Telugu చరణాంజలి - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

| ళ్‌ శే | స క్‌ ॥ | ళో? న 12 క్‌ క్షే ః జ

• ననే లే వ్‌ !. ల |. స త న క ఓ ల శకః ” ౯9 ఈ చ | వ ( కళ _ | క ణ్‌ శ్‌ ॥ | & ఐం క | క్ష ల్నా క్‌ టా. జ నో లా అ ఉ న్‌ టే! లో జే "ఇ - ' కా లం / క | గో ళ్సి (౧, స ట్ర ” * “్‌ ర ॥ కా గే ” ం [52 “వ శ జల సజ్మూ క్‌ న... లా షక్‌ ఆుపడనిే . ఆ - / నం న నాం య ఎ వేయ" ఇ - జ మ వ. గో ఈ. ॥ 1 కన. ॥ శ ఎ న క క్‌ కే న 1, ] ను = మినా 1 తొ - ంక్‌ ఎ హి ఇ న ళా క న శే .. = గ ల లైిళ్లో [క్లో | .. కా అ పు... వా ఆ ॥ | నవు. .... ౭! ॥ గ్‌ న్య ః ఖ కు ॥] ర గ్‌ యు కనన ల్‌. - ॥ న్‌ “శ కీ జ - ఉక _ స్ట | సన్‌! గా ల్‌ ళ్‌ ౯ తాత న | ” ్ల న! యా జా పాలే ఇ శః జీ | లా! సపనాతా: క్‌ ౯. ఖ్‌. జ ఇ! క్ల వ న్‌ శన. | త్‌ో క్ష అనా ఇ ఫ్‌ || జా | న! ః ష్‌ - క్ట ఇతే నష బత ౬ క. ఇ ్‌ _ 0 స || % గ % / న్‌ా శ యాః! ఈ కొ ః ఎల్‌ గ్‌ కు క్‌ 1 మం జీ వ. _ ఎ ఏకే ఆం క", - ల క్త న జ అమ్మ శ జీ నాష్‌ య. న! ల క్త గ్‌ క్‌ క. లై జ వ న్‌ | ఈ ల్‌ చ ల జ క క్‌ కా గ న "| వా ॥ ణి ్‌ ॥ లం _ ల కా "అ= క! | రసు / ఖ్‌ ఆ ర్త | క. క ॥ త జీ క్‌ /. శ క్‌ ॥ (న ల ్టై క. జా! జ. ల య స్‌న్సు శ్‌ వ శ్‌ 1 | ఆ జ్ర ఖే శల | | ఇట్‌ (5 (' కా నల = , జు జ న జ | ల ణీ ! ల ము. ము వ + క. న! న్‌ యు క్ష! ఇ స్నో క గ 2 క + భి సక్‌! వాత ల్‌ క అన సా. . స టమ శ బ్‌ టం.
• | క | ఇం న్‌్‌ - జ | వా టం... జీ ఖు శ్‌ అ. ల తా న్న వహతకా ల్‌ . క్‌! జ! న! జషం 1 గ్‌ ॥ న! ల - ఆంటే " క్‌ = ల. అ గా + . గ్‌ వజ గ్‌ న్‌ క్ట చా సాం గ చె. + లా కా గ. | | క్‌ ఖ్‌ ల" / జ పనే గ్‌ | వ న్‌ కీ | నా! క డే తు క | న ౯ - “| క! క్‌! సనన య్‌ చో ॥ జ | కక్ష క్షా ల ల. టై £్‌ జ ళల [జె “| | =. టి! ॥ కో 1] ” 7 / గ. ల" నంటే కీ ॥ | అక్ష న . _ ఇక్‌ ్‌ | మ్‌ వం గ నల శ ళ్‌ న్‌ జ్‌ క్‌! క్‌ న ॥ " అ మిన ॥ | ఇ న వజ. కష ం | క్‌జం న ఆజ యు | సా క కిప్యై -ం . “ 7 మీ జక” = - ( కాం అజ గ్య ఖ్‌ గా. కా జ ఎం" జీత ఫై న న “టా క ళీ 1 ఖ్‌ శ జా /'

చరణాంజలి [1

“అవునమ్మా, నువ్వు చెప్పేదంతా విజమే, ఏం చెయ్యాలో చెప్పమ్మా.”

“నేను ఉపాయం చెప్పుతా = కొని కోప్పడనవి వాగ్గానం యివ్వాలి.”

“నిన్ను కోప్పడటమా = లేదు = పథకం ఏమిటో చెప్పు”

66'న్చేన్స సినిమాల్లో చేరుతాః కొన్ని సంవత్సరాల్లో తారా సధాన్ని అందుకొంపే, మనం ఈ పెంకటిల్లును అపూర్వ భవనంగా మార్చవచ్చు. అప్పులు సొప్పులు తీర్చేసి హోయిగా కౌల్వం గడపాచ్చుని అంది సుజాత, ఉప్పాంగుతున్న ఉత్సాహంతో. సువాత ఉ క్పాహోనికీ, ఆమాయకతకు జాలిగా నవ్వాడు రాఘవరావు.

“అమ్మా, యిదా ఆలోచన? ఇంకా ఏమిటో అనుకొన్నా। అమ్మా....సుజాా ధ్యేయం ఏదై నా సాధన ఎలాంటిదా అని కూడా ఆలోచించాలిః డబ్బు అవసరం కోనం దొంగతనం చేయవచ్చా? పదవులకోసం ఖూనీలు చేయవచ్చా? ఇది కూడా అలాంటిదే! అలోచించా. అనునిత్యం స్లాష్‌ లైట్ల వెలుగులో శరీర సౌందర్యం (వదర్శిస్తూ; పరప్పకుషుడి కౌగిట్లో బంధింప బడుతూ వుం'పే శీలం కాపొడబడటం దుస్సాధ్యం.__ఆ మూడెకరాల కూటికి విలువ లేదనుకొంచే సినిమాల్లో చేరొచ్చు.”

పొంగిన పాల మీద నీళ్ళు చల బిడాయి,

దడ

సుజాత లేత మనసుకి తుమ్మ ముల్లు గుచ్చుకొంది. మొహం ఎరబారింది. “"నాన్నా....సినిమా కూడా ఓకళా పీఠం. ఆ కళా "సవలో ఉన్న వారినందరినీ ఆనుమానించటం ఏమంత మంచితనం చెప్పు”

“అవునమ్మా, నిజమే. సినిమా కూడా కళా డే మే. కాదనటం లేదు. కానీ నువ్వే ఆలోచించు. ఎంత మంది నిర్మాకలు నిజమైన కళాత్మక మైన చిత్రాలు నీర్మించారు? ఎందరు ప్రయత్నిస్తూ

12 భరణు న్నారు? ఒకటీ ర0డూ కాదుః డబ్బు కోనం యువకుల కామవాంఛలు రెచ్చగొడ్తూ, శ్తీ పురుష సంబంధాల్లో హేయకరమైన సంఘటనలు ృష్మిస్తూ, నైతిక పతనానికి దారి తీసే చిత్రాలు నిర్మిస్తూం టే--- ఇది కళా కేత్రమవుతుందా లేక వ్యాపార క్షే తమవుతుందా ' ఆలోచించు. ఈలాంటి మన స్తత్వం కలవారు దగ్గర చేరటం ఎంత మట్టుకు (శ్రేయ వ్కరం? స్త్రీలను గొరవించలేని సమాజం ఇది. ఇవన్నీ తెలిసి ఏన్ను ఎలా ఆ బలిపీఠం ఎక్కించేది?....పస్తులున్నా సరే, విన్ను మంచి. హృదయంగల ఓ మహానుభావుడి చేతిలో పెట్టటమే నాకు సంతొషం,

సుజాత పొద్దున్నుంచి కన్న కలలన్నీ కన్నీటి బిందువులుగా ఎలిచినయ్‌. రేడియో అఫ్‌ చేసి ఆఫీసు వేళయిందని తొందర పడు కున్న సత్యం తండ్రీ కూతుళ్ళ సంభాషణ సారాంశం అడిగి తెబుసు "న్నాడు.

“నా ఉరేశంలో సుజాత లాంటి చదువుకొన్న స్త్రీలు, రూప కంతులు తప్పక చేరవచ్చు. పాత నమ్మకాలను పట్టుకొని (పొకులాడీ వంత కొలం = జీవితం అధ్వాన్నంగా ఉంటుంది, 'కేరక్తర్‌ అనేది $ర్చనల్‌ విషయం. అది కాపాడ బడటానికి, చెడి పోవటానికి 'విమాలు కారణం కాజాలవు, సుజా, నువ్వు ముసలివాళ్ళను సలహా అలరీగినంత బుడ్చి తక్కువతనం మరొకటి లేదుః: "” అంటూ విసుగ్గా ఫ్నానానికి వెళ్ళిపోయాడు.

ఏవో సంభాషణలు, వాదాలు జరుగుతున్నాయి అని విన్న సీక్ర వంటి చేస్తూ వచ్చి గడపలో నిలబడింది. **ఏమో బాబు, సినిమాల్లో కరికే చెడిపోవటానిశేగావి బాగుపడే అవకశం అసలే ఉండదను కొంట్రా-అయినా నే చెప్పే దేముంది? ఎవరి యుష్టం వారిది” అన్‌ సీత జమళ్ళీ వంటరుల్లు ముఖం పట్టింది.

అందరి మాటలు, అభిప్రాయాలూ వింటూ కూర్చున్న సుజౌ అంగడి మొహంలోకి చూసింది.

చరణాంబలి

“అంతా విన్నావుగా, ఇక నీయిష్టం” అన్నట్టుగా రాఘవరా; సుజొ వైపు చూసి భగవద్గిక అందుకొన్నాడు.

ఓ చిన్న విషయం గురించి యింత ఆలకోచన, తర్షన భర ఉంటాయా? అయితే ఏం చెయ్యాలి? ఆలోచిస్తూ కౌసీ క్‌ప్వు తీసుకొ, తన గదిలో కెళ్ళింది సుజాత, గునిమాల్లో చేరే ప్రయత్నాన్ని నుజాత తాక్కౌలికంగా వివమించ

కొంది. నిత్య జీవితం గడవటానికి ఏదో ఓ ఉద్యోగం ఆవసరం కనుక ఏివో ఉద్యోగ (ప్రయత్నాలు చేసూ వుంది, ఇప్పటికి మూడు నొెలలనుండి (పయత్నిసున్నా ఓ మంచి ఉద్యోగం కూడా దొరకటేదు. ఈ మూడు నెలల్లో తపాలా బిళ్ళల ఖర్చు నెల జీతం కన్నా ఎక్కువే అయివుంటుంది. పెద్ద ఉద్యోగానికి అర్హతలు తక్కువ, చిన్న ఉద్యో గాలకి పెద్ర ఆర్హతలు కలవాళ్ళు రావటం = కొందరు న్తీలనే “ఫిఫర్‌ " చే సే, మరికొందరికి ఆ జాతి వారి నీడ పడటమే గిట్టదు. ఈ జీ౨ తంలో మనకి ఉద్యోగ [మౌ ప్తి ఉందా అని ఆలోచించుకొంటూ, ఏడో నంబరు బస్సు కోసం నిరీకీసూ క్లైక్‌ టవర్‌ వద్ద నిలదిడింది. ఆఫీసు లకి, కాలేజీలకి, స్కూళ్ళకి వేళ అవుతున్న కొద్ది జనం మూగటం (పారంభించారు.. కాలేజీ కురాళ్ళుు స్కూలు విద్యార్దులు సుజాత మొహంలోకి మొహం పెట్టి చూడటం, ఇకిలించటం, ఈలలు వేయటం, కట్టుకొన్న చీరె, రవిక గురించి *కామెంట్‌ొ చెయ్యటం వింటూనే వుంది. ఇదే త్రీ జీవితం! ఈలోపున ఏడో నెంబకు దిస్ఫు సైజ్‌" దగ్గర ఆగకుండా వెళ్ళిపోయింది. సుజా వాచ్‌ చూచుకొందిి ఇంకో అర గంటలో ఆఫీసు దగ్గర లేకపోతే. ఈ ఉద్యోగం రూడా జారిపోతుంది. విజంగానే జీవితానికి, బస్సు (పయాణానికి ఎంత నంబింధం

[శీ భరణు వుంది; అందరూ "సేజ్‌ "వద్ద నిలబడతారు. బస్సు రాగానే ఎక్కు కారు. మొదట ఎక్కినా సరే, ఎవరి స్తేజ్‌ వద్ద వారు చడీ చప్పుడు లేకుండా దిగిపోతారు. దిగక తప్పదు. కొందరు (పప్రయాణమంతా విలుచుండే వుంటారు. కొందరు కొంత 'సేపు విలబడినా సీటు థా కాగా నే కూర్చుంటారు, కొందరు మొదట్లోనే కూర్చుండి (వయాణం చేస్తారు. ఏదైనా చివరికి అందరూ దిగిపోక తప్పదు. డై 9వరూ, కండక్సర్‌తో సహా ఈ (పయాణంలో ఎన్నో గొడవలూః ఎవరి అదృష్టం బట్టి , వారి (సయాణం సాగుతుంది. మరీ దౌర్చాగ్యులు బస్సులో చోటు దొరక్కపోగా చ కాల (క్రింద పడీ చచ్చిపోశారుః

ఇన్ని ఆలోచనలను ఛేదించుకొంటూ రెండంతస్తుల బస్సు దూరంగా (పత్యత మెంది. జీవితం, బస్సు [పయాణ౦- ఈ 'రెండింటి'కే సృష్టించుకొన్న సమన్వయం ఒక్కసారి స్మృతి నుండి చెరిగిసపోయి ఓస్సు మాత్రం మిగిలింది. బస్సుకు అడ౦ంగా ఓ చిన్న క్మురాడు పరు

(కి

గెత్తాడు. సుజా కెవ్వున 'కేక వేసింది. వెంటుక వాసంత తేడాలో (ప్రమాదం తప్పిపోయింది. బస్సు సడన్‌ ట్రక్‌ తో ఆగిపోయింది. కుర్రవాడు ఏమీ జరగనట్టుగా వెళ్ళిపోయాడు.

ముసురుగా జనం. బస్సు ద్వారం ముందు చేరారు.. పోటీ పడ లేక సుజాతా, మరో ముసలాయనా మిగిలి పోయారు.

6 ఒక్క లు సీటు వుంది. మీయిద్దరిలో ఎవరైనా ఒక్కరి కే!” అన్నాడు కండెక్టరు, సుజొత వైపు చూస్తూ,

సుజాత జాలిగా ముసలొయిన వైపు చూసింది. “నన్ను వెళ్ళ వివ్వండి....ఇంటర్‌ వ్యూకి వెళ్లాలి.”

“స రేనమ్మ, నువ్వే వెళ్ళు. నాకు తొందర పని లేదు” అన్నాడు నవ్వుతూ.

“వాల్రా థాంక్స్‌ = మీకు యిద్బింది కలిగించినందుకు శమిం మలో ఉండతం బో ఎకి...0ది

దచదరణాంజలి

సరిగ్గా పది నిమిషాలు ముందుగా చేరింది గమ్యస్థానం. అదొ ప్రయివేట్‌ కంపెనీ. పొగాకు బిజినెస్‌. ఆఫీసు జవాను సుజాత! రి'పెప్లన్‌ రూమ్‌లోకి తీసుకెళ్ళి కూర్చోపెట్టాడు. స్త్రీలకి మాత్ర? ఉద్యోగం పరిమితం చేయటం చేశ పురుషులు ఎవ్వరూ ఉద్యోగాని రాలేదు. ఇంటర్‌ వ్యూకి మరో అయిదుగురు వచ్చారు. నై లాన్‌ చీరెల బ్యాక్‌ లెస్‌ జాకెట్టు, లిప్‌స్టిక్‌, నుదుట చెమ్కీ, బొట్టు 'పెట్టుకొన ఆవిడను పరీక్షగా చూసింది సుజాక. అందరిలోకీ ఆ అమ్మార బాగా (డెస్‌ చేసుకొంది. ఇంటర్‌వ్యూ [ప్రారంభం అయింది. అ గంటలో అందరిదీ పూ _రి అయింది. చివరి అభ్య్రని సుజా అందరి “ఆాలిఫి కేసన్‌ ఎ” తిలుసుకొన్న సుజాత తనకి ఉద్యోగ దొరుకతుందన్న ఆశ వదలుకొంది. దైవం మీద భారం వేపి గదిల్‌ కెళ్ళింది. ఆది ఎయిర్‌ కండిషన్‌ గది. చలి చలిగా వుంది. చలికాల ఆవరించినట్టుగా మూల నుండి ఫ్యాన్‌ గాలి పడమటి కనుమల నుం, చల్లగాలులను పంపుతున్నట్టుగా వుంది. నల్ల “వీక్షతో చేయబడి గుం డని దిల్ల, దాని చుట్టూ ఫోమ్‌ సీట్లతో కుర్చీలు, కిటికీలకి నై లా. క్‌ ర్రైన్లు, గోడకి చక్కని ('ప్రళతి దృశ్యాల ఫొటోలు, "టేబుల్‌ (పక్క? "బలిఫోన్‌ ఎంతో అందంగా వుంది. నల్లద్దాల కళ్ళజోడు పెట్టుకొ, సుజాత మొహంలోకి చూస్తున్న మేనేజర్‌ నవ్వుతూ సుజాతకు ' సీట్‌ ఆఫర్‌ చేసి కూర్చోమన్నాడు. సువాత వంటినిండా పమిట కప్పుకొ; కుర్చీలో కూర్చుంది.

“రీ జీర?

“సు బ్రాత.”

“దెప్‌, షార్టుహ్యాండ్‌ 1

“వచ్చు. రెండింటిలోనూ పాయ్యర్‌ ప్యాసమినాను.””

“మిది ఈ ఊ+ రేనా?”

“"కాదు.... ఆవును...”

“అం కే?” (నవుంతూ

భరణు

ఆట్రసల్రు డ్రశరు గుంటూరుజిల్లాలో చిన్న ఊరు, కానీ పదేళ్ళ కంచి యిక్కడే వుంటున్నాము.”"

“ప్పి నాన్నగారు ఏమి చేస్తూంటారు?”

*పసుతం ఏమీ లేదు.... ఇదివరకు బిజినెస్‌ చేసారు."”

ఆ బిజినెస్‌ ....*"

సుజాత మాట్లాడలేదు.

*ఫ్సీక్రు పూర్వానుభవం తక్కువే అనుకొంటా?" అన్నాడు, రర్షిఫికెట్లు చూస్తూ.

“డ్య _,., అవకాశం యి సే...”

“మెప్పించగలరు.... అంతేనా?”

ఇద్దరూ నవ్వుకొన్నారు.

ఆటీ క్రే్మ్మే మేం తెలియజేసాం....” అన్నాడు కాగితాలు తిరిగి ముచ్చేస్తూ.

"సెలవు తీసుకొని వచ్చేపింది సుజాత యింటికి. కీల్చాస్‌ సుజొతగారూ, మీరు అంత సీరియస్‌గా మకైష్‌ చేస్తే

ఆరోగ్యం చెడిపోతుంది సుమా = లంచ్‌ వేళ అయింది పదండి పోదాం!” అంటూ రమణమూర్తి కేబుల్‌ ముందు నిలదిగ్డాడు.

“ఫ్సిగ్రంత్ర సీరియస్‌గా లంచ్‌ అవర్స్‌ పాటిస్రే అజీర్తి చేస్తుంది” అంది సుజాత, రమణమ్నూర్డి కొత్త(డ్రెస్‌ పరీక్షిస్తూ.

*వ్సు'రేం ఫరవాలేదు లెండి. హరించుకొనే శకి ఉంది లెండి." రమణమూ ర్తి సుజాత హాండ్‌ బ్యాగ్‌ పుచ్చుకొని హోటల్‌కి దారితీశాడు. కంపెనీ ఆఫీసుకి అర ఫర్లాంగ్‌ దూరంలో వున్న ఉడిపి హోటల్‌ కెళ్ళి ఎక్కువ అలజడి లేని కేబుల్‌ దగ్గర కూర్చుని టిపెన్‌కి ఆర్డర్‌ యిచ్చాడు.

చరణాంజలి ||

*“క్యరోజు మీరు మా అతిధులు . ఆర్ష ర్‌ మీది, విల్లు మాది” అన్నది సుజొ.

“ఓకే.... అలాగె తే రోజూ మీ అతిథిగా వుంటా” అంటూ రమణమూర్తి సుజాత కళ్ళలోకి చూశాడు.

“మిష్షర్‌.....ఇది పబ్లిక్‌ హోటల్‌,”

“ఆఅ యామ్‌ సారీ....”

సర్వర్‌ తెచ్చిన టిఫిన్‌ అందుకొని . ఒక సేజ్‌ సుజాత ముందు పెట్టి ఏమీ సంభాషించకుండా తినసాగాడు రమణమూ రి, రమణమూర్తి మొహంలోని చిన్నతనం, అవమవాయకత, కళ్ళలో సిగ్గుచూసి సుజాత జొలి పడింది.

“మీకింత కోపం-సీీయస్‌గా ఉంటారని తెలి స్తే నేను మీతో వచ్చేదాన్ని కానే కాను.”

“ఇప్పుడేం జరిగింది?”

*ఏదో పొరపాటున తొందర పడితే మాతం స్పోర్టివ్‌ గా తీసుకొని క్షమించకూడదా?ి”

ఆ మాటలకి రమణమూ రి పకపకొ నవ్వాడు.

సుజాత సన్నగా నవ్వుతుంకే సర్వర్‌ హాజరయ్యాడు, కాఫీ ఆర్షర్‌ యిచ్చాడు రమణమూర్తి. ॥

ఈ ఆఅంత తేలిగ్గా పోని వ్వా రేం?”

క నే యిప్పటివర తే. మళ్ళీ సాయం[తం ఉందిగా!”

“షార్‌ ....షూర్‌.... అన్నట్లు నేను ఈ కంపెనీలో చేం నాలుగు నెల లె దిగా, నన్ను గురించి మేనేజర్‌ ఏమి అనుకొంటు న్నారు?”

“ఎ మనుకొంటారు? .... మంచి ఫైనో....చీప్‌గా దొరికిందనుణ కొంటున్నారు”

సుజాత విరగబడి నవ్వింది.

[రీ భరణు

“ఆవును, ఆ విషయం నాకూ తెలుసు. కానీ ఏం చేయను? ఎన్నో చోట్ల [(పయత్నించినా దొరకలేదు.”

““ఎలా దొరుకుతుంది? ఇక్కడ రాసి పెట్టి వుంటే?

“ఆంకేనా....మీ స్నేహం మాకు లభ్యం కావలసి వుంటే మరోలా ఎలా జరుగుతుంది?

““అబ్బా....ఏం బ్లఫ్‌ కొడుతున్నారు. నేను లేకపోతే యింకె వ్వరూ లేరా?”

66 జేర 9?

“స్ట్‌ రీటా లేదూ?”

*రీట్రానా?.... నే నెప్పడూ ఆమెతో చనువుగా మాట్లాడలేదు. తెలుసా?”

**ప్ట్ట? ఆమె....””

“మంచీ = చెడూ అని కాదు....నాకు ఆడవాళ్ళతో 'స్నేహం చెయ్యటం అంటే అదోలా వుంటుంది. ఆందులోనూ రీటాతో మరీ....”

“అడవాళ్ళని చూ స్తే భయమో, సిగ్గో?"

“లేదు....భయం లేదు. మీటోటి వాళ్ళని చూసే గౌరవం”

కగర్ధాంక్‌. న! అయితే నాతో ఎలా "స్నేహం చే స్తున్నారు?"

*6ళట్ఞదే నాకూ ఆర్ధం కౌవటం లేదు.”

ఇద్దరి చూపులూ అప్రయత్నంగా కలుసుకొన్నాయి. వెంటనే సుజాత మొహం టత్రిస్పుకొంది.

“ధ్సీక్రు రీటా అంటే ఎలాంటి అభివాయం ఉన్నప్పటికీ నాకు మాతం ఆమె అంటే యిష్టం, ఎంతో సోషల్‌గా ఉంటుంది. అందంగానూ ఉంటుంది.”

రమజమూ రి మొహం చిటించాడు.

చరణొంబజలి || “మీకో విషయం చెపుతాను + నన్ను అపార్ధం చేసుకోకండి. ఆమెతో మీరు కొంత జాగ త్త్‌గా మసలుకోవ లసిందిగా న్నాఫార్ధ న్‌. సుజాత నవ్వింది. కక్షాష్షన్స్‌ యిచ్చినందుకు థాంక్‌్‌....కానీ నా విషయాలు నాకు బాగా తెలుసుననుకొంటా._"” ఆంది బిల్ల తీసుకొంటూ. రమణమ్లూర్హి ముఖ కవళికల్లో మార్పు చూసి మనసులో నవ్వుకొంది. బిల్లు యిచ్చి, హాండ్‌ బ్యాగ్‌లోని చిల్లర డబ్బులు కురి పించింది. మేనేజర్‌ తీసుకోలేదు. సుజాత (పళ్నార్ధకంగా చూపింది. “ఆది అంతే పదండి" అన్నాడు రమణమూ రి ఆఫీసుక దారి తీసూ. "“సాయం(తం మనం ....”” “స్తార్హీ నాకు వేరే ఎంగేజ్‌ మెంటు వుంది.... రీటాతో.” రమజమ్హూర్హి మనస్సు చివుక్కుమంది. ఏమీ మాట్లాడకుండా ఆఫీసు చేరుకొన్నారు. టంరోజు శనివారం కం పెనీ సగంరోజే సనిచేస్తూంది. రీటా సుజాతను తనగరదికి ఆహ్వావించింది. ఇద్దరూ (పక్కపక్క 'పేబుల్‌ దగ్గర పనిచేస్తూన్నప్పుడు స్నేహంగా ఉండక తప్పదు, సుదొత ఎంఠే! రిజర్వుడుగా ఉన్నా రీటా నవ్వుతూ, హుషారుగా పలుకరి స్తే మాట్లాడక తప్పుతుందా? రీటా కులగోత్రాలు ఎవ్వరికీ తెలియవు. తండీ ఆంగ్లో ఇండియన్‌ అని, తల్లి హిందూత్త, అని చాలామంది చెప్పుకొంటారు కౌని నిజానిజాలు ఎవ్వరికీ తెలియదు. ఇప్పుడు ఇద్దరూ లేరు. ఇం వ్వరూ లేరు. సుజాతని చాలారోజుల్నించి ఆహ్వానిస్తూన్నా, తన ఏదోవిధంగా తప్పించుకొంటున్నది. *మాబోటి బీదవారింటికి రావట; మీకు ఇషంళేదా లేక నికశేదమా+?ి" అని విలదీపింది. దాంతో సుణాగడి

వ భరణు వెళ్ళక తప్పలేదు. రమణమూర్తి చేసిన "హెచ్చరిక సుజాతకి జ్ఞావకం వుంది. ఆ విషయం గురించి తెలియకపోలేదు.

రీటా ఇంటిని చాలా అందంగా అలంకరించింది. రెండు 'పెద గదులూ, ఓ చిన్నగది, మేడమీద అవటంచేత ఆ గదులకి అదో రక మైన అందంవుంది. గదులకి పెద్దపెద్ద కిటికీలు, వాటికి ఆధునికమైన దీనై న్‌లతో అద్దబడిన క రెన్లు. (డ్రాయింగ్‌ రూమ్‌ లో చిన్న అక్వేరియమ్‌, ఎలక్ట్రిక్‌ దీపపు కాంతిలో రంగురంగుల చేపలు మెరసిపోతూ క్షణం విలకడలేకుండా ఈదుతుం టే నిజంగానే వాటికి ఆలా ఈదటం ఎవరు నేర్పారు అనిపిస్తూంది! సోఫాసెట్లు ఓ మూలగా చిన్న రకయో సెట్టు రెండవది పడగ్గది, పరుపుమీద తెల్లని సిల్కు దుప్పటి = ఎరుపు కంగు వెళ్వెట్‌ దిండ్లు, ఓ పక్కన (డెస్పింగ్‌ "పీబుల్‌, మూడోగది వంటయిల్లు,

“సుజా ఏలా వుంది ఈ నీద కొంప?

“ఇంత చిన్నయిల్లు అమునా ఎంతో అందంగా అలంక కుంచావు. నీకు చాలా మంది అభిరుచివుంది రీటా! స్వర్షతుల్యంగా =ఉ౦ది.” రీటా గలగలా నవ్వింది, నవ్వుతుంకే బుగ్గమీద పడేసొట్టి ఎంతో అందంగా కనిపిసుుంది.

“'థాంక్స్‌....సుజా=-నువ్వూ నాకు నచ్చావు. ఇలా సోఫాలో కూర్చో. రెండు నిమిషాల్లో (డెస్‌ చేంజ్‌ చేసుకొసా.”

*ఓ'కే__ అందాకా నీ అక్వేరియమ్‌ చూస్తూంటా””

రీటా అద్రంముందు నిలబడింది, మెరుపుతీగలా దిద్దుకొన్న తన వావణ్యాన్ని తృ ప్రిగా చూసుకొంది. శరీరంలో (_పతివంపూ ఆజంకా ుందరిమాదిరిగా వుంది. ఒళ్ళు విరుచుకొంది. తలలో పిన్నులు తీసేసి

పట్టగా వున్న జుట్టుని మొహంమీద వేసుకొని చూసుకొంది. జుట్టు ఏం[డ్రని బుజాలమీద పడుతుంటే నవ్వుకొంది. ఎందుకోః సుజాత సయుట్‌ చేస్తున్నది'అన్న విషయం గు రుకురాగానే వెంటనే దుస్తులు హార్చుకుంది. పెదవులకి సన్నగా లిప్‌స్టిక్‌ పూసింది. మెడమీద "ఫెర్‌

చరణాంజలి 21 ఫ్యూమ్‌ జల్లుకొంది. జుట్టుని వెనక్కిలాగి రిబ్బన్‌ తో ముడేసింది. వంట గదిలోకి పోయి (శ్రేలో టీ, బిస్కెట్లు పట్టుకొచ్చి టీపాయిమీద వుంచింది+ ఇంకా అక్వేరియమ్‌ చూస్తూన్న సుజాతారీటాని చూసి “ఎక్కడికైనా పోవాలాళి అంది,

• అప్పుడే కాదు, ఇంకో గంటకి.”

టీకస్పు సుజాతకి అందించింది. ఇదరూ బిస్కెట్లు తింటూ టి సిప్‌ చేస్తున్నారు.

“సుజా, స్‌న్ను ఆరు నెలలుగా చూస్తూన్నా ఇచా మూూపదోా ఉంటున్నావు! మా కంపెనీ నీకు నచ్చజంజేదాః”

“ఆలా వుంపే నాకు లైఫ్‌ డల్‌గా వుంటుంది,”

సుదాత మాట్లాడలేదు.

“సుజా,...నా జీవితం గురించి వీకు తెలసుననుకొంటాను.” లేదన్నట్టు తల (తిప్పింది సుజాత, టీ కప్పు (శేతో పెడూ,

“"నాకు నా అన్నవా రెవరూ లేరు. మా అమ్మా, నాన్న ఇద్దరూ నా చిన్నతనంలో నే చనిపోయారు, నన్ను "పెంచిన అంకుల్‌ కూడా చనిపోయారు. అప్పటికి నేను స్కూల్‌ పెనల్‌ పాసయినాను. ఇష్‌ షార్గుహ్యాండ్‌ నేర్చుకొని ఈ ఉద్యోగంలో చేరాను. నన్ను వివాహం చేసుకొందామని మా బంధువుల అబ్బాయి ఒకడు (ప్రయత్నించాడు, నేను ఒప్పుకోలేదు. అప్పటినుంచి నేను వేరే వుంటున్నాను. ఇలా స్వేచ్చగా వుండటమే నాకిష్టం ఇది నా చిన్న గాథ" అన్నది బి స్కె త్తు కొరుకుతూ, “మరి నీ సంగతో?” అన్నట్టు సుజాతవైపు చూసింది. సుజాత ఏగో ఆలోచిస్తున్నట్టుగా మొహం (పక్కకి (తిప్పు కొంది.

“పెళ్ళి...." అని ఆగింది,

“* పెళ్ళా....నాకా పెళ్ళి....”"వికగబడి నవ్వింది రీటా. సుజాతకి అర్హంకాలేదు. రీటా మొహంలోకి చూస్తూ కూర్చుంది.

ఉట భరణు

“సుజా....నువ్వు నిజంగానే పిచ్చిదానివి. పెళ్ళి ఏం పెళ్ళి -...ఆ పెళ్ళంసే ఎంతమందికి అభిమానం వుంది? పెళ్ళి చేసుకొని మొగుడ నే యజమాని చేతుల్లో బానిసగా నలగటమేగా। వాళ్ళచితం మీద ఆధారపడి పిల్లల్ని కనడంం-నలుగురు పిల్లల్ని కన్న తరువాత ఆ మొగుడు వి. పెళ్ళాంకోస మయికే తహతహపడాడో ఆమెనే ఈస డీంచుకోవడం, హింపించడం....ఛా.... ఛా....నాకు పరమఅసహ్యం =కుక్క_మెళ్ళో లై సెన్సు మాదిరిగా మనమెళ్ళోనూ అ ల సెన్సు తాడు లేకుండా జీవించలేమా?” లా

“పెళ్ళంటే లై పెన్స్‌ తాడేనా, సవిత్రత లేదాః”"

“*పవి(తత ....ఆ నాలుగక్షురాళి మాటలోని ఒక్కొక్క అక్షరం ఒక్కక్క గోడగా స్‌ర్మించి ర్తీని సజీఎంశా నమాధి చేపింది పమాజం, మీ పురాణాల్లోనూ ....మా పుంణాళ్లోనూ ఎన్నో ఆదర్శ నంత మైన కథలున్న మోట నిజమే. కాని అవి కేవలం కథలు.పొతి వత్యంలో మాకం 'సెక్స్‌ సంబంధం వుండదా? ఆ సెక్సే సృష్టికి మూలకారణ౦1 సెక్పకోస మే పెళ్ళి, ఆ సెక్స్‌ అనుభవం కావాలం జే పెళ్ళి చేసుకోవటం అనవసరం"”.... అంది రీటా ధీమాగా.

“పవి[త్రత,పాతి,_వత్యం=ఈ , రెండుమాటలకీ మనం ఊహించు కునే ఆర్భ౦కన్నా ఎక్కువే వుంది, సెక్స్‌....దాన్ని గురించి ఎందుకు అంతగా ఆలోచిసారో నాకు తెలియదు. నిత్యకృత్యాల్లో అదోభాగం అనుకొంటాను. అంతే! ఆనకట్టలేని సీట్రి (ప్రవాహం ఎంత (ప్రమాద కర మో-బంధనాలు లేని న్తీ కూడా అంతే...” ఇంకేదో చెప్పదోయి అకస్మాత్తుగా ఆగిపోయింది.

“సుజా, ఎంతో నిండుగా మాట్లాడుకావు. నీ ఫిలాసఫీ నాకు అగ్భ ౦ కొదు. నువ్వు చెప్పే విషయౌన్ని గురించి తీరిగ్గా ఆలోచించాలి. కాస ఆలోచించటం అంటే నాకు విసుగ్గా వుంటుంది. వీలైనంత దుటుకు ఎక్కువగా ఆలోచించకుండా=-కాలం గడుపుతాను; ....సుజా, ఆయితే నీకు పాత్మివత్యంమీద నమ్మక౦ వుందా?”

చరణొంజలి రత్రి ఉంది.

రీటా 'పెళాపెళా నవ్వింది.

“పాతి వత్యం అనేది అసహజమైన వ్యవస్థ అంటాడు చలం, ఓ పుస్తకంలో.”

*్రప్స "కేవలం చలంయొక్క వ్య క్రిగత అభిపాయం,. తను చూచిన సమాజంలో, తను చూడగలిగినంతలో, ఆయన అనుభవం. లోకి వచ్చినంకలో....బురదలో కలువణ మావిరిగా కలుషికమైన సమాజంలో కూడా ఇంకా కొందరు పత్నివతలు ఉన్నారు, అలాంటి వారు ఒక్క-రిద్దరున్నప్పటికీ పాతివ్రత్యం అసహజమైన వ్యవస్థ కానే కాదు.

“సుజా ,...నిజంగా నీ మూఢ నమ్మకాలకీ .... తుప్పుపట్టిన పాత సంస్కారాలపట్ల నీపగల అభిమానానికీ నే జాలివడుకున్నాను. నువ్వు ఆర్థడాక్స్‌ గరల్‌ వి. సోషల్‌గా వుండిదూ పే సమాజం నీ కర్ణ మవ

"తుంది

సుజాత ఏమీ మాట్లాడకుండా ఊరుొంది. ఇదరి అఖి ప్రాయాలూ సమానాంతర రేఖల్లాగా ప్రమాణిస్తున్నాయే కాసొ ఎక్కడా కలవటం లేదుః

“సుజా.... ఒక్క విషయంః””

ఏమిటన్నట్టుగా చూచింది రీటావైపు సుజాత,

“పర్సనల్‌ విషయం... స్నీక్రేట్‌ అనుకొం శే చెప్పక్కర్లేదు,”

*ఫరి వారేదు.... అడుగు”

“సీకు రమణమూర్తిమీద ఎలాంటి అభిప్రాయం?....”

క్షణంపాటు నివ్వె5 పోయింది సుజాత, వెంటనే శేరుకొని, “అభిపాయాలు ఏర్పరచుకునే పరిచయం లేను” అంది.

రీటా సుజాతను అనుమానంగా చూపింది. వరండాలో కాలింగ్‌ బెల్‌ (మౌశగింది, తలుప్పతీసింది రీటా. మీశన్‌ చక్కగా (డెస్‌ చేసు

కొ చ్చాడు.

ర్డీ భరణు మీనన్‌ లోపలకొస్తూ సుజాతవైపు దీర్ప ౦0గా చూసి నమ స్కారం చేళాడు. సుజాత (ప్రతినమస్కారం చేపింది. “రీటా, ఈ రోజు ప్రోగాం మరిచిపోయావాః” "లేదు అన్నట్టుగా రీటా తల తిప్పింది. “నాకూ ఆలస్యం అవుతోంది-యిక వస్తా” ఆంటూ సుజాత లేచింది, రీటాకి మీనన్‌కి నమస్కారాలు చెప్పి బయలుదేరింది.

“రీటా .... ఈ నాటుసరుకు ఎందుకొచ్చింది?”

ఈఏ లేదు. నేనే ఆహ్వానించాం.”

• అంతేనా?"

*డ్ష్య,....అంతే....చాలొ మంచిది.”

“రమణమూర్తికి ఈమెకి....”

“అదేం లేదు. మంచి స్నేహితులు,”

ఇంత మంచి సర్షిఫి'ేట్‌ నీదగ్గర నుండే?”

*ఏ్టీ_...ఎందుకు కాకనూడదు?....లోకం సంగతి నాకు బాగా కెలుసు. సుజాత అమాయకురాలు,"

*స'ర్రే నాకెందుకు. నువ్విలా రా అంటూ చెయ్యు పుచ్చుకు లాగాడు, రీటా మీన న్‌ వళ్ళో వాలింది, అప్పుడే బజార్లలో చీకటి (క్రమ్ముకున్నది. “మరి _పోగాం సంగతి?”” అన్నది రీటా, మీనన్‌ ఎ్మరని కళ్ళలోకి చూస్తూ. "సెకండ్‌ షోకి పోదాం”” అన్నాడు, తలుపు దగ్గరికి నెట్టి. చపాచాన్యునికి సంసారం ఓ ఎద్దబిండిలాగా సాగిపోతూ పుంటుంది,

'వే[కి ఇంత మేత ఉంటే సరి. మధ్యమధ్యన ఎడ్లకీ ఉత్సాహం వచ్చి కౌస్త వడివడిగా పరుగె త్తుతాయి. సుజాతకి ఉద్యోగం కుదిరి వప్పటినుండి వెన్నీళ్ళకు చన్నీళ్ళుగా సహాయం లభిసోంది. సత్యం జొంచం రిలీఫ్‌ ఫీల్‌ అయినాడు, ఇప్పుడు ఇంటిఖర్చుల్లో కొంతభారం

చరణొంబజలి ల్‌ తగ్గింది. రాఘవరావుకి మాతం ఏ ఆరికభారం రూడా అవివాహితై న కు-తున్ను ఒక ఇంటిదాల్ని చేయలేవస్న భారంకన్నా ఎక్కువగా అని పించటంలేదు. హాయిగా పెళ్ళిచేసుకొని కాపురం చేసుకోవలపిన కూతురు ఇలా కాయకష్టం చేశుకొని బకకటం ఏ తండ్రికి మాత్రం ఇష్టం ఉంటుంది కనుక।;తాను నమ్ముకొన్న పరమాత్ముడే ఈ సమస్యను పరిష్కరినాడు అని కూర్చున్నాడు. అకొశంతలో మబ్బులకి పుట్టుక అంళఠం లేనే, మెదడులో చెలరేగే ఆలోచనలకి ఆదితువీ లేమ. ఈ అతోచనల మర్టనం నుండి చెలరేగేవే సమస్యలు. వీటికి అంతులేదు, చాలా సమస్యలు మనిషి తాపస్తత్రయంవల్ల జని నాయు = కొన్ని పరిస్టితుల (పభాపంవల్లి ఆకొశం నుంచి ఊడి పడ్డఘగా సత్యానికి విశాఖకి బడిలీ అయింది అని తెలియచేశారు అధికారులు, దారలో పడుతోంది అని అనుకొన్న సంసారానికి మళీ సమస్యలు. సత్యం ఏమీ బాధవడలేదము. హాయిగా స్వేచ్చగా ఉండొచ్చు అనుకొన్నాడు. సీకకి, సుజాత ముదుసలి తండ్రిగురించి ఆలోచించ! తప్పలేదు. రాఘవూవు పెద్దకూతు సంపారం, సుజాత ఉద్యోగం; ఇంటిదగ్గర పొలంప్పుటా చూచుకోవనటం గురించి ఏవ యాని రాలేకపోయినాడు. “అమ్మా. సుజా! ఇక్కడ జఒంటరీగా ఉఎడడ, దేనికి? నాతో రా, మన ఊరు పోదాం” అన్నాడు.

“లేదు నాన్న, నేను ఇక్కడే ఉద్యోగం చేసుకొంటాను ఉద్యోగం చేయగలిగికూడా వీదగ్గరకొచ్చి ఊరికే కూర్చోవటం ఇష్ట, లేదు.”

స్టో సి విజ్చాల్లు, నువ్వూ వెళ్ళి....

“వద, నేను ఇక్కడే ఉంటావు” అవి ఖచ్చికంగా చెప్పింది ఈ సంభాషణ వింటూన్న సీఠక ఉండబబ్రచేక అంది. “ఈ పట్టకాల్ల ఎంతోమంది స్నేహితులు, పరాయివాళ్ళు తారసిల్లుతూంటారు”....

“అక్కయ్యా, నువ్వు హెచ్చిస్తూన్న విషమం నాకు తెలును ఏ సందర్భంలోనూ అపకీ ర్తిపనులు చెయ్యను....” సీకః మార

ఉం

భరణు "ట్లాడకుండా వెళ్ళిపోయింది. రాఘవరావు స్వగామం వెళ్ళి పొలం 'పెస్టుకుని ఉండదలచాడు, సుజాత వేరే చిన్నగవ చూసుకొని ఉండ నికి నిశ్చయించుకొంది. “సరే, మీ ఇష్టం. ఏది ఎలా జరగాలో 7గే. జరగనీ” అన్నాడు రాఘవరావు. (ప్రయాణం కావటానికి అన్ని న్నిహాలు జరుగుతున్నాయి. వారం-తిథి, (ప్రయాణానికి కుదర్చబడింది. కీ వీధిలో ఓ చిన్నగది పదిహేను రూపాయలకి కుదిర్చి పెట్టాడు ఏవరావు, సుజొతకి, సుజాతని దగ్గర కూర్చో బెట్టుకొని ఎన్నో తోపదేళాలు నీతి శతకాలు వల్లించారు. వీలయినంత త్వరలో 'హం కుదరటం అవసరమనీ, తాను కన్నుమూసేలోపుగా వివాహం గటమే తన కోర్కె అని చెప్పాడు, కుకవారం సాయంత్రానికి (పయాణం థాయం చేయబడింది. మూట,ముళ్లె సర్దుకొని రాఘవరావు, సత్యం. అతని సంసారం వ చేరుకొన్నారు. సత్యాన్ని సాగనంపటానికి అతని "స్నేహితులు "మంది వచ్చారు. కానీ చీట్ల పేక. సినిమాలు, అడపా దడపా “కి వచ్చే స్నేహితుడు మధుసూదనరావే ముఖ్యుడు. సత్యం కు సుజాతకి పరిచయం చేళాడు. అవసరం వచ్చినప్పుడు ఏ యం అయిశా చేస్తాడని చెప్పాడు నత్యం. రమణమూ రిని ఆత మధుకి పరిచయం చేపింది. ఈ పరిచయాలు, పంామర్శలకు ఇ కలిగిస్తూ, రై లుకూతేసుకొంటూ స్తేషన్‌లోకి దూసుకొచ్చింది, ముషాలపాటు అంతా హడావిడి ఏదోరకంగా అవస్థనడి కూర్చోవ కి చోటు సంపాదించాడు సత్యం. రాఘవరావు కిటికీ దగ్గర “ఎని రమణనూ రని పిలిచి ““బాబూ....నువ్వు....మా సుజాతని కని పెట్టి వుండాలి. అమాయకు5ాలు”” అని (బతిమాలుకొన్నాడు. లిమాటలకు. జవాబుగా తలఊపాడు=-మధు ఓరగా చూస్తూ రకంగా నవ్వుతూ నిలబడ్డాడు. “అమ్మా....సుజా.... పీకు ఎప్పుడు కష్టంతో ప్తే అప్పుడు పెయ్యి""అంది సీఠ. సుజాకి కళ్ళవెంబడి నీళ్ళు తిరిగినయి. గార్తు

చరణాంబజలి ల్ల విజిల్‌ వేసి పచ్చజెండా వూపాడు, రైలు కూళేసింది. రై లుచక్రాలు మెల్లి మెల్లిగా ముందుకు కదులుతుంటే.... ఆత్మీయులు దూరం అవ తుంపే ఆ బాధ ఎలాంటిదో తెలుసుకొంది సుజాత. ఆ బాధ (పతి ఫలంగా అకన్మా త్తుగా మేఘం వర్షి ంచినట్టు, కన్నీరు కొర్చింది. మధు, సత్యానికి వీడ్కోలు చిహ్నంగా జేబురుమాలు ఊపాడు. ౨లు ఫేషన్‌ దాటిపోయింది. సుజొం రమణమూర్తి, మధు ఇంటిముఖం పట్టారు, సంజాతకి తాను మామూరణుగా అలవాటు పడిన మనుష్యుల నుండి విడిపోయి. ఏకొంక జీఎతంతో సమాధాన పశటావికి రెండు 'నెలలు పట్టింది. మొదటి,పదిహేను రోజులు మాత్రం అనుక్షణం రాఘవరావు, సీత తలపు కొస్తూండే వారు. రమణమూ రి వీలై సతమటుకూ వెంబడి ఉండటంతో కొలం ఎలాగో కబుర్ల తో గడి "పేసింది. రెండు మూడుసార్లు మధు కూడా వచ్చి చెగ్శాడు. అందరూ లళ్ళిన తరువాత సుజా ఒక్కతే గదిలో కూర్చుంటే, జరుగుతున్న జీవికం గురించి కన్నా జరగదోయే దాన్నీ గురించి ఆలోచిస్తూ కూర్చునేది, 'పెనవాళ్ళు దగర లేకపోవటంతో కొంత నిర్లక్ష్యం, 'పేచ్చతో అభిరుచులు నెర వేర్చుకోవాలన్న కోరిక కలిగింది.” తాను ఇప్పుడు ఏ పని చేస్తూన్నప్పటికీ తనకి నచ్చిన విధంగా చేస్తోంది. ఖరీ 2న చీరలు కట్టుకోక పోయినా, తాజా 'ఫేషన్లు రంగులు డిజైన్లు ఆలోచించి కడుతోంది. మంచి సువాసన గల పొడర్లు, స్నోలు వాడు ౦ది. రకరకాల వొల్లు 'పెట్టుకోవనడంలోనూ, **మేదీంగా"”దు స్తులు నరించటం౦లో ఎంతో సరదా పడుతోంది. (ప్రతికోజూ, మల్లియలో, క్‌ సకాంబరాలో, చేమంతులో లేక అఫీనుకి పోవటంబేదు. ఏదో గా తదనం, నిండుతనం సుజాతలో అంకురించఛ్ళింద్ది సభాత్త్ల

ర్రి భరణు ఫక్క_గా ముసొబయితే ఎంత సేపు చూసినా విసుగనిపించదు. రమణ మార్తి (ప్రతిరోజూ సాయంత్రం సుజాత ఇంటికి రావటం, ఇద్దరూ కలసి షికార్లకి సినిమాలకీ, పోవటం నిత్య కార్య కమం ఆయింది. జీవితం ఒక మల్లె పాను అనిపించటంలో ఆశ్చర్యం ఐఏముంది.

సుజాతకు కంపెనీ అధికొర్లు జీతం ఎక్కువ చేళారు. కం 'పెసీతో (పతి చిన్న విషయం సుజా అవగాహనం చేసికొంది. కీటాకన్నా సుజాతకి తెలివితేటలు ఉన్నట్టుగా అందరూ అభిపాయ పడ్డారు. సౌమ్యం, సంస్కారం సుజాతకి (ప్రత్యేక గౌరవాన్ని సంపాదించి పెట్టినయ్‌. కానీ రమణమూర్తి సుజాతల స్నేహాన్ని ఎవరూ కని పెట్టక పోరేదు.. మరో వైప్ప మీనన్‌ రీటాల (ప్రణయ కలాపాలు హద్దులు మీరినట్టుగా నూ గుర్తించారు. కొంతకొలంగా కంపెనీ మేనేజర్‌ విశ్వేశ్వరరావు (పతి చిన్న పనికి సుజాకను పిలు స్తున్నాడు. ఇది రీటాలో కొంత అసూయను జనింపచేసింది. కానీ కనకీ ఎక్కువ విశాంతి లభిస్తూన్నదవి సంతోషపడింది. విశ్వేశ్వర రావు బెల్‌ నొక్కి. సుజాతను పిలిపించాడు. సుజా షార్దు హ్యాండ్‌ వు స్తకం పుచ్చుకొని మేనేజర్‌ గదిలో హోాజరయింది. విశ్వేశ్వరరావు దుజాతను పరీక్షగా చూళాొడు. తెల్లని *వాయిల్‌ వీర, శరీరానికి అతుక్కుపోయిన లేత రంగు నైలాన్‌ తెల్ల జాకెట్టు, వదులుగా నుదుటి మీద, చెవుల మీద పడుతున్న ముంగురులు, వదులుగా తర ముకొన్న కనకాంబరాలు, నుదుట తీర్చిదిద్దిన పెదబొట్టు, రెండు చేతులనిండా ఎర్రని గాజులు, చిన్న పెదవుల మీద వెన్నెల అలాంటి చిరునవ్వు

66 జ్య ల్రా నిల్చునే ఉన్నా రేం కూర్చోండి.”

“పర్మిషన్‌” పొంది పుస్తకం తెరచి కూర్చుంది.

“నిన్న “దీ-ట్‌' ' చేసిన ఊఉ త్తరాలు టైప్‌ చేళారా?ొ

“స్‌ చేసి డిస్పాచ్‌' చేయించాను”

చరణాంజలి గ

“ఈ సంవత్సరం మన పొగాకును యుగోస్లోవియా. జపాన్‌ కొనటానికి అంగీకరించాయి. బిజినెస్‌ బాగావుంటుంది. '*

“వాలా సంతోషం.”

“ర్స్సీక్రు పని ఎక్కువవుతుంది.””

“ఫరవాలేదు.

“ఇప్పుడు డిశ్చేట్‌ చేసే లెటర్స్‌ ఏమీ లేవుంకాసేపు మాట్లాడ లని వీలిపించాను."””

సుజా పుస్తకం మూసేసి మేనేజర్‌ మొహంలోకి చూసింది. విశ్వేశ్వరరావు సుజాత కళ్ళల్లోకి సూటిగా చూడదేక పోమాడ్తు.

“ఏమిటి విశేషాలు" అన్నట్టుగా మకోసారి చూసింది, మేనే జర్‌ మొహంలోకి.

“మీరు చేరి ఆరునెలలపై నే అయింది కదా, ఈ ఉద్యోగ ఎలా వుందికో

సుజా చిన్నగా నవ్వి, “ఉద్యోగం బాగానే వుంది అంది,

“ఇక్కడ మీ నాన్నగారూ .... వాళ్ళతో ఉంటున్నారా?”

సుజా కీణం పాటు ఆలోచించింది.

“మొన్నటి వరకూ ఇక్కడే ఉండి వారు ఊరి కెళ్ళారు.ఇప్పుడే రూంలో ఉంటున్నాను.”

“అలాగా.... ఒంటరిగా ఉండటం కష్టం కదండీ?"

“లేద్వ... ఇరుగు పొరుగు సహాయం వుంది.

“మీరు పెద్ద చదువులు చదువుతే బావుండేది”

“ఆవును కానీ పరిస్థితులు అనుకూలించ బేదు."

“మికు అభ్యంతరం లేకపోతే....”” ఆగిపోయాడు.

“చెప్పండి.”

*'రెపు ఆదివారం సాయంత్రం మీరు మా ఇంటికి డిన్నర్‌! రావాలి

సుజా నవ్వింది.

(0 భరణు “మీకు అభ్యంతరమా?” 66 బ్రేబ్రు వస్తాను.” సుజా నవ్వుతూ కుర్చీలోంచి లేచి "సెలవు తీసుకొని వెళ్ళింది. రాతి సరిగ్గా ఏడుగంటలై ంది. సుజాత ఇంటి నుండి 'రగ్‌హిల్‌ ఎకి వెళ్ళే (ప్రయత్నంలో వుంది. ముస్తాబము ఇల్లు కది లేప్పటికి బడున్నర ఆయింది. అద్దం ముందు నిలబడి కాసేపు తనని తాను సరీకించు కొంది. వపీలి రంగువీర, తెల్లని రవిక, సన్న జాజుల పూలు, రెండు చేతులకి నీలిరంగు గాజులు, చక్కగా తీర్చిన బొట్టు కళ్ళకి సన్నగా కాటుక. ఒక్క మాటలో చెప్పాలం కే తనకున్న కూగసునంతా పోగు చేసుకుంది. వాచీ చూచుకొంది. ఏడున్నర అయింది. గది తలుపులు వేసి రోడ్డు మీదికొచ్చి 8కెకోసం వెతికింది. “త ఎక్కి టాక్సీ సాండు కెళ్ళి అక్కడ్నించి టాక్సీ మాట్లాడు కొంది, రెడ్‌ సాల్స్‌కి, వెనక సీటులో జారిగిలపడి పర్పులోంచి అద్దం కీసి చెవులమీద పడుతున్న ముంగురులను సర్దుకొంది. కర్చీఫ్‌ తీసి ముహం అర్దకొంది, ఎనిమిదిగంటల కల్లా రెడ్‌ హిల్స్‌ చేరింది.ఆఫీసు “కరు ఇచ్చిన చిరునామా ననుసరించి మేనేజర్‌ ఇల్లు కనుక్కొంది, కొడగుగ ఇచ్చేసి టాక్సీని పంపించి"వేపింది. విశ్వేశ్వరరావు వ్‌ ఆంత ప్తులో విలబడి సుజాకోసం నిరీక్షిసున్నాడు. సుజాని చూడంగానే శ్వేశ్వరరావు సంతోషంతో ఉప్పొంగి పోయాడు, సుజా రెండస్తుల కీడని పరికించి చూపింది. ఇంటి చుట్లూ (ప్రహరీ గోడ. లోవల క్కని పూల మొక్కలు. అటూ ఇటూ రెండు కొబ్బరిచెట్టు నేత్రా దంగా ఉన్నది. “మీ రింకా రాలేదేవమా అనుకొంటున్నాను, మీరాక దిగ

చరణొంజలి థి జొరిపోతూవున్న ఉత్సాహాన్ని మేలుకొల్పి 0దిో అన్నాడు విశ్వేశ్వం రావు సుజా లావణ్యాన్ని పరికిస్తూ,.

“*క్షమించాలి.... అనుకోకుండా ఆలశ్యం అయింది” అన్న సుజా పమిటి కప్పుకొంటూ.

“మరేం ఫరవాలేదు లెండి. నాకు కూడ వేరే ఎంగేట్‌ మెంట్పు లేవు. రండి పోదాం” అని ఆంటూ ఇంట్లోకి దారి తీశాడు. అవ పురాతన పద్దతిలో కట్టిన భవంతి. పె హాలు” హోలు మధ్యన ఎరని తీవాచ్హీ దాని మీద అదే. రంగులో వున్న సోఫా పెట్టు ఇంట్లోకీ ఆడుగు పెడూనే కనిపించేస్టుగా పె్ప ఫొటో. అని విశ్వేశ సర రావుగారి తల్లి తం,డులదని గుర్రించింది సుజా, హోలులోనుండే పైకి మెట్లు ఉన్నాయి. హాలుకి అటుఇటూ గదులు వున్నాయి.

“పైకి పోదాం రండి. మొదటి నుంచి అంజే నే చదువుపనే రోజుల నుండినా గది పైన వుండేది." సమాధానంగా సుజా నవ్వి ఊరుకౌంది. తనపె ఇంత అభిమానం చూపుతున్న కారణం సుజా సరిగా ఊపాొంచుకోటానికి (ప్రయత్నించ సాగింది.

*%ష్టీర్ర్ర చాలా.... వింటున్నారా? అన్నాడు విశ్వేశ్వర రావ్వ,

“టబేదు,,. ఇంటి ఆందాన్నీ చూసి ఆనంది సున్నాను,”” పై అంతస్తు భాగంలో రూడా పెద్ద హాలు, హోలుకి అటూఇటూ గదులు ముందు విశాలమైన బాల్కనీ వుంది. [క్రింద హాలులో వున్న పే ఈ హాలులో కూడా తివాది పరచదకి దాని మీద సోఫా "సు అమర్భ

_దిడి వుంది, ఒక గదిలోకి తీసుకెబ్గతూ “ఇది నాస్టడీ రూమ్‌” అన్నాడు. రండు అలమార్ల నిండా పుస్తకాలు, కేకు చెక్కతో చక్కగా చేయబడిన "పేబుల్‌, దానిమీద (వొసుకోవటా ౫కి అందమైన ఇంకు స్టాండ్‌ , తీరిగ్గా చదువుకోటానికి కిటికి (ప్రక్కనే ఈజీ కుర్చీ, గోడకి కొన్ని పసృతి వర చితాఐ ఉనాయి. * త నిశుబంగా, హాయగా డీ రూమ్‌ ఉంయే క్‌ చదువుకోనటంకనో.

గి ) భరణు టమే ఇష్టంగా వుంటుంది.” అన్నది సుజొ తలుపుకి ఓగగా ఆనుకొని చూస్తూ.

“రండి, (డ్రాయింగ్‌ రూమ్‌లో కూర్చుందాం" అని స్టడీ రూమ్‌కి పక్క నున్న గదిలోకి దారి తీశాడు. (డాయింగ్‌ రూమ్‌ చాలా చక్కగా అలంకరించబడింది. గోడలకి మంవిత్తైల వర్ష చిత్రాలు, గదికి రెండు మూలలా స్లవర్‌ వేజులు. ఫేన్‌ ఆన్‌ చేస మరో

“మీ వాళ్ళని నాకు పరిచయం చేయరూ?” అడిగింది సుజా, విశ్వేశ్వరరావు మొహంలోకి చూస్తూ. విశ్వేశ్వరరావు మొహంలో విచార రేఖలు పొడసూపినాయి. రెండు శణాలపాటు మౌనంగా కూర్చున్నాడు.

*క్షమిచండి. ఇంతసేపూ నేను మీకు నా విషయం చెప్పలేదు. మా నాన్నగారు కూడా వ్యాపారం చేశారు. బాగా సంపాదించారు. కాలేజీ చదువు పూ ర్తి చేసుకొన్న తరువాత నేను కూడా వ్యాపారం లోకి దిగాను. నేను వ్యాపారంలో చేరిన సంవత్సరానికి నాన్నగారు మరణించారు. వారు కాలం చేసిన సంవత్పరంలోపుగా నేనువివాహం చేసుకొన్నాను. నా వైవాహిక జీవితం రెండు సంవత్సరాలు గడవక మునుపే ఆమె కూడ మరణించింది, పిల్లలూలేరు. అప్పటి నుంచి మళ్ళీ పెళ్ళి చేసుకోలేదు. చేసుకోవాలని కోర్కె కూడా కలుగలేదు. ఇది సంగతి” అన్నాడు భారంగా చిరునవ్వు నవ్వుతూ.

“మీ అమ్మగారూ...”

“నాకు ఆయిదు సంవత్పరాలప్పుడు పోయింది.”

“*క్షమిచండి మీ విషాద గాథను కెలికి మీ మనస్సు నొప్పిం చాను

“ఫరవాలేదు....మీకు చెప్పటం వలన నా మనస్సు ఉసళ మించింది.” సుజా ఆలోచిస్తూ కూర్చుంది.

“స్ప్రజ్రోత్రగారూ, మీతో ఒక విషయం గురించి (ప్రనావించా

చరణాంబలి రి లని చాలా కాలంగా ఆకోచి సున్నాను కానీ ౪ విషయం మీతో ఎలా చెప్పాలా అనీ....”

“ఫరవావేదు చెప్పండి, వింటాను.”'

“ఒక షరతు మీద చెప్పుకోగలుగుతాను.”'

“ఏమిటి' అన్నట్టుగా చూచి చిన్నగా నవ్వింది.

“నేను చెప్పేదాన్ని మీరు తేలిగ్గా అర్ధం చేసుకోగలుగుకారు. మీకు అర్హ రహితంగానూ, ఆవివేకంగా తోచవచ్చు. అయిశా సాను భూతితో ఆలోచించాలి, వీలె తే సహాయం చేయండి, మీరు చెయ్య లేక పోయినా నేను మకో విధంగా భావించను"” అన్నాడు సిగ్గు

“మీర్రు 'పెన్టవారు.... నేను మీకు సహాయం చెయ్యటమా;ః నిజంగా చెయ్య గలిగితే....వీలణు వుంటే తప్పక చెయ్యటానికి (ప్రయత్నినాను.”

“అయితే వినండి. నా భార్య పోయి నప్పటినుండి ఇప్పటి వరకూ వివాహం చేసుకోవాలనే ఉద్దేశ్యం కబుగలీదు.. కాని ఇప్పుడు.... మళ్ళీ... మీరు” అన్నాడు వాక్యం పూర్తి చేయకుండా.

• కు వయస్సులో ఈలాంటి కోర్కెలు కలుగటం ధర్మం కాక పోవచ్చు....కానీ మీ మంచితనం నన్ను అడిగించిందనే చెప్పాలి” అన్నాడు.

విశ్వేశ్వరరావు మాటలకి తల దించుకొంది. చూపులు తి వావీ మీద ఉన్న “'ఎజై న్ని” చూస్తున్నాయి.

సుజొ నుండి ఏదో ఒక సమాధానాన్ని ఆస్తూ....

“ఇప్పుడే తేల్చమని నేనటం లేదు. మీ ఇష్టం వచ్చినంత వ్యవధి తీసుకోండి” అన్నాడు. ఒక్కసారి మొహం పైకెత్తి విశ్వేశరరావు మొహంలోకి (పళ్నార్హకంగా చూపింది సుజా. “నేనూ వెంటనే ఏమీ చెప్పలేనందుకు క్షమించండి.కొంత గడువు ఇవ్వండి. ఆలోచిసాను.” ఆంది.... చెమ్మగ్భిన కళ్ల మళ్ళీ [క్రిందికి వాలుస్తూ.

త్రీక భరణు

వంటవాడు గడ పలో నిలబడి “అయ్యగారూ తయారై ౦ది”* అన్నాడు. వాడు ఆ మాట చెప్పేంతనరకూ ఇద్దరికి డిన్నర్‌ విషయం గురురాలేదు.

“పదండి. భోజనానికి పోదాం....చాలాసేపు మిమ్మల్ని రూర్చో పెట్టాను.” అంటూ విశ్వేశ్వరరావు లేచాడు. సుజా కూడా లేచింది. ఏదో భారం తగ్గినట్టనిపించింది.

భోజనం ముందు ఇద్దరూ ఎక్కువ మాట్లాడలేదు. పరిస్తితులు ఏమీ సుజాకి అర్థం కావటంలేదు. మనస్సు చిక్క పట్టుకొని భోజనం ముగించుకొంది. సుజా భోజనం చేస్తూన్నంత 'సేపు వంటవాడు సుజాతను, విశ్వేశ్వరరావును పరీక్షగా చూస్తూ విలబడ్డాడు, భోజనం ముగించుకొని ఇదరూ మళ్ళీ [డ్రాయింగ్‌ రూమ్‌లోకి వచ్చి కూర్చు

(లు న్నారు,

“చాలా (శమ పెట్టాను. భోజనం చాలా బాగుంది. థాంక్స్‌” అంది సుజా వక్క పలుకులు వేసుకొంటూ.

“లేదు నేనే మీక్రు (శమ కలిగించాను.” అన్నాడు విశ్వేశ్వర రావు, సిగిరెట్టు వెలిగిస్తూ,

“ఇప్పటికే చాలా (పొద్దు పోయింది. "సెలవు ఇప్పించండి” అన్నది సుజా వాచ్‌ చూసుకొంటూ.

“పదండి, నేను కారులో దింపుతాను” అన్నాడు విశ్వేశ్వర రావు,

*ీ'క్రెందుక్రు శ్రమ?”

“కాదు పెజర్‌*ి

ల్‌.

విశ్వేశ్వరరావు కౌర్లో సుజాని ఇంటి దగ్గర దింపి, శ్రమ తీసు

కొని ఇంటి కొచ్చినందుకు *థాంక్స్‌” చెన్సి తిరిగి వచ్చేశాడు,

కంపెనీకి కొత్త కం ట్రాక్టులు వచ్చినయ్‌. వ్యాపారం బాగా వృద్ధి పొందుతోంది. కొ త్తగా వచ్చిన వ్యాపా 5ాభివృద్ధి ఫలితంగా అయిదు లక్షలు లాభం వస్తుంది. కలకతాలో ఉండే ఓ పెప్ప కం పెనవీ ఇద్దరు (ప్రతినిధులను పంపించింది. ముందుగానే తెలియ చేయటం వలనఇద్దరికీ పోటల్‌ యూనివర్సల్‌లో రెండు మంది గదులు రిజర్వు చేయబడినాయి. వచ్చిన ఇద్దరిలో ఒకతను బెంగాలీ వ్య క్రీ___'ప్రపుల్ల చం[ద్రరాము, రెండవ వ్యకి మెహర్‌ చంద్‌ ఖన్నా, హిందుస్తానీ అతను, వచ్చిన అతిభు9 సౌకర్యాలు చూడ డానికి విశ్వేశ్వరరావు రీటాని, మీనన్‌న్ని నియమించాడు. కంపెనీ స్టాండర్షు కారు అతిథుల ఉపయోగానికి ఇవ్వబడింది. పట్టణంలో ఉన్న పెద్ద హోటళ్ళన్నింటిలోకి 'యూనివర్చన్‌'* చాలా బౌగా స్లివుంటుంది. (పతి గవిలోనూ, "ఫోమ్‌ బెక్‌" ఏయిర్‌ కూలర్‌, టెలి , ఫోన్‌, షవర్‌ బాత్‌ అమర్చబడినాయి. అతిథులు వచ్చిన రెండవ. రోజు కంపెనీ డై ర్వెర్‌తో *ఎ(గ్రి మెంట్లు, డబ్బు చెల్లించవలసిన. విధానం గురించి చర్చించారు. డబ్బు చె ౦చవలసిన విధానంలో ఖేవాఖి (పాయాలు వచ్చినాయి. మర్నాడు అదివారం కావటం పలన చర్చలు. సోమవారానికి వాయిదా పడినయ్‌. శనివారం ర్యాతి కంపెనీ డై రెక్టరు: అతిథుల్ని “డిన్నర్‌ కి' ఆహ్వావించాడు. “డిన్నర్‌ కి" మేనేజర్‌, రీటా, క్‌నన్‌ కూడ హాజరయ్యారు, రీటా (పక్కన కూర్చున్న రాయ్‌: ఛలో కుణు విసరటం వాటికి తగినట్టుగా రీటా పకపకా నవ్వుతూ. భోన్యమాడటం..__.అందరికీ వినోదం కలిగించింది. ఖన్నా డై రెక్టర్‌. [పక్కన కూర్చొని వ్యాపారంలో ఉండే కష్టనష్టాలు గురించి మాట్లా: కూ, అప్పుడప్పుడూ తను కూడా అందరితో బాటు నవ్వుతూ

ఫే భరణు ఆనందాన్ని అనుభవించసాగాడు. డిన్నర్‌ పూరి ఆయ్యేప్పటికి బా గాప్రొద్దుపోయింది.

*“ఆ్రర్సుత్రే రేపు ఆదివారం మీ పో[గాం?” అన్నాడు డై రెక్టరు, ఖన్నా వైపు చూచి,

"ఎమిటి" అన్న ట్టు ఖన్నా రాయ్‌ వైపు చూచాడు.

*ఏవ్పుంది....రేపు ఊరు చూడాలి. ఎల్లుండికీ అంతాపూర్తి చేసుకొని సాయంకాలం పస్లేనుకి వెళ్ళాలి.”

“నాకు ఊరు చూడటంలో ఆస క్రిలేదు. ముసలివాడ్ని అయ్యాను, రాయ్‌, రీటా చూసారు.

“*మరి మీరు ఏం చేస్తారుః”” అడిగాడు డై రెక్టర్‌,

ఈష చెళ్యూలి అని ఆలోది స్తున్నాను.

ఈ ధ్పిక్సు తీర యాలు అంటే ఇష్టమా?”

“వచ్చేంత” అందరు నవ్వారు.

“సరే నేను మిమ్మల్ని యాదగిరి గుట్టకు తీసు కెళ్ళుతా,”'

“ధాంక్స్‌.”

డిన్నర్‌ ముగిసింది. *వదండి మిమ్మల్ని (డ్రాప్‌ చేసాను.” అంటూ దారి ఠీళాడు,

రీటా, ర్నాయ్‌ స్టాండర్ష్‌లో ఎక్కారు, డ్రై రెక్టర్‌, ఖన్నా-డై౮' క్త ర్‌ కారులో ఎక్కారు.

ర్యాతి పన్నెండు కొవచ్చింది. క్రానుడు ఉదయించి రెండుగంట లవుతోంది. ఖన్నా అప్పటి

లేచి కాలకృత్యాలు ముగించుకొని డై రెక్టర్‌ కోసం ఎదురుచూస్తూ

వరండాలో నిలబడ్డాడు. రాయ్‌ నిద్ర లేచినప్పటి కే బద్ధకంగా ఆవలిస్తూ! ఒళ్ళు విరుస్తూ పడుకొనే ఉన్నాడు. రీటా వస్తుందన్న విషయం గుర్త శాగానే దభాలున లేచాడు. రాయ్‌ కాలకృత్యాలు తీర్చుకొని వచ్చే లోపుగా కంపెనీ డై ర్క రొ రీటా ఇద్దరూ వచ్చేశారు.

చరణొంజలి త్‌

“'మ్సీ గాయ్‌ ఇప్పుడే మునాదివుతున్నాడు, తోపల కూర్కోండి"” అన్నాడు ఖన్నా,

“థాంక్స్‌” అంది రీటా గడిలోకి వెళ్ళుతూ.

“మిస్టర్‌ ఖన్నాః పదండి. మనం పోదాం” అన్నాడు డై రె్టర్‌. ఇద్దరూ కారు ఎక్కగానే డై వర్‌ స్టారుచేశాడు.

రీటా (డ్రాయింగ్‌ రూమ్‌లో కూర్చొని పత్రికలు చూసోంది.

“'హల్లో....ఎంత సేపయింది వచ్చి?” అన్నాడు రాయ్‌ దగర కొచ్చి. రాయ్‌ రాగానే లేచి నిలబడి “ఇప్పుడే” అంది. అ,పయక్నంగా రాయ్‌ రీటా చేతులు స్పర్శించాడు, మొహంలోకి మొహం పెజ్ట నవ్వుతూ చూశాడు. రీటా అభ్యంతరం చెప్పకుండా తనూ అలాగే చూసింది.

*"ఐ యామ్‌ సారీ” అన్నాడు రాయ్‌,

““ఫరవాలేదు....ఇందులో ఏముంది? మీరు రెడీగా ఉన్నారా దియలు దే5 డానికి?”

“రెడీ .... కాఫీ తెప్పించుతున్నాను .... అది పుచ్చుకొని తోదాం.”

6కన్య గ్రే

పది నిమిషాల్లో హోటల్‌ బాయ్‌ రెండు కప్పులు కాఫీ పట్టు కొచ్చాడు. ఇద్దరూ కాఫీ లౌగి ఊరు చూడటానికి బయలుదేంారుః స్టీరింగ్‌ వద్ద రీటా కూర్చుంది. ఆమెప్రక్కనే రాయ్‌ కూర్చున్నాడు రాయ్‌ రీటా మొహంలోకి మరోసారి చూళాడు, ఏమిటి అన్నట్లుగా తిరిగి చూసింది రీటా.

*'సమ్సీ లేదు, స్తారుచెయ్యి” అన్నాడు రాయ్‌,

64 ఏక్ర్క_డికి?””

వీ బషం”

“వార్‌ మినార్‌, గోల్కొండ, గండిపేటి....”

“ఎక్కరీకైనా సరే....సాయం[తం వెన్నెల మాత్రం (పశాం తంగా గడపాలి”

శ భరణు 45స్టీ “డ్రే” ఆని కారు నెర్హు చేసింది. “*వ్పరో విషయం” ఈ ఏవ్పిట్రిి” “ఎక్కడైనా *బార్‌" ముందు అపు. రెండు సీసొలు కాొవాలి.... [ఠౌగ్‌ ఎన్నియుగాలు అయిందోః” రీటా పదిహేను నిమిషాల్లో, అబిద్‌ సర్కిల్‌లో ఉన్న పెద్ద బార్‌" ముందు కారు ఆపింది. రాయ్‌ షాపులోకి పరుణె త్తి రెండు బీర్‌ ఏసాలు, ఒక (బాందిసీసా కొన్నాడు. రీటా అక్కడినుండి బయలు దేగి దార్‌మినార్‌ చొరసాముందు కారు ఆపింది. రాయ్‌, రీటా దిగారు. "య్‌ చార్‌మినార్‌ శిల్చ చాతుర్యాన్ని చూస్తూ నిలబడ్డాడు. “రీటా....ఇంత పెద్ద కట్టడాన్ని ఎవరు ఎందుకు కట్టారో కోలు సా? “లేదు.... సరిగ్గా తెలియదు. కుతుబ్‌షా వంశీయులు కట్టించారు వనీ ఏిన్నాను. జొరంగజేబు దండయాత సాగించినప్పుడు బుస్పీ జాంతో చేతులు కలిపినప్పుడు, వారి సేనలు ఇక్కడ విడిది చేసినయ్‌ అంటారు ...."” “" ఆం లేనా.... ఇదంతా ఏదై నా _పేమగాథ కూడా వుందా?” “సాక తెలియదు....” “రీటా, నువ్వు ఆ అరుగుమీద నిలబడు “స్నాప్‌' తీసాను, ఐన్‌ స్నే హోనీకి ఈ చార్‌మినారే సాక్షి” రీటా వయ్యారంగా అరుగుమీద విలబడింది. కుడి, ఎడమ ర్‌ గ్రాన గోపురాలు గర్వంగా ఆకాశంలోకి చూ స్తున్నయ్‌, జనమంతా ఎతగా చూస్తున్నారు రీటాని, రాయ్‌ని, రెండు స్నాపులు తీసు న్నాడు, అక్కడనుండి కారు గోల్కొండ బయలుదేరింది. ల సాండ ముందు ఆగి దూరంనుండి గోల్కొండ దుర్గాన్ని స్నాప్‌ డు, ఇద్దరూ కొండమీదికి శ్రమవడుతూ ఎక్కారు. అదంతా తిరిగే ఎటికి అలసీ సొలసిపోయారు.

రణొంజలి $్ర$ “రీటా, ఇంకా ఇక్కడే తిరుగుతుం శే మిగతా కార $(ఈమాలు కా?” టక కప్పు కాఫీ (తొగి బయలు దేరాం” అంటూ స్తాస్క్‌లో ఫీపోసి యిచ్చింది, తానూ ఇంత తాగింది. రాయ్‌ రీటా బుజంమీద మువేసి మెల్లిగా దిగివచ్చి కారులో కూర్చున్నాడు. “రీటా, ఇప్పటికే అధ్యాహ్నం అయింది. వెంటనే గండిపేట పోయి భోజనం చేని సేపు విశాంతి తీసుకోవాలి....ఆ తరువాత ఆలోచిద్దాం.” “గీ కే ఆలాగే...” రాయ్‌ రీటా నడుుమీన చేయి వేశాడు, రీ పా అభ్యంతరం నృలేమ, మకో అరగంటలో కారు గండిపేట చేకుకొంది. రాయ్‌ నుప తీస్తున్నాడు. తట్టి లేం. రీటా “విజిటర్స్‌” బంగళా కెళ్ళి ఎడు గనులు బుక్‌ చేసింది. టిఫిన్‌ కారియర్‌, సీసాలు, పళ్ళు తీసు నీ రూమ కోక్రి వెళ్లాను. గది నీటుగా ఉంపి. చెకువునుండి చ౭2నిగాలి, పౌ ప్వైపెద్ద చెట్లు, రివ్వున గాలి వీవటావికి విశాలమైన కిటికీలు .... లో ఓ మంచం, వాలుకుర్చీ, రెండు సాధారణ కుర్చీలు, భోజనం వావ "పేబుల్‌ అన్ని విర్పాట్లు ఉన్నాయి అని తృ ప్రిపడ్డాడు , వెంటనే వీర్‌సీస్తా త్రీవి గ్లాసెడు నీరు తనకి, మనకో గ్లాసులో పోళాడు. క డిన్నర్‌కి ఆర్మర్‌ ఇచ్చావా?” “' ఇందాకనే చెప్పాను....వస్తూంది. ** కిటికి తలుపు తెరచి, ప్రక్కనే వాణకుర్చీ లాక్కెవి వీ5్‌ పునుకొంటూ కూర్చున్నాడు, లుపువేస తనూ కొన్టిగా వీక్‌ పుచ్చుకొంది. రీటాని దగరకు మ ఆమెవచ్చి వాలు పర్చీ చేయిమీద కూర్చుంది. రాయ్‌ 'రుజుబ్టును తన ము3వేగ్గీతో సరు శ్రా కబుర్లు చెబుతోంది. ఏదో స్గింనిజంగా హాన్యం ఆఅమునా కాాపోయినా ఇడ్దరూ తృ ప్తిగా త్రూ నవ్వుతూఎడ గా, బయట తలుపుచవ్పుడు అమింది. రీటా తీసింది. క్యాంటిన్‌ బాయ్‌ డిన్నర్‌ తి్చి కేబుల్‌ మీద పెల్టాడు,

40 భరణు రాయ్‌వి, రీటాని....పరీక్షగా చూశాడు, చూసి నవ్వుకొంటూ వెళ్ళి పోయాడు,

రీటా, రాయ్‌ భోజనం ముగించారు.

“రీటా నువ్వు ఎంత ఆందంగా ఉంటావో తెలుసా?"

“ఏంత అందంగా ఉంటాను?'' అని అదోలాంటి చిలిపికళ్ళతో చూచింది.

“ఎంత అని చెప్పలేను....కౌనీ “మరిన్‌ మ్యనో'కన్నా బాగుం టావు....ఆలా చూస్తున్నప్పుడు ఇంకాను* అంటూ గబుక్కూన దగ్గరకొచ్చి బాహుబంధనం చేసి రీటా పెదవులను చుంబించాడు. రీటా

• చిరునవ్వులు చిలికింది. “మిస్టర్‌ రాయ్‌. కాసేపు విశ్రాంతి తీసుకొందాఎ”' అంటూ మంచంమీద మెను వాల్చింది, రాయ్‌వాడా రీటా ప్రక్కనే వాలాడు,

“మిస్టర్‌ రాయ్‌. ఎంత తన్మయత్వం అవుతేమా[కం యింత తెలియకపోతే ఎలా!”

“ఏం జరిగిందిః” అన్నాడు కంగారుగా.

“ప్రఫ్టీ లేదూ....తలపు వేసుకోక్క-ర్లే దూ"

“టఓ.... అదాః”” పెద్దగా నవ్వాడు. గంటలు దొర్లి పోయినయ్‌,

సాయంకాలం అవతరించింది. రీటా కళ్ళు తెరిచేసరికి బయట తలుపు కొడుతూ క్యాంటీన్‌ బాయ్‌ కాఫీ టిఫిన్‌తో తయారయ్యాడు. రీటా కఫీ టిఫిన్‌ అందుకొవి బాయ్‌ని పంపించింది. రాయ్‌ని లేపిందిజ్య కళ్ళు తెర చి “ఎంత అయింది?" అన్నాడు.

“అయిదున్నర '"

వెంటనే లేచి దుస్తులు సర్దుకొని, ముఖప్రకెలన కావించు కున్నారు, రీటా పౌడరు అద్దుకొని, ఓప్‌స్లిక్‌ పూసుకొని, తల దువ"

కొని ముసాబయింది. (బాందీ ఒకి'పెగ్గు పుచు కొన్నాడు రాయ్‌ః టిఫిన్‌ తిన్నాడు. *ఏవ్విట్రి కార్యక్రమం యిప్పుడు?” అడిగాడు,

చరణొంజలి శీ

“సంధ్యాసమయం అవుతూవుందిగా ఆలా, ,, చెరువుదగ్గరకి వెళ్ళుదాం.... వెన్నెల్లో కాసేపు తిరిగి ఇంటి కెళ్ళుదాం”” అంది రీటా.

“బాగుంది.... ఆలాగే కొనివ్వుో

రాయ్‌ స్టీరింగ్‌ దగ్గర కూర్చున్నాడు. రీటా అతని ప్రక్కనే కూర్చుంది. చెరువుగట్టుదాకొ వెళ్ళారు. విశాలమైన చెరువు...దూరంగా అస్రమయ సూర్యుడు.... భాస్కరుడీ చుట్టూ ఎ్యరనీ పసుపు పచ్చ మిళితమైన మబ్బులు చూస్తూ నిలబడ్డాడు రాయు,

“భగవంతుడు చిత్రించే ఈ వర్షచిత్రాలు శాశ్వతంగా నిలి. పోతే ఒక్కొక్క వర్షచిిత్రం ఎంత గొప్ప కళాఖండంగా వుందేదోః”” అన్నాడు,

అవునన్నట్లు రీటా తలవూపింది. [క్రమంగా అరుణా స్త్రమయం అయింది. చం[ద్రోదయమూ అయింది.

వెన్నెల విరియకాసోంది. రాయ్‌. రీటా కారుఎక్కారు. కారుని ఓ చెట్టుక్రింద ఆపాడు. వెన్నెల రాయ్‌ని గిలిగింతలు పెవోంది.రీటా పండు వెన్నెల.... (పశాంత (పదేశం.... ఏకాంత సమయం .... వీ ఆఅందం....నాకు మతి పోతోంది. నేను....నా-” అంటూ వుండగా రీటా తన పెదవులను రాయ్‌కి అందించింది. కొన్నిక్షణాలు గడిచినయ్‌

“రీట్రా....వీకు నే నెంతో కృతజ్ఞుణి,

ఈ ఎందుకు ....?

*ఖ్సీక్స తెరీయదా? మన 'స్నీహచిహ్నంగా ఇది స్వీకరించు”

• ఏల్నిట్రది?*”

రాయ్‌ రీటా చేతికి చక్కని వాచ్‌ తగిలించాడు.

రీటా, రాయలు ఇంటికి చేరేసరికి బాగా (పొద్దుపోయింది. అవ్న టికే ఖన్నా తికగివచ్చేశాడు, రీటా రాయ్‌దగ్గర సెలవు తీసుకొంది. ఆ మర్నాడు ప్రొద్దున రాయ్‌ తన కంపెపీ తరపున చెప్పినదావికన్నా పెద్ద అగరు ఇచ్చాడు. ఖన్నా, రాయులు అఆ పూటనే కలకఠా వెళ్ళి పోయారు. ల్‌

6-6

తి రోజు రాతి డిన్నరవ్పుడు,

విశ్వేశ్వరరావు సుజాతతో వివాహవిషయం గురించి (ప్రసా వించినప్పటి నుండీ సుజాత ఆయనముందు రైర్యంగా నిలబడి మాట్లాడలేక పోతోంది. అంతేకాదు. చూడటానికి కూడా బిడియ పడుతోంది. విశ్వేశ్వరరావు మొహమాట పడుతున్నాడు. ప్రతిసారి

క్రటరీని పిలిచి డిశ్హేట్‌ చెయ్యవలపిన అవసరమున్నా పిలవటానికి

తటసటాయించక తప్పటంలేదు. ప్‌ సందర్భంలోనైనా వళ్ళినా అతని కళ్ళలోకి చూడటంలేదు సుజా. కాని ఈ దాగుడుమూతలు ఎంతకాలం సాగుతయ్‌? రోజులు గడుస్తూన్నకొద్ది విశ్వేశ ఎరరావు చ నువుగా ఉండ టానికి [పయత్నించ సాగాడు. ఒకటి రండునార్లు సంభాషణ సంద ర్భంగా, రీటా విశ్వేశ్వరరావు అభీష్టాన్ని అర్హ ౦ చేసుకొంది. (ప్రతి మాటలోనూ చూపులోనూ విశ్వేశ్వరరావు తన కుతూహలాన్ని వ్య కం చేయసాగాడు, సహనం నళించినప్పుడు సుజా చిరాకు కనబరచినా, ఆది కేవలం సిగ అభినయించటం ఆఅనుకోసాగాడు, విశ్వేశ్వరరావు. వ్య కులయొక్క_ మనస్తత్వాలు అర్హంచేసుకొనే రీటా ఓ రోజు సుజావి విలవేపింది.

పీ) సుజా బాస్‌ సీతో సరిగ్గా వ్యవహరించటం లేదా.” అని అడిగింది, పెన్సిల్‌ నోటితో కొరుకుతూ.

*ఆల్రాంటిది ఏమీలేదు. బాగానే ఉన్నారు”

“సుజా, నేను జాగ్రత్తగా మీ ఇద్దర్నీ చూస్తున్నాను. నాకంతా తెలుసు

సీ "కేం తెలుసు?" అడిగింది సుజా, కంగారుగా.

రీటా గలగలా నవ్వింది. ఆ నవ్వు సుజా మనసును కలవర పరిచింది.

చ రణాంజలీ

*గీలా ఎందుకలా నవ్వుతావు?”

“ఏమ్లీ లేదు....నువ్వెంత (ప్రయత్నించినా నా దగ్గర దాచలే పోయినావని కంగారు పడుతున్నావు కదూ ,...?”

“రీటా....నువ్వు నన్ను సరిగ్గా అర్ధం చేసుకోవటం లేదు.”

“సరిగానే అర్హం చేసుకొన్నాను”

66 జ్ఞ “శ్చ

“చెస్పమంటావా?"'

“పీ ట్‌ ....”"

“బాస్‌ వీ మీద కన్నువేశాడు. కానీ నీకు యిష్టం లేదు... (పెండ్‌ ....”

ఈవాల్రు,...ఈ విషయం....ఇంకందరికి తెలుసు?

*ఏన్వరికీ తెలియదు."

“దయచేసి ఎవ్వరికీ తెలియనియ్యకు...."*

“అలాగే....నా సహాయం నీ కెస్పుడూ వుంటుంది. కానీ విషయం గుర్తుంచుకో, బాస్‌ వయసులో పెదవాడే కాని మంచివాడ డబ్బు కలిగినవాడు. నీకు జీవితంలో లోటువుండదు-ఈ అవకాశ ఇప్పుడు జారవిడుచుకొం కే జీవితాంతం బాధామయం కావచ్చు.”

“బాధ ఎందుకు? ఇష్టంలేని పనులు చే సే బాధ”

“*స్తుడ్హా నువ్వు మరీ పిచ్చిదానివి. జీవికం అంజే డబ్బు- డబ్బుంటపేనే జీవితం. ఎంతమంది ఆదర్శ దంపతులు సంపాదన లే: చాలినంత ఆదాయంరాక ఆత్మ హత్యలు చేసుకోలేదు! డబ్బుతో మః। ష్యుల్ని కొనవచ్చు---కానీ మనిషి లభించినా డబ్బురాదు.... ఆల్‌ చించుకో.”

అంటూ రీటా వెళ్ళిపోయింది. నిశ్చేస్తురాలై సువా చూస ఏిలబడిం౦ది. మెల్లగా అడుగులేసుకొంటూ వచ్చి ఆలోచనలో పడిం; కాలింగ్‌ బెల్‌ రింగ్‌ చేసి, విశ్వేశ్వరరావు సుజొని పిలపమనవి చెప్పాడ జవానుకి. జవాను సుజా ఆలోచనలకి అంతరాయం కలిగించా!

భరణు

"ఏమిటి" అన్నట్టుగా సుజా బొయ్‌వైపు చూసింది. "“ఏమో"అన్నట్లు బుహం పెట్టాడు. తప్పేదేముంది అనుకొంటూ సుజా విశ్వేశ్వరరావు +దిలో కెళ్ళింది.

సుజాత గదిలో కాలు పెట్టగానే నేత్రపర్వంగా తిలకించాడు.... 'శ్వ్వేళ ఏరరాొవు.

“స్పా ఇలా కూర్చో” అన్నాడు మీనేజర్‌. బిడియంగా శార్చుంది సుబటౌ,

'స్పృజ్రా మనమిద్దరం ఆ రోజు కలుసుకొని మాట్లాడుకోవటం ప్ప మళ్ళీ కులాసాగా కబుర్లు చెప్పుకొనే అవకాశం దొరకలేదు, ఈ "ట్రిక్రి చాలామంది వెళ్ళిపోయి ఉంటారుగా ....*”

సుజా ఏమీ మాట్లాడలేదు,

ఈసి ఆలా ఉన్నా వేం?”

ఊప్పర్ట్సీలేదు. కాస్త తలనెప్పిగా ఉంది.”

“జ్రయామ్‌ సారీ....5ఫీ తెప్పిం చేదా?”

“* అక్క-ర్లేదు....ఇంటి కెళ్ళుతా?

66జ్హా ర్రట్రో (డ్రాప్‌ చేసాను” అన్నాడు. వద్దన్నా లాభం లేదుః బూర్జ్‌ ంగానూ ఉంటుంది, ఆఫీసు'బాయ్‌ి తప్ప మిగతా ఎవరూ లేరు. జాయ్‌ కిటికీ, తలుపులు వేసి ఆఫీసు సర్దుతున్నాడు. సుజాకి ఇష్టం లేక “శియినా *సరే” నన్నది, ఇద్దరూ కారుదగ్గర కెళ్ళారు. సుజా వెనుక బట్లో కూర్చుంది, విశ్వేశ్వర రావు కారు స్టార్దుచేశాడు. ఇదంతా ఆఫీసు కాయ్‌ పైనుండీ కిటికీ లోగుండా తిలకించి నప్వుకొన్నాడు. ధ్వజా ఆఫీసునుండి వచ్చి వాలుకుర్చీలో పడుకొంది. తలుపు తట్టిన

చవుడు వినిపించటంతో గభాలున లేచివెళ్ళి తలుపు తీసింది. ఆ

'శాలమైన నుదురు, గుండ్రని ఆమాయకపు కళ్ళు, ఉంగరాల జుట్టుం

చరణాం జలి "బెర్లిన్‌ బుష్‌ షర్టు, వ్యులన్‌ పాంట్‌ లో ఉన్న రమణమూ రిని చూడ గానే బరువెక్కిన హృదయం ఒక్కసారి తేలిక పడింది. పరుగున పోయి అతని పాదాలపై వాలిపోవాలనిపించింది. కొని సహజమైన సహనం, లజ్జ అడ్డు పడినయ్‌, ఏదో పోగొట్టుకొన్న వస్తువు కోసం వెతుకుతున్నట్టుగా రమణమూ ర్తి గుమ్మంలోనే నిలబడ్డాడు. భారంగా నవ్వి లోపలికి ఆహ్వానించింది సుజా. ఏమీ మాట్లాడకుండా మాము లుగా లోపలికొచ్చి వాలుకుర్చీలో కూర్చున్నాడు. ఒక్కసారి సుజొ మొహంలోకి చూడాలనుకొన్నాడు. కాని చూడలేక పోయాడు... సుజాత రమణమ్బూరర్తిని చూస్తూ నిలబిడ్డది. పలుకరించటానికి ఎ౨దుకో మొహమాట పడుతున్నాడని మాత్రం (గహించింది. "పెదవుల దాక వచ్చిన చిరునవ్వు పెదవులు దాటకుండానే అంతరించి పోయింది.

“చాలా ఆలసిపోయినట్టున్నావు కాఫీ తెస్తా” ఆంది, లోపలి! వెళ్ళబోతూ. +

“వద్దు.... బాగానే వుంది....కాకపోతే....” ఏదో అనబోయి ఆగిపోయాడు,

*న్చేస్తూ (త్రాగలేదుగా....””

సుజా లోపలికి వెళ్ళింది. గోడకి తగిలించి వున్న సువ చిన్ననాటి ఫోటోని చూస్తున్నాడు. లోతుగా ఆలోచించే ఆ కళ్ళు అమాయకంగా ఉండే మొహం = సుజా కన్నా సుజా ఫొటో బాగున్న ట్రనిపించింది. రమణమూర్తి దృష్టి మరల్చకుండా అలా ఫొటో కే? చూస్తూంటే సుజొకి నవ్వొచ్చింది.

*క్సాఫ్సీ తీసుకో, అసబే చల్ల గా వుంది” అన్నది. ఈ పలుక రింపుతో ఉలిక్కిపడి సిగుతో తల దించుకున్నాడు.

“వారం రోజుల నుండి ఊళ్ళో లేవా?” అడిగింది సునా మంచం మీద కూర్చొని కాఫీ సిప్‌ చేస్తూ.

“లేను, అకస్మాత్తుగా వెళ్ళవలసి వచ్చింది = ఏవో పొలఆజ వనులు,”

భరణు

కక నాన్నగారు కులాసాగా ఉన్నారా?”

కక

"ఇక్కడికి ఎప్పుడూ రారా?

*జేష్ప.... పొలం పనులతోనే సరిపోతుంది."”'

*వ్సీరంశ్సే మీ నాన్నగారికి గారాబం అనుకొంటా?”

ఆవును, మావాళ్ళకి నేనొక్కడ్నే ....ఆందులోనూ మాఅమ్మ నా ఆయిదవ ఏట పోయింది. మానాన్నకి నేనంపే పంచ హీణాలు.”

4కర్చ్సీ నాన్నం శే మీకు....”

65 జం ల్రే*”

ఇద్దరూ గభాలున నవ్వేశారు. ఇద్దరి మధ్యా అవరించి వున్న దృశ్యపు తెరలు తొలగి పోయినయ్‌.

*సుజా, నీతో కొన్ని విషయాలు మాట్లాడాలని ఉంది.”

డికి... మాట్లాడుతున్నాంగా!ః

ఈళస్పృజ్రాా హాస్యం కాదు.... ""

36 క్సీ గ్రియృస్‌ 1”

*6ట్రత్త వేగాకోళ మైతే నేనేం అడగను.”

69 జ్రర్య లే వద్దు. ""

“ఆబ్బా, ఎంత మొండిదానివిఃి

ఏదో తృ పితో రమణమూ రి వంక చూనింది.

ఆది సదే....”

మధ్యన అందుకొని “ఏది సరే?” అంది.

“సుజా....నీకు మాట్లాడటం యిష్టం లేకపోతే చెప్పు వెళ్ళి శ్రా? అని కుర్చీలోంచి లేవబోయాడు.

“ఆంత కోపం అయితే ఎలా?....” అంది కొంటెగా చూస్తూ. ; న్నా ఎ మము “సాడు తక+దోడి జీ కూాగళవా? కు.

చరణాంబజలి ఢీ

“ఆఫీసుకి నే రావటం లేదని ఎపరన్నా, ఏమన్నా అన్నారా?"

డ్య. ....చాలా కోప్పడ్లారు....””

“ఎవరు? ఏమన్నారు?'” అతుతతో అడిగాడు.

“నేను....”

“మెగాడ్‌....చంపేళావ్‌ ....”

విరగబడి నవ్వాడు రమణమూర్తి. ఆనవ్వులో ఎన్నో ఆనంద రేఖలు గోచరించాయి సుజాతకి.

“నాతో ఏదో సీరియస్‌గా మాట్లాడాలి అన్నారు.... ఏమిటది? ""

“ఏమ ఇప్పుడంతా మరిచి పోయాః””

“డ్డాపకం రాదూ?'"

“న్సువ్వు నవ్వించగానే అన్ని ఆలోచనలూ ఎగిరిపోయినయ్‌.”

*ఆంేనా....నన్ను చూడంగానే పోతే”

“ముందు సగం....తరువాత పూర్తిగా."

*సుడా....” అన్నాడు చిన్న పిల్ణవాడు పిలిచినట్టు గా.

డి..."

రమణమూ ర్తి మాట్లాడలేదు. సుజా వంటింట్లో కెళ్ళి ఎరటి

ల్‌ పండు తీసుకొచ్చింది.

“ఇది కోసి పెడతాను....తియ్యగా ఉంటే 'పెట్టిసవాళ్ళ మనసు మాదిరిగా వున్నదన్న మాట. చప్పగా ఉంశే తినేవాళ్ళు మనస్సు.”

“*టబంయితే నేనే కోసాను."”

“వీల్లేదు, పండు తెచ్చింది వేను.”

సరే."

ఆపిల్‌ చక్కగా చిన్న-చిన్న ముక్కలు కోసింది. ప్లేట్లో పెట్టి రమణమూ రి ముందు వుంచింది. నాజూగా చిన్న ముక్క తీసుకొవీ

వ్‌ ల]

నోట్లో వేసుకొన్నాడు.

ఏలా వుంది?”

ఏ0 చెపాొాలి?ొ

శీర భరణు

“ఆ ద్రియ్యగా వుందనేగా యింత ఆలోచన?

“ఆవును, సుజౌొః తియ్యగానే వుంది. మరి నువ్వు తినపేం?”

ప్ప డ్రేగా

రమణమూ రి ఓ ముక్క తీసి యివ్వబోతూ వుంశే, తనూ ఆ$్గముక్కనే పట్టుకొంది. "ఎవరిది" అన్నట్టుగా చూచాడు. సుజా ఆ ముక్కను రెండు సగాలు చెయ్యగా, చెరొకటి తీసుకొన్నారు.

“సుజా చాలా ఆలన్యం అయింది. ఇక నే వెళ్ళుతాను.”

** అప్పుడేనా?”

*ఈడ్ష్య(,,..మా నాన్నగారు ర్డీ వ్య క్తితో మాట్లాడి కొన్ని విష యాలు [వాయమన్నారు. వెళ్ళాలి.”

సుజాత అభ్యంతరం చెప్పలేదు. రమణమూ ర్తి లేచి ఓసారి సుజా మొహంలోకి చూశాడు.

*స్పుజ్రా రేపు సాయంథం సినిమాకి పోదాం = అయినా ఆఫీ సుతో కలుసాంగాః"

అంటూ సాగిపోయాడు. రమణమూరి దృష్టి పథం నుండీ తొలిగేంతవరకూ చూస్తూ గుమ్మంలో నిలబడి గదిలోకొచే ఎపీందిం ద్రమణమూలర్తి వారం రోజుల నుండి ఆఫీసుకు రావటం లేదు....

"రెండు సార్లు సుజాత రమణమ్బూరర్జి రూం కెళ్ళినా కలువలేదు....

అఫీసులో మాత్రం సెలవు మార్కు చేసి ఉంటోంది. ఆ రోజు ఆదివారం కూడాను. డల్‌గా వుంది. (పతిక్షణం తలుపువైపు చూస్తూనే వుంది....ఆ అడుగుల చప్పుడు....రమణమూలర్త్హి అయి ఉండకూడదా అని. కొలం ముందుకు సాగుతోందో వెనక్కి పోతోందో తెలియని పరిస్టితిగా వుంది, సుజాతకి. శరత్‌ “చరిత్ర హీనులు” "పు స్తం పుచ్చుకొవి నడుం వాల్చింది. కళ్ళు

చరణొంజలి 49 ని(దలో బరువెక్కే౦తవరకూ చదివింది. ఆ,ప్రయక్నంగా పుస్తకం వొదిగి పోయింది. బాగా నిద్ర పట్టింది. పట్టిన నిద వదలి 'మెలుకున వచ్చేప్పటికి ఐదు గంటలై ౦ది. రోజంతా గడిచి పోయింది. రమణ మూర్తి రానే లేదు. బద్దకం వదిలేందుకు ముఖ(పకెళన కొావించుకొని కాఫీ త్రాగింది. ఏం చెయ్యాలి? మళ్ళీ మొదలు, వాణుకుర్చీలో కూర్చొని కిటికీగుండా చూస్తొంది. ఆలోచనలు మళ్ళీ చెల రేగినయ్‌; రీటా అన్నమాటలు స్మృతి పథంలో తిరగటం [పారంభించినయ్‌. రమణమూ ర్తి తనతో మాటవరసకి కూడా చెప్పకుండా ఎక్కడికి వెళ్ళి పోయినట్టు? కొంపతీసి ఆతను విశ్వేశ ;రరావు అభివాయాలు తెలుసు కొన్నాడా? ఒక్కసారి గతుక్కుమంది సుజా. విశ్వేశ్వరరావుకి ఏం చెప్పాలి? విశ్వేశ్వరరావుతో వివాహం ఏమిటి? అర్ధం లేని మాట, రమణమూ ర్తి వచ్చినతరువాత అతనితో సంప్రదించి సరియైన సమా ధానం యివ్వాలని నిశ్చ మంచుకొంది. అప్పటికి సరిగ్గా ఆరు గంటలు అయింది. ఇలా ఒంటరితనం ఎంత సేపు భరించాలి? సినిమాకి వెళ్ళితే బాగుండుననిపించింది. ఆలోచన తట్టడమె తరువాయి లేచి ముసాబు ప్రారంభించింది. శిరోజాలను చుట్టగా చుక, వాటి అంచున మల్లియల దండ తొడిగింది. అరచేతుల వరకూ ఉన్న తెల్లని (క్రేపు జాకెట్టు తొడిగింది. ఈ జాకెట్టు మీదికి ఏచీక బాగుంటుంది? రెండు నిమిషాలు పాటు ఆలోచించింది. నీలం లేక ఎరనా? సీలిరంగు చీక అని రమణమూర్తి తనతో యిదివరకు చెప్పాడు. వెంటనే సీలింగు చీక ధరించింది. చీర అంచు రొమ్ము మీదనుండి మీద మోకాళ్ళు వరకూ వచ్చి వంపు తిరిగింది. నుదుటి మీద స్వేచ్చగా లాస్యం చేస్తూన్న ముంగురులను చెవుల మీదికి నెట్టింది, దీపపు జ్యోతిని పోలిన బబు పెట్టింది. తనలో యవ్వనం దిద్దుకొంటున్న రూప రేఖలను చూపి మురిసి పోయింది. ఇదంతా ఎవరి కోసం? ఏమోః సిగ్గు పడింది.... కొన్ని సంవత్సరాల [క్రితం ఉన్న అమాయకత్వం యిప్పుడు లేమ. చడీ చప్పుడూ లేకుండా కాలం తెచ్చే మార్పులు ఎంత అద్భుతం:

ర్‌0 భరణు కాలయాపన జరక్కుండా తన భవిష్య త్తును విర్హ యంచుకోవాలి. సినిమా సంగతి గుర్తు రాగానే ఆలోచనల సాలిగూడు నుండి బైట పడింది. ఇంటి తలుపు తాళం వేసి వీధిలోకి కదిలింది. సినిమా కెళ్ళాలి. ఏ సినిమాలున్నాయో తెలియదు. తన పఃస్టితి చూసి తనకే నవ్వొచ్చింది. ఆటూ ఇటూ చూని రిక్షావాడ్ని పిలిచింది. ఆవారా [దెస్‌లో ఉన్న రిక్షావాడు పివిమా పొటలు పాడుకొంటూ వచ్చి రిక్షా అపాడు. ముసాబయి ఎవరి కోసమో నిరీక్ష్షీసూ నిలబడిన సుజాతను చూసి నవ్వుకొన్నాడు.

స క్‌ త్త సినిమాలు ఏమున్నాయో తెలునా?”

*పింందీ కావాలా తెలుగా?”

“ఏదైనా సరే.”

“*న్సంచిదేదో ఎలా చెప్పటం ఆండి.”

ఈ*న్పీక నచ్చింది లేదా బొాగుంటుందనుకు నేది. *””

ర0డు నీమిషాలు పాటు ఆలోచనలో పడ్డాడు.

"మీరు చూచిన తరువాత నన్ను తిట్టకో బాకండి"” అన్నాడు నవ్వుతూ,

“లేదు. ఏమీ అనుకోను?! అంది నవ్వుతూ,

రిక్షా నాలుగు మెయిన్‌ రోడ్లు తిరిగి మినర్వా హోలు ముందు ఆగింది. ““మనపిచ్చిన మగువ” చి[తం ఆడుతోంది, (బహ్మండ మయిన పబ్లిపిటీ వుంది. “భలే వినిమాకి తెచ్చావు అంది చిల్లర డబ్బులు యుస్తూ. అదివారం అవటం మూలాన "రష్‌" ఎక్కువగా ఉంది. ఫస్టక్షసు టిక్కెట్టు కొనుక్కొవి సీటు వెతుక్కాంటూ వెళ్ళి ఓమూలగా ఖాళీగా ఉన్న దానిలో కూర్చుంది. అప్పటికే వారాచితం (పారంభమయింది. (పక్క సీట్లో కూర్చున్నతను సుజా మొహం లోకి మొహం పెట్టి చూశాడు.

“హలో మీరా....” అని అంటూ, చేతి మీద చేయి వేని పలుకరించాడు. సుజా ఉలిక్కి, పడింది,

చర జొంజలి గ్ర్‌కే

*ర్చ్సీర్రు,,,,?”

4 న్దేన్సే మధుని....గు!ర్తు పట్టలేదా?”

“వం శ్పేశారు.... హడలి పోయాను.”

“ఇంకా నయం. పెద్దగా ఆరవబేదు."*

*ఆరవట మేనా, ఇంకేమన్నా రూడా చేసే దాన్ని.”

“నేను మీ రూమ్‌కి రెండు-మూడు సార్లు వచ్చినా కలువ లేదు....”

“నేను లేని సమయాల్లో వచ్చివుంటారు అంది సుజా ఇెటిల్స్‌ చూస్తూ. మధు మాట్లాడలేదు.

“ఆరోగ్యం ఎలా వుంది?” అన్నాడు, మళ్ళీ సంభాషణ అల్లటానికి 1పయత్నిస్తూ.

“నిక్షేపంగా వుంది.”

“ఫీ రవుణమూ ర్తి"

“మా....రమణమూ ర్తి.... ఏమిటి?”

“ఆరోగ్యం?”

“ఆయన్నే అడగండి.”

“మిమ్మల్ని కలవటం లేదా”

ఈ బ్రేన్స్హ*"

“ దల్లో లేడా?”

ఏమో...”

“ధ్సీక్రు తెలియదా?”

“మిస్టర్‌ మధు! ఏమిటీ ముద్దాయిని అడిగినట్టు? .... నలుగురికీ డి 'స్టైర్చ్‌న్స్‌ కూడాను.””

మధు వివ్వెర- పోతూ మౌనం వహించాడు. అసలు సినిమా 1మారంభవమయింది. నాయికా నాయకులు డు*ంయిట్‌ పాగుడునా? రు.

జ్ర భరణు

“ఎంత బాగుంది! ....ఎక్స్‌లెంట్‌।! ఏమంటారు?” అన్నాడు మధు, ఆనంద పారవశ్యంలో.

*వ్వీరిచ్చే కౌంప్తి "మెంట్‌ ౧ వారికి వినిపించక పోగా నలుగురి చిరాక్కూడాను” అంది సుజా.

మధు మొహం కుంచించుకు పోయింది. తనంళటే సుజాతకిశీ గిట్టటిం లేదని అర్ధం చేసుకొన్నాడు. నాయిక నాయకుడి వలపు పాతంలో తేలి పోతోంది. ఆతని (పేమ పీఠానికి అంకితం అయింది. వాయకుడితోనే తన (ప్రపంచకాన్ని నిర్మించుకొంది. అదే స్వర్గ ఛామం.__.ఆది అంతాలు అదే అనుకొంది. ఆ అన్వేషణలో తను ఏ త్యాగానికైనా సిద్దపడింది. లైట్లు వెలిగినయ్‌. చీకటిపోయి వెలు గొచ్చింది. టీ_సిగరెట్లు కోసం జనం లేచి వెళ్ళ [పొరంభించారు.

“సినిమా చూస్తూ వుంటే ఏడుపు వస్తోంది” అన్నాడు మధు. చాల'పేపు ఊరికే కూర్చోలేక.

“కర్చీఫ్‌ యివ్వమంటారా?”” అంది నవ్వుతూ,

“గుడ్‌ జోక్‌,” పకపకా నవ్వాడు. రెండు కూల్‌ (డ్రింక్స్‌. తెప్పించి తానొకటి తీసుకొని, సుజాత కొకటి యిచ్చాడు,

• నేనంక్సే సీకెందుకు యింత అయిష్టమో తెలియటం లేదు” అన్నాడు ఉండబట్టలేక.

*న్సాక్ట్ర అయిష్టం లేదు.”

“అవుకే మనం సరదాగా ఉండొచ్చుగాః”

“సరదాగా అంటే?”

ఈ _.అంపే ... స్నేహంగాం”

“ఇప్పుడు స్నేహంకాక శ్యతుత్వం ఏముంది?”

ఇద్దరూ గ్లాసులు ఖాళీ చేసి బాయ్‌కి ఇచ్చేశారు.

మళ్ళీ లైట్లు ఆరి పోయినయ్‌, అడ్వర్‌ లెజ్‌ మెంట్‌ నస్తయిడ్లు చూపి స్తున్నారు.

“సుజా...” అన్నాడు మధు.

వపరణొంజలి ర్‌ త

“డి(,...*” అంది సుబొ,

*___ఏమ్సీ లేదు. తరువాత చెపుతాఃకో

6కిస్య ద్ర”

కథ మళ్ళీ [పారంభమయింది.

నాయికా నాయకులు ఘర్ష్మ ణ పడుతున్నారు. చిన్న సంఘటన అనేక సంఘటనలకి దారి తీసింది. నాయకుడే మరో వనితను (ఢేమించ సాగాడు. మధు అటూ ఇటూ చూసి వెనక్కి పోనిచ్చి సుజా నడుం మీద చేయి వేశాడు, సుజా కధాగమనంలో నిమగ్ను రాలై వుంది. వెచ్చగా చేయి తగలగానే ఉలిక్కి. పడింది. సుజాత చివాలున వెనక్కి. తిరిగి చురచురా చూసింది. చెయ్యి విడిలించిందిం

“మిస్టర్‌ మధు. మేనర్స్‌ అన్న పదానికి అర్హ ౦ తెలియదా? స్నేహం అంహపే యిదే అయితే, మీ "స్నేహానికి నమస్కారం౦:'”__- ఆంది.

సుజాకి కళ్ళ వెంబడి నీళ్ళు తిరిగినయ్‌. “ధీ.లీ__ఎక్కటడికీ పోయినా ఈ న్య్యూసెన్సా?ి అనుకొంది. మధు (ప్రక్కన కూర్చోబేక సినిమా సగంలో వదిలేసి యింటి కొచ్చేపింది. తలుపులు లోపల గడియ పెట్టుకొని మంచం మీద పడుకొంది. దుఃఖం పొంగి=-పొంగి వచ్చింది. ఎంత "సేప్ప ఏడ్చి పడుకొందో।ః ౯ గైర్రీవితం అత్యంత ఆనందదాయకం। తానా ఎంతో అదృష్టవంతు

ఠాలు- అదృష్టమం కే తనదే కదూః”"* అని అఆనుకొంటూవుండగా

తలుపు చప్పుడు అయింది. “ఎవరై వుంటారూ[1?”” అని ఆలో చిస్తూ వెళ్ళి తలుపు తీసింది. రమణమూర్తి గడపలో నిలబడ్డాడు సుజాను అఆపాదమ స్తకం పరీక్షించాడు. మాటా పలుకు లేకుండా అలా తీక్తంగా చూస్తూ నిలబడటం చూచి సుజా ఆశ ఎర్యపోయింది..

భక్సీ భర ఏదో భయం వేసింది! తీక్షంగా చూస్తూ లోపలికొచ్చి కుర్చీలో కూల బడ్డాడు.

“ఏం ఆలా వున్నావు?” అంది భయపడుతూ,

“ఆరోగ్యం బాగా లేదా?”

“చాలా బాగా వుంది." ఆ స్వరంలో కోపం పట్టుదల ధ్వనిం ఛింది.

“ఆయితే అలా వున్నావేం?”

“ఎలా వున్నాను?....కోపంగా వున్నానా?”

అవును అన్నట్టుగా తల వూపింది.

“అసమర్దుడ్ని కనుక కేవలం కోపం వచ్చిందిః'".... ....తల టించుకొన్నాడు.

“నాకేం ఆరం కోవటం లేదు....కోపం ఎందుకో.... ఎవరి

(౮ మీదనో....చెప్పందే ఎలా తెలు స్తుంది?" అన్నది కోల్పోతున్న సహా నాన్ని బిగపట్టుకొంటూ.

“మ్పెగవాళ్ళు ఎంత బుద్ధిహీనులో యిస్పుడు తెలిసింది ముందూ వెనుక ఆలో చించుకోకుండా-ఆడవాళ్ళని నమ్మేస్తారు. ఆ నమ్మబడిన స్రీలు ఎలాంటి వారై౦దీ ఆలోచన కూడా వుండదు. అంతా....చివరికి వారి (గేమ నేలమీద వొలిగిపోయిన పాలు మాది రిగా ప్రవహిస్తూం టే....చూస్తూ....

“నాకంతా అయోమయంగా వుంది. ఎందుకీ ఉపోద్దాతం .... చెప్పదలచుకొండి సూటిగా చెప్పకూడదాః....మనిద్దరి మధ్యా ఏమిటీ పీఠికలు? నావల్ల ఏమన్నా జరిగివం కు మొహమాటం లేకుందా అడుగు చెప్పతాను....”

“5 బస్టనో_... నిజంగానే....నీకేం బాధ రంపపుకోత ఆనుభే విస్తూన్నది నేనై తేః”

“" అబ్బా....ఎంత 'వేధిసావు:””

చరణాంజలి రిరి

• వేధి స్తున్నానా.... నేనే....కదూ.... అవును నేనే”

6కన్లీ పుణ్యం వుంటుంది చెప్పరాదూ; ఎందుకీ సస్పెన్‌, ఎకో

“స 'స్పెన్స్‌...._క్షై మేక్స్‌....ఇది నాటకం....అవును తప్పు నాదే. ఇదంతా నాటకమని....గు ర్హించలేదు. మూరతనాదే.... నయం యుప్పటికై నా చెప్పావు. థాంక్స్‌....ఇక ఈ పాత్ర నిష్క9మించటం మంచిది....” అని లేచాడు.

సుజా రెండడుగులు ఘుందుకేసి చెయ్యి పుచ్చుకొని, *వెళ్ళ టానికి ఏళ్లే దు. నామీద నీకు యింతకోవం రావటానికి కారణం నే తెలుసుకోవాలి. ఇలా అసందర్భంగా ఏవో నాలుగు మాటబణ అనటం కాదు....””

“* వెళటానికి వీళ్లే దాః”

*బేదు.... ....”"

సుకా చెయ్యి విదిలించాడు. కుర్చీలో మళ్ళీ కూలబడ్లాడు,

“నే చెప్పితేగాని తెలియదా?”

“నాకు ఎలా తెలుస్తుంది చెప్పందే....”

“నువ్వు ఆ ముసలివొడింటికి వెళ్ళలేదా?"

• ఎవరు?”

ఉవి'శ్వేళ ఏరరావు ఇంటికి.”

“వెళ్ళాను.”

“సాయంకాలం వెళ్ళి రాతి (పొదుపోయి రాలేదూ....”

“వచ్చాను.” ౯

“వాళ్ళ ఇంట్లో ఎవ్వరూ లేరుకదూ.”

ఆువును....”

కకం రిద్దరే ఆ ఇంట్లో అంత సేపు వుంది....”

“టువ్పను ...."

“ఇంకా చెప్పాలా?”

“ఇప్పుడు ఏం చెప్పావని....”

ఫీ( భరణు

“నా నోట వినటమే సరదాగా వుందా?” విషాదంగా నవ్వాడు.

ఊవిజం పీనుండే తెలసుకోవాలి.”

*6వ్వీ రిదరూ అంత సేపు వుండటంలో అర్హం?"”

*ర్టీ,..ఆదా సీ అనుమానం....ఆయన డిన్నర్‌కి పిలిచారు. డిన్నర్‌ అయిన తరువాత చాలాసేపు కబుర్లు చెప్పుకొన్నాం అంతే.”

• ఆం లే నా?”

“ట్రం తే, పీకు తెలు స్తే చెప్పు....”

*జియన,,.. ....'

“పూ ర్తి చెయ్యవేం....ఆయన....”

“వముంచివాదేనా?'”

“వాలా మంచివారు....””

“ఇదంతా వమ్మమం౦ంటావా?””

“నిజం చెప్పాను....నమ్మటం నమ్మకపోవటం....'"

ఉ*పీ వొంతు...”

“అక్కడ ఉన్నంత సేపు వారి (ప్రవ రృన....”

*చాలా మర్యాదగా వుంది....

రమణమూర్తి సుజా కళ్ళలోకి చూళాడు. ఆమె నిర్మల వద నంలో ఏ అనుమానం కాసీ....ఆ వేదన కానీ గోచరించబేదు. ఆయినా ఇంకా ఏదో...ఎక్కడో... అనుమానం తనలో బుసలు కొడుతోంది.

"అన్ని గంటలు అక్కడ వున్నా గొణీగాడు సుజాకి అరి కాలి మంట నసాళొనికి అంటింది.

“ఏమిటి సీ అనుమానం....మా యాద్రరిమధ్య ఏదో సందింధం పుందనేగా? ఏం ఎందుకులటుంది? ఇన్ని నెలలునుంచి మనిద్దరం యింత 'స్నేపాతంగా వుంటున్నాం, మన 'కేలాటి సంబంధం వుంది? (ప్రపంచంలో మంచితనమంతా నీలోనే వుందా? ఇంక ఎవరిలోనూ లేదా? సీకన్నా మంచివాళ్ళు, సీకన్నా బుద్ధిమంతులు (ప్రపంచంలో ఇంకొ ఉన్నారని తెలుసుకోవటం మంచిడి! ఏదేమైనప్పటికీ నేను

చరణాంజలి ర్‌ అంత నీచంగా (పవర్తిసానని ఎలా అనుకొన్నావు?ః” రోదిస్తూ ఆరిచింది.

రమణమూర్తి ఒక్కసారి సుకా మొహంలోకి చూశాడు, కళ్ళు ఎ్యరబారినై . జలజలా అ[కువులు రాలుతున్నాయ్‌ు, చివాలున లేచి మొహం దించుకొని వెళ్ళిపోయాడు. శిలగా చూసూ నిల్చుంది సుదాత. ద్రమణమూర్తి ఆ రోజువచ్చి నిర్మలమైన సీటిలో రాయివిసిరి కల్లోల

పరిచినప్పటి ను౨డి మళ్ళీ రాలేదు. సుజా ఆఫీసుకు వారంరోజులు

"వెలవు పెట్టంది.

తను భవిష్యత్తు గురించి ఆలోచించ (ప్రారంభించింది. రమణ మూరి ఆ విషయాన్ని ఎలా నమ్మాడు? ఎవరు చెప్పి వుంటారు? పరి స్టితి ఏమీ అర్హంకావటం లేదుః తనూ మళ్ళీ రమణమూర్తివి కలుసు కొని యధార్థాన్ని చెప్పి ఎందుకు నమ్మించ [పయత్నించకూడదూ? ముఖాముఖీ మాట్లాడితే బాగుండదూ? అనుకొంది. ఏమో, తనని చూడగానే కోపంతో చిందులు తొక్కి రాద్ధాంతంచే స్తే పరిస్తితులు ఇంకా దిగజారిపోనచ్చు. తను యుప్పుడు ఏం చెయ్యాలి??? ఆలోబిస్తూ ఏడుస్తూ, రాత్రింబగళ్ళు ఇంట్లో కూర్చంటోంది. మనుష్యులు, మన స్పులు....ఎంత వివ్శితమైన మనిషి మనస్సు 'కీవలం ఒక పలక' లాంటిది, పరిస్థితులు ఏ చిత్రాన్ని గీ ప్లే, దాన్నే ధరించి వుంటుంది. దురోసారి దాన్ని చేరివేసి మరోటి గియ్యాలిః అయితే మనసుకి తన వ్ర త్యేకత ఏమీ లేదా? చుటూవుందే వాతావరణ చేత (పభావిత౦ చెంది ఏవో రూపకల్పనలు నిలుపుకొనే మనస్సుకి స్వబుద్ధి వుందా? అసలు స్వబుద్ది అంటే? ...ఎడతెడపిలేని ఆలోచనలు తరంగాలుగా చెలరేగి అంచులదాకొ వచ్చి నేలను తాకి అక్కండే ఆగిపోతున్నాయి,

౮-5

గ్‌క్రీ భరణు

'“సుజా....సుజొ....'* అవి పిలుపు వినిపించింది. గుమ్మంలో ఏదో కొత కంఠం పూర్తిగా కొ త్రదికాదు. రెండు కణాలపాటు ఆలోచించింది, బ్మురకి ఎవరై ౦దీ తెలియలేదు. వెళ్ళి తలుపు తీసింది. మధు నవ్వుతూ లోపలికి వచ్చి కుర్చీలో కూర్చున్నాడు.

సుజా ఏమీ అర్హంకానట్టు కిటికీ చువ్వలు పుచ్చుకొని విల టడ్లది, ఎందుకు వచ్చివుంటాడా అని ఆలోచిస్తూ.

ఆపిం సుజా అలా ఉన్నా వే?”

ఏం ఎలా ఉన్నా నేం?”

“పద్మంలాగా వికసించి వుండే నీ ముఖం ఎండుటాకులాగా పుందే?ో

సుజాతకి చరున కోవం వచ్చింది. కాని సంబాళించుకొంది.

“...ఆరోగ్యం బాగా లేదు.”

“ఏం జ్వరం వసోందా, మందు పుచ్చుకొంటున్నావా?”'

*జేదు,,.. అదే తగ్గిపోతుంది.”

66 ప్పల్రాం తగ్గిపోతుంది? అయినా ఇక్కడ ఎవరున్నారనిః రమణ మూర్తి వసున్నాడా?” రమణమూర్తి పేరు వినగానే చివాలున చూపింది. జవాబు చెప్పలేదు.

*“రమణమూ ర్తి రావటం లేదా?” మళ్ళీ అడిగాడు,

“రావటం లేదని ఎవరు చెప్పారు?”

“ఆయ నే చెప్పారు.

“కారణం కూడా చెప్పారా?"

"*వివర్రాలు చెప్పలేదు.... వెళ్ళటం యిష్టం లేదన్నాడు. ఏదో బాధ పడుతున్నట్టుగా కన్సీంచాడు కారణం తెలియలేదు.” సమాధానం కోసం సుజావైపు చూశాడు. సుజా జవాబు చెప్పలేదు. మళ్ళీ సంభా షణ అల్లుతూ .__._

“సుజా, ఈ రోజుల్లో ఎవ్వరినీ నమ్మకూడదు, పైకి మంచి

క్‌. మూ

చరణాంజలి 59 వారిగా కనిపించి మనస్సుల్లో లావాజ్వాలలు దాచుకొంటారు. జ్మ్నాగ _త్తగా వుండాలి....*” అంటూ సుజావైపు చూళాడు.

“అవును, ఎవ్వరినీ నమ్మకూడదుః:” వెకిలిగా నవ్వాడు. ఆ నవ్వులో స్వార్ధం, హీళనా గోచరించాయి.

“ఇంకా నయం ఇప్పటికై నా తెలసుకున్నావు”

“అవును, తెలుసుకొన్నాను. మొన్న ధియేటరులోనే తెలసు కొన్నా...”

మధు నిర్దాంతపోయాడు. కళ్ళప్పగించి సుణావై పు- చూశాడు (మింగలేక కక్కలేక సతమత మవుతున్నాడు.””

“*మిస్తర్‌ మధు మీరు నా యోగక్షేమాల గురించి కనుగొన్నం దుకు కృతజ్ఞ తలు. దయచేసి యికనుంచినా స్వవిషయాలను గురించి (పసావించకండి. నాకు చాలా తలనొప్పిగా వుంది. కాసేపు విశ్రాంతి తీసుకొంటా.”

మధు ఏమి మాట్లాడలేదు. ఆటూ యిటూ తలపవూపి లేచి వెళ్ళిపోయాడు. ఆ$ీను ముగిసింది. పైళ్ళు కన్హేసి అంతా ఇళ్ళకి వెళ్ళబోతున్నారు.

రమణమూ ర్తి రోజూ ఆఫీసుకు వస్తూన్నా ఉత్సాహంగా ఉండటం లేదు. నెక్‌ మై సర్దుకొని కోటు తగిలించుకొని సీటుతోనుంచి లేవ పోతూవుండగా, రీటావచ్చి, కేబుల్‌ ముందు నిలబడింది. *ఏమిటి అన్నట్టుగా రమణమూర్తి చూశాడు. “మీతో రెండు నిమిషాలు మాట్లాడాలి” అన్నది. రమణమూర్తి లేచి వరండాలోకి వచ్చాడు.

“మీరు సుజాని చూసి ఎన్నాళ్ళయింది?”

ఒక్క నిమిషంపాటు రీటా మొఖంలోకి చూశాడు.

*ఊసమ్లాగ్రు పదిరోజులై ౦దిః”

80 భరణు

స్పజ్లాక్రి నాలుగు రోజుల్నించి జ్వరం వసోంది. బాగా నీర సించి పోయింది. మందుకూడా పచ్చుకోవటం లేదు. ఆహారము తీసుకోవటం లేదు కూడా...."”

రమణమూర్తి ఏమీ మాట్లాడలేదు. కానీ విచారంగా తల దించుకొని నేలమీద చూస్తూ నిలదిడ్డాడు.

“వందు ఎందుకు పుచ్చుకోవటం లేదు?”

“ప మో, అక్క ర్లేదంది.”?

“మీరు ఎప్పుడు చూశారు?”

“ప్రొద్దున ఆఫీసుకు వస్తూ వెళ్ళా పెలవు చీటీకూడా యుచ్చింది. వీరు ఎందుకు వెళ్ళటంలేదు?”

రమణమూర్తి మౌనంగా నిలబడ్డాడు.

*“'కీరు సుజా విషయంలో చాలా పొరపడుతున్నారు. మ్‌నే జర్‌ ఆమెవి వివాహం చేసుకోమని సూచించారు. అంళకే, కానీ సుజొకి యిష్టంలేదు. నాకు మేనేజర్‌ పదేళ్ళగా తెలుసు. అఘాయిత్యం చేపే వ్యక్తికారు. ఈ విషయాలు మీకు అర్హం కానివికావు. సుజాతో మాట్లాడినప్పుడు ఈ విషయం కొంత (గ్రహించాను. సుజా చాలా అమాయకురాలు, పాతకాలం మనిషింలేకపోతే మేనేజర్‌ని విరాకరిం చదు....ఆ అమాయకురాలు ఏ ఆఘాయిత్యం ఆయినా చెయ్యటానికి సాహసం కూడా చెయ్యగలదు”

రమణమూర్తి మనస్సు గతుక్కుమంది.

“"విజం-కావీ ఎలా వెళ్ళాలి? అనవసరంగా అనుమానించాను. ఇప్పుడు ఆంతా తెలసుకొన్నాను నేను ఆమె మొఖం ఎలా చూడాలి?

కకం ఫర్వాలేదు సుజా మిమ్మల్నీ చూడగనే...” ఆగి పోయింది రీటా.

ఇంక అక్కడ నిలబడలేక రమణమూర్తి గబగబాదిగి (క్రింది కొచ్చాడు. అటూ యిటూ చూశాడు, "టాక్సీ పోతూవుంటే పిలిచి

చరణొాంజలి గ్ర ఎక్కాడు. వది సిమిషాల్లో సుజా ఇంటిముందు ఆగింది కారు. ఆలోచిస్తూ తలుపుకొట్టాడు. “ఎవరు?” అడిగింది సుకా, ఆతి సన్నవి గొంతుతో. రమణమూ ర్హి మౌొటాడలేదు, రెండు నిమిషాల తరువాత తలుపు తెరిచింది. సుజా ఆహ్వానంకోసం ఎదురు చూడకుండా లోవ లికి వెళ్ళాడు. సుజా ఆశ్చర్యంగా చూసూ నిలబకింది. తలుపుదగ్గర 'వేసి సుజా మొహంలోకి చూళాడు. వారం పదిరోజులుపాటు లఎక ణాలు చేసి ఉన్న మొహం. స్నానం, నిద లేక శరీకంం సత్తా లేకుండా వుంది. మాసిన దుస్తులు=ఏమీ మాట్లాడకుండా మంచం మీద కూర్చుంది, తలవంచుకొని. ఈస్పృట్రా, అన్నాడు రమణమూర్తి. ఆ తియ్యని పిలుపు ఠఈనక్‌ కరువై పదిరోజులై ౦2=-ఆ నిక్క్మలమైన హృదయానికి ఆ మధుక మైన పిలుప్పు వినిపించగా నే-సుకా పరవశించింది. ఒక్కసారిగా 'మేఘం (బ్రదలై వర్తి ంచినట్టు రోదిస్తూ రమణమూర్తి పాదాలపై (వాలింది. ఆతని హృదయంలో తల దాచుకొంధి. రమణమూర్తికి నోట మాటలేదు. చేతులతో సుజా తల నిమిరాడు. అతను చేతులుతో తల నీమరుతుంఆే కళ్ళు మూసుకొని రెండు నిమిషాలువాటు వడు కొంది. హృదయం శేలికబడింది. రమణమూర్తి హృదయం కల వరం పోయి శాంతించింది. “సుజాలే.... కూర్చో” అంటూ లేవదీళాడు. సుదా మెల్లగా లేచి మంచంమీద కూర్చుంది. స్పజ్లా పొరపాటు నాదే తమించు.” “ అలా అనరూడదు. ఎవరైనా అనుమానించే వాళ్ళే.... నేనే చెప్పి వుండాల్చింది. తప్పు నాదే.” “తప్పు ఎవరిదై నా ఇప్పుడు మళ్ళీ....” ఆగిపోయింది, భారంగా నవ్వింది. ఆ నవ్వులో (పేమ గీతికలు వినిపించినయ్‌ రమణమూ ర్సికిం

602 భరణు

“సుజా, మనం ఇంకెప్పుడూ ఇలా విడిపోకూడదు.... కాశ్వ తంగా ఉండే బంధం ఏర్పరచుకోవాలి....ఏ మంటావు?”'

“*ఆపును....మీ నాన్నగారి అభిఫాయం కనుక్కోవాలి అన్నారుగా” అంది సుబొ,

“ఏం ఫరవాలేదు. నేనేం అడిగినా చెప్పినా మా నాన్న వింటారు”

"ఆయితే వెంటనే వ్రాయండి. మీ నాన్నగారి దగ్గరనుండి సమాధానం రాగానే నేనూ మా నాన్నకి వాసాను.””

“అన్నింటి కన్న ముఖ్యమైన విషయం ముందు నువ్వు ఆరోగ్యం బాగు చేసుకోవాలి అన్నాడు సుజా మదుటి మీద ముంగురులు సర్గుతూ.

“నువ్వు దగ్గరుంశే అదే మందు”

62,ద్స్‌,,,, అవుతే రెండురోజుల్లో తగ్గుతుంది.”

“ధాంక్స్‌”

ఇద్దరూ యుగళ గీతం పొడినట్టుగా నవ్వారు, *ంర్ర్‌వితంలో సుఖదుఃథాలు కావడి కుండ లంటారు పెద్దలు, అవును

సిజంగా అది ఆంతే: నాన్న నన్నాక అయ్య చేతిలో పెట్టా లని ఎంతో దొందర పడుతున్నారు. ఆ అయ్యను నేనే కుదుర్చు కొన్నానుఅని తెలియచే "సే ఎలా ఉంటుంది? అయినా ఆ విషయం గురించి తెలియచేయటం ఎలా?” సుజా నవ్వుకొంది. రెండుమూడు రోజులలో రమణమూర్తి ఆయన తండి నుండి అనుమతి పొందు తాడు ఆ వెంటనే తనూ [వాయాలిః ఆ తరువాత....ఆ తరువాత సుజాతకి సిగ్గ ముంచు కొచ్చింది,

ఇంకా రాలేదు.:..సివిమాకి వేళా అవుతోంది. తలుపు వెపు

చరణాంజలి గిల్టీ చూసిచూసి కళ్ళు నెప్పులు పు డ్తున్నాయ్యే కౌని స్వామి దర్శనం మాతం కావటంలేదు. ఏమిటీ నిరీక్షణ అని అంటూ వుండగా తలుపు చన్వుడై ౦ది....గభాలున లేచి వెళ్ళి తలుపు తీసింది, “అమ్మ గారూ టెలిగ్రాం?” అన్నాడు టెలిగ్రాఫ్‌ ప్యూన్‌.

*? ఎవరికిళో

*నాకొా,,..”"సుజా కంగారు పడసాగింది. ప్యూన్‌ అందించివ పెన్సిల్‌ తో సంతకం చేసింది. ఆదుర్దాగా కవరు అందుకొంది. "బెలి (గ్రాఫ్‌ ప్యూన్‌ వెళ్ళిపోయాడు, కవరు చింపి కాగికం చదివింది. టోధసడబేదు. మళ్ళీ చదివింది.,...మరోసారి “"నాన్నా....నాన్నాం.” అంది. అగ్ని పర్వతం జ్వలిత మైనప్పుడు వచ్చే లావా (ప్రవాహంగా కన్నీరు చెక్కిళ్ళపై (ప్రపపించసాగింది. ఇది నిజమా? ఏదినిజం అది కలా భ్రమా? ఏదో పీడకల కాకూడదూ? కుర్చీలో కూలబడింది. ఆలోచనలు తన విమి_త్తం లేకుండా పరుగెత్తున్నాయి. పొంగిపొంగి వసోంది. దుఃఖంఎక్క-డ్నిం చోః నాన్న....నాన్న!ః అమ్మ పోయు నప్పటినుంచి అమ్మ లేదన్న వెలితి కనిసించకుండా పెంచాడు, తనకే చిన్న కొరత కలిగినా ఆ ముసలి (పాణం రెపరెపలాడేవి! అలా ఆలోచిస్తూ ఎంత సేపు కూర్చుందో తెలియలేదు.

ఆకౌశం మీద నుంచి ఊరిపడ్తట్లు వచ్చి “సుజా ఇంకా తయారు కాలేదూ.” అన్నాడు రమణమూర్తి గడపలో కాలుపెడ్తూనే. సుజా తల పైకెత్తింది, చిందర వందరగా మొపహూం మీద పడు తున్న జుట్టు అకు పూరితమైన కళ్ళను చూసి ఏమిటి? అన్నట్లుగా చూశాడు. టెలిగ్రాం రమణమూర్తి చేతిలో పెట్టి బావురుమున్నది. రమణమ్హూర్రి కళ్ళ వెంబడి నీళ్ళు తింగినాయ్‌. ఎలా ఓదార్చాలో తెలియక తికమక పడ్డాడు, సుజా తలను చేతులతో నిమురుతూ "సుజా ఊరుకో __ఏడు స్తే ఎలా? ఊరుకో....” అని (బతిమాలు కొన్నాడు.

గ్రిశీ భరణు

*సుజా...,ఇలా ఎంత సేపు కూర్చుంటావు? వెంటనే బయత్లే రుతీ మీ నాన్న కడసారి దర్శనం కలగవచ్చు” అన్నాడు.

సుజా వెంటనే లేచింది. కళ్ళు తుడుదుకొంది.

ఉవ్వెట్రనే రైలు వుందా?

“ఉంది, బయక్షరు”

“ఆలోచిస్తూ రమణమూూర్రి వైపు చూపింది.”

ఈబ0 ఆలా చూస్తున్నావు? ఖర్చులకి _పెకమా?”

“ఆవును.”

“నా దగ్గర వుంది. నువ్వు వెంటనే తయారు కావాలి. నే వెళ్ళి టాక్సీ తీసుకొసా'' అంటూ రమణమూర్తి టాక్సీ కోసం పరుగె తాడు. అవసర మైన బట్టలన్నీ సర్తుకొనే సరికి రమణమూ ర్రి టాక్సీతో వీధిలో తయారైనాడు. తలుపు తాళం పెట్టి.."ఇల్లు జ్మాగత్త* అంది ఇద్దరూ టాక్సీ ఎక్కి స్టేషన్‌ చేరుకొన్నారు. రమణమూరి టిక్కెట్లు కొన్నాడు. సప్లాటుఫారం మీద వచ్చేప్పటికి ఇంకా వలు రాలేమ, సిమెంటు కూర్చీ మీద ఇద్దరు కూర్చున్నారు.

“*ఇక ముందు ఎలా గడుసోందో తెలియదు-_నా నంగతి ఇం'కెవ్వరికి పడుతుంది? అక్కయ్య దాని సంసారం-గోడు దానికి వుండనే వుంది....నాన్నా...ఏ"

“స్పజ్తా,,, ఉఊరుకో,...అలా అంటా వేం? నేను లేను? మనిద్దరం..." "అన్నాడు,

చివరి మాటలను ముంచేస్తూ రైలు ప్లాటుఫారం మీదికిదూసు కొంటూ వచ్చింది. పోర్టర్‌ సామాను స్త్రీల పెట్టిలో పెట్టి చోటు చూపించాడు,

“*స్సుజా....నుప్వు తిరిగి రావటానికి ఎన్నిరోజులు పడ్తుంది?'”

*ఏమ్సైై పదిహేను రోజులు పట్టవచ్చు- లేదా ఇంకా ఆలన్య కావచ్చు."

*“ఎందుకని?””

చరణొంజలి 06

“ఉన్న రెండెకరాలు, పూరిల్లు విషయాలు (వ్రసాననకి రావచ్చు. వాటి పంపకాలు కేలవలసపి వుంటుంది.

““ఎదై నస్పటికి వీలైనంత త్వరలో రావాలి.”

“ఆల్రాగే " అంది.

గార్డు విజిల్‌ వేశాడు. పచ్చ బెండా వూపాడు. రమణమూ్హి సుజా చేతినితన చేతిలోకి తీసు గొవి నొక్కాడు సమాధానంగా సుజా కళ్ళు నిండి పోయాయి. రైలు కదిలింది. ఘు అట్లీ ఆ ల అభ ణు2కొ ఊరు చే రేప్పటికి రాఘవుకావు పరమపదించాడు. సుజా బండి దిగేప్పటికి సావిటో శవాన్ని తున ప్రయాణానికి తయారు చేసు న్నారు. సీక పరుగున పోయి సుజాని కౌగిలించుకొని బావురు మన్నది. వీరివ్షరిని చూచేప్పటికి అక్కడ ఉన్నవారికి మనస్సునలిగి పోయింది. మరో నలుగురు స్త్రీవచ్చి సుజాని ఇంట్లోకి తీసుకెళ్ళారు,

ఏడుపులు, ళోకాలు....హృదయ విదావకరమైన దృళ్యాన్ని సుజా అయోమయంగా చూస్తూ కూలబడింది. కవిపెంచిన తండి ఆఖరి చూపు కూడా అందలేదు. తనతో వచ్చి ఉండమన్నా ఆ ముదుసలి మాట వినలేదు....ఎంతో గారాబంగా పెంచాడు! పుట్టి నప్పటి నుంచి చనిపోయేఐంత వరకు ఏ వ్య క్రి యందు గోరవం మర్యాద ఉంచి మంచి చెడులు గురించి ఆలోఎంచే వారో ఆవ్యకి చనిపోయిన క్షణ నుంచి వీళై నంత త్వరగా శ్మశానానికి చేర్చే (ప్రయత్నంలో నిమగ్నులై ఉన్నారు. ఆశ్చర్యంగా ఉంటుంది. పతి వ్య _క్రికి తెలుసు తానూ ఒకరోజు ఈ _పయాజణం చేయకతప్పదని. ఈ (ప్రయాణం ఎవరికివారు చెయ్యాల్సిందే కాని మరో వ్యకి సహాయం లభించదని*- అసలు ఈచావు పుబ్జుకలు సహజం అని...

గగ భరణు అన్నీ తెలుసు. కానీ చాలా మందికి తెలియదు. ఎందుకు పిడుసారో. ఏడిపించే. దేమిటోః “సుజా,...నాన్నని తీసు కెళ్ళు తున్నారు....” అన్నది సీత గుమ్మంలో నుండి లోపలికివస్తూ ఒక గంతులో సుజా సావిట్లోకి వెళ్ళింది. నలుగురు పాడెనె త్తి నడక సాగించటానికి అడుగులు ముందు వేసారు. కళ్ళు మూసు కొని “నాన్నా” అంది సుజా. అంతే ఇక ఏడుపు రాలేదు, ఇంట్లో కెళ్ళి పోయింది....

రాఘవయ్య పోయి ,పదిటేను రోజులై౦ది. కర్మకాండ ఆంతా పూ ర్రికాగానే దగ్గర బంధువులు, దూరపు బంధువులు తను నస్వగృహాలకి చేరుకొన్నారు, సీత, సత్యం, సుజాంవాళ్ళ పినతల్లి వెధసరాలు మిగిలి ఉన్నారు. ఊళ్ళో కరణంగారు, రాఘవయ్య గారి చిన్ననాటి మితుడు సుందరం రోజు కొకసారి అన్నా వచ్చి పోతున్నారు: పూరి కొంప, రెండెకారాల భూమి. ఆడుగు పొడుగునా మిగిలిన రెండు మూడు వందల రూపాయల విషయం ఎలాకేల్చాలా అని సత్యం ఆలోచిస్తున్నాడు. కర్మ వగైరాల (కింద రొక్కంలో ఖర్చు చూపించాడు. వాళ్ళ దగరా వీళ్ళ దగ్గిర రాఘవయ్య చేపిన అప్పుల జాబితాను తయారుచేశాడు కరణం. రాతి భో జనాలనంతరం ఆరుగుల మీద కరణం, సత్యం, సుందరం ఃళ్ళో మకో ఇద్దరు పెద్ద మనుష్యులు చేరి చర్చలు (ప్రారంభించారు, సీత వీధిగుమ్మం దగ్గర గడప (ప్రక్కగా చతికిలబడింది. ఆడపా తడపా ఏదో ముక్క విసురుతూ వుంది సీత, ఆ పనులూ ఈ పనులూ ముగించుకొని సుజాత సీత (ప్రక్కగా వచ్చి కూర్చుంది, పొలాలు, ఇల్లు అప్పులు గురించి మాట్లాడే మాటలు సుజాత చెవిన పడటంలేదుః ఇంతకీ ఈ వ్యవహారాలు ఇలా వుండగా సుజాత పెళ్ళి ఎప్పుడు చెయ్యదలుచు కొన్నారు. అన్నాడు కరణం. సత్యం సుజాత వైపు చూపి చిరు నవ్వు నహ్వడు. సుజా ఏమీ గమనించలేదు. “సుజా నిన్నే! నీ పెళ్ళి విషయమే” ఆన్నది సీక్హ దుజంతట్టి ఆలోచనల తెరల నుంచి

చరణొంజలి గ్ర మేల్కోని “"పెళ్ళా....నాన్న పోయి పట్టుమని పదిహేను రోజులైనా కాలేదు. అప్పుడే పెళ్ళి విషయమా....ఆయినా నేను ఇంకా నిర్గ యించుక్షోలేదు.” అన్నది సుజా,

“పోయిన వాళ్లు తిరిగొసారు కనుకనా....ఏ విషయానికి ఆ విషయమే ఏదో మంచి సంబంధం చూసి చెయ్యాల్సిం దే'” అన్నాడు. కరణం.

“*ఆవును..,.. వాళ్ళ అక్కయ్యా బావ నిర్ణయించాలి" అన్నా రొకరు.

నక చేసాం? నే నెప్పటినుండో చెప్తున్నాను. ఇప్పుడు. పెళ్ళి చేసుకోవటమే మంచిది. ఒక్క 9 హైదరాబాద్‌ లో ఉండి, ఏం చేస్తుంది?” అంది సీఠ.

““ఒక్కరై అక్కడ హోదరాబాద్‌ లో ఎవరూ లేకుండా ఉండటం నాకూ ఇష్టంలేదు.విశాఖ రమ్మని నే నెప్పుడో చెప్పాను.” అన్నాడు సత్యం.

• అవును నిజమే, ఒక్క రై అక్కడ ఉండటం దేనికమ్మా?. విశాఖ వెళ్ళ కూడదుః”” అన్నాడు కరణం,

“ఆలో చిసాను....ఇప్పుడు ఏం చెయ్యటానికి నాకు తోచటం. లేదు.” అని లేచింది సుజా.

“ఇంతకి ఆ పొలం ఇల్లు సంగతి.”

“మ్సీరు ఆలోచింది ఏది మంచిదని తోస్తే ఆది చెయ్యండి కరణంగారుః”” అని వెళ్ళి పోయింది. ఇంటిని గురించి చాలా పేవు చర్చ జరిగింది. పొలం అమ్మకానికి పెట్టగా వచ్చిన _పెకం పీఠకి సుజొతకి సమంగా పంచాలని నిర్ణయించారు. ఇల్లు అద్ద కిచ్చి ఆ వచ్చిన అదను చెరిసగం పంచుకోవాలని నిర్ణ యించారు. అమ్ము కొనే పక్షంలో ఇద్దరి ఒప్పందం మీదనే అమ్మబడాలి అన్నారు. ఈ చర్చలు పూర్తి చేసి నిర్ణయాలకి వచ్చేప్పటికి బాగా ప్రొద్ధుపోయింది. పసీశ్ర ఇంట్లోకి వెళ్ళింది. సత్యం అందరినీ సాగనంపి వసారాలో

గ్రీ| భరణు మంచంమీద నడుం వాల్చాడు. మలి పువ్వుల వర్ష ౦లాగా వుంది వెన్నెల. వజొలు వెదజల్లి నట్టుగా 'మెరుప్తూన్నాయి చుక్కలు. ఏవో ఆలోచనలు అరం సర్టం లేకుండా జనిసూన్నాయి. సుజాంసుజౌ.__ పెళ్ళి విషయం రాగానే లేచి కూర్చున్నాడు. అటూ ఇటూ సపరికిం చాడు. అంతా నిశబంగా వుంది. అంతా నిద్రపోతూన్నారు. తువ్వాల బుజాన వేసుకొని పెరట్లో కెళ్ళాడు. సుజా అరటి చెట్ల నీడలో మంచం వేసుకొని పడుకొంది. “సుజా....సుజా...."” అవి పిలిచాడు, ఉలిక్కిపడి లేఎంది.. సత్యాన్ని చూడగానే లేచి నిలుచుంది.*'ఆలా కంగారు పడతావేం? నేను....ఫరవాలేదు ఇలా కూర్చో”....అంటూ లాను మంచం మీద కూర్చున్నాడు,

సుజా కొస్త దూరంగా జరిగింది.

“సుజొ....” అన్నాడు అఆ పిలుపు మాధుక్యుం, మార్టవం ఇ, రెండూ సంతరిందుకొంది.

కరడ (,,..*”

“మీ రమణమూర్హి యింకా వస్తూన్నాడాః””

కక డికి (6...

“*మధు....నిన్ను కలిసాడా?””

సత్యం మొహంలోకి చూసింది. “ఒక్కసారి మాత్రం థీయే టర్‌లో కలిసాడు, అంతే...”

“నువ్వూ, ఆ రమణమూర్తి తరచు కలిని తిరుగుతూ వుంటా రుటగా?ి

“ఆవును.”

“ఇంటికి కూడా వస్తూ వుంటాడుటగా?”"

69+ (....

వాగు నిన్ను ఎప్పుడో మోసం చేసాడు.”

ఈన్రేద్సు,,,వారు అలా చెయ్యరు.

6ఏన్సి ట్రా ధీమా?

చరణొంబజలి (౮9

“విశ్వాసం.””

మసం చే స్తే?”

శ6న్ఫా ఖర్మ...”

కకా నన తప్పు కాదాశ

కబేద్పు,,

సకపకొ నవ్వాడు,

66 బ్రవ్ఫస్రే నిన్ను పెళ్ళి ళసుకొంటాడా?”

“తప్పకుండా.”

*న్న్సరి ఆ విషయం యిందాక అఆ పెద్దమనుష్యుల ఎదుటి చెప్ప లేదేం?

*నాకు అవసరం అని తోచలేదు.”

“మాటలు బాగా నేర్చావు.”

“రమణమూర్తి కాక యింకా బాయ్‌ ఫెండ్స్‌ లేరాళి”

6%ఫ్ప్‌ ఉదెశం ఏమిటీ?”

“ఆఫీసుల్లో పనిచేసే స్త్రీ లందరికీ కనీసం యిద్దరు.ముగ్గురు బాయ్‌ (సెండ్స్‌ వుండటం సనహజం....వారితో కొంత కాలం పాటు జీవితం గడపటం . దాని తరువాత వాళ్ళు వదిలెయ్యటం = ఆ త్తీలకి పెళ్ళిళ్ళు కాకపోవటం....”

“నాన్‌ సెన్‌, ఏ-==-మీఆనుభవం....మీబుద్ధులు.... ఉండే న్య కులు చాలా మంది వుండొచ్చు = కొని నీతి, నిజాయితీ కల వ్య కులూ లేక పోలేదు...”

*%షి4(....నీతి....నిదాయితీ....వీలాంటి అందమయిన అమ్మా యుకి కూడానా...”

పీ, ,ఇంత సేపూ మీరు మా అక్కయ్య భ్‌ ర్త అనీ పూరు కొన్నాను.”

వ భరణు ఈ9ట్సి ర చేసావేం?” అంటూ సుజా చెయ్యు పట్టుకొన్నాడు. “నన్ను వదలండి....వదలండీ....”

“క్షాసేపు నన్నే మీ రమణమూర్తి అని అనుకోరాదు?....”

ఛీ __ఛీ,,...మీకూ, ఆయనకీ పోలికా?....””

సత్యం, సుజా పెనుగులాడుతుంటే....సీత గోల చేస్తూన్న పిల్లుల్ని తరుముకొంటూ "'పెకట్లోకి రావటం చూచి సత్యం సావిల్లోకి పారిపోయాడు,

సుజొ మంచం మీద పడుకొని దిండులో తల దూర్చి ఓపిక ఉన్నంతవరకూ కన్నీరు కార్చింది.

'గౌతి జరిగిన సంఘటన సుజాను కలవర పరచింది. ఏమిటీ ఈ

మగవాళ్ళ నై జం? (ప్రతివాడి మన _స్తత్వం ఒక్క కేనే? ఒంటరిగా స్తీ, అందులో కౌస్త అందంగా కనిపి స్తే పిచ్చె త్తుతుందా? బస్సు స్టాండులో నుంచుంటే మొహంలో మొహం పెట్టి చూసారు..., బస్సులో ఎక్కేప్పుడు రష్‌ లేకపోయినా (తోసుకొని ఎక్కుళారు.... అవసరానికి పరాయివాడ్ని పలుకరించినా చొరవ చేసుకొని స్నేహానికి

[పయత్నిసాడు. స్నేహం చేస్తే అఘాయిత్యానికి ఏదో కణంటో

ఉప క్రమిస్తాడు. *పెక్చు” కారణం అని ఒకరంటే, మరొకరు సరదా

అంటారు. ఏమిటీ యిదంతా? అఫీసుల్లో పనిచేసే స్త్రీల చుట్టూ తప్పక కొన్ని కథ లుంటాయి. అన్నింటి యొక్క తాత్పర్యం ఒక్కటే? మొహం కడుక్కొని స్తంభానికి ఆనుకొని ఆలోచిస్తూ కూర్చుంది సుజాత.

“సుజా, ఇంకా కాఫీ త్రాగకుండా ఏమిటీ ఆలోచిస్తున్నావు?” ఆంది సీత చెల్లెలికి కాఫీ అందిస్తూ.

చరణొంజలి |

“అక్కయ్యా, నేను సాయింత్రం వెళ్ళిపోతున్నాను” అంది కొఫీ సిఫ్‌ చేస్తూ.

““వెళ్ళుతున్నావా....ఏం౦ం....అంత తొందరళ?ి

“*వెర్ళాలి, రేపటితో సెలవు అయిపోతుంది.

“మరి....ఇక్కడ వ్యవహారాలు....”

“నువ్వూ, బావగారూ ఆలోచించి మీ యిష్టం వచ్చినట్టు చెయ్యండి. నేనేం అభ్యంతరం చెప్పను” అంది కాఫీ కప్పు సీతకి

“సరే....సీయిష్టం....నీ పెళ్ళి విషయం ర5కూడా తేల్చద్దూ?ః"”

“అఆ ఘడియ వచ్చినప్పుడు అదే జరుగుతుంది.”

“అయినా (ప్రయత్నం ఉండొద్దూ?”

• ప్రయత్నానికి ఆయినా కొలం కలిసి రావాలిగాళో

*ఏమ్రో బాబు....నీకో నేను వాదించలేను.” సక్యావికి సుజా (పయాణం సంగతి తెలిసినా మరో రెండు రోజుల పొటు ఉండమని చెప్పటావికి సాహసం చాల్లేదు. సాయింత్రావికి సుజా పెళ్తే బేడా సర్దుకొని బయలుదేరింది.

“సుజొ, వీవొక్క-_ెవే వెళ్ళావా? మీ బావగారిని కూడా పంపేదాః' అంది సీత, సుజా బండి ఎక్క-బోతుం కే.

“వద్దు అక్కా, నేనే వెచ్ళుకా” అంటూ అరుగుల మీద కూర్చున్న సత్యం వైపు చూపింది.

సత్యం మొహం తిప్పుకొన్నాడు. సుజా బండిలో సాగిపోతూ వుంపేసీశ అన్నడి: *ఉన్దేన్లూ వచ్చేదా అని మాటి మా[తంగా అన్నా అనక్కం ర్లేదుటండి”” అని.

సీత మొహంలోకి రుసరుసా చూస్తూ “సీబోటి చదువురాని మొద్దులకి తోడు, నీడా ఆవసరం కాని, ఊళ్ళు తిరిగి ఏలే మీదెల్లేలికి నేషన్‌ దాకా తోడు కావాలా?” అన్నాడు సత్యం. సీత మొహం దించుకొవి లోపలికి వెళ్ళిపోయింది.

72 భరణు

సుజా బండి కనుచూపు పథం నుండి తొలిగిపోమే వరకూ చూస్తూ నీలబడ్డాడు, సత్యం వైపు చూడకుండా వుండటానికి సుజా తల దించుకొని కూర్చుంది. ఎందుకో ఏదో తెలియని ఆవేదన హృదయాన్ని = సంకోభ పరచసాగింది.

“*ఇంకెవరున్నారు. నేను కావాలనుకునే వారు? ఈ ఊరితో బుణం తీరిపోయిందా?” గతుక్కు మంది సుజా ప్రాణం.

పూరి కొంపలు, పొలాలు, పొలాల గట్ల వెంబడి తాడిచెట్లు క్‌ ఇవన్నింటినీ చూస్తూంటే = విడిచిపోతూ వుంట ఏదో అవ్య క్తమైన బాధ ఆవరించిన ట్రనీపించింది. ఏమిటీ జీవితం? ఏమిటీ సంబంధ బాంధవ్యాణ? ఒకరి జీవితంలోకి మరొకరు (ప్రవేశించటం క్‌ ప్రవే శించిన వాళ్ళు చడీ చప్పుడూ లేకుండా నిష్కమించటం = ఏమిటీ ఇద౦లౌ?,..,

“అమ్మగారూ, సేషన్‌ వచ్చింది దిగండి! ....”” అన్నాడు బండివాడు, న

ఆలోచనల తెరలను తొలిగించుకొని అటూ ఇటూ చూపింది. సామాన్లు దింపించుకొని 'సేషన్‌లోకి ప్రవేంచింది. చాలా చిన్న స్టేషన్‌ ఆవ. ఇంకా బుకింగ్‌ ఆఫీసు తెరవలేదు. బెడ్డింగ్‌ మీద కూర్చున్నది. రైలు రావటానికి యింకింత సేపు వుందో అని ఆలో చిస్తోంది.

“బాబుగారూ, రైలు రావటానికి ఇంకెంత ఆలస్యం ఉంది?” అడిగింది, కాస్త దూరంలో కూర్చున్న పెద్దమనిషిని. ఆయన సుజా వైప్ప పరీక్షగా చూశాడు.

ఈఏ మో నమ్మా, ఎప్పుడు నస్తుందో చెప్పలేం? ఈపాటికి రావలసిందే. నిమిషాలు, గంటలు ఆలస్యమయ్యే రైళ్ళు ఈ రోజుల్లో తారీఖలను కూడా లెక్క్కు చెయ్యటం లేదు....)” అని నవ్వాడు* సుజాకి నవ్వొచ్చింది. మళ్ళీ అందుకొని అన్నాడు: *'ఎం చెప్ప మంటానమ్మా ఆంధ్ర దేశం యొక్క పరిస్టితి? రోజు మొత్తానికి ఈ

చరణాంబజలి 8 ఊరి నుండి పోయే రళ్ళు రెండే రెండు. ప్యాసెంజరు ఇక్కడ ఆగేది. అయిదు నిమిషాలు మ్మాతమే. ఎక్స్‌పెస్‌ అసలే ఆగదు. ఎదు కంటారు ఈ పరిస్టితి?....ఆ౦ధ్రలోని నాయకులకి పంచాయితీ ఎన్నికలు, కోపరేటివ్‌ ఎన్నికల్లో తన్నుకోవటమే తప్ప కేంద్రం వరకూ పోవటం లేదు. అధవా ఎవరైనా వెళ్ళినా వెళ్ళటానికి పట్టీ నన్ని రోజులు పట్టదు తిరిగి యింటికి రావటానికి....”

ఇంతలో రైలు కూతవేపింది. “అమ్మా మీసు తొందరపడ వాకండి. నేను జాగ త్తగా ఎక్కి-నాను, ఆ ఇంతకీ మీరు ఎక్కడికీ వెళ్ళటం?"

“హెదాబాదు.”

"బం కేం....నేనూ హెద్రాబాదుకే-మా అబ్బాయికి ఆఅ వూళ్ళో ఉదోగం. ”

రైలు పొగలవదుల్తూ సేషనులోకి వచ్చింది. ముసలాయన లోపలి కెక్కి సుకాతసూ ఎక్కించాడు. అటూ ఇటూ సర్దుకొని కూర్చుంటూ ఉండగా రైలు ప్రమాణం సాగించింది.

“ఇంతకీ మీరు యొ దాబొదులో ఏం చేసూ వుంటారు? చదువు కొంటున్నారా?”

“బేము, ఓ కంపెనీలో తెపిస్సుగా పవి చేస్తున్నాను. ”

“మీ నాన్నా- అమ్మ దగ్గర వుంటున్నారా?ః"”

“అంత అదృష్టవంతురాలిని కాను. అమ్మ నా చిన్నతనంలో నే పోయింది. నాన్న పవరోజుల (క్రితం మరణీఎచారుం ఈ ఊళ్ళో నే.”

ఇద్దరూ కాసేపు మాట్లాడలేదు. మళ్ళీ ప్రారంభించాడు ముస లాయన *"అయితే అంత పెద్ద పట్నంలో ఎలొ వుంటున్నారు?"

ఈ 2,0టరిగొ,....... ౨.౨౨

ముశలాసన ఆశ్చర్యంగా సుజా మొహంలోకి చూళాడు. ముసలాయన ఆశ్చర్యాఏకి సుశా నవ్వుకొంది లు వంతెనలు, ఊళ్లు

౮-6

4 భరణు దాటి పరుగెత్తుతోంది. సుజా కిటికిగుండా చూస్తోంది. దృష్టి అటు (ప్రకృతిమీదగాని, ఇటు పరిస్టితులమీదగాని సరిగ్గా నిలవటం లేచు.

“అమ్మా... ఓ మాట అడుగుతాగానీ, కోపం తెచ్చుకోకుండా చెపుతారూ?'” అన్నాడు ముసలాయన,

అడగండి చెప్తకాను అంది సుజా నవ్వుతూ.

“*ఏం లేదమ్మా....మీ పెద్దవాళ్ళు మీ పెళ్ళి విషయంలో ఆలో చించటం లేదా అని" సుజాత సిగ్గుపడ్డది.

“*ఏమ్సందండి, మీకు శెలియని కారణం? కట్నాల సమస్యే”

ఈ జ్రవ్ర నమ్మా.... నిజమే, మార్కెట్టులో వస్తువుల ధరలు పెరుగుతున్న -ట చదువుకొన్న వాళ్ళ ధరలు కూడా పెరుగుతున్నాయి. అదేం విచిత్రమో కానీ, వాడి జీవితానికి అదే సంపాదన అయినట్టు బేరం ఆడతారు. కుదరకపోతే నికేపంలాంటి సంబింధానై షనా వదులుకొంటాడేమో కాని నయాపైసా త గించుకోడు.”"

అవునన్నట్టుగా తలవూపింది సుజా. స్రేషన్లు వచ్చి పోతున్నయ్‌. రాతి. తొమ్మిది దాటింది. ఇంకా పొద్దు గుంకకముందే పవళించిన (ప్రయాణీకులు గురకలు తీస్తూ ఉన్నారు. కొంగ జపం చేసే మునులర్తే దొంగ న్నిదపోయే .ప్రమాణీషలు ప్రతి 'సేషన్లో ఒకసారి లేచి ఇంత కాఫీమో, కూల్‌ (డింకో "సీవి౨చి మళ్ళీ పడుకొంటున్నారు. సుజాతతో వచ్చిన ముసలాయన (పక్కవాడి బుజంమీద వాలిపోతూ కునుకు తీస్తున్నాడు. సుజాకి ఇంకా నిద పట్టటంలేదు. గతర్శాతి సత్యం (ప్రయత్నించిన అఘాయిత్యం తలచు కోగానే వొళ్ళు జలదరించింది. ఎంత (పమాదం తప్పిపోయింది ఏమిటో ఈ వింత (పపంచం? ఆడదానికి మారుచేరు సెక్స్‌ అను కొంటారు; బావలకి*మర దళ్ళకి, మామగార్జ్లకి కోడళ్ళకి, మరుములకిం వదినగార్ల క, అన్నింటికన్నా హేయమెనది తల్లికీ.కొడుక్కీ మధ్య అన్నీల సంబంధాలు కలుపుతూ ఉంటారు: సుజొకి చటుక్కున ఇటీవల ఓ. రచయిత ఆ త్తగార్ల కీ.కోడళ్ళకీ మధ్య ఉండే తగాదాలకి కారణం

చరణాంజలి [2 అసూయ అని, ఆ అసూయకి కారణం తల్లికి కొడుకుమీద ఉండే కోరిక అసి [వాసిన విషయం గురొచ్చింది. ఎంత వికారమైన ఆలో చనః మేధావి అవి అనుకొనే మానవుడు ఇంత నీచంగా అలోచిసాడు అని పపవులు తెలుసుకొంటే ఏమనుకొంటాయి అవి మనిషిని గురించి? అనుకొంది సుజా, ఏవో అలసటగా వుందింనిద్రవసోంది కానీ విద్రపోలేక పోతోంది. రమణమూర్తి-కట్టి లేపినట్టుగా కళ్ళు తెరిచింది. ఎవరూ లేరు బయట వెన్నెల కురుసోంది. వెన్నెలంటే రమణమూర్తికి ఎ౨తో యిష్టం. “వెన్నెల, మల్లెపూలు ఈ ర6ఎడూ ఉంటే జీవితంలో ఇంకేమీ అక్క-రే దు అన్న రమణమూర్తి మాటి గుర్తాచ్చింది. తన భవిష్య జీవితాన్ని మశ్లైెపూలవలి రమణమూర్తి చర ణొలకి సమర్పించుకోవా లనిపించింది. అంతలోకే ఏదో అర్ధం కావి భయం ఆవరించింది. ఏమిటది? ఉలిక్కిపడ్డది,

“ఏందమ్మా, ఇంకా నిద్రపోలేదేం?" అడిగాడు ముసలాయన, లేతగా నవ్వింది.

*“బాబ్రూగారు ఆకలి వేసోందా?”

ఆకలా ,,..నీకు వేసోందా?””

• లేదు మా అక్కయ్య పూరీలుచేసి యిచ్చిందింతింటారేమో నవి.”

ముసలాయన సుజా అమాయకత్వానికీ, మంచిళనానికి నవ్వు కొన్నాడు. సుజా టిఫిన్‌ కారియర్‌ తెరచి వి స్తరాకులో రెండుపూరీలు కూర పెట్టి యిచ్చింది. తనూ రెండు 'పూరీలు పెట్టుకొంది. టిఫిన్‌ ముగిసిన తరువాత కాఫీ యిచ్చింది.తనూ ఇంత (తాగింది.

“అవ్మా, కాఫీ టఫిన్‌ అముంది యిక కాసేపు పడుకో. పన్నెండు కావసోంది.”

ముసలాయన మళ్ళీ కునుకుపాట్లు (ప్రారంభించాడు. సుజా కిటికీకి తల అనించి కళ్ళు మూసువొంది. సిశిరాతి ఘడియలు కొల వాషానిలో కరిగిపోసాగాయి. సూర్యోదయం అయింది. హై వాచాదు

6 భరణు నగరం చేరువులోకి పరుగెత్తుతోంది-రై లు, “అమ్మా....మన ఊరు రాబోతూంది, లేవమ్మా” అన్నాడు ముసలాయన. సుజా కళ్ళు నులపుకొవి లేచింది. సూర్యకిరణాల వెచ్చదనానికి. రాతి చల్లదిడ్ల జీవితం తిరిగి వై తన్యవంత మైంది.

(ప్రయాణీకులు అంతా సామాన్లు హడావిడిగా సర్వకొంటూ న్నారు. సుజా పెటై బెడ్డింగ్‌ ఒక చోట పెట్టింది.

*బృంత్రక్రీ నేను మీ పేరు తెలుసుకోలేదు?” అంది నవ్వుతూ.

ఫక్కున నవ్వి “అవునమ్మాంనేనూ ఆంతేగా-నా పేరు శేష గిరిరావు-మాది గుంటూరు. హైద్రాబాదులో హిమాయత్‌ నగర్‌లో ఉంటున్నాం. మా అబ్బాయికి 'సెశపేరియట్‌ లో ఉదో్యోగం.””

*నాా పేరు సుజాత. యూనివర్పల్‌ కంపెనీలో 'స్టెనో-బర్కత్‌ పురాలో ఇల్లు.”

రలు సికింద్రాబాద్‌లో ఆగింది. శేషగిరిరావు రెండు కాఫీలు తెప్పించాడు. మరో పది నిముషాల్లో నాంపల్లి భేరుకొంది రైలు. ఆంతా హడావిడి. (ప్రయాణీకులు పోర్షర్లు, కాఫి టిఫిన్‌ వెండర్స్‌.

“ఈ అమ్మా, నేను 'వెళ్ళివనాను. మీరు ఎలా 'వెళ్ళుతారు.”'

*చ్దేన్సు టాక్సీలో వెళాిను. మీరు చాలా సహాయం చేశారు. వసాను బాబుగారు.”

ఉవుంచిదమ్మా-మళ్ళీ కలుసాను” అంటూ "శేషగిరిరావు వెళ్ళి పోయాడు. సుజా టాక్సీ ఎంగేజ్‌ చేసుకొని వెళ్ళిపోయింది. సవ కొ ఆకీసుకి పోగానే రమణమూర్తి అర్జెంటుగా వెళ్ళవలసి వచ్చి

పది రోజులు సెలవు పెట్టాడని తెలిసింది. సుజూను రీటా మీనన్‌, విశ్వేశ్వరరావు పరామర్శించారు, ప్రతి వాళ్ళ పలకరింపు నకూ సమాధానంగా కంటతడి పెట్టకొంది, రమణమ్తూరి ఎందు

చరణాంజలి 77 చేత తనకి ఉత్తరం ముక్క. [వాయనేదో అర్దం కాలేదు. కనీనం కబురు కూడా పంపలేదు. సుజాకి మనస్సు బా? లేవని, ఎక్కువ పని ఇవ్వద్దని విశ్వేశ్వరరావు ఊఉ త్తరువులు జారీ చేసాడు. మరో నాలుగు రోజులు గకివినయ్‌. ఓ పెర కట్ట బుక్‌ పోస్టు ఉతరాలు-ఒక ఉత్తరం ఆఫీసుకు వవ్చినయ్‌. ఆఫీశు ప్యూన్‌ ఉత్తరం సుకాకి ఇచ్చాడు. ఎవ9దో కొత్త దస్తూరి, బపు చేహూ వున్న ఉత్తరం (ప్రక్కకి పెళ్టి తన కొచ్చిన కవరు చింపిఎది. విశాఖ ర్‌-0_65ం చిరంజీవి సుజాతా దేవిగారికి, ఆశీస్సులు.

నేను మీకు అపరిదితుడ్ని. నేను రమణమూ ర తండ్రిని, నాకు వాడు ఏశైక కుమారుడు,

ఈ జాబు మీకు ఎలా [వాయాలా అని చాలాసొక్లు ఆలోచించాను, కానీ విషయం చెన్స్నక తస్పదు కనుక వ్రాస్తున్నాను.

నాకు ఓ బాల్య స్నేపాకు డున్నాడు ఆయన ప్రసుతం ఇక్కడ ఇన్‌ కంటాక్స్‌ ఆఫీ సరు, అకనిభార్య వివాహం అమున రెండు నంవక్ప్సరాలకే ఆడ శికువుని కనిన మూడు నెలలప చనిపోయింది. రమణమూర్ధి తల్లి వాడి చిన్న తనంలోనే పోయింది, నా స్నేహితుడు భార్యా=నా భార్యా రమణ మూదరికి కవిత నిచ్చి వివాహం చెయ్యాలని కోరుకొన్నారు. స్వగ్గస్టులెన వావ కోరికను మన్నించటం మా ధర్మమని భావి స్తున్నాము. అందుచేశ కవితకీ__రమణకి వివాహం నిశ్చయించాము, మీకూ.__రమణమూ ర్స (పేమిపలని, వివాహం చేసుకోవాలని అనుకొన్నారని రమణ మాకు చెఫ్బాడు కానీ రమణ కోరికను ని5ాకరించాను. కారణం?

78 భరణు మీమంచి తనం మీద నాకున్న నమ్మకం. (పేమకి గీటురా మి క్యాగం-వివాహం కాదు.

ఇంతకన్నా ఇంకేమి (వాయలేను. నన్నూ-రమణవి కమించండి. భగవంతుడు మీకు మేలు చేయుగాక. మీ (శ్రేయోభిలాషి. విశ్వనాధం

సుజా జాబు చదవటం పూరి చేస్తుండగానే ఆఫీసు ప్యూన్‌

వెడింగ్‌ కర్‌ ఇచాడు. “అమ్మగారు రమణమూ రిగారి పెళ్ళి యె ట్‌ శ ఆంటి

టండి” అన్నాడు. సుజా జవాబు చెప్పలేదు. కైప్‌ మిషన్‌ మీద వాలిపోయింది. చేతిలో నుంచి ఉత్తరం జారిపోయింది. కిటికీ గుండా వీస్తున్న గాలికి ఆ ఉత్తరం ఎగిరి రీటా గదిలోకి పోయింది. సఏకక ఉద్యోగానికి రాజీనామా ఇచ్చింది. ఇల్లుకూడా భాళీచేసే

ప్రయత్నంలో వుంది ఒంటరిగా గదిలో కూర్చొని ఏవో ఆలో చనల్లో విమగ్నురాలైంది. వాకిట్లో కారు ఆగింది. హారన్‌ బిట్లి అది విశ్వేశ్వరరావు కారని గుర్తించింది. తలుపు తీసింది. తెల్లని మళ్లి పంచె. సిల్కు జుబ్బా. బుజాన కండువాం-ధరించి, గడపలో విల బడ్డాడు విశ్వేశ్వరరావు.

“రండి, లోపలికి రండి” అని ఆహ్వానించి పడక కుర్చీ చూపించింది, సుజాను పరీక్షగా చూసి కుర్చీలో కూర్చున్నాడు. సుజా చెక్కీశ్ళ్శమీద కన్నీటి చారలు స్పష్టంగా కనిపిస్తూన్నాలయి. కనురెప్పలు వావి ఉన్నాయి.

ఈచేన్స 'రెండు మూడు రోజులనుంచి రొవాలని (ప్రయత్ని స్తూన్నాను. కాసీ ఏవో పనులవలన రాలేకపోయాను"””

662గ2నాణేంగ _.* జండి వీరసంగా నవ౭తూ.

చరణొ౦జలి 78

66 ప్లే గ్రే ఉద్యోగం కుదిరిందా మీకు?”

కహ క

“ఎక్కడ?”

“*విద్యానగర్‌లో ఓ పాఠశాలలో ఉపాధ్యాయినిగాః”

*షాళ్రజ్ఞాల "పేరు?

*జ్యరవింద కిండర్‌ గా౮న్‌ స్కూలు”

6కి

*వ్పుంచ్రి దే1ి”

కాసేపు ఇద్దరి సంభాషణకి నిశ్శబ్దం అంతరాయం కలగించింది.

66ర్రాక్సీ కలుపుకొసా ఉండండి” అంటూ లోపలికి వెళ్ళింది సుజా,

చిన్న 'పేబుల్‌ మీద ఉన్న సుజా సాటోను దీక్షగా చూస్తూ కూర్చున్నాడు విశ్వేశ్వరరావు. ఆ కళ ఇతో ఏ ఆకర్షణ ఉందో తెలి యదు. కానీ-ఆ కళ్ళని చూ స్తే మళ్ళీ చూడాలని అనిపి సుంది.

సుజా ఆడుసలనవ్వడి విని మొహం (తిప్పుకొన్నాడు. కాఫీ కప్పు ఒకటి విశ్వేశ్వరరావు ముందుంచి, తానొకటి పట్టుకొని మంచం మీద కూర్చుంది.

“'రమణమూర్తి వివాహం అయింది, మీకు తెలిసిందేగా. మూడురోజుల్లో రావాలి. 'సెలవుకూడా పూర్తి అవసోంది' అన్నాడు. కొఫీ పుచ్చుకుంటూ,

ఆరు ( వ్‌ అ జ డ్రి

__రమణపేరు వినగానే శ్రాగుకున్న కాఫీ (ప్రక్కకి పెట్టింది. కళ్ళు మ్మగిల్లి నాయు.

*మ్సీ బాధ నాకు తెలుసు. మీ రిదరూ వివాహం చేసుకొంటా

ఏ జన అనుకొన్నా౦ం....” ఆంటూ సుజామొహంలోకి చూళాడు.

సుజా :ళ్ళవెంబడి పిల్లకొలువలై కన్నీళ్ళు నున్నని చెక్కిళ్ళపై నుండీ [వవహించినాయి.

*కన్సించంది. కషం కలిగించాను”

80 భరణు

*ఫరవాలేదు.మీ 'రేమన్నారవి ఇంతలోనే శమాపణచెప్పు కోవటానికి”

• తెలివితక్కువగా నేను మీ అనురాగాన్ని గుర్తించక....” అంటూ ఆగిపోయాడు.

సుజా సానుభూతిగా విశ్వేశ్వరరావు కళ్ళలోకి చూసిందింకొన్ని కణాలు మౌనంగా ఉండిపోయారు ఇదరు. ఆగిపోయిన సంభాషణను మళ్ళీ పీేనుకూ, “అయితే మీ భవిష్య త్తును ఎలా నిర్ణ యించుకున్నారు?”' అన్నాడు.

అసహాయంగా నవ్వింది సుజా. ఆ నప్వులో విషాదం గోచ రించింది.

*ఇ0త్రమటుకూ నిర్ణ యించినట్టు ఏం జరిగింది, ఇక ముందు “స్తాన్‌ క్ట చెయ్యటాని క్రీ?”

“నిజమే, అనుకొన్నట్టు జరగలేదు కానీ [పయత్నం చేయక తప్పదు. గూడు కుదిరేంతవరకు పతులు తమ్ముపసయత్నాన్ని విరమించవు కదాం”

“అవును, మంచితనం, సహనం వాటి కున్నట్లు మనకులేవు= అంపే నాకు లేవు"

“అలా విరుత్సాహాపడకండింనా వలన మీకు ఏలాంటిసహాయం కావాలన్నా చేసాను.”

“కృత జ్ఞురాలిని. అవసరం కలిగినప్పుడు నేను తప్పక మీ సహాయం అర్ధినాను."

“*పాఠ్ర శాలకి రోజూ వెళ్ళిరావటం-దూరం కదూ?'"

“ఇల్లు కూడా థాళ్టీ చే స్తున్నాను- అక్కడే పాఠళాలకి' దగ్గర్లోనే కుదిరింది.””

“ఇల్లు ఎక్కడో తెలుసుకోవచ్చా?”

“భ్చిర్రునామా నాకూ సరిగ్గా తెలియదు తెలియదే సాను.”

చరణాంజలి గ్ర

*స్వ'ర్రేషీకు అవసరం కలిగినప్పుడు....”

“తప్పకుండా-మీ సహాయం కోరుతాను. మీకు నాకో సహాయం చెయ్యాలి.”

46 ఏర్చిట్రి?””

“రమజమూ ర్హిగారికి నా వివరాలు ఏమీ తెలియదేయవద్దవి ప్రారన.”

“రీ ఆదా.... అలాగే ....”

**వార్రికే కాదు మరఠె వ్వరికీ కూడా” "

“ఆలాగే-ఎవ్వరికీ చెప్పను”"=-కుర్పీలోనుంచి లేవి వెళ్ళబోతూ జాగ్రత్తగా వుండు” అంటూ వెళ్ళిపోయాడు.

విశ్వేశ్వరరావు వెళ్ళిన అమిదు నిమిషాలు తరువాత మళ్ళీ తలుపు కొట్టారు. ఎవ్వరో... అప్పుడే నడుంవాల్చి వున్న సుజా విసు క్కుంది. తలుపు తీసింది. ఎవరిని చూడటం సుజా! ఇష్టం వుండదో అతను నవ్వుతూ గడపలో నిలబడ్డాడు. మధు. లోపలికి ఆహ్వానించ కుండానే వచ్చి కుర్చీలో కూలబడ్డాడు,

సుజా మొహంలోకి తీక్టంగా చూశాడు, పులి మేకపిల్ల వెపు చూసినట్టు. సుజా గోడకి ఆనుకొఎ తలవించుకొంది. ఇద్దహ మౌనం నహించి వున్నారు.

“*సుజాతాదేవిగారు. లై ఫ్‌ సీరియస్‌గా తీసుకోకూడదు. బికి'శే రోజులు చాలా తక్కువ. ఆ కొద్దికోజు ల్లో ఎన్నో సమస్యలు ఎవరికి ఆతలోచించేవారికి. మీ రీటా చూడండి, లెఫ్‌ ఎలా ఎంజాయ్‌ చేసో ఎదో ఆంత హేపీగా ఎలా వుండ కలుగుతోంది? వెరీ "సింపుల్‌ '=౪అమె దేన్నీ ఎవర్నీ సీకియస్‌గా తీసుకోదు. ఆంతే-అదే సూతం....” పక పకా నవ్వాడు.

(పతి మాటలోనూ [పతి చూపులోనూ-.పతి నవ్వులోనూ గరళం చిమ్ముతూన్నట్టనిపించింది సుజాకి. అందుకే కొదోలు మనిషి విలువెల్లా విషపూంత౦ అన్నారనుూొంది.

రి భరణు

సుజా జవాబు చెప్పలేదు.

6న్చేన్స చెప్పింది మీకు విన్నట్టు లేదు.” అన్నాడు,

“విన్నాను” అని చెప్పటానికి తల వూపింది.

ఆటీ 'రే్సీ సమాధానం చెప్ప రేం?”

“నన్ను మీరేం అడిగారని? ఏదో ఉపన్యాసం యిస్తూంటే వింటున్నా."

*నేన్సు ఉపన్యాసం ఇస్తూన్నానా?””

• షాపిరి సలుపృకోకుండా మాట్లాడటాన్ని ఏమంటారు?”

*మీరు మానసికంగా బాధవడుతున్నారవి-మనళ్ళాంతి కలుగు తుందేమొనని చెప్పుతున్నాను...”

“నాకు మానసిక బాధ వుందని మీ3ెవరు చెప్పారు?”

“ఎవరై నా ఎందుకు చెప్పడం? (ప్రేమించిన వ్యక్తి చేసుకోక పోతే బాధకాదా? మీ వదనం చెప్తతోంది.””

ోట్రియుతే నా వదనాన్నే అడిగి తెలుసుకోండి జవాది.నోటితో చెప్పేదేమీ లేదు.”

• మీకు నామీద ద్వేషం ఎఎదుకో తెలియటంలేదు...”

“మ్సి మీవ నాకు ద్వేషం వుందని ఎందు కనుకొంటు న్నారు?”

“*ఫ్సీరు నా పట్ల నిర్ణయగా ఉండట మే....”

చిన్నగా నవ్వింది సుజా,

“నీర్ణయ నాకు మీ పట్లా? లేక మీకునా పట్ల నా?”

“నాక మీ పట్ల నిర యా? ఇంపాజిబుల్‌.”

“ఎందుకు కాదు? మీరు ఇంత పేపు ఎవర్ని ఉరైశించి ఏమీ సూచిస్తూ మాట్లాడారో ఆలోచించండిః”

“నేనే మన్నాను: రమణమూ ర్తి మిమ్మల్ని చేసుకొంటాడని అనుకొన్నాను. కొనీ చివరికి మరెవరో? చేసుకొని మీకు అనాాాయం

చరణాంజలి 8 చేసి మీ మశస్సును క్షోభజపెట్టలేదూ.... ఆ విషయం గురించి నేను అన్నది...”

*జవ్వజమూ రి చేసిందానికి నేను విచారించటం లేదు.ఆ విష యంలో వారి తప్పేం. లేదు. నే నేవిధంగానూ భాధపడటం లేదు. వారి వైవాహిక జీవతం కలకాలం నందన వనంలా ఉండాలని భగ. వంతున్ని (ప్రారిస్తూన్నాను.""

ద్సి న్నే త్యాగం అంటారనుకొంటాను” అని వెకిలిగా నవ్వాడు.

“దాన్ని ఏమన్నా హృదయం ఉన్న వాబ్ళ సరిగ్గా అర్ద ౦చేసు. కొంటారు.

సీరియస్‌గా సుజా వెపు చూశాడు,

“జయతే సాకు మిమ్మల్ని అర్ధం చేసుకోవటం చేత కాదం. టారా?”

నేన్స ఏపీ అనటం లేదు.”

“అవును తప్పు నాదే-మీరు బాధపడుతున్నారనుకొని.పరా" మర్శించటానికి రావటంః”

““మిమ్మల్ని ఒక్క- విషయం అడుగుతా చెపుతారా?”

“తప్పకుండా చెపుతా!”

• ్రగ్రి గిన త్రరువాత బాధపడితే....””

“లేదు నిజం చెబుతాను.”

“అయితే చెప్పండీ, మీకు నాయందు ఇంత (ప్రత్యేకమైన గ్రద్ద ఎందుకు?

“*శద్ద....ఎందుకూ....అం'టే”తడ బడ్డాడు కళ్ళవ్పగించి నివ్వెరపోతూ సుజా వెపు చూళౌడు,

“చెప్ప రేఎ? నేనువె ప్పేదాః”” మధు మాట్లాడలేదు.

“*మ్సీరు చెప్పరు. చెప్పలేరు కూడాను నే చెపుతా వినండి. పెళ్ళి, కొనీ నా దోటి ఆడపిల్లలు, అందులోనూ ఒంటరిగా సేంచగా ఉనా?

ఫ్రైశీ భరణు రంపే, (పతి వారికి (శ్ర దైంఎందుకు? స్వార్ధం! వాంఛ, కోరిక కాదూ చెప్పండి” పెద్ద గొంతుకతో అరిచింది.

మధు ముచ్చెమటలు పోసినయ్‌,

“నా కొలాంటి ఉడ్తశాలు లేవ గొణీగాడు

“వును అవకాశం దొరకేంత వరకూ అందరూ అంతే. ఏ కోరికా లేకపోతే శ్‌ద్ద ఎందుకు?"

“ఇద్దరి స్తీ పురుషుల మధ్య స్నేహం ఉండ రకరూడదా?

ఆడ టుంది”

“మరి నే కోరినదీ అంతే,”

“నిజంగా మీరునా నుండి స్నేహాన్నే కోరుతున్నారా ఇంకేమీ కాదా?

*బేదు ఇంకేమీ లేదు.,..”

*ఈ'రెర్తు మూడు సారుల పరిచయం ఆఅమయునా లేనప్పుడే మీరు థీయేటర్లో ఎలా (వ్రవర్హించారో క్షావకం లేదా?

మధు తల దించుకొన్నాడు. కోపంతో ఒళ్ళు సలసలా కొగి పోతోంది. ర రక్తం తెర్షుతోంది. కంటిలో వ్ర జీరలు 'మెరుస్తూ న్నాయి = అంత "సేపూ మూలుగుతూన్న కొమావేశం బుసలు కొట్ట సాగింది

“మిస్‌ సుజొతా....మీరు మిమ్మల్ని గురించి ఏమనుకొంటు న్నారో నాకు త్తం కావట) లేదు. నేను పొందదలుకొంటజటే _ ఎలా గై నా మిమ్మల్ని పొందగలను. నేను చాలా మందిని చూచాను-చారికన్నా మీరేం ఎక్కువ కాదు. మాట్లాడేప్పుడు ముందూ వెనుకా ఆలో చించుకొని మాట్లాడండి" అన్నాడు సళ్ళు కొరుకుతూ.

*శ్సీ ప్పీరు..,ఇంత వీచంగా..ప్రవ ర్తిసారని ఆఅనుకోలేదు.... నన్ను పొందటమా? ....వీ తరం కాదు!

*'ఏం0?,....ఏం చేసారు?.... ఇక్కడ = ఇప్పుడు ఎవరూ లేరు.

చరణాంబలి 80 బలవంతంగా లొంగ తీసుకోలేనూ?....” అంటూ లేచి నిలబడి, రెండడుగులు ముందుకేళాడు.

అమాయకురాల్ని కానీ, అసహాయు౮ల్ని కానీ కాదు. నన్ను సమీ పించావా = నీకండలు పీకి నీ చేతుల్లో పెడా. జ్యాగ త్త. గెట్‌ ఆవుట్‌; ** అరిచింది.

ఆ ఉ(గరూపం = సొహసం౦ = మొండితనం _- చూచిన మధుకి వైర్యం సడలింది. [కోధం జారింది. కామా వేళ సర్పం బుట్టలోకి దూరింది. కొరకొరా చూశాడు, కళ్ళు ఉరిమాడు. రెప్ప వాల్చకుండా చూపింది సుజా. లాభం లేదనుకొన్నాడు.

లేచి చరచరా వీధిలోకి వచ్చాడు. ఠఉమణమూ రి మరో నెల రోజులవరకూ “సెలవు పొడిగించాడు.

నెల రోజుల్లో క౦0'పెనీలో ఎన్నో మార్పులు, చేర్పులు జరిగి నాయి. ఓరోజు కంపెనీ ఆడిటల్‌ లెక్కలు తనిఖీ చేస్తూం శే 'ర0డు వేల రూపాయలు లేడా వళ్ళింది. 5ం0'పెనీ 2 ర్కెర్లు ఎంక్వయరీ చేసి దొషుల మీద తగిన చర్యలు తీసుకోవలవిందిగా విశ్వేశ్వరరావుకి ఉత్తరువులు జారీ చేశారు. తత్‌ ఫలితంగా విశ్వేశ్వరరావు జకిపిన విచారణలో కీటా, మీనన్‌ = ఇద్దరూ తోడు దొంగలై కంపెనీ రెండు "వేల సొమ్ము స్వాహా చేశారని శేలింది. చాలా కాలంగా కంపెనీలో ర్‌ద్యోగం చేశారు. కనుక, మూడు నెలల జీతం, ఆరు నెలల టోనస్‌కి బదులుగా మూడు నెలలకు మాత్రమే యుచ్చి పంపించేశారు. ఆజా (గ తగా ఉన్నందుకు విశ్వేశ్వర రావుకి “చిన్న మెమో యువ్వట౦ జరిగింది.

రీటా మీనన్‌లకు వచ్చిన డబ్బు చిల్లర ఖర్చులకు రూడా సరి

ఫే భరణు పోయేట్టు లేదు. రీటా చాలా కంపెసీల్లో ఉద్యోగానికి [వయత్నిం చింది. కానీ పెద్ద 5ం'పెనీనుండి అకస్మా తుగా తొలగింప దఐడటంచేత ఇంకెక్కడా ఉద్యోగం దొరకలేదు. రీటాకే దొరక్కపోతే మీనన్‌కి దొరికే ఆస్కారం అసలే కనుపించలేదు. పెద్ద కంపెనీల సంగతి ఇలా ఉండగా చిన్నచిన్న కంపెనీలో ఖాళీలే లేవు. రోజంతా తిరిగి అలసిపోయి ఉన్న మీనన్‌ ఛార్మినార్‌ పిగరెబ్టు ముట్టించి అవీద్‌ పార్క్‌లో లాంతరు స్తంభాన్ని ఆనుకొని నిలబడి భవిష్యత్తు గురించి ఆలోచిస్తూన్నాడు. సిగరెట్లు కాలుతున్నాయే కావి ఒక్క మంచి ఆలోచనా రావటం లేదు. భూకంపం జరుగుతు క్నట్టుగానో, ఆణువు బాంబులు సడుతాయి అన్నట్టుగానో మనుష్యులు హడావిడిగా పరు గెత్తుతున్నారు. ఇది నిరంతరం సాగే (ప్రవాహం. కాలంతో పోటీ పడుతున్న మానవుడు కాలంలో కరిగిపోతూ ఉన్నాడు. భి-ఛి.... ఇదేమిటి? పిరికి ఫిలాసఫీఅని తీనను తాను తిట్టుకొన్నాడు మీనన్‌. (వేలి చివరి దాకా కాలిన సిగరెట్టు పీకను నేల మీద పారేసి కసిగా బూటు కాలితో నలిపేసాడు. ఎదురుగ్గా ఉన్న బార్‌ ముందు కార్లు ఆగుతున్నాయి. అలా కాసేపు ఆగిన కార్లు వెళ్ళిపోతున్నాయి. వచ్చే మనుష్యులు = వెళ్ళే మనుష్యులు = నవ్వులు _ కేరింతలు, భేష్‌. జీవిత మంటే వాళ్ళదిః అమ్మాయిలు ణు కౌర్తు ణు హోటళ్ళు ణు బార్లు = గుగ్‌ . ఈ నాల్గింటినీ బంధించేది డబ్బు....ఎంత ఖర్చు చేసినా ఇగిరిపో కూడదు. రూపాయికి-పది రూపాయిలు ఆనందం....బార్‌కి ముందు (వేలాడ తీసిన టోర్తు మీద రంగు=రంగు అక్షరాల్లో విస్కీ, రమ్‌, వెట్‌ హార్స్‌...ఇంకా-ఇంకా....ఆపేర్లు చదివితేనే మీనన్‌కి మనసు, ఉప్పొంగింది. జేబులు తడుముకొని చూచుకొన్నాడు. సరిగ్గా రూపాయి ఉందిః "వెధవది, ఎందుకు పనికొస్తుంది? వెయుటర్‌కి టిప్పుగొ యివ్వ టానికి కూడా పనికి రాదు) అనుకొన్నాడు. ఎదురుగ్గా ఉన్న ప్యాలస్‌ సినిమా హాల్లో జనం ముసురుగా మూగుకున్నారు. ఎవరో పహపొందీ తార బేతింగ్‌ సూట్లో ఉన్న "పెస్ట “క ట్ర్‌ అవుట్‌ షాపులమీద తగిలిం

చరణాంజలి 8 చారు. ఆ బొమ్మను తీక్షంగా చూస్తూ నిలుచున్నాడు. కొన్ని క్షణాలు దొర్లి పోయినయ్‌. అ! స్మా త్తుగా మెరుపు తీగలాంటి ఆలోచన మెద డుకు తట్టింది. ఒక్కసారి ఉలిక్కిపర్తాడు. **ఎం, రీటా 'ఫి!మ్‌ స్టార్‌" ఎందుకు కాకూడము? వంపు, సొంపు, అందం, ఉషారు__ అన్ని హంగులున్నాయి. రీటా స్టార్‌ అవుతే తాను ఏదో ఓ రోజుకి (ప్రొడ్యూసర్‌ కాకపోడు =. ఆరోజున రీటా లాంటి స్టార్స్‌ పది మంది తన చుట్టూ తిరక్క పోరు” అనుకొన్నాడు. ఈ ఆలోచన వచ్చిన తరువాయి మూడు అంగల్లో ఇంటికి చేరాడు. రీటా కిటికీ ముందు కూర్చుని వచ్చిపోయే జనాన్ని చూసోంది. రీటాని గమనించిన వాళ్ళు కొందరు తీ కంగా రీటా వైపు చూని తల వంచుకొంటున్నారు, మరికొందరు ఒక్కసారి నవ్వేసి ముందుకు పోతున్నారు. కస్త వయస్సు, కండబల౨ ఉండి, "నభ్యత' అనే పదాన్ని విస్మరించిన యువకులు పెన్పగా నవ్వటమో, ఈలలు వేయ టమో చే స్తున్నారు. హడావిడిగా వచ్చిన మీనన్‌ గబగబా రీటా దగర కళ్ళి భుజాల మీవ చేతులు వేళాడు. చివాలున వెనక్కి తిరిగి మీనన్‌ కళ్ళలోకి చూసింది. 66ర్రీ క్యా (దిహ్మాండ మైన స్తాన్‌ ==. అవసర మే ఉపాయాన్ని చూపిస్తుంది. మనకో పథకం లభించింది. వేలు - లక్షలు ఇలారాః ఆంటూ కిటికీ తలుపులు మూసేసి, గదిలోకి తీసుకెళ్ళాడు. తాను ఆలోచించిన పథకమంతా వివరించాడు. చెప్పిందంతా జాగ త్తగా విన్నది. “అసలు సినిమా చాళ్ళతో పరిచయం ఎలా కలుగుతుంది?” హ్రాడీగింది, మీనన్‌ చేతులు భుజం మీదనుంచి మెల్లిగా తీస్తూ.

• ఆదేమంత 'పెన్ప పనికాదు. నాకు చిన్నతనంలో - అంటే కాలేఖి (పెంద్‌ ఉన్నాడుగా?” “పినిమా ఫీల్లులో కూడా స్థానం లభించక పోతే....” “*నో-నో,...తప్పక లభిస్తుంది.”

రి8ి భరణు మీనన్‌ అరచేతిలో స్వర్గం చూసిస్తూన్నాడు. ఏమో ఎవరు చెప్పగలరు? ఎపరి అదృష్టం ఎలా వుందోః చెలామణిలో ఉన్న తారలు మాతం మొదట్లొ ఇంత కన్నా గొప్పగా ఉండే వాళ్ళా?.... మీనన్‌ సూచించిన స్తాన్‌ బాగుందని సమ్మించ. మద్రాసు ప్రయా ణాన్‌కి సిశ్చయించుకొంది. “ఏమిటి, ఆలోచిస్తున్నావు?” అడిగాడు మీనన్‌. “ప్రప్టీ లేదు....” అంది నవ్వుతూ. దగ్గరికి సమీపించాడు. రెండు చేతులు చాచి ఆహ్వానించింది. ద్రమణమూల్తి హైదరాబాదులో ఉండటం ఇష్టం లేక విజయవాడలో కొత్తగా తెరచిన (బ్రాంచి ఆఫీసుకు బదలీ చేయించుకొన్నాడు. గవర్నర్‌ పేటలో ఇల్లు తీసుకొని కాపురం పెట్టాడు. తనకీ సుజాతకీ ఉండిన సంబంధం ఓ విచిత్ర స్వప్నంగా నీలిదిపోయింది. సుజాతతో తాను గడిపిన (ప్రతి.త&ణం తలపుకొస్తూం కే కుమిలిపోసాగాడు. మగ వొడు = "స్వేచ్చా జీవి*తన వ్యక్తిత్వం చంప్పకొని సుజొతను మోసం చేశాడన్న విషయం స్మృతిలో ఆలోచనలను మర్టన చే పేప్పుడల్లా తన మీద తనకే ఏవగింపు కలుగుతోంది. తనకీ సుజాతకీ ఉండిన సంబంధం గురించి వివరంగా కవికకి చెప్పేశాడు. అన్ని విషయాలు విన్న కవిత తాను అనవసరంగా = ముందూ వెనకొ ఆలో చించుకో కుండా చక్కని (సేమైక జీవితానికి అవరోధం కలిగించినందుకు వి? రించ సాగిందిం ఆఫీసు వదలంగానే షికార్లు, సినిషాలు, హోటళ్ళు వేటికీ పోకుండా మేడ మీద గడిలో కిటికీ ముందు కూర్చొని కాలువ వైపు దృష్టి మరల్చి ఘడియలు, రోజులు గడుపుతున్నాడు రమణమూర్తి,

చరణాంజలి గ్రరి ఆనుక్షణం సుజా జ్ఞాపకౌలు తనని తరిమి తరిమి వెంటాడుతున్నాయి. గతం శథిలమైంది, వర్తమానం చరితను నెమరు వేసోంది.

“కాఫీ పుచ్చుకోరూ....” అంటూ కవిత గడిలోకి కాలు

పెట్టింది. వెనక్కు తిరిగి కాఫీ అందుకొని మంచం మీద కూర్చున్నాడు.

“మీరలా అనుక్షణం దిగులు పడుతూ కూర్చొని ఇదెందుకు

వచ్చినఖర్మ అనుకొంటూ ఎంతకాలం గడుపుతారు?ి అడీగింది రవిత అ(శుపూరితాలై న నేత్రాలతో,

కాఫీ కప్పు ఖాళీ చేసి కవిత మొహంలోకి చూశాడు. గుండ్రవి మొహంలోని విశాల నేత్రా లంచున అకు బిందువులు నిలిచివున్నాయ్‌.

“కవితా, తప్పు కదూః ఆలా కంట తడి 'పెవచ్చాః ఊరుకో। నిన్ను ఎలాగైనా సంతోష పెట్టాలనే (ప్రయత్ని స్తున్నాను.... ఎలాగో తెలియటం లేమ.*”

“అవును, మూడు నెలలనుంచి మీరు ఈ మాట [కమం తప్పకుండా అంటున్నారే కాని ఫలితం కనిపించటం లేదు.”

“"కవితాః నిజమె నువ్వు చెప్పేది, నే నేంచెయ్యను చెప్పు _ అసహాయుడ్ని....వ్యక్రిత్వం లేని వాడ్ని....ఏ విధంగానూ విన్ను సంతోష 'పెట్టలేకండా ఉన్నాను.”

“అబ్బా....! ఏమిటండీ అలా అంటారు? ఎవర న్నారు మీరు వ్యక్తిత్వం లేవివారనిి అసహాయులని = అన్నీ మీరనుకోవటం తప్పా....ఇటు చూడండి = నిజంగా మన సుజా మాతం సహిస్తుందా మనిద్దరం ఇలా వుండటం....!*ి

“అవును, కవితాః నిజంగానే సుజా సహించదు. ఆమె ఎంతో విశాల హృదయగల వ్య క్తి.”

“అలా అనుకొంటే మీరు సంతోషంగా, ఉత్పాహంగా వుండాలి _ లేదా మీరు సుజాని ఇక్కడికి పిలుచుకు రండి. మీకు అభ్యంతరం అవుతే నేనే ఆపని చేసాను.”

“*రవితాా అలా అనకుః సుజా ఇక్క-డీకి రావటమాః? నే నెలా

జ గొ

ఫి0 భరణు ఆమెకి నా మొహం చూపగలుగుతాను. అయినా ఏమని యిక్కడ వుంటుంది? అడి త్తమురాలికి అన్యాయం జరిగిందిః తల చేతులతో పట్టుకొని మొహం (పక్కకి (తిప్పకొన్నాడు.

కవిత తల నిమురుతూ రొమ్ముమీద ఆనించుకొంది. “అదిగో, మళ్ళీ ఆమాజే అంటున్నారు. నిజమే, సుజాతకి అన్యాయం జరిగింది. ఇప్పుడు ఏం చేద్దాం, చెప్పండి, ఇద్దరం క్షమాపణ చెప్పుకొందాం! ఆమెవీ ఓ ఇంటి ఇల్లాలుని చెయ్యటానికి ప్రయత్నిద్దాం."

“లేదు కవితా! సుజా అలా ఒప్పుకోదు. నీతికీ నిశాయితికీ నిలబడే వ్యక్తిం మనం ఏవిధంగానూ ఆమెకి సహాయం చెయ్యలేం! ఆమెని భగవంతుడే కొపాడాలి.”

“ప్పనం ఏ విధంగానూ సహాయం చెయ్యలేనప్పుడు ఇలా కుమిలిపోతూ వుంజే ఎలా చెప్పండి?”

“నన్నేం చెయ్యమంటావు చెప్పు.”

కష్‌ చెప్పింది చేసారా?” గంభీరంగా అంది కవిత, కొ్త దూరంగా నిలబడుతూ.

“చెప్పు కవితా, సుజాకి నేనేదైనా సహాయం చేయకలుగుతే తప్పక చేస్తాః”

*వాట తప్పరు కదూ? చేతిలో చెయ్యు వేయండి.”

*క్రవిత్రా [ప్రమాణాలు ఏమిటి చెప్పు? నీవు చెపుతే నే కాదం టానా? చెప్పు కవితొ....”

“ఆయితే వినండి = నేను మీ జీవితం నుండి తొలగి పోతా. మీరు ...

*కృవిత్రా....ఆపు....ఇక చాలు....” చేతులు పట్టుకొని పెద్దగా అరిచాడు. కళ్ళ నుండి ఎన్నాళ్ళనుంచో దాగి ఉన్న కన్నీళ్ళు జలజలా రాలినయు.

*కనిత్రా ఎంత మా టన్నావు?ః ఇప్పటికే నే అనుభవిస్తూన్న శిక్ష చాలకనా నువ్వు మరో శిక్ష విధించటం: నిన్ను కాదం'కే సుజా

చ ర్రణాంజలి స్ట]! మాతం సహిస్తుందా? మీరిద్దరూ దేవతలు . మీ యిద్దరిమధ్యా నలుగు తున్న రాక్షసుడ్ని...."”

“్వీక్సు నమస్కారం చేసా. అలా అనకండి. పర నింద ఎంత చెడ్డదో = ఆత్మ నిందా అంతే....”

“కవితా, ఇప్పుడు అర్ధమయింది. అటు మాట ఇచ్చి సుజాని చేసుకోక ఆమెకు (ద్రోహం చేశాను. ఇటు నిన్ను కట్టుకొని నీకు అన్యాయం చేస్తూన్నాను. క్‌ త్తగా యింటికి వచ్చిన 'పెళ్ళికూతురిని _ ఇప్పటికి మూడు నెలలుపైన గడిచినా ఒక్క రోజూ నీకోరికలు.... సరదాలు ఏమిటో తెలుసుకోలేదు. కవితా ఈ రోజు నుంచి....”

“చాల్లేండి ఏది వచ్చినా ఉప(ద్రవం....” అంటూ నులిసిగులు చిలకరించింది కవిత.

“*కవిత్రా....ఇలా రావూ...."”” అంటూ చేశులు చాచాడు,

విజయవాడ కొండలు చీకటి తెరలలో దాక్కున్నాయి. దుర్గ గుడిలో జే గంటలు వివిపించినయ్‌. ద్ర్‌టా సినీజగ త్తులోక్సి (ప వేశించింది. పొండీబదారులో రెండు గదు

లున్న ఇల్లు ఆద్రెకు తీసుకొంది. సోఫా 'సెట్టుకూడా అధదెకు పుచ్చు కుంది. మీనన్‌ మి.తుడు మహాదేవ్‌-అసలు "పేమ సుబ్బారాయుడు, సినీ జగ త్తులో ఒక దళాబ్దంనుండి కాపురం ఉంటున్నాడు, డ్రై రెక్షర్‌, అపి సెంట్‌ డై రెక్టర్‌. ఎగ్జిక్యూటివ్‌, సూపర్‌ వైసర్‌, ఇత్యాది ఉద్యోగాలతో బహుపరిచయం ఉన్నవాడిలా కనిపినాడు. అన్నట్టు ఆయన నిర్వ హించిన ఉదోోగాల్లో ఎక్‌ స్టాాలను సప్పయ్‌ చెయ్యటంకూడా వుంది.

“వెరీగుడ్‌ మ్మితమా:ః నీకోసం నేనేం చెయ్యను చెప్పు. లైఫ్‌ కావాలన్నా యిస్తాను. మద్రాసులో నాకు తెలియని నాతో అవసరం పడని సినిమావ్య క్తి లేడంటే నమ్మూ....” అన్నాడు సిగిరెట్టు టిన్‌లో నుండి సిగిరెట్టుతీసి వెలిగిస్తూ.

ల్లి భరణు

“ధాంక్యూ.... మహదేవ్‌....రీటాని సీనిమాలో చేర్పించావా నీకు పుణ్యం వుంటుంది. ఒక్కసారి ఛాన్స్‌ఇప్పి "సే చాలు. రీటా...”

“నువ్వు వేరే చెప్పాలా....చూ స్తే తెలియటంలా, ఒక్కసారి స్కిన్‌ మీద కనిపి స్తే చాలు, ఆడియన్స్‌ (థ్రిల్‌ అయి కోతులల్లే గంతు లేస్తారు” అన్నాడు పొగవదల్తూ.... ఓరగా రీటాకళ్ళలోకి చూస్తూ మహదేవ్‌. ఆ చూప్త్లలు రీటా లానణ్యాన్ని దోచుకుంటున్నట్లుగా వున్నాయి.

“ఆయితే... ఎప్పటినుంచి. ..?” సున్నితంగా అడిగింది రీటా:

“గే-ప్సే,...మీకు చెప్పకుండానే (త్రీ స్టార్‌ మూవీస్‌ పొడ్యూ సర్‌తో ఫిక్స్‌ చేసేను.”

'? ఎటువంటి పాత్రో?”

“పాత్ర ఎటువంటిదై నా దాన్ని చక్కగా నిర్వ రించడంతో పుంటుంది.""

• పొడ్యూసర్‌ ఎవరు?” ఆడిగాడు మీనన్‌ .

“ద్దౌదరీ....గుంటూరు జిల్లావాడు, వున్న నాలుగెకరాలూ అమ్ముకుని వచ్చాడు. ఈ పిక్చర్‌తో కేరుకొన్నాడాసరే. లేదా నుయ్యో గొయ్యో చూచుకోవాలి” అన్నాడు మహదేవ్‌. సిగిరెట్టు కిటికీలో నుంచి గిరవాజకేస్తూ.

“ఇంతకీ ఏం పిక్చర్‌౯” అంది రీటా, మహదేవ్‌ వై పు ఆశ్ళ ర్యంగా చూస్తూ,

"క్క మంచి నస్పెన్స్‌-ఉన్న సోషల్‌ పిక్చర్‌.”

“ఎలాంటి కథ....?”

*కగా,,..అదంతా కవిగారు వివరిసారు.”

“కొ త్తగా వచ్చిన ప్రొడ్యూసర్‌ మనల్ని బుక్‌ చేసాడా?” నందేహం వెలిబుచ్చింది రీటా.

విరగబడి నవ్వాడు మహదేవ్‌,..."*అదా మీ సందేహం: నేనే ఆక్కడ అసిస్టెంబు డై రెక్టర్ని. అసిస్టెంటు అని పేరే కాని పిక్చర్‌

చర ణొంజలి [శ్ర అంతా నా చేతిమీదుగానే నడవాలి..,. ఓకే వనాను....వెళ్ళి (పొడ్యూ నర్‌వి కలవాలి. రేపు సరిగ్గా అయిదుగంటల కెళ్ళాలి...."” అంటూ సోఫాలోనుంచి లేచాడు. సిగిరెట్టు వెలిగిస్తూ. ఈ్పాఫ్సీ పుచ్చుకోరూ?” అడిగింది రీటా. క థాంక్స్‌..,.నే వెళ్ళాలి" అంటూ వీధిలో వున్న టాక్సీ వైపు పరుగెత్తాడు. రీటా టాటా చెప్పింది, కారు కదిలింది. రీటా సోఫాలో నడుం వాల్చింది ఏదో ఆలోచిస్తూ. కో గంట కొట్టినట్టుగా మహదేవ్‌ సాయంకాలం అమిదుగంటలక ల్లా రీటా ఇంటిముందు కంపెనీ కారులో దిగాడు. రీటా ముసాబు అయి సోఫాతో మహదేవ్‌కోనం ఎదురుచూస్తూ కూర్చుంది. మీనన్‌ కైసర్దుకొంటూ మహదేవ్‌ని ఆహ్వానించాడు. 6 ఫద్రండ్తీ పోదాం....[పొడ్యూసర్‌' గారు వెయిట్‌ చేస్తూ వుంటారు.” అని మహదేవ్‌ తొందర చేశాడు. రీటా-మీనన్‌ ఇల్లు జాగ త్తగా చూస్తూవుండమని బాయ్‌కి అప్పచెప్పి కారు ఎక్కారు. పది నిమిషాల్లో కారు నై దాపేటలో చక్కటి ఇంటిముందు ఆగింది. చౌదరీ రీటాని=మీనన్‌ని ఆహ్వానించాడు. రీటా అందచందాల్ని పరీక్షగా చూళాడు. ఫరవాలేదు అను కొన్నాడు. (డ్రాయింగ్‌ రూమ్‌లో అంతా కూర్చున్నారు, “మి గురించి మహదేవ్‌ చెప్పిన తరువాత మిమ్మల్ని చూడా ఐవీపీి౦చి౦ంది”” అన్నాడు చొదరి, సిగిరెట్టు ముట్టిస్తూ. సమాధానంగా.,.,నవ్వింది రీటా. ఆ నవ్వు చౌదరిని ఎంతో శృ పి పరిచింది. 65ష్టీక్ర సేజ్‌ అనుభవ౦, ...*” 6ప్రన్రో చిన్నతనంలో. ఒకటి రెండింటిలో” “నృత్యం వచ్చా?”

రిక భరణు

8 ట్రద్రీ చిన్నతనంలోని అనుభవ మెం”

63 మ్సేవ్చు ఇప్పుడు సోషల్‌ పిక్చర్‌ తీయాలని సంకల్పించాం. పేపర్‌వర్క్‌_ పూర్తి అయింది. పెద్ద స్టార్స్‌ని బుక్‌ చెయ్యటం లేదు. సినిమాలు పెద్ద స్టార్స్‌ వుంకేనే సక్సెస్‌ అవుతాయ అన్నదానిలో నాకు నమ్మకంలేదు. మంచి కథాగమనం, నాలుగై దు హిట్‌ సాంగ్స్‌, రెండు డ్యాన్సులు ఉంటే చాలు అనుకొంటున్నాను.”

• ఆవును బాస్‌ః అంతే, మీలాంటివారు ఇద్దరు ముగ్గురు ఫీలు లోకి వ స్తే చాలామంది కొమ్ములు తిరిగిన (ప్రొడ్యూసర్లు కూడా తోక ముడుచుకు పోవలపిందే.” అన్నాడు మహదేవ్‌ పెద్దగా నవ్వుతూ. ఆ నవ్వులో మీనన్‌ కూడా గొంతు కలిపాడు, రీటా ముసిముసి నవ్వులు నవ్వింది. చౌదరికూడా అందరితో కలిసి చిన్నగా మందహాసం చేళాడు.

ఆర్టీ క్లే 'రేప్పు స్టూడియోకి రండి.... వీలును బట్టి ఏదో ఓ రోల్‌ థాయం చేద్దాం.”

“వాలా థాంక్స్‌ అండి. మీ సహాయం ఎన్నటికీ మరచీపో లేను* అంటూ లేచింది రీటా.

రీటా కారుఎక్కి. కూర్చుంది. మీనన్‌ వెనక కాసేపువుండి చౌదరితో మాట్లాడాడు, మహదేవ్‌ చౌదరిదగ్గర ఉండిపోయాడు.

“చొదరి ఏమంటున్నాడు:”” మీనన్‌ని అడిగింది రీటా, టాక్సీ సారు కొగానే. బి టట

*ఫ్టపమ్సుంది పైనాన్‌, క

“అయిదు, కొంటాక్టు సంతకం కాగానే రెండు-పై నల్‌ కాల్‌ షీట్‌ లోపుగా మిగతాది”

కళ ఓకే....ఇప్పుడు ఎక్కండీకి?*

“మూన్‌లైట్‌ బార్‌ కి”

గా బాలికల పాఠశాలలో ఉ పాధ్యాయినిగా పనిచేసోంది. ఆ పాఠశాల పేరు కస్తూరిబా మెమోరియల్‌ బాలికల పాఠళాలి' ఆ పొఠళాల పై 9 వేట్‌ 'మేనేజశ్‌ మెంటు హయాంలో ఉంది. ఆ కమిటీకి ఓ (పెసిడెంటు, సెక్రటరీ ఇత్యాదులంతా ఉన్నారు. ఆం(ధపదేశ్‌ ఎర్చ్పడినప్పటినుంచి ఆం(ధుణు విద్యానగర్‌, చిక్కటడ పల్లి ప్రాంతాలో భవంతులు కట్టించుకొని కాపురాలు ఉంటున్నారు, నలుగురు ఆంధధ్రు లున్నచోట చీబ్ల పేక.రాజకీయాలు ఉండటం పూర్వాచారం. విద్యా నగర్‌ కన్నా చిక్కడపల్లి చూ స్తేఏ విజయవాడో, గుంటూరో గుర్తా స్తుంది, సాయంకాలం అయిదు గంటలు కాగానే ఇళ్ళలో జన మంతా మెయిన్‌ రోడ్డు మీదనో కాఫీ హోటళ్ళల్లో నే___కాకపో తే క్రిల్లీ దుకాణాల దగ్గరో తారట్లాడుతుంటారు. ఎవరిన్లై నా కలుసుకోవా లంటే ఈ కేర్యద్ర స్టలాల్లో గాలం వేసి కాసేపు కూర్చుంళే చేప తస్పక దొరుకుతుంది. చిక్కడపల్లి మీ రద్రీగా ఉంటోందని, సుజా విద్యానగర్‌ లోనే ఓ వకీలు గారింట్లో గది అదైెప తీసుకు ఉంటోంది. ఆడపిల్ల ముఖం చూసి ఆ వకీలు అదెలో క్రన్సెషన్‌ చూపించాడు. సుజా వచ్చి పోతునప్పుడల్లా ఓకంట కసి పెను ఉంటున్నాడు ఒకటి రెండుసాన్ల పలుకరించి కబుర్లల్లోకి దింపాలని (ప్రయత్నించినా ముక్తసరిగ జవాబు చెప్పి తప్పించుకొంది. సుజాత గురించి కమిటీ 'సెక్రట హెగ్‌ మిష్ట్రస్‌ ద్వారా వివరాలు 'సీకరించాడు. ఒంటరిగా ఉన్న శ్రీ అంపే నలుగురు నీళ్ళు తోడుకొనే చెరువులా అనుకొంటారు. సాహ సంచి నీళ్ళలో దిగే వాళ్ళు ఎవరైనా ఉంళే వాళ్ళు దిగి పువ్వు అందుకా వచ్చు, అందులోనూ కాస్త అందం ఉంటే చెప్పక్కర్లేదు. ఈ గల ముసురే వివరాలు "సేకరించిన "స్నెకటరీ సమయం కోసం కాట కాడ నక్క_ర్సే వేచి ఉన్నాడు. (ప్రధానోపాధ్యాయినికి "స్మెకటరీ మధ్య ఏవో లాలూచీలు ఉన్నట్టు విద్యానగర్‌ పౌరులకి తెలిసిందే, శ॥

రగ భరణు వారం సాయంకాలం పాఠశాల ముగిపిన తరువాత, ఆందరూ ఇళ్ళకు పోతూ వున్న సమయంలో (ప్రధానోపాధ్యాయివి సుజాతను పిలిది "సెక్రటరీ గారు రమ్మంటున్నారు. అని చెప్పింది. సుజాత ఈ ఆహ్వానం వినగానే గతుక్కుమంది. ఏం చే సేట్టు? వెళ్ళకు తప్పదు. జీవనాధారం పోతుందేమో। పారిపోవటం ఎందుకు? మంచి వాడేమొ అసలు విషయం తెలసుకోకుండా ఏమిటీ ఈ ఆలోచనలు! రెప్పపాటు ప్రధానోపాధ్యాయిని మొహంలోకి చూపింది. ఎటువంటి సమాధానమూ లభించలేదు. గబగబా మేడమెనైక్కి "సెక్రటరీ గది ముందు నిల బిడీంది.

సుజాతకోసం నిరీక్షి స్తున్న 'స్మెకటిరీ గేటుదగ్గర ఆడుగులు చప్పుడు విని లోపలికి ఆహ్వానించాడు.

“అలా కూర్చోండి....""అని కిటికీ గుండా చూస్తూ పచార్లు చేస్తున్నాడు. సుజా తల వంచుకొని కూర్చుంది. సిగిరెట్టు వెలి గంచి గట్టిగా దమ్ములాగి వదిలాడు, కాసేపు అటూఇటూ బోనులో మృగంలా తిరగటం ప్రారంభించాడు. తిరుగుతున్నవాడు ఏదో కలోచన స్ఫురించినట్టు ఆగిపోయి.”*మీరు ఇంతకు ముందు ఓ కంపెనీలో సైనోగా పనిచేశారు కదూ” అన్నాడు.

“ఊ(....''అన్నది.

“ఆ ఉద్యోగం మీ రెందుకు వదిలేశారో తెలుసుకో వచ్చా?”

“ఇష్టంలేక '"

*ఆం'లేనా? ఇంకేం కారణం లేదా?"

సుజా ఏమీ మాట్లాడలేదు.

స్లో సిల్రేండ్రి, ఇప్రంలేకపోతే చెప్పనక్కరలేదు.”

సుజా మోౌనంగా కూర్చుంది,

“వి శ్వేశ్వరరావుగారేగా మీ మేనేజర్‌;” *అవునుుో

“వారు మంచి వారేనా?

చరణొాంబలి గ్‌

“ష్సంచి వారు.”

“అన్ని విషయాల్లో నూ, ""

సుజా ఆశ్చర్యంగా న్మెకటరీ వైపు తిరిగింది. సెక్రటరీ ఏదో దూరం ఆలో చిస్తూన్నట్టుగా కిటికీ గుండా చూస్తూన్నాడు. ఏం ససూ ధానం లేదే అన్నట్టుగా చివాలున సుజా వైపు తిరిగాడు.

“అన్ని విషయాల్లోనూ మంచి వారే” తనను చూసి బెదరి పోయి నమాధానం ఇచ్చినందుకు సంతోషపడ్డాడు. ఎందుకు ఈ [కాస్‌ పరీక్ష చేస్తూన్నాడో ఊహించలేక పోయింది.

కసేపు ఏమీ ఆడగకుండా... రెండు నిమిషాల పొటు వ్యవధి ఇచ్చి మళ్ళీ (ప్రారంభించాడు,

“ధిక మధు తెలుసా?

రెప్పపాటు ఆలోచించి “తెలుసు” అంది.

ఆయన ఏలాంటి వారు?

సుజా మాట్లాడలేదు,

(ప్రశ్న తిరిగి వేశాడు "సెక్రటరీ,

*మంచివారే”....గొజీగింది సుజా.

“రమణమూ ర్తి....”"అన్నాడు, ఆ మాట ఉచ్చరించగావే సుజా ఆశ్చర్యంగా చూపింది.

“ర మ్సణమూ ర్తి....మీబాయ్‌ (పెండ్‌ కదూ” అన్నాడు సుజా వైపు చూస్తూ.

సుజా "సెక్రటరీ మొహంలోకి నిప్పులు చెరుగుతున్న కళ్ళతో చూపింది, వెకిలిగా నవ్వాడు.

“ఏం రమణమూర్తి మీ ప్రియ మిత్రుడు కాదా?” రెట్టిం ద్రాడుం

“ట్రోష్పిని స్రోలీసులు [పఖంచినటుగా పళ్నించటంలో మీ ఉర్పశం ఏమిటి? ల్‌ బా ౨

ఏవీ లేదూ, ఇన్‌ఫర్‌' మేషన్‌ కోనం అంతే....””పకవకొ నవ్వాడు.

ఫ్రర్రి భరణు పై శాచిక అట్టహాసంగా ఆఅవిపించింది సుబొకి,

“సారీ__నా నస్వవిషయాలు గురించి మీరడగ నవసరం లేదు....””

“ఎందుకు అవసరం లేదు?, ఉంది. మా సంస్ప్టలో పనిచేసే వారి గురించి మేం తెలుసుకోవాలి, నీతీ నిజాయితీ లేని మీ బోటి' వాళ్ళ గురించి తెలుసుకొని ఓ కంట కని పెట్టీ ఉంటాం!”

“స్ప క్రటరీ గారు....మీరు.... ఏ మన్నారో తెయసా? నీతి... విజాయితీ నాకు లేదా....? నాలో లోపం ఏమిటీ? ....'"కుర్చీలోనుంచి గభొలున లేచింది.

“విశ్వేశ్వరరావు. మధు.రమణనమూ ర్తి ఇందరితో.... ఇంకా ఏం చెప్పాలి?”

“నాన్‌ సెన్స్‌....జ్మాగ తగా మౌాట్లాడండి"" కళ్ళు ఉరిమింది,

'స్మెకటరీ గబగబా ముందుకొచ్చి గట్టిగా పట్టుకొని బాహు వుల్లో చిక్కించుకొన్నాడు.

“సుడాతా___బాగా విను.___నీ జీవితం ఏలాగూ కూలి పోయింది. ఆ సౌధం తిరిగి నిర్మించలేవు. నాతో వుండు...నీకు [ లోటూ ఉండదు....””

“నన్ను వదలండి....వదలండి. ఏం చేసానో తెలుసా?....”* "పెినుగులాడ సాగింది.

66 చేసావు? నిజంగానే అందంగా వున్నావు” అంటూ గట్టిగా ముద్దు పెట్టుకొన్నాడు. “నాకంతా చెప్పాడు. నా మి(తుడు మధు...."' అన్నాడు, వెనక్కు నెట్టి విడిలించుకొంది.

లాగి చెంప దెబ్బ కొట్టింది. ్క

తన ధ్యేయం నెర వేరినట్టుగా సుజా వైపు చూస్తూన్న సెక టరీ ఆకస్మా ల్తుగా దెబ్బ పడగానే దిగ్ర్భాంతి చెందాడు. కళ్ళలో వీళ్ళు తిరిగినయ్‌ు.

సుజా గబిగబా మెట్లు దిగి వెళ్ళిపోయింది.

చౌదరీ తీస్తూన్న చిత్రంలో రీటాకి “వేంప్‌” వేషం థాయం. అయింది. ప్రొడక్షన్‌ ఆఫీసు మౌంట్‌ రోడ్డులో పెట్టారు. చౌదరీ:

తన మకాం వుగ్‌లాండ్‌ హోటల్‌కి మార్చాడు.

సపది రీళ్ళుదాకొ చిత్రం పూదర్తిఆయింది.

స్టార్‌) అందరూ మిగతా సగం డబ్బుకోనం తొందరచేయటం (పారంభించారు, ఆఫీసు అద్ద "రండు నెలలు బకాయి పడ్డది. హోటల్‌ బిల్లులు 'పెరిగిపోయినయ్‌. స్టూడియో సోర్‌ ఆద్దెకూడా బకొయిపర్డది.

చొదరీ ఆలోచనలో పడ్డాడు. మహదేవ్‌ డబ్బు [పోగుచేసే. స్క్టీములు-ప్లాన్లు వేయనారంభించాడు. ఏదో విధంగా డబ్బు నంపా: దించి మిగతా సగం చిత్రం పూర్తి చెయ్యక పోతే నళ్తుట మునగటం౦. ఖాయం అని చౌదరీ (గ్రహించాడు. మహదేవ్‌ సలహామీద ప్రొడక్షన్‌ ఆఫీసుకారు పదిహేను వేలకి అమ్మేశాడు. ముందు తన హోటల్‌ బిల్లు చెల్లి ౦చుకొని సాధారణమైన పోటల్‌కి బస మార్చాడు. తారలకీ కొద్దిగా పైకం సర్దాడు. పూర్తి పైకం ఇ 'సేకాని మిగతా సగం చిత్రం పూ ర్తి చెయ్యం అన్నారు కొందరు, న్హూడియోవాళ్ళ బకాయి కొద్దిగా తీర్చాడు. కనీసం మరో నాలుగు లక్షలు ఉంటేకాసా సినిమా పూర్తికాదని తేళ్చుకొన్నాడు. చౌదరీ చితంయొక్క డై రె క్షర్‌ మరో జానపద చిత్రానికి కుదిరాడు. మరో డై రెక్టర్‌కోనం వెతక వలసిన ఆవసరం ఏర్పడింది. మార్కెట్టులో పరపతిలేని చౌదరికి లక్ష రూపాయలకి మించి అప్పుపుప్తే ఆవకాశం కనిపించలేదు. డిస్టిం బ్యూటర్స్‌ రషస్‌ చూపి స్తే, ఒక్కరూ ఆశాజనక మైన మాట అనా లేదు. మద్రాసు పినీజగత్తులో పేరుమోసిన ఓ పెధ (పొడ్యూసర్‌ లాల్‌ ఫిలిం పూర్తి చెయ్యటానికి ఒప్పుకున్నాడు, కొన్ని షరతులమీద పూ ర్రిచెయ్యటానికి అయ్యే ఖర్చుకి చౌదరిచేత నోటు (వాయించ కొన్నాడు = నూటికి నెలకి పదిరూపాయల వడ్లీదొప్పున. ళ్‌

100 భరణు ఒప్పందం కుదిరిన మూడు నెలల్లో చితం పూర్తి అయి విడుదలకి పిద్ధమెంది, రాక్‌ అండ్‌ రోల్‌ మ్యూజిక్‌, బేతింగ్‌ సూట్పులో నృత్యాలు గుప్పించెళాడు,

ఆం(ధదేశంలో ముఖ్య 'కేంద్రాలన్నింటిలో నెల మొదటి వారంలో విడుదల చేయబడింది. “స్త్రీ” చితం. “*అనుచిత-అన ఖభ్యకర=ఎఆఅఆమానుషి" అంటూ కొన్ని పత్రికలు [పకటించినయ్‌. “అరు, “కళాఖండం”, *అఆపుళూపం” అంటూ మరిొన్ని పత్రి కలు [వాసినయు. ఈ విభిన్న దృక్పధాలలో ఏది సరి అయినదో అని (ప్రజలు విరగబడి చూడ (ప్రారంభించారు. స్కూలు, కాలేజీ విద్యార్షి నులు=చిత్రం చూసింరాక్‌ ఆండ్‌ రోల్‌ మ్యూజిక్‌ అనుకరణ వంట గదులునుండి కాలేజీ తరగతుల వరకు సాధనచేయ ప్రారంభించారు. చశీటా తారాజువ్వలా ఎగిరి తారాపధంటో స్ధానం సంపావెంచుకొంది. లేటా “సక్సస్‌” చూపి లాల్‌ ఆయిదు సంవత్సరాలకి ఆ(గిమెంటు 4వాయించుకొన్నాడు. రీటాకి బుకింగ్స్‌ విరివిగా రావటం (పారం ఛించినయ్‌ు.

చితం బాక్స్‌ ఆఫీసు హిట్‌ అయినప్పటికి ఆ చౌదరి ఇంకా అక్ష రూపాయలవరకు బాకీ ఉన్నట్టుగా లెక్కలు చూపించబడీనాయి. ఇదంతా అయోమయంగా ఉంది చౌదరికి. మహదేవ్‌ సమయం మావి వొదరివి వదిలిపెట్టి, రీటా సిఫార్సుమీద లాల్‌ దగ్గర ఉద్యోగం కుది రాడు,

రీటా=లాల్‌ 'స్నేహం మరింత గాఢంగా తయారుకావటం మీనన్‌ భరించలేకపోయాడు. కానీ తాను జోక్యం కలిగించుకొం కే ఈన స్థానం కూడా తప్పిపోతుందేమో అని భయపడ్డాడు. లాల్‌ రీటాకి కొత్త ఇల్లు, కారు కొనిపెట్టాడు. రీటాకి క్షణం తీరకలేకుండా ఉంది. లాల్‌ చౌదరిని బాకీ వసూలుకి ఒ త్తిడిచేయ (పొరంభించాడు= అటు పరువునష్టం, ఇటు ధననష్టం మధ్య నలిగిపోసాగాడు. ఓ మంచిరోజు చూసుకొని చౌదరీ మద్రాసునుండి సరారయినాడు___

చరణొంజలి 101

మీనన్‌ని తన దారినుండి తొలగించుకోవటానికి లాల్‌ అరన్నీ *ఫ్టికీమ్‌ ర ప్రజెంకేటివ్‌' "గా విజయవాడ పంపించాడు.

“రీటా ఈ ఉద్యోగం నాకేం నచ్చలేదు” అన్నాడు మీనన్‌, రీటా ముసాదియి షూటింగ్‌కి వెళ్ళటోతుం టే.

“ఇషం లేకపోతే మానేసెయ్యి” అంది తడుముకోకుండా.

“మానేసి ఏం చెయ్యాలి?”

“ఏం చెయ్యాలనుకొంటున్నావో-అదే చెయ్యి.”

6 ఆం కే?”

“ప్లిక్రే తెలియాలి"”....నవ్వింది రీటా. అరికాలిమంట నెత్తి కెక్కింది మీనన్‌కి.

"అయతే నా ప్రమేయం నీకేంపట్ట దాః” నిలవేళాడు రీటాని.

“ఆవును నా కెవ్వరిదీ పట్టదు....”'

“అయితే మన (పేమ....”

*-పేమ....నాకూ....నీకా.... సారీ మిస్టర్‌ మీనన్‌; నేను ఎప్పుడూ ఎవర్నీ (పేమించబేదుం(పేమించను.”

• అయితే ఇన్నాళ్ళబట్టి మనది ....ో

• -పేమకాదు.... స్నేహం.... అంతే.”

రీటా..." పెద్దగా అరిచాడు.

“ఎందు కలా అరుస్తావు? నాకు నీ మాటలు వివిపిస్తూన్నా్నా యిగొ...."”

*ఏ0త మోసం?

మోసం ఎవరిది? నేను ఎప్పుడైనా చెప్పానా విన్ను (యేమి, స్తున్నానని? నీకు నువ్వు మోసపోతే దానికి నా బాధ్యత ఏముండి సారీ. నాప క అయుంది చెళున్నా అంటూ వెళ్ళిపోయింది రీటాం దర్రాలం పేన్నీ పూర్తిగా చెరగవివ్వదు. గాయం మానిపోయినా.

ఇంకొ మచ్చ మాదిరిగా పూర వ్‌స్మ ఎతులు మిగిలివున్నాయి రమణ.

గే02 భరణు మూర్రికి. అగ్నిపర్వతం చల్లారినా పొగలు మాదిరిగా ఆలోచనలు అప్పుడప్పుడూ విజ్బృంభిస్తూన్నాయి.

కవిత సంతోషంకోసం-ఆమెతో సుజాత విషయం మాట్లా డటం మానేశాడు. (బతుకు అంటూ ఉండగా దానిలో కష్టనష్టాలు అనుభవించక తప్పదు. తన జీవితం తన కెంత విలువైనదో కవి తకూ అంతేగా? అవును మరి, తన బాధల పంజరంలో కవితను బంధించే హక్కు తన 'కేముంది? కవిత కొద్దినెలల్లో తల్లి కాటో తోంది. ఆ(శిత భరిస్తూన్న శిశువుకు తను తండ్రీ అప్పుడే ఏదో కొంత మార్చు రాబోతోంది. కానీ తాను తల్లి కాదోతున్నానసి కవితకున్న సంతోషం, గర్వంలో సదోవంతుకూడా రమణమూర్తికి ఉ౦డటం౦ లేదు....

సుజాత పాఠశాలలోపడ్డ భంగపాటు విషయం అఆనోట ఆ నోటి (పాకి రమణమూర్షి దాకొ వచ్చింది. 'హెద్రాబాద్‌ లోని కంపే సీలో పనిచేస్తూన్న 'స్నేహితులద్వారా సుజా విషయం తెలుసుకొం టున్నాడు. ఆ ఆభాగ్యురాలి స్టితికి తనే కారణం అని (గ్రహించినవ్పు డల్లా రాత్రిళ్ళు నిద్రపట్టదు. పగలు ఆలోచనలకి నిలకడ ఉండటం లేదుః ఆలోచించిన కొద్ది జీవితం అబద్ధం అన్న నమ్మకం (ప్రగా ఢంగా నాటుకోసొగింది. బుద్దుని అన్వేషణయొక్క ఉగ్దశ ౦ ఏమిటి? భగవద్గీతలో మూల సిద్దాంతం ఏమిటి? వివేకానందుడు, రామకృష్ణ పరమహంస వంటి మహనీయుల జీవిత చరితలు టోధనలు చదువ 1పారంభించాడు. సాయంథతం పూట ఏ షికారుకి పోకుండా ఇంటి పట్టునే వుండి ఆధ్యాత్మిక [గంధపఠన సొగిన్తూన్నాడు.

“ఏం పుస్తకం అండి, అంత దీర్సంగా చదుపుతున్నారు?'" అడిగింది కవిత...

ఈళఏన్నిట్రి?

“'ఏం పుస్తకం అని అడుగుతున్నా.”

ఇది రమణమహర్షి గురి0చి "పాన్‌ (దిస్టన్‌ అనే పొళ్ళొ త్య్యుడు వ్రాసింది.”

చరణాంజలి 1038

“పాశ్చాత్యులకి కూడా రమణమహర్షి అంపే ఇషమా?”

** ఏందుకు కాదు? మహర్షి దగ్గరకి ఎందరో పాళ్చాత్యులు వచ్చారు.”

“*అంుతే రచయిత ఏమంటారు మహరి గురించి?

“మహర్షి తో సరితూగ గల మహాత్ముడు పాళ్ళాత్య దేశాల్లో లేడంటాడు.”

ఎం౦ందుకనీ?'*

“మహర్షి తో వారికి కలిగిన అనుభవం ఆలాంటిది.'*

“మీ ఆభ్మిపాయం ఏమటిః”

“నా అభిప్రాయమా? అభిపాయం వ్యక్తం చేయగల సాహసం నాకులేదుంవారు భగవాన్‌....””

కవిత గలగలా నవ్వింది,

“ఏం కవితా నవ్వుతున్నావ్‌?”

వమీలేదుః మీరు అకస్మా త్తుగా వేదాంతంలో ఎలా సడ్డారా అనిఎ రోజూ మీరు దైవనామ స్మరణచేయటం నేనెప్పుడూ విన లేదుగా ....””

ఆఅదా.... అవును. నేను గుళ్ళూ గోపురాలు దర్శించలేదు, పూజలు పునస్కారాలు ఆచరించ బేదు.అంతమౌాశతానికి నాకు దేవుడు మీద నమ్మకం లేదని కాదు....దేనికై నా కాలం రావాలి: ఆయినా ఒక్కటి ఆలోచించు కవితా. సృష్టి=ప్టితి. లయం .... ఆంటే ఏమిటి? అవీ ఎలా జరుగుతున్నాయి? వాటివెనుక ఏదైనా (క్రమబద్ధమైన పద్ధతి వుందా? లక్షలాది జీవరాసులు, వాటి చావు పుట్ట కలు=పొర కుటుంబంలోనీ గోళాల పరిభమణ- లక్షలాది నక్ష (త్రాలు-వాటి ఉనికీ ఏమిటి? ఇదంతా ఏలా ఏర్పడింది, ఇంత సృష్టికి చై తన్యర కి ఎక్కడినుండి జనిసోంది? ఇలా ఆలోచించుకొంటూ పోతే మనిషి, తన కో ర్కెలు- సమస్యలు-పరిష్కారాలు ఎంత చిన్నవిః అంతెందుకు, మహర్షి చెప్పినట్లుగా నేనెవర్ని? అన్న (పశ ఇకి సమాధానం [గపహిం చితే చాలు, మిగతాదంతా అదే తెలు స్తుంది.”

[0%ీ భరణు

“అబ్బా చాలించండి....నాకేం అర్జ్‌ ౦కానటం లేదూ" విసు కొ్కాంది.

• అదేమిటి కవితా, అలా అంటున్నావు?”

“దాక భయం వేసోంది.ో

“భయమా? ఎందుకు?”

దూరంగా కూర్చున్న కవిత దగ్గరగావచ్చి కూర్చుంది. ఒళ్ళో తల పెట్టుకొంది. దీనంగా రమణ కళ్ళలోకి చూసింది.

“నాకో మాట యివ్వండింఅంటూ చెయ్యి జాపింది."”

“ఎమిటి కవితా, అలా విచ్శితంగా అడుగుతున్నావు?"

“విచిత్ర మేమీ కాదు. ఏనాటి అదృష్టమో కానీ ఈ జన్మలో నేను మిమ్మల్ని భర్తగా పొందాను. ఈ అదృష్టం నాదిగా ఎక్కువ రోజులు ఉండదేమోనని భయం వేసోంది.”

66 ఏ0 దురనీ?

*మీ సున్నితమైన హృదయాన్ని ఏదైనా తీవ్రంగా మార్చ గలదు. (యేమ మాదిరీగానే వేదాంతం కూడా"

6 ఆం శే?”

“మీరు వేదాంతంలో చిక్కుకొని నన్ను విడిచిపె డారని.... భయం.”

రమణమూ ర్వి విరగబడి నవ్వాడు.

“అదా వీ భయం. పిచ్చిదానివి? విజంగా అంత నమ్మకం, లక్ష్యమే కుదరాలి గాని. అదెంత హాయిగా ఉంటుందో తెలుసా?”

• ఆక్క రే దుం.సంసారంతో మాతం దైవక్వం లేదా? (శేమలో లేదా? సంతోషంలో లేదా?”

• లేదని ఎవరన్నారు?”

*ఆఅయితే చేతిలో చెయ్యి వెయ్యండి....నన్నే సందర్భం లోనూ విడిచి వెళ్ళనవి.”

అలాగే” చేతిలో చెయ్యి వేశాడు. కవితని చూ స్తే జాలి వేసింది. ఆమె న్‌ర్మల హృదయంలో ఎన్ని ఆశలు చిగిరి స్తున్నాయో అని ఆలోచిస్తూ, కవిత తల నిమురుతూ కూర్చున్నాడు.

ట్‌నన్‌ విజయవాడ కేంద్రంలో. ఫిలిం రిపసెం'కేటివ్‌గా ఉంటు

న్నాడు. (పతి ఆదివారం ఏదో ఓ మిషమీద మద్రాసు వచ్చిపో తున్నాడు. పదిరోజులు షూటింగ్‌ తొందర, సెలవుల్లో పిక్నిక్‌ లతో నరిపోతుంది రీటాకి. లాల్‌ రీటాని క్షణం విడిచివుండటం లేను. రీటా ఇప్పుడు సినిమాక్షే[త్రంలో గ్లామర్‌ గరల్‌గా చెలామణీ అవుతోంది. (ప్రొడ్యూసర్‌ లు పోటీపడి రీటాని బుక్‌ చేస్తూన్నారు. నాంఘకాలు, జానపదాలు, పొరాణీికాలు. అన్నింటిలోనూ రీటా దర్శనమిసోంది. కొ త్త "స్నేహితులతో పరిచయాలు, సరికొ త్త ప్రదేశాలు... రీటా మామూలు (ప్రపంచాన్ని మరిచిపోయింది. మీనన్‌కి రీటాతో రెండు నిమిషాలసేపు మాట్లాడాలన్నా కుదరటంలేదు, ఇప్పటికి నాలుగు వారాలనుంచి (ప్రయత్ని సున్నా సాధ్యం కావటంలేదు. లాల్‌ రీటాని తన సొంతం చేసుకొన్నాడని అందరికీ తెలిసిపోయింది; తనతో కొన్ని సంవత్సరాలుగా ఉండిన రీటాకి ఇప్పటి రీటాకి ఎక్కడా పోలికేలేదు. హుందాగా ఉంటూ తనతో తిరుగుతూ జీవితాన్ని ఆనందపరిచే రీటా కాదు-నలుగురితో తిరుగుతూ తన జీవితాన్ని వెక్కిరిస్తూ నేలరాస్తూన్న రీటా ఈ నాటిది. లాల్‌ను తలచుకొన్నప్పుడల్లా మీనన్‌ కీ ఒళ్ళు సల సలా కాగిపోతోంది. రాగద్వేషాలు బుసలుకొడుళున్నాయి, సమయం కోసం వేచి ఉన్నాడు.

క ఈర్ష రా ద్వేషం ఈ రెండింటికి తోడు ఆవేశం, కాదు, కాదు... ఆకలి....డబ్బు.... స్తీ" ఎటువంటి మనిషినై నా లొంగదీపి ఏ పవినై నా చేయిసాయి, జరిగిన నేరాలకీ, జరుగుతున్న వాటికీ, జరగటోయేవాటికీ కారణాలు అవ్వే, హత్యల్ని అరికట్టటానికి ఉరిశిక్ష విధిస్తారు. కాని ఆ ఉరిశిక్ష ఎంతమందిని హత్య చేయకుండా ఆపగలిగింది? దొంగతనం చేస్తే కటకటాల వెనుకకి పంపించి బొావిసలాగా పనులు చేయిసారు..,

106 భరణు చేన్తూన్నారాః అంటే లాల్‌ తాను తీయబోతున్న కొత్త పిక్చర్‌ కథ గురించి రచయితతో చర్చిస్తు న్నాడుం

“ఏమిటో అంతా అయోమయంగా వుంది నాకు" అన్నాడు లాల్‌ విసుగ్గా దిట్టతల తడ ముకొంటూం,

“అదేం కొదు. శిక్రయొక్క పద్ధతే మారిపోవాలి....నేరం చేపి జైలుకి పోయివచ్చిన వాడి జీవితం ఎంత దుర్భరంగా ఉంటుందో 'తెలుసా?....”

“కవిగారు....ప్తీజ్‌...!మీ మానవత్వపు పిలాసఫీకి శతకోటి నమ స్కారాలు. నాకు అవేం అక్కర్లేదు. నా పిస్చర్‌ లో (త్రిల్‌ =స్‌ స్పెన్స్‌= క్స్సయివే క్స్‌ ఉండాలి....నాలగైై దు పాటలు. రెండు మూడు నైట్‌ క్స్‌ డ్యాన్సులు ఉండాలి.....మీ వేదాంతం నా కక్క-ర్లైము. ఇదిగో మీ అడ్వాన్సు =... ఇది చూ స్తేనన్నా మీ బ్యుర పాదరసంలా పని చేస్తుం 'దేమో.... అంటూ వెయ్యి రూవాయిల చెక్కు పొరేళాడు.

ఆ చెక్కు పుచ్చుకొన్న కవిగారి చేతులు వణికపోయినాయ్‌, లాల్‌ సోఫాలో నుంచి లేస్తూ “చూడండి, నేను రేపు (పొద్దున్నే స్తూడియోకి వెళ్ళేష్పుడు ఇటువస్తా, కథ టూకీగా (వాసి ఉంచండి- చెప్పానుగా నా కథ కేం కావాలో”

తల ఊపాడు కవి=మరో మాట అడ్డువెప్పలేదు. లాల్‌ పెద్ద పెద్ద పెద్ద అంగలేసుకుంటూ కారుదగ్గరికి వెళ్ళి స్టారు చేళాడు. 'వెయ్యిరూపాయిల ఉక్కు కళ్ళకద్దకొన్నాడు కవి కుమారుడు.

రాత్రంతా కూర్చొని కవిగారు కథ “*పినాప్పిస్‌' తయారు చేశాడు. ప్రొదున్నే వరండాలో కూర్చొని రాపిన కథను మరోసారి చదువుతుంటే. "హత్య, హత్య ...[(పథ్యాత తార హత్య...” అని అరుపులు నిపిపించగానే ఉలిక్కివడ్డాడు. హత్య అరుపులు వినగానే ఇళ్ళలోని జనం వీధిలోకి వర్చి పతికలు కొని గుంపులు గుంపులుగా చదువుతున్నారు, కవికూడా ఓ పృత్రిక సంపాదించి, సోడాగ్గాసులాంటి కళ దాల నుండి చూప్పలు సారించి చదివాడు, 'పెదవులు ఎండిపోయి

చరణాంటలి [01 వుంది. లాల్‌ తీయబోయే చ్మితం గతి? అంటూ (ప్రశ్నార్ధకంగా చూసూ ఇంట్లోకి వెళ్ళాడు.

లాల్‌కి మతిపోయింది. దిటకల రెండు చేశతులకో పుచ్చుకొని కుప్పగా కూలిపోయాడు. సినిమాతార లంతా రీటా ఇంటికి వచ్చారు, కానీ అప్పటికే పోలీసులు శవాన్ని ఆస్పతతికి చేర వేశారు. ...

జరగవలనిన తతంగం అంతా సాఫీగా సాగిపోతూంది. రీటా హత్యశేసు గురించి పృతికలు రె డు నెలల పాటు ధారావాపాకంగా (ప్రకటించాయి. సర్క్యులేషన్‌ పెరిగినందుకు పత్రికాధిపతులు మురిసి పోయారు, (ప్రముఖతార రాలిపోయినందుకు సినిమా జగత్తు వాపో యుందిం

రీటా హత్య రవముణమూ రిలో పాత ఆలోచనల్ని తిరగ తోడింది,

సుజా వెచ్చని కన్నీటిబొట్లని (శ్రద్ధాంజలిగా సమర్పించింది,

రమణమూర్తి ద్వారా రీటాగురించి తెలుసుకొన్న కవిత ఎందుకో దిగులుపడింది.

నిండు గర్భనతి అయిన కవిత విషయంలో ఎంతో శ్రద్ధ తీసుకొంటున్నాడు రమణ.

మనకి పుట్రటోయే పొపొయికి ఏం పేరు 'పెడదామండి అంది కవిత. రమణమూర్తి పండ్తరసం తీసి ఇస్తూం టే.

“సీ ఇష్టం....ఇంతకీ మగపిల్ల వాడా, ఆడ పిల్లా....”

శ్ర జ్‌.

*6ఫ్టీద్ర చెప్పండి?....”

“తల్లివి సీవే చెప్పాలి?....”

“*ఆడపీల ....”

ట్‌.

“ఆడపిల్లా? ....”

బం ఇష్టం లేదా?”

“ఇష్టం లేదని కాదు. ఆడపీలలంపీ....” మాట చటుక్కున

ళ్‌

అగిపోయాడు.

తకం “మె... _..లటోతి జత టి

1006 భరణు కనుకుంటారు। మీ అమ్మాయికి ఏ ఇద్బిందీ రాకుండా దైవం కాపాడు తాడుగా.”

“ఏమో కవికా, అభారం బాధ్యతా నీదే...”

“ఖంత్రకీ ఏం పేరో చెప్పారు కారు”

“ఆదీ నువ్వే చెప్పు...."”

“చెప్పిన తరువాత కోపం వ సే?”

కక కక

“సుజా....”.... నివ్వెరపోయాడు రమణమూ రి.

“ఈకృవిజక్రా.... సీక్రు పుణ్యం వుంటుంది. ఆ 'పేరుమాతం వదు. *"

“ఏ0 ఆలా నిర్ణాంతపోతా 6?" గ

“కవిత్రా,,ఆ పేరు తలచుకొంటూ నేను చేసిన పాపాలు అన్నీ నన్ను పీల్చి పిప్పి చేస్తూంటాయి. నీకు అభ్యంతరం లేకపోతే మా అమ్మ పేరు పెట్టుకొందాం..-వసుంధర లం

*ఆపవసుంధర.... ఆలాగే. బాగావుంది పేరు

“కవితా మా అమ్మకి నిజంగానే ధరితికి ఉండే ఓర్చు, మంచి తనం ఉండేవి. నా చిన్నతనంలో నే ఆమె పోయింది, ఈ రోజు మా అమ్మ ఉంటేనా కష్టాలన్నీ ఆమెతో చెప్పుకొని ఎంతో మనళ్ళొంతిని పొందేవాడిని, నువ్వు అయినా నాతో వుండబట్టి ఈ మాత్రం (బతుకు తున్నాను...."”” కవిత చేతులు పట్టుకున్నాడు, కవిత జాలిగా భర్తకళ్ళ లోకి చూచిందిం

ఆ రాత్రికే కవితని నర్సింగ్‌ హోంలో చేర్పించవలసిన అవ సరం కలిగింది. టాక్సీ పిలిపించి కవితను నర్సింగ్‌ హోంలో చేర్చిం చాడు. కవిత బాధపడుతుంకేు రమణమూర్తి కాలు కాలిన పిన్లి మాది రిగా వరండాలో పచాద్లు (వారంభించాడు. సూర్యోదయం అవుతూ వుండగా (ప్రసవవేదన ఆగిపోయింది. సెద్ద డాక్టరు, నర్సులు హడా విడిగా లోపలికి పరుగె త్రారు. రమణ కంగారు పడ్డాడు. ఆక్సిజన్‌ పరి కరం గబగబా లోపలికి తీసు కెళ్ళారు.

చరణాంజలి 109

కవిత ఆ స్తమించింది.

*మ్సూ ర్రిగారు, ఆడపిల్ల గీ

“కవిత ఎలా వుంది?” అడిగాడు.

డాక్టర్‌ అడ్గంగా తల తిప్పాడు,

“*కవితా,... కవితొ....”

కవిత (ప్రశాంతంగా శాశ్వత నిద అనుభవిసోంది,

“నాన్న.. ,అమ్మ ఏది? అన్నట్టుగా వసుంధర ఏడుపు రమణ మూర్తిని పలకరించింది. 66 లుం 'రవరు బాబు? అడిగాడు రామకృష్ణ అనాధ శరణాలయం

గేటు ముందున్న జవాను.

“నా "పేక రమణమూ రి విజయవాఢలో ఉద్యోగం.”

“ఎవరు కావాలి?”

“'స్రుజాతా దేవిగారు ఇక్కడే ఉన్నారుగా”

జవాను రమణమూూర్రిని పరీక్షగా చూశాడు, మాపిపోయిన గెడ్డం. చెదిరిపోయిన జుట్టు. గుంటలుపడ్డ కళ్ళు...

*'ప్ఫికు వారు పరిచితుబేనా?'”"

దాగా తెటసు.*”

“సరే వెళ్ళండి, స్వామిజీ పర్మిషన్‌ పొంది కలవండి.”

లోపలికి ప్రవేశించి స్వామిజీతో కాసేపు మాట్లాడి పర్మిషన్‌ పొందాడు.

“ఇక్కడికి పిలిపించమంటారా మీరే వెళ్ళి కలుసారా?”"

• నేనే వెళుతా.”

వెనుక ఉద్యానంలో ఉంటుంది.

సుజా ఉద్యానంలో పూజకోసం కాబోలు పూలు కోనూంది. దూరం నుండీ చూనూ రమణమూ రిని గుర్తు పట్లింది. ఆశ్శర్థ్థంగా

[10 భరణు కట్టుకొని వేర స్తుడిలా నిలబిడ్గాడు, ఇద్దరి మధ్యా భయంకర మైన విశుబం, య

“*ప౦ ఇలా వచ్చారు?ి” అంది సుజౌ,

“కవిక్ర పోయింది.

“*కవిక్ర పోయికదా ....?”

సుజాకి కళ్ళ వెంట వీళ్ల తీరిగినయ్‌.

“ఎప్పుడు?”

“నెల రోజులైంది. ఆడపిల్లని కని చనిపోయింది,”

సుజాకి మతిపోయినట్రనిపించింది.

“పిల్ల ఎక్కడుంది?”

“నర్పింగ్‌ హోంలోనే స్పెషల్‌ సర్కిల్‌లో ఉంచాను.”

ఇంకేం ఆడుగుతే ఎలాంటి వారలు చేపాడో అని సుజా భయపడ్డది. న |

ఆక్కడే వుంచుతారా?”

లేదు వీ సహాయం అఆర్హించటావికి వచ్చాను.”

ఈసపోియమాః ఏమిటది?”

“నీకు నేనెంతో [ద్రోహం చేశాను.కానీ ఈ రొజు మళ్ళీ నిన్ను....””

“*ఆల్రా మీరు అనకూడదు-మీరు చేసిన (దోహూం కానీ, అన్యాయం కానీ లేదు. విధి బలీయం....

“సుజా పసుంధర....అం కే పసి పాపను నీ చేతుల్లో ఉంచి వెళ్ళ దలిచాను.... నువ్వు అంగీకరించాలి....'"

“ఏమిటి మీరు ఆంటోంది?”

“న్చేన్సు ఉద్యోగానికి రాజీనామా ఇచ్చేశాను. ఈ జీవితం మీద నాకు కోర్కెలు తీరిపోయినయ్‌ు. నన్ను అన్ని బాధ్యతలనుండీ భగవంతుడు విము క్వడ్ని చేశాడు. మళ్ళీ ఆ జీవితంలోకి (ప్రవేశించటం

రణాంబలి .

"ఆందుకని సన్యాసం పుచ్చుకొంటారా?”

“లేదు అన్వేషణ మారుపడిపోయిన తల్లికోసం ఆరటపడే వాడి జొదిరిగా ఉ౦ది నా బకుకు, ఆ తల్ని (పేమకోనం వెతుక్కుంటూ శృుతున్నాను. ఎక్కడో ఒకచోట ఆ విశ్వమాతను దర్శించుకోక

ను. నా జీవిత శేషమంతా ఆవోట గడి పేసాను ....””

ఈఏన్సిటో సనా కేం అర్ధం కావటంలేదు.”

తల్లి (పేమంవిశ్వమాత ....

“ఎమిటి ఇదంతా?”

“ఇప్పుడు నేనేమి వివరించలేను. సమయం వచ్చినపుడు నీకే ఫ్ర స్తుంది.”

*నర్రే,..న్లా వల్ల జరగవలసింది ఏముంది?”

“వసుంధర ....నర్చింగ్‌ హోంలో వుంది అని చెప్పాగా.

*డ్తు నెలలు అక్కడే వుంటుంది. ఆ తరువాత వసుంధరవి తీసు బ్బ పెంచి పెద్ర చెయ్యాలి.”

“అంత బాధ్యక నేను నిర్వహించగలనా?””

“నువ్వు తప్ప ఇంకెవ్వరూ చెయ్యలేరు. నరే అంజే _పిగా వెళ్ళిపోతా.”

“నాది బాధ్యత నిర్వహించటానికి భగవంతుడు తోడ్పడాలి.”

“తప్పక కం ణీరాడు.”

*'మరో విషయం పిల్ల పోషణకు విద్యకు అయ్యే ఖర్చు ౦కీలో నీ పేరున వేశాను మకో విధుగా భావించక వాడుకో.”

“ఏర వేను పోషించబేనా?ి

“తది కాదు నీ ఇష్తం, ఏం చేసినా, ఎలావాకినా నా అభ్యం ౦ లేము”

సుజా రమణమూర్తి వదనంలోని గంభీకతను, మాటలోని ఢ నిశ్చయాన్ని చూసి ఇతను ఏవో ఒక రోజూ తన కాం

“వసుంధర మిమ్మల్ని చూడాలనుకొం టే? మ. _. *అవనరాన్ని బట్టి నేవే పిలిపిస్తా.” వ; బం" కొస్సుజ్రా , వేత్రాలు ఆశు పూరితాలె నాయి. . చ =... జీవితం ఇంత విచిితం గాను. భయంకరంగాను * ఉత. దని నే అనుకోలేదు” న్‌ . *ఆపును, అంతా ఆ భగవానుడి మాయ. మధు ఇప్పు “శ్రీస్తున్నాడు?”” మ నో, తీ... *షాపం, ఇప్పు డతను కేన్సర్‌ ఆన్బ(తిలో చికిత్స పొజు ౧. శప్పటి పాపొవికి అప్పుడే ఫలితం అనళతిత్తై, మానపుడు. విశ్వేశ్వరరావు ఎలా వున్నారు?” నషా '... విశ్వేశ్వరరావు గారిలో ఎంతో మార్చువచ్చింది. న, యానికి నమ్ను ఆదుకొన్నారు. _ వారి సిఫార్చు మీదనే చే నిక్కు. పహోవటం జరిగింది.” ఒక్కసారి సుజా మొహంలోకి చూశాడుతే 'చవంగా చిన్నగా నవ్వాడు. ల స్ట. “నుడ... సీ మేలు ఎప్పటికి మరువము. భగసంళుడు, కీ! మా ఉంటాడు.... నెలవు” అంటూ. ముందుకు - ఆఅకాంలు “కదిలిపోయాడు. కవ్నీళ్ళు జలజలా రాల్చింది సుజా. . వలు రమణమూర్తి అడుగుజాడల మీద తన దోసిట్లోని'.నకీ * లను కురిపించింది. ౮ స్పై ల. ఈ స / వ ఇ ఖై న లే లి శె . ఇ శ్‌ వ న్న స్ట వోకు. ల! షష నం!