Telugu ఆఖరి మజిలీ_మల్లాది పద్మావతి - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

త" య. ఓట న్‌ మ.

'అఆఖ౦వపంజఅ

జు ఊూత2లనలవృషు. తా య (లాక్‌. హం. 1 న లం . వే సాహితీ | పచురణ

తీ .1-00/3, బాగ్యనగర్‌ కాలని, లింగోభజిగూడ్య .. జ | ఖా + - శే శ గ సరూర్‌నగర్‌ హెదరొబాదు.5 (0 (35, [్‌ చు ్షే శ్‌

అలీ 6౬” గరం! 8 0౬౬401 ౯4౦1440471 రి! 02110౧ గ౦ 3 2 ౯0115066 0/2 54011181 న ప ఏం టనే బైలు ॥ ౧0౪6/ 565106౧ వ న చ || గ్‌ ంక5సీ ల గీ క ణు ఈ రే టంా జె క్‌! టల న్‌ న్ని ప వ ౧౧౦6 ? గొం. (క్క శ పల న. స ( 0! 60౯1౪ | " ల్‌ ట/ గిగ్‌తి[ 40! గి౦గ44/4[ో ఆ టి గ 2/7-10/4, %౫68766౧061, [1 8కామగత 00౧౫౧18౫ 20081౬౧180 ౧204/2౧ (౧౦) 58600౮స%ఐలకగి4ఉ5ిన4రి - 500 9556 (4 ౧) 0౯ ఏని[111[11, 1.993, 802082 గో2ం2/ 6౦1౦౧). ఓ10౧ర0)1086468. 52[00! 20౭?, చ్‌ 11 0౬గ4ఉకిఉం = 500035 (గ.౧) గ్రా షీ ని/;౧1664 26; గన ్ష న! 57/1౧/2938 ౧౧౧1675, £14141 గం3రే, 1644 ర0ిగ-520 002 వ0గ6 ఏ; 74932

కాన 4 క షకన చసన క భల గ [1 9/ సళ [21101 గ్‌ గ్‌ శ | | గ్‌ మ న్‌ వె క్ర న నో 1 చనాక లో ప శన ప 2||) మడడ! 5? అది సరత ఇ కా జలే వా కల్‌ వ వం పల ఏం రో. అలీ ఆస ౨ జాలలఅ1] 0 ఎచనిన్ను6 దలచి నవల నింపుగ వాయం $ ) బుుదరవితి వెంరసేళా సడమఐ 'వాయింజపృమయ్యు స షపషగిరిశా 1 నానామ కనుల నొకాకను అన చకా లనాలనా నడా నానన చక నభా ళాళా ఛాలా ననానున న నాన్యాననూకమలాచునానలనా తంటా తననన ప్షొళానానాలా ననున ననినణ భల నననర మితులు యి... యయయ్షమాూాాాగారికి న్‌ా ఈ నవల చచివి బి అమూల్యమైన అ౫ శాయాలు నాకు తలుపుతారు కదూ | " _ అఫనందనలతో, నుథాకాంకలతో.___ కో ళా _- నముతొదడి మద్మాలత, ఖ్‌ ర్‌ం అత నకానాకకతా ననా నలిన తననన నో నననాతననననాన నతన నా నలానానాలాభననననాననాలనా నాని భావన హననలనా తననన (న నాతలను నాలను న కొనాలా ననటనానానుకానడా నాననా ననన వం

తానో ఆ ఖో త్న అ౦కిత | “లల ల త య జ్యార్తారు గల్ల | ఫ్ర ఫ్‌ జా భక వ సలా లప ఇక || | లే ఖో ఖో ళ్‌ న ( న్‌ . న్నా జ క (1 ల క ఫో ళ్‌ ఖో |. జ్‌ ” న వే || య. న సి శ మ్మ టీ క్షే కే గ - వ. | న శ న క ' న ళా వ ల్‌ త = శ ళ్‌ టే ీ గ ఖా న క 9 త్ర ,) [| శ జ ల (0 స ల్‌? ( స కా బజ్టు (1 గో ల ఇటో ల గ్శొం | ] నే - ఖ్‌ ఉం ఒ | వ్‌ య వె || న ఇ (| ట్రం ల ల మ్‌ శే ల ల్‌ చ | జన || క్రినిచ్చి |" శ క్‌ + శో ్వ శ్రబుదులు గరపి | జగ్‌ క నని?" ౧తచా వని | పూనాన్న /. . ( నాశ క్‌ న! గ; 1 త! ప . | కో ఫ్‌ వాాణాడ్‌గాత్తాకకక వి చా మా క్‌ ఏ

థ్రీ ఆఖుదంి వంబట్‌ అర్హర్శా తి దాటింది, ళ్‌ ) అప్పటిదాకా బార్‌లో కాలజేపం కా సత్యనారాయణ తూలుతూ, సోలుతూ ఇల్లు చం, ఫార్య కనకవ్కును గట్టిగా తీరుతూ, తలుపును కాలితో తన్నాడు.

ఆ చప్ఫుడుకు ఆమె అదిరిపడీందీ, తలుపు గడియ పెట్టక పోవడంతో అతను ఆ ఊపుకు ముందుకు తూలి కింద పడబోయాడు, వెంటనే కనకమ్మ వచ్చి పట్టుకుంది,

టు

“ట్ట్య గోజూసనా చేతుల్లో సీక్ష మూడింది, ఇవ్వాళ నీలంక తేలుసా | అటోఇటో తేంపోవాలి. ఇంక ఊరుకోనూో--- అని "పెద్దగా 'కేఠలు'వేస్తూ లోపలికి వెళాడు..

శల్య

సత్యనారాయణ £, షాపుకొరు కొట్లో గుహసా |! గమగూ చొడుగూ లేని జీతం, జీవికం. కొందడి కజ్ఞాలను ధైవ్యంగా ఎదుర్కొంటారు నుం కొందర కష్టాల్ని కొని 'తెన్చుకుంటారు, ఆతను 'రెండోకోపవోకి వసాడు. ఆసబే ఆంకంకమా[తపు జీశ౦ం. లదిహడా ఏ బార్‌లోనో ఖర్బ్చుయి పోతుంది అతని వై ఖరిక్‌ కనకమ్మ వాధపరని రోజులేదు. పైగా వాగ్శకో కూతురు. మూడు నెలలై నా నిండని ససేపందయు,

ఆతని కోసం--- భార్యమీద కాదు,

శీశ్రలేసూ పసివిగ్రమీదికి వదుకున్న భర్తను ఒక్కతోపు తోని

జాణాటో (త్తే. అడి

గదిలోకి వళ్ళి పాపను చేతిలోకి తీసుకుని పొదివిపట్టుకుంది. భర్తకోసం కాను మూడురోజులుగా ఎదురుచూసి బాధపతిన వషయం అఆ క్షణంలో వమవచిసపోయింది.

భార్య తోసుకుని లోవరికీ వెళ్ళిస3 నయ్‌ సత్యనారాయణ మరింత రెచ్చిపోయాడు. ఆశని కోపం ఆమె మీదికి నుగ్ళింది. “నన్న తోసుకు పోతావుపే ! ఎంత ధైస్యషు నీకు 1! ఇప్వ 1 ఆ పిల్టనిటివ్వు | బయట పావేసా ! ఒక పీడన్నా విరగణవుతుంది” అని ఆపిలను ఆమె చేళుల్లోంది

వవావి ఫా టా ళా

లాకో్కో- బోయాడు,

వద్దండీ 1 పిల కోలకి సోపసు. సపివిక్క మనకు ప్పుటిన పిల్ల

ఏం ఉం అటే (కే ఓం స్‌.

ఎక్కడికి పోతుంది ? ఇంక ఘోకం చేయకండి మీఠంక కష్ట'పెట్టినా సహిస్తూవచ్చాను. ఇది మాత్రం సహించ”నంబూ బిడ్డను తన వొడిలోకి పీసుకొని వమిట చెంగుతో కస్సటోయింది,

ఆభరి మజిలీ = వి ళళల్త | నన్న ఆఅటకోయిసావా * అంటూ మూఆనున్న కరను తాకీ తీసుకున్నాడు. ఆతని చెబ్చ విడ్రప తగలలేదుకాని కనకమ్మకు తగిలింది. ఇదవంకా కిటికిలోనుంచి చూస్తున్న ఎదురింటా విడ సరస్వతమ్మ “ఏచుండగ్రోయ్‌ త్వరగా రిండి ! ఆవిడ...” అని ఒక్కకేక "పెటింది. న

ఇద్దరూ పరుగు పరుగున అత్క-టికిరా రు.

సత్యం తిరిగి చూడకుండా పరుగెత్తి పారిపోయాడు. *లీ 1 వీడిద్‌ ఓక బతుకేనా ? ఆడదాని మీద చేయిచేసువొనేవిడు ఒక మొగాడేనా ఆంటూ కసకిమ్మ తలకు తగిలిన గాయానికి కట్టుకట్టాడు---సరస్వత న్యు భర్త. ఆమెకు సృృహతప్పంది ఈ హడావిడికి ఇరుగూ, పొరుగూ చేరారు.

న్న బవరన్నా ఆమకోండన్నట్లు పసిపాప ఏడవడం మొదనబెటింది.

శ న. చ, ఇపగ/స పెరుగు తలా ఒకరకంగా మాట్లాడసాగారు.

షాపు | సల్లకు ఆళలై నట్లుంది. పాంచ్చిందో లేదో *” అంది నుసత.

“ఆవిడ వాలకం చూస్తే తెటంలేదూ ! ఆమె వంటల్లో ఉన్న కొస్తంక చీము, నెత్తురును ఆ ముదనస్టపువాడికే ధారపోనిందోొ--- అంది సరిత.

“అందుకే పూజకొద్దీ పురుషుడు అన్నారు. ఆమె నొనట అలా రాసుంటే తన్పుతుందా * అంటూ (ప్రభావతి ఇంట్లో అధెపన్న

శ క్‌ి ర్‌ఇ సుధాకరరాపు వై పుృచూస్తూ “మీరంతా ఇలాచూస్తూ కూర్చోబచ్సు ఆతనాగింది అటగా ఉంది”,

“నేనెప్పుడో చెప్పానండి, ఈసారి తాగి గడపలో కొలు పషెట్టావం పే కొల్లిర గగొట్టి మూట కూర్చోచెడతాననీ 1 కానీ, ఇదిగో ఈ మహాతలి

క. ర్త

నప్పుకం పేనా- మనశందకొచ్చిన గోలంటుంది* భార్యను చూపి్తూ

ఈ6ర్లాట్టండ్రి నేనే అన్నాను. అంటానుహూడా ! మన అన్నం మనం తింటూ ఊరివాళ్ళచేత మాటలు పడడమెందుకిని అన్నాము, చిందుకంచే కొంచెం ఆవిడవై పు మాట్లాడితేనే మా ఆయన్న ఆపపోసుకుంటాడు. “నికు ఆయస చెప్పిందే 'వేదవాక్కు, నామాట లక్ష్యంలేదు. నీకు తగినివాడు వాడేలే! పో, వొడికోనే పో ! లని చఎెధవ సంబింధా.. అంటకడకతాడు. అందుకనే దూరంగా ఉండసున్నది” అన్నది శారద,

ఇలా ప్‌ళ్ళ మాటం8 సాగిపోతూ నే పున్నాయి,

అడం తా నుం టీ | గ ॥

సునిత ఇంటినళ్ళి పాలతెచ్చి పల్లవ తా, ౦చీంస్‌

కసకమ్మకు ఆదృషస్పనళాత్తు బలమైస గాయం తగలబేదు. మెల్లగా మూలుగుతూ కళ్లు తెరుస్తోంది. సృహ వస్తున్నదని అందరూ ఆనందంతో ఆమెవైపు చూళారు.

శారద దగ్గరకొచ్చి *వడుకో” అని వంచిమీద చేయిజసి తొలగి పోతున్న పమిటను సిపరించింది,

ప్ర నాపతి “ఆయినా చోద్యంగానీ, పిల్లంటే సరిపడలేదు. సరిగదా సారేయమనడషేమిగి ? ఎఐపహమందో [(వసంచంలో పిల్లలు లేక విలవిల కొట్టుకుంటు౦ కు, పిల్ల పన్న వాళ్ళలా చేస్తున్నారు.*---అంది.

6మ్సెగుడేమో ఆలాకన్నాడు. ఆ షిల్లహాడా క్లైదుట లేకుం సే పాపమా మెగతేంగాను ” సునీక పానుసూతిగా అంది.

“గ్సినిక్రంతా బలమైన కారణ మేమిటో చంయింవ, ఆతను మాతం పూరి కీ ఉ తపుణ్యానికంటాడా ? అంటూ శారద చెనిలో ఏదో ఊదింది

నాతో కలిని.

ఆఖరి షజీ వ్‌ సరిత. అంమప ళారద “పావమావిడి అలాంటిదిరాదు. ఆమె నేమన్నా అఎపే కళ్ళు పోత్రాయనుకో. నిజం 'తిఎకుండ తడిగుడ్తలు నెత్తిన మ్యుడం వాౌలాతవ్పు, మావారు అతన్ని ఈస్ట్‌ "చే క్షేద్ది వాలాతస్పు. ఆడవాళ్ళను కష్ట 'పెట్టటూడదు” అని ఆమె పతకం మాట్లాడుతూ నయాశ భయాన ఎంతగానో చెబుళూవచ్చారు. అందుకని ఆ పనికిమాలినవొాడు ఈయనకు, ఆమెకు సంబఏధ౦ అంటగట్టాడు దరిద్రుడు, పావమాత లికి నా అన్న వాళ్లు లే ఒక్క అన్న తప్ప, ఆయన్ను కళ్ళారా చూడడానీకి కూడా నోచుకో చేవా తలి ఎ” భా

ఏఏ దుకని *ీ అడిగింది సరిత,

“వమని చెప్పమంటాపు ? ఏవొచ్చినా ఆడవాళ్ళ వ్యళై వున్నది కదా, వాళ్ళ వదిస పరమ గయ్యాళిం గడప తోొక్కనివ్వదు, వాళ్ళ అన్న 'పెళానికి దానుడులో

స్‌,

రస లం పిల్ల చెంనుకు పావెయ్యమంటాడో నాకు అంయతుప్పుడం లేదు” అన్నది సునీక,

శట్స్సీద్రి మట్టిబుర్రలాగవుంది, ఏమిటండీ ఇందాకటినుండి అంద) నోట వింటూహాశా మ) మొశజిగెవ్చారు. అరటి పండొలిచి బేతికో “పెటినటు చెబుతానండి, ఆ ఏల తనకు వుటళేదని ఆతని భావం అంటూ

ఉట ౯) న మ్‌, శి కొంచెం ఆవేశంతో అన్నది (ప్రభావతి.

ఇలా వాళ్ళ వాదోపవాదాలు జరుగుతునే వున్నాయి. సుధాకర్‌ రావు డాక్టరును పిలుచుకొచ్చాడు. డాక్ష్మ రామెను పరీక్షచేసి, ఇ౦ంజక్షనిచ్చి, మళ్ళి గాయానికి మందువసి కిట్టుకట్టాడు, ఉదయం మళ్ళీ వస్తానన్నాడు,

డాక్టర్‌ వెళ్ళాక “ఆజ్రనానే ఆందరం ఈ సారి నిలనీ5

ల వ్‌ అడుగుదాం...” అంది సరిత

“ఆత్ర నసలు వ స్తేకదా, అడగటానికి *ో అంది కారద,

“ఆయ నెలాగూ పిల్లనొదిలించుకో వాలని చూస్తన్నాడు, వమాక్ష పిల్లా వెల్లా బేరుగదా ! ఆ సనే మాప్మల్టనువొని "పంచికుంపే నా సవదా లీడశుంది.” సరస్వళణమ్మ అంది,

“పిల కన్లైదురుగానే వుంటుంది కౌబట్టి కనకన్ము ఒప్పుపంటుందను కుంటా అన్నడి” సరిక,

“ఎవరన్నా పెద్ద మనసుతో తననాదుకుంపే బాగుండునని కనకన్ము ఎన్నోసార్లు నాతో చెప్పి బాధఎడీం౦ది. “నీ ఆలోచన పాడుగాను, వివవన్నా పరాయి పిల్లల్ని పెందుకోడానికొప్పుకుంటారా ?) అదేం తేలైవైన పనను కన్నా వా” అనేదాన్ని” శారద ఆంది.

“ఏమండీ ! ఈ పాపను మనింటికి తీసికొస్తున్నాను. పాపము పిలగకెలా ల! జ్‌. వుందోనని మీరంటుండేవార కదండి మసం 'పెంచుకుందావ౦దీ సం దేహిస్తూ అన్నది సరస్వతమ్మ. అతను కొంచెం తటిపటాయించాడుం తొందరపడిందే మోనని ఆయినా భార్య అందరిముందూ చెప్పేనంది. ఇహ చే సేదేమీలేదని మొహమాటపడుతూ “సరే! తీసుకురా” అన్నాడు. సరస్వతమ్మ సంబరపడుతూ పిల్లనింటి! తీసిక గింది. పిల్ల చెదురుగాసే క నిసిస్తుటుందిగదా అని కనకమ్మకూడా ఆడ్డు చెప్పలేదు, కనళస్ము కోలుకోడానిక పదిరోజులు పట్టింది. సత్యం మాతం తిరిగిరాలేదు,

కల్ల ఇఎటిహెచ్చిన వేళావిశేషం సరస్వతక్ము భర్తకు (ప్రమోష నొచ్చింది. వాంతో బదిలీ ఆయిందీ. కనకమ్మ ఎవులకా వార్త పిడుగుపొాటులానిప౨చింది, నిగ్గను తెచ్చుకుందామని ఆచోచించి అ రైకున్న శారదస్ము దగ్గం వెళ్ళి సం[ఫదించింది,

వా శెంశో అలారుముదుగా "పెం దుకుంటున్నసప్పుడు మళ్ళీ న్‌న్ను

భారి న్‌్‌ టు తీస వళ్ల మని ఇసారా | ఏమిటీ? అం పరోనూ ఇంతో ఆయో నగా, స్టా కూడా ఫపయి౨చారు. అలారఏప్పుడు వమనం అడగటం బాగుందిందంటావా + ఎక్యాడో ఒకచోట హాయిగా 'పెెగలి ఎక్కడున్నా ఆ పిల నీకూతురు మ. న కొఠకపోతు౦వా, నీవా ప్‌ల్లకు తర్షి వికాకపోతావా ని క సకన్ముకు సలహో

భ ర్త చెస్పవద్దన్నా డే మో నురి ఏకశరు బదిలీ ఆయించీ సరస్వతన్ము చెప్పవేదు. “ఎవ్వరికీ చెప్పనవసరం కేదఠ౦ భర్త అన్నాడని తన స్నేపాతు రాలివో సరస్వతమ్మ చెబితే కర్యాక కొంతకాలానికి కనకమ్మ కావిషయం తెలిసిందీ,

(ప్రతీరోజూ కసకమ్ము, సత్యనారాయణల భాగోతం కిటికీల్లోంచి సరస్వతమ్మ, ఆమె భర్త చూస్తుంచే వారేగావ) ఎన్నడూ ఇంటిపెచ్చి ఆ దంపతులు సపలకరించవేదు. కొకూళలీయంగా ఆరోజు కిగకీలోంచి చూడడం ఆమెకు బిడ్డను "పెంచుకోవాలనే కోరక కలగడం జఒశేసారి జరిగించి.

సామాన్త న్నిటి9ి ప్యాక్‌ వేఛారు, పాలను చంకలో పెట్టుకొని శనకచ్ము

ఏన, ద్‌ళ్ళు రు ణి దగ్గరిెచ్చి “వెక్టాస్తాం 1 సీ బిడ్డ కేర చగోటుుడదు నివే బెంగా 'పెట్టువీకు, నిశ్చింతగావుండు, అని అభమమివ్చి పిల్ల క్షేవప ఎడప్పును తెలియ చేస్తుంటానని కూడా చెప్పంది. ఆ మాటలతో తృప్తి తి కనకమ్మ

• వీడను అప్యాయంగా ౧౦౬కు చేర్చుకొని తనివితీరా ముకులుపెటుకొనీ పక ॥ ఇ శీ థి ఖీ ఖ్‌

సవన్వతమ్మ వొన విజయవాడ చేరారు. సూనృత అల్లారు ముద్దుగా పెరుగుతున్నది ఏడాదికి పుట్టినరోజు పండననాడు రావుగారి ఆఫీసువాళ్ళి సలహా(ప్రకొరం సిల్ధరౌ పేరు పెట్టారు. పిల్ట ఇంటికొచ్చిన తర్వాత (ప్రమోషసొచ్చినందంవల్ల ఇంక తమకు ఆంకా కలిసొస్తుంఎనే నమ్మకం దం౦పళులిద్దరిలోను ఏర్పడది,. ఒక నలుసుకూడ తన కడుపున పుడితే బాగుండునని అనురుుంది సరస్వతమ్మ, మొక్కని డీపుళ్ళుకేరు. కనకదురగ్లకు సహస్రనామార్చన చేయిందారు. పంక పేశ్వరస్వామికి ముడుపులు కట్టారు. 'మోప్‌ దేవితో సు బహ్మణ్యస్వామికి అభి షేకౌలు చేయిందారు. చివరకు వాళ్ళ కోరిక తీరింది. పండువగటి మగవిడ్డ పుట్టాడు, భార్యభ రల సంతోషానికి మేరలేకపోయింది.

పిల్లొచ్చిన వేళావిశేషర [ప్రమోషనొచ్చిందని ఆఅంతకుము రదు సూనృతను ఎంత (ప్రేమగా పెంచారో ఇపుడు ఆ పరిస్టితి తలకిందు లైంది. ఆ ప్‌ సరాయిస్మిల్లయి కూర్చుంది, చీదరింపు ఇక్కువయాయి,

“అమ్మా | నూన్ఫడా కీ ఆనే పిలుపు *“ఒసేయమ్‌ు మూగీ [ అయింది, తన బాధను బనుఎకు చెన్వ్సుకుందురదే మోనని ఆ భగవంతుడు నోరునా క సుళాడు, దాలా చురువైన పిల్ల కనుక తమ్ముడు రాము చదువుృకంటుర కే అతనికంపే ముందర అక్షరాలను గుర్తుపట్టడమేగాక రాయనుకూడా రాయ గలిగేది. తన సంజ్ఞలతో అన్నిటినీ చెస్పగలిగేది.

థి వ ఖీ

ఆఖరీ ముజీలీ రి

రౌత్రి తొమ్మడి గంటవై౦0ది. సరన్వతమ్మ భర్త చాలా కోపంగా ఉన్నా డెందువో, సూన్ఫశ తలుపులు వేయడానిక్ళింది.

“నిన్నావరాతలప్త వెయ్యమన్నారు" ఒక్క కేక వేశాడు సూన్ఫతను చూసి,

భార [తో “తగుదునమ్మావని నలుగురిలో 'పెంచుకుంటానన్వి ఈ దరిద్రపు దేవతను ఇంట్లో తెచ్చిపెట్టావు. నేనాక మొగొణ్డున్నాను, నన్నాడగాలనేమాట నీకెందుకు త్రో చవేదు. అంతా నీదే రాజ్యనును కంటావు. మనమేం అక్షొవికార్ట మా పుట్టకిపట్టక ఒక నలుసు పుట్టాడు. వాడి చదువు సంధ్యల కెంతవుతుందో నీకేం తెలుసు. అదేమో మూగదై హూర్చుందిం మంచివాళ్లు కే ఈకాలంలో చెప్పులరిగికేశాని కాళ్ళుకడిగి క న్యానాన౦ం చేయ లేక మోతున్నారు. ఈః పిల నవరు చనుకోడానికి సిద్రమౌతారు. డబ్బు సి "మేన తృకొడుకశేమన్నా తెచ్చిసాడా ౫ భార ఫ్ర్‌మీద మండిపడ్డాడు.

సరస్వతమ్మకుకూడా తాను తొందరపడ్డానే మోననిపించింది. ఆమెకు కూడా ఆ పెలనుచూ స్తే " వొంటినిండా జెర్రులు షాకేటట్టనిపించేది. ఆ కుదుంబానికి భారమై అనవసరపు జీవయింది సూసృత, మర్నాడే పిలి నొచ్చి తీసెశళ్లమని కనకమ్మకు ఉత్తరం రాద్దామని కూర్చుంది, కలం ముందుకు సాగలేదు. అంతమంది ముందు తాను "పెంచుకుంటానవి మాటిచ్చి ఇన్నేళ్ళు పెంచి పెద్దదాన్ని చేస్తి ఈనిడు సనీపి న్లను నీవు తీసి కళ్లు నేను పంపడానికి సిద్ధంగావున్నానని రాయడానికి నునసొవ్వ లేదు, ఆంతటితో ఆ ఆలోచనకు ఫుల్‌స్టాప్‌ పడింది,

శః ను న్‌ 20)

కీ0 వమలాది పవావతి

ఉం ప్ర పూర చండుని దళలు రోజురోజుకు క్షీజీసున్నటు రానురాను

న! అవ అంగొ

సరస్వతమ్మ దగ్గరను:డి ఉత్తరాలు రావడం తగ్గి అమౌవ్నాస్యై బూర్చుంది, చం[దుడు మర్నాటినుండి అభివృద్ది చెందుతాడ మోకాని, కి నకమ్మకు వవ్చే ఉ తరాల దశ అంతటితో ముగిసింది. పిల్ల కళ్లల్లా మెదలడఎ మొ లెట్ట్‌ ఎది.

నాటీ లా ట్‌ జ కీల ఖో అల్ల లో నమ్‌ ఇఒ టీ వ. ఇవో అవీ తగ్గినందున, ఏదో రాసానంపే రాసానని ఎడు ముక్కలు మొకు_బిడి చిరించినట్లు రాసేది. ఇప్పుడు అది తగ్గిపోయింది, చివఎకు పిల పేరును

( ్‌్‌: శ కే 6౧

కాడా తెఎపబేదు. తస ఆఎదనను అధైెకున్న దంపతలతో చెన్నుకున్నది కసకన్ముం సుభాకరరావు రావుగారి ఆశీ సుకు వెళ్ళి ఆయనకు (టాన్స్‌ఫరయిన విజయవొడ ఆడస్‌ తెచ్చియవ్చాడు, కనకమ్మ పిల్లను చూడగలుగువాసని గంపెడాశతో విజయవాడప వెళ్ళింది. రాని అక్కడినుండి ఆయనకు గుంటూరు బదిలీ అయిందని తఎస్కి గంటూకంకా తిరిగి తిరిగి కనుక్కో లేక నిరాశతో వచ్చేసింది. సుధాకరరావు అమె బాధను చూడలేక గుంబూరు ఆఫీసుకు ఫోనుచేసి కనుక్కుం పే తేలిందేమిటంటే, అతను ఉద్యోగానికి రాజీనామా చేళశాడవ్క వ్యాపాకం చేనుకోడానికివాడన్వి ఎక్కడికి వెళ్లాడో

ళ్‌్య ట్‌.

శ్రర మగాని బహుగా హైదరాబాదు వెసండొచ్చునన్నారు. భా ౧౧

పాపఎ కనకమ్మ తానొకటి తలిస్తే దైవమొకటి తఅచిసట్టయంది. భర్త ఇంతవరకు ఇంటి భాయలకు రాళపోవడ మొక. విడ్డ ఎక్కడో సుఖంగా 'సెరుగుతున్నదిగవా అని ధెర్యంగా కొలవేసం చస్తుంటే కంటి చూప్ప లేకపోగా కేమంకాడా తెని పరిస్ట్థాకటి ! ఈ రెండూ ఆ మనిషిని కృంగతీళాయి. అలాగే ఎంతోకిలం కొలక్షేపం చేయగలిగింది. కాని సంతోషమే సగం బలమన్నట్లు అదీ చేస్‌ కనకమ్మ హతాకరాలయిది. సంవత్సరాలు తిరుగుతున్నాయి. ఉండలేశ పోయింది. మనోవ్యధకి మందు

ఆఖర మజిలీ క్షే లేదనట్లు ఆవేదన హెచ్చయింది. ఒకరోజు శారద దగ్గరకొచ్చి అమ్మా |! ప్రొదరావామ. వెళ్ళితే పి ల్లనేమన్నా చూడగలుగుకానే మోనని ఆశగావున్న దస్పది. అందుకామె విసుక్కుంటూ “నీదంకతా వాద స్తంగాని మావారికి టిక్కట్టన్నట్టు అంత మహాపట్టణంవో, ఎంళశమంది ప్యావారస్టులు లేరు, మి ౮౦తమంది రావుణ్యు సరస్వతమ్మలు లేదు, ఎక్కతున్నారోని అడుగుతావు. అందునా బి స్తలలో సీమోహం౦ చూచి జవాబు చెప్పేవొప్లన్నా రంటావా ల్ధంి అని విదిళలిచింది. అంకే ! ఆశచవాని లోట అధినం మవరాదన్నట్టుం ఎనక్కు వచ్చింది. ఏం చేయావో తోచలేదు. సమరలెవర్నీ అడగలేదు, ఎలాగైె నా పైదంావాచెల్లాలనే నిశ్చయం బపీయమై మనసును సకా యించడం చవదలిట్టింది. కొని తైయవేది, వెంటుకలున్నమ్మ వ్‌ క్‌ొప్పవ్నా పెట్టుకుందుందిి ఆదిలేనివాళ్లేం చేస్తారు. తోఠ ముడుదుకుని కూర్చోవలసి వస్తు ది అఆమెగతి అదే అయి”ది. చేతిలో పైెసలేదు, అలాగే దిగులతోన్సే వొలం ఎళ్ళు:ఎచ్చుతున్న ది, శారద ఆమె భాధను చూడవేక భర్త చెవిలో వేసింది. అతనికి కనకమ్మం'పే చాలా వాలి. బలాగనా అమెను ఆదుకోవాలని తాస్మతయ పడుతుంటాడు, శారదకు కూడా సహాయం చేయకూడదని వండదుకాని నంత దూదం పాక్రలాడుకావని | మౌనంగా వుండిసోదావంటుంది. ఇంటినికూడ కా( చేద్దామని భ _ర్తకు * దాలాసార్లు చెప్పిచూవింవీ. కాని సుధాకరరాన ఉరికి నడిబొడ్డునున్న ఇల్లు అన్ని సౌక ర్యాలుండట మేకొకు3డా అస తక్కువని సుతరాము వొప్పుకుండేవొడుకొదు, భార్య షహాటలువివి కొంచెం నేప ఆరోచించి-*ఆవిడను పైదరాబాదు వళ్ళమనిచెప్పు ఇన్నిరోజులు అళతనొస్తాడేమోనని ఆశతోవృన్నది. ఆ ఆశ

|ే2 మల్లాది పద్మావతి పోయింది. ఉన్న ఒకపిల్లను చూడాలని ఉన్నచేసో ? మనకొత న్యాయం ఆమెకొక న్యాయమా కడుప్పకిపి ఎనరివన్నా వొళపే ఫి అన్నాడు. సుధాకరరావు అన్న మాటణు శాశదకు నన్నింది, విరు చూడాలనే ఆవేదన, తపన ఆమెలో ఎండ తీ వంగావుందో తెబసుకసక ఆనఎదంరో కసకమ్మ దగ్గరకు పరుగెత్తుకొని వళ్ళి ఆ మాట చెవి*ేనింది.

వెంటనే ఆమెను వాళ్లింటికి రమ్మంది కనకమ్మ = భయంభయంగా వెళ్ళింది. అమెనుదూడగానే “ఏమమ్మా _హేవరాబాము వెడతానంటు....”

మాటపూ ర్తి చెసేకోపలే, వొద్దంటాడేమోననే భయంతో మధ్య ోనే కర్ణాన్టండీ! పిల్ల కళ్ల ల్లో మెదులుతున్నది ఎ ళావుందుందో, ఏవి ఎదీగిందో కూడా. తెలలేదు. చివరకు సిం పేరు పెట్టారోరగూడా రాయలేదు. పిల్ల బాగోగుణ రాసేవారు కాని ఎన్నిసార్లు రాసవా పేరు మాత్రం రాయలేమ, దానికీ నోచుకోలేక పోయాడని ధోరునున్నది.

“పడ్రవకు కనకమ్మా 1 ధైర్యంగావుండు. పిల్ల కేం లక్షణంగా వంటుందనుకంటా, ఇంకకూ ఉత్తరాలు రాయకుండా పుండడానికి కొరిణం బోధసడడం౦ రేదు, నేను ఊరి కే పున్నాననుకుందున్నానే మో మీరు. వొళ్ళ ఆఫీసువాళ్ల ను వాళబు చేస్తునేపున్నాను, ఆయన అ్యడ్రను ఇవ్వలేదన్నారు. ఆయిక్తే ఆయనకు ఆఫీసునుంచి డబ్బు రావలసివుంటుంది కదా సంపశానికి స్‌ ఆడ్రసిన్నాడని కూడా అడిగాను” “మా మెడలమీద కూర్చొని, రావలసినదంకా తీసుకొని మొన్ననే వెళ్లాడూ అన్నారు. పైగా ఆయన మీకేమైనా డబ్చ్బివ్వాలా ? తూర్పుదిష్క చూసుకోండనడంతో నాకు వొలా కోపమొచ్చి మీరంతగా ఏమి బాధసడనవసరంలేదు. ఆయన నాకేమీ ఇవ్వ సక్కరలేదుూ” లెండని తిరిగి చూడకుండా వచ్చానన్నాడు.

“బాగుంది వరస” అన్నది శారద.

ఆఖరి సుతం 13

అమ్మా ! మీరు మాక్తు వెయ్యి రూపాయలివ్యాలి గదూ” అన్నాడు సువోకర్‌ రావు

అపుశన్నట్లు తలూపి౦డి.

మరాక 'వెయ్యి ఇస్తాను, తీసువొని 'హేదరాబాచెడకారా ?. ఆందూ సవమంటుందోనని చూశాడు,

ఆహాపే చాలన్నట్లు వాటంక మొహూంకో వెడకానని అన్నధి,

ఈ ద్రేర్టన్లై* శ్రే, మీరన్న ఇంటిని దీన్ని ఆమ్ముకారా చెప్పండి”

అ మాటతో అవాకటయింది, మెల్లగా తెప్పరిల్లి “పానాన్న ఎంతో కష్టపడి ఈ ఇంటిని నొకు కట్టించి ఇచ్చారు దానిని అ...*మ్మి

ళు ళా డం చిట సొ.

మధ్యలోనే అందువొని “మీకిష్టం వలేఠపోతే వక్టులెండి. నిన్ననే టెవరో కొంటావమని ఆకిగారుం మిమ్మల్ని ఆదిగి చెబుతానన్నాను అందు కని అచగానుల ఆ మ్మొదనే చెబఐవ తా” అన్నది శారద,

“ఎమోనమ్మా || అమ్మవలి సే వస్తుం దే మో! నేనేం చెప్పగలను, నా పరిస్టితి మీకు తెంపి కొమనవా! వేకే నేశు చెప్పనవసకంలేదు.

“*ోఆవిడకు ఈ విషయాలన్నిటికం పే విడ్రను చూశాలనే కోరిక తర్వాత అన్ని సంగతులు చూసుకుంవామన్నది శారద.

గ! మల్లాది సద్మావళి “ఆయితే వెయ్యి రూపొయరిస్తాను వెళ్లిరా! ఇక్కడి అడసు సీక లెలిసిందేగవి డబ్ను కొవాలనీ వచ్చిసస్పుడు తెంబ్బతూండు.. కానీ ఇలు న

తాకట్టు పెట్టాలని చెప్పాడు.

ఆఅ మాట పిడుగు పాటయ్యింది కన! మ్ముకు, నిజమే! డనవ్పదగ్గర 'మొహమాటముండ వాడదన్నమాట సత్యం. తాకట్టు "సేషతే డమ మాటి మాటికి తీసుకోవాలనే కోంకుంటుంది. ఇల్లు నేజారిపోయేఐకా. తీసు కుంటూనే పుంటాను. ఏ రాతకోతలు లేకుండా ఇతరులకు డన్నివ్నడం కష్టమే! ఇవన్నీ ఆలోచించే ఓపిక కనశమ్మలో స౦చింది ఆమె అలోచ నంళా నొక సే! ఒక్క గానొక్కు పిల్లి , పస్తులన్నా పండీ కూతు"కి ఆ ఇఃఛిని

నిలుపునామనుకున్న తన నిశ్చయానికి ఆదిలోనే [గహణం పట్టిందని చిరు కోప మొచ్చింది. "షేదవానికోపం 'పెదవికి చేటన్నట్లు, నోరు విప్పలేదు, వాళ్ల పరంగాచూ స్తే అదీ సబబే! వెయ్యిరూపాయలిచ్చి నంపత్చరముయి. ది, (ప్రతినెల అద్దెలో అంతోకొంతో ఇవ్వకపోతే ఆమెకు గడవడం కష్టం,

“అన్నయ్యగారూ]! మీరెలా చేయదలచుకొంతే అలాచేయండి. మీరు మాఇంటికి న్థైకొచ్చి ఎన్నో సంవత్సరాలయింది. ఆయన మిమ్మల్ని అనరాని మాటలన్నారు, మీరు వాటన్నిటిని లక్ష్య'పెట్టకుండా నాడోపాపే సహిందారు, మీరిద్దరు నన్ను ఎన్నిసార్లో ఆదుకున్నారు. పుట్టిల్లు లేదనే కొరతను తీర్చారు. మీమేలు ఈ జన్మలో మరచిపోను” అన్నది.

“అదేమిటీ కనకమ్మూ! మానవత్వంగల వాళ్షేవరన్నా, చూస్తు చూస్తు ఒక ఆగది దాధల్లో పుం'టే ఆవమకోకుండా సం౦ంటారా సీమిటి ? మే౮ చేసింది సమంత గొస్పడీకాదు. ఏసుండి రాతలవొద్దు కోతలువద్దు ముందు ఆవిడను హైదరాబాదు పంపండి. -తరవాత సంగతి చూనువందాం” అన్నది శారద,

ఆధిరి వసం కే రోదఎశేళ్లి ఏశ్రవాలోంచి వెయ్యిరూపాయలు తీసుకునివచ్చి కసకన్ము చేతిరో పెట్టాడు.

గఇారద కనకమ్మకు రై ర్యంచెప్పి (పయాణమెలా సేయాలో, ఏఏ జాగత్తలు తీసుకోవాలో వివరంచి పంపింది,

క్యాలండడులోని కొగితాలు తిరుగుతూనే పున్నాయి. సంవత్స రాలు గడచిపోతున్నా యి. (పతిరో జు ఆ మూగపిల్ల ను ఏదోవంకన సవా యిస్తునే ఉన్నారు సరస్వత మ్మ వొచ్ల,. ఎలాగైనా ఆ పీడను వదింంచు కోవాలని చూస్తున్నారు చిన్నతనంలోనే అన్ని కస్తాలను అనుభవింవాలిసి వచ్చింది సూనృతకు, ప్రక చెప్పుకోడానికి నోరువేదు. తనతో తానే కమిని పోతున్నది. తనతో వ్యాపారంచే సే ధాగుస్టుషిది రాళహ స్తిళలోనున్న పానగల్‌ అయి నందున (ప్రతిపడు పిలుసుండేవాడు. “

(బ్రీకాళహస్తళోని పాసగల్‌లో జంగే గంగ జాతర చాల విశిష్ట మైనది జాకర పదికోజులుండగానే, కొర్యకర్తలు ఫలానరోజు జాతరని దఎడో౮ా వేసారు. తర్వాక ఎవ్వరూ ఆపూరు వదలి వెళ్లీ కూడదు. ఆడపిల్ల లన్సు అల్లుళ్లను అత్తవాంళ్లనుండి పిలుచుకొని వస్తారు, బంధుపులక్కు స్నేహితులకు, ఆహ్వానాలు పంపుతారు. శాతర రెండురోజులు జట సుతుంది, మొదటిరోజు ఉదమం అందమా స్నానాలపస, రాగిపీఎతిరో గంజిని తయారుచేసి అన్మువారికి పెడతారు, అందరికి ఆ గంజిని పోస్తారు, బండి

గ్ర మల్లావ్చి పద్మావతి మీద గుండిగలు పెట్టుకొని డప్పులు వోయిస్తూ వసారు. గంజన ఆ గుండి గలలోహడా పోసారు. సాయం [క్రానికల్లా అందకూ పొంగళ్ళు 'పెట్టడానికి గంపలో పూజ సామానుణ, పొంగలి చేయడానికి కొవలసిన వస్తుపులను చిన్నచిన్న కర్రలను మంట వేయడానికి తీనుకొని గంపను నె _త్తిమీద పెట్టు కొని బారలతీరి మేళతాళాలతో పోత్తుం పే చూడముచ్చటగా ఉంటుండి. గంగమ్మను మేళతాళాలతో ఎత్తయిన ఆసనం పెన అనురుసారు, ఆ ఆసనాల చుట్టూ చీరె. 'పెడతారు, మొక్కుకున్నవాళ్ల ఆ చీశలను శాతర పూర్తయిన తరవాత తీనికడకార. ఆ రాతి బాణాసంచా కౌలుసూ అమ్మ వాలిని ఊరేగిస్తారు, మెళలకు, కోళ్ల క పొ పైళ్ల కు ఆయువు మూదుకుంది సారాజాడీలు ఎగిరి పోతుంటాయి, రెండవరోజు ఉదయంనుండి "వేడుకలు (సారంభమవుతాయి. సగటి వేషాలు 'వేసేవోరు, వంటనిండా నిమ్మకాయలు కట్టుకొని ఇంటింటికి వచ్చేవార్కు వేపాకులను కట్టకొ నేవారు, మగవాన్ల ఆడ పషాలు వేసుకొని వచ్చేవారు. (ప్రతి ఇంటికి డస్పులతో మేళాలతో వచ్చి డబ్బులడుక్కుం౦టారు. ఆ రాత్ర ఎనిమిది గంటలకు గంగమ్మకు ఉద్వాసన చెబుతారు.

రై నృ, బస్సులు పట్టనంత జనం. శాతర చూసుకొని ఇంటిముఖం పట్టారు. రైలు ఎక్కడానికి సొధ్యంకొలేదు. ఎలాగో సల్ల వాడికో సరస్వతమ్మ ఎక్కింది బండి కదిలింది. రావు పిల్ల తో ఎర్కాడనుకొంది. తీరా బండిదిగిన తర్వాత చూస్తె పిల్ల లేదు.

“మూగదేదండి ** అడిగింది సరస్వతమ్మ కఠ6గారుగొ,

“*వమ్లైో! న్స్‌ దగరుందనుకున్నాను లేదా *” చాల నిర్ణ క్ష్యంగా అడిగాడు. 'పెంచిన (పేమ తాత్కా-లికంగానై నా బాఫెస్తుంది “ఆమ్మో 1 ఎంతపని చేశారండి. నోరన్నాలేదు చెప్పశానికి, ఫోసన్నా చేయండి, లక పోతే వెనక్కుపోదాం. నాకేమీ తోచడంలేదమ” వీవారంతో అన్నది.

ఆఖరి సుజిలి ్షే 7 అతనిలో ఏ చలనం కనిపించలేదు. ఇంటి 'కెల్లాక చూసానులే $ పద అనీ కసిరాడు, ఖీ వ వి సరొనృశ స్టితి అయోమయంలో సర్డది. వ ర లెక్కొలో, ఎక్కడి 'కెల్లాలో, ఎలావెళ్లాలో ఆ ఏల్లకు తెకపోగ్సా ఎవరినీ అడగలేదు కూడా |! ఇల్లుదాటి పన్నడూ బయటిశెళ్ల లేదు. కొబటి టోనజానం కూన్యం, కి న్‌. ళు లో నై ల్వే-సైషన్‌లో అటూ ఇటూ తిడగుతోంది. ఏడవడం తప్ప న రేం చేయలేకపోయింది. నురో 3 లొచ్చింది. వానిలో ఎక్కి ఓకమూల కూర్చుంది. ఆ బండి తీనశె్నై ఆ అమ్మాయిని తిరుసతిబో వడిలింది, ఎంత సేపు రైల్లో కూర్చుంటుంది ? ఏమీతోచళ దిగింది, [ప్రయాణీకులతో సేషను సందడిగా పు:ది తనకు తెకుండానే రోడ్డువీ దికి వచ్చింది చికటి పెడ్రది, ఆఆ వేస్తున్నది. ఏడుస్తూనే ఆ వీధీ ఈ వీధీ తిడగుతోంది. వెనకాలే గొదుగు=సువొనిి ఓ వయసుమళ్షిన వ్య క్తి వస్తూ పిల్ల నుమూవి “అమ్మాయ్‌! శా వాని అడే వ్‌. వెం నుకేడుస్తున్నా”వని ఆదీ గాడుం ఆయన్ను చూడగానే తసను తస్పకళ ఆ ప్యకి కాపాషశాడని తనకు తెలఅకుండానే ఆయన్ను చుద్దుకొని బావురుమున ది “పన్సిటి |! ఎందుకిలా నామీద పడతావు ? ఎందువేదుస్తున్నావు గక అని లఅడ్‌గాడు. సంజ్ఞలద్వారా “మావాళ్లు వెళ్ళిపోయారు, నావెవ్యరు లేరు, స్‌. ఆక లేసున్నదిని దీనంగా తెలియజేవింది. పిల్లను దగ్గరకు చేద్చకొన్సి భయపడకు, నేనున్నానులే అని సంజ్ఞల తోనే చెన్నాడు. మ

| (11 ములాది పన్మావతి మ్‌.

నలుగురూ వోగయ్యాారు. పల్ల చక్కని రూపస్కి ఎవిగొచ్చింది. వన్సటీతైనా పనికొస్తుందని (బోకర్లుం యక్క చూప్పుటమూస్తూ సిఐఐ వాన్లు, ఖఇలా నానారకొతి వాళ్లు పోగయ్యారు.

“సార |! దిప్టలేని సిల్లలావుంది, మీ ఇంబ్లో ఉంచుకోండి తాతగారూ 1” ఏవరో ఉచిత సలహాపాలేళారు.

*ఆ 1 తిరపతి మహావట్టంంనో, ఇలా 'పెట్టుకుఎటూ పోతుంపే ఇల్లు వాకిళ్లు వట్టవు సరికదా వాళ్ళను పోషంచేసరికి నడుములు విరుగు తాయి”

మరొకడు “*పోఎసు ఫ్రే క్షనము లో వదిల య్యండి మీకెందుకొచ్చినగోల” అన్నాడు,

తాతగారి3ెందుకో ఆ ది్తము పోరసు9 చేతులో పెస్టేందుకు ఇష్ట పడలేదు,

ఇలా సలహారిచ్చేవారి సంఖ్య ఎక్కువయింది. పిల్లను చేదక్కిద్యు కోవా నుకనవాచ్ళ లేకపోలేమ. ఎవరైనా ఆ పిల్లవేసం వెతుక్కుంటూ వసారేమోసని కొంచెం సేవ్‌ అక్కడ ఒక కికొటు దగ్గరున్న బల్ల మీద

ఎవి ఉం ౬ [ 0 సూన్య పను కార్చో చెట్టి తాను కుర్చున్నాడు. ఆ కళ కొట్టశను తిసక ఆ పిల్ల వ్యాపారానికి పనికొస్తుంది తన దగ్గరే పుందుకుందామను కన్నాడేమో తాతతో మాట కలిపావ పూర్వజన్మ సాంగత్యమోనన్నట్లు 7 యట్‌ అ అర్‌ ధ్‌ లబ్‌ అన జర కూ ళీఆటో సంజబ్ఞచేసెంది. తాతగారు సరే అన్నట్లు తలూపి అక్కడ ఆ పల్లకు టిఫిన్‌ ల లు వ. పెట్టించాడు, పదకొండు గంటలు దాటిందీ. ఇం'3వ్వరూ ఆ సల్ల కోసం రొరన్సి పౌాళ్ళకోసం ఎమరుమూనినా లాభముండదని నీవు నాతోరా! నిన్ను వదలి నేను వెళను, భయవడవదని, చేతులను తిప్పుతూ న్‌్‌! వ

ఆఖరి మజిలీ కేం చూపించాడు, కొట్టువాడు “పిల్చి చాలా హుషారై నదిలా వుంది. చటుక్కున ప ్రైసింది” అనుకున్నాడు,

ఇద్దరూ షు చేరారు, ఇంట్లో ఆడుగు పెట్టగానే, "పెద్ద గొంతుకో ఆ ఇల్లాలు “ప్పి 1 ఇంటిముఖం పడదానుస ధ్యాస ఇప్పటికిగాని రాలేదా సరేగాని ఆ వెనకున్న పిళ్లైవరూ....?” ఇంకా ఏమేమో అంటూనే డింది

దోజూ ఆ పనసకు ఆలవాదు పశ (పొజిలాగున్నాడు. కుయ్‌ కయ్‌ మనదేండా. పిల్ల వేప చూచి కూర్నోగూర్చో అని సంబైూసి లోపలి లల్లాడుం

(శ్రీరామలుగారు [ఫ్రీడమ్‌ పైటద. గాంఛేయవాది. నాన్‌ కోపరేషన్‌ మూమెంటులో జై లళిక్షలనుభనించి లాటీ ఎద్బిలుతిన్న వ్యకి, ఊళన్లో పఎ కుబతి ఉన్నడి- బూటకపు రాజకీయాలలో తలదూర్చి, పదనలకోనం పావలాచె స్వభావం లేనివాడు. నిజ్వమెన దేళభ క్తి పరాయణడు. పదసు లంటకిడవామని ఎవరై నా వచ్చినా తిరస్క్యరించేవారు.

దానధర్మాలు పస్తూ ఆపదలోనున్నవాంని ఆనమకోవడమే తన ధ్యేయమని భావించేవ్య క్రి. చదువుకున్నవాడు. వృత్తిసరంగా న్యాయవాది. మంచి సంస్కారి. ఊల్లోగుల కొన్ని సంఘాలవ, సమాశాలక్కు, ఆహా అక మరాలకు ఆనరరీ సెెక్రటరీగానో, (పెసీడంటగానో ఉంటుంటాడు, తిండికి లోటుబేదు. ఒకే ఒక కొడుకు, అతను సుప్రీంకోర్టు జ్యగాతన్నాడు.

ఆమె ఆ పిల్లనుచూచి *నాకు 3లక ఆడుగుతాను ఇ చేంఅనాధాశను నునుకున్నారా లేక భోజన హోటలనుకున్నారా లొష్ట అనుకున్నారా ? (సతిరోజు చూస్తున్నాను దారినిపోయే దానవ్మానోో లేకపోతే దానయ్యనో వెంటచెట్టుకొని రావడం పరిపొటైంది, కాఫీలన్కి టిఫిన్‌లని (పాణం తీస్తున్నారు. నాకు వోపిక నశించింది. వచ్చేవాళ్ళు పోయేవాన్య, ఈ

రై౮ మల్లాది పద్మావతి సిశ్లైవరు? ఎందుకింత రాత్రివేళ పిలుచుకొచ్చారు. ఆం మలోను ఆడపిల్లను. మీకేం మఠిపోయిందా ఏమిటి ? రోజు ళలలాపన్నాయో గపప్‌ంవారా ఇదిగో నేను ఇచ్చితంగా చె.ఎతున్నాను నాకు తిక్క శగిందం పే మనిషనిగా ఆ సంగతి గి ర్తుంచుకోండి.”

శ్రీరామలగారికి సీతమ్మ తగిన భార్య కాదనివంచింది. ఆయనగారి ౬ద్పోను పరీఓస్తున్నాదేమో అయి వాక్చాతుర్యం, నిర్చీకత, దంది౦ం, పర్చనాలిటి చూస్తుంటే, స్వాతంత్య సమరకాల౦లే ఇలాంటివాళ్లు నుని నలుగువై దుగురు ౧పే మసక స్వాశతంళ్యం ఏనాడో వచ్చుండేదేమో. అసలు ఆంగ్లేయులకు ఆడుగుపెట్టగానికిటూడా (దై వ్యం వుండేదికాదే మో ననిపస్తుంది.

“ప*పర్ర ఒంటిరిగా నడిరో న్లో నడుస్తూ వస్తున్నది, ఆడసిల్ల ! అందులోను తిరువతి సంగతి మసమెరిగిందేకిదా ? ఇంతలో ఏదో సొమ్మంకా పోయినట్లు నోరు చేసుకుంటావు దేనికి ? సీకిషముం పే గాసుడు నీళ్ళిప్వు వేశసోతీ నోరు మూసుకొని వడుండు అన్నారాయన “ఆహా పేగా మీంనెడం, ఇష్టసుం పేచెయ్యి, 'వేఠకపోతేప్తో ఎదెిరింటి కాచూరన్ము గా న్నట్లు, మనదేశంల్‌ నెసెట, అడవొష్ట వలా చివొద్దు తినడం. నీ లఅమెరికాలనై తే ఎప్పుడో సీకు నీ ఇంటికి సలామ్‌ కొడకారట! ఆడవాళ్ళకు ఆదరణవేని 'దేశల, ఎంత పెద్ద దేశమెతే వేం...” అంది ముక్కు చీదుతూ!

“ఒందులో దేశమేంచేసంది పోవీ సీవుకూడా ఆ దేశానికే పో అప్పుడుగాని తెందు, తాయారమ్మ చెప్పిందో, నాంచారమ్మ చెప్పిండో ఆద౦తా నొాకక్కరలేదు” అని కుర్చీలోనుండి లేచి “పాపా నీప మంచి సీళ్ళు కొవాలా? అని అడీగాడు. నోరు పెట్టుకుని ఆరుస్తుందేగా ని ఆమెదే దయగత హృదయమే. సూన్ఫత తాతగారికి జవాబు చెప్పేలోపలే దగ్గర

ఆఖరి మని 21 “కొచ్చి అన్నం తింటావా ఇ” ఆని సంజ్రగసి ఆడిగంది. ఆ పిల్ల మూగదని ఆ మెరు అర్హమైంది.

“వద్దు” అని తల ఆడ్డంగా &+పింది,

తసభర్త న్వథావం తెలిసినావిడే కొబట్టి, “పో ట్రల్లో టిఫిన్‌ 'షెట్టించారా ?” అని ఆడిగింది,

ఆవునన్నట్లు తలాడించింది.

ఈలా చెచ్చండి, దొంగకు తేలుకుట్టినట్లు, ఉలుకుసలుకు వేదు, మీీంగతి నాకు తేదందచీ |! అమ్మ పుట్టిల్లు మేనమామకు '30దా ? “నాకు ఈపూట కన్నమొద్ధు ఆ పిల్లకు పెట్టు అని ఆశలేదే అను కున్నా సత్త్రవౌలపు మసేషిని [ అని మెటికలు ఏరిచింది.

“నోర్రమూనుకోో రోజూవుండే గొడవేవేి అంటూ గదిలోకి పదుకోడానికెళాడు, "పెదఇలు, ఇదరేశదా ఉండేదని ఒళ భాగం అదె

ళా ల భె ఓఖ ఫ్‌

కివ్వారు. రాత్రిపూట సడుకోడానికి ఒక మనిషిని తెన్బపన్నారు. ఆళను రోజూ పది కాగానే వస్తాడు. సవ్యుకస్తుడ్కు చాలకాలంనుంచి తెరిసినవాడు, పది వాటి చొలా సేసయింది అతను గేటు తెరమకొని తోవలివొచ్చాడు.

“రా ! కోటయ్యా ఏం ఇవ్వాళ ఇంక పొద్దు పోయంది ఆయ్యగారు ఈ పిల్లను పిఖచుకొని పచ్చాాయ్యా అన్నది.

కళ ర్వ అమ్మాయి ఎసరో చెప్పారా అయ్యగారు

“చెప్పలేదు. ఆహనదూ కెపదనుకుంటా ? చెన్సడానికి ఆ పిల్లి క నోదుచేదుల

దగ్గరకొచ్చి పిల్లన్టై పు అదేపనినా-కూశాడుకోలయ్యషే సూవృత భయపడీ కుంచలలా ముడుకుకోసోయిలదిం ,

టా

“వాపం భయపడుతున్నట్లుంది, ముద్దుగాఉంది పిల్ల , మాటలిురాపు ? భగవంతుడు ఏదోలోపం పెడుతుంటాడు. ఆ తల్లి దండ్రులు పిల్ల కోసం వండ బాధపడుతున్నారో [2 అన్నది సీతమ్మ

“అమ్మగారూ | అట్లా అనహోకండి, ఈ తిరుపతిలో కావాలని పిల్ల లను వదలి వెశ్హేవాళ్ల సవాలక్షమందున్నారు. నిన్న మా బంకుకాడ ఇంకా కళ్లు సరిగా తెరిచిందో లేదో, ఒక పసిగుడ్డును నదిభివెళ్లాస, ఏం చెబుదాం పిదట కాల ముచ్చింది.

“సరేలే ! రోజు ఇలాంటివి వింటూనే వున్నా౦ కొన పిల్డను సీ దగ్గరే వనడుకో పెట్టుకో 1” అని లోపలి కెళ్ళింది.

రాత్రి రెండుగంటలయ్యింది. గాలి దుమవూరం లేచింది. ఊ అనే శబ్రాలం దిక్కులు పిక్కూటిల్లైలాగా బయలుదేరాయి, హవాకీట్లోపున్న చెట్లు ఒకదానితో మరొకటి శీకొంటున్నాయి. కొన్నిచెట్లు కూకటిజళ్ళతో విరిగి పడ్చాయి. గాలికి తోడు కుంభవృష్టి. (ప్రకృతి విజృంభించింది. కోటయ్య పడుపన్న గది తలపొక్క సారి విసురుగా తెరుచుకుంది, సూన్ఫత' లేచింది భయంతో వణకిపోయింది. కొత్తస్టలం. నా అనే దిక్కుళేరు. గోరు చుట్టుపె రోకటిపోటన్నట్లు గాచివాస. జాష్గింటి పక్కనే చెరువు. ఆ చెరువలొని సీరు పొంగి ఇంటిగ దొపదాకొ దబట్బంది. కిటికీ వగ్గరి _ళ్ళింది అంతే | ఉరుములు మెరుప్పలు, పెద్ద వేయగుతో రోడ్డు పక్కగానే పున్న చెట్టు మీద పిడుగు పడింది. ఆ పిడుగుపాటుకు సూనస్ఫృత "పెద్దగా ఇల్లు దద్రరిల్లే

శా బక్‌ జ

టట్లు ఆరిచింది. దాంచ (శ్రీరాములుగారు ధార్‌ థి ఆ ధైకున్న వాళ్లు ఆఅవిరిఎడీ పసరుగత్తుకు వన్నారు,

సూన్యత వొళ్ళంతా చెమటలుసట్టి చలిరో గజగజ లాడుతూంది,

ఆభథిన సదలి తర.

ప్‌ళ్ళను చూడగానే ఎఎ*ఆ....అక్కా:..డ.,లో ఆన్ని పఏ్‌దో అస డానికి, చెప్పడానికి (ప్రయశ్నం చస్తున్నది.

ఆ పనేదో చెబుతున్నది వినండి” అన్నది సీతమ్మ.

ఇట్‌. అగెకన్నాయన-= “సంక్‌ | మన రోడుకటువె స్పనున్న సటుమీద ఓ ం ఆడే చ్‌ ట్‌

కడుగు పడీంది ఆ సంగతే కాదో లిపిల్త చెబుతున్నది” అన్నాడు

“వాంప్రు అందుకే కొటోలు గజగజ లాడుకుస్నది భమయపడ్డట్టున్నది

కోటయ్య సూనృక దగ్గరిశెళ్ళి చెమట తుచచ్చి, సీళ్ళ ముఖంమీద చల్లి తన ఒకో పడుకో బెట్టుకున్నాడు,

కా సేచటికి స్పా వచ్చింది, మెల్ల మెల్ల గా కళ తెరచి అందరి

౮0) క్‌, శు

వెపు చూడడం ము ఎలెట్టింది,

“భయపడకమ్మా | మేమున్నాము బే” సూన్ఫక తల నిమురుతూ

తల్లి అని దండ్రఅిని ఎవరినై తే అనుకొని ఆప్యాయతను, అనురా గాన్ని పొందుదామనుకున్న దో, వాళ్ళ దగ్గర ఆరెంటిని పొంద బేకపోయింది. చిన్నప్పుడు జ్లాసం శని పమసుకరో గారాదింగా పింారో లేదో ఆ విషయం ఆ సిలకు తెచు. తనకు జ్రానమొచ్చినన్పటి నుండి, తిట్టు,

లాం జో ౧౧ చీవాట్లు చీదరిఎప్పలు తప్ప మరేమీ ఛిరుగదు, పసితసంలోనే కిన్నవాశందు కొదివేశారో అదీ తె*ందు. (చ్రస్తుకము కోటయ్య వొద్వీ, సకమ్మగారి చలని జాలి జ! చేయి ఆ లోటును తీర్చింది, వాత ఆప్యాయత సూనృత కళ్ళవెంట సన్‌ఫ ట్ట (గి

కొరాయి.

“ఏడవకమ్మా ! ఆఅభ్యుగారు చాలా సుంకోరు. నీెచ్చిన భయ "వేమ చే చి” ఆని ఓదార్చాడు.

కం ఛ్‌ సీ ఫ్ర; 0రీ. 6 ఈసా క్ప,,..ధయు:4*, మేసిందె అ'బేక అన 4 తలపెచేత్తి అన్నదిం

24 మలాది పవ్మావతి ఉన, “ఏమండోయ్‌ 1! ఈ పిల్లి మూగదికాదండోయ, అంకా నటన; ఈమధ్య ముష్టివాళ్ల మూగన్సి గుడ్డని కుంటసి బయలుదేరుతున్నారు. ఆ బాపతులాగానే ఉన్నదని సీతమ్మ అంది. ఆ మాటలు వినగానే సూనృత కొంచెం రోషంతో, సేతమ్మవై ప్ప ' చూసూ దజ్దం 'పెడుతూ--- లేదు లేదు, అదిద్ద౦ం చెచ్చను, జాలిగా త లతిప్పింది. (శ్రీరాములుగ రు సూనృత మాట్లాడ్డం విని అశ్చర్య పోయారు, డాక్ట ర్‌ను తీసుకొచ్చారు, “డాక్టర్‌ గారూ |! ఈ పిల్ల నిన్నటివరకు నోరు తెరవళలేక పోయింది. ఇస్పుడేమో కోంచెం మాటల్లో పడింది. మాక ఆశ్చర్యంగా ఉంది” ఆ డాకర్‌ డెఫ్‌ అండ్‌ డమ్‌ స్పెషలిస్ట్‌ ఆయన సూనం,తను సరీక్ష డి ట అ చేఫారం ఈఇ0ంకడకూ అమ్మాయి మాట్లాడగలవా ఆందరిలాగా * (గ్రీరాములు గాప అడిగారు. “ఈ అమ్మాయి పృట్టు నూ%ది కొదంగి. మథ్యలో మాటి పోయి నట్టుంది” పెదగా అరిచేంరడి మళ్లీ హాబొచ్చింది ఆంయవల్ల కొస్త ౧౫ శం శ ళం న్‌. జాతీ డౌక్టృ రుగాచు దడాల అనుభవం కలవారు. ఇలాంటీ కేసులెన్నో చూచినందున ఖచ్చితంగా చెప్పగలిగారు. “*పోనీళ₹0డి ! పాపం నోరు 'పెట్టుకొని ఎక్కడెక్కడో (బ్రతుకు తుంది అంతా మనచేతుల్లో ఉందనుకుంటాము, ఈ రుఫాను ఈ పిల్ల కోసమే వచ్చించేమో శ ఆన్నడి సీతమ్మ.

ఆఖరి ముం బిఫ్‌

సూన్ఫత సంచిశిష్లు తాగింది. తనకు మాటలొస్తున్నందుకు పట్టలేని సంరోషంతో అందరి మువాలను చూచి నవ్వింది.

డాక్ట రుగారు పిల్ల భుజం తట్టి “న్సీక్రింక్రా బ్రాగ్గా మాటలరొసాయి, చర్టాగా మాట్లాడ గళలుగుతాప్రు భయవడకు” అన్నారు.

“మాబలొస్తాయంటారా ?” అన్నాడు (శ్రీరాములుగారు.

“ఆందుకు సందేహంలేవ. కానీ జాలా బలహీనంగా ఉంది, కాక్ట్‌ప్ప [90 రావాల్‌ళి

(ప్రురాములగారి వేచ్పచూది---”అన్నగారూ ! ఒకవారం అఆ పిల్లను నేను పోషిస్తాను. తర్వాత ఏ వాతలన్నా ఆదుకు౦టా రే మో చూస్తా !” అని అన్నది దార్టరుగ్తారి భార్య లలీక.

(బ్రీరాములగా8 మొహం నొటంకయింది

డార్టైరుగాను హోన్పటలుకు తీసికెళ్ళి పిల్లకు వందులివ్వడమె కాకుండా ఆ అమ్మాయి హోట్లాడ డానికి అనేకవిధాలుగా (ప్రయనక్నాలు బళారు మందులు, బలమెస ఆహారం తినడంవల్ల కొ స పిల్లపుంజునర్నుదిం రొస్త మాటలలొపడింది. అన్నం 'పెట్టడమేకాళ కట్టుకోడానికి ౮౦0డు జతఠి గుడ్డలు కుట్టించింది లలితమ్మ,

సూనృత ఫొటోను పేపర్లో వేయడానికి వివరాలడిగతే సరనస్వతవృ' రావుల పెర్లు చెప్పిరిదికొన్తి ఏ ఊరో చెప్పలేకపోయింది. ఊరిపేరు లేకండా "పేపర్లో ఎశారు. కనకమ్మ చూచింది కాని పిల్ల షేరు తెెనందున ఎవరో అనుకున్నది, రాపు చూళాడు కాని మళ్ళీ ఆపిల్లను ఇంటికి లీసుకువావడం యిష్టం లేక భార్యకు చెస్స లేదు,

త్న)

క్షే

శ్రీ రాములగారు సూసనృతను ఆనాధాశమంళో చేర్పించడ మేగాక ఆ పిల్ల చదుపుకు ఏర్పొము చేయాలనే ఊగ్తశంలో ఉన్నారు. డాక్టరు "రు, ఆమన భార్య లలికమ్మ. సూనృతను చజేర్పంచడానికయ్య ఖర్చులు "పెడతొ మన్నారు తన తోటి స్త్రీలకుకూడా చెఎవానవి ఆమె పాటి న్నారు.

అనాధాశ్రన౦ వాైైన్‌ చిన్న వయసులోడఉిన్నా మే ! వితంకువు" వ్యాపకారేమీ లేనందున ఆ[శమాభిబ్భద్దిే అఆహగ్కశలు పాటు పడుతులిదేది, ఆశ్రమ౦ంళోని (ప్రతిపిల్లను కన్నతల్లి లాగా ఎంకో ఆవరించి (ప్రేమతో వొళ్లో బాగోగులు చూసుకుంబూపుండేది. (శ్రీరాములుగారు ఆ ఆశమానికి ఆనరరీ (సెస్‌ డెందుగా ఉన్నందస, పళోటూ రానీయకు *డ ఆర్టిక యిబ్బందులక గురికాకుండా నిధులను సకుకూరుస్తుండేవారు. వాచైన్‌ శృతకీ ర్తికూడా చాలా జాగ త్తగల మనిషి,

“సపీపరు నిడ్వర్టయిజ్‌ మెంటు "యిచ్చి నెలళియింది. ఇంకొ ఆ బల్లి కోసం ఎవరూరారనే అర్ధమయింది. ఒక మంచిరోజు చూచి ఆనాధాశ నుంలో సూూన్ఫతను చేర్పించారు. పిల్ల గురించి శృతీ ర్రికి చెల్తా “ఆ అమ్మాయి చెప్పిన వానినిబట్సి తన్ని కం[డులవరో శెఎదని నెలలప్పుచే పది*ేసారని, "పెంచినవిళణ్ళుకూ డా గ ఎగనాతరకు తీసుకొచ్చి ఆక్కడ వదిేసి వెళ్ళి పోయారిని చెప్పింది. పెంచుకున్న వాళ్ళ 'పేర్లు చెప్పింది కౌని ఊళరి పేరు చప్ప లేకపోతున్నది పేపర్లో ఎహూము. ఎలాంటి శెస్సాన్స్‌లేదు ఇకపై తల్లి తండ్రీ నేనేనని చెప్పి చేర్పించి వెళ్లాడు (భ్రీరాదు లుగార్టు,

సూనృక సహజంగా తెంవిశలపిల్ల నోటిమాట రానన్పృడే చదువు కనే పిల్ల అను చూచి సంబరసడు పుందేది నోరొచ్చిన తర్వాత్‌ ఈ వచ్చిన సదపకాళాన్ని ఎంతమా[తం వృధా పోనివ్వహడదనే దృఢసంకల్పం ఆ అమ్మాయిలో ఏక్పడ్ణది. ఆ సరస్వతీ తన జీసనాధారమపుతుందనే ఆశ

ఆభథరి మజ 2? కలిగింది. (ప్రతి సంవత్హరం సాఎస్క్యుతిక ఉక్సవాలను దసరా సెలవల్లో వెభపంగా. స పేవాళ్ళు. ఈసారి శృతకీ రికి తోడుగా సూనృత చాలా చెలాకీగా ఏర్పాట్లు చేయడంలో సహకిరించింది. ఆ[శ్రమంలొ బొమ్మలు "షె వాళ్ళు? ప్‌ల లనేత కోలాటాలు, గొవ్బీతట్టడాలు, అబ్బి ఒక లేమిటి *? ల ఓ అల్ల లో అజ్‌

చృశ్యార్దు. నాటకాలక్‌ సహా పెద్దఎత్తున చేశారు. సూనృక గీశాలకె

పలుమారు వేడిన = పాలించ వేవయ్య

పాపమేమి చేనతి ఓ వెంక పేశ

శవ బంధనాలతో బంధింపబడి యు(టి

భవవాధ తీర్చవయ్య ఓ వెంశ కుక

సీఏ ముజీగిన యిట్టి = మేటి గజచు. రీతి

పాటివము చప్పి నేపరిత పించుచునుంటి

పటినా దున జేర్చి ఏలుకో స్వామి

(ప్రీశితో నినుగొల్బు పద్మావతిని”

గొంతే కి (శాపంగా, దీనంగా జౌడుతుం పే (శ్రీరామలగా౨! క్ల నండి నీస్‌ జలజలారాలాయి సభికులను ముస్దులను చేసింది. ఇలా అందరి ఆదరాభిమానాలను చూరగొాన్నది,

శే శీ క్ష

“సహోదరాబాదులో సరన్వతమ్మ రావులు తన కూతురికో వుంటారని

చ సల్ల ఎదిగి చక్కగ చదువుకంటుందని గం'పెడాశతో హెదరా బాదు శేరంది,

రై లుదిగి పిచ్చిదావిలాగ్యా ఇట్సు అటు తిరగడం [ప్రా 0[0చింది, శనకిమ్మను టికెట్‌ కలెక్టరు టిక్కెట్‌ అడిగాడు,

గ నుల్లాది పద్మావతి

కొంగుముడి విప్పి టిక్కెటిచ్చింది. సేన్‌ చైటపడ్రది. అడ్రసు లేకండా ఎక్కూడికిపోతుంది ? చంశమంది రావుఐ లేరు ? ఎఎఆవంది సరస్వకమ్మలు లేరు ? ఆమె కష్టంచూచి సహాయవడదానున్నా ఎవరికీ నాధ్యంకానిపన్కి ఒకటి 'ర0డిళ్ల తెళ్ళి తలదాదకోడానికి వోటడిగింది. వీల్లేదని చెప్పారు. వాళ్ళకే నిశానికి దాం దాలకుంచే, ఈ మె కెక్కడ ఇవ్వ గలుగుతారు, పంవల్లోనైనా తలదాచుకు దామని పోతే కొవలాదార్లు ఆల్ల ౦౨ దూరానికి తరిమసారు. కడుపు తీపిఅనేది ఎ.తటి కిజ్చాన్నానా భరిస్తుందిగదా! బలాగైనా ఎంత కష్టపడై నా తనవిడ్రను చూడాలనే వాంఛ ఆ కష్టాలనుకూడ క పేసుకుంటుంది. చీకళుంది ఇం3 మవోపటణంలో ఓకపళా;ంతుడికి భారి కనికరం కలగ లేమ, గ హల్‌ (

అందరు వాళ్ళవాళ్ళ పనులు చూసుకొని ఇళ్ళకు చేరే సమయం కూడా దాటిందీ. సడుస్తుం పే ఈ 9 ఎ'సేవాన, హోమ్‌ హోము ఆఅనేవాద్యి? ఎక్కిరించేవాన్ల, కొక్కారించి మాటలాడుతుండే వాళ్ళు అవేమీ పట్టిగ్చు కోకుండా ముందుకు సాగింది నున కసకమ్మ.

ఓచోట గుంస్పగా నలుగురై దుగురు సేగవటబ్లు తాగుతూ. కూర్చు న్నారు. అందులో బకడు లేచి *ోఒచేయు పిట చొరికిందిరోయ్‌ ! అదుగో ఆటు చూడు రి స్సుకుందే౦టి కై తప్పక సామ్ములు;టాయిరో మెళ్లో రందికండి లగ్నత్తండ్రా అన్నాడు. కినకమ్మ దగ్గరకు రాబోయానొకడు, కౌని కాలకిరాయి తగళలడంలో, కాస్తంత ఆగవలసి వచ్చింది. ముందుకు వరు గెత్తుకుంటూపోతున్న కసకమ్మకు ఆటు నుండి వస్తున్న నౌరు కనిపించింది, తసకు తెంకండానే రకీంచండమ్మా అని దండం "పెడుతుండమే తెఎసు, ఈ లోపల వెంటవడ్లవాడు గసర్హుపద్దనట్లు *కనకా ? నీవా 1 అని ఒక్క అరుపు ఆరిచేడు.

అరి మజిీ 2కే రారు చై 9వరు చాకచక్యంగా, కనకమ్మను తన పళక్కసేటులోకి లాక్కుని త్వరగా పోనివ్చాడు, వెంటబడ్రతను కుయో్యోను[రో లాడుకు౨టు తల బామకుంబటూ సిడుస్తూ అక్కడికక్కడే చశాఅబడిపోయాడు. అతనితోవుండే మురావాళ్లొచ్చి *ోవీంరా ]! సత్తిగా+ ఎందుకలా లబో దినో లాడుకుంటావ్‌ కొంవబోయినట్టు” అన్నాడొళడు,

“ఏం చేయనుంబావ్‌్‌ వీడవకుండా” అని వెక్కివెక్కి. ఏడవడం మొదలెట్టాడు.

“చే కు యీడేదో తమాషా 'సేస్తుండాడే ? ఏం మాతో పరాసకొ లాడు పంవావా సింటి, ఒవేయ్‌ నీ తాట వొలిపిస్తామురో- ఆరి నీ తాడుకి 1. పతిరోజు మాకొడకు ముందే అగోరించేవోడివి, ఇయ్యాల నీకేం పొయ్యే కాల మొచ్చింది....”

“వింటా సీ కధ- అంతా అటోయిటో పెసలా చేయమంటావా ? గందరగోళం సేళ్తుండావ్‌, ఇట్టాగయితే ఆయిన ప్రై మనపని సీవమో మసం యవ్వారాలు ఆడుకుంబు తొంగుంప్తే ఆ సచ్చినా ళు పోలిసో ళ్ళకు తెలిసిందా ? ఇలా తలోవొళమాట అనుకుంటుంపే అందులో నొకడు అరే యిమ్యాల వోణీకూడ కొలేదు, ఆళ్ల కం మింగ మెడతాపు పోవాం పదఎడంటూ అందరూ పడున్న సక్యాన్ని మోసుకొని దూరంగా ఒక చెట్టుకిందపపగరి “ఇహ సెప్పరా నీ నం ఇతి అన్నానెతడు. ఏం బెప్సను చెడ్డ అలహ్నాకు లోనై, బంగారంవంటి కాప గన్ని పౌడుచేసురున్నాను 44

ఏంటా సదుపుకున్నాడిలా వున్నాప్తు కొలపు చేయకూడవాం చదుపుపన్నాషంపే నాకే సిగ్లేస్తున్నది యస్‌, యస్‌, యల్‌,న, సాకు చడివాను. ఇస్తు యస్‌, యస్‌, ని. యే నేను చదివొెది యన్‌, యస్‌, యల్‌, సి ,.*,

ఏ0 మలాది పద్మాపకి మ. “ఆదేదో మాశిందుకులే ఆంత చదివి, వనకొలపు సేయకుండా.... ఇంత సాడువను.... పి ఆ ఉదో్యోగాలం టే కుప్పలు పోసుకొని పున్నాయను కుంటున్నావొ, నను తిరగని చోటులేదు, పెట్టని దరభాస్తులులేప్త,ు చూడని నాయకులు లేరు. ఎక్కడా సని దొరకలేదు చివరకొక పవారిషాప్పలో గుమస్తాగా చేరేనుల ,“ఇ౦కేం ! కూత్తంత సస్పులు విభ్యూణ రోజు తెచ్చుకుపే పోదిగా” టు “ఏం[ట్రా మర్దె నీవడ్రువు 9 వస్తుందోయట్టా, ఆశీ 'సెప్ససీ ఆపస్ప కొచ్చిన డబ్బు, సీకు తాగడానిక్తి నీ ఉంపుడు క తైకు సరిపోడుది వొళ్లు మొహాలను ఎగాదిగా చూవాడు, “ఆ అడి పిల్యాయలు పిల్కాయలూో “ఒక్క-పిల్ల , అదేగా చె్పమంబాపు, ఇంటివెళ్లి ఆ పీల్లిలు చూస్తె వొంటివిండా జెదలు పాకినద్లుండేవి.” “అంపే ? ఇడమరన సెప్పేదు” కోసమొచ్చేడి. పాపం నా భార్య నన్ను సంకోషపరదాలన్సి ఎంత గానో (పయతళ్నించేది నాకపం పచ్హేవికాపు. వంట సరిగా చేయలేదనో, గుడ్డలు సరిగా ఉతకలబేదనో డబ్బు ఆడిగినస్పుడు యివ్వ లేదనో, దేనికే. వోకదావీకీ రశ్చేసుకొని చావబాదవాత్బీ. ఒకి రోజు కొడుతుంటే ఇంట్లో అనైకున్నాయన్య ఆటకొయించ్వి ఈసారి గనక ఆమె నొంటిమీద చేయి ఎ వస్తే. పోలీనులకప్పజెబుతా సన్నాడు, అాాతీ

ఆఖరి మణలీ వే దాంతో మరింత రెచ్చిపోయి అతనింట్లో పంపే కొ శే వాడ్డ గాను, ఆ3 నీకొవూసు తెంద(టా- కట్టుకున్నది ససేమరా 'సెడ్డపన్లు “సెయ్య దుర, అవన్నీ ఉంచుకున్న ముండలు సేహరు. ఎమిటో యీగి యాస మంచిగా లేదు మంచిగెందుకు లేదు గట "సెన్పరా.:4. పిల్ల మీద ఎవరెంత "సెప్పనా, నాకనాచూనం పోలేఏ,. మొదటి ఎకరికన్న యిచ్చేయమన్నాను తరవాత మొంకిగా యిన్వకపోతే పౌచేయ “ఆర కసాయోడ ! భలే మొండోడివన్నమాట ” “పల జోలకళొోదని ఎంతో బతిమాలింది, కొళొ వేళ్ళ పడదీ, కర్టె ళ్‌ శ లం ళం ర్‌! ట్‌ తీసుకొని పిల్లమీద వేయబో తే దానికి తగిలింద” బాపురుమన్నాడు. ఎఏత ఆగాయిత్తం సేసేవురా, సఏీది గుండె రాయా నీవు మనిషి వేనా “కళ్ళు తుడుచుకుంటూ బొను ! మనిషి కొదరి యిస్పుడు తెలిసింది. సీదొంద ఈడు సూడ. ఆడి పెల్లాం బక్లో కొలుపు సేత్తది, ఈడే మో పెసావూడ ఆళ్ళకిచ్చిన పాపానళోటే అముతే యింటికొడికి నిలా యడవాడో సూసుకో నితో డాబుగ్య పేమ= వొలచెళ్తు, నాలుగ్రైచు రోజాలు, ఆళ్ళకాపంక్తి, మ్బ అదే లగు, యిప్పుడు ఆడి ఓంద్రితే తోచి నవ్వు షు, ఆళ్ల ౦5 చూత్రాడు? ఆంకదాక సొాఎదానిడే ప *టాడు, మరొకడందుకొని నేనేం సేశాను యినసంతి లుడవ సాయాల్లారా అంచూ కూర్చున్నవాడు. కాస్తా లేచి నిలబడ “నేను పెద్ద యాపారం చేతున్నాను సీ కడకు రావడానికి తీరుబషిరాదని దొంగ సామ్మునిచ్చి

32 మల్లాది పద్మావతి అదే దేడుతీసి ము యెప్పుడో ఆళ్ళమొహం చూకా చూనునో నాఏబ్బ అన్నాడు,

మీరంహా చురోళ్ళు మనలాటి దగుల్బాజోళ్ళకు పెళ్లాఇంద.కురా- హె, హె,చచ్చు నొయల్లారా! నన్ను సూడండ సె, దాన్లో పొంటరిగ తి.గే ఆడపిల్ల లమీద వొక కస్టానుంచ్చి చదుక్కన వక్కకు లాక్కెళ్ళి "సెయ్య వలసిన పని ఫెసల్‌ చేరా”

“సి శ్రాడ్రు తెగా, అదేదో మంచిపని అనుకుంటున్నావా ? ఏదో మంచిపని చేస్తున్నట్టు చెబుతున్నావు” అన్నాడు సత్యం,

అర ఈడదొ సన్నసం పుచ్చకుందున్నద్లున్నాడిె

ఇంతకు కట్టుకున్న దాన్ని చావబాదొచ్చేపు ముండనేం జే సేపు.

“ఆ చెబుతా వినండి. నేనలా బాది వెనక్కుతిరిగి చూడకపండా పరు గెత్తుకొని వెళ్ళి 30డు మూడు రోజులు దాక్కొని మూజోరోయి సానిదాని దగ్గర వెళ్ళి చూడ్తునుగదా 1 ఆది మరేవడితోనో కులుకుతున్నది. వాడెల్లాక నిలదీసి ఆడిగిక్స్కే “పో పో, నీ పొందు నాకొన్చు, మురికోడ నాటు సారా యోడ్య వీరు బొంది విస్కి తాగేవాన్ళ నాకిడొస్తున్నారు యియ్యాల నుండి నా గడప తొక్కలో సీ సని వడత, ఆడెవరుకున్నానో పోరసోడు, ఒక్క-టిద్చుకుం క సఏ్‌పని “ఫసల్‌ * ఆన్ని.

“నేసెచ్చేనుగదట్రా, మెళ్లో తాళకట్టిచ్చునన్న ఆడది, అన్యాయం 'షెయ్యదుర్భా మనం సత్యనుసూయ సినిమా చూళ్లైదంట్రా ఆ యమ్మ కుష్టోడు మొగుడు, ఏంత సేవలు చస్తూో., పైగా ముండకాడికి తీసి 3డతది. మీ ఆడోళ్ళు స 'సేమి “సీసీవుండదురా. అనవసరంగా ఆ యమ్మను సావ బాదేపు. ఆన్నేయంగా కొంవ నాశనం 'సేసుపన్నావు గద(టా”. . “మరీ బద్దకం కాకపోతే, పారేయమనడం దేనికిరా? ఏ మహారాజు కన్నా యివ్యమనః పోయావా.

ఆఖరి మజిల్‌ వ్ర “మటిబు[రోడా $! యాడ కెల్లి దో, ఏమో! ఆ కార్లో మడుసులు థు భ్‌ గూండాలో ఎవరో ఎవరికెరుక ? ఆయమన్మ విం బొట్లు పడుతుండదగ్గో, ఏమో ! నే అగె త్తిశెల్లి కనుక్కొత్తా 1” అంటూ బయ లైరాడొకడు *న్సీరెందుకు ? నే పోయి కినుక్కొసా 1” అని లేచాడు సత్యం, “సిన్న సోళానంటే నే నూరుకుంటానా * మా 'శెంతివ్యాలో కక్కి= చెల్లు” అని పె తుండుగ డ విదిలిస్తూ ఆన్నాడు నమనొకడు, *మనం తెచ్చిన వన్నీ బరాబరయిందో, లేనో ౨క్కసూసుకోనక్కగ్లేదంటావా ? మేవం ఎ(ర్రిమొగాలనుకున్నావా ?” అని కీసిరాడిు? “ఈడ డబ్బంతా ఎత్తివెల్లి పోదావనుకంటున్నావా ? అడుగెయ్‌ సూద్దాం 1” అని ఇంకొకడు బెదిరించాడు, "పల్లా మళ్య్ళూడుందో అని అడు అగోరిత్రాపుంపే మీరేందిరా మద్దెలో ఆజ్ఞ పోస” మరొకడు కాస్త జాలి చూపించాడు. సత్యానికి ఆ మాటలతో కోపమొచ్చింది. కాను చేసిన వెధప పన్లకు, ఇలాంటి వాళ్ళతో చేరినందుకు బాగానే శాస్తి జరిగిందనుకున్నాఢు. తన దగరున్న మూట కింద పడేస్తూ .... ఈ సొమ్ము నాకేం అక్కలేదు, ఖ్‌) అనాటి లే లం మీరే శీసుకొ నేడవండి. నన్ను పోసీండి” అన్నాడు, సోమ్ము చేతికి చిక్క గానే --” ఇంక యాడశెడతావో నీ ఇట్టం, పో” అన్నారు వాళ్ళు, సత్యంయ అటు వెళ్లగానే పోలీసుల విజిల్స్‌ వినపడ్డాయి. విబిల్బ్‌ విసగానే ఇద్దరు గోడదూకి పారిపోయారు. మఠో ఇద్దరు పరుగెత్తుతుంకే దార్లో ఎవరో అడ్డుకుని, వారిని పోలినులకస్పగ6వారు. ర్‌ |

ర్‌ పోలీసులు వెంటసడటంతో సత్యం స్పీడుగా పరుగెకాడు. పోలీ

సులు వెనకబడ్డారు. మరికొంతదూకోం వెళ్లాక అక నిలో ఓపిక సన్నగిల్లింది. కొళ్ళీడ్చుకుంటూ కొంతదూరం వెళ్ళాఢు ఆ ఠశర్యాత ఇంక నడవలేక+* పోయాఢథు. సృహ తప్పి కిందపశ్తాడు.

గుడి ముందున్న ముష్టివాళ్లతన్ని చూస్తి మొహాన నీళ్లు చల్లారు. ఆతన్ని భక్తులకు చూపించి ఆడుక్కోవచ్చని వాళ్ల ఉర్హశం ఆతన్ని ఆదు కన్నట్టూ ఉంటుండి" తమకు డబ్బులూ వస్తాయి వాళ్లలో ఒకడు సత్యా నికి టీ తెచ్చిచ్చాడు. టీ కాగి కొస్త తెప్పరిల్లి, అందరివైపూ చూళాడు, అలాంటి _పరిస్టితి ఏర్పడినందుకు సిగ్గుపడ్డాడు. కాసేపటికి మెల్లగా లేచి నడవసాగాడు. ఎక్కడిశళ్ళాలో, ఏం చేయాలో సత్యానికి జొలుపోలేదు.

0 0 0

గేటు తీసుపన్తి అ బంగకాలోంచి బయటికి వచి,నతను -- ఆక్కడ హాచున్న సత్యాన్ని చూసి “ఏమ్‌ ! ఎవరు నువ్వ ** అని గదమా యిందచాడు,

కళ్ళు తిరుగుతుం పే ఇక్కడ కూదున్నా బాబూ 25 ఆన్నాడు సత్యం భయపడుతూ |!

“కళ్ళు తెరుగుతున్నాయంటున్నాడు, కూలిపని ఏం చేస్తాడు? అనుకుంటూ ---- అయినా అడిగిచూద్రాం లెమ్మని “సమయానికి వద్చొవు, కూలిపని చేస్తావా 1” అని అడిగాడతను.

ఆఖరి మజిలీ ఏస్‌

*డ్చేస్తాను బాబూ 1! కొనీ ముందు తీనవానికేవై నా సెట్టించండీ. బాబయ్యా 1 తిండి తిని రెం[డోజుల ఎంది” సత్యం దీనంగా అన్నాడు.

లోతుకుపోయిన కళ్ళతో, నీరసంగా కనిపిస్తున్న సత్యాన్ని చూస్తే రామయ్యకు జాలేసింది. తిండి'పడికే పనిచేయగలడనిపించిండి. ఆందులో నూ కూలీలు దొరక్క అవస్టపడుతున్న ఆ సమయంలో దొరికిన వాడిని పోగొట్టు కోవడమెందుకిని -- “*సలే |! ఇక్య- దవుండు. ఆయ్యగారిని కనుకొ్కా- సాను అని రామయ్య ఇంట్లోకి వెళ్ళాడు. యజమాని సుధీర్‌కు చెప్పాడు. సుఢీర్‌ సత్యాన్ని తీనుకు రమ్మని చెప్పాడు,

సత్యాన్ని ఎగాదిగా చూన్‌ి, 'పెదవి విరుస్తూ == “రాలికొగితే పడి పోయేలా ఉన్నాడు. ఎప్పుడో పొట్టి (భ్రీరాములు పుట్టినప్పుడు తండి తిన్నట్టు న్నాడు. ఇతను మనకేం వనికొస్తాడు 1” అన్నాడు సుథీర్‌.

“తిండి తిని పని చేస్తాడట 1 రామయ్య చెప్పాడు,

“ఆయికీ తిన్నాశే రమ్మనమను”

“ప్రనడానికి లేకే మన గేటునుందు నీరసంగా కూచుని ఉంపే చూసి తీసుకొచ్చాను.”

6 బ్రల్వ'త్రే డజట్బలివ్వు, హోటలుశెళ్లి తింటాడు.

“ఆ 1 నాకో ఆలోచన వచ్చింరయ్యా 1! మనం డబ్బివ్వడం, ఆతను ంతదూరం ఏ హోటలుకో వెళ్ళడం, ఎందుకు ? మీకు తెచ్చిన కారియర్లో వలాగూ ఇల్లలు, వడలు ఉన్నాయికదా ? అవే ఆతనికి స్తే సరి $ో రామయ్య సలహా ఇచ్చాడు,

“సీ ఆయిడియా బాగుంది. అలాగే చెయ్‌”

టా

రామయ్య సత్యం వైపు తిరిగి == “ఆమ్యుగారు రోజూ తను టిఫిన్‌ తీసుణన్నాక మరొకరికుంచుతారు. ఈ రోజు ఆ ఛాన్సు సిదే ఫో[ొ అని లోపలికి వెళ్ళి క్యారియర్‌ తీసుకువచ్చాడు.

౧0 0 0

సత్యం టిఫిన్‌ తింటూ తన భార్య ఈ మహాసట్టణంలో ఏం ఇబ్బందులు పడుతుందో అని బాధవగ్జాడుం

“రామయ్య నవ్వుతూ సువీరొతో =. “ఈ పద్దతి బాగుందయ్య గారూ | ఎవరన్నా సని చేసన తర్యాత కూ లీ ఇసారు. మనం ముందే ఫల హారాలు 'పెట్టి పని చేయించుకుంటున్నాం. ఇది భబే ఉందయ్య గారూ | మనలాంటి వాచ్ళుంటారా ఇ” ఆడిగాడు.

“ప దుకుండరు రానుయ్యా! ఆవసర మొ స్తే ఆడ్వా వ్పిచ్చి చేయించు కనే వాళ్ళుకూడా చాలా మందున్నార --” అన్నాడు సుదీర్‌,

*ఉజ్ఞంగారేం లేదు, ముందు ఘుభ్రంగా తిను” లని సఖ్యం భుజం

| (1 రారు 29వరు విసురుగా అలా లాగగానే ఒక్కసారిగా వచ్చి

కారు ముందు సీట్లో పడింది కనకమ్మ, కంగారుగా అతనివైపు చూసింది. ఆ చూపును అర్హం చేసుకున్న డై ౨వర్‌-- కారును వేగంగా పోనిస్తూ ==” అన్నుడు నేను వెంటనే కొరు స్టార్ట్‌ చేయుపోతే - మీరే కొదమ్మా 1 మా పనీ ఆయిపోయుం దేదీ-” అన్నాడు.

“వాశ్ళివరో చూశావా రామారావ్‌ ?” డై వర్ని అడీగింది కారు

క క్‌

ఆఖరి మజిలీ వ

“చూ 'సేదేమిటన్మూ తెలుస్తూనేవున్నది వాస గూండాలని 1 వాళ్ళ చేకుల్లో పడకుండా తప్పిందుకున్నాము. లేఠపోతే మనపేర్లు రేపు పేపర్లో పడేవి అన్నాడు. కారు ఇంటిదగ్గర ఆగింది. ఆమెతోపాటు కసకన్ము లోపలికి అడుగుపెట్టింది.

(ప్రమీల [ప్రవ్యాళ రచయిత్రి, సంఘ సేవకురాలు, మహిళామండలి అధ్యకురాలు, క్షణం తీంకుండదు. మండలి సభ్యులతో, (పక్కనున్న (గ్రామానికి వెళ్ళి సేవాకార్య[క్రమాలుం పే ముగించుకొని ఇంటికొస్తుంకే వారిలో ఈ అవాంతరం. ఆమె సహజ3గా పిసినిగొట్టు, ఆయికే తానే నీద సొదలను ఆదుకొనేదానినని డబ్బాలు కొట్టుకుంటుంటుంది. సేజీమీది కెక్కి సస్పుడు అనర్షళంగా, దేశసేవ చేయాలని స్తీజనోద్దకణకు పాటుపడాలని+ అనాధా[శమాలు నిర్మించాలని, మూఢాచారాలను, పరకట్న పశాచాన్ని పొర్మదోలాలని వాటికోసం స్త్రీ ఐ ఉద్యమాలను లేవదీయాలని ఉపన్యాసా లను దంచుతూ, స్రైజి దిగగానే నాగ బాము కుబుసాన్నాదిలిసట్లు వాటిజోరికి సోవండా రానువ సే (పతివవిలోను కొస్తంత తన బాగు చూసుకుంటుంది. తసధార్య చెప్పేదానిక్తి చేసేదానికి లఅంగరందదని తెలుసుకాబట్టి నిస్సహాయ స్థితిలో నున్న ఆమెకు సహాయం చేయాలని ఇంటిదాక పిలచుకొచ్చిందం పే తస కళ్ళను తానే సమ్మలేక పోయాడు సర్వేశ్వరరావు. భయింభయంగా ఒక మూల నిలబడిపోయింది కనకమ్మ. ఆమెనుచూచి “భయపడకండి, ముందు భోంచేయండి తర్వాత మాట్లాడుకుందాం” అన్నాడు.

(ప్రమీల తనువోజనంచేసి ఆమెకు పెట్టింది. కనకమ్మ భోంచేసి వరం డాలో ఒకమూళఠతి కూర్చుంది.

“ఇప్పుడు చెప్పన్మూ ఏమిటి సీ కష్టం” అదిగాడు సచ్వేశ్వరరాపు, (ప్రమీలకు ఆమెగోడు వినేవానికంపే తాను వేసిన ఈ ఘనకార్యాన్ని తోటి

౨8 మలాది నద్సావతి వో స్‌ మహిళామణు ౨కు ఎంతకు తొందరగా చెబువామా ఆనే ఆలోచన ఎక్కు= బెంది. “ఏవండీ ! ఏమరింటి సవళను పిఒకొనిరానా ?” అడిగింది"

“నీ పిచ్చి పాడుగానూ, ఆమె ఇంకా నోటతెకవలేదు, అప్పుడే వారిసీ వీరినీ పిలిచి చాటింపు ఎసొవ్వా * సీ కంతగా అందరికీ చెప్పాలని వుంటే రేపుపొద్దున డచ్చులు వాయించేవాళ్ళను పిలిపిసాను,. చాటింప్ప వేయించు తెలిసిందా ? అసలు నువ్వేం దేశావని ! కారులో ఎక్కించుకుని వచ్చావు.ఎప్పు డెన్న డామెను వదింంచుకుందామా అని చూస్తున్నావు వాళ్ళంతా ఆమెనేదో ఆ౦డలా లక్కి. సార నుకుంటున్నావా ! కల” అన్నాడు

యతి న్‌. భ్‌ ర్తతో మాట్లాడి లాభంలేదని నోరెత్తకుండా కూర్చుంది.

“చెప్పమ్మా 2 అన్నాడు సర్వేశ్వరరావు,

0 ౦ 0

సత్యం సాయంకాలంవరరకూ రామయ్య చెప్పిన వని చేశాడు.

కూలిడ బ్పులు తీసుకుని “అయ్యా!” అన్నాడు సత్యం.

“పెమిటి 2” రామయ్య అడిగాడు.

*నా 'కెనరూ లేరు దిక్కూ, మొక్కూ లేనోడిని. ఆయ్యగారు మంచి బారు లా ఉన్నారు. ఆయ్య ఒప్పుకుం పే వొరి సేవచేస్తూ ఇక్కడే వండి పోతాను” అన్నాడు.

రామయ్య కొ సేప్ప ఆలోచింవాడు,. తమకెలాగూ ఒక మనిషి అవ సరం. కొని ఇతన్ని నమ్మేదెలా ? మనిషచూ స్తై మంచివొడిలాగే ఉన్నాడు.

“ఆయ్యగారిని కనుక్కుని చెప్తాను” ఆనీ లోపరికి వఇళ్ళాడు,

ఆఖరి మజిలీ వక

“స్తగ్రే |! ఉండమను. నేనొక అఆనాధను. ఆతనో అనాధ. ఇద్దరం ఒకరికొకరం తోడు, ఏమంటావ్‌ ** అన్నాడు సుధీర్‌,

రామయ్య రావడం చూసి 'సండయిందో, కొాయయిందో” అని సందేహంలో పడిపోయాడు సత్యం,

“ని పంట బండిందిలే ! నిన్ను ఆయ్యగారు ఉండమన్నారు. ఉండ నున్నారు కదాని తోకొాడించకు. మర్యాదగా నమ్మకంగా పన్లు చేయాలి. తెంసిందా 1

“ఆలాగేనయ్యా ! నమ్మకంగా ఉంటాను. మీరు చూస్తారుగా ! నాకో నీడ ఇచ్చారు. అంతేదాలు మీ రుణం తీర్చుకోలేనయ్యా 1”

ఇస్నాళ్ళకు తన బకుకో దారిలో సడ్రందుకు సత్యం చాలా నంతో షించాడు.

౦ 0 ౦0

సృృథీర్‌ తండ్రి హైదరాబాదు అళోక్‌నగర్‌లో, ఆ (ప్రదేశమంతగా ఎదగని రోజుల్లోనే సీమెంటు వరలు, విగ్రహాలు, పిట్టగ్లోడలకు పెళ్లే స్టంభాల్యు రకరకొలై న కుండలు, పైపులు, తొట్లు తయారు వీయిసుండేవాడు= ఆ వ్యాపారంలో అతలు గడించాడు, నాలుగకరాల స్టళం కొన్నాడు, ఒక్కగా నొక్క కొడుకు యం ఎ దాకొ చదివించాడు, సుదీర్‌ గుణ వంతుడు. పొడవుకు తగ్గ లాప్పు విాలమైన కళ్ళు, దబ్బపండులాంటి శరీ5 చాయ నాళ్కుల జుట్టుతో, ఆకర్ష శీయంగా ఉం డేవాడు. కొద్దిరోజులు ఉద్య్యోగాన్వేషణచేస్తి ఎక్కడా తగిన ఉద్యోగం చౌరక్క పోయేసరికి తండి వ్యాపారమే చేవట్టాడు, చిన్నప్పుడే తల్లి _పేముకు నోచుకోలేమ. ఉన్న తండ్రి జబ్బన పడ్డాడు, వ్యాపారం చూసుకునేవాళ్ల లేకపోయారు అంక

40 మల్లాది పద్మావతి క్‌ని త౦(6 వ్యోపాఏ షే చేపట్టాల్సి వచ్చింది. మౌదరాబాదు పెరుగు తున్న న్‌ ఆతని వ్యావారం కూడా పెరగడం మొదలయింది. వ్యోసాం౦ బాగా అభివృద్ది చెంది లాభాలు బొగా గడిందాడు,

రామయ్య చిన్ననాటినుండి సుధీర్‌ తండ్రి రాఘవంన్యు దగ్గరే పని చేసేవాడు. యస్‌, యస్‌. యల్‌, సి, తప్పాడు అయితే. లెక్కలు చూడగలడు, నమ్మక వై నవాడ, మర్యాదక్తుడు. "పెళ్లి రాఘవయ్య చేళుల మీదుగానే అయింది. రామయ్య కొడుక్కు చవువు అబ్బకపోయిన్సా చాలా చురుకయినవాడు. ఎవరిని పన్టుడోఏమో గానీ, దుబాయ్‌ వెళ్ళాడు. తల్లి దం(డ్రు లను కూడా రమ్మనమని డబ్బు పంపేడు. రానుయ్య వెళ్లడానికి వొస్నుకో లేదు. రాభువయ్య చనిపోతూ తన కొడుక ఒకింటివాడయేదాకా అతట్జ పడలవద్దని చెప్పినందువల్ల, తానిచ్చిన మాటను నిలబెట్టుకోవడం కోసం భార్య, కొడుకు ఎన్నోవిధాలా చెప్పినా ససేమిరా వెళ్లననడం వల్ల భార్య వెళ్లింది. సుధీర్‌కూడా ఎన్నో సార్లు చెప్పాడు.

రామయ్య కొడుకు సంపాదస పరురై నాడు, రాఘవయ్యగారు ఆతని డబ్బుతోనే ఒక ఇంటిని “'హెదరాబాదులో కట్టించి ఇన్నొడు సత్యం రామయ్యల మధ్య స్నేహం పెరిగింది. సత్యం తన సంగతంళా చెప్పేడు ఆంచవా పిసి రాహఘయ్య సీ భార్య తిప్పక దెరుకుతుంది, వివారపదొద్దని దైర్యం చెబుతుందేవాడు, తనకు తెలిసిన వాళ్లకు చెప్పాడు.

వ్యాపాంఠ తన చేతికొచ్చిన కరాశ్షత సుథీర్‌ సరకుల తయారీలలో మార్పులుచేసి వాటి నాణ్యతను అభివృద్ది చేశాడు, ఇంటిని రీమోడల్‌ చేశాడు. ఇంటిముందు చక్కని పూలతోట, ఇంటివెనక కూరగాయల చెట్లను పెట్టించాడు. సాయం[క సమయాళ్లో తోటలో కూర్చుని ప్వ్తకొ అను చదువుతూ కూర్చుండేవాడు,

ఆఖరీ మణవీ ఖే ఓగోజు సుదీర్‌ రామయ్యరె “సఏివృ్చ దుఖామ్‌ ఎశ్ళేలోనల మంచి వంటవాళ్హి చూడాలి రామయ్యా 1” అని అడిగాడు. “ఎందుకయ్యా 1 నను చెస్తున్నానుగా” అన్నాడు. అలా ఎందుకన్నాడోకూడా సుధీర్‌ (గ్రహించాడు. పైకి ఏమీ తెలీ నట్లు “ఎప్పటికైనా నీవు వాళ్ళదగ్గిర వెళ్ళాలి రామయ్యా 1! వాళ్ళక్కడ, నీవిక్కడ పుండడం నాశేం నచ్చలేదు. అన్నాడు. “తమరి 'పెళ్ళికావాలిగా | అన్న*నై మొన్నొచ్చిన వాళ్ళసంగ 'కేమయిందయ్యా [$” అని అడిగాడు. రామయ్య వపు చూస్తూ పిల్లను చూర్దామనుపనే లోపలే ఫోటో పంపారుగా, చూస్తే ఆ పిల్ల చాల మోడరన్‌ గర్ల్‌, తల్లో పూలుకూడా తమాషాగా పెట్టుకున్నది. జుట్టు కత్తిరించుకున్నది. చేరె కట్టుకోక "పెజామా వేసుకున్నది. ఆ (డస్సుల పేర్లు నాకు తెలీవు. మా చిన్నతనంలో మేము “పంజావీ డ్రస్‌” ఆనే వాళ్లం ఇష్టమున్నవాళ్ల వేసుకోవచ్చనుకో, వా వాళ్ల అభిరుచులను బి వుంటుంది. కానీ నాకెందుకో నచ్చలేదు” సుధీర్‌ చీర కట్టుకున్న ఫోచో తీయించి పంపరూడదా ? అని మన సులో వాళ్లను తిట్టుకుంటూ పెకి అవునయ్యా ! బ్యూీీ పౌర్లర్‌లని డశ శ్లలోనూ వెలీసొయి. ఆడపిల్లలంతా అక్కడికెళ్లి వెంట్రుకలను, కను బొమ్మలను క_తిరించుకుంటారు.”........ “మగాళ్ళకు కూడ పున్నాయి రామచ్య్యూ ! మనం పోముకొబిట్టి మనకు తెలీదు. అయినా నా కవన్నీ నచ్చవు” ర్స

జై మల్లాది పద్మావతి

దూరంగా ఉ౦డి వాళ్ళమాటలు వింటున్న సత్యం తనతో తానే బాధ నడ్డాడు. పొపిస్టివాజ్డి, చెడు సవాసాలు చేస్తి పనికిమాలిన అలవాట్లు చేసుకుని కటుంబాన్న, జీవివాన్ని నాశనం చేసుకున్నాను. అంత డబ్బున్నా ఒక్క చెడు అలవాటు కూడా లేని ఆయ్యగారిని చూసి నేర్చుకోవాల్సింది ఎంతో ఉంది. తన మనసు తప్పుదారి పట్టకుండాఉం పే ఎంత బాగుందేది? ఆయన్ను చూసి తను సిగ్గుతో తల పందనకోవాలి. ఈ కొలంలో కూడా ఇలాంటి గుణవంతులు ఉంటారా? తను కూతురిని అసటా న్షంచుకు నుండకపోతే అయ్యగారికిచ్చి పెళ్ళి చేస్తే ఎంత బాగుండేడి? భూమి" మీద పడ్డదేకానీ దాని 'మొహమైనా చూడని పాపాత్సుడిని. “యినా తన పిచ్చిగానీ, ఆయ్యగార్కెడ * త నెక్కడ ?.ఇలా ఆలోచిస్తున్నాడు.

రామయ్య కూలీలను పెట్టి, ఎన్నో రకాల కూరగాయలను పండించే వాడు, ఆ కూరల్ని సిజీలో హాస్టల్సొ వాళ్లు కొనుక్కైళుతుండే వారు, చౌళగా అమ్ముతుండడం వల్ల ఇక్కడ పండే కూరగాయలకు బాగా డిమాండ్‌ ఉండేది. మార్కెట్‌కు కూరగాయలు ఆమ్మేవాళ్లు వచ్చేవారు గాని వారికిన్వరు, కూరగాయలమ్మగా నచ్చిన డద్బును అనాధ శరరా లయాలక్క, ఆశ్రమాలకు చందాలిస్తుంటారు. సుదీర్‌ ఆలా ఎందరికో చందా లిచ్చేవాడు, వాళ్ళంతా కాము నిర్బాటు చేసే పో(గ్రామ్స్‌కు పిలిచేవారు, కసీ అలాంటివి ఇష్టం ఉండపు. ఇప్పటి వాళ్ళలా (ప్రచారం చేసుకోవడం ఇష్టం ఉండదు. ఆంతటి మంచి వ్యక్తి దగ్గర వనిచేయడం తన అదృష్టంగా భావించాడు.

సత్యం తోటవవి, సిమెంట్‌ వరల కోసం వచ్చే వారితో మాట్లాడి సరకులు ఇవ్వడం, వాటిని వారి ఇళ్ళకు చేర్చే ఏర్పాట్లు చేయడం మొద లఅయిసని నేర్చుకున్నాడు రామణ్యు దగ్గర.

ఆఖరి మజిలి ణీ3

అప్పుడప్పుడు తన కుటుంబం గురించిన ఆలోచన వచ్చేది. బాధ పదేవాడు, సత్యం అదోలా ఉండడం చూసి సుదీరు అడిగాడు సంగ శేమిటని.

సత్యం తన కధ చెప్పడం ప్రారంభించాడు. _

0 ౦ 0

గ్రసకన్మ తన సంగతంతా చెప్పి ఏడ్సింది,

ఈస్ట్‌ పిల్ల మూగవదా ?” అడిగింది [పమీల,

“వమోనిమ్మా | తదు, మాటఎ రాకముందే తీసుకెళ్ళారు. అప్పటికి మూడు నెలలు బాడా ఉండవు పాపకు |

“వ్సీ ఆయన మళ్ళీ కనిపించాడా 1” అడిగాడు సర్వేశ్వరరావు.

“ఇంతవరకూ ఆయన జాడలేదు”

“న్చేన్సు వాకద్‌ చేసి కనుక్కు౦ంటాను,. మీ అమ్మాయిని ? "పెంచు కస్నవాళ్ళ పేరేమిటి 1” అడిగాడు.

“ఆయసను అందరూ రావు ఆంటారు. ఏ రావో కందు, ఆమె పేరు మాతం సరస్వతమ్మ” అని చెప్పింది.

“సరే 1 ప్రస్తుకావికి అంటే మీ వాళ్ల దొరికేవరకూ మీరు మా ఇంట్లోనే ఉండండి. నేను ఈ లోగా (పయత్నం చేసానుూ- అన్నాడు స ర్వెశ్వరరావు.

భర కనకమ్మను ఉండమనడంతో (ప్రమీల విసురుగా లోపలకి వెళ్ళింది. మూతి ముడుచుకుని,

గ

న్రినిక్‌ నుంచి వచ్చిన శ్యాంసుందర్‌, కాస్త చేతులు కడుక్కుని, తండ్రీ మందులు వేసుకున్నాడో లేదోనని చూడటానికి గదిలోకి వెళ్ళాడు, . మందులి చ్చాడు,

ఉీశీ మల్లాడి పద్మావతి

సుందరయ్యకు కొంతకాలం నుంచి. ఆరోగ్యం బాగుండటం లేదు. నుంచం పట్టాడు. కొడుకు డాక్టరు కావడాన జబ్బు పడినా ఆతనికి అంతగా దిగులు లేదు... సుందరయ్యకు పక్షదాకం,

శ్యాంసుందర్‌ తలిదండ్రులకు ఒక్కడే కొడుకు ఆతన్ని ఎం.వి వి.ఎస్‌, చదివించారు. మధ్యతరగతి కపటుందిం కాబట్టి శ్యాం సుందర్‌ అతికష్టం మీద చదవగళిగాడు, చదువు పూర్తయింది, కాస్తో కూస్తో సంపాదనానరుడయ్యాడు. కానీ ఆ సంతోషం ఆశ్ర కౌలం నింవ లేదు. సుందరయ్యను అనారోగ్యం వరించింది. ఆయన మంచం దిగ లేడు. ఇంట్లో కూడా అమ్మశానికి ఇంశేమీ మిగలటబేము. ఇల్లూ గడవడం కష్టమయిపోయింది. ఈ లోగా శ్యామనుందర్‌ కూడా కొన్ని రోజులు జబ్బు వడడంతో ఆతను చేస్తున్న చిరు ద్యోగం *కోసా సోయింది. మళ్ళీ ఉదో్శోగాల కోసం వేట ! ఎవరిస్తారు ఉద్యోగం ? ప్రపేట్‌ [ప్ర్టోస్‌ పెట్టుకోవడానికి డబ్బు కొవాలి. కానీ ఆదేలేదు. చివరకు- కోడలు వస్తే ఆమెక "పెడదామని ఆశపడి దాచుకున్న పైడకు కాళశ్లాచ్చాయి. కొడుకు (ప్రాక్రిస్‌కోసం ఆ తల్లి దాన్ని అమ్మింది. కూతురు శృతకీర్తి చెవ కన్ములు కూడా క్లీనిక్‌ లో పాలుపంచుకున్నాయి.

క్లినిక్‌ (సారంభమయింది,. శ్యామసుందర్‌ (ప్రాక్టీన్‌ [క్రమంగా “పెరుగుతోంది.

ఇవన్పుడు మరో సమశన్య ! అది శృతకీ ర్తికి సంబంధించింది, వల్లే టూరు కావడం వల్ల చూసే వారికి ఆడపిల్లలు తొందరగా ఎదిగిపోతారు. కూతురు 'పెళ్ళెప్పుడు చేస్తావని అందహా సుందరమ్మను అడీగేవారే ! ఎదిగిన కూతురును ఇంట్లో పెట్టుకుని ఆ సుందరమ్మ పెళ్ళిడ సే ఏత్త డని కొందరు మెటికలు విరిచారు. మరికొందరు అడగనే అడిగారు,

ఆఖరి మవిలీ ఖీన్‌ అక య్యా ప్న, వదివా ఆంటూ వరసలు కలిపి పిలుస్తూనే ఆ పులుగో, దాతులిగ్యా.. వాళ్ళ బాగు కోరుకున్న వాళ్ళలా కనబడుతూ పిల్లి పెళ్ళి వ్యరగా చేసే బాగుండునని సలహాలు చెబువున్నారు.

శ్హా- సుందర్‌ భోంచేసి మళ్ళీ క్షీనిక్‌కు వెళ్ళబోతుంటే సుందరమ్మ పిలిచి శృతకి ని పెళ్ళి సంగతి (ప్రస్తావించింది.

“అమ్మా 1! నేనూ చెల్లాయి. పెళ్ళి గురించే ఆలోచిస్తున్నాను. నముసమూ కస్త నిలదొకు- కో వాలి కదా? లోకులకేం ఎన్నో అంటారు. వాళ్ళ మాటలు విని మనం రొందరపడవేం కదా ? వాళ్ళు = పెళ్ళి చేయ లేదేసువన ఆడుగుతాశే కానీ ఏమైనా సాయం చేసారా ఆంపే చెయ్యరు, అం మే వోళ్ళ మూటలు పట్టింయమకోవన్టు. మశ విలు (పకొరం నునం చేద్దాం. అలా అని క్తేర్ధి "పెళ్ళి ఆలళ్యం -సానని అనుకోవద్దు. త్యరలోనే చేద్దాం” అన్నాడు.

కొడుకు చెప్పింది సబబుగానే తోచింది. తొందర పడినా డబ్బెక్యడ నుంచి తేగలం ? అనిపించింది.

ఈజ్తుల్రాగే నాయనా! నీ ఇష్టం-” ఆంది.

కుటుంబం ఆన్సిక పరిస్టితులు బాగాలేక స్కూల్‌ ఫెనల్‌ తో శృతకీ ర్రి- చదుపు ఆపేయాల్సి పచ్చింది. ఆదీగాక అన్నయ్య చదువుకే బోలె డంత అమిుంది. ఉన్నవనీ ఆమ్ముకోవలని వచ్చింది. కుదుంబం పరిస్టితి

చ తే స్త్‌ తెలిసిన శృతకీ న్రిషె చదప్పలు చదహాలనే తన మనసు మాడ్నకుంది. శ్యాంసుందర్‌ చెల్లెలి తలపై చెయ్యివేసి ఆప్యాయంగా నిమి”ాడు. “అమ్మా 1! చెల్లాబుసి నొతో లొటు క్హివిక్‌కు తీసుకు వెడరాను. అల్మారాలు శుభం జేసి, మంములు వీ సర్హుకో వాలి. సాయంకాలం సట నొకేమో

ఉర మల్లాది పద్మావతి తీరిక దొరకడం లేదు. పతి రోజూ సర్దవామనుకుంటూనే వీణలకావడం లేదు” అని తల్లివై పు చూళాడు.

“అలాగే తీసుకెళ్ళు 1! చీకటి పడకముందే పంప్ప రోజులు బాగా లేవు”.

“స్సీకా భయమేమీ అక్కగ్లేదమ్మా ! ఇద్దరం కలిపే వస్తాం అన్నాడు శ్యాంసుందర్‌ ,

ఇద్దరూ క్లినిక్‌కు వెళ్ళారు,

వాళ్ళలా వెళ్ళి పాపుగంటకు పక్కి=౦టి కొాంతన్యు [౬ శుభవార్త మాసుకొచ్చింది.

0 0 త

సత్యం చెప్పింది విని నుధీర్‌ అతనిపై జాలిపడ్డాడు. ఆతని స్టితికి వాధవడ్డాడు.

_ “అయిందేదో ఆయిపోయింది. ఇకనుంచైనా నీ జీవిాాన్ని చక్క దిగ్దుకో $” అని సలహా ఇచ్చాడు.

“ఆపునయ్యా ! బుద్దొచ్చింది. ఇంక ఆ బతుకు వదిలేసాను. మీరు అవునంపే మీ పంచనే నా బతుకు బాగుచేసుకుంటానుూో.

“నేనిదివరకే చెప్పాదా ! నువ్విక్కడే ఉండొచ్చని. ఇక్క డుంటే నీలో మార్పు వస్తుంది. పాత జీవితంలో బాధల్ని, కష్టాల్ని మరిచిపోతావులో

“నేన్తూ ఆదే అనుకుంటున్నానయ్యా ! ఏదో మీ దయవల్ల ఇంత కరో గంజో తాగి ఇక్యడే ఉంటాను. కానీ అయ్యా 1! పాత సావాసా లను వదిలేసినా నా పెళ్ళాం విడ ఎక్కడున్నారో తెలీక మనసు కొట్టకు లొడీ పోతోందయ్యా [2

ఆఖరి మజి* శ

“వాళ్ళను నను వెదిీనాను, ఏదో ఒక రోజున నుప్వు వాళ్ళను కలుసు కోక పోవు” అన్నాడు సుదీర్‌.

“అవునచ్యూ 1 నేనూ ఆ ఆశతోనే బతుకుతున్నాను, మీరే మా ఇంట తీవం పెట్టాలి” అంటూ సుదీర్‌ కొళ్ళపె పడ్డాడు సత్యం.

సువీర్‌ చటుక్కున కొళ్లు పక్కకు తీసుకుని *ోఛ 1! ఛ! ఇదేమిటీ సత్యం ? పెద్రవాగివై ఉండీ నా కొళ్ళవై పడతావా? తప్వుకొదూ! అ౩! ఆ కన్నీషమిబయ్యా? చిన్నపిల్లాడిలా [1” అని సత్యాన్ని లేవనెత్తి కన్నీళ్ళు తుడిదాడు, -

ఇంకళలో రామయ్య అక్కడికి నవ్వాడు. సత్యం సుదీర్‌ కొళ్ళ_పై పడబం౦, అతను సత్నాన్ని లేవనె త్తి ఓదార్భడం చూసి**నువ్వు దైర్యంగా ఉండవయ్యా సత్యం 1 డ+రి కే నెంచేలు పడిసోకు. అంతా ఆయ్యగారే చూసుకుంటారు. ఆ! అన్నట్టు మీ ఆవిడను కారులో వచ్చిన వాన్షైవరో తీసు కెళ్ళారన్నావు కదా? అఆ కారు రంగేమిటో చెనవ్పగలవా ౪2 కొరలా ఉందో నెంబరేమిటో చెబుతావా?” అని అడిగాడు.

సత్యం గుర్తు చేసుకుంటున్నాడు,

“ఆ! అది తెల్లరంగు కొరయ్యా 1!” అన్నాడు సువీర్‌వై పు తిరిగి,

“ఏలా ఉంటుంది ?”

సత్యం మళ్ళీ కొ సేపు ఆలోచించి, *ఆ ! అంబాసిడర్‌ కొరయ్యా!” అన్నాడు,

“తెల్లరంగు, అంబాసిడర్‌ కారు కదూ! నేను కనుక్కుంటాలే ! మరి దాని సంబరేమన్నా గుర్తుందా ?”

“నసంబకూ,.... సంజరూ | గుర్తురావడం లేదయ్యా |

“గ్గుర్రురావడం బేదంసే నంబరు చూళశావన్న మాపేగా + అయికే గుర్తు చేసుకుని తర్వాత చెప్పు”. అని సుధీర్‌ అంటుండగానే గేద్తోంచి ఓ అంబాసిడర్‌ కారు ఆ ఇంటి ఆవరణలోకి వచ్చి ఆగింది.

౮] 0 0

స్రూనృతను అక్కడే వదిలి వచ్చిన తర్వాత సరస్వతమ్మ కొన్ని రోజులు బాధపడింది. ఖఫంతయినా పెంచిన మనను. భ ర్త రావుతో చెప్పింది రౌ న్నిసార్లు.

“నీక్రాసిల పచ్చి పట్టిందేమిటి ? స్రోత్రే సోయిందీబే ! దాని గురించి దిగులెందుకు *” లని కసురుకున్నాడు రావు.

ఈట్పద్రి కొదం౦డీ | వెంతయినా మసర పెంచిన వీల్ల కడా అని మనసు నిలవడం లేదు. ఎక్కడుందో, ఏం కష్టాలు పడుతుందో!”

ద్వి త్రే పడ్రసీ | దాన్ని నెత్తిన "పెట్టుకుని మనం డి షాలు పడేకన్నా

ఆవి ళు ర్స ఇదే నయం. పీడా వదిలిందని సరి పెట్టుకో [2

“సరస్వతమ్మ మింగలేక్క కిక్క లేక బాధపడింది.

“*జ్తుద్రి ఉ౦ శే పనిలో సొాయింగా ఉంటుంది. పోనీ వెతికిద్దాం--” ఆంది= ఆ రకంగా ఆయినా తీసుకరావచ్చని.

“ఎక్కడని వెతికిసాం. ఎవరినని అడుగుతాం చెప్పు ?

“తప్పిపోయిన చోటికే వెళ్ళి వెతికితే

రావు పెద్దగా నవ్వాడు. “నీ పిచ్చిగానీ ఆ పిల్ల ఇంకో అక్కడే

ఎందుకుంటుంది ?” *స్పాిన్సి స్టోల్టిస్స్‌ రిపోర్టి "సేనో క

ఆఖరి మఖిలీ 49

“ఇన్నాళ్ళ తర్యాక పోస్‌ రిపోర్టి స్టే ఇంతకోలం పిం చేశారని ఆడుగుశారు ? దానిశేమని సమాధానం చెబుతావు *

సరన్యశమ్మ ఓ తక్షణం ఏం మౌట్లాడ లేక పోయింది. “బంతవరథూ మన [పయక్నాలు నునం చేశానవ్కి లాభం లేకపోయిందని చెబుదాంో.

“ఎలాగూ ఇన్ని రోజులూ [ప్రయక్నాలు చేశాడు కదా ఇప్పుడూ మీ పొన్తేవో మీరే పడండి. పిల్ల తప్పిపోయినవ్వుడే కంస్తయింట్‌ ఇవ్వాలి కాసీ ఇన్ని దోజుల తొర్యాక మేమేమీ చేయలేం అని ఆంటారు”

ఈన్పి్యింగా ఆలా అంటారా *” ఊరుకో బేళ మళ్ళీ అడిగింది

“09 క్ష రాలా ఆలాగే అంటారు. పెగొ ఇంతకొలం ఊరుకుని ఇస్పుడు చేప్పి షందుకు అనుమానిసారు బాడా= ఆ పిల్ల ను మనమే కొవాలని మాయం చేని కంప్లయింట్‌ చేస్తున్నామని మనమీదే కేసుపెడఠారు తెలుసా *ి= రావు మరో మెలీక 'పెట్టాడుం

సరస్వ ౩ మ్మశేమీ పాలుపోలేదు. కొ సేపు మౌనంగా ఉండిపోయింది. ఆమె పనో ఆలోచిస్తోంది. హరాత్తుగా ఆముశేదో గుర్తుకొచ్చింది.

“ఆ 1 ఇప్పటివరకూ గుర్తురాలేదు. పిల్ల గురించి పేవర్లో వేశారు కదండీ ! ఆ రోజు మీరు పిల్ల ఫోటో చూసికూడా నట్టించుకో లేదు.”

*ట్రు "సేపరు ఇప్పు డెక్కుడుంది ॥ ఎప్పుడో పారేశాగదా *

*స్పెరేయలేదండీ ! మీరు పారేస్తే నేనే దాచి పెట్టాను. ఉండండి తెసాను” అని గదిలోకి వెళ్ళి కాసేపటి తర్వాత వచ్చింది.

ళా

ఇ ( మలాది పద్మావతి ట్‌.

“ఇదుగోనండి పపరుం ఇదిగో ఇక్కడుంది ఫోటో, ఆ(డ్రస్‌ కూడా వేళాద”.. ఆంది సంతోషంగా.

రావు ఇబ్బందిలో పడిపోయాడు, ఆమె ఆ పేపర్‌ను అంక భద్రంగా దాస్తుందనుకో లేదు, వనదో ఒక పకంగా తప్పించయకో వాలను కుం కు తప్పని సరై౦ది. ఇంకతప్పదన్నట్టు- “సరే! వాళ్ళకు ఉత్తరం రాస్తాలే!”

రోడ్డ త్తం రాయడం కాదండీ ! మను వెళదాతొ,

రావు తలపట్టుకున్నాడు విసుగ్గా, ఆయినా లేని సహనం తెచ్చుకుని, “సరేలే ! ముందు ఉత్తరం రాసి తెలుసుకుని వాళ్ళు రమ్మంటే వెళదాం.

*ట్టల్రాగే చేదాం” అంది సరస్వతమ్మ-

వ్‌

రొంశమ్మ వస్తూనే “నీకో శపభవ్నార్త తెచవ్చానక్కయ్యా అందీ.

సుందరమ్మ చాప పరుస్తూ- “కూ రో కాంకమ్మా” ఇంతకీ ఏమిటి విశేషం ” అడిగింది.

ఆమె గడి నాలుగువై పులా పరీక్షగా చూసి, “ఫరవాలేదు, కొస పుంజుకుంటున్నారు ఆనుపంటూ- “అక్కయ్యా! మన సుశీలొచ్చింది. వాళ్ళ మరిది ఒకతను ఉన్నాడులే ! మన శృతకీర్తిని ఆతనవికిస్తే ఎలా ఉంటుందని అడిగింది. నేను నిన్ను కనుక్కుని చెప్తానన్నాను.”” అంది

“పిల్ల వాడేం చేస్తున్నాడు *” అడిగింది సుందరమ్మ.

క్‌. వాణాతో

ఆఖరి నుజిలీ ఇ |

“వాడు వికీలు. బౌగానే సంపాదిస్తున్నాడు, రెండు మూడుసార్లు హైదంబామకు కూడా కేసులు నీసు వెళ్ళాడట 1”

జర్రు 'త్రే ఆబ్బాయి వవ్నాక చెబుతాను, మా పరిస్థితి సీక తెలీవిడి కౌదుకదా? కట్నాలు ఇచ్చుకో లేము” సుందరన్న్ము విచారంగా అన్నది.

“వాళ్ళు కట్నం "పెదగా అడగరనాకుంటా ! లేకపోతే సుశీలెందుకు చెబుతుంది ? వానికి మీ పరిస్టితి తెలనుకదా

“అవుకు. కానీ నువ్వు కూడా సుశీలకు మళ్ళీ ఓసారి చెన్పు”అంది.

కాంతమ్మ అలాగనంది కాసేపు ఆవమాటా ఈ మాటా మాట్లాడి ఆమె వెళ్ళిపోయింది.

కొడుకు రాగానే రొంతమ్మ చెప్పిన విషయం అఆకని చెవిన 'వేసిండీ

శ్యాంసుందర్‌ రాసేళీ ఆవరోచించి. *సనే! 'రేప్ప వెళ్ళి కొంతమ్మ గారితో మాట్లాడి అన్ని వివవాలూ కనుక్కో |! కదిరికే మంచిదే కదా మంచి సంబంధం వచ్చినప్పుడు, అన్నీ కుదిరినప్పుడు పెళ్ళి చేయడమే మంచిది. పైగా శృశకీర్తి కూడా చిన్నదేం కొదుకదా ?” అన్నాడు తల్లితో.

సుందరమ్మ మర్నాడు కొంతమ్మను తీసుకొని సుశీల వాళ్ళింటి కెళ్ళింది,

రి 6౦ ట్ర

ఆరోదే సాయంతం ఆరు గంటలకు వాకిటిలోకి కారొచ్చి ఆగింది. ఈమ ఇంటికి కారు రావడచేమిటిని సుందరమ్మ, శృతకీర్తి ఆశ్చర్య పోయారు, కొర్లోంచి వృద్ద దంపతులలాగా పున్నా ఇద్దరు దిగారు. వాళ్ళను చూస్తే కలవారిలా ఉన్నారు. గుమ్మంలో” నిలబడ్డ శృతకీ ఫ్రిని చూసి= “సుందరయ్యగారిల్లు ఇదేనా *) అని అడిగాడు కార్లోంచి దిగిన వ్యకి.

ళా

శృతకీ $ మొహం చాటంత చేసుకుని" సందికపడుతూ. రెండ డుగులు ముందరిశేసి* “ఇదేనండీ *” అంది.

వాళ్ళ లోపలికొచ్చారు. ఇద్ధరినీ తండి దగ్గవకు తీసుచెళ్ళింది

ఛి) ళ్‌

వచ్చినాయన సుందరమ్మను చూస్తూ- “అమ్మా ! మీరు కూడా రండి. మీతో మాట్లాడాలని వచ్చాము” అన్నాడు కూర్చీలో కూచుంటూ

“ఆయ్యాా 1 నా పేరు శ్రీనివాసరావు, రిమైర్‌ జడ్జిని ఈమె నా భార్య. మాకొళఠ కూతురుంది. మెడిసిన్‌ చదిపింవాను. మీ అబ్బాయి కూడా డాక్టరని తెలిసి మా అమ్మాయిని యిచ్చి మీతో వియ్యమందుదామని వన్చాం”-- అన్నారాయన ఎలాంటి ఉపోద్దాతమూ లేకుండా |

ఆయన భార్య శృతకీ ర్తివి చూసి- “అమ్మాయ్‌ 1! ఎంతవరకు చదువుకున్నాపు 7” అని అడిగింది.

సుందరమ్మ అందుకుని = *ఏం చదువులెండి ఏదో హోస్కూలు వరకూ చదివింది. స్కూలుకు ఫస్టు వచ్చింది కూడా ! కొనీ వాళ్ళ నాన్న గారికి జబ్బు చేయడంవల్ల "పె చదువులు చెప్పించ నేక పోయాం” ఆంటూ క్‌ళ క ల | ఫ్రీ ఇళ శం 2 | ఆమ్మా ఇ ళృత క్తిర్తీ *, కొఖ తీసుకురామ్మా , అని ప్పింతీ

“అబ్బాయికి ఎక్కడ ఉద్యోగం ?” అడిగారు (శ్రీనివాస ?పుగారు.

“పె వేట్‌ (ప్రాక్టీస్‌ పెట్టాడు చెప్పింది సుందఏమ్మ

• ఆదే మంచిది లెండి. ఉదో్యోగాల కోసం ఏళ్ళ తరబడి ఏదురు చూస్తూ గడపడం కన్నా, చేసుకో గలిగితే డాక్టర్లు స్వంత (ప్రాక్టీసు పెట్టు కోవడమే మంచిది. ఈరోజుల్లో ఆ ఉదో్యోగాలయినా వస్తున్నాయి కనకనా?” అన్నారు (శ్రీనివాసరావుగారు.

ఆఖరి మజిలీ ద్‌వ

“అన్నగారు జబ్బు పడి ఎంతకాల మైంది?” అడిగింది చం[ద్రకళ ఎ

“మ్రూడేళ్ళయిందండీ [| అబ్బాయి 'డౌక్ట రు కొబట్టి సరిపోయింది లేకపోతే ఎంత ఖర్చయ్యేదో 2

నిజమేనన్నది చంద్రకళ ం

తనకు ఒక కొడుకు- కూతురేనవ్శి ఆస్టిపాస్తులేవీ లేవని పిల్ల పెళ్ళి చేసి అబ్బాయిసెళ్ళి చేనామునుకుంటున్నామని, అయినా పెళ్ళి విషయంలో అచ్బ్చాయి ఎలా చెవిజే అలా చేసానని అన్నారు సుందరయ్యగారు.

“మీ అబ్బాయి గురించి కనుక్కునే వచ్చాం. కొ బేజీలో (వొసె సర్తను కూడా అడిగాం. డబ్బు, హోదా ఆంటారా ?) అవి ఈ రోజు ఉటాయి. రేసేమవుశాయో చెప్పలేం, లక్ష్మీ చంచలమని 'శెలుసుకదా ? నాకు బోలెడంత ఆస్తి ఉంది. ఒక్కగా నొక్క కూతురు. ఆ అమ్మాయిని యోగ్యతగలిగిన వ్యక్తికిచ్చి పెళ్ళి చేయాలనుకుంటున్నా. కాలేజీలో కూడా అందరూ మీ అబ్బాయి గురించి నంచి అభిప్రాయాలే 'తెరిపారు. మీ సంబంధం చేసుకోవడం మా అదృష్టమన్నారు” (శ్రీనివాసరావుగారు చెన్నడం పూర్తిదేసి సుందరయ్య వెపు చూళారు,

“ప్ప దో మీరు అభిమానంతో అంటున్నారుం చెప్పుకో కూడదుగానీ మావాడు ఈ కొలపు కురాళ్ళలాంటివాడు కొడు. నేనన్నా వాళ్ళమ్మన్నా, చెల్లెలన్నా (ప్రాణాలు "పెడతాడు అన్నారు సుందరయ్య.

జ్ర గ్య ద్వు'కే భార్యను కూడా అలాగే చూసుకుంటాడనే నమ్మకంతో వచ్చాం”

“ఆ 1 మీ అమ్మాయి 'పేరేమిటమ్మా 1౯ అడిగింది సుందరమ్మ,

ఈస్పునంవ,.,.

ద్‌డ మల్లాది పవ్యావతి ఇంతలో శృతకీ ర్థి కాఫీలు తెచ్చిండి. సునంద పేరు ఆమె చెవిన పడింది.

“ఆ! ఆ పేరుగల అమ్మాయిగురించి మౌ ఆన్నయ్య నాతో ఒక సారన్నారం4 ! ఆ అమ్మాయి తనకంటే ష సంవత్స కం జూసియరట |! నెమ్మదైన అమ్మాయి, తెలివై నది అని చెప్పాడు” ఆందీ కాఫీలు అందిసూ.

“అవనమ్మా 1 మా అవమ్మాలుక్తీ మీ అన్నయ్య తెలునువటి చం[ద్రకిళ అంది.

“న్ని సంవత్యరాలు ఒకే కారేజీలో చదువుకున్నస్పుడు తేలీకుండా ఎలా ఉంటుంది అన్నారు (శ్రీనివాసరావుగారు.

ఆయన వచ్చిన దగ్గరినుంచీ సుందరయ్య నే పరీక్షగా చూస్తూన్నారు. లేచి ఆయన దగ్గరకు వెళ్ళి- “అయ్యా ! మీ జబ్బుకు కలికిరలో మంచి వైద్యం చేస్తారు. మాఇంటి దగ్గరుండే ఒకరిద్దరిని నేనే తీసుకువెళ్ళి వైద్యం చేయింవాను . వాళ్ళకు తగ్గింది. డున 'పెళ్ళి సంబంధాల నూటెలా ఉన్నా నేను మిమ్మల్ని తీసువెళ్ళి వై ద్యం చేయిస్తాను. వాళ్ళలాగే మీకూ నయిమపుతుంది, సంకోచించకిండి. రెండు రోజుల్లో వసాను. రెడీగా ఉండండి. "మీకు తప్పక సయమప్పతుంది, తప్పకుండా రండి” అని' ఆయన చేతులు వట్టువన్నారు.

“ఎస్పనండీ 1! మా ఇంటి దగ్గరంవాళ్ళను ఈయనే తీనుశెళ్ళారు. వాళ్ళకు నయమైంది. చక్కగా తిరుగుతున్నారు కూడానూ” అండి చంద్రకళ,

“అనుకోపండా దొరికిన ఈ ఆఅవకొళాన్ని ఆ భగవంతుడే కల్పించాడా ? అనిపించి సుందరయ్యగాడ సంతోషంతో ఉక్కిరి

ఆఖరి మజిలీ న్‌న్‌ విక్కిరయ్యాారు. సం జవాబు చెప్పాలో తోచక అలాగే భార్యవైపు చూళారు. ఆమె కూడా అలాగే చూస్తున్నది.

“తస్పక వెళ్ళండి, మీక నయమవుతుంది. మళ్ళీ మామూలుగా నడవగలుగుకారు” అంది సుందరమ్మ,

కొఫీలు తాగడం పూర్తయింది,

కొసేపు ఆ మాటా, ఈ మాటా మాట్లాడుకున్న తర్వాత “మరి 'మేం వెళ్లొస్తాం. మీరే నం1తీ చెన్పబేదు,...”. అన్నారు (శ్రీసివొసరావు గారుం

“అబ్బాయిని కనుక్కుని ఉ తరంరాసాము చెప్పారు సుందరయ్య గారు,

• “ల్ని అబ్బాయి క్లినిక్‌ కెగా వెశింది ఎప్పుడు వసాడు లి అడి గెంది చం(ద్రకళ వేవహోతూ.

ఈ్ట్ట్టీ గంటతటో రావచ్చు” - సుందరమ్మ చెన్పీంది.

స్వే అయితే ! ఎలాగూ ఇంతదూరం వచ్చాం కదా ? అల్లుడిని కూడా చూసే ఎడకాము” ్రీనివాసరాపుగారు అన్నారు,

ఈట్రర్స్పృత్రే దగలోగా మీరు స్నానాలు నేయండిీ. అబ్బాయి వవ్చాకీ మాట్లాడి ఏకంగా భోజనంచేసి వడుదురుగాని”,

సుందరయ్య మాటలను మధ్యలోనే ఆడ్డుకుంటూ “అంత సేష ఉండేందుక్కు అవతల మాకు వేరే పనులున్నాయి కాబట్టి వీలుకాదు. మీ మరోలా అనుకోఠరండి. క్షీ నిక్‌ ఎక్కడో చెప్పండి. దార్లో దిగి చూసి వెళతాం”- అన్నారు (శ్రీనివాసరాపుగారు.

వ్‌ మలాది పవ్మావతీ ఉని! “అయో్యో్యో! ఆలా అనకండి. మీరు తప్పకుండా థోంచేసి వెళ్ళాలి ళ్యు సారికి మన్నించండి. ఎలాగూ బంధువులం కాదోతున్నాం కదా ! మరోసారి వచ్చినప్పుడు తప్పకుండా భోంచేస్తాం, రావండా ఉంటావా పోకుండా ఉంటామా ? జన్నది చంద్రకళ. ఇంక బలవంతం చేసి లాభం లేదనుకున్నారు. “అమ్మా కీరీ! వీరతో వెళి అన్నయ్య క్లినిక్‌ చూపింయమి”- అంత్‌ మ్‌, లి న్‌, సుందరమ్మ చెప్పింది (శ్రీ వవాసవాపు దంపతులు వారి నుంచి "సెలవు తీసుకుని వెళ్ళారు. క్లినిక్‌లో చాలామంది "సే'షెంట్లున్నారు శ్యాంసుందర్‌ ఎవరికో ఇం ఎక్షన్‌ చేస్తున్నాడు. ఆతని క్లాస్‌ మేట్‌ పట్టాభి నిరుద్యోగి. కొం సుందర్‌ కు క్లినిక్‌ నిర్వహణలో తోడ్పడు తుంటాడు, శ్యాం కూడా ఆతనికి ఆర్టికంగా తోడ్పడుతుంటాడు. శృశకీ ర్థి కారు దిగి- అన్న దగ్గరికెళ్ళి విషయం చెప్పంది. శ్యాం క్సినిక్‌ బయటికి వచ్చి వాళ్ళను దగ్గరుండి తోవలికి తీసుకువద్నాడు, రోగులలో ఒకతను జ్వరంతో వాగా వబికిసోతరూ కవిపించాడు, “ముందతన్ని చూసిరండి, తల గత మాట్లాడుకుందాం” అన్నారు (గ్రీనివొనరావుగారు, ఆ మాటలు విన్న దోగి చె-ప్యె త్తి దణ్ణం "పెట్టాడు. ఒక ఆరగఠతట లర్వాత హొంచెం రష త గింది. (శ్రినివానూపు దంపతులను పిలుచుకు వాళ్ల రాగానే *సారీనంటీ! మిమ్మల్ని కూచో దెక్టేళాను-” అన్నాడు ఆఅపాలంబటిక్‌గా.

వ్‌ మలాది పవ్మావతీ ఉని! “అయో్యో్యో! ఆలా అనకండి. మీరు తప్పకుండా థోంచేసి వెళ్ళాలి ళ్యు సారికి మన్నించండి. ఎలాగూ బంధువులం కాదోతున్నాం కదా ! మరోసారి వచ్చినప్పుడు తప్పకుండా భోంచేస్తాం, రావండా ఉంటావా పోకుండా ఉంటామా ? జన్నది చంద్రకళ. ఇంక బలవంతం చేసి లాభం లేదనుకున్నారు. “అమ్మా కీరీ! వీరతో వెళి అన్నయ్య క్లినిక్‌ చూపింయమి”- అంత్‌ మ్‌, లి న్‌, సుందరమ్మ చెప్పింది (శ్రీ వవాసవాపు దంపతులు వారి నుంచి "సెలవు తీసుకుని వెళ్ళారు. క్లినిక్‌లో చాలామంది "సే'షెంట్లున్నారు శ్యాంసుందర్‌ ఎవరికో ఇం ఎక్షన్‌ చేస్తున్నాడు. ఆతని క్లాస్‌ మేట్‌ పట్టాభి నిరుద్యోగి. కొం సుందర్‌ కు క్లినిక్‌ నిర్వహణలో తోడ్పడు తుంటాడు, శ్యాం కూడా ఆతనికి ఆర్టికంగా తోడ్పడుతుంటాడు. శృశకీ ర్థి కారు దిగి- అన్న దగ్గరికెళ్ళి విషయం చెప్పంది. శ్యాం క్సినిక్‌ బయటికి వచ్చి వాళ్ళను దగ్గరుండి తోవలికి తీసుకువద్నాడు, రోగులలో ఒకతను జ్వరంతో వాగా వబికిసోతరూ కవిపించాడు, “ముందతన్ని చూసిరండి, తల గత మాట్లాడుకుందాం” అన్నారు (గ్రీనివొనరావుగారు, ఆ మాటలు విన్న దోగి చె-ప్యె త్తి దణ్ణం "పెట్టాడు. ఒక ఆరగఠతట లర్వాత హొంచెం రష త గింది. (శ్రినివానూపు దంపతులను పిలుచుకు వాళ్ల రాగానే *సారీనంటీ! మిమ్మల్ని కూచో దెక్టేళాను-” అన్నాడు ఆఅపాలంబటిక్‌గా.

ఆఖరి మజిలీ ద్‌7

(శ్రీనివాసరావు సవ్వుతూ=* “ఫరవాలేదు. డ్యూటీ ముఖ్యం, డ్యూటీని ఇంత [ళద్దగా చేసే నిన్నుచూస్తే ముచ్చపేస్తున్నది, సరే! ఆసలు విషయానికి వసాను, మా అమ్మాయి సునంద మీకు తెలిపే ఉంటుం దచనుకురటాను” అన్నారు.

“అనవ్సను 'తెలను. ఒశే కొలేజీలో చదివాం. ఆమె ఆప్పల్లో ఎం డి ళబీస్తానన్నారు చేళారా 1?”

“ఆ | వండి. పూర్తయింది కూడా ?”

“ఇప్పుచెం చేస్తన్నారు ఆస క్రిగా అడిగాడు శ్యాంసుందర్‌,

“ఏ చేయడంలేదు. నీలాంటివొడు ఎవరైనా దొరికితే పెళ్ళి చేసు కుందామనుకుంటోంది” అన్నారు (శీనివాసరావుగారు.

ఆ మాటలకు శ్యాం స్తిగ్గుపడ్డాడు.

“కొత్త 'పెళ్లికొడుకలా ఆలా సిగ్గుపడకావేం? ఆ మాట చెప్ప డానికే వచ్చాం మా ఆమ్మాయి, మీరూ కలిసి చదువుకున్నారని తెలిసే, సునందను నీకిచ్చి పెళ్ళి చేయాలనుకుంటున్నాం, సునంద ఎలాగూ వరకి చయమే కాబట్టి ఆమె గురించి చెన్పనళ్కర్లేదు. మే అభిప్రాయమే మిలో

చని ఉం ఆలోచించుకుని చెవ్నండి.” అన్నారు

“ఆ కోచించేందుకేముందండీ అన్నాడు, క్యాం.

“ఆయితే ఇంచేం ? ఒప్పుకన్నారన్నమాట [79

“ఒప్పుకోవడం కౌది, మసమ్మాభం పే ఇష్టమని అబ్బాయి మొహమే బిబుతోందొ అంది చంద్రకళ నవ్వుతూ. ఆ నూటలకు (శ్రీనినాన రావుగారు కూడా నవ్వారు,

ఖః

న. జవ అన్నయ్యా | నాశెనవ్వరికీ చెన్స్పకుండా వదినను సెలక్ట్‌ చేసుకున్నావన్న మాట [” అంది శృశకీ రి ళ్యాం తల పెన చిన్నగా "మొటి అథి మ్‌ టి కాయ వేస్తూ.

అందరూ తనను ఆలా అటపసటిసుంపే ళా:ం0 మరింత సిగువడి

టు 4 లి మ పోయాడు,

కాసేవు ఆళన్ని అలా సిగుపడనిచ్చి-- “బాబూ + మరో మాట, నాన్నగారిని చూశాము. నీవ మకోలా అనుకోవద్తు, ఆయనప కలికి వ ద్యాం చాలా మంచిది. నీవమీ ,శవ పడక్కూరేమ సూడా ! ఆంతా చ్లా లి ( భా మమ చూసుకుంటాం. నేనే ఆయనను స్వయంగా తీసు వెళ్ళి వై చ్యం చేయిసాను.”

“ఆబ్బే ! మీశెందుకండీ (శమ ?

“ఆహ ! అలా అనకు. మమిద్దరతి వచ్చి మీ నాన్నగారిని తీసుకు వడతాం. [ట్రీట్‌మెంట్‌ అయ్యాక ఆయనను మీ మీ ఇంటికి చేర్చే బాధ్యత మాథి. నువ్వు కొదనకు బాబూ!”

ఆయన అంతగా బతిమాలుతూ, అడిగిన తీరుకు కాం కాదనలేక పోయాడు.

“నరే 1! చూపించి (గ్రీట్‌ ఇస్పించి వారం వదిరోజుల్లో పంపండి. అంతగా ఆఅయిశే మళ్ళీ వెళ్ళవచ్చు” అన్నాడు శ్యాంసుందర్‌ ,

శ్యాం వాళ్ళతో మాట్లాడుతూనే ఉన్నా సునంద రూసం కళ్ళముందు మెదిలింది. కొలేజీలో చదువుళున్నప్వుడే తనను సునంద ఆకర్షించింది. కాస్‌ అమె ఆందని చందమామళలఅని, తనదానిగా చేసుకునే భాగ్యం ఈ జన్మలో లేదని తన వలప్పను తనలోనే దాచుకున్నాడు. కాలేజీ వదిలిన తర్వాత కొంతకాలం ఆమె ఆలోచసలు మనసులో మదిలినూ ఆ తర్యాత (క్రమంగా కుటుంబ బాధ్యతలు తన (ప్రాక్సీసు మొదలై న పనులతో ఆమె

ఆఖరి మజిలీ వ్‌9 ఆలోచనలు మరుగున వడిపోయాయి. కొనీపూ ర్తిగా హృదయంలోంచి చెరిగిపోలేదు. అయి'శకే అదృష్టం ఇలా కలిసి వస్తుందని ఊహిం౦చను కూడా లేదు, ఇప్పటికిప్పుడు సునందను చూడాలనిపించింది. అమె ఇప్పుడు వచ్చి ఉంటే బాగుంచేది కదా ?= అని కడా అనిపించింది.

నప్పుడు తీసుకువసాం చే ౧” అని హాస్యమాడింది చంద్రకళ,

శ్యాం ఇంక సిగ్గసడదలుచుకో లేదు, “స్సికబ్ర మూ నాన్నగారిని తీసుకు వెశ్తందుకు ఎప్పుడు వస్తున్నారు? అని అడిగాడు.

“ఎల్లుండి వసాము, సరే! మేం వెళ్ళౌసాము. అవతల చాలా పనులున్నాయి. అమ్మగారిక్తి నాన్నగారికి చెప్పు మేం ఎల్లుండి వస్తున్నట్టు” అని కొారెక్కి వెళ్లి పోయారు.

ఆది సల్లెటూరు కొబిట్టి కారును చూడగాన్సే చిన్నా 'పెద్దా ఆంతా చుట్టుముట్టారు. శ్యాంను చూసేందుకు 'పెళ్లి వారొచ్చినట్టు ఊరంకా తెలి సింది. ఎమరుపడి ఆడగలేనివాళ్ళు వట్టాఖిని (ప్రశ్నలతో ఉక్కిరిబిక్కిరి చేశారు. సుందరయ్య గారిదే ఆదృష్టమన్నారు. నిజంగా లది అదృష్టమా,

నకి! నూ కొదా అన్నది ఇప్పుడే ఏం చెప్పగలం బ్గా ౦ 0 ఈ

శ్యాంసుందర్‌ క్లినిక్‌ నుంచి వచ్చేటప్పటికి పడి దాటింది. రోజూ తొమ్మిదికే మూ సేసేవాడు. ఆ రోజు తలుప్పలు వేసుం పే ఒక్‌ మూర్చ రోగి వచ్చాడు. అందుకని ఆలస్య మెంది,

కొడుకుగు చూడగానే సుందరమ్మ “ఇవ్వాళ నీకు జాలా ఆలస్య మైెందనుకుంటాను” ఆంది,

ఏన్‌.

“బొనమ్మా 1” ఎందుకో సిగ్గుపడుతూ అన్నాడు. “సీ సిగ్గు నాకు పొలణసులే 1” అన్నట్టు నవ్విందామె.

శ్యాం భోంచేసి తం(డ్రి గదిలోకొచ్చాడు. కొడుకేం చెబుళాడోనని అతవివై పు చూడసాగాడు సుందరయ్య. కొడుకు వెనకాలే సుందరమ్మ కూడా వచ్చింది. శృతకీ 8 వంటిందో గిన్నాలు సరుతూ ఉండిపోయింది.

జావ ళం క కన

శ్యాం చేతిలో ఉత్తరాన్ని శ ౦(డ్రీకిస్తూ- “మధ్యాహ్నం వునింటికి వచ్చిన వొళ్ళగురించి మా [పొఫెసరుగారు కూడా ఊ త్తం రాళారు నాన్నా | నేను కి నిక్‌కు వశేసరికి వచ్చి ఉందీ. ఈలోగా వోళు రానేవచ్చారి”-

కా €ంి వః

“ఏం రాళార్రా *” తల్లి అడిగింది.

*ఆయసనస్య ఆదే మా (పొ ఫెసర్‌ గారు పళ్ళ ఫ్యామిలీ ఫెండట వాళ్ళప డబ్బుతో పాటు మంచితనం కూడా ఉందని, ఈ సంబంధం చేసు కంపే నుప్వు ఆదృష్టవంతుడవని రాశారూ” ఈ మాటలంటున్నస్వుడు శ్యాం గొంతులో తాను కోరుకున్నది దొరకబోతున్నదన్న ఆసందం వ్య కమయిండి. అతని కళ్ళలో కాంతిని సుందరయ్యగారు చూసి నవ్వువన్నారు.

ఇంతలో శృతకీర్తి కూడా అక్కడికి వచ్చింది.

“అన్నయ్యా ! నువ్వు ఆ అమ్మాయిని గురించి నాతో ఓసారి చెప్పావు కూడా 1! గుర్తుందా ?” అంది ఆట పట్టిస్తున్నట్టుగా, నీ క్లాస్‌ మేట్‌ కాకపోయినా జూనియరటగా * అంది.

“యితే నీకిష్ట మెనన్ననాటి [ సుందరయ్య గుంభనంగా అంటూ నవ్వారు,

ఆఖరి మజిలీ ర్‌

“సిక తెలిసిన పిల్ల, నీవుకూడా కోరుకున్న పిల్లి |! ఇంకేంకావాల నాయనా ?

“న్మవ్వ్యండమ్మా [! తొందరపడకు! మా (పొ ఫసర్‌ గారు ఇంకా ఏం రాశారంట- వాన్ని డబ్బున్న వాళ్ళకు ఎంత ఏలువిస్తారో, డబ్బులేని వాళ్ళకు కూడా అంతే విలువిచ్చే వొళ్ళట ! నీకు తల్లి దం(డ్రులం పే చాలా అభిమానమవి నాకు తెబసు, పెగా ఉన్నదంతా చదువువోసమే ఖర్చు చ్చే రని కూడా కెలుసు” నేను ఈ సంగతికూడా వాళ్ళకు చెప్పాను. కూతురి ఇష్టమే తమ ఇష్టమని, ఈ సంబంధాన్ని మాట్లాడమని నాకు చెప్పారు. ఇః కాలంలో అనుకూలవతి, సుగుణవతి అయిన భార్య దొరకడం అదృష్టం అని సలహా ఇప్రూ రాళశారూ” అన్నాడు ళ్యాం.

తల్లిదండ్రులకు ఆంగీకొర మెనని వాళ్ల మొహాలే చేబుతున్నాయి. ఆ (వొ సెసర్‌ గారికీ శ్యాం అంపే అభిమానం. అప్పుడపడు శ్యాం ఫీజులు కట్టలేళపో తే ఆయనే 8 సేవారుకూడా! ఆ సంగతి సుందరయ్యకు కూడా తెలుసు, ఆయస ఉ త్తరం చదివి**ఇదంళతా అలా ఉంచు, ఆ అమ్మా యికి నువ్వు, నీకు ఆ అమ్మాయి ఇష్టం కనుక మా అభ్యంకర -ఎమీలేదు. మన సంగతులెలా ఉన్నా చేసుకోవడమే మంచిది."

“ల్తు దేమిటి నాన్నా! ఆ పిల్లనడగొద్దూ! నుస ఇల్లూ వొకీలి చూసినట్టు కూడా ఉంటుందని ఈనారి వక్న్చేటిప్పుడు తీసుకు రమ్మన్నాను అన్నాడు.

“అమ్మా! అన్నయ్యకు ఆ ఆమ్మాయిని ఎన్సుడెప్పుడు చూడాలా ఆని ఉంటే! ఇవ్పడే తీసుకురాలేదేనుని ఆడిగాడు కూడా[” ఆంది శృత కీ రి అన్నయ్యను వేళాకోళం చేస్తూ.

ల కోతీ! నేనలా అన్నానా?” అంటూ చెల్లెల్ని చనువుగా కొట్ట

ర్‌ం మలాది పద్మావతి న్‌. “అనవేదూ! నేను మీ మాటలన్నీ విన్నా నులే!” “ఆ పేఆ రావదూ? సుందరమ్మ అంది. స్‌, యు సిక్రి కా చాద స్తమా ఏమిటమ్మా! అన్నయ్యకప చూడాలని ఉంది. ఆ అమ్మాయికి రావాలని ఉంది. ఎంనుకు రాదూ! పిలుచుకు వసామని వాళ్ల కూడా చెప్పారు. ఒక వేళ హాష్ల మరిచిపోయినా, పాళ్లు వెనకాల తనే వచ్చే స్తుంది శృన క్తీర్రి మాటలకు క్యాం చె లలి తలపె మొట్టికాయ వేశాడు. “అమ్మా! అన్నయ్య మీ దగ్గర చెప్పడానికి సిగ్గుపడుతున్నాడు కానీ నాకంతా చెప్పాడులే! ఓసారి అన్నయ్య కాలేజీ ఫీజు కట్ట బేక పోయాడట చివరి రోజు వరకూ! ఆ రోజు కట్టక పోతే అ'పెందెన్స్‌ లోంచి పేరు తీస ర కం య జే సారు. అన్వు డా ఆమ శ్రయి అన్నయ్య వాళ్ల (ప్రొ సెసర్‌ దగ్గరి ౩ెళ్లి - ఇటు కట్టమని ఆయనకు డబ్బిచ్చిందటి. ఆయన ఫీజుకట్టి ఆ రశీదు ఆ అమ్మాయి కిచ్చి వెళ్ళీ అన్నయ్యకిమ్మన్నారట. సునంద నిగ్గుపడిపోయి-మీరే ఇవ్వండి సార్‌”! ఆన్నదట, ఆయస అన్నయ్యప రశీదు ఇస్తూ-+ఎమోయ్‌1! సునంద నీ ఫ్‌జు కట్టింది. ఆ అమ్మాయివి గుర్తుంచుకో! అన్నారట. ఇదంతా నాకు ఆన్న య్య చెప్పాడు. అపునుకదన్నయ్యా! ఇంతరమూ ఆ అమ్మాయికి డబ్బు తిరిగిచ్చెళా వా?” అడిగింది, “ఇ స్తే బాధపడుతుందని [ప్రాఫెసర్‌గారే వద్దని చెప్పారు, ఫ్యతకీ ర్తి చెప్పింది విని సుందరయ్య, సుందరమ్మ ముసిముసిగా నవ్వుకున్నారు, “ట్రయి జే మీరిదరూ అస్పటినుంచే (ఫెండ్పన్నమాటి! ళ్‌ “అనుకున్నానులెండి, ఇదంతా ఆ అచ్మూయి వొళ్లి ౦ట్లో చెప్పి ఉంటుంది. లేకంపే మనమెవరమో వాళ్ళకు తెలీదుగదా ?) అంత

ఆఖరి మజిల 63 విడిగా చనువుగా ఎలా మాట్లాడతారు, అసలెలా వస్తారు 7” అంది ఆ తర్వాత అంతా పడుకునే సరికి రాతి పదపౌండయింది.

పడుకున్న తర్వాత శ్వాంను సునంద గురించిన ఆతోచనఎ చుట్లు ముట్టాయి. కన్ను మూతసడలేవము, కాలేజీలో చదివే రోజుల్లో ఓ సారి అందరూ పిక్నిక్‌కు వెల్గారు. అక్కడ ఓ చోట ఏవాంతంగా (పకృతి సౌందర్యాన్ని తిలకిసున్న తస దగ్గరకు సునందవచ్చి ఆమె టీ న్‌ వాక్స్‌ తన కిచ్చింపి- తను వారిస్తుం ప వసప్క- చూస్తూ పరుగెత్తి వెళ్ళిపోయింది. అది చూసి తస (ఫండ్స్‌- కర రేయ్‌ . ధాన్స్‌ వోగొట్టుకోవన్రురా! విష్‌ యూ బెస్తాఫ్‌ లక్‌ 1 అన్నారు. తను వాళ్ళను దబాలుం వాడు శనీ సునంద వెళుతూ వెళుతూ మూసిన చూపు, సస్విస సప్వ తన గుండెల్లో గుబులువేపింద, మషసును గలిగం తలు పెట్టింది. ఆనాటి సునంద ఈ రోజు తనదవుకున్నదంపే.... “ఓహ్‌! ఇంకేం కొవాలి? అనుకున్నాడు. మూడవుకుంపే కనురెచ్చల మీద స్వప్నదేవత వాలింది. ఆ స్వేట్‌ (గ్రీమ్స్‌ళో నుకంద నడివో వడుషని కబుర్లు చెఎతూ శ్యాం,

౦ 0 0

త్రల్లి తోపాటు శృతకీర్తి, క్వాం పట్నానికి వెళ్ళారు ఆ మర్నాడు.

తండ్రికి ధోవశతులు, తలికి చీరలు, శ్చతకీ 5 వదంటున్నా ఆమెకు బట్టలూ (లా తీ ళం రు

కొన్నాడు శ్యాంసుందర్‌ . పట్టాభిని పంసి ర్‌ నింగో పేబుల్‌ కూడా తెప్పిం చొాడుం

మర్నాడు ఒంగోలునుంచి జవాచొచ్చింది. తమ పెద్దకోడలు సుశీలను తీసుకు వచ్చేందమకు ఠెండో కొడుకును పంపుకున్నానుని, అప్పుడే

రశ మల్లాది పద్మావతి పిల్లను చూపెట్టమన్సి వొడిష్టపడితే మిగతా విషయాలు మాట్లాడుకుందానుని సుశీల మామగారు రాళారు. శుక్రవారం అతను వస్తున్నట్లు రాశారు. (శ్రీనివాసరాపుగారు కూడా శక్ర వోరం వస్తామన్నారు. అంబే రే పేనన్న మాట !

శ్యాం ఈ సంగతి తండ్రికి చెప్పాడు. “ఇరు వై పులపాభ్లూ రేపే వస్తామన్నారు. ఎలా నాన్నా 1” అన్నాడు.

“ఏల్రా ఏముంది ?) ఒకేరోజు వస్తామని రాశారుగానీ, ఒకే పెసుభ్‌ వస్తామని రాయలేదుగా. ఒకరు ఉదయం వస్తే మరొకరు మధ్యాహ్నం వస్తారు, ఇద్దరూ ఒకేసారి వచ్చినా పనిలోపనిగా కలిసొచ్చి నట్టుంటుంది. నుష్వాం కంగారు పడక” అని ఆన్నారు.

సుందరమ్యు పక్కింటి సుశీల దగ్గరి కెళ్ళింది,

“మా మామగారు మాకూ రాళారు. మా మరిడి మధ్యాహ్నానికల్లా వసాడట, నాలుగు గంటలప వర్హ్యం ఉండదు. అప్పుడు పెళ్ళి చూపులు ఏర్పాటు చేయమని రాశారు”= అని చెప్పి, ఆ రాత్రికే తాము వెడుతున్నా నున్నది నుశీల,

“పిల్లాడితో ఎవరన్నా వసారా లిం

“ఊహూ ! అతనొక్కడే వస్తున్నాడు. అతను వస్పుకుం'టే ఇంట్లో వొళ్లు కాదనరు” అన్నది సుశీల,

కాంతమ్మతో కూడా చెప్పి సుందరమ్మ- రేపు అందరూ భోజనాలకు ఆక్కడీత రావాలని పిలిచింది

నుర్నాడు ఉదయం ఎనిమిది గంటలకల్లా (శ్రీనివాసరావుగారు, చంద్ర కళ్ళ సునంద కారు దిగారు. డై9వర్‌ పళ్ళ, పూలబుట్టల్ని తెచ్చి లోపల పెట్టాడు.

ఆఖరి మజిలీ 65

సుందరమ్మ శ్యాంసుందర్‌ వారిని సొదరంగా ఆహ్వానించారు. సునంద చెరుకుబెరుకుగా లోపలికి అడుగుపెట్టింది. పచ్చని శరీర ఛాయ, పొడుగుకు తగ్గ లావు, వొత్తుగా ఉండే వొంకులొంకుల జుట్టు, చక్కని రూపం! సింపల్‌గా పాలిస్టర్‌ చీర కట్టుకుంది. సునందను చూసి క్యాం సుందర్‌ మనసు ఆనందంతో నాట్యంచేసింది. ఓ నిమషంపాటు రెప్ప వేయకుండా ఆమెనే చూశాడు. మిగతావారు అది గమనించలేదు కాస, అంతలో అక్కడికి వచ్చిన శృతకీ తిమాతం చూసింది. ఆదే సమయంలో సునందకూడా ళ్యాంను చూసింది. ఇద్రరి చూపులూ కలుసుకున్నాయి,

“బావున్నారా?” అడిగాడు.

సునంద నవ్వుతూ తలవూపింది. పిక్నిక్‌ సంఘటన ఇద్దరికీ ఒకే సొరి ఆ సమయంటో గుర్తుకు వచ్చి నవ్వుకున్నారు,

“అస్నయ్యా[”* అండి శృతకీ ర్తి,

శ్యాంసుందర్‌ వెనక్కుతిరిగి చూసిం “ఏమిటమ్మా!” అన్నాడు. ఆమె చేతిలో కాఫీలున్న (కే ఉంది. కాఫీ అందించింది. *మా చెల్లెలు శృతక్తీర్తి!” పరిచయం చేశాడు సునందకు. ఇద్దరూ వరస్పరం విష్‌ చేసు కున్నారు.

కాఫీలయ్యాక సుందరమ్మ స్నానాలకు ఏర్పాట్లు శేయడం చూసి చంద్రకళ “వద్దండీ వడినగారూ! స్నానాలు చేసే వచ్చాం” అంది.

“మర్రి ట్‌ఫిన్‌ కూడా చేశారా?” అడిగింది నవ్వుతూ! శ గతకీ రిం

“అబ్బే లేదండీ! ఇక్కడే తింటాం” చత[దకళ కూడా సవ్వింది.

సుందరక్ము కొంతన్ము వాళ్లింటికి కాఫీ టిఫిన్లు పంపించింది.

ల్సి

56 మల్లాది పద్మావతి సుందరయ్య,సునందను చూసి నచ్చిన కోడలు వచ్చిందనుకున్నాడు. ఫలహారాలయిన తర్వాత ఆందరూ సుందరయ్య గదిశో సమావేశ మయ్యారు. ర0డువైపుల వారూ ఒకరిగురించి ఒకరు తమ కుటుంబ వివ రాలు చె్సుకున్నారు. సంబంధం నిశ్చయం చేసుకుని కాంబూలాల తీసు కున్నారు, తర్వాత శ్యాంసుందర్‌ క్స్‌నిక్‌ కు వడుతూ- *ఓ గంటలో వస్తానా” అన్నాడు జనాంతికంగాను, సునందకు చెబుతున్నట్టూను.

“చెప్పక పోయినా నవ్వు వస్తావుజే అన్నయ్యా!” అంది శృతకీ ర్తి. చెల్లెలి చిలిపితనం తెలుసు కనుక ళం మచేం అనకుండా నవ్వుకుంటూ వెళ్ళిపోయాడు. వెళుత్తూవెళుతూ సునందవైపు ఓ చ్తూపు విసరి వెళ్ళి పోయాడు, సునంద నవ్వుకుంది. స్యత డర్డి సునందను చూసి- “అన్నయ్య పడిపోయాడు” అంది నవ్వుతూ!

ఇంతలో కాంతమ్మ వచ్చింది. సుందరమ్మ లేచి వచ్చి=- “రా” అంటూ వచ్చిన వాళ్లను ఆమెకు పరిచయం చేసంది. తర్వాత ఇద్దరూ వంట ఏర్పాట్లలో పడ్డారు, కాంతమ్మ వంటచేస్తూ “అక్కయ్యా! పిల్ల బంగారంలా ఉండి. ఈ కాలపు పిల్లల వంటిది కొదు” అని సునందకు సర్టిఫికేట్‌ ఇచ్చింది.

“ఏదో ఆంతా సవ్యంగా జంగితీ అదే చాలు”

“ప్సీకేమక్కూయ్యా! దేనిగురించీ దిగులుపెట్టుకోకు అన్నీ స్మక వంగా జరుగుతాయి” అంటూ కాంతన్ము “సిక తెలీదుగానీ అక్కయ్యా! ఇక్కడే మస వూర్లోనే చూస్తున్నాం కదా? ఆ పోలయ్య కోడలు ముష్టి వి. ఎ. చదివిందే గానీ, పొాసయిందో లేదో అదీ అనుయాన మే మామగారు కొట్లో గుమాసా అని ఆయనతో మాట్లాడదట! "“మామయా వ అవి పలవ జట అని చెప్పింది. ఉక్సి పుణ్యం బాగుంది. ఆంత చదువుకున్నా ఎంత ఆణపవ. మా అబ్బాయి కంటే ఎక్కువే చదివిందట!” అంది సుందరమ్మ.

ఆఖరి మజిలీ ౮

ఇద్దరూ మాట్లాడుతూనే వంట పూర్తిచేశారు. శృతకీర్తి సునంద భోజనాల ఏర్పాట్లు చేశారు. కొదోయ కోడలు కలిసిమెలసి ఇప్పటి నుంచే పనిచేయడం సుందరన్ముకు నచ్చింది.అఆంతలో క్యాంసుందర్‌ కూడావచ్చాడు.

భోజనాలయ్యాక వచ్చినవాళ్లు కాసేపు నడుం వాల్బారు. సాయం కాలం నాలుగంటలకు సుశీల వచ్చి వాళ్ల మరిది వచ్చినట్లు చెప్పింది.

శ న్‌్‌ ర్న

ఉఆఊవరణ లోపలికి వచ్చి ఆగిన తెల్లటి అంబాసిడర్‌ కొరును చూసిన సత్యం కళ్లలో మెరుపు మెరిసింది. ఆదీ అచు తస కనకమ్మను ఎక్కీిఎంచుకు వెళ్ళిన కారులాగే ఉందీ. “ఆయ్యా! అయ్యా!” ఆత్రుతగా అన్నాడు సత్యం.

“ఏమిటి సత్యం? ఆ కారేసంటావా?్‌ అడిగాడు సుదీరొ కళ జ్రల్రా గే ఉందయ్యా! ఆరోవ హడా ఇలాంటీ కోరునే చూళానయ్యా! ఇదే

కన్పర్రి సం్రబరు అదేనా” అడిగాడు రామయ్యా.

కళ్ళరబ్ర్పర్రూ.... నంబరూ[* అంటూ కొరు నంబర్‌ పెట్‌ వంక చూశాడు,

అంతలో కారు గోర్‌ తెరుచుకుని ఇద్దరు వ్యక్తులు దిగారు. వారు సరాసరి సుధీర్‌ దగ్గరికి వచ్చారు. సుధీర్‌ కూడా వాళ్లను ఇంతకు ముందు ఎప్పుడూ చూడలేదు.

68 మల్లాది పద్మావతి “నమస్కారమండీ! సుధీర్‌ గారం పే మీరేనా”ొఅడిగాడు ఓ వ గ్‌కి" అపునన్నట్టు తలవూప, “కూర్చోండి” అన్నాడునుగీర్‌.

“నా "పేరు శాతవాహన ఇతను సుబ్రహ్మణ్యం” కూచుంటూ చప్పారు.

“సమస్కారం, ఏమెనా సనిమీదొచ్చారా?

“*ఆస్పసందీ! మీ సిమెంటు వరల కంపెనీ గురించి విన్నాం. మేము కొన్ని అపార్డ్‌ మెంట్స్‌ కన్‌ స్ట్‌ చేసున్నాం. వొటికోసి6 పెద్ద మొత్తంలో వరలు, సిమెంటు శళ్లాట్‌లు కావాలి. మీరు సషప్టయివేయగలరని తెలిసి వచ్చాం” చెప్పాడు శఛాశతవోహాన.

“పెద మొత్తంలో అంపే ఎన్ని కావాల?”

టు జాటి

కరి రెండువేల బాచ్‌ లు మూడువేల వరలు కావాలి” అన్నాడు సుబ్రహ్మణ్యం.

“ఓ! ఆలాగే! మీక ఎప్పటికి కావాలి?”

ళళవ్పి క్ష ఎప్పుడిప్వగలరు?

“ర్ట పడ్రిరోబులు వడుతుందిం”

ఇద్దరూ వారిలో వారు మాట్లాడుకుని “సరే! ఆలాగే ఇవ్వండి”! అని ఆడ్వాన్స్‌ ఇచ్చారు,

ఇద్దరూ సుధీర్‌ దగ్గర సెలవు తీసుకుని కారెక్కారు. కారు బయలు దేరేటప్పుడు సంబరు చూళాడు సత్యం. ఎ, ఏ. హాచ్‌ 23584. అస్పుడు గుర్తువచ్చిందతనికి. “ఆ కారు నంబరు ఎ. ఎ, హేచ్‌ 2394” చెప్పాడు.

“ఈ నంబరు కాతును నేను ఇడి వరకు ఎక్కడో చూసినట్టు గుర్తు. ఆదివరత ఈ కారు మా 'స్నేహితుడికి ఉండేది వాడు ఆది అమ్మేసి

ఆఖిరి మజిలీ 6కి వేరే కాడ కొన్నాడు. ఎవరికి అమ్మాడో కనుక్కు౦ంటాను” అన్నాడు సుదీర్‌,

“సత్యం |! నువ్వేం దిగులు పడకు. ఆయ్యగారు తలచుపం పే సాధిసారు” ధర్యం చెప్పాడు రామయ్య.

అథి రూ ౦ 0 ౦

“అసు అనుపన్నవి అనుకున్నట్టు జరుగుతున్నాయ్‌ శుభం” అంది కాంతమ్మ. సుశీలను చం[దకళ వాళ్ళకు పరిచయం చేసింది *వదీినగారూ! తః అమ్మాయి సురిదికే మా అమ్మాయిని ఇవ్యాలనుకుంటు న్నాం” ఆంది సుందరమ్మ, “ఆ ఆబ్బాయి వచ్చాడట 1” అని కూడా చెప్పింది

్టిప్పువో 1 ఆలాగా ! లయికే ఒకే రోజు ర౦డు 'పెళ్ళిచూప్పులన్న మాట 1 ఆంది చం[దకళ..

సుశీలకు కూడా సునందను పరిచయం చేసింది సుందరమ్మ. “ఈ అమ్మాయి కూడా మావొడిలాగే డాక్ట ర” ఆంది.

'పెళ్ళిచూపుల సన్నాహాలు (ప్రారంభించారు, మ్‌ వో గొలసు, చేతికి గాజులు, వట్టువీరతో శృతకీర్తిని అలంకరించారు అబ్బాయిని (ని వాసరావుగారు, శ్యాంసుందర్‌ ముందుగా వెళ్ళి సలకరించివచ్చారు. (గ్రామంలో 'పెద్దలనుకూడ్డా'పె శిచూపులకు పిలిచారు. సుందరయ్య మంచం మీదే చలవ పంచు చొక్కా వేసుకొని కూర్చున్నారు. శ్యాంసుందర్‌ దగ్గరికి సునంద వచ్చి “మీరు కూడా బట్టలు మార్చుకోండి” అని అతని 'పెళ్తుతెరిచి చనువుగా తెల్లిటి షర్డు తీసియిచ్చింది. అలా ఇవ్వడం క్యాంకు వాలా సంతోషం కలిగించింది. భార్యలా (పన కిస్తున్న సునందను చూసి అతవి హృదయంలో శృతిలయలు పలికొయి. దూరంగా ఉన్న హ్మద

70 మల్లాది పద్మావతి యాలు దగ్గరయ్యాయి. ఆనాంత౦ కౌగిలిందకుందామన్న ఆలోచన వచ్చి ముందుకు రాబోతుం కే శృతీ ర్తి వచ్చి “అన్నయ్యా , వాళ్ల వచ్చారు” అండి. శ్యాం గబగబా షర్టు వేసుకుని గుండీలు 'పెట్టుకోకుం డానే వెడు తుంప్రే శృతకీ శ్రి సునంద కిసుక్కున నవ్వారు. సునంద వెళ్ళి గుండీలు "పెడుతుంటే “అప్పుడే మా అన్నయ్యకు "సేనలు చేస్తున్నావన్నమాట [9 ఆంది శృతకీ ర్తి. గుండీలు పెట్టుకుని బయటికి వచ్చాడు శ్యాం. (గామ పెద్దలు కూడా కొందరు వచ్చారు. ్రీనివాసరాపగారు అందరినీ రిసీవ్‌ చేసుకున్నారు. మధ్య హాలులో 'సెళ్ళిచూప్పలు ఏర్పా టిచ్యూయి. [గ్రామ సపెద్రలలో ఒకరు రంగారావు సుందరయ్య క్షేమ సమాచారాలు విచారించారు. తన ఆరోగ్యం అంతంత మా[తంగా ఉందతి చెబుతూ “వీరు (శ్రీని వాసరావుగు రు, రికెర్త్‌ బడ్డిగారు. మనవాడికి వొళ పల్లి విద్దామని వద్చారు-” అని (శ్రీనివాసరావుగారిని రంగారావుకు పరిచయం చేశాడు సుందరయ్య, పెళ్ళికొడుకు వచ్చి, అందరికీ నమస్కారం చేసి కూచున్నాడు, తాను న్యాయవాదిగా ఒంగోలులో (ప్ర్టీసు చేస్తున్నట్టు నుందరయ్యతో చెప్పాడు. “ఇప్పుడు బిల్లాజడ్డీ ఎవరు బాబూ 1 ్రీనివాసరావుగారు ఆడిగారు.

ఈ పేల, గో పాలరావుగారు” చెప్పాడతను.

“ఆతను నాకు తెలుసు, మంచివాడు, తెలివె నవాడు, మీరు సివిల్‌ (ప్ర్వ్యాసు చేస్తున్నారా ? [క్రిమినలా ?

ఆఖరి మవిలీ గ్గ

“ఇస్తతం సివిల్‌ చేసున్నా. [క్రిమినల్‌ నూడా చేద్దామనుకుంటున్నాను. ఇప్పుడు జో వియర్‌ గా మరొకరి దగ్గర (ప్రోస్‌ చేస్తున్నాను. కొసీ వచ్చే ఏడు స్వంత (సర్టీస్‌ 'పెట్టుకుంవామను కుంటున్నాను” అతను చెప్పాడు.

సుందరయ్య రూడా ఆతన్ని క్‌ "న్ని (పశ్నలడిగాడు. “ప్పి ట్ర క్రూడ్రా ఏవైనా అడగాల౦ పే అడగండి" (శ్రీనివాసరావుగారు చెప్పారు.

“ఆచ్చే | ఆఅడగాల్నిందేమీ లేదు మా వడిన వీరి కుటుంబంగురించి అంశా చెప్పింది. శృతరీ రినికూడా ఒకటి రెండుసార్లు చూశాను” అన్నాడు.

కొంకమ్మ, సుందరన్ము అందరికీ కాఫీ ఫలహారాలు ఇవ్చారు. సునందకూడా చలాకీగా తిరుగుతూ వారికి సాయం పసింది.

తన కూతురు సునందను, శ్యాంసుందర్‌ కిచ్చి పెళ్ళి చేయబోతున్నట్టు (బ్రీనివాసరావుగారి అందరి సమక్షంలో చెస్పారు*

'పెళ్ళిచూపల కొచ్చిన సర్పంచ్‌ మొహం ఆ మాటతో వ్మ్రర దిడ్డద్‌ి, అప్పుడన్వుడూ ఆతను సుంథరయ్యుకు ఆప్పులిచ్చేవాడు. శ్యాం చమవుక అతనే సాయంచేశాడు, తన కూతురుని శ్యాంసుందర్‌ కిచ్చి "పెళ్ళి చేయాలని ఆతని ఆలోచన, ఇస్పుడు వేరే సంబంధం చేసుకుంటు న్నారంపే ఆతని మనసు కుతకుతలాడిపోయింది. తన సాయంతో చదుపు కన్న శ్యాం ఇప్పుడు బిల్లాజడ్డి ఠూతురిని 'పెళ్ళి చేసుకోదోతున్నాడన్న వాస్తవం అతనికి సిడుగుపొటులా తోచింది. అయినా బయటపడేందుకు ఇది సమయం కాదని ఉఃరుకున్నాడు.

ఫలహారాలయ్యాక్క పెళ్ళికొడుకు లేదాడు “నేను మా వాళ్ళతో మాట్లాడి ఉత్తరం రాస్తాను అని బయరుదేరాడు పెళ్ళికొడుకు మోహన్‌, ఆందరూ లేచారు.

2 మల్లాది పచ్మాపతి

కొంతమ్మ భర్త కో పేశ్వరరావు, (శ్రీనివాసరావుగారు అందర్నీ సాగనంపారు.

సుందరయ్యను మన్నాడు ఉదయం కలికిరి తీనుకెళదామని నిర్ణ యించారు. కో పేశ్యరరావు సుందరయి విను చూస్తి “నన్నూ మీ వెంట రమ్మంటారా ఆన్నయ్యాా 7” అని అడిగాడు. *ఆంతకం'పేనా తన్స కుండా రండి. తోడుగా ఉంటారు కూడా!” అన్నారు శ్రీనివాసరావుగారు.

సుందరయ్యను చికిత్స నిమిత్తం కలికిరి తీసుకువెడుతున్నారని కో పేశ్వరరావుకు తెలసు. ఆయన తమ వెంట రావడానికి సుందరయ్య కొస్త సంకోచిందాడు, ఎందుకంపే అందరూ వెడితే శృతకీర్తి ఒక్కతే ఇంట్లో ఉండాల్సి వసోంది. కొంటన్ము విషయం తీసుపుంపే కోపేశ్య ద రాపు, సుశీల వెళ్ళిపోతే ఆమెకూడా వంటరిదవుతుంది. ఇళ్లు తాళంపసి వెళ్ళు 0 కొని (శ్రీనివాసరావుగారు పట్టుబట్టడంతో సుందయ్య ఒప్పువోక తస్పళలేచు.

తాము వెడితే శృతకీర్సి ఒక్క_కే ఇలట్లో ఉండాల్సివస్తుందని, ఆ విషయమై అందరూ ఆలోచిస్తున్నార ని తెబసుపంది సునంద. తనా ఆస్పుడే అక్కడినుంచి వెళ్ళడానికి మనస్కరించలేదు,

ర్మాతి అంతా నిద్రపోయాక ఛ్యాంసుందర్‌ దగ్గరికి వెళ్ళి పడుకున్న ఆతన్ని తట్టి లేపింది. ఉలిక్కిపడి లేచి ఎవరన్నా చూశారేమోనని అటూ ఇటూ చూళాడు. ఎవరూ చూఢ్రం లేదని తెలునుకుని ఆమెను దగ్గరికి తీసు కువి *పవిమిటి సంగతి” అని అడిగాడు.

“మీ నాన్నగారు అవ్మాగారు కలికిరి వెడుతున్నారు కదా ? మీరు క్లినిక్‌కి వెడితే శృతక్షీర్తి ఒంటరిగా ఉండాలి. కనుక మీకు ఆభ్యంతరం

ఆఖరి మజిలీ గ్గ లేకపోతే నను ఈ వారంరోజులూ ఇక్కడే ఉంటాను* అంది ఆతని భుజంపై తలవాల్చి సునంద,

ఈసీక్రిక్కడ బాగుంపే అలాగే ఉండు” అన్నాడు.

తెల్ల వారి ఈ సంగతి సుందరమ్మకు చెప్పాడు.

“ఉంటానంశీ ఉండనీ ! కొనీ నిన్న చూళావుగా ౪? అఆ సర్పంచ్‌ కళ్ళలో నిచ్చులు పోసుకున్నాడు.” అంది,

“ల్ర! వాడి మొహం. వాడేం చేసాడుబే ! అంతగా ఆయితే రండు బల్లి ళ్ళూ ఒకేసారి చేయవచ్చు” అన్నాడు శ్యాంసుందర్‌ =

ఉదయం లొమ్మిదిగంటలకు సుందరయ్య, సుందరమ్మ, శ్రీనివాస రాపుగార్వు చం[ద్రకశ, కో టేశ్వరరావు కారుతో బయలుదేరి కలికిరి వెళ్ళారు, శ్యాంసుందర్‌, పట్టాభి క్లి నిక్‌కు వెళ్ళారు. శృతకీర్తి సునంద కలిసి కాంతమ్మ వాళ్ళి ౦టీ వళ్ళి ఆమెకు వంటలో సాయంచేళారు. అందరికీ కలిపే వండింది కాంతమ్మ. అంతటో రొప్పుతూ ల మనిషి క్లినిక్‌ నుంచి వచ్చాడు. ముగ్గురికీ భయంవేసింది.

0౦ ౦0 ౧ వం!

"కిపర్‌లో ఉన్న అడ్రస్‌ (పకారం రావు ఉత్తరం రాశాడు. పద్ది, పన్నెండు కోజులు గడిచినా అవతలివారినుంచి ఉ త్రంరాలేదు. సరస్వ తమ్మకు అందోళన ఎక్కు-వై౦ది. ఉన్న ఈ ఒక్క అశ, ఆధారంకూడా పీగిపోతే ఇంక చేయగలిగిందేమీ లేదు.

ఉత్తరానికి జవాబు రాశపోయసరికి సరస్వతమ్మ ఏడవడం "మొదలు "పెట్టింది. రావు ఆమెను ఓదారుస్తున్నాడు, ఆమె దుఃఖర ఆతన్ని

ళభ్‌గ్తి కూడా కరిగించింది, రావుచో [క్రమంగా సళ్చావాపం "పెరగసాగింది. ఇలా ఉండగా ఓ రోజు రావు రాసిన ఉత్తరం తిరిగి వచ్చింది. ఆది చూసి ౮ ర 0 0

“ట్రుమ్మా ! నా భార్యకు నెలలు నిండాయి, నెప్పులు పడుతోంది.

ఊహ్లో నరసమ్మ "సెలవులో ఉందట. మిమ్మల్ని పీలుచుకురమ్మని డాక్టరు ఫి చో వ

గారు ఈ చీటీ ఇవ్చారుో వచ్చిన వ్యక్తి చెప్పి శృతకీర్తికి ఆ చీటీ ఇచ్చాడు, శృతకీ రి సువందకీచ్చింది. సునంద దాన్ని చదివి క్లినిక్‌కు బయలు దేరంది. క్లినిక్‌లో నొవ్చులు పడుతున్న ఆమెను ఫరీకించింది సాయం కాలానికి పురుడు రావచ్చని చెప్పింది. ళ్యాంను మరో క్రి నిక్‌కు సంపి కొన్సుకు కావలసిన చరిళరాలను తెప్పించింది సుదంద, ఆ క్తి నిక్‌ ళ్యాం సుందర్‌ క్లాస్‌ షెట్‌ మాలతిది.

ఆ సాయంకాలం ఆమె చెప్పిన [పకొరం ప్పరుడు వచ్చీరది. సుధ (వ్రసవమైండి. శ్యాంసుందర్‌ సంతోషానికి మేరలేదు+

వరం గడీచింది. మీ ఆమ్మాయి మా అబ్బాయికి సనచ్చిందన్సి మిగిలిన విషయాలు మాట్లాడుకోడానికి ఎన్నుడు రమ్మంపే ఆప్పుడు వస్తా

మనీ ఒంగోలు నుంచి మోహన్‌ తండ్రి ఉత్తరం రాళాడు.

సుందరయ్యకు సరీక్షలు జరిగి మందులిస్తున్నారన్ని . నాలుగైదు రోజులలో వస్తున్నామని (శ్రీనివొసరావుగారు కూడా ఉత్తరం రాశారు.

ఏకాంతం దొరికినందువల్ల సునంద్య శ్యాం ఈ మధ్యకాలంలో సన్నిపాతులయ్యారు.

పది రోజులు కౌగానే సుందరయ్య వొళ్లు వవ్చారు, (శ్రీనివానరాపు

ఆరి మజిలీ 75 చార్యు ఆయనకు న ఏ మందులు ఎవ్వ్పు డప్పుడు ఇవ్వాలో శ్యాంసుందర్‌ క చెప్పారు. అలాగే పధ్యం గురించి కూడా 'చెవ్పారు. “నెల రోజులకు కొంచెం ఫలితం కనబడుతుంది. మరో నెలకు మళ్ళీ వచ్చి చూపి మందులు మార్చాల్సివస్త చూసి చెబుతామని డొక్ట ఈ చెప్పాడ” అని (బ్రీనివాసరావుగారన్నారు.

దుర్నాడ శ్రునివాసరావు, చింద్రకళ్ళ సునంద బయలుదేరి వళ్ళారు, వెళ్లేముందు (ట్రీవివాసరావు, సుందరయ్య రెండు పెళ్ళిళ్లు ఒకేసారి చేసేం దుకు నిర్ణయం తీసుకున్నారు. సుందరయ్య ఎంత వారిస్తున్నా, (శ్రీనివాస రావుగారు రెండు పెళ్లిళ్లూ తనే చేయిస్తానన్నారు.

10

తిరుపతిలో శ్యాంసుందర్‌ సునంద మోహన్‌ శృతకీరి పెళ్ళిళ్లు ఘనంగా జరిగాయి.

చేతిలో చిల్లిగవ్వ లేదు, చె చదువుణ చదివించే స్తోమత లేదు. కూతురు పెళ్ళి వలా చేసామా అని దిగులు వడిన మందరయ్య దంపతులు ఈ పెళ్లిళ్లు కొగానే, గుందెల మీది బరువు దించినట్టయి హాయిగా ఊవిరి పీల్చుకున్నారు.

ఒక్కగానొక్క పిల్లను, ఆమె కోరుకున్న వాడికి ఇచ్చి చేశామన్న తృప్తి (శ్రీనివాసరావు దంపతులకు” కలిగింది. అల్లుడు , గుణవంతుడయి నందుకు ఆయన నురింత ఆనందించారు. ఎంత కూతురు కోరుకున్నా, ఆబ్బాయి 'పేదవొడయినా ఫరవాలేదు కానీ మంచివాడు కాకపోతే బాధపడాల్సి వచ్చేది. (శ్రీనివాసరావుగారికి అన్నివిధాలా యోగు ఫచైన అల్లుడు దెరకడం ఆయన అద్పషస్టమనే చెప్పారి.

76 మల్లాడి పద్మావతి (శ్రీనివానరావుగారికి తీరాల్చిస మరో కోరిక ఉంది, జడి జుల్లుడికి, కరాచర్‌కీ సర్నీరిగ్‌ హోం కట్టంచి ఇవ్వడం, ఆల్లాడికి అక్కాఖినూనం వక్క్యువన్ని కూడురు కూడా ఆదే కోవకు చెండించి కాబట్టీ వ్యాళ్లనెలా నొ ఓస్పించవళఠసిందసి సుందరయ్యను హోరారుం

సుందరయ్యు కొడుకుతో ఈ సంగతి చెవ్చొడు. “సమబి నాన్నా సున్ననది? నువ్వే ఆయనకొా సలహ ఇన్నానో కోొంపదీన్‌ లో శ్యాంసుందర్‌ కోపంగా అడిగాడు.

జ చీ నేనెందుకలా చేస్తాను? ఒదెభు[! నన్నేమనుకుంటున్నావురా నేను సీ తండ్రినిరా! నర్చంద అవ్పు తీర్చలేదపి హీప్రంగా మాట్లాడుతూ ఉంటే, ఉన్న వంచళరాలూ చొటగా అయినా ఆమ్మి, డబ్బు అతని మొహాన కొట్టిన వొజ్జీ= సీకంపే ఏక్కువ అక్మావిమానమున్నవాడినిరా!” సుంతరయ్య కూడా అ నేశంగా అస్నాడు.

ఎపుడూ (ప్రళాంతంగా ఉండదే లా ఇంల్లో, తళ్యడ్రీ-కొడుకులు కోపజాపొలు (దర్శించుకుంటూ ఉంటే, సునంద సుందరమ్మ గది గున్నుం దగ్గరక్‌ చ్చి వ్మిభాంచిగా చూస్తుండిపోయారు.

నిషయవమేమీటో నునందక తెలుసు కొబట్టీ ఏదో ఇెన్నడాని కొన్తుం పే, సుందరమ్మ కోడలిని ఆసంది. “నాన్న జడగిగేనార్కో. కాదో సీకు తెలీదట్రా! ఆలా అడ్‌గే వారే అయితే మసం ఈరళంగా ఉండే హొళ్లేమేకాదు”. అందిం

సునంద అందుకుని “అవునండీ! నాన్నకు * చెన్చసిచుంరో. నున చేత నర్పింగ్‌ హోం 'పెట్టింగాలని ఉంది, మీరిద్దరూ ఒన్నృకోడు, ఎలాగైనా ఒహ్సించమని నా చేతులు పద్దుకు జతినూలొరు. ఆయన చేప్పనున్నడి చేప్పాను తర్వాత మే ఇష్టళలొ అంధేం

ఆఖరి మబిశి క

“*నాత్రోనూ ఆయన అన్నారురా! సీకిస్టం ఉలడదని చెప్పలేదు” సుంద" మ్మ, సునంద చెప్పిందాన్ని బలపరిచింది,

త౦డ్రి మపసు కష్ట పెట్టినం మకు శ్యాంసుందర్‌ బాధపడ్డాడు.

“పాపం! మీ నాన్నను ఈ వయసు కో బాధ పెట్టడం ఎందుక చెప్పండి. ఈ ఒక్క దానికీ ఒస్పుకోండి ఇంచేదయినా ఇస్తానంటే వద్దని చబువాము” సునంద భ రకు నచ్చచెదుతున్నట్టు అంది,

నాల రు

ఆయిస్టంగానే ఒప్పుకున్నాడు శ్యాంసుందర్‌ =

కొడుకు వప్పకున్నట్లు మర్నాడు సుందరయ్య శ్రీనివాసరా పుగారి!ి ఉత్తరం రాశాడు.

సర్శీంగ్‌ సోం శంకుస్తావనకు ముహూర్తం పెట్టారు. ఆరోగు (శ్రీనివానరావు దంపతులు వచ్చారు. సుందరయ్య కొడుకును నోడలివి పీట ల పె కూచోమన్నాడు. కాని వొళ్ళు నప్పకో లేదు, “మీరిద్దరూ కూచోండి బావగారూ” భ్రీనివొసరావుగారికి చెప్పాడు, అతనుకూడా ఒప్పకోక, సుందరయ్య దంపళులను కూచోమన్నారు. చివరికి వాన కూవక తప్పలేదు.

శంకుస్తాపన కార్య[(కమఎ పూర్తముంది (శ్రీనివాసరావుగారు సర్పింగ్‌ హోం ప్రానున్‌ కాగితం శ్యాంసుందర్‌ కు చూపించారు. స్తాన్‌లో చిన్నచిన్న మార్పులు సూచించాడు శ్యాం. అందుకు పర్మిషన్‌ తీసుకుంటా సన్నారాయస. నిర్మాణాన్ని త్వరగా ప్పూల్ణి చేయించే ఉస్రశంబొ (శ్రీనివాస రాపగాణీ ఆ పనిని తన దూరపు బంధువు ఒకాయనక ఇవ్చారు, ఆయన ఇంజనీరు కూడా! సర్పింగ్‌ హోం సిర్మాణం చురుకుగా సాగుతోంది.

సునంద (ప్రతిరోజూ ఆ త్తగాశికంటే ముందే లేచి భర్తకు స్నానం

మ్‌.

టిన్‌ ఏర్పాట్లు చూనుకునేది. కాని ఆరోజు ఎందుకో లేవలేదు. సురద రమ్మ బేచి ఆ పనులు చేసింది. సునంద ఎనిమిది గంటల తర్వాత లేచింది. బార్‌ రూంలోకి వెళ్ళి వాంతిచేసుకంది. సుందరమ్మ కంగారు పడింది. కోడలి దగ్గరికి వెళ్ళి “ఏమిటమ్మా! వంటల్లోబాగాలేదా?” అని అడిగింది.

సునందకు ఎలా చెప్పాళో తోచలేదు, కొస్త తటపటాయించింది. ఈలదికాద త్రయ్యుగారూ! మీ అవ్వ్చాయి అస్పుడే పి లలొదంటునా రు”

అాఖువ్రే | భం ఓటు చ అంది.

అంతే! సుందరన్ముకు విషయం టఅర్హమయింది. “విచుండోయు! ఇది విన్నారా?” అంటూ భర్త గదిశోకి ఎళ్ళ ది. “మనం తాతయ్యా, నానమ్మా కాజోతున్నామండీ!” అని చెప్పింది.

నుందరియ్య “ఆట అని ఆశ్చర వ్రబోయి “న్పివైనా! ఉండు, వియ్యంకుడు గారికి ఫోన్‌ చేసి చెబుతాను” అన్నాడు.

విషయం వినగానే శ్రినివోసరావుగారు ఎంతో సంతోషించారు. సునంద కూడా తండడీతో మాట్లాడింది. ఆయన ఫోనులోనే కూతురికి జాగత్తలు చెప్పారు. సాయ౦ంకాలానికల్లా సునంద తల్లిదండ్రులు పూలు, పష్ట్మ ఇతర సరంజామాతో సహా దిగారు, (శ్రీనివాసరావుగారి సంతోషానికి అవధులు లేవు, శ్యాంసుందర్‌ సునందవైెపు చూని చిలిపిగా కన్ను కొ సాడు,

ఇల్లంతా సందడితో కళకళలాడింది.

కానీ ఆ సంకోపషం ఎంతో సేవ నిలవలేదు. మర్నాడు మధ్యాహ్నం మాహన్‌కు సీరియస్‌గా ఉన్నట్టు 'పెలిగ్రాం వచ్చింది, శ్రీనివాసరావుగారు,

ఆఖరి మజిలీ 70 సుందరయ్య దంపకులు బయణ దేరారు వెంటన కొరులో. కొని వీళ్ల వెళ్ళే సరివే అంకా ఆయిపోంది. శృతకీ ర్తి పసుపు. కుంకుములుయాయి చెరిగి పోయింది. మోహన్‌కు పచ్చకొమెర్లు వచ్చాయి. దానికితోడు (బెయిన్‌ ఫీవర్‌ ఆస్పత్రికి తీసుకెనేరోగి నే కిన్నుమూళాడు.

శృతకీ త్ర 'పెళ్ళిమూడునాళ్ల ముచ్చమే అయింది.

సుందరమ్మ నడుస్తూ “ఎంత పిచ్చిదానివమ్మా! ఇంట్లో ఇద్దద ణాక్టర్షున్నారు కడా! ఒక్కసారి కబురు చేస్తే వచ్చే వొళ్ళ౦ కదా?” అంటూ “అస లేమయిందమ్మా?” అని అడిగింది.

'ర0డు నెలలనుంచి సరిగా అన్నం తినడం లేదమ్మా! వాళ్ళ ఫ్యామిలీ డాక్టరు చూస్తూనే తన్నాడు కూడా! ఉస్ప టండీ జర్వం ముందు కొచ్చింది కబురు చేసేంత నోవలే....” శృ3కీర్తి ఎక్కి వెక్కి పడింది,

శవనదహనం, కర్మకాండలు ఫా ర్తయ్యాక శృతకీ రిని తీసుక వవ్చారు. పున్నమి వెన్నెలవంటి ఆ ఇంట్లో అమావాస్య చీకటి అలము కుంది. ఇంట్లో ఎవరి ముథానా సవ్వన్నది లేదు,

0 0 0

నష్పినందప నెలలు నిండాయి. సర్పింగ్‌ హో 0 నిర్మాణం మాడా పూర్తయింది. కూతుర్ని పురిటికి పుట్టింటికి తీసుకు వెడతానని చం[ద్రకిళ వచ్చింది, కొసీ శృత కీ రిని వంట3గా వదిలి నునంద రొనన్నడి. మాలతి నర్పింగ్‌ హోంకు వెళ్ళి అక్కడే పురుడు పోసుకునే ఏర్పాటు చేసు” కున్నారు.

సునందకు మగపిల్లాడు పుట్టాడు, అల్లుడి మరణంతో గాయపడిన సుందరయ్య దంపతుల హృదయాలకు మనవడు పుట్టడం కొస్తంజ ఊరట కలిగించింది.

80 మల్లాది పద్మావతి

నర్పింగ్‌ హోం కోసం చెంగుళూరు నుంచి ఫర్నీచర్‌ తెప్పించారు. ఆ డఃల్లో ఆంత అధునాతనమైన కట్టడం లేదు కాబట్టి అందరికీ అదెక ఆకర్షణ అయింది 'పెద్దలందరి సమక్షంలో నర్సింగ్‌ హోం (ఫారంభోల్పవం జరిగింది. న్‌ కపరీక్ష విభాగాన్ని కూడా నెలకౌల్నారు,

నర్సింగ్‌ హో 0 [ప్రారంభోత్సవం రోజునే శ్యాం కొడుకు నామ కరణ౦ కూడా చేశారు, పిల్లవాడి పేరేంపెట్టాలనే [ప్రశ్న తలెత్తింది. 'పెద్ద వాళ్ల ఆ బాధ్యతను పిల్లలపైనే పెట్టారు. శ్యాంసుందర్‌ చెల్లెల్ని అడిగాడు.

శత కీ రి. *హేమసుందర్‌” అని చెప్పింది. చాలా బాగుందన్నది సునంద. తనపేరు, తండి హేమాంబరరాపు పేరు కలిసి వచ్చేటట్టు "పేరు పెట్టినందుకు సుందరయ్యా చాలా సంతోషించాడు.

పిల్లవాడికి మూడోనెల రాగానే సునంద నర్పింగ్‌ హోంకు వెళ్ళడం (ప్రారంభించింది. ఆమె తలిదం(డులు పదిహేను రోజుల కొకసారి వచ్చి చూసి పోతున్నారు. శృతకీ ర్తికి మేనల్లుడితోనే సరిపోతోంది. ఆ వి;౦ంగా ఆమె తన జీవితంలో జరిగిన విషాదాన్ని మరిచిపోవడం నేర్చుకుంది. అన్నా వదినలకు ఆ అమ్మాయిని చూస్తుండె గుండె తరుక్కుసోయేది. చిన్నవయసులోనే భర్త చనిపోతే, ఏ ఆధారం లేక తోడు లేక ఆ స్త్రీ బీఏతం దుర్శర మై పోతుంది. ఈ కాలంలో మగాళ్ళ కొవండా అక డక్కడా స్రీలు కూడా ర0డో పెళ్ళీ చేసుకుంటున్నారు. అది తప్పుగా నూడా భావించడంలేదు కాలం మారింది కొబిట్టి శృతకీర్తి జీవితానకో దారి చూపాలనుకున్నారు శ్యాంసుందర్‌, సునంద, ళ్యాం వాళ్ళ, అమ్మా నొస్నలతో ఈ సంగతి చర్చించాడు,

“అమ్మాయికి మంచి సంబంధం దొరికితే ర0శో 'పెళ్లి చేయడానికి నొవేం అభ్యంతరం లేదు కానీ ఏదైనా ఉద్యోగం చూసుకుని వాని కొళ్ల మీవి ఆది నిలబడగలిగీతే దానికీ ఆత్మవిశ్వాసం కలుగుతుంది.

ఆఖరి మజిలీ ప! ఆర్రకంగానూ ఉఎయాగంగా ఉంటుందొ అన్నారు సుంవరయ్యి గారు బాగా ఆలోచించి.

త౦(డ్రీ దూరాలతోచనకు, ఆ తరం వారిలా కొకుండ్రా ఈ తరంవారిలా అభ్యుదయ భఛావాలున్నందుకు శ్యాంసుందర్‌ గర్వించాడు,

వాళ్ళ నాన్నగాంతో చెప్పే శృతకీర్తికి ఎక్కడన్నా ఉదో్యోగం ఇప్పిస్తా సన్నది సునంద. తండ్రి వచ్చినప్పుడు ఆ సంగతే చెప్పింది.

“అమ్మా! నెను ఆ సంగతి మాట్లాడదామనే వచ్చాను. నా స్నేహి తుడు శ్రీరాములని ఒకాయన ఉన్నారు. ఆయన నిజమైన సంఘ -సీవకుడు. ఆనాధాశమాన్ని ఒకదాన్న్‌ స్టాపించి సడుపుతున్నారు. దాసికీ ఒక వారెన్‌ కావాలి. ఎవరినైనా చూడదున్నాడు. మనమ్మాయి గురించి చెప్పాను. ఆయన అమ్మాయిని తీసుకు రమ్మన్నారు, సరే! మనమ్మాయిని క్రనుక్కు ౦దామని వవ్చాను” అన్నారు (శ్రీనివాసరాపుగారు.

కృత కీ రిని వారెన్‌ ఉదో్యోగానికి సపంవాలా, వద్దా అని ఆ రో[త౦తా ఆందరూ చర్చించి చివరికి వంపేందుకే నిక్షయిందుకున్నారు.

శే

గకమంకా గుర్తుకొచ్చిన శతృతకీ రికి మనసు *ఉ9దోీలా అయి పోయింది. తసశెవరూ లేరని, వంటరి ఆనే భావస మనసులో రోటు చేసు కంది. అంతలోనే ఈ అసనాధాశమంళలోని వాళ్ళంతా తన వాస్తే డిదా? ముఖ్యంగా సూన్నత-ఆ పిల్లను వజిలి తనుండగలవా.- తను వచ్చాక వచ్చిన సూన్ఫృత అందరికంశే ఎంతో చేరువైంది. ఏంతచక్కటి గొంతు ఆ పాటలు వింటుంపే ఈలోకొన్నే మరిచిపోమూ?- అనిపించింది.

కొని శ్రీరాములుగారు చనిపోయాక అనాధాశ్రమం స్వార్టపరుల

క్షే1)

85 మల్లాది పద్మావతి చేతుల్లోకి వెళ్ళింది. అవినీతి చోటు చేసుకుంది, ఆనాధల బదులు అందరూ ఉన్న సనాధలే చేరుకున్నాతు. రాజకీయాలు చోటు చేసుకున్నాయి. సరకులు పాలకుల ఇళ్లు చేరుతున్నాయ్‌ు.

ఇదంశా శృతకీర్తికి నచ్చవేమ, ఆదేమని అడిగికే “మీపనేమిటో మీరు చూసుకోండి. పిల్లల్ని చూసుకోవడ మేకదా మీ పని. వేశే విషయాల్లో జోళ్యం చేసుకోకండి. లెక్కలు, గిక్కాలురాయక్కం గ్లేదు. ఆపనికి “ఎము నురొకర్ని తీసుకున్నాం-” అన్నారు సూనృతనుప్పశించి శతృతకీ రితో- “నువ్వే కాక నీకు తోడు ఆ ఆమ్మాయి కూడా ఎందుకు” అని నఎచసి అడిగినప్పుడు కృత కీ ల్తికి చాలా అవమానమనిపంచింది.

కాం 1 ఇక్కడ ఉండడం ఆనశసకం ఎనైనా పోయి బశశీడం మంచిది. అని శృతకీ ర్తి సూనృశతో చెప్పంది. కానీ తను చేసన పొర పాటు ఆమెకు ఆస్పుడు శె*చేదు.

ళ ౮ 0

ఆ రోజు ఆఫీసుకు వెళ్లగానే అందరూ తననో దోషిని చూసినట్టు చూడడం రావు గమనించాడు, తన గురించి, తన వెనక ఏవో గుసగుస లాడుకుంటా నవ్వుకోడం కూడా రావు గమనింవాడు.

సీల్లోకూచుస్న అయిదు నిముషాలకల్లా “ఆయ్యుగారు పిలునన్నారు” అని ప్యూన్‌ వచ్చి చెప్పాడు. తను లేచి వెళుతుంటే వనకనుంచి పెద్దగా సవ్వులు వినిపించాయి.

రావును చూడగానే ఆఫీసర్‌, ఓ కవర్‌" చేతిలో 'పెట్టాడు. దానిలోని ఉత్తరాన్ని తీసి చదివిన రావ నిశ్చేస్తుడయ్యాడు,. అది తస ' సస్పెన్షన ఆర్షర్‌ ఆఫీస్‌ క్యాష్‌ నుంచి తీసుకున్న పాతిక వేలు వారంలోగా కటకపోతే సస్పెండ్‌ చేసి ఎంక్వరీ జరుప్పుతామనిఉరిడి. రావుకు తల తిరిగినట్టయింది.

ఆఖరి మబిలీ 83

“యూ కేన్‌ గోగ్‌ అన్నాడు” ఆఫీసర్‌,

అప్పుడర్హమైంది. రావుకు ఇందాక అందరూ తన వెనకాల ఎందుకు సవ్వారో!

వారు మాట్లాడుకుండా వెనప్క వచ్చేళాడు రొవు. రేసులంపే తన కుస్న వె[రి వాామోహం ఖరీదు ఉద్యోగం పోవడం.

వానందోజులు గడిచాయి రావు ఆసీసు డబ్బు కట్టలేక పోయాడు, స స్పెండయి వైలుకు పళ్ళాడు. సరస్వతమ్మ ఉరేనుకోబోతే చుట్టుపక్కల వాళ్ళు వచ్చి రక్షించారు,

0 0 0

“అక్కా

నా అంత దురదృష్టవంతురాలు ఈ (ప్రపంచంలో ఎవ్వరూ ఉండ రనుకుం౦ంటా! పృట్టి. కళ్ళు కూడా సరిగా తికవకుండానే కన్నవారికి దూర మచ్యూను పెంచిన వారు సస్టదిముంచి వెళ్ళారు. మీరందరూ అనుకున్నట్టు నేను పుటు మూగను కాను. ఓ రోజు ఇంట్లో పెరటి తిలుప వేయడం మరచిపోయాను. దొంగాడొచ్చి ఇత్తడి గిన్నెలు తీసుకుపోయాడు... దాంతో కోట మొచ్చి నా "పెంపుడు తండి బఐరబర లాత్కెళ్ళీ స్టోర్‌ రూమ్‌లో పడే శాడు. కటిక చీకటి ఇంకొ తెలనావలేదు. ఆ ముందురోబే ఆ గదిలో పామును చూశాను. భయమేసింది, వణికిపోతూ "పెద్దగా అరుస్తూ ఏడ్చాను. కొ పేపటకి స్పృహ తప్పింది. తెల్లవారి వొచ్చి తలుపు తీళారి. నేను మాట్లాడాలేక పోయాను. మాటపోయింది. డాక్టర్‌ వచ్చి చూపు, మళీ ఏవైనా భయంకరమైన దృశ్యాన్ని చూసేనోో మననును భయపెళ్లు నంఘ టన జరిగితేనో తప్ప మాట వచ్చే ఆవకాశం బేదన్నాడు. తర్వాత (శ్రీ₹ లంలో గంగజాతరాలో నన్ను పెంచుకున్న వాళ్ల సన్ను వదిచేశారు. దిక్కు 'మొక్కు-లేక ఆఅలమటిసుం పే (శ్రీరాములు తాతగారు. చేరదీశాడు. నన్ను "పెంచిన వొళ్ళు ఊరు జ్రాపకం నచ్చినా మళ్ళీ వాళ్ళ దగ్గరి ఇళ్ళడం ఇప్పంలేక

చెప్పలేదు. ఓ రోజు బాగా వాన వచ్చింది. పిడుగు వన్పృడుకు బాగా భయ వడ్హాను. అస్వుడే ము మోట వచ్చింది తాతగారు ఇక్కడ శేర్చింారు. నొ అదృష్టం కొద్దీ మీ అండ ఎచెఎకింది. కొసి దురద్యష్టం వెంటాడుతుం మే ఎవరేం చేస్తారు? ఇక్కడి పరిస్టికులు మారిపోయాయి. మళ్ళీ కష్టాలు మొదలయ్యాయి. ఇక్కడ మీరు వేకుండా ఉండదటేను. ఉండడం కూడా అంక మంచిది కాదు. ఎక్కడిశెడుకున్నానో నాకే తె*దు. ఎలా జరగాల్సి వుపే అలా జరుగుతుంది ఇప్పటికి 3ండు మజీలవీఅయ్యాయి, మూడో మజి చేరుకోవోతున్నాను. అదేచివరిదికొవాలని కోరుకుంటున్నాను సెలపు. మీ (ప్రియమైన సూసృత,

రా(త్రికి సూన్ఫకను కళూడా తనకో తీసుుు వెళదామని అక్క డికి వచ్చిన శృతకిర్తి ఆ ఊఉ త్తరం చదివి [మాన్నడిపోయింది. పిల్లలకు చెప్ప వెళ్ళిందే మోనని వాళ్ళను ఆడిగింది. 6 న్పైడ్లమ్స్‌! ఆక్క సాజన్యను ముద్దు "పెట్టుకుని వెళ్ళింది. ఎక్కడికో చెప్పలేదు.” అని పిల్లలు చెప్పారు,

శృతకీ ర్తికి దుఃఖం ఆగలేదు. తనను శీసుపవెళ్ళననుకుందా పిచ్చి పిల్ల, తను వెన్తేటప్పుడు సూనృతను కూడా తీసుకు వెడకాసని ఒక్కమాట చెప్పి ఉంటే ఇలా జరిగేది కొదు కదా ? ఎంత పొరపాటు చేసింది తను? అనుకుని ఎంతో బాధపడింది. పాపం 1! ఎక్కడిచెడుతుందో, ఎన్నికష్టాలు పడుతుందో ? అని బాలా సేపు బాధపడింది. ఆశ్రమం మనుషుల్ని సంపించి సూనృతను వెదీకించింది.

అయినా [ప్రయోజనం లేకపోయింది.

ఆశ్రమ నిర్వాహకులకు తాను రాజీనామా చేని వెళ్ళిపోతున్నటు

ర్చి

ఆఖరి మబిలీ క్‌5 చెప్పి, ఆ రాత్రే పుట్టింటికి బయక్తరింది శృ కీర్తి, ఆశ్రమాన్ని వదిలి వస్తుం టే కంట తడి పెట్టనివారు లేరు,

ల ౦0 ౮

రాలింగ్‌ వెల్‌ అదేపనిగా మోనుతుంపే రామయ్యపచ్చి తలుప్ప తీశాడు.

ఈల ర్రు కావాలందీ * అని అడిగాడు,

“సుధీర్‌ గారున్నారా ల్‌ వచ్చిన వాళ్ళలో ఒకతను (ప్రశ్నించాడు,

రామయ్య అతన్ని తేరిపార చూసి= *మీరు ఆనంద్‌ బాబుగారు కదూ ** అవీ అడిగాడు.

అపుసన్నాడు ఆనంద్‌.

“చాలా రోజులైంది బాబూ మిమ్మల్ని చూసి! బాగున్నారా ? ఉండండి ఉండండి. అయ్యగారి పిలుచుకొసాను” ఆః లోపలి కెళ్ళాడు

సుదీర్‌ వస్తూనె “హల్లో ! ఆనంద్‌ ! ఏమిటి ఏశేషాలు ? చాలా కాలానికి వచ్చావ్‌ ! రారా! కూర్చో సాదరంగా ఆహ్వానింవాడు.

ఆఅఆందరూ కూచున్నారు,

*ఈసింలేదు సుచీర్‌! వీళ్ళంతా మన మి(త్రులు, “సాహెతి అని ఒక ఒక సాహిత్య సంస్థను స్టాపింవారు. "చే (శ్రీకృష్ణదేవరాయ ఆం(ద్రఢాషా నిలయంలో ఒక బుక్‌ రిలిబింగ్‌ ఫంక్షన్‌ "పెట్టారు. మల్లాది పద్మావతి గారని ఓ రచయి(్రి ఉన్నారు. ఆవిడ రాసిన “ఆఖరి మజిలీ" సవలను రేప్ప విడుదల చేస్తున్నారు. ఆ మీటింగ్‌ ఈ నిన్ను పిలుద్దామని వచ్చాను” అంటూ

86 మల్లాది సద్మానతి అనంద ఇన్వి పేషన్‌ కార్త ఇన్నాడు, “నువ్వు ఈస్పక౦డా రావాలి” ఆన్నాడు,

“నేనెందుకురా 1! నేను ఎక్కడికీ వెళ్ళనని నీకు తెలుసుకదా ?”

“అదేం కుదరదు. నువ్వు తప్పటిండా రావాలి. అంతే 1

కకస్యద్రే | నువ్వు పిలుస్తున్నావు కనుక వసాను, ఇంతకూ ఏళ్ళను వరచయం చేయలేదు.

ఆనంద్‌ పేరు పేరునా అందరినీ పరిచయం చేళాడు. కాసేపు అవీ ఇవీ మాట్లాడుకున్న తర్వాత వెడకామంటూ లేచారు,

ఇంతలో రామయ్య కాపీలు పట్టుకొచ్చాడు.

కక్పాక్సీ తీసుకోండి” అని అందచికీ తనే ఇవ్చాడు.

కాఫీలయ్యాక ఆనంద్‌ "సలవు తీసుకున్నాడు. ఇంతలో సుదీర్‌ కు ఏదో గుర్తువచ్చింది.

“అన్నట్టు ఆనంద్‌ | నువ్వామధ్య సీ పాఠ కొరు అమ్మి కొత్త కారు కొన్నావు కదా ? పొతది ఎవరికి ఆఅమ్మావు ల

“నాకు తెలిసిన వాళ్లు ఒకరుంటే వారికిచ్బాను. రేపు మీటింగ్‌కు వొళ్ళను కూడా పిలిచాను, వసానన్నా రు. చెప్పాడు ఆతసంద్‌.

“*జరుతే నేనుత ప్పకండా వసాను. నుప్వు వారిని సపరిచయ6 చేయాలి [”

కస్టీ $ ఆలాగే ! దానికేం *ో అని వెళ్ళిపోయాడు,

సువీఠ్‌ సత్యాన్ని పిలిచాడు,

ఆఖరి మది 87

“సత్యం 1! సీ ఆ రే తీరబోతోంది. మీ ఆవిడని కలుసుకో టోతున్నావు క

సత్యం ఆశ్చర్యంతో కళ్లు పెద్దవి చేసి ఆ ! నిజమా బాబూ | నిజంగానా * నమ్మలేనట్టు అడిగాడు.

“నిజమేసయ్యా ! మొన్న నుప్వు కారుగురించి చెప్పావు చూడు. ఆ వారును మా (ఫండ్‌ మలోకిరకి ఆద్మూడని చెప్పానుగదా ?) ఇందాక అతనొచ్చాడు.”

“సత్యం అనందం పట్ట లేక “వమన్నారు దవాబూ [ఫో అని ఆడిగాడు.

షూ వివరాలన్నీ ఇప్పుడు కొదు. 'రేప్ప నా వెంటరా! సీకే తెలు సంది” అన్నాడు సుధీర్‌.

ఆ రాత్రి సక్యానికీ నిద్రబట్ట లేదు.

నర్సింగ్‌ హోం నిర్మాణం పూర్తయినా రవి, (శ్రీవివాసరానగా3 "| మాటమీద సుంపర్‌ య్యుగారి ఇంటీని రీమోడలింగ్‌ చేయిస్తూ వండే. ఉండిపోవాల్సి వచ్చిండి. అనాధాశమంను6వి వచ్చిస శృతకీ గ్‌ కూడా రీమోడలింగ్‌ పనులో పాలువఆమకుంటున్నది. ఆమె వచ్చినప్పగే నుంచి ఆ పనులు ఆమెమీద పక్షాయి. ఇదరి మధ్యా పరిచయం సెరిగించ. ౬ రోజు అతనేదో జోక్‌ ఎసే శృవకీర్తి సప్వువోంది. అప్పుడే ఆక్కెకి వస్తున్న శ్యాంసుందర్‌. ఆది చూళాడు. * ఆతనివో ఆలోచన వచ్చిందీ.

తనకు వచ్చిన ఆలోచన గురించి రాత్రీ భార్యకు చెవ్పాడు, కళన్చి్యి న!

భు బాగానే ఉంటుంద. మీ ఆమ్మగారికీ చెస్పండిీ, ఆవిడే మంటారో?” అంది సునంద,

మర్నాడు సుందరమ్మతో ఈ విషయం (ప్రస్తావించాడు.

“అమ్మా | చెల్లలు ఏ అచ్చటా, ముచ్చటా లేకుండా ఏఎంతకొలమని ఇలా వంటరిగా ఉంటుంది ?) ఈ వయసుతో దానికీ ఆశలుంటాయి కదా ? నుళ్ళ్‌ "పెళ్ళి ఏందుకు సేయకూడదు

జ్య ఆచారాలు అవీ ఎప్పటినుంచో ఉన్నాయి కదా +? ఇప్పుడు వాటిని ఎలా కొదనగలం ? కాదని చేస్తె ఊహా తలెకుకు తిరగనిసారా?”

“సీపు చెప్పింది నిజవేసమ్మా | కాసీ అది ఇస్పుడుకొదు. మనం జ్యా ద్‌ ఒప కు. అట అర కష్టాల ఉన్నప్పుడు. ఇప్పుడు మసన్ని అన ర్తెర్యం ఎవరికీ బేదు మన స్థితిగతులు మారాయి కొబగ్జి, ఆయినా మగమేం కానివని చేయడం లేదు కవా?”

“ఆ త్తయ్యా 1! మీరూ మామగారూ ఒప్పుకుంటే చాలు- మిగతాది జము చూసుకుంటాం. మౌ నాన్నగారు కూడా ఓసారి నాతో అన్నారు- శృతకీ ర్తికి మళ్ళీ "పెళ్ళిచే స్తే మంచిదని, ఆయన రవినుద్పశించే ఆ మాటి

చ న్నారని నాకు తెలుసు, ఇక శృతకీరి అంటారా ? అతనంపే ఆమెకూ ఇష్టై చ 1) అండి సునంద,

సుందరమ్మ-- కరర్హ్స్‌ నాన్న నడగండి ఆయన ఒప్పుకుం నే నాదే ముంది?” అస్నది.

ముగ్గురూ సుందరయ్య చెవిన ఈ విషయం వేశారు. “ఈసారన్నా దాని జీవితం బాగుపడితే అంతకన్నా కావలసిందేముందిరా * ఆ అబ్బాయి తోనూ, మీ మామగారితోనూ మాట్లాడు అన్నారాయన,

ఆభిరి మజిలీ 89 మర్నాడు రిటుతో ఈ విషయం మాట్లాగాడు,

“ఖృతకీ రిగారంగు నాకు అభిమానం. మీకు వచ్చిన ఆల్‌ చన నాకూ వచ్చింది. అయితే మీరేసషనుపుంటారో అని నను చెప్పలేదు ఆన్నాడురవి,

“థాంక్యూ రిషీ ఓ ధాంయ్యా సో మచ 1 ఆప్యాయంగా కరబాలనం చేళాడు క్యాంసుందిర్‌ .

అనుకోకుండా ఆరోజు సాయంకాల-ాన (శ్రీనివానరావుగారు వచ్చాయ్‌ సుందరయ్యగారి ఆగోన్యం ఎలా ఆంవో మాద్దామని,

విషయం తెలరిస్తి అఆనకహా అదే ఉగ్దశముందని, అందరూ ఇష్టపర్డారు కొ బట్టి ఈ "పెళ్ళికూడా ఉం జరిపస్తానన చెప్పారు. “ఈ 'పెళ్ళయిసా నన్ను చెయనివ్వండి” అని శ్యాంసుందరం'పే ఆయస నవ్వి సరే అన్నారు.

ఇంట్లో జరుగునున్నద౦లా గమనిస్తున్న ఫ్యతకీర్తి తన జీవితంతో మళ్ళీ నన “తం రాజితుస్నంచుకు లోలోతచే పులకించిపోయింది.

గశా్యాంసుందర్‌, (శ్ర నివాసరావుగారు మర్నాడు ఒంగోలు లు దేరి వెళ్లారు = శృతశర్పి ఆతయూమలి ఆంగీకొరం కూడా పొం “ఎడు. వొహ్ల ఈమ అభ్యంతరం ఏమీ లేదని తెలిపారు, పెళ్ళికి కూడా ఉ+**కషండా వనానున్నారు,

పది రోజుల తర్వాత రివ, శృణకీరి దంపతులయ్యారు.

౦ ౦0 0

నృర్నాడు సుధీర్‌తో కలిని రామయ్య సత్యంకూడా విష్కరణ సభకు వెల్లారు, ఆనంద్‌ ఎదురొచ్చి సుధీర్‌ ను ముందు వరుసలో కూచో బెట్టాడు.

బిగి మలొది పద్మావతి లూ “ఇ౩తకీ సీవు కాకు అమ్మిన వాళ్ళెవరో వసారన్నాపు వవాాా ౩” వ్‌ థా మో గ్‌ అడిగాడు సుదీర్‌, “ఆ వచ్చారు. మీటింప అయి? తర్వత వరిచ్చయ? చేస్తాను. ఈ సభకు ఆయస భార్యే ఆధ్యతురాలు గూడా [| అన్నాడు సునీర్‌, “బంళకూ ఆయన వచ్చొడా నం “ఇంకొ రాలేదు ననాడు, నూమూలుగా అయితే ఆయస వక డికీ రొడు, కానీ నేను సీలివాను కొబిట్ట చవ్పకండా. దసాడుో. అని ఈనండ్‌ పినో భనిజం పే దియలికి పెళ్ళాడు ఇచ్చడే వష్తానంబూ, ఈళోగా సత్యం ఒకసారి బయబికి నె అను ఆరోజు చూనిత కోరు ఉందిమోనని చూాడు, తదురుగా దిన్న మూడు డొల్లలో జవ కొర ఆ కాచే! గుర్ము పట్టే ధదామయ్యుకు చెవ్య్బాడ ఉఆ కాచన్షని, శకల్ట రద్ద చువ్వ విశ్నవితగా ఉంతుో- భుజంహివ చెమ్యేష చెప్పాడు రామయ్య. ఇద్దరూ లోవలికి వచ్చారు. అచ్చ్‌ కే (ప్రమీల అధ్యక్షోపనా శనం ఇస్తోందీ, పృ స్రళాన్ని విడి దది చేస్తూ జాను మందువూట రాపేందుటే పృ న్షకాన్ని వారంరోజుల్మక్రితసు దడివోనన్సి నేటి సమాజంలో నంటిడి ఆడద్ర సమర్క్కాతే నమస్యబకు ఆది దర్శణం వట్టీందసీ చెప్పండి, ఉచన్యాసం కోగానే [ప్రమీ పనుందని వెళ్లిపోయింది. ఈజ్యర్రరడే 1 ఆమ్‌ వళ్ళపోయించే వలా జనుకుుటూ జసంక్‌ “సారీ నుఠీర్‌ |! ఆయన రాలేదు... ఆనుకోవండా. జమెకూడా సీ పోయింది. సరేశే [ మసం ఇంటికి వళ్ల మొట్లాడు దాం ోబరతచ ళా అయన సేలేమిటి ౯

ఆరతీ వబిలీ 9]

“న ర్యేశ్వరరా పో

“అర! ఆచభునూ * ఆయన 'క్రఏక్రపోపడవేమిటి ? వ్యాపార రీత్యా నాకు బాగా తెఇసు, చెప్పావు కొవేం? ఇప్పుడే వాళ్ళీంటికి వెడదాం-ో సుదీర్‌ అన్నాడు.

“సుదీఠ్‌ ! ఈ మీటింగ్‌ పూర్తయ్యేదాకా నేనుండాల్సి ఉంటుంటి. అయింశర్వాత వెళదారొ,

“అలాకాదు. ఇప్పుడే వెళ్ళాలి, అయితే నువ్వుండు. మేం వెళతాం.” సుధీర్‌, రామయ్య, సత్యం వెంటనే కాడఎక్కి. సర్వేళ్వరరావు ఇంటి రెళ్లారు,

-"అనౌచోశ్రనుం నుంచి బయట పడిందేకొని ఎక్కడిెళ్ళాలో తోచలేదు సూనృజకి. అడ్రస్‌ లేని ఉతరం చందమైంది ఆమె పరిస్టితి, కాసేపు అలా రొడ్డుమీద నడచి ఏదో ఆలోచిస్తూ ౩ లుస్రేషన్‌ చేరుకుంది, లోపలికి వెళ్లి ఒక బెంగమీద హాచుంది. అక్కడ వచ్చే జనం, పోయే జనం! ఎవరిదారి వాళ్ళది అంతా వాడావిడి! ఉరుకులు, పరుగులు, వయ సులో ఉన్న అమ్మాయి. వంటరిగా ఉం'పే అందరికళ్లూ ఆమె మీదే ఉంటాయి, ఎనరికై నా అనుమానం రావడం రూడా సహజం, లోకులంతా ఒకలా ఉండరు కదా?

ఏదో ఆలోచిస్తూ కూచున్న సూన్ఫకవై పు ఒకామె పరిశీలనగా చూచింది. పక్కన నురౌకతను కూడా ఉన్నాడు ఇద్దరూ వచ్చి ఆమె పక్కన కూచున్నారు. “ఎక్కడి దాకా వెడుతున్నావు ? ఆమె పలకరిం చండి ఆప్యాయంగా అడిగిన ఆ తీరుకు సూనృతలో దుఃఖం కట్టలు

మ్‌. తెంచుకుని వచ్చి వెక్కి వెక్కి ఏడ్చింది, ఆమె సూనృత భుజంపై చేయివేసెం “పాపం ఎవరూ లేఎనుకుంటా 1 చిన్న పిల్లవు కూడా! దిగులు పడ కన్నూ 1! నేనున్నానుగా [1 అంది. అతనుకూడా సూనృతను* ఓదార్చి విషయాన్ని రాబట్టాడు. మళ్ళీ శసకు శ్రీరాములు చంటి మంచివ్య కి అండగా దొరికాడని కొస్త నంతోషించింది. “నీకేం భయంలేదు. మేము 'హెైదళాబాచు పోతున్నాం, నిన్నక్కుడ ఆనాధాశ్రమంలో చేర్పిసా, భయపడక” అన్నాడు, ఇంతలో కృపాఎక్స్‌పెస్‌ నచ్చింది ముగ్గురూ ఎక్కారు వాళ్ళ "కెదురుగా ఒక సర్హార్టి, అతని వకన మరో వ్యకి కూచుని ఉన్నారు. రైలు విజయవాడలో ఎక్కవ సే్ఫు ఆగుతుంది కనుక ఆ జంట కిందికి సర్షాక్రీ సూనృతను చూసి= ఎక్కూడికని అడిగాడు. +విజ “హిదరాబామ” ష్స్‌ వాశెవగె నొ ఉన్నారా ల భం కూ ఈ శ్రేక్ర అనాధాశమమంలో కోరడానికి” “ఏ క్కుడుంది ? ట్‌ యల్‌ బ్లో “ఎక్కడుందో నాకూ తెలీదు. వొళ్లు చేర్చిస్తామన్నారు. “ఫస్పికిం తకు నుందు వాళ్ల తెలుసా ౪ ఊజ్మెల్చీ ప్ప, "సేషనోనే కనిపించారు.లో ౬% మ్‌. కళన్చ్భద్రో కొ త్త వాళ్ళను ఎలా నమ్మాపు? నిన్ను అనాధాశ్రనుంలో చేర్చించరు, సొని కొంపలో చేర్ప్చిస్తారు. నిన్ననే ముగ్గరిని మోనంచేని హైదరాబాదు తీసుకెళ్ళారు. అమ్మాయిల వేటలో వొాళ్ళఅదృష్టం కొర్ర నువ్వు ట్‌

ఆఖరీ మజ 9) దొరికొవు- వీళ్ళకు కొంశమంది నెంట్లున్నారు ఇస్పుడు వాళ్ళ దగ్గరికే చల్లారు సీ గురించి చెప్నగానికి + “ర్స్స్‌"రెలా తెలుసు “నేం పొలీసులం. నిన్ననే మాకు మెసేజ్‌ వచ్చింది అందుకనే వేము వాళ్లను ఫాలో అవుతున్నాం, ఇవిగో ! వాళ్ళ ఫోటోణ-” అని చూపింవాడు, సూనృత అనాధాశమంలో ప్ప స్తకౌలు, పేపర్లు చదివిందీ. కనుక ఇలాంటి విషయాలు కొస తెయసు, ఈ అమ్మా కీ భయం పసింది. “నన్ని ప్సుడేం చేయమంటారు?” ఆని అడిగిందీ. “దిగి వెళ్ళమంటరా?” స్టార్టీ కొంచెం ఆలోచించి- నీవెలాగూ. సికింద్రాబాద్‌ వరకూ వెడతావు కదా! వీళ్ళ ఏజెంట్లు వవంగల్‌తో ఉన్నారు వీళ్లు మళ్ళి అక్కడ చిగుతోరు. పాళ్ల వెళ్ళానే నువ్వు నాతో పున్న ఇతనితోపాటు దిగు, మాకు నమ్మకమైన స్నేహితుడు (హైదరాబాదులో ఉన్నాడు. అతను ఓ వ్యాన్‌ ను వరంగత్‌ పంపు౮ాడు. విజినెస్‌ పనులమీద వ్యాన్‌ వరంగల్‌ వస్తుందన్నాడు. దాన్ని వంపమని నేను ౩ లెక్కే ముందు ఫోన్‌ వేశాను. తప్పకుండా పంప్తుతాడు. నువ్వక్కడే ఉండు. నేనొచ్చి నీకు సాయం చేసాను” అని సర్దార్‌ చ ప్పాడు. సూనృశకు నుందు నుయ్యి వెనక గొయ్యిలా కనిపించింది నమ్మాలో, నమ్మకూడదో తెంలేదు. భయంతో ఒళ్ళం౦కా చెనుటి పట్టింది. ఆ పిల్ల పరిస్టితి చూసిం “అమ్మాయ్ము*" భయబడక్కు నాకూ నీలాంటి పిల్లలున్నారు. పోలిసు వాళ్ళ చేతుల్లో పడుతున్నానని భయపడవడ్డు. వాన కూ మసనసుంటుంది. మీలాంటి వాళ్ళను కాపాదడంమశే ఉన్నారని 'కెణసుకో[ో అన్నాడు సర్షారీ,

౮ సుల్లాది పవ్మావతి

నై లా బశాక్తేరే మైమబుంది. వొళ్షిద్దరూ ఒకమ్మాయితో. నచ్చారు.

రై లా కదిలింది. విపరీళంగా అలంకరించుకున్న ఆ అమ్మాయి “నువ్వు కాడా సినిమాలో చేరణానికి సపుతు న్నా వా? ఇవి ఒడీగింది.

బేదన్నట్టు తలూసింది సూనృక జ"

ఆళను ఆ అమ్మాయిని శసుదరున్నాడు.

వరీింగల్‌ వచ్చింది. వాళ్లైన రూ "సేన్‌ బయటికి వెళ్ళారు. సరాశీ పక్శనునుతనితో పాటు సూన న కూడా దిగింది ద్‌గ మరో వెప్త

రాగల హ్‌ ఇద్దరూ మిర్శా వపు వళ్శారు, కాను బాంకు పశుతున్నననవి కూచున్నమ్మాయితో చెప్పిందీ సూన్ఫతి, 'సేషన్‌' -బమట కొంచెం చమూరంచో వ్యాన్‌ ఆగి ఉంది, దాన్లో హాదమున్నవ్య కిని చూసె “నీపేరు సల్ఫొానారాయమణ కదూ” అవి అడిగాడు స గాధ అవుసన్నాడు సత్యనారాయణ “నరుకు చేర్నావా?” అడిగాడు.

“అయిందయ్యా! తమరు ఇక్కడికి.”

“సాక అసుయింది ఇతన్యు ఈః పిల్ల సీత్రో వసారు. పిల్రను మీ దగ్గరే ఉంచండి. నేను వచ్చి మీ ఆయ్యగారితో మాట్లాడతానని చెప్పు అన్నాడు సర్దార్జీ వెడుతున్నాసనవి చెప్పి వెళ్తి పోయాడు.

0 ౦ 0

ర్రసళమ్మకు ఆందోవనగా ఉండి. నెలలు గడిచిపోతున్నా భర జాడ లేము. ఆ రోజు కారులోకి ఎక్కేటప్పుడు భర్తలాగే ఉన్న ఒళతను కారు వెనరాలేసరుగేక్తుకుంటూ రావడం ఆమెకు ఇంకొ గుర్తుండి, సర్వేశ్వర రాపు తన [ప్రయత్నాలు తాను బీస్తున్నాడు కానీ ఏడీ ఒక కొలిక్కి. రాలేదు* ఇంక జీవితంలో భర్తను, పిల్లను చూస్తానో, చూడబేనో అనే దీగులు కూడా పట్టుకుంది. ఆరోజు కారు వెనకొల పరుగత్రినవ్య క్తి తన భ్రయితే

ఆఖం౨ మజ్ల త్రి5్‌ తనంత దురదృష్టవం రాలుండము. ఇంతవరకూ మళ్ళీ అతను కనబడ లేదం ప్కే అశని తన భర్ర కాదేమో! సర్వేశ్యవరావుకు చెప్పి నురోసారి (సయశ్నం చేయిద్దామం పే తను వకవ దూడా బేగు. (సమీల ఉందం పే ఆవిడకు ఇసవీ నట్టవు. ఎం౩ సే హాం-సభలూ, సన్మానాలే ఆవిడ లోకం. కనక స్కుక ఎటూ వాబగోనేకు, ఈ మధ్య (ప్రమీల ఓ మీటీంగకు వెళ్ళి సస్పుడు సర్వేశ్య రరావుకు అస్జందుగా ఫోన వస్తే అప్సటిక వ్పడు భార్యతో కూ,౩ చెప్పకుండా ఊరి కెళ్లారు ఇచఎంవరకూ రాలేదు. గన జీవితం న్‌ దరి నేరుపుుందో అనుక తను. (ప్రమిలకు రమ ఉండతం ఇష్టలేదు. వంరె కా ఏఎటుంది? సనేంళంకూవప వసేఎఎసనో ఇ ఎంఎకొాలవమ'9 ఇక్కుడుఎటుంది? స ర్వశ్వరవాపు వస్త్రంపై నూర్షం చూతమని అడ నాలి. అనుకుందే, కసకమ్మ, 0 0౦ 0 వ్యూన్‌ ల హవన్న తర్వాతి సర్దాశ్రీకో వచ్చినలను సళ్యనారా యణవేబెరగఎపం ౫ చెప్పాడు. వాళ్లు వారినుంచి అమ్మాయిని తప్పించి తీసుకొస్తున్నామన్నూ డు, సత్యనారాయణ సూన్నత వెనుకసీటులో కూచున్నారు, ఆతను ముంను సీట్లో మామవ్నాడు తన పక్కనున్నది ఎవలోతెఏేదు సత్యశారాయ అకు | సూభ్య లలి “ఇంతే! ఇద్దరూ కాపలనినవాలే ! కానీ ఎవరు ఎవరో ఒకరికొకరు తెంప, ఆదే చిితం | విధి విచిితం | ఇద్దరూ ఇంటికి చేరారు, సత్యనారాయణ, నచ్చిష పోరీసతను లోపలికి వెళ్ళి కాపేటి తర్వాత బయటికి వచ్చి “అయ్యగారు రమ్మం టున్నారు” అస్‌ చవ్వ్చాడు, సూన లత భయం భయంగా లోపలికి అడు" పెట్టింది సుదీర్‌ తల్పెత్తి ఆమెనంక చూళాడు. కళ్ళు ముందు. మెరుపు మెరినిసద్దెయింది.

ఫగ్ర నుల్గాడి వద్యావతి

ఆఅలావటీ పౌండరో సిరాళీనీ చూడటం అనే తొవీసాదసిపించింది. శచలపంచు కని నిలదిడిన సూన్ఫవ వైపు తచేశంగా. కాసేపు చూళాడు, ఏంఠరినో చూ?ాడు కానీ ఇలాంటి న్నంచదన ని మ్షుడూ జలగలేమ. నిరంతరం. ఆధ్యా త్చి చించసడో గడిపే కనపు ఇలాంటీ బంహేీనత, ఆకర్షణ సలా కలుగు చున్నాయో ఆతనికి తోటం పెదు, అయినా. శేరుకున్‌ “నక్కాడి నుంచి వస్తృస్నావమ్మా?ొ ఆడిగాడు,

సూన్నత చలి త్రి నునీవ్‌ చంక చూసింద జడనిక్‌ కలిగిన అను ఛూతిశే జమున్తారా లోషయింది, బలాంటీ అనమురూతి కిలిగడం ఆమెనా ఇచే తొలిసారి సుకీక్‌ పలకరంచన తేరు అతసీ న్ఫుర్యద్రూనం ఆమెను కూడా వీడో కని ఆళి రకు తోనునేయి.. ఆశర్షణ వంయం నుం బమటపడీ “ోతరుతడి నుంచి బందీ.

అఆమేను ఇవేం అగగాలనిపించబేదు, అవ్నటేనే సొద్దుపోయింధి, కనుక చెల్లహారి అన్ని సంగతులూ మాట్లాడ పచ్చని, సత సంతోం “చూడు స్‌ళ్ట్టం శ అహ్మాయి సరై నొ తిన్నచో వేదో! క్యారియర్‌ బో ఉన్నది మీరిద్దరూ. ఉినండ. చా్రిక్‌ మీ గదచనే బడుదోనును. శేష నా గది వక్క సున్న గది బాగుడేద్దువుగాని. ఎలాగూ. రెజడు మూడు రోజుల్లో ఏస్పైగారు వస్తాతగా 1 అస్పటినరటూ గడి. బాగు చేస్తే అందుచో ఉరిటుంది” ఆని సూవ్యృత వైప ఈగ “ోమీకభ్యంతరం లే హోతే వన్ని రోజులై సా కక్క- ఉండవచ్చు. చెయ్యదలుదునం టి జీళేందుతకు ఇకుడ బోలెడటడ సని ఉదిది” అన్నాడు.

తనుషక్కచికి వచ్చి కొద్దిసేపే అయినా ఆ (ప్రాంత సొతొసర ణం, ఆపని ఆస్మాయత, ఆతని హంందాతషం నూసృళను ముగ్గురాలిని చేళాయి, అలి దయా అని సమన్కశిచఓంది.

ఆఖరి మజిలీ 97 “రామ్మా!” అని సత్యం చెప్పడంతో ఆతనన్నుసరించింది. సూనృతను చూళాక-ఎక్కూడుందో గాస్తీ తన కూతురు కూడా

ఈపాటికి ఇంతయి ఉంటుంది అనుకుంటూ “రండమ్మా! అడీగో బాత్‌రూ౦"

బక్కెట్లో వేన్నీబ్శన్నాయి స్నానం చేసి రండి” ఆన్నాడు.

సూన్ఫత తసతో ఒక జత బట్టలనే తెచ్చుకుంది. స్నానం చేసి వాటిన కట్టుకుంది.

రాగానే దైనింగ్‌ "పేబుల్‌ మీద భోజనం సిద్దంగా ఉంది. “అమ్మా! వడ్గించమన్నారా?” అడిగాడు సత థ్‌

“మీరు వడ్డించడ మెందుకు, (శ్రమ 1 నేనే పెట్టుకుంటాను” అని ఆతను వద్రంటున్నా ఇచరికీ వడించిందిం

క్‌ మ పతే భోంచేళార చెయ్యి కడుక్కుని బయటికివచ్చి వెస్నాల్లో మనో

హరంగా ఉన్న ఆ తోటను చూస్తూ ఆలానే చాలాసేఎ) ఉండిపోయింది.

తన గదిలోంచి బయటికి వచ్చిన సుదీరొకూడా దూరంగా, ఈ లోకంతో సంబంధంలేనట్టు నిలబడి ఉన్న సూన్ఫతనే చూడసాగాడు, దూరంనుంచే ఆమె ఆందాన్ని చూస్తూ తన్మయుడు కాసా గాడు.

సత్యనారాయణ ఎంత పసేపటినుంచి పిలుసున్నాదో కొనీ, ఎప్పటికో

ఈ లోకంలోకి వచ్చి, అతనిచేతిలో పాలగ్లాసు అందుకుని “ఆ ఆమ్మాయి

భోంచేసిందా?” అని ఆడిగాడు. కస్ట గ్రిగ్గా భోంచేయ లేదయ్యా |! ఇంత ఎంగిలి పడిందంతే ! ఆసలు

బట్టలుకూడా లేసట్టు౦ది” అన్నాడు సత్యం. 13)

ఫిర్‌ మల్లాది సద్మానళతి ఇ౦దాక సత్యం, ఎస్సై వంపిన కొనిప్రేవిల్‌ ఆ ఆమ్మాయి గురించి చెస్పినదాన్నిబట్టి అది నిజసుననిపించింది. “ఆయితే ఆ అన్నూయికి కూడా పాలిస్వు, రేృృఉదయమ ఆ అమ్మాయిని తీసుకెళ్ళి ఐట్లలు కొసివ్వళ గ్లాను సణ్యానికిస్తూ చెప్పాడు. అయ్యగారికి ఇన్నాళ్ళకు ఓ స్తీ పట్ల ఆకర్షణ కలగడం సత్యం గమనించకపోదేదు, (గ్రేమ ఎన్నడు, ఎలా కలుగుతుంతో బెవ్పలేం, అయ్యగారు, ఈ అన్మూయిని పెళ్లి కజేసుపం పే వంత బాగుంటుంది ఆను కుంటూ సూనృశ దగ్గరికి వి పోలన్గాసు ఆం౦దిం నాడు, . సూనృ్ఫత ఉలిక్కిపడి “నాశందుకు, అఆయ్యగారికిన్వండి” అలది, అయ్యగారు తాగారు. మీకు కూడా ఇవ్వమన్నారు. జ్య తోటను ఇంత ఆందంగా తయారు చేసింది మీరేనా?” అని అడిగింది గాను అందుకుంటూ. “లేదమ్మా 1 పబ్లిక్‌ గార్డెన్స్‌లో పవిచేసిన ఒక వ్యక్తి రోజూ వచ్చి చెట్లకు నీళ్ళుపొయ్యడం, చిమ్మడం, ఎరువులు వేయడం పసిపోతాడుల ఊచ్చేపట్రినుంచి ఆ సనులు నేనుచేసాను.” అ్సీర్రుచే స్తే ఆయ్యగారు ఊరుకోరండీ [! అసలు మీలాంటి వాళ్ళకే జీత్రకొదు. మీరెక్కడ చేయగలరు” అని సవ్వాడు. పొద్దుపోయిందని ఇద్దరూ విద్రపోయేందుకు లోపలికి వెళ్ళారు, సూన్ఫతకు కొ త్తచోటు కొవడరవల్ల వాలా సేపటివరకూ నిద పటలేదు. నుీరొ చూపిన ఆప్యాయతే గుర్తుకువస్తున్నది. తసననిక్కటడికి వంపించిత ఎ'స్కుకి నససులో నే కృత ఖైతలు చెప్పుకుంది. ఇక్కడినుంచి వెడితే తనకింక డిక్కు.ండదని (గ్రహించింది. ఆమెకు _శృతక్షీర్సి చెప్పిన _ దూటలు గుర్తుకవచ్చాయిం .

కాయదేలి ఏ9 “సూన్ఫృతా | నీకు (బ్రరాములుగారు, నేను ఉన్నార. అలాగే నాకు తలిదం[డ్రులు అన్నా-వదినె ఉన్నారు, అయినా నాకా శ్లమీద నేను నిలబడేందుకు ఈ ఉద్యోగం చేస్తున్నాను. వీళ్లుకూడా లేనివాళ్ళు, డిక్కు లేనివాళ్లు, చేతిలో పెసాలేనివాళ్ల, ఆకలితో ఆలమటించే వాళ్ళు ఎందరో ఉన్నారు. మస ఆశ్రమంవోన దిక్కు లేనివాళ్లు ఎంతోమంది ఉన్నారు. వాళ్లతో పోలిస్తే మన జీవి కాలెంతో నయనుని తృ పిసడాలి.” ఆ రోజు అక్కు అస్నమాటిలు ఎంత నిజం? అనుకుంది. ఖ) నీమిది గంటలకు సరస్వతమ్మ వంటచేయడానికి వచ్చింది. కవకమ్మ, సాన్నంవేస తను కట్టుకున్న బట్టను ఉతికి ఆరేస్తున్నడి. సరన్వ -తచ్ము? బివరన్నా చుట్టాలొవ్నారే మోసని అనుకుని వాళ్ళీంటికి వచ్చే చుట్టా లిలా ఉండరని సందేహిస్తూ, ఆయినా మనశెందుకువే అని కూర్చుంది. కూరలు తరగడానికి. భర్త రావుప ఒ౦ట్లో బాగా బేకపోతే నెలన్నరనుంచి సరస్వతమ్మ (పమీఅ, వాళ్ళింటికి వంట చేయడానికి రావటంలేదు, ఆపని కనకమ్మ చేస్తున్నది. సర్వేశ ఇరరావు వారిస్తున్నా వినకుండా |! ఆంతలో [ప్రమీల వచ్చి* “*వమండోయ్‌ | ఈరోజు వంటి చేయ క గ్రార్తేదు, మీకు, కనక్షమ్మగారికీ మాత్రమె చేయండి మాపు బయట లంగ్‌ ఉంది-ి” అన్నది. “కనకమ్మా ! ఎవరండీ ఆమె?” ఒకవేళ తనకు తెలిసిన కనకమ్మ కొదుకదా ?-=అని సందేషిస్తూ అడీగింది.

వాదయబజేల్‌ 99 “సూన్ఫతా ]! నీకు (బ్రీరాములుగారు, నేను ఉన్నా౦. అలాగే నాక తలిదం[డ్రులుు _ అన్నా-వదినె ఉన్నారు, అయినా నాకా శ్లమీద నేను నిలబడేందుకు ఈ ఉద్యోగం చేస్తున్నాను. వీళ్లకూడా లేనివాళ్ళు, డిక్కు లేనివాళ్లు; చేతిలో పెసాలేనివాళ్ల, ఆకలితో ఆలమటించే వాజ్ళ ఎందరో ఉన్నారు, మన ఆశమంవోన దిక్కు లేని వొళ్లు ఎంతోమండి ఉన్నారు. వాళ్లతో పోలిస్తే మన జీవివాలెంతో నయనుని తృ సిసడాలి.” ఆ రోజు అక్క ఆన్నహాటిలు ఎంత నిజం అనుకుంది. ఎనిమిది గంటలకు సరస్వతమ్మ వంటచేయడానికి వచ్చింది. కనకమ్మ, సాన్నంవేసే తను కట్టుకున్న బట్టను ఉతికి ఆరేస్తున్నడి. సరస్వ -తచ్యు?- వివరన్నా చుట్టాలొవ్నారే మోనని అనుకుని వాళ్ళీంటికి వచ్చే చుట్టా లిలా ఉండరని సందేహిస్తూ, ఆయినా మనశెందుకువే అని కూర్చుంది. కూరలు తరగడానికి. భర్త రావుకు ఒంట్లో బాగాలేకపోతే నెలన్నరనుంచీ సరస్వతమ్మ (ప్రమీఅ, వాళ్ళింటికి వంట నేయడానికి రావటంలేదు, ఆపని కనకమ్మ చేస్తున్నది. సర్వేశ సరరావు వారిస్తున్నా వినకుండా |! అంతలో [ప్రమీల వచ్చి, “ఏమండోయ్‌ ! ఈరోజు వంట చేయ క గ్ధార్తేదు, మీకు, కనక్షమ్మగారికీ మాత్రమే చేయండి మాప బయట అంద్‌ “కనకమ్మా ! ఎవరండీ ఆమె?” ఒకవేళ తనప తెలిసిన కనకమ్మ కొదుకదా ?-౪ని సందేసాస్తూ అడీగింది.

ఛి “మీ ఆయనకు ఒంట్లో బాగాలేదని మీరు కొన్నిరోజుఆవరకు రాననీ చెప్పిన రోనే నచ్చింది. అన్సనినుంచీ ఆమే వంటి చేస్తున్న ది. ఇప్పుడు మీరొచ్చారుగా ఇంక ఫరనొాలేదోం= ఇంక ఆమె అవసరం లేదన్నట్టు మాటాడింది (ప్రమీల. ళా సరస్వతమ్మ ఆత్రుత పట్టశేక “ఆమె ఎక్కడుంది" అని అడిగింది క్త దు్గో పెరట్లో బట్టలారేస్తున్నారే ఆను! చెప్పింది [పమీల. సరిస్వ తమ్మ ఓక్క ఉచుటున పెరట్లోకి వెళ్ళింది. హరాత్తుగా ఆమెను అక్కడ చూడడంతో కనకమ్మ ఆశ్చర్యపోయింది. అనుగోవి ఈ సంఘటనకు ఆమె నోట మాటరాబేదు. ఒకరినొకరు చూస్తూ అలా వాలాసేే నిలబడి పోయారు. ఆకులు రాలి, మోడైన చెట్టులా, చీము-నెత్తురులేని ఆ స్తిసంజి ర్‌ంలా ఉన్న కనఠమ్మను చూనీ దాపురుమున్నది. తాను చేసిన తపస్పృువళ్లై కదా ఆమె కీ దుర్గతి వట్టిందన్న బాధతో జాపురుమకి ఏడ్చింది. ప వెడుతున్నా 1 ఇలు జాగ తొ ఆని (ప్రమీల చెసష్పడంకూడా వ్‌. బనాటీ వ్యారికీ వినవడ లేదు, సరస్వతమ్మ సడ్రుపు చూసి కసకమ్మ కంగారుగా ఈస్టిమ్చ్యత్తీ | పిల్లి బొగుందా* ఏ3 చదువుతున్నది?” అసి లఅడీగిండి. “ఇంకేం పిల్ల తల్లీ ! ఆ జాతరకు వెళ్ళకపోయినా. బాగుండేంది. ఆ జనంలో ఎక్కడ తస్పిపోయిందో తప్పిబోయింది” సరస్వతమ్మ చెప్పిన ఆ పిడుగులా౦టి న్నార్హ్తను పూర్తిగా విసీ వినకుండానే కసకన్ము స్పృహతప్పి పడిపోయింది. సరస్వతమ్మ, సర్వేశ్వరరొవును పిలిచింది, ఆయనొచ్చి మొహంమీద సిబృచల్లి మంచంమీద వడుకోబెట్టాడు. ఆయన ఆ కిందటిరోజీ ఊరునుంచి వచ్చారు, సరస్వతమ్మ సంగతంతా చెప్పింది, “నమిటమ్మా సీవనేతి? ఆమ

101

చళావు? ఏక్కడోవది లేసి తప్పీపోయిందని చెబుతావా? నువ్వసలు బశిషి వేనా?అంత ఇస్టంలేనిదానివి 'పెంచుకుంటానని ఎందుకు తీసు కెళ్ళావు” కోపంతో గట్టిగా మాట్లాడుతూ అన్నాడు.

“బాగానే "పెంచానండీ +! అంకా ఆ ప్‌ల్ల ఖర్మ”

“ఆ పిల్లదికొదు. ఇప్పుడు నీది. నీపని తర్వాత చెబుకాను, ముందు డొక్సర్‌ ను పిలవాలి” అని స చ్వేశ్వుర రావు డాక్టర్‌ క ఫోన చేభారు.

ఇంజక్షన్‌ చేసిన తర్వాత, నోరి క్స్‌ తాగన కనకమ్మ తేరుకుంది. సరస్వతమ్మ కనకమ్మ పక్కనే రూముని ఉంది, స ర్వేశ్యరరావుగాడ బయటికి వెళ్లారు,

కట్ళీక్ర వీళ్లు చుట్టాలా 2౫” అడీగింది కనకమ్మ.

“డుబ్టాడూకామ, పాడూ కొదు. నా ఖర్మ ఇలా కొలింది పిల్లకు చేసిన అన్యాయం మాకు తగిలిండి. ఆఫీసులో డబ్బు తీసుకున్నాడని, మా ఆయన ఉవ్యోగం తీసే?ారు. తర్వాత అస్టకస్టాలూ పడ్డాం, తిండికి జరగడమే కష్టమైంది చివరికి మా ఆయన ఓ కొట్లో గుమాస్తాగా చేరారు. నేనిక్కడ పనిమనిషిగా చేరాను అని చెప్పుకుని ఏడ్చింది. “ఇలాంటీ పట్టణంలో మేం సంపాదిందేది ఏ మూలకు వస్తుంది చెప్పు. ఇంటి అగ్దెకే చాలదు. నా కడుపున ఒక నలుసు పుట్టాడు కూడా [2 సరస్వతమ్మ ఆలా ఆనే సరికి కనకమ్మ ము కవళికలు మారిపోయాయి. అందుకనేనా నా విద్దను గాలికి వదిలేసింది అనుకుని చిబపటిలాడుతూ చూసింది. సరి స్వతమ్మ అదేం పట్టించుకోకుండా “ఈ ఇంటాసిడ ' అసాధ్యురాలు, పిసినారి, వాద్శఅన్నం తిన్నతర్వాత మళ్జిగలో నీళ్ల పోస కూరలు (ఫిజ్‌లో పెట్టుకు వడుపంది. “మీకీపచ్చడి మెతుకులు, మజ్దిగా చాల్లే మీ ఇంట్లో

12 ఇంతకం సే సష్కవ తినదగా 1” అని ఏగకా చేస్తుంది. అని చెప్పుకొచ్చింది సరనస్వశమ్మ.

“కనకమ్మా 1 పిల్లను పెందుకానని తీసుకుని పెంచకపోగ్యా ఆ పిల్లను వదిలేస్మీ తల్లి సీ విర్ధసూ వేరువేని పావం చేశాను, నీ కూతురు ఎక్కడుందో శెలీకపోయిన్మా మీ ఆయన సత్యనారాయణను ఈ వక్క సందులో అ మధ్య ఒకటి, చండుసార్లు చూశాను మరి అతనప్పనోకొడో గానీ! అచ్చు అలాగే ఉన్నాడు”

“సాక్టగ్యక్ర ఆదృష్టం మూ గానో అక్కయ్యా | అక్కాడీ వ్యవహారా అన్నీ నదుణకొని ఆయన ఇంతదూరం ఎందుకొస్తారు”. కళ్లు తుడుదు కుంటూ బంది కనకిన్యుః

అప్పుడే ఆక్క-దీకి వచ్చిన స ర్వేశ్వరరావు “సరస్వతమ్మా 1”అని గట్టగా పిలిచొడు,

పవమంటాడోనని గడగడ వజణీకిపోయింది.

“ఏమిటి * కసకమస్ము భర్తను నువ్వు చూశావా

సరస్వశమ్మ కుదుదిపడి “ఆవునండ్‌ ! ఈ పళ్క- నందులోనే సిమెంటు పరల్సు తొట్లు తయాడు చేసి ఆమ్ముతుంటారే [! ఆక్కడ లారీ లోకి సరకులు కూలీలు ఎత్తుతుంటే నీలబడి ఉన్నాడుటో

ఆ జ్రర్స్యు త్తే ఇస్పుదే కనువ్కని నసొను” ఆనీ గబగబా బయటికీ పళ్శ్ళారు సర్వేశ్వరరావు,

శమస్కారమండీ [2 సర్వేశ్వరరావును చూడగానే సూన్నత సనుస్కా రం చేసింది. “*సువీర్‌ ఉన్నాడా అమ్మా ₹

12 ఇపకకం పే సప్కువ తెనరుగా క్‌ అన్‌ ఏగశాలి చేస్తుంది. అని ఇప్నుక చ్చింది సరన్వక మ్మం “జనకమ్మా | పిల్లను పెందుకానని తీనుకస్కి పెంచకపోగ్యా ఆ సల్లను వదిలేప్తి తల్లీపీ బిద్దనూ వేరునేని పావం చేశాను, పీ కూతురు ఎశ్య్తదందో 'కెలకపోయిన్నా మీ ఆయస సళ్యనారాయణను ఈ వక్క సందులో ఆ మధ్య ఒకటి. రెండుసార్లు చూశాను నురి ఆతనన్సనోకోడో కాసే! జమ్ము ఆలాగే ఉన్నాడు.” చళ్ళూన్హగ శ్ర ఆదధృష్టడ సషూడ్రాన్లో అక్కయా్యా | బక్కుడి వ్యభహాదా బస్న్‌ వదులుకొని ఆయన ఇండదూరర ఏందుకొస్తాచులో కళ్లు శుకుడు కురటూ అంది కనతిమ్యుం అన్హుడే ఆక్కు-కికి వచ్చిన నశ్వేళ్వరరావు “నరస్వకమ్మా లని గబ్లేగా పిలిచాడు. సమంటాడోనని గడగడ వణికిషోయింది, ఆస్పబ్పిట్ట్‌ 2 కనకన్ము భర్తను నుస్వు చూశావా ₹ సరన్వతమ్మ కరులపడి “ఆస్తనంం 1 ఈ వశ్యం నందులోనే సిమంటు సరబు కొట్లు తయారు చేసి అనమ్ముతుంటాలే [అక్కడ లారీ లోకి నరకులు కూలీలు ఎత్తుకుంపే నిలబడి ఉన్నారు” జయతే ఇన్వుడే. కనుక్కుని వష్తాన” అని గబగబా బయటికీ పళ్ళారు న ద్వేశ్వరరావు, చమసహ్యారమండీ శల పన్వేశ్వరరొపును చూడగానే సూనృత సనుస్కా రం చేసింది. “ోముఖీర్‌ ఉన్నాడా అమ్మా ?

ఆకర నుబిలీ 103

“స్నానం చేస్తున్నారండీ ! మాచోండి” అంక

కాసెపటికి సుదీర్‌ వచ్చి “ఆ మధ్య, ఆదే ఏడో బుక్‌ రిలీజింగ్‌ ఫంక్షన్‌ రోజున ఓ ముఖ్యమైన సనిమీద మీ ఇంటికి వచ్చాను. మీరు అంఉకు ముంచే ఊరి తెళ్ళారట [” అన్నాడు కూర్చుంటూ!

ఆ సేన్లూ ఇప్పుడు నుఖ్యమైన పనిమీదే వచ్చాను. ఇంతకీ మీరు ఏ సనిమీద మాయింటికి వచ్చారు?

“మా సత్యం తెబసనుకుంటాను. ఆయన థార్యను ఎవరో కోంత కొలం (క్రీతం కొరులో తీసువెళ్ళారన్మి ఆకారు మీదేనని. అంకకు ముందు దాన్ని మీకమ్మిన మాఫెండ్‌ చెప్పాడు... అంటుండగానే *ఆగండా గండి 1 నేను వచ్చిన పనీ అడే 1” అని జరిగిందంతా చెప్పారు సర్వేశ్వర రొవు.

'షంటనే సునీర్‌ సత్యాన్ని పీలిళలీ “వసం వంటనే; వీరింటి రెళ్ళాలి. పదో అన్నాడు సత్యానికి అసలు విషయం చెప్పకుండా. సత్యానికి ఆర్ధం కాలేదు. లోగడ జాను దొంగల మురాతో ఉన్నాడు కాబట్టి పోలీనులేమైనా ఆరా తీళరా అసనువన్నాడు,

ఇంటికి చేరగానే సర్వేశ్వరరావు లోవలికి వెళ్ళి కనకమ్యను తీసువు నచ్చాడు, వెనకా టే సరస్వతమ్మ కూడా వచ్చింది.

ఆశ్చర్యంతో కళ్ల 'పెద్దవిచేసి చూస్తూ సత్యం “అయ్యా [! ఈమే నా థారరో అన్నాడు కనకమ్మను చూపిస్తూ ఇన్ని సంవత్సరాల తర్వాత్‌ భర్త కనబడేసరికి ఆమెకు ఆనందంతో నోటి మాటరాలేదు.

అయిదు నిముషాలు ఒకరినొకరు చూసుకుంటూ ఉండీపోయారు. కనకమ్మలో సంతోషం, దుఃఖం ఒకేసారి రాగా ఏద్చేసింది.

104 సలాది పద్వావతి న టీ

“కనకమ్మా 1 సీకోరిక తీఠిందీ సీభ ర్త నీకు దొరికాడు అంతలో [ప్రమీల అక్కడికి వచ్చింది, “ప్రమీలా | ఇతనే క సకమ్మ భ్‌ ర్త సత ఫం” ఆమెకు భర్త కనబడటం (ప్రమీలకు ఆసందాన్నిచ్చింది ఎందుకంటే వొళ్ళు ఇక ఇక్యండ ఉండరు,

సత్యాన్ని, కసకమ్మను తనతో తీసుకువెడళానన్నాడు సుధీర్‌. _

౦6 0 0

ర్రనకన్ము, సత వ్రనారాయణ వెళ్లేసరికి సూనృత తలస్నానం కసి తలార వెట్టుకుంటూ వరండాలో విలబకి ఉంది, వీరితోపాటు అప్పుడు ఆమె సూన్యతను 'కేరపారచూసి “నీవ... ఆంటూ ఆగిపోయింది ఏదో గుర్తువచ్చినట్టు, సూనృతకూడా నరస్వతమ్మను చూడగానే గుర్తుపట్టింది రాసీ తఏనట్టు ఉండిపోయింది. కాసీ సరస్యతమ్మ డఉఃరుకోలేదు, *నీపేరేమి టన్మూ |! సీకు మాటబెలా వచ్చాయి?” ఆసడీగింది.

“సూన్ఫత !”

6 డ్యాక్ర గ్ర చెప్పారు కసకమ్మా ! జఅన్మూయికి వన్న౦డో సట మాట

మిగ

లొసాయని” అంది.

కనకమ్మ వింతగా చూడసాగింది. అది చూసి సరస్వతమ్మ- లని కనఃన్ముతో చెప్ప “*పన్నెండోవపే నీకు మాటలొవ్చాయా ?” అవన అడిగింది,

105 ఎడొ స పంళెండి. మాటలతోపాటు ధైర్యమూ వచ్చింది” ఆశ్చర్యపోయాడు. థై 1” అంటూ కనకమ్మ దగ్గరిక్‌ "చ్చింది. సత్యనారాయణ లోగో కువ్వేనా త్న | చూసినప్పుడే అనుకున్నాను. నా కూతురే కనక ఉం టినా ఇం౪ ఉండేవని” ఆప్యాయంగా దగ్గరికి రాబోయాడు. సూన్ఫృత ఆమెకు దూరంగా జరిగింది, “నన్ను తాకకండి. నా 'వ్వరూ బేగ్ర కళ్ళు కూడా సరిగా తెరవని పసిపాపగా ఉన్నప్పుడు కన్న వారొదిలేశారు. ఊహ తెలిసే వయనుల్కో తమకో కొడుకు పుట్టాడని పెంచుకున్న వావ్హాదిలేళగారు. అంతేనా? నాగురించి పేపర్లో వేసినా ఎవరైనా వచ్చారా ? ఎందుకొసారు ? రారు. మీవల్ల ఎన్ని కష్టాలు పద్షానో, వలా ఇప్పుడు ఓ దారికి వచ్చానో ఆదెవుడికే తెలియాలి. అవన్నీ నేనీ జన్మలో మరిచిపోను. మీళాదినేస్తే ఎటు వెళ్ళాలో ఏంచేయాలో తెలీక రోడ్డుమీద ఉంటే (శ్రీరాములు తాతగారు తన ఇంటికి తీసుకెళ్ళారు. అనాధాశ్రమంలో చేర్చించాడి. ఆయన పోయాక మళ్ళీ నా కష్టాలు మొదలయ్యాయి సునీర్‌ వాబుగారే కిసక అఆదకోశపోతే నా బతుకేమె ఉండేదో నాకే తెలీదు. (శ్రీరాములుగాళు, నువీర్‌గారే నాకు దేవుళ్ళు. దయచేసి మీరిక్కడినుంచి వెళ్లి పాండి” ఆవేశంతో అని లోపరిక్‌ విళ్ళి బోయింది. సుఫీర్‌ విస్మయంగా చూస్తుండిపోయాడు. ఇన్నిరోజులూ తనను ఆప్యాయంగా పంశరిస్తున్న ఈ అమ్మాయి. ఈరోజు ఇంత ఆవేశంతో మాట్లాడిందం పే ఆమె మనసులో ఎన్ని అగ్నిపర్వతాలు బద్దలయ్యూయో సత్యనారాయణకు అర్హమముంది. 1)

106 మ

లోపల్సికెళ్ళి “బిమ్మా 1! తప్పంతా నాది. మీ అమ్మ లేదమ్మా ! ఎన్నో కష్టాలవడి, నిన్ను కలసుకోవడానికి + త్నాలు చేస్తే ఇప్పు అనుగోకుంవా నిన్ను చూడగలిగింది. _ సంతోషాన్ని దక గ్రానీయమ్మా 1” సత్యనారాయణ (ప్రాధయపణ్ణా

అక్కాడీ కొచ్చినప్పటినుంచే అతను తనను కన్నవిడ్డలా కా కుంటున్నాడు. ఆతనిీమీద సితృవొత్సల్యం ఏర్పడింది. ఆఅఆతస మొదా౦ చూసి ఏదో అసవోయింది కానీ ఏం మాట్ష్లాడలేకపోయింది. గదిలోకి వెళ్లి తలుపేసుకుంది. సత్యనారాయణ ఐచుటికీ వచ్చాడు. అందరి మొహాలూ చిన్నవోయు ఉన్నాయి. సత్యం, భార్యను ఊఈరడిందాడు పిల్ల మనసు మెల్లగా మారుతుందని సరన్వకన్ము మళ్ళీ వస్తానని తనింటికి వెళ్ళింది.

సుదీర్‌ ముందుగా అనుకున్న (పకొరం తనుకొత్తగా (ప్రారంభించ బోయే సిరమిక్‌ ఇండ్వ్రస్‌కు ఏర్పాట్లు చేసుకోడానికి ఆరోజు రాత్రి మద్రాసు వెళ్లాల్సి వచ్చింది.

0 ౦ 0౮

గ్రధాతురు వెళ్ళిపొమ్మన్నాక ఇంకొ అక్కడుండటం అనవసరమని భర్తతో చెప్పిండి కనకమ్మ. కాని తాము ఆఇంటి ఆవరణలోనే ఉన్న జాట్‌ హౌస్‌లో ఉందామని ఆందువల్ల సూనృతకు కసిపించే అవకాశం లేదని నచ్చచెప్పాడు సత్యనారాయణ. ఆంతగా కూతురు అప్పుడు కూడా” ఎళ్ని ఫొమ్మర పే సుదీర్‌ వచ్చాక వేశే ఇల్లు చూసుకుందామన్నాడు సూస్భత ను ఇన్వుడు వంటరిగా వదిలి వెళ్ళకూడదన్నాడు.

నాలుగ దురోజులు గడివాక సుదీర్‌ మద్రాసులో పరి[శమక ఏర్పాట్లు పూర్తి చేసుకుని వచ్చాడు. ఈలోగా సూనృతలో ఏమార్చూ లేదు. తనను ఎంతో ఆకర్షించిన సూనృత పేరునే సరిశ్రమ రిజిష్టర్‌ చేయించాడు.

క[07 5 ముభావంగా డిండడం౦, సత్యనారాయణ ఆమెకు దూరం డటం గనునించాడు, సూనృత అక్కడికొచ్చిసప్పటినుంచి 7 లావొలో వాటిని అమర్చిసపెస్తే బాధ్యతను రామయ్య ఏగిందాడు, వారిద్రరిమధ్యా ఆకర్షణ ఏర్పడిందని అత వికీ “ందువే ఇద్దరూ మరింత సన్నిహితం కావడానికి అతనోపని రభానోళ్ళతకీ రికి లెక్కలు రాయడంలొ ఆనాధాశ్రమంలో సహాయం చేసేది సూనృతం అంచకే. ఇక్కడ కూడా డబ్బు వసూలు చేయడం, లెక్కలు రాయడం వంటి పనులు చేస్తూంది. సూనృతను కూడా తనతో పాటు భోజనం చేయమశేవాడు. కొని ఆమె ఆంత చనువు తీసుకునేదికాదు. ఆమె తనకు వడ్డిస్తుంటే భార్య భర్తకు వగిస్తున్నట్టు అనీపించేదతనికి. అప్పుడప్పుడు ఆమె ళ్ళు తగులుతుంపే ఆ స్పర్శ ఆనందం కలిగించేవి. భోంచేసిన తర్వాత కోటిలో వెన్నెట్లో అరుగుమీద హమనేవారు. ఆరోహి జరిగిన వ్యాపార విషయాలు మాట్లాడుకునే వారు. మొదట్లో బాగా .దూరంగా కూయనేవారు. [క్రమంగా పక్కపక్కన కూచోవడం (ప్రారంభించారు. ఆకోజు రాతి సూనృక తోటలోనికి రాలేదు, సుధీర్‌ ఒక్కడే ఆరుగుమీదికి నచ్చి" కూచున్నాడు. ఆమె వస్తుందే మోనని పదేసదే గది వె పు చూస్తున్నాడు కానీ ఆమె రాలేదు. తనమనసులో మాట చెప్పేందుకు రంప మంచి సమయం రాదనుకున్నాడు సత న్ట్‌ల* సునీర్‌ను సమీపించి= క్ట! ఓ మూట చెప్పాలి మీకఠళుో ఆన్నాడు. ఫ్రప్పు సళ్యం 0” అమ్మాయికి మేమంపే ఇష్టంలేదు. మేముఇకథడంటే తనే వెళ్ళి

109 మళ్లీ సోతాసని చెన్నంది, అమె బయటికి వెడితే మ కజ్ఞాలు తీ కని ఎల ఇక్కడి గంచి వెళ్ళిపోతాను.”

“పం చేయాలా అని నేనూ ఆ వోచిస్తూన్నాను. మా (| కూడా ఆమె ఇక్కడ ఉండటమే మంచిదన్నాడు. సూసృతకూ అలాగే అని చెప్పిందట | మీరెళ్లిన్తా ఆ అన్మూయి వెళ్ళినా దెబ్బతింటుంది. మీ ముగ్గురూ కలుసుకున్నందుకు నాకు చాలా మనిపించింది. కొనీ ఇలా జరుగుతుంగనుకో లేదు, (మంగా ఆమె మనసు మారుతుంది. ఎంతైనా రక్తసంబంధం కదా ? మీరు మాతం తొందర పడ కండి” సుధీర్‌ చెప్పాడు,

“కొన్నిరోజులు అమ్మాయికి కనబడకుండా ఉందీ మనసు మారు తుంది. మేమిద్దరం సరస్వశమ్మ వాశ్షె౦ట్లో ఉంటాం. నేను ఉదయం వచ్చి సాయంకొలం వెళతాను” అన్నాడు సత్యం

“అలా కొదుగాని సర్వేశ్వరరావుగారితో మాట్లాడి, వాళ్ళింట్లో ఉండే ఏర్పాటు చేస్తాను. నువ్వు మాత్రం నేను లేనన్పుడు సూనృతను జాగ త్తగా కనిపెట్టి చూడు” అని లేదాడు సువీర్‌

0 ౦ ౮

"నేదగా తన గదిలోకి వెళ్లాలనిసించవేదు సుధీర్‌కు, ఊరినుంచి వచ్చినప్పటినుంచి సూనృతతో ఏకొంతంగా మాట్లాడేందుకు కుదరలేమ. ఆమె గదికి వెళ్ళాడు. చీకటిగా ఉంది. లైటువెళాడు, అటు క్‌ నడుకుని ఉన్న సూసృత ఇటు తిరిగింది. కళ్లు కవ్నీటి చారికలయా,;

దగ్గరి ఇల్లి మంచంమీడ కూచుని, కస్నీష్ట తుగిచి న న్నావు? నాకు చెప్పవూ?” లాలనగా అడిగాడు, ఆప్యాయతకు

ఆఖరి మజీం 109 పోయింది. గుండెలోంచి దుఃఖం సెల్లువికిందిం హాస ఊరట చెందిన తర్యాత ఆతన్‌ భుజంపై తఈలఆనించి తన మసనసురే నూట చెప్పింది.

సుధీరి ఆమెను పహృధదూనికి “హర్తుకుని- “నూనృవా! నను వంటరి వాడిని, తల్లి ఏనావో పోయింది, తర్వాత కొన్నేళ్ళకు తం[డికూడా పోయాడు, ఆప్పటిను చి రామయ్య సఘ్న శీ ంటికీ లెప్పలా చూస్తున్నాడు, ఫొారిన్‌లో ఉన్న కొడుసును వదిల అ$;ను మాచ వఏతరాలం ఇక్క డుంటాడు? మంచి ఆచ్మూయిని నూన్మి పెళ్ళి చమరోమనిఎన్నోసార్లు చెప్పాడు, ఇప్పటివరకూ "పెళ్లి ఆంపే ఇషవడని నాకు నిన్ను చూనీన తర్వాత నా ఆభిప్రాయ? మారింది, ఎస్సై అంమయకే నిఖ్నా నా దగ్గరికి చేర్చాడని అనిపించింది. నీవు నా మననును ఆంట్లుకున్నావు. నేను పెను కొత్త ఫ్యార్ట రీకికూడా సీపేరే పెట్టానంసే, ఎ మీద నేనెన్ని ఆశలు పెట్టుకున్నానో అర్ధం చేసుకో 1 నన్ను నుళ్ళీ వంటరి వాపని చేసావా ?”

అతనలా అడిగే సరికి ఆమె చలించిసోయింది. అతను ఎప్పుడో ఒకప్పుడు తసవాడవుశాడని కెలుసు. కొని ఆ నిర్ణయం ఇంత తొందరగా తీసుపంటాడనుకోలీదు. ఆమె హృదయం ఆనందంతో ప్పలకించిపోయింది ఆ మాటలకు, ఆమె నుుంంజగాా వదిగిసోతూ. “మిమ్మల్ని వదిలి వెళ్ళలేను అలా అని వాళ్ళను భరించలేను” ఎటూ నిర్ణయించుకో లేని దానిలా అంది.

“పాసం ! మీ అమ్మ ఎంత ళ్ళశించి పోయిందో చూళావా? ఎన్నో కష్టాలుపడి, నీకోసం పెకుక్పు౦ంటూ ఇంతమారం వచ్చిండి. ఆమెను మనగింత కష్ట'పెడతావా? ఆ మాత్రం కొనికరంబేకి సోతే ఎలా? సీకోనసం ఆ తల్లి హృదయం ఎంత గీభించిందో ఆలోచించు. సంతాలు-పట్టింపులూ ఇప్పుడా?” అని ఆమెవంక చూళొడు.

సూనృతలో ఎలాంటి మార్చూళలేదు,

110 మల్లాది పద్మావతి

*ోన్సువ్వే ఆలోంచించుకో 1 అంతేగాని నివ్వరికీ చెప్పకుండా వెళ్ళి

పోకు. మళ్ళీ మా ఎన్సైకీ వని కల్పించక” అని నవ్వాడు. శే0

రౌతీ పదకొండు గంటలు. నూనృత మంచమీద పడుకొని ఆలో చిస్తున్నది ఇటు సుదీర్‌. ప్రమ తనను విషకరాలిని చేస్తున్నది. అఎ-కనను చిన్నతనంలోనే వడిలేసిన వారిపై కసి 1 (పెమించిన సనిషిన్‌ వదములుకోవడమా?+ తనను సస్సైట ముంచిన వారిని వదులుకోవడనూ?+ వోళ్లం'పే శనుండబేదు తనూ చేకుంటే సుధీరుండలేడు, నుధీర్‌ తీ ఇద్దరూ కావాలి ?) ఏంచేయాలి

పరిస్టితులవల్ల హళ ఎలాచేళారు. అందుకు (యేమించినవాడిని పదులు కోసక్క_ రదు. ఆసతెంచుకు వదులుకోవాలి ?

ఆంతలో కలకలం బయలుదేరింది, అ ఇంటినక్కన పెద్ద విలింగ్‌ కడుచున్నారు. కూలీలు రొట్రిందివచ్ల పవి చేస్తున్నారు. కొందరు కరా ఏలు కాడా అక్కదే గుడిసెలువేసుకునీ ఉంటున్నారు. ఎవరో పెద్దగా కేకలేస్తు న్నద్దున్నారు. సూసృతకుభయం వేసింది సుద్‌రొగదిలో కెళ్ళి ఆత న్నిలేపింది, ఇద్రరూ గదిబయట బాల్క్మ-సీటోకీ వచ్చి చూశారు. 'మొదట-కూ ఏలెవరో పోట్లాడి కంటున్నారని పించిండి. తీరా చూస్తే- ఓ గుడిసె బయట ఎవరో కూ నీ ఉప్నవౌగి 'పెళ్లాన్నీ బాపగొడుతున్నాడు. “నుప, పిల్లా ఇక్కబ్లుంచి పోకారా ? లేదో అని అరుస్తున్నాడు. మట్టుపక గ్రాలవాళ్ల అత న్నిపట్టుకుని లాగుతూ వారిస్తున్నా వినడంలేదు. పసిపిల్లను కూడ్చా ఈడ్చు₹డుతున్నాడు. పిల్లనేం చేయవద్దని పెళ్లాం (ప్రాధేయవడుతోండి. పిల్లకు అడ్డం వెళ్ళి తను తన్నులు తింటున్నది. పిల్లను తన చీరలో దాచుకుని, వానికి దెబ్బిలుతగల నుండా చతులడ్డం పెడుతోంది. ఇంతలో ఆ హూలీ కగరతో ఆమె తబమై

ఎబీ5ి గ. గీ “అమ్మా, ఆంటూ కింకపడింది, అంతే ! అతన ఏం*+ప/ ఎంచి ఫౌరి పోయాడు. పసివిల్లను ఎపరో తీసుకుని ఎరు న్నిద ఇవన్నీ మామూలే | ఎళ్ళిపడుకుందాం పద ! ” సూన,లి పం ఎండా నుదీర్‌ను అనుసరించింది. ఇద్దరూ త్రమవమ గులో ప ఎడుకున్నారు. = సూసృశకు నిద్రపట్టవే**. ఇందాళటి సంమటనే వళ్ళ్లముం* మెన్‌ నొగింది బఐవాశా తన తన్ని సరిప్పిశ్‌ ఇంతే ఆయిశందుందేమో ! తన్నిన కావాడటానిక్తి తను ఎక్కదో ఒకచోట నుఖంగా ఉండాలనే ;? గ్గకిచి6 దమో 1 తను రొందకసడి, వాళ్ళను అస్టం పనుకోకుండా తి" ,దా 20 పక్చాచాసంతో వొళ్ళమీద జారికనిగింది మొదటిసాంగా | సమస్య తీరిపోయింది. ఒక నిర్ణయానికి వచ్చింది. 0 0 ౦ లెలవారింది. ఆరోజు నీనో నని ఉండడంవల్ల సత్యనారాయణ ఉదయాన్న వచ్చాడు, సువెరీ టిఫిన్‌ ఓ స్తున్నాడు. సూన్ఫత సత్యనారాయణ రావడంచూసి, “ఆయన వచ్చారు [” అంది. సుధీర్‌కు సత్యం వచ్చాడని తెలును. [క్రీగంట చూశాడు, అయినా చూడనట్టు “ఎవరు 1?” అన్నాడు తలెత్తకుండా.

“అదిసంత---ఆయన

“ఆయసకు "పరులేదా ?” సుధీర్‌ ఉడికిందాడు.

“మానాన్న నన్నారు” ఆందీ సిగ్గుపడుతూ,

“ఆ మాట చెన్నడానికి సిగ్గుపడటమెందుకు 1?” అని చెయ్యి కడుక్కు నిహాలులోకి వెళ్ళిసత్యంతో మాట్లాడసాగాడు,వచ్చినవ నిఆయ్యాక సత్యం వెళ్ళబొతున్నాడు. అప్పుడే అక్కడికి వచ్చిన సూన్మత “*వమంగ!” అని పిలిచింది నుధీర్‌ ను. అతను సిమిటన్నట్టు చూశాడు “ఓ నిముషం ఉం డమని చెప్పండి 1” అంది.

| . వెళుతున్న సత్యాన్ని సుథీర్‌ వెనక్కి-పిలిచాడు. . - సూన్ఫత, సుధీర్‌ను లొవలికిపిలిచి- “ఇంకొ ఆమా స. ఎక్కడో ఉండడం ఎందుకు” 'ఆందరం ఇక్కడే ఉందాం” అని $ సుధీర్‌ తో అన్నది. వ. “అదేదో నువ్వే చెప్ప్క్య మీ నాన్నేగా ! అంటూ స . . క్‌ సత్యం ఉవ్బితబ్బిబ్బయి పోయాడు. . (| స్త “నాన్నా ! సన్ను క్షమించు. మీ మనసు తెలుసుకోలేక కరపంగో. | వ ర్తింానుూ అని వంగి సత్యనారాయణ పాదాలకు సమస్కరించింది.. | “ఆమ్మా ! ” నత్యం కళ్ళలో కోటివెలుగలు. ( “నాన్నా ! ఇంకా మీరు అక్కడా, ఇక్కడా ఉండడం ఎందుకు? .. = అమ్మను కూడా తీసుకురండి. అందరం ఇక్కడే ఉందాం” ఆ నూటలకు . సత్యం మససులో వెన్నెల దీష్తాలు ! శ . ఆ సాయం(క్రం కపకమ్మ వచ్చింది. “అమ్మా !” అంటూ దగ్గరి న్య ౨ క్టీంది. కూతుర్ని ఆకు;..వ చేర్చుకుని, ఆప్యాయంగా తల నిమరుతూ-” _ మ “ఈ శుభగడియకోసం ఎన్ని కష్టాలుపడ్డానో, ఎన్నేళ్ల ఎదురుచూశానో .' ఇ గొంతు గద్గదమపుతుండగా అంది కనకమ్మ. 1 ల. ఆ రిర్వాత పదిరోజులకు- శ్రీనివాసరావుగార-చం(దకళ* సుంద. __, _ రయ్య-సుందరమ్మా, శ్యాంసుందర్‌ =సుస9ద, రవి-శృతకీ రి శృతకీర్తి. స అ త్రమామలు, కో పేశ్వరరాపు- కౌంఅమ్మ, సుశీల- అమె భర్త, పెట్టాలి న్య రావు-సరన్వతమ్మ, స ర్వేశ్వరరావు- (ప్రమీల, సర్దార్రీ-కొని ఫ్రేబుల్‌ మొదలైన వొళ్ళంతా నుధీర్‌ యింటికి వచ్చారు. .. న్‌ / "అలిగాం అందువని, ఏమెందో అని కంగారువడుతూ వచ్చిన శే వారంతా అకద ఇ్యంచూసి ఆనందించారు. . | . ఇంతకీ ఆఅడ్య్యూం ? . .. .

1. -'పెళ్ళిపీటలపై షుథీర్‌ -సూన్ఫత కూచుని ఉండటం. ' '"” ౨: | “౨. (అయిపోయింది .