Telugu మధురగాథలు - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki
“శత స , _; 1. న " ల ల. క = | గ, ళల ఇీ 4 గి ఇ కళల జ ఆీ కా ళ్‌ జ కాగ + న టూ +! కొ? యడ _ (9 | ల ॥ శ ల్ల వ్‌? క నో శ రం స టన 6550% టై క్ష | | తీ " -జ | ॥ క్ట ల " | క జ ల! శ్‌ [ ల్‌ ఛి . ం్ళ్ఫు * ఈ క్ష ( జ లూ న్‌, శీ, శీ శీ! నీ( శీ, నీ. స జీ మ అ ౩ ఆ కక / టక
కోవెల సంపద ఇమా రాచార్యులు
ది. 26.8.07స వివాహితులైన చిరంజీవులు కుసుమకుమారి హరీందం౦బాబులకు 'వపెండికాసుక వం
- వ్‌ 20+ దభ ల (ప్రతులకు సంపత్కుమారాచార్య ఆరు అంద్‌ స్‌న్బు కాలళి జగిత్యాల కరీంనగర్‌ జిల్లా టం ౨ దణ లా యై (4 గ! మిష వంచ వద కోర వేంఠళటరమణ నష్వ్య్య్వవయహడో నరంగల్‌
హంం౦ద%వాబు | ఇప్పుదు వముధువిమెన ఇంకొర్క ఎద్‌ నిను కటా రా. మదభదుర సనూవమున సదటూపహూరించె. [ ళా
ఆ సద కల ఇ అర త క నం. వ్‌ ఆటు అజా అంరీ అటి మిగ౬ మంగళోటాలందు మరి మీదుగటై మీ రిందదయుచుంటి నదియ యిపుడు. లీథలు చెస్సుకొంచు మధువీ జీవిత యాతి చయుదుండు మీకు నోయి జాబు;
అల ర్‌ం
మ్‌ జాట్‌
శ
వుదుర గాథలు 1 “హాలచక్భవర్తి వేల గాథలనుండీ ఏర్చి సప్తశతిని గూర్చె పూర్వ మరసి సారమట్లు లందుండి యొకవంద "కెలమీ వ్యాఖ్య 'వేమనృపతి చేసేం వ అట్టి సారభూతమైన యా మధుర గా థలను తెలుగుతోన మలచఛినాను ఆటవెలదిలోని హావమ్ములౌ చుచ మతఠ్కారింప రసిక మూనసముల.
ఫ్‌ అల లం. ఆ అం వరలయరలరయాయయవయాయయయాయాాాాాలాలాాం మదుర గాధలు ౧ "సామవతి ముఖీందు వలుఎ మై నరుణమై ప 9తిఫంం౦ప, పూజ పద్మమూని నట్లు శిపుడు సంధ్య కర్పించు సరిలాంజ గ అం! జో అరయ, నమ్మళ మెనయటి పాళకృత గాథ చదువ, వినగ నెరుగ జాలకుండ తారు కొమతం౦ంత + లాత్చర్యమునకువై పూనుకొనుచు సిగ్గు వొందపంల? గూ గాధలందు మరియు, గానమ్ములందు, లం త్రీ) మనోజ వాద్య రీతులందు కో. ఇ న. పౌ9ఢ కాంతలందు రసికులు కానట్టి వారి కదియ శిక్ష వసుధతోన, జ డరితర దేవతలకు నేలనమ్మ : ఆమె దయ లభించెనా, నాదు పాదాల కడసనె పి9యుడు రిరుగగలడు, నిజము. ణం వలపుటలుక చివర ప౦తిసారి రూటమి కొరత్ర కొర0తలగుట కూడ నిజమె, అత్‌ ఇజ్‌ కొని అలుక ద్‌ర్తకాలమ్ము నాగనా, చెలిః మనస్వినీ: నశించు వలపు,
మధురి గావలు లు పుల గి ౬ ఆమె నిజమెబుంగు, నవు, సమానులలోన "పేమ యుంట లెస్స; ఆమి చచ్చు చున్నదంచు చెప్పనోయి; ఆవిడ మర ణించుటయును శ్లాఘనీయ మగును. న అదెః తన పి%యురారి "పెదవి గాట్లను జూచి కోపగింప కెవ్వరోవగలరు ? వలదసినను తంట్లు గల తమ్మిమూర్కొ_౦టి వేల? దాని ఫలిత మిక సహించదు. “నీ పనేదొ, అదియ నాపనిగది యంచు, నెపుడు పలుకు చుందు వీవు, దూతి!; నీవు సత్యవాదినివి గదేః నేడందు లోని నిజము పూ ర్తిగానె తెలసె, ౯ ఆదురు వామ నేతిమా! నీదు సూచన చేత పి్రయుడు వచ్చి చేరనేని, తరచుగ మరినిన్ను తెరచుచు, కుడికన్ను మూసి, పిఎయుని జూతునోసి, నిజము. ౧౦ 'మోదమున కపోలములు వికాసింప. వే లాజ్ఞలిచ్చు రాతులందు, నింక ఉదయమున త లెత్తకున్నది, నమ్మక మ్మెసగ, దామెయే మరీమె యనుచు,
[౧౮ ఎందరికినొౌ కనుల విందుగూడ్చచు, నూత్న రాగ మొరికికొంచు, రూగికొంచు ఈ ఉషన్సుచేళ నతంచు నో నభో దముబిర | దినపతీ ; నమన్సు రిపిగౌ ; ౧బలి ఎ౮పఒవన నడియొల్టు తగులడుచెందంగ ఏమి చేయను, శుమె ఎంత పలుకరింప, దూది పలువనే వపలుకడు ఎందుకొరకొ కోపజగించు, నురక 0౩ రళ్ళు మీడికెలి, (వేళను సడుంచి డలర్హి యావిధాన, చరిదేం్యద్రయందున ౧౯౪ పడులల్ల వరిని పాడుచయగనిమ్యు నను మా్యళ్రమసలఠె పోనుపొంయు, బాట అెరిసికూడ మాటిదూటికి పాంథ్రు ౧లీ ఇచట స పరుందు; నిచ్చట మాయళత పరిజనమ్ములచట; పాంథ : వినుము,
౧౬ వలపలతనికే మొ తలమున్క్మలయ్యె, నా కనిన, చెప్పరాని యంతసిగ్గు, ఇంక సభఖులనంగ నెంతొ జాణలును, పా రాణి పూతలేల? రిమణి ! నాకు. ఆర్భజాలు యువకులందరుండియు గూడ ఊరు తగులబడుచునుండె, నోసి।; దీని దోషమెవరిడో, నీకు తెలియునా ? ఎనయు నీదు గుబ్బ చనుల దేను,
౧౮ ఇతర సతుల సంగ మీ నాదు పఠికిక లింపుమోయి, కరుణయనసగ, డీవ : ఎరుగలేరు మంచియేదొ, చాదొ, పీ రాక్క చోటి యనుభవోహలోన,.
౧౯ ప౦బ్బలి పొదనుండి పెకెగిండు పక్షి కలకలమ్ము వినిన క్షణములోన ఇంటిపనుల దీరికే లేని కోడి యవయవమ్ములెల్ల నవశమంమ్యె,
౨౦ కొంత ।; తొడలు వణుక, కనులర మోడి, జు టంత చెదరిసడగ నలసినావె । తరుణి ! ఇంతకొద్రి పురుషాయితమునకే, ఇంక మగల కష్టమెంతొ, చూడు.
గ్ర్‌ అ ల పత. అం లతా ఆలయపు మకివ గాథలు ౨౨౧ మగడు నేడె యేదొ మరొక యూరికినగె అతడు ₹క శూన్యము నిల్లు, ఇల్లకాదు, రచ్చయకాదు, గుడివీథి కాడ శూన్యమయ్యె నేదు, మిగుల. యటలి లవయ యుందె €వల స్టలాన డారిసేగు జాటసారీ । మరింకేల నీవుగూడ వి శమింపవిచట ? ౨౩ె ఇంత చేసినట్టి యీ యలంక్సుతి చాలు ఎదురుచూచు నతని యింటికి రుగు, (పేమభావమింత బడసినచో వాని ' తాజాట్లో ౨౪ సుఖము పొందునొయి. సొబగుకొట్‌ | షమ న ౨ ౫
లిక ఓయి 1! సిరియు, మృతియొ, డఉదొాానియగువాని యత మసల జయనటి వానికినా తె యం లట శ్‌ మృళతిమిగాని, సిరి లభించదోయ, ౨58 అతిదునోజమెన ఆమె ముఖము ద జా ఒం (౬ ఆమయుండు పలె హూచు కన్చించుట స్‌! ళా నే న కావ యే విచ్మిత ముగ సుఖింపజయిు, ౨౨౮ తి ల త్నలో ప్‌ గాల! వాలి రివికి సర్యమిచ్చు నపమున సఎవనికె ఖు అంజలించుచుంటివమ్మ । నీవు, లరితహాసముల, విలాస వీక్షల నెవ "౨న దివతలకు న3 గ్టిమిడరు. ఎ౨౯ణా ఆచటసచట మలపు, లామల్పు ముంస్పల నెనగు (ప్రబ్బలి పొదలెన్నొాటున్నా; ఓయి దురిది ।! నీవు మాయీద రానేదు; (ప్రియుడు జదుకొనగ వినముఖిదై, మాసినీ ; టను పోదుడేల కోపమున; మరింక ఖం యాం ఇ క జ సి కళ జంంకిలె ఆటంంయిలటించి ఆలు ౧) 6ంల్చు బంంంి ఎం చొక్కు నీ యడంద సుముమఖనుచు,
11 -. - అబల సాల 4 అండా లరారాలనాలాన ఇలా వునన గొలల ౩౮౧ సీ సడి విని యామె నిను జూడగోర్తి ఎ న్నడుగులు పగి ముందు రరుగుడెంబె అంత నీవు నేగ, అన్నదడుగులు వేన్క వలి అందవికును వచింతు రాదూటనర, మరి ఆవి.ఎ మాటా ౦వి నాతదేయన్నచో తతి ఎక్కుుమార్లు నిన్ను పెర జారిణులదుందు పొగడి పొగడి కొనకు వగపు మిగుల నిన్ను దూరపరచుకొన్న మాతవ వైన 'వరిమీద కోపగ౧ం౦ంచగబలము, వటి తనదు ప౦భుత దాచుకొని, దాసులెచు, కో పించు పి్రయకు నలుక నవరుతీర్క రిట్రిమగిలె ప్రీ లతగుదురు పింయతముల్‌ మిగులు మగలు వటి “మగల సుమ్ము, చ్‌ 2|| ఇరులు మబ్బులుబ్బు నీ రాతి9యే లాను వాని యింటి 'కేగవలయుననుచు, రినులుమూసి నకడువగలుట కభ్యాస మింటనే సమాచరించు, దాల,
చెడఓ౬ ఎడద చిచ్చుపెట్లుడే చాలదా! ఇంగ "పెచదకు దిరిగి సగము వడకమీద వాలు నాదు వీపువెప్త నీ చెడిని టూర్చులన్‌ బ్వరింపుచుండు పేల ?
తె౭ ఎన్న తిండ్లు పెట్ట యింటికుక్కూను లెంత లీసికొంచు, చనుపుచేసె నామె, జారు డేగుచేర సడిచేయ దాకక్కు, మొరుగుచభుండు మగడు నరుగు జేర,
చెల౮ౌ ఐల వలప్ప్కకత్రె లోలి నిందీననీయె డందలోన తావు పొందలేక కేం పనులు వదలిపెట్టి మేను మరింత యు రృశింప జయు సనా రృళాంగె,
త౯ా నాదు చెక్కిళులను నాటిన నీ చూప్త లసతె కదలకుండ నా దినాల, ఇపుడు నవియెచెక్కు, లీ నను నామెనే,
. ౪౦
ఓయి। కోడికూత రులికి లేచెదచేల? పరులయింట నున్న భ9మను పడకు, నిన్ను కౌగిలించుకొన్నది నేనె, నీ వున్న యిళ్లా సీడె; ఉడుగు భయము.
సేన ఉచ పలా... మ... లం మూల టా ఎ వాను అటు దాను వ్యయ లా ముగు డో గాథలు ళం లీ ము ఉని ఎటు వచ్చుచుండె చూడు, జ్‌ న ఆట దాని హృదయ మాకి9మించుచునుండె ల్‌ో జ్ర య కటా ను. ంచు వపీరోటి స్వా మెవపగుచు చభంజంతు ఎయటి బొంతనున్న కాను పొదలనాల - కాని ఎల ధార్మికాః నటికినిగూడ లత టా నే యం యల 0లా ఓ కది అలు ? బ్దుల్లు జ అయ. రారా నీలం సీ రా ( న. ఇరులు చిమ్మిఆ౭గు | రాతి9, మగదూరి కరిగా, నిల్ల శూన్యమట్యునోయి ః దొంగిలింపబడుదుమొ యమొ మనము, పి క్కింటివాడః మేల్కొనే మెలంగు, ల. వయనువారితోగ వట యక్ష'పఏ9తిమ త్త క్రీ నమన్కరింతు సీనాడు, నోముంగి ముసరిత్‌ నమ; త్చుపి పొందుమింఠకః న ఖాలి.
మధురి గాథలు -----ంంంంంటలలలాల. పలల వత లతలను లం రారననాలాంాడా 14 ట్లుజ్బ ఒరడు పి్రం్రయుడటంచు నుండిసచో, దుఃఖ పెట్ట గూడను, సుఖ పెట్టు సతడు, పియునిగోవ బాధపెట్టియు, పులకింప చసేయుగదవె, చన్నుదోయి నపయ., ౪౭ “సిమి'పేమిపే, అదేమి? నే వినచి ద టంచు నీవు చెప్పుమన్న సీటు మాటలన్ని వందసూర్తు నాచేత చె ప్సించె మరల మూల నిగుడవోడి, లక కనులు సగముమోడ్చి కొనచూపు బరి ఒచ్‌ ఇంటికోడరి తెరగెల్ల నెజిగి బాటసారి గేహపతి వద్దనిన గూడ అసతె కదల కడింటిఆరుగును౦డి. ౪జా ఎన్ని యెన్నితప్పుచేని చేయుము, నమ్మ గమున నవి సహింపగలము జము గుణములంది మాకు కుదిరియున్నది పీ9తి ఎన్నితప్పులేని యన్న టోము, ౨౧౦ కనగ తలోకమందు కపటమింతయులేని 'పేేమయంచు కానిపించదు, సఖి: కొనిపించుననుము, కలుగు నెపైడదాటు ?
(గ ల అల అను. వయం అయాయ అంట ఆజం మధుర్‌ గాధలు శీణల ఉరక దయడదంంచి ఓయందగాడ్‌।! ను కాని యెవరికడకు =తవమే లేని "పే౦దు జనెదు, వారిదెంత సుఖమొ ? తు ఇంత డిఃరిలో లభించదు దిచ్చమం అరయ, కాస్గుపొదలు విరిచెడు నీ విట (బడికి యుంటివనగ, నదిమి గొప్ప, ౫౩3 ఎసగి యిన్నియేని యేన్గుదంఠపు సొమ్ము ౧లరి దాల్చు సవతులందు చూదు మదిగొ బోయ ముడ్దరాలు, తా నెమిరిక అన ధరించి గర్విమున చెలంగుం ల్‌ో అరసి నాదు చెక్కుటద్దాలు నీవు ము గాడ్‌, సవలతినొనట నలచె చదుట ధపుడ & ఇద్ది నన్ను నవమాన పరచుట కాక, దానికేమి కారణమ్ము ? వ్‌ ౫ సాటిలేని నాదు నాహ సమ్ము మాదిరమొ యెటుగు గోదావరొక పె, ఆ రాళ్లవాన కురియు రాతిరెౌక లు.
మభురి గాధలు యయయలలతలతలులుతటలడలల వరం వలలు... లాలలలాలు నాలాల [0 గీ్‌క౬ు తిరుగుమింక నిచట వెరమాలి, ధార్మికా : అద్దమాక లేక, అరయ నిచటి కుక్క నొడసి చంపె గోదారి పొదల పొం చున్న పొగరు సింహమొనటి నడు. జ మ పి౦యుని ముద్దుపేరు విన్నంరనే పుల కించి, ఒడలు చెమ్మరీంచి, దూతి “నతనికిట్లుచెప్పు" మని సా/:సంపుచె చివరి కతని యిల్లు చేం నామె, శి టా విపుల చాటుకర్మనిపుణులౌ వీరల నుగక నమ్మబోకు మోసిబిడ్డ | వేడియారినంత చెడమోము చబెట్టుచు తొలగు కుక్కావంటి ఖలులు సరు. ౫౯ కనుందొమలు ముదువగలనుల, ఐదరిలన "పడకు మోము (తిప్పి షయగలను, చేయగలను నీవు, చెలయరో 1 చెప్పెడు వన్ని, పి'యుని జూదనపుడె (ను. ఎం అ మొట్టముదట అటి కుట్టగా దూరమ్ము పోయి, మురలమవల డాపి, కోలి నిలిచి కొమ్మలూప్‌, నేశెటిపందు తా నంట వెజచు లేటియని భ9మించి,
|. “ఎ దుడుద గాథలు జలు “పశలమా :' యటన్న “ళుశలానిశేమితే, ఇంటిముందరున్న యొంటిగున్న మావి నెల్తిమీద మరియే యనర్థమో వచ్చివడె"నటందు పళిశె నామ, ౬౨ గడచినబైర్శాతి కసడ కొంచతిథికి పండుకొనుట కొజుకు పరచినట్టి గ్పపనలనెల్లి కొంత యీూయుదయాన కిస్నులొలకొంచు రడిరకు (దోయు, ౬-9 ఇస్వడె వాగునుండి యా పెద కుందెత్తి కొంచు త్వరగ నేగుదెంచినాను అలసితిని చెలి! చెమటారలేదింక, సన పాంపలేను, విశధమింతు క్షణము. 5 ఫా తలయు నెరసిపోయ, పొలుపరి నామేను ముడుత లయ్యె తెగనీ చెచిపి పనుల సిజము, చిత9మోసి ; సీదు సౌభాగ్యమ్మె, “గోద” దూతియయ్యెగాదె నీకు, నిిదళమి, మరియు నిట్లూర్వు, లోపిక లేమి, యలత, నలతలేమొ యేమొ అరయ మందభాగ్యనగు నాకు తోడ్చాటు పడగ, నీకుగూడ వచ్చెగదవె &
మధురి గాధలు _ంంంయనలతలదయయయయాు లలల లల [రీ ట౬ుకం ఆతడు బుజువురతుల నానందపడడు, వ (క్రంపురీతులన్న, కసురుకొనును ఇంకనెట్టులిచట నీ మందభాగ్యురా సహజమన్నయటై, సథిః చూడు వానిని, వదలిపెట్టపమ్మ వగ్రవీక, కన్నులారి వాని గాంచవచ్చును, మరి సీవు ముగ్ధవంచు నెన్నబడుదు. ౬ర నీదు మనసులోన నివిచియుండిన దాని 'పేదపెద్రి సన్ను పిలిచినావు, సదయహృాదయ £ః యొట్లు సౌధాగ్యముననా బు ౬౯ ఇన్లై వ్యర్థమైనయట్టి “తె సతతో నదురు చూచిచూచి యెజ్ఞక సుల నోయి సొబగుకొడ । ఉవిద లజ్ఞావతి, చెలులకేని చెప్ప సిగ్గుపడును. ౭0 ఆమె జారినట్టు లతని'పె గోదారి యెగుడు దిగుడు రవు దిగుచు పదియె, జాలి తప్పుకాదు; చప్పున నాతడా "మెను భరించి కౌగిలిని బిగించె.
8౮ ఇంకిసు పనిదానదే కొని, ఓ బిడ్డ! దిస్స మొలన నీవు తిరుగ టోకుం ఊరిలోని పడుచువారలు జాణలు నిన్నుజూచి తల్లి నెన్నగలరు, చవి
ఊదిజస్‌ దీప, మొరు లనుమానింప కుండ్‌ నూర్చులదిమి, కొసరి యొట్లు ఎసి, పెదవిగాట్లు వెరిజిసి నట్టిదౌ చదాటుకూటమియును సౌఖ్యవ రచు, ఇచట చాప దొరుకి, దీయూరు సర్వమ్ము రాతిమయము, పాొంధః రాతిృయయ్యి ఉదిరి వచ్చు నీ పయోధరమ్ములు చూచి ఉండదలతు వేని యుండు మిచట, నిండియున్నవారు నెజజాజణ లీయూర వీలులేదు నూర్చు విడుచుటకును
ఇంక వంకమాట లెక్కుడ:। కడగంటి కొసరు వలపుచూపు విసురు అచట;
త ౫
ఎందుకమ్మ, యేడ్తువే చెలిః నీ మెట్టి నూరగూడ సఖులు నుందురమ్మ, కొండచాగు "గోద" యుండు నచ్చటగూడ అచటకూడ నుండు నాట పొదలు,
మధుం గాథలు -లలలలయతలాలాతలాలు అడం అజయంల ఆజా వ( 2౬ కనులలోన రూపుగలదు, స్పర్శాయుడున యెడదలటోన కలిసీ యెసలారు, మరియింవి విరహముట్లు నాకు నెర'సపె. విధియు, ఈ దేశకాల గతుల తీఠెరుంగకను పా ర్థించువారి కోపగించ రెవరు ? మగని [పక్కజేరు మదవతి తనముద్దు కొడుకునైన, నేడ్వ, కుసిరతిట్టు, ౭౮ శరభ గండ గవయ సైరిభ శార్దూల హస్తి బుక్ష జాతులన్నిటికిని ఆభయమిచ్చుచున్న యట్టుల నీదోయ ౭౯ ఈమె నూత ఎవధువు, సీ క్‌ొర్దిత స్చ్రుస పింయుడు చేయిబట్ల విసరికొట్టు ముద్దులాడ వోవ ముడుచుక రోదించు పలుకరించునెడల పలుకకుండు. ౮౦ ఉంగరాలవంటి ముంగురుత్‌ కదలాడ [కొత్తకోడంంట గులుకుచుండ, నింక పులుల తోళ్ల నేన్గుదంతాలు, వ్యా పారి ః మాకునెట్లు వచ్చునోయి :
౮౧ వాలు నిడుదైన నీంకన్నులు, మరి యందు వెళెంత మందికే నుండనీ, ఇట్లుచూడి సర్వ తవిగూడ,
౮౨ షప ఎపూఇజరాదు, ఈనాదు కొంగు లా గిననుగూడ చెప్పుకొనగ నాకు చెపి రిద్షయడవి, ఇటకు దూరమ్మూరు “శనుగూడ నొంటిదాన, పొంథ।
౮౩ ఇంతి జూడ నుత్చహించెడు పాంథ। ఈ దారివదిలి వేరు దారిబొమ్ము, తెంపుకొందమున్న తెగనట్టి వలన ఆ ఊరి పెద్ద కూతురున్నదచట,
౮౪ అలనిపోవుచుంటి వబల $ నా కోసమె సోగకానివద్ద కేగియేగి ఈవుగాని యింకనేమి చేయుదువుబే 'స్నేహభావమింత చేయుచుండె.
౮ాణ ఆ[క్రమించినావు నన్యాయముగ క్షేత్ర, మెనచేదొయయ్యె, నవలబొమ్ము, అయినవాడు వచ్చె నటుచూడు, వృషభమా రమ్యమైన క్షేత్ర రక్షకొరకుం
మధుర గాథలు - ---- ఎలాం. వానా. టా విప అక. రాలిపడినపూలు చాలునులే, పొద లూరిళూపదోవకోసి ముగుద | రినలు మామ నీదు గాజుల సడివిన్న, ౮౭ ఈ మెమగనికేమొ యాసుమిక్కి౨, ళాసు ముక్కుసూటిగానె పోపష్య వాడు, రల తానె ఇప్పపూలేరగా వోప్ప గాని, యామె నిల్లు కదులనీడు. టట ఉరనొక అ పొన్నయున్నది, అదియు గా మాధికారి 'పేరిటియందె, కాని దానిపూచె మరది తల జిక్కియున్నఏ, అత్త 1 ఇదియు మంచివిగున? చూడు, ౮౯ కక్క లేవలేక కూలను,, మతైెక్కిి సడియె నత్త, ఎటకొ భర్తయేగె (ప్రత్తి చేనునెల్ల బడదొ)క్కై నెనువోతు ఎవరు చెప్పు వార లిద్ది పతికి. ణం గడపదాక నీటి కడవతోవచ్చి, వె న్దిరిగి వీధివంక తేరిచూచి, భామ కుండ [కిందపడ వేసి, “పగిలి నం చేడు, చూడు, దీని, కేమికతమొ ?
సీస లం ఎ ఎం టు యయాలలలాాలా మధుర గాథలు ౯ం అడ్డుతొలగుదారి, కటుపొమ్మురా | సిగ్గు జారినగ బాటనారి కుల్ద | రిల్తివారిమంచు "రేగి కూన్య గృహమ్ము చొచ్చునట్లు పైకి వచ్చెదేల ? ౯౨ అదై మంచివారి పద్దతి, వగకాడ్‌ ః అనుసరించుచుంటి వదియ నీవు, మనసులోన నొకటి, మాటనింకొక్కుటి ఇప్పుడు మనము (బతుకు సీ జగాన, జా3 ఇంటిలోన సరుకు లేమియు లేవంటి వవునుగాడె చెప్పుమమ్మ :ః ఇంక త్వరగ, సవియేవి వలయునో, తెచ్చెద, ఇళ్ల పొద్దు నిలవదింకమీద. ౯౪ అచ్చమైన మేలి పచ్చలపశ్లైమ్ము నందు శంఖళశు కీ అమరినట్లు తామరాకుపైన తవిలి బెగురుపక్షి కదులకుండ నిలిచె, కొంచుమింక, ౯౫ అనలె జాలిలేని అత్త నా నెర్తిపె నింటిలోని పనుల నెల్లబెట్టు చుండు, తీరికంచునుండునో ఉండదో క్షణము చూతమైన సంజ వేళ.
మధువ గాథలు నలల టులదుదాు. వ ఎటు వాలం. అలాల లైఖీ క్‌౬ు ఇంక నొక్క_జాము కేతెంచు మగడంచు తెలిసెగదవె, ఓసి చెలియ : నీకు అయిన నింకనేల అకై కూర్చుందువే తీర్చివలయుపనుల తీర్చరాదె ; ౯8 పల్లెటూరిదాన, పల్లెయే కాపుర మ్మతివ । నగరరీతి నసలె యెజుగ, ఎట్రైదాననైన నేమిలే నేను, నా పాల, నాగరికల భత లల్ల క్‌ నటి ఉత్సవమ్ము నెపమున నీ భార్య వచ్చి, ఇంటి వెనుకవైపునున్న సంపెగ పొదవద్ర సణుగుచు, నో సాద గన మరది । ఏడ్చునయ్య ః చూడు, ౯౯ అందగాడ : నీదు నా మహోఠత్క.౦6త లా గుణ[గగ్రహణత లా వలప్పలు అట్ట భాషణమ్ము లసదృశమ్ముగ పూరి యయ్యె నింతలోనె, ఐన, చూగు. ౧౦౦ నాదుమనవి వినుము, గోదారీతీరాన సూలబరువుతోడ పుడమినంటు గ చభము గరా కాస ననైంతొ కులుకు మధూక । నె / “లా 7 ౧26 హో స రాల్బగదవె।; ఇంక, స సా యో
న న జీ న్‌ వ ల్ల తో క. శా _ జ నళ ష్‌ కస్త 4 ణీ తా త్ర న ఆ కి టి | ఇ కో శు న్‌ చక్‌ మ | ము. ఎక శ [న క్‌ జన జక ఆ. డే న జ ఉ' జ "టై వం ఆ ఉమ. ॥ ఖా చా శ క | క . . క] 1 క్ష లి | ఇ బ్భ. గట ./ జై స్‌ నో త హాం. =. టం వూ మెను నట టు శా డా శా, ॥ శా అ 18. | టా, న జన నచ ఇ 3
క్‌ ర వ! చా (్టో గ ఇ న వో “ = లీ ॥ . శి . క్‌ లొ గ్‌ గో = జ అక శె క; ఛ్‌ భజ స ఈ శ" క జ 2. " క ॥ _ . 7 న వ్‌! ఆ 1 మన్య వ్‌! _ ల్‌ ః్మ _ , = న ల్‌ జ! | శ్‌. డాం శక్‌ , [ల . ల ణ్‌ | ఉం టి. జజ జీ 1 /
తే ఒకళ్ళ. య. వ. ఒ ఆ జనన
౮. 4 ఉ = | " గ | | తే య. ః
ట్‌ -- ॥ ఏ = శ ॥ టీ దా!
యక! ౯; ॥ ” ॥ న్‌ఫె ల లో జ | - - - సక్స న ॥ ల - తొ క వ | | జ ( కుల శో శ్‌ య + ”ా ల గ్‌ - జ క - + ఎ
- చ్చ ళ్‌ శ్‌ " ల | జ్జ "£్‌ జె. శే క [. ల పా జ ఇలచాా సు ఇ క్ష ళ్‌ ల టు ॥ ॥ _ టం క్ష్‌ శం | _ా - 1 లకీ గె "ఇ శో . ॥. ల ఆసా
క +ఛి న. క / - ల శ జ ళా 4
. ॥ 4 ఖః గ్‌ ఆ య షా!
న్‌... శ క | 2 + క ,
- స = ఖీ శ ళ్‌ న క లు తొ చై | క | / న. షు | లి 1 న్‌ | అ 4 ॥ య న "4 న్‌ శ క ఖ్‌ భి "ఉళా త గ్‌ ఒ ఒం చ్‌ ॥ా జై ' ల్‌! న గ గ్‌ అ ఆ ఇ ॥ 4 ౯ + శ ర్న | యో _ | గ ళ్‌ = | ” అ అవ స ( " శ శశీ శా "అ గ్‌! జ | ॥ క్ష ॥ . “ " "- "క న | ఇత్‌ న క్‌ "= శి న అం శ క ః న్‌ | క. ్య రా తి వ: క గ అహా ఈ ః టు ల శ ఫ్‌ క త న. క జం. గ్‌క్‌ అః! | ” ళ్‌ క గ్‌. ్ష్‌ శ ॥ ల. . , ఇటీ న! సక 4 , / , (| కి ఠి ః శ్‌ గా! ః న వ న్‌ వ ఈఓ ళా + _ ఫా స క అ ఇ ఎ * - = శల ఈ ॥ జ ల చ గ ల , గే ఓ ం = షన [కీ శి శ శ కె . ళీ “జో | 7 ఇ ల టు ॥ ॥ ॥ ఇ న్‌ రా ము. రా క! వ +. ల 4 న = ఖీ , శ | ళా ఓ య! గ్‌ క్‌ ఇ త్న ,, ॥ జు ॥ న్‌్‌
|| బ్‌ జా ఇ గ్‌ ॥
|] ॥
॥| శ | నా. ॥| , జ. " ॥ + వ్యా 1 | /
ఇ | నా న్‌ గక ॥ క్‌ ౨. |
1 వి ॥
ల ॥ | స్‌ జ్‌! శ శీ ఆ గ . ఇ. 1 న.
1కి గ 114 క. 1” శే. క్‌. జ ష్‌ క క్‌ జి _ శా , ( " ॥ “జ్ఞ
|| ల మ? | ల కో తి . | ఇష టీ మా... + ౪ కస. .
జ్నీ జ. లి ల! - ఇ బో (. [శ | ల థె సా ఎ | బో గ్‌ా! ౨ 4లీక్యే / | " 1 జ గా ఠి (|| క్‌ ఇ" నే ఐం! తో జీ
| శ ల లి న గ
క్‌ " గ్‌ న క ల్‌ /. ॥ ॥ న! రన. * బా పే [| ||! _ అ
|, -ై శో అ 4 _ - న. 1 పెరు [1 గ్‌ 11 కః ౯ శ _ జం.
- ఎ" " న స క్‌ [1 . నీ క లీ | ఖా _ _ వా సా | _ త క | ల! ” ణ్‌ య | ఇ = శ
- శ | క 12! | _ , 4 లు = మ్‌ కీ + జ జ్‌ జ మ 4 ఇ _ ' జ జ కూ. 4 | , న్‌ గా ఇ కు. ఆ వ. ళీ ॥ - కీ సజల ఇ నే. ఆ , ఇ ల . ఇ ఖః క శ్‌ 4. క టం. ల - - . _ మ. శ | | కా త్‌! _ పా