Telugu నీతికథానిధి - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki
క్‌. ానాాలాననాాానానాాా సా. ఖు. లకే స్వ ” న న జ ” భం. కే 1 సీ టం | య: | క = జవ త్వా న పాం _ ల (అష్ట ॥ | _ ఆ శల ఓ 1 / ఎ గ ఆ ఆ | ప జై & స్తా | పంల డం ఓ యుంచి లా కా క ః ఠి. ( జి ఒం _ జీ€ శ్‌ న లని న, సతమ. గ. " తో న కల్లే - / | న. ళో ర అ ల. ష్‌ బే ఓ లే సర మళ (౯ ॥ న్‌ టీ 1 స్‌ జ [గ్‌ ల్‌ ఎ క్ళ న్‌ చ 1 క శ్‌ స క లో ఖీ గీ 7 శి ట్‌ -జీ టం! శ ల అచ ం నాటక గో న్న! శి బళ్ల ల క లో ॥ శవ, ం! వం. గ య | ్న అట స. చా జు ఇత. శా న న్యా ప. చి ర్తి సం 1 “అత్‌. సళ (1న ల స 4ల్ట్‌ క మట నా లు! గ. జ శ _ న లచ ఫేసు త. ర్‌ ళ్‌ 1 కో శత ఆక ళ్ళ -
- క. గ సళ + - ఆ ౯? న న్‌ా ౨౨ జీ త! కు (ఆ * , | ౧ గా న యో ష్శి శ _ ఖా క | సతాం క వా - స. క 2 క ఇట ॥ - ఇ. 4 ళ్ళ త్న్‌ . శి | | స పా “ |. ॥ శ ఎ 4 '* ట్ర ॥| న. " ళో న లో. “హా మ శ 1! | జ ల! [ , ౮ | వ. ళీ గ్‌ .. _ | ( _ | జ 2 / , ః ఇ | క ॥ [ల శ్‌ 1 , , ” ల | ఆ” ల ” - జ _ న | = క్‌ [1 || . ” ఎ న. _ ఓ త | 4 (| క న 1 4 థి న = 4 య మ 1 క ఇ , ॥ ఫల గ ల . లగా |. | . లం ॥ గ 4 సల | ॥ న! ఆ ల = | / | సి! న గ అటట న ఇగ ఢి ల ఖు న. / ఓ క్‌. వ శి ॥ ం . ఓ ల ం శ ౨. లే (. , నం వ ,- . _ ల్‌ | న. యు గ్‌ ము " ॥ / ర | _ న. | ఎ 4 ౮ క. | | ఇ ౮ ॥ . ॥ / చల చె 7 ఫా . . ః " చా ( ః . ఇ | * 7 న శి / 1 [౨ నా! ॥ త ల ఎ 4 | జు ల | ల "| | / టం? | / ॥ , 1] 4 , . 7 " స న . / 7 _ వ. _ ౨. (. = / . జ వ మ . ఇ ః | _ " ఇం ॥ ॥ ॥ త. శ + మ, ఎ” | _ ఆ - = ఆగ ల లు లై వా 4 " క్‌ ॥ శ - అత్తా శా అ శ గ. సై క ౯ ఇ - క . . ఒ ం | ॥ 4 ప చు! _ ॥ | ః 4 | ం ల గ మా ॥ _ ॥ ల. 19 4 - / . ఉల _ | _ - గా " 4 జ న్‌! త | 1 ॥ శే 5 ఠి = ఆ * ః నో " = వై . 4... ” చ " న్‌ ॥ ఇ 7 = “ * ” య న = ఆసా . “ | | ఇ = క - ళా ( ॥ ॥ ల అం ఫా - / ? లా ఆ య న. గా . - ఆ 1. _ యే లీ జీ ల - ల . , _ శ్వ అ శ - | శ న. య _ న ల | ఫ్‌ పళ్ళ ల వ్‌ | = - శ స నైవైకే తే జ్యా ” న ల ర రూ . . ః క ఇచే మా శ షళే. | | | షి / ॥ ' ః న శ అ జ్ష ॥ _ | 7 ॥ ల _ / | (| ం మం న. త్‌ ణ్‌ ౮ - ంళ . స; వ ॥ క్‌జ్బ లల్ల "జో _ ఆ జ 4 న “ ఆ = - = న. గ్‌ = 7 " ఎ టీ + ల! /. వా లేన న. ం ఆ ఆ | ఎ ” ( క ( జ క్‌ లి ణి - ః లా ॥ - ల క శ | ం య ర శ్‌. | ఎ ఒ గ | ల ఇ ల్‌ 1 _ శ | ల | ఎ / | | క్‌ | అ . | ం - "| , న ఓ శ | ॥ (. చ ఆ థః . . "ఎ . - ॥| గ్‌ | య | / - ః టా , య | య _ ॥ ప. . జ టట ఒకే ॥ . , ఇ శ శ ॥ , ప్‌ ళ్‌ ళీ ॥ | _ | _ .? . . + | | _ క్‌ ల్‌ 2 శి | ల్‌ / " ॥ , ॥ ॥ స ' /| " . టైం జ ఫే ఖీ లీ కొ ళా 9 / ఆర వ చ ” మ్‌ ల | కీ స / (౫. జ గ! | టు భ లి! . న లా ల + . = _ ం ॥ ఆ | ॥ ॥ + ణ్‌ ల, సాలా క ? వ్‌ జ టి + శా సా / ల అ జ | / | * | ” + క . 4”? ఖత 4 ఈ / న [= క్‌ ఖే సజ నన క - వ న. " - వ. వ. 4 అ" జ్‌ . టో ౪ టి _ ల. / ః క్‌ జ అ శ జ. 2, / య. క్క క + | క్‌ య! ల , = క అ | సఖ | శ ॥ | / క _ కి ఈ క రా శి శ క. ఇంద న. వష వ క / భయ... . ౯ , | . (= _ "ల ఆ ॥ ॥ శ స క వ్‌ నక న హహ. ల మ ఆ ౭ నగ న్‌ ం 1 న న. (=. = శా ॥ _ ఓం 1 ॥ య... .. ఎ వ. న లీ . మా ॥ న! క్‌. శ , ల ఉఇ న టే. కా శ , ళ్‌ ॥ ॥ క *శ్లీ] జ్‌ శా తి క | క న | ఖం వ ౬ జ = 17 | - జ = ! " 1 ఫ్‌ షై గ కా అం లం. .. న్‌ | జా బా స - + గ , “ / , ఇ = " క. /' . క ్గ్‌ శా ౫ నా ఓ ళ్‌ ఏ6 త! వీ | నం “ న లే 1 య జ కె ఖ 7 న | / ॥ , 1 * ల! శో స? . ఇ వా - కీ కన శ్‌ ్త | జ శె న ॥ " ఇ చ . శీ ( కా
- య క (| ॥ ॥ _ న సట ॥ | 4 ఓ లై ఎ క . ఎల గ్య శే / ను క . | “ వ. " లద తోని ల? 141 ఇ. 76 త్‌ ళ్‌ | న్‌ శై ల " ” * జ లో క =. త ॥ /| శ ళా ౯ ఇ | ఎ తి , ః =. లం , : న - - , శీ లా తా ళ్‌ 7 త్వ క్లో ంక్లా ఇన్నా న సె ఖ్సి ౪ న తన కటి త శీ క జ + క్‌ గ ఫెంాా ళం న్‌ ఈ - శ్ర టా . - | ఓ టి ను. లో న ఇ న. య రథ మి _ ఇ ఇ త / నా. | క్‌ ననన ల . | ం) టీ (ఖా | ఉ . ॥ జతి జు చై ౩ ” " శా - (॥ క్‌ ॥ యా ః / టు (మా. ఈ ॥ . ఇ న్‌్‌ “జొ ఏ ఇ జ్‌ క్రీ , " క [. అరబ , య వాసా పరాం సనల౯ '* పీ " - - గీ న మ. జా . ఈల జీ / న. హాగ్‌ యూ. 1 - న ల్లా చి ర్‌ _ _ ఉం హం. ఉండలు € " _ జ్‌. క గ! న న. అక. ॥ ఇ ల
- నళ "శ, కమా. శకి అ శా . ల శ సల క క ॥ _ శ్వ స లో ఆ యన్‌ కం. న్‌ లి 7గ్క ళ్‌ క "శ్రి స, త ఏట క తనెంతో లంలో - - = ల. “తే డ్ర్‌! ఆన్‌ 4 న్‌ా _ (| ” ౪ న లే . ప్ర సే . |
- అ ఈ క. న "లీ ం క్‌ శే అల వ కళ" ల న్‌ ఇ గ 1 ” [0 ్‌ న ఖచ ఛి క ఖ ఇ న! ఇ నో | 1 ” శ్‌ క స 1 గ , తో మ్‌ హై. - | అట్‌ క ణ్‌ బా శా | . ఉష. _ 1 శ - క ఖ్‌ శే, ఇ సి ట్లో న గ అప ' క. స ళల న్‌ ః " | /. ౯4 గా ః ఇరా ॥ వా (1 లేటు మ | | న ల . _ (| చే ం జ ॥ కం. | శల క్‌ శ | | 1 + | ల ' ం . గి గ * - ఇ న్‌ - జే | | _ |
| శే ఓ. 4న శిపీక ని ఆ64 [50౨, న్‌ | న గా ధాతా వారా చాటిన శ ఇ గాలాలటాం ఇంజ పాఖానా ఇళ్లను కాలాన లట! అంకాల టా లలాంనా వకాభాసాజర్టా [పదల ఏ ుక్త్య్యార్యాలార్య న. ఇను యలాచులలాు ఆం
| | “నుమద్ల౦ం ధమాల- చతుస్పసూనము. [] న శ్రీమేథాదశ్షి ణామూ ర్రయేనవు!, స న్‌ ్రి 2 "“రవలి (గామమందలి బోరు వాస్కూ. లునాదు శ ఆం థో పాధ్యాయులుగాన.౧డిన పై
- హామమంత రాయశర్మ పాకయాజిచెత లో ఠరచియి౦పంబడి వ్‌ వ (దవృసహాయమున మః ఫోన తనాలి రజత ముదాక్షర శొలయందు ( ₹ అతత వసుమాను
స్‌ప్రి కోఖానిఫయను సీఫ్లుస్తకము కిందితరగతుల విద్యా రులకుల దగునటు కవు సులభైలిళో వాయయిడీనన గంథ కర యీవిషయమును (వాసేయెయున్నాంకు.. ఇంపు కావు బహదూర్‌ కంయకూరి ఏచేశలింగముపంయైలగాదు. బాతుం నివు తమునాసిన ద్యిపదలను "తదితర పకచిములగు పద్వుము అను గె ధారను చే సృహాాని తే త్ర ద వకూలములగు పసిద్ధ న్‌ిక్ష ధ్‌ లను బొందిక వెసి నాసిన గంధక న్త బ్రయత్నవి షి పూ వ్‌ సఏిములకు వ న్నచిచ్చినది మొ గంరాియ మె యున్న లె. ఎలఅివిధ ములవేతను బాలునజ్టానాభివ్యన్ధ హేతువగు నీచి? షమ్రోత్మేహును స్‌ నః క శ కి మ లుకుట 'వేంళటకృ పశ్య. * తావథా ఈ) మ ్రా లాలూ వాస్కో లు నందలి (ప్రధ నొ పాధ వ్‌ గం వానా వాడాలా సలోకీ ఆ ధౌాలయ్య ఇ లలి సప టా క శూ, చి శ్‌. [4 6 10౧. ఓ. ౧ క
శ్రీ వృవనామ్తుక రాళ్య్‌జ ఈు సి బుధవాన రానూశా సక్షలేమున జననము, శ ల ళ్‌ న్‌ న న్‌ . . నో ॥ ఆ ₹ తీ | శీ | జ. శ్‌ ఖ్‌ ల్‌ గ ౪ శి య్‌ ఇ ఎశ్లే ్ష ॥ త్‌ వి వ ఖో కే ఇ | సన , | . నం. ళు శ ఫీ ళు జి “కా ॥| సుఖల ఖు క్ష శ ౯ ౪ త్న్‌ జ" ఖా నే ని ః జో సిం ఈష జూ? ళో మ ళీ ళ్లు జ శ "క్పువళ్యగ తే శ స్ట్‌ | శ్రే శే ఖ్‌ ల్‌ శ టా ఊ 1 & /. థీ బం | ష్‌ శ దపా లట కులాలు నా సవన కస్లేటు క శ్‌ చ న. ఖీ క్‌ ప్ప బు జ ళో / టు ఖీ యో జో (చుస్తైతె సివాసము, (జూ అబ్బవాజు పా, ముంతరాయగ ఇరనలి, పాక తమా పెలిక్‌ ర, అ ౨
గి టీ స జన ఓ గో కం|| (శ్రీయును, పచన్వయు న్‌లము 6
ాయకలరు *్పెడిపాటి 4 నంశొబివిధుకాల
రా యు
"గేయగుణుని “యతిరాజుల
నాయుని గృతిహితుని నెమ్మథనంబున నెనుక, ఆ॥ జంటసిరులపంట 4 గుంటూరుముడల
వరసభాసరః (ప 4 వర్శ్మమౌాన ఆ|| సారె ్నర్మాప్ర ( ఇాసనని క్మాణ
సమితి కెర్యకోటి 4 సాధనచణ
మానసాంబుజూతు; 4 మూసెచగుణజూాతు
గృతిహితుందలంతు థీ గృతిముఖ మున, "లే వమూాతృభకి యు థీ వీతృభిక్తె వమాన్యవ ప |
భక్షియునుు గసుమభకి యు $ భగవవఎ ఖు
పద్నభక్షియు, నృపభక్షి 46 'బాయకుఏడు
క హితుందలంతు నిరతంయబు 4 గ్బృత్‌ ముఖమున, | "వే। పాఠశాలల -జీళలిక 4 పాలింబాఖి |
నరసనిన్నదిక్షి- చే 46 దగి నటిసభాకు
(పభువయినయట్టి “మా పెడిపాటివంశ ం వార్థిచందసి గృలిహితు టీ నర న్‌ తు, ఇ ల అల్లో వై
గ్ల న! న న జ్ర "చవ్వాకులవారి నవనంనాొవళీ జాలా ఏ0 ర్‌ తజ త, ఎరజ్ఞ జ్‌ శ్రీకుల నీల సంపదల థీ చేతమ, భూతన యాళత్మనాయకా వ్యాకుల భక్షి చేత, క్షితి 46 వాలక జూలక గారవాప్పి చే నాపలపూజ వేం వెలుగు 4 నాయకలోకమునండు నెంద్రుం జె వ్యాకులవారివంన్త నుని $ వార్యముగా. నొనియాడ (గా. ద గక క! ఆయలరారల్డఈ గల జెలుంణు రాయల. జెవ్యాకల కులీ రమ్యాళ్ధః "బే "రాయలయు వెలుగలగా.ఈ దగు రాయలనంగ నొక్క తెలులస $ రాయ ఎడొప్వుకొ, ప|| శీరవముణా దృతిశీలుం డారాయలు నొన్నపత్ని ఓ యంపదలళతాచం ఒరయ్య యనుసు ఫకొమకరు, ను దారగుణాన్వితుని రపుపవి $ డారుం గనియెకా న పరయ్య తనదైన థీ పరయ్యవనినిల్ప వే రెవ్వ రితండునా 4 వేంక కుశ మోామహీా సలినరి ( బేమమె, దన్స6గా ఖ 0) యు నౌానూరిత డునా థీ సోమయాఖ్యు
1 నసమాన పళుపాల 4 కసుధీ విశాలత నెసంగ నాజంటనాౌా 4 ముసలయాఖ్యు నబ్బురంజగు రి థీ సిబ్బరంబుగసనిల్ప కు. నాత్మసదృళుల నల్వుర థీ నొత్స్ఫజులను బడ సెందనకిరి సంపద 4 పుడమినడర బుధులు వొగడనా నల్యురు థీ పు. తులందు "వేంక కేశమ్ము హరిభక్తి 4 వెలసియుండె, హ్‌ ఆ వేంక కేశమర్శిలి చ్చే 'వేర్పడ కధికభ్యద చిహ్తంచితమై శ్రీ వెలసినట్టి యచ్చను " చే వెలయంగబక్షై జంధు నీలమువొలయకొ, సీ] గాంటంవు నాజంట € కూటమి తొలిపంట కోటయాఖ్యుండు, వేడు $ కన్నవాండ యెద్దడి బాపంగ $ బెద్దగాంగాపాడ బెద్ద రడైైయ్యయు! 4 'బెద్దవాం్భడ మ్‌న్నగా౬ గాందుచు6 4 జెన్నైన నడకను జిన్న రిడ్రయ్యయు ఖీ జన్నవార్మడ గన్నవారలక్‌ న్న 4 దిన్నగా6 గాంచు, రా వు స్వామి యన్నల మౌాదివాండ శ్రే ఛుద్ధమతి నెంచి మింవచెడు 4 సుబ్బయాఖ్యుం డమర (గల్లీరి వేంకళశే + శమున్క కందు
1] 'బెద్ద రళ్లైయ్య వీరమ్మ 4 బెండ్రియాడె. జిన్న రెడ్టాయ్య 5 “టమ్మ థీ చేయివశ్తై, క్‌ పెద్ద రెజ్టాయ్య పండింప€ $ బేర్టతోండ ఏరమాంబిక వండింప $ వేడ తోండ బిన్న లెడైయ్య తెప్పింప 4 వన్నెగూడ. గోటమా౦పిక యిప్పింప6 4 గోర్యితోండ లేచువిస్తళ్లు బట్టలు 4 లేక్క లేదు. | శుభగుణాఢ్య మహాలక్షి సుబ్బయయును వేడ్క యాణ్మిగవహణము గా + విందుకొని[ నన్న ల గుగ్గాల నొయయ్య + వన్నెగాంచె నక్‌ ( సెల్లండ) వోల్క, నాయమ్మా నడిచె. ఉ$ పెంచిరి వార లైదుగురుపేర్మిని జెజ్వును దీయుకోరక్కి ౯ద వ్యించిం దాసి నన్ని 6టికి $ వ్‌లుగ, 'మేలుగస్త్మ౦0భ మొండునా టించిర్హి జీవతృప్నిగ ఘ టించిరి భోజన స తమాతజి౯ మించిరి కీషైచేత నతి 4 మీదుర మోదర సానుభూతిచేక౯ా, "లే అందుసుబ్బయ్య మహలవ్మమాంబయందు [(బేమమిోర ఏరాస్వామి బృధుగుణవణి నిలయు వేంకటకృష్ణు మాణేక్యమందు సూర్వనా రాయణుం గృష్టుసారిదిగనియె, "శ్రే అందు వెంక టకృవ్లయ్య యాత్మజనకు డన్నయందలిభ క్రిచే నతం డపు త
ఇ కుంనుగాకుండ నీయంగ గోటమకును జ్‌న్న ₹స్టాయ్యకు. గువమూ"*రు (డెన్ననయ్యు. ఉ| భావనుగూర్చ నెయ్యెడల భాపనుళార్చి ధన "*బునీయగా భాపషను జ్ఞానముంగనగ భావను దోపపుమాట దీటఃగా నో న్‌ జే ఇ “ఇ ప్‌ మా ంి భాపవను వృద్ధి చేయు బుధవర్యు డు వేంకట స్ప స్త యతగుకా స్‌॥ శ్రీలలరారంగ. చెనాల్‌ 'తాలూశకాబోరునందు దగుసభికుం జే గ్‌ ఏా "మేబుగ ప స్పిజెం యట షా చాలలో నొ ళ్ళాఘనమండు సన్న తిగాం చెళా "తే| ముతత యు గు ంటూరునందుంకు మండల సభ నటిసంగూర్చి చస్నె”చు మేటిసభను సఫికుడుగనండి త త్కార్యచణుడు నగుచు పేనులి 'వంకటకృ వయ్య కొను చునుండె, ౯ ల్లి ఆ| అప్పులు వారీక్ళతివిని వ్యా వింజచెదుటకు ధనసహాయ "బెంలే గుప్తముగ౬ జల్చిగువకా 5 ఫిని నేనన్న నాండ నొాయనసు నుతీ£ా క॥ పంక జనాభుని భ్రకుండు 'మేకటకృస్తయ్య గీర్తి వలయ(గనాయే రు హైసై అ అథి గాంగ్‌ ర వి తారకఠముగ ని రంకఠ్రకముగ వేంకశుకు( డలరంగన తళా
సిలకథాసిథి ప్ర థవముభాగము క మంచిగుణవమ, చెడుగుణము, పూర్వము క శ్వపుంశనునానికి ఇం దు౮ండు హ్‌, రణ ష్న్‌స్సా పుండు అను ఇద్దరుకొ డు కసుులుండిని, వారిలో ఇందుండు "పెదల యెడ భక్రిగలవాంజు వీదసాదుల నేలువా-ండు, ఒకరి కలిమిక్షి సంతోవపడువాండ? ఒకరికి మేలుసేయువాండునై యుండెను, హిరణ్యక శీపుండు ఇద్రల దూరువా(దడు విన్న వాసల బాధి*చు వాండు ఒకరిసొత్తును _శోరువాండు ఒకరికి కీడుసేయ జూచు వాండు నైయుండెను, కావున నారిని జూచువారు ఇందు6డు "దేవతలలో వాండు కావున వానికి మంచిగుణములు కలిగిన వనియుు హీరణ్యక శిపుండు రాతుసులలోవా.డుకావున వానిక్‌ చెడ్డ్దగుణములు గలిగినవనియు ముచిివానిగుణములు ెడ్ల వానీకి ఎన్నటికిరా నేరవనియు అనకొనిరి, ద్వి! ఉత్తముని గుణములు న్నె నీచునకు నెల్త్‌చ్చి కరంగిన ని త్రడీ పసిజె
లే, నితికధా సిధి,
'తా॥ బంగారమునలె తూనిశెవేసి కరగటినంతనే దాని వన్నె యువీలువయు ఇ తృడి కెట్లు రావో?అ్లై మంచినానిగుణాలు చెడ్డ వానికి అావు.
వ్ర రు శ లో బ9లింనన్నాళ్లు పాటుంబడుము. ఇవి
నంణుడను నొలవాససికి ఇద్దరు హో శుకుమిండిది 2కి నొండు నందు6డు ఆవులను మేత కె అడపఏకి దోలుకొని పోవు నుండగా పీలవాం డు తండ వెంటబడి వోరు పెట్రరె, అపహ్ముకు తండీ వారినిచూూ చి బిడ్డలా రా? నావఐ మోమును పనులు పడినచో వునము బెగుపడగలము కాని మూక చిన్నవారు పెదపనులు వేయ లేరు నేటినుండి యాచిన్నదూపల ఉోరిదగ్గిర వొెలములో మేపుడని పలికెను, అప్పటినుండి నారు తండి వలె దూడలమేపుచు కొన్నాళ్ళకు ఆవులనే కాయంగల
ద్వి! టఉావచి మేనిలో నున్న దినొల
నోవీకతో బను లొనకింపపలయు
"తా|| (బెతికినన్నోళ్ళు పనులు చేయన టెను.
అంతటపూజ6గొనును దేవుండు మంచివారని రోశ్షించుటకు చెడ్డవారిని శ్‌ప్రిం
చుటకు అప్వుడస్వుడు పుట్టుచుండును. అనై ఒకసారి ేవక్‌ వసుచేవఐకు కృృష్ణుండమ జీుుతోల గలిగనుం అట్లుక లిగి తల్లీ తిర్మిడుల కష్టములు తీర్చుటకు కొంసుండు మొదలైన రాజులను డంతనరకు చదువుఫొన లేదు, ఆకారణమున అతనిపై కివచ్చిన వారందణు ఆయనళశ క్ష నెణుంగజూలక చదువుశొననివాండవు సీవేమి ధర్మములెరుగుదువని యుద్ధము చేయవచ్చితివి? అని నేలకగా మాట్లాడుచుండిక. అదివిని కృష్ణుండు ఎంతటినాని జైన విద్య లక పూజ్యతగలుగదని సాంద్‌పుండు అను అయ్య వారవష్టకు వెళ్ళి విద్యలన్ని నెక్పుళకొని గొప్పస భలవో బూజంప ఘ్రున్‌ క్త ర్ర్‌ని క్‌ ని యను,
ద్వి! చదిపినవా.ండుగా సర్యపూజ్యుండు
తా; చదిపినవాడు పూజంపబడీ కర్రి పొంకును, చదువని వొ6డు రరిని ఫోందజూలడు,
క్షీ ఉన్న చోంటు వదల రాదు
ఒకప్సుడు సత్య వతుండనురాజు భూమినేలుచుం డెను, ఆయన ఒకనాడు వటిలో స్నానముంజేసి సూర్యునకునీరు వదలుచుండగా ఒకచిన్న చేపపిల్ల దోసిటిలోనికివ చ్చెను, అంతట రాజు చానిని నీటితోయడచూటు విసరి ఒడ్డున జల్తెను, అప్పుడది దిన్మురవోయి “తెప్పరిల్లి రొజువంక్‌ కుందిరిగి అయ్యా | నావంటి సిటిజంతువు నేలపై (బతుకు నా? మాజాతీయములయిన జంతు వర్గములు నిరువదలి జీవిిపంజూలను. న న్నా సెద్దచేపలు తరు మగా నమరుగుం 'జేరవలసినచ్చెను కాన చేరెడునీళ్ళలో వెసి ఉన్నచోటు వదలకుండ నన్న గగాపాడువుని వేడుకొనెను, ఆ మాటలువీిని రాజు వముళ£ళో్ళ తౌావున నీటిలో వేయించి దానిని
ద్వి॥ జలములలోనున్న జంతువు లెల్ల
సిలమిద దోచిన నెట్టులు బతుకు,
తా సీటిజంతువు నేలపై (బతుకజూలదు, రత బీదలతోవాదులాడరాదు
హస్పినా పట్టణమున ఇద్దరు ఇాాహ్మణులుండిరె, వారు
మంచిగుణమ.లు. గలవారు బాగుగా చదువుకొనినవారునై
యుండిరి మొదటకివాటక్సు పన్నిద్దరు (బాహ్మణులకు "అెండవ వాండు ఎందజు బాహృణుల కై నన అన్నము పెట్టుదుమన నియత మేర్పరచుకొని ఆ పకారము (వలెము జరుపుళొచుచుండిరి, కొన్నాళ్ళకు. ెవుయవారిని పరీక్ష చేయ వలయునని ఒక నిన పేడ బాపని రూపముతోవచ్చి మొదటివానిని అన్నము “పెట్టంవుమని అడిగను. కాస్‌ వాండానసం*%తి తలియక నౌ నియ తముచొప్పున పన్నిడిరకుంబెట్టి సాన నీకు మాూయింట వీలుపడ దసిచెప్పెనము, అట్లుకాదు. నాకు వీడిచెడన్నమో? గుప్పెడు పీ య్య మో. బచ్చము పెటింపుమని వొెండుకో లెను. ప లుకాదని' సీక్‌ మొండితీన మేల? పొమ్మని వానివి త౭ీమెను, శెండవవా౭డద్‌: చూచి వీధలతే వాదమెందు! ని అన్నము పె ళ్లాను. వీమ్మట దేవ్రండు తెనను శృప్తిపరచినవానికి సంపదలు తృ వ్హిపరచనివా ని కాఫదలు కూ ర్చొను, ఈ ఢిర్ధ-బీదకు బిచ్చంబు బెట్టలా న+చి వాదంబులాడకు వానతోనీవు, లా ఓచ్చమున కై బవీవలతో వాదములాడరాదు. ౧ చిన్నదిపము చీంకటింబాపును ఒక అడవిలో జాంబవంతు (డను ఎలులసబ ఎల రాజు- "జను, అతడు వాలబలమునలవాడు, ఆయన ఉఊుక నాడు
౮ న్స తిక థ్‌శె ని ధం చుట్టుపక్కల అకవిపట్లులలో మృగముల వేటాకుచుండెన. అప్పుడె (పసేనుండంను ఒకరాజు వేట కువశ్చాెను. అట్లువచ్చి వాడో కపులినిచంపుదమని తపాక్‌ బాపపెట్టగా అదియే వాని బడీచంవీ మెడలోని *“మణిసో యెతుకాని పోస్తచుంజెన., పిమ్మట. జాంబవంతుడు. దానినిళూ చి ఆశ్చర్యపడి పులిని చంవి వుణినినొనిచని ల₹లౌనుండుకోొంచగువా లో కూటురగసు జాంబవతి తా స్హైషె వ్యెలాడగశైను, ఆగుహూలో నది చిన్న దీపమునలె ద్యి॥ పన్నినచీ.3టి. బాపంగనొక్క సన్నయఫుదీపంబు వాలే తలణథ. 'తా॥ "నెలుతురు చీ(॥ టిని బోగొట్టువ. 7పిసినితనము కూడదు లల 69, (యా "పటక్‌ ఎం తెంతకూడనిపనులకె నవరు,చు వానివలన లెక లేని డబ్బుమసం పాడించి వ్థలకిచ్చుచుండెను, అతండు డబ్బునుగ ణించు ఉపాయములు బెనికిశా ని కర్చుపెట్టరాదనువూటలు భార్యకు బోధించెను, ఆమెయు బెనిమిటినే మంచినాడనివించనో యన “ఎంగిలిచేతం గాకి నదలింపక” డబ్బునుగూర్చి _ దిబ్చెములో
నితికొో థా నిధి, 7 వేయుచుండెన, ఆ వెనుక కొన్నాళ్ళకు బాహ్మణుండు ముసలి వాడే తనవేోధియ తనకు బాధకాంగా పెండ్రము వీలలు తనను చూడక అన్న ము పెట్టక ఏడివించగాల “పాపము” కూటికి కూడ సనయవలనివ చ్చెను,
ద్వి! బిక్టలకిడకయు. బెండ్లానిక్షీక
వద్దకిచ్చుచు! జేమవ లెగూా6ర్పతగదు.
5 సత్సము. సౌఖ్యమీయగలదు
'బవతలకు రాజగు ఇందు9ండు సత్యమువమువక దాని వస్లిసుఖపడిన వాండెక్కుడనై న ఉన్నవో చెప్పుడని కొలువు వారినడిగెను, అప్పుకు తానులేచి అట్రవాండు హకిశ్చందు9. శవొకడున్నాడని: వసిష్టుడు ఫలికను, ఆ బుపిమాట విని రాజుచే తా నబన్ధమాడింతునని నిశ మిత్రుండు కలి కను, పమ్మట విశ్వామిత్కుడ్యు రాజును మోసగించి. రాజ్యము లాగుకొ నెను, తరువాత అప్పు తీసిళొనినాడని నెపము పెట్టి రాజుభార్యను బీడ్డను అమ్మించి రాజు నొక మాలవానియొద్ల కొలు వునకుంబెక్టైను. అప్పటికి రాజు సత్యము మబటువలేదు. తుదకు కాశి రాజు పిల్లవానిని జంవీఏచి రాణిపై నేరము మోపి, రాజే ఆమెను చంపునంత చేసెను. కాని రాజంచెకి ష్టమువచ్చిన
త్రి సీతకు ధానిధి. సత్యము నుజువ లేదు. అబద్ధ మాడ లేదు. ఆనెనక విళాా మితు*డేఓడితినని చెప్పి రాజునకు రాజ్యమి చ్చెసు, రాజు అందు వలన చే అన్ని సుఖములను పొందెను, ద్వి! మధిలోన సత్వ్సంబు మ౭ఖువకయున్న ముదమును సుఖముసు బొందంగ వచ్చు. ఈ సత్యము మజువనివాండు సౌఖ్యము నోందును, ౧ క రబుదోచి న వాసిని కాపాడ వలయును హ్యణ పట్టణమున ధృల రాష్ట్యు (కు వపొందురాజు అను ఇద్దరన్నదమ్ములు కలరు, వారిలో పెద్దవానికి ధుర్యోధనుండు మొదలయిన నూరుగురు కొడుపలుండివి మణశీయు నతనిక్షి యుయుగ్పుకుండను వేళొకకొడుకుండెనా, చిన్న వానికి ధర్న 5ాజు మొదలయిన అయిదుగురు కొడుకులుండిరి. ఏవిరును వారును రాజ్యముకొజకు పోరవలసివచ్చెన. అప్పుడు ధర్మ రాజునకు కృష్ణునిసాయ మున్నందున వారక్నివెపు తవ్నక గెల్బు నని ఒక చాడుకకలిగను. అదివిని దుర్యోధనునకు సోదర సమానుండయిన యుయుత్పుకుండు ధర్మరాజు వుజటు(7స జెచ్చి తన్నా కాపొడుమవని వేడుకొనెను. అంతట ధర్మ రాజు వీండు శత్రువే? యని తలంపక రశ్షించి కీర్తినిఫొం డెను,
ద్వి! కరణుబొచ్చిన నెట్ట థీ $తువునై న గరుణించి కాపంగం 4 గలుగ చే 3కర్తి। "తా్కా పగవా౧డయినను మజు౮బజొచ్చిన కొ పాడపఅఆను, కే(0) సత్యము తస్పరాదు
డయిన ధర్మరాజును సత్యము తప్పక నడుచుచుండెడివాండు. అతస “వి _త్తండి కొడుకయిన దుర్యోధనుండు మాయ జూద ములో సతని నోడించి అడవులపాలుచేసెను, అట్లడవులలో నున్నను అతడు సత్యమును తప్పకుండనె [పవర్షింపుచుండెను * యూద దర ఎ (+. లంక గా వ్ర అద్‌ న జన కళ ఉరి ర; "అద కా. అతని తమ్ములు భార్య కప్రములు పడలేక దురొ్యధనునిపే కి యుద్ధమునకుబోయి. వానినిగెల్చి రాజ్యముదీసికొని యులు కొందుమని యున్నోసారులు బోధించికి. కాని అరణ్య వాసము, అజ్ఞాతవాసము అయినలతట వెళ్ళవలసిన దే తప్ప మున్ను నేనన్నమాట తప్పి అసత్వమున నడువనని ధర్మరాజను చుండెను అడవృలలో ఉన్నను వారికి దుర్యోధనుడు కష్ట ములె కలిగించెను. ఐన ధర్శరాజతనికి కీడుసేయక మేలే చేసెను. అడవులలో ఉండడము ఎవరికి తెలియకుండ ఉండ డము గడువగానే సల్యేమున దృష్టినిల్సి ధర్మరాజు యుద్ధము
ద్వి॥ సత్యంబు తప్పక 4 చరియింపవలయు సిత్యంబుంగాగల్లు 4 సీకుసంపదలు॥ "తా నిజమున దిరుగువాసికి సిరులబ్బును, ద్వితియభాగము 1దేవుండంతట ఉండును పూర్వము హిరణ్య క చిపుండను రాశ్లస రాజుండెను ఆయనకు (పపహ్లోదుండను ఒక కొమూారు(డదుగలడు, అపి వాండు చిన్నతనమునుండి చేన్సనియెకల చాలభ కి గలి యుంకువాండు, వానికెష్టడు చేవునితలందచుట కొనియాడుటయీ పనిగాని వేరూ పసిలేసు, ఇట్టుండ వాసిత ండి? వా నికీధోరణిపోయి తెలివివచ్చు టక బడిలళోంజదువ వేసేను. కాని వానిచూవు మాతిమెప్పటట్ల చవునంబేయుండెను, తరువాతఫొన్నా ్చకు పిల్ల వాసి తెలివి తేట లెట్లున్నవో ? కనుగొనుటకై తండి వానిని. బీలిషింఇెను, అప్పుకు పిల్లవా(డువచ్చి తండికి మొక్కి, నిలుచు; చను. అంతిట తండి వానిని జేరదీసి నాయనా! నీకేమి శెలి యును. ని వెవిద్య నేర్చితివని వానినడి గొను. దేవు వగురించిన నిద్య నాకు తెలియును, నేను నేర్చిన దదియీ నని పిల్లవాండ నెను. వన్ముట చేవ్చండెందుంకునని తండ్సి, అడిగెను, అంతటనున్నా
నీతిక థాని ధి, [1 డని వీల్ల వాండు పలికెను అన్హైన ఇప్పుడీ స్తంభమున (6 జూపం6 గలవా అని తండియనెను. చూప(గలను అంతటనుండు వెండు స్తంభముననేల ఉండడసివా.డ నెను. అట్లు చభూపలేకున్న నీతల [దుంతునని తండిపంతములాజెన, అప్వుడేకదిడతో వ్‌ఖ్రండు "జేవుని వేడుచుండెను, అంత వో _స్పంభమునుండి "చేవుడు వెకలివచ్చి రాజును శిక్సించి పిల్లవానిని రక్షించెను.
ద్వి! ఎందు( జూచిన వుంీ థీ యి వేళనై నం (గందమగ బేవు-డు $ గదిసియీ యుండు, ఈా| ేవుండన్ని చోట్ట నన్ని వేళల నిండయుండును, 2 మంచివని చెడపని [1 ధృతరాష్ట్రండు పొండురాజు అనువారు ఇన్దరన్నద మ్ము లుండిరీ, వారిలో పెద్రవాని॥ దుర్యోధన ండు మొదలై న నూరు గురు హొట్పుకులు, చిన్న వాసికి ధర్మరాజు మొదలయిన ఆఅఆమయికు గురు కోడుకులుకలరు, ఒక్రనాంగీవిల్ల లందరు ఊరిముందజి తొ టలోపలికి వెళ్ళి ఆడుకొనుచుండిరి, అందుంగొందటు ఒక మామిడి చెక్షైక్కి. పండ్లు గోయుచుండిరి. అదిచూచి ధర్మరాజు తెమ్ము (2 నధముండు కొంకెచేస్తలకు ఆ చెట్టుపట్టుకొని బలము కొలది జోపసాగెను. అంతనది పెద్దగాలీకొట్రనప్పటివ లె తూలి పడ(బోయెను, చెట్టుపపె పల్ల లు అయ్యయ్యో? (క్రీందబడి చు
మని మొతుకొని లబలబలాడిరి. వీమ్మట ధర్న రాజు వానిసి విలిచి భీవమూ! ఇట్టి పనులు చేయవచ్చునా? ఒక౦ శే చేని పెట్టుట మంచిపనిగాని వారికీ కషప్టముతగులునట్లు'చేయుట తప్పీదము చెడ్డపనియు నై యున్నది. ఇశ్రెన్నడు చేయబోకని' మందలించిన వాండాయను, ద్వి! ఒప్రైెనపని సదా 4 యొనరించుచుండు వద్దా ఆస్‌ జాలీ అదా ఆఫీ ఖల
తప్రైనపని కెప్టు ఉత తల పెట్టబ రు
తా] మంచిపని చేయును ఇెడ్డపనిచేయ రాదు
3 కోసము కులను జెరుచును
దుర్యోధనుడు ధర్మరాజు అన్నదమ్ముల ఫొ మాళ్ళు. దుర్యోధనుతండి (గుడ్రైవాడగుట చేత ధర్మ రాజుతం డి రాజ్యము నేలను, అందువలన రాజ్యము సనూనముగా.౬ బంచుగొని 'యేలుకొండని "పెద్దలు చెప్పిరి. కాని ముక్కోపియైన దురోస్ట ధను(డు రాజ్యముమాటఎ త్తీనప్పుడెల్ల తీంక తొక్కిన తాంచు వలె మండిపడుచు "పెద్దలమాట లెక్కుసేయక భూమిపంచ లేదు మజీయు ధర్మరాజును చాలక ష్టములు క్చైను, ఎన్నిక ప్ర ములై నపడీ ఓీవికకలిగి ధర్మ్శ్మరాజుంకిను, అప్పుడు ధర్మరాజును జూచి జూలిపడి తండి ధృత రామ్హ?)డుకొడుకుత చె ప్పెను,తుదకు ధర్మరాజు మేననూవమఫొడుకు కృషుండువచ్చి బావా! సీ
సీతైపణ్రాాని ఢి, 18 కోపమువ్నూ కులముచెడ్‌ నున్నది, నామాటపిసి వారి సగము ఛాజ్యము వారికమ్మ నెను, "కాసి దుర్యోధను 6కు విన లేను, వీన్ముట యుద్గములో వాగకిసిజంవీ ధర్మరాజు రాజ్య మేలెను.
నే ధి ఈ ద్వి! కోపమ్మ్యుకూడదు 4 కులమెల్ల 6 జెరుచు నోవీక కులమును $ నొగివ్బద్ధిపరు చు, 'తా॥ కోపము కులముజెచుచును. ఓీవీకకులమును వృద్ధి 4 కఠినమున గాని పని మృుదువున నగును ఒకనాడు బలరాముడు కృష్ణుండు ఆవులను మేత్నకె అడవిక్రితోలుకొని వెళ్ళి పగ లెల్ల వానిని మేపుకొని సాయం తికి బడలికతో నింటికివచ్చిగి. తరువాత వారికల్లియైన యశోద బిడ్డ లారా! ఈనాండునాకు రీరుబడీ లేదు మితం డివచ్చులో గా ఆవ్రలను పాలువీతుకుండని పలికను, అప్పుడు నారు బడలి యుంకుటచేత పాలుతీయ లేవమునిర, అంతటళల్లి వమిరా! పొద్దు పోవుచున్నది మోకతండివచ్చి ఎప్పుడు తీయుననుకొన్నారు? అవి "కాగి చల్లారున రకు నడి జూనుగున ని “మొజటు భళా? త్వరగా లేచి పాలుతీయు(డు అసీ రఫోీపముతో కథినముగా నొత్సి చెప్పెను, ఆహపెని మేనూపనిని చేయలేనుని మోరి తిరుగయుడిరి. అటు
క్షే సీతిక ధానీధి. ముతో.గాని కానేరవఅని తలంచి నాయనలారా! ఈపని మిరు చేయకున్న నెట్టగుమ, మోరుమంచివా3ు మాచేపనినేని నిము వములో( జేయ6గలకు. అనిపలికి వొారికుల్లాసము కలిగించి ఆపనిని నెర వేర్చుళొ నెను, ల్తీ ద్వి! గడుసుందనంబున , గాసి కార్యములు గడుమెత్త బౌటునం 4 గావింపవచ్చు. తా॥ కశనముతోంానిపనిని మృదువుగా. జెప్పిచేయిం
చుకొనవ లమ, గ శ ర్‌క ౦వుమెలీంగి కార్యము'చయవలయును
హాస్పి నాపట్టణమున దో9ణాచార్యులను ఉపాధ్యాయులు ఒక రుండిరి. అయు పాధ్యాయులవప్ల కొరవులు పొండవులు వుజికొందరు రాజకువూరులు చదునుచుండిర. గురువులు, వారికందరకు పాఠము లిచ్చుచుందురు. ఒకనాండు శిష్యులం దణజు గురువువద్ద చేరి నమస్కరించి పాఠములు చదునన"ారంఖిం చిర. అప్పుడొకశిమ్యుయ పుస్తకముతకెజంచి అక్కడక్కడ ఒకొ[లర్క-ముక్కాచదువుచు వొరటలు (తిప్సి వేయుచుం డెను. గురువదిచూచి వానిసిపిలిచి చేరువగా౬ పోవుచున్న చినులబారు భూపీ అ వేమిచేయుచున్నవి? ఎట్టుచేయుచున్నవసి పన్నీ. చెను. అవియొక చోటినండి ముజొకచోటికి బియ్యపునూక లు తెచ్చు
చున్నవి, అఆనూక అగువరకు [క్రనుముగా జేర్పుచున్నవని శిష్యుండుత్తర కు నీచ్చెను. కాని మోరేపనినేని ఎట్టుచేయవ లె నని గురువుఅడిగాను, మాపాశాలు మొదలెనవి అగువరక్రు [క మము తప్పక చదువుచుండవలెనని వాండు బదులు చెప్పిను, అది మొదలు అందణు అట్లు చేయు మండి చె, దిర్ధ॥ చీవుగుంపులచాలు చెలటువొప్పు లేఖ పొమిన తీరున పనులలవడును, తా॥ వపనిగాని కమముగాం 'జేయవలెను. ౧ ఒకరి కింత బెటినవాజె పుణ్యాతుడు ర్‌ వీ క పూర్వము రంతి జేన్సండను ఒక రాజుంజెను, ఆయన ఎన్నో మంచికార్యములు చేసి (బౌహ్మణులకు అడిగిన దెల్ల ఇచ్చి, వీడలను, సాదులను కాపాడుచు గొప్పదాత అనివించుకోన్న అంతటజఒకనా.డు పగలు బెండుజూములకు వనోయింత ఆహార ముచేసీఫొని తిన బోవ్రచుండ లగా నొక బాహ్మణుండు వచ్చెను, ఆయనకం౦ందు సగముఅహాోర మిచ్చి ముగి నది అనబో 6గా నొక ఛచూద్యుండువచ్చి అన్నము పెట్టుమని వషను, నానికి దానిలోసగ మిచ్చెను యింతీలో నొకకుక్కను వెంటబెట్టుకొని ఒక ఎజు6 కలవా (డువచ్చి అపార మిమ్మ ని పార్థం చెను, ఆసగమువా'ని కచ్చి
నీరునై న తాగుద మునుకొను చుండగా నొకళ్ల మాలవనా(డువచ్చి అయ్యా? ఆనీచువోస్ల నాదాహముతీర్చుమని (బలమూ లెను, ఆ రాజ న్లైపాతలోసీరు వానికి తసి వానిదప్పుకతీ ర్చెను, అప్పుడు "దేవుండు (పత్వెశ్షమై రాజూ! న్‌న్ను (బౌహ్మాణాది కూపములఃో బనీశ్నీం౦చినది నేనే నసి చెవ్ప పుణ్యమిన్చాను, ద్వి! కానీయ (గలతిండి తగనిడువాండు పూనిక తో .జూడ బుణ్యాత్ముడిలను. ౯ ల్సి త్న సవమానరాదు కొనికుండను ( బె”హ్మణుండు వృంటినద్ద తల్లదంక్కులకు (6 జెప్పకండ అడవిక్రిబోయి తపస్సు జేయుచుంచైను, అట్లు చేయు చుండ లా నాన్నిపెనొక కొంగరెట్టవేసెను. అంత వానికికోవ వు వచ్చి వానిని తేవచభూడ ౧౫ నధిచచ్చెసు. బ్రంతలో శెండుజూ ములుకాగానే చేరువనున్న పల్లిటూరిలో నొకఠ్రయిటిక్షి వాండు భిక్ష ముసక్ర వెళ్ళెను. అప్పుడాయింటగ లపతీ వతివచ్చినినుపావీవి నిన్నిచూడ కాదు, నీవు మిఫిలాఫుర ము వెళ్ళి ధర్మవ్యాధు(డను క కానీ మొవక డు కద్ధ తోజ్ఞానముసంపాదించుకొమ్ము.పొము) గానే వాండుపతి వత బంపగా జ్ఞాననముసం పాదింప వచ్చినాను
గదా! అని అనె, అదినీకెల్లు తెలియునని కొనకు డడిగెన,. పిమ్మట కటికవాండు తనయింటిలోపలి కతనిని తీసీకొని నెళ్ళి ముసలివా౨డ్కాయి తూగుటుయ్యలలో నూగుచుండు తెలిదం దు్రూలజూపి “విచేనాకై వములు” వీరిన్సి (పతిడినము పూజంతును ఏరిక్ష న్ని వినముల సౌఖ్యముగలిగింకును. వీకసుతోవమే నో సం సంతోవము. ఏరి నేవ చేనాక్షీ జ్ఞానముగలిగినది. అనివెవ్పీ నీవు సుురాాచుడవు నీత భలిదంఎయుంంం కి టాగ్‌ ఇ గ కాత దు ర్మార్గుడవు నితభ్రిదండు లు సృకె వాపోనవచున్నారు, కాన త్వ రగా వెళ్ళి వారిని సంశోవ పెట్టున నెను, మజీయు. గుకువునిశ్లా పూజింపన లెననుచు వాని నింటికిపంె శు. విమ్మ్శుటవాడు. తి దంన్సూల ఉ పాధ్యాయులగొల్సి ఫుణ్యుడ య్యను, దినము మొక్కు. మువారు. దేవతల సు హమ్మ, "బ్రా తెట్లదంకులకు ఊఉ వాధ్యాయులకు మొొక్కవ లెను, 6 తను తౌొవు వదలిన తన వారు పగవారు అగుదురు ఒక్‌ నాలను ( పద్ద చెరునులో, తావమునలు కలువలు. రకనకములుగా నుంచెమ, సూర్యుడు ఉదయించు వేళకు అతా మరలు విచ్చుచుంకును, కలువలు ముకుచుకొనుచుండును, అ స్టైుసాయింత్యిక్షి చందు).డురాగా నే తామరలు నుడుచుఫొను
'చమండును, కలువలు ' విచ్చుకొనుచుండును, ఇట్వుండ ఒకనాము. ఒకమదపు కును (గు కొలనులోబడి తామరపూవ్షులను ఆకులను తెంచి ఒడలుపె వేసికొనుచు ఫొలనంతలో నీరుకదలచే సెను, అప్పుడా యేనుగు తెంచి వేసిన తామరలు ఒన్తునబడినవి, అవి తవుతాన్సలను వదలినవి. కనుకనాని! ఇెలికాలైన సూర్చుని కిరణము లే వానికివిరోధములయి భయెండేపోయినపి, క్ర నుక జు తమ నెలనులువిడిచిన తమవాచేపగచారగుదుము, ద్వి తమతమ నెలవులుదప్పిన తమకు. దమనారె పగవారు తలంచిచూడంగ,. త| తమయున్న చోటువదలిన దమవారు పగవారగుదురు, ఏ ధరము కాపాడుననుమాట మరువరాదు క ధర్మరాజు ధర్జ్హముపలుకువాండు అది తన్న గాచునను మూట మరువనివాడు అగును, ఒకపహడాయన గొప్పయజ్ఞము6 వేసి (బ"హ్మణులకు అన్న దానము వేయుచుంజాన , అప్పుడు వారుభుజించినచోటు బాగు చేయు టకపురు షమృగమును తోడు కొనిరాతమ్ము జైనఖీము నిబం పెను, దాని కైభీముడు పోవుచుండగా చారిలో హూనువముంతు (డూ కోనీవీంచి దానిందెచ్చుట స్ట్‌ షమి తన 'వెండుకలు గుప్పెండిచ్చి ప్‌నిన్ని (దోవవాడుగున జట్టు
సీతిక ధానిధి, 1ీఫ హొనుచువచ్చిన అది నిన్నేమియు వేయ లేదసిపం పను, అంతట ఖము9 డన్న చెప్పినట్టు వానిని దీసిళొనివోయి. నుగ మును బిలిచి దారిలో అక్కడక్కడ వానిని ఉంచుచువచ్చెను. అంత వావెండుక లొక్కాక్కటి ఒక్క -క్కాల్‌ంగ ముశకా గ మృగము వాసిని పూజంపుచువచ్చి వాక్షిలిన కువ ఫేమునిబట్టుకొని జన; ఎవరివాడొ చెప్పుమని థర్మ రాజును అడిగెను, పిమ్మట ధర్న రొజు ఏండు వాకిలినడువమునండ ౧౫” సివుపట్టితివి కావున వినిని
జ గ శయ బ్బ ద్దు ద్‌ సా వీల్సి సీవు సగమనుభ వింపవచ్చును. ఏడు మనఇద్దరిసాత్తయి య. న్నాడ్‌ నెను, ఆమాటల॥ ది మెచ్చివానినివద ల రాజకార్యము
తీర్చి నీధకము నిన్నుకాచునని వెళ్ళెను, గొ నే ణ్తీ ద్వి! ధర్మ మెయ్యెడ నైన. దనుగాచున నె జ ఇ నిర్మలవాక్యంబు నెజనమ్మవలయు, తా॥ ధర్మము తన్న కా పాడుననుమాట మరువకూడదు, 1౧ పాపాతునకు ఒడలంత విషముండును ద్రం
ఒకప్పుడు క'చకుండను ర” జు మత్స ఫ్‌ దశను నలుచుండెను, వాండుమిక్కి_లి [కూరుండు, వాండు ఒక రి సొత్తును ఒక్‌ రొపెండ్ర మును కోరువా(ండు, ఇట్లుండుచు వా(డొక నాండు అక్క యగు సుభప్తను జూడ(బోయి అందు *్మమాలీసో అను
డానీస్‌చూ చెమ, చూచి తెన్న ెంచై చేసికొమ్మని వాండు అలీ డను కోచఎనమ,. కాని ఆపసిక్ట్ల వాసి విషవుచూప్పులు వవస్రుమూాటలు విపవ్లచేష్తలు చూచఛి ఇట్లుషలికెను. ఓయూ! పామునకు పంటియందు. కేలునకు జొండియాను మాతేమే విషముండువు, నీవన్ననో పాపాన్ముండవు కాన నీకు ఒడలం తెయు వివమయమైయుండును. నీతోమాటలాడ గాదు ఇంతలో సివ రమానము నాభ _క్రృలగు గంఫర్వులువిన్న నిన్నుచంపి "వేశురు. అనివెళ్సెను. తుదకువాండా పాపప్తుబుద్ధి చేత నే ఆమె ద్‌! పలు గండ నె విపషంలు. ఫణికి( 'జీలున కు ఖైలునకు సిలు వెల్లం గద రావివంబు. తా పామునకు పంటియందు 'ేలునకు కొండియందు పాపాత్మునకు ఒడలంతి వీపషముంచ్సును, ఆనం ఒకప్ముడు బలిచకవ ర్లి మూడులోక ము, బేలుచుండేను, అత డు విస్ణువునకు. (బియభ క్రుండు కాన నానినెదురించి గెలువు(గొని స్వర్షము ఇంద్రునకు ఇచ్చుటకు అంయనకు వీలు కా లేదు, అపు కు విస్ణువు వామన (వొట్టి) రూపము(దాల్చి
నితిక థా నిధి. బ్ద్న వపమూాలో చింకక్ష ఇచ్చెగనని ఒప్పుకొనియును అస మయమున బలియొక్కం గుకునువచ్చి ఓయూ! ఇతండు నిజమైన వాహ్మణ ఇాలకుయకాండయ. నిన్నె నురింపవీలుకాక వ్‌మ్షు ఏళాపముణో వ చ్చెను, స్‌క్ర గ వ్వకూడ లేకుండలాగుపసొన జూచుచున్నా ౧కు, కాననికుదానమిచ్చైెదవని నేనన లేదని చెప్పుము. తన పాణమాన రశ ణములకుణాను ఇఒక్ష అబన్ధమౌాడినను దోవములేను, ఈ యణ్ధము నికు చియా మిచ్చునని ఒ లీచెప్పెను. అమూటలు బలి చక్రవ రి విని తెనకుగాని ఒకరికిగాని ,వియముగా నుంజినను న ళ్ళి అసత్నాము పలుక రాదు, అందఅజకు(6 ,వయమెన సతంము'నే రై (_ వూ 1 ఫ్రీ పులుషి వ లెన నెము, విమ్మట తనమాటమిోా రెనని గురువు ఆయనను లై కాము, అటు తిటుపశీయు నావమున్సునకు దడావమిచ్సిి బలి "న రై భాం ౮౯ ము! పిియసత్యము జెల్లించుకొ నెను. టె నీ ౧౧! సియమెన సవం బె కీవి వో ౧ఎలుకు6 ఇ 0 గ న (బయ మసశ్యనుబల్క- రీతి గాచెప్టు కుం శ... స యవీ నట చ పసలువునలతొ 6 బగ పసింనాదు పాడవులలో మధ్యవాంైైఫ అన్హునునక్రు అభిమన్యు డ్‌ను కొడుకొక డుండెను. అవేండు మిక్కెలిబలమును భెర్వ య ఇ సుుమగలనాలయు ఉయన తండి దగ్గర లెనందున 2ఒపషి సౌాందా యనయిు య. దములొ న, మువులతో బం మంసం చెను వీ ధరలకే (గంధాలయ్య ఖా టి లా తో తి ళల స్‌ (సం 107 46/40) శ (రీ ౧6 [గస|౦ ( (౧ గే ళ పు ఆ ఖ్‌ టం. డో 4 లీ ళా గ
అప్పుడు. (దోణాచార్యులు బన్ను పద్మవ్యూహము (తొమర మొగ్గరమ్పునంజొచ్చి బలముల€ జంచి చెండాదుచుంబెను, అయినను బలముగలవాండను నాకెదు రవమిున్నా పని అతిథై ర్య ముతో యుద్ధము చేయుచుంజెను, అయుద్ధములో వానిచేత( జిక్కి. 'బెబ్బత్‌ననివాండు ఒక్క కై నలేండు, ఇట్టు పోరుచుండ గా( బగవారందజు ఒక్కపెట్టున వాసిపెంబకి ళొద్షిచీమలన్ని మట్టుకొ ని గొప్ప పామును జంవపినట్లు చుఎపేరిం జలవంతు (2 నను పలువురతోం బగపనికిరాదని వాసి వారంద అనుకొనిరి, ద్వి! బజలవంతు(డునుజెకు 4 బలునుకి పగను
జలిచీమలకు.6 బిక్కు సర్సంబుపగిది,
తా, వంతబలముగల పొమైన పెక్కు చీములచేత జచ్చినట్లు ఎంతబలవంతుంజే నను పలువుకి పగతో. గూలును,
షన | మలు ౪ అచ
దువ్యుంతుండను రాజు 'వేంటకు వెళ్ళి అక్కడ ముస పల్లిలో థకుంతల యను ఒక క స్వకను రహాస్వముగ. బెండ్ర యాజను. అనాండామతోం గలసీయు .డి వనుకనుంచి సేన కవల ౧బం౦పీ నిన్ను 6 బిలీపవించుకోఐఎదునని శ్లాప్సీ వెళ్ళేను, క్‌ు
సీకతిక థాని ధి లగ ఆ చిన్నదానికి ఒక షిల్లవాండు పునక్లైను. వాని కేవ భి) తుండు, ఎన్నాళ్ళకు "పెనిమిటి కబురంపకపోగా నామెయి పిల్ల వాసిని తిసిఫొని వెళ్ళను. ఇట్లు హస్థినాపట్టణములొ నుండు దుహ్యంతునివద్దకు పోయి సభలో *పెనిముటినిజూచి న్యామోా | "ఈ క్యషువా లక మా కొమారకుకుు నేవు మో భార్యవు ఆ నెడు వనములో నన్ను మోారు పంస్తాడినారు. కాన మమ్ముల నేలవలయునని తిన్నంగ విన్నవీర చెను, ఆ మాటలు విసి రాజు వనములోనం.ండిన నిన్న, పట్టణములోనుండు. నేను పెండ్రిచసి హోన.ట యెట్లు తటస్థించును. చాలు నిసంగతి తెలిసినది. వెళ్లు మనెను, అప్పుడు శకుంతల దైపమా ! ఈ రాజు నెతో గలయుట. మొవరు యొటు(గరనుకొండు, తమరు యజుంగ రా నొ వాక్యములు అబద్ధములా 2? సీవయిన పలుకుమసి వేడు వ్‌గనెన, అుతిట దైవము దుష్వుంతా | ఈ చిన్నవాయు స్‌పిలవాండు. ఈమె సీ భార్య. కావున వీరిని. కావాడుము, సీవు ఈమెను "ెండ్రియాడినది నిజము, అని ఆకాశమునుండి పల్కెను, ఆ వాక నములు విని రాజక వారి నేలను, డ్వి! భయముతో నడువుము 4 భగవంతునమ్మి నయముగా నతెండన్ని 4 నవీిజూచుచుండు॥ తా|| బేవుడన్న్‌ చూచుచుండును, కాన నేదిచేసిన
ల్రశ్శే సితిక భఛాసి ఫి,
రుకాంగ దుండను రాజు వకాదల్‌ వశము జేయ-దలం జాటించ్చి తానుబేయుచు నాంవేం జేయించుచుంటెను, వండు నలస అందణు. ఫుణ్యులై స్వర్షముసకు; బోంళ్కా. నరకమాన "₹సవాగులేక, ఆకుమునకు 'పని లేకుంచెను. అవ్వకు. బవ్మా 'బేవుయు మోహినిని పుట్టించి రాజువద్దమీ€ బం-ను,.. రాజూ "మెము "పెంగ్లాడి 'మౌాలుచుంజెను, ఒకనాండు రాజు [వత ము "జేయుచు ఆమెను క లిసిపొోనలేవను. అమె [(వవమును ెబుష వలెనని కాజు సపజె కలయుటకు ర వ్యృనెమః రాజు నివే నుడిగిన నది ఇవ్వునయిన ఇచ్చెదనుగాసని (వతేము సాంతము “కానివి శాననెను, అంతట సీకువమూరుని తల గోసి నాక్షిమ్మని ఆమె శోేచెను, రాజగ్రై ఈబోయమ, వలునే 'చేనుండు పత్నేష్షమె వీలవాసిస చంపవదు నీఫ ,తికరణళుడి కల న సరో ద్‌ . థ్‌ వాయనవు, సీవ్లుత అంచినట్టుపలికి, పల్‌ిక్రినము ,వతవుూ వేసినావనని
_ హన నీచులకు నవీ 4 కము వేపు పక! తా పెద్దలు తిలంచినట్లు పలికి, ఇఒలికినట్టు చేయుదురు.
నీఫప్‌ కఫా ని ధి. ల్రెస | వేపళ్లైయమ ఊోంలో నందుండు ఉపనందుండను ఇదరు గొలనాం, డుకలరు, వారు మిక్కిలి వీవవారు. ణ్‌ న క వారిళో నుందుంయేప్తుడు. ఏదోయొకపని చేసీకొనముచుండు వాండు. ఉపనందుండు చెకు సహవాసములుచేసి పోక్షరియె అక్కడక్కడ ఉముగుచునాడివాంయడయు. నంయండు పాటుపడు చుంకుట చేత దినమునకు ఫెంతడబ్బు సుపాదించి దిన వెచ్చము వోన కొంచెము కొంాైము నిలువచేసమ. కాని వానికి లేపు ఉపనందుండు పా([0పడని కారణమునుబట్టి, లేమెక్తి జడియుచు చానివల్లనే తినటపకూడువు కట్టుటకు బట్టయునులక ననయ ద్వి॥ లేమని ప్ప తా 4 లెక్కింపంోడు లేమ ఖ్టక లేదు 4 లేశనంబుకాని॥ "తా|| కషపడువావికి బార దనము లేదు; కపవపపకునాంు "వానిని "లక్క చేయ య.
గ్ర సీతిక థా నిధి.
16 వదలక చేసినపని నెరవేరుషు
పూర్వము 'దేవళలు, రాశసులు ॥లిసి అవ్ముతము (వూవులేని పదార్థము), కొఆఅకు పాలసమా దము తరచు చుండిరె, ఇట్లు తిరువంగా6 దరువలా. గొన్నాళ్ళకు దానిలో విషనముపుట్ట తరచునారినేకాకుండ లోకము లన్ని ఉని బాధ 'పెట్టసాగెను, అప్వుడు లెండు తేగలవామన ఈప్‌వమువలని బాధ తొల ణించుకొన్న చో ఛావ్సలేని పదార్థము నాధించిన్ల.యసి మొజపెట్టుచు. పాటేపోసాగిరి. అంతట బేవుండు వారిక (పత్యత్ష మై మోరు ఎందుకిట్లు పరుగాఆదరని వారిని అడిగెను. వారు ఉన్నసంగతి విన్నవించిరి. ఆమాటలు విని 'బీశ్రండు వూరు విడువకుండ చేసిన పనివల్లనే ఫలము నందఃగలరు, ప్టము క లుగుచున్న దని కార్యము వదలరాదు, స ష్టపడు నౌండు చెడిపోండు, ఫలమునుకాొంచి తీరును, కాన నూరు వనుశ్రకు తిరిగి తరచుటకు మొదలు పెట్టుండ నెను. వవ పాధ ఎిలల్గంచిన అక్ష తరవగలవుని వామ పలికిరి. తనసవాత "దేవుండు వివషమువలని బాధ తొలయణింపగా చేవతలు రావ సులు తిరిగి సము[దమునుంచి అవ్బుతము బడసి తొవిరి,
ద్వి! విడువ కేపనిని 4 గావించిన యేని కడక ది నెర వేరు 4 గాచె తాలిమిసి| 'తా॥ వడువక్‌ చేసిన ససవలన ఫలము నానవచ్చుము,
నీతీ కథా నిధి, కో కే/ వ్యాధి శషముండరాదు
చర దునకు అశ్వ్‌ని మొదలైన త్రరువది యెడుగును భ"ర్యులు౨డి*. వారిలో రోహిణి మిక్కిలి చక్క_నిది. అందు చచ్చే నపండామెవై ఎక్కువ (చయమంజూపుచుం డెను. అదిమగిలిన వారక్షి ఇష్టములేః తండి మైన దష్షైనకు( జెప్పలగా అయన చుదునిబిలిచి రీయీ! నీకిది తగదు, అందట నొక్కి టగా. జూచియులుకొమ్మ లేదేసి నీవ్ల శిశ్సింపంబడుదువని చెప్పి పసవషపెన, కాని చందు డెప్పటట్లుగా నె ఉంచాను. వ్‌ష్మటు దక్షు ౬ డల్లుని బిలిచి తనమూటవినకుుకుటవలన శ్ర య(దగ్గు) వ్యాధితోనుండుమని తెక్యైను. అట్టు చందుఃడుమూలజబడి యు” డలాా నే రా తుల వెలుగ(బేయువారు వరుల బెంచువారు చేవైకు అపెని బేవతలు ఏనిదగుమాన్సుమని దశ్ష్యుని (బతి మాలగా నెలకు పేను రోజులు దగ్గుతోతగ్గుచు ప చేను రోజలు అరోగ్యములో పెరుసుచునండునట్లు అతడు వర ను చ్చెను. పూర్తిగా వ్యాధి నివారణ కాక పదియీను దినముల టాకసారి రోగముతిరుగ బ్య్టె చఇదుని ఇప్పటికి బాధించు చున్నది. అన్వలోగూడ హెవమున్న వడ్డీ పెరిగి ఇ క్రుభాధించునా.
కాధ తప్పక నూడుః 4 శదిజేవ మున్న తా వ్యాఖలోను అప్వులోను "జేషనున్న కొ"ధ్‌ంచును,
16 సద్విద్భం గ”నుటకు జాతి నెంచరాదు
పూర్యము ఈశ్యరుండు ఛెక్షముతముల, దొలంగింపను దొడ్తముతీముల వెలిగింపమ శంకరు.డను 'పేరుతోయిచ్తైను, ఇట్లు ఘు తాను వీదా్యాంసులడై విదప సన్య్యాసయె "జీఫములు' తికి, సభలుచేసి సండితులతో వాదించి ముంచి మతముల సెలుప్తుచుంటఒ.ను, ఆచార్యులు ఒకి నాఃకు వుండన చయూడడు కాన గురువువచ్చినాండసి యెఆీలి కోటతిల్పులు మరాయించెను, విమ్మాట లోపలి కెట్లు వెళ్ళనాయని అచార్యు డాలోచించు చుంజహెము. అహృుడొాక్ష గమళ్ళవాండు తనమం 8 ఉలముచేవ ఆంట్‌ చెట్లను దనక ందునట్లు (కింది! రావించి షలుతీసిఫొని పొనగీచి వండ తగిలించి 'చెట్ట్లనువ పలుట వాక చూ చిషచూ చిఎటువంటి హీనుండయిన వానియొన్షకూడ గొప్ప అసి నెసెని ఓలిచి ఆనుంతీమునుగొని ఇెట్లపై గా రాజమందిగ మున పొచంబక్షి తన కార్యము నెర వేరచుకొన్న వా(డా యన్సు ద్‌ ద్ని సద్విద్యగొనుటక 4 బాల చూడకునము
నద్యిన్యు యుండ బే 4 చండాలునందు, తా! మఎచివద్య నేర్పుళొనుటకు జూతిభేద మెంచ రాదు ఆప 0; ఆ
నివిళక థానిధి లం
19 శుంకాయలోకి సీకువచ్చిన ఫ్లై నసందుండను ఒక బీదగాల్లవానికి సంతానము లేకుండెను, ఇందుల కై వాని "పిండ్లము యశోద ఇవాల పివారపడుచుంబేను, ఇట్లుండగా గొన్నాళ్ళకు “దెవునిక్సపవల్లి ఒక ఆడుపిల్ల పుమ్లైను, అఆనాంయె మధురలో ేవకీబేవికి కృష్ణుడు పుశ్తైును కృష్ణు నక్కడనె ఉంచిన కంసుండు చంపునని కృష్ణునితండీ వసుబే నుండు పిల్ల వానినిదెచ్చి యశొద నిదబోవుచుండగా అమె (పక్క లోవై చి. [పక్కలో విల్లనుకీసికొనివెళ్ళి ెండ్రమున కిచ్చెను, ఇది యొకానొక రాతి జరగినపని. కాసి యెవ్వరికి "తెలియదు. ఇక్కడ యళోదానందులు కృష్ణుడు తమ పిల్ల ండే నని పెంచు చుండిరి కృష్దుడువచ్చినది మొదలు నందు! జేపని మొదలిడినను అగుచుంజెను. ేనివల్నననన అదాయము మిక్కిలిగు వచ్చుచుండెను, వీల్లనాండు తండి" ఆవులగోయాు చుండ తాను లేగదూండలగాయుచుండెను. అతండు పళువుల కాయుటకు మొదలు పెట్టినది మొదలు పశువులకు మేతదొర కచు చీడలులేక పహోయిగనుండి అవి కట్ట యానుచుండెమ. మజియు నెలకమూండు నానలుకరిసి పంటపె కులు చక్కగా పలించుచుంచెను, అప్వుడు నుందలో గొల్లలందరు నందునకు
కృష్ణుడువచ్చిన వెన్క ైంకాయలో కి నీరువ చచ్చినట్లు సీరివచ్చి చేరుచున్న దని అనుచుండిరి. అచజేమొదలు నందుండయుపీరితోం దులదూగు చుండెను, ద్వి॥ సంపద "బుంకాయ'. 4 సలిలంబు భంగి సింపుగవచ్చున. 4 బెప్పువో భువిని, తా] ఒంకాయలో పలికి నీరువచిినట్లు సిరివచు*ను. ణు ల
- ఒకనిని చంపంజూచుంవాడు చుంజెను, వానిక్షి పెత్తండి కూతురైన బేపకియను చెల్లె లోక్క తెగలను. ఆమెను వసుబేచఛ్చండను వొనికిచ్చి “పెంట చేసీరి అంతట చెల్పలీని అత్తింటికి పంపుటకు కంసుల్లా తోడుగా వెళ్ళుచుం డెను. అప్పుడు ఆకానవాణి కంసుడా! సీ వెంత ప్సియము సలీివినను సీచెల్లెలి ఎనిమిదనకాన్ను నీకు గండమాను గలిగించును అదినీకు తప్పదనీచెప్పెను, అదివిని వా డామెను చంపంబోలగా. వసుబేవ్రండు. అడ్డమువచ్చి చావా! పసపుంబట్టలతో నుండుదాసి నెందుకు చంపెదను? దీనికి పుట్టన విల లందఅనీవ జంపనిచ్చెదను, _ దీనిని మాలమిోవు చంపకు
వనీ బలమా లను, వాడ 6ఫ్వుడశ్తై 'వెళ్రైలిని చంపక విడిచెను. పిమ్మట ఆమెకు బిడ్డకలిగినపుజెల్వ వసుబేవుండు వానికీయగా వాండు. చంపుచుంజెను,.. కాని ఎనిమిదవకాన్నుఅగు కృష్ణుని చంపెను, తుదకు కృష్ణుడు | వేపలైలో ఉన్నాండని తెలిసి వానిని చంపుట కెందజనో బంపను, బన వాధందజక్కి. డతనిచే ఇచ్చిరి, చినరకు కంసుడె వీలివీపంగా కృవ్లుడువచ్చి నానిని నాననా లజుంవ్లీ తలిదం్యడుల నేతను,
హింస చేసినవాంే $ హపిాంసదానొందు(
గంపనశే హీంస $ గెభిగిన కరణ
శా! ఒకరిని చంపజూచినవాడు తానే చచ్చును
తవతర గుత్తి, కే తప్ఫుకాచి చెప్పరాదు
పూర్వము దుర్యోధనుండు ధర్భరాజున, జూదములో నోడించి రాజ్యమూడదీసికాని అడవులకు బంచెను, థర్మరాజు రాజ్యమ'కోలుపోయి తన్ములతోం 'బెంద్లాముతో అక్కడ కప్ట
క్ర నితిక ధానిధి పడుచుండెను,. అపుడే దుకో్యోధనుండు నారినిఎగాళాలి చేయు కుర వారున్న అడవికి వెళ్ళి అక్కడదగ్గరలో గుడ్డలయిండ్లు చేయిం చుకొని అందులో సేవకులు తవుకు జఉపవారముచేయుచుండగా భార్యాపుతు)లతోంగలసి సంతోషముగా నుంషెను, ఇంతలో నొక గంధర్వ్యుండువ చ్చి తనయెణుక లేకుండ తనస్థలములో దిగి నాండసి దుక్య్వోధమబ ధించి నానివాకిని బాజ (దోలి పట్టు! ని వెళ్ల, అంతట దుర్యోధను భార్య ధర్మ రాజునొద్దకంబోయి కాళ్ళ బడి పతిభి క బెట్టి కాపాడుమరి వేడెను, విమ్మట ధర్మరాజు తన తమ్ము..ైన అక్తునుబంప గా అతేండు వెళ్ళి గంధర్వ యుద్ధ మున నొడించి దుర్యోధనుని విడిపించి అన్నకు అప్పగిం చెను, అపుడు ధర్మరాజు దుర్యోధనుని వలిచి వెనుక అత.డుచేసిన తప్పుల 'దెప్పక చిన్నమెత్తు మాటమొన ననక నాయనా! ఇట్లు చేయవచ్చునా? పరస్థలముల జ్యాగతగా దిరుగవలయునుగడా సివెబుగనిది నే మున్నదని బుజ్జగించి ఘంెపెను,
ద్వి చెప్పెదనొకవమూాట చేవియొస్టుఫనుము
తప్పుగాచినమిదం దగ దెగ్గులెన్న ? తొ ఒక నితప్పూ మన్నించిన వినుక, వాని. పె నేరనున్న రాదు. జ ఇచ్చిన దడగిన, క్రోసమువచ్చును కక
ఒకప్పుడు రాత్తసరాజైన నరకాసురుండు 'దేవకల వాధించి
ఇం్య్రమని బాణ వోలి స్వగ్ష్శము నాక మించుకొని యేలుచుండేను,
అప్పుడు ఇందుకు వమితోచక ద్వారకకు వెళ్లి సత్యభామతొ క లసి యుండిన కృష్ణుని దర్శించి తన శ్రవములు చప్వుకొన లగా ఫీంక్ళమ్దులవారు ఇవాబపవివారపడి నాసి నోదార్చి తాము ప్‌ చ్చి న తుసిజబంపే్‌ స 5 మికువుని వాగానముచేసిఏ, విమ్మట సత్వ్యభాహుతో (గలసి కము డు నర కాసురుసనిపె దండెతి వానిని వాని వారలను జంపి స్వర్షముము సంపాదించి ఇం దునకియ్య గా నతంచేలు చుండెను. మటికొన్నాళ్ళ కు సత్యభామ తోంటలో నొక పారిజాతముంజిన బాగుండునని కోరగా. కృష్ణుడు స్వర్ణ పట్టణమునకు ఖోయి పారిజాతము స్వతంలెంచి 'తెచ్చుచుండ గా నిందునకు అత్యంత కో పమునచ్చి అడ్డగెంచి వోట్రాటకు ద్వి! ఇచ్చి 'తెవమ్మునణగోప మెవ్వరికై న వచ్చు నెష్పుడునది వాలౌెయవుకయ, తా|| ఒకరి కేదేని ఇచ్చి తిరిగి తెమ్మున్న . గోపమువచ్చును.
తే ఎన్నడు తన్ను మాలినధరము
ప్లూర్యము బలి చకవర్షియను రాత్షసరాజు మూండు లోకము లబేలుచుంజెను, అతసి యొచద్గకు విషమూర్త్షి వామన
శ్ర నితికథానీధి (పొట్ట) రూపముతో వచ్చి నాక మూడు(డడుంగులభూమివి ఇవ్ఫుని కోరను, అందుకు రాజుసమ్మృతీంచి దూరవూలోచింపక ఇది యెంతలోదియని ఒప్పుకొనెను. ఇంతలో అతని గురువైన శుకుండువచ్చి రాజా! ఇతందునిజమైన వామనండు కాండ, "దేవుడు, సఏసంపద నంత యు వహారించుటకు “రాపముతో వచ్చినాండు. ఈ మోసము నీవెయుగవు. చవన్నమాలిన ధర్మము లేదు, ఇతండు మూఃడడుగులతో మూంకులోకములు అక్రమించును. అప్పుడు నీగతి యేమగునో ఆలోచించుకొమ్ము. అని పలుమారొత్మి చెప్పెను. కాని రాజన్నమాట తప్పవలసి ద్వి! తన్నమాలిన యొక 4 ధర్మంబు గలదె యున్న సొమ్మాంతయు 4 నొరుల, కేడిచ్చు. తాా తనకులేవండ ఉన్నదంత ఒక ౭ిక్రీ రాదు, క్షే గంహచారమునకు మారులేదు కుండి నపురము (ఫొండవీడు) నేలు భీవుభూపొలునకు దమయంలీయను ఒక కూతురుండెను, ఆమెమిక్షిలి యంద గత్తే, ఆమెతం డి కూతుకికి తగినపెనిమిటి నెక్కుడగానక స్వ యంవరము ఇవాటించెను, దానికి రాజులు సుర 5ాజులు [గహా రాజులు కూడవచ్చిరి, ఎందజువచ్చినను నిపధ దేశ మునేలు నలు.
డను వముహారాజు నాను సర్థ్రయముగా వరించెను, అదిచూచి శని యను[గహము. తనను వదలి దమయంతి యొువరినే వరించెనను పగ చేత, వారియెడల తన వుళరనడకం గనబర చుచు వాగిసి 'రాజ్యమునుండీ తొలగించి. అడవుల పాటు 'దేసెకు, శ్రీముంతు లై నవారిని ఇట్లు చేయుశుగక ఆలుముగలక్రు చోట్ల వాగిని సేవకలనగా నుంచెను, ఇంతయేీల? తాను చాలని దినములలో వారికన్నిక ప్టములేని పెళ్లును,. తుదకు శని వదిలివోంగగా నారు తిపగ ఒక -వోటలజేర రాజ్యమునుబడసి యులువొని£, ద్వి॥ త్వీవెనచ క్కెర తినునట్టినో (టట వేపాకు తినిపీంచు వీఫరీత వేళ, ఈ| [గహచారము వాలని దినములలో సుఖపడి నవారే క ఫప్టపడుదురు, ల శరణన్న వానిని గాపాడవలెను అలాల ప వ్‌ ఎలానూ శిబిచకవర్తి యనునాండు చాలయడజ్ఞ ములు చేసి. "దేవ తల తృ_ప్టిపజి చెను. అపహ్వుడు బేవతలు వానిని పరీశ్చింపగోరి ఇ౦ందుండొక జెగగాన్కు అన్ని యొక పావురముగాను అయివ చ్చిరి పావురమును జేగ తరుముకొనిరాగా నది శిబిమరుగునం
జొచ్చి కావ్లుమనివేడ౧గా నతిడయ రశ్లింతుంని వాగ్గానము? "చేసెను తరువాత డేగ వచ్చి రాజూ! ఇది నాయాహారము నేను ఏసినిళొట్టి తీసికొని వెళ్ళువరకు సావా రెదుగు చూ చుచుందురు" నాకఠ౦శు నావారిక్తి తెచ్చిపెట్టువా లెవరునులేరు, నేనుచచ్చిన నావాగుచత్తువు. శాన దీనిని విడువుమునెను, కరాజూమాటలు నిని మరుగు జొచ్చినవారిని కాపాకుట నాకు ధర్మము కాబట్టి దినిని నికియ్యను. వేకొకపఠ్చీ ని గొట్టుళొని లెను ము నెను, అంతట 'జేగ రాజూ! సీఏీపానరమును కావాడందఅచిన నీమాంసము ననియెతు చభూచియొసంగుము, లేబేని దీనినివవలనని పలికెను, అందులకు రాజు సమ్మలించి తనవమూా౧ంసముగోసీ తూచ మొదలు ెపిన్రైను కాసి యెంతమాంసమమిున పానవృ*మునకు సరిరాక తముదకు తాను (తెసులోంసహూర్చుండి తూ చుకొమ్మనెను, ఆరాజు జ్రైర్యసాహసములకు ేవతలు మెచ్చుకొని నిజరూపములు చూపి వరమిచ్చి వెళ్ళరి, ద్వి॥ మరుగుబొచ్చినవాని మదిలోనగరుణ నెరయ/(హోచుట వుంచి. నియ మమ్ముసుమ్ము. ౮౧చ్చితళుది ఆవి లి
కు చేలుండను బీద చాహ్మణుం దోకచుంంంను. ఆయసకు
వ్రమవది యేడుగురు కొ మాళ్ళుగలమ, కాని అఆయనదొరకిన
దానితో తృప్లిపోంది కుటుంబము పోసించుచుండెను, ఆయన భార్య స్వామో! నున పేదజిక్ష మెట్లు పోగొట్టుకొనగల మో "తెలి యకున్నది. విల్లలను పోషించుట కష్మముగనున్నది అనిగ రతో అనెను. దీనినిగురించి ఏమిచేయుదమని ఆయన "పెండ్రమునడి గె, డ్యారశ లో తము చెలికాడు కృవమూర్తి ఉంజెగదా? అయనయొద్రకుపో రాడా? మీాశేమేని ఆయన ఈయకుండునా? అని పెంన్లామ నెను, అమ్మాటలువిని కుచేలుంయు. కృష్ణున కేమి తీసికొని వె ళ్ళదనని భార్యనడిగెమ, ఈయటుకులు తీసికొ సి నెళ్ళ మని ఆమె ఇొన్నిఅటుపులు భ్ర్తచినుగుల గుడ్డనుక శన. అపి దీసికొని కువేలుండు ద్వారకకు వెళ్ళ కృష్ణుని దర్శనముచే సను. కృషుడాయ నను చూచి మర్యాదచేనీ కూర్చుండ బెట్ల నా శేరు క్‌ి | లీ ల
తచ్చిలిని అడిగెను. అంత కుచేలుకు మంచిమన స్పుత్‌ యటుకుల బ్యెకైును, కృష్ణుండవిదిని మంచిమదితో జేసినఫపుణ్యము గాన కొంచమని తీలంపక కు చేలున కెన్న రాని సంపదలిచ్చెను,
ఆ, నె! చి తళుదిగలి చేసినపుణ్యంబు హొంచెమెననవియు కాదువగాదు విత్తనంబుముక్ట* పృవ్లరబునకు నెంతె విశ్వ బా మంచిమనస్సుత్తో 'బేసినపుణ్యము కొంచెమైన గొప్పఫల
౯ అలు,.ండు నజనుండు
ధృత రాష్ట్ర్రునకు నూరుగురు ఫొడుకులుండిరి. వారిలో చూచువారిక్షి వింతగనుండెను, వమన వారు వ్త్దరు ఒక్కతిల్లి వీడ్‌ లే ఐనను దుశొ+సనుః.డు మికిలిఅల ,బుదిగలవాడు.. ఎప్పుడు తనయొక్క అదపుతో అణగి మణగి యుండ వలయుననీ తాను యువరాజునని తనయధి కారముశకు. విన్నలు -ఫిదలు: లోబడి యుండవలయునసి తలంచుచుంకువా(కు,అ క్తైగ టిగ సాహసించు వాడు, మజటీయు కొంచెపుపనులలో నెప్వుషు తిరుగుచుంకు వాండుం వికర్తుండు వీన్న పెదలగు ౭రింగి అణుకువగల్లి ధర్మమున నడువవలయుననీయు "పెద్దలయాజ్ఞ మోర రాదనియు తలంచుచు గొప్పబుద్ధితోం దిరుగుచుంకువాండు. పీరిని జూచువారు దుళ్ళా పను. గుగాలనుబటి వాండల్పుండు అని వికచుుగునాలనుబి బటుచల గాను కంచు. మోగునటు కీనకింబు , మోగునా
విశ్వదాభిరామ వనుర వేవు। తా అల్పుకు గటిగా మాట్లాకును, గొప్పవాకు 'ెట్టుగా
సీతిక తాని ధి. వే ర బడాయిపనికి రాదు. ఉత్తరుండను రాజపమారు శొళడుంజెను. వాండు బేని కిని కానేమొనగాండనని డంబములు పలుకువా.డు. ఇట్లుండ తండ్‌ యింట లేనప్తూడు దుర్యోధన డు సామంతులతో సెన్య ముతోవచ్చి ఉత్తరభూవిలో అవులను ముట్టజీంచినాండని గోపాలకులు చెప్పిరి, చెప్పంగానే నాకుతశిన సారధి లేండు లేఘన్న నేను ఆవులను మరల్పనా? అని ఆడువారికడ డంబములు వలుకు చుండెను, అగివిని ఆకువిల్లలకు విద్య వేర్చుచున్న బృహన్నల తాను రథధముతోలుదునని దిప్వుకొ నెను, అంతట బృహన్నల రధమును ఆయ_త్తేముచేసి లేగానే ఉత్తరుంయు రాజమర్యాద లతొ వెడలెను, ఇట్లు బృహన్నల ఉత్తరుండు అవ్లులమ5ల్ప వెళ్ళి పషర్యసెన్యమునుచూచఛిరి. చూడగానేఉత్తరుండు. తొంటి వింకము లుడీగి శీతితో వెన్క కుతిగిగ్‌ పాజీపోవంజొ చ్చెను. అప్వుడు బృహస్నల వాసిసిజూచి ఉ తరుండా! సీడంబములు చాలు ఆడువాం డక్షడ వీరములాఢడు మట్టున కేనా? అసి నవ్వుచు నానిని రధముతోలువమని తాను పగవారి ఫొగరడచి ఆనులను ముర ల్నెవ, ఆ.వె[॥ మేడిపండుజూడ మేలిమైయుండును బొట్టవిచ్చిచూడ
"ఆ మేడీపంకువ లెపె $ డంబముతోనుండినవు ఒజబజడాయిగత వాండు. లోసల భీతితోనీ యుండును అని తెలియ వ లను, ఏ సమయమునకు తగినట్లు తిరుగ వఠతెసు, ఫూరగ్ధిము ధర్మ రాజు రాజ్యమును జూదముళో గోలు వోయి ప న్నెం దేండ్లు అరణ్యవాసము (అడవిఇలుగానుండుట ) ఒక యేడు అజ్ఞాతవాసము (ఇతరులకు తెలియ ివోట ఉంకుట) జరుపవలసివ ఇచ్చెను, ధర్మరాజు అరణ్యవాసము పూరిఅయిన వెంటనే ఎవ్వరికి తెలియకుండ నెక్కడఉందుమా? అని ఆలో చించి వమనగొప్పదసములు మనను ర్యాదలు వ్తపుడు చెప్ప కనిన కార్యము కాదని మునుపటి వేషములు భాషణములు వీరులు తలపక కాలానుకూలమైన "వేషభాషలు ఉీకులు ధరించి తమ్ములతోను భార్యతో ను వీరాటరాజు పట్టణమునకు బోయి ఆయనవద్ద అణంగి మణంగి విభేయతతో తిర్గాను. అట్లనుకూలముకా సి నాళ్ళను ఎట్లోతొలంగంజేసి తుదకు ఆ, వె! అనువుగానిచోట నధీకులవున రాదు కొంచెముండుకుల్ల గసొదువ కాదు కొండయద్దమందు హొంచెమైయుఐండ ధా? విశ్వదాభిరామ వినుర వేవ।
తె] అనుకూలము కానిచోట త్యియుండియైన పని నెోెంచు
రొ నవలయును,
ఒకి ష్వృడు ధర్మరాజు రాజసూయము అనుయాగము పేయుచుండెను, అట్రి సమయములో మొదట తాంబూలము యెవరికిచ్చి పూజింపనని ధర్మరాజు సభవారినడిగెను. కృష్ణుడు చైవస్వకూపుండు ఆయనకీవలసిసదని వారితాత భీష్ముడు చెప్పెను. అపపకారమే రాజు భ క్తిత్బబూజంచి కృష్ణునకుఅగ "లౌంబూలము నిచ్చెషు, అదచూచి నిళశుపాలు!. డనువా.డు రాజూ! ఈముసలివాని పలుకువీని మోసవోయితివిగ దా? ఏమన ఈపాటిసభలో ఇతండు పూడి గొనందగినవాండుకాండు, ఈ నునక ౦ గొప్పకులమైన వీఫవంశమున బుట్తినవాండు కాండు, కాన గురువృుకాడు.తపస్పుచేయనందున మునికాండు. మోకంకు ఎవరని పూజంచితివి, నీకు తెలియకున్న పుచ్చుళొనువానిక్షి అత నికికూడ 'తెలియలేదుగా? మొున్నటిదన్క గొల్లకొెంపలలో చల్ల పాలు దొంగిలినవానిక్షి అగ తాంబూలమున నేమో? అది యిట్టి నుహాత్ములు పు చ్చుకొనవ లెనో? ఏమి తెలియునని
రే! భ్‌ ని సై థా జ్‌ ధ్‌, క్చేమ్ధుని రాజును అప్వులెన్ని సెందలుమో వెన, అవండు జైజలు స్‌వ్టు రాజును శవమును నిందుచు సివప్యనీచెపనగక ఓక రితప్షూ సెన్నుచుంటివాయని పీహ్ల్‌ పాటు. కటి చేని, ఆ|| తట లెన్ను వాపు త ఇవోపపంజీంబు లుర్యజనుల కెల్ల నుండుదప్పు తప్పులెన్న వాపు తిమతిపం లెకుుగరు విశ [1 దాభి రొమ వినుర వేవు; | 11 పెదలయడలభకిఉంచు జను, ఆయ న "ఊెద్దలయుడలభిక్పిగాని (తదగానె లేక చులుక (ద* ముతో జూచుచు.కునా :పు, ఈయనర్టొక్ష వినతిండికలకు, అఆయనపేకు విదురుండు. ఆయన ెస్టలయెడల భక్ష్మశస్టలుం గలిగి వీసయముతోే? దిపుగుచుండువాండు, ఇట్లుండ ఒకనాండు దుక్యోధనునిసభకు బంధువుండును హై వముతో సమానుండున గ ష్‌, ఆ... . అద ల ను శ ల గచ రకస కృృస్తుని గొప్పగా గొరవీలపక సోమాన్యు సవ లె చయూశవెను, అంతట కృముండు అక్కడి వ్చాగలతో గలసి మాటాడి వచ్చు మకుండగా రాజ కషుసిజూఛి నివు వాయు 8క్సి వచిానపణ ను యు! గన థాం
ఇక్కుడభుజంచి ఉ కవలసినదఫ కోనెను, ఆఅంకుక కృృమ్య ;" 1 నక భక్తిగ లసిపెట్టు వీడ చు మెతుకులు వాలు వ నిపల్క అక్క_డసెలువక్‌ ప్‌కురుని ఇ టిక్‌ వెళ్ళమ. అప్పు విముకుండు వినయమనుతో కృముసి కదురుగాబో బుతీసిపొనివచి భా కీతో వ మ స బూషంంచి భాజనము'బెక్సును, దాని కసష్టుడు సంతో షి.చి అడి ద్‌మొుప్త గొప్పవిందుగాందలచి పిదుాని కోవాలు తలంభఛిన వేం (జ ఆ|| గంగశోవుపొలు గంకెనై నమవాటు కడీవెడాననేలు ఖర వమువాలు జ్‌ న్‌ లంగ్గ నకా "2 శు శరుంపెన ను గాటు గానె ల ఈఏ 2 నిశ్వమాఫిరామ వ్‌న వ వెవు। వమ | రీ లేప చేయు పద పవి నునవషండు. నే క్ష్‌ త్ర జ టం ఇదో నగోసనానాననానుభనానినను వానా నిశాటనాములనటీనిన 2 పదివముందిమాట పాటించును నావ సులు బవకలు అని పు తగలవాము డికి, అ ఎదు ఉండిన ఇట్టుుడ ేవతలరాజగు ఇ్యదుయటాకప్తుదు 3 గ మేలుచుండగా రాక్షసులరాజగు బలి తనవానందటిత ఒక్క "పెట్టుననచ్చి మేమును మోరును అక్కపై డబేశ్తలము అర తై. లీ లా నే కం క్‌
భాగ స్ధులము అము యున్నాము, అట్లగుటచేత మో రేలుకొ నిన ఫ్లై "ముమును స్వగ్షమును ఏలుకోవలసియున్న ది. ఇది యేన్యాయ ము. కాన స్వర్గము వదలుండు మారు ముచితనమున వదలకున్న యుదముననె న మిమ్భులగౌలి* తీసిఫొందుమని పలికెను. అశ? రాత సులందరు ఒక్కమాట గా 6 బలికి, వానందణతొక చో (ట నుండియుండి యోచనతో వచ్చినారు. కాన వారికి చేవతలోప లేకపోయిరి. నుతియు పెక్కు వుంది రావ్షసుల మాటఅముందర తక్క వమంది 'బేవతల మాటలుసాగక్ష న్వర్షము వదిలి వ టి వెళ్ళరి,
ఆ॥ పదుగురాడు మూట పొటియైధర ంజెల్లు నొక్క_ాండాడు నూట యెక్క చెండు నూరక్రుండు వాని నూంరబ్లనోసదు విశ్వదాభిరామ వ్‌మర "వేమ!
తా పదిమందినూట వెలీనటు ఒక్క సనిమాట ఫలుబడికాదుం 13 కోసము కూడదు.
దూ ర్యాసుండను ఒకిమునియు౦.ను, అయన మిక్కిలి
శేోపము(గలవాండు, ఒక్‌ నాడాయన అంబకీవుంగను రాజు
కంకుకాగా రాజు వినయముతో మునిని పూజంచి ఈనొండు
ద్యాదళి! దాత పారణకు దయ చేయు(డనకోర5మ. ముని
య 'బ్రియనిచెప్పి యమునానదికి న్నానమునక ని వెళ్ళి అక్కడ జపముచేసిఫొనుచు కదలిరాక్రవో మున, అప్పుడు ద్వాదశి నడి యలు. వెళ్ళుచున్నవి, మునికాకుండెను ఎట్టుఅని యడు(గంగా 'బెద్దలు ఉదకపానముచేసి యుండవచ్చుననికి. రాజట్లుచేసి యుండంగానే మునివచ్చెన, వచ్చి ముందుగ రాజు నీరు గో లెనని ఆపరాని కోపముశో నొక్ష శకని పుట్టించి రాజుపై వదలెను అదిరాజును బాధింపలా కాజు నిష్ణుమూ ర్షిసి "వేడుకొ నెను, ఆయన తన ఆయుధవుయిన చక్యమునంపెను. అదివచ్చి శ క్రి సిచంపీ ముసి వెంట (బడి బాధింపంా చ్చెను, విదవపఫ ముసి "దెవతలందజయొద్దకు వెళ్ళి చక్ర మువలని చజాధతెల౧ంచి కావు మనగా వారెవ్వరు మావలన కాదని, వెనుక విష్ణువుడగ్గర కే నెళ్ళి స చ్యకముబాధ వూన్సావునగా విష్ణువు నీశోపము నిన్నింత చేసినది. కోపము ఘనత పోగొట్టును. దుణఖము లెచ్చి 'పెట్టునా.కాన కోపము నడచుకొని రాజునొద్దకు వెళ్ళు. నీష్టోరిక్ష లతండే తీర్చుననిపల్కెను, అంతట ముని రాజుకడకు నచ్చి ఆయననల్ల చ కముబాధ నడచిఖొసి వెను, ఆ కోపముననుఘనత 4 కొంచెమైపోవును
హోపమునను మిగల + గోడుంజెందు
శకోపవమడ (చె నేని 4 కోరక లీచేరు
విశ్వదాభిరామ 4 వినుర వేమ!
తా కోపమువలన ఫఘనతపోయి దుఃఖము; వచ్చును రోపవుడచినవో శోరికలీజేరును.
కేశ అల్పబుదివాండు చెడును టా
పూర్వము నహువముండమురాజ' ఒోలయడుం నేను, అతండు నూమ యజ్ఞ ములు వచేసినవాండు, ఆకాలమున నూరంయ (ఇ ములు చేసీన వాసికి స్వర్గము నేలు ఇందుని ఫిశారము ఇచ్చెడు నామ, అ న్టునహుషుసికి ఇం దాధికార మిచ్చిరి. ఇట్లుఇయ్య గానే అతడు దూరవమాలోచింపక అల్స్బస్యభావముో 6 బూర్యపు ఠం దుస్మ బూల్వను వం్టలని వెళ్ళల్‌ “ర్ట లె నే తెలివిగల
(౧ వ ల శ
గొప్పవారిని వెళ్ళంగొట్టునేయని 'దేవతలకందరకు జాలక ప్టము గానముంచెను. అంతట. గొన్నాళ్ళకు చని కొం చెపుబుద్ధికిద.: ను కోరికపుకైను, ్క సమన? పూ ర్వపుటిందుని అధిశారము పాందితినిగ దా? అట్ట ఆయన భార్యమకూడ పెందునమని పూర్యమర్యాదతో మునులు మోయుచున్న మేనాతో నామె కడకు (శ చీ దేవివద్దకు) వెళ్ళుదు [తోవవో ఆ మునులచేతనె 6. "న అలబుదివాని 45 మచిఇన
దొదవానదెనెల 4 దొలంగగొటు
న్‌ ౧౫: న్‌ చెప్పుతి నెకుకుక్క 4 3జకుతీ-పెషపగునా? విశ్వదాఖి రామ 4 వినుర వేవు!
నీతి క భానిధి త్త? "తా! కొం చెపుబుస్థిగలనానికి గొప్ప అధికారమునిచ్చి నవో ౬ 'బెద్దలనందట దొల(గగొట్టు చుండును, 15 ఉపకారము. వేయును (శీకృృష్ణుండు తలీదంరడులయిన "దేవ[కవసు'జేవులు యుద అగు పొందలు సాధులను కాచుటకు కంసుతు మొదలయిన రాశిలజ9పెను, అందు కంసుని మూమయైన జరాసంగుండు అను వాంకు తనయల్లునిజంవినాండుగ దాః యస్‌ కృషుని ౩ బగ6 బూని ఆయన కెన్నియో అపకారములుచేసి చాల్సెన్య ముతో అనేకపర్యాయములు అతనిపై కివచ్చి యుద్ధముచేసి న్వమును కృస్తునిచేతిలో ( బోంగొట్రహొని 'వెళ్లుచుం జను. అక తుదటొక సాన వచ్చి యుద్ధములో సిబ్బందిపోగా దాను అహ్యుడు కృష్ణుండు జ రాసంధు 6€డు అనేక అపకారముటుచేసిన న్ల*[డు అని తలయపక వాసిని చంపవద్దని అన్నకు అశముబోయి పసదలించి కాపాడి ఉపకానరముచేసి పంపనుః క॥ ఉపకాంకి నుపకార ము4విపరీతము గాదు సేయ వివరింపంగా నపకారికి సుపకారమునెపమెన్న క చేయువాడు నేర్పరి సు "తా॥ అపకారముచేసినవానీకై నను ఉపకారము వేసిన
ర్తీర్ర నితికధానిధి,
1౮ తీపృులెన్ను వాని గ్‌? ల్వ రాదు
కానీపట్టణమున కాలకొశికుండను బాహ్మణుంశొకం డుంజెను, నానిక్‌ కలపాకంఠియను భార్య క లను, వారిద్దరు అతిపహా్రరులు, దయయనునది లేశము అయినను లేక ఎహ్షు డును తమ్ము పొగడుకొనుట జఒకరిసి ( లెగడు) నిద సేసి త్‌హ్వ లన్నటయ పనిీిగా6౯ గలవాలూ, ఉటుండ హరశ్చందుండను ముహోరాజు కాలవశమున తనభార్యాపు తుల విశ్యామి తుని బుణమున కే అమ్ముచుండ (గా. కాలకోొనకుడు ఫొనియకు. కొని పత్మివతమైన ఆపిల్ల తల్టిని తనకు తనభార్యకు నేవసేయ సియమించెను, ఆమెయు లేల వారుజామున వావికంశెను ముందు లేచి చెప్పినపనియెల్ల మాటదనదాటక చేయుచుం డెను, కానివారి స్వభావముచొప్ప్వున అఆమెచేయుపనులలో తప్పులుఎన్ను చు తిట్టుచు కొట్టుచు గదించుచు అనేక బాధలు ెట్టుచు ఉండిరి, ఇక్సైంత మెస్సుగాంబనులుసేసినను ఆమె నెప్పుడు తప్పు లెన్ను చునేయుండిరి, ఇట్లుతప్వు లన్నువారిని గొల్చుట కామెశేకాక చూచువారికిసి ఎంతో కష్టముగనుం డెను. తుదకాపతివత సర్పముయొక్క_ పడగ నీడను గప్ప యున్నట్లుగా. గాలముగడవీ ర నకుకుంచినాళ్లు రాగాన సెలవు గొని వెళ్ళనదా యును,
నీత కథానిధిం శ్ర క॥ ఎప్పుడుతీప్పులు వెదకెకు 4 నప్పురుషుని గొల్వగూడ పెది యెట్లన్నన్‌! సర్పంబుపడగనిడను శ కప్పవసించిన విధంబు గవ కా సుముతీ। “ దురారుని గొౌరవించినను
పూర్వము పూదరాబాదునేలు ఒక నబౌాబునకు ఒక ఫహొమారుకుం*కిను వాండు చిన్నతన మన వీలకాయ లతో ఆడు ఫొననప్వుడే ఎన్నెన్ని యో దుకుకుపనులుచేసి చెడ్తవాండవి £ఓంచుకో నెను. ఐనను రాచఫొమానుడుగనుక నాసీనెవరు ఏమియు ననణజాః కుండీది, ఇట్లు.డ వంశాచారము. పవెపహ్వన వాసితం ,జి వెన క వారె రాజుకావలసివ వెను. అప్పుకు వం బడీననెవ్య నె న చ3పగసణములు మానునేమోయసి పూర్వా షవారము కారము ఒక ఛుభలనగ్న మందు అన్ని నదులనీమ, సను పెములనిరు అప్పించి రాకొమగుని ఒక బంగారుగ ర్రైపె గూర్పు-డి బెక పట్లాభి-పేకము జేసి రాజవుక్యాదలు జ5ిగించి 6 ల యం € వేకుశలు సేసికి మణతియు అనేక రాబసీతు లుపబేలించి6. బుస్హులు జెప్పి వుమ్మూలను (పజలను దయతో కాపాడునుసిరి,
వ్‌0 నితీక థా సీధి,
బఅములు మానక 'పెదలమాటలు మిీారి దుండగపువవులు మెండుగా చేయుచు తన ఉయండంజేరెన వారని ఒఖండించుచు దుర్మార్తు డనివించుకొ నెను,
క॥ కనకపు సింహాసనమున శునకము గహార్చుండ బై శుభలగ్నమున6ం దొనరగ బట్టముగట్టిన వెనుకటి గుం మేలమాను విన రొసుమతీ।
"తా చెక్పవానినెంత గారపించినను వెనుక టసఆమువూన. జాలందడూ,
18 నరము కూరిమిం చొపుసు (సుమీ) తొల్లి బుక్షువిరజు:ండను వానర రాజునకు వాలి సుగీవు
లను ఇన్షరు కొమాళ్ళుండిరి, వారు ఎన్నడు జంట బౌసినవారు కారు. ఒకరినొకరువిడిచి కఘుడుచుటగాని ముడుచుటగాని నముచుటగాని యెజుంగక ఒండొరులపై (పేమతో. దిరుస చుండిరి. ఇట్టి కూరినింగ ల దనములలో వారికి నేైములే కాన రానయ్యెను,. ఇట్టుండ ఒకనాటిరా తి వారిపైళొక రాత్ససుడు యుద్ధమునకు రాగా వానిని అన్నదమ్ములుఇద్దరు తరిమివేసిరి, వాండంతట ఒక కొండగుహూలోబొ చ్చెను. ఇట్టుచొచ్చగా నె వాలి తమ్ముని వాకిటనంచి తాను వానిని జంపబోయును, ఇక్కడ స్ముగీవుండెంత కాలమున్నను వాలిరాక పోగా సంవల్నీర మైన వెన్క
గసహూలో రాక్షసుల కేకలువినవ స్పెమ, మతీయు గుపహాూవాకిట నెత్తురు క5ల్వగ” బాణుచుం జెను, ఆంతట స్యుగీవుండీ నాకు సంగతులు న్‌ నిపట్టి అన్నను శ తువుచంపియుండునని జల్రం చ్చి గువా వాకిట గొప్పరాతిని బెట్టి ఇంటికివచ్చి తనవారికీవార చెప్పి కర్మ చేసి మంతుబలివ్వగా 'రాజ్వుమేలు చుంజేను, అఎతటవాలి రో శ సుజంవివచ్చి తొభిటి కూరిమి చెడి నేరములుతోచలా తేరుస్తని వెళ్ళగా త్లును. 51 కూరిమిగల దినములలో నేరములెన్నడును వోచశేరవు చుండు నిక్కము సుమక్తీ॥ తా కూరిమి చెజినప్పుడన్నియు నేవములుగానే జోచుచు, దును, (ల 1 ఎటువంటివాండు ఆటువంటివాని'నే కొండవీండు నేలు భీష్మకండనురాజునకు రుక్మి యను ఫొ మూారుడును రుక్షిణి యను కొవా యతులు యయరర!ి టి రాలయ ఖభి య ఖ్‌ ౦ 140614 ఉట ో / పొద ఎవ రం దడ
క్‌ 2 సీతిక భా నిధిః ద్వార కాపుర వాసిమైన శ్రీకృష్ణునకు ఇవ్వవలెని సి త్‌ండీ తిలంపగా రుక్మి నిభావాలుండన వాసి కివ్యవ లెనసి "పెండ్తీ పనులు వచేయిచి నాస్‌నివిలివి;దెను, అప్పుకు "పంజ్ర కోమా ర్ట క్షు సకు కబురు బంప6గా ఆయనవచ్చి ౫రీ బేవిసి ఫ్రా %0౦చివ చ్పెగు రుక్మిణిని తీసిఫొని తన రధముపె బెట్టుకొని వెష్తోచుంచను. ఆ సమయమున తమకు చెందకుడ పిఎ నుతీసిళొనివోవు చున్నా. డని శ మొరాజులు అందజు కృస్టున్నిపె దండె ట్రం, అంతెట వారినందజఅన3ఆిండు చించి చెండా జెను, నరాజులందకు జెబ్బలు తిని పడిపోయిర, అపహ్వుడు జరాసంధుడను రాజు రుక్మి నహ మా లులక్‌ డకువచ్చి స్నేహితులారా! ఈకృషన్తుని పె పదునెనిమిది సారులు దండె ల్తివచ్చి. యోడివోతిని. మిీావొక్కసారికే యిట్లు చింకటల్ల నేల? అని! ముంచిదినముల నచ్చి మనల గెల్పి సాడు, మనకు మంచిదిసములు రాగానే అశ్తే వానిని గలువ వచ్చునని తనభావ మెతీి*ంచి (గ ధలుబ్బులెన వారిని టఓచా ర్చెను. అది గన్న వారు ఓగు నొగు మిచ్చు ననుకొని3,
పరములుబ్ధు బంది బురధ మెచ్చు బన్నిరు మెచ్చునా
విశ్వదాభిరావి వినర వేమ "తా॥! ఎటీివంటినాండటువంటివోనినే వంచ్చునుకాని -వేరుునా*ని
మెచ్చడు,
నితికథా నిధి ర్‌కి 2 సాధనములతోం బనులగును అంజలికి. కేసరికి వాయుదేవుని వరమున హనువముంతు డను కువూరుఃడుకలిగెను. ఆ చిన్నీవోండు సూర్యుని. తనకు గురువుగా వేర్చగుచుళొని విద్యలు నేర్చుకొందమని సూర్యుని వదకు వెలి నమస్క-రెంచి తను వచ్చినపని: వీన్నఏంచెను, ఆ చిన్నవానికోరిక తెలిసి సూర్యుయ హనుమంతుని గుణవం తునిగాందచలంచి బాలకా 1! నేనొకవోట నుండువా-డనుకాను, నా వేడిమికవరు తాళ లేరు, ఇటి సితిలో నావద ఏద్య లెట్లు చదవునువని పలికు. ఆమాటలు విసి వానమంతుండు స్వామోా! నా చిన్ననాడు తెలియక _.మిమ్మున (మంగినప్పుడే తవుళు నాకు _.వేడిమిని చూప లేదు, అట్టిసంగ తిలో + ఇప్పుడు "వేడిమిచూవి నన్న చెడగొఖదరా-? అక్రున్నడు చేయరు. ఇకను ఏకార్యమయినా సాధనములవే నగునుగాన నొశరీరము ఇంచి తము రుదయించుచోట ఒక కాలునుంచి, 'అ:స్తమించు చోట మజొకళకాలునుుచి తమతో కలసి తిరుగుచు విద్యల నేర్ప్చుకొందునని పలికెను, వాని సాధనసంపదకు సూర్యుడు సంతోమీంచి నీద్యలు నే ర్పెను. ఆ| న| అనంగనన ల రాగ మతిశయిల్దుచునుండు] తినంగతిన గ వేము తియ్వనుంకు | సాధనమున పనులు సమకూరు ధరలోన | విశ్వదాభిరామ వనుర వేమ,
శ దుక్యోధనుయు, ధర్మరాజు అన్నద ముల 8 ్మమాళ్ము, దు శ్రథనునితండి (గున (దు న ధర్మ రాణ తెండి రాడ్య "మేలను, అంకువలన తిమతిం డి కంతు తమక్షిమ్మసి ధర్మ రాజకి గను, దుర్యోధనుడు కఠ8ినచిక్తులడై. "'రాద్యమున జూదచములో గొని ధర్మరాజును అడవులపాలుచేసి అక్కడను వారి ననేక 5 షములుపైను, అరణ్నవోసము సూ రికాగానే వారువచ్చి టబ ల ఆ లీ సంధికి కృమునిబంపగా ఆయాన వాని తెల్లిను,కులచేశన పెద్దల చేత చెప్పించి తానున్ము వారు నీవుపెట్టిన తిప్పలుపడి వచ్చి నను వాని రాతిగుండెనము క్ష రగించలేరెరి. అది చూచిన వారందణజు కొండలు విండిమయెన చేయవచ్చునుగాని దుకోక్షి ధనుని చిత్తము కరిగంప లేమనిరి, అంమువలన కొఠినుడసి వాని నందరు నందించిగి,
ఆ, వె. పరగభతాతిగుంకు.. పగుల గోట్టంగవచ్చు | కొండలన్ని పిండికొట్టవచ్చుం | గఠిన చిత్తుమునసు కరిగిిపంగా ఠాదు] విశ్వదాభి కామ వినురవేమ,
సితిక ధాని ధి, ర్‌ర్‌ 4 గార్షికు6డు వు.
కర్తుండను రాజ అనగ సిన మ సేలుచుంపెను, అతను ఎక్కువ భధార్మెకు.;డు, ఒకనాండాయనవదకు ఒక్‌ యి ముసి) వచ్చ నేరు ఆవుపాల నెప్పించుమనె కో లెను అమాటపిసి క్‌ దుం న్వ్‌ మోకు వేయి ఆవుల సిచ్చిలిని తోలుకొని బొమ్మ నెన అయో | జేనీయావుల శకాయ(గలనా $ యసి ముని యడిెెన, అట్లయిన వేబయునుుంవి నెకర్తను ఇచ్చిష తీసిపొమ్మని రాజు పలికెన, ఏీరినందటణీ నెట్లుపోపింతునన ౮ా వేయి అ. గహారముల నిచ్చిళని తీసికొవ్ను నెను ఈ యగ హారములు ని మ్మ నేవ వసూలుచేయ(౧లనొాతీీ యసి ముసియనెమ, ఐటే వేయిమంది కరణమ'లను పంపెదను తోడుకొని వెళ్ళుము నెను. అటుకరునాత ముని రాజుయొక్క ధార్మిక తము (ఇచ్చుటను) జూ ఎ సంతోవీంచి, రాజూ! నేను అడిగినది నేరు పాలేకదా ? ఇపియన్నియు. తపస్సుచేసికెని యొగు నాశందుకసి పలికెను, అమాటవిని రొజు మూరు ఒక 6కిన్వన. ఒక రివద్ద పుమ్చుళొనను అధికారము కలవారు. కాన మాపని తీంనతోడనీ వుకియొకరి కీయవచ్చునుగదా ? యని వానినిచ్చిపంపెను. ఆజన వ"లు డందువల్ల ఇవాల పుణ్య మునుగనెమ, నీటిలో దిగక లోతు చెలియసిరీతిగా నె క ప్రజీవ మైన ముని ధార్మిపంయ కానుగున పుణ్య మెట్టిదో “వైలియ
జాలకుం చెను,
వ
ర్‌గ్ర నీతిక ధా నిధి ఆ, వె. ధార్జికునకుగాని ధర్మంపుగన రాదు] గష్షజీవి కెట్లు కాన
బడును! నీరుచొరక లోతు నిజముగా చెలియదు!
విశ్వదాభి రామ ఏనుగ వేను,
5 పదల సాకినవా-చజి 'చాతయగును
ద్య్వారావతీ (ద్వారకా) ఫట్టణమును శ్ర్రీశృష్ణుండేలు చుండెను. ఆయన బీదసాదుల నేలుటయ-దు మిక్కలి నేర్చు కలవా6డుః,, ఒక నాయాయనవద్టకు ఆయన న్నేహి-తుడయిన కు వేలు.డను బీద చాహ్మణు,డొక యక చూచివోవ చ్చెను. అతనికి బాలమంచి వీషలుకలరు. కుచెబుడు వారిన దరిని ఒతికించు తెజబువుగనానక క పపడుచుం ణెను, అప్పుడు క కాడు చెలికాసినోండు విచారింపనెంచి నిరకుజేదల రన్చించువా.గె దాతకాని డబ్బుకలవారిని ర్నించువాండొక దాతకాండని స్పేహతుంతు వెచ్చిపెట్టిన గుప్పెడటుకులు తిని తృప్రినిగని చాసికి గానాంయనకు తరుగని సంపదలిచ్చి ర శ్షైంచెను,
క. నిరుపేదల రన్చించెడు ] సరసుండు సెరదాతగాక సంప న్నులందా | భఖ రియించు వాడు దడాలంశ్రమెు + మర మెొచ్చుల దాన యతడు మేదిని. సమో,
తా పేదలనేలువాండె దాత కాని డబ్బుగలవారినేలు వాడు నెరడాతకా సేరడు,
చే అన్నను గలిచి వ్‌న వానక రాజ్యమును రీసీకొని యులు నా ౩ దుంచెను, అప్పుడు అన్న భార్యయెన తార కుమారు ఎ-పన అంగదుక్కు తనవద్దనె యుండిరి. ఇట్లు తినవశ మున ఉ సఇరుకదాయని అన్నభార్యయెడ కోరిక చూపుటకాని, కు "రునియడ వికోధము చూపుటగాని, అన్నయు వదినెయు ననన.మున్న ఎన్నో క పషములు పెట్టెనార ని వారిపై నేరములు చూ*బటగాని లేక అన్న ెండ్తామునము. బిడ్డను తిన్నంగయూచి తే ఎయివంత మేలు చేయుచుంజెను, ఇఎలే కాకుండ తొల్సింటి కా మ చిెజడినందుచేశతనేకదా ? చాడు నావలన కూలివోవలసి నశ +నని చింతపకుచ్కు కూరిమిగల డినములలో అతండు స, _ జేసినమేలు మరువక తలంయదయకొనుచుండెవము. అంతటితో 6 బో శ్రీరాముడు తనకుల చేసీన మేలున కై అయనకు సహో అరు 'మిణానుండి హూనువముంతు ఫే మితజాడ నెఆీంగి సము[దము = రావణుని జంవీంచి సీతతో సింటికివచ్చి రామపట్టాలి
శన్వవేయించి. శ్రీరామనూ ర్తి చేత మెపష్పులను బడ సెను. ఎరువవలె6 బాపసంగతి! మకువంగావళలెను దురము మటి ఎశ్వములో | యగరువవల6 బరుల నేరము! మరుపంగారాదు
ఒనరి చేనైన ఇకమపులమరచ్చి మేలు మకువకుండన లైన
న్‌్‌ ళంచా$ లిరాలర్యు న్‌
ః ళ్‌ ళ్‌ |] క! ? ఇ / శ ళీ "౬ ఇ + ( న! శ . స. జనప ల వ ఇ డోట్టా తాం క జీ న్‌ జ . శ్‌ | ॥ వ న శ య. ఖ / | న!