహ్నమని చెప్పుట చేతనే యది జ్ఞానముకాకని మున్న సిద్ధించెను అమైసను ప్రైహ్మజ్ఞానమునకు భక్తి గౌణముగ నయిన నుండునేమో యను సందేహ మిప్పుడు నిరనింపంబడెను. కానన భక్తికి జ్ఞానము గాణసాధనముగాని స్ఞానమునకు భక్తీ నాధ నముగాదని సిద్ధాంతేము ఓయీ భక్తి రాగమని సాధించితివినదా *4అవిదార్ట _స్‌లౌ రాగజ్వేషోభినివేశ మని హేయములైన సంచ శేశములలోం బగంజలి రాగమునుగూడం జేర్చెనుగదా అట్టి హేయరాగము ముకికి సాధన

[1246 శ్రీకృస్ణానతార త్తశ్త్రము శుటగును. సంసారవిషయకరాగము హేయముగాని భగవంతు; యందలి శాశము హేయముగాదు రాగము రాగశ్వమా శ్రమున -ప్రయముగాదు. సంసారము హేయముగావున దాని విషయకమైన నాగము హేయము భగనంతుంయ హేయముకాండు కావువ భగ వంకునియందలి యకరాగము హేయముకాదు. ద్వేమ మిట్టిదగు టశేయచా భగవద్దేస్టేమి శిళుపాలుందు ముక్తుండయ్యెను భగవదర్చిశ మైన -దెద్దియు హేయముగాదు ఎట్లన, సాంగర్యము త్య్థాజ్యమనున పుకు దుష్టసాంగత్యమని భానముగాని సాధుసొంగత్యము కాదుగదా యజంతే సాత్తి్రికాజేవా౯”ొ గీత ౧ఒర అని యుండుటచే నీ రాగము సాత్తివకరాగ మే యగు, కర్థ క్షాన యోగ భక్తులలో నేది యుగేమమో దానివి భగ నంకుందే నిరూపించి యున్నవాండు న్లో, తపస్విభ్యోధికో యోగీ జ్ఞారిభ్యోపి మతోధికః కర్గిధ్యా శ్చాధికో యోగీ, తస్తాదో్యోగీ భవార్జున 'యోగినామపిసన్వేపాం, మద్ద తేనాంతరార్తనా- శ్రద్ధవా౯ా భజ లేయోమాం, సమేయుకత మోమళః। గీ ౬ - ఈ౬ 6౭ కాన్సక భక్టియే ప్రధానము. ఇది యర్ధవావము శాదు ఎట్లక్క ౧-౨౨న యధ్యాయమంతయు ప్రశ్నో త్తరహషముక నీ యాధికనృమునే సాధించుచున్నదిగదా, _ ఆధ్ధాళ మై కి శ్రద్ధభక్షిలేము * ఇత్యా వాక్యము లే యవి రెండు భిన్నములని తెలుపుచున్నవి అదియునుగాక గీత ౬.౨ ౮౪౭, “శ్రద్ధా వాణభజతేయో మాం, సమేయుక్త తమోవుత * అనియుంకుటవే భక్తీకి శ్రద్ద యంగ మపచున్నది న్‌

ఛక్టి యోగము. 197 భ క్షీ క్రియాయోగము.

ఇంక భక్త నభ్యసించు మార్గము వివరింప౦బడును

సా త్వక్షి౯ పరమవ్రేమరూపా నాసూ ౨

సా పరానుర్తక్తి రీశ్వరే శాం సూ ౨

క్నహపూర్వ మనుధ్యానం భక్తి రిత్యభిధీయ తే. యని భక్రిలయణము వచింపంబడెను

భగవంతునియం దే యెడందెగక యుంచంబడు నత్యంశవ్రేమకు భక్తియని పేరు, భగవంతునియందని వెప్పుటచేం. దదితకులయం దుంచంబడు వ్రేమకు భ క్రీయను వేరులేదు జననీడనకాచార్య భృర్తల యం దుంచంబడు వ్రేమ. [మాతృభక్తి వితృభ క్రీ గురుభ క్రీ పతిభీ) గౌణభ క్రీ యనంబడును. మాతృ దేనోభ వే త్యాది వాక్యములు తల్లి లోనగువారు ైవములని చెప్పుటచే వారియంకలి క్రేమయు. భక్తీ యనంబడునుగాని యీభ క్రీ గౌణభ క్రి యగు

భక్తి ండువిధములు గౌణమని పరమని గౌణ మధ మము, పరభ క్తి యుత్తమము గొణభ్‌ క్రీ పరభ కీకి సపోయకారి గొణభక్తి క్రమక్రమాభివృద్ధింగాంచి పరభ క్రిగం -బరిణమించును. ధగవంతునియందని చెప్పుటచే నితరదేవతలయండలి భ క్రియ గాణ భక్రియే. ఇచ్చట భగవంతునియందని ఇప్పుటచేం బ్రకృతివిశిష్టు జీవ సంబంధములేక నిత్యమై నిరవద్టిమైన భగవత్సష్టవామములన్నియు 'గ్రావ్యాము తే. కాన్టన ముఖ్యావతౌర మూప్తలయందలి యక్యంగూ ప్రేమయు భక్షీియనంబడును

ఎడందెగక యని చెప్పుటవేం దీరిక యున్నప్పుడు రామరామ కృష్ణకృష్ణయని భ కిసీయుచు6 దక్కిన వేళ6 గార్యాంత శాస్తినుండుళమే భక్రియనంబడదు. చేవా మేపని చేయుచున్నను మేలుక్‌ని యుండు నంతకా+లము యావజ్లనవ మరనిమిషమైన విరామము లేశ నూ నెధార

1908 శ్రీకృష్ణానతార త్రత్తవ్రము నళ చెజపిలేకయుండు వ్రేమయే భక్రీియనంబడును * గ్షిని ద్నష్టాం తముగ + యోషా జారమివ పీయొమ్మని శ్రుతివెప్పెడు. శరవురు ముని మనమున సర్వదా _స్థరించుచునే జూరిణి యెప్పుడెప్పు డళని కూ టమి కలుగునాయని వరితాపపడుచునే గృహ కార్యము లెల్ల నిర్వర్హిం చుటయేగాక మగనిం గరంగించునో యావిధముగం జేతులుకా శ్లేపని చేయుచున్నను మనస్సు భగవంతునియం చే యుండనలయును (అకచరిశ్రమాలికలోని _ జకకమవోరాజు. బ్రవృచారికధ చదు వుండు) కృష్ణలీల పు 450 పంక్తి ౧౪-౧౫ చూడుందు. అశ్యంతవ్రేమ యనుటచే నెన్నివిఘ్నుములు నచ్చినను నెన్ని విపత్తులు వచ్చినను దువకుం దన ప్రాణమే పోవునట్లుండినను భ న్త్‌ని మాత్రము మానరాదు కావున బంధువులందజు నదలినను, దాం పుశ్రాదులు చచ్చినను డారిద్రర్భ మనుభవింపనలసి నచ్చినను భక్తిని మాత్రము చూనరాదు వీంందజు నలదువలదనినను జవదన్యమున వమ్బుచుందురు భక్తి యట్లు నచ్చుసదికాదు కావున దానిని వదల రాదు భగవంకునియం దే యనుననధార ణార్థకము భక్తి యవిభజ్య మని తెలుపుచున్నది అనంగా భక్తి భాగములుగ. బంచంబడునది కాదు ధనమునందుం శ్రేమయుంచెదను భగవంతునియందును ట్రేమ యుంచెద ననరాదు కాముడు రాముండు నొకచోట నిలువరు, శె వున భక్షి భగనంకునియం చే యేశాగ్రమై యుండనలయును. కతేర కార్యాలోచనములచే నది యాశ్రమింపంబడరాదు.. దాని కదియే , మ అది జడముకాదు కార్యయుక్తమైనది అనంగా ధ్యానమో కీరనమో పూజయో యేదియో యొకటి మనోబాక్కాయముల శామ్‌! తేషుతే వ్య్వవలాభ క్తి రద్యుతాస్తు సదాత్వీయి” చే -నేజన్యమెత్తి యుండినను నరక స్వర్షాదిలోకములం "దెందుండినను నాయాచ్వక్షముల నాయాచళల నచ్యుతా! నీయండు చాకు భక్టి వెలింపపందున ట్లన్య్యుహింప్రమని కోరను

భక్టియోగము. 1980 మూలముగ భగవద్దిషమయమైన కార్యము చేయుచుంశువది కాని యూరకుండదు భగవస్రార్యము లే యన్నియు జేయ వలనుపడ్‌ నప్పుడు చేయునట్టి కార్యముల నెల్ల భగన్నత్కైంకర్యముగ నెంచుట సుళువ్చ

శ్లోః యత్కరోమి యదశ్నాసి యజ్ఞుహోవీ, దదాసి యత్‌ న్న

యత్తపస్యని కౌంతేయ! తత్కురువ్వు మదర్పణమ్‌ః ౯2కి

శుభాళుభఫలై "రేవం, మోత్యునే కర్తబంధనై:

సన్నా్యాస యోగయుక్తా త్యా,విముకో మామువైమ్యని క౨౮ా

కృష్ణలీల పుట 674,

ఇట్టి భ్తక్సివలన సంసారనినృ త్రియు మోతసుఖము లభించును. (కృష్ణలీల వుట 419 కడపటిపర్తక్తి) ఇది యమృతస్వడాపము.. ఇది లభించినవాండు సిద్ధుండు నమృతుండుం దృప్తుండు నయి వేటొండు "దేనిని గొంచెమైనం గోరండు. బేనికి శోకింపందు. బేనిని ్వేమింపండు మజి చేనియందును రమింపండు, మజి దేనియందు నుత్సాహము వహింపండు, దీనిని దెలిపినాండు సంతోమ పరవళుండగును, ప్రభ్ధుం డగును, తన యార్తయంటే శ్రీడించువాండగును

దీనికి గావముము కారగణముగాదు దీనివలనం గామములు త్యజంపయడును. త్యజించుటయనం శ్రియలుమానుటగాదు. క్షర్థఫల ములన్వు భగవంతున కర్చ్పించుచు భగవంతునిందప్ప వేజ్మాశ్చయముం నోరకయు భగవంతుని యొక్కనియందే మనస్సుంచి దానికి విరో భములగు వానియం దన్నిట నుదాసీనుండై యుండుట యని యర్థము. భగవత్మార్యము లనంగా భగవత్కధాతశ్రవణము నామ కీర్తనము ధ్యానము, దేవపూజ లోనగునవి వీనిని చేయవలయును గాని మోతసాధనములను నభిప్రాయముతో యజ్ఞదాన హోమాదు లేవియు నాచరింపరాదు. కాని భగవ్నత్కైంకర్యబుద్ధితోం జేయ వచ్చును. భ్గక్తి కుదిరినపిమ్మట నివియన్నియు ననావశ్యకము లే మైనను "బెక్కుర విషయమున నివి పరస్పరోపకారకములు భ్లుక్తి యతిశయించు

1063

1200 శ్రీకృష్ణావతార తత్తప్పము

కొలంది భగవత్కైంకర్యబుద్ధితోం గర్భములు చేయును. భగవృత్మెం కర్యబుద్ధికోం గరములు చేయుకొలంది భక్తీ యతిశయించును. అత్యం భక్తీ స్థిరపడినవిమ్మట సర్వకర్గములు పరిత్యజింప నచ్చునుగాని సందిగ్ధ దత్తళోం బతనళీకిచే నాచరించుకు శ్రేయస్కరము... కి కుదిరిన పిమటే వేదోక్తకర్నములు వదలినను భోజనాది 'చేహరవమణ "కార్యము లను శరీరముండువజుకు. జేయుచుండనలయును, “శరీరమాద్యంఖలు ధర్శసాథన* మన్నట్టు శరీరము నిలువకున్న భక్తి యదూగము సాధించు కెట్లు? కావున 'దేహధారణమునకుం గానలసినంత మాత్రము శాశీర కార్యములు 'సలుపవచ్చును, -

'భ్ఞాక్సి యోగము నభ్యసింపంగోరు ముముయఘువు తోలుత భగవ ద్దుణముల గుజించియుం బ్రపంచమునకు నాయనకుం 'గలసంబంధ మును గుజించియుం దత్తప్రమెజుంగం బరిశ్రమింపవలయును. ఇవి తేలి నిన విమ్థటం గరములు చేయుటయం' దాస్తక్తి కలుగును. అస్త్తితోం జేయు గర్హములనలన6 బ్రేమ జనించును, ఈవ్రేమ పరఖ్గక్తిగాం బరిణ మించిన విమ్థట ముందు చేయుచున్న నిత్య నైమిత్తిక కార్యములన్నియు మానవచ్చునుగాని శరీరపాతమువజకు "ేహరమయోకార్యము మౌన రాదు. పడనను మంచిస్థితిలో నుంచనివాండు సముద్రమెట్లు తరించును.

, భక్తిలతణములు, పూజూదులం దనురాగము భక్తి లతణమని పారాశర్యుండు, కథాదులం దనురాగమని గర్షుండు. ఆళ్ళరతి కవిరోధముగనుండు పూజాదులు శృవణాదులని శాండిల్యుండు. ఆచరించు నవి యన్నియు భగవవర్చణము. సేయుటయు మజపుదగలినయెడం బరమవ్యాకుల “త్వము భక్తిలమణమని నారదమహర్షియు*” నభిప్త్రాయపడిరి. భక్తి భగ త్రనర్విశ్లేపఖీరుర్వం పరమాభ క్రి రుచ్యరే.

భక్టియోగము, 1291 వంకుని మనతోడి సమానదశకు. బెచ్చి యతిపరిచయము గలిగిం చును, తండ్రియని మిత్రుండని ఛభర్తయని భగవంతుని ఛావంచుటచే. మిక్కిలి చనవ్చుగలుగును. అతిసరిచితి యవజ్ఞతకు గారణమన్నట్టు లీ చనవువలన నువేతు జనించుటకు నూజుగా సామా త్కారమునలన ఛగవనహిమజ్ఞాన మెక్కునయె పూజాగౌరవము లతిశయింపం జేయును. దీనికి గోవికలే దృష్టాంతము. గోవికలు కృష్ణుని భర్తగావరించి తమతో సమానునిగ నెంచినను నాయన భగవంతుడని మహామహీముండని నుజచఛచినవారు గారు, అట్టి బుద్ధి వారియందు లేకున్న చారు జూరి ణులే, జారత్వమునందు నెదుటివారి సుఖమే తన సుఖమును ఫెవము గలుగదు... జూరుండు తన కామసంకర్పణమున క్రై జారుండగునుగాని జూరిణులు నుద్ధరించు లలంపునం గాదు, కృష్ణుండో. గోవీకలసుఖము తన సుఖముగాం జొచుకొ నెనుగానితన కామళ్ళ ప్రీకం దాను వారితోం లీడించినవాండు కాండు. అదియునుగాక జారులయందుం ట్రేము మాజుచుండును. జారు. డొకంర్రీనివిడిచి మజియొకస్తీతో దానిని విడిచి చేళొక త్రో భోగించును.. జూరిణియు. బురుషుల మొర్చు చుండును, గోపికలు కృష్ణునివప్పు మజీ యొకినినివలచిన వారుగారు.'

• మిందం జేప్పీనవి గాక మజికొన్ని భృక్తిచిహ్బాములు గలవు. ..... సమానము, బహుమొనము, వ్రీతి, విరహము, ఇతరవిచికిళ్స, మహీమఖ్యాతి, తదర్ధయ్రోస్థానము; తదీయత్వము, సర్వతద్భానమీ; అప్రాతికూల్యము; లోనగునవి. ౧. సమ్థానమనంగా గౌరవము. దీని నభ్యసించినవా. న్లోః ప్రత్యుఖ్ఞానంతు కృష్ణస్య, సర్వానస్థో ధనంజయః. నలంఘయతిధర్యా త్తా, భకాప్రేన్తూ చసర్వదా!॥ భార చో. సన్వ్రకాల సరాస్ట్రశస్థలయందు? న్భున్షుయు నచ్చినపుడంశయు

1202 శ్రీకృష్ణావతార తత్త్వము నర్దునుండు.. భక్తితోడను శ్రేముతోడను లేచి యెదురుగంబోవుట వూనీనవా:డు గాండు. ౨ బహుమానము దీని నభ్యినీంచినవాం డిత్వోకువు శ్లోః పషపా తేన తన్నామ్ని, మృగేపద్దేచ తాదృశి

బభారమే మేతద్వగ్లే బహుమానమతింనృపః। నృసింహ ఫు

*ఆయన పేరునందలి పషమీపారముచేత నాయన కన్నులవంటి కన్నులుగల జింకను గమంములను, నాయన వర్థమువంటి నర్ణముగల మేఘమును రాజు బహుమానించుచుండెను

3 ప్రీతికి విదురుండు (మహాభారతము ఉదో్యగపర్వము )

న్లో యాశ్రీతిః పుండరీకామ తవాగమన కారణాత్‌ సాకిమాఖ్యాయ తే తుభ్య మంతరాళ్తా సిచేహినామ్‌ః ఫుండరీకామౌ నీవచ్చుటవలనం గలిగిన ప్రీతి చేహులయం దన్నిట నంతరాత్త వైయుండు నీ "కేమని చెప్పుదును

ఈ, విరహమునకు గోవీకలు (విష్ణుపురాణము ౫న యంశము)

శ్లో గురుణా మగ్రతోవక్తుం, కింబ్రవీమి న నఃక్షమమ్‌

గురువః కింకరిప్యుంలి, దగ్ధానాం విరహాగ్నినా

"పెనవారియదుట నిటులు మాటలాడుట మాకు దగదని చెప్పెదవా” విరహమనెడి యగ్ని చే దగలమైన మముం బెద్దవా శేమి

యె థా ఆళి ౧ చేయంగలరు.

౫ ఇతర విచికిశ్చకు శ్వేరద్విపవాసులు నారదుండు తమ ద్వీపమునకు వచ్చినను నాయన దర్శనముకూడం దమ భగవ ల్సేనకు విఘ్నమని తలంచుచుండిరి

౬, మహిమఖ్యాతికి యముండు (నృసింవాపురాణము )

శ్లోః నరశే పచ్యమానస్తు, యమేన పరిభామితః

కింత్వయా నార్చితోజేనం “శ్రీశనః శ్లేశనాశనః॥

భక యోగము 1208 నరకమున పవాధపడువానిని జూచి యముం డిట్లనియెను. సర్వ మఃఖ నివారకుండై భ%వంతుండైన విన్లువుకు నీవేల యర్చింపక పోయి తివి విమ్ణుపురాణము (3వ యంశము ) న్లోః స్వపురుషు మభివీక్య పాశహస్తమ్‌ వవతియమః కిలతస్య కర్షమూ లే పరివార మధుసూదన ప్రసన్నాక్‌ా ప్రభురవా మన్యునృగాం నవైష్టనా నామ్‌ పాశము: జేతయట్టుకొని నిలంఒడిన తన కింకరునిజూచి వాని చెవిలో యము డిట్లు చెప్పెను + ఓరి విమ్ణువును నమ్మియుండువారిని వదలిపెట్టుము నే నితరమనుష్యుల కందజుకుం బ్రభువ నేకాని విష్ణు భక్తులవండింప నధికారము నాకు లేదు రె తదర్థ ప్రాణస్థితియనలా నాయన నిమి్మ్తేమై ప్రాణములు ధరించియుండుట. ఇట్టివాండు వానువుంతుండు (ామాయణము ఉత్తరకాండము ) శ్లో యానత్తన కథాలోశే, విచరిమ్యంతి పావనీ "తావత్‌ స్టాస్యామి మేదిన్యాం, తవాజ్ఞా మనుపొాలయళ॥ లోకములో. బౌవనమైన నీకధ 'యంళతకాలముండునో యంత కాల మది విని యానందించుచుండుటకై నీయాజ్ఞ పాలించుచు భూమిమిో:ద నుందును మజియు నారదాదులు మక్తులయ్యును భగవంతు నారా ధించుటకయిమే కదా భూమిమిందం శ్రాణములతో నున్నవారు, కావుననే నృసింహ తాపన్యుపనిషత్తునందు + యంసక్వదేవా నమంతి ముముమువో బ్రహావాదినళ్చ” యని ఇెప్పయబడుట ౮, తదీయభావమునకు నుషపరిచరనసువు _ (మహాభారతము నాంతిపర్వము )

1294 శ్రీశృష్ణావతార తత్త్వము “ న్లోః ఆక్షరాజ్యం ధనంవైన్క కళత్రం వాహనంతభథా వ్‌త ద్భాగవతం సర్వ, మితి త ల్పేష తే సదా॥ టల్‌ భాగవత మనంగా భగవంతునకు సంబంధించినదని తలః చుట, తనరాజ్యుము, ధనము, భార్య, వాహానములోనగునవి సర్ఫము భగవంతునివనియే యాయన. యొళ్ల వేళలం దలంచుచుండెను. ౯ సర్వము భగవన్న్మయమనుటకుం బ్రహ్లోదుండు. (విష్ణుపురా న్లోః వవం స్వేషు భూతేషు, భక్తి రవ్యభి చారిణీ | కర్తవ్యా పండి త్రె స్టాపు సర్వభూత మయంహరిమ్‌॥ - హరి సర్వభూత మయుండని యెొజింగి పండితు. లన్ని భూతము లందు వనన్టమైన భక్తి నుంచవలయును, ఇ ౧౦ భగవంతునియం, దప్రతికూలబుడ్ధి. తన్నుంజంప వచ్చిన అద అభి కృష్ణునిజూచి బీష్ణుండు, న్లో, వహ్యేహి చేవేశ! జగన్నివాస నమోస్తుతే శార్గ గడాసిపాణే ప్రసహ్యామాం పాతయ లోకనాధ! రథాదువ (గ్రాద్భుతశార్యసంఖ్యే! కృష్ణలీల పుట, 72.720. ఏీరుగాక య క్రూవోద్ధవ శబరి జటాయునులు గుహుండు లో నగువారి చరిత్రములు _స్థరింపనగు. ఇవి యన్నియు భ్రక్రిలయణము లే. మింది వివరించిన -గాణభ్ధక్టి లవమ్షణములన్ని యు బరభకికి సాధనములు, భోగవద్లీతయందు నవమాభా్యయము ౧౪-౨౮ న్లో క్‌ “ముల జేప్పంబడినవియు నిట్టివే. భగవంతుని నామములు క్రీక్తించు టయూనాయనచేసిన కార్యములను చాటలుగోం "బొడుటయు నెట్టి లనురాగ మునయింసం జేసి పరభక్తి గలిగంచునో యే తక్కినవి కూడం బరళ్ళక్తిని గలిగం చును, లా

భక్తియోగము 12935 ల్లోః స్థానే వ్యా శేశ- శనప్ర క్రీర్యా

జగత్చహృష్యు త్యనురజ్య "లేచ భగవద్గీత ౧౧-౩౬

నీగుణములు కీర్తించుట చే లోకమంతయు సంతోషించి యను రాగము కలదగుచున్నదని యక్టునుండు చెప్పెనుగదా. ఈ గౌణబ్తక్తి ఎతమణము లభ్టసీంచుటవలనం బరభ్గక్తికి విఘ్ను కారణములయిన ప్రతి బంధములన్నియు. దొంంిపోవును మనస్సు నిర్ణలమగును వరథ్ధక్తి కివియేకచా దాస్టరము

ఈ చెప్పిన భక్సిలయణములన్నియు. నేకకాలమున నే యభ్యు సింపవనలయునా” ఒకదడాలినెనుక నన్నియు నభ్యపింపవలయునా? వీనలో నేవైన నొకళొన్ని యభ్యసించినం జూలునా యని సరొదేవాము కల్తుగనచ్చును ల్‌ *.... సౌస్రుముం చేకళాంమున నొనర్పవలయునని వెవ్చంబడినవి యక్ష చేయవలయును. "దేవపూజ చేయునపుడు గంధము ధూపదీప నైవేద్యాదులు పూడముగియులోపలః జేయనలసీవే వాని యుదయ మున నొకటి సాయంకాలమున నొకటి చేయరాదు. ఇట్టి విధిలేని చోట వాకివారి యకుకూలరకొలంది సంకర్భములకొలంది యక్క ఆలకొలంది చేయనమ్చుకు. ఇల్లు కట్టునపుడు గోడ లొకసారి పెట్టం బీడును, దూలాలొకసారి యెక్తుదురు వాసములొకసారి పటుతురు సున్నమొకసారి పూయుదుకు అట్టులే యివియు నక్కజలవసరముల కొలంది చేయనలయును, ఏకాలమం-దేన నొకకాలమందుః గ్రమముగ మిో(దంజెప్పీన వన్నియు. బూర్షముగ సాధింపవలయునా? అక్కటు లేదు... అత్యంత భక్తిశ్రద్ధలతో నొకదానిని విడువక పూర్ణముగ నాధించుచుం దక్కినవి యనుకూలపడినం జేయుచు! బడకుండిన వికుదుచు నుండవచ్చును. బలిష్టమైన దొక్కమైనను భగవంతుని సంతోమీంపంజేయును, కావుననే యిప్పటి మనచిక్తసెరములు "తెలిసి పూర్వమహప్టు లిట్లు నచించిరి క

1296 శ్రీకృష్ణావతార త్తత్త్వకం న్లోః ఛధ్య్ధాయకొకృతే యజకాయతెః శ్రే శాయాంద్వాపశేర్భ్యయకి యదావ్నోకితదాప్నోతి, కలొసంకీర్తన కేశివమ్‌ బ్రహ్మ పురా కృతయుగమున ఛ్యానము చేతను, శ్రే తాయుగమున యజ్ఞము లాచరించుట చేతను, ద్యాపరయుగమున నర్చనముల చేతను నే ఫలము గలుగునో యట్టి ఫలమే కలియుగమందు నొమసంక్షీర్సనమువే6 గలుగీను కావున వాండువాండు తీనశ్త్తి సామర్థగ్టిము లెజింగి నిరం చన్నమ్మగ భక్తి సలువలయును పనిలో నొకటి యెక్కువసల మిచ్చు నని కాని యొకటి తక్కువఫల మిచ్చునని కాని శ్రాంతి పడరాదు శ్లో చేతసా సర్వకర్తాణి, మయిసన్న్టిస్థ్య మత్పరః బుద్ధియోగ ముపాశ్రీత్య, మచ్చిత్త స్పరతంభవ మచ్చి త్త స్పర్వదున్గాణి. మతసాడాత్త రెప్యునః కృ ఫ్రొవ్లు బక _ అనిజ్ఞానయోగి శెట్టిపలము గలుగునని చెప్పెనో యట్టిఫలమే 35 పూలు పండ్లూ నీళ్లు భక్సితో నిద్చువాండును బొందునని త్లో పత్రంపుష్పం పఫలంతోయం, 'యోమేభ క్షొన్ట్‌ ప్రయచ్భతి తదహం భ క్ర్యుపహృత్క మశ్నామి ప్రయ తార్మసః యత్మరోమి యదశ్నాసి, యజ్ఞుహోమి దదాసియత్‌. యత్తపస్యసి కౌంతేయ, తత్కురువు మదర్చణమ్‌ శుభాకుభఫలైరేనం, మోత్య సే కర్ష్ణబంధనైః భగవ్ట్‌త ౯ - ౨౬- ౨౮ కృష్మలీల పుట 674 పంష్రలు ౮ మొదలు కావున భక్తులు వారివారి శక్తికి ననుకూపమైని దానిని నంచ నము లేక యభ్టిసిం పనలయును, పుణ్యకర్థముల బం౧ఖములు పాపకర్థ ముల బంధములు దొలంగినంగాని పరభక్తి కుదురదు అదియే పర భక్సిక ద్వారము. అవి తొలంగవలయునశిన సర్వకర్తవ ఎలు భగనదర్ప ణము చేయుచుండవలయును అట్లు చేయుటకో చమునస్సు సర్వదా భగవంతునియం దుండవలయును అట్లు మనస్సు భగవంతునియందు

భొక్తియోగము క! నిల్పంచేయుగ చేదిమైన సరియ్‌ వానిలో నొక్కటి యెక్కునయేమి? మటొక్కటి తక్కువయేమి?

న్లోః శామతో=.కామతోవాపి, యత్కరోమి శుభాళుభమ్‌ తత్సర్వం త్వయిసన్నన్టి స్తం, త్వత్చయాక్తః కరోమ్యుహమ్‌ః అని పురాణమునం గలదు, " చుణ్టకారన్థములుగాని పొాపకార్యునములుగాని "తెలికి చేనీనను చెళలియక చేసీనను సస్టము నీకై యర్పించితిని, నీచే బ్రేరింప్రంబ్యన్‌న వాండనై. చేయుదును. న్లో జానామి ధ్‌ర్భం నచ మే వువృటత్తిః

జానా మ్యధర్శం నచ మే నివృత్తి!

త్వయా వ్యాపీశేశ హృదిస్థితేస

యధా నియుక్షో_న్లీ తధా కరోమి॥

ధర్మమేదియో తెలియును చేయటమాత్రనము లేదు అ మేదియో' తెలియును మానుటనులేదు కంద్రియముల కీకుండకై భగవంకుండా! హృాదయమందుండు నీవెట్లు చేయించెదనో యట్లు చేసెదను శ్లోః యవద్యతృర్థ కరోమి తత్త దఖలం శంభో తవారాధనా

ఈశ్వరా! నే నేయేకార్యమాాచేయుచున్నవాండనో యడి సర్వము నీ యీరాధనమే:-

శ్లో కాయేన వాచా మనసేంద్రియై శ్వా

బుజ్ధాన్టత్యనావా ప్రకృతే స్పష్టభావాత్‌.

కరోమి యద త్సృకలం పరె

నారాయణాయేతి సమర్పయ్లామి?

"జేహముచే వాక్కుచే మనస్సుచే నింగ్రియములచే బుద్ధిచే మన న్సుజేంగాని బ్రకృతిన్వభావమువలనఃగాని యేదేది వచేయుచున్నానో యా సకలము పరమాత్సయనగు శ్రీమన్నానాయణునకయి యర్సించు

16

1900 శ్రీశృష్ణావతార త్రత్త్టము చున్నాను కొవున నెవ్వం జేమూర్ష మవలంచించినను నిట్టి సమర్పణ పమూవశ్యకము కొందబజు పూర్వవ్యాసములో వివరించినట్టు ప్రి వేసినవారు మేమే యశకార్యముచేసీన నేమి భయము సర్వవనూ యనయీ భూచుకొనును ఆభార మాయనది* యినంగా వింటిని ఇది శీనలము పొరపా టభిప్రాయము

" “నవేదబల మా్రిత్య పాపక్షర్థరతి ర్భవే* త్తని స్పష్టముగ ననుశాసవము గలదు ప్రమాదవళశమున నెవ్చుంేని ెలినియో "'తెలియకయో యొక యకార్యము చేసిన 1 స్వామా యిట్టి యపచార దోషముకలి”* నని పక్చా త్తప్తుంై. దీనుండై విర్నవించుకొని మరల నట్లు చేయకుండిన నట్టి దానికి నః ఎశియమతో విడువంబడునుగాని నేను భరనాస్టసము చేసితినని తిన రానివి తినుచు. ర్రాగరానివి శ్రాగుచుం జేయనానివి చేయుచు. డాకు నిస్షోమీననుకొనుట శేవల సాహసము

భకిసాధనములు---క్షర్సవ్యములు

భక్తి తనంతం దాను బుట్టునచేకాని మనుష్యుప్రయత్నమనువే లభక్టిపడునది కాదని మిదం కేక్కొనంబడియెంగదా.. ఇట్లుండ నొకనియందు భక్తి యుదయింపలేదు. ఇట్టివొండు. * నాగతియేమి నాయందు భక్తి..యుదయింవదయ్యె నే యని శోకింపం గారణము "లేము మనయందు భక్తి లేబేయను నిశ్వేదమే భక్తి యుదయించుట సూచించుచున్నది

భక్తుండుగా. గోరికగల వాండు--

౧ తనకుం బ్రీతిపాత్రములయిన వైహికపదార్థముల వదలి “వేయనలయును.. ఇట్లు వానిని నంటక ముట్టక తలంపక యుండిన వానియం దభిరుచియుం గ్రమముగ నశించును వదలుటకు సాధ్య ముగానిదాని విషయమున. నిస్పృపాండై యుండవలయును ఈ యఖిరుచి శీఘ్రముక మూననలయునని యుండిన మనస్సును భగ

భక్రియోగము 1299 నంతునియం దుంచవలయును పరందృస్ట్వాంసోప్ఫుత్రునివర్తతే ' యని భగవంకుండే చెచ్పెనుగదడా

౨. సాధుసాంగత్యము ప్రారంభింపవలయును * నాధువులు శ్రువణరసాయనముగ భగవంతుని కథలు క్రీర్తింతురు. అవి వినుటచే మోమమార్గమందు శీఘ్రముగం గ్రమముళ శ్రద్ధయు. బ్రీతియు భ్లక్సియు నుదయిం చును శ్రీరామచంద్ర మూర్తి శబరి కి ట్లుప బేశిం వను (ఓ పుణ్యాత్తుకాలా భ్య్షినాధ నములు తొమ్మిది. అందు ౧. సాధుసాంగత్యము _౨ నా కధలు వెప్పుట వినుట పోకుట వోనైనవి. 98 నా గుణముల నర్గిచుట ౪ నామాటలకు వాా ఖాష్టనము చేయుట ౫ ఆచార్యుంయ నేనని యుపానీంచుట ౬ నిష్టతో నన్నుం బూజించుట ౭ సాంళముగ నా మంద్రేము నుప సించుట ౮ సర్వభూరములు నేనని రలంచుట నాభొక్తుల. బూ జించుట్క వెలుపలిపదార్థములయందు వైరాగ్యము శవుమువమను ౯ నా తేత్తప్పాము విచారించుట సత్సాంగతస్టమునలనశే నిస్సుంగ త్వ్వము గలుగును. నిస్సంగు. జగువానికి మోహము దొంలిపో వ్రుుు ఆవల నిశ్చలత్తత్త న్చిజ్జానము కుదుుును దానివలన జీవన్తుక్నుం డగును కావున సాధుసాంగత్యమ, ప్రధమమందే యవళ్యము చెయ వలయును

సాధుకృవవలనంగాని భగవత్కృపా లేళమువలనం గాని నిశ్చయ ముగ భక్షి లభించును శొని సాధుసాంగత్యము మిగుల దున్తభము అగమ్యుము. వవిధముగ. నెప్పుడు. లభించునో చెప్ప సాధ్యపడిను

• ఫ్లో! నావం వసామి వైకుంే, నయో హృదయేషుచ

మద్భక్తూ యత్ర్రగాయం3 రత్రతిస్టామి వారన

ఖ్లోః సకాంధ్రసంగా _నకువ్యుసంవివో. భరం9 వృాత్కర్మ రవాయనాఃకధా*॥ తష్టోచుణా దాశ్వ ఎవర్లన్హని శ్రుష్ధారతిక్భ_క్రీరను క్రైమిఎ్యతి జాగ

13 0 శ్రీళృస్తానతార త్తళ్టప్టము సాంగత్యము భగనత్కృపవలన౬ గలుగనలయునుగాని స్పాప్రయత్న ముచే లభించునడి కాదు సాథువ్రునం దట్టి మహిమ యొట్లునచ్చె నందురేని భగవంతునకు సాధువులకు ఖీదములేదు సాధువులు ప్రశ్యత్‌ భగవంతులు. సాధువేషథారులందణు సాభువులని మా త్రము మోసపోరాదు,

ఫక్తులుగా. గోరువారు కొన్ని వదలవలయును,

దుష్టసాంగత్యము బొత్తిగ మాూననలయును అదియే కామము శోధము మోహము _స్ఫృతిభంగము బుస్ధినాశము సర్వనాశము గలిగించును. (భ గీ ౨ అధ్యా ౬.౨, ౬౩ న్లోకములం జూడుండు కళ లీల వుట 628)

దుష్ట సాంగత్యము తొలుత నల్పముగం జిన్న యలలవలెం శూంంభమైనను గడపటం దుపానుతోడి సముద్రమై ముంచును ఆ ధన నాస్తిక చరిత్రముల విశరాదు తోబ్రము పుణ్యచరిశ్రతై వతివ్రుతలైన నీతా దమయంతీ చంద్రమతీ త్యాదుల కన్వయింపదు

అభిమానము దుఃఖము లోనైనవి వనదలవలయును $వి స్వభానగుణములు నదలుట యసాధ్యముకావున నట్లు నదలలేని వారు వానినెల్ల భగవంతునకు నివేదింంనలయును అటు చేసినచో వీనివలన6 గీడుకలుగటకుమూలు మేలే కోలుగును. థోవించిన భగ వంకునే కోషింపవలయును, లు కామించిన భగవంతునే కామింప నలయును

ఖ్ఞక్సిపరు లితరరులతో భగవద్దుణములనుగుతించిగాని దేవుండు కంండా 'కేండా యనికానీ'యవరితోడను వ్యస్థవాదము చేయరాదు భొకలకు భగనంకుని మహిమ యునికియు ననుభవమునలననే లెలి యుచుండుకు భ్రక్థిలేలివారి కది కుంచేటికామ్భ వాదముచే గోచ

భక్రియోగము 1801 రంపం జేయునదికాదు వారివారికి ననభనమువలన గోచరమగును శావ్లన వాదము న్యర్థము

భ్ఞక్సిపరుండు మమకారిము మానవలయును జనులులేనీ స్ధము చేరవలయును అనంగా నడవికిం బొమ్మని యర్ధముకాదు ధ్యాన సమయమున విఘ్నములు కలుగకుండుచోటికిం బోనలయును తస యింటియంచే యిట్టి చుచేశముండిన మేలు అర్థరాశ్రసమయమున గృవామే నిశ్శబ్దముగ నుండును పళ్రైలయందైనం బగళ్ష్ళ గెందైెన వెలుపల. బోవచ్చునుగాని పట్టనములం దిట్టిస్థలము దుర్గభము కా వ్రుననే పట్టనవాసము నిషిద్ధము, వకాగ్రత కుదురనప్తు డడవియం దైనను మేలులేదు పషకుం క కలమైన మనస్సును జలింపంజేయును సాధ్యమైన యెడల జనములేనిస్థలము దొరకిన మేలే ఏకాగ్రతను వెటుచునది విశేషముగం దన యంతరింద్రియమేకాని బాహ్యూపదా ద్ధములు కావ అయినను య్రారంభదశయందు చాహ్యాపదార్థముల నుండికూడ రజ్నీంచుకొనవల యును "

లోకబంధ మున్థూలింపవలయును లోశళవ్యవహార మెంత త్గించిన నంత మనస్సు చంచలనతయు వ్యర్థచింతలు తొలంగిపోవును.

నిజయోగచషేవము విచారము మానవలయును దృఢమైన-- మనస్సుతో భాగనంతుని నమ్మిన-నాయనయే మన యోనగమేమముల విచారించున్ను వానైామనము శశ్రమింపనక్కణ లేదు. అర్యకధా నిరఘులందు వాలబ్రహ్యచారి చరిశ్రముః బరింపుండు. (భ గ్‌ గాం ౨౨ కృ లీల పుట 678)

త్రిగుణములకు లోపడరాదు_(భ గీ ౨.౮౫ కృ లీవు 620)

కర్థపులముల నాళింపరాదు సాయ్రీయకర్ణముల మూషశ్రము "చేయుచు వానిని భగనదర్సితేము కావింపవలయును. కర్ణములు భగ నత్పీతిగ భగవృత్కై ంకర్యబుద్ధిం గావింపవలయును అకారణమున నిర్వ స్టేంద్వూండు కావలయును. పరఖిళ్సి ముదిరిన పిమ్ణుట "వేదపిహితుక్రీ

1802 శ్రీళృష్ణావ తోం త్తర్తన్టము యలుకూడ మానవచ్చును. కక్రియలం డానుగ వేనిని సంకల్పపూ ర్వకముశ మానరాదు అత్యంతభ్దుక్సి ముదిరినపుడు వీని కెజుకలేకయే "తామంతట నవియే ముదిరిన పండుటాకులవలె ఠరాలిపోవును సారాయి ఆతౌగి మత్తెక్కినవానికి మొలమిోంది గుడ్డ జూజిపోవుట తెలియ నట్లు భక్తిరసముచే మైమజుచి యుండువానికి నేకార్యము చేశినది 'యీది చేయనిదికూడం 'దెలియదు ఆవిధముగం గర్హములు దొల;గి పోవలయును

భగవంతునియందు! గోవల మవిచ్చిన్నానురాగము కలవాంై యుండవలయును. ఇట్టి గుణములుగంవారు సాధువులు ఇట్టివారి సాంగత్యము సాధునాంగత్యము ఇట్టివాండు సంసారమునుండి తాను దరించును, ఇతరులను దరింపం జేయును ఈవ్రేమున్వహాపము మూంణ దినిన మధురపదార్థముకుచివలె ననిర్వాచ్యము నోర నుచ్చరించు టకు వలనుపడకుండిన నొకరికొక శె ట్లుపబేశింతురనిన బ్రేమయను నది పరులవలన నేర్బకొనిన వచ్చునది కాదు అది భగనత్కృసవలన "రావలసిన దే యోగ్యతగల పొత్రమునందుం దనంతటం దానే ప్రశా శించును సూర్యర్తశ్థి కలిగనంగదడా నూర్వుని. జూడంగలుగుదుము అట్టులే భగవత్కృప మనయందుం బ్రైసరింపకుండిన భగనంతుని జూడంజూలము

భక్టిపరుండ భక్థిని సిద్ధాంతము సేయు. గీతలు క్రీభాగవతము వాల్గీక రామాయణము అభ్యా_తృరామాయణము. విష్ణుపురాణము లోనగు గ్రంథముల బరించుచుండవలయును. భక్తి స్థిరపడువజకు సుఖదుః ఖేచ్భాలా భాదివ్యా పారములకుం బోంగా మిగిలిన కాంమం దొక యర్ధతణమైన వ్యర్థపజుపక భగవచ్చింతనము కావింపనంయు స్థిరపడిన వెనుక వీనినెల్ల వదలి యదియొకళు చేయుచుండనలయును

ఈ భకీగుణరహితమై కాంయోరహితమై, ప్రతిమణము వడ్డి యగుచు నపచ్చిన్న మై సూక్ష్మతరమై యనమభానహపమై యుండును

భ్లుక్టీియోగము 1308 ఈభ్యక్తి లభించినవాండు తన యిష్టపదార్థముకు భగవర్సప్టహషము నే సదా చూచుచుండును దానినే విుచుండును డానిేే చింలించు చుంకును ఇట్టి ఫ్థిత్మిక్పుదుముగ నచ్చునుగాని యొకపూంట నొకనాంట రాదు తొలుత నొక యుద్దిష్టఫలమ.గోరి పుకుమండు భగవంతుని 'సేవించును తరువాతం గొంఠకాలమున కుద్దిష్ట విషయములం దుం చిన ్రీతిని భగవంతునవైమార్చి భగనంతునివలనం బ్రతిఫల మాళిం పక భాగవంతుండు వ్రేమస్వరూపుండు గావున సేవయే యొక పరమా నందముకు గలిగించును గావునను భగవంతుని. శ్రేమించును. తల్లి బిడ్షన్యాయము _స్తరించునది కోరికలుకోరుట యనునది గుణ భేవ ముకు బట్టియుండును * అదియునుగాక. భక్తిమార్లము తక్కిన యన్నిటికంచై సుగమమని ముంబే ఇెప్పంబడెను?! దీని కిదియే పుమాణముగాని వేలటొక ప్రమాణ మక్క లేదు. ఏలన భక్షి శాంతి రూపము పరమానందరూపము, ఇట్లు ఇొంతుండై పరమానంద భరి

• గీత 7-16, 19 కృ లీల పుట 662 4 రసం ౧460 ౦5 6ేం?0 0% 13 615162 010 ఈ048 05 61065 01 1000716686 0: 100% 0౯౦౦౧00%682602. వంం2456 _ శే. గింటం0 204 600662022600 ఠం 06 61౯6010 1624 60 521+ +26800 సేఠ( 081 సేం10 0% ఈం ౯౦క్రకిటిక 01 190౪166166 & రేం?0ట00. 11 దీర భల 26 పంకంలాళంటరేసకంం1005 206 6206605 0 1690౪2 25 16 [ం110%665 05 రంగు క్రజరేఉ311/ 00%16 10 20౧1126 [0౪65 ఇక10% 2౯6 0160 114916 60 20156, 11 104ీ1గం?6906 €0 ౪0164107 రేరక16 13 2 0004810101 666660౧6 10 ₹06 [91000616 01 10౪ 16ర్ట్ర6 ఏం 1 2150 016 జంజి6 05 211 ఇంకక ఇంటళటం పం006 20 520610 2రిరే 5000653001) 4౯5060 €ం 0200 05 తేంాంటం9. 90666 0017 (026 006 పేం116765 10 0 అాహే[0906, 20016, 206 2600023169 0 ౦4 2ఇష6ే. రేంర1ం1005 106 గ4165 06096 3 206109 €0 10, 19 ౦౪065 ఇంక, రేంజు ౪16 ఇ111 01 కండే 9 ఆలు (0మ10క్ర 1ళ. డీరైజటు 016 025010 0% 120% 16రేర్రం 13 రెం” 204 ౧06 ౪60౮ 11[026569బ్ర 19 16561, 0116 (26 05 శం౪0601 15 59661 296 6%)0- 2పీ16. 5[192 6౪4౫వ౨ి॥4 345౮ 102452 త

శఫి01 శ్రీకృష్ణావతార తేత్తప్పము తుండ్లై యుండువానికి లోకతంగ్ర మెట్లు” లోకన్యవహారము మోన వలయునా యని సంటేహింపం బనిలేదు వలన ఏండ్తాళ్ళను లోకమును "వేదమును గూడ భగవవర్పిరము గావించెను భక్తి పరిణమించుచుండ లోకవ్యవహారము మానరాదు. సమస్త కర్ణములు దేహముండునటుకు వేయవలయునే కాని వానివలనం గలు* ఫలముమాత్రము భగవ దర్పితము గొవింవవలయు ఆప్రయాణాత్త త్రాపిపిదృష్టమ్‌ అగ్ని హో శ్రాది తుతత్కార్యాయైన తద్దర్శనాత్‌. * ట్రహానూత్రము ఈ౧ ౧౨౩ ౧౬, అక్షండు జిజ్ఞాసువ్సు అర్థాన్థి చేయుభక్తి గాణభక్తి గావ్రన దానినీ చాంటి నీళ్యడాస్య, నిత్య కాంతా భజనాత్సకమైన వ్రేమయే చేయః దగినది ప్రేమయే చేయందగినది నిత్య దా స్యాస్తక్తి లత్య్మణునియందును నిత్య కాంళాస్తక్తి నోవికలయుదును గాననగూ ఇట్టివారిలో 'నేకాంతభ కులు ముఖ్యలు ఈ యేశాంకే భక్తులు ఫం ముద్దేశింపరు. మోవషోదులు భగవంతుడు తానై యిష్పెద ననినను నంగీకరింపరు వీశే జ్ఞానులని గీతలో ౭ - ౧౬. ౧” లోం జెప్పంబడిరి కృష్ణలీల 662 = 638 పుటలు తీ!ంళక్రషి 52016069 204 116 16 2౪ 6౧%)౦ 1064 ఇళ 4 ₹16౪ 10 (16 09 ౯1122801 0 1020౪ 16666 (౧ ఇంం056420066 ఇ10 16 ఫ253286 “ ౩౦” 66516 60 ఓ007 04 ౮9. [17 4-22) 16150891 100౪1066 19 ఈం [00 01 1664102000 ఇష ంయ-ా-రలుక్ర 62 1 [2001506 6015200607 090766 3 00601600 2గ6 ౧001000664 0 10 రేంజ01--15 6 116203 01 ₹0201198 2900409, 2కితే 6006 211 €6 ఇంగ 00006064 ౪10 6 ఈే:[ం628 0006416003 0113 28 16 ప6 ర౦00ల066ే [5061044 116 0217 10౯ 6 ౧4౧౧౦56 0 0౯8 * 20108 540% 00 ౪]166క్రఅ [15 భం ఏర2క2క2 రేంం12165 12 *6 వ. 11, 112, 16 20, 433 ఉత 066 912005) గక 0263 క20512000 వ 9 2. 701 11 286 16. ఇట్టి సాధువ్రలు పరస్పరము సంభావీ.ంచునపుడు డగ్గుత్తీకయు గగ్గుకుపాటు. గాననచ్చును... పీకు రవమకులమునే ఛాక భూమినే

భోక్ట్‌ యోగము. 180 పాననము గావింతురు. (గృష్ణలీల 677౯.) వీడ తీర్థములను ద్‌ర్ధము లుగా [పుణ్యజలము గా] కరములు కర్థములుగా [సతృలముల నొసంగు నవిగాా శాస్త్రములను సచ్చా.స్తుములుగాల చేయుదురు, వీకు తస యులు గాన్చన వీర కట్టి మహిమ. కలుగుచున్నది. త్తన్మయశ్వుము నాధ్యమా యందుళేన్సి గోవికలయందు దానిం గననగు. అంతియ

గాక దేహత్రన్మయత్టుము నొంది బేహాము తానని చేహ తలం చును గదా పట్టి యాస్తక్తితో జేవా తన్న్మయత్వము గలుగుచున్నదో యట్రదానితో భగవంతుని శేవించిన భగవళ్ల నయత్వోము గలుగును. వీరి భోక్సికిల బికకులు హాక్షింతుకు, "దేవతలు సర్ధనముసేయుదురు. గోషి క్‌ల భక్తికి చేవత లిట్టు చేనిరిగదా. (కం ల్దీ పుట 219, 10.([12 పంక్తులు) వీ రుండుటంబట్టి భూమియు రత్సకుండుగలదగును, ఇట్టి యేకాంతభాక్తులందు జూత్సి విద్యా, దూప, కల్క ధన, క్రియా భేవములు లేవ ఏకాంశభాక్తులకు సర్దుము భగవన్గయము గానే కానవచ్చు చుండును. చారికిం గోరికలు లేన. ఇట్టి సర్వబ్రహ్యూ ఫావము కుదిరి విర్రక్సి ముదిరినవారి విషయమున జూతినీ త్యాదులు పాటింపం బనిలేదు,. అంతవజకు వానిని వదలినం బతితుండగును, . “ ఏ0 26720003 10 గం౪౭౦60౧ 11 ౧౯౦౦౯4౦౨ 10 [16 [01+ [00100 05 26 09)608 ఇంక 16 103 2వీం+6 211 00౯ 11055 ౭లిడే ౪స![0% 1076 0 ఏ2 600 501౫024. _ న్యాస్తి కేషుజాతివి ద్యా రూపకులధన క్రియావిఖేదః, 72 నా నూ. అధ్యా _తేరామాయణము 'ఆకణ్యకాండము ౧౦వ అధ్యాయము, ఫుంన్త్వే, తీశ్వేః విశేపోవా, జాతీనామా శ్రామాదయః నకారణం మర్భజన్కే భక్తిశేవపో కారణమ్‌. " పుంష్త్యము త్రీ త్వము, జూత్కి పేరు, నను నివి యేవియు నాభజనమునకుం గారశ _ ములు కావు, భక్షియొక్కళు కారణము. కనకూ దా, విష్ణుభక్తాళ్ళి” విర్ధుభత్తులు ళూద్రులు శా, కృష్ణులు విధుకునింట భుజించుట $దియే కారణము. ఈధక్రి నిర్టుణఖ్యక్షి నుని మా్రము పహాజవవ"దు, అంతవజప్‌ జాత్యాచారములు మానకారు, 161

1506 శ్రీకృష్ణానతార తత్త్వము ఈ యఖభేవనమునకుం గారణ మేమన నందటజు తదీయులేే* భక్తులందటు భగనంతునికి స్పుజను లే కావున వారిలోవారు భేదిం చుట భగనంతుండు సైయండు, కావున నేకదా రావణ నధానంతరము రామవర్శవకాంతు నీత నచ్చుసమయంబున బరాబరిచేయుచు వాన రులం గదుముదున్న విభీషణుని జూచి వీరందజు నాకు స్వజనులు సుమా+యని శ్రీరాములు విళీషణులిం గోవీంచెను, . భక్తుబకుం గర్హవ్ఫములు మజుఫొన్ని గలవు, వీనినలన సత్త్వ గుణ మభివృద్ధియై మన్తస్సు. నిలుకడ'చెంది ఛ్యానము స్థిరపడును, అవియేనన: ఏివేకము, విమోకము, అభ్యాసము, క్రియ, కల్యా' ణము, అనవసాదము, అనుద్ధర్షము. . వివేక మనంగా నాహారనియ మము. పరిళుద్ధాహార భతణము వలన -చేహము ళుస్థమగును. చేహము శుద్ధమైన మనస్సు శుద్ధ మగును. సాత్తి్ట్సకాహారము. దినువారి మనస్సు' సత్తవ్రభూ యిష్టమై యుండునుగావున భ్రక్థిపరులు సాత్తిప్రకాహారమునే భుజింపవలయును, పరిళుక్తముగ నుండనలనినవి యాహారపదార్థములు మాత్రమే కావ్ట. నంటచేయువారు న్జించువారుకూడ 'ేవాము మనస్సు పరిళుద్ధముగ నుండువ్నార్తై యుండవలయు. అనావారులు దురాభారులుగ నుండ రాదు, ఈవిషయము రుక్షాంగదచరిత్రయందువిపులముగ ఛ్రాయః బడియుండుటచే నిందు (వ్రాయంబకదయెైను. ఎట్టిది సాత్త్వికాహో రమో, స్తాత్త్వి కాహారముకూడ నెప్పుడు దుష్టమగపనో, యొట్టివారి చేకియన్నము దిననచ్చునో యివి యన్నియు దానియందుః గననగు. దీనికి. బ్రమాణము వాందోగ్యోపనిషత్తు సప్తప్రపాఠకము _౨౬-వ యత్తేస్తదీయా 8. లా . . 1 “ఆహ్రీమత ఇత్యాహారః, ళస్టాదివిషయన్ఞానం, భో క్తత్యోశాయ హ్రాలతే తస్య విషయోపల్భ్థిలక్షణస్య విజ్ఞాన స్యకర్ధిః ఆహారశుద్ధి రాగబ్వేపమోహదోమై సా

భ్రక్షియోగము కే901

త్‌ +కి ఎ న్‌ ఇ _స్ఫృతిలం భేపర్వగ్పంధీ నాంవిప్రమెోగాత్షు: పరిశుద్ధాహారము భుజంచు టనలన నంతఃకరణము న్సిరలమగును అంతఃకరణము శుస్ధమైనయెడ సతి చి స్తతిస హా _స్థ్రతి యనంగా విచ్చిన్నముగావి _స్ఫృతిసం తనకు పార్తధ్యానము స ఆచ వే త ల సిద్ధించును. ఆ _స్తలతి లభిం చెనా దానివంన నన్నిచిక్కులు (ఆవిద్యా రాశాదులు) నదలిపోవ్రను, న న త న రు వా శ క్‌ి ప విషనవిజ్ఞానమిత్యగ్థ యని శంకరాచార్యు వారు వ్యాఖ్యానము కొనిరి ॥ వీణ మతమున నాహారవనంగా శస్దౌదివిియజ్ఞానము రామానుజా చొర్యులహరు భోజన పదొర్హమంయే వ్రాసిరి. దీంపై

సకం (60 020602) 1౪765 2 ఫంం21 2౯ ౧౧020 28 €0 ౪11012 తీట! కేం65 ౧౦౬౫640 16 శ 50200 260% 05 16 ౯621 286 (16 ౪0021 పేల 8516 05 ళం0ం6, గసేంంగ్రటి 00 006 621 రేల్వు” 28 850” 01 శం04 19 [6069927 [6502 296 ౪126 ౧౬౦ 201 60౧646 16 10 మ661- 12600 ఏ66 ౯606 206 ఇం446 ర£00) ౧6066 5 కాల (60 € 12 కిక కు5[60. ఇటీ ఏం 69916 ఆస! ఆలం? 006 120౪5

576౮9188 12 “౯౬ ౪₹204సళ4 50] 845

ఆ9 యొకరు వ్రాసిరి. కొందలు శామానుజీ యుం౦ డిదె విపరీకముగ వికారము గ ఒకిణమించుట సత్యమేకాని దాని కెన రుత్తిగవా దులు? జారులు వోరులు సర్వము బ్రహ్మమళిననో దాని క్తుక్తరవాబు లెవ్వరు? ఆలోరి₹స్టకు నకు కంకరాచార్యులవా రొక యర్హమునమ్మాల్రమే ఛా;సి9 అశయొక టే యిర్థిగుని నావోరనియతిలేక ఛరించిన లోకము పాడసను కావున రెండవఎగస్థముహూడ రామానుజాచార్యులవారు చెప్పిరి లెండరములు చృహొించిననే వూర్ణిము ఏయొక టియైరశు వ్యరమే శంకరాచార్యుల చారి యఫఖిస్ర్యాయను సం గాది తోంచినచోట రామానుజాచార్యులవాతు స్పష్టము” 6 పూర్వపమమే చేసిరి. కాని యశంశ్రూర్జమని తోంచికచోట వెేేవవిషయము నూరక ఎవెప్పిరి ఒకరు వెప్పినదానినే మరల దాము ఇప్పవళయాను వారి యళిప్రాయిము గాదు... అంతియేకాని ఇంకరాభిప్రాయము లేష్పంి రామానుజాఫిప్రాయము కాదు శంకరాచార్యాభిమ్తైయములు ఖండింపవలసీనవి గీతా భాబ్యవ దును ట్రహ్మన్యూత్ర, ఖావ్యమందును ఖండించియుండుబచే మరల నుపనిఎత్తుంప 6 మానుజాభార్యులవారు భాబ్యుము వ్రాయారైరి... చారు అావ్వవకము చేయని ౪01 ."ఖ్టైప్రాయము. ఐ ఉక సమ్మశేమేయంి గ్రహింపవలయును

1909 శీకృషావతార తతర్టము ఆ లూ రాలవు

విమోకమన6గా, విషయములందు రాగము లేమి. ఇాందో, ౧౮౧. “కాంత ఉపానీతఠ" నిశ్చృలమై రాగచ్వేపాది రహితమైన మనస్సుతో 'నుపాసొంపవలయునని చెప్పుచున్నది.

అభ్యాసమనంగ్యాా విడువక మనస్సున భావించుచుంకుట. “సదాతద్భానభావితో యని గీత ౮-౬, కృ. లీ, పుట 666,

శ్రియలనలా, యకాశ్రక్తి సంచమహాయజ్ఞము లాచరించుట,

“కీయావా నేవబ్రహ్థావిడాంవరిన్ట ఖ (ముండ, 3, ౧-౪) క్రియలు చేయువాండు ట్రహవిదులలో శ్రేష్టుండు. శ్రీయలనంగా ఫలకాంత "లేక చేయు కృత్యములని గ్రహింపవలయును,

.. కల్యాణగుణములనంగా సత్యము అర్జనము దయ జెదార్యము అసూయ ళేమి లోనైనవి, “*సత్యేనలభ్య స్తవపసాహ్యేష అత్తాస మ్యాక్‌ జ్ఞానేన ట్రహ్మచ శ్యేణనిత్యం” ముండ, కె ౧౧౫ 4 తేషామసా విఠజో బ్రహ్మలోక పశ్నొప ౧-౧౬,

అవసాదమనంగా, ప్రతికూల జేశకాల దుఃఖ _స్థరణాదుల నలన౬ గలుగు దైన్యము. అదిలేమి యనవసాదము. *నాయమాళా శ ఆశీ బలహీనేనలభ్యో నచప్రమాదాత్తపసోవాపష్యలింగాత్‌ , ఏలైకపాయై | వీ అది శస జ | 4 ర్యత తఆయస్తువిద్వాాం _స్తై్టమఅత్తా విశ లేబ్రహూధామ” ముండ, ౩, _౨ంర, అఆన్గ బలహీనులచే, బొందంబడునది కాదు. పమాదవమున గాని తపస్సు చేంగాని యాశృ ముచివ్నా హీనులచేంగాని పొందంబడు నది కాదు, బలవంతులు, పమావరహితులు, సలింగ్యాశ్తములు నగు విద్వాంసులు ప్రయత్నించినయెుడల వారియాగశ్ర బవహాధామము స ల పాలీ రాళ ప్రవేశించును. ఉద్ధర్హమనంగా, నత్యంత సంతోషము. ఉన్షగ్షయుగానిది యను డయా రెపు శ్థర్దము. మోద వివరించిన లోపములు తనయందు "లేవ్రగడాయని మిక్కిలి సంతోమీంచుట. ఇదియును ధ్యానమునకు భంగముకలిగిం

భిక్షియోగము 1309 చును ఏదియు మితిమించతాదు తస్మా "దేవం వి చ్భాంతో జాంత ఉపరత _్రిరక్షు సృమాహితో భూత్వా ఒ_ల్గన్యేవాత్తానం పళ్యతి బృవా ళీ, ౪-౨౩ కావున నహింస సత్యము వృన్తేయము బ్రహ్మచ ర్ఫము అప్రతిగ్రవాము లోనగు యమనియమములు విడునరాదు

చంచలమైన మనస్సుకు భగవంతునం దే నిలుపుట 'రెండువిధ ముల సుకరమ*పను,. ౧ సర్వకాల సర్వా౭స్థల నిశ్చింతుండై యి తర విచాంము లీక నిండమనన్సుతో భగవంతునే భజింపవఆయాను ౨ ఇది సాధ్యపడదయ్యె నేని ఛభశవన్నామము సర్వకాలముల గ్‌ర్తిం చుచుండవలయును. ఇట్ట, క్రీర్తింపంఒడినవాండై. భగవంతుండు శీఘ్ర ముగ భక్తులకుం బ్రర్యవమై తన చుహిమచే నించును చూ భగా ౧౧-౪౫, కృ లీల పుట 697. కావున భగనద్భక్రియే శ్రేష్టమైనది. “త్రిసత్యన్య భక్తి రేశగరీయసీ భక్రైేవగరీయనీ నా,సూ ౮౧, అని నారదమహర్షి ద్వకక్తిగం జాటించెను. కావున భక్తియే గ్రహిం

యె అట

భక్తి యొక్కటియే మైనను నది నృద్ధియగుకొలంది పెక్కు తరగతుల నొందుచున్నది. అవి యేవన ౧ గుణమాహాత్యాస్త్తీ, ౨ రూపాస్తక్తి ౩ పూజాస్తక్తి ఈ _సరణాసకి ౫ చాస్యాస్తక్తి ౬

కీ ధా క ళా

సఖ్యాస్తక్తి, రి వాత్సల్యాస్తు ౮ కాంతాసక్తి ౯ ఆగ్గని వేదనా నక్‌ ౧౦ తనయాసక్తి ౧౧ పరమవిరహోసక్తి

మోదం జెప్పినట్టు భగన్నామసంక్రర్తనము చవేయుకొలంది నామముల యర్థము విచారించుక"లంది భగవత్కధలు వినుకొలంది మనస్సున నొకవిధమైన యావంద మువయించును ఈ యానంద మునకు ఆెండు కారణములు, ౧ భగశంతుండు సృష్టీస్థితిలయక్షర్త సర్వజ్ఞండు. సర్వవ్వాపి, పకకి. సోేశ్వవండు. సత్యకాముండు, సత్యసంకల్పుం కునదియామొడల ప భగగద్గుణమాహోత్ళ్యములు తెలి యుటచే నాయన లు౦ంరటి నుహిమకఎవాందుకదా యను జ్ఞానము

_౨. భాగవంతుండు త్రిదగన్గోహన కాపకీలుండు మన్నథ మన్నథుండు దయా సింధువు భక్తనత్సలుండు. దివ్ఫుసుందరవిగ్రహుఃడు నని యాయన రూపము . సౌందర్యము మాధుర్యములోనగు నవి 'తెలియుటచే గలుగు వ్రేమచే మనస్సు గరంగిపోవుట. ఇందు మొదటిది గుణ మాహాత్యాసక్తి. రెండనది రూపాస్తక్తి. _ మొదటిది జ్ఞాన మార్గము, "కెండనది భ్లక్తిమాగ్గము. ఈత్రోన నడచుచు. భగవంతుని బూజం చుచు భ్యానించుకొలంది భగవంతునకు మనకు నొకవిధమైన "దేహ సంబంధబంధ మేర్ప్చడు.. ఈ శరీరసంబంధ మేర్చడంగా నే. యంత వజికుల శ్రీేమయుండియు భయముశో దూరదూరముగ నుండు ఉవాండు “కొంచెము సమిపమునకునచ్చి భగవంతుండు స్వామియని "తాను చాసుండని పూజింప నారంభించును, దాసునందు భయము భక్తి "రెండును -గలసియుండుట చే స్వామికి గొంచెము దూరిస్థు 'డయియే యుండును. ఇట్లు తొలుతొలుత దూరమునందుండి పూజించుచుండినను గ్రమక్రమముగ _స్తరణము హెచ్చుచుండుటనే జనవుహౌెచ్చె భయముతేగ్గి వ్రేము షౌాద్చుచురాంగా న్నేహభానము కుదురును,” ఇదియీ సఖ్యాసక్తి, ఇందు భయముతగ్గుటచేం బరస్పర దూరస్థితి నశించుటయేగాక యిరువ్సురు న్నేహితులనుఫెన ముద 'యించుటచే సమానమనస్కులైన యిరువురు మిశ్రులవలె న భేదముగ గోపచాలురు కృష్ణునితో నుండినట్లు వర్తించుట కలుగును. ఈ స్నేహము హెచ్చుకొలంది సమానబుద్ధియుంబోయి యశో డానందుల వళ భగవంతుండు కువూకుండని తాను తల్లి యో తండ్రి యో యను “భానవ మువయింపంగాం దల్లిదంద్రులు పసిబాలురతో నెట్లో యట్లు వర్తింతురు. శ్లువాత్సల్యాసక్షియందును -బిక్త వేలు తాము వేజని కల్లి, దండ్రులు తీలంచున'శ్లు తొనువేలు భగవంతుండువేజను భావము దొలంగకుండును. ఈవాత్సల్యాసక్తి నృద్ధికాంగాం గాం తాసక్టీ యుద యిందును. ఈ కాంతాస్తక్తి రెంకువిధములు. ౧. భార్యాసకీ ౨

భక్షియోగము. 1811 వ్రీయాస్త్తి తొలుత భార్యాస్టి యుదయించును. అది ముదిరి వ్రీయాస్తక్సి యగును. నీతారాములవలె రుక్త్‌ణీకృష్ణులవ లె నెంత

నె వ్రేమగల భా ర్యాభ్వర్తలయం దైనను బ్రయావ్రియలయందువలెం శ్రమ యవిచ్చిన్నమై యతితీక్షమై యుండదు. ఎంత వ్రేమవతియగు భార్య నైనను భర్త నవ్వులాటకైన నిష్టరమాడిన నాండు నేమో కాని వ్రియుండు' వ్రియురాలి మన స్సెప్పుడును నొప్నింపండు. దానియందు వోవమున్నను బ్రియునకు నది దోషముగానే కాన రాము. కావ్రన నే యర్దునుండు వి తేనపుత్రస్య సఖేవసఖ్యు?' ప్రిమః మ్రియా యార్టన్గి 'చేవసోధు” మ్ష్‌ని "వేండెను.. కువూరునియందు6 దండ్రిక్సి మిత్రునియందు మిత్రునికి దోషము కానవచ్చుట 'మమీం చుట గలుగును. ఈ యికువుర క్రీతికంచె బలిఘ్రమగుట క్రియ స్పేవాము కడపటం జెప్పంబడెను. అనంగా దోషమును నీవు మనన్సు నశే తేవలదని యడ్జునుండు ప్రక్థించెను. కృ. లీపు. 666. 4.5, భార్యా సక్తి గోవికా నస్తాపహరణ మందును ప్రియాస్తక్తి రాధాకృషస్ణులయందును గననగు* ఈ కాంతాస్తకి వృద్ధిమైయాళ్త్ళని వే కనా సక్తిగం బరిణమిం చును. దీనియందు భక్తులు తీమనని యేవి యెంచియుండిరో యర్థము, శ ప్రియాస్తక్సి యంబెంత చనవుగలుగునో యది నీతనోవించము.. ౨౪వ గీకేమునందు6 గాననగు, కరమయదునందన చందనశిశిరతరేణకరేణ పయోధిలే నృాగమదప్మత్రక మృత్ర్యమనోభవ మంగళకలక సహోడళే॥ క్త జ్‌ క ఈ - క్త గ. సరసభ్థునే జభునే మవ శంబరదాగణవానణ కందరే మజణిరసనా వసనా భకరణొని శుభాకళయ! వాసయ సుందళ౭ే॥:. సంభో గానంతరము రాధ కృష్ణునింగని తాను మునుఫున్నవిధముగ సింగారింపు మని ఇెప్పుటలో మకరికాప్మత్రరచనాదు లట్లుండంశగాల చాను. విప్పి పాజువైచిన చీంను దెచ్చి" నడుమునకుంగట్టి యొళ్ఞాణనులు పెట్టుమని యడుగుడున్నుది,

1812 శ్రీకృష్ణావతార రక్తము "దేవాము ప్రాణము, సక్వము భగవంకునతే యద్పింతును ఇది నాడి యను భావమే యుదయింపదు. ఇది ముడిరి త్తన్న్మయాస్తక్ట్‌నం ఒకిణమిం చును. ఇందు భగవంకునియంచే మనస్పంకయు నుంచి రమ్మం దామే మటజచి తాము భగవంకునినే యనకరింకుకు. (కృష్ణకు పుట 209) కృష్ణుండు మజుల్లానపుడు గోపికల కిట్టదశే పస్పైను ఇది యును ముడిరి పరమవిరహాసక్టీయె పయ్యెడకొం గడ్డమెనం చ్రాణమే పోవునన్న స్థితికి వచ్చును ఈవిమయము గోపికలవిమయమున వ్రై యునపుడు వివరింపంబడెనుగాన నందుఃంగాననగు పరమవిరహాపక్ట్‌ యే భ్లుక్ట్‌కిల బరకాస్ట్ర భక్ర్యాచామ్య లైన సనక్కుమారుంయ. [కుమార స్వామి] = వాస్టసమహార్షి శుకులు శాండిల్య గర్గ విష్ణు కౌంజిల్య "శేమోద్ధవారుణి బలి హనుమ డ్వోఖీమణాంఒరీ్‌షు పక్తాంగడాదు లనేషు 'లేకమతముశ వచించి చరించిరని నారదమహర్షి వచించెను. మజియు 'చార్వతికి శ్రీశామమంల్రము సప్తామరి యుపదేశించుటచేతను నిది శివానుశాసనమనియు నచించెనుు కాన్రననే యిది శివానుశానం మనంగా శుభకరమైన యనుశాసనము ఈమాగ్షముగాక తక్కిన యేమార్షమైన నశివమని నారదాభిప్రాయము,

ఇత్యేవం వదంతి జనడల్బనిర్భయా. ఏకమతాః కమా3 వ్యాస శుక శాండిల్య గర్గ విష్ణు కౌండిల్య "శేషోర్థ వారుణి బలి హ నుమ ద్విభీషణాదయో భక్ర్యాచార్య్యాఃః

యజ్తిదం నారదప్రో కం శివానుశాసనం విశ్వసితి శ్రద్ధ తే ప _కీమా౯ా భవతి సవ్రేష్టంలభ తే సవ్రేసఘ్టంలభతణతిః

భృ్యక్ట్‌యో%వైనిష్ట్రము, విధినిషేధములు లోవెనవి నారద హాండిల్య సూశ్రములప్ర,కారము మోద వివరింపంబడి యొను అది చుకారాంతకమున నధ్యాశికి వలయు వీధంబున సంగ్రహంపో నింక వివకింహ పను.

భక్టియోగము., =? 13త్వే ఫా అవివేకు విగ్యువారికి విషయములం జెట్టి ప్రీతిగలదో యట్టి ని భగచంకునిమ్యం దుంచుట భ్థక్తియని ప్రహ్లాద మళము ఈ కి చేశ కాల 'పొత్రాది నియమములు లేను భక్తునకుం గోరికలు వు మరలమరల జన్గింపవలయునే, మరణించిన నరకమునళశీ వో కో స్వర్షమ్మున కే పోదునో, మీనుప్యుండుగానే పుట్టుదునో మృగము "నే పుట్టుదునో జేవతగానే పుట్టదునో యను విచారము లేదు మంతుండుగ నగుదునో దరిద్రుుండనగుదునో, ట్రాహణుండాగ్తా ఎందునో చండాలుండుగా నుందుకో యనియు. సంటేహింపడు ఎలోకమం దుండనీ, యేదళణయం దుండనీీ యకండు లోరునది భగడ త్పాదారవించములందలి భక్తి యొకటియే. అన్ని లోళములందు, నన్ని దశలందు, నన్ని పదార్థములందుః దన లోడునీడమయై తనతో పాటు సుఖదుఃఖము లనుభవిందు ము6 దన్నుద్ధరింపటోరి భగవంను౬ డున్నవాండు. కావ్సన నింకం దనశకేమి భయమని యరని దృథ నిశ్చయము. శ్లోః నాస్థా ధృళ్ణే న దనునిచయే, వైన శామోపభగే యద్యద్భృవ్యం భవతు భగదళల్‌ పూర్వకక్శానుహూమమ్‌ వత త్చార్ధ్యం మమ ఒహాుమకం, జన్నదన్శాంలే లేవి చ్వ శష్పందాంభోరుహ యుగగళతా నిశ్చలాభ్దక్తిరస్తుః శ్లోః దివివా భువివా మధూస్తు వాసో నరకేవా నరకాంశక ప్రకామకి ఆవ$ధీకిత ఇారదారవిందడా” చరణాలే మకశేపి చింంయామిః మవండదూల న్లోః నాధ! యోనిసవాద్రేషు, యేషుయేమ వ్రజామ్యూహమ్‌ “శేషు లేపష్ప్రచలాళ్ళక్సి రచు లొస్తు సడాత్వయిః శ్రహ్షాదండుం భక్తయ నిశ్చలచిక్తుడై. చింతాభయుములు లే ర యుండును అట్టులే చారిక్రన్చమునచ్చెనా అడ భగవంతునిచే నారు గుణ శైటర

131! శ్రీకృష్ణావతారం తత్వము పారము నేర్పవచ్చితివా? రారమ్మని తోడయిట్టినదానినివలె స్వీక రించునేకాని బంధువులరాకకు లోభివోలతె నేడువడు. సుఖము వచ్చినను నశ్ళే తలంచును పులి యెదురుగవచ్చినను నది భగవం తుని చిద్వాలాసవేషమని యతనికిం దోంచునుగాని యడి యొక హాత్తుక్ష మృగమని తోంపదు ఇట్టి భక్తి తొమ్మిదివిధముల సాధింపనగునని ప్రళ్లోగు మతము శ్లో శ్రవణం, కీర్తనం, విష్ణోః _స్థంణం పాద సేననమ్‌ అర్చనం వందనం, దాస్యం, సఖ్య మౌర్షని వేదనమ్‌ః ఇతిపుంనార్సి తావిష్ల్రోః భక్తిశ్చేన్నవలతణా. భాగ భగనంతుని చరిత్రము లొకరుఇెప్పంగా వినుట, చెప్పకు వారు లేనప్పుడు తానే కీర్తించుట, _సరించుట, పొద సేవనము, అర్చ నము నందనము, దాస్యము, సఖ్యము; ఆత్మని వేదనమునని తొమ్మిది విధములు, ఏీనిలో నే చేనొకదానినిట్ర ఛధానముగ నుం దుకొని తక్షినవి సంద ర్భానుసారముగ సమయమునకుం దగినట్టు లుపయోగించుకొను చుండవచ్చుము. సర్వము భగవర్స ప్రహాపమను నిశ్చయజ్ఞానము కలుగుటకు భగవంతుం డుద్ధవున కుపదేశించిన దానికంటె న్తుత్తమ నూర్షంబు వేజొండు లేదు. (చూడు కృష్ణలీల పుట 1016 = 1011) ముక్షిసాధమునకు మార్గమగు. భక్తినిశ్రే.4కి మొదటి మెట్టు సాధుసాంగత్యము సాభువ్లులన నెట్టివారో ముందు వివరింపంబడేను అట్టివారిలో నొకని గురువుగా గ్రహింపవలయును ఈగురువులలో నంశపరంపరగావచ్చిన యాచార్యుండు శ్రేమ్దుండు అట్టివాండు లేన ప్పుడు క్రొ_త్తగురువ్రను నరింపవచ్చును ప్రతిమనుష్యు. డీ సంసారసాగరమును దాంటియే యానలి యొడ్డు చేరవలయును వేటుపాయము లేదు అది యెజింగి జీవి స్వప్రయత్నపరుంయ గానలయును రన కత్యంతప్రియము సుఖదము నైన యిష్టపదార్థిము దూరమునందున్నప్పుడు. దానివి జేరంబోన

భక్షియోశము టే సనుష్యు6 థెట్టు శ్రమించునో దానినే యెట్లు ధ్యానించునో యట్లు సృమింపంద%స అస్లు వఛ్యానింపవబయు. ఇట్ట సముద్రమును దాంటు ఎకు సహాయసంపత్తి కానలయును ఉగ్తమసాథధనము భోక్సియను నాన ఇది సాధనముగా అలభించినను నముద్రయాన మపాయ ముళోం గూడివనది నీకిలో. గొండలుందును.. తిమితిమింగిలాదు లుండును సుడిగాలి ఏచును ఈ యపాయములపాలు గాకుంఊ దప్పిందుకొని పోనలయుననిన నీమార్గమెటిలినవాండు పడననడ్దుప నేర్చినవాండు సహాయుండుగా. నుంజనలయాును భగనంతునకంళు నుశమసహో యుండు 'వేటొకరుండు లేయ ఆయనను మన నావ నడవం శ్రూస్థించి యెడల నత్యంఠ వయామయుండునూ దీనరతణమం దొ తృంక గలవాండున'ప నా భగవంతుం తవ్ప్చక యంగీకరించి తానే మనమషమ్యుమావము నహించి సముద్రము చాంటింపం బూనుఫొనును, ఇట్టి సహాయుండే గురుచ్చు ఈయన మన మేలుగోరి వచ్చిన భగనం తుంకు గావున నీమవకు భశనంతుండనియే విశ్వసింపవలయునుగా ని మనహాపమున నున్నాండని మనయట్ట మకుమ్యునిగాం దలంపరాదు ఇట్లు మనకు లభించిన గురువు తాను సముద్ర్రమునుదాంటి యపాయ స్థములు సమయములు 'డెలిపి నావను నడుస సమష్థ్రండుగా నుండ నలయును అటు గాండేని తాను ముకషంగును మనలను ముంచును కావ్రన సమసష్టుండుగానుంయ గురువునే వరిరంపవలయును మనమె వెడుకుదుంబోయిన మన మజ్ఞానముచే నశమస్థనినరించినను నరిం తుము కావున నాఫారము మనయందుందుకొనక భగవంతునినవి) మన యర్నమున మన ముండిన నాయనయీ మనకు నప్పువప్పుడు వలసినవి స్వష్నముఖయందో యుపక్రుతిదూపముగనో ధ్యానమందో చ్రంధపరన సమయమంవో తగుమాగర్షము సృృ్రంంపంజేయుచు మను పస్యహపమున సహాయపడనఎసఫిన సమయముకం దానైన వచ్చును "లేక తగువానివి బంపును

1316 శ్రీకృష్ణావతార తత్తప్టము ఇట్టి నిశ్చయజ్ఞాన మోర్పులేక నీవే గురువును గోరలివా ముందు వాని. గుణముల. బరిశీలింపుము. ఇట్టివాండు పురాణశాస్త్ర వాళష్టము లప్పుగించుచు నుపన్యాసములొసంగు వా షి గలవాండు గా నుండినంతమా శ్రమున మేలులేదు. నిండుకుండ తొనంకదు. విష యము దా నెటీం౧ యాప్ర కారము గురువు తాను నడచుకోనుదు నిక రులకుజోధించి నడవం జేయు శక్షిగలవాండుగనుండనలయును. శావ్టవ గురువునందు మొదటిగుణము జ్ఞానము భక్తి. "రెంకనది దురాచార హీనత సదాచారసంపత్తి, మూండవది శిష్యవాత్సల్యము: ఉపదే శించు గురువు కేవల వాత్సల్యము గలవాండై యుండనలయుకుగాని ధనాదికామాసక్తుండై. యుండరాదు., ఈయన నేక్పవలసిన విషయమే భగవంతునియందలి యనురాగముకుగుటించి. అట్ట యనురాగము లేనివాండును గౌంచెముండినను గామాదుఐను విషముచే నది గలనీ యుండువాండును గుక్తువుగానుండ నర్యడుగాండు.. కావున నెవందు స్పోప్రయోజనమునకై, ధనాది కామముచే, నుపబేశింపం. బూనుకొ నునో వానిని గురువుగా గ్రహీంపరాదు. ధనార్జనాస్తక్త ధనశ్తొమి యగుట దోవముకాని కేవల బేవారషమణమునఫో లోకోపకారనవ నతో దేవతా కార్యమునకో ధనమ'వేవ్నీంచుట దోవముగాదు.. కొ. వున శ్ర త్రియో, ఒవృజినో ఒకామవాతో 'యోూట్రుహానిత్తమ”. యన్నట్టు గురువు విద్యావంతుండు, పాపరహితుండునై, కామహతు డు గానివాండుగా నుండవలయును. “అ హేతుకదయానింధు”వన్నట్టు "కారణములేక మనయం దత్యంతవ్రీవిగల యిట్టి గురువు లభించెనా “ఆచార్యంమాంవిజానీహి” యన్నట్టు లాగురువును సాయోద్భగనం తునింగానే . ఛావింపవలయును,. . మనుష్యుస్వమాపమును. ధరించిన యిట్టి గురువులలో ననతారమూర్తులు ప్రథములు. వీలే ప్రథమా చార్యులు. "ఏరే గుకువ్చలకుం బరమగురువులు, వీశే ప్రథమపూజ కర్టలు, నునతోం గలసిమెలనీ మనకు మంచి ఇెన్షలు చెప్పని, నిక్షుణ

భక్షయోనగము. 13171

1 ముండిననుండనీ లేకుండిన లేకవోనీ. మవకు మేఘునివలె

. సముద్రుండు ప్రయోజనపకండు, "దేవ్రండు మనుషుష్టలవలె నగునా? మనుష్యుందైనపుడు మనుష్యుగుణము లేకడా కలుగును? అట్టివారిని

గొలిచి లాభమేమి? యనువారు బుస్ధిలేని పశువులని వివేకానంద

స్వాములవారు ఇెప్పిర.* అది సత్యము. ఎష్టులన, నాలుగు వివిధా

లలనా

4 గ 11 25 004 000, 0 25 000 షం సంప 628౧స6 101 05 €ంఢడే 0౫60025 2 ముర 06 సుష రేం105 0011 10601100(4221

.. లే5004565 0% 6ంథకే 216 00 211 హిక్రైం ఇసరేంది 16 500," పీంంంగుం ౪6౧” క్ర 2600211563 296 [0౪0 €0 ఏంఇ? 5215206100 ౫6 211 ౦56 ఇం00426 01 16 4270267073 0% ౦4 ౧౩ 900 206 ౧0050056, 36166 ౪9 0006 09 2 గుంగు698 €0 ౧౬౦61621 ౧0౧౧౫౫౦|౧ 90236. 2119 696 పీధాం౧6 113 సడ 05 5002520916 1160116662 డంంం, ౦00198 5100013 50 ౧౦% 5001, లత రం రంల పేంంక్‌ 2 ౧౧% తేం6128 2 క626 100011000021 1000090 2821036 11115 ఇం[51110 0% టం శం4/7725 01 6౦06, బ్రం8 1016 0£ 110 120౧6 29 పేమ. ఇయేడల 443 105 ్రంథే 19, 29రే ఇస2€ 96 100౪3 0 “౦0010 సైంట00200” “ంణ 0 ౯666206” 296ే 211 5100122 (6005, పేల్సం[6 16 50011108 0 ౪౮£రేవ 6 ౯02113 90205 06010క్ర ప్రే భంయ; 16 022000 [ంయుల!2[6 23 రింమింషంత్నుక్త 2907 1602 ఇ02గంంఓ06 స్రీ 1 0౪0 920080, 16 19 ౧0 ఏంటంకీ 012 లం ణజళంం టం యం 0029 10 10 96601 ఇసిం 125 “లంక 816 2 502816 పంం1ు గటేం 20 0 06 500000 మేంళం6 13 ౧166 224 రం03 01 తంటుప్‌ 16 6106 05 6 ఇంగేతే ఆసీ16 0113 సక (16౯ 002105 ఉేవకల[పీష2ం0 ఇంి6ే ఇంద 20ంలిడ్ర 2న[106 1601181002 ఏ 25001 211 2621152600, ఇతే ఇం 09010206 16 9ష2౯0- 654 ఈ191120600 పేంలాం60 12110 29రే టాం 6సలంగంగ0ం6 కట 226 6౫26:100005' 1 గం శంక 0$ 01౪2 50013 15 క0211వ2000"

క” ౦౪౯ ౯69౦21 ం0086ం2 ఛం 296 1011064 96 'పీంగిడి 10 60429038. 1% [09 12902206, 16 పీం[ి41005 ఆస0€10 ఇం[51110 ఉండి కం ఇటే! 1 సంంై98 అప లలి 0౪2 2200, 500 110 ౧9 2 పళకైం ప2[ర. ౧ ౩ సలు 09 900 110, లి 506. 11102

“25 20, 296 టం 2000215 1 (ర పేషళం 20 600ల6(10గ 0 604 ఇక 211, 456 506 110 25 20102. 0201 2000168 €0 పీక ౧ 141. ఏం ౪౩ 620000 010 500108 (౦6 29 100, 2190ల. 00006, ఇం 26 పేంషగికే 60 ఇం9% 10 సు ఇవ కడం. శ సేంం [5 ఏం అలం? ఇ

1310 శ్రీకృష్ణావతార త్తత్తవ్టము కారములుగల పాత్రముల సమువ్రైమున ముంచినయెడల వానియం దలి నీ శ్లాయాపాత్రముల యాకారముము వపించునుగాని వాన్సి కంక భిన్నమైన యాకారముకు నహింపంజూలదు. కావువ నింద్రియ క్షా / కి భో ఫ్‌ గోచరముగాని పదార్థము సింద్రియముల చే గృహింపంబూనినప్పుడు మన యింద్రియములకు గోచరించు పడార్థములకంయె. భిన్నమైన పదార్థము స్వహపమును గ్రహించుట. యసాధ్యము. శూన్యము ధ్యానింతుమునువారు తక్త్వవిషయమునం దోనావమూలు తెలియని కావున నవతారమూతక్తులే సేనలు, _ ఎన్నండో యుండిపో యిన యనతారమూచర్తులు నేంటి మనల నె ట్లున్టరింతురని తలం వలదు. వారి రూపములు మనకు గానరాకపోయినవిగాని వారి "తేజస్సు లోకమున నిండి యేయున్నది. భగవంకుండేకడా యా పాప ముు గోచకించెను.. ఆయన శ్రీ కాలసత్యుండుగదా, మశకుష్యులుగా. నుండి మరణించిన, మహాత్ములే తమ శిష్యులకు స్వప్నాదుల గోచ రించి యోగవ్మేమము లరయుచుంక నిశ భగవదనారమూర్తు లరయుట యేీమివింత? కావున నవతారమూర్తులే "నేవ్యులు. అవ తారపురుషు లీకాలమున "లేరుగాన్సన వారికి మాటుగ భగవదాకా రము లెట్టినని శాస్హ్రములు చెప్పు చున్నవో యట్టి యాకారము, లను గల్పించి చేవకలు మం్రాధీనులు , గాన్టన మంర్రము లచేం ట్రౌగప్రతిష్టాది కార్యము లొనర్చి వానివి శ్రక్షితవ్పినను ల కన క గౌళాం 1069 05 000 తం 101 ఇాం50110 6౦64 259 920-006 10010 స[ం ఇం సష15క 2౦ £6118[10%, 264 6 వాషకతగుడజప 20052, భాషల [ఏ3 £1560 సేలంరి6ే 211 (16 ఇాఆషస0655653 01 ఉట ట్ర 2రరే ఏ5 ఓ౯2050లురేండే 16 110115 0 ష13 0౪5 92086 అల రసం పేరు2గా ౯600 6005 101 ౪౦౯9810 పేంంగ656 "0! 115 1500522006 204 (౯ ఎల్‌ ల.2/2024స043 (₹60 50619) తం ౧01 ఇాం[5810 సం0ంఉ859 కల 1076 క6111506 604 స ంగు561౪05.” 1 7754న సం శం నాని ంం4,.

భ్తక్తియోగము, 1910 భక్థితప్పకుండ గురువు బోధథించినట్టు లర్చింపవలయును. ధ్యానింప నఆయును. "

= వరణీయుండా యని గురువునెట్లు శిష్యుండు పశీవీంచునో యక్ష గురువు శివ్యునిం బకీవీంపనలయును. శిమ్యుండు నిజముగ! బరమార్థచింత యు శ్రద్ధయు భ్ఞక్సియు. గురువాక్యంబునందు విశ్వా సము గలిగి గురువే పరదైవతమని నమ్థువాండుగా నుండవల యును, సదాచారసంపళఖి గలవాండ్రై యుండవలయు... గురు వుపదేశించ్చినది మజవక యభ్యానించు నోపిక శక్సిగలవాండుగ నుండవలయు. అర్ధము ప్రాణము నాచార్యులస్వాఫీన మన్నట్టు తన నర్వస్వాము గురువుదే యని తలపోయువాండ్రై యాయన యడిగినను నడుగకుండినను నాయ నను దగురీతి' సమ్థానించుచుండవలయును, కలని తెలియరాదు, 'లెలిని కలయరాదన్నట్టు కలనినవిమృట గురువునందు దోషములు గానవచ్చినను నవి మనసునకు రానీయరాదు, తన్ను గాపొడునది తన భక్తియేగానీ గురుదేవాము గాదు. వీకలవ్యుండు ప్రాణప్రతిష్ట ములేని మట్రిద్రోణాచార్యులవలనం గదా కృళార్థుండయ్యెను. కా ఫనం దనమేలు గోరువాండు గురువునందు దోమమెన్నరాదు.. భక్త శప్పరాదు. -

"ఒక గురువును నెనిమిదిమంది కిమ్యు లాశ్ర్రయించి తరణసా ధనమైన యుపాయ ముపబేళింపుమని వీడింపసాగిరి. వీవ "పెనులో భులు, సుగుణసంపత్తియు లేదు. వారి పోరాటము పడయజాలక రొ రండని వారికి నొప్కొక్కంరికి నొక్కొకయమ్‌ర ముపబేశించి యి యమషరమును మిరు జవించిన ధన్యులగుచురని గురువు బోధించెను. _ ఆ యుపజేశమునొంది యా లోభులు గురువు చెప్పినట్లు భక్తితో జవిరి చిర. చారి కందట శేకకాలమున మరణము తటస్థించెను. వారినిమి త్తమై జేవదూతలు విమానముంటెచ్చి యందు వారి నెననుండ్రం గూర్చుండం బెట్టుకొని యాకాళ మొర్షమున బోవుచుండిరి. అప్పువు

18)0 శ్రీకృష్ణావతార త్తత్త్వ్రము వారుగురువురు బ్రశంసించుచు నయ్యో మనకింత మేళలొనర్చిన గురు వున కేమియు సాహాయ్యుము చేయకొవి'యితివిగదా యని యాలో చించుచు నీ శేమంత్ర ముప దేశించినని యొకరినొకరు ప్రశ్నించిరి అప్పు డొళకండు నాకు *గా? యనునమర యుసబేశించెనని వెసప్పెను, మజియొకండు *'డిి యొకండు “ద, యొకండు (కొ, యొకండు డు యొకండు కళ, యొకండు +లా యొకండు "రీ యని యందలటు పప్పీరి. అన్నియషరములు కలియంబలికిన *గాడివవొడుకులారా” 'యనీ యమ్యురు, అప్పుడు వారు గురువ్చను దూమీంపసాగిరి. భక్త ప3ెడుటచే వారంవటు విమానమునుండి సేలంటైల్లికి కావున మనల గృ తా్థలంజేయునది మన భక్తియే. . , తన యిస్టచేవతను దప్ప వేటు దేవతను. గొలువరాదు, తన గురువునుగాని తన టైవమునుగాని దూషించువారితోం గలసి యుండ నాదు, అట్లని యితరుల యిష్ట్రచేనతలను గసరువులను నిందింపరాదు, .. భగవంకుల డన్నిటనున్నాండని యొటింగి భక్తు. డన్నిటిని నందజను బ్రేమించును, - అహింసారతుంజై. తుద కాకో పండో కోయవలయుననిన భయపడును. యమ నియనుములు పాటించును. ఇంద్రియజయము ముఖ్యము భగనంతునం దచంచలభక్తి యుంచు టకు మనస్సు సత్తవ్రభూయిస్టమై స్టింమె యుండవలయు.. సాత్తి్పి 'కాహోరము వలననే మనస్సు శుస్ధమగు. మనళ్ళుద్ధిగలవాండే స్థిర .వతియగు.. స్థిరమతికే సర్వసంబేహములు తొలంగి భగవత్సావో 'త్కారము లభించును. ' కావున భక్తుడు రాజస తామసాహార ములం గొనరాదు. మితబ్లుక్సియు. బ్రహచర్యము మానరాదు. ౨షర్దిగ్రహ మనువ్దీంపవలయును; ''అనంగాః .దనది. కానిదానిని “తనది యనుకొన రాదు, - బేహముకూడం దనదికాదని యొటింగి “బేహాభిమానయే మాననలయు ననిన నితరములగుజించి యేమి

'ఫక్ష యోగము 1831 తట్టి దశ శే వైవాగ్యమని వేరు. సంసారములో నుండినను దానియందు రక్షిగలనాండు గారాదు. తనకం'బ భగవంతుండు బుద్ధి మంతుడని యెజేంగ *యుకెరణముచేశనో మనల నీ సంసారమున భగవంతు. డుంచినవాండు ఇది మన మేలునక్షై యుండవలయు కాచేని యెప్పుడో యీ సంకెలలను ద్రుంచియుండండా భగనత్స్యం కల్చ్పమునకి విరోధముగ మనము పోరాదు మన కట్టియోగ్యుత గలిగనా యాయనయే యీ బంధముల నెల్లం దొలంగించునని నమ్మి 'తామరాకు నీకు, కుమ్మర పుకు బురద నాలుక జిడ్డువలే, నుండ వలయు, భగవంకుండు తొలంగించినదానీని గాని తానై మాను కొన్నదిగాని మరల గ్రహింపరాదు, యోగ్యవమేమభారము భగవం తునిపై వైచి నిశ్చింతు.డ్తై యుండనలయును యదృచ్చాలాభ సంతుష్టుండై యుండవఎయును "జీవునితో బేరమాడరాదు, నా కీకార్యము ఫలించిన నీకు లెండుకుంకాయలం గొక్టైద ననరాదు. ఇది గాణభక్షి ఉత్తమభక్తికాదు. పరళ్ళక్తి లభించువజకు గాణభకి యాచరింషనలయు, భగవవనుగ్రహము నీష్రుముగ లభీింపవల యునని కోరికగలవాం డుత్కంరయును శ్రేమయును నిమిషమైన విడిచియుండరాదు. కారు చిచ్చునందుం దగులుకొనినవానివలె నెప్పుడెప్పుడు తనకు భగవం తుండు సామొత్కరించునా ముక్తుని-జేయునా యని తహతహ లాడు చుండనలయుకు. ఏపని చేసినను భగవన్నామము సర్వడా _స్పరించు చుండవలయును. ఆంక్తుటాలు గృవామున6 గార్భములు చేయుచు న్నను మనస్సు ప్రియునందే యుంచునట్లు భక్తుం జేశార్యుమును జేఫినను మనస్సు భగవంతునియం దే యుంచవలయును, నేను నిర్భా గ్యురాలను నాకు జూవురాకపోయె'నే యని పలువమూాతేడ్చు ఫార్య యందు మగనికి బ్రీతిలొలంగునట్లు నేను బరమపావిని నాకు మరి ణము రాలేదే, నేను బ్రదికి యెశరినుద్ధరింపవలయునని సలునూ-జు 166

1822 శ్రీకృష్ణావతార తత్త్వము

భక్తు. డనిన భగవంకుండు సంతోషింపండు. భగవంతుండు పాప ము బోంగొట్టునను నిశ్చయజ్ఞానము గలవాం డిట్టు లనండు, ఇది నజిుకుం దాను జేసిన పాపముల హరించుపని' భగవంతునకు బెట్టిన దే వాలును, కావున భగనంతునియందు విశ్వాసముంచికిమిగడా మన మేమిపాపము వేసినను నాయన హరించునని క్రొ త్తక్రొ త్త దుప్కా ర్టములణ జేయుచుండరాదు. '. .

• చుట్టుకంపనాటి మొలకను రన్నీంచునట్లు భక్తు డారంభ దశ యరదు దన కార్యములు రహస్యముగ"ే చేయుచుండనలయును, ఏవ "రేమనుకొనిన '“నాశేమియని దృథనిశ్చృయముకలిగి లజ్జ దొలంగి భక్తీ కుదుటంబడిన వీమ్మట నెట్లున్నను భయములేదు, అసక్తి తప్పరాదు, భగ నంతు;డు దీనజనపతపహాతి గావ్రున భక్తుండు దెన్యముకలవాండై యుండ నలయు, గౌరవమును గోరరాదు, పరులు గారవించినను నగారవిం 'చినను నువేతు దగు: గారవము చితౌన్నత్యమునకు నహాంకారము నకుం.గారణముకావున దానిని గాలకూటమువలెం .జూడవలయు, గౌారవకాంతు గలచోట భక్సి నిలువదు. ఇృతరులం దిట్టవలయునని కోరికపుక్టైనా నీ యిష్ట్రదైనమునే తిట్టుము:'' కోవించిన నాయననే కోవింపుము. హితునీకోపము. గ్రేమమునే "సూచించును, కోప ముకోం జెప్పువాండు మేలువెప్పును, నన్చర్టిచుం జెప్పువాండు. వెడం జెప్పును, "ఎప్పుడు నితరుల మే'లే'ఫోరుము, సాధుసాంగత్యము మాన

నలదు. .నగరవాసము మాననలయును. గ్రామవాసము చేమకరము, అందును జనులు లేనిచో టుత్తవముము. ఇట్టిచోట నొకరు నిన్ను నవ్వ _.దుకను జంకుండదు. - సంగీతవిదాశ్చంసులు ' పాడు 'పాటలకంళకు నీవు నీ యిష్టముచొప్పున గానముచేయు భగవత్కీ_ర్తనలే చేయంతలు శ్రేష్టములిని: నమ్ముము. "రాగము తప్పేమో తాలము తవ్చీనబేమో యను విచారముతో నే నీకుం బని లేదు... మనస్సాక్కటి భగవంకుని యందు నిలివి నీయిస్టమునచ్చినట్టు లాడుము పాడుము కొజు(త లేదు.

భక్టియోగము శేసేలీత 'తాలము తప్పిన వని రాగము సరి లేదని స్వరము బాగు లేదని భగ నంలుం డనండు. నందుని మందయందలి గొబవాం ర్రైంతటి విద్వాంసులు) ఎంతటి ఛాంధర్వకళానిపుణులు? విబ్బబాని తోక్కుపలుకులు తప్పు టడుగులు తండ్రిని సంతోమపెట్టినట్టు న్వకుల యాట పాటలు సంతోమీంపంజేయవు మగనిని విడిచి విటుల మరగి యిబ్లువాకలి వదలిపోయిన క్రీ యొట్లు తుద కుభయలోకముల భ్రుష్టురాలగునో యట్టు లిష్టదైవ మును వదలి వేలు వేటు డైవములకు. బోవువాండు ళ్హ్రమ్హుండగును. అందణజు దేవత లేగదా యందణయందు మనస్సుంచిన నేమియను టయు నందలు మళవాగేకదా యందణయొన్దం బరుండిననేమి యని ఊఊ యనుటయు సమానములు ఇష్టదైన మొక్కండేే యిష్టళ్లర్త యొ క్కండే కాని చచ్చినను బ్రతికినను మార్పుకూడడు. పతివ్రతయగు ఈ అుశతరపుకుషుల గుణవర్షనము. లెట్లు విననొల్లదో యట్టులే భక్తుండుకూడ నితరైవముల వర్షనములు మనస్సుని కెక్కనీయరాదు రామకృష్ణా, ద్యృవతారములు భిర్న వేషములని గ్రహింపవలయును గాని భిన్న బేవతలుగ నెంచరాదు. ఇకరబేనతరలు భగవజ్భ క్తులని డాసులని యెంచనవలయును, దుష్ట శ్రీ దర్శనస్పర్శన సంభాషణములు నిమీద్ధములు --- ౧. మగని నలత్టుముచేనీ దేవాలయముల వెంటం దీర్ణముల వంట హరికధలనెంట గురువుల వెంటం దిరుసపనది ' నెజ ఆంకుముండకు నిన్టు మెండు” గదా, ౨ సొగనుచేసివొని కులుకుచుం దిరుగునది. 9, భర్య సేన బేవవేవ విడిచి తన చేహసేనచేసికానుదు -దైహికనుఖములం గోరునది. ఈ. మృదుహృదయగాని కరినచిత్రురాలు. స పురుముని ముఖలతణములు గుణములు గఇలడి

132 శ్రీకృష్ణావతార త్తత్గ్వము ౬, యొననమదము ధనమవము గలది,

• ఓ మగండు శ్రీతితోనిచ్చిననానితో సంతుస్టిపడక నా కవి | కావలయు నివి కానలయునని వీడించునది, ౪౮ తన మగనిమోంద నేరములు పరులతో. జెప్పునది, (చక్కదిద్దంగల సపెద్దలగు నాన్హులత్తో రహస్యుముగం 'జెప్పుకొనుట తప్పుగాదు.) తన భర్తసొము తాను దొంగిలించునది. ' ౧౦. .దుస్ట 'త్రిపుుుషముల సహవాసము చేయునది. . - ఇట్టి ;స్రీలతోడను సహవాసము చేయరాదు. అట్టివారిని ' జూచిన దూరమునంద తొలంగవలయు. ఎ:

,...జూరులు చోరులు ననాచారులు దురాభారులు 'కాపురుషులు సహవాసయోగు్యులు గారు. శక్థిన సుగుణము లెన్ని యుండినను దయా చాశ్షీణ్యములు 'జెవభక్తీ "లేనివానితోం గలసియుండరాదు. నిజమైన "భక్తులు జ్ఞానులు దొరకిరా వారిని విడిచి యుండరాదు, ఇతరులుచేనీన పాపములనుగుజించి నీవేమియుం బ్రస్తావింపరాదు. ధ్రువ ప్రహ్లాదాది సాధువ్రలయు సావిల్రి సీత దమయంతి చంద్రమతి లోనగు. సాధ్యు లయు భాక్టులయుం జరితంబులు పఠకింపవలయు _స్తరింపవలయు. పుణ్య విషయములు మాటలాడుటవలన.. బుణ్యముు పాపవిషయములు మాటలాడుటవలనం చాపము నచ్చును. ఆనందస్వరూపుండైన భగ వంతునియెదుట నానందయుక్తుల్తా యుండనలయునుగాని తన గృహ కృత్యములు లోనయినవి తలంచి యేడుచుచుం బోనరాదు. తన విష

“యమున విడుచు నానందబాప్పములకు. బరుల కష్టమునకైై తవించి విడుదు శోక బాప్పములకు భగవంతుండు సంతోషీంచునుగాని నిశ్వేద మున గాక" స్వవిషయమునుగుటించి కార్చు శోక బావృములకు భగ నంతుం డానందింపండు, మనస్సు భగనంతున కర్పించి యూయన లీలల నొంటరకిపొటుల 'నాడుచుం "'బాడుచు నుంటిచేని కన్నేరు తనంతట

=. భక్టీయోగము. 1325 దానే ధారలుగం గాజును. మనస్సు కరంగినంగాని కన్నీరు శాఆదా, కన్నీర కాణువజకు మనస్సు కరంగదు. దుఃఖముగాని సంతోషము గాని పూర్ణముగా లేనప్పుడే కన్నీరు కాటును. పరిపూర్ణముగ నున్న ప్పుడు కన్నీరు రాదు. కన్నీరు కాజుట కొన్నాళ్లకు నిలిచిపోవును. “అన్యథా శరణంనాస్తి త్వోమీన శరణం మమ” *నాకు వేలుదిక్కుు "లేదు నీవేదోక్కని ేవునితోం జెప్పి యానలంబోయి. నన్ను” విచా రించు దిక్కులేజే నాకు దిక్కెన్వరని భాగ్యనంతులయు. నధ్మికార్టుల యు బంచలుకాచి పడియుండవలదు. ఇటు వేయుట భగవంకుని మోసముచేయుట యగును. బక్షీ యోగమార్షముల వర్తించువాండు తొలుతం దనచర్యుల నెవరెజుంగకుండ- 'రహస్యముగ డాంపవల యును. లజ్జ దొలంగి చిత్తము దృఢపడినవీమ్థట నెట్లున్నను భయము "లేదు. శ్రాగుబోతులు సారాయిసనీసా మూంతలను రహస్యముగః దీసి శ్రాగుదురు. మత్రెక్కనవీమట ఏథులలోంబడి పొరలాడుదురు. భగవ చ్చింతనమం దిట్టి మత్తెక్కీనవాండే ధన్యుండు, “

ఒక సాధు వొక రాత్రి యొక ధనికునియింటికింబోయి యా" రాలభ్రి యీ వాకిటల బండుకొనవచ్చునా యని యడిగెను. ఇది సశ్రముగాదు. ఇల్లుసుమా యని భాగ్యవంతుండు పలికెను. అయ్యా! నేను సశ్రమని పొరపడితిని తమమింపుము. ఈ యిళ్లేవరిదని సాధు వడి ఇను. నాది యని శ్రీనుంతుండు. ఇెప్పెను. ఎనరు కట్టించిరని సాధు వడిగిను. మా ముత్తాత కట్టించెనని ధనవంతుండు చెప్పెను. ఆయన యున్నాండాయని సాధు నడిగెను. లేండు చనిపోయెను. ఆయన కువూరుం.డించేయుండి యాయనయు నురణించెను. తరువాత మా తండ్రి యింబే నివనించి పరలోక మేగెను... ఇప్పుడు నేను న్తాబిడ్డ లున్నారము. ఆ కారణమున నిల్లు నాది నావెనుక విక్ణలదియని సంపన్నుండు పలికెను, అమన నయా ముందువచ్చినవారు ముందే: “పోయిరి వ్ర త్తృవారు వచ్చిరి. వారుపోయిన మటిళ్రాత్తవారు వచ్చిరి.

1823 శ్రీ కృష్ణావతార శత్తవ్రము నీవు పోయిన నీగొడుకులు వారు పోయిన 'పొరిఫొడుకులు. నత్తుష, అక్షైనచో సశ్రమునకు దీనికి నేమిఖేవ మయా్య్యాయని సాధువడిగెను, . ఛాగ్ధవంతుండు - తెలివి లెచ్చుకొని యింటిలోనికి. దోడుకొనిపోయి యాయనను సత్మ60ెను. కావున భక్తు లీప్రపంచమును సస్రేమని ధా = వింతుకు, పొగబండిలో న్నేహితు లెట్టివారో మన న్నేహితు లట్టివానే, “భగవంతుని కదియంతయు లీలయందురు.. లీలయనంగా నాట, గ్లారాక్షట్ట యాడునవు డందజకు మంచి పంచెములుపడి యొకరికాయ లొకరు చంపుకొనక యొవరంతట వారు తమతమ కాయలు సునా _యాసముగః బండ వేసిన నాయాటయందు సారస్టముకలదా? ఈ యాటయందు: గొందటుకుం బంచెములు పడును,.. కొందణకు. బడవు. కష్టకడపట - గ్రుడ్తిలోం “గాయ 'పంకనలసి యుంకంగాం శొప్ద పందె ములు పకును. పందెములు కావలసియున్నస్పుడు ్రొడ్తిపడును. ఒకరి జోడున్సు: జంప నుద్దేశించిన. మనజోడును నున్నట్టుండి వేజూక జోడు నచ్చి _చంపును. ఇట్లు నానావిధములుగ నుండుటచే నది యాట యని .వీంచుకొనును గాని లేకున్న "నందు వినోద "మేమున్నది? ప్రసంచలీల యట్టి దే. మనమే కాయలము, భగవనంతుంజే యాటకాండు, చిన్న ప్పుడు. ర్తుక్షీణ మృ నారాకట్టయాడి యోడెను. _ ఎదుటివారు పరిహ 'సింపంగాం *అగాయలాడెను కాయలోడెను 'నాశీమి నడుమ”. నని “ప్రత్యుత్తర మిచ్చెను. బుద్ధిమంతులు దీనిని బ్రపంచవిషయమున నన్ఫయించి యించెంత యర్థమున్నదో ' గ్రహింతురుగాక, సూత్ర ఛారుం డాడించిన నాడునట్టి తోలుబొమలకు: సంతోవీ.0పమ దుఃఖం . పను స్వాకంత్ర్యము గలదా? శావున భగవంతుండు .నునలోో నాడు ఎవన్నుట్టు మనము భగనంకునితో. నాడితిమూ యస్పుడుగదా నినోద ..మనుభొవిర్షతుము.. . 'వ్రత శన భృర్హవస్తువుల్వ నెట్లు వ్రేమించునో, తల్లి తన బిడ్డ వస్తువుల నెట్టు వ్రేర్గుంచునో యట్లు భక్ధండును బ్రుపంచమంతయుః

సక్ట్‌యోగము. 1597 దనకు. బ్రియుండైన భగనంతుని దను తలంవుతోం శ్రేమింపనలయును, పదార్థముల గుణొాగుణములు విమర్శనీయములు గావు: బొట్లు చేసీనం 'ట్వేమ విస్తరిల్లును. పరులకై స్టర్థమును నదలుకొనువాండే . వ్రేమరుచి తెలినినవాందు. అట్టి వ్రేమయందే యానందము గలదు. కావనం దన యానందము నిమిత్తము పరుల! శ్రేమింపనలయునుు, ఎమి లాభము కోరి తల్లి బిడ్డను భ్రేమించును?

తర్కమునకు( శ్రేమకు సంబంధము లేదు. పరాభి ప్రాయము తోడ నీకుం బనిలేదు. నీ భక్తీ కార్యములు నీవు వేనికొను మంతియ "కొనీ యితరుల దూవణ భూపణములకు జెవిటివాండశ్ర గమ్ము.

• భగనంతుండు మనలం గ్ర్రోమించునట్లు మన మాయశను స్రీ మింప6 జాలము, ఆలోచించి యీకీలెటింగి ప్రేమించువారిని' శ్ర్రేయుంపే కుండుట కృతఘ్నుతగదా యని తలంచి వ్రేమ వృద్ధి చేసికొనుము. వ్రేకు చేత నీవ్ర భగవంతునిక్షై యొకబొట్టు కన్నీరుగార్చితివా యూయనయు నీవై బానెండు కన్నీరు గార్బును.. ఆయననిమిత్తేమై నీవ్ర సర్వము మజుచితివా నీనిమిత్తమై.యాయన సర్దుము మజచును,

బృందాననము శ్రేమభా*మి, అందుం. క్రేమగల వారికే నీలువ నెలవు దొరకును? ళుస్రజ్ఞాననిష్టులకుం గర్భమలకందుం బ్ర వేశమే లభిం పదు. నీయం "చెంత ప్రేమతో రమింపవచ్చిన భార్యతో నీవ్చ్ర సరససల్లా షములాడక “*స్తోళ్ళు నాళ్ళుః_స్తమ్భుస్తుమ్భుష్కమ్భుఅగే ఎర్థక్‌ ఫక్‌ విభో రన్యతరస్యామనియో 'ీభావాడావనిక్షిన్హు వ్‌ ల్లజ్రవచ్చ్యబ్యుజషో ఖ్నీశా” యనియో "ళశుష్కతర్కససూత్రములో ' తత్త్వ శాస్త్రములో నుపన్యుసింపంబూనిన- నీ వ్రియురాలి శెట్లుండునో యక్లు నిన్ను ట్రేమించు - భగవంతునితో నీవు మనస్సువిచ్చి ప్రీతితోడ. భామ్‌ంపకో కర్థజ్ఞానపరుండ వైనచో భగవంతుండు నీయందు సరసభావము నహ్‌ీం పండు, వ్రైేమించువిధమును భగ్రవంతుండే గోకులమందు మనకు నేర్పి యున్నవాందు. . అన్నివిధముల మన మోాయనను శ్రేమింపవచ్చును,

1823 శ్రీకృష్ణావ తాం త్తత్త్టము

అందు గోవీకలవ్రే మ యక్తమోశ్తమము అట్టులే మన మాయనను శ్రేమించుట తగును ఒక వస్తువును మనము విడిచి యుంకం గలిగితి మేని దానిచుందు మశకుం శ్రీను లేదనియే యర్ధిము. నిజమైన 'శ్రేముగలవాండు ప్రియవస్తువును విడిచి యుండంజూలండు. వ్రైేమా భిక్ఫ్టుము కొలంది వియోగ తాప మధికమయి యుండును కోవున వియోగ 'శాపమ్టు వ్రేమాధిక్యమే కావుననే పరమ విరహోస్తక్టి య శ్వుంఠ, వ్రేనుగాం జెప్పలంబడెను కృష్ణుని విడిచియుండిన కాలములో కదా గోపికలన్రేశు యొట్టివైనది తెలియనయ్యె శ్రీరామునక్షై దశర భుండు ప్రాణములు విడిపెం గదా

“. . తొలుత సస్వమాపముతో. గానరాక యితరరూపములతోం గాన నచ్చిననుభ్గక్త్‌ ఆపకిశయించినకొలంది మన యిష్ట బేవత మనము కోరిన రూపముతో. మనతోడు నీకమై మనతో పాటు నిలిచినట్టు కూర్చుండి నట్టు సడచిసట్టు కన్నులకుం గానవచ్చును మనస్సునకు స్పష్ట్రముగం దోలచును. “సంభావీ.ంచును. చిర్తథ్రా,ంతి కల్పితిపహూపములు సంభా మింసచ్చు 9 ట్లున్నట్టండి కానరాక పోవును హృదయము ళూన్యమై పొడింటినలెం దోంచును. పెన్నిధి. నోలుపోయిన వేదవలెం బట్ట రాన దుఃఖనునచ్చును అప్పుకు గోపికలకునలె నేకుపురాక తప్పదు, 9 న్లుడ్చితివా మరల యధ్యాప్రకారము గోచరించును విశళోదమునకైై బిక్షల నేడ్చించి వేడుక చూ దుటయుట్టిదో యట్టిచే యిదియు. భగవం తుండు లీలాప్రియుండు ఇట్ట సమయంబుల నన్యధాభౌానంబు నహింప రాదు అగ్ని తన ప్రకాశముచే మిడుతల నాకర్షించును ఆ ప్రకాళ ముసకు మోహాపడి మిడుతలు దానిలో దుముకును ఇట్టు లాశర్షించిన మిడుతలను= - * ౮ ఛృస్టము. .యుకు, అట్టులే భగనంతుండు తన మహీమచే నస్ఫ్సుల నాకర్జిచి లయింపంజేయును. (ప్రాణము పోవ్రుటకువ ఒషిత్‌ యెట్టి తావము కలద*%నో యట్టి తాపమే నునస్సు లబించుటకుయుందూ మనకును గలుగును, కావున ని£ి

భ్లక్రీయోనగము. 1320 పరితాపము శుభనూచకమే అతిసంతోపముచేతంగానీ యతి శోకము చేతంగాని మనస్సు పరవశమై కలంత చెంది యున్నప్పుడు సిగ్గు గాని భయముగాని తోంయదు మగండుగాని బిక్షగాని చచ్చీనపు డేడ్చు శీలవకులుం శైంటలు చీరలు దొలంసటయు నెటుంగంజ్తాలప, అటుశే విచ్చివాంద్రు,ను దయ్యము పట్టికవారును సారాయము'చే మళ్తెక్కిన వారును లజ్జగాని భయముగాని యెజుంగక వర్తింత్మరు భాక్తులును హారిచరణకమలొమృుతపానము చేయునపుడును వీరివఖెనే వర్తింత్వుసు

విరహతాపము విశేష లోభకరము, " వ్రియావ్రియు బెద్డుక నున్నప్పుడు కానముము గలవారగుదురు కాని "వేలు వేలుగ నున్నపుడు వారిని బాధించువది వ్రేమయేకాని కొమాతిశయము గ్లాదు. వ్రీయ దూరమై పోయెననియే తాపము పలుచనిచెజకుప్నాల్టు చాగగల గాచకున్న6 గలకండ కాంజూలదు, అట్టులే కామము శ్రే మముగో పసోూజువలఫియుండీన విరహతాప మావశకము పాలల్లోన్ని న్లీరువలె6 జ్రీనుమునం గామము కలఫియుండును. విరహతాదాగ్నికిలం వాలు పజిచినప్పుడు కామమనెడి నీరంతయు నింకి చ్రేమమనెడ్రి పాలు గడ్డకట్టును

నిజమైన వ్రేమగల భారాస్టాళ్తర్తలకు నితరుల్పు బూచుటకు -జీహాములు 'వేజుగా నుండునుగాని హృదయములు రెండు నొకళు యగును. ఇరువుర కభఖేదమగుటవే ఫభార్యయ్‌ భఛ్వర్త్హయగును. భ్లార్హయే భార్యయగును, _ వీరిరువుర నొకటి చేయ్యునది వ్రేమమే, అట్టులే భగనంతునకు మనుష్యునకు నడుమ బ్రేము ప్రవేశించి యొకరినంకో వొకరి నిరువ్టర నాకర్షించి యొకటిగల గలుపుకు అప్పుడు చక్తుండే భగవరతుండగును భగవంతుం డే రై భక్తుండగు **= ఆ శారణము చేతనే భక్తునకు భగవంతునకు భేదము ేదని చెప్పెను ఈ ద్విగుణలాభముచే భగవలితునికంక బా _ండయ్యెను, ఖగ వంతుండం పటు.ండలంచినవానిని భక్తుండు రవం, డు గాని

167

1830 శ్రీకృష్ణోవతార త్తేశ్తవ్టిము అుపందలంచిన వానిని భగవంతుండు రశ్నింపలేండు. కోవున మొనింపరాదు. అంబకీహోపాఖ్యానము _స్థరించునచి. పాధుల హృదయము నొయది హమ్ట్‌ల హృదయంబు నేను జగముల నెస్సక షాహ్ట్‌వ్టల నేన యెటుంగుదు నాథ లెజుంగుదుగు నాదు చరితము విప్రా,

" మందలి వ్రేము నభివృద్ధి చేళకొనగోరు () యిఎం బుమమలకు సులభోపాయ మొండుగలదు. 'మొట్టమొదళ€ ఎకి వాన యిష్టదైవమును నిశ్చయించు కొననలయును, = ఇది కృష్ణచర్మి 2-౩ "కావునం- గృ్ణునే యిష్ట్ట్రదెనముగ భఛావింతము,. ఇంటిలో నలు వ్రకణలం గృప్పవిృ్రహములో పటముళో యుంచనలయును, వదిక్కు. , = దృష్టిపడినను గృష్టునందు: జడునట్లుండ నలయును. ఇదిగాక క్రీ గాని పురుషుండుగాని తాను బండుకొనునపుడు నేలల బంటి వొననీ చాంపమోందం బండుకొననీ హాంసతూలికా తల్ప్చ్పమంి: బండుకొననీ తొ నొంటరిగా. బండుకొనునట్లుండినం = గృష్ణ్యమ్ను దబాపమును భావనాబలమునం గల్పించి యాయన తనతోడం బ- ఫొన్నట్టులే యెంచవలయును, బయలనే చేయి యాడించుళ కల్పమునలవం గలిగిన కృష్ణుని జోకొట్టి పాటలుపాడి నిర్హ్హ్య

సా శ ణా లు * నాటించి నలయును; మేలుకొన్నప్పూడు తనతో పాటయినను లేపసై _ వలయును. * లేదా నాయనా! యింకను జీకటిగనున్న"_ ండాకొని. యుండుము మరలవచ్చి లేపెదనని ెప్పి పోనలయును, తాను బలు _దోముకొనుటకు ముందుగ నాచబాలుండగు కృష్ణమూర్తికి బలు దోమ నలెయ్యరు:. శా" ముగ హాలుని కెస్లెట్లు వ్రీతిగల కల్లియ్యో శండ్రి, 'యో వేయున... (" చేయవలయును. అాను స్నానము చేయు నపుడు ముందో. నికి నీళ్లుపోని "జేవాము తడియారందుడిచి పట్టు వ్యస్ర్రుముం గట్టనుచ్బ సొమ్ములు పెట్టి ఇష్రైడుకొనల బంవనలయును,

_ భక్సియోగము, 13338 త్రము _స్మరింపుండు. బబకు "దేవతానామము లుంచుట కిదిలీ. ణము. కావున మనస్సు భగనంతునియందుండక. పోయిన భాగవన్నాను ముచ్చరించుచునే యుంకనలయును, నా ముచేం క్రేమ లభించు. శ్రేమచే భగనంతుండు నళుండగు

ఫఘోరవ్యాధిచే చాధింపణుడువారు కొంద ఆతికష్టముమిఃడ నెనరినో. .బృతికించుటకుంగాను దామ _తీనికొన్నట్టు . లిష్టములేకో గూలచావ్పుక మంధు తీసికొందుప... శ్రద్ధతోం ద్మీస్రైకాన్సు సెక్కువ | శిష్యుర్దా సావధ మశ్రద్ధతోం దీనికొనిన6 గొంతమొన గుణమన్‌ వ. తప్పదు, కొంత మేలుకలుగంగానే విళ్తుట రోగియే యాష భము”నడిగి యివ్పించుకొని తీసికొనును, 'అట్టులే వాగుపడంగోరిన సంసారి తొలుత శ్రద్ధ లేకమైన భగవన్నామము _స్థరింపవలయును. త్ర్‌టు, కొన్నాళ్లు _స్టరింపంగా నా యుచ్చారణమునంబే యొకవిధ ౫ యానందము మనస్సునకు గోచరించును, ఆవల వలద్దనినను $0య, దానికి విఘ్నుముకలిగినం బరి తాపపడును, భగనన్నామ *ము రత్నము. ముకి గాజు పెంకు, " _స్థరణమునందును ధ్యాన మందును దొలుత నిళరచింతలునాక ' వానిని గ్రమగక్రమముగ నిలివీవేయనలయును, అంతనజకు )ఖ్నుముకలిగించెనని నష్టసనపడంబని లేదు. సర్బము భగన మన్నం లర కానున్న “నవియు. భగవ్యయమే యనియు భగవంతుని శనుపున నవ జచ్చినననియుం దలంచినయెడల వానియందుండు : విష ముసోయి యాకాలముకూడ .భగవద్చోష యమం'దే కడవినట్లగును. భ్ధక్సియను తీంగ యస్లుకొనుటెకు ,కృర్ధయన్యుప్రాపుండనలయును. చుడినాయత్తు నావటినాంవుని ఎము. సహాస్తుకల ఎంత్తేము.. పిసుల్‌

. శ్రీకృష్ణా తాం తతప్టము చేవ య వనాలు. వేయు దుండవిమ్యు.. అప్పూకప్పు డగ్ధానుసంధానము అ యు అందం గానాయు. ం లోయ తెలియనాన్‌ నీటిలోని మోక భగనంతుండు. గాలము “మాలిక ఎప ుు. మన మనస్సు దానిని గట్టిన దారము. వేప] _ంహున్న హో. తేనో యా గాలమునకం జిక్కునో చిక్కదో యని డార _వపరు నవతింం జేయ చిక్కునాశ లేదు, చ ఘవ్చను నున యింటికి బిలుచునుద్దేశము కలటేః స యు క్రముగానుంచి య ఎంకరింతుముకదడా. అప్టులే హా. క ॥ ల న్స్‌ హాళమా చేటూంగోరు మన హృదయమునమ్వుః బరిళు్రాపటిచి న్లిర్ధల ముం నుంచవఎయును, నిిపనకంకె భగవన్నామము బలీయము.. డద్రాపదీ కర రాజు నారద ప్రహ్లాదాదుల రన్నీంచివది నామమేకదా. వాల్మీకి పకిం చినది శామనామమేకదా, కృష్ణుండు సమాపమందుండియు గ్రాపదీ పుత్రుల రవ్నీంపనేరంపకయ్యె. ఆయన నావము డడ్రాపదిని రషీంచె. 'రాముండు శరణుజొచ్చిన సముద్రుండు వినయయ్యె. రామనామము _స్తరించి హనుమంతుడు సముద్రము దాంయటెను. కావుననే పెద్ద. నామస్థరణమునకన్న సంసారసాగరము( దరింప 'వేల్గుపాయము నిక, కావున బుద్ధినుంతులగు వారు యమనియ మములః సాత్తిప్ర కాహారము మితముళం గొనుచు నుభయవిధ బ్రహ్గాచర్యము లలో 'నేదైన నొకదానిని గ్రహించి యరన్ధానుసంధానపూర్వకముగ భగనన్నామము నిరతేము _స్తరించుచుండుటవలన మోత కారణమైన _పరభ్ళక్షి లభించును. నిగ్యఎమి ఇకానుండు నవ్షముశంబె నస్తువ్చలు పృవిఫలిందును, కదశలెకి నీటియందు సూర్యళ్షింబము కానరాదు. కావున హృదయ మున భగవంకుండు. సాయోత్క.రింషదలయుననిన దానిలి నిర్ణలము

భిక్ట్‌యోగము, 1835 గాము కలంతీ జెందనిదానినిగా _ నుంచుకొనవలయును.. ఇంంటరాద యోగము సహాయపడలలదు. భక్సియనసెము పతికి జ్ఞానయోగ రాజయోగములు జెక్కలు, శావ్చన వీనీని సహసోయముగం గొనుట మేలు. యోగవిషయమున లకు బుకుషులకు నాక “హోచ్చరిక యియ్యనలనీయున్నది. ఈకాలమున యోగము పశ్చిమదాస్టరమున వచ్చుచున్నది. కావున శుద్ధముగా లేదు. యోగము పూర్ణముగం.

• చెలియకయు యోగము నేర్చెదమని పెక్కురు మోసగ్పాండు, శిష్యుల శిష్యురాండ్రను ధనాశ చేతను గామాతిశేకము చేతను జేర్చుకొన చున్నారు. వెజుచుచ్లున్నారు. కావున యోగాభిలాషులు పాచ'

శమ. ల మజా. రికకలిగి తగినవారిని గురువులుగ వరింపవలయును. లేకుండిన ను లోక 'భ్రష్టాలగుదురు. ఇప్పటి గ్రంథము పెద్దదగుటను ముద్రింప ధనము లేమిచేతను ఏనినిగుజించి వ్రాయ సాధ్యపడదయ్యి. శ్లో హూశేర్నా మైవనామైన, నామైవ భవభేమజమ్‌ కలాన్నామ్మ్యైన నాైస్యువ, నాస్స్రైన గతిరన్టుథా॥