Telugu నెల్లూరు పిల్లోళ్ళ కతలు - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

మ. వ. - = . | హ్‌ తలా. . ॥ ఖో | భ్‌ | | " క | | క , | థి 7 4 జీ టి | గ గ . _ జని హ్‌ మ. అ టట టి న - న నం. “ గ మ. న్‌ా లా బి గ / / శ్‌ ఖ్‌ | క; లీ మ | తి న్‌ శ || ॥ - ద ల్‌ మ. జ. ఇ / / స మ | - త (4 | / ఇ న్‌ | ఖై | ఎహే శ ః “- ము... శ ఇ +] న్‌ ణే ॥ /" / శ | | . స ల" గ జు ల | / , | జ ల నే శీ స" “ శి భి 4 ఇ ఛి గ య. మ బో ం ( పా ఓ ్య ల్‌: తా ॥ | | న. నీ న ల, . జ య. య ల లో శ్‌ న పాటై గ ల క? ర |. ఇ ణ్‌ ౯ అశ ॥ న్‌ా | న శ జో . | నం స్‌ తా. ॥ గో ం ఆ 4 | ( , . 1 ” గా = లల. / న క కా | | . ॥ నానా అచ. వా వై శ న్‌ .: కి + గ ఆ | 4 లి 4 ( (| 2 తు స కిక గే + _ 1 | ల న్‌ + ఎ అం 11 (| య య " ళ్‌ స్ట = శ ఇ గ న్స్‌ ॥ క గా! ఓ ల. మా శ కం! క. క , , వస్‌ ,! ఖే ర త్ల టో . వే | | | అతి , " ] - (12 త్త - ల్‌ ల ల | | మొ , (| 4. ॥ అల అ్యా 2 ఎ1 (| 4[ ఃే , న నవ = వె గ న 1 వ | |. లో ౮ 1 లో | క. హ్‌ , మ్‌... కై "ము

• న. ( చే | (గో లా ర్‌ స్ట కై 6 గా / ." | క 1 ం. శే [౫ . ,' /| || వీ. జీ $ | వలి ॥ . ॥ (4 స , 1 శ | | | క్‌ శ్‌ క్ష స వ ' ఎనీ! | . ష్‌ (| " , 4 అబ! త్రై " లై శ్‌ | క. స. సే న." వ. | | | | నాం సేన. ద సా ఇ | త ః / లక | ల స శ! ఆనం " ఓ షస క . 4! గ గే = |! *1[ీ బి ఇమి ఇ్తెసై శ త్‌ న్‌ 1 థ్‌ ఈ జె , ॥ స్‌, , ” | స్మ [ న ॥ . పడ ్ట క్త ఉ' _ అ [ మ వక్‌ న ్ట్‌ ననే శక. వుం క ఫి ఇ ] | పు శే వి! త 1] 11 మ + 2 ప. " | | కాం న కల తత! క! ఖా స లా ల న్‌ా " వన హన | | క్‌ ం ఇక . ఇ 1! శ ఖై | ॥ ఇ ఠి త్‌ జ్యా ॥1| ఇ | బిళాంం రశ.

4. | న. పీపుల్స్‌ సైన్స్‌ నెట్‌వర్క్‌ అనుబంధం ప. వి! న. జబ్బు . చ్చి జ్యా సళ.

లే - (

స) [511 దీం14(౫| నెల్లూరు పిల్తుళ్ళ కతలు రచయితలు

నెల్లూరు జిల్లా పిల్లలు

సంకలనం, సంపాదకత్వం

మి. బాలసుబ్రమణ్యం

కన్వీనర్‌, జె.వి.వి. విద్యావిభాగం ల క జనవిజ్ఞాన వేదిక (ఆం.ప్ర)

త యత టో _ ఆలిండియా పీపుల్స్‌ సైన్స్‌ నెట్‌వర్క్‌ అనుబంధం .

నెల్లూరు పిల్తోళ్ళ కతలు

611116 110112 202120

నెల్లూరు జల్లా పిల్లలు సంకలనం, సంపాదకత్వం

వి. బాలసుబ్రహ్మణ్యం

కన్వీనర్‌, లేగ విద్యావిభాగం

ప్రచురణ

మే నెల 2012

(ప్రచురణ

జనవిజ్ఞాన వేదిక

(ప్రతులకు

జె.వి.వి. కార్యాలయం

15/780, జేమ్స్‌ గార్డెన్‌, నెల్లూరు - 2

ఫోన్‌ : (0861) 2337450

"సెల్‌ : 9493855144

వివరాలకు, సూచనలకు

సి.వి. కిష్టయ్య

సెల్‌ : 9490300478

సి, మోహన్‌

కన్వీనర్‌, జె.వి.వి. ప్రచురణ విభాగం

ఆక్‌ ప్రయత్నం... ఎక అనుభనం........ ఇవన్నీ పిల్లలు రాసిన కథలు. ఏడో తరగతిలోపు చిన్నపిల్లలు వక్కలు క్‌ ముక్కలుగా రాసిన కధలు. ఈ పిల్లల్లో నూటికి తాంభె తొమ్మిది మంది ప్రభుత్వ స్మూళ్ళ పిల్లలు. మారుమూల గ్రామాల నిరుపేద పిల్లలు. కొంచెం చదవడానికి శ తగ్గట్టు విటిని మార్చి ఇలా పుస్తకంగా తెచ్చాం. పిల్లల్ని వాళ్ళ అవ్వా తాతల దగ్గరా, టీచర్ల దగ్గరా కధలు చెప్పించుకొని వాళ్ళకిష్టమైన వాటిని, ఇష్టం వచ్చిన రీతిలో స్వేచ్చగా రాయమని “జనవిజ్ఞాన వేదిక ఒక పిలువునిచ్చింది. కధలు స్కూల్లోనే నిర్ణిత దినమే రాయాలని చెప్పాము. రెండు దినాల్లో 10,672 - అక్షరాలా పదివేల ఆరు వందలా డెబ్బె రెండు కథలు విల్లలు రాసారు! వారం రోజుల్లో అవన్నీ గుట్టలు గుట్టలుగా మా ఆఫీసుకొచ్చిపడ్డాయి. నిజానికిది చాలా తేలిగ్గా జరిగింది. మా సంన్ధాగత యంత్రాంగం చాలా సులువుగానే దీన్ని చెయ్యగల్లింది. ఆ తర్వాతే అసలు సమస్య వచ్చిపడింది. 'ఈ కథలన్నీ ఏం చెయ్యాలి?” అనే సమస్య, వీటన్నిటినీ చదవడమే ఒక యజ్ఞం. తర్వాత సంగతి తర్వాత, వీటిలో చాలాభాగం మన మామూలు కాకీ నక్కా కథలు. కొన్నిటిని చదవడం బ్రహ్మకే తరం. కొన్నిటికి తలవుంటే తోకలేదు. తోకవుంటే తలలేదు. కొన్ని గజిబిజి. ఎక్కడినుంచి ఎక్కడికి వెళతారో అంతుబట్టదు. ఇక “తప్పులు” 8 అంటారా లక్షలు లక్షలు! కొన్నిటిలో ఎంత తలలు పగలగొట్టుకొన్నా “కవి థి హృదయం” అంతుపట్టదు. ఇలా చూస్తే (ఇలా చూడ్డమే మన అలవాటు, మన 2 పండిత లక్షణమూ!) ఇందులో తొంభైశాతం “చెత్త!”

( దీనికి భిన్నంగా ఈ అక్షరాల వెనక వున్న పిల్లల మనస్సుల్లోకీ, వాళ్ళ సొంత లోకంలోకీ, ఎక్కడెక్కడి సంగతుల్నో ఏరితెచ్చి వీటిని అక్షరాల్లో ఇరికించాలని పడే శ్రమలోకీ, అందుకోసం వెతుక్కున్న వాక్య విన్యాసాల్లోకీ, పదజాలంలోకీ, పాత కథలకు వాళ్ళు చేసే కొత్త జోడింపుల్లోకీ కొంచెం మనస్సుపెట్టి తొంగిచూస్తే మాత్రం మనం అవాక్షైెపోతాము. ఎక్కడినుంచి ఎక్కడికో వెళ్ళిపోతాము.

|

మామూలుగా మనం 'పిల్లలు సొంతంగా ఐదైనా రాయగలరు” అనేదాన్ని వొప్పుకోం. “కల్పించి కూడా రాయగలరు” అనేదాన్ని అసలు వొప్పుకోం. రాయడమంటే “తప్పులు” లేకుండా రాయడం అని మన సిద్ధాంతం గాబట్టి ఒకవెళ రాసినా అది రాతగా మనం అంగీకరించం. మన చదువుల్లోని చిక్కులన్నీ ఇక్కడే పుట్టి, ఇక్కదే పెరిగి, ఇక్కదే వటవృక్షాలైపోతున్నాయి. ఇలా మనం పిల్లల్ని సొంతంగా ్‌ ఏమీ మాట్లాడనీయకుండా, చదవనీకుండా, రాయనీకుండా చేసి అదే అసలుసిసలైన చదువని ముద్రవేసి కాలక్షేపం చేస్తున్నాం. నో ఈ సంకెళ్ళలోనుంచి మనం బయటపడితే, మన పిల్లల్ని బయటేస్తే ఎన్ని ఇంద్రధనుస్సుల్ని నేలమీదికి తేవచ్చో చెప్పడానికే మేంచేసిన ఈ ప్రయత్నమంతా. మన ఇళ్ళలో, మన స్కూళ్ళలో ఈ ధోరణి ఎంత ప్రబలంగా వస్తే మన పిల్లలూ, మన ప్రపంచమూ అంత సృజనశీలంగా మారుతారనే ఈ (శమంతా. వచ్చిన వేలకధల్లో కొన్నిటిని ఏరి ఇలా పుస్తకంగా తెస్తున్నాం. వైవిధ్యం, సొంత ప్రయత్నం అనేవి ఒక మేరకు గీటురాళ్ళుగా పెట్టుకొని వీటిని ఎంపికచేశాం. మొత్తం కధలకు వచ్చిన ఒక నమూనాగా వీటిని చూడొచ్చు. అయితే అందరూ చదవాలి గాబట్టి ఒకమేరకు వీటిని సరిచేశాం. “మిగతావి వంచెయ్యాలి?” అదే ఇప్పుడు మమ్మల్ని వెంటాడుతున్నది. పిలల కధల కోసం ఒక 'వెబ్‌సైట్‌' ప్రారంభించాలని ఆశ. ఎలా నెరవేరుతుందో చూడాలి. ఇలాంటి ప్రయత్నం ఎంత ఆనందాన్నిస్తుందో, ఎంత ఉద్విగ్నంగా ఉంటుందో ఇందులోకి దిగాక తెలిసింది. ఇందులో వేలు పెట్టిన ప్రతి ఒక్కరూ ఈ అనుభూతిని గుండెనిండా నింపుకొన్నవాళ్ళే. ఇక ఎవరికెవరం కృతజ్ఞతలు - చెప్పుకోవాలి? ఏమైనా చెపితే ఈ పిల్లలకే చెప్పాలి. వాళ్ళను చెయ్యిపట్టి నడిపించిన శ. టీచర్లకే చెప్పాలి. నెల్లూరు 23-4-06 జనవిజ్ఞాన వేదిక

కతలవరస గొర్రెపిల్ల క్షే నల్లిబాధ వ్‌! 1 దురాశ తి అపాయంలో ఉపాయం 8 ఎంద్రకాయ తెలివి ర్‌ గుద్దు ప్రయాణం శశ ౮ నక్ష చేసిన పుణ్యం 6 రేచికటి అల్లుడు 46 సావాసం తి పులిరాజు - నాగరాజు 48 సాహసం కేశ అవ్వ - తాత ర్‌1 ఏది న్యాయం 16 ధనగర్వం ద్‌లై పిసినారి పిచ్చయ్య 18 నక్క కధ ద్‌శీ రాజు రాణీ 19 రాజుకూతురు 56 బంగారు కుందేలు 20 నక్క - పిల్లి ర్‌7 చిన్న పెద్ద, నోర్ముయ్‌ 2] తగినశాస్తి ర్‌8 మంచి స్నేహితులు 22 గర్వం పనికిరాదు 69 సముద్రం అలలు ో పరీక్ష 60 నాగేంద్రుడి వరం 26 గుర్రం తెలివి 61 ఒకరాజు కొఢుకు ౧9 లింగడి సాహసయాత్ర 62 తెలివెన పి చ్చుక 1! టెంకాయ సుందరి 64 య రంగడు - కంచు గంటలు 98 రాజుగారి ఆవేశం 65 ళ్‌ పూదోట 68 క్‌ బంగారు ఈక 86 వ్‌ ఇద్దరు కూతుళ్ళు - రొయ్యపిసు కథ తెర్‌ ఇద్దరు కుమార్తెలు 69 ఏనుగు - తేనెటీగలు 39 మూడుమాటలవాడు - న్యాయ నిర్ణయం శ0 ఆరుమాటలవాడు 70 గ

ఎంత తాగినా తరగని బాన 72 రెండు వరాలు శే14 అమాయక చక్రవర్తి 73 చేప-పొట్టేలు 117 ' సూర్యగ్రహణం - రోకలి పూజ 119 ౫ చంద్రగ్రహణం గప పనిపిల్తోడి తెలివి 120 బాలుడు - నాగువాము గూడూరు దొంగ - అః ౧... దేవత 80 నెల్లూరు దొంగ 122 "కరుణించిన దేవత 81 మిరియాల బుడ్డోడు 123 రోశయ్య మంచం 88 ఎవరికి అపకారం ఎత్తుకు పైఎత్తు 8ిక్‌ చేయకూడదు 1265 వడ్రాల వాన 86 నక్క సింహం స్నేహం 126 పిలవాడి తెలివి గా రాజు కూతురు - సింహం 128 కాకి పగ క ఒక రాజుకు ఒక కూతురు 182 అక్క మంచితనం 89 చిమల రాజ్యం పేలెక్ష గాడిద తెలివి (1 ఆదజాగిలం - కుక్కపిల్ల 1385 ప బుడంకాయ 197 మిఠాయి చెట్టు 92 క రంగప్ప మనసు 138 దయ్యాలు - అత్తాకోదళ్ళు ర్రశ్ష అ. మన చెరువు ముదు - పెద్దక్క - చిన్నక్క 140 రాయ చెరువు వదు 05 బంగారు చెట్టు, వెండి లేళ్ళు చిలుక కధ య 06 ఆచెట్లమీద చిలకల కిలకిలలు 142 క్‌ కాకి, నక్క వజం కధ 14డ అదృష్టదీపం 98 ఇ నక రామన్న తెలివితేటలు 145 క్‌ 8 తెలివి. 100 కాకిగూడు 146 ర బంగా ఎ 102 చిలక-మామిడిపండు కేశ్ష? సత్యమెవ జయ మే04 ఉన్నదాంట్లో సుఖం 149 రాముడు, లక్ష్మణుడు 106 ఎలుక కధ 150 శ్రీకాళహస్తి రాజకుమారుడు 108 ఎవరు గొప్ప 152 య గ్‌ా

స శే చల్లా సుకుమార్‌ క తరగతి, యం.పి.యు.పి.పాఠశాల, గూడలి, కోట మండలం నా తల్లి : ప్రమీల, తంది : వెంకటసుబ్బయ్య లీ అనగనగా ఒక ఊరిలో ఒక జమీందారు ఉండేవాడు. ఆయన ఒకపెద్దఇల్లు"

కట్టుకొని అందులో నివసిస్తున్నాడు. ఆయనకు సంపద దండిగా ఉంది. ఆ జమీందారు వాడే గ్లాసులు, చెంబులు, కంచాలు అన్నీ బంగారంవే. ఒక రోజు రాత్రి ఆ ఇంట్లోకి గజదొంగలు వచ్చారు. ఆ ఇంట్లో ఉందే నగలు, బంగారం, మణులు, రత్నాలు ఒకటేమిటి అన్నీ తీసుకపోయారు. తెల్లవారిం;ది. దొంగతనం బయటపడింది.

ఆ జమీందారు, అతని మనుషులు కర్రలు, కత్తులు తీసుకొని దగ్గరలో వున్న అడివికి దొంగల కోసం బయలుదేరారు. ఆ ఇంటిలోని మగవాళ్ళంతా బయటికి వెళ్ళిపోగానే ఇదే సందనుకొని ఒక గొర్రెపిల్ల పారివోయి బయటకు వచ్చెసింది. అది వెంటనే దగ్గరలో వున్న అడవికి బయలుదెరింది. కొంతదూరం వెళ్ళగానే దానికి ఒక ఎద్దు కనపడింది. అది గొగర్రెపిల్లని “ఎక్కడకు వెళుతున్నావు” అని అడిగింది. “అమ్మవారి జాతర దగ్గర పడింది కదా! నన్ను బలిఇసారట. నౌకర్లు అనుకుంటుంటే విన్నాను. అందుకని పారిపోయి వచ్చేస్తున్నాను' అని చెప్పింది గొర్రెపిల్ల, “నన్నూ బలి ఇన్తారని విన్నాను, నేనూ వస్తాను.” అని చెప్పింది ఎద్దు. 'సరె! అని కలిసి కొంత దూరం వెళ్ళాయి.

అక్కడ ఒక కోడిపుంజు ఎదురైంది. అది పీటిని “ఎక్కడకు వెళుతున్నారు అన

7 అడిగింది. “అమ్మవారి జాతరకు మమ్మల్ని బలి ఇసారని తెలిసి పారిపోయి వస్తున్నాము” "శ అని చెప్పింది గొర్రెపిల్ల! 'నేనూ మీతో వస్తాను. నన్ను కూడా బలి ఇస్తారని విన్నాను” అని కోడిపుంజు చెప్పింది. సరేనని అవన్నీ కలిసి అడవిలోకి ప్రయాణించాయి. మరికొంత దూరం వెళ్ళగానే వాటికి ఒక బాతు కనిపించింది. అది వీటిని “ఎక్కడికి వెళుతున్నారు?” అని అడిగింది. “అమ్మవారి జాతరకు మమ్మల్ని బలి ఇస్తారని పారిపోయి వస్తున్నాము

అని గొర్రెపిల్ల చెప్పింది! కండు అత్తోట కాలా

ఆ బాతు బలి ఇన్ఫారని భయపడి 'నేనూ వస్తాను” అన్నది. సరే! ఆనాలుగూ కలిసి మరికొంత దూరం వెళ్ళగా వాటికి ఒక తెల్ల పిల్లి కనిపించింది. అది కూడా మిగిలిన వాటిలాగే అడిగింది. “అమ్మవారి జాతరకు మమ్మల్ని బలి ఇస్తారని తెలిసి పారిపోయి వస్తున్నాము” అని గొర్రెపిల్ల చెప్పింది! ళ్‌ ” ఆ అయిదూ కలిసి అడవిలోకి ప్రయాణించాయి. చికటిపడింది. చికటిలో జ . పిల్లికి కళ్ళు బాగా కనిపిస్తాయి కదా! పరిగెత్తుకుంటూ ముందుకు వెళ్ళింది. అక్కడ ఒక ఇల్లును చూసింది. పరిగెత్తుకుంటూ మిగిలిన వాటి దగ్గరకు వచ్చి, “అక్కడ ఒక

• ఇల్లు ఉన్నది. ఈ రాత్రికి మనం అక్కడే ఉందొచ్చూనని చెప్పింది. సరే! అని ఆ ఇంటి దగ్గరకు వెళ్ళాయి. అక్కడ కిటికీలోనుంచి లోపలికి చూసాయి. లోపల దొంగలు ధనాన్ని పంచుకుంటున్నారు. 'పీళ్ళను తరిమేస్తే ఆ ఇంటిని మనం ఆక్రమించుకోవచ్చు' అనుకొన్నాయి. , వెంటనే ఆ ఇంటి చుట్టూ తిరుగుతూ అరుస్తూ వున్నాయి. ఆ దొంగలు జమీందారు కత్తులతో వచ్చాడని భయపడి పారిపోయారు. అపుడు గొర్రెపిల్ల “పిల్లిని “నువ్వు ఎక్కడ పడుకుంటావు” అని అడిగింది. నేను మీగడ దాచే అలమరాలో పడుకుంటాను” అని చెప్పింది పిల్లి. తరువాత కోడిని అడిగింది. “అది ఇంటిలో ఒక మూలన పడుకుంటాను” అని చెప్పింది. అలాగే ఎద్దును అడిగింది. “అది గుమ్మంలో పడుకుంటాను” అని చెప్పింది. బాతును అడిగింది. అది 'ఇంటికి పక్కనే ఉన్న కోనేటిలో పడుకుంటాను” అని చెప్పింది. గొర్రెపిల్ల 'ఇంటి మధ్యలో పడుకుంటాను” అని చెప్పింది. అన్నీ పడుకున్నాయి. ఆ దొంగలు ఇంటి దగ్గరకు వచ్చారు. ఒక అతన్ని పంపించి ఆ ధనాన్ని * తీసుకురమ్మన్నారు. అతడు కిటికీలోనుంచి లోపలకు వెళ్ళాడు. పిల్లి ఉన్న అలమరాలో చెయ్యి పెట్టాడు. పిల్లి తన గోళ్ళతో గీకింది. భయపడి అటూ ఇటూ పరిగెత్తాడు. ఇ అతడు గొగర్రైపిల్లకు తగలగానే అదిలెచి కొమ్ములతో కుమ్మింది. వాడు బయటకు పరిగెత్తాడు. గుమ్మం దగ్గర ఎద్దులేచి తన కాళ్ళతో తన్నింది. కోడిపుంజులేచి పెద్దగా అరిచింది. ఆ అరుపును “నిన్ను పట్టుకుంటా పట్టుకుంటా” అన్నట్లు ్రమించాడు. పరిగెత్తుకుంటూ బయటకు వచ్చాడు. అక్కడ కోనేటి దగ్గర బాతుకు తగలగానే అది తన ముక్కుతో పొడిచి, రెక్కలతో కొట్టీ, కోనేటిలో పడవేసింది. 2 యాఫెంయ్లరు లక్లోళ తల

వాదు భయపడుతూ మిగిలిన వాళ్ళ దగ్గరకు వచ్చి జరిగిందంతా చెప్పి ఆ ఇంట్లో దయ్యం ఉందని చెప్పాడు. దయ్యం అనే సరికి భయపడి అందరూ వారిపోయారు. తెల్లవారింది. జమీందారు ఆ ఇంటి దగ్గరకు వచ్చాడు. అక్కడ గొర్రెపిల్ల, ఎద్దు, కోడిపుంజు,

• బాతు, పిల్లి ఆ ఇంటిని కాపలా కాయడం చూసి ఆశ్చర్యవ' యాడు. లోపలకు వెళ్ళి చూశాడు. పోయిన ధనమంతా లోపలే ఉన్నది. జాతరలో వీటిని చంపకూడదు. = నా అనుకొన్నాడు. ఆ మాటలు ఇవి విన్నాయి. జమీందారుతో వెళ్ళి సుఖంగా జీవించాయి.. ( జ + చింతగుంట సాయికుజే:ర్‌ . నుల... 7వ తరగతి, యం.పి.యు.పి.పొాఠశాల, ఊసుగుంటపాళెం, కోట జీ మం. . వాడాలని తల్లి : గురవమ్మ, తండ్రీ : శీనయ్య

అనగనగా ఒక అడవి. ఆ అడవిలో రకరకాల జంతువులు, పక్షులు జీవించేవి.

ఆ అడవికి రాజు సింహం. ఆ సింహానికి రెండు నక్కలు మంత్రులుగా వుండేవి. ఆ

నక్కలు సింహాన్ని ఎలాగైనా చంపి అడవిని పాలించాలని అనుకునేవి. ఆ అడవికి

సమీపాన ఒక వేటగాడి కుటుంబం నివసించేది. ఆ వేటగాడు రోజూ అడవికి వెళ్ళి '_ పక్షులనో, జంతువులనో చంపి తీసుకొచ్చేవాడు.

రోజూ మాదిరిగానే అతను వేటకు వెళ్ళాడు. అక్కడ ఒక జింక ఆ వెటగాడికి

అగుపడింది. అతను వెంటనే దానిపైకి బాణం గురిచూశాడు. అది అతని నుండి

• తప్పించుకోవాలని చాలా వేగంగా పరుగుతీసింది. వేటగాడు దానిని తరిమాడు. వేటగాడు ఎంత పరిగెత్తినా జింక చిక్కలేదు. జింక తప్పించుకొని తనకు తెలియకుండానే సింహం “గుహలోకి వెళ్ళిపోయింది. అక్కడ సింహం ఈ జింకను చూసి మనకు మంచి భోజనం దొరికింది అనుకొని జింకను పట్టుకోవడానికి నక్కలను పిలిచింది. నక్కలు వచ్చి ఎలాగైనా ఆ జింకను మనమె తినాలని సింహానికి మాయమాటలు చెప్పి సింహం చేత ఆ జింకను చంపించాయి. సింహం తినబోతుండగా నక్కలు అద్దుపడి. “ఆ! ఆ! మహా రాజా! మీరు రక్తం కడుక్కొని తినండి. లేకుంటే దోషం” అని చెప్పి సింహాన్ని నది దగ్గరకు పంపాయి. ఈలోపు నక్కలు జింకను తింటుందగా ఆ వేటగాడు అటువైపుకు వచ్చాడు. నెంయ్లాతం అత్తోళ్ళ తంత చె

వేటగాడు జింకను తింటున్న నక్కలను చూసి మనకు ఈ రోజు ఎక్కువ ఆహారం దొరికిందకొని బాణం వదిలాడు. ఆ బాణం రివ్వన వెళ్ళి నక్క గొంతులో గుచ్చుకుంది. ఆ నక్క గిలగిలలాడుతూ చనివోయింది. ఇంకొక బాణాన్ని వదిలాడు. అది వెళ్ళి ఇంకొక నక్క రొమ్ములో గట్టిగా తగిలింది. అది శబ్దం కూడా చేయకుండా పది చచ్చింది. ఆ గ్‌ వేటగాడు చచ్చి వున్న జింక, నక్కలను తాడుతో కట్టి తన భుజాన వేసుకొని బయలుదేరి గుహనుండి బయటకు వచ్చి అటూ ఇటూ చూశాడు. పోతుండగా దారిలో అతనికి = సింహం ఎదురు వచ్చింది. వేటగాడిని, జింక, నక్కలను చూచి సింహం నాకు 5 నెలలకు సరిపడా ఆహారం దొరికింది”. అనుకొల్టి వేటగాడిని చంపడానికి అతనిపైకి దూకింది. ఆ వేటగాడు తన భుజానవున్న జింక, నక్కలను కింద పెట్టి బాణం పైకెత్తి వదలబోయాడు. అంతలోపే సింహం అతని పైనబడి అతని గుండెలను చీల్చి, చంపివేసింది. అక్కడ పడివున్న నాలుగు ఆహారాలను చూసి సింహం ఆనందించి తినసాగింది. ఆ మాంసాన్ని ఎలాగోలా తినేసింది. కొద్దిరోజులకు ఆహారం కోసం సింహం వేటకు వెళ్ళింది. దారిలో ఒక ఏనుగు కనబడింది. దానితో పోరాడి దాన్ని ఎలాగైనా చంపి తినాలనుకొని ఆ ఏనుగు మీదకి దూకింది. ఆ ఏనుగు సింహాన్ని చంపి అడవికి మేలు చేయాలనుకొంది. ఆ సింహాన్ని ఏనుగు తన తొండంతో చుట్టి విసిరేసింది. సింహం దూరంగా వెళ్ళి పడింది. మళ్ళీ తిరిగి వచ్చి ఎనుగు కాలు పట్టీ చీల్చింది. ఏనుగు కోపంగా సింహాన్ని తన తొండంతో గట్టగా పట్టుకొని అక్కడవున్న ఓ పెద్ద వేపచెట్టుకి బలంగా గుద్దింది. అంతే సింహం ఎముకలు పొడి అయిపోయి చచ్చింది. ఏనుగు అడవికి వెళ్ళి జరిగింది అంతా చెప్పింది. జ అదవితోని జంతువులన్నీ బనుగును మెచ్చుకుని ఆ రోజు పండుగ జరుపుకున్నాయి. ద వెల్లడ లర్లోళ ల

కన బండి సునీల శీ 7వ తరగతి, యం.పి.యు.పి.పాఠశాల, వెంకన్నపాళెం, కోట పే ; తల్లి ; బంది కృష్ణమ్మ, తంటదీ : బంది శ్రినివాసులు అనగనగా ఒక ఊరిలో ఒక చెరువు ఉండేది. ఆ చెరువులో చాలా ఎండ్రకాయలు ఉందేవి. చుట్టుపక్కల చెరువుల్లో సళ్ళు ఎండిపోయాయి. ఒక్క ఈ చెరువులో మాత్రమే సీళ్ళు ఉందేవి. ఇతర చెరువుల్లోని ఎండ్రకాయలు ఆ చెరువులోకి వచ్చి, ఎండ్రకాయలతో “మా చెరువులోని నీరు అయిపోయాయి. మీ చెరువులో మాకు కొంత చోటు ఇవ్వండి.” అని అడిగాయి. కాని ఆ చెరువులోని ఎండ్రకాయలు ఒప్పుకోలేదు. ఎండ్రకాయల మధ్య తగువు జరిగింది. అప్పుడు అక్కడకు ఒక నక్క నీటి కోసం వచ్చింది. అప్పుడు ఎండ్రకాయలు నక్కకు జరిగిందంతా చెప్పాయి. ఆ నక్క “నాకు తెలిసిన ఒక పెద్ద నక్క వుంది. దాని దగ్గరకు మిమ్మల్ని తీసుకుపోతాను. అది బాగా తీర్పు చెపుతుంది” అంది. సరే అన్నాయి ఎం(డద్రకాయలు. మరుసటి రోజు అవి అన్ని ఎండ్రకాయలను పిలిపించాయి. “మీలో పెద్ద ॥ ఎండ్రకాయలు పదిమంది రండి” అన్నది నక్క పెద్ద ఎండ్రకాయలు పోయాయి. ఆ నక్క ఈ ఎండ్రకాయలను తినేసింది. ఇలా చాలా ఎండ్రకాయలు తినేసింది.

• ఆ ఎండ్రకాయల్లో ఒక ఎండ్రకాయ ఆలోచించి, “నక్క మనల్ని పిలిపించింది. పోయిన ఎండ్రకాయలను తినేస్తున్నట్టు ఉంది. ఈ నక్క మద్యస్తం బాగాలేదు. దీనికి తగ్గశాస్తి చెయ్యాలి” అనుకొంది. పక్కరోజు పెద్ద పెద్ద ఎండ్రకాయలన్నీ చేరాయి. నక్క వచ్చి మాటలు చెపుతుంటే దాని నెక్కి రక్కాయి, కరిచాయి. నక్క తట్టుకోలేక పరిగెత్తింది. అందుకే ఉపాయంఉంటే అపాయం తప్పించుకోవచ్చని పెద్దలన్నారు. గెంతు అత్తోళ్ళ కతా క్‌

ల నక్క చేసిన పుణ్యం | మానికల బాలాజి

టం 1 తల్లి : రజని, తండ్రి : పోలయ్య

ఒక గ్రామంలో ఒక అవ్వ ఉండేది. ఆ అవ్వకు ఒక మనవడు ఉండేవాడు. ఆ అవ్వకు రెండు ఆవులు ఉందేవి. ఆ అవ్వ ఆవుల పాలుతీసి అవి అమ్ముకొని వచ్చెది. 'ఒరే ! మనవడా, నేను గుడికి పోతున్నాను. నువ్వు మజ్జిగ తాగేసి బడికిపో” అని ఒక రోజు అవ్వ వెళ్ళింది. ఈ మాటలు ఒక నక్క విన్నది. మనవడు రాక ముందే ఆ నక్క మజ్జిగ, నెయ్యి, వెన్నపూస, జున్ను అంతా కడిగేసినట్లు తినేసింది. “చూడు నన్ను తినమని అవ్వే తినేసి వెళ్ళిపోయింది” అనుకొన్నాడు మనవడు.

అవ్వ గడ్డిమోపు ఎత్తుకుని ఇంటికి వచ్చింది. కుండలు అన్ని కడిగేసినట్లు ఉన్నవి. తినింది మనవదేనని గమ్ముగా ఉన్నది. మళ్ళీ మజ్జిగ, నెయ్యి, వెన్నపూస, జున్ను చేసిపెట్టి వెళ్ళిపోయింది. నక్క మళ్ళీవచ్చి తిని వెళ్ళిపోయింది. అవ్వ మళ్ళీ మజ్జిగ, నెయ్యి, వెన్నపూస, జున్ను చెసిపెట్టి, “ఒరే! అబ్బయ్యా ! నేను గడ్డికి పోతున్నాను. అన్నం తినేసి బడికిపో” అని చెప్పింది. మళ్ళీ నక్క అన్నీ తినేసి వెళ్ళిపోయింది. అవ్వ మళ్ళీ వచ్చి చూసి “ఒరే! అబ్బయ్యా! అన్నమంతా నువ్వు తినేసావు నాకు మజ్జిగన్నా ఎత్తిపెట్టకూడదురా!” అనింది. “ఆ!ఆ! అంతా నువ్వె తినెసి నా మీద చెప్పకు” అన్నాడు మనవడు. ఎవరో ఒకరు తిన్నారు కదా అని అవ్వ ఊరుకొంది. న

అవ్వ ఎవరు తింటున్నారో కని పెట్టాలనుకుంది. “ఒరే! అబ్బయ్యా అన్నీ చేసిపెట్టినా తినేసి బడికి పో” అని చెప్పింది. వెళ్ళిపోతున్నట్టు వెళ్ళి గుడిసెలోకి మళ్ళీ తిరిగి వచ్చి ఒక గంప కింద కూచుంది. అప్పుడు నక్క వచ్చి గబగబా తింటున్నది. “ఒరే నేనోమో అబ్బయ్య మీద సందేహపడ్డాను, అబ్బయ్య ఏమంటే నామీద సందేహపడ్డాడు” అనుకుంది. పక్షనే రోకలి బండవుంది. రోకలి బండతీసుకొని నక్క వీపు మీద బాదింది. “అవ్వా! అవ్వా! నన్ను కొట్టకు. నేను నీకు సహాయ పడతాను” అంది నక్క పల స

అప్పటినుంచి నక్క కట్టెపుల్లలు తెచ్చి పొయ్యిలో వేసేది. గుంటలలో నీళ్ళు తెచ్చి అవ్వకు ఇచ్చెది. అలా అవ్వకు సహాయపడింది. అబ్బయ్య ఎమో పెద్ద అయినాడు. అబ్బయ్యకు వివాహం చేయాలి కదా! నక్క అవ్వతో “అవ్వా పిల్లకోసం నేను వెంకటగిరికి ॥ వెళ్ళాలి. నాకు అన్నం మూట కట్టి యివ్వు” అంది. “నక్కా నువ్వు ఈ ఊరు దాటే సరికి నిన్ను ఎవరో ఒకరు కాళ్ళు విరగకొడతారు” క అనింది అవ్వ “అవ్వా! నీకెందుకు నేను పోతాను కదా!” అనింది. “సరే నీవుచెప్పినట్టు సీకు అన్నం మూట మెడకి కడతాను వెళ్ళు” అంది. కొంచెం దూరం వెళ్ళగానే దానికి ఆకలి అయింది. మూటవిప్పి అన్నంతిని మళ్ళీ మూట మెడకు కట్టుకుని వెళ్ళింది. వెంకటగిరిలో ఏ మిద్దె అయితే అబ్బయ్యకు సరిపోతాది అని చూస్తూఉంది. “ఆ ఈముడ్దె అయితే మన అబ్బయ్య సరిపోతాది' అని దాని లోపలికి వెళ్ళింది. అక్కడ భటులు కాపలా ఉన్నారు. చల్లంగా లోపలికి వెళ్ళిపోతూ ఉంది. “ఏయ్‌ నక్కా! ఎక్కడికి వోతున్నావు!” అని అడిగారు కాపలావాళ్ళు. అప్పుడు నక్క “నేను రాజుతో మాట్లాడాలి” అంది. దానికి సైనికుడు “ఉండు రాజుతో మాట్లాడి వస్తా” అన్నాడు. లోపలికి వెళ్ళి రాజుతో “రాజా! రాజా! నీతో ఒక నక్క మాట్లాడాలంటోంది. మీరు అను[గ్రహిస్తారా!” అన్నాడు. “సరేరమ్మను” అన్నాడు రాజు. “ఏయ్‌ నక్కా రాజు నిన్ను రమ్మంటున్నాడు పో!” అన్నాడు సైనికుడు నక్కతో. నక్కరాజు దగ్గరకు వెళ్ళింది. “ఏం నక్కానీకు ఏమి కావాలో చెప్పు” అన్నాడు. “సరే! నువ్వు నాకు ఒట్టు వెయ్యాలొఅంది నక్క దానికి రాజు “స్వర్రే నక్కా ఒట్టు” అన్నాడు. “నీ కూతురిని మా అబ్బయ్యకు ఇచ్చి వివాహం చేయాలి” అంది నక్క అప్పుడు ఇ రాజు “సరె! నీ ఇల్లు నా ఇల్లు కన్నా పెద్దదై ఉండాలి” అన్నాడు. సరే అంది నక్క "| నక్క అదవిలోకి వచ్చి ఒకటే అరుపు అరిచింది. దేవలోకం గడగడలాడింది. ” “అబ్బా ఈ శబ్దం ఏమిటి? పాపం ఆ నక్కకు ఎవరు ఏ పాపం చేశారో?” అని దేవతలంతా భూలోకానికి దిగివచ్చారు. “ఏం నక్కా నీకు ఎవరు పాపం చేశారు? నీకు మేమంతా ఒక వరం ఇస్తాం” అన్నారు దేవతలు. అప్పుడు నక్క దేవతలతో “ఈ అడవిలో 10 ఎకరాల బిల్దింగు ఆకాశం ఎత్తు ఉండేది వారం రోజులు నాకు ఉండాలి. అది ధగధగ మెరుస్తుండాలి” అన్నది. నెంయ్లాతం అత్తోళ్ళి తీతీయాతతతతతతతతాంత 7

వాళ్ళు సరే అన్నారు. రాజు ముందు దాసులను పంపించాడు. వాళ్ళందరూ ఆ నక్క ఉన్న బిల్లింగు చూసి కళ్ళు తిరిగి పడిపోయారు. వాళ్ళు రాజు దగ్గరకు వచ్చి “రాజా! రాజా! నక్క బిల్లింగు ధగధగ మెరుస్తోంది” అన్నారు. అప్పుడు రాజు “ఆ! ఏది చూపించండి? పదండి పైకి” అన్నాడు. మిద్దెపైకి వెళ్ళి చూసి రాజు కూడా స్పృహతప్పి ల పడిపోయాడు. భటులు, రాజు నగలు, వజ్రాలు అన్నీ ఏనుగులపై వేసి అందరూ నక్క ఇంటికి జ వచ్చారు. పెళ్ళి జరిగింది. ఆ రాత్రి ఆ బిల్టింగ్‌ మాయమైపోయింది. అందరూ చెట్లకింద, కంపలకింద పడివున్నారు. అప్పుడు నక్కా ఏమిటి బిల్టింగు మాయమైపోయింది. ఎమిటి చల్లగా ఉంది, చురుకుగా తగులుతోంది అని కళ్ళు తెరిచారు. “ఒరే! నక్క మనల్ని మోసం చేసింది” అనుకున్నారు. అప్పుడు నక్క రాజుతో “నీ కూతురు మా ఇంట్లో అడుగు పెట్టింది. నా బిల్దింగు మాయమైవోయింది. అందువల్ల మా అవ్వని, అబ్బయ్యను నువ్వే సాకాలి” అంది. మంత్రులంతా 'అవును” అన్నారు. సరే అన్నాడు రాజు. నక్కా! నువ్వు కూడా రా మా ఇంటికి అన్నాడు రాజు. 'నేను రాను. నేను ఈ అడవిలోనే ఉంటాను” అంది నక్క ఆ మాదిరిగా నక్క పుణ్యం చేసింది. . ౧" 7వ తరగతి, యం.పి.యు.పి.పాఠశాల, గూడలి, కోట మండలం జ ర స! 1. తల్లి : నాగభూషణమ్మ, తండి : రమణయ్య + ఒక ఊరిలో కోతి, కుందేలు, ఎలుగుబంటి ఉండేవి. ఆ మూడు చాలా స్నేహంగా క ఉందేవి. వాటి స్నేహాన్ని చూసి అడవిలోని జంతువులన్నీ పొగిడేవి. కాని అడవిలో నక్క తోడేలు మాత్రం వాటి స్నేహానికి ఈర్యపడేవి. ఆ ముగ్గురు స్నేహితులను విడదీయాలని అనుకుంటూ ఉందేవి. రి అతతతతతతతతతపతతతతపతతపపపపజజపఆాపిం్లాతం అర్లోళ్ళీ తీయ

కోతి, కుందేలు, ఎలుగుబంటి అడవిలో ఒకరోజు ఒక పెద్ద కొండ దగ్గరకు వెళ్ళాయి. ఆ కొండ మీద నీటి ప్రవాహం చాలా అందంగా ఉంది. అక్కడనుండి వాళ్ళకు వెళ్ళాలనిపించలేదు. ఇంతలో వాటి పిల్లలకు ఆకలి వెసింది. నేను వచ్చే దారిలో దుంపలు ఇ వున్నాయి. అవి నేను తెస్తాను అని కుందేలు చెప్పింది. “నేను మామిడి పండ్లు తెస్తాను” అని కోతి చెప్పింది. ఎలుగుబంటి “నేను తేనె తెస్తాను” అని చెప్పింది. ఆ మూడూ 2 వెళ్ళేముందు “పిల్లలూ జాగ్రత్త” అని చెప్పి వెళ్ళాయి. ఆ చెట్టు చాటునుండి నక్కినక్క్మి . చూస్తున్న నక్క తోడేలు ఇదే అవకాశం అనుకున్నాయి. నక్క 'నాకు కుందేలు పిల్లలను చూస్తుంటే నోరు ఊరుతోంది” అని కుందేలు పిల్లలను ఎత్తుకుని వెళ్ళి కాల్చుకుని తినాలని .- నోటికి కరుచుకుని వెళ్ళిపోయింది. కోతి పిల్లలు, ఎలుగుబంటి పిల్లలు పరిగెత్తుతూ ఏడుస్తూ వెళ్ళాయి దుంపలు, పళ్ళు, తేనె తీసుకొని కోతి, కుందేలు, ఎలుగుబంటి కలిసి వచ్చాయి. అక్కడ చూడబోతే పిల్లలు లేవు. వాటి భార్యలు మాటలలో మునిగితేలుతున్నాయి. 'పిల్లలు ఏరి' అని అడిగితే “ఇక్కడే ఆడుకుంటున్నారే' అని చెప్పాయి. కోతి, ఎలుగు బంటు, కుందేలు చాలా కంగారు పడ్డాయి. వాటి భార్యలు ఏడుపులు మొదలు పెట్టాయి. ఆ మూడు “మీరు ఏడుపులు ఆపండి. మేము అడవి అంతా గాలించి పిల్లలను తీసుకువస్తాము” అని చెప్పాయి. నక్క తోడేలు అడవిలోని ఒక గుహలోకి వెళ్ళాయి. కోతి పిల్లల్ని ఎలుగుబంటు పిల్లల్ని కుందేలు పిల్లల్ని అందులో నక్క తోడేలు దాచి పెట్టాయి. తోడెలు ఒక ఈల వేసింది. ఉన్న రకరకాల జంతువులన్నీ అక్కడకు వచ్చి కాపలా ఉన్నాయి. ఇంతలో | నక్కకు భయం వేసింది. 'ఎలుగుబంటుకు తెలిస్తే మనల్ని ఒక్క గుద్దుకే చంపేస్తుంది” అని నక్క తోడేలుతో చెప్పింది. ళ్‌ కోతి, ఎలుగుబంటు, కుందేలు వాటి పిల్లలను వెతుక్కుంటూ అక్కడ కనిపించే జంతువులన్నింటిని అడుగుతూ వచ్చాయి. కొంచిం దూరం వెళ్ళే సరికి ఒక జింక కన్పించింది. “మా పిల్లలు కనిపించడం లేదు. మీకేమైనా కనిపించారా” అని అడిగాయి. “నేను మీ కోసమే వస్తున్నాను. అక్కడ నక్క తోడేలు మీ పిల్లలను తీసుకెళ్ళి పొద్దుపోగానే ఎవరికి తెలియకుండా కాల్ఫుకుని తినాలనుకుంటున్నాయి” అని చెప్పి జింక వెళ్ళిపోయింది. న.

ఆ అడవికి రాజైన సింహం దగ్గరకు వెళ్ళి జరిగిందంతా చెప్పి “మీరు ఎలాగైనా మా పిల్లలను కాపాడండి. మీరు కాని రాకపోతే మా పిల్లలను నక్క తోడేలు చంపివేస్తాయి” అని బ్రతిమిలాడాయి. దానికి సింహం ఆవేశంతో ఊగిపోయింది. 'నేను వసాను. పదండి వెళదాం” అని చెప్పింది. అక్కడికి వెళ్ళి సింహం ఒక అరుపు అరవగానే నక్క తోడేలు ల అదురుకుపోయాయి. సింహం భటులను పంపించి వారిద్దరిని బంధించండి అని చెప్పింది. 'మమ్మల్ని క్షమించు మహారాజా' అని అవి బ్రతిమిలాడాయి. కోతి, ఎలుగుబంటు, కుందేలు వారి పిల్లలను తీసుకొని వెళ్ళిపోయాయి.

కాలం అట్టే గడచిపోయింది. ఒక రోజు కోతి పిల్లలు, కుందేలు పిల్లలు, ఎలుగుబంటి పిల్లలు స్కూలుకి వెళ్ళి తిరిగి వస్తుండగా దారిలో నక్క తోడేలు ఎదురయ్యాయి. వాటిని చూచి కుందేలు పిల్లలు చెట్టు చాటుకు వెళ్ళాయి. కోతి పిల్లలు, ఎలుగుబంటి పిల్లలు మాత్రం ముందుకు వెళ్ళాయి. నక్క తోడేలు వాటికి “రకరకాలయిన బొమ్మలు చూపిస్తాము, రండి అని చెప్పాయి. పాపం ఆ పిల్లలు నమ్మి వాటి వెనకాల వెళ్ళిపోయాయి. అక్కడ ఒక సర్మసు వ్యాను ఆగివుంది. ఆ వ్యాను మీద రకరకాల బొమ్మలు ఉన్నాయి. వాటిని చూచి పిల్లలు చప్పట్లు కొట్టుకుంటూ వుండగా అందులో ఎక్కించుకొని వ్యాను బయలుదేరి వెళ్ళిపోయింది.

చెట్టు చాటునుండి చూస్తున్న కుందేలు పిల్లలు పరిగెత్తుకు వెళ్ళి కోతికి, కుందేలుకు, ఎలుగుబంటుకి చెప్పాయి. “ఇప్పుడు పొద్దుపోయింది. అదీకాక వ్యాను అడవిని దాటి వెళ్ళిపోయివుంటుంది. పిల్లలు మనకు దక్కాలంటే ఒకే ఒక మార్గం ఉంది. మనకు స్నేహితులైన గబ్బిళాలు మాత్రమే పిల్లలను కాపాడతాయి” అని కుందేలు చెప్పింది. వెంటనే కోతి, కుందేలు, ఎలుగుబంటు గబ్బీళాల దగ్గరకు వెళ్ళి జరిగిందంతా చెప్పి “మా పిల్లలను మీరే కాపాడాలి” అని చెప్పాయి. అపుడు గబ్బిళాలు గుంపులు * గుంపులుగా చేరి ఆ వ్యాను ఎదురుగా వచ్చాయి. ఆ వ్యాను నడిపించే దైవరు చీకటిలో దెయ్యాలు అనుకుని వణికి చచ్చాడు. అప్పుడు కోతి, ఎలుగుబంటు వాటి పిల్లలను _ = తీసుకొని వెళ్ళివోయాయి.

అలాగే కొంత కాలం గడిచింది. ఒక రోజు ఎలుగుబంటు పక్క ఊరికి పెళ్లికి వెళ్ళవలసి వచ్చింది. తన ఇంటి దగ్గర తన స్నేహితులైన, కోతి, కుందేలును “తన ఇంటిని, పొలాన్ని జాగ్రత్తగా చూచుకోండి” అని చెప్పి బయలుదేరి వెళ్ళిపోయింది.

కుందేలు, కోతి దాని ఇంటిని చాలా జాగ్రత్తగా కాపలా కాస్తున్నాయి. అప్పుడు నక్క తోడేలు, కోతి కుందేలుకు తెలియకుండా ఎలుగుబంటు ఇంటిని తగల పెట్టి పొలంలోని శనగచెట్లను పూర్తిగా నాశనం చేసాయి.

• అప్పుడు కోతి, కుందేలు అక్కడ ఉన్న నీటినంతటిని పోసి ఆ మంటను ఆర్పేసరికి, ౪ ఆ ఇల్లు పూర్తిగా తగలబడిపోయింది. అక్కడ నుండి వెంటనే పొలం దగ్గరకి వెళ్ళి చూసేసరికి పొలంలో ఒక్క శెనగచెట్టు కూడా లేదు. కోతి, కుందేలు చాలా బాధపడ్డాయి. 'మనల్ని నమ్మి, మనల్ని ఇక్కడ ఉంచిపోయిన మన స్నేహితునికి ఏమని సమాధానం చెప్పాలి” అని చాలా బాధపడ్డాయి. 'మన స్నేహితునికి మన మొహం ఎలా చూపించాలి" అనుకుంటూ అక్కడే ఉండిపోయాయి. ఉదయాన్నే ఎలుగబంటు ఊరి నుండి బయలుదేరి వచ్చింది.దారిలో నక్క తోడేలు ఎదురుపడి “అన్నగారూ నీ స్నేహితులు నిన్ను చాలా మోసం చేసారు” అని చెప్పాయి. అయినా ఎలుగుబంటు వాటి మాటలు నమ్మలేదు. “నిజం అన్నగారు! మీ స్నేహితులు నీ ఇల్లును తగలబెట్టారు. మీ పొలంలోని శెనగచెట్లను పూర్తిగా నాశనం చేశారు”. అని నక్క తోడేలు చెప్పాయి. అయినా వాటి మాటలు నమ్మకుండా అది వెళ్ళిపోయింది. ఇంటికి వెళ్ళి చూడగానే ఇల్లు లేదు. పొలంలోకి వెళ్ళి చూడగానే శనగచెట్లూ లేవు. ఎలుగుబంటి ఆవేశంతో ఊగిపోతూ స్నేహితులను చూసి అసహ్యించుకుని వెళ్ళిపోయింది. సగం దూరం వెళ్ళేసరికి నక్క తోడేలు ఎదురుపడి “ఇప్పుడు నువ్వు ఎక్కడకని

• వెళ్ళావు, పైగా నీకు ఇల్లు కూడా లేదు. అందుకని నీవు ఇల్లు కట్టుకునేంతవరకు మా ఇంటిలోనే వుండు” అని చెప్పి ఎలుగుబంటును తీసుకుని పోయాయి. సగం దూరం
• _ వెళ్ళే సరికి తోడేలుకు ఒక సమస్య ఎదురైంది. “మాఇంటిలో నా భార్య బయట శనగకాయలు ఆరవేస్తూ ఉంది. ఇది కాని ఎలుగుబంటుకు తెలిస్తే మనల్ని ఇంక చంపివేస్తుంది” అని తోడేలు చెప్పింది”. తోదేలూ! నీవు మీ ఇంటికి వెళ్ళి ఆ శెనగలు మూటకట్టి అటక మీద పెట్టెయ్యి” అని చెప్పి దాన్ని ముందు పంపించి వెసింది నక్క అది కొంత దూరం వెళ్ళే సరికి దానికి ఒక అందమైన కోడి కనిపించింది. దానిని చూడగానే నక్కకు నోరు ఊరింది. దానిని తరుముకుంటూ వెళ్ళింది. అది ఒక సన్నటి నెంయ్లారం లత్తోళ్ళ తతత 1!

కుండలో దాంకుంది. నక్క కూడా దానిలోకి దూకింది ఇరుక్కుపోయింది. ఎంత ప్రయత్నించినా బయటకు రాలేక పోయింది. ఇదంతా తెలిసిన కోతి కుందేలు ఆ దోవన అప్పుడు నక్కకోతి, కుందేలును చూసి నక్క “నన్ను రక్షించండి” అని అడిగింది.

దానికి కోతి, కుందేలు “మేము చెప్పినట్లుగా చేస్తే నిన్ను రక్షిస్తాము” అన్నాయి. సరే

అంది నక్క,

| నువ్వు తోడేలు ఇంటికి వెళ్ళి తోడేలు భార్యతో ఈ ఇల్లు, వాస్తు బాగలేదట. ఈ ఇంటిని తగలబెట్టమన్నాడు మీ ఆయన” అని చెప్పమన్నాయి కోతి, కుందేలు. అప్పుడు నక్క వెళ్ళి తోడేలు భార్యతో 'ఈ ఇల్లు వాస్తు బాగలేదట ఈ ఇంటిని తగలబెట్టమన్నాడు తోడేలు అని చెప్పింది. అప్పుడు తోడేలు భార్య నక్క మాటలు నమ్మేసి ఆ ఇల్లును తగలబెట్టెసి ఇంటి బయట కూర్చొని, శనగలు ఆరేస్తూ ఉంది. అప్పుడు తోడేలు వచ్చి “ఏమే ఇల్లు తగలబడిపోతుంటే అలా చూస్తూ ఊరుకున్నావు అని అడిగింది. మీరే కాదండి ఇల్లువాస్తు బాగలేదని తగలబెట్టమని నక్కతో చెప్పి పంపించినారు అని తోడేలు భార్య చెప్పింది. ఇదంతా చూసిన ఎలుగుబంటు నక్కను, తోడెలును ఒక గుద్దు గుద్ది శనగకాయలు తీసుకుని తన స్నేహితుల దగ్గరకు వెళ్ళిపోయింది. ఒక రోజు కోతి, ఎలుగు బంటు ఒక పెద్ద నదిలో స్నానం చేస్తున్నాయి. అప్పుడు కుందేలు నది ఒడ్డున కూర్చోని ఉంది. అప్పుడు ఒక బోయవాడు ఆ దోవన పోతూ కుందేలును చూసి 'ఈ రోజుకు ఇది సదిపోతుంది” అని దానిని వలలో బంధించి

తీసుకువెళుతున్నాడు. కొంతదూరం వెళ్ళేసరికి ఆ బోయవాడికి ఒక సింహం ఎదురైంది. దానిని చూసి బోయవాడు అక్కడే ఉన్న పెద్దచెట్టును ఎక్కేశాడు. అప్పుడు ఆ సింహం

వచ్చి ఆ చెట్టు కిందే పడుకుని నిద్రపోయింది. అపుడు బోయవాడు మరింత గడగడా ' వణికిపోయాడు. అప్పుడు అతని చేతిలో ఉన్న కుందేలు “బోయవాదడా! నీవు ఇక్కదనుండి తప్పించుకోవాలంటే నేను ఒక ఉపాయం చెబుతాను అది చేస్తే నీవు ఇక్కడ నుండి తప్పించుకోగలుగుతావు”. అని చెప్పింది. “తప్పించుకోవడానికి ఏ పనినైనా చేస్తాను చెప్పు అన్నాడు బోయవాడు. అప్పుడు కుందేలు నీవు వలలోంచి నన్ను తీసి కింద 12లతతతతవవవావాాటియ్లతు లర్హోళ్ళ కతల

పడేయి. ఆ సింహం లేచి నన్ను పట్టుకోవడానికి వెళ్ళిపోతుంది. అప్పుడు నువ్వు సులభంగా వెళ్ళిపోవచ్చు” అని చెప్పింది. “అది సరేగాని నీవు ఎందుకు చావాలను కుంటున్నావు? నన్ను ఎందుకు బతికించాలను కుంటున్నావు?” అని బోయవాడు ప్రశ్నించాడు. అప్పుడు

• కుందేలు 'నేను నీ చేతిలోనైనా సింహం చేతిలోనైనా చావాల్సిందే కదా! నీవు మళ్ళీ ఎందుకు, చావడం” అని చెప్పింది. అపుడు బోయవాడు కుందేలును వలలోంచి తీసి కిందకు పడవేశాడు”. అప్పుడు సింహం నిద్రలేచింది “ఎప్పుడూ కుందేళ్ళను తింటున్నాను ఈ రోజు వెరె ఏదైనా తిందాము” అని అక్కడే నిద్రపోయింది. కుందేలు వెళ్ళిపోయింది. అప్పుడు బోయవాడు “కుందేలు నన్ను ఎంత మోసం చేసింది” అనుకుని అక్కడే ఉండిపోయాడు. కుందేలు తను స్నేహితులైన కోతి, ఎలుగుబంటు దగ్గరికి వెళ్ళింది. అప్పుడు కోతి, ఎలుగుబంటు 'నీ వెక్కడికి వెళ్ళావు అని అడిగాయి. “అది సరే మరి ఈ నీళ్ళు ఎందుకు ఎర్రగా ఉన్నాయి”. అని అడిగింది కుందేలు. అప్పుడు కోతి, ఎలుగుబంటు “మేము నదిలో స్నానం చేస్తుండగా నక్క తోడేలు మమ్మల్ని చంపడానికి మొసలిని పంపించాయి. అప్పుడు మేము మొసలిని చంపివేశాము. అందువల్ల నీళ్ళు ఎర్రగా మారిపోయాయి” అని చెప్పాయి. అప్పుడు కుందేలు “నది ఒద్దున ఉంటే ఒక బోయవాడు నన్ను బంధించివేశాడు. నేను అతడ్ని మోసం చేసేసి తిరిగి వస్తున్నాను”. అని చెప్పింది. క్ష అప్పుడు కోతి, కుందేలు, ఎలుగు బంటు ఆ అడవికి రాజైన సింహంతో జరిగిందంతా చెప్పి '“ఎలాగైనా నక్క తోడేలును ఈ అడవి నుండి పంపించి వేయండి ళ్‌ మహారాజా” అని బ్రతిమిలాడాయి. అప్పుడు సింహం నక్క తోడేలును 'మీరు ఈ అడవి నుండి వెళ్ళిపోండి" అని ఆజ్ఞాపించింది. నక్క తోడేలు వేరే అడవిలోనికి పారిపోయిన తరువాత అడవిలోని జంతువులన్నీ సుఖంగా ఉన్నాయి. కెంట్లుతం లళ్లోళ్ళ నలల స

ట్ట. యరజర్ల మమత - క్‌ తరగతి, యం.పి.యు.పి. పాఠశాల, భట్టువారిపాళెం, కలిగిరి

ఒక ఊరిలో ఒక రాజు ఉందేవాడు. అతనికి సంతానం లేదు. ఆ రాజు రోజూ గుడికి పోయేవాడు. అక్కడ బాపనోళ్ళ చిన్నది. కోంటోళ్ళ చిన్నది” పేడ వేస్తుండేవారు.

ఆ రాజు రోజూ వచ్చి చూచెవాడు. ఒక రోజు బాపనోళ్ళ చిన్నది “రాజా! రాజా! నన్ను

పెళ్ళి చెసుకుంటే నేను బంగారం వంటి పిల్లను కంటా” అని అడిగింది. కోంటోళ్ళ చిన్నది “రాజా! రాజా! నన్ను పెళ్ళి చేసుకుంటే నేను నీకు కష్టాలే కల్గించను” అనింది. రాజు బాపనోళ్ళ చిన్నదాన్ని పెళ్ళి చేసుకుంటాడు.

రాజు దేశం విడిచి పని మీదికి పోతూ పెద్ద భార్యకు “ఈమెకు పిల్లలు పుడితే పూలవర్షం కరుస్తుంది. పిల్లలు పుట్టకపోతే పూల వర్షం రాదు” అని చెప్పి పోతాడు. చిన్న భార్య గర్భిణితో ఉంది. “అక్కా అక్కా ఈ ఊరిలో నొప్పులు వచ్చినప్పుడు ఏం చెస్తారు” అని పెద్ద భార్యను అడుగుతుంది. “మిద్దెకి మెట్లు ఉంటాయి కదా. ఆ మెట్లు కళ్ళకు గంతలు కట్టుకొని ఎక్కాలి. ఎక్కేటప్పుడు పెద్ద బండ కట్టుకుని ఎక్కుతూ దిగుతూ ఉండాలి" అని చెప్పింది. సరే నడుస్తా అని నడుస్తుంది. కళ్ళకు గంతలు కట్టుకుని నడిచింది. ఆమె ప్రసవించింది. బాలుడు, బాలిక పుట్టారు.

పెద్ద భార్య “అమ్మో ఈ పిల్లలను చూస్తే రాజు నన్ను బ్రతికనివ్వడు' అని ం దిబ్బలో పూద్చేస్తుంది. ఒక గుండ్రాయి, కత్తి ఆమె పక్క పెట్టీ రక్తం పూస్తుంది. తరువాత చిన్న భార్య కళ్ళకు గంతలు తీస్తుంది. “అప్పుడు ఇదిగో నీ పిల్లలు. బంగారంలాంటి | పిల్లలు! కత్తి, గుండ్రాయి పుట్టారు నీకు” అని అసహ్వాంచుకుంటుంది. ఆమె ఏడ్భుకుంటుంది. అప్పుడే పూల వర్షం వస్తుంది. రాజు ఎంతో సంతోషంతో ఇంటికి వచ్చాడు.

వచ్చెసరికి పెద్ద భార్య “ఇదిగో నీ బంగారు పిల్లలు కత్తి గుండ్రాయి” అని చెప్పింది. దాంతో కోపగించి రాజు చిన్న భార్యను గుర్రాల సడుగులో బంధిస్తాడు. 1 కావంట లక్లోళ కం

ఒక రోజు పెద్ద భార్య దిబ్బలోకి కసువు ఎత్తుకుపోతుంది. ఆ పిల్లలు కిలకిల లాడుతూ కనిపిస్తారు. వెంటనే ఇంటికి వచ్చి మంచంకి అడ్డంగా పండుకుంటుంది. రాజు వచ్చి “ఏం పడుకున్నావే' అని అడిగాడు. “ఏం లేదు మన దిబ్బను పూద్చేయాలి'

• _ అంటుంది. “అంతేనా పొద్దున లేచి పూంపస్తాలి అంటాడు. దిబ్బ జలదారి గుంతకాడికి వచ్చి 'గుంతా గుంతా నేను మూడు నెలలు కాపాడాను. ఇక నివు ఈ పిల్లలను కాపాడు”
• _ అని పిల్లలను జలదారి గుంతకు ఇచ్చి పోతుంది. రాజు దిబ్బను పూద్చేస్తాడు. పిల్లలను జలదారి గుంత కాపాడుకుంటూ ఉంటుంది. ఒక రోజు ఆమె ఏదో పని మీద జలదారి గుంత దగ్గరికి వస్తుంది. ఆ పిల్లను చూసి “వీళ్ళు ఇంకా బతికి - ఉన్నారు" అని ఇంటికి పోయి మంచంకి అడ్డంగా పండుకుంది. “ఏం పడుకున్నావు” అని అడిగాడు రాజు. “ఏం లేదు మన జలదారి గుంత పూడ్వాలిొ అని చెప్పింది. “ఇంతేనా తెల్లారతలికే పూద్చేస్తాను” అన్నాడు. జలదారి గుంత వామి దగ్గరకు పోయి. “వామీ వామీ దిబ్బ మూడు నెలలు సాకింది. నేను మూడు నెలలు సాకాను. నీ కాడ ఈ పిల్లలను వదులుతున్నా” అని చెప్పింది. సరే కాపాడుతాలే అని చెప్పింది వామి. రాజు జలదారి గుంతను పూద్చేస్తాడు. ఒక రోజు రాజు భార్య గడ్డికోసం వామి దగ్గరికి పోతుంది. ఆ పిల్లలు కన్పిస్తారు. “ఇంకా మీరు బతికున్నారా' అని ఇంటికి వచ్చి మంచంకి అడ్డంగా పడుకునింది. “ఏం పడుకున్నావు అని అడిగాడు రాజు. “ఏం లేదు మన వామిని తగలవేయాలి అని చెప్పింది. 'సరే కాల్చేస్తాలే అంటాడు. వామి ఒక ముని దగ్గరకు పిల్లలకు తీసుకొని పోతుంది. వాళ్ళని ముని బాగా సాక్కుంటాడు. కథలు, పాటలు చెప్తూ సాకుతుంటాడు. ణి రాజు గుడికి వచ్చి, పిల్లలు ఆడుకుంటున్నప్పుడు రోజూ వాళ్ళసౌాయ చూసేవాడు. ఒక రోజు “మా యింటికి వసారా” అని అడుగుతాడు. 'మా ఇంటికి పోయి అడిగి చెప్తాం” అని పిల్లలు అంటారు. ఇంటికి పోయి “తాతా తాతా ఒక అతను ఇంటికి రమ్మంటుండు పోయేమా' అని అడుగుతాడు. 'ఆ సరే పోయిరండి. కానీ తినేటప్పుడు ఒక ముద్ద కుక్కకు వేసి తినండి" అని చెప్పాడు. సరే అని పోతారు. నెం్లారం అత్తోళ్ళు తీత! 5

• రాజు భార్య అన్నంలో విషం కలిపి పెడుతుంది. కుక్కకు ఒక ముద్ద వేస్తారు. అది తిని కుక్క చనిపోతుంది. వాళ్ళతోపాటు ఒక రామచిలుక ఉంటుంది. ఆ రామచిలుక “ఒక కథ చెపుతా వింటారా అని అడుగుతుంది. సరే చెప్పు అంటారు అందరూ. ఈ కథ మొత్తం చెప్తుంది. అప్పుడు రాజుకి అసలు సంగతి తెలుస్తుంది. దాంతో రాజు ” గుర్రాల సడుగులోని తన చిన్న భార్యను తీసుకొని వచ్చి పెద్ద భార్యను చంపేస్తాడు. వాళ్ళు బాగా జీవితం గడుపుతారు. ఆ టీ . పగదాల దేవిడ్‌ రాజ్‌ ౯. రవ తరగతి, యం.పి.యు.పి. స్కూల్‌, తడ కండ్రిగ, తద మండలం కీ ఏ తల్లి : కుమారి, తంది : సాల్మన్‌ రాజు

ఒక ఊళ్ళో ఒక మేకలు మేపేవాడు ఉండేవాడు. వాడు ఒక రోజు మేకలను తోలుకొని అడవికి వెళ్ళాడు. మేకలను అడవిలో వదిలేసి చెట్టుపై ఎక్కి నిద్రపోయాడు. సాయంత్రంలేచి చూశాడు. మేకలు కొన్ని మాత్రమె ఉన్నాయి. ఆశ్చర్యపోయాడు, మిగిలిన మేకలను తోలుకుని ఇంటికి వెళ్లాడు.

ఉదయం లేచి మళ్ళీ మేకలను అడవికి తీసుకొని వెళ్ళాడు. మేకలను అడవిలో వదిలివెసి, చెట్టుపైన నిద్రపోయాడు. సాయంత్రం లేచి చూసాడు. తన మేకలు సగం లేవ. ఆశ్చర్యపోయాడు. మిగిలిన మేకలను తీసుకొని వెళ్ళాడు, ఉదయంలేచి మేకలను తీసుకొని మళ్ళీ అడవికి వెళ్లాడు, మేకలను వదిలివేసి చెట్టుపైన ఎక్కిచూస్తూ ఉన్నాడు. ఒక పులి వచ్చి ఆ మేకలను తింటోంది. అప్పుడు పిల్లవాడు కత్తితో చెట్టుకొమ్మను నరికి పులిపైన వేశాడు. పులి భయపడిపారిపోయింది. మేకలను తోలుకొని ఇంటికి వెళ్ళి మేకలను కట్టివేసి ఊర్లోకి వెళ్ళి గ్రామస్తులకు చెప్పాడు. ఒక ఉపాయం వాడికి చెప్పారు (గ్రామస్తులు.

ఊరి బయట ఒక చిన్న ఇల్లు కట్టించి దానిలో రెండు మేకలను ఉంచారు. వాటి కోసం పులి వచ్చి ఆ ఇంటిలోకి వెళ్ళింది. తలుపులు వేసేసారు. మేకలు మేపేవాడు, (గ్రామస్తులు సుఖంగా వున్నారు. కత య స ౯

ఒక రోజు పులి ఉండే ఇంటివైపు ఒక ముసలితాత వెళ్తుండడం చూసి పులి పిలిచింది. తాత వచ్చాడు. 'నన్ను విడిపిస్తే నిన్ను తినను ఊరిని విడిచివెళ్తాను' అనింది. “సరే నిన్ను విడిపిస్తాను నన్ను తినకూడదు” అంటాడు తాత. తాత పులిని విడిపించాడు. ౪ పులి బయటకు వచ్చి “తాతా నిన్ను తింటాను” అంది. అప్పుడు తాత ఉప్పలీీ] నన్ను తినను అన్నావు కదా! మరి ఇప్పుడు తింటానంటావే? సరే న్యాయం కోసం చెట్టు ౭ దగ్గరికి వెళ్తాం” అన్నాడు. “చెట్టూ! చెట్టూ! పులి బోనులో ఉంది. విడిపించాను. ఇప్పుడు నన్నే తినేయాలంటోంది. ఇది న్యాయమా? అన్నాడు. “న్యాయమె! ఎందుకంటే నేను మీకు పండ్లు, పూలు, కాయలు ఇస్తాను. మీరు నన్ను నరికి పొయ్యిలో పెడతారు. కాబట్టీ న్యాయమే” అంది చెట్టు. “సరే! చెరువు దగ్గరకు వెళ్లాం” అన్నాడు తాత. “ప్పెర్రువా! చెరువా! పులిబోనులో ఉంది. దానిని విడిపించాను, ఇప్పుడు అది నన్ను తినేస్తానంటోంది. ఇది న్యాయమేనా?” . అన్నాడు. “న్యాయమే! ఎందుకంటే నేను మీకు నీళ్ళు ఇసాను, నా నీళ్ళతో బట్టలు ఉతుక్కుంటారు, నా నీళ్ళతో స్నానం చేస్తారు. అయినా చెత్తంతా నా మూతి మీదే కొడతారు. కాబట్టి న్యాయమే” అంది చెరువు. 'సరే! ఇప్పుడు బర్రె దగ్గరకు వెళ్దాం అన్నాడు తాత. బ(ర్రైతో “పులి బోనులో ఉంది. పులిని విడిపించాను. ఇప్పుడు నన్నే తినేయాలంటోంది, న్యాయమేనా?” అన్నాడు. “న్యాయమే ఎందుకంటే నేను మీకు పాలు ఇస్తాను. నా పాలతో వెన్న జున్ను, నెయ్యి, పెరుగు చేసుకొంటారు. నేను పాలు ఇవ్వకపోతే ఎండుగడ్డి కూదా వెయ్యరు. కాబట్ట న్యాయమే” అంది. పులి 'సరే నీవు చెప్పినవాటి దగ్గరకు వెళ్ళాం. అవి న్యాయం చెప్పాయి. క్ష బోను దగ్గరకు వెళ్లాం. అక్కడ నిన్ను తింటాను అంది. ( తాత, పులి దారిలో వెళ్తుండగా ఒక నక్క కన్పించింది. “నక్కా నక్కా పులి బోనులో ఉంది. విడిపించాను. ఇప్పుడు నన్న తినేయాలంటోంది. న్యాయమా! ” అని అడిగాడు. “పులి బోనులో ఉండిందా. ఇంత చిన్న బోనులో పెద్దపులి ఉండిందా! నేను నమ్మను. సరే నాకు ఆ బోను చూపించు. పులీ! నీవు బోనులోకి వెళ్ళు చూద్దాం”. అంది నక్క పులి బోనులోకి వెళ్ళింది, నక్క తలుపులు వేసేసింది. “తాతా నీవు ఎప్పుడూ ఇటువైపు రాకు” అని చెప్పి నక్క వెళ్ళిపోయింది. ంయ్లారం అత్తోళ్ళ తలల [1/ |

స. ఎస్‌నారి పిచ్చయ్య . “తో 7వ తరగతి, జద్‌.పి. హైస్కూల్‌, తడ, తడ మండలం కేపి తల్లి : శ్రీలత, తంది : పూర్ణచంద్రరావు ఒక ఊరిలో పిచ్చయ్య, పుల్లమ్మ అనే పిసినారి దంపతులు ఉందేవారు. ఎంగిలి చేత కాకిని తరమడానికి కూడా ఇష్టపడేవారు కాదు. ఎవరికీ ఏమి పెట్టేవారు కాదు. తింటే ఖర్చు అవుతుందని కడుపు నిండా తినేవారు కాదు. ఒకానొక రోజు పిచ్చయ్య పొరుగూరు వెళ్ళాల్సిన పని వచ్చింది. బస్సులో వెళ్ళితే ఖర్చు అవుతుందని నడిచి వెళ్ళాలను కున్నాడు. “పగలు వెళితే అందరు చూసారని బస్సులో వెళ్ళొచ్చుగదా?” అంటారని చికటి పడగానే బయలుదేరాడు. ఇంటిలో తన భార్యకు అన్ని జాగ్రత్తలూ చెప్పి మరి వచ్చాడు. కొంత దూరం వెళ్ళాక “అరే! మనం అన్ని జాగ్రత్తలు చెప్పాంకాని దీపాన్ని ఎక్కువ సేపు ఉంచకుండా భోజనం తినగానే ఆర్బెయమని చెప్పలేదు కదా! అయ్యో కిరసనాయలు వృధాగా ఖర్చు అవుతుంది” అని ఆలోచన వచ్చింది మన పిచ్చయ్యకు. ఆలోచన వచ్చిందే తడువుగా వెనుకకు మళ్ళాడు. తలుపు తట్టాడు. “ఎవరు?” అని కేకేసింది పుల్లమ్మ. “ఏమోయి! నీకొక ముఖ్య విషయం చెప్పాలి. తలుపు తీయి” అన్నాడు. “అక్కడ నుంచి చెప్పు. తలుపులు తీయడం వేయడం వల్ల తలుపులు అరిగిపోతాయి” అంది పుల్లమ్మ. పిచ్చయ్య తన భార్య పొదుపుకు చాలా సంతోషించాడు. ం “బాగానే ఉంది కానీ దీపాన్ని ఎక్కువ సేపు ఉంచకుండా భోజనం తినగానే ఆర్పెయ్యి. లేకపోతే ఖర్చు అవుతుంది.” అన్నాడు. “చాల్లే సంబడం. అసలు నేను దీపాన్నే + ముట్టించలేదు. పొద్దుందగానే, భోజనం తినీ తినగానే పడుకున్నాను” అంది పుల్లమ్మ. “అయినా నువ్వు చేసిన పని ఏమిటి?” అంది పుల్లమ్మ పిచ్చయ్యతో. “రిం చేశాను?” అన్నాడు పిచ్చయ్య. “వెనక్కి రావడంవల్ల చెప్పులు అరిగిపోవా? నీకు ఆదా 1 రిలాఫెట్లైతు లళ్తోళ్ళు కతలు

చెయ్యడమే రాదు” అని ఎగతాళి చేసింది పుల్లమ్మ. “భలే దానివే నేను అంత తెలివితక్కువ వాడిని అనుకున్నావా. నెను చెప్పులు కాళ్ళకు వేసుకోకుండా చంకన పెట్టుకొని వచ్చాను కదా!” అన్నాడు పిచ్చయ్య. “సరే! వెళ్ళిరా” అంది పుల్లమ్మ! “ఎలా వెళ్ళను కాల్లో ముల్లు విరిగింది” అంటూ ఇ కూలబడ్డాడు. కాల్లో ముల్లు చీము పట్టి గాయమైంది. పిచ్చయ్యకు పని లేకుండా కూర్చోవడమే కాకుండా ఆసుపత్రికి పోతే అక్కడ వెయ్యి రూపాయలైంది. పుల్లమ్మ, పిచ్చయ్యలకు తగిన శాస్తి జరిగింది. | ోవనలనలాానానులు త. బుడ్దం ఇలెక్ష "ఆ. అ” 7వ తరగతి, జద్‌.పి. హైస్కూల్‌ తద, తడ మండలం తల్లి : పుష్ప, తంది : దేశప్పన్‌ ఒక ఊరిలో రాజు, రాణి ఉండేవారు. వాళ్ళకు పిల్లలు లేరని చాలా గుళ్ళకు వెళ్ళారు. ఒక రోజు ఒక గుడికి వస్తూవుంటే ఒక పూజారి కనిపించాడు. అప్పుడు పూజారి ఒక మామిడి పందునిచ్చి 'దాని పై భాగం పారేసి, లోపల ఉన్నదాన్ని తినాలి” అని రాణికి చెవ్పొడు. ఆ రాణి ఏంచేసిందంటే పైన వున్న దానిని తినేసి లోపలవున్న దానిని పారేసింది. దానిని ఒక కుక్క వచ్చి తినేసింది. న అప్పుడు ఆ రాణికేమో రెండు కుక్కలు పుట్టాయి. ఆ కుక్కకేమే ఇద్దరు అందమైన అమ్మాయిలు పుట్టారు. తర్వాత ఆ కుక్క ఇద్దరు అమ్మాయిలను అడవికి తీసుకొని పోయి క ఇల్లు కట్టుకుంది. తర్వాత ఇద్దరు అమ్మాయిలు పెద్దయ్యారు. ఒక రోజు ఆ కుక్క కట్టెలు తీసుకొని రావడానికి వెళ్ళింది. అప్పుడు ఇద్దరు రాజులు అక్కడికి వచ్చారు. వాళ్ళకి దాహం వేసి, ఆ ఇంట్లో ఉన్న అమ్మాయిలని నీళ్ళు అడిగారు. వాళ్ళు సీళ్ళు ఇచ్చారు. అప్పుడు ఆ ఇద్దరు రాజులు ఆ ఇద్దరు అమ్మాయిలను పెళ్ళిచేసుకున్నారు. సెట్లూడు అత్తోళ్ళు తియ 19

ఒకసారి ఆ కుక్క పెద్ద అమ్మాయి వాళ్ళింటికి వెళ్ళింది ఆ అమ్మాయి “నా ఇంట్లో కి రాబాక* అని చెప్పి వేడి సళ్ళు కాళ్ళమీద కొట్టింది. తర్వాత చిన్న అమ్మాయి వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్తే ఆ అమ్మాయి “అమ్మా! ఇంట్లోకిరా!” అని చెప్పి అన్నం పెట్టి బాగా చూసుకుంది. అప్పుడు కుక్క “అమ్మాయీ నేను చనిపోతే నన్ను ఒక పెట్టెలో పెట్టి తాడు - కట్లు” అని చెప్పింది. లు తర్వాత కుక్క చచ్చిపోయింది. అప్పుడు ఆ అమ్మాయి వాళ్ళ అమ్మ చెప్పినట్టుగానే దాన్ని ఒక పెట్టెలో పెట్టి తాడు కట్టింది. తర్వాత వాళ్ళ భర్త వచ్చి “ఏంటిమేె ఇది. ఈ పెట్టెలో ఏమి ఉంది” అని అడిగాడు. అప్పుడు ఆ అమ్మాయి “ఏం లేదండి. మా అమ్మ చచ్చిపోతే ఒక పెట్టెలో పెట్టి తాడు కట్టమంది” అని చెప్పింది. వాళ్ళ భర్త దాన్ని తెరిచి చూస్తే దాంట్లో బంగారం ఉంది. “ఎంటి దీంట్లో మీ అమ్మ ఉన్నదన్నావు. దీంట్లో చూస్తే బంగారం ఉంది” అన్నాడు. లేదు “నేను మా అమ్మనే పెట్టాను” అనింది ఆ అమ్మాయి. తర్వాత ఆ బంగారంతో వాళ్ళు చాలా హాయిగా వున్నారు. తననన నా “ఇ | 5వ తరగతి, యం.పి.యు.పి. స్కూల్స్‌ చేనిగుంట, తడ మండలం గ ఓ లీ క్‌. జ్జ తల్లి : ఆదెమ్మ, తండి : సుబ్బరామయ్య ఒక ఊరి దగ్గర ఒక అడవి. ఆ అడవిలో ఒక కుందేలు. దాని పేరు బంగారు. క ఆ అడవిలో అన్ని జంతువులు దానికే గదా బంగారు ఉందేది అని అసూయపడేవి. అది అంత అందంగా ఉందేది. క ఒక రోజు రాణిరధం వేసుకొని వెళ్తుంటే ఆ కుందేలు అటూ ఇటూ పోయింది. రాణి భటులకు చెప్పి ఆ బంగారు కుందేలును తెమ్మని చెప్పింది. వాళ్ళు అదవి అంతా తిరిగారు. అది ఎక్కడా కనబడలేదు. రాణి మళ్ళీ వెతకమంది. భటులు పోయి అడవి అంతా గాలించారు. దొరికినట్టై దొరికి పారిపోయింది కుందేలు. రాణి “అడవులను 20టతతాపెయ్లారం అర్లోళ్ళ కీతీయ

తగలబెట్టె నా ఆ కుందేలును నాకు తెచ్చివ్వండి” అని చెప్పింది. ఆ అడవులను భటులు తగలబెట్టారు. ॥ ఆ కుందేలు ఇండ్లల్లో దూరింది. భటులు ఇండ్లను కాల్చివేశారు. ఆ ఇండ్లలోని ఎంతోమంది ప్రజలు కూడా చనిపోయారు. అది ఒక వీధిలో కలుగు పెట్టింది. ఆ త వీధిలో పొయ్యే వాళ్ళందరు ఆ కుందేలును తిడుతూ ఉందేవారు. కుందేలు బాధ పడింది... కుందేలు రాణి వద్దకు పోయింది. “నావల్లే కదా ఇండ్లను, అడవులను తగలబెట్టించింది. అందుకు నేను మామూలు కుందేలు అంటే తెల్ల కుందేలైపోతా”నని చెప్పి తెల్లకుందెలైపోయింది. రాణి వడుస్తూ తన ఇంటికి వెళ్ళిపోయింది, కుందేలు సుఖంగా బతుకుతూ ఉంది. త. చిన్న పెద్ద, నోర్ముయ్‌ చే కోటకొండ అనూష కుమారి క / “| 6వ తరగతి, జద్‌.పి. హైస్కూల్‌, దువ్వూరు, సంగం మండలం . తల్లి : లక్ష్మి, తంది : గక్రిష్టయ్య ఒక ఆమెకు పిల్లలు పుడుతూ చనిపోతూ ఉన్నారు. అలా ఉంటే ఒక పంతులుగారి దగ్గరకు ఆమె వెళ్ళింది. “నువ్వు నీ పిల్లలకు మంచి మంచి పేర్లు పెడుతున్నావు అందుకే నీ పిల్లలు చనిపోతున్నారు”. అన్నాడు పంతులుగారు. “సరే ఏ పేర్లు పెట్టాలో మీరే " చెప్పండి” అని అడిగింది. పెద్ద వాడిపేరు 'పెద్ద' అని పెట్టు. రెండో వాడిపేరు “చిన్న అని పెట్టు, మూడోవాడి పేరు “నోర్ముయ్‌ అని పెట్టు అన్నాడు. ల అ సరే అని అమె అదే పేర్లు పెట్టంది. ఒక రోజు మూడోవాడు అదే నోర్మూయ్‌ అనేవాడు ఊరికి వెళుతుండే రోడ్డులో కార్లు, స్కూటర్స్‌ వెళ్తున్నాయి. అప్పుడు ఒక ముసలమ్మ రోడ్డు దాటివ్వమని అడిగింది. సరే అంటూ రోడ్డు దాటిచ్చాడు. 'బాబు సీ పేరు ఏమిటి?” అని అవ్వ అడిగింది “నోర్ముయ్‌” అన్నాడు. నీకు చిన్న పెద్ద ఏమీ లేదా” అని అడిగింది. “చిన్న పెద్ద ఇంటిదగ్గర ఉన్నారు” అన్నాడు వాడు. అవ్వకేమీ అర్ధంగాలేదు. శెం్లతు అత్తోళ్ళ కతియలా21

జ షేక్‌ రజియా బేగం కశ ' మె 7వ తరగతి, యం.పి.యు.పి. పాఠశాల, - న -. భట్టువారిపాళెం, కలిగిరి మండలం అనగనగా ఒక ఊరిలో ఇద్దరు భార్య భర్తలు ఉందేవారు. వాళ్ళకి దబ్బుచాలా వుంది. వాళ్ళకి ఒక్కగానొక్క కూతురు. ఆ కూతురు పేరు కమల. కమల రోజూ స్కూలుకు వెళ్ళది. ఒక్కరోజు కూడా బడికి సెలవు పెట్టదు. కమలకి విమల అనే అమ్మాయితో స్నేహం కుదిరింది. కమల ఇంటి పక్కనే విమల ఇల్లు ఉండేది. వాళ్ళిద్దరు బడికి కలిసి వెళ్ళేవారు. ఇంటికి వచ్చేటప్పుడు ఇద్దరు కలిసే వచ్చేవారు. ఇద్దరు ప్రాణ స్నేహితుల్లా కలిసి మెలిసి ఉండేవారు. ఎప్పుడూ విడిపోకుండా ఉండేవారు. ఒక రోజు కమల తల్లిదండ్రులు వెరే ఊరికి వెళ్ళాలని నిర్ణయించుకున్నారు. కమలకు వేరే ఊరికి వెళ్ళడం ఇష్టంలేదు. అప్పుడు వాళ్ళ తల్లిదండ్రులు ఆ అమ్మాయితో “నువ్వు విమలతో స్నేహంగా వుంటే చెడిపోతావ. వాళ్ళకి డబ్బు ఏమి లేదు. మనము వేరే ఊరికి వెళ్ళి అక్కడ ఉందాం” అని చెవ్పారు. కమల రాత్రంతా ఆలోచించి తెల్లవారగానే విమల దగ్గరకు వెళ్ళి జరిగిందంతా చెప్పింది. “మనము ఎక్కడికైనా పారిపోదాం. లేకుంటే మన అమ్మానాన్న మనల్ని విడదిస్తారు. మనము ఎక్కడికైనా దూరంగా వెళ్ళిపోదాం” అని కమల చెప్పింది. సరే అని ఇద్దరూ బట్టలు తీసుకొని దూరంగా వెళ్ళిపోయారు. పొద్దున లేచి “మా అమ్మాయి క్‌ మీ అమ్మాయి వల్ల వెళ్ళిపోయింది” అని కమల వాళ్ళ అమ్మ అనింది. విమల వాళ్ళ అమ్మ “మీ అమ్మాయి వల్ల మా అమ్మాయి వెళ్ళివోయిందినింది. ఇద్దరికీ తగువు పదింది. క చుట్టు పక్కల వెతికారు. కాని కన్పించలేదు. ఇద్దరు చాలా దూరం వెళ్ళిపోయారు. వాళ్ళు పోతూవుంటే దారిలో చల్లటి వాతావరణం, పచ్చటి పైర్లు, నదులు, పువ్వులు కన్పించాయి. ఆ వాతావరణం కమల, విమలలని ఎంతగానో ఆకర్షించింది. ఇక్కడే వుందామని అక్కడ తాటాకులతో చిన్న 22 శ్రీఖాశ్యన్త ర్బార్స్‌ క్స్‌

గుడిసెను వేసుకున్నారు. ఆ (ప్రాంతం ప్రకృనే ఒక చిన్న ఊరు వుంది. కమల అక్కడికి వెళ్ళి కొంచెం బఓయ్యం, కూర తెచ్చేది. అక్కదే ఇద్దరు తింటూ, ఆ నీరు తాగుతూ కొంత క కాలం గడిపేరు. విమల పూలచెట్లు నాటి, వాటికి రోజూ నీళ్ళు పోసేది. వాటికి పూలు పూశాయి. వాటిని కోయకుండా అలాగే చెట్లకు ఉంచేవారు. ఆ నదులలో రోజు పడవలు ॥ వదిలేవారు. అవి పోతూవుంటే ఆ ఇద్దరికి సంతోషంగా వుండేది. ఒక సారి ఎండలు ముదిరాయి. నీళ్ళు మొత్తం ఆవిరి అయ్యాయి. నదులు ఎండిపోయాయి. చెట్లకు నీరు లేక ఎండిపోతున్నాయి. కమల, విమల చాలా దూరం నుండి నీళ్ళు మోసుకుని వచ్చి, ముందర చెట్లకు పోసి ఆ తరువాత వాళ్ళు తాగేవారు. రోజూ సీళ్ళుతేవడం కమలకి విమలకి కష్టంగా ఉండేది. ఎండలు అయిపోయాక వర్షాలు బాగా కురిశాయి. నదులు పారుతున్నాయి. చెట్లు బతికాయి. వాగుల్లో నీరు నిండాయి. వాటన్నింటి చూసి కమల, విమల చాలా సంతోషపడ్డారు. మళ్ళీ ఆ పడవలు వదిలారు. తామర పూలు వదిలారు. ఇలా చాలా కాలం గడిచింది. ఒక రోజు విమలకి జ్వరం వచ్చింది. ఆమెకు ఏమీ బాగాలేదు. రోజూ కమల దేవుడి దగ్గరకు వెళ్ళి ప్రార్ధించి ఇంటికి వచ్చేది. ఒక రోజు చెట్లకు బాగా పువ్వులు పూశాయి. కమల ఎప్పుడూ కోయని పువ్వులను ఆరోజు విమలని బ్రతికించాలని కోసి, దేవుడి దగ్గరకు తీసుకెళ్ళి పూజ చేసింది. కొన్ని రోజులు ఇలాగడిచింది. కొన్నాళ్ళ తరువాత విమలకు జ్వరం తగ్గింది. అప్పుడు సంతోషంతో కమల, విమల గుడికివెళ్ళి ఇద్దరూ పూజ చేసుకొని వచ్చారు. ఈ విధంగా ఆ ఇద్దరూ స్నేహంగా ఉండేవారు. ళ్‌ ఆ చెట్లకు పూసిన పువ్వులను ఇద్దరు తీసుకెళ్ళి, ఒక మాలగా కూర్చి, ఆ గుడిలో ఉండే దేవుని మెడలో వేసేవారు. వాళ్ళ ఇద్దరిని దేవుడు దీవిస్తూ ఉండేవాడు. ం కొన్నాళ్ళకి వాళ్ళిద్దరి అమ్మా నాన్న 'మన పిల్లలు (బ్రతికేవున్నారు అని తెలిసి అక్కడికి వచ్చారు. వచ్చి చూశాక ఇద్దరు ఒక పళ్ళెంలో అన్నం తింటూ, ఇద్దరు ఒకేసారి పని చేస్తావుంటే వాళ్ళ అమ్మా నాన్న వాళ్ళ ఇద్దరిని చూసి మురిసిపోయారు. అప్పుడు ఇద్దరి తల్లిదండ్రులు వాళ్ళిద్దరి స్నేహాన్ని మెచ్చుకొని వాళ్ళ ఇంటికి తీసుకెళ్ళారు. పండుగకి కొత్త లంగాలు, జాకెట్లు తీసిఇచ్చారు. ఇద్దరికి ఆడుకోవడానికి చెరాక కుక్క పిల్లను తీసి ఇచ్చారు. అప్పటి నుంచి ఆ రెండు కుటుంబాలు కలిసివున్నాయి. నెంట్లుతు అత్తోళ్ళ భీత

శీ సముద్రం అలలు ల ౯ తాళ్ళూరి అనూష కక యెష 5వ తరగతి, యం.పి.యు.పి.పాఠశాల, రామచంద్రాపురం, కావలి వా తల్లి ; అంకమ్మ, తంీ :; మాల్యాద్రి అనగనగా ఒక ఊరు. ఆ ఊరి పేరు అన్నవరం. ఆ అన్నవరంలో ఒక పేద క రాజు ఉందేవాడు. ఆ రాజుకు ఒక కుమారుడు ఒక కుమార్తె ఉండేవారు. ఆ కుమారుడికి చాలా కాలం నుండి పెళ్ళి సంబంధాలు చూస్తున్నారు. ఎక్కడా కుదరలేదు. ఒకరోజు చెరువు కట్ట మీద కూర్చొని ఆ అబ్బాయి ఏడుస్తున్నాడు. అంతలో ఒక గాజుల శెట్టి ఆ కట్టమీద పోతూ ఆ అబ్బాయిని చూసి “ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు” అని అడిగాడు. “నాకు చాలా కాలం నుంచి పెళ్ళి కాలేదు” అని ఏడుస్తూ చెప్పాడు ఆ అబ్బాయి ఆ శెట్టితో. “ఐతే నేను ఒక మాట చెబుతా వింటావా!” అన్నాడు శెట్టి. ఆ అబ్బాయి గాజుల శెట్టితో “ సరే! వింటాను చెప్పు” అన్నాడు. “నేను కొన్ని నిమ్మకాయలు ఇన్తాను, వాటిని దబ్బలు కోసి ఊరవెయ్యి. ఆ దబ్బలు ఎవరు తింటే ఆమే నీ భార్య” అని ఆ అబ్బాయితో గాజుల శెట్టి అన్నాడు. అదే విధంగా నిమ్మకాయల దబ్బలు కోసి ఊరగాయి పెట్టి ఉట్టిమీద పెట్టాడు. ఆ అబ్బాయి చెల్లెలు బడినుంచి వచ్చి అన్నంలో ఆ ఊరగాయ వేసుకొని తిని బడికిపోయింది. ఆ అబ్బాయి వచ్చి ఉట్టిమీద ఊరగాయ చూశాడు. ఊరగాయ తీసి ఉంది. “ఈ ఊరగాయ ఎవరు తీసారు” అని వాళ్ళ అమ్మను అడిగాడు. “మీ చెల్లెలు బడినుండి వచ్చి అన్నంలో ఊరగాయి వేసుకొని తిని బడికి వెళ్ళింది” అనిందామె. “అదె " నా భార్య, బడి నుండి రాగానే నాతో పెళ్ళి చెయ్యి” అని పొగురుతో వాళ్ళ అమ్మతో అన్నాడు. చెల్లెలు పెళ్ళికి ఒప్పుకోలేదు. బలవంతంగా పెళ్ళి చెసుకోవాలన్నాడు. ఆ క్‌ అమ్మాయి ఏమీ చెయ్యలేక సముద్రంవైపు వెళ్ళింది. ఆ సముద్రం గట్టున ఒక మర్రి చెట్టు ఉంది. ఆ మర్రి చెట్టు ఎక్కి వఏడుస్తున్నది. “ఈ లోకంలో అన్నని చెల్లెలు ఎక్కడైనా పెళ్ళి చేసుకొనేది ఉన్నదా? నా కర్మ ఏమిటి” అని వెక్కి వెక్కి ఎడుస్తున్నది. అప్పుడు వాళ్ళ అమ్మ వచ్చి ఇలా అన్నది. . 2డేయలాటెయ్లతు లక్తోళ్ళ కం

గుజి గుజి రాకల ఓ కూతురా! గుజ్జ్ఞా రాకల ఓ కూతురా! స్వామీ దండల ఓ కూతురా! ళం స్వరాలమించి దిగిరా ఓ కూతురా! ఆ చెట్టు మీద కూర్చొని ఏడుస్తున్న అమ్మాయి ఇలా అన్నది. ళ్‌ గుజి గుజి రాకల ఓ యమ్మ! గుజ్జా రాకల ఓ యమ్మ! న్వామీ దండల ఓ యమ్మ! స్వరాలమించి దిగిరాను ఓ యమ్మ! మరల వాళ్ళ నాయన వచ్చి ఇలా అన్నాడు. గుజి గుజి రాకల ఓ కూతురా! గుజ్ఞా రాకల ఓ కూతురా! న్వామీ దండల ఓ కూతురా! స్వరాలమించి దిగిరా ఓ కూతురా! ఆ చెట్టు మీద కూర్చొని ఏడుస్తున్న అమ్మాయి ఇలా అన్నది. గుజి గుజి రాకల ఓ నాయనా! గుజ్జా రాకల ఓ నాయనా! స్వామి దండల ఓ నాయనా! స్వరాలమించి దిగిరాను ఓ నాయనా! మరల వాళ్ళ అన్న ఇలా అన్నాడు. క గుజి గుజి రాకల ఓ పెళ్ళామా! గుజ్ఞా రాకల ఓ పెళ్ళామా! ం న్వామి దండల ఓ పెళ్ళామా! స్వరాలమంచి దిగిరా ఓ పెళ్ళామా! ఆ చెట్టు మీద కూర్చొని ఏడుస్తున్న అమ్మాయి ఇలా అన్నది. గుబి గుజి రాకల ఓ ఎదవా! గుజ్ఞా రాకల ఓ ఎదవా! న్వామి దండల ఓ ఎదవా! నెం్లతు అత్తోళ్ళ భీతీంయయతతతతతతడ42ట్‌

స్వరాలమించి దిగిరాను పో! అన్నది. ఎంత పిలిచినా కిందికి రాకపోయె సరికి వాళ్ళ అన్నకు కోపం వచ్చి చెట్టు ఎక్కాడు. ఆ అమ్మాయి ఇంకొంచెం పైకి వెళ్ళింది. వాళ్ళ అన్న ఎక్కే కొద్ది ఆ అమ్మాయి మరి చివరికి ఎక్కింది. అన్న తాకక ముందే సముద్రంలో దూకింది. అదే విధంగా వాళ్ళ అన్న కూడా దూకెశాడు. - ఇద్దరు సముద్రంలో కలిసిపోయారు. సముద్రంలో ముందు వచ్చె అల చెల్లెలు. వెనుక వచ్చె అల అన్న ఇలా ఇద్దరు సముద్రంలో అలలుగా మారిపోయారు. క కన యము నన కప తన కనన ననన కక న నాగేంద్రుడి వరం శే చౌటూరి సుబ్బారావు 7వ తరగతి, దా! లక్ష్మీ కృష్ణారావు విశ్వోదయ ల బాలుర ఉన్నత వాఠశాల, కావలి అనగనగా ఒక ఊరిలో రాజు అనే రైతు ఉండేవాడు. ఆ రాజుకు ఏడు ఎకరాల పొలం(మెట్ట) ఉండెది. ప్రతి ఏటా ఏదో ఒకటి ఆ రైతు పండించేవాడు. ఒకసారి సజ్జల పంట వేశారు. కొంతకాలానికి అది పండింది. రాజు ఉదయం నుండి సాయంత్రం వరకు కాపలా కాసేవాడు. అదే పొలంలో ఒక మూలన పెద్ద పుట్ట వుండేది. అది వాళ్ళ తాత ముత్తాతల కాలం నుండి ఉంది. అయితే రైతు ఆ పుట్టవైపు పోయినప్పుడు పాము రాజును ఏమీ అనేది కాదు. రైతు కూడా దాన్ని ఏమీ చేసేవాడు కాదు. అలా కొంత కాలం తర్వాత క నాగేంద్రుడు ఎటో వెళ్ళవలసి వచ్చింది. రైతు రాగానే రైతుతో ఇలా అన్నది “నేను రెండు రోజులు దాకా రాను. నువ్వునా భార్య నాగమణీిని చూస్తూ ఉండు "అని వెళ్ళివోయింది. శ అప్పటినుండి రాజు అ పుట్టవైపు నాలుగుసార్లు తిరిగి వచ్చేవాడు. రెండవ రోజు నాగమణి పుట్టపైకి వచ్చి కీస్‌ ... కీస్‌ అంటూ ఒక జెర్రిపోతును పిలిచింది. అవి రెండు పెండ్లాడాయి. ఆ సమయంలో రైతు వచ్చి మగ పామును కర్రతో రెండు బాదులు బాదాడు. అది చనిపోయింది. నాగుపాము మాత్రం మెల్లగా పుట్టలోకి వెళ్ళింది. అప్పుడు రైతు ఆ పామును పుట్ట ప్రక్కన పొదలో వేశాడు. సాయంత్రం కాబోతుండగానే ఇంటికి వెళ్ళాడు. 2602----లలడటెయ్లారం అర్తోళ్ళ కీతీయ

సాయంత్రం అయ్యేసరికి నాగేంద్రుడు వచ్చాడు. “నాగమణీ! అని పలకరించాడు. అది పలకలేదు. “ఏమిటి... అలా ఉన్నావు ఏమైంది” అని అడిగింది. నాగమణి “నన్ను రైతు పుట్టపైకి వెళ్ళితే కొట్టాడు” అని అన్నది. ఆ మాటకు నాగేంద్రుడు కోపం తెచ్చుకుని = రైతును చంపడానికి వెళ్ళాడు.

7 ఇంటికి వెళ్ళిన రైతు తన భార్య మోహినితో “ఏమే వేడి నీళ్ళు పెట్టు' అన్నాడు. అప్పటికే నాగేంద్రుడు వచ్చాడు. మోహిని బైట నీళ్ళు పెట్టింది. నాగేంద్రుడు రైతును కాటు వేయాలని బండ కింద చేరాడు. అయితే నీళ్ళు పోసుకొంటున్న రైతును కాటు వేయలేకపోయాడు. “సరే కానీ ఎక్కడికి పోతాడు” అని ఊరుకొన్నాడు. నీళ్ళు పోసుకొన్న రైతు 'ఏమే అన్నం పెట్టు అన్నాడు. అన్నం తింటుండగా పీట కిందకు పోయి కాటువేద్దాం అనుకున్నాడు. కానీ చంపలేక పోయాడు. సరే! పడుకున్నప్పుడు చంపుదామని గమ్ముగా ఊరుకున్నాడు. నాగేంద్రుడు పడక కింద చేరాడు.

అప్పుడు రైతు తన భార్య మోహినితో “మన పొలంలో మూలన లేదూ పెద్ద పుట్ట. అందులో నాగేంద్రుడు అనే పాము ఉంది. నాగేంద్రుడు ఏదో పని మీద వెళ్ళాడు. పోతూ పోతూ నాకు ఒక మాట చెప్పాడు. రైతా నేను పనిమీద పోతున్నా నువ్వునా భార్య నాగమణిని జాగ్రత్తగా చూడు అని వెళ్ళాడు. కాని నాగమణి ఒక మగవామును పిలిచి సరసమాడింది. నాకు కోపం వచ్చి ఆ పామును చంపాను” అని చెప్పాడు. “ఇప్పుడు నాగేంద్రుడు వచ్చి ఉండొచ్చు” అన్నాడు. నాగేంద్రుడు ఇది విని తిరిగి పుట్టను చేరి నాగమణిని చంపేశాడు.

" మరుసటి రోజు రాజు రాకకై ఎదురుచూశాడు. రైతురాగానే రైతుతో రాత్రి నా భార్య మాటలువిని నిన్ను చంపబోయాను' అన్నాడు. రైతు భయపడ్డాడు. 'రైతూ ! నువ్వు

"చేసిన ఈ పనికి నేను ఎలా రుణం తీర్చుకోగలను. నీకు ఏమి వరం కావాలో కోరుకో” అన్నాడు. రైతు నేను ఈ పొలంలో వంటరిగాడిని. నాకు సందడి కావాలి. నాకు ఈ భూమి మీద వున్న జీవరాశి మాటలు తెలియాలి అని వరమడిగాడు. నాగేంద్రుడు 'వినయంగా మరి ఏమైనా కోరుకో' అన్నాడు. కాని రైతు “అదే ఇవ్వు అన్నాడు. సరే నీ కోరిక మేరకు నీకు ప్రతీది తెలుస్తుంది అని కనబడకుండా మాయమైపోయాడు. నం్లుతం లర్హోళ్ళీ ధట తతతతతతతతతనావాలాయాట గ

రైతు సంతోషంతో ఆ పొలంలో తిరుగుతూ ఉన్నాడు. తాను తెచ్చుకున్న భోజనపు ముంతకు ఎర్ర చీమలు పట్టాయి. అన్నం తినే సమయానికి రైతు వెళ్ళాడు, ఆ ముంతను కదిలించాడు. అపుడు అవి “పొండి వారిపొండి” అని అనుకున్నాయి. ఆ మాటలు రైతు విని నవ్వుకున్నాడు. పొలాలపై పంటపై వాలిన పిట్టలు అనుకునేది కూడా రైతుకు . తెలిసేది.

ఒక రోజు తల స్నానం చేస్తున్నప్పుడు. రైతు భార్యతో “మోహినిరా వచ్చి క తలంటు” అన్నాడు. భార్య తలంటుతుంది. ఇంతలో కొన్ని చీమలు పెండ్లి పెత్తనానికి కదిలిపోతూ ఉన్నాయి. ఆ సమయంలో తలంటించుకుంటున్న రైతు వాటికి ఎదురయ్యాడు. అప్పుడు “మనం పోయె దారిలో రైతు నీళ్ళు పోసుకుంటున్నాడు” అని ముందొచ్చే చీమ అన్నది. మధ్యలో చిమ “ఇప్పుడే కుదిరింది రైతుకు స్నానం” అన్నది. రైతు వీటి మాటలు విన్నాడు. పక్కుమని నవ్వాడు.

రైతు భార్య “ఏమిటి హటాత్తుగా నవ్వారు ఏమైంది” అన్నది. అప్పటికీ రైతు నవ్వుతూనే ఉన్నాడు. ఏదో జరిగితేనే కదా ఇలా నవ్వుతున్నాడు అని “నాకాడద ఏమి చూసి నవ్వావు” అన్నది. “అబ్బి ఏమిలేదు ఊరికే నవ్వా అన్నాడు. అదికాదు నువ్వేదో దాస్తున్నావు చెప్పు అంది. రైతు “నేనూ ...” అంటూ ఆగి వరం ఇచ్చినపుడు పాము చెప్పినది గుర్తుకు తెచ్చుకున్నాడు. నాగేంద్రుడు రైతుతో వరమిచ్చినప్పుడు “నువ్వు కాని ఏ సందర్భంలోనైనా నేను వరం ఇచ్చాను అని చెబితే నీ శిరసు వెంటనే వేయి వక్కలు అవుతుంది” అన్నాడు.

అప్పుడు మోహిని “అసలు ఏమి జరిగిందో చెప్పమంటే నేనూ .... అని ఆలోచించావు ఏమిటి?” అని అడిగింది. 'ఏమీ లేదు” అన్నాడు. కాని మొండిపట్టుతో ం మోహిని “నాకు చెప్పు అన్నది. రైతు స్నానం చేసి ఇంట్లోకి వెళ్ళాడు. అయినా రైతును మోహిని వెంబడించి “నాకు చెప్పి తీరాల్సిందే!? అన్నది. రైతు 'ఈ విషయం చేస్తే నేను ం చస్తాను* అన్నాడు. మోహిని పెడచెవిన పెట్టింది. *నువ్వు చచ్చినా సరే నాకు చెప్పు అన్నది. రైతు భార్య మొండి పట్టుకి చెప్పడానికి సిద్ధమయ్యాడు.

విషయమంతా రైతు చెప్పాడు. వెంటనే ఆయన తల పగిలి వెయ్యి ముక్కలైంది. అది తెలిసి నాగేంద్రుడు అక్కడికి వచ్చాడు. రైతును బతికించాడు. తన వరం తాను 2రాభెయ్టాతు ల్లోళ్ళీ తీయ

• . 7వ తరగతి, యం.పి.యు.పి,పాఠశాల, ఉనుగుంట పాళెం, కోట . మం. తల్లి : కృష్ణమ్మ, తంది : పుట్టయ్య 7 జక ఊరిలో ఒక రాజు ఉండేవాడు. ఆ రాజుకి ఒక కొడుకు ఉండేవాడు. ఒకసారి దేవాలయంలో ఒక ఊరేగింపు జరుగుతోంది. అందుకు రాజుగారిని పిలిచారు. రాజుగారు ఆ ఊరేగింపుకి వెళ్ళాడు. కొడుకుని కూడా తీసుకొని పోయాడు. ఆ ఊరేగింపులో విపరీతమైన జనం. దాంతో రాజుగారి కొడుకు తప్పిపోయాడు.

రాజుగారి కొడుకు ఎక్కడికో ఒక అడవిలోకి వెళ్ళిపోయాడు. చుట్టుపక్కల చూశాడు. ఒక్కమనిషి కూడా లేడు. దాంతో భయం వేసింది. “ఎలాగా దారి అనుకున్నాడు. అప్పుడు ఎక్కడో ఒక చప్పుడు వినిపించింది. "చిన్నా అన్న శబ్దం వచ్చింది. ఈ పిల్లవాడికి ఇంకా భయంవేసింది. వెళ్ళిపోవాలని అనుకున్నాడు. మళ్ళీ ఎదోఒకటి వచ్చి పట్టేసుకుంటుందెమో అనుకున్నాడు. కదలకుందా అక్కడే కూర్చున్నాడు. చెట్టుకాద నుంచి మళ్ళీ “చిన్నా ఇటురా” అని ఒక దయ్యం అనింది. పిల్లవాడు ఆ దయ్యాన్ని చూచి బిత్తరపోయాడు. “చిన్నా నిన్ను నేను ఏమి చేయను? ఇటురా! నిన్ను నా కన్న బిడ్డలాగా చూసుకుంటాను.” అన్నది. రాజు కొడుకు భయం భయంతో దగ్గరికి పోయాడు. ఆ దెయ్యం ఆ పిల్లవాడిని దగ్గరకు తీసుకొని రా మాయింటికి పోదాం” అన్నది. సరే

" అన్నాడు. ఆ దెయ్యం ఇంటికి పోయాడు. ఆ దెయ్యం అన్నం పెట్టింది తిన్నాడు. ఒకసారి ఏ పని లేకపోయ్యెప్పటికి నాకు అదోలాగా ఉంది. “నాకేమైనా పని చెప్పవా” అన్నాడు, క్ట “సరే అన్నది దయ్యం.

ఆ దయ్యం దగ్గర ఆవులు వున్నాయి. 'ఆ ఆవులు తీసుకొని అలా మెపిరా' అని చెప్పింది. సరే అన్నాడు. తోలుకొని పోయాడు. ఒకరోజు ఒక చోట చెట్లు చాలా కన్పించాయి. అటుపోతే ఆవులకు మేత దొరుకుతుందని ఆవులను అటు తోలుకొని పోయాడు. ఆవులు మేస్తూవున్నాయి. నెంయ్లాతం లళ్తోళ్ళీ ద్రవ ర

ఈ పిల్లవాడు అలా చూశాడు. అక్కడ దేవతలు స్నానం చేస్తున్నారు. అక్కడ ఒక బంగారు చిర కన్పించింది. దాన్ని ఎలాగైనా ఎత్తుకు రావాలని అనుకున్నాడు. పోయాడు. చీర ఎత్తుకున్నాడు. లగెత్తాడు. అక్కడ ఒక చిలుక ఉంది. అది ఎవ్వరు ఏది ఎత్తుకుపోయినా “అక్కా అక్కా అంటుంది. ఆ విషయం పిల్లవాడికి తెలియదు. ఈ = చిలుక చూచింది. “అక్కా అక్కా ఎవ్వరో నీ చీర ఎత్తుకుపోతున్నాడు అని చెప్పింది. దేవతలు పరిగెత్తారు 'తిరిగి చూడు నరుడా! తిరిగి చూడు నరుడా! అని అంది దేవతల్లో ః పెద్ద దేవత. ఆ పిల్లవాడు చూశాడు. అక్కడె శిలయిపోయాడు. ఆ చీర తీసుకొని దేవతలు వెళ్ళిపోయారు. ఆవులు ఇంటికి వచ్చేశాయి. పిల్లవాడు మాత్రం ఇంటికి రాలేదు.

ఆ దయ్యం వెతుక్కుంటూ వోయింది. ఒక దగ్గర పిల్లవాడు శిలయి ఉన్నాడు. సీళ్ళు చల్లి పిల్లవాడిని తీసుకొని వచ్చింది. “ఏమిటి చిన్నా ఈ పని చేశావు. ఆ కన్యలు సామాన్యమైన వాళ్ళు కాదు” అని చెప్పింది. అ పిల్లవాడు “ఎలాగైనా సరే నేను ఆ చిర ఎత్తుకు రావాలి అన్నాడు. “సరేలే నేను ఒక ఉపాయం చెబుతారా” అంది. “అక్కడ ఒక చిలుక ఉంటుంది కదా! ఆ చిలుకకు అన్నం పెట్టు. చీర ఎత్తుకొనిరా. ఆ చిలుకకు అన్నం అయిపోయిందంటే అరుస్తుంది. దేవకన్యలు తిరిగి చూడమంటారు. తిరిగి చూడకుండా వచ్చేయి అన్నది. పిల్లవాడు అన్నం ఎత్తుకు పోయాడు. అన్నం పెట్టాడు చిలుకకి. అది తింటూ ఉంది. ఇంతలోపల పిల్లవాడు చీర ఎత్తుకొని వస్తున్నాడు. ఈ చిలుకకు అన్నం అయిపోయింది. చీర ఎత్తుకుపోయేది చూసింది. “అక్కా అక్కా నరుడు నీ చీర ఎత్తుకుపోతున్నాడు” అని అరిచింది. అందులో ఒక కన్య 'తిరిగిచూడు నరుడా! తిరిగి చూడు నరుడా! అనింది. కాని వాడు తిరిగిచూడకుండా వచ్చేశాడు.

ఆ కన్య దయ్యం దగ్గరకి వచ్చి 'అవ్వా మీ ఇంటికి ఒక పిల్లవాడు వచ్చాడా - అంది. “అబ్బే ఎవ్వరు రాలేదు. ఎవరయినా వస్తే నేను ఇంతసేపు ఉంచుకొంటానా' ం అన్నది. “సరేగాని నీకు చీరకావాలంటే నా దగ్గర ఒక నరుడు వున్నాడు. అతడ్ని పెళ్ళి చేసుకుంటే నీకు చీర దక్కుతుంది” అని చెప్పింది. ఆమె సరే అన్నది. ల

వాళ్ళ ఇద్దరికి పెళ్ళి చేసింది ఆ దయ్యం. ఒక రోజు ఆ కన్య మాయమాటలతో ఆ చీర తీసుకుంది. అంతే ఆ క్షణం మాయమైపోయింది. ఇంకేం ఉంది. ఆ దయ్యం “నిన్ను ఎందుకు నేను పెంచింది. ఆ కన్య దగ్గరికి పోయి చీర తెచ్చికూడా చీర మళ్ళీ ఆ కన్య కిస్తావా? అని అతనిని తరిమేసింది. రాజు కొడుకు వెతుక్కుంటూ రాజ్యానికి వచ్చాడు. పెళ్ళి చేసుకొని హాయిగా వున్నాడు. 30టాాాఫె్లదు అల్లోళి టీల

( గ షేక్‌ నఫిసా " “సాయే... 6వ తరగతి, జద్‌.పి. హైస్కూల్‌, దామరమడుగు, బుచ్చి మండలం లన తల్లి : షేక్‌ బీబీ హాజీరా, తండ్రి : షేక్‌ షబ్బీర్‌

అనగనగా ఒక ఊరిలో ఏడుగురు అన్నదమ్ములు ఉన్నారు. ఒక్కొక్కరు ఒక్కొక్క వ్యాపారం చేస్తుంటారు. అందులో ఒకడు గాజులు అమ్ముకొని జీవించేవాడు. ఒకరోజు అతడు అలసిపోయి ఒక చెట్టు కింద కూర్చున్నాడు. చెట్టు పైన ఒక పిచ్చుక ఉంది. పిచ్చుక అరుస్తూవుంది. అతడు పైకి చూసాడు. పైకి చూడగానే పిచ్చుక, పిచ్చుక పక్కన బొప్పాయి పండు వున్నాయి. అతడు 'నాకు బొప్పాయి పండు ఇవ్వు. నీకు నేను ధాన్యం ఇసాను.”* అని చెవ్పాడు. పిచ్చుక సరే అన్నది. కాని “నువ్వు ముందు ధాన్యం ఇస్తే తరువాత నేను బొప్పాయి పండు ఇస్తాను అంది. అతడు ధాన్యం ఇచ్చాడు. “నువ్వు కళ్ళు మూసుకొని నోరు తెరువు. నీ నోట్లొ బొప్పాయి పండు వేస్తాను అనింది పిచ్చుక. కాని ఆ పిచ్చుక అతని నోట్లో రెట్ట వెసిపారిపోయింది.

అతడు కోపంతో ఆ పిచ్చుకను ఎలాగైనా పట్టుకోవాలని పోతూవుండగా దారిలో సిమెంటు వేసి ఇటుకలతో ఇల్లు కడుతూ వున్నారు. 'ఈ పిచ్చుకను ఇటుకల మధ్య వేసి కడితే ఇంటికి మంచిది. ఇంట్లోవారు బాగుంటారు” అని చెప్పాడు. సరే అని ఇల్లు కట్టె వాళ్ళు సిమెంటు వెసి ఇటుకను పెట్టి, దాని మీద పిచ్చుకను పెట్టి, మరో ఇటుకను

పెట్టబోయే సరికి ఆ పిచ్చుక ఎగిరిపోయింది. అతడు ఇల్లు కట్టె వాళ్ళను తిట్టి ఇంకొక్క సారి ఇలా చేస్తే మరియాద కాదు అని వాళ్ళని తిట్టుకుంటూ మళ్ళీ ఆ పిచ్చుకను తరిమి తరిమి వెంటాడి పట్టుకున్నాడు.

'మళ్ళీ వీళ్ళకి ఇస్తే వదిలేస్తారు” అని ఆ పిచ్చుకను పట్టుకొని తీసుకువెళ్తూవుండగా దారిలో గుడిసె కట్టే వాళ్ళు కనిపించారు. వారు తాటి ఆకులు దబ్బనంతో కుట్టుతున్నారు. “ఈ సారి ఈ పిచ్చుక తప్పించుకోలేదు” అని వాళ్ళకి ఇచ్చాడు. “ఈ తాటి ఆకులలో వేసి కుట్టెయ్యండి” అని వాళ్ళకి చెవ్పాడు. “అమ్మో ఈ పిచ్చుకను కుట్టెస్తే పాపం” అని వాళ్ళు తిరిగి ఇచ్చెసారు. నెం్లాతీం లర్హోళ్ళ ధక తటే శే

'ఈ పిచ్చుకను కుట్టెస్తే గుడిసెలో వున్న వారికి మంచిది. ఏ ఆపద రాదు. వాళ్ళు ధనవంతులు అవుతారు అని చెన్పాడు. సరేనని వాళ్ళు ఆ పిచ్చుకను తీసుకున్నారు. తాటి ఆకు వేసి, ఈ పిచ్చుకను పెట్టి దారాన్ని కుట్టెలోగా అది తురుమంటూ పారిపోయింది. ఈ దారం ఎప్పుడు తెగిపోయిందో అప్పుడు తాటిఆకులు అంతా కింద క పడిపోయి, వాళ్ళు కుట్టిన గుదెసె అంతా కూలిపోయింది. గుడిసె కుట్టేవారు అతడిని తిట్టడం, అతడు గుడిసె కట్టేవారిని తిట్టదం జరుగుతోంది. మధ్యలో ఈ పిచ్చుక 'నువ్వు నః నన్ను పట్టుకోలెవుగా అన్నది. అతడు “నిన్ను ఇలా కాదు. ఈ సారి నిన్ను ఇంటికి తీసుకపోయి, కూర వందిసాను” అన్నాడు. “నేను దొరకనుగా!” అన్నది పిచ్చుక. వాపం అతడు కష్టపడి పిచ్చుకను మళ్ళీ పట్టుకున్నాడు. ఎవ్వరు అడిగినా ఇవ్వకుండా ఇంటికి తీసుకొని పోయాడు. భార్యతో “ఈ పిచ్చుకను వదలబాకు ఇది నేను బొప్పాయి పండు ఇవ్వమంటే నా నోట్లో రెట్టవెసింది. ఈ పిచ్చుక మాంసంతో కూరచెయ్యి. నేను ఇప్పుడదే బయటకు వెళ్ళి వస్తాను” అన్నాడు. అతని భార్య పిచ్చుకను గిన్నెకింద పెట్టింది. మార్కెట్‌కి వెళ్ళి కూరగాయలు తెచ్చింది. గిన్నె పైకి ఎత్తింది. అంతే పిచ్చుక ఎగిరిపోయింది. వాళ్ళ ఇంటిపైకి వెళ్ళి కూర్చుంది. అతని భార్య ఇప్పుడు ఏమి చెయ్యాలి అని భయపడింది. ఇంట్లో ఉన్న నల్ల కుక్క కనబడింది. ఆ నల్ల కుక్క తోక కత్తిరించి కూర వండింది. అప్పుడే భర్త ఇంటికి వచ్చాడు. భార్యను పిలిచాడు. 'వండావా? అని అడిగాడు. “ఆ వందాను' అంది. “అయితే తీసుకొని రా!) అని అరిచాడు. తీసుకొని వచ్చింది. 'ఈ కూర భలే ఘమఘుమలాడుతోంది. పిచ్చుక మాంసం అంటే అందుకే అందరూ ఇష్టపడేది” అంటూ అంతా తినేశాడు. | “ఇంకా తీసుకొనిరా” అని అడిగాడు. 'ఇంకలేదు” అన్నది భార్య. భార్య మీద కోపం వచ్చి భార్యను కొట్టాడు. 'రెపట్నించి పిచ్చుకల్ని తెస్తాను. వండిపెడతా వుండు రేపట్నించి పిచ్చుకల మాంసమే అంతా” అన్నాడు. అతని భార్య మనస్సులో 'నువ్వు తెసావుండు ఆ పిచ్చుకలు ఎగిరిపోతావుంటాయి” అనుకుంది. " అప్పుడే ఇంటిపై ఉన్న పిచ్చుక “నా మాంసం కాదు. నల్ల కుక్కతోక మాంసం! నా మాంసం కాదు నల్ల కుక్క తోక మాంసం” అన్నది 'ఎవ్వరబ్బా' అని ఇంటి పైకి చూశాడు. పిచ్చుక వుంది. ఇంట్లో వున్న నల్ల కుక్కను చూశాడు. నల్ల కుక్క తోక లేదు.

తరువాత మళ్ళీ ఆ పిచ్చుకను ఎలాగో పట్టుకొని బావిపై నిలబడి బావిలో విసిరివేశాదు. కాలుజారి అతడు కూడా పడిపోయాడు. చనిపోయాడు. పిచ్చుకను బావిలో విసిరేసాడు కదా! అది విసిరితే కింద పడిపోతుందా? పిచ్చుకలు ఎగురుతూవుంటాయి క్ష గదా. బావి లోకెళ్ళి పైకి ఎగిరిపోయింది. అప్పటి నుంచి ఆ వూరిలో ఆరుగురు అన్నదమ్ములు మాత్రమె మిగిలారు. న్‌ న టలలనలలలలలలతతతతతతతనతనకకాననానాానానననాానానా . తాటిపర్తి ప్రవీణ్‌ కుమార్‌ తా | కవ తరగతి, మున్సిపల్‌ కార్పొరేషన్‌ ప్రాథమిక పాఠశాల, పప్పులవీధి, నెల్లూరు తల్లి : క్రిష్టవేణి, తం(డీ : వెంకటరమణయ్య రంగడి ఇంటిలో ఒక లేగ దూడ ఉండేది. రంగడు దానితో రోజూ ఆడుకునేవాడు. అలాగే దూడతో ఆడుకోవడమంటే రంగడికి చాలా సరదా! ఒకరోజు దాని మెడకు కంచు గంటలు కట్టాడు. దూడ ఎగిరితే ఆ గంటలు గణ గణ మనేవి. రంగడు కిలకిలలాదేవాడు. ఒకనాడు దూడ మెడలోని గంటలు పోయాయి. రంగడు ఏడుపుతో రాజు దగ్గరకు పోయాడు. రంగడి మాటలు విన్న రాజు జాలితో వాడి ముందు బంగారు, వెండి, కంచు గంటలు వుంచాడు. “రంగా! వీటిలో నీ గంటను నువ్వు తీసుకో” అన్నాడు. రంగడు “ఆ కంచు క గంటలు నావి అని తీసుకొన్నాడు. కానీ విలువైన బంగారు, వెండి గంటలను తీసుకోలేదు. రాజు రంగడి నిజాయితికి మెచ్చుకున్నాడు. రంగడి కంచు గంటలు అతనికి ఇప్పించాడు. అప్పుడు రంగడు ఆనందంతో ఎగిరాడు. గంటలు గణ గణ. రంగడు కిలకిల. సెంయ్లారు లర్లోళ్ళ దత చే

న. మహ్మద్‌ రాజిఖ .. ఇ '. ( తరగతి, నగరపాలిక ఉన్నత పాఠశాల, వెంకటేశ్వర పురం, యనే. నెల్లూరు ల్లి: అష్షఫా. తంది : ఫయాజ్‌ పు స కా లా + నః పూర్వం ఒక ముసలమ్మ ఒంటరిగా ఉంటూ నూలు వడికి అమ్ముకొని జీవిస్తూందేది. ప్రతి రోజు ఒక దొంగ ఆమెను గమనిస్తుందేవాడు. ఆమె ధనవంతురాలని ఆమె ఇంటిని దోచుకోవాలని అనుకున్నాడు. ఒకరోజు రాత్రి పెద్ద కర్ర పట్టుకొని వచ్చి తలుపు తట్టాడు. ముసలమ్మ తలుపు తీయగానే ఒక దెబ్బ వేసి ఇల్లంతా దోచుకోవాలని అతని ఊహ. ముసలమ్మ తలుపు చప్పుడు విన్నది. ఎవరో దొంగ అయివుందచ్చని అనుకొంది. వెంటనె రాట్నం తిప్పుకుంటూ “ఒరే నల్ల కళ్ళూ! ఎవరో వచ్చారు చూడరా! నాకు రాట్నంతో తీరిక లేదు” అంది. మళ్ళీ గొంతు మార్చి ఆ 'ఇదిగో వస్తున్నానమ్మా' అంది. బయట వున్న దొంగ ఇది విన్నాడు. “ఈమె నిద్రపోవటం లేదా? ఒంటరిగా లేదా? ఈమెకు కొడుకున్నాడు. ఇప్పుడు లోపలికి పోవటం మంచిది కాదు” అనుకొని వెళ్ళివోయాడు. కొద్ది రోజులు ఆగి మళ్ళీ కర్రపట్టుకొని వచ్చి తలుపు తట్టాడు. ఈసారి ముసలమ్మ మళ్ళీ రాట్నం వడుకుతూ “ఒరే పెద్ద ముక్కూ తలుపు దగ్గర చప్పుడాతోంది. చూడరా నాకు తీరిక లేదు” అంది. మళ్ళీ గొంతు మార్చి 'ఇప్పుదే వస్తున్నానమ్మా' అంది. దొంగ ం ఇది విన్నాడు. “ఈమెకు ఇద్దరు కొడుకులున్నారు. నన్ను వాళ్లు చంపేసారు” అనుకొని ఆ రాత్రికి వెళ్ళిపోయాడు. . మళ్ళీ కొద్ది రోజులు ఆగి ప్రయత్నం చేద్దాం అనుకొని మళ్ళీ కర్ర పట్టుకొని వచ్చి తలుపు తట్టాడు. ముసలమ్మకు కోపం వచ్చి బిగ్గరగా “ఒరే! నల్ల కళ్ళూ!, పెద్ద ముక్కూ, పొడుగు చెవులూ! రండ్రా” అంటూ బిగ్గరగా అంది. 'ఈమెకు ముగ్గురు కొడుకులున్నారా! అని ఇప్పుడు లోపలికి పోవడం మంచిది కాదని దొంగ కాలికి బుద్ది చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు. మళ్ళీ ఈమె ఇంటికి వాడు ఎప్పుడూ రాలేదు. రెడేలలాభెయ్లాతు లత్తోళ్ళ తీయ

ర. గడుసు పెళ్ళాం 7వ తరగతి, వై.వి. మునిసిపల్‌ హైస్కూల్స్‌ పప్పుల వీధి, నెల్లూరు తల్లి : మస్తానమ్మ, తండి : హజరత్‌ ఒక ఊరిలో ఒక బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు. అతనికి పెళ్ళి అయ్యింది. ఇద్దరు పిల్లలు పుట్టారు. ఒక రోజు బ్రాహ్మణుడు వెళ్తూ ఉంటే అక్కడ ఒక నాష్టా అంగడి కనపడింది. ఒక వడ ఇవ్వమంటే అంగడి ఆమె ఇవ్వలేదు. ఎందుకంటే అతను ఆమెకు దబ్బులు ఇవ్వకుండా వడ ఇవ్వమన్నాడు. అతనికి ఆ వడను చూడగానే వళ్ళంతా గుల్లలు వచ్చేశాయి. అపుడు బ్రాహ్మణుడు వాళ్ళ (ఫెండ్స్‌ దగ్గరకు వెళ్ళాడు. అపుడు వాళ్ళ (ఫెంద్స్‌ 'ఎమిటి ఈ గుల్లలు” అని అడగగానే జరిగినదంతా చెవ్పాడు. అప్పుడు వాళ్ళ (ఫెండ్స్‌ ఆ బ్రాహ్మణుడికి ఒక ఉపాయం చెవ్పారు. అది ఏమిటంటే “మేము అందరం తలా ఒక రూవాయి, రెండు రూపాయలు వేసుకొని నీకు ఇన్తాము. నువ్వు ఆ డబ్బులతో నూనె కొను. తరువాత ఆ నూనె రాసుకొని. ఒక మనప్పప్పు మిల్లుకు వెళ్ళ, ఆ మూటల మీద కూర్చో. అక్కడ పనిచేసే వాళ్ళతో ఆ మాట ఈ మాట చెప్పి తరవాత నువ్వు బయటకు వచ్చి ఆ మీనప్పప్పును ఇదిలించుకో. అలాగా నీకు ఎంత కావాలంటే అంత ఆ నూనె అయిపోయేంత వరకు చేసుకో” అన్నారు. అతను అలాగే చేశాడు. అప్పుడు ఆ మనప్పప్పును తీసుకొని ఇంటికి బయలుదేరాడు. అతని భార్యను వడలు చేసి పెట్టమని చెప్పాడు. ం భార్య రాత్రికి చెస్తానని చెప్పింది. సరే అని అతడు పడుకున్నాడు. తరువాత ఆమె వడలు చేస్తుంది. సుయ్‌ అనగానే ఒక బిడ్డ కుయ్‌ అంటూ లేచాడు. అలా ఆమె ముగ్గురు పిల్లలు లేచారు. వాళ్ళకి మూడు వడలు తినిపించి పండబెట్టింది. ఆమె ఉప్పు సరిపొయ్యిందా లేదా అని ఒకటి తినింది. అమె తినగా అతనికి రెండున్నర వడలు మిగిలాయి. అతని భార్య ఆ రెండున్నర వడలకు గుడ్డ చుట్టిందె చుట్టి, చుట్టిందే చుట్టి అలాగా చాలా గుడ్డల్లో చుట్టింది. తరువాత ఆ మూటను ఒక పెద్ద గంగాళంలో వేసింది. ఆ బ్రాహ్మణుడు ఉదయాన్నె నిద్ర లేచి “పిల్లా! వడలు, పిల్లా! వడలు అని అడిగాడు. దెం్లుతు అత్తోళ్ళ భతంంంలలలలతతతతతతర్‌

“బాత్రూముకి పొయ్యిరాపో అని చెప్పింది” అతని భార్య, ఆ బ్రాహ్మణుడు పొయ్యి వచ్చాడు. తరువాత మళ్ళీ 'పిల్లా వడ, పిల్లా వడి అని అడిగాడు. “పొయ్యి మొహం కడుక్కుని రాపో అని చెప్పింది బ్రాహ్మణుడి భార్య. ఆ బ్రాహ్మణుడు గబ గబ మొహం కడుక్కుని వచ్చాడు. మళ్ళీ 'పిల్లా వడ, పిల్లా వడ” అన్నాడు. ఆ బ్రాహ్మణుని + భార్య 'వడలు చాలా గుడ్డల్లో చుట్టి ఈ గంగాళంలో వేశాను” అని చెప్పింది.

సరే అని చెప్పి ఇద్దరూ చిన్నంగా దించలేక దించలేక గంగాళం దించారు. ఆ గుడ్డలు తీస్తూ వుంటే వస్తూ ఉన్నాయి. ఎలాగోలా ఆ వడలను బ్రాహ్మణుడు తన భార్యకు చూపి ఇవి ఎలా తినాలి అని అడిగాడు. ఆమె చేతిలో పట్టుకుని 'ఇలా తినాలి” అని తినేసింది. తలల _ శూక్ల:. పల్లపోలు నీలిమ ఖ్‌ 6వ తరగతి, వై.వి. మునిసిపల్‌ హైస్కూల్‌, పప్పుల వీధి, నెల్లూరు క్ట క్ట తల్లి ; రాజ్యలక్ష్మి, తండి : రామక్రిష్ణ ధర్మరాజుపురం అనే గ్రామంలో ఒక పేద రైతు ఉండేవాడు. అతని పేరు వీరయ్య. వీరయ్య దయాగుణం కలవాడు. అతనికి ఇద్దరు పిల్లలు. ప్రతిరోజు పొలంలో పని చేసి సాయంత్రం ఇంటికి వచ్చెవాడు.

ఒకరోజు పొలంలో పని చేస్తుండగా ఒక వింత పక్షి వచ్చి వాలింది. అది 6 బంగారు ఈకలు గల పక్షి ఇంతలో నక్క ఒకటి ఆ పక్షి పైకి దూకి చంపబోయింది. అది చూసిన వీరయ్య నక్కను కర్రతో అదిలించి తరిమి వేశాడు. పక్షి ప్రాణాలను క కాపాడాడు.

కొన్ని రోజులు తరువాత పీరయ్యకు పెద్ద జబ్బు చేయడంతో చనిపోయాడు. వీరయ్య కుటుంబంకు కష్టాలు మొదలయ్యాయి. అది తెలిసిన వింతపక్షి తనకు ప్రాణాదానం చేసిన వీరయ్య కుటుంబంను ఆదుకోవాలని అనుకుంది. ఒకరోజు పక్షి

36రటాతతతతతతడనీ సద లర్హోళ్ళ కతలు (

విరయ్య ఇంట్లో వాలి పెరట్లో ఒక బంగారు ఈకను వదిలివెళ్ళింది. గాలివానలో ఆ బంగారు ఈక ఎటో కొట్టుకపోయింది. రెండవ రోజు మళ్ళీ ఒక ఈకను వదిలి వెళ్ళింది. ఉదయాన్నే ఆ ఈకను చూసిన పిల్లలు చాలా బాగుందని తమ పుస్తకాల్లో దాచుకున్నారు. / ఈసారి ఎలాగైనా వారికి సహాయపడాలని వారి గడప మీద వదిలివెళ్ళింది. ఉదయాన్నే నిద్రలేచిన వీరయ్య భార్య ఆ ఈకను చూసింది. బజారుకి వెళ్ళి ఆ ఈకను అమ్మి తనకు న కావలసిన ఆహార పదార్థాలని తెచ్చుకుంది. కాని ఈ విషయం ఊర్లోని వారందరికీ తెలిసింది. దాంతో వారందరూ ఆ వింత పక్షిని చూడాలని ఎదురుచూడసాగారు. మరుసటిరోజు ఆ పక్షి ఈకను వదిలివెళుతుండగా పక్కింటి వారి తలుపులు తెరుచుకోవడంతో పక్షి తన ఈకను తీసుకొని వెళ్ళిపోయింది. దాంతో వీరయ్య కుటుంబానికి మళ్ళీ కష్టాలు మొదలయ్యాయి. బంగారు ఈక గురించి అందరూ మరచిపోయిన తరువాత పక్షి మళ్ళీ వచ్చింది. ఈకను వదిలివెళ్ళింది. ఈసారి విరయ్య భార్య ఎవరికి చెప్పకుండా పక్క ఊరికి వెళ్ళి అమ్ముకుని వచ్చింది. వారి కష్టాలు తీరేంత వరకు ఆదుకోవాలని పక్షి అనుకుంది. ప్రతిరోజూ ఒక ఈకను వదిలి వెళ్ళసాగింది. దాంతో వీరయ్య కుటుంబం పరిస్థితి కొంచెం మెరుగు పడింది. పిల్లలు బాగా చదువుకుంటున్నారు. అయితే వీరయ్య భార్యకు దురాశ కలిగింది. ఒకేసారి ధనవంతురాలు కావాలనుకుంది. పక్షిని పట్టుకుని ఈకలన్నీ ఒకేసారి తీసుకోవాలి అనుకుంది. యధాప్రకారం పక్షి ఈకను వదులుతుండగా వీరయ్య భార్య పక్షిని పట్టుకోబోయింది.

• కాని ఆ పక్షి ఎగిరిపోయింది. మరుసటి రోజు పక్షి వీరయ్య భార్య ఎదుట వాలింది. వీరయ్య భార్య పక్షిని పట్టుకుని ఈకలన్నీ లాగింది. ఇంకా ఇంకా కావాలని పక్షి ప్రాణాలు
• పోయేంతవరకు లాగింది. పక్షి ఆ బాధను తట్టుకోలేక ఎగిరిపోయింది. పక్షి ఎగిరిపోయిన వెంటనే బంగారు ఈకలన్నీ మామూలు ఈకలుగా మారిపోయాయి. ఆ బాధతో వీరయ్య భార్య చనిపోయింది. నెల్లార అత్హోళ్ళ భీతయంాతతతతతతతతతత4 ప?

ఫి రొయ్యపేీసు కథ జఖైా . ఇనమడుగు మమత వ స 1వ తరగతి, యం.పి.పి.స్కూల్‌, పెనుబర్తి, నెల్లూరు రూరల్‌ . తల్లి : వెంకటమ్మ, తంది : శీనయ్య ఒక గ్రామంలో రంగమ్మ, రంగమ్మ కూతురు రొయ్యపీసు ఉండేవారు. ఒక రోజు రొయ్యపీసు ఆడుకోవడానికి చెరువులోకి వెళ్ళింది. చలప చలప నీళ్ళలో చిత్తాట ఆడుతుండగా కొరమేనుగాడు వచ్చి 'వొసేయ్‌ రొయ్యకూతురా! రంగమ్మా” నా సిగమా పట్టుకో. దాన్ని ఎగరేసి ముద్దాడదాము, పిల్ల భలేవుంది” అన్నాడు. అప్పుడు రొయ్యపీసు భయంతో తామర ఆకుల కింద దాంకున్నది. అంతలోపల రంగమ్మ రొయ్యపీసును వెదుకుతూ వచ్చింది. రంగమ్మ, కూతురిని చూసి 'ఎమమ్మా అలా ఉన్నావు అని అడిగింది. “అమ్మా నేను ఆడుకోవడానికి వచ్చాను అప్పుడు కొరమేనుగాడు 'ఒసేయ్‌ రొయ్య కూతురా! రంగమ్మా! నాసిగమా పట్టుకో. దాన్ని ఎగరెసి ముద్దాడదాము. పిల్ల భలేవుంది అన్నాడమ్మా' అని గజగజ వణుకుతూ తన తల్లికి చెప్పింది. అప్పుడు రంగమ్మ తన కూతురిని ఇంటిదగ్గర వదిలి కొరమేనుగాడిని అడగడానికి ఆవేశంతో బయలుదేరింది. వెళ్ళే దారిలో ఒక బురదగుంట ఆడపడుచు (కప్ప) వాకిట్లో కూర్చుని, వెళ్తున్న రంగమ్మను ఆపి “ఎక్కడకు వెళ్తున్నావు రంగమ్మా అని అడిగింది. ఆ కొరమేనుగాడు నా కూతురిని ఈ విధంగా అన్నాడని జరిగినదంతా బురదగుంట ఆడపడుచుకు (కప్పు) చెప్పింది. నీ కూతుర్నే కాదు నన్ను కూడా “ఒసేయ్‌ బురదగుంట ఆడపడుచా! గంతులేస్తూ _ తిరిగేదానా! నాతో గంతులేస్తావా అన్నాడు. నీ కూతురిని అనటం ఒక లెక్కా” అని బురదగుంట ఆడపడుచు అన్నది. అప్పుడు రంగమ్మ కోపాన్ని ఆపుకోలేక వాడిలాగా ం బొద్దులు బొద్బులుగా కోయించుకుంటున్నామా! వాడిలాగా బండమీద వేసి తోయించుకుంటున్నామా! పదపోదాం వాడి సంగతి చెబుదాం” అంది. బురదగుంట ఆడపడుచు (కప్ప) “ఎందుకులే రంగమ్మా పడ్డవారు చెడ్దవారుకాదులే! దుష్టులకు దూరంగా ఉండటమే మంచిదని చెప్పగా రంగమ్మ కూడా సరేలే అంది. అవన్నీ కలిసి వేరె చెరువులోకి వెళ్ళి హాయిగా ఉన్నాయి. 38లభెయ్లరు లర్లోళ్ళ తీయ

వ. ఏనుగు - తేనెటీగలు శభ, పెనమల్లి విజయ్‌ న / జ ॥ శ గ్‌వ తరగతి , యం.పి.పి. స్సూల్‌, రాజ గో పాల్‌ రె డ్డి నగ ర్‌, నె ల్తూ రు త . చ్‌ తల్లి : ప్రమీల, తంటి : శ్రీనివాసులు అనగనగా ఒక అడవిలో ఒక ఏనుగు ఉందేది. దానికి చాలా పొగరు. ఎక్కద తేనెపట్టు కనిపించినా వెంటనే పరిగెత్తి అ తేనెను తాగేస్తుంది. తేనెటీగలు కోపంతో ఒక సారి దాడి చేశాయి. కానీ ఏనుగును కుట్టి అలిసిపోయాయి. ఆ ఏనుగు నవ్వుతూ వెళ్ళిపోయింది. అప్పటినుండి తేనెటీగలు ఏనుగు కనబడితే చాలు తుర్రుమని పారిపోయేవి. ఒక రోజు తేనెటిగలన్నీ ఒక సమావేశం ఏర్పాటు చేసుకున్నాయి. 'ఈ ఏనుగు అరాచకాలు ఎక్కువయ్యాయి. ఎలాగైనా వాటిని ఆవాొలని నిశ్చయించుకున్నాయి. మరుసటి రోజు బురదనీళ్ళతో ఒక తేనె పట్టును తయారుచేశాయి. అప్పుడు ఏనుగు దానిని చూడగానే వెంటనే పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్ళింది. తేనెటీగలు దాన్ని చూడంగానే పారిపోయాయి. ఏనుగు తొండం పైకెత్తి తాగబోయింది. ఒక బొట్టు బురదసీళ్ళు కారే సరికి వనుగుకు అనుమానం వచ్చింది. అప్పుడు ఏనుగు తొండంతో ఒక కర్ర పట్టుకొని ఆ తేనెపట్టుని పొడిచింది. అప్పుడు ఆ పట్టునుండి బురదనీళ్ళు వచ్చాయి. ఇలా తేనెటీగల ప్రయత్నం పనిచెయ్యలేదు. మరలా తేనెటీగలు సమావేశం అయ్యాయి. అప్పుడు ఒక తేనెటీగ పైకి లేచి ం ఇలా చెప్పింది. 'మనం వేసిన పాన్‌ అంతా విఫలం అయిపోయింది. మరల మనం ఇంకో షాన్‌ వెయ్యాలి అని చెప్పింది. అప్పుడు అన్ని కలిసి ఆలోచించాయి. అప్పుడు. మంచి ఐడియా వచ్చింది. అది ఇలా చెప్పింది, “ఏనుగులకు చీమలంటే భయం కనుక వీటితో మాట్లాదాము” అంది. ఆ చీమతో ఆ విషయం అంతా చెప్పాయి. చిమ సరే అంది. “మీరు పోయి తేనెపట్టుని తయారుచేసుకోండి” అంది. మరుసటిరోజు అవి తేనెపుట్టను తయారుచేసుకొన్నాయి. ఏనుగు ఆ పట్టు దగ్గరకు వచ్చింది. అప్పుడు చిమలన్నీ బయటకు వచ్చాయి. ఏనుగు చీమలను చూడగానే పారిపోయింది. తేనెటీగలు ఖుషీ చేసుకున్నాయి. కెంయ్లురం అళ్తోళ్ళ తతత

శక బల్ల లలిత కూన. 5వ తరగతి, యం.షి.పి.స్కూల్‌, రాజగోపాల్‌ రెడ్డి నగర్‌, నెల్లూరు ఒక ఊరిలో భీమయ్య, సోమయ్య అనే ఇద్దరు స్నేహితులు ఉండెవారు. భీమయ్యకు ఆ ఊరిలో మంచివాడని పేరుంది కాని సోమయ్యకు చెడ్డవాడు అనే పెరుంది. వీళ్ళిద్దరికి పక్క పక్కనే పొలాలు ఉండేవి. ఒక రోజు భీమయ్య, పొలం దున్నుతుండగా ఎడ్లు ఆగిపోయాయి. “ఏమిటబ్బా! ఆగిపోయాయి అని చూశాడు. అక్కడ ఒకరాయి ఉంది. ఆ రాయిని తీసి పక్కన పారేశాడు. ఆ రాయి కింద ఒక పెట్టె ఉంది. ఆ పెట్టెను తెరిచి చూశాడు. ఆ పెట్టెలో బంగారం ఉంది. భీమయ్యకు చాలా సంతోషం పుట్టింది. ఇది నాకు దెవుడిచ్చిన వరం అనుకున్నాడు. ఆ పెట్టెను తీసుకొని ఇంటికి వెళ్తుండగా సోమయ్య ఎదురు వచ్చాడు. “ఎమిటి భీమయ్యా, ఆ పెట్టెలో ఏముంది అని అడిగాడు. అప్పుడు భీమయ్య జరిగిందంతా చెప్పాడు. “ఏది ఇటు ఇవ్వు చూసిస్తాను' అని అడిగాడు. అప్పుడు భీమయ్య ఆ పెట్టెను సోమయ్యకు ఇచ్చాడు. సోమయ్య ఆ పెట్టెలోని బంగారం చూసి ఆ బంగారాన్ని కాజేయాలనుకున్నాడు. “ఈ నగలు మా అమ్మవి” అని అబద్దం చెప్పాడు. “కాదు ఇవి నాకు దేవుడిచ్చిన వరం” అన్నాడు భీమయ్య. 'కాదు ఇవి మా అమ్మవి” అని తగువుపెట్టుకున్నాడు. తగువు తెగలేదు. ఆ ఊరి గ్రామాధికారి దగ్గరికి వెళ్ళారు. వారితో పాటు ప్రజలు కూడా వచ్చారు. “ఏమిటి మీ సంగతి” అని ఆయన అడిగినప్పుడు ఇద్దరూ జరిగిందంతా చెప్పారు. - ఆ ఊరి ప్రజలకన్నా ఆ ఊరి గ్రామాధికారికి సోమయ్య గురించి బాగా .... తెలుసు! తీర్పు రేపు ఉదయం చెప్తానని చెప్పాడు. అందరూ వెళ్ళి పోయారు. ఆ రాత్రి గ్రామాధికారి బాగా ఆలోచించాడు. ఏదో ఒక నాటకం ఆడాలనుకున్నాడు. ఉదయం అయింది. డ0యాభెయ్లారు లర్లోళ్ళ కతల

గ్రామాధికారి దగ్గరికి భీమయ్య, సోమయ్య వచ్చారు. తీర్పు చెప్తుండగా గుర్రపు బండిలో భటులు వచ్చారు. గ్రామాధికారి వారితో మాట్లాడుతూ ఉన్నాడు. భటుల దృష్టి ఆ బంగారం మీదే పడివుంది. అప్పుడు భటులు ఆ బంగారం చూసి “ఎక్కడిది మీకీ

" బంగారం” అని అడిగితే వీళ్ళిద్దరు జరిగిందంతా చెప్పారు. “ఇవి మా రాణి గారివి, పదండి రాజు దగ్గరికి అని చెప్పారు. వాళ్ళు శిక్షిస్తారు అనే భయంతో “సోమయ్య

"నాకేమీ తెలియదు, భీమయ్య బంగారాన్ని కాజేయాలనుకున్నాను”' అన్నాడు ఏడుస్తూ.

గ్రామాధికారి ఇది వుత్తి నాటకం. విళ్ళు భటులు కారు, మన మనుషులే అని చెప్పి సోమయ్య ను శిక్షించి, భఖీమయ్యకు రావాలసిన బంగారం ఇచ్చేశాడు. వై న పరుచూరి స్రవంతి [. ఉక 7వ తరగతి, యం.పి.యు.పి.స్కూల్‌, తిమ్మసముద్రం, జలదంకి మం. . కా .. తల్లి : కాంతమ్మ, తంది : పెద్ద మాలకొండయ్య నరసాపూర్‌ అనే ఊరిలో ఒక నల్లి ఉండేది.ఆ ఊరి పక్కనే చింతపాళెం అనే ఊరిలో ఒక చీమ ఉందేది. నల్లి, చీమ మంచి స్నేహితులు. ఒక రోజు చీమ ఊరిలో తిరణాల జరుగుతూ ఉంటే నల్లిని తన ఊరికి ఆహ్వానించింది. నల్లి సంతోషంతో చీమ ఊరికి వచ్చింది. నల్లి వచ్చింది అన్న సంతోషంతో చీమ గారెలు చేస్తుంటే చీమకి | సహాయం చెద్దాం అని నల్లి చెరువుకు వెళ్ళి చెరువులో బిందెనిండా నీళ్ళు మోసుకొని వచ్చింది. అంతలోనే చీమ గారెలు చేస్తూ బాగా కాలిన నూనెలో పడిపోయింది.

న చీమ చనిపోయింది అన్న బాధతో నల్లి వాకిట్లో కూర్పొని బాధపడుతూ ఉంది. అప్పుడు అక్కడికి ఒక కాకి వచ్చింది. నల్లిని ' ఎందుకు బాధపడుతున్నావు”. అని అడిగితే నల్లి కోపంతో '*చీమ చనిపోయింది, నువ్వూ చనిపో అని శాపం పెడుతుంది. అప్పుడు కాకి చెట్టు మీద చనిపోతుంది. “చెట్టు కాకిని ఎందుకు చనిపోయావు' అని అడిగితే 'చీమ చనిపోయింది, నల్లికి దుఃఖం వచ్చింది. నేను చనిపోయాను, నువ్వు ఎండిపో' అంటుంది. అప్పుడు చెట్టు ఎండిపోయింది. నెం్లారం అత్తోళ్ళ కతల 4 |

ఇంతలో ఏనుగు వచ్చి “ఎందుకు ఎండిపోయావు అని చెట్టును అడిగింది. “చీమ చచ్చింది, నల్లికి బాధ కలిగింది. కాకి చనిపోయింది, నేను ఎండిపోయాను, సి దంతాలు విరిగిపోవాలి” అంది. వెంటనే ఏనుగు దంతాలు విరిగిపోయాయి. ఏనుగు , వెళ్ళి చెరువు దగ్గర కూర్చుంది.

అప్పుడు చెరువు 'ఎందుకు బాధపడుతున్నావు' అని ఎనుగును అడిగితే “చీమ ఆ చని పోయింది, నల్లికి బాధకలిగింది, కాకి చనిపోయింది, చెట్టు ఎండిపోయింది, నా దంతాలు విరిగిపోయాయి, నువ్వు ఎండిపోవాలి”. చెరువు ఎండిపోయింది. ఆ చెరువు పక్కనే ఒక ఊరు ఉంది. ఆ ఊరికి పెద్ద పెద్దరెడ్డి. అతని కోడలు చెరువు దగ్గరకు నీళ్ళకు వస్తే చెరువు ఎండిపోయి ఉంటుంది. అప్పుడు పెద్దరెడ్డి కోడలు చెరువును “ఎందుకు ఎండిపోయావు అని అడిగితే “చీమ చచ్చింది, నల్లికి బాధ కలిగింది, కాకి చనిపోయింది, చెట్టు ఎండిపోయింది, ఏనుగు దంతాలు విరిగిపోయాయి, నేను ఎండిపోయాను, బిందె నీ చేతికి అతుక్కు పోవాలి” అంది. బిందె ఆమె చేతికి అతుక్కు పోయింది.

అప్పుడు ఆమె ఏడుస్తూ అత్త దగ్గరికి వస్తుంది. అత్త వంటచెస్తూ వుంటుంది. “బిందె చేతికి ఎలా అతుక్కు పోయింది” అని అంటుంది. “చీమ చచ్చింది, నల్లి బాధ పడింది, కాకి చచ్చింది, చెట్టు ఎండిపోయింది, ఏనుగు దంతాలు విరిగిపోయాయి, చెరువు ఎండిపోయింది, బిందె నా చేతికి అతుక్కు పోయింది. గరిటె సీ చెతికి అతుక్కు పోవాలి” అంది. అప్పుడు పెద్ద రెడ్డి వచ్చి భోజనం కోసం పీట వేసుకొని కూర్చొన్నాడు. ఇ అప్పుడు అతని భార్య వచ్చి వడ్డిస్తుంది. గరిటె చేతికి అతుక్కు పోవడం చూచి భార్య “ఎమిటి” అని అడుగుతాడు. య

అప్పుడు “చీమ చనిపోయింది, నల్లి బాధ పడింది, కాకి చనిపోయింది, చెట్టు ఎండిపోయింది, ఏనుగు దంతాలు విరిగి పోయాయి, చెరువు ఎండిపోయింది, కోడలు చేతికి బిందె అతుక్కు పోయింది, నా చేతికి గరిటె అతుక్కు పోయింది. నికు పీట అతుక్కు పోవాలి” అంటుంది. పెద్ద రెడ్డికి పీట అతుక్కు పోయింది. ప న స 7

పెద్ద రెడ్డి పంచాయితీకి పీటతో సహా పోయాడు. అప్పుడు జనం అందరూ రచ్చ బండమీద కూర్చొని ఉంటారు. అప్పుడు పెద్ద రెడ్డిని 'పీట ఎందుకు అతుక్కుపోయింది' అని అదుగుతారు. అప్పుడు పెద్ద రెడ్డి “లీమచనిపోయింది, నల్లి బాధ పదింది, కాకి శ చనిపోయింది, చెట్టు ఎండిపోయింది, ఏనుగు దంతాలు విరిగి పోయాయి, చెరువు ఎండిపోయింది, కోడలు చేతికి బిందె అతుక్కు పోయింది, నా భార్య చేతికి గరిటె . అతుక్కు పోయింది, నాకు పీట అతుక్కు వోయింది, మీకు రచ్చ బండ అతుక్కు పోవాలి” అంటాడు. అప్పుడు జనానికి బండ అతుక్కువోయింది. జనాలు గోలగా అరుస్తుంటారు. అటువైపు ఒక సన్యాసి వెళ్తూ ఉంటాడు. అప్పుడు ఆ సన్వాసి వచ్చి మంత్రం వేస్తాడు. రచ్చబండ వెళ్ళి పీటను తగులుతుంది. పీట వెళ్ళి గరిటను తగులుతుంది, గరిట వెళ్ళి బిందెను తగులుతుంది. బిందె వెళ్ళి చెరువులో పడుతుంది. చెరువు వెళ్ళి ఏనుగు దంతాలను కొడుతుంది. దంతాలు వెళ్ళి చెట్టుకు తగులుతాయి. చెట్టు వెళ్ళి కాకిని బతికిస్తుంది, కాకి వెళ్ళి నల్లిని ఓదారుస్తుంది. నల్లి సంతోషంతో చీమ బతుకుతుంది. గ్‌ా అపాయంలో ఉపాయం న. 6వ తరగతి, యం.పి.యు.పి.స్కూల్‌, రామస్వామిపల్లి, ఆత్మకూరు సట షే శమం. కత ల తల్లి : రాజమ్మ, తండి :; వణుగొవాల్‌ రెడ్ది న అనగనగా ఒక కప్పుల రాజ్యం ఉందేది. ఆ రాజ్యానికి ఒక రాజు ఉండేవాడు. ఆ రాజు పేరు మండోధన వర్ధన్‌. ఆ రాజు చాలా పెద్దవాడు. ఒకసారి ఆ రాజ్యానికి అ ఒక పాము వచ్చింది. ఆ పాము రోజూ కప్పలను తింటూ వుండేది. కప్పలన్నీ కలిసి పామును చంపాలని ఆలోచిస్తూ ఉండేవి. ఒక నారి కప్పలు మీటింగు పెట్టాయి. ఒక కప్పలేచి “వామును చంపెద్దాం' అంది. ఇంకొక కప్ప లేచి 'మనం ఎంతమందిమైనా ఆ పామును చంపలేము' అంది. మూడవ కప్పలేచి 'ఎందుకు మనం పామును చంపలేము. మనకంటే చిన్నవైన చిమలు శెం్టూతు అత్తోళ తతా ళ్న

పామును చంపివేస్తాయి” అంది. నాలుగవ కప్పలేచి నేను ఒక ఉపాయం చెవ్వా అంది. సరే చెప్పమన్నారు అందరూ. 'నేను చనిపోయిన పెద్ద పాము తోకను తీసుకొని వస్తా. నువ్వు చెరువు పక్కన పెద్ద రాతి మీద కూర్చొని ఉండు" అని రాజుతో అంది. 'సర చనిపోయిన పాము తోకను తీసుకొనిరా" అన్నాడు రాజు. క్ష అప్పుడు రాజు పెద్ద రాతిమీద కూర్చొని ఉన్నాడు. కప్పు చనిపోయిన పెద్దవాొము తోకను తీసుకొని వచ్చింది. రాజు ఆ పాము తోకను నోటిలో పెట్టుకొని తింటున్నట్లుగా నటించాడు. అది పాము చూసి భయపడి “అమ్మో! ఇంత పెద్ద పామునే ఇది తినెస్తోంది”. రాజుకి నేను దొరికితే నన్ను కూడా చంపి తినేస్తుంది” అని భయపడి ఆ రాజ్యాన్ని వదిలి వెళ్ళి వోయింది. లతా తట్‌. గుడ్లు ప్రయాణం కై | షక్‌ షానూర్‌ | ఆత్మకూరు మ తల్లి : నూర్జహాన్‌, తంది : నజిర్‌ భాషా

కోడి గుడ్డు పెడ్తే 21 రోజులు పొదుగుతుంది. ఎందుకో ఈ కధ చదవండి.

ఒక ఊర్లో ఒక అవ్వ ఉంది. ఆ అవ్వకి ఒక కోడి ఉంది. అది ఒక రోజు మరి గిన్ని గుడ్లు పెట్టంది. వాటిలో ఒక పొగరుబోతు గుద్దు “అమ్మా ఈ గుడ్లల్లో ఇరుక్కుని ఉండడం నాకు ఇష్టంలేదు. పైగా నువ్వు నా పైనా కూర్చున్నావు. నాకు చెమట పోస్తోంది. నేను షికారుకు వెళాను” అంది.

'వద్దు నాయనా మనకు పగవాళ్ళు ఉన్నారు. నువ్వు వెళ్తే తినెస్తారు అంది తల్లి. కానీ అది అమ్మ మాట వినలేదు. మెల్లగా పారిపోయింది. అది పాట పాడుకుంటూ దొర్లుకుంటూ దొర్లుకుంటూపోతూ ఉంది. దాన్ని ఒక వాము చూసింది. పట్టుకుంది. తినబోయే లోపు ఒక గద్ద ఆ పాముని పట్టుకొని ఎగిరిపోయింది. ఆ సందట్లో పాము గుద్దును వదిలేసింది. గుద్దు పొదలో పడిపోయింది. కరాాాాాాాాాాఫెయ్షటు లలో టయ

కీ

కొన్ని రోజులు పొదల్లోనే అది ఉంది. చివరకు మెల్లగా బయటకు వచ్చి పోతూ ఉంది. దారిలో ఒక కాలువ వచ్చింది. ఇది ఏమిటబ్బా అని ఆలోచించింది. అందులో దూకింది. గుద్దు కొట్టుకుపోయింది. చెరువులో పడిపోయింది. కొన్ని రోజులు అక్కడే ఉంది. ఒక రోజు కొందరు పిల్లలు ఈత కోసం చెరువులో క దిగారు. ఆ గుద్దు ఒక పిల్లవాడికి దొరికింది. “ఈ గుద్దు ఇక్కడికి ఎలా వచ్చింది”. అని గుద్దును ఆమ్లెట్‌ వేసుకొని తినాలనుకున్నాడు. గుద్దు తీసుకొని ఇంటికి వెళ్ళాడు. అగ్గిపెట్టె కోసం వెతికాడు. అంతలో ఒక కోతి గుడ్డును పట్టుకొని పారిపోయింది. కోతి తినబోతుండగా ఒక కాకి చూసింది. కోతి తలమీద తప్పని ఒక దెబ్బ వేసింది. కోతి అబ్బా అని గుద్దును వదిలేసింది. గుద్దు “దేవుడా! దేవుడా! నేను కింద పడిపోతానేమో అని అనుకుంది. కాని దాని అదృష్టం ఒక గడ్డివామిలో పడిపోయింది. కొన్ని రోజులు ఆ గడ్డిలోనే వుంది. ఒకరోజు అవ్వ గడ్డి పెర్తుకుతుంటే గుడ్డు కనబడింది. 'ఈ గుద్దు ఇక్కడికి ఎలా వచ్చింది?” అని కోడి కింద పెట్టేంది. ఆ కోడి దిగులుతో ఇంతవరకు గుడ్డును పొదగలేదు. ఒక్కసారి అమ్మ కనిపించగానే గుద్దు బోరుమని ఏడ్చింది. 'నేను చెప్పాను కదా? మన శత్రువులు బయట ప్రపంచంలో చాలా ఉన్నారని అంది అమ్మ. 'నువ్వు గుద్దువి, నువ్వు పిల్లగా మారాలి. నా దగ్గర కొన్ని టెక్నిక్‌లు తెలుసుకోవాలి ం అంది. గుద్దు “అమ్మా నిన్ను వదిలి నేను ఎక్కడికీ పోను” అంది. గుద్దు ఆపదలోపడి తిరిగి అమ్మ దగ్గరికి వచ్చేలోపు 21 రోజులు పట్టింది. అప్పటి నుంచి కోళ్ళు 21 ఇ రోజులుకి పొదిగి పిల్లలను బయటికి వచ్చేటట్లు చేస్తున్నాయి. నెం్లారు లక్హోళ్ళ తతత అతతతతతతతలేర్‌

(ల .. కర్షం వెంకటప్రతాప్‌ శ్‌ 1... (6వ తరగతి, యం.పి. యు,పి.స్కూల్‌, బండారుపల్లి, ఆత్మకూరు మం. తల్లి : సుబ్బరత్నమ్మ, తంది : వెంగయ్య

అనగనగా ఒక ఊరిలో ఇద్దరు దంపతులు ఉందేవారు. వారికి ఒక కొడుకు = ఒక కూతురు ఉన్నారు. కొన్ని రోజుల తరువాత కూతురుకి పెళ్ళి చేశారు. కొడుకుకు కూడా పెళ్ళి చేశారు. కొడుకు, వాళ్ళ భార్య బిడ్డలు అందరూ కలిసి దేశం వెళ్ళి పోయారు. వాళ్ళ కూతురు అమ్మగారి ఇంటికి వచ్చి ఉంది. కొన్నాళ్ళ తరువాత వాళ్ళ భర్త కూడా అత్తగారి ఇంటికి వచ్చాడు. మధ్యాహ్నం వచ్చి 'మామయ్య, అత్త ఎక్కడకి వెళ్ళారు అని అడిగాడు. భార్య '*చేలోకి వెళ్ళి చెత్త తొక్కించుకుంటున్నారు అని చెప్పింది. సరే అని అల్లుడు కూడా చెలోకి వెళ్ళాడు.

అది ఇది అంతా మాట్లాడుకునే సరికి చెలోనే చీకటి పడింది. మామ అల్లుడిని ఇంటికి వెళ్ళమని చెప్పాడు. వెళ్తాలే అని అల్లుడు అంటున్నాడు. కానీ పోవడం లేదు. ఇలా ఇలా చీకటి పడిపోయింది. అతనికి రేచీకటి. కళ్ళు కనిపించవు.

అల్లుడు 'నేను ఇంటికి ఎలా వెళ్ళాలి? నాకు కళ్ళు కనిపించడంలేదు. నాకు రేచీకటి అన్న విషయం మా మామకి తెలియకూడదు. తెలిస్తే నన్ను చంపేస్తాడు అని ఆలోచించాడు. అతనికి ఒక ఉపాయం తోచింది. 'నేను ఈ ఎద్దుల తోక పట్టుకుని ఇంటికి వెళ్ళవచ్చు” అనుకున్నాడు. “మామా ఈ ఎద్దులు విప్పు. అవి ఇంతసేపు పని చేస్తే బ్రతకనా, చావనా” అన్నాడు. “ఇంతలోకే కాదులేరా. ఇంకా కాసేపు ఉండాలి అని ం మామ అన్నాడు. ఆ విధంగా ఇద్దరూ గొడవపడ్డారు. వాళ్ళ మామ విప్పి ఎడ్లను ఇచ్చాడు. అల్లుడు వాటి తోక పట్టుకుని వెళ్తున్నాడు. అవి ఆ ఊరు అంతా ఎక్కడంటే అక్కడ (| తిరిగి ఇంటికి వచ్చాయి.

ఇంతలోపల వాళ్ళ మామ ఇంటికి వచ్చేసి ఉన్నాడు. “ఒరే ఎక్కడికి వెళ్ళావురా ఇప్పటిదాకా” అని అడిగాడు. అతను నిజం ఒప్పుకోకుండా “ఎద్దులను ఇలాగా మెపెది. బాగా మేపితేనే కదా! ఇఏ బాగా పనిచేసేది” అని ఎదో ఒకటి చెప్పి తప్పించుకున్నాడు. సరే అన్నారు అత్తా మామ. తేరలాా సెట్తూరు లల్లో టం

వాళ్ళ భార్య మా ఆయన వచ్చాడని చెప్పి పాలలో కొన్ని మజ్జిగవేసి పెరుగు చేసింది. ఆ తరువాత అతనికి నీళ్ళు తోడారు. సరే అని వాడు నీళ్ళు పోసుకోవడానికి వెళ్తుండగా గింజలు దాచడానికి త్రవ్విన గుంతలో పడ్డాడు. 'ఏందిరా గుంతలో పడ్డావు' = అని అడిగితే 'నేను ఎక్కడ పడ్డాను? గుంత ఎంతలోతు ఉందో చూద్దామని దిగాను అన్నాడు. అలాగా అన్నాడు మామయ్య, 'ఆ సరే ఇంక ఎక్కు అన్నాడు. 'దిగే టప్పుడు = అయితే జంప్‌ చేశాను గాని ఇప్పుడు ఎట్ట ఎక్కుతాను? నన్ను లాగండి” అన్నాడు. సరే అని లాగారు. అత్త నీళ్ళు కుండలో తోడింది. అతను మరలా గోడపట్టుకొని దానివెంబడే పొతున్నాడు. “ఏందిరా గోడపట్టుకుని పోతున్నావు అని అడిగితే నేను ఎక్కడ పోతున్నాను. మీ గోడ ఎంత పొడవు ఉందో చూస్తున్నాను” అన్నాడు. సరే అని నీళ్ళు పోసుకుంటూ ఉండగా ఆ కుండ పగిలిపోయింది. ఆ చప్పుడికి “ఎందిరా” అని అందరూ అన్నారు. “అల్లుడు వచ్చాదన్న జ్ఞానంకూడా లేకుండా మట్టి కుండలో నీళ్ళు తోడుతారా?” అన్నాడు. “లేదయ్యా డేగిశా చిన్నదని దీనిలో తోడాను అంది అత్త. సరె అని సీళ్ళు పోసుకున్నాడు. మరలా గోడ వెంబదే వెళ్తున్నాడు. “ఏందిరా గోడ వెంబడే వెళ్తున్నావు] అని మామ అడిగాడు. “ఇందాక లెక్క తప్పుపోయింది. అందుకని మరలా లెక్కవేసుకుంటున్నాను' అన్నాడు. అన్నం తింటుడగా పక్కనే కుక్క ఉంది. ఉప్పు లేదని ఉప్పు తీసుకొని రావడానికి వాడి భార్య బుడ్డి తీసుకొని వెళ్ళింది. ఇంతలో వాళ్ళ అత్త అతనికి పెరుగు వేసింది. కుక్క నాకుతూ ఉందేమో అనుకుని ఒక దెబ్బ చరిచాడు. వాళ్ళ అత్త కుయ్యో, మొర్రో అంది. | వాళ్ళ కూతురు బుడ్డి తీసుకొని పరిగెత్తింది. వాళ్ళ మామ కోపంతో ఊగిపోతూ ఉన్నాడు. అల్లుడు “కొంపలు అంటుకునిపోయాయిరా” అనుకున్నాడు. అంతలో ఒక ఉపాయం తోచింది. 'పక్కనే మామయ్య ఉంటే మామయ్యకు వెయ్యకుండా అంతా నాకే వేస్తావా?” అన్నాడు. వాళ్ళ మామకు కోపం చల్తారిపోయి 'మా అల్లుడుకి నామీద ఎంత ప్రేమ అనుకున్నాడు”. తర్వాత వాళ్ళ అత్త అతను తినడానికి చలివిడి పిండి దంచి పెట్టింది. “అబ్బే ఏందిది దీనిని మేము బ(ైలకు వేస్తాము” అన్నాడు. అందరూ పడుకున్నారు. నెం్లుతం లత్తోట్ళ తతత /

అతను సగం పొద్దుకాడ నాకు పాస్‌ వస్తున్నాదని వాళ్ళ భార్యతో అన్నాడు. 'ఆమె అక్కడికి వెళ్ళి పోసుకో అన్నది. “నా మీద అసలు నీకు ప్రేమ ఉంటే విడిచిపెట్టు” అన్నాడు. సరే అని విడిచి పెట్టింది. పాస్‌ పోసుకొని అతను వాళ్ళ అత్త మంచం దగ్గరికి ఎలాగోలా తంటాలు పడుతూవచ్చాడు. ఇలా తడివాడు. వాళ్ళ అత్త పలికింది. 'ఓరె = బాబూ నేను మా అత్త మంచం దగ్గరికి వెళ్ళానురా? అనుకున్నాడు. “ఇప్పుడు ఎలాగా?” అని ఆలోచించాడు ఒక ఉపాయం తోచింది. 'అత్తా నేను నిన్ను కొడితిని. నువ్వు - బాధపడుతున్నావెమో? అని అడగడానికి వచ్చాను. నామీద నీకు కోపం తగ్గిందా” అని అడిగాడు. “అబ్బె అదేంలేదురా”' అన్నది అత్త'. అయితే నన్ను నా మంచం దగ్గర విడిచి పెట్టు' అన్నాడు. సరె అని విడిచిపెట్టింది.

మళ్ళీ లేచి భార్యను రోలు చూపించమన్నాడు. ఆమె చూపించింది. అందులో అతుకున్న చలివిడి పిండిని నాకడమే నాకడం. అప్పుడు రోలులో అతని తలకాయ ఇరుక్కుని పోయింది. కంసాలి వాళ్ళను పిలిపించి మామ రోలు కోయించాడు. బయటపడ్డ అల్లుడు అంతు చిక్కకుండా వెళ్ళివోయాడు. శన నన 1 |" 6వ తరగతి, జడ్‌.పి. హైస్కూల్‌, సోమవరప్పాడు, జలదంకి మం.

తల్లి : సీతారామమ్మ, తం(ి ; బలరామిరెడ్డి

అనగనగా ఒక ఊరిలో ఒక రాజు ఒక రాణి ఉందేవారు. వారికి సంతానం - లేదు. ఒకరోజు రాణికి ఒక సాధువు ఒక అరటిపండు ఇచ్చాడు. ఆమె అరటిపందు తినగా గర్భవతి అయింది. ఇది తెలిసిరాజు చాలా సంతోషించాడు. కొన్ని నెలలకు క్ష రాణీకి నెలలునిండి కడుపున పులిపిల్ల పుట్టింది. ఆమె పులిని పెంచుకుంటుంది.

ఒక రోజు పులిని గుంజకు కట్టివేస్తే అది ఇంటికి వచ్చిపోయెవారిమీద పడుతూ గర్జించసాగింది. ఇది గమనించిన రాజు ఆ పులికి ఒక గదిని కట్టించాలనుకున్నాడు. మహా మంత్రులను అడవిలోకి పంపి కొయ్యలను తెప్పించి దానికి గదిలా కట్టించాడు. ప లల స 7

కొన్ని రోజులకు పులి పెద్దదై 'నాకు పెళ్ళి చేయమని రాణిని అడగనాగింది. రాణి రాజుకు చెప్పింది. రాజు మంత్రులకు చెప్పాడు.'పులికి ఎవరైనా పిల్లనీసారా' అని అన్నం మూట కట్టుకుని మంత్రులు ఒక ఊరికి వెళ్ళారు. ఆ ఊరిలో ఒక రాజు ఒక రాణి ఉండేవారు. వారికి ఒక ఆడపిల్ల, ఆమె తల్లి ౪ చిన్నప్పుడే చనిపోయింది. రాజు మళ్ళీ పెళ్ళిచేసుకున్నాడు. ఆ పిన్ని ఆ పిల్లని పనిమనిషిలా చూసేది. ఆమె పెరిగి పెద్దదైంది. మహామంత్రులు ఒక బావిదగ్గర అన్నం తింటుండగా ఆ సవతి తల్లి వచ్చి మహామంత్రులను ఎవరని అడిగింది. 'మేము మహా మంత్రులం. మేము మా అబ్బాయికి పెళ్ళి సంబంధం చూడడానికి వచ్చాం” అని చెప్పారు. అప్పుడు ఆమె 'ఫలానా ఇంట్లో ఒక అమ్మాయి ఉంది. ఆమె చాలా గుణవంతురాలు. ఆమెను మీ అబ్బాయికి ఇచ్చి చేయండి” అని చెప్పింది. వాళ్ళు ఆ ఇంటికి వెళ్ళి 'మా అబ్బాయికి మీ అమ్మాయిని ఇచ్చి పెళ్ళి చేయిమని అడిగారు. అప్పుడు ఆ పిల్ల “పెళ్ళి కొడుకు ఏదీ అని అడిగింది. అప్పుడు మహామంత్రులు 'మా ఆచారం ప్రకారం కత్తికి మీ అమ్మాయికి పెళ్ళిచేస్తాం' అని చెప్పారు. సరేనని కత్తికి ఆ అమ్మాయికి పెళ్ళిచేశారు. పెళ్ళికూతురు వాళ్ళ అత్తమామ ఇంటికి వెళ్ళింది. ఆమె అత్తమామలను బాగా చూసుకొనేది. కొన్ని రోజుల తర్వాత 'మా ఆయన ఎడి అత్తా? అని అడిగింది. 'నా కొడుకు ఇతర దేశాల మీదకి యుద్దానికి వెళ్ళాడు. వారం రోజుల తర్వాత వస్తాడు అని చెప్పింది అత్త సరేనంది కోడలు, వారం రోజుల తర్వాత అడుగగా ॥| అత్త కోడలుతో 'నాలుగు రోజుల తర్వాత వన్తాడంటా' అని చెప్పింది. నాలుగు రోజుల తర్వాత గట్టిగా అడుగగా “ఇందాకే వచ్చి ఆ గదిలో ఉన్నాడు వెళ్ళమ్మా అని చెప్పింది. క్ట కోడలు వెంటనే తలంటు స్నానం చెసి కొత్త బట్టలు వేసుకొని అన్నం తీసుకొని ఆ గదిలోకి వెళ్ళింది. అక్కడ పులిని చూసి “ఆ” అని అన్నం పడవేసింది. మరోరోజు కూడా అలాగే వెళ్ళమని చెప్పింది అత్త. అప్పుడు కోడలు తన మనస్సులో ఈరోజు చస్తే చస్తానని అన్నంతో ఆ గదికి వెళ్ళి అక్కడే వుండి అన్నం పెట్టి ఎడుస్తూ ఏడుస్తూ అక్కడే నిద్రపోయింది. నెం్లారం లళ్లోళ్ళ ట్ర తతతతతతతతాడ్య

ప్రొద్దునే అత్త ఇంకా ఏమిటబ్బా కోడలు బయటకు రాలేదు అని అక్కడికి వెళ్ళి చూస్తే ఆమె ప్రక్కన పులిచర్మం చీల్చి ఒక యువకుడు పడుకుని ఉన్నాడు. అప్పుడు ఆ అత్త “అమ్మో నా కొడుకుని నా కోడలు చంపివేసింది” అని పెద్దగా అరవసాగింది. అప్పుడు ఆ యువకుడు “అమ్మా నేను నీ కొడుకునే. కావాలంటే నువ్వు నా దగ్గరకు క్ట వచ్చి నిలబడు. నువ్వు నాకు చిన్నప్పుడు ఇచ్చిన పాలు నీ శరీరం మీద పడకుంటే నేను నీ కొడుకునే కాదని చెప్పు” అని అన్నాడు. ఆ యువకుడు చెప్పినట్లే జరిగింది. న అప్పటినించి ఆమె కొడుకు కోడల్ని బాగా చూసుకుంటోంది. కొన్ని రోజులకు కోడలు గర్భవతి అవుతుంది. అప్పుడు అత్త పుట్టింటికి పంపిస్తుంది. అప్పుడు వాళ్ళ పిన్నమ్మ ఆమెను చంపి దగ్గరలోని వొడుబడ్డ బావిలో పడవేస్తుంది. ఆ బావిలో చాలా ఎళ్ళ కాలం కొలువున్న నాగేంద్రుడు ఆమెను పట్టుకొని తన చెల్లలులాగా చూసుకుంటాడు. ఆమెకు నెలలు నిండి పిల్లవాడు పుడతాడు. నాగేంద్రుడు చెల్లికి గాజులు తొడిగించాలని గాజుల సెట్టిని తీసుకురమ్మంటాడు. పిల్లనాగేంద్రుడు బావిపై కూర్చుని గాజుల సెట్టికోసం ఎదురుచూస్తుంటాడు. “గాజులసెట్టీ! గాజుల సెట్టీ! ఇలారా” అని బావిలో దూకేస్తాడు. సెట్టి బావి దగ్గరకు పోగా పిల్ల నాగేంద్రుడు “మా అక్కకు గాజులు తొడుగుదువురా” అని అంటాడు. అప్పుడు గాజుల సెట్టి ఉండి “వీళ్ళ కేంది? అక్క ఏంది?” అనుకుంటాడు మనసులో. “నువ్వు వామువైతివి నీళ్ళలోకి వెళ్తివి. నేను ఎలా రాగలను” అని అడిగాదు. “నువ్వు నాతోక పట్టకో. నేను నిన్ను తీసుకవెళ్ళతాను” అని చెప్పాడు పిల్ల నాగేంద్రుడు. ఇద్దరూ బావిలోకి వెళ్ళగా అమెకు తెర అడ్డం పెట్టి గాజులు తొడిగిస్తారు. నాగేంద్రుడు “ఈ తడవ మళ్ళీ పౌర్టమిరోజురా” అని చెప్తాడు. సరేనని గాజుల సెట్టి చెప్తాడు. + కొన్ని రోజులకు భార్యను తీసుకపోవడానికి పులిరాజు వస్తాడు. వాళ్ళపిన్ని తన భార్యను ఎక్కడికో పంపివేసిందని తెలుసుకొని దండోరా వేయిస్తాడు. అప్పుడు గాజుల సెట్టి పులిరాజు దగ్గరకు వెళ్ళి జరిగిందంతా చెప్తాడు. అప్పుడు పులిరాజు “నిన్ను ఎప్పటికి మళ్ళీ రమ్మన్నారు?” అని అడిగాడు. “పౌర్ణమిరోజు” అని చెప్పాడు గాజుల సెట్టి. అప్పుడు పులిరాజు గాజుల సెట్టి రూపంలో అక్కడికి వెళ్తాడు. అప్పుడు నాగేంద్రుడు లేడు. గాజులు ఎక్కిస్తుండగా తెరతీసిచూస్తాడు. తన భార్యేనని తీసుకువెళ్ళాలనుకుంటాడు. 50ింాాాఫెంక్లడు లత్లోట టయ

కాని ఆమె “నాగరాజన్నయ్య వచ్చిన తర్వాత వెళ్ళాం” అని చెప్తుంది. పాము పిల్లలు 'మేము చెప్తాము మీరు పొండి” అని చెప్పారు. వాళ్ళు వెళ్ళిన తర్వాత నాగేంద్రుడు వన్హాడు. నాకు చెప్పకుండా వెళ్ళారని కోపంతెచ్చు కుంటాడు. వారి ఇంటికి వెళ్తాడు.

వాళ్ళు కాళ్ళు కడుక్కునేటప్పుడు తొట్టిచాటున గాక్కోని ఉంటాడు. 'అప్పుడు ఆమె “మనం నాగరాజన్నయ్యకు చెప్పకుండా వచ్చాం. ఏమన్నా అనుకుంటాడో ఏమో”

" అని పులిరాజుతో చెప్తుంది. నాగరాజు పులిరాజుని చంపాలని అన్నం తినేదగ్గర చూస్తాడు. అన్నం తినే దగ్గర అంతే జరుగుతుంది. పడుకునే దగ్గర చూన్తామనుకుంటాడు. అక్కడా అంతే. 'నా మీద ఈమెకు ఇంత ప్రేమ ఉంటే నేను ఆమె భర్తను చంపాలని చూసానా” అని సిగ్గుపడి పక్కనవున్న గోడకు బాదుకుని నాగరాజు చచ్చిపోతాడు. అది చూసిన పులిరాజు, వాళ్ళ భార్య నాగేంద్రున్ని తీసుకొని కాల్చి వేస్తారు. అప్పటి నుంచి ఆమె అక్కడ వాము పుట్టకట్టించుకొని రోజు పాలు పోసేది. అందుకే మనం కూడా నాగులచవితి పందుగ జరుపుకుంటాం. అవ్వ - తాత

కాక్‌. చుండూరు అనూరాధ

ఇ ల న 6వ తరగతి, యం.పి.యు.పి.స్మూల్‌, తిమ్మసముద్రం, జలదంకి మం. యం ?! గ గ | ్ధ! గ తల్లి: ల క్ష్మీకాంతమ్మ, తంటీ : వీరాస్వామి

అనగనగా ఒక ఊరిలో అవ్వ, తాత ఉందేవారు. వాళ్ళకి ఒక ఆవు ఉందేది.

• దాని వాలు పిండి పెరుగు, మజ్జిగ చేసి పిల్లలందరికి పంచేవారు. అది పోను పోను ముసలిది అయ్యింది. ఈ ఆవుని అమ్మి మరొక ఆవుని తోలుకొని రమ్మంది అవ్వ.

ఆ తాత పోతుండగా ఒక ఆయన గొర్రెను తోలుకొని వస్తున్నాడు. అప్పుడు ఆ తాత చూచి “గొర్రై గలలాయనా!'ఈ ఆవుని ఇస్తాను, ఆ గొర్రెను ఇస్తావా” అని అదిగాడు. అప్పుడు ఆ గొరై గల ఆయన “వీదెవదో ఆవునిచ్చి గొరైను తీసుకొంటానంటున్నాడు తెలివి తక్కువ వాడు” అనుకొని గొగర్రైెనిచ్చి ఆవుని తీసుకొన్నాడు. నెం్లరం అత్తోళ్ళ కతియార్‌]

మళ్ళీ పోతుండగా ఒక ఆయన కుక్కని తోలుకొని వస్తున్నాడు. ఆ తాత “ఈ గొరైని ఇస్తాను ఆ కుక్కని ఇస్తావా” అని అడిగాడు. అప్పుడు ఆ కుక్కగల వాడు “వీడెవడో గొర్రెను ఇచ్చి కుక్కను తీసుకొంటున్నాడు తెలితక్కువవాడు” అనుకొని ఆ కుక్కనిచ్చి గొధైను తీసుకొన్నాడు. మళ్ళీ పోతుండగా ఒక ఆయన డోలును క్‌ తీసుకవస్తున్నాడు. అప్పుడు తాత “ఈ కుక్కను ఇస్తాను. ఆ డోలుని ఇస్తావా” అని అడిగాడు. అప్పుడు ఆ డోలుగల ఆయన “వీడెవడో కుక్కనిచ్చి డోలును తీసుకుంటున్నాడు = తెలివితక్కువ వాడు” అనుకొని ఆ డోలునిచ్చి కుక్కని తీసుకొన్నాడు. అప్పుడు తాత దోలుని వాయించుకొంటూ ఇంటికి వెళ్ళాడు. అప్పుడు అవ్వ “ఏది ఆవు” అని అదిగింది. ఆవుపోయి గొర్రె వచ్చె ధాం ! ధాం! ధాం! గొర్రెవోయి కుక్క వచ్చే ధాం! ధాం! ధాం!! కుక్కపోయి డోలు వచ్చె ధాం! థాం! ధాం! అని పాడుతూ చెప్పాడు. ఇంతలో పిల్లలు వచ్చి మూగారు, “తాతా తాతా మాకు ఇవ్వు డోలుని” అని అడిగారు. అప్పుడు తాత దోలుని ఇచ్చాడు. వాళ్ళు పాట పాడుకుంటూ వెళ్ళివోయారు. అప్పుడు అవ్వ ఏం చేసింది? మీరే చెప్పండి ! టీ. చెవూరి ఇషాక్‌ "ట్ట ట* _ (7వ తరగతి, యం.పి.యు.పి.స్కూల్‌, వేములపాడు, జలదంకి మం. క. తల్లి : చిన్నమ్మ, తండి : చిన్నయ్య ం అనగనగా వెంకటాపురం అనే గ్రామంలో ఇద్దరు స్నేహితులు ఉందేవారు. ఒకడి పేరు మోహన్‌. ఇంకొకడి పేరు జగన్‌. వారిలో మోహన్‌ ధన వంతుడు. జగన్‌ - పేదవాడు. అదే గ్రామంలో రామయ్య అనే ఆయన కుటుంబం తాళ్ళు అల్లుకొని అంతా ఒక పూట తిని, ఒక పూట తినక కాలాన్ని గడుపుతూ ఉంది. రామయ్య తన ఇద్దరు స్నేహితులైనటువంటి జగన్‌, మోహన్‌లకు చెప్పాడు. సాయం అడిగాడు. మోహన్‌ రామయ్యకు 400 బంగారు నాణేలు ఇచ్చాడు. రామయ్య 52ాాావెం్లిటు లర్తోట టయ

అవి పట్టణంలో ఇచ్చి దబ్బు తెచ్చుకోవాలని పోతుండగా దారిలో ఒక గ్రద్ద తన్ని ఆ నాణేల మూటను ఎత్తుకపోయింది. రామయ్య నిరాశతో ఇంటికి తిరిగి వచ్చాడు. మోహన్‌, జగన్‌లు రామయ్య ఇంటికి వచ్చి రామయ్య చెప్పిందంతా విన్నారు. మోహన్‌ రామయ్య

ల చెప్పింది వినకుండా కోపంతో తిట్టాడు.

, ఈ సారి జగన్‌ రామయ్యకు ఒక రాగి నాణెం ఇస్తూ “ఆ భగవంతుని దయవల్ల ఈ రాగినాణెం నీకు ఎంతగానో ఉపయోగపదవచ్చు” అన్నాడు. *నేను అంత ఇచ్చినా ఉపయోగపడని రామయ్యకి సీ రాగి నాణెం పనికొస్తుందా!” అని మోహన్‌ అన్నాడు.

అదే రోజు సాయంత్రం రామయ్య ఇంటికి పక్కింటిలో నున్న జాలరి భార్య వచ్చి “మా చేపలు పట్టె వల చినిగిపోయింది. దానిని కుట్టడానికి దారంలేదు. దారం కొనుక్కోవడానికి చిన్న రాగి నాణం కూడా లేదు” అని అడిగింది. అమె మాటకు సరేనని రామయ్య జగన్‌ ఇచ్చిన రాగినాణిం ఇచ్చాడు. జాలరి భార్య “మా వలలో మొదటిసారి పడిన చేపలు అన్ని మీకు ఇస్తాము” అని అంది. రామయ్య మొదట వద్దు అన్నాడు. ఆమె బలవంతంతో సరే అన్నాడు.

ఆ ప్రకారంగా జాలరి భార్య జాలరి వలలో మొదటిసారి పడిన ఒక పెద్ద చేపను తెచ్చి రామయ్యకు ఇచ్చింది. రామయ్య ఆ పెద్ద చేపను తన భార్యకు ఇచ్చి ఉదయం, సాయంత్రం రెండు, రెండు ముక్కల చొప్పున వండమని చెవ్వాడు. రామయ్య భార్య ఆ చేపను కోయగా. ఆ చేపలో ఒక వజ్రం ఉన్నది. అప్పుడే రామయ్య ఇంటికి

౪ వచ్చాడు. రామయ్య అతని భార్య ఇద్దరు ఆ వజ్రాన్ని కోటి రూపాయలకు అమ్మారు.

రామయ్య ధనవంతుదడైనాడు. మొహన్‌, జగన్‌ రామయ్యను చూసి సంతోషించారు. మోహన్‌ తన ధన గర్వానికి సిగ్గుపడ్డాడు.

సెల్షిడు లత్లట కయ

క నక్కకథ జా. ఏలూరు రమెష్‌ నూ. "6వ తరగతి, యం.పి.యు.పి. స్కూల్‌, తిమ్మసముద్రం, జలదంకి మం.

ఇ తల్లి : ఆదిలక్ష్మమ్మ, తంది : శ్రీనివాసులు

ఒక ఊరిలో ముసలమ్మ ఉందేది. ఆ ముసలమ్మకి ఒక మనవడు ఉందేవాడు. వాడు పొలంలో పనిచేస్తుందేవాడు. రోజూ అవ్వ అన్నంతీసుకువెళ్ళి ఒక చెట్టుతొర్రలో పెట్టేది. మనవడు వచ్చి టిఫినీ మూత తీసి చూసే సరికి కొంచెంగా అన్నం ఉండేది. రోజూ అవ్వ అన్నం ఆ చెట్టు తొరలోనే పెట్టెది. మనవడు వచ్చి చూసే సరికి అన్నం కొంచెమే ఉందేది.

ఒక రోజు అవ్వని “ఏందవ్వా అన్నం కొంచెమే పెట్టుకు వస్తున్నావు?” అని అన్నాడు. “నేను రోజూ అన్నం టిఫినీ నిండా తీసుకువస్తున్నానుగదా” అంది అవ్వ, మనవదికి అనుమానం వచ్చింది.

మళ్ళీ ఇంకొక రోజు పొలంలో పని చేస్తున్నాడు. అవ్వ వచ్చి చెట్టు తొర్రలో అన్నం పెట్టివెళ్ళివోయింది. అప్పుడు ఒక నక్కవచ్చి సగం అన్నం తినింది. అది మనవడు చూసి “నక్క బావా ఎంది నా అన్నం తింటున్నావు” అన్నాడు. అప్పుడు నక్క “అవును నేనే రోజూ నీ అన్నం తిని బతుకుతున్నాను, నీ అన్నం తిన్నాను కనుక నీకు పెళ్ళి చెస్తాను” అంది. దానికి మనవడు సరే అన్నాడు. నక్క ఎర్రటి ఎండలో ఇసుకలో పొర్గాడింది. అప్పుడు ఆకాశంలో పార్వతి శివుడు వెళుతున్నారు.

అప్పుడు పార్వతి నక్కను చూసి “స్వామీ అక్కడ చూడండి. నక్క ఇసుకలో పొర్లాడుతోంది ఏదో బాధలో ఉన్నట్లు ఉంది. కొంచెం దాని బాధ తీర్చండి” అంది. పార్వతి, శివుడు దాని దగ్గరకు వెళ్ళి “ఏంది నక్కా: ఏదో బాధలో ఉన్నట్లున్నావు” అని అడిగారు. “బెను స్వామీ నేను ఒకడికి పెళ్ళి చేస్తాను అని మాట ఇచ్చాను స్వామీ! నాకు ఒక వరము ఇవ్వండి” అంది. అపుడు శివుడు “ఏమి వరం కావాలో కోరుకో” అన్నాడు. రకాలు లత్తోళ కల

అప్పుడు నక్క పెద్ద ఇల్లు, బంగారపు పళ్ళాలు, బంగారపు గ్లాసులు, బంగారపు కుర్చీలు కావాలి అంది. అవి ఒక రోజుకు సాలు అంది. అలాగే నీకు వరం ఇచ్చాను అన్నాడు శివుడు. / అపుడు నక్క దారిలో వెళ్ళుతుండగా ఒక చాకలివాడు బట్టలు ఉతికి ఆరేసి, , ఒక చెట్టు కింద పడుకున్నాడు. నక్క మంచి పంచె చొక్కా తొడుక్కుని వెళ్ళింది. దారిలో వెళుతుండగా ఒక రైతు చేనుకి నీరు పెడతానికి చెప్పులు విడిచి వెళ్ళి నీరు పెడుతున్నాడు. నక్క ఆ చెప్పుల్ని తొడుక్కుని వెళ్ళింది. నక్క రాజుగారి దగ్గరికి సంబంధం మాట్లాడటానికి వెళ్ళింది. రాజు నక్కను చూసి “నక్కబావా ఏమిటిలా వచ్చావు” అన్నాడు. అపుడు నక్క “కీ కూత్రురుని మా వాడికి ఇచ్చి పెళ్ళీ చేయమంది. అప్పుడు రాజు 'నక్కే ఇలా ఉంది. ఇంకా దీని మనవడికి ఎంత ఆస్తి ఉందో అని సరే అన్నాడు. “పెళ్ళి మా ఇంటి కాడ జరగాలి” అనింది నక్క రాజు సరే అన్నాడు. గ్రే పెళ్ళీ కూతుర్ని తీసుకొని రండి అని నక్క వెళ్ళింది. పెళ్ళికి ఊరందరిని పిలిచింది. పెళ్ళి రేత్రిపూట జరిగిది. పెళ్ళి అయిపోయింది. అందరూ భోజనానికి వెళ్ళారు. అన్నీ బంగారపు పళ్ళాలు, బంగారపు గ్లాసులు. అన్నం తిన్నాక కొందరు ఇంటికి ఎత్తుకుని వెళ్ళారు. మరి కొందరు పళ్ళాలను పడవేసారు. అలా పెళ్ళి జరిగింది. తెల్లారే సరికి గిన్నెలూలేవు, గ్లాసులూలేవు. పెళ్ళి కొడుకు, పెళ్లి కూతురు | తాటాకుల గుడిసెలో నిద్రపోతున్నారు. ఎక్కడోళ్ళు అక్కడ నిద్రపోతున్నారు. అందరూ లేచి చూసేసరికి పెద్ద ఇల్లు మాయమైపోయింది. బంగారపు పళ్ళాలు, గ్లాసులు అన్నీ మాయమయ్యాయి. అపుడు పోతేపోనీలే అనుకొని రాజు అల్లుడిని కూతురిని తీసుకొని వెళ్ళిపోయాడు. కెం్లారం లర్హోళ్ళ తతర ర్‌

లి గాది పావని గ్‌...” | 5వ తరగతి, యం.షియు.పి.పాఠశాల, బిరుదవోలు, పొదలకూరు + ఒక రాజుకి ఏడుగురు భార్యలు. వారిలో ఒక భార్యకు కుమార్తె జన్మించింది. ఆ పాపను ఎంతో గారాబంగా పెంచారు. ఆ పాపకు స్వర్ణ అనే పెరు పెట్టుకున్నారు. ఒకరోజు రాజు ఏదో పనివచ్చి అడవికి పోవలసివచ్చింది. వాళ్ళ పాప నేనుకూడా వసానని మారాం చేసింది. రాజు పాపను తీసుకొని అడవికి వెళ్ళాడు. వాొపను మంచి స్థలంలో కూర్చోనిపెట్టి వేటకు వెళ్ళాడు. పాపకు దగ్గరే పాము పుట్ట ఉంది. పాప ఆ పుట్టదగ్గరకు వెళ్ళి గిల్లింది. 'ఎవరక్కడ పుట్టను గిల్లేది అనే శబ్దం వినిపించేసరికి పాప పుట్టను ఇంకా గోకింది. పుట్టచుట్టూ రక్తం ధారగా కారింది. అప్పుడు శివుడు శాపం పెట్టాడు. పాప భయపడి తిరిగి తన చోటులోకి వెళ్ళిపోయింది. అప్పుడు రాజు వచ్చి పాపను తీసుకువెళ్ళాడు. అప్పటినుండి వారికి కష్టాలే వస్తున్నాయి. అందువల్ల రాజు పుట్టదగ్గరకు వచ్చి “మాకెందుకు స్వామీ ఇన్ని కష్టాలు వస్తున్నాయి” అని అడిగాడు. అప్పుడు శివుడు 'మీ కుమార్తెను నాకు గనుక ఇచ్చి వివాహము చేస్తే మికు ఎటువంటి కష్టాలుండవు నాకు యిచ్చి వివాహం చేయకుంటే మీకు బాధలు తప్పవు. నాకు రెందు నేత్రాలు లేవ. నెను క్ట ముసలివాడిని. నాకు ఇల్లు వాకిలి లేవు. ఉండటానికి చిన్న గుడిసె మాత్రమే వుంది అని చెప్తాడు. " అప్పుడు రాజుకు ఏంచేయాలో అర్ధం కాలేదు. ఎక్కడెక్కడి రాజులను, మంత్రులనూ పిలిపించినా వారికి ఏమి అర్ధం కాలేదు. రాజు కూతుర్ని శివుడికే ఇచ్చి వివాహం చేశాడు. ఎప్పుడు తన కుమార్తెను శివుడికి ఇచ్చి వివాహం చేశాడో అప్పటినుంచి రర టాభెం్లరు లక్తోళ్ళ కీల

వారికి సుఖాలే. ఒకరోజు ఆమె బట్టలు ఉతుక్కోవడానికని కాలవగట్టు దగ్గరికి వెళ్ళింది. శివుడు వేరే బాలుని రూపంలో వచ్చి 'నువ్వు నన్న పెళ్ళి చేసుకుంటావా” అని అడిగాడు. 'ఆమె నా భర్తను అడిగి చెప్తాను అంది. ఆయన సరే అన్నాడు. అప్పుడుఆమె భర్త దగ్గరికి ఆ బాలుడిని తీసుకొని వెళ్ళింది. అప్పుడు 'ఆయన " మనం ముగ్గురం సీటిలో మునుగుదాం. నీళ్ళలో నువ్వు ఎవరిని పట్టుకొంటే వారు నీ భర్త అని చెవ్పాడు. దానికి ముగ్గురూ సరే అన్నారు. ముగ్గురూ నీటిలో మునుగుతారు. అప్పుడు ఆమెకు ఎవరిని పట్టుకోవాలో అర్ధం కాలేదు. రెండవసారి మునుగుతారు. మళ్ళీ ఆమెకు ఎవరిని పట్టుకోవాలో తెలియలేదు. మూడవసారి మునుగుతారు. వారిలో ఒకరిని పట్టుకుంది. వాళ్ళు ఇద్దరూ ఒకటైపోతారు. అప్పుడు ఆయన “ఆ ఇద్దరి రూపంలో వచ్చింది నేనే” అని చెవ్పొడు. 'నువ్వు దొంగతనంగా పెళ్ళీ చేసుకుంటావో లేదో” అని నేనే ఈ రూపంలో వచ్చానని చెప్పాడు. అప్పుడు ఆయనకు బాలరూపం వచ్చెసింది. నేత్రాలు వచ్చేసాయి. ఇల్లువాకిలి, ఆస్పి, అంతస్తులు వచ్చెసాయి. అప్పుడు వారి తల్లిదండ్రులు సంతోషించారు. న నక్క - పిల్లి వ్యష్షేళుష్టు. (5వ తరగతి, యం.షియు.పి.పాఠశాల, బిరుదవోలు, పొదలకూరు మం. అనగనగా ఒక పిల్లి, నక్క ఒకరోజు ఊళ్ళో పెళ్ళి జరుగుతోంది. పిల్లి “నక్క ం బావా ఊళ్ళో పెళ్ళి జరుగుతోంది నేను వెళతాను” అంది. నేను కూడా వస్తాను అంది నక్క “నువ్వు వస్తే జనం నిన్ను తరుముతారు” అని పిల్లి వద్దంది. “ఎం కాదులే” అంది నక్క “సరే అయితే నువ్వు సందుదారిన రా” అంది పిల్లి. “సరే” అంది నక్క, పెళ్ళిలో నక్క తనకి కావలసినంత తింది తింది. పిల్లి అక్కడక్కడా పడి వున్న మెతుకులని తింది. పిల్లి నక్కకాడికి వచ్చి “నక్కబావా ఇంక అడవికి వెళ్ళివోదాం” నెం్లరుం లర్హోళ్ళ కతీయంత=/=/=/=/త/తపా4ర్‌/

అంది. అప్పుదు నక్క “నాకు కదుపు నిండితే కూత వేయడం అలవాటు అంది. “నువ్వుగాని కూత వేశావో జనం నిన్ను చావకొదడతారని చెవ్పొను కదా” అంది. ఎం కాదులే అని నక్క పిల్లికి చెప్పండగానే కూత వేసింది.

ఇది చూసి పిల్లి పారిపోయింది. జనం “ఇంటిలోకి నక్క వచ్చిందిరోయ్‌” అని అటుపక్కా ఇటుపక్క కర్రలు తీసుకున్నారు. నక్క “జనం వచ్చినప్పుడు పారిపోవచ్చులే' అనుకుంది గానీ కడుపునిండా తిండి తినడం వల్ల అది పోలేకపోయింది. జనం నక్కను చంపేశారు. య తగిన శాస్తి ను. షేక్‌ కాలేషా క. క 7వ తరగతి, యం.పి.యు.పి.పాఠశాల, దుగ్గుంటరాజు పాళెం, పొదలకూరు ( క య = తల్లి ; మస్తాన్‌బీ, తండి : అసం సాహెబ్‌

అనగనగా ఒక ఊరు వుంది. ఆ ఊరిలో నరేంద్రుడు అనే రాజు ఉన్నాడు. ఆయనకి ఇద్దరు భార్యలు. మొదటి భార్యకు ఒక కూతురు ఉంది. రెండవ భార్యకు కూడా ఒక కూతురు ఉంది. మొదటి భార్య చనిపోయింది. ఆమె చనిపోయాక ఆమె కూతురి మీద రెండవ భార్య ద్వేషం-చూపించెేది.

ఒకరోజు మొదటి భార్య కూతురిని రెందవ భార్య బావిమీద కూర్చోబెట్టి బట్టలు కుట్టమని చెప్పింది.మొదటి భార్య కూతురు సరే అని బావిమీద కూర్చుని కుడుతుంటే ఆ సూది బావిలో పడిపోయింది. “అయ్యో సూది బావిలో పడిపోయిందే” అని ఆమె బావిలోకి దూకింది. బావిలోపలికి పోతుంటే ఒక మామిడిచెట్టు “అమ్మా మామిడిపండు మాగిపోతోంది. తీసి పక్కన పెట్టిపో” అంది. సరే అని పక్కన పెట్టి పోయింది.

కొంచెం దూరం పోయాక ఒక దోసె పెనం అడ్డం వచ్చింది. “అమ్మా దోసె కాలిపోతోంది తిరగవేసి పో” అని చెప్పింది. సరే అని ఆ పిల్ల తిరగవేసిపోయింది. కొంచెం దూరం పోయాక ఒక గుహలో సూది కనిపించింది. ఆమె దాన్ని తీసుకుని పైకి వచ్చింది. అప్పుడు ఆమె పైన బంగారం కురిసింది. 5రియాూాలాలాలాలాలాలాాాాలాాాాాఫెట్లుడు లర్లోళ టలు

అవి చూసిన రెండవ భార్య కూడా బావిమీద కూర్చొని బట్టలు కుడుతూ కావాలని బావిలోకి సూదిని విసిరింది. తర్వాత తానుకూడా బావిలోకి దూకింది. దారిలో ఒక మామిడిచెట్టు అద్దు వచ్చింది. “అమ్మా మామిడి పండు మాగిపోతోంది. పక్కన 6 పెట్టిపో అమ్మా” అంది. 'పో పో నేనెంది నిన్ను పెట్టేది అని లోపలికి పోయింది. కొంచెం దూరం పోయాక ఒక దోసె పెనం అడ్డం వచ్చి “అమ్మా దోసె కాలిపోతోంది ఆ తిరగవెసి పో అంది. 'పో పో నేనేంది నిన్ను తిరగవేసి పోయేది” అంది. కొంచెం దూరం పోయాక ఒక గుహలో తన సూది కనిపించింది. అది తీసుకుని పైకి వస్తుంటే దోసె పెనం ఆమెను కాల్చింది. కొంచెం దూరం పోయాక మామిడి కొమ్మ ఆమెను బాదింది. ఆ తర్వాత పైకి వచ్చెసరికి ఆమెమీద నిప్పులు కురిసి ఆమె చనిపోయింది. అంతేకదా ఆశకి పోతే జరిగేది! గర్వం పనికిరాదు శ్‌ నలజాం సతీష్‌ కుమార్‌ |. స మరలి: సుబ్బమ్మ తంది: మోహన్‌రం _ అనగనగా ఒక ఊరిలో ఒక గ్రామస్తుదు ఉండెవాడు. అతడు తక్కువ కులస్తుడు. అతనికి చదువురాదు. కానీ ఇంద్రజాలం తెలుసు. ప్రతిరోజూ ఆ గ్రామస్తుడు అడవిలోకి వెళ్ళీ ఒక మామిడి చెట్టు కింద నుంచుని మంత్రాలు చదవగానే ఆ మామిడి పండ్లు బరువెక్కి పోయేవి. మరుక్షణంలోనే మగ్గి క్రింద పడిపోయేవి. వాటిని గ్రామస్తుడు తిన్నన్ని ౪ తిని, మిగిలినవి ఇరుగుపొరుగువారికి పెదప్రజలకు పంచిపెట్టేవాడు. ఒక యువకుడు ఆ గ్రామస్తుని కాళ్ళమీద పది ఈ విద్యను నేర్పవలసిందిగా ప్రార్థించాడు. ఆయన కాదంటూనే ఒప్పుకుంటూ 'నువ్వు దీన్ని నీ స్వార్ధానికి వాడకూడదు. నువ్వు అబద్ధం చెప్పనంతకాలం మాత్రమే ఈ మంత్ర విద్య పనిచేస్తుంది” అని హెచ్చరిక చేశాడు. ఇంద్రజాలం చెప్పాడు. యువకుడు మళ్ళీ తన గ్రామానికి తిరిగి వచ్చాడు. రోజూ రుచికరమైన మామిడి పండ్లను ఎన్నో పొందేవాడు. వీటిని సంతలో అమ్మి కొన్ని నెలలలోనే ధనవంతుడైపోయాడు. నెం్లురు లళ్తోళ్ళ తీయ్‌ కి

ఆ వూరి రాజు గారికి ఈ మాయాజాలం గురించి తెలిసింది. ఆ యువకుణ్ణి పిలిపించి 'నువ్వు ఈ విద్యను ఎక్కడ నేర్చుకున్నావు? అని అదిగాడు. గర్వంతో “తక్కువ కులస్తుడి దగ్గర నేర్చుకున్నాను” అని చెప్పడం ఇష్టంలేక “ఎంతో దూరాన ఉన్న విశ్వవిద్యాలయంలో గొప్ప విద్వాంసుల దగ్గర నేర్చుకున్నాను' అని చెవ్పాడు. ॥ ఈ విద్యను మా ఎదుట ప్రదర్శించి చూపించు అని రాజుగారు ఆజ్ఞాపించారు. ఆ యువకుడి వెంట రాజుగారు, వారి కుటుంబ సభ్యులు, మంత్రివర్గం అనేకమంది ఆ అధికారులు అడవికి వెళ్ళారు. అక్కడ ఒక పెద్ద మామిడి చెట్టును ఎన్నుకున్నారు. యువకుడు మంత్రాలు ఉచ్చరించడం మొదలుపెట్టాడు. అతను అబద్ధం చెప్పాడు కాబట్టీ ఏమీ ప్రయోజనం లేకపోయింది. “నువ్వు నీ గురువుగారికి కృతజ్ఞత చూపలేకపోయావు. వెళ్ళీ నీ గురువుగారిని క్షమాపణ వేడుకో. ప్రయోజనముంటుందేమో' అన్నాడు రాజు. అప్పటినుండి యువకుడు మంత్రాలు చదవడం మానేసి పదిమందికి సేవచేయడం మొదలుపెట్టాడు. ననన వ తి పరీక్ష చ్‌ పేరత్తూరు శేఖర్‌ గన. 3వ తరగతి, యం.షియు.పి.పాఠశాల, వళ్ళీపురం, చిట్టమూరు 1 క, (ఈ, 1 జ ' మంళట్లి : లక్ష్మి తంది : రమణయ్య శ న

. ఒక గురువుగారి దగ్గర గోపి, కిషోర్‌, రాము అనే ముగ్గురు శిష్యులు చదువు పూర్తి చెసుకున్నారు. గురువు వాళ్ళకి ఏ పరిక్షలూ పెట్టలేదు. 'ఇక మీరు వెళ్ళవచ్చు నాయనలార' అన్నాడు. గురువు కాళ్ళకి నమన్మారం చేసి ఆ ముగ్గురు శిష్యులూ ఇంటికి క్ష బయలుదేరారు.

ఆ ముగ్గురూ కొంతదూరం నడిచారు. అక్కడ రోడ్డుపైన కంపలు పడివున్నాయి. మొదటి శిష్యుడు గోపి ఎగురుకొంటూ ముళ్ళను దాటి కష్టంగా అవతలికి వోయాడు. రెండవ శిష్యుడు కిందా మీదా పడుతూ దాటి పోయాడు.

తాము దాటిన విధంగానే రావలసిందిగా మూడవ శిష్యుడు రాముకి చెప్పారు. కానీ రాము మాత్రం రోడ్డుకు అడ్డంగా ఉన్న ముళ్ళు ఏరి కుప్పపోసి రోడ్డును 60యాాాాాభెం్లిటు లత్తోళ టీల

సరిచెస్తున్నాడు. ముళ్ళు ఏరుతుంటే చేతులకు ముళ్ళు గుచ్చుకొని రక్తం వచ్చింది. అయినా లెక్కచేయకుండా ఆ ముళ్ళను ఏరి రోద్దును బాగా చేశాడు. 'ఇది పనికిమాలిన పని, నీకెందుకు?” అని గోపి, కిషోర్‌ కసురుకున్నారు. ఓ 'మనం బాగా ఉన్నాం. కాబట్టి ఎగురుకొంటూ దాటుతూపోవచ్చు. కానీ ఈ దారిన ముసలోళ్ళు, గుద్డోళ్ళు, చిన్న పిల్లకాయలు ఇంకా చాలామంది వోతూ వుంటారు. న పాపం వాళ్ళకు ఈ ముళ్ళు అడ్డంగా ఉంటే పోలేరు కదా” అన్నాడు రాము. ఎక్కడున్నాడో వాళ్ళ గురువుగారు వారి దగ్గరకు వచ్చాడు. “నాయనలారా నేనే మీకు పరీక్ష పెట్టాను. ఈ పరీక్షలో రాము గెలిచాడు. మీరు ఇద్దరూ స్వార్ధంతో మీవరకే చూసుకున్నారు. మీరు ఇద్దరూ ఓడిపోయారు. నాయనా రామూ! నీవు చదివిన చదువును పదిమందికీ నేర్పిస్తూ సేవ చెయ్యి” అని దీవించాడు. రాము గురువుకు = నమస్కారం చేసి స్నేహితులకు చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు. గోపి, కిషోర్‌ ఇద్దరూ మర్గా చదువును కొనసాగించాలి అంటూ గురువు వాళ్ళని తనవెంట పెట్టుకొనివోయాడు. ఖీ మ్‌ తేరువాయి స్వాతి / (౯. $ | 6వ తరగతి, జడ్‌.పి. హైస్కూల్‌, మల్గాం, చిట్టమూరు మండలం జ్‌! కా తల్లి ; బుజ్జమ్మ, తంది : మణి ॥ ఒక ఊరిలో ఒక గుర్రం ఉంది. అది ఆహారం కోసం వెతుకుతోంది. ఇద్దరు దొంగలు దానిని తరుముకున్నారు. అది భయపడి వేగంగా వెళ్ళి ఒకచోట గుబురు ॥ చెట్లలో దాక్కుంది. దొంగలు దానికోసం వెతికి కనబడకపోయేసరికి వెళ్ళివోయారు. గుర్రం వెళుతూ ఉండగా ఒక అడవి ఎదురైంది. ఆ అడవిలోనికి వెళ్ళేసరికి గుర్రానికి బాగా దాహం వేసింది. చుట్టూ చూసింది. దానికి ఎక్కడా నీరు అవుపించలెదు. ఒక చెట్టుకిందకు వెళ్ళంది. అక్కడ కూర్పోబోయింది. ఇంతలోపల ఒక గుంట అవుపించింది. దానిదగ్గరకు వెళ్ళి నీరు తాగబోయింది. నెంయ్లారు లత్తోళ్ళ కీత్‌ |

చెట్టుపైన కోతి 'ఆగు. ఈ వాగు నాది. నీవు నీరు తాగాలంటే నాకు ఒక పండు తెచ్చి నాదగ్గర పెట్ట అప్పుడు నీరు తాగు అంది. గుర్రం నిలబడి “ఇప్పుడు పండు ఇవ్వలేను నాకు శక్తి లేదు” అంది. మిగతా జంతువులు ఒక్కొక్క పండు తెచ్చి ఇచ్చి సీరు తాగి వెళుతున్నాయి. కోతి గుర్రంను “గుర్రం గారూ నీవు నాకు పండు తెచ్చి ఇవ్వక్కరలేదు ॥ నీ పీపు మీద ఎక్కించుకుని ఈ వాగుచుట్టూ మూడు చుట్లు తిరుగు” అంది. సరే అంది గుర్రం. కోతిని గుర్రం వీపుమీద ఎక్కించుకుని రెండు చుట్లు తిరిగింది. మూడో చుట్టు తిరగలేక నిలబడిపోయింది. 'సరే నీవు నీరుతాగి నన్ను అడవి అంతా తిప్పుతావా' అంది కోతి. సరే అంది గుర్రం. నీరు తాగింది. కోతిని వీపుమీద ఎక్కించుకుని అడవిలో తిరుగుతూ వేగంగా పరుగెత్తసాగింది. “గుర్రంగారూ రవ్వంత చిన్నంగా పదండి” అంది కోతి. కానీ గుర్రం వినలేదు. పరుగెత్తింది. కోతికి భయం వేసింది. “గుర్రంగారూ చిన్నగా పదండి” అంది. “నెను చిన్నగా వెళ్ళాలంటే నీవు నాకు ఒక మాట ఇవ్వు” అంది గుర్రం. సరే అంది కోతి. 'నువ్వు ఈ గుంట విడిచి వెళ్ళాలి. అదే నాకు కావలసింది” అంది గుర్రం. సరె అంది కోతి. గుర్రం కోతిని చిన్నగా కిందకు దింపి గుంట దగ్గరకు వెళ్ళి మిగతా జంతువులను పిలిచి 'ఈ గుంటలో నీరు అందరూ తాగవచ్చు” అంది. మిగతా జీవులు సంతోషించాయి. గుర్రం ఆనందించి వెళ్ళిపోయింది. జీ. సగుటూరు మంజూష - నా" | వ తరగతి, శ్రీ సాయి విద్యాలయం, మల్తాం, చిట్టమూరు మం. క్త తల్లి : మునిరత్నమ్మ, తంగడి : దయాకర్‌రెడ్డి ం ఒక ఊరిలో ఒక పేదవాడు ఉండేవాడు. అతను రోజూ అడవికిపోయి కట్టెలు కొట్టి బతికేవాడు. ఒకరోజు అతనికి ఒక సాధువు కనిపించి ఒక పండు ఇచ్చి అతని భార్యకు ఇమ్మన్నాడు. ఆయన భార్య ఆ పండు తినింది. ఆమెకు కొద్ది కాలానికి వేలదంత ఉన్న బాబు పుట్టాడు. ఆ బాబుకు వాళ్ళు లింగడు అని పేరు పెట్టారు. 62వ ర్ట దం లుర్లోళ్ళీ కీతీంం

కొంతకాలానికి లింగడు బలంగా పెరిగి అరిచేయంతయ్యాడు. ఒకరోజు లింగడు వాళ్ళ అమ్మానాన్నలతో 'మనం ఎన్నాళ్ళిలా బతకాలి? నేను రత్నద్రీవికి వెళ్ళి వజ్రాలు, రత్నాలు తెస్తాను. నాకు దారిలో తినడానికి జంతికలు, గారెలు ఇవ్వండి” అన్నాడు.

శ వాళ్ళ అమ్మ అవన్నీ చేసి మూటగట్టి ఇచ్చింది.

కొద్దిదూరం వెళ్ళిన తరువాత ఒక అడవి వచ్చింది. అక్కడ ఒక కోతి లింగడిని

" చూచి “ఎక్కడికి చిన్నోడా వెళుతున్నావు?” అని అడిగింది. 'రత్నదీవికి వెళ్ళి వజ్రాలు, రత్నాలు తెచ్చి మా అమ్మానాన్నల కష్టాలు తీరుస్తాను అన్నాడు లింగడు. “చాలా మంచి పని చేస్తున్నావు” అని మెచ్చుకుంది కోతి. “మరి నీ భుజంపై ఉన్న మూటలో ఏమిటి” అని అడిగింది. “అవి జంతికలు, గారెలు. దారిలో ఆకలవుతుంది గదా” అన్నాడు. “నాకు ఒక గారె ఇస్తే నేను నీతో కూడా వస్తానంది” కోతి. 'సరే ఇస్తాను" అన్నాడు లింగడు. ఇచ్చాడు.

కొంతదూరం పోయేసరికి ఒక నెమలి వచ్చింది. “ఎక్కడికి వెళుతున్నారు” అని అడిగింది. లింగడు జరిగిందంతా చెప్పాడు. అదికూడా “ఒక గారె ఇస్తే నేనూ నీతో వస్తానంది. లింగడు దానికి ఒక గారె ఇచ్చాడు.

కొంతదూరం పోయేసరికి ఒక కుక్క అడ్డంగా వచ్చి “ముగ్గురు మొనగాళ్ళు ఎక్కడికి వెళుతున్నారు?” అనిఅడిగింది. లింగడు అంతా చెప్పాడు. అదీ ఒక గారె ఇస్తే వస్తానంది. అన్నీ కలసి కొంతదూరం వెళ్ళేసరికి ఒక సముద్రం వచ్చింది. సముద్రం ఎలా దాటాలా అనుకుంటూంటే ఇంతలో నెమలి ఒక ఈక తీసి ఉఫ్‌మని ఊదింది. అది సముద్రంలో పడి ఓదై పోయింది. అందులో రత్నద్రీవికి వెళ్ళారు.

శ కోటలోకి వెళుతూవుండగా లోపలనుంచి భటులు వచ్చి అడ్డంగా నిలుచున్నారు. కుక్క అందరూ అదిరిపోయేటట్లు భాభా అని అరిచింది. భటులంతా తలా ఒక దిక్కుకు వెళ్ళారు. కోటలో రత్నాలు, వజ్రాలు ఉండేచోట వొంటికన్ను రాక్షసుడు కాపలా కాస్తున్నాడు.

కోతి లింగడిని 'నీవు ఈ టోపీ పెట్టుకుంటే ఎవరికీ కనిపించవు. వెళ్ళి రాక్షసుని కన్ను పొడిచెయ్‌ అనింది. లింగడు వెళ్ళి రాక్షసుడి కన్ను పొడిచేశాడు. వెంటనే రాక్షసుడు చనిపోయాడు. ఆ దీవి రాజా రాణి వచ్చి లింగడిని పొగిడారు. 'నీకు ఎన్ని రత్నాలు, వజ్రాలు కావాలో తీసుకొనివెళ్ళు. అంతేగాక మా అమ్మాయిని నీకిచ్చి పెళ్ళి చేసాము” అన్నారు. లింగడు రత్నాలు, వజ్రాలు సంచుల్లో పోసుకుని స్నేహితులతో, యువరాణితో ఇంటికి వెళ్ళి అమ్మానాన్నలతో సంతోషంగా ఉన్నాడు. నింన్లుతు లత్హోళ్ళ భీతా 3

నా టెంకాయ సుందరి ల. మంగాపురం మధురత్రీలేఖ ము గో తరగతి, యం.పి.పి. స్మూల్‌, మల్తాం, చిట్టమూరు మండలం తల్లి : దేవసేన, తంది : నరేంద్రకుమార్‌

అనగనగా ఒక ఊళ్ళో ఒకరాజు ఉండేవాడు. ఆ రాజుకు ఏడు మంది కొడుకులు. ఆరుమందికి పెళ్ళి అయింది. ఒక కొడుకుకు మాత్రం పెళ్ళీ అవలేదు. అతను నేను టెంకాయ సుందరిని పెళ్ళీ చేసుకుంటాను అన్నాడు. ఒక బుషిని సాయం అడిగాడు. “పోగా పోగా ఒక అడవి వస్తుంది. ఆ అడవిలో ఒక టెంకాయ చెట్టు ఉంటుంది.. దాని కాయ కోసుకొని తిరిగి చూడకుండా, కింద పెట్టకుండా రావాలి” అన్నాడు బుషి. రాజు కొడుకు అడవికి వెళ్ళీ టెంకాయ కోసుకొని వస్తూ ఉందగా నిద్ర వచ్చింది. ఒక చెట్టు కింద పడుకున్నాడు. అక్కద ఒక బావి వుంది. అప్పుడు టెంకాయ సుందరి పుట్టంది. రాజు కొడుకుమీద కాలువేసుకొని ఆమె పడుకొనివుంది.

ఇంతలో ఆ దారిన ఒక గుడ్డిపోలి పోతూ టెంకాయ సుందరిని చూసింది. టెంకాయ సుందరి దగ్గరికి వచ్చి “నువ్వు అందంగా ఉన్నావో, నేను అందంగా ఉన్నానో చూద్దాం రా అంది. గుడ్డిపోలి 'నీ నగలన్నీ నాకు ఇవ్వు నేను వేసుకుంటాను అంది. 'పోనీలే పాపం” అని టెంకాయ సుందరి ఇచ్చింది. ఇద్దరూ ఎంత అందంగా ఉన్నారో బావిలో చూడాలనుకొన్నారు. “నువ్వు ముందు బావిలోకి చూడు” అంది గుద్దిపోలి. టెంకాయ . సుందరి బావిలోకి చూస్తుండగా బావిలోకి తోసివేసింది. వచ్చి రాజు కొడుకు పక్కలో పదుకుంది గుడ్డిపోలి.

బావిలో పెద్ద తామర పువ్వుగా వెలిసింది టెంకాయ సుందరి. రాజు కొదుకు నిద్ర లెచి బావిదగ్గరికి వెళ్ళీ ముఖం కడుక్కుని అక్కడవున్న తామర పువ్వుని కోసుకొనివచ్చాడు. టెంకాయ సుందరి గుడ్డిపోలితో “చూశావా నన్ను రాజు కొడుకు కోసుకొనివచ్చాడు అంది. గుద్దివోలి దాన్ని తుంచి దిబ్బలో పోసింది. అది ఆకుకూర చెట్టుగా మొలచింది. రడీలలాభెట్లోరు లత్తోళ తం

రాజు కొడుకు ఆ దారిన పోతుండగా చూసి ఆకుకూరను కోసుకొని కూరవండమని గుడ్దివోలి చేతికిచ్చాడు. ఆకు కూర చేసేటపుడు టెంకాయ సుందరి “చూశావా రాజు కొడుకు నన్ను కోసుకొనివచ్చాడు? అంది. గుడ్డిపోలి మళ్ళీ ఆ కూరని

• పెరటిలో పోసింది. అది పెద్ద మామిడి చెట్టుగా మొలచింది.

(| రాజుకు, గడ్డం తీసే మంగలోడు వస్తూ రాజు మనకు తెలియకుండా ఇంత పెద్ద మామిడిచెట్టు ఎప్పుడు వేశాడు అనుకొని మామిడిపండు కోసుకొని వెళ్ళి మిరపకాయల కుండలో పెట్టాడు.

రాజు కొడుకు పనిమీద పొరుగూరికి వెళ్ళాడు. ఒక చెట్టుకింద పడుకున్నాడు. ఆ చెట్టుమీద రెండు చిలకలు “ఇప్పుడు టెంకాయ సుందరి మంగలోడి ఇంటిలో ఉంది' అని చెప్పుకున్నాయి. అది రాజు కొడుకు విని అతని ఇంటికి వెళ్ళి టెంకాయ సుందరిని పెళ్ళి చేసుకొని, గుడ్దివోలికి గుండు కొట్టి గాడిదమీద ఊరేగించాడు. పన న “7వ తరగతి, యం.పి.యు.పి. స్కూల్‌, వళ్ళీపురం, చిట్టమూరు మం.

• (ఫో) తల్లి : మెహరున్నీసా, తండి ; బాసిద్‌

అనగనగా ఒకరాజు. అతడు మొండివాడు. ఒకసారి ఒక శుభకార్యానికి

4 బయలుదేరాడు. ఇంతలో గాలి, వాన వచ్చి ఒక చెట్టు అతనిముందు పడిపోయింది. అప్పుడు రాజుకు చెట్టుమీద, కోపం వచ్చి వెంటనే సైనికులను పిలిపించి “ఈ దేశంలోని

॥ చెట్లనన్నింటినీ నరికి అడవులను తగలబెట్టండి” అని సైనికులతో చెప్పాడు.

సైనికులు రాజు మాటను వ్యతిరేకించారు. అప్పుడు రాజు నా మాటను ఎందుకు వ్యతిరేకించారు అని అడిగాడు. “చెట్లను నరకడం వలన కూటికి, నీటికి కరువు వస్తుంది” అని రాజుతో చెప్పారు. అప్పుడు రాజు 'నాకే ఎదురు తిరుగుతారా' అని సైనికులపై కోప్పడ్డాడు. అప్పుడు సైనికులు 'మీరు చెప్పినవిధంగానే చేస్తాము మహారాజా” అని అడవులను తగలబెట్టి చెట్లను నరికించారు. అప్పుడు కూటికి, వర్షానికి కరువు వచ్చింది. సెల్లు అత్తోళ్ళ కీయాాాాల్‌క

రాజు తన గురించి ప్రజలు ఏమనుకుంటున్నారో తెలుసుకోవాలని మారువేషంలో రాజ్యంలోకి వెళ్ళాడు. అప్పుడు రాజుకు ఒక రైతు ఎదురుపడ్డాడు. అప్పుడు రాజు రైతును 'ఎమయ్యా ఈ ఎడు పంటలు బాగున్నాయా అని అడిగాడు. అప్పుడు రైతు 'ఏం బాగున్నాయి? మా దేశానికి రాజైన రాజుగారే చెట్లను నరికి అడవులను ం తగలబెట్టాడు. అందువలన మాకు పంటలు బాగా పండలేదు” అని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు. రాజు ఇంకా పోతూవుంటే జనం ఎక్కడికో వలసపోతున్నారు. అప్పుడూ రాజు వారిలో ల ఒక యువకుడిని పిలిచి “మీరెక్కడికి వెళ్ళిపోతున్నారు” అని అడిగాడు. అప్పుడు ఆ యువకుడు 'మా దేశానికి రాజైన రాజుగారే చెట్లను నరికించి, అడవులను తగలబెట్టాడు. అందువలన మేము మరో రాజ్యానికి వలసపోతున్నాము' అని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు.

అప్పుడు రాజు తాను చేసిన తప్పు తెలుసుకున్నాడు. ప్రజలు రాజ్యం వదలి వెళ్ళిపోతున్నందుకు చాలా బాధపడ్డాడు. ఎండగా వుంది ఏదో ఒక చెట్టు కింద కూర్చుందామనుకున్నా ఒక్క చెట్టూ కనిపించలేదు. రాజు చెట్ల వల్ల ఉపయోగం తెలుసుకున్నాడు. పక్కరాజ్యం నుండి చెట్లను తెప్పించి నాటించాడు. అంతేకాకుండా తనదగ్గర ఉన్న మొత్తం డబ్బులతో ప్రజలకు ఆహారాన్ని తెప్పించి ఇచ్చాడు. తరువాత కొన్ని రోజులకు రాజ్యం బాగుపడింది. ప్రజలు సంతోషంగా, సుఖంగా ఉన్నారు. |. కాకి మంచితనం టన కల్లు శ్రీవిద్య ||. .|[4వ తరగతి, యంపి.పి. స్కూల్‌ కలిచేడు, సైదాపురం మండలం /1 . తల్లి : కమలకుమారి, తండి : సురేష్‌బాబు ॥

ఒక అడవిలో నెమలి, రామచిలుక ఇరుగుపొరుగున కలసిమెలసి స్నేహంగా ఉండేవి. ఒకరోజు నెమలి, రామచిలుకతో “నీ ఎర్రటి ముక్కు చాలా అందంగా ఉంది” అంది. వెంటనే రామచిలుక నెమలితో “నీ ఈకలు చాలా అందంగా ఉంటాయి. చాలామంది నిన్ను వారి తోటలో పెంచుకోవడానికి ఇష్టపడతారు” అంది. నెమలి రామచిలుకతో “నిన్ను వారి ఇంట్లోనే ఉంచుకోవాలని ఇష్టపడతారుగా” అంది. అదే అడవిలో ఒక కాకి కూడా ఉండేది. పొరుగునే ఉన్న ఆ కాకితో కలవడానికిగానీ, మాట్లాడడానికి గానీ నెమలి, చిలుక ఇష్టపడేవి కావు. 66టాఫెం్లరు లక్తోళ్ల తల

ఒకరోజు చిలుకకు జబ్బు చేసింది. కాకి కొన్ని పండ్లను తెచ్చింది. చిలుక పండ్లను తీసుకోలేదు. కనీసం కృతజ్ఞత కూడా చూపలేదు. దాంతో కాకి చాలా బాధపడింది. ఒక రాత్రి ఒక అడవి పిల్లి చెట్టుపైకి ఎగబాకి చిలుకను పట్టుకోబోతే కాకి “కా, కా” అని న గట్టిగా అరిచింది. మిగిలిన కాకులన్నీ గుంపుగా చేరి అరవడంతో చిలుక నిద్ర మేల్ఫొని ఎగిరిపోయింది. చిలుక ఈనారి కాకికి కృతజ్ఞతలు చెవ్రాలనుకుంది. కానీ చెప్పలేదు. క ఒక సాయంత్రం నెమలి ఆనందంగా నాట్యం చేస్తోంది. ఒక తోడేలు నక్కి నక్కి నెమలిని చంపాలని చూస్తోంది. అది చూసిన కాకి తన తోటి కాకులతో కలసి బిగ్గరగా అరచి తోదేలుపై దాడిచేసి పారిపోయేట్లు చేసింది. మరుసటి రోజు నెమలి రామచిలుకతో 'నిన్న కాకి నా ప్రాణాలను కాపాడింది” అంది. వెంటనే రామచిలుక “నిన్నె కాదు. నన్నుకూడా ఆ కాకి చావునుండి రక్షించింది” అంది. మనం వెంటనే ఆ కాకికి కృతజ్ఞతలు తెలపడమే కాకుండా మంచి స్నేహితులుగా ఉందాం అంది. కాకి చాలా సంతోషపడింది. అప్పటినుంచి అవి కలసిమెలసి స్నేహంగా ఉందనాగాయి. తీ హస్తినాపురం చిలుకలు న పోకూరు నారాయణమ్మ శ. (| 7వ తరగతి, మైకా కార్మిక సంక్షేమ సంస్థ హైస్కూల్‌, కలిచేడు, ఘే . సైదాపురం మండలం, తల్లి : పుల్లమ్మ, తందీ ; మన్తానయ్య నం వళ శ న అనగనగా ఒక ఊర్లో ఒకరాజు ఉందేవాడు. అతడు ఎంతో కాలం నుండి ఒక చిలుకను పెంచుతుందేవాడు. ఒకరోజు అన్ని చిలుకలు హస్తినాపురానికి ౪ వెళ్ళాలనుకున్నాయి. ఈ చిలుకను కూడా పిలిచాయి. ఆ చిలుక రాజును అడిగింది. రాజు పొమ్మని చెవ్పాడు. అప్పుడు అన్ని చిలుకలూ వెళ్ళి వాటికి కావలసినవన్నీ తిని బిడ్డలకు తెచ్చాయి. ఇంటికి వచ్చిటప్పుడు ఈ చిలుకకు వాళ్ళ రాజు గుర్తుకు వచ్చాడు. అప్పుడు చిలుక ఒక తీయటి మంచి మామిడి పండు తీసుకొని వచ్చింది. రాజు దానిని తిని దాని ముట్టెని కెం్లారం అత్తోళ్ళ కీతతతతతతతతత24ర్‌ 7

మూలవేశాడు. కొద్దిరోజులకు అది చెట్టుగా వచ్చింది. దాసికి కాయలు కాశాయి. ఎలాఅయినా చిలుకను చంపాలని ఒక భటుడు అనుకున్నాడు. మాగిన మామిడి పండులో విషం పెట్టాడు. దాన్ని కోసి మంత్రికి దబ్బలుగా ఇచ్చాడు. అది తిన్న మంత్రి చనిపోయాడు.

దానిలో విషం పెట్టింది చిలుక అని భటుడు చెప్పాడు. అప్పుడు కత్తి తీసుకొని చిలుకను రాజు చంపేశాడు. హస్తినాపురం చిలుకలు వచ్చి జరిగినదంతా రాజుకు ల చెప్పాయి. నిజం తెలిసిన రాజు తరువాత తనను కూడా నరుక్కొని చనిపోయాడు.

పడుట త్‌ గోవిందు నవీన్‌ కుమార్‌ తోమి, 6వ తరగతి, మైకా కార్మిక సంక్షేమ సంస్థ హైస్కూల్‌, కలిచేడు, ష్‌ శీ ఎ |. పెదాపురం మండలం, తల్లి : లత, తంది: వేణుగోపాల రావు

ఒక తోటలో బంతి చెట్లు, చామంతి చెట్లు, రోజా చెట్లు, మందారం చెట్లు ఉన్నవి. ఒకరోజు ఒక బంతి పువ్వు ఫక్కున తనలోతాను నవ్వుకుంటూ ఉంది. అప్పుడు చామంతి చెట్టు, రోజా చెట్లు, మందారం చెట్లు 'ఎందుకు నవ్వుతున్నావు” అంటే అప్పుడు బంతి పువ్వు 'అన్ని జాతుల్లో మాదే అందమైన జాతి” అని అన్నది. 'నేను మి జాతికంటే బాగుంటాను అని చామంతి పువ్వు అన్నది. తరువాత రోజా పువ్వు 'నన్ను ఎవరైనా కోరుకుంటారు. అందువలన నేనే గొప్పు అంది. ఇలా అన్నీ వాదులు పెట్టుకున్నాయి.

అప్పుడు మందారం పువ్వు తోటమాలిని పిలిపించి విషయాన్ని చెప్పింది. తోటమాలి మనసులో ఇలా అనుకున్నాడు. బంతి పువ్వులే ఎక్కువ ఉన్నాయి కదా అవే + అందమైనవి అనుకుని అలాగే చెప్పాడు. దీనికి చామంతి చెట్లు, రోజా చెట్లు, మందారం చెట్లు చాలా బాధపడ్డాయి. క్ష

కొంతకాలానికి వేరే తోటమాలి వచ్చాడు. అప్పుడు మందారం పువ్వులు విషయాన్ని చెప్పాయి. ఒకరోజు మధ్యాహ్నం చినుకులు పడుతున్నప్పుడు బంతిపువ్వును పిలిచి ఆకాశంలో చూడండి. ఇంద్రధనుస్సు బాగుందా అని బంతి పువ్వును అడిగితే 'అబ్బా చాలా బాగుంది” అని జవాబిచ్చింది. అట్లాగే కలసి మెలసి ఉంటే చాలా బాగుంటారు అన్నాడు. బంతిపూలకు సిగ్గేసింది. ర8ియాాాలాాలాలాలాాాలాలాాసాాాాాాాఫెంయ్లరు లత్మో టయ

వా ఇద్దరు కూతుళ్ళు ఇద్దరు కుమార్తలు వ. ం య న్‌ య. అడుసుమల్లి శిల్ప కాత. 7వ తరగతి, జెద్‌.పి. హైస్కూల్‌, గిద్దలూరు, సైదాపురం మండలం | ॥ తల్లి : అంకమ్మ, తండి : నాగేశ్వరరావు ఒక ఊరిలో ఒకరాజు ఒక రాణి ఉందేవారు. వాళ్ళకు 68 మంది సంతానం. ఒకరోజు ఎవరో ఇంటికి వచ్చి 'మీకు ఎంతమంది సంతానం?” అని అడిగారు. అప్పుడు రాణి నలుగురు కొడుకులు, నలుగురు కూతుళ్ళు అని చెప్పింది. అప్పుడు ఆ రాజు విని 'ఆట్లా కాదు నెను చెప్తా విను అన్నాడు. ఇద్దరు కుమార్తెలు, ఇద్దరు కూతుర్లు, ఇద్దరు కుమారులు, ఇద్దరు కొడుకులు అని చెవ్పొడు. అప్పుడు రాణి '“అదెమిటయ్యా అట్లా అంటావు” అంది. “వాళ్ళని బడికి పంపు] తరువాత చెప్తాను అని రాజు అన్నాడు. 'నువ్వు తల విరబోసుకొని ఇంట్లో ఉండు. వాళ్ళు వచ్చి అడిగితే మీ బాబు నన్ను కొట్టాదమ్మా' అని చెప్పు అంటాడు. రాణి అట్లానే చేస్తుంది. ఇద్దరు కుమార్తెలు వచ్చారు. ఏమయిందమ్మా అట్లా ఉన్నావు? అని అడిగారు. 'మీ బాబు నన్ను కొట్టాదమ్మా అంటే “దానికే నువ్వు అట్లా ఉండాలా? బాబే కదా కొట్టింది” అని అంటారు. తరువాత మళ్ళీ ఇద్దరు కూతుళ్ళు వచ్చారు. 'ఏవమ్మా అట్లా ఉన్నావు” అని అడిగితే 'మీ బాబు కొట్టాదమ్మా' అని చెప్పింది. “వాడు ఎట్లా వోయాడు కుమ్ముదమా, క్ట కొట్టుదుమా” అన్నారు. తరువాత ఇద్దరు కుమారులు వచ్చారు. “ఎవమ్మా అట్లా వున్నావు” అని అడిగారు. 'మీ బాబు నన్ను కొట్టాడదయ్యా” అని చెప్పింది. “దానికే నువ్వు అట్లా క ఉండాలా? బాబే కదా కొట్టింది” అని అన్నారు. తరువాత ఇద్దరు కొడుకులు వచ్చారు. 'ఏమయిందమ్మా అట్లా ఉన్నావు” అని అడిగారు. “మీ బాబు నన్ను కొట్టాడమ్మా' అని చెప్పింది. 'వాడు ఎట్లా పోయాడు? వాడిని కుమ్ముదమా, కొట్టుదుమా' అని అన్నారు. ఆ పిల్లలు మళ్ళీ స్కూలుకు వెళ్ళిపోయారు. రాజు అటకపైనుంది దిగి “ఏమే మనకు ఎంతమంది సంతానం?” అని అడిగితే ఆమె ఇద్దరు కుమార్తెలు, ఇద్దరు కూతుళ్ళు, ఇద్దరు కుమారులు, ఇద్దరు కొడుకులు మొత్తం ఎనిమిది మంది సంతానం అని చెప్పింది. ెం్లుతు లర్హోళ్ళ ధీర యయలాలాల్‌ి

జ్తో: మోదిబోయిన శ్రీధర్‌ య | ప ర్‌వ తరగతి, యం.పి.పి. స్కూల్‌, గిద్దలూరు, సైదాపురం మండలం వై 1 న! శ తల్లి : సంపూర్ణమ్మ, తండి : రామసుబ్బయ్య ఒకగ్రామంలో ఇద్దరు స్నేహితులు ఉందేవారు. వారిలో ఒకరి పేరు మూడు మాటల వాడు. ఇంకొకడి పేరు ఆరు మాటలవాదడు. మూడు మాటలవాడు పెళ్ళి చేసుకొన్నాడు. అత్తగారింటికి ఇల్లరికం పోయాడు. కొడుకు పుట్టాడు. ఆ కొడుకును చూసేందుకు ఆరు మాటలవాడిని రమ్మన్నాడు. రేపు పోదాం, మాపు పోదాం అని మూడు నెలలు గడిచాయి. మూడు నెలల తరువాత ఆరు మాటలు వాడు మూడు మాటల వాడింటికి పోయాడు. ఇంటిలో ఎవ్వరూ లేరు. ఓద్దమాత్రం ఉయ్యాలలో ఉన్నాడు. అటు ఇటు చూసి బిడ్డ దగ్గరకు పోయాడు. 'ఎమిరా చిన్నా! నేను ఆరు మాటల వాడిని. నిన్ను చూసేందుకు వచ్చాను. అయినా మీ అమ్మ నాన్న ఇద్దరూ లేరు. మీ అమ్మ ఎక్కడికి పోయింది” అని అడిగాడు. “మా అమ్మ పూరిళ్ళకు పురుడు చేసిరాను పోయింది” అన్నాడా బిడ్డ. “సరే మీ నాన్న ఎక్కడికి పోయాడు” అని అడిగాడు. “మా నాన్న ఆకాశం తూటు పడితే ఎ(ర్రచీమ తోళ్ళను తీసుకొని అతుకు వేసి రాను పోయాడు” అన్నాడా బిడ్డ. “సరే నేను వెళ్ళి వస్తా” అన్నాడు ఆరుమాటలవాడు.

“వోహో బలేవాడివే. వచ్చినప్పటినుంచి పోవాలి పోవాలి అంటున్నావే. ఉండు ॥ మరి. వర్షాలు కురిశాయి. చెరువు నిండింది. వరి పండింది. మా బరి ఈనుతుంది. వరి కూడు వేసుకొని, బర్రి పెరుగు కలుపుకొని తిందువు గాని ఉండు” అని బిడ్డ అన్నాడు. మేము ఉందేది ముగ్గురు మనుషులం. మాకు ఉందేది ఆరు మంచాలు, చోటు చాలక అద్దదిడ్డంగా పడుకుంటున్నాం. నువ్వు కూడా ఒకపక్కన పదడుకుందువులే” అంటాదు.

“ఓ అమ్మో! అయ్యో! ఇదేమి విచిత్రం. ఇంత చిన్న బిడ్డ ఎన్ని మాటలు మాట్లాడుతున్నాడు ఆశ్చర్యంగా ఉంది” అని ఆరుమాటలవాడు చెప్పకుండా వెళ్ళాడు. 70 ఆర్లాతం లళ్లోళ్ళ ఢ్‌తీ ఆం

సాయంత్రానికి వాళ్ళ నాన్న వచ్చాడు. “నాన్నా, నాన్నా నీ స్నేహితుడు అంటా నిన్ను చూడడానికి వచ్చాడు. నన్ను అడిగితే ఈవిధంగా చెప్పాను. సరే అని ఆయన వెళ్ళిపోయాడు” అని చెప్పాడు.

ఓ థి

“ఒరే వేలెడంత పిల్లవాడివి. ఎన్ని మాటలు చెప్పావు. నువ్వు బతికితే నన్ను బతకనిస్తావా” అని మూడు మాటలవాడు తెల్లవారగానే ఏటి దగ్గరకు పోయి ఏటి అవతల మాధవరాజులు గొర్రెలు మేపుతూ ఉంటే బీడ్డను మోకాళ్ళలోతు పూద్చి వచ్చాడు. ఏటి ఇవతలకు వచ్చి మాధవులతో మాట్లాడి ఇంటికి వచ్చాడు. “చనిపోయి ఉంటాడు నా కొడుకు. ఉన్న ఒక్కడూ పొయ్యాడు అనుకున్నాడు. ఇంటికి వచ్చెసరికి బిడ్డ ఇంట్లో అమ్మదగ్గర ఉన్నాడు. మూడుమాటలు వాడు కొడుకును “నీవు ఎలా వచ్చావు అని అదిగాడు.

“నీ మాటలకు మాధవరాజు మాటలకు ముడి పెట్టి , వాటిమీద నడుచుకుంటూ వచ్చాను అని జవాబిచ్చాడు. “అమ్మో, అయ్యో ఇదేమి విచిత్రం. ఇదేమి చోద్యం) అనుకొని మరునాడు కొండల మీదకు తీసుకుపోయి విసిరివేశాడు.

12 గంటలకే వాడు నాన్నా నాన్నా అంటూ వచ్చాడు. “ఏవండీ బాబు వచ్చాడు” అంది భార్య. “ఇది ఎక్కడి దెయ్యం” అని నాన్న అంటే కాదు “నాన్నా నేను నీ కొడుకుని అని చెప్పుకొన్నాడు.

అప్పుడు ఆ బిడ్డ “నాన్నా మీ అమ్మ, మీ నాన్న మీ అక్క మీ అవ్వ, మీ తాత,

| మీ అత్త, నిన్ను స్వర్గానికి తీసుకురమ్మని పంపారు. అందుకే వచ్చాను” అని చెప్పాడు.

“మా అమ్మ, నాన్నను చూసి చాలారోజులైంది అని మూడుమాటలవాడు బాబుతో

పోయాడు. వాడు వాళ్ళ నాన్నను ఒక కొండమీదకు తీసుకుపోయి తోసేశాడు. మూడుమాటలవాడు చనివోయాడు.

నెం్లురు అర్లోళ్ళ కీతీంయలతతతతతతతతతతతతతతతతతతవాంలాా త |

న ఎంత తాణినా తరలని బాన [౯ ముద్దపాటి శివక్రిష్ట

లా ఇ" ౧ 7వ తరగతి, జద్‌.పి. హైస్కూల్‌, గిద్దలూరు, సైదాపురం మండలం + తల్లి ; విజయలక్ష్మి తంది : నాగేశ్వరరావు

అనగనగా ఒక ఊరిలో సత్తెయ్య అనే అతను ఉండేవాడు. అతడు చాలా మంచివాడు. అతనిది పరులకు సహాయం చేసే స్వభావం. అతదు ప్రతి వేసవికి ఊరి బయట చింతచెట్టు క్రింద చలివేంద్రం ఎర్పాటు చేసేవాడు. ఆ బాటన పోయె బాటసారులకు నీరు ఇస్తుందేవాడు. ఒకనాడు యోగి విశ్వా అక్కడకు వచ్చి “సత్తెయ్యా! ప్రతి వేసవిలో చలివేంద్ర ఏర్పాటు చేస్తున్నావు. నీవు చాలా మంచి మనసు కలవాదివి” అన్నాడు. అప్పుడు సత్తెయ్య 'ఈ మాట చాలు న్వామి అన్నాడు

యోగి విశ్వా అప్పుడు సత్తెయ్య ఈ వయసులో ఈ పని చేయడం ఎంతో గొప్ప అనుకొని 'చెరువు చుట్టూ నాలుగుసార్లు తిరుగు” అన్నాడు. సత్తెయ్య తిరిగేటప్పుడు ఆ యోగి సత్తెయ్య బానపై చేయిపెట్టి తట్టి వెళ్ళిపోయాడు. సత్తెయ్యకు ఏమి అర్ధం కాలేదు. నవ్వి గమ్ముగా అయిపోయాడు. ఆ రోజు చాలా మంది నీరు తాగారు.. మధ్యాహ్నం అయింది. సత్తెయ్య బానలో నీరు అయిపోయాయని బాన మూత తీసి చూశాడు. బాన నిండా నీరు ఉంది. అప్పుడు సత్తెయ్య ఆశ్చర్యపోయాడు. సత్తెయ్యకు యోగి సంగతి అర్ధమయింది. చాలా వేసవులు సత్తెయ్య చలివేంద్రం ఏర్పాడు చేశాడు. ఒక వేసవికి | ముందు సత్తెయ్యకు జబ్బు చేసింది. చనిపోయాడు. తాను చనిపోతూ చలివేంద్రం జరగాలని, ఆగకూడదని, ఆ బాన గురించి అంతా తన కొడుకు పొట్టయ్యకు చెప్పాడు. |

అప్పుడు పొట్టయ్య ఆ బాన చూచి ఇంత మహిమ గల బాన ఉండగా నాన్న ఉచితంగా నీరు ఎందుకు ఇచ్చాడు అనుకొని చలివెంద్రం పెట్టి చెంబు సీరు రూపాయి రేటు పెట్టాడు. చాలామంది నీరు కోసం వచ్చి రూపాయని చెప్పేసరికి తిరిగివెళ్లిపోయెవారు. ఎక్కువ దాహం ఉండే వారు మాత్రం రూపాయిఇచ్చి నీరు తాగేవారు. లల స

ఒక రోజు పక్క పట్నంలో జాతర జరుగుతోంది. దానికి జనం ఎక్కువగా వచ్చారు. మధ్యాహ్నం అయింది. అందరికి బాగా దాహంగా ఉంది. అందరు రూపాయి ఇచ్చి నీరు తాగుతున్నారు. ఆ రోజు పొట్టయ్యకు సందు లేకుండా నీటి కోసం జనం

క కిటకిట లాడుతున్నారు. వచ్చిన దబ్బుంతా వొట్టయ్య తన బాన పక్కనే ఉన్న సంచిలో వేసుకున్నాడు.

క తరువాత వొట్టయ్య నీటికి కరువుగా ఉన్న ఊరిలోకి కుండను ఎత్తుకొని పోయి అమ్ముకుంటే బోలెడు డబ్బు. డబ్బె దబ్బు అని మురిసిపోయి, బిందెనీరు 10 రూ॥ బక్కెట్‌ నీరు 20 రూ॥ లెక్కన అమ్మసాగాడు. చాలా దబ్బులు వచ్చింది. అది అంతా మూటకట్టుకొని ఇంటికి చేరాడు. ఇంటిలో ఆ డబ్బులు ఎంత వచ్చింది అని చూడటానికి, మూటవిప్పాడు. ఆ మూటనిండా నీరు ఉంది. అతను అశ్చర్యపోయాడు.

అప్పుడు యోగి విశ్వా వచ్చి “నీవు నీరు ద్వారా సంపాదించింది కదా. ఈ డబ్బు అందుకే నీరులాగా మారిపోయింది” అన్నాడు. అప్పుడు ఆ పొట్టయ్య కోపంతోఆ బానను నేలకు వేసి కొట్టాడు ఒక దెబ్బకు అది పగిలిపోయింది. కుండలో నీరంతా నేలపైపడి అక్కడ ఒక చెరువు ఏర్పడింది. దానినుండి అందరూ మంచినీరు తెచ్చుకుంటున్నారు. తలల తతతతతతతతతతతతతతతతాతనాలలాల

వ అమాయక చక్రవర్తి

అల్లం మౌనిక త్‌; గవ తరగతి, యం.పి.పి. స్కూల్‌, గిద్దలూరు, సైదాపురం య కం మండలం, తల్లి : సుజాత, తం(్రి : వెంకటరమణయ్య

ఒక గ్రామంలో రామయ్య, సీతమ్మ అనే దంపతులకు ఒక కుమారుడు ఉన్నాడు. వాడి పేరు భీమయ్య. వాడు చాలా అమాయకుడు. వాళ్ళకు రెక్కాడితేనే డొక్కాడుతుంది. సీతమ్మ అడవిలోని రేగు, నేరేడు పళ్ళు పట్నంలో అమ్మి డబ్బులు తెస్తుంది. రామయ్య అడవిలో కట్టెలు కొట్టి అమ్ముతాడు. ఇలా కాలం గడుపుతున్నారు. నిం్లాతు లర్హోళ్ళ తీ తతావవవని | ట్రే

ఖాతో అలానా ణం నన ణం ' న ల్ల 2

ఒకరోజు సీతమ్మ 'బాబు నువ్వు వెళ్ళి పళ్ళు అమ్ముకురా, ఈ రోజు వినాయక చవితి కదా. నీకు కుడుములు చేసి పెడతా' అని చెప్పింది. భీమయ్య సరే అన్నాడు. సీతమ్మ తొందరగా రమ్మని చెప్పింది. భీమయ్య పొరుగూరికి వెళ్ళి గంపెడు పళ్ళు రూపాయికి అమ్మి తొందరగా వచ్చెశాదు. శ సీతమ్మ “పళ్ళు అమ్మావా బాబూ అని అడిగింది. అప్పుడు భీమయ్య 'నీవు తొందరగా రమ్మని చెప్పావుగా. అందుకని రూపాయికి అమ్మేశాను” అని గంతులు వేశాడు. క 'అయ్యో ఇదేం పని బాబూ? మీ అయ్య వచ్చాడంటే నిన్ను తిడతాడు అని చెప్పింది. ఇంతలో రామయ్య వచ్చాడు. “ఏమిటి సీతాలూ వాడ్ని తిడుతున్నావు అని అడిగాడు. అప్పుడు సీతమ్మ “ఏమీ లేదులే. కాళ్ళు కడుక్కొని రా అన్నం పెడతాను అని చెప్పింది. ఇద్దరికీ అన్నం వడ్డించింది. “ఎందుకే బుకాయిస్తావు పండుగరోజు వాడు చేసిన ఘనకార్యం పక్కింటి సోమయ్య చెప్పాడులే' అని రామయ్య అన్నాడు. సీతమ్మ బిందె తీసుకొని బావి దగ్గరకు నీళ్ళకని వెళ్ళింది. రామయ్య అలా బయటకు వెళ్ళాడు. ఇంతలో భీమయ్య ఇంటిలో పడుకుని కుడుములు తింటూ ఉండగా ఎలుకలు అటూ ఇటూ తిరుగుతూ కిచకిచలాడుతున్నాయి. అప్పుడు భీమయ్య అవి నన్నె కదూ వెక్కిరిస్తున్నాయి అనుకొని ఇంటిని తగలబెట్టాడు. ఇంతలో సీతమ్మ వచ్చి లబోదిబోమంటూ అందరినీ పిలిచింది. రామయ్య కూడా రానే వచ్చాడు. ఎమీ జరిగిందని అందరూ వాడ్ని అడిగారు. అప్పుడు భీమయ్య 'నేను కుడుములు తింటుంటే ఎలుకలు వెక్కిరించాయి. అందుకని వాటిని కాల్చానని చెప్పాడు. వాళ్ళ నాన్నకు కోపం వచ్చి పనికి వెళ్ళమని చెప్పాడు. సీతమ్మ “వద్దులే ఈరోజు పండుగ కదా. రేపు వెళ్తాడని చెప్పింది. కొద్దిరోజుల తరువాత భీమయ్యను పనికి వెళ్ళమని ఎ సీతమ్మ పంపింది. కొద్దిదూరం వెళ్ళేసరికి ఖీిమయ్యకు చెట్ల మధ్యలో ఒక “తొండ” కనిపించింది. " ఆ తొండ దగ్గరకు వెళ్ళి 'తొండరాజా! నాకు పని ఇవ్వు నేను నీదగ్గరకు రోజూ వస్తానని చెప్పాడు. తొండ తల ఊపింది. ఇంటికి వచ్చి 'తొండరాజు నన్ను పనిలో చేర్చుకున్నాదని సీతమ్మకు చెవ్పాడు. 'హమయ్య, మీ అయ్య నన్ను తిట్టడు. నిన్ను కొట్టడు. రేపటినుండి రోజూ పనికెళ్ళు” అని సీతమ్మ చెప్పింది. అప్పటినుండి భీమయ్య రోజూ తొండ దగ్గర కూర్చొని వస్తున్నాడు. కకక న లళ్మోళ్ళ థ్‌తీ ఆ

కొద్దిరోజుల తర్వాత వాళ్ళ అమ్మ తొందరాజు దగ్గరికి వెళ్ళి జీతం తెమ్మని పంపింది. భీమయ్య వెళ్ళి 'తొండరాజా! మా అమ్మ జీతం తెమ్మన్నదని చెప్పాడు. తొండ తల వూపింది. సరేనని 'అమ్మారేపు ఇస్తాడంటి అని సీతమ్మకు చెప్పాడు. ఇలా ఖఫీమయ్య

*" అడగటం తొండ తలవూపడం పది రోజులు గడిచాయి.

, ఇలాకాదని భీమయ్య కర్ర తీసుకుని పోయి తొండని తరుముకున్నాడు. ఆ తొంద బతుకుజీవదడా అంటూ ఒక పుట్టలో దూదింది. భీమయ్య ఆ పుట్టను తవ్వాడు. ఆ తొండ కనిపించలేదు. తొండకు బదులు లంకెబిందెలు, డబ్బు కనిపించాయి. వెంటనే వెళ్ళి ఈ విషయం సీతమ్మకు చెప్పాడు. సీతమ్మ 'నువ్వు ఇన్ని రోజులూ తొండలరాజు కొలువులో పనిచేస్తున్నావు అనుకొన్నాను కాని తొండ దగ్గర కూర్చొని వస్తావనుకోలేదు అంటూ బాధపడుతూ 'సరే కానీ నీవు పడుకో పొద్దున వెళ్ళి తెచ్చుకుందాం” అని చెప్పింది. సరే అని భీమయ్య పడుకున్నాడు.

రాత్రికి రాత్రే రామయ్య, సీతమ్మ వెళ్ళి బిందెలు తెచ్చి పూడ్చేసారు. ఉదయం భీమయ్య లేచేసరికి ఇంటి ఆవరణలో చాక్లెట్లు చల్లి ఏరుతున్నది సీతమ్మ. భీమయ్య లేచి “ఏందమ్మా ఏరుతున్నావు? ఇన్ని చాక్లెట్లు ఎక్కడివి?” అని అడిగాడు. నీకు తెలియదా రాత్రి “మిఠాయిల వర్షం” కురిసింది అని సీతమ్మ చెప్పింది. భీమయ్య నిజమేనని నమ్మి అమ్మ దగ్గర చాక్లెట్లు తీసుకొని పుట్టదగ్గరకు వెళ్ళి చూశాడు. అక్కడ బిందెలు లేవు. వెంటనే భీమయ్య అమ్మదగ్గరకు వచ్చి “అమ్మా నువ్వు, అయ్యా రాత్రి వెళ్ళి బిందెలు తెచ్చెసుకున్నారు కదూ! ఉండు నేను ఊళ్ళో పెద్దవాళ్ళకు చెబుతాను” అంటూ ఊరి

• జనాన్ని తీసుకొచ్చాడు. వాళ్ళు 'ఏంటి సీతమ్మా! మీకు లంకె బిందెలు చిక్కాయని మీవాడు చెబుతున్నాడు. మీరు ఏమంటారు” అని అడిగారు. అప్పుడు సీతమ్మ “మాకేంటి

, లంకబిందెలు చిక్కటం ఏమిటి? వాడు అమాయకుడు అని మీకంతా తెలుసుకదా” అంది. 'అమ్మా నిజం చెప్పు నేను నీకు చూపించానా లేదా అని అడిగాడు. 'ఎప్పుడు చెప్పావు” అని సీతమ్మ కొడుకుని ప్రశ్నించింది. అప్పుడు భీమయ్య “రాత్రి మిఠాయిల వర్షం కురిసినప్పుడు” అని చెవ్పాడు. దానికి ఊరిజనం పగలబడి నవ్వి వెళ్ళిపోయారు. అప్పుడు రామయ్య భీమయ్యను సీతమ్మ చెబుతున్నా వినకుండా వెళ్ళగొట్టాడు. ఇంటినుంచి తరిమేశాడు. కెం్లోతీం లర్హోళ్ళీ టీ ాాుతోులనలాాలాలననాానానయునానానవలమనానయముయలాయయయయయలలాన ౯ దీ

ఆ గుర్లను తొక్కి చంపేస్తాడు. ఒక్క గుద్దు మాత్రం తప్పిపోయింది. ఆ గుద్దు పగిలి ఒక పాము అయి వాళ్ళిద్దరినీ తరుముకుంటుంది. వాళ్ళిద్దరు సూర్యుడు, చంద్రుడు చాటుకి పోయి చేరుతారు. అప్పుడు సూర్యుడు, చంద్రుడు ఎం౦దుకు వాళ్ళిద్దరిని తరుముకుంటున్నావు అన్నారు. =

అప్పుడు పాము మా నాన్నను వాళ్ళు చంపారు. నేను వాళ్ళను మింగుతాను అంటుంది. సూర్యుడు, చంద్రుడు “ఒక దినం నన్ను మింగు. ఒక దినం నన్ను మంగు. క వాళ్ళని వదిలెయ్‌” అంటారు. వాము అలాగేచేస్తుంది. అప్పటినుంచి సూర్య గ్రహణం, చంద్ర గహణం ఎర్పడుతున్నాయి.

య బాలుడు - నాుపాము - దేవత

[ వ్యా శనగపల్లి కార్తీక్‌ భి '.. | కవ తరగతి, యం.పి.పి. స్కూల్‌, చింతవరం, చిల్లకూరు

జం జ్‌ . మండలం తల్లి : రమణమ్మ, తండి : సుందరరాజ

అనగనగా ఒక ఊరిలో ఇద్దరు అమ్మాకొడుకులు ఉండేవారు. కొడుకు పెరు శ్రీకాంత్‌. శ్రీకాంత్‌ని వాళ్ళ అమ్మ ఇంట్లో నుంచి గెంటేసింది. శ్రీకాంత్‌ ఏడుస్తూ పోతుండగా అతనికి ఒక బంగారు గొలుసు దొరికింది. అది రాక్షసుడు చూశాడు. శ్రీకాంత్‌ని బంగారు గొలుసు అడిగాడు. శ్రీకాంత్‌ ఇవ్వలేదు. రాక్షసుడు బలవంతంగా పెరుక్కున్నాడు.

అప్పుడు శ్రీకాంత్‌కి నాగుపాము, దేవత ప్రత్యక్షమయ్యారు. పాము రాక్షసుడిని ఎ కాటు వేసింది. రాక్షసుడు పడిపోయాడు. శ్రీకాంత్‌ బంగారు గొలుసు తీసుకున్నాడు. దేవత పోతూపోతూ శ్రీకాంత్‌కి ఒక పికిలి ఇచ్చి వెళ్ళిపోతుంది. 'దానిని ఊదినపుడు _ నేను వస్తాను అని చెప్పింది. వెళ్ళిపోయింది. ఇంతలో రాక్షసుడు లేస్తాడు. వాడు పాముని చంపుతుండగా శ్రీకాంత్‌ పికిలీ ఊదాడు. దేవత ప్రత్యక్షమయ్యింది.

ఏమిటి అని శ్రీకాంత్‌ని దేవత అడిగింది. వాడు జరిగేది చూపించాడు. రాక్షసుడిని దేవత చంపేసింది. శ్రీకాంత్‌కి థ్యాంక్స్‌ చెప్పి వెళ్ళిపోయింది. శ్రీకాంత్‌ ఇంటికి పోయాడు. 80 లాభియ్లాతు అర్హోళ్ళ కీతీంయ

అతనికి తిరుమలకి పోవాలనిపించింది. పోయాడు. తిరిగి వచ్చేటప్పుడు నాయుడుపేట బస్తాండులో కొన్ని కాగితాలు పంచారు. శ్రీకాంత్‌ ఒక కాగితం తీసుకొని చదివాడు. తిరుమల గుడిలోపలికి పాము వచ్చి, పూజారికి బ్రాహ్మణ రూపంలో కనిపించి క నాపేరుతో 1000 పత్రికలు పంచినవారికి 24 గంటలలో వారి కోరికలు తీరిపోతాయి. 50 లక్షలు బంపర్‌ లాటరీ వస్తుందని చెప్పి దాంట్లో రాసున్నారు. అది చదివిన శ్రీకాంత్‌

• బంగారు గొలుసు అమ్మేసి వచ్చిన డబ్బులతో బ్రాహ్మణుడి పెరుతో కొన్ని పత్రాలు ముద్రించాడు. డబ్బులు వస్తాయిలే అనుకొని కొన్ని నెలలు ఎదురుచూశాడు. ఎన్ని లాటరీలు కట్టినా శ్రీకాంత్‌కి డబ్బులు ఖర్చు అయిపోయాయి కానీ ఏమీ రాలేదు. బాధపడుతూ స్నేహితుడితో అన్నాడు. స్నేహితుడు బాధపడి “ఒరే మూర్చుడా ప్రింటింగ్‌ ప్రెస్‌లు ఖాళీగా ఉన్నప్పుడు ఇలాంటివి రాస్తుంటారు. మనం దానిని పట్టించుకోకూడదు. మంచి, చెడూ ఆలోచించాలి. ఇవన్నీ ఒట్టి మూధనమ్మకాలు. మనం బది విన్నా చూసినా మంచి, చెడూ ఆలోచించి చేయాలి. కొంతమంది మనమీద ఏదోఒకటి పసిగట్టి ఇలాంటివి రాస్తుంటారు” అన్నాడు. శ్రీకాంత్‌కి బుద్ధి వచ్చింది. | | కరుణించిన దేవత 7వ తరగతి, యం.పి.యు.పి. స్కూల్‌ మనుబోలుపాడు, దగదర్తి మం. . తల్లి : వెంకమ్మ, తండి : తిరుపాల్‌ అనంతరావుపేట అనే గ్రామంలో మల్లమ్మ, మల్లయ్య అనే భార్యా భర్తలు
• ఉండేవారు. వారికి ఇద్దరు కొడుకులు పుట్టినారు. పెద్దవాడి పేరు బాలయ్య, చిన్నవాడి పేరు చంద్రయ్య. వీరి ఇద్దరికి పెళ్ళి వయస్సు వచ్చింది. ఇద్దరికి పెళ్ళి చేశారు. పెద్ద ౪ కోడలు ఎక్కువ కట్నం తెచ్చింది, చిన్న కోడలు అంత ఎక్కువతేలేదు. చిన్న కోడలుకు దైవభక్తి ఎక్కువ. అబద్దాలు చెప్పదు. చాడీలు ఆలకించదు. అత్తగారు కట్నం తాలూకపైకం ఇంకా తెమ్మంటూ చిన్నకోడలిని ఎక్కువ కష్టపెట్టెది. కొంతకాలం గడచింది. చిన్న కోడలు గర్భవతి అయింది. చిన్న కోడలిని ఇంటిలో నుంచి పంపించెయ్యడానికి అత్త ఏదో ఒక నెపం ఆలోచించింది. ఆ పాపిష్టిదానికి గర్భవతి అన్న దయా, జాలి కూడా లేదు. ఇంటి పనులు కూడా ఎక్కువగా చెప్పి కష్టపెట్టేది. నెం్లాతు అత్తోళ్ళ థీతీతం అతి |

ఏ, 6వ తరగతి, మైకా కార్మిక సంక్షేమ సంస్థ హైస్కూల్‌, కలిచేడు, - టం చ ( ల్‌ ... సైదాపురం మండలం, తల్లి : తాజున్‌, తంద్రి : సర్దార్‌ భాషా . సట! . శ

అనగనగా ఒక ఊరిలో భార్యాభర్తలు ఉందేవారు. వారికి సంతానం లేదు. వారు సంతానం కొరకు ఎందరో దేవుళ్ళని మొక్కారు. ఎన్నో ఊళ్ళు తిరిగారు. అప్పుడు కొన్నిరోజులకు భార్యకు కదుపు వచ్చింది.

ఒకరోజు ఆమె ఒక చెట్టు దగ్గర కూర్చొని అన్నం తింటూ ఉంది. అప్పుడు ఒక కాకి ఎర్రటి కాకరకాయ తెచ్చుకుని తింటూ ఉంది. ఆమె మనస్సులో “అబ్బా ఈ కాకి ఒక విత్తనం కింద వేస్తే తిందాం” అనే కోరిక పుట్టింది. అప్పుడు కాకి మనస్సులో “అబ్బా ఆమె ఒక్క మెతుకు వేస్తే తిందాం) అనుకుంది. తర్వాత ఆమె ఇంటికి పోయింది.

భర్త ఇంటికి వచ్చినాడు. అప్పుడు ఆమె భర్తతో “అయ్యా నేను అన్నం తింటూ ఉంటే ఒక కాకి ఎర్రటి కాకరకాయ తెచ్చుకుని తింటోంది. నాకు కాకరపండ్లు కావాలి” అంది.

అప్పుడు భర్త కాకరకాయల కోసం అడవికి వెళ్ళాడు. దారిలో కాకర చెట్టు కనిపించింది. ఆ చెట్టుకిందే ఒక పుట్ట ఉంది. అతను ఆ పుట్ట చూడకుండా చెట్టు కాయలు కోసూ వుందే పాము అతన్ని 'ఎవరు నీవు. నా అనుమతి లేకుండా చెట్టు కాయలు కోస్తుండావు' అని అడిగింది. అతడు 'నా భార్య కడుపుతో ఉంది. కాకరకాయలు తెమ్మంది' అన్నాడు. పాము సరే 'నీ భార్య కడుపుతో ఉంది అన్నావు కదా ఆడపిల్ల ం అయితే నేను పిలుచుకుని పోతాను. అదే మొగపిల్లవాడు అయితే మీరే ఉంచుకోండి” అంది. అప్పుడు అతను ఇంటీకి వచ్చినాడు. కాకరకాయలు భార్యకిచ్చాడు. ఆము | సంతోషంగా తింది. పాము సంగతి మాత్రం భర్త చెప్పలేదు.

కొన్నిరోజులకు ఆమెకు కాన్పు అయింది. ఆడపిల్లే పుట్టింది. అది తెలిసి అతను బయటకు వచ్చి దిగాలుగా ఉంటాడు. అప్పుడు ఆయన భార్య వచ్చి 'ఎఏఎమయ్యా అట్లా ఉన్నావు?” అని అడిగింది. ఆయన జరిగిందంతా చెప్పివేస్తాడు. ఆమె బీద్దను ఇవ్వడానికి ఒపుకుంటుంది. 78 ఫెడు అత్తో టలు

ఇంతలో పాము ఇంటికి వచ్చి 'ఏ పాపి అంది అప్పుడు ఇతను ఆదపాప అన్నాడు. అప్పుడు పాము 'సరే పాపకు 12 సంవత్సరాలు వచ్చినాక పోయే దారిలో చెరువు వుంది కదా. ఆ చెరువు దగ్గరకు పిలుచుకొనిరా. నేను ఆ చెరువులో పువ్వు ః అయి ఉంటాను అంది. పాపకు 12 సంవత్సరాలు వచ్చాయి. పాపను ఆయన “అమ్మా రా మనం

• అవ్వావాళ్ళింటికి పోదాం” అని పిలుచుకొని పోతున్నాడు. దారిలో పాప “ఆ పువ్వు బాగుంది. నాన్నా నాకు ఆ పువ్వు కావాలి” అంది. అప్పుడు తండ్రి “అమ్మా నేను ముసలివాడిని అయిపోయాను నీవు వెళ్ళికోసుకోవమ్మా” అన్నాడు. పాప లోతులోకిపోయి ఆ పువ్వుని తాకగానే నీళ్ళ లోపలికి వెళ్ళిపోయింది. కొన్నిరోజులకు ఆ భార్వాభర్తలకు ఒక బాబు పుడతాడు. ఆ బాబుకు తొమ్మిది సంవత్సరాలు వచ్చి బిల్లంగోడు ఆడుతుండగా ఒక ఆమె కుందతో నిళ్ళు ఎత్తుకువోతూవుంటుంది. అప్పుడు ఆ బిల్లంగోడు పోయి ఆమె కుండకు తగిలింది. ఆమె “ఒరేయ్‌ పోతరాజూ! అందుకే మీ అక్కను నాగుపాము ఎత్తుకుపోయింది.” అంది. ఆ బాలుడు ఆలోచించి “ఎందబ్బా? నాకు అక్కేంటి? నాగుపాము ఎత్తుకుపోవడం ఏందో” అనుకున్నాడు. ఆ బాలుడు ఇంటికి వచ్చి వాళ్ళ తల్లిదండ్రులను అడిగాడు. అప్పుడు వాళ్ళు చెప్పలేదు. కానీ పిల్లవాడు మారాం చేశాడు. తల్లిదండ్రులు జరిగిందంతా చెప్పేశారు. అప్పుడు ఆ పిల్లవాడు అక్క కోసం పోతాడు. చెరువులో అక్క కనిపించింది. వాడి అక్క “నీవు ఎవరు? అసలు నీవు ఎందుకు వచ్చినావు” అనింది. ఆ పిల్లవాడు నెను నీ తమ్ముడిని అన్నాడు. | ఆమె “ఓరేయ్‌ నీవు ఎందుకు వచ్చినావురా? అసలే ఇది మూర్ధ పాము" అంటుంది. అప్పుడు ఈ బాలుడు “నీవు ఏమి భయపడకు నేను ఒక ఉపాయం చెపతాను” అన్నాడు. అప్పుడు అక్క ఏందో చెప్పు అంది. అ పిల్లవాడు “నీవు రోజూ పాలు గోరు ” వెచ్చెంగా కాస్తావుకదా. నీవు ఈ రోజు బాగాకాయి మూతి పెడితే కాలి చనిపోవాలి. అన్నాడు. అప్పుడు ఆమె అట్లాగే చేసింది. వొము 'నరవాసన నరవాసని అంటూ వచ్చింది. ఎవరు నరవాసన ? నేనేగా నరవాసన అనింది అక్క వేడి పాలు త్రాగి పాము చనిపోతుంది. అప్పుడు ఆ పాము కడుపుతో ఉంటుంది. ఒక్కొక్క గుద్దు పాము కడుపులోనుంచి బయటికొస్తాయి. తమ్ముడు నెయ్లతు లర్తోళ్ళ తతత 70

భీమయ్య కొద్దిదూరం వెళ్ళేసరికి ఒక దేవాలయం కనిపించింది. అక్కడ కూర్చొని జేబు తడుముకున్నాడు. జేబుల్లో "కాగితాల నోట్లు, “చిల్లర ఒక రాయిమిద పోశాడు. కాగితపునోట్లు గాలికి వెళ్ళిపోయాయి. వాటిని “ఏరుకొని హుండిలో వేసి చిల్లర తీసుకొని వెళ్ళబోయేసరికి అక్కడికి నలుగురు దొంగలు వచ్చి భీమయ్యను 'మాతో వస్తావా అని. అడిగారు. వస్తానని చెప్పాడు భీమయ్య. సరేనని భీమయ్యను కూడా తీసుకెళ్ళారు దొంగలు.

ఆ రాత్రికి ఒక దగ్గరకు దోపుకి వెళ్ళారు. అక్కడ దొంగలు దొంగిలించిన సరుకుల మూటలు ఎత్తుకున్నారు. మూటల్లో నేనుకూడా ఏదోఒకటి ఎత్తుకు వెళ్ళకపోతే బాధపడతారని ప్రక్కనే ఉన్న రోలును భీమయ్య ఎత్తుకున్నాడు. కానీ బరువుకు అది లేవలేదు. అతనికి ఒక ఆలోచన తట్టింది. పక్కనే ఉన్న ఇంటి యజమానిని లేపుకొచ్చి 'అయ్యా లే, లేచి ఈ రోలు నాకు ఎత్తు అని అడిగాడు. అందరూ లేచి దొంగ దొంగ అని అరిచారు. దొంగలు పారిపోయారు. భీమయ్యను మాత్రం సమయానికి వచ్చి ఆదుకున్నాడని వదిలివేశారు.

భీమయ్య దొంగల ఇంటికి వెళ్ళాడు. 'ఏమి? మీరు నన్ను వదిలి వచ్చెశారు' అని అడిగితే “ఇంట్లోవాళ్ళు మేలుకున్నారు” అన్నారు దొంగలు.

కొద్దిరోజుల తర్వాత మళ్ళీ వాళ్ళు దొంగతనానికి వెళ్ళాలనుకొన్నారు. అది ఒక పెద్ద అంగడి. అందులో చాలా సరుకులు ఉన్నాయి. వాళ్ళకి ఒక ఆలోచన వచ్చింది. పాయసం చేసుకోవాలనుకొన్నారు. పాయసం ప్రారంభించారు. తలా ఒక గ్లాసు తాగి భీమయ్యకు కూడా పాయసం గ్లాసు ఇచ్చారు. భీమయ్య మనమందరం తాగుతున్నాం. = ఈయనకి పెట్టలేదని ప్రక్కనే ఉన్న ఒక ముసలి తాత నోట్లో పోశాడు. ఇంకేముంది తాత స్వర్గం చేరుకున్నాడు. నిద్రవచ్చే సరికి భీమయ్య అటం ఎక్కి పడుకున్నాడు. తాతకు " అన్నం పెట్టను వచ్చినవాళ్ళు ఎడ్వటం ప్రారంభించారు. ఒక పెద్దావిడ 'నిన్న కూడా బాగున్నాడు కదా బమయ్యింది నోట్లో పాయసం ఉంది. అంతా ఆ పైవాడికే తెలియాలి అనేసరికి అటం మీదున్న భీమయ్య దూకి 'నాకేం తెలియదు. అంతా ఆ దొంగల పని' అని చెప్పాడు. వాళ్ళు భీమయ్యను పిచ్చివాడనుకొని వదిలేశారు.

7రలలలాహయ్లడు లత్హోళ్ళీ శీతం

కొద్దిరోజుల తర్వాత మళ్ళీ దొంగలు దోపుకి వెళ్ళాలనుకొన్నారు. రాజుగారి . కోటలో దొంగతనం చేద్దామని వెళ్ళారు. భీమయ్య వాళ్ళ వెనుక రాజుగారి కోటలో వింతలు చూస్తూ వెళ్తున్నాడు. అప్పుడు భీమయ్యకు ఒక విజయథంకా కనిపించింది.

" 'హాయ్‌ డమ్ము అంటూ భీమయ్య ఆ దప్పు వాయించాడు. భటులు దొంగలను బంధించారు. భీమయ్యను కూడా భటులు తరుముకున్నారు. భీమయ్య రాజు మందిరం వైపు పరిగెత్తాడు. పరుగెత్తే హడావిడిలో రాజుపై దభామని పడ్డాడు.

విచిత్రం ఏమంటే రాజుకి చిన్నప్పటి నుండి గూని ఉంది. భీమయ్య పడగానే గూని పోయింది. ఈ విషయం రాజు సభలో సింహాసనం మీద కూర్చొని అందరికీ చెప్పాడు. రాజ్యాన్ని కావాడాదని భీమయ్యను రాజ్యానికి రాజుని చేశాడు. దొంగలకి

మరణ శిక్ష విధించమని రాజు మంత్రికి చెప్పాడు.

భీమయ్య “అయ్యా నన్ను అందరూ తెలివి తక్కువవాడని అంటారు. అందుకని ఈ రాజ్యాన్ని నేను పరిపాలించను” అని చెప్పి 'అయ్యా! వెళ్ళేముందు ఒక్క మనవి. నెను ఈ దొంగల దగ్గర ఉన్నాను. నన్ను క్షమించినట్లు వీళ్ళని కూడా క్షమించ'మని కోరాడు. రాజు భీమయ్య మంచితనానికి సంతోషించి ఇకనైనా బుద్ధిగా ఉండమని వాళ్ళకి చెప్పి భీమయ్యను రాజ్యానికి మళ్ళీ రాజుని చేశాడు.

అప్పుడు దొంగలు “దురాశ దుఃఖానికి చేటు” అని తెలుసుకొని వాళ్ళదారిన

• వాళ్ళు వెళ్ళిపోయారు. భీమయ్య వాళ్ళ అమ్మను, నాన్నను చూడాలని వాళ్ళ ఊరికి వెళ్ళి, వాళ్ళ అమ్మ, నాన్నల ఆశీర్వాదం తీసుకొని ఆ రాజ్యాన్ని పరిపాలిస్తూ సుఖంగా క్ష జీవించాడు. నెం్లారం అర్హోళ్ళు తతత / 7

ఒకరోజు కొడుకులు, సంతకు వెళ్ళారు. అత్త ఒక ఉపాయం ఆలోచించింది. కడుపు నొప్పి వచ్చినట్లు మెలికలు తిరుగుతూ, భూమిమీద పడి దొర్లాడి చిన్న కోడలిని పిలిచింది. పొరుగూరి ఆచారి దగ్గరకు వెళ్ళి మందు తెమ్మని చెప్పింది. మార్గమధ్యలో ఒక మర్రి చెట్టు వుంది. ఆ మర్రిచెట్టు దగ్గర ఇద్దరు దొంగలను పెట్టి చంపించడానికి = ష్లాను వేసింది.

ఆ విషయం తెలియని చిన్నకోడలు మందు కోసం పొరుగూరు బయలుదేరింది. మార్గమధ్యలో వున్న మర్రిచెట్టు దగ్గర అలసికాసేపు చెట్టు కింద కూర్చుంది. వెంటనే ఆమెకు కళ్ళు తిరిగినవి. పడుకున్నది. కళ్ళుమూసింది. ఆ ఇద్దరు దొంగలు ఆమెను కొట్టవోగా వారి ఇద్దరి చేతులు, కాళ్ళు పట్టుకుపోయాయి. అంతా దేవని మహిమ. ఆమె బాగా నిద్రపోయింది.

ఆ నిదురలో ఆమెకు ఒక కల వచ్చింది. ఆ కలలో దేవలోకం వెళ్ళింది. అక్కడ ఎక్కడ చూసినా బంగారు సింహాసనాలు, బంగారు రథాలు, బంగారు తోరణాలు, బంగారు బొమ్మలు, బంగారు ఆభరణాలు. ఆబ్బా! ఎంత బంగారమో అని ఆశ్చర్యపోయింది. ఈ బంగారం తీసుకెళ్ళి అత్తగారికి ఇస్తే నన్ను మెచ్చుకుంటుంది. ఇంక కట్నం మాట ఎత్తదు అనుకొంది.

ఇంతలో అక్కడకి ఒక దేవకన్య వచ్చింది. “నీకేం కావాలి” అంది. “నాకుఒక . పెట్టె నిండా బంగారం కావాలి” అంది. “సరే ఇస్తాను నేను ఒక కోరిక కోరతాను అది నువ్వు ఒప్పుకుంటే బంగారం ఇస్తాను” అంది. “అది ఏమిటంటే నీ కడుపులో పెరుగుతున్న బిడ్డ నాకు కావాలి” అంది. వెంటనే కోడలు కొద్దిసేపు ఆలోచించింది. అత్తగారి కోరికను + ఎలాగైనా తీర్చాలనుకుంది. *'కాన్సు అయిన వెంటనే నా బిడ్డను నీకు ఇస్తా అంది. అంతలోకి మెలుకవ వచ్చింది. కళ్ళ ఎదుట చిన్న బంగారపు పెట్టె వున్నది. ఆ

దానిని తీసుకొని అత్తగారింటికి పొయ్యింది. అత్త సంతోషించింది. నాకు ఇంకా బంగారం కావాలి. “నువ్వు పుట్టింటికి వెళ్ళి తీసుకురా. లేకపోతే నా కుమారునికి చెప్పి విడాకులు ఇప్పిస్తా అంది. వెంటనే ఆమె మళ్ళీ మర్రిచెట్టు దగ్గరకు వెళ్ళింది. ఇంతలో ఆమెకు కాను నొప్పులు వచ్చాయి. పండంటి బిడ్డను ప్రసవించింది.

ననన లత్తోళ్ళ కతీంు

దేవత ప్రత్యక్ష మయింది. ఆమె బిడ్డను దేవతకు ఇచ్చింది. “నీవు నీ మాటను నిలబెట్టుకున్నావు. కాబట్టి సీకు ఒక మాయా మంత్రదండం ఇస్తాను”. 'ఓం మాయా దందమా బంగారం కావాలి అంటే ఎంతైనా ఇస్తుంది” అని చెప్పింది. అది తీసుకొని " ఇంటికి వెళ్ళింది. దానితో అత్త కోరికను తీర్చింది. ఇంటిలోని అన్ని వస్తువులు బంగారంమైపోయాయి. కోడలు గర్భవతిగా ఉన్న సంగతి, వీడ్ద సంగతి అత్త అడగనేలేదు. అత్త బంగారు బీందెలు, బంగారు గ్లాసులు, బంగారు గిన్నెలు, బంగారు కత్తులు అన్నీ అటకపైన పెట్టింది. ఒక రోజు బిందెలను సర్దుతూ కత్తిజారి అత్త కడుపులోనికి దూసుకెళ్ళింది. వెంటనే ఆమె ప్రాణం విడిచింది. అత్త కథ తెలుసుకున్న ఇంటిలోని వారు, ఊరిలోని వారు 'పీడవిరగడైంది” అని సంతోషించారు. ] | ఈ. రోశయ్య మంచం 4. వనం సుధిర్‌ కుమార్‌ |! డ్‌ "6వ తరగతి, యం.పి.యు.పి. స్కూల్‌, చెన్నూరు, దగదర్తి మండలం ళ్‌ ,్‌ ౪ ” తల్లి : దేవసేనమ్మ, తండ్రీ :; వెంకటేశ్వర్లు అనగనగా ఒక ఊరిలో రోశయ్య అని వుండేవాడు. అతను మంచాలు అమ్మి జీవితం గడిపేవాడు. అతడు తెచ్చిన డబ్బుతో ఆయన భార్య చీరలు బంగారం కొనుక్కునేది. రోశయ్యకు ఒక పూట అన్నం పెట్టేది. ఆమెమటుకు మూడుపూటలా పీకలదాకా తినేది. ఒకసారి రోశయ్య అడవికిపోయాడు. ఏ చెట్టు తనను చూచి నవ్వుతుందో ఆ ఇ చెట్టు కొట్టీ మంచం చేయాలనుకున్నాడు. అప్పుడు పైన శివుడు, పార్వతి విమానంలో పోతున్నారు. స్వామీ ఆ మానవుడు ఎందుకు అలసిపోతున్నాడు అని అడిగింది పార్వతి. అతనిని చూసి ఎ చెట్టు నవ్వుతుందో ఆ చెట్టుతో మంచం చేయాలని అతని కోరిక అని చెప్పాడు శివుడు. అప్పుడు శివుడు ఒక చెట్టు పక్కకివోయి పకపక నవ్వాడు. రోశయ్య లేచి ఆ చెట్టు కొట్టీ మంచం చేసి అమ్మడానికి వోయాడు. నెం్లాతం అత్తోళ్ళు తతి

క “| ము... 7వ తరగతి, ఎస్‌.ఎ. యల్‌.సి.ఇయఫ్‌. హైస్కూల్‌, వాకాడు " స తల్లి ; రమణమ్మ, తంది : రమణయ్య క్‌ ల అ ఒక దొంగ ఎక్కడో దొంగతనం చేసి నాొమ్ము మూటకట్టుకుని వస్తున్నాడు. _ దారిలో ఒక బావి కనిపించింది. వాడు ఆగి నీళ్ళు తాగాడు. పక్కన ఉన్న చెట్టుకింద కూర్చుని అటూ ఇటూ చూశాడు. ఎవ్వరూ లేరని అనుకొని మూటవిప్పాడు. సొమ్మునూ డబ్బునూ చూసుకుంటూ మురిసిపోతున్నాడు. అక్కడ మెకలు మేపుకుంటూ ఉన్న ఒక పిల్లవాడు దాన్ని చూశాడు. వీదెవడో దొంగలాగున్నాడనుకొని బిగ్గరగా ఏడ్చాడు. ఎందు కేడుస్తున్నావని దొంగ పిల్లవాడిని అడిగాడు. 'ఈ బావిలో నా ఉంగరం పడిపోయింది. నిన్ననే ఒక మేకను అమ్మి మా అమ్మ కొనిచ్చింది. ఇంటికెళితే మా అమ్మ కొడుతుంది” అని వెక్కి వెక్కి ఏడ్చాడు. దొంగకు ఉంగరం మీద ఆశ పుట్టింది. మూటను బావి గట్టున పెట్టి “జాగ్రత్తగా చూస్తుండు. క్షణంలో నీ ఉంగరం తెచ్చి ఇస్తా” అని బావిలోకి దిగాడు. వెంటనే ఆ పిల్లవాడు మూటను ఎత్తుకుని పరిగెత్తి ఊళ్ళోకి వచ్చాడు. ఊరి పెద్దలకు మూట ఇచ్చి జరిగిందంతా చెప్పాడు. ॥ అ ఊరి ప్రజలంతా పరుగెత్తుకుంటూ బావి దగ్గరకు వెళ్ళారు. ప్రజలకు దొంగ దొరికివోయాడు. నాలుగు తగిలిచ్చి ఎక్కడ దొంగతనం చేశాడో తెలుసుకున్నారు. పిల్లవాదిని - అందరూ మెచ్చుకుని నాంతదారులకు నగలు ఇచ్చారు. రిరియాఫెయ్లరు లర్లోళ్ళ తీయ

న్‌ ర. అలిమిలి అజేయ రెడ్డి

్‌ తల్లి : గౌరి, తం : నాగూర్‌ రెడ్డి

. ఒక అడవిలో రకరకాల పక్షులు ఉండేవి. ఒకసారి ఆ పక్షుల మధ్య ఎవరు గొప్ప అంటే ఎవరు గొప్ప అనే చర్చ మొదలయ్యింది. కొద్దిసేపటికి నేను గొప్ప అంటే నేను గొప్ప అనే పెద్ద గొడవగా అయ్యింది. అప్పుడు వాటిలో నుంచి ఒక పక్షి వచ్చి 'మనలో మనకు గొడవ వద్దు. మనము ఎవరిని అయినా తీర్పు అడుగుదాం) అనింది. అలాగేనని పక్షులు నిర్ణయించుకున్నాయి. ఆకే ౯౮౯9

అప్పుడు అటుగా వెళుతున్న మనిషిని పిలిచి మాలో ఎవరు గొప్ప నువ్వు చెప్పవూ అని అడిగాయి. ఆయన ఆ పక్షులకు రకరకాల తీర్పులు ఇచ్చాడు. నాట్యానికి నెమలిని, పాడటానికి కోయిలని, వార్తలు అందించడానికి పావురాన్ని అట్లా రకరకాల పక్షులకు రకరకాల తీర్పులు ఇచ్చాడు. కాని కాకిని మాత్రం నిర్లక్ష్యం చేశాడు. కాకికి కోపం వచ్చి లేచి ఆ మనిషి పైన రెట్ట వేసి పారిపోయింది. అప్పటి నుంచి మనుషులపైన, మనుషుల గుడ్డలపైన, మనుషులకు సంబంధించిన వస్తువుల పైన కాకి రెట్ట వేసి తన కసిని తీర్చుకుంటూవుంది.

1. య అక్క మంచితనం

ఇ శ్రీహరికోట వెంకటరమణమ్మ _ జే 1 7వ తరగతి, యం.పి.యు.పి. స్పూల్‌, కుదిరి, సూళ్ళూరుపేట మం. తల్లి : మంగమ్మ, తంద్ర : చిన్నయ్య

అనగ అనగా ఒక ఊరిలో ఒక రామయ్య ఉండె వాదు. అతని భార్య పేరు రావమ్మ. ఆమెకు కూతురు వుట్టింది. కూతురు పేరు గీత. కొన్ని రోజుల తర్వాత రామయ్య భార్యకు జబ్బు చేసింది. వైద్యులు ఏమి చేసినా ఆమె బతకదు. కొన్ని రోజుల తర్వాత ఆమె చనిపోయింది. నెంట్లాతం అత్తోళ్ళు తీరిక

న్న 7వ తరగతి, ఎస్‌.ఎ. యల్‌.సి.ఇయఫ్‌. హైస్కూల్‌, వాకాడు భో భాతి నమా తల్లి : బత్తెమ్మ, తంది : శ్రీనివాసులు శే. గజ క అ సీతారామాపురం అనే గ్రామానికి గొప్ప శక్తులుగల సాధువు వచ్చాడు. అందరూ ఆయనకు తమ కష్టాలను చెప్పుకున్నారు. దానికి మార్గాలను నాధువు సూచించాడు. ఆ వూరికి నీటి కరువు ఉంది. కానీ దాని గురించి ఎవ్వరూ నాధువుకు చెప్పలేదు. చివరకు ఒక ముసలివాడు వచ్చి ఆ నాధువుకు ఈ విషయం గూర్చి చెవ్పొడు. దానికి నాధువు ఆశ్చర్యపడిపోయాడు. గ్రామ ప్రజలవైవు చూసి “మీరు డబ్బు, బంగారం నీటి కన్నా గొప్పవనుకుంటున్నారా?” అని అడిగాడు. దానికి ఆ గ్రామ ప్రజలు “అవును” అన్నారు. “అవి ఉంటే మేము ఏమైనా చేయగలం” అన్నారు. మా గ్రామంలోని ప్రజలందరినీ ధనవంతులను చేయమన్నారు. నాధువు “నా మహిమలతో నేను ఏమయినా చేయగలను కావాలంటే రేపు ఒక రోజు వజ్రాల వాన కురిపించమంటారా లేక సంవత్సరం వొడుగున్నా మామూలు వాన కురిపించమంటారా ? ఒక సారి వజ్రాలవాన కురిస్తే మరలా మామూలు వాన పడదు బాగా ఆలోచించి చెప్పండి” అన్నాడు. - దానికి ప్రజలు ఆలోచించకుండా “రేపు వజ్రాల వర్షం కురిపించొమన్నారు. ఆ దానికి ముసలితాత “ఆవేశపదకండి. సంవత్సరం పొడుగునా మామూలు వర్షం కురిపించొమని కోరండి అన్నాడు. ఆ మాటలు ప్రజలకు రుచించలేదు. వజ్రాల వర్షం కురిపించమనె కోరారు. దానితో సాధువు ఆకాశం వైపు చూసి వవో మంత్రాలు చదివి “మిరు మీ ఇళ్ళకు వెళ్ళండి రేపు వజ్రాల వానకురుస్తుంది” అని చెప్పాడు. రిరయాాాాాాాఫెం్లడు లల్లో టయ

ఆ రాత్రి నిద్రపోకుండా ప్రజలు ఎప్పుదెప్పుడు తెల్లవారుతుందా అని ఎదురుచూనారు. తెల్లవారింది వాన ప్రారంభమయినది. ప్రజలు వజ్రాలను ఏరుకొని గదులలో నింపుకోసాగారు. బుట్టల్లోని ధాన్యపు రాశులను బయట పారబోసి, కుండల్లో

నీటిని పారబోసి వజ్రాలను నింపుకొన్నారు. సాధువు వీరికి బుద్ధి చెప్పాలని వీధుల్లో పారేసిన ధాన్యాన్ని నీటిని మాయం చేసాడు.

ఆ రోజు అలాముగిసింది. మరుసటి రోజు ఎండ విపరీతంగా ఉంది. ఎవ్వరింట్లో (త్రాగటానికి నీరుకానీ, తినడానికి తిండిగానీ లేదు. అందరూ లబోదిబోమన్నారు. వజ్రాలు వారి ఆకలిని తీర్చవు. అందువల్ల వాటిని చూస్తేనే ప్రజలకు అసహ్యమేసింది. చెరువులు వజ్రాలతో నిండిపోయాయి. ప్రక్క ఊర్లకు దారులు మూసుకు పోయాయి.

వజ్రాల వాన వద్దన్న తాత ఇంట్లో కొన్ని మూటలు బియ్యం ఉన్నాయని తెలిసి ప్రజలు గుంపుగా తాత ఇంటికి వెళ్ళారు. 'తాతా మాక్కొన్ని బియ్యం ఇవ్వు. మేము నీకు వజ్రాలు ఇన్తాం” అన్నారు. *మీ విపరీతమయిన కోరిక వల్ల వానలు పడవు. పంటలు పండవు. ఎన్ని రోజులకు ఈ బియ్యం వస్తాయి అన్నాడు. ఆగ్రామ పెద్ద “తాతా ఇంత చిన్న ఇంటిలో ఎలా ఉంటావు మా ఇంటికిరా, నా ఆస్తంతా నీకిస్తానన్నాడు. దానికి తాత నేను రానన్నాడు.

'ఎంత గర్వంపిడికి? వెళ్ళి వాడ్ని చంపి బియ్యం తీసుకురండి” అని మనుషులను

గ్రామపెద్ద పంపాడు. మనుషులు ఇంట్లో దూరి తాతను తీసుకువచ్చారు. అప్పుడు సాధువు అక్కడికి వచ్చి 'ఆగండి మీ విపరీత కోరిక వల్ల మీకు కష్టం కల్గింది అనుభవించండి” | అన్నాడు. ప్రజలు ఆయనను వేడుకున్నారు. సాధువు వారిని దీవించి వెళ్లమన్నాడు. వజ్రాలు మాయమయ్యాయి. వారి వస్తువులు వారిక్‌ చ్చాయి. ప్రజలు ఆనందించి ఎప్పుడూ

అటువంటి కోరిక కోరకూడదని చెంపలేసుకున్నారు.

నెల్లితు లత్లోళ్ళ కతల?

, “మంచాలమ్మ మంచాలో” అని అమ్ముతూపోతుంటే ఒక రాజు పిలిచి ' మంచం ఎంత” అని అడిగారు. 'వేటికివేలే' అన్నాడు. ఆ రాజు వద్దు అన్నాడు. ఇంకొక రాజు పిలిచి ఎంత అని అడిగితే వేటికివేలే అన్నాడు. ఆయన బేరం పెట్టాడు. '“ఒక రోజు పడుకుని చూడండి అన్నాడు రోశయ్య, సరే అన్నాడు రాజు. రాత్రి రాజు పడుకుని ఉంటే ఒక కోడు తూర్పుకు పోయి ఆవూరి రాజుగారి ఇంట్లో దొంగలు పడి డబ్బు, || నగలు దోచుకుపోతుంటే వాళ్ళను తన్ని ఆ దబ్బు, నగలు అక్కడ పెట్టి వచ్చింది. మరొక కోడు పడమరపోయి అక్కడ ఒక రాక్షసి పిల్లలను చంపుతుంటే దానిని చంపి వచ్చింది. మరొక కోడు ఉత్తరం పోయి అక్కడ ఐదు తలల నాగ్రేంద్రుడు పిల్లలను, పెద్దలను చంపుతుంటే దానిని చంపబోతే అది “నన్ను చంపకు నీకు డబ్బు, బంగారం ఇనాను అన్నది. అయినా దానిని మంచంకోడు చంపివేసింది. మరొక కోడు దక్షిణం పోయి అక్కడ టబిటిషు వారు మన దేశ సంపద దోచుకుపోతుంటే వాళ్ళను చంపి వచ్చింది. అన్ని కోడులు వచ్చాక మంచం “అన్నలారా, తమ్ములారా మీరు ఎక్కడెక్కడికి పోయి ఏమేమి చేసివచ్చారు” అని అడిగింది. నేను రాజుగారి ఇంట్లో దొంగలు పడితే వాళ్ళను చంపివచ్చాను అన్నది ఒక కోడు. నేను ఒక రాక్షసి, పిల్లలను చంపుతుంటే దానిని చంపి వచ్చాను అన్నది రెందవ కోడు. నేను ఐదు తలల నాగేంద్రుడు డబ్బు ఇస్తానన్నా చంపివచ్చాను అన్నది మూడవ కోడు నేను బ్రిటిషువారు మన దేశ సంపదను దోచుకుపోతుంటే వాళ్ళని చంపి వచ్చాను అన్నది నాలుగవకోడు. ఈ మాటలు రాజు వింటున్నాడు. తెల్లవారిన తరువాత రోశయ్య వస్తే తను ఆ కోరినంత డబ్బు ఇచ్చాడు. మంచం తీసుకొన్నాడు. నా

న్‌ ఎత్తుకు పైఎత్తు ళు, 1 |... 7వ తరగతి, సియస్‌. మునిసిపల్‌ హైస్కూల్‌, గూడూరు అనగనగనగా ఒక ఊరు. ఆ ఊరు పేరు రామాపురం. ఆ ఊరిలో విష్ణుశర్మ అనే అతను ఉండేవాడు. అతను చమత్సారి. చాలా మంచి వాడు కూడా. అదే ఊరిలో కృష్ణశర్మ అనే వాడు కూడా ఉండేవాడు. అతడు గర్విష్టి, ఒక రోజు కృష్ణశర్మ, ఆ ఊరి పెద్దలు కొందరూ కలసి విష్ణుశర్మ ఇంటికి వెళ్లవలసివస్తుంది. అందరూ కలసి విష్ణుశర్మ ఇంటికి వెళ్తారు. విష్ణుశర్మ చాతా గౌరవంతో వారిని ఆహ్వానించి లోపలకు తీసుకొని వెళ్ళాడు. విష్ణుశర్మ గౌరవంతో పెద్దలందరికి పెద్దపెద్ద లోటాలలో మజ్జిగ ఇచ్చాడు. కృష్ణశర్మ చమత్కారంగా గాబారాపడుతున్నట్లుగా “విష్ణుశర్మా ! మీ ఇంట్లో చాంతాడు ఏమైనా ఉందా?” అని ప్రశ్నించాడు. దానికి విష్ణుశర్మ “ఎందుకు?” అని బదులిచ్చాడు. “ఏమి లేదు. ఆ తాడు నా నడుముకు వేసుకొని కట్టుకుంటాను లేక పోతే అంత పెద్ద లోటాలో పడిపోతానేమో అని భయమేస్తుంది” అని చెప్పాడు కృష్ణశర్మ ఆ మాటకు అందరూ ఫక్కున నవ్వుతారు. విష్ణ్టశర్మకు ఏమి చెప్పాలో అర్ధంకాక అందరితో పాటు అతను కూడా నవ్వుతాడు. కొన్ని రోజుల తరువాత విష్ణుశర్మ ఆ ఊరి పెద్దలు కొందరూ కృష్ణశర్మ ఇంటికి వెళ్ళవలసి వస్తుంది. అందరూ కలసి కృష్ణశర్మ ఇంటికి పోయారు. కృష్ణశర్మ గౌరవంగా " పెద్దలను ఇంట్లోకి ఆహ్వానించాడు. తన ఇంట్లోకి వచ్చిన పెద్దలకు గౌరవంగా చిన్నచిన్న లోటాలతో మజ్జిగ ఇచ్చాడు. ఈసారి విష్ణుశర్మ గాబారాపడుతున్నట్లు నటిస్తూ “కృష్ణశర్మా న మీ ఇంట్లో గట్టిదారం ఎదన్నా ఉందా ?” అని ప్రశ్నిస్తాడు. దానికి కృష్ణశర్మ “ఇదేమి పెద్ద లోటా కాదులేవయ్యా! దానిలో నువ్వుపడిపోవడానికి” అని బదులిచ్చాడు. వెంటనె విష్ణుశర్మ “నేను ఈ లోటాలో పడిపోతానని కాదు భయం. ఈ లోటా మరీ చిన్నదిగా ఉంది. దీనికి దారం కట్ట పట్టుకుంటా. లేకపోతే ఇది నే మజ్జిగ త్రాగేటప్పుడు నా గొంతులో ఎక్కడ ఇరుక్కుపోతదో అని భయమేసోంది” అన్నాడు. ఆ మాటలకు అందరూ ఘల్లున నవ్వుతారు. దీనితో కృష్ణశర్మ వెర్రి ముఖం వెసుకొని నిలబడి పోయాడు. నెంయ్లుతు అళ్తోళ్ళు కతంతతతతతతతతతతతతతతరిక్‌

ఆ తర్వాత రామయ్య మళ్ళీ పెళ్ళి చేసుకున్నాడు. రెండో భార్యకు కూతురు పుట్టింది. పేరు సీత, గీత సవతి తల్లి పోరు పడలేక కుములుకుంటు ఏడుస్తుంది. ఇంటి పనిని సవతి తల్లి గీతకు పెట్టింది. కొంతకాలానికి గీత, సీతలకు పెళ్ళి చూపులకు వచ్చారు. సవతి తల్లి గీతను గుడిసె ఇంటిలో ఇచ్చింది. సీతను భవనంలో ఇచ్చింది. 4 గీతకు తినడానికి తిండి లేదు. ఆకలితో అలమటిస్తున్నారు. పిల్లల బాధ చూడలేక గీత తన చెల్లి ఇంటికి వెళ్ళింది. “చెల్లీ, చెల్లీ పిల్లలు ఆకలితో అలమటిస్తున్నారు. కాస్త అన్నం " పెట్టరాదా” అని బతిమలాడింది. 'నా తల్లో పేలు కుక్కితే అన్నం పెడతాను” అనింది సీత. గీత సరే అంది. పేలు కుక్కి కుక్కి ఆమె చేతులు నొప్పి వుట్టాయి. “ఇప్పుడైనా అన్నం పెట్టరాదా” అని అడిగింది. *నా దగ్గర అన్నం లేదు ఏమి లేదు పో.. పో...” అని సీత తరిమేసింది.

ఏడుస్తూ ఆమె పోయింది. దారిలో పండ్లచెట్లు కనిపించాయి ద్రాక్ష మామిడి, జామ, సీతాఫలం, నేరేడు పండ్లు కోసుకొని ఇంటికి ఎత్తుకుపోయింది. పిల్లలు సంతోషంతో ఆనందంగా తిన్నారు. తిని గింజలు ఇంటి వెనుక వేసేరు. అవి మొలకెత్తి పెరిగి పెద్ద చెట్లు అయి పండ్లు, కాయలు కాసాయి. పండ్లు ఎత్తుకొనిపోయి బజారులో అమ్ముకొని వచ్చిన డబ్బులతో గీత పెద్ద భవనం కట్టంది. భవనంలో కావల్సినవి అన్నీ పెల్టించింది. పిల్లలు ఉయ్యాల ఊగుతున్నారు. సంతోషంగా గడుపుతున్నారు.

ఇలా వుండగా సీతను అత్త మామలు ఇంటిలో నుంచి తరిమివేసేరు. ఏడుస్తూ ఆమె చీపురు కట్టలు అమ్ముతుండేది. అప్పుడు గీత ఆమెను పిలిచి అన్నం పెట్టింది. కడుపు నిండా తిని “అక్కా అక్కా నన్ను ఇంటిలో నుంచి తరిమివెసారు. నా భర్త ॥ నాతోరాలేదు అక్కడే వుండి పోయాడు. అక్కా అక్కా నువ్వు బావ ఇవన్నీ ఎలా సంపాదించారు. ఎట్లా భవనం కట్టారు” అని అడిగింది. “నేను దారిలో వస్తూండగా ॥| పండ్ల చెట్లు కనిపించాయి. నేను పండ్లు కోసుకోని పిల్లలకు పెట్టాను. అవి తిని గింజలు ఇంటి వెనకకాల వేసారు. అవి పెరిగి మొలకెత్తి పెద్ద చెట్లు అయి వాటి పండ్లు అమ్ముతూ వచ్చే డబ్బులతో భవనం కట్టాను” అని అక్క చెప్పింది.

సీతకు అక్క పడిన కష్టం తెలిసింది. కష్టపడితేనే సుఖాలు అని తెలుసుకుంది. 90టతతతతతతతతతతతతజతజతతావే ఆర తం అర్హోోళ్ళు కీతీ ఆం

ణా! ల్‌ ం ల సి, హెచ్‌. సుమ కో 6వ తరగతి, మన్నెముద్దు బ్రదర్స్‌ యం.షిషి. స్కూల్స్‌ రాఘవయ్యపేట, సూళ్ళూరు పేట మం., తల్లి : సంపూర్ణమృ తంద్రి : మునిక్రిష్టయ్య ఒక రైతు దగ్గర ఒక ఎద్దు ఉండేది. అతడు దానిని నాగలికి కట్టి పొలం దున్నించేవాడు. బండికి కట్టి లాగించేవాడు. సాయంత్రానికి అది చాలా అలసి పోయేది. దానికి యజమాని మీద కోపం వచ్చెది. కొన్ని సంవత్సరాల తర్వాత రైతు ఒక గాడిదను కొని తెచ్చాడు. ఆ గాడిద “యజమాని నిన్ను బాగా చూస్తాడా” అని ఎద్దును అడిగింది. ఎద్దు దానితో తన కష్పాన్నంతా చెప్పుకుంది. అప్పుడు గాడిద నీకు పని తప్పించునే ఉపాయం చెపుతానంది. మేత మానేసి నీళ్ళు మానేసి జబ్బు చేసినట్లు నటించమంది. మర్నాడు ఎద్దు లేవలేదు. మేత తినలేదు. నీళ్ళు త్రాగలేదు. రైతు దాన్ని చూసి జాలిపడి వదిలేసి పొలానికి వెళ్లిపోయాడు. రెండవ రోజు కూడా ఎద్దు అలాగే చేసింది. రైతు దాన్ని వదిలేసి గాడిదను పొలానికి తీసుకొని వెళ్ళాడు. దానితో పని చేయించాడు. ఆ పనంతా గాడిదకి కష్టమైపోయింది. “అయ్యో పొరవాటు చేశానే. ఎద్దుకు సహాయం చేద్దామనుకుంటే ఆ

• పనంతా నా మీద పడింది. ఏదైనా మార్గం ఆలోచించాలి” అనుకొంది. సాయంత్రం ఎద్దును కలిసినప్పుడు ఇలా అంది. “రెండు రోజులు కులాసాగానె గడిచాయి. కాని "నాకు ఒక్కటే విచారం. రేపు నిన్ను కబేళాకు తోలుతానని రైతు అంటున్నాడు” అంది. ఎద్దుకు భయం కలిగింది. మర్నాడు మామూలుగా మేత మేసింది. రతు ఎద్దును తోలుకుని పొలానికి వెళ్ళాడు. చూశారా గాదిద తెలివి. సెంయ్లరం లత్తోళ్ళ ధడి!

| సయ్యద్‌ ఆరీఫ్‌ తళా బొ 7వ తరగతి, జెడ్‌.పి. హైస్కూల్‌, నార్త్‌ రాజుపాళం, కొదవలూరు [ఈ ఇవలీమం అల్లి: ఆషా, తంది : రియాజ్‌ ఒక ఊరిలో గోపి అనే పిల్లవాడు ఉందేవాడు. అతడు మేకలను మేపడానికి రోజూ అడవికి వెళ్ళేవాడు. అతనికి మిఠాయి ఉండలు అంటే చాలా ఇష్టం. వాళ్ళ అమ్మను అడిగి “అమ్మా నాకు మిఠాయి ఉండలు చెసిపెట్టవూ!” అని అడిగాడు. వాళ్ళ అమ్మ బెల్లం తెచ్చి, బెల్లం పాకం చేసింది. కొబ్బరి కలిపి మిఠాయి ఉండలు చేసింది. గోపి మిఠాయి ఉండలు తీసుకొని అడవికి వెళ్ళాడు. ఆడవిలో ఒక గుంట తీసి ఒక మిఠాయి ఉండను దానిలో నాటాడు. గోపి ఈ విధంగా గోతిలో పూడ్చి పెట్టి “ఓ మిఠాయీ! నువ్వు కనుక రేపు ఇదే సమయానికి మొలవకపోతే మా మామకాద పార తీసుకొచ్చి నిన్ను తవ్వి పడేస్తా!” అని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు. మరుసటి రోజు వచ్చి చూసాడు. అది మొలిచింది. గోపి మరో మాట చెప్పాడు “నీవు కనుక రేపు ఇదే సమయానికి ఆకులు, కాయలు, పళ్ళు కాయక పోతే మా మామకాడ గొడ్డలి తీసుకొచ్చి నిన్ను నరికేస్తా !” అని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు. పక్క రోజు వచ్చి చూస్తే ఆకులు, కాయలు, పళ్ళు వచ్చి వున్నాయి. గోపి " రోజూఆ చెట్టు ఎక్కి మిఠాయి ఉండలు తిన సాగాడు. ఒక రోజు ఒక దయ్యం ముసలి అవ్వ రూపంలో వచ్చి గోపిని “బాబు! నాకు కూడా ఒక మిఠాయి ఉండ ఇయ్యవా” అని అడిగింది. గోపి 'నేను పై నుండి వేసా నువ్వు పట్టుకో అని చెప్తే ముసలి అవ్వ “నాకు కళ్ళు కనబడవు నువ్వు కిందకి వచ్చి ఇవ్వుబాబు అని చెప్పింది. గోపి సరే అని కిందకి వచ్చి ఇచ్చినాడు. అంతే ముసలి అవ్వ 92ాాాాభెం్లిడు లత్తోళ టం

దయ్యంగా మారి గోపిని తన సంచిలో వేసుకొని పోయింది. దారిలో ఆ దయ్యానికి దాహం వేసింది. ఒక కొలను దగ్గర పోయి ఆ సంచిని దించి సీళ్ళు తాగుతూంది. "అప్పుడు గోపి మెల్లగా సంచిలో నుండి తప్పించుకున్నాడు. మరలా దయ్యం ఆ చెట్టు "దగ్గరకు వచ్చి గోపిని “బాబూ! నాకు మిఠాయి ఉండ ఇవ్వు” అని అడిగింది. గోపి ఈమె మంచి అవ్వ అనుకొని కిందకు దిగి ఇవ్వబోగా ఆ ముసలి అవ్వ గోపిని సంచిలో

• వేసుకొని “ఈ సారి ఎక్కడా ఆగను” అని బయలుదేరింది. ఇంటికి చేరి కోడలుకు చెప్పింది. “ఓసేయ్‌ కోడలా! నేను ఒక అబ్బాయిని తెచ్చా. వాడిని కోసి కూర వండి పెట్టు. నేను స్నానానికి వెళ్తున్నా” అని చెప్పి వెళ్ళింది ముసలి అవ్వగా ఉండే దయ్యం. కోడలు ఆ అబ్బాయిని చంపడానికి కత్తి తెచ్చి పక్కన పెట్టి సంచి తెరచి చూసింది. బాబు పళ్ళు చాలా తెల్లగా ఉన్నాయి. దయ్యం కోడలు “బాబు ని పళ్ళు ఎందుకు తెల్లగా ఉన్నాయి” అని చెప్పింది. గోపి దీనిని ఎలాగైనా చంపాలని అనుకొని “నువ్వు 5 ని॥ కింద పడుకోని పళ్ళు తెల్లగా తెప్పిన్తా అని చెప్పాడు. దయ్యం కోడలు 'నా పళ్ళు కూడా తెల్లగా ఉంటాయి కదా” అనే ఆశతో పడుకుంది. అప్పుడు గోపి ప్రక్క్మన ఉన్న కత్తి తీసుకొని నరికి వేసి దాన్ని కూర చెసాడు. 8 దాని బట్టలు, నగలు వేసుకొని దయ్యం కోడలులాగా నటించాడు. ముసలి దయ్యం వచ్చింది. కోడలిని అడిగింది. 'ఏయ్‌ కోడలా! కూర చేసావా? అని అడిగితే కోడలు ఖ్‌ వేషం వేసుకున్న గోపి 'కూర అయిపోయింది అత్తా' అని చెప్పాడు. అప్పుడు ముసలి దయ్యం “కోడలా నువ్వు కూడా న్నానం చేసిరా అని చెప్పింది. గోపి సరే అని చెప్పి కొలనుకు వెళ్ళాడు. కోడలి వస్త్రాలు, నగలు తీసి వెసి దయ్యానికి వినపడేటట్టు “ఏ దయ్యమా ! నువ్వు తింటున్నది నీ కోడలి మాంసాన్న” అని చెప్పాడు. అప్పుడు ఆ దయ్యం బాధపడి ఏద్బింది. ఇంట్ల అత్తోళ్ళు భీత యక

ల్‌ దయ్యాలు - అత్తాకోడళ్ళ న్‌ లు అతా శవ తరగతి, యం.పి.పి. స్కూల్‌, కొడవలూరు - తల్లి : జరీనా, తంటీి : సర్కార్‌ షరీఫ్‌

ఒక ఊరిలో అత్త, కోడలు ఉండేవాళ్ళు. వాళ్ళు ఎప్పుడూ తగువులు వేసుకుంటూవుంటారు. అత్త రాత్రి బయట చాప వేసుకొని పడుకుంది. ఆ రోజు అమావాస్య. వాళ్ళ ఇంటి పక్కన ఒక బావి ఉండేది. అమావాస్యనాడు ఆ బావి మీద రెండు దయ్యాలు ఉంటాయి. ఒక దయ్యానికి రెండు బంగారు మూటలు దొరికాయి. “ఈ మూట ఎవరికి ఇస్తావు” అని అడిగింది. 'ఎవరైనా అత్త కోడలు, కలసి మెలిసి ఉంటే ఆ రెండు బంగారు మూటలు వాళ్ళకు ఇచ్చెస్తాను అని మొదటి దయ్యం చెప్పింది. ఆ విషయం అత్త వినింది. కోడలిని పిలిచి ఆ విషయం చెప్తుంది. “మనం ఇద్దరం కలిసిమెలిసి ఉందాం. ఆ రెండు బంగారు మూటలు మన ఇద్దరికి వచ్చేస్తాయి సరేనా” అంటుంది అత్త. కోడలు సరే అంటుంది.

వాళ్ళకి ఒక పొలం ఉంది. ఒక రోజు సాయంత్రం భర్త పొలానికి వెళతాడు. అయిదు గంటలు అయినా సరే ఇంటికి వెళ్ళడు. స్నేహితుడైన పక్క పొలం రైతు అతనిని చూసి “ఎమి ఇంటికి వెళ్ళలేదు” అని అదుగుతాడు. *“నా భార్య, అమ్మ తగువులు వేసుకుంటూ | ఉంటారు. కనుక ఇంట్లో వుండలేను అంటాడు భర్త అట్లా కొన్ని నెలలు గడిచిపోతాయి.

అప్పుడు మళ్ళీ అమావాస్య వచ్చేస్తుంది. అప్పుడు దయ్యాలు బంగారు మూటలు 1 వాళ్ళ ఇద్దరికి ఇచ్చేస్తాయి. మనం ఇద్దరం ఇప్పటి నుంచి కలిసి మెలిసి ఉందాం ఉంటుంది అత్త. సరే అంటుంది కోడలు. భర్త కూడా ఇది తెలిసి ఇంటికి వన్తాడు. వాళ్ళు ముగ్గురూ సంతోషంగా వుంటారు. ఎక్కడైనా అత్తకోడళ్ళు కలిసుంటే ఇల్లంతా బంగారమే కదా. రిడేల22222222అాటెంయ్లాతు అర్లోళ్ళ తీయ

౫ మన చెరువు ముద్దు- రొయ్యల చెరువు వచ్చు కూ ల! నెల్లూరు శ్రీకాంత్‌ న్‌ ఇష్ఞ స "5వ తరగతి, యం.పి.పి.స్తూల్స్‌ తుఫాన్‌ నగర్‌, పురిణి, అల్లూరు ! న. క ; (4 (మం. _ తల్లి :; ఎలితమ్మ, తందీ : వెంకటరమణయ్య; మాది ఒక పల్లెటూరు. మా ఇంటిక్‌ కాస్త దూరంలో ఎంతో ఖాళీ స్థలం ఉండేది. అది మెల్లమెల్లగా వాన నీటితో నిండి ఒక చక్కటి, చెరువులా మారిపోయింది. నేను చెరువులో బురద మాత్రమే ఉంటుందని అనుకునే వాడిని. ఇప్పుడు అక్కడ తామర పువ్వులు, చిన్న చిన్న చేపలు, తాబేలులు ఉన్నాయి. అప్పుడప్పుడు కొన్ని బర్రెలు వచ్చి జలకాలాట ఆదేవి. నేను వాటి పక్క అటు ఇటు తిరిగే వాడిని. మా ఊరి చెరువు కట్టన ఒక రాగి చెట్టు ఉండేది. దానికింద ఒక రాయి ఉండేది. ఎక్కడినుంచో కొన్ని పక్షులు వచ్చి రాగి చెట్టు మీద గూడుకట్టుకున్నాయి. గుడ్లు పెట్టుకుని పిల్లలను చేసాయి. ఒకరోజు మా తాతయ్యను తీసికొచ్చి 'తాతయ్యా, తాతయ్యా, ఈ పక్షులు, కొంగలు నాకన్నా వొడుగ్గా వున్నాయి ఏంది” అని అడిగాను. “అవి ఇతర దేశాల నుంచి వస్తాయి. వాటి పేరు కొల్లేటి కొంగలు. అవి గూడుకట్టుకుని పిల్లలను చేసి వాళ్ళ దేశాలకు వెళ్ళిపోతూ వుంటాయి” అని చెప్పాడు. “ఆ కొల్లేటి కొంగలు మన చెరువులో చేపలను పట్టి తన పిల్లలకు తినిపిస్తా వుంటాయి అని చెప్పాడు. 'అవి ఇతర దేశాల నుంచి రావడం ఏమిటి ఇక్కడ గూడు కట్టుకోవడం ఏమిటి” అని మనసులో నవ్వుకునేవాడిని. ఒక రోజు మా స్మూల్‌ వద్ద నేను, నా చెల్లి పరెగెత్తుకుంటూ ఆడుకుంటున్నాము. ఒక బండమీద కూర్చుని చూస్తూవున్నాం. తల్లి కొంగ కిందకు దిగివచ్చి తన పిల్లలకు ఆహారం పెడుతుంటే చూస్తూవున్నాం. అప్పుడు మా అమ్మ వచ్చి రెండు బాదులు బాది స్నానం చేద్దురు రాండి అని తీసికెళ్ళింది. రెండవ సారి స్కూల్‌ వదలగానే అ బండ మీద కూర్చుని వున్నాం. మాకు ఇంటికి కూడ పోవాలనిపించలేదు. నెంట్లురం అత్తోళ్ళ తీతీతతతతతతతతతతతత22త2224రిక్‌

ఇంతలోనే మా నాన్నకి దురాశపుట్టింది. అ చెరువును రొయ్యల చెరువుగా పెట్టాలనుకున్నాడు. ఆ చెరువులో వుండే తామర పువ్వులు, చిన్న చిన్న చేపలు, తాబేళ్ళు తీసివెశాడు, రొయ్య పిల్లలు పోశాడు. కొంతకాలానికి అవి పెద్దవి అయ్యాయి. అవి పట్టీ అమ్మితే లక్ష రూపాయలు ఆదాయం వచ్చింది. ఆ రెండవసారి పోశాడు. అప్పటినుంచి కష్టాలు మొదలయ్యాయి. విపరీతమైన గబ్బు మొదలైంది ప్రజలకు కూడ జబ్బులు చేశాయి హాస్పిటల్‌లో పడ్డారు. వాంతులు, - విరోచనాలు అయ్యాయి. ఈ విషయం కలెక్టరికి తెలిసింది. కలెక్టరు మా ఊరికి వచ్చింది. ఏది కారణం అని అడిగింది. దీనికి కారణం మా నాన్న అని జనం చెప్పారు. దినికి జరిమాన రెండు లక్షలు అని చెప్పింది. ఎట్లో రెండు లక్షలు తీర్చాడు. కొల్లేటి కొంగలు కూడ ఆ వాసనకు రాలేదు. అప్పుడు నేను మా చెల్లి “నాన్నా! రొయ్యల గుంట తీసివేయి” అని చెప్పాము. మా నాన్న అట్టే తీసివేశాడు. మాకు జబ్బులు కూడ తగ్గిపొయ్యాయి. అప్పుడు వున్నట్లు ఈ చెరువులో తామరపువ్వులు, చిన్న చిన్న చేపలు తాబేలు కూడ వున్నాయి. కొల్లేటి కొంగలు కూడ వచ్చి గూళ్ళు కట్టున్నాయి. అప్పటినుంచి మా ఇంట్లో వారందరం సుఖంగా వున్నాం. సల్లే, ! యస్‌.కె. మమోలా కా 7వ తరగతి, జెడ్‌.పి. హైస్కూల్‌, కనుపర్తిపాడు - కే తల్లి ; సైదాబీ, తంటి : ఖాదర్‌ రహిమాన్‌ 1 అనగా అనగా ఒక ఊరిలో ఒక చిలుక ఉండేది. దానికి ఒక సారి ముక్కుకు ముల్లు గుచ్చుకుంది. అప్పుడు దారిలో ఒక మంత్రి పోతున్నాడు. అప్పుడు చిలుక 'మంత్రీ! క మంత్రీ ! నా ముక్కుకు ముల్లు గుచ్చుకుంది తీయవా” అని అడిగింది. అప్పుడు మంత్రి 'నెను తియ్యను పో అన్నాడు. “చిలుక నేను రాజుతో చెప్పి నిన్ను తన్నిస్తానుగా' అని చెప్పింది. “చెప్పితే చెప్పుకో అని మంత్రి అన్నాడు. చిలుక రాజు దగ్గరకు పోయి 'రాజా! రాజా! మంత్రిని కొట్టవా” అని అడిగింది. 'మా మంత్రిని నేను ఎందుకు కొడతాను” అన్నాడు రాజు. “అయితే నీ పొలం జింకల 9రాాాాాాాఫెం్లిడు లర్లో టం

చేత తొక్కిస్తాను అనిచెప్పింది చిలక. జింకల దగ్గరకు వెళ్ళి 'జింకలారా! జింకలారా! రాజుగారి పొలం తొక్కరా' అని అడిగింది. *మా రాజు గారి పొలం మేమెందుకు తొక్కుతాము అన్నాయి జింకలు. | అయితే మిమ్మల్ని తూపాకి చెత కాల్పిస్తాను అని చిలక బెదిరించింది. తుపాకి దగ్గరకు వెళ్ళి “తుపాకి! తుపాకి! జింకలను కాల్చవా' అని అడిగింది. “మా జింకలను

• _ నేనెందుకు కాలస్తాను అంది తుపాకి. “అయితే నిన్ను ఎలుక చేత కొరికిస్తాను' అనింది. చిలుక ఎలుక దగ్గరకు వెళ్ళి 'ఎలుకా! ఎలుకా తువాకిని కొరకవా” అని అడిగింది. 'మా తుపాకిని నేనెందుకు కొరకాలి? నేను కొరకనుపో” అని తరిమేసింది. అయితే నిన్ను పిల్లి చేత తినిపిస్తాగా అని చెప్పింది చిలుక పిల్లి దగ్గరకు వెళ్ళి.

“పిల్లీ! పిల్లీ! ఎలుకను తినవా” అని అడిగింది. “అప్పుడు పిల్లి మా ఎలుకల్ని నేనెందుకు తింటాను!” అని చెప్పింది. అయితే 'నీకు అవ్వచేత బువ్వ పెట్టకుండాచెస్తాను" అని చెప్పింది. చిలుక అవ్వ దగ్గరకు వెళ్ళింది. “అవ్వా! అవ్వా! పిల్లికి బువ్వ పెట్టకు అని చెప్పింది. “మా పిల్లికి నేనెందుకు బువ్వ పెట్టను” అంది అవ్వ, “అయితే నిన్ను తాతయ్య చేత కొట్టిస్తాగా' అని చిలక చెప్పింది. 'తాతయ్యకు చెప్పితే చెప్పుకో అని అవ్వ చెప్పింది. అప్పుడు చిలక తాతయ్య దగ్గరకు వెళ్ళి “తాతయ్యా! తాతయ్యా! అవ్వను కొట్టవూ అని అడిగింది. అప్పుడు తాతయ్య 'నా భార్యను నేనెందుకు కొడతాను?” అన్నాడు. “అయితే నిన్ను ఆవు చేత పొడిపిస్తాగా' అని చెప్పింది. 'పొడిపిస్తే పొడిపిచ్చుకోపో” అని తాత అన్నాడు. అప్పుడు చిలక ఆవు దగ్గరకు వెళ్ళింది. “ఆవూ ఆవూ! తాతయ్యను కుమ్మవా అని అడిగింది. ఆవు 'మా తాతయ్యను నేనెందుకు కుమ్ముతాను” అని చెప్పింది. “అయితే

, నీ బిడ్డచేత నీ రొమ్ము కొరికిస్తాను అని చెప్పింది. చిలుక దూడ దగ్గరకు పోయి '*దూడా! దూడా! అమ్మ రొమ్ము కొరకవా' అని = _ అడిగింది. 'మా అమ్మ రొమ్ము నేనెందుకు కొరకాలి?” అని చెప్పింది దూడ. “అయితే నేను తేనెటీగ చేత కుట్టిస్తాగా” అని చెప్పింది చిలక. 'కుట్టితే కుట్టిచ్చుకోపో' అని దూడ చిలుకతో చెప్పింది. అప్పుడు వెంటనే చిలక తేనెటీగ ఎగ్గరకు పోయి 'తేనెటీగల్లారా! తేనెటీగల్లారా! దూడను కుట్టరా' అని అడిగింది. అప్పుడు ఆ తేనెటీగలు “మా దూడను మేమెందుకు కుడతాము” అన్నాయి. అయితే మిమ్ములను 'నిప్పుచెత కాలిపిస్తానుగా” అని చెప్పింది చిలక. నిప్పును వెళ్ళి అడిగింది. కింయ్లాత లళ్మ్హోళ్ళీ ట్రీ పలతతతాతాలాలావవాలవువవ టి గ

వెంటనే నిప్పు వెళ్ళి తేనెటీ గల్ని కాల్చింది. తేనేటీగలు వెళ్ళి దూడను కుట్టాయి. అది ఆవు రొమ్ము కొరికింది. ఆవు వెళ్ళి తాతయ్యను పొడిచింది. తాతయ్య అవ్వను కొట్టాడు. అవ్వ పిల్లికి బువ్వ పెట్టలేదు. పిల్లిపోయి ఒక ఎలుకను తినింది. అప్పుడు మిగతా ఎలుకలు తువాకిని కొరికాయి. తుపాకి వెళ్ళి జింకను కాల్చింది. అప్పుడు ॥ మిగతా జింకలు పోయి రాజు గారి పొలం తొక్కాయి. అప్పుడు రాజు గారు వెంటనే వెళ్ళి మంత్రిని కొట్టాడు. మంత్రి పోయి చిలుక ముక్కుకు ముల్లు తీశాడు. చిలక సంతోషంగా ఎగిరిపోయింది. + వు నా అదృష్ట దీపం | జ ల. సాధు విజయ శ 1 7వ తరగతి, ఆర్‌.సి.యం. హైస్కూల్‌ బోగోలు న తల్లి : వాసవి, తంద్రి : వీరరాఘవయ్య ఒక రోజు ఆకాశంలో చంద్రుడు, సూర్యుడు, నక్షత్రాలు వాదులు వెసుకుంటున్నారు. కొంచెం సేపటికి అది పెద్ద గొడవ అయింది. అది ఎందుకంటే వాళ్ళు నేను గొప్ప నేను గొప్ప అని అనుకుంటున్నారు. అప్పుడు సూర్యుడికి కోపం వచ్చి, “ఓరీ మూర్చులారా! నేను లేక పోతే మనుషులు ఉండరు. కావాలంటే నేను రేపు ఉదయం రాను అప్పుడు చూడంది” అన్నాడు. అప్పుడు చంద్రుడు, నక్షత్రాలు కలసి “నువ్వు లేకపోతే మేము వున్నాం. మా వెలుగు చాలు లోకానికి అన్నాయి”. సరే! ఆ రోజు ఉదయం సూర్యుడు ఉదయించకుండా దాక్కుని చూస్తున్నాడు. చంద్రుడు, నక్షత్రాలు తమ వెలుగుతో భూమికి దగ్గరగా వచ్చారు. క్రింద మనుషులేమో భయంతో అంధకారంలో వున్నారు. ఇంతలో భూమి మీదకు చంద్రుడు, నక్షత్రాలు కలసి ఒక రాయబారిని పంపారు. " అప్పుడు రాయబారి కిందకు వచ్చి “సూర్యుడు, చంద్రుడు, నక్షత్రాలు నేనే గొప్పు అంటూ గొడవ వేసుకున్నారు. సూర్యుడుకి కోపం వచ్చి ఈ రోజు ఉదయించకుండా తన శక్తిని నిరూపించుకుంటూ, భూమి మీద జనులకు కష్టపెడుతున్నాడు. తాను గెలిస్తేనే 9రిలాఫెయ్లిడు లత్లోళ్ళ తీయ

రేపు మళ్ళీ వస్తాడు. అప్పటి వరకు ఇంతే” అని చెప్పాడు. ఇదంతా చూచిన సూర్యుడు, చంద్రుడిమిద తన కాంతి పడకుండ దాక్కుంటూ వున్నాడు. పాపం చంద్రుడి కాంతి, నక్షత్రాల కాంతి ప్రజలకు సరిపోలేదు. ” అవి ఇంకా ఎక్కువ వెలుతురు ఇవ్వడానికి ప్రయత్నిస్తూ వున్నాయి. కొంత సేపటికి చంద్రుడికి నిరాశకలిగింది. అయినా నక్షత్రాలు పట్టు విడువకుండా ప్రయత్నిస్తూనే " వున్నాయి. జనాలేమో కింద అంధకారంలో వున్నారు. ఇంతలో సూర్యుడి దగ్గర నుండి ఒక రాయబారి చంద్రుడు, నక్షత్రాల వద్దకు వచ్చాడు. “మీరు ఎంత చేసినా ఉపయోగం ' ఉండదు. సూర్యుడే గెలుస్తాడు” అని గట్టిగా చెప్పి వెళతాడు. అక్కడ యేమో చంద్రుడి దగ్గర నుంచి నక్షత్రాలు దగ్గర నుంచి వచ్చిన రాయబారి 'మిలో ఒకరిని నాయకుడిగా ఎన్నుకొండి? అని ప్రజలకు చెప్పాడు. అప్పుడు ప్రజలు ఒక నాయకుడిని ఎన్నుకొన్నారు. ఆ నాయకుడు రాయబారితో 'అయ్యా చంద్రుడిని, నక్షత్రాలను ఎలాగైనా ఓడిపోయామని చెప్పమనండయ్యా, లేకుంటే వాళ్ళు మాత్రం పట్టు విడవరు” అన్నాడు. రాయబారి ఇప్పుడు 'మేము ఏమీ చేసేది లేదు. వాళ్ళు అంతే! అన్నాడు. ఆ తర్వాత రాయబారి “మిలో ఒకరి దగ్గర ఒక అద్భుత దీపం ఉంది. దాని కాంతి లోకమంతా సరిపోతుంది. దాన్ని బయటికి తియ్యంది” అని సలహా ఇచ్చాడు. అందరు దీపాలను రడీ చేసుకుంటూ వున్నారు. అందరు ఎవరి దగ్గర వుందో అని కంగారు పడుతూవున్నారు. ఒక చిన్న గ్రామంలో ఒక చిన్న గుడిసె వుండేది. దానిలో నిఖిల్‌ అనే ఒక క చిన్న పిల్లవాడు వుండేవాడు. అందులో వాడు, వాళ్ళ నాన్న ఉండేవారు. నిఖిల్‌ పేదవాడు. దీపం కొనడానికి డబ్బులు లేవు. ఎలాగైనా దీపం పెట్టాలని ఇంట్లో వెతుక్కుంటూ ని వున్నాడు. తలుపులు మూసుకొన్నాడు సిగ్గుపడుతూ తలుపులు త్రీస్తేనేమో అందరు నవ్వుతారు అని బాధపడుతూ లోపల వున్నాడు. ప్రజలంతా వాళ్ళ వాళ్ళ దీపాలు వెలిగించుకొంటూ సందుల్లో మూలల్లో, దుకాణాలలో ఇళ్లలో దీపాలు పెట్టుకొంటున్నారు. అయినా అవి ఎంత సేపు వుంటాయి. కొంచెం సేపే వుంటాయి. నెం్లారుం అత్తోళ్ళ తంత 09

కాని నిఖిల్‌ మాత్రం లోపలే వున్నాడు. కొంతసేపటికి అందరి దీపాలు ఆరిపోయాయి. నిఖిల్‌ దీపం మాత్రం ఆరిపోలేదు. ఒక్కసారిగా నిఖిల్‌ తలుపులు తెరచి బయటకు వచ్చాడు. లోకం అంతా వెలుగుతో నిండిపోతుంది. అందరు ఒక్క సారిగా నిఖీల్‌ ఇంటి దగ్గరకి వచ్చి ఆశ్చర్యంగా చూడనాగారు. ఆ అద్భుత దీపం ఎక్కడో లేదు, ఈ నిఖిల్‌ దగ్గరే వుందని అందరికి అర్ధమైంది. అందరూ నిఖిల్‌ని పొగడినారు. అప్పుడు సూర్యుడు తాను చేసిన తప్పు తెలుసుకున్నాడు. రేపు మళ్ళీ ఉదయిస్తానని మాట ఇచ్చాడు. అలాగే వుదయించాడు. కాని ఆ రోజు ఉదయం మాత్రం ప్రజలు అందరూ నిద్రపోతున్నారు. సూర్యుడు వచ్చినా రాకపోయినా నష్టం లేదు. దీనికి సూర్యుడు సిగ్గుపడి తన తప్పును తెలుసుకొని క్షమాపణ అడిగాడు. మళ్ళీ ఇలాంటి తప్పు చేయనన్నాడు. మంచి వాడిగా మారాడు. న నక్క తెలివి ల. సిరిగిరి సంతోష్‌ కుమార్‌ నా; య ము 5వ తరగతి, బి.డి.ఆర్‌. యం.యం.పి.పి.స్కూల్‌, నార్హు స రాజుపాళెం, కొడవలూరు, తల్లి : గంగమ్మ, తండి : శ్రీను ఒక అడవిలో ఒక సింహం, నక్క ఆవు, కుందేలు, కొందముచ్చు కలిసివుందేవి. అవి రోజూ ఆహారం కోసం అడవికెళ్ళేవి. అన్నీ కలిసి ఆహారం తిని ఒక గుహలో నిద్రపోయేవి. ఇలా చాలాకాలం గడిచింది. ॥ కొన్నిరోజుల తరువాత కుందేలు 'సింహం బావా! నేను వచ్చి చాలారోజులు అయింది. నేను నా భార్య మేము ఇద్దరిమే. మాకు ఎవ్వరూ లేరు. నేను వెళ్ళిపోతాను” న అని వెళ్ళివోయింది. తరువాత కొండముచ్చు వెళ్ళివోయింది. సింహం, ఆవు, నక్క ఈ మూదే మిగిలాయి. ఒకరోజు అవి రోజూ వెళ్ళేట్టు వేటకి వెళ్ళాయి. ఆరోజు సింహంకి ఆహారం దొరికింది. నక్కకి ఆహారం దొరకలేదు. 100లతతతతతతావం్లతు లత్తోళ్ళ తం

సింహం ఆవును చూసి 'ఆవు బావా నీకు ఆహారం దొరికిందా” అని అడిగింది. “నాకు పచ్చటి గడ్డి దొరికింది. నీకు ఆహారం దొరికిందా అనింది ఆవు. *నాకు ఎంత | మాంసం దొరికిందో! మరి నక్కవాబా నీకు ఆహారం దొరికిందా" అనింది సింహం. “నాకు దొరకలా, మీ ఇద్దరికీ ఆహారం దొరికిందిగదా అంతేచాలు” అనింది నక్క ” అయితే నక్కకు వాటిమీద శానా కోపం వచ్చి 'ఈ రెండు సచ్చిపోయేటట్టు చెయ్యాలి అనుకొంది. రాత్రికి ఆవు ఒక సైడు, సింహం ఒక సైడు ఆరెంటి మధ్యనక్క = పడుకొనింది. నక్క రాత్రి మధ్యలో సింహం మీద కాలు వేసింది. ఏమీ తెలియనట్టు నిద్రపోయింది. సింహం లేచి చూసింది 'ఏమీ లేదులే అనుకొని నిద్రపోయింది. తరువాత నక్క ఆవుమీద కాలువేసింది. ఏమీ తెలియనట్టు నిద్రపోయింది. ఆవు లేచి చూసింది. ఏమీ లేదులే అనుకొని నిద్రపోయింది. నక్క మళ్ళీ సింహం మీద కాలు వేసింది. సింహం నిద్రలేచి ఆవు నామీద కాలు వేసింది అనుకొనింది. తగాదా ఎక్కువయింది. రెండూ కొట్టుకున్నాయి. రెండూ చనిపోయాయి. నక్క లేచి సచ్చిన ఆవును సింహంను చూసింది. నక్క సంతోషంతో రెందు మాంసాలు కడుపునిండా తినింది. మిగతా నక్కలను పిలిచి ఈరోజు నా పుట్టినరోజు. ఈ రెండు మాంసాలు తినండి అన్నది. అవి తినసాగాయి. ఇంతలో కొంతమంది వేటగాళ్ళు వచ్చి ఏడు కుక్కలను పంపించారు. అన్ని నక్కలు పారిపోయాయి. అసలు నక్క కదలలేకపోయింది. ఏడు కుక్కల్లో ఒక కుక్క నక్క మెడ, ఒక కుక్క నక్క తోక, అయిదు కుక్కలు నక్క కాళ్ళు, వొళ్ళు పట్టుకొని పీకాయి. దాంతో ఆడుకున్నాయి. నక్కను కొంతదూరం లాగి వదిలాయి. నక్క కడుపునిండా తినింది గదా కదలలేకపోయింది. వేటగాడు వచ్చాడు. ఆ నక్కను చంపి తీసుకుపోయాడు. నెండ్లుతు అత్హోళ్ళ థతీతాతతతతతతతతతతతతాంాలాతే 01

ఈ నో వెండి, బంగారు ఎచ్చులు ౨ తనే. 6వ తరగతి, యం.పి.యు.పి. స్కూల్‌, . క్ల యల్‌.ఆర్‌. పల్లి, ఆత్మకూరు మండలం శ్రీరామాపురంలో సోముడు అనేవాడు ఉందేవాడు. అతను చిన్నాచితక పనులు

చేస్తుండేవాడు. అతనికి రైతు కావాలనే కోరిక. అతని సంపాదనలో కొంత డబ్బు పొదుపు చేసుకొనేవాడు. అవి ఒక ఐదువేలు పోగయ్యాయి. సోముడు జమిందారు సింగయ్య దగ్గరకు వెళ్ళి ఒక ఎకరం పొలం కావాలన్నాడు. “ఇది బాగాపండే పొలం. దీన్ని ఒక రైతు చేసేవాడు. ఇప్పుడు ఎవరూ లేక ఇది ఇలా అయింది. నువ్వు కాస్త ఒళ్ళు వంచి పనిచేస్తే ఇది బాగా పండుతుంది” అన్నాడు సింగయ్య. పొలం పత్రాలు సోమూకి ఇచ్చాడు.

ఎలాగైనా సోముడు రైతు అయ్యాడు. సంతోషంతో ఉన్నాడు. అయితే సింగయ్య కుట్రని సోముడు గ్రహించలేదు. కొండక్రింద ఉన్న ఆ పొలాన్ని చూశాడు. ముళ్ళు, తొప్పులు, రాళ్ళు ఎక్కువగా ఉన్నాయి. అవన్నీ తీసేసరికి ఒక వారం పట్టింది.

సోముడు నాగలి పెట్టి దున్నుతూ ఉన్నాడు. నాగలికి ఏదో ఒక ఇనుప పెట్టె తగిలింది. నాగలితోపాటు ఇనప పెట్టెకూడా బయటకు వచ్చింది. సోమయ్య దాని మూత , తీసి చూసాడు. అప్పుడు అందులో ఒక బంగారు ఎద్దు, రెండు వెండి ఎద్దులు ఉన్నాయి. “దేవుడే నాకు ఇవి పంపించాడు అనుకొన్నాడు. వాటిని ఇంటికి తీసుకొని వెళ్ళి పూజ | గదిలో పెట్టాడు.

ఆరోజు రాత్రి సోముడి కలలో రెండు ఎద్దులు కనిపించాయి. ఒకటి బంగారంతో, ఒకటి వెండితో మిలమిలా మెరుస్తూ ఆ ఎద్దులు కలలో కనిపించాయి. సోముడు నిద్రలేచి పొలానికి వెళ్తున్నాడు. ఇంటి పాకలో రెండు ఎద్దులు ఉన్నాయి. 102లతతతతతతతతతతతతానేయ్టారు లర్లోళ్ళి కీతీలు

వీటిని దేవుడు పంపించాడు అనుకొని వాటిని పొలానికి తోలుకొని పోయాడు. ఇలా వ్యవసాయం చేస్తున్నాడు. ఆ రెండు ఎద్దుల్లో ఒక ఎద్దు పచ్చగడ్డి తినలేదు. నీరు కూడా తాగలేదు. ఇవి నొమాన్యమైనవి కావని తెలుసుకున్నాడు సోముడు. సోముడు చాలా సుఖంగా ఉన్నాడు.

ఇ సోముడి గురించి ఈనోటా ఆనోటా సింగయ్య చెవిలో పడింది. సోముడు సంతోషంగా ఉండడం సింగయ్యకు కళ్ళు కుట్టింది. బంగారు, వెండి ఎద్దు బొమ్మలు దొరికాయి అని సింగయ్య తెలుసుకొని, ఒకరోజు సోముడు ఇంటి ఆరుబయట నిద్రపోతుండగా తలుపు చిలుకు తీసి ఇల్లు అంతటా వెతికాడు. పూజ గదిలో మూల పెట్టెలో ఉన్న రెండు బొమ్మలు తీసుకొని, అక్కడ రెండు మట్టి గడ్డలు పెట్టాడు.

తెల్లవారి సోముడు రోజూ పూజ గదిలోకి వెళ్ళి పెట్టెలో బొమ్మలను చూసుకుని నమస్కరించేవాడు. అలాగే పూజగదిలోకి వెళ్ళి పెట్టెలో చూస్తే బొమ్మలు లేవు. మట్టి గడ్డలు ఉన్నాయి. సోముడు బాధగా ఆ రెండు ఎద్దులను పొలానికి తీసుకొని వెళ్ళాడు.

ఒకరోజు సింగయ్య భోజనం చేస్తూ “ఆ రెండు ఎద్దు బొమ్మలను సులభంగా కొట్టసాను. మరి వీటిని కరిగించాలి అనుకున్నాడు. అంటే అమ్మాలని అనుకున్నాడు. అపుడు బయట ఎద్దుల అరుపులు వినిపించాయి. రోజూ ఒక ఎద్దు వచ్చి అరిచేది. కానీ ఇవాళ అన్ని ఎద్దులూ ఒకేసారి వచ్చి భయంకరంగా అరుస్తున్నాయి. సింగయ్య భోజనం

, చేసి బయటకు వెళ్ళి చూస్తే పనివాళ్ళు పాకలో గడ్డి తీసి ఎద్దులకు వేస్తున్నారు. మరి కొందరు సీళ్ళు పోస్తున్నారు.

6. రోజూ ఇలాగే ఎద్దులు అరుస్తున్నాయి. ఏమి చేయాలో తోచక ఒకరోజు సోముడు నిద్రపోతుండగా సింగయ్య వాళ్ళ ఇంటికి పోయి ఆ రెండు బొమ్మలను పెట్టెలో పెట్టాడు. తరువాత ఇంటికి వచ్చి చూస్తే వాళ్ళ ఇంటిముందర ఎద్దులు అరవడం లేదు. పనివాళ్ళకు కూడా ఆశ్చర్యం కలిగింది. అప్పటి నుంచి సింగయ్య పరుల సొమ్ము తాకలేదు. ఎప్పటిలాగే సోముడు ఎద్దుల బొమ్మలకు నమస్కరించడం మానలేదు. నెంట్లుతుం లళ్తోళ్ళ కత ంతతతతతతతతతతతవతతే 03

. సత్యమేవ జయతే ర! పోకల రోహిత్‌రాజ్‌ క టాం 6వ తరగతి, ఆర్‌.కె. జూనియర్‌ కాలేజి, కల్లూరు ముస తల్లి : సునీత, తండ్రి : శ్రీధర్‌ రావు అనగనగా ఒక ఊరు. ఆ ఊరిలో రామయ్య అనే రైతు ఉండేవాడు. అతనికి గ ఎకరాల పొలము ఉండేది. ఆ పొలములో ఒక పుట్ట పుట్టింది. ఆ పుట్టలో రండు పాములు. ఒకటి మగ పాము, మరొకటి ఆడ నాగుపాము ఉండేవి. అవి రైతు పొలం చూసేందుకు వచ్చినపుడు రైతు వాదాలచుట్టూ ప్రదక్షిణ చేస్తుందేవి. రైతు వాటిని 'షూ' అని తరిమేవాడు కాదు. అవి రైతును కాటెసెవి కాదు. ఇలా కొన్ని సంవత్సరాలు జరిగాయి. ఒక సంవత్సరం ఒకరోజు ఆదివారం పౌర్ణమి. పాములకు పవిత్రమైన రోజు. మగ నాగుపాము సముద్రస్నానం కోసం వేకువజామునె ఎవరికంటా పడకుండా వెళ్ళింది. రోజూలాగే రైతు పొలానికి వచ్చాడు. రోజూ అతని పాదాలచుట్టూ తిరిగే పాములు ఆరోజు మాత్రం కనపడలేదు. ఏమయింది అంటూ పుట్ట దగ్గరికి వెళ్ళి చూస్తాడు. అక్కడ ఆడ నాగుపాము ఒక జెర్రిపోతుతో పెన్నాడుతుంటుంది. ఇది చూసి రైతు సహించలేక ఒక కర్రతో జెర్రిపోతును చంపి ముక్కలను పుట్ట వెనుకవోసినాడు. ఇది చూసి ఆడ నాగుపాము పుట్టలోకి వెళ్ళిపోయింది. ఆడ నాగుపాము గాజు ముక్కలతో గీచుకుని ముక్కుతున్నట్లు నటించింది. అప్పుడు మగ నాగుపాము | సముద్రస్నానం చేసి తిరిగి పుట్ట దగ్గరకు వచ్చింది. ఆడనాగుపామును “ఏం జరిగింది! క్‌

• అని అడిగింది. అప్పుడు ఆడ నాగుపాము మగ నాగుపాముతో “నీవు లేని సమయంలో ఆ రైతు నన్ను చంపబోయాడు” అని లేనిపోని అబద్దాలు చెప్పి రైతుపై కోపం కలిగేట్లు చేసింది. నాగుపాము రైతును చంపివేయాలసి రైతు ఇంటికి వెళ్ళింది. పశువులకు గడ్డి వేయడం కోసం పశువుల కొట్టంకు వస్తాడు కదా అప్పుడు కాటు వేద్దాం అనుకుంది. లాల ట్‌

కానీ రైతు దూరం నుండి పశువులకు గడ్డి వేశాడు. పాము కాటు వేయలేకపోయింది. “ఇక్కడ తప్పించుకున్నాడు స్నానం చేయడం కోసం దొడ్లోకి వస్తాడు . కదా అప్పుడు చంపివెద్దాం' అని పాము దొడ్డోకి వెళ్ళింది. కానీ రైత్తు ఇంటి బయట స్టూల్‌పై స్నానం చేసినాడు. “ఇక్కడా తప్పించుకున్నాడు". “అన్నం తినడం కోసం పీట , దగ్గరకు వస్తాడు కదా అక్కడ చంపివేద్దాం' అని పీటకిందకు వెళ్ళింది. రైతు అన్నం మంచంపై పెట్టించుకొని అన్నం తిన్నాడు. రోజూ లేని చేష్టలను ఈరోజు చేస్తున్నాడు ఏమిటి అనుకొని భార్య అడుగుతుంది. అప్పుడు రైతు 'ఏమీ లేదు మన పొలంలో పుట్టింది ఒక పుట్ట. ఆ పుట్టలో రెండు పాములు. అవి నేను పొలం కోసం వెళ్ళినప్పుడు నా పాదాలచుట్టూ తిరుగుతుండేవి. కానీ ఒకరోజు ఏమయిందో గాని రోజూ తిరిగే పాములు రాలేదు. నేను పుట్టదగ్గరకు వెళ్ళేసరికి ఆడ నాగుపాము ఒక జెర్రిపోతుతో పెన్నాడుతుండింది. అది చూసి నేను సహించలేక ఆ జెర్రిపోతును చంపి ముక్కలను పుట్ట వెనుక వేసాను అని చెప్పాడు రైతు. నిజం తెలుసుకోవడం కోసం నాగుపాము పుట్ట వెనుక చూస్తుంది. ముక్కలు పడివుంటాయి. “నిజమే తప్పంతా నా భార్యదే” అని పుట్టలోపలకి వెళ్ళి కరిచి తన భార్యను చంపివేసింది. వారం అయింది. రైతు పొలం పోలెదు. రైతు ఒకరోజు పొలంకి వెళతాడు. పాము రైతుకోసం ఎదురు చూస్తుంటుంది. రైతు వస్తుంటాడు.

పాము “రైతా సీవు భయపడవద్దు. నీవు చెప్పింది నిజమే. తప్పు నా భార్యది. ౪ అందుకే దాన్ని చంపివేశాను. నేను ఇక ఇక్కడ ఉండను. నాగలోకానికి వెళ్ళిపోతాను. వెళ్ళిపోతూ నీలాంటి ఉత్తముడికి మేలు చేయాలని నా కోరిక. నాలిక తెరువు బీజాక్షరాలు

ం రాస్తా” అనింది. రైతు నాలుక తెరుస్తాడు. పాము తోకతో బీజాక్షరాలు రాస్తుంది.

'ఈ విషయం నీవు ఎవరికైనా చెబితే నీ తల పగిలి చనిపోతావు' అని చెప్పి పాము నాగలోకానికి వెళ్ళిపోతుంది. ఈలోగా కొన్ని సంవత్సరాలు జరుగుతాయి. కానీ ఓరోజు రైతు ఆరుబయట వెన్నెలలో తింటూ ఉండగా అతనికి ఒక విచిత్రం కనిపిస్తుంది. ఒక ఆడ చీమ తన మేనమామ చీమకోసం సారె తీసుకువస్తుంది. కెం్లుడు అళ్తోళ్ళ తీత ంతతతతతడాలాాతే 05

అసలే ఆడ చీమ కుంటిది. అది కుంటుకుంటూ సారె తీసుకువస్తుంది. అది చూసి రైతు పకపకా నవ్వుతాడు. ప్రక్క్మన వున్న భార్య “మీరు ఏం చూసి నవ్వినారు చెప్పండి” అని మొండికేసింది. చెప్పకూడదు అని చెప్పినా కూడా వినలేదు. నేను చనిపోతాను అని చెప్పినా కూడా వినలేదు. ఎ చివరకు భార్య పోరు పడలేక అతడు చెబుతాడు. అప్పుడు అతని తల పగిలి అతను చనిపోతాడు. 'అయ్యో నా భర్త చెప్తున్నా వినలేదు అంటూ బాధపడుతూ కర్మకాండ - జరుపుతుంది. ఎందుకో పని వుండి పాము మళ్ళీ భూలోకం వస్తుంది. అప్పుడు రైతు ఇంటికి వచ్చి రైతును పిలుస్తుంది. ఇక “ఎక్కడ ఉన్నాడు రైతు” అంటూ ఆమి బాధపడుతుంది. శృశానం దగ్గరకు వెళ్ళి అతని బూడిదపై తోకతో కొడుతుంది. అప్పుడు అతను “ఎంతసేపు నిద్రపోయాను” _ అంటూ పైకి లేచినాడు. మళ్ళీ వాళ్ళ యిద్దరినీ కలిపి పాము నాగలోకంలోకి వెళ్ళిపోయింది. అప్పటినుండి ఆ దంపతులు సుఖంగా జీవిస్తున్నారు. శమతననననన వ

• | 1. గాన 6వ తరగతి, యం.షియు.పి. స్కూల్‌, చౌకచర్ల, విడవలూరు మం | క జే తల్లి : ప్రసన్న తండ్రి : చలమయ్య అనగనగా ఒక ఊరిలో రాంబాబు, సుబ్బమ్మ అనే ఇద్దరు దంపతులు ఉందేవారు. వారు ఇద్దరూ చాలా అన్యోన్యంగా ఒకరిమీద ఒకరు చాలా ప్రేమగా ఉండేవారు. వారిద్దరూ సంతోషంగా, హాయిగా ఉండేవారు. రాంబాబు, సుబ్బమ్మకు ఇద్దరు కొడుకులు కలిగారు. వారి ఇద్దరి పేర్లు రాముడు, లక్ష్మణుడు. - వారిద్దరూ ఎప్పుడూ కలిసి మెలసి ఉండాలి అని రాంబాబు, సుబ్బమ్మల ఆశ. అందుకే వాళ్ళకు ఆ పేర్లు పెట్టాం అని అందరికీ చెప్పేవాళ్ళు. రాంబాబు, సుబ్బమ్మ రాముడికి, లక్ష్మణుడికి పెళ్ళి చేశారు. కొంతకాలానికి రాంబాబు, సుబ్బమ్మలు చనిపోయారు. తమకు ఉన్న ఆస్తిని ఇద్దరు కొడుకులకు సమానంగా 1062న ఆరతీ లర్హోళ్ళ కతలు

పంచి యిచ్చారు. అమ్మ, నాన్న ఆశించిన విధంగానే ఇద్దరు కొడుకులూ ఎప్పుడూ కలిసిమెలిసి హాయిగా ఉన్నారు.

అన్నదమ్ములకు కొద్దిరోజుల తర్వాత మనస్పర్థలు వచ్చాయి. ఇద్దరి కాపురాలు వేరు అయ్యాయి. కొంతకాలానికి లక్ష్మణుడికి కారు డీకొని కాలు విరిగింది. తనకు ఉన్న చెడు అలవాటు కారణంగా ఆస్తి కూడా పోయింది.

అప్పుడు లక్ష్మణుడు రాముని వద్దకు సాయంకోసం వెళ్ళాధు. రాముడు కొంత డబ్బులు ఇచ్చి తమ్ముడికి సాయం చేశాడు. మళ్ళీ ఇంకోసారి సాయంకోసం లక్ష్మణుడు వెళ్ళాడు. అప్పుడు అన్నకు కోపం వచ్చి 'ఒక కన్నును తీయించుకో. నీకు కొన్ని బీయ్యం, పప్పు ఇస్తాను” అని చెప్పాడు. లక్ష్మణుడు తాను చేసిన అప్పులకు భార్య, పిల్లలు పస్తు ఉండడం భరించలేక అన్న చెప్పినట్టుగా ఒక కన్నును తీయించుకున్నాడు.

మళ్ళీ ఇంకోసారి సాయంకోసం వెళ్ళాడు. అప్పుడు అన్నకు కోపం వచ్చింది. రెండవ కన్నును కూడా తీయించుకోమన్నాడు.

అన్న ఇచ్చిన బియ్యం, పప్పులు తీసుకువెళ్తుండగా దారిలో ఒక చెట్టుదగ్గర రెండు రామచిలుకలు పోట్లాడుకుంటున్నాయి. లక్ష్మణుడు తొందరగా ఇంటికి పోవాల అని వాటి దగ్గరకు పోబోయాడు. అంతలోనే రామచిలుకలు దేవతలవలె ప్రత్యక్షమై రావద్దు, రావద్దు అని అరిచాయి. దగ్గరకు పిలిచి నీళ్ళు ఉన్న ఒక గిన్నెను తెచ్చి ఇచ్చి ఈ నీళ్ళను తాకి కళ్ళకు అద్వకోమని చెప్పాయి. లక్ష్మణుడు ఆ నీళ్ళను తాకి కళ్ళకు అద్బుకున్నాడు. చేతులు ఎత్తి నమస్కరించి చూసేసరికి దేవతా రామచిలుకలు మాయమైపోయాయి. అప్పుడు సంతోషంగా ఇంటికి వెళ్ళేసరికి ఆశ్చర్యపోయాడు.

కొత్త ఇల్లు, భార్య, పిల్లలకు కొత్తబట్టలు, ఇంటిలో పిండివంటలు అన్నీ

లక్ష్మణుడికి కనిపించాయి. భార్యకు జరిగిందంతా చెప్పాడు. అందరికీ ఆనందంతో

కళ్ళు చెమ్మగిల్లాయి. అందరూ సంతోషంగా ఉన్నారు.

ఒకరోజు లక్ష్మణుడి ఇంటికి రాముడు వచ్చాడు. ఇద్దరూ ఒకరిని ఒకరు చూసుకొని కలత చెందారు. రాముడు తన తమ్ముడితో తన భార్య, తానూ పిల్లలు చాలా అవస్థలు పడుతున్నామని చెవ్వాడు. అది తలుచుకొని తమ్ముడు చాలా బాధపడ్డాడు. తమ్ముడు అభిమానంతో అన్నకు బియ్యం, పప్పులు ఇచ్చాడు. నెం్లాదం అళ్లోళ్ళ ధర్‌ తానాాానాతానతనానాలాానునాయణయయయిట్లే 0౯

రాముడు ఇది తీసుకువెళ్ళి తన భార్యకు ఇచ్చాడు. ఆమె ఈర్ష్య, ద్వేషాలను పెంచుకుంది. తమ్ముడి దగ్గరకు పోయి అవన్నీ ఎట్లా వచ్చాయో తెలుసుకుని రమ్మంది. అన్న వెళ్ళాడు. తమ్ముడిని అడిగాడు. తమ్ముడు జరిగిందంతా చెప్పాడు ఈ సంగతి రాముడు భార్యకు చెప్పాడు. క భార్య ఆశతో మొగుజ్జీ రెందు కళ్ళు పొడిపించుకో అని చెప్పింది. రామయ్య _ పొడుచుకున్నాడు. ఎప్పటికీ గుడ్డివాడై పోయాడు. వు నే ' _ తీకాళహస్తి రాజకుమారుడు అ చెంగన లక్ష్మిప్రసన్న ప ళా 6వ తరగతి, జెడ్‌.పి. హైస్కూల్‌, గునుపాడు, చిట్టమూరు | ఛ' ఖు. మండలం తల్లి : మీనాక్షమ్మ, తంది : సదాశివయ్య కాళహస్తిలో ఒక రాజుకు ఒక కుమారుడు. ఆ రాజు కుమారుడు పుట్టినపుడు ఒక బాణం కూడా పుట్టింది. అది ఎవరు లేపినా లేవని బాణం. దాన్ని రాజ కుమారుడు లేపుతాడు. రాజు తన కుమారుడికి అన్ని చదువులు నేర్పిస్తాడు. ఒక రోజు రాజకుమారుడు బాణం తీసుకొని బయలుదేరుతాడు. అతనికి ఇంటి దగ్గర తలదించితే తిరిగి వచ్చేదాకా తల ఎత్తే అలవాటు లేదు. రాజకుమారుడు పోయే దారిలో ఒక బేరివాళ్ళ కుటుంబం ఉంది. గడపలో నుంచుని ఆ ఇంటి పిల్ల చప్పట్లు తట్ట నవ్వింది. రాజకుమారుడు తిరిగి వచ్చేటపుడు కాడా అలాగేచేసింది. రాజకుమారుడికి ॥ ఊరు గెనిమికాడ తలవంచితే తలెత్తే అలవాటు లేదుగదా. అలాగే ఆ బేరివాళ్ల పిల్ల అలా రెండు రోజులు చేసింది. మరుసటి రోజు + కూడా చప్పట్లు తట్టి నవ్వింది. అప్పుడు వాళ్ళ నాన్న ఇంట్లో ఉన్నాడు. అది చూచి ఆయన వాళ్ళ ఇద్దరి మధ్య ఏదో ఉంది అనుకొన్నాడు. రాజకుమారుడు అలా పోగా ఆ బేరి, రాజుగారి ఇంటికి పోయి 'అయ్యా నేను ఇంట్లో ఉన్నాను, మీ కుమారుడు అలా పోతున్నాడు. మా అమ్మాయి మీకొడుకును 108 లతతతాాెంట్లతు లత్తోళ టల

చూసి చప్పట్లు తట్టి నవ్వింది. నన్ను చూసి మీ కుమారుడు తలవంచుకొని వెళ్ళాడు. ఈ విషయానికి న్యాయం చేయండి” అని చెప్పాడు. అది విని రాజు 'మాది చూస్తే ఎక్కువ కులం, మీది చూస్తే తక్కువకులం. గమ్ముగా పోతావా లేదా' అని కోప్పడ్డాడు. బేరి

• తలవంచుకొని వచ్చిన దారిన వెళ్ళాడు.

| నాకు ఇంత అవమానం తెచ్చినవాడిని ఇంట్లో నుంచి వెళ్ళ గొట్టాలి అని కొడుకును గురించి రాజు అనుకొన్నాడు. “ఇంట్లోకివస్తే నీకు నీ అమ్మే భార్య అని రాసి గడపకాడ తగిలించాడు. రాజకుమారుడు వచ్చి బాణం అక్కడ విసిరేసి ఇంట్లోకి వెళుతూ వుండగా ద్వారబందాలకాడ బోర్డు తగిలింది.

“ఒరే నేను ఇన్ని రోజుల నుంచివస్తున్నాను. పోతున్నాను. ఇన్నిరోజులు తగలంది ఇప్పుడు తగిలిందే' అని వెనుకకు వచ్చి చూశాడు. అక్కడ రాసింది చదివి చాలా బాధపడ్డాడు. దర్వాజాలకాద నిలుచున్న మంత్రులతో అమ్మను పిలవమన్నాడు. అమ్మ వచ్చి “ఏంటిరా అలా చమటలు పోస్తున్నాయి. ఎండలో వున్నావు రా.రా” అనింది.

“నువ్వు ఇలా రా అమ్మా అని పిలిచాడు. సరే అనిపోయింది. “బోర్డు చూడు అమ్మా” అన్నాడు. సరే అని చూస్తే ఇది రాసి ఉంది. 'అయ్యో ఒక్కగానొక్క కొడుకుకు ఇలా జరిగిందా” అని ఆమె ఏడ్యుకొని పోయి 100 రూపాయలు ఇచ్చింది. తల్లి తన ప్రేమను 100 రూపాయలతో పోలుస్తుంది అనుకోకండి. మనకు ఇప్పుడు 1000 రూపాయలు గొప్ప అయితే పూర్వ కాలం 100 రూపాయలు ఎంతో గొప్ప. 100 రూపాయలు ఇచ్చి ఎక్కడికైనా వెళ్ళి సుఖంగా బతుకు అంది. సరే అని అవి తీసుకొని బాణం ఎత్తుకొని పోయాడు.

పోతూ ఉండగా ఆ బేరి వాళ్ళ పిల్ల అడ్డం వచ్చి “ఇప్పడేగా ఇంటికి వెళ్ళావు.

, మళ్ళీ ఎక్కడికి మూతిమాడ్చుకొని పోతున్నావు” అనింది. ఇప్పుడు చూశాడు రాజకుమారుడు ఆ అమ్మాయిని. మా నాన్న “ఇన్ని రోజులు వేటకి పోతున్నావు. ఒక్క జంతువునైనా తెచ్చావా” అన్నాడు. “నువ్వు తింటానంటే తీసుకొని రానా” అని వస్తున్నాను. నెను మళ్ళీ వచ్చి నీతో మాట్లాడతాను” అని వెళ్ళాడు.

పోతూవుండగా 10 కిమీ దాటాక ఒక చోట రైతులు ఎద్వలతో మడకదున్నుతున్నారు. ఒకడు మాత్రం సింహాలతో మడక దున్నుతున్నాడు. 'ఒరే మనం నెంట్లుతు లత్హోళ్ళ తీత 09

సమర్భులం అనుకొంటే వాడు సింహాలతో మడక దున్నుతున్నాడు. వీడు మనకంటే సమర్భుడు” అన్నారు రైతులు. అది విని సింహాలతో మడక దున్నేవాడు 'నేను కాదు సమర్దుదిని. ఒక పట్నంలో ఒక రాజుకు ఒక కుమారుడు. అతను పుట్టి నపుడు పుట్టింది బాణం. ఆ బాణాన్ని 1000 మంది లేపితే లేవలేదు. ఆరాజు కుమారుడు చిటికిన ఎ వేలుతో లేపాడు అతడే సమర్ధుడిని అన్నాడు.

నేనేనయ్యా అతడిని” అని రాజకుమారుడు చెప్పాడు. వాడుసింహాలను అడివిలో _ వదిలేసి 'నువ్వు పస్తు వుంటే నేను పస్తు వుంటా, నువ్వు ఎక్కడికి వెళితే అక్కడికి వస్తా. నీ పాదాలమీద నా ప్రాణాలు పోవాలి అని చెప్పాడు. 'సరే రా" అని అతన్ని తీసుకొని పోతూవుండగా 5 కిలోమీటర్లు దాటాక అక్కడ ఒక పెద్ద ఏరు నిండా నీళ్ళు పారుతున్నాయి. ఎటు పోదాం అనుకొంటూ వుండగా ఒకడు పళ్ళుతోముకునెందుకు ఒక మర్రి చెట్టు పెరికి, దాని వేర్లు పెరికేసి, కొమ్మలు రెమ్మలు విరిచేసి పళ్ళు తోముతున్నాడు. పళ్ళుతోముకొనేసి “ఈ ఐరు నీళ్ళు చాలవేమో” అనుకొని కాలుతో ఏరు ఆపేశాడు. నీళ్ళు అక్కడి నుంచి కదలలేదు. చేపలు ఎగురుతుండగా బర్రెలు మేపుకొనే పిల్లలు అందరూ వాటిని పట్టడానికి వెళ్ళారు. వాడు స్నానం అయిపోగా నీళ్ళను వదిలేశాడు. అప్పుడు అందరూ కొట్టుకొని పొయ్యారు.

అప్పుడు 'నేను సమర్భుడిని అనుకుంటే వాడు నా కన్నా సమర్భుడు' అనుకొన్నాడు రాజు కుమారుడు. 'అయ్యా నేను కాదు సమర్దుడిని. ఓ పట్నంలో రాజుకు ఒక కుమారుడు. అతడు పుట్టినప్పుడు ఒక బాణం పుట్టింది. వెయ్యిమంది లేపినా లేవని ఆ బాణాన్ని చిటికిన వేలుతో పట్టుకొని ఆయన వేటకు పోయాడు అతగాడే సమర్ధుడు” అని చెప్పాడు. | 'ఆ రాజు కుమారుడు నేనేనయ్యా' అన్నాడు. “నువ్వు చస్తే నేను చస్తా నువ్వు పస్తు వుంటే నేను పస్తు వుంటా. నీ వెంటే నేను వస్తా. నీ పాదాల మీద ప్రాణం పోవాలి” అని మర్రి చెట్టుతో పళ్ళు తోముకున్న వాడు అన్నాడు. .

రాజకుమారుడు సరే అన్నాడు “ఇందాక చాపినట్టు కాళ్ళు చాపు. మేము ఏటిని దాటుతాం తర్వాత నువ్వు వద్దువుగాని” అన్నారు వాళ్ళు. అందరూ ఏరుదాటారు. అందరికీ ఆకలివేసింది. పోతూవుండగా అడవిలో దేవలోకం ఉన్నట్టుఉంది. 'ఇంతకన్నా సౌకర్యం మనకు ఎక్కడా దొరకదు” అనుకున్నారు. 110 ెలట్లాతు లళ్తోళ్ళ కతల

రాజకుమారుడు 10 రూపాయలు ఇచ్చి చట్టి తెమ్మన్నాడు. సింహాలతో మదక

దున్నె వాడు తెచ్చాడు. వాడిని అన్నం వందమని చెవ్పారు. సరే అన్నాదు. వీళ్ళు ఇద్దరూ

వేటకి వెళ్ళారు. అన్నం వండి గంజివార్చేలోపల కోనేరు కింద నుంచి ఒక రాక్షసి

ః| వచ్చింది. వాడికి భయం వేసింది. 'నిన్ను చంపి నాబిడ్డకు పెట్టమంటావా, అన్నం ఇన్తావా? అని రాక్షసి అడిగింది. సరే అని వాడు అన్నం మూటగట్టి ఇచ్చేశాడు.

• మిగతా వాళ్ళు వస్తే తిడతారని మళ్ళీ ఎసురు పెట్టి వండాడు. వాళ్ళు కుందేళ్ళు తెచ్చారు. అందరూ వండుకొని తిన్నారు. మరుసటిరోజు ఏరును అద్దగించిన వాడికి అన్నం వండమని మిగతావాళ్ళు వేటకి పోయారు. అన్నం వండి గంజి వార్చెలోపల రాక్షసివచ్చి “అన్నం ఇన్తావా నిన్ను చంపి తినమంటావా అనింది. సరే అని వాడు అన్నం మూటగట్టి ఇచ్చేశాడు. మిగతా వాళ్ళు వచ్చి తిడతారని వేరే ఎసురు పెట్టి వందాదు. వాళ్ళు జింకను తెచ్చారు. అందరూ వండుకొని తిన్నారు. రాజకుమారుడికి వాళ్ళు కాళ్ళు వొత్తారు. ఆయన నిద్రపోయిన తరువాత వాళ్ళు ఇద్దరు లేచి చెట్టుచాటుకి పోయి *'నాకు ఈ విధంగా జరిగింది అంటే నాకు ఈ విధంగా జరిగింది" అనుకొన్నారు.

మరుసటిరోజు రాజును అన్నం వందమని చెవ్వారు. సరే అన్నాడు. అన్నం వండి గంజి వంచే లోపల రాక్షసి వచ్చింది. 'నా బిడ్డకు నిన్ను చంపి అహారంగా ఇవ్వమంటావా? అన్నం ఇస్తావా?” అన్నాడు. 'నేను వండింది సేరు బియ్యం. మేము ముగ్గురం. నీకు పెడతాం సరే నీ వెనకాల వచ్చి వాడికి ఎలా పెట్టాలి అన్నాడు. 'నేనేగదా వచ్చింది. వెనకాల ఎవరు వచ్చా'ర అని రాక్షసి వెనక్కు తిరిగిచూచింది. ఇంత లోపల దాన్ని రాజకుమారుడు బాణంవేసి చంపేశాడు.

॥ ఆ రాక్షసి ఆనవాలు కోసం దాని పళ్ళు పెరుక్కొని ఒకటి ఆకోనేటిలో వేశాడు. సీళ్ళు కొద్దిగా తగ్గాయి. మరొకటి వేశాడు ఇంకా నీళ్ళు తగ్గాయి. మూడోది వేశాడు.

, నీళ్ళు పూర్తిగా లోపలికి తగ్గాయి. ఒక పన్ను తీసి నేలమీద వేశాడు. సిమెంటు రోడ్డు, మిలమిల వీధి దీపాలు వచ్చాయి. ఆరోద్దు దేవలోకంలోకి పోయింది.

రాజకుమారుడు ఆ రోడ్డు ఎక్కి దేవలోకం పొయ్యాడు. అక్కడ ఒక అమ్మాయి వుంది. ఆ అమ్మాయిని పట్నంలో ఒకామె ప్రసవించివుంటే రాక్షసి తీసుకొని వచ్చింది. దెవతలు వచ్చి 'ఈ బిడ్డను బాగా చూడకపోతే నిన్ను చంపేస్తాము” అన్నారు. అందుకని రాక్షసి ఆ బిడ్డను బాగా చూసేది. నెల్లూరు లళ్లోళ్ళ భతీంతాలాలతతతతతతతతతతతతతతతతతత4ే 1]

రాజకుమారుడిని చూడగానే ఆ అమ్మాయి 'నువ్వు ఎవరు ఎలా వచ్చావు ఇక్కడికి.” మానాన్న వచ్చాడంటే నువ్వు ఒక పన్ను కిందికి చాలవు” అనింది. 'మీ నాన్నను నెను చంపేశాను. ఇవిగో పళ్ళు అన్నాడు రాజకుమారుడు. 'మా నాన్ననే నువ్వు చంపావంటే నిన్ను నేను పెళ్ళాడతాను” అనిందామె. ్ష 'నాకు పెళ్ళయి ఇద్దరు బిడ్డలు. మా తమ్ముడు అడవిలో వున్నాడు. వాడిని _ చేసుకో” అన్నాడు రాజకుమారుడు. అడవిలో సింహాలతో దున్నేవాడు, కాలుచాపి ఏరు ఆపే వాడు రాజకూమారుడికోసం వెతుకుతున్నారు. 'ఆ రాక్షసి రాకుమారుడిని ఎక్కడికి ఎత్తుకొని పోయిందా అని ఏడుస్తున్నారు. అప్పుడు రాక్షసి ఇంట్లోని అమ్మాయి ఏీళ్ళని వెతకదానికి కొందరిని పంపించింది. వాళ్ళు వచ్చి ్సీ అన్న అక్కడ వున్నాడు రండి చూద్దురు అని తీసుకొని పోయారు. సింహాలతో దున్నేవాడికి ఆమెనిచ్చి పెళ్ళిచేశాడు. అక్కడొక మల్లె తీగనాటి “ఇది పూలూ రెమ్మలుతో కళకళలాడుతుంటే నేను క్షేమంగా వున్నట్టు. లేకపోతే నాకు ఆపద వచ్చినట్లు. అప్పుడు వచ్చి నువ్వు నన్ను కాపాడాలి” అని రాజకుమారుడు చెప్పాడు. కాళ్ళు చాపి ఏరు ఆపేవాడు, రాజకుమారుడు వెళ్ళి పోయారు. వెళ్ళుతూ వుండగా వాళ్ళకి బాగా ఆకలి వేసింది. ఒక పూటకూళ్ళ పేదరాశి పెద్దమ్మ ఇంటికి వెళ్ళి “నీకు రోజుకు 10 రూపాయలు ఇసాం. మాకు అన్నం వండి పెడతావా" లీని అడిగారు. ఆమె సరే అంది. కాని నువ్వు మాత్రం రాత్రికి మాతో ఉండకూడదు అన్నారు. “ఎమి ఎందుకని?” అని ఆమెఅడిగితే “అది అంతే” అన్నాడు. ఆమె అన్నం వండి పెట్టింది. వాళ్ళు పగలంతా తిరిగి రాత్రికి వచ్చేవాళ్ళు. రాత్రి పూట కూళ్ళ పెద్దమ్మ 'వాళ్ళకు పట్టు మంచాలు, పట్టు సాల్వలు వున్నాయి. ఇ నిద్రపోండి” అని చెప్పింది. 'నేను అరుగు మీదనే పడుకొంటాను అన్నాడు రాజకుమారుడు. ఎందుకు అంటే అది అంతే అన్నాడు. ఆమె సరే అంది. అప్పుడు ఒక రాక్షసుడు వచ్చాడు. తలుపు తట్టాడు. రాజకుమారుడు మేలుకొని గబగబ బాణంతో వాడిని కొట్టాడు. వాడు చచ్చాడు. రాజకుమారుడు మాత్రం ఏమి తెలియనట్టుగా నిద్రపోయాడు. 112 టాాకింలట లల్మో టం

పొద్దున్నె చాకలివాడు పేదరాశి పెద్దమ్మ ఇంటికి వచ్చాడు. రాక్షసుడిని చూచాడు. వాడికి పట్టరాని ఆనందం అయింది. దాన్ని కాళ్ళతో గుద్దాడు. అలాగే గుద్దుతూ వున్నాడు. అందరూ దీన్ని చూచారు. చాలామంది మూగారు. ఆవూరును పాలిస్తున్న రాజుకిది

క తెలిసింది. రాజు ఈ రాక్షసుడిని చంపితే నా కూతురునిచ్చి పెళ్ళి చేసి రాజ్యం సగభాగం ఇన్తాను అని బోర్డు వేశాడు. చాకలికి ఈ ఛాన్సు దక్కింది.

" పొద్దునలేచి చూస్తే డ్రమ్ములు, బాండుమేళాలు మోగుతున్నాయి. “ఏంటి అవ్వా?” అని అడిగితే 'రాజకుమారికి పెళ్ళి” అని చెప్పింది. పెళ్ళి చూస్తాను అన్నాడు రాజు కుమారుడు. అవ్వ వద్దు అనింది. “నువ్వు మనిషివేనా? కాటి మీద వున్న శవాన్ని పీటలమీద వున్న పెళ్ళిని వద్దనవచ్చా? నేను చూస్తాను అని రాజకుమారుడు వెళ్ళాడు.

అక్కడ చాకలివాడు ఊరెగుతున్నాడు. “చాకలి తిప్పరాజుకి జై అని అందరూ

._ అంటున్నారు. తిప్పరాజు 'రాజా! నాకు అకలి వేసోంది. సద్దన్నం ఏదో ఒకటి పెట్ట్టటడి , అని అడుగుతున్నాడు. ఏకంగా పెళ్ళి భోజనం చెయ్యెచ్చుకదా అన్నాడు రాజు, “రాజు కూతురుతో పెళ్ళి పెట్టుకొని సంతోషంగా వుండక వీడు ఏడుపు ముఖంతో వున్నాడు అని అందరూ అనుకొన్నారు.

“అతదే రాక్షసుడిని చంపివుంటే ఆనవాళ్ళు చూవించాలిగదా” అని రాజకుమారుడు, కాలు చాపి వరును ఆపేవాదడు జనంలో అన్నారు. జనం నిజం గదా అనుకున్నారు. గట్టిగా వాడిని అడిగారు. పేదరాశిపెద్దమ్మ ఇంటికాడ ఎవరో పట్టుమంచాలమీద పడుకొన్నారు. వాళ్ళు రాక్షసుడిని చంపారు అని అందరికీ తెలిసింది.

• __ తిప్పరాజును ఊరంతా ఊరేగించారు. ఆనవాలు చూపించమని అడిగారు. వాడు నాకు ఈ సంబంధం వద్దు అని దిగి పారిపోయాడు. కాని వాడిని పట్టుకొని ట్రాక్టరు జూకీలు

“తెచ్చి వాటితో బాదారు. వాడు చచ్చాడు.

రాకుమార్తెను కాళ్ళు చాపి ఏరు ఆపె వాడికి ఇచ్చి పెళ్ళిచేశారు. రాజకుమారుడు బయలుదేరుతూ ఒక మల్లెతీగె నాటాడు. “అది పూలతో రెమ్మలతో కళకళలాడుతుంటే నేను క్షేమంగా వున్నట్లు. అదివాడిపోతే నేను ఆపదలో వున్నాడు అనుకొని నువ్వు వచ్చి కాపాడాలి అని చెప్పి వెళ్ళి పోయాడు.

నెంట్లుతు అత్తోళ్ళి తతత 13

పోతూవుండగా ఒక అడవి వచ్చింది. మధ్యలో ముత్యాల మిద్దె వుంది. అందులో వుండే రాజు కుమార్తెకు 10 సంబంధాలు తెచ్చారు. ఏదీ నచ్చలేదు.

ఆ మిద్దెకు నాలుగు వరండాలు వున్నాయి. ఒక వరండాలో ఏనుగు ఉంది. తర్వాత సింహం, తర్వాత కోతి, తర్వాత కుక్క వున్నాయి. వాటినుంచి తప్పించుకొని అక్కడ వుండే గంటను మూడు సార్లు కొడితే అతడే ఆమెకు సరిపోయే భర్త అని ఆ రాజకుమార్తె అతన్ని పెళ్ళి చేసుకొంటుంది. న

రాజకుమారుడు దీన్ని చూచాడు. తన దగ్గర వున్న డబ్బులతో ఒక మోపు

చెరకు, ఒక పొట్టేలు, అరటిపళ్ళు, సేరు బీయ్యం కొన్నాడు. ఏనుగుకు, సింహానికి, కోతికి, కుక్కకు ఆరు నెలల నుంచి తిండిలేదు. చెరకు ఏనుగుకిచ్చాడు, పొట్టలు సింహానికిచ్చాడు. అరటి పళ్ళు కోతికి పెట్టాడు, సేరు బీయ్యం వండి అన్నం కుక్కకి పెట్టాడు. అవన్నీ తినేటపుడు లోపలికి వచ్చి మూడు సార్లు గంట కొట్టాడు.

ఇన్నాళ్ళకు నాకు తగ్గ వరుడు వచ్చాడని సంతోషంగా సీళ్ళు ఎత్తుకొనిపోయి కాళ్ళు కడిగింది రాజకుమారి. ఉంగరాలు మార్చుకొన్నారు. పెళ్ళీ అయిపోయింది. రాజకుమారుడు తన ఊరికి వచ్చాడు. అప్పటికి రాజు చనిపోయి రాజ్యం అల్లకల్లోలంగా వుంది. అమ్మను వెతుక్కొని దణ్ణం పెట్టాడు. బేరి పిల్లను కూడా పెళ్ళి చేసుకొన్నాడు. అందరూ సుఖంగా వున్నారు. వ్‌ షేక్‌ తస్లీమా కాస (7వ తరగతి, యం.పి.యయు.పి. స్కూల్‌, వళ్ళీపురం, చిట్టమూరు మం. క్ట [ తల్లి ; సాబిరా, తండి : ఖుద్దూస్‌ ॥

అనగనగా ఒక సితయ్య. ధనం కోసం ఆయన పటానికి వెళ్ళాడు. ఆయన భార్య ఒక చిన్న రొట్టె, ఒక పెద్ద రొట్టె దారిలో తినడానికి మూటగట్టి ఇచ్చింది. సీతయ్య కొంచెం నడిచి ఒక చెట్టు కింద కూచున్నాడు. 11 త టతారేయ్లతు లర్లోళ తల

మూట విప్పి “దేవుడా ! ఈ రోజుకు ఈ చిన్న దాన్ని పెద్ద దాన్ని తిని సరిపెట్టుకొంటాను. రేపటి సంగతి రేపు” అని పెద్దగా ప్రార్ధన చెశాడు. ఆ చెట్టుమీద ఒక చిన్న దయ్యం, ఒక పెద్ద దయ్యం వున్నాయి. ఆ మాటలు విని అవి క్‌ భయపడిపోయాయి. “వీడు మాంత్రికుడు. ఈ పూట మనల్ని తినేస్తాడు” అని బెదిరిపొయ్యాయి. 'ఓ మాంత్రికుడా మమ్ముల్ని చంపొద్దు. నీకు రెండు వరాలు ఇస్తాం క్ష అన్నాయి. స్‌తయ్య బెట్టుగా సరే అన్నాడు. చిన్న దయ్యం ఒక గిన్నె ఇచ్చింది. అది నేలమీద తడితే ధనం రాలుతుంది. పెద్ద దయ్యం ఇంకో గిన్నె ఇచ్చింది. అది సీకాశొమ్ము గిన్నా అందులో నీళ్ళు పోసి అ నీళ్ళు కంచంలో చల్లితే కావల్సిన భోజనం వస్తుంది. సీతయ్య పెద్ద దయ్యం ఇచ్చిన గిన్నె తీసుకుని చిన్న దయ్యం ఇచ్చిన గిన్నెను దాని దగ్గరే వుంచేశాడు. ఇంటికి వచ్చాడు. ఇంటిలో అందరూ అన్నం లేక నకనకలాడి పోతున్నారు. సీతయ్య భార్య సీతయ్యను చూచి 'ఏమయ్యా పట్నం నుంచి ఏమి తెచ్చావు అని అడిగింది. “సరేగాని పిల్లలకి స్నానం చేయించు. నువ్వు స్నానం చెయ్యి. నాకు నీళ్ళు తోడు. నేను స్నానం చెయ్యాలి” అన్నాడు. “ఏమయ్యా అన్నం లేదంటే స్నానం చెయ్యమంటావు” అని భార్య అడిగితే నెను చెప్పింది చెయ్యి అన్నాడు. ముగ్గురూ న్నానం చేశారు. సీకాశొమ్ములో నీళ్ళు పోసి ప్లేట్లలో ఆ నీళ్ళు చల్లాడు. కావలసిన అన్నం కూరలు వచ్చాయి. ఆకలి తీరింది. కొన్నాళ్ళు ఇలా బాగా తిన్నారు. సీతయ్య పెద్ద కూతురికి పెళ్ళి కుదిరింది. ్ష సీతయ్య ఊరు ఊరంతా పత్రికలు పంచాడు. జనమంతా ఇంటికి వచ్చారు. ఇంకా వంటలు వండలేదే అని జనమంతా అనుకొంటున్నారు. అందరినీ సీతయ్య టేబిల్‌ వేసి విస్తరాకులు వేసి కూచోమన్నాడు. సీకాశొమ్మును తీసి అందులో నీళ్ళుపోసి ఆ నీళ్ళు అందరి విస్తళ్ళలో చల్లాడు. అన్నం, కూరలు, లద్దు, కారస్‌ వచ్చాయి. ప్రత్యక్షంగా వచ్చాయి. అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు. బాగా తిని ఇంటికి వాయ్యారు. 'నెం్లుతం లర్హోళ్ళ ట్ర్‌ తాలతతనవవయలయిలలాలయావ [| దీ

' వాళ్ళలో ఒక బిక్షగాడు వున్నాడు. వాడు సీకాశొమ్మును ఎట్లాగైనా ఎత్తుకు వెళ్ళాలి అనుకొన్నాడు. ఎత్తుకొని వెళ్ళిపోయాడు. ఎవరూ లేని చోటకూచుని దానిలో సళ్ళు పోసి గిన్నెలో ఆ నీళ్ళు చల్లు కొన్నాడు. అన్నం కూరలు వచ్చాయి. వాటిని బాగా తిన్నాడు. అప్పటి నుంచి భిక్షగాడు సుఖంగా వున్నాడు. క్ష ఇక్కడ స్‌తయ్య ఇంట్లో అందరూ స్నానం చేశారు. ప్లేట్లు పెట్టుకొన్నారు. ఇ 'నాన్నా నాకు ఆకలిగా వుంది” అని తొందర పెట్టింది చిన్న కూతురు. సీతయ్య సీకాశొమ్ముకోసం వెతికాడు చూసుకొంటే లేదు. సీతయ్య చెట్టు దగ్గరికి పోయ్యి చిన్న దయ్యాన్ని పిలిచాడు. అదివచ్చి రెండో వరం గిన్నె ఇచ్చింది. దాన్ని తెచ్చి సీతయ్య స్నానం చేసి నేల మీద తట్టాడు. ధనం వచ్చింది. దాంతో అన్నీ కొనుక్కొని హాయిగా వున్నాడు. రెండోకూతురికి పెళ్ళి కుదిరింది. సీతయ్య పెళ్ళిపత్రికలు ఊరంతా పంచాడు. జనమంతా వచ్చారు. అందరికీ స్‌తయ్య మంచికూరలు, అన్నం, లద్దు, కారస్‌ పెట్టాడు అందరూ బాగా తిన్నారు. వాళ్ళలో బిచ్చగాడు కూడా వచ్చాడు. “సీకాశొమ్ము లేకుండా సీతయ్య పెళ్ళి ఎట్లా చేశాడు. అందరికీ అన్నాలు ఎట్లా పెట్టాడు” అని చూశాడు. గిన్నె కనబడింది. దాన్ని తీసుకొని వెళ్ళిపోయాడు. ఆ గిన్నెను నేలమీద తడితే ధనం రాలింది. వాడు దాంతో మిద్దె కట్టుకొని హాయిగా వున్నాడు. సీతయ్యకు కష్టం వచ్చింది. ండు వరాలు అయిపొయ్యాయి” అనుకొని అయినా |; పోదాం అని చెట్టు కిందికి వచ్చాడు. “పెద్ద దయ్యమా నీ సీకాశొమ్ముపోయింది. చిన్న దయ్యమా నీ గిన్నె పోయింది. నాకు ఇంకో వరం ఇవ్వండి”. అన్నాడు. 'మేము రెండు " వరాలు ఇస్తే రెండు వపోగొట్టుకొన్నావు పో అని అవి చెప్పాయి. ఇదంతా దేవుడు విన్నాడు. సీతయ్యకు ప్రత్యక్షమై ఒక వరంగా ఒక కర్ర ఇచ్చాడు. ఇది నువ్వు చెప్పిన పని చేస్తుంది అని చెప్పాడు. సీతయ్య కర్ర తీసుకొని నా 'సీకాశొమ్ము ఎక్కడుందో తీసుకొని రా” అన్నాడు. అది బిచ్చగాడి దగ్గరికి వెళ్ళింది. వాడు 116 అతారేయ్లరు. లర్లోళ్ళ కతల

అప్పడే స్నానంచేసి, ప్లేటు పెట్టుకొని సీకాశొమ్ములో సళ్ళు చల్లుకొని బాగా అన్నం తింటున్నాడు. ఆ కర్రవచ్చి వాడిని పెటాపెటామని కొట్టింది. నన్ను ఎవరు కొట్టింది అని బిచ్చగాడు అడిగాడు. నేను సీకాశొమ్ము సీతయ్య కర్రని అని కర్ర చెప్పింది. వాడు | భయపడి సీకాశొమ్ము ఇచ్చేశాడు. దాన్ని తీసుకొని సీతయ్య కిచ్చింది. కొన్నాళ్ళకు సీతయ్య 'నా ధనం గిన్నె ఎక్కడుందో వెతికి తీసుకురా” అని కర్రకు క్ష చెప్పాడు. కర్ర మళ్ళీ వెతికి బిక్షగాడి దగ్గరికి వెళ్ళింది. వాడిని పెటాపెటా వాయించింది. వాడు ధనం గిన్నె ఇచ్చేశాడు. సీతయ్య మళ్ళీ చెట్టు దగ్గరికి పొయ్యాడు ధనం గిన్నె చిన్న దయ్యానికి ఇచ్చేశాడు. కర్ర దేవుడికి ఇచ్చేశాడు. సీకాశొమ్ము మాత్రం ఉంచుకొని సుఖంగా వున్నాడు. + ష్‌. లేప, పొట్టేలు న్‌. పోలూరు మునిరాజు “టీ పము0వ తరగతి, యం.పి.యు.పి. స్మూల్‌, వళ్ళపురం, చిట్టమూరు మం. ల. ॥ తల్లి ; సావిత్రమ్మ, తంటదీ : తిరుపాలయ్య అనగనగా ఒక ఊరిలో ఒక అవ్వ ఉండేది. ఆ అవ్వకు బిడ్డలు లేరు. ఒక రంగమ్మ వచ్చి ఒక చేపను ఇచ్చింది. అవ్వ చేపకు నగలు పెట్టి బాయిలో వదిలింది. ॥| ఒక రోజు రంగయ్య వచ్చి చేపను చూసి పట్టుకొని వెళ్ళిపొాయ్యాడు. అవ్వ వచ్చి చూసింది. బాయిలో చేప లేదు. అవ్వ కంగారు పడింది. పలానింటికి వెళ్ళి మీది ॥ ఎమి కూర అని అవ్వ అడిగింది. మాది వంకాయ పులుసు అని చెప్పింది. అమె ఇలా _ అన్ని ఇళ్ళు అడిగింది. అవ్వ రంగయ్య ఇంటికి 'వెళ్ళి మీది ఏమి కూరి అని అడిగింది. 'అవ్వా మాది చేపల కూరి అని చెప్పాడు రంగయ్య, 'మా చేపను నువ్వు పట్టుకొని తింటావా? పోలీస్‌కు ఫోన్‌ చేయమంటావా! నా చేప నాకు ఇసావా అని అవ్వ అడిగింది. నెయ్లాతు అత్తోళ్ళ తతత 17

'నీ చేపను నేను తినేసా. నీ చేపకు బదులుగా నేను ఒక పొట్టేలు ఇస్తాను.

నువ్వు తీసుకుంటావా" అని రంగయ్య చెప్పాడు. సరే అన్నది అవ్వ దాన్ని ఇంటికి తీసుకొని వెళ్ళింది. పొట్టేలు అడివికి వెళ్ళింది. మేత తినేసి వచ్చి రోజూ ఇంటి దగ్గర

పడుకునేది. ఒక రోజు అడివికి వెళ్ళి మేత తినేసి వచ్చి రాజు ఇంటి కాడ పడుకున్నది. - రాజు వచ్చాడు. పోట్టేలు పైకి లేచి ఇదిలించింది. రూపాయిలు పడ్డాయి. రాజు వాటిని కుండకు వేసుకున్నాడు. ఇంతలో అవ్వ వచ్చింది. పొట్టేలును తీసుకొని వెళ్ళుతుంటే రాజు వచ్చాడు. “అవ్వా! అవ్వా! ఈ పొట్టేలు నాకు కావాలి. నీకు వేరే పొట్టేలు ఇస్తాను” అడిగాడు. అవ్వ ఇవ్వలేదు. అవ్వ పొట్టైలును తీసుకొని వెళ్ళింది. పొట్టేలు పైకి లేచి విదిలించింది. రూపాయలు పడ్డాయి. అవ్వ ఆ డబ్బులు కుండకు వేసింది. 'కొలవడానికి ముంతలేదు” అని రమణయ్య కాడికి వెళ్ళింది.

“అవ్వా అవ్వా నువ్వు వడ్లు కొలవవు. బయ్యం కొలవవు. నీకు ఎందుకు ముంతా” అని రమణయ్య అడిగాడు. “ఏమి లేదు” అని అవ్వ చెప్పింది.

రమణయ్య ముంతకి చింతపండు ఆతికించాడు. అవ్వ ముంతను తీసుకొని వెళ్ళి డబ్బులను కొలుచుకొని రమణయ్యకు ముంతని ఇచ్చింది. ముంతకి 10 రూపాయలు కరుచుకొని ఉన్నాయి. “అవ్వా అవ్వా నికు డబ్బులు ఎక్కడివి అని రమణయ్య అడిగాడు.

“నాకు బిడ్డలు లేకపోతే రంగమ్మ వచ్చి ఒక చేపను ఇచ్చింది. నేను బావిలో వదిలాను. రంగయ్య వచ్చి చెపను పట్టుకొని వెళ్లిపోయాడు. నాకు చేప బదులు ఒక పొట్టెలు ఇచ్చాడు. ఆ పొట్టెలు అడివికి వెళ్ళి మేత మేసి వచ్చి ఇంటికి కాడ ఇదిలించింది. రూపాయలు పడ్డాయి” అని అవ్వ చెప్పింది.

రమణయ్యకు ఒక కుక్క ఉంది. రోజూ ఆ కుక్కని అడవికి పంపసాగాడు. కుక్క అడవిలో కాసులు ఎత్తుకొని వచ్చి కుండలో కుక్కుతుంది అని రమణయ్య ఆశ, అది ఎన్నిరోజలు వెళ్ళినా డబ్బులు కక్కలేదు. రమణయ్య తుండు కర్రతో దాన్ని కొట్టాడు. కుక్క చనిపోయింది. 118 అపా ల్లురుం లర్లోళ్ళి కతల

/' శ్వా, _ (8వ తరగతి, యం.పి.పి. స్కూల్‌, కొత్తపాళెం కాలని, జలదంకి న మండలం తల్లి: నాగేశ్వరమ్మ, తంది : తిరుపాలు రామాపురంలో ఒక భార్య, భర్త వుండేవారు. భర్త అమాయకుడు, ముక్కు ముఖం తెలియని వాళ్ళందరిని ఇంటికి పిలిచేవాడు. వంటలు వండించి పెట్టీ పంపేవాడు. అతని అమాయకత్వానికి భార్య ఎన్నో కష్టాలు పడేది. ఎదురు చెప్పలేక వండి పెడుతుందేది. ఒక రోజు భర్త ఉదయమే ఇద్దరు చుట్టాలను ఇంటికి తీసుకొచ్చాడు. “ఎవరు వచ్చారు చూడు. విళ్ళు మన చుట్టాలు, విళ్ళకు కావలసిన ఎర్పాట్లు చెయ్యి. నేను ఊళ్ళోకి పోయి కోడిని కొనుక్కుని వస్తాను” అని చెప్పి బజారుకు వెళ్ళాడు. భార్య బాగా ఆలోచించింది. వచ్చిన వాళ్ళు ఎవరో ముక్కు ముఖం తెలీనివాళ్ళు. చుట్టాలు గాదు గిట్టాలు గాదు. ఏళ్ళకి శాస్తి చెయ్యాలనుకొంది. ఇంటిలో వున్న రోకలికి కుంకుమ పెట్టి , పూలతో పూజచేయసాగింది. “ఎవరైనా రోకలికి పూజ చేసారా? దేవుడికి చేసారు గానీ, ఇదేమి పూజ!” అని చుట్టాలు అడిగారు. క “మా ఆయనకు ఈ మధ్య కొంచెం పిచ్చి వచ్చింది. రోజూ చుట్టాలను ఇంటికి తీసుకొచ్చి ఆయన బజారు పోతాడు. బజారులో బాగా తాగివస్తాడు. ఇంతలోపల నేను = రోకలికి పూజచేసి రడీగా వుంచాలి. ఆయనరాగానే దాన్ని ఉపయోగిస్తాడు” అనింది. = “దేనికి ఉపయోగిస్తాడు?”. అని చుట్టాలు ఆశ్చర్యంగా అడిగారు. 'చుట్టాలకోసం ఉపయోగిస్తాడు అనింది. చుట్టాలకు భయం పట్టుకుంది. “చుట్టాలు దాంతో ఏం చేసుకుంటారు” అని అడిగారు. “మా ఆయనకు పిచ్చిగదా. అది కొంచెం దిగేదాకా ఈ రోకలితో చుట్టాల నడుము విరగ్గొడతాడు” అనింది ఆమె. నెం్లాతం లళ్తోళ్ళ టీ తానలననననానననవయయావావాాలాణాలా్లే || 0

'అమ్మ బాబోయ్‌!? అంటూ చుట్టాలు పరుగుతీశారు. ఇంతలో భర్త బజారునుంచి కోడిని తీసుకొనివచ్చాడు. “చుట్టాలు ఏరీ?” అని అడిగాడు.

“వాళ్ళు మన రోకలిని ఇమ్మని అడిగారు. నేను దానికి కుంకుమ పెట్టి పూజచేసి న ఇస్తానని చెప్పాను. ఆలస్యం అయిందని వాళ్ళు అలిగి వెళ్ళారు. నువ్వు తీసుకొని పొయ్యి ఇచ్చిరా! పరిగెత్తు” అనింది భార్య, ఇ

అమాయక భర్త నిజమే అనుకొని రోకలి చేత్తోపట్టుకొని వాళ్ళ వెంట పరుగెత్తాడు. వీడికి పిచ్చి ముదిరి మన నడుముల్ని విరగ్గొట్టడానికి వస్తున్నాడని భయపడి వాళ్ళు మరి పరుగుదీశారు. అప్పటినుంచి వాళ్ళ ఇంటికి చుట్టాల బెడద తప్పింది. న 7వ తరగతి, యం.పి.యు.పి. ఉర్దూ స్కూల్‌, టెక్కె ఆత్మకూరు మం. భి నట్పున. మత్యం. తల్లి : దిల్‌షాద్‌, తంటీ : కామిల్‌

ఒక ఊరిలో ఒక వ్యాపారి వుండేవాడు. అతను చిల్లర అంగడి నడుపుతుందేవాడు. అతనికి అంగటిలో పనికి ఒక పిల్లోడి అవసరం వచ్చింది. ఏ పిల్లవాడూ ఆతని దగ్గర నిలిచే వాడు కాదు.

ఒక రోజు ఒక పిల్లోడు వచ్చాడు. “ఏదైనా పని వుంటి ఇప్పించండి” అని | అడిగాడు. 'జీతం ఎంత కావాలి అన్నాడు వ్యాపారి. “జీతం వద్దు, మీరే నన్ను పంపించేస్తే మాత్రం 10 వేల రూపాయలు ఇవ్వాలి. మీరు పంపకపోతే ఎంతకాలమైనా పనిచేస్తాను. | అన్నంపెడితేచాలు” అన్నాడు పిల్లోడు. వ్యాపారికి చాలా సంతోషమైంది. పిల్లవాడు పనిలో చేరాడు.

వ్యాపారి భార్య వాదికి అన్నంపెట్టింది. చిన్న విస్తరి వేసి దాన్నిండా అన్నం పెట్టింది. అది వాడికి చాలలేదు. ఇదేమి అంటే “ఇస్తరాకు నిండా పెడతాము అన్నాంగానీ కడుపునిండా పెడతాము” అనలేదు అనింది. పక్కరోజు పిల్లోడు పెద్ద ఇస్తరాకు తానే 120తతతతతతతతతతతపతాేయ్లరు లర్లోళ్ళ తీయ

కుట్టుకొని వచ్చి కూర్చున్నాడు. వ్యావారి భార్య చచ్చినట్టు ఆ విస్తరినిండా అన్నం పెట్టింది. వాడు తిన్నంత తిని మిగిలింది ఆమె కళ్ళ ముందే కుక్కకు వేశాడు. ఆమె కడుపు మండిపోయింది.

ఒక రోజు వ్యాపారి పిల్లోడిని పిలిచి 'పాగాకుమీద నీళ్ళు చల్లు అని చెప్పి

• ఇంటికి వెళ్ళాడు. పిల్లోడు పొగాకును కుప్పతిప్పగా తడిపేశాడు. వ్యాపారి ఇది చూచి లబోదిబో మన్నాడు. అయినా వాడిని పనిలోంచి తీసేద్దామంటే 10 వేల రూపాయలు పోతాయని ఊరుకొన్నాడు.

క ఒకసారి వ్యావారి అత్తగారి ఊరికి పోవాల్సివచ్చింది. భార్య రెండు మూటలు కట్టి ఇచ్చింది. ఒక దాంట్లో చికెన్‌, మటన్‌ కట్టింది. ఇంకొక దాంట్లో పాచిపోయిన అన్నం కట్టింది. వ్యాపారితో పాటు పని పిల్లాడుకూడా బయలుదేరాడు. వ్యాపారి గుర్రంమీద పోతుంటే పిల్లాడు రెండు మూటలు తీసుకొని దాని వెనుకపోతున్నాడు. చాలా దూరం పొయ్యాక పిల్లోడు కావాలని వెనకబడ్డాడు. చికెన్‌, మటన్‌ మూట విప్పి తినేశాడు. దారిలో వ్యాపారికి ఆకలి అయింది. ఒక కాలవ దగ్గర ఆగాడు. చేతులు కడుక్కొని వచ్చాడు. అప్పుడు పిల్లోడు “అయ్యా మీ అన్నం మూట గుర్రం తినేసింది. పాపం దానికి ఆకలైంది. మీరు నా అన్నం తినండి. నేను ఆకలికి తట్టుకొంటాను. మీరు తట్టుకోలేరు” అన్నాడు. వ్యాపారి మూట విప్పాడు పాడు కంపు. అది తినలేక వ్యాపారి నీళ్ళు తాగి ఊరుకున్నాడు.

క మళ్ళీ ఇద్దరూ బయలుదేరారు. అప్పుడు పిల్లాడు “అయ్యా మీరు బాగా ఆకలితో వున్నారు. నేను ముందుగా పరిగెత్తి వెళ్ళి మీ అత్తగారింటిలో చెపుతాను. “అల్లుడుగారు

క వస్తున్నారు. మంచి కూరలు చేసి తొందరగా అన్నం వడ్డించమని చెపుతాను” అన్నాడు. వ్యాపారి సరే అన్నాడు.

పిల్లోడు అత్తగారితో “అమ్మా మీ అల్లుడు వస్తున్నాడు. ఆయనకు ఆరోగ్యం బాగాలేదు. నన్ను ముందుగా పంపినాడు. ఆయనకు పత్యం పెట్టాలి. రాగి సంగటిచేసి ఎర్ర కారం చేసి పెట్టండి" అని చెప్పాడు. నెంయ్లురం అధ్తోళ్ళు టీత్‌ యతాాతతతతతతవవవవవవణవానే 2 1

వ్యాపారి అత్తగారింటికి రాలేక రాలేక వచ్చాడు. అత్తగారు రాగిసంగటి, ఎర్రకారం పెట్టింది. వ్యావారికి చెడ్డకోపం వచ్చింది. పక్కరోజే తిరుగు ప్రయాణం అయ్యాడు. పిల్లవాడు “అయ్యా నేను ముందు వెళ్ళి అమ్మగారికి చెపుతాను. మంచి కూరలు వండమంటాను” అన్నాడు. వ్యాపారి సరే అన్నాడు. వాడు ఇంటికి వెళ్ళి “అమ్మా ! అయ్యగారికి దయ్యం పట్టింది. ఇంటికి రాగానే | దిష్టితీసి, బొట్టుపెట్టి, చీపురు కట్ట, వేపమండలు తీసుకొని కొడితే దయ్యం వదులుతుంది” అని చెప్పాడు. ఆమె అన్నీ రడీ చేసుకొంది. పిల్లవాడు వ్యాపారికి ఎదురు పోయి “అయ్యా అమ్మగారికి దయ్యం పట్టంది. వేపమండలు తీసుకొని అందరిని కొడుతోంది. ఆమెకు దయ్యం వదలాలంటే మీరు కూడా అదే పని చెయ్యాలి, వేప మందలు దారిలోనే మోపు తీసుకొని పోదాం” అన్నాడు. వ్యాపారి అలాగేచేశాడు. ఇంటికి వచ్చాడు. భార్యభర్తలు ఇద్దరూ వేపమందలతో ఒకరిని ఒకరు బాదుకున్నారు. అలసిపోయి అసలు విషయం తెలుసుకొన్నారు. పిల్లోడికి 10వేల రూపాయలు ఇచ్చి వదలించుకొన్నారు. పతా ము గూడూరు దొంగ - నెల్లూరు దొంగ చ్‌ దేవరకొండ వంశీ తా?) [4వ తరగతి, యం.పి.యు.పి. స్కూల్‌, బిరుదవోలు, పొదలకూరు మం. 'తలటి :; పెంచలమ్మల, తంది : శ్రినివాసులు ____ . శ గూడూరు దొంగ, నెల్లూరు దొంగ కలసి కోటకి దొంగతానికి వెళ్ళాలని వోతూ వున్నారు. దారిలో వాళ్ళకి ఒక చెట్టుపైన ఒక పిల్లాడు కనిపించాడు. వాడు చింత + ఇగురు కోసుకొని తింటున్నాడు. ఆ పిల్లాడు ఆ దొంగలను ఆపి “ఎక్కడికి పోతున్నారు” అని అడిగాడు. మేము కోటకు దొంగతనానికి పోతున్నామని వాళ్ళు చెప్పారు. “అయితే నేనూ వస్తా”నన్నాడు ఆ పిల్లోడు. 122ాాాఢింప్లతు లల్లో లు

“ంాజు కోట చుట్టూ పోలీసులు వుంటారు. నేను ఇక్కడ ఎగిరితే రాజు కోట మీద వుంటాను” అన్నాడు గూడూరు దొంగ. నెల్లూరు దొంగ “నేను కూడ అలాగే చేస్తాను అన్నాడు. అయితే 'నేను ఎట్లా అన్నాడు పిల్లోడు.

పిల్లోడిని నెల్లూరు దొంగ అటు వైపు, గూడూరు దొంగ ఇటు వైపు పట్టుకొన్నారు. ఎగిరి కోట మీదికి దూకారు. కోటలోకి దూరి సూట్‌కేసులకు బంగారం, డబ్బు సర్గారు.

"వాటిలో నాలుగు సూట్‌కేసుల్లో నిండా వున్నాయి. ఒకటి సగంకు వుంది.

“తెల్లవారితే రాజు భటుల్ని పంపి వెతికిస్తాడు” అని ఎగిరివచ్చి చింతచెట్టుమీద వాలారు. సూట్‌కేసులు తెరిచారు. అన్ని నగలు నాలుగు సూట్‌కేసుల్లో సర్దారు. వాళ్ళు ఒక దానిలో పడుకొన్నారు.

పిల్లాడిని అన్నం వండమన్నారు. వాడు మినుములు తెచ్చి పచ్చడి చేశాడు. ఉప్పు చాలలేదు కోమటి ఇంటికి ఉప్పు తేవడానికి వెళ్ళాడు. అక్కడి వాళ్ళకి సంగతి

గూడూరు దొంగ, నెల్లూరు దొంగ అన్నం తిన్నారు. ఇంతలోనే పోలీసులు వచ్చెశారు. దొంగలు చిక్కిపొయ్యారు. పిల్లోడిని అందరూ పొగిడినారు. కవత వ వన క స మిరియాల బుడ్చొడు

[. ర్‌వ తరగతి, యం.పి.యు.పి. స్కూల్‌, పడమర గుడ్లదొన, కలిగిరి మండలం " ఒక ఊరిలో ఒక అవ్వ ఉంది. ఆమెకు ఒక కొడుకు. వాడి పేరు మిరియాల బుడ్డోడు. వాడు పెరిగి పెద్దయ్యాడు. ఒక రోజు వాడు పనికి పొయ్యాడు. ఆరుగురు లాగేంత బరువు లాగాడు. వాడికి డబ్బులు, వడ్లు ఇచ్చారు. డబ్బులు తీసుకొని వాడు నోట్లో పోసుకున్నాడు. కొన్ని వడ్ల బస్తాలు ఒక చెవిలో, కొన్ని బస్తాలు ఇంకో చెవిలో పోసుకున్నాడు. నెంయ్లతు లక్తోళ్ళీ ధీర తంలతతతతతతతతతతతతతతతజతతతండ! 2౮

స్వా

ఇంటికి వచ్చి ఒక చెవి పక్కకు వంచాడు. బస్తాల బస్తాల వడ్లు పడ్దాయి. రెండోచెవి పక్కకు వంచాడు. మళ్ళీ బస్తాల బస్తాల వడ్లు పడ్డాయి. వాడు నోరు తెరిచి ఉమ్మేశాడు. డబ్బులు గలగలా రాలాయి. ఇల్లంతా పడ్డాయి. అప్పుడు వాడు రాజుకూతురిని పెళ్ళి చేసువాలని బయలు దేరాడు. దారిలో వాడికి ఒక నక్క కనబడింది. అది అడ్డం " వచ్చి “బుడ్డోడా . బుడ్గోడా! ఎక్కడికి పోతున్నావు” అని అదిగింది. “రాజు కూతుర్ని పెళ్ళి చేసుకోవడానికి పోతున్నాను”. అన్నాడు. “అయితే నేనూ వస్తాను అనింది నక్క 'ఈ - చెవిలోకి ఎక్కు అని దాన్ని మిరియాల బుడ్డోడు ఒక చెవిలోకి ఎక్కించుకున్నాడు.

పోతూవుండగా ఒక సింహం ఎదురు వచ్చింది. “బుడ్డోదా . ఎక్కడికి వెళుతున్నావు” అని అడిగింది. “రాజు దగ్గరికి పోతున్నా. ఆయన కూతుర్ని పెళ్ళి చేసుకోవాలి” అన్నాడు. “అయితే నేనూ వస్తానంది సింహం. ఈ చెవిలో ఎక్కు అన్నాడు. అది ఇంకో చెవిలో ఎక్కింది.

ఇంకొంచెం దూరం పోతుంటే ఒక పులి ఎదురు వచ్చింది. “బుడ్డోడా! ఎక్కడికి పోతున్నావు” అని అడిగింది. వాడు అదే జవాబు చెప్పాడు. అది కూడా వస్తానంది. వాడు దాన్ని నక్క వున్న చెవిలో ఎక్కించుకొన్నాడు. రాజు గారి దగ్గరికి పొయ్యాడు. 'నీ కూతురినిచ్చి నాకు పెళ్ళి చెయ్యి” అని అడిగాడు. రాజుగారికి కోపం వచ్చి బెపీడిని తీసుకెళ్ళి మేకల దొడ్డిలో వెయ్యండి” అన్నాడు. భటులు వాడిని మేకల దొడ్డిలో వేశారు.

అప్పుడు వాడు *నక్కా నీవంతు వచ్చింది. దిగు అన్నాడు. నక్క దిగి మేకలను తినేసింది. తెల్లవారి చూస్తే మేకలన్నీ చచ్చాయి. రాజుకు కోపం వచ్చి 'వీడిని గొర్రెల దొడ్డిలో వెయ్యండి అన్నాడు. భటులు వాదిని గొర్రెల దొడ్డిలో వేశారు. అప్పుడు వాడు పులిని పిలిచి 'పులీ ! నీవంతు వచ్చింది. కానియ్‌” అని దాన్ని దింపాడు. పులి గొరైలను _. తినేసింది. రాజుగారికి ఇది తెలిసి 'వాళ్లి ఆవుల కొట్టంలో వెయ్యండి" అన్నాడు. వాడు “సింహం! ఇప్పుడు నీవంతు వచ్చింది. దిగు” అన్నాడు సింహం దిగి ఆవులన్నీతినేసింది. "

రాజుగారు “వాణ్లి చెరువులో వెయ్యండి” అన్నాడు. మిరియాల బుడ్డోడు చెర్లో పడి నీళ్ళన్నీ తాగేశాడు. రాజు “వాణ్ణి నిప్పుల్లో వెయ్యండి” అన్నాడు. వాళ్ళు నిప్పుల్లో వేశారు. బుడ్డోడు చెరువులో తాగిన నీళ్ళతో నిప్పులన్నీ ఆర్పశాడు.

వీడు సామాన్యుడు కాడని రాజు తన కూతురినిచ్చి పెళ్ళి చేశాడు. 12డలతతతతతతతతతపత2త2త2జ2జ242424జ4జ4జతజజజజజజజజడెల్లతం అర్లోళ్ళీ కీతీయ

(షష ' ఎవరికీ అపకారం చేయకూడదు షే పాటూరి జ్యోతిర్మయి

ఒక చెట్టు మీద రెండు కాకులు జంటగా ఉందేవి. ఆడ కాకి పొదిగి పిల్లలు చేసింది. ఆడ కాకి, పిల్లల గూటిలోనే ఉండేది. మగ కాకి పిల్లలకు, ఆడ కాకికి ఆహారం తెస్తుండేది. కానీ ఆ ఆహారం ఆడకాకికి చాలెదికాదు.

ఒక రోజు ఆ చెట్టు కింద చాలా నేరేడుపండ్లు ఆడకాకి చూసింది. వాటిని తినసాగింది. ఇంతలోనే మగ కాకి వచ్చింది. “ఎక్కడికి వెళ్ళావు” అని అడిగి కోపించింది. “నీ వలన నా పిల్లలకు భద్రత లేదు” అని దానిని తరిమి వేసింది. అది పిల్లల మీద బెంగతో ఏడుస్తూ ఆ రాత్రి అంతా ఆ చెట్టు కిందనే గడిపింది, తెల్లవారగానే న్యాయంకోసం ఆ వూరి పెద్దల దగ్గరకు వెళ్ళింది. జరిగిందంతా చెప్పింది. ఆ ఊరి పెద్ద “మగ కాకి చేసిందే న్యాయంి అని తీర్పు చెప్పాడు.

దానితో ఆడ కాకి ఏడుస్తూ ఒక పెద్ద అడవిలోకి వెళ్ళింది. అక్కడ ఒక చిన్న గుడి ఉంది. దానికి పూజలు చేస్తూ ఉండిపోయింది. “స్వామీ ! నన్ను రాజు కూతురుగా

౪ పుట్టించు” అని అది వేడుకుంటూ ఉండేది. అది పిల్లల మీద బెంగతో కొన్నిరోజులకు చనిపోయింది. ఆ దేవుడు దాని ఆత్మను రాజు కూతురుగా పుట్టించాడు.

ఆ ఊరిలో వానలు కురవటం ఆగిపోయాయి. పశువులకు నీళ్ళు లేకుండా పోయాయి. పక్క ఊరి పెద్ద పాపయ్య గారితో ఈ వూరి పెద్దలు మాట్లాడారు. ఆయన ఒప్పుకొన్నాడు. పశువుల కాపరులు ఆ వూరి పశువులను పక్క ఊరిలో తోలి వచ్చారు. అక్కడ సళ్ళు దండిగా వున్నాయి. ఆవులు బాగా మేసి దూడల్ని ఈనాయి. ఆవులకు దూడలు పుట్టడానికి వాపయ్యగారి ఆంబోతులు కారణం. నెం్లాతు అత్తోళ్ళ కీతీంతతతతతతతతతతతతతాశే 25

॥ పే $ ల.

కొన్ని రోజులకు ఈ ఊరిలో వానలు కురిశాయి. స్‌ళ్ళు బాగా వచ్చాయి. వాపయ్య దగ్గరున్న మన పశువులను తోలుక రమ్మని ఊరి పెద్దలు కాపరులకు చెప్పారు. వాళ్ళు పశువులతో పాటు దూడలను కూడా తోలుకొని రాబొయ్యారు. “దూడలు మావి. మా ఆంబోతుల వలన పుట్టాయి. దూడలను వదిలి ఆవులను తోలుకొని పొమ్మన్నాడు” వాపయ్య, న పశువుల కాపరులు ఈ విషయాన్ని యాజమానులకు చెప్పారు. యాజమానులు కోపంతో పాపయ్య దగ్గరకు వచ్చారు. అయినా వినలేదు. అందరూ కలసి ఒక రాజు దగ్గరకు వెళ్ళారు. ఆ రాజుగారి సభలో రాజు కూతురు కూడా ఉంది. ఆడకాకే ఆ రాజు కూతురు. ప్రజలు జరిగిన విషయమంతా చెవ్పారు. అప్పుడు రాజు కూతురు “మగకాకికి పిల్లలు చెందుతాయి. ఆదకాకికి చెందవు అని మీరే తీర్పు చెప్పారు గదా! ఇప్పుడు మీ ఆవులకు దూడలు ఎక్కడివి. ఆంబోతుకే గదా చెందుతాయి” అని తీర్పు చెప్పింది. దానితో ఆ ఊరి పెద్ద బుద్ధితో మంచిగా తీర్పులు చెప్పడం మొదలు పెట్టాడు. . నక్క సింహం స్నేహం ను. రేవూరి నాగరమ్య సాయి గ 6వ తరగతి, ఐ.ఏ.యస్‌. పబ్లిక్‌ స్కూల్స్‌ కావలి అనగనగా ఒక అడవిలో సింహం మామ, నక్క బావ ఉండేవారు. సింహం రోజూ అడవికి వెళ్ళి, అడవిలోని జంతువును వేటాడి, మొదట తాను తిని మిగిలిన ఎముకలను నక్కకు ఇచ్చేది. నక్క ఆ ఎముకలను తింటూ హాయిగా ఉండేది. క్ష కొన్ని రోజులు గడిచిపోయాయి. సింహం ముసలిదయిపోయింది. ఎముకలలో “ శక్తి కూడా తగ్గిపోయింది. పళ్ళు ఊడిపోయాయి. వేటకి వెళ్ళి జంతువులను వేటాడే శక్తి కూడా లేదు. నక్క చాలా జిత్తులమారిది కదా! అది ఆ జిత్తులు ఉపయోగించి రోజూ ఒక జంతువుని వేటాడి చంపేది. సింహానికి కూడా పెట్టెది. అలా కొన్ని రోజులు గడిచాయి. 126 ాేం్లరు లక్తోళ ల

ఇది అడవిలో ఉందే జంతువులన్నిటికి తెలిసిపోయింది. ఆ జంతువులన్నీ ఒక నారి కలిసి ఒక ఉపాయం ఆలోచించాలి అనుకొన్నాయి. 'మనం అందరం కలసి ఈ అడవికి పక్కన ఉన్న అడవికి మారిపోదాం'” అన్నది కుందేలు. జంతువులన్నీ కలసి పక్క అడవికి

క మారాయి. పాత అడవిలోకి ఒక జంతున కూడా వెళ్ళేది కాదు. ఆఖరికి చీమలు కూడా. ఆ జంతువులన్ని కలసి ఆ అడవిని కాకులు దూరని కారడవి చీమలు దూరని ' చిట్టడవి అనడం మొదలు పెట్టాయి. ఏ బయట జంతువుని కూడా రానిచ్చవి కాదు.

ఈ జంతువులన్నీ పక్కనున్న అడవికి మారిన తరువాత అక్కడికి నాలుగు ఏనుగులు వచ్చాయి. ఆ ఏనుగులు స్నేహం గురించి తెలుసుకున్నాయి. ఆ జంతువులన్నీ “వాటికి ఎలాగైనా బుద్ది చెప్పాలనుకుంటే మా వల్ల కావడంలేదు” అని ఏనుగులతో అన్నాయి. ఆ నాలుగు ఐనుగులు సింహం మామకు నక్కబావకు బుద్ది చెప్పాలని నిర్ణయించుకొన్నాయి.

ఒక రోజు ఆ నాలుగు ఏనుగులు అడవికి వెళ్ళాయి. నక్క రావడం గమనించాయి. అప్పుడు నక్క ఆ ఐనుగుల వద్దకు వెళ్ళింది. “నక్కబావా నీవు చాలా

తెలివైన వాడివనుకున్నాను. మరి ఇలా చేస్తున్నావేమిటి” అని ఒక ఏనుగు అనింది. “ఏం చేశాను నేను, నేను ఇప్పటికీ తెలివిగలదానినే” అన్నది నక్క “నక్క బావా సింహం క్రూరమైన జంతువు. దానితో స్నేహం చేయడం వలన మనకి ఎప్పటికైనా అపాయం తప్పదు” అన్నది ఐనుగు. “అవును” అన్నాయి మిగాతావి. 'నక్క బావా! స్నేహం చేయాలంటే మంచి వారిని ఎంచుకోవాలి, ఇలాంటి క్రూరమైన జంతువుని కాదు” అన్నాయి అన్ని ఐఖనుగులు.

(| “నేను, నా నేస్తం చూడు ఎంత చక్కగా ఉన్నామో! నేను సింహం తోటి స్నేహం చేస్తున్నానని మీకు కుళ్ళు” అన్నది నక్క, 'సరే మనం పందెం పెట్టకుందాం ఆ పందెం

ఏమిటంటే ఈ రోజు సింహం నిన్ను చంపబోతే నువ్వు మాంసం తినడం మాని వేయాలి. అదే గనక సింహం నిన్ను తినకపోతే మా నాలుగు ఏనుగులు కలిసి సింహానికి ఆహారం అవుతాం” అన్నాయి. ఈ పందేనికి నక్క సరే అన్నది. అప్పుడు బనుగులన్నాయి “నువ్వు సింహం దగ్గరికి వెళ్ళి ఈ రోజు ఏ జంతువు దొరకలేదు అని చెప్పు. అసలే ఆకలితో ఉన్న సింహం ఈ రోజు ఏ జంతువు దొరకకపోతే నిన్న ఆహారంగా తీసుకుంటాను అంటుంది” అని చెప్పాయి. నక్క అలాగే చేసింది. అప్పుడు సింహం “అయితే ఈ రోజు ెంయ్లాతం అధ్హోళ్ళ తతత 27

నిన్నే తింటాను అని మీదికి దూకబోయింది. నక్క తప్పించుకునింది. నక్కకు బుద్ది వచ్చింది.

పక్క రోజు 'నేను ఒక నాలుగు ఏనుగులను చూసాను అని చెప్పమన్నాయి ఏనుగులు. దానికి ఒప్పుకొని నక్కసింహం దగ్గరకు వెళ్ళీ "నేను ఒక నాలుగు ఏనుగులను " చూశాను” అని చెప్పింది. 'ఆ నాలుగు ఎనుగులను గనక చంపితే మనకు నెల రోజులకు తిండి బాధ తప్పివోతుంది' అన్నది నక్క నక్క సింహాన్ని ఊరించి ఏనుగులు ఉన్న - కొంద వద్దకు తీసుకొని వెళ్ళింది. ఆ నాలుగు ఏనుగులు గుంపుగా ఉండగా ఒక ఏనుగు గడ్డిమెస్తున్నట్లుగా నటించింది. అప్పుడు ఆ సింహం పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి వనుగులపై దూకింది. ఆ ఏనుగు పక్కకు జరిగింది. ఆ సింహం కొండకు గుద్దుకొని ఉన్న పళ్ళు కూడా ఊడిపోయి లోయలో పడింది.

ఆ సింహం కోలుకోడానికి ఐదు, ఆరు నెలలు పట్టింది. అప్పుడు ఆ ఎనుగులు సింహానికి పండ్లు, ఆకులు తెచ్చి పెట్టాయి. ఆ సింహం జీవహింస లేకుండా పండ్లు, ఆకులు తిని జీవించవచ్చని తెలుసుకుంది. సింహం తన తప్పుకు పశ్చాతాప పడింది. నకవనకన కన పకక ననన” నన కనన సనసకనసు. పకనపాడ హస కము కస కక -. న రాజూ కూతురు, సింహం

జక పల్లోలు గౌతమి ా ౯” 7వ తరగతి, యం.పి.యు.పి.పాఠశాల, గూడలి, కోట మండలం ు తల్లి : రమణమ్మ, తండి ; దయాకర్‌

నీలవేణి మగధ దేశపు రాజు కూతురు. ఆమెకు కాశీకి వెళ్ళి విశ్వేశ్వరుని. సందర్శించాలని బుద్ది పుట్టింది. తల్లిదండ్రులకు చెపితే వెళ్లనివ్వరని నమ్మకస్తుడైన ఒక యోధుడిని వెంట బెట్టుకుని బయలు దేరింది.

దారిలో వారికి ఒక ముసలమ్మ ఎదురైంది. ఆ ముసలమ్మ మాంత్రికురాలు. నీలవేణి అందచందాలు, ఆమె సీలి కళ్ళు చూసి, కన్ను కుట్టి యోధుడు, నీలవేణి విడిపోయుటట్లు చేసింది.

128 లాాేం్లరు లత్తోళ్ళి టీం

యోధుడు నీలవేణిని వెతుక్కుంటూ ఒక దిక్కుగా బయలు దేరాడు. నీలవేణి యోధుని వెదుకుతూ మరొక దిక్కుకి బయలు దేరింది. ఇలా ఇద్దరు చెరొక దిక్కుగా కొండలు, అడవులు, మైదానాలు మధ్యగా ప్రయాణం చేశారు. నీలవేణికి భయం వేసింది. కన్నీరు జలజల రాలాయి. పాపం ఏం చేస్తుంది ? కొంత దూరం ప్రయాణం చేసే సరికి నీలవేణి అలసిపోయి అడవిలో ఒక , పొదలచాటున పడుకుంది. యోధుడు వచ్చేంత వరకు ఇక్కడే ఉండిపోవాలని నిశ్చయించుకుంది. నీలవేణి నిద్రపోతూ వుంది. అక్కడికొక సింహం వచ్చింది. ఒంటరిగా వున్న మనిషిని చూసి, నోరు తెరుచుకుని మెల్లమెల్లగా అడుగులు వేసుకుంటూ నీలవేణి వైపు వచ్చింది. నీలవేణికి వెలుకువ వచ్చి చూసేసరికి ఎదురుగా సింహం. దాని చింతనిప్పుల్లాంటి కళ్ళు, ఎర్రని వాడైన పళ్ళు చూసే సరికి నీలవేణి గుండె జారింది. ' కాని పశుబలంకంటే సౌందర్య బలం శక్తిమంతమయింది. ఆ అందాల నీలవేణిని చూసేసరికి సింహంలోని క్రూరత్వం భయంకరత్వం మాయమయింది. సింహం నీలవేణి పక్కన కూర్చుంది. పెంపుడు కుక్కలా చేతులు నాక సాగింది. సింహం సాధువు కావడం చూసేసరికి నీలవేణి కళ్ళు చెమ్మగిల్లాయి. “ఆపద సమయంలో నా మీద సింహం జాలిచూపింది. అదవికి రాజైన మృగరాజు అనాధకి లొంగిపోయాడు. సింహంలాంటి నా యోధునికి నేనంటే అసహ్యం వేసింది. నన్ను (పేమించాడనుకున్నాను. ఎంత క్రూరుడో నన్ను వదలి పెట్టి వెళ్లిపోయాడు అని నీలవేణి అనుకుంది. ఆమె భావాలను (గ్రహించిన సింహం ఆమెపై జాలి చూపింది. నీలవేణి లేచి

• యోధుని వెదకడానికి గుర్రం ఎక్కి బయలు దేరింది. సింహం ఆమెను వదలలేదు. ఆమెతో కూడా బయలు దేరింది. దారిలో సీళ్ళ దగ్గరకు వచ్చిన అదవి మృగాలను " సింహం తరిమివేయసాగింది. ఇలా సింహం తోడురాగా నీలవేణి కొండలు, కారడవులు దాటింది. చీకటి పడింది. నీలవేణి పడుకుని నిద్రపోయింది. సింహం నీలవేణికి ఏ హాని జరగకుండా కాపలాగా కూర్చుంది. నిలవేణి మెలుకున్న తరువాత ఆమె ఆజ్ఞల కోసం ఎదురుచూస్తున్నట్లు ఆమె చాయనే చూసింది. నెల్లుతం అత్తోళ్ళ కత ంతతతతతతతతతతపతతశే 29

కొన్ని రోజుల పాటు సింహం రాజుకూతురు ప్రయాణం చేశారు. వారు నడిచే దారిలో అంతకు ముందు మానవులు నడిచినట్టు లేదు. చివరికి ఒక కొండ కిందకు చేరుకున్నారు. అక్కడ ఒక మనిషి అడుగు జాడలు కనిపించాయి. నీలవేణిలో ఆశ చిగురించింది. అక్కడొక యువతి భుజం మీద నీటి కుండను పట్టుకుని వస్తూవుంది. నీలవేణి ఆమెను కేకవేసింది. ఆ యువతి ఆ సింహాన్ని చూసి తెల్లబోయి కెవ్వుమంటూ పారిపోయింది. _ క ఆ యువతి గబ గబా యింటికి వచ్చి తలుపు వేసుకుని గడి పెట్టుకుంది. ఆ ఇంటిలో ఆమె గుడ్డి తల్లి ఒక్కతే ఉంది. నీలవేణి ఆ ఇంటికి వచ్చి తలుపు తట్టింది. ఆమె కాని ఆమె తల్లి కానీ ఎవ్వరు తలుపు తీయలేదు. ఇందతా చూస్తున్న సింహం ఒక్కసారి తలుపును నెల్టంది. తలుపు గడియ ఊడి తలుపు తెరుచుకుంది. సింహం, నీలవేణి లోపలకు ప్రవేశించారు. ఆ ఇల్లు చీకటి మయం. ఆ యువతి నిలువెల్లా వణికివోయింది. ఆమె తల్లిని సింహం బారినుండి రక్షించమని భగవంతుని ప్రాధేయపడింది. అప్పుడు నీలవేణి “సింహం మిమ్మల్ని ఏమీ చెయ్యదు. భయపడకండి” అని నెమ్మదిగా, తియ్యగా చెప్పింది. ఆ మాటలకు ఆ యువతి మనసు కరిగి పదక వేసింది. నీలవేణి పడుకుంది. నీలవెణి పక్కన సింహం పడుకోవడం చూసి ఆ యువతి ఆశ్చర్యపడింది. నీల వేణికి నిద్రపట్టలేదు. ఆ యోధుని తలచుకుంటూ ఏడవసాగింది. అర్దరాత్రి సమయానికి ఒక గజదొంగ తలుపు తట్టాడు. సింహం ఉంది గదా అని భయానికి ఆమె కాని ఆమె తల్లి గాని ఎవ్వరు తలుపు తియ్యలేదు. గజ దొంగ “తలుపు తియ్యండి అంటూ గట్టిగా అరిచాడు. అయినా ఎవ్వరు తలుపు తియ్యలేదు. ॥ దొంగకు కోపం వచ్చింది. తలుపును గట్టిగా నెట్టాడు. తలుపు తెరుచుకుంది. లోపలికి వెళ్తాడు. చటుక్కున సింహం అతనిపై పడి అతనిని చంపేసింది. "| ఆ గజదొంగ ఆ యువతికి, ఆమె తల్లికి స్నేహితుడు. తెల్లవారింది. దొంగ శవాన్ని చూసే సరికి తల్లి కూతుళ్ళకు కోపం వచ్చింది. నీలవేణిని నోటికి వచ్చినట్లు తిట్టారు. శాపనార్జాలు పెట్టారు. ఆ తిట్లు భరించలేక నీలవేణి గుర్రం ఎక్కి బయలుదెరింది. ఆమెకు దారిలో శూరుడు అనే మాంత్రికుడు ఎదురయ్యాడు అతను ఎక్కిన గుర్రం మంత్రాలతో నడిచేది. అతని చేతిలోని బల్లెం కూడ మంత్రాలతో పనిచేసిది. 130 లాయరు లర్లోళ్ళ తం

శూరుడు నీలవేణిని వెంబడించాడు. సింహం అంటే అతనికి భయం. అందుకని మాంత్రికుడు నీల వేణిని విడిచివెళ్లిన యోధుని రూపం ధరించాడు. యోధుడు కనిపించే . సరికి నీలవేణికి సంతోషం ఉప్పొంగిపోయింది. “ఇన్ని రోజులు ఎక్కడ ఉన్నావు? ఎంత

8 భయపడ్డానో తెలునా” అన్నది నీలవేణి. “ఏం చేయను! ఇక్కడొక మాంత్రికుడు ఉన్నాడు. వాడు అనేక మందికి హాని కలిగిస్తున్నాడు. వాడిని చావకొట్టి బందీని చేశాను. మంచిపనిని

ఇ చేయడానికి వెళ్ళాను కాబట్టి నన్ను క్షమించవలసింది” అన్నాడు శూరుడు.

అప్పుడు నీలవేణి పడిన కష్టాలు మరచిపోయింది. ఇంతలో ఇంకో కొత్త యోధుడు అక్కడకు వచ్చాడు. శూరుడు బల్లెం గురిపట్టి అతని మీదకి గుర్రంను ఉరికించాడు. కాని ప్రయోజనం లేక పోయింది. ఈ కొత్త యోధుడు శూరుడిని కింద పడవేసి శిరస్తాణం తీసి చూశాడు. ఇద్దరు మిత్రులే! ఇద్దరూ మాంత్రికులే!

రెండోవాడు శూరుడిని వదిలేసి నీలవేణి వైపు వెళ్ళాడు. సింహం అతని మీదకి దూకింది. అతను కత్తితో గట్టిగా పొడిచాడు సింహం గట్టిగా అరచింది. కిందపడి చచ్చింది. శూరుడు నీలవేణిని బంధించి తీసుకొని వెళ్ళాడు. నీలవేణి తన దురదృష్టాన్ని తలచుకుని గట్టిగా ఐడవ సాగింది. అది విని అడవిలో నాట్యం చేస్తున్న వనదేవతలు ఆమెను రక్షించటానికి పరుగున వచ్చారు. వన దేవతలను చూసి శూరుడు భయపడి నీలవేణిని వదిలి పారిపోయాడు.

అప్పుడు వన దేవతలు ఆమెను రక్షించారు. ఆమె అందాన్ని చూసి ఏవరో మహా దేవత అని మోకరిల్లారు. ఒక రోజు సాయంకాలం వన దేవతలు అడవిలో

॥ నాట్యం చేస్తున్నారు. నీలవేణి వంటరిగా కూర్చునుంది. అక్కడకు గుర్రం మీద స్వారీ చేస్తూ యోధుడు వచ్చాడు.

” అతనిని చూడగానే నీలవేణికి సంతోషం పొంగుకు వచ్చింది. వనదేవతల దగ్గర సెలవుతీసుకుని వాళ్ళిద్దరూ కాశీకి బయలుదేరారు. ఎన్నో కష్టాలు పడి కాశీకి చేరుకున్నారు. ఇద్దరు వివాహమాదారు. సుఖంగా అక్కడే ఉండిపోయారు. నీలవేణిని కాపాడబోయి తను ప్రాణం విడిచిన సింహానికి కృతజ్ఞతగా గంగానది ఒడ్డున పెద్ద సింహం విగ్రహాన్ని ప్రతిష్టించారు. నెం్లాతం లర్తట్ళ తతత 31

గ] (6వ తరగతి, యం.పియు.పి.స్కూల్‌, గూడలి కోట మండలం , శ తల్లి : ఈశ్వరమ్మ, తంది : నరసయ్య ఒక రాజుకు ఒక కూతురు. వాళ్ళు శనగతోట వేశారు. ఒక రోజు నక్క శనగ - తోటను చూసి దున్ని వెసింది. అది రాజు చూసి “నక్కా! నక్మా మా తోటను దున్న వద్దు. నివుగాని మా తోటను దున్న కుండా గాని ఉంటే నా కూతుర్ని నీకు ఇచ్చి పెళ్ళి చేస్తాను” అని చెప్పాడు. నక్క అప్పుటి నుంచి రాజు తోటకు కాపలా కాసింది. శనగ తోట పెద్దదయింది. రాజు ఆ శనగకాయల్ని తెచ్చి ఇంట్లో పోసుకున్నాడు. ఒక రోజు నక్క పోయి రాజు గారి వాకిట్లో కూర్చుంది. రాజు భార్య నిద్రలేచి 'నా కూతురు కావాలా నికు అని కల్లాపు ఆ తట్టు ఈతట్టు కొట్టింది. అప్పుడు రాజు ఇంటికి వచ్చి “పిల్లా పిల్లా ఆతట్టుకి, ఈతట్టుకి కల్లాపు కొడుతున్నావు దేనికి” అని అడిగాడు. అప్పుడు భార్య 'నా కూతురు ఈ నక్కకు కావలంటి అని చెప్పింది. అప్పుడు రాజు 'పిల్లా పిల్లా ఆ నక్క కాపలా కాయడం వల్లనే కదా మనం శనగకాయలు తెచ్చి ఇంట్లో పోసుకోగలిగాం. మనకు కూతురు వుందికదా. ఆ కూతుర్ని ఇచ్చి పెళ్లి చేసేద్దాం అని చెప్పాడు. రాజు భార్యకూడ సరే అంది. నక్కకు రాజు కూతురుకు పెళ్ళిచేశారు. నక్క “పిల్లా పిల్లా ఏమాత్రం మనం ఇక్కడ ఉందేదానికి లేదు” అని చెప్పి రాజు కూతురిని తీసుకొనివెళ్ళింది. అక్కడ ఓ పెద్ద మిద్దె వుంది. ఎమికావాలనుకున్నా అక్కడవున్నాయి. అవి ఏమిటంటే బియ్యం, కూరగాయలు, బిస్కెట్లు, పాలు, గుడ్లు అన్నీ ఉన్నాయి. రాజు కొన్నిరోజుల తర్వాత నక్కావాళ్ళ ఇంటికి పోయాడు. మిట్ట మీద నుంచి క “ఓ రమణమ్మా” అని అరిచాడు. “ఓ నాయినా మిట్టదిగిరా అని ఆమె పిలిచింది. అప్పుడు రాజు మిట్టదిగి వచ్చాడు. కూతురు వెండిగిన్నెలో అన్నం వేసింది. వెండి చెంబులో అ స్‌ళ్ళు ఇచ్చింది. అన్నం పెట్టింది. అంతలో నక్క వచ్చింది. “రమణమ్మా! మీ నాన్న ఎప్పుడు వచ్చాడు” అని అడిగింది. “మనం ఇంట్లో నుంచి వచ్చేసిన తర్వాత ఒక కొడుకు పుట్టినాడంట” అని చెప్పింది. “మా నాయన కష్టాల్లో వున్నాడు. నాయం చెయ్యి” అనింది. 'సరె గాని ఆ మూల మైనపు బుడ్డి వుంది. ఆ బుడ్డి ఇవ్వు అని చెప్పాడు. ఆమె మైనపు బుడ్డి ఇచ్చింది. 132లతతతతతతతతతతతతతతాేంయ్లుతు లర్లోళ్ళ తంల

ఖ రాజు అది ఎత్తుకొని పోయి, ఒక రావి చెట్టుకిందకు పోయి మూత తీసాడు అప్పుడు ఒక అమ్మి వచ్చి అన్నం వేసింది. ఒక అమ్మి కూర వేసింది. ఒక అమ్మి కాకరకాయ తాళింపు వేసింది. అవి తిని ఆ మైనపు బుడ్డిని ఎత్తుకొని పోయాడు.

॥ భార్యకు ఇచ్చాడు. వాళ్ళు కూడ అన్నం బాగా తిన్నారు. అది మరొక రాజు చూచి వాళ్ళకు 200 రూపాయలు ఇచ్చి ఆ బుద్దిని కొన్నాడు. ఆ రెండు వందల డబ్బులతో రెండు రోజులు అన్నం కూర వండుకొని తిన్నారు.

రాజు మళ్ళీ అల్లుడి ఇంటికి బయలుదేరాడు. మిట్ట మీదకు పోయి “రమణమ్మా!” అని అరిచాడు. 'ఓ నాయినా మిట్టదిగి రా అని కూతురు చెప్పింది. మిట్టదిగిపోయాడు. వెండి గిన్నెలో అన్నం వేసింది. వెండి చెంబులో సళ్ళు ఇచ్చింది. అన్నం తిన్నాడు. ఇంతలోనే నక్క వచ్చి. “పిల్లా పిల్లా మీ నాన్న ఎప్పుడు వచ్చాడు” అని అడిగింది. 'మా నాన్న ఎత్తుకొనిపోయిన మైనపు బుడ్డితో రెండు రోజులే తిన్నారు. అందువల్ల మళ్ళీ వచ్చాడు” అని చెప్పింది. “సరే ఆ మూల సొరకాయ వుంది ఇయ్యి” అని చెవ్పాడు. ఆమె సొరకాయ ఇచ్చింది. అది ఎత్తుకొని పోయి భార్యకు ఇచ్చాడు. ఇల్లు అంతా బంగారం అయిపోయింది. ఒక రాజు దాన్ని చూసి వాళ్ళకు రెండు వందల రూపాయలు ఇచ్చి ఆ బంగారం అంతా కొని ఎత్తుకొని వెళ్ళాడు. ఆ రెండు వందల రూపాయలతో అన్నం కూర వండుకొని రెండురోజులు తిన్నారు. మళ్ళీ అల్లుడి ఇంటికి పోయాడు. మళ్ళీ మిట్టమీద నుండి అరిచాడు. '*నాయినా మిట్టదిగిరా” అని కూతురు చెప్పింది. అప్పుడు మిట్టదిగి పోయాడు. వెండి గిన్నెలో అన్నం వేసింది. వెండి చెంబులో నీళ్ళు ఇచ్చింది. అన్నం తిన్నాడు. అంతలోకే నక్క వచ్చింది. 'అదిగో మూల ఇంట్లో సిందిరి బుడ్డి వుంది అది ఇయ్యి అసి కి చెప్పాడు. ఇచ్చింది. దాన్ని ఎత్తుకొని పోతూ ఒక చింత చెట్టుకిందకు పోయి మూత తీశాడు.

ఒక అమ్మి చీపురుకట్టతో కొట్టింది. ఒక్క అమ్మి చాటతో కొట్టింది. ఒక అమ్మి చెప్పుతో కొట్టింది. అప్పుడు రాజు సిందిరి బుడిని తీసుకొని పోయి వాళ్ళ ఇంట్లో పెట్టాడు. పక్క ఊరి రాజు వచ్చి దాన్ని కొనాలన్నాడు. తెరిచేప్పటికి ఒక అమ్మి వచ్చి చీపురుతో బాదింది. ఆరాజు తాను తీసుకొని పోయిన బంగారం అంతా తిరిగి ఇచ్చాడు. అల్లుడి దయవల్ల రాజు సుఖంగా వున్నాడు. నెల్లిడు లత్లోళ్ళ కతత లై

ముమ్మడి మాధురి | 6వ తరగతి, యం.పి.యు.పి.స్కూల్‌ ఊనుగుంటపాళెం, కోట మం. 6 | తల్లి ; పద్మావతి, తంది : శేషయ్య అనగనగా ఒక చీమల రాజ్యం ఉండేది. ఆ రాజ్యానికి కరువు వచ్చింది. ఆ ర్యాజంలోని చీమలన్ని సమావేశం అయ్యాయి. దొంగతనం చేయాలనుకున్నాయి. అన్ని చీమలు 'సరే చేద్దాము” అన్నాయి. ఒక చీమ మాత్రం ఒప్పుకోలెదు. చీమ సైనికులు దానిని చెజసాలలోకి నెట్టివేశారు. చీమలు పక్క ఊరికి ఒక చీమ పోతుంటే దాని వెనుక వరుసగా మరొకటి పోయి, దొంగతనం చేసి, అవి కొంత తిని కొంత మహారాజు వారికి, వాళ్ల తల్లిదండ్రులకు నోటితో ఎత్తుకు వచ్చివి. ఇలా దొంగతనం చేయడం ఒక దుకాణాదారుడు గమనించాడు. రేపు కూడా వసాయి అనుకున్నాడు. కొన్ని తీపి పదార్ధాలు తయారు చేసి, వాటిలో కొంచెం కొంచెం విషం పోసి దుకాణంలో ఉంచాడు. అప్పుడు చీమలు రోజు మాదిరిగానే ఆ తీపి పదార్థాలు తిన్నాయి. వాటిని నోటితో పట్టుకొని వస్తుండగా సగం దారిలో చనిపోయాయి. అక్కడ మహారాజవారు ఆకలితో అలమటిస్తున్నారు. “ఇంకా చిమలు రాలేదే' అంటూ రాజు ఆకలికి చనిపోయేటట్లున్నాడు. వాటిలో ఒకటి ప్రాణాలతో మహారాజు వారి దగ్గరికి వచ్చి “మహా రాజా మీరు చెప్పిన దొంగతనం చేయడం వల్ల మన చిమలన్ని చనిపోయ్యాయి” అని చెప్పి కాసేపటికి అది కూడా చనిపోయింది. త “అప్పుడు మహారాజు నేను చేయమన్న దొంగతనం వల్ల మీ కొడుకులు ॥ చనిపోయ్యారు. నన్ను క్షమించండి” అని చిమల ఇళ్ళకు వెళ్ళి చెవ్పాడు. మహారాజు సైనికులను పిలిచి “చెజిసాలలో వేసిన చీమను ఇటు తీసుకురండి” అన్నాడు. “నీవు దొంగతనం చేయకపోవడం వల్ల నీవు బతికావు. అందువల్ల మీ అమ్మ వాళ్ళు అనాథులు కాలేదు. వాళ్ళు దొంగతనం చేసినందున వాళ్ళ తల్లిదండ్రులు అనాథులు అయ్యారు” అని ఆ చీమను సత్కరించాడు. 13తిలాశింయరు లక్తోళ్ళ కతం

" .. నా వప 6వ తరగతి, యం.పి.యు.పి.పాఠశాల, గూడలి, కోట మండలం ఒక కొండలోయలో శ్యామ సుందర్‌ అనే ఒక యోధుడు ఉందేవాడు. అతను మంచి యోధుడు, గుణవంతుడు, ఒకానొక సాధువు అతని గుణగణాలకు మెచ్చి ఒక వేరు ఇచ్చి తినమన్నాడు. ఆ వేరు తినేసరికి అతడు సకల విషయాలు తెలుసుకోగలిగాడు.

మామూలు మానవులు తెలుసుకోలేని సంగతులు అతను తెలుసుకోగలిగాదు. ఒక ద్వీపంలో మంచి జాతి కుక్క పిల్లలు ఉన్నాయని అతనికి తెలిసింది. ఆ కుక్క పిల్లలను పట్టుకోవాలని అతని బుద్ధి పుట్టింది. అక్కడికి పోవాలని అనుకున్నాడు.

ఒక రోజు బయలుదేరాడు. కొంచెం దూరం వెళ్లే సరికి ఒకడు ఎదురయ్యాడు. అతను “నువ్వేం చెయగలవు” అని ప్రశ్నించాడు. 'నేను బాణంతో కొట్టడంలో నేర్చరిని. పరిగెత్తే జింకను ఎక్కడ కొట్టమంటే అక్కడ కొట్టగలను” అని చెప్పాడు. 'సరే! నాతో రా పనుంది” అన్నాడు. వాళ్లు ఇద్దరు కొంచెం దూరం వెళ్లే సరికి ఇంకొతను తారసిల్లాడు. అప్పుడు అతడిని కూడా “నువ్వేం చేయగలవు” అన్నాడు. 'నేను ఎంత దూరం నుంచైనా వినగలను' అన్నాడు. “సరే నాతో క రా పనుంది” అన్నాడు. మల్లీ వాళ్లకు ఇంకొకతను ఎదురుపడ్డాడు. “నువ్వేం చేయగలవు” అన్నాడు. క 'నేను ఒక రాత్రిలో పడవ తయారుచేయగలను” అన్నాడు. 'సరే నాతో రా పనుంది అన్నాడు. ఇంకొంచెం దూరం వెళ్ళేసరికి ఇంకొకతను తారసిల్లాడు. నువ్వేం చేయగలవు అన్నాడు. 'నెను దేనినైనా ఎక్కగలను. నున్నటి చర్మం మీదకూడా ఎక్కగలను అన్నాడు. 'సరే నాతో రా” పనుంది. అన్నాడు. “అంతేకాదు కుక్కపిల్ల నోట్లో నించైనా ఎముక తీయగలను” అన్నాడు వాడు. అందరు కలిసి ఉల్లాసంగా నడుస్తూపోతున్నారు. సముద్రం _ వచ్చింది.

నెం్టాతు లత్తోళట్ళ థీతీంతతతతతతతతతతతే ఏర్‌

అప్పుడు శ్యాం పడవ తయారు చేసె వాడిని పిలిచి భాయి మనమందరం ఎక్కే పడవ తయారు చేయి అన్నాడు. ఆ రాత్రి అతను కష్టపడి పడవ తయారు చేశాడు. 6 పగళ్లు 7 రాత్రులు ప్రయాణం చేసి ఒక దీవికి వచ్చారు. ఆ దీవి పేరు ఇండోనేషియా. దానిలో ఒక పెద్ద రాక్షసుడు ఉన్నాడు. ఆ రాక్షసుడు పక్కన ఆడ జాగిలం నిద్ర పోతున్నాది. ॥ దాని పిల్లలు బంగారు కర్రలతో కొట్టుకుంటున్నాయి. వెండి బంతితో ఆడుకుంటున్నాయి. శ్యాం ఎంతదూరంనించైన వినగలవాడిని పిలిచి “నీకు ఇప్పుడు ఏమి వినిపిస్తోంది” అని | అదిగాడు. వాడు ఆలోచించి “ఆడ జాగిలం నిద్రపోతోంది. రాక్షసుడు నిద్రపోతున్నాడు” అన్నాడు. శ్యాం ఎంత దూరం నుంచైనా ఎక్కగల వాదిని పిలిచి, “నువ్వు ఎక్కి రాక్షసుడిదగ్గర వున్న వాళ్లందరిని తీసుకురా” అన్నాడు. సరే అన్నాడు వాడు. అలాగే తెచ్చాడు. రాక్షసుడు మేలుకొనే లోపలే పడవ నడిపేవాడిని “వేగంగా పడవనడుపు” అన్నాడు. పడవ వేగంగా గాలి కంటే ఎక్కువ వేగంగా పోతూవుంది. ఎంతదూరంనుంచైనా వినగల వాడిని పిలిచి “ఇప్పుడు నీకు ఏం వినిపిస్తుంది” అన్నాడు. “రాక్షసుడు ఆడ జాగిలాన్ని తిడుతున్నాడు. కొద్దిసేపుట్లోగా సముద్రంలోకి దిగుతాడు” అన్నాదు. “పడవ వేగంగా తోలు” అన్నాడు. శ్యాం. అప్పుడు శ్యాం నీళ్లలోకి ఒక కుక్క పిల్లను వదిలాడు ఆడజాగిలం ఆ కుక్కపిల్లను నోటకరచుకొని పట్టుకొని ఒద్దుకు తీసుకుపోయింది. వినగలవానిని పిలిచి “ఇప్పుడు నీకెమి వినిపిస్తుంది” అన్నాడు. “ఇప్పుడు రాక్షసుడు సముద్రంలోకి దిగుతున్నాడు అని చెప్పాడు వాడు. అప్పుడు శ్యాం గురిగాడిని బాణం సిద్దంగా ఉంచుకో అన్నాడు. వాడు గురిగా సిద్ధంగా ఉంచుకున్నాడు. “రాక్షసుడి అర చేతిలో మచ్చ ఉంది. కనిపిస్తోందా" అన్నాడు శ్యాం. “ఆ కనిపిస్తుంది” అన్నాడు గురిగాడు. రాక్షసుడి అరచేతిని బాణంతో కొట్టమన్నాడు. 4 వాడు కొట్టాడు. రాక్షసుడికి గాయమయింది. రాక్షసుడు నీటిలో కొట్టుకుపోయాడు. చనిపోయాడు. క రాక్షసుడి అరచేతిలో రాజకుమారి ఉంది. శ్యాం ఆ రాజకుమారిని తీసుకుపోయి రాజుకు అప్పగించాడు. రాజు శ్యాంను మెచ్చి విందు చేశాడు. పెద్ద విందు జరిపించి శ్యాంకు బహుమతులు ఇచ్చాడు. శ్యాం ఆ కుక్క పిల్లను ప్రేమతో చూసుకునేవాడు. ఆ కుక్కపిల్ల పెరిగి పెద్దయి అతనికి తోడ్పడుతుంది. అతనికి తోద్చడమేగాక అతని ప్రాణాలు 136 లాారండరు లత్తోళ్ళ టీల

. + స్తే స. వ

టే చినా ఉడి ల

ల కంటేపల్లి సుధీష్ట

రా! ' 6వ తరగతి, జెద్‌.పి. హైస్కూల్‌, నవలాకుల తోటలు, నెల్లూరు న హ్‌ స్తే ఖో. తల్లి : సురేఖ, తంది : శీనయ్య

అనగనగా ఒక రాజు, ఆ రాజుకు ఒక కూతురు, ఆరుగురు కొడుకులు, వంద ఆవులు ఉన్నాయి. ఒక రోజు ఆరుగురు కొడుకుల్లో ఒకడు ఆవులను అడవికి తోలుకొని పొయ్యాడు. వాళ్ళ అమ్మ అన్నం మూట కట్టి ఇచ్చింది.

రాజకుమారుడు అన్నం తిని ఆవులను వదిలేసి నిద్రపొయ్యాడు. ఆ ఆవులను ఒక మగ రాక్షసి, ఒక ఆడ రాక్షసి వచ్చి తోలుకునిపొయ్యాయి. రాజకుమారుడు ఆవులను వెతుకుతూ పోయాడు. అవి ఎక్కడా కనిపించలేదు.

ఇంటికి రాగానే రాజు, రాణి వాడిని తిట్టి కొట్టారు. రాజకుమారుడు “ఎలాగైనా ఆవులను తోలుకొని వస్తాను” అని వెళ్ళిపోతాడు. కొంత దూరం పోయిన తరువాత ఒక బుడంచెట్టు కనిపిస్తుంది. ఆ చెట్టుకు బుడం కాయలు నిండా వుంటాయి. వాటిలో ఒక బుదంకాయ నన్ను కొయ్యవద్దు అనింది. రాజుకుమారుడు దానికి నచ్చ జెప్పి కోశాడు. జేబులో వేసుకొంటాడు.

మరి కొంతదూరం పోయాక “అన్నా ! పదమటి మార్గం పో అక్కడ ఆవులు వుంటాయి” అంటుంది బుడంకాయ. రాజకుమారుడు అటే వెళుతాదడు. అది చూచి

క్ష రాక్షసి కుమార్తె అతన్ని బల్లిగా మార్చేస్తుంది. ఆడ రాక్షసి, మగ రాక్షసి ఆహారానికి సముద్రంలోకి వెళతాయి. వచ్చేటప్పుడు వాళ్ళ కుమార్తెకు మాంసం, ఎముకలు తెస్తాయి.

న వాళ్ళు రాగానే 'నరవాసన, నరవాసని అంటూ “ఏమిటమ్మా ! మన ఇంటికి ఎవరో నరుడు వచ్చాడు. నరవాసన వస్తోంది” అంటాయి.

“అమ్మా, నాన్నా! నెను అతన్ని ప్రేమించాను, మీకు చూసిస్తాను. నేను అతన్ని బల్లిగా మార్చాను. మిరు ఆయన్ను తినకూడదు” అని రాక్షసుల కుమార్తె బతిమలాడుతుంది. “సరేనమ్మా” అంటారు రాక్షసులు. “అతన్ని మాకు చూపించు అంటారు. ఆమె బల్లిని రాజకుమారుడిగా మార్చి చూపిస్తుంది. వాళ్ళు పెళ్ళికి వొప్పుకొంటారు.

నెంయ్లురం అళ్తోళ్ళ భీతీంతతతతతతతతతతతతతతతతతతత2=2త=త2తత2తీ 37

రేపు రాత్రికి పెళ్ళి. అప్పుడు బుడంకాయ 'అన్నా మనం రాత్రికి ఆవులను తోలుకొని పోవాలి అంటుంది. రాజకుమారుడు ఆవులను తోలుకొని చీకటిలో కనబడకుండా బయలు దేరుతాడు. కొంచెం దూరం పోయాక రాక్షసులు చూచి తరుముకొంటారు. శ ఇంతలో పెద్ద గాలివాన వస్తుంది. ఆ గాలివానలో రాక్షసి కుమార్తె చనిపోతుంది. అప్పుడు రాక్షసులు మన కూతురే చనిపోయిన తరువాత ఈ ఆవులెందుకు అని వాళ్ళు క కూడ చనిపోతారు. రాజకుమారుడు ఆవులను తోలుకొని ఇంటికి వస్తాడు. చెల్లెలు ఎదురు వచ్చి అన్నా నాకు 'ఏం తెచ్చావు” అని అడుగుతుంది. రాజకుమారుడు “ఏమి తేలేదు” అంటాడు. చెల్లెలు అన్న జేబు వెతుకుతుంది. బుడంకాయ కనిపిస్తుంది. “ఈ బుడంకాయ మనిషితో సమానం. అది నన్ను కాపాడింది” ఉంటాడు. చెల్లెలు దాన్ని తీసుకొని ఆడుకొంటుంది. అప్పుడు బుడంకాయ అందమైన రాజకుమారుడిగా మారి పోతాడు. రాజు వాడికి కూతుర్ని ఇచ్చి పెళ్ళి చేస్తాడు. జీవ. రంగప్పమనసు గి కారుమేటి మణికంఠ ఆ స) టీ 5వ తరగతి, మునిసిపల్‌ స్కూల్స్‌ వెంగళరావు నగర్‌, నెల్లూరు ' . తల్లి : జయలక్ష్మి, తంది : వెంకటయ్య శీ అనగనగా ఒక ఊరు, ఆ ఊళ్లో రంగప్ప అనే కుర్రవాడున్నాడు. ఆ కుర్రవాడు ఎంత మంచివాడో అంత అమాయకుడు. వాడి మంచితనాన్ని ఆసరా చేసుకొని 1 గడుసువాళ్ళందరూ వాడిచేత చిన్న పనులూ, పెద్ద పనులూ చేయించుకొంటూ ఉంటారు. తిన్నంత తిని కొడుక్కింత పెట్టి తల్లి కూలీపనీ, నాలిపనీ చేస్తుంటుంది. తల్లి ఒక రోజు రంగప్పును పిలిచి “ఒరే రంగప్పా నేను పొలం పోతున్నాను. నేను రాత్రి చద్దన్నం ఉంటే తిన్నాను. ఇంట్లో కాసిని జొన్నలున్నాయి. అవి నూనెలో నత |

వేయించు. వేయించిన తరువాత అవి రోట్లో దంచు. దంచిన తరువాత తిను. నీకీ పూట అదే తిండి” అని చెప్పింది. ఆ తరువాత “ఎక్కడకు పోబోకు' అని జాగర్త చెప్పింది. తల్లి పొలం వెళ్ళగానే రంగప్ప త్వరగా పొయ్యి అంటించాడు. సన్నని పుల్లలు థి చుయమంటూ మండసాగాయి. 'పుల్లలారా! పుల్లలారా! ఏందుకలా ఎదుస్తున్నారు” అన్నాడు

॥ రంగప్ప! 'మమ్మల్నిలా నిప్పు అంటించి ఎందుకలా ఏడిపిస్తున్నారు. మా బాధ వినేదెవరు? మా కష్టం తీర్చేదెవరు ? మా గోడు చూసేదెవరు? నీకు చిన్న సెగ తగిలితేనే అమ్మో! బాబోయ్‌! అంటావు గదా! మాకు నిప్పు అంటించి పారేస్తున్నావు!” అన్నాయి. వాడు పుల్లల్లి మూలన పెట్టేశాడు.

గోతంలో మొక్క జొన్నల్ని తీశాడు. ఒక్కసారి దంచాడు. అవి గొయ్యిమని గోలపెట్టాయి. “జొన్నలారా! జొన్నలారా! ఎందుకలా ఏడుస్తున్నారు” అన్నాడు. '“రంగప్సా! నీకు కాలికి చిన్న దెబ్బ తగిలితేనే గిజగిజలాడిపోతావు. మమ్మల్ని పెద్ద పెద్ద రోకల్లో వేసి దంచితే మాకెంత బాధగా ఉండాలి” అన్నాయి జొన్నలు. జొన్నల్ని గోతాంలో పెట్టెశాడు.

రంగప్ప మూలన కూచుని వెక్కి వెక్కి ఏడిచాడు. జొన్నలు కూడా రంగప్పను చూసి “మమ్మల్ని కాపాడదామని నీకు ఆకలి వేసినా కూచుని ఉన్నావు. మమ్ముల్ని ఒక చిన్న పాదుచేసి ఆ పాదులో దాచి పెట్టు. నీ తల్లి పొలంనించి వచ్చే సరికి పెద్ద పెద్ద మొక్కలమయిపోతాం. నీకు, మీ తల్లిగారికి కావలసినంత అన్నం ఎప్పుడు కావాలన్నా

ఓ అప్పుడు మేము పెడతాం” అన్నాయి.

ఆ సంవత్సరం వానలు కురవ లేదు. ధనవంతులక్కూడా అన్నం దొరకడం లేదు. ఊరి ప్రజలందరకీ ఒక మెతుకుకూడా దొరకడంలేదు. ఇది చూసి రంగప్ప జాలిపడి ప్రజలకు కావలసినంత అన్నం చెట్టు నడిగి పెట్టాడు. అప్పుడు తల్లి 'మనం ఏ పుణ్యం చేసుకున్నామో ! ఆ పుణ్యం ఇప్పుడు పండింది' అనింది. రంగప్ప మనసు పొంగి పోయింది.

'నెల్లారం లర్లోళ్ళ తీత 39

పష లె _

శో పెద్దక్క - చిన్నక్క

(జ 7వ తరగతి, యం.పి.యు.పి. స్కూల్‌, కలిసిరి పొళిం, బుచ్చి మం. ల

క న స్ట్‌ తల్లి : ప్రమీల, తండి : శ్రీనివాసులు బు

గ్‌ా న్‌ా. ఎ ఒక ఊరిలో పెద్దక్క చిన్నక్క ఉండేవారు. వాళ్ళ నాన్న పొలం పనికి వెళ్ళేవాడు.

పెద్దక్క చిన్నక్క అన్నం కూర వందేసి, ఊయ్యాల ఊగేవారు. వాళ్ళ ఇంటి ప్రక్కన

గుడ్దివోలి అనే ఆమె వుందేది. పెద్దక్క చిన్నక్క ఉయ్యాల ఊగుతుందగా గుడ్దివోలి

నిప్పుకోసమని వచ్చి, పొయ్యిదగ్గర పెట్టిన అన్నంలో రాళ్ళు పోసేది. “అమ్మా మీరు

చిన్నప్పుడు నీటుగా వందేవాళ్ళు. ఇప్పుడు రాళ్ళు ఉంటున్నాయి ఎందుకని? అని వాళ్ళ

నాన్న అడిగేవాడు. వాళ్ళు “మేము అన్నం వండి ఉయ్యాల ఊగుతుంటే నిప్పు కోసమని

గుడ్దివోలి వస్తుంది అని చెవ్పారు.

'సరే మీరు అన్నం కూర వందేసి ఉయ్యాల ఊగుతుండండి అని వాళ్ళ నాన్న చెప్పాడు. సరే నాన్నా అన్నారు. వాళ్ళు అలాగేచెశారు. వాళ్ళ నాన్న గుడిసె ఎక్కి = చూస్తున్నాడు. గుడ్దివోలి నిప్పు కోసం వచ్చింది. అన్నంలో రాళ్ళు పొయ్యడానికి రాళ్ళు తీసుకొనింది. అంతలో వాళ్ళ నాన్న వచ్చాడు. ఒసే గుడ్దివోలి! రోజు నువ్వు నిప్పుకని వచ్చి అన్నంలో రాళ్ళు పోస్తావా అని దాని జుట్టుపట్టుకొన్నాడు.

అప్పుడు “గుడ్డిపోలి పెద్దక్క చిన్నక్క అన్నం బాగా వండలేరని, బాగా వంటచెయ్యడానికి నువ్వు నన్ను పెళ్ళి చేసుకొంటావని ఇలా చేస్తున్నాను” అని చెప్పింది.

'నన్ను నువ్వు పెళ్ళి చేసుకో అయ్యా!” అని అడిగింది. “సరే ఎట్లయిన పెద్దక్క చిన్నక్కకు శ అమ్మ లేదుగదా. నిన్ను నేను పెళ్ళి చేసుకొంటాను” అని పెళ్ళి చెసుకొన్నాడు.

అప్పుదు గుడ్దివోలికి ఒక కూతురు పుట్టింది. పెద్దక్క చిన్నక్క వాళ్ళ నాన్నతో నే పాటు పొలం పనికి పోయ్యేవారు. గుడ్డిపోలి కూతురు వాళ్ళకు అన్నం తీసుకొని పోయెది. పెద్దక్క చిన్నక్కకు మాడు చెక్కలు, మంచి నీళ్ళు గుడ్డిపోలి పంపేది. వాళ్ళకు బాగా ఆకలిగా ఉండేది. ఒక రోజు చనిపోయాక వాళ్ళమ్మ కాకిరూపంలో వచ్చి “అమ్మా మీకు ఇంత కష్టం ఎందుకు ? మీరు కోరుకొన్నవన్నీ వస్తాయి అని చెప్పి వెళ్ళింది. అప్పటి నుంచి పండ్లు ఫలహారాలు వచ్చేవి. తింటూవుందేవారు.

140 లతతతతతతతతతతతాాెయ్లతు లర్లోళ్ళ కతల

ఒకరోజు తింటూ వుండగా గుడ్డిపోలి కూతురు వచ్చింది. పెద్దక్క చిన్నక్కతో “ఇది వచ్చింది. మనం దాచి పెట్టుకొందాం” అనింది. చిన్నక్క “అది కూడా మన తోడపుట్టిన చెల్లెలు కదా. దానికి కూడా కొద్దిగా పెడదాం” అనింది. దానికి పండ్లు ఫలహారాలు తి పెట్టారు. గుడ్దివోలి కూతురు వాటిని కొన్నిటిని గౌనులో పెట్టుకొంది. ఇంటికి వెళ్ళి “అమ్మా! అమ్మా! ఒక ప్లేట్‌ తేమ్మా' అని చెప్పింది. గుడ్డిపోలి సరే అని ప్లేట్‌ తెచ్చింది. గుడ్డిపోలి కూతురు గౌనులో వున్న పండ్లు ఫలహారాలు విదిలించింది. అవన్నీ ప్లేట్‌లో పడ్డాయి. అప్పటి నుంచి మాడు చెక్కలు కూడా గుడ్డిపోలి పంపడం మానేసింది. పెద్దక్క చిన్నక్క మాత్రం పండ్లు ఫలహారాలు తింటుందేవారు. ఒక రోజు గుడ్డివోలి 'కడుపు నొప్పి” అని యాక్షన్‌ చేసింది. డాక్టరు వచ్చి “బర్రె కళ్ళు తెచ్చి రుద్దాల' అని చెవ్పాడు. సరేనని పెద్దక్క చిన్నక్క వాళ్ళ నాన్న బర్రె కళ్ళు తెచ్చి రుద్దాడు. బాగయింది. మళ్ళీ గుడ్డిపోలి కడుపు నొప్పి అనింది. అప్పుడు డాక్టరు “ఆడపిల్లల కళ్ళు నాలుగు తెచ్చి రుద్దాలి అని చెప్పాడు. సరేనని వాళ్ళ నాన్న పెద్దక్కను చిన్నక్కను తీసుకొని అడవికి పోయాడు. దారిలో చీకటి పడింది. ఒక చెట్టు కింద పడుకున్నారు. చీకటిలో లేచి వాళ్ళ నాన్న వెళ్ళిపొాయ్యాడు ఎలుగుబంటి కళ్ళు తెచ్చి గుడ్దిపోలికి రుద్దాడు. పెద్దక్క చిన్నక్క లేచి వాళ్ళ నాన్న కోసం వెతికారు. వాళ్ళ నాన్న లేడు. “అక్కా ఎక్కడ పొగ వస్తుంటే అక్కడికి పోదాము” అనింది చిన్నక్క అప్పుడు ఒక దగ్గర పొగ వస్తుంటే వెళ్ళారు. అక్కడ ఏడు గీతలు గీశారు. ఒక ఇంటిలో చేరారు. చిన్నక్క బర్రెలు తోలుకొని, వెళ్ళింది. పెద్దక్క తలస్నానం చేసి తల ఆర్భ్చుకొంటూ వుండగా ఒక రాజకుమారుడు వచ్చాడు. ఆమెను చూచి పెళ్ళి చేసుకొన్నాడు. ఇ “నాకు ఒక చెల్లెలు వుంది. ఆమెకు మన దారి తెలియాలి. మనం సెనగలు వోసుకొంటూ పోదాము” అని పెద్దక్క రాజుకుమారుడికి చెప్పింది. అలాగే చేశారు. ౪ _చిన్నక్క వచ్చింది. సెనగల దారి చూచింది. అయితే దారిలోనే ఆమెకు కూడా పెళ్ళి అయింది. కానీ వాళ్ళిద్దరూ ఎవరికివారై పొయ్యారు. పెద్దక్కకు, చిన్నక్కకు ఇద్దరు కూతుళ్ళు పుట్టారు. వాళ్ళు ఇద్దరు ఒకే స్కూలులో చదువుకొనేవారు. ఒక రోజు వాళ్ళు ఇద్దరు కొట్టుకొన్నారు. అప్పుడు చిన్నక్కను వాళ్ళ కూతురు, పెద్దక్కను వాళ్ళ కూతురు తీసుకొని వచ్చారు. పెద్దక్క చిన్నక్క ఒకరినొకరు చూచుకొని కలుసుకొన్నారు. సుఖంగా వున్నారు. సెం్లితు అత్తోళ్ళి కీతయయ 4!

న; బంగారు చెట్లు, వెండి వేళ్ళు యు. నంది ఆనంద్‌ నా శ 5వ తరగతి, యం.పి.పి. స్కూల్‌, రాజగోపాల్‌ రెడ్డి నగర్‌, నెల్లూరు శ్‌ “య. స్టే తల్లి : విజయమ్మ, తంటీ :; నారాయణ . అనగనగా ఒక ఊరిలో ఒక రాజు ఉందేవాడు. ఆ రాజుకు ఏడుగురు కొడుకులు. ఒకసారి ఆ రాజుకి ఒక కల వచ్చింది. ఆ కలలో బంగారు చెట్టు, వెండి వేళ్ళు, ఆ చెట్టు మీద ఎగిరే చిలకలు కనిపించాయి. రాజు పొద్దున్నే లేచి వాళ్ళ కొడుకుల్ని పిలిచి అవి తెమ్మని అడిగాడు “నాన్నా! ఇది ఎంతసేపు? మనం తల్చుకుంటే ! అవి రేపటి లోపల సంపాదించవచ్చు” అన్నారు ఆరుగురు కొడుకులు. అట్లాగే బంగారు చెట్టు, వెండి వేళ్ళు ఆ చెట్ల మీద చిలకలు తయారు చేయించారు. “నాన్నా! ఇవిగో మీరు అడిగినవి” అని చూపించారు. “ఒరేయ్‌! తెలివి తక్కువ దద్దమ్మల్లారా ! చెట్ల మీద చిలకలు ఎగురు తుండాలి. అని చెప్పేసరికి ఆరుగురు కొడుకులు తలదించుకున్నారు. లాస్ట్‌న వున్న ఏదో కొడుకుకు వాళ్ళ నాన్న జరిగిన విషయం చెవ్పాడు. “నాన్నా |! నేను నీ కోరిక తీరుసాను”. అని చెప్పి చిన్న కొడుకు బయలుదేరాడు. వాళ్ళ అమ్మను అడిగి “అమ్మా! నాకు అన్నం కట్టు” అన్నాడు. వాళ్ళమ్మ సరే అని అన్నం కట్టిచ్చింది. దానిని గుర్రం మీద పెట్టుకొని తూర్పుకి పోతూ ఉన్నాడు. ఒక దగ్గర సీళ్ళు తాగడం కోసం గుర్రం దిగి తాగుతూ వుంటే ఒక చీమల పుట్ట నీటిలో కొట్టుకొని " పోవడం గమనించాడు. ఆ పుట్టను తీసి నేల మీద పెట్టాడు. ఆ చీమలు “నీకు ఏదైనా అపదవస్తే చీమల్లారా! చీమల్లారా ! అనిపిలువు. అప్పుడు వస్తాము” అంటాయి. న్‌ | మరలా గుర్రం ఎక్కి పోతూ వుంటే ఒక కొండ చిలువ కప్పను మింగుతుండడం చూసి గుర్రం దిగి పాముతో ఇట్టా అన్నాడు. “కొండచిలువా! కప్పను ఎందుకు మింగుతున్నావు?”” అని అడిగేసరికి “నాకు ఆకలివేసింది. దానికి కప్పును మింగుతున్నాను” అనింది. 'పామా! పామా! ఆ కప్పను వదిలెయ్యి అన్నాడు. ఆ వాము 'మరి నాకు 1క2అతాశేం్లురు లర్మోళ్ళ తం

ఆహారం” అనింది. నా తొడ కోసిస్తాను అన్నాడు. అప్పుడు పాము కప్పను వదిలేసింది. రాజు కుమారుడు తొడను కోసి ఇచ్చాడు. పాము వెళ్ళిపోయింది. అప్పుడు కప్ప “ఏదైనా ఆపద వస్తే నన్ను పిలువు” అని చెప్పింది. తీ రాజకుమారుడు మళ్ళీ గుర్రం ఎక్కి వెళ్ళిపోయాడు. ఒక దగ్గర ఐదుగురు దేవ ॥| కన్యలను చూశాడు. వారిలో పెద్ద దేవకన్యను ప్రేమించాడు. ఆ దేవకన్య చెయ్యి పట్టుకున్నాడు. వాళ్ళు అతనిని దేవలోకం తీసుకొని పోయారు. ఐదుగురు దేవకన్యల నాన్న వాడికి మూడు పరీక్షలు పెట్టాడు. మొదటి పరీక్షగా వంద ఎకరాల రాగి పొలంలో రాగి గింజలు ఏరి వేయమని చెప్పాడు. రాజకుమారుడు ఏరడం మొదలు పెట్టాడు. అలుపు వచ్చేసరికి చీమలను పిలిచాడు. చీమలు ఒక గింజ లేకుండా ఏరి వేశాయి. దేవకన్యల నాన్న వచ్చి చూడగానే కాలు మీద కాలువేసుకొని బండ మీదపడుకొని వున్నాడు. రెండో పరిక్ష పెట్టాడు. ఒక బావిలో కత్తులు, గొడ్డళ్ళు, రంపాలు వుంటాయి. అందులో ఒక ఉంగరం వేశాడు. దాన్ని తేవాలని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు. వాడు కప్పను పిలిచి ఉంగరాన్ని తెప్పించుకొన్నాడు. ఉంగరాన్ని జేబులో వేసుకొని కాలు మీద కాలు వేసుకొని పడుకొని ఉన్నాడు. దేవ కన్యల నాన్న మూడో పరీక్ష పెట్టాడు. “ఆ ఐదుగురిలో ఎవరిని నువ్వు ప్రేమించేది?” అని అడిగాడు. వాళ్లు అందరూ ఒకటేగా వున్నారు. వాడు ప్రేమించిన దేవకన్య కాలు కదిపింది. అప్పుడు రాజకుమారుడు ఆమె చెయ్యి పట్టుకున్నాడు. దేవకన్యల ౪ నాన్న వాళ్ళ ఇద్దరికీ పెళ్ళి చేశాడు. తరువాత వారైదుగురికి నాన్న కోరిక గురించి చెప్పేసరికి “ఈ కోరిక మేము “ కచ్చితంగా తీరుస్తామని” అన్నారు. మా తలలన్నీ ఒకేసారి నరికేసి చెట్లు వచ్చిన తరువాత ఎముకల రసాన్ని మా తలలమీద పిండు” అని చెబుతారు. రాజకుమారుడు అట్లాగే చేసే సరికి బంగారు చెట్టు, వెండి వేళ్ళు, ఆ చెట్ల మీద చిలకలు ఆరుస్తూ కనిపించాయి. వాటిని తీసుకొని ఎముకల రసాన్ని దేవకన్యల తలల మీద పిండుతాడు. వాళ్ళు బతుకుతారు. పెద్ద దేవ కన్యను కోటకు తీసుకొని వెళ్ళి వాళ్ళ నాన్న అడిగినవన్నీ చూపిస్తాడు. రాజు వాడిని మెచ్చుకొంటాడు. అందరూ సంతోషంగా జీవిస్తారు. శెల్లాడు అర్లోట్ల తీత తకం

(గ్ల కొణతం సుధాకర్‌ ౯ లశ గెరవ తరగతి, యం.పి.పి. స్కూల్‌, రాజగోపాల్‌ రెడ్డి నగర్‌, నెల్లూరు శ గ స తలి గ సుబ్బమ్మ, తండి గ శ్రీనివాసులు ్క అనగనగా ఒక ఊరిలో ఒక కాకి, ఒక నక్కతో స్నేహం చేసింది. వాటికి ఒకరోజు ఆహారం దొరకక పోతూ పోతూ వుండగా నక్కకి ఒక వజం దొరికింది. నక్కకి చాలా సంతోషం వేసింది. 'నక్కబావా! నక్కబావా! మనకు కావలిసింది ఆహారం కదా ఈ వజం ఎందుకు” _ అంది కాకి. “ఓసి పిచ్చిదానా! మనకు కావలసింది ఆహారమే కాదనను. నెను ఒప్పుకుంటాను. కానీ ఈ వజ్రం తీసుకువెళ్ళి అమ్మితే వేలకువేలు డబ్బులు వస్తాయి. ఆడబ్బులతో దర్జాగా ఫైవ్‌స్టార్‌ హోటల్‌లో భోజనం చెయ్యవచ్చు” అని చెప్పింది నక్క నాకున్న బుద్ధి కూదా నీకు లేదే” అని కాకిని ఎగతాళి చేసింది. కాకి నక్క మాటలు నమ్మి వ్యాపారి దగ్గరికి తీసుకువెళ్ళి. వజ్రాన్ని అమ్మి, డబ్బులు తెచ్చి నక్క చేతికి ఇచ్చింది. డబ్బు ఇచ్చేటప్పుడు ఒక సందేహం వచ్చింది ళ కాకికి. “అవును ఫైవ్‌స్టార్‌ హోటల్‌ ఎక్కడ వుంటుందో తెలియదు గదా” అనే సందేహం. మ్‌! 'ఓసి పిచ్చిదానా ఫైవ్‌స్టార్‌ హోటల్‌ ఎక్కడవుంటుందో నీకు తెలియదా అని ఒక పాత బంగళా దగ్గరికి తీసుకు వెళ్ళింది నక్క లోపలికి రా భోంచేద్దాం అని లోపలికి తీసుకు వెళ్ళి కాకిని తినేసింది నక్క ఇదండీ కాకి నక్క వజ్రం కథ. ఇక ఉంటానండి. 1తితలతతతాాశియ్లతు లక్తోళ్ళ తీయ

యు. రామన్న తెలివితేటలు ఆం. తిరకాల ప్రియాంక

• 7వ తరగతి, యం.షియు.షిస్ఫూల్స్‌ అన్నారెడ్డిపాలెం, విడవలూరు మం. , గ న్‌! తల్లి : బుజ్జమ్మ, తండి ; లక్ష్మయ్య ఒక రాజుగారి ఆన్ధానంలో రామన్న అనేవాడు ఉందేవాడు. ఒకనాడు రాజు ఒంటరిగా ఉండడం రామన్న చూసి ఒక వింత కోరికను కోరాడు. ప్రతిరోజూ ఐదు నిమిషాలపాటు రామన్న రాజుగారితో రహస్యంగా మాట్లాడుతున్నట్లు కనిపించాలి. అట్లా కనిపిస్తే రామన్న రాజుగారికి 500 బంగారు నాణేలు బహుమతిగా చెల్లించుకుంటాడు. డబ్బుమీిద ఆశ లేకపోయినా రాజు ఇందుకంగీకరించాడు. ఆ మర్నాడు రాజుగారి కొలువులో అధికారులు తమ తమవిషయాలను చెప్పుకుంటున్నారు. అప్పుడు రామన్న పైకి లేచి రాజు దగ్గరకు వెళ్ళి చెవిలో నవ్వుతూ తల ఊపాడు. అలా కొన్ని రోజులు గడిచాయి. ఆ స్థానంలో రామన్న రాజుగారి ఆంతరింగిక మిత్రుడనే అభిప్రాయం కలిగింది. రామన్నను ఒక అధికారి కలిసి 'నా గురించి రాజు ఏమని అనుకుంటున్నాడు. నేను లంచాలు తీసుకుంటున్న సంగతి ఆయనకు తెలిసిందా? అని అడిగాడు. అందుకు రామన్న ఆ అధికారికి రాజుగారికి నీపై చాలా కోపంగా ఉంది అన్నాడు. ఆ అధికారి వెంటనే రామన్నను కలిసి 500 బంగారు నాణిలనిచ్చి రాజుగారిని శాంతింపజేయాలని వేడుకున్నాడు. ఆ మర్నాడు రామన్న తాను కష్టపడి రాజుగారిని ఒప్పించానని మళ్ళీ అటువంటి పని చేయవద్దని హెచ్చరించాడు. అందుకు ఆ అధికారి ఆ ప్రవర్తనను మరచిపోయాడు. ఈవిధంగా ఒక్కొక్క అధికారిని రామన్న కొలువులో చూస్తూ రాజుగారితో క్‌ మాట్లాడేవాడు. ఈవిధంగా ఒక్కొక్కరోజు ఒక్కొక్క అధికారి కొలువులో రామన్నను కలిసి రాజుగారికి మామీద కోపంగా ఉంటే రామన్నను రాజుగారికి చెప్పి శాంతింపజేయాలని ; వేడుకున్నారు. అలా ఆవిధంగా ఒక్కొక్కరు 10 వేల బంగారు నాణేలు రామన్నకు ఇచ్చారు. ఎందుకంటే రామన్న రాజుగారిని శాంతింపచేయమన్నారు కదా! అందుకు. రామన్న రాజుగారిని శాంతింపజేశాదని ఒక్కొక్కరు 10 వేల బంగారు నాణేలు బహుమతిగా చెల్లించుకుంటున్నారు. ఆవిధంగా రామన్న కోటి నాణేలు సంపాదించాడు. తన చిట్కాను గురించి రాజుగారికి నెమ్మదిగా తెలియజేశాడు. రాజు రామన్నను చూసి ఆశ్చర్యపడ్డాడు. రామన్న తెలివితేటలకు రాజుగారు చాలా సంతోషించాడు. రామన్న తెలివితేటలకు రాజుగారు రామన్నను ప్రధానమంత్రిని చేశాడు. నెం్లుతం లక్హోళ్ళు దత తాతతానవవయయయాలాలాలలాాటే 45

గొ ౧|రా.ం | 7వ తరగతి, జెద్‌.పి. హైస్కూల్‌, ముదిపర్తి, విడవలూరు మండలం ప్ల $ తల్లి : సరోజనమ్మ, తండి : లక్ష్మీనారాయణ ॥

అనగనగా ఒక అడవి. ఆ అడవిలో చాలా పక్షులు నివసిస్తూ ఉండేవి. ఓసారి కోయిల కొన్ని గుడ్లు పెట్టింది. అయితే వాటిని పొదిగి పిల్లలు చేయడం దానికి తెలియదు. కాకికి మాత్రమే బాగా తెలుసు అని అక్కడున్న పక్షులన్నీ అన్నవి.

కోయిల తన గుడ్లు అన్నింటినీ తీసుకొని కాకి వున్నచోటుకి వెళ్ళింది. కాకి దాన్ని ఆవ్యాయంగా పలకరించింది. కోయిల వచ్చిన పని చెప్పింది. క్షేమంగా తన వంశాన్ని కాపాడమంది. కాకి మంచి స్నేహగుణం కలది. కోయిల దగ్గర నుంచి గుర్లని తీసుకొంది. తన గుడ్లను, కోయిల గుడ్లను కలిపి పొదగాలనుకున్నది. అయితే ఎక్కడ పొదగాలన్నది సమస్య,

ఎన్నో చెట్లు పరిశీలించాక ఒక కానుగ చెట్టు గుబురుగా ఉంది. ఆ చెట్టు కాకికి నచ్చింది. కోయిల గుడ్డు, తన గుడ్లు కలిపి ఆ కొమ్మల మధ్య ఉంచింది. కోయిల కాకి మంచితనాన్ని మనసులో ఉంచుకొని పొగుడుకుంటూ ఉందేది.

నాలుగురోజులు గడిచాయి. వాతావరణం ప్రశాంతంగా ఉంది. ఎటువంటి ఈదురు గాలులు లేవని కాకి చాలా సంతోషించింది. అయితే వెధవరోజు వచ్చింది. క్‌ ఆకాశంలో మార్పులు కనిపించాయి. ఆకాశం అంతా మబ్బులు కమ్ముకునింది. సన్నగా చినుకులు పడ్డాయి. గాలులు వీచాయి. సాయంత్రానికి గాలులు వేగం పుంజుకున్నాయి. ః చెట్ల కొమ్మలు అటూఇటూ ఊగాయి. కాకి ఎంత జాగ్రత్త పడినా పాపం గుడ్లు అన్నీ నేలపాలయ్యాయి. కోయిల గుడ్లు పగిలిపోయినందుకు కాకి తెగ బాధపడసాగింది. జరిగిన విషయం చెప్పటానికి కోయిలకోసం ఎదురుచూడసాగింది

కొన్నిరోజుల తర్వాత కోయిల సంతోషంగా వచ్చింది. కానీ దాని సంతోషం ఎంతోసేపు నిలవలేదు. కాకి చెప్పిన విషయం కోయిల విని ఎద్బింది. తర్వాత కోయిలకు 1తథలతతతతతతతతతతాానీయ్లతలు లళ్తోళ్ళ కతీఆ

వీచచ్చక జ్ఞావ క౦ వచ్చింది. విచ్చుక కోయిల అబీమాని. కోయిల పాటలంటేచెవికోసుకుంటుంది. కోయిల పిచ్చుక ఉన్నచోటుకి వెళ్లింది. పిచ్చుక సమయానికి గూట్లోనే ఉంది. పిచ్చుక దిగుడుబావుల్లో, చెట్లలో కట్టిన గూళ్ళను ఎన్నో పక్షులు వచ్చి

క్ష అబ్బురంగా చూసేవి. గూడు కట్టడంలో తనకంటే మొనగాడే లేడని పొగిడేవి.

శ కోయిల తన పరిస్థితిని వివరించి, తన నేస్తం కాకికి గూడు కట్టడం నేర్పమనింది. కాకితో “ఓ మిత్రమా మనకు మంచి గూడు ఉండివుంటే ఈ దుస్థితి వచ్చెది కాదుగదా” అని చెప్పి మరలా బాధపదసాగింది. “కోయిల నా స్నేహితురాలు కాబట్టి నేను నీకు

గూడుకట్టడం నేర్పుతాను. ఇది మా తాత ముతాతలు నాకు నేర్పిన విద్య. అయితే ఒక షరతు. గూడు కట్టడం ఒకేఒక్కసారి నేర్పుతాను. బాగా గమనించి గుర్తుపెట్టుకో. మళ్ళీమళ్ళీ చెప్పడం జరుగదు అని పిచ్చుక కాకికి చెప్పింది. ఎగిరెళ్ళింది. కొంతసేపు తరువాత గడ్డిపరకలతో వచ్చింది. గూడు కట్టడం ఎంతో కష్టపడి కాకికి నేర్పింది. కానీ కాకి గూడు చేయడంలో ఎన్నోసార్లు విఫలమయింది. ఎండు పుల్లలతోనే గూడు కట్టడం దానికి అంతోయింతో వచ్చు. దానిలోనే కోయిలకూడా నివసించేది. పిచ్చుక ఎన్నిసార్లు కన్పించినా కాకి ఇప్పటికీ గూడు నిర్మించుకొంటూనే ఉంది. అందుకే ఇప్పుడుకూడా కాకి పుల్లల గూట్లోను, పిచ్చుక వెచ్చని గిజిగాడులోని నివసిస్తూ ఉన్నాయి. త్‌ చిలక - మామిడిపండు . భ్‌. గుమ్మడి సుకన్య . కా ల తా శ 7వతర గతి, జెడ్‌.పి. హైస్కూల్‌, ఊటుకూరు, విడవలూరు మం. . ణి . తల్లి; జ, తండీ:వె న ఒక ఊరిలో రాజశేఖరం అనే పెద్ద ధనవంతుడు ఉండేవాడు. అతనికి ఒక తి కుమారుడు, ఒక కుమార్తె ఉండేవారు. కుమార్తె పేరు కమల. ఆమెకు చిలకలంటే చాలా ఇష్టం. ఆమె ఒక చిలుకను పెంచుతుందేది. ఒకరోజు ఆ చిలుక అక్కా అక్కా నేను బయటికి వెళ్ళివస్తాను అంది. సరే అంది కమల. చిలక తిరిగి తిరిగి సాయంత్రానికి ఇల్లు చేరుకుంది. “నువ్వు బయటికి వెళ్ళావుకదా? ఏమి చూశావు. నాకేమి తెచ్చావు” అంది కమల. అప్పుడు చిలుక అక్కా ఇదిగో మామిడిపండు. ఇది కొత్తరకం మామిడి పండు. చాలా రుచిగా ఉండింది అంది.

అపుడు కమల ఈ పండును నాన్నగారికి ఇస్తాను అంది. మామిడి పండును తీసుకొని రాజశేఖరానికి ఇచ్చింది. “ఇది కొత్తరకపు మామిడిపండు కనుక దీనిని నేను తోటలోవేస్తాను అన్నాడు. తి కొన్నిరోజులకు మామిడిపండు మొలకెత్తింది. తోటమాలిని పిలిచి ఈ మొలకను య జాగ్రత్తగా పెంచండి అని చెప్పాడు. అలా కొన్నిరోజులు గడిచాయి. మామిడి మొలక శ పెద్దదయింది. కాయలు కాశాయి. కాయలు ఎవరూ కొయ్యకుండా కాపలాదారులు జాగ్రత్తగా కాపలా కాశారు. పళ్ళు పందాయి. రాజశేఖరం పండ్లను కోయించి ఇంటికి తెచ్చాడు. అతను ఒక కుక్కను 'పెంచుతుండేవాడు. అన్నం తినేటపుడు మొదటి ముద్దను కూడా ఆ కుక్కకు వేశేవాడు. అలాగే మామిడి పండు కోసి ఒక ముక్కను కుక్కకు వేశాడు. మామిడి ముక్కలు తిన్న కాసేవటికి కుక్క చనిపోయింది. రాజశేఖరం చాలా బాధపడ్డాడు. కమల దగ్గరకు వెళ్ళి చూశావా ఆ చిలుక విషపు మామిడిపండు తెచ్చింది అన్నాడు. కమల ఆశ్చర్యపోయింది. చిలుకమీద కోపం వచ్చింది. వెంటనే చిలుకను గొంతు నులిమిచంపేసింది. మరికొన్నిరోజులకు ఆ వూరిలోని ఒకామె భర్తపై కోపంతో విషపు మామిడిపండు తిని చనిపోవాలనుకుంది. తోటమాలికి తెలియకుండా ఒక మామిడిపండును కోసుకొనిపోయి తిని పడుకునింది. తెల్లవారేసరికి ఆమె చనిపోలేదు. వెంటనే జరిగిందంతా రాజశేఖరానికి చెప్పింది. అపుడు రాజశేఖరం తోటమాలిని పిలిచి రెండు మామిడిపళ్ళను కోసుకురమ్మన్నాడు. ఆ రెండు మామిడి పళ్ళను డాక్కరు దగ్గరకు తీసుకొనిపోయి ళ పరీక్షించాడు. ఆ మామిడిపండ్లు విషపు మామిడిపండ్లు కావు అని డాక్టరు చెప్పాడు. ళీ “మొదటి మామిడిపండును కోసి కుక్కకు వేస్తే చనిపోయింది. అంటే ఆ మామిడిపండును ఏదో పాము కాటువేసి ఉంటుంది. అది మీరు చూసుకోకుండా మామిడిపండు కోసి కుక్కకు వేసివుంటారు. అందువలన ఆ కుక్క చనిపోయింది” అన్నాడు డాక్కరు. అది తెలిసిన కమల చిలుకను చంపినందుకు బాధపడి చనిపోయింది. “తొందరపడి ఆలోచించకుండా చేసిన పనికి నా కూతుర్ని పోగొట్టుకున్నానె అని రాజశేఖరం కుమిలిపోయాడు. నా లళ్లోళ్ళ కతల

వ ఉన్నదాంట్లో సుఖం తా. అ యందోటి పద్మావతి క (౮, ఉనే. 7వ తరగతి, జెద్‌.పి. హైస్కూల్‌, ముదివర్తి విడవలూరు మండలం జ ల గ్గ తల్లి ; కాంతమ్మ, తంది : క్రిష్ణయ్య అనగనగా ఒక ఊరు. ఆ ఊరిలో ఒకరాజు. ఆ రాజు అందరికీ దానధర్మాలు చేసేవాడు. దానధర్మాలు చేసి మిగిలినది తాను తినేవాడు. అలాగే రోజులు గడిచిపోతూవున్నాయి. ఒకరోజు ప్రక్కవూరి రాజుకు ఈ రాజుపై దురాశ పుట్టింది. నాకంటే గొప్పవాడు ఈ ప్రపంచంలోనే ఉండకూడదని, తాను ఎలాగైనా డబ్బులు సంపాదించాలని బయలుదేరాడు. పోతూవుందగా ఒక సన్యాసి కనిపించాడు. ఆ సన్వాసి ఇతనిని చూసి ఏమిటి? నీ కోరిక అని ప్రశ్నించాడు. అతను “నేను వెంటనే ధనమున్న వాళ్ళందరికంటే ఇంకా ధనవంతుడు కావాలి అని కోరాడు. సరేనని ఆ సన్యాసి ఒక గుహ దగ్గరికి వెళ్ళి అబ్రకదబ్ర అని మూడుసార్లు అంటాడు. అప్పుడు వెంటనే ఆ గుహకున్న తలుపులు తెరుచుకున్నాయి. అప్పుడు సన్వాసి “నీవు నీకు కావలసినంత ధనాన్ని తీసుకో. కానీ ఒకసారి వెళ్ళి వచ్చిన తర్వాత మళ్ళీ పోకూడదు" అన్నాడు. సరెనని ఆ రాత్రే వెళ్ళాధు. వెళ్ళి అక్కడున్న ధనాన్ని తీసుకొని క వెళ్ళడానికి మూటలు అన్ని కట్టాడు. ఎత్తుకోబోయెసరికి సన్యాసి చెప్పిన మాటలు గుర్తుకు శ వచ్చాయి. అప్పుడు అతని కండ్లకు తళుక్కుమని ఒకటి మెరిసింది. వెంటనే దాన్ని ల చూశాడు. అది అద్దం. దానిలో అతని ముఖం గుర్తుపట్టనివిధంగా ఉంది. అప్పుడు అతడు భయపడి “ఇంటికాడ తన భార్యాబిడ్డలు ఎలా ఉన్నారో అని ఆలోచించుకుంటేనే భయమేస్తోంది” అనుకొని వెంటనే సన్వాసి దగ్గరకు వెళ్ళి నన్ను క్షమించండి. నా దురాశకు ఈ శాస్తి జరగాల్సిందే అని అతను తననితాను తిట్టుకొని వెంటనే తన రూపం తనకివ్వమని బ్రతిమలాడాడు. సరేనని సన్యాసి అతనిముఖం ఆయనకిచ్చాడు. అతడు వెళ్ళిపోయి ఉన్నదాంట్లోనే సుఖపడదాం అనుకున్నాడు. అలాగే సుఖంగా బ్రతుకుతున్నాడు. సెం్లితు అత్తట్ళ కతంతాాాాాాలలలలలాతే4ం

_ మయొయు ఎలుక కధ న్‌ ఇ 7న తరగతి, యంషియు.పి. స్కూల్‌, చౌకచర్ల, వివలూరుమం. _ తల్లి : లక్ష్మి తండి : వెంకటేశ్వర్లు క ఒక రాజ్యంలో ఇద్దరు దంపతులు ఉండేవాళ్ళు. వారికి ఎన్ని సంవత్సరాలైనా బిడ్డలు పుట్టలేదు. ఒకరోజు ఆమె మంచం మీద కూరొని వుంది. చూరులో ఎలుక పోతూవుంటే దానిని చూచి 'ఆ ఎలుకనైనా బిడ్డగా ఇవ్వవా” అని దేవుడ్ని అడిగింది. ఆమెకు ఆ రాత్రి కడుపువచ్చి ఆ ఆడ ఎలుక పుట్టంది. కొన్నిరోజుల తరువాత దానికి పెళ్ళి ఎప్పుడని అనుకుంటున్నారు. ఇంతలో ఒక రాజు కొడుకుకి ఎంతమంది అందగత్తెలను చూపించినా వద్దంటున్నాదని తెలిసింది. చివరికి ఆడ ఎలుక వారు అతడి ఇంటికి వెళ్ళారు. ఆడ ఎలుక వారి అమ్మ “మా కూతురు పెళ్ళిలో కత్తికి బాసికం మగపెళ్ళివారు కట్టి తాళి కట్టమని అడిగింది. దాంతో ఆమె ఎంతో అందగత్తె అని మగపెళ్ళివారు ఈ పెళ్ళికి ఒప్పుకున్నారు. వారు చెప్పినట్లుగా కత్తికి బాసికం కట్టి, కత్తికి తాళి కట్టారు. పెళ్ళికూతురు అమ్మ “మా అమ్మాయిని ఒక పెట్టెలో పెట్టి ఇస్తాము మేము ఎవరూ లేకుండా భర్త ఒక్కడే దాన్ని తీసుకొనిపోయి తాళం తీయొమన్నారు. అలాగే భర్త ఒక్కడే తీసుకొనిపోయి తాళం తీసి పెట్టె తెరిచాడు. ఎలుక బుర్రుమని చూరులోకి పోయింది. ఆ రాజుకొడుకు దానికి ఎంతో బాధపడ్డాడు. నా. కొన్నిరోజులు గడిచాయి. తరువాత పండుగలు వచ్చాయి. ఇంటికి మట్టివేయాలి క్‌ ఎలాగా అని దిగులుతో మంచానపడ్డాడు. అప్పుడు భార్య ఎలుక వచ్చింది. ఏమండీ మంచాన పడ్డారు? అని అడిగింది. ఇప్పుడు ఇంటికి మట్టి పూయాలి. 'నువ్వు ఎలుకవు కదా బయటకు పోతే మా పరువు పోతుంది ఎలాగి అని అడిగాడు. “అదెంత, మట్టి తెచ్చి నీళ్ళు పోసి కలిపెట్టు. తెల్లవారేలోగా శుభ్రంగా మట్టిపూస్తాను' అంది. భర్త అలాగే అని మట్టి తెచ్చి నీళ్ళుపోసి కలిపెట్టాడు. ఆ ఎలుక ఊరిలో ఉందే ఎలుకలన్నింటిసీ తీసుకొనివచ్చింది. శుభ్రంగా అవి మట్టీ పూశాయి. 150 అాేంయ్లుతు లర్లోళ్ళ కతల

తరువాత సున్నం వేయాలి ఎలాగా అని మళ్ళీ దిగులుతో భర్త మంచానపడద్డాడు. మళ్ళీ భార్య ఎలుక వచ్చింది. “ఏమండీ!” అని అడిగింది. “మట్టి అయితే ఎలాగో పూస్తివి. ఇప్పుడు సున్నం వేయాలి ఎలాగ” అని అడిగాడు. “అదెంత సున్నం తెచ్చి నీళ్ళు పోసి కలిప్పెట్టు తెల్లవారేలోగా శుభ్రంగా సున్నం వేస్తాను అని అంది. భర్త అలాగే సున్నం తెచ్చి నిళ్ళుపోసి కలిపెట్టాడు. ఈ ఎలుక ఊరిలో ఉండదే ఎలుకలన్నింటినీ తీసుకొనివచ్చి శుభ్రంగా సున్నం వేసింది. తరువాత బీయ్యం దంచాలి ఎలాగా అని అతడు మళ్ళీ దిగులుతో మంచం పట్టాడు. మళ్ళీ భార్య ఎలుక వచ్చింది “ఏమండీ” అని అడిగింది. “మట్టి, సున్నం అయితే ఎలాగో వేశావు. ఇప్పుడు బీయ్యం దంచాలి ఎలాగ” అని అడిగాడు. “అదెంత వీయ్యం నానబోసి రోళ్ళలో రోకళ్ళు వెయ్యి” అనింది. భర్త అలాగే చేశాడు. ఎలుక ఊరిలో ఉండదే ఎలుకలన్నింటినీ తీసుకొనివచ్చింది. అవి శుభ్రంగా బియ్యం దంచాయి. తరువాత 'నిప్పట్లు చేయాలి ఎలాగా” అని మళ్ళీ మంచాన పడ్డాడు. మళ్ళీ భార్య ఎలుక వచ్చింది. *'ఏమండీ మంచాన పడ్డారు అని అడిగిందది. “బియ్యం అయితే ఎలాగో దంచావు ఇప్పుడు నిప్పట్లు చేయాలి” అని అడిగాడు. 'అదెంత బెల్లం పాకం పెట్టి పిండిపోసి కలిప్పెట్టు తెల్లవారేలోగా నిప్పట్లు చేస్తాను” అని అంది. భర్త అలాగే బెల్లంపాకం పెట్టి పిండిపోసి కలిప్పెట్టాడు. ఈ ఎలుక ఊరిలో ఉండే ఎలుకలన్నింటినీ తీసుకొనివచ్చింది. అవి నిప్పట్లు చేశాయి. అఖరి నిప్పట్టు కాలేలోగా ఎలుక తోక కాలింది. ఎలుక అరుస్తూ అడవిలోకి వెళ్ళింది. శివుడు, వార్వతి పోతూపోతూ ఎలుకను చూసి ఆమెకు మానవరూపం ఇచ్చారు. “నెను మా అమ్మకు పుట్టింది ఎలుకగా కదా. నా భర్తకు నన్ను ఇచ్చి పెళ్ళి చేసింది ఎలుకగా కదా. ఇప్పుడు మానవ రూపం ఇస్తే ఎలాగ” అని అడిగింది. శివుడు, పార్వతి కి అమ్మకు, న్‌ భర్తకు మేం చెబుతాము. ఇంటికి పొమ్మ”ని చెప్పారు శివుడు, వొర్వతి. ఈ విషయం ఆమె ఇంటికి వెళ్ళేలోగా చెప్పారు. వాళ్ళిద్దరు దంపతులూ సుఖంగా ఉన్నారు. నిం్లాతం అత్లోళ్ళీ టీ త తననానవయయయయియాయయయయయయయాట్తే ర్‌ |

ఖా ఎవరు లొప్ప?£ షప క్యు బొలిగర్ల స్వాతి నాజల్‌. 17వ తరగతి, జెద్‌.పి. హైస్కూల్‌, గిద్దలూరు, సైదాపురం మండలం తల్లి : శేషమ్మ, తండి ; ఈశ్వరయ్య అనగనగా ఒక ఊరిలో ఒక బావినిందడా పాలు తాగేవాడు, ఒక బావి నిండుగా అన్నం తినేవాడు వున్నారు. ఒక రోజు బావి నిండాపాలు తాగేవాడికి *నేను పాలు తాగేవాడిని కదా! నాకు అన్నం తినే వాడికంటే ఎక్కువ శక్తి ఉంటుందికదా” అని అనుమానం వచ్చింది. బావి నిండుగా అన్నం తినేవాడు 7 బండ్ల కట్టెలు భుజం మీద వెసుకొని వస్తూవుండగా పాలు తాగేవాడు “మనమిద్దరం కొట్టుకుందామా ఎవరు గెలుస్తారో చూద్దామా” అన్నాడు. అన్నం తినేవాడు “కాసేపు ఆగు. ఈ కట్టెలు ఇంటి దగ్గర దించి వస్తాను అన్నాడు. అప్పుడు వాలు తాగేవాడు అన్నం తినేవాడిని ఎగతాళి చేశాడు. “ఓరే పిరికి పందా! ఇలాగా అయినా తప్పించుకుందామనుకుంటున్నావా అన్నాడు. ఇంతలో ఒక ముసలావిడ వస్తుంది. ఆమె ఒక పుట్టి వడ్ల అన్నం తిని, వాళ్ళ మనవడికి రెండు పుట్ల వడ్ల అన్నం వండి తీసుకువెళ్ళుతుంటుంది. అప్పుడు అన్నం తినేవాడు “అవ్వా! అవ్వా! ఈ కట్టెలు కాసేపు పట్టుకో మేమిద్దరం కొట్టుకోవాలి” అన్నాడు. అప్పుడు అవ్వ పట్టుకుంటుంది. వాళ్ళిద్దరు మధ్యాహ్నం అయినా కొట్టుకుంటూనే ఉన్నారు. ఎవ్వరూ ఓడిపోలేదు. అవ్వ 'నాయనా నా మనవడికి ఆకలి వేస్తుంటుంది. నేను పోతూవుంటాను. మీరిద్దరు కొట్టుకుంటూరండి' అని బయలుదేరుతుంది. వాళ్ళిద్దరు కొట్టుకుంటూ వస్తున్నారు. అప్పుడు మనవడు రెండు ఏనుగు పిల్లలను మేపుకొంటూ అటువైపు చూశాడు. “అమ్మో వాళ్ళిద్దరు ఎంత లావు వున్నారు. వీళ్ళు కాని నా వనుగులను చూశారంటే తిని వేస్తారు” అని రెండు ఏనుగు పిల్లలను కలిపి గోచిలో వేసుకుని గోచి తగిలించుకున్నాడు. 152అలేయ్లాతు లర్హోళ్ళీ కీతీయ

బావి నిండుగా అన్నం తినేవాడు, బావి నిండుగా పాలు తాగేవాడు అవ్వ ఏడు బండ్ల కట్టెలు మొయ్యడం, పుట్టి అన్నం తినడం, రెండు పుట్ల అన్నం మనవడికి తీసుకుపోవదడం చూశారు. భయపడి ఒక చెట్టు ఎక్కారు. అవ్వ మనమడు కూడా చెట్టు ఎక్కాడు. ఆ చెట్టు ఒక భోగం రంగసానిది. ఆమె ఆ చెట్టును చూసింది. ఆ చెట్టు ఊగుతూ ఊగుతూ ఉండటం చూచిన రంగనాని దానికి బెట్టుగా ఒక వెంట్రుకను కట్టింది. ఇంతలో గాలి కొట్టింది. చెట్టు మీద ఉండేవాళ్ళు ఎగిరి పోయారు.

ఆ ఊరిలో ఒక రాజు ఉండేవాడు. ఆ రాజుగారి భార్య తలస్నానం చేసి మిద్దె మీదికి వచ్చి తల తుడుచుకుంటూ అలా పైకి చూసింది. గాలికి ఎగిరిపోతున్న వాళ్ళందరూ ఆమె కంటిలో నలకగా పడ్డారు.

ఆ బాధ భరించలేక ఆమె డాక్టర్‌ దగ్గరకు వెళ్ళింది. డాక్టరు ఆ నలకను తీసి టేబుల్‌ మీద పెట్టి ఉంచాడు అప్పుడే వచ్చిన నర్సు టేబుల్‌ మీద పెట్టుండే నలక మీద ఉమ్మి వేసింది. ఆ ఉమ్మిలో బావి నిండాగా పాలు త్రాగేవాడు, బావినిండుగా అన్నం తినేవాడు, అవ్వ, అవ్వ 7 బండ్ల కట్టెలు, 2 పుట్ల అన్నం, మనవడు, మనవడి ఏనుగులు, రాజు గారి భార్య, నలకను తీసిన డాక్టర్‌ అందరూ కొట్టుకొని పోయారు.

ఇప్పుడు చెప్పండి. వీళ్ళలో ఎవరు గొప్ప?

వొపం, పుణ్యం, ప్రవంచమార్గం -- కష్టం, నౌఖ్బం, శ్లేషార్ధాలూ

వమీ ఎరుగని వూవుల్లారా, అయిదారేదుల పాపల్లారా?

మెరుపు మెరిస్తే,

వాన కురిస్తే,

ఆకసమున వారివిల్లు విరిస్తే

అవి మీకే అని ఆనందించే వీట్టల్లారా, వీల్లల్లారా/ మీదే మీదే సమస్త విశ్వం?

మీరే లోకపు భాగ్యవిధాతలు/

. శ్రీశ్రీ

నెంయ్లాతం లత్తోళ్ళ కతత. 53

ఈ కతల్నిఇలా కంచికి చేర్చిన టీచర్లు

1. సి.వి. కృష్ణయ్య, జిల్లాపరిషత్‌ ఉన్నత పాఠశాల, . దామరమడుగు, బుచ్చిరెద్దివాళెం మండలం.
2. యన్‌. శంకరయ్య, మండల పరిషత్‌ వ్రాథమిక వాఠశాల, చంద్రశేఖర పురం, అల్లూరు మండలం.
3. టి.వి.యస్‌. రమేష్‌, మండల పరిషత్‌ ప్రాథమిక పాఠశాల, గిరిజన కాలనీ, రాజుగోపాలపురం, నెల్లూరు రూరల్‌.
4. పి. బుజ్జ్ఞయ్య, జిల్లాపరిషత్‌ ఉన్నత వాఠశాల, యల్లాయపాళెం, కొడవలూరు మండలం.
5. యం. కేదారనాథ్‌, మండల పరిషత్‌ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల, వళ్ళీపురం, చిట్టమూరు మండలం.
6. మహమ్మద్‌ రజ్వీ, మండల పరిషత్‌ ప్రాథమిక పాఠశాల, చీకళ్ళదిబ్బకోట మండలం. 7, సషేక్‌ నజీర్‌ భాషా, మండల పరిషత్‌ ప్రాథమిక పాఠశాల, వెంకటరెడ్డివాళిం, వాకాడు మండలం.
7. _ షేక్‌. నజీర్‌భాషా, మండల పరిషత్‌ ప్రాథమిక పాఠశాల (ఉర్జూ), యల్‌.ఆర్‌. పల్లి, ఆత్మకూరు మండలం.
8. బి. పార్వతీశం, మండల పరిషత్‌ ప్రాథమిక పాఠశాల, , కనుపర్తిపాడు (హరిజనవాడ,), నెల్లూరు రూరల్‌ మండలం.
9. జి.వి. చలపతిశర్మ, మండల పరిషత్‌ ప్రాథమిక వాఠశాల, ఏములపాడు, జలదంకి మండలం.
10. యస్‌.కె. జిలానీబాషా, మండల పరిషత్‌ ప్రాథమిక పాఠశాల, మొగళ్ళవాళిం, బుచ్చిరెడ్దివాలెం మండలం. 12, యస్‌.చెంగయ్య, మండల పరిషత్‌ ప్రాథమిక పాఠశాల, చేనుగుంట, తడ మండలం.
11. మహమ్మద్‌ సలీం, మండల పరిషత్‌ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల, వొట్టూరు, కావలి మందలం.
12. యన్‌. ఉదయభాస్కర్‌, మండల పరిషత్‌ ప్రాథమిక పాఠశాల, మొగలాలపేట, వెంకటగిరి మండలం. 15డఅతతతతతతతసేంయ్లురు లర్లోళ్ళీ తీయ

గళక్‌

మిస1ఫ్‌0(గి ౧! 1 .. అయ్యూర్షనీఅడిరి షాను సం... ఇష్తంవొ లా

_ రాయండిరా! నాయనలారా) _ . . _ ఆంటే నెల్లూరు జల్లా కీ ౨ సర్మారుస్యూత్తవిల్లోత్సు న 3ండు రోజుల్లో [0672 కతలు |

. | - . ళీ లా " ॥ ల . ...___లాటిలోంచి కొన్ని కతలు |. . ఏరి ఇలా అచ్బసాం. ల? ని చదివినోళ్ళకి కీ

ను లలాంటిదో |. మనను లలాంటిది! ం = తతో / స

జ్‌ పుస్తకాల పరిశీలవాపట్టిక నక నక మో పా! దలక కంక క అ టా ముందులట్ట్‌ ౨ |౭భల నానన నాల అనన కలం. 16వ వదపాపతలం ౧౦ తమా నుం ననన నం ఆ తచాన యం న్‌ తతత ఎం నని వం పన (౦౧౧ రై