Telugu కడప పిల్లోళ్ళ కథలు - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

అ | + ॥ | రా హన మై ల ని | య! త ఇ ః న స ఫా , క - ల " | ం ( ( |" | న్‌ | సే |

• | ం! 4 ॥ 2. తీ ళీ | ళీ ఛీ | శ , | ఫం అమ్‌ ్ట న? బై ల న లో, శి న కీ ఇ వ. . (1 తాళ మ్‌ ట్ట 7. అ /| శ్‌ ల ఇ గ జి జ ॥ అ ఉక ం | ల శ - ॥ క్ష ॥ ఇ "శ, ఇ నం శే - క్ష ఇ! ౬. - ళ్‌ ను శి జా క - టి రు లత (ఉమా చో ఆ న కట" ఎలా" న్న ఆ భి ' న! క "కి. గ కం . ఇకో శా లట ఇ లా త ్‌ో అకా (. | - ఇ చా త్‌ో క క్ష లా నాథ న్‌ ర్‌ , జ రి క చ ఫ్‌ భే టం ॥ క్ష నా ం ( 4 ఛ టే గ్‌ . అలు తో. కారా వాంట్‌ హా లట అలో. ఆ _ శ ఓ. “ ౯ లు (“న శ్‌ *ఇ్త ౧౫ “ట్‌ ౬ | ఉ నె న. శా యప ట్‌ టీ న్నీ మ టీ గ 1 | శ వ! - ఛ్‌ న 4 జ్‌ శ _ ఫి జీ అ జ చ 4 జ ఇం చై క ' ఇ వ క త్‌ లా ౪ . 1 ౫ 4 ఖీ "| . . ౪ బ్‌ ణి ఇ ల్‌ో ళ్శ క న్‌ సా గ [ చో , జి ॥; ళన, ఖా న శా తా / | న్‌ శీ న అఆ ళో జ గ్‌ ॥ వ వ ఆ న శ / ఇ ఛ్‌ ౮ ఇ 7 | ఖ్‌ ఖ్‌ భి ఉ జై / స్‌ య " న స తు 9 -” లే /” " / ౪ లి నా - గ ళ ॥ " ఖీ జ జజ శ ్‌ ణ్‌ ళా ం క నః ఇ శ్‌ ం. " అ క్‌ 7. | ం త్‌ ళ్‌ ళీ న్‌ ఆ క్ష య (| గజ క! రజీ స 1 ! 7 శ 4 నస. జనా త్‌ే 4 లీ / ॥ ప ॥ జ " గ్‌ ౯ లీ 1 సవ మం సా లో వు 4 . న జ 1 న. ఆఅ 4 క ఈ , (. జ న. 1 జా ణ్‌ శ క ఫీ ఖీ (ల క క -కి ట్‌ న + . టల జౌ న! లీ ణి = యు న త్‌ " = క్ష అ శ / ; సై 2 స", గా. క స్తే. 7. టల శ్రీ అరా ఎల క ౬ = ఇ ల, ఆ జ - 1 _ శక జీ 2 లే మేద గ్‌ కా టి లి గి కైన 5 త ల న , ఆ , అ" | ( ఎ = ్‌ . ళం | గ కీల ఇ స శ - కై: న్‌ ళ్‌ శ ష్‌ గ. - "తోలు ॥ లి , స్‌ షా

• లేశ ల గ 1 అ లూ ఖ్‌ ॥ అ జే ఇ 4 ఇ | || సో న జ్‌ ర ల నో శ ఎపి క్‌జే | షి జే | లల * . / కం కట మ లూ? ళ్‌ 1 క. "| టా త ప శ్‌ టో ' ఇ ము ల _ అ మ లి ఠి (ణీ తట ? న “4న ఖై క్‌ + ని శ క్‌ ల్‌ మై లా | డే గ ౮ . గా . - సో + కే క ” ప! చ - గె మా క్ష నీ లో , ॥ 4 , గ న | య! సె బ్‌ జ్‌ చ ॥ 1 ॥ గ్‌ గ + [| ళ్‌ చస క ఛా య్‌ ॥ గ్‌ ల ॥ గ్‌ తం న ఛై రా, ఓ న య లు " ॥ జ 6 | “శ్రీ; _ జం ఎగా వేల వ | " న! అధీ. డ ఈ యా! అ శ్‌ పన క ః స అ” + ॥

• శ క క్‌. గ క . డక ల్‌ క్త బా అజ్ధ ళు " శా శ్‌ టీ తెబ్పు |

• , ం ల. వాస అ “శస సా "లా ళు (. 4 స. గ. ల పం ల్‌... ౮. . ః ఆలో కం క | త” టే ప వం 1 లొ ర్యా తనకు. నోటి. "లె శ వలం" / _ జ్‌ ్ష స తాం నరా ాచల్‌ న " £ కే 1 1 శ శీ ల చైాళ ఆగ నే 1 ఈ న టి ఓ న య్‌! ల 1 ష్‌ భల! స హై స్వేష్య ని * ల క. క శి | జ న. లి వా క్‌ న లు. లే ఆ నన న్‌ క 8 ( శ ఉం, శ యా అచాాజలం గు జ వ్‌ మా ఖే క! లు | “గ ॥ క్‌ “శ్‌ | ఒ - క మ లలో తక. క్ష పు ఆ వ్‌ నాటో! ఆ + ” శ నాల? | | ల్‌ _ సం నార . ఒక తీ టె - అ వ” ఇల కరి ఉట స న ( ॥ | థి శ ” ఆ క: ర. తా స్‌ో సై ఆ షం “లై మ ౬ సె శ్‌ త్‌ [ ఖ . న! ఖే శక నో షన్‌... 4. ఇ | వ్‌ న న కరు. వి క లో (= ॥

• ల తో సనన ఖ్‌ పే. వ. ల క, +ట్ర్‌ - /. = _ ఇ న్‌. జీ $ = తై ఇ | మ్‌ క్‌ ల ల ॥ వె /| ౮. . ల. జ ఆన శ పో 4 య | ం క. / క్‌ . అ -
• • | | _ వలీ శే “ధా తై శి న్‌ ల 4 క్‌ లు / | / ం శు వ్‌ మె | జ్‌ న్స “ఓ టు “ ॥ పా క్‌ న్‌్‌ ళ్‌ | క ' ల్లో శ . ల వష ర చీడ | హం లత లే - ఎటట నంటే. | గ్‌ | క ల్‌ య! ॥ ళ _ | శ జ్‌ ళిలి శ టా కా! ఇ న! . శ్యాం ఇ / ॥ - % ్‌ య! జ "త టీ శీ 1 లో న్‌ ౬ వ ॥ | న . ప్‌ ( క్‌? వా జా ళ్‌ స . ల ( శ 4. అ స -+ య . | ఇ న + నం తక న క . య. 4 ల్‌ ద్ని వ గో హు సక్స | “జీ? న" గా " | టై గ _ ఆ ఇ 4 - ప్‌ ళీ శః 5 కో ళా హీ, క " న ॥ న్న! ను క " య శ - ని || ॥ , కొ ల న్న / ఇ / | త ల |. అ ఓ 1 సు వ “అ ఎహే ఓ త ! స్‌ శ్ర + గి | ఎ" / ల శా ఇ ॥ క తీ -” , గ్‌ా. ॥ 4 శే _ శీ ః | ఈ శు , శాం ఖో + ఇ వగ న? స స. వీ / బగ శి" క వ. +ణ ఫల న. . ఖల = న్‌ భ్‌ ఫి శ * శ ళో ళ్‌ ఆ 4 గ్‌ జ్‌ త ఆ క అ ఒం వ న్‌ ల లి కిటి య! క్‌ ః ల టి ॥ జీ ళ్‌ జ్‌ _ శ ఈ క ష్య క్‌ | నో గ ం . మ " ళ్శ ళీ వీటో + '₹ తే ॥ , జా. - స్ట సీ నశ | ॥ కీ న! లా. క హం. టై న శి [ | | . ఓ” తి / [ఇ " ల్‌ో వో న. - / " ” శ / /| లో = / లే గప నః తగ్‌? గ ళా + శ శో కే | | (| ? ఫా 4 ళీ శ లా స్త అ ' ళ్‌ లన ర్న్‌ల | ట్ట కట గ్‌ శర శ ॥ ం ఇత్రాం ల జ్‌ . గ | క స్తో నే జ న్‌ా త శ ఈ వా, జి ళ్‌ 4 శ ₹ శ్‌ వ త “ + (| = /' జ ళీ న్‌ స్ట వ. 4 ఆ ్య్లో ట్‌ (= . శ ల చక ఆ ఇ. చా కి లో జ్య భి గ ల 4 | ఇ శీ | | , లు హా గ శి గ ట్‌ శి క లం వ జ // +, _ నే జనో మ గళ గాల య న్‌ ళ్‌ ఇ | త ఇన జన జీ టి క ॥ గ, త్‌ క్‌ =“”ళఈ / గా / న . (ప, ఇ లా ఖ్‌ శ శ ( ఆయీ న య్‌ ట్ర్‌ - లో తో ,. తి 4 న ౯ ఘ్‌ ల్‌ సీ ం" వ! / ళ్‌ | త | _ క ళ్‌ క్‌ గ ఆ స త్‌ ) నోక్రీం శ కీ . త. వ ఖై ॥ చా ల స నర ఆనన (లో ॥ (తమి అదా టీజ్‌ తి

• క. శి ఆ ల నళ భత లో! ఇం గ్‌ లతా న! ః ళ్‌ + నః | ల యూ 1 మ్‌ "॥.. . ష్‌ ఇ జ .. స ఖ “| గ. ౯ 4 ( అవ _ గీ ( ఇ గట్ట 12 ఉం శ జి ( , ల - (ల లే ॥ "4 అ 4 వక్ర * వా కక గ - | న! ణి | (| ఫా ॥ అనన ఎ శ తో శ శ | క. ల | న గ / అత్‌ ౨ క కే పట” అ చి ! నో టోకు నా యా క మ స ళ్‌ ళ నమన * ॥ చా న్‌ త్స బ్‌ ప్‌ ॥ లము “కె ప క్ష (4 1 _ ళ్‌ వ శ్‌ | ౯ షి శ వ్వ =. ల. కా ఊ ళ్ళ శ వ. వీ (ా 1 జా ళ్‌ స మ = | శీ న. ( శ లి ల్‌తీ డ్‌ // /4 1 ర్‌ం ఐ . అం0 యి నే అనగన్నుబ గులా" = 1! శ | తి | , ( / ఖీ | “ల్లో గో , స , | ॥ జో , “ గా 4 గ్‌ శె ల

రో ష్‌! దేశమును ప్రేమించుమన్నా ము. త్త మంచి యన్నది పెంచుమన్నా క్ష వొట్టి మాటలు కట్టీ పెట్టోయ్‌ షై గట్టిమేల్‌ తలపెట్టవోయ్‌! ౫ క్ణ దేశాఖిమానము నాకు కద్దని వట్టీ గొప్పలు చెప్పుకోకోయ్‌ పూని యేదైనాను వొక మేల్‌ కూర్చి జనులకు చూపవోయ్‌ చెట్టపట్టాల్‌ పట్టుకుని దేశస్థులంతా నడవ వలెనోయ్‌ అన్నదమ్ముల వలెను జాతులు మతములన్నీ మెలగవలెనోయ్‌ పాడిపంటలు పొంగి పొరలే దారిలో నువు పాటుపడవోయ్‌ తిండి కలిగితె కందగలదోయ్‌ కండ కలవాదేను మనిషోయ్‌ ! ఈసురోమని మనుషులుంటే త దేశమేగతి బాగుపడునోయ్‌ జల్టుకొని కళలెల్ల నేర్చుకు | దేశి సరకులు నింపవోయ్‌ . సొంత లాభం కొంత మానుకు ; / పొరుగు వాడికి తోడు పదవోయ్‌ . దేశమంటే మట్టికాదోయ్‌ 7.1 దేశమంటే మనుషులోయ్‌ ( ణే

మ ల లా ంరిటీ 00002 ఈగ క దీ: కడప బల్తోళ్త కథలు రచయితలు తడప జల్లా బెల్లలు సంకలనం, సంపాదకత్వం ఆచార్య రాచపాళెం చంద్రశేఖర్‌రెడ్డె గౌరవాధ్యక్షులు, జనవిజ్ఞానవేదిక, కడప జిల్లా సాహిత్య విమర్శకులు, కడప. ళీ 111. ఏ | జనవఐజ్తాన వేదిక (ఆం.ప్ర) న ల ్న లో! (ల్లో స్టే మః ఆట్తసూప్తులో ఆలిండియా పీపుల్స్‌ సైన్స్‌ నెట్‌వర్క్‌ అనుబంధం

కడప పిల్తోళ్ల కతలు 40424 2180114 1464412 | _ కడప జుల్లా పిల్లలు గా సంకలనం, సంపాదకత్వం

ఆచార్య రాచవపాలెం చంద్రశేఖర్‌రెడ్డి

గౌరవాధ్యక్షులు, జనవిజ్ఞానవేదిక, కడప జిల్లా

సాహిత్య విమర్శకులు, కడప,

(ప్రచురణ

మే 2013 (ప్రచురణ

జనవిజ్ఞానవేదిక (ఆం.ప్ర)

ప్రతులకు

ఎంరఘునాధరెడ్డి

[ప్రధాన కార్యదర్శి, జవివి, కడప జిల్లా

బి-12/2, ఎల్‌ఐసి క్వార్టర్స్‌

కడప-5 16004

ఫోన్‌ : 9704621122

మెయిల్‌ : ॥16&02/28%6అ8గ౭1[.60గ

వెల : రూ. 80/-

ఉద్వేగభరిత అనుభవం ... తృప్తినిచ్చిన ప్రయత్నం 6 656 4 నేది విద్యావిధానం విద్యార్థులను మాతృభాషలకు దూరం చేస్తున్నది. పుట్టిన వాతాపరణం నుండి పరాయీకరిస్తున్నది. అపసరాలకు మించిన సమాచారాన్ని వారి మెదళ్లలో న కుక్కుతున్నది. తరగతి గది తప్ప మరో ప్రపంచంతో సంబంధం లేకుందా వారు విద్యార్థి దశను పూర్తి చేసుకుంటున్నారు. దీనికితోడు వ్యాపార ప్రసార మాధ్యమాలు వారిని కృత్రిమ ఆటపాటలతో తలమునకలయ్యేట్టు చేస్తున్నవి. గ్రామీణ విద్యార్థులు సైతం ఈ హూయి ఆటవాటలకు బానిసలపుతున్నారు. ఈ అసహజ వాతావరణంలోంచి కొంచెంసేపైనా మన పిల్లలను బయటికి లాగి వాళ్లలోని సహజమైన ప్రతిభను వెలికి తీయించాలనే లక్ష్యంతో కడప జిల్లా జనవిజ్ఞానవేదిక మటు క్కు ల్తాతట్ల త్రథలు” అనే సృజనాత్మక కార్యక్రమాన్ని తలకెత్తుకున్నది. ఇది నవమాసాల శమ. 2012 ఆగష్టు 24,265 తేదీల్లో జిల్లాలోని 51 మండలాల్లోని 529 పాఠశాలల నుండి 13,065 మంది విద్యార్థులు ఈ కథా రచనలో పాల్గొన్నారు. ఇది మొదటి దశ. ఈ 13,065 కథల్ని పరిశీలించి వాటిలోంచి 1,722 కథల్ని ఎంపిక చేశాం. వీళ్లకు రెండో దశ కథా రచన 2012 నవంబర్‌ 18న జిల్లాలో 12 ప్రాంతాల్లో నిర్వహించాం. వీరు రాసిన కథల్లొంచి చివరకు 102 కథలను ఎంపిక చేశాం. తొలిదశ కథల ఎంపికల్లో రచయితలు, రీసెర్స్‌ స్కాలర్లు ఉపాధ్యాయులు, విద్యాపంతులు పాల్గొన్నారు. వీరిలో లలిత, రేఖ, పార్వతి, సునీత, నళిని, అనురాధ, శ్రీనివాసులు, .. సరస్వతి, సుబ్బరాయుడు, దా! బి. గోపాలకృష్ణశాస్తి, గోవిందు, సత్యనారాయణ, నాగరాజు, వెంకటయ్య, దడా! జి.వి. సాయిప్రసాద్‌, పాలగిరి విశ్వప్రసాద్‌, నూకా రాంప్రసాద్‌, దా॥ మనోహర్‌ కోటకొండ ఉన్నారు. రెండో దశ కథల పరిష్మార బాధ్యతల్లోకి నిపుణులే రంగంలోకి దిగి భారమంతా మోశాౌారు. బాలకథా సాహిత్య రచయితలైన డి.కె చదువుల బాబుగారు (ప్రొద్దుటూరు, సి.వి కృష్ణయ్యగారు (నెల్లూరు) తుది ఎంపికలో కీలకభూమిక పోషించారు. ఈ కథల “సంకలనం-సంపాదకత్వం” బాధ్యతలను త మౌ పెద్దదిక్కు జనవిజ్ఞానవేదిక జిల్లా గౌరవాధ్యక్షులు, ప్రఖ్యాత సాహితీ విమర్శకులు, న కేంద్ర సాహిత్య అకాడమీ సభ్యులు ఆచార్య రాచపాళెం చం(ద్రశేఖర్‌రెడ్డిసారు టే నిర్వహించారు. వీరందరికీ మా మనఃపూర్వక ధన్యవాదాలు. ఈ నపమాసాల ప్రయాణం ఉద్వేగభరితంగా సాగింది. ఈప్రయత్నం గొప్ప తృప్తినిచ్చింది. విద్యారంగం .మీద జిల్లాలో మేము చేయవలసిన కృషిని గుర్తు చేసింది. ఇందుకు అపసరమైనే ప్రణాళిక తయ్యారు చేసుకుంటాం. దాని అమలుకు చిత్తశుద్ధితో పని చేస్తా. _..:. ౨”) గా [రే

కడప పిల్లొళ్ల కథలు పుస్తక రూపం తీసుకోపడానికి సహకరించిన అందరికీ ధన్యవాదాలు, నమన్మారాలు. కార్యక్రమానికి తొలి నుండీ సహకరించిన 'మన*' ఎంఎల్‌సి డా! ఎం.గేయానంద్‌గారు, నాటి కలెక్టర్‌ శ్రీ వ్యాసభట్ల అనిల్‌కుమార్‌గారు, డిఇఓ శ్రీ క. అంజయ్యగార్లకు ధన్యవాదాలు. జనవిజ్ఞానవేదిక తలపెట్టిన ఈ కార్యక్రమం ఖ్‌ తమదే అన్నరీతిలో ఎంఇఓల అసోసియేషన్‌ జిల్లా అధ్యక్షులు శ్రీ వి. నాగమునిరెడ్డిగారు, “ హెద్మాస్టర్ల అసోసియేషన్‌ జిల్లా అధ్యక్షులు శ్రీ జి.వి. నారాయణరెడ్డిగారు ఈ కృషిలో భాగస్వాములయ్యారు. జిల్లాలోని ఎంపిడిఓలు, ఎంఇఓలు, పాఠశాల ప్రధానోపా శ ధ్యాయులు, ఉవాధ్యాయులు అందించిన సహకారం మరుపలేనిది. వీరికి కృతజ్ఞతలు. సృజనాత్మకమైన వూహాశక్తితో “ఫ్రంట్‌ కపర్‌ పేజి” చిత్రాన్నిచ్చిన 3వ తరగతి కడప పిల్లోడు కె.గౌతమ్‌ శ్రీనివాస్‌, బ్యాక్‌ కవర్‌ పేజీలో ఉన్న కథలు చెబుతున్న కడప అప్వ చిత్రం గీసిచ్చిన కడప డ్రాయింగ్‌ టీచర్‌, మిత్రుడు గంజికుంట హరిక్రిష్ణ ధన్యవాదాలు, ధన్యవాదాలు...శమకోర్చి డిటిపి పని పూర్తి చేసిన మిత్రులు, జెవివి నాయకులు ఎం.నూర్‌బాషాగారికి ధన్యవాదాలు. సహకరించిన మీడియా మిత్రులకు ధన్యవాదాలు. చిపరగా కథలు రాయించాలని, పుస్తకరూపంలో తీసుకు రావాలని గట్టిగా పట్టుబట్టిన జనవిజ్ఞానవేదిక రాష్ట్ర అధ్యక్షులు ప్రొఫెసర్‌ కట్టా సత్యప్రసాద్‌గారికి, ప్రధానకార్యదర్శి ఎస్‌.శంకరయ్య గారికి ఆత్మీయ కృతజ్ఞతలు. అందరికంటే మిన్నగా కృతజ్ఞతలు చెప్పుకోవాల్సింది, జిల్లాలోని జనవిజ్ఞానవేదిక కార్యకర్తలందరికీ. వనరుర్నీ పరిమితుల్నీ ఆటంకాల్నీ లెక్కజేయకుండా ఒక అపూర్వమైన క్షేతస్తాయి ఆచరణలో వారంతా భాగస్వాములయ్యారు. 18065 మంది విద్వార్లులతో 'వేదికను అనుసంధానం చేశారు. పందలాదిమంది ఉపాధ్యాయులతో సమాజంలోని ముఖ్యులతో సంబంధాలను నెరిపారు. అన్నింటినీ మించి కడప జనవిజ్ఞానవేదిక మెడలో “కిడప పిల్లోళ్త కథలూ అనే ఎన్నటికీ పస్నెతగ్గని ఒక ముత్యాలహారం వేశారు. జిల్లా భాషకూ, జిల్లా నుడికారానికీ, జిల్లా సాహిత్యానికీ, జిల్లా వారసత్వానికీ ఒక విలువైన ప్రతిరూవాన్ని అక్షరబద్ధం చేశారు. అవ్వల, జేజెల ఊసులు పిల్లోళ్ల ఊహలై జ. అవి అక్షరబద్ధమై . - [| కడప పిల్లోళ్ల కథలైన ఈ క్షణం జ్య ఒక కార్యకర్తగా నాకూ నా తోటి కార్యకర్తలందరికీ ఒక ఉద్వేగభరిత అనుభపం ఈ. రఘసాథరెడ్డి ఒక తృప్తినిచ్చిన ప్రయత్నం. జనవిజ్ఞానవేదిక, కడవ. 9704621129 ఎ౦దరో సుహాసుభవులు! అందరికీ పందనాలు!! శి.

కతలవరస క్షే, జ్ఞానోదయం 615 జి.శాంతి 1౧0 వినరా ఇం మళ్ల క 2, మంచినాలుక -చెడ్డ్దనాలుక ఎస్‌.సాయి జతీన్‌ ఏ, బహుమతి టి. నాగమణి 4. మాలూమ్‌నై వి.గురుఅళోక్‌ క గక. తెలివి ఎస్‌.సుహానా 6. చిమకష్ణాలు ఎన్‌.ప్రసన్న గ శెబాష్‌దుర్ల బి.ప్రతిభ 8. నిర్లక్ష్యం తగదు పి, జయశ్రీ జా 0, భర్తను మించిన భార్య శివసందీప్‌ 10. మాయబొమ్మలు కె.ప్రియనందిని 11. నా కథ పి. సాయిలీల 12. తారుమారు ఎన్‌.వర్షిత 19. బెదార్యం ఎస్‌. అహ్మద్‌ యాసిన్‌ 14. చదువు విలువ ఎస్‌,ఎం. యాసిన్‌ 15. ఇష్టంతో చేసేపని కె.జాహ్నవి 16. మంచిమిత్రులు కె. గంగాదేవి 17. అమ్ము నిజాయితీ రాగిపాటి చంద్రిక 18. మారిన దొంగలు షేక్‌ అఫ్రిన్‌ బేగం 19. ఎవరిగొప్పవారిది యు. వెంకటలక్ష్మి 20. మారిన జులాయి జి.వినోద్‌కుమార్‌ 21. జీవితమే ఒక వరం బి.లక్ష్మీదీపిక 22, సాధించాలంటే జి. బ్రాహ్మణీ 28. నా గుర్రం నాక్కావాలి ఎం.గోపికాపూర్ణిమ 241. తృప్తికి ఫలితం ఎన్‌, లక్ష్మీదేవి 25. నిజాయితీ పి, సాయిదివ్య తి 26. వరాలశంఖు జి.వెంకటసుబ్బమ్మ 27. దానసిద్ధి కె.బేబిచేతన ఒ 28. బ్రతుకుతెరువు సి, వి.ఐ(ద్రీనాధ్‌ చే 209. నారాయణ..నారాయణ ధారా తరుణ్‌ 80. పుస్తకాలప్రియుడు జి.జాహ్నవి 31. రాకుమారుడు ఎం.వి. విసయ్‌ 32, ప్రతిభ...ప్రోత్సాహం జి.వి. శ్రీకళ 88. విలువైనది కె.వసుమతీస్‌రెడ్డి ఎం లే

34. ప్రత్యీక్షబహుమతి క.రాఘవ

35, అల్లరిజూన్‌ బి.బ్రహ్మం ల

తర. పిల్లలత్యాగం వి.రష్మి ల

త. పండుగ మిగిల్సినస విషాదం ఎ.గీతిక _. జూ” ఏ8. మహిమగల పూదండ ఎ.నొయి రిషిత

89. నాగరాజుపెళ్లి ఎల్‌. అనిత

90. యువరాణికోసం అన్వేషణ సాన మల్లేశ్వరి .

91. దోమలగాసం పి.కవిత

92. అతా..నలుగురు కోడళ్లు పి, చంద్రమ్మ

93. తల్లిపేమ షేక్‌ కైరూన్‌

శ4. మోసపోయిన నక్క ఎస్‌. హర్షిత

45. పేసు...నల్లి..చీమకథ ఎన్‌.జయలక్ష్మి

46. వ్యాపారి- చీమ దొట్ల వంశళీశ్వర రెడ్డి

శ7. వల్లభుడు...వనదేవత సి.ఎస్‌. దివ్యవాణి

48. గొరైలకాపరి పి. జయశ్రీ

49. జిలివిగల జింక లక్ష్మీఅంజలి

50. నీవు నేర్పిన విద్యయే డి. అమృత

51. పనిమీద ధ్యాస పి.శ్రావణి

52. దెబ్బకు దెబ్బ వి.సంతోష్‌కుమార్‌రెడ్డి

53. అల్లుడు కోతి కై.మధు

54. పవిత్రస్నహం పి,కావ్యకళ

55. రాము ప్రతిభ పి, అశ్వనీప్రియ

56. మిత్రద్రోహం పాలూరి శ్రీనివాసులు

57. జాలిగుందె ఎ.పవన్‌కుమార్‌

58. కప్పుయువరాజు బి.నవీన్‌కుమార్‌రెడ్డి

59. తెలిసన బిచ్చగాడు కె.చందసప్రియ

60. స్నేహమంటే ఇదేరా చిన్నయ్యగారి మనీషా ॥|

61. లోకంతీరు జి. శమీర్‌బాషా ॥

62. అసుభవం నేర్పిన పాఠం ఎన్‌, నవ్యభారతి .

63. అత్త పూజలు...కోడలి ఆకలి కె. సుజిత గ్‌

64. వృక్షోరక్షిత,రక్షిత: సి.ఎం.డి నిస్సార్‌ అహ్మద్‌

65. దిక్కులెనోడికి దేవుడే దిక్కు ఇ. ఉషశ్రీ

66. కొయ్యటోపీ.. కోమలి బి. సాయిసుకన్య

67. కుందేలు సాయం ఎల్‌ సుజిత ల

68. బంగారు సాలెపురుగు సి. గాయత్రి ఆ ర

69. నిదానమేప్రధానం ఇ. నరేష్‌రెడ్డి 70, ఇంటల్లుదు ఎం.జ్యోతిక

70. అవ్వసేవ ఎం.బాలు శ గల లక్ష్యసాధన కె.బిందుహర్నిత

71. అమ్మప్రేమ డి.సంగీత ర్‌

72. తమ్ముడుదిద్దిన కాపురం ఎస్‌. రేష్మ ల్‌

• 75. గురువు నేర్పిన బోధనలు ఎస్‌.సానియానఫీసా

76. తన కోపమే తన శత్రువు . దాసరి విజయలక్ష్మి 77 సాధనమున పనులు సమకూరు జి.ధసలక్ష్మి 78, ముత్వాలమడుగు పి.నాగవేణి

77. మార్పు సి,రాజత్రీ

78. సాయానికి సాయం ఎస్‌. సాయిసందీప్‌

79. మూడు కుండల రహస్యం పి. ధరణికుమార్‌

80. గాడిదగుద్దు...గుర్రంలద్దు ఎన్‌, రూూన్సీ

81. బిచ్చగాని బెదార్యం కె. మోనిష్‌ వర్మ

82. గయ్యాళి కాంతమ్మ పి.శరత్‌కుమార్‌రెడ్డి

83. అదృష్టవంతురాలు జి. నాగలేఖ

84. తల్లిమనసు తల్లడిల్లింది ఎల్‌, సాయిప్రణవర్షితం 87, ఎవరిభార్య ప్పి, గురువర్ధన్‌

85. బంగారు చుక్కాని టి.ఆదివిష్టు

86. తాత - దీపం జి. అఖిల

87. మహారాణి ఆకలి జి. సాయికుమార్‌ "

88. నూతన ఉగాది జి. వెంకటశిరీషా

89. కక్కుర్తి చింతల నాగమ్మ

90. అవ్వ - బువ్వ ఎస్‌, శేషహర్చిత

91. భలేగోపి..బావిలో రాక్షసి ఇ. సుమేల్‌

92. తోడికోడళ్లు ఎన్‌.మంజుల తె 96. అంతాఒక్కటే ఉప్పతి లావణ్య

93. నక్క..గాడిద సి,ధనుంజయ "ఇ 98. అల్లివిల్లిగాడు జి.వైష్టవి

94. సమయస్ఫూర్తి పి.దీప్తి

95. ఒక్కటి తిందునా..రెండు తిందునా... జిస్వప్న .

96. తెలివైన రాక్షసి ఎస్‌. రెహెనా

97. బుద్ధిబలం ఎస్‌.ప్రవళిక పట అిర్హోళ్ళ ఈతలు అతత (|

98. జానోదయం 6వ తరగతి, ఎంపియుపి స్కూల్‌, పెన్నపేరూరు, ఒంటిమిట్ట . . ల తల్లి : జి.లక్షుమ్మ, తండ్రి : జి. నారాయణరెడ్డి, అ హెడ్మాస్టర్‌ : ఎం.ఎల్‌. వెంకటసుబ్బయ్య నానన ననన ఒకూళ్లో ఓశిల్పి ఉండేవాడు. ఆయప్ప సక్కగా బొమ్మలు సెక్కేవాడు. ఆసెక్సిన బొమ్మల్ని తన గాడిద పై కొండబోయి పక్కూరి సంతలో అమ్మేవాడు. ఒకనాడు ఆ శిల్పి ఓదేవత బొమ్మను సెక్కినాడు. ఆసెక్కిన బొమ్మను గాడిద పై కొండబోతాంటే దార్లో ఊళ్లో వాళ్లు దాన్నిదేవత అనుకుని దణ్ణం పెడు తున్నారు. అయితే గాడిద దీనిని ఇంకోరకంగా అనుకునింది. అందరూ తనకే దణ్జం పెడుతున్నారని అనుకునింది. గాడిద తాను పెద్దమనిషి లాగా, మర్యాద స్తుడిలాగా ఉండానే అని సిత్తరపడింది. ముందుకు పోతుంటే, ఆగిఆగి దణ్ఞాలు చేస్తాంటే దానికి పొగరు పెరిగి పోయింది. ఇంక ఎవరి మాట వినకూడదని అనుకుంది. రోంచేపు అయినాక దానికి బాగా కాళ్లు నొప్పి పుట్టి నాయి. తోవలో ఆగింది. ఆగినా జనం దణ్ణం పెడతానే ఉండారు. గాడిద ఆగిందేందబ్బా అని ఆ శిల్పి అనుకున్నాడు. ఎ౦త అదిలించినా గాడిద అక్కడ నుంచి కదల లేదు. శిల్పికి ఇసుగొచ్చి దేవత బొమ్మను తన తల పైన పెట్టుకుని పోతాండాడు. గాడిద పొగరుతో పోనీలే, పోతే పోయినాడు అని కళ్లు మూసుకుంది. రోంచేపు అయినాక కళ్లు తెరిచింది. దానికాడ ఎవరూ లేరు. అందరూ శిల్పి ఎనకాల్న దణ్డాలు పెట్టుకుంటూ వోతాండారు. ఇంతలో ఒకాయన తోవకు అడ్డంగా ఉందని, గాడిద వీపు మీద కట్టెతో బాదినాడు. నాలుగు దెబ్బలు పడేకాడికి గాడిదకు అప్పుడు తెలివి వచ్చింది. జ్ఞానోదయం అయింది. జనం పెట్టిన దండాలు తనకు కాదని, దేవతబొమ్మకని. రోంచేపు ఈడనే ఉంటే నావీపు విమానం మోత మోగుతుందని అనుకుంటూ శిల్పి ఎనకాలే పోయింది.

99. మంచినాలుక - చెడ్దనాలుక జై విద్యార్ధి : ఎస్‌. సాయి జతీన్‌ 1 5వ తరగతి, నిర్మల ఇం.మీ. హైస్కూల్‌, మాసాపేట, కడప జా తల్లిదండ్రులు : ఎస్‌.చంద్రభాను, తండ్రి ఎస్‌ మధుసూదన్‌రావు మేసి ః 'హెడ్నాస్టర్‌ : మేరీ కేథరీన్‌ అది కడపను నవాబులు పరిపాలించేకాలం. ఒకసారి కడప నవాబు, మొహరం సందర్భంగా ఉరుసు ఎర్పాటు చేయాలని దండోరా వేయించాడు. అహో అందరూ రండి. ఖాజానవాబ్‌ గారి హుకుం వినండహో. ప్రజలందరూ ఉరుసు కోసం రకరకాల వస్తువులను తెచ్చి మైదానంలో పెట్టాలంటహో. నవాబొచ్చి చూసి ఎవరి వస్తువులు

బాగుండాయో వారికి లచ్చ దినార్ల ఇనాం ఇస్తారంటహో. అందరూ బేగి వచ్చి మైదానంలో పెట్టాలంలటహో అని డప్పు కొట్టి చెప్పాడు ఈరిగాడు. ఊరోళ్లంతా బాగుండేటివన్నీ తెచ్చిపెట్టారు. పట్టుసీరలు, రకలు, బంగారు నగలు, "4 వెండి నగలు, అత్తరు సీసాలు తెచ్చి పెట్టారు. నవాబు చూసినాడు. ఒకసోట నాలిక బొమ్మ పటం సూసి జర ఆగినాడు. “యే బొమ్మ కౌన్‌ లాయా” అని అడిగినాడు. ఒక . ముసలోడు “నవాబ్‌సాబ్‌ సలాం! యేబొమ్మ మై దాలా” అని చెప్పినాడు. “ముజే సమజ్‌ ఆయానై, ఇందులో ఏముంది?” అని అడిగినాడు నవాబు. ముసలోడు “నవాబ్‌సాబ్‌! మంచి నాలుకతోనే మనం మాట్లాడతాం కదా? దాని వల్లే మనకి మంచి జరుగుతాది కదా! అందుకనే నేను మంచి నాలుకను గీశాను సాబొ అని బదు లిచ్చినాడు. “శభాష్‌ దాదా, తూ సజ్‌ బోలా, తీస్కో లచ్చ దినార్లు” అని డబ్బుమూటను ఇచ్చాడు. కొన్నిరోజుల తరువాత నవాబు ఈసారి సెడ్డవి, గలీజువి ఉరుసులో పెట్టమని దండోరా వేయించాడు. ప్రజలందరూ కంపలు, సూదిరాళ్లు, కత్తులు, ఎండుచేపలు లాంటి సెడ్డ వస్తువులు పెట్టారు. నవాబ్‌ అన్నీ సూస్తున్నాడు. మరలా ఒక సోట నాలుక బొమ్మ పటం దగ్గర ఆగినాడు. “ఎవడ్రా, ఇక్కడ నాలుక బొమ్మ వసినాడు” అని గట్టిగా అరిసినాడు. ఒక ముసలోడు “నేను ఈబొమ్మ వేసినాను సాబ్‌” అని చెప్పినాడు. “నీకుగానీ దిమాక్‌ ఖరాబ్‌ అయిందా ఎంది ? సెడ్డది పెట్టమంటే ఇనాం గెలుచుకున్న నాలుక బొమ్మను పెడతావా ? ఎంతకావరం రా నీకు?” అన్నాడు నవాబ్‌. అప్పుడు ముసలోడు “నవాబ్‌సాబ్‌ ఆబొమ్మ మంచి నాలుకది. ఈ బొమ్మ సెడ్డనాలుకది. 'సెడ్డనాలుక వల్ల మోనాలు జరుగుతాయి. పగోళ్లు పెరుగుతారు. కక్షలు, గలాటలు జరుగుతాయి. అందుకే నేను సెడ్డనాలుక బొమ్మ వేశాను సాబ్‌. నాతప్పు కాయండి సాబ్‌ ” అన్నాడు. నవాబ్‌ సంబరంగా “వహ్‌వా... ముసలోడా, సెభాష్‌! మరలా నీమాటలతో మా ... దిల్‌గెలుచుకున్నాప్‌. ఇదిగో అందుకో లచ్చ దినార్లు” అన్నాడు. ముసలోడు “నవాబ్‌కు సలాం. అల్లాకు షుక్రియా, షుక్రియా షుక్రియా” అన్నాడు. ప్రజలందరూ ముసలోడి తిలివికి మెచ్చుకున్నారు. నవాబ్‌కు జేజేలు పలికారు. 3. బహుమతి వా

• _ విద్యార్థిని : టి.నాగమణి ఎట్ట. 7వ తరగతి, జిల్లా పరిషత్‌ ఉన్నత పాఠశాల, చిట్వేలి ఊశ “ఇ తల్లిదండ్రులు : ల్మక్టీదేవి, శంకరయ్య షక | 'హెడ్నాస్టర్‌ : మార్కొండయ్యనాయుడు క. “ఓమణీ లెయ్యమ్మా! ఆలస్యమైతాంది ! లెయ్యివూ !” అంటూ అమ్మ అరుస్తాంది. బిర్రుగా దుప్పటి మునగదీస్కోని పడుకునే ఉండా. “ బళ్లో ఆటలంటివే చిన్నా, పోవాలన్నావ్‌ కదా, ఇంకా లెయ్యకపోతే ఎట్లనే, లటయ్‌తాండ్లా”, అనీ అనకముందే ఆటలపై |

గాలిపోయింది. ఆమైనలేచి మా తమ్ముని కూడా లేపినా, వాడంతే. ఒక పట్టాన నిద్ర లేయడు. అయాలకే మాయమ్మ పొయ్‌ అలికి, బోకులు తోముతాండాది. “రామ్మీ! నీళ్లుకాంచినా, పోసుకుని దీపెట్టు. నేను అన్నం చేసి సేనికాడికి పోవాలొంటూ కురాకు * చేయడానికి పోయింది. మా తమ్మున్ని “పొయి పూలు పీక్కొని రారా” అని చెప్పి, నేను నీళ్లు పోసుకుని వచ్చినా. వాడేమో బుక్కులు ముందరేసుకుని బొమ్మలు గీసుకుంటా రంగులు ఎస్తున్నాడు. అయ్యేమో మొన్న మా నాయన కొవేట్‌ నుంచి పంపించినాడు. ఆలోపే మాయమ్మ వచ్చింది. * రా నాన్నా బడికి టైమై తాండ్లా” అంటూ నీళ్లు బోసి సద్ది పెట్టింది ఇద్దరికీ. వాడి కారియర్లో ఉడుకన్నం, కూరా పెట్టి “పడెయ్యకుండా తినరా నాయనా సాయంత్రం వచ్చీయాలకి వాడిపోతన్నావు” అని బుక్కులసిత్తి చేతికిచ్చింది. రోడ్డు దగ్గరికి వచ్చినాం. ఆలోపలనే వాడి స్కూలు వ్యానొచ్చింది. మాకు టాటా చెప్పి పోయినాడు. బస్సు కోసం అందరం ఆడనే కూకున్నాం. స్వప్న వసిన బొమ్మల్ని చూడడానికి అందరూ ఎగేసుకుని వచ్చారు. అదేమో గర్వంగా అందిరికీ చూపిసా ఉండాది. అంతలోనే బస్సు వచ్చినాది. అందరం బేరిగా నిలబడి ఎక్కినాం. “అమ్మయ్య! ఈరోజు ఎక్కువమంది లేరు, బస్సులో రష్న లేదు” అనుకుంటా బల్లోని ఆటలు పాటల గురించి మాట్లాడుకుంటాండగనే చిట్వెల్‌ వచ్చింది. బస్సులోంచి మా బడిని చూస్తే అంటించిన రంగు కాగితాలతో, వేసిన ముగ్గులతో, కట్టిన జెండాలతో యాడ చూసినా సందడిసందడిగా ఉంది. బస్సులోనించి దిగి బళ్లోకి ఒకటే పరుగు. బాలల దినోత్సవం కదా అందరూ ఆటలూ పాటల గురించి మాట్లాడతా ఉన్నారు. బళ్లోని టీచర్లు అందరూ తలా ఒక పనిలో మునిగిపోయారు. మధ్యాహ్నం పెద్దపెద్ద ఆఫీసర్లు కడప నుంచి, రాజంపేట నుంచి వచ్చి మీటింగులో గాంధీ గురించీ నెహ్రూ గురించీ చెప్పినారు. నాకు _ కూడా ఒక ప్రయిజు వచ్చింది. నిజంగా చెప్తండా, ఎంత ఆనందంగా ఉన్నానంటే మాటల్లో చెప్పలేను. అందరూ నన్ను మెచ్చు కుంటాంటే, ముక్యంగా మా క్లాస్‌టీచర్‌ మెచ్చుకుంటాంటే బలే ఆనందమనిపిచ్చింది. నేను ఇంటికి ఎట్ల పోయినానో నాకే తెలీదు. మా అమ్మానాన్నలకు నా ప్రయిజు తీసి చూపించాలన్న ఒకటే ఆత్రం. మనసు తొక్కులాడతా ఉంది. చూస్తేఇంటికిబీగమసి ఉంది. చేనికాడికి పోయినా, అమ్మ ఆడ ఉంటుందని. అమ్మకు నిమ్మచెట్టుకింద ముళ్లు గుచ్చుకుందేమో, రక్తంకారతాంది, కాలికి అమ్మకట్టు కట్టుకుంటా ఉంది. అది చూసేసరికి ల నా ఆనందం కాస్త మరిచి పోయినా. ఇద్దరం ఇంటికి వచ్చినాం, దావలో మాట్లాడుకుంటా. మా అమ్మ రొట్టెలు కాల్చడం మొదలు పెట్టింది. నేను పొయ్‌లోని కట్టెలు కదిలిస్తా ఉన్నా. అప్పటికే చాలాసార్లు మానాయనకు ఫోన్‌ చేసినా. కానీ లైను కలవలే. కళ్లలో నీళ్లు కారతాండాయి. మానాయన గనుక ఉండి ఉంటే, నాప్రయిజులు చూసి ఎంత సంతోషపడే వాడో. నాకు ఎన్నిముద్దులు

'పెట్టవాడో. నాప్రయిజులన్నీ నాయన ఎప్పుడొస్తాడోనని పైగూట్లో ఎదురు చూస్తున్నాయి. మాలమ్మ నాకు రొట్టి తినిపిస్తా కళ్లు తుడుచుకుంటా ఉంది. నాకు రొట్టి తినబుద్ది కాలె. కష్టం సుఖం పంచుకునేదానికి నాయన తోడుగా ఉంటే ఎంత బాగుండనిపిచ్చింది. మా “* టీచర్‌ చెప్పింది, కొవేట్‌లో అంతా ఎడారేనంట. బతుకు కష్టమంట. నాయన మాకోసం ఎన్ని కాలు పడుతున్నాడో పాపం. తలుచుకుంటేనే భయమస్తాండది. తొందరగా రా _ నాయనా ! నాకు ఎడుపొసాంది !! 4. మాలుమ్‌ నై విద్యార్థి : బి.గురుఅశోక్‌ రవ తరగతి, ఎంపిపి స్కూల్‌, బీమగుండం, పెద్దముడియం కంల తల్లిదండ్రులు: బి.గురుదవి, బి. బాలరాజు నీ జగ హెడ్మాస్టర్‌ : శివశంకర్‌రెడ్ది కక కీ అనగనగా ఒక ఊరు. ఆ ఊర్లో సుబ్బయ్య. చదువురాని పల్లెటూరి అమాయకుడు. ఒకసారి హైదరాబాద్‌కు బిడ్డ దగ్గరికి బయల్లెరినాడు. తనకు అల్లుని పేరు మాత్రమ తెలుసు. కూకట్‌పల్లెలో బస్సు దిగి మా నాగరాజు ఇల్లు యాడన్నా లని అడిగాడు. సిటీ పెద్దది కాబట్టి ఎవరూ చెప్పలేకపోయిరి. అలా అడుక్కుంటూ చార్మినార్‌ కాడికి పోయి చూసి సంతోషపడ్డాడు. ఇంత పెద్ద దర్గా ఎవరూ కట్టించినారన్నా? అని అడిగితే పక్కనున్నాయప్ప మాలుమ్‌ నై అన్నాడు. సుబ్బయ్య ఈ మాలుమ్‌నై ఎవరో చాలా గొప్పోడని అను కున్నాడు. మనూర్లో దర్గా చిన్నది, ఇక్కడ ఎంత పెద్దదో అనుకున్నాడు. తరువాత ఆడ నుంచి అసెంవ్లీ భవనం కాడికొచ్చి ఇంత పెద్ద ఇల్లు ఎవరు కట్టిచ్చినారబ్బా, చాలా పెద్దగా ఉండాదే అని కట్టిచ్చినాయప్ప ఎవరో కనుక్కో వాలని పక్కనున్న వాన్ని దీన్ని ఎవరు కట్టించినారన్నా? అని అడిగాడు. వాడు కూడా మాలుమ్‌వై అన్నాడు. ఆడ నుంచి వుసేన్‌సాగర్‌ నీళ్లమధ్యలో ఉన్న బుద్వని బొమ్మను చూసి చాలా సంతోషంతో మా ఊర్లో గుడిలోని చిన్న బొమ్మనే చానా కష్టంగా రెండేండ్లకు చేసినారు, ఇంత 'పెద్దబొమ్మను ఇన్ని న్‌ళ్ల మధ్యలో ఎట్ల 'పెట్టినారబ్బా అనుకుని

• _ పక్కనాయప్పను అడిగాడు. వాడు కూడా మాలుమ్‌నై అన్నాడు. ఇప్పుడు సుబ్బయ్యకు ఎట్లన్నగానీ ఈమాలుమ్‌నై ఎవడో, ఎక్కడుంటాడో, చూసి మాట్లాడి పోవాలని అనిపిచ్చింది. “+ ఈసందట్లొ అల్లున్ని బిడ్డను మరిచి పోయినాడు. మల్లా ఆపక్కన్నే నహూ పార్కు కనబడింది. అట్లా పోయి చూసి ఎన్ని పూలమొక్కలురా, ఎన్ని చెట్లురా అని సంతోషపడి, ఇన్ని యాడ్నించి తెచ్చినారో ఎవరు తెచ్చినారో కనుక్కోవాలని, పక్కనున్నవాన్ని అడిగినాడు. వాడు కూడా మాలుమ్‌నై అన్నాడు. దీంతో సుబ్బయ్యకు మాలుమ్‌నై అనే వాన్ని కచ్చితంగా చూసి పోవాలనే కోరిక పెరిగిపోయింది. ఈలోగా దెగ్గరున్న లెక్కంతా అయిపోయింది. తిరిగితిరిగి గుడ్డలన్నీ మాసిపోయినాయి. చింపిరి గడ్డం పెరిగి తిక్కోని మాదిరి అయినాడు.

ఆఖరికి దిక్కు తెలియక ఊరిబైట కూర్చోని ఉండగా అక్కడి నుంచి ఎవరో సచ్చిపోయిన వాన్ని మోసుకుని వస్తాంటే, ఎవరో పాపం తెలుసుకుందామని, గుంపులో పోయువాన్ని అడిగితే వాడు మాలుమ్‌నై అన్నాడు. అప్పుడు సుబ్బయ్యకు మాలుమ్‌నై దొరికినాడని ఆనందంతో, శవాన్ని రోడ్డుపై దింపి ఒకసారన్నా వీడిముఖం చూడాలని అడిగాడు. ౨ వాళ్లందరూ ఎవరో సుట్టం అనుకొని దించితే, ఎడుపు మొదలుపెట్టి “ఎరా మాలుమ్‌నై, ఇన్ని పెద్ద పెద్దవి కట్టినావు. నిన్ను మాడిరికి పిలుచకపోయి ఒక్కటన్నా ఇట్లాడిది కట్టియ్యాలనుకుంటే అప్పుడే సచ్చిపోయినావా” అని ఎడుచ్చాంటే, విషయం తెలుసు . కున్న ఒకాయప్ప పక్కకు పిలచకుపోయి వివరంగా చనిపోయింది గంగయ్య లని, మాలుమ్‌నై అంటే “తెలియదు” అని అర్ధం అని అక్కడి నుంచి పంపించాడు. చదువురాకపోవడంతో తను పడిన బాధ తలుచుకుని సిగ్గుతో ఊరికి వచ్చాడు పాపం 6. టెలివి న విద్యార్థి ఎస్‌.సుహానా క్‌ళ 7వ తరగతి, స్టార్‌ హైస్కూల్‌, పోరుమామిళ్ల మ. తల్లిదండ్రులు : ఎస్‌. బషీరున్‌, ఎస్‌. ఖాజావలి న కీ 'హెడ్నాస్టర్‌ : ఎస్‌. మహ్మద్‌ గౌస్‌ ఒకడిళ్లో సీతాపతి అనే గుడ్డివాడు ఉండేవాడు. చూపులేక పోయినా సీతాపతి చాలా తెలివైనోడు. అతడి పరిశీలనాశక్తికి, సమయస్సూర్తికి ఊరి ప్రజలు అబ్బురపడేవారు. సీతాపతి తెలివితేటలు గురించి ఆ ఊరి జమీందారుకు తెలిసింది. సీతాపతిని సయంగా చూడాలనుకున్నాడు. సీతా పతిని తన దర్చారుకి పిలిపించాడు. నీ తెలివితేటలకు నేను పరీక్ష పెట్టాల నుకుంటున్నాను అన్నాడు. తమరి దయ అని సీతాపతి వినయంగా అన్నాడు. నీకు పెట్టబోయే పరీక్షలో నేను చెప్పినదానికి నువ్వు సరైన సమాధానం ఇస్తే, నీకు నేను మంచి మంచి కానుకలిస్తాను అన్నాడు. ఇక్కడ ఇద్దరు వ్యక్తులు కూర్చుని ఉన్నారు, వారిలో ఒకరు గుడ్డివాడు, వారితో నువ్వు మాట్లాడకుండా, వారిని తాకకుండా నువ్వు నిల్చున్నచోటు నుంచే వారిలో గుడ్డివాడెవరో గుర్తించాలి అన్నాడు. వెంటనే సీతాపతి తెలివిగా ఆలోచించి, , దబ్బున పడిపోయాడు. కళ్లున్న వ్యక్తి, పరీక్షకదా అని అతనితో మాట్లాడకుండా లేపకుండా ఉన్నాడు. అయ్యో! ఎవరు కింద పడిన్నారో లేపండి అని ఇంకో వ్యక్తి అన్నాడు. సీతాపతి తనంతట తాను లేచి నిలబడి నేను కింద పడి నప్పుడు లేప మన్నవ్యక్తి ఎవరో అతనే గుడ్డివాడు లని చెవ్పాడు. అప్పుడు జమీందారు దర్పారు కరతాళాలతో మార్నోగింది. జమీందారు సీతాపతికి మంచి మంచి కానుకలు ఇచ్చాడు. వాటిలో సగం సీతాపతి తన తోటిగుడ్డివానికి ఇచ్చాడు. కదప ఫిర్లోళ్టకతలు అ 5

6. చీమకష్టాలు ఎద్యార్ధి : ఎన్‌. ప్రసన్న ణీ 7వ తరగతి, టివిఎస్‌ఎం స్కూల్‌, మైదుకూరు. = శా న తల్లిదండ్రులు : ఎన్‌.సుజాత. వెంకటేశ్వర్లు. శ 'హెడ్నాస్టర్‌ : చంద్రశేఖర్‌. రం, శ్‌ కై ఇ ఒక గ్రామంలో చీమలదండు ఉండేది. చీమలన్నీ మంచి స్నేహితులుగా ఉండేవి. వాటికి ఆకలి వసింది. తిండి కోసం వెతుకుతూ పోయాయి. దావలో పెద్దగాలి వచ్చింది. ఆ గాలిలో చీమలన్నీ కొట్టుకుపోయాయి. అక్కడ ఒక్క చీమ మాత్రమే మిగిలిపోయింది. అది మిగతా చీమలన్నీ ఎక్కడా అని ఆపక్క ఈపక్క చూసింది. చీమలు ఎక్కడా కనిపించలేదు. అది బాధపడుతూ తిండి వెతకడం కోసం వెళ్లింది. దావలో చెక్కెర కనిపించింది. దాని దగ్గరకు పోతుండగా వాన పడింది. వాన వల్ల చెక్కర అంతా కరిగి పోయింది. చీమ బాధపడుతూ లక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయింది. కొన్నిరోజులు గడిచిన తరువాత చీమ తిండి కోసం పోతుండగా దావలో ఒక బువ్వ మెతుకు కనిపించింది. చీమ దాని దగ్గరకు పోతుంటే మళ్లీ గాలి వచ్చింది. ఆ గాలి వల్ల బువ్వ మెతుకు లేచిపోయింది. ఈ గాలి ఇప్పుడే రావాల్నా అనుకుని బాధపడింది. అక్కడి నుంచి ఎతుకుతూ పోతూడండగా దావలో రొట్టిముక్క కనపడింది. దాని దగ్గరకు పోయింది. ఇంతలో ఒక ఎలుక వచ్చి రొట్టెముక్కను నోటితో పట్టుకుని పోయింది. చీమ, ఇవన్నీ ఏంటీ నాకు ఇట్లా జరుగుతున్నాయి, ఎ జన్మంలో ఏం పాపం చేసినానని నాక్తే ఇట్లా జరు గుతున్నాయి అని అనుకుంది. మళ్లీ తిండి కోసం పోతా ఉంటే దావలో ఒక యెట్ల ఇల్లు కనిపించింది. ఆ ఇంటి లోపలికి పోతా ఉంటే ఒక ముసలి ఆయన ఇంటిలో నుంచి బయటికి పోయినాడు. ఇంటిలోని ఒక అమ్మి ఒక అబ్బి బయటికి పోనీకి గుడ్డలు ఎసుకుని రెడీ అయ్యి మెట్లు వేసుకుంటున్నారు. ఆ ఇంటిలో ఒక ముసలి ఆవిడ పొరక తీసుకుని కసువు దొబ్బుకుంటాంది. వాళ్లు బాగా షావుకారులుగా ఉన్నట్లు ఉన్నారు. టేబుల్‌ మీద చూచ్చా ఉంటే పాలు ఉండాయి. ఇవ్వైనా ఉండాయిలే చాలు అని చీమ అనుకుంది. టేబుల్‌ మీదకెక్కి చూస్తే లోటా నిండా పాలు ఉండాయి. లోటా చివర

• _ నిలబడి వాలు తాగుదామని అనుకుంటాంటే అంతలో పిల్లి వచ్చి పాలన్నీ తాగి వెళ్లింది. చీమ బాధపడుతూ అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయింది. ఇ దేవుడా! నా౭ందుకు ఇన్ని కవ్టాలు, నన్నెందుకు చీమలా పుట్టించినావు, ఎజన్నలో పాపం చేశానని ఈ జన్మలో చీమలా పుట్టించావ్‌, నేను బాధ పడుతాంటే నీకిష్టమా, ఒకేసారి చం పేయొచ్చు కదా అని చీమ బాధపడింది. అప్పుడు దేవుడు ప్రత్యక్షమై నీకు ఏమి కావాలో కోరుకో అన్నాడు. చీమ నాకు తిండి కావాలి అని కోరుకుంది. దేవుడు చీమ పోగొట్టుకున్న చెక్కెర, బువ్వ, మెతుకు, రొట్టెముక్కలు, పాలు అన్నీ ఇచ్చాడు. చీమ చాలా సంతో షపడింది. అవన్నీ తృప్తిగా తిని, తన చీమలదండు కోసం వెతుకుతూ | వర కట$ లీర్లోళ్ట క8ల

_ ₹. శెభాష్‌దుర్ల ల టే విద్యార్ధి : బి. ప్రతిభ . శ్రే! 7వ తరగతి, రవిచంద్ర వాఠశాల, గాలివిడు వ యమా. తల్లిదండ్రులు : గీతాంజలి,సుబమణ్యం జ్‌ గ క ౯ హెడ్నాస్టర్‌ : గరుడప్ప ల్‌ లక్టీపురంలో రామయ్య సుబ్బమ్మ అనే దంపతులు ఉండేవారు. వారికికొడుకు, _ కుమార్తె ఉండేవారు. రామయ్య కొడుకు రమేష్‌ను టౌన్‌లో ఇంగ్లీష్‌ మీడియం స్కూల్‌లో చేర్పించాడు. కానీ కూతురు దుర్గను మాత్రం అదే ఊరిలో ప్రభుత్వ పాఠశాలలో చేర్పించాడు. దుర్గ ఆ కసితో బాగా చదివి వాళ్ల అన్నయ్య కన్నా ఎక్కువ మార్కులు తెచ్చుకునది. దుర్ల ప్రతిరోజూ తన స్నేహితురాలయిన సరస్వతి ఇంటికి వెళ్లి, తర్వాత వాళ్లిద్దరూ కలిసి బడికి పోయేవాళ్లు. రోజులాగే దుర్గ, సరస్వతి వాళ్ల ఇంటికి వెళ్లింది. ఇంటికి తాళం వేసి ఉంది. దుర్గ పక్కింటి పెద్దమ్మను అడిగింది. వాళ్లు సరస్వతికి పెళ్లి చేయా లని గుడికి వెళ్లారని పెద్దమ్మ చెప్పింది. వెంటనే దుర్గ పెళ్లిని ఆపాలని గుడికి పరుగుపరుగున వెళ్లింది. అక్కడ ఆపెళ్లిని చూసి ఆశ్చర్యపోయింది. దుర్గ అక్కడే ఉన్న తన నాన్న దగ్గరకు వెళ్లి ఏంటి నాన్న సరస్వతిని 50 యేండ్లు దాటిన ముసలాయనకు ఇచ్చి పెళ్ల చేస్తున్నారు అని బాధగా అడిగింది. ఈయన మన ఊళ్లోనే గొప్ప ధనవంతుడు, ఈయనకు ఒక స్వామిజీ చెప్పాడంట, నీకు ఇప్పుడు ఒక ప్రాణగండం ఉంది, ఒక చిన్నపిల్లను పెళ్లి చేసుకుంటే ఆ గండం తప్పుతుందని చెప్పినాడంట, అందుకు సరస్వతిని పెళ్లి చేసుకుంటున్నాడు అని వాళ్ల నాన్న చెప్పాడు. వెంటనే దుర్గ పెళ్లిని ఆపమని వాళ్ల నాన్నను ప్రాధేయపడింది. అప్పుడు వాళ్లనాన్న ఈయన ఊళ్లోనే బాగా డబ్బున్నోడు. ఈయన్ని మనం ఏం చేయలేం. అయినా ఇలాంటి పెద్దపెద్ద విష యాలు నీకెందుకు వెళ్లి చదువుకోపో అని కసురుకున్నాడు. వెంటనే దుర్గ భయపడి బడికి పోయి క్లాసులో కూర్చుని ఎడవ సాగింది. అప్పుడు వాళ్ల టీచర్‌, దుర్గని ఎందుకు ఎడుస్తున్నావని అడిగింది. సరస్వతికి 50 సంవత్సరాలు దాటిన ముసలివానికి ఇచ్చి పెళ్లి చేస్తున్నారు, దీన్ని మనం ఆపలేమా టీచర్‌ అని ఏడుసూనే అడిగింది. అప్పుడు టీచర్‌, నేను కూడా విన్నాను. అయితే ఆయన మన ఊరిలోనే డబ్బు, పలుకుబడి ఉన్నవాడు. మనం ఆపలేకపోవచ్చు. వెళ్లి కలెక్టర్‌కు, ఎస్‌పికి చెబితే లాభం ఉండొచ్చు అని చెప్పింది. దుర్గ భయపడకుండా శేరుగా ఎస్‌పి, కలెక్టర్‌కు పోయి ఎడుస్తూ “సార్‌ సార్‌ నాస్నేహితురాలు వయసులో చాలా చిన్నది, చదువుకుంటా ఉంది. దానికి పెళ్లి చేస్తాన్నారు. పెళ్లి ఆపండి సార్‌ అని వేడుకుంది.

. వాళ్లు ఆ పాప ధైర్యాన్ని మెచ్చుకుని వెంటనే పెళ్లి ఆపించారు. అందరూ దుర్గ తెలివి, ధైర్యానికి మెచ్చుకున్నారు. దుర్గ పెరిగి పెద్ద దయింది. స్త్రీలకు జరిగే అన్యాయాల పై పోరాడుతూ గొప్ప నాయకురాలైంది. ఆడవాళ్లకు ఎవ్వరికీ కష్టమొచ్చినా దుర్గ దగ్గరికి వెళ్లి చెప్పుకునేవారు.

7వ తరగతి, బాసర జ్ఞాన్‌వికాస్‌పీర్‌, అశోక్‌నగర్‌, కడప | ఇక తల్లదండ్రులు : పి. లక్ష్మి పి. పెంచలయ్య ట్‌ . 'హెడ్నాస్టర్‌ : బై. అమరనాథ్‌ ఈ క్‌ ప అనగనగా ఒక ఊరు. ఆడఊరిపేరు రామాపురం. ఆ డఊిరిలో ఒక ముస లావిడ ఉండేది. ఆవిడపేరు రమణమ్మ. వేసవి సెలవులు కావడంతో ఊరికి ఆమె చిన్న మనమరాలు వచ్చింది. ఆ పాప పేరు ప్రియ. వాళ్ల నాన్నకు అమ్మకు పని ఉండడంతో ప్రియను వాళ్ల అమ్మమ్మ దగ్గర విడిచి వెళ్లిపోయారు. రమణమ్మవారి ఇంటి పెరట్లో పెద్ద తోట ఉంది. ప్రతిరోజూ రమణమ్మ ఆచెట్లకు నీళ్లు పోస్తూ చాలా జా(గత్తగా చూసుకునేది. పువ్వులు, కాయలను అందరికీ పంచేది. తోటను చాలా జాగ్రత్తగా చూసుకునేది. చెట్లను ఎలా పంచాలి, పెంపకంలో ఎలాంటి జాగత్తలు తీసుకోవాలి, నీళ్లు ఎలా పో యాలి, గుంతలు తీసి మొక్కలు ఎలా నాటాలి, మొదలైన విషయాలను రమణమ్మతన మనవరాలు ప్రియకు చెబుతూ ఉండేది. ప్రియ కూడా ఆవిషయాలన్నీ వినేది కానీ పెద్దగా పట్టించుకునేది కాదు. ఈ విషయం రమణమ్మ గ్రహించలేదు. ఒకరోజు రమణమ్మ తోటలో నడుస్తుండగా ఒక బెట్టు చెదలు పట్టడం చూసింది. అంతే గాకుండా ఆకులమీద పురుగులు, గుడ్లు పెట్టడం కూడా చూసింది. వీటిని ఇలానే వదిలేస్తే పక్కననున్న చెట్లను కూడా నాశనం చేస్తాయి. అందువల్ల ప్రియకు చెప్పి ఆకులను తీసి వయమని చెప్పాలని అనుకుంది.

. రమణమ్మ ప్రియను పిలిచి ఈ ఆకులను తీసిపడేయ్‌ అని చెప్పింది. లేకుంటే ఇవి పక్కనున్న చెట్లను కూడా తినేస్తాయి, త్వరగా ఆకులను తీసివేయి అని చెప్పింది. ఇంతలో రమణమ్మకు జ్వరం వచ్చింది. కొన్నిరోజులు తోటపని మనమరాలుకు అప్పగించింది. ప్రియకు అన్ని జాగ్ర త్తలు చెప్పింది. బాగా చూసుకుంటుందని నమ్మింది. కానీ ప్రియ మాత్రం చెదలు పట్టిన చెట్టు గురించి పట్టించుకోకుండా స్నేహితులతో ఆడుకునేది. జ్వరం తగ్గాక రమణమ్మ ఒకసారి తోట చూద్దామనుకుని తోటలోకి వెళ్లింది. తోటంతా చూస్తే చెల్లాచెదరుగా ఉంది. చెదలుపట్టిన చెట్టును పట్టించు కోకపోవడంతో పురుగులు పట్టడంతో మిగతాచెట్లు

“కూడా నాశమైపోయే స్థితికి వచ్చేశాయి. తోట పచ్చదనం కూడా పోయే స్థితికి వచ్చింది. వెంటనే ప్రియను పిలిచి తిట్టింది. తోట మొత్తంగా బాగా చూసుకుంటావు అని అనుకుంటే

• ఇలా పాడు చీశావెందుకు అనికోపగించుకుంది. = వొడైన చెట్లను చూసి అవ్వ కన్నీళ్లు పెట్టుకుంది. అవ్వ కన్నీళ్లను చూసి ప్రియ బాధపడింది. అవ్వా, నువ్వింత బాధపడతావని తెలియదు. చెట్లే కదా అని నిర్లక్ష్యంగా ఉన్నాను అని అన్నది. చెట్లంటే ఎమనుకున్నాప్‌, చెట్లు మనకు తిండి పెడుతు న్నాయి, న పీల్చే గాలిని ఇస్తున్నాయి. నువ్వు చదువుకుంటున్న పిల్లవు. చెట్ల గురించి తెలుసుకోవాలి. చెట్లు లేకపోతే భూమి మీద జీవమే ఉండదు అని అవ్వ చెప్పింది. ఈ మాటలు ప్రియను తిలా శపరరిర్తోకుల...

కదిలించాయి. అవ్వను ప్రియ క్షమాపణ అడిగింది. ఇలా ఎప్పుడూ చేయననిప్రమాణం చేసింది. ఆ తర్వాత రమణమ్మ ఎపని చెప్పినా ప్రియ చాలా బాగా చేసి, అమ్మమ్మ మెప్పు పొందేది. వాళ్ల అమ్మనాన్న ప్రియను తీసుకువెళ్లడానికి వచ్చారు. రమణమ్మ ప్రియ గురించి చాలా బాగా చెప్పింది. తరువాత వాళ్ల ఊరికి వెళ్లారు. ఇంతకు ముందు టపట్రియకుచదువు * బాగా వచ్చేదికాదు. చదువు పట్ల నిర్లక్ష్యంగా ఉండేది. కానీ ఇప్పుడు చాలా బాగా చదుకుంటోంది. అమ్మ నాన్నకు మంచి పేరు రావాలని బాగా చదివి పేరు తెచ్చుకుంటోంది. _ అప్పటి నుంచి ప్రియ ఏవిషయంలోనూ నిర్ల క్ష్యంగా ఉండేది కాదు. 9. భర్తను మించిన భార్య విద్యార్థి : ఎం. శివసందీప్‌ స్తా 7వ తరగతి, ఆల్విన్‌ మౌంట్‌ కార్నెల్‌ స్కూల్‌, నందలూరు జానే తల్లిదండ్రులు : ఎం. మల్లేశ్వరి, విజయుడు. అర్‌, 'హెడ్నాస్టర్‌ : టెస్సీ వర్గీస్‌ ఇ త అనగనగా ఒకడఊరిలో భార్యభర్తలు ఉండేవాళ్లు. వాళ్లు చాలా 'పేదవాళ్లు. సముద్రంలో నుంచి చేపలు తెచ్చి అమ్ముకునేవాళ్లు. వచ్చిన డబ్బుతో పిల్లలను పోషించుకునేవాళ్లు. పిల్లలను పోషించలేక ఉచిత పాఠశాలలో చేర్పించారు. భార్యభర్తలు అప్పుడప్పుడు పిల్లలను చూసేందుకు వెళ్లేవాళ్లు. ఒకరోజు వాళ్ల భర్త రోజూ మాదిరిగానే పొద్దున్నే చేపలు పట్టడా నికి సముద్రం దగ్గరికి వెళ్లాడు. తరువాత ఓడ ఎక్కి వల విసిరాడు. వల పైకి లాగడం తనవల్ల కావడం లేదు. అప్పుడు ఆయన దీనిలో ఎదో 'పెద్దచేపే పడిందనుకుని పైకి లాగాడు. చూస్తే మత్యకన్య. సంతోషంలో మునిగి పోయాడు. అప్పుడు మత్యకన్య “నన్ను వదులు” అని అన్నది. అతను, నిన్ను వదిలితే మరి నాకేమిస్తావు? అని అడిగాడు. నీకు నేను ఎది కావాలన్నా ఇస్తాను అని అన్నది మత్స్యకన్య. అప్పుడు “భర్తా ఆనందంలో మునిగిపోయి ఆలోచిసూనే ఉండిపోయాడు. మత్స్వకన్య వీడు నన్ను బయటికి వదిలేట ట్లులేడు. అని అనుకుని తన మంత్రశక్తితో ఆ వలను తెంపేసింది. అప్పుడతను నువ్వు నా వలను తెంపేశావు, ఎవ్వరు కుట్టిస్తారు, నాకు డబ్బులిస్తే కుట్టించు కుంటాను అని అన్నాడు. అప్పుడు మత్స్యకన్య తన శక్తితో డబ్బును , సృష్టించి అతనికిచ్చి వెళ్లిపోయింది. మత్స్యకన్యను వెళ్లొద్దని అడిగాడు “భర్త”. నువ్వు ఇక్కడికి వచ్చి పిలిస్తే వస్తానని చెప్పి ఆమె వెళ్లిపోయింది. విషయం తన భార్యకు చెప్పాలని ఇంటికి బయల్దేరాడు భర్త. ఇంటికి వెళ్లిన తరువాత భార్యతో, నేను మత్స్వకన్యను చూశాను అని అన్నాడు. అప్పుడు భార్య “నేను నమ్మాలా” అని అన్నది. అప్పుడు భర్త నేను తనను పట్టుకున్నప్పుడు వల తెగిపోయింది. తను నాకు వలను కుట్టంచు కోవడానికి డబ్బులు కూడా ఇచ్చింది అని అన్నాడు. కానీ అతని మాటలు భార్య నమ్మ లేదు. నేను ఎమి లడిగినా తెచ్చిస్తే మత్సకన్య ఉందని నమ్ముతాను అని చెప్పింది. మత్స్యకన్య నిజంగానే క

ఉంటే నాకు ఒకజత వజ్రాల దుస్తులు ఇవ్వమని చెప్పు లని చెప్పింది. నువ్వు తెస్తే మత్యకన్య ఉందని నమ్ముతాను అంది. భర్త సముద్రం దగ్గరికి వెళ్లి మత్స్యకన్యను పిలిచాడు. వచ్చింది. నువ్విక్కడ ఉన్నావన్న నమ్మకం నాభార్యకు కలగాలంటే నువ్వు నాకు ఒక జత డ వజ్రాల దుస్తులను ఇవ్వాలి అని అడిగాడు. అప్పుడు మత్స్యకన్య, 'అలాగే అని తనశక్తితో వజ్రాల దుస్తులను ఇచ్చింది. భర్త ఇంటికి వెళ్లి భార్యకు వజ్రాల దుస్తులు ఇచ్చి, ఇదిగో _ నువ్వు అడిగినట్లుగానే వజ్రాల దుస్తులను తెచ్చానని అన్నాడు. అప్పుడు భార్య సంతోషంలో " మునిగిపోయి వెంటనే దుస్తులు మార్చుకుంది. తరువాత తన భర్తతో నాకు పెద్ద పడవ కావాలి విషయం వెంటనే మత్స్యకన్యతో చెప్పు అనింది. అప్పుడు భర్త అలాగే అనిచెప్పి. మళ్లీ మత్స్యకన్యను పిలిచి తన భార్య అడిగిన పడవను ఇవ్వమని అడిగాడు. అప్పుడు మత్స్యకన్య తను లఅడిగినట్లుగానే పెద్దపడవను ఇచ్చింది. భర్త ఇంటికి వెళ్లి భార్యతో చెప్పగా పడవను చూసి ఆమె చాలా సంతోషించింది. తరువాత భార్య, నేను ఈ భూ ప్రపంచానికే రాణి కావాలి, వెంటనే మత్స్య కన్యతో చెప్పు అని అన్నది. అప్పుడు మళ్లీ భర మత్స్యకన్యతో తన భార్య చెప్పిన విషయం అంతా చెప్పాడు. మత్స్యకన్య తను అడిగిన కోరికను తీర్చింది. భర్త ఇంటికి వెళ్లి విషయం చెప్పాడు. దానికి ఆమె సంతోషం పట్టలేకపోయింది. తాను మహారాణీనై పోయానని, ఇద్దరు రాజుకోటకు వెళ్లారు. అక్కడున్న రాజభటులు భర్తను జైలులో వేశారు. నా భర్తను బయటపడేయమని ఆమె పడుకుంది. విషయం తెలిసిన రాజు ఆమె దగ్గర రూపాయి కూడా లేకుండా చెయ్యండని ఆదేశించాడు. భార్య దగ్గర ఒక్క రూపాయి కూడా లేకుండా చేసి బయటికి తోసేశారు. విద్యార్శి: కె. ప్రియనందిని సు . వ తరగతి, జడ్‌పి ఉన్నత పాఠశాల, చిన్నచెప్పలి. కమలాపురం. సంక - తల్లిదండ్రులు : భవాని, సాంబయ్య. ( ష్‌. హెడాస్టర్‌ : వెంకటరామిరెడ్డి. ఖ్‌ అనగనగా ఒక ఊరిలో ఒక బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు. అతనికి ఒక కూతురు ఉంది. అతను బీదవాడు. ఆపల్లెకు ఈపల్లెకు వెళ్లి ఇంత అన్నం తెచ్చి కూతురుకు పెట్టేవాడు. అలాగే ఒకరోజు అతనికి దారిలో ఒక నక్క ఎదురైంది. నిన్ను చంపి తిసేస్తానన్నది. అందుకు ఆ బ్రాహ్మణుడు భయపడ్డాడు. ఎదీ తోచక బ్రాహ్మణుడు నాకు ళ్‌ ఒక కూతురు ఉంది. ఆమెకు నీకు వివాహం చేస్తాను అన్నాడు. సరే పద అని అతని ఇంటికి వెళ్లి అతని కూతురుని పెళ్లి చేసుకుని తీసుకుని వెళ్లిపోయింది నక్క కొన్నిరోజులు గడిచాయి. ఆ నక్క తన కూతురును చంపిందో డఉన్నిచ్చిందో అని కూతురి దగ్గరకు వెళ్తాడు. అక్కడ తన కూతురు చాలా ఆనందంగా ఉండడం చూసి తను కూడా ఆనందించాడు. కొన్నిరోజులు తన కూతురి దగ్గరనే గడిపాడు. ఇక నేను వెళ్లొస్తాను అని

తన కూతురితో అన్నాడు. ఆమె నక్కతో, నక్కబావా నక్కబావా మానాన్న ఊరికి పోతున్నాడు. ఎదైనా ఇచ్చి పంపు అన్నది. సరే అని ఒక గుమ్మడికాయను ఇచ్చి పంపింది. ఇంటికి వెళ్లి గుమ్మడికాయతో కూర వండుదామనుకున్నా వండ టానికి సరుకులు లేకపోవడంతో ఆ గుమ్మడికాయను కోమటికి ఇచ్చి సరుకులు తెచ్చుకున్నాడు. వాటితో = కొన్ని రోజులు గడిపారు. అవి అయిపోయిన తరువాత మళ్లీ కూతురి దగ్గరకు వెళ్లాడు. కొన్నిరోజులు అక్కడ గడిపాడు. తన కూతురితో, అమ్మా నేను వెళ్లొస్తాను అన్నాడు. అమె నక్కతో నక్కబావా నక్కబావ మానాన్న ఊరికిపోతున్నాడు ఏదైనా ఇచ్చి పంపరాదూ [ అన్నది. సరే అని ఈసారి ఒక బొమ్మను ఇచ్చి పంపివ్వు అన్నాడు. సరే అని ఆమె అలాగే చేసింది. ఆ బ్రాహ్మణుడు నడిచి నడిచి అలసిపోయి ఒక బావి దగ్గర ఆగాడు. నా కూతురు బొమ్మ పెట్టింది కదా ఎందుకో అనుకుని పెట్టెను తెరిచాడు. ఆబొమ్మలో నుంచి నాలుగు బొమ్మలు వచ్చాయి. ఒక బొమ్మ విస్తర వీస్తే మరొకటి నీళ్లు ఇస్తే, ఇంకొకటి అన్నం 'పెడితీ, మరొకటి కూరవేసింది. అది తిని బ్రాహ్మణుడు ఆనందంతో ఇంటికి ఎెళ్లాడు. భార్యకు బొమ్మను చూపించి విషయం చెప్పాడు. ఇద్దరూ కూర్చుని పెట్టె తెరిచారు. ఎంటనే ఒకబొమ్మ నుంచి నాలుగు బొమ్మలు వచ్చి ఒకటి విస్తర వస్తే, మరొకటి అన్నం

పెడితే, మరొకటి కూర వేశాయి. అది తిని ఆనందంగా జీవించ సాగారు. ఊరి వారందరినీ పిలిచి అన్నం పెట్టారు. ఇది గమనించిన చాకలివారు, ఆ బొమ్మను దొంగలించారు. తరు వాత బ్రాహ్మణుడు కొన్ని రోజుల తరువాత తన కూతురి దగ్గరకు వెళ్లి కొన్ని రోజులు అక్కడే గడిపాడు. ఇక నేను వెళ్లొస్తాను అని కూతురితో అన్నాడు. ఆమె నక్కతో నక్కబావా నక్కబావా మానాన్న ఊరికి పోతున్నాడు ఎదైనా ఇవ్వరాదూ అన్నదామె. సరే అయితే ఇప్పుడు ఇంకొక బొమ్మను ఇచ్చి పంపు అన్నాడు. సరే అని ఆమె అలాగే ఇచ్చి పంపింది. ఆ బ్రాహ్మణుడు ఆ బావి దగ్గర ఆగి తన కూతురు అలాంటి బొమ్మను ఇచ్చింది కాదా! ఇది కూడా అన్నం పెడుతుందిలే అనుకుని పెట్టె తెరిచాడు. అంతే ఒక బొమ్మలో నాలుగు బొమ్మలు వచ్చాయి. ఒకటి పట్టుకుంటి, మరొకటి వంగబెడితే, మరొకటి గుండు గొరిగితే, మరొకటి గుద్దిగుద్ది కొట్టింది. అది తట్టుకోలేక వాటిని పెట్టెలో పెట్టి తాళం వేసి ఇంటికి

'_ బెళ్లాడు. నీరసంగా ఉండడం వల్ల ఇయన ఇంటికి వచ్చి నిద్రపోయాడు. తన భర్త ఏం ఆచ్చాడో అని ఆమె పెట్టె తెరిచింది. బొమ్మలు వచ్చాయి. ఒకటి పట్టుకుంటి మరొకటి వంగబెడితే, మరొకటి గుండు గొరిగితే, మరొకటి గుద్దిగుద్ది కొట్టింది. ఆమె పెట్టెను ౪ మూసి తాళమేసింది. కొన్నిరోజులు గడి చాయి. చాకలోళ్లు వచ్చారు. ఆ పెట్టెను చూసి బొమ్మ ఉందని పెట్టను తెరిచారు. ఒక బొమ్మలో నుంచి నాలుగు బొమ్మలు వచ్చాయి. ల ఒకటి పట్టుకుంటే మరొకటి వంగబెడితీ, మరొ కటి గుండుగీయించితే, మరొకటి గుద్దిగుద్ది

కొట్టింది. అయ్యో, అబ్బో, కుయ్యోమొగ్రో అంటూ అరిచారు. వద్దువద్దు మీ బొమ్మల్ని యము దొంగలించాము తిరిగి ఇచ్చేస్తాము అన్నాడు. వెంటనే అవి కొట్టడం మానేశాయి. తరువాత వారి బొమ్మల్ని వారికి ఇచ్చారు. ఆబొమ్మలతో ఇక వారి జీవితం హాయిగా గడిచిపోయింది.

విద్యని: పి.సాయిలీల సే 7వ తరగతి, జడ్‌పి ఉన్నత పాఠశాల, సిద్ధవటం. త ఇన్స్‌, నా తల్లిదండ్రులు : లక్టీదేవి, శ్రీనివాసులు. జే హెడ్మాస్టర్‌ : లక్ష్మీదేవమ్మ |. నాపేరు సాయిలీల. నేను ఏడవ తరగతి చదివాను. నేను పుట్టిన తరువాత " మాలమ్మ చనిపోయింది. నాకు బాగా చదవాలని ఉంది. కానీ మాది బీదకుటుంబం. నాకు నోడ్సులు లేవు. అక్కరైనపుడు లెక్క కూడా ఉండేది కాదు. కానీ ఎలాగోలా ఎడవ తరగతి వరకు వచ్చాను. అప్పుడప్పుడు నేను మా పిన్ని వాళ్లింటికి వెళ్లేదాన్ని. నన్ను మాపిన్ని చాలా బాగా చూసుకునేది. అలా నా జీవితంలో ఎన్నో ఇబ్బందులు ఉన్నామా జేజబ్బ వాళ్లు నన్ను చదివించేవారు. నాకు ఒక అన్న ఉన్నాడు. వాడికీ పదోతరగతి అయిపోయింది. మేము చాలా ఆనందంగా ఉంటాము. లెక్కలేకపోయినా సంతోషంగానే ఉంటాము: మానాన్న రోజూ పనికి వెళ్లి తెచ్చిన డబ్బులతోనే మాకు తినడానికి బువ్వ దొరికేది. ఎందుకంటే మేము చాలా బీదోళ్లం. కాబట్టి ఎంతో కష్టపడి నన్ను, మాలన్నను చదివిస్తున్నారు. నాక్రెతే బాగా చదవాల నుంది. కానీ ఇలా పేదోళ్ల ఇంట్లో చదవలేనేమోనని బెంగగా ఉంది. మా అన్న కూడా ఇలానే అనుకుని అప్పుడప్పుడు ఎడుస్తూ బాధపడుతూ ఉంటాడు. ఏ పండగొచ్చినా ఆనందంగా ఉండడం మాకు వీలు కాదు. ఎడుస్తూ ఉంటాము. గుడ్డలు తెచ్చుకోము, ఇంట్లో తినేటి చేసుకోము, చుట్టాలు వస్తే వారికి ఏమన్నా తీసియ్యం, ఇలాంటి వాటికి లెక్క లేకపోవడం వల్ల. మా అమ్మ చని పోవడం వల్ల మాఇంట్లో చాలా ఇబ్బం 'దులు ఉంటాయి. మాజేజికి బువ్వ చెయ్యడం కష్టం. ఎందుకంటే ఆయమకు పాణం బాగలేదు. ఇలా ఉంటే, ఈ కడప పిల్లోళ్ల కథలకు ఎంపికైనందుకు ఎంతో ఆనందంగా ఉంది. మాలన్న చదువుకుంటే ఇంట్లో జరగుబాటు ఉండదని, మాఅన్నకు సెలవులు వచ్చినప్పుడల్లా పనికి పంపించేవారు. అలా పనికి పోవడం వల్ల మాలఅన్న చదువుపై రోంత అశ్రద్ధ చూపేవాడు. బాగా చదవుకున్నా వాడికి అర్ధం అయ్యేది కాదు. ఇలా మేము బాగా బీదోళ్ల జీవితం గడపాల్సి వచ్చింది. మా జేజి కూడా మీ అమ్మలేక మనము ఇలా ఉండాము అని చాలా దిగులు పడేది. పెద్ద అయిన తరువాత మంచి చదువులు చదివి ఉద్యోగం తెచ్చుకుంటే ఈ బాధలు అన్ని పోతాయని నేను అనుకునే దాన్ని. ఎదో క ఒకటి చేసి మాజేజి వాళ్లు నన్ను, మా అన్నను బాగా చూసుకునేవారు. అమ్మ గుర్తుకు వస్తే చాలా ఏడ్చేదాన్ని. అలా ఏడిస్తే కొంచెం బాధ తీరుతుందని నా ఆశ. అక్షరా లుగా మార్చడం ద్వారా కొంత బాధ నేను ఈ కథల ద్వారా తీర్చు కున్నాను. కానీ మా ఇంటోళ్లు ఎలా తీర్చుకుంటారో !?

12. తారుమారు విధాన: ఎన్‌.వర్షిక రవ తరగతి, విక్టరీస్కూల్‌, కోడూరు. శ్రం జ

తల్లిదండ్రులు : ఎన్‌.ధనలక్ష్మి ఎన్‌. నరసింహారెడ్డి. థీవసే లో 'హెడాస్టర్‌ : ఎస్‌. మహ్మద్‌హుసేన్‌

ఒక జమీందారుకు మొక్కలకు నీరు పోయడానికి ఇద్దరు ఉద్యోగులు _ అవసరమయ్యారు. దివాను సూచన మేరకు యాబై వరహాల జీతానికి ఇద్దర్ని నియమించాడు. ఒకర్ని కాపలాదారు గానూ, మరొకరిని మొక్కలకు నీళ్లు పోయడానికి కేటాయించారు. నీరు పోయడం సులభమగానీ, కాపలా కాయ డమే కష్టమైనపని, కాబట్టి పది వరహాలు ఎక్కువ జీతం ఇవ్వాలని పట్టు బట్టాడు కాపలాదారు. సరేనన్నాడు జమిందారు. ఒకసారి తోటను చూడడా నికి జమిందారు, దివాను మారువేషంలో బయట్చెరారు. మార్గమధ్యంలో హఠాత్తుగా వర్షం కురవడం మొదలైంది. అక్కడే దగ్గర్లో ఉన్న గుడిసెకు ఇద్దరూ పరుగులు తీశారు. అప్పటికే అక్కడ కాపలాదారుడు ఉన్నాడు. “నువ్వు ఏమిటి ఇక్కడ ఉన్నావు, మొక్కలకు కాపలాకాయాలి కదా ? లని అడిగాడు జమిందారు. ఇదే మాఇల్లు. ఇంత వర్షంలో తోటలోకి ఎవ్వరొస్త్లే అని ఇక్కడికి వచ్చానన్నాడు కాపలా దారుడు. “మరి నీరు పోసే ఉద్యోగి” అడిగాడు దివాను. అతను ఒట్టి అమాయకుడని కాపలదారుడు సమాధానమిచ్చాడు. “కాదు, అతను పనినే దైవంగా బావించే మనిషి. నిజానికి కాపలాదారునికి కాలంతో నిమిత్తం లేదు. అతనెప్పుడూ కాపలా కాయాల్సిందే. జాగ్రత్తగా ఉండాల్సిందే. అదే నీరు పోసే ఉద్యోగికి కాలంతోపాటు విచక్షణ, సమయస్సూర్తి అవసరం. ఇప్పుడు వర్షం వస్తోంది. ఇప్పుడతను తోటలో లేకపోయినా ఫర్వాలేదు. అయినా బాధ్యతగా అక్కడే ఉన్నాడు. అదీ నిబద్ధత. అందుకే రేపట్నుంచి మీ ఇద్దరి ఉద్యోగాలు మారుస్తున్నాను అన్నాడు దివాను. ఇతరు అను హేళన చేసినందుకు మంచి ఉద్యోగం పోగొట్టుకుని నీరుపోసే ఉద్యోగిగా మారి పది వరహాల తక్కువ జీతంతో పని చేయాల్సి వచ్చినందుకు చింతిం చాడు కాపలాదారుడు.

13. బెదార్యం

విద్య: పేన్‌ అహ్మద్‌యాసినీ 5వ తరగతి, డాల్చిన్‌డేల్‌ ఇంగ్లీషేమీడియం స్కూల్‌, రైల్వేకోడూరు (మ ౯. ల తల్లిదండ్రులు : ఎస్‌.గుల్టార్‌, మస్తాన్‌బాషా సై న! హెడ్మాస్టర్‌: బాలకుమార్‌ ము!

పూర్వకాలంలో సూర్యదేవుడనే రాజు ఉండేవాడు. ఆయన ఒకరోజు గుడికి వెళ్లాడు. గుడిచుట్టూ ప్రదక్షిణలు చేసి గుడి ఆవరణలో కూర్చున్నాడు. ఇంతలో ఒక మనిషి రాజు మీదకు రాయి విసిరాడు. తలకు గాయమైంది. రక్తం కారుతోంది. వెంటనే కట రిర్హోళ్ళ కతీయ అతతతతత222ాా4 13 _

సైనికులు ఆమనిషిని రాజు వద్దకు తీసుకుని వచ్చారు. ఎందుకు నువ్వు నామీదికి రాయి విసిరావని రాజు అడిగాడు. అందుకు ఆ మనిషి ఇలా సమాధానం చెప్పాడు. రాజా, మీమీదకు విసరాలని రాయి విసరలేదు. ప్రహరీ వెనుక ఉన్న మామిడి చెట్టు మీదుకు ౬ రాయి విసిరాను. అది పొరపాటుకు వచ్చి మీకు తగిలింది. నన్ను క్షమించండి. నేను . చాలాబీదవాడిని. నాభార్యాబిడ్డలకు రెండు రోజుల నుంచి ఆహారం లేదు. కనీసం ....... ఈమామిడి పళ్లతోవైనా వారి కడుపు నింపుదామనుకున్నాను లని చెప్పాడు. నిజం చెప్పినందుకు సంతోషించి, అతని పరిస్థితికి జాలిపడి, తన ఆస్థానంలో పని కల్పించి అతని భార్యాబిడ్డలకు తినడానికి ఆహారం, బట్టలు ఇచ్చి పంపించాడు. రాజు చేసిన పనికి అందరికీ ఆశ్చర్యం వేసింది. “ఆ రాయి కాయకు తగిలితే, కాయి రాలిపడి ఆపేదవారి ఆకలి తీరేది. చెట్టు సంతోషపడేది. తనకు రాయిదెబ్బ తగిలినందుకు చెట్టు బాధపడేదికాదు గదా! రాజు చెట్టులాంటివాడే కదా! ఈరోజు నాకు చాలా ఆనందంగా ఉంది. మనం చెట్టులా బతకాలన్న నిజం నాకు ఈరోజే తెలిసింది. అని రాజు సభలోని వారికి చెప్పాడు. 14. చదువు విలువ విద్యార్థి : ఎస్‌.ఎం.యాసిన్‌ న్న 7వ తరగతి, శ్రీ అక్షయ పబ్లిక్‌ స్కూల్‌. కమలాపురం తల్లిదండ్రులు : ఎస్‌.గౌసియా, ఎస్‌. ఎంబాషా నే హెడ్మాస్టర్‌ : పి. తేజేశ్వరరెడ్డి క కము ఒక ఊరిలో వీరయ్య అనే పశువుల కాపరి ఉండేవాడు. అతని భార్య అంజమ్మ అతనికి ఇద్దరు కొడుకులు. వీరయ్యకు పిల్లలను బాగా చదివిం చాలని కోరిక. అందువల్ల వాళ్లను కష్టమైనా బడికి పంపించాడు. వీరయ్య పశువులను అడవికి తోలుకుని పోయేవాడు. అతని భార్య బయట పనులు చేసేది. కానీ వారి ఇద్దరు కొడుకులు జులాయిగా తిరిగే = వాళ్లు. నానా అప ద్దాలు చెప్పి తల్లిదండ్రులు నుంచి డబ్బులు తీసుకుని బయట సినిమాలు, షికార్లంటూ తిరిగేవాళ్లు. ॥ అమ్మానాన్న ఇంట్లో లేనప్పుడు బడికి వెళ్లినట్లు నటించేవాళ్లు. కొన్ని నెలలు గడిచాయి. పరీక్షలు దగ్గరికి వచ్చేశాయి. వీరయ్య కొడుకులు సక్రమంగా బడికి వచ్చి మ పాఠాలు విని చదివిందిలేదు. పైగా పరీక్షల సమ యంలో కూడా చదివినట్లు నటించే ” వాళ్లు. పరీక్షలు ముగిశాయి. తల్లిదం డ్రులు అడిగితే పరీక్షలు బాగా రాశామని చెప్పారు. ఫలితాలు వచ్చాయి. కానీ వీరయ్య కొడుకులు పరీక్ష తప్పారు. తల్లిదండ్రులకు ఎలా చెప్పాలో తెలీక అన్నం తినకుండా నటించారు. కానీ బిడ్డలు చదివినా కూడా పాస్‌ అవలేదని బాధతో పోనీలే, తరువాత పరీక్షలు రాద్దురని వీరయ్యలఅంజమ్మ ఓదార్చి బిడ్డలకు అన్నం తినిపించారు.

ఒకరోజు వీరయ్య వాళ్లబిడ్డలు చదువుతున్న బడికి వెళ్లి, వాళ్లు ఎలా చదువుతున్నారో ప్రధానోపాధ్యాయుడిని అడిగాడు. దానికి సమాధానంగా “వీరయ్యా మీబిడ్డలు ఎప్పుడూ సరిగ్గా బడికి వచ్చింది లేదని” చెప్పారు. వీరయ్యకు కోపం వచ్చి ల బిడ్డలను పశువుల మేపడానికి పంపించాడు. వాళ్లు ఎండకు తట్టుకోలేకపోయారు. కష్టపడి పని చేసేది అలవాటు లేదు కదా, పశువులను సరిగ్గా మేపలేకపోయారు. వాళ్లకుతాము . చేసిన తప్పు అర్ధమైంది. తల్లిదండ్రులను క్షమాపణ కోరి, బుద్దిగా చదువుకున్నారు. వాళ్లకు + మంచి పేరు తెచ్చిపెట్టారు. వీరయ్య అంజమ్మ పిల్లలు బాగుపడినందుకు చాలా

15. ఇష్టంతో చేసేపని ల

7వ తరగతి, శ్రీకాకతీయ ఉన్నత పాఠశాల, రైల్వేకోడూరు ఇష: జొ తల్లిదండ్రులు : కె.సునీత, సుబ్రమణ్యం 'హెడ్నాస్టర్‌ : జె.సూర్యకళ

రావులపాలెం అనే ఊరిలో నూతన భవన నిర్మాణం జరుగుతోంది. అందులో గోపాల్‌, రోజు, మాధప్‌లు పని చేస్తున్నారు. గోపాల్‌ ఎప్పుడూ విచారంగా ఏదో పోగొట్టుకున్నోని మాదిరి కనపడేవాడు. రాజు ఏభావం వ్యక్తం చేయకుండా తన తని తాను చేసుకునేవాడు. ఇక మాధవ్‌ ఎప్పుడూ నవ్వుతూ తుళ్లుతూ ఆనందంగా ఉంటాడు. ఈ భవన నిర్మాణాన్ని శ్రీనివాస్‌ ఆనే వ్యక్తి పరిశీలించేవాడు. రోజూ వీళ్లతో మాట్లాడుతూ ఉండడం వల్ల వీళ్ల గురించి తెలుసుకోవాలని అనిపించింది. అప్పుడు శ్రీనివాస్‌, గోపాల్‌ దగ్గరికి వచ్చి నువ్వు ఎప్పుడూ ఎందుకు బాధపడుతూ ఉంటావు లని అడిగాడు. అప్పుడు గోపాల్‌ నాకు కూలీ పని చేయడం అసలు ఇష్టం లేదు. నా కర్మ కొద్దీ ఈ పనికిమాలిన పని చేయాల్సి వస్తోంది. అన్నం కావాలంటే ఏదో ఒక పని చేయాలి కదా అని జవాబు ఇచ్చాడు. తరువాత శ్రీనివాస్‌ రాజు దగ్గరికి వచ్చి నీకేమైనా ఇబ్బందులు ఉన్నాయా అని . అడిగాడు. ఎండలో ఈకూలీ పని చేయడమే ఇబ్బంది. భార్యా బిడ్డల్నీ పోషించుకోవాలంటే ఎదో ఒకపని చేయాలి కదా అని చెప్పాడు.

శ్రీనివాస్‌ చివరిగా మాధవ్‌ దగ్గరికి వచ్చి ఎప్పుడు చూసినా సంతోషంగా ” ఉంటావు. ఈ కూలీ పని వల్ల ఎక్కువ డబ్బులు రావు కదా అని అన్నాడు. మాధవ్‌ చిన్నగా నవ్వుకుని చిన్నప్పటి నుంచి చదువుకోవాలనే కోరిక బలంగా ఉండేది. కానీ న్‌ మాడూరిలో బడి లేదు. మాఅమ్మా నాన్నలకు నన్ను వేరేచోటికి పంపించి చదివించే స్తోమత లేదు. అందుకే నాకు చదువుకోవాలనే కోరిక అలాగే ఉండిపోయింది. నేను కటఫ ఫీర్లోళ్ళ కతలు అతల 15

చదువుకోక పోయినా ఈడఊరిపిల్లలు చదువుకునే బడి నిర్మాణానికి పని చేసే అవకాశం వచ్చింది. అందుకే నేను సంతోషంగా చేస్తున్నాను అని చెప్పాడు. నీకు దక్కని చదువు ఇంకొకరికి దొరుకుతున్నందుకు సంతోషంగా ఈపని చేస్తున్నావు. నీ దగ్గరి నుంచి నాలాంటి ఇ వారు నేర్చుకోవాలి లని శ్రీనివాస్‌ మాధప్‌ను మెచ్చుకున్నాడు. ముగ్గురు చేసేది ఒకే పని కానీ. ఒక్కొక్కరు ఒక్కోవిధంగా పనిని అన్వ్నయించు . కున్నారు. అందుకే ఈముగ్గురు ప్రవర్తన కూడా వేర్వేరుగా ఉందని అనుకుంటూ అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయాడు శ్రీనివాస్‌. బ్త్యా 16. మంచి మిత్రులు విద్యార్థిని : కె.గంగాదేవి శ - 7వ తరగతి, ఎంపియుపి స్కూల్‌, బి.కోడూరు 4 తల్లిదండ్రులు : ౩. వెంకటలక్షమ్మ వోలయ్య జ హెడ్మాస్టర్‌ : టి.ధనుంజయుడు రాజు, రవి, రమ్య మంచి స్నేహితులు. వారు ఆటలలో చదువుల్లో బాగా రాణిస్తూ ఉండేవారు. ఒకసారి రాజు చాలా విచారంగా కూర్చుని ఉండటాన్ని చూసి రవి, రమ్య కారణం లడిగారు. అప్పుడు రాజు, నేను చిన్నగా ఉన్నప్పుడు మాఇంటికాడ, తోటకాడ చాలా పిచ్చుకలు, కాకులు, రకరకాల పక్షులు ఎన్నో ఉండేవి, అవి ఇప్పుడు కనిపించడం లేదు, అందుకే బాధగా ఉందని చెప్పినాడు. తమ ఇంటిలో ఉన్న అద్దాన్ని పిచ్చుకలు ముక్కుతో పొడుస్తూ సందడిగా ఉండేవని, అవి ఇప్పుడు కనిపించడం లేదని రమ్య చెప్పింది. అప్పుడు ముగ్గురూ కలిసి మాస్టారు దగ్గరికి వెళ్లి, మా చిన్నప్పుడు చాలా పిచ్చుకలు ఉండేవి, ఇప్పుడు కనిపించడం లేదేమని అడిగారు. అప్పుడు మాస్టారు మానవుడు చేస్తున్న ఎన్నో తప్పిదాల వల్ల పక్షుల మనుగడ కష్టమై అంతరించిపోతున్నాయని, అదే జీవవైవిధ్యానికి జరుగుతున్న ప్రమాదమని చెప్పారు. జీవవైవిధ్యం అంటే ఎమిటి మస్టారు అని రాజు అడిగారు. ప్రకృతిలో జీవించే ప్రతిప్రాణి వల్ల మానవునికి ఎంతో మేలు కలుగుతుంది. ప్రకృతి సమతుల్యానికి ప్రాణులు అంతరించి పోకుండా కాపాడుకోవడం ॥ మనందరి బాధ్యత. అదే జీవవైవిధ్యమని వివరించాడు. సెల్‌ఫోన్‌ నుంచి వచ్చే రేడి యేషన్‌ వల్ల పిచ్చుకలు అంతరించిపోతున్నాయని చెప్పాడు. పూర్వం మన ఇళ్లలో గూడు పెట్టు క క్రోసేదానికి వాటికి దంతెలు బాగా ఉపయోగపడేవి. ఇప్పుడు సిమెంటుతో కట్టిన ఇళ్లలో +... వాటికి గూడు పెట్టుకోవడానికి అవకాశమే లేదని చెప్పినాడు. ప్రతిఒక్కరూ వాటికి తగినంత ఆహారం వేస్తూ, వాటిని అంతరించి పోకుండా చూడవలిసిన బాధ్యత ఉందని చెప్పినాడు. అప్పుడు రాజు, రవి, రమ్య తమ పరిసరాల్లో కనిపించే పిచ్చుకలకు తగిన ఆహారం వేస్తూ, ఇంకా మిగిలిన పిల్లలకు కూడా ఈ విషయం చెప్పి, పిచ్చుకల అఖీ వృద్దికి తమ వంతు సహకారాన్ని అందిస్తూ గడిపినారు. ద అలో కట రిర్లోళ్చ కతల

1. అమ్మునిజాయతీ

విద్యార్థి: రాగివాటి చంద్రిక డ్రా,

7వ తరగతి, శ్రీ గౌరీశంకర్‌ ఇంగ్లీష్‌ మీడియం స్కూల్‌, రైల్వేకోడూరు 4

తల్లిదండ్రులు : ఆర్‌.శోభ, శంకరయ్య ఆ... క్‌

'హెడ్నాస్టర్‌ : ఎ. గోపీనాధ్‌ క

శేషాచలం అడవుల దగ్గర్లో ఓ పూరింట్లో ఒక తండ్రి, కూతురు నివసి స్తుండేవారు. ం

అమ్మలేని ఆ చిన్నారి పేరు అమ్ము అమ్ముకు నాన్న అంటే ఎంతోప్రేమ. అమ్ముకు

చదువుకోవాలని ఎంతోకోరిక. కానీ ఆర్థికస్తోమత లేక పోవడం వల్ల తనకు ఇష్టమైన

చదువుకు దూరంగా ఉండాల్సి వచ్చింది. అమ్ము వాళ్ల నాన్న పనికి పొద్దున్న వెళ్లి సాయంత్రం

వస్తుంటాడు. అమ్ము నాన్నకు భోజనం తీసుకెళ్లేది. అలా ఒకరోజు అమ్ము వాళ్ల నాన్నకు

భోజనం తీసుకెళ్తుండగా వాళ్లనాన్న ఎర్రచందనం దొంగిలించడం గమనించింది. ఆమె

వాళ్ల నాన్నకు భోజనం ఇచ్చి ఇంటికి వచ్చింది. అప్పుడు అటవీశాఖాధికారి అమ్ము ఇంటి

వద్దకు వచ్చి మంచినీళ్లు అడిగినాడు. నీళ్లు తెచ్చి ఇచ్చినాది ఆచిన్నారి అమ్ము. అక్కడ

ఒక వైపున “చెట్లను నరకడం చట్టరీత్యానేరం” అని రాసుంది కదా! అంటే ఏంటని ఆ

అధికారిని అడుగుతుంది. చెట్లను నరకడం మనకు హానికరం కదా! కాబట్టి మనం

చెట్లను నరకకూడదని ఆ అధికారి చెప్పాడు. నరికిన వారిని ఏమి చేస్తారని అడిగింది

చిన్నారి అమ్ము నరికినవారిని సంవత్సరాలపాటు జైలు శిక్ష వేస్తారు అని చెప్పి అక్కడి

నుంచి వెళ్లిపోయాడు. నాన్న ఎర్రచందనం దొంగలిస్తున్నది అమ్ముకి తెలుసు కాబట్టి,

అమ్ము పెళ్లి వాళ్లనాన్న మీద పోలీసులకు చెప్పింది. పోలీసులు ఎర్రచందనం దొంగలిస్తున్న

వారిని పట్టుకుని వారికి శిక్ష వేశారు. అమ్ము వాళ్ల నాన్నకు మాత్రం కొంచెం తక్కువ శిక్ష

వేశారు. అమ్ము నిజాయతీకి మెచ్చుకున్నారు పోలీసులు, ప్రజలు. నిజాయతీగా అమ్ము

తమకు సహకరించినందుకు అమ్ముని ప్రభుత్వమే ఉచి తంగా చదివించింది.

18. మంచి మనషుల్లా మారిన దొంగలు

విద్యార్థి : షేక్‌ ఆఫిన్‌ బేగం / ద్‌

7వ తరగతి, జడ్‌పి బాలికల ఉన్నత పాఠశాల, జమ్మలమడుగు సకష "

తల్లిదండ్రులు : షేక్‌ షెహనాజ్‌బేగం, మసాన్‌వలి

'హెడ్నాస్టర్‌ : డి, విజయలక్ష్మీదేవి జి ల

రంగాపురం గ్రామంలో శివయ్య, పార్వతమ్మ అనే దంపతులు ఉండే వాళ్లు.

వారికి ఇద్దరు పిల్లలు. వాళ్లు బాగానే చదువుకునే వాళ్లు. చాలా మంచి పిల్లలు. రవి,

వరుణ్‌ వాళ్ల ఊరిలో ప్రాథమికవిద్యను చదివి, పైచదు వులకు విశాఖపట్నం వెళ్లాల్సి

వచ్చింది. వెళ్లి తమ కోరికను తల్లిదండ్రులకు చెప్పారు. మంచిది, బాగా చదువుకుని

రండి అని అన్నారు తల్లిదండ్రులు. కానీ శివయ్యకు ఒక సందేహం వచ్చింది. పార్వతమ్మతో

కదం ఫిర్లోళ్టకపలయ అలలలలలలల4 17

విషయం చెప్పాడు. మనపిల్లలు అంతదూరం వెళ్లి దారిలో దారి ఖర్చులైైనా లెక్క అవసరం అవుతుంది కదా! ఇప్పుడెలా చేయాలి అని అన్నాడు. వెంటనే పార్వతమ్మ తన గదిలోకి వెళ్లి తనకు పెళ్లి అయినప్పటి నుంచి హుండీలో దాచుకున్న డబ్బును బయటికి తీసి

• _ ఎంచితే సరిగ్గా 200 రూపాయలు లెక్క ఉంది. తీసుకెళ్లి శివయ్యకు ఇచ్చి నేను షెళ్రైనప్పటి నుంచి దాచిన లెక్క ఇది. తీసుకెళ్లి పిల్లలకు చెరి వంద రూపాయలు ఇమ్మని చెప్పింది. . లలాగేదారిలో తినడానికి వాళ్లకు ఇష్టమైన రొట్టి, ఊరిమిండి సద్ది కట్ట ఇచ్చింది. వెళ్లేముందు రవి, వరుణ్‌ తల్లిదండ్రులల దగ్గర౩ళ్లి మమ్మల్ని బాగా చదివి మంచి స్థాయిలో నిలవాలని ఆశీర్వదించమని కోరారు. ఇద్దరు పిల్లలను ఆశీర్వదించారు. బయలు దేరే ముందు పార్వతమ్మ, మీరు ఎప్పుడు ఎవరేమి అడిగినా అబద్దం మాత్రం చెబ్బాద్దు నిజమే చెప్పండి అనింది. ఇక భద్రంగా వెళ్లి రమ్మంది. రవి, వరుణ్‌ అలాగే అమ్మాలని వారి సద్ది తీసుకుని బువ్వ తినడానికి తట్ట పెట్టుకుని బయల్దేరసాగారు. వెళ్తూ, వెళ్తూ ఉంటె విశాఖపట్నం దగ్గరికి వచ్చిందనిపిం చింది. అటువైపు వెళ్తున్న ఓ మనిషిని అడిగితే, మీరు అడవి దాటితే విశాఖ పట్నం కనిపిస్తుంది అని చెవ్పాడు. అడవి మధ్యలో చికటి పడింది. అక్కడ ఓ బండరాయి మీద కూకొని అక్కడే వాళ్ల సద్ది విప్పి బువ్వ తిన్నారు. ఆ బండరాయి మీదే నిద్రపోయినారు. అటువైపుగా వెళ్తు న్నఒక దొంగల ముఠా వీరి దగ్గరికి వచ్చి వాళ్ల సంచులన్నీ పతికింది. ఏమీ లేదనిపించి దొంగలు వెళ్లిపోతున్నారు. ఇంతలో రవి, వరుణ్‌ మేల్కొని దొంగలను వెనక్కి పిలిచి మా దగ్గర 200 రూపాయలు ఉన్నాయని చెప్పారు. ఎందుకంటే, వాళ్లు నిద్ర లేవగానే వాళ్ల తల్లి చెప్పిన మాటలు గుర్తుకు వచ్చాయి. అందుకోసం వాళ్లు దొంగలకు నిజం చెప్పారు. కానీ ఆ దొంగలు వాళ్లను ఎంత వెతికినా ఎమీ లేదని, రెండవసారి కూడా వనక్కి వెళ్లిపోయారు. కొద్దిసేపటికి ఆ దొంగల వాళ్ల నివానానికి టెళ్లే అక్కడ దొంగల నాయకుడు ఈ రోజు ఎవరూ కనిపిం చలేదా అని అడిగాడు. వారిలో ఒక దొంగ, దొరా! ఈరోజు ఇద్దరు పిల్లలు కనబడ్డారు, కానీ వాళ్లను ఎంత వెతికినా ఏమీ వాళ్ల దగ్గర మాకు కనిపించలేదు. కానీ వాళ్లే మాదగ్గర 200 రూపాయలు లెక్క ఉందని చెబు తున్నారు, అవి కూడా కనబడలేదని చెప్పాడు. అప్పుడు ఆదొంగల నాయకుడు *

• పోయి ఆ ఇద్దరు పిల్లలను తోలుకుని రమ్మన్నాడు”. దొంగలు వచ్చి వాళ్లను ఎతకగా రహస్య జేబుల్లో నుంచి వారి బట్టలు విప్పగా డబ్బులు కనిపించాయి. అప్పుడు ఆదొంగల నాయకుడు ఎందుకు మీరు నిజం చెప్పారని అడిగినాడు. అప్పుడు ఆ ఇద్దరు పిల్లలు ఇలా సమాధానం చెప్పారు. మాలమ్మ మాకు నిజమే చెప్పండి. అబద్దం చెప్పొద్దని చెప్పి పంపిందని అన్నారు. అప్పుడు ఆ దొంగల నాయకుడు చాలా బాధపడ్డాడు. ఎందుకంటే తనకి, తన దగ్గర పని చేస్తున్న దొంగలకు రవి,వరుణ్‌ల మాదిరి మంచి తల్లిదండడ్రులుంటే ఇలా తయారయ్యేవాళ్లం కాదేమోనని బాధపడ్డాడు. పిల్లల నిజాయతీ తెలుసుకుని దొంగలు మంచివారయ్యారు.

19. ఎవరిగొప్పవారిది (య్‌

విద్యార్థి : యు. వెంకటలక్ష్మి శ్రే 7వ తరగతి, జడ్‌పి ఉన్నత పాఠశాల, ఎగువ రామాపురం. కలసపాడు | తల్లిదండ్రులు : యు. వెంకటసుబ్బమ్మ వీరయ్య నే ఆ హెడ్మాస్టర్‌ : ఆర్‌. వీరజయలక్ష్మి న్‌

ఎగువ రామాపురం అనే గ్రామంలో రంగడు, తాయారమ్మ లనే భార్యాభర్తలు _

ఉండేవారు. వారు తరచూ ప్రతి విషయానికి పోట్లాడు కునేవారు. ఒకరోజు రంగడు

వారి పొలం దున్నాలనుకుని వెళ్లాడు. దున్నడం మొదలు పెట్టి మధ్యాహ్నం దాటిపోతోంది. తాయారమ్మ ఇంకా అన్నం తీసు కుని రాలేదు. రంగడు ఆకలితో ఎదురు చూసి చూసి కోపంగా ఉన్నాడు. అంతలో తాయారమ్మ అన్నం తీసుకుని వచ్చింది. రంగడు కోపంతో అన్నం చేయడం ఎందుకు ఆలస్యమైంది? పనీపాటా లేకుండా ఇంటి దగ్గర ఉండి వేళకు అన్నం చేయలేవా అంటూ చిందులు వేశాడు. దానితో రెచ్చిపోయిన తాయారమ్మ సర్లీవయ్యా, అన్నం చేయడం నీవు అనుకున్నంత సులువు కాదు. బడాయి కాకపోతే నీవు చేసే సేద్యము నేను చేయలేనా అంటూ మాట మాటకు సమాధానం చెప్పింది. చివరికి రంగడు చేసే సేద్యము తాయారమ్మ చేయా లని, తాయారమ్మ చేసే వంట పని రంగడు చేయాలని నిర్ణయించు కున్నారు. అనుకున్నదే తడువుగా రంగడు ఇంటికి వచ్చారు. పొలం దున్నాలని తాయా రమ్మ అక్కడే ఉంది. ఇంటికి వచ్చిన రంగడు గాదెలోని వడ్లు తీసుకుని రోటిలో పోసి దంచాడు. అవి చాటలోకి వేసుకుని చెరగడానికి ప్రయత్నించగా పొట్టు సరిగ్గా పోలేదు. తన భార్య వడ్లు దంచి చెరిగేటప్పుడు పొట్టు బాగా పోయేది. చిటక్‌, చిటక్‌ అనే ఒకరమైన శబ్దం వచ్చేది. కాబట్టి వడ్లు బాగా చెరగడానికి చిటుకులు అనే పరికరం కారణమని భావించి చిటుకల పరికరం కోసం ఇళ్లంతా వెదికాడు. ఎక్కడా కనిపించలేదు. చివరకు తన భార్యనే అడిగి తెలుసుకుందామని పొలానికి బయలుదేరాడు.

పాలం దగ్గరున్న తాయారమ్మ భర్త ఆపేసిన కాన్నుంచి సేద్యం మొదలు పెట్టి

ఎద్దులను లదిలించింది. ఎద్దులు కదిలాయి. వారి పొలంగట్టు వచ్చింది. గట్టుదాటి

పోతున్నా ఎద్దులు ఆగడం లేదు. తాయారమ్మకు బుర్ర పని చేయలేదు. ఎద్దులు మలుపు తిరగడానికి ఉపయోగించే టెర్ర్‌ పరికరం తమ మొగుడు ఏడ పెట్టినాడో చూద్దామని సేద్యము ఆపి చేనంతా వెదికింది. ఎక్కడా కనపడకపోయే సరికి మొగుణ్ని అడిగి తెలుసుకుందామని ఇంటికి బయల్టైరింది.

దారిలో ఇద్దరు ఎదురెదురుపడ్డారు. ఎదురు కాగానే రంగడు వడ్లు చెరగడానికి ఉపయోగించే చిటుకులు ఎక్కడ పెట్టావని గట్టిగా గద్దించాడు. వెంటనే తాయారమ్మ టెర్ర్‌ పరికరం ఎక్కడ పెట్టావు అని అడిగింది. దాంతో ఇద్దరికి విషయం అర్ధమైంది. దానితో ఇద్దరు బిగరగా నవ్వుకున్నారు. ఒకరి పనిని ఇంకొకరు తక్కువ చేసి పోట్లాడుకున్నందుకు సిగ్గుపడ్డారు. ఇకపై ఎవరికి చేతనైన పనిని వారు చేయాలని

నిర్ణయించుకున్నారు. ఒకరిని ఒకరు గౌరవించుకుంటూ బతకాలని నిర్ణయించుకున్నారు. లప్పటి నుంచి ఎ కొట్లాటా లేకుండా సుఖంగా జీవితం గడుపుతున్నారు. = న్‌ 2జం.మారినజులాయి జ్ఞాన జ _ 6వ తరగతి, శ్రీ సంగమేశ్వర ఉన్నత పాఠశాల, వీరపునాయునిపల్లి ౪, తల్చిదండ్రులు : గంగాదేవి, బాలపక్కీరయ్య లై (క్‌ హెడ్నాస్టర్‌ : ఎస్‌.పి. కృష్ణారెడ్డి క ( రంగాపురం అనే [గ్రామంలో రాయుడనే పిల్లవాడు ఉండవాడు. వాడికి తల్లిదండ్రులు లేరు. చిన్నవయసులోనే చనిపోయారు. వాడి జేజి రాములమ్మ అతి గారాబంగా రాముడిని సాకింది. గారాబంగా వాడు పెరగడంతో జులా యిగా తయారయ్యాడు. చదువు అబ్బలేదు. అల్లరి చిల్లరిగా ఉండేవాడు. ఊరిలోని వారంతా వాడిని తక్కువగా చూసేవారు. తను సచ్చిపోతే రాముడెలా బతుకుతాడని దిగులు పడుతూ ఉండేది రాములమ్మ. ఒకనాడు వాడు ఆట్లాడుకోవడానికి పెళ్లి, చీకటి పడిన తరువాత ఇంటికి తిరిగి వస్తూ ఉన్నాడు. దారిలో గుడి వాకిలి తెరిచి ఉండడం గమనించాడు. ఆ సమ'యంలో గుడివాకిలి మూసివేసి, పూజారి ఇంటికి వెళ్తాడని రాముడికి తెలుసు. మెల్లిగా గుడిలోపలికి తొంగిచూశాడు రాముడు. అక్కడ దొంగతనం చేస్తున్న నలుగుర్ని చూశాడు. వారు దొంగలని [గ్రహించిన రాముడు, మెళ్లిగా గుడి బయట ఉన్న వాకిలి మూసివేసి ఊరిలోకి వెళ్ల గుడిలో దొంగలు పడ్డారని చెప్పాడు. ఊరిలోని వారంతా బీరబిరా వచ్చారు. వాకిలి తీసి దొంగలకు దేహశుద్ధి చేశారు. పోలీసులకు అప్పగించారు. (గ్రామస్తులందరూ రాముడిని అభినందించారు. ఒక మంచి పని చెయ్యడం వల్ల ఎంత మంచి పేరు వస్తుం దో రాముడికి అర్ధమైంది. ఆ రోజు నుంచి బడికి తప్పకుండా టెళ్లి బాగా చదు వుకుని మంచిపేరు తెచ్చుకున్నాడు. వాడిలోని మార్పునకు జేజి రాము లమ్మ చాలా సంతోషించింది. “ 21. జీవితమే ఒక వరం జిత విద్యార్థి : బి. లక్ష్మీదీపిక | 5వ తరగతి, శ్రీనలందా పాఠశాల, సిద్ధవటం సట తల్లిదండ్రులు : వ.యశోద, లక్ష్మిరెడ్డి ణ్‌! 'హెడ్నాస్టర్‌ : డి. ఎం. భాగ్యలక్ష్మి కమ శం! న్న అనగనగా ఒక గ్రామంలో సోము అనే యువకుడు ఉండేవాడు. అతను ఒక తాతతో చనువుగా ఉండేవాడు. ఎప్పుడు అతను తన కష్టాల గురించి తాతతో చెప్పేవాడు. ఒకరోజు సోము దిగాలుగా కూర్చున్నాడు. బాబూ, బాధల్లో ఉన్నట్లున్నావు, ఏమైంది నీకు 20 లారా పదర ఫిర్హళ్టకులు

అని తాత అడిగినాడు. ఏమి చెప్పమంటావు తాతా, దేవుడు అందరికీ డబ్బు, నగలు,

మంచి ఇల్లు ఇచ్చినాడు, నాకు మాత్రం ఏమి ఇవ్వలేదు అని సోము బాధగా చెప్పినాడు. ___తాతదానికి ఆలోచించి నీ దెగ్గర ఎమీ లేదా, అపద్దాలు ఆడతావున్నావే అన్నాడు. సోము

ఇందులో అపద్దమేముందని తాతా అని అన్నాడు. దానికి తాత ఆలోచించి, సరే! అయితే --

నేను వెయ్యి రూపాయలిస్తాను. నీరెండు చెవుల్లో ఒకటి నాకు ఇయ్యివా అన్నాడు. అదెట్లా

కుదురుతుంది తాతా. నీబోడి వెయ్యి రూపాయల కోసం నా బంగారంలాంటి చెవికోసి _

ఇయ్యాలా అని కసురుకున్నాడు సోము. సరే! అయితే నీకళ్లలో ఒకదాన్ని నాకు ఇస్తే

నీను నీకు పదివేలు ఇస్తాను అని అడిగినాడు తాత. నీ పదివేల కోసం నేను గుద్దోణ్ని

అయిపోవాలా అంటూ సోము తాత మీద కోప్పడినాడు. ఆ మాటలకు తాత ఇప్పటికైనా

అర్ధమైందా లక్షల రూపాయలు విలువ చేసే అవయవాలు నీదెగ్గర ఉన్నాయి. ఇప్పుడు

చెప్పు నువ్వు దురదృష్టవంతుడివా అదృష్టవంతుడివా అని ప్రశ్నించాడు తాత.

సోము తను చేసిన పొరపాటును తెలుసుకున్నాడు. ఇక ఎప్పుడూ తనను తాను

దురదృష్టవంతునిగా భావించకూడదని లెంపలేసుకుని ఒట్టెసుకున్నాడు. తనలో మంచి

మార్చు తీసుకొచ్చిన తాతకు కృతజ్ఞతలు తెలిపి అందరిలా కష్టపడి పని చేయడం

6వ తరగతి, రాజువిద్యా సంస్థలు, రాజంపేట గ. . తల్లిదండ్రులు : బి.పరిమళ, భానుమూర్తి వ.

ఒక ఊరిలో సోమయ్య, రాజయ్య అనే ఇద్దరు రైతులు ఉండేవారు. వారి ఇద్దరి

పొలాలు పక్కపక్కనే. ఒక సంవత్సరం ఇద్దరి పైర్లు ఎండిపోయాయి. రెండో సంవత్సరం

కూడా కరువొచ్చింది. అప్పుడు సోమయ్య ఇలాగే కొన్ని రోజులు గడిస్తే ఈ పంట పూర్తిగా

ఎండిపోతుందని అనుకున్నాడు. అప్పుడు నాభార్యాబిడ్డలు ఆకలితో పస్తుంలుండాలి, ఎలా

అని తీవ్రంగా ఆలోచించాడు. వారి పొలాలకు చాలాదూరంగా ఉంది ఒక నది. ఆ :

నదిలో నీరు చాలా ఎక్కువగా ఉంది. ఆనది నుంచి తన పొలం వరకు కాలువ తవ్వాలని

అనుకున్నాడు సోమయ్య. రాజయ్యకు సోమరితనం ఎక్కువ. సోమయ్య పారతీసుకుని _

కాలువ తవ్వడం మొదలుపెట్టాడు. ఉదయాన్న లేచి వెళ్లాడు పని ప్రారంభం చేశాడు.

మధ్యాహ్నం భోజనం సమయం దాటిన తరువాత కూడా ఎంతసేపటికి ఇంటికి రాకపోతే

అతని భార్య కూతురిని పంపించింది, నాన్నను పిలుచుకునిరమ్మని. తను అక్కడికి వెళ్తాక

భోజనం చేయడానికి రా నాన్నా అని పిలిస్తే, వాళ్ల నాన్న నేను కాలువ తవ్వడం

అయిపోయినంత వరకు భోజనం చేయనని చెప్పి తన కూతురిని ఇంటికి పంపించాడు.

అతను ఆపనిలోనే ఉన్నాడు. సాయంత్రం ఇంటికి రాలేదు. రాత్రి అయ్యింది. ఇంటికి రాలేదు. అప్పుడు అతని భార్య పొలం దగ్గరికి వచ్చింది. ఎవండి, రండి భోజనం చేసి మళ్లీ వద్వరు గానీ అంది. సోమయ్యకి కోపం వచ్చింది. తన భార్యపైన గదురుకున్నాడు.

• తన భార్యభయంతో వణికిపోయింది. ఇంటిదారి పట్టింది. కాలువ తవ్వే పని ముగిసింది. సంతో షంగా తన పొలాన్ని నీళ్లు పట్టించి ఇంటికి వెళ్లాడు. వెళ్లి తన భార్యను మంగా! నీళ్లు పెట్టావా అన్నాడు. అంటే పెట్టాను అనింది. తను స్నానం చేసి వచ్చి భోజనం

' వడ్డివ్వవే అని అడిగాడు. తన భార్య వడ్డివ్వగా, ఆహా! కూరలు అన్నీ చాలా రుచిగా చేశావే అని పొగిడాడు. పెరుగు వేసుకుని అన్నం తిని తాంబూలం నోటిలో వేసుకుని తరువాత నిద్రపోయాడు.

మరుసటి రోజు రాజయ్యకు విషయం తెలిసింది. సోమయ్యానా తన పొలానికి నీళ్లు అందించేది నేనూ అందిస్తాను అని వెళ్లాడు. రాజయ్య పార తీసుకుని తవ్వుతుండగా _ మధ్యాహ్నం అతని భార్య భోజనానికి రండి లని పిలిచింది. అప్పుడు రాజయ్య నువ్వు పిలుస్తున్నావని వస్తున్నాను అన్నాడు. భోజనం చేసిన తరువాత అతనికి వెళ్తాలనిపించలేదు. కాసేపు నిద్రపోయాడు. ఇంక ఆపని గురించి మరిచిపోయాడు. మరునాడు వేరేపని = కోసం ఊరు వెళ్లాడు. ఇంక కొన్ని రోజుల తరబడి కాలవ తవ్వే పని మరిచిపోయాడు. సోమయ్య పొలంలో చక్కగా నీరు వస్తూ పొలం పచ్చగా, చాలా అందంగా ఉంది. కానీ రాజయ్య సోమరితనం వల్ల అతని పొలం పూర్తిగా ఎండి బోయింది. ఇప3.నాగుర్రంనాక్కొవాలి ష్యెిమి విద్యార్థి : ఎం. గోపికాపూర్ణిమ కవ తరగతి, శాంతినికేతన్‌ స్కూల్‌, మైదుకూరు స క్ష శ గే తల్లిదండ్రులు : శ్రీదేవి, చంద్రశేఖర్‌ . శ; హెడ్మాస్టర్‌ : పి.కోటేశ్వరరావు ౧, రే గ కడప జిల్లా దువ్వూరు మండలం దగ్గర అగ్రహారం అనే గ్రామం ఉంది. అక్కడ కృష్ణశాస్త్రి అనే వేదపండితుడు ఉండేవాడు. అతడికి 60 సంవత్సరాలు నిండాయి. ఆ

• ఊళ్లోవాళ్లందరూ అతనికి షష్టిపూర్తి ఘనంగా జరిపారు. ఆయనను గుర్రం పై ఊరేగించడం ఆ ఉత్సవంలోని చివరి అంశం. ఆ ఊరి లోనే సయ్యద్‌ఖాన్‌ అనే ఒక మావుకారు

ఉండేవాడు. అతనికి మంచి గుర్రం ఉంది. సంఘ పెద్ద అవధాని రామశాస్త్రి ఊరేగింపు

-.... కోసం సయ్యద్‌ఖాన్‌ దగ్గర గుర్రం తెచ్చాడు. ఊరేగింపు ఘనంగా జరిపారు. ఊరేగింపు పూర్తయ్య సరికి అర్ధరాత్రి అయింది. గుర్రాన్ని మర్నాడు ఇద్దాములే అనుకున్నాడు. దురదృష్టవ శాత్తూ ఆరాత్రి గుర్రం చనిపోయింది. సయ్యద్‌ఖాన్‌ గుర్రం చనిపోయిందని అవధాని చెప్పాడు. ఆగుర్రానికి అయ్యే లెక్క ఇస్తామన్నాడు. లేదా మరోగుర్రం కొనిస్తామన్నాడు. సయ్యద్‌ఖాన్‌ మండిపడ్డాడు. తాను ప్రేమతో పెంచిన గుర్రమే కావాలన్నాడు. అవధాని

బ్రతిమలాడాడు. ఇలా జరుగుతుందని అను కోలేదని, ఇలా జరగడం దురదృష్టకరమని మరో గుర్రం కొనిస్తామని ప్రాధే యపడ్డాడు. సయ్యద్‌ఖాన్‌కు కోపం పెరిగింది. ససేమిరా ఒప్పుకోలేదు. అవధానికి ఏం చేయాలో అర్ధం కాలేదు.

(గ్రామ పెద్దమనిషి అయిన శివరామయ్య వద్దకు పంచాయితీ వెళ్లింది. _ శివరామయ్య ఇద్దరి వాదనను ఓపికగా విన్నాడు. సయ్యద్‌ఖాన్‌ మొండివాడని గ్రహించాడు. మంచిగా చెబితే వినడని ఆలోచించాడు. నీ గుర్రం పంచాయతీ రేపు సాయంత్రం ఐదు గంటలకు తేల్చుదాం, అవధానిని వెంట పెట్టుకోనిరా అని చెప్పి పంపించాడు. ఖాన్‌

వెళ్లిపోయాడు. శివరామయ్య అవధానిని పిలిచి చెవిలో ఏదో చెప్పి పంపించాడు. మర్నాడు సాయంత్రం ఖాన్‌ అవధాని ఇంటికి వెళ్లాడు. అవధాని ఇంటి తలుపులు వేసి ఉన్నాయి. తలుపు తట్టాడు. ఎవరూ పలకలేదు. ఖాన్‌లో ఆతృత పెరిగిపోయింది. ఐదు గంటలకు రావాలన్న శివరామయ్య మాటలు గుర్తుకు వచ్చాయి. ఖాన్‌ తలుపులను బలంగా తోశాడు. ఇంటిలో ఉన్న అవధాని పరుగు, పరుగున వచ్చాడు. ఎంత పని చేశావు ఖాన్‌? మా తాతలకాలం నుంచి శుభకార్యాలకు వాడే కుండలను నీవు పగులగొట్లావని లబోదిబోమన్నాడు. దానికి నేను కుండలకు అయ్యే లెక్క కట్టిస్తాన్లే అన్నాడు. అవధాని ఒప్పుకోలేదు. కొత్తకుండలను కొనిస్తానన్నాడు ఖాన్‌. అవధాని తన కుండలే కావాలన్నాడు. ఈ తగాదా శివరామయ్య దగ్గరికి వెళ్లింది. శివరామయ్య అవధాని వాదనను విన్నాడు. _ పగిలిపోయిన కుండలను తెచ్చివ్వమని ఖాన్‌కు చెప్పాడు. పగిలిపోయిన కుండలను ఎలా తెచ్చి ఇవ్వగలమని ఖాన్‌ శివరామయ్యను అడిగాడు. మరి చనిపోయిన గుర్రం ఎలా వస్తుందని శివరామయ్య ఖాన్‌ను అడిగాడు. సయ్యద్‌ఖాన్‌ తన తప్పు తెలుసుకున్నాడు. తనను క్షమించి ఇంకో గుర్రాన్ని కొనుక్కునేదానికి లెక్క ఇప్పించమని శివరామయ్య ను అడిగాడు. శివరామయ్య అవధానితో ఖాన్‌కు గుర్రాన్ని కొనుక్కోవడానికి లెక్క ఇప్పించాడు. ఖాన్‌ అవధానికి కుండల లెక్క కట్టిచ్చి ఎళ్లిపోయాడు.. అక్కడున్న వారంతా శివరామయ్య భలే తీర్పిచ్చాడని మాట్లాడుకున్నారు. మొండివాడైన ఖాన్‌కు చక్కటి గుణపాఠం చెప్పాడని అనుకున్నారు. 24. తృప్తికి ఫలితం , విద్యార్థి : ఎన్‌. లక్ష్మీదేవి రవ తరగతి, ఎంపిపి ప్రైమరీ స్కూల్‌, మల్లేపల్లె, బిమఠం కక ్‌ తల్లిదండ్రులు : ఎన్‌. చెన్నమ్మ ఎన్‌. ఎరికలయ్య యు. క 'హెడ్నాస్టర్‌ : రుక్మిణీదేవి . చెరుకుపల్లెలో ఓ ఎడాది కరువొచ్చింది. తినడానికి తిండిలేక ఆఊరి ప్రజలంతా అల్లాడిపోయారు. ఊళ్లో ఒక భూస్వామి ఈ పరిస్థితిని చూసి ఎంతో చలించిపోయాడు. తన వంతు సాయంగా ఊళ్లోని పిల్లలకు మధ్యా హ్నంపూట రొట్టెలు పంచాలని అనుకున్నాడు. కడం రిల్లో కు లా 2

ఒక బుట్టను పిల్లలకు చూపిచ్చి దీన్లో మీకు కావాల్సినన్ని రొట్టెలున్నాయి. ఒక్కొక్కరు వరుసగా వచ్చి తీసుకోండి. మళ్లీ రేపు ఇదే యాలకు రండి ఆన్నాడు భూస్వామి. చాలా ఆకలితో ఉండడం వల్ల పిల్లలంతా వరస తప్పి బుట్ట మీద పడినారు. ఒకరినొకరు

• తోచుకుంటా ఎగబడినారు. ఎవరికి దొరికింది వాళ్లు తీసుకొని ఇంటికి పోయినారు. అందులో అన్నిటికంటే చిన్నసైజుండే రొట్టెను మాత్రం ఎవరూ తీసుకోకపాయిరే. ఈ గొడవకు దూరంగా ఓ పక్కన నిలుచుకున్న నిర్మల ఆ చిన్నరొట్టెను తీసుకుంది. తరువాత

• భూస్వామి దగ్గరికి వెళ్లి అయ్యా ! మీరు ఈ రొట్టెను మంచి మనసుతో ఇచ్చినందుకు దండాలయ్యా అంది. ఇంటికి వెళ్లి ఆ రొట్టెను వాళ్లమ్మకిచ్చి జరిగిందంతా చెప్పింది నిర్మల. అమ్మాకూతురు రొట్టెన ఇరసగానే అందులో ఓ బంగారునాణెం కనిపించింది. బంగారు నాణేన్ని చూసి వాళ్లిద్దరూ కంగారుపడినారు. యాడనో ఎదో పొరపాటు జరిగింది అనుకున్నారు. బంగారునాణేన్ని వెంటనే భూస్వా మికిచ్చిరా అంటూ నిర్మల వాళ్ల అమ్మ చెప్పింది. నిర్మల భూస్వామి ఇంటికి చేరుకుని రొట్టెలో ఉన్న బంగారునాణం గురించి చెప్పి, నిజాయతీగా దాన్ని ఆయప్పకు ఇవ్వబోయింది. నేను కావాలనే రొట్టెలో బంగారు నాణాన్ని పెట్టిచ్చినానమ్మా. దొరికిన దాంతో ఎవ్వరు తృప్పి పడతారో వాళ్లకే మంచి జరుగుతుంది పాపా. అది చెప్పడానికే ఇలా చేసినా. నీ నిజాయితీ నాకు నచ్చిందమ్మా. బంగారునాణం ఇంటికి తీసుకుపో తల్లీ అని నిర్మల తల నిమురుతూ అన్నాడు భూస్వామి.

25. నిజాయితీ విద్యార్థి : పి, నాయిదివ్య, 6వ తరగతి, గ చా రాజు ఐఐటి మెడికల్‌ ఫౌండేషన్‌స్కూల్‌, సాయినగర్‌, రాజంపేట "'సడ్రళ్టు. తల్లిదండ్రులు : పి.ఇందిర, రఘునాధరెడ్డి ల రంగాపురం అనే గ్రామంలో ఒక పేదరైతు కుటుంబం ఉండేది. వారికి ఒక కొడుకు పుట్టాడు. వాడి పేరు రాము. వాడు ఎప్పుడూ అల్లరిచిల్లరి పనులు చేస్తుండేవాడు. వాడిని చూసి వారి తల్లిదండ్రులు చాలా బాధ పడేవారు. వాడిని పక్కనున్న రామాపురం

. పాఠశాలలో చేర్పించారు. అక్కడ మాస్తార్లు చదువుతోపాటు వినయ విధేయతలు, మంచి విషయాలు కూడా నేర్పిస్తారు. రాము మంచి విషయాలను విని మంచివాడిగా మారాలని

. అనుకుంటాడు.

/ ఒకనాడు రాము బడి నుంచి ఇంటికి వస్తుండగా దారిలో ఒక మూట కనిపించింది. దానిని జ్యగత్తగా ఇంటికి తెచ్చి వారి తల్లి దండ్రులకు చూపించారు. రాము తల్లి ఈ డబ్బు, నగలతో మన కష్టాలు తీరిపోతాయి, ఈ డబ్బు దొరికిందని ఎవరికి చెప్పద్దు అని అంది. అప్పుడు రాము ఈ డబ్బు మనకి వద్దు, పరుల నొమ్ము పాము వంటిది అని మా మాస్తారు చెప్పారు. ఈ డబ్బు పోయిందని వాపం వారెంత

బాధపడుతున్నారో, వారెవరో తెలుసుకుని వారి డబ్బు తిరిగి ఇచ్చేదామని అన్నాడు. తల్లిదండ్రులు రాము తెలివి, మంచిమనసు, నిజాయితీకి ముచ్చటపడి సరే అన్నారు. ఆ తరువాత ఆడబ్బు రామాపురం పూజారిది అని తెలుసుకుని వారి ఇంటికి వెళ్లి డబ్బు నగలు ఇవ్వగా, అప్పుడు ఆ పూజారి నువ్వు చాలా నిజాయతీపరుడివి, నాకుమార్తె పెళ్లి _ ఆగిపోకుండా కాపాడావని కృతజ్ఞతలు చెప్పినాడు. రాము నిజాయతీ గురించి రంగాపురం రాజు గారికి ఆనోటా ఈనోటా తెలిసింది. రాజుగారు రాము ఇంటిని వెతుకుంటూ వచ్చాడు. రాము ఇంటిని, కుటుంబాన్ని చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు. పేద కుటుంబానికి చెందినవాడైనా " అతను చూపిన నిజాయతీని మెచ్చుకుని, నీకు దొరికిన డబ్బు కన్నా పది రెట్లు ఎక్కువ డబ్బు ఇస్తున్నాను తీసుకో అని చెప్పాడు. బహుమానాన్ని తీసుకుని రాము, అతని తల్లిదండ్రులు ఎంతో సంతోషించారు. 2జ6. వరాల శంఖు

విద్యార్థి : జి. వెంకటసుబ్బమ్మ 7వ తరగతి, ఎపియుపి స్కూల్‌, తంగేడుపల్లి, బి.కోడూరు తల్చిదండ్రులు : జి.సిద్ధమ్మ వెంకటేష్‌ ఖా 'హెడ్నాస్టర్‌ : ఎ, బాలయ్య జ్తు '

ఒక ఊరిలో ఆనంద్‌ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. ఓరోజు అతను ఒక మామిడితోటకు పోయి మామిడికాయలు దొంగిలించాడు. తోటమాలి అది చూసి అతన్ని వెంటపడ్డాడు. ఆనంద్‌ ఆ తోట నుంచి తప్పించుకుని పారిపోతుండగా అతనికి దారిలో కాలికి ఎదో తగిలి కింద పడిపోయాడు. ఏంటా? అని చూడగా అతనికి ఒక శంఖు కనిపించింది. ఆ శంఖు నుంచి సముద్రపు అలలాంటి శబ్బం వినిపించింది. అది విని నానమ్మ చెప్పిన విష యం గుర్తుకు తెచ్చింది ఆనంద్‌కు. వెంటనే ఆ శంఖు తీసుకుని చెవి దగ్గర పెట్టుకుని శ్రద్ధగా వినసాగాడు. నువ్వు అదృష్టవంతుడివి బాబూ, నేను మూడు కోరికలు తీర్చగలను, జాగ్రత్తగా ఆలోచించి కోరుకో అని ఆ శంఖు నుంచి మధురమైన మాట వినిపించింది. ఆనంద్‌ నమ్మలేకపోయాడు. ఎం కోరిక అడ గాలబ్బా అని ఆలోచిస్తుండగా, ఎక్కడున్నావురా తుంటరి కుర్రాడా? ఈరోజు నిన్ను వదలను అని దూరం నుంచి శబ్దం వినిపించింది.

తోటమాలి ఆనంద్‌ను వెంబడిస్తున్నాడు. అయ్యో తోటమాలి చేతిలో చిక్కానంటే నన్ను చితకబాడుతాడే అని ఆనుకున్నాడు. శంఖూ, నన్ను ఒక పెద్దమామిడి చెట్టలాగా ” చెయ్యి అన్నాడు ఆనంద్‌. ఆశ్చర్యం! వెంటనే ఆనంద్‌ ఒక పెద్ద చెట్టులాగా మారిపోయాడు. తోటమాలి ఆనంద్‌ను వెతుక్కుంటూ ఆచెట్టు ముందునుంచే వెళ్లాడు. కానీ గమనించకుండా

పోయాడు. హమ్మయ్య! తప్పించుకున్నాను, ఇక నా ముందటి రూపం తెచ్చుకుంటాను

అని మనసులో అనుకున్నాడు ఆనంద్‌. ఆ శంఖు తీసుకుని తన చెవి దగ్గర పెట్టు

కుందామని చేయి చాచబోయాడు. అప్పుడు అర్ధమైంది అతనికి. పూర్తిగా చెట్టులాగా మారిపోయానని, చేతులు ఉండవని, మాట్లాడలేనని. అయ్యో దేవుడా! ఇప్పుడెలా అని బాధపడ్డాడు. ఆనంద్‌ కోసం ఎంత వెతికినా దొరకక పోవడంతో తోటమాలి వెనుదిరిగాడు.

• ఆమామిడిచెట్టు ముందు నుంచే వెళ్తూండగా అతనికి శంఖు కనిపించింది. వెంటనే ఆ శంఖును తీసుకుని తన చెవి దగ్గర పెట్టుకున్నాడు. ఏం కావాలో కోరుకో అని ఆశంఖు నుంచి మధురమైన శబ్దం వినిపించింది. ఆహా! ఎంత మధురంగా ఉంది అనుకున్నాడు. " ఒక కొడుకు నాకు ఉంటే ఎంతబాగుండో అనుకున్నాడు తోట మాలి. ఆనంద్‌ రెండో కోరిక కోరుతున్నాడనుకుని ఆ శంఖు వెంటనే మామిడి చెట్టు రూపంలో ఉన్న ఆనంద్‌ను ఒక చిన్నకుర్రాడి రూపంలోకి మార్చింది. అది చూసి తోటమాలి భయపడిపోయి ఆ శంఖును కిందపడేసి పోయాడు. చిన్న కుర్రాడి రూపంలో ఉన్న ఆనంద్‌ ఆ శంఖుని తీసుకుని తన చెవి దగ్గర పెట్టుకుని నన్ను నా అసలు రూపంలోకి తీసుకురా లన్నాడు. అలా కోరు కుంటూనే అసలు రూపంలోకి వచ్చాడు ఆనంద్‌. ఆ శంఖును దూరంగా విసిరేసి ఇంటికి బయలుదేరాడు ఆనంద్‌.

27. దానసిద్ధి విద్యార్ధి : కె. బేబిచేతన ల 4వ తరగతి, ఉషాకిరణ్‌స్కూల్‌, వేంపల్లి స్తత తల్లిదండ్రులు : 3.స్వాతి, రామప్రసాద్‌రెడ్డి / | న | హెడ్మాస్టర్‌ : బి.ఎస్‌. రమణారెడ్డి నం రామాపురం అనే ఊరిలో ధర్మయ్య అనే పెద్ద రైతు ఉండేవాడు. ఆయన పేరుకు తగినట్లుగా కష్టాలలో ఉన్నవారికి సాయం, అడిగిన వారికి దానధర్మాలు చేస్తూ ఉండేవాడు. ధర్మయ్యకు అతని తండ్రి పోలికలతో ఒక్కగానొక్క కొడుకు ఉండేవాడు. ఆ కొడుకుకు తన తాతగారి పేరున వెంకన్న అని పేరు పెట్టుకున్నాడు ధర్మయ్య. అయితే ఆ వెంకన్న తన తాతగారి బుద్ధులను పుణికిపుచ్చుకున్నాడు. పిల్లగాడు వెంకన్న తాతగారిలాగే పిసి నారిగా ఉండేవాడు. తండ్రి ధర్మయ్య చేసే దానధర్మాలు వెంకన్నకి నచ్చేవి కావు. తన . తండ్రితో ఎప్పుడూ ఈవిషయమై తగవు 'పెట్టుకునవాడు. ఒకరోజు ధర్మయ్య తన కొడుకును తీసుకుని పొలానికి వెళ్లి వెంకన్నతో విత్తనాలను _ నాటించాడు. ఎందుకు నాన్నా నాతో విత్తనాలను నాటిస్తున్నావని అడిగాడు. కొద్ది రోజులు
28. ఆగిచూడు అన్నాడు ధర్మయ్య . కొద్దిరోజుల తరువాత మొక్కలు పెరిగి, పంట కోతకు వచ్చింది. అప్పుడు ధర్మయ్య వెంకన్నతో నీవు ఎన్ని మొక్కలు నాటావు అని అడగగా ఒక్కటి అని చెప్పాడు. ఒక విత్తు భూమిపై వేస్తే ఆ విత్తు ఎన్ని గింజలు ఇచ్చిందో చూడు! అలాగే మనం కూడా ఇతరులకు దానం చేస్తే వారి అవసరాలు తీరుతాయి. ఒక విత్తనం భూమిపై వేస్తే ఆవిత్తనం ఎన్నో విత్తనాలను ఇచ్చినట్లుగా మనకున్న దాంట్లో

కూడా ఇతరులకు సహాయం చేస్తే ఆ భగవంతుడు కూడా మనకు మరింత సంప దను చేకూరుస్తాడు అని చెప్పాడు ధర్మయ్య, ఇతరుల అవసరాలను బట్టి వారికి మనం చేయాల్సిన సహాయం చేయాలి. అలాగాకుండా విత్తనాలను దాచి పెట్టుకుని, పొలాల్లో పయకుండా ఉంటే, అవి పుచ్చిపోయి క ఎండిపోయి పనికి రాకుండా పోతాయి. దానగుణం అన్ని సంపదలకు మూలమని అందుకే మన పెద్దలు అంటారని చెప్పాడు. ఈవిషయం విన్న తర్వాత వెంకన్న కూడా దానధర్మాలు ం చేయడానికి ముందుకు వచ్చాడు. ఆనందంగా జీవించాడు. అతని సంపద కూడా పెరుగుతూ పోయింది. 28. బ్రతుకుతెరువు క్‌ విద్యార్ధి : సి.వి. బద్రీనాథ్‌ క. 7వ తరగతి, శ్రీవిద్యాధరి స్కూల్‌, పులివెందుల ను తల్లిదండ్రులు : జయలక్షిదేవి, నాగారునరెడి సో .. అనంతపురంలో రాజయ్య అనే ధనికుడు ఉండేవాడు. అతనికి ఒక్కడే సంతానం. అతని పేరు గంగయ్య గంగయ్య పుట్టిన కొద్ది రోజులకే తల్లి దండ్రులు మరణించారు. దీంతో గంగయ్యకు చెప్పే వారెవరూ లేక తండ్రి సంపాదించిన ఆస్తి మొత్తం సోంబేరిలా ఖర్చు చేశాడు గంగయ్య, లెక్కంతా అయిపోతానే గంగయ్య బతకడానికి ఇంక దారి కనిపించ లేదు. అప్పటికప్పుడు చచ్చిపోదామని ఊరు విడిచి వెళ్లిపోయినాడు. అట్లా పోతాంటే గంగయ్యకు ఒక అవ్వ కనిపించింది. ఆమె మామిడి పళ్లమ్ముతాంది. గంగయ్య ఆవిడ దగ్గరికి ఎల్లి ఓ అవ్వా, ఇంత మండుటెండలో మామిడిపళ్లు అమ్ముతాండవే, నీకు కష్టంగా లేదా అని అడిగినాడు. దానికి అవ్వ ఎంకష్టం నాయనా, నా అనేవారు లేరు. బ్రతకడానికి ఏదోఒక పని చేయాలిగదా, అందుకే ఈపని చేస్తున్నానంది. అవ్వ బెప్పే నీతి మాటలు గంగయ్యను ఆలోచింపజేశాయి. ఆ దోవలోనే ఇంకొంచెం ముం దు౭ళ్లాడు. అక్కడ పదేళ్లపిల్లోడు. "* కట్టిలు కొడతా కనబడినాడు. వాని దగ్గరికి వోయి చిన్నతనంలోనే నీకిన్ని కష్టాలిచ్చిన ఆ దేవుణ్ని ఎప్పుడూ నీవు తిట్టు కోలేదా అని అడిగినాడు గంగయ్య, దానికి ఆ పిల్లాడు గ దేవుణ్ని నిందిస్తే ఎట్లా, దాని వల్ల లాభమేముంది, (బతుకు తెరువు కోసం ఏదో ఒక పని చేయాలి గదా అని బదిలిచ్చినాడు. గంగయ్యకు బుద్ధి వచ్చినాది. పండు ముసలి అవ్వ, పదేళ్ల పిల్లోడు (బతుకు తెరువు కోసం కష్టపడతాంటే నేను మాత్రం సచ్చిపోవడానికి ఊరు విడిచి వెళ్లిపోతాండ. నసెంత మూర్చుడిని, అని గంగయ్య తిరిగి తన ఊరికి బయలుదేరాడు. ఊళ్లో గంగయ్యకు

రత్తయ్య అనే భూస్వామి బాగా పరి చయం. అతని దగ్గరికి వోయి కొంత భూమిని గుత్తకు తీసుకున్నాడు గంగయ్య కష్టపడి పని చేసి పంట పండిచ్చినాడు. పండిన పంటలను అమ్మి బాగా లెక్క సంపాయిచ్చినాడు. ఆలెక్కతో మిగిలిన జీవితమంతా ఆనందంగా

• గడిపినాడు. , 209. నారాయణ..నారాయిణ.. విద్యార్థి : ధారా తరుణ్‌,5వ తరగతి. .. మండల పరిషత్‌ ఉన్నత పాఠశాల, గొల్లపల్లి, మైలవరం తల్చిదండ్రులు : చంద్రమ్మ సుబ్బరాయుడు _ హెడ్యాస్టర్‌: సుబ్బరాయుడు గొల్లపల్లె గ్రామంలో ఒక అవ్వ ఉండేది. ఆ అవ్వకు ఒక మనుమడు ఉన్నాడు. ఆ మనుమడు వట్టి అమాయకుడు. వాడు పెద్ద అయినాడు. వాళ్ల అవ్వ ఎమిరాా, నువ్వు పది రూపాయలు కూడా సంపాయించకుండావు, నేను చనిపోతే నువ్వు ఎట్ల బతుకుతావురా అని తిట్టింది. ఎట్లోగట్ల వెయ్యి రూపా యలు సంపాదించాలనుకుని అవ్వకు చెప్పకుండా ఇంట్లో నుంచి పారిపోయి నాడు మనుమడు. నడుచుకుంటూ బోతున్నాడు. రాత్రి అయింది. ఒక సత్రం కాడ పనుకున్నాడు. ఆ దారిలో ముగ్గురు దొంగలు పోతున్నారు. ఆ దొంగలు వాన్ని లేపారు. ఎ ఊరు అని అడిగారు. మాడఊురు గొల్లపల్లె అని చెప్పాడు. నీపేరేంది లని అడిగారు దొంగలు. నాపేరు నారాయణ అని చెప్పాడు. ఎమి ఈడ పనుకున్నావు, ఇల్లు లేదా అని అన్నారు. మా అవ్వ పది రూపాయలు కూడా సంపాయించలేదని తిట్టింది. అందుకే నేను ఎట్టోకట్ట డబ్బు సంపాదించాలని పారిపోయి వచ్చాను. వస్తుండగా రాత్రి అయింది. అందుకే ఈడ పడుకున్నాను అని చెవ్పాడు నారాయణ. అన్నా నేను కూడా మీతోపాటు వస్తాను, మీ సామాన్లు మోస్తాను, మీవెనకాలే వస్తాను అని చెప్పాడు నారా యణ. వాళ్లలో ఇద్దరు, వద్దురా అన్నారు. ఒక్కడు ఉండుకోని ఉండనీలేరా మన పనకాలెే వసాడులే అన్నాడు. దొంగతనం కోసం ఒక ఇంటికి కన్నం పెట్టి లోపలికి పోయారు. బట్టలు, బంగారు మూటకట్టారు. ఇంతలో ఇంటి బయట నారాయణకు గుడి కనిపించింది.

• వాళ్ల లవ్వ రోజు సామికి దీపంబెట్టి బొట్టు పెట్టుకొని గంట కొడుతుందని గుర్తుకు వచ్చింది. అంతే బయటికి పోయి గుడిలో దీపం వెలిగించి బొట్టు పెట్టుకుని టంగ్‌ిటంగ్‌ మని ... గంటకొట్టాడు నారాయణ. వాళ్లందరూ లేచి దొంగల్రోయ్‌ దొంగలు. పట్టుకోండి అని ” .. లరి చారు. ఇంతలో దొంగలు తప్పించుకున్నారు. ఒరే నువ్వు వద్దురా, నీవల్ల మేము దొరికిపోయేటోళ్లం, నువ్వు మా వెనకంబడీతా రావొద్దని అన్నారు. నారాయణ ఓన్నా ఓన్నా అని బంగపోయినాడు. దీంతో వాళ్లు కరిగిపోయి రానీలేరా అన్నారు. మరొక ఇంటికి కన్నం పెట్టి లోపలికి పోయినారు. అన్నీ మూటలు కట్టినాక ఒక తిండిపోతు దొంగ ఒరే, సబ్బియ్యం బెల్లం, చెక్కర, శనగబ్యాడలు, గ్యాస్‌ ఉందిరా పాయసం చేసుకుందాం

అన్నాడు. సరేలేరా పాయిసం చేయి అన్నారు. పాయిసం చేసినారు. తలా ఒక గ్లాసులో అందరూ వాయిసం పోసుకుని నారాయణకు కూడా సగం పాయిసం పోశారు. నారాయణ పాయసం కాలతా ఉంది కదా అందుకని, ఉప్పూ... ఉప్పూమని ఊపుకుంటూ తింటూ వస్తున్నాడు. ఆ ఇంట్లో నిద్రపోతున్న అవ్వ కాడికి వచ్చాడు. ఆ అవ్వకూడా తన అవ్వలాగే అనిపించింది నారాయణకు. అవ్వా పాయిసం కావాలా అని అడిగాడు. అవ్వ గురకలు తీస్తోంది. అవ్వ అడగలేక నోరు తెరుస్తుందే మోనని కాలే పాయిసం నోట్లో పోశాడు _ నారాయణ. నోరు కాలింది. గట్టిగా అరిసింది. అందరూ దొంగలు, దొంగలు అని గట్టిగా అరిచారు. వాళ్లు పరిగెతారు. ఒరే వద్దురా, వాడు ఆసలే వద్దురా అని అన్నారు దొంగలు. ఓన్నా ఎట్టనో పారవాటెంది. ఇక చేయన్లేన్నా అన్నాడు నారాయణ. మళ్లీ ఒక ఇంట్లో కన్నం పెట్టి లోపలికి వెళ్లి అన్నీ మూటలు కట్టారు. ఒక దొంగ కలశము చెంబు చూసి వెండి చెంబురా అని అరిచాడు. మరొకదొంగ ఇది బంగారు చెంబురా అని తరిచాడు . అప్పుడు నారాయణ నాకు తెలుసులే అన్నా అని చెంబును తీసుకుని కింద వేశాడు. గట్టిగా శబ్దం వచ్చింది. నారాయణతో ఉండే దొంగ లందరూ దాక్కున్నారు. చుట్టుపక్కల వాళ్లందరూ లేచారు. అందరినీ పిలుచు కొచ్చారు. ఒకమూల అవ్వ అంతా నారాయణుడికే తెలుసు లని అనింది. నారాయణ అంతా నాకేనా, ఒక్కడు మంచం మీద, ఒక్కడు తొట్లో, ఒక్కడు బీరువా వెనకాల ఉన్నాడని గట్టిగా అరిచాడు. నారాయణ వల్లే దొంగలు దొరికారు. లేకుంటే అంతా దోచుకు పోయేవాళ్లు అని ఐదు వేలు నారా యణకు బహుమతిగా ఇచ్చారు గ్రామస్తులు. 30౦౪. పుస్తకాలప్రియుడు ర్జ్యాకైాబ్‌? 7వ తరగతి. శ్రీ విశ్వభారతి విద్యానికేతన్‌, నాగిరెడ్డిపల్లె, నందలూరు నో. తట్లదం(డ్రులు : జి.అరుణ, సుధాకర్‌బాబు హెడ్మాస్టర్‌ : షేక్‌ మహ్మద్‌అలీ మా తమ్ముడి పేరు రాహుల్‌. వాడికి చదువంటే ప్రాణం. తనక్తాసు పుస్తకాలే కాకుండా ఎన్నో ఇతర పుస్తకాలు చదివేవాడు. ఆఖరికి ఎక్క డైనా ఏ చిన్న కాగితం ముక్క దొరికినా దానిని చదవకుండా వదిలేవాడు కాదు. ఒకసారి మా తల్లిదండ్రులు శ పట్నం వెళ్లినప్పుడు రాహుల్‌ కోసం ఒక కథల పుస్తకం కొనుక్కొని వచ్చారు. ఆ పుస్తకం రాహుల్‌కి చాలా నచ్చింది. ఇంకా చదవాలనిపించింది. కాని మాడఊరిలో అలాంటి పుస్తకాలు దొరకవు. మాడరి పక్కనున్న టౌన్‌లో ఆ పుస్తకాలు దొరుకుతాయి. కాని వాటిని కొనుక్కోవడానికి మాదగ్గర డబ్బులు లేవు. ఒకసారి మా ఇంటికి బంధువులొచ్చారు. వారు తిరిగి పోతూ మా తమ్ముడికి కదం ఫీర్లోళ్ట కతయ అతత 29

కొంత డబ్బు ఇచ్చారు. రాహుల్‌ ఆడబ్బును జాగ్రత్తగా దాచుకుని, వేసవి సెలవుల్లో ఒక రోజు నడుచుకుంటూ టౌన్‌కు పోయాడు. పుస్తకాల మవాపుకి వెళ్లి తనకు నచ్చిన మంచి పుస్తకం తీసుకున్నాడు. కానీ రాహుల్‌ దగ్గర ఉన్న డబ్బు ఆ పుస్తకం కొనడానికి

• సరిపోలెదు. చాలాసిపు ఆలో చించిన తరువాత తన దగ్గర ఉన్న డబ్బు ఆ మాపు యజమానికిచ్చి నను ఇక్కడే కూర్చోని చదువుకుంటాను. మొత్తం డబ్బు ఇవ్వగలిగిన రోజు దీన్ని తీసుళ్తాను. సరేనా అన్నాడు. అందుకు వాపు యజమాని ఒప్పుకున్నాడు.

• రాహుల్‌ తీసుకున్న పుస్తకం చాలా పెద్దది. అందువల్ల ఆ రోజు సాయ ౦త్రంలోగా సగం కూడా చదవలేకపోయాడు. సాయంత్రం ఇంటికి వచ్చాడు. మర్నాడు మళ్లీ షాపుకి వెళ్తాడు. అలా ఆపుస్తకం పూర్తయ్యే వరకు రోజూ షాపుకి వెళ్లవాడు. అక్కడ రాహుల్‌ నచ్చిన పుస్తకాలు చాలా ఉన్నాయి. కాని వాటని కొనుక్కోలేడు. ఆ పుస్తకం చదవడం పూర్తి చేసిన రోజు నువ్వు రేపటి నుంచి ఇక్కడి రానవరసం లేదు అని షాపు యజమాని చెప్పాడు. రాహుల్‌ ఆ మాటలు విని చాలా దిగులు పడ్డాడు. కాని ఆ వాపు యజమాని, నీ పట్టుదల చూస్తే చాలా ముచ్చటెస్తోంది. అంతదూరం నుంచి నడుచు కుంటూ వచ్చి శద్దగా చదువుతున్నావు. నీరు కావాల్సిన పుస్తకం తీసుకుని అది పూర్తయ్యాక తెచ్చివ్వు. మరొకటి తీసుకళ్ళువు కాని సరేనా అని అన్నాడు. రాహుల్‌ సంతో షానికి అవధులు లేవు. విద్యార్థి : ఎం.వి. వినయ్‌ | వై 7వ తరగతి, ఎంపియుపి స్కూల్‌, రాజువారిపేట, చాపాడు = మ తల్లిదండ్రులు : ఎం.ల్టర్టీదేవి, రాము వ గటట. హెడ్నాస్టర్‌ : కె.వి. రూన్సీలక్ష్మీ భాయ్‌ ల

అనగనగా ఒక రాజు ఉండేవాడు. ఆ రాజు ఇంకొక రాజును మోసం చేసి రాజ్యాన్ని లాక్కొని చంపేశాడు. చనిపోయినరాజు భార్య, ఆయన కొడుకు రాజ్యం బయటడండేవారు. ఒకరోజు చనిపోయిన రాకుమారుడు వేటకు పోయి ఎంత సేపటికి తిరిగి రాలేదు. వాళ్లమ్మ బాధపడుతా ఉంది. రోంత సేపటికి రాకుమారుడు ఇంటికి

• _ వచ్చాడు. వాళ్లమ్మకుమా రా ఇక్కడ ఒక గుహ ఉంది. ఆ గుహలోనికి వెళ్లొద్దు అన్నది. కానీ కారణం చెప్పలేదు. రాకుమా రుడు మరుసటిరోజు ఎందుకని ఒక ముసలాయన్ను

__ లడిగాడు. ముసలాయన, నాయనా గుహలోనికి పోయినోళ్లు ఇంతవరకు ఎవరూ తిరిగి

• బయటకు రాలేదని చెప్పాడు. రాకుమారుడు గుహలోనికి వెళ్లాలనుకున్నాడు. మరుసటిరోజు వాళ్లమ్మ దీవెన కోసం వెళ్లాడు. వాళ్లమ్మక్షేమంగా వెళ్లిరా కుమారా! అన్నది.

రా కుమారుడు గుహలోకి పోతూ ఉంటే ఒక సింహం ఎడుస్తూ కనిపిం చింది. రాజకుమారుడు దాని దగ్గరికి పోయి ఎమైందని అడిగాడు. రాజు నా కాలికి ముల్లు గుచ్చుకున్నది అని సింహం అన్నది. రాకుమారుడు ముల్లు తీసి కట్టుకట్టాడు. రాజా,

నాసాయం కావాల్సినప్పుడు పిల్చు అని సింహం అన్నది. రాకుమారుడు సరేనని పోతూ ఉంటే నలుగురు వ్యక్తులు ఐదు వస్తువుల కోసం కొట్లాడుకుంటూ కనిపించారు. వాళ్లునాకు రెండు కావాలి, నాకు రెండు కావాలి అంటూ కొట్లాడుతూ ఉన్నారు. రాకుమారుడు వాళ్ల దగ్గరికి వెళ్లి నేను నాలుగు దిక్కులకు నాలుగు బాణాలు ఇడుస్తాను, బాణాన్నిముందు = తెచ్చే వాళ్లకు ఐదు వస్తువులు చిక్కుతాయి. అని బాణాలు ఇడిచినాడు. వాళ్లు బాణాల కోసం వెళ్లగానే ఆ ఐదువస్తువులను రాకుమారుడు తీసుకుని పోయా డు. ఆ ఐదు వస్తువుల్లో ఒకటి గాలికి ఎగిరేచాప. మరొకటి ఎన్నయినా నీళ్లు ఇచ్చే సీసా. మరొకటి ఎంతలయినా లెక్క ఇచ్చి సంచి. మరొకటి ఎంత మందినైనా కట్టిపేసే తాడు. మరొకటి ఎంతమందినైనా కొట్టె మాయలకట్ట. నీళ్లుతాగిపోతూ ఉంటి రాకుమారునికి ఆకలి అయింది. అతను చాపమీద

ఎక్కిపోతూ కిందికి చూశాడు. ఒక కొట్టం కనిపిచ్చింది. అక్కడికి వెళ్లే తన ఆకలి తీరుతుందని కిందికి పోయినాడు. ఒక ముసలిఅవ్వ ఉంది. ఆ అవ్వ దగ్గరికి ఎళ్లి అవ్వా నాకు రోంత బువ్వ పెడతావా లని అడిగాడు. అవ్వ సరేనని బువ్వ పెట్టింది. రాకుమారుడు తన ఆకలి తీర్చినందుకు అవ్వకు రొంత లెక్క ఇచ్చి అక్కడి విశేషాలు అడిగాడు. అవ్వ నాయనా ఇక్కడ ఒకరాజు ఉన్నాడు. అతను రెండు పరీక్షలు పెడతాడు. ఆ రెండు పరీక్షలలో నెగ్గినవాడికి కూతురినిచ్చి పెళ్లి చేస్తాడు. ఓడిపోయిన వాళ్లను ఊరి తీస్తాడు అన్నది. రాకుమారుడు చాపమీద ఎక్కి రాజు దగ్గరికి పోవాలనుకున్నాడు.

రాకుమారుడు రాజ్యాన్ని చేరగానే సైనికులందరూ చుట్టుముట్టారు. వారిని తన దగ్గర ఉన్న తాడుతో కట్టేసి మాయలకట్టెతో కొట్టమన్నాడు. సైనికులు ఆ దెబ్బలకు తట్టుకోలేక తిరిగి రాజ్యంలోకి ఎళ్లి జరిగింది రాజుకు చెప్పారు. రాజు వంటనే బయటకు వచ్చి ఎవరు నువ్వు అని అడిగాడు.

రాకుమారుడు రాజుగారికి దండం 'పెట్లి తను ఎందుకొచ్చిందీ చెప్పాడు. నేను రెండు పరీక్షలు పెడతాను. అందుకు నువ్వు సిద్ధమా అని రాజు అడిగాడు. రాకుమారుడు సరే అన్నాడు.

మొదటి పరీక్షగా రాజు, అడవిలోని రెక్కల సింహం రెక్కలు తెచ్చివ్వమని అడిగాడు. రాకుమారుడు వెంటన చాపమీదకు ఎక్కి రెక్కల సింహం ఉన్న చోటికి ఎళ్లాడు. ' . ఇంతకు ముందు తాను సాయం చేసిన సింహాన్ని పిల్చి, రెక్కల సింహాన్ని చంపించాడు. ఆ రెక్కలను తీసుకుని రాజుకు తెచ్చి ఇచ్చాడు.

రెండో పరీక్షగా, కొండ మీద ఉన్న గంట శబ్దాన్ని వినిపిచ్చమన్నాడు రాజు. క్ష రాకుమారుడు కొండమీదకు వెళ్లి మాయలకట్టెతో గంటను కొట్టమన్నాడు. ఆ శబ్దానికి రాజు నిద్ర లేచి శుత్రువు లేమోనని భయపడి 'సైన్యాధికారిని పిల్చి యుద్దానికి సిద్ధం కొమన్నాడు. సైనాధికారి, రాజా అది రాకుమారుడు కొట్టిన గంట శబ్ధం అన్నాడు. వెంటనే రాకుమారున్ని పిల్చి కూతురిని ఇచ్చి పెళ్లి చేశాడు. కానుకగా సగం రాజ్యాన్ని ఇచ్చాడు. కటఫ ఫిర్లోళ్ళ కతీయ అలతతతతతతలత22లం?

ఎంటనే రాకుమారుడు వాళ్లమ్మ దగ్గరికి వెళ్లి జరిగినదంతా చెప్పాడు. ఆమె సంతోషపడింది. రాకుమారుడు అమ్మను తీసుకుని పోయి కానుకగా వచ్చిన రాజ్యాన్ని పాలిస్తూ భార్యతో సంతోషంగా జీవించసాగాడు. 3౩2. ప్రతిభ - ప్రోత్సాహం క్‌ విద్యార్థి : జి.వి. శ్రీకళ న ' 7వ తరగతి. శ్రీవిశ్వభారతి విద్యానికేతన్‌, నాగిరెడ్డిపల్లె, నందలూరు న్య! తల్లిదండ్రులు : జి. నాగరాజు ని 'హెడ్నాస్టర్‌ : షేక్‌, మహ్మద్‌అలీ | ని మా ఊరిలో రాము అనే అబ్బాయి ఉండేవాడు. అతడికి పాటలంటే చాలా ఇష్టం. ఎక్కడైన మంచిపాట వినబడితే అది పూర్తయ్యే వరకు అక్కడే ఉండేవాడు. ఎప్పుడూ ఎదో ఒక కూనిరాగం తీస్తుండేవాడు. కానీ వాళ్ల నాన్నగారికి పాటలంటే పెద్దగా ఇష్టం ఉండేది కాదు. రాము ఇంట్లో ఉదయం పూట పాటలు పాడితే పొద్వన్న ఈ గోలేంటి? అనవాడు. కాస్త చీకటి పడ్డాక పాడితే, రాత్రిపూట రాగాలేందిరా అని తిట్టేవాడు. ఈ పాటలు పాడుకునే బదులు భక్తిపాటలు పాడుకుంటే మనసుకు ప్రశాంతత దొరుకు తుంది కదా అశనవాడు. దానితో నాన్నకు భయపడి రాము ఇంట్లో ఆయన ఉన్నప్పుడు పాటలు పాడడం మానేశాడు. దాంతో తోటి 'స్నహితుల దగ్గర రాము పాటలు పాటేవాడు. వాళ్ల స్నహితులు కూడా ఇతని కూనిరాగాలను ఇష్టపడేవారు కాదు. అందుకే చెట్ల వెంట, పుట్టల వెంట తిరుగుతూ పాడు కునేవాడు రాము. ఒక రోజు రాము వాళ్ల మామయ్య వచ్చాడు. రాము గురించి చాలాసేపు ఎదురుచూశాడు. సాయంత్రం అవుతున్నా రాము ఇంటికి రాకపోవడంతో వాన్ని వెతుకుతూ బయలుదేరాడు. వాళ్ల మామయ్య ఊరంతా వెతికాడు. కానీ రాము ఎక్కడాకన్పించలేదు. చివరికి ఊరి చివర ఉన్న కొండల్లో కూడా వెతికాడు. అక్కడ రాము ఒక బెట్టు కింద కూర్చొని పాటలు పాడడం చూశాడు. పాట పూర్తయ్యే వరకు పాట విన్నాడు. అతనికి సంగీతమంటే ప్రాణం. పాట పూర్తవగానే చప్పట్లు కొడుతూ నువ్వు చాలా బాగా . పాడుతున్నావురా, నువ్వు మంచి గాయకుడు అవుతావు అని అన్నాడు. ఆ మాటలతో రాము మొహం వెలిగిపోయింది. తరువాత వాళ్లిద్దరూ చాలాసేపు, ఒకరు పాడుతూంటే ఇంకొకరు విన్నారు. మరికాసేపు ఇద్దరు కలిసి పాడారు.

శ మామయ్య ఇచ్చిన ప్రోత్సాహంతో రాము సంగీతం నర్చుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. రాము మంచి ఉత్సాహంతో సంగీత సాధన చేసేవాడు. అతని మనస్సులో ఒకటి అనుకునేవాడు “నన్ను హేళన చేసిన వారికి బుద్ది చెప్పాలి. నేనేమిటో అందరికీ తెలియాలి” అనే పట్టుదలతో సంగీత సాధన చేసేవాడు. కానీ వాళ్ల నాన్న రామును,

నీళందుకురా సంగీతం? అని చీవాట్లు 'పెట్టవాడు. అప్పుడు వాళ్ల మామయ్య మనవాడు 32 అలా పదర రిర్లో్భోకులు

ఇంత చక్కగా పాటలు పాడుతుంటే ఆనందించాలి గానీ మీరు ఇలా మాట్లాడడం ఏమీ బాగోలేదు. నువ్వు రామును విసుక్కోకుండా ప్రోత్సహించు. మనవాడు మంచి గాయకుడు లవుతాడు.వాడు మంచి గాయకుడు అయితే మనకు, మన ఊరికి మంచి పేరు వస్తుంది లని రాము వాళ్ల నాన్నగారికి నచ్చచెప్పి, సంగీతం నేర్చుకో వడానికి పంపేఏర్పాటు చేశాడు. అప్పటి నుంచి రాము వాళ్ల నాన్నగారిలో మార్పు వచ్చింది. తండ్రి కూడా తన అభిమానిగా మారడంతో రాముకు ఎక్కడ లేని సంతోషం వచ్చింది. అలా రాము సంగీత సాధనలో బాగా రాణించాడు. గాయకుడిగా మంచి పేరు తెచ్చుకున్నాడు. 33. విలువైనది న్‌్‌

7వ తరగతి, స్వామి వివేకానంద హైస్కూల్‌, వేంపల్లె . తల్లిదండ్రులు : ఉమాదేవి, గోపాల్‌రెడ్డి హెడ్మాస్టర్‌ : సి.ఎస్‌. రామాంజనేయరెడ్డి యాట

శివుడు, సోమన్న మంచి స్నేహితులు. వారు ప్రతిరోజూ అడవికి వెళ్లి అడవి నుంచి తెచ్చిన కట్టెలు అమ్ముకుని జీవనం సాగించేవారు. ఆడఊర్లో రెండు సంవత్సరాలుగా వర్షాలు కురవలేదు. కట్టెలు కొట్టడానికి చెట్లు కరువ య్యాయి. ఒకరోజు శివుడు దిగాలుగా ఒరే సోముడూ, మనకు ఇక్కడ పని చేయడానికి ఏపనీ లేదు. పట్టణానికి వెళ్లి ఎదైనా పని చేసి డబ్బు బాగా సంపాదించి తిరిగి వద్దామన్నాడు. సోమన్న మంచి ఆలోచనాపరుడు, దయా హృదయం కలవాడు. బాగా ఆలోచింంచి సరే అని చెప్పినాడు. మరుసటి రోజు పట్టణానికి వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నారు. కానీ ఊరి నుంచి పట్టణానికి 20 కిలోమీటర్ల మేర అడవి మార్గాన నడవవలసి వస్తుంది. ఎందుకంటే ఆ ఊరికి రోడ్డు మార్గం లేదు.

మరుసటి రోజు ఉదయాన్నే అమ్మ అందించిన సద్దిమూటలను తీసుకుని పట్టణానికి బయలుదేరారు. కొంతదూరం ప్రయాణించిన తరువాత శివుడు ఆకలిగా, అలసటగా ఉందని చెప్పాడు. ఒకచెట్టు దగ్గర ఆగి భోజనం చేసి విశ్రాంతి, తీసుకోవాలనుకున్నారు. వారిద్దరు చెట్టు దగ్గర భోంచేస్తుండగా ఎవరో మూలుగుతున్న 4 శబ్ధం వినిపించింది. ఎవరో, ఎమిటో తెలుసుకోవాలని ముందుకు సాగారు. వారికి దగ్గరిలో గాయాలవాలైన ఒక ఎర్రటి గుర్రం, దాని పక్కన గాయాలతో మూలుగుతున్న బాటసారి శ కనిపించాడు. అతని చేతిలో తుపాకీ ఉంది. అయ్యో పాపం అంటూ సోమన్న బాటసారి దగ్గరికి వెళ్లాడు. శివుడు గుర్రం దగ్గరికి వెళ్లాడు.

గుర్రం ప్రక్కన రెండు సంచుల మూటలను శివుడు గమనించాడు. విప్పి చూడగా ఎంతో విలువైన బంగారు ఆభరణాలు, నాణేలు కన్పించాయి. శివుని మనస్సు ఒక్క సారిగా మారిపోయింది. దీంతో శివుడు సోమన్నతో బాటసారిని కాపాడవద్దని, బంగారు కట3 ఫీల్లోళ్ళ కత్రయ అతత 33

నాణేలు, ఆభరణాలు తీసుకొని వెళ్లిపోదామని అన్నాడు. విలువైన వస్తువులు కాదు ముఖ్యం.

ముందు ఇతనిని కాపాడటానికి సాయం చెయ్యమని చెప్పాడు సోమన్న. అతడు సాయం

చేయకపోగా, బాటసారి చనిపోవడమే మేలు. లేదంటే బంగారు నాణేలు, ఆభరణాలు

• తిరిగి ఇవ్వమని అడుగుతాడు అని చెప్పాడు శివుడు.

ఆ మాటలు వినని సోమన్న బాటసారిని తడిమి లేపాడు. వారు విశ్రాంతి

తీసుకుంటున్న చెట్టు దగ్గరికి తీసుకొనిపోయి, ఆ రోజంతా అతనికి సేవలు చేశాడు.

"మరుసటి రోజు ఉదయాన్నే ఆ బాటసారి తానొక వర్తకు డినని, నేను లోకం చుట్టడానికి బయలుదేరానని, ఇంతలో హఠాత్తుగా పులి దాడి చేసి నన్ను గాయపరిచిందని, తుపాకీతో పేల్చ డంతో పారిపోయిందని చెప్పాడు.

అలా మాటలు కొనసాగుతుండగా మళ్లీ ఆపులి శివుడిపై దాడి చేసి పొదలచాటుకు తీసుకెళ్లింది. ఆ బాటసారి అతికష్టంపై లేచి గుర్రం మీద ఎక్కి పులిని తన తుపాకితో కాల్చి చంపి శివుడిని కాపాడాడు. మొల్లగా అతని దగ్గరికి వెళ్లి పెద్దగాయాలు కాలేదుగా అని ఆప్యాయంగా ఒళ్లంతా తడిమి చూచాడు. అయ్యో నాకేం పర్వాలేదు అని చెప్పాడు శివుడు.

శివుడికి ఆశ్చర్యమేసింది. ఓ బాటసారీ, నీకేమైనా పర్వాలేదు అనుకుని, ఎంతో విలువైన ఆభరణాలు, బంగారునాణేలు తీసుకుని వెళ్తాలని అనుకు న్నాను. నన్నెందుకు కాపాడావు అని అన్నాడు. బాటసారి నవ్వుతూ ఈ ఆభర ణాలు, బంగారునాణేలు ఒక్కసారి పోతే మళ్లీ సంపాదించవచ్చు. ఎంత కష్ట పడినా సంపాదించలేనిది ప్రాణం. అందుకే నా దృష్టిలో ఆభరాణాలు, బంగా రు నాణేలకు ప్రాణం కంటే విలువ తక్కువ అని చెవొడు.

ఆ మాటలు విన్న శివుడు ధనం కన్నా ప్రాణం విలువైనదని గ్రహిం చాడు. సిగ్గుతో తలదించుకున్నాడు. ఇకనుంచి డబ్బును, సంపదను గాక మనుషులను గౌరవించడం నేర్చుకున్నాడు.

34. ప్రత్యేక బహుమతి ల్‌

*. విద్యార్ధి: క. రాఘవ 7వ తరగతి. ఎంపియుపి స్కూల్‌, కొండసుంకేసుల, 'పెద్దముడియం

_ తండ్రి : లక్ష్మిదవ, ఎంకటరాముడు |

'హెడ్నాస్టర్‌ : బి. దుర్గరాజు

రామాపురం అనే ఊరులో ఒక ఉన్నత పాఠశాల ఉండేది. ఆ పాఠశాలకు ప్రధానోపాధ్యాయుడు చంద్రశేఖర్‌. పాఠశాలను క్రమశిక్షణతో నడపడం వల్ల చుట్టుపక్కల గ్రామాల్లోని పిల్లలందరూ ఆపాఠశాలలోనే చదివేవారు. రామాపురం పట్టణానికి బాగా దూరం. అడవికి దగ్గరగా ఒక విశాలమైన ప్రదేశంలో ఉండేది. ప్రధానోపాధ్యాయుడు

విద్యార్థులను తన కన్నబిడ్డలవలె ఆప్యాయంగా చూసుకునేవాడు. ప్రధానోపాధ్యాయుడు ఆడఊరి లోన నివాసం ఉండడం వల్ల ఇటు పిల్లలకు, అటు పెద్దలకు బాగా దగ్గర య్యాడు.

పాఠశాలలో వార్షిక పరీక్షలు ప్రారంభమయ్యాయి. అది ఎండాకాలం. ఎండ బాగా ఎక్కువగా ఉంది. పిల్లలు వార్షిక పరీక్షలు చక్కగా రాశారు. ప్రధా నోపాధ్యాయుడు విద్యార్థులతో రేపటి నుంచి మీకు 50 రోజుల వేసవి సెలవులు ఉన్నాయని చెప్పాడు. తిరిగి జూన్‌ 13వ ఆదీ స్కూల్‌ తిరిగి తెరు స్తారని చెప్పాడు. స్కూల్‌ ప్రారంభమైన రెండు నెలలకు స్వాతంత్రోద్యమ దినో తవం సందర్భంగా ఆటల పోటీలు నిర్వహించారు. స్వాతంత్ర దినోత్సవానికి ఊరి పెద్దలను అతిథులుగా పిలిచారు. స్వాతంత్ర దినోత్సవంనాడు ్రధానో పాధ్యాయులు జెండావందనం చేశారు. ఆటల పోటీలు నిర్వహించారు. అందులో తరగతి వారిగా సబ్జెక్టు వారిగా బహుమతులు అందజేశారు. నీటెనస్‌ బహుమతి ఎనిమిదో తరగతి కావ్యక్తు, 'బెస్ట్‌ ప్లేయర్‌ బహుమతి తొమ్మిదో తరగతి సురేష్‌కు, 'బెస్ట్‌ స్టూడెంటో బహుమతి పదో తరగతి గౌతమికి ఇచ్చారు. పీటర్‌ అనే విద్యార్థి ఆటల్లోనే కాకుండా చదువులో కూడా అధికంగా మార్కులు తెచ్చుకుని అందరినీ ఆశ్చర్యపరిచాడు.

ఆ ప్రదేశమంతా గోలగా ఉంది. ఒకరికొకరు అభినందనలు తెలుపుకుంటున్నారు. అప్పుడే అక్కడికి ప్రధానోపాధ్యాయుడు వచ్చి అందరిని సద్దుమణిచారు. ఈ సంవత్సరం నీను ఒక ప్రత్యక బహుమతి ఇవ్వాలనుకుంటున్నాను అని చెప్పాడు.

ఇది ఎలాంటి బహుమతి? ఎవరికి దొరుకుతుంది ? అని అందరూ ఆలోచనలో పడ్డారు. అప్పుడు ప్రధానోపాధ్యాయుడు చెబుతూ నేను వేసవి సెలవుల్లో ఒక విషయాన్ని చూశాను. గ్రామంలో తిరుగుడుతుండగా ఎక్కడి నుంచో పక్షల గుంపు వచ్చి గోపి ఇంటి ముందున్న చెట్టుపై వాలింది. ఎండాకాలం కావడంతో నీరు దొరకక గోపి ఇంటి ముందున్న తొట్టిలో దిగాయి. కాని అక్కడ నీళ్లు లేవు. అప్పుడు గోపి ఇంట్లోకి వెళ్లి ఒక కుండలో నీళ్లు తెచ్చి పోశాడు. ఆ నీటిని తృప్తిగా తాగి ఆనందంగా ఎగురుకుంటూ వెళ్లాయి. = అందుకని ఈ ప్రత్యక బహుమతిని గోపికి ఇవ్వాలనుకుంటున్నానని చెప్పాడు.

గోపి ఆనందానికి అవధుల్లేవు. అందరూ చప్పట్లతో ముంచెత్తారు. 40 శాతం మార్కులతో మాత్రమే పాసైన సాధారణ విద్యార్ధి అయినప్పటికీ, గోపి తన సమయస్సూర్తి . బాధ్యతాయుతమైన ప్రవర్తనతో పక్షుల గుంపును కాపాడాడు. అందుకని బహుమతి పొందడానికి అర్హుడు అయ్యాడని చెప్పి ప్రధానోపాధ్యాయుడు బహుమతి అందజేశాడు. క్ష గోపి లాగా మీరు కూడా పక్షుల పట్ల ఉదారగుణం, దయ కల్గి ఉండాలని, అలా ఉన్నప్పుడే దేశంలో రకరకాల, పక్షులు, జంతువులు, అంతరించిపోకుండా ఉంటాయని చెప్పాడు. అందరూ సరేనని మాట ఇచ్చారు.

35. అల్లరిజాన నర విద్యార్థి : బి. బ్రహ్మం . బే 5వ తరగతి, ఎంపిపి స్కూల్‌, భీమగుండం, 'పెద్దముడియం ప్‌ (స. ౪ తండ్రి : ఉసేనమ్మ, నూర్‌బాష దుఖ 'హెడ్నాస్టర్‌ :శిపశంకర్‌రెద్ది

• ఒక ఊళ్లో నరసింహుడు అనేవాడు ఉండేవాడు. ఆయప్పకు చెట్లంటి చానా ఇష్టం. ఇంటి చుట్టూ చెట్లు వేసి బాగా చూసుకునేవాడు. పొలానికి పొయే దారిలో కూడా చెట్లు నాటితే బాగుండు అనుకున్నాడు. సరే వేపచెట్టు ఐతే రోగాలకు పనికి వస్తుంది. చానా పెద్దదిగా అయి నీడనిస్తుందని చెట్టు నాటాడు. ఇది చూసిన తుంటరిరంగడు ఈ మొక్కను పీకి పారేసి తుంటలు తుంటలు చేసి కాళ్లతో తొక్కినాడు. మళ్లా నరసింహుడు. చూసి బాధపడి, సరేలే వాని పాపానవాడు పోతాడు అనుకుని ఆసారి తులసిచెట్టు నాటాడు.

_ వాటి గింజలు కిందపడి చెట్టును పేకినా విత్తనాలు మొలకెత్తుతాయనుకుని ఆ మొక్కను నాటాడు. కొన్నాళ్లయినాక మళ్లా రంగడు చూసి దీన్ని గూడా పీకి పారేసి తుంటలు తుంటలు చేసి ఎగిరి డాన్స్‌ వేస్తున్నాడు. నరసింహుడు చేనికాడికి పోతా తులసిమొక్కను చూసి పోదామని వచ్చినాడు. మొక్కలేదు. ఆకులన్నీ కిందపడి వాడిపోయినాయి. దీన్ని చూసిన నరసింహుడు చాలా బాధపడ్డాడు. ఎవరు చేసినారో కనుక్కోవాలని అందరినీ లడిగితే జాస్‌గాని పేరు సెప్పినారు. సరే వాడికి గుణపాఠం చెప్పాలనుకుని ఈసారి 'నవ్వాకు చెట్టు తెచ్చి నాటాడు. కొన్నాళ్లకు రంగడు దీన్ని కూడా చూసి ఎన్నినార్లు పీకినా రాలేదని, కోపం ఎక్కువై మొక్కలను పీకి ఆకులన్నీ గిల్లీ చిందరవందర చేసి నెత్తిన పోసుకుని ఎగరడం మొదలు పెట్టినాడు. దానికుండే నూగు తగిలి చర్మం పైన దద్దులు ఎక్కినాయి. ఎంత బరికినా నవ్వలు తగ్గలిదు. ఎగురుతున్నాడు. ఎద్బినాడు. బరుకుతున్నాడు. చేలల్లో ఉండే వారందరూ చూసి నవ్వుకున్నారు. ఇంతలో నరసింహుడు వచ్చి చేసిన

| పనికి ఫలితం అనుభవించు అన్నాడు. నవ్వ తగ్గాలంటే పది వేపచెట్లు, పది తులసి మొక్కలు నాటుతానని చెప్పి, సూర్యునికి మొక్కి బురదగుంతలో దిగి స్నానంచేయి, నవ్వలు తగ్గిపోతాయని ఉపాయం చెప్పాడు. చెప్పినట్లు చేసిన తరువాత నవ్వలు పోయినాయి. " గుణపాఠం కల్లి పది వేపచెట్టు, పది తులసి చెట్లు నాటి, ఎప్పుడు గూడా చెట్లను ఏమీ చేయకుండా, భక్తితో చెట్లను పెంచడం మొదలు పెట్టినాడు జాన్‌. కొన్నాళ్లకు జాన్‌ నాటిన

.__ బెట్లు లందరికీ ఉపయోగపడినాయి. 3ర లాలా పదవ రిర్హోష్భకల

36. పిల్లల త్యాగం న 7వ తరగతి. శ్రీరాఘవేంద్ర పాఠశాల, వేంపల్లె క. తల్లిదండ్రులు : వి. మహేశ్వరి, వి. గంగరాజు = హెడ్మాస్టర్‌ : జ్యోతిపవన్‌కుమార్‌ చు ఇ నాపేరు రష్మి. మాది ఒక చిన్న కుటుంబం. ఇది జరిగిన యదార్ధ - గాథ. మా కుటుంబంలో అమ్మ నాన్న, అక్క నేను ఉండేవాళ్లం. మాఅక్క వాళ్ల స్కూల్‌లో టీచర్స్‌ నీతివాక్యాలు బోధించేవారు. ఆ వాక్యాలు మాలక్క హృద యాన్ని ఎంతో ఆకట్టుకునేవి. ఒకరోజు మా అక్కకు వాళ్ల టీచర్‌ చెప్పిన విష యం ఏమిటంటే? * తల్లిదండ్రులకు పిల్లలంటే చాలా ఇష్టం. వారు ఎలాంటి వారైనా సరే పిల్లలు చెప్పిన మాటలు మాత్రం తప్పక పాటిస్తారని టీచర్‌ చెప్పారు. ఆ తరువాత మాఅక్క మానాన్న భుజాలపై కూర్చొని నాన్నా నువ్వు మందు తాగడం మానెయ్‌, అది మంచి పద్దతి కాదు అని చెప్పింది. మా నాన్న మందు మీద వ్యామోహంతో అక్క చెప్పిన మాటలు పట్టిచ్చుకోలేదు. ఒకరోజు అక్క మా ఇంట్లో మందు బాటిళ్లను పగుల కొట్టింది. తరువాత మానాన్న ఇంటికి వచ్చి చూసి, ఎవరు ఇట్ల చేసినారని కోపంగా అడిగాడు. దానికి మాఅక్క ఆపని నేనే చేశానని, నువ్వు ముందు మందు మానేయాలని చెప్పింది. ఆయినా మానాన్నమందు తాగడం మానలేదు. మాఅక్క చాలా సార్లు చెప్పి చెప్పి విసుగెత్తి మరోసారి మందు బాటిళ్లలను పగులగొట్టింది. మానాన్న తాగుడుమైకంలో అక్కను కట్టెతో కొట్టాడు. అది ఆయువుపట్టులో తగలడంతో మాఆక్క శరీరం నుంచి రక్తం కారడం మొదలైంది. ఆ పరిస్థితిలో కూడా మాఅక్క 'నాన్నా మందు తాగడం మానేయి నాన్నా అని పదేపదే బతిమలాడింది. మాఅక్క అదేమాట పలుకుతూ ప్రాణం విడిచింది. ఆ క్షణం నుంచి మానాన్న ఆలోచించడం ప్రారంభించాడు. ఎందుకు నాకూతురు ఇంతగా ఇదయ్యింది. ఇలాంటి పనికిమాలిన పని ఇంక ఎప్పుడూ చేయనని మనస్సులో ఒట్టెసుకున్నాడు. చివరగా ళీ..ఛీ.. మందు తాగడం వల్ల నా కూతురు దూరయమైందని కుమిలిపోయాడు. తరువాత నుంచి మంచిగా ఆలోచించడం ప్రారంభీంచాడు. అప్పటి నుంచి మానాన్న మంచి నాన్నగా మారాడు. ఇది చూసి నేను ఎంతో ఆనందించాను. కానీ మాఅక్క చిన్న వయసులోనే సచ్చిపోయినందుకు ఇప్పుడు క్ట కూడా బాధపడుతూనే ఉంటాను.

3౯. పండుగ మిగీళ్చిన విషాదం న విద్యార్థి : ఎ.గీతిక 7వ తరగతి, సెయింట్‌ జోసఫ్‌ ఇంగ్లీషమీడియం స్కూల్‌, కడప త

• తండ్రి : ఎ. వెంకటేశ్వర్లు . హెద్నాస్టర్‌ : సిస్టర్‌ జాస్మిన్‌ జట , రాజేష పట్టణంలో చదువుతున్నాడు. మంచంలో పడుకుని ఎప్పుడు తెల్లారుతుందా అని ఆలోచిస్తున్నాడు. ఎందుకంటే సొంతూర్లో అమ్మను, జేజను చూసి రావడానికి, వినాయకచవితికి ఎళ్తున్నాడు. గోడ గడియారాన్ని చూస్తూ చిన్నగా నిద్రలోకి జారుకున్నాడు. పొద్దున అయింది. బస్సులో జనాలు నిండిపోయారు. ఎలాగో సీటు దొరికింది. పైన బ్యాగు పెట్టి సీటులో కూర్చు న్నాడు. కిటికీ పక్కన కూర్చుని పచ్చటి పొలాలను, సెలయేళ్లను చూస్తూ ఉంటి చిన్ననాటి జ్ఞాపకాలు గుర్తుకొస్తున్నాయి. రెండు గంటల తరువాత కండక్టర్‌ రాజంపేట అని గట్టిగా అరిచాడు. రాజేష్‌ బస్సు దిగాడు. ఇంట్లో జేజి, అమ్మను చూసి చాలా సంతోషించాడు. జేజి, ఎంటిరా ఇలా చిక్కి పోయినావని యక్ష ప్రశ్నలేసింది. ఇంతలో అమ్మకాఫీ తెచ్చింది. వినాయక చవితి కనుక పిండివంటలు చేసింది. స్నహితులు రవి, మోహన్‌ కూడా రాజేష్‌ ఇంట్లో చేసిన పూజకు వచ్చారు. 'రేయ్‌ రాజేష్‌, ఈరోజు సాయంత్రం నిమజ్జనానికి పోదాంరా అన్నారు. సాయంత్రంపూట అందరూ రంగులు చల్లుకుంటున్నారు. దేవుని పాటల రికార్డు పెట్టారు. అంతా ఉత్సాహంగా ఉంది. నిమజ్జనం కూడా అయిపోయింది. ఇళ్లకు పోదామనుకున్న రవికి, మోహన్‌కి ఎక్కడ చూసినా రాజేష్‌ కనపడలేదు. ఇంతలో ఒక చిన్న అబ్బాయి “అమ్మా. ఒక అంకుల్‌ నీళ్లలో మునిగిపోయాడు. బయటకు రాలేదని కేక వేశాడు. రాజేష్‌ మునిగిపోయింటాడని రవికి, మోహనస్‌కు అర్ధమైపోయింది. ఈవిషయం వారిద్దరు కలిసి రాజీష్‌ అమ్మకు, జీజికి చెప్పారు. అంతే ఇద్దరు బోరున ఏడ్చారు. ఉన్న ఒక్క పిల్లోడినీ పోగొట్టుకున్నాం. ఇంక మాకు దిక్కు ఎవరు అని కుమిలికుమిలి ఏడ్చారు. వారి ఎడ్పును, బాధను ఆపడం ఎవరి వల్ల కాలె.

38. మహిమగల పూలదండ ఖ

• విద్యార్థి . ఎస్‌.సాయిరిషిత శంఖ - 7వ తరగతి, శ్రీవిజయవాణీి విద్యానికేతన్‌, య(ర్రగుంట్ల టు. శ తల్లిదండ్రులు : ఎస్‌.శిరీవా, ఎస్‌. మధుసూదన్‌రెడ్డి కాలా. 'హెడ్నాస్టర్‌ : ఎస్‌. మహబూబ్‌బాషా కట్టెలు కొట్టివాడు ఒకరోజు అడవికి వెళ్లాడు. ఒక చెట్టును చూసి ఈ చెట్టును నరికి అమ్మితే, నాకు వారం రోజులు ఆకలి బాధ ఉండదు లని అనుకుని చెట్టును నరికాడు. చెట్టు నుంచి రక్తం కారింది. అది చూసి కట్టెలు కొట్టేవాడు. * అయ్యో ! నేను ఈబెట్టును నరకను. నాకు ఆహారం దొరక్క వోయినా సరొ అనుకున్నాడు. దూరం తడి అరా పదర రీర్ల్ల్భోకులు

నుంచి అతనికి ఒక సింహం గర్జిం చడం వినిపించింది. అతను చాలా భయపడ్డాడు. చెట్టు “నువ్వు నా తొర్రలో దూరు” అని అంది. అతను తొర్రలో దూరాడు. సింహం మీద దేవకన్య ఒక పూలదండను కళ్లకు అద్దుకుని చెట్టుకు తగిలించి వెళ్లిపోయింది. చెట్టు, నువ్వు ఈ దండను తీసుకుని వెళ్లి మీఇంట్లో ఉన్న పూజగదిలో ఉంచు. నువ్వు ధనవంతుడివి కాబోతున్నావు. నీకు ఇచ్చిన సంపదతో పక్కవారికి కూడా సహాయం చెయ్యి నీకు అంతా మంచీ జరుగుతుందని చెప్పింది. కట్టెలు కొట్టవాడు దండను ఇంటికి తీసుకుని + వెల్లి పూజగదిలో పెట్టాడు. మరుసటి రోజు ఆ దండ నుంచి పది బంగారు నాణాలు వచ్చాయి. ఇలా ప్రతిరోజూ నాణాలు వస్తున్నాయి. అతను చాలా ధనవంతుడయ్యాడు. అతను ఇచ్చిన మాట ప్రకారం పేదలకు సాయం చేయడం ప్రారంభించాడు. అతని ధనం రెట్టింపయింది. "పేరు ప్రతిష్టలు పెరిగాయి.

విషయం తెలుసుకున్న గోపయ్య అన వ్యక్తి చెట్టు దగ్గరికి వెళ్లాడు. సింహగర్జన వినిపించింది. చెట్టు తొర్రలోకి దూరమని చెప్పింది. అతను తొర్రలోకి దూరాడు. సింహం మీద దేవకన్య వచ్చి దండను చెట్టుకు తగిలించి వెళ్లిపోయింది. చెట్టు ఆ దండను ఇంటికి తీసుకు వెళ్లమని చెప్పింది. అతను సంతోషంగా ఇంటికి తీసుకెళ్లాడు. పేదవారికి సహాయం చేస్తానని గోపయ్య చెప్పాడు. ఇంట్లో ఉన్న పూజగదిలో దండను పెట్టాడు. మరుసటి రోజు దండ నుంచి పది బంగారు నాణాలు వచ్చాయి. అతను సంతోషంగా తన దగ్గర ఉన్న సంపదతో తనకు కావలిసిన వస్తువులన్నీ కొన్నాడు. కానీ చెట్టుకు ఇచ్చిన మాట (ప్రకారం పేదవారికి సహాయం చేయలేదు. ఒకరోజు ఒక బిచ్చగాడు ఆకలిగా ఉంది, అన్నం పెట్టమని అడిగితే గోపయ్య అతనిని కోపంగా చూసి వెళ్లమన్నాడు. అతను వెళ్లిపోయాడు. మరుసటిరోజు దండ పక్కన చూస్తే బంగారు నాణాల బదులు జేళ్లు కనిపించాయి. , వెంటనే దండను చెట్టుకు తగిలించి వచ్చాడు. రావడానికి ముందు చెట్టుతో “నను దండ వల్ల చాలా ధనవంతుడిని అయ్యాను. కానీ ఇచ్చిన మాట ప్రకారం ఎవ్వరికీ సాయం చేయలేదు. కానీ కట్టెలు కొట్టేవాడు మాత్రం తనకున్నంతలోనే అందరికీ సాయం చేశాడు. అందుకే అతని ధనం రెట్టింపయింది. కానీ నాదగ్గర ఉన్న పూలదండ నుంచి తేళ్లు వచ్చాయి. ఎందుకంటే నేను ఎవ్వరికీ సాయం చేయలేదు. కాబట్టి. అతను చాలా ఏ మంచివాడు. అతనిలా నను ఉండడానికి ప్రయత్నిస్తాను. నను తప్పు చెశాను. ఇంకెప్పుడూ ఇలాంటి తప్పు బీయను. నన్ను క్షమించు ఇచ్చిన మాట తప్పింనందుకు” అని చెప్పి వెళ్లిపోయాడు. కదం ఫీర్లోళ్ళ కతయ. అల 39

39. నాగరాజు పెళ్లి విద్యార్ధి : ఎల్‌, అనిత 7వ తరగతి, జడ్‌పి ఉన్నత పాఠశాల, చిన్నగురవలూరు, చాపాడు చుం

• తల్లిదండ్రులు : తులశమ్మ వెంకటనారాయణ అనగనగా ఒక ఊరిలో సోమరాజు అనే అతను ఉండేవాడు. అతనికి నలుగురు కొడుకులు. నాలుగవ కొడుకు నాగరాజు చాలా అమాయకుడు. సోమరాజు తన ముగ్గురు కొడుకులకు పెళ్లి బశాడు. నాలుగవ కొడుకు నాగరాజు అమాయకుడు కాబట్టి పెళ్లి చేయలేదు. సోమరాజు కొన్ని రోజుల తరువాత చనిపోయాడు. తరువాత కూడా వాళ్ల అన్నలు బాగాన చూసుకునేవారు. వాళ్ల వదినలు బాగా చూసుకోరు. ఎలాగైనా అతన్ని తమ ఇంట్లో నుంచి బయటికి తరిమేసి వదిలించుకోవాలని అనుకున్నారు. ఒకరోజు నాగరాజు తోటలో పనిచేసి బాగా అలిసిపోయి ఇంటికి వచ్చా డు. అతనికి సనారకాయకూర చాలాఇష్టం. కాబట్టి నాగరాజు వాళ్ల పెద్ద వదినను ఆకలిగా ఉంది, అన్నం సారకాయ పులుసు పెట్టమని అడిగితే నాకు తలనొప్పిగా ఉందని పడుకుంది. రెండవ వదినను అడిగితే నాకు కడుపు నొప్పిగా ఉందని ఏడుస్తూ పడుకుంది. మూడవ వదినను అడిగితీ నాకు కాళ్లు మంటలుగా ఉన్నాయని మూలుగుతూ పడుకుంది. ముగ్గురికి ఒకేసారి జబ్బులు వచ్చాయా అని అడిగాడు. అతను ఆమాయకుడు కాబట్టి అడిగాడు. పెద్ద వదిన తన తలనొప్పికి పసిరికలపాము కోరలు నూరి పట్టించాలని చెప్పింది. రెండవ వదిన తన కడుపునొప్పికి పులివాలు కావాలని చెప్పింది. మూడవ వదిన తన కళ్ల మంటలకు రాక్షసి కొమ్ములు కావాలని చెప్పింది. వాళ్ల వదినలు అలా ఎందుకు చెప్పారంటే పసిరకల పాము దగ్గరికి తమ మరిది వెళ్లినప్పుడు అది కాటు వేసి చంపుతుంది. అక్కడ కూడా తప్పించుకుంటే పులి దగ్గరికి వెళ్లినప్పుడు చంపు తుంది. అక్కడ కూడా తప్పించుకుంటే రాక్షసి దగ్గరకు ఎళ్లినప్పుడు అది చంపివేస్తుంది, అని వాళ్ల వదినలు పన్నాగం పన్నారు. సమయానికి మీఅన్నలు కూడా ఇంట్లో లేరని పైకి బాధ నటించారు. మీరు బాధపడకండి నెను వెళ్లి తీసుకొస్తాను, అని నాగరాజు అడవిలోకి చాలాదూరం నడుచుకుంటూ వెళ్లాడు. ॥ కానీ ఒక్క జంతువు కూడా దొరకలేదు. చీకటి పడుతుంది. అతను అడవి మధ్యలోకి చేరుకున్నాడు. దూరంగా వెలు తురు కనబడింది. అక్కడకు వెళ్లి అరుస్తూ ఉన్నాడు. ఆ గుడిసెలో మంత్రాల మాయగత్తె మారీడమ్మ ఆమె కూతురు ఉండేవాళ్లు. ఆమె ఆ / అరుపులకు లేచి బయటికి వచ్చి ఎవ్వరు నువ్వు, ఇక్కడకు ఎందుకు వచ్చావని అడిగింది. నాగరాజు జరిగిందంతా చెవ్పాడు. ఇతను అమాయకుడు. వాళ్ల వదినలు ఇతనిని చంపాలనుకున్నారు అని తెలుసుకుంటుంది. ఆ మంత్రాల మంత్రగత్తె మారీడమ్మ కూతురికి ఇంకా పెళ్లి కాలేదు. ఎందుకంటే ఆమె కూడా మంత్రాలు నేర్చుకుంది కాబట్టి తమనేమైనా చేస్తుందని భయపడి ఎవ్వరూ పెళ్లి చేసుకోవడానికి ముందుకురాలేదు. మారీడమ్మ నాగరాజుతో మాట్లాడు తుండగా ఆమె కూతురికి మెళకువ వచ్చి నాగరాజును చూసింది. శ అ పపం లీర్ల్యోసులు

అతనిని నేపాల్‌ నుంచి వచ్చిన మాంత్రి కుడేమో అనుకుంది. వాళ్ల అమ్మను పిలిచి ఇంతవరకు నేర్చుకున్న మంత్రాలు చాలవా అమ్మా ఇంకా ఎన్ని మంత్రాలు నేర్చు కోమంటావని విసుక్కుంది. అతను అడవంతా తిరిగి అలిసి పోయి ఉన్నాడు, అడవి కోడి కూర అన్నం పెట్టి తినమని చెప్పు అని అంది. మారీడమ్మ నాగరాజుకు భోజనం ం పెట్టింది. తిన్న తరువాత మీ వదినలకు కావలిసిన మందులు నేనిస్తాను. చీకటి పడింది, ఇక్కడే పడుకో, ఉదయాన్నే ఇస్తానని చెప్పింది. నాగరాజు పడుకుని ఉదయాన్న నిద్ర లేచాడు. లేచి మారీడమ్మను మందులు అడిగితే నాకూతురిని పెళ్లి చేసుకుంటేనే ఇస్తానన్నది. అందుకు నాగరాజు ఒప్పుకున్నాడు. మారీడమ్మ సంతోషంగా అడవి గన్నరు పూలతో కూతురును అలంకరించి నాగరాజుకిచ్చి పెళ్లి చేసింది. ఊర్హోకి వెళ్లి ఎద్దులబండిని తీసుకొచ్చి కూతురి అల్లున్ని కూర్చోమని చెప్పింది. బండెక్కిన తరువాత నాగరాజు మా వదినలకు కావాల్సిన మందులు ఇస్తేనే వెళ్తాము అన్నాడు. మీ వదినలకు కావలిసిన మందులు ఆ బోషాణంలో ఉన్నాయని చెప్పి, నాగరాజును వాళ్ల ఇంటికి సాగనంపింది. తెల్లవారింది. నాగరాజు ఇంటికి రాలేదని, తమ పన్నాగం ఫలించిందని వదినలు సంతోషించారు. అంతలో నాగరాజు అతని భార్య ఇంటికి వచ్చారు. ఎద్దులబండిలోంచి దిగడం చూసి వాళ్ల వదినలు ఆశ్చర్యపోయారు. వాకిట్లో వాళ్ల పెద్ద వదిన అడ్డగించుకుంది. నేను చెప్పింది ఏమిటీ, నువ్వు చేసింది ఏమిటీ అని కోపగించుకుంది. అలా కోపగించుకోకు వదినా, నువ్వు చెప్పిన పసిరికలపాము కోరలు తెచ్చానని చెప్పాడు. బోషాణం తెరిచి చూస్తే నిజంగానే పసిరికల పాము బుసకొడుతోంది. అది చూసి మరిదితో అలాగే నిలబడతారా లోపలికి రండి అని పెద్ద వదిన చెప్పింది. రెండో వదిన ఇంట్లోకి వెళ్లితే ఆమె కూడా అడ్డగించుకుంది. నువ్వు చెప్పిన పులిపాలు ఆ బోవాణంలో ఉన్నాయి వెళ్లి చూడమన్నాడు మరిది. వెళ్లి చూస్తే పులి గాండ్రించింది. రెండో వదిన కూడా నాగరాజును, అతని భార్యను ఇంట్లోకి ఆహ్వానించింది. మూడో వదిన రాక్షసి కొమ్ములు కావాలని చెప్పింది కదా అందుకని బోషాణం చూడమని నాగరాజు చెప్పాడు. వెళ్లి చూస్తే ఆమెకు రాక్షసి కోపంగా చూడడం కనిపించింది. ఆమెకు కూడా పరిస్థితి అర్ధమై ముఖం కడుగుకుని రండి అన్నం తిందురు గానీ అంది. ఆ బోషాణం ఉన్నంత వరకు మీకేమీ కాదని చెప్పి మంత్రాల మాయగత్తె మారీడమ్మ అడవికి వెళ్లిపోయింది. 40. యువరాణి కోసం అన్వెషణ విద్యార్ధి : సాన మల్లేశ్వరి చ్‌ , 7వ తరగతి, జిల్లా పరిషత్‌ బాలికల ఉన్నత వాఠశాల, జమ్మలమడుగు ఇ శీ ళో తల్టిందండ్రులు : ఎస్‌.శివలక్ష్మి వెంకట ప్రసాద్‌ నే. హెడాస్టర్‌ : విజయలక్ష్మిదేవి కు రఫ్‌ అనగనగా ఒకరాజ్యంలో ఒకరాజు, అతని భార్య ఉండేవాళ్లు. వాళ్లకు ఒక్కడే

కొడుకు. అతనికి పెళ్లీడు వచ్చింది. పెళ్లి చేయాలని అనుకున్నారు. కానీ యువరాజు కట ఫీర్లోళ్ళ కతయ అం 4?

నాకు అప్పుడే పెళ్లి వద్దన్నాడు. అప్పుడు రాజు అమ్మకు ఒంట్లో బాగాలేదు, ఎన్నిరోజులు బతుకుతుందో చెప్పలేం అన్నాడు. అప్పుడు వాళ్లమ్మ కూడా “నేను చనిపోయలోపు నువ్వు "పెళ్లి చేసుకోమని” కొడుకును తల్లి బతిమలాడింది. అందుకు రాకుమారుడు పెళ్లికి యువరాజుకు ఒక రుషి వరము ఇచ్చింటాడు. అదేమంటే అతనికి పక్షుల

మాటలు, జంతువులు మాటలు అర్థమవుతాయి. అతను ఒకరోజు దారిలో పోతా వుండగా

• రెండు పక్షులు మాట్లాడుకుంటున్నాయి. మన యువరాజుకు పెళ్లి చేయాలని అనుకుంటున్నారు. వేరే రాజ్యంలో ఒక యువ రాణికి సయంవరం ప్రకటించారని పక్షులు మాట్లాడుకుంటున్నాయి. అది అర్ధమైన యువరాజు నేను ఆ యువరాణిన పెళ్లి చేసుకుంటానని వాళ్ల అమ్మ నాన్నకు చెప్పాడు. సరే అని వాళ్ల అమ్మ అతను దారిలో తినడానికి బువ్వ పెట్టింది. అతను పోతూపోతూ మధ్యాహ్నం, రాత్రి తినేశాడు. తరువాత రోజు తిందామని తీస్తే బువ్వకు చీమలు పట్టి ఉన్నాయి. సరేలే చీమలే కదా తిననీలే అని వదిలేశాడు. అప్పుడు చీమలన్నాయ్‌, మామీద (పేమ చూపావు, నీకు ఎసహాయం కావాలన్నా చీమరాజూ లని పిలువు మేము వస్తాము అన్నాయి. యువరాజు సరే అని వళ్లిపోయాడు. అతను దారిలో కనిపించే పండ్లు, కాయలు తిని ఆకలి తీర్చుకున్నాడు.

దారిలో పోతావుంటే ఒక సింహం కాలికి దెబ్బతగిలి కనిపించింది. ఆ రాజకుమారుడు దానికి కట్టుకట్టి లేపాడు. అప్పుడు ఆసింహం అంది. నీకు ఎ సహాయం కావాలన్నా సింహం అని తలుచుకో నేను వస్తానన్నది. వరం ఉన్నందున యువరాజుకు

సింహం బిప్పింది అర్ధమింది. మళ్లీ అతను దారిలో వెళ్తుండగా ఇద్దరు వ్యక్తులు కొట్టాడుతూ ఉన్నారు. ఎందుకంటే వాళ్లదగ్గర మంత్రపు సంచి, మంత్రదండము, మంత్రపుయెట్లు ఉన్నాయి. అన్ని నాకే కావాలి, నాకే కావాలి అని వాళ్లు కొట్లాడుకుంటా ఉన్నారు. అప్పుడు రాజకుమారుడు వెళ్లి ఒక ఉపాయం చెప్పాడు. మీరు ఇక్కడి నుంచి 10 మైళ్లు పరిగెత్తి ఎవరు ముందు మళ్లీ ఇక్కడికి వస్తారో వారికి ఇవన్నీ ఇస్తాను అన్నాడు. వాళ్లు పరిగెడతారు. రాజకుమారుడు వాటిని తీసుకున్నాడు. మంత్రపుసంచి అంటే అందులో ఎది కోరుకున్నా వస్తుంది. మంత్రదండమంటే అది ఎవరిని కొట్టి రమ్మన్నా కొట్టి వస్తుంది. మంత్రపు చెప్పులు అంటే అవి వేసుకుని ఎక్కడికి వెళ్లాలన్నా వెళ్లవచ్చు. అతను మంత్రపు సంచి

• సహాయంతో బువ్వకావాలని కోరుకుని తినేస్తాడు. ఆ మంత్రపుమెట్టు ఎసుకుని యువరాణి కోటకు వెళ్లాలని కోరుకుంటాడు. వెళతాడు.

ఇ అక్కడికి వెళ్లిన తరువాత రాజు మూడు పరీక్షలు పెడతానన్నాడు. ఆరోజు రాత్రి రాజకుమాడిని ఒక గదిలో వేశాడు. ఆ గది అంతా నువ్వులతో నిండి ఉంది. అప్పుడు ఆరాజు నువ్వు పొద్వనికి నువ్వులనూనె చెయ్యాలి అంటాడు. అప్పుడు ఆ యువ రాజు చీమరాజూ అని పిలుస్తాడు. అప్పుడు చీమలన్నీ వచ్చి నువ్వులను పొడిచీస్తాయి. యువరాజు పిండి నుంచి నూనె తీశాడు. పొద్దునికి పని పూర్తవుతుంది. చీమలన్నీ త2 అలాల పదర రిర్హ్ట్రకలయి

వెళ్లిపోయాయి. రాజు వచ్చి చూసి నువ్వు ఎలా చేశావని అడిగాడు. అప్పుడు ఆ రాజకుమారుడు మీకు అదంతా అవసరం లేదు. మీరు నూనె చెయ్యమన్నారు, నేను చేశాను అని చెప్పాడు. అర్ధరాత్రి భవనం పై ఉన్న ఒక డబ్బాను కొట్టి రావాలి అన్నాడు. అప్పుడు అతను ఆ చెప్పులు వేసుకుని భవనంపైకి వెళ్లాలి అన్నాడు. అక్కడికి వెళ్లిన . తర్వాత మంత్రదండంతో నువ్వు వెళ్లి ఆడబ్బాను కొట్టిరా అని అన్నాడు. ఆ మంత్ర దండము కొట్టి వస్తుంది. ఆ శబ్దాన్ని విని యువరాజే కొట్టాడని అని రాజు అనుకున్నాడు. తరువాత బోనులో సింహాన్ని చంపాలని రాజు అంటాడు. ఆ యువరాజు బోనులోకి టెళ్లి + సింహరాజా అని తలుచుకుం టాడు. అప్పుడు సింహం వచ్చి బోనులోని సింహాన్ని చంపేస్తుంది.. ఇక ఆ రాజు నువ్వు సింహాన్ని కూడా చంపేశావు, నేను పెట్టిన మూడు పరీక్షలు గెలిచావు. నీకే నా కుమార్తెను ఇచ్చి పెళ్లి చేస్తాను అన్నాడు. చివరకు రాజు యువరాజు, యువరాణికి పెళ్లి చేశాడు. ఆ తరువాత తిరిగి తన మంత్ర దండము, మంత్రపుసంచి, మంత్రపు చెప్పులు పొందిన ప్రాంతానికి చేరు కుంటారు. ఆ తరువాత వాటిని కొట్లాడుకున్న ఇద్దరు వ్యక్తుల్లో ముందొచ్చిన వానికి అందజేసి తన రాజ్యానికి చేరుకుంటారు. 41. దోమలగానం విద్యార్థి : పి.కవిత గో 7వ తరగతి, టివిఎస్‌ఎమ్‌ స్కూల్‌, ఆదిరెడ్డిపల్లె, మైదుకూరు తక్‌ తల్లిదండ్రులు : పి. పద్మావతి, విజయభాస్కర్‌ండ్డి ళో హెడ్మాస్టర్‌ : పి. చెన్నకేశ్వర్‌ క్ట త్రీ ఒకప్పుడు దోమలు మనుషులకు దగ్గరగా ఉండేవి కావు. అడవుల్లో దూరంగా ఉండేవి. అవి ఎప్పుడూ “గీగీ” అని అరుస్తూ ఉండేవి. ఆ అరు పులను పాటలుగా భావించేవి. పైగా తమను తాము విద్వాంసులమని కూడా నమ్మవి. అడవుల్లో ఉండే మిగతా జంతువులకు కూడా తమ పాటలను విని పించాలనుకున్నాయి. ఒకరోజు ఒక కుందేలు చెట్ల మధ్యలో పడుకుని నిద్రపోతూ ఉంది. ఈ దోమ ఆ కుందేలు చెవిదగ్గరికి వెళ్లి గీ అంటూ పాట పాడడం మొదలు పెట్టింది. అప్పుడు కుందేలికి నిద్రాభంగమైంది. అప్పుడు కుందేలు దోమను “పో, ఆవతలికి” అని కసురుకుంది. ఎం పాట బాగానే పాడుతు న్నాను కదా! ఎం నాపాట బాలేదా అని అంది. అప్పుడు కుందేలు “ఈన్నించి పోతావా లేక వీపు పగలగొట్టాలా అని” అంది. అప్పుడు దోమ క్ట అక్కడి నుంచి వెళ్లి పోయింది. ఒకరోజు ఇంకొక దోమ ఒక చెట్టుమీద కోతి అరటిపండ్లు తింటుంటే, కోతి చెవి దగ్గరికి వెళ్లి “గీ” మంటూ పాడింది. కోతి ఉలిక్కిపడి అరటి పండు జార విడిచేసింది. కోతికి కోపం వచ్చి దోమ తల మీద ఒకటిచ్చింది. దోమ అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయింది. కదం ఫీర్లొళ్ట కతలు అల్లం

అడవిలో ఉండే జంతువులన్నీ ఒకచోట చేరి ఈ అడవిలో నుంచి దోమలను ఎలాగోలా తరిమేయాలి. అవి మనకు పదేపదే చిరాకు కలిగిస్తున్నాయి. ఈ దోమల బారినుంచి తప్పించుకోవాలని జంతు వులన్నీ ఆలోచించి, ఒక ఉపాయం కనుక్కున్నాయి.

• దోమలన్నింటినీ పిలిచి మేము ఒక పని చెప్తాము, చేసారా అని అడిగాయి. దోమలన్నీ ఒకేసారి ఏందో చెప్పండి అని గట్టిగా అరిచాయి. ఈ అడవికి నలువైపులా

ఊర్లు ఉన్నాయి. ఆడఊర్లకు వెళ్లి మీరు మీ పాటలను వినిపించండి. మీపాటలు మాకు బాగా నచ్చాయి. మీకు బహుమతులు ఇవ్వడానికి మాదగ్గర ఏమీలేవు. మీరు ఆ ఊర్లకు వెళ మీకు బోలెడన్ని బహు మతులు ఇస్తారు. మీకు ఏం కావాలన్నా ఇస్తారు. మీరు అక్కడ సంతోషంగా ఉంటారని జంతువులు సలహా ఇచ్చాయి.

మా పాటలంటే మీకు ఇష్టం కదా! ఇంకా ఇక్కడే కొన్ని రోజులు ఉండి మీకు మరికొన్ని వాటలు వినిపించాక అక్కడికి వెళ్తాము అని దోమలు చెప్పాయి. ఈదోమలు మేము ఎంత చెప్పినా వినలేదు, ఏం చేయాలా అని జంతువులు ఆలోచిస్తూ ఉన్నాయి.

ఇవి ఇంకా కొన్ని రోజులు ఉంటే మమ్మల్ని చంపేసేలా ఉన్నాయి. ఆ జంతువుల్లో ఒకకోతి దోమలతో ఇప్పుడు మీరు ఎన్ని పాటలు పాడతారో పాడి తరువాత ఆ డిళ్లకు వెళ్లిపోతారా అని అడిగింది.

ఈ దోమలు సరే అన్నాయి. అప్పుడు జంతువులకు పాటలు వినిపించి ఆ అడవుల్లో రెండు రోజులు తిరిగి ఆ జంతువులకు ధన్యవాదాలు చెప్పి మాపాటలు విన్నందుకు మాకు ఉవాయం చెప్పి నందుకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుంటున్నాము అని చెప్పి అక్కడి నుంచి ఎళ్లిపోయాయి. అప్పటి నుంచి దోమలు మనుషుల్ని పట్టి పీడిస్తున్నాయి. దుప్పట్లు కప్పుకున్నా దూరి పాటలు పాడుతున్నాయి. నిద్రలేక మనం మనుషులం అల్లాడివోతున్నాం. .

4:2. అత్తాకోడళ్లు జ. ర్యా ం న. ల్‌, కోనరాచపల్లె, ( తీ?

యి 4౧౯, కొనరాచపల్లె, అట్లూరు మండలం క

“తల్లిదండ్రులు: పి.నాగమ్మ చెన్నయ్య భభి 'హెడ్నాస్టర్‌ : ఎం. అనిత

ఒక ఊళ్లో ఒక ముసటల్టి ఉండేది. ఆమె చాలా మంచిది. ఆమెకు నలుగురు కోడళ్లు. వాళ్లళేమో అత్తంటే పడదు. ఇంట్లో ఏమైనా చేసుకుంటే అత్తకు పెట్టాల్సి వస్తుందని ఎమీ చేసుకునేవాళ్లు కాదు. ఆమె ఎక్కడికన్నా పోయినప్పుడు అన్నీ చేసుకుని తిని గిన్నెలు కడిగేసి ఎమీ తెలియని నంగనాచుల్లాగా ఉండేవాళ్లు. ముసల్లానికి ఈ విషయం తెలిసి కోడళ్లకు బుద్ది చెప్పాలనుకుంది.

ఒకరోజు పొద్దున్న లేచి పెట్టె తీసుకుని “పక్కూరికి పోతున్నా, రేపు వస్తాను” శీతల పదర రీర్లోళ్టకుల

అని కోడళ్లకు చెప్పింది. కొంచెం దూరం పోయి ఎవ్వరూ చూడ కుండా వెనక్కి వచ్చి ఇంట్లో అటకమీదనే కూర్చుని చూసోంది. అత్త ఊరికి పోయిందని కోడళ్లకు సంతోషమేసింది. మొదటి కోడలు సంతకు పోయి పెద్దపెద్ద చెరుకులు తెచ్చుకుంది. రెండవ కోడలు ఓలిగలు చేసుకుంది. మూడవ ం కోడలు గోధుమ రవ్వ పాయసం చేసుకుంది. నాలుగవ కోడలు పెద్దపెద్ద నేరేడు పళ్లు కోసుకొచ్చుకుంది. ఇదంతా అత్త చూస్తూనే ఉంది. అత్త గమ్ముగా అటక దిగి ఎవ్వరూ చూడకుండా దొడ్డి వాకిట్లోంచి బయటికి వచ్చి, వీధిలో నుంచి ఇంటికి వచ్చింది. .__కోడళ్లందరికీ ఆశ్చర్యం వేసి 'ఏమత్తా రేపొస్తానని అప్పుడే వచ్చినావ్‌' అని అడిగినారు. అప్పుడు అత్త, ఎం చెయ్యాలమ్మా! నేను పోయే దారిలో పెద్ద నాగుపాము ఎదురొచ్చింది. భయపడి తిరుక్కొని వచ్చినా అంది. కోడళ్లు ఇంకా ఏం జరిగిందో తిలుసుకుందామనుకున్నారు. మొదటి కోడలు వాము ఎంతుంది అత్తా అని అడిగింది. వెంటనే ముసట్టి నువ్వు కొన్న చెరుకుగడ అంత అనింది. పెద్ద కోడలు గమ్ముగయింది. రెండవకోడలు, పాము పడగ ఎంత ఉంది అతా అని అడిగింది. నువ్వు చేసుకున్నంత ఓలిగంత అంది అత్త. రెండవ కోడలు నోరు మూతపడింది. మూడవ కోడలు ఎ రంగు పామత్తా అనింది. నువ్వు చేసుకున్న గోధుమరవ్వ పాయసం రంగు అనింది. మూడవ కోడలు ఎం మాట్లాడలేకపోయింది. నాలుగవకోడలు దాని కళ్లు ఎట్లున్నాయత్తా అనింది. నువ్వు కొనకొచ్చుకున్న నేరేడు పండ్లులా గున్నాయి అనింది. నాలుగవ కోడలు కూడా నోరు మెదపలేకపోయింది. తమ యవ్వారమంతా అత్తకు తెలిసిపోయిందని కోడళ్లకు అర్ధమైంది. కోడళ్లు తాము చేసుకున్నవీ, తెచ్చుకున్నవీ తెచ్చి అత్తకు పెట్టారు. అప్పటి నుంచి ఏం చేసుకున్నా మట్టసంగా అన్నీ తెచ్చి అత్తకు కూడా పెట్టేటోళ్లు. అందరూ ఆతర్వాత కలిసి సంతోషంగా ఉన్నారు. 4.3. తల్లిప్రేమ న్‌ా న్న 4వ తరగతి, ఎంపిపి స్కూల్‌, సి.కొత్తపల్లె, మైలవరం న. తల్లిదండ్రులు :షరీఫా, షేక్‌ ఉస్సేన్‌ హెడ్మాస్టర్‌ : ఎ. మల్లికార్డున శా. నాపేరు కైరూన్‌. మాది మైలవరం మండలం సి.కొత్తపల్లె. నేను ఒకసారి ఒక + తప్పు చేశాను. ఆ తప్పుకు నాకు చాలా బాధ కలిగింది. ఒక రోజు నేను స్నేహితులతో ఆడుకుంటున్నాను. రాధిక మందారం పూలు తెచ్చింది. శిరీష కనకాంబరం పూలు తెచ్చింది. అక్కడే ఉన్న ఒక తోటలోకి పోయి పెండ్లి కూతురు, పెండ్షికొడుకు బొమ్మలు చేశాము. అందరమూ కలిసి అంగడికి పోయి పప్పులు బెల్లం తెచ్చాము. ఒక చెట్టుకింద పెట్టి ఆడు "(

కుంటున్నాము. ఇంతలో కోతి, పిల్లతో వచ్చింది. పప్పులు బెల్లం సిత్తి ఎత్తుకుని పోయింది. అది చూసిన నేను ఆడనే ఉండే ఒక రాయితో కొట్టాను. ఆ రాయి తగిలి కోతికి రక్తం కారింది. భయపడి అందరమూ ఆడే అన్ని పడేసి ఇంటికి పోయినాము. నేను అన్నం ం తిని ఇంటి బయట ఆడుకుంటున్నాను. ఇంతలో అక్కడికి తల్లికోతి, పిల్లకోతి వచ్చాయి. తల్లికోతి తన కాలు నాకుతూ కనిపించింది. నేను ఇంట్లోకి వెళ్లి ఒక అరటిపండు తెచ్చి చెట్టు కింద వేశాను. ఆకోతి వచ్చి ఆ అరటిపండును ఎత్తకపోయి పిల్లకోతికి ఇచ్చింది. "లది తినడం చూసిన నాకు చాలా ఆనందం వేసింది. ఇంత మంచి కోతిని నేను కొట్టానా అని నాకు చాలా బాధ కలిగింది. 44. మోసపోయిన నక్క ల , ఎంపిపి స్కూల్‌, అగడూరు, మైలవరం శ. తల్లిదండ్రులు : ఎస్‌. లక్టీదేవి. రాజశేఖర్‌రెడ్డి మి 'హెడ్నాస్టర్‌ : ఎ. ప్రకాష్‌రెడ్డి ఒక అడవిలో ఒక జిత్తులమారి నక్క ఉండేది. అది అడవిలోని జంతువులకు మోసం చేసి చంపి తినేది. అడవిలోని జంతువులు ఎలాగైనా సరే నక్కకు బుద్ది చెప్పాలని అనుకున్నాయి. అప్పుడు జంతువులకు ఒక ఆలోచన వచ్చింది. ఆ ఆలోచన ప్రకారం నక్కకు సన్నానం చేయాలని అనుకున్నాయి. కడప ప్రాంతంలోని అన్ని జంతువులను సన్నాన కార్యక్రమానికి పిలిచాయి. ఆ ఆహ్వానానికి కడప నుంచి కడియాలతో కప్పలు, ఏటూరు నుంచి ఎలక్కాయలతో ఏనుగులు, ప్రొద్దటూరు నుంచి బంగారంతో పొట్టెళ్లు, సింహాద్రిపురం నుంచి సింగారంతో సింహాలు, పులివెందుల నుంచి పూలతో పులులు, దువ్వూరు నుంచి దండలతో దున్నలు, గురిజాల నుంచి గుగ్గిళ్లతో గుర్రాలు, జిల్లెల నుంచి జిలేబీలతో జింకలు, చింతలజూటూరు నుంచి చీనీపండ్లతో చిరుతలు, పాలూరు నుంచి పాలతో పాములు, కోడూరు నుంచి మామిడికాయలతో కోతులు, ఒంటిమిట్ట రామాలయం నుంచి తలం[బ్రాలతో ఒంటెలు, గొల్లపల్లె నుంచి గాజులతో గాడిదలు వచ్చాయి. నక్కకు ం తెలియకుండా సన్మానానికి కావాల్సిన ఎర్పాట్లు పూర్తి చేసుకున్నాయి. అడవినంతా అందంగా అలంకరించుకున్నాయి. అలా జంతువులు సంతోషంలో మునిగి తేలుతా ఉంటే, నక్క మాత్రం ఈరోజు నాకు రుచికరమైన భోజనం దొరకబోతోందని సంతోషపడింది. అన్ని " జంతువులు నక్కను సన్మానం కోసం సింహాసనంపై కూర్చోబెట్టాయి. పొగడ్తలతో ఆకా శానికి ఎత్తేశాయి. ముందే అనుకున్న పథకం ప్రకారం, సింహాసనం చుట్టూ టక్కోలి నుంచి తెచ్చి ఉంచిన టపాసులను జంతువులు ఒక్కసారిగా పేల్చా యి. హఠాత్తుగా వచ్చిన శబ్దాలకు నక్క ఉలిక్కిపడి గుండె పగిలి చచ్చి పోయింది. జంతువులు నక్క ._ సన్నాన కార్యక్రమాన్ని తమ సంబరాల కార్యక్ర మంగా జరుపుకుని బాగా సంతోషించాయి.

45.పేను..నల్లి.చీమలకథ _ కె విద్యా: ఎన్‌ బయల్మే 6వ తరగతి, జిల్లా పరిషత్‌ ఉన్నత పాఠశాల, నక్కలవానిపల్లె, మైలవరం కసే తల్లిదండ్రులు : ఎన్‌. సరస్వతి, రామకృష్ణయ్య ఖ్‌ ప, క! = హెడ్మాస్టర్‌ : యు.రామసుబ్బారెడ్డి కం కం ఒకూర్లో ఒక రైతు ఉండేవాడు. ఆయన చాలాపేదోడు. ఆయనకు ముగ్గురు అందమైన ఆడపిల్లలు ఉన్నారు. వాళ్లు ఎంత అందగత్తెలంటే, ఆ చుట్టుపక్కల రాజ్యంలో యాడన గానీ అంత అందమైన పిల్లలు లేరు. వాళ్లు చిన్నప్పటి నుంచి ఎండనక, పగలనక, ఒళ్లొంచి వొలంపనైనా, ఇంటి పనైనా కష్టపడి చే సేటోళ్లు. ఒకరోజు ఆరాజ్యానికి ముగ్గురు యువరాజులొచ్చారు. వారు ఆముగ్గురమ్మాయిల అందాన్ని చూసి చేసుకుంటే ఇట్లాంటోళ్లనే పెళ్లి చేసుకోవాలని అనుకుని, వాళ్లు పేదోళ్లైనా సరే వాళ్లని పెళ్లి చేసుకుని, వాళ్ల రాజ్యాలకు తీసు౭ెళ్లారు. యువరాజులు కూడా చాలా మంచోళ్లు. వాళ్ల పెండ్లాలను (ప్రేమగా కాలు కింద పెట్టనీకుండా చూసుకునేటోళ్లు. కొన్నేండ్లు పోయినాక వాళ్లు బాగా తిని సుఖం మరిగారు. వాళ్లకు పది మంది దాసీలను కూడా ఉంచారు. పెళ్లైన నాటి నుంచి ఒకపని కూడా చేసి ఎరుగరు కదా ! ఒకరోజు పెద్దామెకు పొద్దుపోకుంటే సరదాగా పాలు పిండుకుందామని, ఒక కుండ తీసుకుని బరిగొడ్డు దగ్గర కూర్చుని పాలు పిండడం మొదలుపెట్టింది. పని చేసే అలవాటు తప్పోయింది కదా, పాలధార వచ్చి ఆమె కాలు మీద పడింది. ఆ కాసింత దానికే ఆమె కాలు సుర్రుమనింది. అదే టైముకు ఆమె మొగుడు అటువైపుకు వచ్చాడు. చూసి కూడా చూడనట్లుగా వెళ్లిపోయాడు. దాంతో ఆమెకు తెగ కోపం వచ్చింది. అరెరే ఏడేం మొగుడు, పాలధార వచ్చి నా కాలు మీద పడితే, చూసి కూడా అయ్యో! పాలధార వచ్చి నీ కాలుమీద పడిందే నీకాలు ఎంతనొచ్చిందో, అని ఒకమాట కూడా అనకపాయ, ఇలాంటి మొగుడుతో కాపురం చే స్తెనేమి, చేయకుంటేనేమి అని పుట్టింటికి బయల్టేరింది. అదే రోజు నడిపామె కూడా చాన్నాళ్ల నుంచి నాకు బ్యాళ్ల పాయసం తినాలనుకునింది. దాస్‌లతో చెప్పి బ్యాళ్ల పాయసం చేయమనింది. నెయ్యి జీడిపప్పు వేసి గుమగుమ లాడేలా చేయండి అనింది. వాళ్లు సరేనని పాయసం చేసి ఒక 'పెద్దచెంబులో | వోసుకొచ్చినారు. అమె ఒక్కసారిగా చెంబెత్తి బ్యాళ్ల పాయసం గటగట తాగింది. ఆమె గొంతు నొచ్చింది. అప్పుడు అటుగా వెళ్తున్న అమె మొగుడు అది చూసి కూడా చూడనట్టుగా వెళ్లిపోయాడు. దాంతో ఆమెకు తెగ కోపమొచ్చింది. ఇంత కష్టపడి తాగితే, చూసి కూడా చూడనట్లుగా వెళ్లిపోతాడా అరెరే! వీడేం మొగుడు, పాయసం తాగేసరికి నీగొంతు నొచ్చిందా అనీ ఒక్కమాట కూడా అనకపాయె అని అమెకు అలిగి పుట్టింటికి పోయింది. అదేరోజు చిన్నామె కూడా రోజూ దూది పరుపు మీద పడుకుంటే ఏం సుఖముంది అని ఒక్కరోజన్నా మల్లెపూల మంచం మీద పండుకోవాలను కుంది. దాసీలతో గంపలు, కటర ఫిర్లోళ్టకుు 7

గంపలు మల్లెపూలు తెప్పించుకోని ఎరిపెట్టుకోని పండుకుంది. ఆ మల్లెపూలు ఆమెకు గుచ్చుకున్నాయి. ఆమె నడుం ఎ(గ్రగా కందిపోయింది. అదే సమయంలో ఆమె మొగుడు అటుగా వచ్చి చూసి కూడా చూడనట్టుగా వెళ్లిపోయాడు. అరెరే! వీడేంమొగుడు చూసి

• కూడా చూడకుండా పోతాన్నాడు. అయ్యో! మల్లెపూలు గుచ్చుకుని నీ నడుము కందిపోయె కదా అని ఒక్కమాట కూడా అనకపాయె, ఇలాంటి మొగడుతో కాపురం చేస్తెనేమి . ._ చేయకపోతీనమి అని ఆమె కూడా పుట్టింటికి బయల్టేరింది. ముగ్గురు దారి మధ్యలో కలుసుకున్నారు. నీకథ ఎంది, నీకథ ఎంది అని ఒకరినొకరు అడిగినారు. జరిగిందంతా చెప్పుకున్నారు. భర్తల నిర్లక్ష్యం తట్టుకోలేక వాళ్లు ఎడవసాగారు. ఇంతలో ఒక ముని అటుగా వచ్చి ఎమైంది. ఎందుకలా ఎడుస్తున్నారని అడిగాడు. వాళ్లు కళ్లలో నీళ్లు పెట్టుకుని జరిగిందంతా చెప్పారు. ఓ, అంత చిన్నదానికే అలిగి వస్తారా, ఉండు మీ పని చెబుతా అని పెద్దామెను పేను కమ్మని, నడిపామెను నల్లి కమ్మని, చిన్నామెను చీమ కమ్మని శపించాడు. ఆ ముని శాపాలకు పెద్దామె పేను, నడిపామె నల్లి, చిన్నామె చిమ అయినారు. విద్యార్థి : దాట్ల వంశీశ్వరరెడ్డి గ్‌ క్‌ ం;? 4వ తరగతి, ఎంపిపి స్కూల్‌, దొమ్మరనంద్యాల. మైలవరం ష్‌ లో ౪ న తల్లిదండ్రులు : తిరుపతమ్మ చంద్రశేఖర్‌రెడ్డి 11. ణే. హెడ్మాస్టర్‌ : ఎస్‌. బాలస్వామి | 5 రామాపురంలో సుబ్బయ్య అనే వ్యాపారి ఉండేవాడు. కొన్నళ్ల కిందట అతని జీవితం చిరు వ్యాపారిగా మొదలైంది. ప్రస్తుతం అది క్రమంగా పెరిగి పెద్దస్థాయికి చీరుకుంది. సరుకులన్నీ దేశంలోని వివిధ ప్రాంతాలకే కాదు, విదేశాలకు కూడా ఎగుమతులు, దిగుమతులు చేసుకునే స్ధాయికి అతని వ్యావారం పెరిగింది. ఓసారి సముద్రంలో పెద్ద తుఫానొచ్చింది. దాంతో సుబ్బయ్య ఓడలు, సరుకులు మునిగిపోయాయి. ఖరీదైన వస్త్రాలు,

ఆభర ణాలు ఉండడంతో ఆయన తీవ్రంగా నష్టపోయాడు. ఆ నష్టం తీర్చడానికి పొలాలను, ఇంట్లోని విలువైన వస్తువులను అమ్మాల్సి న్‌ వచ్చింది. చివరకు ఇళ్లు, చిన్నపడవ మాత్రము మిగిలాయి. అతను ఎప్పుడూ కుమిలిపోతూ ఉండేవాడు. పరిస్థితిని గమనించిన సుబ్బయ్యభార్య పొరుగూరులో స్వామిజీ ఉన్నారు, ॥ ఆయన సలహా తీసుకుంటి మంచిందని చెప్పింది. ఆమాటకు ఆయన ధనవంతుడా మనకు డబ్బు ఇవ్వడానికి అన్నాడు. అయినా భార్య పట్టుబట్టడంతో స్వామిజీ దగ్గరకు వెళ్లి తన కష్టాల్ని చెప్పుకున్నాడు. స్వామిజీ గుప్పెడు ఇసుక తీసి పక్కన కనిపించిన ఓచీమ మీద పోశాడు. కాసేటి తరువాత చీమ బయటికి వచ్చింది. మరోసారి పోశాడు. ఈసారి కూడా ఎలాగోలా కష్టపడి ముందుకుపోయింది చీమ. చూశావా ఆ చీమనైజం, దానీమీదెంత బరువుపడినా తిరిగి బయటికి వచ్చియగలుగుతోంది. నువ్వు నిజమైన శీడ్రొ అలాటి కటు ఫిర్హోళ్ట కతలు

వ్యాపారివ్‌ అయితే కచ్చితంగా నీకష్టాల్ని అధిగమించగలవు. ఎందుకంటే లాభనమ్రాలు వ్యావారులకు సహజం. వాటిని అధిగమించడం వ్యాపారులవైజం అని చెప్పాడు. ఆ మాటలు సుబ్బయ్యకు ఎంతో స్ఫూర్తినిచ్చాయి. తన దగ్గరున్న చిన్న పడవలో వ్యాపారాన్ని కొనసాగించాడు. కొద్దిరోజుల్లోనే వ్యాపారం లాభాలబాట పట్టింది. అత్మవిశ్వాసంతో అలాగే " ముందుకు సాగి, గతంలో కంటే ఎక్కువ డబ్బు సంపాదించాడు సుబ్బయ్య. 47. వల్లభుడు...వనదేవత

వర్న: సి.ఎస్‌, దివ్యవాడీ 7వ తరగతి. జడ్‌పి ఉన్నత పాఠశాల, దొమ్మరనంద్యాల, మైలవరం ళ్‌ తల్లిదండ్రులు : సిఎస్‌ లక్టీదేవి. జయకృష్ణ ముమి

అనగనగా ఒక ఊరిలో వల్లభుడు అనేవాడు ఉండేవాడు. అతను అడవిలో కట్టెలు కొట్టి బతికేవాడు. ఒకరోజు అడవికి వెళ్తూంటే, రేపు అమ్మాయి పుట్టినరోజు కదా ' దానికి చిలుక బొమ్మ కావాలంట, ఎక్కువ కట్టెలు కొట్టి ఎక్కువ డబ్బును తీసుకునిరా అని వల్లభునిభార్య అన్నది. వల్లభుడు మరుసటి రోజు అడవికి వెళ్తాడు. ఆ అడవిలో ఒక పుల్ల కూడా దొరకలేదు. అక్కడున్న ఒక పచ్చని చెట్టును కొట్టటోయాడు. అప్పుడు అతని ముందు వనదేవత ప్రత్యక్షమైంది. నీవు ఆ పచ్చనిచెట్టును నరకొద్దు. ఈ అడవిలో ఉండే ఒక్క గంధపుచెట్టు అది. దాన్ని నరకొద్దు అని వల్లభునితో అన్నది. వల్లభుడు వనదేవతకు తన కవ్వలు చెప్పుకున్నాడు. అయితే నేను నీకు ఒక మాట్లాడే చిలకను ఇస్తాను అంటూ వనదేవత చప్పట్లు చరిచింది. అప్పుడు ఒక చిలక ఆమె భుజం మీద వాలింది. ఆ చిలకను వల్లభునికి ఇచ్చింది వనదేవత. వల్లభుడు చిలకను తీసుకుని ఇంటికి వెళ్లాడు. ఆ చిలకను చూడగానే వల్లభుని కూతురు ముచ్చటపడింది. అతను అడవిలో జరిగిందంతా భార్యతో చెప్పాడు.

వల్లభునితో అతని భార్య వనదేవత పుణ్యాన నీకు కష్టం తప్పింది, ఈ చిలకను తీసుకుని బజారులో కూర్చో, ఈ చిలుక మాటలను వినిపించి డబ్బు పోగు చేసుకునిరా లని చెప్పింది. ఆ మరుసటిరోజు వల్లభుడు చిలకను తీసుకుని బజారులో కూర్చున్నాడు. - అతని చుట్టూ జనం వోగయ్యారు. ఆపవైపునకు ఒక రాజు వచ్చాడు. అంతటి చిలకను తనకు బహుమానంగా ఇవ్వనందుకు వల్లభుని మీద మండిపడ్డాడు. ఆ రాజు వల్లభునికి న ఆరు కొరడా దెబ్బలు శిక్షగా విధించాడు. ఆ చిలుకను తీసుకుపోయాడు.

దిగాలుగా ఇంటికి వచ్చిన భర్తతో వల్లభుని భార్య, ఆ వెర్రిబాగుల వన దేవత అండ మనకుంది, ఈరోజు మన పాప పుట్టినరోజు లని చెప్పు, ఆ గంధపు చెట్టును నరకబోతున్నట్లు నటించి నాకోసం చంద్రహారం తీసుకునిరా అని చెప్పింది. అదేవిదంగానే వనదేవతకు వల్లభుడు చెప్పాడు. వనదేవత ఆ గంధపు చెట్టును నరకనందుకు చంద్రహారం కర పిల్లో గం

ఇచ్చింది. ఆ హారాన్ని వేసుకుని ఊరంతా తిరిగింది వల్లభుని భార్య, ఆరాత్రికి ఇంట్లో దొంగలు పడి హారాన్ని దొంగిలించారు. మన దరిద్రం తీరిపోవాలి. వనదేవతను అడిగి బస్తా బంగారు నాణేలు తీసుకునిరా అని చెప్పింది వల్లభుని భార్య వల్లభుడు అలాగే

• అని చెప్పి బస్తా బంగారు నాణేలు తీసుకుని వస్తున్నాడు. దారిలో రక్షక్షభటులు అడ్డగించారు. బస్తాలో బంగారునాణేలు చూసి వాడిని రాజు దగ్గరికి తీసుఇళ్లారు. రాజుగారు వల్లభుని , మాటలు వినిపించుకోలేదు. ఈ గజదొంగను చెరసాలలో పెట్టండి అన్నాడు రాజు. చెయ్యని నేరానికి పది నెలలు శిక్ష అనుభవించాడు. వల్లభుడు తిరిగి రాగానే అతని భార్య చేతికి కొడవలి ఇచ్చింది. కూతురి పుట్టినరోజు దగ్గర పడుతోంది. వనదేవత నడిగి ఒకమంచి బహుమతి తీసుకునిరా అని భార్య చెప్పింది. వల్లభుడు ఆ గొడ్డలిని తీసుకువెళ్లి బావిలో వేశాడు. అప్పుడు అతని భార్య కోపంగా అడిగింది. వనదేవత ఎమి చెప్పిందని అడిగింది వల్లభుని భార్య ఆమధ్య గాలివానకు గంధపుచెట్టు నేల కొరిగింది. వనదేవత కనిపించలేదు. అయినా మనం చెట్లు నరకవసరం లేదు. మనం సుఖంగా బతకడానికి వరే దారి లేదా అన్నాడు వల్లభుడు. అడవిలోని కంకుళ్లు, జిగురు, చింతపండు ఏరి వాటిని బజూరులో అమ్మ కూతరు పుట్టిన రోజు కోసం బొమ్మను కొని తెచ్చాడు.

48. గొం్రల కాపరి ం రవ తరగతి, మం.ప. ఉన్నతపాఠశాల, ఉప్పలూరు, ముద్దనూరు ఖ్‌ లం తల్లిదండ్రులు : సుబ్బలక్ష్మి మల్లికార్జున జీ హెడ్నాస్టర్‌ : ఎ.వి. రమణయ్య ఇష్ట అనగనగా ఒక ఊరిలో గొర్రెల కాపరి ఉండేవాడు. వానికి ముగ్గురు కొడుకులు. వాళ్లనాన్నకు ఆరోగ్యం బాగాలేదు. గొర్రెలు మపడానికి పెద్దవాడిని పంపించాడు. సాయంకాలం ఇంటికి వచ్చిన తరువాత వాళ్లనాన్న గొ(రైను అడిగాడు. తినడానికి ఏమీ పెట్టలేదు పచ్చు పెట్టినాడని గొర్రె చెప్పింది. వాళ్ల నాన్నకు కోపం వచ్చింది. వాళ్లనాన్న పెద్దవాడిని తరిమేశాడు. రెండోవాడిని సాయంకాలం పంపాడు. వాళ్లనాన్న గొ(రైను “అడిగాడు. రెండో కొడుకు కూడా ఎమీ పెట్టలేదు, పచ్చు పెట్టినాడని చెప్పింది. వాళ్ల నాన్నకు కోపం వచ్చింది. రెండోవాణ్ని కూడా తరిమేశాడు. మూడో వాడిని కూడా ॥| పంపాడు. వాళ్ల నాన్న మళ్లీ గొర్రెను అడిగాడు. ఎమీ పెట్టలేదు, పచ్చు పెట్టినాడని బాధగా చెప్పింది. మళ్లీ మూడోవాన్ని కూడా తరిమశాడు. ఒకరోజు పెద్దవాడు అడవి వైపు వెళ్లాడు. ఒక తాత పడిపోయి ఉన్నాడు. ఆ తాతను లేపి నీళ్లు తాగించాడు. ఆ తాత వాళ్ల ఇంటికి తీసు కొచ్చినాడు. ఆ తాత ఒక తట్టను ఇచ్చాడు. తట్టా, తట్టా పంచభక్ష పరమా న్నాలు పెట్టవే అని తాత అన్నాడు. తట్ట అలాగే పెట్టింది. నీకు రకరకాల వంటలు వస్తాయి తలుచుకో అన్నాడు. ఇంటికి

బయట్టరాడు. వెళ్తూ, వెళ్తూ ఉంటే ఉన్నఫలంగా మబ్బు పట్టింది. ఒక సత్రం కనబడింది. ఆ సత్రంలో అందరూ భోజనం చేస్తున్నారు. అతను తట్టా, తట్టా పంచభక్ష పరమాన్నాలు పెట్టవే అన్నాడు. రకరకాల వంటలు వచ్చాయి. ఆ తట్టను సత్రం యజమాని చూశాడు. ఆ తట్టను దాచి అట్లాంటి తట్టనే ఇకొంకటి పెట్టాడు. అతను చూసుకోలేదు. తెల్లవారి. + ఇంటికి బయబ్టరాడు. వాళ్ల నాన్నకు విషయమంతా చెప్పాడు. అతను తట్టాతట్టా పంచభక్ష పరమాన్నాలు పెట్టవే, పెట్టవే అన్నాడు. ఏమీ రాలేదు. వాళ్లనాన్నకు కోపం వచ్చింది. రెండోవాడికి ఒకలవ్వ కనిపించింది. ఆ అవ్వను లేపి నీళ్లు తాగించాడు. ఆ అవ్వ వాళ్ల ఇంటికి తీసుకొచ్చింది. ఆ అవ్వ ఒక కోడిపెట్టను ఇచ్చింది. ఆ కోడి పెట్ట బంగారుగుడ్డు పెట్టవే అంటే బంగారుగుడ్డు పెడుతుంది అన్నది. కోడి పెట్టా, కోడి పెట్టా బంగారు గుడ్డు పెట్టవే అంటే బంగారు గుడ్డు పెట్టింది. వాళ్ల ఇంటికి వెళ్తూ ఉంటే మబ్బు అయింది. ఒకసత్రం కనబడింది. ఆసత్రంలో అందరూ అన్నం తింటున్నారు. ఇతను కూడా వోయి అన్నం తిన్నాడు. యజమాని లక్క అడిగాడు. అతను ఉండు మళ్లీ వసాను అన్నాడు. కోడి పెట్టా, కోడి పెట్టా బంగారు గుడ్డుపెట్టవే అన్నాడు. బంగారు గుడ్డు పెట్టింది. ఆ గుడ్డు తీసుకుని సత్రం యజమానికి ఇచ్చాడు. సత్రం యజమాని కోడి పెట్టను చూశాడు. దాన్ని తీసుకుని అట్లాంటి కోడిపెట్టను ఇంకొక్కటి పెట్టాడు. మనోడు చూసుకోలేదు. ఆల్లారి ఇంటికి బయట్టరాడు. వాళ్లనాన్నకు విషయ మంతా చెప్పాడు. కోడి పెట్టా కోడి పెట్టా బంగారు గుడ్డు పెట్టవీ అంటే బంగారు గుడ్డు పెట్టలేదు. వాళ్లనాన్నకు కోపం వచ్చింది. వాళ్లనాన్న రెండో వాడిని కూడా తరిమేశాడు. మూడోవాడు ఒక మనిషిని రౌడీలు కొడుతూ ఉంటే రక్షించాలని వాళ్ల ఇంటికి తీసు కెళ్లాడు. అతను సోల్‌కాల్‌ ఇచ్చాడు. ఆ సోల్‌కాల్‌ కోసమే రౌడీలు వచ్చారు. కానీ నేను ఇవ్వలేదు అన్నాడు. ఇది ఇక నాదగ్గర ఉంటే చాలా ప్రమాదం అన్నాడు. అందుకే నీకు ఇస్తున్నాను తీసుకో అన్నాడు. తీసుకుని ఇంటికి బయట్టెరాడు. ఇంతలో మబ్బుపట్టింది. ఒకస(త్రం కనబడింది. ఆ సత్రంలో వాళ్ల అన్నగారు ఉన్నారు. అన్నా నను పనుకుంటా అన్నాడు. వాళ్ల అన్నలు జరిగిందంతా బెప్పారు. “ఇతను వెళ్లి చూశాడు. సోల్‌కాల్‌ బయటకు రాలే అన్నాడు. అది బయటికి వచ్చి యజమానికి + టపా టపా టపా లని పీకింది. సత్రం యజమాని ఉరికాడు. మాలన్నలను కూడా మోసం చేసింది ఆ యజమానే అన్నమాట అనుకున్నాడు. అందరూ కలిసి ఇంటికి వెళ్లారు. ॥ వాళ్లనాన్నకు జరిగిందంతా చెప్పారు. వాళ్లనాన్న సరేపోరా అని, ఊరిలో వాళ్ల అందరినీ పిలిచాడు. అందరికీ భోజనాలు "పెట్టించాడు. ఒక్కొక్కరికీ ఒక్కొక్క గుడ్డు ఇచ్చారు. ఆసోల్‌కాల్‌ చుట్టూ తిరుగుతూ ఉంది. ఇంట్లో సంతోషంగా గడిపారు వాళ్లు. కదన రీర్లుళ్ట కతలు అలన్‌!

490. తెలివిగల జింక ల్‌ యద్‌ విద్యార్ధి : వి. లక్షిఅంజలి ఖ్‌ 5వ తరగతి, ఎంపిపి స్కూల్‌, వడ్డిపల్లె, రామాపురం .. కా.

• తల్లిదండ్రులు : వి.రాజమ్మ, వి.కోదండపాణి ఇ స. హెద్మాస్టర్‌ : నాగరాజ తమనే అడవికి రాజు సింహం. సింహం అడవిలోని జంతువులను (ప్రేమగా చూసుకునేది. ఎందుకంటే సింహం తన ఆహారపు అలవాట్లను కొంతవరకు మార్చుకుంది. సింహానికి సన్నిహితంగా ఒక జింక ఉండేది. సింహం దగ్గర దాని పరపతి రోజురోజుకూ పెరిగిపోవడం చూసిన జింక శత్రువులు అసూ యతో రగిలిపోయారు. ఎలాగైనా జింకను అవమానం పాలు చీసి సింహం దగ్గర జింక ఆట సాగకుండా చేయాలని అవకాశం కోసం ఎదురు చూడసా గారు. ఇలాంటి సమయంలో ఒంటి కన్ను కుందేలు ఒకటి అడవికి కొత్తగా వచ్చింది. ఆ కుందేలు సింహం ఆశ్రయాన్ని పొందాలని వస్తుండగా, దానికి జింక శత్రువులు కనిపించారు. దానిని జింక శత్రువులు, సింహం దగ్గరకు తీసుఇళ్లాయి. మీరు ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చారు అని సింహం ఆఒంటికన్ను కుందేలును అడిగింది. అప్పుడు కుందేలు రాజా నేను పేదరాలిని నేను కొంత వరకు చదువుకున్నాను. నాకు ఒక కన్ను లేదు. నాకు తెలిసిన అక్షరాలను నెను జంతువులకు చెబుతూ జీవించడానికి వచ్చాను అని చెప్పింది. దానికి సింహం అంగీకరించి, మిగిలిన జంతువులకు ఒంటికన్ను కుందేలును పరిచయం చేసింది. అలా కొన్ని రోజులు గడిచాయి. ఒకరోజు ఆ సింహం ఒంటికన్ను కుందేలును పిలిచి నిన్ను ఒక విషయమడిగితే మీరు బాధపడరు కదా! లని సింహం అడిగింది. అయ్యో మీరు ఈ అడవికి రాజు, మీరు చాలా మంచివారు. మీరు ఎమి అడిగినా బాధపడను అని కుందేలు చెప్పింది. మీరు పుట్టుకతోనే ఒంటికన్నుతో పుట్టారా? అని అడి గింది సింహం. అదా, ఆ విషయం ఇప్పుడు చెప్పి ఎమి ప్రయోజనం? అదంతా పెద్దకథ. నిజంగా నా ఈ పరిస్థితికి కారకుడు మీ అడవిలోనే ఉన్నాడు లని ఆ ఒంటికన్ను కుందేలు చెప్పింది. ఏమిటీ? మా అడవిలోనా +. అని సింహం ఆశ్చర్యంతో అడిగింది. అవును మీ అడవిలోనే అని కుందేలు జవాబు చెప్పింది. నేను నా కుమారుని చదువు కోసం అప్పు చేయవలిసి వచ్చింది. అప్పుడు ఈ అడవిలోని జింకను ఒకదాన్ని కలిసి విషయం చెప్పాను. దానికి జింక డబ్బు అయితే .... ఇస్తాను, కానీ ఆ డబ్బు తీర్చే వరకు నాదగ్గర ఒకకన్ను కుదవ పెట్టాలని షరతు పెట్టింది. ఆ పరిస్థితిలో ఎమీ తోచలేదు. నా కన్ను, జింక దగ్గర కొదువపెట్టి నా కుమారుని చదివిస్తున్నాను. ఎందుకంటే ఇప్పుడే మనుషులు బాగా చదువుకొని భూమిని వదిలి వేరే గ్రహా లపైకి కూడా వెళ్లడానికి ప్రయత్నాలు చేస్తున్నారు కదా అని కుందేలు చెప్పింది. కుందేలు కథ విన్నసింవానికి, జింకపై విపరీతమైన కోపం వచ్చింది. కుందేలుపై జాలి

కలిగింది. జింకను పిలిపించి కుందేలు చెప్పినదంతా తెలియజేసి ఇది నిజమేనా అని గట్టిగా అడిగింది. జింక ఒక్కసారిగా ఆశ్చర్య పోయింది. ఇది నా శత్రువులు పన్నిన కుతంత్రం అయి ఉంటుందని గ్రహిం చింది. తన ముఖంలో ఎలాంటి తేడా చూపకుండా బెను, సింహం గారూ! కుందేలు చెప్పినదంతా నిజమే. తను నాదగ్గర తీసుకున్న + సొమ్ము పది లక్షలు తీర్చి, తన కన్ను తీసుకో మనండని చెప్పింది. ఇంకా 50 రోజులు గడువు ఉంది అని చెప్పింది జింక. సరే గడువులోగా తన డబ్బు తిరిగి ఇచ్చినీకన్ను _ తీసుకో లని చెప్పి సింహం వెళ్లిపోయింది. జింక తన స్నేహితురాలైన కొంగ సాయంతో కొన్ని చేపల కళ్లను రసా యనంతో గాజుకుండీలో భద్రపరిచింది. సింహం తన సింహాసనంపై కూర్చుంది. ఇంతలోగా కుందేలు వచ్చి పది లక్షలు డబ్బును జింక ముందు ఉంచింది. నాకన్ను నాకు ఇవ్వు అని కుందేలు అడిగింది. జింక తన దగ్గర ఉన్న గాజుకుండీ తెచ్చి కుందేలుకు చూపింది. ఇందులో నీకన్ను భద్రంగా ఉంది. నీకన్ను నీవు తీసుకో అంది జింక. కానీ కుందేలు ఇందులో నాకన్ను లేనేలేదు అంది. నీకన్ను ఇందులోనే ఉంది. ఎందుకంటే, ఇంకా కొన్ని చిన్నా, పెద్దా జంతువులు కూడా వాటి కండ్లు కుదవపెట్టి డబ్బులు తీసుకు న్నాయి. నీవు నీకన్నును గుర్తించుకోనట్లున్నావు కదా అంది. నీరెండో కన్ను తీసి ఇవ్వు దాన్ని పరిశీలించి నీకన్ను నీకు ఇస్తాను అంది. నేను నాకం టిని ఎలా తీసివ్వాలి అంది కుందేలు. నీవు నాదగ్గర కుదవపెట్టిన నీ కన్ను ఎలా తీసిచ్చావో అలాగే ఇప్పుడు కూడా ఇయ్యి అంది. ఇదంతా గమనిస్తున్న సింహం, జింకను అవమానించడానికే ఒంటికన్ను కుందేలు, ఇతరులతో కలిసి పన్నిన కుట అయి ఉంటుంది అని తెలుసుకుంది. ఇంకా ఆలస్యం ఎందుకు, నీకంటిని తీసివ్వు అంది సింహం. ఇంక ఆ కుందేలు నోట నుంచి మాట రాలేదు. భయంతో అక్కడి నుంచి పారిపోయింది. అది చూసిన సింహం జింకను తన మంత్రిగా ' నియమించుకుంది. అందుకే, ఆపదలు, కవులు కలి నప్పుడు ఎదుర్కొని వాటిని జింకలా పరిష్కరించుకోవాలంటారు. 60. నీవు నర్పిన విద్యయే 7వ తరగతి, జడ్‌పి హెచ్‌ఎస్‌, పోట్లదుర్తి య(్రగుంట్ల నే. తల్లిదండ్రులు : డి. శ్రీదేవి, శ్రీనివాసులు ే శ హెడ్మాస్టర్‌ : కొండారెడ్డి పహ అనగనగా ఒక గ్రామంలో ఒక కుటుంబం ఉండేది. వాళ్లు చాలా ఆస్తిపరులు. ఆ కుటుంబంలో అమ్మ, నాన్న, కుమారుడు, కోడలు ఉండేవాళ్లు. ఒకరోజు కొడుకు తండ్రికి ఒక విషయం చెప్పాలనుకున్నాడు. నాన్న దగ్గరికి వెళ్లి నాన్నా! నాన్నా! ఎన్నాళ్ల నుంచో నీకొక చిన్న విషయం చెప్పాలని ఉంది. కానీ మనసు విప్పి చెప్పడానికి భయ కట ఫిర్హోళ్ళ కతల అతత ర్‌

పడుతున్నాను అన్నాడు. ఈ రోజు తప్పక చెప్పాలని నిర్ణయించుకుని వచ్చాను అన్నాడు కొడుకు. అదేమిటి నాయనా! అంత సందేహం ఎందుకు ? నువ్వు నా ఒక్కగానొక్క కొడుకువి. నీకంటే మాకు ఇంకెవరున్నారు ? ఎదో భగవంతుడిచ్చిన సంపద ఉంది. , మనం తిని మరొకరికి పెట్టగలశక్తీ ఉంది. మనకేలోటూ లేదు కదా, ఎలాగో ముసలివాళ్ల మవుతున్నాము కాబట్టీ పూటకింత పెడితే తిని, కృవ్వు రామా అని కాలం గడిపేస్తాము అన్నాడు కన్నతండ్రి. అందుకే నాన్నా నీకేమో వయస్సు మీరింది. నేనుండగా నువ్వు "అంత శ్రమ పడాల్సిన పనేముంది ? ఈ అఆస్తిపాస్తులన్నీ నాచేతిలో పెడితే అమ్మనూ, నిన్నూ పువ్వుల్లో పెట్టి చూసుకుంటాను కదా లని కళ్లబొల్లి కథలు చెప్పాడు కొడుకు. తండ్రి కొడుకు మాటల్ని నమ్మి ఆస్తిపాస్తులన్నీ కొడుకుకి అప్పగించాడు. ముసలి తల్లిదండ్రులు తన స్వేచ్చకు ఆటంకంగా ఉన్నారని, ఒక పాకలో పెట్టి పూటకింత వసి దూరంగా ఉంచాడు. కొడుకుకి ఆస్తి అప్పగించి మోసపోయానని తండ్రికి అర్ధమైంది. చేసిన తప్పుకు పచ్చాత్తాప పడ్డాడు. కొన్నాళ్ల తరువాత ఆ కొడుకుకి ఒక కొడుకు పుట్టాడు. మనుమడు తన తండ్రి చేసిన అన్యాయాన్ని చూసి లోలోపల బాధ పడుతుండేవాడు. ఎలాగైనా నాన్నకు బుద్ధి చెప్పాలనే ఉద్దేశంతో అమ్మమ్మ, తాతయ్య తినే సత్తుగిన్నలను, నీటితట్టను దాచి పెట్టాడు. భోజన సమయానికి అవి కనిపించకపోయే సరికి కొడుకు ఇళ్లంతా గాలించాడు. ఇంతలో కొడుకు వచ్చాడు. ఎప్పుడూ ఈ కిటికీల దగర ఆ బొచ్చెలు పడి ఉండేవి, ఇప్పుడు ఏమయ్యాయో అంతు చిక్కడం లేదు అన్నాడు కొడుకు. మనుమడు అప్పుడే ఆ మాటను అందుకొని, నాన్నా నువ్వు ఏమీ దిగులు పడనక్కరలేదు. వాటిని నేనే తీసి జాగ్రత్త చేశాను అన్నాడు. అయినా అవి నువ్వేం చేసుకుంటావురా అని అడిగాడు కొడుకు. అదేం లేదు నాన్నా రేపు నువ్వు కూడా పెద్దోనివవుతావు కదా. నీకు కూడా తాత వయస్సు వస్తుంది కదా. అప్పుడు నేను కూడా నీ కొడుకైనందుకు అమ్మకు, నీకూ ఈబొచ్చెలోనే తిండి వెయ్యాలి కదా. అందుకే తాతబొచ్చెలు తరతరాలకు ఉండాలనే ఉద్దేశంతో తీసి భద్రపరిచాను అన్నాడు మనమడు. అప్పుడు కొడుకు తెలివి తెచ్చుకున్నాడు. ఈరోజు మన తల్లిదండ్రులను మంచిగా చూస్తేనే రేపు మన పిల్లలు కూడా మనల్ని మంచిగా చూస్తారన్న సత్యాన్ని తెలుసుకున్నాడు. 81. పనిమీద ధ్యాస న విద్యార్లి ; పి.శావణి ” ఆల్నినే మౌంట్‌ కార్నిల్‌ స్కూల్‌, నందలూరు గ్‌ తల్లిదండ్రులు : పి. శ్రీలక్ష్మి వెంకటరమణ వ ర. 'హెడ్నాస్టర్‌ : ట్రెస్సీ వాంగ్‌లర్‌ క స్టో అనగనగా ఒక ఊరు. ఆ ఊరు చొప్పావారిపల్లె. ఆఊరిలో ప్రజలం దరూ కలిసిమెలిసి ఉండేవాళ్లు. కానీ వాళ్లు చలికి భయపడి బయటికి వచ్చేవాళ్లు కాదు. సంద్యాల

ఆరు దాటితే బయటికిరారు. ఎందుకంటే చలి ఎక్కువగా ఉంటుంది కాబట్టి. ఆ చలికాలంలోనే ఒక ఇంట్లో ఆ ఇంటి యజ మానికి బాగాలేదు. అప్పుడు వాళ్లు చలికి భయపడి బయికిరాలేదు. ఎం చేయాలో అర్దం కాక ఆలోచిస్తుండగా ఒక బిచ్చగాడు అమ్మాకొంచెం బువ్వ పెట్టండి అని వాళ్ల ఇంటికి వచ్చాడు. అప్పుడు వాళ్లు ఈబిచ్చగాడు ఇంత చలికి కూడా ఒక చిన్న గోచిపెట్టుకుని బిచ్చమెత్తుకుంటున్నాడు కదా! వీడికి చెబితే వీడు వెళ్లి వైద్యుడిని పిలుకుచుకుని వస్తాడు కదా! అనుకుని బిచ్చగాడితో నీకుమేము _

బువ్వ పెడతాము. కానీ నువ్వు మాకు ఒకసాయం చేయాలన్నారు. అప్పుడు బిచ్చగాడు సరే నేను చేస్తాను. అది ఎమిటో చెప్పండి అన్నాడు. నువ్వు పక్కవీధిలో ఉన్న వైద్యుడిని పిలుచుకుని రా మా ఇంట్లో ఒకరికి బాగాలేదు అన్నారు. బిచ్చగాడు వెళ్లి వైద్యుడిని పిలుచుకుని వచ్చాడు. అప్పుడు వాళ్లు బిచ్చగాడికి బువ్వపెట్టి, వాళ్లు ఆలోచించారు. ఈ బిచ్చ గాడిని మనము మన గొడ్లచావిడిలోనే మన దగ్గర ఉంచుకుంటే చెప్పిన పని చేస్తాడు కదా అనుకున్నారు. వాళ్లు బిచ్చగాడిని అడిగారు. బిచ్చగాడు కూడా నాకు ఇంతకన్నా అదృష్టం ఉంటుందా అనుకుని ఒప్పుకున్నాడు.

బిచ్చగాడు బాగానే పని చేసుకుంటూ గొడ్లచావిడిలోనే ఒక దగ్గర ఉన్నాడు. కొన్ని రోజుల తరువాత బిచ్చగాడు కూడా నాకు చలిగా ఉంది ఒక దుప్పటి కావాలని అడిగాడు. యజమాని సరేనని ఒక దుప్పటి కొనిచ్చాడు. బిచ్చగాడు దుప్పటి తీసుకుని ఇంకొంచెం బాగానే పని చీస్తాండేవాడు. బిచ్చగాడు ఆఇంటి యజమానికి కూడా సాయం చేస్తా బాగానే ఉండేవాడు. బిచ్చగాడు మరికొన్ని రోజుల తరువాత, నాకు బట్టలు కూడా కావాలని అడి గాడు. నీకు బట్టలే కదా కావాల్సింది నేను ఇస్తానులే అన్నాడు యజమాని.

యజమాని బిచ్చగానికి చొక్కాగుడ్డలు తీసిచ్చాడు.

బిచ్చగాడు అవి తీసుకున్నాడు. మరికొన్ని రోజులకి నాకు బయట చలి ఎక్కువగా ఉంది. నను ఇంట్లో పడుకుంటాను అని యజమానిని అడిగాడు. యజమాని నువ్వు ఒక చిన్నగోచీ పెట్టుకుని, చలిలో బిచ్చమెత్తుకుంటున్న ప్పుడు లేనిచలి ఇప్పుడు వచ్చిందా , అని అన్నాడు. ం

నను బిచ్చగానిగా ఉన్నప్పుడు చలి అనుకుంటే నా ఆకలి తీరి ఉండేది కాదు. అప్పుడు నాకు ఆకలిగా ఉన్నది కాబట్ట నాకు చలి అనిపించలేదు అని బిచ్చగాడుయజమా + నికి జవాబు చెప్పాడు. యజమాని ఎమి మాట్లాడలేదు. నాకు ఇప్పుడు మూడు పూట్లా అన్నం పెడుతున్నారు కదా, అందుకే నాకు చలి అనిపిస్తాంది, ఎందుకంటే నేను సుఖానికి అలవాటు పడిపోయాను కదా అన్నాడు బిచ్చగాడు. అప్పటి నుంచి ఆ ఊరి ప్రజలు ఎవరి పనివాళ్లే చీసుకునేవాళ్లు. చలి, ఎండ, వాన అనుకోకుండా పని చేసుకునే వారు. కదప ఫీర్లోళ్ట కతలు అశ ర్‌

6జి. దబ్బకు దిబ్బ లా. 7వ తరగతి, ఎంపియుపి స్కూల్‌, క్రిష్టంగారిపల్లె, తొండూరు ళా ఒ? *- తల్లిదండ్రులు : వి.లనిత, అంకాల్‌ంెడ్డి టా. ళ్‌. 'హెడ్నాస్టర్‌ : శంకర్‌నాయక్‌ తక. ఒకూర్లో ఇద్దరు దంపతులు ఉండేవాళ్లు. వాళ్లకు సంతానం లేదు. ముసలోళ్ల య్యారు. వాళ్లకో బరుగొడ్డు ఉండేది. దాని పాలు అమ్మి లెక్క సంపాదిస్తున్నారు. కొన్ని నెలలకు అది ఒట్టిపోయింది. చేసేదేమీ లేక దాన్ని కటికకు అమ్మమని తాత, అవ్వకు చెప్పినాడు. అవ్వ బరుగొడ్డును తోలుకోని పోతాంటే దారిలో ముగ్గురు దొంగోళ్లు ఎదరైనారు. బరుగొ డ్డును ఎలాగైనా దొంగలించాలని అనుకున్నారు. ఒకడు అవ్వ దగ్గరికి పొయి, యాడికవాక్రి మేకను తోలకపోతాండావే అని అడిగినాడు. ఏరాబ్పీ కండ్లు పొయినాయా ? ఇది మకా బరుగొడ్డా ? అని అవ్వ అనింది. దొంగొడు వెళ్లిపోయాడు. రెండో దొంగోడు కూడా అట్టాగే చేసినాడు. అవ్వకు ఇది మేకేనేమో అని మొదటిసారి అనుమానం వచ్చింది. కొంతదూరం పోయినాక మూడో దొంగోడు వచ్చి ఇదేపని చేసినాడు. అవ్వ నిజంగానే బరుగొడ్డును మేకేనని నమ్మింది. పది వేల రూపాయలు చేసే బరుగొడ్డును వానికి రెండు వలకు అమ్మింది. ఇంటికొచ్చి తాతతో విషయమంతా చెప్పింది. నీ3దురైనోళ్లు ముగ్గురూ పొట్టిగా, బండగా, బక్కగా ఉంటారా అని తాత అడిగినాడు. ఆ వాళ్ల అని అవ్వ చెప్పింది. వాళ్లా వాళ్లు దొంగ నాయాళ్లే, వారికి తగిన శాస్తి నీను చేస్తాను అని ఒకేలా ఉండే ఓ మూడు కుందేళ్లు పట్టుకొచ్చినాడు. అవ్వతో ఓకుందేలును విందు చేయమని చెప్పినాడు. ఒక కుందేలును ఇంట్లో గంప కింద పెట్టినాడు. ఇంకోటి తీసుకుని ముగ్గురు దొంగోళ్ల దగ్గరికి పోయినాడు. ఇది మంత్రం కుందేలు అని వాళ్లకు చెప్పినాడు. వాళ్లు నమ్మలే. కావాలంటే చూడండి, నేను దీనికి చెవులో చెబుతాను. మా ఇంటికి వెళ్లి విందు సిద్ధం చేయమని మా ఆవిడతో చెప్పమని చెబుతానన్నాడు. దీని వదిలేస్తా సరేనా అంటే సరే అన్నారు. ముగ్గరు దాన్ని వదిలేశారు. అది పారిపోయింది. ఇంటికి వెళ్లి చూస్తే కుందేలు విందు సిద్ధంగా ఉంది. తాత, ముగ్గురు దొంగోళు . విందు తిన్నారు. తరువాత మనం వదిలేసిన కుందేలు యాడుం దని దొంగోళ్లు అడిగినారు. తాత గంప కింద నుంచి తీసి కుందేలును సూపిచ్చినాడు. దొంగోళ్లు దాన్ని మంత్రం కుందేలని నమ్మి 30 వేలకు కొనుక్కు న్నారు. దాన్ని తీసుకుని వాళ్లింటికి తీసుకుపోయారు. వాళ్ల ఇంట్లో కూడా విందు చేయమని వాళ్ల భార్యలతో చెప్పమని కుందేలు చెవిలో చెప్పి వదిలే శారు. ఇంటికి పోయి సూస్తే విందు లేదు, కుందేలు లేదు. అప్పుడు మనమే మోసగాళ్లమైతే మనల్నే మోసం చేసినాడు ముసలోడని బాధపడ్డారు. దొం గోళ్లు ఇచ్చిన లెక్కతో ముసిలోళ్లు హాయిగా బతుకుతున్నారు.

653. అల్లుడుకోతి ల సజ్లుక

విద్యార్ధి : 3. మధు, 5వ తరగతి, మండల పరిషత్‌ ఉన్నత పాఠశాల, గాదెగూడూరు, రాజుపాలెం టే న తల్లిదండ్రులు : యశోద, యేసుపాదం త. హెడ్మాస్టర్‌ : పి.వి రమణరాజు

ఒక ఊరిలో ఒక పూజారి ఉండేవాడు. ఆయన ఒకరోజు దారిన పోతాంటే ఒకకోతి కనిపించింది. ఆ కోతి పూజారిని ఆపి నీ కూతురిని నాకిచ్చి పెళ్లి చేయవాఅని అడిగింది. అప్పుడు పూజారి తన మనసులో నాకు బిడ్డలే లేరు కదా అనుకుని, పుడితే నీకిచ్చి పెళ్లి చేస్తాలే అని మాట ఇచ్చాడు. కొన్ని రోజులకు పూజారి పెళ్లానికి ఒక ఆడపిల్ల పుట్టింది. ఆ పిల్ల పెద్దదయింది. ఆ అమ్మాయికి పెళ్లి సంబంధం కుదిరింది. పూజారి పెళ్లి పనులు చేసుకుంటు న్నాడు. మరుసటిరోజే పెళ్లి. ఈ విషయం కోతికి తెలిసింది. ఆ అమ్మాయి పెళ్లికి తయారవుతుండగా కోతి వచ్చి అమ్మాయిని తీసుకెళ్లింది. అప్పుడు పూజారి, పూజారి పెళాం బాగా పెతికారు. కొంతసీపటికి జ్ఞాపకం వచ్చింది. ఆ రోజు మన అమ్మాయిని ఇచ్చి పెళ్లి చేస్తానని ఒక కోతికి మాట ఇచ్చాను కదా! బహుశా మన అమ్మాయిని ఆ కోతి తీసకపోయి ఉంటుందని భార్యకు చెప్పి అడివికి వెళ్లాడు. ,"

దారినపోతుండగా, ఆయనకు కోతుల గుంపు కనిపించింది. ఆ కోతుల్ని, ఇక్కడ / కోతిరాజు అనే ఆయన ఉంటాడంట కదా, ఆయన ఎక్కడ ఉంటాడు అనిఅడిగాడు. ఆ కోతులు లదిగో ఆ మేడలో ఉండాడని చెప్పాయి. పోయి చూస్తే అక్కడ పూజారి కూతురు కూడా ఉంది. వాళ్లిద్దరినీ చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు. కూతురితో ఎన్నోకబుర్లు చెప్పాడు. ఇంటికి వచ్చాడు. భార్యకు అంతా చెప్పాడు. మళ్లీ అడవికి పూజారి అల్లుడు దగ్గరికి వచ్చి, మేము కష్టాల్లో ఉన్నాము. మాకు ఏదైనా సహాయం చేయమని అడిగాడు. అప్పుడు కోతి కొన్ని గుమ్మడి విత్తనాలు ఇచ్చాడు. అవి తీసుకుని ఇంటికి వచ్చాడు. భార్యకు చూపించాడు. ఎదైనా సహాయం చేయమంటే గుమ్మడికాయ విత్తనాలు పెడతాడా అని పూజారి భార్య / వాటిని వాళ్ల పెరట్లో విసిరిపసింది. అవి కొన్నాళ్లకు మొలళత్తాయి. ఆ మొలకలు పెద్దవయ్యాయి. కొన్నాళ్లకు గుమ్మడికాయలు కాసాయి. పూజారి తన పెళ్తాంతో ఈ గుమ్మడికాయలైనా అమ్ముకుని బతుకుదాం అని అన్నాడు. భార్య కూడా సరే అంది. పూజారి ఒక సెట్టికి గుమ్మడికాయలు అమ్మి ఇంటికి డబ్బులు తెస్తున్నాడు. ఆ సెట్టి గుమ్మడి కాయను కోసి చూశాడు. అందులో బంగారు కాసులు ఉన్నాయి. అప్పుడు ఆసెట్టి పూజారి ఇంటికాడికి వచ్చి, ఇంట్లో ఉన్న గుమ్మడి కాయలన్నీ నాకే అమ్మేసెయ్‌ పూజారీ అని అన్నాడు. పూజారి కూడా సరే నన్నాడు. అలా ఆగుమ్మడికాయలన్నీ ఆసెట్టికే అమ్మశాడు. చివరకు ఒక్క గుమ్మడికాయ మిగిలింది. ఈ గుమ్మడి కాయనన్నా కోసుకుని తిందామని అనుకున్నాడు. గుమ్మడి కాయను కోసి చూసింది పూజారి భార్య అందులో బంగారు కాసు లున్నాయి. అయ్యో మనం మోసపోయామే. ఉన్న గుమ్మడి కాయలన్నీ 'సెట్టికే కటఫ ఫిర్లుళ్టకతలు అతత 7

అమ్మేశామే. మనకు ఇంక ఆసెట్టి గుమ్మడికాయలు వెనక్కు ఇవ్వడేమో? ఎందుకు ఇవ్వడు, వెళ్లి అడుగుదాం అన్నాడు. సెట్టి దగ్గరకు వచ్చి మా బంగారం మాకు ఇచ్చీయి లని అన్నారు. ఆ, నను ఎందుకు ఇస్తాను అని అన్నాడు సెట్టి. ం మళ్లీ అల్లుడు దగ్గరికి వచ్చి మాకు ఎదైనా సహాయం చేయమని అడిగాడు పూజారి. ఒక వెండి గిన్ని ఇచ్చాడు. ఈ గిన్నె మనకు ఎది కావా లంటే అది ఇస్తుంది. అన్నం కావాలంటే అన్నం ఇస్తుంది. పాలు కావాలంటే పాలు ఇస్తుంది. ఎది అడిగినా లేదు అనదని చెప్పాడు. ఆ వెండి గిన్నె తీసు కుని వచ్చాడు పూజారి. ఆ గిన్నె సాయంతో వాళ్లింటికి ఎంతమంది వచ్చినా సరే అన్నం పెట్టేవాళ్లు. అది చూసిన ఊర్లో పెద్ద మనిషి ఒకరు, వీళ్లు ఇంతలోనే ఎట్లా ధనవంతులయ్యారు? వీళ్ల దగ్గర ఎదో నిధి ఉంది కాజియాల నుకున్నాడు. వాళ్ల ఇంటికి వస్తూపోతూ వారి దగ్గర మహిమగల గిన్నె ఉందని తెలుసుకున్నాడు. దీన్ని ఎలాగైనా కాజేయాలని అనుకున్నాడు. ఒకరోజు పూజారి, ఆయన భార్య గిన్నెను ఇంట్లో పెట్టి వెళ్లారు. అది చూసి పెద్దమనిషి లోపలికి వెళ్లి ఆ గిన్నెను తీసుకున్నాడు. ఇంటికొచ్చిన పూజారి ఆ గిన్నెకోసం బాగా వెతికాడు. ఎక్కడా కనబడలేదు. అల్లుడు దగ్గరికి వచ్చి పూజారి, మేము కష్టాల్లో ఉన్నాము అంటే ఒక కర్ర, ఒక కత్తీ ఇచ్చాడు అల్లుడు. అవి తీసుకుని ఇంటికి వచ్చాడు. ఊరిపెద్దను, సెట్టిని పిలిచి భోజనం పెట్టాడు. వాళ్లు “కర్ర డుండుం” అంటే వాళ్లను చితకబాదింది. “కత్తీ డుండుం,డుండుం” అంటే వాళ్లకు గుండు గీచి నామాలు పెట్టింది. అలా అల్లుడుకోతి సాయం చేయడం వల్ల పూజారి, ఆయన భార్య సుఖంగా జీవించారు. 64. పవిత్రస్నహం వదా: ప. కావ్యకళ గ) 6వ తరగతి, శ్రీవాణి విద్యానికేతన్‌ హైస్కూల్‌. ఓబులవారిపల తల్లిదండ్రులు : పి.రాములమ్మ నరసింహారెడ్డి క్‌ . ఖో హెడ్మాస్టర్‌: టి. సత్యకుమార్‌ [లు జ! అనగనగా శేషాచలం అడవిలో ఒక చెట్లుపైన రూపిణి, చరణి అన రెండు పక్షులు నివసిస్తూ ఉండేవి. అవి చాలా స్నేహంగీ కష్టసుఖాలను పంచుకుని జీవిస్తూ ఉండేవి. కొంతకాలం తరువాత రూపిణికి ఇద్దరు పిల్లలు కలిగారు. వారిని రూపిణి, , చరణి ఎంతో అప్యాయంగా పెంచుకుంటూ ఉండేవి. ఇంతలో ఒకానొక రోజు ఒక వేటగాడు వెళ్తుండగా రూపిణి పిల్లలు వాడి కంటపడ్డాయి. వాటిని పట్టుకుని తన బుట్టలో వసుకునివెళ్తున్నాడు. = రూపిణి, చరణి తన గూళ్ల వద్దకు వచ్చాయి. రూపిణి పిల్లలు కనిపించకపోవడంతో ఎంతో దుఖిస్తూ తన స్నేహితులైన చరణికి చెప్పింది. చరణి రూపిణిని ఓదారుస్తూ, బాధపడవద్దు. పిల్లలు ఈడో ఆడ్పో ఎడ్నో ఒకసోట ఉంటారు. వెతుకుదాం పదా, అని రతి లాలా కట అిర్లోళ్ళ పతం

వెతకసాగారు. రూపిణి ఒక వైపునకు, చరణి ఒకపైపునకు వెళ్లారు. వెతుకుతూంటే చరణికి వేటగాడి బుట్టలో ఉన్న రూపిణి పిల్లలు కనిపించాయి. అది చూసిన చరణి బాధపడి స్నేహితురాలి పిల్లలను రక్షించాలనే ఆలోచనతో వేటగాడి వద్దకు వెళ్లింది. ఇవి _నాస్నేహితురాలు రూపిణి పిల్లలు. ఇవి కనిపించకపోవడంతో అది చాలాదు:ఖిస్తోంది. దయచేసి దాని పిల్లలను వదిలిపెట్టు అని వేడుకుంది. వేటగాడు చరణి మాటలను వినిపించుకోలేదు. అప్పుడు చరణి నీకు ఈపూటకు ఆహారం కావాలంటే నన్ను తీసుకుని మ ఆ పిల్లలను వదిలిపెట్టు లని తిరిగి వేడుకుంది. అది గమనించిన వేటగాడు నీవు నిజమే చెబుతున్నావా? అని అడిగాడు. అప్పుడు చరణి నేను నిజమ చెబుతున్నాను. కావాలంటే వచ్చి సూడూ అని అంది. అప్పుడు వేటగాడు చెట్టు వద్దకు వెళ్లి గమనించగా రూపిణి దుఖిస్తున్నది. చూసి, నేను రూపిణి పిల్లలను వదులుతాను. నిన్న ఈపూటకు ఆహారంగా తీసుకువెళ్ళాను అని రూపిణి పిల్లలను వదిలి చరణిని తన బుట్టలో వేసుకున్నాడు. అది గమనించిన రూపిణి . మరింత బాధతో, నేను నా స్నేహితురాలు చాలాకాలంగా స్నేహంగా ఉంటున్నాము. మమ్ముల్ని విడదీ సిన్నట్లుయితే నేను బతకలేను. నన్నూ నాపిల్లలను అందరినీ నీవే తీసుకువెళ్లి ఆహారంగా ఉపయోగించుకో అని అన్నది. అది విని వేటగాడు చరణిని కూడా వదిలి మీస్నేహం చూస్తే ముచ్చటగా ఉంది. మీరంతా ఎల్లప్పుడూ కలిసి మెలిసి జీవించండి లని చెప్పి వెళ్లిపోయాడు. 56. రాము ప్రతిభ న విద్య: పి.అశ్వనీప్రియ 7వ తరగతి, ఎంపిపి స్కూల్‌, కుంపినీపురం, నందలూరు జం తల్లిదండ్రులు : పి.లీలావతి, పి. వెంకటేశ్వర్లు తు. హెడ్మాస్టర్‌ : ఎం.ఆర్‌. కమాల్‌ స! తీ అనగనగా ఒక ఊరు. ఆ ఊరిపేరు కృష్ణాపురం. ఆడఊరిలో రామయ్య అనే రైతు ఉండేవాడు. అతనికి ఒక భార్య, ఇద్దరు పిల్లలు ఉన్నారు. భార్య పేరు కాంతమ్మ పిల్లల పేర్లు రాము, రవి. రాము పెద్దవాడు. రవి చిన్నవాడు. రాము ఏడవ తరగతి, రవి = ఐదవ తరగతి. రవికి క్లాసులో ఫస్ట్‌ మార్కులు వచ్చేవి. రాముకి చదువు అంతగా అబ్బక వెనకబడ్డాడు. కాని రాము డ్రాయిం గ్‌ అంటే చాలా ఇష్టం. ఇది నచ్చని రాము అమ్మానాన్నా, ॥ బాగా చదువుకోరా అని రామును తిట్టవారు. ఒకసారి రాము వాళ్ల స్కూల్‌లో కల్చరల్‌ ప్రోగ్రామ్స్‌ పెట్టారు. రాము డ్రాయింగ్‌లో పాల్గొన్నాడు. వాడికి మొదటి బహుమతి వచ్చింది. అలాగే మండల పరిధిలో డ్రాయింగ్‌లో పాల్గొనే అవకాశం వచ్చిందని రాముకి వాళ్ల మాస్టారు చెప్పారు. ఈ విషయం వినగానే పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్లి రాము అమ్మానాన్నలకు చెవ్పాడు. అప్పుడు వాళ్ల అమ్మానాన్న

చదువురాని దద్దమ్మా నువ్వు మండలానికి పోయి బొమ్మలేస్తావా లని నిరుత్సాహపరిచారు. రాము చాలా బాధపడ్డాడు.

మరుసటి రోజు రాము, రవి స్కూల్‌ నుంచి ఇంటికి వస్తుండగా ఒక అవ్వాతాతా

" రాము, రవిలను కొంత డబ్బు ఉంటే ఇవ్వమని, సాయం చేయ మనీ అడిగినారు. అప్పుడు వాళ్లు మా దగ్గర డబ్బుల్లవని చెప్పారు. కొంత సేపు రాము ఆలోచించి తన దగ్గర ఉన్న

॥ పెన్సిల్‌, పర్‌ తీసుకుని తనకు నచ్చిన బొమ్మలు గీసి ఆ బొమ్మలకు వచ్చిన డబ్బు తాతకి ఇచ్చాడు. తాత డబ్బును తీసుకుని రాముని దీవించాడు. రాము, రవి సంతోషంగా ఇంటికి ఎళ్లారు. రవి జరిగిన విషయం అంతా అమ్మానాన్నలకు చెప్పారు. కానీ వాళ్లు పట్టించుకోలేదు.

రెండు రోజుల తరువాత తాతయ్య రాము ఇంటివైపు వెళ్లాడు. రాము వాళ్ల

తల్లిదండ్రులకు జరిగిన విషయమంతా చెప్పి రాము మంచితనాన్ని పొగిడాడు. రాము డ్రాయింగ్‌ బాగా వేస్తాడు, ప్రోత్సహించండి అని చెప్పి వెళ్లిపోయాడు. అప్పుడు రాము వాళ్ల అమ్మానాన్నలు తాము చేసిన తప్పును తెలుసుకుని, బాధపడి తరువాత రాముని మండల పరిధిలో డ్రాయింగ్‌ పోటీల్లో వాల్లొానమని చెప్పారు. రాము అప్పుడు పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్లి వాళ్ల టీచర్‌తో డ్రాయింగ్‌ పోటీలో పాల్గొంటున్నానని చెప్పాడు. రాముకి మండల పరిధిలో మొదటి బహుమతి వచ్చింది. తరువాత జిల్లా స్థాయిలో అవకాశం వచ్చింది. రాము జిల్లా స్థాయిలో కూడా పాల్గొన్నాడు. జిల్లాస్థాయిలో కూడా బహుమతి వచ్చింది. తర్వాత రాము పెద్దయ్యాక డ్రాయింగ్‌ టీచర్‌ అయ్యాడు.

66. మిత్రద్రోహం . విద్యార్ధి : పాలూరి శ్రీనివాసులు . నో 7వ తరగతి, స్టార్‌ హైస్కూల్‌, పోరుమామిళ్ల వ్యా. తల్లిదండ్రులు : పి.సరస్వతి, ఎంకటసుబ్బయ్య క్‌ మొ హెడ్మాస్టర్‌ : మహ్మద్‌గౌస్‌ నవమ

గణపతి, చలపతి, ఇరుగుపొరుగున ఉండేవారు. ఓరోజు గణపతి పక్కూరుకు

" పోవడానికి బయజ్టరినాడు. తీర్భయాత్రలకు వెళ్లిన తల్లిదండ్రులు రానుండడంతో ఇంటి తాళాలు చలపతికి ఇచ్చి వెళ్లాడు. తరువాత గణపతి తల్లిదండ్రులు ఇంటికి వచ్చి చూసేసరికి

॥ చలపతిని ఓ స్పంభానికి కట్టేసి ఉన్నారు. ఇంతలోనే గణపతి కూడా వచ్చాడు. ఏం జరిగిందని అడిగితే నువ్వు వెళ్లగానే దొంగలు వచ్చి నన్నిలా కట్టి దొరికినదంతా దోచు కుపోయారని చెప్పాడు చలపతి. దాంతో గణపతి ఊరి కొత్వాల్‌ దగ్గర ఫిర్యాదు చేశాడు.

ఎ రోజూ ఎ దొంగతనమూ జరగని ఊళ్లో పట్టపగలు దొంగలు పడ్డారంటే కొత్వాల్‌కు నమ్మశక్యంగా అనిపించలేదు. అతన్ని దొంగలు తాడుతో కట్టారని చెప్పావు కదా, ముడులు ఎటువైపు వేశారు అని అడిగాడు. ముందరివైపే అని బదులిచ్చాడు గణపతి. బయటి

రర ల 4 పదర ఫిర్లోళ్టకులు

వ్యక్తులు దొంగతనం చేసింటే చలపతి చేతులు వెనక్కి కట్టి ఉండేవాళ్లు కదా అని కొత్వాల్‌కు అనిపించింది. దీంతో చలపతి పై కొత్వాల్‌కు అనుమానం బలపడింది. చలపతిని పిలిచి నలుగురు వ్యక్తుల్ని చూపిస్తూ గణపతి ఇంట్లో దొంగతనం చేసిన వారెవ్వరైనా ఏళ్లలో ఉన్నారా అని అడిగాడు. చలపతి నలుగురి వైపునకు చూసి అదిగో తలపాగా ఉన్న వాడే అన్నాడు. వెంటనే దొంగదొరికాడు గణపతీ అంటూ, చలపతికి సంకెళ్లు ఏయించాడు. చలపతి దొంగతనం చేశాడా అని ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు గణపతి. చలపతి మారువేషంలో ఉం ఉన్న రక్షకభటున్ని దొంగగా అని గుర్తించాడు. దీంతో తాను చేసిన దొంగతనం ఇతరులపై తోసేసే ప్రయత్నం చలపతి చేస్తున్నాడని అర్ధమైంది. అంటే అసలు దొంగ చలపతేనన్న నా అనుమానం సందని అనిపించిందని కొత్వాల్‌ చెప్పాడు. చలపతితో నిజం చెబుతావా? మీ ఇంట్లో తనిఖీ చేయాలా? అని గట్టిగా అడిగాడు కొత్వాల్‌ అదంతా తానాడిన నాటకమని ఒప్పుకున్నాడు చలపతి. గణపతి డబ్బు, నగలు వెనక్కు ఇప్పించి చలపతిని జైలులో 'పెట్టిం చాడు కొత్వాల్‌. 6. జాలిగుండె విద్యార్ధి ; ఎ,పవన్‌కుమార్‌ 7వ తరగతి, ఎంపియుపి స్కూల్‌, కుమారకాల్వ, చక్రాయపేట ,.. తల్లిదండ్రులు : ఎ.పద్నావతి, నాగేశ్వర్‌ | "ల ఒక తాత అడవికి పటకు వెళ్లాడు. అడవంతా తిరిగినా జంతువులేవీ కనబడలేదు.

తాత అలిసిపోయాడు. దాహం వేసింది. ఒక కొలనుకు వెళ్లాడు. వంగి నీళ్లు తాగబోతున్న తాత, తన వైపునకు పులి వస్తుండడం చూసి ప్రాణ భయంతో వణికిపోయాడు. పరుగెత్తి చెట్టెక్కాడు. తాత కూర్చున్న చెట్టుపైన మరో కొమ్మ మీద ఎలుగుబంటి కనిపించింది. తాత భయం రెట్టింపయింది. తాత భయం ఎలుగుబంటికి అర్ధమైంది. దానికి జాలి కలిగింది. చూడు తాతా! నీవు నా సాయం అడగలేదు. కానీ నీవు నా అతిథివి కాబట్టి

నీకు సాయం చేయాలనుకుంటున్నాను. రా, వచ్చి అన్నం తిని విశ్రాంతి తీసుకో అనింది. తాత అన్నం తిన్నాడు. పయిటాలయింది. తాతకు నిద్ర వస్తోంది. ఎలుగుబంటి తొడ పైన - తలపెట్టుకుని పడుకోమంది. తాత నిద్రపోయిన తరువాత, చెట్టు కింద ఎదురు చూస్తున్న పులి ఎలుగుబంటితో ఇలా అనింది. చూడు ఎలుగుబంటీ అతను మనిషి. మనల్ని ం వేటాడి చంపుతాడు. అందుకే అతను మనకు శత్రువు. మనం అతన్ని చంపాలి. మనం అడవిలో జీవించేవాళ్లం. మిత్రులం. నువ్వు అతన్ని కిందికి తోసేస్తే నను అతన్ని చంపుకు తింటాను అనింది. ఎలుగుబంటి ఇలా జవాబిచ్చింది. “పులీ! నిజమ! ఇతను మనకు శత్రువే. కానీ అతను నా ఇంటికి వచ్చాడు. నేను అతనికి సాయం చేయాలి. నేను అతన్ని కింద పడతోయను” అని చెప్పింది. హాయిగా నిద్రపోయిన తాత, అర్ధరాత్రి మేల్కొన్నాడు. కట ప. హతయ అతత ర!

ఎలుగుబంటి తొతతో ఇలా అంది. “చూడు తాతా! ఇప్పుడు నాకు నిద్ర వస్తోంది. నను నిద్రపోతాను. నువ్వు జాగ్రత్తగా ఉండు. పులి మాటలు నమ్మ వద్దు” లన్నది. ఎలుగుబంటి తాత తొడపై తల ఆనించి పడుకొంది. ఇదంతా చూస్తున్న పులి, ఎలుగుబంటి నిద్రపోయిన తరువాత తాతతో ఇలా అంది. చూడు తాతా! ఎలుగుబంటి నిన్ను కావాడుతున్నట్లు నటిస్తున్నది. నేను వెళ్లగానే నిన్ను చంపి తినేస్తుంది. అందుకే ఎలుగుబంటిని కింద తోస్తే నేను దాన్ని చంపి తిని నాదారిన నేను వెళతాను అన్నది. తాతకు పులి మాటలు ॥ నిజమే అనిపించాయి. ఎలుగుబంటి నిద్రలో ఉండగా తాత దాన్ని కిందకి తోశాడు. అది మరొక కొమ్మ పట్టుకుని తనను తాను రక్షించుకుంది. ఎలుగుబంటి తనను చంపుతుందేమోనని తాత భయంతో వణికిపోయాడు. ఎలుగుబంటి తాతతో ఇలా అంది. “చూడు తాతా, భయపడొద్దు, నేను నిన్నేమీ చేయను, నేను నిన్ను కాపాడతానని మాట ఇస్తున్నాను అని అనింది. ఎలుగుబంటి గొప్ప ప్రవర్తనకు తాత సిగ్గు పడ్డాడు. పులి చెట్టు పక్కనే ఉండి చూస్తోంది. తాత కిందికి దిగితే చంపి తినేస్తే నా ఆకలి తీరుతుంది అనుకునింది. కానీ తాత పులి పోయిందనుకుని కిందికి దిగబోయాడు. ఇంతలో పులి వస్తుండడం చూసి, అది తాతను చంపేస్తుందని ఎలుగుబంటి తాత చెయ్యి పట్టుకుని పెకి లాగింది. ఇదంతా చూసి ఇక నా ఆకలి చల్లారదు అని పులి తన దారిన తాను వెళ్లిపోయింది. తాత చెట్టు దిగి పోవడానికి ఎలుగుబంటి సాయపడింది. ఎలుగుబంటికి కృతజ్ఞతలు చెప్పి తాత తన గ్రామానికి తిరుగుముఖం పట్టాడు. 638. కప్ప యువరాజు విద్యార్థి : బి. నవీన్‌కుమార్‌ ల 7వ తరగతి. శాంతినికేతన్‌ పాఠశాల, మైదుకూరు తల్లిదండ్రులు : గంగమ్మ, నాగేశ్వరరావు మే సు. హెడ్మాస్టర్‌ : పి.కోటేశ్వరరావు కా అనగనగా ఒక ఊరిలో రాజు, రాణి ఉండేవారు. వారికి 12 సంవ త్సరాల వయస్సు గల కూతరు ఉండేది. ఆ యువరాణికి తన స్నేహితులతో కలిసి ఆడుకోవడమంటే ఎంతో ఇష్టం. అలా తను ఒకసారి స్నేహితులతో కలిసి ఆడుకుంటూ ఉంది. అప్పుడు తన చేతిలోంచి బంగారు బంతి కింద పడింది. ఆ బంతి దొర్లుకుంటూ వెళ్లి నీటి గుంటలో పడింది. అది చూసి యువరాణి ఎడవడం మొదలు పెట్టింది. స్నేహితులందరూ . తననెంత ఓదార్చినా వినలేదు. వారందరినీ కసురుకుంది. అక్కడే కూర్చొని ఏడుస్తోంది. అప్పుడు తనకు ఓ యువరాణీ అని ఎవరో బొంగురు గొంతుతో పిలిచినట్లు వినిపించింది. తిరిగి చూస్తే అక్కడ ఒక కప్ప ఉంది. నీ బంగారు బంతి నేను తీసుకొస్తానని కప్ప అంది. కానీ అలా చేయాలంటే నన్ను నీదగ్గర కూర్చోబెట్టుకుని, అన్నం తినిపించి, నీ మంచంపై పడుకోబెట్టుకోవాలి అని అంది. అలాగే అని యువరాణి చెప్పింది. ఆ యువరాణి రై అతా కటఏు అిర్లోళ్ళ కతల

సంతోషించి బంతి తెచ్చినందుకు కృతజ్ఞతలు అంటూ అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయింది. కానీ కప్ప యువరాణి వెనకాలే చిన్నగా పెళ్లసాగింది. ఒకరోజు ఆ యువరాణి తన తల్లిదండ్రులతో కలిసి భోజనం చేస్తుండగా తలుపు చప్పుడు వినిపించింది. ఆ యువరాణి టెళ్లి తలుపు తెరిచింది. ఆ కప్పను చూసి తలుపు మూసేసింది. ఆ కప్ప మళ్లీ తలుపు కొట్టడంతో విసుగ్గా తలుపు తెరిచింది. అప్పుడు కప్ప గంతులేస్తూ ఎగురుకుంటూ వెళ్లింది.

ఆ కప్ప జరిగిదంతా రాజుకు చెప్పింది. అప్పుడు రాజు యువరాణిని పిలిచి ఇది నిజమేనా? అని అడిగాడు. యువరాణి నిజమేనంది. అలాగైతే ఇచ్చిన మాట ప్రకారం ॥ చెయ్యమని చెప్పాడు. వెంటనే ఆ యువరాణి కప్పను తన దగ్గర కూర్చో బెట్టుకుని అన్నం తినమని చెప్పింది. ఆ కప్ప అన్నం తింటూనే యువరాణి గదిని చూపించమంది. ఆ యువరాణి గది చూపించగానే కప్ప మంచం పైకి ఎక్కించమని అడిగింది. యువరాణి బక్కుబిక్కు మంటూ తన మంచంపైకి ఎక్కించింది. ఆ కప్ప మంచం పైకి ఎక్కి ఇక హాయిగా పడుకుంది. నీటిలో ఉండే కప్ప తన పక్కన పడుకోవడం ఇష్టం లేని యువరాణి దాన్ని తన కాళ్ల దగ్గర పడుకోమంది. ఇదంతా ఇష్టం లేని యువరాణి ఏడుస్తూ ఎప్పుడో నిద్రపోయింది. ఇక ఉదయాన్న లేచి తన కాళ్ల వైపు చూసింది. అక్కడ విచిత్రంగా కప్పలేదు. అక్కడ 15 సంవత్సరాల వయస్సు గల ఒక అబ్బాయి ఉన్నాడు. ఆ అబ్బాయి యువ రాణితో తనను ఒక మాంత్రికురాలు ఇలా కప్పగా మార్చిందని చెప్పాడు. పల్లెంలో లన్నం తింటే, మంచంపైన పడుకుంటే నువ్వు మళ్లీ మామూలు మనిషివి అవుతావని చెప్పిందని వివరించాడు. అది వింటూనే యువరాణి పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్లి రాజుకు రాణికి విషయమంతా చెప్పింది. వారందరూ ఎంతో సంతోషించారు. అలా పెరిగి యుక్త వయసు వచ్చిన తర్వాత వారిద్దరికీ వివాహమైంది. కొన్నళ్ల తరువాత వారికి పిల్లలు కూడా పుట్టారు. అలా వారందరూ కలిసి ఎంతో సంతోషంగా జీవించారు. అలా విచిత్రమైన కప్పే యువరాజు అయింది.

59. తెలివైన బిచ్చగాడు

విద్యార్ధి : జి.చందనప్రియ శ్‌ రవ తరగతి, శాంతి నికేతన్‌ స్కూల్‌, మైదుకూరు . తల్లిదండ్రులు : ల్టక్టీదేవి, చెండ్రాయుడు ఖీ . హెడ్మాస్టర్‌ : పి, వెంకటేశ్వరరావు క్ట ఖ

ఒక ఊరిలో ఒక బిచ్చగాడు ఉండేవాడు. అది చానా చిన్నడిరు. ఆ ఊరిలో = అన్ని ఇళ్లకూ బిచ్చానికి పోయేవాడు. అట్లాగే చాలారోజులు గడిచాయి. ఆ బిచ్చగాడు చాలా పెద్దవాడయ్యాడు. ఆ ఊరిలో వాళ్లందరూ ఆ బిచ్చగాన్ని చూసి, నువ్వు ఎద్వన్నట్లు ఉన్నావే, బిచ్చచే సే దానికన్నా పని చేసుకుని బతకొచ్చు కదా అని అనేవారు. ఆ మాటలు విన్న బిచ్చగాడు, ఇది చానా చిన్న ఊరు కదా. అందుకే అందరూ నన్ను కనుక్కునేది. కట ఫిర్లోళ్టకతలు అలలా గ్ర

నేను ఒక పెద్ద టౌన్‌కు పోయి వీధికోరోజు బిచ్చచే స్తే అప్పుడు నన్ను ఎవరూ కనుక్కోలరు కదా అనుకొని ఆబిచ్చగాడు 'పెద్దపట్టణానికి పోయినాడు. ఆ పట్టణంలో ఒక ఇంటి దగ్గరికి పోయినాడు. ఇంటాయన పేరు పాపులయ్య ఆ ఇంటామె బయటికి పుల్లలు

, తీసుకొచ్చేది చూసినాడు బిచ్చగాడు. అప్పుడు బిరాబీరా ఈమె పుల్లలు తీసుకొని పస్తున్నదంటే, ఈవేళ ఏదోవంట చేయబోతోంది అని అనుకొని ఇంటి బయటనే కూర్చున్నాడు. ఆమె దోశలు వేసింది. మొదటి దోశ వేసినప్పటి నుండి ఎన్ని దోశలు

“వేసిందో ఎంచుకున్నాడు. ఆ ఇంటామె బయటికి వచ్చినాది. ఆ వచ్చి నామెను చూసి ఆమ్మ బిచ్చమేయమని అడిగినాడు. అప్పుడామె ఇంతపొద్దన్న ఎముంటాదయ్యా అనింది. అమ్మా నువ్వు యాబై దోశలు వేసినావే, ఒక్క దోశే వీస్తే నేను తిని వెళ్లి పోతాను కదా అన్నాడు. అప్పుడామె ఆశ్చర్యపోయింది. ఇంట్లోకి పోయి దోశలన్నీ ఎంచుకున్నది. వాడు చెప్పినట్లు యాబైదోశలు ఉన్నాయి. ఆమె మళ్లా బయటికి వచ్చి నాయన నువ్వు ఎవరో చాలా తెలివైన వాడిలా ఉన్నావు. ఇటా నాయనా లని పిలిచి కడుపునిండా దోశలు "పెట్టింది. ఆమె మా ఇంటికి చానా తెలివైనోడు వచ్చినాడని పక్కింటామెతో అనింది. ఒకరోజు ఒక చాకలివాడు తన గాటెద్దు పోగొట్టుకుని ఊరంతా వెదుకుతున్నాడు. ఎంత ఎతికినా కనబడలేదు. ఆ వీధిలోవాళ్లు పాపులయ్య ఇంటికి ఒక తెలివైనోడు వచ్చి నాడంటా, వాని దగ్గరికిపోత గొటెద్దు యాడుందో చెబుతాడు కదా అన్నారు. అప్పుడు ఆచాకలతను ఆ తెలివైనవాడి దెగ్గరికి పోయినాడు. అప్పుడు ఆయన అన్నీ లెక్కలెసి, నాయనా! నీగాటెద్ద ఊరిబయట ఉన్నదేవాలయంలో ఉందని చెప్పినాడు. అప్పుడు ఆ సాకలతను ఇంకా కొంతమందితో కలిసి గుడి దెగ్గరికి పోయినారు. ఆయన బిప్పినట్టి గాటెద్వ ఆన్న ఉంది. ఆ బిచ్చగాడు పాపులయ్యతో నాకు చిన్నసాయం చేయమని, చిన్న గుడిసె బేపించమని అడిగినాడు. అట్లాగే అని గుడిసె బేపించాడు. వాడు పూటపూటనా తిని పోయి ఆ గుడిసెలో పడుకునేవాడు.

ఆ పట్టణంలో ఒకరాజు ఉండేవాడు. ఆ రాజు ఇంట్లో ఒక బంగారు పళ్లము, బంగారుచెంబు దొంగతనమైంది. ఆ దొంగతనం చేసిందెవరో తెలీక దండువారు వేయించారు. ఆ దొంగతనం ఎవరు చేసినారో చెప్పినోళ్లకి సగం రాజ్యం, సగం లెక్క

| ఇసానని చెప్పినాడు. ఒకవేళ చెప్పకుంటే వాళ్లని ఉరికమ్మ మెక్కిస్తానని చెప్పినాడు. అప్పుడు ఆ ఊరోళ్లు వెంటనే పండితుని దగ్గరకు పోయినారు. అయ్యా నువ్వు దొంగతనాలు ఎవ్వరు చేసిందీ చెబు తావు కదా. ఆ రాజు తాంబూలం కూడా పట్టుము. అప్పుడు

• ఆబిచ్చగాడు ఆ తాంబూలమును పట్టనే పట్టాడు. పోయి తన గుడిసె చింతిస్తూ పడు కున్నాడు. సైరపొద్దున, దొంగలించిన దొంగలు వచ్చి ఆయన కాళ్ల మీద పడ్డారు. ఎమీ నాయనా మీకు వచ్చిన ఆపద ఎమని అడిగినాడు. రాజు పళ్లేలను దొంగతనం చీసింది మేమే, నీకు ఆరాజ పళాలను దొంగలిం చింది మేమే నీకు ఆపళ్లేలను తెచ్చిస్తాము. మా మీదికి ఏ మాట రాకుండా చూడాలి. అయితే నాయనా ఆపళ్లేలు తీసుకుని రండి అని రశ అలాల కదర ఫిర్హోక్టికల

చెప్పినాడు. ఆప్పుడు ఆ దొంగలు ఆ పళ్లేలు తీసుకొ చ్చినారు. అప్పుడు పండితుడు ఆ దొంగలు కలిసి గుంతతవ్వి పళ్లేలు బూడ్చి ఎవరి ఇంటికి వాళ్లు పోయి పడుకున్నారు. మళ్లీ పొద్దున్న ఆ రోజు పండితుని పిలిచినారు. అప్పుడు ఆ పండితుడు బెన్నా వచ్చినాడు. ఎమోయి నాపళ్లేలు ఎక్కడున్నాయో చెప్పు అని అడిగినాడు. మీపళ్లేలు నీఇంట పక్కనే ? ఉన్న గుంతలో ఉన్నాయి. అప్పుడు వెంటనే రాజు రాజభటులు కలిసి గుంత దెగ్గరికి పోయినారు. ఆయన చెప్పి చెప్పినట్లే గుంతలో ఉన్నాయి. అప్పుడు రాజు మాట ప్రకారం సొగం రాజ్యం, సొగం లెక్క ఇచ్చినాడు. ఆనాడు బిచ్చవేసే వాడు, ఈనాడు రాజు " అయినాడు. విద్యార్థి : చిన్నయ్యగారి మనీషా 5వ తరగతి, ఎంపిపిస్కూల్‌, నారపురెడ్డిపల్లె, చక్రాయపేట ఓ. తల్లిదండ్రులు : సి.సుధారాణి, సి. రామాంజులరెడ్డి 4

ఒక ఊరిలో రాము, రహీమ్‌ అనే విద్యార్థులు ఉండేవారు. వారు ఐదవ తరగతి చదువుతున్నారు. వారు ఇద్దరూ కూడా చాలా ప్రజ్ఞావంతులు. ప్రతి విషయంలోనూ హుమవారుగా ఉండే వారు. వారిని చూసి మిగతా విద్యార్థులకు ఈర్ష్య కలిగేది, వారు ఎంత స్నహంగా ఉంటారో అని ! వారిద్దరివీ పేద కుటుంబాలు. వారి తల్లిదండ్రులు కూలీ పని చేసివారిని చదివిస్తున్నారు.

రాము, రహీమ్‌ మంచి మార్కులతో పదవతరగతి పాసయ్యారు. తరువాత ఒక పట్టణంలోని కాలేజీలో చేర్పించారు. అయితే రహీమ్‌ను తల్లిదండ్రులు అప్పుడప్పుడూ పనికి పిలచకపోయువాళ్లు. రాము మాత్రం ఎక్కడికి వెళ్లకుండా చదువుకునేవాడు. రహీమ్‌ పనికి వెళ్లడం వల్ల అతనిలో చదువు పట్ల ఆసక్తి తగ్గింది. నేను చదవలేను. నాకు ఏదైనా వ్యావారం పెట్టండి అని తన తల్లిదండ్రులను అడిగాడు. వారు మన దగ్గర డబ్బులు లేవు, ఎమి వ్యాపారం చేస్తావు అని అడిగారు. సరే ఏదో ఒకటి చేస్తానులే అని ఇంటి నుంచి వెళ్లి కొన్ని రోజులకు 50 వేల రూపాయలు సంపాదించుకుని వచ్చాడు.

ఆ డబ్బుని చూసి రహీమ్‌ తల్లిదండ్రులు సంతోషించారు. దానికి తోడు వాళ్లు ॥ కొంతడబ్బు ఇచ్చి ఒక జీపును కొనిచ్చారు. రహీమ్‌ బాగా సంపాదిస్తు న్నాడు. అని అతనికి వివాహం చేశారు. నలుగురు పిల్లలకి తండ్రి అయ్యాడు. తరువాత సంసారాన్ని భారంగా నడుపుతున్నాడు. జీపు పాత బడడం వల్ల ఎక్కవ రిపేర్లు వస్తుండడం వల్ల / సంపాదించ లేకపోతున్నాడు. చివరికి అప్పులు చేసి భార్యను, పిల్లలను వదిలేసి వెళ్లిపోయాడు. రాము మాత్రం బాగా చదివి డిగ్రీ పూర్తి చేసి సివిల్స్‌ పాసై కలెక్టర్‌ ఉద్యోగానికి సెలెక్ట్‌ అయ్యాడు.

ఒకరోజు బస్టాండులో గడ్డం పెంచుకుని చిరిగిన బట్టలతో, ఒక్క రూ పాయి టప ఫీర్హోళ్ళ తీయ అతత రక్‌

ధర్మం చేయండి బాబూ అని అడుక్కుంటున్నాడు. రాము కలెక్టర్‌ టైనింగ్‌ పూర్తి చేసుకుని కలెక్టర్‌ ఉద్యోగం చేయడానికి వెళ్తున్నాడు. అతను బస్సు కోసం ఎదురు చూస్తుండగా గడ్డం పెంచుకుని చిరిగిన బట్టలతో ఉన్న రహీమ్‌ను చూసి, అరే ! వీడు మన ', రహీష్‌గాడిలా ఉన్నాడే అనుకుని, అరే రహీమ్‌ లని పిలిచాడు. అప్పుడు వెంటనే రహీమ్‌ ఎవరు బాబూ నువ్వు చాలా గొప్పోనిలా ఉన్నావే అని అడిగాడు. అప్పుడు రాము నేనురా నీ చిన్ననాటి స్నేహితుడిని రామునిరా అని కౌగలించుకున్నాడు. వెంటనే రహీమ్‌ “కళ్లలో నుంచి ఆనందభాష్పాలు రాలాయి. రాము నేను కలెక్టర్‌గా సెలెక్ట్‌ అయి జిల్లాలో ఉద్యోగం చేయడానికి వెళ్తున్నానురా అని చెప్పాడు. అవునురా నువ్వు కలెక్టర్‌ అయ్యావా ! చాలా సంతోషంరా అన్నాడు రహీమ్‌. అప్పుడు రాము, ఏమిరా రహీమ్‌, ఇట్లయిపోయినావ? ఏమిటీ సంగతులు అని అడిగాడు. రహీమ్‌ జరిగిందంతా చెప్పి, కుటుంబం భారమై ఈ పని చేస్తున్నాను లని చెప్పాడు. సరే జరిగిందేదో జరిగిపోయింది. ఇప్పుడు నేను నీకు సాయం చేస్తాను. కొత్త జీవితం ప్రారంభించు అని స్నేహితునికి అండగా నిలబడ్డాడు రాము. 61. లోకంతీరు విద్యార్థి : షామీర్‌ బాషా 4వ తరగతి, ఎంపిపిస్కూల్‌, కోనాపురం, ముద్దనూరు మండలం న. తల్లిదండ్రులు : బాలసుబ్బమ్మ, ఖాదర్‌బాషా బు జము హెడ్మాస్టర్‌ : వి. మమత త. ల ఒక డిళ్లో రాజు, బాలు అనే ఇద్దరు స్నహితులు ఉండేవాళ్లు. రాజు చానా మంచోడు. అందరినీ గౌరవిస్తాడు. బాలు జాస్తోడు. తులవ పనులు చేస్తా నిర్లక్ష్యంగా ఉండేవాడు. వాళ్లిద్దరూ ఒకరోజు పక్కూరికి పోయినారు. ఆ ఊళ్లో వెయ్యి అద్దాలుండే భవంతి ఉంది. దాన్ని చూడటానికి ఇద్దరూ పోయి నారు. ముందు రాజు పోయినాడు. ఎయ్యి అద్దాల ముందు నిలబడి నవ్వి నాడు. వెయ్యి అద్దాలు కూడా నవ్వనాయి. బాలు వాటికి నమస్కారం చేసి నాడు. అవి బాలుకి నమస్కారం చేసినాయి. బాలు వాటికి _ టాటా చెబితే అవి టాటా చప్పినాయి. తరువాత బాలు వెళ్లి వెయ్యి అద్దాలవైపు కోపంగా చూశాడు. అవి బాలు వైపు కోపంగా చూశాయి. బాలు వాటిని తిట్టాడు. అవి బాలుని తిట్టాయి. బాలు వాటిని "కొట్టాలని చేయి పైకి లేపితే వెయ్యి ప్రతిబింబాలు కూడా బాలు పైకి చేతులెత్తినాయి. బాలుకు అర్ధమైంది. మనం ఏమి చేస్తే ఇతరులు కూడా మనకు అదే చేస్తారు. దీన్ని బట్టి ఇతరులతో మర్యాదగా ఉండాలని, అతనికి అర్ధమైంది. అప్పుడే తనకు కూడా గౌరవం దక్కుతుందని అతనికి తెలు సొచ్చింది.

62. అనుభవం నేర్పిన పాఠం గ్ల స విద్వార్గి ; ఎన్‌. నవుభారతి య కవ తగ ఉషా కరజ్‌స్కూల్‌ వేంపల్లి ్‌ి | తల్లిదండ్రులు : గంగాదేవి, మహేశ్వరరెడ్డి . టు |. హెడ్మాస్టర్‌: బి.ఎస్‌. వెంకటరమణారెడ్డ మట్టీ... ఒక రాజుకు వటంటే మహాఇష్టం. ఆ మత్తులో పడి ఎవర్నేగానీ పట్టించుకునేవాడు కాదు. ఒకసారి రాజు వేటకు బయలుదేరే సమయంలో కొందరు పల్లెటూరోళ్లు వచ్చి రాజును కలిశారు. తమకు పంటలు పండక తిండిగింజలు కరువయ్యాయని చెప్పుకున్నారు. ఆకలితో అల్లాడిపోతున్నామని, తక్షణమే ఆదుకోవాలని మొర పెట్టుకున్నారు. వేటకు వెళ్లే సమయంలో తనను ఆటంకపరిచినందుకు రాజుకు బాగా కోపం వచ్చింది. వారందరినీ కారా గారంలో వేయమని ఆదేశించాడు. రాజు రథసారధి వినముడు. అడవిలోకి పోనిచ్చాక ఒకసాట రథమా గిపోయింది. అదేమిటి? మధ్యలో ఆపేశావేమిటి? అసలే వేటకు ఆలస్యమవు తోందని చిరాకుపడ్డాడు రాజు. రాజూ గుర్రం మరి ముందుకు పోనంటోంది. దీనికి ఆకలైతే చాలు టక్కున ఆగివోతుంది. దీని ఆకలి తీరితేగానీ మళ్లీ నడవదు అన్నాడు రథం దిగిన వినుడు. గుర్రానికి కాసిన్ని గుగ్గిళ్లు తినిపించి, నీళ్లు తాగించాక వారి ప్రయాణం మళ్లీ సాగింది. అయితే రాజు దురదృష్టం కొద్దీ ఆ రోజు వేటలో ఏ ఒక్క జంతువు చిక్కలేదు. వేట మాని తిరిగి వస్తున సమయంలో మళ్లీ రథమాగిపోయింది. అసలే చీకటి పడు తోందని వినుడి మీద మండిపడ్డాడు రాజు. గుర్రం బాగా అలిసి పోయింది. పరిగెత్తలేక పోతోంది. కాసేపు ఆగాక గానీ మనం వెళ్లలేం రాజా అని చెప్పి, గుర్రాన్ని తీసుఇళ్లి చెట్టుకు కట్టేశాడు వినముడు. రాజు కూడా వేటలో బాగా అలిసిపోయి ఉన్నాడు. వేటలో ఎక్కువ సమయం గడపడంతో కడుపు నకనకలాడి పోతోంది. రానురానూ ఆకలి బాధతో విలవిల్లాడి పోయాడు. ఓ గంట తరువాత గానీ గుర్రాన్ని రథానికి పూన్నలేదు వినుడు. అప్పటికే రాజు ఆకలితో అలసటతో సొమ్మసిల్లిపోయే పరిస్థితిలో ఉన్నాడు. కోటకు చేరగానే రాజు ఆబగా తినాలని భోజనశాలకు వడివడిగా నడిచాడు. కానీ అక్కడ వండిన పదార్ధాలేవీ లేవు. ఆకలి మండుతుండడంతో అక్కడ గిన్నెలోని గంజిలో ఉప్పు కలుపుకుని గబాగబా , తాగేశాడు. ఆ సన్నివేశాన్ని చూసిన వినుడు. రాజా! చూశారా! ఒక్కరోజు ఆలస్యమైతే తమరు ఆకలి బాధకు తట్టుకోలేకపోయారు. మరి ప్రతిరోజూ గంజినీళ్లు లేనివారు కూడా రాజ్యంలో ఎందరున్నారో ఊహించండి. మీకు ఇంతకాలం ఆకలంటే తెలీదు. అది తెలిసేదానికే నేను అడవిలో ఆలస్యం చేశాను. మీకు అనుభవంలోకి రావాలని, వారికీ న్యాయం జరగాలని నేను ఈ ప్రయత్నం చేశాను. ఇది న్యాయమా! ఆలోచించండి. రాజా మిమ్మల్ని నొప్పిస్తే నన్ను క్షమించండి అని తలవంచుకున్నాడు వినముడు. ఆకలీ బాధ ఎంత ఘోరమైందో అనుభవించిన రాజు, పల్లెవాసుల పట్ల నిరయగా కదతపిల్లోళ్టక లాం?

ప్రవర్తించినందుకు పశ్చాత్తాపడ్డాడు. వారిని చెరసాల నుంచి విడు దల చేయించాడు. వారికి తిండిగింజలు కూడా ఇచ్చి పంపించాడు. అది మొదలు రాజ్యంలో కరువు పరిస్థితుల పై దృష్టి పెట్టి కరువు సహాయ కార్యక మాలు చేపట్టాడు రాజు.

63. అత్త పూజలు...కోడలి ఆకలి థ్‌ విద్యార్థి : 3.సుబిత ల్‌.

• _ 7వతరగతి, టివిఎస్‌ఎమ్‌ హైస్కూల్‌, మైదుకూరు వ తల్లిదండ్రులు : 9.రామకృష్ణమ్మ వెంకటసుబ్బ వ; హెడ్మాస్టర్‌ : ప. చెన్నకేశవులు. ల వ న

. ఒకూర్తో ఒక అత్త ఉండేది. ఆ అత్తకొడుక్కు పెళ్లి అయింది. కొత్త కోడలు పిల్ల వచ్చింది. వాళ్లు అత్త పొద్దన్న లేచి మధ్యాహ్నం రెండు గంటల దాకా దేవుని పటాలకు పూజ చేసేది. పూజ అయినాక లేసి బువ్వ వండేది. అప్పుడు దాకా వాళ్ల ఇంటిలో ఉండే వాళ్లందరూ తినకి బువ్వ లేకుండె. ఆఇంటికి వచ్చిన కొత్తకోడలుపిల్లకి ఈ పద్ధతి ఇష్టంలేదు. ఎందుకంటే వాళ్లింట్లో ఇట్లాంటి చాదస్తం లేకపాయె.

ఈ పద్ధతి ఎట్ల మాన్ప్చించాలబ్బా అని కోడలుపిల్ల తెగ ఆలోచించింది. చివరికి ఒకరోజు అత్త నిద్దురపోయినాక దేవుని పటాల కానుంచి వంటగదిలో ఉండే బువ్వ గిన్నెల దాకా తేనే పూసింది. ఆ రోజు పొద్దన్న అత్త లేసి చూస్తే ఏముంది ? ఇంటిలో వాళ్లందరినీ పిలిచింది. వాళ్లతో పాటి ఆ ఇంట్లో ఉండే కొత్తకోడలి పిల్ల కూడా వచ్చింది. ఎం లేదత్తా నువ్వు రోజూ పొద్దన్నే లేసి బువ్వ చేసి పెట్టే సరికి ఆలస్యం అయింది కదా.

. అందుకే దేవుడు ఆకలి తట్టుకోలేక సీమలనడగి బువ్వ తెప్పించుకుని తింటున్నాడని అమాయకంగా అనింది. పాపం అమాయకురాలూ, ఎమీ తెలియని అత్త ఆ కొత్తకోడలుపిల్ల మాటలు నమ్మింది. నిజంగానా అని అడిగింది. అప్పుడు కోడలుపిల్ల అవునత్తా! నిజంగానే దేవుడు చిమల చేత తెప్పించుకుని తింటాడు అని చెప్పినాది. ఆన్నించి పోయి బిగబిగా పూజచేసి, వెంటనే బువ్వ చేసి ప్రసాదంగా పెడతానని చెప్పింది అత్త. ఆరోజు నుంచి అలాగే చేయడం మొదలు పెట్టింది. కొత్తకోడలు తన ఎత్తుగడ పారినందుకు, భోజనం రోజూ ఆలస్యం కానందుకు సంతోషించింది.

64. వృక్షోరక్షితి రక్షిత: గిన విద్యార్థి : సి.ఎం.డి. నిన్సార్‌ అహ్మద్‌ | (

“6వ తరగతి, శ్రీకాకకీయ హైస్కూల్‌, రైల్వేకోడూరు క్‌. తల్లిదండ్రులు : ఎస్‌. ముసరత్‌ జహాన్‌, అహ్మద్‌బాషా గా య్‌ షా 'హెడ్నాస్టర్‌ : జె. సూర్యకళ క కిక) ల

అనగనగా ఒక ఊరు. ఆ ఊరిపేరు రామాపురం. ఆ ఊరిలో రాము, సోము అనే ఇద్దరుమిత్రులు ఉండేవారు. వారు రోజూ కలిసి బడికి వెళ్లేవారు. వారు ఒక రోజు రడి లాాాాాాాాాాాాలాలాలాలాలాాాోం పటు వం. కతల

మంచి పని చేయాలని అనుకున్నారు. అప్పుడు వారికి నీరు లేక ఎండపోతున్న మొక్క కనిపించింది. వారు తెచ్చుకున్న సీసాలో నుంచి ఆ మొక్కకు నీళ్లుపోశారు. అలా రోజూ ఆ మొక్కకు నీళ్లు పోస్తూ పెంచసాగా రు. ఆ మొక్క పెద్దదైంది. ఆ చెట్టుకు పండ్లు కూడా కాశాయి.

కొంతకాలం తరువాత కొన్ని పక్షులు ఆ దారి వెంటవెళ్తున్నాయి. అవిచాలా = ఆకలితో ఉన్నాయి. అప్పుడు వారికి ఒక చెట్టు కనిపించింది. ఆ చెట్టు దగ్గరికి వెళ్లి ఆచెట్టుకున్న పండ్లను తిని ఆనందంతో ఎగిరిపోయాయి. కొన్ని రోజుల తర్వాత కొన్ని _ కోతులు ఆ చెట్టు దగ్గరికి వచ్చాయి. అవి కూడా ఆకలితో ఉన్నాయి. ఆచెట్టుకున్న పండ్లను తిని సంతోషంగా వెళ్లిపోయాయి. కొన్ని రోజుల తర్వాత ఒక ముసలి అవ్వ ఆదారిన వెళ్తోంది. ఆ అవ్వ ఆకలితో ఉంది. ఎండకు తట్టుకోలేక అటూ, ఇటూ చూసింది. లప్పుడు ఆచెట్టు కనిపించింది. ఆచెట్టుకున్న పండ్లను తిని, చెట్టునీడలో కాసేపు ఒళ్లు వాల్చి బడలిక తీర్చుకుని వెళ్లిపోయింది.

మరికొన్ని రోజుల తరువాత ఇద్దరు వ్యక్తులు ఆ దారిన వస్తున్నారు. వారికి ఆ చెట్టు కంటపడింది. దానిని నరికి పయాలనుకున్నారు. ఆ తరువాత రోజు ఆ బెట్టు దగ్గరికి ఒక గొడ్డలిని తీసుకుని వచ్చారు. అప్పుడు ఆ చెట్టు, బాబూ! నేను మీకు ఏం అన్యాయం చేశాను. నన్ను మీరు ఎందుకు కొట్టేస్తు న్నారు. నేను మీ ప్రాణాన్ని నిలిపే గాలిని ఇస్తున్నాను. తినడానికి పండ్లను ఇస్తున్నాను. నీడనిచ్చి మండే సూర్యుడి నుంచి కావాడుతున్నాను. వంటకు కట్టెలను ఇస్తున్నాను. మరి ఎందుకని నన్ను కొట్టేస్తున్నారని కన్నీరు కార్చింది. రాక్షసులకు చెట్టుబాధ అర్ధం కాలేదు. దానిని నరికి తీసుకెళ్లి పోయారు.

ఆ తరువాత రోజు బడిపిల్లలు ఆ దారిన వెళుతూ చెట్టు లేకపోవడం చూసి బాగా ఏడ్చారు. ఆ దారిన వెళ్లే పక్షులు, కోతులు కూడా బాధపడ్డాయి. అదారిని వెళ్లిన అవ్వకు కూడా ఎక్కడ విశ్రాంతి తీసుకోవాలో దిక్కుతోచలేదు. ఏం చెయ్యాలా అని లలోచించారు. వెంటనే వారికి ఒక ఆలోచన వచ్చింది. చనిపోయిన చెట్టు స్థానంలో మరొక చిన్న మొక్కను నాటారు. దానికి రోజూ నీళ్లు పోస్తూ జాగ్రత్తగా పెంచుకోసాగారు. అప్పుడు వారి మనసు ఆనందంతో పులకరించింది. మొక్క పెరిగి పెద్దదయింది. మొక్క మానయింది. దాని మీదికి పక్షులు, కోతులు వచ్చాయి. అందరికీ ఆనందమే ఆనందం.

వాళ్లంతా చెట్టును కాపాడుకున్నారు. లది వాళ్లందరినీ కాపాడింది. 65. దిక్కు లేనోడికి దేవుడే దిక్కు విద్యార్థి : ఇ. ఉషశ్రీ నే. 6వ తరగతి, ఎంపిపి స్కూల్‌, కుంపినీపురం, నందలూరు శ్వ శి తల్లిదండ్రులు : ఇ యల్లమ్మ వెంకటనారాయణ లీ 'హెడ్నాస్టర్‌ ;: ఎం.ఆర్‌. కుమార్‌ _ టే అనగనగా ఒక అడవి. ఆ అడవిలో ఓ ఇల్లు. ఆ ఇంట్లో ఒకామె ఉండేది. ఆమె పేరు సీత. ఆమెకు ఓ కొడుకు ఉండేవాడు. అతని పేరు సోము. వాళ్లు చాలా కదప ఫిల్లోళ్టకత రం

'పేదవాళ్లు. సోముకు మూడేళ్లు. వాడు ఐదేళ్ల వరకు అమ్మ దగ్గర పాలు తాగొడు. ఆరేళ్ల తరువాత అన్నం తినడం అలవాటయింది. "ఏదరికం వల్ల, సోముకు అన్నం పెట్టడానికి సీత తాను అన్నం తినేదికాదు. అతనికి మూడు పూట్లా తిండి పెట్టడానికి తానొక్క పూటే ” తిసేది. పదేళ్లు వచ్చే సరికి స్కూల్‌కు పోయేవాడు సోము. తన తల్లి రోజూ స్కూలకీ తీసుకుని వెళ్లేది. = 11 ఏళ్లు వచ్చిన తరువాత నువ్వు ఒక్కడివే స్కూల్‌కి వెళ్లు. నను రాను అన్నది తల్లి. అయితే నాకు భయం, తోడుగా ఎవరొస్తారు అన్నాడు సోము. దేవునిని తలచుకో లని చెప్పింది తల్లి. స్కూల్‌కి పెళ్లే దారిలో దేవుని తలుచుకున్నాడు. దేవుడు ప్రత్యక్షమయ్యాడు. ఏమి కావాలి నాయనా అన్నాడు దేవుడు. స్వామీ, నాకు బడికి ఎళాలంటే భయంగా ఉంది. నాకు తోడురా స్వామ్‌ అన్నాడు సోము. సరే అని దేవుడు స్కూల్‌ వరకు తోడుగా వచ్చి ఇడిసిపెట్టి వెళ్లిపోయాడు. అప్పటి నుంచి రోజూ దేవుడు ప్రత్యక్షమై స్కూల్‌ దగ్గరికు తోడుగా వచ్చి వెళ్లిపోయేవాడు. అయితే తాను తోడుగా వచ్చే విషయం ఎవరికీ చెప్పకూడదని అన్నాడు దేవుడు. సోము తల్లికి ఆశ్చర్య మసింది. తన కొడుకు భయం లేకుండా ఎలా వెళ్తున్నాడా అని అనుకుంది. రోజూ నువ్వు ఒక్కడివే స్కూల్‌కి వెళ్తున్నాప్‌. భయం వేయడం లేదా అని కొడు కును అడిగింది . దేవుడిని తలచుకుంటున్నానమ్మా తను ప్రత్యక్షయై నన్నురోజూ స్కూల్‌ దగ్గర విడిచిపెట్టి వెళ్తున్నాడు అని కొడుకు చెవ్పాడు. తట్లి ఆశ్చర్యపోయి దేవుడెలా వస్తాడా అని అడిగింది. అవునమ్మా నువ్వు ఆరోజు చెప్పావు కదా! దేవుడిని తలుచుకో లని. అప్పుడు నేను తలచుకున్నాను. దేవుడు రోజూ ప్రత్యక్షమై నన్ను స్కూల్‌ దగ్గరికి వదిలి 'పెడ్డాడమ్మా అని చెప్పాడు కొడుకు, సరే లేరా అని వెళ్లిపోయింది అమ్మ. సోముకు ఐదవ తరగతి అయిపోయింది. అతను చదివే స్కూల్‌లో ఐదవ తరగతి వరకే ఉంది. ఆరు నుంచి పక్కూర్లో స్కూల్‌౭ళ్లాలి. వేరే స్కూల్‌కి వెళ్తున్నారు కదా, విద్యార్థులందరూ టీచర్స్‌కి కానుకగా ఏదేదో ఇస్తు న్నారు. కానీ సోము పేదవాడు కావడంతో డబ్బులు లేవు. అందుకే టీచర్స్‌కు ఏమి ఇవ్వలేకపోయాడు. స్కూల్లో ఓ చెట్టు దగ్గర ఏడుస్తూ కూర్చున్నాడు. అప్పుడు దేవుడు ప్రత్యక్షమై ఏమి సోమూ ఎడుస్తున్నావ్‌ అని అడిగాడు. అప్పుడు సోము నాది ఐదవ తరగతి అయిపోయింది. మేము వరే స్కూల్‌కి *.. వెళ్ళున్నాం. అందరూ టీచర్స్‌కి మంచి కానుకలు ఇచ్చారు. నేను మాత్రం ఏమీ ఇవ్వలేదు అన్నాడు. య దేవుడు కొద్దిసేపు ఆలోచించి, ఓ చెంబు ఇచ్చాడు. ఆ చెంబులో పాలు ఉన్నాయి. ఆ పాలని టీచర్‌కు ఈపో లని చెప్పాడు. అప్పుడు సోము అలానే చేశాడు. మిగతా పిల్లలు సోముని చూసి నవ్వారు. లఅప్పుడ్డు టీచర్‌, ఓ చెంబు తేపోరా అన్నాడు. సోము తెచ్చాడు. దేవుడిచ్చిన చెంబులో నుంచి మరో చెంబులోనికి పాలు పోశాడు టీచర్‌. కానీ ఎన్ని పోసినా కూడా పాలు అయిపోలేదు. అప్పుడు ఎవర్రా ఈచెంబు తెచ్చింది అని అడిగాడు టీచర్‌. సోము లేచి నేనే సార్‌ అన్నాడు. పిల్లలంతా నవ్వారు. వాలచెంబు 0 అాాాాాాాలాాలాాాాాంలాాంాలి కట అిర్హోళ్ట పత్రలయి

ఎవరు ఇచ్చారు అని అడిగాడు టీచర్‌. దేవుడు సార్‌ అని చెవ్పాడు సోము. జరిగిన విషయమంతా టీచర్‌ తెలుసుకున్నాడు. సోము పేదరికం అర్ధమై, అప్పటి నుంచి టీచరే వాడిని చదివించసాగాడు.

6౦. కొయ్యటోపీ..కోమలి న్నా 5వ తరగతి, ఎంపిపి పాఠశాల, వేపరాల, మైలవరం న హా తల్లిదండ్రులు : ఓ. ఈశ్వరమ్మ, కొండారెడ్డి హెడ్మాస్టర్‌ : వై.వి. ప్రభాకర్‌రెడ్డి నా శ.

భర్త చనివోయిన ఒక పేదఇల్లాలు ఉండేది. ఆమె కూతురు పేరు కోమలి. అమ్మాయిని పెంచుకుంటూ కొయ్యటోపేలు అమ్ముతూ ఉండేది అమ్మ. కొయ్యటోపేీలు అందంగా ఉండి బాగా అమ్ముడు పోయవి. కూతురు పెద్దది అవుతున్న కొద్దీ అందంగా తయారయింది. అది చూసి తల్లి ఎంతగానో మురి సిపోయేది. ఒకసారి తల్లికి బాగా జబ్బు చేసింది కోమలిని పిలిచి, ఈ కొయ్య టోపీ చేశాను ఇదే నీరక్ష నీకు, నీ అందానికి అవాయాలు రాకుండా కాపా డుతుంది అని చెప్పి ఆ టోప్‌ తలమీద పెట్టి చనిపోయింది. కోమలి ఆ టోపీ తలమీద నుంచి ఎప్పుడూ తీసేది కాదు. ఆ టోపీ వల్ల ఆమె ముఖం ఎవ్వరికీ కనబడేదికాదు. కోమలి రాజుగారింట్లో పనికి కుది రింది. కోడికూయంగానే వెళ్లి, సందె చీకటి దాకా దించిన తల పైకి ఎత్తకుండా పని చేసేది. ఆ ఊరి కొంటె కుర్రాళ్లు ఆమెను కొయ్యటోపీ కోమలి అని ఆట పట్టించే వాళ్లు. రాజు కొడుకు ఆమెను చూశాడు. అమ్మా! ఆఅమ్మాయి ఎవరు ? ఎప్పుడు ఆ టోపీ తీయదెందుకు అని అడిగాడు వాళ్లమ్మను. పనివాళ్లతో నీకెందుకు ? పోయి చదువుకో అంది ఆమె. కోమలి పని చేసి అలసిపోయి సెలయేటి దగ్గర వంగి ముఖం కడుక్కుంటోంది. షికారు వెళూ రాజుకొడుకు ఆమి ముఖం ప్రతిబింబాన్ని నీళ్లలో చూశాడు. కోమలి చాలా అందంగా ఉందని అబ్బురపడి పోయాడు. ఇంటికి వచ్చి అమ్మా! నేను ఆ అమ్మాయినే పెళ్లి చేసుకుంటానన్నాడు. నీకేమన్నా మతివోయిందా? నీ కోసం రాజకుమార్తెలు కలవరిసోంటే, నువ్వు ఆపేదపిల్ల వెంటపడ్డావేమిటీ అంది తల్లి. నాకు ఆ అమ్మాయే కావాలి అన్నాడు రాకుమారుడు. సరే _ అన్నారు అమ్మానాన్నా. పెళ్లికి పూలజడ వేద్దామనుకున్నా ఆ టోపీ అడ్డం ఉంది. దాన్ని 'తీసేద్దామని కోమలి ప్రయత్నించింది. ఆమెతోపాటు ఎంతమంది లాగినా టోపీ రానేలేదు పెళ్లికి వచ్చిన జనాలు పూలజడ ఖర్చు కూడా లేదని హాస్యమాడారు. కోమలి బాధపడింది. . పెళ్లి పీటల మీద అలాగే కూర్చుంది. కోమలి మెడలో తాళికట్టాడు రాకుమారుడు. అంతే! అందరూ ఆశ్చర్యపడేలా అప్పుడు తల పైనున్న టోపీ కింద పడింది. అందులోని ముత్యాలు జలజలా రాలాయి. దేశంలో ఏ నగల వ్యాపారి దగ్గరా లేని ముత్యాలు ఆమె దగ్గర ఉన్నాయి. ముత్యాలకంటే కోమలే బాగుందని అందరూ అన్నారు. ఇదంతా అమ్మ ఆశీర్వాదాలే అని అర్ధమైంది కోమలికి.

67.కుందేలిసాయం కళ్‌ 7వ తరగతి, శ్రీలక్టయ పబ్లిక్‌ స్కూల్‌, కమలాపురం క్‌ ' తల్లిదండ్రులు :; ఎల్‌ ఉమామటాశ్వరి, సుబ్బరామిరెడ్డి ,/1 జీ హెడ్యాస్టర్‌ : పి.తేజ యే! క ఒకరోజు అవంతీపురంరాజు వేటకు అడవికి వెళాడు. జంతువు కోసం చాలాదూరం వెళిడు. దాహం వేయడంతో నీళ్లు తాగడానికి అక్కడ ఉన్న చిన్న కాలువ దగ్గరికి వెళ్లాడు. నీళ్లు తాగడానికి కూర్చునే లోపే కాపాడండి, కాపాడండి, నన్నుకాపాడండి అనే మాటలు వినబడ్డాయి. రాజు అడవిలో ఈ మాటలు ఎంటి అని అక్కడ ఉండే పొదలలో వెతికాడు. అక్కడ ఒక కుందేలు కాలికి గాయపడి నడవలేని స్థితిలో ఉంది. అప్పుడు రాజు, అడవిలో ఉండే మందు ఆకులు తీసుకుని దంచి కుందేలు కాలికి కట్టుకట్టాడు. కొద్దిసేపటి తరువాత నొప్పి తగ్గాక కుందేలు, రాజా ! మీరు నన్నుకాపాడారు. ఎప్పుడైనా ఆపద వచ్చినపుడు మీకు నేను సహాయం బేస్తాను అని చెప్పి వెళ్లిపోయింది. రాజు ఆమాటలు విని నవ్వుకుని, దాహం తీర్చుకుని తిరిగి రాజ్యానికి ఎళ్లాడు. కొద్ది రోజుల తరువాత ఆ రాజ్యంపై శత్రువులు దండెత్తారు. యుద్ధంలో ఓడిపోయి, రాజు అడవిలో తలదాచుకున్నాడు. రాజుకు ఒకరోజు బాగా ఆకలి వేస్తుండడంతో, అక్కడే చెట్లలోని గడ్డల కోసం వెతికాడు. రాజు కందమూలాలు తింటూ ఉండగా, అంతకు ముందు రాజు సహాయం పొందిన కుందేలు రాజు దగ్గరికి వచ్చి, నీవు ఎందుకు ఇక్కడికి వచ్చావు రాజా లని అడిగింది. అప్పుడు రాజు తాను ఎందుకు వచ్చాడో చెప్పాడు. కుందేలు రాజు పరిస్థితికి చాలా విచారించింది. రాజా! నేను నీకు మాట ఇచ్చాను కదా నీకు సమస్య వచ్చినపుడు నను సాయం చేస్తానని. ఆ మాట ప్రకారం, నేను నీ రాజ్యాన్ని మళ్లీ నీకు ఇప్పి స్తానని చెప్పి అడవిలోకి పరుగెత్తుకెళ్లింది. కుందేలేంటి, నాకు సాయం చేయ డమేంటి అని మనస్సులో నవ్వుకున్నాడు రాజు. కుందేలు జంతువుల రాజైన సింహం దగ్గరికి వెళ్లి రాజు విషయాన్ని చెప్పింది. "సింహం కుందేలు మాట విని, జంతువులన్నింటినీ తీసుకొని రాజు దగ్గరికి వెళ్లింది. రాజుకు జంతువులంటే చాలా ఇష్టం. అన్ని జంతువులను ఒకటేసారి చూడడం వల్ల ॥ ఆశ్చర్యపోయాడు. నీ విషయం మొత్తం నాకు కుందేలు చెప్పింది రాజా. నను నీకు సాయం చేసాను, కానీ నువ్వు నాకో మాటివ్వాలి. అదేమంటే నువ్వు ఇంకెప్పుడు జంతువులను వేటాడకూడదని మాట తీసుకుంది సింహం. అడవిలోని జంతువున్నింటినీ రాజు శత్రువుల పైకి దాడికి పంపింది సింహం. దీంతో శుత్రురాజు రాజ్యాన్ని వదిలి పారిపో యాడు. దీంతో కుందేలు ఇచ్చిన మాట ప్రకారం రాజును మళ్లీ తన రాజ్యానికి పంపింది. తరువాత ఆరోజు నుంచి రాజు- ప్రజలనే కాదు, జంతువులను కూడా కన్నబిడ్డల వలె చూసుకున్నాడు. 72 కటిం రిర్లోకులు

68. బంగారు సాలెపురుగు 6వ తరగతి, మున్సిపల్‌ హైస్కూల్‌, గాంధీనగర్‌, కడప ట్రైాగ శ = తల్లిదండ్రులు : సి.లలిత, జయశ్రీనివాసులు " హెడ్మాస్టర్‌ : సుబ్బారెడ్డి ను! అనగనగా ఒక ఊరిలో ఒక అవ్వ ఉండేది. ఆ అవ్వ చిన్న గుడిసెలో ఉండేది. .

అవ్వకు ఎనకా, ముందు ఎవ్వరూ లేరు. పిడకలు అమ్ముకుని బతికేది. ఒకరోజు అవ్వ పిడకలు చేయడానికి పేడ పిసుకుతుండగా, ఒక ముల్లు గుచ్చుకుంది. చాలా నొప్పి తీసింది. రాత్రి అయ్యేసరికి అవ్వకు గుచ్చుకున్న గాయం చాలా పెద్దది అయింది. తెల్లవారు జామున ఉబ్బిన గాయం పగిలి దాని నుంచి బంగారు సాలెపురుగు బయటకొచ్చింది. అది అట్లట్లా పోయి ఒక మూలన బూజు ఇడిసి బంగారుగుడ్లు పెట్టింది. సాలెపురుగు వెళ్లిపోయింది. అవ్వ ఆ బంగారు గుడ్లను తీసుకుని వీధిలోకి వెళ్లి అమ్ముకొచ్చింది. 'పెద్దమిద్దె కట్టింది. కొత్త చీరలు, గుడ్డలు, సామాన్లు కొనింది. ఆ రోజు నుంచి అవ్వ చాలా సంతోషంగా ఉంది. అలా సంతోషంగా ఉండగా, ఒకరోజు ఎదురిం టామె, అవ్వా! నువ్వు చిన్న గుడిసెలో ఉంటివి గదా! అలాంటిది దానివి ఇంత 'పెద్దమిద్దె ఎట్ల కట్టించినావ్‌ అని అడిగింది. దానికి అవ్వ నేను ఒకరోజు పిడకలు చేయడానికి పేడ పిసుకుతుండగా

దానిలో ఒక ముల్లు ఉన్నది. అది నాకు గుచ్చుకుంది. బాగా ఉబ్బింది. రాత్రి అయ్యేసరికి చాలా నొప్పి తీసింది. తెల్లవారుజామున ఉబ్బిన ముల్లు పగిలింది. దాని నుంచి ఒక బంగారు సాలెపురుగు వచ్చింది. ఒక మూలన బూజు అల్లి బంగారుగుడ్లు పెట్టింది. ఆగుడ్లను అమ్ముకుని పెద్ద మిద్దె కట్టించాను. అట్లొచ్చిన డబ్బుతోనే కొత్తకొత్త చీరలు కడుతున్నాను అని చెప్పింది. ఆమాటలు వినిన పక్కింటామె కూడా పేడ పిసికి దానిలో ఒక పెద్దముల్లు వేసింది. అది ఆమెను గుచ్చుకుంది. చాలా నొప్పితీసింది. బాగా ఉబ్బింది. ఆమె కలలు కంటోంది. ఎమని అంటే, ఉబ్బిన ముల్లు పగిలి, సాలెపురుగు ఇప్పుడు వచ్చి , గుడ్లు పెడుతుందని. పేడ పిసికి వాటిని అమ్మి గొప్ప ధనవంతురాలను అవుతానని. చీరలు, నగలు కొంటానని. కానీ తెల్లవారుజామున కుచ్చుకున్న ముల్లు పగిలింది. దాని _ నుంచి చీము కారింది. నొప్పి చాలా తీసింది. నొప్పిని భరించలేక ఆ రోజు డాక్టర్‌ దగ్గరికి వెళ్లింది. డాక్టర్‌ ఆమెకు సూది మందు ఇచ్చి ఎందుకమ్మా ఇంత నొప్పి ఉన్నా నాదగ్గరికి రాలేదు అని అరిచినాడు. ఇప్పుడు ఆమె సిగ్గుతో తలవంచుకుంది. ఇక ఎప్పుడు ఇలాంటి కక్కుర్తి పనులు చేయకూడదని అనుకుంది. ॥ కదం ఫీల్లోళ్టకు

69. నిదానమే ప్రధానం విద్యార్ధి : ఇ. నరేష్‌రెడ్డి 6వ తరగతి, రాయలసీమ స్కూల్‌, ఈతోటివాండ్లపల్లి, గాలివీడు క్ర క

, తల్లిదండ్రులు : ఇఅనసూయమ్మ, శేఖర్‌రెడ్డి నో 'హెడ్నాస్టర్‌ : 3.విజయసారధి తం. అనగనగా ఒక ఊరిలో రామయ్య అనే టెంకాయల వ్యాపారి ఉండే వాడు. అతను ఆ ఊర్లో గుడిదగ్గర టెంకాయలు అమ్ముకునేవాడు. ఆ ఊర్లో ఉన్న ఇద్దరు వ్యక్తులు ఆ టెంకాయల వ్యాపారి దగ్గరికి వచ్చి, నీకు ఇక్కడ పెద్దగా వ్యాపారం జరగదు కదా. జరుగుబాటు ఉండదు కదా. మాకు తెలిసిన ఒక ఊరిలో పది రోజుల తరువాత జాతర జరుగుతుంది. అక్కడ నీకు బాగా వ్యాపారం జరుగుతుంది. కాస్త సంపాయించుకుంటే మంచిది గదా అన్నారు. జరుగుబాటు ఉంటుంది గదా అని అన్నారు. అప్పుడు ఆవ్యావారి ఇదేదో బాగుందే అని అనుకుని ఆ ఊరిపేరు అడిగాడు. దానికి ఆవ్యక్తులు ఆ ఊరిపేరు పెంచలకోన అని జవాబు చెప్పినారు. అయితే, నువ్వు పది రోజుల తరువాత జాతర మొదటిరోజున పొద్దున్న బయళ్చేరిరా అని చెప్పి వాళ్లు వెళ్లిపోయారు. పది రోజుల తరువాత పొద్దున్న లేచి టెంకాయలు బండ్ల్హో వేసుకుని జాతరకు ఎలబారినాడు రామయ్య, షోదారిలో ఒక చిన్నపిల్లోడు గొ(రైలు మపుతాంటే అతన్ని ఆ వ్యాపారి, 'పెంచలకోనకు పోయీదానికి ఎంతసేపు పడుతుందిబీ అని అడిగాడు. అప్పుడు ఆ పిల్లోడు మెల్లగా వెళ్త ఒక గంట పడుతుంది. వేగంగా వెళ్లే రండు గంటలు పడుతుందని సమాధానం ఇచ్చాడు. ఆ వ్యావారి పిల్లోడు. ఇచ్చిన జవాబును వ్యాపారి లోతుగా ఆలోచించలే. వెటకారమాడుతున్నాడా అనుకున్నాడు. లేదు పిచ్చోడేమో అని కూడా అనుకొన్నాడు. అక్కడ నుంచి వేగంగా వెళాడు. వెళూ ఉండగా దారిలో ఒక 'పెద్దరాయికి తలుగుకుని టెంకాయలబండి తిరగబడి, దానిలో ఉన్నకాయలన్నీ కిందపడిపోయాయి. అప్పుడు ఆవ్యాపారి పిల్లోడు చెప్పిన మాటల్లో నిజముందని తెలుసుకున్నాడు. పిల్లోని గురించి తప్పుగా ఆలోచించినందుకు సిగ్గుపడ్డాడు వ్యాపారి. 70. ఇంటల్లుడు విద్యార్థి : ఎం. జ్యోతిక ట్‌ కవ తరగతి, శ్రీవివకానంద హైస్కూల్‌, మైదుకూరు క ఫ్‌

• తల్లిదండ్రులు : ఎం. నాగమునెమ్మ, శ్రీనివాసులు క కు అనగనగా ఒక మారుమూల యల్లంపల్లె అనే ఊరిలో పుల్లయ్య అనే చాలా డబ్బున్న మనిషి ఉన్నాడు. అతను చాలా మంచో డు. అతనికి వాళ్ల ఊరిలోనే గాక పక్కడిర్లల్లో కూడా మంచి పేరు ప్రతిష్టలు ఉండేవి. వాడి భార్య పరు రంగమ్మ, వాళ్లకు 74 అలాల కటు వ. పతయ

అన్ని ఉన్నా పిల్లోళ్లు మాత్రం లేరు. రంగమ్మ పిల్లల కోసం ఎన్నో పూజలు, వ్రతాలు, నోములు చేసింది. రంగమ్మ చేసిన పూజల వల్ల ఆమెకు పిల్లలు పుట్టారు. కానీ చనిపోయారు. కొన్ని రోజుల తరువాత రంగమ్మ ఒక సాధువుని కలిసింది. రంగమ్మ జరిగిన విషయం సాధువుకు చెప్పింది. అప్పుడు సాధువు ఒక మాట చెప్పాడు. ఈసారి నీకు కచ్చితంగా ' పిల్లొళ్లు పుడతారు. కానీ నువ్వు ఆపిల్లలకు విచిత్రమైన పేర్లు పెట్టాలి అని సాధువు రంగమ్మకు చెవ్పాడు. రంగమ్మకు ముగ్గురు అమ్మాయిలు, ఒక మగపిల్లవాడు పుట్టారు. + రంగమ్మ మొదటి అమ్మాయి పేరు ఎంగిలి. రెండవ అమ్మాయి తన్ని మూడవ అమ్మాయి ఊసి, మగపిల్లవాని పరు వెంట్రుక అని పేర్లు పెట్టింది. అప్పుడు ఆపిల్లోళ్లు బతుకుతారు. యొదటి అమ్మాయి పెళ్లి వయస్సుకు వచ్చింది. వాళ్ల అమ్మానాన్నలు పక్క ఊర్లో ఉన్న అబ్బాయిని చూసి పెళ్లి చేస్తారు. కానీ ఆ అబ్బాయికి పెళ్లికాక ముందు తన పేరు తెలీదు. పెళ్లి జరిగిన తరువాత ఆ అమ్మాయి 'పేరు మారుస్తారు. ఆ అమ్మాయి అత్తారింట్లో ఉంటుం ది. కొన్ని రోజుల తరువాత ఆ అమ్మాయికి తన అమ్మా, నాన్నను చూడాలనిపిస్తుంది. తన భర్తతో మా అమ్మగారింటికి వెళ్లి మా అమ్మానాన్నలు ఎలా ఉన్నారో చూసి రమ్మని చెప్పింది. అప్పుడు ఆమె భర్త మామయ్య గారింటికి వెళ్లాడు. ఇంట్లో తన భార్య చెల్లెలు, తమ్ముడు నిద్రపోతూ ఉన్నారు. అప్పుడు వాళ్ల అత్త అందరూ బాగు న్నారా అల్లుడు అని అడిగింది. అల్లుడు అందరూ బాగున్నారు అని చెప్పినాడు.

ఆత్త కాళ్లు, చేతులు కడక్కునిరా బువ్వ పెడతాను అని చెప్పింది. అలాగే అని చేతులు కడుక్కుని కూర్చు న్నాడు. అప్పుడు అత్త తన కూతురితో తన్న బువ్వ పెట్టు అని అన్నది. అల్లుడు నన్ను తన్ని బువ్వ పెడతారేమోనని అనుకు న్నాడు. తరువాత ఊసీ బావగారికి నీళ్లు ఇవ్వు అని అన్నది. నీళ్లలో ఎంగిలి ఊసి ఇసారేమోనని అనుకున్నాడు. అల్లుడు బువ్వ తింటూ ఉండగా అత్త కూర్చుని మాఎంగిలి ఎలా ఉంది అని అడిగింది. అప్పుడు అల్లుడు వాళ్ల ఎంగిలి ఎమన్నా నాకు పెట్టారేమోనని అనుకుని అక్కడ నుంచి పరుగెత్తినాడు. అప్పుడు తన అత్త నేను నీకు ఏం తక్కువ చేశాను, అల్లుడు. నేను నిన్ను నా ఎంట్రుకలాగా చూసుకున్నాను కదా అల్లుడూ అని అనింది.

ఇంటికి వెళ్లగాన తన భార్య మాఅమ్మానాన్నలు ఎలా ఉన్నా రండీ అని .

అడిగింది. అప్పుడు భర్త జరిగింది వివరంగా చెప్పి నాడు. అప్పుడు ఆమె మీరు పొర వాటు పడుతున్నారు. ఒకప్పుడు మా అమ్మకు పిల్లలు పుట్టకపోతే పేర్లు పెట్టుకున్నసంగతి " యొత్తం చెప్పింది. అప్పుడు భర్త తన పొరపాటును తెలుసుకుని జరిగింది అర్ధమై పగలబడి కట రీర్హోళ్ట తీయ అతత 7ర్‌

విద్యార్ధి : ఎం. బాలు జ్‌ గవ తరగతి, శ్రీ వివేకానంద స్కూల్‌, గంగాయపల్లె, మైదుకూరు 4జీ ? తల్లిదండ్రులు : ఎం. వెంకటసుబ్బమ్మ, శ్రీరాములు ళ్‌ 'హెడ్నాస్టర్‌ : వెంకటేశ్వర్లనాయుడు , చాలాకాలం క్రితం పారిస్‌లో ఒక ముసలి అవ్వ ఉండేది. ఆమె ధనవం తురాలు కాదు. మరీ పేదరాలు కాదు. తనకాడ ఉన్న దాంతోనే దుప్పట్లు కొనుక్కునేది. రాత్రిపూట వీధుల్లోకి పోయి, అక్కడక్కడా చలిలో ముడుచుకుని పడుకుని ఉన్నవారి మీద కప్పేసి వచ్చేది. ఆమె దగ్గర పెద్దగా డబ్బు లేకపోయినా విడిసి పెట్టకుండా ఈ పని చేసేది, దేవుని దయవల్ల ఆమె చేసే ఈ దానం చాలాకాలం కొనసాగుతూనే వచ్చింది. ఆమె పేరు కూడా పెరు గుతూ వచ్చింది. ఆమెకు సమయం ఉన్నప్పుడు ఆమె ఒకబండిలో దుప్పట్లు వేసుకు ని అందరూ నిద్రపోయిన తరువాత వీధుల్లోకి పోయి చలిలో నిద్రి స్తున్న వారి మీద కప్పి వచ్చేది. కొంతకాలానికి ఆ ఊరి ప్రజలకు దుప్పట్ల సేవ చేస్తున్నది ఆమేనని అందరికీ తెలిసిపోయింది. అయితే ఆమె ఎప్పుడు తల కిందికి వంచుకునే నడిచేది. కొందరికి అద్ధం కాలేదు. ఆమె ఎందుకు అట్లా ఉంటోంది. ఒకరోజు కొందరు, అవ్వా! మీరింత త్యాగబుద్ధితో ఇంతమంచి పని చేస్తున్నారు కదా! మీకు ఎందుకు సిగ్గు? అని ప్రశ్నించారు. చక్కగా తలఎత్తుకుని తిరగవచ్చు కదా! అని ప్రశ్నించారు. ముసలిఅవ్వ “నాయనలారా, నాకు తల ఎత్తుకుని తిరగడం అవమానకరంగా ఉంటుంది” అని చెప్పింది. ఎందుకంటే భగవంతుడు వెయ్యి చేతులతో నాకు ఎన్నో అందిస్తున్నాడు. నేను ఈ ఒక చేతితోనే కదా దానం చేస్తున్నాను. ఇది నాకు అవమానకరం కాదా! అని సమాధానమిచ్చింది. “దానం చెయ్యాలి. అది గుట్టుగా గుప్తంగా చెయ్యాలి. కుడిచేతితో ఇచ్చింది ఎడమ చేతికి కూడా తెలియకూడదు అంటారు. నేను చేస్తున్న సేవ అందరికీ తెలిసి పోయింది. అందుకు తలవంచుకు నడుస్తున్నాను వినమంగా చెప్పింది అవ్వ, చ ఫా. విద్యార్ధి : క.బిందుహర్షిత శ _ 7వ తరగతి, రవీంద్రభారతి స్కూల్‌, ప్రొద్దుటూరు న్‌ తల్లిదండ్రులు : ౩.పద్మజ, 3.రంగనాధరెడ్డి క్‌ 'హెడ్నాస్టర్‌ : పి.ఇఎం. ప్రశాంతి త్‌ అనగనగా ఒక ఊరు ఉండేది. ఆ ఊరిపేరు నరసాపురం. ఆ ఊరిలో రామయ్య, సీతమ్మ అనే దంపతులు ఉండేవారు. వారికి ఒక కుమార్తి ఉండేది. ఆమె పేరు స్పూర్తి. రామయ్యకు , సీతమ్మకు కొడుకైనా, కూతురైనా ఒకరి. మనం అమ్మాయినే బాగా చదివించి

గొప్ప స్థానానికి తీసుకురావాలని అనుకుని వాళ్లు సంతోషంగా జీవిస్తున్నారు. రామయ్య వ్యవసాయం చేసేవాడు. తనకొచ్చీ కొంత డబ్బులోనే జీవనం సాగించేవారు. కొద్దిరోజుల తరువాత ఆ దంపతులకు ఖర్చులు ఎక్కువయినాయి. పాపను చదివించ డానికి డబ్బు చాలడం లేదు. అప్పుడు అమ్మా నాన్న పాప కలిసి ఆలోచించ సాగారు. అప్పుడుసేీతమ్మకు తాను చిన్నప్పుడు కుట్టుమిషన్‌తో బట్టలు కుట్టడం నేర్చుకున్న సంగతి గుర్తుకు వచ్చింది. అప్పుడు వాళ్లు బ్యాంక్‌ లోన్‌ తీసుకుని కుట్టమిషన్‌ కొనుక్కున్నారు. ం సీతమ్మ తక్కువ డబ్బుతో ఎక్కువ పని చేసి అందరినీ మెప్పించి డబ్బు సంపాదిస్తోంది. సీతమ్మ, రామయ్య సంపాదించిన డబ్బుతో సంతోషంగా జీవిస్తున్నారు. ఒకనాడు రామయ్య పొలంలో పని పని చేస్తాంటే పాము కాటే సింది. సీతమ్మ స్ఫూర్తితో కలిసి రామయ్యను ఆసుపత్రికి తీసుకుపోయాడు. అప్పటికి విషప్రభావం ఎక్కువై రామయ్య స్పూర్తిని పిలిచి నువ్వు బాగా చదు వుకుని గొప్ప ప్రయోజకురాలివి కావాలని నేను కోరుకుంటున్నానమ్మా అని చెప్పినాడు. సీతమ్మను పిలిచి నువ్వు పాపను బాగా చదివించాలి. ఆ బాధ్య త నీమీద పెడుతున్నాను అని చెప్పి కన్నుమూశాడు. కూతురికి తల్లీతండ్రీ తానే అయి సీతమ్మ బాగా చదివిస్తోంది. స్ఫూర్తి కూడా తండ్రి కోరిక నెరవేర్చడానికి బాగా చదివేది. స్ఫూర్తి డిగ్రీ చదువు తుండగా సీతమ్మకు జబ్బు చేసింది. ఆసుపత్రిలో చూపించుకుంది. డాక్టర్‌ నీవు ఇంకొన్ని రోజులు మాత్రము బతుకుతావని సీతమ్మతో చెప్పినాడు. సీతమ్మ ధైర్యంగా నాకేమీ కాదని, డాక్టర్‌ సలహా మేరకు మందులు వాడుతుండేది. కొన్నాళ్లకు స్ఫూర్తి కలెక్టర్‌ ఉద్యోగానికి ఎంపికైంది. తన ఊరిలో స్ఫూర్తి ప్రజలను ఉద్దశించి, తన తండ్రి ఆశయం గురించి, తాను కలెక్టర్‌ కావడానికి ఎంత కష్టపడిందీ, తన తల్లి ఎంతగా తనకోసం ఎంతగా తపించిందీ అంతా చెబుతుంది. ఆ ఉపన్యాసం వింటూనే తన తల్లి సీతమ్మ తన జబ్బు కార ణంగా కళ్లు తిరిగి పడిపోతుంది. అప్పుడు స్ఫూర్తి ఆ ఊరి ప్రజలందరూ కలిసి సీతమ్మను ఆసుపత్రికి తీసుకుపోయారు. ఆసుపత్రిలో డాక్టర్‌గారు మీ అమ్మ ఇక రెండు రోజులకు మించి బతకదని చెప్పారు. _ అప్పుడు స్ఫూర్తి ఈరెండు రోజులైనా నాకు జన్మనిచ్చిన తల్లికి సేవ చేయాలని నిర్ణయిం చుకుంది. అలా చేస్తూ, అమ్మా! నీ చివరి కోరిక ఎమిటని అడిగింది. అప్పుడు అమ్మా స్ఫూర్తీ! నీవు అందరికీ సేవ చేయాలి. గొప్పమనిషిగా గుర్తింపు పొం దాలి. అందరి + గుండెల్లో కలకలకాలం నిలవాలని చెప్పింది. స్పూర్తితో ఒట్టు వయించుకుని కన్నుమూసింది. స్ఫూర్తి తన తల్లి సీతమ్మ చెప్పిన అడుగు జాడల్లో అందరికీ సేవచేస్తూ అందరి గుండెల్లో వెలుగులా నిలిచింది. = కఫ ఫీర్లోళ్టకతయు అశ 77

73. అమ్మప్రేమ ్ట్‌్టో క్‌... విద్యార్థి: ది.సంగీత “ళ్‌... 7వ తరగతి, టివిఎస్‌ఎమ్‌ స్కూల్‌; మైదుకూరు నాశ.

తల్లిదండ్రులు : డి. వెంకటల్బుర్టీదేవి, బాలరాజు నాలా అం 'హెడ్నాస్టర్‌ : పి. చెన్నకేశవరెడ్డి టు అనగనగా ఒకూళ్లో ఒకామె ఉంది. ఆమె పేరు సూరమ్మ. ఆమె దగ్గర ఎక్కువ .. లక్క ఉంది. ఆయి ఒక వబీదోన్ని పెళ్లి చేసుకుంది. వాళ్లకు చాలా ఎండ్లయినా పిల్లలు పుట్టల. ఎన్నో పూజలు, పునస్కారాలు చేసినారు. చాలా మందికి చాలాసార్లు అన్నదానం చేశారు. అయినా వాళ్లకు పిల్లలు పుట్టలేదు. చానా నెలల తరువాత వాళ్లకు ఒక అబ్బీ పుట్టాడు.

ఆ అబ్బి పుట్టుకతోనే గుడ్డోడు. అందుకే వాళ్లుఎప్పుడూ బాధపడేవాళ్లు. అబ్బి పుట్టిన కొన్ని రోజులకు వాళ్ల నాన్నకు రోగమొచ్చి సచ్చిపోయాడు. దాంతో వాళ్లమ్మ ఎప్పుడూ ఎడుస్తూ ఉండేది. ఆ అబ్బి కొంచెం 'పెద్దోడయ్యాడు. వానికి రఘు అని వాళ్లమ్మ పేరు పెట్టింది. రఘుకు ఎవరైనా చిన్నపిల్లలు ఆడుకుంటూంటే తనూ వాళ్లతో కలిసి ఆడుకోవాలని

_ ఆశగా ఉండేది. కానీ ఇంటి చుట్టుపక్కల ఉండేవాళ్లు, పిల్లొళ్లు రఘును ఎప్పుడూ ఎక్కిరించేవాళ్లు.

చిన్నప్పుడే రఘుకి జబ్బు చేసింది. దానిని నయం చేయాలంటే చాలా లెక్క అవసరం. దాంతో వాళ్లమ్మ అందరినీ సాయం చేయమని అడిగేది. అయినా ఎవ్వరూ ఇచ్చేవాళ్లు కాదు. విసుక్కునేవారు. ఆమె దగ్గర లెక్కలేకపోవడానికి కారణం పిల్లలు పుట్టలేదని పూజలు, పునస్కారాలకే ఉన్న లెక్కంతా ఖర్చు పెట్టేసింది. చివరికి వాళ్లకు ఒక గుడిసె మాత్రమే మిగిలింది. పట్టుచీరలు, కొన్ని వస్తువులు మిగిలాయి. చివరికి తన పట్టుచీరలను అమ్మి నగలను, మిగిలిన వస్తువులను కూడా అమ్మి వచ్చిన లెక్కతో తన అబ్బి జబ్బును నయం చేయించుకుంది.

ఆ అబ్బి పెరిగి పెద్దోడయ్యాడు. ఆమె బాగా ఆలోచించి ఒక నిర్ణయం తీసుకుంది.

మరుసటిరోజు ఆ అబ్బిని వైద్యుని వద్దకు తోల్కొనిపోయింది. తన కళ్లను వాళ్లబ్బికి +. పెట్టించింది. అవయవ దానం అన్నమాట. కొన్ని రోజులకు అబ్బీ అన్నింటినీ చూడగలుగుతున్నాడు. బడికిపోయి బాగా చదువుకుని విదేశాలకు వెళ్లాడు. అక్కడో ఉద్యోగం సంపాదించుకున్నాడు. బాగా లెక్క సంపా దించాడు. ఆ వచ్చిన లెక్కతో సొంతంగా "వ్యాపారం మొదలుపెట్టాడు. మళ్లీ వాళ్ల ఊళ్లోకి వచ్చి వాళ్లమ్మను తనతోపాటు తోల్కొనిపోయాడు. కొన్ని రోజుల తరువాత రఘుకి పెళ్తింది. పెళ్లికి వచ్చిన బంధువులు కన్నులేని సూరమ్మను ఎక్కిరించారు. కోడలు దీన్ని చూసి తనకు అవమానం అయినట్టు అనుకుంది. రఘుకి అదే విషయం చెప్పింది. రఘు కూడా అవమానం అయి నట్లు అనుకున్నాడు. రఘు వాళ్లమ్మను ఆమె మానానికి ఆమెను వదిలేసి వెళ్లిపోయాడు.

కొన్నిరోజుల తరువాత సూరమ్మ సచ్చిపోయింది. అది తెలిసి రఘు చాలా బాధపడ్డాడు. వాళ్లమ్మ అంత్యక్రియలు పూర్తి చేశాడు. కొన్నిరోజుల తరువాత రఘుకి వాళ్ల ఊళ్లోని ఇంట్లో ఒక సీటీ కన్పించింది. దాంట్లో సూరమ్మ, అబ్బీ! నువ్వు ఈప్రపంచాన్ని చూస్తున్నంత వరకు నేను చూస్తూనే ఉంటాను అని రాసి వుంది. అది సూరమ్మ సచ్చిపోక ముందు రాసింది. సీటీ సదివినాక, తన పెట్టుడు కళ్లు అమ్మవేనని రఘుకి అర్ధమైంది. తల్లి(పేమ గొప్పతనం తెలిసొచ్చింది. తను ఆమెను ఊర్లో వదిలేసి వచ్చినందుకు సిగ్గసింది. 74. తమ్ముడు దిద్దిన జీవితం _ విద్యార్థిని : ఎస్‌. రేష్మ 7వ తరగతి, విద్యానికేతన్‌ యుపి స్కూల్‌, అక్కాయపల్లె, కడప తంత తల్లిదం(డ్రులు : పర్వీన్‌, బాబ్‌జాన్‌ త్‌! నను 'హెడ్నాస్టర్‌ : బి.రాజశేఖర్‌రాహుల్‌ మ... భీమవరం అనే ఊర్లో సిద్ధయ్య అనే మోతుబరి రైతు ఉండేవాడు. అతనికి ఒక కూతురు, కొడుకు. కూతురు పేరు రమ, కొడుకు పేరు రాజా. రమ తొమ్మిదో తరగతి, రాజా ఆరోతరగతి చదువుకునేవాళ్లు. సిద్ధయ్య 14 ఏళ్లు కూడా నిండని తన కూతురికి _ 'పెళ్లిచేయాలని సంబంధాలు చూడ సాగాడు. అనుకోకుండా ఒక సంబంధం కుదిరింది. పెళ్లి ఎర్పాట్లు ఘనంగా జరుగుతున్నాయి. ఒకరోజు సిద్దయ్య ఇంట్లో పక్క గదిలోంచి మాటలు విని పించాయి. ఆ గదిలో రమ, వాళ్లమ్మతో నాకు పెళ్లొద్దని, ఇంత చిన్నవయసులో నాకు పెళ్లెందుకని అంటోంది. ఇంతలోనే వాళ్ల నాన్న వచ్చి వెదవవేషాలు వెయ్యకుండా నోర్మూసుకుని పెళ్లిచేసుకో అని గట్టిగా చెప్పాడు. విషయమంతా కిటికీ దగ్గరనున్న రాజా చెవిలో పడింది. ఈ పెళ్లి జరిగితే తన అక్కకు జీవి తంలో వచ్చే కష్టాల గురించి . ఊహించగానే చాలా బాధేసింది. స్కూల్లో సారు, చిన్నతనంలో పెళ్లి చేస్తే జరిగే నవ్వాల గురించి చెప్పిన విషయాలు గుర్తుకొ చ్చాయి. అంతే. దగ్గర్లో ఉన్న పోలీస్‌ స్టేషన్‌కు వెళ్లి ఈ ఇష్టం లేని పెళ్లి గురించి పోలీసులకు చెప్పాడు. పోలీసులు రమ చదువుతున్న స్కూల్‌కు వెళ్లి రమ మైనర్‌ అనే విషయం తెలుసుకున్నారు. పోలీసులు పెళ్లి జరుగుతున్న ఇంటికి వెళ్లి సిద్దయ్యను పిలిచి మైనార్టీ తీరని అమ్మాయికి పెళ్లి చేయకూడదు. నీకీ విషయం తెలీదా అని నిలదీశారు. సిద్దయ్య జవాబు చెప్పలేక పోయాడు. ఇంతలో రాజా చిన్నతనంలో పెళ్లి చేస్తే జీవితంపై అవగాహన ఉండదంట సార్‌. జీవితం అంటే ఎట్ట్లుంటదో కూడా తెలియదంట సార్‌. ఎవిషయం ” తెలియని చిన్నవయస్సులో పెళ్లిచేస్తే ఎవరితో ఎలా ఉండాలి, ఎలా ప్రవర్తించాలనే విషయంకూడా తెలియదురా అని మా సార్‌ చెప్పినాడని అన్నాడు. చిన్న పిల్లోడైనా, రాజా చెప్పిన మాటలు పోలీ సులకు బాగా నచ్చాయి.. రాజు వాళ్ల సార్‌పై వాళ్లకు గౌరపం పెరిగింది. ఎలాగైనా రమ జీవితం కాపాడాలని వాళ్లు అనుకున్నారు. దీంతో చిన్నతనంలో కటు అిర్హోళ్ళ పతయ అతత 7/09

పిల్లలకు పెళ్లి చెయ్యొద్దు. చేస్తే వాళ్ల జీవితాలు నాశనం అవుతాయి. మైనరు పిల్లకు పెళ్లి చేయడం చట్టప్రకారం నేరమని సిద్ధయ్యను హెచ్చరిం చారు. సిద్ధయ్య తన తప్పును తెలుసుకుని పెళ్లి ఆటఏశాడు. తన కూతురిని బాగా చదివించాలని అనుకున్నాడు. అందరూ . రాజా తెలివిని, చొరవను మెచ్చుకున్నారు. అప్పటి నుంచి రమ, రాజా ఇద్దరు కలిసి స్కూల్‌కు వెళ్లి బాగా చదువుకునేవారు. ఆరకంగా తమ్ముడు రాజా అక్క రమ్య జీవితాన్ని చక్క దిద్దగలిగాడు. 756. గురువు నేర్చిన బోధనలు

విద్యార్థిని : ఎస్‌.సానియా నఫీసా 7వతరగతి, నిర్మల ఇంగ్లీష్‌ మీడియం హైస్కూల్‌, కడప శ తల్లిదండ్రులు : ఎస్‌. జబీన్‌, జాకీర్‌ హుసేన్‌ | 'హెడ్నాస్టర్‌ : సిస్టర్‌ పొపులమ్మ .

పూర్వం యుద్ధ సేనుడు అనే యువరాజు ఉండేవాడు. అతను అన్ని విషయాలను శ్రద్ధగా విని పని చేసేవాడు. రాజ్యంలోని ప్రజలందరూ అత నిని చూసి గర్వపడేవిధంగా ఉండేవాడు. కానీ అతనికి సంపదాయాలు, మర్యాదలు అంటే ఎమిటో తెలియదు. ఒకరోజు మహారాజు మంత్రితో మాట్లా డుతూ ఇందుకోసం తన కొడుకుకు ఒక గురువును ఏర్పాటు చేస్తీ ఎలా ఉంటుందని అడిగాడు. మంత్రి కూడా సరే అన్నాడు.

వారి ఆలోచన ప్రకారము మరుసటిరోజు ఒక గురువును పిలిపించారు. తన కొడుకుకు సంప్రదాయాల, మర్యాదలు నర్పించండని చెప్పారు. మరుసటిరోజు తన కుమారుడిని గురువుతో పంపించారు. గురువు యుద్ధసేనుడిని మార్చాలనుకున్నాడు. కానీ ఎంత ప్రయత్నం చేసినా సాధ్యం కాలేదు. వెంటనే గురువుకు ఒక ఆలోచన వచ్చింది. ఆ ఆలోచన ప్రకారమే యుద్ధ సేనుడిని “కడప” అనే మారుమూల గ్రామానికి తీసుకుని వెళ్లాడు. అక్కడికి వెళ్లేసరికి చీకటి పడింది. వారిరువురూ చాలా అలిసిపోయారు. వారికి అక్కడ ఒక గుడిసె కనిపించింది. వారిద్దరూ గుడిసె దగ్గరికి వెళ్లి, మేము చాలా దూరం నుంచి వస్తున్నాము. మీరు ఒప్పుకుంటే ఈ రాత్రికి ఇక్కడ ఉండి తెల్లారంగాన పోతామని

అడిగారు. గుడిసెలో ఉండేవాళ్లు చాలా మర్యాదస్తులు. ఇద్దరిని లోపలికి పిలిచారు. వారి కాళ్లుకడిగి మా అతిథ్యం స్వీకరించండి అని కడుపునిండా వేడివేడి భోజనం పెట్టారు. పడుకునేందుకు ఎర్పాట్లు చేశారు. అప్పుడు యుద్ధసేనుడికి మర్యాద అంటే ఎమిటో

• తలినా చ్చింది.

తెల్లవారింది. వారిరువురూ బయలుదేరారు. దారిలో వారికి ఒక అమ్మాయి ముగ్గులు పెడుతోంది. వాటిమధ్యలో గొబ్బెమ్మలు పెడుతోంది. అప్పుడు యుద్ధ సేనుడు ఆ అమ్మాయి ఎందుకలా చేస్తోందని గురువును అడిగాడు. అప్పుడు గురువు, అది వారి సంప్రదాయమని అన్నాడు. వారిద్దరూ అక్కడ నుంచి వెళ్లిపోయారు. మళ్లీదారిలో వారికి 80 అలాల పదర రిర్లోళ్టకల

ఒక గుడి కనిపించింది. అక్కడ దేవునికి పూజారి హారతి ఇస్తుంటే భక్తులందరూ అది

కావాలి. ఇది కావాలని కోరుకుంటున్నారు. మరొకచోట ఇద్దరు దంపతులు తమ పిల్లల

కోసం తలవెంట్రుకలు సమర్పిస్తున్నారు. అది చూసి యుద్ద సేనుడికి దైవంపై నమ్మకం

అంటే ఎమిటో తెలిసింది. దీంతో యుద్దసేనుడికి సంప్రదాయలు, మర్యాదలు,నమ్మకాలు అంటే తెలిసింది. దీంతో యుద్ధ సేనుడు సంపూర్ణ గుణ వంతుడు అయ్యాడు. గురువు ఉపాయం ఫలించింది. తండ్రికోరిక తీరింది. _ 76. తన కోపమే తన శత్రువు

విద్యార్థి : దాసరి విజయలక్ష్మి శ 4వ తరగతి, జడ్‌పి హెచ్‌ఎస్‌ పాయసంపల్లె. వీరపునాయునిపల్లె | “క్ల | తల్లిదండ్రులు : డి.కుమారి, టెంకటసుబ్బయ్య . 'హెడ్నాస్టర్‌ : వెంకటరామిరెడ్డి మీ.

ఒక ఊరిలో ఒక రైతు. అతనికి రామయ్య సోమయ్య అనే ఇద్దరు కుమారులు

ఉండేవారు. వారి తండ్రి రామయ్య సోమయ్యల గుణగణాలను పరిశీలించడానికి చెరో

లక్ష రూపాయలు పంచి ,ఇచ్చి, ఈ డబ్బుతో మీ సొంతకాళ్ల మీద నిలబడి వ్యాపారం చేసుకుని జీవించమని చెప్పాడు. వారిరువురు బట్టల దుకాణాలు పెట్టారు. రామయ్య నావద్ద అన్నీ ఉన్నాయని, అందరినీ పిలుస్తూ వచ్చిన వారితో వినయంగా బేరసారాలు ఆడుతూ వ్యాపారాన్ని వృద్ధి చేసుకున్నాడు.

సోమయ్య తన అన్న మాదిరి ఎవరినీ అంగట్లోకి రమ్మని పిలిచేటోడు కాదు. వచ్చినోళ్లకు అంగట్లోని అన్ని రకాల బట్టలు చూపేటోడు కాదు. ఎవ్వరైనా తమకు నచ్చిన వాటిని బేరమాడితే వాళ్ల మీద కోపగించుకునేవాడు. బొగ కొనేవాళ్లు పొండి,

_ ఊర్కే బేరమాడుతున్నారని కసురుకునేవాడు. వారిని తన అంగడి దాటిపొమ్మని గట్టిగా మాట్లాడేవాడు. రోజుల తరబడి సోమయ్య అలానే చేస్తుండడంతో అంగడికి రావడం అందరూ మానేశారు. ఒకరోజు వాళ్ల నాయన కొడుకులను, వాళ్ల కుటుంబాలను చూడడానికి వచ్చాడు. రామయ్య అంగడి కాడికి జనం వస్తా, పోతా చాలా సందడిగా ఉండడం చూశాడు. సోమయ్య అంగడి కాడికి ఎవరూ రాకపోవడం గమనించాడు. కొడుకులిద్ద ం రినీ కూర్చోబెట్టుకుని మీ వ్యాపారం ఎలా ఉందిరా అని అడిగాడు. అప్పుడు రామయ్య నా వ్యాపారం బాగుందని సంతోషంగా చెప్పాడు. సోమయ్య, నా దుకాణానికి ఎవరూ రావడం లేదని తండ్రితో బాధపడ్డాడు. రామయ్య ఎలా వ్యాపారం చేసేది తండ్రికి వివరించాడు. సోమయ్యను తండ్రి మందలించి, ఆనాడు గాంధీజీ కూడా శాంతమనే ఆయుధంతోనే స్వరాజ్యాన్ని తెచ్చాడని గుర్తు చేశాడు. అన్నను చూసి నేర్చుకోరా. ఇద్దరూ ఒకటేసారి వ్యాపారం మొదలుపెట్టినారు కదరా, నీకు వ్యాపారం సరిగా జరగడం లేదంటే నీలోనే లోపం ఉంది. అంగడికి వచ్చినోళ్లందరినీ విసిగించుకుంటే ఎట్లరా. నీ అంగడి

కాకపోతే, వాళ్లు ఇంకో అంగడికి పోతారు. ఏ వ్యాపారిక్రైనా ముఖ్యంగా తెలివితేటలు అవసరం. నేర్పూఓర్పూ ఉండాల. నీలోపమే నీకు నష్టం చీస్తాంది. ఈ సంగతి అర్ధం చేసుకుంటే నీకే మేలు లని చెప్పి, మీఅన్నలా వ్యాపారాన్ని చేసుకోమని సలహా ఇచ్చాడు. , అప్పటి నుంచి అంగడికి వచ్చిన వారితో మర్యాదగా మాట్లాడుతూ సోమయ్య అవసరమైనప్పుడు తండ్రి ఆశీస్సులతో, అన్న సలహాలతో వ్యాపారాన్ని అభివృద్ది చీసుకున్నాడు. "౯౯. నాధనమున పనులు సమకూరు విద్యారి : జి. ధనలక్తి గవ లగతి ఎంపియప స్కూల్‌, దేవతాపురం, సింహాద్రిపురం తా. ఓక తల్లిదండ్రులు : శివతులశమ్మ మల్లికార్డునరెడ్డి కై 'హెడ్నాస్టర్‌ : వెంకటరామిరెడ్డి మ. పూర్వం పరమానందయ్య గారి దగ్గర సిద్ధయ్య అనే శిష్యుడు ఉండేవాడు. అతనికి ఎన్నిసార్లు బోధించినా మతికి ఉండేది కాదు. గురువుగారి శిష్యులందరూ బాగా చదువుకుని పైతరగతులకు పోతుండెవాళ్లు. సిద్దయ్య మాత్రం చదువులో వెనకబడి ఉండేవాడు. ఒకరోజు గురవుగారు సిద్దయ్యను పిలిచి, సిద్ధయ్యా ! నీ౭న్నిసార్లు బోధించినా చదువు రావడం లేదు. కాబట్టి మీడూరెళ్లి మీ అమ్మానాన్నా చెప్పిన పనులు చేస్తా వారికి తోడుగా ఉండు అని చెప్పాడు. దానికి సిద్ధయ్య చాలా బాధపడ్డాడు. చదువు రానందుకు సిగ్గుపడ్డాడు. ఇంటికి వెళ్లడం నిజానికి సిద్ధయ్యకు ఇష్టం లేదు. కానీ గురువుగారు చెప్పిన ప్రకారం ఊరికి బయల్దేరాడు. అడవిగుండా ప్రయాణం చేస్తూచేస్తూ బాగా దప్పికేసి ఒక బావి కనిపించగా అక్కడికి వెళ్లాడు. అక్కడ రాతి మీద ఉన్న కుండ గుర్తులను చూసి ఇంత కఠినమైన రాయి మీదికి కుండ గుర్తులు ఎట్లొచ్చినాయబ్బా అనుకున్నాడు. నేను కూడా ప్రతిరోజూ కష్టపడి సాధన చేస్తే నాకు కూడా చదువురాదా అనుకుని తిరిగి గురువుగారింటికి బయల్టెరాడు. . గురువుగారు తిరిగొచ్చిన సిద్దయ్యను చూసి, ఏం సిద్ధయ్యా మళ్లా వచ్చినాప్‌ అని అడిగాడు. సిద్ధయ్య బావి దగ్గర తాను చూసిన రాయి మీది కుండగుర్తులను గురించి = చెప్పాడు. అంత కఠినమైన రాయి మీదనే కుండగుర్తులు ఏర్పడినాయంటే, దాని మీద ఎంత ప్రయత్నం చేసి ఉండాల. నేను కూడా ఈరోజు నుంచి కష్టపడి చదువు నేర్చుకుంటాను. మీరు బోధించండి అని అడిగాడు. గురువుగారు సిద్ధయ్య పట్టుదలను చూసి మెచ్చుకున్నాడు. ఆరోజు నుంచి సిద్ధయ్య బాగా చదువుకుని గొప్ప పండితుడయ్యాడు.

₹8. ముత్యాలమడుగు

విద్యార్ధి : పి. నాగవేణి 7వ తరగతి, జడ్‌పి హెచ్‌ స్కూల్‌, సుండుపల్లి తల్లిదండ్రులు : పి.శివమ్మ నాగార్జున 'హిడ్నాస్టర్‌ : టి.మార్తమ్మ

ఒక అడవిలో ఒక మడుగుంది. ఆ మడుగులో ఒక తాబేలు ఉంది. ఆ మడుగు గట్టుకు ఒక నెమలి వచ్చి రోజూ నాట్యం చేస్తుండేది. ఎప్పటిలాగానే నెమలి వచ్చి నాట్యం - చేస్తుంటే తాబేలు చూస్తుండేది. నెమలి, తాబేలు చాలా మంచి మిత్రులు. ఒకరోజు ఒక వేటగాడు అడవికొచ్చి వల వేసి, ఎక్కడికో వెళ్లొచ్చేసరికి, వలలో సెమలి చిక్కుకుని ఉంది. తాబేలు తన మిత్రుస్నలాగైనా కాపాడుకోవాలనుకుని వేటగాన్ని ప్రాధేయపడింది. వేటగాడు నేనింత మంచి అవకాశాన్ని వదులుకోవాలా? ఈ నెమలిని అమ్ముకుంటే నాకు దండిగా సొమ్మువస్తుందన్నాడు. తాబేలు వటగాడిని మరోసారి ప్రాధేయపడింది. వేటగాడా! నా దగర ముత్యాలన్నాయి. అవి నీకిస్తానని (ప్రాధేయపడింది. నీ దగ్గర ముత్యాలున్నాయంటే నీనెలా నమ్మగలను అన్నాడు వేటగాడు తాబేలుతో. అయ్యా, నామాట నమ్ము అంటూ తాబెలు మడుగులోకి జరున జారిపోయింది. తన నోటికి ముత్యం కరిపించుకుని బయటకొచ్చింది. ఆ ముత్యాన్ని వటగానికి అందించింది. తలతలా మెరుస్తున్న ముత్యాన్ని చూససరికి వేటగాని కళ్లు బైర్లు కమ్మాయి. ఆ ముత్యాన్ని ఇంటికి తీసుకొచ్చి భార్యకిచ్చాడు. దాన్ని చూసి ఆమె ఇది ఒక చెవి కమ్మకే సరిపోతుందే. ఇంకొక కమ్మకు ఇంకో ముత్యం కావాలని ముద్దుగా అడిగింది. దానికేం, ఇప్పుడే తెస్తానంటూ వేటగాడు అడవికి వచ్చాడు. ఈల వేశాడు. చెట్టు మీద ఉన్న నెమలి దానిని గమనించింది. తన కేకతో తాబేలుకు తైలియబజేసింది. తాబేలు బయటికొచ్చింది. ఏమి వేటగాడా మళ్లీ వచ్చావని అడిగింది. నేనిచ్చిన ముత్యంతో నీకు చాలా సొమ్మే వచ్చింటుందే అని అడిగింది. అది నా భార్యకిచ్చాను. ఆ ముత్యం ఒక చెవి కమ్మకు మాత్రము సరిపోతుంది. ఇంకొక కమ్మకు కావాలంట అని చెప్పాడు. వటగాడు దురాశపరుడు, వీడికి బుద్ధి బెప్పాలనుకుని, తాబేలు నీకిచ్చిన ముత్యం తీసుకునిరాపో నీకు అట్లాంటిదే ఇంకోటి ఇసాను. నాదగ్గర ఎన్నో ముత్యాలున్నాయి కదా అని అంది తాబేలు. సరే అని వీటగాడు ఇంటి౩ళ్లాడు. 4

చెట్టు మీద నుంచి నెమలి దిగొచ్చి, ఇదేమి మిత్రమా వేటగాడు మళ్లీ వచ్చాడని అడిగింది. దురాశపరునికి బుద్ది చెప్పాలని ఆ ముత్యం కూడా ఎత్తుకు రమ్మన్నానని చెవిలో గుసగుసలాడింది. నువ్వు వీరే చోటికి వెళ్లిపో, నేను వేటగాడినికి బుద్ధి చెబుతానంది - తాబేలు. సరేనని నమలి వెళ్లిపోయింది. మరుసటిరోజు వేటగాడు మడుగు దగ్గరికి వచ్చాడు. తాబేలును పిలిచాడు. తాబేలు వచ్చింది. వేటగాడిచ్చిన ముత్యం తీసుకుని లోపలికి వెళ్లింది. తాబేలు వస్తుందని ఎదురుచూసి ఎదురుచూసి వటగానికి విసుగు పుట్టింది. తాబేలా! నీ ప్రాణమిత్రుడు నమలి నాచేతికి చిక్కాడు అన్నాడు వేటగాడు. తాబేలు నిమ్మలంగా కటు రిర్హోజ్థ తయ అలలా ద్ర

బయటికొచ్చింది. నా ప్రాణస్నేహితుడు పరేచోట ఉన్నాడు. నీ దురాశను బయటపెట్టడానికి నాటకం ఆడాను. ముందు ఇచ్చిన ముత్యం కూడా నా దగ్గరే పెట్టుకున్నాను. అంటూ తాబేలు వీటగాడిని ఎక్కిరించి లోపలికి వెళ్లిపోయింది. 79. మార్పు న విద్యార్థి : సి.రాజల్రీ “ .. రీవ తరగతి, శ్రీకాకతీయ హైస్కూల్‌, రైల్వేకోడూరు జ్జ 4 తలిదండ్రులు : ౩.పద్మ్నల్తీ, సి, రాజశేఖర్‌రెడ్డి న. అ 'హెడ్నాస్టర్‌ : జె. సూర్యకళ వేయ న్‌ అనగనగా ఒకడురు, ఆడరి పేరు రామాపురం. ఆఊరిలో రామయ్య, సీతమ్మ _ అన దంపతులు ఉండేవారు. చాలారోజుల వరకు వారికి సంతానం లేదు. సంతానం కోసం బాధపడుతూ ఎన్నో పూజలు, నోములు, వ్రతాలు చేశారు. కొంతకాలానికి వారికి. . ఒక మగబిడ్డ పుట్టాడు. అతనికి రాజు అని పెట్టారు. లేకలేక పుట్టిన బిడ్డడు కాబట్టి తల్లిదండ్రులు ఎంతో గారాబంగా పెంచారు. రాజు ఎక్కువ అల్లరి చేసేవాడు. ప్రతి విషయంలోనూ అందరూ తన మాటే వినాలనుకునేవాడు. తను చెప్పిందే నెగ్గాలనుకునవాడు. వాడికి పదేండ్ల వయసొచ్చింది. ఒకరోజు రాజు స్నేహితులతో కలిసి ఈతకొట్టాలని ఊరికి చివరనున్న చెరువుకి వెళ్తాడు. స్నహితులందరూ ఒడ్డు దగ్గరే ఈతకొడుతుంటి, రాజుకి మాత్రం చెరువులో ఇంకొంత ముందుకెళ్లి ఈతకొడితే బాగుంటుంది కదా అనిపించింది. మనం కొద్దిగా ముందుకువెళ్లి ఈతకొడదామన్నాడు స్నేహితులతో. కానీ రాజు స్నేహితులు, వద్దురా, మనం చిన్నపిల్లోళ్లం. ఇప్పుడిప్పుడే మనం ఈత నర్చుకుంటున్నాం. ముందుకెళ్తే మునిగిపోతాం అని చెప్పారు. కానీ రాజు మాత్రం ఎంకాదు, మనకు ఈత బాగా వస్తుందని స్నేీహితులెంత చెప్పినా వినకుండా ముందుకు వెళ్తాడు. మొదట్లో బాగానే ఈతకొట్టాడు. కానీ తర్వాత రాజుకు ఎక్కువ లోతు అనిపించి భయమసింది. భయంతో ఈతకొట్టలేకపోయాడు. దాంతో నీళ్లలో కొట్టుకుని పోతున్నాడు. , అమ్మా! అమ్మా! అని గెట్టిగా అరవడం మొదలెట్టాడు. ఆ అరు పులు విని స్నేహితులు అయ్యయ్య రాజు నీళ్లలో కొట్టుకుపోతున్నాడే. ఎలాగైనా కాపాడాలని చెప్పి గట్టిగా కేకలు పెట్టారు. ఆ కేకలు విని చుట్టపక్కలోళ్లందరూ వచ్చారు. వెంటనే ఒకడు నీళ్లలోకి దూకి, “రాజును ఒడ్డుకు బిర్చి కాపాడాడు. రాజు స్నేహితులు వెంటన వెళ్లి రాజు తల్లిదండ్రులతో జరిగిన విషయమంతా చెప్పారు. వెంటనే వారు తమ కొడుకుని చూడడానికి పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చారు. అప్పటికి రాజుకి తెలివి వచ్చింది. తల్లిదండ్రులని, స్నేహితులని చూసిన వెంటనే రాజుకి బోరున ఎడుపొచ్చింది. మీరు వచ్చి కాపాడారు కాబట్టి సరిపోయింది. లేకపోతే నేను ఎమైపోయేవాణ్ని అని ఎడుస్తూ అన్నాడు. అప్పుడు రాజు

వాళ్ల నాయన వచ్చి చూడు, నువ్వు మొండితనంతో చెరువులోకి దిగావు. స్నేహితులు ఎంతచెప్పినా వినలేదు. పెద్దలమాటల్ని, స్నేహితుల మాటల్ని వినాలి. అప్పుడే మనం బాగు పడతామని చెప్పాడు. నాయన మాటలు విన్న రాజు ఆ రోజు నుంచి పెద్దల మాట, స్నేహితుల మాటల్ని వినడం ప్రారంభించాడు. అలాగే పెరిగి పెద్ద వాడయ్యాడు. 80. నాయూనికి నాయం 7వ తరగతి, వెంకటప్ప మెమోరియల్‌ స్కూల్‌, పులివెందుల న్య! ళ్‌ తల్లిదండ్రులు : ఎస్‌. మల్లీశ్వరి, రామాంజనేయులు మీ (ము 'హెడ్నాస్టర్‌ : రాణీ రోహిణి (గ్రేస్‌ మ బంగారుపురం అనే ఊర్లో తల్లిదండ్రులు లేని ఒక అబ్బాయి ఉండే వాడు. వాడిపేరు బంగార్రాజు. బంగాగర్రాజును అతని బేజి పెంచింది. ఒకరోజు జేజి బంగార్రాజును ..__ ఆకలిగా ఉందిరా! చెరువు దగ్గర తీగలాగి చేపలను పట్టుకురా, కూరవండి పెడతా అంది. బంగార్రాజు చెరువులో వల విసిరాడు. మొదటి పట్టుకే పెద్ద చేప పడింది. చేప బంగార్రాజుతో నన్ను వదులు పిల్లలు గల దాన్ని అనింది. నన్ను వదిల్తే నీకు అవసరం వచ్చినప్పుడు సహా యం చేస్తా అంది. బంగా(ర్రాజుకు జాలి వీసి వదిలేశాడు. తిరిగి ఇంటి దోవ పట్టి వెళ్తుండగా ఒక నిద్రపోతున్న తాచును ఒక గద్ద ఎత్తుకు వెళ్తాలని చూస్తుండగా బంగార్రాజు త్రాచును లేపి హెచ్చ రించాడు. తాచు కృతజ్ఞతగా నీకు అవసరం వచ్చినప్పుడు నన్ను పిలుచు సహాయం చెస్తా అంది. బంగా(రాజు నవ్వుకుని వెళాడు. దారిలో ఒక చిలక జోతిష్యం చెప్పేవాడిని చూసి వాడి దగ్గరికి వెళ్లాడు. వాడి దగ్గరున్న చిలక బంగారూ నన్ను విడిపించు అని బాధగా అడిగింది. బంగార్రాజు జోతిష్యం చెప్పేవాడిని చిలక ఇవ్వ మని అడిగినాడు. జోతిష్యుడు లెక్క ఇస్తే చిలక ఇస్తాను ఇంకా జ్యోతిష్యం కూడా చెబుతాను అన్నాడు. బంగార్రాజు డబ్బు ఇచ్చాడు. చిలకను ఇచ్చి నువ్వు ఈ దేశానికి రాజువు అవుతావని చెప్పాడు. బంగార్రాజు నవ్వుకుని ఇంటికి వెళ్లాడు. ఉత్త చేతులతో బంగా(రాజును చూసి జేజి నవ్వింది. జరిగింది తెలిశాక మరీ నవ్వింది. ఒకరోజు ఆ దేశం మహారాజు రాజ్యంలో ఉండే యువ కుల నందరినీ స్వయంవరానికి పిలిచాడు. బంగార్రాజు తన అద్భ ప్టాన్ని పరీక్షించుకుందా మని చేపను, త్రాచును, చిలకను తీసుకుని వెళ్లాడు. బంగార్రాజును చూసి మహారాజు అతని కూతురు నవ్వు కున్నారు. ఎందరో ఓడిపోయిన పరీక్షను నువ్వు గెలుస్తావా అని అన్నాడు మహారాజు. 4 బంగార్రాజు మొదటి పరీక్ష ఎంటి అని అడిగినాడు. మహారాణి ఉంగరాన్ని కొలనులో వేసి తెమ్మని చెప్పింది. బంగార్రాజు చేపని కొలనులో విడిచి తెమ్మని చెప్పినాడు. చేప ఉంగరాణ్ని తెచ్చి బంగార్రాజుకు ఇచ్చింది. బంగార్రాజు ఉంగరాణ్ని అంతపురంలోకి తీసు కుని వెళ్తాడు. మహారాజు, అతని కూతురు ఎంటి ఓడిపోయావా అని నవ్వారు. బంగార్రాజు కట ఫిర్లోళ కతల అతత ప్రక

ఉంగ రాన్ని తెచ్చి ఇచ్చింది. రెండవ పరీక్ష ఎంటి అని అడిగి నాడు. మహా రాణి ఉంగరాన్ని త్రాచుపాముల పుట్టలో వేసి తెమ్మంది. త్రాచు పాము ఈసారి ఉంగరాన్ని తెస్తుంది. బంగార్రాజు ఉంగ రాన్ని తెచ్చి అంత: పురంలోకి తీసుకుని వెళ్లాడు. ఈసారి వాళ్లు బంగా / ర్రాజును చూసి నవ్వారు. మూడవ పరీక్ష ఎంటి అని అడిగినాడు. లోయ లోకి ఉంగరాన్ని వదిలేశారు. ఈసారి చిలక ఉంగరాన్ని తెచ్చింది. అలా అన్ని పోటీల్లోనూ బంగార్రాజు , గెలి చాడు. యువ రాణిని సయంవరంలో సొంతం చేసుకున్నాడు. పెళ్లి చేసుకుని చేప, పాము, చిలక, జేజి ఆనందంగా జీవించసాగారు. విద్యార్ధి : పి. ధరణికుమార్‌ (శ |. 6వ తరగతి, జడ్‌పి హెచ్‌ స్కూల్‌, మైలవరం మండలం “త్రీ తల్లిదండ్రులు : పి.గంగాధరమ్మ, పెద్ద పెద్దయ్య టా 1 హెడ్మాస్టర్‌ ; రామసుబ్బారెడ్డి ఒక ఊర్లో పీరయ్య అనే ఒక ధనికుడు ఉండేవాడు. అతనికి అదే ఊర్లో భీమయ్య అనే చిన్ననాటి స్నేహితుడు ఉన్నాడు. పీరయ్యకు చిక్కుప్రశ్నలు వేయడమంటే ఎంతో ఇష్టం. పీరయ్యకు పొడుపు కథలు చెప్పి ప్రశ్నలు వేస్తే భీమయ్య కథల్లోని చిక్కు విప్పేవాడు. ముసలోళ్లు అయినాక కూడా స్నేహంగా కలిసిమెలిసి ఉండేవారు. ఒకరోజు రాత్రి పేరయ్య తన ముగ్గురు కొడకుల్ని పిలిచి నాకు ఆయా సంగా ఉంది. ఊపిరి ఆడడం లేదు, ననింక బతకడం కష్టం, మీ ముగ్గురు కొట్లాడుకోకుండా నా మంచం కింద తవ్వి చూసుకోండి అని ఎంతో శ్రమ పడుతూ చెప్పి కళ్లు తేలేశాడు. తండ్రి చనిపోయినాక అంత్యక్రియల య్యాక బంధువులు ఎవరి ఇళ్లకు వాళ్లు పోయినాక, ముగ్గురు కొడుకులు వాళ్ల నాన్న పడుకున్న మంచం కింద తవ్విచూశారు. మూడు కుండలు ఒకదాని మీదొకటి ఉన్నాయి. అక్కడ ఉత్తరం ఏదీ కనపడలేదు. పైనున్న కుండలో మట్టి మాత్రమ ఉంది. రండవ కుండలో ఆవుపేడ ఉంది. అట్టడుగు కుండలో పచ్చగా మెరుస్తున్న ఎండుగడ్డి ఉంది. మూడు కుండల కింద ఒక టెండి నాణం ఉంది. ముగ్గురు కొడుకులకు ఏమీ

• అర్థం కాలేదు. పీరయ్యకు చిక్కుప్రశ్నలు వేయడమంటే ఇష్టం కదా! భీమయ్యకు చిక్కు విప్పడం తెలుసని ముగ్గురు కొడుకులు భీమయ్య కాడికి పోయారు. విషయమంతా చెప్పారు. _ భీమయ్య మూడు కుండల దగ్గరికి వచ్చి చిన్నగా నవ్వుకున్నాడు. మీ నాన్న ఆఖరి క్షణాల్లో నువ్వో చిక్కుముడిని విప్పాల్సి ఉంటుందని చెప్పాడు. అది ఇదేనన్నమాట. ఇదేమంత కష్టమేం కాదులేండ్రా అని చెప్పాడు. పైనున్న కుండలో మట్టి ఉంది. అంటి ముగ్గురిలో పెద్దవాడికి భూమి చెందాలి. రెండవ కుండలో ఆవుపేడ ఉంది. అంటే రెండవ వానికి ఆవుల మంద చెందాలి. అట్టడుగున ఉన్న కుండలో గడ్డి ఉంది. దానర్ధం ముగ్గురి లోనూ చిన్నవాడైన పీరయ్యకు బంగారమంతా చెందాలి అని

మీనాయన ఉద్దేశమని వివరించాడు. మీరు ముగ్గురు ఆస్తిని మీనాన్న అభిప్రాయం మేరకు ... వాదులాడుకోకుండా పంచుకుని బతకమని భీమయ్య చెప్పాడు.

అయితే మూడు కుండల కింద ఒక వెండినాణిం ఉంది కదా, దానర్ధం ఎమిటీ అని ముగ్గురు కొడుకులు అడిగారు. మీ ముగ్గురు ఈప్రశ్న అడుగుతారనిమీనాయనకు ముందే తెలుసు. మీనాన్న నాకు ఈ చిక్కుముడి విప్పినందుకు కానుకగా ఈవెండి నాణెం ఇచ్చాడని చెబుతూ నవ్వుతూ జేబులో వేసుకున్నాడు భీమయ్య. ॥

82. గాడిదగుడ్డు..గుర్రంలడ్డు

4వ తరగతి, జాన్‌ హైస్కూల్‌, జమ్మలమడుగు క్‌! తల్లిదండ్రులు : ఎన్‌. నక్షత్రమ్మ పుష్పకుమార్‌ ) ఆ 'హెడ్నాస్టర్‌ : వి.శివకుమార్‌

రామయ్యకు ఇద్దరు కొడుకులు. వారి పేర్లు భీమయ్య సోమయ్య. చివరి దశలో రామయ్య కొడుకులిద్దరినీ పిలిచి నా సంపాదనంతా సంసారానికే సరిపోయింది. నా దగ్గర మిగిలింది ఇక ఒక గాడిద, ఒక గుర్రమే. వాటిని పంచుకుని బతకండని అన్నాడు. తరువాత పెద్దవాడైన భీమయ్యను పిలిచి, తమ్ముడు సోమయ్య అమాయకుడు, వాడికి అన్యాయం చేయొద్దని చెప్పి కన్నుమూశాడు.

దిన, వారాలయ్యాక భీమయ్య తమ్ముడు సోమయ్యను పిలిచాడు. గాడిద గుడ్డు పెడుతుంది, గుర్రం లడ్డు పెడుతుంది. గాడిద గుడ్డు చాలా ఖరీదు. గుర్రంలడ్దురూపాయే. అందుకని నీకు గాడిదనే ఇద్దామనుకుం టున్నాను. ఎంతయినా తమ్ముడివి కదా అన్నాడు తెలివిగా. అన్నమంచి మన సుకు పొంగిపోయిన సోమయ్య గాడిదను తీసుకుని గుడి సెకు పోయాడు. భీమయ్య పొరుగూరికి మకాం మార్చేసి గుర్రపుబండిని కిరాయికి తోలుకుంటా బతకసాగాడు. సోమయ్య రోజూ గాడిద గుడ్డు కోసం కూలీ, నాలీ చేసు కుంటూ బతకసాగాడు. ఒకరోజు గాడిద పిల్లని ఈనింది. గుడ్డు పెడుతుం దనుకుంటే పిల్లని ఈనిందేమిటీ అని చేసేది లేక రెండింటినీ మేపసాగాడు.

రాజుగారి కోటలో రాణిగారికి ఉబ్బసవ్యాధి వచ్చింది. ఎంతమంది రాజ వైద్యులని పిలిపించినా ఫలితం లేకపోయింది. గాడిదపాలతో కలిపి మందు వేసుకుంటే ఫలితం ఉంటుందని ఒకవైద్యుడు చెప్పాడు. వెంటనే సైనికులను పిలిచి పాలిచ్చే గాడిద ఎక్కడున్నా పట్టుకురండని ఆదేశించాడు. సైనికులు సోమయ్య గుడిసెలో పిల్లతో ఉన్న గాడిదను క తీసుకుపోయారు. లబోదిబో మంటూ వారి వెంట వెళాడు సోమయ్య. మహారాజా, నా ముద్దుల గాడిదింకా ఒక్కగుడ్డన్నా పెట్టలేదు, కనికరించి నా గాడిదను నాకు ఇప్పించండని వాపోయాడు. రాజు వాడొట్టి అమాయకుడని గ్రహించి, పైకి మాత్రం మాకు పాలు కావాలి. గుడ్డు అక్కర్లదు. గుడ్డు పెడితే అది నీకే ఇస్తానులే అన్నాడు. కొన్నాళ్లు ఇక్కడే ఉంచు జాగ్రత్తగా మేపుతారులే అని చెప్పి పంపేశాడు.

కొన్నిరోజులలోస రాణిగారి జబ్బు నయమయింది. రాజు సోమయ్యను పిలిచి

ఒరేయ్‌, నీ గాడిద గుడ్డు పెట్టిందిరో ఇదిగో తీసుకపో అంటూ ఒక బంగారు గుడ్డును

చేతికి చ్చాడు. సోమయ్య ఊర్లో పెద్దలందరికీ దాన్నిచూపించాడు. అరే ఇది మేలిమి

• బంగారంరా అని వాళ్లంతా చెప్పారు. దాంతో పదెకరాల పొలం కొనుకోవచ్చని కూడా

సలహా ఇచ్చారు. సోమయ్య సగం గుడ్డుతో ఐదెకరాల భూమిని, ఎడ్లను కొన్నాడు. శ్రద్ధగా

, వ్యపసాయం చేసుకుంటూ హాయిగా బతకసాగాడు. తమ్ముడిని మోసం చేసిన భీమయ్య

తనకా అదృష్టం పట్టనందుకు బాధపడేవాడు. ఒకరోజు అతను గుర్రం బండిలో

చాలామందిని ఎక్కించుకుని పోతున్నప్పుడు గుర్రం లాగలేక గుడ్లు తేలేసింది. చచ్చిపోయింది. దీంతో చేసేదానికి పన్లక బికారిగా మారి పోయాడు.

83. బచ్చగాని బెదార్యం "| విద్యార్ధి : 5. మోనీస్‌వర్మ వళ. 7వతరగతి, శ్రీకాకతీయ హైస్కూల్‌, ఆర్‌.రాచపల్లె, రైల్వేకోడూరు ళో తల్లిదం[డ్రులు : 8.భాగ్యలక్తి చంగల్‌రాజు ౯ 'హెడ్నాస్టర్‌ జె.సూర్యరళ - వు

అనగనగా ఒక రాజ్యంలో ప్రవరుడు అనే రాజు ఉండేవాడు. అతడు రాజ్యంలోని

ప్రజల మనోభావాలను తెలుసుకోవడానికి రాజు, మంత్రి మారువేషాల్లో తిరిగేవాళ్లు. ఒకనాడు

అలా తిరుగుతుండగా ఒక ఓచ్చగాడు వారి ముందుకొచ్చి అయ్యా, ఆకలిగా ఉంది.

ఎదైనా తోచిన సహాయం చేయండని అడిగాడు. వాళ్లు తమ దగ్గర ఏమీ లేదని చెప్పడంతో

ఎళ్లిబోయాడు. ఓచ్చగాడు పోతూపోతూ రాన్రానూ మనుషుల్లో బౌదార్యమే లేకుండా పోతోందనుకుంటూ వెళ్లిపోయాడు.

అప్పుడు రాజు బెదార్యమంటే ఎమిటని మంత్రిని అడిగాడు. అప్పుడు మంత్రి

ఒక్క క్షణం అటువైపు చూడండి మహారాజా అన్నాడు. అక్కడ గుర్రపుబండిలో నుంచి

దిగి పండ్లు కొనుక్కుని వెళ్తున్న ఒక లావుపాటి వ్యక్తిని అయ్యా ఆకలిగా ఉంది ఏదైనా

సహాయం చీయండని ఒక బిచ్చగాడు ప్రాధేయపడుతున్నాడు. అతను తమని బీచ్చమడిగిన

? 4 వళ్తే, అప్పుడు ఆ లావువాటి వ్యక్తి “పోవామ్మని” అని కోపగించుకుని గు[రపుబండిలో వెళ్లిపోయాడు. ఇదంతా గమనిస్తున్న మరో ముసలి బిచ్చగాడు అతన్ని పిలిచి బాబూ

మ నాదగ్గర కొద్దిగా అన్నముంది, ఇద్దరం సర్దుకుని తిందాం రమ్మని పిలిచినాడు. ఇద్దరూ కలిసి అన్నం తలా పిరి౭డు తిని సంతృప్తి చెందారు. ముసలిబిచ్చగాడు నీకు ఎప్పుడైనా ఆకలిగా ఉంటె నా దగ్గరకు రా లని చెప్పాడు. దానికి మొదటి బిచ్చగాడు సరే అని చెప్పి తన ఒంటిమీద ఉన్న చొక్కాను తీసి ముసలి బిచ్చగానికిచ్చాడు. పెద్దయ్యా, నీకు వయసయి పోయింది. ఎండకు, వానకు, చలికి తట్టుకోలేవు. నీకే ఇది చాలా అవసరం అని చెప్పి ఇచ్చి ఎళల్లిపోయాడు. దొరి అలలా పదు ఫిర్లోళ్థ కతల

ఇదంతా చూసిన మంత్రి, మహారాజుతో ఇలా అన్నాడు. అవకాశం ఉన్నామనం బిచ్చగాన్ని పట్టించుకోలేదు. లావుపాటి వ్యక్తి కూడా అతన్ని కసురుకున్నాడు. బిచ్చగాడికి ఏ సహాయం చేయని మనం చిన్నవారము. ముసలివాడు ఎంత బిచ్చమెత్తుకుని తిరుగుతున్నప్పటికీ బెదార్యగుణం గలవాడే. ఎందుకంటే తనకు ఉన్నదాన్నిఇతరులతో , పంచుకున్నాడు. ఇది విన్న రాజు, ముసలి ఓచ్చగాని బౌదార్యాన్ని మెచ్చుకుని, తన ఆస్థానానికి పిలిపించుకుని కానుకలిచ్చి పంవాడు.

84.గయ్యాళకాంతమ్మ . వర్య : పి.శరత్‌ వష డే 7వ తరగతి, శ్రీవిజయవాణి విద్యానికేతన్‌, య(ర్రగుంట్ల క్స్‌ తల్లిదండ్రులు : గంగాభవానీ, ఆర్‌. గోవర్ధన్‌రెడ్డి ఖీ హెడ్మాస్టర్‌ : ఎస్‌.ఎం. బాషా “కు

పిసినారి వీరయ్య ఇంటి దగ్గర ఒక ముసలమ్మ ఉండేది. ఆమె తీర్థయాత్రలకు వెళ్లాలనుకున్నది. దారి దొంగలకు భయపడి తన దగ్గర ఉన్న ముత్యాలహారాన్ని వీరయ్యకిచ్చి దాసిపెట్టమని చెప్పింది. వచ్చిన తరువాత ముసలమ్మ వీరయ్య దగ్గర౭ళ్లి తానిచ్చిన హారాన్నివ్వమని అడిగింది.

వీరయ్య నువ్వు నాకు ఏహారమూ ఇవ్వలేదని కసురుకున్నాడు. చివరిరోజుల్లో ఉపయోగపడుతుందని దాన్ని ఇన్నాళ్లు దాచి పెట్టుకున్నానని ముసలమ్మ ఎంత మొత్తుకున్నా వీరయ్య పట్టించుకోలేదు. నువ్వు నాకు ఇచ్చినట్లు ఎవరైనా సాక్ష్యముంటే పిలుచుకుని రమ్మన్నాడు. చేసేదేమీ లేక ముసలమ్మ ఎడుస్తూ ఇంటికి పోయింది.

ఆ తరువాత కొన్ని రోజులకు ముసలమ్మ గయ్యాళి కాంతమ్మను వెంటబెట్టుకుని వీరయ్య ఇంటికి పోయింది. మళ్లీ తీర్భయాత్రలకు పోతున్నానని తన దగ్గరున్న హారాన్నిచ్చి ఎక్కడైనా దాచి పెట్టమని చెప్పింది. మరుసటిరోజు వచ్చి ఆ ముసలమ్మ తానిచ్చిన హారాన్ని ఇవ్వమని వీరయ్యను అడిగింది. సాక్ష్యం ఉన్నందు వల్ల ఆ ముసలమ్మ హారాన్ని ఇచ్చెశాడు. మళ్లీ కొంత సమయం ఆగి, ముసలమ్మ కాంతమ్మను వెంటబెట్టుకుని మరోసారి వీరయ్య దగ్గరికి పోయి తానిచ్చిన హారాన్నివ్వమని అడిగింది. లదేమిటీ ఇప్పుడే కదమ్మా నా * దగ్గరకొచ్చి నువ్విచ్చిన హారాన్ని తీసుకుని వెళ్లావని వీరయ్య విసుక్కు న్నాడు. అందుకు అవ్వ నేను అసలు నీ దగ్గరకు వచ్చి హారాన్ని తీసుకు పోలేదన్నది. నువ్వు తీసుఇళ్లావని వీరయ్య అన్నాడు. అప్పుడు ఆ ముసలమ్మ నేను నీకు హారాన్ని ఇచ్చినట్లు కాంతమ్మ - సాక్ష్యం ఉంది. నువ్వు నాకు ఇచ్చినట్లు ఎవరన్నా సాక్ష్యం ఉంటే పిలుచుకుని రమ్మన్నది. దాంతో వీరయ్యకు తల తిరిగింది.

గతంలో తాను కొట్టేసిన హారాన్ని తీసుకోవడానికి ముసలమ్మ కాంతమ్మ కలిసి పన్నాగం వేసినారని వీరయ్యకు అర్ధమైంది. తన తప్పును ఒప్పుకుని చెంపదెబ్బలు వసుకుని కట$ అిర్లోళ్ళ కతలు అలాల 89

ముసలమ్మకు హారాన్ని ఇచ్చేశాడు. కాంతమ్మ తన గయ్యాళితనం మంచిపనికి ఉపయోగపడిందని సంతోషించింది.

, 4వ తరగతి, ఎంపిపిస్కూల్‌, బయనపల్లి, రైల్వేకోడూరు . తల్లిదండ్రులు : జి.లక్ష్మిదేవి, ఈశ్వరయ్య ఖా 'హెడ్నాస్టర్‌ : వి.పద్మావతి న...

రామాపురం అనే ఊర్లో కృష్ణయ్య, సీతాలు అనే మొగుడూ పెళ్లాలు ఉండేవాళ్లు.

పెళ్లైన కొన్నాళ్లకు సీతాలుకు పురిటినొప్పులు వచ్చేయి. కానీ ఆసమయంలో కృష్ణయ్య . పొలం పనికి పోయున్నాడు. ఈమె ఇంట్లో పురిటి నొప్పులతో బాధ పడుతూ ఉంది. విషయం తెలిసి కృష్ణయ్య ఇంటికొచ్చి ఆమెను డాక్టర్‌ కాడికి తీసుళ్లాడు. డాక్టర్‌ ఆమెను పరీక్షించి ఆయ్యా మీరు చాలా ఆలస్యంగా తీసుకొచ్చారు. ఆమెను బతికించడం చాలా కష్టం. నేను బిడ్డను మాత్రమే బతికించగలను అని చెప్పాడు. కృష్ణయ్యకు దుఃఖం అలివిగాలేదు. కొంతసేపటికి బిడ్డ పుట్టింది. సీతాలు బిడ్డను చూసి నవ్వుతూ ప్రాణాలొదిలింది. కృష్ణయ్య బిడ్డను తీసుకుని ఇంటికి వెళ్లాడు. ఆబిడ్డ పేరు రష్మికళ అని పరు పెట్టుకుని 'పెంచుకోసాగాడు. రష్మికళ పుట్టడంతోనే అమ్మను పోగొట్టుకుందని అందరూ దురదృష్టపంతురాలని అంటుండేవారు. అందువల్ల రష్మికళ బాధపడుతూ ఉండేది. కృష్ణయ్య రెండో పెళ్లి చేసుకు న్నాడు. ఆమె పేరు రత్నాలు. ఆమెకు ఇద్దరు పిల్లలు పుట్టినారు. మొదటి ఆమె పేరు రేఖ. రెండవ ఆమెపేరు నాగవేణి. వీళ్లిద్దరూ అందగత్తెలమనుకునే వాళ్లు. నిజానికి వాళ్లు గోడకి సున్నం కొడితే ఎలా ఉంటుందో అచ్చం అలాగే ఉంటారు. రష్మికళ తన దురుదృష్టానికి బాధపడేది. పిన్ని తన కూతుండ్లనేమో

బడికి పంపిస్తూ సోకులు చేస్తుంది, నన్నేమో పట్టించుకోదు అనుకునేది.

రేఖ, నాగవేణి పెళ్లీడుకొచ్చారు. ఇంతలో రాజైన ధర్శదత్తుడి భార్య చనిపోయింది. . అంత:పురం ఆడదిక్కు లేకుండా పోయింది. రాకుమారుడు విశ్వతేజుడు పెళ్లీడుకొచ్చాడు.

• రాజు ఇలా దండోరా వేయించాడు. రాజ్యంలోని యువతులందరినీ సభకు రమ్మని ఆహ్వానించాడు. వచ్చిన వాళ్లలో ఎవ్వరు అందంగా ఉంటారో ఆలమ్మాయిని నాకోడలుగా

, చేసుకుంటానని ప్రకటిం చాడు. ఈ విషయం రత్నాలుకు తెలిసి వాళ్ల కూతుర్లను అందంగా ముస్తాబు చేసి రాజసభకు తీసుకెళ్లింది. విశ్వతేజుడికి వాళ్లిద్దరూ నచ్చలేదు.

ఇదే సమయంలో ఇంట్లో ఒంటరిగా బాధపడుతున్న రష్మికళను ఆకా శంలో

వెళ్తున్న ఒక మంత్రగత్తె చూసింది. ఆమె రష్మికళ దగ్గరికి వచ్చి ఎందుకే డుస్తున్నావని

అడిగింది. విషయం తెలుసుకున్న మంత్రగత్తె ఓ మంత్రం చదివి, ఆమెను అందంగా

రెడీ చేసి, గుర్రాలబండినిచ్చి రాజసభకు పొమ్మంది. కానీ ఆమె అమ్మా ఈ మంత్రం 12 వ స అర్లోళ్ట పతీలయు

గంటల వరళే పని చేస్తుంది. 12 దాటితే నీవు మామూలుస్థితికి వస్తావని జాగ్రత్తలు చెప్పెంది. ఆనందంగా రాజసభకు చేరుకున్న రష్మికళను రాజ కృమారుడు నృత్యం చేయమని అడిగాడు. ఆమె నాట్యం మొదలెట్టింది. నాట్యం రసవత్తరంగా సాగుతోంది. ఇంతలో మంత్రగత్తి ఇచ్చిన గడువు పూర్తయ్యే సమయం కావడంతో రష్మికళ ఇంటికి పరుగుతీసింది. ఒక వైపు మహారాజు వెళ్లొద్దని చెబుతున్నా వినకుండా ఇంటికి చేరుకుంది. ఆహడావుడిలో కాలికున్న వాదరక్ష జారి పడిపోయింది. రాజు భటులను పిలిపించి ఈ పాదరక్షఎవరిదో _ ఆమె నాకోడలని ప్రకటించాడు. ఆమె కోసం వెతకమని భటులను పంపించాడు. భటులు రాజ్యంలో పెళ్లీడుకొచ్చిన ప్రతి అమ్మాయికీ పాదరక్షను తొడుగుతూ చివరికి కృష్ణయ్య ఇంటికి చేరుకున్నారు. రత్నాలుతో మీపిల్లలను పిలచమని అడిగారు. రేఖ, నాగవేణి ఇద్దరికీ వాదరక్ష సరిపోలేదు. ఇంట్లో ఇంకవరన్నా అమ్మాయిలు ఉన్నారా అని భటులు అడిగారు. ఆ ఒకమ్మాయి ఉంది. కానీ దానికి అంత సీస్‌ లేదులే అని రత్నాలు అన్నది. ఏమైనాగానీ ఆమెను పిలిపించమని భటులు చెప్పారు. బయటికొచ్చిన రష్మికళకు వాదరక్షను తొడిగి చూశారు. ఆమె కాలికి లది సరిగ్గా సరిపోయింది. భటులు ఈవిషయాన్ని రాజు దృష్టికి తీసుకెళ్లారు. వెంటనే ఆమెను తన రాణిగా స్వీకరించాడు విశ్వతేజుడు. అందమైన అమ్మాయి తన కోడలైనందుకు ధర్శదత్తుడు పొంగిపోయాడు. రష్మికళను దురదృష్టవంతురాలు అన్న వాళ్లే ఇప్పుడు ఆమె చాలా అదృష్ట వంతురాలని పొగడడం మొదలెట్టారు. ఇది చూసిన సీతాలు కడుపుమంటతో రగిలిపోయేది. రష్మికళ, విశ్వతేజుడు హాయిగా జీవించసాగారు. తండ్రి తర్వాత గద్దెనెక్కి ప్రజలను కన్నపడ్డలుగా చూసుకునేవారు. 86. తల్లి మనసు తల్లడిల్లింది విద్యార్థి : ఎల్‌, సొయిప్రణవర్షిత ్గ్‌ 7వ తరగతి, సాయిబాబా స్కూల్‌, కడప స. తల్లిదండ్రులు : మంజుల, గోపాల్‌రెడ్డి క | హెడ్మాస్టర్‌ : ఎం.వి. రామచంద్రారెడ్డి చ. న్‌ కడప జిల్లాలోని ఒక పల్లెటూరిలో ఈశ్వర్‌రెడ్డి, పార్వతమ్మఅనేదంపతులు + ఉండేవారు. వారికి ఇద్దరు పిల్లలు, వాళ్లపేర్లు రవి, రాజు, ఈశ్వర్‌రెడ్డి కష్టపడి పని చేసి వచ్చిన డబ్బుతో వాళ్లు పిల్లలను బాగా చదివించేవారు. వారు ఎన్ని కష్టాలు పడినావాళ్ల _ పిల్లను మాత్రం బాగా చదివించేవారు. వాళ్లు ఎంతో సంతోషంగా గడిపేవారు. కొన్నేళ్లు గడిచిన తరువాత, ఒక రోజు ఈశ్వర్‌రెడ్డి రాత్రి పొలం నుంచి తిరిగి వస్తున్నాడు. దారిలో కరెంటు తీగలు తెగిపడి ఉన్నాయి. అవి చూడని ఈశ్వర్‌ంెడ్డి వాటి మీద కాలేశాడు. కరెంటుషాక్‌ తిని చనిపోయాడు. పార్వతమ్మ ఆమె బిడ్డలు అనాధలు అయిపోయారు. పార్వతమ్మ కొన్ని రోజుల తరువాత తన అంతులేని శోకం నుంచి కదప ఫిల్లోళ్ళకు లాం

తరుకుంది. ఆతరువాత మనసు గట్టి చేసుకుని, జీవితంలో కష్టాలను ధైర్యంగా ఎదుర్శొని, పెల్లలను బాగా చదివిం చింది. పిల్లలు కూడా శ్రద్ధగా చదువుకున్నారు. ఈశ్వర్‌రెడ్డి చనిపోయి మూడేళ్లు అయింది. ఒకరోజు రవి తన (ఫెండ్‌ స్కూటర్‌లో కాలేజీ వెళ్లాలని పోతున్నాడు. రవి వాళ్ల (ఫండ్‌ స్కూటర్‌ను వీగంగా నడిపినాడు. ఒక లారీని ఓవర్‌టేక్‌ చేయబోయి అదే లారీ కింద పడి రవి చనిపోయాడు. పార్వతమ్మ దుఃఖాన్ని ఎవ్వరూ ఆపలేకపోయారు. ఒక సంవత్సరం తరువాత ఆమె ఎలాగో తన దు:ఖం నుంచి బయట పడింది. = _ తనరిండో కొడుకును బాగా చదివించింది. రాజుకు కాలేజీలో ఫస్టు మార్కులు వచ్చేవి. ఎందుకోగానీ దేవుడు వాళ్ల కుటుంబాన్ని మరోసారి చిన్న చూపు చూశాడు. రాజు వాళ్ల(ఫెండ్‌ బెల్లికి ఎవరో ఫోస్‌ బేసి అసభ్యంగా మాట్లాడాడు. ఇది తెలిసిన రాజు వాళ్ల (ఫెండ్‌తో కలిసి వారితో గొడవ పడ్డారు. ఆ గొడవను మనసులో పెట్టుకుని కొన్నిరోజుల తరువాత, వాళ్లు రాజును కొండమీదికి తీసుకుని వెళ్లి కత్తులతో పొడిచి చంపారు. రాజు శవాన్ని ఊరి పొలిమేరలో తెచ్చివశారు. ఉదయం అయింది. గ్రామస్తులు ఆశవాన్ని చూసి గుర్తు పట్టి వార్వతమ్మకి కబురు పంపారు. పార్వతమ్మ ఆ శవాన్ని చూసి తన కొడుకేనని గుర్తు పట్టి సొమ్మసిల్లిపోయింది. తేరుకున్న తరువాత ఆమె దు:ఖాన్ని ఎవరు ఆపలేకపోయారు. తయ ఎడుసూ నా భర్త కరెంటుమాక్‌ కొట్టి, నా పెద్దకొడుకు రోడ్డు ఆక్సిడెంటులో, నారెండో కొడుకు కాలేజీ పిల్లోళ్ల గొడవలో నాకు దూరమ య్యారు. నాకష్టం ఏతల్లికీ రాకూడదని పార్వతమ్మ కుమిలికుమిలి ఏడ్చింది. కాలం అన్ని గాయాల్నీ మాన్పుతుందంటారు కదా. ఆమె కొన్నాళ్లకు తీరు కుంది. తీప్రంగా ఆలోచించింది. నా బిడ్డల్లా ఎవ్వరూ చని పోకూడదను కున్నది. పిల్లలు తొందరపడకూడదని, ఆవేశంలో . సమస్యల్లో కూరుకుపోకూ డదని, ప్రాణాలు తీసుకోవద్దని ప్రచారంగా అందరికీ చెప్పడం మొదలు పెట్టింది. అనాధలైన ఇద్దరి పిల్లలను చేరదీసి వారిలోనే తన కన్నవిడ్డలైన రవిని, రాజును చూసుకుంటూ శేష జీవితాన్ని గడిపింది. 8€, ఎవరిభార్య? విద్యార్ధి : పి.గురువర్ధన్‌ 6వ తరగతి, జటిపి హెచ్‌ స్కూల్‌, నక్కవానిపల్లె, మైలవరం

• తల్లిదండ్రులు : పి.లక్షీినరసమ్మ గురుభాస్కర్‌ 'హెడ్నాస్టర్‌ : రామసుబ్బారెడ్డి ఆనగనగా ఒకూర్తో నలుగురు అన్నదమ్ములు ఉండేవాళ్లు. బంధువుల పెళ్లికి = సరుకులు తీసుకురావడానికి పట్నం వెళ్లారు. వెళ్తుండగా అడవి దాటే లోగానే చీకటి పడింది. అడవి లోపల క్రూరమృగాలుంటాయని, దొంగలు కూడా ఉంటారని భయపడ్డారు. అందుకే మొదట్లోన ఒకచోట భోం చేసి, విశ్రాంతి తీసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నారు. పడుకునే ముందు కాపలా కాసీదానికి, ఒకరి తరువాత ఒకరు వంతులేసుకున్నారు. కరు కుడ మంట వేసుకు తృధువాత అక్కడ మంట వేసుకున్నారు. కర ఫిర్లోళ్ళ కతల

మొదటగా నాలుగోవాడి వంతు వచ్చింది. మిగతావారంతా నిద్రపో తున్నారు. వాడికి మంటల వెలుగులో ఒకరాయి కనిపించింది. వానికొచ్చే కళతో రాయిపై ఒక శిల్పాన్ని చెక్కాడు. ఇంతలో మూడవవాడు లేచి నాలువ వాడిని నిద్రపొమ్మని చెప్పాడు. మూడవవాడు ఆ శిల్పాన్ని చూచి నగ్నంగా ఉందని దానికి పట్టుచీర కట్టాడు. ఇంతలో రెండవవాడు లేచి మూడవవాడిని నిద్రపొమ్మన్నాడు. రెండవవాడు ఆబొమ్మకునగలు ' వేశాడు. ఇంతలో మొదటి వాడు లేచి రెండోవాన్ని నిద్రపొమ్మన్నాడు. మొదటివాడు ఆ బొమ్మను చూసి దానికి ప్రాణం పోశాడు. ఇంతలో తెల్లవారింది. ॥ ఆ అందమైన అమ్మాయిని చూసి నాభార్య, నాభార్య అని నలుగురు దెబ్బలాడుకున్నారు. ఒక పెద్దాయన దగ్గరికి పంచాయతీ కోసం పోయినారు. నేను రాయిని శిల్పంగా చేయకపోతే అది రాయిగానే మిగులును కదా అన్నాడు నాలుగోవాడు. నేను దుస్తులు వేశాను కదా, అది నాకే దక్కాలె అన్నాడు మూడోవాడు. నేను నగలు వేశాను కాబట్టి నాదే అన్నాడు రెండోవాడు. నేను ప్రాణం పోశాను కాబట్టి, నాకే దక్కాలని వాదించాడు మొదటివాడు. అలా ఎవ్వరికి వాళ్లు తాము చేసిన పనే గొప్పదని భావించారు. పెద్దాయనకు వెంటనే పరిష్కారం తోచలేదు. ఏం న్యాయం చెప్పాలబ్బా అని ఆలోచించాడు. నలుగురూ అందమైన అమ్మాయి అంతిమంగా రూపుది ద్దుకోవడానికి కారణమైనప్పటికీ, ఎవరిపాత్రకు ఎంత విలువివ్వాలి అని దీర్హంగా, తార్కికంగా ఆలోచించాడు. అప్పుడు ఆయనకు ఒక పరిష్కారం తట్టింది. దాన్నే తన తీర్పుగా చెప్పాడు. శిలను శిల్పంగా చెక్కినవాడు గురు వని చెప్పాడు. బట్టలు పెట్టినవాడు సోదరుడని అన్నాడు. వ్రాణం పోసిన వాడు తండ్రి అని అన్నాడు. నగలు వేసిన వాడు భర్త ఎందుకంటే నగలతో పాటు మంగళసూత్రం కూడా వేశాడు కాబట్టి. అతడే భర్త అవుతాడని తీర్పు చెప్పాడు. ప్రజలంతా తీర్పు విని సంతోషించారు. అన్నదమ్ములు కూడా ఆ తీర్పును అంగీకరించారు. విద్యార్థి : టి. ఆదివిష్టు . 4వ తరగతి, ఎంపిపిస్కూల్‌, వపరాల, మైలవరం . పట్ల ట తల్లిదండ్రులు : సావిత్రి, శ్రీహరినారాయణ " హెడ్మాస్టర్‌ : ఎ. ఖదీర్‌ అహ్మద్‌సాధిక్‌ ఆ నారాయణపురంలో నాగమ్మ నాగన్న అనే దంపతులు ఉండేవారు. వారికి త ఐదుమంది సంతానం. ఐదోవాడే నారాయణ. వాడు చిన్నప్పుడు బడికిపోయేవాడు. కానీ బడికి రోజూ పోయేవాడు కాదు. ఊర్లో బేకారుగా తిరిగేవాడు. తల్లిదండ్రులు గురువు కాడికి వాడిని తీసుకుపోయారు. మంచి మాటలు చెప్పించారు. అయినా ఆ రోజు మాత్రం బళ్లో ఉండి ఆ తరువాత ఇంటికొచ్చేసేవాడు. వారంరోజుల తరువాత అన్నావదిన, కటప ఫీల్లోళ్టకు 9)

అమ్మానాన్న వానికి బుద్ధి చెప్పి ఇంక లాభం లేదనుకోని అడవికి కట్టెలు కొట్టుకోని రమ్మని గొడ్డలిచ్చి పంపించినారు. ఒక సంవత్సరం పాటు కట్టెలు తీసుకొచ్చాడు. ఇంతలో వాడికి బ్యురలో పురుగు తొలిచింది. అట్లా వాళ్ల నాన్న చేనుకు కాపలా కాయడానికి పోతాడో లేదో వీడిట్లా తాడు తీసుకుని ఆడుకుంటా జులాయిగా తిరిగేవాడు. " ఒకరోజు బాగా ఆడిలఆడి నారాయణ చేనులో బెట్టు కింద ఆలసి వోయి కూర్చోనున్నాడు. ఇంతలో ఆకాశంలో నుంచి బంగారుచుక్కాని కిందికి దిగింది. నారాయణ 3 ముందర బంగారుజింకగా మారింది. మేత మేయడానికి చేనంతా తిరిగింది. అది నారాయణ చూసి దాని మెడకి తాడు విసిరి పట్టుకోని ఊళ్లోకి బయల్సెరాడు. ఇంతలో బంగారుజింక నారాయణ నామాట విను, నువ్వు రారాజువు అయ్యారోజు దగ్గరలోన ఉందని చెప్పింది. అప్పుడు నారాయణ ఉబ్బిపోయి దాన్ని వదిలేశాడు. నాతో పనిబడినప్పుడు బగారుజింకా అని పిలుచు, నేనొస్తానని చెప్పి పైకి పోయింది. మరుసటి రోజున నారాయణ బంగారుజింకా కిందికిరా అని పిలిచి నాడు. బంగారుజింక కిందకొచ్చింది. నేను రాపైతానంటివే అదెట్లా అని అడిగాడు. అప్పుడు ఎడు అంతస్తుల ముడలో ఓ అందమైన యువరాణి ఉంది. ఆమె చేతిలో బంగారు ఉంగరం ఉందని తెలిపింది. దాని ఎలాగైనా తేవాలని చెప్పింది. మరి నేను అక్కడికి ఎట్లవోవాలి అని నారాయణ అడిగాడు. అప్పుడు బంగారుజింక పంచకళ్యాణి గుర్రంలా మారింది. నారాయణకు దుస్తులు ఇచ్చి వీసుకోమంది. నారాయణ ఆ దుస్తులు ధరించి పంచకళ్యాణి గుర్రం మీద కూర్చున్నాడు. గుర్రం రాజమందిరం చేరుకుంది. యువరాణిని స్వయంవరంలో గెలుచుకునందుకు రాజులు, రారా జులు, చక్రపర్తులు, సార్వభౌములు వచ్చారు. వలమంది ప్రజలు ఆతృతతో ఎదురుచూస్తున్నారు. ఆఖర్లో నారాయణ ప్రజల ఎదుట రాజుల ముందర నిలబడ్డాడు. ముందుగా రాజులను పిలిచాడు. వారికి బంగారు ఉంగరం అందలీదు. రారాజులను పిలిచారు. వాళ్లకూ అందలేదు. చక్రపర్తులను కూడా పిలిచారు. వాళ్లకు కూడా అందలేదు. సార్వభౌములను పిలిచాడు వాళ్లకూ అందలేదు. పల్లెటూరు ప్రజలను కూడా రమ్మని పిలిచారు. ఇంతలో నారాయణ పంచకళ్యాణి గుర్రం పై రివ్వున ఎగిరి యువరాణి బీతిలో ఉన్న ఉంగరాన్ని తీసుకుని తిరిగి తన చీనికాడికి చేరుకున్నాడు. అక్కడ పంచకల్యాణి గుర్రం బంగారుజింకగా క మారింది. బంగారుజింక పైకి బోయింది. నారాయణ ఇంటికి పోయాడు. అమ్మానాన్న అన్నావదిన యాడికి పోయినావు

• "రా, బతికి ఆ కట్టెందిరా అని అడిగారు. చేతికి దెబ్బతగిలిందని నారాయణ చెప్పాడు... అమ్మానాన్నల అన్నం తినిపించారు. తరువాత చేని కాడికి కాపలా కాయడానికి పోయాడు. ఆడ బంగారుజింకా కిందికిరా అని పిలిచాడు. బంగారుజింక కిందికి వచ్చింది. దాసన్మ్కెక్కి రివ్వున రాజమంది రంలోకి పోయి భోజనానికి కూర్చున్నాడు. అప్పుడు యువరాణి నారాయణను వెతుక్కుంటూ వచ్చింది. చీతికి కట్టుంది కదా, నారాయణ భోంచీయలేదు. 94 అలాల పదర లిర్లో్రో కుల

రాణి కట్టు ఊడదీసి, నారాయణకు అన్నం తినిపించింది. రారాజు దగ్గరకు పిలుచుకుని పోయింది. ప్రజలందరినీ వివాహానికి రమ్మని కబురు పపెట్టిం చింది. నారాయణ అమ్మానాన్నా, అన్నావదిన ఎదుట రారాజు యువరాణితో పెళ్లి చేసి పట్టాభి షేకం కూడా చేయించాడు. | 89.తాత-దీపం. జైన

7వ తరగతి, శ్రీపద్మావతి హైస్కూల్‌, జమ్మలమడుగు న . తల్లిదండ్రులు : సోనిభారతి, జి.గుగర్రప్ప న. మొ హెడ్మాస్టర్‌ : ఎన్‌, చంద్రఓబులోరెద్ది మూ

సముద్రం ఒడ్డున జాలర్ల పాకలు. ఆ పాకల పక్కనే సమ్మయ్య లనే వ్యక్తి రాతిమిట్ట పైన ఉండే ఓ పాకలో ఒంటరిగా ఉండేవాడు. అతనికి తోడుగా ఓ కుక్క ఉ డేది. రోజూ చీకటి పడగానే మిట్టమీద సమ్మయ్య ఓ పెద్దదీపం వెలిగించేవాడు. జాలర్లు చేపలు పట్టడానికి వెళ్తే తప్పిపోకుండా ఆ దీపం గుర్తుగా ఉపయోగపడేది. జాలర్లు ఆ దీపం వెలుగు వైపునకు పడవ నడు పుతూ ఒడ్డుకు చేరుకునేవాళ్లు. తాత చేసే సేవకు జాలర్లంతా కలిసి అతనికి కొన్ని చేపలు, డబ్బు ఇచ్చేవారు.

రోజులాగానే ఆరోజు కూడా సమ్మయ్య తాత దీపాన్ని వెలిగించాడు. ఉన్నట్లుండి ఒక్కసారిగా వాతావరణం మారిపోయింది. వర్షం మొదలైంది. గాలి బాగా వీస్తోంది. గాలి వాటుకి సమ్మయ్య ఎవేవో అడ్డం పెట్టాడు. దీపం ఆరి పోకూడదని నూనె పోసూ ఒత్తి ఎగదోస్తూ రాత్రంతా అక్కడే గడిపాడు. వర్షంలో ముద్దగా తడిసిపోయినా పాకకు వెళ్లలేదు.

ఎప్పుడో అర్ధరాత్రి తరువాత బతుకు జీవుడా అని ఇంటికి చేరుకున్న జాలర్లు, తాత ఎమైపోయాడో అని చూడడానికి వెళ్లారు. ముడుచుకుని పడి ఉన్న తాతను చూశారు. రాత్రంతా వర్షంలో తడిసినట్లుంది. జ్వరం వచ్చింద నుకున్నారు. పట్టణానికి తీసుకెళ్లారు. అక్కడ వైద్యం చేయించారు. తాత కోలుకున్నాడు.

తరువాత తాత మళ్లీ దీపం వెలిగించడం ప్రారంభించాడు. ఒకరోజు జాలర్లు ఇచ్చిన చేపలను కోసేటప్పుడు, ఒక విలువైన వజం బయటపడింది. ఆసంగతి తెలిసిన " జాలర్లు, తాతా ! ఇక నీకవ్టాలన్నీ తీరినట్లే. పట్టణానికి వెళ్లి ఏదై నా ఇళ్లు తీసుకుని సుఖంగా ఉండమని చెప్పారు. సమ్మయ్య తాత పట్టణానికి వెళ్లి సాయంత్రానికే తిరిగొచ్చాడు. త తిరిగి వచ్చి మిట్టమీద 'పెద్దస్తంభం కట్టించాడు. దానిపైన గాజు తలుపులు పెట్టించాడు. ॥ ఎందుకు తాతా మాకోసం ఇదంతా చేస్తున్నావని జాలర్లు అడిగారు. అప్పుడు తాత నాకు ఒక్కగానొక్క కొడుకు ఉండేవాడు. ఒకరోజు వేటకు వెళ్లాడు. సము ద్రంలో తుఫానులో చిక్కుకున్నాడు. ఎటు వెళ్లాడో తెలీదు. నాలుగు రోజుల తరువాత శవం ఒడ్డుకు కొట్టుకుని కద రీర్లోళ్ళ కతల అ రక్‌

వచ్చింది. కళ్లు తుడుచుకుంటూ, ఒక దీపం ఉంటే నా కొడుకు బతికేవాడు కదా అని చెప్పి ఎడ్చాడు తాత. అలా ఎవరికి జరగకూడదని అనాడే అనుకున్నాను. అందు కోసమే దీపం వెలిగిం చడం అప్పట్నించి చేస్తున్నానని చెప్పాడు. తాత చెప్పిన గతాన్ని విని = జాలర్లంతా చాలా బాధపడ్డారు. అందుకే వజం దొరికినప్పుడు ఇకముం దెప్పుడూ ఒక్క జాలరి కూడా సముద్రంలో చచ్చిపోకూడదని ఇలా దీప స్తం భాన్న ఎర్పాటు చేశానని , చెవ్పాడు. ఇదంతా విని, తాత గొప్ప మనసును జాలర్లంతా మెచ్చుకున్నారు. 90.మహారాణి అకలి క్రి 6వ ఆగత. మున్సిపల్‌ హైస్కూల్‌, ప్రొద్దుటూరు ॥ | స్త తల్లిదండ్రులు : సుబ్బమ్మ ఓబులేస్‌ 1 చల్‌ హెడ్మాస్టర్‌ : పి. ప్రభాకర్‌రెడ్డి తడ అనగనగా ఒక రాజ్యంలో ఒక పెద్దకోట ఉండేది. ఆ కోటలో ఓ మంచి మహారాజు ఉండేవాడు. ఆయనకు లక్ష్మి అనే భార్య ఉండేది. ఆమె తిండిపోతు. లడ్డు, జిలేబీలు, మైసూర్‌పాక్‌, హల్వలాంటివంటే ఆమెకు చాలా ఇష్టం. ఆ కోటలో ఓ చెడ్డబుద్ధి గల ముసలావిడ రాణి గారికి సేవలు చేస్తుండేది. ఉన్నెట్లుండి ముసలావిడ రాణిగారితో ఈవిధంగా చిప్పింది. 'మహారాణి, మహారాణీ ఎప్పుడూ ఈ తియ్యటి కవ్వాలు, హల్వాలు తిసదాని కన్నా రుచికరమైన జింక మాంసం తింటే ఎంత బాగుంటుందో కదా! అంది. అక్కడే మహారాణిని వల్లో పడేసింది. రాణిగారు పెళ్లి రాజుగారితో ఈ విధంగా అంది. ఎమండీ నాకు జింక మాంసం తినాలనిపిసోందని చెప్పింది. అందుకు రాజుగారు ఒప్పుకోలేదు. రాణిగారు అలిగి రెండు, మూడ్రోజులు అన్నం తిన్లేదు. మహారాణి అన్నం తినలేదన బాధతో రాజుగారు ఓ వేటగాడిని పిలి పించాడు. వెంటనే అడవికి వెళ్లి జింకను చంపి తీసుకురా లని వేటగాడ్ని ఆజ్ఞా పించాడు. “అలాగే మహారాజా, జింకను తీసుకొస్తానని చెప్పి అడవికి బయ ల్చైరాడు. జింక కోసం మాటేసి ఒకచెట్టు పై కూర్చుని వేటగాడు నిద్రపోయాడు. నిద్రిస్తున్న క వేటగాడిని చీమలు కుట్టాయి. చీమలు కుట్టడంతో చెట్టుపై నుంచి కిందపడ్డాడు. కిందపడ్డ వేటగాడు జింకను చూశాడు. పాపం జింక తన భర్తకు ఒంట్లో బాగలేదని, ఒక మూలిక ॥ కోసం అక్కడికొచ్చింది. వీటగాడు దానిపై బాణం వేశాడు. జింక తప్పించుకుంది. రెండవ బాణం వేశాడు. అది కూడా గురి తప్పింది. అయినా జింక పారిపోలేదు. అక్కడే నిలబడి, .. వేటగాడా నన్ను చంపకు. నా భర్తకు ఆరోగ్యం బాగలేదు. ఓ మూలిక కోసం వచ్చాను. అతనికి మూలిక ఇచ్చేసి మళ్లీ నీదగ్గరికొస్తానని చెప్పింది. వేటగాడు, నీ మాటలు నమ్మను, నా నుంచి తప్పించుకోవడానికి ఆపద్ధం చెప్తున్నావు అన్నాడు. ఓ వేటగాడా, నేను చెప్పేది నిజమని చెప్పింది జింక. సరే పోయిరా అన్నాడు వేటగాడు. వెంటనే వచ్చేస్తానని చెప్పి 9ర అలా పదర రిర్ల్యోకులి

భర్త దగ్గరకు వెళ్లింది జింక. ఎమే మూలిక కోసం ఇంత సమయం పట్టిందా అని జింకభర్త అడిగింది. జింక భర్తకు జరిగిందంతా చెప్పింది. అది విని భర్త, నువ్వు వెళ్లొద్దు. వెళ్తే మన పిల్లోన్ని ఎవరు చూసుకుంటారు. నేనే వెళ్తాలే! నాఆరోగ్యం బాగలేదు. వేటగానికి నా ప్రాణాలిస్తాను. రేపో, మాపో నేను ఎలాగూ చనిపోయేవాడ్నే కదా అని చెప్పాడు. అది క విన్నపిల్లోడు తండ్రితో ఈవిధంగా అన్నాడు. నాన్నగారూ నేనే ఆ వేటగాడి దగ్గరికి వెళి నా ప్రాణాలిస్తాను, ఎందుకంటే నాచర్మం న్యాతది కదా! నేను ఇంకా పిల్లోద్నే కదా అని ః అన్నాడు. ఏమండీ, నేనో,నువ్వో పిల్లోడో ఎవరోఒకరు ఎందుకు చనిపోవాలి. మిగిలినోళ్లం సంతో షంగా ఉండలేము కదా. ముగ్గురం వెళ్లి వేటగాడికి ప్రాణాలు ఇద్దామని భార్య జింక చెప్పింది. ఇదే మేలని మూడు జింకలూ వేటగాడి దగ్గరికి వెళ్లాయి. ఇంటి దగ్గర అట్లా అనుకున్నా మగజింకకు ఎలాగైనా తను చచ్చి పోయి అయినా, భార్యను, పిల్లోడ్ని బతికించుకోవాలనే తాపత్రయంగా ఉంది. ఓ వేటగాడా నన్ను చంపు మా భార్యను , పిల్లవాడిని వదిలి పెట్టు అని పెద్ద జింక అంది. జింక భార్య _ ఓ వేటగాడా ముందు నేనొచ్చాను, ముందు నన్ను చంపు అంది. పిల్లజింక ఓ వేటగాడా నన్ను చంపు ఎందుకంటే నా చర్మం న్యాతది. నన్ను చంపి మీ రాజుకు ఇస్తే నీకు మంచి బహుమతి ఇస్తారని అంది. ఆగండి ఎవరు ఎమీ మాట్లాడవద్దు. నేను ఒక నిర్ణయానికి వచ్చాను. మిమ్మల్ని చంపను అని కోట దగ్గరికి వెళ్లాడు వేటగాడు. మహారాజా ! మీరు ఇచ్చిన బాణం తీసుకోండి. నన్ను క్షమించండి. అని అక్కడ జరిగినదంతా మహారాజుకు చెప్పాడు వేటగాడు. వటగాడు జింక గురించి చెప్పి నాకళ్లు తెరిపించాడని, ఇదిగో తీసుకో వజ్రాలహారం అని వేటగానికి ఇచ్చాడు రాజు. ఇంక ఎప్పుడూ జంతువులను చంపొద్దని రాజు వేటగానికి చెప్పాడు. ఎప్పటి లాగే పిండి వంటలు తినమని రాణిగారికి చెప్పాడు రాజు.

1. నూతన ఉగాది వా. స్‌ శై విద్యార్ధి : జి. వెంకటశిరీష య ణి య్‌ వ తరగతి, జిల్లా పరిషత్‌ ఉన్నత పాఠశాల, టి.కోడూరు, కొండాపురం | క॥ శ తట్లడంద్రులు : అంకాలమ్మ, వెంకటసుబ్బయ్య స్తై - + 'హెడ్నాస్టర్‌ : ఇ సుబ్బరాయుడు అనగనగా ఒక ఊరు. ఆ ఊరి పేరు టి.కోడూరు. అది కడప జిల్లాలోని ఎ కొండాపురం మండలంలోని ఓ మారుమూల గ్రామం. అది పేరుకు మారుమూల గ్రామమే. అయినా, పెన్నానది ఒడ్డున ఉండడంతో చుట్టూ పండ్లతోటలతో పచ్చనిపైర్లతో ఎంతో రమణీయంగా ఆహ్లాదకరంగా ఉంది. న . టి.కోడూరు గ్రామంలో దాదాపు 300 ఇళ్లు ఉండాయి. ఆ ఊరిలో చౌడమ్మ దేవత మహిమ కలదని నమ్ముతారు. [గ్రామంలో నాలుగు దశాబ్దాలుగా ఫ్యాక్షన్‌ నడిచింది. కథర అిర్లోళ్టకతు లం?

ప్రజల్లొ వచ్చిన చైతన్యం కారణంగా ఇప్పుడిప్పుడే గ్రామంలో ఫ్యాక్షన్‌ కొంత తగ్గింది. ఆ ఊర్లో ఆనందరావు బ్యాంకు ఉద్యోగి. అతనిది అనుబంధాలు 'పెనవసుకున్న చిన్న కుటుంబం. ఆయనకు భార్య, కుమారి కుమారుడు ఉన్నారు. భార్య లక్ష్మి భర్త మనసు క తెలుసుకుని నడిచుకున మంచి ఇల్లాలు. కుమార్తె స్వాతి పదవ తరగతి, కుమారుడు సంతోష్‌ ఎడవ తరగతి. ఇద్దరూ జిల్లా పరిషత్‌ ఉన్నత పాఠశాలలో చదువుతున్నారు. ఆనందరావు పక్కూర్లొనే తాళ్లప్రొద్దుటూరులో ఉద్యోగం చేస్తున్నాడు. దాంతోపాటు తన . పదెకరాల పొలంలో పండ్లతోటలు పెంచాడు. దీంతో ఆర్థికంగా ఉన్నతస్థాయికి చీరాడు. ఆనందరావు ఉద్యోగబాధ్యతలు ముగించుకుని ప్రతిరోజూ టైముకు ఇంటికి చేరుకునవాడు. వచ్చీటప్పుడు పిల్లల కోసం వారికి ఇష్టమైనదేమైనా తెచ్చేవాడు. ఇంటి వద్ద పిల్లలతో హోమ్‌వర్క్‌ చేయించేవాడు. భార్యకు ఇంటిపనిలో సాయం చేసేవాడు. పిల్లలు చక్కగా చదివీటట్లు చూసేవాడు. ప్రతి పండుగకూ పిల్లలకు కొత్త బట్టలు తెచ్చేవాడు. పండుగలను ఇంటిల్లిపాదీ కలిసి సంతోషంగా జరుపుకునేవాళ్లు. ఆనందరావు కుటుంబం ఊర్లో వాళ్లందరికీ ఆదర్శం. ఇలా కొన్నాళ్లు బాగాన జరిగింది. ధనం మూలం మిదం జగతీ అని చెబుతారు కదా. ఆనందరావుకు డబ్బు పెరిగేకొద్దీ ఆలోచనలు మారాయి. అభిరుచుల్లో, అలవాట్లలో తీడా వచ్చింది. కొత్తస్నేహితులు పెరిగారు. వాళ్లతో కలిసి డాబాలకు ఎళ్లడం, మందుకొట్టడం చేసేవాడు. దీంతో ఇంటికి ఆలస్యంగా రావడం మొదలుపెట్టాడు. రాన్రానూ ఒళ్లు తలియనంతగా మద్యం 'సీవించి ఎ అర్ధరాత్రో అదీ 'స్నహితుల సాయంతో ఇంటికి చేరేవాడు. భర్త ప్రవర్తనలో వచ్చిన మార్పును గమనించిన లక్ష్మి ఆందోళన పడింది. ఎంత చెప్పినా ఆనందరావు విన్లేదు. ఇది చాలదన్నట్లు అతడు పని చేసీ తాళ్ల పొద్దుటూరులో కొత్తగా 'పకాటళ్లబ్‌లు వెలిశాయి. ఆనందరావు ళ్లబ్బుకు ఎల్లి పకాట ఆడడం మొదలుపెట్టాడు. రాన్రానూ బంగారంలాంటి బ్యాంకు ఉద్యోగాన్ని కూడా నిర్లక్ష్యం చీసి క్లబ్బుల్లో కాలం గడపేవాడు. ఇలా 'పేకాటకు, మద్యానికి బానిసై పగలు క్లబ్బుల్లో, రాత్రి డాబాల్లో గడిపేవాడు. ఒక్కోరోజు ఇంటికి కూడా వచ్చేవాడు కాదు. దీంతో అతని ఆరోగ్యం దెబ్బతినింది. అస్తి హారతి కర్పూరంలా కరిగిపోయింది. పొలం తాకట్టుపెట్టాడు. ఆనందరావు జీవితం తారుమారు అయింది. సమాజంలో శ కుటుంబానికి గౌరపం తగ్గింది. భర్త ప్రవర్తనలో మార్పు కోసం లక్ష్మి చేయని ప్రయత్నం లేదు. అయినా ఫలితం లేకపోయింది. ప్రతి సంవత్సరంలాగే ఉగాది ముందురోజు పండుగకు కావాల్సిన సరు కులు, " కొత్తబట్టలు తెస్తానని, ఆనందరావు ఇంట్లో చెప్పి బ్యాంకుకు బయలు దేరాడు. సాంయంత్రం అయింది. సమయం అఆరైంది. ఎడైంది. ఎనిమిదైంది. గడియారంలో గంటలు మారినా భర్త ఇంటికి రాకపోవడంతో ఎదురు చూస్తూ ఉంది. కొత్తబట్టల కోసం పిల్లలు ఎదురుచూసి ఎదురు చూసి నిద్రలోకి జురు కున్నారు. ఇలా ఎదురుచూపుల్లోం. తెల్లారిపోయింది. లక్ష్మి ఇంటిని శుభం బిసింది. పిల్లలకు స్నానం చేయించింది. వాళ్లకు నచ్చజెప్పి పాతబట్టలే 98 అలా పదల లిర్లోళ్టోకతంయి

వేసింది. తమ దీనస్టితికి వాళ్లతో బాధపడ్డారు. ఒకపక్క మనసులో కుమిలి పోతూనే లక్ష్మి పక్కింటోళ్ల దగ్గర అప్పు చేసి పిండివంటలు తయారుచేసింది. కానీ ఊహ తెలిసిన పిల్లలు, ప్రతి ఉగాదిలాగే నాన్న వచ్చినాకనే భోం చేస్తా మని మొండికేశారు. తల్లీపిల్లలూ ఎదురు చూశారు. సాయంత్రం అయింది. రాత్రి కూడా అయింది. ఎవరూ భోంచేయలేదు. పిల్లలు నీరసంతో నిద్రలోకి జారుకున్నారు. పోయిన రాత్రి నుంచి ఎమీ తినకపోవడంతో . లక్ష్మి సొమ్మ సిల్లింది. ముందురోజు, పండగరోజు పేకాటలో మునిగిపోయిన ఆనందరావు రాత్రి పదిగంటలకు మద్యంమత్తులో ఇంటికి చేరుకున్నాడు. భార్యను, పిల్లలను లేపాడు. నిన్నరాత్రి నుంచి తాము పడుతున్న వేదనను తట్టుకోలేని పిల్లలు ఒక్కసారిగా భోరున ఎడ్చారు. తండ్రిని అసహ్యించుకున్నారు. ఊర్లోని ఆర్‌ ఎంపి డాక్టర్ను పిలుచుకొచ్చి లక్ష్మికి చికిత్స చేయించాడు ఆనందరావు. అప్పటికి రాత్రి 11 గంట లైంది. భోజనం చేద్దాలమని అడిగాడు. తల్లీపిల్లలు తమకు సుఖశాంతులు లేవని, తను తాగుడు, పేకాట మానేసానంటేనే భోజ నం చేస్తామని భీష్మించుకుని కూర్చు న్నారు. దీంతో చేసేదేమీ లేక ఇక మీదట తాగుడు, పేకాట జోలికి పోనని ఆనందరావు పిల్లలమీద ఒట్టేశాడు. ఆ అర్ధ రాత్రి వారు నిజంగానే నూతన సంవత్సరాది నూతనడగాది చేసుకున్నారు. శి. కక్కుర్తి

విద్యార్థి : చింతల నాగమ్మ స్‌ ' శ్‌ ; 7వ తరగతి, జడ్‌పి ఉన్నతపాఠశాల, టంగుటూరు, రాజు పాలెం - శా. తలిదండ్రులు పుల్లమ్మ వెంకటయ్య 'హెడ్నాస్టర్‌ : టి. విశ్వనాధరెడ్డి |

ఒకడిళ్లో ఒకరాజు ఉండేవాడు. ఆ రాజుకేమో ఇద్దరు భార్యలు. మొదటి భార్య చాలా మంచిది. రెండవ భార్య చాలా బెడ్డది. రాజుకు పిల్లలు పుట్టలేదని చాలా దిగులుగా ఉండేవాడు. కొన్నాళ్లకు పెద్ద భార్యకు కడుపు వచ్చింది. రెండవ ఆమెకు కళ్లు కుట్టాయి. ఒకటో భార్య ఒక కుక్కను పెంచేది. దానికి రోజూ అన్నం పెట్టెది. అది రోజూ తిరుగుతూ సంతోషంగా ఉండేది. ఒకరోజు పెద్దభార్య వాళ్ల పుట్టింటికి వెళ్లింది. ఆ కుక్క ఒకరోజు ఆకలికి తట్టుకోలేక చిన్నభార్య దగ్గరికి వెళ్లింది. “నువ్వు రోజూ పెద్ద రాణి దగ్గరికి వెళ్తుంటివ, ఈరోజు నాకాడికి ఎందుకు వచ్చినావు”, అని చిన్నరాణి కట్టెతో కొట్టిసరికి ఆ కుక్కకు కాలు ఇరిగింది. కుక్క బాధపడుతూ యటిగట్టున కూర్చుంది. అదే సమయంలో శివపార్వతులు ఆకాశంలో వెళ్తూ కిందికి చూశారు. కుక్క ఎందుకు ఏడుస్తుందోనని తెలుసుకునేందుకు ముసలివాళ్ల మాదిరి దాని ఎదుట ప్రత్యక్షమైనారు. “కుక్కా కుక్కా ఎందుకు ఎడుస్తున్నావు చెప్పవా” అని అడిగారు. కుక్క జరిగింది చెప్పింది. నేను కూడా కడుపుతో ఉన్నానని కూడా చూడకుండా కట్టెతో చిన్నరాణి కొట్టిందని బాధ పడింది. శివపార్వతులు, ఆమెకు కూడా కడుపు వస్తుందిలే. నీ కడుపులో ఉన్నపిల్లలను ఆమె కడు కటఫ ఫీర్లోళ్ళ కతలు ఆళి రం

పులోకి, ఆమె కడుపులో ఉన్న పిల్లలను నీ కడుపులోకి వేస్తామని చెప్పి పోయి నారు. కుక్క అడవి లోకి ఎళ్లిపోయింది. కొన్ని రోజులైనాక 'పెద్దరాణికి కొడుకు పుట్టినాడు. రాజుకెంతో సంతోషంగా ం ఉంది. చిన్నరాణి కూడా కానుపయి నాలుగు కుక్క పిల్లలు పుట్టాయి. అంతలోనే కుక్క కూడా కానుపయింది. ఆ కుక్కకు ఇద్దరు ఆడపిల్లలు పుట్టారు. కుక్క సంతోషించింది. కుక్క పిల్లలు కన్న చిన్నరాణిని రాజు బయటికి పంపించేశాడు. కుక్క అడవిలో చిన్నగుడి సె “ వేసుకుని పండ్డు, ఆకులు తెచ్చి పిల్లలను సాకుతోంది. ఇద్దరు ఆడపిల్లలూ పెరిగి పెద్దవాళ్ల య్యారు. ఒక రోజు పూలకోసం అడవిలోకి వెళ్లారు. వాళ్లు పూలు కోసు కుంటాంటే ఇద్దరు యువకులు గుర్రాల మీద వచ్చారు. ఒకడు మంత్రి కొడుకు, ఒకడు రాజు కొడుకు. వాళ్లిద్దరు, మీరు మమ్ముల్ని పెళ్లి చేసుకుంటారా అని అడిగారు ఆ అమ్మాయిలను. చిన్నామె అం దుకు సిద్ధపడి నేను మీతో వస్తానంది. 'పెద్దపాప, అమ్మోయ్‌ నేను రాను, మా అమ్మ ఒకతే ఉంటుంది, నేను రానే రానని చెప్పింది. ర0డవ వాప అక్కా అక్కా ఈ కుక్కతో ఎన్ని రోజులని ఉందాం, వెళదాం పద అంది. నేను రాను నీవే వెళ్లు అంది 'పెద్దపాప. అయినా వాళ్లిద్దరినీ మంత్రి కొడుకు, రాజుకొడుకు బలవంతంగా గుర్రాల మీద తీసుఇళ్లారు. పెద్దకూతురు దండ తెంపి ఒక్కొక్క చోట ఒక్కొక్క పూస వేస్తూ వెళ్లింది. కుక్క ఇంటికి వచ్చి, అయ్యూ నా పిల్లలెరీ అని అడవి మొత్తం వెతికింది. ఒక్కచోట పూస కనిపిం చింది. ఇది నా కుతురి దండలోని పూసే అని చూస్తూ వెళ్లింది. అలా వెళ్లి చిన్న కూతురును చేరుకుంది. అయ్యో, నా కూతురేనే ఆనందంగా దగ్గరికళ్లింది. అందుకు చిన్నకూతురు నువ్వు నా తల్లివని తెలిస్త నా భర్త నన్ను ఇంట్లో నుంచి తరిమేస్తాడని తల్లి మీదకు కట్టె = = విసిరేసింది. దీంతో కుక్కకు రెండో కాలు కూడా ఇరి గింది. తరువాత పెద్ద కూతురును చూసింది. అమ్మా అని ఆవ్యా యంగా పిలిచి ఇంట్లొ కూర్చో బెట్టింది. అన్నం పెట్టింది. కుక్క పెద్దకూతురుతో ఇలా అంది, “నేను చచ్చిపోతే నా శవాన్ని పారేయద్దు, కాల్చ్బద్దు, ఒక పెట్టెలో పెట్టి పైనపెట్టు, సరేనా అంది. పెద్ద కూతురు అలాగే అంది. తరువాత వాళ్లమ్మ చనిపోయింది. శవాన్ని పెట్టిలో పెట్టి పైన పెట్టింది. కొన్ని రోజులకు బంగారు గాజులు, ఎండి కడి యాలు ఆ పెట్టెలో ఉంటి పెట్టుకుని పట్టుచీర కట్టుకుంది. 'వౌళ్ల-..--- చెల్లలు చూసి ఈ నగలు యాడియక్కా లని అడి గింది. అమ్మ చచ్చిపోతూ నాకు ఇలా ళ్‌ చెప్పింది. సను అలానే చీశాను. అందుకే నాకు ఇవన్నీ వచ్చాయి అని బెప్పింది. అలాగా లని చెల్లలు కూడా పోయి పెరుగన్నం కలిపి కుక్క లను పిలిచింది. ॥ ఒక కుక్కను బడెతో పీకింది. అది చచ్చిపోయింది. దానిని ఒక పెట్టెలో పెట్టింది. ఆమె భర్త వచ్చి అన్నం పెట్టమని అడిగి మంచం మీద కూర్చున్నాడు. పైనుంచి నీసు కారాంది. ఎంటే అందులో ఏముందని అడిగాడు భర్త. మా అమ్మ చనిపోతూ మా అక్కకో సలహా బిప్పింది. ఆమె దాన్ని ఆచరించి లాభ పడింది. అందుకే నేను కూడా అలాగే చేశానంది. యొద్దుయొకమా, నీవు మీ అమ్మను ఏమాత్రం అభిమానం లేకుండా ఇంట్లోకి రాకుండా కొట్టినావు. అందుకే నీకిలా జరిగిందంటూ శవం పెట్టెను కిందికి దింపించాడు. శవానికి

పురుగులు పట్టి ఉన్నాయి. బాగా కంపు కొడుతోంది. ఇది చూసి భార్యను మందలించాడు. ఆమెకు చేసిన తప్పు అర్ధమై బుద్ది వచ్చింది. 03. అవ్వ...బువ్వ ( విద్యార్థి : ఎస్‌. శేషహర్షిత ల. 5వ తరగతి, శ్రీఖైతన్య చిల్దన్స్‌ అకాడమీ, రాజంపేట ఎనక | తల్లిదండ్రులు : ఎ.కె. చంద్రిక, ఎస్‌.శేషూయాదవ్‌ కా హెడ్నాస్టర్‌ : ఎ.కె.చంద్రిక వాం కమలాపురం అనే పల్లెలో అన్నపూర్ణమ్మ అనే ముసలామె ఉండేది. ఆ వూళ్లో ఆమెను అందరూ అవ్వాలవ్వా అని పిలి చేవారు. ఆ అవ్వ తన కొట్టంలో ఆకలితో వచ్చేవాళ్ల దగ్గర రోంత లెక్క తీసుకుని ఊరిబిండి, చారుతో బువ్వపెట్టి వాళ్ల ఆకలి తీర్చేది. కానీ కక్కయ్య అనే ఒక సోంబేరి కూడా ఓ హోటల్‌ పెట్టుకుని జాస్తి లెక్క తీసుకుని బువత్రే కాదు, లోటా నీళ్లకి కూడా లెక్క తీసుకునేవాడు. అందువల్ల అతని దగ్గరకు పోవడం మెల్లగా అందరూ మానేశారు. అందుకని అన్నపూర్ణమ్మ దగ్గరకొచ్చే వాళ్లతో కక్కయ్య జాంకులూ ..అవలాయ పడుతూ ఇబ్బంది పెట్టసాగాడు. ఈ విషయాన్ని అవ్వ ఆ ఊర్లో అనసూయ అనే ఆమెకు చెప్పింది. ఆవూరి సర్పంచి కలగజేసుకుని బ(రై గొడ్డును కొట్టె సాల కోలతో పది దెబ్బలు శిక్ష కక్కయ్యకు విధించాడు. దాంతో సోం బేరికి అవ్వ మీద మరింత కసి పెరిగింది. ఎలాగైనా అవ్వ __ కొట్టాన్ని నాశనం చేయా లని సుంకన్న అనే స్తోరు అబ్బికాడ గబ్బునూనె తీసుకున్నాడు. ' -. ఓరోజు పైటాల అవ్వ అడవికి కట్టెలకు పోయిన పుడు గబ్బునూనె కొట్టం పై బెరిబెరీనా పోసి నిప్పు పెట్టాల నుకున్నాడు. తొందర తొందరగా గబ్బునూనె వసే టప్పుడు కొట్టం పక్కనున్న మిద్దె మెటికలకి తగులుకుని కక్కయ్య మీద కూడా పడింది. అది గమనించకుండా అగ్గి పెట్టడానికి కక్కయ్య పుల్ల ఎలిగించాడు. దాంతో కక్కృయ్యకి మొదట మంటలు తగిలాయి. అది చూసి కక్కయ్య పెద్దగా అరవడంతో అప్పుడే కట్టెలు తీసుకునివస్తున్న _---.. అవ్వ తలబ్బిని నీళ్లతొట్టెలోకి తోసింది. ఆ మంటలకు కక్కయ్య వళ్లు కాస్తా కాలి ప్రాణాలు కాపా డుకు న్నాడు. అప్పటి నుంచి అవ్వ చెప్పినట్లు వింటూ తను కూడా డఉరిబండి, చారుతో బువ్వ రూంత లెక్కకే పెడుతూ మంచి పేరు తెచ్చుకున్నాడు. క 94. భలే గోపి - బావిలో రాక్షసుడు విద్యార్థి : ఇసుమేల్‌ ౨ 6వ తరగతి, జడ్‌పి హెచ్‌ స్కూల్‌, వేముల జ్జ ఖ్‌ తల్చిందండ్రులు : ఇ.పుష్పవతి, లాజర్‌ వా హెడాస్టర్‌ : రమాదేవమ్మ ీయు ఒక ఊర్లో ఒక పిల్లవాడు ఉండేవాడు. వాని పేరు గోపి. అతని తల్లిదండ్రులు చనిపోయారు. అతను వాళ్ల అక్కాబావా దగ్గర ఉన్నాడు. వాడు ఇంట్లో ఎ పనీ చేసేవాడు కర కల్లోకి 0

కాదు. దీంతో వాళ్ల బావకు కోపమొచ్చి, మేము ఊర్కే అన్నం "పెట్టలేమురా. మా ఇంట్లో నుంచి బయటికి పోరా అని అన్నాడు. గోపి అక్కడ నుంచి నడుచుకుంటూ దగ్గర్లో ఉన్న అడవిలోకి వెళ్తాడు. ఆ అడవిలో ఒక పెద్దబావి కనిపి స్తీ ఈ బతుకెందుకని నిరాశతో దాన్లోకి దూకాడు. దభేల్‌మని శబ్బం వచ్చింది. క దానిలో ఒక రాక్షసుడు ఉండేవాడు. శబ్దం వచ్చేసరికి ఎవర క్కడ అన్నాడు. గోపి భయంతో నేను పక్కూరు నుంచి వచ్చాను. నాపేరు గోపి అన్నాడు. అయితే | ఎందుకొచ్చావని అడిగాడు రాక్ష సుడు. జరిగిన విషయమంతా చెప్పాడు. రాక్షసుడు అలాగా, నేను ఒక కుండమూత ఇస్తాను. ఒక మంత్రం చెబితే అది నీకు డబ్బులి స్తుంది అన్నాడు. ఇదిగో విను కుండకుమూత, మూతకుకుండ, అంటే డబ్బులు వస్తుంది అని చెప్పాడు. గోపి కూడా మూత తీసు కుని వెళ్తుండగా ఆకలేసింది. అతనికి ఒక హోటల్‌ కనిపించింది. అందులో అన్నం తిన్నాడు. ముసలామె డబ్బులు ఇవ్వమంది. గోపి కుండ పైన మూతమూ సేసి మంత్రం చెప్పాడు. మూతకుకుండ, కుండకుమూత అన్నాడు. డబ్బులు వచ్చాయి ఆమెకు ఇచ్చాడు. ముసలామె డబ్బులిచ్చ కుండమూతను దొంగిలించాలని లను కుంది. గోపిని మాయ చేయాలని ముసలామె, బాబూ! ఎండ ఎక్కువగా ఉంది. కొంచెంసేపు ఉండిపో అని చెప్పింది. అలాగే అన్నాడు గోపి. ఇంతలో వానికి బాగా నిద్ర వచ్చింది. ఇదే మంచి అవకాశమనుకుని ముసలామె మెల్లగా కుండమూతను దొంగ లించింది. దాని స్థానంలో వరే కుండమూత పెట్టింది. గోపి వాళ్ల బావ ఇంటికి వచ్చాడు. విషయం తెలియని గోపి అవ్వ ఇచ్చిన కుండమూతను తీసుకుని వాళ్ల బావ ఇంటికొచ్చాడు. ఏమిరా మళ్లీ వచ్చినావన్నాడు బావా. నేను డబ్బు సంపాయిస్తా బావా అన్నాడు. గోపీ బావ ఎలా రా లని అడిగాడు. గోపి కుండపై మూతపెట్టాడు. మంత్రమశాడు. మూతకుకుండ, కుం డకుమూత అన్నాడు. డబ్బులు రాలేదు. వాళ్ల బావ కోపంతో కర్ర తీస్కొని కొట్టాడు. గోపి మళ్లీ దగ్గరలో ఉన్న అడవిలోకి వెళ్లాడు. మళ్లీ బావిలో దూకాడు. శబ్బం వచ్చింది. రాక్షసుడు ఎవడక్కడ అన్నాడు. నేను గోపిని అన్నాడు. మళ్లీ ఎందుకు వచ్చాప్‌ లన్నాడు. నువ్వు ఇచ్చిన కుండమూత ఒకసారి పని చేసింది. ఇక పని చేయ లేదు అన్నాడు. అయితే మేకను ఇస్తాను తీసుకో అన్నాడు. దీనికి మంత్రం చివ్వ్పాడు. మేకకుతోక, తోకకుమేక అను డబ్బులు ఇస్తుంది అన్నాడు. ఆ మేకను తీసుకుని గోపి ళ్‌ వెళ్లాడు. అతనికి ఆకలెసింది. మళ్లీ అదేహోటల్‌కు వెళ్తాడు. అన్నం తిన్నాడు. ముసలి అవ్వ డబ్బు ఇవ్వమంది. మంత్రం బెప్పి డబ్బు ఇచ్చాడు. అవ్వ మళ్లీ ఆ మేకను ॥| దొంగలించాలనుకుంది. రాత్రయింది. పడుకోమని ముస లామె చెప్పింది. గోపి అక్కడే పడుకున్నాడు. ఇదే సందు అనుకుని ఆ మేకను దొంగలించి వరే మేకను పెట్టింది ముసలాబు. వాడు మళ్లీ బావ దగ్గరికెళ్లి మంత్రం చెవ్వాడు. డబ్బులు రాలేదు. వాళ్ల బావ గోపికి వాతలు పెట్టాడు. ఈసారి ఎలాగైనా కచ్చితంగా చచ్చిపోవాలి అనుకున్నాడు గోపి.

మళ్లీ ఆ బావిలో దూకాడు. మళీ ఎందుకు వచ్చావు అన్నాడు రాక్షసుడు. నేను ఒక హోటల్‌౭ెళ్లి అన్నం తింటానా. ఆ తర్వాత నిద్రపోతానా. ఆ తరు వాత ఇంటికెళ్లి మంత్రం చెబితే డబ్బులు రావడం లే అని చెప్పాడు గోపి. ఓహో అలాగా అని రాక్షసి ఇదిగో కట్ట, తీసుకుని యెళ్లు అన్నాడు. దాన్ని తీసుకుని | వెళ్లాడు. వానికి ఆకలి అయింది. అన్నం తిన్నాడు. ఆమె డబ్బులు ఇవ్వమని అడిగింది. గోపి మంత్రం చెప్పాడు. ఆమెను కట్టె ఉతికి పారేసింది. బాబూ నేను కుండ మూత, మేకను దొంగలించానని చెప్పింది. గోపి వాటిని తీసుకుని ఇంటికి వచ్చాడు. కట్టెమంత్రం * చెవ్పాడు. వాళ్ల బావను ఉతికి ఆరే సింది. బావ తప్పయిందని ఒప్పుకన్నాడు. అప్పటి నుంచి వాళ్లు ధనవంతులు అయ్యారు. హాయిగా ఉన్నారు. 95. తోడికోడళ్లు ” విద్యార్థి : ఎన్‌. మంజుల 7వ తరగతి, ఎంపియుపి స్కూల్‌ క్రిష్టంగారిపల్లె, తొండూరు గ | తల్లిదండ్రులు : ఎన్‌. ల్మక్టీదేవి, ఎన్‌.గంగులయ్య ం 'హెడ్నాస్టర్‌ : బి. శంకర్‌నాయక్‌ _ ఒకూర్లో ఒకరాజు ఉండేవాడు. ఆ రాజుకు ఇద్దరు కొడుకులు. ఇద్దరికి వివాహమైంది. ఇద్దరికి ఆస్తి సమానంగా పంచాడు. ఒక రోజు చిన్నకోడలు, పెద్దకోడలు దగ్గరికి పోయి అక్కా ఏం చేస్తున్నావు అంది. అప్పుడు పెద్దకోడలు ఇలా అంది. నెయ్యి వోసి ఇల్లు అలుకుతున్నాను అంది. అప్పుడు చిన్నకోడలు అయితే మాఇంట్లో నెయ్యితో నేను కూడా అలుకుతాను అని పోయి నెయ్యి పోసి ఇల్లు అలికింది. అప్పుడు వాళ్ల = ఊరిలోకి నెయ్యి కొనేవాళ్లు వచ్చారని ఆమె భర్త వాళ్ల ఇంట్లో నెయ్యి ఉందని పిలుచుకుని వచ్చాడు. ఆమె భర్త ఇలా అన్నాడు. మన ఇంట్లో కూడా నెయ్యి ఉంది కదా! ఆ నెయ్యి ఆయనకు వోయి లెక్క ఇస్తాడు అని అన్నాడు. ఆమె ఇలా అంది. మీవదిన నెయ్యి పోసి ఇల్లు అలుకుతుంటే నేను కూడా నెయ్యి పోసి ఇల్లు అలికాను అంది. తిక్కదానా సయ్యిపోసి ఇల్లు ఎవ్వరైనా అలుకుతారా అని ఆమె భర్త అన్నాడు. కోపంతో ఆమెను కొట్టాడు. మళ్లీ కొన్ని రోజుల తరువాత చిన్నకోడలు, పెద్దకోడలు దగ్గరికి పోయి అక్కా శ] ఎం చేస్తున్నావ్‌ అంది. పెద్ద కోడలు ఇలా అనింది. సెనిగలు ఏంచి అందరికీ పంచుతున్నానని పెద్ద కోడలు అంది. మాఇంట్లో కూడా సెనిగలు ఉన్నాయి, నను కూడా 'సెనిగలు ఎంచి అందరికీ పంచుతానని, సెనిగలు ఏంచి అందరికీ పంచింది చిన్నకోడలు. “ ఇంతలో సెనిగలు అమ్మటానికి సెనిగలా యన్ను తీసుకుని వచ్చాడు ఆమె భర్త మీ వదిన సెనిగలు ఎంచి అందరికీ పంచింది, అందుకే నేను కూడా సెనిగలు ఏంచి అంద రికీ పంచాను అంది. అప్పుడు ఆమె భర్త ఒకసారి నెయ్యిపోసి, ఇల్లు అలికింది అన్నావు. ఇప్పుడు సెనిగలు ఎంచి అందరికీ పంచిందని అంటున్నావు అని ఆమెను కొట్టాడు. కట ఫిర్తోళ కతలు అహహా గ ౩

నన్నెందుకు కొడతావబ్బా, కావాలంటే మీ వదినను అడుగు అంది. మరిది వదిన దగ్గరికి పోయి విషయం కనుక్కున్నాడు. నేను నీళ్లు పోసి ఇల్లు అలుకినానని చెప్పినాను, కానీ నీ భార్యకు నెయ్యి పోసి అలికి నానని చెప్పినట్లు వినిపిందేమోనని పెద్దకోడలు చెప్పింది. ః ఉప్పు కాంచి మీ అన్నకు కాపుకాస్తుంటే సెనిగలు ఎంచి అందరికీ పంచు తున్నానని ఏనిపించిందేమోనని చెప్పింది. అప్పుడు చిన్నకోడలును వాళ్ల భర్త కొట్టాడు. చిన్నకోడలు అలిగి ఊరి బయట ఉండే దుర్గమ్మ గుడి విగ్రహం వెనుకలా ౪ కూర్చుని ఎడుపు లంకిచుకుంది. ఇంతలో అక్కడికి ఒక దొంగ వచ్చి ఈరోజు నాకు లెక్క కాని బంగారు కానీ ఏది చిక్కినా నీకు సొగం నాకు సొగం అని మొక్కు తుంటి, ఆమె విని ఊకొట్టింది. ఆ దొంగోనికి ఆరోజు బంగారు ఎక్కువగా చిక్కింది. సాగం దేవి దగ్గర పెట్టి, సాగం మిగిలింది దొంగ తీసుకునిపోయాడు. ఆమె తీసుకుని ఇంటికి పోయి వాళ్ల అక్క దగ్గరకు పోయి అక్కా సేరు ఇస్తావా అంది. ఎందుకు నీకు సీరు అంది. గుడి వెనుకాల కూర్చుని ఏడుస్తుంటే ఒక దొంగ వచ్చి బంగారు నీకు సొగం నాకు సాగం అన్నాడు అని అంది. పెద్ద కోడలు కూడా తోడికోడలి మాదిరే బంగారం సంపాదించుకోవాలని ఆశ పడింది. అందుకోసం భర్తకు రోకలికట్టె ఇచ్చి నన్నుకొట్టు, నన్ను కొట్టు అంది. అతనికి విషయం అర్ధంగాక చి(రైత్తుకొచ్చి ఆమెను బాగా కొట్టాడు. ఆమె కూడా పోయి ఊరి వెనకాల ఉన్న దుర్గమ్మ విగ్రహం వెనకకుపోయి ఎడుస్తుంట మళ్లీ దొంగోడు వచ్చి ఈరోజు కూడా బంగారు ఎక్కువగా చిక్కితే నీకు సొగం నాకు సౌగం అని అన్నాడు. ఆమెకు బంగారు ఎక్కువ కావాలని ఎక్కువసార్లు ఊకొట్టింది. ఆరోజు ఆ దొంగోనికి మచ్చు కత్తి గొడ్డళ్లు మాత్రమే చిక్కాయి. ఇవి నాకెందుకు నువ్వే తీసుకో అని దొంగోడు అన్నీ దేవి దగ్గరనే పెట్టి వచ్చాడు. అప్పుడు ఆమెకు బంగారు చిక్కలేదని, భర్త దగ్గరకు పోయికొట్టమంటే ఇంతగాన కొట్టేది అని అంది. తన తోడికోడలిని మోసం చేయాలనుకుని తానే మోసపోయినందుకు పెద్దకోడలుసిగ్గుపడింది. 06. అంతా ఒక్కటే ్‌ విద్యార్థి : ఉప్పతి లావణ్య, 4వ తరగతి, ॥ ఎంపిపిస్కూల్‌,అయ్యవారిపల్లె, గోపులాపురం, బద్వేల్‌ మండలం. ఆ | తల్లిదండ్రులు : జయలక్షుమ్మ, నాగిరెడ్డి వ 'హెడ్నాస్టర్‌ : చింతంరెడ్డి రామచంద్రారెడ్డి వ క మాది అయ్యవారిపల్లె. మా ఊరికి ఉత్తరాన నందిపల్లి. ఆ పల్లెలో అన్ని మతాల వాళ్లు దండిగా ఉన్నారు. భూమి సరిపోక కొండలు కొట్టి చెట్లను నరికి భూములు తయారు చేసుకుని పనులు చేసుకోసాగారు. అక్కడే ఇండ్లు కట్టుకున్నారు. నందిపల్లెలోని గోపయ్యకు పక్షులంటే చానాఇష్టం. ఆయన కోరోజు రెండు చిలకలు దొరికాయి. వాటికాయన మాటలు నేర్పాడు. పంజరంలో పెట్టాడు. కొన్నాళ్లకు 04లో కదన రీర్లకతలయ

గోపయ్యరోడ్డు ప్రమాదంలో చనిపోయాడు. ఊళ్లోని మనుషులంతా గుంపుగా జేరి గోపయ్య చిలకలను బంధించి ఇంట్లో ఉంచు కుని పాపం చేశాడు. అందుకే చనిపోయాడని గుసగుసలాడుకున్నారు. చిలకలను పంజరంతో సహా గుడిలో పెట్టారు. చెట్లన్నీ నాశనమైపోయి, కరువొచ్చి పంటలు లేక తాగునీళ్లు లేక మనుషులు, | పశవులు అల్లాడిపోయారు. దీనికి కారణమమని తూరుపునున్న వనంపురంకెళ్లి మంత్రగాడు అక్కులయ్యను అడిగారు. ఆయన పూజ పెట్టి నిమ్మకాయలు కొరికి పూనకంతో ఊగి * అపచారం జరిగిపోయింది. గంగమ్మకు జాతర చేయండిరా లేకపోతే ఊరు క నాశనమవుతుందిరా” లని చెప్పాడు. ఆ పెంటనే జనాలు చందాలు వేసుకుని గంగమ్మ దేవలానికి సున్నం కొడుతూ చిలకల పంజరాన్ని పక్కనే ఉన్న మసీదులో ఎట్టారు. జంతువులను నరికి జాతర చేశారు. అయినా వానలు రాలేదు. కొన్నాళ్లకు రంజాన్‌ వచ్చింది. సాయిబులంతా మసీదును కడిగి శుభం చేయాలని ఆ చిలకల పంజరాన్ని కొండబోయి చర్చిలో ఉంచారు. రంజాన్‌లో సాయిబులంతా వర్షాలు రావాలని ప్రార్ధనలు చేశారు. అయినా లాభం లేకపోయింది. ఆ వెనకనే క్రిస్‌మస్‌ పండుగొచ్చింది. చర్చికి రంగులేస్తూ చిలకల పంజరాన్ని ' పంచాయతీ ఆఫీసులో పెట్టారు. మంచికాలం రావాలని ఫాదరయ్యలు ప్రార్ధించారు. అయినా వానలు లేవు. కరువు పోయేందుకు ప్రభుత్వమోళ్లు పంచాయతీ ఆఫీసులో సభ పెట్టి కరువుకు కారణం మీరంటే మీరు అని వాదులాడుకున్నారు. ఈలోగా పెంటిచిలక పోతుచిలకతో ఏందయ్యా మనలను చానా చోట్లకు మారుస్తుండరు. తొలిగా దేవాలయంలో పిలక పంతులు చొక్కా లేకుండా జందెంతో గంటకొడుతూ తీర్ధం పోశాడు. మరి మసీదులో సాయిబయ్య జుబ్బాలేసుకుని తలకు టోపీ పెట్టుకుని అల్లా అంటూ మోకాళ్లపై నమాజు బేశారు. అయితే చర్చిలో ఖాదరయ్య పైనుంచి కిందిదాకా ఒకే చొక్కా వేసుకుని ఆమెన్‌ అంటూ ్రార్ధిస్తుండ్రు. ఎందుకయ్యా ఇంతతేడా లంది. అందుకు పోతుచిలక బదులిస్తూ దేవాలయంలో పూజలు చేసిన వారిని హిందువులని, మసీదులో ఉన్న వారిని ముస్తిములని, చర్చిలోని వాళ్లను క్రిస్టియన్లని అంటారని చెప్పింది. అందుకు 'పెంటిచిలక మాట్లాడుతూ మనం దేవాలయాల్లో ఉన్నప్పుడు మసీదులో ఉన్న ప్పుడు, చర్చిలో ఉన్నప్పుడు కూడా మనలను చిలకలే అన్నారు కదా ! మరి మనుషుల పేర్లు మార్చేరే అంది. అందుకు వోతుది పలుకుతూ ఓసి వెర్రిదానా! మనుషులంతా ఒక్కొటే, కానీ ॥ వారి అమాయకత్వం వల్ల కులాలు, మతాలు, వర్గాలని విడిపోయి కొట్టుకు చస్తున్నారు. తన్నుకు చస్తున్నారు. పెద్దవారు మంచి సమాజం కోసం మతాల ద్వారా మంచిని తలిస్తే ఇప్పుడు వీళ్లంతా మేం గొప్పంటే, గొప్ప లని తన్నుకుంటున్నారు. ఎవరు ఎక్కడ ఉన్నా క్ట మనుషులంతా ఒకటే. చెట్లను నరికి జంతు వులను బలిచ్చి, ఉత్తుత్తి పూజలు, ప్రార్ధనలు చేస్తీ వానలు రావు. కరువు పోదు. అడవులను రక్షించుకోవాలి. జంతువులను "స్వేచ్చగా బతుకనివ్వాలి. మనుషులంతా ఒకటేనేనని కలసిమెలిసి బతకాలి. అప్పుడే వర్షాలు వచ్చి కరువుకాటకాలు పోతాయి లని అంది. కదం రీర్హోళ్థ కతలు అప! గ్రైన్‌

చిలకల మాటలు విన్న మనుషులంతా సిగ్గుతో తలదించు కుని మొక్కలను నాటారు, జంతువులను స్వేచ్చగా వదిలేశారు. ఐకమత్యంతో బతకడం మొదలెట్టారు. కొంత కాలానికి వర్షాలు వచ్చాయి. పంటలు పండినాయి. కలిసిమెలిసి పండుగ చేసుకుని ఆనందించారు. గ , విద్యార్ధి : సి.ధనుంజయ సట ఛే య రవతరగతి, మండల పరిషత్‌ ప్రాథమిక పాఠశాల వేపరాల, మైలవరం (| వ్‌ టే ల్‌ 'టాడ్నాస్టర్‌ : ఎ, ఖదీర్‌ అహ్మద్‌సాధిక్‌ ల అనగనగా ఒక ఊరు. ఆ ఊరిలో చాకలి గంగన్న ఉండే వాడు. అతనికో గాడిద ఉంది. గంగన్న గాడిద పై బట్టలు మోయిం చే వాడు. ఆది బట్టలు మోసి చాలా బక్కచిక్కిపోయింది. అది తోటలో గడ్డి మేస్తుండగా ఓ నక్క చూసి నేను నిన్ను తిని నాఆకలి తీర్చుకుంటాను అంది. నన్నేమి తింటావు నక్కబావా, ఒక ఎముకా, ఒక కండతో ఉన్నా. నాకు రెండు ఎలలు సమయం ఇయ్యి కొండకు వెళ్లి ఎండుగడ్డిని, నల్లకొండకు ఎెళ్లి నల్లగడ్డిని తినొస్తాను. అప్పుడు నీవు నన్ను తిందువు గానీ అంది. గాడిద ఎరగడ్డి తిని బురదలో దొర్హాడింది. నల్లగొండకు వెళ్లి నల్లగడ్డి తిని బురదలో దొర్హాడి రెండు నెలలు మయడం పూర్తి అయినాక వచ్చింది. గాడిద నక్కతో నన్ను నీవు తినాలంటే నేను “ నీకు మూడు ఛాన్సులిస్తాను, తినలేక పోతే నీవు నాకు మూడు తన్నులు ఇస్తావా అంది. , అలాగైతేనే నన్ను తిను లేకపోతే లేదు అంది. నక్క సరేనని మూడు తన్నులు ఇస్తాను ఒప్పుకుంది. నేను మెడ పట్టుకుంటే గాడిద కచ్చితంగా చచ్చిపోతుంది, అప్పుడు దాన్ని తినొచ్చని నక్క దాని మెడ పట్టుకుంది. అంతే, నక్క నోటినిండా మన్న వచ్చింది. మరోసారి నక్క గాడిద కడుపు పట్టుకుంది, లాభం లేకపోయింది. ఈసారి కాళ్లు పట్టుకుంటే అడవిలోకి తీసుకొని వెళ్లవచ్చని కాళ్లు పట్టుకుంది. ఈసారి కూడా మన్నే వచ్చింది. నక్కబావ నీ మూడు ఛాన్సులు తీసుకున్నావు. నామూడు తన్నుల్లో ఒకటి అయింది అంటూ మళ్లీ పరిగెడుతూ వచ్చి రెండో తన్ను తన్నింది. అట్లనే ఉండు అని చెప్పి మూడో తన్ను తన్నడానికి రెడీ అయింది. ఇంకో తన్ను తన్నితే నేను ఉంటానా అని నక్క పరుగు త్త తీసింది. 08. అల్లిబిల్లిగాడు విద్యార్థి జి. వైష్ణవి వ

• _ 5వ తరగతి, శాంతినికేతన్‌ స్కూల్‌, మైదుకూరు ఇఖ తల్లిదండ్రులు : లలితకుమారి, వెంకట ప్రసాద్‌ .. 'హెడ్నాస్టర్‌ : పి. కోటేశ్వరరావు క్‌ు. సోమాపురం అనే గ్రామంలో అల్లిబిల్లి అనే పిల్లోడు ఉన్నా డు. వాడికి అమ్మానాన్నా లేరు. వాడికి ఒక అవ్వ ఉంది. అల్లిబిల్లి గాడు ఎపనీ చేయక ఊరంతా 10రలాాాలాాలాలాలాాలాలాలాలాలాలాలాాాాా పదర లీర్లోళ్రకులు

తిరుగుతూ అవ్వను ఎడిపించు కుంటూ ఉండేవాడు. అవ్వకు వాడంటే చాలా విసుగుపుట్టింది. ఒకరోజు అవ్వకు కోపం వచ్చి అల్లిబిల్లిగానితో నీవు పని సంపా దించుకుని ఇంటికిరా, లేకపోతే నేను సాకలేను అనింది. అల్లిబిల్లి గాడు ఇంటి నుంచి బయటికి ఎెశ్లిబోయాడు. అల్లిబిల్లి గాడు ఊ రంతా తిరిగి ఉలవగింజ కలమంతా తిరిగి కందిగింజలు ,% సంపా దించాడు. అవి తీసుకునిపోతూ ఉంటి ఒకచోట ఒకలవ్వ కనిపిం చింది. నేను మళ్లీ ఇప్పుడే వస్తాను. నా కందిగింజ నీదగ్గర పెట్టుకో అని చెప్పినాడు. అవ్వ దారం చుడుతూ మరిచిపోయి ఆ గింజల్ని తినేసింది. ఇంతలో అల్లీబిల్లీగాడు అక్కడికి వచ్చి గింజలు అడి గాడు. అవ్వ వాడితో అయ్యో నాయినా మరిచిపోయి నీ గింజలను తినేశాను. ఎమీ చేసేది అనింది. నా గింజలు నీదగ్గర పెట్టుకోమని ఇస్తే తినేస్తావా నా గింజల్ని నాకు ఇవ్వు లకపోతే నీ దారం అన్నా ఇవ్వు అని ఒకటే నస పెట్టాడు. పాపం అవ్వ చేసేదేమీ లేక వాడికి దారం ఇచ్చేసింది. ఆ దారం తీసుకునిపోతూ ఉంటే ఒకచోట ఒకా యన కంబడి అల్లుతూ కనిపించాడు. అల్లిబిల్లిగాడు వాడి దగ్గరకు వెళ్లి ఆ దారం ఇచ్చి నీను ఇప్పుడే వస్తాను అని చెప్పాడు. కంబడి అల్లుతున్నప్పుడు దారం తక్కువైంది. దానిని లల్లిబిల్లిగాడి దారంతో పూర్తి చేశాడు. ఇంతలో అల్లిబిల్లి గాడు వచ్చి దారం అడిగాడు. కంబడి చీయడానికి దారం తక్కువ వచ్చింది. అందుకు నేను నీ దారం తీసుకుని కంబడి అల్లడం పూర్తి చేశాను అన్నాడు. అల్లిబిల్లి గాడు నా దారం నాకు తెచ్చి ఇస్తావా లేకుంటే కంబడి అన్నా ఇస్తావా అని గొడవ చేశాడు. పాపం అతడు కంబడి ఇచ్చేశాడు. లల్లిబిల్లి గాడు ఆ కంబడి తీసుకుని అడవి గుండా పోతూ ఉంటే వాడికి ఒక గొరైలకాపరి గొ(రెలు కాచుకుంటూ కనిపించాడు. అల్లిబిల్లి గాడు అతని దగ్గరకు వచ్చి నా కంబడి చూస్తూ ఉండు నను ఇప్పుడే వస్తాను లని చెప్పాడు. ఇంతలో వాన వచ్చింది. గొర్రైలకాపరి తడవకుండా కంబడి కప్పుకున్నాడు. ఇంతలో అల్లిబిల్లి గాడు వచ్చి కంబడి అడిగాడు. ఆ గొ(ర్రైలకాపరి తడిసిన కంబడిని ఇచ్చాడు. నాకు తడిసిన కంబడి వద్దు, నాకు నా కంబడే కావాలని అన్నాడు అల్లిబిల్లిగాడు. గొర్రెలకాపరి కంబడిని ఆరేసి ఇస్తాన న్నాడు. కానీ అల్లిబిల్లి గాడు నాకు ఇప్పుడే కావాలి, ఇస్తావా లేదా నీ గొరైలన్నా ఇవ్వు అని అడిగాడు. ఆ గొ(ైలకాపరి అల్లిబిల్లి గానికి మంచి గొ(రైను ఇచ్చాడు. ఆగొరైను తీసుకుని ఊరిలోకి పోయాడు. అక్కడ ఊరిపెద్ద ఇంట్లో పెళ్లి జరుగుతోంది. గొర్రెను గుంజకు కట్టేసి పెళ్లి చూశాడు. తరువాత ఊరు చూడడానికి వెళ్లాడు. పెళ్లి భోజనాలు అయిపోయాయి. అల్లిబిల్లి గాని గొర్రెను కోసి వండారు. ఇంతలో అల్లిబిల్లిగాడు అక్కడికి వచ్చి పెళ్లి భోజనాలు లొట్టలేసు కుంటూ తిన్నాడు. తీరా చూస్తే అతని గొగ్రె లేదు. - నా గొ(రైను వండుకుంటారా అని నా గొగరైవైనా తెచ్చివ్వండి లేదంటే కుండా నిండా లక్ష్రనాఇవ్వండని అన్నాడు. ఆ ఊరి పెద్ద అల్లిబిల్లిగాడికి కుండా నిండా లెక్క ఇచ్చినాడు. ఆలెక్క తీసుకుని అవ్వ దగ్గరకు తిరుగు ప్రయాణం కట్టాడు. దారిలో ఒక యేరు అడ్డం వచ్చింది. ఆ యేరు దాటలేక అవ్వా, మనవరాలు నిల బడుకుని ఉన్నారు. కట$ ఫీర్లోళ్ళ కతలు అలలలలల4 07

అల్లిటల్లిగాడు వాళ్లదగ్గరకు వెళ్లినాడు. అల్లిబిల్లి గాడిని చూసిన అవ్వ మా ఇద్దరినీ యేరు దాటించమని అడిగింది. సరే ముందు మనవరాలిని దాటిస్తా తరువాత నిన్ను దాటిస్తా అని అన్నాడు. మనవరాలిని యరు దాటించాడు. తరువాత అవ్వను యేరు దాటించాడు. ౪ తన గురించి అవ్వకు చెప్పినాడు. నీ మన వరాలు ఇష్టపడితే పెళ్లాడ తానన్నాడు. మనవరాలు, అవ్వ ఒప్పు కున్నారు. వాళ్లతో కలిసి తన అవ్వ దగ్గరికి వెళ్లాడు. అవ్వ లల్లి బీల్లిగాడు లెక్కతోపాటు పెళ్లాన్ని కూడా సంపాదించుకుని వచ్చినం దుకు సంతోషపడింది.

• _ లల్లిబిల్లిగాడు పెళ్లాన్ని (పమగా చూసు కుంటూ పిల్లాపాపలతో హాయిగా ఉన్నాడు. 5వ తరగతి, ఎంపిపిఎస్‌ ముసల్‌ంెడ్డిగారిపల్లె. రామాపురం తల్లిదండ్రులు : రమాదేవి, హరిబాబు కో సిటీలో ఉండే రాజా దసరా సెలవులకు వాళ్ల తాతగారి ఊరు పుల్లారెడ్డి గూడెం అన పల్లెటూరుకు వెళ్లాడు. ఒకరోజు రాత్రి ఎనిమిది గంటలకు ఇంట్లో నుంచి బైటకు వచ్చి అటూఇటూ తిరగ సాగాడు, అప్పటికే ఊరు సద్దుమ జణిగింది. అంతా తలుపులు ఎసుకుని ఉండడం రాజాకి కొత్తగా ఉంది. సిటీలో పది లోపల ఎవరూ నిద్రపోరు. ఆ విషయం వాళ్ల తాతని అడిగాడు ఒకసారి. మా ఊళ్లోవాళ్లు తెల్లవారకుండానే చీకటిలో లేచి పనిపాటలు మొదలు పెడతారు. పొలాలకు పోవాలి. కష్టం చేయాలి, అందుకే పెందలాడే పడుకుంటారు లని వివరించాడు. రాజా కూనిరాగం తీస్తూ అలా పచార్లు చేస్తున్నాడు. రాజా రావిచెట్టు మీదకు ఒక ఆకారం ఎక్కడం గమనించాడు. అది చిరుతపులి అని అర్థమైంది. భయ పడకుండా దొంగదొంగ అని అరవడం మొదలెట్టాడు. రాజా అరు పులకు ఇళ్లలో నుంచి వీధిలోకి కర్రలు పట్టుకుని వచ్చారు గ్రామస్తులు. ఎక్కడ దొంగ అని అరపడం మొదలెట్టారు. రాజా రావి చెట్టును చూపించాడు. జనం రావిచిట్టు కిందకు చేరారు. కొందరు టార్చిలైటు వేసి గాలించారు. తీరా చూస్తేఅదిదొంగకాదు. =
• అది ఒక చిరుతపులి. గుమి కూడిన జనాన్ని చూసి గురరుగురుమంటోంది. భయపడిపోయినదానికి ఎటు వెళ్లాలో తోచలేదు. తోక ముడుచుకుని చెట్లుకొమ్మ మీద కూర్చుంది. గ్రామ సర్పంచ్‌ అటవీ శాఖ వారికి ఫోన్‌ చేసి విషయం చెప్పాడు. తరువాత
• అటవీ శాఖ వ్యాన్‌లో అధికారులు వచ్చి టట్రాంకిలైజర్‌ గన్‌తో షూట్‌ చేశారు. అందులో ఉన్న మత్తు పదార్ధం శరీరంలో ప్రభావం చూపడంతో అది స్పృహ తప్పింది. అటవీ సిబ్బంది చెట్టెక్కి చిరుతపులిని వ్యాన్‌లో వేసుకుని వెళ్లిపోయారు. సమ యానికి చిరుతపులి బెట్టిక్కడం గమనించి అందరినీ మల్కొలిపినందుకు గ్రామస్తులు రాజాని మెచ్చుకున్నారు. లేకపోతే చిరుతపులి పశువుల కొట్టంలో జొరబడి వాటిని చంపేది. “అప్పుడు రాజా వాళ్ల 10ద్రొలలతతతతతతతతతతతతతతతతపతపతాాటి కదం ఫీర్లోళ్ట పసల

తాతను అడిగాడు. తాతా చిరుతపులి అడవిలో కదా ఉండాల్సింది. ఊళ్లోకి ఎందుకు వచ్చింది” అని అడిగాడు. అడవులు అంతరించాయి. వాటికి ఆహారం దొరకకపోవడంతో పల్లెల్లోకి వచ్చి మేకల్సి గొర్రైలను పట్టుకుని తింటున్నాయి అన్నాడు వాళ్లతాత. అడవులు ఎందుకు అంతరించాయి అని అడిగాడు. “మనిషి న్వార్ధం నాయనా” లని బాధగా అన్నాడు. “మీలాంటి తెలివైన పిల్లలే మన పల్లెల్ని-పల్లెల చుట్టూ ఉన్న అడవుల్నిరక్షించి కాపాడాలి " అన్నాడు వాళ్ల తాత. శీ 10౦. ఒకటి తిందునా....౦౦డు తిందునా... క్‌ విద్యార్థి : జి, స్వప్న కలో 6వ తరగతి, జిల్లా పరిషత్‌ ఉన్నతపాఠశాల దొడియం, మైలవరం క తల్లిదండ్రులు : జి.లక్టీదేవి, సంజీవరెడ్డి జహి మె ఒకూర్లో రామయ్య ఉండేవాడు. అతను చాలా అమాయకుడు. అంతే గాక చాలా బీదవాడు. ఒక్కోసారి తినడానికి తిండిలేక వస్తులు ఉండేవాడు. కనీసం భార్యాపిల్లలకు ఒక్కపూటైనా తిండి పెట్టలేకపోయేవాడు. ఎలాగైనా పట్నం వెళ్లి సంపాదించొచ్చని బయల్దేరాడు. భార్య మూడు రొట్టెలు చేసి మూటగట్టి ఇచ్చింది. రామయ్య అలా పోతూపోతూ పక్కూరు చేరుకున్నాడు. ఆ దారిలో సోమయ్య అనే చిన్ననాటి స్నేహితుడు ఉండేవాడు. వాడు యాడికి బయట్టెరి నావని అడిగాడు. రామయ్య తన ఇంట్లో దీనస్థితి గురించి చెప్పాడు. నేను డబ్బులు సంపాయించుకోని రావాలని పట్నం బయలుదేరినానని చెప్పాడు రామయ్య. సరే ఈపూట మా ఇంట్లో పడుకోని రేపు పోదువులే అన్నాడు. సరేనని వాని ఇంట్లో భోజనం చేసి నిద్రపోయాడు. మరునాడు పొద్దుస్న బయళ్చెరినాడు. పోగా పోగా కొండలు, కోనలు, వాగులు, అడవులు, దాటు కుంటూ పోతుంటే చీకటిపడింది. ఒక మర్రిచెట్టు కింద కూర్చున్నాడు. ఆ చిట్టు మీద మూడు దయ్యాలుండేవి. అవి ఒట్టి పిరికివి. ఊరికే భయ పడ తాయి. వాన్ని చూసి వీడు మంత్రాలు, తంత్రాలు తెలిసిన మాంత్రికుడు కాదు గదా అని భయపడి వాణ్నే చూస్తున్నాయి. అంతలో రామయ్య మూటవిప్పి రొట్టెలను చూస్తూ ఒకటి తిందునా, రెండు తిందునా, మూడు తిందునా, అన్నీ ఒకేసారి తిందునా అని గట్టిగా అన్నాడు. "* దయ్యాలు భయపడ్డాయి. వాని కాళ్లమీద పడి మమ్మల్ని ఎం చెయ్యకు, నీకు ఏం కావాలంటే అదిస్తాం అన్నాయి. రామయ్య కూడా వాటిని చూడగానే ముందు భయపడ్డాడు. అవి. కాళ్ల మీద పడడం చూసి లేనిధైర్యం తెచ్చుకుని నాకు డబ్బులు కావాలి అన్నాడు రామయ్య, అవి మాయమై కొద్ది క్షణాల్లో ఒక ఆవుతో తిరిగి వచ్చాయి. “ఇది మామూలు ఆవు కాదు. ఇది పేడ వస్తే దానిలో బంగారం, వజ్రాలు, వరహాలు, రత్నాలు ఉంటాయని అన్నాయి. ఆవును తోలుకొని అడవులు, కొండలు దాటుకుంటూ రాత్రి అయ్యేసరికి స్నేహితుని కదప ఫిర్లోళ్ళ కతలు శ 109

ఊరు చేరుకున్నాడు. ఏరా నువ్వెల్లిన పనేమైందిరా అని సోమయ్య అడిగాడు. రామయ్య జరిగిందంతా చెప్పాడు. సర్లే, ఈ రాత్రి మా ఇంట్లోనే పడుకుని రేపు పోదువులే అన్నాడు సోమయ్య, రామయ్య సరేనని వాళ్లింట్లో అన్నం తిని నిద్రపోయాడు. వాడు నిద్రపోతూన శ సోమయ్య వచ్చి చూశాడు. ఆవుపేడ వేసింది. అందులో రత్నాలు, వరహాలు, వజ్రాలు, " ధగధగా మెరిసిపోతు న్నాయి. దాని బదులు అట్లాంటి ఆవున వరిది తెచ్చి పెట్టి ఎమి జః ఎరుగని అమాయకునిలా నిద్రపో యాడు. మరునాడు రామయ్య స్నేహితునితో చెప్పి ఆవును తో లుకుని వెళ్లిపోయాడు. భార్యకు జరిగింది చెప్పాడు. దానికి బాగా బే తీశారు. ఆవు "పేడ వీసింది. అది అసలు ఆవు కాకపోవడంతో పేడలో ఏమీ దొరకలేదు. దయ్యాలే మోసం చేశాయనుకుని మూడు రొట్టెలు చీయించుకుని బైలుదేరాడు. కొండలు, వాగులు, అడవులు, దాటుకుంటూ-చుర్రిచెట్టు కిందకు పోయాడు. ఒకటి తిం దునా, రెండు తిందునా, మూడు తిందునా అని అరిచాడు. దయ్యాలు నీకు ఆవును ఇస్తిమి గదా మళ్లీ ఎందుకు వచ్చావు అని అడిగాయి. మీరు మోసం చేశారు. ఆవుపేడలో ఒక వరహా కూడా లేదు అన్నాడు. ఏదో పొరపాటు జరిగింది. క్షమించు అని మాయ మై అవి ఇసుర్రాయితో తిరిగి వచ్చాయి. ఇది మామూలు ఇసు (రాయి కాదు. దీన్ని ఏం కోరుకుంటే అది ఇస్తుందని అన్నాయి. దాన్ని తీసుకునిపోతా పోతా స్నేహితుని ఊరు చేరుకున్నాడు. ఎంరా మళ్లీ వచ్చావని సోమయ్య అడిగాడు. జరిగిందంతా చెప్పాడు. సరే ఈ పూట మాఇంట్లో పడుకుని పొద్దున పోదువులే అన్నాడు. రామయ్య నిద్రపోయాడు. సోమయ్య నిద్ర లేవగాస ఇసు(ర్రాయిని తిప్పి నాకు వజాలు కావాలి అన్నాడు. వజ్రాలు కుప్పలుగా వచ్చాయి. దాన్ని కొట్టేసి వేరే ఇసుర్రాయి పెట్టాడు. అది తీసుకుని ఇంటికి పోయా డు. భార్యతో చెప్పి నాకు వజ్రాలు . కావాలి అని తిప్పసాగాడు. దానిలో నుంచి ఏమీ రాలేదు. మోసం చేశాయని, మళ్లీ రొట్టెలు చేయించుకుని దయ్యాలు ఉన్న చెట్టు దగ్గరికి వచ్చాడు. ఇంతలో దెయ్యాలు వచ్చి ఎందుకు వచ్చావు అని అడిగాయి. మీరు నన్నుమోసం చీస్తున్నారు అని రామయ్య దెయ్యాలను బెదిరించాడు. దెయ్యాలు ఒక దుడ్డుకర్రను తీసుకుని వచ్చి ఇచ్చాయి. రామయ్య ॥ దుడ్డుకర్రను తీసుకుని బయలుదేరాడు. స్నేహితుడు ఊరు వచ్చింది. రోజూ మాదిరే న ఆరాత్రి స్నేహితుని ఇంట్లో నిదుర పోయా డు. రామయ్య నిద్రపోబోయినాక సోమయ్య ఆ కర్రను తీసుకుని నాకు వజ్రాలు కావాలి అని అడిగాడు. ఆకర్ర రామయ్య మాట తప్ప £ ఇతరుల మాటవినదు. ఆ కర్ర సోమయ్యను కొట్టింది. సోమయ్య ఆ దెబ్బకు చచ్చానురా దేవుడో అంటూ అరిచాడు. రామయ్య నిద్ర లేచి కర్రను ఆగమన్నాడు. కర్ర ఆగింది. సోమయ్య ఏడుస్తూ వచ్చి తాను దొంగలించిన ఆవును, ఇసుర్రాయిని రామ య్యకు ఇచ్చేశాడు. రామయ్య మూడు వస్తువులు తీసుకుని ఇంటికి వచ్చాడు. వీటి సాయంతో లన్నీ సంపాయించు కుంటూ భార్యతో హాయిగా ఉన్నాడు. 1 0ాాాాాలారారారాలాసాలాసాా కదన ఫిర్హళ్భ్రకతల

... 101తెలివైన రాక్షసి విద్యార్థి :ఎస్‌. రెహెనా స్తే 7వ తరగతి, జడ్‌పి ఉన్నత పాఠశాల, వేముల టీ తల్లిదండ్రులు : బహిరున్‌, ఖాదర్‌వల్లీ సారా న 'హెడ్నాస్టర్‌ : రమాదేవి మా క అనగనగా ఒక ఊరిలో ఒకరాజు ఉండేవాడు. అతను కొన్ని రోజులకు చనిపోయాడు. ఆ రాజుకు ఏడుగురు కొడుకులు, ఒక కూతురు. ఏడు మంది ఏడు పనులు చేయడానికి ఏడూర్లకు పోయారు. బెల్లిల్ని ఎడు వాకిళ్ల వెనకాల 'పెట్టిపోయారు. ఒక పిల్లి, ఒక కుక్క గంధపు చెట్టుని విడిచిపోయారు తోడుగా. కుక్కకు నెయ్యి బువ్వ పెల్లికి పెరుగుబువ్వ పెట్టమని చెప్పారు. పొయ్యిలో అగ్గి పెట్టిపోయారు. వాళ్ల చెల్లెలు .వచ్చికుక్క అన్నం పిల్లికి, పిల్లి అన్నం కుక్కకు పెట్టింది. అప్పుడు పిల్లి పోయి పొయ్యిలో ఉచ్చలు వోసింది. అప్పుడు వాళ్ల చెల్లి ఏడుస్తూ అయ్యూ నా అగ్గిలో ఉచ్చలు పోసిందే. నాకు ఇప్పుడు అగ్గి ఎలా అంటూ మిద్దె పైకి వెళ్లింది. అప్పుడు కొండమీద జాతర జరుగుతా ఉంది. ఆడికి పోయింది. ఒక రాక్షసి పిల్లను చూసింది. ఆ పిల భయపడి, అమ్మాకొంచెం లగ్గి ఉంటే పెట్టమంది. ఐతే నేను ఒక పని చెప్పుతా చేస్తావా అంది రాక్షసి, చేస్తానని అంది. నేను ఊరికి పోతే నాకు అన్నం వండి పెట్టాలి సరేనా అంది రాక్షసి. దానికి సరేనంది. ఊరికి ఎల్లి వచ్చి అన్నం వండినావా అని అడిగింది. ఆ పిల్ల నాకు రాదంది. నువ్వు ఎలాగైనా చెయ్యాలి, లేకపోతే నిన్ను చంపుతానంది రాక్షసి. ఆ పిల్ల అన్నం ముద్దగా ముద్దగా చేసింది. కూర చెయ్యి అంది. నాకు రాదు అంది. లేకపోతే నిన్ను చంపుతా నంది. నన్ను చంపవద్దండి చేస్తానంది. సరే చెయ్యి అంది. ఎట్లొ చేసింది. అయ్యో పుల్లంగా చేశావే నా కొడుకొస్తే నన్ను కొడతా డంది రాక్షసి. సల్లే నేను చేశానని చెప్పు అమ్మా అంది. సల్ల నాకు దాహం వేస్తుంది. పైన గుట్ట మీద బావి ఉంది. అక్కడి నుంచి నీళ్లు తేపో అంది. అమ్మానేను కుండ ఎత్తుకోలేనంది పిల్ల. నీళ్లు తేకపోతే నిన్ను చంపుతా అంది. మళ్లీ నీళ్లు తెచ్చింది. మళ్లీ కసువు దొబ్బు అంది. నాకు రాదు అంది. చంపుతా అంది. కసువు దొబ్బింది. బోకులు తోము అంది. నాకు రాదు అంది. లేకపోతే చంపుతా క అంది. పోయి బోకులు కడిగింది. నాకు పేలు చూడు అంది. నాకు రాదన్నది. ( . చంపుతానంది. సర్లి అని చూసింది. మళ్లీ బండలు కడుగమంది. నాకు రాదు అంది. తె చంపుతా అంది. భయ పడి బండలు కడుగింది. పేడ లలుకు అంది. నాకు రాదంది. చంపుతానంది. తరువాత అలికింది. అప్పుడు పిల్లా ఆడ పేలాలు ఉండాయి. ఎంచి నువ్వు పోయి దారిలో మీఇంటిదాక వేసుకుంటాపో అంది. ఆపిల్ల పేలాలు పారే సుకుంటూ పోయింది. ఆ పిలపోయి. వాకిలి వేసుకున్న తరువాత రాక్షసి కొడుకు వచ్చి నరవాసన నరవాసన అని ఇంట్లోకి కదప రీర్లుళకతలు అ???

పోయా డు. నాన్నా యాడికి పోయినావు, ఇప్పుడు మంచి దున్నపోతు వచ్చిందని చెప్పింది రాక్షసుని అమ్మ. సరేలే ఆ పేలాలు వేసుకున్న దావలోనే పో సరేనా లని కొడుక్కి చెప్పింది. సరే అమ్మాలని వెళ్లి బోయాడు. నీ ఎడుగురు అన్నలూ వచ్చినారు. _ బంగారు ఊయలలు తెచ్చినారు. బయటికి రా అన్నాడు రాక్షసికొడుకు. గంధపు చెట్టు న్‌ | ఎడుగురు అన్నలూ రాలేదు. వాకిలి తీయకూ అంది. రాక్షసుడు గంధపుచెట్టును నరికి " లగ్గి పెట్టాడు. మళ్లీ పిలిచాడు. దాని బూడిద అంది బయకు రాబాకు, రాబాకు అంది. ఆ రాక్ష సుడు బూడిదను దూరంగా పోసి వచ్చి మళ్లీ పిలిచాడు. అ బూడిద పెద్దగా మీ అన్నలు రాలేదు. మీ అన్నలు రాలేదు, అని అరిచింది. ఇక లాభం లేదనుకుని ఒక మామిడి పండును మంత్రించి వాకిట్లో పెట్టి వెళ్లాడు. ఇంతలో ఎడుగురు అన్నలు వచ్చి చెలెల్ని పిలిచారు. అప్పుడు బూడిద అన్నది నీ ఎడుగురు అన్నలు వచ్చారు వాకిలి తియ్యి అంది. వాకిలి తీసింది. అన్నలకు నీళ్లిచ్చింది. ఎడో అన్నకు నీళ్లిస్తుండగా మంత్రాల్ద మామిడి పం డును తొక్కింది. విషం ఎక్కి బెల్లి చనిపోయింది. అన్నలు ఏడ్చు కుంటూ ఛెల్లెల్ని బంగారు ఊయల్లో పెట్టి చెట్టుకు కట్టి వచ్చారు. అప్పుడు ఒక టోపీలు అము కునేవాడు చూశాడు. ఆ బెట్టు ఎక్కి ఉయ్యాల దించి కాలు వత్తినాడు. ఆవిషం బయటికి వచ్చింది. ఆమెను పెళ్లి చేసుకున్నాడు. మా అన్నలు ఏరీ అని అడిగింది. బయటికి పరుగెత్తి చూసింది. అన్నలు వచ్చి చెల్లెల్ని దీవిం “ఆ... చారు. చెల్లెలు అన్నల్ని చూసి సంతోషించింది. విద్యార్థి : ఎస్‌.ప్రవళిక వ... 7వ తరగతి, జడ్‌ిపిఉన్నత పాఠశాల, హసనాపురం, రామాపురం చే తల్లిదండ్రులు : వీరనాగమ్మ, రామచంద్ర గ్‌ా 'హెడ్నాస్టర్‌ : ధనలక్ష్మి స్ట నాది సిరివరం అనే పల్లె. మాపల్లెలో వీరన్న అనే ఒక బల మైన మనిషి ఉండేవాడు. వాడు తన కండలను చూసుకుంటూ మురిసిపోతాండే. తనను మించినోడు లేడని మిడిసిపడతాండె. వానిని చూసి అందరూ భయపడాలని వాని కోరిక. పని లేకున్నా “" "అందరితోనూ కొట్లాడతాండే. అడ్డం వచ్చి నోళ్లం దరినీ కొడతాండెి. చానామంది వానికి _ _ భయపడుతూ బయకుతాండిరి. కొందరైతే ఈ బుద్దిలేనోనితో మనకెందుకులేబ్బా అనుకుని (| పక్క గ్రామాలకు పోయి చేరుకున్నారు. ఒకనాడు వీరన్న కండలు చూపించుకుంటూ సంటిపిల్లోళ్లను, వయ సయిపోయిన 'పెద్దోళ్లను తోసుకుంటూ పోతున్నాడు. పైగా వాళ్లను కొడ తాండె. అప్పుడు విష్ణుమూర్తి అనే పక్క ఊరి ఆయప్ప ఆడికి వచ్చె. ఆయప్ప చురుకైనోడు. తెలివైనోడు. వీరన్న అందరినీ కొట్టేది, తిట్టేది, విష్ణుమూర్తి చూసె. వీరన్న విష్ణుమూర్తిని రయ్‌ యాడఊిరు నీది. మీఊరులో రారా కదన రిర్లోళ్టోకుయి

నాలాగా కండలు తిరిగిన మొనగాడు ఉండాడా' అనె. విష్ణుమూర్తి మనసులో “వీనికి బదులు ఎట్టా చెప్పాలబ్బా” తెలివిగా చెప్పాలి. తెలివి వచ్చేలాగా చెప్పాలి అనుకొనె. అయ్యా మీ కండల్ని చూస్తేనే తెలుసోంది. మిమ్మల్ని మించిన మొన గాడు లేడని. కానీ, కండబలంతోపాటు బుద్ధిబలం కూడా ఉంటే మంచి దని అనుకున్నాను గ అన్నాడు. రేయ్‌! బక్కపీనుగా మెచ్చుకుంటూనే గిచ్చుతున్నా వేందిరా అనె. బుద్ధిబలం | అంటు న్నావే, ఎక్కడుందిరా అది! అనె. విష్ణు మూర్తి ఊరిబయట ఒక ఎపబెట్టుకాడికి _(... పిలుచుకుపోయె. చెట్టు కాడికిపోయి ఆ చిటారు కొమ్మన ఉంది చూడు బుద్ధిబలం అని చూపిచ్చ. చెట్టు ఎక్కి నువ్వే తీసుకురాపో అని వీరన్న గదురుకొన. విష్ణుమూర్తి చకాచకా ఎక్కీ అది చాలా బరువు ఉంది. నా చేతగాలా అని చెట్టుదిగె. అయ్యా ! నీ కండబలం చూడాలని ఉంది. దయవుంచి మీరు తీసుకురండి అని చెప్పె. వీరన్న గబాగబా చెట్టు ఎక్కి లేదు గదరా ఈడ అని రెండు చేతులు ఊ పె.పెంటనే పట్టుదప్పి కొమ్మ విరిగి గబాలున క్రిందకు పడె. నడుము, కాళ్లు, చేతులు ' విరిగి. బుద్దిబలమంటే అదేమరి. ఎవరైనా నీతాంటోడు ఆకొమ్మపైకి చేరితే కొమ్మ విరగదా బుద్ధి లేనోడా అని తిట్టి వెళ్లిపోయే విష్ణుమూర్తి. అప్పటి నుంచి వీరన్న తప్పు తెలునుకుని బుద్ధిగా ఉన్నాడు. మా ఊర్లో వాళ్లంతా విష్ణుమూర్తిని బాగా పొగిడినారు. ॥ కఫ ఫీర్హోళ్య పలు అతత 1 3

| బ్‌ | కష్టం, సౌఖ్యం, శ్లేషా ర్ధాలూ స. ఐదారేడుల పాపల్లారా! ం. ఆకసమున హరివిల్లు విరిస్తే అవి మీకే అని ఆనందించే మీదే మీదే సమస్త విశ్వం! మీరే లోకపు భాగ్య విధాతలు!! వక్తల్లాం వదా - కీకీ వాసు, [గ | 1౪

$గిలినిగిది ౧|౬ఓ[ఓ[0ఓఓని కడి! [1బచి ఓల మ... న 1 శాల్టోస్తా' లల న్‌ చు నాం స నటే క. . | మి జేజెలనూ, అబ్బలనూ, మీ అవ్వ్పలనూ, తాతలనూ, మీ అయ్యవార్లనూ, (౯ మీ అమ్మయ్యలనూ అడిగి కతల్ని చెప్పించుకుని మికిష్తమొచ్చిన కతలు ఇష్టమొచ్చినట్లు = . ణి వక పూ రాయంద్రా పిల్లలూ అంటి కడప జిల్లా గవర్నమెంటు, ప్రయివెటు స్కూళ్ల పిల్లొళ్లు కేఏ065 మంది కతలు రాసి గుట్లలు పోసినారు. ! వాటిలోంచి 102 కథల్ని వడపోసి ఇట్లా అచ్చేసినాం. వీటిని చదివినోళ్లకు తెలిసివస్తుంది | మన పిల్లోళ్ల మనసెలాంటిదో! |. మాకు గట్టి నమ్మకం, ఈ కతలు చదివిన పెడ్డోళ్లు తప్పుకుండా వాళ్ల బాల్యంలోకి ఎెళారు. . చిన్నోళ్లు ఈ కతల్లో తదును తాము చూసుకుంటారు.

టీ మవసు ఫౌండేషన్‌ __పపకంపుల 1 ఈుగురర్‌ 0 యము య్‌ మక |. __మెకంవతం | ౨. __పెక్తపైలావజల | ర అ గ్‌ా విడదీసివది లతకి దం | _కరదతా హ్హ ూాంాలో త తనా భక్‌ చెయృవి ప. సం ౧0! _పరిసిి ౧౫౬౯౧౫!