Telugu ఈ దారి ఎక్కడికి - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

“టె క త్‌ క , శ్‌ ॥ ॥ య్‌ గా. క . ఆ ల్‌. | ॥ |. (్నో న + బప జ . ॥ షస | చన న్‌ బికా శీ శ్‌ గ కస శీ లు ఎ ఈ లో క్షా శ. [ ॥ వ. ౩ 7న 1 క శి శ 2 ॥ ఆల ణి క కి శే శ" కు (| | _ శో క త ళీ గ . ట్‌ 1 క్‌ త ళీ ఎ" క్ట ప ళ్‌ ॥ సో ద ళ్‌ 1 క్‌ వ ళ్ళ, శ ః | వా న ఇ ॥ థి య = (| శ | గా శ “| ఇ / గ్‌ శ న! ఇ , ళీ ః శతా | || ఎ జో | ఉక కం (| న్‌ా చం టు గ

1. యు -. జ - గ తి

• | గీ శ! క్ట ఎన టీ క పా య 4 ఆ - ఇ న టీ తి = / బ్‌ ॥ జూ " ల్ల శి " (త శి ర్త ( శా న్‌ నాయన. జ్‌ 1
• జీ. ఇ గే గె ఇ " - సి శ శ్‌ ౩ నొ ఆ . ల శ +! య్‌ ॥ క | | లలా జు జ జ యావే కనక కా ॥ - "| ఎ నళ ై వ నో | న ॥ శ య గా ॥ అక్ష = కా (| ఆ (= శావాాఖా స ॥ = క్‌ జట మ! ” జు శ | * లో . | సం |. గీ శ శక ా ష్‌ క స ్‌ మనన | ఇ ల గ . / నే “శాక ఆ అకా [ . /. జు వ “ఇ మ... న ఇ , 1 1 ఇ మ | ! క = స్తా ఇ కై బా వ ల న త్‌ గళ్ల - శ లి తీ జ. 3 శ ప్‌ టే బ్‌ ఎ ల ల ఓ / క్‌. సీ ల | గ గ్‌ "క్‌ జ ॥ ్‌ [. క్‌ . ట్‌ సాం, వా , నం! కా క న ష్‌ కం లీ * స ॥ ఉ ం నే ర 1 తీ / ల త్‌ _ జ _ బా వ్‌ /] గ గ్‌ ఈ బ్‌ యా | ల్‌. | శీ గ్‌ క్త " క్‌ శ (క క =! | స్టే క ల ఖీ గ! క్‌ టై నని. =. స ఘు. వ వా కీ /. ॥
• నం శన క్‌ అ ర + స . సా న్‌ ( | - టీ వ ఖా - జ వ్‌ స్‌ ( స్త ్‌ | ా త్త ల. / ో ళో వ్‌ ణి చ 1 ః క. కు ళో ల" వ లా దిబం... ్ట న క్‌ 1 14 శ శ = - ఎ టట న్నే స అ _ కో ఫే జ ” అ . యం న్న _ (= ; 1 కా లట... సె య్‌ ఇరా _ టం /. సా య ్త ల్‌ ౧ "| చ క్ష కేక? య్‌ కి లె నా రై గ య. కలే లా జ ట్ట గ్‌ జ మం న క్‌ | ః కి ( న! క్త మ ఖా స్త గ్గ్‌* గాద - య క న [1 క ల బ్‌ జీ జనల ఇ. పం | 51 గోప ల | న న | $ ణా నా | (గ మనే గ. / శా 2 1, న నం. ్‌ ల్‌ ఖ్‌ వె భ్‌ ల న; న టీ _ ్నే గ ళ్‌ క వ గ్‌ చల ఎ పై ॥ | = మ ౨ / భు? 7 = ల 1 - గ్‌ ఆత్త కం ట్‌ - | క్‌ ఏన్‌ మి, నల్ల జ్‌ ే, ఆ ల కం పె ఖా శె ఓ = ఆ శ ॥ జో 1 జ య ల టు శే శే ఇ న చా : ల ్‌ గ్‌ | ల్లి , క్‌ | 1 క్‌ ఖే | = జే ” క్‌. | ౫; ॥ 4 న , శ | గ | గ్‌ శ. | గ లీ జ్‌ = న నాక హు మ. . ఇ లా లా ప ఇ న థ ద , శా? గల 1 క ఎ ॥ జే | జు . జ్‌ గ్‌ క వ క షః | శ ॥ ఆ గ్‌ గ్రా ష్‌ ళీ జ. | ఉం ః శ క జ ఖ్‌ " న క క్‌ శ వ £. క శ స్ట న్‌ ఖా ల! క్ట వ! న క న స 41 న్‌ స్ట - [ శ ఇ శ / క | 1 ు + = ॥ . (-, "క శీ గ్‌ా క... | క మే ఇ చ సా శ టే ఇగ క || క క్‌ ( శ (న్‌్‌ 1 4 ళ్‌ క క " £్‌ / గ. | ల్‌ క్ష లో నం ట్ర | క ఆ మ 0 గ క్ర [ర్‌ ఇ ష్ట్ర వై స. ల జా ॥ | గ | మ | మ జీ (0 వ్ర? అ దే వ న! జ ష్‌ న్‌ ళ్‌ లం పం బ్‌ జ -్‌ ( [౫ జీ / స! ల గం. ఓ ల, న * గ న *౩| 1 శ జా ఖ్‌ ఆత నీ లా ల మ్‌ళ 5: ఆనా 1, మ” శ 1 ॥ + ణ్‌ ఇ మా. క / శ తీ = శ ఆ. ( | న్‌ా స్‌ జ గ మ య వే ్ట న ల్లా నా. (| శ ని /| య = _ వ్‌ శీ , | + 1 జ శా 4 ట్రీ వజ కస న ఇ మ గ మే... (| - శ 1 క తజ | క్‌ ర్‌ ఇ క. ట్‌ ఎ ఇక ర ళా జూ / ప టీ కం క్ష = ళ్‌ " / ॥ సా కః ఈ నే!

• ॥ |. 1 వ జీ న వ్‌ శ న్‌ా. - ఇ _ త్త పో ఆజా త్‌ అ న్‌ శ యక్‌ | | (ఏ శ “ ఫై ఆ జ శ శ క ॥ చ జీ. | క | ఈ న. న! శ న క ల జ్‌ గ శ్‌ క్ట వా ॥ (క = న | నో క గ , థి 1 | ఒం య ఐల్‌ వా శ్‌ య ? వ శః తో | | | ఇ రా క శ శ వాం య? క్ష చ్‌ 1 నాన్నా జ ల +! ॥ మ వ క్‌ , మ. | ఖీ జా . గ ( శన ౫ టం | | శ్‌ క్ష + ( (క. జా ॥ న ర / ఇ టు ' న. || | |. | శ్‌ | చ సఖ "న ఇగి ఏ” | కీ లైల ఇ ఉస రీ అ (1. మ షీ - -.! ॥ 1కి ల - జ వ్‌ జీ . || ం గ న! . అం |? జో ఖే క వా ఖ క్యా ల్‌ గ ౧. వ ] / శి. ॥ _ చ గ = . ణి ॥ ల వెద | ఖ్‌ 1 వా శ స | ఆ (] | ల | | , వ. _ ల లక | శ. ల ఫీ ॥ ళీ !! = . నలా డె కీ టం క. | | . టా! | - . చై ్‌ | య ౧. త్త | ' న్‌ త్‌ * ఎ" ల , క వ | క్‌ శ , | లొ ఎ వయ్యా! క ఎ / న " ఇ క్ష క్‌ | నా ఇ | ॥ అజ త. క ॥ | న్‌ - 1 ఎ వ. | య (1. మ్‌ బ్‌ | గా ౮ | గా | శీ ా ॥ | శ్‌ ఆజ్‌ | వ! ఆ రం . క క క్‌ నా [ | ్గ్‌ ఖు క్షీ నజ శ అజా” శ _ క , ఇ గ్‌ _ ఆఆ రాన ॥ క్ష శ్ర ॥ | | జ్‌. 2 శి... జజ. 1 (| న , , [3 వం అ గా ఎవ జ క్‌ ల్‌! | ఇ ఫై జగ * ఖ్‌ శ న్‌ గ్‌ గా అతా వ. ఆ ల బ్‌ శ న్‌ | | గ || - న [| /' (౮ స్ట 7 ఆజం ఆ శ్‌ ల పవనానే న | న ఇం శే | & ల గ ళీ _ | ఇ | / జ్‌ జర్‌ 1" జ జ్‌ గ్ర . ; ఇ కి ః గ్‌ " జా _ , హై నా జు ం! మం ్‌ “| గ్‌ సే తీ శ ణే ” ? " క జ శ ॥ ఆ _ . వ ల క్స్‌ న ఇ! గ్‌ గ్గ | ః/ ( ఉం శ జే య నై ॥ వ _ ( ః = కా + ల ప్రే క ఖి - = స్ట వ మ రౌ త్త ల ( క / కే న || ఆక్‌ -7 నీ శ కా + ల _ కే ఈ ఇ ల్‌ / లు నై ౨. గ్‌ న. ॥ | నన! ఆ న్‌ (1 శ యె శ్ర ॥ శి . ఖ్య ీ అ. ఇ 7 _ డై జ. | ా శే - ॥ 1
• “జై క ం ఆజ శ ల - అ ళ్‌ క శ న్నా శ | || జ “తాకా న య్‌ రా న్‌! | | జ | | జ్‌ ఎ ఓ (. క అణ / = . = ట్ర. జ ల. నాల ఇ న (| (_ య! ( . ల ఇ పనా. న్‌ా వ క. ష్‌ ! అ గ్‌ .. చా య - సే కంల వా శే. క్షే ర్ట ే న. . న. ల . శ ౫. వ ఛ్‌ | టో . ఓ త్న చ నా న్‌ న్‌ న్‌ శ న 1 గ్‌ శ | లా కి ఇ , 2 స్ట వ్‌ ౯ ఆల శీ న, త్మ శే ఇక... ంా ్‌] “త్త ణ్‌. / .

• అ లా “ న లలా య అక ఆ! జాక్న (| పు. కి అవ క్ట ( / నా లు = . వ / " ఓ శ త క్‌ + జ లే ట్‌ ఎన క శే హా] ॥ క్‌ త్‌ సల కక ఈ టే శని క స క్‌ ల తా ఎత. నీ ల ॥ క స "జీ ద్ర ఖే ల్‌ = టె? లా ం ష్‌ లలాట ల్‌" క్‌ తలా ఖో ఛ స సరా క్త | జో. తే (౯ అక్ష.” ఎ న. వ కు మ. చా | బ్‌ కా ్ట .. ళా ఫల క్‌ు 4 న. ! ॥ గా షీ శీ వ్‌ చా ఖే మ మ దు క | కాలా? న్‌ య పా లా లా ణా నా మే “అ లి న = ల న త నక కో వవ! 1 - శ ్‌ ము ల . | కసా న క క, అ 7 న ॥ అపళ వ యా క / ఇ జీ న! నభ. “కా ర శే క్‌ లీ జతే ౯ శా! | కా షు నన్న అ [గాం న. | య. శ్‌ ణా రా - | " (స! లా అ = క్‌ | ల 1 "జ్‌ క న! అకక, గా శ వే / 11కి లీ థ న / లే ఎ శ క్‌ 6 క + న్న న సి క; రన శక్‌. ల తగ్‌ 1 నం (| జ్య + ద్ర న. ల టు ౧ ఈ ము = జో =” కాం ॥ ఇ చా - గ లు! ల్‌ క “శ. వ న్న | గానా, ప నల మో . కే 12 నన అ ॥ ల్‌ ॥ ౮ జ్‌ శు ఉన ॥ ఇ . ౧. ౫, మ... త న కా ౫ క స్‌ చే చ _ గ షం | మ బా త న - హ్‌ = తౌ గా లీ తే న కా వ్య ణ్‌ సాక చా ౯ ను. | _ జ ' కి న్‌ క /. ॥ నై క. ళా ౫ లు | న్‌ ల మా నో , చ చ + ము క్‌ త! న. వ శి ఛీ గా న్‌ శా ర్ట్‌- 4 _ ఠి క్‌ జ తారం ” కూ న ఆలీట్టి _ ఇ యా భౌ తాం. వం 1 ॥ |. వ్‌ నన ప అ ఆ!!! ఆం 4 క్‌ ల్ల క్ష్‌ ” జి క. ల ” గ్‌ జ శె ్లీ న. శ ల. శ. - క ప్ర జ క ్‌ * ౭ . న. [ జో ఒ షస శ న నా జ షే | శా జ జరా , లయ (ఇ వ శ -్‌ , జ్య ఈ అ ( క (| లే జై సా మ్య్‌ . ॥ అ ॥ అతి, అ నా జ క 4 య" ” జే పా ఇ తొ శా = * ళా ఇ తో ఇ + . శ్‌ , ఓ ఇ " స! థ్‌ ళ్‌ ళీ = ల క్రై న థి " ఛి వ. స! నేక క జీ ళా " లా కా లీ ళా ॥ న = అ న్య శ ॥ 7 త” భా | ళ్‌ ఆ న ఎ శ్‌, ే గే ః = ఇ న శ బ్‌ జ లి క్ట న. ॥ గ. | / ఆ ఇ ॥ శ క ॥ శ్‌ ం ౯ ఖం | థి గ 4 లం ఓ శ + ట్‌ శి ఖీ న ష్‌ ళ్‌ ' స ళ్‌ కా. మ న ఈ గ లా లొ స అస్త న్‌ * నే సా

• రూ తి జు. ॥ జు ల్‌ ఇ జ్‌ క + స్ప కా శస ౯ ల | + -గి జూ క్‌ జ మలల జ క అన 2 న మై. | అం కాంచన యు తా వ్హ ఉం, క్‌త్న | షి - జ ం మ న్‌ క ళీ స ” న. క్ష | | ॥ కా , “ఇ ల ల ఆ ॥

• _ కక కా ఇ మె నే ఫో య 4! జ *ః ల వస

ఈ దారి ఎక్కడిక (జీవన “చిత్రాల' కదంబం) ౧:3. ఈశ్వరి ర్‌ తెలుగు సమితి (రిజిస్టర్‌)

(౮/0 లిటరసీహౌస్‌, ఆంధ్ర మహిళా సభ కళాశాల (వాంగణం ఉస్మానియా యూనివర్సిటీ రోడ్‌, హైదరాబాదు - 500 007.

ఈ దారి ఎక్కడికి? జీవన “చిత్రాలు కదంబం కీప్‌ గీ సీక్‌ సిస్‌ [గ [15112 శ 0010011200 0 60౪2 - 0107011812 షాం163 0011566 18 ౪25043 10232163 వి కె. ఈశ్వర్‌ ( గీలర101 = | (0 (ప్రధమ ముద్రణ : 2006 వ. రి వెల రూ 60/- యయ శిల! టా న 2072 ఉ 4001047 1 ౧ ౧ క ఉర 012 సిలడ0112 52012 0 ౮ 016, ౧1౪7010 ౧2౧0, 0/డల1026 ౨00 007 ఉంళల య120 : శుం2002 ఓ210101001 ల/౧;౧౧౧౭ కె]01027201645 ౧౫౭8 1 1206, రేల2026. శో/లి/ం౮/04 €) "1210202 ఏణ001161 0/0 1౬16620౪ 0056, గుడే ల2046 - 500 007 07/65 (6౪౧//260/6 6౯ "01020 102161 అ /0 111420) ంటం6, కురేల2026 - 500 007/6+ దసళ్రంరాల. | యా టి | ౪132222642 క001.0896 (4) 32 [ల గ 9206500060 స/ర0ల19026- 500001 | * ని ౦.0 లేం న్న / | ల్‌ నో కొిం్స252ీట1 పిం0! 110056 తొలి పదరో డ్‌ ” 1-1-187/1/2, 0113640210 0ల౫016 - 5 స టా పొట్టిశ్రీరాములు. తెలుగు విశ్వవిద్యాలయం, హైదరాబాదు నారి పాక్షిక అర్ధిక సపోయంతో ము(ద్రితం,.

ఆకాంక్ష

బి. కె. ఈశ్వర్‌ నాకు చిరకొల మిత్రుడు 18973 ప్రాంతంలో ఆయన చందమామ [గ్రూపువారి పత్రికా వ్యవస్థలో జర్నలిస్టుగా పనిచేస్తున్నప్పుడు నేను మా పత్రిక 'విజ్ఞాన ప్రగతి' అనే సైన్సు మాసపత్రికకై ఒక వ్యాసం కూడా రాయించాను. అప్పటినుంచీ ఆయనతో సన్నిహిత మైత్రి ఏర్పడింది. బి కే ఈశ్వర్‌ హైదరాబాదు తరలి వచ్చిన తరువాత ఆయన రచననైపుణ్యాలను మా లిటరసీహౌస్‌ ప్రచురణల్లో వినియోగించుకోవడానికి సహకరించమని కోరగా ఆయన అంగీకరించి ప్రస్తుతం మా సంస్థలోనే ఉంటున్నారు

ఇక ఈ పుస్తకం గురించి: శ్రీ ఈశ్వర్‌ అప్పుడప్పుడు వివిధ పత్రికల్లో వివిధ అంశాలపై ప్రతిస్పందనగా రాసిన వ్యాసాలు ఈ పుస్తకంలో వొందుపరచబడ్డాయి. ఈయన రచనల్లో చదివించే శక్తి ఉంది. ఏ విషయాన్నైనా ఆసక్తితో ఒంటబట్టించుకొని మరీ రచనకు పూనుకునే వ్యక్తి శ్రీ ఈశ్వర్‌ ఉదాహరణకు తెలుగు భాషు గురించి నేటి తరం ఎలా తప్పుదోవను పడుతున్నదో “చెయ్యెత్తి జైకొట్టు శీర్షికలో పొందుపరచారు. వాస్తవానికి ఇంగ్లీషు భాషలో వర్ణక్రమానికి (స్పెల్లింగ్‌) ఇచ్చిన ప్రాధాన్యతను ఇవ్వడానికి మనం అంతగా ఇష్టపడము,. దానికి కారణం మన తెలుగే కదా అనే నిర్లక్ష్యం ఇటీవల, మాట్లాడేటప్పుడు రాసేటప్పుడు మహాప్రాణాలు, వత్తులు పట్టించుకోవడం మానేసింది తెలుగుజాతి ఇది ఇలాగే కొనసాగితే ముఖ్యంగా పిల్లల్లో తెలుగు భాష లుప్తమైపోయే ప్రమాదం పొంచి ఉందని (గ్రహించాలి.

శ్రీ ఈశ్వర్‌ ఇటువంటి మరిన్ని రచనలు చేసి తెలుగు సమాజానికి అందిస్తారని అకొంక్షిస్తూ.... హైదరాబాదు (బుడ్డిగ సుబ్బరాయన్‌) తొ

1 తక్‌ ఖీ. సంర టాటీ

24 ఫిబ్రవరి, 20046 గలార్హైన్‌ సంబ ల

దారి మొదలైన తీరు!

మన దేశంలోని దారులన్నీ సాఖీగా సాగవు ఎక్కువ దారులు ఎగుడు దిగుడుగానే ఉంటాయి. ఈ దారుల్లో ప్రయాణం చేస్తూ, రాతకోతలు (కోతలు అంటే అపార్ధం చేసుకోరాదు, 'ఎడిటింగ్‌' అని అర్ధం చేసుకోవాలి) మొదలు పెట్టి, అప్పుడే నాలుగు దశాబ్లాలైపోయింది. ఈ సందర్భంగా ఒక్కసారి వెనక్కి తిరిగిచూస్తే..

ఆరంభంలో 'జయశ్రీ* రామమోహనరావుగారి ప్రోత్సాహంతో చెన్నె నుంచి వారి పత్రికలకు రాయడం, తర్వాత చందమామ పబ్లికేషన్స్‌ (చెన్నైలో శ్రీయుతులు కొదవటిగంటి కుటుంబరావు, దాసరి సుబ్రహ్మణ్యం వంటి పెద్దల సాన్నిహిత్యం; వి. విశ్వనాధరెడ్డి, రావి కొండలరావు గార్ల ప్రోత్సాహంతో “విజయచిత్ర, “వనిత పత్రికల్లో పనిచేస్తున్నప్పుడు వివిధ రంగాలకు చెందిన ప్రముఖులు బి.ఎన్‌రెడ్డి, మృణాల్‌సేన్‌, ఉత్పల్‌ దత్‌, ఓంపురి, సి రామచంద్ర, శ్రీశ్రీ ఆరుద్ర, డి.వి. నరసరాజు, పాలగుమ్మి పద్మరాజు, ఆత్రేయ, ముళ్లపూడి వెంకటరమణ, మార్మస్‌ బాక్టి, మాధవపెద్ది గోఖలే, ఘంటసాల వంటి ఎందరో (ప్రముఖులతో సంభాషించగలగదడం; జర్నలిస్టుగా, కధా రచయితగా రావిశాస్త్రి, కాళీపట్నం రామారావు, రావూరి భరద్వాజ, భరాగో, పులికంటి కృష్ణారెడ్డి వంటి పెద్దలతో పరిచయాలు, దేవీ (ప్రియ, దర్శకులు బి. నరసింగరావు, దా॥। పి ఎస్‌. గోపాలకృష్ణ, (ప్రొఫెసర్‌ రామవరపు గణేశ్వరరావు, జి సి. జీవి, “వారాహి, ఉప్పల నరసింహం, టి.వి సుబ్బయ్య వంటి మిత్రులతో సాన్నిహిత్యం . ప్రముఖ రచయిత్రులు వాసిరెడ్డి సీతాదేవి, మాలతీ చందూర్‌, *“లతి, ఉషారాణి భాటియా, సి. సుజాత మున్నగువారి ఆదరాభిమానాలు పొందగలగడం, కళాప్రియులు వి.ఎకె రంగారావుగారు, “కళాసాగర్‌ సుభాన్‌ గౌరు వంటి పెద్దలతో వాదోపవాదాలు చేయగలిగే చనువు, 'నాలో నేను" రచనలో భానుమతి, 'ఆంధ్రప్రభిలో వెలువడిన “మొగలిరేకులు” సీరియల్‌కోసం “'మావుకారు' జానకి, ఇంకా అంజలీదేవి, జమున, శారద, వాణిశ్రీ, జయలలిత వంటి మరికొందరు తారామణుల జీవిత ఘట్టాల 'విజయచిత్రీకరణ'... మహిళా దర్శకులు భానుమతి, సావిత్రి, విజయనిర్మలలను సమావేశపరచి, గోష్టి నిర్వహించడం, షబానా ఆబ్బీ = విజయశాంతిల సమావేశం, జయబాధుది చం(ద్రకళల ఇష్టాగోప్టి... వంటివి తరచుగా జ్ఞాపకానికి వచ్చే కొన్ని విశేష ఘట్టాలు!

ఆ తర్వాత డా, ఎమ్‌. కరుణానిధి, మురసోలిమారన్‌గార్ల పర్యవేక్షణలో “ముత్యాల సరం” వారపత్రికకు (ప్రముఖ సంపాదకులు వాసుదేవ దీక్షితులుగారి

ప్రోత్సాహంతో “ఆంధ్రప్రభ డైలీకి పనిచేయడం మరో విభిన్న తరహా అనుభవం సీనియర్‌ జర్నలిస్టు కె. వాసుదేవరావుగారు 'సుప్రభాతం'లోను, ఆ తర్వాత “ఆంధ్రప్రభ దైలీలోను, అలాగే విశాలాంధ్ర మేగజైన్‌ ఎడిటర్‌ ముత్వాలప్రసాద్‌గారు నేను చూసిన జీవిత సత్యాలను నిర్భయంగా రాయడానికి ఎంతగానో దోహదం చేశారు.

ఇక కధా రచయితగా నేను రాసిన మొదటి కధ 'మానవుడు కు 'ఆంధ్ర విశ్వసాహితి” వారి ప్రధమ బహుమతి లభించింది. ఆ సందర్భంగా అప్పటి గవర్నరు పట్టంధానుపిళ్లై చేతుల మోదుగా బహుమతిని అందుకోవడం ఓ అనుభవం. ఆ కధను ప్రముఖ హిందీ రచయిత ఇబ్రహీం శరీఫ్‌ హిందీలోకి అనువదించారు. అది చదివిన స్ఫూర్తితో మరో ప్రముఖ హిందీ రచయిత రమేష్‌ ఉపాధ్యాయ ఆ కధను 'భారత భాగ్య విధాతా పేరుతో హిందీలో నాటకంగా మలచడం (అదీ పుస్తకంగా వెలువడింది), అది ఉత్తరభారత దేశంలో అభ్యుదయవాదుల ప్రోత్సాహంతో వీధి నాటకంగా ప్రాచుర్యం పొందడం . ఇవన్నీ నాకు చాలా ఆలస్యంగా తెలిశాయి. ఎప్పుడంటే....

నేషనల్‌ బుక్‌ ట్రస్ట్‌ (న్యూఢిల్లీ) వారికి కె పి. కేశవ మీనన్‌ ఆత్మకధను తెలుగులోకి అనువాదం చేస్తే (గడచిన కాలం),ఆ రచన 1997లో ఉత్తమ తెలుగు అనువాదంగా కేంద్ర సాహిత్య అకాడమీ అవార్చు పొందడం మరో అనుభవం. ఢిల్లీలోని “తెలుగు సాహితి” కార్యదర్శి, ప్రతిభగల రచయిత అయిన రామవరపు నాగణేశ్వరరావుగారు ఢిల్లీకి తెలుగు రచయితలు, కళాకారులు ఎవరు వచ్చినా, తమ మిత్రులతో కలిసి ఆత్మీయంగా సభలు ఏర్పాటుచేసి, వచ్చినవారిని సత్మ్కరిన్తుంటారు అలా వారి ఆతిధ్యాన్ని స్వీకరించిన సందర్భంలోనే 'మానవుడు' కధ - *“భారత భాగ్యవిధాతా' గా సాధించిన విజయాల గురించి తెలిసింది. రాసిన కధలు తక్షువే అయినా, ఇలాంటి అనుభవాలు ఎప్పటికప్పుడు నూతనోత్సాహాన్ని కలిగిస్తుంటాయి.

డా; ఎ రశథఎరామిరెడ్డి, డా రమానాడ్‌గార్హ 'ప్రోత్సావాంతో “'హృదయాంజలిచిత్రానికి మాటలు, పాటలు రాయడం, “ఈనాడు టెలివిజన్‌ లో పనిచేస్తుండగా, ఆ సంస్ద మేనెజింగ్‌ డైరెక్టరు, ప్రముఖ రచయితా అయిన సుమన్‌ గారి ప్రోదృలంతో 'జ్వాలి సీరియల్‌ రాయడం... కూడా మరపురాని అనుభవాలు.

ఇక గౌరవనీయులు, 'లిటరసీహౌస్‌” కార్యదర్శి బుడ్డిగ సుబ్బరాయన్‌ గారి గురించి ప్రత్యేకించి చెప్పాలి. ఎవరిలోనైనా కాస్త “స్పార్క్‌ ఉందంటే, వారిని (ప్రోత్సపొంచి అదరించడంలో ఎప్పుడూ ముందుంటారు అలా ఆయన ఎంతో మందికి చెయూతనిచ్చారు వారి ప్రోత్సాహంతోనే 'లిటరసీహౌస్‌' కు నేమ ఉడతాభక్తిగా సేవచేసే అవకాశం కలిగింది అంతేకాదు, ఈ పుస్తకాన్ని “తెలుగు సమితి' ద్వారా వెలుగులోకి తీసుకురావడానికి

పూనుకోవడంతో పాటు, ఆదరాభిమానాలతో తమ 'ఆకాంక్షును వ్యక్తం చేయడం నాకెంతో ఆనందాన్ని కలిగించింది,

'ఈ దారి ఎక్కడికి?” పుస్తకానికి పొట్టి శ్రీరాములు తెలుగు విశ్వవిద్యాలయం వారు కొంత ఆర్టిక సహాయం అందజేయడానికి అంగీకరించినందుకు ధన్యవాదాలు

ఇక ఈ పుస్తకాన్ని ఒక రూపానికి తీసుకురావడంలో, నా వెన్నంటి ఉంటూ దీన్ని సుసాధ్యం చేసిన మిత్రులు ప్రముఖకవి తాళ్లపల్లి మురళీధర్‌గౌడుగారు ..

పుస్తకాన్ని అందంగా తీర్చిదిద్దిన నామాల వీరవెంకట అనంతలక్షిగారు, డి టి,పి చేసిన చేరాల పుష్పలత .

“పుస్తకాలు చదవడం, ఈ పత్రికలకు అదీ ఇదీ రాయడం... ఎందుకీ గిట్టుబాటు కాని పనులు...” అంటూ ఆఖరుకు *ఈ పుస్తకాలు ఇంట్లో ఉండడం కూడా దండగి అని భావించి వాటిని తగలబెట్టడమో లేదా బరువుకు వేసెయ్యడమో చేసే చదువుకున్న 'మహా నారీమణులు' కొందర్ని చూశాను. కానీ తను అంతగా చదువుకోకపోయినా - నా చదువుకు, రాతలకు, నా వుస్తకాలకు ఎలాంటి ఆటంకమూ కలిగించకుండా... ఆ విధంగా సహకరించిన సతీమణి సత్యవతి..

(ప్రలోభాలకు గురయ్యే అవకాశాలుంటే, విలాసంగా బతకవచ్చుననుకుంటే, కుటుంబ సభ్యుల ఒత్తిడికి లోనై 'అడ్డదార్లు' తొక్కేవారుంటారు కానీ సరైన దారిలోనే వెళ్లాలి, సక్రమ మార్గంలోనే సంపాదించాలనే వాదన ఆమోదించి సామాన్యంగానే జీవించడానికి అలవాటుపడి, అలా నాకెంతో ప్రమోదాన్ని కలిగించిన సంతానం . చిరంజీవులు పద్మప్రియ, సుమలత, (ధేమ్‌చంద్‌ ..

నా యాత్రలో... మరెందరో మి(త్రులు, సహ పాత్రికేయులు కష్టసమయాల్లో చేదోడువాదోడుగా నిలిచారు ఇలా నన్ను ఆదరిస్తూ వస్తోన్న వీరందరికీ ఏం చెప్పాలి? కృతజ్ఞతలా...? అది చాలా చిన్న మాటలా ఉంది ఇంకా ఏదో... ఏదో... అదేదో నాలోనే ఉంది. దాన్ని నిండుగా నా హృదయంలో ఎప్పటికీ భద్రంగా దాచుకుంటాను. ఇక ఈ దార్లో నా పయనం ఇలా కొనసాగుతూనే ఉంటుంది! సెలవ్‌!

29, దుర్గానగర్‌ కాలనీ మ్‌ పంజాగుట్ట, హైదరాబాదు - 82 (00 శక ఫోన్‌ 040-23412559 (బి.3. ఈశ్వర్‌)

అండి సమర్చణ “బతుకు - బతకనివ్వు - ఇది కొందరు అనుసరించే మార్గం. కొందరు తమ సుఖాల గురించే తప్ప ఇతరుల దుఃఖాల గురించి ఆలోచించరు. ఐతే, వాళ్లు ఇతరులకు హాని చెయ్యరు. అంతవరకూ ఫరవాలేదు కానీ కొందరు తమ సుఖాల కోసం ఇతరులను దెబ్బ తీయడానికి వెనుదీయరు కొందరు - ఇతరులను దెబ్బతీయడం ద్వారానే తమ సౌఖ్యాలను సాధించుకుంటారు. ఇంకో తరహా వ్వక్తులుంటారు - వాళ్లు, ఎవరు ఎలా పోయినా సరే - కొన్ని తరాల పాటు తమ వాళ్లు సుఖసంతోషాలతో బతకాలని, అందుకోసం జీవితాంతం అదీ ఇదీ కూడబెడుతూనే ఉంటారు. ఇలాంటి మనుషులుండే ఈ లోకంలో.... సుఖంగా బతకడానికి అవకాశాలున్నా కొందరు సౌఖ్యాలన్నీ వదులుకుని, ఎ స్వార్ధమూ లేకుండా బాధా సర్పదష్టుల బాగుకోసం అహోరాత్రులూ (శ్రమిస్తూనే ఉంటారు. వాళ్లున్న క్షేత్రం ఏదైనా, ధ్యయం మాత్రం ఒక్కటే. నిర్భాగ్యుల చీకటి జీవితాల్లో దీపాలు వెలిగించాలన్నదే ఆ మహానీయుల ఏకైక ఆశయం. ఆ ఆశయ సాధనకోసం వాళ్లు పోరాటాలు సాగిస్తూనే ఉంటారు. మనిషికి, మనీషికి మధ్య ఉన్న తేడా అదే! అందుకే అటువంటి మానవతామూర్తుల స్మృతికి భక్తి పూర్వకంగా ఈ పుస్తకాన్ని సమర్పించుకోవడం తప్ప, నాలాంటివాడు ఇంకేమివ్వగలడు? వీ, కె. ఈశ్వర్‌

ఇదీ దారి!

వసుధైక కుటుంబం ఎవరికీ వద్దా? 1 అంతా 'దైవి లీల! ర ఈదారి ఎక్కడికి? త ధనమా? గుణమా? 00 “'దేహమును' ప్రేమించుమన్నా! 6 లంచాసురులకు కీర్తి కిరీటాలు రా మాట్లాదడమూ ఓ కళే! 10 _ "పెద్దలకు" మాత్రమే" ర్‌ మన టివి = టెల్లూజనటి వి! గట 'తారా జకీయం ఠా మంచి పుస్తకమే నిజమైన నేస్తం 16 “'పులిధరాజా' ఎవరు? 0 జగమే మాయ 18 4నక్రిలీ మనుషులు 11 అలజడి మా జీవితం ఏ%4 ఈ మూఢత్వాన్ని నిరోధిచలేమా” 108 విలువల వలువలు తొలగించకంది 26 వార్తల్లోని వ్యక్తి 105 ఇదేనా బాలలకిచ్చే బహుమతి? 25 భృజించదానికి భజించాలా? 107 అంతా 'మామూలే' 50 _ శ్లత్రి బీరకాయలో నెయ్యి 109 ఎవరిపిచ్చి వారికి ఆనందం! వ్‌! ఏ “దినం” ఎవరికోసం? 11 ఎవరిదారి వారిదేనా?” రి శలాపోసన జరి పరాలి! ర గం లరీదు మ్‌

విమర్శించడం నేరమా? | మనీ మేక్స్‌ మెనీ ధింగ్స్‌! చే శ్రీలమా... అంటే ఏమిటి? 7 న్యాయవ్యవస్థకో ప్రశ్న ఉ2... మైకాసురవధ 1 మాటంటే మాటే! జేసి హెహె నాయకా ల! “పతి నాయకుడే' నాయకుదైతే!? శీర్‌ ఇదో ' కల్తీ ప్రపంచం 1 కూసే గాడిదలు శ/ నిజం చెప్పడం నేరమా? 125 దీపం పురుగుల కధ శ్రి టౌనులో ఏముంది? లా అంతా 'వేషం) లోనే ఉంది! ర్‌ నోరాటమా? పలాయనమా? న! భవిష్యత్తు ఎక్కడుంది” రస్‌... ఏది వ్యక్తిగతం? 134 ఫ్ర ఫర్‌ ఆల్‌ ర ఆకాశానికి నిచ్చెన క్షేటో/ ఉన్నమాటంటే ..! 59 ర్‌ భే దా? నా యువతరం కదిలింది... ఎక్కడికి? _ 61 కమ ్చొకం ఇదా: సర్దుకుపోదాం .. రండి! ర రాజకీయవాదులందరూ మోసగాళ్లేనా? టే అలవాటులో పారపా ట్లు రర నవ్వించే నాయకులు టి దూరపు కొండలు గ7 'మురా! మేస్తీలు - ముష్టి యుడ్డాలు. 1ట్‌ 'ముసుగు' మనుషులు 70 కప్పుచేసి పప్పు కూడు 147 గల్లీ నుండి ఢిల్లీ వరకూ... 738 ఎక్కడుంది అవినీతి? 0 చేయెత్తి జై కొట్టు 76 ఇడియట్‌ బాక్స్‌'కు తాళం వేసేదెవరు? 12 'విగ్రహ' పుష్టి 79 పడగవిప్పిన విషసర్పాలు 54 నిజమైన హీరోలు కా(రా)వాలి! 82 దేవుడితో లావాదేవీలా? మే5ర్‌ తిట్లే ఆశీర్వాదాలు 84 ఏది నిజమైన భక్తి? 180

గ

వసుధైక కుటుంబం ఎవరికి వద్దా?

రచయితలను స్తీ, పురుషులుగా విభజించడం సరైనదేనా? అనే అంశం హైదరాబాద్‌లో జరిగిన అఖిలభారత రచయిత్రుల సదస్సులో ఉత్పన్నమైనదంటే, అది చెప్పుకోదగ్గ విషయమే (ఇదివరకు 'యాక్టర్‌, 'యాశ్టైస అనేవారు. ఇప్పుడు నటించే స్త్రీలను, “యాక్టర్స్‌” అనే వ్యవహరించడం గమనించదగ్గ అంశం.) మరో రచయిత్రి అయితే ఒక అడుగు ముందుకు వేసి “అసలీ ప్రీ వాదం ఏమిటి? స్తీ వాద రచయిత్రి అనే 'లేబులొ తగిలించుకోడం ఏమిటి? ఇదంతా నాకు పరమ చికాకు!” అని బహిరంగంగానే తన అసహనాన్ని వ్యక్తం చెశారు. ఇది ఫెమినిస్టులకు, ఫెమినిస్టు రచయి(త్రులుగా పేరున్న వారికీ ఇబ్బంది కలిగించే విషయం కానీ విశాల దృక్పధంతో ఆలోచిస్తే, ఇలా అందరూ ఎవరికి వారుగా తమకు తామే తరగతులుగా విడిపోవడం, 'మా సమస్యలను పరిష్కరించుకోవడానికే ఇలా చేశాం” అని సమర్ధించుకోవడం చాలా అసమంజసంగానే అనిపిస్తోంది.

ఓ రాజకీయ పార్టీ - సైద్ధాంతికపరమైన అభిప్రాయ భేదాల వల్ల రెండుగా చీలిపోతే, దానికి ఒక అర్ధం వుంది. కానీ ప్రజా వ్రేయస్సు, సామాజిక పురోగమనం, సాంఘిక న్యాయం వంటి అంశాలపై సమదృష్టితో అందరూ కలిసి వోరాడదవలసిన సమయంలో - ఎవరికి వారు విడిపోతూవుండదడం, ఎలా సమంజసం? అనే అంశాన్ని అందరూ ఆలోచించాలి.

విద్యార్ధి దశలో పిల్లలకు కులమత ఖేదాలు - ఒకరిది అగ్రకులం, మరొకరిది వెనుకబడిన తరగతి అనే తేడాలు - ఆ పనీ మనసులకు తెలియకూడదని, మనుషులంతా ఒక్కటే అనే ఆదర్శవాదం వాళ్లకు చిన్నప్పటినుంచీ అలవదాలని పెద్దలు వేదికల మీద గొంతు చించుకుని ఉపన్యాసాలు ఇస్తారు. కానీ అడ్మిషన్‌ ఫారాలలో ఆ కులాల ప్రస్తావన వుంటుంది! ఇక ఎన్నికల సమయంలో అయితే - అభ్యర్థుల ఎంపిక ఇంకా కులాల (ప్రాతిపదికపైనే జరుగుతూ వుండడం ఎంత దారుణం? అలాగే పదవుల పంపిణీ కూడా ఈ అంశం ఆధారంగానే జరుగుతోంది. దీనివల్ల నిజంగా సమర్భులైన వారు నిరాశా నిస్పృహలకు లోనుకావడం, దేశ (ప్రగతి చి.క. ఈశ్వర్‌ాలాలాలాలాాాతతతతతతాాా క్ష

కుంటుబడదడం జరుగుతోంది. మనమింకా “అడ్వాన్స్‌ కాలేదు కాబట్టి, వెనకబడిన వారిని పైకి వీసుకురావదమనె విషయంలోను, పెళ్ళీ సంబంధాల విషయంలోను వాటి ప్రస్తావన తీసుకురాక తప్పదంటే, కొంతవరకూ అర్ధం చేసుకోవచ్చు కానీ కులానికో సంఘం, ఆ సంఘానికి ఒక పత్రిక, ఆ పత్రికలో ఆ కులంవారి రచనలే ప్రచురించడం... వంటి ధోరణులు పెరిగిపోతూ వుండడం చూస్తున్న యువతరానికి “మనుషులంతా” ఒక్కటే' అనే ఆదర్శవాదం ఎలా పట్టుబడుతుంది?

మనకున్నవి రెందే రెండు తరగతులు వున్నవాడు - లేనివాడు, దోపిడీ చేస్తున్నవాడు - దోపిడీకి గురవుతున్నవాడు: ఈ ప్రాతిపదిక మీద సామాజిక న్యాయంకోసం పోరాటం జరగవలసిన సమయంలో, ఇన్ని విభేదాలతో మేధావులు, నాయకులే కీచులాడుకుంటూ వుంటే, ఇక యువతరానికి స్పూర్తి ఎలా లభిస్తుంది?

పెట్టుబడిదారీ సంస్కృతి జనాన్ని చైతన్య రహితులుగా చేసి, సమాజాన్ని మత్తులో పడేస్తూ వుంటే, రచయితలు, కళాకారులు, సామాజిక న్యాయానికి, సమ సమాజస్థాపనకు నిబద్దులైన వారు ఏంచేయాలి? కలిసికట్టుగా ఈ వ్యావార విష సంస్కృతిని ఎదిరించాలి. (ప్రజా చైతన్యానికి ఎటువంటి చర్యలు అవసరమో, అవన్నీ చేపట్టాలి అసలు (ప్రజాభ్యుదయానికి దోహదం చేయనిది కళ ఎలా అవుతుందనేది ఈ రకరకాల “లేబుల్స్‌! ధరించినవారు ఆలోచించాలి.

ఒకరు నేను దళిత రచయితనంటే, మరొకరు నేను స్రీవాద రచయితనంటే, ఇంకొకరు నేను అత్యాధునికవాద రచయితనంటూ... ఇలా “బ్రాంద్స్‌ పెరిగి పోతున్నాయి. సామాన్య పారకుడు - 'కదిలేదీ - కదిలించేదీ అయిన రచన చదివినప్పుడు ప్రేరణ పొందుతాడు కానీ ఈ “బ్రాండ్స్‌ గురించి అతనికి ఎలా తెలుస్తుంది? అసలు తెలియవలసిన అవసరం ఏముంది?” ఉత్తమ సాహిత్యం - రచనా సాయిని బట్టి ప్రజల హృదయాలలో నిలుస్తుంది కానీ ఫలానా రచయిత ఏ “గ్రూప్‌” నకు చెందినవాదనే అంశాన్ని బట్టి కాదు కదా!

అందువల్ల పీడితవర్గం జీవన ప్రగతికి - ఎవరికి వారు తమకున్న పరిధుల్లో ఏం చేయగలమనీ ఆలోచించి, అందుకు వీలైనంత కృషి చేయగలిగితే, సామాన్యులు సంతోషిస్తారు. మేధావులు, పెద్దలు తమ 'అహంి” ను, సంకుచితమైన ఆలోచనా విధానాలను త్వజించి, 'లేబిల్స్‌' కు అతీతంగా, ఏకీభావంతో “వసుధైక కుటుంబం” వైపుగా దృష్టిని సారిస్తే, జనానికి ఎంతో మలు చేసినవారవుతారు,

(ఆదివారం, విశాలాంధ్ర - 2005)

లై ాాలాలాలాాాాాాారాససాాళఈ దారి ఎక్కడికి?

ఈ దారి ఎక్కడికి?

కోపం వస్తే, వెంటనే *“ఒకటి...రెండు... మూడు...” అంటూ నెంబర్లు లెక్కపెట్టుకోమన్నారు... కానీ, నెంబరువారీగా బులెట్లు పేల్బమని ఎవరు చెప్పారు? అదే మిలియన్‌ డాలర్ల ప్రశ్న అయిందిప్పుడు!

అసలు ప్రపంచంలో సినిమాల ఆరంభమే సరిగ్గా లేదు. 1903లో ఎడ్విన్‌ పోర్టర్‌ అనే పెద్ద మనిషి - మొట్టమొదటి మూకీ కధాచిత్రాన్ని నిర్మించాడు. దాని పేరు (గ్రేట్‌ టెయిన్‌ రాబరీ”. చూశారా. .*కైమ్‌” తోనే సినిమా మొదలైంది. “కైమ్‌ డజ్‌ నాట్‌ పే' అంటారు. కానీ సినిమా వాళ్ల ఫార్ములా సూత్రాలలో “కైమ్‌ దజ్‌ పే” అనేది ఒకటి.

'సినిమాలు వేరు...జీవితం వరు... సినిమాలు చూసిన టప్రేక్షకులు వాటివల్ల ్రభావితులవుతారని అనుకుంటే, అది వట్టిమాట నిజంగా కాని అలా జరిగితే, సినిమాల్లో చెబుతున్న మంచికి - ఈ పాటికి సమాజంలో తొంబైశాతం మంచివాళ్లే ఉండేవారు! అని కొందరు వాదించడం కద్దు.

సాగయ్యగారు నటించిన 'భక్తపోతన' చిత్రం చూసి ఒకాయన బాలయోగిగా (ముమ్మిడివరం) మారాడంటే, అది నూటికో, కోటికో ఎప్పుడో ఒకసారి జరిగేదంటారు, “'మృేమ్సు ఫలానా సినిమాలు చూసి ఫలానా నేరాలు చేశాం, అని తరచుగా నేరస్థులు చెప్పే స్టేట్‌మెంట్స్‌ కూడా వాళ్ళు లెక్కచెయ్యరు. “మరో చరిత్ర' సినిమా చూసిన ప్రేరణతో

• తమ ప్రేమ విఫలమౌతుందనుకున్న ప్రేమికులు - ఆ సినిమాలో చూపినట్లే ఆత్మహత్యలు చేసుకున్న వార్తల్ని అంగీకరించరు ఆ సినిమా డైరెక్టు చేసిన కె. బాలచందరే ఈ వార్తల్ని చూసి, తను ఆ సినిమా తీసి ఉండకూడదని బాధపడినా, ఆ అంశానికీ వ్రాధాన్యం ఇవ్వరు.

సరే వాళ్ళ సంగతి అలా ఉంచుదాం. సినమాల ప్రభావం - ఆ సినిమావాళ్ళని కూడా వదిలిపెట్టదనడానికి మనకెన్నో ఉదాహరణలు ఉన్నాయి 'ఎగ్గార్సిస్ట్‌ చిత్రంలో ముఖ్య వాత ధరించిన బాలనటికి - ఆ చిత్రం చూసే అవకాశం లఖీంచలేదు. కారణం ఆ చిత్రాన్ని చూసి తట్టుకునే మానసిక పరిపక్వత ఆ అమ్మాయికి రాలేదన్నారు. ఆమె 'ఎడల్స్‌ అయిన తర్వాతే ఆ చిత్రాన్ని చూడగలిగింది! విక. ఈశ్వర్‌ లాలా పఫ్‌

ఈ “మానసిక వరివక్వత' అనేది పెద్దవాళ్ళలో కూడా చాలామందికి ఉండదు, (మేమ సన్నివేశాలలో నటించి, సినిమాల్లో 'కధాపరంగా ఆ '“ఒడిదుడుకుల్ని అనుభవించిన తారలు కొందరు ఆత్మహత్యలు చెసుకొని చనిపోయిన ఉదాహరణలు - మనం ఎన్ని చూడలేదు?

బోలెడంత డబ్బు, పేరు, వ్రచారం -మనుషుల్లో ఆలోచనావిధానాల్ని మార్చివేస్తుంటాయి. వాటివల్ల “మానసిక వత్తిడి” పెరుగుతుందేకాని, “సంయమనం, “ఫ్రశాంతతి చేకూర్చుకోడానికి - వాళ్లు ఎలాంటి ప్రయత్నాలూ చేస్తున్నట్లు కనిపించదు!

ఒకప్పుడు '“కలైనేశన్‌' అనే తమిళపత్రిక - తమకు వ్యతిరేకంగా కొన్ని రాతలు ప్రచురించిందనే కోపంతో - ఆ పత్రికా సంపాదకుణ్సి హత్య చేయించారు. ఆ కేసులో అప్పటి ప్రసిద్ధ నటులు ఎం.3. త్యాగరాజభాగవతార్‌, హాస్యనటుడు ఎన్‌.ఎస్‌. కృష్ణన్‌ జైలుశిక్ష అనుభవించవలసి వచ్చింది.

ప్రఖ్యాత నటుడు ఎం.జి.ఆర్‌. గురించి ప్రత్యేకించి చెప్పనక్కరలేదు ఆయనకు చెన్నెలో ఒక గుడి కూడా ఉంది. ఇప్పటికీ అక్కడ రోజూ పూజలు జరుగుతుంటాయి. అది వెర్రి అభిమానుల పైత్యానికి పరాకాష్ట ఆయనపై మరో ప్రముఖనటుడు ఎం. ఆర్‌. రాధా (నేటి నటి రాధిక తండ్రితన రివాల్వర్‌లో కాల్పులు జరిపాడు ఎమ్‌. ఆర్‌. రాధా జైలు శిక్ష అనుభవించి రావడం - చాలా మందికి జ్ఞాపకం ఉండే ఉంటుంది. అయితే ఆ కేసు కోర్టులో నడుస్తున్నప్పుడు - రోజూ దినపత్రికల్లో వచ్చే “ప్రొసీడింగ్స్‌” చదివినవాళ్లకి

• సినిమారంగంలో ఎన్ని చిత్రవిచిత్రమైన సంఘటనలు జరుగుతుంటాయనేదీ అర్ధమైంది!

అహంకారం, అసూయ, ధనగర్వం వంటి దుర్లుణాల విషయంలో సామాన్యులకు ఈ కళాకారులనేవారు వవిధంగానూ తీసిపోరని, ఎన్నో ఉదాత్త పాత్రలు ధరించినవారు కూడా కొన్ని కొన్ని సమయాల్లో తమను తాము నియంత్రించుకోగలిగే 'మానసిక పరిపక్వత'ను సాధించుకోలేరనీ ఈ ఉదాహరణల ద్వారా తెలుస్తోంది.

ఇటువంటి “దుస్థితి” - క్యాపిటలిస్టు విష సంస్కృతి వల్లీ ఏర్పడుతుంది. అతి తక్కువ కాలంలో లక్షలు, కోట్ల రూపాయల్లో ఆదాయం, మోిడియా వాళ్లు తారలను వందిమాగధుల్లా అకాశానికెత్తేయడం, దాంతో వాళ్ళు 'ఏం చేస్తే అది ఘనకార్యం'గా భావించడం, కొన్ని కొన్ని సందర్భాలలో అది వాళ్ళను 'స్కీజోఫైనియా' అనె మానసిక రుగ్మతకు కూడా గురిచేయడం వంటివి సర్వసాధారణమైపోయాయి. ల్షే లాలు దారి ఎక్కదికి?

సంజయ్‌దత్‌ బాంబుపేలుళ్ల కేసులో నిందితుడు కావడం, సల్మాన్‌ఖాన్‌ తాగిన మత్తులో కారు నడిపి కొందరి ప్రాణాలు బలితీసుకోవడం - వంటి సంఘటనలు - సినిమా 'హింస' ప్రభావం నుండి సినిమావాళ్ళు కూడా తప్పించుకోలేరని మళ్ళీ మళ్ళీ రుజువు చేస్తున్నాయి. సినిమాలు వచ్చిన తొలిరోజుల్లో - సినిమావాళ్ళ పట్ల ప్రజల్లో దురభివ్రాయం ఉందేది. మహాత్నాగాంధీ, ఓ. రాజగోపాలాచార (రాజాజీ) వంటి నాయకులు సినిమా పట్ల, సినిమావాళ్ల పట్ల బహిరంగంగానే తమ అయిష్టతను వ్యక్తం చేసిన సందర్భాలున్నాయి. కాసీ కాలక్రమేణా ఎందరో సంస్కారులు ఈ రంగంలోకి అడుగుపెట్టి సినిమా ప్రతిష్టను కొంతవరకు ఇనుమడింపజేశారు. కానీ ఇప్పుడు జరుగుతున్న సంఘటనలు చూస్తుంటే 'మనం ముందుకే వెళ్తున్నామా' అనే అనుమానం రాకతప్పదు!

(ఆదివారం, విశాలాంధ్ర - 2004)

బిజి. ఈశ్వట్‌ లాలా గ్‌

ప్ర నా ఖ్ధి జార్‌! దేహమును” ప్రేమించుమన్నా ఈమధ్య నాకు తెలిసిన ఓ పెద్ద మనిషిని చాలాకాలం తర్వాత చూడడం తటస్టించింది. అతని శరీరం సైజులో పెద్ద మార్పు కనిపించింది “ఏమిటండీ ఇలా అయితే కష్టం కదా?” అన్నాను, ఆయనతో నాకు చనువు వున్నప్పటికీ - “డైరక్టుగా చెప్పడం ఇష్టం లేక!

“దేనికి కష్టం?” అన్నాడాయన అనుమానంగా చూస్తూ,

“అబ్బే... అది కాదు. ఇలా శరీరాన్ని ప్రేమగా పెంచుకుంటూ పోతే, ఎప్పుడో ఒక రోజు దెబ్బ తింటారేమోనని...” అన్నాను అంతకంటే మృదువుగా చెప్పలేక.

“భలేవాడివయ్యా... మన గురజాడ వారు బమన్నారు? “దేహమును (పేమించుమన్నా అని ఎప్పుడో చెప్పారు. మన దేహాన్ని మనమైనా ప్రేమగా చూసుకోకపోతే, ఇంకవరయ్యా చూసుకుంటారు?” అన్నాడు నా వంక జాలిగా చూస్తూ,

“ఇదేమిటి? గురజాడ అప్పారావుగారు “దేశమును (ప్రేమించుమన్నా! అని కదా అన్నారు?” అన్నాను నివ్వెరవోతూ.

“అక్కడే పొరపాటు. పుస్తకంలో ఏదో చిన్న అచ్చు తప్పు దొర్లింది. అందరూ ఇక ఆ మాటే పట్టుకున్నారు. ఆయన 'దేహమును (ప్రేమించుమన్నా! అని అనడం వల్లే, 'తిండికలిగితే కండకలదోయ్‌ .. కండకలవాడేను మనిషోయ్‌... అని కూడా అన్నారు. లేకపోతే, కండ గురించి ఆయనెందుకు అంత 'ఇంట్రస్ట్రగా రాసారు? మన నాయకులందరికీ ఆయన మాటల మీద ఎంతో గురి. వాళ్ళను చూడు... ఎంత మంది ఆయన చెప్పిన ప్రకారం కండలు పెంచుకుంటున్నారో... ” అన్నాడు సీరియస్‌గా.

అంతేకాదు. వివేకానందస్వామి కూడా అలాగే చెప్పాడని, 'మైట్‌ ఈజ్‌ రైటొ అనే మాటకు అర్ధం అదేననీ - అలా రకరకాల ఉదాహరణలు చెప్పి, ఐదు నిమిషాలపాటు నన్ను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసేశాడు.

ఇక ఆ “టాపిక్‌ గురించి మాట్లాడడం (ప్రమాదకరం అనుకొని, “ఏం చేస్తున్నారని” అడిగాను. వవో కొన్ని వ్యాపార ప్రయత్నాలు చేసి, అవేవి ఫలించకపోయేసరికి రాజకీయాల్లోకి దిగినట్లు చెప్పాడు 'స్కౌండ్రల్స్‌'కు ఆఖరి గమ్యం (6 లాగా దారి ఎక్కడికి?

రాజకీయాలేనని ఇదివరకే ఓ పెద్దాయన చెప్పాడు. ఆ మాటలు జ్ఞాపకం వచ్చి, 'అఆల్‌ ది బెప్ట్‌ చెప్పి సెలవు పుచ్చుకున్నాను.

వెనకటికి “గోబెల్స్‌ అనే పెద్ద మనిష్‌ లేనివి వున్నట్లుగా ప్రచారం కల్పించి, ప్రజల్ని తేలికగా నమ్మించిన ఖ్యాతి సంపాదించాడు. మనకూ ఓ చిన్న కధ వుంది. ఎవరో ఒకాయన మేకనో ఆవునో తీసుకువెళ్తుంటే, దాన్ని కాజేయాలనుకున్న దొంగలు _ అంచెలంచెలుగా అతనికి ఎదురుపడుతూ - అతను తీసుకువెళ్తున్నది కుక్క అనే అభిప్రాయాన్ని కల్పిస్తారు - అది నిజంగా కుక్క కాబోలనుకొని ఆ వ్యక్తి దాన్ని వదిలేయడం, దొంగలు ఎత్తుకుపోవడం జరుగుతుంది.

అలాగే - తనకు అనుకూలమైన విధంగా ఏదో అనడం, అదే నిజం అని 'డబాయించడం'” ఒకవేళ ఆ తర్వాత తన అభిప్రాయాన్ని మార్చుకుంటే, “అబ్బే .. నేనలా చెప్పనే లేదు అన్న విషయాన్ని కూడా 'డబాయించి చెప్పడం” నాయకుల అర్హతల్లో ఒకటిమో! అందుకే ఈ “కాబోయే నాయకుడు 'దేహమును (ప్రేమించుమన్నా! తో తన పారాలు ఆరంభించాడు!

నాయకులనే కాదు చాలామంది పెద్ద మనుషులది ఇదే ధోరణి!

“మన (పేక్షకులు మంచి అభిరుచి గలవారు. అందుకే “శంకరాభరణం” వంటీ కళాత్మకచిత్రాన్ని గొప్పగా ఆదరించారు” అన్నాడు ఒక దర్శకుడు ఆ తర్వాత కొన్నాళ్లకు ఆయనే - “నేను ఒక కళాత్మక చిత్రాన్ని తీశాను కానీ దాన్ని ఆదరించే 'టేస్ట్‌ జనానికి ఎక్కడేడ్చింది? వాళ్ళొట్టి గొర్రెలు” అన్నాడు!

కైనిమూ నటులు కొందరు దబాయించి, స్టేట్‌మెంట్లు పారేస్తుంటారు = “నేనికపైన పాత్ర మంచిదైలేనే వేస్తాను. అల్లాటప్పా వేషాలు వెయ్యను అని ఆఅ తర్వాతే ఒక పరమ చెత్త వేషంలో కనిపిస్తాడు ఆ హీరో. “ఏమిటీ వెధవ్వేషం?” అని ధైర్యం చేసి ఏ పత్రికా విలేకరి అయినా ప్రశ్నిస్తే - “నేనేంచెయ్యను?” నా అభిమానులు ఇలాంటి వేషాల వెయ్యమంటున్నారూ అసి డబాయిస్తాడు!

అభిమానులను అడిగితే - “భలేవారే... అంత వయసులో - మా ముసలిహీరో _ హీరోయిన్‌తో పాటు చెంగున ఎగురుతూ, పిల్లిమొగ్గలు వేస్తూ వుంటే, చూడ్డానికి ఏంత తమాషాగా వుంది? ఆయనలా కష్టపడి, నటించడంవల్లే, మేమూ ఆయన్ని అభిమానిస్తున్నాం” అని వాళ్ళూ డబాయిస్తారు.

కొందరు రచయితలుంటారు. వాళ్ళు రాస్తున్నదానికి, చేస్తున్నదానీకి పొంతన వుండదు. 'సమాజంలో స్తీ గౌరవం... స్తీ స్వేచ్చ... హక్కులు... ఇవన్నీ ప్రబోధిస్తూ, బక ఈశ్వర్‌ గ

రచనలు చేస్తుంటాడు ఓ రచయిత, అతనే తన భార్యను అడపా దడపా బాదేస్తూ, రకరకాలుగా ఏడిపిస్తుంటాడు. 'ఇదేవిటయ్యా' అని ఎవరైనా ప్రశ్నిస్తే “ఇది నా వ్యక్తిగత విషయం” అని డబాయిస్తాడు. అంటే, అతను, అతని భార్యా సమాజానికి చెందిన మనుషులు కానట్లు! ఇది మరో రకం డబాయింపు!!

మరికొన్ని వర్గాల వాళ్ళున్నారు. 'మేమంతా పీడితుల పక్షం. వాళ్లందరినీ కలిపి, ఏప్లవం తెచ్చి, సమాజాన్ని మారుస్తాం” అంటారు. మరోవర్గం వాళ్ళు ఇంకో జెండా కింద - ఇదేమాట వల్లిస్తూ వుంటారు

“మీరూ వాళ్ళూ ఒకటే మాట అంటున్నారు... ముందు మీరు కలిస్తేనే కదా జనానికి మీ మాట మీద నమ్మకం ఏర్పడుతుంది” అని అడిగితే, “ఆ... వాళ్ళు కుడి వైపు నుంచి విప్లవం తెస్తామంటున్నారు. మేము ఎడమవైపు నుంచి తెస్తామంటున్నాం. అంచేత వాళ్లతో చేరడం కుదరదు” అని డబాయిస్తారు (కుడి, ఎడమ సంగతి అలా వుంచి దార్లో వాళ్ళల్లో వాళ్ళు కొట్టుకోవడమే కనిపిస్తుంది కానీ విప్లవం కనిపించడం లేదు!)

అంతెందుకు? చాలామంది సాంస్కృతిక సంస్థలవారూ అంతే కదండీ ... ఉన్నట్లుండి సంస్థలో ఒకాయనకు బుర్రలో ఒక పురుగు ప్రవేశిస్తుంది - “ఓ పుల్లయ్య గారికి సన్మానం చేయించాలి అని. దాంతో తన మాట నెగ్గాలని డబాయించి చెబుతాడు

• “పుల్లయ్యగారికే సన్నానం జరగాలి” అని. వెంటనే ఆ సంస్థలోని మరో వర్గంవారు 'ఆ పుల్లయ్య ఆయనకు కావలసినవాడు. అందుకే అలా అంటున్నాడు. మనం మాత్రం ఎల్లయ్యగారికే సన్నానం చేయించాలి" అని ప్రారంభిస్తారు.

దాంతో అంతకాలం వాళ్ళలో వాళ్ళు అణిచి పెట్టుకున్న కోపతాపాలు ఒక్కసారి బుస్సుమంటాయి. రెండు వర్గాల వారి మధ్యా చెలరేగుతుంది పోరాటం. అంతవరకూ ప్రశాంతంగా జీవిస్తూ వచ్చిన పుల్లయ్య, ఎల్లయ్యగార్ల మనసులలో చెప్పలేనంత ఆరాటం!

ఇక ప్రభుత్వోద్యోగులు '“రూల్స్‌' పేరుమీద జనాన్ని ఎంత దారుణంగా డబాయిస్తుంటారో అందరికీ తెలిసిన విషయమే.పింఛను బకాయి వసూలు చేసుకోడానికి వచ్చిన ముసలమ్మను “నువ్వు బతికేవున్నట్లు' డాక్టరు దగ్గర్నుంచి సర్దిఫికేట్‌ తెమ్మంటారు.

'అవును నేనింకా చచ్చిపోలేదు కదూ' అనుకొని, నానా తంటాలూ పడి, ఆవిడ దాక్టరు దగ్గర్నుంచి సర్టిఫికేట్‌ తెచ్చుకుంటుంది. “సరేనమ్మా ఈ సంవత్సరం ద ాలాలాలాలాలాలాలాాాాాలాలాాలాసాఈ దారి ఎక్కడికి

బతికున్నట్లు సర్టిఫికేట్‌ తెచ్చుకున్నావు, బాగానే వుంది. మరి పోయిన సంవత్సరం నువ్వు బతికి వున్నట్లు ఏమిటి దాఖలా?” అని డబాయిస్తారు.

'అమ్మో..నాయనో... మతిపోయిన వాళ్లంతా ఇక్కడ ఉద్యోగాలు చేస్తూ, జనాన్ని చంపేస్తున్నారు దేవుడోయ్‌' అని ఆ ముసలమ్మ ఏడుస్తూ కూర్చుంటే, ఎవరు మాత్రం ఏంచేసారు?

మరి ప్రభుత్వ ప్రతినిధుల డబాయింపులు మరీ విడ్డూరంగా వుంటాయి. 'ఫలానా మంత్రిగారికి జబ్బు చేసిందట నిజమేనా? అని అడిగితే, అవునంటే ఏమవుతుందో, కాదంటే ఏం కొంప మునుగుతుందోనని “ఇప్పుడిప్పుడే జబ్బు చేస్తున్నట్లు అనిపిస్తోంది. ఇతే ఇంకా రూఢి కాలేదు అని డబాయిస్తారు.

“ఇదేమిటి?” అని మనం ఆశ్చర్యాన్ని వ్యక్తం చేస్తే - “ఏం జరిగినా, మా సిన్‌ మేం కాపాడుకోవాలి కదండీ” అంటారు. మనం తిట్టినా లెక్కచెయ్యరు. కారణం (క్రమక్రమంగా 'ధిక్‌ స్కిన్‌ అయిపోవడం, చివరికి కొరకరాని కొయ్యలుగా వాళ్లు మారిపోవడం జరుగుతుంది!

దబాయించే వాళ్ళంతా, తమది పొరపాటని తెలిసినా, 'స్మిన్‌' కాపాడుకోవడం కోసం అలా అంటూ వుంటారని అనిపిస్తోంది. అంచేత - 'స్కిన్‌ కాపాడుకోవడం అంటే దేహాన్ని (ప్రేమించడం అనే కదా అర్ధం! దీన్ని బట్టి రకరకాల వ్యక్తులు రకరకాలుగా తమ దేహాన్ని (ప్రేమిస్తూ వుంటారని తెలుస్తోంది.

ఇదంతా చూస్తువుంటే, నాకూ కాస్త గందరగోళంగానే వుంది... మొదట్లో ఆ "పెద్ద మనిషి చెప్పినట్లు - గురజాడ వారు 'దేహమును (ప్రేమించుమన్నా! అనే రాశారేమో!

(స్వాతి మాసపత్రిక సెప్టెంబర్‌ 90) విక. ఈశ్వరా

మాట్లాడడమూ ఓ కళే!

(ఘ్రముఖ నటీమణి షావుకారు జానకి ఇంట్లోకి ప్రవేశిస్తూ ఉంటే, ఒక 'స్తోగన్‌” మనకు స్వాగతం పలుకుతుంది అదేమిటంటే - “కొందరు రావడం మనకు ఆనందాన్ని కలిగిస్తుంది. కొందరు వెళ్లిపోవడం మనకు ఆనందాన్ని కలిగిస్తుంది! అని. అది చదువుకున్నాక లోపలికి వెళ్లేవారు ఎంత జాగ్రత్తగా ఉండవలసి వస్తుందో ఆలోచించండి!

చక్కగా మాట్లాడేవాళ్లను చూస్తుంటే ఎవరికైనా ముచ్చటగా ఉంటుంది. ఏ విషయమైనా క్లుప్తంగా, అర్ధవంతంగా స్పష్టంగా మాట్లాడడం అంత సులభం కాకపోయినా, అసాధ్యమైనదేం కాడు అయితే చాలా మంది తమ మాటల్లోని అర్జాలు, అనర్థాలు గమనించకుండా మాట్లాడేస్తుంటారు. కొందరైతే అసలు పదాల అర్భాలను ఆలోచించకుండా దుస్పాహసంతో పదప్రయోగాలు చేస్తుంటారు.

“మనవాడి సంగతి ఆఫీసులో హోల్‌ మొతానికీ తెలుసు” లాంటి పదాలు కొందరు నిర్మొహమాటంగా వాడేస్తూ ఉంటారు. హోల్‌ అన్నా మొత్తం అన్నా ఒకటే అన్న విషయం వాళ్లకు తెలియదనుకోవాలా? ఇక "సేమ్‌ అదే”, “ఎన్వలప్‌ కవరు” , పక్క సైడు, “పేపరు కాగితం” లాంటి మాటలు ఎవరైనా ప్రయోగిస్తే అవతలివాళ్లు లోలోపల నవ్వుకుంటారనే సంగతి గ్రహించరు.

ఒకావిడ 'సింపుల్‌టన్‌ అంటే నిరాడంబరుడని అనుకుని ఒకాయనపై ఆ మాట ఉపయోగించింది. పాపం ఆయనెంత బాధ పడ్డాడో! ఎందుకంటే 'సింపుల్‌టన్‌ అంటే వెర్రివెంగళప్ప అని అర్ధం! ఒక ప్రముఖ దర్శకుడు తనే సంభాషణలు రాసిన ఓ చిత్రంలో 'వాడొక శాడిస్సు .. ఎప్పుడూ ఏడుస్తూ ఉంటాడు అని రాశారు. “శాడిస్ట్‌ అంటే ఒకరిని బాధపెట్టడంలో ఆనందాన్ని పొందేవాడన్న సంగతి ఆయన తెలుసుకోకుందానే ఆ డైలాగ్‌ రాశాడు మరి!

మరో రచయిత్రి “వాక్‌ చేసేవాణ్ణి వాకర్‌ అంటారు కాబట్టీ “చీట్‌ చెసేవాడి గురించి చెబుతూ వాడొక “చీటర్‌” అని రాసింది నిజానికి, “చీట్‌ అంటేనే ఆ అర్ధం వస్తుంది! మరొకరు కాపీరైటరు లాగే టైప్‌ చేసే వ్యక్తి కావాలని 'టైప్‌” 'రైటర్‌ కావాలంటూ ప్రకటన ఇచ్చారు. ఇలా ఇంగ్లీషులోకి వెళ్తే చాలా అనర్థాలు మన 10 ాాాాాాలాాలాలాలాలాసాాాాళు దారి ఎక్కడికి?

దైనందిన జీవితంలో ఎదురవుతూ ఉంటాయి. మనకు తెలిసిన పదాలనే జాగ్రత్తగా ఉపయోగిస్తే ఇటువంటి కష్టాలు ఉండవనే సంగతి చాలా మంది [గ్రహించరు. కొందరు పదాలు తెలిసినా 'ఎక్స్‌పైెషన్‌' లో తేడాలు తెలియకపోతే, ఎటువంటి చిక్కు వస్తుందో స్వర్గీయ జంధ్యాలగారు చెప్పిన ఈ సంఘటనను బట్టి మనకు అర్ధమౌతుంది!

చాలాకాలంగా అమెరికాలో స్థిరపడిన ఓ తెలుగు కుటుంబ సభ్యులు - షూటింగ్‌ నిమిత్తం అక్కడకు తన బృందంతో వెళ్లిన జంధ్యాలను విందుకు ఆహ్వానించారు. ఆ ఇంటి ఇల్లాలు ఆప్యాయంగా అందరికీ వడ్దిస్తూ జంధ్యాలగారు మొహమాటపడుతున్నట్లు అనిపిస్తే, 'ఫరవాలేదు.. బాగా తినండి... సిగ్గులేకుండా తినండి! అన్నారు. జంధ్యాల బృందం ఆ మాటలకు అమె వంక వింతగా చూస్తున్నా, ఆయన మాత్రం “సిగ్గుపడకుండా తినండి అని అనడానికి బదులు అమె అలా అన్నారని గ్రహించి, అదే ధోరణిలో 'అలాగేనమ్మా...సిగ్గు లేకుండానే తింటున్నా? అనే సరికి, ఆ మాటలకు అక్కడున్న వాళ్లకి నవ్వు ఆగలేదట! ఆమె కూడా ఆ తర్వాత అసలు విషయం ఏమిటో, ఆమె 'అర్ధంి ఎలాంటి అనర్ధానికి గురైందో తెలుసుకొని “సారీ” చెప్పి నవ్వుకున్నారట,

చిన్నప్పటి నుంచీ పిల్లల్లో కూడా ఈ మాట్లాడడం లోని “కళను విడమరచి చెప్పాలి. ఓ గృహిణీ తన ఏడేళ్ల కుమారరత్నంతో - పెద్దవారు ఎవరు మనింటికి వచ్చినా 'మమ్మీ.. అంకుల్‌ వచ్చారని చెప్పాలి అని నేర్పించింది. ఒక సారి ఆమె ఇంటికి వచ్చిన చుట్టాలతో మాట్లాడుతూ ఉంటే ఆ పుత్రరత్నం వచ్చి 'మమ్మీ... బెగ్గరంకుల్‌ వచ్చారు. పుడ్‌ కావాలంటున్నారు” అంటే, ఆ 'సీన్‌' ఎలా ఉంటుందో మీరే ఊహించండి! ఇక మాట్లాడడంలో క్లుప్తత లేకపోయినా అవతలి వాళ్లకి చిరాగ్గా ఉంటుంది. 'షార్ట్‌ అండ్‌ స్వీటో అనే పంధాను అనుసరించి, మనం ఏం మాట్లాడినా, మన రాక అందరికీ ఆనందదాయకమవుతుంది.

(ఆంధ్రప్రభ డైలీ - 2003)

వి.క. ఈశ్వర్‌ లాలా క్షే

రెడీ ఫర్‌ పేరడీ!

మా మీ టీవి కసా పిసా మసా ఫెస్టివల్‌ సందర్భంగా కొన్ని హైలైట్స్‌ మరియు కొన్ని గ్యాస్‌ లైట్స్‌! మేలుకొలుపు

ఏంకరి; లేవండి...లేవండి... ఇంకా ని'ద్రేవిటి...ఇప్పుడు ఆశ్చర్యానందస్వామిగారు 'భథూయదారి మనసు! గురించి వాగుతారు, వినండి.

ఆశ్చర్యానందస్వామి: చూడండి...నాయనలారా... ఈ మనసనేది ఒక కోతి లాంటిది. దాన్ని మనం అదుపులో పెట్టుకోకపోతే, అది నెత్తిమీదకెక్కి కూచుంటుంది. ఉదాహరణకి మనం పొద్దున్న టిఫిన్‌ తినాలి కదా... మనసేమో... మసాలా దోసె అంటుంది...దానికి మనం దోసోహం... సారీ... దాసోహం అనకూడదు. వెంటనే 'ఇడ్లీ...ఇడ్లీ అని పదిసార్లు అనేసరికి మనసు “దాసోహంి అంటుంది, అదీ విశేషం... ఇప్పుడు 'స్తీ బుద్ధి [ప్రళయాంతకః అసి ఎందుకన్నారో చెబుతాను!

(ప్రోగ్రాం ప్రొడ్యూసర్‌ స్తీ కావడం వల్ల ఆమెకు 'స్తీ బుద్ధి ప్రళఠయాంతక: అనే సరికి కోపం వచ్చి 'కటొ చెప్పి, ప్యాకప్‌ చెప్పేసింది!) “పొడు” పంటలు

ఏంకరుడు: రెతు సోదరులారా రోజూలాగే ఇవాళ కూడా పొలంలో విత్తనాలు జల్లేసి, వరుణ జపం ప్రారంభించండి, అంతా ఆ సపైవాడే చూసుకుంటాడు! వంటా తంటా

ఏంకరుడు. ఇప్పుడు పాపర్‌ వలింసార్‌... సారీ... నూపర్‌ ఫిలింస్టార్‌ కమలశ్రీ...పప్పు చారు చేయడంలో తమ నైపుణ్యాన్నంతా మీ ముందు ఒలక పోస్తారు. చూడండి!

కమలశ్రీ: (సిగ్గును అభినయిస్తూ) నమస్కారం... మామూలుగా నాకు వంటంటే మంట...కానీ మీ కోసమని ఈ పప్పు చారు ఎలా చెయ్యాలో మా వారి దగ్గర [12 ాలాలాలాలారాాలాా్ళు దార ఎక్కడికి?

నేర్చుకున్నాను. మా వారు నేను ఆంధ్రాలో ఉన్నప్పుడు 'పప్పుచారు' చేస్తారు. తమిళనాడులో ఉన్నప్పుడు “సాంబారు” చేస్తారు అఫ్‌కోర్స్‌ రెండూ ఒకటే అనుకోండి. మన తెలుగువాడు సాంబయ్యే మద్రాసు వెళ్లి అక్కడి వాళ్లకి చారు రుచి చూపించాడు. అప్పటి నుంచీ వాళ్లు సాంబయ్య చారు అనడం మొదలు పెట్టారు. అదే క్రమేణా సాంబారైంది! ఇది నేను ఆరుద్రగారిని అడిగి తెలుసుకున్నాను.

ఇప్పుడు ఇలా చూడండి... (స్తా మీద బాణలిని పెడుతూ రెండు చేతుల్లోనూ వేళ్లకున్న ఉంగరాలు బాగా కనబడేలా చేతులు తిప్పుతుంది కమలశ్రీ) పప్పుచారు. ఎలా చెయ్యాలంటే... ముందు పప్పు చెయ్యాలి... తర్వాత చారు చెయ్యాలి... రెండూ కలిపితే పప్పుచారైపోతుంది! చెత్త సినిమా గురో!

ఏంకరి పిచ్చి పిచ్చిగా నవ్వుతూ, జుట్టు పీక్కుంటూ, ఈలలు వేస్తూ, కేకలు పెదుతూ వస్తుంది,

ఏంకరి. ఒక్కటి కాదు...ఈ వారం పది చెత్త సినిమాలు చూశాను గురో... అందుకే నా పరిస్థితి ఇలా అయిపోయింది. నేను మాత్రం ఇలా అయిపోతే సరిపోతుందా... మీరూ నాలా మారిపోవాలి. అందుకే ఈ చెత్త సినిమాలన్నింటి గురించీ చెప్పడానికి వచ్చాను... విను గురూ! ఫ్రమ్‌ జీరో టు హీరో

ఏంకరుడు: ఒకే ఒక చిత్రంలో నటించి అది రెండే రెండు రోజులు ఆడగా “సెన్సేషన్‌” క్రియేట్‌ చేసిన హీరో కర్కోటక్‌ను ఇప్పుడు మన యాంఖర్‌ భవానీ శంకర్‌ ఇంటర్వ్యూ చేస్తారు. దమ్ముంటే చూడండి!

భ శం'* హీరో కర్కోటక్‌ గారూ...మీరిప్పుడు తెలుగులో మాట్లాడతారా? హిందీలోనా? ఇంగ్రీషులోనా?

కర్మో; నాకీ టెల్లురాదు. హిండీ రాదు. ఇంగ్రీష్‌ రాధు... ఈ తీన్‌ భాషల్లోనూ స్పీక్‌తే.. ?

భ. శం: స్పీకండి... మా ఆడియన్స్‌కు అదే పదివేలు! మహామహా మంకీ డాన్స్‌

ఏంకరి: ఇప్పుడు మొదటి రౌండులో 'వణుకు” డాన్స్‌లో జీళ్లపాకం ఎ(ర్రయ్య బృందం పాల్గొంటారు. రెండో రౌండు 'బెణుకు దాన్సులో బుచ్చయ్యపాలెం అచ్చయ్య విక. ఈశ్వరా 13

బృందం పాల్గొంటారు. ఆడియన్స్‌ పిచ్చిపిచ్చిగా వాళ్లతో పాటు డాన్స్‌ చేస్తే, క్లోజప్స్‌లో చూపిస్తాం. అన్నట్లు ఆడియన్స్‌ .. మీతో పాటు అన్నం పొట్లాం. మంచినీళ్లు అవీ తెచ్చుకున్నారు కదూ. మేం రెండు మినీబిస్కట్లు, అర అరకప్పు అంటే అరకప్పులో సగం టీ మాత్రమే ఇస్తాం. ఆ తర్వాత మీరు అదీ ఇదీ కావాలని పేచీ పెడితే ఒప్పుకోం... అందుకే ముందే చెప్పేస్తున్నాం! ఓకే...రెడీ ఫర్‌ వణుకు డాన్స్‌! ఎ డే విత్‌ యమా స్టార్‌ లంకిణి!

ఏంకరుడు: (అభిమానితో) సార్‌, ఇప్పుడు మీరు *ఎ డే విత్‌ లంకిణి” ప్రోగ్రాంలో పాల్గొనబోతున్నారు.

అభి; సార్‌... “ఎ నైట్‌ విత్‌ లంకిణి ప్రోగ్రాం లేదా?

ఏం: సార్‌...మీరు అపార్ధం చేసుకుంటున్నారు. లంకిణి గారు ఈ రోజంతా ఏమేం పనులు చేస్తారో మీరు చూస్తూ, వారితో ముచ్చటిస్తూ ఉంటారన్న మాట...

అభి: ఓస్‌. అంతేనా... నేనింకేదో అనుకున్నాను! కుటుంబ డైలీ సీరియల్‌... లేచిపోదాం రా!

ఓ శ్రీమంతురాలైన యువతి ఓ మధ్య తరగతి యువకుణ్తి 'లేచి పోదాం రా... అంటే అతనేం చేస్తాడు? రోజూ తప్పక చూడండి! డైలీ యమ సస్పెన్స్‌ సీరియల్‌ 'చంపుతా'

రోజూ నరహింసరావుకు ఓ యువతి ఫోన్‌ చేస్తుంటుంది. ఆమె చెప్పే ఒకే ఒక మాట “చంపుతా”. నిజంగానే ఆమె అతన్ని చంపుతుందా? ఆమె రోజూ నిద్ర వోదు... మిమ్మల్ని నిద్రపోనివ్వదు! డైలీ హాస్య సీరియల్‌ 'మనిషి కుక్కను కరిస్తే..."

కుక్కను కరిచిన ఈ మనిషి కధ మిమ్మల్ని కడుపుబ్బ నవ్విస్తుంది. ఉబ్బిపోయిన మీ కడుపు మామూలు అవ్వడానికి ఈ సీరియల్‌ని స్పాన్సర్‌ చేస్తోన్న “టబ్‌ సోడా” వారి సోడా తాగండి! ఇక అర్ధరాత్రి స్పెషల్‌ సినిమా “కృష్ణలీలలు”

అర్ధమైంది కదా... పెద్దవాళ్లు ఇప్పటికే గుర్రు పెడుతుంటారు. ఇక కుర్రకారు ఎంజాయ్‌ చేయండి “కృష్ణలీలలు”! కడ లాలా ఈ దారి ఎక్కడికి?

హిట్‌ సినిమా

“చూస్తారా? చస్తారా?” సినిమాపై (ప్రేక్షకుల అభిప్రాయాలు:

ఓ ప్రేక్షకుడు: సినిమా సూపర్‌... ఒక నిమిషం చూడగానే నిద్ర పట్టేసింది.!

మరో ప్రేక్షకుడు: క్లైమాక్స్‌ అదిరింది... అప్పుడే నాకు మెలకువ వచ్చింది హంద్రైడ్‌ షోస్‌ గ్యారంటీ! సినిమా వ్రోమో!

హిట్‌ చిత్రం 'వస్తావా...ఇస్తాను' నిర్మాతల నుంచి మరో సూపర్‌డూపర్‌ హిట్‌ “ఇసావా? వస్తాను!” లో టాప్‌ హిట్‌ సాంగ్‌

హీరో. చెప్పు... చెప్పు...చెప్పు

హీరోయిన్‌: నా చేతిలో ఉంది చెప్పు!

హీరో: తప్పు...తప్పు...తప్పు

హీరోయిన్‌; నా ఒళ్లంతా కప్పు! మాట కొవాలా? మూట కావాలా?

ఘీంకరి: హలో... మాట కావాలా... మూట కావాలా '్రోగామ్‌కి స్వాగతం... మీ పేరు.

సీత గుర్రాల సీతామహాలక్ష్మి

ఘీం: ఏం చేస్తుంటారు?

సీత; ఏమి చెయ్యనండీ...

సీత అహా...ఐమీన్‌.. ఉద్యోగమా? హౌస్‌వైఫా?

సీత. హౌస్‌వైఫ్‌నండీ...

ఘీం: మీకు పెళ్లయిందా?

సీత; కాలేదండీ...

ఘీం: మీ హావీలేమిటి?

సీత; బేబీలంటే... ఇద్దరు బేబీలున్నారండీ...

ఘీం: మరి పెళ్లి కాలేదన్నారు?

సీత, ఇప్పుడు మాత్రం అయిందని చెవ్పానా?

(ఇలా తలా తోకా లేకుండా కొండవీటి చాంతాడులా ఆ సంభాషణ సాగుతూనే ఉంటుంది[)

(ఆంధ్రప్రభ డైలీ - 2003)

బి.కె. ఈశ్వర్‌ లాలా కేర్‌

అస అని అటి మంచి పసకమ నిజమెన నసం వగ టీ కి రు విశేషంగా అభిమానించే పుస్తకం ఏది?” అని ఒకాయన్ని అడిగితే

“నా బ్యాంకు పాస్‌బుక్‌” అని సమాధానం చెప్పాడుట!

ఇప్పుడు జనంలో తగ్గుతూ వస్తోన్న పరనాసక్తిని చూస్తూ ఉంటే, కొంతకాలానికి ఈ జోకు నిజమయ్యే ప్రమాదం కనిపిస్తోంది.

వార్తాపత్రికలు చదివేవారు తగ్గిపోతున్నారు. “టీ.వీ లో వార్తలు చూస్తున్నాం కదా. మళ్లీ అదెందుకు? ఎప్పుడు చూసినా హత్యలు, ఆత్మహత్యలు, యాక్సిడెంటు వార్తలు... పైగా అవన్నీ భయంకరంగా ఫోటోలు వేసి మరీ చూపిస్తారు. వాటిని చూసి ప్రొద్దున్నే మూడ్‌” చెడగొట్టుకోవడం ఎందుకు... మరీ అంత ముఖ్యమైన వార్త అయితే ఎవరో ఒకరు ఎక్కడో చోట చెబుతారు కదా” అనేవాళ్ల సంఖ్య ఎక్కువవుతూ వుంది.

న్యూస్‌ పేపర్లలోని వార్తా విశ్లేషణలు చదువుకొని ఆకళింపు చేసుకునే ఓపిక జనానికి ఉండడం లేదు. గ్రంధాలయాలకు వెళ్లేవారి సంఖ్య కూడా ఒకప్పుడున్నట్లుగా ఇప్పుడు లేడు.

అసలే మనదేశంలో అవిద్య తాండవమాడుతోంది. అందుకు తోడుగా ఇప్పుడున్న చదువులు కూడా ఉద్యోగాలు, పనులు సంపాయించుకోడానికి అనువైనవిగానే మలుస్తున్నారు కానీ దాంతోపాటు విద్వార్హులకు కనీస లోకజ్ఞానం, లలిత కళల పట్ల కనీసాభిరుచి పెంపొందేలా చేద్దామనే “జ్ఞానం” మన విద్యావేత్తలకు కలగడం లేదు. అందువల్లే విద్యార్ధుల్లో, “'రౌడీతనంి, “అజ్ఞానం, “అసహనం దినదినాఖీవృద్ధి చెందుతున్నాయి.

ఈ పరిస్థితుల్లో పఠనాసక్తి తగ్గడం, మంచి పుస్తకాలు చదవాలనే అభిలాష లేకపోవడం... సమాజాన్ని వెనక్కి నడిపించే ప్రమాదకరమైన సంకేతాలు.

ఇప్పుడున్న సాధారణ ప(త్రికలు, సాధారఫ ప్రచురణ కర్తలు ఉత్తమ సాహిత్యాన్ని (ప్రజలకు అందించాలనే ఉద్దేశాలకి ఎప్పుడో తిలోదకాలిచ్చెశాయి. (ప్రజలకు “మత్తును, ఉద్రేకాన్ని సరఫరా చేసే సరస శృంగార క్రైమ్‌ రచనలు, మూఢ నమ్మకాలను పెంచే ఈ లాలా ళఈ దారి ఎక్కడికి?

తుక్కుసాహిత్యం... మూర్భల్ని మరింత మూర్చులుగా చేస్తోన్న సినిమాలు, వాటికి సంబంధించిన వ్యక్తుల గురించి గోరంతలు కొండంతలుగా చేసి చూపించే రాతలు... ఊకదంపుడు సీరియల్స్‌... కధలు... వైద్యం పేరుతో సెక్సు గురించి విపరీతంగా రాయడం... ఈ 'ఫార్ములా' తో వచ్చే పత్రికలు చదవాలనుకునేవారు, అసభ్య సాహిత్యానికి అశ్లీల సాహిత్యానికి ఆకర్షితులయ్యేవారు ఎప్పుడూ ఉంటారు. కానీ ఆ “బలహీనతల పై” వ్యాపారంచేసి, లాభాలు ఆర్టించాలనే “యావ ప్రచురణకర్తలలో పెరిగిపోతూ ఉండడం దురదృష్టకరమైన పరిణామం,

ఈ ధోరణులను ప్రభుత్వం, చట్టాలు నిరోధిస్తాయనుకోవడం అత్యాశే అవుతుంది. “సోషల్‌ యాక్టివిస్టోలు, సంఘ(శ్రేయస్సును కోరుకునే ప్రజాసంస్థలే కలుషితమైన ఈ వాతావరణాన్ని మార్చి, ఆరోగ్యకరమైన పరిణామాలు నెలకొనేలా చేయాలి.

అంతవరకూ మంచి వుస్తకాలు అంటే ఉత్తమ సాహిత్యం, గొప్పవారి జీవితచరిత్రలు చదివి వాటినుంచి మనం మనోవికాసం పొందడానికి ప్రయత్నించాలి.

అబ్రహాం లింకన్‌ ఎంతో పేదస్థితి నుంచి అమెరికా అధ్యక్షుడయ్యేస్థాయికి ఎదిగాడు. ఒకప్పుడు ఆయన డగ్లస్‌ అనే వ్యాపారి దుకాణంలో సేల్స్‌మన్‌గా పనిచెశాడు. అదే డగ్రస్‌ 1858లో అమెరికన్‌ అధ్యక్షపదవికి లింకన్‌తో పోటీపడుతూ “ఈ లింకన్‌ ఒకప్పుడు నా షాప్‌లో పనిచేశాడన్న సంగతి మర్చిపోకండి” అని ప్రజలముందు ఎద్దేవా చేశాడట. అందుకు సమాధానంగా “డగ్లస్‌ ఇంకా ఆ షాప్‌ నడపదానికే పరిమితమయ్యాడు కానీ ఎదగలేదు కదా!” అని లింకన్‌ అనేసరికి, ఇక అప్పట్నుంచీ డగ్లస్‌ ఆ ఊ సెత్తదమే మానేశాడట!

ఇటువంటి ఆసక్తిదాయకమైన ఘట్టాలు ప్రతి ప్రముఖుడి జీవితంలోనూ ఉంటాయి. మనకు నిజమైన నేసాల్లాంటి అటువంటి జీవితచరిత్రలను చదువుతూ స్ఫూర్తిని పొందితే అప్పుడే జీవితంలో ముందడుగు వేయగలం.

(ఆంధ్రప్రభ డైలీ - 2003) బి.కె. ఈశ్వర్‌ లాలా క్షే

జగమె మాయ!

“నాయనలారా... మనం మాయలో పుట్టాం... మాయలో పెరుగుతున్నాం.. మాయలోనే అంతరించి పోతాం... ఈ మధ్యకాలంలో డబ్బుకోసం... పదవులకోసం... స్త్రీ వ్యామోహంకోసం... ఇలా రకరకాల మాయల్లో పడి జీవితాలను ఎందుకు పాడుచేసుకోవడం...? మనం ముక్తికి మార్గాన్ని అన్వేషించాలి....” సైజి మీద ఉపన్యాసకస్వామి అనర్హంగా మాటలు చెబుతూవుంటే, ప్రక్కనుంచి గల్లు గల్లు మనే డబ్బుల డిబ్బీ శబ్దం వినిపించింది,

ఆ కాషాయస్వామి వంక ప్రశ్నార్ధకంగా చూశాను.

“వేయండి స్వామా...” విసుగ్గా అన్నాడు. “స్వాములవారు ధన వ్యామోహాన్ని వదులుకోండి' అని చెబుతూవుంటే, మధ్యలో నువ్వు డబ్బులంటావేమిటి?” కోపాన్ని ధ్వనింపజేస్తూ అడిగాను.

“ఆ స్వామివారిని బొంబాయి నించి "ఫ్లైట్‌లో పిలిపించాం - స్టార్‌ హోటల్‌లో బస ఏర్పాటు చేశాం... మరి ఆ ఖర్చులన్నీ భరించాలంటే దబ్బు కావాలి కదా... మీలాంటి వాళ్ళు బాగా విరాళాలు ఇవ్వకపోతే. ఇటువంటివన్నీ ఎలా సాధ్యమౌతాయి?” అని ఆ చిన్న స్వామి తిరిగి ప్రశ్నించాడు - ఈ సారి కాస్త నిదానంగానే.

“మరి డబ్బు మాయలో పడొద్దు అని ఆయనే కదా చెబుతున్నారు” అన్నాను జేబులోంచి ఓ పది రూపాయల నోటుతీస్తూ డిబ్బీ నాదగ్గరగా తీసుకువచ్చాడు. ఆ పది రూపాయలనోటు అందులో వేస్తూవుంటే “అంతా మాయ” అంటూ నా పక్కనున్న వ్యక్తి ముందు డిబ్బీ గలగల లాడించాడు!

ఈ స్వామీజీల ఉపన్యాసాలంటే నాకు చాలా సరదా. కారణం వాళ్ళు చెప్పే విషయాలు ఎవరికీ అర్ధం కాని విధంగా - చక్కగా వినోదభరితంగా వుంటాయి. “వినోద భరితం” అని ఎందుకన్నానంటే, వాళ్ళు చెప్పే పిట్ట కధలు అలా వుంటాయి. “రామాయణంలో పిడకల వేటి అని ఎందుకంటారో గానీ ఆ పిడకల వేటలు - రామాయణం కంటే ఆసక్తిదాయకంగా వుంటాయి!

8 లాలా ళు దారి ఎక్కడికి

దేశంలో భోక్తిమత్తు ఎంతబాగా నరవరా అయితే అంతగా రాజకీయనాయకులకు లాభిస్తుంది. కారణం వాళ్ళ “అసమర్థత ను దేవుడి మీద తేలికగా నెట్టేయవచ్చు. 'మేం చేయవలసిందంతా చేస్తున్నాం... ఫలితాలు ఎందుకు ఆశిసారు...? అది దేవుడికి వదిలేయండి... విధి ఎలావుంటే అలా జరుగుతుంది, మన చేతుల్లో ఏముంది? “అనే మాటల్లోని మాయ జనాన్ని బాగా ఆకర్షిస్తుంది!

దీన్ని బట్టీ అర్ధమయ్యేది ఏమిటంటే - మన 'రాజకీయాలు” ప్రజల్నే కాదు... దేవుణ్సికూడా అంత సులభంగా వదిలిపెట్టవని! కులం, మతం, భాష ప్రాంతం .. వంటివి నాయకులకు పేకాటలో ట్రంప్‌ కార్డుల్లాంటివి. సమయానుకూలంగా వాటిని ప్రయోగిస్తే చాలు - ఆటలో గెలుపు ఖాయం! ఆ తర్వాత జరిగే గొడవల్లో జనం ఎంతమంది చనిపోతేనేం... నష్ట పరిహారంగా మనిషికి “ఇంత” అని పారేస్తే సరిపోతుంది!

అంటే - జనానికి తెలివితటలుండవా? వాళ్ళు ఏదిమంచి? ఏది మోసం? అని గ్రహించలేరా? అని మిరు అడగవచ్చు. దానికి ఓ ఉదాహరణ.

ఆ మధ్య ఉత్తర భారతదేశంలో ఓ యాత్రాస్థలానికి వెళ్ళాను. ఆ రోజు అమావాస్యట. వూళ్ళోని ప్రధాన ఆలయం భక్తులతో చాలా హదావుడిగా వుంది. గుడికి వెళ్ళే దార్లో ఒకతను చిన్న చిన్న గడ్డి మోపులు ముందేసుకొని కూర్చున్నాడు. 'ఈ రోజు అమావాస్య... గోమాతకు మేతవేసి పుణ్యం సంపాయించుకోండి. దేవుడి అనుగ్రహాన్ని పొందండి” అని అరుస్తున్నాడు.

ఒక “భక్తుడు” వచ్చి “గడ్డిమోపు ఖరీదెంత?” అని అడిగాడు. “రెండు రూపాయలు” అని చెప్పగానే, అతను జేబులోంచి డబ్బు తీసి ఇచ్చాడు. భక్తుడు గడ్డి మోపు మీద చెయ్యి వేస్తూ ఏదో అనుమానం వచ్చి “మరి మేత వేయాలంటే గోమాత కావాలి కదా?” అని అడిగాడు. గడ్డివాడు ఆ భక్తుడివంక చిద్విలాసంగా చూశాడు.” అదిగో... అక్కడ కట్టేసివున్న గోమాత మనదే... ఈ గడ్డి మోపు తీసుకెళ్ళి అక్కడ పడేయండి” అని మళ్ళీ హడావుడిగా “ఈ రోజు అమావాస్య...” పాట మొదలు పెట్టాడు. జనం వరుసగా రెండేసి రూపాయలు అతనికి సమర్పించుకుంటూ అతని ఆవులకే మేత వేస్తూ వున్నారు!

తన ఆవులకు పెట్టాల్సిన మేతను - భక్తుల చేత కొనిపించి, వాళ్ళచేతే గడ్డి పెట్టిస్తున్నాడంటే 'గడ్జివాడి” తెలివితేటలకు సంతోషించాలో, మాటలను నమ్మి మోసపోయే మన జనాలను చూసి విచారించాలో అర్ధంకాలేదు. అదే భక్తి మాయ! బి.కె. ఈశ్వర్‌ లాలా కేక

ఇక ప్రజల్ని గందరగోళంలో పడేసే (గ్రహాల మాయ గురించి ఎంతైనా చెప్పవచ్చును, అప్పుడెప్పుడో '“అష్ట్రగహకూటమి” వల్ల ప్రపంచం తల్లక్రిందులైపోతుందని

• అంతా గగ్గోలు పెట్టారు. ఆ గ్రహాలకు శాంతి కలిగించడానికి తల్లకిందులుగా తపస్సు చేశారు.... ఆ మధ్య ఇరాన్‌లో కూడా ఓ జ్యోతిష్కుడు అదే విధంగా హెచ్చరిస్తే, చాలామంది ఆస్తులవీ అమ్ముకుని జల్బాలు చేసుకున్నారట- ప్రపంచం అంతమైతే ఇంకా ఇవన్నీ ఎందుకని! ఆ చెప్పిన రోజున - ప్రపంచానికి ఏమీ కాకపోయేసరికి అన్నీ పోగొట్బకున్న జల్ఫారాయుళ్లందరూ కలిసి ఆ జ్యోతిష్కుడికి బడితపూజ జరిపారు!!! ఏవో - రెండు [గ్రహాల మధ్య పేచీ రావడం వల్ల ప్రపంచ ప్రళయం వాయిదా పడివుంటుందని ఆ జపాన్‌ జ్యోతిష్కుడు వాళ్లతో చెప్పి వుంటాడని నా అనుమానం. ఐనా - మనిషి దొరకాలేకాని మోసపోయినవాళ్ళు వూరుకుంటారా?

అందుకని - మనిషి దొరికిపోకుందా మోసం వేసే ఉపాయాలు కూడా మనవాళ్ళు కనిపెట్టారు. ఎలా అంటారా?

“క ఉంగరం వేలికి పెట్టుకుంటే, మీరు అనుకున్నవన్నీ జరిగిపోతాయి. మీ మాట వినని వాళ్ళు కూడా మీకు లొంగిపోతారు” అనీ, “పువ్వు మీ అదృష్టం చెబుతుంది" అనీ పేపర్లలో ప్రకటనలు రావడం చాలామంది చూసే వుంటారు, అలాగే ఈ గళ్ళలోని అంకెలు కూడితే ఫలానా సంఖ్య వచ్చేలా - మీరు పూర్తి చేసి పంపితే - మొదటి బహుమతి - వెయ్యిరూపాయలు, రెండవ బహుమతి విలువైన ట్రాన్సిస్టర్‌, మూడవ బహుమతి రిస్ట్‌వాచ్‌ - వగైరా అని కూడా పేపర్లలో ప్రకటనలు వస్తుంటాయి.

“ఉంగరం పెట్టుకొని, ఏది అనుకుంటే అది జరిగేలా వుంటే - అన్ని ఉంగరాలు పెట్టుకొని ఉన్న ఆ (ప్రబుద్ధుడు తనొక కోటీశ్వరుడు అవాలని కోరుకొని - అయిపోవచ్చు కదా...” మనవాళ్ళు ఆ ధోరణిలో ఆలోచించరు వెంటనే వాడు చెప్పినట్లు డబ్బు పంపించి, ఆ ఉంగరం పోస్టుద్వారా రప్పించి మోసపోయి, ఆ తర్వాత విచారిస్తారు! ఇక గళ్ళ సమాచారం: మీరెంత తప్పుగా పూర్తి చేసినా సరిగ్గా పూర్తి చేసినా మీరు తప్పని సరిగా- రెండవ బహుమతి అనగా ట్రాన్సిస్టర్‌ను గెల్చి తీరతారు. కాకపోతే, ప్యాకింగ్‌ ఛార్జీలు - కేవలం నూరో లేదా నూట యాభై వి పి.పి.లో చెల్లించి - దాన్ని తీసుకోవాలని ముందుగా ఒక ఉత్తరం వస్తుంది. దాంతో సంబరపడిపోయి, ఆ ట్రాన్సిస్టర్‌ కోసం ఎదురుచూసి, డబ్బు చెల్లించి - ఆ పార్సిల్‌ విప్పి చూసిన తర్వాతే - అదో “ఉత్తుత్తి ట్రాన్సిస్టర్‌ అని తెలుస్తుంది!

20 _-లాలాాలరాసాలాోోోోళు దారి ఎక్కడికి?

ఈ మోసగాళ్ళను పట్టుకోవాలని కష్టపడి ఏ జలంధర్‌ సిటీ లేదా గయ వంటి వూళ్ళకు వెళ్ళారనుకోండి, వాళ్ళు ఇచ్చిన చిరునామాలో ఎవరూ ఉండరు! పోస్టు ఆఫీసు వాళ్ళు కూడా సరిగ్గా చెప్పలేని స్థితిలోనే వుంటారు.

“పత్రికల వాళ్ళు సామాజిక బాధ్యత, సంఘసంక్షేమం అని సంపాదకీయాల్లో పెద్ద పెద్ధ మాటలు వాడుతూ వుంటారే... వాళ్ళే ఇటువంటి మోనాలను (ప్రోత్సహించవచ్చునా? పత్రికలలో అటువంటి ప్రకటనలు వేయకపోతే, అమాయక జనం మోసపోరు కదా అనే సందేహం కొందరికి రావచ్చును. “మేము అవన్నీ ఆరా తీసి - ప్రకటించడానికి వీలుకాదండీ.. వాళ్ళు ప్రకటనలకు డబ్బు యిస్తారు... మేం ప్రచురిస్తాం... అంతే” అని చేతులు దులిపేసుకుంటారు పేపరువాళ్ళు!

వాళ్ళ 'సొమాజిక బాధ్యత' - దబ్బు మాయలో వడి అలా కళ్ళు మూసుకుంటుంది!

ఎన్నికలు రాబోతున్నాయంటే ఇక మన నాయకుల మాయమాటలు ఎలా వుంటాయనేది అందరికీ తెలిసిన విషయమే. “మి వూళ్లో వంతెన కట్టిస్తాం” అని ఆవేశంగా చెప్పేస్తారు - అక్కడ నది లేకపోయినా సరే! (లేని వంతెనను కట్టినట్లుగా లెక్కలు చూపించి - అధికారులు, కాంట్రాక్టర్లు డబ్బు పంచుకుంటారు. ఎవరైనా సంఘసేవకుడు - పొరపాటున “ఏదయ్యా బ్రిడ్జి అని అడిగితే, మొన్నటి వరదల్లో కొట్టుకుపోయిందంటారు. అది మరో రకం మాయ!)

“అంతరాత్మ ప్రబోధం, మహాత్నాగాంధీ" “సోషలిజం”, 'అహింసాత్మక విప్లవం” “ప్రజలే నా వూపిరి... ఇలా కొన్ని పడికట్టు పదాలున్నాయి. వాటిని సమయోచితంగా ఉపయోగించి, శక్తి కొద్దీ ఆవేశాన్ని ప్రదర్శిస్తూ, ప్రత్యర్థులను తిట్టగలిగితే చాలు .. వీలైతే నిరుపేదల వాడల్లోకి వెళ్లి వాళ్ల పిల్లల్ని ఎత్తుకుని నవ్వుతూ, వృద్దుల్ని చూసి ఏడుస్తూ - సందర్భానికి తగినట్లు నటిస్తే చాలు... బంగారంలా ఓట్లు పడిపోతాయి.

ఎన్నికల ముందు వస్త్రాలు, లతినుబందారాలు, వాహనయోగం ఎలాగూ వుంటాయి. పేద వాళ్ల జీవితంలో అదే పండుగ రోజు .. ఇక అప్పటికీ పడని వోట్లు కొన్ని వుండిపోయాయనుకోండి... వాళ్లకు బదులుగా ఓటు వేసే “కార్యకర్తలు సిద్ధంగా ఉండదనే వుంటారు! ఇదంతా ప్రజాస్వామ్యం మాయ!

“నాటకాలద్యారా ప్రజాచైతన్యం తీసుకురావడానికి కృషిచేసే మీరు - సినిమా మాయలో ఎలా పద్దారు? మంచి వేషాలు వేసినా ఫరవాలేదు. ఒకోసారి అడ్డమైన వేషాలూ వేస్తున్నారు... ఎందుకని?” అని ఒకసారి ప్రసిద్ద నటుడు ఉత్పల్‌దత్‌ను అడిగిలే- వీ.కె. ఈశ్వర్‌ వై

“నాటకాల ద్వారా ప్రజలలో చైతన్యం తీసుకురావచ్చనే విషయంలో నాకెలాంటి సందేహమూ లేదు. ఐతే నేను నిర్వహించే నాటకోద్యమం నిరాటంకంగా కొనసాగాలంటే

• ఎక్కున దబ్బు కావాలి. అందుకనే - అడ్డమైన వేషాలు కూడా వెసి - ఆ డబ్బును నాటకకళకు వినియోగిస్తున్నాను?”” అన్నారు ఉత్పల్‌దత్‌ నవ్వుతూనే. ఆ మాటలు విన్నప్పుడు - మన తెలుగు నాటకరంగంలోని కొందరి ధోరణి గుర్తుకు వచ్చి - విచారం కలిగింది.

మన నాటకాలను నీనిమా వాళ్లు చూడాలి. డైలాగులు రాయదానికి అవకాశాలివ్వాలి. సినిమాల్లో మంచి వేషాలు దొరకాలి. అలా కాని మనం స్థిరపడితే - జీవితం ఎంత సుఖంగా, విలాసవంతంగా గడిచిపోతుంది అని ఆశించే వాళ్లే ఎక్కువగా వుండే మన నాటకరంగం ఎక్కడ?

“ప్రపంచ నాటక రంగం ఎలా అభివృద్ధి చెందుతోంది? రచనా విధానాలలో ఎలాంటి విప్లవాత్మకమైన మార్పులొస్తున్నాయి?....వంటి విషయాలను ఎప్పటికప్పుడు అధ్యయనం చేస్తూ, నాటకం ప్రజలకు మరింత చేరువ కావాలి. అది వాళ్లలో చైతన్యాన్ని రగిలించాలో అనే భావంలో నిరంతరం అదొక ఉద్యమంగా కృషిచేసే కళాకారులున్న ఇతర నాటక రంగాలు ఎక్కడ?

చక్కని ప్రయోగాత్మకమైన నాటకాలు రాసి, మంచి నటీనటులను తీర్చిదిద్దినవాళ్లు ఇినిమా ఊబి లో కూరుకుపోయిన తర్వాత ఏం జరిగింది? 'మన నాటక రంగం బాగా వెనకబడిపోయింది' అని బాధపడేవారు - వూరికే ఆవేశపడిపోకుండా అసలు కారణాలను (గ్రహించాలి. పసలేని విషయాలతో నాటకాలు తయారు చేసి, సినిమా వారిని అనుకరించే నటీనటులతో వాటిని ప్రదర్శించి - *చూడ్డానికి జనం రావడం లేదు” అని వాపోవడంలో ప్రయోజనం లేదు. 'సినిమా మాయి లో నుంచి నాటకరంగం బయటపడనంతకాలం కొత్తకెరటాలు - రావు, రాలేవు!

శ్నినిమూ మాయి అనగానేమి?

సినిమా కధలు - సినిమా అభ్యుదయం - సినిమా కళాకారులు = సినిమా పత్రికలు... వీటన్నిటిలోనూ ఎంతో కొంత మాయ అంతర్లీనంగా వుంటూ - జనాన్ని “వూయి లో పడేసూ వుంటుంది.

మచ్చుకి కొన్ని ఉదాహరణలు మనవి చేసి - తక్కినది మా ఊహకే వదిలేస్తాను. “అభ్యదయం' (బ్రాండ్‌ సినిమాలు తీసేవారందరూ నిజజీవితంలో అభ్యుదయవాదులని ఎవరైనా అనుకుంటే - వాళ్లు “అమాయకుల నే చెప్పాలి, 22 _ాలాలాలాలాలాలాాలాలాలాలాలాాాాాఈ దారి ఎక్కడికి?

సినిమాలో కధానాయకుడు వేతన న్వాయం కోసం' - తన సహచరులతో పోరాడే సీన్లు తీస్తారు. కానీ వాళ్లే - సినిమా కోసం పనిచేసిన వాళ్లకు చెప్పిన ప్రకారం సరిగ్గా డబ్బులివ్వరు ! “దొంగతనం నేరం” అనే ఇతివృత్తంలో సినిమా తీస్తారు. కానీ ఆ కధను వాళ్లీ దొంగిలించి వుంటారు.!

ఇవన్నీ సినిమా పత్రికలు రాయవచ్చు కదా... రాయవు! 'ఒక సినిమా తయారు కాకముందే ఫలానా వాళ్ళు ఓ ఉత్తమ చిత్రాన్ని నిర్మిస్తున్నారు అని రాయడానికి పత్రికలు అలవాటు పడిపోయాయి. మూసరాతలు... మూసకోతలు! అందుకనే ఆ మధ్య ఓ వర్ధమాన దర్శకుడు - ఒక పత్రికా రచయితల సమావేశానికి హాజరు కావడానికి ముందుగా 'రొటీను ప్రశ్నలు వేయకండి!” అని షరతు పెట్టడానికి కూడా సాహసించాడు!

'మరి నటీనటుల సంగతి ఏమిటి' అంటారా. అందరూ కాకపోయినా కొందరు నిజ జీవితంలో గొప్పగా నటిస్తారు.

తెలుగు, తమిళం భాషల్లో సినిమా పత్రికలు వెలువరించే ఒక సంస్థ నుంచి - ఒక రోజు తెలుగు పత్రిక విలేకరి ఓ ప్రముఖ తారను ఇంటర్వ్యూ చేయడానికి వెళ్లాడు. ఆమె తన నట జీవితానికి కుటుంబ సభ్యుల వద్ద నుంచి లభించిన వ్రోత్సాహాన్ని ప్రస్తావిస్తూ తన తండ్రిగారు తెలుగు వాడని చెప్పింది,

మర్నాడు తమిళ పత్రిక విలేకరి ఆ ప్రముఖతారనే ఇంటర్వ్యూ చేయవలసి వచ్చింది. అప్పుడు అతనితో మాటల సందర్భంలో తన తండ్రిగారు తమిళుడని ఏదో పేరు చెప్పింది. తెలుగు వారికి తెలుగు తండ్రి అయితే 'నేటివిటీ సెంటిమెంట్‌ బాగా వుంటుందని, తమిళులకు తమిళ తండ్రి అయితే బావుంటుందనీ బాగా ఆలోచించి ఆమె అలా చెప్పిందన్నమాట!

ఈ ఇద్దరు విలేకరులు ఆఫీసులో కూర్చుని - ఆ తార ఇంటర్వ్యూ గురించి మాట్లాడుకుంటూ వుంటే వివరాల పరామర్శలో వేర్వేరు “తండ్రుల ప్రసక్తి వచ్చింది. తండ్రుల పేర్లు భాషోచితంగా అలా మారిపోయేసరికి - నివ్వెర పోయారు. రెండు వేర్వేరు తండ్రుల పేర్లు వేస్తే - బావుండదు కాబట్టి తమ తమ ఇంటర్వ్యూ వ్వాసాల్లో పూర్తిగా తండ్రినే తొలగించేశారు! ఇది సినిమా మాయ!

ఇలా ఈ మాయదారి ప్రపంచం రాను రాను వెరితలలు వేసోంది. ఈ మాయను దెబ్బతీయడానికి మహా మాయ కావాలి! అది ఎప్పుడు వస్తుంది? ఎలా వస్తుంది? అనేదే పెద్ద మాయగా వుంది!

(కళాసాగర్‌ వార్చికోత్సవ సంచిక 94) బి.కె. ఈశ్వర్‌ ాలాలాలాలాలాాాాలాాాలాలాాాలాలాంజ 23

“అలజడి మా జివితం'

మహా కవి గారు చెప్పినట్లు 'అలజడి మా జీవితం... ఆందోళన మా ఊపిరి... తిరుగుబాటు మా వేదాంతం!” అంటే 'సుఖజీవన ప్రబోధకులు అంత తేలిగ్గా అంగీకరించరు! ఆ మధ్య హైదరాబాద్‌లో జరిగిన ఓ బుక్‌ ఎగ్జిబిషన్‌లో “సంతోషంగా బ్రతకడం” గురించి కుప్పతిప్పలుగా కనిపించిన పుస్తకాలు చూసిన తర్వాత, (ప్రజల్ని సుఖంగా “బ్రతికించేయడంి పట్ల ఆ రచయితలకున్న 'తాపత్రయరి చూసిన తర్వాత ఎవరికైనా అలాగే అనిపిస్తుంది.

“సర్వే జనా సుఖినోభవంతు' (అంటే “సర్వే! శాఖ వాళ్లు మాత్రమే కాదు) అని అందరూ సుఖంగా ఉండాలని కోరుకోవడంలో ఎలాంటి తిరకాసూ లేదు. కానీ రోజూ పొద్దున్న లేచిన దగ్గర్నుంచీ సవాలక్ష సమస్యలు! “మంచినీళ్లు ఇకనుంచి మూడు రోజులకొకసారే వస్తాయి*...'గ్యాసు ధర మళ్లీ _ పెరగబోతోంది” లాంటి “సమస్యల్ని చిరునవ్వుతో ఎదుర్మోవాలి.. సమస్యకు మూలం ఏవిటో (గ్రహించి, దాన్ని పరిష్కరించే విధానాన్ని అలవరచుకోవాలి...” అంటూ చాలా తేలిగ్గా “చిట్కాలు” చెప్పేస్తుంటారు (ప్రబోధకులు!

ఇటీవల అలాంటి చిట్కాలు బోలెడు రాసిన ఓ పెద్ద మనిషిని కలుసుకోవడం తటస్థించింది. ఆయన ఏ విషయం గురించి ప్రస్తావించినా 'ఆ.. అది జరిగేదా... చచ్చేదా' అని, ఎవరి గురించి మాట్లాడినా 'ఆ... వాడి బొంద... వాడికేం తెలుసు! అంటూ మాట్లాడుతున్నారు. పుస్తకాల్లో మాత్రం ప్రతి విషయంలోనూ 'పాజిటివ్‌ ధింకింగ్‌' ఉండాలనీ, ఎవరినీ తక్కువగా అంచనా వేయకూడదనీ, ఆశాభావంతోనే బతకాలనీ ఆయన రాస్తుంటారు! మరొకాయన జీవితంలో పలాయన వాదం కూడదని పదే పదే రాస్తుంటారు కానీ బ్యాగులో బ్రాందీ బుడ్డి పెట్టుకుని ఇప్పుడప్పుడు తీర్దం సేవిస్తూనే ఉంటారు!

తీర్దం అంటే జ్ఞాపకం వచ్చింది. ఓ కవిగారు ఇంట్లో తీర్ధసేవనంలో మైమరచి ఉన్నప్పుడు ఆయన అభిమానులు ఆ స్థితిలో ఆయన్ని చూసి బాధపడుతూ “అయ్యా బడు లాలా ్చఈు దారి ఎక్కడికి?

మాలాంటి వాళ్లను ముందుకు నడీపించవలసిన మీరే ఇలా మత్తులో పడిపోవడం భావ్యమేనా” అని అడిగారట. దాని కాయన చిద్విలాసంగా నవ్వుతూ - "హైదరాబాద్‌ నుంచి విజయవాడకు ఇదీ దారి అని చెప్పే సూచిక అక్కడే ఉంటుంది కానీ అది విజయవాడకు వెళ్లదు కదా... నేనూ అంతే!” అన్నారట. సలహాలు చెప్పటం తేలికే. కానీ ఆచరణలో వాటిని అనుసరించేవారు ఎందరుంటారు? ప్రభుత్వ కార్యాలయాల వద్ద 'సత్యమేవ జయతే' అనే స్తోగన్‌ ఉంటుంది. కానీ ప్రాక్టికల్‌గా ఇబ్బందులు ఎదుర్శొనే జనం ఆ మాటలు చూసి నవ్వుకుంటారు! అంటే హాయిగా బతకమని సూత్రాలు చెబుతున్న వారిని విమర్శించడానికి ఇది రాయడం లేదు. కానీ సామాన్య మానవుడు ఎదుర్శొనే దైనందిన సమస్యలను పరిష్కరించుకోవడానికి "పైపైని చెప్పే చిట్కాలు ఉపయోగపడవు శస్త్ర చికిత్స జరగవలసిన కేసుకు అయింట్‌మెంట్‌ వాడితే ఏం ప్రయోజనం ఉంటుంది? 'హౌటు స్టాప్‌ వగ్రీయింగ్‌ అండ్‌ స్టార్ట్‌ లివింగ్‌ అనే పుస్తకం రాసి (బైబిల్‌ తర్వాత అత్యధికంగా విక్రయింపబడిన పుస్తకం అది!) బతకడానికి సూత్రాలు బోధించి బ్రహ్మాండమైన కీర్తి గడించాడు డేల్‌కార్నిజి. కానీ ఆయన చివరికి ఆత్మహత్య చేసుకొని మరణించాడట! (ఆంధ్రప్రభ డైలీ - 2008) బి.కె. ఈశ్వర్‌ లాలా వల్‌

విలువల వలువలు తొలగించకండి!

కర్రా దూరదర్శన్‌లు (ప్రభుత్వ ఆధీనంలో ఉన్న ప్రచార సాధనాలు కదా... వాటిలో ఈ మధ్య “బిజినెస్‌ కంపు ఎక్కువైంది. కారణం ఏమిటి?” అని ఈమధ్య ఒకాయన - రేడియోలో పనిచేస్తోన్న మిత్రుణ్తి అడిగాడు

“టిం చెప్పమంటావు...వీత కష్టాలు వీతవి. ఇవ్చుడు వుం మంచి (ప్రోగ్రాములకంటే 'అమ్ముడయ్యే' ప్రోగ్రామ్‌ల కోసం ఎక్కువ కష్టపడాలి. మా సెక్షనవల్ల లాభం లేకపోతే, ఆ సెక్షన్‌నే ఎత్తేస్తాం అని పై అధికారులు మమ్మల్ని బెదిరిస్తున్నారు. (ప్రైవేట్‌ రంగంలో ఉన్న మీడియా లొసుగుల్ని బహిరంగంగా చర్చించినా ఇబ్బందిలెదు కానీ మా కష్టాలు ఎవరికీ చెప్పుకోలేము. అందువల్ల నువ్వు నన్నేమీ అడగలేదు. నేనూ నీకేమీ చెప్పలేదూ” అన్నాడా మిత్రుడు భయపడుతూనే.

రేడియోలో ఎఫ్‌.ఎం., కమర్షియల్‌ బ్రాడ్‌కాస్టింగ్‌ కార్యక్రమాల్లో కొన్నింటిని వింటున్నప్పుడు - ఒకప్పుడు రేడియోపట్ల *'మర్యాద” ఉన్నవారు, రేడియోలో వెలువదేది ఏదైనా అది నమ్మదగ్గ విషయమేనని అనుకునేవారు, ఇప్పుడు తమ అభిప్రాయాల్ని మార్చుకుంటున్నారు ఒకసారి వ్యాపారానికి 'అమ్ముడైపోయిని తర్వాత మార్కెట్‌ లోకి 'దిగిని తర్వాత కోకిల, కాకీ... అన్నీ ఒకటే! ఎవడిగోల వాడిది. అర్హత లేనివాడు సంగీతం గురించి, లలిత కళల గురించి ఎన్ని పనికిరాని విషయాలు చెప్పినా విని భరించాలి. మూధనమ్మకాలకు ఎన్ని రంగులు పులిమినా “ఓహో” అనుకోవాలి. ఇక కార్యక్రమాన్ని నిర్వహించేవారు అవతలివాళ్లను ఎంత “గొప్పగా భజన చేసినా” అదంతా 'కలాపోసని అనుకోవాలి ఇక అసభ్య సినిమా గీతాల గురించి విడిగా చెప్పనక్కర్లేదు. రేడియో, దూరదర్శన్‌లు ప్రభుత్వం ఆధ్వర్యంలో నడుస్తున్నాయి కాబట్టి అవి మర్యాదస్తులు _ ధైర్యంగా విని, చూడవచ్చునని, కుటుంబ సభ్యులందరూ కలిసి చూడదగ్గవనీ అనుకునే “ఆశ ఇప్పుడు లేదు. “వ్యాపారం పేరుతో వాటి '*తాకిడి' కి అందరూ గురికావలసి వస్తోంది. ఇదివరకు ఉన్న 'స్కీనింగ్‌'లు, నియమ నిబంధనలు - “వ్యాపారం పేరుతో “గాలికి కొట్టుకుపోయాయి. “ఎయిర్‌” (ఎఐఆర్‌) అంటే అదె కదా!

ఇది ఇలా ఉండగా “మీ సాంఘిక నిబద్ధత.. సాంఘిక సందేశాలు చాలు... ఎక్కువ టైమ్‌ అందుకు వాడకండి. వాటివల్ల 'రెవిన్యూ. ఉండడంలేదు. అందుచేత ట్ర -ాాాాలాలలాలాలాసలాలారాసాోాకు డారి ఎక్కడికి?

రేడియో, టెలివిజన్‌లు ఇంకా ఎక్కువ డబ్బు సంపాయించేమార్గాలు చూడండి?” అని పార్లమెంటరీ ప్యానెల్‌వారు - రేడియోకి, టివికి అనగా ప్రసారభారతికి ఉత్తర్వులు పంపినట్లు ఓ తాజా వార్త. మరోప్రక్క ప్రసారభారతి సి.ఇవో కె ఎస్‌.శర్మ - వివిధ భాషల్లోని గొప్ప గొప్ప కళాఖండాలను ప్రజలకు చూపాలన్న ఉద్దేశంతో - శ్యామ్‌బెనగళ్‌, గిరీశ్‌కార్నాడ్‌, ముజఫర్‌ అలీ, కల్పనా లాజ్ని వంటి పలువురు ప్రముఖ దర్శకులను “ఎంగేజ్‌ చేశామనీ, ప్రభుత్వం నుంచి నిధులు అందకపోవడంతో -ఏం చేయాలో అర్ధం కావడంలేదనీ వాపోయారు. దీన్ని బట్టి ఉదాత్తమైన ఆశయాలకు, ఉత్తమస్థాయి కార్యక్రమాలకు భవిష్యత్తులో ఆస్మారం ఉండకపోవచ్చునని అనిపిస్తోంది. నిజానికి ఉత్తమ సంస్కృతిని, లలిత కళల స్థాయిని పెంపొందించవలసిన బాధ్యత ప్రభుత్వాలదే. విద్యాస్థాయి పెరగడానికి మధ్యాహ్న బోజన పధకాలతో ఉచిత విద్యా సౌకర్యాలను (ప్రభుత్వాలు ఎలా ప్రజలకు అందిస్తున్నాయో, అదే వ్రద్ధ మనోవికాసాభివృద్ధికి దోహదం చేసే ప్రచార సాధనాలమీదా చూపాలి సాంస్కృతిక కాలుష్యంవల్ల జరిగే హానిని ఎదుర్కోడానికి (ప్రభుత్వాలే పూనుకోవాలి. సాంస్కృతిక కాలుష్యంవల్ల ముఖ్యంగా పెట్టుబడిదారీ (ప్రభుత్వాలు, ధనస్వామ్య సంస్కృతి - ప్రజల బలహీనతలపై చేసుకునే వ్యాపారంవల్ల కలిగే నప్పాలను ఊహించే కొన్ని సోషలిస్టు దేశాలు ఆ రంగాలకు సంబంధించిన పగ్గాలను తమవద్దే ఉంచుకున్నాయి. ఇక కొన్ని ముస్లిమ్‌ దేశాలైతే - చాలా కరినంగా అటువంటి “కాలుష్యాన్ని తమకు అంటకుండా ఉండడానికి ఆ 'గాలే' తమకు తగలని విధంగా జాగ్రత్తపడ్దాయి. కానీ మన నాయకులు ఇవేమీ గమనించడంలేదు. “విలువలు కాదు డబ్బే ముఖ్యం” అంటున్నారు. ఒకప్పుడు వెస్ట్‌బెంగాల్‌ ప్రభుత్వం డబ్బే ముఖ్యమనుకుని - సత్యజిత్‌రాయ్‌ 'పధేర్‌ పాంచాలి” వంగచిత్రాన్ని పూర్తి చెయడానికి కష్టపడుతున్న రోజుల్లో తగిన సహాయాన్ని అందించకపోతే, ఉత్తమ చిత్రాల ఉద్య్వమానికే పెద్ద హాని జరిగి ఉండేది. (ప్రభుత్వాలు, నాయకులు విలువలు పెంచే స్థాయికి ఎదగాలి. వలువలు తొలగించే దుశ్నాననుల స్థాయికి దిగజారడం అనర్దదాయకం. (ఆదివారం “విశాలాంధ్ర - 2005) బీ.కె. ఈశ్వర్‌ లాాాలాాాలాాాాాాాాాాాలాాలాలంా 227

ఇదెనా బాలలకిచ్చే బహుమతి?

“ఐ దయా మీదయా మా మీద లేదు అని దసరా రోజుల సందర్భంగా అయ్యవార్లు పిల్లలచేత పాడించడం, అలా ఇంటింటికీ తిరుగుతూ “అయ్యవారికి చాలు అయిదు వరహాలు... పిల్లవాళ్లకు చాలు పప్పుబెల్లాలు” ... అని అనిపించడంతో ఉద్దేశం ఏమై ఉంటుంది? అది ఉపాధ్యాయులకు, విద్యార్భలకు మధ్యవున్న అనుబంధానికి ఓ సంకేతంలా ఏర్పడిన ఆనవాయితీ. కానీ ఇప్పుడు పరిస్థితులు మారిపోయాక, విద్యార్థులే టీచర్లను 'ఏదయా మీ దయా మామీద లేదు” అని ఎలుగెత్తి కేకలు పెట్టాల్సిన సందర్భాలు ఎటు చూసినా కనిపిస్తున్నాయి.

కాన్పూరులోని ఒక స్కూల్లో 5వ తరగతి చదువుతోన్న పాలక్‌శుక్లా అనే అమ్మాయికి ఎదురైన దుస్టితి ఉపాధ్యాయుల్లో కొందరి క్రౌర్యానికి అద్దం పడుతోంది. పాలక్‌ చేసిన తప్పేమిటంటే హోమ్‌వర్క్‌ చేయకపోవడమే. దాంతో టీచరమ్మ కాంచన్‌కు చెప్పలేని కోపం వచ్చింది. క్లాసులో ఉన్న తక్కిన 24 మంది పిల్లల్నీ లైనుగా నిలబడమని చెప్పి ఒక్కొక్కరూ వచ్చి పాలక్‌ చెంపమీద $5 సార్లు కొట్టాలని ఆర్జరు జారీ చేసింది. ఆ అమ్మాయి బాధతో ఏడుస్తున్నా అందరూ అలా కొట్టేసరికి స్పృహతప్పి పడిపోయింది. ఆ వాపబుగ్గలు భయంకరంగా వాచిపోయాయి. ఆ సంగతి తెలిసి, పాలక్‌ తల్లిదండ్రులు కంగారుగా స్కూలుకు వచ్చి ఈ ఆ అమ్మాయిని ఆసుపత్రిలో చేర్చించవలసి వచ్చింది! పోలీసులకు ఫిర్యాదు చేసే ప్రసక్తే లేదు ఎందుకంటే, కంప్లెయింట్‌ ఇస్తే స్కూలు అధికారులు ఆ అమ్మాయి భవిష్యత్తుకు ఎలాంటి అవరోధం కలిగిస్తారోనని భయం! చిన్న పిల్లల పరిస్థితి ఇలా ఉంటి, పెద్ద పిల్లల పరిస్థితి ఇంతకంటే హీనంగా ఉంది. ఒక విద్యార్ధిని 'సార్‌' పెడుతున్న బాధలు తట్టుకోలేక తను ఆత్మహత్య చేసుకున్నట్లు ఉత్తరం రాసి, చనిపోయిన సంఘటన ఎంతోమంది హృదయాల్ని కలచివేసింది. విద్యాలయాలు అంటాం చదువు చెబుతున్న వారిని 'ఆచార్య దేవోభవ” అంటూ దేవుడికిచ్చే మర్యాదను ఆపాదిస్తూ ఉంటే, వాళ్లలో కనిపిస్తున్న ఈ మృగత్వాన్ని చూసి ఏమనుకోవాలి?

ఏ కల్మషమూ లేకుందా, ఆడుతూ పాడుతూ ఉల్లాసంగా చదువునేర్చుకోడానికి వచ్చే పసిపిల్లలను చూస్తున్నప్పుడు ఎంతటి కరినాత్ముడికైనా ముచ్చట కలుగుతుందే.. అటువంటిది వాళ్ల భవిష్యత్తుకు బంగారుబాట వేయాల్సిన వారు, దయ, కరుణ, బెదార్యం వంటి సుగుణాలు నేర్పాల్సిన ఉపాధ్యాయుల్లోనే ఇలాంటి క్రూరత్వం ఉన్నప్పుడు, అది 2రి లాలా స దారి ఎక్కడికి?

వాళ్ల మనసుల్లో ఎలాంటి ప్రభావాన్ని కలిగిస్తుందో, ఫలితంగా వాళ్లు ఎలాంటి పౌరులుగా తయారవుతారో తలచుకుంటేనే భయాందోళనలు కలుగుతాయి. “ర్యాగింగ్‌” పేరుతో జరిగే అక్రమాలు, తన్న *“ఢ్రేమ” కాదన్నదనే ఆగ్రహంతో క్లాస్‌రూమ్‌లోనే జరుగుతోన్న హత్యలు పిన్నవయసులోనే యువతలో ఏర్పడుతోన్న 'నెగెటివ్‌'భావాలు, నేరప్రవృత్తీ. , వీటన్నిటికీ బీజం ఎలా ఏర్పడుతోంది?

ప్రశాంత వాతావరణంలో, ఆహ్ల్హాదకరమైన పరిస్థితుల్లో చదువుకునే అవకాశం ఉన్నప్పుడు విద్యార్థులలో ఇటువంటి “అశాంతి” ఏర్పడడానికి అవకాశం లేదు. కానీ పరిమితికి మించిన “ఒత్తిడికి గురికావడం వల్లనే, వాళ్లలో 'నైరాశ్యం” ఏర్పడుతోంది. విద్య అనేది 'మార్ముల కొలతి, డిగ్రీల ప్రాధాన్యానికి పరిమితమై పోతూవుంటెకాని అది 'కారెక్టర'ను ఏర్పరచడానికి బుద్ధినీ, లోకజ్ఞానాన్ని పెంచుకోడానికీ ఉపయోగపడడం లేదు అందువల్లే “డిగ్రీ మాత్రమ సంపాదించుకుని, బైటపడ్డ యువతీ యువకులు తదితర అంశాల్లో తగిన పరిజ్ఞానం లేక జీవితం కల్పించే సవాళ్లలో అధికశాతం పరాజయానికి గురవుతూ, నిరాశానిస్పృహలకు లోనవుతున్నారు (బి.ఎ. చదివిన చాలామంది విద్యార్థులకు - ఓ మనియార్దరు ఫారం ఎలా పూర్తిచేయాలో కూడా తెలియదంటే, అందులో ఆశ్చర్యపడడానికి ఏమీ లేదు!)

ఇది విద్యావిధానంలోని లోపమేనని ఇదివరలో ఎంతమంది పెద్దలు చెప్పినా, ఇంకా జరగవలసిన సంస్కరణలు జరగడంలేదు. (క్రమశిక్షణ పేరుతో పిల్లల్ని కొట్టడంకాని జరిగితే, ఉపాధ్యాయులపై కరిన చర్యలు తీసుకుంటామని విద్యాశాఖమంత్రి ఎన్‌ రాజ్యలక్ష్మిగారు తరచుగా హెచ్చరిస్తూనే ఉంటారు. కానీ హెచ్చరికల వల్ల 'రూల్స్‌ నెలకొల్పడంవల్ల పరిస్థితులు చక్కబడే స్థితి మనదేశంలో ఎప్పుడూ లేదు. ఆమాటకొస్తే ఐక్యరాజ్య సమితే పిల్లల హక్కుల విషయంలో కొన్ని అంశాలను స్పష్టంగా ప్రకటించింది ఉదాహరణకు - “క్రూరత్వం వల్లగాని, నిర్లక్ష్యంవల్ల గాని బాధకు గురికాకుండా సురక్షితంగా ఉండగలిగే హక్కు పిల్లలకు ఉంది. అలక్ష్యం, క్రూరత్వం, అన్యాయం నుండి రక్షణపొందే హక్కు పిల్లలకు ఉంది. అందరితో కలిసి వారి సొంత భావాలు, ఆలోచనలూ ్రకటించుకునే హక్కు పిల్లలకు ఉంది బాలకార్మికులుగా, చౌకకూలిలుగా గాని, వెట్టి చాకిరీకి నౌకర్లుగా కాని, సైనికులుగా కాని పిల్లలకు వినియోగించకూడదని ఉంది... ఇలా సాగుతోంది ఆ హక్కుల జాబితా.

కానీ ఆశ్చర్యం ఏమిటంటే, జంతువుల సంరక్షణకైనా 'బ్లూక్రాస వంటి సంక్షమసంస్థ ఉంది కానీ పిల్లలపై జరుగుతున్న అ(క్రమాలను నిరోధించడానికి ఉద్యమన్థాయిలో ఏమీ జరగడంలేదు. ఇదేనా మనం పిల్లలకిచ్చే బహుమతి?

(అదివారం “విశాలాంధ్ర - 2004)

బి.కె. ఈశ్వర్‌---ాాాాాాాాలాలాాాాాలా వైర

అంతా 'మామూలె'

కొన్ని వ్యవహారాలు ఎన్నో తరాలుగా ఒకే రీతిలో మామూలుగా జరుగుతూనే ఉంటాయి కానీ పత్రికల వాళ్లు ఏ మటరూ దొరకనప్పుడు ఓ పాత మామూలు మేటరు తీసుకొని మామూలుగా హైలైట్‌ చేసేస్తుంటారు.

ఉదాహరణకు బాల కార్మికుల సంగతి ఎంత కాలంగా చదువుతూ వస్తున్నామో అందరికీ తెలుసు. ఒక ఐ.ఎ.ఎస్‌.ఆఖీనర్‌గారి మోద విషప్రయోగం చేసి చంపాలనుకున్నాడట పదేళ్ల కుర్రవాడు! ఆ నేరం సంగతి అలా ఉంచి, పదేళ్ల కుర్రవాణ్ణి పన్లో పెట్టుకోవడం, అదీ చట్టం గురించి తెలిసిన ఒక అఫీసరే అలా చేయడం భావ్యమేనా? అనే విమర్శను పత్రికలు లేవనెత్తాయి. రోజూ మన కళ్లముందే ఎంతో మంది బాల బాలికలు కూలిపన్లు చేస్తూ ఉండటం, మొక్క జొన్న పొత్తులు, పళ్లు అవీ అమ్ముకుంటూ తిరగటం చూస్తూనే ఉంటాం. ప్రభుత్వ అధికారులు, పోలీస్‌శాఖ వారు అందరూ చూస్తూనే ఉంటారు. కానీ ఏదైనా జరిగితేనే మామూలుగా ఆ అంశం చర్చల్లోకి వస్తుంది! లేదా నవంబర్‌ 14 సందర్భంగా బాలబాలికలు హరాత్తుగా గుర్తుకొన్తారు. అప్పుడు మామూలుగా బాలబాలికలు చదువుకోవలసిన ఆవశ్యకత గురించి “పెద్దలందరూ” ఆవేశంగా ఉపన్యాసాలు యిస్తారు.

ఇంకొకటి బిచ్చగాళ్ల సమస్య, ఒకప్పుడు బిచ్చగాడికి ఒక రూవాయి దానం చేస్తే రాబోయే పదితరాల వాళ్లు బావుండాలని ఆశీర్వదించేవాడు. ఇప్పుడు రూపాయ ఇస్తే, మనల్న కాదు. ఆ పదితరాల వాళ్లనీ తిట్టి సదరు రూపాయిని వాపసు చేయడం మామూలైపోయింది! పాపం ఈ బిచ్చగాళ్ల సంగతి అర్ధం చేసుకోలేక రాజధాని మేయరు తీగల కృష్ణారెడ్డిగారు పదవిలోకి వస్తూనే నా మొట్టమొదటి లక్ష్యం - “బిచ్చగాళ్ల సమస్యను నిర్మూలించడమే” అన్నారు ఆవేశంగా. ఇప్పుడు రోడ్డు మోదికొస్తే బిచ్చగాళ్ల *'దాడి నుండి తప్పించుకోవడం మునుపటికంటే చాలా కష్టమైపోతోంది. అందుకే కాబోలు మంత్రుల కార్లన్నీ హైస్పీడ్‌లో వెళ్లేలా అధికారులు జాగ్రత్తలు తీసుకుంటారు!

అలాగే బాణాసంచా తయారు చేస్తుండగా జరిగే ప్రమాడాలు .. పెద్ద హీరోల కొత్త సినిమాల విడుదల సందర్భంగా టిక్కెట్ల తొక్కిసలాటలో జరిగే మరణాలు... అధిక ఏ0 ాాాాాాాాాలాలాాలలాంాాళఈ దాం ఎక్కడికి?

సంఖ్యలో పడవలు ఎక్కినప్పుడు జరిగే ప్రమాదాలు, నాయకుల నీతి - నిజాయితీల గురించి అనుమానాలు, సవాళ్లు - ప్రతి సవాళ్లు, అస్పాంలో వరదలు, జనం చూడని సినిమాలకు విజయోత్సవాలు, అళ్లీలత విచ్చలవిడిగా ఉందని సెన్సారు మోద ధ్వజమెత్తడాలు, మద్యపానం కారణంగా పెచ్చుమారిపోతున్న అత్యాచారాలు, పెరిగిపోతున్న మద్యపాన దుకాణాల సంఖ్య, అందుకు ప్రతిఘటిస్తూ యాక్టివిస్తులు లేవనెత్తే ఉద్యమాలు... ఇవన్నీ మామూలైపోయాయి. కాకపోతే, తేదీలు మారిపోతూ, కొన్ని ముందూ వెనకగా వస్తుంటాయి. వీటిలో ఏ నమన్యల గురించీ మామూలుగా ఎవరూ సీరియన్‌గా పట్టించుకోరు. పట్టించుకోవలసిన సాంఘిక బాధ్యత వాళ్లలో ఉండదు. పైగా పట్టించుకుంటే, దానివల్ల తమకు కలిగే లాభమేమిటి? అని ఆలోచించేవాళ్లే మనలో ఎక్కువమంది ఉంటారు! అయితే అందరినీ 'కదిలించేది” మామూలుగా ఒకే ఒక సమస్య ఉంది. అదే భూకంపం! ఆ 'న్థాయి'లో ఏదైనా జరిగితేనే అందరిలో కాస్త “చలనంి కలుగుతుందేమో! (అదివారం విశాలాంధ్ర - 2003) బి.కె. ఈశ్వర్‌ లాలా పై

ట్రై ఎవరి పిచ్చి వారికి ఆనందం!

టానగనగా ఇద్దరు మిత్రులు వాళ్ల పేర్లు - వెంకట్రావు, శివరావు. ఇద్దరూ చాలా క్లోజ్‌'ఘెండ్స్‌ అనే చెప్పుకోవాలి. ఒకరి కష్టసుఖాలొకరితో చెప్పుకునేవారు. కష్టసమయాల్లో ఒకరినొకరు ఆదుకునేవారు.

ఒకరోజు ఓ స్వామిజీ వాళ్ల ఊరొచ్చాడు. 'వెంకటి శబ్దం ఎంత గొప్పదో వివరించాడు తన ఉపన్యాసంలో. అంతేకాదు వెంకట్రావులకు సాటి మరెవరూ లేరనీ, తక్కినవాళ్ళూ - వాళ్ల ముందు ఎందుకూ పనికిరారనీ గట్టిగా నాక్కి వక్కాణించాడు.

ఆ విధంగా మన వెంకట్రావులో అంతకు ముందు లేని 'ధాటొ ఒకటి *ష్లాంట్‌ చేశారు స్వామిజీ. తను చాలా గొప్పవాడినన్న సంగతి చాలా ఆలస్యంగా తెలిసినందుకు వచారించాడు వెంకట్రావు. ఆ క్షణం నుంచీ వెంకట్రావు ధోరణిలో మార్పు వచ్చింది,

అతని దృష్టిలో శివరావు ఒక అర్భకుడిలా కనిపించాడు. ఆ రోజు నుండీ అతని పట్ల ముభావంగా వ్యవహరించడం మొదలెట్టాడు. దాంతో శివరావుకు కోపం వచ్చింది. “శివి తత్వంలోని గొప్పతనం ఆ అర్భకుడికేం తెలుసని మండిపడుతూ -- వెంకట్రావు పట్ల తన ఆగ్రహాన్ని బహిరంగంగానే వ్యక్తం చెశాడు. అలా ఆ ఇద్దరు మిత్రులూ స్వామిజీ దయవల్ల బద్ధశత్రువులుగా మారారు. ఈ కధలోని నీతి ఏమిటనీ ఈ పాటికి మాకు అర్ధమై ఉంటుంది

దేవుళ్లను ఇలా తరచుగా రంగంలోకి దింపుతూ ఎవరి పబ్బం వాళ్లు గడుపుకోడానికి ఎప్పటికప్పుడు ప్రయత్నాలు జరుగుతూనే ఉంటాయి. ముఖ్యంగా, స్వామాజీలకు, రాజకీయ నాయకులకు దేవుడి అవసరం చాలా ఉంటుంది!

అయోధ్యలో రాముడికి గుడి కట్టే తీరుతామని వాజ్‌పేయిగారు ప్రకటించారు. లక్షలాది ఆత్మారాముళ్లు మనదేశంలో 'అన్నమో రామచంద్రా అని గావుకేకలు సేదుతుంటే, అవి మన నాయకులకు వినిపించడం లేదు!

కుల, మత ఖేదాలతో జనం కొట్టుకుచస్తూ ఉంటే, ఆ ఆర్తనాదాలు - శాంతి, సమైక్యతలను ప్రబోధించవలసిన స్వామోజీలకు వినిపించడం లేదు. పైగా మా దేవుడు గొప్పంటే, మా దేవుడు గొప్ప అని కొత్తగా కొట్టుకు చావదానికి దారులు చూపిస్తున్నారు! 92 లాలా ఈ దారి ఎక్కడికి?

'ఎవరిపిచ్చి వారికి ఆనందం” అంటారు. నిజమే. మన రాష్ట్ర రాజధానిలో వీధికుక్కల బెడద విపరీతంగా ఉంటుంది రాత్రుళ్లు ఇంటికి ఆలస్యంగా చేరుకునేవారు

• ప్రాణాలు అరచేతుల్లో పెట్టుకుని ఎన్నో సాహసాలు చేస్తూ, ఇళ్లకు చేరుకోవలసివస్తుంది. ఆ వీధి కుక్కలను పట్టుకోడానికి కార్పొరేషన్‌ వాళ్ళు ఎలాంటి చర్యలూ తీసుకోరు. ఎందుకంటే, వాటిని పట్టి చంపే ప్రయత్నాలు చేస్తే శ్రీమతి అమల వంటి 'బ్లూక్రాస్‌ పెద్దలు - చాలా హంగామా సృష్టిస్తారు మేనకాగాంధీ లాంటివాళ్లు ఉన్న చోటునుంచే “హెచ్చరికలు విడుదల చేస్తారు.

మామూలు మనుషులు ఎలాంటి '్రమాదస్థితిలో ఉన్నా ఆ శ్రీమంతులకు ఫరవాలేదు. కారణం వాళ్లు అటువంటి పరిస్థితుల్ని ఎదుర్మోరు. అంటే వీధికుక్కలు తరుముతూ ఉంటే, పరుగెత్తవలసిన అవసరం వాళ్లకు రాదు కదా.... కాబట్టి తమకు ఇష్టమైన కుక్కలు మనుషుల్ని కరిచినా ఫరవాలేదు. వాళ్ల ప్రాణాలకు ముప్పు వాటిల్లినా ఫరవాలేదు. కానీ (భూతి దయతో - ఆ కుక్కలకి ఎలాంటి ఇబ్బందీ కలగకూడదంటారు, అది వాళ్ల పిచ్చి! మరి మన జాతర్లలో - మేకలు, గొర్రెలు, కోళ్లు లాంటివి వందల సంఖ్యలో “ఐలై' పోతుంటాయి. 'మేదారం' జుతర్లలో పారిన జంతురక్తం గురించి పత్రికలు తరచుగా ప్రచురిస్తుంటాయి. మరి అప్పుడు ఈ చట్టాలు, బ్లూక్రాస్‌లు ఎక్కడుంటాయో అర్ధంకాదు.

"నేను తక్కిన దేవుళ్లకంటే గొప్ప దేవుణ్ణి అని ఏ దేవుడు ఎప్పుడన్నాడో ఏ స్వామాజీ వివరించడు!

“నాకు ఈ బలి కావాలి" అని ఏ దేవత ఎప్పుడు అన్నదో ఎవరూ చెప్పరు! (దేవుడు నిరాకారుడు అని గొప్ప గొప్ప వాళ్లు అన్నారన్న సంగతులు - ఇలాంటి సమయాల్లో ఎవరూ జ్ఞాపకం చెయ్యరు!) ఏతావాతా తేలేది ఏమిటంటే, మనుషులు సుఖంగా, శాంతియుతంగా బ్రతకాలని మనుషులే కోరుకోవడం లేధు.కారణం. ఇటీజ్‌ మ్యాడ్‌... మ్యాడ్‌... వరల్డి ఎవరి పిచ్చి వారికి ఆనందం!

(ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2004) వి.3. ఈశ్వర్‌ లాలా 33

ఎవరి దారి వారిదేనా?

మన రాజధాని నగరంలో ఓ సంఘటన జరిగింది. జీవితం మీద విరక్తి చెందిన ఓ మహిళ ఆ రోజు ఉదయం టాంక్‌బండ్‌ మిదనుంచి హుస్సేన్‌సాగర్‌లోకి దూకింది. ఆ ప్రాంతంలోనె తిరుగుతోన్న ఓ హోంగార్డ్‌ ఆమెను వెంటనే రక్షించాలన్న ఆదుర్గాలో తనకు ఈతరాదన్న విషయం కూడా మర్చిపోయి, అతను కూడా సాగర్‌లోకి దూకేశాడు.

అప్పటికే ఓ వందమంది దాకా జనం గుమికూడారు. అందరూ నీళ్లల్లో మునిగిపోతోన్న ఆ ఇద్దర్నీ అలా చూస్తూ వున్నారే కాని వారికి సాయం చేయాలని ఎవరికీ అనిపించడం లేదు. అదృష్టవశాత్తూ - ఆ దారిన స్కూటర్‌లో వెళ్తున్న ఇద్దరు వ్యక్తులు ఏం జరుగుతుందో చూద్దామని దిగారు. ఆ ఇద్దరిలో ఓ వ్యక్తి - జరగబోతున్న ప్రమాదాన్ని పసిగట్టి, తన మిత్రుడికి పోలీసు రిపోర్ట్‌ ఇమ్మని చెప్పి క్షణాల్లో సాగర్‌లోకి దూకి వాళ్లిద్దరినీ ఒద్దుకు చేర్చి, ప్రాణాలు కాపాడాడు! ఆ సమయంలో అతను రాకపోతే, అంత వరకూ అక్కడ “వినోదం” చూస్తోన్న వ్యక్తుల సాక్షిగా వాళ్లిద్దరూ చనిపోయివుందేవారు!

ఆ విధంగా నూటికి కనీసం ఒకరిలోనైనా ఆపద్పాంధవుడి లక్షణం ఉన్నందుకు సంతోషించాలా? లేక ప్రమాదం ఏదైనా జరిగితే, ప్రేక్షకుల్లా నిలబడి చూసే గుణమే తప్ప సహాయం చెయాలనే ధ్యాస జనంలో రానురాను తగ్గిపోతూ వుండదానికి విచారించాలా?

సాటి మనిషి సమస్యను పట్టించుకోకపోవడానికి, 'ఆ ఎవరెలాపోతే మనకేమిటి మనం బావుంటే చాలు” అనే ధోరణి మనుషుల్లో అధికమౌతూ వుండడానికి కారణాలేమిటి?

నిజానికి కొన్ని విషయాల్లో ప్రభుత్వ అశ్రద్ధ కూడా వుంటుంది, హుస్సేన్‌సాగర్‌లో ఆత్మహత్యలు చెసుకునేవారి సంఖ్య పెరగడంతో ప్రభుత్వం అక్కడ పోలీస్‌ స్టేషన్‌ వర్పాటు చెసింది. అక్కడ పనిచేసేవారు మొత్తం ౩4 మంది అయితే, వాళ్లలో ఈత తెలిసినవారు ఆరుగురేనట'! సరే - అన్నిటికీ, అన్ని సందర్భాలలోనూ ప్రభుత్వ శాఖలు “ఎలెర్టొగా వుంటాయని ఆశించలేము. ఫిర్యాదు చేసిన ఎన్నో కేసులకే అతీగతీ లేనప్పుడు - చడీ లలల ఈ దారి ఎక్కడికి?

అపాయంలో వున్నవాళ్లను వెంటవెంటనే వచ్చి ఆదుకుంటారని అనుకోవడం అత్యాశే అవుతుంది. ఎన్నో సినిమాలలో హీరోయే తన బృందంతో దుండగుల ఆటకట్టించడం, చివర్షోనే పోలీసులు రావడాన్ని అపహాస్యం చేస్తూ చూపడం ఇప్పటికీ ఆనవాయితీగా వసోంది,

యాక్సిడెంట్‌ జరిగిన వారి విషయంలోనే కాదు రోడ్డు మాద ఎవరో స్పృహలేకుండా పడి వుండటం, మ్యాన్‌హోల్స్‌ తరిచి వందడం, హైటెన్షన్‌ వైర్లు వ్రేలాడుతూ వుండటం వంటివి అందరూ అలా చూస్తూ వెళ్తుంటారు సంబంధిత శాఖలకు ఫిర్యాదు చేయడం లేదా తామే కల్పించుకొని, ప్రమాదం జరగకుండా నివారించడం... ఇవేమి చేయరు. తమవరకూ రాకపోతే, చూస్తూ చూస్తూ మరొకర్ని ప్రమాదానికి గురిచేయడం మానవత్వమనిపించుకుంటుందా?

ఒకసారి ఆగ్నస్‌ అనే అమ్మాయి స్కూల్‌ నుండి ఇంటికి వస్తూ ఓ చిన్నకుక్కపిల్ల కారుక్రిందపడి రక్తసిక్తమైన కాలుతో కుయ్యో మొ(ర్రో అంటూ అరుస్తూ బాధపడడం చూసింది. ఎవరూ దాన్ని పట్టించుకోకుండా ఎవరిదారిన వారు వెళ్ళిపోతున్నారు. అప్పుడు ఆగ్నస్‌ ఆ కుక్క పిల్లను ఎత్తుకొని, తన చేతి రుమాలతో కట్టుకట్టి, పశువుల దాక్టర్‌ దగ్గరికి తీసుకువెళ్లి వైద్యం చేయించి. ఆ తర్వాతే ఇంటికి వెళ్లింది!

ఆ అమ్మాయే ఒకనారి రోడ్డు ప్రక్కన మూలుగుతూ పడున్న ఓ వృద్ధుణ్ణి చూసింది. అతనికెవరూ లేరని, వైద్యానికి డబ్బులేని కారణంగా చికిత్సకు దూరమై అలా పడున్నాడని గ్రహించింది. అతన్ని దగ్గర్లోవున్న ఆసుపత్రికి తీసుకువెళ్ళి, అక్కడి వైద్యుడితో వాదనకు దిగింది. 'శ్చీద్రవాడికి సహాయం చేసి, కాపాడితే, దేవుడు మీకు మేలు చేస్తాడు. మోలో మానవత్వమనేది వుంటే, వెంటనే ఈ రోగికి చికిత్స చేయండి!” అని ఆ చిన్నపిల్ల బల్లగుద్ది చెప్పడంతో ఆ డాక్టరు అవాక్కయి మారు మాట్లాడకుండా ఆ వృద్దుజ్జి ఆసుపత్రిలో చేర్చుకొని, చికిత్స ఆరంభించాడు. ఆ పసిమనసులోని ఉపకార చింతన ఆ డాక్టర్‌కు స్ఫూర్తిగా నిలిచింది!

ఆగ్నస్‌ అనే ఆ అమ్మాయి ఎవరో కాదు. యుగోస్తావియాలో పుట్టి పెరిగి, 1929లో భారతదేశానికి వచ్చి, ఇక్కడి ప్రజలకు సేవ చేయడమే ధ్యేయంగా కలకత్తాలో స్థిరపడిన మదర్‌ ధెరిసా! అందరూ మదర్‌ ధెరిసాలా మారడం కష్టమే కానీ వున్న పరిమితుల్లో సాటివారికి కాస్త సాయం చేసే ధోరణిని అలవరచుకోవడం అసాధ్యం కాదు కదా!

(ఆదివారం “విశాలాంధ్ర - 2005) వీ.క. ఈశ్వర్‌ ---ాలాలాాాాాలాాాలాాోాంా పేస్‌

'కలా పోసన' జరిగితరాలి!

ణే క్ష్రాపతిగారు మనోవ్వ్యాధితో మంచవాొక్కారని తలిని, ఆయనను పరామర్శించదానికి వెళ్ళవలసివచ్చింది. భిక్షాపతిగారు వూళ్ళో పది వైనుషాపులకు అధిపతి మాకు బాగా కావలసినవారు! ఇంతకీ ఆయన మనోవ్యాధికి కారణం ఏమిటి? లోపాయికారీగా తెలిసిన విషయం ఏమిటంటే, 'పద్మశ్రీ' ఇవ్వవలసినవాళ్ళ జాబితాలో ఆయన పేరు ఉందట. అంటే రాష్ట్రం సిఖారసు చేసిన పేర్లలోనన్నమాట ఒకటి రెండు పేపర్లు ఆ జాబితాను (ప్రచురించేశాయి. దాంతో చాలామంది ఆయన్ను అభినందించేయడం, అప్పుడే సన్నానం చేసే సంఘాలు రెందు-మేము ముందంటే మేము ముందని పోటీపడటం వంటివి జరిగిపోయాయి కానీ ఫైనల్‌గా ఢిల్లీలో విడుదలైన జాబితాలో బీక్షాపతిగారి పేరు లేదు. దాంతో పెద్ద 'నోస్‌ కట్‌ అయిపోయింది. అదీ తయన మనోవ్యాధికి కారణం!

ఇది జరిగిన తర్వాత రాష్ట్రం సిఫారసు చేసిన పేర్లన్నీ కేంద్రం ఆమోదించాలనే “కూల్‌ ఏది లేదని అర్ధమైపోయింది. మామూలుగా పురస్కారాలకు ఎంపికైనవారి పెర్లను గోప్యంగా వుంచడం జరుగుతుంది. కొంతమంది మాకీ అవార్డు వద్దని తిరస్కరించిన సందర్భాలూ ఉన్నాయి! మొత్తంమీద ఇవి రాష్ట ప్రభుత్వపు అవార్డుల్లాగా “ప్రాధయపడి' తెచ్చుకునేవి కాదు “ప్రాధేయపడి' అంటే ఉదాహరణకు ఉత్తమ సిసీ విమర్శకుడి అవార్డు ఉందనుకోండి. ఆ సంవత్సరం - ఎలాంటి “ఉత్తమ విమర్శలు” చేశారో ఆ 'క్లిప్పింగ్స్‌'ను జతపరచి అవార్డుకు దరఖాస్తు చేసుకోవాలి. ఆ దరఖాస్తు ఫీజు కూడా చెల్లించుకోవాలి. పొరపాటున మరొకరెవరూ ఆ “అవార్డుకు '“పోటీ' పడకపోతే, ఖచ్చితంగా ఆ దరఖాస్తుదారుడు 'ఉత్తమ విమర్శకుడై' కూర్చుంటాడు! “ఇదేమిటి ఈ “అడుక్కునే అవార్డు మాకెందుకని మొహమాటపడిజే “అదే పదివేలు' అని మరొకరు బరిలోకి దిగే ప్రమాదం ఉంది. అయ్యా... ఇదంతా 'ఇన్‌సైడ్‌ స్టోరీ!”

ఇక అసలు విషయానికి వస్తే భిక్షాపతిగారిది పెద్ద సమస్యేమీ కాదు. మన రాష్ట్ర రాజధానిలో బిరుదులు అందించడానికి పెద్ద పెద్ద మురా సాంస్కృతిక సంస్థలే వున్నాయి. ఇచ్చిన బిరుదు ఇవ్వకుండా “ఎలాంటి వారికైనా “ఎలాంటి” బీరుదైనా ఇవ్వగల సమర్థులు వారు! తిథి లాలా ఈ దాది ఎక్కడికి?

బిరుదు పొందేవాడికి ఏ అర్హతా లేకపోయినా, వాడు బ్రహ్మచారి అయితే, 'ఉత్తమ బ్రహ్మచారి” అని అవార్డు ఇస్తారు. పొరపాటున పెళ్లయినవాడైతే, “ఉత్తమ గృహస్తు అవార్డు ఉండనే ఉంటుంది.!

అసలేపనీ చేయలేనివాదనుకోండి... మరింత ఉత్తమం! ఎవడైనా ఏ పనైనా చేస్తే ఏ కొందరైనా ఏదో విధంగా ఇబ్బందిపడే అవకాశం వుంది. అదే ఏ పనీ చేయనివాదైతే - ఎవరికీ ఇబ్బంది కలిగించలేదు కాబట్టి “ఉత్తమ పౌర సమ్రాట్‌ బిరుదు ఇచ్చేయవచ్చు!

మన సినిమా అవార్దులు ప్రజాన్వామ్య పద్ధతిలో, నియమ నిబంధనలకు అనువుగానే ఇస్తున్నట్టుగా ప్రకటించిన న్యాయనిర్దేతల సంఘంవారు ఒక సారి “ఇద్దరు ఉత్తమ నటులకు కలిపి ఒకే అవార్డు ఇచ్చి తమ 'మేధాశక్తికి న్యాయం చేసుకున్నారు! ఉత్తమ నటనకు వారు చేసిన ఈ 'విశ్లేషణ*కుగాను, వారికీ ఏదైనా అవార్డు ఉంటే, ఎంతో బావుండేది!

అన్నట్లు ఉత్తమ దారుణమైన నటనకు హాలీవుడ్‌లో అవార్డులు (ప్రకటిస్తారట. అలా ఒకసారి ఉత్తమ దారుణ నటనకు సిల్వెస్టర్‌ స్టాలోన్‌కి అవార్డును ప్రకటిస్తే, మొహమాటపడకుండా వెళ్ళి ఆ అవార్డు తీసుకొని ఆయన తన “విశాల హృదయాన్ని! అలా ప్రకటించుకున్నాడు మనవాళ్ళు అలాంటి అవార్డులు ప్రకటించే 'సాహసం) కాని చేస్తే చాలామంది నటీనటులు వాటికోసం పోటీపడాల్సి వస్తుంది!

ఈ అవార్డు ఉత్సవాలకు, “సాంస్కృతికి సభలకు హాజరయ్యే సభాసదులను తరచుగా ఓ సందేహం పీడిస్తూ ఉంటుంది. ఏ చింతపండు వ్వాపారస్తుడో, ఉల్లిపాయల మర్చంటో ప్రధాన /ముఖ్య / ఆల్మీయ/ ఆపద్ధర్మ అతిధిగా వేదికను “అలంకరించడం ఏమిటి? పిచ్చిపిచ్చిగా 'సబ్దక్టుకు సంబంధంలేకుండా మాట్లాడడం ఏమిటి? అని విస్తుపోతుంటారు. అయ్యా .. అదే 'కలా పోసన' అంటే! మడిసన్నాక ఆ “కలా పోసనీ' అన్నది లేకపోతే, మడిసికీ గొద్దుకీ తేడా ఏటుంటదండయ్యా!”

ఓ గుట్కావాడు కోటి రూపాయలిచ్చి, ఓ సినిమా పత్రికతోపాటు వేదికను “అలంకరించి ఐశ్వర్యారాయ్‌కు ఒక షేక్‌ హేండ్‌ ఇచ్చేసి తన జన్మ ధన్యమైైందని కూర్చుంటాడు మనకు షేకహాండ్‌ ఇమ్మంటే, ఆ తార అంత తేలిగ్గా ఇస్తుందా? అదీ కలా పోసన' అంటే!

అందువల్ల భిక్షాపతి లాంటివారిని దృష్టిలో పెట్టుకొని, ఇంతవరకూ ఎవ్వరూ ఇవ్వని బిరుదుల్ని ఇంతవరకూ అందుకోనివారికి అర్జంటుగా ఇవ్వాలని నేను వీ.క. ఈశ్వర్‌ లాలా 37

ఇందుమూలంగా మనవి చేసుకుంటున్నాను. ఎక్కువ వైను షాపులున్నవారికి ఉత్తమ మద్యప్రదాత' బీరుదు ఇవ్వాలి. లేదా “పద్మశ్రీ లాంటిదే 'మద్యశ్రీ బిరుదు ఇవ్వొచ్చు! ఇంతవరకూ ఎన్నికల్లో ఎక్కువ వాగ్దానాలు చెసినవారికి “ఉత్తమ వాగ్దాన సమ్రాట్‌, ఎక్కువ అబద్ధాలు చెప్పినవారికి “ఉత్తమ అసత్య చక్రవర్తి, ప్రత్యర్థులను బాగా తిట్టిన వ్యక్తికి “ఉత్తమ తిట్టురత్న,” ఎక్కువ కొట్టాటల్లో పాల్గొన్నవారికి “ఉత్తమ ముష్టియుద్ధ ప్రవీణ”... ఇలా ఇంకా చాలారకాల బిరుదులు మావద్ద ఉన్నాయి!ఇక “స్పాన్సర్‌ చేసేవాళ్ళదే ఆలస్యం! భజన చేసేవాళ్ళు, చప్పట్లు కొట్టేవాళ్ళు కూడా మా వద్ద 'రెడీగా వున్నారని మళ్లీ వినయపూర్వకంగా మనవి చేసుకుంటున్నాం!

(ఆదివారం “విశాలాంధ్ర = 2004) 88 లాలా దారి ఎక్కడికి?

మనీ మేక్స్‌ మెనీ థింగ్స్‌

అప్పుడెప్పుడో ఉత్తరభారత దేశంలోని ఒక ఊళ్ళో సంతలో అమ్యాయిల్ని బేరం పెట్టి. అమ్మేస్తున్నారంటే - ఆ మాటకు పోలిసులు స్పందించలేదు. పోలీసులు అన్నిటికీ సాక్ష్యాలు కావాలంటారని, అలా జరుగుతున్నది నిజమేనని నిరూపించడానికి ఓ దిన పత్రికా విలేకరి - ఒక అమ్మాయిని తనే సంతలో కొని, ఫోటోలతో సహా ఆ వార్తను ప్రచురించాడు! అప్పుడు కాని పోలీసులు స్పందించలేదు స్పందించి ఏం చేశారు? అమ్మాయిని కొన్న నేరానికి ఆ విలేకరిని అరెస్టు చేశారు! అదీ పోలీసుల నిర్వాకం!

నఠలే .. ఇక రాజకీయాల్లోని అవినీతి (ప్రభుత్వ విభాగాల్లోకి ఎలా చొచ్చుకుపోతుందనడానికి 'తెహల్మాషో మనకు ఎలాగూ ఉంది! భద్రతావిభాగం ఎంత భద్రంగా ఉందో “సోదా” హరణంగా నిరూపించడానికి ఈ మధ్య ఓ టి,వి. ఛానెల్‌ వాళ్ళు ఒక 'డూప్లికేటొ శత్రుఘ్న సిన్హాను ప్రయోగిస్తే, అతను నిక్షేపంగా లోక్‌సభ ఆవరణలోకి దూసుకుపోగలిగాడు!

ఇక “డిగ్రీ సర్టిఫికేట్స్‌ ఎలా కొనుక్కోవచ్చో - మరో దినపత్రిక సవివరంగా ప్రకటించింది. ఇలాంటి చట్టవిరుద్ధమైన పనులు ఎక్కడ ఎలా జరుగుతున్నాయో ఆరా తీసి ప్రజల ముందుకు తీసుకురావడానికి “మీడియా” వాళ్ళు చేస్తున్న ప్రయత్నాలన్నీ ఒక ఎత్తయితే, అసలు న్యాయవ్యవస్థలోనే ఎన్ని లొసుగులున్నాయో చెప్పడానికి - తాజా ఉదాహరణ . డబ్బిస్తే, సాక్షాత్తూ మన దేశాధ్యక్షుజ్జే అరెస్టు చేయడానికి ఒక 'అరెస్టు వారంటు” పుట్టించవచ్చునని “మీడియా” నిరూపించడం!

ఈ తతంగాన్ని చూసి “ఇక ఈ దేశాన్ని ఆ దేవుడే రక్షించాలి అని ఓ పెద్ద న్యాయమూర్తి వ్యాఖ్యానించాడు అసహనంగా! అయితే ఏ దేవుడనీ చెప్పలేదు. ఎందుకంటే మన దేశంలో బోలెడు మంది దేవుళ్ళున్నారు! (అయినా ఏ దేవుడికి తెలియదు “మనీ మేక్స్‌ మెనీ ధింగ్స అని డబ్బిచ్చి స్పెషల్‌ దర్శనం టిక్కెట్టు కొనుక్కున్న భక్తుడికి గుడిలో లభించే గౌరవం, సామాన్య “ధర్మదర్శనం” భక్తుడికి లభిస్తుందా?)

దేశంలో ఇలా రోజురోజుకి విజ్బంభిస్తోన్న అవినీతి, అరాచకం, అక్రమాలు - ఎప్పుడు తగ్గుతాయి? సగటు పౌరుడికి తను ప్రశాంతంగా జీవించగలననే ధైర్యం ఎప్పుడొస్తుంది? దిగులు పడకండి మిత్రులారా... అందుకు మన నేతలు తాజాగా ఓ విక ఈశ్వర్‌ త9

తొారకమంత్రాన్ని (ప్రబోధిస్తున్నారు... అదేమిటంటే 'ఫీల్‌ గుడ్‌ ఫ్యాక్టర్‌! అంటే “అంతా బాగానే ఉంది” అని అనుకుంటూ ఏ పనైనా చేయాలట! అప్పుడు అంతా బాగానే ఉంటుందట! అదీ విజయసూత్రం

అంటే ఉల్లిపాయల ధర పెరిగిందనుకోండి... పెరగడం బాగానే ఉందని అనుకొంటూ - పెరిగిన ధరకు ఉల్లిపాయల్ని కొనేసుకోవాలి (మన చేతుల్లో ఏముంది? అంతా 'పైవాడి లీల మరి!)

ఇదంతా చూస్తుంటే, ఓ చిట్టికధ జ్ఞాపకానికొస్తుంది. ఓ రాజుగారికి అకన్నాత్తుగా మనోవ్యాధి పట్టుకుంది. అదేమిటంటే ఏ విషయమూ ఆయనకు సంతోషాన్ని కలిగించడం లేదట. ఇతరత్రా రాజ్యంలో ఎలాంటి సమస్యలూ లేవు. కానీ ఆయన మనసు మాత్రం ఎప్పుడూ దిగులుగా ఉంటోంది. ఎందుకో ఆయనకే అంతుబట్టడం లేదు! వెంటనే ఐశ్వర్యరాయ్‌లాంటి అమ్మాయిలను రప్పించి అర్ధనగ్నంగా నాట్యాలు చేయించారు. శేఖర్‌సుమన్‌లాంటి వాడిచేత ఎన్నెన్నో ఛలోక్తులు చెప్పించారు. మహామహా యోగులను పిలిపించి 'జీవితానందం'” గురించి 'లక్బార్లు ఇప్పించారు. ఇలా ఎన్ని చేసినా ఆ రాజుగారికి మాత్రం నవ్వు రావడం లేదు. దిగులు తగ్గడం లేదు!

అప్పుడు ఓ మనస్తత్వ శాస్రజ్ఞుణ్తి రప్పిస్తే. ఆయన రాజుగారిని పరీక్షించి, రకరకాల ప్రశ్నలు వేసి, ఫైనల్‌గా ఓ మాట చెప్పాడు. “మనదేశంలో ఎప్పుడూ సంతోషంగా నవ్వుతూ, తుళ్లుతూ ఉండే ఓ వ్యక్తిని పట్టుకొని, అతని చొక్కాను రాజుగార్ని తొడుక్కోమనండి... అప్పుడు ఆయన మనోవ్యాధి గుణమౌతుంది” అని చెప్పి, తన ఫీజు తీసుకొని వెళ్లిపోయాడు. దాంతో రాజుగారి సిబ్బంది గుండె గుభేల్‌మంది. ఎప్పుడూ సంతోషంగా ఉండే మనిషి ఎక్కడ దొరుకుతాడు? సైనికులను దేశం నలుమూలలా పంపి, గాలిస్తే, ఎక్కడో ఒక చోట ఊరికి దూరంగా ఉన్న ఓ తోటలో ఎప్పుడూ నవ్వుతూ తిరుగుతోన్న ఒక పిచ్చివాడు కనిపించాడు. అందరూ బతిమాలి వాడు వేసుకున్న చొక్కాను తీసుకొని, దాన్ని రాజుగారికి ఇచ్చారు. ఆ చొక్కా వేసుకోగానే రాజుగారికి నవ్వొచ్చి, ఫకాలున నవ్వారట! అదీ కథ! 'ఫీల్‌గుడ్‌ ఫ్యాక్టర్‌ అంటే అదన్నమాట!!!

తాజావార్త: రైలు (ప్రయాణాల్లో “'భద్రతి కొారవడుతోంది కాబల్టి ఇక మీదట రైల్లో జరిగే అవాంఛనీయ సంఘటనలకు 'రెల్వే ప్రొటెక్షన్‌ ఫోర్స్‌ బాధ్యత వహించాలని రైల్వేమంత్రి ప్రతిపాదించారు. ఈ నిర్ణయానికి ప్రేరణ కలగడానికి ప్రధానమంత్రి మనుమడు రైల్లో 'బలి' కావలసి వచ్చింది. మరి అస్తవ్యస్తంగా ఉన్న మన దేశ పరిస్థితులు మెరుగుపడడానికి ఇంకా ఎందరు 'బలి' కావాలో ...[...డోన్ట్‌ వర్రీ...'ఫీల్‌ గుడ్‌ ఫ్యాక్టర్‌ ఉందిగా... అంతా బాగానే ఉంది!

(ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2004)

శీ టాం దారి ఎక్కడికి?

ఇంటి అట్‌ న్వాయ వ్వవస్టకో ప్రశ్శ అల రో” ల *ష

“కలకానిది, విలువైనది" అనీ (బ్రతుకు గురించి మహాకవి శ్రీశ్రీ రాసిన పాట విని, ఆత్మహత్య చేసుకోవాలనుకున్న ఓ వ్యక్తి తన ప్రయత్నాన్ని విరమించుకున్నాడు కొన్నెళ్ల క్రితం!

సమస్యలు వచ్చినప్పుడు, కష్టాలు ఎదురైనప్పుడు ఆందోళనతో మనసు పాడుచేసుకోకుండా, ధైర్యంగా వాటిని ఎదుర్మోవాలని, ఆత్మ విశ్వాసంతో క్షీష్టదశను అధిగమించాలనీ బోలెడు చిట్కాలు, చెబుతుంటారు -- పెద్దలు. ఆ చిట్మాలు రకరకాల రూపాల్లో పుస్తకాగా వెలువడుతూ - మార్కెట్‌లోకి వచ్చిపడుతున్నాయి.

అందరూ “సమస్యను ఫలానా పద్ధతిలో ఎదుర్నోమని చెప్పేవారే కాని, ఆ “సమస్యకు మూలకారణం ఏమిటో, ఆ సమస్య అసలు ఉత్పన్నం కాకుండా ఉండే మార్గమేమిటో - ఆ విషయాలు పట్టించుకోవడం లేదు.

మిల్లులో ప్రమాదం జరిగి ఓ కార్మికుడు చనిపోతే, అతని కుటుంబానికి నష్టపరిహారం లభిస్తుంది. ప్రమాదానికి కారణాలను ఆరా తీసి అలాంటివి మళ్లీ జరగకుండా కట్టుదిట్టమైన చర్యలు తీసుకుంటారు. నిర్లక్ష్యంగా వ్యవహరించిన వారిపట్ల కరినంగా ఉంటారు. వారికి తగిన శిక్ష పడుతుంది. ఆ విధంగా “జవాబుదారీతనం” అనేది చోటు చేసుకుంటుంది. ఇది చాలా చోట్ల ఆచరణలో ఉన్న అంశం. ఆఖరికి కొత్త సినిమా టిక్కెట్లు తీసుకోవడంలో (ప్రాణాలు కోల్పోయిన వారికి కూడా దీన్ని వర్తింపజేస్తున్నారు.

మరి అదే విధంగా - రోజు రోజుకూ అధికమైపోతూ వున్న ఆత్మహత్యల విషయంలో - సమాజానికి గానీ, ప్రభుత్వానికి గానీ బాధ్యత లేదా?

ఒక విద్యాసంస్థలో చదువుకుంటున్న విద్యార్ధి - అక్కడ కొన్ని వత్తిడులకు లోనై, మనశ్శాంతిని కోల్పోయి - ఆత్మహత్య చేసుకుంటే, ఆ విద్యా సంస్థ లేక ప్రభుత్వ విద్యాశాఖ - అందుకు బాధ్యత వహించడం లేదు. ఎందువల్ల? “ఒత్తిడికి గురిచేయడం

• ప్రమాదాన్ని కల్పించడం వంటిదేనని పెద్దలు ఎందుకు గుర్తించడంలేదు? బి.3. ఈశ్వర్‌ త్తేక్షే

కరువు కారణంగా ఒక రైతు పలు సమస్యలపై గురై, ప్రభుత్వ సహాయం సకాలంలో అందక, ఒత్తిడుల వల్ల ఆత్మహత్య చేసుకుంటే, అందుకు ప్రభుత్వమే కదా బాధ్యత వహించాలి?” పౌరుల నుంచి రకరకాలుగా పన్నులు వసూలు చేస్తోన్న ప్రభుత్వం - నిరుద్యోగులకు ఉద్యోగాలు సమకూర్చగలిగాలి. ఉద్యోగం లేదని కొందరు ఆత్మహత్యలు చేసుకుంటే, ప్రభుత్వం ఉద్యోగం నుంచి తీసివెసిందని మరికొందరు ఆత్మహత్యలు చేసుకుంటున్నారు. ఇలా రోజు ఎంతో మంది సాంఘికపరమైన కారణాల వల్ల “ఆత్మహత్యలు చేసుకొని చనిపోతూ ఉంటే, అందుకు అసలైన బాధ్యులు చట్టం పరిధిలోకి రాకుండా తప్పించుకుంటున్నారంటే, మరి న్యాయవ్యవస్థ ఏం చేసోంది? 'అంధా కానూన్‌” అంటే ఇదేనా? న్యాయవాదులు తమ వద్దకు వచ్చిన కేసుల్ని పట్టించుకుంటారు. పోలీసులు - తమ వద్దకు వచ్చిన ఫిర్యాదులనే పరిశీలిసారు. నాయకులు, మేధావులు - తాము సానుభూతి చూపాలనుకునే కొన్ని విషయాలపైనే 'స్పందిస్తారు'. కానీ రోజూ ఈ దుష్ట సమాజపు కోరల్లో చిక్కిబలైపోతూ కాలగర్భంలో కలిసిపోతోన్న మూగ రోదనలను వినడానికి, తగిన చర్యలు తీసుకోవడానికి ఈ దేశంలో సరైన న్యాయమూర్తులే లేరా? (ఆదివారం '“విశాలాంధ్ర” - 2003) శ2 లాలో దారి ఎక్కడికి?

మాటంటే మాటె!

కొన్నాళ్ళక్రితం - ఓ ప్రముఖ సినీతారకు ఓ అవార్డు వచ్చింది. అసందర్భంగా కాదు ఆ సందర్భంగా ఆమెకు ఒక అభినందన సభ ఐర్ప్బాటు చేశారు. అందరూ అభినందించేశాక, ఆమె కృతజ్ఞతలు చెప్పడం ఆరంభించింది. తనకు తొలి సినిమా అవకాశం ఇచ్చిన దర్శకుడికి సుమాంజలి అని, నటన నేర్చిన గురువుకు వినయాంజలి అనీ... ఇలా ఒక్కొక్కరికీ ఒక్కోరకంగా అంజలి ఘటించి, పక్కనే ఉన్న భర్తను చూపిస్తూ, తనను ఎంతగానో ప్రోత్సహిస్తూవస్తోన్న “శ్రీవారికి (శద్దాంజలి' అని కూర్చుంది! పాపం ఆమె (శ్రద్దాంజలి అంటే (శ్రద్దగా అంజలి ఘటించడం అని అనుకుందేగాని, అది మరణించిన వారికే చెబుతారని ఆమెకు తెలియదు!

మరోనటి మీధ ఇంకో మాట ప్రచారంలో వుంది ఆ నటిని సరే... మాటి వరసకు చుక్కశీ అనుకుందాం ఆ రోజు సభలోని వక్తలలో చుక్కశ్రీ కూడా వుంది. నిర్వాహకులు ఆమెను మాట్లాడవలసిందిగా ఆహ్వానిస్తూ "నౌ మిస్‌ చుక్కక్తీ విల్‌ అద్రస్‌ అని మైక్‌లో చెప్పారు వెంటనే ఆమె వెళ్ళి “నెంబర్‌ 29, దుర్గానగర్‌ కాలనీ, పంజాగుట్ట, హైదరాబాద్‌ - 82” అని చెప్పి కూర్చుంది! (అఫ్‌కోర్స్‌ ఇది ఆమె నిజం చిరునామా కాదనుకోండి) ఆమెకు అడ్రస్‌ అంటే చిరునామా మాత్రమే కాక మాట్లాడడానికి కూడా ఆ పదం వాడతారని తెలియదు! మరో ప్రముఖ నటుడైతే, తన ఉపన్యాసంలో కీర్తిశేషులైన ఇద్దరు ముగ్గురు దర్శకుల గురించి ్రస్తావిస్తా “అఫ్‌కోర్స్‌ దే ఆర్‌ లేటొ” అన్నాడు ఆయన ఉద్దేశం - “దే ఆర్‌ నో మోర్‌... కానీ అక్కడ 'లెట్‌ పదాన్ని అసందర్భంగా వాడి నవ్వులవాలు కావాల్సి వచ్చింది!

సినిమావాళ్ళనే కాదు నిత్యజీపఠంలో మనం చాలామందిని చూస్తుంటాం. అర్దం ఏమిటో తెలియకుందా లేదా తెలుసుకోకుండా మాట్లాడడం, తప్పు తప్పుగా పదాలను ప్రయోగించడం, ఎవరూ 'కరెక్ట్‌ చేయకపోవడంతో అదే తీరును కొనసాగించడం సర్వ సాధారణం, కొందరు అవతలి వ్యక్తి తప్పుగా మాట్లాడినా, 'కరెక్టి చేస్తే చిన్నబుచ్చుకునే ప్రమాదం ఉందని వినేసి ఆ తర్వాత ఇంకొకరితో ఆ ఉదాహరణ చెప్పి నవ్వుకుంటారు. మాట్లాడటమే కాదు, రాతల్లో కొన్ని పదాలు తప్పయినవి రైటుగా చలామణి అయివోతున్నాయి ఉదాహరణకు '“శాకాహారంి ను కొన్ని పత్రికలు “శాఖాహారం'గా బక ఈశ్వర్‌ త్తే

రాయడం ఘోరం! “ఉచ్చారణ” సరిగ్గా వుండాలని రాస్తూ, ఓ పత్రిక ఆ పదాన్ని 'ఉచ్చారణ'గా ప్రకటిస్తే భాషాభిమానులకు ఎంత కష్టంగా వుంటుందో! అలాగే 'కల్యాణం), “మంటపం” వంటి పదాలను చాలామంది తప్పుగా రాస్తుంటారు.

కాస్త శ్రమ అనుకోకుండా మనం ఓ తెలుగు నిఘంటువును ఆంగ్ల పదాల ఉచ్చారణ గురించి తెలుసుకోవడానికి ఆక్స్‌ఫర్డ్‌, ఛాంబర్స్‌ వంటి డిక్షనరీలను ఎప్పటికప్పుడు “కన్సల్స్‌ చేసే అలవాటును పెంపొందించుకుంటే, ఎన్నో పొరపాట్లు జరగకుండా జాగ్రత్త పడవచ్చును.

చాలామంది “గిమ్మిక్స్‌'ను 'జిమ్మిక్స్‌'గాను, టార్గెట్‌ను, టార్జెట్‌గాను 'కరిష్నోోను 'చరిషాగాను తప్పుగా చెబుతూ వుంటారు. ఇక ఫ్రెంచి పదాలతో వచ్చి చిక్కేమిటంటే వాటి చివరి అక్షరాలు పలకకూడదు. కానీ అది (ఫెంచి పదం అని తెలియక ]140- 00 అనే మాటను'రాపో' అనడానికి బదులుగా 'ాపోర్ట్‌ అని చాలామంది మాట్లాడుతూ వుంటారు అలాగే 6906 (౦౪౧ అనే మాటల్ని 'డిబట్‌' 'కూప్‌” అంటుంటారు, కానీ వాటిని '“డెబు, 'కూ' అని పలకాలి ఇలా ఎన్నో పదాలున్నాయి. అందరికీ అన్నీ తెలియాలని లేదు. కానీ తప్పుగా మాట్లాడకూడదు అనే నియమం పెట్టుకున్నవాళ్ళు తప్పనిసరిగా మాటల గురించి అన్ని వివరాలూ సేకరిస్తారు. కొత్త మాటలూ తెలుసుకుంటూనే వుంటారు. ఎందుకంటే మన మాటల్నిబట్టె అవతలివాళ్ళు మనల్ని అంచనా వేసారు!

ఇక కొన్ని పదాలైతే, వాటి గురించి కాస్త ఆలోచిస్తేనే అది సరైన పద ప్రయోగం కాదనిపిస్తుంది. అయినా అలా మాట్లాడటం ఓ దురలవాటై పోతుంది. ఉదాహరణకు

• హోల్‌ మొత్తం, సేమ్‌ అదే, పేపరు కాగితం, ఎన్వలప్‌ కవరు, దారి మార్గం, పక్కసైడు, బ్లండర్‌ మిస్టేక్‌ లాంటివి కోకొల్లలు.

సినిమా వత్రికలలోను, లేదా మామూలు పత్రికల్లోని సినిమా రాతల్లోను, కొంతమంది తెలుగును దారుణంగా (భ్రష్టు పల్టీ ంచేస్తున్నారు. “మీరు బేక్‌ఫాస్ట్‌లో ఏమేం ఈట్‌ చేస్తారు?” అనే ధోరణిలో వచ్చే రాతల్ని చూసినప్పుడు నవ్వాలో, ఏడవాలో తెలియడం లేదు.

మాటలైనా, రాతలైనా సరైన మాటలు, నిర్దుష్టమైన భాష ఉపయోగించాలి. అందుకు ప్రతి వ్యక్తీ కాస్తయినా సమయాన్ని వెచ్చించి 'అధ్యయనంి చేయాలి. నవ్వించడం రాకపోయినా ఫరవాలేదు కానీ మనం నవ్వులపాలు కాకూడదు కదా!

(అదివారం విశాలాంధ్ర - 2003)

జడే ాాాలాలాలాలాాలాాలాలాలాాలాలాసాంసాంాళ దారి ఎక్కడికి?

'పతి నాయకుడే' నాయకుడైతే...!?

మనిషిని కుక్క కరిస్తే, అది వార్త కాదు, కానీ మనిషే కుక్కను కరిస్తే, అది బాక్సు కట్టి వేయదగ్గ వార్త అవుతుంది ఓ ప్రముఖుడు - గవర్నరు గారి గొప్పతనాన్ని ప్రశంసిస్తూ నాలుగు మాటలు చెప్తే అండులో చెప్పుకోతగ్గ విశేషం ఏముంటుంది? అదే మాజీ ఎన్నికల కమిషనర్‌ లింగ్లో గారంతటి వారు “గవర్నరు అంటే చప్రాసీ (బంటోతు) లాంటి వాడు అలాంటి పదవి నాకెందుకు?” అని పత్రికల వారితో అంటే, అది విశేష వార్త అవుతుంది. 'నెగెటివ్‌ ధోరణి” లోని ప్రత్యేకత అది!

ఏదో కుగ్రామంలో పదేళ్లకు పైగా ఓ వ్వక్తి పీడిత ప్రజానీకానికి సేవ చేశాడంటే, అతని గురించి రాయడంలో పత్రికల వారికి ఏ 'అకర్షణా” కనిపించకపోవచ్చు. కానీ ఏ ఛార్లెస్‌ శోభరాజ్‌ వంటి వాడో జైలు నుంచి తప్పించుకొని పారిపోయాడంటే, వాడి సాహసం గురించి, వాడి నేపధ్యం గురించి బోలెడంత మేటరు తయారువుతుంది! అది అక్కడితో ఆగడు ., లెక్సరర్‌ ఉద్యోగం చేస్తున్న ఓ చిరంజీవి సౌభాగ్యవతి, తిన్నగా జైలుకి వెళ్లి (అంటే ఆ 'మహానుభావుడు” మళ్లీ పట్టుబడిన తర్వాత), “నీ సాహసాల గురించి, నీ గురించి చదివాను, నువ్వు నాకు నచ్చావు ఐలవ్‌యూ!” అని తన (ప్రేమను ప్రకటించింది. ఆ విధంగా - “ప్రతినాయకుల్ని ప్రేమించేవాళ్లూ ఉంటారని మన సిన్‌మాల్లో చూపించేది నిజమని ఆ మహాతల్లి నిరూపించింది!

ఇంతకీ ఈ ఉపోద్దాతమంతా దేనికంటే మన నాయకుల్లో “ప్రతి నాయకులే” ఎక్కువగా ఉన్నారని, అందువల్ల వాళ్లందరూ ఎన్నికల్లో నిలబదే అవకాశం లేకుందా - తులసి వనంలో గంజాయి మొక్కలకు ఆస్కారం లేనట్లు - 'ఖల్‌ నాయకులను - ఏరిపారవేయాలని ఓ 'గొడవి మెదలైంది. కానీ ఇప్పుడు సమస్య ఏమిటంటే, తులసివనం ఎక్కడుందన్నదే!

జైలుకు వెళ్లి వచ్చినవాళ్లు కొందరు, 'మేం ప్రజా సమస్యల పరిష్కారంలో జైలుకు వెళ్తే అది నేరం చేసినట్లు ఎలా అవుతుందని” ప్రశ్నిస్తున్నారు.

మన జైళ్లు ఎలాంటివంటే - కల్తీ చేసినవాడు, దొమ్మీలో పాల్గొన్నవాడు, కార్మిక ఉద్యమంలో అరెస్టయినవాడు... ఇలా అందరూ ఒకే తరహా జైలులో ఊచలు లెక్కపెట్టి నవాళ్లే! వి... ఈశ్వర్‌ లాలా డేస్‌

మన వాళ్లు అంటుంటారు - నిజమైన సోషలిజం - పోలీసు లారీ దెబ్బల్లో వుంటుందట... అంటే ఉన్నవాడు, లేనివాడు అనే తేడా లేకుండా అందర్నీ సమానస్థాయిలో 'లారీ చార్జో చేస్తారు కాబట్ళి! అలాగే జైళ్లు కూడా అందరినీ ఒకే స్థాయిలో “గౌరవిస్తాయి? కాబట్టి ఇప్పుడు ఏది మంచి తప్పు? ఏది చెడ్డ తప్పు? అనే అంశాలను మళ్లి పరిశీలించాలి.... విశ్లేషించాలి. “ఒక మంచి వాడు పార్టీ టిక్కిట్టు కోల్పోయినా ఫరవాలేదు కానీ, ఒక చెడ్డవాడు ఎన్నికలలో నిలబదడకూడదు' అని వాదిస్తే బలా చెప్పంది?

“మ్పీలో పాపం చెయ్యని వారెవరో - వాళ్లు మాత్రం వచ్చి ఈ అభాగ్యురాలి మీద రాయి విసరండి” అని యేసుక్రీస్తు ఎప్పుడో అంటే, అప్పుడు ఒక్కరు కూడా ముందుకు రాలేదట మరి ఆ నాటి నుంచి ఈనాటి వరకు ఈ పాపం అనేది పాపం పెరిగినట్టుగా ఎంతగా పెరిగిపోయిందో పాపం!

సరే .. ప్రజా శ్రేయస్సుకు నిబద్ధులైన వామపక్ష నాయకులు, మంచి నాయకులు కొందరు వుంటే వుండవచ్చుగాక... మరీ వాళ్ల పట్ల ప్రజల్లో 'ఆకర్షణ” లేదు. అందువల్ల వాళ్ళ పరిస్థితి గంజాయి వనంలో తులసిమొక్కల్లా వుంది!

ఎటొచ్చీ - తక్కిన వాళ్ల విషయంలో కాస్త “విశాల దృక్పథం" తో ఆలోచించాలని మనవి. ఎవరో అన్నారట - 'ఈ ప్రపంచంలో మంచి చెడు అనేవి ప్రత్యేకించి ఏమీ లేవు. అది మనం చూసే తీరును బట్టి వుంటుంది” అని ! ఉదాహరణకు - మన దేశంలో శ్రీరామచంద్రుణ్ణి, 'హీరోగా ఆరాధిస్తే శ్రీలంకలో ఆయన్ని 'విలన్‌ొలా చూస్తారట. వాళ్ల దృష్టిలో రావణాసురుదే హీరో!

కాబట్టి - నేరం చేయని వాళ్లే ఎన్నికలలో నిలబడాలని అనుకుంటే, అన్ని నియోజకవర్గాలకు - అన్ని పార్టలకూ అసలు అభ్యర్థులే దొరకకపోయే ప్రమాదం వుంది! అందువల్ల దానికి 'సీలింగ్‌' పెట్టాలి. అంటే పదికి మించని నేరాలు చెసిన వాళ్లు అర్హులు అన్నట్లుగా, ఓ సంఖ్యను నిర్ణయించాలి. ఆ నేరాలను కూడా “పాపులర్‌ రైటర్స్‌ ద్వారా కధలుగా రాయించి ప్రజలకు పంపిణీ చేయాలి. అప్పుడు ప్రజలకు అదొక ్రజ్యేక ఆకర్షణ" అవుతుంది ఏమంటారు?

(ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2004) డేది ాాాాాాాలాలాలాసారాసాాలళు దారి ఎక్కడికి”

కూసే గాడిదలు ఇదివరకు ఉన్న సమస్యలతో పాటు ఇప్పుడు సగటు పౌరుడికి ఓ విచిత్రమైన సమస్య అదీ అలవాటైన సమస్యే, వచ్చి పడింది! అది రాజకీయ నాయకుల ఊరేగింపులు, ర్యాలీలు, రోడ్‌షోలు, ప్రీట్‌షోలు వంటివాటితో ప్రయాణాల్లో కలిగే ఆటంకాలు, ట్రాఫిక్‌ జామ్‌లు, ఇంకా ఇతరత్రా ఉత్పన్నమయ్యే సమస్యలు!

ఉపన్వానాలు ఇచ్చే సభలకు చుట్టు పక్కల పాఠశాలలు కాని ఉంటే, ఆ అరుపులు,

కేకల్లో విద్యార్థుల పారాలు సాగవు. ట్రాఫిక్‌ జామ్స్‌లో ఇరుక్కుపోయిన వాళ్ల కష్టాలయితే ఇక వర్ణనాతీతం. ప్రాణాపాయస్థితిలో ఉన్న రోగులను తీసుకువెళ్లే అంబులెన్స్‌లు ట్రాఫిక్‌ జామ్‌లో కాని ఇరుక్కుపోతే, ఇక వాళ్లు బాల్చీ తన్నేయాల్సిందే. ఇటువంటి సమస్యలన్నీ మన మహా నాయకులు పట్టించుకోరు. అలా సామాన్యులను పట్టించుకునే నాయకులే మనదేశాన్ని కాని పరిపాలిస్తే మనదేశం ఇప్పుడున్నంత దారుణంగా 'వెలిగి” సారీ... మండిపోతూ ఉంటుందా!

కూసే గాడిద వచ్చి మేసే గాడిదను చెడగొట్టం అంటే ఇదే! ఈ నాయకులు ఇంత హదావుడి చేస్తి జనాలను ఇబ్బంది పెట్టి చెప్పే విషయాలు కొత్తగా ఏమీ ఉండవు. పాత విషయాన్నే కొత్త మాటల్లో చెప్పడం మన నాయకులకు వెన్నతో పెట్టిన విద్య!

ఉబ్బసం వ్యాధితో చాలా కాలంగా అవస్టపడుతున్న ఓ రోగి - ఊళ్లోకి కొత్తగా ఒక దాక్షరు వచ్చాడంటే, తన రోగం నయం చేస్తాడేమోనని ఆశగా వెళ్లాడట. వివరాలన్నీ ఆ డాక్టర్‌తో చెప్పాక రోగికి ఒక అనుమాన వచ్చింది - ఆ డాక్టర్‌ ఉబ్బసం వ్యాధిలో స్పెషలిస్ట్‌ అవునో కాదోనని! ఆ సంగతే నెమ్మదిగా డాక్టర్‌తో ప్రస్తావించేసరికి “భలే వారే. . నేనూ పదిహేను సంవత్సరాలుగా ఉబ్బసం వ్యాధి పీడితుణ్జి... నాకు ఆ రోగం గురించి తెలియకపోవడం ఐమిటి?” అన్నాడట.

ఆ విధంగా - ఏ నాయకుడైనా పదవీ వ్యాధి పీడితుడే కాబట్టి తన పదవితో మనల్ని బాగుచేయడానికి అంటే మనతోనే ఉన్న తన వాళ్లను బాగు చేయడానికి శక్తి వంచన లేకుండా ప్రయత్నాలు చేస్తుంటాడు. వీ.క. ఈశ్వర్‌ లాలా డ్మ/

సరే-ఈ తంటాలు ఎప్పుడూ ఉండేవే. మనమూ మన దేశాన్ని పట్టి పీడిస్తున్న రోగాలకు అలవాటుపడిపోయాం కానీ ఈ బాధల్ని “ప్రశాంతంగా అనుభవించడానికి కూడా ఈ నాయకులు అవకాశం ఇవ్వడం లేదన్నదే మరో బాధ!

బ్రిటన్‌ లాంటి దేశాల్లో ఇలా ఎక్కడబడితే అక్కడ ఎప్పుడుబడితే అప్పుడు ఇలా ఊరేగింపులు, ఐబహిరంగసభలు అవీ ఉండవట. ఏవో ఒకటి రెండు నిర్దేశిత ప్రదేశాల్లోనే ఈ సభలు ఏర్పాటు చేసుకొని, అక్కడ మాత్రమే ఈ పార్టీల వాళ్లు ఉపన్యాసాలు ఇచ్చుకోవాలట! అలా చేయడం వల్ల ఇష్టం ఉన్నవాళ్లు మాత్రమే అక్కడకు వెళ్లి ఆ ఉపన్వాసాలు వింటారు. సామాన్య పౌరులకు వీటి వల్ల ఇతరత్రా ఎలాంటి ఇబ్బందులూ ఉండవు.

మన నాయకులు, ఉన్నతాధికారులు, ఎలక్షన్‌ కమిషనర్స్‌ వంటి వాళ్ల ఎన్నో సందర్భాలలో విదేశాలకు వెళ్లి వస్తుంటారు. మరి అక్కడ సామాన్య పౌరులకు ఇబ్బంది కలగని విధంగా ఈ సభలు - సమావేశాలు జరిగే విధానాల్ని గమనించి అటువంటి పద్ధతుల్ని ఇక్కడ ఆచరణలో ఎందుకు పెట్టరు? ఈ రాజకీయ నాయకుల శబ్ద కాలుష్యాన్ని ఎందుకు నిరోధించరు?

మరో అన్యాయం - ఈ మీటింగులు కవర్‌ చేయడానికి వెళ్లే విలేకరులు ఫోటోగ్రాఫర్లు - టి.వి ఛానెల్స్‌ వాళ్లు అక్కడ ఉండే భద్రతా సిబ్బంది చేతుల్లో దెబ్బలు తినడం! తాత్కాలికంగా ఏర్పాటు చేసే ఆ వేదికలు కూలిపోవడం.. మనుషులు గాయపడడం.. ఇవన్నీ ప్రతిసారీ జరుగుతున్నాయి. అవే మళ్లీ మళ్లీ పునరావృతం అవుతున్నాయి.

“మనల్ని మనం నియంత్రించుకోలేమని, క్రమశిక్షణతో వ్యవహరించి - ఉన్నతమైన నాగరిక దేశంగా పేరు తెచ్చుకోలేమని ఎప్పుడో రుజువైపోయింది. ఒక పార్టీలో వాళ్లే మురాలుగా చీలిపోయి - పార్టీ సమావేశాల్లోనే కొట్టుకోవడం, తిట్టుకోవడం, ఒక పార్టీ వాళ్లు మరో పార్టీ వాళ్లను వ్యక్తిగతంగా తిట్టుకోవడం, బురద జల్గుకోవడం జనజీవన స్రవంతిలో మామూలు విషయమైపోయింది. అయినా అటువంటివన్నీ ఒకో ఊళ్లో - ఏదో ఒక ప్రదేశానికే పరిమితం చేసి, అక్కడే ఎప్పుడూ సభలు జరిగేలా, అలా శబ్ద కాలువ్యాన్ని కొాంతవరకూ నియంత్రించగలిగితే, సామాన్యులకు ఈ నాయకులు ఎంతో సహాయం చేసిన వారవుతారు

(ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2004) కద ాాాాలాలాలాలాలాలాలాలాలాలాలాాలాలాలాసాాలాలు దారి ఎక్కడికి?

దీపం పురుగుల కథ

“నటనను పోస్టు ద్వారా నేర్చుకోండి. మోరూ ఒక సూపర్‌స్టార్‌ అయిపోవచ్చు. ఆ తర్వాత మేము తీయబోయే సినిమాలో నటించండి' అనే ప్రకటన చదివితే ఎవరికైనా ఆశ్చర్యం కలుగుతుంది. ఎందుకటే నాటకాల్లో నటించి, ఆ తర్వాత సినిమాల్లోకి వచ్చి, సంవత్సరాల తరబడీ నటిస్తున్నా 'నటనికు న్యాయం చేయలేని నటుల్ని మనం వెండితెరమిద చూస్తున్నాం. అటువంటిది “పోస్టల్‌ పారాలతో నటన నేర్చుకోవడమా? వాళ్ళు ఎం చెబుతారు? నేర్చుకునేవాళ్ళు ఏం తెలుసుకుంటారు? అని మాకు కుతూహలంగా ఉండొచ్చు. మనం అలా ఆశ్చర్యపోతూ ఉందగానే కొన్ని సంవత్సరాలుగా ఆ పోస్టల్‌ ఫిలిం ఇన్‌స్టిట్యూట్‌ వాడు జయప్రదంగా తన “వ్యాపారాన్ని కొనసాగిస్తూ వస్తున్నాడు. పైగా సంవత్సరాంతంలో ఒక సభ పెట్టి, ఇద్దరు, ముగ్గురు సినిమా ప్రముఖుల్ని రప్పించి వాళ్ళచేత 'సర్టిఫికేట్స్‌' కూడా ఇప్పిస్తున్నాడు. స్టూడెంట్స్‌ దగ్గర వసూలు చేసిన డబ్బుతోనే - వీడియోలో కొన్ని దృశ్యాల్లో నటింపజేసి “ఆ క్లిప్పింగ్స్‌'ను పెద్ద పెద్ద దర్శక నిర్మాతలకు చూపిస్తాం. వాళ్లు మికు అవకాశాలు ఇస్తారు” అంటే, అదే పరమానందంగా భావించి సిటీ నుంచి తమ తమ ఊళ్లకు 'విజయగర్వం'తో చేరుకుంటారు. ఆ 'రేపటి నటులు”. ఆ 'రీపు” అనేది “అప్పు రేపు” లాంటిదని ప్రత్యేకించి చెప్పనక్కరలేదు.

ఎవరికైనా సరే పదివేల రూపాయలకు ఓ అందమైన అమెరికన్‌ డాక్టరేట్‌ దొరికే ఈ రోజుల్లో ఇలాంటి బోగస్‌ ఇన్‌స్టిట్యూట్స్‌ - రకరకాల రూపాల్లో అమాయకులైన సినిమా పిచ్చివాళ్ళను దోచుకోవడం చాలా మామూలైన విషయంగా కస్‌పించవచ్చు. కానీ ఇటీవల ఓ పందొమ్మిదేళ్ల యువతి (కత్తి రేఖ) సినిమా అవకాశాలకోసమని ఒంటరిగా హైదరాబాదు వచ్చి, అర్ధరాత్రి ఓ యువకుడితో పాటు స్కూటర్లో వెళ్తూ, యాక్సిడెంట్‌కు గురై మరణిస్తే ఆ మరణం ఎన్నెన్నో ప్రశ్నలను రేకెత్తించింది! స్కూటర్‌ నడుపుతున్న యువకుడు కోమాలో ఉండటం వల్ల ఆ ప్రశ్నలకు సమాధానాలు లభ్యం కాలేదు.

ఇది ప్రమాదం వల్ల వెలుగులోకి వచ్చిన కేసు. కానీ ఎందరో రేఖలు గతంలోను, వర్తమానంలోను ఎన్నో ప్రమాదాలకు గురయ్యారు. గురవుతున్నారు. గురవుతారు కూడా! వీత. ఈశ్వర్‌ లాలా క్తేప

ఐతే సినిమాపేరుతో మోసగించేవారు, మోసానికి గురవుతున్న వాళ్ల 'సినేరియో' మాత్రం మారడం లేదు. కథ అదే... కానీ విషాదాలే వేర్వేరు!

కారణం - తక్కువ శ్రమతో బోలెడు డబ్బు, ప్రచారం సంపాదించవచ్చు. విలాసాలు అనుభవించవచ్చున్దనే ప్రతోభానికి గురయ్యేవాళ్ళు ఎక్కువ. సినిమాను కళగా భావించి, ఆరాధించేవాళ్ళు తక్కువ!

శినిమాల్లో చేరడం చాలా సులభం సినిమావాళ్లందరూ మంచివాళ్లు.” అనుకుని, ఇళ్లల్లోంచి పారిపోయి రాజధాని నగరానికి వచ్చేవాళ్ళు ఇక్కడి పరిస్థితులు చూసి, కొన్ని నిజాలు జీర్ణించుకోలేక, తిదిగి వెళ్ళిపోలేక, ఇక్కడ ఉండటానికి పరిస్థితులు అనుకూలించక నరకయాతనలు పడుతున్న వాళ్లు ఎంతోమంది ఉన్నారు. ఒక్కొక్కరిదీ ఒక్కో విషాదకధ అవుతుంది! కానీ ఆ కధల్ని ఏ పత్రికలూ రాయవు

ఇది ఇలా ఉంటే, అరచేతిలో వైకుంరం చూపించే బోగస్‌ ఇన్‌స్టిట్యూట్స్‌కు ఆకర్షితులై, బోలెడంత డబ్బు ఫీజులుగా కట్టి, వాళ్లు చెప్పిందే నటన అనుకుని, ఆ “అనుభవరితో సినిమా వాళ్ళ చుట్టూ చెప్పులు అరిగేలా తిరుగుతూ మాడిపోతున్న దీపం పురుగుల్లాంటి వాళ్ళు మరెందరో!

అసలు సినిమా నటన అంటే ఏమిటి? సినిమానటుడిగా నిలదొక్కుకోవడానికి ఎంత కృషి చేయాలి? అందుకు ఎలాంటి పరిస్థితులు అనుకూలించాలి? ఇలాంటి వివరాలు చెప్పేవాళ్లు ఇక్కడ ఎవరూ ఉండరు. వాటిని కూడా ఏ పత్రికలూ రాయవు. కారణం అందులో ఏ “ఆకర్షణా ఉండదు.

చాలా సినిమా పత్రికలు చేసే పని దేన్నయినా మసిపూసి మారేడుకాయని చేయడమే. వాళ్లు గోరంతల్ని కొండతలు చేయగలరు. ఒక తార తుమ్మినా అదో వార్తావిశేషమౌతుంది. ఇవాళ తారలు కోట్లాది రూపాయలకు పారితోషికాలు పెంచేసి, టే్నీషియన్లను, సినిమా పరిశ్రమను శాసించగలుగుతున్నారంటే, అందుకు కారణం ప్రేలోభానికి గురైన “మిడియా' సృష్టించే 'హైప్‌' అనేది అందరూ అంగీకరించే సత్యం. కానీ ఈ నిజాన్ని బహిరంగంగా ఒప్పుకోవడానికి ఎవరూ సాహసించరు!

దర్శకులే తారల్లా వెలిగి, తమ అదుపాజ్ఞలలో ఉండే నటులతోనె మంచి మంచి చిత్రాలు రూపొందించి, సినిమా అనేది దర్శకుడి మొడియంగా రుజువుచేసిన ఘనత మన తెలుగు చిత్రాలకూ ఉంది కానీ ఆ రోజులు మళ్లీ వస్తాయా? ఈ తారల 'భజని ఎక్కువ అవుతున్న కొద్దీ సినిమా ఆకర్షణ పెరుగుతూనే ఉంటుంది! క0 ాాాలాాలాలాలాలాలాలాలాలాసాసాాాాాాతు దారి ఎక్కడికి?

క్యాపీటలిప్ట్‌ వ్యవస్థలోని విష వలయంలో 'మిడియా” చిక్కుకుని ఉంది. పెట్టుబడిదారుడికి ఎక్కువ లాభాలు ఆర్జించి పెట్టడానికి ఆకర్షణీయమైన పంథాలు అనుసరించడమే దాని పని! ఆ కార్యక్రమంలో పాత్రికేయ నిబద్ధత, సాంఘిక బాధ్యత వంటివి చాలా సునాయాసంగా 'బలై పోతుంటాయి. ఫలితంగా కత్తి రేఖ లాంటివాళ్ళు దీపం పురుగులై, అన్యాయంగా పండంటి జీవితాల్ని పాడు చెసుకుంటారు. మరి ప్రభుత్వానీకి ఇలాంటి అక్రమాలను అరికట్టి “ప్రక్షాళన చేయవలసిన బాధ్యత లేదా? అనే ప్రశ్న కొందరిలో తలెత్తవచ్చు. “ప్రజల సంక్షేమం తప్ప మాకు మరే కార్యక్రమమూ లేదు” అనే ప్రభుత్వం కాని వస్తే, అది 'కుళ్లిపోతూ' ఉన్న ఈ సమాజానికి “శస్త్ర చికిత్స” వంటిది చేస్తే అప్పుడేమైనా పరిస్థితి కాస్త మెరుగుపడుతుందేమో! (ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2004) నాన భష శంరాలయ న్యా (దయయ) (( ॥ సానా యో మ క్‌ హైదరాబా అణా న న

వ్ర క్‌ థి అంతా 'వషం' లోన వంది! కంచు ల జ్‌ నాయకుడికి పదికోట్ల రూపాయలు విలువచేసే ఆస్తులున్నాయి. మీ నాయకుడికి వున్న ఆస్తి ఐదు కోట్లే” అని ఓ పార్టి కార్యకర్త తన మిద్రుణ్జ్‌ ఎద్దేవా చేశాడు.

“ఏం చేస్తాం. వ్యాపారంలో కలిసిరాలేదు. ఈ సారి బాగా గిట్టుబాటు అవుతుందిలే .. వచ్చేసారి ఆస్తులు ప్రకటించవలసివస్తే మీ నాయకుడికంటే మా నాయకుడి ఆస్తులు రెట్టింపు అవుతాయి! అన్నాడా మిత్రుడు ధీమాగా.

“అబ్బో... ఒక్కసారి అంత డబ్బు ఎలా వస్తుందంటావ్‌. కొంపతీసి దొంగసారా వ్యాపారం మొదలెట్టేదా?”

“ఛ..ఛ.. అలాంటి వ్యాపారాలు చెయ్యడు మా బాసు. ఎప్పుడూ ఒకే వ్యాపారం... మీ భాసైనా... మా బాసైనా... ఎప్పుడూ చేసేది ఒకే వ్యాపారమే...అదే ప్రజాసేవ!

ఆ ఇద్దరు కార్యకర్తలు ఆనందంగా కరచాలనం చెసుకొని నిషమించారు. వేర్వరు పార్టీల మనుషులు స్నేహంగా వుండడమేమిటా? అని మీకు ఆశ్చర్యం కలగవచ్చు.

కానీ మన ప్రజాస్వామ్యం. . పొత్తుల పుణ్యమా అని ఇప్పుడు చాలామంది కార్యకర్తలు విరోధులుగా 'ప్రవర్తించడంలేదు ఏ నిమిషాన పార్టీ నాయకులు ఎవరితో పొత్తులు వర్పరచుకుంటారో తెలియదు కాబట్టి అందరితో స్నేహంగా వుండడం మంచిదనే తీర్మానానికి వచ్చినట్లున్నారు. అందుకే అంత సఖ్యంగా మాట్లాడుకున్నారు వాళ్లు. ఇదొక రకంగా ప్రజాస్వామ్య విజయమే!

అయితే ఇన్నిన్ని ఆస్తులు పెంచుకున్న నాయకులు - తమకున్న ధనాన్ని ఖర్చపెట్టి ప్రజాహితకా క్రమాలు ఎందుకు చేయడంలేదు? “ఎంతసేపూ మాకు అధికారం యివ్వండి . అప్పుడు మేం ఎలాంటి సత్కార్యాలు చేస్తామో చూడండి' అని అంటారేమిటి?” అని సామాన్యుడు ఆలోచించడం సహజం. కానీ పూర్‌ఫెలోస్‌ ...'ప్రజాసేవి చేసే నాయకుడు ఏ ధోరణిలో ఆలోచిస్తాడో తెలుసుకోలేరు! “ప్రజాసేవకు కొంత "పెట్టుబడి' కావాలి, ఆ తర్వాత పెట్టుబడిని రాబట్టుకొని, లాభాలు సంపాయించావలి. ఆ లాభాలు రల ాాలాలాలాలాారాలారారాాాళు దారి ఎక్కడికి?

కనీసం తన తర్వాత పదితరాల వారికైనా కులాసాగా కాలం గడపడానికి సరిపోయలా వుండాలి. అప్పుడు కాస్త మనశ్శాంతి లభిస్తుంది. ఆ తర్వాత బతికుంటే అప్పుడు ఈ “పిచ్చి ప్రజలి గురించి ఆలోచించవచ్చు! ఈ రాజకీయ సూత్రం సామాన్యుడికెలా అర్ధం అవుతుంది?

“బ్రదర్‌... ప్రతి మనిషిలోనూ యిలా తను - తన కుటుంబం అని ఆలోచిస్తూ వాళ్లకోసం వెనకేయాలనే 'స్వార్ధం” పెరగడంవల్లే ఎన్ని అక్రమాలు చెయ్యడానికైనా వెనకాడ్డం లేదు. అందువల్లే సామాజిక జీవనం యిలా అస్తవ్యస్తమైపోయింది. అలా అస్తిని వెనకేసుకునె హక్సుకాని లేకపోతే మనుషుల్లో ఈ స్వార్ధబుద్ధికి ఆన్మారం వుందదడు. అందువల్ల అటువంటి కరినమైన శాసనాన్ని ప్రభుత్వం తీసుకురావాలొ అని ఒకనారి అన్నగారు - రాజకీయాల్లోకి రాకముందు అవెశంగా అన్నారు ఓ ఇంటర్వ్యూలో.

“నార్‌ _. మీరిలా భావిన్తున్నారని రాయమంటారా?” అసి మళ్లీ డ్రువపరచుకుందామని అడిగితే, “రాయండి బ్రదర్‌... బాగా ఆలోచించే చెబుతున్నాం అన్నారు అన్నగారు గంభీరస్వరంతో.

“అలాకాని జరిగితే మీలాంటి వారి ఆస్తులు కూడా పోతాయి కదా?” అనే సందేహాన్ని లేవనెత్తితే, “పోనీయండి బ్రదర్‌ . సమాజానిక్షి మేలు జరుగుతుందంటే, మేం అందరితో పాటు ఆస్తులు త్యాగం చెయ్యడానికి సిద్ధం” అన్నారు హుందాగా.

“మంచి మేటరు దొరికిందని - ఎడిటర్‌గారితో జరిగినదంతా చెప్పి - ఆ మేటరు రాసి యిస్తే ఆయన అది చదివి - చిద్విలాసంగా నవ్వారు. ఆ నవ్వులో “నువ్వెంత అమాయకుడివోయ్‌” అన్న 'లుక్‌' కూడా కనిపించింది.

“అన్నగారు .. ఈ మేటరు చెబుతున్నప్పుడు - ఏ వేషంలో వున్నారు?” అని అడిగారు ఎడిటర్‌గారు. “విషవ నాయకుడి వేషంలో” అన్నాను “మరదే... ఆ వేషంలో వున్నారు కాబట్టి ఆవేశంగా అలా మాట్లాడారు . రేపు మరో సెట్లో. మరో వేషంలో వున్నప్పుడు - ఈ మేటరు వారికి చదివి వినిపించు. . అప్పుడు ఏమంటారో చూడు” అన్నారు. అప్పుడు కాని “బల్బు వెలగలేదు . అంతా “వేషం లోనే వుంది *నాయకుడి' వేషంలో వుంటే, అందరూ తమ జనం గురించే ఆలోచిస్తారు. కానీ అమాయకజనం గురించి ఆలోచించరు!

మండోదరి - ఒక సందర్భంలో రావణాసురుడితో అందట... “నువ్వు ఆ సీతను లొంగిపొమ్మని ఎందుకలా 'ప్రాధయపడి, ఆమె చుట్టూ తిరుగుతున్నావు నువ్వే రాముడి రూపంలో వెళ్తే ఆమె నీకు లొంగిపోతుంది కదా.” ఆ మాటలకు రావణాసురుడి విక. ఈశ్వరా ల్‌3

సమాధానం... “అదీ నేను “టై చేశాను. రాముడి రూపంలోకి మారగానే, నాకలాంటి ఆలోచనే రావడంలేదు. ఏం చెయ్యమంటావ్‌ ” అందుకనే మంచినాయకుడిగా మారితే నిజమైన ప్రజూసేవ చేయవలసి వస్తుందని, చాలామంది అలా ఆలోచించడంలేదు! (ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2004) రక ఆాాలాలారారాాాాాాాాాాళు దారి ఎక్కడికి?

భవిష్యత్తు ఎక్కడుంది!

మన దేశ భవిష్యత్తు ఎవరి చేతుల్లో ఉంది?

విజ్ఞాన శాస్త పురోగమనం, ఆధునిక సాంకేతిక వనరులను వినియోగించి అన్నిరంగాలలో కృషి చేయడం, మానవ వనరుల సద్వినియోగం, యువతను సరైన మార్గదర్శకత్వంలో నడిపించడం .. ఇలాంటివాటివల్ల దేశానికి మంచి భవిష్యత్తు ఉంటుందని మిరు అనుకుంటే, పప్పులో కాలు వేసినట్లే!

ఆధునికత, విజ్ఞానం లా ఇన్‌ఫర్మేషన్‌ టెక్నాలజీ (ఐ.టి), బయోటెక్నాలజీ (బిటి) వంటి వాటిల్లో ఉన్నాయని చెప్పడం - ఏ కొద్దిమందికోసమే కాని, నిజంగా వాటి మాద మన నాయకులకు నమ్మకం లేదు. కావాలంటే, మన నాయకుల ధోరణిని మారే పరిశీలించండి.

మనకు ఏ పని జరగాలన్నా - మంచి ముహూర్తం చూసుకోవాలి. రాహుకాలం, యమగండం, వర్ట్యం అనేవి చాలా 'ప్రమాదకరమైనవి* కాబట్టి వాటి విషయంలో జాగ్రత్తలు తీసుకోవాలి ఒకోసారి కొండదొరలు చెప్పేదాన్ని బట్టి కూడా మన భవిష్యత్తు ఆధారపడి ఉంటుంది అందువల్ల మన చేతిరిఖలను కూడా తక్కువగా అంచనా వేయడానికి లేదు. ఏమిటీ...కోతి చేతికి కూడా రేఖలు ఉంటాయంటారా? నిజమే. ఆ రేఖలను బట్టే అది అడవిలో ఉండడమో లేక సర్మస్‌లో ఉండడమో నిర్ణయమౌతుంది!

అలాగే దిక్కుల విషయంలో జాగ్రత్తగా ఉండాలి. యముడు దక్షిణ దిక్కున పొంచి చూస్తూ ఉంటాడు కాబట్టి, మనం అటు తల పెట్టుకుని పడుకుంటే, పార్టి టిక్కెట్టు సంగతి అలా ఉంచి యమలోకానికే టిక్కెట్టు తీసుకోవలసి వస్తుంది! అందువల్ల గెలిచే వైపు తలపెట్టుకొని పడుకుంటే, ప్రజాభిప్రాయం ఎలా ఉన్నా ఎలక్షన్‌లో నెగ్గుకురావచ్చు!

మరి సంఖ్యాశాస్త్రం మాటేమిటి? ముప్పతిప్పలు పెట్టి, మూడు చెరువుల నీళ్లు తాగించడంలో మూడుకు ఉన్న ప్రాధాన్యం ఇంతా అంతా అని చెప్పగలమా? అలాగే నవగ్రవాల్లాంటి 'తొమ్మిది' మన చుట్టూ తిరుగుతూనే ఉంటుంది. దాన్ని పట్టుకు వేళ్లాడితే, ఇక మనకు తిరుగే లేదు. ఇంకా ఈ నెంబర్లలో చాలా రహస్యాలున్నాయి. అవన్నీ బీ.3. ఈశ్వర్‌ --ాాలాాాాాాాాలలలలంంలాలంల్‌5్‌

*పెన్‌'గా చెప్పేస్తే, వ్యాపారానికి బోలెడు నష్టం వన్తుంది. ఎవరికి వారు “స్పెషలిస్ట'లను సం్రతించాల్సిందే!

అన్నట్లు వాస్తు గురించి చెప్పాలి కదా... ఉత్తరప్రదేశ్‌లో కాంగ్రెస్‌ దెబ్బతినడానికి కారణం ఏమిటో -- మొన్ననే ఓ వాస్తు శాస్త్రజ్ఞుడు కనిపెట్టి + నాయకులకు “జ్లానోదయం” కలిగించాడు. లక్నోలో ఉన్న పార్టీ కార్యాలయం బైట సుమారు 50 అశోకవ్చక్షాలు ఉన్నాయట. వాటి నిడ పార్టీ కార్యాలయం మిద పడటం వల్లే పార్టీకి పీడ చుట్టుకుందట. ఈ విషయం తెలుసుకున్న పార్టీ కార్యకర్తలు వెంటనే వీరావేశంలో ఆ చెట్లను నరకడానికి సిద్ధమయ్యారు.

అప్పుడా వాస్తు జ్ఞాని చిద్విలాసంగా ఓ నవ్వు నవ్వి - 'నాయనలారా...చెట్లు పూర్తిగా నరకనవసరంలేదు. వాటినీడ పార్టీ కార్యాలయం మిద పడకుండా ఉంటే చాలు అనే సరికి 35 అడుగులున్న ఆ చెట్లను పది అడుగులు వచ్చిలా నరికారు. 'ఆ... ఇప్పుడు భేషుగ్గా ఉంది. ఇక చూసుకోండి? అని మరోసారి నవ్వారు ఆజ్ఞాని, జ తర్వాతే ప్రకటన వెలువడింది. - రాహుల్‌గాంధీ రాజకీయ రంగ ప్రవేశం చేస్తున్నారని! చూశారా .. వాస్తు ఎలా ఫలించిందో!

ఏ పుట్టలో ఏ పాముందో ఎవరు చెప్పగలరు? మనం చిలక జోస్వాన్ని కూడా కొట్టి పారేయడానికి లేదు! “ఇప్పుడు మాకు టిక్కెట్టు రాలేదని దిగులుపడకండి. కేంద్రంలో సోనియాగాంధీగారు ప్రధానమంత్రి అయ్యాక, రాష్టంలో మన కాం(గెస్‌ పార్టీ అధికారంలోకి వచ్చాక లెజిస్లేటివ్‌ కౌన్సిల్‌ను మళ్లీ పునరుద్దరిస్తాం... ఇప్పుడు టిక్కెట్టు దక్కనివాళ్లను అప్పుడు ఎల్‌.ఎల్‌.సిలుగా చేసేస్తాం అని ఓదారుస్తున్నారు కాంగ్రెస్‌ పార్టీ నాయకులు. మరి ఆ పదవి అయినా దక్కుతుందో లేదో తెలుసుకోవాలంటే, చిలకజోస్యాన్ని ఆశ్రయించాల్సిందే! మరి ఇన్ని ముహూర్తాలు చూస్తున్నా జాతకాలన్నీ క్షుజ్ణ్జంగా పరి శీలింపబేసి, నిర్ణయాలు తీసుకుంటున్నా హస్తసాముద్రికాన్ని ఆశ్రయించినా, కొందదొరల్నీ చిలకల్నీ సంప్రదించినా - టిక్కెట్లు కొందరికే వస్తున్నాయి. మరి కొందరికి ఎందుకు రావడం లేదు? ఆఖరికి మంచి ముహూర్తాలు చూసి ఇతర' పార్టీల కార్యాలయాల్ని తగులబెడుతున్నా ఫలితం ఉండటం లేదేమిటి? ఎక్కడో ఏదో లోపం ఉంది... ఆ.. తెలిసింది... మన దేశంలోని (గ్రహాలు, వి(గ్రహాలు, రాశి ఫలాలూ... ఇవస్నీ ఇప్పుడు లాభం లేదు. చైనా వాళ్ళవి "ఫెంగ్‌ షూయ్‌ బొమ్మలు పెడితే - సర్వదోషాలూ తొలగిపోలు, విజయాలు సాధించవచ్చునట. వాటిని మనం తగిలించుకుని తిరిగితే ఇంకా బావుంటుందేమో ఆలోచించాలి!

(అదివారం విశాలాంధ్ర - 2004) ర్‌ ఆాాాాాాాాలాలాాాలాలాలలాలాలారోోోోలాోంంాళు దారి ఎక్కడకి?

“టి ఫర్‌ ఆల్‌! నో

“కమెరికాలోని ఏదైనా సిటీలో భారతీయుల్ని కలుసుకోవాలంటే ఎలా?” అని ఓ ఎన్‌ఆర్‌ఐ ప్రశ్న అడిగి, సమాధానం కూడా ఆయనే ఛలోక్తిగా చెప్పాడు. “ఫలానా చోట ఫలానా సందర్భంగా వచ్చిన వాళ్ళందరికీ ఫలానా వస్తువులు *ఫిగా ఇస్తారని ఒక ప్రకటన వెలువడితే చాలు. అక్కడకు ముందుగా వచ్చే వాళ్ళంతా మన భారతీయులే!

తమాషాకి చెప్పినా - ఆ మాటల్లో కొంత నిజం కూడా లేకపోలేదు. “ఫ్రీగా వస్తే వాడు ఫినాయిల్‌ అయినా తాగేస్తాడు' అనే డైలాగ్‌ తెలుగు సినిమాల్లో తరచుగా వినబడుతూ ఉంటుంది. రెండు సబ్బులు కొంటే ఒకటి 'ఫ్రీ, అనే సరికి - తమకు పడని సబ్బయినా సరే - “ఫ్రీగా ఒకటి వస్తుంది కదా అని కొనుక్కునే వారు ఎంతోమంది కనిపిస్తారు!

దేవుడు “ఫ్రీగా కనిపిస్తాడు కాబట్టి అలా గుళ్లోకి వెళ్లి - “స్వామి... ఈ సారి వ్యాపారంలో కనీసం ఓ పదిలక్షలైనా లాభాలు వచ్చేలా చూడు. అది కుదరకపోతే, నా ఎదుటి దుకాణం వాడికి పదిలక్షలు నష్టం వచ్చేలాగైనా చూడు అని కోరుకోవడం ఈజీ! ప్రసాదాలు దేవుడు తినడు కాబట్టి ఆయనకు అలా “ఫ్రీగా సమర్పించినట్లు 'యాక్ట్‌' చేసి, మనమే తినేయవచ్చు. నిజంగా దేవుడు తినేలా ఉంటే, అన్ని రకాల ప్రసాదాలు ఆయనకు సమర్పించే అవకాశం ఉందా? అనుమానమే!

ఇక ఎన్నికల సందర్భంగా “ఫ్రీగా లభించేవి ఎన్నో... చాలామందికి ఎన్నికలంటే ఒకరకంగా పండగే. నిన్నటిదాకా “అల్బజీవి'గా కనిపించినవాడికి ఎక్కడలేని మర్యాదలూ “ఫ్రీగా అభిసాయి. మందు, విందులకైతే లెక్కే ఉండదు! 'ఏక్‌ దిన్‌ కా సులాన్‌ లా వెలిగి పోతాడు! ఆ తర్వాత ఎవరికి వారే... యమునా తీరే?! కానీ ఈ *ఫ్రీ ల వెనుక ఎంత “ట్రాజెడీ ఉందో ఎవరూ ఆలోచించినట్లు కనబడదు. లక్నోలో లాల్‌జీ టాందన్‌ తన పుట్టినరోజు సందర్భంగా “ఫ్రీగా చీరలు ఇస్తామని ప్రకటించాడు. వాటికోసం జరిగిన తొక్కిసలాటలో 22మంది మహిళలు, ముగ్గురు శిశువులు దుర్మరణం పాలయ్యారు ఆ 'దాత' ఎంత కరినాత్ముండంటే - పత్రికలవారు తనను చాలా దారుణంగా విమర్శించారంటూ వాళ్ళపై విరుచుకుపడ్డాడు. బి.కె. ఈశ్వర్‌ లాలా గ్‌

“ఏమిటి... 22 మంది చచ్చిపోతే, ఏదో మిన్ను విరిగి మిద పడినంతగా అలా గోల చేస్తారు.. ప్రమాదాలు జరగడం అనేది సహజం. ఇంతకుముందు ఇంతకంటే ఘోరమైన ప్రమాదాలు జరగలేదా?” అని అన్నాడంటే, ఇక అలాంటి “ప్రజా నాయకుడి” గురించి మనం ఏమనుకోవాలి? పత్రికాధిపతి అయిన మరో నాయకుడు - ఒకరోజు తన ఉద్యోగుల కష్టనప్పాల గురించి వింటున్నాడు. “మిరు జీతాలు ఇవ్వని కారణంగా మేం పస్తులతో మాడిపోతున్నాం... మా ఇంట్లో వాళ్ళు పడుతున్న కష్టాలు చూడలేకపోతున్నాం. కసీసం ఒక నెలజీతమైనా వెంటనే ఏర్పాటు చేయకపోతే, నేను “ఆత్మహత్య” చేసుకోవడం తప్ప, మరో మార్గం కనిపించడం లేదు! అని ఓ ఉద్యోగి ఆ కోటీశ్వరుడితో ఆక్రోశంగా మొరపెట్టుకున్నాడు. నాటి ఉద్యోగులు కూడా అంతే బాధలో ఉన్నారు. కానీ ఆయన మాత్రం బహిరంగంగా అలా తన ఆవేశాన్ని వ్యక్తం చేశాడు. దానికా పత్రికాధిపతి సమాధానం “ఆత్మహత్య చేసుకుంటావా... చేసుకో... నాకేమిటి నష్టం[. మరి అటువంటి 'నాయకుడు” రేపు ప్రజల సమస్యల పరిష్కారానికి కృషి చేస్తాడంటే మనం నమ్మాలి. కారణం వాళ్ళిచ్చే వాగ్జానాలు అంత “ఫ్రీగా ఉంటాయి! మనదేశంలో దేనికీ 'జవాబుదారీతనం” లేదు. ఎవరు ఏం చేసినా, అది చెల్లిపోతుంది. “ఎక్కాంటబిలిటీ" అనేది నిర్దేశించినపుడు, అది నెరవేరకపోతే, అదొక “నేరంగా పరిగణించాలి. దానికొక శిక్ష ఉండాలి. అప్పుడే (ప్రతి వ్యక్తీ బాధ్యతాయుతంగా వ్యవహరించడానికి ఆన్నారం ఉంటుంది. లేకపోతే, అంతా 'ఫ్రీ ఫర్‌ ఆలొ అయిపోతుంది!

(ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2004) రతి లాలా ఈ దారి ఎక్కడికి?

ఉన్న మాటంటే...

ఓకసారి కొడవటి గంటి కుటుంబరావు గారింటికి ఓ భక్త జనబ్బందం - రసీదు పుస్తకం పట్టుకుని వచ్చారు. “శ్రీరామ కల్యాణం చేయిస్తున్నాం... మీకు తోచినంత విరాళం ఇవ్వండి” అన్నారు.

జక్ర్రీరాముడి కల్వాణమా... సీతతోనేనా?” అని అడిగారు కొ.కు.

“వాళ్లకు ఇదివరకే పెళ్లయింది కదా. మళ్లీ పెళ్లెందుకు?” అని తీక్షణంగా చూశారు వాళ్లవైపు.

ఆ భక్త జనబ్బందం ఒకళ్ల మొహాలొకరు చూసుకున్నారు. ఎదురుచూడని ఆ ప్రశ్నకు ఏం చెప్పాలో తెలియలేదు. “మీరు దేవుణ్ణి ఎగతాళి చేస్తున్నారు. అది తప్పు” అన్నారొకరు 'ధైర్యం' చేసి. "పెళ్లయిన వాళ్లకే మళ్లీ మళ్లీ పెళ్లిళ్లు చేస్తూ మీరే రాముణ్లి ఎగతాళి పట్టిస్తున్నారు. ఇలాంటి పిచ్చి పిచ్చి ఐడియాలతో మళ్లీ ఇటు పక్కకు రాకండి! అని గట్టిగా చెప్పి - వాళ్లను పంపించేశారు కుటుంబరావుగారు.

ఉన్నమాటంటే ఎవరికైనా ఉలుకంటారు... అదే! వెంటటేశ్వరస్వామికి బోలేడు ఆభరణాలున్నాయి. కొన్ని కోట్లు ఖరీదు చేసేవి. “ఇవి చాలవు.. నాకింకా కావాలి” అని ఆయన అడగరు. అయినా లక్షలు ఖర్చుచేస్తూ - ఆ పతకాలు... ఈ పతకాలు అంటూ ఆయనకు సమర్పిస్తూనే ఉంటారు. కానీ కరువు కాటకాల వల్ల ఎంతోమంది ఆకలిచావులకు గురవుతూ ఉండదాన్ని వార్తా పత్రికల్లో తరుచుగా చదువుతూనే ఉంటాం. ఇలా దేవుడి పేరుతో వృథా చేసే డబ్బు - అటువంటివారికి సాయపడడానికి వినియోగిస్తే _- “మానవ సేవే మాధవసేవ* అనిపించుకుంటుంది కదా.... ఆ మాట చెప్తే భక్తులకు నచ్చదు.

పార్టీ టిక్కెట్టు సంపాదించి, నోట్లు జల్లి - ఓట్లు పండించి, పదవిని సంపాయించి 'తన వాళ్లందర్నీ! ఉద్దరించాలని ఆశించే 'ప్రజాసేవకుడికి - ఆ టిక్కెట్టు దక్కకపోతే ఎంత ఆక్రోశం కలుగుతుంది? అలా 'దెబ్బ” తిన్నవాళ్లు ఊరికే వుంటారా? అల్లర్లు చేస్తారు. తన పార్టీ మనిషికే పోటీగా నిలబడతారు. ఏమైనా చేస్తారు...'కానీ అలాంటి వాళ్ల వల్ల పార్టీకి చెడ్డ పేరు వస్తుంది. అటువంటి ధోరణుల్ని మొగ్గలోనే తుంచేయాలి...” చి.క. ఈశ్వర్‌ లాలా త్‌

అని ఉన్న మాటను బహిరంగంగా ఆ పార్టీ నాయకుల్లో ఎవరైనా చెబితే అది తప్పయిపోతుంది. ఎందుకంటే. అది నిజం కదా!

అంతర్గత విభేదాలతో ఒకే పార్టిలో ఉన్న నాయకులు బహిరంగంగా ఒకరినొకరు తిట్టకోవచ్చు, కొట్టుకోవచ్చు. కానీ “ఇది మంచిది కాదు' అని ఓ నాయకుడు బహిరంగంగా ప్రకటించకూడదు ఎందుకంటే “అది కుటుంబ వ్యవహారం!) ఓ కుటుంబ పెద్ద మందలిస్తే, అది “వ్యక్తిగతం” అవుతుంది!

'అలూలేదు చూలూలేదు అయినా ముఖ్యమంత్రి పేరు సోమలింగం) అని ఒకాయన అన్నారు “అదెలా అంటారు. ఆ అభిప్రాయం ఆయన వ్యక్తిగత హోదాలో చెప్పింది' అని మరొకాయన ఖండించారు. ఇటువంటి వాళ్లందరికీ ప్రజల సమస్యల పరిష్కారానికి మార్గాలు అన్వేషించడం (ప్రధానం కాదు... పదవి...పదవి... ఆదే ప్రధానం! ఆ పదవీకాంక్షకు 'అహంితోడైతే. ఇక అగ్నికి ఆజ్యం తోడైనట్లే!

నడవడం కష్టమైనా, తిన్నగా మాట్లాడలేకపోతున్నా, జ్ఞాపకశక్తి తగ్గిపోతున్నా... వయోభారం పైనపడుతున్నా... ఎవరికి వారు ఇంకా పదవులు పట్టుకుని (వ్రేలాడాలన్న ఆలోచనే కాని, యువతరానికి, నిస్వార్ధపరులకు అవకాశాలు కల్పించి ముందుకు నడపించాలన్న ఆలోచన రాదు. దురదృష్టవశాత్తూ - ఇటువంటి నాయకులే దేశ భవిష్యత్తుకు దిశా నిర్దేశం చేసేవారవుతున్నారు!

జార్జి బెర్నార్ట్‌షా ఒకసారి అన్నారు. “అరవైకి పై బడిన వాళ్లందర్నీ తుపాకితో షూట్‌ చేయాలి .. నన్ను తప్ప!” అని ఛలోక్తిగా అన్నా ఇక్కడ, గమనించవలసిన విషయం ఒకటుంది. విమర్శలను 'స్పోర్టివొగా తీసుకునే గుణం పెద్ద తరంకంటే, యువతరానికే ఎక్కువగా ఉంటుందని అందరూ (గ్రహించాలి. విమర్శించే వ్యక్తులు - సకారణంగా, నిర్మాణాత్మకంగా విమర్శించినప్పుడు అది మంచి కోసమే చేస్తున్నారని అవతలి వాళ్లు గ్రహించగలగాలి. అంతేకాని విమర్శకులు వ్యక్తిగతంగా తమను కించపరచడానికే అలా విమర్శిస్తున్నారని అనుకుంటే, ఇక వాళ్ల పరిస్థితి నూతిలో కప్పల్లాగే అవుతుంది. అంటే, భజనపరులు చుట్టూ చేరి *'ఏం చేస్తే అది ఘన కార్యం” అని చెప్తూ తను పబ్బం గడిపేసుకుంటూ ఉంటే, వాళ్లు చెప్పేదంతా నిజమనుకుని నాయకులు ఆత్మవంచనతో బ్రతకవలసివస్తుంది. నిజం చేదుగా ఉంటుంది. కానీ ఆ చేదులో బెషద గుణం ఉంటుందనే నిజాన్ని తెలుసుకోగలిగినవాడు 'వినదగునెవ్వరు చెప్పిని అనే గుణం అలవడుతుంది. అదే ప్రగతికి దారితీయిస్తుంది!

(ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2004) 60 లాలా ఈ దారి ఎక్కడికి?

యువతరం కదిలింది... ఎక్కడికి?

“జ స్సులో టిక్కెట్టు తీసుకోమన్నందుకు బస్‌ కండక్టర్‌పై విద్యార్థుల దౌర్జన్యం .. కందక్టర్‌కు గాయాలు” 'మెడికల్‌ కాలేజీ హాస్టల్‌లో సాటి విద్యార్థుల వస్తువులు దొంగిలించిన మెడికో - లాకర్‌లో లభ్యమైన సెల్‌ఫోన్లు 'తన(్రేమను నిరాకరిస్తే చంపేస్తానని విద్యార్థినిని బెదిరిస్తోన్న మరో స్టూడెంట్‌. .”

ఇవన్నీ ఒకేరోజున దినపత్రికలో వెలువడిన వార్తలు... 'మనదేశంలో విష్లవాత్మకమైన మార్పులు రావాలన్నా స్తబ్దత నుండి చైతన్యపధం వైపు పయనించాలన్నా అది యువతరం వళ్లే సాధ్యమౌతుంది. నేర రాజకీయాల నుండి నిజాయితీ వైపు అడుగులు వేయడానికీ, కల్మషం నిండిన పరిపాలనా విధానాలను ప్రక్షాళన చేయడానికీ - ఇప్పుడున్న ఉదాత్త చరితులకు శక్తి చాలదు. వారిని స్ఫూర్తిగా తీసుకొని - యువతరం ముందుకు నడవాలి! అని అప్పుడప్పుడు కొందరు నాయకులు ఉద్చ్పోధిస్తుంటారు.

అటువంటి వాళ్లకు ఈ వార్తలు చదువుతున్నప్పుడు ఏమనిపిస్తుంది? ఈ తరం విద్యార్థులలో ఇలాంటి పాశవిక ప్రవృత్తి ఏర్పడటానికి కారకులు ఎవరు?

బాల్యం నుండే పిల్లల్లో మంచి నడవడిక ఏర్పడటానికి దోహదం చేయని తల్లిదండ్రులా?

'అకాడమిక్‌' గా పాఠాలు చెప్పడం తప్ప, క్యారెక్టర్‌కు, లోకజ్ఞానానికి ప్రాధాన్యం చూపని మన విద్యా విధానాలా?” లేక మొక్కుబడిగా చదువులు నేర్చదమే కాని వాళ్లను క్రమశిక్షణతో బాధ్యతాయుతమైన విద్యార్థులుగా తీర్చిదిద్దని మన ఉవాధ్యాయులా?

డబ్బు 'యావి తో ఎలాంటి అడ్డదార్లు తొక్కడానికైనా వెనుదీయక, వినోదం పేరుతో విషసంస్కృతిని సరఫరా చేస్తున్న సినిమా, టి.వి. వంటి సాధనాలా?

'సినిమాలలో స్త్రీలను అవమానకరంగా చిత్రీకరిస్తున్నారు. (ప్రేమ పేరుతో అసభ్య సన్నివేశాలను చూపిస్తున్నారు. రౌడీయిజాన్ని 'గ్లామరైజ్‌ చేస్తున్నారు. అలాంటి సినిమాల వల్లే యువతుల పట్ల దౌర్జన్యాలు, అఘాయిత్యాలు మితిమారిపోతున్నాయి! అని మహిళా “యాక్టివిస్టోలు, స్తీ సంఘాల వారు ఎప్పటికప్పుడు నిరసన ప్రదర్శనలు చి.క. ఈశ్వర్‌ాాలాలాలాలాాాాాలాలాలాాాలాాా 61

నిర్వహిస్తున్నారు. గత పదిహేనేళ్లుగా ఇవి అలా కొనసాగుతూనే వున్నాయి కానీ సంబంధిత రంగాలలో ఎలాంటి సంస్కరణలు కనిపించడం లేదు.

అంటే అందుకు ప్రధానంగా రెండే రెండు కారణాలు కనిపిస్తాయి. మొదటిది

• పాలక వర్గాల నాయకులు ఈ వ్యాపార సంస్కృతికి 'అమ్ముడుపోవడం” లేదా వాళ్ల ఆలోచనా విధానాలు, సామాజిక బాధ్యతకు అతీతంగా, ఎలాంటి స్పందనా లేక చచ్చుబడిపోయి” ఉండటం!

మంచికోసం ఏ విధంగానూ స్పందించని ఈ నిరుపయోగ నాయకుల కంటే, యువతరం నాయకుల వల్ల ఏమైనా ప్రయోజనం కలుగుతుందని ఎదురుచూస్తుంటే, ఇప్పుడు కనిపించే ధోరణుల వల్ల ఆ ఆశా అదుగంటిపోతోంది!

బస్సులో ప్రయాణం చేయాలంటే టిక్కట్టు కొనాలి. లేదా స్టూడెంట్‌ పాస్‌ చూపించాలి. ఈ రెండూ చేయకుందా టిక్కెట్టు అడిగిన పాపానికి కండక్టర్‌ను కొట్టడం ఏమిటి? ఈ పద్ధతి ఇలా కొనసాగితే, ఇక బస్సుల వద్ద, హోటళ్ల వద్ద... ఇలా ఎక్కడబడితే అక్కడ పోలీసులను నియమించాలి. పోనీ, అలా “క్రమశిక్షణ బాధ్యతాయుత ప్రవర్తనా” కట్టుదిట్టంగా అమలులో పెడదామన్నా ఆ “చట్టం” లోనూ సవాలక్ష లొసుగులు కనిపిస్తాయి.

ఇటువంటి పరిస్థితుల్ని ఎన్నుకున్న మన 'పిచ్చి' పరిస్థితిని తలచుకుంటే, ఓ 'పిచ్చి జోకు జ్ఞాపకం వస్తోంది. ఒక సారి ఓ దాత మానసిక రోగుల ఆసుపత్రిని సందర్శించి విరాళం ఇద్దామని వచ్చాడు. సిబ్బంది ఆయనను ఆహ్వానించి లోపలికి తీసుకువెళ్లేసరికి, ఒక గదిలో ఫ్యాను కింద ఓ రోగి తలకిందులుగా వేలాడుతూ “లైలా...లైలా” అని అరుస్తున్నాడు.

“వీడు లైలా అనే అమ్మాయిని (ప్రేమించాడండీ... ఆ అమ్మాయి వీణ్సి మోసంచేసి, మరొకజ్ది పెళ్లి చేసుకుంది. దాంతో వీడిలా అయిపోయాడు” అని డాక్టరు గారు వివరించారు.

ఆ దాతను పక్కగదిలోకి తీసుకువెళ్లారు. అక్కడ కూడా ఓ వ్యక్తి అదే విధంగా 'లైలా..లైలా” అని కేకలు పెడుతూ ఫ్యాన్‌కు వేలాడుతూ కనిపించాడు.

“'ఇతనికేమైంది?” అని ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు ఆ దాత. “వీడేనండి... ఆ లైలాను "పెళ్లి చేసుకుంది! అన్నాడు డాక్టరు.

(ఇదివారం విశాలాంధ్ర - 2004) టై లాలస ఈ దారి ఎక్కడికి?

సర్దుకుపోదాం...రండి!

“అంతా మోసం... మాయ...దగా... మొన్నటిదాకా ఆ పార్టీ చల్లే మనదేశం ఇట్లా అన్యాయమైపోయిందని వాపోయిన ప్రతిపక్షాలు ఇప్పుడు అదే మేలంటున్నారు. దానికే పట్టం కడుతున్నారు. ఇదేం న్యాయం? దీని వల్ల సామాన్యుడికి ఏం ఒరుగుతుంది?” అని తన ఆందోళన, ఆగ్రహాలను వ్యక్తం చేశాడు మిత్రుడు లోకనాధం.

“చూడు బాబూ... రాక్షసులంతా చెడ్డవాళ్లు అనుకుంటే ఎలా... రావణాసురుడి తమ్ముడు విభీషణుడ్ని రాముడు నమ్మినట్లే మనవాళ్లు నమ్మారనుకో' అన్నాను... వి విషయమైనా పురాణాల ఉదాహరణలతో చెప్తేనే మా లోకనాధం బుర్రకి తేలిగ్గా ఎక్కుతుంది మరి...

రాజకీయాల్లో శాశ్వతమైన మిత్రులు, శత్రువులూ వుండరు. సందర్భాన్ని బట్టి, అవసరాన్ని బట్టి నిర్ణయాలు మార్చుకోకపోతే - పరిస్థితి ఏమౌతుందంటే...

ఒకసారి ఓ ఇరవై ఐదేళ్ళ యువకుడు - తనకు ఎటువంటి వధువు కావాలనే విషయంలో కొన్ని నిబంధనలు పెట్టుకున్నాడు. అందం, తెలివితేటలు, చదువు, కలిమి... వగైరాలు ఐతే అతనికి తటస్థపడిన వధువుకు... అందం వుంటే, తెలివితేటలు ఉందేవి కావు... రెండూ వుంటే చదువు వుందేది కాదు. ఇలా చూస్తూ.. చూస్తూ ఎవరినీ ఎంపిక చేసుకోలేకపోయాడు. అలా అలా ఇరవైయేళ్లు గడిచిపోయాయి. ఒకరోజు ఇవన్నీ వున్న అమ్మాయి అతనికి ఆకస్మాత్తుగా ఎదురైంది వెంటనే ఉత్సాహంగా “నన్ను పెళ్లి చేసుకుంటావా?” అని ఆ యువతిని అడిగాడు. ఆమె అతన్ని ఎగాదిగా చూసి “సీక్సు నాకూ పెళ్లేమిటి?” అని ఎగతాళిగా నవ్విందట. ఎందుకంటే అప్పుడతని వయసు నలభైఐదేళ్లు!

ఇదంతా చెప్పినా లోకనాథం పూర్తిగా “కన్విన్స్‌” ఆయినట్లు కసిపించలేదు. గొణుక్కుంటూనే వెళ్లిపోయాడు.

'యక్షప్రశ్నలు'లో ధర్మరాజు ఓ ప్రశ్న ఎదుర్కొంటాడు. అదేమిటంటే - 'ఈ ప్రషపంచంలో ఆశ్చర్యకరమైన విషయం ఏమిటి?” అని బి.క. ఈశ్వర్‌ లాలా 63

దానికి ధర్మరాజు సమాధానం 'కళ్ల ముందు మనిషికి కనిపిస్తూనే వుంటుంది

• తనకు ఏదీ శాశ్వతం కాదని! అయినా అన్నీ తనకే సొంతం కావాలనుకుని, వాటి కోసం ఎన్నెన్నో చేస్తుంటాడు. అక్రమాలు చేయడానికీ వెనుకాడడు. ఇంతకంటే ప్రపంచంలో ఆశ్చర్యకరమైన విషయం ఏముంటుంది?”

'ఎడ్జస్టమెంటాలిటీ తో జీవించడానికి అలవాటు పడకపోతే, జీవితం మరింత దుర్భరమైపోతుంది.

ఫలానా పార్టీలో అవినీతి, కుంభకోణాలు ఉన్నాయా? ఇంకో పార్టీలో ఉన్నవాటికంటే, ఇందులో తక్కువే కదా అని అనుకోవాలి. సర్దుకుపోవాలి!

“నాయకురాలు మనదేశానికి చెందినావిడ కాదు కదా? అనే ప్రశ్న లేవదీస్తే 'మనది వసుధైక కుటుంబం కాబట్టీ అందరూ మనవాళ్లే అనే విశాల దృక్పధంతో ఉన్నామనుకోవాలి

“దొంగలు... దొంగలు చేరి ఊళ్లు పంచుకుంటున్నారు” అని ఎవరైనా ఫిర్యాదు చేస్తే వాళ్లు దొంగలని రుజువైనప్పుడు మళ్లీ ఐదేళ్లకి మనం వాళ్లను పట్టుకుంటాం కదా అని నిబ్బరంగావుండాలి.

“మనం నిండా అప్పుల్లో మునిగిపోయివున్నాం... ఇంకా మునిగిపోయేలా వున్నాం. ఈ ఊబిలోంచి బయటపడడం ఎలా?” అని ఎవరైనా ఆందోళన పదుతూవుంటే -

“అప్పు చేయడం మన ప్రాధమిక హక్కు.. ఉచితంగా దొరికేవి ఏవైనా వుంటే, వాటిని వెంటనే అందుకోవడం అంతకంటే పెద్ద హక్కు.. “అనుకుంటూ అప్పుచేసి పప్పుకూడు తినరా ఓ నరుడా” అని హాయిగా పాడుకోవడం నేర్చుకోవాలి!

(ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2004)

ఈడీ ాాాలాారాాలాలాాళ దారి ఎక్కడికి?

అలవాటులో పొరపాట్లు

(క్రతిపక్షంలో చాలాకాలం కూర్చున్న అలవాటు కొద్దీ - ఇప్పుడు ప్రతిపక్షంలో వున్న చంద్రబాబునాయుడును రెండు మూడు సార్లు 'ముఖ్యమంత్రిగారూ” అని సంబోధించి - ఆ తరువాత పాత ముఖ్యమంత్రి గారని సర్దుకున్నారు మన కొత్త ముఖ్యమంత్రి! 'హాబిట్స్‌ డై హార్ట్డో అన్నాడు ఇంగ్లీషు వాడందుకే!!

ఇటువంటి సంఘటనే కొంత కాలం క్రితం ఓ సినిమా షూటింగ్‌లో జరిగింది. సాధారణంగా అసోసియేట్‌ డైరెక్టర్లు సినిమా షూటి ౦గ్స్‌లో ప్రధానపాత్ర నిర్వహిస్తుంటారు లైటింగ్‌ ఏర్పాట్లు, ఆర్టిస్టులు తమ డైలాగ్స్‌తో “యాక్షన్‌"కు సంసిద్ధంగా ఉండేలా చేయడం, ఎవరెవరు ఏ పొజిషన్స్‌లో ఉండాలో చూసుకోవడం .. వగైరాలన్నీ అసోసియేట్‌ డైరెక్టరే పర్యవేక్షిస్తాడు. ఆ సమయంలో డైరెక్టరు సెట్‌ బయట కూర్చుని ఎవరితోనో మాట్లాడుతూ ఉంటాడు. అన్నీ సిద్ధమయ్యాక అసోసియేట్‌ - సెట్లోంచి బైటికి వెళ్లి డైరెక్టర్‌గారితో “అంతా రెడీ" అని చెప్పడం, అప్పుడు ఆయన లోపలికి వచ్చి 'స్టార్ట్‌' చెప్పడం జరుగుతాయి. ఒకసారి ఓ అసోసియేట్‌కు డైరెక్టర్‌గా “ప్రమోషన్‌” వచ్చింది తొలిరోజు షూటింగ్‌ ప్రారంభోత్సవానికి ఏర్పాట్లన్నీ ఘనంగా జరిగాయి. మొదటి షాట్‌కు ఆయన అన్ని ఏర్పాట్లు చేసుకున్నాడు. డైరెక్టర్‌ గారు 'ఏక్షన్‌' అని చెబుతారని అందరూ ఆయన వంక చూస్తున్నారు. ఆయన యధాప్రకారంగా సెట్‌ బైటికి వెళ్లి పోయాడు నిశ్శబ్దంగా! “హు ..ఎన్నో సంవత్సరాల అలవాటు . ఒక్కసారి పొమ్మంటే ఎలా పోతుంది? చూడండి .. తనే డైరెక్టర్‌నన్న సంగతి మర్చిపోయి, లేని డైరెక్టర్‌ని పిలవడానికి సెట్‌ బెటికి ఎలా వెళ్లిపోయాడో...” అని హీరోగారు తన సహనటుడితో “కామెంట్‌ చేసి నిట్టూర్చాడు

హిందీ గాయకుడు, నటుడు కిశోర్‌ కుమార్‌కు - పాట రికార్డింగ్‌కు స్టూడియోకి వచ్చినప్పుడు - ముందుగా “దక్షిణ” పడితే కాని గొంతు “పలికేది కాదట. అంటె దగ్గు వచ్చినట్లుగానో, లేక గొంతు కేదో ఇబ్బంది వచ్చినట్లుగానో అభినయిస్తూ ఉండే వాడన్నమాట తన అసిస్టెంట్‌ దూరం నుంచి "పైకం, అందినట్లు సైగ జేస్తే ఇక అప్పుడు విజ్బంభించి పాట పాడేవాడు. ఒకసారి అలాగే రికార్డింగ్‌ ధియేటర్‌కు వచ్చి, అదే విధంగా పాట పాడకుండా రకరకాల “యావ్టింగు'లు చేస్తున్నాడు. అప్పుడు సదరు అసిస్టెంటు - విసుగ్గా దగ్గరకొచ్చి+అయ్యా ఇది మన సొంత సినిమా... దీనికి బి.కె. ఈశ్వర్‌ లాలా 5

దబ్బెవరిస్తారు?” అనేసరికి అప్పుడు కిశోర్‌కుమార్‌ నాలుక్కొరుక్కుని పాట పాడడం ఆరంభించాడు!

మన “విశ్వవిఖ్యాత నటసార్వభౌమ) (ఇక్కడ 'విశ్వి అంటే ఆంధ్రప్రదేశ్‌ అని చదువుకోవాలి!) 'నటరత్న ఎన్‌.టి ఆర్‌.గారు జానపద చిత్రాల్లో నటిస్తున్నప్పుడు - యుద్దానికి సంసిద్ధులైన ఘట్టంలో ఖడ్దాన్ని పైకెగరేసి పట్టుకుని, హీరోచితంగా ప్రత్యర్థులపై దాడి చేయడం కద్దు. ఆ షూటింగ్‌ అనంతరం ఓ సాంఘిక చిత్రంలో డాక్టర్‌ వేషం వేస్తూ, రోగికి ఆపరేషన్‌ చేయడానికి ముందు - కత్తిని అదే విధంగా పైకి ఎగరేసి పట్టుకొని, ఆ తర్వాత ఆపరేషన్‌కు ఉపక్రమిస్తే, అది అలవాటులో పొరపాటని ఆయనకు చెప్పడానికి, ఎవరూ సాహసించలేకపోయారు! ఆ ఘట్టాన్ని సదరు చిత్రంలో ఇప్పుడు కూడా చూసి ఆనందించవచ్చు!

సరే... ఇక మన రాజకీయ నాయకులు - తమ ప్రత్యర్థులను చితకామతకా ఉతికియడం లోను, దగ్గర ఏది కనిపిస్తే అది విరగ్గాట్టడంలోను, అవతలివాడు "కుక్క అంటే “నువ్వు దున్నపోతు” వంటి తిట్లతో (ఆ జంతులకే కాని ఈ భాష అర్ధమైవుంటే, అవి పాపం ఎంతగా క్షభిస్తాయో కదా!) దులిపేయడంలోనూ సిద్ధహస్తులన్న సంగతి తెలిసిందే. మరి వాళ్లలో కొందరు ఎన్నికలలో గెలిచి, ప్రజాప్రతినిధులైన సందర్భంగా అలవాటులో పొరపాటున చట్టసభల్లో నానారకాలుగా బీభత్సాన్ని సృష్టిస్తే జర్నలిస్టులు ఆ ధోరణిని ఘాటుగా విమర్శిస్తుంటారు. అదేం న్యాయం? కొన్ని సంవత్సరాల అలవాటు ఒక్కసారిగా పొమ్మంటే పోతుందా? పైగా కోపాన్ని అణిచివేయడం ఆరోగ్యానికి మంచిది కాదని సైకాలజిస్టులు చెప్తూనే ఉంటారు. ఇక్కడ మన దేశంలో - భార్యను పిల్లల్ని కోపంతో గసిరితే భరిస్తారు కానీ - విదేశాల్లో అలా కుదరదు. భార్య విడాకులు కావాలంటుంది. పిల్లలు తండ్రి మీదే పోలీసులకి ఫిర్యాదు ఇస్తారు! అందుకని ఒక దేశంలో అయితే వచ్చిన కోపాన్ని అణిచి పెట్టుకోకుండా, కోపాన్ని పోగొట్టకోడానికి 'కోపగృహాలని ఏర్పాటు చేశారు. అందులో విశేషం ఏమీటంటే, టిక్కెట్టు కొనుక్కొని మీరు ఆ కోపగ్భహంలోకి వెళ్తే అక్కడో దుద్దుకర్ర, కొన్ని కుండలు, పాత్రల్లాంటివి కనిపిస్తాయి. మీరు ఎంచక్కా ఆ దుద్దుకర్రతీసుకొని మీరు మి కోపాన్ని ఆ పాత్రలవీ విరగ్గొట్టడానికి ఉపయోగించవచ్చు. మీరు అలిసి పోయేంత వరకూ బాది, ఆ కర్రను అక్కడే వదిలిపెట్టి 'రిలాక్స్‌' అయి బైటికి వచ్చేయవచ్చు! సభల్లో మన నాయకులు అలవాట్లో పొరపాటుగా దెబ్బలాడుకుంటూ - ప్రజాసమయాన్ని (ప్రజాధనాన్ని వృధాచేయకుండా ప్రభుత్వం వెంటనే ఈ 'కోపగృహాలు” ఏర్పాటు చేస్తే, ఎంత జావుంటుంది!

(ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2004)

66 లాాాాాాలాలాలాారారారాలాలాలాాాళు దారి ఎక్కడికి?

దూరపు కొండలు

“బ్ర టన్‌లో కూలిపని చేయడానికి అవకాశాలున్నాయి. నెలరోజులు పనిచేస్తే యాభైవేల రూపాయలు... అలా ఎంత కాలమైనా పనిచేయవచ్చు” ఇదీ ముగ్గురు మోసగాళ్ళు యువకుల మిద పన్నిన ఉచ్చు. ఆ ఉచ్చులో సుమారు యాఖభై మంది యువకులు పడ్డారు. ఒక్కొక్కరు నలఖై వేల రూపాయల చొప్పున ఆ మోసగాళ్ళకు చెల్లించారు. ఆ తర్వాత “అసలు విషయం తెలుసుకుని లబోదిబోమన్నారు. మరి గోడకు కొట్టిన సున్నం తిరిగి వస్తుందా?

ఈ వార్త చదివి, బాధితులైన మన యువకుల పట్ల జాలిపడిన వారి కంటే, వాళ్ల అత్వాళ, విదేశీ వ్యామోహానికి ఆగ్రపొంచిన వారే ఎక్కువమంది ఉంటారు. నిజానికి ఈ విదేశీ వ్యామోహం ఇప్పటిది కాదు... ఎప్పటినుంచో ఉంది.

మనదేశం కోసం (ప్రాణాలు వదిలేస్తాం అనే నాయకులు, తమ పిల్లల్ని విదేశాలలో చదివిస్తుంటారు. మనదేశంలో 'మెడిసిన్‌' చదివి, ఈ నిర్భాగ్యపు జనానికి వైద్యం చేస్తే, ఏం డబ్బు వస్తుందని, అమెరికాకి వెళ్తే లక్షలు, కోట్లలో ధనార్టన చేయవచ్చని ఆశించే డాక్టర్లే మనకు ఎక్కువమంది కనిపిస్తారు. వాళ్లకే అలాంటి 'ఆశి ఉన్నప్పుడు ఏలూరు, విజయవాడ వంటి ఊళ్లల్లో అత్తెసరు డబ్బుల్తో బతుకుబండి నడిపిస్తూ, తెలుగు సినిమాలు చూపించే కలలతో మైమరిచిపోతూ, ఆ సినిమాల్లో హీరోల్లా ఏదో సాధించాలని ఊహలలో తేలిపోయే వ్యక్తులు రకరకాల (ప్రలోభాలకు లోనుకావడంలో ఆశ్చర్యమేముంది?

కొంతకాలం (క్రితం - అమెరికా వెళ్లడానికి అవకాశం ఉండి కూడదా, తన మిత్రులతో పాటు వెళ్లకుండా ఇక్కడే స్థిరపడిన ఓ డాక్టరును కలుసుకోవడం తటస్థించింది. 'మిరెందుకు అమెరికా వెళ్లలేదు? మోకు అధిక ధనార్జ్ధన చేయాలన్న ఆశ లేదా? అని అడిగితే '“అధిక ధనార్జనే జీవితం కాదు కదా?” అని ఆయన ఎదురు ప్రశ్న వేశారు!

“అక్కడ సెకంద్‌క్లాస్‌ సిటిజెన్స్‌లా జీవించాల్సి ఉంటుంది. చేసే వైద్యం ఒకేలాంటిదే అయినా అమెరికన్‌ డాక్టర్లకు ఇచ్చే పారితోషికం ఒకలా ఉంటుంది. మనకు మరోలా చిక ఈశ్వర్‌ 67

ఉంటుంది.” అని అక్కడివాళ్లు విదేశీపొరుల్ని ఎంత 'తక్కువగా' చూస్తారో - వివరించి, ఆత్మాభిమానానికి ప్రాధాన్యం ఇచ్చేవారు ఎలా ఆలోచిస్తారో చెప్పారు.

మన మాజీ రక్షణమంత్రి జార్జి ఫెర్నాండెజ్‌గారినే “సెక్యూరిటీ చెక్‌ పేరిట అవమానించిన ఉదంతం తెలిశాక అమెరికా వారి మర్యాదల గురించి - ఆ డాక్టరుగారు చెప్పిన మాటలే జ్ఞాపకం వచ్చాయి అయితే, ఆశ్చర్యకరమైన విషయం వఏిమిటంటే, ఆ తర్వాత ఆ దాక్షరుగారి కొడుకే అమెరికాకు వెళ్లడం!

“అదేమిటి ...మోరు అమెరికాకు వెళ్లడానికి ఇష్టపడలేదు. మీ అబ్బాయిని పంపించారు? అని అడిగితే ఆయన వేదాంతిలా నవ్వారు.

“ఈ తరానికి మనమెం చెప్పగలం .. వాళ్లకు డబ్బులోనే ఆనందం కనిపిస్తోంది. మన వాదన వాళ్లకు చాదస్తంలా వినిపిస్తోంది!” అన్నారు.

మరో ప్రముఖ దంపతులు - అమెరికాలో 'సెటిలొ అయిన తమ కొడుకు - కోడలు పిల్లలతో పాటు అక్కడే ఉండిపోవడానికి అవకాశం ఉన్నా! అక్కడ నెలరోజులు కూడా ఉండలేక తిరిగి వచ్చేశారు. కారణం ఏమిటని అడిగితే... “అబ్బా... ఆ యాంత్రిక జీవితాన్ని తట్టుకోలేకపోయాం.... అక్కడ ఎవరి బతుకు వాళ్లదే... ఒకరు మరొకర్షి పట్టించుకోరు... ఎంత దగ్గరవాళ్లయినా సరే! పోనీ, సరదాగా బైట తిరిగి కాలక్షేపం చేద్దామన్నా ఎప్పుడు ఎలాంటి ప్రమాదం ముంచుకొస్తుందో తెలియదు... మన వాళ్లమాద దోపిడీలు, దౌర్దన్యాలూ సర్వసాధారణం... *డబ్బు సంగతి దేవుడెరుగు... ప్రశాంతంగా ఇండియాలోనే బ్రతుకుదాం” అని ఇద్దరం తీర్మానించుకొని, మా వాడు ఎంత బ్రతిమిలాడినా వినకుండా తిరిగి వచ్చేశాం?” అన్నారా దంపతులు.

ఇదిలా ఉండగా, “అమ్మాయిని విదేశీ వరుడికిచ్చి పెళ్లి చేస్తే, అక్కడ సిరిసంపదలతో సుఖంగా ఉంటుందని ఆశపడి - విదేశాల్లో ఉద్యోగం చేస్తున్న వరుడికి లక్షలకు లక్షలు కట్నమిచ్చి, ఆ తద్వాత మోసపోతున్న కుటుంబాల సంఖ్య రోజురోజుకూ పెరిగిపోతోంది.

పెళ్లయిన కొంతకాలానికి ఇండియాకు తీసుకొచ్చి, వదిలిపెట్టి “పారిపోయే వాళ్లు, మళ్లీ కొంతకట్నం ఇస్తే తప్ప యేలుకోమని “ఒత్తిడి” తీసుకువచ్చే దుర్మార్డుల్ని చట్టాలు కూడా ఏమి చేయలేకపోతున్నాయి!

మొత్తం మిద ఏ 'విదేశీ ఉదంతాన్ని పరిశీలించినా, అన్నిట్లోనూ డబ్బే విలయతాండవం చేస్తోంది. మానవీయ విలువలు, ఆత్మీయత, (ప్రేమానురాగాలు... 68 లాాాాలాాలాలాలాలాాలాలారాాపాపంంాాళఈ దారి ఎక్కడికి?

వీటన్నిటి మిద డబ్బే విపరీత ప్రభావాన్ని చూపిస్తోంది. పనుల పేరు మాద విదేశాలకు వెళ్ళిన వాళ్ళు - అక్కడ ఎన్ని కష్టాలుపడుతున్నారో, వాళ్ల జీవితాల్లో సాధకబాధకాలు ఎలాంటివో - ఆ వివరాల్ని 'మిడియా” కూడా ఎప్పటికప్పుడు స్పష్టంగా సమగ్రంగా వెలుగులోకి తీసుకురావడం లేదు. మోసపోయేవాళ్ల అనుభవాలు (దేశవ్యాప్తంగా జరుగుతున్నవి) అప్పుడప్పుడు వార్తల్లోకి వస్తున్నా ఎంతో మంది 'విదేశి ఆకర్షణకు లోనై, దీపం పురుగుల్లా మాడిపోతున్నారు. పోలీసులు కూడా అంతా అయిపోయాక రంగంలోకి దిగుతున్నారే కాని, ఇటువంటి “మోసాలు” జరగకుండా నిరోధించడానికి ముందుగానే ఒక 'యంత్రాంగాన్ని నెలకొల్పలేకపోతున్నారు. లేదా ప్రభుత్వం కట్టుదిట్టమైన చర్యలు తీసుకోలేకపోతోంది. ఇది చాలా శోచనీయమైన విషయం.

జనం కూడా 'డబ్బేజీవితం' అనే ప్రలోభంలో పడిపోకూడదు. డబ్బు మిద ఆశ కొందరిలో ఎంత విచిత్రంగా ఉంటుందనడానికి ఓ ఉదాహరణ.

వెనకటికి ఓ ధనికుడు పెళ్లికాని తన కూతుళ్లకు వరుల్ని వెదుకుతూ ఒక యువకుడితో కట్నానికి సంబంధించి బేరసారాలు మొదలు పెట్టాడట. “ఇరవై ఐదేళ్ల కూతురుంది. కాస్త నల్లగా ఉంటుంది. ఆ అమ్మాయిని పెళ్లి చేసుకుంటే పదిహేను లక్షలిస్తాను ముఫ్పై యేళ్ళ కూతుర్ని చేసుకుంటే ఇరవై లక్షలిస్తాను అంటూ వయసుతో వాటు కట్నం డబ్బు పెంచుతున్నాడట ఈలోగా ఆత్రుతను ఆపలేక ఆ యువకుడు 'మికు యాఖై ఏళ్ల కూతురుంటే చెప్పండి. పెళ్ళి చేసుకుంటాను! అన్నాడట.

(ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2004)

బి.కె. ఈశ్వర్‌ లాలా 69

“'ముసులు' మనుషులు

కొంతకాలం క్రితం ఒక పుస్తకావిష్కరణ సభ జరిగింది. అధ్యక్షత వహించిన కవిగారు - ఆ పుస్తకంలో కవితలనబడే వాటిని రాసిన 'కవి' గారిని శక్తివంచన లేకుండా మెచ్చుకోడానికి ప్రయత్నాలు చేస్తున్నారు. *చూడండి... ఇవి రెండే రెండు లైన్లు... దానికి ఒక చక్కని బొమ్మ కూదా వేశారు...” అన్నారు ఏమిటా కవిత? 'ఓనా శ్రీమతీ... చేయనా ఈ పూట చపాతీ”

“ఆ రెండు మాటల కవితలో ఎంత చమత్సారం ఉందో... గమనించండి” అని అధ్యక్షులవారనేసరికి సభాసదులు గొల్లుమని నవ్వారు. ఆ 'కపిత' రాసిన 'కవి' గారు సభ ముందు వినయంగా, వినమతతో తలొంచుకున్నారు!

సభలో పక్కనున్న వ్యక్తి “ఏమిటీ వెర్రి అన్నట్ట్సగా చూశారు. “మిరు అధ్యక్షస్థానంలో ఉన్నా ఆయనను అలాగే ఫొగుడుతారు. అది మర్యాద ముసుగు అనేసరికి ఆయన ఇంకేమి మాట్లాడలేదు!

మన సమాజంలో రకరకాల “ముసుగు మనుషులు కనబఐడుతుంటారు. మనసులో అనుకునేది ఒకటి... పైకి మాట్లాడేది ఒకటి... ఆ కృత్రిమత్వం, కపట ధోరణులు చాలా మందికి జీవన స్రవంతిలో అంతర్భాగమై పోయాయి. అవి లేకుందా “నార్మల్‌గా జీవించే అవకాశం ఉందనే సంగతి దాదాపు మరచిపోయేంతగా మనుషులు మారిపోతున్నారు.!

రేడియోలో ఒక ప్రోగ్రాం ఉంది. (శోతలు తమకు ఫలానా పాట వినాలని ఉందని ఫోన్‌లో అడిగితే, ఆ కార్యక్రమాన్ని నడిపేవారు వాళ్లతో ఒకటి రెండు మాటలు మాట్లాడి, ఆ పాటను వినిపిస్తారు. ఫోన్‌ చేసే ఆవిడకు - ప్రోగ్రాం నిర్వాహకురాలి ముక్కుమొహం తెలియకపోయినా “ఏమండీ... బావున్నారా?” అని అడుగుతుంది. ఈమె “ఆ.. బావున్నాం... మిరు బావున్నారా?” అని అడుగుతుంది. 'ఏదో మి దయవల్ల బావున్నాం” (రేడియో వారి దయవల్ల బావుండటం ఏమిటా? అనే సందేహం మోకు రాకూడదు!) అని (శోత అంటుంది. 'ఆ... మా దయ ఏమిటి... అంతా దేవుడి దయ' అంటుంది రేడియోతల్లి. “టిఫిన్‌ చేశారా? అంటుంది -ోత. 'టిఫిన్‌ చేశాను కానీ 70 లాలా ఈ దారి ఎక్కడికి?

తినలేదు అనేసరికి ఆ జోక్‌కు ఆనందం పట్టలేక పకపకా నవ్వుతుంది (శ్రోత. పొరపాటున 'మోరు ఆ ప్రోగ్రాం వినాలనుకుంటే ఈ 'ముసుగు' మనుషుల గోలంతా భరించాల్సిందే!

బాసు భట్టాచార్య అనే దర్శకుడు ఉండేవాడు. ఆయన స్తీ స్వేచ్చ, స్త్రీ ఆశలు, ఆశయాలను పురుషులు అణచివేయడం... ప్రధానాంశాలుగా కళాత్మక ధోరణిలో కొన్ని సినిమాలు తీశాడు. కానీ నిజ జీవితంలో తన భార్య రింకీ భట్టాచార్య (ప్రసిద్ధ దర్శకుడు బిమల్‌రాయ్‌ కుమార్తె) ను నానా చిత్రహింసలు పెట్టేవాడు. ఆమె భరించినంతకాలం భరించి ఇక అతని పాశవిక ప్రవృత్తిని తట్టుకోలేక - విడాకులు తీసుకుంది. తనలా బాధలు పడ్డవారిపై “చార్‌ దివారి' (నాలుగు గోడల నడుమ) అనే డాక్యుమెంటరీ చిత్రం తీసింది. ఆ తర్వాత అటువంటి బాధితుల కధాకధనాలతో “బిహైండ్‌ క్లోజ్డ్‌ డోర్స్‌! (మూసిన తలుపుల వెనుక) అనే పుస్తకాన్ని ప్రచురించి ఆమె పెద్ద సంచలనం సృష్టించింది. బాసు భట్లాచార్యలా శ్రీరంగనీతులు చెప్పే పెద్దమనుషుల ముసుగులు తొలగిస్తే, చాలా దుర్భార్ధాలు బైటపడతాయి. కానీ రింకీలా జీవిత సత్యాలను బహిర్గతం చేసే ధైర్యం ఎంతమందికి ఉంటుంది?

ఇక మతం ముసుగుతో జనాన్ని పిచ్చివాళ్ళను చేస్తున్న స్వామిజీలు, బాబాలకు మనదేశంలో లెక్కేలేదు. అదో పెట్టుబడిలేని వ్యాపారం... టాక్స్‌కు అందని ఆదాయం! భక్తులను తన ఆలింగనంతో సాంత్వన చేకూరుస్తూ, తత్వబోధ చేస్తున్న ఓ “అమ్మగారు = ఎంతవేగంగా “అభివృద్దిని సాధించారంటే, ఇప్పుడు యాఖైకోట్ల రూపాయల పెట్టుబడితో ఓ శాటిలైట్‌ ఛానెల్‌ను త్వరలోనే ప్రారంభించబోతున్నారు - తన “ప్రచారాన్ని! విస్తృతం చేయాలన్న 'విశాల' దృక్పధం తో!

మరి అద్వానీ గారేమో “మతం లేకుండా రాజకీయాలేమిటి?' అని ఈ మధ్య బహిరంగంగానే తన ముసుగును తొలగించారు. 'ఏ మతమైనా సమ్మతమే” అని అనవలసిన మత పెద్దలు - జీవితాన్ని సక్రమమార్గంలోకి నడిపించడానికి ఎర్పడిన మత ప్రయోజనాలను తుంగలోకి తొక్కి ప్రజలలో ద్వేషభావాలను రగిలించడానికి ఆయుధంగా మతాన్ని వాడుకుంటున్నారు. అద్వానీ లాంటి రాజకీయవాదులు ఆ అగ్గికి అప్పుడప్పుడు ఆజ్యం వేస్తుంటారు!

సూఫీ సాహిత్యంలో ఒక కధ ఉంది. ఒకసారి ఓ రాజుగారు ఒక సన్యాస్‌ని కలుసుకుని, ఆయనకు ఓ వజ్రాల బంగారు కత్తెరను బహూకరిస్తే ఆయన నిరాకరించారట. రాజుగారికి విచారం కలిగింది. అప్పుడు సన్యాసి “ఒక్క సూది ఉంటే ఇచ్చివెళ్లు అనేసరికి - రాజుగారు సూదిని తెప్పించి ఇచ్చారు. అప్పుడది బహుమతిగా వీ.3. ఈశ్వర్‌ లాలా ౯1

స్వీకరిస్తూ "కత్తెర ఎందుకు వద్దన్నానంటే, అది దేన్నెనా విడదీస్తుంది. కానీ సూది కలుపుతుంది. అందువల్ల అదే నా దృష్టిలో విలువైనది? అని అన్నారట సన్వాసి. ఆ విధంగా ఏమతమైనా పొరుగు వారిని (ప్రేమించమనే చెబుతుంది. కానీ ఈ “ముసుగు” మనుషుల వల్లే - కులం, మతం, జాతి, భాషా భేదాల్లాంటివి చెలరేగి, మనుషుల్ని విడదీస్తుంటాయి.

(ప్రభుత్వం, బోలెడు సదుపాయాలను కల్పిస్తోంది. వాటిని వినియోగించుకోండి' అనే ముసుగులో ప్రభుత్వాధికారులు, నేతలు తరచుగా ప్రకటనలిస్తుంటారు. అవన్నీ నిజమనుకుని మనం అక్కడకు వెళ్లామో - సవాలక్ష ప్రశ్నలు వేస్తారు రకరకాల సర్టిఫికెట్లు తీసుకురమ్మంటారు. ఏమిటంటే, 'రూల్స్‌ అలా ఉన్నాయి” అంటారు. అందుకే ప్రభుత్వ వ్యవహారమంటే, ఎవరికైనా జంకే!

ఆఖరుకు మన ముఖ్యమంత్రిగారు సైతం అనారోగ్యమంటే, రాజధానినగరంలో వున్న 'కేర్‌' ఆసుపత్రికి వెళ్లారు కానీ ప్రభుత్వాసుపత్రికి వెళ్లలేదు! కారణం ఆయన “అన్నీ తెలిసినవారు!

అందువల్ల “ముసుగు” మనుషులు ఎదురైనప్పుడల్లా మనం జాగ్రత్తగా ఉండటం అత్యవసరం!

(ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2004) /2ై లాకు దారి ఎక్కడికి?

గల నుండి ఢిల్లీ వరకూ... జ్‌ తె

అప్పుడు మనకు ఎక్కడచూసినా రాజకీయవాదులు వివిధ రంగులజెండాలతో దర్శనమిస్తుంటారు. వాళ్లలో నిజాయితీ పరులెందరు? అవినీతి పరులెవరనేది ప్రజలే తేల్చుకోవాలి.

ప్రతి సంవత్సరం స్వాతంత్ర్య దినోత్సవ సందర్భంగా - దేశ పరిస్థితులు. “అభివృద్ధి ఐబలా ఉన్నాయనీ సామాన్యమానవుడి కోణంలో చూస్తే “పెరిగిన అప్పులు, నిరుద్యోగం, నిరుపేద రతుల ఆత్మహత్యలు, నేరాలు, ఘోరాలు... ఇలా వీటన్నిటితోపాటు “అభివృద్ధి చెందిన రాజకీయవాదులు, నాయకులసంఖ్య కూడా మనల్ని కలవరపెట్టక మానదు.

కె. బాలచందర్‌ దర్శకత్వం వహించిన “తన్నీర్‌... తన్నీర్‌ (నీళ్లు...నీళ్లు) అనే తమిళ చిత్రం ముగింపులో - దేశ భవిష్యత్తు ఎలా ఉంటుందనడానికి ఓ సన్నివేశం సింబాలిక్‌గా ఎలా ఉంటుందంటే, పొలాల్లో విత్తనాలు నారు పోసిన తర్వాత, కొన్నాళ్లకు రకరకాల రంగుల్లో జెండాలు మొలుస్తాయి! అంటే ప్రజలు సజావుగా బతకడానికి ఏవిధంగానూ ఉపయోగపడని రాజకీయ పార్టీలే పుట్టగొడుగుల్లా పుట్టుకొస్తున్నాయనీ, అవే చాలా సందర్భాలలో ప్రగతికి ప్రతిబంధకాలుగా నిలుస్తున్నాయనీ దర్శకుడి కవి హృదయం! ఏ “ఉపన్యాసం” లేకుండా చిక్కని వ్యాఖ్యానాన్ని ఒకే ఒక సన్నివేశంలో చక్కగా చెప్పారు. అలాంటిదే ఓ కార్టూన్‌ కూడా ఈ సందర్భంలో జ్ఞాపకం వస్తోంది. ఓ నిర్భాగ్యపు కుర్రాడు గోచీతో నిలబడి ఉంటే, ఒక రాజకీయ నాయకుడు నవ్వుముఖంతో జెందాను వాడికి బహూకరిస్తుంటాడు. అప్పుడా కుర్రాడు -బాబుగారూ... ఈ జెందాను ఎక్కడ పెట్టుకోమంటారు?” అని ప్రశ్నిస్తాడు. మన దేశ పరిస్థితికి అద్దం పట్టే ఆ కార్టూన్‌ను ఎప్పుడు తలచుకున్నాా మనసు కలవరానికి గురవుతూనే ఉంటుంది.

రాజకీయనాయకుడు ఈరోజు గురించి ఆలోచిస్తే, రాజకీయవేత్త రానున్న తరాల గురించి ఆలోచిస్తాడంటారు. చిన్నప్పుడు చదువుకున్న ఓ చిన్న కధ చాలామందికి జ్ఞాపకం ఉందేవుంటుంది. ఒక రాజుగారు తన ప్రజలు ఎలా ఉన్నారో తెలుసుకోవడానికి ఓ రోజు మారువేషంలో ఊళ్లోకి వెళ్తాడు. మండుటెండలో ఒక వృద్ధుడు రహదారి పక్కనే గొయ్యి తవ్వుతూ ఓ పళ్ల చెట్టుకోసం మొక్కను నాటే ప్రయత్నంలో ఉంటాడు. బి.కె. ఈశ్వర్‌ లాాాాాాాాాాాాాాాాాాాాాాంాా ౯73

అతన్ని చూసి రాజు ఆశ్చర్యంతో ప్రశ్నిస్తాడు - “పెద్దాయనా... ఈ వయసులో ఇంత (శ్రమ పడుతున్నావు... అది ఎప్పుడు చెట్టు అవుతుంది? ఎప్పుడు కాయలు కాస్తుంది? ఆ పళ్లు తినడానికి నువ్వు బ్రతికి ఉంటావనే నమ్మకం ఉందా?” అని. దానికా పెద్దాయన “లేదు బాబూ... నేను ఈ పళ్లు తినలేకపోయినా, నా తర్వాత తరాలవారు తినడానికి అవకాశం ఉంటుందని మొక్కలు నాటుతున్నాను. నాలాగే ఇంకొకళ్లు నాటిన మొక్కలవల్లే కదా నేను ఇప్పుడు పళ్లు తినగలుగుతున్నాను. అందువల్ల నేనిప్పుడు చేసిన ప్రయత్నం తప్పక ఫలిస్తుందనే నమ్మకం నాకుంది” అంటాడు.

అప్పుడారాజు - ప్రజలకు ఉపకారం చేయాలనే ఆ వృద్ధుడి మనస్తత్వానికి సంతోషించి - తను రాజునని పరిచయం చేసుకొని, ఆ పెద్దాయనకు ఓ బంగారు నాణాన్ని బహూకరిన్తాడు. అప్పుడాయన “చూశావా రాజా, నా మొక్కకు ఇదే తొలి ఫలం” అంటాడు,

అప్పుడారాజు - ప్రజలకు ఉపకారం చేయాలనే ఆ వృద్ధుడి మనస్తత్వానికి సంతోషించి - తను రాజునని పరిచయం చేసుకొని, ఆ పెద్దాయనకు ఓ బంగారు నాణాన్ని బహూకరిస్తాడు. అప్పుడాయన “చూశావా రాజా, నా మొక్కకు ఇదే తొలి ఫలం” అంటాడు.

ఇవాళ మన నాయకుల్లో చాలామంది ఏదో ఒక స్కీమ్‌కు సంబంధించిన “స్కామ్‌లో ఇరుక్కోవడం, అది బైటపడినప్పుడల్లా ఆయనగారి 'నిజ స్వరూపం జనానికి తెలియరావడం జరుగుతోంది. దీనివల్ల నిజాయితీగా పనిచేసే రాజకీయ నాయకుల్ని కూడా జనం శంకించే పరిస్థితి ఏర్పడుతోంది.

ఒకప్పుడు - స్వాతంత్ర్య సమరంలో పాల్గొన్న నాయకులు, ప్రజా సంక్షేమం కోసం రూపొందిన ఉద్యమంలో (శమించిన నాయకులు, సామాజిక సేవా కార్యక్రమాలలో పాల్గొనే నాయకులు... వీళ్లందరినీ చూసి 'మన నాయకులు అని గొప్పగా చెప్పుకునే అవకాశం ఉండేది. కానీ ఇప్పుడు ఫలానా కుంభకోణంలో నాయకులు, ఫలానా కుట్రలో నాయకులు, ఫలానా అవినీతి కార్యక్రమాల్లో నాయకులు, ఇలా వదో ఒక నేరంతో సంబంధం లేకుందా రాజకీయవాదీ కావడం అసాధ్యమనిపించేలా ఉంది పరిస్థితి!

'దేశంకోసం పాటుపడతాం' అని పెద్ద పెద్ద “డైలాగులు చెప్పే తారానాయకులు సైతం - ఎన్నికల సమయం అయిపోగానే, “ఎవరికి వారే యమునాతీరే? అన్న ధోరణిలో ఉండడం, ఏ ప్రజా సమస్యలూ వాళ్లకు పట్టకపోవడం - అందరూ చూస్తున్న విషయమే! డు లాాాాాాలాలాాలాలాలాలారాాాాలాాాాంాళు దారి ఎక్కడికి?

అన్నట్స - *నేటి సగటు రాజకీయ వేత్త తన తర్వాతి తరాలగురించి ఆలోచించడం లేదని ఎవరన్నారు? తన కుటుంబంలోని రానున్న తరాలను ఎన్ని లక్షలు, ఎన్ని కోట్లు వెనక్షేయాలి? వాళ్లకు ఎన్ని మేడలు, మిద్దెలు సమకూర్చాలి? అందుకు ఎంతమంది పొట్టలు కొట్టాలి?...ఇవే కదా వాళ్లు రోజూ ఆలోచించే విషయాలు! (ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2004) వి.క. ఈశ్వర్‌ాాాాాలాాాాాాాాాాాలాా 75

చేయెత్తి జైకొట్టు... వావ్‌ లు

ఈ రోజుకున్న ప్రత్యేకత ఏమిటంటే - ఆంగ్లంలో అయితే 'తెలుగు లాంగ్య్వేజి దే? అన్నారు. దీన్ని అలాగే తెలుగులో 'తెలుగు భాషాదినలంి అంటే భాషకు దినమేమిటి అని అపార్ధం చేసుకునే ప్రమాదం ఉంది కాబట్టి అందంగా 'తెలుగు భాషా దినోత్సవం” అనుకుని “మా తెలుగుతల్లికీ మల్లెపూదండ, “చేయెత్తి జైకొట్టు తెలుగోడా,” “తెలుగు వీర లేవరా” వంటి పాటలు, తెలుగు సంబరాల్లో పాడుకుంటాం.

నిజానికి తెలుగును ఖూనీ చేసే కార్యక్రమాలు ఎలాగూ సంవత్సరం పొడవునా జరుగుతూనే ఉంటాయి ఇప్పుడు పరిస్టితి ఎలా ఉందంటే, ఓ పదాన్ని తప్పుగా వాడటం, కొంతకాలం కొనసాగేసరికి ఎవరైనా దాన్ని సరిదిద్దే సాహసం చేస్తే, ఆ సరిదిద్దడాన్ని తప్పు పడుతున్నారు చాలామంది మిత్రులు. ఉదాహరణకు ఇప్పుడు కొన్ని దిన పత్రికల్లో సైతం 'వెజిటేరియన్‌కు 'శాఖాహారం” అనే తప్పునే రాస్తున్నారు. “శాకాహారం” (శాకములకు సంబంధించినదన్‌, 'శాఖి అనడం దారుణం అనీ) గురించి విడమరచి చెప్పినా హోటళ్లన్నీ “శాఖాహారం” అంటున్నాయి కాబట్టి, అదే పదాన్ని వాడుతున్నామని వాదించిన మీత్రులున్నారు! ఇక 'మంటవానికి మండపం అనీ, 'కల్యాణంకు కళ్యాణం అనీ, 'మల్లికార్డునరావు'కు మల్లిఖార్జునరావు అనీ అబ్బో .. ఇలా రాసుకుంటూ పోతే, అదో కొండవీటి చాంతాదడవుతుంది!' (ఇక మన రాష్ట్రంలో కనిపించే బోర్జుల్లో 70 శాతం అంగ్ల పదాలే. అవెప్పుడు మారతాయో!)

ఓ తెలుగు నిఘంటువును సంప్రదిస్తే, సరైన పదం ఎలా రాయాలో తెలుస్తుంది. కానీ తాము రాస్తున్నది తప్పు అన్న సంగతే తెలియనప్పుడు, వాళ్లకు నిఘంటువు చూడాలన్న “జ్ఞానం”? ఎలా ఉంటుంది?

ఇప్పటికీ కొందరు రచయితలు భేదం, బాధ వంటి పదాలు రాసేటప్పుడు ఏ అక్షరానికి వత్తు పెట్టాలనే వీషయంలో తికమకపడటం, కొందరైతే ఎందుకైనా మంచిదని రెండింటికీ వత్తులు పెట్టేయడం తరుచుగా చూస్తూనే ఉంటాం. ఇక టి.వి. ఛానెల్స్‌లో 'యాంకరి లేదా 'యాంకరుడు” అనబడే కొందరి నోట తెలుగు ఎలా ఘీంకారానికి 76 లాాాలాాాాాాాలాలారాాాంళు దారి ఎక్కడికి?

గురవుతుందో 'దిని మంతా చవిచూస్తున్న వారికి తెలిసిన విషయమే! ఆ విషయాలు మళ్లీ మళ్లీ తల్చుకొని బాధపడడం ఎందుకులెండి?

తెలుగు భాషకు మళ్లీ పూర్వ వైభవం తీసుకురావాలి... మమ్మి, డాడీల సంస్కృతి నుంచి అమ్మా, నాన్నల సంస్కృతికి మళ్లీ మనవాళ్ళను మళ్లించాలి. తెలుగుకు పట్టం కట్టాలి" అని ప్రభుత్వ నాయకులు, పెద్దలు ఎలాగూ ఈ రోజున ఉపన్యానాలు ఇచ్చి, 'శవృనరంకితమవుదాో మంటారు. కాబట్టీ -మనం తప్పనిసరిగా సంతోషించాల్సిందే...

కాకపోతే ఆ ప్రభుత్వ తెలుగు ఎలా ఉంటుందంటే, “గవర్నమెంటు ఫీవర్‌ హాస్పిటల్‌ కు “ప్రభుత్వ జ్వర ఆసుపత్రి లా ఉంటుంది. ఆర్‌.టి సి. బస్సులో కూర్చుంటే, “ఆక్యుపెన్సీ పెంచండి' అంటే, ఆంగ్లం తెలియని అర్భకుడికి ఆ బోర్డు చదువుకొని “విం పెంచాలి” అనే సందేహం రాకమానదు. అలాగే 'లైట్‌ ఆర్చి "సెల్ఫ్‌” కొట్టవలెను అని డైవర్‌ సీటుపైన రాసి ఉన్నది చదువుకొని, ఎవరైనా “ఛాందసుడు “బెరా అని విస్తుపోకతప్పదు!

అలాగని మన తమిళ సోదరుల్లా ప్రతి తమిళేతర పదాన్నీ తమిళం చేసి తీరాలన్న “పట్టుదలతో, చాదస్తాలకు పోనవసరం లేదు. ఉదాహరణకు మనం జెయింట్‌వీల్‌ అనే పదాన్ని వాళ్లు ససేమిరా ఒప్పుకోరు. “జెయింట్‌ అంటే “రాక్షసుడు అనే అర్దాన్ని తీసుకొని “రాక్షసరాట్నం' అంటారు - 'జెయింట్‌వీల్‌ని! ఐతే, తమ భాష్క ఆ భాషా నంన్కతిని వరిరక్షించాలనే తాపత్రయం చూన్తుంటే ఆ భాషాభిమానాన్ని అభినందించకుండా ఉండలేం! తెలుగును “ఇటాలియన్‌ ఆవ్‌ ది ఈస్ట్‌ అని మెచ్చుకున్న దొరలు చెప్పిన అసలు మాట వదిలేసి, మనం ఆ దొరల మాటలు ఎంతో మోజుతో మాట్లాడుతూ ఉంటాం. 'బేశ భాషలందు తెలుగు లెస్స” అంటే, 'ఎసీ' అని ఆనందిస్తాం. ఎంత కోపం రాకపోతే, తుమ్మల సీతారామమూర్తి చౌదరి గారు - మరి ఇలాంటి పద్యం రాస్తారు.

ఇద్దరు తెల్లువాండ్రు తమ ఇంటిని కష్టసుఖాలు చెప్పుకో/నద్దిర మాతృభాష తగదే మరి ఇంకొక పెద్దరోగమే/కద్దు వచింతు నాంగ్రము మొగంబు నెరుంగని శోతముందు దుర్చుద్ధులు/ కూయు చుంద్రు పలు పోకల నెంగిలిపీసు కూతలన్‌.

సరే ఆ కవిగారు అలా కోప్పడితే, డా! సి నా.రె., తెలుగువాడి మిద సరదాగా అల్లిన ఈ కవిత చిత్తగించండి. వి.కె ఈశ్వర్‌ లాలా ౯77

'తెలుగు బాసను జుంటితేనెయని తెగపొగడి/పొరుగింటి పులుపుపై మరులు పెంచినవాడు / దేశభాషలలోన తెలుగు లెస్సని చాటి/మల్లెలకు బదులు లిల్లీలు వలచిన వాడు / ఎవడయ్య ఎవడు వాడు / ఇంకెవడయ్య తెలుగువాడు!”

అంచేత మనం ఈ సందర్భంగా ఎలుగెత్తి ప్రపంచానికి చాటుదాం... “లాంగ్‌ లివ్‌ టెల్లూ!”

(ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2004) 78 ాాలాలాలాలాలాలాంాాళు దారి ఎక్కడికి?

వ్ర అజాత ఆస్ళ మ విగ్రహా పుట్తె

ఈ ్ర్రజ్రమిట్రి బ్రతికివున్న వాళ్లకు కూడా విగ్రహాలు పెడతారా?” అని అన్నాడొక మి(త్రుడు ఇటీవల ఓ వార్త చదివి ఆశ్చర్యపోతూ.

“అలా పెట్టకూడదని మన రాజ్యాంగంలో కాని, ఇండియన్‌ పీనల్‌ కోదడ్‌లోకానీ ఎక్కడా రాయలేదు కదా” అంటే ఒప్పుకోలేదు. పైగా '“నాన్సెన్స్‌' అని విగ్రహాలు పెట్టేవాళ్లమీద, “విగ్రహారాధన' మీదా విరుచుకుపడ్డాడు - అక్కడికి మనదేశంలో అన్నీ "సెన్సిబుల్‌'గా జరుగుతున్నట్లు!

ఈ మధ్య ఓ సంఘ సంస్కర్తగారు, కీర్తిశేషులైన తన భర్తగారికి ఓ శిలా విగ్రహాన్ని కట్టించి పక్కనే తనకూ ఒకటి ఏర్పాటు చేసుకున్నారు. ఆ వార్త చదివే మిత్రుడు అలా ప్రతిస్పందించాడు. బతికి ఉన్న వాళ్లకు గుళ్లు, గోపురాలు కడుతున్న ఈ రోజుల్లో ఏ కొద్ది మందో 'విగ్రహచాపల్యానికి' గురై తాము బతికుండగానే తమ విగ్రహాలు ఎలా ఉంటాయో చూసుకొని ఆనందిస్తే, దానికి అభ్యంతరం చెప్పడం న్యాయమేనంటారా? “బాల్ఫీ" తన్నేసిన తర్వాత, “చచ్చినవాడి కళ్లు చారడేసి” అన్నట్లు, ఇంద్రుడు-చంద్రుడు... అని పొగిడి, ఒక స్కీమ్‌! (ప్రకారం చందాలవీ పోగుచేసి (అందులో “'స్మామ్‌ ఉంటే, అది వేరే సంగతి!) విగ్రహాలు కట్టించడం, సభలు పెట్టించడం... అదంతా మామూలే... కానీ ఆ 'వైభవాన్ని' బతికి ఉన్నప్పుడు చూడడం సాధ్యంకాదు కదా... కాబట్టి “దీపం” ఉండగానే ఇల్లు చక్కబట్టుకోవాలి అన్నట్టు ఇలా బతికుండగానే విగ్రహాలవీ ఏర్పాటు చేసుకోవడం ఒకందుకు మంచిదేనేమో!

కొంతకాలం క్రితం కామరాజనాదార్‌ గారు బతికున్నప్పుడు ఆయన అభిమానులు వూరికే ఉండలేక మద్రాసులో ఆయన శిలా విగ్రహం పెట్టించి దాన్ని ఆవిష్కరించడానికి జవహర్‌లాల్‌ నెహ్రాగారిని ఆహ్వానించారు. ఆయన తనకు చెప్పిన పని చేసేసి, ఉండబట్టలేక “బతికి ఉన్న వాళ్లకు ఇలా విగ్రహాలు పెట్టడం మంచి పద్ధతి కాదు” అని బహిరంగంగానే తన అయిష్టతను వ్యక్తం చేశారు! కామరాజ్‌ అభిమానులు ఆ మాటల్ని ఒక చెవిలో వేసుకొని, మరో చెవిలోంచి వదిలేశారు! బి.కె, ఈశ్వర్‌ లాలా ౯9

బతికిఉన్న కవిగార్ని చావగొట్టినంత నిరాదరించి, చనిపోయాడనుకున్న తర్వాత గొప్పగా మెచ్చుకుని ఘనంగా సభలు పెట్టే “వ్యాపారుల గురించి “ప్వాసా'లో గురుదత్‌ ఎంత చక్కగా చెప్పారో, మన జీవితాల్లో ఉండే 'హిపోగక్రసీ' ముసుగును ఎంత గొప్పగా విప్పి చూపారో మరిచీపోలేం కదా! అందువల్ల కొందరు బతికి ఉండగానే శిలావి[గ్రహాలు ఎర్పాటు చేసుకున్నా! మరికొందరు తమ సమాధులు ఎలా ఉండాలనీ ముందుగానే “డిజైన్‌ చేసుకున్నా ఆ “అల్ప సంతోషాలను” ఉదార హృదయంతో ఆమోదిస్తే తప్పేమిటి? కొంతమంది ప్రచారానికి, పేపర్లో పేరు, ఫోటో రావడానికి, టివిలో కనిపించడానికి ఎంతకైనా తెగిస్తారు. వెయ్యి రూపాయలకోసం, బుల్లితెరమీద కనిపించడానికని “సాహసం” పేరుతో గాజు పెంకులు మింగడంలాంటి అడ్డమైన పనులూ ఎందరు చేయడం లేదు? ఓ పెద్ద మనిషి ఉన్నాడు. ఆయన ఎంత మొత్తం విరాళం ఇస్తే దానికి ఏ మేరకు 'వల్లిసిటీ” రావాలో ముందే పధకంవేసి, అటువంటి ప్రచారం వస్తుందని రూఢి అయిన తర్వాతే ఆ విరాళం సంబంధిత వ్యక్తులకు అందజేస్తాడు. ఒకసారి ఓ అసోసియేషన్‌కు ఆయన పాతికవేల రూపాయల విరాళం ప్రకటించాడు. అది పత్రికల్లో ఓమూల సింగిల్‌ కాలమ్‌లో ఫోటో లేకుండా వచ్చినందుకు మండిపడి, ఆ విరాళాన్నే వాళ్లకు అందజేయలేదు! నేను ప్రచారం కోసమే డబ్బు ఖర్చుపెడుతున్నాను. ఆ ప్రచారం నేను అనుకున్నట్లుగా రాకపోతే, నాకు కోపం రావడంలో తప్పేముంది? అని ఆ పెద్ద మనిషి బహిరంగంగానే చెబుతూ ఉంటాడు. ఆఖరుకు ఆయన తన దైవభక్తిని కూడా ప్రచారానికి వాడుకున్న సందర్భాలు లేకపోలేదు. పాపం ఆ దేవుడు కూడా ఇదంతా మౌనంగా భరిస్తూ వస్తున్నాడు!

“నువ్వు కుడిచేతో చేస్తున్న దానధర్మాలు - ఎడమ చేతికి తలియనంత గోప్యంగా చేస్తూ ఉండు అని యేసుక్రీస్తు చెప్పిన మాటలు అటువంటి వారికి ఎంత కర్ణకరోరంగా ఉంటాయో!

(ప్రసిద్ధ (గ్రంధం “రామచరిత మానన్‌”* రాసీన గోస్వామి తులసీదాసు శ్రీరామభక్తుడు, ఆయన బతికుండగా రామ విగ్రహాల సంగతే చూశాడుకానీ తన విగ్రహం సంగతి ఆలోచించుకోలేదు. విగ్రహం ఉంటే, కనీసం ఆయన కొంతమందికి జ్ఞాపకం ఉండేవాడు. తులసీదాసు సంతతికి చెందిన వారంతా రాజాపూర్‌లో దారుణమైన పేదరికంతో నానా అవస్థలూ పడుతున్నారు. అక్బరు చక్రవర్తి స్వయంగా ఇచ్చిన “'మాఫీనామా” వాళ్ల చేతుల్లో ఉన్నా అది ఎందుకూ ఉపయోగపడడంలేదు. అనుక్షణం 80 ాాాాాాాాలాలాలాలాలాాోాాలాలాంాాళు దారి ఎక్కడికి?

'రాముడిగుడి' అని కలవరించే భక్తులకు కూడా తులసీదాసు వారసుల దీనస్థితి గురించి తెలియదడంలేదంటే మనుషులకంటే విగ్రహాలు ఎంత ముఖ్యమో అర్థమౌతోంది కదా! అందువల్ల “విగ్రహాల చావల్యం” ఉన్నవాళ్లు - ఎవరైనా, ఏమైనా అనుకుంటారనే మొహమాటాన్ని వదిలేయండి. బతికి ఉన్నామే అని కూడా మొహమాటపడకండి. ఐతే, విగ్రహాన్ని కట్టించుకునే ముందు అది ఎండావానల్లోను, పక్షులబారినపడీ ఖరాబు కాకుండా ఉండేలా జాగ్రత్తపడండి. ఎంతైనా అని మన మనుషుల విగ్రహాలు కదా! (ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2004) బి.కె. ఈశ్వరా లై

నిజమైన హీరోలు కా(రావాలి!

“విమానాన్ని తెల్లవాడు కనిపెట్టడం ఏమిటి నాన్సెన్స్‌... మనవాళ్లు - వాళ్లందరికంటే ముందే కనిపెట్టేశారు. రామాయణంలో రావణసంహారం తర్వాత - రాముడు తన వాళ్లందరితో పుష్పక విమానంలోనే శ్రీలంక నుంచి అయోధ్యకు చేరుకున్నాడు. పైగా ఆ 'ఫైటొ లోని ప్రత్యేకత ఏమిటంటే అందులో ఎంతమందైనా పడతారు!” అని మన పెద్దలు కొందరు చాలా సంబరంగా చెప్పుకుంటూ వుంటారు.

లేటెస్టు విశేషం ఏమిటంటే, మరో తెల్లవాడు - “రామాయణం కట్టు కధ కాదు. అది నిజంగా జరిగినదే” అని తేల్చి పారేశాడు. “ఆంజనేయులవారు గాల్లో సంజీవినీ పర్వతాన్ని ఎలా మోసుకొచ్చాడో తెలియదుకానీ, మొత్తానికి ఆ పర్వతాన్ని ఆయన తీసుకొచ్చినట్లు ఆధారాలున్నాయి” అని ఆయన అంటే ప్రాఫెసర్‌ రాబర్ట్‌ పి. గోల్డ్‌మాన్‌ (యూనివర్సిటీ ఆఫ్‌ కాలిఫోర్నియా ఎడ్యుకేషన్‌ ప్రోగ్రామ్‌ డైరెక్టరు) గారు “బంగారం” లాంటి మాట చెప్పారు. హనుమంతుడు చిరంజీవి కాబట్టి - ప్రాఫెసర్‌గారు రీసెర్పిలో భాగంగా ఆయనను కలుసుకుని ఎలాగోలా తెలుసుకునే ఆ నిర్ణయానికి వచ్చి వుంటారని మనం అనుకోవాలి. ఇలాంటివన్నీ మన రామభక్తులకు చాలా సంతోషం కలిగించే విషయాలు.

పాత విషయాల్ని తవ్వుకుంటూ ఆనందించడంలోనూ, లేదా వివాదాలు స్పష్టించి జనం దృష్టిని అసలైన విషయాలమీద కాకుండా పక్కదారి పట్టించడంలోనూ మనవాళ్లు ఘటికులని ఎప్పటికప్పుడు రుజుపు చేస్తూనే వుంటారు.

వెనకటికి ఓ పత్రికలో శివుడికి మీసాలు వుండెడివా?” అనే అంశం మీద పండితులు వ్యాసాలతో కొట్టుకునేవారు, ఫలానా కవి ఫలానా కావ్యంలో శివుడికి మీసాలు వున్నాయని ఫలానా పద్యంలో రాశాడని ఒకరంటే, దానిని ఖండిస్తూ మరో పండితుడు మరో కావ్యాన్ని ఉదాహరణగా చూపేవారు. అక్కడికి ఆ కవులు శివుణ్ణి నిజంగా చూసినట్లు!

“ఆదిశక్తి - ఒకేసారి, శివుడు, విష్ణువు, బ్రహ్మలను సృష్టిస్తే పాపం బ్రహ్మగారు మాత్రం ఎప్పుడూ తెల్లగడ్డం, తెల్లజుట్టుతోనే కనిపిస్తారు. మళ్లీ పార్వతి, లక్ష్మి సరస్వతి సూశ్రం 'యంగ్‌' గానే వుంటారు. ఏమిటీ “మిస్టరీ? పైగా దేవతలు అమృతం తాగారు తడ ాాాాలాలలాలాలాలాలాలాలాసాంసాలాలాలాసాాళ దారి ఎక్కడికి?

కాబట్టి వాళ్లకి వృద్ధాప్యం రాదు కదా - మరి బ్రహ్మగారికి మాత్రం ఎందుకు వచ్చింది?”

• అని ఇటీవల ఓ మిత్రుడు వాదిస్తూవుంటే పక్కనున్న ఓ వ్యక్తి - “బ్రహ్మగారు అందరి జీవిత కధలూ రాయాలి కదండీ...రాసి రాసి... అలా అయిపోయివుంటారు!” అన్నాడు. ఇలా వుంటాయి మనవాళ్ల వాగ్విదాలు.

ఒకపక్క అన్నదాతలు రోజూ ఆత్మహత్యలు చేసుకుంటున్న వార్తలు జనాన్ని కలచివేస్తున్నాయి. అన్నార్తుల ఆక్రందనలు కలవరపరుస్తున్నాయి. రోజురోజుకీ పెరుగుతోన్న ధరలు పేదలను, మధ్యతరగతిన్‌ క్రుంగదీస్తున్నాయి. నిరుద్యోగ రక్కసి వికటాట్టహాసం చేస్తోంది. మనుషుల్లో నేరప్రవృత్తి పెరిగిపోతోంది. ఇవన్నీ మందత్రులకు, నాయకులకు సమస్యలుగా కనిపించడంలేదా? వీటిని పరిష్కరించడానికి మార్గాలను అన్వేషించవలసిన బాధ్యత రాజ కీయ నాయకులకు లేదా?

రోమ్‌ తగలబడిపోతూ వుంటే నీరో ఫిడేలు వాయిస్తూ కూర్చున్నాడట. అనవసర విషయాలతో వివాదాలు లేవనెత్తుతూ పనికిరాని ఉపన్యాసాలు యిస్తూ కాలాన్ని వృధా చేస్తున్న పెద్దలు, నాయకులు ఆ నీరోను మరిపిస్తున్నారు!

ఏ అంశానికైనా - నాణానికి మరోవైపు వుంటుందని, దాన్ని పరిగణనలోకి తీసుకోవాలని కొందరు పెద్దలు వాదిస్తుంటారు. అంటే చరిత్ర కూడా ముఖ్యమనీ, కొన్ని చారిత్రక సత్యాలను వెల్లడిచేయడం, చర్చలలో వాటి నిగ్గు తేల్చడం అవసరమనీ వాళ్లు చెబుతుంటారు. గాంధీజీ మహాత్ముడనే వారుంటారు. గాంధీజీ చేసిన తప్పిదాలవల్ల దేశానికి నష్టం జరిగిందని వాదించేవారూ వుంటారు. దేశ స్వాతంత్ర్య సముపార్దనకు గాంధీజీ ఎన్నుకున్న మార్గాలు సరైనవనేవారు కూడా - భగత్‌సింగ్‌, నేతాజీ, అల్లూరి సీతారామరాజు వంటి వీరుల దేశభక్తిని శంకించలేరు. కొందరి మార్గాలు వేరుకావచ్చు. కానీ ధ్యేయం ఏమిటనేది పరిశీలించవలసిన విషయం. ఉదాహరణకు - చెడ్డ సినిమాల తయారీవల్ల కూడా వాటికి పనిచేసిన బోలెడుమందికి ఉపాధి లభిస్తుంది. వాళ్లకు ఉపాధి లభిస్తోంది కాబట్లి చెడ్డ సినిమాల తయారీ నిలిపివేస్తే వాళ్లఠద్తర్జ్హూ కష్టాల పాలవుతారని వాదించడం ఎలా సబబు అవుతుంది? చెడ్డ సినిమాలను వ్యతిరేకించేవారిని

• కార్మిక విరోధులుగా చిత్రిస్తే అది సమంజసమనిపిస్తుందా? నాణానికి మరోవైపు అంటూ సమాజ ప్రగతికి ఆటంకంగా పరిణమించే ఏ విషయాలను లేవనెత్తినా, దాన్ని తీవ్రంగా పరిగణించి, అటువంటి అవాంఛనీయ కార్యక్రమాలకు ముందుగానే అడ్డుకట్టవేయాలి. 'దేశానికి ఇప్పుడు అణ్వస్తాలు కాదు... అన్న వస్తాలు రావాలి అన్నట్లుగా - ఇప్పుడు మనకు కావలసింది నీరోలు కాదు... నిజమైన హీరోలు కావాలి! సమాజాన్ని ముందుకు నడిపించే హీరోలు రావాలి!

(ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2004) బి.కె. ఈశ్వర్‌ ---ాాాాాాాాలలాలాాలాలాలాా 8కి

తిట్ల ఆశర్వాదాలు!

ఓ తల్లి - చెట్టంత కొడుకుతో ఓ వేడుక చూడడానికి వస్తుంది. జనసమ్మర్ధంలో తల్లీకొడుకులు విడిపోతారు. ఓ లేడీ పోలీసు ఆమెను కంగారు పడొద్దని, పోలీసు స్టేషన్‌లో కూర్చోబెట్టి ఓ కూల్‌డ్రింక్‌ తీసుకొచ్చి యిస్తుంది. ఆ తల్లి కూల్‌డ్రింక్‌ బాటిల్‌ సగం తాగేసరికి, లేడీపోలీసు చేతిని పట్టుకొని 'అడుగో మీ అబ్బాయి వచ్చాడు అంటుంది. అల్లంతదూరంలో తల్లిని కలుసుకోవాలనే ఆత్రుతతో కొడుకు నిలబడి వుంటాడు, మరోపక్కకాస్త దూరంలో - రిఫ్రిజిలేటర్‌లో మరికొన్ని కూల్‌డ్రింక్‌ సీసాలు కనిపిస్తాయి. అంటే ఈ బాటిల్‌తో పాటు కొడుకుకోసం వేచివుండే సాకుతో మరికొన్ని కూల్‌డ్రింక్‌ బాటిల్స్‌ ఖాళీచేసే అవకాశం వుందన్నమాట. అంతే... కడుపుతీపి కంటే కూల్‌డ్రింక్స్‌ రుచే బావుంటుంది...*వాడు నా కొడుకు కాదు అనేసి చేతిలో వున్న బాటి ల్‌టోని మిగతా పానీయాన్ని కూడా గటగటా తాగేస్తుంది ఆ తల్లి!

ఈ పాటికి మీకు అర్ధమయ్యే వుంటుంది -ఇది ఓ కూల్‌డ్రింక్‌ ప్రచారచిత్రంలోని ఓ ఘట్టమని ! కన్నకొడుకు కంటే కూల్‌డ్రింక్‌ ముఖ్యమని ఓ తల్లి భావిస్తుందా? అవి తల్లులను, మహిళల్నీ అవమానించడం కాదా? అని మీకు కోపం వస్తుంది. దీనిగురించి మీరు నలుగురితో చెబుతారు... అందరూ ఈ విషయం మాట్లాడుకుని ఆ కూల్‌డ్రింక్‌ కంపెనీవాణ్ణి తిట్టడం మొదలుపెడతారు. వాడికి కావలసింది కూడా ఆ ప్రచారమే!

తిట్లు, చివాట్లు, విమర్శకు గురయ్యే, అంశాలు, దుర్మార్గం విశేష ప్రచారాన్ని సృష్టిస్తాయి. బందిపోటుదొంగ, హంతకుడు వీరప్పన్‌ హతుడైన వార్తను చైనా దినపత్రికలు ప్రముఖంగా ్రచురించినట్లు వార్తలొచ్చాయి. గొప్ప గొప్ప వ్యక్తుల గురించి ఎన్నో విశేషాలున్నా, ప్రచురణకు నోచుకోవు. కానీ వీరప్పన్‌ మరణం విశేషవార్త అవుతుంది!

గాంధీజీని హత్యచేసిన గాద్సే గురించి, అతని కుటుంబ సభ్యుల గురించి అప్పుడప్పుడూ పత్రికలవారు షదో ఒకటి రాస్తుంటారు కానీ హత్యచేసి, పారిపోతున్న గాడ్సేను పట్టుకొని తన ప్రాణాలను కూడా లెక్కచేయకుండా అతన్ని బంధించిన ఓ తోటమాలి కుటుంబం గురించి (ప్రభుత్వం కానీ, మరెవరైనా కానీ ఆలోచిస్తారా? ఇప్పుడు ఏడ ాాాాాాలాాాారారాోోలాలాాంంంళు దాది ఎక్కడికి

ఆ తోటమాలిలేదు. దీనావస్థలో చనిపోయాడట. ఆయన కుటుంబసభ్యులు ఆర్థికపరంగా చాలా దయనీయస్థితిలో వున్న వార్త ఎంతమందిని కదిలిస్తుంది?

ఆఖరుకు పురాణాల్లో కూడా జయవిజయులు - తమశాపం నుంచి వీముక్తిపొంది, మహావిష్ణువును మళ్ళీ సేవించుకోడానికి ఆలస్యంగా మంచితనంతో పేరు తెచ్చుకోవడం కంటే దుర్మార్గులైన రాక్షసులుగా తొందరగా హతులైపోవడానికే ఇష్టపడ్డారు! అంటే “విలనీ లో అంత విశేషం, 'గ్లామర్‌ ఉన్నాయన్నమాట!

కొంతకాలం క్రితం హైదరాబాద్‌లో మున్సిపల్‌ పరిపాలన ఆధునికీకరణ సంబంధించిన పుస్తక సంపుటాలను ముఖ్యమంత్రి వై. ఎస్‌. విడుదలచేశారు. పురపాలక సంఘాలు ప్రజలకు ఉపయోగపడేవిధంగా ఏ విధంగా పనిచే బావుంటుందనే అంశాలను ఆ పుస్తకాలలో పొందుపరచడం జరిగింది. అయితే ఆ విషయాలన్నీ ఇంగ్లీషులో వున్నాయి ఆ సంగతులు తెలుసుకొని ఆచరణలో అనుసరించవలసిన వాళ్లకు ఆ భాష రాదు. పైగా వాళ్లకోసం ఏర్పాటుచేసిన మీటింగ్‌లో పాల్గొన్న అధికారులందరూ ఆంగ్లంలోనే ప్రసంగాలు చేశారు.

“అయ్యా... ఇది పేదలకు చేరాల్సిన పథకం. ఆంగ్లంలో కంటె సాంతభాషలో చెబితే బాగా అర్ధమవుతుంది. విషయం హత్తుకుంటుంది. మున్సిపల్‌ అధికారులకు తెలుగులో ఉన్న విజ్ఞానం ఆంగ్లంలో ఉండదు. మీరేమో ఆంగ్లంలో పుస్తకాలు వేసుకున్నారు” అని సి.ఎం గారే సంబంధిత వ్యక్తులపై అక్షింతలు వేయవలసివచ్చింది ఈ సందర్భంగా. బహుశా అది నిర్వాహకులూ అనుకుని వుంటారు - ఇలా విమర్శలకు గురైతే మరింత ఎక్కువ ప్రచారం లభిస్తుందని! (మన విద్యాశాఖాధికారులకు తెలుసో తెలియదో కాని రాజధానీ నగరంలో - కొన్ని స్కూళ్లలో - విద్యార్థులు తెలుగులో మాట్లాడుకుంటే "ఫైన్‌” వేస్తారు తరగతి గదుల్లోనే కాదు బైట కూడా వాళ్లు ఇంగ్లీషులోనే మాట్లాడుకోవాలట!)

ఒకప్పుడు - విమర్శలకు గురికాకుండా ఏంచేసినా అంతా సక్రమంగా, సశాస్త్రీయంగా చేసి మంచిపేరు తెచ్చుకోవాలనే తపన ఎక్కువమందిలో వుండెది. ఇప్పుడు విమర్శలకు గురైతేనే పేరూ, ప్రచారం వస్తాయని అందరూ భావిస్తున్నట్లు కనిఫిస్తోంది. అందుకు మరో ఉదాహరణ - మన తెలుగు సినిమాల్లో కనిపించే నాయికా నాయకుల విచ్చలవిడితనం!

దుర్మార్గుల కధల్ని తెరకెక్కించడంలో దర్శక నిర్మాతలు పోటీపడుతున్నారు. బ.3. ఈశ్వర్‌ ాలాాలాాాాలాలాలాలలా లి5

వీరప్పన్‌ కధ అయితే ఇది వరకే రెండు మూడు సినిమాలు వచ్చాయి. ఇప్పుడు మరొకటి తయారవుతోంది. 'బాండిట్‌ క్వీన్‌ పేరుతో పూలన్‌దేవి కధ సినిమాగా వచ్చింది. ఛార్లెస్‌ శోభరాజ్‌ కధ నిర్మాణంలో వుంది. పోలీస్‌ అధికారులతో రహస్య సంబంధాలు ఏర్పరచుకుని వార్తల్లోకెక్కిన జయలక్ష్మి కధను సినిమాగా తీయడానికి నిర్మాతలు పోటీపడుతున్నారు. తనకు 40 లక్షలు యిస్తేనే తన కధను సినిమాగా తీయడానికి అనుమతిస్తానని ఆమె అన్నదట! ఎవరైనా అంత డబ్బు యివ్వడానికి ముందుకు వచ్చినా ఆశ్చర్యం ఏమీ లేదు. 'దుర్మార్గం'లో అంత “గ్లామర్‌” వుంది మరి!

(అదివారం విశాలాంధ్ర - 2004) 86 లాకు దారి ఎక్కడికి?

అంతా 'దైవ' లీల!

“తలలు బోడులైన తలపులు బోడులా” అని వేమన వూరికే అనలేదు. మళ్లీ మరో 'స్వామోజీ'... కటకటా... కటకటాల వెనక్కి వెళ్లాల్సి వచ్చింది! ఏం చేస్తాం... అంతా 'దైవ లీల!

పాపాలు తొలగుతాయని చాలామంది గంగలో మునుగుతారు. మరి ఆ గంగే పాపం చేస్తే - ఇంకేం చేయాలి?” అని ప్రశ్నించారు - ద్రావిడ మున్నేట్ర కళగం (డి.ఎం.కె) నేత ఎం. కరుణానిధి. స్వామిజీ భక్తులు ఆయన్ని అన్యాయంగా కేసులో ఇరికించారని ఆ'క్రోశిస్తున్నారు. చట్టం “స్వామిజీ అనే పక్షపాతం చూపకుండా, తన విధి నిర్వహణలో భాగంగా వ్యవహరించినందుకు హర్షిస్తున్నవారూ వున్నారు. నిజానిజాలు ముందు ముందు ఎలాగూ బైటపదడతాయి, ఐతే, నేరప్రవృత్తి అనేది రాజకీయరంగాన్ని దాటుకుని, మరాల్లోకి ప్రవేశిస్తూ - ఈ “సోకాల్డ్‌ స్వామిజీలు కూడా రాగద్వేషాలకు అతీతులు కారని, భక్తుల ముసుగులో ఉన్న వాళ్లంతా నిజమైన భక్తులు కారనీ మరోసారి నిరూపించింది! మతమనేది జనజీవితాన్ని ఒక (క్రమశిక్షణలో, స(క్రమమార్గంలో పనిచేయడానికి, అరాచక వాతావరణం ్రబలం కాకుండా చేయడానికీ ఏర్పడి ఉండవచ్చు. జనం అక్రమాలు చేయకుండా ఉండటానికి దేవుడు, దెయ్యమనే భయాలను సృష్టించి వుండవచ్చు. ఐతే కాలక్రమేణా మతాన్ని ఓ “బాంద్‌'గా తీర్చిదిద్దిన పరాన్న భుక్కుల కారణంగా, అది విపరీత పోకడలు పోతూ, తన మౌలిక స్వరూపాన్ని కోల్పోయ వెర్రితలలు చేయడం ఆరంభించింది. చివరికి మార్చ్‌ చెప్పినట్లు -'మతం ఓ నల్లమందు” లా తయారైంది. ఆ మత్తులో పడితే, ఇక వాస్తవాలు ఏం కనిపిస్తాయి? క్రమక్రమంగా మత వ్యాపారులు ఎక్కువైపోయారు. ఒక్కొక్కరిదీ ఒకో (బ్రాండు! ఎవరిది ఎక్కువ ఆకర్షణీయంగా వుంటే అక్కడ జనం ఎక్కువమంది చేరతారు! ఒక స్వామిజీ తన “బ్రాండ్‌ను అంతర్జాతీయ స్థాయికి తీసుకెళ్లాడు. ఆయనకు 'బెంజి కార్లు, సొంత విమానాలు కూడా ఉన్నాయంటే, అందులో ఆశ్చర్యమే ముంది! ఆయనే “రజనీష్‌ అన్నది చాలా మందికి జ్ఞాపకం వుండే వుంటుంది. బాల యోగేశ్వర్‌ అనే స్వామోజీకి ఓ రోల్స్‌రాయ్స్‌ కారుందేది. మహేష్‌యోగి కూడా అంతర్జాతీయ స్థాయిని అందుకున్న బి.కె. ఈశ్వర్‌ లాలా 487

స్వామోజీయే. మన దేశంలో స్వామిజీల లెక్క చూస్తే, కనీసం 500కు పైనే ఉంటారు. వీళ్లలో ఎవరెవరి ధోరణి ఎటువంటిదో పెద్ద పెద్ద వాళ్ల ఆ(శ్రమాల్లో ఏమేం జరుగుతున్నాయో ఆ వివరాలన్నీ ఫోటోలతో సహా - 1973లో మార్చి 158వ లేదీ “'ఇల్లప్ర్రటెడ్‌ వీక్షీ ఆఫ్‌ ఇండియా' సంచికలో (ప్రచురించారు కుష్వంత్‌సింగ్‌. ప్రభుత్వం వాటి గురించి ఆరా తీయకుండా ఆ సంచికనే నిషేధించింది. మతమంటే, నిజానిజాలు ఆరా తీయడమంటే ప్రభుత్వానికి అంత భయం! మతోన్నాదులకు కోపం వస్తే ఓట్లు రాలవనే భయం,

(ప్రభుత్వాల ద్వంద్వ ధోరణులు ఎలా ఉంటాయంటే వానలు కురవడం లేదంటే వరుణదేవుజ్సి సంతృప్తిపరచటానికి యజ్ఞయాగాదులు చేయిస్తారు! మరో పక్క లక్షలు, కోట్లు ఖర్చు పెట్టీ 'వేఘ మధనం” చేయిస్తుంటారు! వరుణదేవుడికి పూజలు చేసినా వానలు కురవలేదు కాబట్టీ అదో “'మూఢనమ్మకం'” అని ఒప్పుకుంటారా అంటే అదీ ఉండదు. ఎందుకంటే ఈ నమ్మకాలవీ మతానికి ముడిపడి వున్నాయనే భావం వల్ల, తరతరాలుగా వంటబట్టిన “మూఢత్వం” వల్ల - ఓ “ఎస్మేపిస్టు' సమాధానం చెప్పి, తప్పించుకుపోవాలని చూస్తారు - వమిటో ఆ సమాధానం?” దేవుడు పరీక్షిస్తున్నాడు!? ఇక ఆ సమాధానానికి తిరుగుండదు మరి! మన సమాజంలో ఏం జరిగినా “విధి - కర్మ - దేవుడిలీల - గ్రహాల తీరు తెన్నులు అనే మిషపై ఎవరైనా తప్పించుకోవచ్చును! మరో పెద్ద స్వామోజీ ఒకసారి కార్లో ప్రయాణం చేస్తుండగా వారి మధ్యలో పెట్రోల్‌ అయిపోవడం వల్ల కారాగిపోయిందట. డైవర్‌ ఏం చేయాలో తోచక మధనపడుతుంటే, స్వామాజీ పెట్రోల్‌ టాంక్‌లో నీళ్లుపోయమని చెప్పి, తన చేతివేళ్లు అందులో ముంచారట... ఆశ్చర్యం... అది పెట్రోల్‌ అయిపోయి, కారు (ప్రయాణం సజావుగా కొనసాగిందట! ఆ స్వామిజీ ఇప్పటికీ మన మధ్యే ఉన్నారు. “పెట్రోల్‌గా ధరలు విపరీతంగా పెరిగిపోతున్న ఈ తరుణంలో ఆయన “ఏ చెరువులోనైనా తన వ్రేళ్లు ముంచి - పెట్రోల్‌గా మారిస్తే సమాజానికి ఎంతోమంచి జరుగుతుంది కదా' అనే ప్రశ్నకు సమాధానం కనిపించదు! అసలు ఆయన ఆశ్రమంలో జరిగిన అఘాయిత్యానికి ఆ కేసుకు సంబంధించిన అసలు సిసలైన సమాచారం ఏమిటో నేటికీ ఓ “మిస్టరీ గానే మిగిలిపోయింది. పెద్ద పెద్ద మినిష్టర్లు, అధికారులు, విద్యాధికులే ఆ (మత్తులో మునిగిపోయి ఉన్నప్పుడు నిజానిజాలు అంత తొందరగా వైెటపడతాయంటారా? ఇంతమంది స్వామోజీలు, దేవుడి (ప్రతిరూపాలుగా చలామజీ 68 లాాాాలాాాలాలాాాలాలంాలాంళ దారి ఎక్కడికి?

అవుతున్నవారు. పునీతులు, పుణ్యమూర్తులు - నిత్యం దీవధూపనైవేద్యాలతో “ముక్కోటి దేవతల్ని సంతృప్తి పరచడానికి పూజలు, పునన్మారాలూ చేస్తున్నా దేశంలో కరువు కాటకాలు, ఆకలిచావులు, ఆత్మహత్యలు, అన్యాయాలూ రోజు రోజుకూ పెరుగుతూనే ఉన్నాయి. మరి మన మతాధిపతులు, మరాధిపతులూ ఈ 'మిస్టరిని ఛేదించలేకపోతున్నారు. 'దేవుడి' కి ఏం కావాలో, ఏమిస్తే ఆయన సంతుష్టి చెంది అను(గ్రహిస్తాడో గ్రహించలేకపోతున్నారు! మరి దీనికి పరిష్కారం ఏమిటి? చాలా సింపుల్‌... నిరుద్యోగ నాయకులు, భక్త శిఖామణులతో ఓ ఎంక్వైరీ కమిటీ చేస్తే, అదే చూసుకుంటుంది. మరికొంతకాలం” కలిసొస్తుంది! అంతా 'దైవి లీల! (అదివారం విశాలాంధ్ర = 2004) బి.కె. ఈశ్వర్‌ లాలా 89

ధనమా? గుణమా

“ద్క గొప్పదా? కలం గొప్పదా?” అనే సబ్జెక్టు హైస్కూలు విద్యార్థులకి ఇచ్చి “'డిబేటో పోటీలు నిర్వహిస్తుంటారు. కత్తే గొప్పది అని చాలామందికి అనిపించినా, “లం గొప్పది అని మెప్పించిన వారికే సాధారణంగా బహుమతులు దక్కుతాయి!

ఇప్పుడో కొత్త “టాపిక్‌ ఇవ్వవచ్చు - “ధనం గొప్పదా?” అని. చాలామంది 'డబ్బే గొప్పది” అని వాదించడానికి అనువుగా నేటి మన సమాజంలో ఎన్నో సంఘటనలు, విపరీతాలు జరుగుతున్నాయి. ఇరవై రూపాయల కోసం ఓ తల్లి బిడ్డను అమ్ముకుంటోంది. వది రూపాయల కోసం ఖూనీలు జరుగుతున్నాయి. ఇటువంటి వార్తలన్నీ సర్వసాధారణమైవోయాయి. అందుకే దిన పత్రికలూ వీటికి పెద్దగా ప్రాధాన్యం చూపడం లేదు! ఈ మధ్య ఓ హిందీ నటి - తన తండ్రి మిద కోర్టులో కేసు వేసింది - తను ఆర్జించిన డబ్బు తనకు చెందకుండా చేశాడని! ఉత్తమనటిగా జాతీయ బహుమతి పొందిన ఓ మలయాళనటి - తన ఆస్తుల విషయం మోనానికి గురైనట్లుగా కుటుంబసభ్యుల పై పోలీసులకు ఫిర్యాదు చేసింది. ఓ బహిరంగసభలో కేరళ ముఖ్యమంత్రిగారి సమక్షంలో ఆమె భోరున విలపించి అందరి సానుభూతినీ చూరగొనడానికి ప్రయత్నించింది!

ఓ ప్రముఖ “ఏంకర్‌ తనకు చాలా ఘోరమైన అన్యాయం జరిగిందని వాపోతే, కొన్ని దినపత్రికలు, మొదటి పేజీ వార్తగానే (ప్రాధాన్యమిచ్చి ప్రచురించాయి. మర్నాడు ఆమె తల్లి అదే స్థాయిలో తాను నిర్జోషినని వాపోయింది మొత్తానికి ఈ బజారుకెక్కుతున్న కుటుంబ వార్తలవల్ల - “ధనం గొప్పదా? గుణం గొప్పదా?" అనే టాపిక్‌ మీద వాదించాలనుకునే వారి మెదళ్లకు బోలెడంత మేత లభ్యమవుతుంది!

ఈ కధలు కొత్తవేం కాదు. “ఎవరిది తప్పు? ఎవరిది రైటు?” అనేది ఎఅఎవరదిమాటలను బట్టి, ట సాక్షాధారాలను బట్ట నిర్ధారించాలి? అనేది సామాన్య (ప్రజానీకానికి “అవసరమైన” సమస్య కాదు.

నాణానికి బొమ్మా, బొరుసులా, ఎవరికి వారు తమదే న్వాయం అంటారు. కొన్ని సందర్భాలలో గుట్టుచప్పుడు కాకుండా రెండు పక్షాల వారూ రాజీకొచ్చి, తక్కిన వాళ్ళను “పూలో చేసే సందర్చాలూ ఉంటాయి. “చావు దెబ్బ! తిన్నవాళ్తే, . తమను “షూట్‌' చేసిందెవరో తెలియదని 'రాజీ పడిన సందర్భాన్ని జనం మరచిపోలేరు కదా! ఎందుకంటే 00 ఎలారా దాది ఎక్కడికి?

'మనీ మేక్స్‌ మేనీ థింగ్స్‌? కొంతకాలం క్రితం దక్షిణ ఉత్తరాది భాషల్లో పేరు ప్రఖ్యాతులు పొందిన సినీతార, నర్తకి తల్లి - చెన్నె ఉందేది. దీనావస్థలో ఉన్న ఆమె కూడా ఒకప్పుడు సినీ నటే! సీనియర్‌ జర్నలిస్టులు ఎవరైనా ఆమెకు తటస్థపడినప్పుడు

• తనను కూతురు బైటికి గెంటేసిందనీ, తనను ఆదరించేవారెవరూ లేక ఇప్పుడు అవస్థలు పడుతున్నట్లు చెబుతూ ఉందేది. కానీ ఎవరూ ఆమె కపాల గురించి రాసిన దాఖలాలు లేవు కనీసం ఆ కూతుర్ని “మి తల్లి మి గురించి ఇలా చెబుతోంది. మీరేమంటారు?” అని ప్రశ్నించిన సందర్భాలూ లేవు! కారణం వాళ్లిద్దరూ'లైమ్‌లైట్‌ లో లేరు మరి! మరో తండ్రి- తన కూతురికి వేషాలు ఇచ్చి ప్రోత్సహించమని సినిమా కంపెనీల చుట్టూ, (ప్రచారం ఇచ్చి సహాయపడమని పత్రికలవారి చుట్టూ తిరిగి కన్ఫ్నవడేవాడు. ఆయన కష్టాలు వలించి, ఆవా 'తార' అయింది. కొంతకాలంతర్వాత ఆమె తన కోసం అంతగా (శ్రమించిన తండ్రిని బైటకు పొమ్మంది. తెలిసిన వాళ్ళకు ఆమె చెప్పిన వెర్షన్‌ - తన ఆర్జనను ఆయన 'మరో చోటుకు తరలిస్తున్నాడని! కుటుంబసభ్యులు తమకు “ద్రోహం” చేస్తున్నారనే కారణంతో, మరొకరి “ఆసరా చూసుకుని “తప్పించుకున్న తారలు బోలెడు మంది! అయితే, తమకు “ఆసరాగా దోహదం చేసినవారు ఆ తర్వాత “ద్రోహం చేస్తే అప్పుడేం చేస్తారు? అప్పుడు మరో 'ఆసరా' వెతుక్కుంటారు! ఇదో విషవలయం... మరి కేంద్రబిందువు ధనమంటారా? గుణమంటారా? ఇక్కడ మనకు స్పష్టంగా అర్ధమయ్యే అంశం -- మానవీయ సంబంధాలపై *డబ్బు' ఎలాంటి విపరీత (ప్రభావం చూపిస్తున్నదనే! “తాలి రోజుల్లో దబ్బు వికటాట్టహాసం చేయని స్థితిలో అందరూ “అన్యోన్యంగా ఉంటారు. తారలు తల్లిదండ్రుల్ని ప్రత్యక్షదైవాలు'గా భావిస్తూ, అన్నదమ్ములను, అక్సాచెల్లెళ్లనూ అనుబంధానికి సంకేతంగా “గౌరవిస్తూ ఉందేవాళ్లే. “డబ్బు” అధికంగా వస్తున్నకొద్దీ సమస్యలు ప్రారంభమౌతాయి! మరైతే, తక్కిన ఆడతారలకూ, వీళ్లలా కుటుంబసభ్యులు బోలెడు మంది ఉంటారు కదా... వాళ్లూ ఇలాంటి వాళ్లేనా? వాళ్లూ “చేతివాటం” ప్రదర్శిస్తూ ఉంటారా? అనే సందేహం సామాన్య జనంలో కలగడం సహజం. అంటే ఈ డబ్బు సమస్య అనేది మమతానుబంధాలనే మూలాలనే శంకించే న్టితికి మనిషిని 'డైవ్‌” చేయవచ్చుననడానికి గొప్ప ఉదాహరణ! సోషలిస్టు దేశాలలో సినిమా హీరోలు ఫిలిం స్టూడియోలకు సైకిళ్ల మొద రావడం కద్దు. హీరోలు, హీరోయిన్లు, తక్కిన ఆర్లిస్తులూ కార్మికుల్లాగే వచ్చి, ఎవరి విధులు వారు నిర్వర్తించి, తమకు నిర్దేశించిన వేతనాలు తీసుకుంటారు. అక్కడ వాళ్లకు ఆకాశానికెత్తేసే పత్రికలు, అబిమానసంఘాలు, భజనపరులూ ఉండరు బాక్సాఫీసు ఫలితాలకనుగుణంగా వచ్చే ఎగుడుదిగుళ్లు వంటివి ఉందవు. వాళ్లు నేలమాదే ఉంటారు. నేలవిడిచి సాము చేయరు! (ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2004) చి.క. ఈశ్వర్‌ లాలా పి1

లంచాసురులకు కీర్తికిరీిటాలు

శచౌలామంది రాజకీయరాబందులు - జల్సాగా “పార్టీ చేసుకోదగ్గ శుభవార్త ఇది! లంచడగొండితనం, అవినీతి యిబ్బడి ముబ్బడిగా చోటుచేసుకున్న రాజకీయపార్టీలు, రాజకీయ రాబందులూ ఏ దేశంలో ఎక్కువగా వున్నాయని సర్వేచేస్తే అందులో 'మనమే' అగ్రస్థానంలో వున్నట్లు తేలింది! అఫ్‌కోర్స్‌ ... ఈ విషయంలో మనకు తోడుగా లాటిన్‌ అమెరికా, ఇండోనేషియా దేశాలు కూడా వున్నాయి. ఈక్వెడార్‌ దేశం పరిస్థితి మరీ దారుణంగా వుందని ఈ సర్వే వివరాలను ప్రకటించిన ట్రాన్స్‌ పెరెన్సీ ఇంటర్నేషనల్‌ సంస్థ ప్రకటించింది. 64 దేశాల్లోని పరిస్థితులను సమీక్షించిన తర్వాత మనకీ కీర్తికిరీటం లభించినందువల్ల ఎవరికీ ఏ లంచమూ యివ్వకుండానే ఈ “ఖ్యాతి దక్కినందుకు మనమెంతో సంతోషించాలని అప్పుడే ఓ కార్టూనిస్టు తన హర్షాన్ని వెలిబుచ్చాడు.

“ఆఅ... ఇందులో ఏం ఆనందం వుంది? ఇది మనకు తెలిసిన కధే కదా... లంచగొండితనం, అవినీతి - ప్రవంచంలో అన్నిచోట్లా వున్నాయని మన ఇందిరాగాంధీగారు ఎప్పుడో చెప్పారు. అవి అసలు సమస్యలే కావని కొట్టిపారేశారు కదా అని మీరూ కొట్టిపారియవచ్చు... కానీ ఓ “గుర్తింపు అన్నది లభించినప్పుడు - ఆ ఆనందాన్ని అందరితో పంచుకోవాలి మరి!

“అవినీతి అనేది రాజకీయాల్లోనే వుందా... మరెక్కడా లేదా?” అని అప్పుడే కొత్తగా రాజకీయాల్లోకి వచ్చి యింకా '“బురదిలో కాలుపెట్టని ఎ యువరాజకీయ నాయకుదైనా ఆవేశంగా అడగొచ్చు. చిత్తం.... అది మహా విష్ణువుతోనే పోటీపడుతూ

• “ఇందుగలడందులేడటంచు” అనే పద్ధతిలో సర్వత్రా వ్యాపించివుందండీ. అంతెందుకు . అవినీతిపరులను, లంచగొండులనూ శిక్షించాల్సిన ఓ సెషన్స్‌ జడ్దిగారే మూడు లక్షల రూపాయలను లంచం తీసుకొని పట్టుబడి చర్లపల్లి జైలులో విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నారు. కాబట్టి రాజకీయాల్లోనే కాదు... విద్యారంగం, వైద్యరంగం న్యాయస్థానాలు... ఇలా అన్నిచోట్లా - అన్నిరకాల వాళ్లూ ఏదో ఒక సందర్భంలో ఈ లంచాసురుడి బాధను అనుభవించినవాళ్తే,

02 _ాలాాాలారాలాసాళు దార్‌ ఎక్కడికి?

మరో ఉదాహరణ చెప్పాలంటే సాక్షాత్తూ జస్టిస్‌ జయచంద్రారెడ్డి గారు - తాను న్యాయమూర్తిగా పనిచేస్తున్నప్పుడు - విద్యుత్తు బోర్డు ఉద్యోగి ఒకరు తనను లంచం అడిగినట్లు ఆ మధ్య రాష్ట్ర ప్రెస్‌అకాడమీ నిర్వహించిన ఒక కార్యక్రమంలో చెప్పారు. కాబట్టి లంచాసురుడనే వాడి ధోరణి, పోలీసు లారిలాగే చిన్నా ఫెద్దా, ముసలి, ముతకా, వున్నవాడూ లేనివాడూ... వంటి తేడాలు చూపకుందా, అందరిపట్లా సమానంగా వ్యవహరిస్తుంది. ఆ మధ్య తిరుపతిలో ఓ మంత్రిగారిని ఓ అటెండర్‌ లాంటివాడు లంచం అడిగితే నేను మంత్రినయ్యా అన్నారాయన. “అయితే మాత్రం లంచం యివ్వకూడదా'” అని సదరు వ్యక్తి దబాయించాడంటే లంచం యొక్క విశ్వరూపం ఎంత [బ్రహ్మాండమైనదో అర్ధం చేసుకోవచ్చు.

సరే - రాజకీయ రాబందులు ఏ ఎండకాగొడుగు పట్టి తమ పబ్బం గడిచేలా జాగ్రత్తపడతారు. మరి ఐ.ఎ.ఎస్‌ ఆఫీసర్లకు ఏమొచ్చింది? 'వాళ్లకు భారీ ఎత్తున జీతాలు ముడతాయి కదా... వాళ్లెందుకు లంచాలు తీసుకుంటారు? వాళ్లెందుకు ప్రభుత్వాలు మారినప్పుడల్లా - కొత్త ప్రభుత్వానికి తగినట్లుగా ప్లేట్లు ఫిరాయిస్తుంటారు?”” అని సామాన్యుడికి సందేహాలు రావడం సహజం.

అయ్యా... 'నీల్రి నిజాయితీ*' అనేవి చదువు, తెలివితేటలను బట్టి వుండవనేది అర్ధం అయింది కదా. న్యాయంగా సంవాదించడానికి పది సంవత్సరాలు కష్టపడితే వచ్చే ఫలితం ఒక్క సంవత్సరంలో వచ్చేలా 'మారాలు' ఆకర్షణీయంగా సులభంగా కనిపిస్తూ వుంటే ఆ అవకాశాలు వదులుకోవడానికి ఎంత 'మనోనిబ్బరం” వుండాలి?

ఒకవేళ పారపాటున ఏ ఒక్కదైనా “పాపభీతి వున్నవాడు నిజాయితీగా వుండాలని గట్టి ప్రయత్నం చేసినా, మిగతా తొంభైతొమ్మిది మంది ఆ వ్యక్తికి శత్రువులై బతకనీయరు కదా? అందువల్ల ప్రతివాడూ “నలుగురితో పాటు నారాయణ అనేవాదే! అందువల్ల నూటికొక్కదైనా, నిజాయితీ వరుడిగా సామాన్య జీవితం గడపాలని, ఆదర్శప్రాయంగా జీవించాలనీ, అలాంటి అధికారులు, నాయకులు అధిక సంఖ్యలో జనం మేలు కోరుకోవాలని మనం ఆశిస్తే .... ఆశించడం వరకు బాగానే వుంది!

ఒకప్పుడు “సత్యహరిశ్చంద్ర సినిమాను (ప్రదర్శించగా - నిజంకోసం, నిజాయితీకోసం హరిశ్చంద్రుడు పడ్డ కష్టనష్టాలన్నీ చూసి ఎంతో మంది కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నారు. “అయ్యె. పాపం' అనుకున్నారు చివరికి దేవుళ్లు పెట్టిన పరీక్షల్లో నెగ్గినందుకు అందరూ హరిశ్చంద్రుణ్మి మెచ్చుకున్నారు. 'నీ కీర్తి చిరస్థాయిగా నిలిచిపోతుంది" అని ఆయనను దేవుళ్లందరూ ఆశీర్వదించారు. బి.కె. ఈశ్వర్‌ ---ాాాాాాాాాాాాలాాంాా 51

“అఆ...కీర్తి ఎవడికి కావాలీ. చిన్న అబద్దం చెప్తే దక్కే సుఖాలను వదులుకుని, ఆ చాదస్తంవాడు సత్యం కోసమని అష్టకష్పాలు పడ్డాడు. పిచ్చివాడు” అని ఆ రోజునుంచీ మామూలుగా కంటే రకరకాల “టెక్నిక్‌తో తియ్యని అబద్దాలు చెప్పడం ప్రారంభించారు చాలామంది జనం కానీ ఒక్క కుర్రాడు మాత్రం ఆ హారిశ్చంద్రుడి ప్రభావంతో కష్టాలు ఎన్నివచ్చినా ఎప్పుడూ నిజమే చెప్పాలి. నిజాయితీగా వుండాలి - అని కంకణం కట్టుకొని, జీవితాంతం ఆ మాటమిోదే నిలబడ్డాడు. ఆయన్నే మనం మోహన్‌దాస్‌ కరంచంద్‌ గాంధీ అనీ, మహాత్ముదనీ నేటికీ గౌరవిస్తున్నాం... మరి ఇప్పుడు మనదేశాన్ని (ప్రక్షాళనం చెయ్యడానికి ఎంతమంది అలాంటి గాంధీలు కావాలో ఆలోచించండి! (ఆదివారం విశాలాంధ్ర = 2004) రక ఆాాాాాాలాలాలాలాలాలాలాసాసాాాాాా ళు దారి ఎక్కడికి?

'పెద్దలకు' మాత్రమె !

జీవితంలో ప్రతి క్షణం అమూల్యమైనది. ఏదైనా కోల్పోవడానికి క్షణం పట్టదు. దాన్ని తిరిగి సాధించాలంటే దశాబ్దమైనా చాలక పోవచ్చు! అన్నాడు నెపోలియన్‌

ఒకనాటి భారతీయ సంస్కృతికి ప్రపంచ చరిత్రలో ఎంతో పేరుంది. ఆ విశిష్టత గురించి తెలుసుకున్న విదేశీయులు భారతదేశమన్నా ఇక్కడ చారిత్రక విశేషాలన్నా ఎంతో ఆసక్తి చూపిస్తూ, వాటిని చూడాలని కోరుకుంటారు. కొందరైతే ఇక్కడి సంగీతం, నృత్యకళలు వంటివి నేర్చుకోవాలన్‌ ఆసక్తి చూపడం కద్దు మరి ఆ ఘనత సాధించడానికి ఇదివరకటి తరాల వారు వంతకాలం కృషి చేశారో!

ఐతే, నేటితరం "పెద్దలు" మాత్రం - కీర్తి ప్రతిష్టలను కోల్పోడానికి (అదీ వీలైనంత త్వరగా) ఏమేం చేయాలో, అవన్నీ చకచకా చేసుకుంటూ వస్తున్నారు. తాజాగా బూతు దృశ్యాలు, బూతు విషయాలు తెలుసుకోవడానికి రాత్రి పది తర్వాతైతే, ఫర్వాలేదని, అప్పుడు పిల్లలు నిద్రపోయే సమయం (9?) కాబట్టి, “వి మార్కు విషయాలన్ని అప్పుడు చూపిస్తే ఫర్వాలేదని కేంద్ర సమాచారశాఖ భావిస్తున్నట్లుగా మంత్రిగారు సెలవిచ్చారు. 'అటువంటివి ఎందుకు ఉండాలి? అనే విషయాన్ని పట్టించుకోకుండా. 'పది ఒద్దు... రాత్రి పదకొందైతే ముద్దు అనే పద్ధతిలో కొందరు పెద్దలు మాట్లాడి, కేంద్ర ప్రభుత్వపు “ఉదార? వైఖరికి, 'విశాల హృదయానికీ తమ ఆమోదాన్ని వ్యక్తం చేశారు.

'బూతు దృశ్యాలు, బూతు విషయాలు' అంటే మరికొందరు "పెద్దలు" ఒప్పుకోక పోవచ్చు. "సెక్స్‌ ఎద్యుకేషన్‌ను, శృంగారాన్ని బూతుగా జమకట్టడం భావ్యంకాదు' అని వాదించవచ్చు. కానీ నిజానికి అక్కడ కనిపించేది పేరుకు "సెక్స్‌ ఎడ్యుకేషన్‌... కానీ, చూపేది మాత్రం బూతే. శృంగారరసం నవరసాలలో ఒకటి. కానీ ఆ శృంగారాన్ని కళాత్మకంగా చూపే *“రసన' మన వారిలో ఎంత గొప్పుగా ఉంటుందో, ఆ చూపే దృశ్యాలను బట్టే అర్ధమైవోతుంది!

కేంద్ర సమాచారశాఖ వారి పుణ్యమా అని, పుంఖానుపుంఖాలుగా - అన్ని ఛానెల్స్‌లోకి అడుగుపెట్టి ఇప్పుడు జరుగుతున్న వాటికంటే ఎక్కువ సంఖ్యలో 'సెక్స్‌ నీకె ఈశ్వర్‌---------------ాాాాలాాాా ఫిర్‌

కైమ్స్‌' జరగడానికి అవి దారితీయిస్తే. 'అహా,... అభివృద్ధిలో ఇది మరో మలుపు" అని మనం కళ్లు తుడుచుకోవచ్చు.

ప్రకాశం జిల్లాలో గురుకులం స్కూల్లో (హాస్టల్‌లో ఉంటూ) పదవ తరగతి చదువుకుంటున్న ఓ అమ్మాయి - హాస్టల్‌లోనే ఓ ఆడ శిశువును ప్రసవించిన వార్త కొంతకాలం క్రితం సంచలనాన్ని రేకెత్తింవింది. 'ప్రేమి పేరుతో పుట్టగొడుగుల్లా పుట్టుకొస్తున్న అడ్డమైన చెత్త సినిమాలు చూస్తూ, మానసికంగా అనారోగ్యానికి గురై, దారితప్పుతున్న యువతరం ఎన్ని అక్రమమార్తాలు వెతుక్కుంటున్నదీ - మనం రోజూ వార్తా పత్రికల్లో చూస్తూనే వున్నాం. 'పేమ' చిత్రాలకే పరిస్థితి ఇలా ఉంటే, ఇక “రెచ్చగొట్టే చిత్రాలు. బూతు దృశ్యాలకూ” పరిస్టితులు మరెంతగా విషమిస్తాయనీ కాలమే చెబుతుంది!

ఇవన్నీ మన "పెద్దలకు అవసరం లేదు. వాళ్లకు తెలిసిందల్లా 'ధనస్వామ్యః నీతి! మార్గాలు ఏమిటన్నది కాదు ప్రధానం... ధన “గమ్యాన్ని చేరుకోవడం ఎలా? అన్నదే ఆలోచన!

కొంతకాలం క్రితం ఓ స్వామిజీ ఓ సరికొత్త విధానాన్ని ప్రతిపాదించి 'పాపులర్‌” అయ్యాడు. అదేమిటంటే, నీకు “ధ్యానం' మిద మనసు లగ్నం కావాలంటే, నీలో ఉన్న కోరికలు తీరాలి. రకరకాల కోరికలు నిన్ను వేధిస్తున్నంతకాలం నీ మనసులో ప్రశాంతత అనేది ఉండదు. కాబట్టి ముందు న్‌ కోరికల్ని తీర్చుకో అన్నాడు. అని ఊరుకోలేదు. అవి తీరడానికి తన 'ఆభ్రమం” లోనే అవకాశం కల్పించాడు. మధువు, మగువ - వగైరాలన్నీ అక్కడ విచ్చలవిడిగా రాజ్యం చేశాయి. 'స్వామి' వారు “ఇంటర్నేషనల్‌ గా పేరుప్రఖ్యాతులు సంపాయించారు - ఆ 'సిద్దాంతం'తో! ఒకటి ర0డు విమానాలు కూడా కొనుక్కున్నారు!

మన పెద్దలూ అంతే...మధ్య నిషేధం అమలు జరపలేరు కాబట్టి బారులు తీరేలా బారులకు అనుమతి ఇద్దామంటున్నారు. వ్యభిచారవృత్తిని నిర్మూలించలేరు కాబట్టి సెక్స్‌ వర్కర్స్‌కు లైసెన్సులు ఇద్దామంటారు. ఇలా ఏం చేసినా, విలువలు కాదు మనకు డబ్బే ప్రధానం తాజా వార్త .. క్షవరశాలలకు సర్వీస్‌ ఛార్జీలు విధిస్తే ఎలా ఉంటుందని "పెద్దలు' ఆలోచిస్తున్నారట. అదే విధంగా “విచ్చగాళ్లు వద్ద నుంచి ఫీజు వసూలు చేసి, వాళ్లకూ లైసెన్సులు ఇస్తే ఎలా ఉంటుందనీ ఆలోచిస్తారేమో!

(ఆదివారం విశాలాంధ్ర * 2005)

ఈడ లాలా ళ దారి ఎక్కడికి?

'తారా'జకీయం!

లున్నికలు సమిపించే ప్రమాదం ఉందనేసరికి - వివిధ రంగాల్లోని వ్యక్తులకు కలకలం - కొంతమందికి కలవరం మొదలవుతుంది.

ఛోటా, బవా వ్యాపారులు - పార్టలకు విరాళాలు ఇచ్చుకోవలసీ వస్తుందని మధనపడుతుంటారు. నిరుద్యోగులు, చిరుద్యోగులు ఎన్నికల సందర్భంగా చిల్లరమల్లర పనులు దొరుకుతాయని సంబరపడుతుంటారు. సరే...... ఈ గోల ఎప్పుడూ ఉండేదే! జనం ఈ తమాషాలకు బాగా అలవాటు పడిపోయారు - తమాషాలంటే ఎన్నికలు తమాషా అని కాదు. ఎన్నికల సందర్భంగా రకరకాల వ్యక్తులు - రకరకాలుగా చేసే తమాషాలు!

ఉదాహరణకు 'గిరాకీ' తగ్గిపోయిన సినిమా తారలు కొందరికి హరాత్తుగా ప్రజలు కష్టాలు పడుతున్నారనే సంగతి గుర్తొస్తుంది. 'ఇంతవరకూ ఒళ్లు దాచుకోకుండా 'కళాసేవి చేస్తూ వచ్చాం.... అది ప్రజలకు సరిపోదు. ఇక నడుంబిగించి, మళ్లీ ఒళ్లు దాచుకోకుండా, చెమటోడ్చి 'ప్రజాసేవ' చేసేయాలి” అని ఏదో ఒక వేదిక మోద తీర్మానం చేసుకుంటారు!

వెంటనే పార్టీల నాయకులు - వాళ్లకి ఎలా “గాలం” వేసీ, తమ పార్టీలోకి వచ్చేలా చేసుకోవాలి?” అని తగ్దనభర్ణనలు పదుతుంటారు.

'అరే.... సినిమాల్లో ఒకరు రాసిచ్చిన డైలాగులే సరిగ్గా, తప్పుల్లకుండా చెప్పలేరు. ఇక ఉపన్వాసాలు, అవీ జనాన్ని మెప్పించేలా ఎలా చెప్పగలరు?' అని మాకు సందేహాలు వస్తూ ఉంటాయి కదండీ.... యు ఆర్‌ రైట్‌! మాకు ఈ సందర్భంగా ఒక 'ఓపెన్‌ సీకైట్‌ చెప్పక తప్పడం లేదు.

ఈ తరహా శార్తీలకి 'స్పిచ్‌ రైటర్స్‌' అని ప్రత్యేకంగా ఉంటారు. వాళ్ల పనేమిటంటే, ఏ ఊళ్లో తమ నాయకుడు లేదా నాయకురాలు ఉపన్యసించబోతున్నారో అక్కడికి ముందుగానే వెళ్లి ఆ లోకల్‌ ప్రోబ్లమ్స్‌ ప్లస్‌ మంచి-చెడు ముందుగా స్టడి చేయాలి. జనం ఏం ఆశిస్తున్నారో జాగ్రత్తగా పసిగట్టాలి! లిక. ఈశ్వర్‌ ప?

దానికి తగ్గట్టుగా 'స్పీచో తయారు చేసి, అందులో కొన్ని మసాలాలు దట్టించాలి. ఉదారంగా వాగానాలు కుప్పించాలి. ఆ 'స్పిచొని లీడరుగారు బాగా కంరతా పట్టి జనం ముండు వదుల్తుంటే, ఆ డైలాగులకి చప్పట్లే చప్పట్లు! "

చెయ్యబోయిన పావం చెప్పకుండా దాచినా దోషమేనని వేదాల్లోనో, ఉపనిషత్తుల్లోనో చెప్పే ఉంటారు. కాబట్టీ ఇక్కడ చెప్పే తీరాలి అస్మదీయుడికి కూడా ఈ 'స్పీచ్‌ రైటర్‌ అవకాశం వచ్చింది. కానీ ప్రతిపక్షాల వాళ్ల కరకు కంకర రాళ్లు - సదరు లీడర్‌కి “పాచ్చింగ్‌' ఇన్తున్న నమయుంలోకాని తగిలితే, దేహం సందేహాసృదమౌతుందనే భయంతో, ఆత్మరక్షణార్ధం ఆ అవకాశాన్ని వదులుకోవలసి వచ్చింది!

సరే ... మికింకా కొన్ని సందేహాలు వస్తుంటాయి. 'ప్రజాసేవలు చేయాలంటే, రాజకీయాల్లోకే ఎందుకు రావాలి? మదర్‌ధెరిసా లాంటి వాళ్లు రాజకీయాల్లోకి రాకుండా సామాజిక సేవ చేయలేదా? (్రజాజీవితంతో సంబంధం లేకుండా, నాలుగుగోడల మధ్యనున్న జీవితానికే పరిమితమైన తారలు ప్రజాసమస్యలను ఎలా అర్ధం చేసుకోగలుగుతారు? వగైరా, వగైరా,

ఇవన్నీ అసలు సిసలైన ప్రజూసేవకులకు అర్హమయ్యే విషయాలు గానీ అరకొర జ్ఞానం గల తారలకు అవసరం లేదు. గతంలో గెలిచిన తారలు కానీ, ఆ తర్వాత ఓడిపోయిన తారలు కానీ ఎంతమంది మళ్లీ తాము నిలబడిన నియోజకవర్గాలకు వెళ్లి అక్కడి సమస్యల గురించి పట్టించుకున్నారో, ఎంతవరకు వాటిని పరిష్కరించగలిగారో

• పబ్లిగ్గా చెప్పమనండి! చెప్పరు చెప్పలేరు! ఎందుకంటే, జనానికి జ్ఞాపకశక్తి తక్కువ. తమకున్న సమస్యల్లో ఈ (వి) నాయకుల వ్యక్తిత్వాలను బేరీజు వేసి చూడడానికి ఓపిక ఉండదు. పైగా ఎవరు వచ్చినా చేసి చచ్చేది ఏమి ఉండదు. కాబట్టి ఈ “ఫ్రీ షోలు చూసి చద్దామన్నదే వాళ్ల ఉద్దేశం!

“నాకు నేటివిటీ అంటే మక్కువ ఎక్కువ మన రాష్ట్రం అభివృద్ధికి, ముఖ్యంగా మన నియోజకవర్గం అభివృద్ధికీ - ఫలానా పార్టీ లాగా నేను అప్పుకోసం “వరల్డ్‌ బ్యాంక్‌'ను ఆశ్రయించను. మన రాష్ట్ర బ్యాంకు అదే మన ఆంధ్రా బ్యాంక్‌నే అప్పడుగుతాను!?” అని ఓ మాజీ తార తన ఉపన్వాసంలో చెప్పడం జరిగింది. జనానికి ఇలాంటి “వినోదం” ఎక్కడ లభిస్తుంది చెప్పండి.... బై ది బై... ఆ తార చెప్పిన స్పీచ్‌ రాసింది నేను కాదు!

(ఆదివారం విశాలాంధ్ర = 2003) 98 ాలాాాాాలాాాలలాసాాసాా-ళు దారి ఎక్కడికి?

'పులిరాజా' ఎవరు

ఉపయోగంలేని వివాదాలు, వాటి గురించి ఊకదంపుడు చర్చలు మనవాళ్లకు అత్‌ ప్రియమైనవి.

సినిమాల్లో లక్ష్మీదేవి-విష్టుమూర్తిగారీ పాదాలు ఎప్పుడూ వత్తుతున్నట్లుగానే చూపిస్తుంటారు. వాటీజ్‌ హిజ్‌ ప్రాబ్లెమ్‌? కదీనాకపూర్‌, అమితాబ్‌బచ్చన్‌ కొడుకుని కాదని మరొకజ్ణి ఎందుకు పెళ్లి చేసుకుంది? విజయశాంతికి పెళ్లయిందా? లేదా? అయితే ఎందుకయింది? కాకపోతే ఎందుకు కాలేదు” ఇలాంటి అనేకానేక ప్రశ్నలు వేసుకుంటూ, తర్జ్దనభర్ణనలు పడుతూ, వాదోపవాదాలు చేసుకుంటూ అవసరమైతే తన్నుకోదానికి కూడా వెనకాడకుండా మనవాళ్లు ఎక్కువగా కాలక్షేపం చేస్తుంటారు. దాంతో పాటు 'అగ్నికి ఆజ్యం తోదైనట్లు' కొన్ని కొత్త సమస్యలు రకరకాల రూషాల్లో తలెత్తుతూ, అటువంటి వాళ్లను మరింత ఉత్పాహపరుస్తుంటాయి!

ఉదాహరణకు 'పులిరాజాకు ఎయిడ్స్‌ వస్తుందా?” అనే విషయం ! 'అసలీ వులిరాజా అనే వాడెవడు?” అన్నది ఓ సమస్య అయికూర్చుంది దాని మోద వాదోపవాదాలు సెటైర్లు వగైరా. ఆ తర్వాత రెండవ ప్రకటన వివాదాస్పదమై కూర్చుంది! పులిరాజా తాగిన మైకంలో అమ్మాయిల దగ్గరకు వెళ్లి, కండోమ్‌ తొడుక్కోవడం మర్చిపోతే 'ఎయిర్స్‌' వస్తుందా? రాదా? అనేది చర్చనీయాంశం!

ఇది ప్రీలను చులకన చేయడమేనని మహిళలు నిరసన కార్యక్రమాలు ప్రారంభించారు. ఆ ప్రకటనను 'విత్‌డ్రా' చేసుకోకపోతే ఊరుకునేది లేదని హెచ్చరికలు!

ఆ సంగతలా ఉంచి, “అసలు వషయం ఏమిటి?” అని ఆ ప్రకటనల గురించి చిన్న విల్లలు (ప్రశ్నలు వేస్తుంటే, ఏం జవాబు చెప్పాలో తెలియక తల్లులు తల్లడిల్లిపోతున్నారు! ఇటువంటి పరిస్టితి మనకు అవసరమేనా? దాదాపు ప్రతి వారపత్రిక, ఆఖరుకు సినిమా పత్రికలు తిరగేసినా బూతు సంబంధాల గురించిన ప్రశ్నలు సమాధానాలు, లైంగిక పరిజ్ఞానం పేరుతో పిల్లల్లో అనవసరపు కుతూహలాన్ని రేకెత్తించే సమస్యల గురించి చర్చ వీటికి తోడు - తెలుగు సినిమాల్లో ప్రపంచంలో ఇక ఏ సమస్వాలేనట్లు - అమ్మాయిలు, అబ్బాయిల మధ్య ఎప్పుడూ (ప్రేమ సమస్యే! రెచ్చగొట్టే బి.కె. ఈశ్వర్‌ వీ9

వేషభాషలు, విశ్చంఖల బూతు శృంగారం ఊకదంపుడు కబుర్లతో కాలాన్ని వృధా చేయడానికీ బదులు - సమాజాన్ని ఆరోగ్యవంతం చేసే కార్యక్రమాలు మనం చేపట్టవచ్చుకదా? ఊహూ అదైతే కాస్త శ్రమపడాలి కదా.. , అబ్బే. .. మనకెందుకు? అన్నట్లు ఓ తాజావార్త' ఎయిద్స్‌లో మనం శరవేగంతో ముందుకు వెళ్తున్నామట. కనీసం ఈ విషయంలోనైనా మనం అభివృద్ధి సాధిస్తున్నందుకు సంతోషించాలా?

(ఆదివారం విశాలాంధ్ర = 2003) 100ాాాాాలాలాాాాాలాాాాాళు దారి ఎక్కడికి?

“నకిలి మనుషులు

ఇప్పుడు 'టాక్‌ ఆఫ్‌ దీ టౌన్‌' నకిలీ మనుషుల గురించే! ఏదైనా ఆసుపత్రిలో వాచ్‌మెన్‌గానో, కాంపౌండర్‌గానో పనిచేసి ఆరునెలల అనుభవం సంపాయిస్తే, వెంటనే ఓ డాక్టరు బోర్డు కట్టేసి “ప్రాక్టీసు ప్రారంభించవచ్చు. పొరపాటున రాసిన లేదా ఇచ్చిన మందులు పనిచేసి రోగం నయమైందంటే, ఇక రొట్టె విరిగి నేతిలో పడినట్ల!

పెద్ద పెద్ద ఆసుపత్రులు - టెస్టులు, గుండెపోటు రప్పించే ఫీజులతో మధ్యతరగతి కుటుంబీకుల్ని పేదవాళ్ళను భయభ్రాంతులకు గురిచేస్తూ ఉండడంతో - ఆ పరిస్థితుల్ని నకిలి వైద్యులు తమకు అనుకూలంగా మలచుకోసాగారు మరీ తెలివిమారినవారైతే, ఓ నకిలీ దాక్టర్‌ సర్టిఫికెట్‌ కూడా 'క్లినిక్‌'లో ప్రదర్శిస్తారు డబ్బిస్తే నకిలీ డాక్టరేట్లు కూడా లభించే ఈ రోజుల్లో - వైద్యం చదివినట్లు ఓ సర్టిఫికేట్‌ సంపాదించడం పెద్ద కష్టమైన పనేమి కాదు కాకపోతే సర్టిఫికెట్స్‌ 'రంజ్‌కి తగినట్లు “రేట్లు ఉంటాయి!

ఆ మధ్య ఓ పత్రికా విలేకరి - ఒక దొంగ డాక్టరు గురించి పత్రికలో రాస్తానని హెచ్చరించాడట “ఒకటి కాదు ఎన్ని పత్రికలలో అయినా రాసుకో ఇది వరకు కూడా నా గురించి రాశారు .. అయినా నన్నెవరూ ఏమీ చేయలేరు” అని సవాలు విసిరిందట ఆ 'లేడీ డాక్టరు! కారణం ఇది 'మామూలు విషయం అని ఆమెకు తెలుసు!

మరి ఈ నకిలీలను ఎవరు పట్టుకుంటారు? ఎవరూ పట్టుకోరు ఎందుకంటే “మా౭వరైనా ఫిర్యాదు చేస్తేనే మేం వాళ్లపై చర్య తీసుకుంటాం” అంటారు మన పోలీసులు (ఫిర్యాదు చేసిన కేసులకే దిక్కుందదు. మరో రాష్ట్రం నుండి పోలీసులు వచ్చి, దర్వాస్తు [ప్రారంభించాకే, కాస్త 'కదలిక మొదలవుతుంది!) జనం “'వునకెందుకులే' అని ఊరుకుంటారు. అలా కొన్ని సంవత్సరాలుగా ఆ వ్యవహారాలు కొనసాగుతూనే ఉంటాయి బతీకినవారు బతుకుతారు. చస్తే జనాభా తగ్గుతుంది కాబట్టి అదీ మంచిదేననుకోవాలి!

పోలీసులు సామాజిక శ్రేయస్సు కోసం పరిశ్రమిస్తారన్న నమ్మకం సామాన్యుడికి ఎప్పుడో పోయింది. అందువల్ల పోలీసులు తమకు తాముగా ఈ నకిలీలను, అవినీతిపరులను (ఫిర్యాదుల ప్రమేయం లేకుండా) పట్టుకోగలిగితే, ఆ రోజు జనానికి ఓ “అద్భుతం' జరిగినంత ఆనందం కలుగుతుంది! బి.కె. ఈశ్వర్‌ తతా క! (1

పార్లమెంటు భవనంలో సెక్యూరిటీ తీరుతెన్నులు ఎలా ఉన్నాయో (ప్రజలకు చూపించాలని ఈ మధ్య ఓ న్యూస్‌ ఛానెల్‌ ఓ నకిలి శతృఘ్నసిన్హాను పార్లమెంట్‌ లోపలికి (ప్రయోగించింది. అతను ఏ అడ్డూలేకుండా - హాయిగా వెళ్లి 'వార్తలలో వ్యక్తి అయి కూర్చున్నాడు ఆ రోజున!

ఈ నకిలీల 'సామర్ధ్యం' ఎంత గొప్పగా ఉంటుందంటే, అది “అసలు” వాళ్లకే అంతుపట్టదు ఒకసారి ఓ సంస్టవాళ్లు చార్లీ చాప్లిన్‌ 'నకిలీలి పోటీ పెట్టారు. చాలా మంది ఆయనలా వేషభాషలవీ మార్చుకుని ఆ పోటీకి హాజరయ్యారు. తమాషా చూద్దామని, అసలైన చార్లీచాప్లిన్‌ కూడా ఆ పోటీలో పాల్గొన్నాడు. గమ్మత్తేమిటంటే, “'నక్రిల్రీకి మొదటి “బహుమతి, “అసలుకు మూడవ బహుమతి లభించాయట!

పాపం .... సినిమాల్లోకి వచ్చేసరికి “నకిలిలకు ఆ ఛాన్సులేదు. అతి కష్టమైన, భయానకమైన స్టంట్‌ సన్నివేశాలలో “నకిలీ” హీరో సాహసాలు చేస్తాడు. కానీ ఆ '“కైెడిట్‌ొ అంతా అసలు హీరోకి వెళ్లిపోతుంది! ఇప్పుడు "క్లోనింగ్‌లో జరుగుతున్న ప్రయోగాలు చూస్తుంటే, నకిలీ మనుషులే కాదు... పరకాయ ప్రవేశం కూడా త్వరలో సాధ్యమని సైంటిస్పులు నిరూపించేలా ఉన్నారు. ఇప్పుడున్న నకిలీల గందరగోళంతోనే జనం పరిస్థితి అస్తవ్యస్తంగా ఉంది. ఇక ఆరోజులేకాని వస్తే ఎవరు అసలైన వాళ్లో, ఎవరు నకిలీ వాళ్లో తెలుసుకోవడానికి బుర్రలు బద్దలు కొట్టుకోవాలేమో! ఐనా అటువంటి పరిస్థితిని కూడా తమకు అనుకూలంగా మలచుకోగల సమర్ధులు మన నాయకులు! అప్పుడెప్పుడో ఎన్నికల 'సుడిగాలి' పర్యటన చేయవలసివచ్చినప్పుడు, ఎన్‌ టి.ఆర్‌ గారు అన్ని ప్రాంతాలకూ వెళ్లడం కుదరకపోతే, కొన్ని చోట్లకు తనలాగే కనిపించే 'నకిలిని పంపించారట. పాపం మన జనానికి ఆ *జేడా" కాస్త కూడా తెలియలేదు! అదే 'నకివిల గొప్పతనం.

(ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2003) 102లో ళు దారి ఎక్కడికి?

ఈ మూఢత్వాన్ని నిరోధించలెమా?

“విజ్ఞానశాస్త్రం వురోగమిస్తోంది మనిషి చంద్రమండలం మీదికి “సెట్‌-సీయింగ్‌కు వెళ్లే రోజు దగ్గర పడుతోంది-అని ఒక పక్క సంబరాలు చేసుకుంటున్నాం కానీ కొన్ని మూఢనమ్మకాలు మనిషిని అధఃపాతాళంలోకి తీసుకెళ్లోన్న వార్తలు విన్నప్తుడల్లా- పెరుగుతోన్న విజ్ఞానానికి, తరతరాలుగా మనిషిని వెంటాడుతున్న అజ్ఞానానికి గల దూరం యింకా యింకా అధికమౌతోందని అనిపిస్తోంది.

అప్పుడెప్పుడో గుంటూరుజిల్లా సత్తెనపల్లి గ్రామంలో ఓ వ్యక్తికి లంకెబిందెలు దక్కేలా చేస్తానని ఓ మంత్రగాడు అతని దగ్గర్నుంచి ఇరవైవేల రూపాయలు వసూలు చేశాడు సరే, మోసగాడు-మూర్చుల్ని మోసం చేయడం మామూలే అనుకుందాం. కానీ ఆ మంత్రగాడు అంతటితో ఊరుకోలేదు రోజూ రాత్రుళ్లు పూజలు చేయాలని, ఓ పదహారేళ్ల కన్య అర్ధరాత్రి నగ్నంగా ఆ ఊరి చుట్టూ ప్రదక్షిణలు చేయాలనీ ఆదేశించాడు. దాంతో ఆ గృహస్తు తన బంధువుల అమ్మాయిని రప్పించి మంత్రగాడు చెప్పినట్లుగా ఆ దారుణాన్ని చేయించాడు ఒకరోజు, రెండురోజులు ఈ సంగతి ఎవరికీ తెలియకుండా జరిగింది. మూడవరోజు ఎవరో ఈ దుశ్చర్యను చూసి పోలీసులకు చెప్పడం, వాళ్లు వెంటనే రంగంలోకి దిగడం జరిగాయట. మరో కధనం ఏమిటంటే ఆ తర్వాత ఆ కన్యను, మరో యువకుణ్సి కూడా ఆ నిధికోసం బలి యివ్వాలని మంత్రగాడు నిర్ణయించాడట! ఈ ఘాతుకం జరగకుండానే-వాళ్లు పోలీసులకి దొరికిపోవడం ఎంతో మేలైంది.

ఇలా గ్రామాల్లోనే కాదు. సిటీలలో కూడా మనుషుల్లో మూఢనమ్మకాలు రోజురోజుకూ పెరిగిపోతూ వుండడానికి కారణం -వాళ్లలోని అజ్ఞానమే అనుకుని అందుకు విచారిస్తూ కూర్చుంటే సరిపోతుందా? ఆ అజ్ఞానాన్ని తొలగించడానికి ఎలాంటి ప్రయత్నాలు జరుగుతున్నాయి? అని పరిశీలిస్తే మనకి ఆశాజనకమైన వాతావరణం అంతగా కనిపించడు

'మంత్రాలకు చింతకాయలు రాలవు” అని తెలిసినా, గారడీలు చేసే బాబాల చుట్టూ భక్తిగా తిరుగుతుంటారు పెద్ద పెద్ద అధికారులు, మంత్రులూ! ఇక మిడి మిడి జ్ఞానం గలవాళ్లు మీడియాలో రాసే మూర్ధపు రాతలన్నీ నిజమని నమ్మెవాళ్ళు కోకొల్లలు! బి.కె. ఈశ్వర్‌ 038

ఎక్కడికైనా వెళ్తున్నప్తుడు-వితంతువు ఎదరు రాకూడదని, సుమంగళి ఎదురైతే శుభం జరుగుతుందని ఒక నమ్మకం. వెళ్తుండగా “ఎక్కడికి వెళ్తున్నావ్‌' అని ఎవరైనా అడిగితే “అడిగావూ. .. అయితే ఈపని హుళక్కే అంటూ పాత్రల చేత-నాటకాల్లోను, సినిమాల్లోనూ అనిపించడం యిప్పటికీ ఆనవాయితీగా సాగుతోంది! అలాగే తుమ్మినా, పిల్లి ఎదురైనా అవన్నీ అపశకునాలుగా యిప్పటికీ రాస్తుంటారు. ఇవన్నీ కాలం చెల్లిన భావాలనీ, మనిషి తన శక్తియుక్తులతో ఆత్మస్టైర్యంతో అనుకున్న పనులు సాధించగలడని, ఒకవేళ ఎదైనా ఆటంకం ఏర్పడితే అది ఇతర కారణాలవల్లనే కాని, దానికీ నమ్మకాలకూ ఎలాంటి సంబంధమూ వుండదని ఈ ఆధునిక కాలంలో కూడా భావించకపోతే ఇక ఈ సైంటిఫిక్‌ యుగానికి అర్ధం ఏమటి?

అభివృద్ధి చెందిన దెశాల్లో యిలాంటి మూఢనమ్మకాలు లేవని, వాళ్లు కష్టపడి పనిచేస్తారని, మెట్ట వేదాంతాలను వల్లించరని “వర్క్‌ ఈజ్‌ వర్షిహ్‌'గా భావిస్తూ పురోభివృద్ధికి కృషి చేస్తారనీ మన వాళ్లెందుకు తెలుసుకోరు? ఒక పిల్లి ఎదురైనంత మాత్రాన పని జరగకపోతే, మనిషి కంటే పిల్లే గొప్పని అనుకోవాలా! అనుకున్నపని జరగకపోతే అందుకు ఇతరులను నిందించడం, మరొకరికి 'నిందిను ఆపాదించడం మన ఆనవాయితీ అయిపోయింది. అందుకు ఉదాహరణ! “పొద్దున్న లేచి ఎవరి మొహం చూశానో.... ఒక్కపనీ సరిగ్గా జరగడంలేదు” అని అనుకోవడమే కానీ, తనలోని లోపాన్ని గ్రహించి సరిదిద్దుకోవాలనే ఆలోచన చాలామందికి వుండడం లేదు!

ఈ మూధనమ్మకాలు మనుషుల్లో ఎంతగా పాతుకుని వుంటాయంటే ఎన్ని చేదు అనుభవాలు జరిగినా అవన్నీ తమ “మూఢత్వం” అని రుజువైనా ఇంకా వాటినే పట్టుకుని (వైళాడుతూ వుంటారు.

ఓ (ప్రశ్న వేసుకుని జవాబు సహేతుకమైనదా? కాదా? అని విశ్లేషించుకుంటే, ఎన్నో కొత్త సంగతులు తెలుస్తాయి ఆ హేతువాదాన్ని అలవరచుకోకపోతే ఇంకా మనం చీకట్లోనే మగ్గిపోవలసివస్తుంది!

(ఆదివారం విశాలాంద్ర - 200%) 10ఉాాాలాలాలాలాాలాలాలాలాాలాసలాాాళఈ దారి ఎక్కడికి

వార్తల్లొని వ్యక్తి తాలి జట

అంతవరకూ నిశ్శబ్దంగా వున్న ఊరు ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడింది. ఊళ్లో ఎత్తుగా ఉండే టెలిఫోన్‌ టవర్‌ మీదికి ఒక “అర్భకుడు” ఎక్కి కేకలు పెడుతున్నాడు. దూకేసానని బెదిరిస్తున్నట్లుగా సంజ్ఞలు చేస్తున్నాడు. ఈ వార్త దావానలంలా ఊరంతా వ్యాః.ంచింది. వెంటనే కలకలం మొదలైంది.

ఫ్రంట్‌ పేజిలో సరైనవార్త ఒక్కటి కూడా లేదని అంతవరకూ బాధపడుతోన్న స్థానిక దినపత్రిక ఎడిటర్‌ ముఖం వెయ్యివాట్ల బల్బ్‌లా వెలిగింది. “వాడుపై .ఎండి దూకితే “ఏక్షన్‌'లో ఫోటో వచ్చేలా చూడు” అని ఫోటోగ్రాఫర్‌ను హెచ్చరించి పంపించాడు. “ఎక్కడికీ కదలకుండా అక్కదే ఉండి 'స్తోరి అంతా 'కవర్‌” చేయ్యాలి!” అని విల:౨ని హెచ్చరించాడు. పోలిస్‌ బలగం, 'ఫైరింజన్‌వాళ్ళు అంతా తమ తమ నాధనాం శ్రో హుటాహుటిన తరలివచ్చారు. రాజకీయపార్టీల వాళ్లు ఆ 'అర్భకుడు' ఏపా 3 చెందినవాడనీ వాకబు చెయ్యడానికి ప్రయత్నించారు. ఏ సంగతీ తెలియకపోయేసరి , ఎందుకైనా మంచిదని అన్ని పార్టీల వాళ్లూ తమ తమ జెండాలతో సహా అక్కడెకి చేరుకున్నారు పెద్ద నాయకులు ఆ వారంలో ఢిల్లీ వెళ్లడంతో ఒక ఛోటా నాయకుడు తనకు ఈ సందర్భంగా “గొప్ప అవకాశం” వచ్చి, 'పబ్లిసిటీ' రాబోతున్నందున లోలోన మురిసిపోతూ - చక్కగా మేకప్‌ వేసుకుని - అనుచరులను తీసుకుని హడావుడిగా టవర్‌ దగ్గరకు బయలుదేరాడు. ఒక నిరుద్యోగులు, పనిపాటాలేని వాళ్ల సంగతి సరేసరి, వందలసంఖ్యలో ఎప్పుడో అక్కడికి చేరుకుని రకరకాలుగా వ్యాఖ్యానాలు చేయడం (వారంభించారు.

“లవ్‌ సపెయిల్యూలర్‌ అంటావా?” అన్వాడో యువకుడు తన మిత్రుడితో-ఆందోళనగా పైకి చూస్తూ, 'షోలే' సినిమాలోని వాటర్‌టాంక్‌ సీన్‌ జ్ఞాపకం చేసుకుంటూ. “ఛా... వాడికి నలజ్రైదాటి వుంటాయ్‌.... ఇప్పుడు *లవ్‌' ఏమిటి?” అన్నాడా నుత్రుడు 'ఆ లవ్‌ ధియరీని కొట్టిపారేస్తూ “ఏం.... నలభైదాటితే “లవ్‌' చెయ్యకూడదా?” అన్నాడా యువకుడు మళ్లీ రెట్టిస్తూ. ఇంతలో ఛోటా రాజకీయనాయకుడు - “ఏమిటి ఏమిటి?” అని ఆందోళనను అభినయిస్తూ కారు దిగారు. పోలీస్‌ అధికారులు-ఆయన "రూలింగ్‌ పార్టీకి చెందినవాడు కాకపోయినా “ఎందుకైనా మంచిదని' - వినయ విధేయతలు (ప్రదర్శిస్తూ, సాదరంగా ఆహ్వానించి-“టవర్‌పైకి ఎక్కిన వ్యక్తి ఎవరో, అతని “డిమాండ్స్‌ ఏమిటో తెలియడంలేదు” విక. ఈశ్వర్‌ లాలా! 05

అని చావు కబుర్దాంటిది చల్లగా చెప్పారు. “పైకి ఎక్కినవాడు ఏదైనా మైకులాంటిది తీసుకువెళ్తే, వాడి మాటలు మనకు వినిపించేవి వాడు పై నుండి ఏమంటున్నాడో మనకు వినిపించడంలేదు సారొ అన్నాడో పోలీస్‌ అధికారి - విచారాన్ని వ్యక్తం చేస్తూ,

“ఇప్పుడు చూడండి... అతన్ని ఎలా కిందికి దించుతానో” అని ఆ భోటా నాయకుడు తన అభినయ చాతుర్యాన్ని (ప్రదర్శించడం ఆరంభించాడు. చుట్టూ ఉన్న జనం - అనుకోకుండా ఓ ఉచిత వినోద ప్రదర్శన చూసే అవకాశం లభించినందుకు ఆనందించసాగారు. ఛానల్స్‌ వాళ్లు అప్పుడే 'లైవ్‌” కార్యక్రమాన్ని ప్రసారం చేయడం ఆరంభించారు. ఛోటా నాయకుడు రకరకాలుగా సంజ్ఞలతో సంభాషణ చేసి ఫైనల్‌గా “నువ్వు చెప్పింది చేస్తా. . ఒట్టు” అని చెయ్యి తలపై పెట్టుకుని, ఆ తర్వాత 'దిగిరా" అని గట్టిగా కేక పెట్టాడు. ఆ 'అర్భకుడు'-ఎవరి సహాయమూ లేకుండానే టవర్‌కిందికి దిగి, ఛోటా నయకుడి దగ్గరకు ఒనురుస్తూ వచ్చి కాళ్లమీద పడిపోయాడు. వెంటనే ఆ నాయకుడు - అతన్ని అంబులెన్స్‌లోకి ఎక్కించి, తనూ వెంట బయళల్లేరాడు. వెంటనే ఫీనొ ఆస్పత్రికి మారింది. డాక్టర్లు ఆ అర్భకుడికి ప్రధమ చికిత్స చేశాడు. “ప్రాణభయం లేదు. గుండెకాస్త బలహీనంగా కొట్టుకుంటోంది. కేవలం ఐదు (ప్రశ్నలే వేసి, అక్కడితో అతన్ని వదిలిపెట్టండి” అని డాక్టర్లు 'మీడియా'ని అభ్యర్థించారు ఛోటా నాయకుడు “అంతే ... అంతే' అన్నట్టుగా టివి కెమెరాల వంక చూస్తూ, తను బాగా “పడేలా” పొజిషన్‌ చూసుకున్నాడు.

“మోడీ విషయంలో వాజ్‌పేయి మాటమార్చినందుకా ఈ అఘాయిత్యం?” అని ఓ సీనియర్‌ విలేకరి అడిగితే, కాదన్నట్టుగా తల అడ్డంగా ఊపాదు “అర్భకుడు. “వోనీ కరుణానిధి విషయంలో సోనియా మాట మార్చారనా”” అని మరొకరంటే అదీకాదని సంజ్ఞ చేశాడు. "పేద రైతులు ఆత్మహత్యలు చేసుకోకుండా సహాయకాలు ప్రకటించినా ఇంకా చనిపోతున్నారనా?” అని మరొకరు, “నిత్యావసర వస్తువుల ధరలు - విపరీతంగా పెరిగిపోతున్నందుకా?”” అని మరొకరు ప్రశ్నించినా, అదీ కాదని సంజ చేశాడు. మరొకాయనకు విసుగొచ్చి “మీ అభిమాన నటుడి సినిమా వంద రోజులు ఆడించలేదనా”? అని అడిగాడు. దానికీ కాదని తల అడ్డంగా ఊవాడు. అప్పటికే డాక్టర్లు - 'మీడియా'వంక గుర్రుగా చూశారు. అప్పుడా అర్భకుడు-తను మాట్లాడలేననీ, కాగితంమీద రాసి చూపిస్తానని సంజ్ఞ చేశాడు. వెంటనే ఎవరో కాగితం, పెన్నూ ఇచ్చారు. “నిన్న రాత్రి రంభగారు నాకలలోకి వచ్చారు. తమిళనాడులో కుష్పూకు గుడి ఉన్నట్లుగా, నాకూ ఆంధ్రలో గుడి కట్టించమన్నారు దానికి నన్నే ధర్మకర్తగా ఉండమన్నారు. ఈ విషయం మీ దృష్టికి తేవాలనే ఇలా చేశాను” అని రాసి బరువుగా నిట్టూర్చి, సరసంగా కళ్లుమూసుకున్నాడు!

(ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2004) 106ాలాలాలాలాలాసాఈ దారి ఎక్కడికి?

భుజించడానికి భజించాలా!

“టిలివిజన్‌ ఛానెల్స్‌లో వ్యక్తి పూజలు, భజనలూ ఎక్కువైవోతున్నాయి. ఆ గోల భరంచడంకంటే, టి వి. కట్టసి, హాయిగా ఓ మంచి పుస్తకం చదువుకుంటే, మనసుకెంతో ప్రశాంతంగా ఉంటుంది” అన్నాడో మిత్రుడు.

“పుస్తకాలు చదివేవారి సంఖ్య ఇప్పుడు పెరుగుతూ ఉందని ఈ మధ్య ఒక సర్వేలో తేలిందట” అని ఆ మిత్రుడు చెప్పే సర్తికి మనసుకు కాస్త సంతోషం కలిగింది. ఎందుకంటే టి.వి. వచ్చి-ప(త్రికలను దెబ్బతీసే ప్రమాదం ఉందని మొదట్లో చాలామంది అనుకునేవారు. కానీ అదృష్టమో, దురదృష్టమో -- టెలివిజన్‌ కార్యక్రమాలు ముఖ్యంగా తెలుగులో... అవి డైలీ సీరియల్స్‌ కానీయండి.... వినోదం పేరుతో చూపించే రికార్డు ద్వాన్సుల్లాంటి కార్యక్రమాలు, సినిమా విశేషాలంటూ వేదికలపై సినిమా వాళ్లు చేసుకునే పరస్పర భజనలు, ఇక పొాలకవర్గాలకు గొడుగు పట్టేలా కొన్ని ఛానెల్స్‌ (ప్రసారం చేసే “వంతి పాటల కార్యక్రమాలు... వంటివి చూసే చూసీ జనానికి విసుగురాదా? కొంతకాలం క్రితం తమిళ పత్రిక 'తుగ్రక్‌' సంపాదకుడు *చో రామస్వామిని ఒకరు ప్రశ్నించారు. - “మిరు రూలింగ్‌ పార్టీగా ఏది వచ్చినా, విమర్శిస్తూనే ఉన్నారు...... మా పార్టీ ఎమిటి?” అని. అప్పుడాయన “అధికారంలో ఏ పార్టీ ఉన్నా మేము ప్రతిపక్షంలా వ్యవహరిస్తాం' అన్నారు. ఆయన ఉద్దేశం - మోడియా ఎప్పుడూ పాలకవర్థాల అక్రమాల పట్ల “కావలి కుక్కలాగా వ్యవహరిస్తూ, ప్రజల పట్ల విశ్వాసపాత్రంగా ఉండాలని! కానీ ఇవాళ అటువంటి గురుతర బాధ్యతని ఎంతమంది సక్రమంగా నిర్వహిస్తున్నారు?

పాలక వరానికి “భజన' చేస్తే, కొన్ని లాభాలుంటాయి కాబట్టి పాలకులు 'ఏం చేస్తే అది ఘన కార్యంగా చూపించాలి. సినిమా వాళ్ళు ప్రకటనలిస్తారు కాబట్టి వాళ్లు ఏం చేస్తే అది ఘనకార్యంగా చిత్రించాలి. ఇలా రకరకాల భజనలు, రకరకాల రంగుల్లో 'మాడియా'లో చోటు చేసుకుని, ప్రజలకు *మిడియా' మోద నమ్మకం లేకుందా చేసేశాయి! ఇప్పుడు పరిస్టితి ఎలా తయారైందంటే, అర్హుడైన వ్యక్తి గురించి సదుద్దేశంతో నాలుగు మంచి మాటలు రాసినా, “దీని వెనక ఏదో తిరకాసు ఉండే ఉంటుంది అని జనం అనుకుంటారు!

.. బి.కె. ఈశ్వర్‌! 0

ధనన్వామ్య వ్యవస్థలో ఇటువంటి వాతావరణం ఉందకుందా ఎలా ఉంటుంది “మాకున్న ఆదేశాల మేరకు ఈ పనులు చేయకతప్పదు. ఏం చేస్తా..... బ్రతుకుతెరువు! ఆదర్శం పేరు చెప్పి, “ఇలాంటి రాతలు మా వల్ల కాదు అంటే వెంటనే మమ్మల్ని ఇంటికి పంపించేస్తారు. మరొకరు ఆ పనులు చేయదానేకి రెడీగా ఉంటారు!" అంటారు జర్నలిస్టు మీత్రులు. అందువల్ల భుజించడానికి భజించే కార్యక్రమంలో ఇక 'నిజాయితీకి చోటెక్కడ ఉంటుంది?

వెనకటికి ఓ రాజుగారు తన ఆస్థాన పండితుల్ని పిలిచి 'నేను గొప్పా! దేవుడు గొప్పా! అని కరెక్టుగా జవాబు చెప్పమని ఆదేశించాడట అందరూ చిక్కులోపడిపోయారు. రాజు కంటే దేవుడే గొప్పు అంటే రాజుకు కోపం వచ్చి అందర్ని “డిస్మిస్‌” చేసే ప్రమాదం ఉంది. దేవుడి కంటే రాజే గొప్ప అంటే, జనం పండితుల్ని ఎగతాళి చేసే అవకాశం ఉంది. అప్పుడు వాళ్లకు ఏం చెప్పాలో తోచక, సరైన సమాధానం చెప్పడానికి ఒకరోజు గడువు కోరారు! ఒకరోజే కదా అని రాజుగారు “గ్రాంట్‌ చేశారు.

అప్పుడు ఆ పండితుల్లో ఓ పెద్దాయన వాళ్ల సమస్యను పరిష్కరించే బాధ్యతను స్వీకరించాడు. మర్నాడు పండితులందరూ రాజుగారిని కలుసుకున్నారు. ఆ పెద్దాయన “దేవుడు కంటే మిరే గొప్ప అన్నాడు రాజుగారితో 'ఆ మాటకు రాజుగారు చాలా+* సంతోషించి “ఎలా” అని ప్రశ్నించాడు కుతూహలంగా.

'రాజుగారూ మాకు మా మాద కోపం వస్తే, మమ్మల్ని ఈ దేశం నుండి బహిష్పరిస్తారు. అప్పుడు మేం నిస్సహాయులమై పోతాం. కానీ దేవుడు మమ్మల్ని బహిష్మరించాడనుకోండి. మేం ఎక్కడికి వెళ్లినా, అది ఆయన రాజ్యమే అవుతుంది. అందువల్ల ఆయన అధికారం కంటే మీ అధికారానికే విలువ ఎక్కువ” అని అనేసరికి ఆ సమాధానంలోని ధర్మసూక్ష్మత, పండితుడి సమయస్ఫూర్తి అర్ధం చెసుకుని, రాజుగారు ఆ పండితుణ్సి అభినందించారు. అందువల్ల ఈ భజన వాతావరణంలో కూదా 'నిజాయితీ'గా ఉన్నవారిని చూసి సంతోషించడం, '“మాడియా ధోరణి నచ్చనప్పుడల్తా ఓ మంచి పుస్తకం చేత బట్టుకుని చదివి ఆనందించడం తప్ప సామాన్యులు ఇంకేం చేయగలరు?

(ఆదివారం విళాలాంధ్ర - 2003) 10డిలాాాాాలాలాాాాాలాాలాాోోసాలాాలాలాళఈ దారి ఎక్కడికి?

శ్ర ఖ్స నేతి బీరకాయలో “నెయ్యి "+ ఏమిటీ విపరీతం. పోలీస్‌స్టేషన్‌లో నేరస్థులు చనిపోవడం విన్నాం

కానీ.... ఇద్దరు పోలీసులు.... అనుమానాస్పదమైన పరిస్థితుల్లో చనిపోవడం బమిటి?”

“అవును. పాపం ... హైదరాబాద్‌ కామాటిపుర పోలీస్‌స్టేషన్‌లో జరిగిన సంఘటన గురించే కదా నువ్వు చెబుతోరది? వాళ్లు పోలీస్‌ స్టేషన్‌లో ఉన్న దొంగసారా తాగి ఉండవచ్చునని అనుకుంటున్నారు... అది కల్తీ సారా కావడంతో పీకలమాదికి వచ్చిందన్నమాట!”

'డ్యూటీ మిదున్న పోలీసులు సారా తాగడం ఏమిటి...అదీ స్టేషన్‌లో ఉన్న సారా!... చట్టవిరుద్ధమైనదని స్వాధీనం చేసుకున్న వస్తువుల మాద అలా చెయ్యి వేయవచ్చా?” నేరస్థుల వద్ద దొరికిన వస్తువులు ఏమైనా ఉంటే, అలా పోలీసులు వాదెయ్యడమే...!”

'మరదే రెచ్చిపోవడమంటే... ఎవరో ఒకళ్లిద్దరు తప్పుచేస్తే అదంతా డిపార్ట్‌మెంట్‌కు అంటగట్టేయడం న్యాయమేనా?”

మన వాళ్లతో వచ్చిన చిక్కే ఇదండీ... మనిషన్న వాడు చట్టానికి అటువైపున్నా, ఇటువైపున్నా బలహీనతలనేవి ఎలాంటి వాడిలోనైనా ఉంటాయని చాలామంది అర్ధం చేసుకోరు.

ఉదాహరణకు పెద్ద చదువు ...చదువుకున్న అందరిలోనూ గొప్ప సంస్కారం ఉంటుందని అనుకుంటారు మరి ఆ మధ్య అమెరికా లో ఓ తెలుగు ప్రబుద్ధుడు - బోలెడు డబ్బు సంపాదిస్తున్నా. ఎక్కువ కట్నం తేలేదని తన భార్యను హత్య చెసి, ఖందఖండాలుగా కోసి పారేసి, సంచలనం సృష్టించాడు కదా. చదువుతో వచ్చిన జ్ఞానానికి వాడు చేసిన పనికీ ఏమైనా సంబంధం వుందా? తమిళనాడులోని జయలక్ష్మి కేసు తీసుకుంటె, పెద్ద పెద్ద పోలీసు అధికారులతో ఆమె జరిపిన “వ్యవహారాలను లను బట్టి ఎం అర్ధ మౌతోంది? పోలీసులందరూ చట్టబద్ధమైనవి, చట్టాన్ని సంరక్షించే పనులే చేయడం లేదని తెలుస్తోంది కదా! “న్యాయవాది” అంటాం కానీ అందరూ తాము నమ్మిన న్యాయం గురించే వాదిస్తారు అంటే వాది లేదా ప్రతివాది... విళ్లల్లో ఏ వ.3. ఈశ్వర్‌ లాలా 09

ఒక్కరి వైపే న్యాయం ఉన్నా రెండవవారి తరపున వాదించే న్యాయవాది తనదే న్వాయం అని వాదిస్తాడు కదా!

రాజకీయ నాయకుడు ప్రజాసేవ కోసమే కాజకీయాల్లోకి వచ్చానంటాడు. కానీ కొంతమంది నాయకులు క్రిమినల్‌ కేసుల్లో ఇరుక్కోవడం మనం చూస్తునే ఉన్నాం.. అదేనా *“ప్రజూసేవి అంటే, అది “తన (ప్రజలకు” చేసుకున్న సేవ అంటాడు మరి,

అలాగే ఉపాధ్యాయులందరూ విద్యార్దుల (శ్రేయస్సుకే అంకితమై ఉంటారనీ, పతివ్రతాశిరోమణి వేషాలు వేసిన వాళ్లందరూ పతివ్రతలనీ, హీరో వేషాలు వేసేవాళ్లంతా నిజజీవితంలో కూడా ఉత్తమ నాయకుల్లా ఉదాత్తంగా ్రవర్తిస్తారనీ, “విలన్‌'వేషాలు వేసేవాళ్లంతా నిజంగా దుర్మార్గులుగా ఉంటారనీ... మనవాళ్లలో చాలా మంది “అమాయకంగా” భావించేస్తుంటారు. అదంతా నిజంకాదని మనకు అప్పుడప్పుడు కొన్ని సంఘటనలు కళ్లు తిరిపిస్తుంటాయి!

మనం ఎంత అమాయకులమనీ తెలుసుకునే మన నాయకులు కూడా తరచుగా మనతో ఆడుకుంటూ ఉంటారు. ధరలు రోజురోజుకూ పెరిగి పోతున్నాయన్‌, సామాన్యుడి వరిన్ఫితి దారుణంగా ఉంటోందని మనం గోలపెడుతుంటాం. మన్మోహన్‌సింగ్‌ లాంటి ఆర్థికవేత్త (ప్రధానిగా ఉండి కూడా పెరుగుతున్న ధరలను “అదుపు'లో ఉంచలేకపోతున్నారే అని బాధ పడుతుంటాం. కానీ మన లాలు గారు ఎంత '“సింపులొగా పరిష్కారాలు చెబుతారో చూడండి. 'డబ్బు లేకీ కదా... మనం బాధపడుతున్నాం. మన గవర్నమెంటు (పైస్‌లో బోలెడన్ని కరెన్సీ నోట్లు మనకు కావలసినన్ని “ప్రింట్‌ చేయించంది. ప్రోబ్లమ్స్‌ అన్నీ మటుమాయమై పోతాయంటున్నారు. ఆయన “విశ్వకర్మకు రోజూ మొక్కుతూ ఉండటం వల్లే రైళ్ళన్నీ ప్రమాదాలకు గురికాకుండా సవ్యంగా నడుస్తున్నాయట.. ఆ పనే అందరూ చేయాలని ఆయన రైల్వీ అధికారులకు సూచించారట! ఆయన మాటలు వినకపోతే, 'రాజకీయ కుట్ర అంటారు మరి! ఇలా చాలా “అడ్డదార్లు, “చిట్కాలు ఆయన దగ్గర ఉన్నాయి. ఎటొచ్చీ ఆయనను మంచి చేసుకుంటేనే, వాటిని అప్పుడప్పుడూ “వదుల్తూ ఉంటారు!

అందువల్ల 'సత్యమేవ జయతే”, “ధర్మో రక్షతి రక్షితః, “చట్టం తన పని తాను చేస్తుంది, “రక్షక భట నిలయం, “ప్రభుత్వం పేద ప్రజలను ఉద్ధరించడానికే ఉంది” లాంటివన్నీ - సిగంట్టు పెట్టెల మాద, లిక్కర్‌ సీసాల మీద "హెచ్చరిక ల్లాంటివేననీ, ఆదర్వాలకు ఆచరణకు సంబంధం ఉండదనే జ్ఞానం మనకు కలిగిందనుకోండి... అప్పుడు మన కళ్లకు కమ్మిన 'అమాయక పొరలు' విడిపోతాయి. అసలైన సత్యం ఏమిటో గోచరిస్తుంది!

9దివరం గొశాలాం నస * 2౧౦)శ్ష)

110ాాాాలాలాలాలాలాలాసాసాాాాా్ళు దారి ఎక్కడికి?

ఏ 'దినం' ఎవరికోసం?

తొమ్మిదేళ్ల ఆ పాపకు - తరచుగా అల్లరి చేయడం, వాళ్ల అమ్మ గట్టిగా కేకలు వేస్తూ, నాలుగు తగిలించడం - ఆ ఇంట్లో ఆనవాయితీ. ఐతే, ఒక రోజు ఓ అనూహ్యమైన సంఘటన జరిగింది. ఆ రోజు కూడా అల్లరి చేసి, దెబ్బలు తిన్న ఆ వొప - తల్లి మీద తిరగబడి-చేతిలో ఉన్న గ్లాసు విసిరేసరికి - ఈసారి దెబ్బతినడం ఆమె వంతయింది!

ఆ పాప తాతగారు ఆశ్చర్యపోతూ - “ఎందుకురా ... అలా అమ్మను కొట్టావ్‌?” అని అడిగారు. “ఈ రోజు మదర్స్‌ డే కదా... అందుకని!” అనేసరికి ఇంటిల్లిపాదీ గొల్లుమన్నారు.

ఆ పాపకు 'మదర్స్‌ దే అనేది ఒక తమాషాగా అనిపించింది - అసలీ 'తల్లుల దినం'”.. “పిల్లల దినం”. *పేమికుల దినంి అంటూ ఇలా ఏదో ఒకటి నిర్ణయించి, 'హంగామా' చెయ్యడం వల్ల ఏం ప్రయోజనం జరుగుతోంది? అసలీ 'దినాలొ నిర్ణయం వెనుక ఉదాత్తమైన ఉద్దేశాలున్నాయా? లేక వ్యాపార ప్రయోజనాలకోసమని కొన్ని రోజులు నిర్ణయించి - వాటిని జనం మీద రుద్దుతున్నారా?

(యే దినం' వంటివి చారిత్రక ప్రాధాన్యాన్ని సంతరించుకున్న రోజులు. అటువంటి వాటికి ఉన్న ప్రాముఖ్యం వేరు.

అలా కాకుండా కొన్ని వాణిజ్య ప్రయోజనాల కోసమని, రకరకాల పేర్లతో కొన్ని దినాలను ఏర్పరచి, వాటికి విశేష ప్రచారం కల్పించి, ఆ విధంగా “పబ్బం” గడిపే తీరు ఇప్పుడు ఎక్కువవుతోంది. ఉదాహరణకు ప్రేమికుల దినం. . తీసుకుంటే, ఆ రోజు యువతీయువకుల విచ్చలవిడితనమే కనిపిస్తుంది. ధియేటర్లు, హోటళ్లు, క్లబ్బులు... ఇలా అన్నిటికీ ఆ రోజు '“లాభసాటి'గా ఉంటుంది ఈ విషయాన్ని గమనించే కాబోలు మహారాష్ర వంటి రామ్ర్రాల్లో అటువంటి పండుగలను ప్రతిఘటించడం మొదలైంది!

తల్గుల దినం, తండ్రుల దినం, తాతల దినం, భార్యల దినం, భర్తల దినం .. ఇలా ఎన్నయినా నిర్ణయించవచ్చు. వాటి ఉద్దేశం ఉదాత్తమైనదైతే, వాళ్ల సమస్యల పట్ల సామాజికపరమైన స్పృహ కలిగించకలిగితే, వాటి ప్రయోజనం కొంతవరకైనా నెరవేరుతుంది. బీక.. ఈశ్వర్‌ లాలా

అయితే, అది కూడా ఆ రోజు వరకే వరిమతమనుకుంటే, అదీ హాస్యాస్పదంగా, కృత్రిమంగా ఉంటుంది. ఉదాహరణకు నవంబరు 14న జరిగే బాలల దినోత్సవం! శౌ

ఆ రోజు మాత్రం బాలల సమస్యలు, బాలల అంశాలు చర్చలోకి వస్తాయి. రేడియో, టి.వి. ఛానల్స్‌ బాలల కార్యక్రమాలతో బోలెడంత హడావుడి చేస్తాయి. ఆ తర్వాత ఎవరూ వాళ్లను పట్టించుకోరు. బాల కార్మికులు, బాలల పట్ల హింస వంటివన్నీ యధాప్రకారంగా కొనసాగుతూ ఉంటాయి - మళ్లీ మరో “చిల్రన్స్‌ దే' వచ్చేవరకూ!

“ట్రాఫిక్‌ వారోత్సవం' అంటారు అంటే ఆ వారం రోజులు మాత్రమ ప్రమాదాలు జరగకుందా ప్రత్వేక (శ్రద్ద తీసుకోవడం, జాగ్రత్తల గురించి జనానికి ప్రచారం చేయడం వంటివి చేస్తారా? ఆ తర్వాత వాటి అవసరం ఉండదా?

రాష్ట రాజధాని నగరంలో “నిమ్స్‌” ఆస్పత్రి ఎదురుగా ఉన్న మెయిన్‌రోడ్‌ ఎప్పుడూ రద్రీగా ఉంటుంది. ఆ రోడ్దు మీద ఒక వైపు నుంచి అవతలివైపు చేరుకోవాలంటే, వేగంగా వచ్చే వాహనాల నుంచి తప్పించుకుంటూ సాహసం చేసి, వెళ్లాలి. అక్కడ పాదచారులు రోడ్డు దాటడానికి సహాయపడేలా ట్రాఫిక్‌ను రెగ్యులేట్‌ చేయడానికి ట్రాఫిక్‌ కానిస్టేబుల్‌ ఉండడు-కనీసం ట్రాఫిక్‌ వారోత్సవంలో కూడా! ఎందుకంటే, ఏదైనా (ప్రమాదం జరిగితే ఎదురుగానే ఉంది కదా ఆస్పత్రి!

మౌలిక సమస్యలని పట్సించుకోకుందా, ఎవరి “ప్రయోజనాల' కోసమో - ఇలా ఉపయోగంలేని “దినాలు” నిర్ణయించి, జనాన్ని బాధ పెట్టడం ఎందుకు? ఆత్మవంచన చేసుకోవడం ఎందుకు?

సాంఘిక రుగ్మతలు రోజు రోజుకీ పెరిగిపోతున్నాయి. ఆఖరుకు -జ్యోతిష్యాన్ని కాలేజీలలో ప్రవేశపెట్టవచ్చునని సుప్రీంకోర్టు తీర్పు చెప్పిన పరిస్థితి వచ్చిందంటే, ముందు ముందు వమవుతుందో... అర్ధం కావడం లేదు. అటువంటి దురదృష్టకరమైన పరిస్థితులు ఎర్పడకుండా శాశ్వతంగా అందరికీ మంచి జరిగే “దినాలు” వెంటవెంటనే వస్తే ఎంత బావుంటుంది!

(ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2004)

12ాాాాలాాాలాలాలరు దారి ఎక్కడికి?

న్యాయం ఖరీదు!

ఓకప్పుడు నేరస్తులు ఎలా తయారవుతున్నారనీ స్థూలంగా చూస్తే రెండు వర్గాల నుండి ఎక్కువగా కనబదేవారు. ఒక వర్షం - పేదరికం కారణంగా బతుకు తెరువుకు మరో మార్గం కనిపించక - చిల్లర మల్లర దొంగతనాలు, చిన్న చిన్న నేరాలు చేసేవారు, రెండో వర్గం - పెంపకం సరిగ్గాలేక, చెడు సావాసాల వల్ల అడ్డదార్లు తొక్కి ఆ జల్సాల కోసమని నేరస్తులుగా మారిన వారు!

కానీ ఇప్పుడు సమాజంలోని నేరస్తుల జాబితాను చూస్తుంటే 'పతనం' అనేది ఎంత వేగంగా, ఎన్ని రూపాలలో విస్త్రృతమౌతున్నదీ పరిశీలిస్తుంటే, ఇది ఎక్కడికి దారితీస్తుందనే దిగ్భ్రాంతి, భయం కలుగుతున్నాయి. ఒక ఉపాధ్యాయుడు - విద్యార్థినిపై అత్యాచారం జరపడం, ఓ ఐ.ఎ.ఎస్‌. ఆఫీసరు భార్యకు తెలియకుందా మరొక యువతిని పెళ్లి చేసుకుని మోసగించడం, పోలీసు అధికారులు దొంగతనాలు, మోసం కేసులపై పట్టుబడడం, జడ్జి ముద్దాయిగా బోనెక్కడం, డాక్టరు - ఎక్కువ కట్నం తేలేదని భార్యను హతమార్చడం, తండ్రే తనకు అన్యాయం చేశాడని ఓ కూతురు (హిందీ నటి అమీషాపటేల్‌) ఆయన మీద పన్నెండు కోట్ల రూపాయలకు దావా వేయడం, ఆఖరుకు ఓ కేంద్రమంత్రి - చట్టానికి చిక్కకుండా పరారీలో ఉండడం . ఈ లిస్ట్‌ ఇలా ఎంతైనా కొనసాగించవచ్చు.

సరే ఎం.ఎల్‌.వ.లు, రాష్ట్ర మంట్రులు, మాజీ ముఖ్యమంత్రుల పై నేరారోపణలు అన్నవి, ఇప్పుడు సర్వసాధారణమై పోయాయనుకోండి ఎన్నికలో ఒక పార్టీ ఓడిపోయి, మరో పార్టీ అధికారంలోకి వచ్చినప్పుడు 'కక్ష సాధింపు చర్యలు చేపట్టటం' అని - ఓ పక్కన “చట్టం తన పని తాను చేసుకుపోతుందని చెప్పడంి - (ప్రతి హీరో ప్రతిసారీ “ఈసారి తనొక డిఫరెంట్‌ రోల్‌ ధరిస్తున్నట్లు చెపడమంత సాధారణ విషయం! ఇక ఆ కేసులు కూడా నత్తనడక నడుస్తుంటాయి అవి ఒక దశకు వచ్చేసరికి మళ్లీ ఆ పార్టీలు మారిపోతాయి పరిస్థితులూ మారిపోతాయి. ఉదాహరణకు జయలలితగారి మీది కెసులు, బోఫోర్స్‌ వ్యవహారం వంటివి. ఇప్పుడు విపరీతంగా పరిణమించిన అంశం ఏమిటంటే, సమాజంలో పెద్ద మనుషులు, గౌరవనీయులుగా విశేషమైన హోదాలలో ఉన్నవారికి కూడా నేరప్రవృత్తి అలవడడం! విక ఈశ్వర్‌ లాాాలాలాలాలాాాాలాాాలంాలాలాాాకే 13

కంచే చేను మేస్తే ఒక ఈ సమాజాన్ని ముందుకు నడిపించేది ఎవరనే ప్రశ్న ఉత్పన్నమౌతుంది. వెనకబడిన వర్ణాల వారు నేరాలు చెస్తే, దానికి బతుకుతెరువు లేకపోవడమనేది ఓ ప్రధాన కారణంగా కనిపిస్తుంది మరి అన్నీ “ఉన్నవాళ్ళు” నేరస్తులుగా తయారుకావడానికి దోహదం చేసిన పరిస్టితులేమిటి? రామరావణయుద్ధంలో -- రావణుడు నేలకూలి మరణించే సమయంలో, ఆయన దగ్గర్నుంచి రాజనీతి, ధర్మశాస్త్రం మొదలైన వాటి సూక్ష్మాలను తెలుసుకోమని రాముడు - లక్ష్మణుజణ్జి పంపిస్తాడు రావణుడు ఆ దశలో కూడా తన వద్దకు వచ్చిన ఆ 'శిష్యుడికి ధర్మ సూక్ష్మాలు బోధిస్తాడు! ఇక్కడ ఆశ్చర్యం కలిగించే అంశం ఏమిటంటే, అన్ని ధర్మసూక్ష్యాలు తెలిసిన రావణుడు-సీతాదేవిని ఎందుకు ఎత్తుకెళ్లాడని! అర్ధం చేసుకోవలసిన అంశం “జ్ఞానం కలిగి ఉండడం వేరు, ఆచరణలో దాన్ని పాటించడం వేరు! 'జ్ఞానం ఉన్నవారు సద్బుద్ధి కలిగి ఉంటే తమకున్న జ్ఞానాన్ని మంచికే ఉపయోగించాలని అనుకుంటే, వాళ్లు ఈ నేరస్తుల జాబితాలోకి ఎందుకు వస్తారు? ఇంకొక అంశం కూడా మనకు స్పష్టం అవుతోంది ... అది దబ్బున్నవారికి, అధికారం, హోదాలలో ఉన్నవారికి న్యాయం కూడా “సలారి చేసి 'గులాం' అవుతుందని! తెగతాగి కందకావరంతో కారునడిపి, షాట్‌ఫారం మీద పడుకుని ఉన్న కొందరు నిర్భాగ్యులపై కారుపోనిచ్చి ఇద్దరి మరణానికి మరికొందరు గాయపడదానికి కారకుడైన ఓ హిందీనటుడు ఏ చీకూచింతాలేకుండా సంఘంలో పెద్దమనిషిలా తిరుగుతూ తన పనులు కొనసాగిస్తున్నాడు. మరో హిందీనటుడికి 'డానొలతో సంబంధ బాంధవ్వాలున్నాయని, 'కుట్ర' కేసులో 'లింక్‌ ఉందన్నారు. ఆ శేసు కూడా సంవత్సరాల తరబడి అలా 'కొనసాగుతూనే' ఉంది. ఆ 'హీరో గారికి కూడా చీమకుట్టినంత బాధలేదు! అటువంటి కేసుల జాబితా తీస్తే అదో కొండవీటి చాంతాడవుతుంది. కానీ ఆ నేరస్తులందరూ "పెద్దమనుషులే! అదే ఓ పేదవాడు లేదా ఓ పనిమినిషి ఒక ఇంట్లో పని చేస్తున్నప్పుడు ఆ ఇంట్లో ఖరీదైన వస్తువొకటి కనబడలేదనుకోండి,. అది ఆ ఇంట్లోని కుటుంబసభ్యుల్లో ఏ ఒకరో తస్కరించినా, పోలీసులు మొట్టమొదట అనుమానించేది, బాధించేది ఆ పనిమనిషినే!? ఎందుకంటే, వాళ్లమాటకు “విలువిలేదు, పేదవాళ్ళ ఆవేదన అరణ్యరోదనే! ఉన్నవాళ్లు ఎలాలజ నేరం చేసినా, అది 'నేరం'గా పరిగణనలోకి రాదు. ఆఖరికి బాధితులైన పెద్దమనుషులు 'ఫలానా ఆయన మమ్మల్ని రివాల్వర్‌తో కాల్ప్సాడంటే అది అభిమానంతో, సరదాగా కాల్సారు. ఆయన నిర్లోషి అని చెబితే ఆశ్చర్యపడాల్సిన అవసరం లేదు. నమ్మితీరాలి. ఏమంటారు? (ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2004 కేచేడాాాాాాాలాాాాాారాసాాలాాడు దారి ఎక్కదికి

విమర్శించడం నెరమా!

“సత్యమేవ జయతే" అన్నారు పెద్దలు. మళ్లీ ఆ పెద్దలే 'యధార్ధవాదీ లోక విరోధి అని కూడా అన్నారు. అంటే నిజం చెప్పేవాడు అందరికీ విరోధి అవుతాడని! విరోధిగా ఉంటూ జయించడం నాధ్యమౌతుందా!

రా్రాలలో పాలకవర్గాల తీరు చూస్తుంటే, 1975లో జూన్‌ 25 తర్వాత దేశాన్ని అల్లకల్లోలం చేసిన 'ఎమర్దన్సీ” ..., కాదు కాదు 'యమర్దన్సీ” రోజులు జ్ఞాపకం వస్తున్నాయి. సైద్దాంతిక గ్రంధాలు (పోలీసుల దృష్టిలో అయితే “ఎర్ర పుస్తకాలు!) ఎవరింట్లోనైనా ఉన్నట్లు తెలిస్తే, సోకాల్డ్‌ “రక్షకి భటులు ఆ ఇంటి మీద దాడి చేసి, ఆ గృహస్తుని విప్లవకారుడిగా జమ కట్టేవారు! రాజ్యాంగ బద్ధంగా, చట్టబద్ధంగా రూపొందింపబడిన పుస్తకాలు చదువుకోవడం నేరమెలా అవుతుంది?

“మాట్లాడడానికి వీల్లేదు. మరొక్క మాట మాట్లాడితే నోరు నొక్కేయవలసి వస్తుంది. మై బాస్‌ ఈజ్‌ ఆల్‌వేస్‌ రైట్‌!”

అందువల్ల మహాజనులారా.... నామాజిక బాధ్యత గల పౌొరులారా.... రచయితల్లారా... కళాకారులారా మనం... దెమనోక్రసీ... తప్పు తప్పు డెమోక్రసీలో జీవిస్తున్నాం... 'డెమోక్రసీ' అంటే ఏమిటి? పాత ఒక రోత కొత్త ఒక వింత అన్నారు. కాబట్టీ ప్రజాన్వామ్యానికి కొత్త అర్జాలు రాసుకోండి. ప్రజాస్వామ్యం అంటే, అధికారంలో ఉన్న వాళ్లు ఏం చేస్తే అది ఘనకార్యం అన్నీ వింటూ, చూస్తూ అనుభవిస్తూ “మవాప్రభువులు. మీరు కారణజన్ములు మీలాంటి వాళ్లు ఉండబట్టే, మేం ఇటు బతకాలేక అటు చావాలేక జీవచ్చవాల్లా ఇలా ఉన్నాం... మీరు మాత్రం చల్లగా నూరేళ్లు వర్ధిల్లాలి” అని భజనలు చేస్తూ ఉండాలి ఒకడు చెప్పింది చచ్చినట్లు అందరూ వినాలి!

వినకపోతే భజన చెయ్యకపోతే చట్టాన్ని ధిక్కరించినట్లే. అప్పుడు చట్టం తన పని తాను చేస్తుంది. అంతే! నిశాలు నిర్భయంగా రాసిన వాళ్లను కటకటాల వెనుక పడేస్తుంది. సానుభూతిపరులుగా ఎవరైనా మాట్లాడితే అదీ నేరమే. అదీ విప్రవమే ఆఖరికి ఉద్యమకారుడి మరణానికి సానుభూతిగా స్మశానానికి వెళ్లినా, అదీ నేరమే కవులు ప్రజల్లో ఉన్న నిరాశా నిస్సృహలను తొలగించడానికి ప్రయత్నిస్తారు. వాళ్లలో బి.కె. ఈశ్వర్‌-ాాాాాాాాాాాక 15

చైతన్య దీపాలను వెలిగిస్తారు. చైతన్యం .. అమ్మో ప్రజలలో వైతన్యం వస్తే ఇంకేమైనా ఉంధా? పాలకుల లొసుగులన్నీ బైటపడిపోతాయి. నిజస్వరూపాలు వెల్లడవుతాయి!

కాబట్టి ఎవరైతే మనల్ని 'యస్‌బాస్‌' అంటారో వాళ్లు మాత్రమే మంచివాళ్లు... తక్కిన వాళ్లు ఎవరైనా సరే దుర్నార్లులు .. విప్లవకారులు . అందువల్ల తిరిగి ప్రశ్నించకుండా, కటకటాల వెనక పదేయదానికి మన “ప్రజాస్వామ్యంలో వమేం అవకాశాలు ఉన్నాయో అవన్నీ బైటకి లాగి, వాటి పేరు మీద - యధార్ధవాదులైన 'విరోధులందర్నీ! 'పోటాపోటీగా లోపల వేసేయండి .. '“సమ్మె' చేయడానికే హక్కులేదని సుప్రీంకోర్టు అనేసింది కాబట్టి మనకు ఉండే హక్కులేవో మనకూ ఉంటాయి. అవి పుస్తకాల్లో ఉన్నంత కాలం మనకు దిగుల్లేదు!

ఇదీ నేటి సినేరియో! అసలీ నాయకులకు విమర్శలను తట్టుకోలేని మానసికస్థితి ఎలా అలవడుతుంది? మొట్టమొదటి కారణం అహంభావం! తాము చేస్తున్నదే రైటనీ, అవతలి వాళ్లు తమను దెబ్బతీయడానికే విమర్శలు చేస్తున్నారనే ఆలోచనా దృక్పధం.. మూడవది ప్రజల (శ్రేయస్సుకు సంబంధించిన అంశాలపై సమన్వయ దృష్టి లేకుండా తమ శ్రేయస్సు గురించే మధనపడడం! వాళ్లు నిజమైన (ప్రజాసేవకులైతే, 'సంయమనరి అనేది సహజంగానే ఉంటుంది!

ఈ మనస్తత్వాల ధోరణి గురించి మహా భారతంలో ఓ ప్రస్తావన ఉంది. ద్రోణాచార్యుల వారు తమ శాష్యులలో ఒకడైన సుయోధనుణ్ణి పిలిచి, మనం ఉంటున్న ఈ (గ్రామంలో అందరికంటే మంచివాడు ఎవరో తెలుసుకుని అతన్ని తీసుకురమ్మని పంపించారట సుయోధనుడు సాయంత్రం వరకూ తిరిగి, గురువుగారి దగ్గరకు వచ్చాడు. “ఈ ఊళ్లో అందరూ చెడ్డవాళ్లు గానే కనిపిస్తున్నారు. మంచివాడు ఎవరంటే ... నేనే!” అన్నాడట సుయోధనుడు మర్నాడు గురువుగారు ధర్మరాజుని పిలిచి “మనం ఉంటున్న ఈ (గ్రామంలో అందరికంటే చెడ్డవాడు ఎవరో తెలుసుకుని అతన్ని తీసుకురమ్మని” పంపించారు. ధర్మరాజు సాయంత్రం వరకూ తిరిగి ఆచార్యుల వద్దకు వచ్చాడు, “ఆచార్యా .. ఈ ఊళ్లో అందరూ మంచివాళ్లుగానే కనిపిన్నున్నారు. నేనే చెడ్డవాణ్ఞనిపిస్తోంది!” అన్నాడట ధర్మరాజు:

మరి పాలకుల్లో ఎవరు ధర్మరాజులని, ఎవరు సుయోధనులనీ వాళ్లే నిర్ణయించుకోవాలి!

(ఆదీవారం పశాలాంధ్ర - 2008) 1పేచిలాాాాాాాలాలాలాలాలాాళ దార ఎక్కడికి

“శీలమా? అంటె ఏమిటి?”

మనకొక సామెత ఉంది. 'శతకోటి దరిద్రాలకు అనంతకోటి ఉపాయాలు అని! అలా ఇప్పుడు ఓ కొత్తరకం విషసంస్కృతి సిటీలలో దావానలంలా వ్యాపిస్తోంది అది - మోడలింగ్‌, ఫ్యాషన్‌ బిజినెస్‌, సోషలైజింగ్‌ పేరుతో ఘరానాగా వ్యభిచరించడం!

ధనస్వామ్య వ్యవస్థ మనకిచ్చిన ఘనమైన బహుమతుల్లో ఒకటి - “అడ్డదార్లు తొక్కి అధిక ధనాన్ని దోచుకోవడం ఎలా?” అనడానికి మార్గాలు చూపడం! నేటి యువతరం ముఖ్యంగా అమ్మాయిలు ఎక్కువగా విచ్చలవిడితనానికి అలవాటు పడిపోతున్నారంటే, వాళ్లు దైనందిన జీవితంలో చూస్తున్న కృత్రిమ ఆకర్షణలే అందుకు (ప్రధానంగా దోహదం చేస్తున్నాయి ఖరీదైన ఫ్యాషనబుల్‌ దుస్తులు, రకరకాల అలంకారాలు, ఇంపోర్టెడ్‌ ఫెర్‌ఫ్యూమ్‌లు వీటికి తోడు - తోకాడిస్తూ తిరిగే ఓ బాయ(ఫెండ్‌! ఇవేమి లేకపోతే, తనొక 'మోడరన్‌ గర్లో కాదేమోనని అనిపించేలా ఉంది మనం ఉంటోన్న 'కలుషిత” వాతావరణం! ఇది వాతావరణంలోని కాలుష్యానికంటే (ప్రమాదకరమైన సాంస్కృతిక కాలుష్యం!

అమ్మాయిలు ఎందుకిలా తయారవుతున్నారో తెలుసుకుందామని ఇటీవల ఓ ఆంగ్ల పత్రిక 'సర్వ' జరిపింది. “మాకు ఇంట్లో ఇచ్చె 'ప్వాకెట్‌ మనీ చిన్న చిన్న ఖర్చులకు కూడా చాలదు. మాకూ 'ఫెంద్స్‌'తో కలిసి పార్టీలు చేసుకోవాలని, 'డిస్క్సోలకు వెళ్లాలనీ, జాలీగా ఉండాలనీ సరదాలుంటాయి కదా .. అందుకే మా వెంటబడే వాళ్ళలో - బాగా డబ్బున్న ఓ 'జాలీ బర్ట్‌ను ఒకసారి 'సెలక్ట్‌' చేసుకున్నామంటే చాలు ఇక వాడే అన్ని ఖర్చులూ పెట్టుకుంటాడు!” అంది ఓ అమ్మాయి “అది తప్పు కదా, అలా దబ్బుకోసం ఎవరు దొరికితే వాళ్ల వెంట తిరగడం వల్ల మాకు మర్యాద ఉండదు కదా, మిరు మో శీలాన్ని కోల్పోయినట్లు అవుతుంది కదా?” అని ప్రశ్నిస్తే - “శీలమా. అంటే ఏమిటి? అదెలా ఉంటుంది?” అని ఎదురు ప్రశ్న వేసింది ఆ అమ్మాయి.

అమెరికాలో ఓ అమ్మాయి “అలా వెళ్లొన్తాను' అని తల్లితో అంటే, "పిల్స్‌ తీసుకెళ్తున్నావ్‌ కదా?” అని అడుగుతుందట ఆ ఇల్లాలు. 'తిరిగితే' ఫరవాలేదు. కానీ గర్భం రాకుండా జాగ్రత్తపడాలి. అదీ అక్కడి సంస్కృతి! బి.క. ఈశ్వర్‌ లాలా క 1?

ఈ మధ్య బెంగుళూరు, హైదరాబాద్‌ సిటీలలో “మోడలింగ్‌ ముసుగులో చాలామంది యువతులు ఇలా 'సంపాదనికు అలవాటుపడ్డారని ఓ 'రెయిడ్‌లో బైటబడింది. దొరికిన కొన్ని టెలిఫోన్‌ నెంబర్లను బట్టి ఆరాతీస్తూ వెళ్తే చాలా పెద్ద పెద్ద కుటుంబాలకు చెందినవాళ్లు, ఉన్నతాధికారులకు చెందిన కుటుంబాల యువతులు కూడా ఇటువంటి తతంగాలలో ఉన్నట్లు తెలిసిందట!

జార్జి బెర్నార్డ్‌ షా జీవితంలో జరిగిన ఓ సంఘటనను ఇక్కడ ఉదహరించడం సమంజసంగా ఉంటుంది. చాలా 'సోషల్‌ లేడీగా పేరుపొందిన ఒకామెను షా కలుసుకోవడం తటస్థించింది. ఆమె మర్యాదస్తురాలు కాదనే అనుమానం షాకు వచ్చింది. అది ధ్రువ పరచుకుందామని - ఆమెను పక్కకు పిలిచి అదీ ఇదీ మాట్లాడి, “మి మోద నాకు కోరికగా ఉంది. మాకు ఓ యాఖైెవేలిసాను (అంటే దాలర్లలో చెప్పి ఉంటాడనుకోండి!) ఈ రోజు నాతో గడపడానికి ఒప్పుకుంటారా?” అని అడిగారట. ఆమె ఆశ్చర్యంగా అతని వంక చూసి, దగ్గర్లో ఎవరూ లేరన్న సంగతి రూడి చేసుకుని “సరి అంది. వెంటనే షా.. “యాఖైవేలు వీలు కాదు. ఐదువేలిసాను వస్తారా" అన్నాడట. ఆమెవెంటనే షా వంక కోపంగా చూస్తూ “ఏంటీ.. నేను ఏమైనా బజారు మనిషిలా కనిపిస్తున్నానా... ఐదువేలిస్తానంటున్నారు?” అంది.

“మోరు ఎవరనీ నాకు అర్ధమైపోయింది. నేను మితో బేరం చేస్తున్నాను. అంతే” అన్నాడట షా. చతురోక్తిగా ఇది నవ్వకోదానికి బాగానే ఉన్నా - స్రీలు ఇలా బజారు మనుషులుగా మారడానికి దోహదం చేస్తున్న ఈ విష సంస్కృతి మాత్రం తప్పనిసరిగా “సీరియస్‌” విషయమే. సినిమాలు, టి.వి లలో ప్రీలను బజారు మనుషులుగా, ఆటబొమ్మలుగా చిత్రించటం, ఏ వస్తువు ప్రచారానికైనా స్త్రీనే అర్ధనగ్నంగా ప్రదర్శించడం, మద్యం అనుమతించడమే కాకుండా బార్లలో అమ్మాయిల చేత పరోక్షంగా గానాబజనాల్లాంటివి నిర్వహిస్తూ 'మందు భాయ'లకు “వినోదాన్ని సరఫరా చేయించడం... ఇవన్నీ ఏ సంస్కృతికి అద్దం పడతాయో..... పాలకులు, రాజకీయ నాయకులు, సంఘసేవకులే చెప్పాలి!

(ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2008) మే కేదిలాాాాలాాాలాలాలాలారాాసాాాాలాాాసఈళఈ దారీ ఎక్కడికి?

అటి లుకాసుర వథి షా

మీ30దరో అసురుల గురించి వింటూ వుంటారు భూభారాన్ని పెంచుతూ వాళ్లెన్నీ పాపాలు చేస్తుంటారు. చివరకు ఫలితాన్ని అనుభవిస్తారు. కానీ వాళ్ళకంటే ఎక్కువ పాపం చేస్తూ, ఏ చట్టానికీ న్యాయానికీ లొంగకుండా, దర్జాగా, జబర్దస్తీగా ఆ మైకు చేతికిస్తే చాలు మనుషుల మస్తిష్కాలను ఛిన్నాభిన్నం చేసే మైకాసురుల గురించి, వారి అకృత్యాల గురించి మీరెంత వరకు తెలుసుకున్నారు?

మైకును పట్టిన పట్టు వదలకుండా, చెప్పిన మాటలే చెబుతూ, కూసిన కూతలే కూస్తూ, “వద్దు మొర్రో అని ప్రేక్షకులు చప్పట్లు కొడుతున్నా అవి హర్షధ్వానాలుగా భావిస్తూ, తన్మయత్వంతో జనాన్ని హింసించే వారినే మైకాసురులంటారు. 'ఘోరి తపస్సులో బ్రహ్మను మెప్పించడం వల్ల ఆ అసురులనందర్నీ ఆయన మైకాసురులుగా భారత దేశంలో జన్మించమని వరాలిచ్చినట్లు ఒక భోగట్టా! (అందుకనే మిగతా దేశాల్లో ఇలా ఊకదంపుడు ఉపన్వాసాలిచ్చే వాళ్ళు, మనుషుల మెదళ్లు తినేవాళ్లు - ఎక్కడా కనిపించరు!)

ఈ మైకాసురులు వివిధ రూపాలలో కనిపిస్తూ వుంటారు రాజకీయ నాయకులు, లెక్సరర్లు, సినిమా నటులు, కవులు (వీళ్లయితే అదనంగా కవితలతో బాదుతారు!) ఇత్వాది అవతారాలలో ఈ మైకాసురులను మనం తేలికగా “ఐదెంటఫై' చేయవచ్చును. ఒకోసారి వాళ్లు ఒక “(గ్రూప్‌'గా కూడా మనల్ని హింసిస్తారు

సాధారణంగా వాళ్లు కొన్ని ట్రిక్కులు ఆచరణలో పెడుతుంటారు. ఉదాహరణకు - ఫోటోగ్రాఫర్లు క్షిక్కుమనిపించే సమయంలో కళ్లుమూసుకోకుండా వుండటం! అయినదానికీ, కానిదానీకీ ఇప్పుదొక 'జ్యోతి (ప్రజ్వలన అని ఓ కార్యక్రమం పెడుతున్నారు. ఐదు నిమిషాల్లో ఆరిపోయే ఆ "జ్యోతిని వెలిగించడానికి ఐదుగురు చుట్టూ చేరతారు. ఎందుకంటే, ఫోటోలో పడే ఛాన్స్‌ తప్పకుండా వుంటుంది!

అలాగే సభ ... ఓ సన్నాన కార్యక్రమం అనుకోండి. మైకాసురుడికి ఆ సన్నానితుడు అప్పుడే పరిచయం అయినా “ఫలానా సుబ్బారావు గారు నేను గోలీకాయలు ఆడుతున్నప్పటి నుంచే తెలుసు” అంటారు జనానికి వాళ్లిద్దరూ కలిసి బి కె. ఈశ్వర్‌ాలాలాలాలాలాలాలాలాలాలాటటాాలాలాలాలలాాలాలాాాాాాడే 18

గోళలీకాయలు ఆదుకునే వారేమోనని అనిపిస్తుంది. కానీ వారు ఆ డైలాగును పరిశీలిస్తే, ఆ 'ట్రిక్కు అర్ధమౌతుంది.

సన్నానితుడు ఓ కవి అనుకోండి. అప్పుడు మైకాసురుడు - 'నేను లండన్‌లో కూడా విన్నాను ఈ కవి గురించి” అంటాడు. అక్కడ (ప్రేక్షకులు గమనించాల్సింది, ఆయన ఉద్దేశించిందీ కవి గురించి కాదు... ఆయన లందన్‌ వెళ్లదాన్స! ఇలా ఏ అంశం మాట్లాడినా, తన గురించే పదే పదే ప్రస్తావించడం, తన ఘనతనే ముచ్చటిస్తూ రావడం ఈ మైకాసురుల (ప్రధాన లక్షణం!

మరికొందరైతే, చప్పట్లు పడే ఛాన్సుందంటిె, తప్పోరైటో నోటికొచ్చినట్లు వాగదానికి వెనకాడరు ఆ మధ్య ఒక నాయకురాలు తన విదేశీ పర్యటన గురించి మాట్లాడుతూ “మన గురజాడ అప్పారావు గారన్నట్లు ఏ దేశమేగినా ఎందుకాలిడినా, పొగడరా నీ తల్లి భూమి భారతిని” అనేసరికి జనం అవేశంగా చప్పట్లు కొట్టేశారు. కానీ అక్కడ దాయఫఫ్రోలు సుబ్బారావుగారికి అన్యాయం జరిగిందని ఆమెకు తెలియలేదు!

ఈ మైకాసురులకు సందర్భం ఏదైనా ఫరవాలేదు, మైకు వుండడం ప్రధానం. మిరాయి కొట్టు, చెప్పులవపు, బార్హు, ఇలా వేటికైనా ప్రారంభోత్సవాలు చేస్తారు. పుస్తకాలు, ఆడియోలు వంటివి ఆవిష్కరిస్తారు. సన్నానాలు చేస్తారు పొరపాటున ఏ అధ్యక్షుడైనా 'వీరు పదినిమిషాలు మాట్లాడాలి” అంటే చాలు భగ్గుమంబారు. ఎందుకంటే వారి కనీస లక్ష్యమే ముప్పై నిమిషాలు!

అడ్డమైన ప్రతి సందర్భానికీ ఇలా సభలుపెట్టడం, విలువైన సమయాన్ని వృధా శేయడం, మొహమాటం కొద్దీ జనాన్ని వచ్చేలా చేసి, గంటల కొద్గీ ఉపన్యాసాలతో వాళ్లను హింసించడం, ఆ విధంగా శబ్దకాలుష్వానికి దోహదం చేయడం చాలా అన్యాయమని, వీటిని నియంత్రించడానికి చట్టం తీసుకురావాలని ఉపన్యాసాలు లేని ఉద్యమాలు (ప్రారంఖీంచడం నేడు అత్యవసరమనిపిస్తోంది మైకాసురుల అంతం చూడడానికి - ఇప్పట్లో ఎవరూ అవతరించే అవకాశం కనిపించడం లేదు. అందువల్ల (ప్రజలే అందుకు ఉద్యమించాలి!

(ఆదివారం విశాలాం(్ర - 2003) 120-ాాాాాాాాాాలాలాాారాంాళు దారి ఎక్కడికి?

హైహై నాయకా!

“మనిషి ఓ రాజకీయ జంతువు" అన్నాడు అరిస్తాటిల్‌. మరి ఇవాళ వీధుల్లో అల్లరి చేస్తూ అడ్డమైన తిట్లు తిడుతూ, రౌడీ రాజకీయాలకు నాయకత్వం వహించే పెద్దమనుషులను చూస్తే ఆయన ఏమని వుంటాడో!

ఆయన సంగతి ఎలా వున్నా లోక్‌సభ స్పీకరు గారు మాత్రం ఒకసారి సభలో గోల భరించలేక *మీ కంటే స్కూలు పిల్లలు నయం” అన్నారు. దానికి స్కూలు పిల్లలు-తమను వాళ్ళతో పోల్చి కించపరచినట్లుగా కొన్ని కార్టూన్లు కూడా వచ్చాయి. నేటి సగటు నాయకుల పరిస్థితి అలా వున్నందున నవ్వాలో, ఏడవాలో కూడా తెలియడం లేదు! హిందీ సినిమాల్లో నాయిక విలన్‌ మీద కోపంతో మామూలుగా 'నీచ్‌ కమీనే.. కుత్తే' అని తిడుతుంది. మూడవ తిట్టుకు అర్ధం “కుక్క అని! దానికి కుక్కలమీద ప్రేమ, అభిమానం వున్నవాళ్ళు నిరసన తెలియజేస్తూ వుంటారు. కుక్కల్ని అంత చెడ్డవాడితో పోల్చినందుకు! ఎందుకంటె 'కుక్క విశ్వాసం గల జంతువు కదా.

మన నాయకులు ఇతరుల్ని తిడుతున్నపుడు-'మూర్చుడు, శుంఠ, దగుల్పాజీ' లాంటి పదాలు వాడుతుంటారు. చటబ్ద సభల్లో కొన్ని రకాల తిట్లుంటాయి. బహిరంగ సభల్లో కొన్ని రకాలుంటాయి. ఐతే ఆవేశం వచ్చినపుడు మనవాళ్ళకు ఎక్కడ మాట్లాడుతున్నాం ఏం మాట్లాడుతున్నాం అనే ఆలోచన రాకపోవడం సహజం. అందువల్ల రి. తర్వాత, అది 'పార్లమెంటరీయా' లేక “అన్‌ పార్లమెంటరీయా' అనేది మళ్ళీ ఒల -యాంశం అవుతుంది. ((బజారుకీదృడం అనేమాట “అమర్వాదకరంి అని ఆ

“ఎ అందరూ తీర్మానించేశారు! ) ఇప్పుడు తిట్ల పురాణంలో మరికొంత “అభివృద్ది” ఎనబన్తోంది. ఒకరు “శిఖండి అని మరొకర్ని తిడితే, ఇంకో నాయకుడు మరోనాయకుణ్లి 'కుంభకర్చుడు" అని తిట్టారు. ఇది ఇలా వుండగా ఓ పెద్దాయన “శిఖండి” అని తిట్టి నందుకు ఆ పార్టి వాళ్ళు క్రుంగి పోనవసరంలేదు. శిఖండి యుద్ధంలో గెలిచాడు కదా” అని అనునయ వాక్వాలు పలికారు!

వినాయక చవితి సీజన్‌లో కార్టూనిస్పులు నాయకులు-వినాయకుల మీద ఏబ్బంభఖీంచి కార్టూన్లు వేస్తారు కొన్ని రోజులపాటు మన నాయకుల్ని వినాయకుడితో వోల్చ్బడం చాలా తప్పు అని పండితులు, భక్తులు ఎంతగా బాధపడినా, వినాయకుడికి ప్రతి సంవత్సరం ఆ బాధ తప్పదు మరి! అసలు వినాయకుడికి ఆ ఆకారం, ఆ చిక, ఈశ్వర్‌ాాాాాాాాాకే 21

రూపకల్పనలో ఎన్నో అర్థాలు వున్నాయని ఓ స్వామీజీ విశ్లేషించారు. అదంతా మన శా(స్తాల్లో ఎప్పుడో చెప్పారట.

వినాయకుడికి చెవులు అంత వెడల్పుగా ఉండటానికి కారణం -ఇతరులు చెప్పేదాన్ని శ్రద్ధగా ఆలకించడానికేనట. (నాయకుల తిట్లతో సహా!) వినాయకుడికి పెద్ద బొజ్జకూదా. వుంటుంది కదా. దాని అర్ధం - 'ఈ ప్రపంచంలో మనిషి ఎన్నో కష్ట నష్టాలను ఎదుర్కొంటున్నాడు. వీటిని అన్నిటినీ స్వీకరించి, జీర్ణం చేసుకోవాలి అని! మనిషి తనలోని సామర్దాన్ని పెంపొందించుకోవాలని సూచించేది వినాయకుడి తొండం. అది నేలమీదున్న చిన్న సూదిని సైతం అందుకుంటుంది. అదే విధంగా ఓ మహా వృక్షాన్ని కూడా పెకలించగలుతుంది! మానవుడు-విజృంభించే తన కోరికలను విరిచేసుకోవాలని సూచించేది వినాయకుడి విరిగిన దంతం... ఇలా రకరకాల అర్భాలకు ప్రతీకగా వుండే వినాయకుణ్ని పాపం... మన వాళ్ళు నేటి నాయకులతో పోల్చడం పాపమే మరి!

ఇదివరకటి నాయకుల గురించి మనం పుస్తకాలు, పత్రికలు చదువుతూ వుంటే, వాళ్ళ ప్రవర్తన, చేసిన త్యాగాలు, నిజాయితీ మొదలైన ఎన్నో మంచి విషయాలు తెలుస్తుంటాయి. ప్రకాశం పంతులు, పుచ్చలపల్లి సుందరయ్య, పొట్టి శ్రీరాములు, వావిలాల గోపాలకృష్ణయ్య వంటి ఎందరో నాయకుల జీవిత విశేషాలను పరిశీలిస్తే, పార్టీలు ఏవైనా-వారికి ప్రజలపట్ల గల అంకితభావం, చిత్తశుద్ది, నిజాయితీ వంటి ఉత్తమ లక్షణాలకు అనేక ఉదాహరణలు కనిపిస్తాయి. ఇక అధికారంలో వున్న నాయకుల చిత్తశుద్ది గురించి చెప్పాలంటే మచ్చుకు ఈ చిన్న ఉదాహరణ. ఇది మన దేశానికి ప్రధాని బాధ్యతలు నిర్వహించిన లాల్‌బహదూర్‌ శాస్త్రిగారి సంగతి. ఆయన కార్మిక సంక్షేమరంగంలో కాకలు తీరి ఎనిమిదిసార్లు జైలుకు వెళ్ళారు. 1952లో నెహ్రూ మంత్రివర్గంలో రైల్వే శాఖ మంత్రిగా వున్నపుడు తమిళనాడులోని అరియలూరులో రైలు (ప్రమాదం జరిగింది. అందుకు శాస్త్రిగారు నైతిక బాధ్యత వహించి తన పదవికి రాజీనామా యిచ్చారు. ఆ రోజు సాయంత్రమే-ప్రభుత్వం తనకు మామూలుగా ఏర్పాటుచేసిన కారు వద్దని పంపించి, సిటీ బస్సులో ఇంటిక్‌ వెళ్ళారు. ఆ సంఘటనను ఇప్పటికీ (ప్రజలు అబ్బురంగా చెబుతూ వుంటారు.

మరి ఇవాల్టి నాయకుల గురించి రాబోయే తరాల వారికి చెప్పాలంటే, మనం ఏం రాయాలి? ఎవరు ఎన్నిసార్లు క్రిమినల్‌ కేసుల్లో జైలుకు వెళ్ళారు? పదవుల్లో వుండగా ఎవరు ఎన్ని కోట్ల రూపాయలు వెనకేశారు? ఎన్ని అవినీతి కేసుల్లో ఇరుక్కున్నారు? ఎన్నిసార్లు ముష్టియుద్దాల్లో పాల్గొన్నారు? అబ్బో... ఈ జాబితా ఇలా కొనసాగుతూనే వుంటుంది!

(ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2004)

122 ళఈ దారి ఎక్కడికి?

క అసి ఒడ ఇదో “కల్తీ ప్రపంచం! అాత్‌ ఆబో

మీషత్రుడుసుబ్బారావు కూల్‌డ్రింక్‌ తాగుతూ వుంటే, అప్పుడే అక్కడకు వచ్చిన నీలకంరం అది చూసి దిగ్భ్రాంతి చెందాడు. (నీలకంరం అంటే గొంతులో విషం దాచుకున్న మహానుభావుడు!)

“ఏమిటి (బ్రదర్‌... కూల్‌డ్రింక్స్‌లో విషతుల్యమైన పురుగు మందుల అవశేషాలున్నాయని, లోకం కోడై కూస్తూ వుంటే, నువ్వేమిటి... ఆనందంగా తాగుతూ 9కూర్చున్నావ్‌?....” అని సుబ్బారావును అడిగాడు - మొన్నటి దాకా తనూ తాగుతూ వున్న సంగతి లోలోపల కలవరపెడుతూ వున్నా!

సుబ్బారావు అతని మాటలకు చిద్విలాసంగా నవ్వాడు. “ఈ విషాలు మనల్ని ఏం చేస్తాయ బ్రదర్‌... ఆల్రడీ మన శరీరాల్లో కల్తీ ప్రభావాలతో విషం చేరిపోయింది. అందువల్ల ఈ విషం లోపలికి వెళ్లినా ఏ మార్పూ వుండదు. అందుకని నువ్వే కంగారుపడకు” అన్నాడు!

ఆ మాటలు వింటూ వుంటే ఓ ఛలోక్తి జ్ఞాపకం వచ్చింది. వెనకటికి ఓ పెద్ద మనిషి - ఓ తాగుబోతుకు మధ్య ఎంతటి ప్రమాదకరమైనదో చెప్పడానికి, ఆల్మహాలు వున్న గ్లాసులో ఓ పురుగును వేశాడు. ఆ పురుగు మద్యాన్ని 'టేస్ట్‌ చేసి వెంటనే చనిపోయింది.

“చూశావా ...మద్యం వల్ల ఆ పురుగు ఏమై పోయిందో... దీన్ని బట్టి నీకేం అర్థమౌతోంది?” అని పెద్ద పనిషి-తాగుబోతును అడిగాడు - జ్ఞానోపదేశం చేస్తోన్న పోజు పెట్టి.

“సింపుల్‌... మందు కొడితీ మన పొట్టలో వున్న పురుగులన్నీ చచ్చిపోయి, ఆరోగ్యం బాగుపడుతుందని అద్ధమౌతోంది” అని జవాబు చెప్పాడు తాగుబోతు!

కల్తీలకు అలవాటు పడిపోయిన తర్వాత మనకు ఏదీ వివరీతమని అనిపించదేమో! అసలు కల్తీలేనిది ఏముంది? ఆలోచిస్తే, ప్రతిఘట్టంలోనూ ఈ క్తీ అనేది మన జీవితంలో పెనవేసుకొని వుందేమోనని అనిపిస్తోంది! బి.కె. ఈశ్వరా 28

మొన్నటి వరకూ కోట్లాది ప్రజలు పుష్మరాల పేరుతో మునిగిన గోదావరి నీళ్లలో 'కల్రీ' లేదంటారా? అయినా పుణ్యం పేరుతో ఆ కలుషిత జలాల్లోనే స్నానాలు చేశాం, ఆ మాటకొస్తే మనం రోజూ తాగే 'మంచి నిళ్లు పూర్తిగా స్వచ్చమైనవేనని ఏ పరిశోధకులనైనా గుండెమీద చేయి వేసుకొని చెప్పమనండి!? అంతెందుకు.. , డబ్బు పెట్టి మనం కొనుక్కునే వాటర్‌ బాటిల్స్‌లో వున్న నీళ్లు ... పెద్ద పెద్ద కంపెనీలు తయారుచేసినవి - కల్తీ నీళ్లేనని పరిశోధనల్లో తేలిన తర్వాతే తెలిసింది. ఇన్నాళ్లూ మనం ఆ నీళ్లే తాగుతూ వున్నాం! కొన్ని కంపెనీలకు లైసెన్సులు రద్దు చేశారే కానీ “కల్తీ చేసినందుకు ఎవరినీ శిక్షించిన దాఖలాలు లేవు! మసాలాల పేరుతో “స్వచ్చతిను “కల్తీ” చెసే వారంతా తమను తాము సమర్దించుకోడానికి ఏదో ఒకటి చెబుతూనే వుంటారు - ఇప్పుడు కూల్‌డ్రింక్స్‌ ఉత్సాదకులు చెబుతూ వున్నట్లు! మధ్యాహ్నభోజన పథకంలో బడి పిల్లలకు పెట్టె ఆహారపదార్థాలలో “కల్లీ? కారణంగా, విద్యార్థులు అనారోగ్యానికి గురైనట్లు తరచుగా వార్తా పత్రికల్లో చదువుతూనే వుంటాం.... 'కల్లీ' చేసిన వారిని శిక్షించినట్లుగా మళ్లీ ఏ వార్తా వుండదు! దౌర్దన్యంతోనే పనులు జరుగుతాయని, 'మొరటు'గా 'ప్రవర్రిస్తేస అమ్మాయిలు 1శేమిలో పడతారని . ఇలాంటి సవాలక్ష ఐడియాలను హీదో రూపేణా. .. సినిమాలు, టి.వి. సీరియల్స్‌లో చూపిస్తూ దర్శక నిర్మాతలు తమ 'కల్తో భావాలతో జనం మస్తెష్మాలను విషపూరితం చేస్తూ వుంటే, ఆ ఉధృతాన్ని ఎవరు అరికట్టగలుగుతున్నారు?” ఆ విషప్రభావం వల్ల మన సమాజంలో ఎన్ని ఆకృత్యాలు జరుగుతున్నాయో రోజూ పేపర్లలో చదువుతూనే వున్నాం..... అయినా వాటికి 'సైలెంటొగా అలవాటుపడిపోయాం! జ్యోతిషంలో కల్తీ... వారఫలాలు ప్రచురించే పేపర్లు చూడండి. ఏ 'ఫలమూ' ఒకేలా వుండదు! ఇక నిత్వావసర వస్తువులు ఉప్పు... పప్పులు. , టీ, కాఫీ పొగులు వగైరా వస్తువుల్లో కల్తీ, .. ఆఖరుకు మనుషుల్లోనూ కల్తీ. ఇవన్నీ ఎవరు పరిశోధిస్తారు? ఆ ఫలితాలు ఎప్పుడొస్తాయి? డోన్ట్‌ వర్రీ... ఆ “విషాలు' బైటపడెసరికి, మనం వాటికి పూర్తిగా అలవాటుపడివోతాం! (ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2003) 1224లలో దాని ఎక్కడికి

నిజం చెప్పడం నెరమా*

“న్వ్‌ స్రత్వేకించి హాస్యం కోసమని ఏదీ రాయను. వున్న నిజాలు రాస్తాను. అడే గొప్ప వినోదాన్ని సృష్టిస్తుంది” అన్నారు జార్జి బెర్నార్డ్‌ ఓ సందర్భంలో.

మనం మీడియా మిత్రులు కూడా పెద్దలు చెప్పిన విషయాలు, తాము చూసిన విశేషాలు యధాతధంగా రాస్తారు. అలా రాయడంవల్ల ఫలితాలు 'పాజిటివ్‌'గా వున్నాయనుకోండి. ఆ పెద్దలు ఏమీ మాట్లాడరు. దానివల్ల ఏదైనా 'నెగెటివి పరిణామం ఏర్పడిందనుకోండి. వెంటనే “నేను చెప్పిందొకటి. . కానీ మీడియా వక్రికరించింది” 'అని లబోదిబోమంటూ గోల పెట్టేస్తారు. ఈ గోలవల్ల వినోదం ఏర్పడితే ఫరవాలేదు. కానీ ఇటీవల వివాదాలే ఎక్కువగా బర్పడుతున్నాయి!

ఈ పెద్దలు ఒక విషయం మరచిపోతుంటారు. పత్రికలవారు కొన్ని మాటలు వింటున్నప్పుడు లేదా కొన్ని సంఘటనలు చూసినప్పుడు 'రిపోర్టింగ్‌'లో ఏ ఒకరో, ఇద్దరో చాలా అరుదుగా ఓ పొరపాటు చేయడానికి ఆస్కారం ఉంటుంది. కానీ ఒకే విషయాన్ని అందరూ ఒకేలా 'తప్పుగా' అర్ధం చేసుకోలేరుకదా! “బాధ కలిగించే నిజాలు చెప్పకపోయినా ఫరవాలేదు - ఇని మన పూర్వీకులు చెప్పారు కానీ వార్తా పక్రికలు అలా చేయలేవు మరి!

అందుకనే నెపోలియన్‌ లాంటివాడు - విరోధి సైన్యం కంటే, కలానికి ఎక్కువగా భయపడతానని అంగీకరించాడు. కానీ ఇటీవల కొందరు పెద్దలు, నాయకులు బహిరంగంగానే “మీడియాను దుయ్యబట్టడం ఆరంభించారు-తప్పేమీ లేకపోయినా! ఓ దీసపత్రికను ఆ మధ్య ఓ ముఖ్యమంత్రిగారు బహిరంగంగానే హెచ్చరించడం జరిగింది చేసిన పొరపాటు ఏమిటంటే, “భజని చెయ్యకుండా, నిజాలను (ప్రకటించడం!

బిబిసి కోసం కరణ్‌ధావర్‌-జయలలితను చేసిన ఇంటరూ్యూ టీవీలో చూసినవారికి-మేదమ్‌ ఆగ్రహాన్ని జీర్ణించుకోలేక అవస్టపడాల్సి వచ్చింది! కారణం ఆయన అడిగినవి ఇబ్బందికరమైన -వాస్తవాలు, సూటిప్రశ్చ్నలు, ఆమె ఎదుర్నొన్న వివాదాస్పద షరిస్టితుల లోతుపాతులు! వికె. ఈశ్వర్‌ -ాాాాాలాలాలాలాలాాలాాాలాాాలాా క 2

ఇంటర్వ్యూ చివర్లో “మిమ్మల్ని ఈ సందర్భంగా కలుసుకుని మాట్లాడినందుకు నాకు సంతోషంగా వుంది” అని కరణ్‌ధాపర్‌ మర్యాదకు అంటే, “నాకుమాత్రం సంతోషంగాలేదు” అని అన్నారామె కటువుగా.

“మీరు చాలా టఫ్‌ పర్సన్‌” అంటే, “మీలాంటి వాళ్ళవళ్లే నేనలా కావాల్సివచ్చింది!” అని అంతకుముందు మరో చురక అంటించారు. ఆ ఇంటర్వ్యూ అంతా అదే ధోరణిలో సాగింది.

నజానికి విదేశీ ఆంగ్ల పత్రికలవాళ్లు-పెద్దవాళ్ల ఇంటర్వ్యూల సందర్భంగా ముందుగా సేకరించి ఉంచుకునే సమాచారం, (ప్రశ్నల రూపంలో అడిగి సేకరించే విషయాలు, చెప్పకపోతే గుచ్చిగుచ్చి అడిగే విధానంతో పోల్చిచూస్తే-మన దేశవాళీ పత్రికల ధోరణి కాస్త 'మెతకే'నని ఒప్పుకోవాలి. (మొరార్జీ దేశాయ్‌గారి “యూరిన్‌ ధెరపీ' గురించి వెల్లడించింది విదేశీ “మీడియా” అన్న సంగతి చాలామందికి జ్ఞాపకం ఉందే ఉంటుంది) కానీ ఆ మెతకతనం కూడా జయలలిత మేడమ్‌కు నచ్చలేదు.

“మీడియావాళ్ళు మొదటినుంచీ నాపట్ల చాలా కరినంగా, అవాస్తవికంగా కక్షతో వ్యవవారిన్తూ వన్తున్నారు!” అని ఆ బిబిసి ఇంటర్వ్యూలో ఓ (బ్రహ్మాస్తాన్ని ('ప్రయోగించారు-జయలలిత.

అసలు “మీడియాకు ప్రత్యేకించి ఓ వ్యక్తిమీద “కక్ష ఎందుకు ఉంటుంది? తమిళనాడు శాసనసభలో ఆమెపట్ల కొందరు సభ్యులు అసభ్యంగా ప్రవర్తించినప్పుడు, 'మీడియా” తీవ్రంగా స్పందించిన సంగతి ఆమె అప్పుడే మరచిపోయారా?

ప్రజా నాయకులు నిరాదంబరంగా జీవిస్తూ, పేద ప్రజల అభ్యున్నతికి తమ జీవితాలను త్వాగం చేస్తుంటారు. వాళ్ళే నిజమైన నాయకులు. కోట్లకొలదీ విలువైన సంపదలను వెనకేస్తూ, విలాసవంతమైన జీవితానికి అలవాటుపడిన ఆమెవంటి నాయకులను మీడియా “ఎక్స్‌పోజ్‌” చేసిందంటే, అది పత్రికల విద్యుక్త ధర్మం. అటువంటి సంఘటనలను ప్రజల ముందుకు తీసుకువెళ్ళినప్పుడల్లా అది “కక్షతో చేసిన చర్యగా భావించడం సబబేనా? పత్రికలు నిజంగా నేరం చేసినట్లు ఆమె భావిస్తే, మరి వాటిపై పెట్టిన కేసుల్ని ఆమె ఉపసంహరించుకోవలసిన అవసరం ఉండదు కదా?

ఇది ఇలా వుంటే, మరికొందరు పెద్దలు- వివాదాలద్వారా మరోలా పత్రికల కెక్కాలని ముచ్చటపడుతూ ఉంటారు. అందుకు ఒక ఉదాహరణ. 2008 సంవత్సరానికి నందీ అవార్డులను ప్రకటిస్తూ, ఉత్తమ బాలల చిత్రం (హరివిల్లు) దర్శకుడు బి. నరసింగరావుకు అవార్డు ఇస్తూ “ఈ అవార్డు ఇస్తున్నందుకు విచారిస్తున్నాను” అని

కే2తాలాాలాాసాలాంంాళ దారి ఎక్కడికి?

న్యాయనిర్దేతల సంఘం అధ్యక్షుడు గుమ్మడి వెంకటేశ్వరరావు అనడం! గతంలో 'దాసి, 'మట్టి మనుషులు), “రంగుల కలి వంటి చిత్రాలకు జాతీయ స్థాయి అవార్డులు గెలుచుకున్న దర్శకుణ్సి, ఓ బాధ్యతాయుతమైన వ్యక్తిని ఇలా అవమానించడం భావ్యమేనా? నచ్చకపోతే అవార్డు ఇవ్వవద్దు. ఇచ్చి అలా బాధించడం ఎందుకు? పైెగా ఆయన ఓ ఇంటర్వ్యూలో బాక్సాఫీసు పరంగా ఆర్ధికంగా విజయవంతమైన చిత్రానికీ నందీ అవార్డు ఇస్తే బావుంటుందని చెప్పారు. అంటే ఆయన దృష్టిలో అవార్డులకు ఎంపికైన “మిస్సమ్మ, “ఒక్కడు, “అమ్మానాన్న ఓ తమిళ అమ్మాయి ఆర్ధికంగా విజయవంతమైన చిత్రాలు కావా? రకరకాల మసాలాలు గుప్పించి తీసే బాక్సాఫీస్‌ ఫార్ములా చిత్రాలకు అవార్డులు ఇవ్వడం ప్రారంభిస్తే, మరి కళాత్మక దృష్టితో చిత్రాలు తీయాలనుకునేవారు ఏమైపోవాలి? అసలు అవార్దులనేవి ఉత్తమ ధోరణులను ప్రోత్సహించడానికా? లేక చవకబారు చిత్రాల సంఖ్య పెంచడానికా? ఆ సంగతి మరి గుమ్మడి గారికే తెలియాలి. అయినా ఈ పెద్దలందరూ “మాట్లాడి ఆలోచించడం కంటే, ఆలోచించి మాట్లాడితే ఎవరికీ ఏ ఇబ్బందీ ఉండదు కదా! (ఆదివారం విశాలాంధ్ర = 2060) బి.కె. ఈశ్వర్‌ క127

టౌనులో ఏముంది?

అదో పల్లెటూరు. ఓ సిటీనుంచి వెళ్లి అప్పుడే రైలు దిగిన ఒక యువకుడు మండుటెండలో ఆ పల్లెటూళ్లోకి వెళ్తూ, ఒక ఇంటిముందు ఆగాడు. ఓ మధ్యవయస్మురాలు “ఎవరు బాబూ” అంటూ ఇంట్లోంచి వచ్చింది. 'ఫలానావారి ఇల్లెక్కదమ్మా అని అడిగాడు ఆ యువకుడు,

“క్రూర్పోబాబూ.... మంచి ఎండలో వచ్చావు అని ఆ ఇంటి అరుగుమీద కూర్పోమని ఆమె ఇంట్లోకి వెళ్లింది. ఇటీ బాబుకు ఏమీ అర్ధం కాలేదు. అరుగుమీద కూర్చున్నాడు. ఇంతలో ఆమె ఓ గ్లాసుడు చల్లని మజ్జిగతెచ్చి తాగమని ఇచ్చింది. ఇంట్లో వున్న ఓ కుగ్రాబ్లి పిలిచి ఆ బాబును ఫలానావాళ్ల ఇంట్లో అప్పజెప్పి రమ్మని పురమాయించింది.

చల్లని పలకరింపు... చల్లని మజ్జిగ. చల్లగా అడ్రసు సమస్య పరిష్కారం. శిటీబాబు ఆమె సౌజన్యానికి ఉక్కిరివిక్కిరిపోయాడు. పల్లెటూరి ప్రజలు కల్లాకపటం తెలియని కరుణామూర్తులన్న్న విషయం విన్నాదే కాని స్వయంగా ఆ ఆదరణను చవిచూడడం అదే తొలిసారి. మనసులోనే ఆ చల్లని తల్లికి సమస్మరించి అక్కణ్డుంచి బయబ్లేరాడు.

అదే సీటీలో అయితే తన పరిస్థితి ఎలా ఉంటుందని ఊహించు కుంటే, సమాధానం తేలిగ్గానే లభిస్తుంది. ముందుగా ఎవరికివారు హడావుడిగా వెళ్లివోతూ 'శెలియదూ అనే సమాధానం చెబుతారు విసుగ్గా. కనీసం పది, పదిహేనుమందిని అడిగితే, వాళ్లలో ఏ దయామయుదో కాస్త ఆగి సమాధానం చెప్పి, దారి చూపుతాడు. సిటీలో వాళ్లకి పక్కింట్లో ఎవరున్నారో, వాళ్లేం చేస్తుంటారో తెలియదు. దొంగతనమో, దోపిడీయో జరుగుతూవుంటే 'సాయం... సాయంి అని కేకలేసినా, మనకెలాంటి [ప్రమాదం జరుగుతుందోనని తలుపులూ, కిటికీలూ వేసేసుకుని తమ భద్రత చూసుకుంటారు. రోడ్డుమీద యాక్సిదెంటు జరిగి, బాధితులు విలవిలలాడుతూవున్నాా చూస్తూ ఎవరిదారిన వాళ్లు పోతుంటారే తప్ప వెంటనే వాళ్లను కాపాడదామనే ఆలోచనరాదు - నూటికీ, కోటికీ ఏ ఒక్క ఆపద్భాంధవుడికో తప్ప! ఇవన్నీ తెలిసినవాడు 128--ాాాాాాాాలాాలాసాసాంాోాచు దారి ఎక్కడికి?

కాబట్టే కటీబాబుకు ఆ పల్లెటూరి మహిళ చూపిన సౌజన్యం అంత ఆశ్చర్యాన్ని కలిగించింది! అన్నదాతలుండే ఆ పల్లెటూళ్లు, ప్రకృతి సౌందర్యానికి ప్రతీకలైన ఆ గ్రామసీమలు, నిష్కల్నషానికీ, నిర్మలత్వానికీ మారుపేరైన ఆకుగ్రామాల్లో నేటి పరిస్థితి ఎలా ఉంది? కరువువల్లనో, మరే ఇతర కారణాల వల్లనో - వాళ్లు జీవనోపాధికోసం టౌన్లకు తరలివెళ్లి పోతున్నారు. మునుపటి కంటే ఎక్కువ సంఖ్యలో తమ వూరి పరిస్థితులకు ఎ టౌన్లలో ఉన్నవారి ధోరణుల మధ్య తేడాలు చూసి షాకైపోతున్నారు అడుగడుగునా మోసం, దగ్గా, అవినీతి వాళ్లను పలకరిస్తూ ఉంటే, మానవీయ దృక్పధం లేని ఆ వాతావరణాన్ని చూసి, తట్టుకోలేక, జీవనోపాధికి ఏం చేయాలో తెలియక -- చేస్తున్న చాకిరీతో రాజీపడలేక తల్లడిల్లిపోతున్నారు. అందుకే ఎప్పుడో కొసరాజుగారు ఒక సినిమా పాటలో ఈ పరిస్థితుల్ని చిత్రీకరించారు. “బ్రౌను పకృకెళ్లొద్దురా డింగరీ / డాంబికాలు పోవద్దురా... టౌను పక్షకెళ్లేవు / డౌనైపోతావోరబ్బీ బంగారు సామీ...” -అని సాగే ఆ పాటలో “కూలి దొరకదు... నాలి దొరకదు.. గొంతు తడుపుకొన స్‌రు దొరకదు వంటి ఎన్నో సంవత్సరాల తర్వాత కూడా ఆ పాట సజీవంగా ఉండడానికి కారణం... ఆ పరిస్థితుల్లో ఎలాంటి మార్పూ రాకపోవడమే! పల్లెల నుంచి పట్టణాలకు తరలివచ్చిన అమాయకజనం, అక్కడ గౌరవప్రదమైన వ్యవసాయ జీవితానికి అలవాటుపడ్డ గ్రామీణులు జా సిటీల్లో జరిగే దోపిడీలను మౌనంగా, నిస్సహాయంగా అంగీకరించాల్సివస్తోంది. మహిళలైతే ఏ క్షణంలో ఎలాంటి అత్యాచారానికి గురికావలసి వస్తుందోననే భయంతోనే రకరకాల కూలిపనులు చేస్తూ బతుకులు సాగిస్తున్నారు. ఇక అపరిశుభ్రత, వాతావరణం కాలుష్యంవల్ల వచ్చే జబ్బుల చికిత్స కోసం, హాస్పిటల్స్‌కు వెళ్తే అక్కడా దోపిడీకి గురికావాలి. టౌన్లలో ఇళ్ల అద్దెలు ఎక్కువగా ఉంటాయి. కాబట్టి నివాసం కోసం ఊరికి దూరంగా ఉన్న కాలనీలలో ఇరుకు జీవితానికి అలవాటుపడాలి. అక్కణ్టుంచి పని దొరికే స్టలాలకు మైళ్లకొద్దీ దూరం నడవాలి. పల్లెటూళ్లలో ప్రశాంత జీవితానికి అలవాటుపడ్డవాళ్లకు టౌన్లలో అంతా ప్రత్యక్షనరకమే. ఇది అసంఘటిత రంగం కాబట్టి, వాళ్ల సమస్యలు ఎప్పుడూ ఒకేలా కొనసాగుతాయి. పరిష్కారానికి వాళ్లు “లెక్కల్లో కనిపించరు! లి,3. ఈశ్వర్‌ 29

పల్లెబాటలు, నగరబాటల్లో ఈ పీడిత జనాల కష్టాలు అధికారులకు ఎందుకు కనిపీించవో, వాళ్ల సమస్యలకు పరిష్కారమార్థాలు ఎందుకు దొరకవో, ప్రభుత్వ యంత్రాంగాలు ఎందుకు పనిచేయవో ఎవరికీ అద్ధం కాదు. ఇష్టంలేని నగర జీవితాన్ని వద్దనుకుని, తిరిగి తమ ఊరికే పోదామని తపించే కష్టజీవులు ఎందరో... కానీ అక్కడకు వెళ్తే, పరిస్థితులు ఏమైనా మెరుగయ్యాయా అంటే అలాంటి దాఖలాలూ కనిపించవు. ఇటు టౌన్లలో ఉండలేక, అటు పల్లెలకూ తిరిగి వెళ్లలేక త్రిశంకు స్వర్గంలో అష్టకప్పాలూపడే బడుగుజీవులకు విముక్తి ఎప్పుడు లభిస్తుందో? (ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2005) 180ాాాలాాలాాలాలాలాలాయాలాలాాలాసాలాంంాాాళ దారి ఎక్కడికి?

పోరాటమా? పలాయనమా* తర్వ్ప్పృప్రోయింది... అంతా అయిపోయింది..... ఇక ఈ దేశాన్ని బాగుచేయడం ఎవరివల్లా నాధ్యం కాదు!

“స్వాతంత్ర్యం, స్వాతంత్ర్యం... అన్నారు. మన దేశానికి స్వతంత్రం వచ్చి యాభై ఐదేళ్ళు దాటినా ఏం జరిగింది? డబ్బున్నవాడు మరింత డబ్బున్న వాడవుతున్నాడు. పేదవాడు మరింత నిరుపేద అవుతున్నాడు. పరాయి వాడి పాలనలో ఉంటే, ఇప్పుడున్నంత నికృష్ణ పరిస్థితి వుండేది కాదు”

“ఏం ప్రజాస్వామ్యం అండీ ఇది. ఎక్కడా నీతి, న్యాయం కనిపించడం లేదు. మిలిటరీ డిక్టేటర్‌షిప్‌ రావాలి. అప్పుడే జనంలో క్రమశిక్షణ వస్తుంది. చట్టం, నీతి, న్యాయాలమీద భయభక్తులు వర్పడతాయి!”

అవకాశం వచ్చినప్పుడల్లా చాలామంది సీనియర్‌ పౌరులు ఈ ధోరణిలో మాట్లాడటం ఇటీవల ఎక్కువవుతోంది. అయోధ్య రామయ్య గారనే గాంధేయవాదిని కలుసుకున్నప్పుడు-ఆయనా ఈ తరహాలోనే మాట్లాడారు.

“ఒక రాజకీయ నాయకురాలు-డ్యూటీ మీదున్న ఓ పోలీసు మీద చేయిచేసుకున్నదని కేసు పెడితే, అది విచారణకు రావడానికి పన్నెండు సంవత్సరాలు పట్టిందా? ఆరేళ్ళ పాప మీద ఒకడు అత్యాచారం చేసి, హతమారిస్తే, ఒక జడ్జి వాళ్డి వదిలేస్తాడా? అప్పీలుకు వెళితే మరో జడ్జి వాడికి మరణశిక్ష విధిస్తాడా? ఇదేం చట్టమండీ? ఇలాంటివి చూస్తున్నప్పుడు-తప్పులు చేస్తున్న వాడికి చట్టంమీద భయమెలా వుంటుంది?” అంటూ ఆయన మండిపడ్డారు.

ఆయన వాక్‌ ప్రవాహం అక్కడితో ఆగలేదు. “షూట్‌ చేసిన వాడు నేను షూట్‌ చేశానన్నాడు. బులెట్‌ గాయాలైనవాళ్ళు ఆయనే షూట్‌ చేశాడని స్టేట్‌మెంట్స్‌ ఇచ్చారు. పత్రికలన్నీ వివరంగా రాశాయి. ఆ తర్వాత అలా జరగలేదని వాళ్ళు చెప్పినంత మాత్రాన, ఆధారాలు లేవని కేసుకొట్టేస్తారా? మరి పోలీసుల దర్యాప్తు, ఆ స్టేట్‌మెంట్లు... అన్నీ తూతూ మంత్రాలేనా..” అన్నారు ఆవేశంగా. బి.కె. ఈశ్వర్‌! 31

“అయ్యా... మీరలా ఆవేశపడితే ఎలా? మన న్యాయ వ్వవస్టగురించి తెలియనిదేముంది? చట్టం తన పని తాను చేసుకుంటూ పోతుందని మన నాయకులు అంటూనే వుంటారు కదా .... మీరు కాస్త ఓపిక పడితే, నిజా నిజాలు తెలుస్తాయేమో” అని అంటే, ఆయన అనుమానంగా నా వంక చూశారు.

“మన చట్టం ఎలా చూస్తుందంటే, ఒక నేరస్తుడు బైటపడినా ఫర్వాలేదు కానీ ఓ నిర్జోషికి అన్యాయం జరగకూడదు మరి.. ” అని ఇంకా ఏదో చెప్పబోతుంటే, మళ్ళీ ఆయన అడ్డుకున్నాడు. “జస్టిస్‌ డిలేడ్‌ ఈజ్‌ జస్టిస్‌ డీనైడ్‌” అంటారు కదా.. మరి దానికేం చెబుతారు? ఇలా సంవత్సరాల తరబడీ కేసులు కోర్చుల్లో మగ్గుతూ వుంటే, సామాన్యుడికి న్యాయవ్యవస్థ మీద నమ్మకం ఎలా ఏర్పడుతుంది?” అని మళ్ళీ మొదటికి వచ్చారు.

ఆ తర్వాత పోలీసు ఉద్యోగాలకు ఇంజనీరింగ్‌ చదివిన వాళ్ళు దరఖాస్తు చెసుకోవడం... వైన్‌షాపుల సంఖ్య పెంచడానికి రాష్ట్ర ప్రభుత్వం అంగీకరించడం... ఇలా ఒక దాని తర్వాత మరొకటిగా జాబితా చెబుతూనే వచ్చారు అయోధ్య రామయ్యగారు.

ఈ విధంగా పలు రకాలుగా నేటి సామాజిక వ్యవస్థ మీద జనంలో అసంతృప్తి, అసహనం పెరుగుతూ వస్తున్నాయి.

నిజమే... “వ్యవస్థలోని తీరు తెన్నులు సరిగ్గా లేవని పాలకపక్షంలోని ప్రముఖులే బహిరంగంగా విమర్శిస్తున్నారు. మంత్రులేమో అధికారులమీద నిందలేస్తున్నారు. అధికారులు తమకు స్వేచ్చ వుండడంలేదని, రాజకీయ నాయకులను విమర్శిస్తున్నారు. ఇలా ఒకరిమీద ఒకరు నిందలు చేసుకోవడం, కత్తులు దూయడంతోనే కాలం గడిచిపోతోంది. సామాన్య జనజీవితం దుర్భరమైపోతూ వుంది. కింకర్తవ్యం?

పరిస్థితులు ఇలా అయిపోతున్నందుకు అందర్నీ దుమ్మెత్తి పోస్తే, ఫలితం ఏమన్నా వుంటుందా?

లేదా ఆచరణలో సాధ్యం కానివేవో జరగాలని, జరుగుతాయనీ ఆశించడం సమంజసమౌతుందా?

లేదా 'జగమేమాయ'అనుకుంటూ, అన్ని బాధలూ "పై వాడిదయ అనీ, “పూర్వజన్మ కర్మఫలం” అనీ ఒకరకమైన 'మత్తును ఆశ్రయించడం పరిష్కారమౌతుందా?

కాదు .. ఈ పద్ధతులేవీ పరిస్థితుల్ని చక్కదిద్దలేవని ఎప్పుడో రుజువైపోయింది. శ్రీశ్రీ చెప్పినట్లు *ఏ దేశ చరిత్ర చూసినా ఏమున్నది గర్వకారణం... నరజాతి సమస్తం త2ంాాాలాలాాాాాాాాలాాలాలాలాలాలాోోోోోంాకళ దాది ఎక్కడికి?

పరపీడన పరాయణత్వం" మన వర్ణ శత్రువు బలమైనవాడు. 'మైట్‌ ఈజ్‌ రైట్‌ అంటున్నాడు. కాబట్టి బలహీన వర్గాల ఐక్యత ఒక్కటే (ప్రజా పోరాటానికి బలాన్ని చేకూర్చి, శత్రువును, శక్తివంతంగా ఎదుర్కోవడానికి దోహదం చేస్తుంది మరి “వర్ష పోరాటం” అని ఎలుగెత్తి పిలుపు నిచ్చే ప్రజానాయకులు ఆ దిశగా ముందడుగు వేయరెందుకు? చీకటీని తిడుతూ కూర్చోవడం కంటే, చిన్న దీపాన్ని వెలిగించడం మంచిది కదా!

(ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2005) వి.క. ఈశ్వర్‌! 33

ఏది వ్యక్తిగతం?

క్క శస్త్ర చికిత్సలో ఉపయోగిస్తే, తద్వారా ప్రాణాలు కాపాడటానికి అవకాశం ఉంటుంది. అదే హంతకుడి చేతిలో పడితే ప్రాణాలు తీయడానికీ అవకాశం ఉంది. సాధనం ఒకటే అయినా, ఉపయోగించేవాణ్ణి బట్టి ప్రయోజనాలు మారిపోతూ ఉంటాయి!

ఇప్పుడు సెల్‌ఫోన్‌లను ఉపయోగించి కూడా ఫోటోలు తీసే అవకాశం రావడంతో 'పైవస్‌కి ఆస్కారం లేకుండా పోతోందనే ఫిర్యాదులు ఎక్కువైపోతున్నాయి. అలాగే అతి చిన్న వీడియో కెమేరాలు రహస్యంగా ఉపయోగిస్తూ, అక్రమాలు చేస్తున్న వారి గుట్టురట్టు చేయడం, టెలివిజన్‌ ఛానెల్స్‌ ఎన్నో అకృత్యాలను వెలుగులోకి తీసుకురావడం మనం చూస్తున్నాం,

'పరిశోధన' పేరుతో ఇలా ప్రతి విషయాన్నీ గోరంతలు కొండంతలు చేయడం జరుగుతోందని, అందుకు ఉదాహరణగా హిందీ చిత్రాల ప్రతినాయక పాత్రధారి శక్తికపూర్‌ ఉదంతాన్ని కొందరు పెద్దలు పేర్కొని, ఈ ధోరణిని విమర్శిస్తున్నారు. కేవలం హిందీ చిత్రాల అభిమానులకే తెలిసిన శక్తికపూర్‌ ఈ సంఘటన తర్వాత జాతీయ స్థాయిలో “గుర్తింపు” పొందాడు!

ఇంతకీ ఆ కధేమిటి? హిందీ సినిమాలలో నటించే అవకాశం ఇప్పించమని ఓ యువతి శక్తికపూర్‌ వెంటపడింది. రమ్మంటే హోటల్‌ గదికి వెళ్లింది. అక్కడ శక్తికపూర్‌ తన మనసులోని 'కోరికిను వెల్లడించాడు. 'ఇది అన్వాయం” అని ఆమె అంటే “చిత్రసీమలో ఇది సర్వసాధారణం. ఫలానావారు ఇలా, ఫలానా వారు అలా అంటూ తనకు తెలిసిన వారందరి గురించీ చెడ్డగా చెప్పి 'ఇష్టంలేకపోతే బలవంతమేమిా లేదు" అని తన దారి తాను చూసుకున్నాడు. అదంతా ఓ టెలివిజన్‌ ఛానెల్‌లో ప్రసారమైన తర్వాతే, శక్తికపూర్‌కి అర్ధమైంది-తన కోసం వచ్చిన యువతి -వేషాల కోసం రాలేదని, అమె ఆ ఛానెల్‌కు సంబంధించిన వ్యక్తి అనీ! ఈ 'షో” చూసిన చిత్ర ప్రముఖులు - అతనిని చిత్ర పరిశ్రమ నుంచి బహిష్మరించాలనుకోవడం, తర్వాత శక్తికపూర్‌ వాళ్లందరికీ క్షమాపణలు చెప్పడం, నేను అమాయకుణణని వాదించడం... అదంతా వేరే కథ! వేతడేలాాాాలాలాలాలాలాలాలాలాసాలాలాాళకు దారి ఎక్కడికి

ఇది శక్తికపూర్‌ '(ఫైవసీకి సంబంధించిన వ్యవహారమనీ, ఇటువంటి వ్యవహారాలు రచ్చకీద్చటం “చౌకబారు' కార్యక్రమమనీ కొందరు పెద్దల వాదన.

ఇక్కడ ఆలోచించాల్సింది శక్తికపూర్‌ అమాయకుడా? చెడ్డ్దవాడా? అని కాదు, చిత్ర పరిశ్రమలో నిలదొక్కుకోవాలంటే యువతులు ఎలాంటి పరిస్థితులు ఎదుర్కోవలసి ఉంటుందనే అంశం మరోసారి వెల్లడైంది! మరో వాదన ఏమిటంటే, డబ్బు కోసం చెడిపోవడానికి సిద్ధమైన యువతులు ఉన్నప్పుడు - వాళ్లే తమ అంగీకారాన్ని తెలుపుతున్నప్పుడు - ఆ వాతావరణం అలాగే ఉంటుంది. అందువల్ల వాళ్లను “ఎక్స్‌ష్లాయిటొ చేయాలనుకునే వ్యక్తులను తప్పుబట్టడం ఏం భావ్వం? అంటారు. పైగా ఆ “ఎక్స్‌ష్లాయిటేషన్‌” వ్యక్తిగతమంటారు!

చాలా కాలం క్రితం తమిళనాడులో “ద్రావిడ కళగం” (డి.కె. ) పార్టీ సంస్థాపకుడు పెరియార్‌ అనే అరవై ఐదేళ్ళు దాటిన ప్రముఖుణ్జి - ఇరవై ఐదేళ్ల యువతి (ప్రేమించానంటూ వెంటబడింది. ఆమెను పెళ్ళి చేసుకోడానికి సిద్దపడ్డారాయన! అప్పుడు సి.ఎన్‌. అణాదురై, ఎం.కరుణానిధి, ఎంజిఆర్‌, శివాజీగణేశన్‌ వంటి ప్రముఖులందరూ ఆయన శిష్యులే. వాళ్లందరూ ఆయనను “ఈ పెళ్ళి చేసుకోవద్దు. ఇది మో వంటి వారికి తగదు. పైగా ఆ యువతి జీవితం అన్యాయమైపోతుంది' అని పరిపరివిధాలా నచ్చచెప్పి చూశారు. ఆయన ససేమిరా వీలుకాదన్నారు. 'ఇది నా వ్యక్తిగత విషయం. పార్టికి దీనికీ సంబంధం లేదు” అని వాదించారు. దాంతో ఆయన నిర్ణయాన్ని హర్షించని వాళ్లందరూ బైటకొచ్చి మరో పార్టీ పెట్టారు - అణ్జాదురై నాయకత్వంలో! అదే నేటి ద్రావిడ మున్నేట్ర కళగం (డి.ఎం కె) పెరియార్‌ దృష్టిలో వ్యక్తిగతమైనది - ఆ తర్వాత తమిళనాడు రాజకీయ చరిత్రనే ఓ మలుపు తిప్పే దశకు నాంది పలికింది!

అందువల్ల సామాజిక జీవితానికి సంబంధించిన ప్రతి అంశమూ ముఖ్యమైనదే. భార్య పట్ల తనకు చనువు ఉంది కదా అని ఆమెపై హింసకు పూనుకుంటే, అది వ్యక్తిగతం ఎలా అవుతుంది? ఫిర్యాదు ఇవ్వాలే కాని, చట్టరీత్యా అది నేరం అవుతుంది! విదేశాల్లో ఉద్యోగాలు ఇప్పిస్తామని భారీ ఎత్తున ప్రకటనలు ఇవ్వగా, అవి నిజాయితీగల సంస్థలని నమ్మినవారు ఎంతో దబ్బు పెట్టి, తర్వాత మోసపోతే, ఆ అమాయకత్వాన్ని “తెలివితక్కువతనం'గా జమకట్ట 'మోరు మోసపోతే, మేం ఏం చేయగలం అని (ప్రభుత్వం అనడం న్వ్య్వాయమౌతుందా!

అవినీతి, అక్రమాలు, లంచగొండితనం, దోపిడీ అనేవి అన్ని రంగాలలోనూ విలయతాండవం చేస్తున్నాయి. తెలిసిన పాతతరం వాళ్లు జాగ్రత్త పడుతూ ఉంటే, బి.కె. ఈశ్వర్‌ లాలా 35

తెలియని కొత్తతరాలు రకరకాల ఆకర్షణలకు లోనవుతూ దీపం పురుగుల్లా మాడి మసైపోతున్నారు! అందువల్ల హెచ్చరికగా ఎవరు ఎలాంటి నిజాలు బైట పెట్టినా ఆ మను గుర్తించి పెద్దలు హర్షించాలి. “వజ్రాన్ని వజంతోనే కోయాలి” అన్నట్లు, అ(క్రమాన్ని అక్రమమార్గంలోనైనా వెలుగులోకి తెస్తే అందుకు హర్షించాలి. ప్రజలకు అన్యాయం జరిగే సందర్భాలలో “వ్యక్తిగతం” అనే ముసుగు, కృత్రిమ మర్వాదలూ వాటించవలసిన అవసరం లేదు. (ఆదివారం. విశాలాంధ్ర - 2005) 136లో ఈ దారి ఎక్కడికి!

ఆకాశానికి నిచ్చెన

ఏదో రకంగా ఒక ప్రత్యేకత చూపించుకోవాలి. ఎలాగోలా వార్తల్లో చోటుచేసుకోవాలనే వేలం వె[రి జనంలో ఎక్కువ అవుతోందనడానికి మనకెన్నో ఉదాహరణలు తరచుగా కనిపిస్తున్నాయి.

పొడుగాటి మీసం పెంచడం, బోలెడంత స్థలంలో ముగ్గు వేయడం, చాలాసేపు ముద్దుపెట్టుకోవడం.... ఇలాంటి వాటికి రికార్డులు, ఆ రికార్డుల్లో చోటుచేసుకోవడానికి ఫోటీపడడం వంటివి ఎక్కువైపోతున్నాయి. వీటివల్ల జరిగే సాంఘిక ప్రయోజనం ఏమిటి? అంటే ఏమీ ఉండదు. కానీ ఈ వేలం వెర్రిని ప్రోత్సహించేవారికి వ్యాపారపరంగా లాభాలు ఉండకపోవు. రాజీవ్‌ బాగ్రీ అనే సికింద్రాబాద్‌ పెద్దమనిషి చంద్రమండలంలో ఐదెకరాల వ్లాటు 140డాలర్లకు కొని వార్తలకెక్కాడు! ఇదిచూసి మరొకాయన 50 డాలర్లకు రెండెకరాలు, ఇంకొకాయన 70 డాలర్లకు మూడెకరాల ప్లూట్లు కొనుక్కున్నారు అదే చంద్రమండలంలో! 'కుజగ్రహంలోను, బుధ, శుక్ర, గ్రహాల్లో కూడా విరివిగా ప్లాట్లున్నాయి. కావాలంటే చవగ్గా అమ్ముతాం... కొనుక్కోండి” అని వెబ్‌సైట్స్‌లో ప్రకటనల్ని చూసి, జనం కొనడం ఆరంభించి, ఆ తర్వాత సగర్వంగా తమ కొనుగోలును ప్రకటించుకుంటున్నారు. ఇది మన దేశంలోనే కాదు... విదేశాల్లో కూడా జరుగుతోంది. (మూర్చులు విదేశాల్లో ఉండరని గ్యారంటీ ఏముందీ?) కెనడాలో అయితే ఒక ప్రబుద్దుడు

• మరొకరికి చంద్రమండలంలో అమ్మిన స్టలాన్న తనకూ అమ్మి మోసం చేశాడని ఒక శ్రీమంతురాలు అతడిమీద కేసు పెట్టింది. ఆ కేసు ఇప్పుడు నత్తనడక నడుస్తోంది!

అత్తసామ్ము అల్లుడు దానం చేసినట్లుగా - అసలా స్థలం ఏమిటి? దానికి హక్కుదార్లు ఎవరు? ఆ స్థలాన్ని చేరుకోవడం ఎలా? గుర్తించడం ఎలా? ఉంటేగింటే దాన్ని ఏం చేసుకోవాలి? వంటి ప్రశ్నలకు సమాధానాలు అలోచించే తీరిక ఎవరికీ లేదు! “ఆకాశానికి నిచ్చెన వేయడం” అంటే ఇదే అయి వుంటుంది. “ఇంతకంటే చవకలో మళ్లీ చంద్రమండలంలో చోటుదొరికే అవకాశం లేదు అందుకే కొనేశాను” అన్నాడు - ఆ రాజీవ్‌ అనే పెద్ద మనిషి సగర్వంగా. “మీ స్థలం చూసుకోడానికి అవకాశం ఉంటే వెళ్తారా?” అంటే “తప్పకుండా వెళ్తాను, రాకెట్లు ఎలాగూ వెళ్తాయి కదా” అన్నాడు! “ఇది వెర్రిబాగుల వ్యవహారంలా మీకు అనిపించడం లేదా? “అంటే, 'నవ్విన నాపచేసే పండుతుంది అంటాడతను. బి.క. ఈశ్వర్‌ 113?

సాధారణంగా రాత్రుళ్లు నిద్రలో కలలు కంటారు. కానీ ఇప్పుడు పగటి కలలు కనేవారు ఎక్కువైపోయారు. ఏవేవో ఊహించుకోవడం, ఆ ఊహల్లో జీవించడం సర్వసాధారణమైపోయింది. సినిమాతారలను తమ జీవిత భాగస్వాములుగా ఊహించుకునే వాళ్లసంఖ్య కూడా ప్రపంచంలో ఎక్కువవుతోంది ఆశలు తీరనివారు, నేలవిడిచి సాముచేసి వడి దెబ్బలు తిన్నవారు, మానసికంగా బలహీనులైన వారు ఆత్మహత్యలకు సిద్ధపడుతున్నారు ఆ సంఖ్య కూడా రోజురోజుకీ పెరుగుతోంది. గోరంతల్ని కొండంతలు చేయడంలో “మీడియా విబ్బంభిస్తూ జరుగుతున్న హానికి తనవంతు '*నాయం'” చేస్తూనెవుంది! "నేరం జరిగిందని చెప్తే చాలుకదా,.. ఎలాంటి తెలివితేటలతో నేరస్థులు అలాంటి దారుణాలు చేశారో వివరంగా చూపిస్తూ, కొత్త నేరస్తులకు 'క్లూలు అందించడం భావ్యమేనా? 'అని విమర్శకులు విజువల్‌ మీడియా”పై దండయాత్ర ప్రారంభించినా వాళ్లు లెక్క్షచేయదం లేదు. “సెన్సేషనలిజంితో నాలుగు డబ్బులు చూసుకోవాలనె యావ 'మీడియా'లో ఎక్కువకావడం ధనస్వామ్యవ్యవస్థలో సర్వసాధారణం జనం అందుకు బలిపశువులైవోవడం సహజం! పగటికలలు కనేవారిపై ఓ పాత కధ ఒకటి ఇక్కడ ప్రస్తావించడం అప్రస్తుతం కాదు. కష్టపడి పని చేయకుండా అలా కలలు కనే ఓ గృహస్థు తన భార్యతో త్వరలో తనాక ఆవుకొనబోతున్నట్లుగా చెప్పాడు వెంటనే ఆమె నాలుగుకుండలు కొనుక్కొచ్చింది. “ఎందుకవి' అని అడిగితే, మీరు ఆవు కొన్నాక పాలు, పెరుగు, మజ్జిగ నిలవ చేయడానికని కొన్నాను అంది మరి ఆ నాలుగో కుండ ఎందుకని అడిగాడు భర్త 'మా చెల్లెలికి పాలుపట్టుకెల్లిఇవ్వడానికి పనికొస్తుంది కదా అని అందామె. “నేను కష్టపడి ఆవును కొంటే, ఆ పాలు మీ చెల్లెలికి ఇస్తావా?' అని ఆ కుండ కాస్తా పగులగొట్టాడు భర్త కోపంతో. అలా ఇద్దరి మధ్యా గొడవ ప్రారంభమైంది. కుండలన్నీ ఒకటొకటిగా పగులుతున్నాయి. ఆ అల్లరి భరించలేక పక్కింటాయన వచ్చి, విషయం ఏమిటని అడిగితే, గృహస్తు జరిగినదంతా చెప్పాడు. “అరే .. నీకు ఆవే లేదుకదా.... మరి పాలగురించి ఈ దెబ్బలాట ఏమిటి?” అని అతనంటే, ఈ మూర్ధపు దంపతులు వినిపించుకుంటే కదా... అప్పుడు ఆ పక్కింటాయన ఓ దుద్దుకర్ర తీసుకొచ్చి, గృహస్తును బాదడం ప్రారంభించాడు “ఎందుకు కొడుతున్నావ్‌ అంటే, “నువ్వు కొనబోయే ఆవు నేను వేయబోయే తోటలోని కూరగాయలు తినేసింది” అని వెళ్లిపోయాడు! అలా జరుగుతున్న జరగబోయే హానికి ఇప్పటినుంచే ఎవరైనా దందడ(ప్రయోగం చేస్తే, పరిస్థితులు కొంతవరకైనా చక్కఐడతాయేమో... అయినా పిల్లి మెడలో గంట కట్టదెవరు? (ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2005) 135----టటాటాలాలాాలాాలాళు దారి ఎక్కడికి

మరో మార్గం లేదా?

ఓకప్పుడు - పల్లెటూళ్ళలో బస్సులు రాకముందు, జట్కా బళ్లమిద ప్రయాణం చేసేవారు. బస్సులు వచ్చాక, జట్కా బళ్ల వారికి జీవనోపాధి పోయింది మరో పని వెతుక్కోవలసివచ్చింది. అంతమాత్రం చేత బస్సులు రాకూడదని వాదించలేం కదా!

అలాగే కంప్యూటర్లు వచ్చాక, ఉద్యోగుల సంఖ్య తగ్గించుకునే పరిస్థితి ఏర్చడింది. అందువల్ల ఇన్‌ఫర్మేషన్‌ టెక్నాలజీ వల్ల ఏర్పడిన సదుపాయాలను కొట్టిపారెయ్యలేం! సాంకేతికపరంగా ఏ అభివృద్ది వర్పడుతున్నాా వాటి పరిణామాలు ఒక ప్రక్క ఏదోరకంగా ఇబ్బంది పెడుతూనే ఉంటాయి, అయితే ఆ అభివృద్ధి “జోరులో “బాధితుల్ని పట్టించుకోకపోవడంతోనే సమస్యలు ఉత్పన్నం అవుతుంటాయి. ఇది యంత్రాలకే కాదు... మనుషులకూ వర్తిస్తుంది!

మహారాష్ట్రలో - ఒక్క ముంబైనగరంలో తప్ప తక్కిన అన్ని చోట్లా బార్లు మూసేయాలని ఆ రాష్ట్ర ప్రభుత్వం నిర్ణయం తీసుకుంది. దాంతో 15,000 మంది నుంచి 20,000 వరకూ వున్న బార్‌ ద్యాన్సర్లకు పనులు పోతాయట. 'మమంతా పనుల కోసం ముంబై నగరం మీద దాడి చేయవలసివస్తుంది' అన్నారు బార్‌ గరల్స్‌ యూనియన్‌ గౌరవ అధ్యక్షురాలు వర్నాకలే. చాలామంది అమ్మాయిలు జీవనోపాధికి ఇతరత్రా మంచి మార్గాలు కనిపించకపోతే, వ్యభిచార వృత్తిలోకి దిగే ప్రమాదం ఉందట!

“బార్‌ గరల్‌ పాట పాడటం, డాన్స్‌ చేయడం ఎలా ఉంటుంది? వాళ్ళ జీవితాలు ఎంత దయనీయంగా ఉంటాయి? అనే అంశం నేపధ్యంగా వచ్చిన ాందినీబార్‌ హిందీ చిత్రం చూసిన వారికి, ఆ వాస్తవాలు మనసును కలవరపరుసాయి. తాగడానికి బార్‌కు వచ్చిన వారిని కిళ్ళెక్కించే పాటలతో వినోదపరచడం, అవసరమైతే రెచ్చగొట్టేలా విన్యాసాలను ప్రదర్శించడం .. అంతా సగటు తెలుగు సినిమాల్లోని హీరోయిన్‌ చేష్టల్లాంటివే అక్కడ దర్శనమిస్తుంటాయి. మన రాష్ట్రంలో కూడా ఇది తెలియని అంశమేమో కాదు!

బార్లను రద్దుచేయడమనేది మంచి నిర్ణయమే. కానీ ఇలాంటి నిర్ణయాలు తీసుకునే ముందు - సంబంధిత అధికారులు తదితర పరిణామాల గురించి ఎందుకు ఆలోచించరు? ప్రత్యామ్నాయ ఏర్పాట్లు చేసిన తర్వాతే, ఇటువంటివి ఆచరణలో పెట్టాలని వాళ్లకు ఎందుకు అనిపించదు? ఎంతో విద్యావంతులైన వారు, ఐ ఎ.ఎస్‌. అధికారులు ప్రభుత్వ శాఖల్లో పనిచేస్తుంటారు. వాళ్లకు ఇటువంటి సమస్యల గురించి ఆలోచించే బి.కె. ఈశ్వరా 39

“సామాన్య పరిజ్ఞానం? కూడా ఉండదా? ఒకవేళ ఉన్నా “బాధితుల” గురించి మనమెందుకు పట్టించుకోవాలనే నిర్లక్ష్యమా?

తమిళనాడులో - జైలుశిక్ష అనుభవించిన నేరస్తులు, విడుదల కాగానే వారికి తగిన ఉపాధి కల్పించే విషయం పరిశీలించడానికి ఒక ప్రత్యేక శాఖ ఉంది. నెరస్తుడిగా ముద్రపడిన వ్యక్తికి, జీవనోపాధికి తగిన మంచి మార్దం కనిపించకపోతే, మళ్లీ నేరాలు చేసే అవకాశం ఉంది. అందువల్ల ఆ పరిస్టితి ఏర్పడకుండా, ప్రభుత్వం అటువంటి శాఖను ఏర్పాటు చేసింది. వాళ్ల జీవితాల్లో మంచి మార్పులు తీసుకురావడానికి ప్రయత్నాలు చేస్తోంది.

ఏ స్రీ అయినా తన కనీసావసరాలు తీరడానికి, జీవనోపాధికి సవ్యమైన మార్తాలుంటె, ఆత్మాభిమాన్ని వదులుకుని నిస్సిగ్సగా, బార్‌ గర్ల జీవితాన్ని కొనసాగించాలని అనుకోదు. కానీ దానికీ అవరోధం ఏర్పడిందని, అంతమంది స్త్రీలు మరో “విపరీత మార్గాన్ని కూడా ఎన్నుకోవడానికి సిద్ధపడితే, అది సభ్యసమాజానికి తలవంపులు కాదా?

ప్రభుత్వాలు, ప్రీ సంక్షేమం కోసం పోరాడుతున్న సంస్థలు, యాక్టివిస్టులూ, హక్కులకోసం, ఇతర సమస్యల పరివ్మారం కోసం నిరసనలు, పోరాటాలు కొనసాగించవచ్చు. కానీ మరో పక్కనిస్సహాయులు వక్రమార్థాలు పట్టకుండా ఉండడానికి తగిన ప్రత్యామ్నాయ మార్గాల విషయం౪కూడా ఆలోచించాలి. ఒకవేళ అటువంటి ఉపాధి సౌకర్యాలు ఉంటే, వాటికి విశేష ప్రచారం కల్పించాలి. బాధితుల్ని 'ఎడ్యుకేటొ చేయాలి.

నిస్సహాయ మహిళల ఉపాధికోసం చిన్న ఎత్తున ఆరంభమైన 'లిజ్ఞత్‌, అప్పడాల సంస్థ, నేడు మహావటవృక్షమై - లక్షలాది ప్రీలను ఆదుకుంటోంది. అలాగే 'డ్వాక్రొ' పధకం ఉద్యమస్థాయిలో నడుస్తూ ఎంతోమంది స్త్రీల ఉపాధికి దోహదం చేస్తోంది. ఇటువంటి పధకాలు స్ర్తీల సారధ్యంలో అధిక సంఖ్యలో ఏర్పాటైతే, పరిస్థితులు ఎలాంటివైనా తమ కాళ్ళపై తాము నిల బడగలమనే ఆత్మవిశ్వాసం-నిస్సహాయ మహిళలకు ఏర్పడుతుంది. దేనికీ తలవంచని థైర్యం అలవడుతుంది

ధనన్వామ్య వ్యవస్థలో ప్రీని ఆటబొమ్మగా చూపే విషసంస్కృతికి వ్యతిరేకంగా ఒక పక్క పోరాదుతూనే, దారి తప్పిన మహిళల గురించి కూడా అందరూ ఆలోచించి, వారిని సరైన దారిలోకి మళ్లించడానికి కృషి చేయాలి, అప్పుడే, బార్‌గర్ల్‌ జీవితంలోంచి వ్యభిచార వృత్తిలోకి దిగాలని ఆలోచించే ప్రీ కూడా తన ఆత్మాభిమానం గురించి ఆలోచించి, మర్యాదగా బ్రతకడానికి ముందుకు వస్తుంది.

(ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2005) డట ఈ దారీ ఎక్కడికి?

ఇఒ

టన్‌.టి ఆర్‌. రాజకీయరంగ ప్రవేశం చేస్తున్నపుడు ఒక మాట అన్నారు. “పాలిటిక్స్‌ ఈజ్‌ ది లాస్ట్‌ రిసార్ట్‌ ఆఫ్‌ స్కౌండ్రల్స్‌” అని బెర్నార్‌షా అన్న మాట సరికాదని నిరూపించదలచుకున్నాను. నిజాయితీగా వ్యవహరిస్తూ, రాజకీయ రంగంలో వున్న కాలుష్యాన్ని నిర్మూలించి, ప్రజా సంక్షేమం కోసం కృషిచేయడమే నా ధ్యేయం. నిజాయితీపరులు కూడా రాజకీయ రంగంలో రాణించగలరని రుజువు చేస్తాను.” ఈ మాటల్ని ఆ పార్టీలో ఎంతమంది జ్ఞాపకం పెట్టుకున్నారో, ఎంత మంది మరచిపోయారో తెలియదు!

కానీ ఆ మధ్య ఓ రేడియో ప్రోగ్రాంకి ఆ బెర్బార్ట్‌మా కొటేషన్‌ వూరికే ఒక చోట ఉదహరిస్తే, సంబంధితులైనవారు-'ఎందుకండీ ఆ మాట... వివాదాస్పదం అవుతుందేమో" అని తొలగించారు రేడియో వారిచ్చే వాక్‌స్వాతంత్ర్యం ఆ మేరకు ఉంటుంది! బహుశా ఇవన్నీ అర్ధం చేసుకునే కాబోలు చీఫ్‌ ఎలక్షన్‌ కమిషనర్‌ జె ఎమ్‌. లింగ్లో గారు బీవిసి వారికిచ్చిన్న ఇంటర్వ్యూలో మన రాజకీయ వ్యవస్థను, రాజకీయవాదులను దుమ్ము దులిపేశారు.

'మన వ్యవస్థను కేన్సర్‌లా కబళించేవారే రాజకీయవాదులు, “ప్రజాస్వామ్యానికి కట్టుబడే రాజకీయవాది ఒక్కడు కూడా ఇండియాలో లేడు.” “రాజకీయవాదులు మోసగాళ్ళు ఎప్పుడూ మోసం చేయడమే వాళ్ల పని' ఈ పద్ధతిలో ఆయన ఎన్నో విసుర్లు విసరడమే కాకుండా, ఆ తర్వాత ఎవరో “మీరేనా ఇలాంటి మాటలన్నది' అని ఆశ్చర్యాన్ని ప్రకటిస్తే “అవును బుద్దిపూర్వకంగానే నేనలా మాట్లాడాను. అందులో తప్పేమీ లేదు” అని మళ్ళీ నొక్కి వక్కాణించారు. ప్రజాస్వామ్యానికి (ప్రసిద్ధి చెందిన దేశాల్లో ఒకటిగా కితాబును అందుకున్న భారతదేశపు అత్యంత బాధ్యతాయుతమైన వ్యక్తి, చీఫ్‌ ఎలక్షన్‌ కమిషనరు-మన రాజకీయవాదులపట్ల వర్పరచుకున్న అభిప్రాయం అలా వుంది!

మరి ఈ మాటలు ఆయన ఇంతకు ముందెప్పుడూ అనలేదే! పదవి ముగిసేకాలం దగ్గరపడుతోంది. కాబట్టి ఇప్పుడు ఏమన్నా ఫరవాలేదనే ధైర్యంతో అలా అంటున్నారా? లేక మనవాళ్ళు ఇలాంటి మాటల్ని జీర్ణం చేసుకోలేరు కాబట్టి, బిబిసి అయితే ఓపెన్‌గా అన్నీ మాట్లాడవచ్చుననే మొండి ధైర్యంతో అలా మాట్లాడారా? వి.కె. ఈశ్వర్‌లాాాలాలాలాలాాాాాాాాాాాాాాాాాకేడ్ష1

ఏది ఏమైనా, ఆయన మాటలు-పార్లమెంటరీ ప్రజాస్వామ్యంపై ఇంకా కాస్త నమ్మకం వున్న వారిని చాలా పెద్దస్థాయిలోనే నిరుత్సాహ పరుస్తాయి! ఆ ధోరణి ఎలా ఉందంటే, లింగ్లో గారే కాని మళ్ళీ పదవిలో కొనసాగితే ఎలక్షన్‌ పోస్టర్లపై “డెమోక్రసీ ఈజ్‌ ఇనుజూరియస్‌ టు కంట్రీస్‌ హెల్త్‌ అని హెచ్చరికగా వేయించమంటారేమో!

ఎందుకంటే, అది మనకు అలవాటేగా! ప్రజలకు హానికలిగించే సిగరెట్లు, ఆల్బహాలు వంటివి అందుబాటులో వుండకుండా ప్రభుత్వాలు ఏమీ చేయవు పైగా అవన్నీ 'ఇనుజూరియస్‌ టు హెల్త్‌ అని ఓ హెచ్చరిక ప్రింటు చేయించి, చేతులు దులిపేసుకుంటే, వాళ్ళ బాధ్యత తీరిపోతుంది! అవి ఎంతగా (ప్రజల జీవితాలను నాశనం చేస్తున్నా ఫర్వాలేదు.

ఎలక్షన్స్‌ హడావుడి మొదలైతే చాలు రాజకీయవాదులు కూడా ఆయన అన్న మాటలు నిజమేనని రుజువు చేయదానికి గాను సిగ్గు, మొహమాటం లాంటివి అన్నీ వదిలేసుకుంటారు. ఎవరికి ఏది ఎక్కువ 'లాభసాటి'గా వుంటుందని అనిపిస్తుందో ఆ జెండా నీడన చేరడానికి అటు ఇటు పరుగులు తీస్తారు. మేకప్పులు మార్చుకుంటూ శక్తి కొద్దీ తమ నటనా ప్రతిభను ప్రదర్శిస్తారు.

అన్నట్లు ప్రముఖ నటీమణి జయప్రద కూడా ఓపెన్‌ గానే ప్రకటించారు-'నేను రాజకీయాల్లో కూడా నటిస్తాను అని! సరే. ఫ్రీగా అందరూ తన కళ్ళముందు ప్రదర్శనలు ఇన్తూ వుంటే, నిత్యం అనేక సమస్యలతో సతమతమైపోతున్న నామాన్య మానవుడికి-అంతకంటే వినోదం మరెక్కడ దొరుకుతుంది?

లింగ్లో గారు - ఇంకా ఆ కోవలో కొందరైనా ఈ వ్యవస్థను బహిరంగంగా విమర్శించగలుగుతున్నారు .. ఎలాంటి ప్రలోభాలకు, ఆకర్షణలకు లోను కాకుండా! అటువంటివారిని అభినందించవలసిందే.

విమర్శించడం, హెచ్చరించడం తేలికే. జరుగుతున్నది సరికాదనేవారు సరైనదారి ఏమిటో కూడా సూచించాలి. అదే బాధ్యతాయుతమైన వ్యక్తుల లక్షణం! కాని మన మేధావులు ఆ పని చేస్తున్నారా?

నిజంగా సామాన్య (ప్రజల వేలుకోరే వారే అయితే ఈ తరవో మేధావులు-అందుకు పటిష్టమైన మార్గాలను చూపాలి. ప్రజాస్వామ్యంలో ఎలాంటి లోటుపాట్లు వున్నాయో, అవి సరిచేయడానికి ఏమేం చేస్తే బావుంటుందో - నిర్మాణాత్మకంగా సూచించాలి. లేకపోతే, ఈ కోపతాపాలు ఈ ఘాటైన విమర్శలు అన్ని నేల విడిచి సాము చేసినట్లు నిరుపయోగమౌతాయి!

(ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2004)

పేడలై-టంలలటలలాలలాలలాలారారారారాాోాళు దారి ఎక్కడకి

నవ్వించె నాయకులు

నెం చరిత్ర ఉంటే, వాళ్లు ఎన్నికలలో పోటీ చేయడానికి అనర్హులవుతారు.

సంతానం - ఒకరు లేదా ఇద్దరి కంటే ఎక్కువ వుంటే వాళ్ళకూ పార్టీ టిక్కెట్లు అభీంచవు.

ఇలా ఏవి వుండకూడదో వాటి గురించి ఉదారంగా నిర్ణయాలు తీసేసుకున్నారు పెద్దలు. కానీ నాయకులకి ఎలాంటి అర్హతలు వుండాలనే విషయంలో ఎవరూ పెద్దగా పట్టించుకున్నట్లు లేదు.

ఒకవేళ అలాంటి అర్హతల్ని నిర్దేశిస్తే, నూటికి ఇద్దరు, ముగ్గురు అభ్యర్థులు కూడా దొరకకపోయే ప్రమాదం ఉంది. అందుకని అలాంటి 'రిస్క్‌ తీసుకోవడం ఎందుకని అనుకున్నారేమో. ఎందుకంటే మన ప్రజాస్వామ్యంలో బలం ఉన్నవాదిదే బ్రతుకు. అర్హుడైన వాడికి మనీ పవరు ఉండకపోవచ్చు. మనీ పవరు ఉన్న వాడికి అర్హతలు వుండకపోవచ్చు. అందువల్ల ఎలా చూసినా 'ఏపవరులోకి రావాలంటే, వట్టి అర్హతల పవరు ఉన్నంత మాత్రాన సరిపోదు! “ఇంకేదో వుండాలి.

అందుకనే విద్యాధికులు, లోకజ్ఞానం విశేషంగా వున్నవారు, సభ్యత - సంస్కారం, మంచి - చెడుల విచక్షణాజ్ఞానం వగైరా మంచి లక్షణాలున్న వారు ఎక్కువమంది రాజకీయాల్లోకి రావడం లేదు. వస్తే రౌడీ నాయకులతో సమంగా దెబ్బలాటలకి దిగాలి. మైకులు విరగ్గొట్టడంలో ప్రావీణ్యం సంపాదించాలి.

శక్తి కొద్దీ వాగ్గానాలు చేయాలి, సమయానికి తగినట్లు జెండాలు మార్చాలి. అబద్దాలు చెప్పాలి. ఏ ఎండకాగొడుగు పట్టాలి. అబ్బో ... ఒక నాయకుడు కావాలంటే ఇలా ఎంతో కష్టపడాలి!

మరి మన ప్రజాస్వామ్యంలో - ప్రజలు “ఎంపిక చేసిన వాడే నాయకుడు ఆ ప్రజలు ఎంత మూర్భలైనా, ఆ నాయకుడు ఎంత మూర్చడైనా, మరేం ఫర్వాలేదు!

ఎలా అంటే ఎంపికకు మన ముందున్న 'ఛాయిస్‌' ఏమిటి? “ఎ అనేవాడు దుర్నార్డుడు “బి అనేవాడు పరమ దుర్శార్దుడు, కాబట్టి మనం “ఎ” దుర్మార్గుజ్ణే “ఎంపిక బి.కె. ఈశ్వర్‌లాాలాాాాాాకడపే

చేసి, పార్లమెంటరీ ప్రజాస్వామ్యాన్ని 'పరిరక్షించుకోవాలి. ఆ దుర్మార్గులెంత జ్ఞానహీనులైనా ప్రజలు భరించాలి.

ఆ మధ్య సాంస్కృతిక వ్యవహారాలు చూసే ఓ మంత్రిగారు - “నాకు సంస్కతం అంటే చాలా ఇష్టం అందుకే నేను ఈ శాఖలోకి వచ్చాక సంస్కృతానికి వీలైనంతగా సేవచేస్తున్నాను” అన్నారు-కవులు, పండితులున్న ఓ సభలో. ఆ మంత్రిగారికి సంస్కృతి, సంస్కృతం భాష ఒకేలా కనిపించాయి.

సరే ఒకప్పుడు ప్రసూతి ఆస్పత్రిలో కాన్పులకు ఉద్దేశించిన '“లేబర్‌ రూమ్‌'ను చూశారు ఓ ముఖ్య మంత్రి. “ఇదేమిటి... లేబర్‌ వాళ్లను ఇంత చిన్న చూపు చూస్తారా? వాళ్లకి ఇంత చిన్న గదిస్తారా? వీల్లేదు. వెంటనే పెద్ద పెద్ద లేబర్‌ రూమ్స్‌ కట్టించండి!” అని అన్నారట. పురిటి నొప్పులను 'లేబర్‌ పెయిన్స్‌' అంటారని ఆయనకు తెలియదు పాపం...! అలాంటి వాళ్లు ఈ “సంస్కృతం” మంత్రిగారిని తేలిగ్గా క్షమించెయ్యవచ్చుగదా.

ఒకసారి “వీణ” గాయత్రి గారు తనకెదురైన ఓ వింత మంత్రి గురించి చెప్పారు. ఆ రోజు అహ్నద్‌ హూస్సేన్‌గారి సితార్‌-వీణ గాయత్రి 'జుగల్‌ బందీ” కార్యక్రమాన్ని ఏర్పాటు చేసి ఓ మంత్రి గారిని ముఖ్య అతిధిగా ఆహ్వానించారట.

ఆయన రాగానే పరిచయ కార్యక్రమాలైన తర్వాత వారిలో ఓ సందేహం తలెత్తింది. పకృనేవున్న నిర్వాహకుల వంక చూస్తూ “వారు వీణ గాయత్రి... ఈయన సితార్‌ అహ్మద్‌ హుస్సేన్‌గారు... మరి జుగల్‌బందీ గారెక్కడ?” అని అడిగారట - ఆ మంత్రి! జుగల్‌బందీ అంటే ఆయనకు తెలిసింది అంతవరకే!

ఇలా నవ్వుకోడానికి మనకు ఎన్నో సంఘటనలు దొరుకుతాయి. కానీ మన (ప్రజాస్వామ్యం నవ్వులపాలు కాకుండా చూసుకోవాల్సిన బాధ్యత మనందరిదీ కాదా?

(అదివారం విశాలాంద్ర 2003) కక్షల ళఈ దారి ఎక్కడికి?

'ముఠా' మేస్తీలు - ముప్పి యుద్దాలు య్‌ వ్‌

“తి యవాడలో కాం(గైస్‌ నాయకులు, వాళ్ల మురాలకు చెందిన కార్య కర్తలు వీధినపడికొట్టుకున్నారట!” ఒకాయన అదేదో కొత్త విషయమన్నట్లుగా తన మిత్రుడితో చెప్పాడు - బోలెడంత ఆశ్చర్యాన్ని “మిక్స్‌ చేస్తూ!

“ఆ.... ఏం ఫెట్స్‌లే.... నేను స్వయంగా చూశాను. అసలు థ్రిల్లే లేదు... చప్పగా వున్నాయి” అన్నాడతను పెదవి విరుస్తూ,

“అదేమిటయ్యా... అలా హింసను ప్రోత్సహిస్తున్నావ్‌... కాంగ్రెస్‌ వాళ్లు గాందీజీకి వారసులు కదా... అటువంటి పనులు చెయ్యవచ్చా?” అని తన మిత్రుడివంక విడ్డూరంగా చూస్తూ అన్నాడు-ఆ '“అమాయకుడు*.

“అవును... ఇందిరాగాంధీకి వారసులుగా-ప్రత్యర్భల్ని అలాగే మట్టి కరిపించాలి. మైట్‌ ఈజ్‌ రైట్‌... బలమున్న వాడిదే బతుకు.... సర్‌వైవల్‌ ఆఫ్‌ ది ఫిట్టెస్ట్‌...” అంటూ దొరికినన్ని మాటల్లో తనవాదాన్ని సమర్ధించుకోసాగాడు ఆ మిద్రుడు!

ఇలా ప్రతి అంశానికీ యిప్పుడు నిర్వచనాలు మారిపోతున్నాయి ఇవాళ హింసే పరమధర్శ్మం అవుతోంది. మేడమ్‌ ఇందిరాగాంధీ అప్పట్లో చెప్పినట్లు లంచగొండితనం అనేది ప్రపంచమంతటా వుంది కాబట్టి దాన్ని పట్టించుకోవలసిన అవసరం లేదు! మనదేశంలోని కొన్ని ప్రాంతాలలో - రెడ్‌లైట్‌ ఏరియాల్లో సెక్స్‌ వర్మ్కర్స్‌కు ప్రభుత్వం లైసెన్సులు యిచ్చినట్లు - ఎ పనికి ఎంత లంచం యివ్వవచ్చునో ఒక జాబితా తయారుచేసి ప్రజల మొహంమీద కొడితే అంటే లంచాన్ని చట్టబద్ధం చేస్తే ఓ పనైపోతుంది! 'సర్వే జనా సుఖినోభవన్తు' అంటే కొత్త అర్ధం.... అధికారంలో వున్నవాళ్లకు సంబంధించిన జనులందరూ సుఖశాంతులతో వర్ధిల్లాలి!

ఒకప్పుడు భారతీయ సంస్కృతి అంటే విదేశీయులకు భక్తి గౌరవాలు. ఇవాళ మన రుణసంస్కృతి, కుల, మత భేదాల పోరాట సంస్కృతి, అనైక్య సంస్కృతి, అధ్వాన్న సంస్కృతి జగద్విదితాలు. 'దేవుడి' పేరు మీద మన భక్తులు కొట్టుకుంటారు. బాలల పట్ల హింస, ప్రీలపట్ల హింస, టివి. సీరియల్స్‌లో హింస, సినిమాల్లో హింస... మీటింగుల్లో హింస, చట్టసభల్లో హింస... ఇలా ఈ జాబితాకు అంతే లేకుండా పోతోంది! బి.3. ఈశ్వర్‌ లాలా టేకర్‌

కొంతకాలం క్రితం ఓ ఎలిమెంటరీ స్కూలు టీచర్‌-ఓ కుర్రాభి-అదే తరగతిలో బాగా చదువుతున్న ఒక విద్యార్ధిని చేత రెండు చెంపదెబ్బలు కొట్టించింది ఇదేం పద్రతంటే జా ఆప్పుడే ఆ కుర్రాడికి రోషం వచ్చి బాగా చదువుతాదని వాదించిందట'! ఖచ్చితంగా ఆ టీచర్‌లో రాజకీయ నాయకురాలయ్యే లక్షణాలు కనిపిస్తున్నాయి! చిన్న పీలల్లోకూడా ఇలా విద్యార్ధిదశలోనే హింసాత్మక వాదాన్ని టీచర్లు ప్రేరేపిస్తున్నారంటే ఇక భవిష్యత్తు మరెంత దారుణంగా వుంటుందో ఊహించడానికే భయమేసోంది!

స్వార్ధం కోసమో, పైశాచిక ఆనందం కోసమో-ఈ హింసను (ప్రేరేపించే వారికి ఎలాంటి శిక్షను విధించాలి? అసలు అలాంటి శిక్షలు పటిష్టమైనవే అయితే ఇప్పుడు ఇంతగా హింస కొనసాగుతూ వుంటుందా”? ఇది న్యాయవ్యవస్థ తేల్చవలసిన విషయం. ఇక్కడ శిక్ష ప్రసక్తి వచ్చింది కాబట్టి ఓ పిట్టకధ జ్ఞాపకం వస్తోంది.

ఓ పెద్ద మతగురువు - చనిపోయాక స్వర్గానికి వెళ్తాడు అక్కడ అన్ని విశేషాలు చూసుకుంటూ వెళ్తుంటే తానున్న ఊళ్లోని ఆర్‌ టి.సి డ్రైవరు కూడా స్వర్దంలో అన్ని మర్యాదలూ అందుకుంటూ వుండడం చూసి దిగ్భ్రాంతి చెందాడు. వక్కనే వన్న దేవదూతతో “ఇదేవిటి ఈ (డైవరు ఎప్పుడూ తాగి బస్సు నడుపుతూ వుందేవాడు. అల్లర్లు సృష్టిస్తూ, యాక్సిడెంట్లు చేసేవాడు ఇతన్ని చూసి ప్రయాణీకులే కాదు అందరూ భయపడేవారు” అటువంటి వాడికా స్వర్లప్రాప్తి?” అని ప్రశ్నించాడు “స్వామిజీ ఇందులో ఓ ధర్మసూక్ష్మం వుంది ఇతను తాగి అతివగంగా బస్సు నడుపుతూ వుంటి అందరూ భయంతో దేవుడా మమ్మల్ని కాపాడు అని ప్రార్ధన చేసేవారు ఆ విధంగా జనంలో దైవభక్తి పెరగదానికి ఇతను దోహదం చెయ్యడంవల్ల ఈ (దైవర్‌కు స్వర్గంలో స్ధానం లభించింది!” అని జవాబు చెప్పాదట అఆ దేవదూత,

(ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2౧6౧3) కేశ తిలా దారి ఎక్నదిక్‌ి

అ అ ఒన్‌ ఒడ అప్పచెసి పప్పకూడు

ఇప్పుడెక్కడ చూసినా *“రుణ' గొణధ్యనులే! కైడిట్‌ కార్డు కావాలా? కారు కొంటారా? అప్పిస్తాం! ఇల్లు కడతారా....? అప్పిస్తాం! పై చదువులా. . ? నోప్రోబ్లెమ్‌ . . తక్కువ వడ్డీ! చాలా సింపుల్‌ ఫార్నాలిటీస్‌! ఇలా రండి. అలా అప్పును అందుకోండి ... ఇటువంటి రుణానందగీతాలు వినడానికి ఎంత హాయిగా ఉంటాయో! అంత తేలికగా వాళ్లు 'రుణం” ఇసారా” అంటే అది వేరే సంగతి!

అప్పును ప్రోత్సహించడమనేది ఇవాళ కొత్త విషయం కాదు 'అప్పిచ్చువాడు' ఊళ్లో లేకపోతే, అసలా ఊరినే వదిలి పెట్టేయమన్నాడు సుమతీ శతకకారుడు బదెన

ఇక పురాణాలు తిరగేస్తే అప్పు చుట్టూ నడిచిన కధలెన్నో కనిపిస్తాయి హరిశ్చంద్ర మహారాజు విశ్వామిత్రుడికి అప్పు బడిపోతే, అది వసూలు చేసుకురమ్మని ఆయన నక్షతకుణ్తి పంపిస్తాడు! ఆ నక్షత్రక హింస ఇంతా అంతా కాదు!!

ఇక వెంకటిశ్వరస్వామి అయితే కుబేరుడి దగ్గర 'వ్యూరేజ్‌ లోనో తీసుకుని, అసలు + వడ్డీ ఇంకా కడుతూనే ఉన్నాడు! అదో అంతులేని కధ!!

అప్పిచ్చిన షైలాకులు ఎంత క్రూరంగా ఉంటారో షేక్‌స్పియర్లు ఎంతగా చెప్పినా, అప్పుచేసి పప్పుకూడు తినడంలోని ఆనందాన్ని మనవాళ్లు అనుభవించడం మానలేదు!

క్రెడిట్‌ కార్డుల ద్వారా అప్పులు తీసుకున్న వాళ్లు - కట్టవలసిన బకాయిలు కట్టకపోతే, అవి వసూలు చేయడానికి రుణ దాతలు దారుణమైన పధకాలు వేస్తున్నారు.

అవి ఎలాంటివంటే, ఆ పనికి రౌడీలను పురమాయించడం, కొజ్లాల ద్వారా అడిగించి ఖాతాదారులను అవమానాల పాలు చేయడం వగరా కార్యక్రమాలు! దాంతో ఆ ప్రమాదాల నుంచి రుణగ్రహీతలను తప్పించ దానికి ఓ రక్షక సంఘం కూడా ఏర్వాటెంది రాజధానీ నగరంలో!

ఏది ఏమైనా అప్పులు చేయడంలో గొప్పలకే ప్రాముఖ్యం ఎక్కువగా ఉంటోంది. వానే తద్వారా వర్పడే తిప్పలు, యుష్పుల గురించి జనం అంతగా పట్టించుకోవడంతేడు!

ఎందుకంటే పెద్ద 'పెద్ద వాళ్లే అప్పులు చేస్తున్నారు దేశాలే అప్పులు చేస్తున్నాయి. అందువల్ల మనం చేసే అప్పులు ఏపాటివి? అనే ఆలోచనా ధోరణి ప్రబలమవుతోంది. మిత శ్వర క47

పాపం మేధావులు అందరూ 'జీవితంలో విజయాలు సాధించడం ఎలా?” అనే పుస్తకాలే తెగ రాసేస్తున్నారు. కానీ ఇప్పుడున్న పరిస్థితుల్లో 'విజయవంతంగా అప్పులుచేయడం ఎలా? చేసిన అప్పులు ఎగ్గొట్టడం ఎలా?” వంటి టైటిల్స్‌తో పుస్తకాలు ఎక్కువగా రావలసిన అవసరం ఎంతైనా ఉందని ఈ సందర్భంగా నేను మో అందరికీ మనవి చేసుకుంటున్నాను.

మనకున్న 64 కళలతో పాటు 'రుణకళి (చోర కళలాగే!)ను కలిపి, వాటిని 65 చెయవలసిన అవసరం కూడా ఉంది ఆ “రుణకళికు సంబంధించిన సరికొత్త మెళకువలన్నీ చెప్పగల సామర్హ్వృం మన ముఖ్యమంత్రిగారికే ఉంది

కారణం మన రాష్ట్రం ఎన్నో వేల కోట్ల రూపాయలు అప్పుల్లో ఉన్నా వారు తొణకకుండా, బిణకకుండా ఆ అప్పులు తీర్చడానికి మరికొన్ని కొత్త అప్పులు మన్నే (ప్రయత్నాల్లో ఉన్నారు!

(ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 2008)

సేశటిలాాాాలాలాలాలాలాలాలాలాలాాాాలాాాసాసలాాఈ దారి ఎక్కడికి?

ఎక్కడుంది అవినీతి

“అవినీతి... అవినీతి పొద్వన్న లేచిన దగ్గర్నుంచీ ప్రతిపక్షం వాళ్లది ఇదేగోల.. ఏదీ అవినీతి? ఎక్కడుంది చూపించండి? అని అరిచాడు ప్రభు (ప్రభు అనగా ప్రభుత్వ నాయకుడు)

“ఇందు గలదందు లేదని

సందేహము వలదు అవినీతి సర్వవ్యాపి తమెం

ఎందెందు వెదకి చూచిన

అందందే గలదు ప్రభుతాగగ్రబి, వింటి”

• అని గర్జించాడు ప్రప్ర. (ప్రప అనగా ప్రతిపక్ష నాయకుడు)

“శృహో... ఇవ్వుడు మీరు ఉపన్వాసాలతోనే కాకుండా పద్యాలతో కూడా బాదుతున్నారా?” అడిగాడు (ప్రభు

“బాదడం అనే మాటకొస్తే పద్యమైనా, గద్యమైనా మాకు సమానమే. మీలాగా పోలీసుల చేత జనాన్ని బాదించి, బాధించే అలవాటు మాకు లేదు”

“పోలీసులు బాదితే, అది బాధించినట్లు కాదు. క్రమశిక్షణలో పెట్టినట్లు! అల్లరి చేస్తున్న పిల్లవాణ్జి 'వెధవా' అని ఒకటిచ్చి కూర్చోబెడతాం కదా... అది తప్పెలా అవుతుంది?”

“మీరు పోలీసుల్ని వెనకేసుకొస్తున్నారు ఇది చాలా ప్రమాదకరం”

*వ్వేమ్సు పోలీసుల్ని వెనకేసుకురాకపోతే, మాకే ప్రమాదం...”

“చేదు ఆ వెనకేసుకు రావడం గురించి మాట్లాడడం లేదు మీరు పోలిసులు చస్తున్న ఆగడాలన్నిటినీ సమర్టిస్తున్నారు. అది మీ పరిపాలనకే ప్రమాదం అని పహచ్చరిస్తున్నాను ..”

“మేము పోలీసుల్నే కాదు మా ఉద్యోగులందర్నీ సమర్దిస్తాం... మీరు ఎన్నికల్లో ఎందువల్ల ఓడిపోయారో మాకు తెలుసు కదా... అందుకని పని చేయమని ఉద్యోగులమీద బక ఈశ్వర్‌ ాాలాలాలాలాలాాాలాాాలాలాాాాాక్తేడ9

ఒత్తిడి తీసుకురాం .. పన్నులు కట్టితీరాలని (ప్రజల మీద ఒత్తిడి తీసుకురాం.. ఆత్మహత్యలు చేసుకోవద్దని రైతుల్ని ఒత్తిడి చేయం .. ఐటి గురించి నోరెత్తితే ఒట్టు... మీ పొరపాట్లు మేమే చేయంగాక చేయము .”

“ప్రభుత్వ ఉద్యోగుల్లో అవినీతి పెరిగిపోయింది. ఇప్పుడు బాహాటంగానే లంచాలు తీసుకుంటున్నారు. లంచాలు తీసుకుని కూడా పని చేయడం టేదు.”

“మీరు రాష్ట్రాన్ని పరిపాలించినప్పుడు వాళ్లు గుట్టుచప్పుడు కాకుండా లంచాలు తీసుకునేవారు. ఇప్పుడు ఉద్యోగులు బహిరంగంగానే తీసుకుంటున్నారంటే, అది వొరదర్శకతకి నిదర్శనం...”

“మేము గాంధీవాదులమని డబ్బా కొట్టుకుంటారు కదా...గాంధీగారెప్పుడూ మీలాగా అవినీతిని ప్రోత్సహించలేదే. .”

“వేము గాంధేయవాదులమే. ఇందిరా గాంధేయవాదులం... రాజీవ్‌ గాంధేయవాదులం... సోనియా గాంధేయవాదులం... రాహుల్‌ గాంధేయ వాదులం.. మా ఇందిరమ్మ ఒకసారి లంచగొండితనం, అవినీతి గురించి ఏమన్నారో మరిచిపోయారా... “అవినీతి అనేదె కొత్త విషయమేమీ కాదు... ఇది ప్రపంచమంతటా ఉంది కదా అన్నారు ఐనా, మా గాంధీల పేర్లు ఉచ్చరించే హక్కు మీకు లేదు. ఇరవైనాలుగు గంటలూ ఆ పేర్లన్నీ మేమే పలకాలి...”

“మ్సీ పరిపాలనలో సామాన్య ప్రజలకు పనికొచ్చే ఏ కొత్త ప్రాజెళ్ట్లూ అమల్లోకి రాలేదు. ఏమిటి మీ ఉద్దేశం?”

“ ప్రతి ప్రాజెక్టూ మేమే స్వయంగా గునపం ఎత్తి పట్టుకుని ప్రారంభించినట్లు పేపర్లలో ఫోటోలు వస్తున్నాయి. చూడడం లేదా?”

“మీరు గునపం ఎందుకు ఎత్తుతారో మాకు తెలుసు.. ఎప్పుడూ గోతులు తవ్వడమే మ్‌ పార్టీ పని అని జనానికి బాగా తెలిసిపోయింది”

“మీరు డబుల్‌ మీనింగ్‌ డైలాగులు వాడుతున్నారు... అలా మాట్లాడితే. ప్రతి మాటనూ వక్రీకరించవచ్చు ఇంతకీ మీరనేది ఏమిటి?”

“రాష్టంలో ఎక్కడ చూసినా అవినీతి తాండవిసోంది. ప్రజలు ఆ అవినీతిని కట్టుకోలకపోతున్నారు . మీరు వెంటనే దాన్ని అంతం చేయాలి.”

“పిచ్చి కుదిరింది తలకి రోకలి చుట్టమన్నాడట మీలాంటివాడే ..సరే మీ మూట నేనెందుకు కాదనాలి .. ఆ అవనీతి ఎక్కడుందో చెప్పండి. . గునపంతో గొయ్యి

వమా. ఇ గోతిలో పూద్చస్తాను" ఫే రర యాాలాాలాాాాసాాసోాాంంాళ దారి ఎక్కడికి

“ఎక్షడ ఉందో ఏమిటి . ఎక్కడ లేదని నేను అంటుంటే... ఆరంభంలోనే పద్యం పాడాను... అర్ధం కాలేదా?”

వెంటనే ప్రభుకు ఆవేశం వచ్చింది. లోపలికి వెళ్ళి ఓ గునపం తీసుకొచ్చాడు. 'ప్రపను కాసేపు అటూ ఇటూ తిప్పి - కొత్తగా కట్టిన ఓ గవర్న మెంటు ఆఫీసు దగ్గరికి తీసుకొచ్చాడు ప్రభు.

“ఇదిగో... ఇది గవర్నమెంట్‌ ఆఫీసుకు చెందిన స్తంభం. . ఇందులో ఉందా అవినీతి?” అని అడిగాడు తీక్షణంగా చూస్తూ.

“డింది” అన్నాడు (ప్రప గంభీరంగా.

వెంటనే ప్రభు తన స్టైల్‌లో గునపం పైకెత్తబోయాడు. ఇంతలో “ప్రభూ అంటూ వేగంగా పరుగెత్తుకొచ్చాడు షి ఎ.

“ప్రభూ . ఈ బిల్లింగ్‌ కట్టినవాడు మన పార్టీకి చెందిన కాంట్రాక్టరే .. మీ గునపం దెబ్బకు ఆ స్తంభం కదిలి భవనం కూలితే ఇంకేమన్నా ఉందా... అంతా గగ్గోలైపోతుంది. అందుకని రెచ్చగొట్టే ప్రతిపక్షం ఉచ్చులోపడి, అవేశం తెచ్చుకోకండి” అని చెవిలో గుసగుసగా హెచ్చరించాడు పి ఎ,

అతని నలవోకు ప్రభు నంతోషించాదు. జరగబోయే (వ్రమాదాన్ని నిరోదించినందుకు అభినందించాడు. వెంటనే (ప్రప వైపు తిరిగాడు. “ఈ స్తంభాన్ని విరగ్గొట్టడం అంటే ప్రజాధనాన్ని పొాదుచెయడం అవుతుంది అది మా కిష్టం లేదు. అందువల్ల అవినీతిని కనిపెట్టడానికి పనిలేని మావాళ్లతో ఒక “ఎంక్షైరీ కమిటీ' వేస్తాం. వాళ్లు వచ్చే ఎన్నికల్లోగా మాకొక నివేదిక సమర్పిస్తారు. తరవాత మేం పరిపాలనలో ఉంటే తగిన చర్యలు తీసుకుంటాం... ఇకమీరు వెళ్లవచ్చు” అని హడావుడిగా అక్కడినుంచి నిష్టమించాడు (వ్రభు,

(ఈనాడు డైలీ 2065) వక ఈశల్‌ లాలా త్‌!

“ఇడియట్‌ బాక్స్‌కు తాళం వెసేదెవరు?

కొంత కాలంగా 'ఇడియట్‌ బాక్స్‌ అని పేరు పొందిన టి.వి. కార్యక్రమాల ధోరణి పట్ల (ప్రేక్షకుల్లో అసంతృప్తి నిరసన “ఇంతింతై వటుడింతయై' అన్నట్లు పెరుగుతూ వస్తోంది.

కొంతకాలం క్రితం టి.వి. రంగానికి చెందిన ఓ ప్రముఖుడు-(పేక్షకులపై టి.వి. (ప్రభావాన్ని బాగా స్టడీ చేసి, జనంలో ముఖ్యంగా విద్యార్థుల్లో దీనివల్ల “జోంబీ ఎఫెక్టు” ఏర్పడుతోందని తేల్చారు. అంటే ఈ కార్యక్రమాలను చూస్తున్నప్పుడు మస్తిష్కంలో స్తబ్బత ఏర్పడుతోందని, ఆలోచనా రహితంగా అంటే ఏది చూస్తుంటే అదే మనసుపై ప్రభావాన్ని చూపడం జరుగుతోందనీ ఆయన వివరించారు. ఈ కారణంగా నెగెటివ్‌ ఫలింగ్స, మనో దౌర్పల్వం ఎక్కువైపోయే ప్రమాదం ఉందని ఆయన హెచ్చరించారు. అంటే జనంలో ఉన్న మూర్టత్వాన్ని మరింతగా పెంచి, పోషించడానికి ఈ “ఇడియట్‌ బాక్స్‌ దోహదం చేస్తూ, తన పేరును నార్దకం చేసుకుంటోంది!

ఆ మధ్య ఈ వ్యాసకర్త ఓ పేరు పొందిన సినీ నృత్వదర్శకుడితో పిచ్చాపాటీ చేయడం తటస్థించింది. ఆయన గోపీకృష్ణ వంటి ప్రసిద్ధ కధక్‌ నృత్య కళాకారుడి శిష్యుడు '“ఆరేసుకోబోయి పారేసుకున్నాను లాంటి ఎన్నో పాటలకు డాన్స్‌ డైరెక్టర్‌గా పనిచేశారు “పాటల్లో హీరోలు, హీరోయిన్లు - డాన్సర్లు పిచ్చిపిచ్చిగా చేతులు, కాళ్లూ పూనకం వచ్చినట్లుగా ఆడించడం, అసభ్యమైన భంగిమలను (ప్రదర్శించడం .. ఇదంతా 'డాన్స్‌గా చలామణి కావడం... ఏవిటి ఈ విపరీతం?” అని అడిగితే ఆయన చిద్విలాసంగా నవ్వారు.

“మా తెలుగుజనం ఇలాంటివే 'లైక్‌ చేస్తున్నారు. (ఆయన మలయాళీ?... జీవనోపాధి కోసం మెమూ అలాంటి 'మూవమెంట్స్‌'ను 'కంపోజ్‌' చేయవలసి వసోంది. ఇలాంటి “స్టెప్సోను మేం మలయాళ చిత్రాల్లో చూపిస్తే, అక్కడి (ప్రేక్షకులు ధియేటర్లో కుర్చులు విరగ్గాడతారు తెరలు చింపేస్తారు!” అన్నారు నవ్వుతూనే

అంటే పరోక్షంగా "మో (పేక్షకుల '“టెస్ట్‌ ఇలా తగల బడింది అని అన్నారన్నమాట! మలయాళీలు, బెంగాలీ వాళ్లు - తక్కిన వాళ్లకంటే తమ సాంస్కృతిక విలువల పరిరక్షణకు ఎక్కువ ప్రాధాన్యం ఇస్తారనీ, అక్షరాస్యత విషయంలో వాళ్లు అ(గ్రస్థానంలో ఉండడం కూడా అందుకు కారణమనీ పెద్దలు చెబుతారు. అయితే, 'విద్యావంతులందరి లోనూ 1వజైలాాాలాలాాాాలాాలాాాాాలాలాలాకళ దాది ఎక్కడికి?

“కల్చర్‌ ఉంటుందా? అంటే, అది మరో చర్భనీయాంశమౌతుంది. మరి సినిమాలు సినిమాకు సంబంధించిన ప్రముఖుల కార్యక్రమాలు టివిలో కూడా ఎక్కువగా చోటు చేసుకోవడంతో క్రమక్రమంగా 'మత్తు'మోతాదు, ప్రేక్షకులపై ఎక్కువగా ఆవహిస్తూ, వాళ్ల ప్రవర్తనా ధోరణినే మార్చేస్తూఉంది!

ఉదాహరణకు ఒకప్పుడు హీరో అంటే ఉదాత్తగుణాలున్న వాడు, ప్రీలషట్ల మర్యాదగా వ్యవహరించేవాడు... కానీ ఇవాళ్టి సగటు హీరోకి అడ్డమైన వక్రగుణాలూ అలంకార ప్రాయం! ఇక హీరోయిన్‌ అంటే ఒళ్ళు దాచుకోకుండా కష్టపడి గంతులేసే అటబొమ్మ!!

మరి టివి సీరియల్స్‌లో వచ్చే స్త్రీ పాత్రలు మరీ దారుణం. ప్రీ అంటే పగ, ద్వెషం, విశ్చంఖలత్వం వగైరా దుర్గుణాలన్నిటికీ (ప్రతిరూపం అన్నట్లు కనిపిస్తాయి. “ప్రీలను ఇంత (కూరంగా చూవిస్తోన్న సీరియల్స్‌ను మోరెందుకు చూసి, ప్రోత్సహిస్తున్నారు?” అని ఏ మహిళనైనా అడిగితే “అన్ని సీరియల్సు అలాగే ఉన్నాయి. ఏం చేసాం.. కాలక్షేపం కోసం ఏదో ఒకటి చూడాలి కదా” అనే సమాధానం వస్తుంది. అంటే ఏది ఎలా జరిగినా, అన్నిటినీ మౌనంగా భరించే గాడిదలకున్నంత ఓర్పు మనవాళ్లలో ఉందని అర్ధమౌతోంది!

కానీ అందరూ అలా ఉండరు కదా... లక్నోలో శ్యామాలి మిశ్రా అనే స్టూడెంట్‌ బాలాజీ ప్రొడక్షన్స్‌ అనే టివి నిర్మాణ సంస్టపైన, ఆ సంస్థతీసే 'కపౌటీ జిందగీకి, 'కహాని ఘర్‌ ఘర్‌కీ, “కహికిసీరోజ్‌, 'క్యోంకి సాస్‌ భీ కభీ బహుధీ' సీరియల్స్‌ను ప్రసారం చేస్తోన్న స్తార్‌ టి.వి. మీద 'పబ్లిక్‌ ఇంట్రెస్ట్‌ లిటిగేషన్‌” (పి ఐ ఎల్‌.) దావా వేసింది. ఈ సీరియల్స్‌ ద్వారా స్రీలంటే చిన్న చూపు ఏర్పడేలా దారుణంగా చిత్రీకరిస్తున్నారని ఆమె కోర్చలో ఆరోపించారు. ఈ కేనును ఆమోదించిన న్యాయమూర్తులు - నలుగురు న్యాయవాదులతో ఓ కమిటీ వేసి, ఆరోపణలపై వరిశీలన జరిపి, నివేదిక సమర్పించమని కోరారు. విచారించవలసిన విషయం ఏమిటంటే, ఈ సీరియల్స్‌ తీసిన బాలాజీ టెలిఫిలిమ్స్‌ అధినేత ఓ మహిళ కావడం! (ప్రముఖ హిందీ నటుడు జితేంద్ర కుమార్తె ఏక్‌తా కపూర్‌')

ఏది ఏమైనా అపసవ్యధోరణులపట్ల నిరసన వ్యక్తం చేయడం ఎంతైనా అభినందనీయం తప్పు జరుగుతున్నప్పుడు - చూస్తూ ఊరుకోవడం అంటే, అందులో మనమూ భాగస్వాములమైనట్టే దేశ భవిష్యత్తు మార్చడంలో యువతరం నిర్వహించవలసిన పాత్ర ఎంతైనా ఉంది శ్యామాలి మిశ్రాలా - స్టూడెంట్స్‌ తలచుకుంటే సమాజంలో ఎన్ని మంచి మార్పులైనా తీసుకురాగలరు!

(ఆదివారం విశాలాంధ్ర - 20038,

విక ఈశ్వద్‌ాాాాాాాాాాాాాాాాాాాాాక 53

అగ టా ఒయ్‌ అ పడగ విట్సన విషసర్వాలు

టొక్షర్‌ మన్మధరావు గారూ. . నా పేరు మల్లమ్మ. వయసు 25 సంవత్సరాలు మా ఆయన పడగ్గదిలో ఒకోరోజు ఒకో పేరున పిలుస్తుంటారు, ఒక రోజున *నువ్వు హేమామాలినివేనా? అని, మరొక రోజున 'నువ్వు ఐశ్వర్యరాయ్‌వేనా?' అని అడుగుతూ ఉంటారు. అవునంటేనే నన్ను దగ్గరకు తీసుకుంటారు ఆయన “నువ్వు మల్లమ్మవేనా?” అని అడిగేలా ఏదైనా ఉపాయం చెప్పరూ. ప్లేజ్‌”

మ.జ. (అనగా మన్మధరావు జవాబు). ఇటీజ్‌ సో సింపుల్‌ . ఈసారీ మిమ్మల్ని “'హేమమాలినివేనా?”” అని అడిగినప్పుడు “నువ్వు ధర్మేంద్రవేనా? అని అడగండి. 'ఐశ్చర్యరాయివేనా? అని అడిగినప్పుడు “నువ్వు సల్నాన్‌ ఖాన్‌వేనా? అని అడగండి. తిక్క కుదుర్తుంది!

'కుటుంబ' పత్రికలో ఆ 'మ.జ.'” పేజీ మొదటి ప్రశ్న చూసి, సుబ్బలక్ష్మికి ఒళ్లు మండి ఆ పేజీ చింపి, నలిపేసి, చెత్తబుట్టలో పడేసింది అప్పటికీ కోపం ఆగక, ఆ పత్రికను మరోమూలకు విసిరికొట్టి వంట గదిలోకి వెళ్లింది. అప్పుడే ఇంట్లోకి అడుగు పెట్టిన ఆమె పధ్నాలుగేళ్ల పుత్రరత్నం - ఆ "పేజీ ఏమై ఉంటుందా అనే కుతూహలంతో నెమ్మదిగా చెత్తబుట్టలోని ఆ కాగితం తీసి జేబులో వేసుకున్నాడు వీధిలోకి వచ్చి, రహస్యంగొ చదువుకుని, అందులోని సెక్స్‌ 'విషయాలు' చర్చించడానికి స్నేహితుల దగ్గరకి పరుగుతీశాడు!

ళ్‌

ఇది జరిగిన ఓ పది నిమిషాలకి సుబ్బలక్ష్మి పన్నెండేళ్ల పుత్రికారత్నం మరో పత్రికను తిరగేస్తూ, చదువుకుంటూనే ఇంట్లోకి వచ్చి 'మమ్మీ - అంగస్తందన అంటె ఏమిటి?” అని అదిగింది.

దాంతో సుబ్బలక్షికి అగ్నిమీద ఆజ్బం పోపినట్లయింది. ఆ పత్రిక చివాలున లాక్కుని, ఆ అమ్మాయి చెంప చెళ్లుదునిపించింది! అనుకోని ఆ పరిణామూనికి నివ్వారపోయిన అ అమ్మాయి చూప్తల్లో ఎన్నో ప్రశ్నలు!

తను తప్పుగా ఏం మాట్లాడింది" ఒకవేళ అది త్రప్పయతే ఆ విషయం ఆ పల్రీకలో ఎందుకు (ప్రచురించారు?

కానీ సుబ్బలక్ష్మిని దేదించేవి మరెన్నో ప్రశ్నలు “సెక్స్‌ ఎడ్యుకేషన్‌" పేరుతో పత్రికల్లో రకరకాల సెక్స్‌ పోకడలు, విపరిలాలు వివరంగా రాస్తూ, పసిమనసుల్లో శనచేలాాాలాాలాాాాలాాలారారారాససాాాాంాచ దారి ఎక్కడికి?

అనౌచిత్యమైన ఆలోచనల్ని ఎందుకు రేకెత్తిస్తున్నారు?” వాళ్లు నైతికంగా తప్పుడు మార్గాలు అనుసరిస్తే, వాళ్ల భవిష్యత్తు ఏమౌతుంది? అమ్మకాలు పెరగడానికి, అధిక లాభాలు సంపాయించడానికి - ఎవరైనా ఎలాంటి పనులైనా చేయవచ్చునా? ఏటిని అదుపులో పెట్టడానికి అసలొక యంత్రాంగమే లేదా?

ఈ ఆవేదన ఒక్క సుబ్బలక్షిగారి ఇంటికే పరిమితమైనది కాదు. రోజు రోజుకూ పతనమైపోతున్న విలువలను ప్రతిబింబించే అసంఖ్యాక కధల్లో ఇదీ ఓ వాస్తవకధ! మన నిత్య జీవితంలోని వైరుధ్యాలకు కపటనటనకు ఓ మచ్చుతునక!!! మధ్యం ఇల్లు ఒళ్లూ గుల్ల చేస్తుందని, మధ్య నిషేధం కోసం పోరాడిన గాంధీజీని మహాత్ముడంటాం. బాటిల్‌ మీద కూడా మద్యపానం మంచిది కాదని ముద్రిస్తాం. కాని వాడవాడలా దుకాణాలు తెరిపిస్తాం! సిగరెట్లూ అంతే! “భారతీయ సంస్కృతి - స్త్రీని అత్యున్నతంగా గౌరవిస్తుంది అంటాం.... కానీ వాణిజ్యంలోకి వచ్చేసరికి స్త్రీని ఒక ఆటబొమ్మతో సమానంగా చూపిస్తాం. ముంబై లాంటి నగరాల్లో అయితే - బతుకు తెరువు కోసం ఒళ్లు అమ్ముకుంటానంటే, స్రీకి లైసెన్సు కూడా ఇస్తాం! 'సత్యమేవ జయతే" ౨౮టూ అనుక్షణం అబద్దాలే చెబుతూ ఉంటాం. మరో మూడేళ్లలో నిరుద్యోగ వడుస్య నిర్మూలిస్తాం... మరో అయిదేళ్లలో దారిద్రాన్నే నిర్మూలిస్తాం... అంట-౦ అది మా్రిం నిజవే ఆ కాలవరిదిలో నాయకుల బందుజన దుంతా ఉద్యోగాలు సంపాయించుకుంటారు తన కుటుంబ సభ్యుల దారిద్య్రం అంతా పటాపంచలవుతుంది! దొంగలు - దొంగలు ఊళ్లు పంచుకున్నట్లు - ఒక చోట మనుషులు మారుతుంటారు.., జెండాలు మారుతూ ఉంటాయి. పేదవాడు మదింత పేదవాడవుతూ క్రుంగిపోతూ ఉంటే, ఆ సమాధులు - శ్రీమంతుల భవనాలకు పునాదులుగా మారిపోతుంటాయి! అందువల్ల - 'సమాజం ఎలా పాడైపోయినా మనకేమిటి? మనం సుఖంగా ఉంటే అదే చాలు అనుకుని, డబ్బుకోసం గడ్డ తినేవారు నూటికి తొంభైమంది దేశంలో ఉన్నప్పుడు ఎవరో వస్తారని, ఏదో చేస్తారని ఎదురుచూసి మోనపోవడం బెలివితక్కువతనమే అవుతుంది.

మరి ఈ కాలుష్యం నుంచి తప్పించుకోవడం ఎలా? అనుక్షణం అప్రమత్తులమై ఉండడం తప్ప మరో మార్గంలేదు. జీవన సమరంలో ఇదీ ఒక భాగమే నాలుగు వైపులా విషసంస్కృతి వ్యాపిస్తూ, పసి మనసులపై కాటు వేస్తోంది. ఆ విషనీజాలు వాళ్ల మషిష్కాలలో నాటుకుంటే, పరిస్థితులు మరింత దారుణమౌతాయి. అంతవరకూ రాకుండా, ఈ దుస్థితిని ఎదిరించ వలసిన బాద్యత ప్రతి ఒక్కరిపైనా ఉంది!

(ఆంద్రప్రభ డైలీ - 2003) విక. ఈశ్వర్‌ లాలా] కర

దెవుడితో లావాదవీలా?

“గంగానదిలో ఒకసారి మునిగితే, చేసిన పాపాలన్నీ పోతాయి" అంటే ఏమిటి అర్ధం? ఆ అవకాశం ఉంది కాబట్టి మనం ఎన్ని పాపాలైనా చెయ్యవచ్చునా?

“ఏడు కొందల స్వామీ... నేను ఈ పరీక్ష ప్యాసైతే, నీ గుడికి వచ్చి నా తలనీలాలు సమర్పించుకుంటాను” అని మొక్కుకుని, పరీక్ష సరిగ్గా రాయకపోతే, దేవుడు ప్యాసయ్యేలా చేస్తాడా?

“మహాఫ్రభూ.... మహత్తరమైన ముహూర్తంలో నీ పూజచేసి సినిమా ప్రారంభించాం. ఫస్టుకాపీ నీ గుడికి తీసుకొచ్చి ముందుగా నీచే సమర్పిస్తున్నాం. ఏల్లుండి సినిమా రిలీజ్‌ చేస్తున్నాం. సినిమా హిట్‌ చేయించి, ఘనంగా లాభాలు వచ్చెలా చెస్తే, సీకు కనకాభిషేకం చేయిస్తాం” అని దేవుడికి మొక్కితే చెత్త సినిమా “హిట్‌ అవుతుందా!

ఇప్పుడు ఎక్కడ చూసినా దేవుడితో ఇటువంటి లావాదేవీలే ఉంటున్నాయి. (ఫలానా దేవుణ్ని నమ్ముకుంటే ఫలితం ఉండడం లెదు. అందుకనే ఇప్పుడు ఆ దేవుణ్ని వదిలేశాను. మరో దేవుడికి పూజలు చేస్తున్నాను” అనే “భక్తుల మాటలూ తరచుగా చెవిన పడుతుంటాయి, అంతే తన మాట వినే దేవుడే మంచి దేవుడు... వినకపోతే 'పార్టిని మార్చినట్లు దేవుణ్సి మార్చే్యయక తప్పదన్న మాట!

అలాగైతే దేవుడు కోరికల్ని ఎలొ తీర్చగలుగుతాదు? ఎలక్షన్‌లో నిలబడే ప్రతి అభ్యర్థి తనే గెలవాలని దేవుడికి పూజలు చేస్తాడు. కానీ గెలిచేది ఒక్కడే మరి ఇతరుల పూజలు కానీ, ఇతర దేవుళ్ల శక్తి సామర్భాలుకానీ తక్కువని అనుకోవాలా?

మనిషి దివ్యతత్వాన్ని వదిలేసి, లౌకికపరమైన విషయాల పట్ల ఆసక్తి పెంచుకోవడం వల్ల ఏర్పడిన పరిణామాలే ఇవన్నీ! కొందరు పెద్దలు కూడా సామాన్య జనానికి పరమాత్మ తత్త్వాన్ని విడమరచి చెప్పకుండా, ప్రజల లౌకిక ధోరణికి అనుగుణంగా తమ 'పబ్బం” గడవడానికి ఏవేవో కధలల్లి చెప్పడం ఆనవాయితీ అయిపోయింది. దాంతో మూఢనమ్మకాలు పెచ్చుమీరి పోయాయి. 'దేవుడి పేరుమీద ఏం చేసినా చెల్లిపోతుందనే ధోరణి ప్రబలిపోయింది. లాలా దారి ఎక్కడకి?

సమస్యలు తనను చుట్టుముట్టినప్పుడు ప్రతి సామాన్య వ్యక్తీ దేవుణ్ణి గుర్తు చేసుకుంటాడు. తననీ కష్టాల బారినుంచి కాపాడమని వేడుకుంటాడు. ఇటువంటి పరిస్టితి - వివేకానందస్వామికి కూడా ఎదురైందట ఆసక్తిదాయకమైన ఆ ఘట్టం ఏమిటంటే...

శ్రీరామకృష్ణ పరమహంసకు వివేకానందుడు శిష్యుడైన తొలి రోజులవి. అప్పట్లో ఆయన నరెంద్రుడన్న సంగతి చాలామందికి తెలిసిందే నరేంద్రుడికి తండ్రీ మరణం, ఆ తరవాత ఆకస్మాత్తుగా ఎదురైన ఆర్ధికపరమైన ఇబ్బందులూ వేదనకు గురిచేశాయి. వాటి గురించి గురువు రామకృష్ణ పరమహంసకు వివరించి, తన పరిస్టితి కాళలీమాతకు తెలుపమనీ, మాత తనను ఆశీర్వదించేలా చేయమనీ కోరారట.

అప్పుడు గురువుగారు - నువ్వే అమ్మతో నీ బాధలను విన్నవించుకోమని -- కాళీమాత దర్శనానికి పంపేవారు. దర్శనం చేసుకుని వచ్చిన నరేంద్రుణ్జి 'అడిగావా?” అని ప్రశ్నిస్తే, లేదని చెప్పేవాడు నరేంద్రుడు అలా కొన్నిసార్లు జరిగింది. ఆ తరవాత ఒకరోజు రామకృష్ణులు నరేంద్రుణ్లి నిలదీసినట్లుగా అడిగారట. “అమ్మ సన్నిధిలో ఉన్నప్పుడు నాకు ఏదీ కోరాలని అనిపించడంలేదు, ఆ దివ్యానుభూతిలో నెను లీనమై పోతున్నాను” అన్నారు వివేకానందులు.

అదే దివ్వతత్వం .. భగవంతుని చెంత భక్తితో మనసును లగ్నం చేస్తే, అల్పమైన కోరికలన్నీ అదృశ్యమైపోతాయి. కోరికలకు అతీతమైన స్టితి లభించినపుడే భగవద్దర్శనం జరుగుతుందని నమ్మకం !

ఈ దివ్య సత్యాన్ని అర్ధం చేసుకోకుండా, లౌకికపరమైన లావాదేవీల్లోకి భగవంతుణ్లి తీసుకురావడం ఎంత తప్పు? ఫలానా నైవేద్యం పెడితే ఫలానా దెవుడు సంతుష్టి చెందుతాడనీ, ఫలానా ప్రత్యేక పూజ చేస్తే భగవంతుడు మరింత సంతృప్తి చెంది అడిగిన కోరికలన్నీ తీరుస్తాడనీ.... ఇలా రకరకాల ప్రలోభాలకు తాము గురి కావడమే కాకుండా దేవుణ్నీ అలా అంచనా వేసేవాళ్లను చూసే కాబోలు వేమన అన్నాడు 'తలలు బోడులైన తలపులు బోడులా?? అని!

శంకర భగవత్పాదులు తమ భజగోవిందం శ్లోకాల్లో ఇలా అంటారు - సత్సంగత్వే నిస్సంగత్వం.. . నిస్సంగత్వే నిర్నోహత్వం, నిర్మోహత్వే, నిశ్చలతత్వం .... నిశ్చలతత్వే జీవన్ముక్తి, అని ఆ విధంగా సత్సాంగత్యంతో అంచెలంచెలుగు నిశ్చలతత్వాన్ని అలవరచుకోవాలి. మానవసేవలో మాధవుణ్జి సేవించుకుని తరించాలి. అంతకు మించిన మొక్కుబడులు, ప్రార్ధనలు, నైవేద్యాలు వంటివి దేవుడికి అవసరం లేదు. ఎందుకంటే, దైవత్వం వాటన్నిటి కంటే అతీతమైనది!

(“ఈనాడు' డైలీ - 2005) బి.కె. ఈశ్వర్‌ లాాాలాలాలాలాలాలాలాలాాలాలాాాాాాలాాంాాడే ర్‌?

ఏది నిజమెన భకి? జా బలమ)

ఏ) మతమైనా - మంచితనాన్ని పెంచుకోమని, మంచి పనులు చేయాలని, అదే దేవుడికి ఇష్టమని చెబుతుంది. మనం మంచి పనులు చేయడం ద్వారా భగవంతున్ని మెప్పించగలిగితే అంతకంటే గొప్ప భక్తి వేరే వముంటుంది?

ఆ ఉదాత్తమైన సత్యాన్ని విస్మరించి రకరకాల భేదభావాలు, జంకుచితమైన అలోచనలతో మేము గొప్పంటే మేము గొప్పుని భక్తులు, ఒకరు ఎక్కువ మరొకరు తక్కువ అని సామాన్య జనం కలహించుకొంటూ వీధినపదడం ఏం ఖావ్యం? దెవున్ని భక్తితో పూజిస్తున్నామంటూ యాంత్రికంగా మంత్రాలు చదివి, పూజా విధులవీ నిర్లర్తిస్తూ, మరోపక్క మనిషిలోని దేవుణ్ని గుర్తించకుండా మోనాలు, కుట్రలు, కుతంత్రాలూ చేస్తూ, సాటి మనుషుల్ని బాధిస్తూ - “నా పూజల వల్ల దేవుడు నన్ను రక్షిస్తాడు అని అనుకోవడం అంత ఆత్మవంచన?

ఖభగవతతత్వం గురించి, సొమాన్య పరంవవుటచు విశాల దృక్పధం అలవరచుకోవలసిన ఆవశ్యకత గురించి మహనీయులు మనకు విపులంగా చెప్పారు. అలాగే ఆ తత్వాన్ని అపార్థం చేసుకోవడం గురించీ వివరించారు. గురుదేవుడు రామకృష్ణ పరమహంస చెప్పిన ఈ కధ చిత్తగించండి.

“భగవంతుడు అన్ని జీవరాశులలోనూ ఉన్నాడు. అందువల్ల ఆ జీవరాశులలో ఉన్న భగవంతుడికి నమస్మరించాలి' అని గురుబోధ పొందిన ఓ శిష్యుడు ఒక రోజు సమిధలు వేవడానకి అదివ్‌త పెళ్ళాడు, అప్పుడు అతస్నార్తుగా అతడికి “అడంలే.. మదపుటేనుగు వస్తున్నది' అని అల్లంత దూరంలోంచి మావటిదాడి కేక వినిపించింది. అ శిషుడితోపాటు వెళ్లిన వాళ్లు తలో వైపు పారిపోయినా, అతను మాత్రం అక్కడే నిలబడి 'ఈ ఏనుగు కూడా భగవంతుడి రూపమే కదా... నేనెందుకు పారిపోవాలి' అని దాన్ని చూసి, నమస్కరించి స్తోత్రవారాలు చదవడం (ప్రారంభించాడు. ఏనుగు అతణ్ని తొండంతో ఒక పక్కకు విసిరేసింది, తిలా చు దారి ఎక్కడికి?

గాయాలతో వచ్చిన ఆ శిష్యుణ్ని చూసి, సంగతి తెలుసుకొని “ఏనుగు వస్తుందసి మావటివాడు చెప్పినా, ఎందుకు తొలగలేదు?” అని ప్రశ్నించారు గురువుగారు. 'మిరు చెప్పినట్లుగా దేవుడు ఏనుగు రూపంలో ఉన్నాడని తొలగలేదు” అన్నాడు శీష్యుడు.

“నజబ్రవ్చే నాయనా .. ఏనుగు దేజిడు రావడం యధార్ధమె. కాని మావటి దేవుడు పారిపొమ్మన్నాడు కదా... అన్ని జీవులూ దేవుడి రూపాలే అయినప్పుడు ఆ మావటి దేవుడి మాటలు నువ్వు వినాలి కదా?” అన్నారు గురువుగారు.

నీరు నారాయణ స్వరూపమని శాస్త్రాలు చెబుతున్నాయి. (ఆపో నారాయణ), కొన్ని నీళ్లు పూజకు పనికివస్తాయి. కొన్ని నీళ్లు స్నానానికి, మరికొన్ని నీళ్లు అంట్లుతోమదానికి, బట్టలు ఉతకడానికి మాత్రమ పనికివస్తాయి కాని తాగడానికి గాని, పూజకు గాని పనికి రావు అదే విధంగా భగవంతుడు వావాత్ముల రూపంలోడు, పుణ్యాత్ముల రూపంలోను, మంచివాడిగాను, చెడ్రవాడిగాను ఇంకా అనేక రూపాలు గాను ఉండడంలో సందేహం లేదు. కానీ చెడ్డవారితోను, పాపాత్ములతోను, దుష్టులతోను సంబంధం పెట్టుకోకూడదు. వారికి దూరంగానే ఉండాలి

భిన్నత్వంలో ఏకత్వాన్ని కూడా మన భారతీయ వేదాంతం (ప్రబోధిస్తోంది.

ఆకాశత్తుతితం తోయం

యధాగచ్చుతి నాగరమ్‌!

సర్వదేవ నమన్నూరః

కేశవం ప్రతిగచ్చుతి॥

అంటే ఆకాశు నుంచి కురిసే వర్షం పొలాలపైన, చెరువుల్లోను, నేలపైన, నదుల్లోను పడుతున్నట్లు కనిపిస్తుంది. కానీ ఆ వర్శధారలు చివరకు ఎక్కడికి వెళ్తాయి? అలా అలా అన్నీ కలిసి సముడ్రంలోతె చె3పోతాయి. అలాగే మీరు వయే దేవతలను పూజించినా, ఆ పూజలస్న్‌ భగవంతుడికే చెందుతాయి. అలాగే మనం సమాజానికీ చేసే మంచి పనుల ఫలితం కూడా భక్తి రూపేణా దేవుడికి చేరుతుంది

“వీడు మనవాడా పరాయివాడా?”' అనే ఆలోచన నంకుచితవైన మనసుగలవారికే గాని, విశాల దృష్టి గల వారికి ఉండదు. ఉదారమైన చరిత్ర గల మహాత్ములకు ఈ భూమి అంతా ఒక కుటుంబమనే భావన ఉంటుంది. మనవాడు, పరాయివాడనే భేదబుద్ధి ఉండదు. ఓకె. ఈశ్వర్‌ లాలా! 56

“అయం నిజుః వరో వేతి గణనా లఘ చేతసామ్‌ః ఉదార చరితానాంతు వసుదైవ కుటుంబకమ్‌/ మనసు ఎదిగితేనే మహాత్ముడవుతాడు. మనసు సంకుచితమైతే దురాత్ముడే అవుతాడు! అంతే కాదు సమాజంలో ఉన్న వాళ్లందరూ హెచ్చుతగ్గులు లేకుండా సమానంగా ఉండటం నేర్చుకోవాలని బుగ్వేదం ఎప్పుడో చెప్పింది. సమానీ వ ఆకూతిః సమానా వ్రాదయాని వః సమానమస్తు వో మనో యధా వః సునవో సతిః॥ అంటే మన అందరి ఆశలూ ఒకటిగా ఉండాలి. వాటిని సాధించడంలో అందరి హృదయాలు ఒకటి కావాలి. మన ఆలోచనలన్నీ ఒకే తాటిపై నడవాలి. ఎలాంటి విభేదాలు లేకుండా మనమంతా ఒకటిగా ఉండి, మంచి స్నేహితుల్లా జీవించాలి. ఆ దిశగా మనం అందరం కలసి పయనించాల్సిన అవసరం మునుపటి కంటే ఇప్పుడు చాలా ఎక్కువగా ఉందనే సత్యాన్ని అందరూ (గ్రహించాలి! (ఈనాడు డైలీ - 2005) ల భరరాయ న్యా ర్‌ టు! ] (= [0% సా పాందదాలొ డ్‌ స్తో చ్లంయరనాణండల్‌ “ఈదారి ఎక్కడికి?” లో ప్రచురితమైన రచనలను ్రచురించిన “ఆదివారం విశాలాంధ్ర; “ఈనాడు డైలీ, ఆంధ్రప్రభ డైలీ, “కళాసాగర్‌, స్వాతి పత్రికల సంపాదకవర్గానికి రచయిత కృతజ్ఞుడు. 1606 దారి ఎక్కడికి?

5౮%44/1 5[56ఈ ౨ ౨మమ (ఈ. క. .

అటు ందమటంం?) . | క్‌ + (ప్రపంచం ఒక అందమైన పుస్తకం స లాంటిది. కానీ చదవలేనివాడికి అది ఏ మాత్రం

పనో ను ఉపయోగపడదు అన్నాడో అనుభవజ్జుడు. ఈ

వ. స్త . ప్రపంచాన్ని చదవాలనే కుతూహలం నాకు

. ... _పదహారవయేట (స్వీట్‌ సిక్స్‌టీన్‌) కలిగింది. అలా =

[న్య నేను చదివింది ఇతరులతో పంచుకోవాలనే కోరిక,

. రచనా వ్యాసంగంలోకి తీసుకెళ్లింది! కథలు,

"కాకరకాయలు, పత్రికా రచన, సినిమాలకు, టెలివిజన్‌కు మాటలు, పాటలు... ఇది

మూడున్నర దశాబ్దాలకు పైగా దాటిన సుదీర్హ యాత్ర! 'విజయచిత్ర), 'వనితి, 'ఆంధ్రపఫప్రభి వంటి పత్రికలు ఆ తర్వాత 'ఈ నాడు

టెలివిజన్‌... ఇప్పుడు 'లిటరసీహౌస్‌”, జీ తెలుగు టివితో అనుబంధం.... ఈ

“రచనా యాత్రలో ఎన్నో అనుభవాలు.. కొన్ని, మరచిపోదగ్గవి... కొన్ని |

'మరుపురానివి! కొన్ని చెప్పుకోదగ్గవి కొన్ని చెప్పకూడనివి! సరే... సొంతవిషయాలు .

కొంత మానుకుని, నేను చదివిన ప్రపంచాన్ని చేసిన ఆలోచనల్ని చూసిన

చిత్రాలను” కొన్నిటినైనా పొరుగువారికి చెప్పాలన్న కోరికే మళ్లీ ఈ పుస్తకానికీ _ -.

ప్రేరణఅయింది! .

ఇందులో నవ్వించేవి, కవ్వించేవి మాత్రమే కాకుండా కొందరికి కోపాన్ని

రప్పించే 'చిత్రాలూ' ఉండొచ్చు. క్లీనింగ్‌ పని జరుగుతూ ఉన్నప్పుడు - కొందరి

కళ్లల్లో దుమ్ము పడక తప్పుదు! ఇనా, తెలుగుమిటక్రులు విశాల హృదయులని, కొన్ని

నిజాలు చేదుగా ఉన్నా జీర్ణించుకుంటారనీ నా నమ్మకం. .

మహాకవి అన్నారు కదా... 'కళ్లంటూ ఉంటే చూసి వాక్కుంటే వ్రాసీ/

ప్రపంచమొక పద్మవ్యూహం... కవిత్వమొక తీరనిదాహం...” అని! ఆ దాహంతో

కొనసాగించే ఈ ప్రయాణంలో దారి చూసుకుంటున్నది సహృదయ పాఠకుల

హృదయాల్లోకే . . .

. | బి.కె. ఈశ్వర్‌ |