Telugu ఆకలి - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

త ; జా జ”. 1. , ; ॥ | ౯ ణః నో గ .. శ క

• | ' గ | (| గ్‌. శ | (= _ . 1 ॥ / లి | జ్జ ట్‌! గ న్‌ ణి ఖీ ॥| | య ఇ శ్‌ - _ | | ల. శన: క ॥. . జా ॥ ల్‌ గ ౫ | క. ఇ జో ఓ... న కి = ( -శఫొనాభాననవాలక్యనినధన్యసిననానా నానా క ఖం . | - ॥

లి ( )నమేన స్వరము, అగ్భహాోనిక్తి ఉదేకానికి వశంకాజూలని కంఠం, చరిత్స తనప్ర) యోజనా నికి బంధించుకొని ఈడ్బుకుపోతున్న ది" ఇంగండ్ముపధాని పరిస్టితులకు యెర అయి న నిర్భాగ్యుడని గం యి రాహూల్‌ కి బాగా తెలుసును, అయినా అతడు మంత్రము గ్టునివ లె అకంఠాన్ని విననాగాడు. ఒక్కసారి వొళ్ళు జలదరించినట్టయింది. నిశ్చేష్టుడెనాడు. కానిఅంతలో కే తెప్పరిల్లి నెమ్మదిగా వసారాలోంచి వెళ్ళుతున్న ఒక చీరకట్టుకున్న వ్యక్తి వెపుతలుపుదగ్గరికి ఉరికాడు. “లమ్మా!”' రా హూుల్‌ "పెదవులు తేజిచేసుకొని అడిగాడు, 6 ఏమయిందవమూా తై ఆమె వెనుదిరిగి మూచింది,. అతనిముఖంలో బాధను గమనం చింది. ఒట్టిజాలిగుండెవాడు! ఈ్యపపంచపు కఠినత్వానికి యెప్పుడు అల వాటు ఫడుతాడు?_ . మృదువుగా అతనువి పుచూచింది, 6బం-కా యేమివేదు” తల నెమ్మఏ గా ఊపుతూ అఆమెలఅన్నది, ఈరోొందరలోనే అయిపోతుంది, పదినిముపాళలెనా వ్యవధి లేకుండా అవిషమయం రాహుల్‌ వినలేకపోయాడు, సిలవశీక తలుపుకు చేరగిలబడ్డాడు. “6నొప్ప్రులు అట్లానే ౨కు్కు-వ గాడంటాొయి. కజ్రంఫొక్కలఅరగంట ఇంకొక అరగంట! ,.. యుగం ,. మ్ళీ అతకు శేరుళని కమ్మని ఆలోచనలలో పడ్తాడు,.

టప్పుగో నే యీడుస్తుందా*! ”. అని అతురతమూానే కంఠంతో అడిగాడు. తినచిట్టిపాప పిడికిళ్ళు. బిగించి కాళ్ళు చేతులు పె కియెత్సి ముఖం చిట్లించుకుంటూ యేడుస్తున్నట్లు ఊహించుకొనసా గాడు,

తల్లి తనకొడుకు అమాయకత్వాన్ని దూచి నవ్వు కున్న ది. “ఆవ్రను ఇల్లదరిపోయేటట్లు యేడుస్తుంది. కానీ ఆవాగుడు మివన్‌ను నువ్వు. కట్ట వేస్తే గాని అది వినబడదు.

అతనికళ్ళు రేడియోమిదికి మళ్ళినవి. శ్రద్ద గావినసా గాడు.

““ సరిగ్గాయుద్ధసమయంలో పుడుతున్న ది! అమ్మా! విన్నా వా?” రాహుల్‌ తల్లివై పు తిరిగి కొద్దిగా 'కంపిస్తున్న కంఠంతొ' అన్నాడు. “ని ర్ళాణం కావటానికే కొన్ని శతాళాలకాలం తీసుకున్న జూతులు ఈ దావానలంలోచిక్కు-కుంటాయి, బిహ్మాండమైన పోరాటము. ,, కష్టాలు, నాగరిక జీవితపు కుత్రుక నులిమివేయటానికి పయత్నించిన చెడును అంత మొందంచగలిగినట్లయి తే యెన్ని కష్టాలు సంభవించినా పరవాలేదు- =... అమ్మా! విన్నావా?సరిగ్లా యిటునంటిసమయం లోమనపాప పుడుతున్నది*' అని ఉేకంతో అన్నాడు.

త్రి విచార పడ్డది.

“యుద్దమా? అయితే పారంభ మయిందన్న మాట? ఈసంగతి వెచ్చాలవర్హకుడికి తెలిసేలోగా ఆర్నెల్లకు సరిపోయేబియ్యము, మంచి నూనె కొనేసిపెట్టుకోవాల్‌, ఇకఖరీదులు మిన్ను ముట్టుతాయి. “అలో చనలలోమునిగి ఆమెకాసెపుఆగింది. తమాపా గావుంది! రాహుల్‌, నువ్వుకూడా యుద్ధ సమయములో నే పుట్టావు అప్పు డే లతలాది ప్యాణాలుతిన్న యుద్ధం ప్యార ౧భమయింది. అంద. 4.

“అమ్మా సరిగా 'చెప్పలేనుగాన్మి నేను అశ్యీయుజంలో కాదు పుట్టింది... , ఉప్పుడు ఈ సాప ఫుడుతున్నది. అని 'రాబాబల్‌ తల్లిమాటల్లో కల్పించుకొని అన్నాడు,

తల్లి ఛిరునవ్వునవ్వి మళ్ళాపారంభించింది. “పంచదార కూడా 'తెచ్చిష్టకోవాలి, అప్పటిరొ జులసంగతి నాకు బా గాజ్ఞాపకం, వర్ట్గోషు

త్రీ

సరుకులు. చివరికి గుడ్డలుకూడా వచ్చేవికావు,. ఆత ర్యాతమనమిల్లులు ఇంగ షు డ్సిల్‌ బట్టకొని ఉంచెయ్యాాలి. టిన్ను చేపలు, టిన్ను వెన్నా గూడా కొనుక్కొని'పెళుయ్యాలి. మొతానికి మిరు భలేఅలవాట్లు వేసుకు న్నారు. బు గాలులో చేపలు కొల్రలు గాఉిన్నాా నీక్కునీతము శ్రైడు కునల్‌ కుయేడాలక్రితం టిన్ను లలో పెట్టి మూసినఆచేబలేకావాలి.”

ఉద్యిక్సుడై ఉన్న కొడుక్కి. త ల్లిచెప్పుతున్న పొపంచానుభ వపు మాటలు వినబడటం లేదు, అతనిచెవులు రేడియోళబ్దంవెనే కేందీిక రింపబడినాయి. ముద షాటికండ్లజోడు వెనుక అతనికళ్ళు మిలమిలలాడు

“ ఒకేతరంలో ₹0డవసారి గా కటా బిట౯ జర్మనీతో యుద్ధానికి పూనుకున్న ది.

చేసినచానికి అనుభ వించవద్దా అని రాహూల్‌ అనుకున్నా డు, పావీస్టిశ కులకు ముంత కాలననా ఇతర దేశాల స్వాశంత్యాలను బలి వేస్తూవసే ఊరికి సేపోతుందా? ఇప్పుడు వాళ్ళవంతువచ్చింది. రావూుల్‌

ఈవిధంగో అతడు ఆలో చిసున్నాగూడా ఆతురతతోయుదుగు చూస్తున్న అతనిమూపులు బక్కెట్‌ తో మే డ పెకి నీళ్ళుతీసుకొని పోతున్న పనిమనివ.ని గమనించాయి, అయివుంటుండాఅని అతని హృదయం కొ్టాకొనసాగింది. లేదు ఇంకా అర్ధగంటలో అయిదు నిముపాలైనా గడు వ శ్రే దు. - -పదినిముపా-లై న" వ్యవధి లేకండా నొప్పులువస్తున్నా యట. తెల్లవారుజామున నొప్పులు .ప్రారంభ మై నప్పుడు అతడుచూవాడు, అప్పటికి అంతయెక్కు-వగా లేవు. -= అలసి పోతూ, మూల్లుతుం, శాధ భరించ బేక అరుస్తుంది. ఒక్కొక్క సారి నొప్పులు వస్తుంకేు ముచ్చెమటలు పోస్తున్నాయి.

పతి ఇంగ్ల షువాడు తన ఏవిద్యుక్న ధ ర్మాన్ని నెర వేర్చగలడని మేము ఆశిస్తున్నాము.”

త్త

లేడియో "పెన్షశబ్లంచేసింది. అపియత్నంగా రావాల్‌ చెయ్యి 'కేడియోమిాటను తిప్పసాగింది. సంగీతం, ఉపన్యాసాలు. -ఎన్నెన్నో , ఒక ఫాసిస్తుకంఠం నొంతుచించు కొని పుపంఛాన్ని వణికిస్తున్న ది. రాహూల్‌ కు చి కాకుకలిగింది. ..ఒకగొప్పుదేశం బందిపోల్లబారినిపడి (పపంచవిధ్వంసక కార్యక మౌనిక పూనుకుంటున్న డ. తమ అస్థిత్వా నిక్‌ యుద్ధం తప్పనిసరి అసి వారినమ్మకం* అపజయంవ ల్ల కలిగిన అవ వమూనంనుండి అత్మగారవాన్ని పాందటాననికీ జరిగిన ప్రయత్నం ఈవి థంగా పరిణమించింది. ప్రళయం! =. = అపదపాయం,, ._ అదేమళ్ళీ జర్మను జూతిని రథ్నీంచగలదు, నాజీఅభివృద్ధి నిరోధకులు నిరూ శ్రలింపబడాలి. అప్పుడే జర [గ తిరిగి జీవాన్ని పొందగలదు. *=. =,

ప్రపంచ సంమ్షోభ ౦వప్రన రాహూల్‌ ఊహలు ఈవిధంగా పరు

ఎక్కడో తలుపుకొట్టుతున్నశబ్దం. రాహుల్‌ ఉలిక్కి. పడి మాచాడు. విఫతలుపుు తెరుచుకున్నది, కు న ల్‌ కెన్నిన్‌ రా శెట్‌ ఊపుకుంటూ వసున్నాడు, సన్నని పొడు గాటివిగ) హ 9 “సెల్యూట్‌ ” అని తనకుతానే మిలిటరీసెల్యూట్‌ చేసాడు,

“అన్న య్యా, హాజ్‌ మెజస్ట సైన్యాలకి చెందిన ఆఫసర్‌ను చూసున్నా వుతెలుసా, కాల్బలం.*.. గకోంఠం కొద్దిగా తగ్గించిఅన్నా డు. “నువు వార్నలువినలే దేమో? -. -మోలాంటి మేధావంతులకు ఇలాంటి ప్రపంచపు స్వల్పవిషయాలు పట్టవు కాబోలు = ,,.

రాహూల్‌ ముఖంపె చిరునవ్వు ర్‌ నబడ్లది,

విన తేదంటావా? .. .ఎనటమేకాదు. ఒకప్పుడు ఈ నాటకం లోన నటకులను పిత్యవమంగామావాన్సు పొధాని శాసనసభలలొ ఉపన్యసిస్తుండగా విన్నాను. భారశబేశంప చర్చలు. మానవాళికి మొదటిశతున్నవైన వ్యకినిగూడా ఒకప్పుడు ెర్లి న్‌లో చూడటం తటస్థించింది. పితినిధులసభలో ః లీ!

ఫ్ట్‌

ఇవాలానిన్న ఘు కువల్‌ చెయ్యి ప్ర పాద్రం,

(+ అజే సఅదృష్ష 9. యూప స్తులో నాలుగైదు సంత్సరాలు గడపటం! లార్హులో న్‌ , కట్‌ అట-*: బ్నెన్‌ లో జఒల .విక్‌పోటీలు. .-. జీవిశంలో అంతకంటే కావలసిఎచేమఘుంది. ఎ౩తఅద్భప్ప్యం!. . .ఇప్పుడు నావంతువచ్చింది. కెప్టెన్‌ కునల్‌ ఇక సాయుధ టాంకుదళాన్ని నడుపు తాడ్రు. కత్తువును తుత్తునియలు గావించినవాక లు మిరు చచువు తుంటారు...) .

అబి నెంట్‌. కునల్‌ కాల్చలానికి చెందినవాడన నాకుగురు..్‌

క జయచెేసి, కెవ్పెన్‌ కునల్‌ అని వెటసుకోండి. లోపల సరు కుంకే యెవరిశె నా తొందరలో ప్రమోషన్‌ దొరుకుతుంది. = ...4 ఇెపెన్‌ కునల్‌ ది సాయుధ టాంకుదళము. పూర్వకాలంలో అయితే అతడు అశ్వికుడై ఉండేవాడు. నేడు 80 టన్నుల టాంకును ఎక్కు తాడు, అన్నయ్యా, నిజంగా పబుతున్నాను, మొ యూనివర్సిటీ 'బొయినింగ్‌ కోర్‌ కమాండరు అయిన మేజర్‌బర్హును మూడబోతు న్నాను. గ్ష మిసున్లు అఫీసరుఉద్యోోగ ౧ చవొరుకతుందన కు టున్నాను, కొంతవరకు నేను కొయినింగ్‌ పొండానుగద. --)

రాహుల్‌ మానంగా ఇంకాతలో చిస్తున్నా కు. కార్యాచరణకు అలవాటుపడ్డ కునల్‌ , మంచి'ెడ్డల సిజ్హాంళి ఏచవణలతో కాలయా పనం చేయకుండా. వంటనే న్టియాని= వచ్చేశాడు. యుగ్ధం అద్భుత మెన అనుభనంగా ఉంటుంది, యున్షఆశయాలల్‌" అతనికి అవసరం లేదు, ప్రజూస్వామ్య న్నాలలో కత ఉండటం కేవలం కాకళొళ్ళీ యంగా మాతిమ జరుగుతున్నది, కాని ఊత్తమవిలువలను గౌర వించే రాహుల్‌ కు గూడా ఫాసిస్టు దురాక్రమణకు వ్యతి లేకంగా ప్రజాస్వామ్యం జరుపుతున్న పోరాటంలో షాటొనాలన్‌ అనివిస్తు న్నది. ఈపోఠరాటంకొరకు గడచినసంవత్పరాలలో యెంత తపించ లేదు?

“నేనుకూడా చేరతాచేమాం* అన్నాడు, రాసు కంఠం వింతగా ధ్వనించింది.

గ్ర

“నువ్వు?! కునల్‌ లేరిపారదూ చి, శలపంకింవాడు. “టిం హూం కాదు. పేరుగడించిన అస్హ్రొఫిజక్‌, ఎ పొంఫెసర్‌. వి. శేబిడ్ల డి. ఎన్‌. సి. వి. చివరికి...” * బ్‌

' అతను ముగించకుండా వదలివేసినమాట లేమిటో రాహాటట్‌ కీ తెలుసును. ఇందాక: నుకున్న అరగంటలో యొన్నినిముపాలు గడిచి పోయినాయి? మేడపైన ఆచివరిగవికి వెళ్ళి దూడగలిగితే యెంత జాగుండును!... అయిదవ నెలనుండి మంజు చిక్కి పో హవచ్చింది. ఆమెకు కాల్పియమ్‌టానిక్‌ యెంతో అవసరం. కాని అది పుచ్చు కోవటంవల్ల పుట్టబోయేబిడ్డ నల్పబడుతుందని యెక్కడో విన్నదట, అందువల్ల ససేమిరా పుచ్చుకోనంటుంద, ఇక సెలనెలకు చిక్కివోతూ నబ్బంది. జలం వీశింపజేసుకుంది, అయ్యా! కాల్పీయమ్‌టానిక్‌ పుచ్చుకొ మ్మని బలవంతంచేస్తే 'యుంతఛాగుండ్‌పోను.

“నువ్వు నెర వేర్చవలసినపని సీకున్నది. వదోఒకనాడు నునుర పిపంచానికి ఇంతవరకూ తెలిసిఉండని యేదో ఒకసూర్యకిరణాన్నో, నవమతికిరణాన్న్ను కనిపెడతావు. పిపంచంవిస్మయం పొందేటటువంటి యేవో ఒక కొ త్త సిదాంతాన్ని కనిపెడతావు, తప్పకుండా ఎఫ్‌ ,ఆర్‌, ఎస్‌ విరుదుపొందుతావు.)” అతనిముఖ.లో గంభీర ౦ గోచరంప సాగింది, అన్న దగ్గరకు జరిగాడు. అతఫకంచపేి రెండంగుళాలు యొక్తే, “6న వ్వు చేరటానికి పీళల్చేదన్న య్య్యూ. అయినా వదిన ఉఊోరుకుంటుం

• "దేమిటి? ఇక నానిషయం అంటావా? నాక్రుయెప్పుడూ అద్భుతాను భవాలను పొండాలని ఉంటుంది. నేరు బఖ్రదగ్గర కూర్చొని పనిచేయ టమే!, అఆపిధంగా బఖ్బకు కట్ట వేయాలని నాన్న యెన్ని ప్రయత్నాలు చేస్తున్నాడనుకున్నావు?' ఒకనిముషంపాటు.ఆ గి మళ్ళ అందు కున్నాడు.” నాన్న ఇప్పుడేవచ్చేస్తాడు. _సెకిల్‌ మోదవస్తూ సందు మలుషులోనే భూఛాను ఆయన అంతతొందర గా నడవటం ఇంతకు ముందు 'నేనెప్పడూ చూడలెదు. ఈవా రను ఆయనగూాడా వినివుం టాడు, నేను తొందరగా వెళ్ళిపోవాలి, మళ్ళీ కొ-తతడవు ఆగాడు

(| మెట్టవెపుచూస్తూ మెల్ల గా అన్నాడు. పాపాయి పుట్టాక నాఆశీ ర్వ్యచనాలుగూడా ను స్వ్రయివ్వు.”

ల ఆడవీల.'' అని రాహూులి మతిమరుపుగా అనేశాడు, యుస్థంతలంపులు వెనక్కి-పోయినై . మళ్ళీ ముజు అతని తలంపులను ఆక్రమించింది. ఆమెయీడ్పు, క్రో ౦డ్లవళ్ళు కనజడసాగినయి.

“ఆడపిల్ల?” కునల్‌ ఆశ్చర్య పవకుతూలఅడిగాడు, “అన్నయ్యా, ఇంతసేపు యెందుకు చెప్పలేదు పాపపుట్టందని! అమ్మ శ్రయ్యా! ఎంత భయపడ్డాను. పాపం వదిని”

రాహూల్‌ కి అప్పుడు తము శ్రడీిమాద యుొంతో | బమకలిగింది. కునల్‌ కు ఈవిషయాలలో ఇంత్మశ్రద్ధఅనియవరనుకుంబారు! ఎన్నెన్నో వ్యాపకాలమిాద యొప్పుడూ తిరుగుతుంటాడు. ఇంటిలొ యేమిజరు గుతుందో పబ్లదు, అలాంటివాడికి ఇంతశన్ధ ఉంటుందని యొవరను కుంటారు)

“ఇంకా లేదు. ఆడపిళ్లే పుడుతుందని నేను అనుకుంటాను” తన్ముడి కనుబొమ్ములు _వెకి యెగరటముమూాచి సిసముఖంల్‌ నవ్వాడు రాహుల్‌ “అమ్మ యిప్పుడేవచ్చి త్వరలోనే కాన్సుఅయి పోతుందని చెప్పివెళ్ళింది.” ఆతని ముఖంలోని నవ్వుపోయింది, వుంజూక్‌ యేమిభయం లేదు, కొంచెం కబాధఅన “మౌాకగాని త్వర లోనే కాన్సయిపోతుంది.”' అన్నాడు,

ఉశ్రాధక్రు చేను బ్వేపి.సాను” అని కునళ్‌ గంభీరవదనదితో అన్నాడు. *అందులోను (ప్ర్రాలో పురుషులు బలంగాఉంటారు, గాబట్టి వాళ్ళు ఛాధపడఎచ్చును. కానిస్త్రీలు చాధకు గురికాగూ డదు.” కునల్‌ కొంతసేపు ఆగిపోయి *అదుగో నసాన్నవస్తున్నాడు. నాకు వదో మంచిసలహో యిసాడు,'' జని కెన్నిన్‌ రాకెట్‌ ఊప్పు కుంటూ వెళ్ళిపోయాడు.

తండికి యాబియ్యోఐడి సమావీస్తున్న ది. బొద్దు గాఉ-టాడు, దగ్గరగా ర్ట లే ఒ౧ంిచిన తెల్లని తలకల్టు, ఇారికొడురుల గో యొువ్వరికీ

ర్రి గూడా ఇతని పోలికలేవి కనబడవు, బిగుతుగావున్న నల్రనికోటు, తెల్లనిలాగూ ధరించి *ీబౌకై”” కట్టుకున్నాడు. ఒక మందపాటి బంగారు చేతి గడియారము గొలుసు మణకట్టుషెన మిలమిల మెరుస్తున్న ది.

అల్ప బే యుద్ధం (పారంభం అయిందన్నమాట))' అని నెమ్మదిగా వసారాలోనుంచి వెళ్ళుతూ వెనక్కి. తిరిగాడు,

““యుద్ధం _రావాల్‌ పృదయం పట్ట లేక పోతున్నది, లోపలి ఆవేదననంతా వెళ్ళగ క్కా-లనిపీస్తున్న ది. ““ వాళ్ళ చేతులు బంధింపబడి పోయినవట! నె తిక నిర్భంధమట! ఈ ఒక గామాటతో మ్యూనిచ్‌ ఒడంబడికను తుడిచి నీసారు. నాజీల సామౌాజ్యతృన్హ బయటపడ్డది. అదే అసలు సంగతి. మునుపు శెయిజర్‌కన్న కలలనే ఇప్పుడు నాజీలు కంటుకున్నారు.”

““మందుగని! 1. తండ్రి తలపంకిస్తూఅన్నైడు. *మందుగని తో యొంతకాలం ఆటలాడ గలరు!” వసారా చవరకు వెళ్ళి అక్కడి నుండి మళ్ళీతిరిగి వెనకకువచ్చి *ఈ యుద్దం యెొంతశాలం కొన సాగుతుందన) నీఉధ్ధేశం?”) అని అడి గాడు,

“నవయుగం (పారంభమయ్యేవరకు అని రాహుల్‌ చటూ లున జవాబు చెప్పాడు, * ఈ స్మామాజ్యవాద యుద్ధము ఆదర్శాలు, విలువగల యుద్ధం గా మారుతుంది. కరడుగట్లని అభివృద్ధి నిరోధ కులు తప్పనిసరిగా "తాము ద్వేషించే నినాదాలనే ఉపయోగించవలస్‌ీ వస్తుంది. తాముచూచి. భయపడేశక్తులనే విడుదల చేయవలసి వస్తుంది.

“బంగారవమ్యూ ఇనుమూ?” కండ్లు చికిలిస్తూ తండిసమళేం (దుడు (పన్నించుకుంటున్నాడు. అతని ఆలోచనలు ఈ ఏధంగా పరుగెత్తు తున్నాయి,

రాహుల్‌ కలవరపాటుతో తండివె పు చూచాడు, “యుద్ధం "రండిటిపెనా (బతుకుతుంది. సమళలేందుడు అసహనతతో తలజఊపాడు, ఈ మ్మాశం [గహించ లేవూ? బంగారంకొని ఉంచమంటావా లేశ ఇనుము కంపెనీ ఉర్లు కొనమంటావా అని నాపశ్న ర్లు, మార్కెట్టులో ధరలు సెరిగివోతాయి, అటు. ఇనుము ఇటు శొనాలన్న బే పెద్దపశ్న. జీవితంలో ఇంతమంచి అవకాశం మళ్ళీ దొరుకుతుండా! ఒక శారణాన్ని బట్టి యుద్ధమం'కే కునల్‌ కు ఆనందం, అచే విధంగా సొన్న కు మరొక కారణాన్ని బట్టి యుద్ధమం ₹ ఆనంద౦ గా ఉన్నది. “మరి నీకుమ్మాత్రం”) అని రాహుల్‌ తనలోతాను పశ్నిం చుకున్నాడు. కునల్‌ సెనికుడు కాబోతున్నాడు, నాన్న 'షే.ర్లుకొ నబోతున్నాడు, బియ్యము మంచినూనె కొనడానికి అమ్మ అప్పుడే తయారవుతున్న ది, “మంనువ్వు?)) అర్థగంట చాలామట్టుకు పూ రికావచ్చింది. ఈ లోగా అఆ ఒక్క్‌- తలంపే అతనిని వెంటాడుతున్నది. వరి ౦పరాని ఆతురత కలుగ జేస్తున్న ది. మంజుకి యేమైన అయిళతే!=లేదు? ఆలాయెప్పటి!ి కాగూడదు. ఆమె తనజీపితములో ఒక భాగమైపోయింది. తాను (బతికుండి ఆమెపోవటం ఊహించుటకు ఏలులేని విషయం. అయినా. ఆమెపట యొన్నిసాఠ్తు అశదచూపలేదు* తనపనిలో మునిగిపోయి లం సే చ క ఉంటూ అమె ఆనందాలను యున్నింటిని దూరం చేయలేదు?.. ... ఒక్‌ గాన్మాడెనా సినిమాను తీసుక వెళ్ళటం; పీ.కారుకు తీసుకపోవటం, యెన్నశూ చేయగూడదు, ఆమె తననుండికోగేదేదీ నిరాకరింప బడ

10 రాదు. ఈ గండం గడచిబయటపడివేచాలు. వమిోలోటు కలుగక్రుం

“ఉం ఊయల. ఆను పసిపాపయేడ్పు విని రావూుల్‌ మేలు కొన్నాడు, మెట్లవై న నిలబడియున్న తల్లి అగుపడ్డది.

ఉ్పక్రిరండ్సి మిోరిదరూ*. ఇప్పుడే పీలకు స్నానంచేయిం వాము, వచ్చిమాడండి, 'పెద్దక ళ్ళ, గులాటరంగు అచ్చంవాళ్ళఅమ్మ ద్రుడు సంతోషంతో అన్నాడు,” *సంబంధాలకోసం వెతుక్కు. తిరగాల్సిన అవసరంఉండదు.” అంటూ సంతృవితో నవ్వసాగాడు. “6 రాపాుల్‌ , నువ్వువెళ్ళి ముందుగా పాపనుభూడు, నేను కొద్ది సేపట్లో వచ్చేస్తాను. స్టాక్‌ బో)కర్‌ కీ ఫోను చెయ్యాలి. బంగారమా. ఇనుమూ! వదికొనడం మంచిది?” అని ఆలోచించుకుంటున్నా డు. యుద్ధం పా9రంభమయింది. మనమరాలు పుట్టింది.ఇలాంటి ఆనంద సమయంలో ఇంకా సాహాసించకుండొ ఊరుకోవటంకూడానా; క? ఏమంటావు,,,

6 అవ్మూ, మంజు ఎటాగుంది€ి,

“కొద్దిసేపట్లో చ్నూద్డువుగాన్కి కొంచెం అలసట పాందినప్ప టికి సుఖంగానే ఉన్నది, లేడీడాక్ష 5' ఆమెపని పూరి చేసుకొని వెళ్ళ నివ్వు అంటూ ఫసిబిడ్డను తీసుకరావటానికి తల్లి వెళ్ళింది,

పసీబల యేడ్ను! "రాహూల్‌ అక గాదే సిలబడిపోయి మంత ముగ్యనివలె వింటున్నాడు, హృదయం అనందంతో తోణికిసలాడు తున్న ది. రాహూల్‌ జీవితంలో ఈరోజున ₹ండు ప్రధాన విషయాలు సంభవించినవి, బ్రెటిష్‌ పిధాని స్వస్తిక (మన య్య్రుం ప్రకటించాడు,

మంజు పాపను కన్నది. ₹౦డుసంభుటనలు యేదోసిద్ధించినట్లు గొప్ప అనుభూతిని న్ఫురింపజేస్తున్నాయి. పురాతనపిపంచం తనసమౌధిని తానే తివ్వుకుంటున్న ఇట్టి పిసన్న సమయంలో ఈశిశువు జన్మిం చటం యీదో ఒక పి ల్యేకతను 'తెలియజేస్తు న్నదిః

అవ్ఫను! ఈయుద్ధపు రక్పివాహాంలో స్వసి కల్‌ "పాటు ఇంళా యెన్నెన్నో మునిగిపోతాయి, లతలాగి యువకులు తమ పా (కాలు అర్పించిన కార్య వ్యర్థ ౦ కాబోదు

'ప్రైజీలాంచి పడుతున్న సూర్యుని బం గారుకీరణాలు రాహూల్‌ ను తట్టి 'లేపినవి, అంతకుముందు రాతి కలిగిన బడలికవల్ల పోయిగా నిదృపట్టింది. అబ్బ ఎంత అదుర్థాకలిగింది! ముంజు

ఛాధను భరించలేక మెలికలు తిరగబభోయీది, ఆ నిశాలమెన కళ్ళు

భయంతో నిండిపోయినై దీనికితో డుగా వీధిలో గ్త్‌ గ్ర (గయీడ్చు. ఎంత అపళకునం,- = = వుంజు బ్రతికి ఉంటుందనీ, చెనబిడ్డను మూాచు కుంటుందనీ ఆళ యీకోశాన అేకపోయింది.

నొప్పు లు యెక్కువనవుతున్నకొద్ది అమ బాధభరించలేక రాహూల్‌ చేతిని పట్టుకొని గట్టిగా అమదముముతుంశు ఆబాధ తననరాల లోకి పివహిస్తున్న ట్లనుపించేది, యముడువచ్చి ప్రక్క-న కాచుకు కూర్చున్నట్లు భయంతో ఆమె కళ్ళు-పెవి చేసిచూస్తుంకే అద్భృళ్ళం భూచి రాహుళ్‌ భరించలేకపోయాడు,

ఇలాంటిస్థితిలా ఏధిలోంచి కుక్క ఒక శేయేడ్చు. టీ వెధవ కుఠక్క_)'* అంటూ చానిని ఛరిమివేయటానికీ వెళ్ళాలని కదలబోగా మంజు భయంతో అతనిని గట్టి గాపట్టుకొని కవద్దు” అని వారిం చింది. అ కుక్క. మూ ద యంతకోపంకలిగినా అతడు కదలలేక

య భంగంగరప్పు కాళశా 7 కచివో.ఎంది. మంజు మాతృ

-జిఏ గా గండునుంచి గడచి బయటపడ్డది. వక్‌ మిత) రాజ్యాలు చినరికి తప్పససరిగా స్వస్తి క మాద

యుద్ధం పికటించాయి. నె తికబలము, నాగరికత (పవంచం తోడ్చాటు

కేల

ఉండటంచేత జర్మనీలోని నాజీ వీశావాన్ని నిర్మూలించి జర్మనీని మృత్యువు కాగిలినుండి తప్పించగలుగు తారు,

కంచుకోటలు కూ లిపో తాయి, కాని ఒక్క-జర్మనీలో మొతమేకాదు.మ్మితరాజ్యాలు బె కి తీసుక వస్తున్న ఆద ర్నాలు చెండు వైపులా పదునుగల కతులలాంటివి. "30డుపమోలలో ఉన్న కుళ్ళును తెగటార్చుకవి. అవును అంతా ఇకముందు సవ్యంగానే ఉంటుంది.

భారత 'బేశంలో గూడా అంతా సవ్యం గానేఉంటుందా] భారత పిజలు (పజాస్వామ్యూన్ని రశ్నీంచటానిక్ష ఆయుధాలు ధరిసారా? ప౦జలు ముమ్మాటి! ఫాసిస్టు వ్యతిలేకు లేనన్న మాట 'రాళూుల్‌ కు తెలుసును. బిటివ్‌వారిలో ఉన్న స్వసి కతొత్తులు భారత ప్రజలకు (బిటిష్‌వారివై న అసహ్యం కలోేటట్లుచేశారు. అందువల్ల ఈగ ర్య్వాం ధులు ఓడిపోయి ఒక గుణపాఠం నేర్చుకొననిమ్మనేభావం కొంతవరకు (ప్రబలవచ్చు. కాని కొత కాలులోస అదెఅంతరించిపోతుంది. ఆంత ర్యంలో కం కా భారత దేశానికి ప్ఫిటిమ్మ్‌పజలపట్ల సుహృద్భావం ఉన్నది. భారత్మపజలు ఖఫొనిస్టు ఏధానాన్ని పూం, గా 'ద్వేవి.స్తారు. భారతబేశం రాడుతుంది, ఇస తనయుద్ధమే.

రాహుల్‌, [పక శామూదినుండి ఒక్‌ గ్రాగంతువేసి లీచి ఆనందో పారవళ్యంల్‌. ఈలవేయసాగాడు, (పపంచశక్రలు తన ఈలపాటకు అనుగుణంగా నృత్యం చేస్తున్నట్లనుపించింది. (పపంచ స్వాతంత్ర [వీయులతో ఒక పైని తయారుచేసి ఫాసిస్సు సిధ్యంసకులవై న యుద్ధం (పకటించినకై రావాుల్‌ ఎన్నిసార్లు తన ఊహాపపంచంలో కలలుగనలేదు+ మానవజీవితంలోని విలువైన విషయాల నన్నింటిని విధ్వంసంనుండి కాపాడటానికి మా న వాళి ధర్మయుద్ధము జరుపు తున్నది. రావాుల్‌ ముఖంకడుగ్కొని, గడ్డంచేసుకున్న్నై డు. భారత (సజలవాణి తనరక్ననాణాల్లో (పతిధ్వశిస్తున్నట్టను వీంచిందత?కి,

ఈవిధంగా పరుగెతుతున్న అతని భావాలవెనుకనుండి మనస్సు ముంజుమూద రావటానికి ప్రయత్ని స్తున్నది.రావూల్‌. గబగబా మెడ

కేడీ

మోదికీ వెళ్ళాడు. మంజులోపాటు తానూ ఉంటూవచ్చిన పడకగది ఇప్పుడు కాన్సుగది గా తయారయ్యింది. మగవిల్లవాడై తే మూడు వారాలపొట్సు అడవీల్ల అయితే నెలరోజులపాటు బాలెంతకాన్సు అయినగదిని విడిచి బయటికి వెళ్ళకూడదని ఆఅవారం., పాపం! మంజుకి యెంతఅవస్థ, అంతరించిపోతున్న పిందూఆచారాలు చాలాపవింతగా కనిపిస్తుంటాయి, కాని కొన్నికొన్ని సంద ర్య్భాలలో ఆ అచారా లకు అంతరార్థాలుంటుంటాయి. వమయినప్పటికి ఈవిధంగా గదిని విడువకుండా ఉండటం మంజుకీ మంఛిచే. ఆమెకు పూరి విశాొంతి అవసరం, వి శాంతిడంటే త్వరలో ఆరో గ్యాన్ని ర్‌ లుకొనగలుగు

తుంది. గదితలుపుదగర వింటూ రాహూల్‌ నిలబడివోయాడు, పసి పాపయేడ్పు తనకు బిడ్డకలిగినవిషయం ఇంతసేపు మరచిపోయానా అనిపించింది. పాపయే'డ్పు. -. మంజు బుజ్జగిస్తున్నది.. పిల్ల ఇంకా యెక్కువ యడుస్తున్నది. అంతలోనే హఠాత్తుగా అఆయేజ్సు ఆగివో యింది, నిశ్శబ్దం. రాహూల్‌ కి సిచిత్రంగావు: ర కొద్ది గా తలుపుతినీ లోనికి తొంగిచూ వాడు, మళ్ళ తలుపు దగ్గరచేర్చి తనలోతాను నవ్వుకొ నసాగాడు. మాతృదేవిసోయగం!. .. ఒక యువతిని మాళ్ళ

మూర్తిగా మార్చిన అద్భుతం!

రాహూల్‌ మేడదిగి తానుచదువుకునే గదికి వెళ్ళిపోయాడు, పనిమనిషి వార్తాపతికల్పు “టీ” తీసుకువచ్చాడు. పత్రికతీసి గబగబ చదువుతూ యధాలాసంగా కప్పులో*టీ,” పోసుకొనసాగాడు, యుద్ధం పైన దృక్పధం తేటతెల్లంగావుంన. పపంచ అ భ్యుదయ కక్షలతో నే భారతబేశం! పోయిన యున్ధంలో (పజాస్వామ్య స్వాతం (త్యంకొర కు శూహాటంగా పోరాడినదేళొలు మోసగింపబడ్తాయి, విజయం సాధింపబడ్డాక అగ రాజ్యూలు తమ అథీన చేశాలకు [దోహం చేసాయి. మిత్రరాజ్యాలు ఈతడవ నిష్కాపటంగా ఉన్నట్టయితే, భారతదేశం వారికి తమహృదయపూర్వక సహకారాన్ని యిస్తుంది. కాని ఆ నిష్కా-పట్యం ఛారతబేశంపషయంలోనే ేలి తుంది,

కేల్‌ ప)జాస్వామ్య స్వాతంత్యంకొరకు యుద్ధంచేస్తున్నామని పెకి చెప్పుతూ తమకే ఆస్వాతంత్యం లేకుండా చేస్తుంపే (పజలు అటు వంటి యుద్ధంలో యఫాగ్య అడుగు పెట్టగలుగుతారు. సం శెళ్ళలో నున్న భారత బేశం. (ప్రపంచస్వాతంత్యంకొరకు పోరుసల్బమని కోర పడుతోంది!

కాని సంకెళ్ళు ఈ (ప్రసన్న సమయంలో తెగిపోతున్నాయి, రాహుల్‌ చిరునవ్వుతో ఊహ ప్రపంచంలో విహరిస్తున్న డు, స్వాతంతళ్య వాయువులు యూరపు సరిహద్దులు దాటి "దేశజేశాల మిదు'గా ఏస్తూ సముడా9లుదాటి అసియా'రాజ్యాఅవెకి వచ్చినవి, యుద్ధ అఆవేదనలలో మానవాళి పవిత)) మవుతుంది. యుద్దం తర్వాత మానవులు యుద్య్ధానికిపూర్వపు మౌానవుల్లాగ ఉండబోరు,

తలుపులు తెరచుకున్న వి, రాహూల్‌ తల్చి పి)వేశీంచింవ రాహుల్‌ ఆమెవె పు తిరిగాడు ఆమెముఖంమిోద ఆవరించిన ఏీషూ దధాయలు చూచి ““అమ్మాా మంజుశెట్లాగుంది?” అని గాభరా పడుతూ అడిగాడు.

తల్లి తలడొవీంది *మంజువాగానే వుందిః వీలమాత ౧0 రాతికొద్దిగా యడ్చింది. అం తే”అని కొద్రిసెపుఆగింది, కర్ట్‌ ఇంకా తా్రగలేదూ?” అని కప్పుమోద చెయ్యివేసి చూచి *ోచల్లారిపో యిందే-' అంటూ చల్లారిపోయిన టీ పారబోసి మళ్ళ వేడి టీతో నింపి “చల్లారక ముంజే తాగెయ్యి ' అని చెప్పికూర్చుంటూ ఒక నిట్టూర్చు విడిచింది,

“అమ్మా అలాగున్నూ వేమి? నీమనఫ్సుని ఏదో వేధిస్తున్న ట్రుందె* చెప్పవు?” అంటూ తల్లి దగ్గరికి తనకుర్చు జరుపుకున్నా డు, *6ఆఅవ్రను ఏనల్‌ సంగతి” కొంచెంసేపు ఆలోచ్చిచి మ ప్రారంభించింగ్కి” కునల్‌ రాత్సి నాదగ్గరికివచ్చి నేను కుర్చీలో కూరొృనివుంశు నా కాళ్ళదగ్గర 'నేలమిోద కూలబడ్డాడు తనతలను నావొళ్ళో చేర్చి “అమ్మా; నేనుయుద్దానికి పోతున్నాను, నువ్వు వచ్హ్‌

16

నకూడదు”' అని అన్నాడు. నేను నిశ్చేష్టురాలినై పోయాను. నేను చచ్చిపోయిన తర్వాత నువ్వెక్క-డికై నా వెళ్ళవచ్చు. నిన్ను పంపటా నికి అప్పుడు నేనుండను. ఆసమయం వచ్చేవరకు మూత) ఉండ” అన్నాను నేను. “అమ్మా, నేను యెక్క-డకష్తపడిపోతానో అనే కదూ నువ్విలాఅనటం? కాని ఇలాచేయటంల్‌ నే నువ్వు నాహృద యానికి కష్టంక లిగించిన జానివవుతావు*'” అని కునల్‌ అన్నాడు, 6క్ట్టగ్ర నుపిజలు నిన్నే ంచేశొర నీ వాళ తో యుద్ధం చెయ్యటానికీ వెళ తావు?” అని నేనడిగాను. “పెద్ద ఆద ర్మాలక్‌రకు పోరాడటానికి పోతున్నానని నేనుచెప్పను. నాకొర శే ఫోరాడుతున్నాను.నాఉత్సా వ+శనికి ఒక్‌ అను వై నమౌర్షం చూచుకుంటున్నా ను... అంటూ తటాలునలేచి గదిలో పచారు చెయ్యసాగాడు. కునల్‌ పృాదయర అతనిముఖంలో ప్రజ్వలిస్తున్నుట్లు కనపడసాగింది. అతనిమార్షానిక్‌ అడ్డుతగల రాదని, ఆఅతనిహృదయానిక్‌ శ్రాధ్ధ కలిొంచకూడదనీ అని పించింది. *కునల్‌ , యేది మంచిదనితో స్తే అదిచెయ్యి. నిన్ను అశీర్యదిస్తాను”” అన్నాను, 'తానుపింటున్న ది నమ్మ లేకపో తున్నట్లు కునల్‌ చేష్పలుడిగి నిలబడిపోయాడు, కొద్ది సీపటితర్యాత నా కాళ్ళ దగ్గర కూలబడిపోయి వొడిలో తలఅన్ని “అమ్మ, నేను శ్నేమం గానే ఉంటాను. నాగురించి 'బెంగపెట్టుకోవద్దు. అని కంటతడి పెట్టు కున్నాడు, మళ్ళీ తల పె కెతాడు. “ఇదేసమయంలో పిపంచంలో యుంతెంతమింది తల్టులు తవు ముద్దుకొడుకులను యుద్రానిక్స పంపుతు న్నారో!” అంటూ ఉదదిక్తమైన అతనికంళం (ప్రత్‌ధ్వనించింది

అవును కునల్‌ అలాంటివాడు, రాహుల్‌ కి ఆవిషయం తెలుసును. కాని తల్లినిచవూచినప్పుడు విచారంకలుగుతుంది. కునల్‌. తశ్సుణమే తనక్ష్‌ ర వ్యాన్ని నిర్హయించుకున్నా డు, తనిప5 ్భతిలో సందేహించటమనేదేలేదు, అతనిలోనిబలం. అచే. కాని అతనిలోని బలహీనతగూడా అచే. ఒకవేళ ఫారపాటున తిప్పుడుదారినిపడ్డా "వను దిరిగి చూడడు, పట్టుదలత్‌. అదేమూర్తాన్ని ముందుకి వోతాడు'

కీ

మరి వీమాటో? రాహుల్‌ ఈవిధంగా ఎన్నోసార్లు ప్రశ్నించు కున్నాడు, పరిశోధనలు ఆపబడవచ్చును. (ప్రపంచంలో పొరంభ ముయిన ఈ మహానాటగ్‌ంలో తెనుగూాడా తనపాత్సను నిర్వహింప వలసి ఉన్నది. పతి కలక చెబుతున్నది నిజమే, కాని (బిటిప్మ్‌పజలు వరు. తమసా్వతం్మ త్యాన్ని యేవిధం-గా జౌరవించుకుంటార్నో. ఇత రుల స్వాతంత్యాన్ని గూడా అదేవిధంగా గారవించటం నేర్చుకుంటు న్నారు, అటువంటి ప్రజలు 'తొము యేఆదర్శాలకై తే ఆస్సువుల నర్చిస్తున్నారో ఆ ఆదర్శాలను మంటగలవనిసా రా?

“నాన్న కునల్‌ను. వెళ్ళనివునని అన్నాడు. వదో వ్యూూపారో సంస్థలో ఉద్యోగందూాచాడు. కానివా డికి యిష్టం లేనప్పుడు 'చమోేంలాభం?” అని తల్లి తలడోపీంది. *ోతన ముద్దుబిడ్డ హృదయానికి కష్టంగలగటం తల్లి ఎలా సహించగలదుళ) అనివిచార ౦ తో అన్నది,

అచ్చున్తు ఆమె భరించలేదని రాహూుల్‌కి వెలున్సును, కాని పృాదయంలోమాశం కరుమిలిపోతుంది. అందులోను కునల్‌ అంశ త్‌ లికి యంలో వేమ, యుద్ధానికీహోతు స్నాడు,ఎంచటివిరమాశత "కాశ పోతే అబాధను అలా భారించగలుగుతుంది?

6 6ల్పి* నాన్న వంతగా మారిపాయ్య్యూడు, రాత్రంతా కను క్‌ ముయ్యలేద్యు రాతి ఎప్పుడూలఅరిచే కాపలాజవానుశేకవిని అేచి చూచెటప్పటికి ఇంకావికానాన్న కేబులుదగ్గరే కూర్చొని 'యేవేనో 'లెక్క-లు (వాస్తున్న్నారు, గ్ర ౦పెనీే ర్లు. - వాటితో తచ్చిబ్బయిపోతు న్నారు." తల్లి కుర్చీమోదినుంచి లేచి మళ్ళీ ఇట్లాఅన్న ద. *ళళోడలు, వీల్లకు వాలు పెట్టటం ఫూర్త్వ యి ఉంటుంది. వ్‌ నువ్వు లోపలికీ వెళ్ళ వచ్చును. పసిదానికి స్నానంచేయించటానికి వేడినీళ్ళు తయారు చేసు

8

తన్లి వంటింటికి వెళ్ళిపోయింది. రాహూల్‌ డఉాబావై కీ పడక్‌ గదికి వెళ్ళాడు,

వముంజు పసీబడ్డకు పాలు కుడుపుతున్న ది. నిండుగాఉన్న అమె నతుంపెన రాహూల్‌ భూపులు పడగానే అవెముఖం జేవురించింది, సిసత్‌* చేయి అడ్డంచేసుకున్న ది ఇదివరకిటి మంజు కాదు,ఇప్పూడు (కొత మంజు అయిపోయింది,

“ఆడవీల్ల . , + నేను మొదటినుండి అంటూరాలీేదా మంజూ?”” అంటూ మంచంకొసన కూర్చొని వంగి మూాడసాగాడు,

• ఎలాన లేం మామాశే ఛెల్లిండి.

ళీ పాపం, నీహూటపికారం మగపిల్లవాడు పుట్టలేదని నిరాశే కలిగిందా?”

అమె జవాబుచెప్పుటకు బదులుగా పసిపాపను ఆప్యాయంగా దగ్గరికి లాక్కు-న్నదిః

“అచ్చం విూకుమళ్లేనే ఉంటుంది. ఆపదవులు ఆ ముక్కు”!

కీ కళ్ళుకూడానా? ఆలా” లే బాలా అందగ త్త. అవు మంది. -”' అని రాహూల్‌ కొంకుగావూవాడు,

రాహూల్‌ కళ్ళు చిన్నవిగాఉండ్తి ఆ0డు కనుబొమ్మలూ కలిసిపోయి ఉంటొయి,

“అవ్చును. నాచిట్టితలి అందానికే మోరువంకొపెట్టాలి ఆ లక్ష ణాలు ముఖవర్చస్సుచూచి మిరు గర్వపడుతారు. పాపను యొత్తు కొన రాళ"

రాహూల్‌ వంగి కళ్ళు తెరచి వింత గామాస్తున్న పసికూనను చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు. ఎంతచిన్న గావుంది!... మెడ వేళ్ళాడి

మ్‌ పడిపోతుఎళే త న కి యొత్తుకోవటం సాధ్యంకాలేదు. పీ యేడ్వ సాగింది. ఎక్కడ 'బెబ్బతగులుతుందోఅను తత రపాటుతో చటాలున

19 పక్క-మిద పడుకో బెళ్తుశాడు, 4 త్రేదుతల్లీ , == ఊరుకో, ,.. నాతలివి గదూ ఊోరుక్‌”' అని పాపను బుజ్జగిస్తూ మంజు భర వై పు [క్రీగంట చూచి చిరునవ్వుతో అతని తత్రరపాటును దూరంచేసింది. చోచానికి మిోరింకా తెలయదు, వాళ్ళ అమ్మే 'తెలుసును.-. అదునోనేరలి, ళా మోనాన్న ...” అని పాపను ముద్దులాడసాగింది. ఈవమింజు తనపూర్యపు మంజు కాదనిపీస్తున్నదతనికి. ఎంతో “క్రనల్‌. యు దానిక పోతున్నాడు, ఉద్యోగందొరికి తే వెంటనే వెళ్ళిపో తాడు. మంజు తలడఉోవీంది. “ఆ త్తయ్య్‌ ॥ చెప్పీంచె, పాపం, ఆవివా రంతో ఆవిడకు రాతింళా నిద చేకపోయింది.” అంటూ తనబిడ్డ వెపు చూచి, అఆ ప్యాయంతో దగరకులాక్కుని హృద యానికి హాత్తుకున్న ది. ీ“సాప్రాప ఆడపిల్ల “కావటం నాకు సంతోషంగా వుంది. “యుద్ధానికిపోదు. ” బ్ర న్రే పీకు ఉోకి రాడనివ్వకుండా చేస్తున్నావు. రాహూల్‌ అఆమెనుచూచి భయంతో శేకవసాడు. మంజు నవ్వింది. ఆమెపళ్ళు ముత్యాలలాగ మెరినినై , బిడ్లను ఇంకాదగ్గరికి అదుముకుంటూ “నాతల్లికి ఊపిరాడకుండా చేసానాః అంతమాత్రం "నాకు తెలియదూ? అని ముద్దులాడసాగింది. మంజు తనసృవ్షిని చూచుకొని తానే పరవశురాలై పోతున్న దనిపీంచింది రాహూల్‌ కి, మునుపటివిధంగా అతని అనళ్యకత ఆమెళో అంత గా కనపడ లేదనివీస్తున్న &. “నేనుగ్తూడా యుద్ధానికి వెళివేయ్‌ం?”' అని రాహుల్‌ అడి గాడు,

ష్ల్‌ం

అమె ఉలికిపడి చూచింది.

“మిరు+”*. అన్నది కంపించే సరంతో

“అన్ఫన్తు వెళితె య్‌ం?”

“యుద్ధానికి పోవటమా?”' కళ్ళు "పెద్టవిచేసి మళ్ళీ అడిగింది.

అతడు తలడోపాడు. ఇదమిద్దమని 'యేదోవిమషయాన్ని తేల్చు కోవాలని ప్రయత్నిస్తున్నట్లు అతని ముఖం గంభీర రూపాన్ని చాళ్చంది,

స్వ ఇంగ్గెండునుండి ఇక ఆరుమాసాలకు బయలు చేరుతా ననగా ఫాసిస్టు బందిపోట్లు ప్రజలచేత యున్ను కోబడిన స్పెయిళ (ప్రభు త్వాన్ని నిరూ ్రలంచటానికి పూనుకున్నారు. మొడిడ ను ముట్రడించి కుత్రుక్‌ నులిమి శసారు. ఆ సమయంలో 'స్పెయిళ౯ స్వాతంత్యాన్ని కాపాడటానికి వివిధ 'చేశొాలనుండి వాలంటీర్లు అక్క-డికి ఉరిశారుః ఆ మిము క్‌సెన్యంలో చేరాలని నేను యేంతో తపహాూ తవా లాడీ పోయాను, స్యుప్రసిస్హ ఆంగ్ల రచయిత రాల్‌, ఎఫొక్‌, ౧ వెళ్ళాడు, నాకు మొతం ఒక కుంటిసాకు దొరికింది. .. సెన్చుః సెన్ఫుతో అంతకోం "యెక్కువగా మానవసేవ చేయవచ్చునని సమాధాన పరుచుకు స్నాను. మాతృభూమికీ త్‌రిగ్‌ వవ్యాను. అప్పుడప్పుడు చముదో నన్ను బాధిస్తూ వుంటుంది, ఇప్పుడు మరొక గొప్పువిము కి సంగామం ప్రారంభ మయింది. [పపంచం ఇంతకు మునుపెన్నడూ కరాచి ఉండ నటువంటిది. ఈ తడవ నాక రవ్వ మేమి?

మంజు నోరు వెళ్ళబ్వె భయం అవహి ౦ చిన క ళ్భ్భృ తో రాహుల్‌ మ-ఖంవై పు తబేశదీతతో వూడసాగింది. అ మెహ పులు ఆతని మూ పులను నిలివివేసినై ॥

“తొందర శేదులే, మంజు, ఇం కాయుద్ధానిక జసెన్యొన్ని నీ రి వేయటం మొదలు పెట్టలేదు” అన్నాడు.

ర్ట ఈమాట విన్నాక ఆమె తెప్పరిల్లి కొంత సంతోవముతో “మనుష్యులందరూ ఒకలాగే ఉండరు. పుస్తకాలు కాలేజి భవన మే మికు సముచితమెన సానము.”*అన్న ది, రావాుల్‌ కొంతసేపో వూనంవహించి ఊరుకున్నా డు. సంది గావస్తళలో నున్న దశనిప్సితి, థి థ థ్‌ క! వీమయోన్ని గురించి మాటాడాలి.”” అన్నాడు, కళ “6 అవును, మానాన్న గార్ని అడగండి, మ్లూరేమి చెయ్యటం మంచిదో వారికీ కాగా "తెలుసును, వారికీ అడగండి. రాహుల్‌ మూలివిగింంచి తల పంకించాడు, “నాన్న నా? ఇవి ఆయనకేం అర్థమవుతాయి?” అన్నాడు, కాని తండివైన అవిధంగా అగౌరవం (పదర్శంచినందుకు తనకుతానే సీగ్గుపడ్డాడు, నౌన్న కుళఆయనపనికి సంబంధించినవిషయాలే తెలుసును, (పపంచములో 'యేమేమి జరిగినా అతనికి పట్టదు. ఒక్త్‌ యుగం క్రితం జరిగిపోయిన జీవి తవిధానానికి వె.దిన మనివీ, ఆయన.”” మంజు చూఫలను మళ్ళభ యం ఆవహించింది. రాహూల్‌ యెొవరితో ఆలోచించబోతున్నాడో ఆమెకు బాగా తెలుసును. తాతొగారితో సంపదిసాడు. అతడు వివరీతమెన మనివీ. వింతవింశ భావాలు కలవాడు. ఒక గామంలో స్కూ_లుమౌొస్తరుగా పనిచేస్తుం దేవాడు, ఆపనినుండి రికైర్‌ అయినది మొదలు సము డానికి సమిా పంలో ఉన్న ఒక గాామంలొ చేరి, అక్క-డి (గౌమస్తులతో నే జీవితం గడుపుతూ వస్తున్నాడు. కొన్ని సంవత్సరాల [కీతం "కాం[గను కొస నోల్లంఘనోద్యమాన్ని [(వారంభించినప్పుడు, అతడు అందులోకి పూ రగా లంఘించాడు. గామస్తులను, పల్గవాళ్ళను చేర్చి సమ్ముదం దగ్గరకు తీసుకొనిపోయి చట్టవిరుద్ధంగా ఉప్పు తయారు చేసేవాడు, అటలోకీ వోయాడు, ఒక గా నెల రోజుల లోపల భరత గ్య తంత్తు

ల్లి

వేలకు వేలుగా స్రీలు పురుషులు శై ళ్ళకు వెళ్ళారు. అప్పుడు రావాుల్‌ చదువుకుంటూ ఉండినాడు, అతడుగూడా యీదో (పమౌా దకరమెన పనిచేసి ఉండేవాడే. తండి ఈ విషయం కనిపెట్టి సరైన సమయంలో చదువుకోసం ఇంగ్లండుకు పంపించి వేసాడు. ఈ సం గతి "పెళ్ళయిన తర్యాత్క మంజుకి మామగారు ఒకనాడు చెప్పారు. ఇది చెబుతూ తన కొడుకును ఆ ఆనర్థంనుండి కాపాడ గలిగనందుకు యెంతో ఉప్పొంగి పోయాడు, మామగారు తాశలాగ విపరీత మొన మనునివీ కాదు, అనుభ వజ్ఞుడు. తొత మాతం అల్లా కాదు. డెబ్బయి యేళ్ళ ముసలివాడై కూడా తనవాళ్ళనందరిని వదిలేసి వెళ్ళి. ఒక క గామలో చేరి ర్శాతిం బవళ్ళు క్‌ ష్యపడి జీవిస్తుంటాడు. ముద మను మలుకూడా కలిగినవాడు, ముచ్చటగా తనవాళ్ళ దగ్గర పడిఉంశే యెంతచాగుండేది! మూలబడితే ఇన్ని మంచినీళ్ళయినా. పోసేందుకు తనవారన్న వాళ్ళు దగ్గర లేకుండా యెక్క-డనో ఈ విధంగా పడిఉం డటం. బేనికి?...

ఇక్‌ అలాంటి మనిసీ. యేీనుంటాడు? యెటువంటి బంగారు సలహా నిసాడు)? తెలినెన సలహా యినాటికి అతనినుండి దొరకదు, కాని మంజు తనభ ర కొరకు వోరాడి తీరుతుంది. తనభ ను యొన్న టికి వదులుకోదు. శ్రననుండి యెప్పటికీ విడదీయలేరు. ఆశకు (ప్రమా దంలోకి దూకుతుండగా ఆమెచూచి భరించతేదు. అదీగాక మనం అంతగా బ్వేషంచే పరాయి పిభుత్వానికి ఈ యుద్ధంలో సహాయం చేయటం యందుకు? అందులో అర్థమేమి కనబడే?

క మగవాళ్ళంతా యింటే. మూసంగతి తప్ప యితర్షను గురించి పట్టించుకొనే పట్టించుకోరు. నేను తొమ్మిదినెల్లు అవస్టపడి గండంగడిచి గహ్హైక్కాను, నాసంగతి మి అలోచనలోకీ వచ్చినశ్షు కనపడదు. ఇంకా పుర్నుడైనా తీరలేదు. అప్పుడే యెక్క-డేకో బయలు "బేరుతా నని తయారచ్చతున్నా రు, అవ్సన్మునేనంశు మోకు అసహ్యం

లిల్లీ

వేస్తుంది “గాబోలు, అదం తానాతవ్వే లెండి! అన్నది మంజు మూతి బుంగలాగ “పెట్ట

“62)కట్సి "జెండురోజులలో తిరిగివచ్చేసానుగా. ..”! అన్నాడు రావూుల్‌, అతని మాటల్లో విచారం (పతిధ్యనించింద.

మళ్ళ అమె తన ధోరణిని పారంభించింది.

కీన్వన్ర్ర (పపంచం అంతటి సంగతీ కావాలి గాని, నంట్‌సం గల్‌ మాతం అవసరంలేదు, ఈ పసిపాప సంగతి మికు అసలేపట

వ

నట్లు కనబడుతుంది. అవును. దానిసంగతి మీ శెందుకు. చానిమోద (వేముంశుగ్భా? అని అంటుండగా ఆమె కళ్ళల్లో నీళ్ళునిండినవి. అత నిని పోనీ. యెన్న టి! పోనివ్వదు.

“మంజు అయినా నేనిప్పుడే పోవటంలేదుగా తొందళేమి విను. . ”" గ“

యుద్ధం ప్రారంభమయింది. లండన్‌లోని న్తయివ్‌ నీట్‌ లో ధనికులు బంగారం కొనటానికి కిట్రటలాడసా గారు. బ్యాంకులో మూల్లుతున్న ధనంతో విలయతాండవం చేయ టాని క పూను కున్నారు,

యుద్ధసామగి)ని కొంటారు. తుపాకు లు మందుగుండు నామాన్యు ఇనుము కొంచేగూడా మంచిదే. యుద్ధం ఇనుముమిోదనే బతుకుతుంది, మలయా రబ్బరు పే.ర్లుకొంళే యంతయినా మంచిది, రబ్బరుకూడా యుద్ధానిక త్యవసరమెన వసువు, బర్మానూనె కొనాలి, యుద్ధం నూనెలో ఈదులాడుతుంది. లాభాలు-కోట్టకొలది లాభా లను గడించవచ్చును,

సమరేందు"డికి యటూ పాలుపోవటంలేదు,. ఏమికొనాలి?

బెంగాల్‌ కారొ శేష౯ ఇనుము షేరు కొంచనో? (పలి, బంగాల్‌ ఇతి కి పృసిద్ధం, సెనికులకు యూనిఫారమలు అవసరం,

విశ్వ

ప్రత్తి కొనిెళ్తుస్తే యెంతయినా లాభం! జనుముకిగూడా బెంగాల్‌ పేరుబడ్డది,యుద్ధ సరఫ రాలకు జనపనారసంచులు అవసరం, కౌంబుల నుండి రతుణకు యిసుకబస్తాలు కావాలి, జనుముళొన్నా లాభాలు రొ ల్లలు! = ఎఇ ల్‌

ఇక ఊరుకొనికూర్చుంశు లాభంలేదు. బ్యాంకు లోని డబ్బంలా తియ్యాలి. భార్య మెడలోని ఒబంగారముంతా అమ్మాలి. డబ్బంతా వ్యాపార ౦లో గువ్పీంచాలి,

కొనాలి,యుద్ధం ఇదాలాకాలం కొనసాగుతుంది, బంగారంపంట' పండించాలి + 1...

సవా ర్యుడు అస్త మించుచున్నాడు. (౦ బుబండి ఒర్‌ చిన్న్రైపను దగ్గర అగింది. రాహూల్‌ బండినుండి దిగాడు.

కొద్దిరో జులక్రితమే కోతలుకోసిన వరిపొలాలు సేవక అంచుల వరకు విస్తరించుకొని ఉన్నాయి. స్పేష౯గేటుమోిద ఒకమల్లెచెట్టు దట్టంగా అల్లుకొని ఉన్న ది.అప్పుడే విచ్చుతున్న మలెపూలు చక్కగా పరిమళాలను 'వెదజల్లుతు న్నాయి, రానాుల్‌ పూలను ఆఫాణించి తన్మయుడయ్యాడు.

గాగిమంప్రక్క నుండి _రెలుబండి “వెళుతుంది! పెతర గతభులవారి కోర్కెాయవైన మాత్రమె అక్కడ _ంలుబండి అపబడుతూ ఉంటుంది, రాహుల్‌ తాత అక్కడికి కొద్దిదూరంలోనే ఉంటాడు. వెంటతెచ్చు కున్న చిన్న సూట్‌ శ్రీ చేశబుచ్చుకొని ధూళితో నిండిఉన్న చాటను బయలుదేరాడు. చీకటిపడితే దారి తప్పిపోతానేమో ననే భయంతో తొందరగా నడువసాగాడు.

కొంత కాలంక్రితం నుండి రాహూల్‌ మనస్సుకు స్థిమితం లేకపో తున్నది. హసెన్సుపైన మనస్సును పూర్తిగా లగ్నం చేయలేక పోతు న్నాడు, నూతన ప్రపంచవిధానము వట్టి క లేనా? మిత) రాజ్యూలు విజయంకొరరకు మా(తమె పోరాడుతున్నాయి, అదెితప్ప వెరికీ మళేమా ఉన్న తాదర్శాలు లేవు. .. లేవు,

రాహుత్‌ తన సంథధిగ్ధావస్థనుండి బయటపడేందుకు తాతగారి సలవోను వొందక తప్పదని నిశ్చయించుకున్నాడు. ఇంకా కేంబిద్హు చదువు కి వెళ్ళళకముందు తాతపుభావం రాహూల్‌ భావాలను రూపొందిస్తూ ఉండినవి. తాత అతని హృదయంలో ఒకజ్యో విని

ఏర

వెలిగించాడు, అప్పుడు కళాశాలవిద్య పూరి అయివున్న రాహూల్‌ సవాజంగానే యువకులలో ఉండే ఉత్పాహాతిశయంత్‌ ఆనాడు తీవ)ం గా చెల బేగుచూ ఉండిన జాతీయోద్యమంలా దూరటానికీ తయారయ్యాడు. తండి) ఆవిషయం గమనించి గాభ రాపడ్డాడు. శేంటిడ్డి చదువును రాహుల్‌కి యెరగా వేసాడు, రాహుల్‌ వశమ య్యాడు, భారత బేళానికి సెంటిస్టులుమ్మ తం అవసరం కాదా"? సెన్సుద్వారా కూడా ఛారతమాతకు సేవచేయవచ్చును. పెగా సెన్సును ఆరాధ నే ఒక్క భారతదేశానికే గాకుండా యావత్తు పిపంవానికి సేవ చేయవచ్చును. ఉప్పును తయారుచేసి శాసనోల్లం ఘనం చేసి _జెళ్ళకుపోవటం యొవ్వరెనా చేయవచ్చు. ఆవిధంగా "వేలకొలది జనం చేసూనేడి న్నారు. కానీ తనలాంటి 'సేధావంతుడు సెన్చును ఆ రాధించుటద్వారా ఇంతకంశు యెక్కువ గా సేవ చేయ వచ్చును” అని రాహుల్‌ వాదించుకున్నాడు.

కంచికి వేచిఉండగలదు”*_అన్నాడు తాత నిశ్చలత్వం ఉట్టిపడే కంఠంతో.

రాహుబ్‌ తల ఊపాడు, “*ఇది తప్పితె నాకు వేరేఅవకాశం దొరకదు, తర్వాత వాళ్ళునాకు ప్యాన పోర్టు ఇవ్వరు. అన్నాడు,

*ఆలాగై తే అప్పటికి నీకొడుకు స్వతం్యత భారత పారుడుగా కేంబ్రిడ్జి! వెళ్ళి చదువుకుంటాడు”' అని తాత జవాబిచ్చాడు

రాహూల్‌. నవ్వాడు. తనకొడుకు! తాను అప్పుడు ఉఊహిం చుకుంటూ ఉండిన తన భావి జీవితంలో వివాహానికి స్థానమేలేదు,

“బ్బంగ్లీ షువారిత్‌. పోళాడేముందు ఇర్మ్వషు (పజలను గురించి తెలుసుకోవద్దా*' అని వాదించాడు రాహుల్‌

ర్మ షు (పజలతో పో రాడవలసిన అవసరం మన కేమున్న ది! అక్క-డి పిజలుముచివానే, (పజలు యెొక్క-డివ్యారెనొ మంచివాశే

వో తమస్వార్థంకోసం మనలను పౌనిసలుగా చేసివ్రుంచిన ఇగ్మండులోని పరిపాలక వర్తాలల్‌ నే మనపో రాటు అన్నాడు 'తొత,

ఈ విధంగా రాహుల్‌ మనస్సులో అరోజుల్లో త్మీవమెన సంఘర్షణ జరిగింది. చివరకి కేంబిడ్డి చదువే విజయాన్ని సాధించు కున్నది,

అప్పటికే ఇప్పటికీ అతడు తన జీవనయా[ తలో యెంతోదూరం ప్రయాణం చేసాడు, ఈ కష్టనిష్టు రాలకు దూరంగా ఉండటానికి సెన్సును ఒక్‌ అడ్డుగా ఉపయోగించుకున్నట్లు అతడిప్పుడు భావించు కుంటున్నాడు, తన స్నేఫాతులు వారి ఆత్మవపీలు పును సృరసావహా౦చి ఆనాడు "స్పెయి౯ లో ప్రజాస్వామ్యాన్ని రనశ్నీంచటానికి వెళ్ళారు, ఆవిధంగా ఆత్మపిలుపును విరసావహించుటకం-పే జీవితంలో ఇంక "కావలసించేముంటులన? * ==

తాతకు యిష్పుడు డభె ఛ యేళ్ళు దాటినవి, "కాని ఇప్పటికీ గూడా దృఢ సంకల్పాన్ని కలిగిఉన్నాడు, తనఅత్మ శాసించినది చేసి లీరుతాడు, ఇప్పటిలాంటి ముఖ్యసమయంలో అతడేమి చేసాడు? .,

కొంతదూరం వెళ్ళేటప్పటికి దారి 30 డుగా చీలిపోయింది, పూర్వపు రోజుల్లో రాహుల్‌ $ ఈదారులు బాగాతెలిసినవే, కాని అతడు ఇక్కాడికివచ్చి యెన్నో సంవత్సరాలు ఊాటిపోయింది, ఇప్పుడు ఆ ఉాచులను గుర్తుపట్రలేకండా ఉన్నాడు. ఎటుపోవాలో తెలియక అగాడు. అటు ఇటు చూ డగా నాగళ్ళు బుజూనవేసుకొనీ ఇద్రరు మనుమ్యులు అటు వస్తుండటం కనబడింది. రాహుల్‌ తన సూట్‌ కేసును కిందపెట్టి వాళ్ళువచ్చేవరకు కాచుకు కూర్చున్నాడు. వాళ్ళు దగ్గరకు వచ్చాక తాత 'ేవేవ్‌ సంగతి అడిగాడు.

కొద్దిసేపు వాళ్ళిద్దరు ఆలోచిస్తూ తలలు నోక్కుూన్నారు. మ యిద్దరూ ఒక్క-లాలే ఈవిధంగా అనా రో కచేవత్ర సంగ

తెనా? ఆయన ఇళ్లెనా మాకు కావల్సింది? ఇక్క-డే.రెండు మూడు అడుగుల్లోనే ఉంది.”

వాళ్ళు చూపిన దత్నీణం వై పు రావూ ల్‌ పరకాయించి చమూఛాడు.* ఆ తాటి చెట్లవత లేనాలి . అని వారీ నడీగాడు.

*వాటవతలే..7₹0డు, మూడడుగులుఎ” అని వారు తలలు ఉటాపారు.

"దచీవత? వాళ్ళత పొటు నడుసూ శాహూుల్‌ ఆశ్చర్యపడ సాగాడు, తాత గారిపేరు అదిశాజబే) వారిపేరు 'దేవవ్‌, అసలు "బేవత అని యెవ్వరి వేరూ ఉండ చే?

“-దేవత అని యెందుకు వీలుసారు? ఇళ₹గవంతుడిని మాత్రమే "'జీవశ అని విలుసారు, ,.”* అని రావల్‌ వాళ్ళనడి గాడు.

“మాక్కు ఆయనంక1కు చాలా వేమ గాబట్టి అటా పిలు సాము” అని అందులో ఒకరైతు జవాబు చెప్పాడు,

వ ప్రమ? దేవతను పూజిసారు గాని వేమించలే?”

అవునన్నట్లు అఆరెతు తల ఊపాడు.

“ఏదో మేము పలెటూరోళ్ళం, 'బౌబు:, మాకు చదువులు రావు, ప్రేమ-పూజ అన్నీ మాకొక్క_-పుో అన్నాడా ఆతు,

“ఆయన 'దేవుడిలాటోడే బాబు” అన్నాడు శండవంతు.

న్‌ న్‌

ఈ వారిని "దేవత అని పిలిస్తే, పుణ్యంవస్తుంది బాబయ్యా! అని మొదట్సిరైతు ఇంకా వివరించి చెబుతున్నా డు.

రాహుల్‌ కొద్దిసేపు ఆగి అనందపారవశ్యంల్‌ ఉప్పాంగు తున్న పృొదయంతో ఇలాలన్నాడు_*ఆయన మా తాతగాలే”

“వ్య్యాతాతగా రా)” అని వాళ్ళిద్దరు నిశ్చేస్తులె నిలబడి ఫోయారు. తమ నాగళ్ళను క్రిందికిదించి ళ్విఆపాడాలకు దండాలు

లి బాబయ్యా ' ఆంటూ అతని కాళ్ళకు సొస్హాంగ నమసా,_రంచేసారు, అటుతర్వాత లేచి *ోఆపబ్సు యిటు లేండి బాబయ్యా పటుకుంటాము, లు లు

అన్నారు.

“అచ్చ, బరువులేదు. నేను పట్టుకుంటాను లెండి.” అన్నాడు రాహూల్‌,

క ఎంత పొరపాటువేశాం చాబయ్యా”

వారి ముఖాలలో చాధ గమనింఛాడు రాహుల్‌, చిరు నవ్వు నవ్వుతూ అన్నాడు “*రప్పటి శే మిాబుజాలమిోద బరువులున్నా యిగద? ”

వాళ్ళు వేశులు వోడించి “అలాకాదు బాబయ్యా-” అని పొభేయపడసా గారు. “మనం ఉండగా దేవత మనుమడు పెళ్లై మోసుకురావటమా! మన ఉఊరివాళ్ళందరికి తలవంపుల్రైెనపని గాదా** అని ఇద్దరూ వాళ్ళలో వాళ్ళు నొణుగుకొనసా గారు,

రాహూల్‌ గర్ప గానవ్వుతూ వారికోర్కె.ను అంగీకరించాడు,

“అదుగో! ఆయనే ఇటువసున్నారు”' అని 'తాటిచెబ్లు చాటిన తర్యాతీ ఒక తు కేకవేసాడు.

రాహుల్‌ అటుచూవాడు, తెల్లని ఖద్రరుదుస్తుల్లో ఒక వొడుగాటి విగ్రహం కనిపించింది, తేల్లనిగడ్డం గాలికి యెగురు తున్నది తాత!. .. అక్కడి అతులవిధంగానే వట్టి కాళ్ళత్‌ నడు స్తున్నాడు,

రాహుల్‌ తాతగారి పాదాలకు నమస్కొా.రం౦ చవేయజోతుం డగా తాత రాహూల్‌ ని పట్టుకొని అపి “రాబాుల్‌ నిన్ను చూచి యంతశాల మయింది నాయినా! నీెళ్ళి త ర్యాత మాడనే లేదు.” అంటూ అ త ని ని తనివిదరదూనూ *వాలా చికపోయాను నాయనా. ఆరోగ్యం 'బాగులేదా? లేక యేదైనా విచారవూ?: "అని అడిగాడు.

తి0

“అనేకవిచా రాలు, ఆడపిల్ల తండి) కావటం అంశేు తమాసా కాదు, నీవు నొడుకుల తండి) వే గాని కూతుళ్ళతండడివి కా లేదుగా” అన్నాడు రావాల్‌,

నీకు అప్పుడే అన్ని విచారాలు పట్టుకున్నాయా నాయనా అనీ రావాల్‌ తో అసి ర తులవై పు తింగి “బిందూ ఆ పెన్సైను ఇంటికి పు కెళ్ళు సాయనా, కొంచెం సేపట్లో మేము వచే సాము అన్నాడు.

నుదుటిమోాద కొన్ని మడతలు యీర్పడటంతప్ప తాతలో యేమాతిము మాొన్చులేదు. తెల్లనిగడ్డము, తలకస్టు అతని ముఖాని కొక వింత లేజూన్నిస్తున్నఏి! మునుపటి విధంగానే తాతతనకు మౌార్గాన్ని చూపగలడని “రాహూల్‌ ఆనీంపసౌొగాడు,

“తాతయ్యా, కప్పుడు 'వెళ్ళటం యెుక్క_డిక?! అని తాౌత నడీ

“ఇక్క-డిశే-ఒకరు భోజనానికి పిలిచారు. గామ పహిజలు యొట్టాగుంటారో 'మాపిసానుపద?

పీలనని పేరంట౦గ౫ా నేనెందుకు? "అంటూ రాహుల్‌ వెను కాడ సాగాడు.

'“రాప్టాల్క్‌ పళ్లెటూరివారి ఆ హో ర ౦ యెొట్టాగుంటుందో చూద్దువుగాని రా, చేపలు, మాంసం, పిండివంటలు పలైటూరి (పజల తాహాతుకి మించినవి, ఏదో అన్న (౧, ₹0డు కూరలు మాతిమే ఉంటాయి. అదే "పెద్ద విందుగా భావించుకొని ఆనంద పడుతారు, *"

“యినా తాతయ్యా, నేనుకొ త్త వాడిని ,..” అని 'రాస్రబల్‌ యేదో అనబోతున్నాడు-*.

“నువ్వు కొర్తవాడి వెందుకవు తావు? అవ నాకూతురుయిశ్లే. నిన్నుగురించి వాళ్ళకు బాగా తెలుసును...

రాహుల్‌ తాత వెపు వింతగా చూవాడు. “ఆఅ! మికు ఈడాళ్ళో కూతురున్న దన్న మాట? నాకాసంగతి తెలియనే తెలియ'చే?””

త్రి]

“నాకొక కూతురున్నద్కి రాహుల్‌ -”' ఆని తాత ముఖం ఒక విధంగా పెట్టాడు,

తాతా మనుములకు వయస్సులో యెంతొ తారతమ్యం ఉన్న ప్పటికి యిద్దరు ఇదే విధంగా స్నేహితులకు మళ్లే మాట్లాడుకుం టుంటారు.

ముఖంగ ౦భీరంగా పెట్టి తాత ఇలా అన్నా డు," ఈ గామంలో నాకు యెందరో కూతుళ్ళు, కొడుకులు “ఉన్నారు. పటణవానసులాగ

వ స్‌ వారికి నాగరకత బేకపోవచ్చును_ కాను మంచి మనుష్యులు, అ నేక ఛతాభబ్రాలపాటు దుర్శరమెన కవ్లనషూలకు గురియెనప్పటికి మానవ

(ఉం ౧౬ 6౪ లు యాజ విలువలలో వారిక సమ్మకం నకించ లేదు””

66లల్రాగా లే గ్రామాన్ని గురించి ఇంకా వివరంగా తెలియ జేయు తాతయ్య” అని రాహుల్‌ అతురతల్‌ అడిగాడు!

6 4)ఎజ్రుని ఒక మాదిరి [గామం అంత పెద్దది కాదు, అంతే చిన్నదికాదు, సుమారు వంద గడపనవుంటుంది. అందులో పావు మంది జమిందారు భూముల్నపెన కాలుకి పనిచేసారు. మరొక పావు మంది వ్యవసాయ కూలీలుగా జీవితము గడుపుతారు, వీళ్ళకు ౭0డు వూటలు గడవటమే కష్టము, ఇంకా చాలామంది చాపలు పట్టుకొని జీవించె పళ్ళెవాళ్ళు ఉన్నారు. ఇక్కడ జీవితమంతా వరిపొలాలపె న,

వి, ళం. నదిపెన ఆధారపడి ఉంటుంది,

66 భారత్ర 'జేశంలో సగటున మనిమి ఒక్క-ంటికి ఆదాయం "రెండణాలట! ఇది నమ్మశక్యం కాకుండా ఉంటుంది, అయినా ఈ అంశాలలో యేమీ తెలుసుకో లేము”

'తౌతగూడా అంగీకరించాడు, “ప్రత్య అనభవములోతప్ప ఈ అంకెలనుబట్టి యెక్కువగా తెలుసుకో లేము. తు ఈ కొద్ది అదొాయముతో అతనిపొట్ర గడుపుకోవటమే కష్రమౌతుంది. జక

క్రై

యేదైనా కష్టకాలము వచ్చినట్లయితే వారి అవస్థ ఇంతా అంతా అని చెప్పలేము, న్యవసాయకూలీల సంగతి మరీను సంవశ్పరములో "ండుు మూడు నెలలు తవ్పితే వారికి రెండుపూటల భోజనం వొక కదు, భారత చేశములోని లత్సలాది _రతులగతి యిఫప్పుడూ యింతే, పస్తులుపడి ఉంటుంటారు, వర్నోజెనా కడుపునిండా అన్నం దొరికిం దంశు ఆనాడు పండగే, + +” తౌత తన సంభాషణను అవీ కొద్రిసేపు మోొనంగా నడిచాడు, “లతులాది ఈ_రెతులకు కడుపుకు అన్నము, కట్టనుబట్టా యెల్లప్పుడూ కరువే, ఏటిని చేకూర్చటానికే రాట్నాన్ని మన జాతియోద్యమ చిహ్నంగా పెట్టకుటున్నాము. రోజుకు "రండణాల అఆదాయమెైనాలేని యూ (పజా బౌహుళ్యం రాట్నాన్నిి ఉపయోగించుకొని కొంతవరకైనా తమక్‌ స్టాలను దూగంచేసనుకొన గలుగుతారు. కాని సాధారణంగా యీవిషయాన్ని అనేకమంది గురి౦చరు. *

రోజుకి రం0డణాల ఆదాయమున్నప్పుడే అన్ని విషయాలను గంహించుకోవచ్చు!

“భూములు తిరిగి పంపకం జరగడమే కాకుండా ఇాస్ర్రీయ పద్ధతుల ఉపయోగంతో ఉత్పత్తి అధికం చేయబడాల్సి పొలాలు నిస్సారంగా ఉన్నాయి. ప,పంచంలో మరెక్కడా యెకరానకి సగ టున ఇక్క_-డ పండేటంత తక్కువ పండదు. భాగా యెరువులు వేసి, మంచిసి _త్తనం ఉపయోగించి నట్లయితే ఇప్పటిపంటకంపే ఐ౦ కా మూడింతలు యెక్కువ పండించవచ్చును, కాని ఇప్పటిలాటి పురా తన నాగలి-గాక్ష కొత్రరకపు నాగలి ఉపయోగింపబడాలి, ఈవిధం గానై తే అందరికి సరిపోయేంత గాకుండా ఇంకా అదనం గాకూడా పండంచనచ్చును, ఇలాంటి విషయాలనుగురించి జమిందారు (శద్ధ వవాంచడ*” అని రాప్ర్యూల్‌ అడిగాడు,

జమిందారు! అన్నాడు తాత నిర్గ[మ్యుం ప్రతిధ్వని ౦చే కంఠంల్‌ , రాహుల్‌ కి [గామజీవితం యొక్క పూర్యాపరాలు "చెప్ప

రికీ

సాగాడు, పందొమ్మిదవ శ తా బ్దం లో (బిటివ్‌. "ట్రేడింగ్‌ క ౦సపెనీ ఉద్యోగిఒక డు 44 ప్వర్రి శ నెంట్‌ ఇృటిల్‌ మెంట్‌ *” అనే ఒకపద్ధతిని (ప్రవేశ పెట్టాడు. దీసి పకారం జమీందారులు (పభుత్యానిక చెల్లించవలసిన మొత్తం శాశ్వతంగా నిర్యయింపబడింది. అప్పటి! ఇప్పటికీ భూమి విలువ యెంతోయెక్కి.0ది. రూపాయివిలువ ఎంతొ. తగ్గపోయింద్ది, కానిజమిీోాంజాగు చెల్లించే మొత్తం ఇాశ్యనంగా ఒకేసారి న్మ్‌యుంప జడియుందై, లె ను ల నుం'డి జమీందారు గుంజే మొత్త ౦మౌాత0 యెొప్పటికప్పుడు "పెరిగిపోతూనే వచ్చింది. జమింధారులు కడుపులో చల్ల కదలకుండా నగరాల్లో కట్టించుకున్న భవనాల్లో కూూర్నొని పంటపండినా లేక పోయినా వేదరై తుల దగ్గర్నుంచి ధనరూపంలో శిస్తు వసూలు చేసుకుంటుంటారు. పంటలు సరిగ్గా పండుతున్నాయా లేదా అన్న సంగతి వారికీ అవసరమేలేదు, వోళ్ళకు డబ్బే (పథధానం, 5 తులను వీల్చుకు తింటుంటారు. ఈవిధంగా రెతు నేడు నాశనమె

ఉ“వ్వి* జమీందారు యెటువంటివాడు తాతయ్యా! కః

జమిందారువూటఅటుంఛి, తులకు జమిందారులకుమధ్య ఉండే మా బిల్‌ కలెక్షర్‌ వివిన్‌సె౯సంగతి వినుముందు, ఇది నిజంగా వినవలసిన విషయమే, “కొన్ని రోజుల క్రితం ఇక్కడికి సమిపంలా క ఉన్న విమ్టుపురం అనే [గామంలో ర తులంతాయేకమై శ్‌స్తు యివ్వు నిరాకరించారు. అందువల్ల వాళ్ళు సాగుచేసుకుంటున్న భూములు వేలం వేయబడ్తాయి. కాని తులంతా యీక్‌ మె సిలబడటంచేత వేలంలో ఆ భూములను కొనుక్కున్న జమిందారు మను ష్యు లు వాటిలో అడుగు పెట్ట లేకపోయారు. అటుతర్వాత ఒకనాడు రక్షపు గుడ్తలలో ఉన్న వివిన్‌ సె౯ను అతని మనుష్యులు మ చంమాద వేసు కొని పోలీసుస్తేమన్‌ కు తీసుకొనిపోయారు. భూములు వేఎం వేయ బడిన రైతులు తనను కొట్టారని పోలీసులల్‌. :పిన్‌సె౯ చెప్పు కున్నాడు. ఈ 5 తుల ఫోరాటంలో నాయకత్వం వహాశచి: వాం

ల్రీశ్త

పేర్లు తనను కొట్టినవారి పేర్లుగా యిచ్చాడు. వాళ్ళందరు జై లులో (తోసివేయబడ్డారు. అందుమూలంగో రైతుల ఐక్యత 'విచ్చిన్నమె దోయింది, భూములు వేలంపాటలోకొన్న జమిందారు మనుష్యుల స్వాధీన మెపోనాయి. ఇదంతా బనాయించిన శ్రీసే ఈస్‌షమయం౦ విపిన్‌ సెనే తన స్నేహితులలో గర్వంగా 'చెప్పుకుంటుంటాడు. ఇతడు చేసిన ఫఘనకా ర్యానికి మెచ్చి జమిందారు నల్నభె యెొకరాల భూమి యినాం యిచ్చాడు. అది | పారంభం మాత్రమే. ఈనాడు ఈ(గామా నికి అంతటికీ నిసిన్‌ శాబే అధికారి అయినాడంశే ఆందులో అశళ్చర్య పడవలసిన విషయం యేముంటుంది?””

“ఏతే, లశుల గతేంగాను?' రాహుల్‌ విచారాన్ని వెలి

_*్దక్త వాళ్ళ గతేముంది'' అంటూ తాత రోద్డుమలుపు దగ్గరలో వినబడుతున్న కాళ్ళచప్పుడు వ్‌ని అటుతిరిగి *“బనూ! అని శీక వేసాడు.

శత్రాత్రయ్యా!” అంటూ అటు _వెపునుండి ఒక పటేళ్ళ పిల్ల వాడు వచ్చాడు, కొల్తీమనిపి.గా కనబడుతున్న రాహూల్‌ ని బకసారి మూాచాడు. బనూ వేలితో వడుకు కొనిన తెల్లటిపం చెను చిన్న చొక్కాను ధరించి ఉన్నాడు.

ఈ్వూట్లు బాగున్నాయా? నీకు నచి న నాయా! అని (పేమల్‌' అడ్‌ గాడు.

“గీకి జవాబుగా పీలవాడు పది గజూలు అటూ, యుటూ తిరిగ తొతకు చూవించాడు. * చూడు యెట్లా కిరు, కిరు) మంటు న్నాయో-ి” మళ్ళి ఒకసారి నడిచాడు. అతనిక ళ్ళు ఆనందంతో మిల మిల లాడసాగాయి. “ఊరంతా తిరిగా నివ్వాళ.అందరూ నాబూట్లు

తాత వంగి బనూబూట్ల తాళ్ళు సరిగ్గా కడుతూ బట్టా కొట్టు కోవాలి* అన్నాడు, రాహూల్‌ వై ఫు తిరిగి న్పిక్రిట్లాంటి కరు)కిరు)

తర్‌ మనే చెప్పులు లేవుగా, నిన్న పట్టణానికి వెళ్ళి మాచాబు బనూక! తెచ్చిపెట్టాను. అన్నాడు.

పిలవాడి బూట్ల తాళ్ళుకడుతున్న తాతవి్శిగహోన్ని రావాల్‌ త చేకదితలో చూడసాగాడు.

ఎంత నెమ్మదితనం! ఎ ౮ త(పే మ! కాని అజేసమయంలో గంభీరత్వము, నిశ్చలత్వము అతనిని వీడలేదు. నిజమె జాతీ యో ద్య గూనుభవంగల వ్యకి , మూడుసార్లు జై లుకువెళ్ళాడు. ఏడు సంవత్స రాలు జె లువాసం చేసాడు, అతనిని (గామ పజలు“బేవత” అని వీలుస్తున్నారంకే ఆశ్చర్యపడవలసిన కారణమేమి కనబడదు,

““బనూ ఇంటికి పరుగెత్తి నా మనుమడు రాహుల్‌ వచ్చా డి అమ్మల చెప్పూ నాతోకూడా వస్తున్నాడనిచెప్పు.

“మంచిది తాతయ్యా, బూ రావూుుల్‌ పాడాలకు నమ స్కారంచేసి తేచి అతని చిరుశవ్వ్యుత్‌ ఒకసారిచూచి ఇంటివైపు పరుగెత్తసాగాడు. కాని కొద్దిదూరం వెళ్ళినతరువాత మ ళ్ళి ఆ “తాతయ్యా ఇట్లా పరుగెత్సి తే బూట్లు అరిగివోతాయేమో?) 'అంటూ ఆ బూట్లనుతీసి చేతులత* పట్టుకొని వట్టి కాళ్ళతోనే పరుగెత్త సాగాడు,

'శరనూ సాకూతురి అఖరివీల్ల వొడు. ఈపీల్ల వాడికి రోనూ అనే ఒక అన్నా, కజోలి అనే ఒక అక్కా. వున్నారు. కనూ తోలు చూరివాడు. అతనినిసాడా చూద్దువుగాని వాళ్ళకి “మంగళ కూడా వంది.

"ఇంకోక అక్కా!

6మంగఖేనా? కాదు, పాడిఆవు.”

తమరి వీళ్ళ సాయనో))

“ఆ భిక్వుకుడు యెక్క-డికో వెళ్ళాడు. నికిస్ప్తుడు కనబడడు. వదో కొద్దిగా భూమిఉన్న ౨ తే అతడు. కాని సంగీతము, యాలు అతనకి మహాయిష్టం. అవును,అశతని జీవితమే సంగీతము, సాయంత'౦

త్‌

పూట. అతనిసంగీతం వినటానికి (గామస్థులండరూ చేరుతుంటారు. కాని నాట్టకాలంలోను, కోతలప్పుడుతప్ప అ త డు సాధారణంగా యింటిపట్టున వుండడు. తంబురా పట్టుకొని సంగీతం పాడుకుంటూ సంఛారం చేసుంటాడు. జందు*ే ఆతనిని మేము భి్షముకుడని వీలు సుంటాముఎ -..... “ఎంత మనోహరమైనవ్యకి ౯” అన్నాడు రాహుల్‌. భిత్షు కుడిని మూడటానికి అతనికళ్ళు (ప్రయత్ని స్తన్నాయి.

ట్మ్పస బెంగాల్‌ (గామాలలో ఇటువంటి వ్యక్తు లరుచేమిా “ాదు, సంగీతము మన సజల అధ్యాత్మికావళ్యకత. (పత్మిగామానికి కవి భిముకుడు ఉంటుంటారు. (పజలు వారిని (వేమిసారు , గొరవి సారు.” అతనిమనన్సు యెక్కడో విహరిస్తున్నట్టు తాత కొద్దిసేపు ఆగాడు. మళ్ళీ ఈవిధంగా (పారంభించాడు. “రాహూల్‌, ఇందాక నువ్వు వేసిన్నపళ్నే నేను విన్నాను, వే (పజల గ తేంకావాలి.? [గామ పునర్ని ర్మాణానికి జాతీయోద్యమం [స ధమస్థానం యి స్తుందన్న మాట నీకు బోగాతెలుసును, ము; రాబోవు జీతానికి ఇచే పునాది. (ప్రభు తస్వానిక ల్‌ ద్రి యిష్టం వుః డదన్న మాట నిజమే, ప్రభు త్వము, భూ "కామందుల _రైతుల పోరాటాలనుచూచి భయపడు తున్నారు. ఒకప్పుడు వీళ్ళు నోరులేని ష్విజానీకపు సంరత్షకులుగా నటిస్తూ (పపంచాన్ని మోసంచేస్తూ వచ్చారు. ఈనాడు వాళ్ళ బండారం బయటపడుతున్న ది. -.* రాహుల్‌ నేనుఇక్కు-డ ఒక బడి "పెట్టి (గామ [సజలకు చదువుచెబుతున్నాను. నన్ను కనిపెడుతూ ఉండడానికి ఒక గససాఢచారి నియమింపబడ్డాడు. పాళశాలను ఆఅయులా గెసా విచ్చిన్నం చేశయూలని (ప్రయత్నిస్తున్నారు. (పజూసీక 0 వద్యను వొందటం ఈఆఅధి కారం చలామయుించే వర్గాలకు [పమాదక్‌ ద్‌ 6 విద్యా నంతు లె న; అణచి వేయబడిన (ప్రజలు మౌానవుల్లాగ జీవించటానికి తమకుగల. హక్కును గురి ంచువొంటారు”

• పస్తుతంఉన్న వ్యవస్థలో భారశజేశం యెక్కు_-వశాలం ఉండజాలదు, పాపం పండింది. .. . కాని ఇంతలో యీ యుద్ధం

త్రి వచ్చి పరిస్థితులను తారుమూరువేసేసింది.”! ““తాశ్రయ్సా, ఈయుదం విషయం అంతా నాకేదో గొడవ గావున్న ది, డాస్నగురించి సీలో మాట్లాడాలి. అన్నాడు రాహుల్‌,

తాత్ర చిరునవ్వుల తల ఊపాడు. *మనం, కాంగోసు [గమ శిక్ష ణకు కట్టుబడి ఉన్నామ.. అందువల్ల కాంగ్రాన్‌ పిలుపునివ్వంజే వమునమెమా చెయ్య ₹ము, రొపహుుల్‌, అవిషయాన్ని రాతి క్షి మాట్లాడుకుండాము ' అని అంటూవుండగానే బనూ ఇంటిని సమిా వీంచారు,

ఒక సన్నని యువకుడు ౭0డవ వెపునుండి ఒక ఆవుమోాద యెక్కి. వస్తుండటం కనబడింది.ఆయువకుడు. వీళ్ళను చూడగానే ఆవు మోదనుంచిదిగి ఇద్దరిగ్‌ నమస్కరించాడు. తాత అత:ని దీవి ౧చి “ఈ పిల్లవాడే కనూఆ ఆవుపేకే మంగళ. *--.- =. అని రాహుల్‌ కి పరిచయం చేసాడు,

“6కనూకి గూడా వాళ్ళ నాయనలాగ య్యాతలు. తిరగాలని అశ ఇతడుకూడా చక్కగావాదుతాకు. కాని వాపం!. చెవిపోటుతో వాలా బాధపడుతుంటాడు.” '

ఇంటి గుమ్మందగ్గర మెరుసున్న ఒక్‌ యిత్తడిపాత)ను పుచ్చు కొని ఒక బాలిక కనపడ్డది *కజోలి” అన్నాడు తాత. అచాలిక యిత్మడిపాతను కిందపెట్టంది. మో కాళ్ళమోద నిలబడి రావాల్‌ పాదాలవీరాదికీ వంగింది. ఆమె యుంంతో మనోహరంగా కనపడ నొగింది. సుమారు పధ్నాలుగు సంవత్సరాల వయస్పుక౦ శు యెక్కువ వుండదు.

కజోలి రావాుల్‌ బూట్ల తాళ్ళు విప్పసాగింది. త్‌ో [(టువాటు పడుతూ అతడు కాళ్ళనుండి బూట్లను. తీసుకున్నాడు. బూట్లలో లోపలికి 'వెళ్ళకళూడదుగదూ? కాని గజోలి ఇంకా వంగే ఉన్న3. వయ్యారంగా కిందకూర్చొని పాత్శలోని నీళ్ళతో “ రాసుల్‌ పాడా లను కడీగింది.

రర “వద్దు, వద్లు ఇదేమిటి? అని రావుుల్‌.. శేకవేసి కాళ్ళు వెనక్కీ. తీసుకున్నాడు. *ఆ సీళ్ళపాతి నా చేతికి వ్వు '” అంటూ _ ఆ బాలిక మనన్సుకు నొప్పికలిగిన చూపులతో రాహుల్‌ ఎవెసుతౌత వై పు బూచింది, అప్పుడు తాత ఇలా అన్నాడు. * రాప్యాల్కొపాపం ఆ బాలి కను కాళ్ళు కడగనివ్వు.”!

“నా కాళ్ళు ముట్టుకోవడమేమిటి. .. . * అని శావాూుల్‌ ఇంళా తొటువౌటు పడుతున్నాడు.

66 జ్ర మై రైతుబిడ్డ, చెతుల సాం పి దాయా నికి అల వాటు పడ్డది. ఈ సాంపడాయాలు భారతచేశం యెంతటి. పురాతన మైనదో అ౦త టి పురాననమైనవి, నువ్వు పట్టణవాసి వై నంత మాతింతో ఈనాడు వాళ్ళు తమ మ ర్యాదలన్సు అలవా ట్ర ను మానకొగలుతారా? నువ్వు అతిధివీి* =

రాహూల్‌ ఇక అంగకరించక తప్పలేదు. చిరునవ్వు నవ్వుతూ “స్రీ భన్లోలి నియిష్టం వచ్చినళ్తే కాసిన. నాకాళ్ళకు కావలసి నంత దుమ్ముంది.” అన్నాడు.

“అక్కాఅ దుగోమ-ఛిబొమ్మ]' అనిబనూపరుగెత్తుకొచ్చాడు.

'తాతచేతిలో అనేశరంశులలతలో అచ్చు వేసిన ఒక్‌ చిత్యంఉంది, ఇంతసేపు దాన్నెక గాదో దుస్తుల్లో డాచి ఉంచాడు, -

కదోలి రాహూల్‌ కాళ్ళు కడగటంమాట మరిచివోయి అనం దంలో ఒక్క. గంతువేసి లేచింది. *నాకేనా తాతయ్యా”

“అవును తల్లి నీకి'

తాతఆనందంతో వికసించినీముఖంతో కాప్రాల్‌ _వెపష్పుతిరిగా డం,

“త్రపిల్ల కు దంగురంగుల చ తాలం (నొణం ఇంటి మ్య గోడలని. డా వాటిని తగిలిస్తుంటుంది! [ఆ మెసౌందర్య కాంక్ష ఆవిథఫ, గా (పతిఫలిస్తుంటుంది.]. మౌనం గా ఆమెను దివిస్తున్నట్లు ఆఅతనిచరూపులు కజోలిమోద యుంతోసేపు నిలచిపోయినై *-=.-...

౧ఎచేందచాబు వ్యాపాగంలో వేసిన చదరంగ పుకెత్రులు అద్భుత మెన ఫలితాలనిచ్చినవి, (బిటిప్‌ స్మా మాజ్య మె నికశకి మైన అతని కున్న దృఢ విశ్వాసం చాలా సహాయపడింది. స్టాక్‌ నూశ3్క._ట్‌ లో అనుకున్న వధం గానే తీ వమెనపోటీ (పారంభ మయింది, నాజీరాక్షసి పూరి'గా కబళించేలోగా సోవీయటు రప్యూ పోలెండు లో అడుగుపెట్టింది. సోవియుటురష్యూ తిసుకున్న యీచర్య మితి రాజ్యాలకొక సవాల్‌ అని కొందరన్నారు*, అది నాజీ షిజ్బంభణను ఆపటానికి ఒక యెత ని మరికొందరన్నారు. కాని నాక్‌ మొార్కాటుకు యివన్ని అవసరంలేదు, వ్యాపా రానికి సంబంధించినంతమట్టుకు వ్ర యొక్క సెనిక (పాముఖ్యతే ఏళ్ళకు అవసరం, మి త్ర రాజ్యాలు రష్యాల్‌ సంఘర్షణ పడవూ? రాజకీయరంగంలోను, యుద్ధరంగంలోను యెప్పటికప్పూడు జరుగుతున్న పెద్ద మౌార్చులను గమనిస్తూ అనువై నసమయాలను కని పెడుతూ సమశళేం దుడు స్టాక్‌ మా ర్కాటు ేర్లనుకొంటూ యొక్సువ ధరలకు అమ్ముతూ వస్తు న్నాడు, సోవియటురాజ్యం అంచ అతనికి భయంలేదు. అబ్బే అబేంచేయగలదు? ఏొటకాలాంట మహో స్మామౌాబ్యంముందు యేరాజ్యంమా తం సిలబడగలదు? ఇంకా జర్మ నులు కొంతవరకె నా పోరాడగలరేమో్లో రహ్యన్లా! యుద్దం చెయ్య టానికి వాళ్ళదగ్గరేముంది? అసలు రప్వాాలోనే తిరుగుబాటు రాగల దనే భయంలో సోవియటురషప్యా యుద్ధంలోకి దిగటానికి సావానీ,

శ్స

చదు, ఎరసెన్యం యుద్ధరంగానికి వెళ్ళిందంశ్సు దేశంలోని అణచి వేయబడిన _రతాంగం అంతా ఒక్కుమ్మడిగా లేచి తిరగబడుతుంది, పజల ఆస్తిపాస్తులను స్వాతం్యత్య్యాన్ని, (స్త్రీలను స్వాథీనపర్చుకున్న విధానం ఒక్క-బెబ్బల్‌ కూలిపోతుంది. అసలు, రష్యాలో భూమి లాగనే స్రీలుగూడా సమాజం అంత: సమి్ని ఆస్తిగా "అక్కా కట్టుతొారట......

అయినా యేదియెట్లా పోలేమా[త్రం తనశెందుకు,తవకు కావల సింది లాభాలు? యుద్ధం కనకవర్షం కురిపిస్తుంది. తనన్లీడరీ (ప్బే సును నిర్ణ తమ్యంచేస్తే మాత)మేమి, వ్లీడరుగా పదిసంవత్పరాలలో సంపా దించగల మొకతౌన్ని వ్యాపారంలో ఆరు నెలలలోగా సంపాదిస్తు న్నాడు,

““రాప్రల్‌ * రాత్రి బి. వీ. సీ, శేడియో విన్నావా? వైమా నిక ఇాఖ్రామంతి అద్భుతంగా మాట్లాడాడు. అని ఒకనాటి ఉద “యం టీ (తాగుతున్న సమయంలో సమళేందుడు కొడుకును అడి “గాడు. నాల్వేలేవులలో (బిట్‌ సైన్యాలు దిగి అప్పకి ఒక పత్షం రోజులయింది. కునల్‌ యొప్పటిలాగనే మూడుగుటకల్లో టి (తాగేసి బయటికి వెళ్ళిపోయాడు. తల్లి వంటింట్లోకి వెళ్ళి లోయింది. తం(డితో పాటు రానవాుల్‌ మాత్రమే గదిలో మిగిలాడు.

“నిన్నాను. శాని అంతా వినలేదు. అన్నా డు రాహూల్‌

6నేన్స మంచి అవకాశాన్ని పోగొట్టుకున్నాను. చివరికి నువ్వయినా చెప్పావు గావు ఇట్లా ఉపన్యాసం ఉంటుందని. ఇదుగో పతిఎకల్లో మొదటిపేజీలో (ప్రకటించారు సమరేం దుడు పతికిను పీసకొని గొంతు సవరంచుకొన్నాడు.

శ్రీషే

ఉద్య జీడు మన విమాన బలం ఆర్కిటిక్‌ (పాంతంలో చిక్కుకొని ఉన్నవి. కాని -శపు విజయభానుని కీరణాలు వాట్నిపెన (పసరించ గలవు: = “సమ-రేందుదు ఒకంఏ "ఇందు నా క్యా ళు తనలో తాను చదువుకున్నాడు, మళ్ళీ తన స్వరాన్ని యెక్కుువజేసి పీడికిలిని గాలిలో ఊపుశూ చదువసాగాడు. తిరి గ మస విమాన బలం విజయగర్యంల్‌' ఇంటికి రాగలదు, స్వాతం త్యాః షె (పేమంచె మన జూతి శెరవాన్ని ది్వ్రిగుణెక్సతం చేయగలదు... సమ౭౧దుడు తాను'హాడా గర్వపడసా గాడు. రగా పులీ ఈ ఉపన్యాసాన్ని స్వయంగావిం కు యెుంతహపానసుండేవ! అ ఛ్న్నాడు ఉత్స్పాహాతిశయంత్‌ క

6కీడియాలో అతని ప్రసంగం వినిపిస్తుంటేతే నేను మధ్యలొ అపివశొను. మశ వచ్చారు స్వాతం్యత్య వ యు లు, నిన్న గాక మొన్ననే పళ్ళు మూ శీమి సంబుధంబేదు, మేము ణి కం కల్పించు కోమంటూూ ఒక స్వతంత్ర బేశం గొంతు వీసి;వేయ బడుతుండగా హపాసూ కూర్చున్నారు. *.. అన్నాడు రాహూల్‌ ఉ చేక ౦తో,

“ఆబిసీవియా 'మీనా?... దానికి యిప్పుడు వచ్చిన ఇస మే మి టి? ముసోలినీ అబినీనియన్‌ లకు నాగరికత నేర్పుతున్నాడు. నువ్వు ఇటలీలో కొంత కాలం ఉన్నావుగా న్లీకు వేలిసే వంశాల,

రాహుువ్‌ కీ తెలుసును. ఇటలిలో వఏవిధ స్వాతం త్యాలు నాశనం చవేయబడటఎ గురుక్షః వచ్చేటప్పటికి అతవివెళ్ళు కంపించింది, "ాని తం డక్‌ యివన్నీ అర్ధం కావు, ఇంగెండులో నే పుడితే అతడు కరడుగిటిన ట్రీర్రీ పార్టీ వాడయి వుండేవాడు. ఖారశవరంలో ప్ర నప్పటిక్స, వారిలోనే ఆత శ్ర బంధుత్వ ఉన్నట్టు కవపంకు తాడు [(బటివు సామాజ్యం భారత చేశం ల ఇంత దీర "కౌలం త్‌ షెసుకు కూరో్పాన గ లడానికీ పళ్ళలాంటి వాచ మూల స్థంభాలు. వీళుచూసపే స్వామె ఛాకి కి ,పతిఫలంగా అధిక లాభాలను పొందుకుళ్నారు. మానవాళిష యివొక ,పమాదకరమెవన సమయంకాని తన తం డికీదంతా యీమిా

శల

"తదు. పమాదకర విషయమేమి నోచరించదు, ఇానిసత్వంలో పుట్టి "పెరిగిన అతని మేధస్సుకు యుస్ధంలొ కనకవద ౦ కురిపించే అవకాశం తప్పు మ౭ిమిో కనపడలేదు, బేవతకు యిలాంటి కొడుకా! యెంతటి హోస్యాస్పదమైన విషయం! అందుకే తాత ఈ యి౦ ౪కి రాడు. అందులో అళ్చర్యపడవలనిన విషయం యీమిీలేదు. నాహుల్‌ వీవార ఛాయలు (పస్ఫుట మైన ముఖంలో తండి వైపు మావాడు, తండివె ఉండే గౌరవము (వేము, తిరస్కా.రభావం -వినుశ మరుగు పడిపోయినై ః

“నార్వేలో జరిశే యా యు ద్ద ౦ యొక్క [పాముఖ్యతను నువ్వు గ్రహించావా! అని సమశరేందుడు కొడుకును పళశ్ని స్తూ బల్గమిోాద గుద్దాడు, బల్లమిోాద ఉన్న టీ కప్పులు గల గల లాడినవ,

దూర ేశంలో యక్క-డో జరుగుతున్న ఆ యిద్ధాని!ి సాక్‌ మౌ ్కెట్టుకు తీ ర ని సంబంధం కనబడుతున్నది సమలరేందుడికి. మౌొర్కెటును సడిపేవి యిలాంటి సంఘటనలే, డబ్బు సంపాదించ డానికీ ఇవే మంచి అవకాశాలు, కాని రాహుల్‌ కి యివన్నీ అర్ధం శానను కున్నాడు, గౌను పరిస్థితులను స్మకమంగా అర్థం చేసుకొన టం ద్వారాను, వొటిష్‌. స్మ్యామాబ్య వక్ర లో ధృడనమ్మకం కలిగి ఉండటం ద్వారాను, వ్యాపారంలో ఇంత పెద్ద అస్తినికూడ బెట్ట గలుగు తున్నాడన్న విషయంగాడా న్రానూుల్‌ 5 తెలియదు,అఆవును పెద్ద ఆస్తే ఇదంతా తన కొడుకుల్మకోసమే గా కూడ బెట్టడం, ఇంత ఆస, తన పాదాల కాడ పడి వున్నప్పటిక్కి అతనికి తాను బీదనాడిగా ఉన్న ప్పళికీ ఖర్యుల కం ళు యిప్పుజేమిా యొక్కు_వళేవు, తాను చిన్నప్పుడు దారిద్యంలో పడీన దుర్భర బాధలకు రాహుల్‌, కునల్‌ లు గురికాకుండా కావాడే టందుశే తానీపాటు పడుకు న్నాడు. ఇప్పుడు తన వునుమురాలు రాడభోగంలో పరుగగలుగు తుంది. వంటి నిండా నగలతో సంఘంలో గర్వంగా త్‌ుగ గలుగు

శశీ

తు-ది, "పెద్ద కట్న 0 యిచ్చి ఒక నొప్ప (పభుత్‌్రవ్యోగిక్‌ ముచ్చ ట గె పెండ్డి చేనాడు.. .

ఈ విధంగా ఊకాంచుకుంటూ ఆ.న౦6ద పారవళ్యంల్‌ కొడుకు వెపు మృదువుగావమూచాడు సమరం దుడు.

అతని కండ్లు వింతగా [పకాశింప జొచ్చినవి. తన జీవితంలో చిన్నప్పుడు సంభవించిన ఒక సంఘటన గుగకుకి వచ్చింది. హస్టల్‌ రో వున్నప్పుడు తన సవోధ్యాయి ఒకడు టీలోో పాలడబ్బా లోని పాల ముద్దను వేసు కుంటు 0౦ డటం భూచాడు. “రుచి యెట్లా గుంటుంది?” అని తాను ఎంతో ఆస కిత' అడిగాడు,కాని ఆ నహో థ్యాయి తనను వెక్కి ం0చ్చి పొల డ్‌ చ్చా ప్రీ , అవతల పెళ్ళెసు కున్నాడు. అప్పుడు తన కెంత బాధ కలిగింది! ఈ దారి ద్యంనుండి బయటపడి తీరాలన్సి ఒక నిండు ఫాలడప్పా కొనుక్కొని ఒకే తడవ టీలో కలివిజేసుకొని తాగాలనీ 1పమాణం తీసుకున్నా డు. --తన చేతి లోకి యెంతో డబ్బు వచ్చింది. కాని శనకోర్కా- తీర్చుకొనే కాలం దాటిపోయిన త ర్వాత వస్తుందీ డబ్బంతా. ఇప్పటిక్‌ ఆ చే అతనిలో తీరని కోళ్కె. అయి నిలచిపోయింది.

తాను ఆ భోగాలను ఆనుభవంచ బే పోయినా యు ప్న దు తన కొడుకులకు యుమాత్రమూ లోటు లేకుండా వరానాడు. ఎంత్‌ ఖర్చు. అయినా తాను లెక్క-_ జేయడు, అవిధంగా భన కొడుకుల సంతృవ్ని దారా తానూ సంతృప్పి ని పొందుతాడు,

తలుపు దగ్గర నిలబడిఉన్న ఒక్‌ ఏీవకుడి నోటినుండి మూ

“ద్దోలస్స్పవారు!””

'6ఫోల్‌సు "తేమిటోయ్‌, నీకు మతి పోయిండా యేం” ఎ సవు -రేందుడు

న్స

ళఫోపీస్సు యినిస్పెక్షర, బాబయ్యా” అని నేవకుడు బెదురు. ముఖంతో చెప్పాడు,

సమశేందు)డి!ి నోట మూట రాలేదు.ముఖం పాలివోయింది. కూర్చున్న కుర్చీలోంచి 'లేవలేకపోయాడు. తాను [కిమినల్‌ లాయ కగా పేరు బోందాడు. పోలీసులతో యెన్నో సా న సంబంధాలు కలినాయి. కానితన యింటికి పోలీసులు రావటం యొప్ప్నడూ తట సించలదు, మనస్సు పం పరి విధా వొసాగిందిె. ఇల్లు సోడా... రాహుల్‌ అనెక్టు అవును రావుల తౌత దగ్గంక వెళ్ళాడు, ఏదో అనర్ధం తెచ్చిపెళ్టు వుంటాడు. ఎక్క-డో అభ్యంతరకర ఉప న్యాసం యిచ్చి వుంటాడు, వయస్సు మళ్ళిన ఆ ముసలివాడి ము మాత్రము ఇంగితజ్ఞానం వున్నట్లు క నబడదు. లేకపో నే లోకాను భవం తెలియని రావాుల్‌ ని యీవిధంగా పెకదారివి పెడతాడు? సమ రేందుడికి త్మ౦డిమాద చాలా కోపం కలిగింది.

“నేను [కిందికిపోయి భూచివస్తాను అ న్నా డు రాహుల్‌. తండి మానం మాచి అందోళన కలిగింది.

“కాదుం-కాదు, నున్వ్వు వద్దు' '--అన్నాడు సమరేందుడు వాత్సల్యం _పకటితమ య్యు చూపులశో రాహుల్‌ని చూస్తూ, మెళ్లీ[కిందినుండి ఒక కేశ వినబడింది.

క కర్చ్వాల అయ్య గారిత్‌ చెప్పు, నేను (పభుత్వే భవనం నుంచి నచ్చానవ, కొన్ని విషయాలు విచారించాలి)

ప్రభుత్వ భవనం నుంచి! సమరేందుడికి అసలు విషయం అంతుపళ్లు టప్పటికీ ఒక నిమువం పట్టింది, ఓ అమ శ్రియ్యాి! ౨ఎ౦త భయ పడ్డాను. ఆనుకున్నాడుు చబాలున అేని ఒక అంగలో తమున ద్‌గ్గ రిక్‌ చేరుకున్నాడు.

ఆ వచ్చిన [కొత్త మశివీ లోనికి వన్తుండగా రా పుల్‌ బయటికి "వళ్ళిపోయాడు. కాలి తండి అతని భుజ 0౦ పెన ఒక

డఫ్‌ చెయ్యి వేసి అవీ “ఇతడు డాగ్‌ రాహుల్‌ బౌస్తు నా "పెద్ద కునూ రుడు కేంబిడ్డి విశ్వవిద్యాలయపు డి. యన్‌. సి. అని సగర్వంగా నూతన వ్యక్త పరిచయం వేనాడు. అతకు ఆశ్చర్వపడేటటు గా పక్‌ పక్‌ నవ్వనాగాడు, ఆనందంతో అతని ముఖ్లం (పజ్వలిన్తున్న ది. రాహూల్‌ అన్ని విషయాలు తెలుసుకున్నాడు త౫ తండ (పభుత్వ భవనానికి "వళ్ళి అక్కడ “విజటక్పు బుక లో సంతకు చేసి వచ్చాడు. గౌరవనీయులు, (పభుభకి. పరాయణులయిన ధన వంతులు (పభుత్వ భవనానికి "వెళ్ళి అక్కడ వుండే “విజటర్‌్‌బుక్‌”, అనే ఒక పుస కంలో తమపేరు అడిసు వాసి వషండటం ఆచారం, వాటి అవటి గవర్నర్‌ గారి విందులు జరిగేటప్పుడు అటువంటి వానిని విందులకు వీలుసుండటం జరుగుతుంది. కాని వారికీ ఆ హ్యోనా లు పంపబడే ముందు వోలీసుణ వాలా జాగ తగా వారిక్‌ సంబంధించిన వివమయా పోలీసు ఉద్యోగి తన నోటు పుసకంఖో యీవేనో వాసు కుంటున్నాడు, “నెల ఆదాయం సుమా రు పదిహేనువంద బుంటుందం టారు. అంతేనా గౌరవనియు లవటానికి అది చాలడా? ఇంకా యెక్కువ సంపాదించి మాతం మయుంలాభం+ ఆదాయపు పన్నే దానినంతా మింగేనుండాయెను. మి-కు మొత్తం తెలియదా?) పోలీసు ఉద్యోగి వెళ్ళవోయుముందు సమ ౮౦ దుడి! నమ్మ కంగా తెలియచేనాడు “వచ్చే నెల 20వ తేదీనాడు విందు. జరుణు తుంది. మూ త్వరలోనే అహ్వోనం వనుంది. సమ" ౭౦ దుడు తల వూపుతూ ఆళందంతో చిరున వు నవ్వాడు. అతని జీవితంలో యివొక మహా తత సమయం.

శర

“రావాల్‌ , నువ్వుగూడా అక్కడికి రావాలి. కేం బడ్డి డి. యస్‌, సి, వి, నీ తెలివి కేటలతో అక్కడ అంద మనస్సులను సులభం గా చూరగొన గలుగుతావు. అంతా పెద్ద "పెద్ద ఉద్యోగులు వసారు- ఎంత షొప్పగా వుంటుందను కుంటావు! నువ్వు ఇం గెండులో వుండగా ఒకప్పుడు ఒక లొర్లుత. వందులో పాల్లొ న్నావు గదూ! అఆ విషయం గూడా న్‌ ప్రసంగంలో తెలియ జీేయి, విన్నావా] ఇప్పుడే మోటారులో (పభుత్వ భవనానికి వళ్ళో జిటక్స్‌బుక్‌ లో

రాహుల్‌ జవాబిన్వటానికి బదులు నవ్వేసి ఊరుకున్నాడు,

నిజంగానే అంటున్నాను, తెలియలేదూ? ఇటువంటి సమ యం మనకు మళ్ళీ రాదు. ఈ యుద్ధం మనకు దజేవ్రుడు యిచ్చిన వరం లాంటిది

6 మ్వసరక్రు?** రాప్రుల్‌ 8 గందరగోళంగా వుంది. కాంగెన్‌ ఆ'ేశించేవరకు యేమి చేయటానికీ వీన్లేదు.

“అవును. నాకివి భగవంతు డిచ్చిన వరంలాగానే కనబడు తున్నది. -- వ్యాపారము. , .లాభాలు. -.నీకుగూడా ఒక నినాదాన్ని ఆలో చింవాను నేను, ర్స న్చు ద్వారా విజయం అభివృద్ధి కరమెన అయుధాలవైవనే యుద్దం ఆధారపడి వుంటుంది, క్రొత్త ఆయుధాలు, రహస్య అయుధాల్కు ఈ విషయం ౫ో నీకు అభి నూనమైన నక్షత శాస్రుంలో కృమెసల్పి 'యే_దై నా నువ్వు కని పెవచ్చును. రాతిం బగళ్ళు కన్‌ చెయ్యి. యుద్ధానికి అవనరమయే్యి నిలువెన వివమయా లను కనిపెట్టి _పపంచానికి చూపించు. అప్పుడు నీకీర్మి యొట్లా (పాకు తుందో ఊహించుకో! ఈ చిన్న వయస్సులోనే బిరుదును పొంద వచ్చును. తేలిసిందా?. ....

వీఠభుదు'అతని కా?త్ష ధనంమిదినుండి విళుదుమిదిక మళ్ళింది. తనకువీరుదు! రాయ్‌బహద్దూర్‌'. రాయ్‌బవాద్దూర్‌ సమనేంది బాసు, కొన్ని వా రాలబట్టి తానుసంకో చిస్తుఉండిన ఒక విషయంలొ నిర్షయానిక్‌

క్త

వచ్చొడుః యుద్ధ నిధికి బౌహాటం గా వి రాళాలిసాడు. 'వేలుగాదు. ప'చేసివేల సంఖ్యల్లో. అయితే అవుతుంద. కొన్ని పే గు అమ్మేసాడు. తన ఆత్మానంనం కోసం కొడి గా ఖర్చుపెడితే మాతిం. పోయించే ముంది! "'పెగా దానినిబట్టి కూడా ఇంకాకన్ని లాభాలు కలుగ వచ్తు ను. 2 జకం

అయినా సా మాజ్య శక యైన సమ"౭౦ దుదు పెటు కొని ఉన్న నమ్మకం ఆశతనీ పుట్టి ముంచింది, (బి టన్‌ బలంవెన ఉన్న విశ్వాసంల్‌" పేర్లను అమ్మకుండా ఇంకా లాభాలు రాగలవను ఉధేశంతో కూర్చున్నాడు. కాని నాజీ సేనల ఛాటికి ఆగచేక మితే రాజ్యాలు "నెినుక్ర౦జు వేసినై , దానిల" “హా ర్కెబట్టు చల్లబడ్లది, "రిట్లు పడివోయినని, సమీ 60 దుడికి పెద్ద నస్షం వచ్చింది, చివరి కితం యిల్లుగూడా తాక్షట్టు పెట్టవలసిన స్ధితి వచ్చింది.

కాని సమ'రందుడు మాతం యు మా త౦ జంకలేదు. విచారపడతారన్న భయంతో నష్టం వచ్చిన్టు ఛార్యకుగాన్సి చివ రికి రాహుల్‌ కి గాని తెలియనివ్వలేదు. తన న్లీడరీ (పాక్ట సు మళ్ళీ (పారంభించాడు. ఏదో విధంగా సంపాదిన్తు కుటుంబాన్ని యప్పటి దరాల్‌ నే పోమిన్తు వన్తున్నాడు. మనుమరాలికి అన్నప్రాశన జరిపిన నాడు శమ పనోదాకు తగినబ్లు గా పిల్లకు బంగారు నొలుస్కుబం గారు గాజులు తీసుకువచ్చాడు.

కాని రాతు)లు పపంచమంతా నిదలో మాటు మణిగి ఉండగా ఆతని దుఃఖము కటలు [ తెంచుకొని (ప్రవహించేది. కన్ని టి ధాఠతో తలగడ చశడిసిపోయేు3. లోలోపలనే యేడ్చుకునేవాడు.

ఒకనాడు సమరేందుడు పడుకున్న (పక్కగనలో పడుకొని ఉన్న అతంి భార్యకు యెవరో యుడుసున్నట్టు వింబడింది. భర, పడుకున్న గది దగ్గరకు వచ్చి చూచింది.కాని భం క ద్త్షు మూసు

శీర కొని నిదవోతూనే ఉన్నాడా. "వక్క వెక్కీ యేడుస్తున్న ట్టు గురో పెడుతున్నాడు, భార్య నవ్వుకుస్నద, తమాషాగా గురక పెడు తున్నా డనుకొని "వళ్ళిపోయి. పడుకున్నది. మళ్ళీ యింతలో శ బటన్‌ దళ తింగంది. నాజీల టఉ ధృ తం (పారంభంలా క మై యుంతోళాలం కొనసాగ 2దు.మ్మూ మౌార్చట్టు అనుకూలంగా తిరిగింది. సమశళేందుడికి లాభాలు కలిగినవి, కాని అతనికి ఆనందంతో పాటు మరొక వపు విచారం౧గహూడా ఉంటూనే వున్నది తాను తిరిగి లాభాలుపొంది కో లు కొన గలిగినందుకు ఒక వెపు అనందం కలిగేది. కాని మధ్యనష్షం రాబట్టి కోటీన్యరుడినికా లేక పోయానే అని ఇ₹0౦డవ _వపు విచారంకూడా కలుగుతుంది, నళ్ళిన లాభాలలో అప్పులన్నీ తీర్చేసాడు. కాని ఈతడవ వ్యాపారంలో అతి జ్మాగత్తగా మెలగసాగాడు, ____ వృవెనా వస్తువులు ఉత్పత్తి చేయించటం యెందుక్సు | పారంభించగూడదు? కతురాజ్యాల నుండి మందులు మొదలై నవి మన దేశాలకు వచ్చేవి. ఇప్పుడవి ఆగీపోతవి. అందువల్ల మందుల ఉత్ప ఛి యెందుకు (పారంభించగూడదము! ఒక కంపెనీ 'ెడితెనో? ఏం యొన్ని కంపెనీలైనా "పెట్టి దివ్యంగా నడి పీంచ వచ్చును... ఈవిధంగా సమరేందుడు మళ్ళీ ఊహిన్రున్నాడు. రాహుల్‌ కోసం గూడా అతడు యెన్నో ఆలొచనలు చెస్తున్నాడు. రాహూల్‌ యింతవరకు (పభుత్గ భవనం ముఖమెసా చూడకుండా ఉండటం మూస్తే ఛాలా విచారంగా వుందతనికి, అయినా అతడు తన తండి యిచ్చిన సలహాను పాటిం దినట్లు క్‌న బడు తున్నాడు, అశని పరిశోధనలను (పంచ [పఖ్యాతిని పొందిన నలుగురిలో వేరు పఖ్యాతుల ప్రచారం కావాలి. పెద్ద పెద్ద ఉద్యో గసలత్‌ పరిచయం కలిగించాలి. సరియెనవారి చెవిలో సరియెన సమయంలో ఒకపూట పడేన్నే కొతథఢిల్టీల* సాంశేతిః సలహాదారు డుగా కూడా తీసుకోనవచ్చును.

త్త్ర

ఒక సారి పభుత్వ భవకంలో జరిగిన విందుకు వెళ్ళినవ్చుడు సమరేం దుడు తన ఉశ్రైళాన్ని కార్యరూపంలో పెట్టాడు, చిన్న చిన్న ఉద్యోగులతో వే క్‌పహోండ్‌ చేసిన త ర్వాత (వభుత్వ కార్యదర్శికీ యెదురుపడ్డాడు,

క మ్వూణ అబ్బాయి రావాుల్‌ కేం టికి విశ్వవిద్యాలయం నుండి డీ. యన్‌. సి, పటాన్ని వొెంజాడు, మిరుగూడా అక్కడి నుండే పట్టాన్ని పొందినట్టు అతనికి తెలిసింది” అని సమ'రేందు)డు (పారంభించాడు.

ఏ కళాశాలలో చదివాడు)” కార్యదర్శి కొంత ఆసకి ని (పక టించాడు,.

6 జెయింట్‌ జూన్‌ కళాశాల, అక్క-డే నాలుగు సంవత్స రాల పాటు ఒక్‌ (పపంచ [పఖ్మాతి గాంచిన (పాఫెసర్‌ దగ్గర నీజష ణను పొందాడు, ఆ స్పోఫిజిక్సు లో, అ(స్బోఫీజక్సులొ నే పరిశోధనలు జరి పొడు.'” ఆఖఏమాటలు నొక్కి చెబుతూ అన్నాడు సమరేందుడు.

“సెయింట్‌ జూన్‌ కళాశౌలలో నా నేనుగాడా అక్కడే చది వానే! బవాుళ' మి అబ్బాయి ఈమధ్యనే “కా లీజీలో చదివివచ్చి ఉండవచ్చు'” అన్నాడతడు చిరునవ్వుతో

“అవునండి. మొన్న మొన్ననే అక్క-డ్నుంచి వచ్చాడు. ఇప్పుడు కలకతా విశ్వవిద్యాలయంలో పొ ఫెసరుగాపని చేస్తు న్నాడు, అస్పోఫిజిక్సులో పరిశోధనలు జరు పు తున్నాడు. ది యుద్ధ సమయం కదండీ? వృధెనా రహస్యాయుధాన్ని కని పెడిలే యంతయినా ఉపయోగపడుతుంది.”

ఈ మాటలు (పభుత్వ కార్యదర్శి మనస్సును అకర్రంచాయిి,

రండి టీ పుచ్చుకుందాము * అన్నాడు. సమరం దుడు సగర్వం గా అతని "పంట వెళ్ళాడు, అనేకమంది చూఫులు అతని వైన కేం దీకంంప బడటం తెలుసుకొని ఆనంద పడ్డాడు.

ర్ట

టీ పుచ్చుకుంటూయిద్దరూ కొంతసేవు మొట్ట్లాడుకున్నారు. తర్వాత పే.క్‌ హాండ్‌ చేసుకొని యిద రూ విడిపోయారు. "నటి యీ .సన్ని వశం యెన్నటికై నా తం కొడుకు రాహుల్‌ భావి జీవి తానికి లాభదాయకం అయి కీరుతుందని సమరేం దుడు సంతృపి పడ సాగాడు.

సమగేందుడి మనస్సు మళ్ళీ వ్యా పార( మోీదిక మళ్ళి ౦ ది. చేతిలో డబ్బున్నది. ఏ వ్యాపారం చేసే బాగాలా భా లు గడించ వచ్చును! ఆతేసి మనస్సును అనేక వివయాలు ఆక రన్తున్నాయి*చివ రికి యు వ్యాసార 0 చేద్తామన్నదీ తేలకుండా వుంది.

సమ ౦ దుడు ఇంటికి వస్తుండగా ఒకబచ్చ గాడు “చాబయ్యా, ఆకలవుతుంది ఆండు మెతుకులు పెట్టించండి ' అని ఆడిగాడు. సమ రేందుషతనికి పెసా యివ్వబోయాడు,“ అదేం చేసు కుంటొను బాబయ్యా, లఖ్మీ దేవి, యీ నా డు డబ్బులోంచి తరలి వోయింది. అన్నపు గింజల్లో యిల్లు కట్టుకున్న ది. ఈ కాచే కడుపుకి "ండు మెతుకులు పెట్టిసే అదే మహాభాగ్యం తండీ ' అని చవిచ్చ గాడు జవాబు చెప్పాడు.

సమసశేం,దుడి! అద్భుత మైన ఆలోచం తట్టింది. ఈనాడు లశీ శైదేవి టయ్య పు గింజల్లో నివాసం ముర్న్షరచు కున్న ది. బీయ్యం కొనే కంపెనీ 'పెడికేనో, బెంగాల్‌ ఆైస్‌ లిమికెడ్‌! 2...

యుద్ధం కొనసాగుతూ ఉన్నది. లక్షలాది మెనికులు యుద్ధ రంగాలలో పని చేయవలనీ వసుంది. వారికి పువ్షీ గా ఆహార ౦ కావాలి, బర్మా శత్రువుల వశమయి౨ది. అందునల్ల అక్కడి నుండి ణక బియ్యం రావు, 9" మిగిలీఎది "బెం గౌట్‌ * ఇక్కడనే వరి సమృ, ద్ధి” పండుముంది. బయ్యం వొవ దాచి వుంచిజే) లాఫోె కలల; కక వరం క రుష్తుంది,

స్‌ 1

సమరే. దుడు పెప్ప పెద్ద పధ కాలను వేసాడు, ప్వ సై బడిలో ఒళ గొప్పు కంపెనీని (పారంభీంఛచాలి. ఆక్ర ౦0 పె నీ ద్యారా బయ్యపఫు వ్యాపారం నాగింఇాలి, .౨....,

కాని సమరేందుడు బపార రంగంలోకి దిశేటప్పటిక్సీ తన లాగే బయలుచేరిన అనేకమంగ బియ్యపు వాస వారంలో కన బడ్డారు. అదీ కొంత మంచిజే ననుకున్నా డు, నలుగురూ కలసి వెన "పెట్టు బడిలో బయలుజేరితే యింశా అధి క లాఫాలను పొందవచ్చును గదా!

అది మొదలు సమరే దుడి మనఫ్యు ఆంతా ఎవి య్య శ్ర వ్యాపారమే ఆ కమంచింది. రాతి పగలు అనే విచనణ బేకు ౧డా సమశేం దుడు, తన లా౨4 యితర వ్యాపారిన్ధులలొ కలసి పని చేయ నొ గాడుం బయ్యం కొనటం; దాచిపెట్టటం.

చివరికి బేశం కరువు రక్కసి నోటిలో చిక్కుకునేత వరకు వారి శార్య కలాపాలకు వ్యతిరేకంగా గొంతెత్తిన వారెవరూ. లేక పోయారు,

లంచం

కక్ష. యష్పుడైనా యొవ్వరికై నా ఉపశార౦ చేసావా అన్నయ్యా అని కునల్‌ అన్నకు ఒక ఏంత (పశ్నను -వశాడు,

ఈయ్హ్మి) రాప్ల్బాల్‌ చకీతు డయ్యాడు, ఏ శఎటువంటి ఉప “కారం?”

శావూుల్‌ కాలేజీకి కునల్‌ (కా వు చేయించుకోటానికి బయలు జేరి కారుకోసం వేచివుటూ, అన్న దమ్ము లిద్దరూ యీవిధగ౧గా మౌొట్లాడుకొన సాగారు,

“ఇతరులు వారి కూటి సమస్యను పరిష్క-రించు కోటాననికి (పయత్నిస్తున్నప్పుడు వారికీ సహాయ) వేయటం కంచే చేయగల గొప్ప ఉపకారం మళేది లేదు” అని చిరునవ్వుతో (పారంభించి కున్‌ ఈ విధంగా ముగించాడు. *ీ నేను ఆవిధంగా సహాయం చేసు న్నాను. నా ఉదో్యోగానికి రాజీనామా నిచ్చి తదా రా మ₹ెవ్వ "అనా అ ఖాళీలో పవేశించుటకు ల్‌ డ్పడుతున్నాను.””

రాహుల్‌ కి అన్ని విషయాలు తెలుసును. ఒక (ప్రభుత్య వ్యోగం కోరరు పతికల్లో (పకటన చేయబడింది. పతి దరఖాన్తు డారుడు అయిదు రూవాయిల రుసుము చెల్లి చుకోవాలని యొప్పటి విధంగా నే కోరబడింది. ఈ మొత్తం తిరిగి యివ్వుబడదు. ఈవిధంగా వేలకొలది దరఖాస్తులు వచ్చి వు.టాయి,

జీ అసలు యీామొతొలు వసూలు కాకముందే ఉదో్యోగంలో (ప వేశించవలసి 5 వ్యక్తి న్యగ్య్యు_పబడ్డాడు, ౮ టూ కునల్‌ నవ్వ

ర్ట్‌లి తెచ్చి పెట్టటం౦ పూస, అశ్చర్యంగా కనబడుతున్న ది. “గిక మెండే మెండేషన్ల తోచే నడిపాడు. బ్రతర దవఖాసుచారులు చెల్లించిన రుసుమే అప్పి) అని నొణి గాడు రావుల్‌,

“వష యొట్టాగున్నా నాకు నూతి పైన్యుతలో. కమిపన్‌ ఉద్యోగం దొగికింది * బు, ఈ ఉద్యో + నికి రాజీనావూ నిచ్చి వేస్తున్నాను. కూటి సమస్యతో సతమత మౌతున్న మరెవ్యరికె నా ఆ ఉద్యోగం దొరికే అవకాశ . లభిసు ది

రావుల మనస్సు యొక్కడనో ; హరిస్తున్నదె.

“6 నర్రా రాహూల్‌ సిగ కప్పు ముట్ట చుకుంటూ. కొద్ది నితో పోరాడుకున్నాను! యొ దుకు పో రాడఢుతున్నాను+* అని యెప్పుడైనా నిన్ను నీవు (ప్రశ్నించు కుంటున్నావా?” చాలా విచారపడు తున్నావు గదూ? సామాజ్యవాదుల చేతిలో అటవస్తువులా శయారవుతున్నా ననేగా నీ వుబేశు? నాకు నీలాగ అద ర్మాలు లేవన్నమాట నిజమే. నేను శీవల 5 ఉవ్యోోగ కొర శే ఛి వాడు, *కాని అది గూడా ప్లూరిళా సత్యం ఆ శడా, కీ వీన్చేదు. మళ బారతీయ సంస్కృతిని (బిమ్‌ స్మామాజ్యవాదులు యెంత"

ర్ట్‌క్ష

వొగడుతారో నీఫ తెలుసు ఇ! అుశ్చే మవపూర్వ సంస్కృతిని 48 అధ్యాత్మిక చింతనను. మన అధ్యాత్మిక చింతనను తెగ పొగుడుతూ మనం అఆ అయోమయంలో పడివుండి గా మనపైన రాజ్యం చెలాయిం చుతూకూ ర్య్బోవచ్చుునని వారిఉద్దెళం.మన జీవితంలో భౌతిక దృక్ప ధాన్ని అలవర్భుకుంజచ్స్తే ఆ విధంగా రాజ్య * చెయ్యటానికి వారికి కష్టతర్యమె పోతు ది. కాని మవకు భాతిక దృక్పధం అలవడటు తప్పనిసరి అవుతది. మశ నూతన జీపీతాన్ని సెన్ఫు పూర్తిగా ఆక) మి.చు కుంటు ది...” అన్న ముఖువైన తన దృష్టిని నిలిపి కునల్‌ కొద్దిసెపు ఆగి మళ్ళీ (పారంభి.చాడు. క అన్నయ్యా, మనం పరిస్థితు లను తప్పించుకొని తిరిగే అలవాటును తప్పించుకోవాలి, జీవిత సమ స్యలను (పత్యతంగా యెదుర్కొనట! నేర్చుకోవాలి. ఈ యుద్ధం సంగ తే బూడు. ఇది మనకు శిక్షణకు ఒళమ చిఅవకాశాన్ని చేకూర్చ గలదు. యుద్ధంలో మనంకూడా పీసిపోమని గరగ్ధిపోతులై న మన పరి పాలకు లకు తెలియజేయవచ్చును. స వ్ష్లోభాలను యెదురక్కో-.నగలము, ధీళకి ని పూపోలము, యుదన్ధరంగాలల (ప్రశాంత స్వభావాన్ని (పద, గృించగలమని ప్రపంచానికి మూపగలము మనమ భయపడము...” అంటు.డళా కనల్‌ శరీరం ఉ చేకుతో కతిపీస్తు శే ఆతడు పూరి వేయబోయీ మూట యీంటో అప్పుడేరాహుుల [గ హూంచుకొన గజి గాడు... “మనము [పమాదకరం గా జీవి చటానికి భయపడ్‌మని (పపంవానికి "వెల్లడి శేయగలము ..),

క్రుగతజ్ర్‌ (పకృతి యా మాటలు కళ్ళక్తు కట్టినట్టు హూవీను న్నాయి అషడు అఆవకానవా- శాడని రుల్‌ కీ స్ప్సం - తేలు సును. హోయిశా క్రడుుులో చల్ల శిదలకుండా జీఎతం గడుంపగల ఉద్యో గాన్ని కాలదన్ని, అస్టిర్య్వయన సెనిక్‌ జీవితంలోకి దూరతు న్‌్న్నాడు దనల్‌ యుస్హాల్ని ముందు యొవో కి వెపమౌాద , క్‌ (కీకెట్‌ ఆటగా స్వీకరిసు వ్నాడు. యుద్ద , అం న్పే "పె పెట్టున హత్యలు చేయడమన్న మాట. (పపంవాన్ని యుదో ఒక భయ-కర మయిన

్‌ఫ్ట్‌

(పమౌాదంనుండ రతీ సున్నామని నమ్మగలిగి నప్పుడే, యెన్వురయిన మనస్సులో యట)వంటి వ్యధ ల 1 డా ఆవిధంగా 'పెద్దపెప్తున హత్యా “కాండ పూనుకొన గ౭బగు తొరు, మానవత్వ వేరుతో యూరో పుళోని పమాదాని యెదుర్కొ-;టానికి కునల్‌ అతని తరమువారు పీలుపబడుకున్నా రు. కాని బయట స్య్వాత | తాన్ని కాం డటానికి కంకణం కట్టుక న్న యి "పద్దమనుష్యు లే, మశబేశంచలో ఆ స్యాతం _తాన్ని కబళిస్తున్న వారవుతారు, కునల్‌ యా విషయాన్ని శమ నించినట్లు కనబడదు. యుద్ధాన్ని సేర్పుకుంటాడు. అటువంటి అను భవం పొందటం మంచిది, కునల్‌ కీ కావలసింది అంతే!

కాని రాహూల్‌ నిషయం ఆలాకాదు. కొన్ని రోజులబట్ల తనను వేధించటం (పారంభించిన సంబేహ+ఃలు మళ్ళీ ఆతని మనస్సును ఆ[కమించాయి. ఆనవిధలగా ఆలోచించు కుంటూ నే అక్కడికి వచ్చి ఆగిన బస్సులో 5 “లబడ్డాడు. యుద్ధాన్ని సామహాద్యవాదుల ఓక యొకు గడగా భావించుకొన గలిగినట్టయి లె అ:ఐతటితో అతని సమస్య పరిప్కా-రమె పోయేది. కాని ఒకాచవేళ యుద్దం శిధ్ధింయయి పోయి. వున్న (పపంచ-నుండి ఒకనూతన _పపంచాన్ని సృష్టించటానిక్షి దారి తీ నేనో? పురోగమిన్నున్న సమయంలో, బా నిసత్వంలో ను! పోతున్న చేళాల నన్నిటిని తప్పని సరిగా తన పథావంలోకి యీడ్చు కొనగల యీాచారి తౌత్త క మెన సంఘ టనపల్లు తనచబేకవీయులు కేవలం (వేతకుఈ గా వుండగల రా

రాహూల్‌ ని 'వేధిన్తున్న ధర్మసం దేహంయి చే, జూతీయోద్య మాన్నీ కలవర "పెడుతున్న సమస్య నూడా యిజే,. మేధస్పును ఉప యోగించిన (పతిభారతీయుడికి గూడా అబే నొప్పసమస్య అయి కూర్చున్నది.

ఇం గెండుయొక్క_ యుద్ధపుస్థితిం సరించి జాతీయోద్యమం కలవరపడ నాగంది, దాని పోరాటము వంగ్భెండు యొక్క. పం + అవల

స్‌గ్ర

తోనే గాని, (పజలత్‌ మాత్రం కాదు. (పజలే ఓడిపోవటం తటస్థి సే మానవాళికి బానిసత్వభారం మరింత అధికమన్రుతుంచే గాన వేరుకాదు. భారత [పజల స్వాతంత్యం గుర్తింప బడినట్లయితే, యుద్ధ్వపయత్నా లకు తో డ్పడటానిక సంనిద్ధ మేనని జాతీయ యోద్యమం తెలియచేసింది. కాని అధికా రాన్ని వదలుకోవటం సహించని (ప్రభుత్వం, ఆ ఉభ్ధే వాన్ని తిరస్కరించి:ది. పెగా తమకు అవసరం లేన యుద్ధంల 8 శ్రానిసలను యీాడుకు పోయినట్లుగా యీాడ్చుకుపోవటం భావ్యం కాదని యెలుగెత్రిచాటిన జూతీయోద్యమ మహానాయకుడిని కారా గారములోకి [త్‌ సింది.

రాహున్‌ మనస్సు బాధపడ సాగింది. ఆ నాయకుడు అనేకసొర్గు తనహోపథోవాలనే యెన్నో సార్లు తనకంరేగూడా యమొరీతో ఆందంగాను, శ క్షివంతం గాను గూడా (పకటించేవాడు. "రాహూల్‌ వీరపూజ చేసే వ్య కకాడు. కూతు వాదడానకీ కట్టుబడ్‌ రూవొందిన వతని భావాలు. ఉ( దేక (పభావం వౌటిపెన వుండబోదు. ఆయి నప్పటికి అ ఒక్క-వ్య క్షి భారతదేశం తస భావిభాగ్యో చాతగా గురించిన అ న్యక్తి-తేన స్యాదయాన్ని. కదిపివేయ కలుగ తాడ్రు!

రాహూల్‌ జైలును గురంచి ఊహించుకోటానికి [ప్రయత్నిం వాడు, కాని తాను కారలోపోశచూ యధాలాపంగా బయటినుండి మొాచిన ఆ (బహ్మోండమెన ఎజెలుగోడలు, తలుపులుతప్పు జై లును గురించి ఇంకావ చ్చ ఊహించు కోట్రానికి అతని శేము ఆధారం లేక్‌ పోయింది, అ మహానాయకు డిలాంటి నాగరికతా సంస్కృతుల శీఖ-రాల నందున్న 64; రేమవ్య ర్తి శ (వజాస్వామ్యంలో తన కుగల నమ్మ "కాన్ని వెల్లడి చేసిన, నేంంకొరకు, వొంగలు, జూద గాళ్ళు, పహాంత కులమధ్య ,తోసివేయ పడటం వింతగా కనబడుతుంది.!. ఎంత హోస్యాస్పదం!- (పజూసాప్థన్వూన్ని బౌనిసత్వంనుండ ఠరవ్న్‌ంచటాని ఇ పోరాడుతున్న తన స్వంత (పజల రకాన్నే చింపెలపు జేస్తున్న జైలు అధికారి విషయంలో అలోచిస్సుం క విపరీతుగాబచేగూ?...-**

గ్ట్‌7 “దగటఎలేచా అన్న య్యా” అని "వెను!్‌ సీటులో కూరొఇనివున్న కునళ్‌ అన్నను తటి భాతిక |పపంచంలోకి శ్రీస చి వన్న గ (| తే భ్‌ [పపం లిసుకు బహ్ము కా లేజీదగ్గర అగింది. రాహుల్‌ గభాలున లేవాడు, కీకునల్‌ , నువు షకైూ ఏ 0 చేయించుకోటానికి బయలుచీరావను కున్నా నే చౌారఘు బజారులో యొదుకు =గ జీదూ?”” 6 సాక్ష్ర ఆంతకంచ్సే చేయవదలసీవ ముఫఘి్మ చున పనులెన్నోో వున్నాయి) అన్నాడు కునల్‌, (వేళ్ళను జుటుళోక్లి పోనిషా- అనని షే అలాల | పకృతి అటువంటిది, గారం చే ములచుకొటానికేగూడా ఓపవీక కావాలి, నరం వేసున్నంతనేపు ఊరే కూలబడి ఉండాలి. కునల్‌ డాన ఛరించ లదు. అందుకోసం చానిని వఐ యిదా "వేసాడు. రాహూల్‌ దగ్గర నీత్షుణను వొందుతున్న పరిశోధ ల విద్యా జా అకు (ప్రకా? అంతకుముంోే! వచ్చి సుని [పారంభింవాడు,. తన గెబుల్‌ దగ్గరికి వెళ్ళుతూ రాహుల్‌ అతరిఇపు ఐశగ్గంగా ఒకనా ౫ (0 రువ న టా మా చాడు. తాను యంత పొందవగా వచ్చినచ్చటి! [ప శా న్‌ అంతకుముందే వచ్చేసి పనిలో నీమిస్న డై వుంటాడు, తాను యెంగ అలన్యం గో వెళ్ళినా ఇకా అతదు అప్పటి. జయలుబే5 జే బయలు "దేరడు, ఈ లా శేటరీశీ్‌ తన నంగ ఇవాం గా ఖైసుకున ఉువా ! స స్తు న ఈ. ఆతనికి "వేలే వ్యాప కలమా లేవా? రాహుల్‌ బిల్‌ మాద శాపువేసీన శాగితాచేవో కన చు బవ్రాయి. (వకాళ తాను చేసిన పరిశోధనలను నసుదంచి (వాసుక్‌ న్న నోట్సు. తన పరివ్‌లన రోసం అవ్క_డ్‌ 'ప్పైవుంచాడా? కామ! రాహుల్‌ కు విశాల మెనొయి, ---ఫఘోరక్‌పూర్‌ =లు లో లె లాం విచారణ సందర్భంలో పండిత సహూ) వెసిన (పకటన నిషే.ధిం= బ;ఫటాచేశృు అన ప తికలో ,పకటాంప ఒడలేదు, శాని నెం క్ష స క = అెపిళ్తి శ ఎ స మి ఇ మాటలకు శెక్కులు వ నె (పతి పట్టణంలో నూ వ్యాపిస్తూ

మెక డ చూూచినా అవే కనుఎడవాగినై. ఆ (పగకటనను చదవడా:।ి రాహుల్‌ యెంతో అతు తపవతూ వుండినాడు, 2క్యొస్తయిల్‌ చేయ'బశవ ఒక [ప* తన శ్చేబి న్‌ మాద _పశ్యత్నరు పూంద, రాహూల్‌ 'పకాశ్‌ వైపు తింగిదూచాకు. “తదు తింపరగో మనిగి ఉన్నాడు. రాహూల్‌ శీ నవు నచ్చి౧-: పకాశ్‌ కి యుశర వ్యాప కాలు గాడా వున్నాయి అతముతెఫ్య ఆ తాగతాన్న మ రవ్వరూ అక్క-డ పెట్టరు. కాగితాల్ని ఫీసుకొ0 అదుర్షాగా ఒక గుక్‌ (౧లో చదివేశాడు, మళ్ళీ "రండననారి నె మ్మ ది గా అలొోచించుకుంటూ “అభా్యా (పభుత్నానికి వ్యతి ₹కం౦గా ఓక నేరంంచేసిన వక్‌ గా కను మోూోముంమ ఉన్నాను. మోరు [పభుత్వానికి ఒక చిహ్నా పాయులు కానీ నేుగూడా ఒక చిహ్నా్మశాయు వత్త ఇ, _పస్తుతం చను (వీ .మ్‌. నా బ్యమం.నుండి వష పోయి భారత దేశానికి న్యాతం్యత్వం సాధింపనున్న భార్రగనజాతీయతకు ఒక చిహ్నాన్ని, మిరు వివారించి, శీమంసబోతున్నది నన్ను గాదు. స్వాకంత్ను పిపాసుటైన లక్షలాది భారతీయ (పజా సీకాన్ని శివ్షీస్తున్నారన్ననూటం- ఎత శ్రవంతమైన సామాజు ని కై అష సులభ మైన విషయం కాదు, ఇప్పుడు మిముంను నేను విఛారణకు నిలబడి ఉన్నప్పటికి నిజూనకి (జ మ్‌ స్మామాద్యవాదమో (పష ంచ సస్యాయస్థానం సఘుంచదు నిలచివున్న దేవా?! నష్యెయస్థానాలకం'కే యెక్టు వ బలమెనశీక్సు లు నేడు పనిచేస్తున్నా మి. ః న్వాతం్థత్యము, తిండి, భత మొనవలైైన అక్యవసు విషయాలు (పజనీక్రాన్ని ముందుకి తీసుకొన్‌ పోతున్నాయి. *. ఉ| ేకపూరితుడవుతూ రాహూల్‌ ' చదువసా గాడు. (పపంచ విఖ్యాతి గాంచిన డిమ్మిటావ్‌ విచారణపస్పూడు మాంశమే.. ఆతడు

ర్‌ రి యింత ఉ్నదిక్తుడయ్యాాడు, గుండె వేగంగా. కొట్టుళొనసాగింద్సి తేనలో ఇంతకాలము బలవంతం గా ఆణ చి వేయబడివున్న యేదో ఒక ఆవ్యక్న మైన వవమయం హటాత్తుగా వై! తలవాపిన్యాయింది ఉం ళ ఉలలి తాను నార్థయస్థాననముంగు విఛారణబ నిలిచివున్నట్టు స్యాామాజ్య వాదుల చ్య్యూలను తాను |పపంచంముందు బహారంగపరున్తున_ ల్లా ఆఅమవపించిందై,

పకాళ్‌ శక్పేపిల్‌ (వక్క-. నిలబడి వున్నాడు. పరికోధన పీవ యంలో అతనిజేనో సందేహం కలిగింది. రాహూల్‌ అతనివై షు కూవ్యద్భృక్కు లల్‌ వూ డనా గాడు,

రప కాన్‌ ను వ్యుయప్వుడ నో జైలును చదాచఛావా!'' అన్న అసంవ్య్భు మైన సశ్శ్మ అతనినోటినుండి జూరెంద.

“అవును నార్‌. చూచాను మా నాయసను మాడటానిక ఆలీపూక్‌ దై లుకు యెన్నో సోన్ల వెళ్ళెను, ఆయన నాలుగు సంవ త్పేరొాలపాటు ఆజె చో వున్నాడు. ఇక అయన యెకఘ్కువకాల., వుండీ చేక్షు, గుండెజబ్బుతో క తున్నాడు ఇంకా ఒక సంన త్సరం శై ల్లో గడపవలకి. వుంది”). అని జవాబు చెప్పాకు పకాశ్‌- సహాదచ్భాయలు అతని ముఖాన్ని ఆవహించాయి.

రాహూల్‌ అకనివెపు తదేకదృష్టిత యూచి. చోవంచేనా ఊజాయన?'- అని అడిగాడు.

(ప్రకాశ్‌ మూాపులు క్రువీల్‌ మూది కాగితం మోన వాలినపి, హాఠాత్తు గౌ అతని కళ్లు స (పజ్వలించాయి,

దేశాన్ని (వేమించాడు”- అన్నాము

కల్‌ జాం)

60

““ఇలుకు "వెళ్ళటమంటే నీకు భయంలేదాళో

"వంటనే అతడు జవావిఛ్చాడు, నాకు భయం ఉన్నదనీ చెప్పాల్పొస్తు-ది. లేదని కూడా 'చెప్పాల్పొస్తుంది. జేను నా తల్లిని, తలచ్చెడిన అక్కాన్ను ఆమె పిల్లల్ని 'పోవంచవలసి వుక్నది. (పభుత్వం యిచ్చే విద్యా వతనం రంత వన్తుంది, మబ్‌న చ మువేస్టు చెప్పుకొని కొంతడబ్బు సంపాదించు కుంటాను, చోన్సు 'లేకపోయిన్యుయి లే నా మాద అధారపడి వుండే వీళ్ళంతా త్తిండికి మలమల నూడవలసి వస్తుంది. లేకపోతే..."

లే చిన్న వయస్సులోనే (ప్రకాశ కూశర్హోో సల పాటుపడ వలసి వన్తున్నది. పగలంతా ల భా రెటరీలోనే వుంటాడు, వ్స్‌లకు చదువు షవెప్తుకుంటా సాయం తంపూట గూడా అతకు పనిచేయాలి! "రాహుల్‌ మనప్సులో లక్ష (పశ్న (వతీధ్యవంచింది. “నువ్వు యన్న ఇ నా యవ్వరితైనా ఉపకానం వేసావా గనకు జెలియకుండానే తాను. యిగనిక్ష ఉఆపశారం చేసాడు. త। సీఫారినువల్లనే పకాశ్‌ కు విద్యార్థి వేతనం ఒఖిలచింది,. అయినా శ పకాళ్‌ మోదవున్న (వాపక ౮ వల్ల అలా చేయలేము, అవను సమేష్టకు ౯వటంచేతనే అశన్ని సిఫారసు శేనాడు. 1పకాశ కు సరియైన అనకాశం యివ్వబడినట్ల యితే అతడు యుతయినోొ వ కిరాగలడఎ రాహూల్‌ అభిపాయ పడ్డాడు . ,, వాొపం! టో జబ్బుత్‌* పడవున్న నండి. ఫోవ్సీంచవలసిన పెదకుటుంబంతో [ప కాశ్‌ యెట్లా కృంగిపొతున్నాడు! అతడికి సన్యా వేశనం రావటంగాడా. ఇంకా ఇండు సంసర్పరాలవ్యుశే, అటు తర్వాత (పకాశ్‌ తను ఎమ్‌. ఎనా, సి, పట్టాన్ని పుచ్చుకొని (ఉద్యోగం నోసం కా జేజీలవె ట్‌ లిరగాల, "కాని హోలిసులు అనవెక్తి ఉద్యోగం దొరకనివ్యరు. 'రాజ'యంగా అనుమానింపన గినవ్య క్షి వి ద్యాస్టులకు విద్యను బా ధించటానికి పనికిరాడు. (ప్రకాళ యెంత మథావంచతు డె నప్పటికి మెంత (సయీోనపడ్కి చివరికి కుదో ఒక గుమూాన్తాగిక్‌

సంవాదించుకోనగలుగు తాదేమోా? పైకి తీసుకురావటానికి తండీగాని, అల్మనిచ్చన మొమగాని శైేక్స గా. ఒకె ఫపునుండీ పోలిషఘులు నుండ దోరుకుషకఘుంది? భరింపరాని జ్వీతమ్సు నిసఇ.హా వాతి వ్రనుష పాదాబ్యకీ ద లశనని త్వరలొ నే నల్‌ప్‌ పైనామి. అవును - మకాం ఇంతసపు మానంగా వంకన పకాశ్‌ తన మాటలను

ప్న;

“సర్కౌ లేకపోతె నా సమయం వచ్చిసప్పుడు. నేను ౫లుక్స్‌ "వెళ్ళటానికి భయపడను.” అతని మూాబ్తులు. మళ్ళీ చేవీల్‌ మిది కా/శతం మోద వొలనపి, “వాళ్ళ-తా జ్‌ లకు వళ్ళారు ల గుటొది 'చెప్పవలసీవసే మనమంతా ఈ నలఖిఫళోటముచె | ఫపజలముకూడా ఇ లులో వున్నవాళమే. కొన్ని లతల మందిమి ఈ పెన చెలు లోని మరొక వెలులో వుంశ్చేమా,తం వచ్చే నష్టమేముం? ”

| వకావ్‌ క్రుటుకుంటూ తన చ్చేవీల్‌ దగంకి -వళ్ళిపో యాడు. రాహూుల కి.పకాళ అంకే యిప్పుడు మునుపటికంశ్చే (శ్‌ యెక్క. వనయిందె.

జ-తీయోద్యమంయొక్క_ హైనికుడైన (పకాశ్‌ తన న్నేహి ముడు సహచమకా? ప్న భావం స్ఫుకుప వాగింది రావుల కి తన ఆం గ్‌స్తయ: రోగ్‌! మ్‌ చసాగ లా చె క్‌

(పకాన్‌. ఉలికి వ శులోో వెనక్కు తిరిగి దూభణా డు, టా తాలికాల. ** అనను ఒక్‌ మాటింగుకు వళ్ళాముుు అక్య్కవ వోైైసంలు టాతీచాే చేశారు *-ఇఒం "లీక్‌ పోయినా అతదు జవాబు చెవ్పవ అసి వచి ది,

౮3 మళ్ళీ పకాశ్‌ తన పనిలో మునిగిపోయాడు 'రావూాుల్‌ అలోచనలో పడ్డాడు. ఇదివరకు తస మనస్సును యెంతో అకరిసూ వుండిన పరిశోధనలు నేడు అ త ని మనస్సును నిఅపలేక్‌ పోతున్నాయి. భయంకరంగా కనబడే 2ై లట గోడలు తః పులు అతని క ౦ఢ్రము౦ందు కనబడసొగాయి* అతని మాపులు మళ్ళ "శబిల్‌ మిది శాగితం విళాదికీ మళ్ళా యు + “ఈ విచారణలోగాన్ని దీని తరాంతశాని నాకు యేమవు తుందన్న విషయం ముఖ్యం కాదు. వ్య కులం లెక్కలో నికే రారు. వాళ్ళు వస్తుంటారు పోతుంటారు.నేను నా సమయం: రసన్న మము నప్పుడు -వెళ్ళిపోయీట క్రై భారత జేశంలోని శివ ంపబడ్డాను. నా జీవితంలోని అనేక సంవతృ్చరాలు జైలు గోడల మధ్యనే గడచిపోముంది, ఇక నేను ఎనిమిదవనారి గాని తొమ్ముదవసారి గాని జైలుకు ళ్ళినా మరికొన్ని సంవత్సరాలు _జలులో గడిపినా అందులో భేదం యేమో “కాని భారతదేశంలోని లక్షలాది (పజలకు కీమవ్రతుం ఆసలు సంగతి అది. లవలాది ,ఫపదలు యొనును మూసను నన్నిరు. వారి కోలకు (పాథమిక హొక్కు-లళు ోంనంతే మా తొనికీ యూ శిక్ష, తన అత్మీయులనుండీ దూరం ఆకావాల్క్‌ నాన వాచ అచలుంలలాన నౌ సంమయచుదం బందటెంప శాలి, సశ సృ్ప్పుంచిన డ్రై లుగోడలమధ్య బంధింపబడాలి, 4 = తెన మనస్సును కుదుటపర్చుకోటానిక పవి చేయాలను కన్నా డు, మంజుని ల్‌ ఈసవ్న్‌! చోటం౮్‌ కి ఏసుక వోతానస

68

ఆమెకు మాట యిచ్చిన వివయం అతేనికి అప్పుకు జ్ఞాప కానిక్షి వచ్చంది. పాశ్చాత్యుల డాను ఆంకై తనకు యిస్ర 0.తనను సంగృప్పి పర్పృటానకీ ముజు ఆ డాన్బును నేర్చుకున్నది. ఈరొజు ఆవు హోటల్‌ లో. తినల్‌ పాటు డొన్ను చేయబోతుందె. ఆలా ఫది మందిలో డాఘ్బు చేయటానికి అమె యంతో బిడియపడుకున్నది. ఆక్కాడికి వచ్చేటప్పుడు తౌొను కషుకోబో యే చీకను తోజుక్కౌ- జోయు జూకెట్‌ ను ఆవు తనకు దబూవించి.ది...

కాని. ఈ మధురమైన అఆభాచంలమధ్య అతని మనస్సు 1పకాశ్‌ను గురించి వ్యధపడసాగింది, [పకాశ్‌ లాగ చాధలం*, భయపడకుండా వుండటం యలాసాధ్యమవుతు దిశి ఎ 2 24

మంజు కారుళో నుంచి దిగింది, “*ీఇప్పుడేవసాను అంటూ రాహుల్‌ ; కార్లు ఉంచే సలానికి "కారును సడివించుకుంటూా

_ రాహుల్‌ వ్యూ తిరిగి వచ్చేటప్పటికి మంజు వీనమైన డృ

అతో యెదురు సనూస్తూ పోటులో నిలపనీ ఉన్నది ఊఉఊవు బుగ్గలు యెరబడినపి

మిారిట్లా నన్ను ఒంటరిగా విడిచి వెళ్ళటం నాకీష్లం లేదు. శ్ర శకవ టాన్సకారులో వద్రాము. అలాగ్రై తే మిరు నన్ను ఒంటరిగా విడిచి-ళ్ళ నవసరం వుండదు = * . ఇప్పుడేంజరిగిందో తేలుసా? మంజుకళ్ళు "పెదవెనాయి.

“సం జరిగింది” '- రాహూల్‌ [క గంటచూసూ అతుుతతో అడిగాడు.

న గమ సోల్లరు*- మంజుగ టక లు (మ్‌ గుతూం ...వాడే న "వెపు ఇట్లా కర్నుకొటాము'. అక కన్ను కొట్ల

“ఏమన్నా షూళటాజాడొా రాహుుున్‌. అడ్‌ గాకు,

(క్క

(లేన్‌ , నేను ముళ్లం తిచ్పెసుక న్నాను. వా్వబు వాడిదారిని "నల్ళి పోయా డు.)

అం తేనా?” అ5 రాహూల్‌ నవ్వసా గాడు. ఇద్దరూ కలసి తివాచీ "వసివున్న వసారాలో ంచి వెళుతున్నా కు,

మంజుకి కొపం వచ్చింది. *అవున్కు అంతే. మాకు తమా పాగా వున్నట్టుంది. ఈ వెధవ నాతొ" మాట్లాడితే మారు ఇంకా సంత్‌ షషడజే వారనుకులటాను. *

రాహుల్‌ ఆమెను పరిహాసం చెయ్య 'మొదలు'పెట్లాడు. ఏం, నేను ఇంగ్గెండులో "ఉన్నప్పుడు యొతోమంది' వీ లలకు కన్ను క ట్రాను, కాబట్ర దాని! (పతీ కారం గా ఒకవ్తం గ్రషువా' 3 నా భార్యకు కన్న కొటనా యేమో అనలేను.”

కళ ర అక్ర్యృ_డ కన్ను క టడం! న్నా యింశా యెక్కువ పనులే చేసివుంటారు.నాకు బా గా తెలుసును. కాని జను హీందూ (ప్ర్రీని, ఎవ్వటేశాని నాకు కన్నుకొడ్తితే నేను సహించలేను.”'

వాళ్ళద్రరూ హోటల్‌ లో తమ శ్చేవి. దగ్గరకు చేరుకునే టప్పటిక్‌ నసంన్‌శం (శ వ్యానందం గా పినబడుతున్న ది. నురుకుణం లో మంజు చవ ఫర్యాదు లన్న౦ంటిని మర చిపోయి, సలీతంలో శలి పోతూన్హున్న ది. రాహుల్‌ ఇద్దరి3 పలహార ౦ తెప్పించాడు,

దినమం ౪* తన మనస్సు ౫౯౫ జరుగుమూవు.డివ సంఘక ణను వుర్‌ చిసోయ్‌ందుకు ఈ సవ యూ న్ను ఉపయో%0 మృకోవాలమ కున్నాడు 'రాహుుుల్‌ , తనివి త్‌రట్ట్టు ఆవంఎ3ంవాలి. సం నీత గె హోయినిగొల్పుతూ వున్నది. కాళ్ళు డానికి అషవుగా. తాళం వేయ సొగిసపి. “డాన్స్‌ చేద్దామా మంజూ?” .....

*“) అప్పుడే వద్దు - మంజు తల ఉఊొోపుచూ సింది, ఆము కళ్ళు ఉ దేకంతో మెరుస్తున్నాయి.

“ఆవిడకు జాన్ఫా చైయ్యటమెరామొ-అన్న* మ_జు డాన్‌ం

05 చేసున్న వారిలో ఒకామె"వఐపఫు మూాపిసూ, అబ రా బూట్‌ “అవును * అన్నాడు కాహుల్‌ అమెను సంతృశ్నిపరచే ఉద్ధేశంతో, “ఆ వీలతో డాన్స్‌ చేసారా?” అ; బొదు- ఛన్న ఒగొవి చీ అద భభ అసత ఇదీ గొ మళ ౮ పెడాలను విగపటిందె, ద్ని ఆ విళారం మూవారా? ,.- అవిక ఏవంతా సగ్నంగా విడివేసింది. కీాందూ,స్లీ కి ఆమొాతం సి సా కొటరా!ి త్రై రన్యలం లగ్గమునా అం బా మంజు వేక్కొంన్న (స్రీ అంగసౌస్టవు కలిగ్కి వారని దుస్తు లను ధరించి ఉన్నది. చెతులు భుజూలు వైకి హెగా కనపదెటట్టు అవుకు కటింది, జాశటు మడ విశౌలం గావుండి, ముందు వెప వ్‌ ఉట రం! డా వతాన్ని, "వెనుకవైపు వీపును చాహాటంగా బయ టికి మూపు నో ఆ ల తున్నది. ఉల్లాసంత్‌ కాళ్ళను చురుకు గా అఆడినూ నాట్ల" ల) య అన (€ లనీ గ్‌ న్‌ | చెస్తూ ది ఉర్జీగంళి ఆధిడా? నారక్ర శెలుసాను. అదంతా ఒక తరూపా ఆయిన కథ+ ఆ.డ భర నాతోవాడే కాలే[ళో పని చనాడు. అయినా మా డిపాస్తమెంటువాడు కాదనునో కెమిస్తీ (వాఫెసకు. వాలాక్రిదికీమనిన్‌.. పూర్వకాలపు అలవాట్టగలవాడు. భార్యక్‌ లన) వయస్సులో యెంత్‌ పెద్ద వాడేనై నప్పటిక్సి శరరపరిమా ణంలో ఆమెలో సగ మనా వ్రండకు, కొని అపిడంటి పడిచసాడు. అతని జఏవికమంతా కా వీ ఆపిడపెననే ఆధారపడి ఉన్నదని అందరూ చెప్పుకోవటంగూాడా లం వన్‌ ౯ శ శ శస భూ ఆ; అతఫవడీ యెల్లా ఉపయోగించు కుంటున్నవో వమూాదడు.....-' “6ఆసక పవీపుదూడు యెంత తెల్ల గాఆగుసషముమున్న ష్‌ అవిష పక్క నల్ల గా కనబడుతాను గదూ?) స శో

క( వెకీ కనబడే ఆ శరీర భాగాలకన్నిటకీ పొడ రుపూత పూసుుంది”' అన్నాడు రాహుల్‌.

మంజు అతవ్నివెపు [రేగంట , మొాచి,ది, క్పీళ్తూల్ని మ్‌ారకు ఆవిడను గురించి ఛాలా మ:'*+కు అెలునునులాగులేఅన, £,

ఉు చీ ఉన ఛా కోసం అహషంశప. 6 శానజకీ నషా న భర్‌ సుం అప్పుడప్పుడు అమె మా కాచేజీకె వస్తూ

వుంటుంది, పొడకుపూశ అంత దట్టంగా "వసుకొనిరాడు. ఒకసారి ఆమెళ నాకు అప్పుడు పరిచయం కలిగింది. అయినా యీ సమ యంలో నన్ను గురి ౧చలేదు.,..'

టీ పహోడా. .. యెప్పుడూ ఆమె పెద్ద పేద ఆఫీ, కల్‌ నే తిష గుతూ వుంటుంది. అటువంటి భవా దాగల మనుష్యులల్‌ త్‌ే అవిడ యీ సమయంలో నన్ను *ఏ గించటానికి ౦ ఇపడుతుం దా?)

స్ట అలానే శ

మంజు ఫసు హోయి చూడసాగింది.

“విశ్వవిద్యాలయంలో మాీాకుగూా డా మంచి బీదా

“చమనవు ప్పి (బపిశేవాకిక నా-చేముందిలే.*”

గవర్న మెంటు ఉదా సగన్టుడ్ని కాదు. ఆమెకు గవర్న మెంటు ఉదొ్య్యాగస్థులుతప్పు తక్కినవె కవ్య్రరూ. గౌరవింపదగీినవారు కామ, ,, కిస భావాల్రు పాప౦0+= =”

వముంజు ఆలోచిసూ పలపహాోరం చేస్తున్నది.

'“6ఆయినే ఆమ ప్‌పు న నగ్నంగా విడిచివేసి తిరగ టంలో ఆశ్చర్యపడవలసిన విషయం యేమి లేదు.” అన్నది.

(0౯

“యుగయుగాలనాటి బౌనిన భావాలనుండి ఐంకా పూరి.గా విజవడని మన నూతన జీవితము సగం అభినృద్దిదశభోను, సగం 'పలీన దశలోను వున్నది" ్ట

6లవిడలాగ ముళ్ల్టుం తెల్ల గా నయాఠతు వేసుకోటం నారు చఛాతనై తే యెంతబాగుండును” *మంజు ఇంశా దీరాలోచనలోనే

“మంజూ! నువు ముఖాన్ని ఆవిధుగా తెలగా చేసుళకోవల సిన అవసరం యేమున్నది? నువ్విట్లా ఉంటేనే నాకిష్తం, నీ శరీ నాయ యెంతో అందంగా ఉటుంది. ”

నిజం గానే అంటున్నా రా?...-వనుకటి మూ సంగ తమలన్ని ... *!

“పంగెండులో పడుచు వి ల్లలకు. కన్ను గీటటం జ. ం

“అగి వ్రుచేలే.. అుదువో నీ అంధానిక్షి యవరు నాటి

బన్నీ అబద్ధాలు” - ఆమె అన్న దేశాని హృదయం అన

సంగీతం (శెవ్యుం గా వినబడుతున్న ది, పుృువారం ముగించి ముజు వినీ వినబడనటు అన్న ది. *వేడామూ? *!

ఇద్దము డాన్సు చేయటానికి హోలుమ్యక చేరుకున్నారు మొదట్లో అమె కాళ్ళు కదలటమే కీషంగా తోచింది, కాని ఫ్‌ొనిస్సే టో నే విడియం తొలగిపోయి చురుకుగా అడుగులు వేసుకుంటూ? స. డాన్స్‌ చేయసాగింది. విశాలమైన అ మెకళ్ళు ఉచ్వేగంత” "లై వంతం కావటం గాహుల్‌ గమనింఛాకు. అగని తపస్సు ఫ€ నెట్టనుపిం చింది, ఆమెలోని ఉల్లాసము ఏద్నుచ్శక లాగ గనలొ

[పవహీసున్నటుగా తోచింది. అనందవోలీకలోడూగుతున్న బు డాన్‌. మళ్ళింది. డాన్స్‌ చేస్తున్నా చెగానీ (బహ్మాండమైన వైలుకోడలు, నికృష్ట మెన జై లు జీవనము కళ్ళముందు గఫబకవ గిన" తౌను ల) జి €.__ం. రంల ర్‌ ఫెచారణ్టశి సొస్టయస్థానం ముంధు నిలచి న్వాతేన్మత్యాము, ల్హ్‌డ, భదత- ఆశ్యవ సర మైన యాపి వయా లే మానవాళి చేడు ముందుకు తీసుకొనివోతున్నా '* యని యెొబుగెతి ఇరాటుతున్న ఉను పించింది... డాన్స్‌ ఆవ్హి మంజుతళోహాటు వెళ్ళి మళ్ళీ కేబిల్‌ దగ్గర కళూర్ను న్నాడు, తాము ఇంతవరక్రు తింటూఉండిన అహారంవైప్తు మాచే టప్పటికీ జైలు విషయా బే మీ కళ్ళముఎ)చు (పత్యక్షమయినాయి, మ్‌ దీలు యులొంటి తిండ్‌ని. తినవలసి వుుటుం 8) రాళ్ళతో 4. దీన అన్నము, కంపుకొ" సు పులుసు యెట్లా తిసగలుసఏ తారు! , ఓవల్‌ కింద గా అతని కాళ్ళు మంజు కాళ్ళకు తాకినవి. ఏదో పక్‌ జ కాళ్ళను తొకాడు, మంజు అతని కళ్ళల్లోకి చూచింది. రాహుల్‌ న్లికిని గ హోచిందెః కుర్చీని శ్రావిల్‌ కి వంకాద గే ర్‌ 7 జరుపుకున్న ది, శాహూాులట్‌ ఆ మెచ్రేతిని తేన చేలి లో ప్ర్‌స్ప్‌ొని అవ్యాయ౦ గా సెముజ రాహుల్‌ మంజని దగంగా లాక్కున్నాడు, ఆమె తృ పితొ అశని

దనిపవించి?వ ననున,

కాగు దిగి ఇంట్లోకి ఎళారు. పాప అమాయకం"? లన ఊయల”గో నిదపోతూ వున్నది. వాహూుల్‌ వంగి పాపను తన చేతు యక్షి కీసురకు న్నాడు

“లేచిపోతుంది సుమా” అని మంజు నెమ్మదిగా మాచి, ఇక వేసింది. కాని రాహూుబ్‌ ఆ మెమాట ఏనిపించుకోకుుడా వాసము

ఈ బెక్ల్సన్తు తశను విడిచి ఒక్కగోవైనా ఉం డజూలని ఆ భార్యను విడిచి కాను యుక్కకికి "వెళ్ళగలడం?. =. తాను శిక్తణవాందిన (పపంచ విఖ్యాతి గాంచిన (వౌఫెసన్‌ దగ్గరినుండి ఉల రం వచ్చింది. నోబుల్‌ వె జ్‌ వఫవా॥నవాడు ఆ [(వౌఫెళ్‌ | రాహూల్‌ , కాస్మిక్‌ వేడి యేషన్‌ వద కొన్ని పరిశొధలలు జరిపి వాటి ఫలితాలలత్‌ 4 ఒక సిద్దాంతాన్ని తయామచేనీ ఆ [వా ఫెసర్‌ కు పంపించాడు. రాహుల్‌. చేసిన సిస్తాంతిము వాలా నొప్పగా వున్న దని [వాఫె 55 తన అభ్మివాయాన్ని పంపించాడు, ఆ సిదాంతాన్ని “సెన్సు. పతికలో | పకబెంచేటట్లు చాస్తాననిగూడా _ తెలియ

నూత్రవఫ్‌ కలను స్వాఫవపర్వు కొనటంమిోద నే మానవాళియొక్క.-

భవితవ్యం ఆధారపడి వుంటుంది. ఆలాంటి అవకాళతాలకు తానిచ్చే వాటిలో “క్రాస్టిక్‌ కరణం ఒకటి. పరిశోధనలు, జరుపుటకు విశాల మైన రంగం ఉన్నది. రాహుల్‌ లో అంతకహ్యాతమైయాన్న శే క్రివెన (వౌఫిసర్‌ కు గొప్ప నమ్మగం వున్నది. కొన్ని కారణాంతే రాలవల్ల ఇంత తొందరళో శాకపొయినా, ేంటిడి 'ఫెళోవివ అతం] తప్పక వెంకిగలదని (వా ఫసర్‌ అభి పాయపడ్డాడు,

70

రాహూల్‌ అనందంతో ఉవ్వాంగిపోయావు. మునుపటిక్రం్నే యెక్కువ (శద్దత్‌ | అఆబటె చెటరీలో వసివేయసాగాడు. కొత పదివి ధనలు జరిపి ైన్సుకు కొత్‌ విషయాలను చేర్చాలని క బతెనిశ్చయు

ఈవిధంగా రోజులు చారాలు సనలలు గడువనసనాగినవపి, ఎటు వొవాలో నిర్ధారణ కాక జాక్రీయోద్యమంలో ని _స్లబత యేర్పడింది.

యుద్ధానిక్కి మానవుని (భష్టత్యానికి కారణ మొన యో సమాజ పఏపధానం కాపాడబడందుకు్కు సా యా జ్య నాద అశయంలోనే యా యుద్ధం సూడా కొనఫాగింప బడి;స్పాయి నే విపహాదకరమైన విషయమే. కాబట్టి ఒక "దేశపు (సజల్వవెను మరొక "దశపు (పజల పిజయంగాక్స్క అన్ని జేశాల (ప్రజలలో. నిజవైన పజూ స్వామ్య సిజయం సంభవించాలని ఆకింపబకుతున్న 9.

తక్షణము పోరాటణశొరకు వీలుపుకాలేదు, (బటన్‌ పమాద ల స్టితలా చిక్కుకొని ఉన్నపుడు దానిన్‌ హాని కలిగ వకూడ దని భారత జాతీయోద్యమం అభ్మిపాయపన్ష =, ఆపషిధం గా “ఎయటంు అహింస కాజూలదు, జాతీయోద్యమం వ్యూహాలు పన్న గడకం ళు, నెత్‌క విషయాల శే (పాముఖ్యత నిచబ్బంది,

రాహూల్‌ కూడా అచే ధోరిణలో పడ్డాడు, మొదఃన్లో న్‌ట గిన ఉదేక భావాల ఉధ్యృతు తగ్గింది. ఇతరులు కొందక్షాగ తాను కష్టాలను అంత సులభంగా భరించిలేము.. త్యాగానికి అతకు అలవాటుపడలేదు. అతని అత్మను అరదుకు సన్న ద పరిచే బలమైన | వేలేషణకు తోడ్చడగల పరిస్తితులు ఆరోజుల్లో ల్‌ పోవటమే ఇందుకు ముఖ్య కారణము, ఈ (వేనేపణ మొక్క చిహ్నా మెన (పకాశ్‌ , రాహుల్‌ పట్ల శేపలం విద్యార్తిగానే పవర్నైస్తూ వచ్చాడు, అం లె గాని సవాచరుడుగాన్సు మి తుడ్షుగాను ల డ శలెదు.

71 యుద్ధరంగంలో సోవియట్‌ యూని యన్‌ (పవేశిచిం౩, అప్పుడు రాహుల్‌, అయుష్పంతొ నే యు.ద్రలో పాసటొనవలపి వచ్చిన తవ "పెశ్ళోపవర్త్యనను నుఇస్సులో కొంత సమాభానపర్నుకు న్నాడు. సో జాన [ళం వ్‌ మానదు, అవసరంవల | కెసున్‌ కుబ, ధిపజుడిన “ఇట్‌ హోల్‌ | పచా5ం వ్‌ కా వై (| ఫారకు జాను అమితంగా 'ద్వెమించే పరిభామనే ఉపయోగించివలు వన్తుంది, చరితను తిలేన్తుంచే చాలా. వింతగా వుంటుఏడి.. ఆశ ర్యాస్ని గొలిపేటటువంట న్నే హొతుల్ని కూర్పుతూ వుంటుంది కాని [పపంచ చరితలో యక్కక "పెడికి చూచినా" చర్చిల్‌ సాలిన్‌ల బు లం అట్లాంటిక్‌ మహోసము[ దంనుండి మానవహాక్కు_ల (ప్రణా 9౪ ఉద్భవించింది!- == ==. (పపంచ మానవుల్లో సగం జనాభాచెన ఇ మట్‌ భ్‌ స్వాతం త్యం (పసాదిసామంటున్నారు. వివిధ బేశాల్మపజలు తమక యిష్షమెన పరిసాలనావధానం అవలంభించే పూక్కను న్వగి నా ఆజాజావీకే న్నారు, కాని భారత చేళశంమూటో?, ., భారత చేళాన్ని మే ఖనంల్‌ జయించాము, ఖడ్గంతనే నీలుపుషంటాము అన్న నంగ బెము టి? నిర్మాణానికి ము; పధకం తయారుచేసున్నాము. =... మానవుల నాక్కుులు . నాలుగ స్వాకంత్య్యాలు, పొతన యూజీ వ్యవస్త శృంఖలాలను ( త.చివేయటాని॥

ల ఫ్‌ అం); సమయం, సూర్యుని త్‌వ లేజం తగపోయి, నదీతరం లీ (0) "గాల మోదుగా చల్లని గాలి వఏకున్నది. అయినా ఆ యి*గి _త ద వను ల సరీరాలు వెమటళణో తడినీజఉన్వా యి, వొప్పుతూ రై, ఎలాత ల ఊపిరి తీసు న్నారు, వెల్సిగరు _ఆడ్డను అతివేగంగా ఉపయోగిసూ నను శేపలుప్తస్థ్‌ పడవను. తీస్తుకుపోతున్నారు.. పండు లెడతోనే "ఇన నాలుగు తెడ్డ పనిని సాధించారు. 6జృక్ర భయంలేదు” అంటూ కన్నూ వోఇతితో ఇమట ప£టిన తన విఛాలనున వతుాన్ని తుదుకుకునా- కే. ళ్‌ ఇ్షా వమీం (యు ౬. ్‌ న ఉట దూూకం. అనడి మలుసుకి "వెళ్ళ శ అక్కాడిచిా దటంగా ఉంటాయి, ళం వ్‌ మంచి అనవనసలం, ఇడవను ఆ చెంంచమూటున జాయవచుి స రాక్‌ స్‌ మ పొం 3ం వి శాంతిఆసుకో కన్నూ భాయ్‌” “న్నాడు క్‌ న్న్నూతో ఉన్న పల్లాయువకుడు రోష కుంట ఉఊఏంపీపసాం. పడవ తేలి గా నీకమోద జారుకుంటూ (మావ నుండి అంతకంతకూ దూర మి "వెళ్ళి పోతున్న ది. . వా బంగాళాఖాతంలో జపాను యుదహసెక్షలు వని హారం ఉభే లే చేనున్నపి అ యిష్పుడు వచ్చిన |ఫమాదచము. శడువులు యే న్‌ ఇం! | | సమయంలోన నా ేవులలో దిగవచ్చును, ఐతే ఇక నే-చేయాలి? భూద్యా విధానం ఆవలంభించవాలి. అగు నిచ్చెలచిగు ల న ఆధి౯ రులు యులయుట. రమాానానా నిర్ణయం! విశాలమైన 'బెగాల్‌ కేన (వాంతాలన్నీ దిగ్యం చేయ 6... [ ఎ బడాలి. రాకపోకలకు ఉయోగపడేవన్నీ దగ్గ, చేయబడాలి. ,డవలు, ఎడబండు, మోటారుకారు, గాూకుుబంయయు - అనీ. దగం నావి-ప ాం స్య 1 రో, ॥ గో ఓ శ యే టా బడాలి. పడవలు లేకుండా వచేష్పనేగాని శత్రువును నదిమి దిగుండా రాకుండా ఆపటానిక్‌ విలుండ ము,

ఆఎదుకొగరు పడవలన్ని రిని పట్టుక వాలి, దం గావించాలి, పెప్ట "సెప్ప పడవలు ఉంటే వాటిని వే-వోటకి చేర్చంచి వేయాలి,

ఆ |పాంతంలో ని (గామాలకన్ని టికి -ఫలినటుగానే పడవల విధ్వంసకులు---|వభుత్వ పు ఏజె టు _- సెలకులతోపాటు బాబ్పసీకి గూడా వచ్చారు. ఎభై పడవలను వశపర్ముకున్నాను, కాని ఇర 5" కొన్ని కనబడటంలేదు. ఎ్య్క్కాడికి మాయమెనవి? వయీ , గామంలో

స్ట్‌! ఏ న ల, వరాలు ఆటు ప నే ఇ చ్చారు ఆ పడవల వీ ధ్యంసకులు,

అది [కూర చర్య గాని, బలవంతంగా లాక్కు_పోవటంగాన కాధు, పపవల యజమానులకు నషపరిహారం యిస్తున్నారు. పభుత్వ యుజెంట్లు సంచులని డా ధనంహ్టుకొ నేవవ్యారు* “ఇాని అభాం శుభం తెలియశపి పలెనాళ్ళు తమకు యీదిమఃచిదో తెలియక గల కిందు చె

గు: ర్‌ . గు మల పోతున్నారు, జపానువొళ్ళు, చసి , పకవలకు అ మాతం తజబ్బయిునా

ల న వన్న్త। వాట! టి వాళ్ళు మూ ౮6 తమ విమ్యు్న థర్మాన్ని నెర వేర్చుక్‌ = నవసర౦ "'బలేమూ? శ పకి లట

కానిపల్లవాళ్ళకు జపానువాళ్ళళంపేి యీపడవల వి ధ్థంసక్షు 3 [(పమాదకరంగా కనబడసా గారు, బడిన య్యూూఖె పడవలు సఎజవషున ఒక-చోట కుప్పగా వయబనాబు, శాని కనబడకుండా ఉన్న ఆఅ అబిదు పవవల సంగతో!.. ,..

మతు చన ఒక నలవానీ సహాయానికి కన్నూ ఉరికాడు, పడవ వధ్య్వంసకులచేత పడ *ండా ఉండెందుక్కు ఎండ తగగాన్నే దానని తప్పించుకొని నది వెన రహస్యంగా బయలుదేరారు. ఇఫ్పుడు సంధ్య వేళ అయింది. తెల వారగాకే పడప్షల ని సంస ను ల గామార్నె వలి పట్‌ వెళి ళో ౩"రు, అంతటితో యీ రహా స్త పవనం ఆరివుము ఇ,

1

సన్న గావ్పువడే. ఎరెకు నాటుకు కన్నూ, ఈమధ్య తోందరగా యొదిగ్ని తండంత ఫెడగరి అయ్యా 'స, మోసకట్టునూజా. యీర్చడు తున్న ద్‌,

6ఈ జపానోళ్ళు యెవరెవుంటారు! * అని ఫం యువకుడు ఆశ్చర్యాన్ని (పక్‌ టేస్తూ అడిగాడు. రక్‌ వాళంరో జుల (క్రితం జవాయ వాళ్ళు అన్ను పవాన్ని (గామస్థులెవ్వరూ వినియుంక తే ఇ. ఇప్పుడది అందది హవృలలోను | పతిధ్వనిఘున్న దది.

“పరాయి దేఠశంవాళ్ళు*.. ముఖంలో ఓక నింత భావాన్ని (వక్‌ జీల్రు, జర్మన్లు, జపానీలు, ఇఇ రానీలు,. తురాసీలు, అర్మీనీలు అంతాప లా యిబెశంవాళ్ళే. వాళ్ళ "ేసౌలల్రో వాళ్ళు యేకవబాడను?ి ఈనన స్‌ సమ్ముదాలు దాటి ఒకళ్ళజ్‌ లికి పోనీ మనలాంటి వాళ్ళమాద వచ్చి పడటం చే;కి?' _ అని పలై యువకుడు అడిళాడు,

“'మురాళో- అని కన్నూ *ంటూ నాలికతొ చప్పరించి ఉకబ్బు సంపాదిం వాంని దురాశ, చీక వాళ్ళను వోచుకోశ పోతే మరి డబ్బు యెక్క సన్నం వసుందిె? వ్రమనగో చెబుతావిను. మో ప్ర వాళ్ళకందరికి ఇంటింటికి. ఒకటి. వొప్పున సడవబు ఉన్నాయి. నదినిండో చాపలున్నా యి ఒక గూండా గాదు వొచ్చి మో పడవల నన్నిటిని ఫొట్టుక పోతాడు. అప్పుడు మి. చేతుల్లోంచి మా పరిక రాలు పోతాయి. గాబట్టివాదొక గడీ. చేపలను ప ళ్‌ ధో గు గుతౌడు, అప్పు ఘఆపెద్దమనిపీ మాదగ్గరక వచ్చిమివిాదయంత్‌ దయ ఉన్నవాడిలాగ అంటాడు, “ఓ పలైచాళ్ళారా! నాకోసం మోర చేపలను పట్టండి, మిరు పళ్టేపతిపవ చాపల్లోను మోకొక్రటి యిచ్చే సాను), మారు నిస్పహశయ లై వుండబంచేత అత ని దయకోసం చేతు చాసారు. ఆసలు పడవమావేకాని దాలన్వివన అధికా ర్‌ం మోది కాదు, శమ మాచే ఆఎనా దాని “వెన అధిళారం మిది

కాదు. మశ కన్నతల్లి అయినది సవతితల్లి అవుతుంది. చేపల ను, దేవుడు అుదరికోసం "పటిన ఉచితాహఃర సే. వనప్పటిక్తి పటిన పతి పది చేపల్లో ఈ ముది అ సపెన్లమనిమీ కే పోతవి, ఒక్కటి మాతం మికు దక్కుతుంది. అ ేవిధం గా ఇర్షవె పల్లైవాళ్ళకమాతిం ఒక్కొక్క నికి ఓక్కొక్క చాపదక్కి. త్తే ఆ పెష్రమనిమీకి ఇర్షువెతొమి శ్రది చేపలు దొరుకుతాయి, అసలు కుకు యీముటో యిష్పుడు అర్ధమయిందా?" ే

అవును. ఆ పలై యువకునికి అరమయుంది. *ఇంవె తోొమ్మి దో అని అళ్చర్యపడుతూ అడిగాడు,

పలె యువకుడు యెంతో (చేమలో తేన పడవను వేలవీతో లకి ఆనందపడ్డాడు,

“ఎంత ఉప్మదవం వచ్చిపడింది!" పతె యువకుడు. గొణుగు కున్నాడు, ఈ ఆకలేకాక మనకు యింకా యన్నెన్ని కిష్తాలు! కనూజ్న భాయ్‌ నువ్వుగాని లే క పో తేనే కము చేయగలిశేవాకిని' కొద్రసేపు పగి ము (వొరంభీ చాడు, ““వడఎలుు ఈపశ్సశ వ వి మా అవయవాలు అవి వృంకేకే మేము నవమిద మా యిన్నం వచ్చన్టై యెక్కడికం కే అక్కడిక్‌ తగ గలుగుతాము, గాజా అపి లేక్రపషోాయినటయితే చూ కాళ్ళు పడిపోయినకు అవునుంది.

౧౧ ష్‌ వాటే సహాయంతోనే మా బీవడ సర్వస్యం అమున చేపలను పః కుంటాముః అందువల మా చేతులుుసాడా అవను, మా షం) వొళ్ళక్షు యీ పడవలు అవవవాలకంళకే. అధిక మెనవళశా ఉన్న వి”! అంటూ. ఆ యువకుడు ఆప్యాయం గా పడవను తన చేతుల తో తడమ సాగాడ్షు, నక

“ఈ చేపలే మా మానాన్ని కాఫాడు తునస్నాయనవచు,ను? ఎ౨౨దుక్‌ంమే చేపతే లేషంచ్సే మా మానాన్ని శ్రాపాస్సుకనే గుమ మాతం మిాకిపజా వొరుకుక్తి” అన్నా'ష కళా తం ఊపుతూ,

76 '“'అంకేగాదు. ఆ చ్రేషలే మా యింక్షకు దీపాలు సూడాను. వపటు 'లకవోయునట్టుయితే మూ పిపాలకి చమును మాం యెక్కి ద్నుగచి వన్తుంన$ అసలు మా (బకుపళే చీకటి అకుకుంకే చాని!

“ఆమాటకొస్తే మాకు మాతం చీకశుగదా? పడవలు లేక పోలే మేము పంక్షించే ధాన్యంమూర్కెటకి యేట్లా తీనుకపొతాకు.? ఈ నదిలొని లంశల్లోకి యెట్లా “వెళ్ళుతాము! లంక లన్నీ న్‌ళ్ళల్లో బంధిఖానాై వోతొయిలెకన్నూ్యూ తల ఊప్పునూ నా. క చప్పరించి, చెట్లు ద్వంగా ఉన్న -వెపుకు సవవను ప్టించటానికిలెళ్టను. తీసు

ఇద్దరూ ఒడ్డున నీళ్ళల్లోకి దూశారు, "వదమరుబొంగు పొదల సడల్లో దాచిపట్లటానికీ దానిని వీళైనంత దూరునరకు ఈడ్చుకు వరకు వచ్చి, పంచెలను తడ్‌వివేసింది,

“తొయ్‌-లాగూ, తోయ్‌ -లాగూ” అని యిన్హరు అయాస పడుతూ. పడవను కదుఫ'తున్నా రు.

“ఆయాస పడకండి అని ఒక్‌ కంఠం విశబడ్లది, వెట్టమాటు నుంకి ఒక్‌ మనివీబయటికి వచ్యాడు. అతని నుక్రనే ఖాకీ యూన్సి ఫారమ్‌లా. ఉన్న ఒక హ్సైనికుడు బయటికి వచ్చాడు,

“మిమ్మల్ని యక్కడినువో కనిపెడుతూ వంటాషు తున్నాను, ఎంకదూరవెనా చూడగల కళ్ళు నా దగరున్న వి” అశ్వాడు పశవల వీధ్వింసకుడ్కు చేతిలో ఉన్న దూందర్శిలిని

చల ోీమువకుడు నిశ్చెష్టుడె పోయాడు. ఘణ... దడవడ్‌ కొటుకోనాగంది, అతడు తేరుకొని దినమెన స్వరం ల్‌ “దొరా

77 పడినను నది లేయ్యండి, దొరా” అని హవోదశ చేయసా గాక్షు,

““మమ్మల్నెందుకంటారోయ్‌? “ఇనుంచి చూకు ఆసగొచ్చి

సమ్‌, వొళ్ళెట్తా పాయు ముం్నో, మేమటా చయ్యునలనిన వాళ్ళమే న టా. శ భి ళం వ ట్ల గాన్సి మూవెముంది'

“దౌ ర్మాయీ పడవలు. బేక్సంణా శపుము బతి కేదెట్లా? 3 ను లకు నాగలి యకుటాన్నో మా పల్రైవాళ,కు లూ పడవలు అఆటాంటిని నోరా, మా దగ్గర్నుండి వ్‌ని తీనుకొ సకంజు మమ్మల్ని చంపెయ్య ట౬ మంచిది.” అని యింకా రోదన చేనున్నా డు,

““నోలచ్చేసి ఏంలాభాం? వెట్లూ, రాళ్ళకనన్న హృదయాలు టాయి గాని యీ మనుష్యులకు మాతేం లేవి అన్నాడు పడవల నిధ్యంసకడు కోపంతో తీవంగా చూచాడు.

ఆ 'ద్రేగోల! ఈ గోలలో వూచెవుఎు చిలులుబడి పోతు న్న్నాయి* అలనే! ఈ నోలంతా యెందుకంటా? హోయిగా మాక డబ్బు వసుండే. బజజారులో యంత ధకుంవో, మోూాపకడవలకు అంత ధరో చెలెంచుమునేవుండె. గవన్ను మెొటువాకు న్యాయ గా యింతి చషెధా ర్న ల్‌, వ్యా తల్లదం డులక్లు మవ రినున్న్నారు,. ఈ డబ్బుత మిోరు ఛాలా కాలంవరకు బతుళవచ్చు. అవు నాకాదా హాయిగా యింటో కాలిమూద కా లేసుకొని కూర్వొకతింటటూ, వారనామం జవీంచుకుంటూ ఉండవచ్చు. _వగాఇంతడబ్బు నీళ్ళల్లో పుచ్చి షోయిన ఆ చక్కముక్క-లకోనమే యిస్తూండె.

“డబ్బాముంది దొరా - రెక్క-లుకట్టుకు యగిగరివోతుంది. ఆతరాష్టత మాగ తేంగాను? దొరా”

78 . “జపానువాళ్ళొస్సే యేమి జరుగుతుందో జేలుసా? ఒక్క

దమ్మిడీ అయినా యివ్వకుండా అన్నీ గుంజుకషోత్రారు. మన గవర్న మెంటువారు మూ పడవలకు డన్ప్బీచ్చి తీసుకోటమేగాకుండా జవాను రాత్ససులనుండి మిమ్ముల్ని రథ్నీన్తున్నారుల'

“మాకు ఉన్నదల్లా ఆ పశవ ఒక్కళకే. అంతే ఇక మా [(వాణాలు తప్పు ఆ జపాను వాళ్ళు తీసుకోనబో మీ "బేముంటుంవ?

వై విధ౧-గాపట్టువ్‌డువకో డా [వ శయ సడుతున్న పై యువ

కనికసరుకున్నాడు. పడవల విధ్య్యంసకుడు.

“ఇక చాలించు. నీకో బాకాఖానీతోకూర్చోకానికి మాకు

పడవల విధ్వంసకుడు నోవతి౦ పకి పస్టుకొన్కి జ్యాగడ్య గా అనుగులు వేసుకుంటూ వెళ్ళ ఫడవాం”గా యెక్కా సు, ఆతని మనూ ములు దానిని నీళ్ళలోకి తోసి వాళ్ళుగూడా లోపల కూర్చొని తెడ్డను పీసుకున్నా రు.

జన _డీకి రగ్రావోయి, ఇదుగో నీ డబ్బు పడవల వధ్యంస కుడు డబ్బుసంచిని చూపిసూ అన్నాడు,

పడవ వచ్చినదారినే "విర్ళిపోతూఉఎడగ్సా పలై యువకునికి రొక్క_౦. రూపాయలు. ఎత అద్భష్పవ.తుల. గవర్న వెంటువారు యింతే చెదార్యంత్‌. డళ్చిస్తున్నాః మారు విశ్వాస చూపరు. కమిోవన్‌ రెండు రూపాయలు కోసుకున్నాను. అది మూమూలే, ముట్టినట్టు యీ ఆ7గితంమోద "వేలిమ[ద-వెయి వ |

పల్లె యువకుడు చేతిని అ_దిచగా, కాగీగంమోాద వేలిమ ద 'వేయించుక్ష న్నాడు, కాని అఆ యుపకుని] మ్రైకేం వమ్మిఒట్లను పించ

“70 సాగిదడ వీ తో అవ నయం గ పడ నుచేశుంనో తడుము గూ ంండిపోయిన “వెన వులనుండె క పడవ. సా వడవి అన్న కసుులురు లు. కన్నూ తనమి తుని స్టిని చూచి పేచారపడ సాగాడు. ఆపలై య వరునికి "పండి అయి జఒ$ నింణల్నై యింకా జాట చేదు, "పెర జంగినపుడు ఆ యువకుశు ఆనందంతో (గాములోని | పతేయింటికి ఒకో్క్క-క్‌ గ నరుచొప్పున. చేపలు ప.వ్యాప "గడచి; వుదష సంవత్స రాతలో యెవ్వయా అంశ "వభివంగా జరుపలేదని అందరూ అను కునస్నరు. ఆ యువకునికి తాను | వేమించిన యువతి లభించి 5. అంమవల్ల తన పడవను తీనుఫొని రా తంబగళ్ళు వేపలకోసం తిరగి, ఇంటింటికి ఒక వేరుచొపంన పంచిపటాడు. క్వ్యొదకు యిదితూచి చాటున నవ్వుకున్న మాట నిజమే, కాని మిత్రుని ఆన- దాన్ని కన్నూ అరం చేసుకొోగలిగాడు, పట్టుకొనబడీ న పడ శలన్నీ కుష్పలు భా పవెనఉస్నాయి. పల యువకుడు చివవసావగా నుషమెళ కంఠంతో -వేడుఫొననా గాడు, య ష్గలేగ సే ఇంగ్గామ గ్‌ పిన్‌ రా సం యిట్లా అన్యాయ జరుగ వలసి “బేనా? న్యాయం వేదా? ఇంతవరకు మిసాలు వారుక్కుంటూ, మానంగా కూర్తున్న సెలికుడు యిస్వుడు మాట్లాడనా గాడు. అనడు ఉర రాదవాడు, ఇర (వె సంవత్స రాలజట్ట సైన్యం లో పనిచేస్తున్నాడు. ఈ [పాంతప్పు (పడలు ఇంకా తాను ఈఫ. ఉుండీయా కంపెనీ చేశనే పాలి పబటడు తున్నామనువోవడంచూ సే అతనికి నవ్వొచ్చింది. అచ్చే యెొగ మూర్థుడిచి! కంవీన్‌ రాజ్యం పోయి యెంతో కాలం ఆయింధి. ఇది విహ్టోరియా రాణీ పరిపాలన. మూద౧కా యెన్నో యుగాలు "వెనుకబడి ఉన్నారు.”

ర్ర్‌0

క్‌ నన్నూ చీదరించుక 6టూ అతన్నివెపు మూాచాడు,. ఆతని లోని కో ప౦0 యీరూపంగా బయటపక్షది. *“వికేోయారాల్‌

వశ €వి చ్‌ 'యీనౌెం్‌ చచ్చిపోయింది. ఇది అమె ముది మకమడి పరివాలన. ”

బాధతో కుమిలిపోతున్న ప్పటి! ఆపన్లాయువకుని హృదయం కనూ్నూ పిజ్ఞునాన్ని చూడగానే ఉపహ్వ్పూంగిపోయింది.

“ఓ మహా వాగావులేవనోయ్‌- “అన్నాడు సెలిక డు పెదగా

6___ (6

““విజ్లానం అంటే అవు ఇట్‌, అెపెట్‌ వేయటం కాదు"

ల టు కా గంళ-- అన్‌ ముఖంమిద చరచిన్న్లు గైనిక డక్‌ జవాబు ఇెప్పీ, తన మిని వెపు తిరిగీ అన్నా నీవొంటులో రూపాయిలున్నాయి గా-వాటిని తీసిదూడు, వాటీమిాద యుబొమ్మ వున్నది? చూడు-' పలెయివ ల న్‌్‌,

కుడు రూపాయలను రొంటిను డిస్‌. పరీశ్నీన్తుండగా కన్నూ మళ్ళీ అందుకున్నాడు. ..పాతేవాటిమోద విట్టోరియా బొమ్మే ఉంటందిలే- కాని కొత్మ గా ఆ మెరిసే వాటి మాద)”

“విక్షారియా త్ర యిప్పుడు పాలీ, వక్‌ పా నే మా-తఈ3 యవదవదంతా అవమెచలపేకదా.”'' అని యైనికుడు ఉరుముతూ అన్నాడు, అతనిముఖం కోపంతో యెరబడ్షడి. “ఆమె చేనీన ఇాసనాలతో "నే యీ పరిపాలన జరుగుతున్నది, ఎన్వరు రాజ్యంచేసినా ఆ కౌననా లు మారవి.” "

కన్నూ మాట్లాడలేదు. శాని ఫళలమువకుకు శన స్వేహి

టై జీ టం వో త్సుక్రి చ ర్యం కలిగించటానికి పూనుకున్నాడ్షు, క పప్పటకి గూడా యిది కంపిని రాజ్యమే. యొన్ని చెప్పితే మాతం దీనిని యెవరు "కాదనగలరు+)”. అతనీకొంంల బొంగురుబోయిండి, ఆతల ఇలుకులో జీవం కనబడలేదు, సవ లామలాగ-కాదు గవర్నర్‌ లాగ (పవరి క న్‌ రై లాలో స్తున్న ఆ ఖార్మడస్సు వెడినీ చూస్తుంటే ఆఅతవి వొల' మండవా

రే

పడవలన్నీ పగలనాటబడీి కప్పులు కువ్పలుగా' "వయా బడి

వున్నాయి, పలి కుప్పచుటు వివాకః తో ముఖాలు (వెళ్ళాడ్‌ వసు ఫ్‌ న. లు వ

ర్స (సలు? పుళువ్వలు, ప లు నిలబడ్డారు. (గమంలొ న్‌ పల్లె వాళ్ళంతా అక్కడకే ఉన్నాగ, పడవల విధ్షంనకలు వంటచెజు కుగా ఉపయోగ: డే పడవల భాగాలను అమ్మగానికి పెట్లారు "వెల జ్‌ కారైతుగూడా కొనట్వానిక్‌ ముందుశీరాలేదు. పలెవారి జీవిళలాలు శిధిలమైనవాటితో శమ పొయ్య్యి౭ను రగిలెంచుకోదలచుకో చెను "ఐ తులు, ఒక్క- వెక్కమిక్క నెనా ఫొజవావెవండూ క్‌నబడబే*, అందువల్ల పడవల విర్థసక లు తమ మోళాలాంచి పెట్‌ *ఏ ట్స్నిలు తెచ్చి ఆ క్క లమూచన మోసేనాచు, పమ్మేశి మెన ఆళో ఘూళి సమయంలో ఇాటిక్‌ చిచ్చుపెట్తాు 242249

“నా పడవ, వా డవ అని పురుషులు ముఖా లను నేఎగు వాచుఫోని నొణగసాగారు. తమ శవితెల చితులున ఆ పంటల వ. లదు (స్ర్రాాు నిలబడి “వూ ఉపును మోకు, మూ ప-డాం ₹స్వ ౬కు ముడుకుంది, మూరుగూడా యిటా నే నాశన నెొన్తాతారు. కాదు మోారు, మా యజమానులు, మో 'పెండ్డాంబడ్రలు దహాన మవుకుంళే యిట్లానే నిలబడి చూద్దురు గాని “అని పడవల విషర్టంన నరులను నవించనా గారు,

మంటలు చలాశగా నే పడవల విధ్వంసకులు తమ మోటాగ దగవరు: -ఐళ,వోయారు, పలఠఅవాౌ ళ్ళు, లె బూడదదగ్గరకు వెళ్ళి ఒక్‌ గ కారు ఒక్కొక్క వీడిశెకు బూడిదను తీసుకొని థఫోవతి కొంకపని

జ్‌

నెలకు "'వసుకొని మానంగా ఆ చీకటిలో ఇండ ముఖాలసు పట్లారు-

కాని ఇంతటితో వారికష్టాలు అంతరించలేదు. ఇది ఇంకా [పారంభం మ్యాతెమే. తమ పడవల మంటల్లాగన వారి వ్మాదయా లలో గూడా 'ద్నేషం రగుల్కొన సొగింది,

రిలే

క్కుభ యం నానాటికి అధికమవుతున్న యీ అంధ కారపు ది వనాలలో న్తే బొరుని | గామంలోని కోవ! గిరీప్‌.కు. సౌభాగ్యాని! దాీీచూపె ఒక నెలుగు కనుపించిందిె.

గిరీష్‌ దుకాణం సామాన్న మైన దే, ఇంటిలోనే ముందున్న ఒక గది వెక్కులలో అల్లా ల౮*లు అమకృబడీ ఎగ న్న యో, వె జన పప్పూ్స్యూ ఉప్పు మిరపకాయ పొగాకు. మంచినూ,ూ డచ్చాలు, కిరంసనౌయిలు మొద్మలేన అనేక వస్తువులు ఉన్నా ము,

చాకుని (గామానిక! కొన్ని మైళ్ళ దారంలో ఉన్న ఒక (గామంలో పతి శనివారము సంత జరుగుతూ వుంటుంది. ఆ చుట్లు పట్ట ఉన్న ఐవారు _(గామాల (పజలు ఆ సంతనుండే తమకు శావల నెన్‌ వస్తువులను కొనుక్కుంటారు, రాని వాళ్ళు యపషడూ సంత శే వెళ్ళి కావలసిన వస్తువులు తెమ్చకొ నేందుకు పెలునడ ను, అందువల్ల గిరీవ్‌ దుకాణములోనే యెన్కువగా కొనుక్కుంటారు. ఈ విధంగా యున్నో శ తాఛాలనుండి యా దుకాణం 5 తులకు సఏంతకు మధ్య ఒక సంబంధం గా ఉపయోగపడుతున్న ది.

కాని గిరీ మడు తన పూర్వీకుల్లాగ వచ్చిన దానితో తప్పి పడుతూ కాలం “వళ్ళబుచ్చ్చే రకంవాడు కాడు. ధనం ఇంళా సంపా దించాలని అతనికి అంతులేలి ఆశనవ్రున ఇది కొంతడబ్బు కూడ బెట్టి దానిని బీదారైతులకు అప్పిచ్చే వాడు. ధాన్యము మొదలయిన యితర వస్తువులు గూడా అష్పుషె్తువాడు. వడ్లీలవై వగలు తీసుకునేవాడు. ఈవిధంగా అతని పెట్టుబడీ దోజు వోజుకి పెరళుసుచూ వచ్చిండి.

66 జ గ్రరీజ్బు ఒక్క్రావైసా వెనక్కీ. వేశామం'పే రేఫటికప మూడు పె సలవుతుంది' అని గిరీప్‌ తన భార్యల అంటుంటాడు. *ీకత్కనాడు మనం తక్కు-వతింట్కే ేఫ) కడుపునిండా తినటమేగాక్క *ఇు కాకొంతి వన క్కే-య్యవచ్చుం ఆ "వనశేనీన చానితోే నీకు బంగాకు ముక్కు. పుడక చేదా గాజులు అనవృుతాయ్‌్య, ఇంకా పెన్పయిళ్లు కటంచవచ్చు.

రతీ మరికొన్ని యెొకరాల పొలం కొనవచ్చు. ఆసలు పటణంలోచే యింకొక్ష _ పెద్దదుకాణం తెరవవచ్చు....4,.4. అని అతేడు అనెప్పుడు అతనికళ్ళు మెరున్నంటాయి గిరీష్‌ యీ విధంగా తన భార్యాబీశ్షలకు రాబోవు ఐశ్వర్యాన్ని గురించి చెబుతూ. కడుపు నిండా తిండయినా తినకుండా డబ్బు సంపాదిన్తుంటాడు, వాత

అతడు జీవితమంతా ఆవిధంగా సగంకడుపుశే తిని కూడ బ్యెనా అతని అశు ఫలి చేపి కావపమాః, కాని అప్పుడు యున డిన పరిస్తితులలో అతని ఆశలు ఫలించే సమయం కనుచూపు మేర

(గామంలోని పడవలన్న్నీ పోమినై అందువల్ల రవాణా సాక ర్యాలన్ని రుంటుబడినాయి. ౭ెతులు ఫండిన తవు ఛాన్యాన్ని నూ చ్కెటుకి తీసుకొనిపోయి అమ్ముకోటానికి వీల్లేకుండా బుయిపాోా యింది, ఈ సమయంలో తనఫకొక్కడికే ఒక పడవ ఉంశే యొంకె జాగుందుననిపవించింది గిరీప్‌. క. బయటికి తీసుక్రషోవటానికి వ్‌'శ్రేను గాబటి "౩ తులు తమ ధాన్యాన్ని గిగీవ్‌ కే అమా శైలి అవండతడు పడవతో వాటినిబయటికిచెర్చి దిళ౦ంగా లాభాలు సంపాదించవ చచ్చును,

వమైనాసరే రై తులు ధాన్నాన్ని తన కే అమ్మక తప్పదని కన్నాడు గిరీష్‌. ఒక్క తిండికీగడినే చాలదుగా. కట్టకొనుగుడ్తా- ఇంకా. అలాంటివి యెన్నయినా, అవసరాలు ఉన్నాయి. అందువల్ల ర తులు తమ ధాన్యంలో కొంతభాగాన్ని అము కోవాలి, ఇపుడు మార్కె-టుకు తీసుకుపో యీందుకుపడవలు లేవు, గాబట్టి అ ధాన్యాన్ని సప్పనిసరిగా తనే అమ్ముకోవాలి. అం'ేకాదు. జమో౧వపెరుకీ త్‌

ఇంటా వన “2030వ బొ మ ? పవర్శిా-పబవుమే ఛా మె పజబు గుమిహాడటం మొదలుకాగాన్సే జసకారులో అమాబకీన వెజ్‌ సృకర్‌ోంచి పె గా సగ వింబడరాగంది. ఇఅతు-ను ీసోవగు లారా" అశ సపంబోకెఘూ చూట ఎను పినబకసాగోన , నానాటికి సమా ఎలి 6, పిఘున్న భయ్వుకళక శతు పమాజాన్ని గురించి తె ఎపబడింద. చెను తెరు, మనుషులను నిలబెతి” వాళ్ళ కండను అతన్నాలు, గ _ . వీ వ ! (4 ల పఫఘకొని వాళ్ళు చుపాకి ాటిటం నెర్చుకుంటుంటా క పసి వపూనలను దేసి వారి జీ; తాలను. సవ్వసాశ,.9 చేసారు, తలిదర్మడుల కళ్ళ ముంటె వారీవికలను 'తెగనకుకుతారు.' అన్‌ ఇంకా ఇచేవఫంగా యీసుమో చెప్పటడుచూల్న ది, (క కొమష రాలు పింటుంసు వళ్ళు బ్రాజదతింపద అలెగాుడ5క్‌ దు స్ఫెధ్న కున అడవులలోంచి సృన్యాలము అన్యక్యు నంగా మళ్ళితవుకోస్తున్నా డు, ఇకముందు సెంణోల్‌ కూడా యువ వంగంగా మాూరనచ్చూను. త షువులబు వెనుకవేపు నుండి గూడా మ్నూ ౨ న డాడిచేయదలసె , సము ద-మోాదుగా వచ్చి చాగాల్‌ జీవ అలో దిగవ వను. అట్లా దిగినట యి. బే అక్కాడిను-డీ యీ [గామా ఏకి రావటం మూడురోజు కారా హుద్తు, అటా జరోటటయిత ఆ ముపష్కుూరులను ముందు నారవుసండా అదుగనుసున ఆటలకాబటు అంతటితో సరిపోదు అహాకపదారాలు కూడా దగం చేయబడాలి. పభు త్యాని క అహార థెన్యాలు అమ్మా బడినట్టయి తే రమేలకు మంచి ఖరీదు ఇవ్వబడుతుంది. కాని జ పాను వాళ్ళు వచ్చిస్వయి తే భాన్యా నికి డబ్బివ్వకుండానే వాళ్ళకు కావలసినన్నీ దోవుకొని పోతారు. భూమాతదయల *, నార శైమటా డ్చి కబడ్తిరం ఏన థాన్యాన్ని ఆ అలాని

నిం ఈనిధంగా లౌడ్‌ స్పకరగుండా. అనేక విషయాలు చెప్ప బడ్డాయి, ఆ గాడ (పదర్శి'ప బడిన దితాలు గూడా ఏటనే తెలియ జేస్తూతఉన్నవి, జపాన వాళ్ళు రాక్ష సస్ఫత్వాలను జరుఎుతూ. ఉండి ఎ! అ" ఫి టం వాటిలో చూపబడింది --,.. ీనీ అని విప్ర , వణ పదవా. (| న్‌ క. కాడాళనీ భార్య అ-దగ నకజశాీి అము బే న్‌ మాతృ చూమిని రవ్నీంచుకో. అను నీ కలతో ఆ చ్మ్యతాశు | పడలకు | పబోధ= న సన. టక్‌ మనిషి చ్యతోల కవీ లశు చదువుచాని ఇ3శ | ఇజలబరు చదిపి టెం!+ మక్‌ వినిపిఘున్నా డొ, జబవానీలీ పభుత్యం తనపనికి అత్వద్యుతం గా నెర వేర్తసాగి.ది. అంశు (టలు లా ఖి ఎ | గామన్స్తులందరిక అసులుశగన్నాయన్ను అఆఅఎదరి భ్‌్ర్యలు 4౨౮ పగ లెలని జావ జాని , యూ వొ "గాదు. (పజలు తమ అమలను, భార్యలను కాం డుకో6 -కీ శ్‌స్ట్రన్స నెదిరించటానికీ ముందుకువసాంనిగాని శాదు, ఆ విషయం ,(వభు త్న్యనికిగూడా వెలుసు, కాని అవూాయ% న "తుం హ+దయా ద్‌ శక (= షా థలో భయాన్ని నెటప్‌మే వాది అశేయఎయు-*... గిరీష్‌. కట్టుకున్న ఊహాోసాధాలన్నీ కూలి గోయిన. బయటగ కీసుకుపోవటానికే అవ కాశం జేరి ధాన్యాన్న౦ శా, తన యి సమొచ్చిన | క్ట ఓ ధరకు 5 నెయ్య వప చ్చునసి ఉవ్వళ్ళూ రాడు. “కాను [(వభశ్వం వచ్వ" దానినంతౌ కాలదన్నుక పోతున్న ఇ = డర్‌ చెను పటణ ఎనో హ్‌ దుకాణ "పెళ్లబెక్కడ, డబ్బు గడించే దెక్క.డ? లన తాత ముతాశం ౬ టె లాగే యి దేపద్ధతిని గడవాలి, అలా నికృష్ట పు (బతుకు (ఒతకక గడపదగ్గర నిలబడి గిరీష్‌ యీావఏీధంగా అఆలోచి.చుకుంటుఎ డగా పట్న పుమనిపి ఒకడు దానిపంటు తోందరతొందర గా వసూ-ం డటం కీనబడ్‌ంస, “౯ వో దగ్గర బియ్యం ఉన్నాయా!/”ఆ కొత మనిసి స్నేహ 0౧) ఫ్రీ - జాన్‌ రో పూర్వకంగా తల ఉటోపుతూ అడిగాడు,

న టక్కం గి టమనా మి[ఘల,కంచా చూకు ఎవేయిర చి విరా పుస్తకాళో భెక్క కో బుకున్నా రుగా_ "గిరీప్‌ కొంచె. కోపంగా మాట్లాడసాగాడు: మ్‌ భా య్‌మా తెలి యన్వావచ్చి అడగట ; "జేనిక?_ కొ తనునినిలాగ కనబడుతున్న ప్ప "కి యివేచు హూనొ (వభా తపు య్‌జె. ఓ ఆయివుంటాకనీ శిరీష్‌ అనుకున్నాడు. _,

“పుస్తకం యేమి - అని అడుగుతూ శొత్రమనిపీ దుకాణంలోకి ఆక్షుగు పెటాాడు, అతని చూపులు దుకాణంలోని

సాలమిోాద వాలినవి, చుట్టకా కలియజూచాడు మళ్ళీ బయటక వచ్మ ఒక సిగ ర్వా ముట్టించి, నిగ రెట్‌ తీశుకోమన్న భావంతో సిగ రెట్‌ పెళ్లై శీరీష్‌ కు యిన్వబోయాడు.

గరీప్‌ తనకు క్‌ లి గ్‌ న అశ్చ క్యాన్ని క్ని పుచ్చుకోటానిక | పయత్నించాడు.కొంత డాబు సరిచూవించాలిగా. క నోోలుఫిలక్‌ ”)- స రేనన్నట్రు గెల ఊోపుతూ సిగ శెట్టు పీసుకున్నా డు, తాను యీమి తెలియని ౫ తుల రకం శాదన్సీ ఖరీదుగల సిగ ₹ శే తాసేకం

. అఫ్నెట్టు శౌవం స్ఫురింప చేయాలని అతని ఉద్దైశం. తవక్పు పట్టణ = 'శెలియకపో డం యేుమి£? (ప్రతి మూదు సూనాలకొకమాగు పట్నా నికి వె ళ్ళి తన దుకాణానికి కావలసిన సామగిలుతా తెచ్చుకుం జటుంటాదు,

, "వా ధా న్యం చూకం వేఘుకొని పుస్త శాల్లో [వాసు కెళ్ళింది (పభుత్వపు మనష్యులు.' '*- సిగ 7ట్‌ వీుసూ కొత్త మనవి. గిరీ వాకు చెప్పసాగాడు. ' “వాళ్ళతో నాశేమూా సు బంధం-లేకు. ఉను ఓక క నీకీ 3ందిన మనిమీని, మూాకలయంవనీ బయ్య పు వ్యాపారం వస్తు ౦టుంది, మాూాళు మాకు ఇాళా సహాయం చఎెయ్యగలరు.?.”” గిరీష్‌ అతని-వెపు వింత గా చూస్తూ తలఊపి ఓ అ-దెట్లా? గవర్న మెంటువాళ్ళక్కు కంపెనీ మనిషి. యెక్క డ సాపత్యం?. .. | గవర్న మొటువొరు ఒక గిండయినా మిగల్బకుండా. డ్సు క్త

క్‌

పోతారు. వాళ్ళకు పడభలున్నాయి. కంపెనీ మనిమీక్‌ యేమి సాధ్య

"అట్లా అన$ ఏనుగు దూ నటువుటి చిన్న రం ధం న్‌ డ్‌ ఎలుక అనలీలగా వెళ్ళి పాగలమ. వమూాు సూడో పడలున్నాయి, గవర్న మెంరేతప్పు ఇ9కెవ్వరూ కొంసూడద౦ కౌసవం లకు.” దూతం నుంచి వ. కాన వ్‌నస్తున్న . అవుక్‌ స్పీకర్‌ నచ్రావ్మ స్‌పకంా క్‌ దిసెప్పు అశాదు- “అద వి.టునా, వాళ ఏనుగ యేలుకకు చావ ఘా పిన్తుంధాం వొళ్ళకు మాకు లాలా వదె 9 అశ్రకం శిరీష మ్న్‌ లై ఓరగా మా చి మళ్ళ (వారంభించాడు. “వాళ్ళు బ్‌ అ్యంరారు. మాడు నును ఇక్కడి వ్యాపారస్తడివి. ఎవరెవరెకీ భూములున్న క్కి. వాళ్ళు యుంతేంత ఛాన్యాన్న అమ్మాగలను అన్నది నీష్ర బాశా తెలసునుం ధాన్యం సంపాదింధు. నీకు శకమిపన్‌ యిశ్నిసాను. ౨౦తో ధాన్యం యివ్పిస్తే అఎతే బాభళం 4 *టువా, నివు రాజోయీ పంటకే ముందు గానే డబ్బు చెల్లి చి కొ నెయ్యి, స్‌కు "పైబడి యెంవ

““క్కరోజు మోరువచ్చి మాయింటిని ఫావనంచేసారు.. రండి, లోపలకూర్చుందురుగాన్ని చ లం మీ బృంబొండన్‌ సు తాను ౯ రాం చాప లచ్చి "వయ్య బా నికి గిరీష్‌ తొోంలదళ ఖొందరగా లోవలబిక్‌ కట. నమావకొ యెంన యిసా రా. అకు అప్పుడే ఆతపడ అలో చన పానేః మాట్లాడనాగాడుః వాళ్ళకం"పెనీ పతి మూడ నాలుగు | గావమూ+* కు ఒక్‌ చ న్న యుజేంటును “ససతుంది. ఈ చిన్న య్‌వెటు జలా యేజెంటు. చవ్పినపకారం పని చేళ్తుడాలి ఈ కొత్తి మ ప అలాంటి ఒక్‌ జల్లా యేజెం శే జిగా యేకెట్ల ఎదరిపి ఎ. కక చాల్‌ జఒక్ష పె యాుజెటు ఉన్నాడు, అతడు ద్‌ ౦ాస్‌ డై ర్త వెస్టన్తు పని చేనాడు, "పన పెద జమాుచారలాంటి వాళుగూాశా యీ

ర్తి వ్యాపార సంస్థలకి వమ్తుంటాకు, ఇంతవరకు బెంగాల్‌ లో యక్క_డా యిటువంటి ప్యూ పారపంస్థ "బేకు, ీఉఅందుోో గనుగ్‌ నీకు స్తనం వదొఎకిందంళక్షే నీ బిడ్లల అద్భ సమే అనుకోవాలి '* అన్నాడా కంపెనీ యేజెంటు. గిరీష్‌, చనమనస్సులో లెక్కలు "వసుకుంటున్నా న్వు, ఒక్కొక మణుగికి - “మోషన్‌ యుత... ౪ వంద మణుగులమిోాదో, + "వెయ్యి మణజుగులమోద యంత వక్సు3గి! రా ళేోయీ పుటమోద మొత్తం యొొతలాభాం వఘ్తంది?. .. ఈ విఫంగో అంచనాలు “వసుకుం 6 అనందపరవకుడవుసున్నా డు... .220000000040040 లాభాలను ఆంచశా "ీనుకుంటుండ =, వ.ఉినిండా బంశారు నగలతో వెరసి పో శున్న త ఎభార్య, ₹ంక ఏతిస్తుల తశమిడ,. పటణం”” దుం ణము అతంకళ్న్ళముందు క్రనబకసాగిన పి. షృఎతనో ఆటు సమోపిస్తున్న జీప్‌ కారు కలం అతని మవపఘును అట్యు వపు ఆకంచి. దె, లౌడ్‌ స్పకర ధ్వని [పతిధ్వన్నిండ గా జీప్‌ కారు. (గామముతా లి గుతున్న ది, వాటామష్తుగా తంఅదృష్ష రఖ ఆపిఫం గా కూరినందుకు గిరీష్‌, కండ్ల లో అనం దాళ్చవ్చలు తిరిగినవి. అడుగో భయం షతిధ్యినిన్తున్నది. .. ఇనుగే యుబలుకకు చారి చూవిస్తుంది. ..ముమ్మూటి- నిజం...” అని గిరిప్‌ తనలో తొను గొణుగుకొనసాగాడు, కాని వారు ఒకానొక సంచేశంయొక్క అద్భుతశకి ని యెదు ర్క-నవలసి వస్తుందని శిరీష్‌ గాన్మి కంపెని యేజెంటుగాని కలలో నైనా అనుకో లేదు. నెమ్మది గా బయబఖదేఎన ఆ ఫంజేశం జీపుకారులోని లవుత్‌ స్పీకర్‌ కంకు గూడా బిగ్గు గా (పకిధ్వనింపసాగింది. కన్నూ, వాళ్ళి, ఆవమిద సవారి చేసుకుంటూ తొంచరకగాపోచూ ఆ సందేశాస్ని బ్నరణా వినువింపనాగాడు. పొలాల్లో పనిచేస్తున్న ౫ తులు తమ పనుఐను ఆవివేస్‌ వింటున్నారు.

ఫ్రం

6స్చ్రంభ్ర్యీయ్‌్స్‌ వినండి, మో ధాన్యం అ మ్మ వ దే సే చేవత చెప్పాడు... బాగా అలో చించుకోండి. తోందరపడొద్దు. దేవత చెపుతున్నా డు వినందొపోళోయ్‌ =)

"దేవత మాటంట అఆ బేశసేు!

ఈ నిర్ణయాని$ వచ్చేముందు దేవత చాలా ఆగోచించాడు. ధాన్యానికి మంచిగా గిడుతున్నమాట నిజమే. అ౦దువ ఇ తమ ధాన్యాన్ని అమ్మటానికి "రెతులకు ఆక ్న్‌ [3 గలుగ వచ్చు. "కాన అసలు ధాన్యమేలేని యితర రైతుల గతి పమిగాను? వారిక్‌ తిన టానికి ధాన్యం యక్కంాడ్‌ దొరుకువుంద? శూరుని [గ "మన్దులందరిః గుడ్డలునేసే సాలీలు, ౨ తులకు నాగలికొల్బులను తయారుచేసే కమ్మ రులు వ(డడంగులు ఇంకా ఇట్లాంటి వారెదరెదరో న్నారు. వారికీ ధాన్యం లభించటం యెట్లా!

[గామాలన్నీ నిచ్చిన్న మయి పోతున్నా యయుః సెనికులను ఉంచేందుకు, విమానాశ యాలను నిర్మించేందుకు మిలిటరీవారు అనేక | గామూలను తీసుకున్నా రు.డబ్బుగలవారి పెంకుటిళ్ళను అ'దెకు కీసుకొనటముు బీదవారి పూరిగుడిసెలు పూర్తగా కొనివేయటము జరిగింది. ఈ విధంగా (పజెలు వారి వారి యిండ్లనుంచి తోలగించ బడ్డారు. ఇండ్లమ్ముకున్న డబ్బు దగ్గరున్న ప్ప టిక్‌ వారికి తలదాచు కోను తిరిగి యింద్గు దొరకటం యట్లా, నూముల్నుగూడా ఆ కమించు కొనబడినాయి గా బట్టి, వాళ్ళ వ్యవ నాయాని3 భోూముయి మాతెం దొరకటం యెట్లా? సొగులోంఛచి యింత భూమి పోతున్న దం కే,వ్యన సాయం గూడా దెబ్బ తింటుంది. జపానువాళ్ళు వచ్చి (౧ మస్టులను తమ పనులకు ఉపయోగించుకోకుండా చేసేందుకు సము దపు రేవ్రుల లోని అనేక | గౌమాలు మాలీ చేయించబడి నాయి: నిరాధామలైన (ప్రజలు తమ కుటుంబాలతో పాటు; దారీ తెన్నూ 'చేక౦డా శౌారుని (గామం దాటి వెళ్ళిపోతున్నాను. తమ భూములకు, ఇండ్లకు

రే

మారుగా యిచ్చిన డబ్బు యెంతకాలం ఉంటుంది? ఆహో ధాన్యాలు కొనుక్కొ-నక తప్పను. నేడు చవుక ధరలకుకొన్న వ్యాపారులు," రేపు నాలుగంతలు ధకలు స్థెంచి అమ్ముతున్నారు, బెంగాల్‌ లో ఇంకా కంటోల్‌ (పవేశ పెట్టలేదు. ఆహార థాన్య్యాల పంపకంలో సరియైన రీతి లేదు.

యువ్షంలో నిమగ్నమయి ఉన్న (పభుత్వానికి యిటువంటి చన్న చిన్న విషయాలను పట్రించుకునేందుక్రు యక్కడ తీరుబప ఉటుంది, ౨౨**!

వొలాల అంచుల్లో నిలబడి దేవత ద్‌ ర్సం గా ఆలోచించ సాగాడు. తన (పజలపెకి యేదో ఒక భయంకరమైన తుపానువచ్చి పడును న్న టనుపించిందతనికి,

(పభుత్వం పడవలను దగ్ధం వేసిందె, ఆహారాన్ని దగ్ధంచెసిం=, [పజలనుకూడా దగ్ధం చేస్తుంది! తేన సర్వన్వము అయిన భవిన్న తను గురి౦చి ేవత మనస్సు వ్యధపడసాగిం౨.

చ చరోజులు నగరం, వ్‌స్టవ జంరూమూారుతంళలొో చిక్కు వోన దె, ఆ సమయంలో జపానువాళ్ళు దాడిజరవే .ుుకు బెంగాల్‌ | ౫ ౦గ ఆ ఎచో సం గా కూరో్ట్భవఉన్నా క, (ప ఘత్వెపు నత్త్సణ్య శేణులు రోజురోజుకు "వెనుకకు తగ్గుసున్న వి, అన్పామునుండ్సి బెంగాల్‌ నుండి వూడా ఉపసంవారిిచు కుంటా రౌ)... ఈఫథం 7౫ మోాదికివచ్చి పడుతూజన్న (పమాదాన్ని జూతీయోద్యమము కళ్ళారా చూస్తూ ఊరుకొనచేక్లపోయింది. *ీఫాసిజూనిక వ్యతి ₹క0 గా జరుగబో యీ పోరాటంలో స్వతంత భారశం తన సర్వన్నాన్ని ధారవొయగలకు. స్వత తి భారతదేశం మ్మిత రాజ్యాలతో చేరా ఈకిష్ట సమ (దాన్ని యానుటో వారికి తొ డ్పకునుంది.. =. పజల సనంఘ'-త సహకా రంతో శతుదాడిని శక్త వంతంగా ఆపుటకు స్వాతంత్యం ల్‌ డ్పడు నుంది.” “క్విట్‌. ఇండియా *” మహోనినాదం (పతిధ్యనించింది. “భవిష్యత్తులో యేదో యిస్తామని యెన్ని వాగ్దానాలు చేనినప్పటికి [(పజలలొ ఇవ్పుడు అవసర మైనమాన సిక సభావాన్ని గలి గింపజాలనవు, (పత్యతి: స్వాతంత్యను క యుద్ధ స్వభావాన్ని మార్చ గలిగి లత్‌లాది [పజానీకంలోని మహోళశే క్తిని వడుదల చేయగలుగు నుంది. రాజ్యం చేనున్న విచేశ (పభుత్వం జపాను వారి తో 'యువిధం'గా చేతులు కలప లేక పోయిందో,జాతీయోదగ్గమంలో కూడా ఆ విధంగానే వేతుబు కలవ లేకపోయింది, ఎందుకు చు ఆది ర్మాలు

"వరయి నప్పు క్‌ యా ఉభాయులక్రు ఒక్‌ సెమిస్టఈశయం ఉన్నది. తెల్ల జాతి అధికారాన్ని ని మ్మూలించటమే యిద్లరి అశ య ము*

చెనౌః రష్యూలలో విధంగా రవమణగొరక భారగదేశులో (వజలను సాయుఫులనువసి... గెరిల్లా యుద్దం సిక్షణ నిచ్చుటకు (బీటషు పభుత్వం యెన్ని ౫5 అంగకరింపజాలద్రు,. బక్‌ గ్రావసప్‌వ వలస దేఖల పజలను సాయధుల్ని కసే మళ్ళీ వారు తలజఒగ్మి ఉంటారా! అం లెగాద్కు పార్మిళామికం గా అభివృద్థి చెందపిచ్చినా [పమాదమే, ఆయు ధాల్నుపీడలు 'మొద్నలేన అనేకవస్తువుల అవశళ్య" త యెంత్రఉన్న ప్ప, భారన దేశంలో పారి శామ్‌ కా భి వృద్ధిక్‌ ఆ"వవ్వరాదు.ఒక గేడ్‌వ యీ విధంగా అభివృద్ది అయి న పర్మిశమలు, ము పూరగ్షిపు అక విధానంలోకి పోవటానికి "ఐనుక్లకు తెగ చాయా! . ... యుస్థం గలి చేందుకు బిటిష్‌ (పకాన్వం తన స్మామాజ్యానికే ముప్పు తెచ్చి పెళ్ల యీ పనులను యెన్నటక్షీ యదు. +.

వన రష్యాల రత్షణకు యేమా తము విఘ్రాతిం కలుగనివ్వ గూడదని ఫారత జాతియో-ద్యమం ఆతురత పయకున్నుది. ఆ జేశాల స్వాతేయ్యత్యం అమూల్న్వ మెనది* అసలు మిత రాజ్యాల దక్షణను భ్‌ లపర్షృటం గూడా జాతీ యోద్యమంమొక గా ఉద్రేకం కాదు, కాను శాంత దేశానికి, యీ చేశాలకుగసాడా [1పమాదం అధిక మవుతున్న ది... ఫాహాజ్యవాదులు అవలంభిస్తున్న వధానంవల్ర, భారత డెథ 3 శత్చవు మొక్క దురాక్రమణ నెముక్కొనజాలక పోవటమేగాక్కు మిత రాజ్యాల (పజలక యీనిధంగాను సపహోయపడ లేక వోతున్నది.

సూతక్ష్మదృవ్విగల పరాదేశ పభుత్వం జూతీ మాద సమం చేస్తున్న (పతి అడుగును జ్యాగత్తగా పరిలిలి్వున్నది పరాయి (పభుత్వం ఆనేక ద కాస్టాలనుండి అదె అవల-భిస్తూవచ్చిన (పజావీకన విధానం ఆంత్యదళను అందుకొన్నది. విలువలను సృ్పించ లేక పోయిన" వాటిని ధ్వంసం చేయగల శక్తి దానికున్నది. సా మాజణ్యవాదం తాను పాతి

[01 (పపంచంలొ స ఉండటానికి (పయత్మెంచినప్పటికి, క్‌ త్ర వెల్లువ నౌ టానికీ కొత పద్దతులనే అవలంభిస్తున్న ది.

హ ఠాత్తుశా ఒక్కసారి. జాఊయూద్యమార్ని సంకెళ్ళలో బంధించి "వెసింది.

నిరంకుశ (పభుత్యం ఇతి అదనుళొర కే కాచుకొని కూర్చు న్నది, అలజడులను ెచ్చగొశ్తువారు మళ్ళీ తల యెన్తకుండా. చెల్బ కొశ్తేందుకు సిద్దమయి ది. [సభుతా ్వద్యోగులు తమ పనిని సము గతో పవ చేసారు? == నహూ౨) అమెరికన్‌ (ఏజల కుల్ళశించి, అము: రకళా ఒచేడియారకు పసారం వేయటానికి కూర్చొని ఉ న్నా డు. డియో 'యేర్పాట్టు చేయవలసినవావము రావటానికి బదులు. పోలీ సులు (పత్యతీమయ్యూూరు. గొంటేజ్‌ ఢిల్సీలోని వెస యికీ ఉత్త ళా (నాయటానిక్షి సిద్ధమ చూ వడు? “కాని ఆయన జైళ్లోంచి మరోక్‌ విధ యైన ఉత రాన్ని (పాయవలసి వ టె9దెః సలగ్గా ఒ*శే సమయంలో భారత దేశం అన్నిపాంతాలలో ను పోలీనులారీఖ ేశభక్తులతొ నింపివేయబడ్డాయి.

(ప్రజా మిస్తవం జఫ గామ్మడి గా విదృంభించి షప, నాయక్రుల ఉక రువులు లేవు, ఒక చారి, తెన్నూ లేదు,పజల హృదయాలలో గులుకొంటూ ఉండిన 'ద్వేషాగ్నిి నాయసల నిర్చంధుతా భగ్గున మడింది. రాహుల్‌ వృాదయంలో గూడా ద్వేషాన్ని ఉవ్వెత్తున లీచింది. సంభుటనలు వాటి (పవాహులోకి అతనిని ఈడ్చుకొని హాయినప్‌,

ఈ మహో తుపాను (పారంభ మైన మూడవనాడు రాహూల్‌ "శేబుల ముందు కూర్చొని బారుని [గామంలో ఉన్న తాతకు ఉత్తం [వాయబోతుండగా, మూడు రోజల [కితం తన కాలేశ స్ర్రీట్‌'లో పదర్శనలు జరిపిన మహా జనసమూహం కండ్లముందు కనబడసాగింది. క్విట్‌ ఇండియా! వందే మాతరం!! అనే నినాదా లతో దిక్కులు విక్కటిల్లపాగినవి. అణిచివేయ బడుకున్న , పజల

గిప్ట్‌

పోరాటపు సవాల్‌ అందులో (పతిథ్ననించింది. రాహుల్‌ తేన 'అఆచాచటరీ క్రి=కలోంచి మాడసాగాడ్తు మహా కాయుడైన ఒక్‌ యూరోవీయన్‌ సార్లె.టు ఫిఫోలును చేతులో పుచ్చుకొని శ్ర చే గింపు ముందున్న (అివర్షపతా శాన్ని గుంజుకొని, నేలకువేసి, కాలు తో వానొడు, అంతవరకు (తివ్యు పతా కాన్ని పు)కోని ఉండిన యువ క డు దానిని తీసుకొనటానికి వంగాడు. పొలీసు సా శై౦ టుఆఅతని మోదికి లంఘింఛి, ఇషం వచ్చినట్టు కాలితో తన్నా డు.కాని ఆఅఆతకు సపూలిన "వెంటశే మళొక యువకుడు తయార! ఈ విధంగా యంద "జెైదరో “*ఆహింసాి ఆయుధం తప్ప మచే ఆయుధాలు లేకుడా ముందుకీ ఆడుగు వేస్తున్నారు.

పోలీనులు తమ లాటీలను రుభివించి తలలు పగులగొటారు., అద్‌ చాలక తువాకులను గూడా కాల్బారు. న

అ సమయంలో రాహూల్‌ .ఒళ్ళు మర5ిశాడు, ఉ, దేకాన్ని ఆఫ కోబేక గదిలోనుంచి బయటికి ఉరికాడు. (లవర్త పతౌకాన్న నేలకొరగనివ్య కూడదన్న ఒకేఒక తలంపు అ త ని మశశ్సునంతా అ కమించిందప్పుడు. ఆయిదు నీముషూల [8తం ఛాంతమూరి గా కూర్చోని ఉండిన సేంటిన్టు, తాను యిట్టి స్త తిలోక్షి వసానన ఊఈహాం౦ దముకోనైనా ఉ.డడు, వాలా విపరీతం శా కనబడుతోం?%, * +.

బలమైన లాటీ దెబ్బ కాలివాద పడింది. ఆ బెబ్బశనో నేల మాద పదేపడటంతో శే ఇద్దరు వోలీఘులు వఉ్ళ అతనిని రెక్కలు పుచ్చుకొని యీడ్చుకు వెళ్ళి లారీలో పజేనారు. కాలిమిద తగిలిన దెబ్బ బాధ పెట్టనాగంది. కాని అంతక్యంలో మీ దో అంతకంచపే యక్క_వ గా బాధ పెట్టనొగీందిి

అతనితోపాటు జైలులో ఆఅచ్నవెర_తా విద్యాన్తులు. వ్‌క యవ్వనంలో ఉన్న మేధావుతుఎు. అందులో కొందంకి చాహులొ

రగా

యిసవంజే ప చయన్దుడు, 1 8 న వానుగూడా అన రి పేష్పు ర్‌ సేఉన్నారు. అక్క-డ ఉన్నవారంతా సంకగ్లావసలోనే ఉన్నా గ. సమయ ; ఆసన్నమయిందా ఈ పన్న సతివారు అకగవా* లను, ఈ యుద్ధం యావత్తు ,పపంచావక పబ ధించినదే. నా. స్వాశ, దళ స్వాతంత్య సమన్యుగూడా యూత్తు పఎంచానికి సంబంధించి నే, 'బానిసల్యం శా అణి ఏపుబక శక విహీనం కావింపబడినభారత జీనం స్యతం త [వ్రపంచాలకి భారమవ్రుతు౨ది.

“సమయం ఇంకా అస్న్నం కాలేదు. కావ డాని! మవ ఇంక యెఃతో దూచశంలో వేము, మవ నొయనకుని డగ రువుము

"వాన య

పాలించేందుకు స సిద్దుల ఉండాలి. ఫ్రడయమో వీర స్వక్తమో! మన శక్ర ని ఆశవసరం గా వ్యుర్వర వేయగాడదు, '* ౯ని రాహుల్‌

రాహూల్‌ ఆరోడ_.తా వోలీసు నిర్భ+ ధంలో శే గడిపాడు, సూర్యాస్తమయం అయ్యేముందు పాలీసులు అతనిశి లాఠీలతో ల్లీఘు కొనిపోయి కాలేజీసటు దగర ఏథో విడిచే వారముమళీ ఛి సైతం తవు!

రాహుల్‌ నలు-ఇఫులా కలియజూవాడు. భయంకర మెష

థి ఖా లు

ఉన్ని మనుమ్యులుతప్ప వీఘలలో మ రెన్వమా కనబడటం జేదు, సాయు ధమెన మోటారుకాస్థ అటూ యిటూ లఖిరుగుతున్నో యు, విధు) చివవలో సెనికులు మెషీన్‌ గన్‌లను "పిుుకొన కూరో.నిక్క ఛా రుం ₹ ల్చీవేయబడిన మోటార్ముటక్కులు అక్కడక్కడా. కనబడు తున్నాయి. వ్‌ధ్యంసం గావింపబడిన ఒన్‌ (టాముకారు. శీఛైలాలుు (టా మ్యులెనుమిోది నుండి తీనీవేయబవముతున్నా యి,

ఒక వోటు వోలీను నిర్చంధంలో ఉండీనతర్యాత రాహులో మి స్వతంతు డె నాడు, అందరు ఫేపీలనూ విడిచిపచేశారా? అంతటి ఉదారస్యభానులా- "వేదు, ఎన్న టిక్‌ నమ్ముటకు వీలుళేదు!

తర్వాత రాహూల్‌ కి తెలిసింది, | పభుత్వేము జూకీయోద్యమ*

న్నిచటపరుళంచేసప్పిది. జూజీ వఎవెఇా దృుమానే చెదిస |, పతి చిహ్నాన్ని నాన వం శెయటాని॥ పూనుకున్న (పభుత్వం, [(పజ*ఒను ₹చ్చగ్‌ వారు వొళ్ళు తెంయక తేమ తుపాకి కాల్పులకు గురిఅ య్య్యేపనులు పంలో బయటబపన్షది పరాయి (వ రతం, (పజలంసే దానికి యంగ "సపమో 'కేలివం బు ది,

తాను యొధుకు నిడిచిపుుబడాడో, రాహుల్‌ కి కెలిసింది. 'సెంటిను అయివ్చంకటంవేవ యే జనాఒళకమావణకకి నికనిపటవచు,, తిన తండి తననుగూమ్చ అనేకమంది ఉన్నతాధికారులకు. తెలియ జేసీ ఉన్నాడు, తన కొడుకు మంచి మేధాసంపన్ను కొక హైంటేస్తు అనీ, ఒక మారణనకి ని. సాధించేందుకు ఖే చేస్పన్నా డనీఅది కప 'పెట్రబడినట్టయితే "వేనకు వేలు న తుమూకనల్ను నిమువంలో హత అందువల వాళ్ళు రాహూల్‌ ని వదిలివేశాగు, కంశా దినికి సంబంధి + చిన వివరాలను 'తెలియచేయమఎతే తండి యేమో ఎప్పకుడా నవ్వేసి ఊరుకున్నాడు. ఆ తవ్వ్యాత ఒకనాము (పకాళ ఈ విధంగా అన్నాడు, “మిమ్మల్ని కనిపదు నూ ఉజెందుకు! ఒకసి, ఐం. డిని వశళాకుు సార్‌, నాను మాకు [(వెసిన నోటు అన్న చదువుకొపవ్కు వాజంని యెత్తి వాసుకొని పోతుంటా డు)

క్షి వ్ర, శ్ర? నిజమేనా?

*6వ్రును' = (పశాళ్‌. నిన్నాతంచా చెప్పాడు

రర

“కం దురక్షు? ”'

ఆ సంగతి మాతం (వకాళ్‌ | చెయను

“వడా సి, ఐ. డి రాహు కంరవోపంలాో క టుచ్రు*నా పలికింది,

6 6ర్చిఇ విద్యాప్తుల్లో నే ఒకడున్నాడు నేను వాడి సేరు

ఆ సి. ఐ. డి, యెవదో రాహు. కి తొందూళలోక తెలిసి చశోయిుంది,

'తెను తయారు చేసుకొ.టున యా సాను నోటు వొడి

ల క్‌ు ౧ "శెందుకుపయోగ పదుతాబు+ ఐబే చనకువచ్చే ఉప రాలను గూడా వాడు చూసూ ఉండవచ్చును, కేం బిన్లైలోని (పాఫెసర్‌ [వాసిన ని య

ఉత రాన్నిగూడా మూచిఉంటాడు!.. ,

0 గ స్పెషల్‌, [బౌంచినుండి వాశిక్‌ జీతం ముడుత్రుం

పోంసు గూఢచారి! అప్పుడు రాహూల్‌ క్రి గుఠకీ వచ్చింది, తాను ఒక మావణశనకి ని సాధించేందుకు కృషీ చేస్తున్నట్లు తండి

నా ఆాాలాకేటై ఉల్‌.

(పభుత్శ్వోద్యోగుల కు తెలియ జేనాకు]

ఈ విషయాలన్నీ వివరంగా తెలుసుకున్న తర్వాత (పకాశ్‌ మనస్సు కొంత కుదుట డ్రది.

“నేను వాలా భయపహైను,. సాన్‌, ఇప, దేమూా పరవా లేదు.

గ వాం

మోాదు యమీవో 2ఒకం* మూరణన క్సిని కని పృళ్ఫుందుకు కసె, చేనున్నా రనుకుంటారు వాళ్ళి”

ళ్‌ భ్‌ శ్ర తచయూపొాగావుందేపి-రాహూుల్‌ ఆశ్చర్యపకసా గాడు. తన కు ఆవిధంగా (నొముఖ్యత యివ్వబడటుగూడా కోొంతవగకు

౦

“మిరు చూతం జూగ సా ఉంటుండాల్హి సార్‌, వే మనం సొాధించదలుచుకున్న అఆ మారణశకి కే వనం యింక యొంతో

4 పక్రాశ్‌, యీవిధంగా మనం బూటకపు నాటకం అడట) దేవకి? అన్నాడు రాహుల్‌, వీతుణం గా ఇద్దరూ ఒకరి ముఖంలోకి

(ప్రకాశ్‌ గొంతు తగ్గించి ఈ విధంగా పలికాడు “పరిస్‌ తులు ఇంకా నవిషమించుతామి. సారా భారత చేశంలో యవృరూ సురవ్నీతంగ౫ా ఉండలేని పరిస్థితులు వనాయి. కాని మోరు చేనున్న ఆ ఫరికోధన జే మోకు నటని కొటలె నిలుస్తాయి. ఊరికే జ్నేలో (ల సివేయబడితే అందుపల్ల యేమి లాభం ఉండబోదు.”

లాభం ఉండబోదు. అందువలనే (ప కాన్స్‌. క్‌ సన్నీ నాలల తర్వాత అజ్జాతే జీవితం (శావంభించి జాతియోద్య మాన్ని నడుపు

“అర్తం లేకుండా జైళ్లో (మగ్గటం నాక్సు యిష్షంలేదు, చేయ వలసిన పళి ఇంకా యెంతమయమిు నా ఉన్న ది (పకాశ్‌ ఉచళాలివి. వాటినిఆచరణలో 'పెళశ్తుదుకు అజ్ఞాతజీవితాన్ని | పొరంభించాడు,

రాహూల్‌ ఇంటిద్గర కూర్చొని తాతకు ఉత్తరం [వాయ టం (పారంభించాడు. కాని ఆ ఉనే రం తన తౌతకు చవేదదనస్‌ అత డళుకొన లేదు. (పభుత్వ దమననీతి నగరాలలో విధగగానే (గామా లగో కూడా వలయ తాంషవం చేసీంది. తండదగర వంద. అలోచనా (పవాహంనుండి బయటపాడతకు,

న ల: షు భఖ

100 నా న్‌ పోలీసు వాళ్ళు వెడ్డాళ్ళు. కొతి ముఖాబో* పాప పోలీసులను తిట్రటానికి తనకు వచ్చిన ఇ కేషశాలన్నీ, ఉపయోగించింది, అరోజు ఉదయు ఒక పాప ఒక పాశ్దేడును పుచ్చుకొని పొలీసుల వెన యిచేవిధంగా రణగర్హనలు చేసింది. పిల్ల చేతులు కోసుకు, టుం దనే భయంతో ముజు ఆ శ్రాకును లాక్కున్న దె.

రాహుల్‌ యూ సంఘటన మూఛి చిచనవ్వు నవాండు, “ పాళీసువాళ్ళు మలళ్ళీన న్ను పోకపోతే యేడు సా వా

పాపకు కళ్ళనీళ్ళ పర్యుంగం అయింది. రాహూుల్‌ తన ముద్దు విష్షను యెత్తుకొని వొళ్ళొ కూర్చో బ్య్పైకస్నాకు. పాప తన చిట్టచేతుంత్‌ తండి మెడను చుట్టి వేసింది.

క ఒక్కా-కట జూతియొక్కు అత్మ, మానన్సుని ఆడే విధు ఛాన్సే కేవలం కాల అంతేరాన్ని బట్టి మ్మాతెమే అభివృద్ధిని పొందదు. అక్ర క్కప్పుడు జో (బహ్మాండ మెన మార్పులవల్ల కలిగే అనుభ

లలో అనేక సంవశ్ప రాల కాలంలో పొందని అభివృద్దిని సంద ఫలుగుతుంది. ఇస్పుడు మవం అటువంటే [నస న్న సమయంలో కెన్నాము, అగస్టు తవ్వాక భారత చేశం పూర్వపు భారత వేశంగా హఠాత్తుగా తు పాకి కాల్సున శబ్గం పనివించింధి.. ఎవరో ఎద్దగా మూలిగారు. మేడ ముందరి వసా రాలోంచి మంజు శః నంది" మిటది€?]

“హత్యి'= కంపిన్నన్న కంఠంతో మంజు అన్నె

ముజు పుడముందు వసారాలో నిలబడి, ని ర్మానువ్యు మెన

నుభోకి చూన్తూ ఉండినది. వీఫదిపాలు వెలిగించే మపి "పళరు

బొంగుల నిశ్హైనము భుజూవిక్‌ శగిలే. చువొం మోసుషటంటూ వకు (వతికొజు ఆ మనిసి చీకటి పడేయింానచ్చి వాటిని వెలిగించి వఫొనుంటాడు. కంక 1 క. గా ఉన్న యీ రో_న గూడా అభేక్తు సన పనిని మకువశళైకు, అర్కుడి వ్‌ సు. సనగ .చేంముకు నిచ్చెన ఒక మోటారు మైకిబభయాకకం గా. శబ్దం, చ్లేరుకొంటూ అబ్యువెఫు వచ్చింది. తని యూానిఫారంను, ఉక్కు శీరపైణాన్ని ధకి చివ ఒక సాలీఘు సారెటు ఊానమిోాద ఉన్నాక్షు. దప్‌పఫఏి) స్పంభంవైకి. ఒక మరిన్‌ యెక్కుకుండటం.. కనపక్త కాంగ్‌ వాడు పభుత్వాస్తిని ధ్యరట ఇస్తున్నాడు, ఈ విధంగా అతెవ కునస్సుకి తట్టటమే తడవుా, పిసోలునుతీస కాల్చివేసాదు. మగ వుణంలో మోటారు ససెకిలు ను్ఫ్ళు భ మం” రమైనకటం చేసుకుంటూ వైళి,పోయిందటి, క మంజు నేలమోద కూలబడి యుండి, వీపోలు ఫ్‌. నేక బలీ అఐల* పళొంక,. ఈ భయంకర మైన వాత్యశు చూచేటప్ప “అమ్మా” వాపి యంత్‌ొ' యేడ్యసాగింది. ఆంటే మ.జు మారెవోయింది. (కొత మనిషిగా తదా ఈ భయంఃకరానుభవ;. ఆమె జీవతంలో గొప్ప మార్పును పచ్చని ఆకులమధ్య చ దుల్లాగ రసబడుతున్న ర్‌లువ్ల ఫలత న్‌ం క్షి ఉన్నది చెటువు, “బంకచారి దాను [పవ్కంగుండా ణ న్నే ౯౮ ను చబ్చు'శ.టూపోయి కన క్‌టనంటి , పసుకొని సుతు౦ది, ల] (చు

102

కజోలి పాఠుడుపటినచెరువుచివరి మెట్టుమిాదచీ₹ను మూ కాళ్ళ వరకుతీసుకొని, కాళ్ళను నీళ్ళలా వేళ్యాడవేస్తి కూర్చొనిఉన్నది, కన్నీటి ఇారలలో ఉన్న ముఖాన్ని అరిచేతులతో క పృథళొంటున్న ద, కొద్దిసేపు మూాసపులను నీట్సిపెన నిగిడ్చుతున్న ది, మంకొద్దిసేపు దినంగా. బప

గ

దార్నివెపు చూస్తున్నది.

అదేదారిని కొద్దిగంటల [కిశం | గామం పురోగమించింది. మూడువందలమంది (తివ్యుపతా కాలల్‌ కదంతోరకు,_తూ వెళ్ళాక

సెన్నూ పతా కాన్ని పట్టుకున్నాడు, ఆది అతని సంత 'దెండా, అందులో ఆక రంథధాలున్నవి. నా మాడ్యవాదుల తుపాకి గుళ్ళు దూసుకుపోయిన రం థాలపి,

గంభిక వదనొలు, దిక్కులు వీక్కటి ల్ల నివాదాలతో ఆ దావ -వంట దాడికి నీద్ధంగా ఉన్న _సెనికుల్లాక, కడం త కుగతూ ముందుకు సాగిపోయారు. కజోలి హృదయం ఉత్సాహంతో ఉప్వాంగి పోయింద, గర్వపడ్డదె, వికయమే కలుగ బేయ,. ఉదయం తుపాకులు మొరుగుతు-డళా, థభోప దిప్త న (వజంు (పతిఘటిస్తూ ముందారకురికినప్పుడు గూడా అమెకు ఛభయం కలుగ లేకా, హృదయం మాతం వేగంగా కొటుకొన కంన్ధు తిరిగివళ్నయింది.

ఒకరోజుముందు - ఒకగంట ముువనయినా- రే. అటు వలకీక సంఘటనలు జరుగుతాయని ఊహిఎచుళోటానికి సాండా. పీలుండేవ కాదు. క లువపువ్వలనో నిండిన యూ వెకువ్రులోని సిళ్ళలాన [గామ 1వితేం యెంతో |పతొంతేవగా ఉండేది. అటువ టి చెటువులో గూడా (బహ్మాండనైన అలఘీ ఉద్భువి చగల-.ని యవరు ఊహించ గలరు?

నారింజు తబటుపు, ఆకుపచ్చ రంగులతో రాట్న పు చిహ్నం ఉన్న కన్నూ పతౌక్‌ము. సగర్వంగా గాలిలో రెపరెప లాడుతున్న =,

1()8ి

కెన్నూ కజోలీ లిద్దరు కలసి వూఎకకకి దానికో ఆ పతాకాన్ని తయారు జే శారు. కన్నూ సంతప వళ్ళి తెచ్చిన రంగులతో. (తివ్ష కుతొాక 0 అద్భుతంగా తయాఎయి, ఓ

కనోలి నారింజకంసు ౩నిక తొదుగుకొన్తి ఆకువచ్చరంగు అుచుగల తాని ఇడ్ల రు చీకను ధవ చింది. (తివరక్షపతాక చిహ్న ౦గా వినబచుతున్న పా మదుస్తులు. ఉబుకుతున్న తమా వవాాన్ని దాచ లేక వోతున్నది "రనకె నిస్త్ణపడుతూ పైట చెరగుతో వమయోన్ని కప్పుకో ఓూలనికీ [పయల్నిన్తున్నది; క వలి,

రానిచెట్టుకంద వతెక్‌వంద:౦ జకిగింపి. చేవత జాత యోద్య మౌారల్ని గుపంచి కొత్త విషమూూలను కొత్త మాటల్లో తెలియవేసాకు, (గామమంగటా ఆ సఘూలటలు (తి ధ్యనించినపి. త అన్న పక్క_న నిలబక్‌ ఉ; సన్యాసాన్ని మన్న ది కచోలి, ఆమె హృదయంలో గూడా అ నూటలు (పతిధ్వ౦ంచి:వి. పురుషులతోపాటు స్ర్రీలుగూడా నిల వాలని "దేవన బోధి-చాడు. (ప్ర్రీలందరు "వేసు కా [పక్కన ఒక-వోట నిలబకడీ పతా కాక్‌ [సామం చేసారు. కాని శవోలీ తన అన్న (పక్క ననే నిలబడి, దృశ్కుూలను 'దేవతీమావ లగ్న'వరచింద,.. దేవత చాలా అలసిపోయి ఉన్నట్టు క వబకుతున్నాడు. రాతి సరిగా న్మిద వోలేజేమో? కజోలి పతా కానికి [పశామం చేస్తున్న దేగానిి మనస్సును దానివైన లగ్గం చెయ్యలేక పోతున్నది. దేవత విషయమై ఆమ పృాదయం అఆ రాటపడసాగింది. జాతయోద్యమము, పతొన్‌ ము, “దెవత ఆంఆోబక్‌ శే గాబటై, దేవతవిషచుము ఆ రాటపడుగూ, పతొకంపైన తనమనస్సును లగ్నం చేకు వేకపోయినంత మాతంతో యేమి అపచారం లేదనిపించింది కజోలికి జీంతాఎత- వంకు (తివ్యు పతాకంపట్లు భోక్త (శ్రన్హలను చూపుతుంది. ఆ దేవధంగా "దెవత్తవన నసూాజడా (శధ్రాభక్కులనుమూపి తీరుతుంది. "బేవత యావిధం-గా వినవామం లేకుండా శమపకుటకు యెన్నటిక అంగక్‌ం-చడు, చేవత

ఓ 01 ముఖం మాస్తుుమటే ఆమె హ్యృూాదయం తరుక్కు-పోతున్న ది. నాం పడ్‌ సాగండి, అతడు యితరుల కరందరకు "జీవత, కాని తనరుణశా తం తాత. ఈ విషయం తటుచుకుంటూ అశనిఇపు చూస్తుంకే ఆమె హృదయం గర్వంతో ఉవ్వ్బాంగిపోయింది. ఎవచులపె చిరునవ్వు మొల కత్తింది.

ఎరటోఎలు తెల్టవారకముుచేవచ్చి చేరిన. ఒకలారీనిండా వోలీసులువచ్చి "దేవతను నదనుండి లేవాశు, వేసలకు బీడు తగిలిం వారు. ఇల్లంతా సోదాచేరాలు. పుస కాల్కు కాగితాలు చిందర వందరగా విరజిమ్మే సారు. ఏదో [పమాదం దాగిఉన్నట్టు (పక్కా చుట్టలను విచ్చుకతులలో పొడిచిచూవారు, అటుత 'రార్గిత వామే కజో లి యింటకివచ్చి ఆ మతం డిని అ౭ెస్తు చేఫారు. కవోలీ$ పటైరాని దుఃఖం వచ్చింది. శ్రాని అమె తండి పళా తనెన దృక్కులతో అమ్మనెపువూసూ యిలాఅన్నైాడు, “సు తోలి నువ్వు స తెాళాన్వకి (పణామం చేసావు. వీ5వనితవన్న మాట మర్చిపో, ఆ మాటలు వినటంతోశే వార్షి పొర్తి వస్తున్న తిన దుఃఖాస్ని సంస్లు గంగా బగబటి ఆపుక న్నది కజోలి, అవన! తాను ఫ్రరవళ వీ!

కజ్‌లి కుబటుంబులో యెవకూ యేశ్వలేమ. అమ్మ, కన్నూ చివరికి బనూగూాడా కంటతడి పెట్టలమ, అందహా పతా కా; (పణామం చేసారు. అంవరూ స్వాశ-త మో ధులే!

"డెవలెను అనెన్టృచేసినవా ర |గామమంతను ఒ్క- నిము ప౦ంలో వాఠీ పోయింది. పోలిసులారీవె్య్ళో రోడు న [పదడలం తా గుమిగూడారు. (కోధపూంతులై దికు;-లు (పతిష్నంం వేటు. కేకలు పెట్టనాగారు, గవ "వేవతను కావాడితీకుతారు. .స టు దపు మసం తవంగం లాగవు౯దుకి వచారు.

ఎరటోవిటు వాచ్చరిక చేసూ ఇల) లోకిము._ కులగు పెలాఇచు." దానితో -వనక్కీా తగ్గకపా త్తే (పడు. మిీావెకే. కాల్చిచంపేస్తాము పొలినులు తెలియచేసారు.

10% వానాతు గా జపగిన నువాక్షి కాలట్బిలు (పజలను నిస్పెషులను ఆలా రై చేసినై గాగ అదె ఒక్క_తీణంవు శే. మళీ క లవరము [కోధము లం ఉవ్వెత్తున లేచింది, తన్న డి, పాపిల్టై వాళ్ళను తన్న డి!) అని కేకలు మార్ముమోగినై * దేవతను తాక్ర నివ్వకండి! పాపిస్ట్‌వొళ్ళను హత మార్చృండి!! అని ఆందరిక.కాలు ఒకేసారి (పతిధ్యనిచినవి. ఇదివరకు వనోవులాగ ఉండిన ఆ (వజ దకా-తీణంలో సింహాల గర్పంచిటం ట్‌, ఓ మొపలుపెజటాఇ. తువాకిపషంకను లెక్క చే ము ట లేమ. వొవీస్త వాళ,ను ల. ళు 6 ర్ట తుదముట్రఎపెందు క) తాము కూడా సిద్ధమే! విజయమో లేళ విు సంఏ మో!!! టు (0) దేవత వోలిసు లాకిగోంచి బయటికీ వచ్చీ (పజలమ.దు నిలబడటం యెటాదదిగిందో 1౭ వోలీిక్షి ఆరం కాలేదు. అతెడు బేపీలు స్‌ థి వసిన తన చేనులను జ లేడు. చేళటువ గె ముందుకీవనున్న (ఎద ఆశఫ+రంంతో ఆగిపో యింది. అంతా నిశ్ళెబముయుం 3. బలీ పె తెల్లని ఖద్దరు దుస్తులలోవున్న పొడుగాటి బేవత విిగహం క శాన నేతులు పెకెల్నె కనబక్షుతుంది. తెలని గడ్డము గావీలో కదలు భ్‌ ు థి మున్నది. “మితులార్శా సోదపలారా! మన పతాకాకి! అపఖ్యాశి తెచ్చి వెంకండి. మాక అపఖ్యాతిపాలుగాకండి. మనం నిలవటమోా చక, లేక కూలిపోవటమో మ; నమ్మక మెన అహింనవెననే అధారపడి య ద... ఉంటుంది. మూ తలంపులలో హింప కనబకులోంది. అబే" వాలా ఇడ్డది దాసిల్‌ డు హింసాత్మశమెన చర్సలకువగి. ఇంకా. చెసగుకు డే 4 లి జారితీయకండి,” "దేవత పలుకులు నవీ అందరూ ఈ లవంచుకున్నా రు. అక్కా డక్కడ యవరో నొణుగుతున్న శజబం నినబడింది. కాని అదిగూా , 6 ౧

106 ఈ మృవుది చాలా కసశర మైనపని. మనశ తువు ఉపయోగించిన అసా)లనే మనంకూడా ఉపయో॥ంచినబ్లయి తె, మనం వాదవేత్రు లలో చిక్కి పోతాము, మనకు పరీయోసమయము వచ్చినది. బలంగా నిలబడాలి. అచంచలమైన విశ్యావాన్ని (పదన్శంచాల. వావుకుణగూడా భయపడకూడదు. వందేమాతరం!” "జీవత తిరిగి వెళ్ళి 'పోలీసఘులొరీలో యెక్కి పోయాడు ఉచ్వేగంల్‌ ను, శాభతోను అదృ శ₹్వాన్ని మూచింది కచోలి. కండలో సళ్ళు తిదగాయి. తనలోగూడా యీదోఒక మపహాతరమెన క ఉల్‌, ఓ అం యమా శ క$ ఉజాగియున్న టనువించంది, కళ్ళు మిలవి ల మూసాయి, అలుక భం తర్వాత జచిగీన వివయాలు యివేరు ఎ చెప్ప అభ ఆమెవిన్నది. ఆపుకోలేని ఉ దేకం క్రఠీగ్‌౦డి, పోలీసులానీ మరివెట్టు దగ్గర వచ్చేటప్పటికి హఠాత్తుగా ఆగిపోయింది, చై%వరు (పక్కాన రూరోనియున్న వోలీసు ఆఫీసరు నతొాళకాను , ష్స్‌, వెన క్ర్‌వ] (లివ్శ "తొ వ పూానాడు నో (ల్యే చిహ్నా మెన ఆ (ల పర పతాక౦0 ఒక్‌ ఊడకుకట్రబడి గాలిలో సగర్వంగా యెగురుతున్న ది. పోలీఘు ఆఫీసరు అదిదూచి సహించలేక తన చిన్నతువాకి౨ి తీసుకొని అగుగుండ ను కాల్చాడు, లేర్యాత లారీ "న ఎ పచోయిం౦దడి, భళా ర] మళ్ళీ (పజల మనస్సులలో యేదో మెరుపు మెరిన్‌ ౦ ది, వాళ్ళను అవేందుకు బేశతకూడా లేడు. వారిలో రగులుతున్న '్వేపాగ్ని ఉవ్వెత్తున లే చింది. కొపొదదిక్తు లె వాలఫశేలతో (పజలు పోలీసులా రీ పోయిన వెపు కఊరికారు. వారి న్ర్‌తిని కవోలి అన్చం శేసు కున్నది, ఆమె హృదయంకూడా అచేవిధంగా ఉద్వేగపకుతున్న ద, ఎవరెనా తన తల్లి ముఖంలోంచి తుపాక్రిగుంత్లు దూసుక జాతుం శు మూసూ కూ ర్కోగలరా? తన _ధెవంమయొక్క వమవూూ చి విచ్చిన్నం -గావింపబడుతుం కే చూస్తూ ఊరుకొనగలరా? అహీింనకు గూడా

107

ఒక్‌ పరిమితి ఉంటుం. శతృవు తన్నవిన బక్షప్పుడు, | పతిచర్య వేయ కుండా ఆ బాధను సహించుట సాధ్యమవుతుం. కాని ఆ శత్యవు మన తలిపెన బడినప్పుడు యెవురేశన్సి సహానం మూపలేరు. తన [పజలు అదేవిధం గా భావించుకొంటున్నా రన్న సంగతి కవోలికి తెలు సును, దీనికి “దెవతయిచ్చే జ వాబుకూడా ఆమెకు లెలునును,అహింస అం ్పే సబ్బతేకాదు. సమరంలో ఉపయోగించే ఒక మ వా త్త అనే ఆయుధమ ౫. మారణాస్తాంలకం శే శక వంత మయినది. నిజ మే, అయినప్పటిక్‌ న + 8 2

చెరువు మెట్లమోద కూర్చొని తలవంచుకొని ఆలోచిస్తున్న కన్లోలి కండ్డనుండి అశువుచు రాలినవి, తాత వెళ్లిపోయాడు, నాన్న -వల్ళిపోయాడు. వైలో యొన్నెన్ని అనస్థలు పడుతారో)?; ఎప్పురు తింగివస్తాకు(_ నెలఎత రా్వాాతన్వా సంవత్సరాల తర్యాతనా? తాతకు జూ సంవత్సరాలు దాటినై , నాన్న నుయెన్న టికీవదలని మతేరియా జ్వరం శాధిస్తుంది. వా ఖ్ళేవ్వరి హోనిచేయ ేదే?......

ఆ ము పృాదయం యన్నడూ అంతగా వ్యధ పడవేము, పడ్షి, యీడ్చి క్‌ంద్దు ఉబట్బనాయి. ఆమె లేత మనస్సును యా ఘటనలు యొంతో గాయపర్చినవి.

తాతను (_గొమస్టులంతా "దవత అని వీలుచుకుంటారు. ఆతను నిజంగా నే (గామానికి "దేవత. నాన్న "'దేఫృమంతా విహొగిస్తు నాద [బహ్మను ఆరాధిస్తుంటాడు. అందుకే (గామస్టులకనిని, 6 భిక్షు కా అని (వేమల్‌' పిలుస్తుంటారు. ఏరినా ైలుగోడల్లో బంధించట:!...

ఆమె తన క్రండ్లను తుడుచుకొని పైకి చూచింది. చెప్పులు నిక్కిపొడుచుకొని వినసాగింది. విమానశబ్దం వినబకుకున్నుద. ఇబు వైపు నుండి విమానాలు ఎన్నోసాక్టు పోతూవుంటవి. అవన్ని చాలా యెత్తునుండి యెగురుకుంటూ పోతవి, కాని స్పష్తంగా కనబనేటట్టు;

103

[క్రిందిను షే ముప్త,యమూ పోవేచు, విచారాల్న మరచిశోయి ఇషపూ=నం మలు పంచే * చూడనాగంది,... (నౌ చీన భ్రార్రవ దేశంచగ" పాడా ఓ మానాలు ఉండేవట, రాచూయణ లొ యన్నో వోట్ల ఆ పవ యం తెఎుపబ శుది. కజోలి కండ్లు చికలి చి విమానాన్ని మూాస్తు న్నది. శబ్దం అంతకంతకూ ఇొక్కుడ, విమానం సమిీపి చ సాగింది, “ంత (కిందుగా ఏవమూనం యగరటం కద లి యెన్నడూ చూచియుండలేదు. తాటి వెప్తుకు తఎబుకుందేరూ నంపించి ది. అదుగో తణ్యవెపే కండిక్‌ వసొంది. క చోలి [న కేకఇట్రి నీళ్ళలా కి దుమికింది....

వి వమవోూనం మళ్ళ పే వోయిన తరువా! మెల్లి గా వెక్షి చేరు కున్న 2 గుడ్డలన్నీ తకినిపోయినై. తశమోవకే రుకుతున్నట్లు యొంత క్రిందికి వచ్చంది! గుండె దక దవ శ ునోనసాగింది, | గామంమిోదికే ఆంత తల కిందుగా య౦0దుకొ చ్చి ౦ది, ? డానికేంపన?.. =,

[గాొమాలలో యేమి జరుగుతుందో ఇభూడటానికి ఈ విధంగా కాపలా కాస్తున్న ఆర, ఏ. ఎఫ్‌, _వెమానికుని మనసు గాడా ఆ పని కషాన్ని కలిగిస్తున్నదిన్ని సంగతి =జోలీకి కేలియదు. ఆ పని చేయవలసి వసుకందయకు అత డు గూ డా బాధపకునూనే ఉన్నాడు. యుద్దానికి ముందు ఈ _వెమానికుడు ఇంగ్ల-కులోని ఒక ఉక్కు క ర్మాశారంలో ఇంజనీర్‌గా పని చేస్తుండెడివాడు, లేబర్‌ వార్టీ కార్యకలాపాల్లో చురుకు శా పాపలొంటు-డేవొడు. యుద్రంళో చేరిన త ర్యాత లిబియా దగ్గర జరిగిన గొప్ప పోరాట *ో పాగ్గొ న్నాడు, కాని నేకు తిండికి, శడ్డర దూరమై నిరాయుధులై ఉన్న అమాయక (పజలను భయకంవీసులను చేయటానికి పూనుకోవలసి వస్తున్నది. ఈ [వజలలోని చేశభక్ర వాం రావిధ౦-గా పుంకొల్చు తున్నదవి అకనికి తేఎసును, అతశికితనందాన్నికూడా కలిగిస్తున్న దా

0

విష కుం. తాను స్వతెత [1పవంచంలో నివసి-చా'స, అందువల స్వాతంత్యదీక్ష ల బగా విధంగా (వాణాం నుసూ డా లెక్క చయ కుండా ముందుకి వస్తుర్న పజలనుమాది అతడు ఆనందుతో ఉపహ్పాంగిపోకుండా ఉ డలేకపోయాడు. కావి , శామాన్ని మెమీన్‌ ఇన్‌ కు గువ3 చెయ్య్మమ3 వేజ్ఞాప్‌ ,చివే యెమి వ ర్యుటం? ఆ విధంణా ఉత్తరువులి వృబడ బంచె3, ఇతర వైరూనిశుట తక్కిన [(గామాలవైన తువాగుంక్ష వర్రం క&రివించిన వీ మయి అత్తకీ నెఎసును, శాని యుత అవూసువం! రోచ్చుమద గుమిగూడి మున్న (వజలను అనడము వూావాడు, ఒక ఒన్న యిల్లు దహనమై వోకు.డటకూడా గమశిం వాడు, కాని అకకు యీుమూ చేయ లెక వోయాడు,

కవోలికి చాలా సిగు పేసిం ఏ, లొను, "'ద్వేత మనుమరాలు, ఆవిధ౦గా భయపడటమేనుటి త్రశసి ముద్ద మున బట్రలు నిప్పుసెందుకు యింటికి పోవాలి. బిపనవ్సగాకజన్న అమె రఏఓకి, తడివల్ప వతునికి అంటుకన్నది కజి'లి మెట్టను యెక్క ముఖాన్ని తుడుచుకుంటూ దారిని బయలు చెంంది. పొాతూఉండణా రె కలె నుమోద (పదల నసుంపులు క్‌ నబడ్తాయి. అమగో, తన గామ పజలు లిదిగి వసు న్నారు, ఠఅమెగుడె వేగంతో క్‌ లకి ననాగి; ది. ఏమి చేసివ్రంటారు పళ్ళు? అదుగో కన్నూూ,- సురవశ్నీతిం గా వే ఉన్నా కు! పావీష్టి వాఘ్మి పట్టుకు హోలేదు!

ఉంటికీ బోవటానికీది సమయంళకాదు.తడిసిపో మా నీరు కారు సున్ని తల వెం ్కుకలను విడిచి. ముజివేసుకున్నది. బిగుతు గావ్రన్న రవిశెము వదులు చేసుకుర్నది, పచ్చగా పండి వంగున్న వరివాలా లోంచి పకుగెలే నాగి_ది,

(౫ మస్టులంతౌ నిళ్శబం ఛా వస్తున్నారు. వారిలోని ఉ దేవ" చంబడింది, అల;ంట, వీఛారము వాది ముఖాలలో కనబకడువుస్నుది. తన అన్నకోసం కవోలి ఆకముంకథవో చరావి.వ, ఇంకొ తన [తిన్య

110

పతాకాన్ని పుచ్చుకొని అన్నాడతడ్సు చెమట పట్తన ముఖ 6 యొండలో మెరుస్తున్నడి. అలసటతో నెమ్మదిగా అడుగులు "వేసు స్నాడు. అతని చేతిలోంచి పతాకాన్ని తీసుకున్న ది.*అన్న య్యా, యమయింది?” అని అడిగింది.

కొద్దిసేపు మానంగాఉిండి, తర్వాత జవాబు చెప్పా డు, వాళ్ళంతా కలిని అయిదు మైళ్ళ దూరంలో ఉన్న పోస్తాఫసు దగ్గరికి వెళ్ళారు. దానిలో ఉన్న నామ గిఅంతా ధ్వంసం చేసారు. ఇంటికి నిప్పంటించారు. పోస్టుమూప్టరు తిన కేమి పట్రన్య్యు ఊరుకున్నా డు, శబ్బు .పెస్టైను కావాడుకోటానికి మూత |1పయత్నించాడు. కాని వాళ్ళు సాగనివ్వ'లేదు. * సరే పోనివ్వండి” అంటూ అనడు డబ్బు పెళ్లైను మంటల్లో పారవేసాడు, ఇర వెమూడు పోన్టు కారులు, ఆకు జీతం దొరిశే 5 పోళ్లుమాస్తరుకు తేన అధికారపెన ఛ్‌, (శద్యలు యీకోళానా కనబడలేము. భ్‌ న |

ఆవిధంగా పోస్తాఫసు దహనమెపోయింది. తమ పత కాన్ని అవమానపరి*నందుకు | వపభుకం అనిని ధగంసంచేని, 1పప్రీకావం తీరు కున్నారు, బనితో వాం ల ంత “తృకి ర్‌ ల్రివటయింది. శాన యింటి ముకళ్లుం పట్టశ శ ర్వాత, వారికి దేవత గు న్టకొవ్సాడు. బేవతి

కన్నూ మాట్లాడేటప్పటికి చవ అవరింది. చెవి పోటుతో శ్రాధ్ధ పడుతున్నాడు, ఇంతవరకు ఉ దేశములో వుండబట్తి అతనికా 33 పోటు గుర్తే లేకపోయింది. కాని యిప్పుడు నోరు తే్రవటానికీ గూడా ఏలు లేకుండా బాధసెుసాగింది, చిన్నప్పటినుండీ ఈ చెవిపోటు అతనిని వదలక్కండా ఇచాధిస్టున్నది. బాధను భరించ లేక యెప్పుడూ పక్కమిోద పడి యుడుసుంటా డు,

111

“ఏతే తో ౦దరగా యి-టికి పోదాంపద” ఆన్నకి కనోలి, ఆవ్యాయం గా ఇంటిదగూ అమ్మ ఉపుతో కాపు పెడుతు ౦ &. దానితో ఫొంవ శాస తగుముంది,

లై

కాని 3పి పోటు ర్యాతంతా అతని; చాధ పెకుచూనే

ఉన్ని, అట తరానగ [(సమసుుసు యన్నకూ మా చివ్రండనంతో ఇ వ క్స్‌ గ మంది పోలీసులు (7 మంలోకి వచ్చి దిగారు. వా౭తోపాటు. ఒక (దోహి కూడా ఉన్నాడు, "*వతతోపాటు పనిచేసి (గామస్సుల నంప యఖ రని ఏ9 వూవీంచ+?కు వాసు చేతులకు చేషీబువేసిన ఫై దీలను ఒక నక లారీ నిజా యెక్కి చారు. వోలసులు పతాకం కోనం వెతికారు. షంచ కలూలాలిక్త "కారణ్నమెన ఆః పతాక్షాన్ని చించి పార వేసారు. ఆ విషయం (గహించి, కజోలి పతాశాన్ని తిసి కెళ్ళి గ డివాముల”ొ జల లో ఠఉవి

చెళటునుల”ా;

"కాని యిషుడుగాడా యెవ్వకూ యేడ్వ లేమ, చేతులకు 'బేశలు చేయబడిన కనూ. గాని, బహూ గావ్కి చేఫీగా ను యెవ్వహా కంటతడి ప్ప లేను. అందహా స్వాతం చ్యయోధులే!.. ...

“అయ్యో, నా బ్‌ చెవికి కాప 'ప్పెనినె యంగ వాగం ఈును-'” అని మాతం గల్టిహృదయం పరితెపించి)ద్‌.

_అ్రెకుూక “పాపిని మూశలితో అనేక సంహఘవైణలు సంభవించి ఇ నవి.నిలువునా (పజలు కాల్చి చ.పివేయిబడ్డారు. తుపాకీగుండ్ల

గాయాలు తగిలినవారిని,వారి స్నేహితుల యి" గః మోసు

క చ్చూరు, చేతులకు చేపలు వేయబడి ఖైదీలు అ సెకమంది (గా మాలనుండె ఆసుకోనపో బడ్డారు. నీర ఇ లంగా అ 5 కస్తూలను ఓర్పుత" సపొస్తూవనున్న సొధు హవ్యాదయూరు, ఈ హింసా "కాండతో చవిబోవుటకు బసులు గట్రబర్హాయింం పోంసా కొండకు జవాబుగా మహాోద్వల ఉద్యమం (వౌరాభ మగు. ది

కాని అచేసవమయంలో అత్యవసరంగా జరుపబకడలసిన పని మరొెకటిఫాడా నచ్చింది. పశ మంతటా పంటలు పచ్చశాఎ డి ఒరిగినవిం వరంగాని కురిసిందంలే ఆ పుట అంతా నాన వమెపొ ఘుంది. ఆప్పు టే జరుగవలసిన పవి యెుతో -వికుక బని, కోత "వంటనే ాదుగ వలసిన సమయం వచ్చంది.

సూర్యుని కాలిలో తళ తళ మరుస్తూ కొడవకు నాట్య మాడ సాగినవి. కజోలికి అలవాటు వేకపోయినా, సవాజ మప ఉత్వాహంతో కోత నొగిస్తున్నది* ఇది (స్రైల పరి కాదు, వస్తు దంచుకోవటం, పప్పులు యొుండబోసుకోవటం పడకలు చేసుకొవటం, చెకున్సుకుండి నీళ్ళుతె మృ్బుకోవటం 'మొవ్శలెన పనులతో స్త్రీల కాలం గడిచిపోతుంది. కాని యిప్పుడు నాన్న లేసు క్‌ న్త్నూ 'చేకు,అందు వల్ల కవ లి కొడవలిసి వేతబట్టవలసి వచ్చింప. వఎగి కోత కోన్తుంకేు నడుం నొప్పీ 'పట్టనాగింషి వళ్ళంతా చమటపటై ఏవిశె పూరి గా

11ల్‌

తడిసిపోయింది. నడుం నొవ్చి కొద్దిగా తీర్చుకోటానికి కానేపు నిల బడి, నేతితో ముఖుంమిది చెమటనతుడుచుకున్న ది.ఒక్కొ-క్క- వడ్త గింజను పండించేందుకు యన్నన్ని బొల్లు చిమట రాల్చాలీ! శ బోలి ఆ ాచించుకొంటూ చెమట తడిని చీరకు తుడుచుకున్నది,

తాతను యర టోవీలవాళ్ళి తీసు కొ ని పోతున్నప్పుడు అనడు చినదిసాదెాగా చెవ్వీనమాటలు ఆమె చెవులో 8ంగు మంటు న్నాయి మనకు పరితై సమయం వచ్చిం, గటి గా నిలబడాలి, అచంచల మెన ఫి శ్వానాన్ని (పదచ్శుచాలీ, చావుకి 'సనూహె భయపవడ్‌ కూడదులీ

ఆ మాటలు విన్నప్పుడు తనగాగఎ ఒక మహ్శోర శక్షిని క నుగొనగలిగుంది కవోలి.,... “గటి ళా నిలబడాలి, అచంచల వి్‌శ్నా నాన్ని [పద్శించాన. చావ్నుకెళా భయపడకూడదుఅని భావించు కంటుండగా, ఆమె ముఖం గంనీరరూపం దాల్చింది.

బనూ సంగత ? అతకు తనకం శే మరీ చిన్నవాడు. ఈ పని మూలంగా నీఠసి చి పోయాడు, కళ్ళల్లో యొంతో అలనట కనబడు తుంది, తమ్ముడు సంగతి తలచుకుంటుంన్సే, ఆమె హృ్‌దయు బాధ పడ్‌నాగి౦ద,

“బనూ, కొంచెంసేపు పవి ఆవీ ఆలనట తీర్చుకో బాబూ. న్‌క్ర్ర జ్వరం వదిలి ఇంకా మూడురోజులై నా శాలేదు.” అని ల. ఒక్‌ నిట్టూార్చు విడిచింది,

“అబ్బే దము” అనీ అటూనే బనూ వునొకసాద కొడవలివ విసిరాడు, పండిన క్‌ంరుల శో ఉన్న వవ నేల రాలింది, "కా సేఖ, ఆగాడు. ఆయాసంగా ఊపిరితిరూ ఆలసిపోయానంటావా! అబ్బి, లదు అకా! నువ్వు మళ్ళీ మూడు మోపులు కోనావా?, నేనం కోసిం చ మూడు మోపులవుసుంటదేమో వూ డి అని తానుకోవన పర _వెప్లు ; గర్వంగా మాచుకొనినా? డదు, బవూా,

““దూడు మోపులకు ఎక్ట_వే వుంటుంది) అన్న ౫ కజోలి. అట్టువెపు వాచ్చి కొసిన వం అంతా చేర్చుతూ శమ్ముకు చూడ కుండా తాను కోసినవ కొంత ఆ పిల్టవాము కొసినదా ట్లో పడేసింది.

6 జం చ్పు, నువ్వు కోసీం & యొసుంటుందో మాద్దూమ..

తాను కోసిన వ౦)ని కజోలి ఒక వోట చెర్చుతుంళేు, బజనూ పరాసూం నిలబడ్డాడు, మూడు మోపులు కాగా కొంత మిగిలింది,

అజాత థు అనని ముఖంలొ సంతోషం తాండఏించిఎగ. అక్కా నేను ఇంకా శొందకగా కోలారు చూడు కన్నూ ఖలీ కోసీనంత కొయగలను, ఇంకా మాటాడితే నాన్న కోసినంతగూడా టా. కోయగలనము,

రవ, అదుగో సూక్యుకు నడీనె3 5 వచ్శాచు మయమాఖఫావా!

భోజనొెలక్‌ సమయమెొంది అన్న చ క వోలి కొడవలి, ఎవతిల పడెసూ, న్‌్‌ ఆన్‌ “అపంజేనాపొ అుటూ వీుఎ వాడు ఆకానం వపుదూచనాడు, మం ళం 6...

సూర్యుడు ఒకే పరుగు పరుగిత్తుడున్నాడే! అన్నం తిన్న తరు వాతీ నేము తొందరగా పఎ చేయల్రింక్కా! భారంగావుడి చురుగా ళ్‌)

పని చేయలేన్తు యుదుకో తెలియదు”

కవోలి ఆతనితో వాషంచి.ఐ. నీవు వమా డదు అన

క్క, లోతుకి అంటుకుఫోయింవో, మన “లెను మామలకుహూడా. అకలి -వేసుంటుంది. కడుపులో యుమిోా లేషంజా పనెట్రా చేయ”%* లుగు శో ౮0) తారు? నీతొ" యెట్లానప్పా? అమె కళ్ళలో వీచారు గోచరిసున్న 2, వి ళా వాటే ముగ్గురు కూలలు పొలం శెండవ చివరను పని చేరనున్నారు" అనేకసంవత్స రా లబ వారు ఆ ఫొాలంమిదనే పవివేసూ వచ్చారు' పిలిచింది కపోల. అంచులో తల పండిళటోయిన ఒకడు కుంటు

11ఫ్‌ కుంటూ వచ్చాడు, అవని కాలిలో తుపాకిసండు గగిలి వోటివయి వాయింది. కొతలకాలంలో తమ పొలాలమిద పనిచేనున్న పుకు, ఆ ఫొాల్రాల యజమానుబే వాళ్ళకు తిండి "పెటడం ఆచావము.ఆందు లు

వ్ల కవ్రోలి ఇంటి? పోపు అన్న ౨ ప'బఖకొముంది! కూ వీలు చెట క ళీ జ్‌ తే న. స్‌

నీడనే కూరని తింటారు, కనోలి త య్ముకుక్‌ వాటు ఇంటికి బయలువెదింది. మూడు పాలాలు దా *న తర్వాత కోమటి గిరీష్‌ యెవరితోనో చేతులు తిప్పుకుంటూ యూహాయు సుండ్తంం కనుపించింష.. గిగీమ్‌.. బ్రతోలిని మాచి కేక "వేనాడదుుతర గుండి ముఖానికీ లేనినవ్స్యును తెచ్చి పె) క్ష్‌ సో శం౦టవాం సాయ తేవచ్చా రి లుసుకొంటావని అమ్మకు చెప్పమ్మా;

నీకు నీలికంగు రిబ్బనుకూడా తె్ట్బెపెకతాను అన్నాడు, అమ్ముమను ర్‌ీటతచూ ఇఉందాక్ష నరీవ్‌. యింటి! సచ్చాకుః చ5ంటమాయన వచ్చె? థాన్యం తమ తిండిశీ సుపోముది గా బ లన అమ్మాటానిక్‌ సెం గ్‌ జ్‌

ఏలుండదని అమ్మ జవాబు చెప్పీ చె కాని “రివ్‌ ఆ మ్యాగుల్‌ వదిలేరకం కాదు. ధాన్యం అమ్మేందుకు తల్టిని ఒప్పించటానికి మళ్ళీ గ్ర వో |

వసానని చెబుతున్నాడు. గిరీవ్‌కు ఈమధ్య తీరుుడే లేకండా వుంది. దుకాణ మీన తన చాపమరిదిని కూరో,- బెటి ధాన్యం కొనటానికి చుట్టుపట్ల ఉన్న

త ఓటు ధ్‌ ప, మ్‌

(గామౌాలన్నీ తికుసుతు న్నాడు. నైతులను తమ ఛాన్యం అమ్మాం* ౫, ఒప్పించటానిక్క తీని వాక్‌ చాకతుర్యాన్నంతా ఉపయోగిన్తుశ్నాడు, “పటువంటతి అదళఘ ము దోరకదంస్సే నమ్మండి. సాధం వ) ఉపా నంత ధాన్నాన్ని అమ్మువేయుడి. ఇంత ఖరీదు యన్న 2 నా వచ్చింది! అసలు ఛాన్యాసకి యింత ఫఖరీను వసుంది మో కలలో నై నె అనువోని వుండను ఇది ధాన్యం కాదు, బంగారము. పండి

11/6

దనుకోండి, ఇ్రప్పుడుగ నక అమ్ముకోక పోయిపట్ల యిలే యంద- కూ కొరగాకుండా పోతారు సుమండీ, ఈ రోజు జషహాను రాళ్లసీ మన గుమ్మందగ్గిర నిలబడివుంది. మన _సెన్‌గలకు పుష్వైగా ఆహారం వొర కాలి, మిల్లులలో కార్మికు వి జతి భబేకుంచా రా కెంబగళ్ళు చని చేనున్నారు. వాళ్ళకుగూడా కడుపునిండా తి డికావాలి. ఈ యుద్ధం ఇంకా యెంతో కాలం వుంచడబోదు, ఇటు (బైటివి వాళ్ళిన్నారు. అటు అమె=కన్‌ లున్నారు. జపోనురాక్షసిని వాళ్ళు నలిని నొవేసినశ్తు నలి వేసారు. అప్పుడే ) వేసారు? మి ధాన్యాన్నెవడు కొంటాడు? సెని కులు యింటిక్‌ తిరిగి వసారు. కార్మికులు తఎనోకు్కు టూ ఒక చోట కూర్వ్రుంటారు* ఇ॥ నప్పుడు మి గా చెలలోని ధాన్యం ముకి. పో తుంది. ఎందుకంటారా. ఇప్పుడు (పభుత్వ కొని ఉంచుతున్న ధాన్యం, యద్దం అయిపోగానే అవసకముండదు గాబట్రి పభుత్యం దానిని తప్పనిసరిగా చవు' ధరను అమ్మి వేయవలసి నస్తుంది.మా ర్కె- ట్టులో భాన్యం యెొక్క_డపడతే అక్కడ మూలుగుతుంటుందడి. అందు వల్గ యిపష్యుకుగ నుక ధా న్యాన్ని అమ్మై స్తై; చితినిండా డబ్బు చిక్కు. తుంది. అప్పుడు మళ్ళీ చవక ధరకు కొనుక్కో వచ్చును. ఈనాడు యెనిమిది రూపాయలకు మణుగు అమ్మ సృేఆన "డు అయిదు రూపా యలకే మణుగు కొనుక్కో వచ్చును, ఆ విధంగా యెత లాభం కలుగుతుందో చూడండి, మిానవే పాగా ఆ బోచించుకోండి, ఈనాకు అవసర౦ లేని థాన్యాన్ని అమ్ముకొని, మళ్ళీ ఆఅనొడు కావలసి నచ్చి నప్పుడు కొనుక్కుుం గ్పె, లు ౦మ్లో (పమాదమేముంని* "వగా ఇప్పుడు అమ్మ్శ్మకున్నందువల్ల వచ్చ లాభంతో, ప్‌ునా ఒకటి కొనుక్కోవచ్చు, బౌ.శా అలో చించువోండి.”'

“ధాన్యం అమ్మవద్దని "దేవత అన్నాడ టారా?చేవత మహో జ్ఞాని. ఆ మాట నేను ఒప్పకంటాను. ఆయనకు సాస్టాంగపడి నమ సాఖారం చేసాను కాని ఆ పవత యీ సమయంలో ఉంకేు

11/7

మొంత ఏంకును! అమ )౨డి య వ న అమ్మి వేయండి అని లూనాడదు మోక చెప్పివుంచే లాడు. ఆన్న ఆ వధంగా ఆడవలనీ వంటబు-ది. అమయోళ్య! కని్సఫా జచేవకశ మా కబురు పంపించినా యెంత శ్రాసండునుక లేకుండా వైములకు నచ్చవాస్పటానికీ పయాసపడసా గాక్షు. కాని అచేసమయం శే 2టంకటకు అవతలపపుననున, రోకుమాడి నుంచి వెనకు పలు పజలు తలచాచుకొను నీడలేక్క జారీ తెళ్నూ తెలియకుండా పోతున్నారు, ఎక్క్‌్జిగక్క డ్‌ (బటివవారివి అమె? క౯ాలవి విమానయా[ళయిలు లేచిన్నవి, ఆ వాంతాల [గావ (ఫదలు తమ తెత ముగెతుఐనాటి స్వగృళోలనుండి తోల గ ంప బకారు, ఈ విధ)గా తమ స్వగృ వోలనుండి తోలగి-పబడ (పదల గుంపుల్లు అప్పుడప్పుడు బారులి [గావముంగుండా "వెశుతుంచేవారు

““ఆస్నలార్నా మాకు ధాన్యం అమ్ముతారా? డబ్బిఫాము, మేము 'దేశదిమ్మరులమూ కామ్సు మోసగాండు కాదు. మి మిలి టరీనాళ్ళు మా భూములను పీసుశొన్తి మమ్మల్నీ గతికి తెచ్చారు!”

కచ్లోళిక్రి ఇందాక గిరీవ్‌ చెప్పిన రిబ్బను సంగతి జూపకాని కొచ్చింది! కాని యేమి భాభం తనది దొొకదు. గిరీమ్‌కు తమ ధాన్యం ఆమ నప్పుడు తనక దెట్లా దొరుకుతు.దివమయినా స చ, తమ ధాన నన ఆశే ధ్నులే తిరుగుతున్న ఆ ఆమాయమిన్సి (పజలక అమ్ముకుంది గాని, గిరీష్‌ కు అమ్మేందుకు ఆమె మనస్సు ఒప్పట చేదు,

అయినా అమ్మే .దుకు మవూ(గం ధా న్య 6 యక. వక డుంది? ఈ తడవ పంటలే సరిగా చండ లేను, తిరగి పంట వచ్చేవః ళ్‌ నాకు తెలరబ్యరు బ౦తొ శటి ఈ రగ్యాపకతానన్నా డు అఆ ఏధంగా నన్ను వలలో వేసుకుంచామని శాబోలు అన్నా వమా బనూ, గిరీప్‌ ఈ విధంగా అశ పు కప్పటి., బనూ అ ఆశకు లోను గాలేదు. ఆ కుటుంబంలో మిగిలి మగవాడు అతకొకడే మం అ చూథతం పాధ్యగ వుండొదూ! నాస్నామిదివర క్షే చైన్పి సట న్‌ ని అమ్మహా క్‌ విలు లేము ల్ల రబ్బరుబ వ్‌ చస “సన్ను పటుకో మూసాను అక్కా అని క్రిలనీల నవ్వుకుంటూ బనూ హఠాక్తు గా పరుగెశ్నసా గాడు. కపోలి తం వత్సంమోాదవ చేతులు “టుర్‌ ణి అతని వెట సముగె వ సాగ స ముడి వడిషోతున్న ది. (పతీరొ జు యిబే వరస వాళ్ళ: స్త టెదగ కీ రాగాచే ; శ యూ విధింగా పగసగతుతారు. ఇంకా పిల్లచేేలు వోచేకు.. పేక తేసి మ్‌ోాద [భే9 "పేమోాః స టి మం శీ ఇళ క “అమ్మ! మా ంబ్రమ్మ!” ఆఫ ఆఅఆవ;ందంబో యిదదొజఒక్కాటి గౌ "శేశపెడుతూూ, వశీిింటి నఫు ఉరుకుసున్నా వా పు, ఆకృర్యాత" వాళా త్తుగా ఆగి పోయాగూ, వషానాలో యెవరో ఒక కొత్తగుఏషి మక వెసుకొని భోజనం శవేసుండటం కనపడదిపిళు కేకల వ నేటప్పుక అగనినోటి తలి వంటింత తబముూసుండా బయటికే వక్క ఆం పూ చి సగర్వంగా తన అక్తవపు చరా మకొన సాగిం-, ము అమా ల ॥

వగాపుబు కొత్త మంమి నకి ముకు ముఖంలో అతుక్షనః నబకేంది. అతడాతక ధగా భోడకం వామ" శే, క వోలి అతవ-ఐపు తనే ద్యన్వితో చూడసాగింది. అక,కి కూరవుడి పిన గుమ్మషీశాయ, నెలరొజులబట్టి దాచితంచుతూ. వచ్చింది. గానిని వంకుతానని ఫెజోలి యిన్నోసాపు అన్న ప్పటిక్తి తల్హియిప్టదే యొందమశ్సే కూవబు " గు ఖ్‌. ల య ర్‌ం నీ "లేసినాడు నండుకో వచ్చు అ?॥ సేది. ఆబువంటిష యీ కొవమనిప.! వండ్పపెయ స్ట్‌ం తో అ" మేమిః4కి? తలి కజో ల్‌ ఫు తిరిగి "ధప్పనాగింది. ఆ అబ్బాయి వచి? యింకా శనిందుగంటతఅ నా ఇకాటెదు, అప్పుడే చనువుగా, “అమ్మా, ముందు గానాెకు అన్నం వ ణ్‌ పిలు, సేమయాలన్నీ తేర్యాత మవగంగె చెబుతానని అన్నడు. ీసూ నాన్న 7రి దగ్గర్నుంచి వా జ నాన్న 11 చ్లోలి కంఠ ఆభందుతో ఒక గాకు "వేసింది. “అయితే లుపందు. చెనో లేకూి”' అని ఆఅమురతతో ఒడిగింది. తల్లి తల ఊపుతూ జవాబు చ్నెపీంది, ఆమె క్‌ ఠభ్యరంలో “(వాపిన్నీ మూకలు; ఉఇగంకా మో నాన్నను వదల లేదు, ఈ అబ్బాయి వారిల్‌ పాకే వైగో ఉన్నాడట. ఇదకూ ఒక నెల పాటు కళపే. ఉన్నారట, నొన్న చాానే అన్నాడు, కాని స లో *క్పింంసల్రా?ే కజ్లోలి ఉఊూపివ బిగవబుతూ అడిగింప. ఆమె న చూపులు కొత్తమలిపిమిద (వాగనై ,

1580 అఆ యువకు?ప ఇప్పుడు తల వె కెల్ళె మాట్లాకసా గాడు. వై. ల్లో కైదిలమోద "కాలు లుజరిపారు. (పతిరోజుమేమ. వాట పోదినాళ్ళం . వా భృపాటలు పొడొవద్గనేవారు. అయిసొ మేము పాదే వాళ్ళము: _బెలు వార్డర్‌ అందుకొర కే మా ఫై దీఎలొ ఒకడినిచెంజ చెబ్బ కొట్లాడు. మళ్ళీ ఆతకు వార్త్వరను దిమ్ముతిరిగే టల కొట్టాడు, వార్లర్‌ లు ఈలలు వెశారు.గంటలుకొట్లారు. ఒక్క-నిమ ప _ భ౮ోనే ౫ ౧ంంతా యుద్ధరంగ ౦ గా వమూారిపోయింది, వార్షర్‌ లు, పోలీ సులు వళ్ళ నిరా యుఘులమెన మా మూద కాల్పులు జరివారు.”' అతడుముఖ్సం కీండికి వేల వేసుకొని నెమ్మది గా అన్నా శు పది పాసు మంది చనిపోయారు. చానికి ఆెకింతలు గాయపన్హారు. పతికల్లా అ వషయమంతా వచ్చింది “మో నాయనకు మాతం భగవంతుడి దయవల్ల యీమి (ప్రమాదం జరుగలేదు” అన్నది తల్లి ₹0కుచెసులు వోడీఎఛి చేవు నికి (బణామం చేస్తు. “వఏంపాట పాడేవారు?) అని కజోలి వమ్మదిగా అంది, పాట కోసం అన్ని హత్యలు! ఓ? పవ జణేయంి'- ఆ న్నాడు యువకుడు కచోలి ఇ ఫు (కగంట చూస్తు. ఆతని పెదవులమోాద అక్క-డక్క_డ గువ్మూడికూ: కసబడుతూ వుంది. “ఆ పాట నీకు న్పైసాడు చే, కి హోరీ అచ్చం మవ వాళ్ళతీరే,' అని లేల అన్నది, ఏదో తలంపుకిచ్చి ఆమె ముఖా 'బేజోవ 3 మయింది. *పాపం ల్లీ తండి, చరపోయాంట. ఐదున్నెు త్రైల్లో కఠిన శిక్షను అనుభవించాడు. విధిక్లవు ఇాకవోలి మా నాన్న, యా అబ్బాయా ఈ ఫుఎగా చేసో కలుపుకోవట " పుమిటి' జా” ఆ గలఫాయి దరి గి ఉండకవోల ₹0డు నెల (కతలు బయటికి వచ్చేశాము. అప్పుడు యిద్దచనూ క అ సుకోలూలసీ

శం ఆవ కాళము 'ఛుుజేది కాదు.” తలి వొద్దిసేపు ఆగింది ముషూజిన ప్‌ ర్‌ 4 విపాదచ్భాయలు అలముకొన్నవి. నా బాబు కన్నూ యొగ్క ౫ న్నాడో యువరికీ తెలుసన?.. ”” బూ హృదయంలో ఆ కొత యువకునిమిద గెరజం ష్‌ వాలి ఛు న వాలు అద కర్‌ న పుట్టాడు ' అన్నాడు సగర్వంగా, కి చోరి తల వెళశి%సి చూచాకు. ఆశ్చర్యంతో మాటాడ్‌ జేక్‌ చావా న ( (౧౮ పోయాకు, అప్పుకు కజోలి వివరించి చెప్పంది. “ఇన సంవగు రాల [కీతం మా అమ్మ కూడా శ్రైలుకు వెళ్ళింది. అవే గాంగ రజా మహోాత్మేకు సత్యా గహాం నకృపుచూవ్రండిన రోపులు.!,,” బనూ ఉత్ప్చానాఎగా సంభాషణ మధ్య కల్పించుకొని" “మా అన్నయ్య విన్నూ అప్పుడే శైల పుట్లాపి' అన్నాము తొన చూప ళ్‌ త్తే ని ఎ్‌శీ బ్రాస్‌ ళ్‌ జైల్లో పుట్టలేదె అన్న ద్యు అత ముఖం దో్యోతక మయి దం శ్రా వనోంచెం అన్నము వడ్తిసాను సాయనాో అన్న గ “తల్టి ఖాళీ అవ్రతున్న గిన్నె వెపు చూచి,

“అబ్బే, వదమవ్మ్శూ, గొంతువరకూ తిన్నాను, ఇక ఒక్కా మెకుశె నా పశ్వేటట్టు లేదు" అన్నాడు, నేలఎపు వపూశ్తున్న చ్‌ చ ల్‌. టా అవానాకే కదోలి ఆ యువకుని చూపుము తన శరీరాన్ని స్ప్యృగస్తున్నాయ-

[గ పాంచగలిగింది. ఎందుకో ఆమెకు సిగు॥ లిగింది. ళ్‌ “ఇ .కొఠ్క_ముద్లతిను నాయన్నా కూవచాగుండబేదా యేం?” 66"దేమిటి అట్లా ఆఅవటాదు? ఒక గ్రామెను కె గు మిగ టా యై ౬. కుండా తినేనాను చూడండి, కాకులు నన్ని తిం. కుంటాయి వక త నవ్వు లటూ కచోలితో పాటు వంటింట్లోకి వళ్ళిందెః బళా కొత యువకునితో మాటాడునూ బయెేేను-డిపోయాడు, వాట్‌ ళా

1 లిజీ “| “అచ్చు కన్నూ లాగే ఉంటాడు” అన్న ది. తల్లి నెమ్మదిగా, ఆవు ముఖంలో ఉత్పాహం గ్‌ నబడ్‌ంది, '“యెవరమ్మా'-_ అని గజోలి అడిగింది, తల్లి యవ్వని ఉభే వంచి అంటున్నదో తెలినినప్పటిలీ, _ ఈనా [కొత్త కుమారుడు కన్నూ పోలికలు ఆ అబ్బాయిలొ బీవ్లూ!”” అన్నది తు, ఫ్రొత కుమారుడు! కజోలి ఆశ్చర్యంతొ తల్పివై పు మూడ నొగింది, ఇంతలో సే అశ్రనిమోద అట్లాంటి మమన కలగటులో ఉత్హై మేమిటి? అన్నయ్య కన్న్నూక్సీ ఈ మువకు:కి యేమి పోలిక వుంటాడు. ఈ యువకుకు అతనికంశ్సే ఒక్క-రవ్య తెలుపు. అంతే గాక్క కన్నూ్నూలాగ ఇ్రతనిము ఖం విచారుగా ఉండకుండా, యెప్పుడూ అనందంతో త ణికిస లాడుతుంటుంది. ఇ్షర్‌ ఆద ర్మాబు ఒక శేనె నప్పటికీ భేదంగా కనపడుతారు, అతడు క జోల్నివెపు చూచ్రే వింత మూపు యెందుకో ఆమెకు సి్తు కలచేస్తున్నది. కొని జదైలు అధి కారులకు పోలీసులకు వీచ్చెత్తించిన ఆఅపాటను అతని దగ్గర్నుంచి నేర్చుకోవాలని యెంతో కుతూహలంగా వుంది, “అన్నయ్య పోలికలు లేవా కజోలిగి” ఆవును, అదుగో కనబడటంలేదూ- అచ్చం అన్నయ్య పోలికలే” అన్నది కజోలి, తి "'మనన్సును సంత్యశ్నపరచాలని, ఈ నిధంగానై నా తలికి కొంత ఆనందం చేకూరుతున్న దుకు క్రజోలికి సంతోవం కలిగింది. లేకపో తే సెన్న్య క్రమ్మ్నూ అ ₹స్తయినప్పు3 నుండి అమ్మను పైకి కనబడని యీదోఎక 'ఛాధపట్టి వీడిసూ ఉన్నది. మనివీ. సగమెపోయింది . నాన్నగూడా ల దేవధంగా జైల్లో €.... ళా ఏిచారపడుతున్నాడేమో ? ఈ యువకుడిని అడిగితే తెబుస్తుందను

కతి కన్నది కజోలి. నాన్నత*కలసి ఇనడు జైల్లో ఉన్నాడని తలచు కున్నప్పుడు ఆమెకు యొందుకో అతనివెన ఒకవిధమైన గౌరవం 5 లీగింది,

“మ నాన్న అ జెలుక -వళ్ళేటప్పటికి యీాఅబ్బాయి అదే చెలో మూడు నెలలబట్రి ఉంటున్నాడటః ఇతను పనిచేసి మిల్గులో సమెై జరిగిందట. సమ్మెను యీ అబ్బాయే నడపట. చేత మిల్లు 'మునేడరు యితనిని జైల్లో ప్పెంచాడు- అక్క_డ పళ్ళు ఒక ఆ5గ తమూ, "ెన్చలూ సంపొదిుచి.

“ నాన్న ఉత్యరం పంపీుిచెడెా అమ్మా?' కచోలి అతుంతతో ఆడగింప.

“అవ్రనుతల్టి నీకు చెన్పటమే మకచిపోయాను_ ఈ అబ్బా యిళో మా నాన్న ఉత్తరం పంపించారు, ”

6 ఏదమ్మా మూపించు, ఇంతసేపు ఊరుకున్నా వేమి) ఏస్‌ ఉత రం?”

న్‌ యువకుడిక అన్నం మారు వడ్డిం చేందుకు తల అన్న 0 పట్టుకొని వెళ్ళిపోయింది. మళ్ళీ అమె తిరిగివచ్చినాక కచోలి అతు రతతో అడిగింది “అమ్మా; యీదీ ఆ ఉత్తరం)”

తల్లి చేతులు కడుగుకొని గూటిలొవున్న ఒక లావాటి పుస్త "కాన్ని లీసి, రామాయణ [గంధం పుటలమధ్య వున్న ఉన రాన్ని ఫ్రీసి యిచ్చంది- కజోలి అతురతతో తీసుకున్న ది--

ఆతురతతో చదువుకు కే ఆమెకండ్లు పెవ్పవెనవి. తల్లి ఉగే కంతోన్వు అనందంతోను కజోలివైపు చూస్తూ యెొందుకో తల ఉఊోపింది- భర్హ్మ తనకు చమువునేర్పిఉండటం అమెకు యెంతో ఉప కారపడుతున్న ది- ఎక్కడో ఒకరిద్రరికి తప్ప ఈ త్తు స్రీలకు అటువ.టి భాగ్యం లభించటయమే కష్టం. నెమ్మదిగా గుణిచుకుంటూ ఉత్తంం చదిపింది. అందులో విషయాలన్ని స్పష్యంగా తెలిసిన - “బు

1] బశ మశ [కొతి ఇ మారుడు- మన కజొలికి ఇంకా యెక్ట_ డా సంబంధం కుద్‌చ్పెయుం డిలేదు- పదహాకుు స ఏ స్ఫరాలు వ షృేపవ5కు వివాహాం వేయవద్దని శ;ంత. చెప్పిజంకటం త ఆభాచేసాము- ఇప కు :జోలి యుక్య్తవయస్కు. రాలై03- ఈ వీలవా* మన బేళ్ల్షను వివాహమావ టాసిన్‌ యిష్తపడాలని భగవంతుని నేళు ప్రార్థిసున్నాను.

“బట వాడికీ కజోలి నచ్చి తే యంత బాగుంటుం-ి అన తల్లి అనుకున్న -. ఉతర, చకువుఖుంపె శక,_కి కచోలికి చెమటలు పోస్తున్న వి, మళ్ళీ ఈ మువకుకడు క్‌ బోలి షుం మూచటప్పు ౮కి, ఆమె ముఖం నిర్మలంగా ఉఆ_డొల కే ఉధ్ధేశంతా తల్లి హు! విపనక్మర ఫీస్సు కొని చెమట అఆరిపోయుందుకు విసరనాగిం+*

ళ్‌న్సిర్త పిచ్చా యేమిటవూ- శ అంటూ కోల్‌, వస్తున్న నవ్వును ఆపుకొంటూ, తలి చతిబోని విసనక్రరను లాక్కు-న్నడి, 'రండునార్లు చదివిన ఆఉత్త రాన్ని భిప్రెగి రామాయణ గంధం పుటలమధ్య ఉంచి, తీఏగి దానిని యధాస్థానంలో పెశ్చేసింది,

“వైల్లోంచి విడువల అ య్యుటప్పూడు, జై లుదున్తులు విడ్షి చేసేముందు యీ ఉత్తరాన్ని నెమ్మది గా నోట్లో డాచేసాడట. లేక పోతే చైలు గార్హులు యూ ఉత రాన్ని శయ :3కీ 'రానిచ్చేవారు కామ, చూసావా నా కొఠ కుమారుడు యొంత తెలివిలేటలు కలవాచోంి తల్లి ఆ యువకుడిని యెంత మెచ్చుకొంటున్న దః

కచోలి మానంత్‌ చూఫులను నేలకువాల్చి, కాళ్ళు కడు కొ,-_నసాగింది. పొలంలోని బురదంతా కాళ్ళకు అఎటుకోన్నది, వొళ్ళంతా దుమ్ము కట్టుకొని పొయిఉిన్నది,

పెళ్ళిదూ పుల సమయంలో యెక్క-డె నా పెళ్ళికూతు 5 పెళ్లి కొడుకు ముందు యిదే వాలక్రంలో కనపడుతుందా? కాని తన శవ్వే ముంది! తప్పనిసరి అవటంచేత తాను యీ మగవాళ్ల పనినికూడా

వాయవలని వసున్న న ఆ స్టీి”ో ఆ $కొశ యువకునికి కన ముఖు కన బర్భృటఎఅం కే తఈమెకు సిస్సు సనిటంది, కండలో న్యు పీం గోయి కనొ'లి చక్కగా తోముకొని ముఖం కడుగుకున్నది. జుమై ముణి విప్పుకొన మేళొటిన షలను ధువు;కొన్నది గల దువ్వుకుం టుండ గా ఇందాక కోమశ గ5ప్‌ వెప్పిన రిబ్బన్‌ గుకి వచ్చింది. ఆ రిబ్వన్‌ యిప్పుడు ఉంతే యె-తవాగుుడును? అలి కవ్హీ*లి వుశఫఘ్సుళో వువెరు పచ్చగాపండి ఒరిగి వుండగా యేసమయాన వానలువ చ ఆ పంజినప- టను నాశళం చేసేస వోంని భయం ఫై వో వ క్ల పాన్‌. న మై క్ల క న్‌ స, జ జ ఖో ను ౦డాస ము నుగ వ్రైతు పకుప్తును ఆమె ముఖాన్ని పరశు లగా ఉచుపో సందుకు పఐలక్కడ చిక్కూతు ద? శుభంగా ముఖం కడుసఫొన్ని చక్కగా తలదువ్వుకొన్న అమెను ఆ యువకును ఒ$ నిముపువాకైనా భూడలేదు. కం "లిక సిస్‌ వసించెం తల వంచుకున్న దె, అటుత రాత ఆమె తొందరతొ౧6దుగా అన్నంలిని పొలంలో చ పనిచేస్తున్న రైతులకు అన్నం మూటనక్షంకొనీ లై యిచ్చేసి-ది, కొడవలీని తీసుకొని మనీ కోప [పావంభించింది. సూర్యుని బంగారు క్రైణాలు అమె తలను వీపుళు తొకుకున్నాయి. కొద్ది సేపటిలోనే ఆమె శిరం ముతా చెమటతో మళీ తడిసేపో టుంది. నువుటిమోవ [ళ్ళ నుండి చెనుటఖందువులు 'రాలజొచ్చినవి అతను [మెరు మనస్సుగో తట వుకోటానికి గూడా సిగు వేస్తున్న దం] గష్తుడు అమ్మతో మాట్లాడుతూ ఉటాడు, బేకపోతే నున్న గౌ అలికిన జేలమూాద వాప విసుకొని హాయి గా నిద పోతున్నా చేమో? అవును. న్మిదపోతూనే వుండవచ్చు. ను స్రెవకానుంచి ఆర్నుమెళ్ళు నడిచివ చచ్చాడు, అతకు బాగా అలసిపోయి ఉుడబం కలి ఇటా

126

న సే గమనించింది, .4*-*. ఎన్ని నెలలు ట్‌లో గడిపాడు! అంమలోను పశువ్చలుచేనే బండచాకీరీ యటం, పె గా శై లువాళ్ళతో యెన్నో వోరాటొలు, వై లునుండీ బయటపడటంతోనే యన్క_ాజా ఒక నిమువ వుగా అగకుండా, [గామాని! నచ్చిపడ్డావు. నాన్న నుగురించి యెంత [పేమలతోను, గెరవంతోను మౌట్లాడాకు! పట్టణపు యువకుడై నప్ప టికిని అతనిలో యి కోఫాన గరం కవపడను, తుపాకులు విచ్చు కత్తులతో యమకింకరులలాగ వండే జలు కాపలావా ళ్ళను థి ర్యంతో యదుక్కో న్న ప్పటి! - వెళి బణాయి కనువీంచదు, గుమ్మడి కాయ కూరతో అన్నం యెంత సంతృప్తి కరంగా తిన్నాడు, ఒక్కుా- మెతుక నా విడిచి ప్రెకుండా! అతనికి శమ్ముడకూరం క్వే అంగ యిష్టమయి తే ఈ తడవ మరికొన్ని పాదులు "పెట్టి పెంచాలనుకున్నది కవోలి, తాన న్వయంగా వ డిపెవుగుంది, అమ్ముకం'ే ఇ్రాగానే వండగల ననుకున్నది తన మనస్సులో. చక్క శా మసాలా నూంరివేసి నట్టయి త యొంతొ కమ్మగా తయారవుతుంది. ఇంటి "వనక ఉన్న అరటి చెట్టుకొటి దాని దవ్వలో ధాం వడి పోలి, ఎంత రుచిగా వ్రుంటు ది,

కజోలి చేతిలోని కొడవలి నెక్ముదిగాఆడుతున్న ది = . అతడు తేన పఫు ఘమొట్లూ దరాసాడ్షు? "+ =అివిధంగా ఆత;ష చూస్తుంసు, సిఫతలో తాను అటు చూడలేక పోయింది, *.

“ అక్కా ఇటుమూాకు! , ,, .* అని బనూ శేక జ్‌సే టఫ్పటిక్‌ అమె మళ్ళ భాత్రిశ | పపంచ ముళోక్తి నబ్ళృ ౦౫, జబనూ తాను కోసినవగిని మాపిస్తూ ఆనంద పడసాగాడు.

ఆవు అటుచూసింది, గభెలున చేసతులటవాచి తే "శ్ర సన దూ రక్‌ లాకు న్నది, తన కొంగుతో అతన ముఖంమోాది ఫమటను తుడిచింది,

87

సజ టం లేదూ?”

ఆశోచనా [పవాహృూళోపడి కొట్టుకు పోతుండటందేత తాను యెక్కువ వరిని కోయ లేకవోయి:ది.

'“6ర్రా్కా.! అకునో అటువూడు “' అన్నాడు బా ము దూరంలోకి చూపుతూ, "

ఏవి టది! అట్లూ్నపు తింగి చూచి ఆమె చకితురాలయింది. వఫొలాలకు ఆడ్డు గొ పడి ఆ యువకుడు త్రన_వెపె వస్తున్నాడు! త్తే సజాల దూవనునా చేదు,

లా

అమకు ఉక్కిరి. బీక్కిరి అయినప్టున్న దె, ఇకా పెద్తయినా 'కాకముం టే పె9 డ్హికొడుకుతో పాటు యుట్లా నిలబడటమాశీ వాలా సిగ్తవేసింది. ధూళితోము వ3మటవోను ని-డిశ తన ముఖాన్ని. ఆశ నికి చమూపటంఅంసే క్‌ షమనిపించింది. అయినా అతనిని చూడగానే యీవో అవ్వ క్తమెన అనందం కలిగింది. ఇృంశే (కద్రత్‌' తనను భూప టానకి రావటం గమనించ్చి ఆమె మనస్సు ఉవ్వళ్ళూరింది.

గబగబ ముఖంమిద చెమటను చేతిలో తుకుముకొంన. అటు ఎపు తగి తవకోతమ [పవావంభి .చింవె. బళూ సంతోషాన్ని (పక ఉపసూ ఆ యువకుని పలకరించాడు. “ఈపొలముతొ నూబదే, అఆ$కోత కోన్తున్నది మావాళ్ళే- మూనైపులే, తది బలేమంచి రశానికి. ం దిన వరి దీనిపేరు సోనొముఖ, ఈ విత్తులను మానాన్న అదేదో వారినుంచి తెచ్చాడు. ' అని బనూ, ఆనందంతో వెబుతచూ ఆ హై పష జ్జాపకం చేసుకోటానికి (ప్రయత్న స్తున్నాము 8

6 ఒ+బా ముచి చకమేిీ అన్నాడు, శి బరేతి వ౦ిని పరిశీలిస్తూ. 6దూడటంతో కే యొట్లాంటి రకానికి చెందింద్కి దాఠఠరషగు యొబు

128

బజనూకి అచ్చర్యం -వేఎంపి. *ీఅయితే బీయ్యం అన్నీ ఒకే రంగులో వుండవూ?”

పరీక్ష శ్రాగా 'తెలిఫినవారికి అది తెలున్తుంది*” అన్నాస్సు క్‌ హోరి నిమ్మదిగా,

కవో లిక్సి నవ్వువచ్చింది. ఊరఠుకోచేక యిలా జున్ను ద, “మిల్లు లలో వరి బాగాపండుతు-ది. సోశాముఖ అవి, ఇవీ, అమ్న రకాలు నీకు తెలియడా బనూళ

“మాతాత వ్యవసాయమే చేసేశొకు” అన్నాకు. కిఫోరిం అతనికళ్ళు మిలమిల మెెసినవి,

'“అయితే వా౭కి వరిపంటనుగురించి ఆన్ని, వివషమూాలు తెలిసే వుంటుంగ. బన్సూ తాతకు త మనవడు అన్నది కజోలి మళ్ళ

“వు, అని ఊరుకున్నాడు కిహో3. తంపు కాబో వుభార్యను సంభాపణలొ కి ఓంచగలిగినుయుకు అతనికి ఎనంచఏ కలి? ద కొడ నలికోసం చెయ్యి వాచాడు. *ీఏది శాబూూ నేను పయత్నించి మూప్తాను ఇటు కొడవలివూర్య'' అన్నాడు.

““అ-ళా్కాా-, ఆయనకు ఒక కొడరలి కావాలటి” అన్నాడు బనూ తన కొడవలీభవ్‌ , కోగసాగిప్తూ, తాను యుతచక్కా గా పని వేయగలడో ఆయ వకుఃకి మూపింవాలని బనూ తాఫవత.మప కుతూ తొ. దరతొందర గా కోతసాగిసున్నాడు.

కచ "లి తన వేతిలోనికొడవలి అగనికిచ్చింది. కి డ్రానిలి తీసుకొని -నింటనే చక్రచక కోత | పారంభించాడు, కనీలి భయంతో "శ్‌ వేసింది. “జూ గత్త! కాలు లెగగొట్ట కుంటా రు?”

బజనూ కిఐకిల నచ్వ్యా మః పరికో బే రాదీయనకు, ంసబు కోడ్‌ వలీ యెట్లా పట్టుకోవాలో కూడా నెలియ వ్రు, అ క్యా అ టువూడుగి అని బనూ గేలిచేయసాగాడు,

129

“'బశూ యీమిటడి*' అని కచోలి తము ఖ్రజీని గడించి గ్‌ కాని ఆమె కండ్లల్లో హేళన కనబకుతూనే ఉన్నది, న

కచోరి కొంతసేపుఆగ్సి తలనోక్కొని నవ్వుసాగాడు, *ీఅవు3 నిజమే, వరికోతసంగతి నానేం తెలుస్తుంది. మిలుల సంగత్కి మిష సంగతి నారు తెలుస్తుంది, క్‌ డ్రి రోజులె తే చూమ్‌ుని నుదించ్కి పః? లనుగురించి కూడా తెలిసిపోతుంది లే- అందులోను యిద్దరుగురువుల సాకుండ గా నేర్చుకోటం యెంత సేపు -”” అఆన్నొడు వాలదర్హిన

“ఇదుగో, యిటుచూడు, కొడవలి యిట్లా పుచ్చుకోవా! ”'

అని బనూ అతనకి చూపీ-చనాశాడు. “ఇంటే, కొంచెం అలవాటు కావాలి. ఆత ర్వాత అదే వచ్చేన్తుంది!

కీహోరి కొ ద్దిసేపు నిలబడి చూచాడు, అటుతర్వాత కొడన తీసుకొని [పయత్ని ౦చాడు. వరి కుప్పలు కుప్పలు గా పడీసాగింది,

పొలానికి అటుకొననుఉన్న రైగులు యిటువేవే చూస్తు” డటం కిచోలి గ మని౦ చిం డ.ఈ కొత మనిమీయె వరా అసి వాళ్ళు అళ్చేర్య పడుతున్నా రు, కాని కజోల్మి వాళ్ళను "లక్కి చేయ లేదు. క్‌ సోవ్ర కోతకోన్తుండటం గమసింప సా+గిండి ఈ వ్య సొయాన్ని గురించి ఈయన యీమనుకుంటన్నాడో్కో అని ఆమెకు అశ్చర్యంక్‌ లిగింది. మలులలో మెమ్‌న్లు రాక్షఘళల్లాగ పనిచేస్తుంటాయి. వాటికి బొగ్మో "లేక నూనో వేస్తుంకే సరిపోతుంది. నీడలో కూర్చోని హోయిగా పనిచేనుకపోవచ్చును. అందువ్భునే వాళ్ళ స్రీలు నున్న గా తలలుదువ్వుకొని, రగు రంగుల రిబ్బస్హ ళో కపృంలు అలంకరించు కొంటారంశు అందులో అశ్చర్య మెమో "చేదు అనుకున్నది కజోలి,

“వెల్టైవాళ్ళు'' అన్నది నెమ్మది గ్యాతనలో తానే అనుకున్నా,

కాని కిపోక్‌ వినాలనే ఆమె ఉ దేశము మిల్లులలో పనిచేసే (శ్రీలు ల్‌ యు

1తి0

“ఎందుకు వెట్టివాళ్ళు?'” ఆ మెవెపే చూస్తు చిునవ్వుత్‌ అతడు అడీగాడుః

“ఎందుక 0టా రా! వాళ్ళు కొప్పూల్లో రంగుర ౦గుల రిబ్బను లను అలుకరించుకుంటారు. అదొక ఫొత ఫ్యాషన్‌ లాగుంది. చిన్న పిలలకుమై రిబ్బన్టత్‌ కొప్పులు అలంకరించుకోవటం యేమిటి) అమ్మాత్రం నీగ్గయినా ఉం కొద్దూ? అంటుండగా ఆమె చూపులు ఆతురతతో అతని_వెపు వెళ్ళినవి.

కిషోర్‌ అఆమెశో వకీభవించ లేక పోయాడు. అయినా ఆమె ఆంతర్యంలో ఉన్న ఉద్రేశాన్ని అతడు యెలా [గ పో 0చ గలుగుతాడు? “మే దినోత్సవంలో పుఠుషులలత్‌“ వాటు మిల్లు లలో ఫనిజేసే స్ర్రీలుగూడా ఊరేగిపులలో పాల్తొన్నా కు కార్మికులారాా మేల్కొనండి! అని (స్రీ పాటలుపాడారు పపంచ "కార్మికులారా యేశకముకండి, అడుక్కు- తి నే భియో వ్యాతలకంశేే మిశీదగ్గిర పోయీందుకు యుమో లేవు యాచించకండి. కోంండి- మో హక్కులను కోరి సాధించుకొండి! కార్మికులొారా లె ౦ జు! ఈ నినాదాల నెచ్చిన (స్రీలు వెళ్తివాఖ్ళెట్లా ఆవుతారు?”

కచోలి అతని మాటలు విన్నది, ఆ వేశం కలిగింది. మిల్లు (స్రీలకు ఇతనికి యెొంక గౌంవం!... తానంకేనో+! వనో దయ సూపుతున్నా డు అంతే...

కొంత సేపటివరకు ఆమె మాట్లాడ లేక పోయింది. చివరి క నహించ లేక తిరస్కారం గా యిట్లా అన్నది,

“మి కార్మికులకు మేలో నండి?” “ీలెండు!” అని కేకలు “పడ్రెలేన గాని మెమబకువ రామ గాబోలు, అదీ ఒక్‌ గొప్పతనమేనా+ మా (గామన్యలు మూడు కాళ్ళ ముసలివాళ్ళ లాగ + నిదపోతూ ఉండరు. వారిని * తుల్లారా మేల్కొ-నండి!'' అని యెొవ్వరూ మేల్కోలుప నవసరంలేదు, *.. అదీ ఒక నొప్పశనమే కాబోలు

కిపేరి దిక్కులు పిక్కాటిల్రేటట్లు పకపక నవ్వాడు, అశని నవ్వును చూచేటప్పటికి కజోలి తన అవమానాన్నంతా మరిచి పోయింది. ఆమె వరాఫులు అతని-పెన నిలదిపోయినవి, ఆనంద పర వఘరాలయిది. అంతలోనే మీ సిగ కలిగి తల వంచేనుకొన్న *.

“నా కొడవలి యిటివ్వండి. మాతో బాతాఖానీ వేసుకొని కూ ర్పోటానికి నాకు సమయఎలేము*- అన్నది చేయి అతన్నివెప

క్‌ఫోద్‌. జవాబివ్వ లేదు, రొడవలి ఆమకివ్వనూ లేదు,

సా కొడవలి!) అన్న దామె మళ్ళీ,

కాని అతడు యివ్వనన్నట్లు తల ఉఊపవాడు, నెమ్మది” నంథ్రి కోత'|పారంభించాడు, భూమి సువాసన అనందాన్ని కలుగ జేస్తున్న ది. మళ్ళీ అతచొకసారి నిలబడి కకోలి వెపు చూచాడు.

“నువ్విక కోతఫోయ నవసరంలేదము. నా చేచుళల్లో జం ఉన్నంతవరకు నువ్వు కొడవలిముట్టగూడ గు. నా బొందిలో (పాణ ఉన్నంగవవకు అఏ జరుగనివ్వను.”

స్ష్‌్ర్‌మె నాయ ఒగప్పుడు ఊఆవం౦ంద తీరా గాల్లో 'వెలియాడుతూ, (పపంచం | పతిధ్య౨౦ చేట్టు నవ్వేఏ, కాని యిప్పుడు పావని ర్‌ ని చమవాకలటు ఆమె ఆన౩దాల్న గన్ను కపోయాయి ఆమె ముఖం లొను ఆత్మలోను గూడా యేదోఒక గంభీరత గోచరమనవు తున్న ది, కీ పోర్‌ ఇన్నిరోజులబ టి 6 సె గమంస్తూనే ఉన్న ్సుః వాళ్ళిద్ద-క వివాహాిమయి రెకు నెలలమి౨ది ఎప్పూుకయినా నవ్వినా "పెద వులు కొద్ది గావిచ్చి ఊోసుకునేఎ. కనబక ఎహ స్తం యీవోగొంతును నొక్కు-తూ ఆ నవ్వుని ఆపివేస్తున్నటుగా అనువి. చేది. ఇప్పువు హూళఠాత్రు నా యీిఏంతే! సృ్రగోవు కులు (తెళచు కొని (పవహిన్తున్నట్టు, నోటిమాద చెయ్యి పెట్టుకొని అపుకున్నా ళ్శ య వై క చ | కగకుండా నవ్వువస్తున్నదిెః నన్వ లే$ అమె కండ్లల్లో నీళ్ళు తింగినై 1 కచ్లోలి నవ్వుదూస్తుంకే), కీహోరీ హృదయం సుడిగుండంలో పడిన కాగితపు షపడవలా గా క్‌ ట్రుకొనసాగింది. అసలుసంగతి యీవిధంగా జరిగింది, కిపోరీ గడచిన నెలరోజుల బ్బ (పతిరోజు జండుగంటలపా టు చరఖా తిప్పుతూ వచ్చాడు, తానువడికిన నూలుతల్‌ తయారుచేసిల చీరను తశభార్య కట్టుకొనిఉండగా కన్నుల పండువుగా మూడాలని అతనిఫొెకళో క్క ఉర్న పెం ఆం మువల (పతిరోజు వడికి నూలుతీనూ ళు అనాలే వచ్చాడు. సాలెవానికీ తానువడిక$న నూల.తాముచ్చి చీర నేయి? వాడు, తయారయిన చీలెను తెచ్చుకోటానికి, ఆరోజు, తన భార్యతో పాటు | వొబెక్క ఇ నే బయణుదేివళ్ళాడు, తెలగా్సా మెత గాడిన ( రం ఖి ఉల లి క్‌ య అఆ ఖపరుచీరెను కజోల చేతిమూద 'వేసుఖొని తిశుకువస్తుంశు. అతని

కళ్ళు మిరుమిట్లు గొభిఫాయి. అమె ఆ చీశెను కట్టుకొని ఉండగా చూడాలన్నకో ర్కె. అతనికి అధకమైంది. చిన్నపిల్ల వాడికి మన్రో అతనికి ఆతురత యొక్కువయింది, అప్పుడే ఆమె ఆ చీ కటుక గా తసకన్నుల పండువుగా చూడాలనువంచింది.. రోడ్డు పక్కనే ఒక "వెదురుబొంగులవాద ఉన్నది, చానీచాటుకు వెళ్ళి కొత్త చీరను కట్టు 1 “మ్మని ॥జోలిని కీ రాడు,

“ఆ మో” అన్నఏ. కజోలి సిఫత్‌, కాని. అతడు తశ పట్బును వీకలేశుు (ఫాథధయపడాడు. బుజగింఛాడు, అందువల ఆమె అంగకదంచక తప్ప లదు,

“సశే- మిరు ₹ఇపలా శకాన్తుండండి, చేను చీళెకటుకులటు+ డగా యెవరైనా ఇటువచ్చేసేను సుమా-ి' అన్న% క జోలి

ఆమె తన పాతచీఇను విప్పేసి తెని ఆ ఖద్దరు చీరెల ధ3నూ వుండగా చూసూ అతడు ఆన.దపర్త్హాడు. సన్న గాచే యెంతో అందాన్ని కలుగజేశది. ఎ రనిఅవచు కవెగిన చీ ₹కొంగును తలమిో:కి తీఘుకున్న ఏ, కపి ఆద్భశ్య ఏ కవుల వండువ ముూపే, ఆనందభ రితుడయ్యాడు.

“'నిల్కూలుఫూడా యూ చెను మూఛి సీసపడాల్పిందే” అళ్నాడు. ఇద్ద యాకలసి [గామం్యవైపు నక్సు_సా కాకు, పట్టణాలలో న్ని ఆ (స్రీ; “న కట్టుకునే కంగు రంగు చిశబుగూడా దీఎము*ందు మొత్తకు

“వాన్తేండిల” అన్నది కజోల్మి అకంమాటకు సిగ్గుపడుతూ, అయినా సన్నని ఆందమమున మిలుచితెసాడా ఆమెకు కొఛం్లలం అతరకున్న ది. డబ్బున్నప్పుకు. తప్పళళొని తీరుతాడు. అు తెం3ఘక్కు, తనదగ్గర డబ్బు అన్నపుడు తప్పుకుండా తే; భార్యను

[త పట్నానికి తీసుకువెకుతాడు. పట్నం యెంత అందంగా వుంటుంది! ఎంతెంత విశాలంగా వ్రుంటాయావీధులు! వవో సృబంం జరుగు తున్న శ్లు యొప్పుకు జనం కిటకిటలాడుతూ ఉంటారు, ఎటుదూచఛినా వీపాలే వుంటాము, నూనె దీవాలు మాతం "కాదు, విజిలవీ దీవాలు, రా తిళ్ళుగూడా పట్టపగలులాగనే వుంటు3ది, సినిమాలో! తన భార్యల్‌ సినిమాకి -వెళ్ళాలనివ్రంది. ఎంత బాగుంటుంది!

“అయినా ఒకభయం వుంది అన్నాడు కిషోర్‌, కళ్ళు

ఉం”. వమటో అవ తెలఘగోవాలన్న క తూవహాలం ఆమె ముఖంలో కనబడసాగింది,

“నిన్ను పట్నానికి తీసుకు పోవాలంకే నాకు భాయుగావుంది పట్న ౦లో అంతమ-*దిల వరావాక, యెనగిమోదనై నా నీకు మనసు “అ దెట్లాజకు నుంది? నాకు పు కాలేదా చెప్పండి

“పళ్ళయి తేమ్మూతం 'యుమి)? పట్న౧లో (పతిరోజు అటువం టివి యెన్నిజరగటఎ'లేవ! సింమాల్లో అన్నీ అట్లాంటినే మూపీన్తుం టారు. అచ్చం. మన జీవితాలో జెగీనటు గాన +,

ఆమె అతన్నవెపు [కగంటమాదచి హుంకరించింద,

“టా గ టే నేను యెప్పుడూ సిరిమూ మాడను కోపంతొ అనసొగింది * ఫృ పాడు అబినా మిరు అబద్ధం ఆడుతున్నా "₹మో ఆటువంటివి నిజంగా యక్క్య_డ మనో నిజం గా జరగ్తుగ్సు తాయా?”) అసహ్యూంతో ముఖు౨ చీదంంచుకున్న ది.

త్త్‌ర్యం గా మూట్లాడాలన్నటు కివీ. నొంతు సవఐంచు

| సీస్‌ “సా ఇంకొళనిధింగా జరుపకుందనువో, వాళ్ళే యెవశె అయినా పట్నపు హేకల్లామోాద మవసుకలిగి దారిని ప ఫకుంటా ననుకో, అప్పుడో?” కి బోలి చటుకుగన అక్కజే ఆగిఫోయి, ఆఅతన్మివెపు కంక్షు 'పెవవిచేసి చూ చింది..*ీమిర్మా'' ఆం హహటాత్రుగాాపగలబిడి నివ్వనాగింది. నవ్వలేక మెలికలు తికగిపోతోంది . ఆశి [పయత్నం మోద నవ్వును ఆపుకోటానికి [పయక్నిస్తూ *మిరా?'' అని మూ పగలజడ్‌ నవ్వనాగింది, కిషోర్‌ తొ టుపాటు పడుతూ యీమితోచక్‌ తల న్యోగ్కెన సాగాడు, తన మనస్సుని అమ యుత చక్కగా గుం ంచగలిగింది! లేనకు యిం కెవరిమోదనై నా మనసు కలశఇటమా) తంశే పట్ట చేం నవ్వు వన్నున్న ది ఆలోచించకుండా యీదో హోర్వానికీతొను ఆనేనీన ఆ మాటలకు సరిసమానంగా యెంత బం గారంకూడా చూగడజాలదు, సేరసించిపొతున్న ఆమె అల్మక యంత ఉిల్లాసపిచినవి! కనష్న కండా అమె గొంతును నొక్క వేస్తున్న చేని అవత?! [ల్‌ ్సివేసి నటు, హ్యృాదయపూర్త్య్యక౦ంగా మళ్ళీ నచ్చ్వకున్న ౫, కోర్‌ కి ఆం ద_టలో శేక ప్టాల్లనవీంచిం". కాని నిశ్శబ్ద గా నడుస్తు శనలో తాను చిన్న గా నవ్వుకున్నా డు. హృదయులోంచి కట్టలు [(తేంచు కొని (వవహాన్తున్న ఆనందంతో కూనిశాగం తీయసాగాడు. ““తెలియునేే పేయసీ, తెలీయునేనాకు, తీరదీ ఆల్కి ప్రీ5ద్ర జన్మలో), తెలియునే [వేయనీ తెలియునేనాక!” “ఏమిటా ఆకలి” కజోలి చుక్క అడీగింది. “అబ్బే యేదో నోటికి' నచ్చింది పాడుతున్నాను, ఇది (గామఫోనుపాటి' "కాని క్రజోలి కొద్దిసేపు ఆలోచించి, వ వాక్యాలలో అన్న తెలుసుకున్నది.

క్షేబ్ర్ర

“ఇళ్ళయి న తరాంాగ ప్రీ -వేశేమా అశ్రలి ఉండదు, మరి పుచుషులమాటో[ి* కజోలి నెమ్మదిగా గొణిగింది.

కిటోర. ఆలో రించ సాగాడు, సూర్యుని కాంతిలో బంగాలం లాగ మెరుస్తు, పంక్షివ్రువ్న నరదివెలాలళలోంచి తావ మరకలు విరు గుతూ పోసుుడటం అకవికండ్త ముందు రనబకింది ఒక్క సారిచుటూ

వం

కళలియజూచి, ఆమెవఫు తిరిగి అన్నావు శన పాలాలు చక్కగా పంజాలని పురువ్వునికి తీరవి ఆకలి ఉంటుంది.” ఒకటి త ర్యాత ఒక టిగా భావాలు దొర్గుతూ ఉన్నాయి. “తన అ ల్మీయులలో తాను గొప్పవాడినిగా వావంపబడాలని ఫునువ్వునికి ఆకలీ ఉంటుంది, ఇంకా” కాని కదోలి మధ్య కల్పించుకొని అతని భావాలకు అంత రాయం కలిగిం చిం2.

కర జు, త్‌ ల -జ్టీ కర్‌ ఉ- య జే జ

పెళ్ళయి. న (మై ఒ 95ఒక క ఉఇఉంటుం౫. అఆ గృహం

మి-ది అవేన్ష, తక్కిన ఆ పేక్షలన్నీ అంములో ఆంతే ర్భాళా-లే, (స్రీ ఆపేక్ష ఒక ఒంజిచకంలాంటిది. ఆందులో అనక అపేక్షలు బండి చ్మంల్‌ ని ఆకులవిధం గా అంతిర్భాగా లై ఉంటాయి, అటువంటి బండీచ్యకంలో ఫురుషుడు ఒక అకులాంటబవాడు. కాదు బహూుశః ఆతడు బండి ఇరుసులాంటివాడేనేమో?! ఇంకా”

““ఇంకా) .” అతడు వినటానికి యెదురుదూ నున్నాడు,

కాని కివోలి యీమా మాటాడకుండా నడువసాగిం*, కలలో

ప్‌

విధంగా ళనలో తాను యెొందుకో న వ్వుకుంటున్నది

ఇంీవో జక (పపంచ లో ఉన్ని ఈ వం యావ ధం గా (వవర్నించిన సంద ర్భాలు యున్నో ఉర్న 1, కీటోర ఆ'ఎవంటప్పుడు ఆమె వఏకాగలకుఐ -తేరాయం కలిగించడు, ఆమె సుఖాఎసప్త మాస్తు సంతృప్పిసడ ఫా గాడు. స్రీ వించ్యపక్సతి ఉండాలి, లేకపోచే అమె క్‌ |

లం ౯ య

బ్ర మొట్లా అల్రకం

18

66ర్ప్రలం క్ర ఖెట్టు క్రొ మ్ముల్లోంచి కోేకీల కూసనింఏ, మధుర మైన ఆ స్వరం హృదయాలను స్పృంధింప బేస్తున్నది*

ఈస్టూూ-_డూ.'** మరొకకంఠం దానికి జవావిచ్చింది మాధు ర్యంతో నిండి తొణికిసలాడుతున్న ఈ కంఠం విని కపోరీ నిశ్చేష్టుడె నిలబడిపోయాడు. నవ్వు, ఆతర్వాత కోకిలరవము! కిపోరీ తనభార్యను

థు

ఈ ఆసషపాశియాా చేవ!” కచోలి వెనుకకుకితింగి అడిగింది,

అతడు మాట్లాడకుండా త బేకదృవీత' అమ-వెపు చూడ సాగాడు. ఒక్కడు ముందుకి వేసి వచ్చి, తనచేతిత ఆమె కంఠాన్ని

, “పఏమి?+- అశని స్స ళో ఆనండాన్ని పొందుతూ కండ్లు మూనీకొన అన్నది.

లనీ ఆత్మ కోకిలలాంటిదివీల్లా*. చూరుని (గామఫపు సామాన్య యువకుని నోటివెట అటువంటి పలుకులు బయలుపడవు, తానూ సిని మాల్లోలాంటి ఒక నాయకుడినే ఆనువీంచింది కీ పోర్‌ కీ,

టవ నాభరాసే య మనుకభుంట్రారు” చూ. న

కాసే యేం!” అన్నాడేగాన్ని. అతకు., చుట్టూ ఒకసారి చపరాన్రాదు, యాధై గజాల దూవంఖవో కాలివబాటగుడా యనరో వన్తున్న ము ఆఅసుపడింది, ఒకరిలో ఒకరు మైమరచి ఉండటంచేన్య చఉంతవరకు వాళ్ళు ఆత౨ిని గమశించ కే బేదు లే అతికష్తంల్‌. ఆ మనుండ్‌ క్‌ దగా దూవందిరిగి నిలబడ్డాడు.

కనోలి చక్షతురాలై కంక్లు చికిలించి అటుజ్యాగత్త గా మూడ సాగింది, అ వ్యక్తి ఇంకా కొంచం సమిోపానికి వచ్చిన త ర్యాగం

కేతిం

అయన) ఎవరాయన)” కిఫోరి అతురతతో అడిగాడు, అతని హృదయంలో యుదోభారం పడినట్లుంది. “పట్న పు మను ములు సి కెట్లా 'తృెఎసు?)- నిర్రివం'గా ఆతని కంళం పలీకింది,

వ్‌ _ప్‌-“= కజోలి నోటిపైన వేబువేసుకొని హాచ్చరిస్తూ అన్నది *ఆయన మా లౌత మనుమడు. *

ఉవృనువముడు_”

కాని కజోలి మళ్ళీ “ల్లి” అన్నది. కిపోరీ హృదయం కూడా యిప్పుడు 'లేలికపడ్డది. మాట్లాడకుండా కభూపాలంతో యాడ సాగాడు

ఆ కొత్తమనిసి వార దగ్గరకువచ్చి అకి ఇడు “భిశ్వువు యింటికోనం నేను వెదుకుతున్నాను. ఈ దారిని నేను వచ్చి ఘూగు సంవత్సరాలయింది

కవోలి మనస్సు కలుక్కుుమన్న ది. అతడు తనను ఫూవైగా మరిచిపోయాడు?) ఆమె చూపులను [కిందికీ వాల్చ్‌ ౦ ది కినోరీ [క్రీగంట ఆమె ముఖంవై పు చూడసాగాడు. పాపం, కజోలి తన 'తొతగౌరి యూ మనుమడిని గురించి యొంతో నొప్పగా చెప్పుక ౦ టుంబుంది. కాని అతనికి యామె తెలియనే తెలియదు.

మంచిది, ఇకేరండి మేముకూడా వారింటిశే. ళుతు స్నాము, అయన యిప్పుడు లరు, పావీస్ట్‌ మూకలు పట్టుక పోయిన సంగతి మోకు తెలుసా?”

అవును అతనికి తెలుసు, ఇప్పుడు నివేధింపబడ్సి -వెంటాడ బడుకున్న జాతీయోద్యమం, (పతి రాష్ట్రంలో యం తంతమంది, (పభుత్వ హింసకు, దమనశనీతికి గురియెైనారో.. ఒక పట్టికను సిద్దపరి చింది. ఈ విషయాలను సేకరిస్తూ, విచారణకు తేబడిన క్రైదీలకు న్యాయవాద సౌక ర్యాలు కలుగ జే ముబక్‌ు పనిచేన్నున్న ఒక ఉప

లారని బాలురు మొదలుకొస్తి మూడు కాళ్ళ మునలివాళ్ళ వరకు యెంతెంతో మంది ఉగికంచాలకు యొక్కుతున్నారు. రాహుల్‌ యీ పని లో నిమగ్నుడై. ఉండకపోయినటయితే, యిదివరశే యెప్పుడో బారున (గామానికి వచ్చియుండేవాడు.

ఈ స్ష అమ్మాయి ఆయన కూణతుచేు” ఆపి చెవ్వ్పాడు కోరీ, అతడు ఇంకా గుర్తించకపోయినటయిత్తే కజోలి మరీ వాధ' పడు ముందని అతడు [గహించాడు, (.

అవును ఆమె కజచోల్కి అతడు మునుపటితడవ వచ్చినప్పుడు చిన్నపీల. ఈలోగా యెంత పెరిగిపోయింది! మొదట వమూచినప్పుడే గుర్రుపట్టాడు గాన్ని పూర్షిగా నమ్మాకం కలుగలేదు,

“నకు 'పెళ్ళయిందా, కజోలి”. ఆమె పాపెటలోని కుంకుమ బొట్టును గమనించి చికునవ్వుత అడిగా డు” *డేనా న్‌భర, వ

అమె ముఖం కళకళలాడీండి. తనను మరచిపఫోయాడా? తశ వరుకూడా ఇంకా అతనికి జ్ఞాపకం ఉన్నది. అమె సిగ్గుతో చిరు నవ్వు నవ్వి, వరాపులను నేలకు వెళ్ట్‌ందిం |

కిష్లూరీ మళ్ళీ నంతోవంతో అన్నాడు. పెండ్ధయి "తండు నెలలయింది, ఇాలా కాలం కీతం జఏగిన దేవో ఒక్‌ విమయాన్ని గుర్వుకు తెచ్చుకొంటున్నట్లుగా ఇంకా ఈ విధంగా చెప్పసాగాడు, “జైలు లోనే మా వివాహమయింది. రాహుుబొ” అశ్చర్యంగా చూడ టం గమనించి యీ విధంగా వివరించాడు. ోీనిజంగా జెల్తోనే పెండి "కా -చేదనుకో_ ఆయినా చూటవరునకి బటున్నాను. మామ గారు నేను ఒకే కలు గదిలో ఉండేనాళ్ళము. ఎందుకోగాని భూమ గౌరికి నేనంకే వాలా వాత్సల ర్ట యేక్సడింది.నన్ను త 3 అల్లుడీనిగా శోసుకోటాని! ఉ'ద్దశపడ్డాడు నేను ఆయనను నంభావణలోడించిితం

10

ఘుమా రె యలాబంటుదో ఒక ఈళహోచి తాన్ని కల్నించువొన గలి గాను, ఇక నాకు యెప్వుడై నా అ* సట గరిగి ఇంటిమోద భాంతి కలిగినవ్వుడు కండు మూసుకొని శాబోయీ నా భార్యను గురించి టోహించుకుంటుండేవాడి3. అంయనల నేను జై లునుంగి విడుదలఅయి యీ | గామానకీ వచ్చిన తగ్యాతే, వీల్లను స్వయంగా భూచుక్రున్న తర్వాత ఆమె నాకు శ్‌త్త్త దానిలా గనే కనబడలేదు, మాకు జైల్లో నీవాహమైపోయిందని అుదుశే నేను అంటుంటాను., ౨

బరగా ఆలోచిస్తున్నట్లు అశడు ఆవిధంగా చెప్పుతూ వచ్చాడు, జోలి అత౦ వైపు ఆప్యాయం గా చూచింది, కీహోర్‌ జైలునుండి విడుదలై వచ్చేటప్పుడు రంగు చి (తాలను లీసుకు వచ్చాడు. నాన్న తీసుకు వెళ్ళమని చెప్పాకు, జైలో ఉండికూడా ఆ విషయాన్ని మరిచిపోలేదు! హాళాత్తు గా అమెముఖాన్ని. విపాదచ్భాయలు అలముకున్నా యి. చూ ఫులను నేలకు వాల్చింది, బంధింపబడటం౦?! తాత- కన్నూ అన్నయ్య -

“పోనీ వయస్సును గమనించయునా తాతను వాళ్ళు వదిలి "ిడతారా+” విచారంతో ఆమె కంఠం జీరపోముంది. తాన ేళ్ల ఫోతే ఆమెకు జీవితం ఛూన్యంగా కనబడుతున్న ది.

66 శ్రాత్రన్న వదలటమా! -=లేదన్నట్లు రాహుల్‌ తల పంకిం చాడు*అఆసనలు బెంగాల్‌ నుంజే బయటక తనుకు పోయా రు, డెసారా డూన్‌లో ఉంచారట. ఇక్కడికి "పయ్యి మెళ్ళ దూరం, కొద్దిసెపు అంతా సూనంగా నడిచారు. రాహుల్‌ మళ్ళీ అన్నాకు. *ఆయి తే (గామం ఛాలా కష్టాలకు గురి అము౦దన్న మాట?”

కిషోర్‌ అతనికి సమా ధానమిచ్చాకుః “దేవత్ర (గా మా నికి అహింసను బోధించి పోయాడు, శాని (గ్రామస్థులు పట్రలేని ఉజే

కేశ] కృతో "వళ్ళి ఒక పో వాఫీనుకు తగులబె ప్రిసారు. ఉదేఃం చప్తూరిన వి ఖే తర్వాతే వా కి "దేవత పొ శవ్లోస జ్జాప కాగి వచ్చింది.పక్కో. గామ [(పజలు పాలీఫు కాణాను వసపల చెండు, అటుశనే రారత అారీలలో షాలీములు ముతు వాకులత్తో వ బ్బా | గా మస్టుల్బ పైన వారి యిషం స ఠం వచ్చినట్లు కొల్వాగు, అ వేకవు ౨ ౨ చద్చిపోయారు, కొందరు -7గాయ సి. పక్తారు! మరికొందరు జీఎశసఎచో మచేవ గక్స్‌ పశికీ రాకుండా వికలాంగ లయివహోయారు. అవెవ పాకి వాకు, గామంమిదన పడి ఇండకు గా. ల! ఇ ( ళా నిప్పంటించారు. ఇష్షం వచ్చినట్లు దోచుకున్నా రు.మూన నత్యాన్న్నే వీడి (ప్రల మానాల్రష్ష చెడనొట్టారు. .. ” కోపంతోన్సు సిగుత్‌ను ఆతడు తల వందుకు న్నా కు, “పశుతరులో వాళ్లు, దడపానువాళ్ళన గూడా తలదన్నా కు” అన్నావు రాసా, వోపాశ్ళిదికు చ, “"వావీవీ మూలలు! నవ అలాన్‌ స్నా అననే హంతకులతో కూడి; యీ (పభుత్యావకి అక సళెన వేరు*' “మహా త్మాగాంఫీక్‌. జై అన్నందుకు, పదేళ్ళకు రవాడ్తిం ఉషా హే తుపాకితో కాల్చిచంపారు... ఒక (౧ మస్టుడిన్తి అతని "ె్ఫ్ళొం బకల ముంచే వొటి చం వే హూ పి అశళ్నాడు కివోరి కువకరంఠంతో. రై ౬ థి “ఈ పోలిసులు మళలాంటి మనుషులుకారా? నాళ్ళకు మశ లాంటి తలులు అప్ప బెల్రెంచుతేకూ ౫) అంటూ శజోలి కోపంతో ళళన భళా "పెదన్సులు ష్స్‌ నుంది, ఈ పావీవ మూకలకు పనిచెయ్యటమం శు, మనతేల్లులుు, ఆప్పు ఫు ఈ టే ళీ) జో జెల్టెండ్ర మానాన్ని అమ్ముఫొని (బముకటమన్న మాటి కోపుతో కీ్‌షోరీ ముఖంయె[రబడ్లది,

• క్క ర)” శాధలశో [కుఏగిపోయిన హ్చొదయాలన్రు ఉత్తేజపరుక్తూ, మధు5కకంరుతోే కోర్సుల పాడింది, “క్రూ ఊ!

[7]

కినోరి. తన [వియురాల్మివెపు చూచాడు. అకకు ఆశించిన వీధంగా యిదివరకటిలాగ కోయిల "*ానాసికీ ఆమెకుండి జవాబు రాలేదు, చిరునవ్వు మాతం పెవవులరూక చింపంది, ఆయి నప్పటి! అమెఆత్మ “కూ. ఉగ. అని గానం చేస్తున్నదని కికోకీ భావించు కున్నాడు, నిన్గబ్ఞమైెన ఆ మధురగానమే అతని మశస్సుక అవ్యక్షా నందాన్ని కలుగజేస్తున్న ది. ఆ మధురమూరి తన భార్యతో వళాం తంగా ఉండాలని అతని హృదయం ఆరాటపడపఫాగిం?,

ఇంటిక్‌ వ దగజూల దూరంలొ కి వచ్చేసరికి కజోలి తన అతు రతను పట్రజూల₹శ్రపోయింది. అంతామరచిపో షు, చిన్న వీల్లలాగ త్వరత్వర గా అడుగులు వేసుకుంటూ యింట పెుుగె్స సాగింది, “వెనుకనుండి కిషోరి రాహుల్‌ లు అదిచూచి నవ్వుతు నటు. విను పించి. సిగ్గుతొ మరీవేగంగా పరుగెక్తుకుంట్కే ఆమె కొత్రచీనె కుచ్చెళ్ళు ౯ ళృమిోాద చిందులాడ సాగినవి ఆ ఫరుగులో అమెకు నూతనంగా సంకమించిన (్రీత్వము గోచంంబ సొగెంది.

రాహుల్‌ మనస్సు యిప్పటికీ కుకుటపడింది. తాత బే కద పోయిన తర్వాత పరి విషయ మేమయి"దోననీ అశశి మనషు చాలా ఆ రాటపడ్‌నాగింది, తీన ర కృబంధువ్రులకం కొ నాడా వకు సన్ని హ్‌ిత్తు లుగా కనబడనాగావణనికి కవోలిక పంన్హ అ పంది. కష్టాలతో ని "డిన ఆ చీకటి రోజులూ, అమె ఆనందం ఒక్క కు కాంతి వుగా వున్నది. 5మోరి యింటినీ చూచుకుంటాడు, భివమువ్లు చివ32క మంది అల్వుకినే సంవాదంచుకున్నాడు, ఈ విషయము తెలుసుకొని తొకమనస్సు పాడా కొంత సఫపొంతపడశుచుుది,

పరుగెత్తకొని'నళ్లి న కజోలి రొపుకుంటూ తల్లెక రాహుల్‌ వచ్చిన విషయం తెలియజేస్తున్నది. నాహుల్‌ తలవంచుకొని (కందుగావున్న తలుపులోంచి భోపలికి వెళ్ళేటప్పు'వక్క త్రల్లి యెమకు వచ్చింది.

“నాన్నా, అహ్మా కోడలూ బాగున్నా రా) పాఫ యెట్టాను ర! న న్నది! * అవి ఆమె *డీ్‌గంది, అమాత్తి! తాను అనకో కుండానే అమాట సోటిఫం! "వలు ౮౮తో ప్రీని '“అమ్మా'' అని వీలునగలిగినందుకు అశఃక్‌ ఆభంద ౩ కవీగింది, “అమ్మా” అని పిజవటానికి త్రవ మనస్సును (పోశచ్చహి3 చిన యా సామాన్య నతు సన%శో ఉన్న గొప్పతనమేమిటి? “బిగ పేలేం పెటావు సాయన్న” రాహూల్‌. సవ్వూడుః ““వేళకోసం ఇూలా అవస్థ పక్షుతు న్నాము, ప్‌లలకు వే పె స జ్ర సామాన్యమైన విషయంకాదు, ఇప్పుటిక్‌ మూతేం 4€పాపూా"ి' అలి వీలుసున్నాము అంటూ ప. వివ్సేసీ , వటి కాళ్ళతో సిలబచ్తాము, స చల్లి తేల ఊపుతూ అన్నది. శ్‌ ల చలు 2 బోలి 9; 00కి ఎదను “జే జే య్‌ వ్న్యూూ బనూ కిజి లి మూ వపీఎులుదంకి వటతె సరు పెట్టాడు, ఈ వీల్లలు ఆయనను వలి ఒక్కరోజె వా ఉండలేః పోయేవారు. " అమె కండ్డల్లో నీళ్ళు. తిరిగినాయి. *మా యిళ్ళ్యు తగలబెకసారు. మూ జీఏతాలనే నాశనం చేసారు పావిప్టి వాళ్ళు, దేవ తన్కు కన్న్నూన్సు పళ్ళ సాన్నను- అందర్నీ తీసుకుపోయాకు. అనలు మళ్ళ వాళ్ళు యెప్పటిక్షై నా తెగి వస్తారో లేవో యెవరి కెర్యు? అంటూ కండ నీళ్ళు తుకుచుక న్న ది, రాహుల్‌ అమెను ఓ దార్చాడు. “అమ్మా, యున్దం అము పోగానే మనవాళ్ళుతా తిఏగి వచ్చేసామ భయవడవద్దు. వాళ్ళంతా రాజకీయ శై దీబ, స్వశం త భారతదేశం యొక్క "సనికులు,. దేశం

క్షేత్ర

లోని (ద జలందరు వారిని స్యా విస్తున్నారు. సేమిసున్నారు.చెత భ్‌ వారి వేప్త స్వర్తాతరాలతో లిఖం పజడు భవి.)

న్వతంత భారత పైనికువైన అ$-వెవేలముది (స్ర్రీను? పురు షులు జైళ్ళలో ఆ విధంగా [మ్గసాగాుు, ఆ౦ మ లో అధిక సంఖ్యాకులు ౧ తు లే, "వీలకొలది మంగ పాపీక్టి మూకలచే హఠ్వ గావింపబడ్డారు, అంచకు కంపు గాయపడ్డారు. అనెక్ష్రమందె ఉరి కంచాలెక్కారు. _రతు యువకులు * స్వతంళభాంత్‌ వర్టిల్లాలీ!వం' దె మాతరం"! అను నినాదాలతో ఉరికంచొలను కవృగల్‌ంచుకొ న్నా గః తమ బానిస సంకెళ్ళను తెచుకోటానిక్కి 1ఫజలు యీ సధంగా ముందుకి వసార౦ి ఒక సంవక్ప్సరు [కిక గూడా యెన్వరూ ఊహాంచు కొని ఉండరేమో? అదే అదు గోలి ఆశ్చ్య్యకరమైన విషయము చరిత ఒక పర్యాయ గా యెంత త్వర “= ముదు పురికింది! చర్మితకు సంవత్సరాల పరిమితితో కొలముటకు వీలులేదు. ఒక దశాబ్దంలో జరుగని సంఘటన-ఎ ఒక్కోజున జకుగన మ్పురు. అ మవల్ల ఆరోజు అనేక సంవగ్చరాలక 0కే విసృృషమనదవుతుంది......

కవోలి ఒక సళ్ళ వదె పున్నుకొని బయటికి వచ్చింద.మోక దించి అఆ వీందెలోన నీ ్సను, దుమ్ముకొబ్టుకొనిఉస్న రాహుల్‌ కా ళృ్ళమిద కుమ్మరించింది. రాహుల్‌ పూర్వ పు వఏిమయూలను గుర్తుకి తెచ్చుకుంటూ చిరునవ్లు నవార్షకు.

“ఉజొలి యారోబొక పెద్ద పరీకకు సిస్టం కావలసి ఉన్నది”

కటోలి తల పె కెప ౦ద. కుతూపహల౦తో (పచ్చి స్తున్న క్‌న

“ఈరోజు నాకు ముచి కూూ వుడీపెళ్తాలి. నువ్వు య్‌హర వాగా వండగలవు?” కజోల్మివె దృక్కుల ముల్సి అడిగా,

[తీన్‌ “సమ్మడిశాయ కూరి” అని చటాలున జవాబు చెప్పింది. కానీ మళ్ళీ సిస్తల్‌ తల వంచుకున్నది. మాంసము, భాపల కూర తినే బన్నీవాళ్ళకుు గుమ్మడికాయ కూరేం నచ్చుతుంది? బస్తీ వాళ్ళు వండుకునే అనేక రకాల కూరలను గురించి కిషోం తనకు చెప్పాడు ఆ కూఎలముందు గుమ్మడికాయ కూ-రేం న చ్చుతుంది? క శ్చ వండేటట్లయి మే, గుమ్మడికాయ కూరను మంచిలిదె వురేముంది? దొడ్లో గుమ్మడివా దు ఉన్న దా?” " 9 *“శనేను "'మొయ్య"లేనంత "పెపగుమ్మడి కాయ ఉన్నది యింట్లో" అన్నది కజోలి సంతోషంతో, నువ చెబుతుంజకు నాకు నోటో నిళ్ళూరుతున్నాయి. ఎ ౧౧ ౧.

• ఆయితే తొందరగా వంట కానియ్యమ్మా క జోలి ”” అన్న ది త రాహుల్‌ ఇపు ఆప్యాయంగా చూపూ, కజోలి రాహుల్‌ పాదాలను కడిగి తుడుసూడంళే కిషారి అమె వపే దూడసా గాడు, అతని! ఈర్త్వకలిగింద్హితన వాదొల నెప్పు ఉనా అట్లా కడిగి.దీ? ఒక్క_ూనాడై నా లేదు. తన లౌత్ర మనుమడీ కాళ్ళను యెంత కుతూహలంగా తాకుతున్నది! ఒకసారి తానెట్లాగే కాళ్ళు క డగ మని అంచళేే- టపా. మిీాళలే నా కాళ్ళు కడగండి)” అన్నది. అతడు ఆ మాటతో ఆ మెకాళ్ళను తాశేటప్పటిక్సి తేలు కుట్టిన దానిక్‌ములై ఒక్క గంతు వేస్తి చటాలున మాకరించివంగి, ఆమె నుదుటిని తన దుమ్ముకాటకొని ఉన్న వాదాలకు అన్ఫి, ఈ స్యె-అర్ర్సు తమాపాగా ఉన్న ది గాబోలు నాకు పాపం చుటుకుంకచిమా[ తం మిాశే? మోకు పహ్యాదయం లేదన్న మాట-”' అన్నది, తవ పాగాల ధూళి ఆంటుకొనిఉన్న ముఖాన్ని ఆమె _వెకి యెశటప్పటక్సి కండల్లో సళ్ళు చిమ్మిన

146

కచోని అటువంటి. అదే ఆమెలోని (ప ల్యేకత, శాని ఆమె కాళ్ళను కడ గాలనే అనిపిన్తుంది తనకు, అందులో యీదో అవ్యక_ యన ఆఅనంద౦ ఉన్న డి,

క న్దోలి కూర వంచేలోగా నేను (గ మమంతా ఒక్కసారి మూళఛివస్తాను కిపోరి నా "వెంట వస్తాడు, పద తమ్ముడూ " అని కి షోరీని ఉధ్ధైశించి అన్నాడు రాహుల్‌.

తమ్ముడు! రాహూల్‌ కలుపుగోలుతనం చూస్తుంళు కి పోరీ ఆశ్చర్యం కి9ిగ్‌ంది, పట్న ౦లో అయితే యితడు తనలాంటి మిల్లు కూలీని తమ్ముడూ అని పిలుస్తాడా? కార్మికుల సభల్లో ఉపన్యసిస్తూ సోదరులారా! అని సంబోధించటం సులభమే, జాని ఆ పదంలో సవాజత్వం యుకోశానా కనబడదు. సోషలిస్తు భావాల్లో యెంత నమ్మకం ఉన్న ప్పశకిక్సి వ్యక్షిగతేం గా కార్మికుల తమ్ముడూ! అని విల వాలని మనస్సులో అనుపించనము. కాని యీ, గామాల్లో మేధా వంతులకు తమ వర్మ దురహూం ౯ రంవల్ల కలి శే (పతిబంధ కాలన్నీ తొలగిపోయి, సాధారణ (పజలు తమ అత్మీయులు గా గోచరిసారు. జీవితం యిక్కడే తన సవహాజమెన రంగులల్‌' అగుపడుగుం౦ద,

“తొందరగా -వెళ్లాద్దాము పద తమ్ముడూ, సాయంతం బండికి నేను కలకత్తా వెళ్ళిపోవాలి.

ఈపలుకులు నోటివెంట వచ్చేటప్పటికి రాహూల్‌ కిరై ల్వేస్త్రషన్‌ మిద | పాకిఉన్న మళ్రైలీగె గుర్తుకి వచ్చింది. ఇప్పుడది యుంజిపోయి పూర్వపు వెళ వాన్నంఠః గోల్పోయింది, శల జైకరత 100

కోమటి గిరీమ్‌ చెప్పినమాట నిజమే అయింది,

సొముదాయిక జంనూనాలు మశమాదికి నూతంలాగ వచ్చి పడుతున్నాయి, గవర్నమెంటు అంటే మన్నుదిన్న పాములాగ పడుండే నై తులాంటిదిగాదు. ఊంశే నె సనోక్కూంటూ కరారో్చోదు.

కొత్త పోస్టాఫీసు కట్టటానికి శాగితాలమిద _ అన్నీ సిద్దమైనాయి. దాన్ని కట్టించటానికి అయ్యే ఖర్చులు యెవరు పెట్టుకుంటారు? తగల 'బ్యెనమిారే దానిక య్యే ఖర్చు చెల్లించాలి. భూమిఉన్న (పతిరైత్రు యెకరానికింతని చెల్లించవలసనిజంటుంది. "కావి చూమిలేని నాలాంటి వొడికిమా తం త్రప్పుతముందనా? ఉంహాు6 నేనుకూడా కట్టాల్స్‌ం దే. ట్ర కపో తేయింట్లోని సామాన్లుపశువులు "వేలం వేసి మరీవహూలు వేసారు, అంమకనే చేనుచె ప్పేదేమిబంక్రే జాగత గా అలోచించండి. ఇప్పుడు పంట చేతికొచ్చి ఉన్నదె. "దేవుడి దయవల ఈ సంవత్సరం పంట గూడా వాకానే అయిం 1, పాపీన్టీ మూకలు వచ్చి. అన్యాయంగా అలూ భాన్యాన్న ౦ళె బండ్లకు యుక్కి౦చుకొనిపోయి, న ం త గో యెందుకూ కొర గాని ధరకు అమ్మేస్త ఛి, కాబట్రి ఆటువం*3 చేద జరగకముందే జూగత్తపడిి ఇప్పుడే ధాన్యాన్ని అమ్ముకోండి. అటు త రాత జవమానాలు చెల్లిసారో, మానుతారో మియిస్టం. కాని నేను చెవ్పేదేమిటంకే, పంటను డప్బుచేసుకొని ఉంచుకోండి. డబ్బుంకేు యెక్కడయినా డాచుకోనద్చు. కాన ధాన్యాన్ని నూూతం దాచు కోటం సాధ్యంకాదు. (|

"ఆతులు ఆతి మాటలను నమ్ములేదు. సాముదాయిక జం మానాలు! [పజాహీ౨నకు యుక్ష అక్షంకంటూ -బేచా? *ఉంయపాుం” అలా యొప్ప4ికి జరుగదు అ౨ శకులు తలలూపారు, కాని వారి పహృొదయాలలో అది జరగటం సాధ్యమేననిమా్య(తం అనువిస్తున్నది. రా నేవచ్చాదు. వెంట ఒళడజనుమంది పోలీసులు ఉన్నారు, టముకు వేయిస్తూ 'గామస్టులందరిక ఆ భయంకరవార్న వినువిస్తున్నాడు.

క్‌ ఫ్లో | గాౌమాన్నంటుకొని ఉన్న చెటవాదల్లో తిరుగు తున్నాడు. కజోలికోసం కుక్కనొడుసులను -బెకిక్షి యేరుతున్నాడు.

146

మొత్తానికి భలేపసందయిన పనేయిది. కదోలి విన్న దంచే. పగలబడి నవ్వుతుంది. లేకుంశు -వెజ్టిెబాగుల భార్యకొసం, చిన్న విల్లాడికీమళ్లే కుక్క- గొడుగులు ఎతుక్కుంటూ తి్రగటమేమిటి+- ఆమె తప్పక పగలబడీ నవ్వికీరుతుంది.

నవ్వ తేనవ్వింది. ఇష్టమొచ్చినట్టు నవ్వనివ్వు, గర్భంలో శిశువు (పవేశించి పెరగటం మొదలై న దగ్గర్నుండి అసలు అన్నమే మానే సింది, వింతవింత కోర్కెలు కలుగసాగినై. తామరగింజల్కు దురు ఓయ్యం, రుక్క_నొడుగులకూర తినాలని ఉంటుందట. గర్భిణీ స్త్రీకి ఏంతకోచ్కా లు జపించటం సవహొడమేి, అవోక జీవిశరహస్యం,. కవోలి తనసిగ్గును మకపపర్చుకోటానికి యాసథం గో న వ్వస్తుంది. కందుల్రో సిసపడటం దేనికి? అదట్లాఉంచ్కి తన పుట్టబోవు కుమారుడి తల్టికోసం కుక్కా-గొడుగులు యేరుకఫొచ్చినంతమా తంలో సామోష్‌ యీముంది? ఈత్రనక్రుమూ రుడితల్లి అనే పదాలు మనసుకీ తశ్తుటప్పజికి, క్‌సోద్రి వ్యాదయంలో యువో ఒక అవ్వ కానందం కలిగి ౦ది, నిన్న మొన్నట వరకు గంతులు వేస్తూ తిరిగిన కజోలితల్లి కాబోతుంది! తన కుమా రుని తల్లి!* ==

ఈ విధంగా మధురమైన ఆలోచనలో ఉండగా కిహోరీ! టముకువినుపించింది, కుక్కుగొడుగులు నో వతిలోపోసుకాని టముకు "వేస్తున్న దగ్గరికి గబగబా "వెళ్ళాడు. అతడక్కాడికి చేరుకునేటప్పుటికి, భయము, కోపము అవరించిఉన్న ముఖాలతో పొలాళ్లోంచి పరి గత్తుకొనివచ్చిన 5 తులతో టాక్‌ ఎక లెక్ష ద్‌ మొట్లాడుతున్నాడు,

ఇందులో మారు మునగాల్పిం దేముంది? మా కామూ (తం జ్ఞానం లదయ్యా) మూరు చల్టిం చేడబ్బంత్తా (పభుత్వానికి పోతుం దన్నట్లు మాట్లాడుతా ర0దుకు) మోరిచ్చే (పతిదమ్మిడీకూడా పోస్తా ఫీ్‌సు కట్టడాని కే ఖర్చుచేయబకుకతుంది, దానికోసం కాగితాలన్నీ

త్తం

గయారై నై ఈతడవ పూర్వపు పోసాని పలాంటిదె గాకు చక్కటి సిమెంటుల్‌ో కిన పోస్తాఫ్‌సు లభించే అద్భన్షం మాప పశుతుంది. అంబే గాదు, ఉక్‌ముఐదు మాసు కెలా సులు కూడా పంపి ఫో వచ్చు! ఓ వ, ప్యాసయిన వోస్తు నూను వసాడు.

టాక్స్‌ కలెక్టర్‌ యీవిధంశా "వెబుసున్నప్పజక్కి వొ గశశం వేన్తున్న వాడిలాగ అతినిమూపు కనబగనాగనై. ఈ.ధంగా వపఘూ-యు చేయజకుతున్న _ జరిమానాల డబ్బుత్‌ వోస్టాఫీఎ కటైంచబనట మే గాక్క తిుగుబాటు చేనీన యీ [(గామాలను అదముపుో వ్రుచ టానికి యేర్పాటు చేయబోయే. ఊదశపు పోలీనుదళాల పహోషణ ఎ గూడా వ్యయం చేయబడుతుందవ అతని! తెలుపును,

౨నులను జగమానాలళొరకు తాశమో తోందక ప్య్రెంని అన్నావు. గుంపుకీ దూరంగా నిలబకివున్న కోవ ] గరిమ్‌సపు ఒక సాది మాచాడు, వార్చారిమధ్య చవాపులద్యా 5ా మునే సంఫెవణ నడీచిం =, మీ గుంప్కువైపు పిరిని తాకు ఒ1 స్పెనో్యం లోపల తిరిగి వనానని చెప్పాడు,

*'జ౭జచూనాలు కడా వక్‌ డబ్బు మూమసనేటు చును సరిగ్గా ఒక నెల గడువు యిస్తున్నాను.

జక దీనినుండి తప్పించుకునేమాగం? తమకు యీ సమయంళొ సలహా యెవరిసారు. "దేవత జె ల్లోఉన్నాడు. జూతీ మో ద్య గూనికీ కోమటిగిరీమ్‌ తనకుతానే ధర్మం అయ్యకు పావీపిమూకలువచ్చి మ్‌ ధాన్యాన్న ౦౩" వశ పర్వుకు ౧షాయు, అట్లా జ*గింవంచే అన్నా యంగా నష్టపాతొరు, అంతెందుకు, (పక్క-్యగామంలో యిలానే (పభ తృం ఛథఛాన్న్యాన్నంతా నశవర్తుకొశివోమి తక్కువ ధరకు అమ్మటం (వారంభి చేటప్పుటిక్తి ధర ఒక్క_సా చే పడిపోయింది, కాబట్టి నేశే మా ధాన్యాన్ని అమ్మెయ్యం. 'లేకవో తే జేపు యంతకక్కూవ

కే0 ధరరు అమ్ముకోవలసి వష్తందో యెవ్యర మూ చెవ్పగనే పు" అం ర తులకు చెవినిల్లు కట్టుకొని బోధింపసా గాడూ,

మొత ౦0మాద కోమటి గిరీష్‌ బెొగాల్‌ రైస్‌ లిమికెడ్‌ కం"పనీవారి ఉప్పు తిన్నందుకు వారికొర వై అతినిభ్వాసంగా పని చేసాడు, ఒక్కనిముషమైనా విశాంతితిసుకొకుంచ్నా (గామగామకము, ఇల్లుఇబ్లు తరిగి రై తులను ఒప్పించటావికి [పయత్నించసా గౌడు

జరిమూనాలు ఇల్‌ంపబడీ) ధాన్యఎఅంతా పటణాలకు (పవ

ళం లం! హించిన త ర్వాత; [గామన్తులను మకొకసాం కొత సమన్య యెదు ర్కొన సాగింది. న్రైతుకూలీబు ధానం కొనుకు;-౦దామంగే యెక్క డాదొరక కుండా పోయింది, సంతలో కుప్పతెప్పలుగా ఉ.టూ వచ్చిన ధాన్యం, ఒక్కామాటుగా యెక్కడికో మాయమయింది. ఈ విధింగా కూలీరై తులు ఆథో గతి పొలయ్య్యారు.

“కొత పంట వచ్చేవరకు మన ధాన్యంకూడా సరిపోదుం జమిం౦'దారుశ్‌స్తు ఇంకా చెల్లించనే లేదు. వ్‌ మనకూ లీలకు ధాన్యం యెక్క ణ్నుంచి తెచ్చిపెగల మమా శై అళ్నాడొకనాడు కిపోరీ,

వదో ఆగోచిసూ కెల్లి కొద్ది సెపు వారంగా ఉుక్సి చివవక యిట అన్నది, 6క ముం తిన్నంత ఇాలఏ వాళ్ళూ తింటారు, వాళ్ళు

ఉట శఇమటోడ్చృటం చేతజక మనవపెలాలు పండినె అందువల్ల ఈ ధాన్వం మనబజెంతో వాళ దీఅంతే. పంటనూన్చుడప్తుడు మశం వాళ్ళకు యిచ్చినడబ్బు ఒక అ బాశ నివకాదు, మనుష్ములు ఆ హాలళం౦ తీింటూగు గాని డబ్బుకాదుగ దా!

కిషోర్‌ సిగ్గుతో కుంగిపోయి. తలవుచు. కున్నాక. కాని

ళా) జ్‌ జమిీాం'దాళుకు చెల్లించవలసిన వీస్తుసు గసపుచి, దోజు రోజుకే తరిగి సనోతీః న్న ధాన్యాన్ని గుంంచి అవవిము నప్పు కలత వడ వొగిం పె,

కేఫ్‌! బయ్యపు గరువు అంతక_తకూ హెచ్చుకాబొచ్చింది, పలె మ్‌ వాళ్ళకు బీయ్యం కావాలి. కమ్మురులకు సాలీలకు యిలాంటి వాళ్ళం దరిక్సి బియ్యం కావాలి, న్టల అవసరాలళొరకు తమ బన్మస్తా సెల నుండ తోలగింపబడి, తలనదాచుకొను స్టం "లేక్‌ చేశ దిమ్మ రుల ల్‌రుగుమున్న అ సంఖ్యాకఘులకు టయ్యుం కావాలి, చా చి / ఇంటికవచ్చి యెవ్వరడిగినా తలి ధా న్య 0 లేవనేది కాదు, భళా

• కృసాద్తు బెల్ల్‌ ఉన్న ఆయన యింటిదగ ఉే ఇటా గుమ్మ - వా ఎట్‌ (౧ (3

ముందు తిండి లేకుండా యెనళెెనా పడుంశ్సేే తిండి తిని వుండేవాశే కాదు, అలాంటి నేను, అయనకు కళం0 తేచ్చిపెడానాస. *అచేది ఆవు విచారంగా,

కళోరి నిశ్చయ) చేసుకున్నాడు, తాను పట్నానికిపోయి ప) సంపాదించి, కష్ట పడిషనిచేసి యిం కీ డబ్బు పంపీంచాలని నిర్ణయించు కున్నా కు, కచోలి గర్భిణి స్థితిలో ఉ_.డగా ఆమెను వదిలీ వెళ్ళట

డు (0)

'లేదు.బపహ్పుశః; ఆమె (ప్రవవవేదనలో ఉండగా తాను తరిగి వసా

కొత్త పోస్తాఫీసు ఒక విధంగా తనకు ఉపయోగించవచ్చు. మనియ్యాారు, ఉత్త రాటుసులభాం గాపం౦ంపు తూ ఉండవచ్చును,

బారని స్పేమన్‌లో ళ్ళు ఆండవ తరగతి [ప యాణీక్షల కొరకు తవ్చి తే వేసు | పయాణీకుల కొరక్రు ఆగవు.అందువల్ల కిళోరి [పక్క నున్న జెంక్షళ౯ా సేషనుకు ఆకు యేళ్ళ దూరం నడిచిపోవలసి

చివరికి విశిచి "వెళ్ళవలసినరోజు వచ్చింది కచ్లోల్సి తల తర "పె కపండు పెటిన పోగులను ప్‌సి నమ్మ ౧౧ స వ్‌

దిగా తన భర చేతిలో ప్పెంది,

152

““పట్ట౦లో వీటిని అమె శ్రయ్య డి. కొలువు వొంిశే గోగా

తిండికిడబ్బు +"వల* ఉటుంప* కా-వా౨! ఖర్చు పెస్టుకోండి. ') లు “నద్ను- వదు- వదు” అని క్‌ఫపోరి గటి గా శేశక వేసాడు. (ణు (య (0 రుం

“వేసు మిరు తప్పుకుండా కీసుకోవాలి.*' అ-టుండగా, ఆమె

కండలో నీళు, తింగినె “మారు వెళ్ళిపోయిన తర్వాతి యీ వోగులు ళం భ్బ్‌/ చ్‌ాలా న" కెందుకు. ఎవరు చూడనుళి కిరి హృదయంలోని భారాన్ని షర హ్‌ ఇ 4 ము అ మో

తగ్గం చేందుకు, నళ్ళు కమ్మిన కండ్తశా చిరునవ్వు నవ్వుచూూో ఈతడవ మిరు ఇంటికి తిరిగిపచ్చినప్పుడు ఇంతకంశుకూడా మంచి పోగులు తెచ్చిపెడారుగా. నాకు మంచి గాజులుకూడా తెచ్చి పెట్టాలి- ఏం?”

తనవైపు త చేశదీక్తలో చూస్తున్న అతని కళ్ళలోకి మూడ "లేక, కచోలి తల వంచుకున్నది,

కీ యోగి బయలు చేరుతనున ప్పుడు అఫి ; పయగృు6మూన కొంక

యె ల స్‌ సళ్ళు రాకుండా అపుకున్న ది. కంటతడిపెడి*ే అ౩శకునం క6దూ)_ చిరునవ్వు తచ్చుకుంటూ- *వారా5కొన ఉగ్రం | వాసారు కదూ! “పెద పెన ఉత రాలు ,వెయాలి సు ళా” అన్నది. అతని చెతి ద్ద పెన ఉరరాలు

తన చేతిలోకి తిసుకొని శిశువు కిదులుతూ జవ కశ కడుపుమోవ ఉంచిరిద

ఇంద! గంట ఎ తర్వాత ఆ వేళ మధ్యాహ్నం భోజ నా నిక్‌ కూ కన్న ప్పుడు ఆమె యొదుకో ఉలిక్క పడ్డది. ఒశ నిముపషంపాటు నిశ్నేషురా.లై ఉంకిహోయిండ్‌, ఆతర్వాత శేలమోావెకి ఒవగిపోయి,

కరక య

[(పవహించసాగినై,

అచేనమయంలొ, కిటో రి సైమనుకు ఒ౩ ఫర్హాంగు దూరంలో వెన్ను వె తుపాకి సంకు గాయ.తో 2బటుకలు (ప క్క న పడి

వా యాం వ (పాణాలు విడుప్లూ ఉండినాడు,

158

అరోజే అట్లువెపునుంచి (పత్యేక 5 లుబండిలో గవర్నర్‌ జనరల్‌ వెళ్ళవలసి ఉండినాడు, అందుకని రెకుగట్టకు. రెండు [పక్కలా సాయుధ పోలీసు కాపలా పెట్టబడింది. దగ్గర దారి అని లలుక్‌ట్ట దాటశాగా డు కిపోరి. పోలీసు అతనిని చూచి శేక వేశాడు. అతడెందుకు కే? వేశాడో తెలియక్స కిఫోరి భయ-తో పమగెత్త్రటం (పారంభించాడు,. కాపలా పొలీసు గురిపెట్టి కాల్చి వేశాడు,

్రా

ల్ర్రబీయా మెడారిలో యొక్కాడినుండో కునల్‌ తన అన్నకు ఉత్నరం (వాసాడు, ఈ మధ్య అతని దగ్గరినుండి ఉత రాలు చాలా అగుదుగా వస్తున్నాయి, మెర్సామ్మ టు టో(బుక్‌, 'బెన్హాజి మొదలైన [పొంతాలలో కొనసాగుతూ ఉండిన భయంకర యుద్దరంగాలలో చిక్కుకొని ఉండటంచేత, అతకు ఉత రాలు తొందరగా [వాయలీక పోయాడు. ఎల్‌ అలామెయిన్‌ యుద్ధం తర్వాత కునల్‌ పతకాన్ని వెంచాకు, ఆ విషయాన్ని ఉత్రంలో [వాసాడు, సందగ్భవశాన యేదో ఒకచోట దానిని గురించి తెలియ జేశాడేగాని, ఉతృరమంతా వేరే ఉదిక మెన భావాలతో నిండి

ఉన్నది. క్‌ ““భారతదేశంనుండి వచ్చిన మనసెనికులు గొప్ప విజయాన్ని సాధించారు. అందుకు నేను గర్విస్తున్నాను. విజయు అన్నప్పుడు, తమ శతువులమోద వారుసాధించిశ విజయంకాదు నాఉిధ్ధేళం, తమ మిద తాము సాధించుొన్న విజయాన్ని గురించీ చేను (వాస్తు న్నాను. జూతిన్యూనత అనే తమ పురాతవపు శ నువును తుదముట్రం వారు, యూరోపు దేశన్థుడు తన పోరాటశక్రి నిబట్టి, చరి తలో వాలా కాలంవరకు ఆఅధికుడుగా పరి్శగణిపబడుతూ వవ్చాను, కాని యిష్వుడేంజరిగింద? అనేక కష్టాలకు గురిఅయి. కూడా. [ భాంతీయ సెనికులు 'తెలజూతివారితో భయంకర యుద్ధాలను జరివీ వారిని శీడించారు, తెల్టజూతి ఆధిక్యత మొక్క- బ .డౌనం , బయటపడిందన్న మాట. ఈ విషయాన్ని గుం౦చి మా దళంలో వాళ్ళన నేకమందిని

1ేస్‌ర్‌

కదిపి మూసాను, అందరిదీయి జే అభి పాయం, కాని నీకు యిదంతా "తెలిసే వుటుందముకుంటాను, మెనికులు తమయిళ్ళకు ఉత్తరాలు (వాసేటప్పుడు యూ విషయాలనుగుదరించే సగర్వం గా తెలియజేస్సుం కీరా ను, సా మాజ్యాలకు "వెన్నెముక గా ఉంటా-వచ్చిన లెల్పజూతి ఆధిక్యత అనే యీ బూటకం ఇకడి యెడారులలో. పటాపంచలై. పోయింది. స్మామాజ్యాలు ఈ యుద్ధంతోన్నే అంతమొందు తౌొయి, ఒక వళ యిద్ధం ముగిసిన తర్వాత గూడా నిలచిజఉండినా అవి యక్కు-వకాలం నిలువలేన్స-** ***44ల'

“నేను వాన్తున్నది నీకు తమాషాగా కనివిస్తున్నదా, అన్నయ్యా? కాని నాకు 'యీ్‌మి అనుపినున్న దో ఆది (వాసాను. ఇగర భాంతీయ అశీనర్లకు గూడా యిలానే అనివీన్తున్నదని కూడా గట్టిగా చెప్పగలను, ఇంకా యా విషయాన్నిగురించి నేను యెక్టువ (వాయగాడదని నీకు తెబునును, కాని అన్నయ్యా, యిీాతడవ సె నికులు, ఆఫసర్లు దేశానికి తింగివ చ్చినతర్వాత మునుపటి విధంగా చచ్చుర కాల్తాగపడి ఉండర కే నమ్ము **... (|

యుస్ధంవల్ల యివచోశకటి ముచి జరిగిందనుకున్నాడు, రాహుల్‌, కాని ఈలో గా యుద్ధ 'జీశానికీ ఒక భయంకరమైన విపత్తును తెచ్చి పెర్టంది.

ఒకనాటి సాయంత్రం రోడు వెంట ఒక మశివీ. నముస్తూ తూలి [కిందపడి హశయాడు, మళ్ళ అవడు భూమిమిోపనుంచి లేవలేదు, తిండిలేక చచ్చివోయాడన షటికలు (పకటించాయి. కాని ఆ మిషంయం౦ 'యొవ్వరినీ అకఏ౦చ చేదు. దిక్కులేని బచ్చు గాడు చని పోయాడు_ అంతే. ఆచావు రాబోవు భయ౦0కర నిమయాలను సూచిస్తున్నట్లుగా మ్మాతం యెవ్వహూ భావించుకోలేవు. అనిధంగా అనేకమం2 పుకుషులణ చలిపోయారు.. ఆ తర్వాత (స్రీలు చివరికి

156 పనీపాపలుగూడా కరువు రక్క-సికోరల్లో చిక్కు కున్నారు, భర ల్లు, కుమారులు తమ రక్రూంసాలను ధారబోసి యి:టిదగ్గరఉన్న తమ అల్మీయులను రథ్మీంచటానికి (పయక్నించావ. కాని వారి (పయత్నాలు విఫలమయ్యాయి. తమతోవాటు తమ ఆలువిక్షలు కూడా నతించిపోసా గాఠు,

ఈ కరువు దావొనలంలాగ బెంగాల్‌ 'దేశమంతటా వ్యాపించి పోయింది. చివరికి రాహూల్‌ ఉన్న కలకతానగర౦కూడా ఆ మంటల్లో చిక్కకున్నది.

అధికారులు అసలు యీ విషయాన్ని పటించుకోనే లేగు, అన్ని టిలాగనే అదీ ఒక సాధారణ సంథభుటన లన్నట్లు ఊరుకున్నారు, ష్మతికలు ఊరకనే నోరంతలను కొండంతలు చేస్తున్నాయన్నారు. వానలతో తడిసిఫున్న నేలమూాద, రోడ పక్క చనిపోతూఉన్న వాళ్ల కు హాస్పటల్‌ లలో (పవేశం దొెరుక లేదు. జబ్బు లేని వాళ్ళను చేర్చుకోటానికి హోస్పటల్‌ నియమాలు అంగీకరించవు తిండికితేక కృశించిపోవటం వ్యాధికింద లెక్కకు రాదాయెను!

(పకృతి అనుకూలించక, పంటలుపాడై యీశరువు రాలేదు. మానవుడే దానిని సృషించాడు, 'మొకేంమోాద పంటలు కాగానే పండినవి. సెన్యం, అహార ధాన్యాలలో యక్కవ మొత్తాలనుకొని వేసినప్పటికి, -రేషసిం ను సరియెన పద్ధతి లో (ప వేశ ప్ట్టుబడినట్లయి లే, యావన్మందికి తిడి ఉండేదే. కాని -చషనీింప అమలు 'పెట్టఒడ లేదు, అహారధా న్యాలను దాం ఉంచటాన్ని నిపేధిను చేయబడిన చట్రం అలస్యంగా రావటమే గాకుండా, ఉండిలేని జమలొకి బంది. అహార ధాన్యాలను దాచిప్కె, దొంగలాభాలను పొంబే వర్శకులకు వ్యతి -రేకంగా యేనాడూ ఉపయోగింపఒడలేను, నలబె వల పడవలు ధ్యంసంచేయ డి, పల్తెవాళ్ళంతా నిరాధారులై పోయాక, అనేక (గామాలు ఖాళీ దేయించబడ్డాయి, ఈపిధంగా తమ జన్మగ్థానాల

1వ 7 నుండి తొలగించి వేయబడ్డ (పజూనీక్షం కటికదరి దువ పోయారు. యుద అఆరంికవిధావనానిక్తి వన్నెము+ప అయిన నోట్లముమ్మరం [(పదేల (యా హ్‌ కళా కొనునోలుళకి ని పూర గా మ.గేనీ.2, జీఎశ మంతా కపషపడి కూడ జాట్‌ ణః ఉత ళీ బెట్టుకున్న ధనం విలువ అయినో వంగుకి తగ్గిపోమింపా పదల అర్థికజీవిత్రంయొక్కం సునాడి కదిటివోయింది, అవును, ఆసలువిషయం యొతో తేలికగా జరిగిపోయింది, న తులకు డప్పిచ్చారు. ధాన్యాన్ని తీసుకుపోయారు. భూమిని, ఇండ్హను, పల్ప వాళ్ళ పడవలను ఫీ ఎకున్నారు. ఏ టన్నిటి5 లబుపూరు ఫర ర్‌ం ు క దిగా యెక్కువధరయిచ్చిన మాటగూాడా నిజమే, కాని అ చేసమయులో అద్భుత మైనయు క్రిని (పదర్శించారు, తమ ముదణా లక్‌ న. టో న యం 'తాలతో చచ్చెట్ట్టు పవిచియిం ౨, 'జేళాన్ని క్‌రెన్సి నోట్లతో నింపేశారు. యుద్ధాని! పూన్వ చెభామణీలో ఉండిన నూటాయాబై కొట్ల క్‌ రెఫ్సీ యి.కు ఏకువవదల కోటవరకు "మెవెగి పోయింది. ఇక సకివార. ౨౫ పరగటంతప్పు తగటమ నేవ "లేన లేక పోయిం3, ఈపిధం గా డబ్బు పిలువశు తగంబివేసారు. తన తాత (0 ముత్తాశలనాటి యి*కి ఇెండుశంనల మూ పాయలను పొందినరై క్కు చివరికీ చూచుకు నేటప్పటికి ఆడబ్బువిబువ యీ పాతిక వంతుకో తగ్గి ఓ పోయింది! చాహ్యస్వరూపంలోమా[ం నోట్లు అదే (బిటిప్‌ రాజు బొమ్మాను, అజీ అక్ష రాలక కలిగిడన్నాయి, కాని నెలనెలకు వాటి విలువ పకిసోకున్నది. అచేవఫుగా జరకుపసున్నదో అమాయక ఇ కములకుతెసియ! జశ్చర్శ పవ సాగారు, అతి పదిచాలకులకు మాతు లా ఇక ఈ ఆంద లోనికిటుకు తెలుసును, పెద్దపెట్టున కొనసాగిాపబచే ఆదిక్ష ్న లు థ్‌ బందిపోటు ఏవిశానమే ఆపె! "బెం ణాల్‌ అర్జికజీఏత ౨ అటువంటి [పవాదంలో చిక్కుకొని ఉన్నదని రాహుల్‌ క తెలుసును, పరాయి పభుత్వ మువారి

[5 ) తొత్తులు యీ పరిస్థి నులను సృష్టించి సవల నాకశానికీ దా6 లంచగొెండీ కశనము ఒక అంటువ్యాధిలాగ వ్యాపించిపో బంది, ధనెచ్తావీశా చం విలయతాండవం చేయసాగింది. ధనికుల ఇనుప పెశు లి డబ్బు “వెఫ్రువగా (పవహా౭చనాగ్యంద్సి. వీవు మరీదర్శ దులు శావటమ్సు ధనవంతులు మరీధసక్షులు కావటను, 'దేశచం తలో యింత ప్మీవతతలో యన్నడూ జరిగి యుండ్‌ లేదు.

అనాధులై పోయిన (పజానీకం' నగ రా౨కి చేసకోట3 మొదలు పెట్టారు [గామ పాంతాలతిండి కస్టాలు నగభాలికి (పవహిమ్తున్న నుపించసొగింది. గామాలలోజఉన్న ధాన్య పుమొత్తాలు. [గామ (పజల అవసరాలకు సంబంధించిన లక్క-లు తయారు చెయ్యాలని "బెంగాల్‌ మఇతులలో ఒకరు పూచిఎనారు. కాని అటువంటిజేమోా అవసరంలేదని గవర్నర్‌ మహాశయుడు ఆ (పతిపాదనను ఒక్కా మాటతో కొజిపా-రేశాడు, అనవసరకాలయాపన అవుకుందన్నా డు. యుద్ధ పయళ్నాల స్‌ చేమోా ఈపరూగ పక ను, ఇ:ాకు అమలు జరుపవలసినదె చూదగ్దవిధాన గాని అహార సాన్య్యాల మొత్తల వివ రాలను తమాగరుషేయటం కాదధరి నిర్తయి౦చాడు.

[పజల (న క్రాటతోో చె'లెటలభాకు కున్న సఠాయి పభుగ్గు చర్యలను గురించి. ఈ పధంగా ఆలో చించుకుంటూూ . రాహుల్‌ “కెబులుమోవ ఉన్న కాగితంమిోాద పుంథ్య్యాన గా గీశట నీయనాగాము.

లీబియానుండి కునల్‌ [వాసిన ఉశన్తారాలన్ని వచ్చిం పోపు జవాన్వే. బే గాల్‌ లోని ఒక (గాములోని రైతు శ్రీకీ పంపబడ్‌న మనియాల్దర్‌ ను పంపినవారి కే తిరిగి తీసుట్రవచ్చి యిచ్చాడు. మని యార్షరు యెవరిక్రై తె పంపబడింవో వారిపతౌ తెలియ లీవని తెలుష బకింది. అమ్మా, కిజోల్సి కిహోరం- ఏుుతా యెక్క-డికిపోయి

1109

వు-టూకు? కిషోదెక్‌ యపటణంలోనై నా ఉవ్య్యోగం వొంక తే అక్ష్క్య_కికి “వెళ్ళిపోయా రా+ కివి తవ అడపహు తెటబసును] ఏదైనా క్షం నచ్చినట్లయితే అకను తప్పకుజా తనకు వాసీయుండేవావే. అంతక కాఠరపా తే కలక తానే వచ్చియు.జే వాడు. అగడికి నగరం బాగా తెలయసునుగూడాను, *. అయిత ప్టామయిను? - రాహుల్‌ కు చీకాకుకలిగింది. తొన్మువాసిశఉత్త రానికి జవాబు రానప్పుడే ఆక్కడి!ి వళ్ళియుంకు య'్ణలతపాగుం చేది? పవ్య్బూచస పదడసా గాక్తు, వాళ్ళు యేమైనా కష్తాలగో చిష్కకొ ఉన్నా శేమోనళం, కవరులో నా గాడా ప్నై పంపీంచాడు, ,.

కాని ఆ ఉక్కరం అవ వారకి అందజేయబడనే "లేవన్న పీవయం రాహూుచ్‌ ఇ యెొగ్ణూ తెలుస్తుం). తిపగుబాటు జరగిన (పాంతొలకు "వెళ్ళ శశ్నే రాల నస్న ౧టివ పో వాళ్ళు సెన్సాకు చేసి చూసారు. ఆపిధంగా సెళ్ళాుు చయటానిక కవరును లేకచినవ్యక్రి అందులోని డబ్బును కా జెయ్యటాని8 ఉత్త రాన్నిచిచి అవతల పాకేళాడన్న విషయం రాహుల్‌ కి యొగ్లూ తెలుస్తుంది. "రెండునెలల వరకు రాహుల్‌ యుదుపషవూాచాడు. చివవకి సంతక్తంచేసిన రవీదు తిరిగివస్తందిక చా అశే ఉదేశ.తో మఫియ్యాార్‌ ప_పించాకు.. కాని ఆ మనియార్షర, కునల్‌ ఉత్తరంశో పాటు తిరిగి వచ్చేసింది,

సొగరికణను కాపాడటానికి యుద్ధంలో పోరాడుతున్న భారత సైన్యాలలో నూతనభావాలు | పవేశించ్రాయి, ఇకముందు వోరు మన్ను తిన్న పాములలాగ వడి ఉ-డబోళని కునదల్‌ (వాస్తున్నాడా. మరి (పజలసంగ 'తేమిటి తిండి దొరకనందుకు (ప్రజలు దోపిడీలు జరుపటం లేదెందుకు! దానికి కారణమేమిటో రాహూుల్‌ కి అవగా హన అవుతున్నది. ఆకలితో మలమలమాడుకున్న కొందరు అనా ధులు శాల్ళీ డద్చుకొంటూ నచ్చి, దీశవదనాలతో ఒక మువంాయి దుకాణంవుంము నులబశ ఉుడటం రాహూన్‌ వమూచవాకు దుళా

100 ఆఅంలో పొందికగా వేర్చబకివున్న తిను బండొ నాలను ఆక లీనాన్న కళ్ళతో మాన్తున్నారు. రాహూునవ్‌ ఆ (వక్క-నే నిలబడి అంతా గ మనసింపసాగా డు,

“ఆ అధ్దాలను పగలగొశ్తుసి వాటిని మన౦ యెందుకు తిన గూడెదుో అనిఉ), బేకుంల్‌ ఒ% కఠ ౦పవీకిండె, నిజమేశన్న జ్య కొన్నికం ఠాలుగొణిగాయి.మరిజై లుమాటో? అవుగు, జై లుకుపో తేమరీమంచి దే, అక్క.డ కడుపుకు తింతై నా దొరుకుతుుది. కాని నడఊంవంగిపోయిన ఒకముసలివాడు యూవిధం శావారించసా గాకు.“ ఛిఛి! సాయన్లారా] మనం మ ర్యొాదస్టులమా, దొంగలమా? మనదికాని దాన్నిబల వంతంగా యెట్లా పీసుకుంటా ౧౪ మన. నాం దాయ, మనమర్యాద,, మన ధర్మాలు మట్టగలని పోవలసిందేనా! మనంమశుషులమా జంతు వులమా+”'

““'మనం జంతువులమా? అంతంత ఆహారాన్ని ధాచి ె్టై "క్‌ నీ మశకు గంజినీళ్ళయినా వొయ్యకుండా ఉన వాళ్ళా (కూరజు తువులు మనమా** అని మొదట పలికిన యువక కంఠం శోపం ల్‌ అన్నది.

నిశ్శబ్ధం. ఆ తర్వాత ముసలివాకు ముంకుకివచ్చి “ఇదునో, నిన్నటి కొకు బుక్క వేను దాదుకున్నాను, నాయనా. కావాలంకే యిది తిను" అని పంచి పంగులో కటుకొన్న _ ఒక యొండిపోయిన రొన్సైముక్క_ను ఫ్‌సి యిచ్చాడు. -మరి : యిద్రరు ముసలివాళ్ళుగూడా అ'ేవిధంగా చేసారు. మొదట మాట్లాడిన యువకుడు నిశ్చేష్టుడె కొంతసేపు సిలచిపోయాకు, అంతలోనే హఠాత్తుగా -వెక్కే- వెక్కీ 'యుడ్సుకు: టూ అక్కడినుండి గబగబా “వెళ్ళి పోయా ౫ ఆముగ్గురు ముసలివాళ్ళు, "వెళ్ళిపో న్ను అతనివైఫు ఇవాలాస్తేపు మాస్తూ. నిల బడ్కి తర్వాత ఒకరి ముఖాలు ఒకరు" చూచుకొని *ీపాపం పడ్‌ కుండా అతన్ని రవథ్మీంచాఎ” అన్నట్లు చిరునవ్వు నచవ్వుసుంటూూూ క్చతే డైతతో చేశులెత్తి భగవంతుడికి నమప్కారం చేనారు,

161

ఇదే [పజానీకం, తమ నాయకులను అన్యాయంగా, విచారణ యినా "లేకుండా నిసృంధించినందుకు కోపా దిక్రలె - తిరుగుబాటు జరిపి ఇంకా ఒక యుడాదబమునా గడవచేదు, కాని నేడు తిండిలేక మలమలమాడి చస్తున్నా తిరుగుబాటు చేయరు. ఇది స్వార్ధంతో కూడుకొన్న విషయము! నైతిక వివయంవె పోరాడి చావటానికి గూ౫ా సంసిద్లు లే, కాని ఆకలి అన్నది పూర్వజన్మలో చేసుకున్న పాపాలకు ఫలితం! ఈ విధమెన పురాతన నైతిక సాం [పదాయా బే రతుల చేతులను బంధించి "వెనీనై. ఇవే తిడివొంగలను (ప్రమాదం నుండి రమ్మీంచినవి, ఇని యెప్పుడో ఒకనాడు ఆకలికి అటమటించై ఈ కోటాను కోట పజలు జూగ్భృతిని పొంద్కి జీవించటానికి తమకుగల హక్కును గురి సారు, ఆనాడు యూ (పజా హపిాంంసరులందరు గడ గడలాడవలసి వస్తుంది. ...*....

(పజల అవస్థలను తలచుకుంటూ రాహుల్‌ యా షధంగా మథధనవడు సాగాడు, క్వర్చీమిదిన. ంచి లేచి ఆబాశటకలో అటూ యిటూ తిరగ సాగాడు.

అల్నమెన ఈ భాలతిక్ర విషయాలను మరిచిపోయి తాన వాటి రహన్య్యాలను కని పటానికి (పమయత్నిస్తున్న అనక్ష తాలలో యందుకు ఐక్యంపొందకూడదు. చీకటిత్‌ "కూడుకున్న యీభబెంగాల్‌ నుండి యెొగిరిపోయి ఆ కాస్మిక కరణాలలో యెందుకు కలిసిపోగూ డదు? తమ నిమి త్తముఅ'చే "తిండి కొరక, న్వానంత్సం కొరకు, (పజల పొందే అకలి అతనికి నిమి గంకాదు. తనకు (పశ్యేక మైః ఠకలులు ఉన్నాయి తళ మేధా స్థాయిని యెదుకిలా పోగు! కున్నాను

శాని అది తప్పనిసరి అవ్రకశన్నది, అతని పకృతే అంత త; (సజల ఆక లు బేవో ఆతని అక్మకు తెలుపును. తీసకుగూడా ఆ ఆకళ్ళు వున్నాయి. తన అర్మకు, శరీరానికయెన్నో ఆకళ్ళు వున్నాయి. =...

169

రాహుల్‌ మనసు తాత్నవెపు పోయింది. తాతను జైల్లో కలసి రని మాట్లాడటానికి అనువుకిదొరికిది,. డె హొడున్‌ 'పెనజై టులో ఉన్న 'తాతను బూడట్రానికి అతనిమనఘ్స ఆరాటపడసాగింది. తౌత తన ఉధ్రేశాలను బలపరుసాడు, ఇృంతేకు ముందు అనేక సార్లు తౌత ఆవీధంగాచేస్తూ, తనకు సూరం మాపీన్తుండే వాదు, ఈ తడవ తాను కలుసుకున్న ప్పుడు క్రనల్‌ (వాసిన ఉత్త రాగ్ని గువంచి, భారతీయ సె న్యాల్లో కలుగుకున్న _ జూగృతి౦ గురించి అతికి 'తెలియజేయా లనుకున్నాడ్యు 'రాప్రలుల్‌, అదినింశు తాతి ఆనందపరవశు డవు "తాడు, తాతకు, కునల్‌ కు దగ్గరిసంబంధ ములు “బేకపోయినో వారిద్రఏ ఛావాలు కలవక్రపోయిన్నా కునల్‌ నుండి తాత యిదివరకటినుుడే ఇవాలా వివయాలను అశిసూ ఉండియుండటు అఆ శ్శ ర్య మెన విషయమే!

రాహుల్‌ లూ విధంగా ఆలోచించుకుంటూ, గదిో అటూ” యిటూ నడుస్తూ సగం తెగిచిఉన్న తలుపు దగ్గంక!ి "పళ్ళ టప్పటిక్సి యెవరో ఒక వ్యకి లోపలికి తొంగిధూచి -వెళ్ళిపోతుం డటం. కనపడింది, *ీఓరి పందీ! అప్పుడే తయారయ్య్యావా? నేం కా “వెళ్ళలేమసుమా- అని అకవాలనిపించిదతనిక. కా సంబాళ్లించు కన్నా డుం.

మారణశక్షి ని కనిపెట్టటానికి తాను పరిశోధనలు జరుపుతు న్నట్లు 'మయీువోజఒక దొంగోనోట్టు (వాయాలి. త్రాను వెళ్ళిపోయిన తర్వాత ఆ సి, ఐ, డి, వెధవవచ్చి ఆ నోట్సులన్నీ చమవుకొని, బహుశః తన యజమానులకు రిపోర్టు యిచ్చేందుకు వాటినియెత్తి

ఈ నీచమైనపని చేయటానికి పీడికి యుంత డబ్బెంస్తుండవచ్చు! వడిబ్రముందు ఉదో్యోగంక్‌ సం -వేకుక్కుంటూ తిరుగ నవసరం బేదు.

108 కొలువిప్పీసాయి, కాని విశ్వ విద్యాలయంలో (పధములు గా ప్యాస యిన వారికీ మ్మా త్తం ఉద్యో గాలు దొరకవు, అవును, [పభుత్వానికి సహాయపడే సి, ఐ. డీలకు ఉద్యోగాలు దొరుకుతాయి గాని, మేధా వంతులై తమా తం (పధ ములుగా వ్యాసయినవారి కెందుకుద్యోగాలు దొరుకుతవి?

వ ద్యార్థులు తిరుగుబాటు సిద్దం గాఉన్నారు. (_పభు త్యానిః అందు కే భయంగాడిన్నది.. ఫానీజమ్‌ 'మిదడఉన్న 'జ్వేషమ్మే ఇంశా వి ద్యాస్టలను (పభుత్వంమాద లిరుగబడ నివ్వకుండా అపుతున్నది, కాని ఆ సహసం తప్పిందంశ్చు, వాళ్ళు యిదివర క నేకసార్టు జరివిళ్ళు కెరరిన్హు చర్యలకు దిగుతారు, అది సరియెన మార్షంకాదు, ప్రజల సమిన్ష్‌ చర్యలో నమ్మ కాన్ని కలిగిఉండాలి. సామాన్య [పజలలో తానుగూడా ఒకనిని గా భావించుకొని, వారినికూడ గట్టుకొని పని చేయటం ఒక్క_ే సరిమయైనమౌార్లమని 'రాప్రల్‌ నమ్మక్‌౩ విద్యార్థి ఉద్యమము తన శక్తులమ సమోాకరించు కుంటున్నడి రాహుం అందులో తన పాతను న్య్నిహించవలసి ఉన్నది, పరిశోధనలు స్వాశంత్యం లభించేవరకు వేది ఉండగలవు,

కానీ ఈ లోగా దొంగనోట్పు తయారుచేసి తనను తను రవ్సీంచుకోవి లి. ఈ నీ. ఐ, జి. వెధవని మో సం చెయ్యాలి!

ట్ర] జోలి, ఇంటిముందు; ఒక ఛిన్న కూరగాయల తోటచేసి పెంచ సాగింది, వంగపాదుల్సు చిక్కుడు మొక్కులు మొదలైనవి నాటింది. జ్యాగత గా కాలవలుకిసి, వాటికి దవోజూ ,సీరుపెడునూ ఉంజేఐ, మంగళ” వేడను ఒక గుంటలో వేసి యెండబెట్టి ఆ యొరువును మొక్కలకు వేన్తుండేది. వంగమొక్క_లను యెట్లా జ్యాగ తగా “పెంచాలో కచోలెకి చాగాతెలుసును, దజచుట్టు సాటిశ చికళ్కడుమొక్యాలు: దడిని క్రి (వొక నాగి నవి, వంగ మొక్క-లకు, చిక్కు డు పొదులకు, మధ్య బెండ మొక్కలు నాటింది ఒక (పక్కనవేనిన పందిరిపై న గుమ శ్రైకేతీగెను (పాకించింది, తమ యింటిముందువున్న నేలలో ఒక్క- అంగుళమెనొ వ్యధా చేయ కుండా యీదో ఒక మొక్కను నాటింద ఈ విధం గా కజోల్కి తన కుటుంబంకోసం తనకు సాధ్యమైన విధంశా ఆహారాన్ని పండించుకొనుటకు (పయక్ని ంచసాగింది. ఇంట్లో ఉన్న బియ్యం యొక పొందశగా వొడుకొవి సగం శడుపుశే తిన్న ప్పటిక్సి ఒక నెలకంకశేు యొక్కువరావ్లు ఆందువల్ల (ప్రతిరోజు త్రీ తోను బనూతోను కలిసి వెళ్ళి దుంపగడ్డలు శేళ్ళు మొదలైన ఆహోర వస్తువులను. యురుకొని వహ్తుండేఏ. కాని | గామస్తులందరూ ఆ బదేవిధం గా ఆహారపదార్థాలను -వశుకవొంటూ తికుుగుతుండ టం చేతు, అవి గూడా దొరకటం కష మెపో యి. ఆప్వుశపష్పూుడు కొందరువ ర్వకులు, సం దులతో ఓయ్యంపట్టుళొ ని వచ్చి, తిండికి మలమల మాకుతున్న _రెతులకు గిధైక్కో సోలెడో

163

ఉపయోగింవముకొనే సెగళ్ళు, నొడ్తళ్ళు పాత సామగి మొదలయిన పరికరాలను తీసుకొని వెఘ్ఫసుంగేవారము. ఆ విధంగానే యెష్పు డైనా (గామాల్లో బీయ్యాంకనపడుతుడేవి, అంఖేగాదు. పకువ్రలను అమ్ముకొని, ఆ డబ్బుత సంత .*॥ ప్‌య్యుం వొనుక్కాని ఆకలి బాధను తీర్చుకొన గలిగారు. ఈ విధంగా తుల పశువంపదుతా సెనికుల ఆహారంకోసం రవాణా అవుతున్నది, కాని ౨ తులు తమ శకి వీణించే.రకు గూడా పశువులను అమ్మటానికి యిష్షపడేవారు కాదు. మరి తమ పశువులు వోతే పొలాలు దున్ను కోటం యెట్లా? పశువుల వ్యాపారస్తులు తమవముయంకొరకు ఓపికతో వేచి ఉన్నారు, (పతిరైతు యేదో ఒకనాడు తశ పశువులను అమ్ముకొనక తన్సదశి వారి గలి ఎమ్ముకంః ఆక్షల్మి నిన్నూ న్‌ మటు. చౌల్న (మింగి వేయ టానికి సిద్ధమ మినిప్పుడు పకువులబు ఉంకిరచూతు యుంలాభం౦) కాలం తులము లొెఎగదీసింది.

ఛభూమిమాట) రై తులగో అధి సంఖ్యాకులు సాగు వే భూములు జమిందాకువే గాబ్క వారికీ వానిని అమ్ముటకు హాక్టు "లేమ: శాని భూవి మిద హక్కు ఉన్న కొద్రి ముది _రెములు సూడా తాము తవు భూమాతను అ ప్మూషనే[ుకె చావటాని శే యిస్మ పడతాం అనేవారు. భూమిమోవ మ రానగల ధనికులు _గామగామం తిరుగుతూ ర్రైతులుచెవ్ప్చే యీ జవాబువని తమళోతాము నను కొనేవారు. వారుగూడా తమ సమయం.కెంకు ఓ వీఠ తో వచి ఉన్నారు,

చివరికి బెంగాల్‌లో కరుశవుకక్క-సీ తశ విలయతొండవాని | (పారంభించి.డి. [పజలసవానం కట్టుదాటింఏ. సశికూనలు ఆకలిశో 'యుడ్సి యేక్సి (పాణాలు వదలసొా గారు, (ప్రజలు అఆహోాళ౦0కోఎకు -వనుక్కూంటూూ, తవు జన్మస్తానాలను వవలట) | పారంభిం చారు. రస బండ క పులమిోాదకూడా కూర్చొని, ఆకలిగొన్న (పదెలు

160 ఆపహోారంకొరకు మెకుకు కొంటూ [పయాణం చేయసాగారు. కాని పోలీసులు (పజలను ఆపసిధంగా (పయూూణం చయనివ్వకుండా ఆపి "వేశారు. ఇళ వేసమాగ్గంలేక అన్నా గృలందరు రోడ్ల వెంట బయళ్ళ -వింటపడి [పయాణం (పారంభించారు. "వఎకొలది [(గానూలు నగరం _వెపు |పవహీంచసాగినై . అన్నా ర్హులకు ఆంఫ కాళంలో అళాొకి5 జంగా కనబడసాగింది నగరం, నగఠం యీనాడుగూడా ఒక ధార్యపుగింజనయినా పండించి ఉండలేదు, (గామొలు పండించిన పంటపై నె నగరం యల్లప్పుడూ | బతుకుతుంది. ఇప్పుడు | గౌమౌాలు పండించిన పంటనం తా తనదగ్గరిక తరలించుకొనివచ్చిన నగరం, ఆ ధాన్యం ఉస్పతి కి 'కారక్తుులన యా రత లకు కొంతభఫాగాన్నయినా యివ్వదా,; తవ ఆహారాళ్ని పండించే యీ అన్నదాతలను కరువుకి వదిలేస్తుుదా? నగరానికి పదండి. పదండి నగరానికి, చచ్చుపడిన మ్‌ కాళ్ళను యీడు కొంటూ ముందుకు పదండి! కజోలి తర తోటలో పెకుగుతున్న వంకాయ వీందెలవెపు, చిక్కుడి పింబెల్లవెపు రోజుకు పవివాన్లు పూదుకొనేవ,.. | పతిరోజు అబే పనిగా చూరుంశే, అవి పెరిగినకు కనబడేం కాను, కాని అవి "పెరుగుతున్నాయని. కజోలికి గట్టి నమ్మకమే. అం పెగి వాటిరి మూచి ఆనంవంఛగల రోజుకొరకు ఓపికతో -సచిఉన్నది. ఇప్పుడా వెకు అయిదవమౌాసం, ఇంకా శకాన్బుకు చాలా కాలం ఉన్నది, ఆయన అఆ సమయానిక్‌ం కు ముల “రాగలిగితే యెంత వాసుండును] తవ వీకరు చేఘులో తీఫ్చుఫొని ముదానాలన్న అఖీలావ జనింప సాగింది, తన పుట్టబోయీ పొప తండ్రిదగ్గంనుంకి ఉఇత్నర మైనా "లేకుండా యీోవిధం "గా ఆహారంఎకోసం రోదల్లా విరామఎ లేకుండా తిరుగుతూ, ఆ పాప పుష్వుకకోసం కొంతకాలం వేచిజండటంయట్లా] "కాని తిండి సరిగ్లాలేక దినదినం శీణించిపోతున్న తనరు పుటబో యీ

బిడ్డ యెంత అనారోగ్యం గా ఉుడబోతుంవో ఆమె మశస్పుకి తట్ట వేదు. అసలు తన పాలే నె సరిపోతవా ఆ బీకకు? ,,... కాన్ని ఆప్పుడే ఆ వైర్రుతన బిడ్డకు తోడ గాల్స్‌ దుక్తుంయాపకం (పారంభ మయింది. గులాబిృుగు అంగీ తొడిగి ముస్తుభాకాలని అమెకోక్కెై బహుశ ఆవిధంగా గులావీకంగు వొ క్కా తొడిగిన వాప బొమ్మాను, కచోలితాత పుస్త కాల్లో దేలలొనో చూ చిఉంటుుడె.కబొమే శ ఆమె మనస్సు ౫ నిలిచిపోయిుది. కాని తన టకు గుఖావీకంగు. అంగీ త డువొనే అదృష్టం కలుగుతుందా? ఇప్పుడు తల్లివే తనకు కలసి "ెంజే రెండు చీకలున్నాయి, అవితప్పు వేచే గుడ్డల్చేవు, ఆ చెడు వచిలు గూడా చిరగి పోతున్నా యి, కొద్ది నెలల గడ చినవంళే. వీవిక లయి పోతాయి. [7 మన్తులు యన్నడూ గుడ్తకోనర యించక్‌ రువ ననుభవించ లేదు, ఆకలితో అటమటిస్తున్న సాల, మగ్గాలుకూ డా అమ్ముకొని "వెళ్ళిపోయారు, ఇంక గుక్త యెక్క_డినుంచి వస్తుంది! తమకుజన్న ఆరుకు చీరె *గనూడా వేలికలయిపో తే, తర్వాత రమ్‌ 0 గాను? (గాము లోని యిత్రూ (ప్ర్రాలు చీ ఇ₹లు తోందరగా చిరిగి చాాకుండా ఉండేటందుకు, రాతలు వాటివి వి వ్వైసి; వివ్శస్రులుగా నే పడుకుంటున్నారన్న సంగతి కజోలిక తెలుసును. క్షాన్సి తగ, తాను ఆవిధంగా చేయ టేకుండా ఉశ్నారుం సిస్‌ యుంకా విడనాడక పప్పు కొని వీడిన్తున్నది. అయినా మొప్పువో. ఒకప్పుడ తాము. గూడా అదేవిధంగా చేయకతప్పుదు, లేకవోతే...... క్రజోలి ఆవిషయు ఊహించుకో లేక కండ్లు మూ సుకున్న ది, తనకుఉన్న ఒక్క_చీరెహూడా చి౭ంగిపోకున్న దని ఒక వెపు నుండి భయపడుతూన్సే కవోలి తనపుటబోయే బిడకు గులాబికంగు అంగీని గురించి కలలుక టటోన్నది. న్‌ గో ఒకనాకుకజోలి నిద్రనుండి లేస్తూనే కండ్లునలు పుకుంటూవచ్చి,

యింటిముందు తోటలోని తనవంగ మొక్క-లను మూచుకున్న ది.

-సంటజే అమెముఖు) పాలిపో ముంద చీమలు! చరముక్కలను సాశనంచేసాయి. చవాతిపె రశ్మీంచటఎమొట్లా? గబగబ వంటింట్లోకీ పరుగె్సి, ఒకతట్టత్‌ బూడిదను పీసుకొచ్చి మొక్కాలమిద జల్లినదిం దడదడ కొబ్బకొంటున్న హృదయం తో యొక [లవైవే చూస్తూ నిలబడ్‌౦దిః చీముఖు అటూ యముటూ చెదిరి వాయిన పి, కచోలి జ అమ్మయ్య ' అనుకున్నది, రొంశ ఆరాటం తగ్గింది. శాని ఒక అరగంటత ర్వాత తఈవె మళ్లి తిఎగివ చ్చేటప్పటికే నునుపటికంటే ఐఎకు్సవ గొ, “వేలకొలది చిమలు చేంఉండటం కనబక్షింది. కజోలి మళ్ళీ బూడిదను చల్లింది. అఆరోజుల్లా అచేవిధఎ గా జేస్తూవచ్చింప. దుంపగడ్డలు (తవ్వి 'తెచ్చుకోటానికిగూడా పోకం౦డ్యా అక్కడే కూలబన్త్షన, ర్యా తిపడ్డప్ప టికి బారులుతీరి వన్తున్న చీమల[పవాహం ఆగలేదు. బన, తల్లీ కూడా కచోలి3 సహాయపడ్డారు. “రాన వమిషగా భం) లశులకొలది వచ్చిం గాబోలు.. తమ ఆహార మైన దుంపగడ్తలు మొదలె నవాటిని మానవులు వారిసే వాటికీమొ[తం కరువురాకుండా యేీమవుకుంది! చివరికి కజోలి వలవల యీడ్చేసింది. తాను ఓడిపొోయానని. తెలుసు కన్నది, చీమలు తిరచేయ గా మిలినకొద్దె వ.గపిందెలను. తల్లిని కొయ్యనిచ్చిందా వాటిన్‌ కోస్తుంటే ఆమెహృవయం తరుక్కు- పోయింది, గాయల మొక్కలను మూచుకున్నది, చీమలన్నీ మాయమైపోయి నాయి, వంగ మొక్కలు మొదళ్ళయి నీల్చొాయి, ౬ మ శె.డువతుంలోను ముఖాన్ని కప్పుకొని యీడ్చిండి, చేతులారి "పెంచిన చెట్లు నాశనమైపోయినై.

160

చిక్కు డుచెట్లు మాతం మిగిలినాయి. శజోలి యిసడు వ'టినేయెంల్‌ జ్యాగత్తగా సెంచసొాగింది.

కనోలి వంటింట్లో అన్నం వండుతుండళా, తల్లి హఠాత్తుగా ఒకి పెద్ద కేక "ప్పైటం వినబడింది. భయంతో చటాలున త్రల్లిద గరకు పరుగె్మ్నకొని వచ్చింది. తల్లి వోపంతో వణికిపోతూ, చేతులో అనను ముఖంమాన చరుస్తున్నదిః

“అమ్మా!” అని కజోలి తల్లిని వారిస్తు, అరిచింది. అంత లో శే చిక్కుడుతీగెలు దడిమైనుండి [80 కిపడి [(వేలాడుతుండటం కనుపించింది. “అమ్మా! నాచిక్కడుచెస్లే మైనాయి[”” అని షోల 'ప్పెంది.

తలి కోపంతోనుు బాధశోను కొంతసేపు మాట్లాడ లేక పోయింది,

౪ వావీన్పీది, * మంగళ తిచసింప!' అని రుద్దకంఠంత్‌. జవాబు చెప్పింస,

6 స్సంగభీ లినేసిందా? రమతోపాటు కష్టసు ఖాను పంచు కుంటూ. తమ కుటుుబం కో ఒకచ్యక్తివలె మెలుగుకున్న “మంగళ తినేసిందా? కజోలి నమ్మలేక పోయింది, చఛాధతోను అశ్చర్యంల్‌ ను నిండిన చూపులను అన్సువెకి మరల్చింది. “మంగళ ''ముఖం | వేళ్ళా జేసుకొని అక్కడే నిలబడి *న్నదిె, దానికళ్ళల్లో కాధనోచరిన్తున్న ది,

ముగళకూడా అకవిశో అబమటించిపోకున్న ది. శరీర మిద చర్మం ముకుతబుబడీ ( చేళ్ళాకుసున్నది. దాకకి యొక్క-డా మేత వొరక లేదు. [పభుక్తం అఫకాహావోర్పతి పొరకు కౌసి-చటంచేత, జమిందారు [గామంళలోని పచ్చిక బయళ్ళను సాగుకు తేచ్చాడా, [గౌమస్తులందరు తమపశున్రులను అ మ్మేసుకు న్నారు గాబట్ర్ర పచ్చిక బయళ్ళ పెశతముకుగలవాకు్కుుూూను

1/70

పోగొట్టుక్‌ న్నారు. శాని అధికాహారోడ్చ త్రి చేసి మ్మాగం యేమి లాభం? ఆహారం (ప్రజలకు చేరనేచేరదు. అయితే (గామంచోే ఇంకా అక్క-డక్క-డ మిగిలివున్న పశువలమాటో? వాటికి నుత! -ళ

దూరంలో ఉన్న [(గామాలక్షు మేళకొరరు రోజూ తోలుకు పోనటం సులభమైన పనిశాదు, దుక్కీ_కెడ్డను రెంటినీ పది హేను సేర్ణ బ్‌య్యం మాతంతిసుకొని అమి శ్రి వేయవలసి వచ్చిం! మంగళ ఒక్క_43 మ్మాతం మిగిలింది. కొన్ని నెలలబట్టి చానికి సరైన మేళలేదు:' దక్షి మిద (పాకుతూ "పెరుగుతున్న చిక్కూడుతీగెలను పతిరో.. చూస్తూ వచ్చింద. నాటిని తినాలని కోర్కె. కలిశగే3, అయినా తవ ఆకలిని అణుచుకొంటూ వచ్చింది. కాని శేకు మంగఖి8నవ. తానుమంచి పోయింది. ఈ పనిచేసింది.

కచోలీ అంతా అర్ధంచేసుకున్నది.

“అమ్మా, దానిని కొట్టాద్న, చూడు అవియెట్లా మూస్తు న్నదో?” అని తల్లితో అంటూ, మంగళను కవుగలి చుకెని యేడ్వ సొగింది,

తల్లి తన కూతుర్నువెపు, అవ్లువెపు మాచింది, మంగళ కండ్లలో సళ్ళు క్‌ నబడకపోయిన్నా అ3 యేడు పూనే ఉన్నదని తి [(గహించింది,

౮ థీ $ థి

(గామంలోని మేడిబట్ల పఃద్హన్నీ - చిన్న వీందెలలోసహో ఫోసివేయబడినాయి, కొమ్మాల్లోమా[తం అక్కడక్కడా పంక్తు కొన్ని చెట్లకు మిగిలి ఉన్నాయి, చెళ్పైక్కటంలో బనూకు మంచినేర్చు ఉన్నది. ఏకొమ్మనై నా పటిచూచ్చి. అది తనబరువునుు ఆపగలుగు తుండా లేదా అన్న విషయాన్ని సులభంగా [గహించుకొనగలిగే వాడు, ఒబనూ చరచరా చిటారుకొమ్మాల్లో కి యెక్కి.మోయి, పండ్లను. కోసుకొని జేబులు నింపృ కంటుంక్సు భయపడుతూ (క్రీందికొమ్ముల

క్షే

మాద నే ఉండిపోయిన యితరపీల్లలు అశనిని మాచి ఈర పడుచంచే నారు, అయిసొా జనూ పంథడ్ర్హను అనవసరం గాకోసి పొడునే సేవా: కాదు, చివరికొమ్మగ్లో ఉన్న ఆకొద్రిపళ్ళు మ్మాతమే యిష్పుడు మిగిలిఉన్నా యి, అందువల్ల వాటిని యెంతోజా గత్త గా కోసుకొని వాముక్‌ వాలీ, శహరాాంపుడినవాటిని మా తమే చూచి థో సు కుంటుండే వాడు.

“నూకు గూడా కొన్ని కోని పడె య్యు” అనికిందఉన్న పిల్గలు ఆళతో అడి%ారు.

బనూ ఒక గుత్తిని కోసి కిందపడవేశాడు. విఖలందరూ కలియ బడి వాటిని యీరుకున్నారు.

రానూ మరికొన్ని పడెయ్యి” ఆని (క్రీందినుం చి వీ ల్లు మళ్ళీ

కాని బనూ ఈ తడవ పంద్గశు "వె మ్యతమ, ఆతకు ఒక్క నిః యాన్ని చేసుకున్నాడు. చిటారుకొమ్మల్లో ఉన్న ఆ పుడు తనవి మ్మూతమే, ఇతరులకు వాట్నిపెన హాక్కులేదు. సాధ్యమయుి తే వాళ్ళే కోను కుంటారు అనుకున్నాడు,

స్వార్థం అతనిక్‌ యెన్నడూలేమ. తన వియమైన వస్తువుల నన్నిటిని ఇ్రతెర చాలురతోపాటు పంచుకోటానికి సదచా పజేవాదడు. కానీ అకలి అతని అమాయక హృదయాన్ని క్లలువితం చేసి-వేసిఐది, తనకు తన తల్లికి అక్కుకోసుమ్మాతమే అఆ అహాకాన్ని దాచిన్రంచు కోవాలన్న దురాశ మనస్సులో (పవేశించింది.

అతడు 'చెట్టు?గ్క్‌ తక్క్‌న పెల్లలనుండి మళ్ళి, సొలాల్లోంచి పోతున్నాడు, కొదనేపు పీల్లలంతా ఆశ్చర్యంతో 'మయీమిీా మాటాక కులడా నిల్చున్నారు. అటుక ర్యాతే వాఠాక్ర్తంభ్యా “జప్తు దొంగా అని శేశలు పడుతూ అక్రని వెకి ఉరికారు,

172

తౌను నిచంగా (పవరి న్తున్నందుకు బనూకు సిగ్వకలిగింది. "కానికోపం దానిని మరుగుపక్నేసింది. “పుకావాలి మాకు)” అని వాళ్ళను గదిస్తూ ఆదినాడుం,

ఆ పిల్లల కళ్ళల్లో ద్యేషం కే నబకుతున్నది. బనూ 2డిలోని పండ్ల వైపు ఈర్ష్య ల్‌ మాూాడసా గారు. “దొంగ! అని అందులో ఒకడన్నా డు, తక్కినవాళ్ళం తా వాంగ! వొ_గ|ి అ-టూ ఆేకలు వేనారు,

నేనేం దొంగనుకాను* బనూ త,యజ%ర వేను అన్నాడు. స్తూ పళ్ళు నేను కోసుకున్నా ను, ఇంకా కావలసినన్ని ఉన్నాయి ॥ మోూాకు యిష్షంవుం కే వోసుకోండి”)

నువ్చుి ముమ్మా 133 వొంగవీ!?” అని తక్కీ-సపిలలు కోస ంతో అరుక్తుు ఉదికలె బనూ మోాదపడి, కొడుతూ, అతని ఒళ్ళోశన్న పండ్లను లాకో్కో-బానికి (పయ శ్నెంపసా గారు,

బనూ పండత్‌ నిండిఉన్న బఒకిం ఒకచేతో పటుకొని వాళ్ళల్‌ పా రాడుకున్నాడు, కాని అతడు ఒర్‌్రటే అయి పోయా డు, ముగ్గరుత్‌ పోట్లాడటం మాటలా? బనూ -వెల్లికల పడపో యాకు. అతనిత్‌' పోడ్లాముతున్న ముగ్గురు వీల్టలూ, నూ ఒడి లోని పండ్లను గుంజుకోటానికీ (పయత్ని స్తున్నారు, బథా మళ్ళీ "లేచి. అందులో ఒకని-చెయ్యిపట్టుకుని కొరికాడు. ఆ వీలవాడు చాధతవో ఒకతోపు తోసాడు, బనూ మళ్ళీనేలమిాద పడిపోయా డు, తల అక్క--డ పడిఉన్నరాతికి కొట్టుకున్న ది. కండ్లు చికట్టుకమ్మి, క్‌దల కుండా అట్లానేపడి ఉండిపోయాడు.

పిలలం తా నిశ్శబ్దం గా భయంతో కొడ్దిసెపు అతన్ని వెపు వచ్చి వెనుదిరిగి వారిపో సాగారు,

కాని అందులో ఒక్షవిల వాడు మళ్ళీ వెశక్కితిరిగి వచా డు. ఒళ్ళంతా దుమ్ముల్‌, యెొండలో కదలకుండా పడిణన్న తవ స్టేహి

70

తునివెపు మాడనాగాడు. అతని తలనుంి ర్త కారుతున్న గి, ఆ విల్లవాడు, చీమిడి కారుతున్న ముక్కును తుక్సుచ్చకొన్సి (వకగానే ఉన్న ఒక దొరువుదగ్గరకు పరు. ”౩ కెళ్ళి తన ధోవపిని అందులో ముంచి తీసుకొచ్చి, ఆ నీళ్ళవ జనూ "గాయాన్ని తుడిచాడు, బనూకండ్తు నెమ్మదిగా విష్పుకున్నా యి, ీ“కబన్ర్యూ. "లేచి కూర, చచ్చిపోవద్దు ' అని వణుక్రతున్న క.50తో ఆ బాలుడు అమాయ కంగా వీవిదాపు,

నూ చుబ్తూమాసూ, తల అటూ యిటూ తిప్పాడు? మేడీపంశ్తవిషయం గురుక్‌ వచ్చి, వాటిని యెవరెనా యెత్రుకుపొత్రా -లేమోనన్న భయుతో చటాలున బేచి కూర్చొని చూచుకున్నాడ్తు, పండ్రన్నీ చిందరవ-ద5 గా పడి అన్నాయి. ఫ్రోవతి చినిగిపోయింగ, ““9ి దొంగవెధవ!” ని పండ్లు బిగబట్టి అన్నాక్షు,

కానీ ఆ స్ట్లైవానికి ఆ తి యేమా తమూ కసూన్ని కలిగించ లేదు, చికునవుగత చెవరపడి ఉన్న పండ్హ ను యేరటం (వారం ఫీించాడు. వాటినన్ని టిని ఏకి తెచ్చి అనరా ఒళ్ళొ వెందుపర్చాడు. “నెన్న స్వే కొట లేమ బనూి* అనీ తలకూఫుచూ అన్నాడు.

ళ్‌ చెల్రె బుకోసమే యిట్లా (పవ రించాను చిన్నవి ఆకలికి ఆగదు. మనలాగే చుంపగడ్తలుు వేళ్ళు తినలేదు. ఈ పండ్దయి లేనే కొంచెం తింటుంది. అందుశే వేనిట్లాచేసాను. లేకపాతే నీతో నేన్నెదుకు కొటాడుతాన్యు బనూ... అని రుద్దకంఠంతో చెప్ప సాగాడు. అతనికండ్లలో నీళ్ళు తి3 గాయి, ముఖాన్ని సేలకువుచు కున్నాడు.

బనూ తన స్నేహెత్రు5 చెళ్లల్ని యొకక. తన తండేలి తీసుకుపోయినశ్హ్రు వాళ్ళ తు(డినిగూడా పోలీశ్రులు పష్పుకుపోయారు. ఇప్పుడు తనకుమళలే నే ఆ విల్లవాను అహ్య్థుం కొరక్తు యిట్లా. తిరుగు తున్నాడు,

[71

బనూ తన జఒళ్ళొనిపంక్షనువ్రీస్కి అందులోసగం తన న్నేహీతు నిక్‌ యివ్వబోతూ, 6 పతిరోజు మరం సగం సగం పంచుకుందా మోయ్‌, ఆ "చెట్టు చిటారికొమ్ముల్లో క్రంకా కావ లపినన్ని పండు ఉఅన్నాయి, రోజూనీకు కోనసిపెడు తుుటటాను)' అన్నాడు,

““వొడ్లు, అన్న దునొకు, కొద్రిగాయిస్నె వాసే అని స్నేహితుడు తన దోసిబిం పట్టాడు.

“ఇవన్నీ తీసుకోవాలి" అని బూ పట్టుపట్టాడు, ఇందాక తనని రాతిమోడికి [తోసివేసిన పిలవాడికి గూడా ఒక చిన్నతము శై డున్నాడని బనూకు యిుషూనడు గురొచ్చింప, ఆ పిల్లవాడి త్రం [జక పోలీసులు కాల్పులు జంవీనప్పుడు తొడభాశించి ఒకగుడు దూసుకు పోయింది, కొలు శీసి వేయవలసి వచ్చింది. అంమవల్న అనద్దు 'యీపని వేయలేక ఒకమూలపడి ఉంటుంటాడు. చిన్నవానై నప్పటికి తిండికోసం తిప్పలువడటం విష్ణూకి తప్పలేదు. ఆ విషయు తలుచు కునేటప్పటికి బనూహృదయం తరుగుకు పోయింది,

ఎంతమంది ఈ అకలిలో అటమబటించిపోకున్నాను? శాని ఈ మేడిపండ్గుమా తం యెన్ని రోజులొసాయి? కడికొమ్ములవన్నీ ఉయి పోచే ఆ చిటారుకామ్మల్లో ఉన్న శాటిం వోఘుకోవాలి. అమ్మో! అకలిమూలక౦ గా శకి శీణి చి వోతుంకటంచేత మునుఫటంత సులు వుగా యిష్ప్రడు చిటారుకొమ్మ లకు యెక్క_లేకపోతున్నాకు.., ..

ఈ నిషయాలన్నీ తలుచుకుంటుంకే బనూకు క్ర శ్లో నిళ్ళు తిరిగాయి. తనతిలి, అక్కా. అవిఫంగా దుంపగసులు; ఎక్ళుతింటూ (బతుక్రవలసించేనా! ఆ దుంపగడఎము కూడా తిశలేని పసిఫాపల మాటో! పండ్లు ఉన్నంతవరకు యేవముయిు నాసెే ఆ చిటారుగొవు ్‌ ట్రోక్‌ పాక్‌ వాటిని తెంపుకోశ తప్పదు, అునుకు సప్పైతే వే రివూర్లం యేమి కనబడదు.

యా "'ళవరికి ఇక్కడ యిన్‌ మంగల) ) మ్సేష క్‌ోనం యా బందగును కనుక్కో-కలిగినందుకు వైతుమాత మరస్సుపవ సంతోవం కలి గింది కాళ్ళ క్చుఫాంట -- *వు.గభిను శతోలుఫొని యెంతో దూరం నడచి. పస్తేనేగాని ఈ పచ్చికబయలళలు కనబడ బే ను, [గామంలో ఇదివరకు పశువులను వేపుకుటూ ఉ౦డిన బంజరు భూమి, గవర్న మెంటువారి అధికాహారోత్త తి. ఉత్తరువుల ననుస రించి సాగులోకి చేబడిండ. కాని (గానానికి కొద్ది దూరంలో ఉన్న ఇతర బంజరు భూముల్లోనయినా పశువ్చలను మేపుకోనివ్వటులేదు, బహూళీః ఇం కొ తమ బక్క చికన పశువులను అమ్ముక్‌ కు డా మొండి శేసీ గూతకు వ "దె శనులచేత, యటోూోగ” సె వాట్‌ అమ్మించే క ల స స (5

టట్టు చేయటానికి పశువుల వ్యాపారులే యీ విధంగా చేన్తున్నా

”రిమోా ననిపీనున్న ది, పశువులకు మేత దొరళకపాొ లే చివరికి [వాణం విసిగి వాటి అమ్మె య్య తప్పదు, అయినొ ఆ యొముకల పోగులు చేనికి పని కొసాయి) పాలకా? వాటి వెదుగులు యొండిపోమి, శుష్కించి సంచుల్లాగ (వేలాడుతున్నాయి. అటువంటి గొదుఉం డికరూ తా లభాభం'చేదు, గె ఆనవ సరెన లంపటము ఇక్‌ మొండి కేసిలట్లూగే అటొపెటుకున్నా మేత తేక త్వరలో కే చచ్చిఊోరుకుంటాయి.పూచ_ గా

ఉం లఅు | జాన్‌

నష్టమైహోవలసించే. అటువంటప్పుడు వాటిని అ మ్మే స్కి అకలితో యెందుకు కొనుకో్కో_కూడదు? బట్తలు అవిధంగా మలమల మాడు

176

తన్నా, బక్థ౧-చిక్కాన పశువుఎను వంక అమ్మకుండా మొ-డీ "శీసుకు కూ ర్పోటం స్వార్ధం కాదూ... ,

అయినా మంగళను అమ్మటానికి రతుమవూతకు మన సు ఒప్పటం లేదు ఒకవేళ తాను అంగీకరించినా బ నూ, కచోలీలు అందుకు ఒప్పుకోరు, ఈ వీల్లలు తింగికి లక మలమల ఫపూడనె నా పాడుతారు గానిమంగళి ను అమ్మి; కొన్న ధాన్యాన్ని తిన న్‌ొల్పగు, మ_.గళను వాళ్ళు తమ కుటుంబంలోని ఒక వ్యకి గా వే చూచుకుంటా రు, అటువంటప్పుడు, చానిని ఆమ్మ లేచ్చిన బట్‌య్యం వండికొని తినడస చాని మాంసొన్ని నండుగొని తినడంలాంటి దేశన్న మూటకూడా నిదమే, ఈ వీ లలంతా జాని పాలతోస పెెగారు. యిప్పుడు పశువులను రొనుక్కుుపోచున్న ఏ మాసం కోసమేనని యొవరికీ తెలియక? మిడతం దండులాగ వేలలొలవ సైనిక బలగం "బెంగాల్‌ మోదికి వచ్చి పడుగసుుందట, ఆ సైన్యంలో న్‌ శుమా9సం వినేవారు గూడా కంటారు, అఎదువు [గామ | శాంతాలలో [ఉన్న పశువులన్నీ ఖరీదు చేయబడి తీసుకొని పోబక్హాయిం పశువుల వ్యాపా రులు కావలసినంత డబ్బు ప్పుకొని (గామ గామా తిషఇగసాగణారు, “కాని తమ పెండ్లాం బిడ్డలు ఆకలికి మలమల మాడిపొతున్నా, అ బక్క-చిక్క్‌న పశువులను అమ్మాకుండా కూర్చుండే ఈ _రెసులను మయూస్తుంతే వారికీ ఆశ్చర్యం కలునసుతుంచేది,

పదో అద్భష్టంవల్ల ఈ రోజున మూ పచ్చిక బ రును :!క్‌నజ డింది “మంగళ ” గడ్డికి ముఖంవా చ్చెఎముకలు బయట డి గుమ్మ చిన శరీరములో తుగటందూస్తే తృకిహృదయ౨ త క్కు- వోయీది* కొన్ని నెలలపాటు, ఇఎటివిూవ కప్పిన యె.డు గడ్డిని పీసి మంగళకు మేతగా "వేఫారు. ఇపష్పూుకుు ఆ యొకుగడికూనా ఆయి పో యింది. వాళ్ళు పండుకొనే ఒక్కం గదికి తప్ప ఇప్తూకు.. ఇటిమిద

177

కొచ్చే లేకండా అయిపోయింది. వానాకాలంలో త్శ, విల ఆ, '(యకంగభి' తో నహః అంతా ఆ గదిలోనే తలడాచుకుంటున్నారు,

ఇప్పుడు గల్లి ధై్య్యంచేసి, _ర్రైలుకట్ట కవతలయున్న ఈ బం జకు భూమికి “'మంగళ*ీను శో లుకువచ్చింది. బహుశ యీ. భూమి ల్యే వాళ్ళకు చెందినది గాబోలు, అందూవల్ల యెవ్వరూ ఆటంక పర్శ లేదు, మంగళ* కరున్సుోో వావ నవసరములేదు. ; హయిగా ఈ పచ్చగడ్డెని నాలుగు రోజులపాటు తిన్నదంచే మళ్ళీ పుంజు కంటుంది.

క చుంగభిి మేత మెస్తుంే ఉఊంశే అక్కడ కూ రాని కాలం వెళ్ళబుచ్చి చే ఎట్లా! ఎక్కడెనా 5 ంపగక్షలో లేకు. తినటా నికీ పలయ్యే మూలికలో దొరుక తాయీమో "వెతుక్కోవాలి, నది ఒడ్డునే బజయలుబేది దుంపగడ్తల కోసం "వతక నొెరంభించింది, అక గ్రా తక్క_డ (తవ్వి వాటిని సంపాదిస్తున్నది. వీటిని ఉడశేశుకొని తిం్పో కొంత ఆ:౩లి తీుకతుంపి, కానీ అవి తింకేు కడుపులో పె "రాయి ఉన్న స్ట భారంగా. ఉంటుంది ఆయినోె ఆకలిత' మాడి పోతున్న ప్పుడు యుమా "లేవి చానికలచ్సే. అవ కొంతయినా నయమేగచా! ఆకలిక్కి అశీక్తానికి మధ్య యేవో ఒశచానిని కోరుకోవలసి వచ్చిన ప్పూడు చాలామంది అజీర్దాన్నే కోరుకుుటటారనటంలో వింతేమా లేదు. ఆ పషయం రతుమాతకు గూడా తెలుసును,

అమె నడుస్తూ తశ చీళె కొంగుకు క్‌ అన్న పేయ్యాాన్ని చేతితో ఈశ పూాచుకున్న ది. వప అవ్వ కానందం క లీ గి౦ ది. ఈ దో జుల్లో మది అన్నం తినడం ఆశు ఒక గ్‌ "స్ప లె ట్‌ ను! ఓకప్పుడది. సామాన్యమయిన విషయం శా ఉండేవి, బెంగాల్‌ వరి పంట ఆక్కడి (పద అంచ రికీ సంపోయ్‌ ఓ య్య్యాన్ని 'పనాదెంచేది. కాన ఈనాడు ర తుల దగ్గర్నుంచి అఆ భధాన్యమంతా వోచుకొ ని పోబడ్హవ్‌, మార్కెస్టు ధరలకు _రెతులకిచ్చి (పభుర్వనముు వా (పార

1/8

న్తులు ఛాన్యాన్నం౦ తా తరలించుకు పోయారు, వచి! వచ్చిన డబ్బు విలువ చూ ప్తూవుండ గానే తగ్గిపోయింది. రైతులు ము వాళ్ళకీ "కావలసిన ధాన్యాల ఏపదింతలుడబ్బు వెల్టిచవలనివచ్చింది. బయ్యా నికి బంగారం విలువ వచ్చింది, ఇప్పుడు ఆమె "చెంగున కట కున్న బయ్యం మంగళ యి నే న బహూుమానమె, తవుచాక వన్వండ గగ మంగళ కోమటింటి దగ్గర హఠాత్తుగా ఆగిపోయి, తలను ఊష సాగింది. ఏమయిందమ్మా “*ముగళా ”? ఫరీరంమూవ కొణుసులు” నీ, ఈగలు గానీ యీఏ్‌ కనబడటంలేదు. పోనీ వదైెనా కాకి వచ్చి చెవిలో పొడున్తుందా అంకే అదీ లేదు. కాని మంగళ ఇంకా అట్లానే తల ఆడించసాగింది, ఏమమునట్టు! తల అఆడికుం టే, మెడి లోని మువ్వలు గణగణలాడతున్నాయి. ముగళ నడుస్తు 0కు యెప్పుడూ అవి | మోగుశునే ఉుటాము. ఇప్పూకు మంగళ అక్కడ నిలబడిపోయి అజబేపనిగగా వాటిని | మోగిన్తున్నది. తల్లి ఒక్క_- క్షణం దాని క ౦డ్లల్లోకి పూచింది, ఆమెకు (గాల్వామయింంది, లీన్సి ముప్వల నెట్లా తీసుకోనమ్మాా మంగళా కాని మంగళ ఇంకా అ దేపనిగా తల ఊపుతూ వాటిని (మోగించసాగింది, అృక తప్పునిసరి అవటం చేత తల్లి వాటిని మంగళ మెడలోంచి విన్పింది, మంగళ సంతృపి పడ్డబ్లు కనబడింది. తృల్గి ఆ మువ్వలను పుచ్చుకొని రోమ 430 టికి

వళ్ళంది. “మువ్వలా! ఈ మువ్వలెవడికి కావాలి? ” కోమటి '"ఎదరించు

కొంటూ మాటాడెాడు,

తల్లికి మనన్సు కొంత కుదుట పడ్డటనుపిం చింది. “6అన్రుము- నిజమే అంటూ వాటీని తీసుకొని వెళ్ళిపోతున్న ౧. అంతలోనే మళ్ళీ కోమటి “వమమ్మాాయ్‌, ఒక్క_ నిముషం-”' అని వెనక్కీ- పిలిచాడు, బహుశ; యీ మువర్షాంకు బన్సీలో మంచి ధర రావచ్చు నసిపించింద్హి కోమటికి. ఈ రోజుల్లో ఆట వస్తువులు వైనుంచి రావ

179

టం "లేదు. ధనవంతుల వీల్ణలకు అటవస్తువులు ఆవసరం. ఈ మున్వలు ఆట వఘనవులుగా కూడ ఉపయోగపడుతాయి,

కోమటి అఆ మువగ్గలను తీసుకొని బియ్యం ఇచ్చా దు ఆయిదు దోసిళ్ళు! గడచిన ఆనేక వారాలలో తలి అన్ని వియా నన్న యజఖ్వడూ శంపాకించలే మ్స, అన్ని బయ్య 9 మ నే యిన్నో సంవ సారాలు గడచిపో మినట్లనుపిన్తున్న ది

తర్వాత "వెళ్ళుతూ. ఉంక్పే తల్లి మంగళ ముఖాన్ని మూడ "లేకపోయింది, మెడలో మువ్వలు మోగటం లేదు.వదో "పెద్దలొటు క నబడనట్టనువీం చసాగింది.

చివరికి ఈ పచ్చిక బయలు కనబడిన తర్వాత ఆమె సి పొంత తగ్గింది. “మంగళ బహుమానంగా యిచ్చిన బియ్యానిక్సి ఈ సచ్చిక బయలు దానికి బహుమానం! క జోలిక్సి. బనూకు ఈ వివయం తెలిస్రిదంకేు ఆనుదపడుతారు.. , -.

ఇ ; షం చహ స్త్‌ -త్‌ మెలి. కూవమోేి+ళఇ ల్‌ గా

కలల క్ట మలుఫుళో బి: (తై పొంచి కూరోని, మట్రలో యేదో తవ్వుతున్నది. ఆమె [పక్కనే ఎముకల గూడుగా ఉల్ని ఒక్‌ పసిచాలుచు కూర్చోని ఉన్నాడు, అదేమిటో చూడటానిక్‌ తలి దగ్గరికీ వెళ్ళింది. ఈ రోజుకు సరిపోయి మూలికలను సంపాదించు యందుకూ పనసికిరౌకు ండొాసో తాయి అందువల్ల ఈరో్కు.క్షీ ఆ మూలీ కీలు వాలుననుకొని, అఆ స్రీ యీమి చేసున్నదో ,చూడటానికి అగ్కా-డ చేరింది,

సుమారు కజోలి వయస్సుగల ఆ నస్ర్రీీ తిన పనిలో నిమగ్ను రాలై ఉన్నది. అకగ్రాడికి వచ్చిన మనిషీ కాళ్ళ చప్పుడుగాన్ని ఈమె అక,-_శలిలి ఏిడిన్న సంగతి గాలి గమంంచనే చేమ. అమె ఒకగొయ్యిన తోదుశంన్నది. _ర్రెమునూత వింతగా చూడసాగింది. అ శ్రీ గొయ్యి

150

తోడడం, పూర వేని (పక్కన ఉన్న పిల వాడీని చేతుల్లోకి కీసుకొని ఉయ్యాల ఊపీనట్లు ఊపుత్నూ చముద్దుకాక్షింది. నా తవ! యిక నీకు బాధ ఉండబోదు. కడుపులో బాధ లేకుండా హాయిగా న్నిద పోదువు లే” అంటూ, ఎముకల (వాగు గా ఉన్న ఆ పసీ హాలుని గోతిలో పకుకోబెైంది. నిదపుచ్చుతూన్న సు ఆ బాలపని కండ్లు నాొగంది,

తలీ అ దృశ్యాన్ని మాసూ నిస్తే సురా ల పోయిషా నోటి వెంట మాట గూడా పెగలలేమ, పిల్లవాడు గడ్డం వరకు మన్నులొ పూడిపోయాడు, కజోలి తలి భయంతో యెొొతో [_పయశ్న౦ంమిాద గటిగా ఒక శకేకపెటింద,. చం (యం

0! ఆ ఏ అసం. అరం 8 కీ అ ఆరటం ధాం గంటల టా

వల్లవాడిని పూడ్చి వేస్తున్న- ఆ (శ్ర 'బెవరనెనా 'బెదర లేవ: తిరిగిపోయి తన భయంకరమయిన పనిలో ముఫిగిపోయిుంద, *త్తక్ష నీక బాధలుండనవుల్తే నా తీ హో మిగానిదపాశి ” అ వల్లహాల్ల

సమన న్న

ఇ నుమవూత గభాలున ముందుకు ఉరికి బాలకడిని గోతి లోంచి లాగివేసింది.

6ట్టృన్సీ రాతువీ! వీల్లవాడ్ణి చంవేస్తున్నావ్‌! కడుఫాన కన్న బిడ్డణ్తి,, బతికుండ గానే పూడ్చెయ్యడానికీ నీకుచేతు లెట్లా వస్తున్నా య్‌ శనీ రాక్షనీ£”

6 నాం విడ! నా విక్షను నాకిషా య్య అని ఆ నీ చేడు అన్నమాట లేను. నిలువ్లుగున్టుపడిపోయినై. నా బిక్షను న్‌దపుచ్చ నియ్యి ” అంటూ తోందర పడుతూ చేయ్యి జూచిందిె.

మప]

తి పట్రలేని కోపంతో ఆ (స్త్రీని ముఖంమిధ చరిచింది, కూన్యదృక్కులత ఆ ( త పు చూడఫాగింది వాచిన వేతులు వేఫా గడీ పడిపోయి నై, అట్టలు కశివోయిన్తున్న ఆ మశివీ, జుటు పు రని గుంజింది నే ఆమె వారించ చేదు. కన ౧ రల కేకయినా పె్టలదు. అమె మనస్సు ఆమె వొట్టలాగ నే ళూవ్యం గా ఉన్నది. తల్లి ఆమెను గు నృపట్ట గలిగింది. పోయిన సంవత్సరం అంత ఆనందంతో " తొత్రికిిలాడిన ఆ పలై పడుచేనలా యీమె!

“నా చిట్టితండి ఆకలితో అలమ1ంచిపోతున్నా కు. ఉన్న చినిగినవేలి?లను తొలగించి చబూఫకూ ఆ౦టు న్నది. 66న్దా తండి, యేడవటానికై నా నొంతు బేవటంచేను, కొ దిగా నిద పడి తే యెొత బాసుకును! కాన నిద ఎల్లా పడుకుంది? అకలి (నాణాన్ని ఫ్‌ రి కేస్తుం తే, చ లం ఈ భూచేవి ఒడిళో పహో్యుగా న్మిదపోగలడు”* వోయింది. బొమికలగూడుగా ఉన్న ఆ వాలణ్ని పృదయారి! హాత్తుకున్నది, ఆ పసిచాలుడు నిలువుగుక్త తో చూస్తన్నాడు, (పాణంలేని స పంలా గే కనబడుతున్నా డు.

“పదం” అంటూ శల్లి ఆ (స్ర్రేశి చెయ్యి పుచ్చుకొని లతో పూడ్చెయ్నటానికి చేకు లెట్లా వచ్చినై? “నేను సరిగ్గా ఆ నవు యూరిక్‌ రాకపె* తై యేమయిపోయేది? ఆ భగవంతుడు చలని చూపు చూడబట్టి ముచిర్రైపోయింది”. అం అంటూ ఇండ్తువకులూ వోడించి భగవంతుడికి నమస్కరించింప, అలా పేయట్స్సలో ఆ

183 చలుకుని శరీరం ఆము ముఖానికీ వత్తుకున్నడి. తొను యూ ( వయస్సులోనే ఉన్నప్పుడు తశకు పుట్తపోయిశ కోడుకు జ్ఞాపకం వచ్చాడు. అ టోలున్న ముద్దుహ్ట్టొ కన్నది, ద్ర టన్వి* ఆయన యొక్కడున్నాడు?”. అని నిటూ+-ర్చుతో అడీగింది, అ స్రీ భక యెవరో ఆమెకు బాగా తెలుసును. తన పెద్దకొడుకు కన్నూ ఆ (స్త్రీ మయొక్క_ఒ భారా చిన్నుప్పటినుంచి స్నేహితులు, అమెభర్న, అతని ెళ్ళప్వుడు [గాములో అందరిక్‌ చేపలు పుచిపెట్టాడు. అతల భార్య, కొడు కే ఏళ్ళు- 46న చ్వాసుడెక్క-డీకి పోయాడు?” ' (] వెళ్ళిపోయాడు.” ఈ-పళ్ళిపోయాడు? ఎక్కడికి! ఈ ఏనన్సికి తెలుసు? యెక్క-డికో -వెళ్ళాడు!.- అని శూన్యం లోక్షీ చెయ్యి మా పించింది. ఆమె యుమంటున్నదో తల్లి గహించుకొనగలిగినది, ఇప్పుడు [(గామంలో ఒక్క- యువకుడై నా" లేకు. అందరు భుక_ కొరకు -ఐతు మ్య 6టూ బయలుదేరారు. కాన ఒక్కచై నా తరిగి రాలేవు, ఆవిధం-గో బయలు బేన తన అల్లుడే ముంతవవకు విప రాతీను, తన బిడ్డ కజోలి యిప్పుడు ఆ మాసాల గర్భణి.. తర అబ్లుడిక యేమ యింవో కూడా ఇంతేవవకు తేలయమ. అకను వెళ్ళి అబ్బుడే మూడు నెలలు గడిచిపోయింది" నేను నీక్రు బి య్యమిస్తానుపద * అంటా ఆమె తన చిలె కొంగున కటియయున్న వియ్యప్త మూటను మూవ్‌ 1చిం ఆ బియ్యం దోరకట:కంు భాగ్యం వ్రధె3కేముం3! కాని ఆ (స్ర్రీలో కదలిక కనఒడ లేదు, “బియ్యం యేమిచేసుకోనుకల్లీ, పసిగుద్దు అన్నం లి రగలడా నా దగ్గర పాలులేవు- పాల కొనిపాయ్యటానిక చేతిలో ఒక చిల్లి

103

గవ్వుయినా-లేమ. వీల్ల వాడ్తు (బత్‌ఫు రు ఇంకా పెన ఐ పక$ఖని ఉంటుంది. వొడట్లా చాధపడుతుంశేు యెట్లామాడ్త గలము?) వాఠా త్రుగా ఆమె కం ఢ్లనుండి నీళ్ళు జలజల రాలసాగినై. వెక్కి వెక్కి.

టీ అవ్వూ శ్ర నొ బిక్షపట్ల నీకింత కఠినత్వం యెొ-దుకు) వావ నిన్నేం చేసాడు చెప్పు? హాయిగా ఆ భూగర్భ-లో యెందుకు నిద పోనియ్యవు? నా చేశుల్లో అతడు వ్నీశిచిపోతూ చావటం కళ్ళాక తుసిక నమస్క_ 60చిఏదె.

“పోనీ కలక్‌తౌాకు వెళ్ళిపోఠరాదు] ”' అని. అడిగి, తల్లి “ప ందలకొలదిజనం కలక తౌకఠు కా లినడకిను వెళ్ళిపోకు న్నా రు.బహుుశ్‌£ నీ మొగుడుసహూడా యీ వాటిక అక్కడిశే చేకొని ఉంటా ప, పట్నంలో న్సీ బక్తకు పాలు, నీకు త్పిడి, గుడ్తా దొరుకుతాయి. కలక్‌ తా నగరంగో ధనం కావలసినంత ఉన్నది. మనలాంటి దరిదు లకు సహాయంచేసే దయావయులు యొతోనమంది ఉంటారు. నీకు యేదైనా పవిగూడా దొరుకుతుంది. వమిభయంలేవమ, అక్కడ హాయిగా (బ్రతుకవచ్చును. నీకొడుకు "పెరిగ్సి పెక్షవాతై, యేమిల్లులో ఇన కొలువుకుచేరిం తర్వాత ఇక సీకు లోశుమిటి? ...౨* తప్ప కుండా కలకత్తాకు "వెళ్ళిపోవిల్లా* అని తల్లి అ సీకి నచ్చచెప్పు సాగింది. ఆ న్హీి నయం వెననే తన మశళ్శాంతి ఆ ధారపకి ఉన్నట్లు ఆదు ర్రాగా ఆమెవపు మాస్తున్న ది.

ల క్ర బిక్ష తాకా? అంతమారకం షోవటంయెబ్లా! పిల్లాడి పాణా లు చారిలోనే పో తాయి. పాలు లేకండా అన్నిరో జులేట్లా [బు ఘుకు

తల్ల చాధతో ముుదుకి చాపఘూ నిలబడింది. “ముగళ పంతువొని నెమ ఈ వేస్తూ ఉండటం కశబడింవ, *ీనా అఆచ్చరు తీసుకుపో.

[81

దానిని అమ్మి, క లకత్తాకు వళ్ళి పోయి, హో ముగా బకుకుి' అన్నది. తల్లికి తనచూటలు తనీ ఆశ్చ ర్యాన్ని కలిగిించా సు, తన వోట్‌. నుంజేనా అటువంటి మాటటు రావటం!

పల్రపడుచు ఒకసారి ఆవువెపు, మళొకసాద. రై తుమాతవై స్సు హూాచింది. లోతుకిపశయి ఉన్న ఈమాశం్ల గో వెలుగు కనబడింది, నీళ్ళలో మునిగిపోతున్న వ్యక్తికి, చేతికందేదూరంలో పడవ (కనిపించి నట్లనుపించిందామెకు, హఠాతుగా ౩ తునూత కా ళ్ళమిాదబడి అవును ఆమెనుండి విడదీసి తీసుకుపోనలసీవనుుందే అం ఆ పలతపడుచు తసకీ కృతజ్ల తను అవిధింగా -వెలడించవాగింది.

తన ముఠదు వికటాట్టహాసం చేస్తున్న మృశ్యువు దూరం త లిగిపోతున్న ట్రనుపించింది తాను. (బకుకుకుంది. అమ్మో; తనబిశ లేకుండా (బతక ఓఏ0 యటై+*/** .

తల్లి అదంతా గమనిస్తూ నిలబక్తవ.. పళ్లెపడు మును లేవదీసి, అన్నది, మఃగళపైపు చాలాసేపు చూాస్తూలలబడింప. కాని డానిని సమి పించటానికి భే ర్యంకలుగ లేదు. చటాలున "వెవక్కి. తిరిగిపోయి చరచర "వెళ్ళి వోకున్నద,

““యృగళి "లేకుండా పీలఎకు తవముఖం దూపించటుయుటా?

మ్‌ "బజ్‌

వాళ్ళు ఇక అన్న౦ ముట్టరు! అట్లాంబపఎడు ఈ ఓఎయ్యుం. యింటిక్‌ తీసుకునిళ్ళి మూత్రం యేమిలాభ:? ఆమె. ఆగిపోయి. 1 వెనక్కుతిరిని, మంగళవైపు కుతూహలంతో, గబగబా ెకఘుతున్న. పల్తెపడుచును పిలిచింది

పల్లెపడుచు గడగడ వణికిపోయింది. అమె మో తనమనస్సును మార్చుకున్న బేమో నని భయపడింది, .

185

ఓం ద్ర బియ్యం సీస్పుకోి' _ అని జీవంలేని కంఠంతో అన్నది.

పల్లెపడుచు, వేఎకలై ఉన్న తనళొంగునుప ట్రింది ఆ చిళ్య్యూన్ని తీసుకోటానికి,

ట్లు. గట్టీ లేకుండా ఇంటికిపోసుంగు, తల్లికి జీవితవుం తౌ అక్కదే కూరొ ని, హృదయ భారమం ఆ" తగ్చేటట్టు బడ వాలని. న పోతున్నది ,తల్లి, ముగళను అంత షవేమతో చూచుకొకే కజోలి, బనూలు దీనినెట్లా సహించగలరని ఆమె హృదయ ౦ పరితపించ సొగింది. ఈ విధంగా ఆగొచించుళొంటూ. పోతుండగా. దారలో ఒక పరిచ యస్థుఠాలు కన బడింది అమెను భూడగానే తికి అశ్చే ర్యం కలిగింది. ఆమె , ఆమె "వెనుకనే సడునస్తున్న అమె కూప రు కనులపండువ గా కనబకుతున్న కొత్తే చీంలను ధరిం చి ఉన్నారు, ఏమిటీ వొళ్ళ అదృష్టం? ఎంత చక్కని చీరలు! ఒకప్పుడు (గామం ఆంతా సౌబాగ్యంత్‌. తులకూగుతున్న రోజులో నాలెమనిపి. ఇటు వంటి రంగురం్కపల చీరెలను నేన్తుండేవాడు. ఇప్పుడవికూడా వయ్య) లాగనే కర్వువెపోయిసపి, చినిగి వేలికళై పోయిన అ పాత గుస్తల తోనే సరీ లొాలను యుపో ఒక నిధం గె క ప్వుకొన వలసి వస్తున్న ది. ఒక స్రీ తన మా నాన్ని కాసాముకోటానికి పార నోనెసంచిని కట్టు తోటంకూడా తాను మూాదచిండ, ఛివరికి ఆ సోనెస్పుచులు కూడా కర్తువెపోతున్నాయి. తాను తన ముద్దున్ష క్రనోలి ఒకనాడు ఆపధం గానే నోనసెసంచులను కఎకోవలసీ వసుంబేమో? ఇప్పుడు కచోలి కఎుకోంటున్ను శ్చ పూరి వ్‌ చింగ్‌ ప్రశ యింది. తన మును విక కవోలి నోనపంచిం కటుకోటు. చూసూ. సహించటు ఎట వానీ భూము అహ్మావావరి గుచె వాయి... చేసుకున్నా. వసస

తన స్నేహితురాలి పెళ్ళడుకువ చి న కూతురు, నీ్‌జ జమీరాం ధామ కూతురుకుమళ్లే అంత చక్కని చీక ట్టు కొ ని ఉండిటం కనులపండువు గా ఉన్నది! చక్కగా ఉత్నాయి చీకలు!” అంట్లూ నీకడ కట్టుకున్న నీలికంగు చీరను చేతితో స్ప్యృన్‌ంచి “చాలా అందంగా ఉన్న దమ్మా'" అన్నది. ఆ కొత్త చీకను తన (వేళ్ళతో స్పృశీంచేటప్పు£[కి ఆమెకు అన్యక్రా నంద౦౮ కలిగింది:

స్‌రజ త్రి నుచుటిమోద (వేలు "పెట్ట మాష్తుతూ “నొప్ష మోద (వాసీన (వాతి అని మ్‌ నోరు మెదపకుండా ఊరుకున్నద.

క నిగ సు పెండ్రయిందాయేం! ముంచి సికిపరుడయిన అలుడే ద్‌ రికినటున్నా డే) మూ ఆదృష్లం సుడేందన్నమాట, అలుడ్‌కి అత వమూద కూడా యెంత (లేద్ద! కొత చీక శి టించాడే.....+.

న్రీజకు "పెండి! సితపరు డెన భర!*...నీరజ తల కోపుతో వణిశేపో యంది. “కనీ కెందుక్రమాా అనవసరమైన నంగతులన్నీ , నీ పాట్లు నీకన్నాయి. నొ పాట్లు నాకన్నాయి. నేను నీకు సహో యం చేయతేరు? నువ్ఫు నొకు సహాయం చేయలేను. సక గూడా ఒక కూతురున్నది, నీదారేదో నువ్వు చూ చు కో! అనవసరంగా మూ విషయంలో జో కం క ల్సి ంచుకోబో కు! అని మూతి తిషఘ్టూ రించుఫంట-"- అన్నది. “నీకు యివన్ని అనవవరం, నేను, నా ఏడ్తా తిడికి లేక చస్తుంకే యెవ్వమా ఇక్కడ పెళ్టువాడు లేడు, ఎంత

|.

కాని తల్లి ఊరుకోలేకపోయింది. వీమిటో చెప్పండి, ఇ-కా స_.టి యి లతట్లో గాదు _ చెప్ప ండి.” ఆఅఫ (బతిమాలింది, జవాబు కోసం యెదురు వూకసాగ్పిది,

*' వినండి ' అంటూ ఆ కొత్తమరికి నెంతు. సవరించుకొం చెప్పపాగింది, “నీ బిడ్డ ఒక రాదస హా రెహా? (బకు పనుంది. ఆమె అందాన్ని, ఆ లక్షణాలను చూచావంకే ఒన్నీ శాళ్ళుతా వీచ్చెత్నె పోతారు! ఆమె కాళ్ళమిాద పడతారంశేు నమ్ము. కడుపుండా తిండి ఉంటు ది, డజన్ల కొది చీకలు శంటాయి, ఇక నగలమాట చెప్పనే అవశకంతేను. బుగారు గాజులు, ముత్యాల హో రాటు, రవ్వల దుద్దులు, ఇదునో నీకు గూడా ఒక చీక తీసుకువచ్చాను” అంటూ ఆమె ఒక అబఖపును తెంచిది, అందుబోఉన్న యెొరి అంచు తెల్ల చీక ఒకటి, నిలిరంగు చీక ఒకటి బయటి! పీసింం. ““మోకిప్పుడివి యెంతో ఆవసళం కద డి అక్కయ్య గారూ, ద్వేడి దయవల్ల సను సమ మా ౨కి వచ్చాను లేకుంశేు ఇప్పుడు మిరు కుకుంటున్న ఆ పెలికలటు గూడా తర్రంమిోాది నుండి రాలిపోయిన తరార్టత యుమిచేమ్తుకునే ఈమ హౌొహహాంచి5ర విషయుకూడో నిజమే. ఇప్పుడు తల్లికి గాని కవోలికి గాని వారు కుకున్న బ్రాం. తప్ప "వేరేమో లేవు.

అసలు వవయం యీమిటో, కజోలి తల్లికి అరు కాసాగిం3, ని శ్చేష్షురాలై పోయిది. నోటివుట వూట రావేదు, , ఇందాక రెలుక్‌ట్ర దగ్గు పల్ల పడుచు తన బడ్డను పూడ్చి పెట్ల బోతున్న ప్పుడు ఆ దృళ్యాన్ని చూన్వం కే మనస్సు లో యెట్లా ఆనుపవీంచింవో యిప్పుడుకూడా ఆటానే =నువించింది. పెచాలు విగబటింజ, శరీ ముంతా ఇ ణికిపోయిల, 2

టపెద్ద బంగ్లాలో మా కదోలికి (ప ల్యేకంగా ఒకగది యిస్తాము, బాగా డబ్బున్నవాళ్ళు, మంచివాళ్ళే వస్తుంటారు. వొళ్లి

[103

తలుచుకుంళే డబ్బును సళ్ళుసమ్మ్రంంచికట్ల ఖర్చుపెళ్సుసారు. ఈ రోజుల్లో డబ్బు క్‌ బ్రలు గా ఉన్న ద. ఢథనవ (తులకు ఆ డబ్బుతో యమిచెయ్యా లో ల్‌ చకుండావ్రంది. మ;పీల ర్రంచం చలాకీ 7ా నడుదుకున్నదంచపి వాలు, అంతా సవ్యంగా నడిచిపోతుంది, ఆ విషయాలన్నీ నేను నేస్పుతౌలే......... . ఇక మశకు డబ్బుకు ఫొలవ ఉండదు. * కన్ను గీటుతూ చిరునవ్వుతో ఇంకా యిట్లా అన్నది, చిన్నప్పుడు నేను యాంతలాన్సు గా ఉండే దాన్ని కాదు, ద్‌ లిక్‌ మళ్లైనే సన్న గా వాలా ఆందంగా ఉండేదాన్ని, జు ర్‌ జుల్లో మన ఖా తాలస్ని 'పెద్దపెవ్ష వే ఎ ఇ ఉలి!

తభి నోటినుండి ఇప్పటికి మాట 'ెగిలింది, “ఛీ! ఆఅవతలికిపో పొప్టిముండా!! “* అవి ఆమె ప్పులెని కోపంాంఫో అరిచి, శరీం మంతా వణిపోయి,. ది.

ఈ సూటలకు మొవట్లో ఆ ఫొత్యమనినీకి కోపంవచ్చినా తర్వాత కొంచె. సంబాళించుకొని “ీఫోవాని! రావద్షు, కొంచెం వనాంతంగా ఆలోచించు. పిల్లను యా క్షణులోనే తీసుకుపోతానని నేను అనటం లేదు. మేము ఇడవలో వన్నాము, ఇంకా మాకు చాలా పనులు ఉళ్నాయి గాబట్టి మ్‌... రా తికి గాని యాక్కాడి నుండీ బయలుచేవము, అనవసరంశణా నున్వు తిట్లకు దిగి రూ తం యీమి లాభం ఈ కోపమంతా ముందుముందు నీకు తి ;డి పెటబోదు. అలు.నా నువ్వు యీ నిషయులో "వెను కాజి మతిం యేమిలా భం] పశువులకొట్టంగూడా ఖాలర్టీ గాకనబడుక్తున్నది. నేను అందరికీ ఇర్నవె రూపాయలే యిస్తున్నప్పృటేశ నువ్వు ఆ మొక్తం చాలదన్న ట్రయుచే ఇంకోక అయిదు రూపాయలు యుకు[,-వ యినాను, అంతకంళే యక్క-వమ్శొా తం యివ్వు లన, నాకూ "ఐన॥క పెద్ద వాళ్ళున్నారు, ఇంతాపోలతే నాక్టు వచ్చేఏ కిమోషళతప్ప వెేమాలేదు. రోజులు మరీ గ సు గా వున్నాయి! చేశమంతపా కరువ్రుత చప్చువో

193 నున్నా ర్రు, సీకూతుర్ని వోవంచకేవన్న మాట నిజమేగదా?; ఈ దుంప గడ ము, మూలికలు తెచ్చె వోషసానంటావా? అవిమూత్రం యెన్ని యల అట క రోజులు దొరుకుతాయి, ఇంకా కొన్ని రోజులుపొతే 'బెగాల్‌ లో చీవరిక్షి గడ్డికూడా మిగలదు, కాబటి నీ కూతుకు యుదోనిధ౦గా | బతిశే ఉపాయం యెొంకుకు చూడవు? నీ కళ్ళముందే ఆ పల్ల శీచించివాతూ చస్తుంకే చూస్తూ ఉఊరుకోగలవా?, , ' “1! పో పాపినీముండా!!.” అని తలి మళ్లీ, శేక$ పెటింది. లు 0) చ ఈం కొత మనివి. ఆమెహాథను అంంచేసుకు_టున్నటు చిక నవ్తర్ధ మాటో థె ర న్‌ నవ్వుతూ ఈవిధంగా చెప్పవొడిగింది, “నిన్న నే ఒక పదిసంవ కృరాల వీలను ఖరీదుచేసాను. తలిక్సి పదిళూ పాయలిచ్చాను? వయస్సు వచ్చే భళ్ళు ఉం వరకు ఆ ప్‌ల మాదగ్గ౫ "పెగుసగుముంది, నంగీతము నాట్యము అన్నీ నేర్పసామ్యు ఆ విల తిల్లై మూడువారాఃకిముదడు నేను ఆ వు నా! త. విషయం మాటాడేటప్పటికి నామిోద పులిలాగ విరకుచుకుషడ్‌ది, కాని ౮ నిన్న టిరోజున నేను మళ్ళీ ఆ |గాము వళ్ళనప్పుడు వా తభ్టినెతి నేలకు కొట్టుకొని కంటికి మంటికీ యేుకభారగా వకుసూ ఆ పిల్లను నాచేతుల్లో పెట్టింది. కాని నాకుమాత్రం కొపంవచ్చి మొదట వృనా నన్న డబ్బుకం శు రెండురూ పాయలు తక్కు, వయిచ్చాను. "మొదటో* ట్‌. అంతనోల చేసినందుకు అది ఫలం ఇలాంటిగోలంళశచే నాకు వాలా అసహ్యం” అని తివి పు చూడసాగింది. (క్త పభ +... గలి కోపంతో వణికిపోతున్నది. *ీఆ వాడు నోటివెంట వ్‌. ఇంకాక్కామాబ వచ్చిందం పే"అంటూ కోపంతో చుట్టూ కలియ జూచి పక్కన పడిఉన్న "వెదురుబొంకు బద్దను తీసుకొని గాలిలో రుళివీస్తూ * ఆ వాడు నోటిఇెంట ఇంకొక్క. మాట వచ్చింద.”కీ? వానర నోటో డినొా-సాను) ౨వ దె. వ్‌ + తలో జ్ర" భి జ్‌ (2) జ

194 “అమ్మా! అమ్మా! ! ') అని అరుసూ వుటిటటోంచి బ యట పరుగతుకువ చ్చింది, కోపంతో భయంకర రూపాన్ని దాల్సీ ఉన్న కొత ని నిశ్చేష్షు రాలెపోయింది. కళ్ళు లోపలికి తోడుకుపోయిన అమె ముఖంలో 3రువు రావీసి తాండవినున్నది, ఈ రైతు సి ఇంకెంత కాలం అర్ధం లే మర్యాదకు కాపాదుళోటా కి పయక్ని స్తుర్నది?... క్‌త్ర మనవి, దృ కవోలిమో ఇక మళ్ళింది. కరువు యీ "ఇ2తు పడుచుశరీ రాన్ని త్నీణింపజేసి ఆమెనుళంకా ఆందంగా తయారువేసింద. ఈ అందాన్ని చూచి బస్తీవాళ్ళు నిజంగానే వీచ్చెతి పోతారు- అన్నం వండవా క జో లీ++ అని ఆ లావాంటి మనిషీ. యుంతో (చేమని (పకటిస్తూ ఆడిగింది. నీ బయ్య మూ; నువ్వూ నాశనంగాను!ి”' శతలీ లోళలిక్షి ఉరికి మరుతుణంలో బియ్యపు సంచ్కి నేతి కుండా బయటికీ తెచ్చి దృకు[-లు కజోలిమోాదనుండి తోలగలేకుండా ఉన్నాయి. నెలలతో పాటు "'పెఘగుతూఉన్న ఆమె గర్భాన్ని మాచి చివరికి ఆ పుట ట్ల బోయే బిడ్డను పోని.చుకోడానికిత్తైనా ఆ పడుచు యెప్పుడో. ఒక నాడు తవచెతుల్లో చిక్కక మానదు ఆనుకున్నది ఆ లావాంటిమనిషి. “పాయ్యివిాద ఉకుకుతున్న ఒబయ్నాం మాత్రం ఉంచుకో. పోనీ ఒక్క-పూక్రైనా కడుపునిండా తిండి తిందురు గాని" అని ఫొంత ఓదార్పుగాను కొంత -వెక్కిరింపు గాను అన్నది. ఇంతలో నే తల్లి పొయ్యిమిోది కుండకు మసిగుడతో పటు , సీ, శా ల్‌ కు] కొని తీసుకవ చ్చిీఇది అన్న౦ శాదు, అశుద్ధం, నువ్వే తీసుకువొ' అంటూ కుతకుత ఉడుకుతున్న అన్నాన్ని నేలమూద కుమ్మురిల చింది

195్‌

టావాంటి మనిన. ముఖ ౦లో నంతోషం కస బడీంది, ఆమెకు తృవి గలిగింది. ఈ అన్నం వా ళ్ళకు మిగిలి నట్టయి లే నాళ్ళు ఆకలికి లొంగిపోయి తన చేతిలో చిక్కావలసిన కాలం ఇంకొక రోజుత* ఫొడిగింపబడుకుంది. కాబట చేవుడు మంచిపనే చేసాడు అనుకున్న డి

“పద పద ఈ _పతులంతా మిడ్డి జ౦తువులు, ధు- ఈహ్మాశ జ్ఞూన మైనా "వేకు పిళ్ళ కు అస్‌ ఉమ్మేస్తూ లావాంటి శ్రీని హాచ్చరించాడు యింతవేపు దూరంనుండి సిగళట్టు కాల్చు కుంటూ యూ విషయూాన్న 9తా గమనిపున్న నడివయస్సు మనిసి.,

“ఆవును, యీ జండువ్ర! బియ్యం రువం తెలు ను౦డి. ఆ దుంపగడ్డ లుమూ లి క్ర ల౦క₹ు (తవ్వుకు తింటారు జానీ ఆనీ ర్ట పంటతో వీదరించుకుంటూ ఆ లావాంటి (స్రీ బియ్యపు సంచే నమ్యు రుండా తీసి మగమననికి అందించింది.

బనూ "వెక్కి. "వెక్కి. యుడుస్తున్నాడు, బియ్యం పోయినై, ఆఅన్న6కుండ ఆకలిగొన్న తన కడుపులాగే ఖాళీ అయి పడుకున్న గి 'నలమిాద పారబోసిఉన్న అన్నపు వాసన ఆతనిఆ క లిని ఇంకా యెక్కువ వేస్తున్నది. నీళ్ళు నిండిన కళ్ళతో కజోలి పెదవులు గట్టగా కొరుక్కొ టూ కూలబడ్షది. -వళ్ళిపోతువ్న ఆ క్రత్యమను ష్యుల వీఫువపు ళూ న్య పు దవృకఠూ లతో అ దే పనగా వభూచుకోంటూా నిలబన్షది తలి, ఆమె మనస్సుకి యీదవో భల్ణందిః కక క పాపిన్తి ముండ వేతీనుండీ అశుస్టం తిశ్నాను' 6 రటంా నోట్లో (వెళ్ళు పూకిని కక్క_బోయింది. కాని అకలితో ఖాలీగా ఉన్న అమె కడుపులోంచి యుమా బయటికి రాబేదు,

బనూ యొక[డికో దూకుడుగా "వెళ్ళిపోతున్నాడు.

6ళ్సర్ట్క డ్షిక్ట నాయన్యా వెళ్ళును చే? వ్‌ ఫి అవిత్న్లి క్ష వేసింది.

106 బనూ కొద్దిసేపు వెనక్కీ, తిరిగి చూచాడు.

“ఇంక గ్రాడిక? మేడి చె! దగ్గరికి, చిటారుకొమ్ము్లో త్తం కే కొన్ని పళ్ళు మిగిలున్నాయి”* ముకుూజీది చేతిలో తుడుచుథొని ““ఆసన్నని చిటారుకొమ్మువైకి ఎశ బాకుతాను. అది విరిగి పోతుంది-” అన్నాడు, మ్భు చటాలున వెళ్ళా వె “యీకునూ అన్నాడు. 4, అక్క_డ్నుంచి పడి చచ్చివోతాను. వీడక వసిలిపోతు_ది”'

తళాలం గా పరుచుకొనిఉన్న పచ్చని పొపాల వెరశనుండి ఉన

యిన్గున్న సూర్యుడు అరుణ కాంతుల కు -వెవజ్యుసున్నా కు

ఆ అళణ కాంసుం) “వటుగు శో యై యక్‌ లు “హానుఫోని వోకున్న

రోడ్డు తెల్లగా అగుపడుకున్న గొ,

సాన భస్మం తలవాచుకొన నీడ చేక కాళ్ళ డ్చుకుంటూ "వేల

కొలది అనాధతః సొతున్న వందలావె రోన్లే అవొగటి. అలా పోతున్న వారికి తమ గమ్యస్తాన నుదో తమళశే బెలియదు. ఆ రో. వారికీ నివాసస్టలా లై పోయినవి. ఆ రోడ ననే మృుక్యుదేవశ తమను యెప్పుడు యొక్క_డ తవచల్లని క వుగిలిలోకి చేప్పుకుంటుందో వాళ్ళ కీ తెలియదు, స్థాన భోష్టులెన ఆనొధ (సజానీకానికి ఆ రో్త కు అవినాభావ సంబంధం యేక్చడిపో మింది.

క చోలికి, కటోలి తల్టికి గూడా యో విషయం తెలుసును,

తలి రోడ్తువెన నిలబడి -వెను3రిగీ (గామువైపు చూచింది.

"కాసి ల లుకట్ట 'పెష్ష నోడరాగ [గొమాిక్‌ తశక్తు అక్షం నిలబడే కనబడుతున్న ద లోగడ *మ_.గళ)')ను మేపిన పచ్చిక బమభుతప్ప ఆ -సనుక మెగేమిా కనబడటం లేగు, మంగళను యిక్క_డ్‌క ష్‌ కు వచ్చే ఆను ఆాశ్యతంగా చానిక్‌ దూరమైపోయింది, బనూ, కజోలీఐ కోసం “మంగళ్‌ సంత్‌ మ్మం శా (పాణాలు విశచేదే. కాఫి తల్లి అలొ జరుగనివ్పు లేదు. తనకు యుమ్మాతము సంబంధంచేని ఒకా నొఠ పసిబాలుని రవ్నీంచటానికి మంగళను బలిచేసింది! ఎంకు కల్ల? ఈ (పశ్న ఆమెను యింతవరకు కలవర పెడుతూనే ఉన్నది,

199 కాని అదిగూడా కొంత మంచిశే జరిగింది. లే: పోతే తమా లాంటి దిక్కు- మాలిన వాళ్ళు ఆన్చను యీంచేసుకుంటానమ! ఎవరో ఒక కు దొంగిలించురు పోయేవారు. +. ఇల్లువదలి బయలు దేరంతుకు మనస్సుకి ఎప్పశక్యం'గాని బాధకలిగింది. తన జీవితమంతా గడవీన అఆ యింటిని వదలటం సులభమా? దొడ్లో తులసిమొక్క_, గోకగూట్లో 70వుస పటిమ ఉన్న అ గృహమే ఆమెకు పవ్మిత "దెవాలయము, కాని ఇప్పుడు ఆ పవ్మి నదే ౮ాలయమే మృత్యుగహ్వూర మై పోయింది, ఇంకా డానిని అంటిప్ప్రెకొని ఉన్నందువల్ల ఆకలికి సమసిపోవట మేతప్పు [పాణాలతో నిలబవగలమనే ఆశాకిరణం యెొక్స జా అగుపీించటంలేదు. ఇరుగు ఫారుగువాళ్ళం ఆ వెళ్ళిపోతున్నప్పటికి వాళ్ళు యింతవరకు ఇల్లు వదలలేదు. అఆనమువల్ల ముష్టుకు బయలు 'దేరునున్న వాళ్ళకతోడు యెశ్వరూ లేకండాపోయారు, కడుపుతో నున్న కూతురుతోను ముక్కు-పచ్చబారని కొడుకుల ను నిస్పహోయ స్థితిలో దారి తెన్ను లేకుండా బయలుబేదింది! * 9 99449 నిన్నటి ఉదయమేలేచి తల్లి దేవుఎవగ్యరి కంఖాన్ని చివరి పర్యాయం పూరించింది,ః కవోలి్‌ బభూబు కూడా చివరిప ర్యాయం- దానిని పూరించారు, అటువవ్యాత తు తము మిగఎఉన్న అస్టిల్‌ స అఒక్క_ వస్తువునూ తీసు కెళ్ళి వోవుటి దేతిల్‌ పెట్టి చా రెడువియ్యాన్ని తెచ్చుకున్నది. ఎవరు యెట్లాపోయినా కోమజిచమూ తం అక్క-డినుండి కద లడు. ఇంకా భూమిని కొనుక్కొా.టూ అక్కడ స శంటాసు అతడు (పజలత” టివాడుకాడు. (పజలకక, చమూంనాల్నవిన బవించే రాబందుల లోనివాడు, ఆ రాబంము తన వెలంసెన గూడా కన్ను వేసిఏఏ. కాని అతడు డానిని యెన్నటికీపొంద లేకు. మగవాళ్ళు మళ్ళీ యెష్పుడెనా

19 తరిగి వచ్చినట్లము 'ే వావ కొరకు ఆ పొలం సుఠవ్నీషంగా అట్లానే ప. ఉన్నది. కాని ఇప్పటిపంటనూా తం జమిాందారుశిస్తకొరకు అప ఎజే శ లాడి య అమ్మి సయబడింది, పచ్చగా పుకే ఒరగుగునతున్న ఆ థాన్యం వ తమకు వె.దదు, కోమిగిరీవ్‌ యింటికి చేరుతు. ది. క4 శీ. ఒడ అపాం” య, చే మావా మాను హాయిగా యో (ప£ిఫలాన్ని అప్పుడె పొంచారు. కాని నేస ఇక్కడేపడ్‌ఉండి యా పంటను కోయించు కోవాలిగదాల” ఆని కోమటిగిరీప్‌ నవ్వుకుంటూ ఆ.టు.టాక్షు, భూములను ధహోమయుటిగర మ్‌ గవ వలో చిక్కించుకున్నా శు, ఒలమెన జ :ధాంలలో ఒడిపోయిఎద తమకు కూడుపెపీ ఆ నేల5లి! సఖా ళు ణం “అమ్మా! అటు మూడు!!! | అన్న కవ *లిమూటలు విరి తలి తశ ఆలోచనా పవూహంగోంచి బయబట:డి ది. తమ-వెపుశే వనన్న రక్‌ందరి మనుష్యులను (వేలలొ పూస తున్న ద్వి క దోలి, నడుములు వంగిపోయి త లు వుదుకోొన గుడ్త పేలికల మూట లను మోసుకొని కాళ్ళ కృృగంటూ రోళు వెంట వున్నారు కీ 0 అఆ బా ర్స్‌ చ ం ఆ మనుష్యులు పురుముళు, (గల; పిల్లలు, పనలు అంతా ఉన్నా రందులో. అందులో ఒకడు ఇతె నా "పెకి యెత కుండా రోకువెంట ఉం. లె, ణా అనీ ౮ఫె నడుచుకొని వోతూ క “ఉకలకతా పంకా యెంత దూర మున్న దమ్మూ ఊక పాళ్ళను చూచి తల్లీ నివ్వెరపోయింది, తేఎకు తవ ముదు తీ బ్‌స్తలకు గూడా యిచేగతి పదముకతముండా? *జ్రారగ్రాదూరం!'' అని గొణిగించా సు, క్‌ ఏ. వన్బాలాదదోరం! ' అని అనుకుటూ ఆ మచిమీ. రోడ్డువె.ట ళు

ల00

ర ల్లి అశనివెనుక నే వెళ్ళింది. ఎక్క డినుంచి వన్యన్నా వు నాయనా)” అని అడిగింం,

ఓ చాలాదూరంనుంచి నఘ్తున్న వా! ఎంతదూరం ఆవూర?”

“'వఏమో_ యొంతదూరమో) యెవరు లెక్క పెటూరు? మేము

ణ్‌ బయలు చేరేటప్పటికి ఇంకా పున్నమి దాటలేదు” అన్నాడు. ఇప్పుడు అమావాస్య 'హాడా సమిీావపినున్నది. ఈ లెక్కను వాళ్ళు కలక తాకు యెొన్నటికి చేరుకోగలరు?

“దండి తొందరగా పోదాం*శ”" అని తన వికలను హెచ్చ రించింది తల్లి, సీళ్ళునిండిన కండతో ముగరూ మృ ఒక సాది తమ సొంతకలో దిగ్యమింగి తమను దాటిపోశున్న ఆ అనాధుల వెనుకనే సడవసా గారు, అప్పటి శే! చాలా అలసీిపోయివున్న ఆ అవా ధులవ్లు తమకు య్బ్కులాభ మూ "లేకపోయినా వాకు తమనో ఉండటం తల్టీక్‌ ఆమె బీశ్తలక్రు న. గనలుగజే పున్నరి, అనేశ రాత్రులు పగళ్ళు నమువవలని ఉన్న వ చూణంలో తోకతుఉ్న డటం యెొతయినా అవసరం నలుగురూ రోము ఉన్నపఎము [(సాణంపోాయినోె ఆంసే బాధగా ఉండము, కొంత సంతృపి గానే ఉఊఆంఎఎ'0ది.

ఖీ వారి యిల్లు అంతకంతకు వారికి దూర్యయపోకున్న:, అ లు టిలో గడపిన చివరిర్శాతి వారి కెవ్వరిక్‌ నిద లేదు, గిపంబేని ఆ యింట్లో అంతా తిరిగారు. తీరనిమమతతో వెప్పరాని : నఫపళ్షారు. మర్నాడు లెల్బవారుతూనే తమ ముఖాలను కడుళ్కొ_ని, మిగిలిఉన్న . పీకీకెను మెతుకుుంను తిని బయ+4ిప్‌ వవ్య్బారు. గుమ్ముందగన "మోకఎలీ. గడప ఫు ౧ ఉం

ర. మాద తల అనించి కీ భగవంతుడా, మూయిుంటికి మళ్ళీ మమ్మల్ని తొందరలో చేర్చుతం[డీ!” అని ( సార్టించారుం

తీర్యడ్సి కన్నూ, కిపోరి_. ఒక్కరొక్క లే మళ్ళీ యింటికి తిరిగ

వసొా్చేేమో, కాము అక్కడ 'లేకపోవడందూచి వారు గుండెప౫లి దారీ "తెన్నూ లేశ యెటుప్రాతారో? అని త బిడ్ణల మనస్సులు వ్యధ పడ నొ గెౌయి.

రోను పక్కన ఒక చింతచెలు నీకలో ఆకుీవో ఆకులను

డం లు

వండుకుంటూ రూరగో బని ఉన్న ఒక (పజల గుంపును చాటిపోయాకు వాళ్ళు. ఎండ అంతకంతకు యెక్కువ కాజొచ్చింది. నిండు మనిషైై యున్న కజోలి తన మూటను మోసుకొని నడుసూ, అయాసపడు తున్నది. బయలు-చేశేముందు తమకు తప్పనవిసంగా అవసరమ యుగ వన్తువులనన్నీ మూటగప్ప కున్నారు. బక్కచిక్కి -న్నెముక్‌ బయట పడిఉన్న బకార్చు రాతిళ్ళు పకుకనునప్పుడు నేల జఒతుకొని బాధ కలుగకుండా ఉండే,దుకని ఒక బొఎతముక. గూడా మూటలో కట్టుకున్నా రు. తల్లి; కచోలి ఏరుమూ తం కటిక నేలమోదనే పడు కోవాలి. బేకుంపే అనే నడువ లేనిస్టి లోఉన్న వాళ్ళు పక్కా గుడ్‌ లను గూడా యక్క_డికి మోసుకుపోతారుు,.. ...

ఈ విధంగా కాళ్ళ క్సుకొంటూ పోతున్నారు. తమలాగ చారీ తన్న్నూ "లేకుండా పోతున్న మరొ"క్‌ గుంపు డాదలో కనబడి వీళ్రుకూడా ము౦దాగ్‌ి గుంపువాగే నడుములు వంగిపోయి వః వంచుకొన్ని అతి [పయానత్‌ి కాళీక్చుళొటూ రోసు

€ 4 టం పోతున్నారు. ఈ విధంగా పోతున్న గ్కుపులన్నీ ఒశేవిధ 7 క+ టం మూసే వాలా కశ్చర్యం కలిగింది. అ_.దరి ముఖాలు విధంగా వీనంగా కనబడు తున్నాయి, అందవఏి ఛరీరైంు ఓక్‌ ౬ , చిక్కి శల్య్యాలము క సబడుతున్నా యి.

2 0క్లీ

మధ్యాహ్న మయ్యేటప్ప: ముగ్గుంక్‌ ఇౌగా ఆకలివేయ సాగింది. తమతో తెచ్చుకున్న దుంపగడ్డలను ఉడక బ్వైకోఎానికి ఒక చెటుదగ్గర ఆగారు, ఈ రోజుకి ఈ దుంపగడ్డలు సరిపోతాయి! కాని ము -లేపటిమాటో? తలి ఒక్కసారే భయంతో వణిపోయింది. తమలాగనే పోతున్న లతులాది దిక్కుమాలిన [పజలు దారిలో కనబడిన తినడానికి వీలయిన వస్తువుల నన్నిటిని అఖ్సరుచేవారము... ఇక తమకు యీఎదొకుకుతామిు. “కొ, తశాలంపొ చే బెంగాల్‌ +ో' తిన టానీకీ గడ్డయినా మిగలది' అని ఒ౩ నెలరోజులకిశు ఆ లావాంట మనిపి అన్నమాటలు తల్లికి జ్షాపకు వచ్చినవి, భయంతో వణికి వోయింది;

కాని ఆకలికి అటమటిప్తూూ తమకంగక్సే ముందు పోయిన లక్షలాది దిక్య్క_మాలీన |పడెల సంగతి త్రఫికి యంగా పూ గా త్రెయనే తెృెయదు. లక్షులహొలదె ఆకలిగొన్న [పజలు $లకత్తాపు నడుసున్నారు. కాని ఆందు”గో వాలాముది కలక ౮= దరిదా వుల నెనా చేరుళొనజూలరు. దారిని నమును నడుస్తూనే కొందరు కింద బడి (వొణాలను ఏడుస్తున్నారు. ఎంతోముది కచోలీలు, బనూలు నశి. చి ప+*శత్రున్నారు,

జూలిగుండెను కలిగి ఉంకటంకూ డా ఒకవిధంగావాసె కాధ క్‌ర్వమెన విషయ మే, హృదయం ఉన్న యేవ్వ క అయినా అనా ధులై తిరుగుతున్న అ అ శేష పజూనీకంయొక్కం అవస్థలనుచూచి భరించటం కష్టము. వ్యాధులవలనగాని, జవాను శ త్రువరంవలన గాని, కార్‌ "శీవలం తిండివొంగల దురాశకు గుదిఅ ము, కంచి (పాణా లను విడుస్తున్న తమ బిడ్డలను చమూడవలనిన దురదృష్టం కలుగక పోయినట్ట్లయి లే; అనేకమంది తేబ్తు ము శం (డులు యేమా తము శ్రాధ పడకుండానే తమ (పాణాలను వదలగలిగేవారు. కాని వారకి అంతటి అదృషం కూడన... 46 44

ఈ అనస్థల్లో తమక దడిశ్కెవరు) తొము సౌభాగ్యంతొ తులతూగుతూఉన్న లోజుల్లో జమిం౦ దారుకు యెం జెంత ధాన్యాన్ని సమర్చుంచుకున్నారు! కాని ఇప్పుడతడు సవోయుచేసాణా? +... .. పంటలు వాగాపండి ఒరిగి ఉన్నాయి. మునుపకి సంవత్సరంకం శే యీ. సువశ్చేరం పంట ఇంకా అధికమా కాని యుమలాభం? ఆ పంటవతౌా 'యమీమయిసపొోతుంది?., , == గవర్న మెంటు (పజలకు తఫచం్యడులవంటిదట! నిజమే వా |గామంలోని | పతివారిక్షి కలిగిన మూ. సందేహానికి కోమటిగిరీమ్‌ జవాబుయిచ్చాకు. “గవర్న మెంటుని పోషమీించవఆసీన బాధ్యత మిదిగాన్సి మిమ్మల్ని పోపించవలసిన బాధ్యతా తం గవర్న మంబుదధి కాను, గవర్న మెంటుమోద మిరు తిరగబడి ఇంకా పన్నెండునెలలై నా దాటవేదు, గుర్తుందా? పొవీన్ట్‌ (పభుత్వం అన్నారు, గుర్తుందా? మోకు తలిదం్యడులలో సనూశ మె గవర్న మెంటును ఆవిధంగా దూషిస్తే అదిడూరికనే పొతుందా! ఆ పాపానిక్‌ తగిన షతిఫలొని ఇ రనుభవపుచరూ ? క్రితం అఫిధంగానే అనుకొనే వారన్నమాట నిజమే, కాని యిష్పుడు వారి కళ్ళముందు ఉన్న తెరతొలగి పోయిం*,. ఇప్పుడామాట వింతగాను అపహాస్యం గాను తోస్తుంది.

(పజలకు తప్పి తండీ అయిన యీ గవర్నమెంటు ఉన్య్యోగే ఒకాయన యీమధ్య కారునికి సమాపంగో ఉన్న ఒక సో లోను డాని చుట్టుపట్ల ఉన్న (గామాలలోను ట్రముక్షు వేసి (పజలం దరిని అక్కడికి రమ్మని చెప్పారు. అకలిక ఆటమటించి పోతున్న బారుని (గామ పజఖంతా గంపెశాశత్‌ అక్కడికి చేరుకున్నారు. మధ్యాహ్నందాటినత ర్వాత కగవన్న మెొటు ఉన్యోగి ఒక జీస్‌ కారులో వచ్చి అందంగా అలువదింప జడిన ఒక "ఇొవెకవెన కూరి లి ఉప

20,

న్వానేం | వారంభించాడు, జపాను శ తువులనుగురించి, వాళ్ళు జరు పుతున్న హాత్య్యాకాండను గ్యుంచిి భారత దేశ సైన్యాలశ క్రి సామ వ్రొవ్రలనో గురించి ఇంకా ఇలానే అనేక విషయాలను గురించి చెప్పాడు, కాని అంతమంది రెతులు గంపెడాశ పెట్టుకొని వచ్చిన అసలు విమయం నమూట యెత్తనే యె త్తలేమ. అవిషయాన్నిగురించి యెప్పుడు పబుతాడా అని అంతా అతురతతో యడదుకుమూవా%, కాని ఆఅమాకశేయె తలేదు, అతడు ఉపన్నాసంముగించి, అనుచ 'సలు తెచ్చియిచ్చిన చల్లని కొబ్బరినీళ్ళు , తాగుతున్నాడు, ప్త తులు ఊరుకొన లేక *దొరా! మాసంగ తేమి చెప్పారు? ' అని యలుగౌత్తి అడిగారు, చదానికొ రే వాళ్ళు గంటలకొలది ఆ మండుకుండలో పడిగాపులుపడుతూ కూర్చొని యున్నా *. “వూసంగతి యేమిటి” ఆకల్హి అకల్కి ఆఃలి. తిండికొరకు వాళ్ళు పరిశవిస్తున్నాను. దాని కొరకే అకగాడ చేరిన వేలాది పజలు ఇంతవరకు ఓవికత ఆ ఉప న్యాసొన్ని వింటూ కూక్నన్నారు. _లకులు యీ విధంగా యెలు గెత్తి అడిగేటప్పటిక్సి బారుని జమిోందారుగారు ఆ ఉద్యోగిద గ్గరకు జరిగి అతని చెవలో యీదో ఊదాడు. దానితో ఆ గవర్న సెంటు ఉద్యోగి కనుబొమ్మలు ముడిచి కోపంతో (పజాసమూహంనైపు చురచురా చూచ్చి గబగబా జీపుకారుయెక్కి. [ప్రజలకు యేమో సమాథానం యివ్వకుండా వెళ్ళిపోయాడు. చుష్టైుపట్లఉన్న (గామాల (ప్రజలు ఆంత ఆశీ పెట్టుకాని వచ్చిన విషయానికి సమాథానం దొర కచేదు, కొలునున్న కడు పులతో ఆ౧తదూరంనుండి శాళ్ళిడ్చు కొంటూ వచ్చినవారి శమ అం తొవ్ఫధా ఆదయుిుఫపోియిం ౫, ఉపన్యా సాలు ఆకలిని తీకుసాయమా 1.44... ఎఇ

టం, లక గాడ మూచిసా ఆకాశంలో రాబందులు, కారులు మొదలైన వే యెగురుతున్నాయి, 'దేశంపెన యా రాజు దులు దండయూ లే సాగిస్తున్న ట్లనువీన్తున్న ది.

ఎక్క_డదూచినా " శవాలు చిఃందంవుదరగా. పడిఉన్నాయి. వొట్సివైన ఉన వ మావసాన్నంనట్తన్‌ రాబఎదులు మయొష్కడా మిగల్బ కుండా తీసెసున్నా యి, తినటానికివీలు లేవె వష్యుకలుళూ తం శవాల వన మిపబుతున్నాయి,

ఆ దృశ్యాలు మాసూ తనీ వణికిపోతున్న ది. అఇనరువికల చవచులను గట్టగా పుచ్చుకొని నడుస్త్నన్న ది.

రాబృుదులు వీక్కుతిన్న అనాధ వేతాలైే వారికి ,తోడు వమ్తున్న వి. రోడ్డుపక్కన చెట్లనీకలలోన్ను పొదలమాటునను..

అటి. ఈవి 1 - యా

ఎక్కడదూచినా శ వాలకుప్పు లే! రాబందులు ఫొన్నిటిని సగంతిని విడిచెసినవ్క, క న్నిటిని ఇంకా ఏకు తింటున్న వి, అవి లిఫి వదిలి పసిన్స వాటిని అందుకోటానికి కాక్రలు వాటికి పొద్దిదూరంలో సిద్రం గా "కాచుకొని కూన్చొూనీ కనబకుతున్నా యి చవిషోయిున ఆ అనాధుఆ వనన్తువులన్న్‌ చిుదరచదందకగ గా పశహ౪ాన్నా యి- రుండలు, దు వ్వైనలు గు ంకువు భది౭ిలు, పిల బ్‌మ్మ స్య బొంత ఉం తబ్రగడలు, “మ రి తెన్ను లేవండా తిరుగుతున్న స్టితిలోగూడా కొందరు తలగడలను “వంట మోసుకొని పోతూకజండినారు గాబోలు!

రోడుకి వవదగజాల దూరంలోంచి లుకు పోతున్నది. ఆ రైలుకట్ట మిోాదినుంచి ఫోతున్న ర్రైలుబండిని పట్టుకొని వళ్ళా డుతూ పలకొలడి అనాధ ప్రజలు వఫోతున్నారు. ఆవిధంగా కలక్ర తోక పోగలమా]! అని తలి తలవోయసాగ్వంది. అమ్మో! వద్దు- తన విడ్రలు జూరి. బండి కింద పడిపొ'లేనో ఉంపహూ!. ఈ విధంగానే యెంతదూ5క మనా నడచి వెళ్ళుతార్యు కాని బండిని పఎకొని ఆ పిధు గా [వేలా డుతూ (పయూణం చెయ్యరు + 4 వ్రన బ్‌్తలు తనదగ్గర ఉన్న త

చీకటిపడిన తర్వాత పగలు వం:ుకున్న చుంపగడ్డలు కొంచెం మిగిలిఉండ గా వాటిని తల్లి చిక్తలు తిన్నారు. ఒక చింతచ్రటు. (కింద

లీ 6౮

పడుకున్నా రు. కజోల్సి బనూలు త్రల్టిమోద చెబ్యు వేసువొని దగ్గర అనుకొని పడుకున్నారు. చీకటి భయంకరంగా ఉన్నది. గుడ్త గ'సహూబలు కూస్తున్న వి, చుట్టూ నస్య్థాలుచేఏ కూయసాగినవి, ఆ కటిక చీకటిలో నక్కల కూతలు భయికో వీతులను జేపన్నవి. పండుకొని ఉండగా ఆ నక్కలు లేమపెన పడి లేనో? కటిక చేలమిద పండ కొని ఉన్నారు. ఎర చిమబకు కొదవలేదు, పండుకొం ఉండగా యెకచీమలు తమ శరీరాలకు పడుతాయీమో) ఈ విధంగా ఒక అరగంట గడచిపోయింది. హఠాత్తుగా చెట్లు పె నుండి యీదోరోదన వ్‌నబడిండి, జబ్బుత ఉన్న పడిను-దె పిల్లలు యుడు స్తున్న ట్రనుపిం చింది. బనూ ఉలీకపడి తుని కౌగలించుకున్నాడు. కజోలి కూడ భయపడింది,

“భయంలేదు, భయంచేదు, దయ్యాలు కావవి గుస్త గూాబల పిల్లలు అిి అంటూ, తల్లి చ్వీటిలోకి తజేక దీక్షతో చూస్తూ, ఒకచేతితో బమాను, మొకచేతితో కజోలి3 దగ్గరకు తీసుకున్న ది.

మళ్ళీ కొొచెరసేపయిన గర్వాాశ వాస్ఫ కళ్ళు తెెవ మూచే టప్పటిక్సి మెకుస్తూ ఉన్న కళ్ళు వాళ్ళవైపు చూకున్నటు అనుపిం చింది నక్కలు గుర్తగూబ బు రాబుదు మ గమ్మువెపు మయూస్తు న్నాయా+ మోరు చచ్చిపోతు న్నా రా లేక చచ్చి పోయారా? అని అవి తమను ఆఅడుగునున్న ట్స మపిందసా 103, నలు . పండ్షికిలిస్తు న్నాయి: కాబఎదులు సిద్దమవువే త్నాము .

తల్లి భయంలత్‌ నిదపోకు.డా తన ఏికలను కాపాకుకొన నాగింది హళఠాన్తుగా ఆ చికటినో మిణుపురులు పుగుగుల దండు ఒర్‌టి కనబస్షది. ఆ కశక చీక టి లో మిణుకు మిణుకుముంటూ చుట్టూ యగురుతున్న అఆ పురుశులను వింగగా మవూడసాగ పె తల చకటిమయిముయిన తమ జీవితాలలోని ఆశల్లాగ ఉన్నాయవి,

జ

కాటక్‌ం బెచ్చిపెట్తన ఈ చికటి గ్‌ అశ్రు జో స్రమేలుగా చేఎకొని నగరర్మివపు బోతున్న అనాముల్దాగ అగపడుతున్నాయి! అద్యష్టం "బాగా ఉండి కలకతాకు చేకుకొనగనిగ తే యొత కాగుంటుంది!...

అమె హృదయం. ఒక ఆశ మెకునున్నది. 'చేవశ మను మడు కలక తాలో ఉన్న ట్రయి చే, తాము. |పాధేయపడకుండానే సహాయం వేసికీరు తాడు. తల్లి ఈ విమయాన్ని కవోలతో అన్న ప్వుడ్కు ఆమె పెదవి వికచిి యీ విధంగా అవ్వది. “అమ్మా; ఆయన ధనవంమడు, మనం గుపసంటామో ఉండమో. ధశకవంతు లకు అసలు జూపకశ కి తప్కవ.”'

“క్లో! అతకు యెవరి మశుమునో నువ్వు మంచివో న్నట్టున్నావు, మన అవస్థఎస్తంగతి ఆతవికి తెలినిందంచే తప్పకుండా కాని కజోలి చిరునవ్వు నవ్వుతూనే తలజావి అన్నది.

“మనం ఆయనకు గు ర న. యమ్మా ”

డెహా్రడూకలో ఉన్న తి తాతమిద తప్ప, అమప యెవ్వరిమోదా నన్ముకంలేదు. చిదునవ్స నవ్వుంచేగాని ఆమె హృ్‌ధయం హూ త్రం దుఃఖపడుతూ నే ఉన్నది,

తెలతెలవారు తుండేటప్పటికి తల అలనట మూలంగా నవ మత్తులో ఫడిపోమింధి, కజోలికి మెలుకువవచ్చి లేచి కూర్చున్నది. అమె గర్భంలోని శిశువు కదలసాగింది. నీకు గూడా మెలుకువ వచ్చిందా అని తనలో తాను అనుకున్నడి క జోన్‌, వన్ని అవస్థలలోగూడా కజోలి తనకు పుట్టబోయే తన బిక్లనుగూర్చి యెన్నో మధుకమెన కిలలు కనసాగి.ది.

పత్వులు కిలకిలావవమ అ” పొలాలవె నుండి యగురుకుంటూా "కానీ కజోలి అకూతను ఏవనలేదు- ఆమెలోని కోకిల చనిపోయింది,

2౮)

ఏవైనా దుంపగడ్త బుగాని, పంక్షుశాని దొరు;తాయ ? అనే విషయంపై నశీ యిప్పుడు ఆమె మనసంతా లగ్నమై ఉన్నది. అచే యిప్పుడు అమెగానం. ఎండ ముదిదేలోగా, తిండికి యీనో ఒకటి సంపాదించుకోవాలి. వాపం, తల్లీ రాతంతా నిద్రలేక అలసి ఉన్నది. అమెను 'లేపగూడదనుకున్నది. ఈ కొద్దిరోజులవొనే తటి చాలా: ముసలి'దై పోయినట్లు కనబకసాగంపస, ముఖం ముడతలుజబడి పోయింది, తల నెవసిపోయింవ! పాపం! ని దపోనివ్వు; క చోలి నెరిస్టి పోయిన తల్ల తంను మృదువ్రు?ా నిమి5ంప అటున ర్వాత లేచి యజదైనా అహోారాన్ని -వకుక్కు_రావటానికి పొలాల-వెంట వెళ్ళంది*

దుంపగడ్తలు యక్కిడ -వతికినా కనబడ లేవు. తమకంళే ముందు, నగరం వెపు పోయిన | ప్రజలు వాజినన్ని బని ఇంతకుముందే [త వ్వేనుకున్నా రు. వమా దొరకకపోతే తమ గతేం కావాలి తమ ఉోళ్ళానే ఉండి, తన జవ్యస్థానం లోనే (వాళాలు వ్‌క్‌స్తె బాగుండే "బేమో. జలజల రాలుతున్న గండ్ర సళ్ళను ముడుదుపున్న ద్ధి కజోలి, ల్‌ భర 5 కబురూ పంపచేను_ యందువల్ల] ౮ లుబుడి దోర కకృయీ రోడ్డువెంకు నడిచివెళ్ళాడా?. ₹ేక యె రటోపీల వాళ్ళు పట్టక వొయా'రా! ఆయన చ్నేమంగా ఉన్నస్లు తెలివే నవాలు, అచే పది వెలు, అంతకంటే వేరి యేమో అవపరులేదు. ఇక్‌ యెన్ని కప్తాలు వచ్చినా నహించగల మను. 41414

ఈపధం'గా తలచుకుుటుంళ్కే ఆమె కంక్లచెంట నీళ్ళు మళ్ళీ జల జల రాలినవి.

-వతుకు్కు ౦0టు - డొంకలన్నీ అరుగససుండ ళా ఒగ పనస చెట్టు కశబజింది. -టంతా వెతికితే య క్ర డమునా పననకాయలు డొరువుతాయ మానని పర ధ్యానం గాఅటు నడవనాగిండ. హఠాత్తుగా 'యుదోమూలుగు ఏనబడింది. అమె ఉలిక్కి పడ్డది. అమ్మా! యుత భయం॥రమైన దృశ్ళం!.

౨039 ఒక్‌ స్రీ మూలుగుతూ చ్సృుు మొదబుదగర పడిఉన్న రి, ల్‌ ౧ | అమె (పక్కానే ఒక నక్కా కూర్చొని బతికుండళానే ఆమెనువక్కొని తింటున్న ది, కచోలిలిదూడ గానే ఆనక్ష్కం గ రుపెడుతూ, అఆమెషపు చూచి నెమ్మది గా "వెనుకకు వెళ్ళింది. 8 దిదూరంపోయి, 'వెనుు కు తిరిగిచూచి మళ్ళ ఒకపారి గురుపెట్టి వెళ్ళిపోయింది.

కచ్లోఖి నిశ్చష్ణురాలె నిలబకిపోయింది. నక్క కీక్కొని తిన్న గాయం ప్వెగా కనఒడుతున్నది. దానిని చూడలేక కండ్లు మూసుకుంది, వాంఖిక్‌ నస్తున్న ట్ర ముంది. ముందుకు వెళ్ళి ఆ చస్‌పో తున్న మనివీ. పరిచవ్యలు చెయ్యమని ఆమెలోంచి యేదో (ప్రబో ధిస్తున్నట్లనుపించింప. కాని ఆమెకు భం చాలలేదు. -వెనుదిరి రొ "వ్వుకుంటూ, పరుగితి పోయింది,

తల్లి కజోలికోసం -వెతుకుకొంటూ వనున్నది, కజోలి ఆమెను

అవనీ మాకగానే ఆమె చేతులగోకీ ఉంక్పిది, భయంతోఆమ నోటివంట చూట "పగలటం-లేదు. త్రి ఓ దారసాగింది.

“ఎడ్వవొద్దు. చెప్పు తల్ల, యేంజరిగిందో. చెప్పు నువ్వ యావి;క౦ంగా యడవడం కదుపలోఉర్న బిడము మ-చిదికాదు., | ఢం ఏ౮ంజరిగింవో చెప్పు, తలీ,”

ళు

చివరికి యెంతోశనేపటికి కజోలి శనను తాను సంబాళిం-. కున్నది, ““సాతోప్రద, అస్మూ ' అన్నది,

పనస చెట్టుకు ర్‌నువూ పుమేక దూళరంలోక్‌ వచ్చి తరార్థా కజొలి "బెదురుగా నేనడుష్తూ, అట్టువెషువూవీీ “*లక్కచే!.... ఒక నక్క. ఆమెను (బతికుండగానే వీష్కుతింటున్నది” ఆబ్నని ఆఅ థరీరం భయంతో వణీకిపో బుం ౫, అక్కడినుండి ఒక్క అతుగయి + ముంకుకి వేయ వే+పోయింది. తలి మాతమె ముంకుకి ఐ90ది,

౧౧ ర్య

వ1[10)

నక్క_ ఆ స్ర్‌ యొక్క యడీవు వయాన్ని, కోన్ని పక్కా ళుము క్‌లను లి సస్పిది. ఆపె రుం కా ఠటోవపీఏ వళ రూ ఉవ్నది, ర్‌ *స ఫ్‌జ్హా వవ ఖీ ఖు వ జస పెదవి చెసి శూన్య పు దృక్కుు లను చూసుున్నది. తలి ఆ దృశ్యాన్ని చాచి, శిలా విగహాంలాగ నులబడిపోయినరిప,

కొడి దూరంలో చే ఒకదొరువు ఉన్నస, తలి అ వొఠువు

ళ్‌ ౧౧ దగ్గరికి పరుగెత్తుకు వెళ్ళి తన చికకొంగును సి*లోముంచి. శీసుఖాని వీ లీ జ్జ న | కా వీ ఇ 4 ం నచ్చి ఆశ్ర నె ట్లో ని్ళు నింకించి అ స్ర్రై శూన్యఫ' దృక్కు లత" ఇంకా ఆదేఏఫంగా వరాప్రన్నది,. ఆమి కాన్తల్లో యుదో భావం స్ఫురించింది. అంతిమఘడీయల్లో తనపక్క స ఒన సోదర్శ పాణి ఉన్నదన్నసంతృ ప్రి ఆ కండలో కనబ1౦ది. అటుతరాగిత ఆమెనెప్పలు ఎమాశీి "ఉన జ. టెం "|

నమూతబడిపోబినాయి. నొటిలో పోసిననీరు బయటికి న స్పెసింది, (వాణాలు యెగిరిపోియాయి. * *,4:

రలి బఒకసాది తలయెక3ి వపనవూాచింది, రాబందులు వన వలయూా కారంగా యెగురుతూ, శవాన్ని పక్కుతినటా : కీ సిం గా ఉన్నాయి, అవే లేశపోయినట్లయి లే, "బె. గాల్‌ యావడు ముదిగి మెోయిన ఫవాలవాసనతో నిండిపోయిశ్‌ దేశఎ సోను మానవులు (బతికిఉన్నవారి విషయమే పట్టించుకొటం లేము. అటువంటట్పుకు యీ శవాలముఖం యెవరు చూసారు!....,.,

అంతలో తల్లికి చెట్టు మొదలుదగ్గర [వేలాడుతున్న పనస "కాయ కనబడ్లదె. ముగరపోతున్న శవాలమ ఫ్య ఉన్నప్పు!ఓక్రి ఆ పశస ఇ యను చూచేటప్పటికి ఆ మెక్తు (వాణం "లేచివచ్చింది. పనసకాయ]! తనూ, తన యిదదిబవిడల పాళాస్న్న “ండు,. మూడు రోజులవరిపు

7 దాడే

కాపాడగ ఆగుతుంది, చనిపోయిన మనసివి. కాళ్ళకు తగులుతూనే ఉన్నది ఆ కాయ* అ (క్ర అకాయను కసునగొన్తే దానిని వండు ఫొనేటందుకు మళటను తయూరుచేయబోయిడి, కాని ఆమె శరీరంలో

[1 సక్క- వచ్చి వీక్కుతినసా ంది. క చోలిమూ తం ఇంకా యీ జీతానికి ఆఅబవాటు పడ్‌ చేదు, ఆ పనవవకాఎ-ను తినాలంశు, అమెపఫ వాం! వచ్చేఎవుకు న్నది. (ళు కాని తీనకిత సృది, థీ థీ ఛీ థీ ఈదురుగాలి పీస్తున్నది. చలికి కజోలి వణిపోత్తు. చేతులు ముకుచుకొని కూర్చున్నది. హోజంతా 'వెశగా దొదంకన చెండు ళా వమూక్సు దు.పగడ్తలు పిడికిళ్ళలో ఉన్నాయి తమకంచనే ముంష గ” నగ రాని బయలు జేఎన వెలాదె పజలు నా చుపు పట్ల ఉన్న చూ పుం త్రి గా జీ త్‌ ఖా న క్‌ గొ న న అలోఉన్న దుంపగడ్జల నన్నె ౧టిని తవ్యుకు తివేనారు. అం హమువ్య వాటకీగూడా క చదుపషపహోయింన, చక్‌ ఇంటీనుండి ఇయలు-జరి యిప్పటికి అకురోజులయి_:ఏ. ఆగ రోజులు ఆకు యుగాలుగా గడిచిశాబు, చివ ఇంకృవోజాా గడవటం మరీ కష్టమ బుపోయింష, తినటానికి మప్రి కాయలు , తామరితూళ్ళు శప్ప మెమో యొొతవపి!+ నా వొంకచేదు. ఆంగ లోను నేకు ఆకలిబాధ వాలనటు యీ వాన, రటి నడవలేక సో ట్‌ళొ లాం న్నది, చవిగాలిల్రో ఇంత వర్‌ కు యెటానో కాళ్ళడ్చుకొంటూ వు కాని ముకి నడవలేక వాశనుంక్సి కొద్రిగా రనణలిస్తున్న ఒక [క్రంద కూల బడిపోయి నివవోయ్యిిడి, ౨న ప్రో ఇకా -వలట్‌వాన్‌ స్ట్‌" భా ఆహారాన్ని వె్సశుక్కుశావటానికి పొలాలవట బయలు” వెళ్ళింది. -వెకికి "వెతికి యేవో-రెంకు దుంపగడ్తఎను సంపాద చి లిదగి వమందేటప్పటికి [వొద్దు [(గుంకండి 5ౌానస న వోలి ఉల భీ గే రోడుమిా. కీ వచే,సింది, తలిని దపోయాజన్న చుగూడా ౬ €ం లి టై సు వాచ

బ్ర ్ర

తంత కస్ప్రపడీ ఆ దుంప గడ్డ లం సంపాదించుకువచ్చి మాతం 'యీమిలాభం? వానకీ తడిసిపోయిన క్‌ క్రై పుల్లలు మ.డహోమునట్ల యితే ఆశమంతా వృధా అవుతుంది. చిక్కిపోయిన. శరీరంతో తూలుతూ నడుస్తూ యీవీధంశా కజోలి పరిపరివిధాల అలో చించు కొననాగింది,

ఇంతలో ఒక _రెలుబుడి చీకటిని చీల్చుకొంటూ భఖ యంక్‌ర మెన ఛబ్దంత్‌. పోతూజండటం కనుపించింది. అందులో చాతున్న వాళ్ళు యెంకటి అదృష్టవంతులు! అనుకుంటూ కబచోి” ఒ నిట్టూర్పు వికిచింది. చక్కని వెలుతురులో వెచ్చగా బల్లలమిద కూరని ఉన్నారు ఆ అదృషవంతులు, వొదిక్‌ త్రము సామాన్లను మోసుకుపోవ€ల సి; అవస్థ లేదు. రాతి పడుతుందే అనేభయం చేదు, ఒంటితనం లేదు, శరవేగంత -వెళ్ళిపోతున్నాకు, నాలుగుగంట బే!! కాళ్ళు పుండ్లు ఒడీ, ఆకలిలో అమిత బాధపడుకున్న కజోలికి చైలు బ్బడ్‌ . అప్పుడే మైళ్ళదూరం దాటిపోయి అంతా నీశ్శ్వాత యి శిన్నా ఇంకా ఆ ర్రైలుబుడి అక్కడే. ఉన్నట్టు కండ్లల్లో మెద లుతున్నదిః

ఆమె తలవై నుండే కలిగాఫ్‌ ఫీ లు సోతున్నాయి. ఓక లలి గాఫ్‌ స్థం భౌనికీ చేరగిలబడ్డ ద, గాలికి ఊగుతున్న ప్రీగలు “జమ్మ ని శం చేస్తున్నాయి. కచోలి చెపి స్తంభానికి ఆనుకొని ఉన్నది, తంతి ద్వారా మూటలు పొతున్నా మని ఆమకు నెలుసు, ఏమిటా మాటలు? కరువురాక్షసికిగురి అయి నొశనమెపోతుల్న విశేష | పజానీక ంయొక్క- వీపషయం మూ,తం కాదు, ఆమె కండ్లు మూసు హొని ఆ శచ్చాన్ని యధాలాపంగా వింటున్న ది,

ఇంతలో రోన్డువన బూట్ల శం వినబడింప. కచోఖీ ఉలిక్‌ పడి అబు చూచింది, ఖాక దుస్తులలో ఉన్న ఒ* మనిప్‌. రోడ్లు వంట పోతున్నాడు, అమె శరీుంం తుంచుకుపోయింది, కాని భయం

రీ

మాతం కలగలేవ+ మోటాశరు కా గ కో సెనికులు శరవేగంతో పొతుండటం ఆమె రోడ్డువె.ట ఆనేకసార్లు చూసింది. ఒకనాడు కోందరు పైనికటు ఆసిధుగాపహోతూ తమవైపు కోన్ని ర్‌ స్రాముక్క్‌ లను నాెఖారుగూడాను, ఆ రోజు పండుగలాగ అఆనుపించింది. సైనికులు చాలా ముచివాళ్ళు.. జాలిగుండెకలవాళ్ళు. స్రైన్యంలో చేక్రముంవు: వాళ్ళుగూడా ెరులే గాం!

రోడ్డు వింట వోతుర్న సెనికుడు హాళాత్తు గా ,నిలబడివోయు, కెల్మ్‌గాఫ్‌ స్టంభాన్ని అమకొంకన్న మగమిని జ్యాగత్త గా పశశీలించ సాగాడు, నమ్మ దిశా అతకు కజోలి దగరకు వచ్చాడు.

“*ఆక్ష లేప్తూంప, నా అకలేసూంది” అని కచోలి దీనంగా

మైనికుడి గుండె తకుక్కు వోయి ది. పంజూబులో. -వెయ్యి మెళ్ళ దూరంలో ఉన్న త్రశ భార్యా. బిడ్డలు ధ్‌ వచ్చారు. (పకి నెలా శన కుటుంబౌనిగి డ్ర బ్బు వపషగ లుగుతున్న ౦దుకు అనని మనస్సు యెంలా తృవి, పడింది. తన కుటుంబ) అకలితో అటవము టోమ్సుందనే భయం ఇక "లేము. కూతురు వాంద్‌కు పెం సేకూడా వచేసాడు, , ఆల్ల్గుకుకూడా సైన్య”లోనే పనిచేస్తున్నా కు, అందువల్ల తన కుటు ౭ బౌని కి ఇ క యెటువంటి భయముచేదు, నిజూ నికి ఈ యుద్ధం మచి శే వచ్చిది: యున్హం లేనిరోజునో తన కుటుఎ వానికి ఊునాదూ కకుపునిండా తిండిదొంజేచేకాదు. జమిందాగు, వజ్జవ్యాపారన్థ్యడు నెల్మిటూద కూర్చొని ఉంప్సే తనకు పంటగో ఇంకే మిపటుతుంది? కాని ఇప్పుడు తనకు కావలసి.,౦త తిండే ౧౨౦ తెందు కూ, ఇప్తుడుతన జేబులో కానలన్సీనన్ని ర్‌ శ్రాలున్నాయి, అకలి ఆంమే యేమిటో అకశిక తెసుకు అంమువల యితరులు ఆం లితోపడే బవాఫకూడా అకనికి (గ్రాహ్యమవుతున్న ది.

బ్రైక ౬చ్లోలీ ౫; ఖం పువూస్తూ, జేజలోఉవ్న ర్‌హ్చైలపొట్టవ౫ విప్పాడు. రొస్సైలను చూడగానే ఆ దీనురాలి మఖం యో విక ప్‌, సించిందో అతము భూవారడు, చిక్కిపోయిన ఆ 'ముఖంలో కొత జానీ ఆందం కనబడింది. అతకు యొందుకో ఆటానే నిలబడిపోయి, అమె _ భం నుఖంలోకీ త దేకదృన్టి శో దూడపాగాడు, '“అళలి! నాకు అకలివేస్తూన్నది!'” అని ఆమె మళ్ళీ దీనంగా క్‌ “టున్న ఈ€ ॥ వడుకుంటున్నట్లు అన్నది కచోలికి ఆ సెవికకు ఒక చేవతలా కనబడుతున్నాడు, తనను | బతికించగల శక్తి అశనిలో ఉచ్నట్రనపించించ. జ వారా గ) '“ఆక లి! ఆకలీి![ ఇనికడు రొజుల పొటంలోంచి బళ నొశుకగు పఏీఫి అమెకు నా శక వ్‌ 6౬ యిచ్చాడు. కవదోలీ చటాలుఎ ర్‌ శ్షైను అంపుకొని, నుక్కలు ముక్తల, గౌహొరక్క నములకుండానే మింగుతున్న 2. గైసరుకు జాలీగా అమె-వెపు చూడనాగాడు, నెమ్మదిగా చేతతో అమె తలవపెన ఉన్న మె.వా భూ మునుగును తోలగి,చాడు. బుగఎబ, మెడా నిమిసాచు. చెయ్యి (౧౫ వక్ష్స్ష౦ దణ -కి జు గే బప్పటికి ఆము అ పయనగ్నంగానే వ్‌ గ సా (3) వెనక్కు త'ంపది. కాని ఇంకా ఆను వొకు తి.టులెనే నిమగష్ను [౧౫ యి "రాల ఉన్న ద: ఒక్‌ స సమిషులో వ్‌ శ్రా 9) పూర్వయింది. రొశ్చు అంతా తినేసినటు అప్పుటి గాని ఈ వస వఇెలితు వేకు, తే్ప వూ (౮) తలిక్సి చిట తమ్ముడికి యేమి మిగం౩+ బేదు, ఆమె క0డ వెంట నీళ్ళు ళు ల్‌ జ. జలజలా రెలసాగీినవ వ్ర) ఇంకా అకలి వేసున్నదా? వకృనన్దు. ఇటు మూ డుం బలవ కక నా దగర కావలసినన్ని రొఇైుబున్నామా, ఇవస్న సీకే యిచ్చేసారు, ళం శ్ని . ౬ అంబేశాదు, ఇసునో, యిటుకూడుా” అంటూ, “సఆకుడు "జేబు లోంచి తళళ'ళ మెుుస్తున్న ఒక నాణాన్నితిసి వూపుచూ, “*తాపా

డస్ట్‌

యిలు కూడా యినాను. కొత చీకు కొనుష్కు-ంకావుగాని మూడు, నీ చీర యెట్లా వేలికళై పోయిఉన్నదో!”'

రూనాయలలో ఇప్పుడావుకు విలువ కలుగటంలేదు, రొ శైలు షరా్యతమె సపెర్నిధిగా కనబడుకున్నాయి. ఆ రొ శ్ఫైాల తర తల్లికి, తమ్ముడి! [పాణధా నం చెయ్యగలవు, మూలుతున్నట్టు అమె జవాబు చెప్పింది.

'“కకళిత్‌ చచ్చిపోనున్నాము.మాకింత తిండి పెడి లే, "దేవుడు మీరు కావలనిసంగ య/నాడు, | వాణాలు కాపాడండి.

సెపికుడు కనోగ చెయ్యిుష్టైుకన్నాకు, ఆమె ఒక్క కుగు “వెనక్కి వేసింది, ర ళ్యు ఎంత తట కేసువొని ఆశ్చర్య ఎత అతఫ ముఖంలో క వాాడవాగింది. అతని ముళ్లు ఎోని గౌనం వ్యక_మవు తున్నది. రో డ్రువె_.4) భయఎకవ కబ్దంత్‌ పోతూ ఉంచే మట్టన్‌ లారీలలోంచివమూ చే అ'ఎనంటి యుకైల నెన్ని౦ నో ఆమె యిది వచకు చూంంది కాని భయంతో ఆరవలీదు, తన తల్లికీ తమ్ము డికి రొన్తు లేకండా అంతా తానే తినేశానే అనుబాభే యెక్కువగా ఆమెను వీకిచచుకు తి.టున్నది, అందువల యివరవిషయా ₹ేమిా ఆసు మనస్సుకు పట్టడ లేదు.

కజ్‌లె వేష్మిపెన మెనికుని చేతిప్టు బిగసనుకున్న ది. రోస్టును దాటిం ౨, (పక్కనున్న పచ్చిక జయలులోనికి గుంజుకనుపైశి చూడు, సమీపంలోని యువో చ్యైమోాదినుండి గుకగూబ వొకటి అకిదింది, వొక హెట్టుకొమ్మ కచోలి ముఖానికి తగిలి [కద పడిపోయింది. కాని, సెనికుడు ఆమెను గటిగా పట్టుకున్నా షు. నిదలో నకుచ్చుకు వాతున్న టు గ్యౌాఆ మె ఆపందు యెటుకీకఘు కుమా శృంచేే అయిపోతుస్న ౫,

మున్‌కుడు జూలిగు.జె ఏలవాడే. కాన్తి అతనికి (స్ర "కా వాని, భార్యనుచూచి యవ్‌ోర్ర సంవత్చిరం గడిచిపోయింప, కచోలిని చదూడగావే అతశభార్య జ్ఞాపకానికి వచ్చింష వాంఛబలీయమై ఆకంలోని

ఖగ

జూలినంతా "వన కక నె వెసింది. పశుత్యం తలమాపింది, వెడుజ తెలియకుండా [పవరి ౦ఛాము,

వొక పెద్ద కేక, బాధాకరమెన మూలుగు వినబడ్తాయి.. సెని కుడు తన శరీరానికి తాకిన రక్రాన్ని చూచుకొని భయంతో చటా లున లెివాాడు,

కజోలి చలనం లేకుండా రకు వుకుగులో పజివండటం కన బడిందెం

సైనికుడు అమెముక్కు, శిరాలదగ్గర చెయ్యిపెట్తి పరీశ్నీ-

ద... ౧ ఇ అఆ చాడు. గుండెలు దగ్గర విపెట్తి పన్నాడు, అమె చనిపోలేదు. సష్మృహాతవి? పడిపోయింది, వాలా తికి సంపాదించుకొోన ఏఫపాతవ్పీ లో "నె ౦వఎ"దించుకొన్న డె ౦పగడ్లలు వీడీకళ్ళలోంచి వ్‌ొరి (కీంపపడిపోయినై . ఆమె రదు

గ గ. రా పుతో ఉన్నటు సునికునీకి అపండు తెలిసింది.

ఉట నాం టాలీ కజోలి ఒకసారి పెవగా మూల్లింది. నానితో ైనికునికి శ్‌ స్‌. కొంచభయం తగింది, తనదగరఉశన్స్వ రోచ్రిలనీీ ఆమె వీడికళ,లోః ౧ న బి

లోసాడు. జేబులో ఉన్న వమనూడురూ పాయలు, చిల్లర ఆమె చీ కొంగుని క ట్రాడు. ఈతడవ తన ఠతుటుంబాలశీక్తి డ్‌బ్ళు _ _పటొ -క తక్కు-వ పడవచ్చు.అయినా పరవాలేదళకుస్నా డు దగ్గులో యేదో చప్పుడయివట్టు మీవివీ చప, భయుతో చరవవలా నశుచుకుంటూ వళ్ళివోయా డు.

కచోలి కదులబమూా పెద్దగా మూగుసేన్న ద. ఏవో పరిచక

(0)

మెన థ్‌బ్దం వినబడింది. మెలకువ వచ్చింది, కనురెప్పలు. _ప్రకియెతి "లేచి కూర్చోటానకి పయస్నెంచింది. శారి నడుము తన స్వాధీ నంలో లేదు. ఇందాక విశబషనశబ్దం సమిాపి ప్రన్నది, ఆంతకంతకూ సమిపిసూవచ్చి, శృినరిక తవ ముఖందగ్గ ర వవబడసానింగ. నాలిక “జఖాదేసుకొ ని ఒక్‌ నక్క క్‌పోోీలీ మ ఖంలో క మానున్న దగి, భరీ జముంతా

వ్‌

మువ్పెనముటలు పొళశాయి, ఆ జంకునవ్టమయొక్కం ముశై సరీశ్రానికి తాకటంతోశు గటగజ వణికిపోయింది. తనలో మిగిలిఉన్న బలా న్నంతా కూడ దీనీకొని భయంతో అరిచింది,

శరీరంలోని కండరాల నన్ని లటిని చించి వేర్తున్నటు బాధపెట సాగింది. కాని నిస్ప్సహో ను రాల పడిపోయింది,

నక్కా ముశ్సై ఒకసారి వై శేత్తి ఊళ్ళపెట్టియి. అప్పు డే (సవించిశ రకాన్ని ఒకసారివూచియెంతో తృప్తితో విందారగించ సాగింది,

కజోలి మళ్ళీ ఒకసారి చసలొని శక్రినంతా కూడదీసికొని ఆరిచింది, వక్క నెమ్మకగా తొడను నాకుతూ కూర్చున్నది.

బనూ తన అక్క. పడికజన్న స్తలానికి యుతో దూరంలో బీడు. అతకుకూడా యుదయినా గుంపగన్తలు -వెతికి తెచ్చుకోటా ఓకీ బయలుబేరాడు- కాని చీటిపడిన తర్వాత ఒకరినొకరు కానగా కుండా చారి తవ్పీవో యారు = బూ అక పేరుపెట్టి యలు గ త్ర "రండు మూడుసార్లు విలిచాడు= కాని జవాబు రాలేదు- అక్క య ౧టి! వెళ్ళిందనుకునా షడు-తల్లా? తాయ తలదాచుకుంటున్న స్టలమే (పస్తుతానిక మన యిల్తు- ఆఅంబేగా...*,..తిరగ తిరి ఉండటం చేత అలనీపోయి ఉన్నాడు కొద్దినేఫు ఒకచోట కూలబకి సేష నడుస్తుండ గా ఒక టైనికుడు తొందర తొోొ౦దర గా పోతూ ఉండటం. క్‌ నబడి౨ది.బరూ అతవిదృష్షని ఆకరి ంచేందును “అ కా! ఎక్కడు న్నాను అని మళ్ళీ ఒకసారి శేక వేసాడు.

సెనికుడు ఆగిపోయి. వెనక్కితిరిగి చూఛామ్కు... అతడు

“ అబ్బాయీ! వంకావాలిసీకు* అని శేకచే "ప-

““అకఖి వేస్తుంది నాక్రై- బనూగుటక (మింపతూ అన్నా హు,

218

మ నీకుడు "వెనుకకు ఒక అడుగు వేసీ బనూ 3యిర్టి. పట్టు కున్నా డు.

అీన్సవ్ళు యెవంకోస మా వెతుకుతున్నా వుగదూ।” అని అడి" డు-

“సూ అక్క_కోనం వెశుకుతున్నాను- మా ఆక్క, అమ్మా, నేను ఆకలికి మాడిపోశ-న్నాసము-” బనూ ఒక ₹ండుసార్లు గుట కలు (మింగి దీవవదనంతో వేడుకొనసా గాడు, “బాబయా వ మాదగ్గర యేమెనా రోశ్సైశు నూరు పారయ్యండి '

కడుపుతో ఉన్న అమా్షయేకదూ మూ అక్కయ్య ఆశి ఆతిపయత్నంమాద మైనికుడు అనగలి గాకు.

బనూ తలఊపాడు- “మేమంతా ఆకలిలో మాడి పోతున్నా ము-”

'సెనికుని కంఠం కంపించ సాగిండి.- *అటు పరుగెత్త బ్బౌయి, రోడుకి దిగువగా అట్లుపరుగెత్తు, ఆమె చాలా జబ్బుల పడిఉన్న ది. ఒక్క (నమాదస్థితిలో అక్క-డ పడిఉన్నది. ఇకే- రోడ్డుకి ఇరవై ముప్పయి అడుగుల దూరంలో-ి' అంటూ మైనికడు చేతితో ఒక వెపు మయమాపీంచాడుా

బనూ తెల్లబోయాడు" కాని సైనికుని ఇంశీమోా అకగలేమ- -పంటనే మెన్‌కుడు మావీనవెపు చరా చరా నడువసొగాడు. పను గత టానికి | ఫహయత్నించాడు కాని కాళ్ళు చచ్చుబడిపో ముసవి, అకగాడే కూలబడి నిదపో తే మొంత హాయి గాడఉంటుం "|

అంతలో ఉతనికి నక్య్కంఅరుప్కు ఒక మూలుగు వినబడింది- ఆ నిశీధిలో ఆ కస్టాలు యెంత భయంకరంగా ఉళ్నాయి! బనూ గుండె దడ దడా కొటుకోసాగింది- కాని అతడు ఆగకుండా ముందుకీ పోసాగాడు- నక్క_లంకు అతనికి అమిశభయం- దయ్యాలు నక్కల రూపాలను ధరినాయట- అతనికి తెలుసు, ఇక దయ్య్యాలం యే ఆతనికి

బ్ర! ౧

అవలే విపరీశమయిన భయం, భయంవో అతశికళ్ళు యింతింత “ననాయి- శరీరమంతా ఒక్కసారి వణికిపోయింది- కాని ॥జోలి నిస్స్టృహాయు రాల వొలాం్లో పడీఉన్న ది- చానికీత*ోడు ఆ సమీపం లోనే యెక్కడో గఒక నక్కు- అరుఘ్తూఉిన్నది- నక్కలంశు కచోలికి కూయడా వీపరీశమయినభయం- అందువల్ల బనూ -వెనుకాడకుండా పోసా గౌకు *ీరామా! రామా!” ఆని గటి గా అనకుంటున్నా డు- 'జేశ్రఫ పేఘవింశ్తే దయ్యాలు జడుసాయ ట-

మొట్ట మొదట గా బకూకీి వంగిఉన్న ఒకజంతువు కనబడింది. అటుశర్యాత చలనం బేకుంతా నిదపోతూ ఉన్నట్టు పడిఉన్న తన అక్క్‌ శరీరం అతని దృషిని పడ్డది. అతకు నిలబడిపోయావు-. శాన్సి అదికొద్రిసేపు మూతకసు- ఆ తృటికాంంలోపట ఆ పిరికీిబాలుకు సాహసోవేశుడై న 'పెద్దవాడ్‌ గా మారిపోయాడు. “అక్కా! భయ పబొోద్దు. అన శేక వేనాడు. ౨ జంతువ్లువెపు తిరిగి ఎఖ! పాఖో అసి గదిమిో్‌ టాడు -

దానికిసరూ ధెనం గా నక్క గుం ప్ట్రైంది. ఆది అక్క డినుండి కది లేటట్లు లేదు అతనితో తలపడటానికి సిద్దంగా ఉన్నట్టు మూడ సొగింది.. దాని కళ్ళు మిలముల మెరిసినై -

కాసి బనూ ఇ౦శా ముందుకి వస్తూనే ఉఅన్నా శు- (మాద కరమైన అ జంతువు తనమిదిక్‌ ఉరకటానికి సిద్దంగా ఉన్నదని (గహించాడు, ఒక్క -సారి ఆశనే మో కాళ్లు చచ్చుబడికటునుపించింద. అడుగు వనక్కి. వసాడు- నక్క. అతని కదలికను గమశసెంచి, విజయ గర్పంల్‌ *6డ్తా ఎని భయంకరంగా ఉఊోళ్ళ ప్కెంది.

కాని బనూ ఒక ఉవాయుతోనే -వినుకకు తగాడు_ శన అక్కదగ్గర అఆ జంతువు పొంచిఉన్న ఆ సమయింగో ఒక్కత్చ' కాలమైనా వ్యరం చేయటానికి ఏలులదని ఆతనికి తెబసునుు కాని

220 వట్టి చేతులతో దానిని యొదురో్కో టానికి వీన్లేదు. ఆందువల తకు మ.

కర్రుతగ్గి (కక్‌ గావేడన్న ఒక చెట్తుకొమ్మను చబాలున విరిచాడు దానిని రుళిపిస్తూ *చ 3 అని ముందుకు ఉరికాడు

నక్క గులుపెడుతూూ వారిపోయింది.

యు

చివఠకి బమాకు ఆశ అత్మజలము పజయాన్ని మకూగ్చింఏ

అతకు మో కొళ్ళృ డు ఒపిగి అక్క్హిముఖఘుంలో క మావాడు “*అచా! ళా ల

మౌొట్లాడవూ?” “అక్కా నన్నుదూడవూ-*--” అని రోదన చేయసా గాడు.

కచోలి చూపులు అతనిమోద నిల్ఫినాయి. బాధతో వంకర్ణు పోతున్న అమె సపెదన్సులు కదిలాయి కాని మాటరాలేుు. బనూ స్పగా యుడుస్తు షడు కా 7 అక్కా...

కజోలి కాళ్ళదగ్గర రక్తపు మడుగులో పడిజర్న నూంసపు ముద్ద అతని కండ్లపడింది, అది చూసేటప్పటికి అతడు సిశ్చేషుడె పశియాడు, వడుపు ఆగిపోయింది. మళ్ళీ ఆతడు 'పెదవాడై పోయీడం, ఎక్కడ లేం ధెర్యం కలిగింది. అమ్మ ఒక్కర్తె యిష్పుకు ర చోటి (వాణాలను కాపాడగలదు తాను తక్షణమే పక గెక్తుకెళ్ళి. త లికి "తెలియచేయాలి. కజోలి అతని తలంపును గుర్తిస్తున్నటుగా ఆయా సంతో ఊపిరివీలుస్తునే నెమ్మది గా అమ్మా” అన్నది

ఆమను ఓఒక్క్‌-దానినే వదిలేసి వెళ్ళిలే అ జంకువు వళుం 'జేమో! అమునా "వెళ్ళక తప్పదు 'ఛయపజొద్దు అక్కా నేను యిక్క-డికి త్రీసుకవస్తాను” అన్నా: తౌను ఇందాక విరచిన కొవ్వాను ఆమె శరీరానికి ఆనించాడు- ఆ కొమ్మునుదూచి నక్క భయపడి దగ్గరకు రాదని అతని ధర్యం?

ల ౨|1

అక్కను వదిలి అతదు ఆవిధంగా పరుగెత్తుకుండగా. "వెనుక వాలా దూరంలో యీదో ఓశ మోటారు వేగంగా వస్తున్నట్లు శబ వీనబడీంది, ఇంకా చాలామ౧3 మైనికులు యిమే వస్తున్నారు శశబోలు ననుకున్నా డు _ కజోలి్‌ విషయం అననికి గుర్వా చ్చింది ఆటువంటి దయగల సెనికుడు బెళ్ళిపోకుండాడం కే యెంతపెాగు. దేవ!

ఇందాకటి సైనికుడు రో గుమిోద నూకి కవోలి విషయం "తెలియ జే సెన త ర్వాత వొత్తగా కట్టిన విమానా శయం దగ్గర ఉన్న తమ జ్యా పుకి పరుగతౌడు. పళ్ళాత్తావము అతనిని దహించి'వయ సాగింది వంజేసాడు తాను! అతడు దెవభీక గలవాడు, ఇంటికాడ తన భార్యను బిక్తల్ని యెంళొ | మతో మూచుకువేవాడు, అడ విలో పనీఉన్న ఆ పిల్లను అటాగో వపలేస్తే చచ్చిపోతుందేమో? అందులోను కడుపుతో నున్నది, తనకు "క్‌ విశాచంపట్ట యిట్లాం౦టి పనిని చేయించిం'? ? పెనకుడు ఆముతంణా బాధపడుతున్నా డు-

విమాన్శాశయం దగ్గర ఒః ఆంబ్యులెన్సు కారు నిలచి ఉన్నది, ఇడియళా మెడికల్‌. సర్వీస్‌ కు చెందిన కెవైన్‌ బెనర్ది డ్య్యూటీమిడద కలక తౌకు "వళ్ళటా :క సిమవునున్నాడు సైనికుడు ఆక్క్కాడిశే పోయి రొప్వుకొంటూ చెవ్వ్చాడు-

“సాబ్‌, నేను పొలోల్లోంచి వస్తూవుండగా అక్కడ ఒక ఆడమలివీ, పడిఉంకటం చరావాను-ఇవాలా చిన్న వయ్య్సులోనిది, నిస్సహాయు రా లై పడివున్నది'

“దిక్కు-లేనిజేశా?...... డానికి మనమేం చెయ్యగం?

కంక ఫు మకుగులో పకిఉన్నది సార- ఎవడో దుర్మాసు జేదో పని చేసిన్టున్నది'' అన్నాడు, కెప్పెన్‌ బెర్రీ దృష్టిని ఆః రంచేందుకు_

కీ ఆద నాంపనీ కామి' అన్నాడు అఫీస్‌, అంబ్యు లెన్సు కారు బయలు దేకుతుండగా.__

౨౨౫

“సార్‌, నవ్యా యా ఆమెను | ఒబలెకున్న వాళం గ నే లి చేశాయా సరిగ్గా మిరు వళ్ళ చారిలోవే ఉన్నని' అని వైవిీకుడు యలుగెల అరిచాడు,

సారే పద” అలి ఆభఖీసర్‌ మళ్ళీ అన్నాడు. సెనికుకు ఒక గంతులో ఆెకులోకి ఉంకాడు, అతలరి హృదయఎ కొంత కుదుట పడ్రది_తన ఆఫీసర్‌ ముచివాడన్న సంగతి అతనికి మొటశ్సే తెలును,

సెనికుడు కజోలి పడిఉన్న స్థలానికి తీసుకు పోయాక్తు. కెన్‌ బెనర్టీ తన టార్చిలైటును అమెమిోద వేసీ చూచాడు, ఆ దృశ్యం మాచి ఉలిక్కి పడ్రాడు- 6పదండి- తొందరగా పై )చ్చర్‌ తీసుక రిండ్‌.'” అని అజ్ఞావీంచాడు-

కచోలిని అంబ్యు లెన్సు కాకలోకి మోసుకుపోయారు. ఆమె థరీంం నుంచి చాలాకక ౧ | సవించిపోయిందె. | బనుకతుందో జేవో ఆన్న (పమాదస్థికిలో ఉన్నది- శెపెన్‌ బెనర్జీ "వ.టనే ఆమెకు చికిత్స చెయ్యటానికి పూనుకున్నా డు-

“కారు డైవర్‌, ఇఎచానకటి “సెలికుకు శారు కొదిదూరంలో నిలఒడి ఉన్నారు, డ్రైవరు సైనివడీకి ఒక సశరస్టును.. అందిస్తూ నంభాపషణ (పారంభించాడు

“ఇబేమి ఫొత్త సంగతి కాము- పొ లా ల్లో. లెక్కలేనన్ని ఫవాలు కనబడుతూ ఉంటాయి. చేల తంత? ఎన భయంకరమైన దృశ్యాలు ఆ నేకం మూాభాను.ఒశ శవంకోనంు నొలుసు రాబందులు ఒక్‌ నక్క తో సహో రాభనోరిగా పోరాడుముండటం జ వ్ర వోట వమూావా,_, అప రండునెల్ల (కీతం ల- కాసి యిుష్రుడు అటునం(3 పోరాటాలే లేవు. కావలసినన్ని శవాలు దొరుకుతుంళే ఇంకా పోరాటం దేనికి! ఈ రోజుల్లో ఈపి'దేశంలో యెక్కడదూ చినా రాబందుల. ఒశ్‌ వద గవాలు నడిచాముకై. నక్క తేస్ప్రకు డా రనబడితీ:.తుందిఎి

22కి

కాని -సెవిక డీక యూ సంభాషణ యేమ౦త రుచించటం 'జేదు. కొన్ని అడుగులు ముందుకు నడిచి రోడ్డు వెపు మూవాడు, ఆ పిల్లవాడు. ఈ లఅివ్యూయి తమ్ముడు య క డి కి .పోయాకు! వాపంు ఇంత పసితనంలో నే ఆకలితా" యెష్లా మాడిపోనున్నా డు! మసెనికులు బియ్యాన్ని, నోధుమలను తమ అవసరాల తీకగా ఇంకా వృథా చేస్తుండ గా ఈ అవాయు గ (పళము తిండికి లేకముడా యా ఏిధం౯ మొ దుష ఆలమ *ంచాపి! ఇంతకూ ఈ ధాన్యాన్ని పండిచింది ఈ ఎనులే గాని, క చూండ మచిఫ్‌ బు, (బిగేడియరుటం కాదుగదా? అన్న దాకలెన ఆ వైనులే తఈకిదిప్పైనవోతే.. ఇంక (ప్రజలకు రే డీ పెళ్ల్తు దెవరు? న్‌జం అలో చెస్తె, యుచ్ధానికీ కువాశీ పట్టుకునే పెనికులె-త ముఖ్య” ఆ తులుగూడా అంత ముఖ్యమైన వారే, తిజి చేేపోవే యీ సునికులు హూం పోరాడగల రా? తాను తన దగ్గర ఉన్న రొమైను ఉపయోగించుకొని అమాయకు రాలకు ఆ ₹తుపడుచుకీ యెంత దోహ చేవాడు! ఎంత దురదృష్ష శక్రంనెస విషయము!!!

“ఈ విధంగా ఆలోచించుకుంటూ ఉంకళాా ఇందాక కనబడి; శ్లారని భూపహపవు చీకట్లోంచి టాతలి దన పడ్డది, అతం౧ వెళుక్‌ పే ఓక్‌ (స్రీ కూడా ఇజనబడింది- ఆమేనా త్రలి? సనికుని హృదయ క్రదుటబడ్డది! ముందుకు వెళ్ళి వాళ్ళను కలునుకొని గబగ బౌ చెప్ప సాగాడు- “అమ్మా! అమె కొంత శాయపడ్డది గాని భయం నూ్యతం యేమి లేదు*మా కపానే చికిశ్చ చేస్తున్నాడు ఆయనది చల్వవెన “చెయ్యి ఇటురండి” అని అంటా అంబ్యులెన్సు కాను దగ్గరకు వెళ్ళి “సార్‌, ఆ విల్ల తల్లి వచ్చింది” అని విలిచాకు.

"కైస్హన్‌ 'బెన్న బయటికి వచ్చాడు. తల్లి గోల చేస్తుందేమో నని భయపకుత్తూ “గల్లంతు చేయ్యొద్దు- నిద కు సూదిమందు యిచ్చాను, ఆమెకు ముప్పుడు నిడ ఛాళా అవనకంో అన్నాడు -

వభ తెలల దప్పటిలో ని దపోళచూఉన్న దికజోలి ,అమెబుగలుఇ3 కూరోల్చని ఆమె _వెపు మానంగా చూస్తూ ఉన్నవ, ఓక్కవమా న నోటిపుట రాలేదు. కుటివెంట ఒక్క నీటిచుళ్క. ఆయినా రాలలేక్రు, శిలావి గవాంలాగ చలనం 'చేపుుండా కూళ్ళ్చొని చూస్తు న్నదిం శెపెన్‌ ఆమె _వెపు ఆశ్చర్యం గా మూాకసాగాడ. ఏమిటిది? “ఏమి భయంలేదు కాని, కొన్ని వారాలపాటు వోస్ప టల్‌ లో ఉండవలసీ వసుంది. ఆ వును కలకతాకు కీసుకుపోకు న్నాను, ఒక గంట [ప్రయాణం కాని చాలా నెమ్మది గా పోవలని వసు౦ంది*, కుదుపును భరించ చేదు. మోూక[ఘకూడా వసా రా?” ఇలజాడీ కొంతసేపటి వరకు యేమి జవాబు రాలేదు, అటుతర్వాత ఆమె కళ్ళల్లో సన్‌్ళు తిరిగాయి. వయ అనేది భూత్రలంను౦డీ మాయమైపోయినన్లు ఇం దాకటివరకు అనిపిస్తూ వచ్చింవ, కాన్ని యిష్తుడు తలవని తలంపు గా క రుణాదృస్టి కురుపిస్తున్న ది. వెయ్యేండ్లు (బతుకు తండి'అని బోంగపోయిన కంఠంతో అన్నది, కెపెన్‌ డై వరు (పక్కన కూర్యున్నాడు. క రు, పెన్ష శబ్దం వెసుకుంటూ బయలు చేర౦ంది, నన్ను దీవించటం మరిచిపోవద్దమ్యా? అన్నాక, సైనికుడు విచాారంగా- “నిన్ను గూడా దీవిసాను తండ్రీ సూపైన ఇంతదయి కారులో 'సయాణం పెయ్యటర ఆతనికి యిదే మొదటిప వ్యాయ్య-

ఖ్‌బస

మోటా రువేగం యక్కు_వా, ఇాలివేగం యొక్కు-వా అని తర్మాంచు కుంటూ ఉల్లి ఒడిలో తలపెట్టి ని దలో మునిగిపోయాడు,

తమ్సీనూ తం శనం చే[కండా కూరొని ఉన్నది, అమె దృక్కు-లు కజోలివ నిలిదిఉ న్నాయి, ల్లో నోడలమధ్య ఉన్న తన ఫర - పద్దకుపూరుడూ కన్నూ లరూ వాలు న్మృతీపధంలోకి వచ్యాయిః కన్న్నూకీ పధించిన ద్‌ ల నక్స్షకంశే అతఫ చెవిపోటును గురించి తలచుకున్న ప్పుడు ఆమెకు అధిక-గా బాధ కలుగుతున్నభ, ఇంకా ఆ చెవిపోటుతోనే ఛాధపడుతున్నా దేవో! అతనకి యెనరు కాపడం పెం తొలు 1 తేనభర్శ సంగతి మీ బాధాకఠరంళా ఉన్న ది- విశ్వ విపారంచే సే పయ్యుఖ్ఞాగ గానంచేసుకుంటూా -జఉఛొాలు విదగుతూ ఉండే తనభ్‌ ర్త గోంహతుకను జే బుజీం3ం నొశే లా స్తున్నది, స్వచ్భా నిస రము స్వెచ్భ్చా గెౌనము బేకుడా అతడు యెట్లా బతుక గలడు; తాను ఈ దుఃఖాలతోనే బాధపడముతూ ఉండగా దానికీతోడు యిప్పుడు ఈ అపస్తు ఒళటి వచ్చిపడింది- తనడ్డ పోయిందన్న విషయాన్ని తెసుకొని కవోలి యెట్లాభరించగలదు) ఒకవేళ శకచోలియ్‌ చని పోతుంచేమో; తల్లి వూపులు 5 వోలి ముఖం_పెననే నిలచిఉన్నా ౦.- తానుగసాూడా యెక్కువ కాలం (బతుక నమో ననిపీస్తున్న ది తకః తాను చనిపో తే బకూగతి యుమవ్రుకుంది? తభిచూపులు నిద బోతూఉన్న బనూ ముఖంమిోదికి మళ్ళి సాయి-

మోటారు కారు గంగానది వంతెనమిాదు గా నెమ్ముగగా వోతు న్నది, స్ద్రాండ, ర్‌ోజు డల్‌ పళానీస్కేర్‌.. నగరమంతా న్హాకవ, = ము.సుగులో నున్నదిం నిష్వులు కశ్కేే కండలోే మోటారులారీ. అటూ లుటూ పోతున్నాయి, "బే బజారుస్రిటు- కారు పాోస్పృట'* అఆవరణలోపటికీ వెళ్ళింది,

“రో గు ల ను చూడటానికి యేశ్చాటుచేసిన సమయ." తప్ప వే రే సమయంలో. మిమ్మల్ని లోపళికి పోనీవర్పరు' అన్నా

236

ఆఫీసరు. కజోలిని సచ్చర్‌లో హోస్పటల్‌లోకి లీఘుకుపోతూ ఉండగా “నేను పెద్ద డాక్టర్‌ ను కలిసి చెప్పుతాను” అని అంటూ అయిదురకూవాయల నోటు ఒకటి తీఫి- “బది కావాలంకేే. తీసు కోండి, ఎక్కడికి నెళ్ళేందుకూ మి కెవ్వరు “తెలియదా.” అన్నాడు.

తల్లి తల పంకించి అంది, “వా దయీ భాలు నాయనా, అబే మారు పది వేలు, మేము _౦తులంగాని, బచ్చు గాండము “రాము "కాని రోజులువచ్చి యిలా బయలు చే కాము” అఫశ్నదిః

అఫీసరు హాస్పటల్‌ లోకి "వెళ్ళిపోయాడు. డైంవరు కారును బయటికి తీసుకుపోయి ఏపవీఫి మలుపులో ఆవాడు.

ఉదక వారు దిగాలమ్మా- *

కీ 6జవూ కలక తాకు వచ్చేశాం, లెగు నాయన్నాా” అని కొడు కుని "లేపీందిః

బనూ లేవకుండా ఇంకా నిదపోతూనే ఊన్నాడు,

ఒక్‌ మోటారుసెకిలు పెద్ద శబ్దం చేసుకుంటూ వీధిలోంచి వసున్న ది, “మిలిటరీ మోటార్లను సిఏలియన్లు ఉపయోగించ కూడదు, అందువళ్లే గాని; లేకపోతే మూ కెప్పెన్‌ సాబ్‌ వచ్చేవరకు మిమ్మల్ని ఇందులోనే ఉండనిన్చేవాణ్ణి. ఇట్టువెపు మిలిటరీ పోలీసు వాళ్ళు తిరుగుతున్నా రు,మోికు సహాయ చేనేంముకు ఆ విన్‌ సాబ్‌ రూ ల్పు శే వ్యతిరేకంగా [పవర్శించాడు. )

"కారులోంచి దింపివేయబడకిన త రాంతశూడా బమా రోడ్లు (పక్కా సీ దబోతూనే ఉన్నాడు, నలు పక్క-లొ చూసూ నిలబడ్డది, తలి. ఎటుచూచినా ఆకావాన్ని అంటే భవనాలు కనబడుతూ ఉన్నాయి. ఒక్కొటక్క- భవనం బారునీ | గామంలోని యావత్తు మంది (పజలకు ఆశయం యివ్వగలదు, తనకూ తన కొడు కా

వీ 7

తప్పకుండా యెక్క డయినా తలదాచుకోను స్టం దొఠుకుతుంది. ర్‌ప్ష పడి యుేదోవధంగా ఇంత సంపాదించుకోవచ్చు. క చోలిని చేర్చిన హాస్పటలు ఒక రాజభవసంలాగ ఉన్నది, అనవును*- ఈ మహానగ రంలో బీదలకు అ శయం దొరుక్రుతుంది! ఎందుకు దొరకదూూ నగరం విశ్వర్యంల్‌ తులతూగుతున్నప్పుడు. ఈ మిలిటకీ డాక్షర్‌ లాగనే అందరూ దయామయులై ఉంటారు. అహారం దొరుకుతుంది! బస్స వాళ్ళంతా ₹ాగా చదువకంటారు.బనూగూడా బడికి వెళ్ళవచ్చును. త్వరశో నే కజోలి హోస్పటల్‌ నుండి వచ్చేస్తుంది.

తల్లి పహ్యృూాదయంలో ఒక ఆశ మాతం ఉంటూ నేఉన్న ది. ఈ మహోాపట్టణంలో యెక్కడో "దేవత మనుమదము ఉన్నాడు.అతడు తప్పకుండా తమను కనుక్కొంటాకు, తమను యొన్నట! మర్చి పోతాడా? అతను యుత దయాళువు! బేవశ మను మడు కాడా మరీ, 1,%,+49

ల నిశీధిలో నిలబడి, తల్లి ఈ వీధంగా తలపోయ సాగింది.

ఆనన హౌొరాస్తమ౯ా ముందు ఆగింది. రావాుచ్‌ బస్సులోంచి

దిగాడు, అతనీ మనస్సు పరిపరివిధాల పోతున్నది. భ యాన్ని

గొల్ప ఆవబోచనలతో తల వేడెక్కీ పోతున్నది. బియ్యపు

వాగెక రాకపోయినట్లయి లే ఇంకేంగాను?-*. గూక్కు అఫీన్‌ తెవటానికి ఇంకొకగంట అలశ్యం ఉన్నది. ఇంటిదగ్గర ఊరకనే కూర్త్భొని "లేనిపోని అలోచనలతో మధనపడేకంచేే, ఈ కొద్దికాలము ఇక్క-డే అటూ యిటూ తిరిగి గడిపితే చాగుండుననిపించింది. ఇచే విధంగా మధనపడటంతో అర్ధ ర్మాతివరకూ. నిదలేకుండా గడచి జశోయిలది, బొంబాయి (పజలు సహాయం గా పం ఫపుతూడిన్న బియ్యపువాగె౯ ఒకటి రాతికి చేకుకోనవలసి ఉండినది. భారత టేశం ఆన్ని (_పాంతాలనుండి ధనసహాయం వన్తున్నది., అవవ యావ ద్యారత దేశం బెంగాల్‌ కు ధనసహాయం వేయుటకు ముంజుకు వస్తు న్నది. కాని ధనం ఒక్కొ ళకు ఆ సమస్యను పరిష్క్మరింపజూల ము, అహార భావ్యాలు వెడీని కరువు (వాంతాలకు చేచ్చుటకు వాగకొాలు కావలసీ యున్నవి. ఆలాంటీవే ఇంకా యొన్నెన్నో ఆటంశాలు. సెవికేతరుల ఉపయోగంకోనం తగినన్ని రె ల్వే వాగెన్‌ లు లేవు, ఉన్న వాటిలో అధిక ఛాగం మిలిటరీ అవనరాలశై ఉపషయోగింష బడుతున్నాయి. భారతబేశంనుండి వాగెన్తు సెరికివేయబకిన అనేక వందల మెళ్ళ పొడవుగల రెల్వే లై నలోపాటు మధ్య. పాచ్యానికి పంపి వేయ బడ్డాయి. భారత"దెశంలోని రాకపజోకలసితి అధ్య్వాన్నమము పోయిండి, బెంగాల్‌ కు బయ్యుంగాక , తుపాకులు రవాణా కాసాగి

ఏప్ర

కొరత పొంతవమి మున బెంణాట్‌ నుందేవియ్యంతరలిపోతున్నాయి! కోటిముది రగు ఆకలి ఫో అల్బ గాడి పోతూటఉండగ్యా వారి కష్ట ఫలితమెన ధాన్నం బెంగాల్‌ నుండి స్తానుపకారం మాయం కాబొచ్చంది.

ఇప్త-డు రావలసి జన్న యా సనాగన్‌కూడా రాక్‌ పోయి నట్టయి లే శవ్రంశేంగాను? అనాధ లకొరకు తాము నడుపుతున్న అన్న స్మ తాన్ని వమూూస్తి వేయవలసి వస్తుంది ఆ అన్న స్మతంపై న ఆధెావపడ్షి ఉన్న అయినువందల [పాణాలు కరువు రాళ్షనికి ఆహూుకిశావలసి వస్తుంది,

ఎట్లానూ వారు చానక తప్పదన్నట్లు తోస్తున్నది. వారుకాక్ష పోతే వారసోదరులె న ఇశరులు చావవలసి వస్తుంఏ. | పజలుయిచ్చిన విరాళాలల్‌” అనేక అన్న స్యతాలు నకుపబడుకున్నాయి, కాని అహార థాన్యాలు దొర అపకాసాలు తక్కువ గా ఉన్న ప్పుడు ఆ అన్న స్యతాలు మాతేం యెంత కాలం నడుసాయి! మెగా నానా (కిక (ప్రజలు తండోపతండాలు గా నగరంలో కీ చేరుకుంటున్నా రు,

(గామనీమల నుండి కరువు బాధిశ్నులైన (పజలు "వెల్లువగా వస్తున్నారు. అందులో అనేకమంది అన్నం తినగలిగే న్రితిలో లేకు, ఆశకొద్రి అన్న౦ తిని పెెటనే మరణెఘున్నారు, వొళ్ళకు అన్నం పెటడమం క, వాళ్ళ వాణాలు పీసె య్యడ మే నన్నమొాట, వాళ్ళకు [పత్యేకమైన ఆహారం కావలసిఉన్నది, గ్లూవోన్‌ “డో. కావాలి! రాహుల్‌ -వెళ్తి నవ్వు నవ్వుకున్నాడు. నిజంగానే శ్లూకోన్‌_ “డో "కా వాలి!

ఏమైనప్పటికి ఆకలికి అలమటిస్తూ, రోజులకరబడి కృనించి చచ్చేకఠఅి'శే, కడుపునిండా అన్నం ఉ౦డ గా కూర్చున్న వాటున (పాణాలు పశివటమే హోయుగా ఉంటుంది. ఈ మానవ శరీరంలోంచి (పాణాలు యెగింపోయేలోగా దానికిపళస్టై అవస్థలను తలుచుకుం౦

విత్రి0)

టుంశు వింతగా ఉంటుంది, లిండిచేలి మనికి మొటవెొుదటి $ొద్ర రోజుల్లో వాలా నాధ పడుతాడు, ఆకలినో విచ్చెతి పోతాడు, అ తర్వాత బాగా నీ5నీంచిపోయి. ఒక్‌ వోట పడిశకంటాడు. కళ్ళ ల్లో జీనం సోతుంద. ఆటువం3 స్ట” ఆశ్రవు ఆశ్నం తినలేకు, కొంత "కాలంవగరు అట్లావే పడీఉజండి సరీరంచయూది వూంసవుంతా బీర ౦చి కోయి ౨ము.కలబోనై, ఫోతాడు, రాహాుబల్‌ కీ ఒకమనివీగురు కొచ్చాడు, మాంసమంతా కోసి వేసినట్టన్నా యతని విరుదలు, అన్నం సంగతి అటుంచ్చి నీళ్ళుకూడా (తాగ లేనిస్టికలో ఉన్నాడు. కాని ఇంకా చచ్చిపోలదు. ఎవరో అతనిఘుంయు ఒక గిన్నెడు అన్న౦ పెట్టారు. అతకుమా తం దానిని ముట్రనయినా ములేదు.

రాహూల్‌ కి మంొకనివయం గుర్తుకొచ్చింది, అన్నస్యతం ముందు చీిమలబారులాగ ఒకం-నినుక ఒకరు వనున్న _ అనాధులకు అన్నం దానంచేఘూ ఉన్నారు. వారితళోపాబు రడబడి నడుస్తూ చిక్కాశల్యమైఉన్న ఒక మానవస్వరూపం వచ్చింది. అతడు కేవలం తన మనోబలరివ లనే అట్లా నిలబడ గలుగుతున్నా డు, స్థం "గేటు ముందు ఆరతనికి రాహుుల్‌ కనబడ్డాడు. “నాయనా! నిజమేనా? తినటా నికి మాకు అన్నం సపెకుతారా” అని అడిణాడు. “ఆవును, నిజమే- అన్నం పెడతాము" అని రాహు౮్‌ సమా ధొానమిఇజ్రైడు _

నీరసించిపోయి పసుపుపచ్చరంగు తేలిన ఆకలి కళ్ళంనో తిరిగి జీవంకొనబడింది.

కీ ాాలాదూరంనుంచి నడి వొవ్చాన్సు, తుడీ- ఆన్న ంతిని అయిదురోజులయింది- అయిదురోజులు నాయనా, అయిదు రోజులు!” అని అంటూ వరుసలో నడుస్తూ, తనను తాను ఉద్రే నీంచుకొని *ోప్టి నిర్భాగ్యుడా నీకు అన్నం దొరుకుతున్నది- అన్నం ద్‌ "రుకుతున్నది! తిందువుగాని ఉండు” అని గొణుగుకున్నాడు- సువిై ౦చిపోయిన అతని బుగ్గలమిదిన్సుడి ఆనందా శువులు రాలీనై -

బ్ర 11

కాని విధి అతలిని ఆ చివరి మెకుకుబుగూనా తిననివ్యకుండా వేసింది. ఆన్నం అందరకీ వక్తిన్మన్నారు_. త్వరలో శే అకనికిగూడా వడ్డిసారు. తాను ఆ అన్నాన్ని తినలేనే అని తలచుకొని అతడు వణికిపోయాడు- మరువణంలో ఆతరకీి వక్షిసారు. అ వివయి

ఆలా

తీలుచుకొన్న ప్పుడు అతనికళ్ళు యింతింతలై నాయి. గొంతులోంచి చాధతోకూడిన ఒకస్వరం వెలువడింది. కూర్చున్న చోటనే పడీ వోయాడు- (వాణాలు యెగిరిపోయినై 14.422 402 42+

రాహుల్‌ సేష౯ొ స్తాబుఫారంమోాద చెరచెరా నడుచుకొని వెళ్ళిపోతున్న దు- స్తాటుఫారం ఆండవకొసను కొందమయు మకష్యులు గుమిగూడి ఉండటం కనివీంచింది- 'పెవ్ప పెద్ద కేకలు వినబశుతున్నా యి-_ ఏమిటద్‌' యేదైనా వట్టాల జరుగుచున్న దా?) రాహుల్‌ గుంపు వెపుకీ నడిచాడు,

ఒక "సె ్పపచ్తామోద ఒక్‌వ్వం కూజరో్ళ్చని వంగి తెలకాగిత

౧౮ లు థ్‌] తీ ౧౧

మోద పెన్సిల్‌ తే యేదో గీస్తున్నాడు, అశేకముది అకవిచుటూ గుంపుగాకూడి చూస్తున్నారు. స్థాటుఫారంమో జే మరికొన్ని గజాల దూరంలో ఇంక్‌ క పెళ్తై మాటున ఒక అనాధ స్త్రీ (పక్కకు ఒల గబ పడుకొని ఉన్నది, ఆ మెకిళ్ళు మూతలుబడి ఉన్నాయి, ఆమె రొమ్ములప్రైన ఒకో పసిపాప ఉన్నది. ఆ నీ చలనం లేకుండాపకీ ఉన్న ప్పటిక్స్‌ పసిబిడ్డ పాలు తాగుతునే ఉన్నది,

తభ్లి యెషస్పుడు చనిపోయిందో తెలియదు,

టికెట్‌. కలర్‌ ఒకడు అట్నువెపుపోతూ ఉండగా అక్కూడ పజిఉన్న అనాధ స్ర్రీవి, "పైమోాద కూర్చొని కాగితంమిద యేవో నీన్తున్న ఆ వ్యక్తిని చూచాడు, ఆ వ్యక్షి (వాన్తున్న దానిని టికెట్‌ కిలక్టర్‌ పవీంతగా చూడనా గౌడు, చితకారుడెైన అ సౌమిోద

౬... వ్‌

కూర్చున్న వ్యక్త వ దృ ఖ్యాన్ని గ్‌స్తున్నా డు. అసలు అనాట్టులు

బ్రీలీబ్ల

స్తేష౯ా వాటు ఫొరంమిోదికి చేరనివ్వరు యా ీ యెట్లానో రాతి సమయంలో అక్క డికి చేరుకొని గాఢ మెన నిదలో పడిపోయింది. పొపం్క ఆ టెక్కు మాలిన దానిని అక్కడినుండి గెంటి వెయ్యక తప్పదు, టికెట్‌ కలెవర్‌ సొంతు సవరించుకొని అక్కణడినుండి. లేచి -ఎళ్ళిపామ్మశ ఆమెకు ఆజ్ఞాపించాడు. కాని సమాధానం రాళేదు- టిశిట్‌ కలెక్షర్‌ ద్యరకు వెళ్ళి మళ్ళీ శేకవేశాడు. కాని చనిపోయిన మనిసీ ఇంశేంపలుకుతుంది!

“చచ్చిపోయింది అం టీశట్‌ క లో ర్‌ చితకారునితో నమ్మ దిగా అన్నాడు- కి

ట్స) అన్నా డే కాని చితకారుడు తన పనిని కాను చేసుకొని

“సీ కిదిిర కే తెలుసాటి. టట్‌ కలెక్టర్‌ ఆశ్చర్యపోతూ అడిగాడు. లు ల

ఆఅవున్ను అతని! యిదివర కే ఆ విషయం తెలుసును. చన పోయిన తల్లిరొమ్ములనే ఆ పసీపిడ (తాగుతున్న దని అతనికి తెలుసు,

కద్తగ్షి విపరీతంగా ఉన్న దే! న, చచ్చిపోయింది. అఆ చసి పోయిన శిల్లిమోదపడి పవిబిడ్ణ రొమ్ములు |తాగుకున్న ది, కాని సీక్షు ఆ విషయం శెలిసినాడ్య్డా చాసీని మాకు తెలయజెయ్యటం నీ బాధ్యత అని అనుకో లేదు-

చితకారుడు తల అడింవాడు కాని" అతక్సు వినిపించు కొంటున్న న్లు కనబడటం. లేదు, తనపశిలో పూర్తిగా నిమగ్ఫు చై

“నిన్నేనయ్యా అడిగేది. నీకింతా చూన్సు.మే కనీనం _బీమ కటినటయినొా అనువీంచినటు కనబడ చేట”

ఫ్లస్‌ చిత కామడు మళ్ళీ తల ఉఊోపాడు,

“నువ్వు మనివీ.ఏి కాదటయ్యా, నీ మనస్సు చలించినశ్లు

చితకారుడు కళ్ళు _పెశెత్తె కాసేపు మూచాడు, గీనన్ను గోలపసపెట్టక య్యా- (పశాంతంగా పనిచేసుకోనియ్యి” _ అని మళ్ళీ యొప్పట్లాగనే తలనంచుకొని తనపనిలో తాను నిమగ్ను

టి 3ట్‌" కలెకగ్‌ పసీబిన్స్ష వెపు చూచాడు. ఆ పసిబిడ్డలో యేడ్వటాని! శక్తి లేగ హె కన కం సన్న 2. తల్లి చచ్చిపోయి క్‌న్ని గంటలు గడిచిపోయి. ఉండవచ్చుననివిమ్తున్న ది,

“నీకు యేకోశాన్నన్నా మానవత్ష్వము; బుద్ధి ఉం: ఈ విమయ౨ ఇదివుకే పూకు ెలియజేసేవాడివి. వెగా సిగ "లేకుండా యిక్యాడ తీరుబడిగా కూర్చొని బొమ్మగీస్తున్నా వు! .

శి నెట్‌ కలెక్షర్‌ మండిపడుడున్నా డు.

“నీకు నమస్కా_రం బేస్తాను ఊరుకోవయ్యా, నాపని చెడగొట్ట జోకు అశ చిత కారుకు (పారంభించాడు.. “ఇప్పుడు. 'నేను మాతం యేమిచేస్తున్నాను? ఈ విషయాన్ని తెలియజెయ్యటాని కే యీ పనంతా చేఘన్నాను- అంశ్సే, లె ల్యే అధికారులకు తెలియ జెయ్యటం కాదు యావదాఖికత బేశానికి తెలియజేయటానికి నేసయ. యత్ని స్తున్నాను.ో

“ట్రశేట్‌ కలెక్టర్‌ తన కోపాన్ని అపుకోలేక పోయాడు. “ఓరి పశువాలొ అని శేఃలు పెట్టాడు, ఇంతలో ఆ ఆలజడిచూచి అక్కడ చేరినవాళ్ళందరిక ఆ వివయాన్ని చంియజేం సా "+

2 లశ

నిజం గానే అతడు మొనవర్యంలేని వర్ధి సశువని అందరూ అంగీక రించారు, ఇటువంటివాళ్ళ మూలంగానే బెంగాల్‌ కు యిట్టి దుగశ ప్ట్రృందన్నారు

గుంపులోని పజలు చితకారుని నానామాటలు అంటున్నారు కాని చితకారుడు యేనా మాట్లాడటంలేదు- తనను తొనము సమ ర్థించుకోటానికి [పయత్నించట౦ లేదు - తాను గీస్తున్న చి తాన్ని త దేకదీక్ష త" చూస్తూ "రేఖలు దిద్దుతున్నా డు.

బొద్దుగా ఉన్న ఒక పెద్దమనిపి. గుంపుళోంచి చితకారుని దగ్గరికి వచ్చాడు. పెద్ద పెన్ప మోాసాలుగల అతవికుఖం కోపంతో కండగడ్డలాగ ఆయిపోయింది, చటాలున చితకావని వేతిలోని పెన్సిల్‌ గుంజుకొని రై లుకట్టమిదికి పారేశాడు, మీ అతనికి చెయ్యి తింగివచ్చేలోగా చి తశారుకు తన ఏ కాగతనుండి మేళాని, తాను వాన్తున్న కాగితాన్ని. గటుక్కున తీసుఫొని చొక్కాలో ఊచాచుకున్నా దు. 6 ఏమి4(9 యా పిచ్చివేషం! * అఫ ఆరవ్రాడు. విస్తుపోయిన వాడిలాగ ఆ లావాంటి మనిపిలఎు ఖులోకి చూడ సాగాడు,

గుంపులోని (ప్రజలు కోపంతో వరైత్తి పోయారు- చిత కారునిమోద పడి వీడికళ్ళల్‌ . గుద్దుతూ అతడు చొక్కా-లో దాచు కొన్న కాగితాన్ని లాఫ్కోటానికి 'పయత్నించారు. చితకారుడు దానిని కాపాడుకోటొనికి యెన్ని 'దెబ్బలయినా తింటున్నాడు.

ఇట్లా ఒకటి 'ర0డు నిముపాల వరకు సంఘర్తణ జరిగింది. గుంపులోని [పజలు చినరకి చిత కారుని దగ్గర కాగితాన్ని గుంజు కొని ముక్కలుముక్క-లు గా చించి గాలిలో యెగురవేసారు,

దెబ్బలుతిన్న చితకారుడు రొప్పుదూ లచి కూర్చు న్నాడు చొక్కా. చినిగిపోయింది. అతనికళ్ళు చింతనిష్పుల్లాగ మండు తున్నాయి,

లిలి్‌

“" మూర్చల్గా రా! అతడు గ్టగా ఆఅరవసొగాడు, * [ది మూర్జుల్లారా! నాచి తాన్ని నాశనం చేశామని మీరు అనుకుంటు న్నారా? అది నామనస్స్పులో యొప్పు*ికీ నిలిచే ఉంటుంది. చానిని మిరు యెన్న 2 నౌళవం చెయ్య్‌ లేప, ఈ విషయాన్ని [(పపషం౦ంచా నికి చాటక్‌ వదలను, చనిపోయిన తల్లి బిడ్డకు పొాలుగుడపటం భారత

ఇంతలో ఒక పోలీసువాకు అక్కడికి చేరుకున్నాడు, గుంపు లోని పజలు, తౌముచేసిన ఘన కార్యానికి సంతోషిస్తూ, ఒక్కొ క్క--రే జారిపోయా ఏ, మాశవక్యం లేఎ యిబువంటినోషి పోలీను లకు దోొరరకడంకూడా కష్ట మెగ దా . వ.

రాహుల్‌ రెలుకట్ర దగ్గరకు వెళ్ళి అక్క-డ పడివ్రున్న చచిత కారుని పెన్సిలు (వాసుకు కే అట్టాతీసుళొనివచ్చి చి (త కా రుని।

“క రోజుల్లో చఛ్లాక్‌మారక్కెబుధర సపెడితేతప్ప మంచి “కాగితం దొరకటమే కష్టం గా ఉన్న ది” అన్నాడు.

చ్మితకారుడు అతన్నివెపు వింత గా చూడసాగాడు,

కరీ అదృష్టం చాగుండలేమ. థోపంతో వెళ్తై త్తిపోయిన ఆ [పజలకు "తౌెము యేముచేన్తున్నా రో వాదిశే తెలియ చేదు. వాళ్ళు నిన్ను కొంటారా? కాదు అక్కడ చచ్చిపడిజఉన్న ఆ అనాధ ప్రని కొట్టారన్న మాట, నీమనస్సులో ఈ చితు అతుకొని పోయి ఉన్నది. భారతదేశానికి అ చితాన్ని చూవించుళలి

చ తకారుని నుండి సమాధానమేమో లేను, అతని పూ పుబు రాహుల్‌ ముఖంమిద నిలచి యున్నవి. కాని మనస్సులో చం ఫోయి పడియన్నతలి అమెరూదపడీ రొమ్ములు (తాగుతున్న పశ

వ్‌,

వాప క్‌ నబకుడు న్నారు,

వర

క 6న చి తానికి ఒక ముంచి వ్ట్‌ఏ కను ఆ:౧౫చించాను, మిల

చిత్రం గీస్తున్న ట్లూా ఈఆఎచూ ముక పజబు ద్‌ "ర్టన్యంజరు ప తున్న టూ

లా చి కయగస్తి *వింతభోకాలు అని శీ రికపెకితే బాగుంటుంది గదూ ఏమంటారు?”

అఆ పషణంలో యిద్దరి చూపులూ అక్కడ పకిజిన్న ఆ తలి శేవంమిా దా, దానిమోదఫడ్‌ీ రొమ్ము తాగుతున్న ఆ పనిబిడ్డమూా దా నిలిచినై. కానీ ఆ దృశ్యాన్ని మూడలేక దూపులు మరలు కున్నారు. కొద్దిసేపటివరకు యెవ్వరూమాట్లాడ లేమ- చితకారుడు హృదయంలో యేదో బాధతో సరమతమవుకు న్నాడు, ముఖంలో విమాదచ్శాయలు కనబడుతున్నాయి,

ఆ పసివిడ్డగతి యేమవుతుంది? ౩ ల్వే అధికారులకు యీ మనిపి. చ వ్చిపా' పునోస్లు 'తెలికుజేరు? పోవటఐంలో నేనునా [బాధ్య తను నె వేర్చ లేదన్నమాట నిజమే- చాలాకాఎలా వ్య్యం చేసాను- కాని యిప్పుడు యా టబ గ లేంగాను” అని జీరబోయిన కంరంతొ

రాహుల్‌ చిత కారునికి సమాధానంచెప్పసా గాడు,

వంకా యిక్క-_డికి యీ (స్రీ చాలా అదృష్పవంతురా లే- లె ల్వే నాోటుఫారంమిద చచ్చిపోయే భాగ్యం కలిగిందామెకు, వై ల్వేవాళ్ళే ఆమె శవాన్ని దహానం వేసారు, ఇమె విడ్తను అనాధ నినుళక్రంణాలయం లో చేర్చుతారు. ఇంకా వాళ్ళు వచ్చేవరకు తంత సేపు పశాంతంగా నీ చ్చితాన్ని గీషకో రాదూ?ి'

చితకారునికళ్ళు మ్ల, శవంమికకి మళ్ళినవి. కాని తక్షణమే వాటిని అక్కడినుండి తిప్పే వకున్నాడ్వ్యూ అతని పృాదయంలో ఏకి

అశానే పొాడసూవపీంది,

విల్‌

హా దృశ్యాన్ని లక్‌ నేవ దూడ లేను- క్యూ తిప్పేస్తున్నది. నేను పశ్ను పాయుడననే అనుకుంటున్నా రా మారు? [*.

రాహుల్‌ అతన్నివైెపు తదేశదీకవ్షతో చూచాడు, చిత "కారుని మనస్సు చపించి పోయింది- హృ్‌వయం దుః జస్తున్నది.

రాహుల్‌. విచారంతో ఒక్క నిటూర్చు విడిచాడు. ప్లాటు ఫారంమోాద చచ్చిపడిఉన్న ఆ తలై, పసివిశ్తా కళ్ళల్లో మెదులు

ళం రుల వ

థీ టీ థీ థీ

రోడ్గుమోిద -వీగంతో అటూ యుఖటూా పోతున్న మోటార్లు, బం్ష చప్పుడు విని తల మెల్కొ-న్నడిం కండు తెనగానే "చు

యో రె ౯ త. ౧౧ ౧౧

చేమలు కనబడటానికి బదులు ఎటుచూచినా [బహ శ్రండ మైన సాధాలు కీనబడ గానే ఆమెకు అశృర్యం కలిగుది. పలె నీవులు వదిలి తాము ఈ మవహోానగళములోకీ వచ్చిపడ్ల సంగతి అప్పటికి. గుష్పుకు వచ్చింది, ఇంతవరకూ కంటూవచ్చిన పగటి కలలు ని జ మెన టు

రోడ్డు వెంట పడి ఈ మవోనగరానికి వనున్న కా ల౦ లో ఆ వాలాల్లో పడుకు ౦ టూ ఉండినప్పుడు తెలవామరూమున పముల కిలకీలారావంతో మెలుకువ వచ్చేది ఇప్పుడు రోడ్రువెంట వచ్చిపోయే మోటు శబ్దం మేల్కొల్పుతున్నది. ఆ మోటార్టను మూడ్‌ గానే తల్లికి భయం పుటింది. తన ముద్దుబిక్తడు వాటికింద యెక్కడ పడిపోతాడేమోనని ఆదుర్దా కలిగింది. ఒకసారి అటుతిరిగి కజ్లోలిని లోపలికే తీనుకొనిపోయిన ఆ మవోసౌధం-వేపు చూచింది, ఆక్సాడ కజోలెి సురవ్నీకంగా ఉండగలదని అఆముకు ధె్య్యం కలిగింది- తవ బ్‌ ఈ మహాసౌధంఎళో (పసవించిత్తే మయంతబొాగుండే వెం

వ్‌ బనూకీ మెలుకువ వచ్చింది, లేచికూర్నోన్సి వింతగా అటూ యిటూ భూచాడు. “అవ్మూూ! అఃలికి చచ్చిపొతున్నానే” అని త త్‌న (వేళ్ళతో సంస్కారం లేని బరూ తలను దువ్విందిె, ఇది పెషపటణంగదూ! అరంమువల శు భం గాఉండాలని తలిడటోహా, ద లు భం ల్ని" వ “'మనకిక్క_-డ కావలసినంత తిండీ దొరుకుకుంం జీ నాయనా” అన్నది తల్లి, అన్న దేగాన్తి తమకిశ్క-డ యెవ్యరు అన్నం పెడతారని ఆమెకు ఆశ్చర్యం కలిగిం. వందలఫొలది జనం తమకు దాటిజోతు న్నా₹గాని, ఒక్కరూ వారిని గమనించరు. రోడ్డ పక్కా నిలువ్ఫుగాఉన్న ఒళ ఇనుప గొట్టం ఆమెకు కనబడ్డది, ఒక మనిషీ దాని దగ్గరకు వెళ్ళి ఒక మిటను నొక్కాడు, నొక్కటంల్‌ నే అందులోంచి యీక ధారగా సళ్ళు పడ్‌ సాగాయి ఎంతఅక్చర్యు! ఇంటివగ్గ రే కావలసెనన్ని నీళ్ళు!!....** మిట నొక్కిన మనిషీ శేతితో నీళ్ళు పట్టుకొని నోరు. కడుకు న్నాడుః అతడు వెళ్ళిపోగానే తల్లి “బనూ రా నాయన్నా ముందుగా ఆ నీళ్ళ మిమీ౯ొ దగ్గర పళ్ళు లోముకుందాము అన్నది. త ల్సి యింకా ముఖం కీడుక్క-ంటూ ఉండశళాా బనూ వీథి చివరనున్న లాంతరు స్తంభం దగ్గరికి వెళ్ళాడు. హకాత్తుగా అతని “అమ్మా! ఆ సందులో జనాన్ని వూావాను భాలామంది వున్నారు. కొండకు తెలివేసి ఉళ్నార్కుఫొదకు ని దపోతున్నారు” ' ఏంజనం?'' తల్లి అశ్చర్యపోతూ అట్నువ్రెపు బయలు బేరంది.. బహాశః వాళ్ళు గూడా తమలాగవచ్నిన కొత మనువ్వులేమో? వాఎనిగురించి

ల్స్‌

శ్‌ద్ధ పీసుకోటానికీ నగరానికి ఇంకా తీరిక చిక్క లేదుగాబోలు, వై చిన్న సందులోంచి ఒక మనన, బయటికి వచ్చాడు, పదచ యం గ్‌ ముఖంలాగే క నబడ్డ వె కానీ అతడజెవరో ఆమెకు గుపులేమ. బొమివెలగూడు గా ఉస్నా డు. ఫరీంంలో యెక్కడా మాంసం కన బడటం బేదు. తూలుకంటూ నడుచుకొనివచ్చి, వీధి చివరనున్న ఒక్‌ చెత్తడబ్బాదగ్గర నిలిచాడు. పుల్లలాగ ఉన్న తన 'వళ్ళత చెత్త డబ్బాలో వెతకనాగాడు- అరటిపండు తొక్క. దొరింది అతడు చానిని గబగబా తీసుకొని తిననాగాడు-

*ఏం నాయన్నా ఇక్కడా మిశవ్వరూ అన్నం పెట్టరా? ” అని తల్లి ముంగుకి ఆడుగు వేస్తు అకిగింది. అతడు ఒకప్పుడు _రెతే నన్న సంగతి జెప్పకుండానే తెలుస్తున్నది. అందువల్ల అతన్ని. పలక రించటానికి తల్లి "వెనుశాడ లేదు.

అతడు చెమ్మగిలి ఉన్న తన కళ్ళు పె నతి, ఆమె_.వెపు కొడి సేపు చూచ్చి తల ఊపాడుఅన్న౦ సపకతారు” అంటూ ఆ ఆరటి పండు లొ్‌'క్కును తినసా గాడు,

తలి ముఖం పఏస్పారింది. ఒక్క సారే యెంతభయంవేసింఠ!,..

'5నా కొడుకూ నేను అ్యూర్మాతప్పుడు ఇక్కడికి చేనుకు న్నాము* అని గొణుగుతూ, బనూను ఆప్యాయంగా దగ్గరికి తీసు కొని హృదయానికి అదుముకొన్నది. “వీడు చాలా అకలితొ ఉన్నాడు ఇంత (పొద్దుకు యెక్కడా తిండి దొరకదా;

ఆత స తల ఊపాడు, *ఫరవాబేదు, దొకుకుతుంది లే”

తల్లి ఓర్చు పట్ట లేకబోయింది ఇక్కడి విషయాలన్నీ తెలుసు ఫోవాలని ఆమెకు యెంతో అమర్హాగా ఉన్నది. ఆది అతకు గమ నించి అన్ని విషయాలు అడుగకుండానే తెలియజేస్తే యెంత శాగసండును,

బశ్డీం

అతడు అరటిపండుతొక్కు. థొంత వాళ్ళకుయిస్తు, “ఇదిగో

తీసుకొండి. పాపం వీలవాడు అఆకలితేఉన్నట్లు న్నాడు ౧౧ లు ఆ అసన్బాయిక ముందు రది తినిపించండి అన్నాడు,

ముమ్మల్నీ ఆంత చులకన చెయొుద్దు నాయనా! మేము బచ్చు

'గాళ్ళము కాము. వదో కష కాలమువచ్చి యిట్లావచ్చాము, ఉట ౮]

అరటిపండు తోక్కులకోసం తిరిగి చెత్తడద్బాలో -వెతుకు తన్న అతడు, అమ్మెవైపు తిరిగి ముఖంలోకి లేరిపారదూచాడు. కొద్దిసేపు అలానూచ్చి *నాకూ ఒకప్పుడు రెండెక రాలభూమి ఉండేదిత! 'పెండాము, బట్తలు వుంచేవారు, వసూవుండగా దారిలో నలుగురు బిశ్తలు చచ్చిపోయారు చివరికీ వాళ్ళత ల్లగూడా అట్లానె [| వాణాలు విడిచింది. సను ఒక్క-డ్నే యో పాదు పాణంపోక్ష యిట్లా తిరుగుతున్నాను. ఇక్కడ ఈ మహానగరములో మనం కుక్క_-కంళేు అన్యాయం. ఆంటూ తలవంచుకు న్నాడు.

తల్లి గజగజ వణికిపోయింది. ఈ ళ్ళు నిలవక్‌ నేలమిన కూలి ఒడిపోతున్నది. ఎంతో (పయత్నంచేసి గదద స్వరంతో అన్నది

'"అకలిలొ చచ్చిపొతున్న మశమంకే కలకత్తా పజలకు జాలిలేదా?

“జాలీ ఉన్నది, ధర్మంగా గ జి వెయ్యటానికి అన్న స్మతాలు తెరచారు కాని అవి చాలవు అ”దుకి అవ (పంరోజూ దొరకదు. రాతల్ఫీ, యెట్లానో ఒకలాగ చూచుకుందాము”

“ఎన్ని గంటలకు నాయనా? | రల్లికి మల కొంత ధైెళ్యం 5 లీగింది,

మిట్టమధ్యాహ్న మప్పుడు, ఇంకా ఛాలా క్రైమున్నది, ప్‌ల్గాడు చాలా అకలితో ఉన్నట్టున్నాడు ఈ అరటిపండు తొక్కలను తిననివ్చ్ర, కొంత ఆకలి తీరుశుంది.

వత్త 11 బనూ అఆ అరటిపండు తొక్కలను తీఘొని, పంపువగఠర ౮) వాటిని కడున్కొని తినవాగాడు,. శలి ఆ దృశ్యం మూడ లేక భాగ్యా వోయింది, ముఖం (పక్కున తిప్పుకున్న ది. వృవైనాతినుటకు పలయ్యే వన్నవులు యీరుకోటా-నికి ఒకొక "6 చెత్తడబ్బా దగ్గరప చేరుకుంటటునా రు. తల్లి అక్కడ నిలువలేక పోయింది. నీరసంతో సామ్మునిల్లి పో మేటటుగా ఉన్న దః కానిమురికి డ బ్బాలోని వసువులను తినటానిక ఆ మెమనస్సు ఒప్పులేము, చచ్చిపో సన్నా చచ్చిపోతుంది గాని అటువంటివివూ తేం లిన లెదు, “'మూతోపాకే మారుగూడా ఆ సందులో ఉడండి'* అని అతడు సలహా యిచ్చాడు. “పెద పెనపనుల్లో యా బాటల పక్క ల గ సి

మనను ఉఎడలివ్వరు. మనముఖాలు వూసే నే వారెకి అంత అనహ్వ్యం* ఆ చిన్న సందు చివరకొంత బయలు పబేశు ఉన్నది, అక్కడ యిం కా బంగళాలు కట్టలేదు, మొశౌనికి బలేగా ఉంటుందా మన [గొమాల్లో ఆంతెౌ హారికధలు ఏిసటానకి చేరినట్టు గా ఉంటుం దక్కడం. కాని ఒక్కుకేభేవం!. అక్కడ గానం ఉటుంది. ఇక్య_డ త్గామనస్సులో ఒక్క శారి ళా ఒకవృశ్య గు్తుకి వచ్చింది-

ఉన్న టూ, అత*చుకటూా (గామష్టులుచేరె వింటునటు కనబడిందిఎ

౧ లు థు లు అంతాకఃసి క ఖాళిస్తలం దగ్గరికి "వెళ్ళారను- వదోపాడు వాసన వేస్తున్నది. తల్లి దారిని భరించ లేక ముక్కు నూను కున్న ది, ఎవరోవోక్రమనివీ, పడుకొనిఉిండ్షి అప్పుడప్పుడు మూఆగుతున్నా డు- శత శద పుట్పనవాడు అదృషవంతుడే! హాయిగా హోస్పటల్‌ క చేరుకు ంటాడుఅన్నాడు, వాళ్ళ కు మొట్ట మొదట్లోకలిసిన మనివీ., అరడు ట్‌.

మ3కొంత సేపువిచాంం గా ఆలో చి తు! రెపు యిప్పుకువ్తత ల్ని తీస

౨ శం

టల్‌ కుతీసు శ3ళ తారో లేవో? ఆ అద్యృష ౧౩ రేనికి నయగ కుం డా అని” గొణీ గాడు,

నల్గికి హాస్పటల్‌ లో చేర్చబడిన తవకూతుకు ల! ప్పికి వవ్చింది. తనవిడ్డ ఈ మురికిసందులో నొప్పులుపడుతూ ఉండటం తలుచుకొని భయం:ళో వణికీపోయిు3, క్‌బోలి కడుపు పోవటం యిస్వుడామెకు బాధ అనుపి-చటంలేదు. ఏమెనా తాను ఈనరకంలో ఎక్కువకాలం [బతికి ఉండ లేననిపీంచి "దా మెకు.

వీధి మొదట్లో ఉండగా వారికి వింతవింత నగరదృ శ్యాలు కన బడ్డాయి. అనేకరకాల మోటార్లు [టటాముకాన్సు చెవులు చిల్లులు బడే. శబ్దం చేసుకుంటూ శరవగంతోపోయ్‌ మోటారు పెకిళ్ళు వారికి కనబడుతూ వచ్చాయి. కాని సందుదివరఉన్న ఈ ఖాలి స్టలొనిక చేసుకోగానే అవన్నీ మా మయమైపోయమినట్టనుపిచింది. ఆ౦తె నిశ్శబ్దం. =. ం * 64

ఇంతలో వీధిమొదట్లో ఒక తెల్లనిరంగు దాన్నివిన యొరని చిహ్నోాలుగల ఒక మోటారు క్‌ నబకింది. దానిలోంల౨ కొంవరు దిగి వచ్చి శీతభేదితో బాధపడుతున్న మనిషిని స్ట్రచ్చర్‌లవైన వేసు కొని వెళ్ళి మోటారు కారులో చేర్చారు, అతడుఎంత _అదృషవుతుడు! కొంతశాలంవరకు యిక్‌ రాజూ బతుకు (ఒతుకు తాడు,

నెమ్మదిగా కాలం గడుసూవచ్చింది. పన్నెండు కొళందుకు ఇంకా ఒక గంటకైము ఉన్నదనగా అక్క_క ఛచేరిజన్న అనాఫు లందదిలోను నూతన చైతన్యం కనబడసాగింది. ముఖాలలో వెలుగు కనబకుతూఉన్న ది, వీల్లలు, "పెద్దలు ఆంతాలఎ నడవసా గా రు అన్నానికి శ్రైము అయింది!

“తొందరగా పదమ్మాా; “హిందుస్టా౯ కాంపౌండు గో నాలుగువందల మందికి తిండి పడతాతు. మన | పాంతౌనిక 'అన్నం "పెళ్తు ధర్మసష్యతం ఆవొక[శు, బ్రనుపగేబు లోపలికి చేరుకో లేక

వీర్షత్రీ పొోయామంళే ఇక యివ్వాళకీ ఉత్ర చే, పసుపడి ఉండాల్సిందే” అన్నాడు మొట్టమొదటగా పరిచయమైన మనిమీ,

ఇతర-వోట్ల ఉంటున్న (వజలుగూడా అన్నస్మతం దగ్గరికి చేరుకొనసా గారు, అంత కంతకూ ఎక్క. వయిపోతున్న అనాధ జ :సమూహోన్ని చూ క్రుండేసంకి త లికి భవం క లుగజొచ్చింది, మనస్సులో వ్‌వ్రని (పొర్టించుకొన్న ది. 5 తిలోకనాధా, మమ్మళ్ని కావాడుతండడీ! యెొట్లాగో ఒకలాగ ఆ యినుపగేటులోపలికి సోగలిగే టట్టు చెయ్యితం డి]

*వ్విాగు చాాలాదూరంను. చి శ శేచివచ్చారు గాబటి యీనాడు ఊరి శేశే కూర్చున్నా రు "లేపు నీ కొదుకతోవాటు ఉదయానే ఎ లేచి వెళ్ళ చత్త డబ్బాలలో యేమైనా. తికగలిగే వన్నవులు వోొరుకు తాయుమో "విసుక్కుంటూ తిరగాలి”) అన్నాడు మొట్టమొదట గా క్‌ వబడ్డ మః వీ.

““పండతొోక్క_లకోసమా?)] (ల

ఆమనిపష్‌ తలడఉజోపొ డు, “అ "వేశా దూ, ఇంకా వేదే వస్తువులు గూ డా, కూర గాయ లపాట్టు, తిని పాశేసిన వీస్త ళ్ళు దొరుకుతాయి. యీవేవి వఏకకోవాలో మిక్రు తృ్యరలో నే తెలిసిపోతుంది లే, ఇప్పుడు పెళ్తు ఈ అన్నం ముద్తలో యెక్కుువబలం ఉండదు. సాయం తానికా కడుపు ఖాళి అయి పోనుందిణ అప్పుడు చెళ్తడబ్బాలలో దొరికిన కూర గాయలపాట్లు మొదలై నవి కాల్చుకొని తినాలి.” అతడు కొద్దిసేపు ఆగి మళ్ళ చెప్పసాగాడు, “మన సందులో ఎలుకలున్నాయి. కొందరం వాటి షస్తుకొ”ని తింటుంటాముల

తల్లి ముఖం పాలిపోయింది. మాట్లాడటానికి ౧-బోలు సొంతు సంవరిఎచుకున్నది. కెని నోటినుంచి మూట సపెగలలేదు.

బ్రీశ్వీ

“అఆ చెశ డబ్బ్చాలే మనకు " తిండి పెడతాయి, పాకీవాళ్ళు వచ్చి చెత్త యెొత్తుకుపోకముంచే అన్నీ యేరుకోవాలి, ఒక్కొక్క ప్పుడు రాళ్ళ ఎరుకుంటటాము, జప్పుడంత జనం ఉండరు,. నిన్నటి రోజున యిద్దగు మును షు న చెత్త డ్‌ న్బా దగ్గర జంతువుగల్లా పోట్లాచుకు వ్నూారు.

తల్లి వైకి మాట్లాడటంలేదు. కాని ఆమె హృదయ ౧ మాతం చుఃఖిస్తున్న ౧:

6 తితోళనాధా! గండి, మమ్మ్న్ను కాపాడు, మమ్మల్ని దయమాచి ఎట్లాగనా ఆ ఇనుప గేటు లోపలికి పోయీటట్లు మాడు" అని (వార్థించుక్‌. ౦టున్నదది,

అన్న౦ వొనన వారి అందరి మనస్సులను అనందపరుస్తు న్నది. అందరికీ మట్టి మూకుళ్ళో లేక కొబ్బరిచిప్పలో ఉన్నాయి. ఒకొ్క్కొ-క్క- మనిషికి యిస్తున్న మూడేసి సిగ౭ట్‌. టిన్నుల అన్నం కోలతను వారు తమ చిష్పల్లోకీ వీసఘుకొంటున్నా ము! లల్లి దగ్గర అటు వంటిదేమిా "లేదు, తనకు ఉన్న కొద్దిపాటి వన్తువులను దారిలోనే పాకేసిది, తనకు తన కొడుక్కి యిచ్చిన ఆన్న ౦ చీరఠకొంగులో 'వేయించుకున్నది చీక ఎక్కువ పొడు గు లేకపోవడంమూలాన వతుంమిోదినుంచి తొలిగిపోయిం!; శాని ఆమె న్‌గ్గుకు తిలోదకాలు వదలుతూ ఉండటంచేత అంత శాధ అనిపించటం బేవు,

బనూ వాలా అశలీత ఉన్నాకు. గబగబా అన్నం తిన సాగాడు, అతడు ఎక్కువ తినాలనే ఉద్దేశ.ల్‌ తల్లి నెమ్మదిగా తీంటూవచ్చంది.

ఆ అనాధుపుందరూ అన్న6 ఒక. మెతు స ఏన మగల కుఎడా తినేసి చిప్పలు శుభంగా నాశేసిన త ర్వాత, త్రమకు ఆన్న డానంచేసిన నగరంలోని భాగ్యవంతులను దీవించసాగారు, *నూ లేళ్ళు

విశ్మీఫ్‌

(బతకండి బాబుల్గార్తౌ లంకా మికు భాగ్యాలు కలిగి చలగా యూ టా వుండండి తండుల్లారా! ”

తిండీ దొరక్‌వలనిన పహాక్కు- తమకు ఉన్నదనిమూ తం యమొవరికే అనువీంచలేదు, వీధుల్లో పడి వుండవివ్యటనే గొప్ప దయ అనివీంచిందినారికి, త్తక్ష ధర్మంగా అన్నం పెట్టటం సంగతి "వకుగా చెప్పాలా? తిండికి లేక మాడేవాళ్ళను గువంచి (శన్ద వహించవలసిన అవస3ం నగరంలోని ధనికులకు చేదు, అట్లా వాను ఈ అనాధులక గురించి (శద్ద వహిసున్నారంగరే అదీ వాద్రి గొప్పతనమే-నూ కేళ్ళు (బతకండి శాబూ! ఇంకా మోకు భాగ్యాలుక లిగి చప గా ఉండుడి.

అనాధులంతా తాము ఉంటూడఉన్న సందులోకి వచ్చేటప్ప టిక్సి యిందాక్‌ కారులో తీసుకునిపోబడీన మనిషీ, మ యధా నానానిక్షి తెచ్చి ఉంచబడాడు, థి థ్‌

తల్లికి మొట్ట మొవట గా పరిచయమైన మలినికి నగకం వివ యాలు అన్నీ బాగా తెలిసిన్టున్న ది అతకు యూ పఏిధిగా నమా

6చివ్వంక్తి వాళ్ళు అశన్ని తగి తీరుకొని రావలసివచ్చింది, హోస్పృటల్‌ లు గొంత మొమయ్మ్య్యూ నిండిపోయి వున్నాయి. అతన్ని తీసు ష్‌ిను అఆఫప్న పహోస్నృటల్‌ లు తిరిగారు, ఎక్కడా ఫఖాళ్ళీ "చేదు, వొపం అదృష్టంలమ!”

తలికికజోలి మళ్ళిజ్ఞాప కానిక్‌వచ్చి కొంతసంతృ వ్‌పసది, హొస్ప

నో వ 65

టల్‌ లోకజోలిని చూడడానికి వెళ్ళివలనీనప్పుడు, ఆమెతో మాట్లాడ వలసిన విమయాలను పదే పదేగా వల్సించుకొంటున్న దిః

“అమ్మా; మికు. ముచిసలము, తిండిదొరుక

థి

తున్నా శర? *”

“ అవునుతల్లీ! ముచిస్థలమే దొరికింది తిండి దొరుకుతున్న ద: నాకు మంచి పనిగూడా దొరికింది, కూలిస్తాడా ఎక్ర్య వే ముడు తుంధి, ఈ బప [పజలు నిన్నెట్లా శ వగా జూస్తున్నారో మమ శ్రమ "/హడా అట్లానే చూన్తున్నార్కు బ్ర; తాను అంటుంది.

ఉబనూ సంగతో ? సౌఖ్యంగా ఉంటున్నా డా?

*వ్వుర్రి నీకో? పీక కొత్రచిరె "లేదా అమ్మా?

అ పశ్న తలుచుకున్నప్పుడే. ఆమెకు భయం. వేస్తున్న, దానికి తగిన జవాబును ఇంకా అఆలోచ్చిచుకోలేదు. ఈ విధంగా అమె అలోచనలో మునిగి ఉండ+* ఒకీ భయ కరమెన శ్రా విన బడ్డది. బనూ తల్లిని కౌగలించుకున్నాడు,

“భయపడ నక్కన్లేదు/” వాళ్ళ మితుడు వాళ్ళకు బోధపర్ప నాగాడు, అది సైరన్‌ కూత, భాంబులు వయ్యటానికి జపానువాళ్ళ విమానాలు వస్తున్నాయని షాచ్చరిక్ష చెయ్యటమన్న మాట. అది ఏనగానే అందరూ క్షందకాల్లోకి పోవాలి"

కాని అక్క-డజఉిన్న అనాధున్లో యెవ్యయా కద ఆలే దు కొందరు ఆ కాశంవుక్ర చూస్తున్నారు వాళ్ళమ్మి తుడు మళ్ళీ చెప్ప సాగాడు, “పాను వాళ్ళకు మనలాంటి వీవ వాళ్ళలో 'వెరంలేదు, మనం భయపడటం "దేనికి? చాబులు వునమోన . పడి తమా[తం యమి!+ మన టబతుక్రులెంత?; మశ చానవులె_త ఫి

జపానువా ళ్ళు! ఆకా శంలానా? చా రున్మీగా మానసి! సమిోపం లో యెక్కడో డిగిరారా? అయితే అదుతా వాదేనా! _రైతులను

భయపెట్టి, వాళ్ళ ధాన్యాన్ని కా జెయ్యటానికీ కల్పించిన కథ లేశా అవన్నీ ?. ఇ 5 1క6క6 4 460

ఇథి?

తల్లిముఖు కోపంతో యెకబారింది. అంతలో అమెకు తన రొడుకునంగటి గరుక నబ్బంది. ఆతచేళ్లై కందక్‌ంలో చాయాలబని ఆదుర్హాకలిగింది. కాని ఆకందకం యెక్కడున్నదో యుట్లా తేలు సంప! త్రవువ మొట్లమొనటగా పరిచయ నున మహుడు అప్పుడే 'సేలవెన మును వాల్యాడూ.

[ూ శం యెట్లా వహ్తుందిశి' అని బనూ దశ్చెర్యపడుతూ అడ్‌ గాదు,

ఏ ముందీ- కోటలో తొడిచెట్టుత యొక్తుగా ఒవిగిల్‌ ఉన్న ది ఉజానకి వంద గ్‌ట్రాము లున్నాయి ఒక్కొక్క న్‌ొంంాం దగ ఒకొ్క-క్క తెల్లసిపాయి ఉండి గాలి ఊను తాడు

ఆరోజున శతువిమానాశేవీ రాజీవ. శేనలు పరీక్షకోసం మా(తమే సెరనో కూసింది. పవ సిముపోలవాటు కూస్తీ పహొరాత్తు 7౫ అగవోయింది,

తిరగి నగరంలో (వజలు అటూ మ టూ తిపపశున్న కోలా పహొూలం పినటబడష సొోగింది.

చీకటి పడినతర్వాత సందులో నివసిస్తున్న అనాభలుదరూ న్మిదవోతున్నా శీతభేవలో "బాధపడుతున్న మనిమిచ్యూతం మూల్లు తూవే ఉన్నాడు. కొదబలేని స్టితిలో మలంతో పడిడండి పోయాడు, ఎలుకలు ఆటుయుటూూ పరుగెత సొగనై అక్కడ ఉన్న ఆఅనాఘుల్ర తలలను వీడి వెళ్ళు జబనూ తలలోను, త్యృతలలోనూ చేరుతున్నా యి, మురికీ వొసనతోనూ, తలలో పేళ్ళతా నూ దత్తు కొడుకులు పై సీమలోని అనాధులనుండి బవ్రీ అనిధుల హోదాను సంపాదించు కన్నారు.!

గ్‌ లో మంజు (తుళ్ళిపెడీ లేచింది. దడదడ కొట్టుకుంటున్న గుంజెలత్‌' ఇెన్చులు నిక్క-వాడు మకొని వినసాగింది, ఏదోజంతువు భయం కరమైన బాధకు లోనవుతూ మూ ల్గుతున్నట్లు గా ఒక శబ్దం వినబకుతున్న ది. కొద్ది నే పుఆశ బంఅగ్గి మళ్ళ మునుపటికంళకే ఎక్కువ బాధగా వినఒడుతున్న ది, మంజు అశనాన్ని భరించ లక పోయింది" నిదలో వున్న భ్రర్తదగ్గరకు జరిగి “లేవండి, ఏమ ఎడి! | వింటున్నా రా)* 4? = *, ఒక్కసారి లేవండి, అని లేశగొబ్రెంద్రి,

రాహూుచ్‌ లేచి, ఒళ్ళు విరచుకున్నా కు. అతనకి గూడా ఆ భయంకర మైన శబ్దం వినబడ్డది,

క్పవదో లడిక్రలేని దిఇామాలిన మనిషీ అంటూ (పకా మిోదినుంచి "లేవాడు,

“భయంతో నాగుండె ఆగిపోయింది. ఇంత అర్థ రా తివేళ ౦, ౦టిముందు యిచేసిటి!””

“వంచేసారు? __ బహుశ! రా తఈళ్ళు అఃలిబాధ మరీ యక్రు- వగా వుంటుందేమో" అంటూ రాహుల్‌ ెటువేశౌడు, వీధి “వెపువున్న కిటికీలోంచి బయటికి తొంగిచూ కాడు, లాంతరు స్థంభం దగ్గిర వదో ఒక్‌ స్వమయాపం కనబడింది. కళ్ళు చికిలిం దమకొని అటు వపు మాఛచాడం,

6ఎ్వరో ఆడమనిషి” అని వెనుకకు తిరగి తలుపుదగ్గంకీ నడిచాడు, *అసలు అకలి యెక్కువగా ఉన్నప్పుడు అట్లాంటి మూల్గుడు ఉండదు. నిశ్శబ్దం గాపడీ వుంటారు.

210

మంజు లేచి కూర్చున్నది. ముచ్చెమటలు పోసిన, వేలితో తుడుచుకున్నది. వీధిలో వమి జరుగుతన్నదిి ఆ కిటికీలోంచి బయటి! చూడగలిశే గుండెధిర్యం తనకు వు౦ శే యెంత ఫాగుండును! శవాలను దమూడటముఎ)కే తనకు అహితభయ0౦, [(వాణాల వోతున్న మనుష్యున్న్‌ మూచినాకూడా. తనకు భయమే, తనిభర్న బయశకి "నిళ్ళి చాలాసేపు ఆ బునట్తన్న ది అతకు ఆ తతా వెళ్ళిపోతూ తలుపు 'వేసుళొని పోలేమ. వసారాలో నల్లని నగలు అగుపకుతున్నాయి. చీకటిఆంశు మంజకీ మృత్యువును వమూచినంతభాయం. నగరమ9౨తట. మృ్‌మ్యేవు విలంయతాడవ మాడు తున్నది, అందువల్ల నగరంనుండి _ దూరం వళ్ళపోవాలని. మంజుక్‌ అనివీస్తున్నదా శెని అకవి మంటలలత్‌" మలమల మాజిపోతున్న అనాధులనుండి దూరం వెళ్ళటా!కి తనభర్త ఒప్పడు. ఆ అనాధుల నేవచేయటమే. ఆశనికి సస్టిఫ 0, తకొవాలంకే అమెను తశ లిల్లి దర్శడులదగరిక సిమిలాకు పంవిస్తానన్నాడు, ఇటువంటి పరిస్థితుల్లో అతనిని అక్కాడ విడిచి తాను యెట్లా వళ్ళగలదు! ఈ భోయరెక్ల్షక వాతొావరణంనుండీ తాను దూరంపోవటం ముఖ్యంకాదు. రాహుుల్‌ని దూరం తీఘుకుపోవటమే ముఖ్యం, పరిశోధనలవైకి యిష్పుడతని మనస్సు పో సెపోవటం చేదు, తీరక చేకుండా పనిచెస్తున్నాడుః హృద యంబో అమితమైన బాధపడుతున్నాడు, ఒధాక్కష్పుడు తిండిదగ్గర కూర్చొని, అన్నం వేపు తదేకదీకగా కొంతపేపుదూచి, ఒక్కామ ద్ద నోట్లో పెెకొని చటాలున అన్నంముందునుంచి. లేచిపోతుంటాడు. ఏ ₹0తం గా ఉన్న ప్పుడు విచారంగా కూర్చొని ఆలోచిస్తుంటా డు. మంజు యొప్పుడైనా ఆ విషయాన్ని గమనించినట్టయి తే చిరునవ్వులో ఆ విచారచిహన్లీ లను కప్పిప్తుచ్చుటానికి (దయతి సైడు ఆటువంటి సమయాలలో మంజుకి బావ్సగువుని యీడవాలనివిస్తుంది. కాని యట్లానెనా తనభర్శ మనస్సుమూర్చ్య అక్కడిను-డి దూరం. తీనుకు

వ్య

పోవాలి, ఇక ఒక్కనిమిషమెనా నరంచేయా నికి వీళ్లేదు. కలకత్తావెన కారుమేఘాలు అంతకంగకూ అధికవమూాతున్నాయి,

హృదయం తరుక్కు. పోయేటట్టు 6 శ్రర్సీ! ఓ త్ల! గుక్కెడు గంజిపాయ్యమ్మా. ” అన్న శీఃలు ఎక్క-కదూచివా [పతిధ్యనిస్తూ వుంక్వేే అన్నంకూడా సహించదు, కాని యెక్కడవనమూాచినా ఎస్పును చూచినా అదే చెవులకు వినబడుతూన్చంశకు చివరికి అది విన్నప్పుడు మొదట్లో కలుగుతూ వచ్చిన జూలీభొవం అంతకంతకూ తగ్గిపోతుం టుంది! వె గా మరికొంత కాలానికి ఆ శేక విన్నప్పుడు చిరాట గూడా కలుగుతుంది. నీ గుండె శలాయిబౌరిపోనుండి ఈ దిక్కూ వూలినవానంతా మానవులనుంచి (వల్యేకింపబడిన ఒక జూతి అయి జోీయింది, ఆకలివల్ల (పక్క లే వమవారిపోయిన ఏళ్ళవట్ల జాలీభూపటం అవసరమా? వాళ్ళకు ఛేసిన సహాయానికి వాళ్ళు కృతభ్ఞత భూపు తౌరా? ఒకసారి ఒక దిక్య్తూమాలిన స్రీ ఆకలితో శోోబిలిపోమి న ఆమె బిక్షకు పట్రమంి ఇన్ని గంజినీళ్ళు ఇస్తే కొద్దిసెపటికి అది 'పెప్ప గోలచేస్తు “ఓ తల్లో! నా బిడ్డకు యేంపోశావమ్మో! విడ్ణ అన్యా యంగా చచ్చిపోయిందమ్మో! నేను నీశ్రే. ఆపకారం వేశొనని నా బిడ్డను చంవేశావ మ్మో 2 అని ఏడ్వసాగింది. ఆ గంబజిపోసిన యింటివాళ్ళు భయపడిపోయి ౭ండు రూపాయలు దానికి యిచ్చి దుఃఖాన్ని చల్లార్భారు. కాని అదె చచ్చిపోయిన బిడ్తనే భుజూన -నసుకొని యింటింటకి తిదవగ యీవపిధం-గగా యిళ్ళవాళ్ళను అలరి పెడుతున్న దని వాళ్ళకు "తెలియదు, ఇదీ యీ దిక్కుమూలిన | వజుల వరసః

మంజు ఆ మెలాంటివాళ్ళు ఇ౦కా అనేకులు యూ విధంగా అనేక కారణాలు చెప్పుకొని అ భయంకర పరిస్టితులలొ- తమ హృదయాలు [వక్కలు కాకుండా కాపాడుకొనేందుకు (పయత్నిస్తు ణున్నరుః

|

రాహుల్‌ తిరగి గ2లొకి నచ్చాడు. తన పడక్కపక్క-నే ఉన్న 'బలిఫోను దగ్గరికి చరచరావెళ్ళి కలిఫోనుళలో యవరితోనో వూట్లాడసాగాడు, తాను మాట్లాడిన వారి దగ్గర్నుండి జవాబు "రావటానికి వేచిఉన్న సమయంలో మంజువపువూ చి కవ వో ఒక అఆడమనివీ నొప్పులు సడుసున్నది అన్నాడు,

తన చెనవులనే నమ్మ లేక పోతున్నట్టు ఆమె విషపోతూ చూచింది. *నొప్పులు పడుతున్న దా? అని అడుగుతూ,

కాని రాహుల్‌ మళ్ళీ కలిఫోరు గ మాట్లాడసాగాడ అశనికి కోపం వచ్చినట్టున్నది. కోపంతో కలిఫోను బల్లమిద పా సాడు మళ్ళీ వెంటవే డానిని తీఫఘుకొని బిఫోను డైరి. వేజీలు వెదకసా గాడు. కేలీఫోనులో తింగి మాట్లాడుతూ ౬ అతనికి కోపం అంతకంతకూ యెొక్కు- వవునున ఎటు కనబడుతు" టో వడ్చిన శే వున్నాయి మాూారూల్సు, మంచం ఖాళీ జేకపోతే పరువేసీ అమెను పడుకో బట్ట కూడదూ! డొక్తరు వయ్యికూగడా ఆడమనిపీ. నడివీ;లో నొపులు పడుతూఉంళ్సే నీ శీనా 3 వుందే?” అని బిగరగా అరిచాడు, మళ్ళీ బలిఫోనులో నంబరుతో మౌట్లాడ నా గాడు,

చివరికి ఆతనిముఖం కోపంతో కందగడ్డలా గ మారిపోయి

“మంజూ నువ్వు నాకు కొంచెం సహాయం చేస్తా అమెనట్లా వీఫలొ వది లెయ్యకూడ ను, హోస్పటల్‌ లలో ఖాలీ లేదంటున్న రు. ఇక యెంత్ర చెప్పినా వాళ్ళు ఆ; కోరు.” అంటుండగా అతని శరీరం వణకిపోతున్నది మోస గాళ్ళు; ”

“అత్మయ్యాను పిలవనా?! ' అన్నది మంజుకం* కాని రావాుల్‌ పుటనే అందుకొని. కత ర్వాత

ముందు ఆ మలిషి5 గోపలికి తీ9కు అశాసో అటూ వం లున ఒక దుప్పటి తీనుకొని బయటికి వెలి, వోయాడు,

దడ దశ కొట'కొంటున్న గుండెలతో మంజు అతన్ని వెనకనే "వెల్టింది. భయంల్‌ బయటిక్రచూనూ తలుపువగర నిలజకచె, ఆ ఆడమనిని. యిప్పుడ్డు మూ లటం వేను, కాళ్ళు వ్రటూ అటూ పడేసి "వెళ్టికిలా పడి శప్పు 3, కళ్ళు మూనలుబ శ ఉన్నా షష, చిక్కి శల్ర్యావశిషమె ఉన్న అమె శరీరంలో ఇడుపు ఒక్క-శేు యెత్తుగా అగుపడుకున్న ౫, +? హాల్‌ ఆమెను జ్యాగత్త గా యొతి, [కిందపరిచి ఉంచిన దుప్పటిమోద పడుకో బెట్టాను, అప్పుడు తెరుచుకున్న ఆమె కళ్ళలో దుళ్ళర్వమననాధ. కనబకుతూ ఉన్నది. పెదవులు కదిలాయి. ““భయపడకమ్మాా”' ఆని ఒక ఓ దార్చుకంఠం కనబడంది. రాపాూల్‌ యాసిధంగా అంటూ మంజ్యువెపుమూచి పసెగచేనాడు, ఆమె వెంటనే గడప దగ్గర్నుంచి వచ్చింది ఇద్దరూకలిసి ఆ (శ్ర్రని మోసు కొనివచ్చి ఒక బల్లమూావ పడుకో మూరు,

“నేను డాక్టర్‌ కి కబురు పంపిసాను” అన్నాడు రాహూల్‌, చాధ ఉపశమిం చినట్లు కండ్లు మూసుకొని మగతలో పడిపోతున్న ఆ (స్రీ “వెపు చూస్తు.

“వకివెళ్ళి అమ్మను పంపించేవరకు నువ్వు యిక్కడే వుండు,

వము౦జూ స్పృహతప్పి పడిఉన్న అమె-వపుదూనసూ నిలుచు న్నది, చిక్కిపోయిఉన్న అమె ముఖంలో బాధ విస్పష్టంగా కనబడు

తలవని తలంపుగా మంజుకి తాను ఒకప్పుడు (పనవిస్తు నొప్పులుపడిన విషయం లీలామా తంగా జ్ఞాప కానికి వచ్చింది. ఎముకల 'పోగుగావున్న యా బలహానపు (స) ఆ నొప్పులను యెట్లా

లిస్టక్రి భబరంచగలదు! భ_రగాని, త్ర అల్మి మ్స €ఏ "గాని యన్వ మా దగ్గంలని వితిలో వీధిలో ఈము అన ర్మాతివరకూ అవిధంగా నొప్పులుపడుతూ న న. వచ్చింది! ఆ విషయం తలుచుకు:ంటుంకే మంజు గుంజి తరుక్కు పోతున్న ది. ఆ అనాథ స్రీ నెమ్మ? గా మూల్తుతూ కదిల్నిష, ఆమె కాళ్ళు చేకులు వంక చె తింగిపోశు న్నాయి, మంజు జూపిరి విగబటి న్‌్‌ ఉం మూనున్న ది, అతేగారు వస్తున్న దో లేదో ఆని ఆమరా గా అచుగుు చప్పుడు ఫ్‌లకు చెన్సులు నిక్కపొడుచుకొని విన సొగింది. అవ్త్రయ్య తొందరగా వస్న యంత పాగుందడును అనిపించింది. అంతలో ఆ క్రీ క ము ర దాల్‌ వంహాే ఓ అనాధ (శై కళ్ళు తరిచి ప్షఏచెసి నిలువు గుడ్తతీ ముఎజ్యువైపు మాడసాగింది. శాళ్ళు చేతులు బింసుపపోయినై, నాలి బయ: 'తెంచింది. పండ్లు కరుచుక పోయి. నెళతుకుచనుక్థలు వంకరొపోయిన నోటిలోంచి రాలసాగవాయి, మంజు తబుపుదగ్గంకి పరుగ3౦ది, భయంతో వణుకుతున్న స్వరంతో “అత్తయ్యా! అత్త్రయ్యా!! తోందర'గార్యాా' అని అరి చింది, మళ్ళ వెనక్కు అనాధ నన్రీ ఉన్న బల్లదగ్గుకి పమగెక్కెంది, ఆమె గుడ్డు కదలరుుండా నిఐచిపోయి అట్లానే కనబడుతున్నా యి 5్‌అత య్యా! * ఆవి ముజు పెద్దగా ఇంకొకసారి అరిచిద. అప్పిికి రాహువ్‌ తన తలి మేక్షమిోవచెనుంచి. పరుగెత్తు కుంటూ వచ్చారు. - రాహువ్‌ ని శ్చేస్టుడె నిలబడిపోయాడు, తలిగూడా అటానే రాలు ౧౧ ళం శక చి | యం దె ; ర్స్‌ నిలబడిపోయింది కొదిసపటి తరార్థత తల్లి అనాధ (రై) దగ్గరికీ సమిోవపీంచ్కి ఆమె "రెప్పలు దగ్గరికి మూనింది, “చచ్చిపోయింది. అన్నాడు రావాుల్‌ గదద స్వకంతో స్టే ౧ ముమష్షం (పక్నకు తిష్పుకొంటూా,

ల గశ్తీ

చచ్చిపోయింది! వంత త్య్వరగ్యా ఇండ సుసాయా 5ంగా నిద పోయిన-త తేలిగ్గా! ఆ అ నాధ (స్రీ (ముఖం మోదినుంచి మంజు చూపులను కదల్ప లేకపోయింది! ఇంతవరకు ఆమెగు పట్టుకు వీడిస్తూ ఉండిన భయం ఒక్కమారుశా హమూయమై పోయింది,

ఈ విధంగా ముజు జీఎతంలో ఒక మహశత_ రమైన సంఘటన జరిగింది. ఈ సంఘటన ఆమె కళ్ళము.దు కొళలోకాలను తెంచింది. భయంకొద్స్‌ జీవిశపు భయంకర ఫఘఃళ్హాలను౨డి దూరం గా ఉండటానికి క్రంతవరకూ (పయత్నిపూ వచ్చిందా. కాని యిప్పుడు తానే ఆ పరి స్టితుల్లో చిక్కు కున్నది, తనశ క్రిఖాల3 ఒక బాధితురాలికి సహాయం పేయటానిక్‌ (పయత్ని ౦చింది, ఆగాధులకు సేవచవేయడంలో గల ఆనందం ఆమెకు అప్పుడు ఆసమయింది, సటి జీపతంయొక్క_. నిజ స్వరూపాన్ని ఆ అనాధ స్రీ చాటుతూ ఉన్నది. తనలో పెరిగిన ఒక [పాణి [పపంఇాని కర్పించటానికీ ఆమెకు అవ్షశాకం ఇవ్వుబడ లేదు, చివరికీ తావు కూడా నశించి పోయింది,

ఒకానొక (ప్రీని దహించి-వేసిన కఠిన వేదనముండి ఉద్భవించిన ఒక "వలుగు ఇ-కోర ్ర్రీలో (పవేశించింది. మానవాళియొక్క్క యదార్థ స్వరూపం మంజుకి నోచరమన్రకుక్న ది పొకసులు అఆనాధుుు ఆయిన మానవులు అచ్మగు 'లఅనట్లి "పవొక (ప వ్యేకజూతి "కాదసీ వరుకు డా తనలాంటివారే.నీ తెలుసుకున్న ది

జెల్లవారుతూసె మునిసి పా లిటీవఃరువచ్చి వాన్ని దహాసం చేయడానికి ఠీసుకుపోయారు,

6 బ్మ గవర్నర్లు, మంతులు న సల్‌ మవ ఆర్ని పొ 'బెటుకున్నా రు, ఈ చేరాలన్నిటికి వరము గప పహంసలు అనుభవించి పక తారు తగిన విధం గా అముభనించి సకుళను. సి చులు, న; గాళ్ళు అని రాహుల్‌ కంరం (పతీధ్యనించిం వె.

వముంజ్వు ₹ప్ప వొల్బకుండా చూస్తున్న ది. ఇంచకాల'మా తాను చూ డలేకపోయిన గొప్ప అందాన్ని ఆ నాడు తన భర లో న గలిగింది, అతని నిజస్వమాపం క్రనబక్షింది. సూనవాళి కంతటి!ి సౌఖ్యమయ జీవనం సాధి) చట మే అతని పరచూవధి. అచే అతనిని ర్మాతిబగళ్ళు నిిదాహారాలు తేషండా పని చేయిస్తున్న ది.

అవ్యకానందంల్‌ో ఆతని ముఖం కేసి మ బదు నుధుర్యెన దృష్తు లర్‌ చూడపొగింది గుండె దడ దడ క టుకొన్న ది.

థీ థీ థీ | ళీ

చౌరంకిరోడ్తు వధఛో (పజలు బౌహుటంగా నడుస్తున్న ఒక చోట కొందరు బీదపిల్లలు చేరి బూట్‌ పాలిమ్‌ వేషన్నారు. బకూ ఒళలాంతరు స్పంభానిక్రళనుకొని నిలబడి వారి ఏపరికను వున్నాడు.

ఆవిధంగా బూట్‌ పాలిష్‌ "నెయ్యటాన్ని అతడు యొన్నో వందలసాస్ట చూచాడు. బూట్‌ పాలిష్‌ యెలా వెయ్యాలో ఇప్పు డతనికి బెౌగా తెలుసును, ముందు కడికాలటు (బమ్‌తో దున్ను తొ కొ శెయ్యాలి. తర్వాతే పాలీమ్‌. రుద్దాలి అపన ఎడమ కాలు! [(బమ్‌ల” మమ్ముక" కెయ్యాలి, పొలీస్‌. రుద్దాలి, అటు త ర్వాత లక్‌ గుడ్డపిలిక వీసుకొ్‌'ని కుడికాలు బూటును అన్దంలాగ మెరిసెట్టు రుద్తాలి. అది పూర్తి కాగానే ఎడమకాలి బూటునుకూడా అలాచే చెయ్యాలి. దానితొ పని పూర్తవ్రుకుంది రెండణాల కానుచేతిలో పడుతుంది. అణ్బ్య ఇంతమాతం పనికి ఒక్కసాలే యెన్నిడబ్బులు దొరుకుతాలో! ఆంగుక్‌ ని పిలలక్‌ పాటు రెంట్‌ ఇ పెవలుకూడా నా పనికి పోటీవస్తున్నారు. అయినా నలుగురి బూట్లకు పాలిష్‌ వేఏ కుంశే వొాలు- అర్హరూ పాయి చక్క_'గా వచ్చిపడుకుంది.

అన్థరూపాయి! బనూకి అక్షహపాయి నొౌహ్దైం కళ్ళముందు కసబడుతూ ఉన్నళ్స్షు అనువించింది, తనదగ్గరే డబ్బున్న ప్తేయి తే

ల్‌ 5

ఒక [బమ్‌, ౯౦దు బూట్‌ వాలీప్‌, డచ్వాలు- ఒక్‌ టి ౨|| ౫ది, ఉం క్రో కటి నల్లది కొనుక్కుని బూట్‌ ఫాలీమ్‌. వ్యాపారం (పారంభించేవాడే, అప్పుడుబాగ- కష్టపడి సనిచేసి తనకూశనతల్లి కీ కావ లసినంతఆ పో5ం సంపాదించుకోవచ్చు. అన్న స్యతాల వెటబడి బిచ్చ మెత్తుకోవలసిన అవసరం ఉండదు, ఇవ్చాళ నుథ్యావ్నాం కవోలి హాస్పటల్‌ నుండి వస్వస్తుంది. నెృెవోజులకు వైగా హోస్పటల్‌ లో ఉం క్తీ వసున్నద ఎక్సే అమ్మకు యుుతలో ఆనుదం కలుపనుంద. కాని అనందంకం క్సే బాభే యెొక్రు-న కలుగుతుం బేమో- హోస్పటల్‌ నుంచి బయటికి వచ్చిన త ర్యాత కవోలిగసాడా తమలాగ తిండికి ముఘఖ్లుం వాచిపోయి త్రిగ వలసి వస్హుందిగ దా అద్‌ గాక్ష తాముచాలాఘుఖ౨ గా ఉంటున్నామని తల్లి కచోళలితో అబద్రమాడింది. బయటకి వచ్చింతక్వాత కజోలి అసలు పరిస్తితులు కళ్ళార చాచి. భరించగలదా! అమ్మను ఆ చేమరీ ౨క్కు- వగా బాధిన్తున్నది*

ఆహా! తనకు డబ్బువుండి బూట్‌ పాలిష్‌ వ్యాపారం ె్టై కొనగలిగి తే ఎంతబాగుండును! బనూమనస్సు విచారంత్‌” (కుంగిపో యింది, ఆకలిచేత తల తిప్పేస్తున్న ది " ఆన్న ంత్‌నీ వాలాసేపయింది, ధర్మస్మతంలో పెళ్తఅన్నం యెంతోకాలం ఆకలిని అపలేదు, దగ్గరే లనే ఒక ఇత్తడబ్బౌ ఉన్నవి. అందులో వఏమెనా దొరుకుతుం 'దేమోనని -వతుక్కోటటానికి బనూ అటువెపు నడివాడు,

చె తరడబ్చాలో చెయ్యిప్టై "నసేుకగా ఒక్‌ జూనుటిన్‌ దొరి క్‌ండి, పృావయం ఆనంవంలతో గంతు [ము "వనీ డి. టిన్ను లోపక్క ల్ని క దిగానై నా జూవుమిీగి ప పోయి ఉంటుది. శాని ఆఅతకు జూమ్‌టిన్ను ను చేతిలో తీసుకోగానే పక్కనేఉన్న జఒకకుక్క గృరుపెముతూ మోదికి ఉరకబోయింది, బనూ భయపడి దానిని కిందట వవసి ఒక అడుగును వెనక్కి వేశాడు, ఆ కక్కతో పోొట్లాడగల శక్తి అతశ శల్యావశిష్ట మెన సరీరంలో "చేదు,

లీఫ్‌ ఆ పక్కనుండే పోతున్న మరొక "పద్దబాలుడు అదివూ వాడు. ఒక్క-_ టగుకులో వచ్చి కుక్టనుతన్ని జూమ్‌ టీన్నును రుక్క_గూడా ఊరుకోలేదు. అతనిమోద పడ్డదె అదికూడా వాలా అకలితొడఉన్నది. అందువల మరీ కోధంతల్‌ పొట్లాడసాగింది. మన్‌, €ళొ బనూ ఒక రాయిని అందుకొని కుక్కనె తిమోద వేశాడు కుక్క కుయ్‌ కుయ్‌ ముటూ పారిపోయింది, కుక్కల కలియబడ్ల పిల్లవాడు నీరసంవల్ల రొప్పుతున్నాడు. చేతినిండా సెక్రురు ముక్ర్లలు కట్టన వి, కాని తాను సంపాదించుకున్న జామశ౯ మిోదనే అశని మశస్సు లగ్న మైఉన్నది. కొ దె సేపటి తేర్యాత ఆతని ద్నవ్‌ కీ బనూ క సపడ్డాడు. జూమ్‌టిన్‌ చేతిలో పుచ్చు కొనీ ఒక్ర విధమైన కల్‌ పడ్డాడు, బనూక్సి జూమ్‌టిన్‌ అందిఘూ €__... లల ఇం రచ అఏ నిజంగానే సొప్పత్యాగం. బనూ జూమటిన్‌ తీసుకొని నాకసాగాడు, ఆ రోజులలో అనాధులు చె తడ బ్పాల్లోని మురిగి పకోయిన ఆహార పడార్థాలకోసం కుక్కలు కొరాడు తుండేవారు,. శాని యెట్టప్పుడూ అనాభులక్రు విజయం చేకూగేది కాదు,

€6ం ఇలలో, గుజం చెలో[ి- ఆటూ మనుమ ఈ 0 ట్ర క య రథాల సమెేేం, దుడ ఏపుమోద యొక్క. అకుఫొంటున్నది సమ

-శీం్యదుడు మమవు రాలీని పెషరూదవుంచుకొని మో కాళ్ళు

మోచెతులమోద గది నాలుగుమూలలా తిప్పుతున్నాడు

“పద పది” జని పాప తాతను తొందర ప్టుతు న్నది.

సమేం దుడు తనకు కీళ్ళనొప్పులు ఉన్నమాటహాడా మరిచి పోయాడు, మనుమరాలు చెప్పినట్టల్లా చేస్తున్నాడు, ఆ సమయంలో ము౦జు గదిలోకివస్తూ క ఊళ్ళా యీముదులదుకాణా౦ లోనూ ఎడిక్పొలి౯ లేదటండీ మామగారూ- . అని చబుస న్నమౌాటను " ఆపీవేసింది. అక్యాడీ దృశ్యం చూచి. +

రీిడలు రావడందచూచి మనుమరాలిని ఏీపుమోూది నుంచి దింపెయ్యబో యాడు, సమళేందుడు, కాసి పొపదిగకుండా * చెలో చలో, గుజ్తంచెలో!. అని శేకలు "పెపుతున్నది.

6షాపా! దిగఏ, బుద్ధి లదూ సీర) నాలుగళ్ళొచ్చినయి, ఇంకా చిటి పాపాయిలాగే అలరిచేసావు, సిగుళేదూ! - అని పిల్లను

వ, న్‌ అజ్‌ థై స్‌ కోప్పుడీంది.

'“* ఏయ్‌ గుజ్ఞుం; నువ్వు యెొట్లాసకిలిస్తావో అ మ ర క్ర సారి మూపించు"--అని పిల్ల యింకా తాత వీపుమోదమంచి దిగకుండా అంటున్న దిః మంజుకోపంతో పాపను [కందకు లాోసని ఒళక్థా వ3ంప దెబ్బ వేసింది. పాప యేడుపుముఖం పెట్రంది. ఇక తప్పకుండా చావురుమని యేడునస్తుందని నమ రేం దుడు! 'తెలుసున, మనుమ

ఐన 'రాలీని దగ్గరికి లీసువొని, “ అమ్మ మంఉచదపిగాపు, చాలా చెడ్డది. ఏమ త్రల్లిప్స్‌ నువ్వచాలా మంచి దానివి, ఏం'' అని బుజ్హంచ నాగాడు, “నున్ట్య కిళ్ళుమూసుకో, నీకొక తాయంయు సాను.”

పాప ముంకుగా 2 కన్నుుత ర్వాత రెండుకళ్ళు మూసు కన్న ది. తనకు దొంకబేోయీ తావమం యేమిటో పాపకు ముందు గాసే తెలుమును. కొద్రిసెపు అగో కళ్ళు తెరిచిం3, విప్పారిన ముఖంతో తాత చేతిలో ఉన్న చాకలట్‌ బళ్ళఅందుకొని సంతోషంతో క్షేలు వేస్తూ పరుగె తి వెళ్ళిపోయిం-

““మామయ్య౫ (రూ! పిల్లను మోే పడనొడు తున్నారు” అన్నది మంజు.

సమ'౭.దుడు చిరుంవ్వు నవ్వాడు,

“విల చిన్నదయినా యీకుకు మించిన తెలివి వేటలున్నా యికిదూ! వమ ప్పదివుకూ ఒంట్టునేక్పిన్నన్నాను, ఒక్క. పదమూడు తప్ప అళశ్నిఅంశెలూ బాగా చెప్పగలుగుతుంది, ఎప్పుడూ ఆ పద మూడు దగ్గరే మరచిపోతుునంి)' అంటుంకే సమరేందుడి ముఖం అఆనందంత' తొణికిసలాడింది,

'“పిలకి ఎడిక్సాలి౯ా “కావొంని డాక్టరు అంటున్నాడు. ళాని బజూరులో యు ముదులపాపులో అడిగినా "లేదంటున్నారు. మందులమిాద కంటొలు రావడ.తోనే మందులన్నీ శఛాళకమాస్కా

“ఆ విషయం నాొకు వదిలెయ్యి అంటూ సమర దుకు శేబుల్‌ టగ్గంకు "వెళ్ళాడు. “నా చిటైతల్లి!ి ఎడిక్సోలి౯ల కావా లంకే ఎటాగో ఒకలాగ సాధించక మానుతానా.”*'

“మామయ్య గ రూ, మం వక్కునూనమేమి3)

“ఓ, అదా?ఈ తడవ నేసఘు యెంత నష్టసరిహారం యిచ్చకో

వాలో “ఇప్పమ్మాా* అని తన చెక్కు బుక్కు పీసుకునన్నె డొ.

260

“సూమఇారూ ఈతడవగూాడా బియ్యపు వాగన్‌ రాలేదు ఉన్న బియ్యం కాస్తా అయి పోతున్నాయి, అ౦మన ల మళ్ళీ బియ్యం బ్లాకుమూా ర్కెంట్టు”” నే కొనవలనీవస్తున్నది* అని చెబుతూ, మామ గాకు ,వాస్తున్న వెక్కునూదికి చూ పులు పొనిచ్చింది, “మూవ గారూ మొత్తం యింకా పెద్దది చెయ్య్యాలీ”” అని "వేకు కున్నది.

ఈ రోజులలో ముంజ శరణార్జులకు నవనహాయం చెయ్యటంలో ఉఊోపీరి ఆడకుండా పనిచేస్తున్న ది, అన్నసతం నడుపుటలో భర కు అన్ని విధాలా తోడ్పడుతున్నది. శరణ్యార్టుల వ్సి ల 6౧కు ఉచితంగా వొలు యిచ్చే ఒగ్‌ కేం దాన్నికూడా శ్టైవీంచి చురుకుగా పనివేస్తు న్నది, అనాధ బాలబాలికలకు ఒక శరణాలయాన్ని స్ట్రైవించటానికి గూడా యే ర్పాబ్లు జరుపుతున్నది,

*ఏం[! ఈ మొత్తం సరిపోతుందా? *” అన్నాడు మామ-

మంజు కళ్ళు మిలమిల మెరిసా యి “సరిపోతుందండీ

మంజు వెచ్చని. చూపులలత్‌ ఆ త డు పరమానందాన్ని వొాందచాడు, తెను చేస్తున్న దానంవల్ల కొన్నివందల జీపతాలన్నా రవీంపబడుతాయని తలుచుకున్నప్పుడు హృదయం ఉప్పొంగింది, కాశ తౌాశు దొనం చేస్తున్న యూ మొక్క ౦లోంచి కొంత భాగం 'బె-గాల్‌ _రైన్‌ కం పెసవారు చేస్తున్న శ్రాకమమా క్కె-ట్‌ గుండా. తిరిగి తనశే చేచుశుందన్న విషయం మాతం అతని మనస్సుకి తట్టలేదు.

మంజు మామగారిచ్చిన చెక్కును. తీసుకొని పరమానంద భరితురాలై -వళ్ళిపోయిండి,

సమరేంగుడు కుర్చీలో చేరగిలబడి చికుశవ్వుతో ఎకిఖ్సో లి౯ా వివమయం ఆలోచించనాగాడు, ఆవ్రును సా లమ్మీనాథ్‌ తో

బు ([

ఒక తడవ మాటాడటం మ చిది. చఛాక్‌మాూె్కాలట్‌ కి అనను క్రిిటం "లేని రాజు, అత ఎ వ్వరోే యేై శా నాధ్యమవుతుం +

న్‌ లమ్మీ నాథ్‌ చాలా వింతయిన మవిమ్‌* సమ ౭౦ దుడి! అతనంకే. చాలా గౌంవం. గౌరవంశోవాటు ఈర్ష్యకూడా. లేక పెశి లేదు, 'బ్వెగాల్‌ రైస్‌ కంపెనసేో సర్‌ లమ్మీనాథ్‌ ఆందరికం కే 'పెవాటా ఉన్నగి* అతని వాతుర్యంవప్లనే ఆ కంపెనీ "పెద్ద పెద్ద ఉద్యోగస్తులందరినీ ర్తూడ్త గ్టుక్‌ ని యింత్నవెకీ రాగలిగిం , అఠశవ వ్యాపార నిర్మాణ కానల్రం వల్లనే వారు తమ థాన్యపు మొత్తౌలను దాచుటకు అను_వెన ర హాన్య గడ్రంగులను సంవాదించుక్‌ నగలుగు తున్నారు. సర్‌ లమ్మీ నాఫ్‌ పరాయురాసష్త్రంవాడము కూడా, యిక్క-డిక్‌వచ్చి బెంగాల్‌లో లజీలగొలది ధనం ఆంచి రూడ్‌ 'బెట్లాడు [పభుత్నాధి కారులు అవని విలువను గుం ౦ంచారు సమ దే( [(దుడు యొంతో కాలంబ్బ పెం దాలనుకుంటున్న గౌరవబరు డాల్ని లత్మ్మీనాథ్‌ కు (పభుల్వ్యం తనంతట కొనే యిచ్చందిః అశనిలోని విలువ యింతటిది! కాని అతడు యెంకటివై నా సాహసుడే, 'దేని3 నా సిగ్గుపడడు. అతడు యెప్పుడూ *నా మిళృకు' అవే 'ఒకవ్యక్షి యొక్క కామకలాపాలను గురించి యెంతో ఉల్లాసం గాచెబుతూ ఉంటాడు. “సా మితుడు అనే ముసుగులో అతడు తన అనుభవాలను గుదించే చెబుసున్నూ డన్న సంగతి సమ రేం దుడికి, తక్కిన అనని మితృలకు గాడా తేలుసు, తన యా అనుభ వాలను యితతులకు 'తేలుపుటలో అతడు యెంతో ఆనందాన్ని పొందుకు:టాడు,

6,..,4..నేను ఇందాక చెవ్పీన టు ఆడా ఫరఠరు గాడు ఆ అన్న్మ్నూయి నోరు గిగా మూసాడు...” ఆని స్‌ లమ్మీనాఫ్‌ తన మ్మిత.ని అనుభవాలను గురంచి నాళ్ళు కంపెనీ బోర్లు మోటింగు అయిన తర్వాత ఒకనాడు పారంభించాడు. .. క స్తా మ్మితుడు పడకగది బయట నిలబకి వుండగా ఆ డొావఫ్‌శడు ఆ ఆమ్మాయి

262

నోరు గటిగా మూసాడు, దాని శరీరంమిద పడుతున్న వీడిగుదులూ నా మి తునిక స్పష్టం గా వినబడ్డాయి. కాని ఆ డాపఫకుగాడు ఎన్ని గుద్దులు గుద్దిన్సా ఆ గుద్దులు ముఖముమిద పడకుండా మాతం పూ చేవా డు. అమ్మదలమకున్న అందమెన బొమ్మను యెవ లైనా పొడుచేనుకుంటార్తా మరి? ఆ విలకు హౌగా దేహశుద్ది చేసిన తర్య్వాత్క డాఫరుగాడు బయటికివచ్చి, *ీఅంతా స్తుచేసాను బాబుగారూ, పిల దాని! యిజబి మొదటినారి. అందు ఈల్ల క" చెం మారాంచేసుంది” అన్నాడు, .నా మితుడు “ఇదే మొదటిసారి” అని డాఫరుగాడు అన్న విషయాన్నే తలచుకొంటూ గదిలోకి నళ్ళాడు. పిలది ణో మితుస్దో చూడటంల్‌ వలవల యేడ్గనారం భించింి, కాళ్ళవి్యూదపడి “నాయనా నన్ను " రత్నీంచవ్రూ?” అని వడుకొనసాగింది, నా మితుడు కొంచె ,జూలిగు. డెవాడవటంచేతి అఆ అమ్మాయిని "లేవనెత్ని బుజ్జగిస్తూ, తోొడ్నవైన కూర్చో బు కున్నాడు. అ మ్నీ యింశా యెక్క న” వక్వసాగింది. కాని నా మి లుడు అ౦ంతమా [తంల వదుల తోడా ? యొలాగో మచ్చిక చ్‌ుు కొని తన, పని తాను పూరె చేసుకున్నాడు, నిజంగా అ అమ్మాయికీ ఆది మొదటి అనభనమే.

సమరేందడు యిది విన్నప్పుడు ని ప్యర పోయా డు" కోపమూ, అసహ్యామూ కూడా కలిగాయి. ఎంతొ నెమ్మదకుడై న సమేందబోసుకి గూడా అతని -చెంపవిాద 'ఫెళ్ళున చరచాలనిపిం చింది. కాని న్మిగహించుకున్నాడు.. వేళ్ళు విరుచుకుంటూ. వుండి పోయాడు.

నర్‌ లమ్మీవ-థ్‌కు యా? ఖై సంవత్సేనాలు దొటీనై . కాను ననయావ్వనుడిలాగ కనబడటానికి 'పయత్ని సాడు. (ప ట్యేకంగా ఒక మైనా మంగలితొా శ్రాపు చేయించుకు.టాడు. తన సీల్కా సూ ట్లన్నీ ఇంగ్లీషు దగ్లీలచేత * కుట్తస్తాడు, మితులదగ్గం ఎంతో చనువుగా

వగ్రప

ఉంటాడు, వారికి యీ సహామం కావాలన్నా వేసి ఇడుతాడు, మోకు. పెటోలు కూపన్లు కావాలన్న మూ అమ్మాయులు ఆసు శొశేందుకు టోలు కావాలన్నా, సర్‌ ల మ్మనాఫ్‌ కు ఒక్క్‌-చూట వవిటేచాలు.. అవి మూ యింటికీవచ్చి పడునాఎు+! “ఎ మెరాన్టం నాకింతవుకూ తోయజేశారుళా-రేమ! చాలా యి్బంష పడి వుంటారు-'” అని యొతో నొమృకుటాకు-

సర్‌ లమ్మ్‌నాధు తన మితులతో యింత చనువుగా మెలు గుతూ వుంటాడు. కాబప్పి అతను చెప్పే తన మి తుని కశామకలాపా లన్నిటిని గురించీ వాను విసుక్కోకుండా పంటు టూస్తుం. తఆతానువప్పే విషయాలు తన మ్మితులకు అసహ్యాన్ని కలుగచేసాయనే విషయం అనుభవాలు ఆ విధంగా మ్మితులకు "తలియజేసుకోటుకూడా అతని

“మి మ్మితుడు దికు[ లేని ఆ స్రీ యొక్క దార్మెచ్యాన్ని అధారంగా తీసుకొని, వారిని ఆవిధంగా వెయ్యడం న్యాయమేనా?” అని ఒక మిత్రుడు చివరికి ఖై ర్యుచేని ఒకసారి అడిగాడు-

సర్‌ లమ్మీనాధు ఆశ్చర్యపోతూ తన మ (తు డి-వె పు

““ఈ మాతు తెలియదా మిత్రమా? నామికతుడే గనక ఆ విధంగా ఆ అమ్మారుకి సహాయపడ కపోయినటయి లే, అ అమ్మాయి కూటి? మలమలమాడి చచ్చివుండె సె- వై గా నా మృతుడు అమెపట్ల ఎంత్‌ ఉదా్రంన్వభౌవంతో (పవర్తించావః, దయతో మాఇాడు, ఆొవె క్రయివ్వదగినదానికంశ్సే యిరశ్రా యొక్‌ | డబ్బే యిచ్చాడు. భయంకరమెన మృత్యువునుడి ఆ మెను కాపా డొడు. టుజార్ల ఖో చచ్చిపకిజేందే వొళ్ళను యెంతమందిన మను చూడటంతేదు? ఒక్కా విషశెకు అ,న్నమయునా 'లేకుడా మబశ్రమ్చు

మూడుతూూ దినాల తరబడి శాధపడటమంల్వే యట్లాగుంటుందో ఆలోచించండి. మిరు ఒక్కపూట అన్నంమాని చూడ,క్రి మీాశే తెలుస్తుంది”. అని చెబుతూ అవదు వికిటంగా నవ్వసాగాడు. “క్క రోజుగనుక అన్నంమానిచూస్తే ఆ బాధమిశే "ణెలుస్తుంది.”

సమాజం: బొగుపడ్డా; చెడివ+శి ునా ఆననికీ యుమూ అవస రోం చేదు. జయినా అతదు గొప్పు ధ ర్మాశ్ముడని పేషున్నదిం ఆతడు యుద్ధ నిధికి లత్సలళోలది విరాళాలు యిచ్చిన సంగతి యువరికి తెలి యదు? అతని బామ్మ ప్మతికల్లో యేన్నోసార్లు పడ్డది. గవర్నరు "గాగు ఆతనికి దర్శశ మిచ్చారు? గవర్నర్‌ నకి, అతనికి విందుచేసింది. ఎక్కడచూ చినా అతని వేరే మారు మోగుతుంది.

“ఈ రోజుల్లో వ్యభిణారం ఒక్‌ పెద్ద' వ్యాపార మైషోయి ంది. ఇంతకముందు యెప్పుడూ. పరిస్థితులు యింత అనుకూలంగా లేవ. అవసరాలకు తగికంతనరుకు దొరుకుతున్న ది.ఎన్నడూ. యా వ్యాపా రంలో యింత లాభాలు కలుగ 'బేము. ఇందులోని రహాస్యం యీ్‌మి టంకే ధనవంతులు సన్న గాఉండే యూ: పల్గేటూరి. విల్లలంయే పై చసారో, సన్నగా ఉండటమంళశ్సేే మరీ యెముకల పోగు లుగా ఉండటం అనికాదు, వ్యావ రంలో దిగేముందు యీ పల్లెటూరి పిల్లలకు పున్ఫిగల ఆఅహాఠాన్న "పెట్టి తయ రు వేయాలి, వేళ్ళు లకుండా తల శుభాం చేయి.వాలి. ఇకా యిలాంటివి యెన్నో గనంలోనూ యింతటి లాభాలు నోెరక వు” అని చెబుతూ ఉండగా? సర్‌ లఖ్మీని ధ్‌ మఖండైన ఛి రున వ్వ తాండఫించ. సాగింది" ళ్‌, **,+అసలు మికు మఖ్యమైన పిషయాలను గురించే తెలి యదు. ఒక విధంగా వెప్పాలంకు మికు మానవ (వకృటిని గురించే తలియదనాల్సి వస్తుంది.”

కస్‌

అవున్ను నిజంగానే తనకు మానవ (పకృతిని గురించి ఏమి 'తెవియదనిపించిందప్పుడు సమరేందుడికి ఈ లవ్మీనాథ్‌ (పకృతి తనకు యేమి- అర్థం కావటంలేదు. పెళ్ళాము) బిడ్డలు ఉన్నవాడు యీ విధంగా పవర్నిసున్నాడం పే ఆకనికి యేనా అస్టం కావటం లేదు. కనీసం స్ర్గయినా లేదా యిశనికి అంతా వింతగా కనబడు

వం రోజుల్లో [(పతిదానికి ఒక కంటటోలర్‌ ఉంటున్నాడు వ్యభిచార గృహాల "కం టోలర్‌ అనే యికోొక్‌ డీ ద్యో గాన్ని యెుదుకు సృష్టించకూడమవు?'' అని ఇంచాక్‌ (పశ్నీ ంచిన మిత్రుడే

“భళే ఐడియా!-) అన్నాడు సర్‌ లవ్నీనాధ్‌ వికటపు

6 6న్సిం మిత్రుడేకి ఆ ఉద్యోగం సరిగ్గా సరిపోతుంది. *

“అవును, అతన్ని మించిన చెయ్యి మ రెక్క డా దొరక బోదు _” అశని వికట పునవ్వు "మళ్ళీ (పతీధ్యనించిం,

ఈ సంభాషణ జరుపతున్న సమయంలో సర్‌ లతే ఖ్రనౌల్‌ వొందిన ఆనందం యింత్కౌ అంతా అని చెప్పు నలవిశాదు,

సర్‌ లమ్మీనాధ్‌ యం౦ంతటి నీచువై నప్పటికీ, అతనితో స్నేహం వట వకులుఫోటానికి ఏలుచేదు- అ నేక మైన పెద్ద కం మెసీలకు అతకు చెరక్ష్రరు- అతని చాక చక్యంనల్ల తమ శ ంసపనీకి పెన్పపెప లాభాలు రాగలుగుతామి- తాను ఇంకా ధనవంతుశ్షి కావాలన్న తన శృష్త తీరుకుందె- అందువల్ల అతని స్నే హాన్ని

య లేన ల్ట్భష్ట్ర లలు వ్‌

వములుకోటానికి ఏలుండదు.

సమాేందుడు తశ చక్కు బుక్కు ను తీసీ (పక్క_క్షు "పెట్తాడాు'

206

ఎడిఫ్పోలిక-? అవున్ను సర్‌ లన్మీనాధుతలో ఒక్కమాట వావి బే పాలు. వళ్ళు వడునుంది- ఆగని (నౌ కన్‌ ౦0 ఉస్న తర్వాత 'యీందొరక్‌ దు? తన ఛచిట్టన లికి ఎడీక్క్పొక్‌న్‌ వొరికీకీరు ౩ ౬ది=

థీ థీ ఖీ ఖీ

కథోలి పహోస్పటల్‌ గేటు బయటికీ వబ్బనత ర్యాత త్రభ్రిముఖ్సం మాచి గు వ్వోర పోయింది. తలముఖుంలో ఆనందానికి ఒదుటు ప్‌వా రం కనపడనాగింది. ఎక్కు వగా ఏడ్వ్యటంచేత గాబోలు. కళ్ళు ఉబ్బి ఉన్నాయి, సొంతుక్‌ బొంగురుపోయింది, ఇద్దఘా నమూనాగా నడువ సాగారు, తల్లి తాను బనూతో నివనీన్తున్న సుదుమొవలు దగ్గరకు వచ్చేసరికి ఆమె కండ్ల వెంట సభ్యు జలజల రాలటఏ మొదలుపెట్టి నవి కజోలి ఇక ఊరుకొనలేక్క భయపడుతూ. తల్లిని అడిగింది. 6్పందుక మ్యూ! యీడున్తున్నా వు

కొదిసేపయిన తళ్వాత తల్లి జవాబు చెప్పింది. “నువ్వు చమూ గురించి యెక్కడ బెంగ పెట్టుకుంబావోనవి యింతవరకు నీక్రు వి దికుగ.మాలినస్థితిలో ఉన్నాము మశయి వేయటాఎకి పనిలేదు.

కచోలి భయంలో కంపించిపోయింది. శాని అది యెంతో కాలంలేదు, “అమా నాకుగూడా తెఆఈఎు'” అని అబస్ట్రం ఆడింది, తల్లి తన హ ఎదయంలో అమితంగా బాధపడుతున్న దని కజూలి యిశ్ర్రు [(గహించింది, ఆందువల్హ ఆమె హృదయంలో ని వాసను తగ్గంచేం

కన్ప్చు తెలుసాళ' ఆని త్స ఆశ్చర్యపోతూ అడిగింది.

“ఆన్రను తెలుసును” అని కజోలి నెమ్మదిగా అన్నది.

౨67

అఆ మాటలు తల్లి హృదయం వెనుండి పె భారాన్ని తొలగించి ఎవిశాయిః

'“ఆదునో- అబే మనం ఉండేస్థలం, పలెపట్లలో రో శ వంట పడ్‌ ఉన్న పస్పటిక్షంచు యిక్క-డ్‌ పరిస్థి శులు మరీ ఆధ్యాన్న౦ గా ఉన్నాయి, కుక్కు లకంశు హేనంగా బతుకుతున్నాము, ఈ మపహోనగ రంలోని ధనవంతులు మఃలా.టెపాళ్ళను చీడపుకుగులను మానినట్లు హూనారు ' అని వైప్పీంద్‌ తలి "'తొము నిపసిస్తున్న సందువై పు "వెయ్యి పెళ్ల మూావిస్తూ,

కచోలి సందులో అడుగు పెటిది. కళ్ళు పెనవిచేసి చుట్టూ కలయజూసింది. భయంతో న్టరీరం వణికిపోయింది. “కండలో సళ్ళు తిరిగాయి? కాళ్ళు చమ్ముబడి [క0ద పడి వోయీటంత పస్‌ అయింది కాని తనలోని శకి నంతా కూ కదిసుకొని యొట్లానో నిలబడగలిగింది, తమ్ముడు బనూ యీ నరకకూపంలో నివసిస్తూవచ్చారు! ఎంత బాధ పడ్తారో!! వాళ్ళు ఆ విధంగా నరకబాధల ననుభవిన్తుండ గా తాను హాయిగా ఉన్న౦దుకు క్రజోలి సిగ్గుతో క్చ్‌ంగిపోయిందిః

సందు మలుపుగో ఒక తమలపాకు దుకాణం వున్నది, నకి వయస్సులోనవున్న లావాంటి అఆడమినిపీ ఒకచ్తె ఆ దుకాణంలో కూర్చొని తమఖవాకులు అమ్ముతున్న ది, ఆమె కజోలిని [5 ద్ద "గా గమనిస్తూ, వారి సంభాషణలను, వినసాగింది. కవీ లది భలే అందం! వున్నది, మంచి చీ క్టుకొని వన్నదిె, వదో లేకపోతే యీ అనాధ రాల్లె విడ యిట్లా ఎందుకు(యముందీ' అని అనుకు న్న డా మొ. ఈవిధంగా. ఆమె తలపాోచ్సుండణా కచోలి ముదురు. -వళ్ళిపోయింది. దుకాణం మశిపీ యా అదనును ఉపయోగించుకొని తలినుదేశ్లించి ““ఏమ మోూూయ్‌! ఆకులుబిడా వేసుకొని -వళ్ళెదువు "ాని 'ఇట్లారాం”

బి గ్రరి అనితన వొకుగాటి పళ్ళన్నీ బయటి! కనబడేటట్టు ఇకినంచుకొంటూ వీలిచిందం

తీ కుతూహలంతో దుకాఇం దగ్గరికి వెళ్ళింది: ఆమె ఆరక్రులు వేసుకొని ఎన్నోయు గాలు దాటిపోయినటున్న ది వాళ్ళస్దికి ఇాగుం డిన రోజులలో ఆమెకు తమలపాకుల ఆలూటు వుండేశ, రోజుకు సపది ఆకులైనా నమిలేవ,

దుశాణం మనిన, తల్లి ద్యారా అన్ని వివరాలు బాగంది, “నూ ముకు నెలరోజుల వాటు పహోస్పటల్‌ లో వున్నది. అక్క_డ తిండి బాశాతిని ఉండటంచేత మనిషి ౩ ౦౩ం వొళ్ళుచెసింది. చీ అంతా చినిగిపోయి ఉండటంచూచి అక్కడి డాక్షరు ఒక కొత చీీ యివ్పీం వాడు.” వీల్ల అంత పరిశుభ గా ఉండబానికి యివే, కారణాలని దు కాణంమనిమి తల్లిద్వారా తెలుసుకున్నది. కజోలివెపు చాలా కుళభూహలంతో చూచింది.

“నాదగ్గర్ను ౦చి పతిరోజు ఆంజేసి ఆకులు తీసుకు వెళ్ళుతుండ వమ్శా*** -** డబ్బేమా యివ్వక్కో- ర లేదు తే. మీ సీ రోజులు 'బాగువడినట్లయి తే దీనిక్షి పదింతలు డబ్బు ను వ్వేబిసావు. కష్టాలు ఎప్పటి కా పురం వుండబోవుగ దా, ల!

కజోలి తల్లికోసం -బెకుకకు తిరిగి వచ్చింది. “అమ్మ, పద” ఆని చరునన్వు తెచ్చి “'టబుకుంటూ తలిని వీలిచింది. వాలీ వనుంశళే బలవంతాన అఆపుకుంటున్న టు పెదవులు గటిగా వబీగపటింది,

“అచ్చం బంగాము బొమ్మళ్లే వున్నాన్సు ను వఛ్వుకూ డా "“ండాకులు తీసుకోతల్లో అంటూ దుకాణ మనమీ కజోలిక్‌ ఆకులు అందిస్తు తలి.వెపు తిరిగి. *అటుకులుగాని వేలాలు గాని కావాలంళేే తీసు కెళ్ళమ్మా; నాదగ్గర కావలసినన్ని వున్నాయి.”

వగ్రర్ర

లంత దయ! తు ఆనగంనంలతో ఉవ్బాంగిపోయింా, కచోలి, శవాలు అటుకులు “చేలో విని యుంతో కాలమయి౦సం ఇప్పుడు వాళ్ళకు కడుపునిండా 'పెటవచ్చు వ

“అడుగో, వస్తున్నాడు”- కజోలి రో్డువెపు మాన్తు "పెద్దగా అన్నది. “*బనూ![” అని శేకవేసి పిలిచింది.

బనూ గబగబా వచ్చేస్తున్నాడు, అశని చేతిలో ఒక కాగి తాలకట్ట కినిపీస్తున్నది.

“ఇవిగో బొమ్ములు: ఎంతమించి మంచి రంగుల. బొమ్మలో మూడు అక్కా” అని సంతోవంల్‌ తాను చెళ్తడచ్బాలో వెళి! లేచ్చిన బొమ్మాలను ఒబునూ. భకూపీనవాడుః

కజోలి అనాధశాలుగా తన జీవితాన్ని యా, విధంగా [పారంభించింది,

సాయంతం కజ్‌ లి తాము ఉంటున్న సందులోంచి బయటికి వస్తుండ గా తమలపాకుల దుళాణం మనిషి. మళ్ళీ ఆమెను పలక్‌ రించింవ, కాని ఆమెతో మాట్లాడటముకే కజోలికి యెందుకో ఇ₹యంగానే వున్నది, ఈ మనిపి.లి చూడగోనే ఇంతకుముదు తనను నీచపువృతి లో దింపడానికి తము | గామాశికి వచ్చిన ఆ లావాటి మనివీ. గుర్తుకి వస్తున్నది, తాను అసహాయురాలై పొలాలలో పడివ్రుండగాా ఇంకా (పాణాలతొ ఉండ గానే తినెయ్యటానికి సిద్దపడిన

తమలపాకుల దుకాణం మనివి,కీ మనుష్య థవృప్రిని సరించి కాగా తెటనును అందువల్ల తోందర వకకుండా నింపాదిగానే వ్యనవారించటానికి పూనుకున్న ది. కజోలిని కూర్చోమని కేంంది. తమలపాకుల దుకాణానికి కొద్రదూరంగా సే ముంమకొన్ని ఫొటోలు (వేలాడ వేసి మరొక దుకాణం ఉన్నది. పకిఫాటోలోను

లేం ఒక్‌ పీ డే సెనికుడు, అతని ఒకిలో నవ్వుముఖంలో వున్న 28 చక్కని విల్లా కనబడుతున్నారు. సేనికులు అనేకమంది ఆ దుకా అంల కీ వెళ్ళుకున్నారు. కొద్రిపేపు అయిన తర్వాత ఒక ఫొటో నేతిలో పుచ్చుకొని బయటి! వస్తున్నారు, *ీవగుజిదం వా?” అని 5 బోలి అశ్శస్యపోయింది. శత్రమలవాకుల దుశాణం మనిన ఆమెకు విషయమంతా తెలియచేసింది. ఎవరెనాసరేే ఆ దుకాణంలోకీ "వెళ్ళి ఒక అంద్నశ్నన విల్లతోపాటు ఫొటో దిగవచ్చును. పావుగంట ల్‌ పల ఫొటో తయా పోతుంది. ఇండియాను గుకుంచుకునేందుకు విదేశీ సెనికఘుటు యిట్లా ఫొటోలు తీయించుకు .టుఏటఎారు, వాళ్ళకు అదొక సరదా ఆ సె"కులతొ్‌ పాటు ఫొటోలలోదిశే వీలలంతా మా ళా

యి క్కడివాళ్ళ, ఈ నిధకుగా ఫొటోలు దిగటానికి వచ్చిన హైవికుల వొళ్లో కూరోగ్చెని ఫొటోలు దిగపబానికి ఆ సుుదశులకు రోజుకి బెండు రూపాయలు ఇసారు!

దుకాణం మనిషి కదోలిని ఒక్కు-సారి చెంపారజూచింది*

జు బు వశీ వ కే శ తి ప్రనిక్షి నువ్వు పనికీరావు లే. ఎక్కని మాలముఎడ మ పట్టుకొచ్చి గౌన్గువేనీ కూర్చొ బెడుతారు* అలి నోడకు చేరబడి పక పక్ష నవ్వ క్‌

న్‌ గింది,

“వేపర5! హింకుస్టాన్‌ [ అని అరుచుకొంటూ ఒక్‌ పషలికల పీలవాడు వీసురుశా పకుగెత్తుతున్నా డు “కలకతా దర ఒక జపాన్‌ 0౧ న్‌ 4 విమానం కూలకొట్రబడింవె. వపద్‌! హిందుస్థాళ౯!.

కజోభి విన్నది. ఆమె కళ్ళముందు అనేక దృశ్యాలు కనబడ సాగినవై, అకాశం” శ్య్రతువిమావాలు పెద్దచొద చేసు యొగురు తున్నాయి. .. గీహిందుస్తాకా” ప్మతిక నడుపుతున్న అన్నస తం... ఆనాథి పజలు ఒకీ రిని (తోసుకుంటూ ఒకి రు అన్న౦కొరకు యెగ | బాకుతున్నారు... ఒక తు ప్‌న్హా ఒకే కుచంలో అన్న౦ తింటు

లే

న్నారు ,. ఎవకింవా-రే యెక్కువ అన్నం తినె మ్య్యాంవి | గబగబా ముద్దలు (మింగుతున్నారు,,,..,

ఇద్దరు తె నికులు విషళో 6 చి వస్తున్నారు. క దోలి భయంతో ఊశరిబిగబ్టు వాళ్ళవెపు చూన్తున్నడి. ఒక చిన్న కుజ వాడువాళ్ళ వెంట పరుగెకుతూూ * హేజమ వాంట్‌ మిఫోయు వన్చి౯?' (హేజమ్‌ మం-చిపిల్ల వుండి చూవిస్తాన్సు వస్తావా?) అని వచ్చీరాని యిం్శషులో అంటున్నాడు, ఆ సెనికులు వ్‌ వానివె పు వమూాచి వనద్రన్న టు తలకూపీ వెళ్ళిపోతున్నారు. ప్భివాడు అంతటత' ఊక కో చేదు. న్సెలి కుల ఒకడి వీపుమోద చరుస్తూ 6 య్పూనోణ్వక్ష జూనీ, నోకం? వనోకం?)! (నువ్వు ముచివాడివికాదు జానీ రావా? ఎందుకు రావు?] అని "వెండబడ్గాడు.. కాని సైనికులు. వినివీంచుకో కుండానే పోతునా రు, ఇక అ బాబడు తన వ్యాపార సంద్భ్భాం నో నేర్చుకున్న తక్కువ 9 గ్నీషు పదాలు/'ాడా ఉపమోగించేసాడు,. “స్మాల్‌ శ్యామ్‌, గుడ్‌ ఫెయిల్‌ వర్డిక్‌, టూ స్నా శ్యామ్‌” [డబ్బు యెక్క, వ పీసుకోదు! మాంచి అద మైన విల. డబ్బు యెక్ట్సవ ఖర్చు లేదు.)

తములవాకుల దుకాణం మకివీ తన పొవు గాటి పండ్లన్నీ బయటకు కనబకేబట్లు నవ్నింది. అ వీలవావు మాట్రాడుకున్ని ఇ్రం్తషు పచాలకు అర్హమేమిటొ కదోలిక్సీ తెలియచేసింది. ఆ సంకు మటుపులో చే ఒక వ్యభి చారగ్భృహం ఉన్నది, వొత్తగా | పారంభి_చ బడ్డది. దానిలో ఉన్న వాళ్ళంతా (గామాలనుంచి వచ్చిన ఆ నాధ (స్రీలే. ఒకప్పుడు కూటిపొరకు మలమలమాడిపోతూ ఉండిన వీళ్ళంతా యిప్పుడు బాగాబతుకుతున్నా రు, అన్నిసుఖాలు అనుభోవిషశ్తున్నా రు. డబ్బుగూడా బాగా సంపాఐన్తున్నారోు, వ్యభిచార గృహంయొక్క యీజంట్లు నగరమంతా తిరిగి ఏథులలో కసబడే అందమెన అనాధ (స్ర్రీలను య్‌ళుకొని వస్తు"-టారు. ముందుగా వాళ్ళకు అర వె రూపా

లీల యలు యిస్తారు, కొందరు కొందంకి జెచ్రై రూపాయలుగూడా యిసారు.. వాళ్ళు సంపొదించిన డబ్బులో సగం వాళ్ళకీ ఉంటుంది. తక్కిన సగం యజహాానికి పొతుంది. యీ విధంగా యిగరిక్‌ బారా లాభాలువస్తున్నూయి. ఆ వ్యభిచార గృహములో వున్న (స్రీలు బంగారు నగలను కూడా ధరిస్తున్నారు. అందులో ఒక శాదానివై నా క జోలికి ఉన్న అందంలో నగం అంధం చేదు, *వమి దురదృష్టం! అరి భగవంతుడా! బంగాకు కమలం మురికి కాలగ్ధలో పడిపోయి వున్న ది” అని దుశాణం మనీని చెప్ప సాగింది,

ఆ మనివి, ఉధ్రేశ మేమిటో కదోలి [(గహించింది. శరీరం వణికి పొయింది, అమె నుండి దూరం తొలగపోముంది, కాని దుఇశాణం మనీవి. వెటాడుతూనే వచ్చిం, వ్యభిచారగ్భహపు వజంటుకూడా వచ్చి అమెను మూసాడు. డెభ్ళెరూపాయలు ముందాగా లసా సన్నాడు, యింకా జేకంంచేస్తే మవ పడిరూపాయలుగూడా యివ్వు గలడు, ఈ నరకంలో సానాయాశత్రనలు పదేకంయే అఇనయం కాదూ? అటు చాన్సు తృటు (బకుకూ గాని యా జీవితం జీసంచిమ్మ్య తం 'యీమిలాభం? అదీగాక ఒ గానీ సంగతి మాతమే నున్ఫ అలో చించుకొంచ్ర యెట్లాశ్‌ ని తల్లి నీ తమ్మూడుకూడా. బతకాల్సి వన్న ది బాగా ఆలోచించుకో, జెట్ళై రూ పాయలు, వాళ్ళకు (వాతము (పసాదడించగలనవు, కాక్రపా చే వాళ్ళు “వావటం నిశ్నృయం*' ల్‌ అని దుకాణం మనివీ. కజోలికి చెవినిఇల్లు కట్టుకొని బోధింపసాగింది.

కాని కజోలి భయంతో వణికిపోతూ్నూ ఆమెనుండి తొలగి యోత్రూ వచ్చింది.

రైబకనాటి వార్తాషతికలో, ఒకదాన్నిపక్క ఒకటిగా కండు సంఘ

ఓటఉనలు (ప్రకటింప బడినాయి. తన ముగుగు బిక్షలను పోపవుంచు

ళు)

కొనలేని ఒక అనాధ స్రీ, ఆ ముగ్గురు బిడ్డలని గం గానడిలో

(లోసి చం పెయ్యటానికి | పయత్నించిందని మిడ్న పూర్‌ నుంచి ఒక విలేఖరి వార్థ పంపిచాడు. తమకు యిన్తున్న "వెన్న సరిపోవ టం లేద బొగ్గుగని కార్మపలు సమ్మె చేసారు, అ స్ట్రేవియాను డి రాబయిటర్‌ విలేఖరి పంపిన వొర్న దాని పక్కనే (పకటింపబడింది.

వక (పపంచము* అవును, ఒకళశు కశామన్నాలక:దూూ అని అనుకున్నాడు రాహుల్‌ ,వారాపతిశలో మరొక చోట ఒక్‌ వ్యంగ చ్మితం కనబడింగ, -వెట్‌ హోల్‌ లో ఒక్‌ (పబుద్దుడు న్యాయమూర్చి అయిన తవ |పధా౨ పోస్తున్న నీబజితో బెంగాల్‌ కరువుపట్ల తనకు గల శెౌధ న్రత్‌ను కడిగి వేసు కుంటున్నా డు, శాహుల్‌ కోపంతో పెదివులు బిగబట్టి వినుకుగా వారా పష్మతిక వేజీలు తిరుగ వేస్తున్నాడు, అనాధుల చి తాలు... ణె గ ం శ్రే విర)

డులో నున్న అన్నాన్ని గబగబా [మింగుతున్న ది ఆక రీ! అల్లల్లా డుతూ (పర్క్‌నే కూరా ఉన్న అమె బాలుడు అమ్మెవెపు ప్ప వాల్చకుండా చూస్తున్నాడు, కాని ఆకలితో పిచ్చెత్తి పోయిన తప్లీ ఆదేమి గమశించనశ్త్లు గబగబా అన్నం ముస్దలు (మింగుతున్నది. బహూాున; "రెప్పవాల్చ్బటానీక్‌ పాడా శ్ర లక కాబో లు బాలుడు గుక్తకో తిని పమాసున్నాడు,

ల్రిగశ్వ

ఈమధ్య రాహుల్‌ ని పట్టకు వేధిస్తున్న భయం ౭౬కటి, యీ బొమ్మ చూన్తుంనే మరీ యెక్కువయింది. ఈ కరువువల్ల కలుగబో యే ఫలితాలు అనుకున్న చాని*ం శే సీ వం గానే ఉండ బోతాయని అతడు ఊహించసా గాడు, దీని ఫలితాలు ఖాతికమెన వే గొక నై లిక మెనవిగూడా _ ఉండబోతాయి. వర వె బే మవై లక్షల మందిని కకువురాశ్షసి తన పొట్టన ప్వ్టెకోవచ్చును.. ఇంకా ఆనేకో లమీలమంది ప్రజలు కండ్లల్లో |పాణాలల్‌ (బప! బయట పడుతారు, క్రాని ఇక వారు తమ జీవితాలలో లిణగి కోలుకొన బేరు, అందులోనూ ముఖ్యం గా యా క వుదేట్బకు గురియైన బాలబాలి కలు తమ భావిజీవితాలలో అపిటివాళ్ళయి పోతారు. శారీరకంగా పతనమైపోయిన జూతి లొంఖె వేల బెంగాల్‌ (గామాలలగా. పెరుగు తుంది. నాగరిక పభుత్వం యేదైనా (బుహ్మా-డ్వమెన (వయత్మాలు చేస్తె తప్ప ముతో అనర్థం తప్పు మ, కరువుకు సుబుధి.చిశన భాజెక ఒబశత్నణం యిది,

కాని నీనికంళే ల్మీవమెన ఫలితాలు "వేచే ఉన్నాయి, మొదటి రోజులలో కరువుకు గురియైన తల్లి దం్యడులు, తవుకు యేభి నతిండి దొరికీతే ముందుగా దానిని తమ బ్షలకు "పెకుఘూవ్రుఎచేవారు. కాని అకలిబాధ యక్కు-వవుతున్నకొద్లి వారిలో మానవత్వం నశించుతూ నచ్చింది, (య్రైలొ? పురుషులు పశువు స్థాయికి దిగజాదిపోయారు, వారాప టికల్లో చదివిన ఒక్‌ వివయం రాహుులీక్షి గుచ్చుక్‌ వచ్చింది. ఆకలితో అల్లల్లాడిపోతున్న ఒక అనాఫ శ్రీకి ఒక స్మృ్శులో అన్నం ఇట్రారు. అమె వొడిలో ఒక బిడ్డ ఉన్నది. అమ అన్నం టింటుం

ఎ ర

శగానే వొడిలో నిబిడ్డ చనిపోయి ౦ది. కానిఆమె యీమిా ఎరుగనట్లు గానే అన్నం తినటం ఫూరి చేనుకొని ఆ చచ్చిపోయిన బిడ్డను భుజంమిాద వేసుకొని లేచి వెళ్ళిపోయింది, ఉఇటువంట దే ఇంకొళవార్తకూడా రాహుల్‌ చదివాడు. ఒక అనాధ శ్రీ అక

విగ్‌ లిలో అటమటించిపోకున్న తన ముగ్గురు బిడలతో రోజుతా తిరిగి దోసెడు వియ్య 0౦ సంపాదించుకున్నది. సాయం తమపష్పుడు ఆ దోసెడు ఓఏ య్యుం వండుకోబానికి నిషూ చేసుకొంటుండ గా ఆలి గొన్న మొకడు వాళ్ళ చేసుల్లోంచి ఆ బియ్యాన్ని గుంజుకొని

అన్నదాన స్యతం అఫీపు గడిలో కూ రో బృనిజన్న రాహూల్‌ , (పజూనీకంలో | పబబుతున్న యో నె తిక పతనాన్ని గురించి భయ పడసొగాడు, స తికలొ కనబడిన అనాధ స్రీ చత్రం అతని భయాన్ని యింకా అధికీం వస్తున్నది,

సాధారణ పంస్థినులు యేర్పడిన తర్వాత మళ్ళీ బెంగాల్‌ (పజు సీఠకంళయమొక్క- నైతికన్టాయి పూర్యపుస్థితిక వన్నందా+ రాహూల్‌ కి న వమ్ము క ౦ కలగటం లెదు భయంకర కున యీ అనుభవ్వయొక్క_ చిహ్నాలు యేదోఒక విధంగా కనబడక మానవు, శ్‌నీసం ఒక తరం వరకైనా ఫీంని నష్టం కలిగితీరుతుంది.

ప్మతికలో బొమ్మ (పకటింపబడిన యీ అనాధ స్రీ సంగతి 'యేీమనవుకుంది? అమెలో తివి వూనవత్వం కలుగదా? రావహాల్‌ ఈ బొమ్మవెపు త చేకదృవ్షితో చూడసాగాడు. ఊహాపపంచంలో అతడు ఒక సంవశ్చరం ముందుకీ వెళ్ళాడు...

*=..కరువ్సళోజులు అంతరించిపోయాా+య్య్మి చివరికి ఆ అనాథ స్రీ యేదోవిధంగా (బలికి బయటపక్షది. తిగి తన (గామానిః చేరుకున్న ది.

సాయంతపు సమము, కోమటి దుకాణంలో ఒకి కానీ ఉప్పు కొనుక్కొని అ ఉప్పు పొట్లం చేతిలో పుచ్చుకొని ఇంటి! నడుస్తున్నది అనాధ (ప్రీ కూర వండటానికి చిలకోడముంపలు కూడా 'న్నప, కూరలొ వేయటానికనే ఉపు కొనితెచవ్న్వుది.

2/6

ఇంటికి చేరుకో గాజే పొట్లం వివ్ని ఉప్పును ఒక కుండలో పోసి పొట్లంకట్టిన కాగితాన్ని ఫాయ్యి అంటించటానిః పొయ్యిలో పడ వేయబోయింది, కాని ఆ కాగకంలో యువో బొమ్మ కన పడగా, అబేమిటో చూద్దామని ఆగింది. నలీగిపోయిడఉన్న ఆ కాగి తాన్ని సరిచేసి చూచి ఆమె హఠాత్తుగా ఒక కేకపెటిది. చని వోయన తశ బి బొమ్మను గుర్తుపజం “ ఇప్పుటికిగూడా ఆ వబ వాడు తన కండ్లల్లో మెదిలింళ్లు అవుగున్నది, ద్‌ఫ మెన దృక్కులత్‌" తన్నవైఫు అశలినొన్న బిళ్లకు మాస్తుండగ్యా కని!రం యుమ్మతమూ "లేకుండా తాను తెగబడి అన్నం తింటున్న ౧దుకు సిస్సపక్షవ.. బెక్షడు చచ్చిపోయాడు. బహుశః అప్పుడు ౫౨డ ముద్దలు క్షి త్తే అతని [పాణం దశ్కేేదేమో! తాను తల్లిగాదు రాత్షసిలాగ (పవర్నిం చింది తన బిడ్డనే వాట్రబెస్టుకున్నది.

చీకట్‌ బాగా అలముకొన్నది, రాతి గక్షచిపోశున్నది, కాని పొయ్యి ముట్టించటానికి ఆమె లేన లేదు. చితంఉన్న కాగితాన్ని ఒడిలో పెసుళొని విచ్చిడానిలాగ అట్లనే కూలబడి ఉండ్‌

రాహూల్‌. తాను చూస్తున్న పతికను ఒక్నవెపు పడేసాడా, అతనికి యీ మధ్య పదే పదే మరొక్‌ తల్లి విషయ. గుర్తుకి వను న్నది. కజోలి, ఆ మెళల్లి, కిహోర్కి బనూ, ఏళ్ళంతా యెట్లావున్నారో? కొత్త బూట్లు వేసుకొని ఆనందంత్‌ బనూ పరుగెడుతున్న ద బ్రగ్యోం ఇంకా అతని కళ్ళకు కట్టినట్లుగా కనబడుతున్న 1. వాళ్ళంతా యెక్క డున్నారో తెలుసుకొన గలి తే యెొత బాగుండును, రాహుల్‌ ఒక నాటిరాతి ఒక భయఎక్రరమెన కల వచ్చింప! కలకతాకు సమిా పంలో నే ఒళ రోడ్డు పక్క కజోల్మి తల్లీ, బనూ చచ్చి పడున్నారు. రాబందు ఒకటి వారి శవాలను వీక్కు. తిన బానికీ (కంపికి వచ్చింది, కిళోరి ఉచ్చువేసి దానిని పట్టుకొని నిష్పుమోదకాల్చ్‌ ఆకలికి తాళ

బ్ర '7 "బ్రేక చచ్చిపోయేఫ్టికిలో పడివున్న కజోలికి అందిస్తూ, “*కజోలి | ఇది ఫోతిను ఈ మాంసాన్నితినీ [పాణాలు దక్కించుకో. అంటు న్నాడు, అుతలో శ్రలగ.టున్న రాహుల్‌ *అగ్వు ఇదిగో అన్నం, మూకు కావ ఎసీవంక అన్నం వున్నది, ఆప” అంటూ కొిలవరించ సాగాడు, ముజు అదిపని ఆశనిని త అలెప్సిది,

ఇప్పుడు నగరంలో నిలువ నిడలేక తిరుగుతున్న వేలాదిఅనాధ (వజల్లో వారుఫఘాడా ఉన్నామో? అరుి.నా యెలా ఇవెప్పగలం! కే పోరంకి నగంమంతా బాగా తెటసును, అంతేగాక, రాహు అడసుకూడా తెలుసును నగ రానిశ్తే చెరుకున్నష్టయి తే అతడుత్రస్ప కుండా త శదగరికి వచ్చేవాడే ఈ విధంళశా రాహుల్‌ తకనగో తాను రోడ పక్కన కనబడే అనాధుల నంవర్నీ పరీక్షగా చూస్తుండేవాడు,

అయినా ఒక్‌ నాడు రాహుల్‌ , ఒక చెత్తడచ్చాదగ్గు కొందరు పిల్లలు చెరి తినుటకుప్‌లై న వఘవులను "మీఠరుకుంటు డటం చూచాడు, అందులో ఒఇనూకూడా ఉన్నాడు. రాహూల్‌ మాతం ఆతనిని గురుపట్ర లేక చూచీ చూడకండా వెళ్ళిపోయాడు. . 4...

మరొకనాడు ఆతడు రోడ్డు వట పోతుుండ గ్య తానంతగా తాష్ర్తతయపక తూ "వెశుకుతున్న ఆ ర్రైతుమాత కొదిగజాల దూరం నుంచే దాటి వెళ్ళిపోయింది. కాని అప్పుడునూడా అతడు ఆమెను గుర్తుపట లక, మూచీ బూడకుుడానే "వెళ్ళి పోయాడు.....

“అన్న౮ తయారయిదిసార్‌ '*_అని ఓహిన్‌ అఖీఘు గఏలోకి వచ్చి రాహుుల కి తెలియజేసాడు ఓహీన్‌ యీ అన్న స్మతంలో కొంత కాలంబట్టి పనిచేస్తున్నాడు, అతకు కాలేజలో ఇ-ట5్‌ మిడీయట్‌. చమన్రకుందేవాస, ఒకనాడు ఆంలికి తాళలేక శోమషెలి కాచురూయిలోనే పడీపోయా కు, అప్పుడతనిని చరా అన్నంలో

ఏర

చేర్చారు. అప్పటినుడీ అతడు తన అహారాన్ని సంవాదించుకోన గలుగుతున్నా డు, మధ్యతరగతికి "చెందిన బీదటటుం బాల విద్యార్థ్రలు అ సేక్‌ మంది స్ట్‌ ఆ రోజుల్లో యీావిఫంగానే వు-జేది, ఛ్చాక్‌ నూళ్క్ళాట్‌ ధిర్జుమా అంటూ వానమకూడా కానుకుగతిలేని వారి స్టిక్‌ నచ్చారు,

'రాహూుటజ్‌ వంటగదిలోకి “వళ్ళాడు. మూడురకాల ధాన్యాలు "పెద్ద పెద్ప పా తలలో ఉకుకునుళ్నా యి, తయారైన తర్వాత ఆఅ మూడిం'౧౨ని 8 భలీవి అ ఛాధులకు పతన తారు, లాభాలతృృష్ట రీరని వర్తక మహాశయులు ధాళ్యంలో కలివిన ఇసుకగూడా అందులో మిళితమనుతముంది. ఈ పద్యాము త్వకగా అుగమం, దీనిని తిన్న వాడు త్వర గౌ చచ్చిపోడు,. కాని నెమ్మున గా వీశిం చిపో తాడు. కాని యెనరుమా తం మేమి చేయగలరు? ....

రాహుల్‌ కి యివన్నీ చూసంకే అతని జాలిగుండె. రాయి బాది పో మీట్లు కనబడుతున్న 3. కాని ఒకవషమయి గురుకు తెచ్చుకున్న ప్పుడు మాతం అతరికీ ఆఇళాడాంధ కారంలో _ గూడా ఒక కాంతిదేఖు కనబడు కేన్నట్టనుపించే...... పత సంఘటన! తన జీనితంలో![ల్లా ఒక మవాత్తరమైన అనుభవము!!! దానినే యితిరులు చెప్పగా విన్నట్లయి తే అతకు దానిని కట్టుకధ అనుకొని నవ్వెసేవాడే, కాని తన కండ్రాాం చూదిక విషయార్న్ని నమ్ముక హోదటం యటా),,1,1

భాం

చీకిటిపడిన సమయం, వ. ఆర్‌, పి. ముఘుపలలోంఛి వీ; ద్‌పాలు మిణుకువి ణుక్తు మంటున్నా యిః రాహుల్‌ చడ రోడ్‌ నుంచి చెం.ఘీ (టాము స్థలం దగ్గగకి వెళ్ళుడున్నాడు. అక్కడికి సమీపంలో ఉన్న మిలటరీ క్యాంప్‌ జగ్గు ఒక వీధి లెటు కింద కూర్చోని ముఖం (క్రిందికి దిచుకున్న ఒక అళాధ యువతిచుటు తెల “సైనికులు గుంపుగాబేరి చూస్తున్నారు. ఎనకవామె? కజోలి! అతకు

నిదానించి బూచాడు, కాదు ఆమె కవోలి కాదు. కవోలిలాగచే వున్నదిగాని కజోలి కాము. ఆ యువకి చిరిగి వ్రీలితె పోయి వున్న ఒకగుడ్తను కట్టని వున్న కాని నర్వ్వీ అంత గా శుమష్కించి లేదుః ముఖం యల౦కా సొగసు గానె వున్నది తెల్ల మైనిక్రులు యీవో చూడ టానికి సిద్దం గా ఉన్నట్టు నిశ్శబ్ద గా నిలచిఉన్న్నారు. రాహుల్‌ కూడా అశ్చర్యంల్‌ నిలబడి చూడనాగా డు,

ఒకో లెల్లసై నికుడు గుంపులోంచి ముందుకు వెళ్ళి ఆ యువతి ముందువున్న ఒక మట్టి మూకుడులో ఒక రూపొయి పచేనాడు, ఆ వవూకుకులో యిదివర కే కొన్ని "వెండి సాణాలుపడి వున్నాయి,

ఆమె ఒక్కమూాకైశా ఆడకుండా 'లేచ్చి చేశులు కట్టుకొని నిటారుగా నిల్బున్నది. క్రజోలికంచే యొక్తులేదు. నవ్వుతో 'పెది నులు వంకర్లు తిరిగాయి. కాని అదిమ్మాతేం నన్వులాగ లేదు, అటు తర్వాత ముఖం నక్ష తాల్నవెపు యొక్తింప, త వతేంపె న ఉన్న చింకి గుడ్డను జారవడిచేస్తి చేశులు కీ చాచి నగ్నంగా నిలిచింది, గుంపునలోని [(పజిలు నిశ్శబ్దంగా విస్తుషోయు చూనున్నారు. అట్లా కొద్ది తణాలు గడిచినాక్ర ఆ యువతి ముఖం |కీందిక్రివంచ్కి. తిరిగి వతం మిదికీ గుడ్డు లాక్కొని [కింద కూలబడ్డది. ముఖం వాల్చేసు కున్నది. సిగ్గుతో కుమిళి పోయింది,

మూకుడుసో యింకొక రూపాయి ప్ష నె యువతి జాని వంక్‌ లేరిపార జూచింది ఆ తర్వాత మరొకసారి లేచి వతంమోాది గుడ్డ తొలగించి వీఫె లైటు వెలుగులో తనయావనాన్ని (పతిఫలీంప జేస్తూ చేతులు వక్‌ జూచి నులబడ్డ వై క్‌గి తణాలు ఆ విధంగా గక్షి చినాక్స ఆమె తిరిగి కూలజడ్డప. నీగ్గతో ముకుపటీకంళే యొక్కు. వగా (కుంగిపోయింది, మూకుడులో మూజోరూ పాయి పడ్డప్పుడు ఆమె మి లీచి నిలజడ్డది, కాని యాతడవ నవ్వటానికి (పయశ్ని నున్న ఆమె పెదవులు వణికాయి. కనుఫొలకు ల్లో నభ తిరిగాయి

ల్‌ 0 మూకుకులో మవొక రూపాయి ర.

ఒక మిలిటరీ పోలీసు ఆ దారిచే పోతూ గుంపునువూచి ఆక్క- డికి వవ్చాడు, లెల్ల సె నికులు అక్కడ ఉండటం గమనించి ““ళ్ళిపోండి యిక్క-బ్బంచి" అని ఆజ్ఞాపించాను. ఆలస్యంగా ఆక్‌ డికి వచ్చిన ఒకి సెనికుకు చేతిలో రూసాబు పుచ్చుకొని అక్కడే నిలిచి ఉన్నాడు, మిలటరీ పోలీఘు అత౦ మెక్నవన చెయ్యివేసి గెంటుతూ వెళ్ళిపో | అని గద్దించాడు..... *:

ఈ సెవికులు తమ మాతృ దెశాతైన అమెరిక్కా ఇంగ్రండులకు తిరిగి "వెళ్ళిన తర్వాత యీ సంఘటశనుగు౨ంచి యెంతో సరదాగా చెప్పు కుంటారు,

ఆ అనొధయ వతి తవ మూక్రుడును పుచ్చుకొని లేచి గె. మూ కడులోని నాణాల వెపు చూన్తూ క ౦ డు తుడుచుకున్నది వదో ఆలోచనలతో పపము కదిలాయి నె మ్మ ది గా జయలు బేరంది. అణచుకోలేం ఆసకి తో రాహుక్‌ ఆమె ఐట బవులు చేరాడు. కాళ్ళీడ్చుకొంటూ నడుక్తున్న ఆమె. వెనుక. వెనుకనే నిమ్మదిగా వెళ్ళుకున్నాడు, ఆమె ముఖంలో చూచిన అ బాధను గురించి తలుచుకున్నప్వుడు రాహూల్‌ గుండె నీరై పోతున్నది, ఆమె కనుకొలకు ల్లో కనబడిన 3 కన్నిళ్ళు అతన్ని వేధిస్తున్నాయి. మనస్వూ ఒప్పక వోయినౌ లక నూ రాంతిరము లేక ఆమె యింతకు దిగజారినట్లు కనపగ్యతున్నది, కొన్ని వారాల వరకు సిపోయీ డబ్బు దొరిక్‌ంచె గాబటి ఇక నామె యూ వృత్తిని వదిలేచు-దా! అదే,అమకు నిజనైన పరీతు కాగలదు

అ అనొధ యువతీ చె? బజూోు ఆహారవస్తువులు అమ్మే ఒక్‌ దుకాణందగ్గ3 అగటం పూచి రొహుుల్‌ కూడా ఆగాడు, అమె దుకాణం .దగ్గంక వెళ్ళి ఆ క్రుచళూపాయల ర్‌ త్రైలు క్‌ యిన్నమని

931 అడీగింది, ఎంద కన్ని రొఖలు? రాహుల్‌ అశ్చశ్చర్యపోతూ నిల బజడాడు, ఈత

“వ్యాపారం శానా సాగుశున్న దా వల్లా! అని దుకాణ చారుడు యీదో అర్థాన్ని సూచించే ఒక నవ్వు నవ్వాడు,

అనాధ యువతి రొళ్లుల పొట్లము పుచ్చుకొని ఇంశా కొంత దూరం నడిచ్చి ఛివరికి ఒక మురికి నం కులోకి వెళ్ళింది. అనేకమంది అనాధులతో ఆ సందు [కిక్కి 6నీ వున్న?,

ఆమె (ప వేశిచటంతో శే సందులో సంచుఎనం శలిగింది, అనానులందరూ లేచి కూర్చున్నారు. వారి ముఖాలలో అనందం కనబడ్డ. “మా త్ల” *మా తల్లి వచ్చింది” అని అందహా అన సాగారు; ఆ చెౌలకను వాళ్ళంతా ఆంత ఆప్యాయం గా ఫీలవటం౦ చూన్తుంకే వింతగా కనబడు ఘేన్న ది

ఆమె ఓక చేతిలో ర్‌ కల వొట్లాం పుచ్చుకొ న్కు "ె0ండవ చ్రీతివ్రో ఆఎద "కీ రొ శాలు పంచి పెకునున్న ది. రాహూల్‌ ఆ దృశ్యం చూచి తన క్‌ఖ్ళను తానే నమ్మలేక పోయాడు. ఆవు యొంతో ఆప్యాయంగా అ అనాధులకు చెబు నున్న మాబలు అనకు విన్నాడు, డోహాుఎ వద్దు బాబాయ్‌, నువ్వు జబ్బుపడి లేచిన ర్‌ శా నమల కు ౦0డా అలా మింగయ్యకూడదు. బశా7గా నమిలి మింగాలి చొటబూోీ,,,. చెల్లెమ్మా! నువ్వు ఆ0ండు రొశ్తులు తిన గలవా€ ఉపహూాుం, ఒకటి చాలు” అని అంటున్న ది,

ఒక రాణీలాగ చేతికిఅడ్డులే కుంభ దానంచేస్తున్న దామె! అందదిక ర్‌. శాముక్క లు పంచిన తర్వాత ఆమెకూడా వాళ్ళమథ్య కూర్చొని తన వంఘు రొ శ్రైనుక్క్‌ాను తృప తో విననాగింది,

డ్రిలి

తనశోడి అనాధుల జౌధలను మాచి భరించళేక ఆమె సిస్తనుకూడా విడిచి తన శరీర సౌంద ర్యాన్ని ఆందరికీ _పదర్శిన్తూ డబ్బు సంపాదినున్న ది. ఆఅశేశమందె (వాణాలను ఆ విధంగా కాపాడు తున్నర్‌, మానవత్వం ఆమెలో "వెల్సిపిరిసినట్లు రాహున్‌ కీ అను వీంచసాగింది,

అంధ శారమయం7౫ా ఉన్న విషాద వాతావరణంలో యా సంఘటన ఒర కాంతీ-దేఖ గా కనబకిందిెః

కాని యో అనాధ యువతి రాహూల్‌ కి విచారాన్ని గూడా కలుగ జేస్తున్న ది ఈ మెను తీలుచుఖన్నప్పుడల్లా యెందువల్లనో కచోలి గు రు! వన్తున్న ది.కజోలి పోలికలు యా మెలో యేుమ్మాతము "లేవు, ఇద్దరూ అగు పడుచులు అంలే- ఆయితే చెగాల్‌ లైతు సడుచులందరు కజోలిలో మూర్తీభవించి ఉన్నారా! కొని యిష్పుడు కనోలి యక్క. డు న్న దిశ! ఏ భయంకర స్థితిలో పడి [కుంగి పోతున్న దో,......

రాహుల్‌ వంటగదిలోంచి బయటికి ననుండగా ర్చ క్రైంన్‌ యెదురయ్యిో*ఎవరో ముసలాడు మూకోనం "గేటుదగ్గర కాచుకు కూర్చున్నా డండ!'! అని తటలయ జేపాడు,

“ఎవరు. అనాధుడేనా; ఇకపైన టెక్కెంట్టు యివ్వటానికి ఏశేదని నీకు తెలుసుగా. +.

/ * ఆ ముసలాడి! టి క్కెట్టు ఉన్నది, కాని దాన్ని. తింగి

యిచ్చేస్తానంటున్నా డు ఇలా వ్విత్రగా నున్న ది.

రాహుల్‌. ఆశ్చర్యపోతూ "గేటుదగ్గరికి నడి వాకు

6వాయసా* _అ ముసలాడు తర అన్నం కార్తును రాహూల్‌ కి అందిపూ అన్నా డుగో నేను శంకు వారాలపాటు అన్నం తిన్నాను, ఇప్పుడు నేరు అన్న లేకపోయినా ఫొదెరోజులు "యువో

ఏర్‌ విధం7గా గడుపగలను, ఎక్కడికైనా తిరిగి యీదై నా తినటానికి వేరే తెచ్చుకొనగలను, కాజ ట్ర నా ఆన్నం కార్తును ఇ ౦శెవరికన్నా యివ్వండి, వందలకొద్ది తిండిలేక తిప్రగుతున్నా రు

“వద్దు వద్దు, నువ్వు చాలా బలహీనంగా వున్నావు, నీకు తిండి కావాలి- కార్డు నీకే వుంచుకో. ఇంకొక నిమివంలో అన్న౦ి పెడ తారు.” అని రాహుల్‌ అన్నాడు,

"కానీ యెముకల (పోసగాడన్న అ ముసలివాడు రాహుల్‌ కాళ్ళపైబడి, “నాయనా నీదయకు అంతులేదు నీవ ల "సే నా (పోణాలు దక్కి నాయ, కానినీ బుణం చేను తీర్చుకొ లేను, నాతోడి సోదకులకుకూడా నేను యింతకంకే యమో నహాయం చేయలేను, నా శార్టను ఇంశెవరన్నా ఆకలిత్‌ -.. మాడిపోతున్న వారికీ యిప్పించండి, నా యీ ఆనందాన్ని చెడగొట్రబోకండి, * అం "వేడుకొనసా గాడు,

మానవత్వం వెల్లివిరిసింది! కాళ్ళీడ్చుకొంటూ దారిని నడిచి పోతున్న ముసలివాడిని కప్ప వాల్చకుండా చూడసాగాడు, రాహుల్‌ , అంధ కారం బంధుకమె వున్న వాతావరణంలో మరొక ఆ కొోకిరణం అనుపీంచిందననికి,

థీ థీ ౮ ళీ

“అక ల₹స్తూంది సాబ్‌, ఒక్కా వసా యిప్పీంచండ్‌, అకలితో చచ్చిపోతున్నాను” అని అప్పుడే మెటో సినిమాలోంచి బయటికి వచ్చిన అమె!డిగన్‌ సెనికని -వంటబడ్‌ ఒక చింకి గుడ్డల బాలుడూో వేడుకుంటున్నా డు.

మసెనికుడు అగి, ఆ గాలున్నివెపు మాడసా గాడు- చిరునవ్వు నవ్వుతూ జూలిశో బాలుని తలమోాద చెయ్యివేసి నిమిరాడు, జేబు లోంచి ఒ1? అ్య రూ పాయి తీసి అతని చేతిలో ప తనదారిని 'తొెను వళ్ళిపాయాడు

లే ద్ర

బనూ అది మూస్తూ విస్తువోయి నిలబడివోయాడు,. ఇంతో వవకు ఆతని శెవరరూ ఏనాడూ ఆంత డబ్బు యివ్వళే దు, ఫరాయి మనివీ. యెవరూ ఆ యమైసకుని విధిగా ఆంత ఆ వ్యాయం గా తన తలను నిమిరి యుండలేము. ప్రై గా ఆశనిని చూచి అసహ్యహించు కోనేవాగు. అఆ విషయా శలచదుకు.టు.న్పై అతన్‌ కీ పటరాని దుఖం కలిగింది, ఆతి కష్ట౦నోాద డానినీ ఆఅపుకున్నాడు, -

సెనికుకు యిచ్చిన మెడి నాణాన్ని చేతిలో పుచ్చుకొని చవుకగా అన్నం అమ్మే దు కాణ) వెపు నడువసా గాడు, తక్‌ దగ్గర వున్న డబ్బుతో -౭0డు వే) అన్నమూూ మంచి కూరా దొరుకు తాయి, ఆ విషయం తబుచుకుంటుంళ్సే అశ-కి నోట్లో సళ్ళూరినవి, తన్మయత్యంలో మునిగిపోయా డు,

అన్నం అమ్మే దుకాణం వాలా దూరం ళో వున్నది, బనూ తన కడుపుమాద చెయ్యి వెసి తకువు కున్నాడు, అ౩ఖాళ గాఉన్న”, కాని తమాపా యేమిటంకేు లోపల యే మీ లేకపోయినప్పటికీ నిండుగా అన్నం తిన్నట్టు వైెకి ఉపకి ఉన్నది. బనూ తశలో తాను వింతగా నవ్వుకున్నాడు, అ నవ్వులో యెంతో బాధ కనబడుతూ వున్నది, తాను కడుపునిండా తిండి తిని ఉన్న రోజులలో కడుపు యెప్పుడూ వెన్నుకంటుకొనే వుండేది, కాని యిష్తుడు తిండి ముఖం వాచిపోయి, [పాణాలు కనబడుతున్న ౨ రోజుల్లో క్‌ డు పు వింతగా _వెకి ఉవికి ఉంటున్నది. ఎంతో అన్నం తిన్నట్లు! యెంతో పింతగా ఉంటుంది!! న్‌

ఇంతలో ఆతని మనన్చును రత తలంపులు ఆవంర౦ంవాయి, గతర్శాతి తనకు కలిగిన ఒక ఆనుభవం గుగర్తకువచ్చింది. ఉండిజిండి ఒక్క-సారి హఠాత్తుగా సైరన్‌ నగరాన్నంతటిని భయ౦ తొ ముంచేసూ దిక్కులు పిక్క టిళ్లేట్టైు కూయసాగింది. బనూకి తాను

28స

యిద్‌ివరకు విన్న సంగ3ి జ్ఞాపకానిక వ వృింపె, పెనన్‌ కీ వంద గొట్టాలు ఉంటాయట, ఒకొక్క గొట్టం దగ్గర జకొ్క్కరకా సె నికుడి చొప్పున వందమంది ప్రైనిక్రలుండ్‌ వాటిని ఊదుతూ ఉంటారట, పటినిబటి సెరన అం్స్పే యెట్లా ఉంటుందో బనూ ఊహించుకొని అశ్చేర్యపడనా గాడు. అమ్మళయ్య్యూ! యంత భయంకర ౦ గా అసస్తుందీ సెర్‌న్‌ 11 మసెరన్‌ కూత కూసిన] ఇంట సె మరొక భాయంకరధ్య్యని విన బకుతకుంది. 'రెకళల మోటాను ఆకాశంలో కనువీసాయి. వాటి కళ్చానికి ఆకాశం ముక్కలెవిరిగి పడుకుంది. ఆకాశం ముక్కలు యెల్లా ఉంటాయోవనీి బమూమ్రు ఆశ్చర్యం కలగంటి. అకాశం అంతా ఒక నిలికంగు సిల్కు సుడలాగ కనబకుతూ ఉటుంది, దానిలోంచి ఒక పెన్ద ముక్కేగాని కిద పడిందంటే యెంత బాగుంటుంది! ఈ సందులో కక టానికి గుడ్డ యినా లేకుండా పడిఉండే. అనాధ [వజలందరికి గుడ్ల కరువు ఫీఏపోతుంం. కొని ఆకాగం ముక్క లు యెప్పుడూ (కింద పడవేం? ఒక్కసారి ₹క్కల మోటారు. వచ్చి నప్పుడు అకాళం ముక్కులకు బములు జఛాను బౌంబు ఒకటి పడ్త వె బకూ ఉండే సందుకి అవతల ఉన్న పెవమేడ ఒకి టి కూలీఫోయింది. తెల్లవారుతూనే ఆ పడిపోయిన మెవదగ్గరికి జవం చేరారు. సెని కాధికారులుు ఏ, ఆర్‌, పి, వాళ్ళు మిలమిల మెరిసే కార్టలొవచ్చి అసహ్యంగా ఉన్న ఏధుల్లో రొమ్ములు విరచుకొని నడవ సాగారు, ఇదివరకు ఆకలిలో యొన్ని-వేలమ.దో యిక్కడే. పాణాలు. విడిచి నప్పటికి యెవ్వహాూ యీ (ప్రాంతాలకు వచ్చిన పావాన పోలేదు, శాని యిష్టుడు జపాను బొంబులకుగు9ియై ఇద్దరో, ముగ్గు కో గాయ పడినందుకు వొళ్ళను రీసికుపోవడానికి యీ పెద్దలుతా యిప్పుడు దిగారు.

బాంబు దెబ్బలు తిన్న అనాధులను ఒక మోట్రారులో కి పీసుకు పోయారు. వారిని హాస్పటల్‌లో చేర్చుతారు,

£6

ఇంతకు ముందుకూడా ఒక సారి చెత్తడహ్బాలలోని పదా ర్థాలు తిని జబ్బుపడ్డవారిని యిట్లాగే మోటా నలోచేసి తీసుక పోయారుః, శాని ఒక గంటయమిునా తింగక్రముంచే వాళ్ళను. తిరిగి కీసుక్‌ వచ్చి ఇ సందులో పడేసారు, హాస్పటల్‌ న! యెక్కడా ఖాళి లేదట. అందుకు వాళ్ళను మళ్ళీ యెొప్పటి మురికి కూపములోనే తెచ్చి పడేసారు. కాని యిప్పుడు కారులో పహూస్పటల్‌ కు తీసుకు పోబడిన వాళ్ళువూ తేం ఆదృష్రవంతు చె, జవాను బటొౌంబులకు గురి అయినవాళ్ళకు తప్పకుండా పహోస్పటల్‌ లో స్టలం దొెరుక్రుముందని ఆక్క_డ్‌క వచ్చిన ఆ 'పెవ్ట పెద్ద అఫిసర్లు 'తెలిచు జేనారు. శేకపొ తే యీ అనాధులుదరూ జపాను బెంబులకు భాయపకిపోయూా. +, **=

బనూకి లు ప్పుకు ఒక మంచి ఆలోచం తంది. దానిని గురించే మరీమరీ ఆలోచించసాగాడు. అతనిముఖం వికసించింది, ఈ పాటికి. అతడు అన్నం అమ్మ దు శాణందగ్గరికి వవ్భాడూ, _ కాని అన్నం కోొనుకో్క-_వటా నికీ పోలేదు, అశ్నం దుకాణ నాటి నెళ్ళిపో యాడు, ఇంకా కొంతదూరంలో వున్న ఒక "దేవిగుడి దగ్గరికి చేరు కున్నాడు, గండ పక్క-ననే ఉన్న పూల దుశాణంవర నిలచాడూ తన వేతిలోఉన్న వెండిశాణాన్ని పిక్‌కట్లో గటిగా )చ్చుకొని కొద్ది సేపుపూల వైపు శవ్ప వాల్బ క్ర ౦ వా చూస్తూనిల బడ్డాడు అటుతన్వాత పూలమ్మే ముసలమ్ముకు చేతిలోని అృహాపా యిని అందిస్తూ *మళల్రైపూలు యిన్వుు' అన్నాడు అలికి ౩డుపుళలో మంటలు పుడుతూనే ఉస్నాయి,

పూలమ్మే ముసలమ్మ ఆశ్చర్యపోతూ బనూ వెపు మూాడసొ గిందిః పిల్లవార్డో చూస్తుంకు కాళ్ళు చేతులు పుల్ట బాగ ఆగుపడం తున్నాయి, ఎంతోక్రా లంబల్టు అన్నం ముఖ్యయమెనా చూచిఉండని అనాధ బాలుడిలాగ కనబడుతున్నాడు, అభం చుభం యెకుగని

లర 7 చా 'బాబుళ్లి దూ సై ఆ "చేవ శా దయరా గాబోలు అకమక్రున్న ది. పూలమ్మే ముసలమ్మ,

ళజ్ఞా _త్తీకిమింళిన పువ్సగి లేమున్న్నాయి నాయినా” పూలమే శ ముసలమ్మ] భయుంతో | చేమల”' ఇ వూకీ చెప్పసాగేం ఏ, 'టపినిముందు నిలబడి నిన్ను సూడనివ్వు, నీహృదయంలో యీముందో అమెకు

బనూ త్రల అన్షుగా తిప్పాడు, క ఇ్టేస్టి క్రి తెల్లని మళ్లెపువ్వు లంకు యెంతో యిష్షకి ఆశి పువ్వుల మ్మే! ముసలమ్ముకు సమాధా నంచెబుతూ ఆన్నాగ్గుః కోతులు తన చింక్‌గుడ్డలకు తుక్సుచుకొని

“అయితే డబ్బులు యివ్వునక్క ర లేదు, నీకు కావలసిశ పువ్వు లన్నీతఫు కెళ్ళు” అని అంటూ పువ్వులమ్మే ముసలమ్ము ఒక తామ 'రాక్రలో మల్లెపువ్వులు కొన్ని వేసి బనూకి అం2ంచింది.

“పూలకు డబ్బివ్వకపొ తే ఫలితం దక్కదుగా”

ఆ మాట నిజమే, పూలమ్మే ముసలమ్మ అయిస్షంగానే బనూ దగ్గర్నుంచి అర్ధహ పాయి తీసు కొ ని కొంత చిల్లర తింగి యిచ్చింది, బనూ మళ్ళ కోతసేపు అఆలోచిప్తూ నిలబడ ముసలమ్మ యిచ్చిన చిల్లర్‌ డబ్బులు మళ్ళీ ఆ మెముందు ప్ప ళ్‌ జ్ర డబ్బులు కీసుకొని హారతికర్బ్యూరం గూడా యివ్వు" అన్నాడు,

ముసలమ్మ ఓక నిటూర్చు వీడీచింది. *ఎంత అవమూాయిరకుడు

బనూ ఒక చేతిలో పూలూ ఆకెండవ చేతిలో హోరతికర్నూరం వొట్లము పుచ్చుకొని గుడిలోకి వళ్ళాడు. మల్రైపూలను జే పాదాల దగ్గర ఉంభాడు. (పక్కన ఉన్న (పమిదలో పహోరతికమ్బా రం అం40ఇఛాడు, బేవ్పి పాదాలపైన తలవాళ్ళ నమస్కారంచేసాడు,

28౮8

ఉదేవీ నిన్ను నేరు యె కు్క,. వ యేమి ళోరటంలేదు. నా కోరిక చాలా స్వల్ప మైనది, నాకు ఒక పౌంబు ముక్క తగిలి గాయంపడేటట్లు చెయ్యి, తల్టీ, అప్పుడు మోటార్లో వేసుళొనిపోయి నన్ను పహోస్పటల్‌ టో చర్చుతారు. పడుకోటానికి 25 యినుప మంచవమూ, కల్పక్‌ టానికి తెల్లని గుడ్తలూ, బహుుల్‌; కప్పుకోటానికి ఒక్‌ చక్కని దుప్పటీ యిస్తారు. చలి ఎయ్యకుండా హాయిగా పడు కోవచ్చు, కావలనీనంత అన్నంకూడా పెడ తారు, కడుపునిండా అన్నం తిని కమ్మగా నీదపొతాను, వాన కురిసినా తక్షిసిపో ననస రం లేదు, ఇత్తడ బ్బౌలన్నీ వెతుక్కు-ంటూ తిరుగుతూ కుక్కలతో వోట్లాడ వలసిన అవసరం ఉండడు, ఒక్క. బాంబు ముక్కా తగిలి 'గాయపడితినంఠు అన్ని బాధలూ గ క్వైక్కీీ పో తాయి, కొంతకాల మన్నా హాయిగా వుంటొను, కాని గాయాలు తొందరగా మాన కుండా ఉండేటట్లు చరాడ్తు, త, వంత అలస్యం గా మాని తే అంత సుఖపడళాను, ఇంతకంశక్రే నాకు యక్కుద యీమిోి వద్దు, నా యీ స్వల్పమైన కోర్కెను తీర్చు తల్లి” అని జనా నీనంగా ేనిని "వేకుకొననా గాడు,

ఇఒ

ఇబోలి తన కృృతవిశ్స్చుయాకికి వచ్చింది. ఇక తనకు మిగిలి ఉన్న దల్లా ఒక్క శే-. అది సిరీ . ఉానిని అమ్ముకాక తప్పమ, ఎమ్మకు అవసానదశ సలూపించింది. ఆమె చాలాకాలంబ్యి రీసుకొ.టూ ఛున్నది. కూతుఇ్యకొడుకు ఏ ధుల లో మున్షి యొత్సి, చెత్త డబ్బాలలో వతి తెచ్చిన అహారం ఆమె. తినలే! పోతున్న ది. ఆం జేగాక చబిరోజబులుకూడా (వారంభ మయినా౧్బు, తలదాచుకొను తావు చూచుకొ వాలి.వ్యభిచార గృహపు 'యేజెంటు యిసానన్న డబ్బు లీసుకున్న ట్లయితే యా సౌక ర్యాలన్నీ ౬ ఫసాయి, డస రూ పాయటబు, *నిజంగా తన శరీరానికి అంతవిలువ ఉన్న దా? అని కచోలి ఆశ్చర్యపడసొగింది. తన శరీరం యిావర శే కలక తాకు వన్తుండ గా మూర్షమధ్యంలో ఆపవ్మితేమయింది. కాబటి తరి తల్లి (వాణం దశక్కేటటయి జే తన యీ శగీీం మళ్ళీ అపవితం అయితే మా తమేమి! అమ్మ యిసివర కే ఛాలా కష్టాలు అనుభవించింది, ఇక నామెకు కష్టాలను భరించే శక్తి తగపాతున్నది. ఈ కొద్దిరోజల లొజశే యెంత ముసలీజై పోయినట్లు కనబడుతున్నది, మాటగూడా సన్నగిలి పోయింది, ఊపిరి తియటానికిసాడా ఆయాసపడుతున్న ది, తభ్గవంక్ర చూమ్తుంకే కజోలికి కడుపు తష క్కు పొతుళ్న ది, అవుము- ఇక తన శరీరాన్ని అమ్ముకోక తప్పదు. డబ్బు చేతికి చిక్కి లే తల్లిని ఇంకో సంత్చరం వరశె నా | బలికించుకోవచ్చును. బహుశ; అశర్వాత మంచికోజులు వసాయుమో? అప్పుడు తల్రీ బనూ తిరిగి తమ (గౌమాికి చేరుకోగలుగు తాచు, ఏాటికో ఒకనాడు నన్న కూడా యింటకీ చే+కు-టాకు. కాని శన అన్నకన్న్నూ, తన భలె త్రివ్రని

ఖీం౮ రారు. వారు ఉరిఫీ ము బకుతాగసి ఆమె అంక రాశ్మ ప3బుతూ ఉన్న ట్రనుసిస్తున్న దిః బవాుళ।; యావాటకే ఉరి తయబడ్డారమా! ఇవా మున అట్లా ఉది తీయ. డారన తనకు తవములపాకుల దుకాణం మనిప్‌ి. చెప్పింది, వక లాను. గ్‌ చోలి= యెన్న టికీ యు ౦0 టి కీ తిరిగి హోదు, అమె నీడ పడ్డవన్న్‌ అపష్మితమవుతాయి. కాబట్టి తొను నశించిపోయే వరకు పతి రాతి తన శరీరాన్ని అమ్ముకొంటూ గడి "పెళ్యూూలి... కజోలికి తన భర్న జ్ఞ స్నికీ వచ్చాడు. ఆశాశన ౦0నుంచి దిగివచ్చినస్లుగా వచ్చి అకకు తన జీవితం 1“ (పవేశింనాడు, మళ్ళీ వవిధంగానై త వచ్చాడో ఆ చేవిధం 7* “వెళ్ళిపోయాడు. తప్పక్‌ ఉరి తీయబడి ఉంటాడు. ఈ మూయదారి (పభుత్వం అటువంటి ఏకులు (బకికీ ఇండటం నహించలెను. తన అన్న కన్నూ జీవితం (వక్క-లయిపొతున్న ఒక్‌ అభాగ్యుడిని ఠీ ౧చటానికీ [(వయల్నిం ఇబ్రాడు,ఆందుకుగాను యూ మాయదారి (పభుత్వం అశనికీ సంకెళ్ళు వేసింది: ఉంతీసే ఉంటుందికూడాను, *. కదోలి తన హృదయంలో (పార్టించుకొనసాగింది. ఈ జీవి తంలో తనకు భర్హ అయిన అ మహో పుళుమవుజినే తిరిగీ వచ్చే జన లో కూడా తనకు భర్హ గా అనుగహెంచమని భగవంతుని కోరింది, తనకు స్వర్షం అవసర మేలేదు, వవీధాన్నయినా తాను తింగి యీ భూమిమిోద జన్మించి ఆ మహాపురుషుడే తనకు ,భర్మ్శశావటం జావాలీ, అదే తన (_పార్ధనః కచోలి తన కృతనిశ్చయాన్ని తమలపాకుల దు కాణంమనిప.ి "లియజేసింద, తమలపాకుల దుకాణంమనిపి. ముఖం వికసించింది, కజోలికి నోట్ల కటను చూపించింది, అందులో పదిరూపాయల నోట్లు కూడా ఉన్నాయి, *అడ్వాన్సుగా ముందు వాటిన; నా కీవ్వు అన్నది కజోలి,

0! “అన్నీ నా ”=అని సంచేహెసూ తముపాతుల దు కెణంమసనివి, అడీగీంది “మరి నువ్వు రాకపో తేనో?”” కచోలి తమలపాకుల దుకాణం మనివీ-వపు తచేశపీక్షతో చూస్తూ “నేను తప్పక వసాను' అని సమాధానమిచ్చింది. ఆమె చూచిన మూసుకు సి గు మూలిన ఆ తీమలపాక్ష్మం) దుకాణం మనివికూడా నిగ పది, న అవుము నా కు తెలుసునుః నువ్వు తప్పకుండా వస్తావ్ల అని గొణిగింది, క్‌ ల జ క న కీ బోలి ఆమె యిచ్చిన డబ్బును పుచ్చుకున్న ది తన తు నిదపోమున తర్వాత అర్ధర్నాత ప్పుడు వసానని చెప్పి-ది, తాము తుండుగుడ్త గా ఉప యోూగించుకొంటున్న గోనెపం చిలో ఆ నోటను కటి తని తల కిద డాచఛింది. తలి పక్కలో వ కు కటి. ఖు ట్‌ పడుకొని చిన్నవీలలాగ ఆమెను శాగలంచుకొన్న ది మూసుకున్న గా కండలోంచే అువ్రలు జలజల రాలసాగినె , ఎంత '(పయత్నించినా మప సత. మాను అవ అగటంలేదు, తళికూడా యీదో (గహించినట్టు కజోలిని దగ్గ ౮ దిక్‌ లాకొ్కా-న్నది, ఆమె నోటివెంట అస్పష్మంగా యువో మూటలు “ఐబలువడాయాః ఉడ్‌ త్ల మరోకందుకు కచోలి దగ్గర నెలవు తీసుకొంటున్నది, ఆమె తన జీవితయా[గను వాలించబోతున్న ది.* ఆరోజున ఉదయం ఆమె గంగానది ఒడ్డున నడుస్తూ పోతుండగా ఒక ముసలివాడు ఒకి దెట్తుక్‌మ్మాకు (వెళ్ళాడుతుండటం చమూ చింది, ఆతడు అ క్మ హత్య చేసుకొన్నాడు, గాలిలో ఊగలాడుకున్న ఆ ముసలివాడి శవాన్ని త సూలానే పు వూ నిలబడిపోయింది, ఇంకా తౌను శీ డిప+ి ౮ దా

2౮ "లేనని అొతము (పక టిస్తున్న్నాడుం బహుుత। అతడు అచ్శహత్య చేఘు కోవటం ఇొచ్పసేపు అలశ్యం చేసినట్లయి ఫే ఆకతనిలో పళు ఇస్టం పవే శ్పిచి, ఆగేడికి చావటానికిగూడా శ క్త ఉండేది కాదేమో. పశువులు అత్మహత్య చేసుకోవటం యొప్పుడైనా చూవామా? ఉంహుం మానవత్వ నశ్‌ాచాక ఆన్మహత్న కూడా సాధ్య౦కా దు, గాలిలో వెట్టునుంచి ఠోగులాడుతున్న అ వముసలీవాడి?ి చూచిన త ర్వాత తల్లి కృతనిశ్చయాని! వచ్చించ. తాను తన ఓడ్డలకు ఒక్‌ భారం గా సరిణమించానమకున్న ది. ఈ రోజుళ్లో యెవరిని వారు పోపించుకోటవ మే కష్టం గా వున్నది. అటువంటి పరిస్థితులలో తన లాంటి అశక్తరాలీని పోవించటం అంట్‌ మాటబా?! కాబటి తన లోని మానుష త్వ ౦ నళించిపోమునుసే తాను యేదో ఒకటి చేయాలి, గంగా మాత ఆమెను ఆహ్వానించింది!

మౌనంగానే ఆమె తన కూతుర్చీ, హొడురున దివించింది. వాళ్ళను కాపాడమని -దేవుళ్ళనందర్నీ (పార్టించింది. “తిరిగి వాళ్ళకు ముచిరోజులు వచ్చేట్లు ర రుగరేంచండీి, పూర్వజ న్మాలో వాళ్ళేవయినా పాపాలుచేసి ఉన్నట్లయితే ఆ పాపాలకు శీక్ష నాకు విధిచండి, ఎన్ని జనాల క్రనా ఆ పాపాలకు ఫలితం నేనే ఆనుభి ఇంచు తొను.” బిడ్డను దీవించుణూ వొళ్ళతలలు నిమిరింది, ఈ తలలను దువ్వేవార వారి కెవ్వరూ ఉండరుగదా అని దుఃఖపడింది. ఈ విధంగా ఆలో చించుకుంటూ ఉుుడగా సే బలహీశతేనల్ల కళ్ళు నూతేలుబడ్డాయి, కూతుర్ని వవాూనీికీ అఆదుముకొోొంటూ ఆలానే నిదలో మునిగి పోయింది, +. '* అమె తిరిగి మేలో నేటప్పటికీ తెల్లవాలే నమయం సమివీన్తున్న ది, ఆతురతతో లీచి కూచ్చున్నది. కజోలియేది?. తెల్ల వారక్రముందే తన అవశీస్తాన్ని తీర్చుళకోటానికీ యేదైనా ఏధి చివరి! వెళ్ళిందే మా, జూ ఇంకె గాఢమెనని దలో ఉన్నాడు, త

లిగప

అశని ముఖఖంమూావ చెయ్యివేసి అ వేళసొస్తు అప్యాయంగా నిమిరింది. వబోలి౨ చివరిపర్యాయం ఒక్కసారి తలివిక్రీ చూాచుషొనే భాగ్యం తేశపోయించే అని దుఃఖపడ్డది. 66 దిన్ని తునక లై పోయిన ప్పటికి యిది నాబిక్షకు పనికివన్తుంది” అని అనుకొని త; చీశెను విప్పివేసి, గోనిసంచి చుట్ట బెప్పుకున్న ది, అందులో కర వెన్న నో ఆమె భరీ రానికి తగిపంది, అవేవో చితుకాగితాలని అనుకొని ఊనుుకొన్న ౧.

ఇంకా తెల్టవారలేమ. ఆ చీకటిలోబడి అర్హనగ్న ంగాఉస్న ఆ తలి నడువసాగింది, వం తేనమ ఫ్యకు పోతూ ఉన్న ది. నీరసంవల్ల కాళ్ళు తడవబడుశున్నాయి, తనభార్న కుమాళ్ళు, కూతురు, ఆగడు 'మొద్యలెనవారి ముఖాలు కనఒడనాగివై, తనను ఆనందప గృం దుకు తన భర యెప్పుడూ పాడుతూడిండిన పాట ఆమె చెవులను వినబక నొగింది, ఈ గలు రాకమునుపు ఆమె యొ.తో ఆశందుగా (బతికింది. వంతెనపై నుండి నల్లగా అగుపడుతున్న సళ్ళ లోకి చూచే టస్పఉక్‌ భయంవేసింది. కండ్హ్లో సఘస్ళతిరిగి దృవ్వీ ఆరటం లేదు, దదూరంనుంచి వం తెనమీామ గా వసున్న ఒక్‌ మోటారుశ్దం విన బడింది. మోటారువైట్ర వెలుతురు కినజడీ౦ది, త్వరగా తనలో ని శకి నంతా కూడ దీఘుొని నదీ గర్భంలోకి ఉరికింది.

కచోలీముఖం (కిందికి వేళ్ళాడేసుకొని ₹ ళృడ్చుకొంటూా ఏఘుల గండా పోతున్న ది, తములవాకుల దుకాణం మనివీ ఆమెను ఒక గంటవరకు తన దుకాణంలో కూర్చో బెబాకున్న 2, “పళ్ళు శు భంళా కనబడేందుకు ఇంగ్లీషు వేస్తుపెటి నోరుకదున్కో, సబ్బుపెటి ముఖం

లీ, రం ఉం వ్‌

ల్చ్‌ా గా తోముకో, సెంటునూనె తలకురాసుకో, ఆనందమయం గా ఉండబోయే యీ నీ కొత్త జీవితంలోకి అడుగు పెశుము౦దు యివన్నీ జ్యాగత్నా గా నేర్పుళకోవాలిసుమూ.__” అని “శతములపాకుల దుకాణ౦ నులవీ, చెప్పిన మాటలకు కజోలి మెకంలో ఉన్న దాని లాగ విని తలణాపింది, తెలవాకుజామున వఏసఘుల వెంబడి (నడుసూ ఉన్న

గ్‌ 01 యీ సమయంలో గూడా ఇంకా ఆమె మైకంలోనే ఉన్నది, ఆగో చించీందుకు గూడా అవెలో శక లే మం మనస్సు బండబారిపోయింద= అమె [పక్కానుంచే. ఒక [టాముకారు [బ్రహ్మాండమైన శేబ్బం చేనుకొంటూ పోయింది, నగరం అపుడే మేల్కొంటున్న ది, జక పధి చివవనుంచి ఒక పష్మత్కిల కురవాడు పషతికలకట చంకలో బెట్టు వొని_ “హిందుస్టా క ప తిక! డెహరాడూకా. ఫై దీలచే సిరశన (వతం _పారంభ 611” అని ( శూ ములోని మనుష్యులకు వినబడేటట్టు అరుస్తున్నాడు, ఫ్మతికలవాళ్ళ శీకలు అమె'యెఫు శూ వింటూనే ఉంటుంది. అందువ ని శ్రీీలను నినివిననట్టు గో మప్రావమున్నది, పడె అడుగులు ముదుకు సింది. మళ్ళీ అబే అరువు “'డెహరాడూ౯ా ఖై దిలచే నిరశన వత (పారంభం ' ఆని పర గా ఓ అిపించిఎదిం కదోలీకి హాఠాత్రుగా. చై త్యం కలిగిభట్లయింది, వదో విషయం జ్ఞ పికి - వచ్చింది. తాత! డెహరాడూన్‌లో కై దీగా ఉన్నాడుకదూ? ఫై. ప్‌లు నిర శశ్మువతం |పారఎభించారా! తాను విన్న మాటలఅర్హం [గ హించాలని (పయళ్నిస్తూ ఉన్న టుగా ఆమె ముఖ కళవళికలు క్‌నబడసా గాయి, నీర (శే న్యవతం! , తొత!, --తెత స్‌రశన (వతం వేన్తున్నాడు!! అమె కళ్ళు పెన్లవిగా చేసి ఆ లోచించసాగిం ధి, కాని తశ దారిని తాను నడుఘ్తూనే ఉన్న ౧. ““న్విశన వతాలట . = పళ్ళ పీడాకూడం క లకతొలో తడికి "భేక ఒక్‌ మూలమాొడి చస్తూఉంయే వీళ్ళకు నిరశశ్యవతాలట, ఏజెల్లో చమూచినాయిచే, ఓయి భగవంతుడాః,! యా సోము సోతులను వెళ్ల లోంచి వదిలి దిక్కువూలిన జీవితాలు గవపమని కలకత్తా పధుల్లో విడిచేసి నా బెగుండునే. వాళ్ళతీక్క- వనులుతుందిగా ” అని తములపొకుల దుకాణం మపి యీసడించుకొంటూ అన్నది, పళ్ళు

ల్రెగప్ర

ము ఇంకొక పతికల కుకవాకు అరుచుకొంటూ 'పరుగె త్త సాగా డు, *ీభాత్‌ స శిక్ష | కాం గన నాయకు విచే నిరశన వతు (వా క్‌. భం”

ఉ“కపదూడు డెచ్ళై యేళ్ళ ముసలాడికి నిరనశ వతమట! చచ్చేకాలంలో యి 'చేముటి___ వెళ్తై గాకం రుం.) ౬౩ మళ్ళీ త చుజ) పాకల దుకాణం మషి అన్నది,

“ఎవరాయన? _. అని క చోలి అపయన్నంగా ఆఅ శెగింది, హరాత్తుగా అమె గు-డె దకదడో కొంుకోసాగిం ది.

“పెద్ద గడ్డమూ, వాణ్ణి వేను షృతికలో బొమ్మ చూచాను. 'దేవేవ్‌ అట అవును, చేవేష్‌బోను-- అజే వేరు”

కజోలికి క్రళ్ళ్భయదుట మెరుప్పు మెరిసిశట్రయి౦. చేవత ఆమె క నైదుట ర నబడ్డాడు,

తెలని ఖద్రరు దున్తులతోన్సు -ండిలాగ మెరు స్తున్న గడ్డంలత్‌ న్న బేదీప్తమానం గా మెరుస్తూ ఉన్న తౌత వి [గస ౦ కచోలి క ళ్ళ ము౦ దు మెవదలసాగింది, ఆతని చేతికి తగిలింపబడిన సం కెళ్ళుగూడా ఆమెక స్పష్టం గాక నఒ డుతూ ఉన్నవి,

స్నేహితులారా! సహాచకులా రా!మక పతాశాని!ి మొన్న టివీ |దోహం చేయబోకండి. పతా కానికి (దోహం చేయటము మోకు మిరే దోహం తలపెటుకోవటమన్న మాట, అ 0 ద )కీ యిప్పుడు విషమ పరీక్ష ఆసన్న మయిునది.నిజజయతీతో ర్యంగా నిలబడండి. -వనుకంజ "వయబోేకండి. వంచే మూతరం[+ ఆవి 'తాగ్ర జెలుకుపోతూ యిచ్చిన సందేశం కశోలి ఇెవిలో (పతిధ్వనింప సాగింది. శైలు గోడల మధ్య బ_ధింప బకిగప్పటికి. తాక అన్యా యాన్ని యెదుక్కొ_నెందుకు నిరశవ వతం అనే ఆయు భా న్ని చేతిలో పుచ్చుకొని సంసిన్ధు నై ఉన్న ట్లనుపించింది.

శాన. తాను అ తాతమొక్క_ మనుమురాలో? ఆకలికి జడిస్‌ థరీరాన్ని అమ్ముకంటుంది. తొతకు యూ విషయం తెలిస్న యేమవు నుంది... తాతకు తేలిస్తే యేమవుసుంద! కనోలి పూనుకోొంటున్న యా నిచకార్యఏవల్ల ఇళౌతకు కలుగ బోయీటౌధ జె లులో ఆ మహాపుకుముడు యొదున్‌ ్క_౦టు న్న్న "మీ కస్టైలవల్టగహాడా కలుగబోదు ఆ విషయం సలుచుకుంటుం కు ఆమె గుండె దతవడ కొట్టుకొనసొగింది. రెండు చతీశులతోను హృదయాన్ని అదిపిా పట్టుకున్న ద్‌- కజోలి, నీవు జాతీయ పతా కానిక్రి పణామం వేశౌవు ఫి వనళవై దాని గారవొన్ని నిలబెబ్లాలి*ి అని నాన్న త_నుప్రోలినులు కీసుకుపోమెండగా చెప్పాకు. ఆ;-డు నొన్నను పొలీనులు.. తీసుకు పోతున్నప్పుడు తొనుగాని, తశ త్మగాసి చివవక్‌ బగూ గాని కంచు తడి పెట్టలేదు, అంద హా స్వాతర్మత్య పోకాటానికి స సిద్దులనట్టు గా విషయా లన్న కళ్ళముందు. కవబడసా. శాయి, తక వి సడ్స సోదదడుడు కన్నూ, జాతీయోద్యమానికి తమ సర్వస్వాగ్న శాశరవోసార్చు తన ఏజైలు నోడలుకూడా వారిలోని లత్మశక్షం అ౯ప బేక పోయిన పి+ శానీ తనో? అభఇఃఫాతాళానకి ఫోతున్నది- శ,రాన్ని. అమ్ము అయినా తను అంతకంటే చేచేయమి శేయగబదు? త్గూ ఇప్పుడో అప్పుడో (_పాగాలు విడిచేటట్ట్లు ఉన్న దె. ఆమెకు తలదాచు కోను యీ చె నాస్తల మ కడుప్తుకి యింత వ డి కావాలి ₹క పోతే ఆమె ఇంకెలో శాలం (బతుకబోదు, అం వేగాక తన

29'

తమ్ముడు బనూ వివమయంకూడా అలో చించవలసి ఉంటుంది, చవాధి | పాణాలు “కాపాడౌాలంకు తాను అధః పాతాళానికిపోక తప్పదు,

'శకెను [(వొర భీంపనున్న థభయంకగ్ర జీవతాన్ని గురంచి తలుచు అమె యేడ్చి యెన్నో యుగాలు గడిచిపోయి న్య్టుఇవీన్తున ది. అశువులు జలజవా రాలిపోతున్న వి, తమలవాఃల దుకాాం మపి, దూప్తుంచే మోనన్న భయినతో కంక్షు గ బగ చా ఈడుచుకొని ముందుకి ఒక అడుగు వెసింది.

ఆమె అలోచిసన్న కొలదీ యవరో ఆమె వెనకనుండి 6క్షజ్లోలి నివు వీర వనితవు" ఆని 'ాచ్చరిస్తున్న ల్లనుపించసాగిరా, అంతకంతకూ అఆ హెచ్చరిక మరీ విగరగా ఆమె వెనులో గింగురు

వీఠ వ్లనిత* కాని తాను పోరాడటానికి బదులు లొంగ షోవ టం లేదూ? వమా[తమూ ఇంగితజ్జానము "లేకుండా. పతిశులె పోతున్న ెలాది అశాధులలతో ఒక "తైగా "తాను సూడా (చేరిపోవల తినే వస్తువు దొరుకుకుంజేమోనన్న అశశో ఇత్తడబ్బాలు. వెళు కొ 1-ంటూ విచ్చపు డానిక్రముల్ల గడుపుతూ చివరికి పరమ. నిళ్ళవ్ష మైన చావు చావబోతున్న ది, పోరాడుతున్న తన తాత్మ తాను చేయబోతున్న యీసపసనితో ఇలు [కుంగిపోతాడు.

తన తాతే యూ అనాధులమధ్య ఉండినట్టయి లే పంక యెంతో శకి వంతుడయి వుండేవాడు,

వ298 , . కాని యిష్పుడు యీవిశాచి_. తమలపాకుల దుకాణం

మశిపి- సంగతో! దీనిని తప్పించుకోటం యెట్లా అది తనకు చెప్పిన నమూటలన్నీ శతలుచుకుతటు ౦కే శీరంమోద లేళ్ళు, జ 7లు (వాకు తున్నటనువిస్తున్నది. ఎట్లాగైనా దీని నుండి తవ్పించుకోవాలి..., తప్పుదు. =.

శబజోలి యీవిధం గా కృతనిశృయు రాలవ్రతున్న సమయంలో తన జీవితంలో యెర్నుడూ యొవ్వరికీ మంచివేనీ యెరుగని అ తమల పాఠకుల మశివీ. కచోళికి మాతం ఒక సహాయం వేని పోం-. తాను ఆనుకోకుండానే కజోలికి ఒక చక్కని మార్గాన్ని చూ పించింది.

“ఇలాంటి వార్తలు ఉన్న రోజున ప తికలమ్మేవాళ్ళ భ్‌ వేగా సొమ్ము చేసుకుంటారు. పిక లన్నీ “వడి వేడి గా రెల్లాగ అమ్ముడు పోగవిః పన్నెండు ప(తికలు అమ్మి లేచాలు క మోావన్‌ గా 'బేకజ కాసు

ఈ ఆలాంటి యెర్ని పన్నెండు -సేను అమ్మగలను? ” అని కదోలి ఆశ్చర్యంతో నోరు వెళ్ళబిట్రి యధాలాపంగా త;లో తాను మాటాడు కొంటున్నటు అన్నది

మీ భు

కజోలివల్ల తనకు కలుగపోయీ లాభాన్ని తలచుకొంటూ తమలపాకుల మశిపి సంతోషంగా నవ్వుకొన్నది.

6 ఆవ్రును, అదీనిజమే= ఉచితంగా ఒకనవ్వు పారేస్తూ నీ చేతో పషతిక యిచ్నా వంకే కొనుక్కో-టానికీ యెందచరెనా యెగ బడుతారు[

కచోల్‌ మోనం వహించింది. అమెకు యుదో అలోచన కలిగి ముఖం గంభీరరూపం చాల్చీంది. కండ్లు మిలమిలలాడ్‌ీనె

“ఆటు కాదు, తిన్న గా యికేవళ్ళాలి అని సందుమలుపు దగ్గరికీ వచ్చినత ర్వాత తమలపాకుల మనిని. కొవోలిని పాచ్చరించింది.

తిం

ఎటు) *- _- అని తమలపాకుల దుశాణం మనివీ. చీదరించు

రుం౦ంగె+ “కాం చుసాక్షా] థి

తమాలపాకుల దుశాణం మనినీ ముఖంలో మళ్ళీ కళ కన బడ్లది. “హిందుస్టాన్‌ పతిక “వారు నకుపుశున్న అన్న దానన్మతం విషయం ఆమెకుగు షు కువచ్చిందిం

వం? ఇంతకాలమూ నీకు అన్నం పెట్టి పోవీంచిన అన్నదాన స్మృతాన్ని చివరిసారి చూచి వెళ్లామని బుద్దపుట్టించా? భలేకోశ్కా కలిగింది!” అంట-- ఆమెతశర ఆశ్చర్యాన్ని వలిబుచ్చిందె,

“మెల్ల గ్యా మెల్లగా. తొందరవమిలేదు””-. లేడి వీ్లలాగ -వళ్ళిపోతున్న కజోలిని ఉర్రశించి ఆ మవినీ అన్నగి,

_ కాని కజొలి ఇంకా 'వేగంగా వెళ్ళిపోతున్నది, ఆమె కాళ్ళ లోకి యొక్క_డ లేని బలమూ వచ్చింది. అత్మశ3 ద్వృసుణకృత వముయింది, హెందుస్తాన్‌, ప(ికలక ట్ర ఒకటి చంకను బ్యూకొని ఒర్‌ పీధి మొదల్లో సనీలబడ తానుకూడా పతికలు అమ్ముతున్న ట్లను వీంచింది. ““కాంగెన్‌ మహానాయకునివే నిరశనవత [పారంభం[ అని పలుకుతున్న తననొంతు వినబడుకున్నది... అదుగో! బనూ కూ డా “హిందుస్తాన్‌ ” పవిక్ర అని కేకలు వేనుకొంటూ వీధుల -వంబడీ పరుగెత్తు నున్న్నెడు! ..

హిందుస్థాన్‌ పతక కార్యాలయం త్తనుపగే:ు దగ్గర క్‌ వో ఆగ౦ది,

“నీ మిద అసలు దయవూాపగూడదు కానీ.,. అయినా నీ డబ్బంతా దమ్మిడీలత్‌ సహో సికివ్చేసాను.** అని కశోలి మ్‌ కొద సేపు ఈ “చ చిువీంపె, “ప్మతికలకు డిపాజిట్‌ కశ్తుందుకు మారం కొంశడబ్సు అప్పు గా తీసుకుంటానుే అన్నది,

తీ00

ఇ- నినేసరకి తమలళాకు) మశాణం మరలిలికి ర్‌" సేషటీ వరకు నోటివెంట మూట రాజీకు. “ఈ ఏస్ప్పటీ, యీ విచ్చి -వపాలు”” అని ౫-౧ గా అరచింది,

గజో ) ఆ మ్మువెఫపువూస్తూ ఒక చగునవ్షప్టు నవిగంది,

కీ షట్స చాకు నా చేతిలో సపీాాంందునాన్‌ సిక కావీలు అకవె క్రవబకటం చేదూ? ,.. పిగ్‌! =. భలేవాం టం. కాం గెన్‌ మహోానా యక్రు నివే నిశవవ వతు | వారంభొ౧!.*. "నీక ఆ హా- తం అర్ధం కావటంలేదూ)..,

భ్‌్క | 9 శ్రా

య్య! వీ చ్చైత్థంది, విచ్చె త్తింది!!”” అని ఆ మనివీ, నోొంతు చించుకోొంటూ శీ?లు పెడుసున్న ది,

కటు దాటి పతి కా కార్యాలయంలోకి “వళ బోతు న జోలి కలలో శే సక్టన్ష ల న్న క్‌ రకం . వురించిన ముఖంత్‌ -వెనక్క ఒక్కమారు తిరిగి ల! ఖ పిడికిలి వీగించి “పో! పాపిన్టీముండా.. ఆంటు దాని ముఖంమిోదన రొటి-ది,

ఈల ఖీ టీ థీ ఖీ

“ఆల్‌ ఇండియా లేడియో - తెలుగులో వాక లు

త శబ్దం వింటుంకేే సమ"రేం దుడిక్సి అసవహ్యూంగా ఉన్న ద్‌, కాని [(పక్కమిోది నుండి లేచి "రేడియోావ ఆపబేక వోయాడు, యధ్యాపకారం పనిమశిషివచ్చి (వొద్దుటివార్తల కొరకు కేడ్రయోను (తిప్పి తన పని తాను నెరవేర్చుళొని "వళ్ళిపోయాడు, సమ'రేం దుకు రోజూ అలస్యంగా ని దనుంచి లేసఫాడు, అందువల్ల పళ్మ_మిాద ఉండే (పొద్దుటి "రడియోవార్న లు వినటం అలవాటు, “₹ీజియో ఆపవివేయవముంి చెప్పబోయేీలోగా పని మనిషీ గదినుండి బయటికీ వళ్ళపోయాడు,

సమారేర్యదుడు నిస్పృహాయతతో ఒక నిఫార్చు విడిచాడు. గడచిన ఒక్క రాతిలో ఆకడు యొన్నో సంవత్సరాల ముసలిశాడై పోయాడు* అత్రని శవితంమిోద విదుగులు పడినట్టయిం,

మధ్య రాతి సమయంఖో ఒక వీడుగు పడింది, ఆతక$కీ సాధారణుగా యీ నమయంలో పడితే అ సమయంలో వ్యాపా రానికి సంబంధి.చన కల గాములు వఘావుంటనిః ఆఅ చే విధ గా రాల విప్పిచదివాడు, ఒక్క-సాలిగా అతని శకిర్చులో. రక పవావాం అగి పఫోయినటనుపించిండి, ముఖ్లం ప షోయింది,

కెన్‌ కునల్‌ బోసు జూడ 'తెగయటంబేదని గవర గ మెంటు రక్షణశాఖునుంచి వచ్చిన ఆ కెల్మ్‌గాము తెలియజేస్తున్నది,

“ఏమిటది! ఏమిటది? ' అని అతని భా ర్య తన గదలోంచి ఆదురాగా అక, కికీ వచి.౦*, ఆమె కంఠంలో యుతు+, , పషకంని

సమ'లేందుడు తల ఊపుతూ గొంతు సవరించుకున్నా కు, ఆమెక నిజం తేలియగూడదు. విన్నదంశే తప్పక గుండెపగిలి చచ్చి పోతుంది. అమెకు ఇం్ళీము రాశపోవటం కూడా ఒక అదృష్టమే.

“మరి మి ముఖమందుకు అల్లాగుంది?

“' అచ్చే యేముందీ; వ్యాపారం గొడవే. కలిసిరాని రోజులు ఒకటి “వెంట ఒకటి అన్నీకష్టైలే ర)

*వ్యూపాఠరం గొడవా?” అని ఇంకా ఆవు అనుమానంగా న (పశ్నించింది, న్యాపారం యేమైపోయినా ఆవెకు అవనరంచీదు,

ల్‌గల్తే లము లతాధిశారగులు శావాలనే ఉబలాటం ఆ మెరకు బైకు ఉన్న ౦తల నే సంతృప్తి పడేరకం, అమె చేతులు జోకించి “త్రల్సీ, ఎని ఓ ళన భవాన్సీ నా యిద్దరు బిక్షల్నీ వేమంగా చూడు.” అని [మొక ్క_ కున్నది, భార్య వెళ్ళిపొగా నే సమ గేండుడు దుప్పటీ నిండా కప్పుకొని వెక్కి. "వెక్కి యేడ్వటం మొవబు్టోడు. ర్మాతుతౌ అతని కంద్దు మూతలు పడలేదు, కునల్‌ చిల్న నాటి సంగతులన్నీ జ్ఞవి కీ రానా గినైః అతుకు స్కూలుకు వోవటము, సూ 6 ఆటలపోటీలలో కప్పులు, సీల్తులు గలుచుకొని రావటము- అన్నీ కండక్షు కటిన థె టు స్లుగా అగుపతసాశినై, కునల్‌ తల్లి వావైనర్నింటినీ అదాల వీువా మ... శాలి ళు కునల్‌ ను _వెదేశాలకు పంవీంచటానికి ఆక్టస్తు వచ్చినప్పుడు అతడు ఆఖరు సారిగా సెలవులో యింటికి వ చా వం అఆ పసెనికే దునులలో యెంత దాగా వున్నాడు! విబేన్ట యః ద్దరంగంల్‌ క్రి పోతున్నాడని “తెలియగానే తట్టి గుండె పగిపేవోయి ౨2, అప్పి ఆమె దుఃఖా న్ని వన్తించలేమ., రెండు సంవర్సనాలు గడిచిపోయివై. వప్పుడు జూడ తెలియటం లేకు... జూడ తెలికుటంచేకు, జూడ తెలియటంలేదు, అకే? శర్ళవుల చేతులో చిక్కు కళ క వ్నాడా?అలాజరిగినట యి తే కషూాలకు గురిఅయి. జే కావచ్చును గాని ళు ఉం (పమాదం మూతకు ఉండబోదు. ఫిళంగి కాల్పులకు యకురు నిలువ వలసిన ఆవసరం ఉడదంని సమా₹ఇదుకుతశలో తాను అనుొొనసా గాడు, శన ఆభి పాయం నిదమై సవ్రుటు”) వా కాదాఅని రాహుల్‌ని పిలిచి ఒకసారి అడిగిచూద్రామశిపించింది .కాని రాహుల్‌ ముంట్లో చేడు, బవాుళః ఆతడు అన్న చాన సతయ ఆఫీసులో పడుకొని ఉన్నా డేమో? తడి తిప్పలు "కుండా యెొపష్పునూ అక్కడే పనివేసూ వ!

ఫ్‌08 నుంటొడు ఒజప్కటరక్కంప్పుకు. అక్కడ ఆలస్యమెపో యు ఇ్పాటికి బావ టానికి బఫ్సు వొోరజగపో త్తే అక్కడే పకుకుంటూ వుంటాడు. కునబ్‌ జాడ తెలియటుచేదు.*...జూడ తెంయటంబేదు... వన ముదు. వికకు యుద్ధరంగం లో పీశవిహారం చేనున్నటు. అతని క్రఠంశ్తకు థం ఈళ శో వ. న శ స గళ నై అటువంటి విషాద సమయంలొ గూడా అత్పడి హృద యం తన కొడుకు (పదర్శించిన (పతాపాన్ని తలుచుకొని గర్వపడ మ9ఠి నాలుగు గంటలయిన తర్వాత సమ రేంనడి మాద ఉం క్‌ విడుగువచ్చి పడ్తదిః ఆఅతఫి మంచు (పక్కనే చీన్న టేబుల్‌ మోద ఉన్న శ₹ులీఫోను (మోగగానే గుండె ఆగిపోయినటయింది - వొత్ర శీవీ నుంచి మరొక వార కాబోలు, జూడ ెలియటంలేది ఇంతకుపూర్వం తెలుపబడిన కెప్పెన్‌ కునల బోసు త్‌న స్టావరాని! వ్నేమంగా తిరిగి వచ్చాడని మళ్ళీ వార్త వన్తుంచేమో? . .. కలిఫోను పుచ్చుకుంటు౨ కే అడగని చెయ్యు. వణకసాగింది. రాహూల్‌ తన తండిని లిఫోనులో విలునున్నాడు, “నాన్నా! మో దగ్గర సెలవు తీనుకొటాసకి ఫోను చేస్తు సమశేందుకు కెలిఫోన్‌్‌ అక్కడ పడేసి తిరిగి వెక్కివెక్కి వ్యాపారంలో తాను లతీఐలకొలది డబ్బు సంపాదించాడు, అదంతా తన యో యిద్దరి విశ్షలకొర శే. చిన్నప్పుడు తాను కూ టికీ గుడకి యెన్నో పాట్లుపడ్తాడు. అంకువ్లు తన బిడ్డలు అట్లాంటి దారి

రీ04

(ద్యానికి లోనుకాగూ షడదని అతడు నిశ్చయించుకున్నా జు, ఈ ధక మంతా వాళ్ళకొర కే సంపాడించాకు. కాని వాళ్ళు ఆ విషయం [(గహించినట్లు కనబడదు. తానుగూడా వాళ్ళ మనోభావాలను అర్ధం చేసుకో లే! పోయాడు. తనకు అకంశాసి భామను మాట్లాడే పరాయి వాళ్ళలాగ కన బకసోగారు తన బిష్షఫిన్షహూ. అసలు రునల్‌ సైన్యంలో వేరవలసిన ఆవసరం యేమొచ్చిం 1 రాహూల్‌ నూతం+ సెటి స్టుగా అతడు దేశానికి సేన చేయబేక పోవూడా? ఈ (పశ్నలకు అతనిక యెప్పుడూ సమా వాశం దొంకటు లేదు, తన మునలి గందడే యింకా ఆశని మనుమలు బభె?గా ఒర్హగ చెసు కొన గలుగు తున్నాడు, నాళ్ళు ముగుహూూ మూడు రకాల వాళ్ళయి నప్పలక్సీ ఒశే (పప ఇా కి చెందిన వాళ్ళగాగ కనబడదు తారు. ఆగ్రి లత్మ లైన లూ యిదశు మమమబలోను (సక్‌బింబిష్తన్నట్లుగా అన వీన్నన్న ట్లు న్నదె, ఈ మ-సలికనంచో-_ అందులోన _జెలు జీవిశు గడుపుతున్న ఆయనకు ఇ ద్ద రు మనుమలూ ఆత్మభాంలిని కలుగ జేన్తున్నారు. అవును నిజమే. సమరేందుడు లువన్న్‌ యిప్పుడు ఊహించుళొన గలుగుతున్నా డు.

ఆల్‌ ఇండి3ా" ేశియో (మోగుతూ సమరే ఇ దుకికి శంపర మెళ్తైెనున్నగి*.+.

నూతన సంవశ్చరపు మొదటినొజు _పారంభమయముంది, అహో! తనకు నూతన సంవగక్రీరం యెట్లా వరంభమ మింది! ఎప్పటి విఫంగానే ఈ సంవత్చేకం కూ డొ చవ కోొంచరకికీ వారి సేవలకు మెచ్చి విరుములను యిచ్చాడు. ఆల్‌ ఇ డియా శేడియో వాటచే (సకటిన్తూ వున్నది... సర్‌ లమ్మీనాథ్‌కు మరొక కొత్త విరుదు--- పొతపఏ్‌ చాలవస్నుట్టు!,.* అం, తన పెరుుహాడానా తవకుగూడా సీ వ, 9. బిరుదు!!,...

సి, ఐ, ఇ, అఆంకే సామాన్య సహచరుడు అని అర్ధం. తన యిడ్డరు కొడుకుల్నీ పొట్టబెస్టుకున్న అ స్నామాజ్యానికి సహచరుడు!

తీ0క్‌

సమరేం దుడు పక్కొ-మిోదినుంచి బేచి తూలుతూ వెళ్ళి -శేడీ యోను ఆపేశాడు, “ఆయ్యోా!” అనీ వలవల యేడ్వనారంభించాదు,

తాను యింతకాలంబట్రి 'ేనికొరకై తీ5ని ఆకలిలో అక్రం దిన్తువ్నాడో ఆది తనకు శిదించేటప్పుటుకి ఒక ఇఛాపంగా. ఫరిణ లాన్‌ యూ మించింది!

శృాలిఫోను మళ్ళీ రింగురింగుదచుంటూ | మోగనాగింది, సమ కలుగలేదు, ఇంకేమి వీకుగుపడనున్నదో ఆరి వణుకుతున్న చే లల్‌ లిఫోనును పుచ్చుకున్నాడు.

బెంగాల్‌. ౩ న్‌కంపెనీ మేనేజరు ఫోనుచేస్తున్నా డు, కం పెనీ మవెతు యెదురుచూఘూావున్న పన్దబేకం వచ్చింది ఆఅ విషయంలో తన సహో నివ్యామశ సమనేందదుడిని మేనేజరు. అడుగుతున్నాడు,

ఇఒలీఫోను రినీవర్‌ పట్టుకొన్న చేతిలోకి మళ్ళీజీనం.. (పవేశిం చింది. దుఃఖంతో చీక్రట్సు కవి్మిన కండ్లల్లో వెలు కనబడింది. సమ

"జన

"రం్యదుడు తన వ్యక్నీగత నుకఖాల నన్నింటిని మరిచిపోయి బ్‌ో థనిక్‌ వర్షపు యం తంలో _ఒకవుర గా మారిపోతున్నా డనివీంచింది.

కానీ అది ఒక క్షణంపాళకే, నీసిం చిపోయిన కం య్తు మూతలు బడ్డాయి. మెలిఫోను. వేతిలోంచిజాది. (కిందపడిపోయింది. బెంగాల్‌, న్‌ కంపెనీ మేనేదకు ఇంకా ఫోనులో. హలో! మిరు అక్కడ ఉన్నారా లేదా?,--. హలో. అని వీలుసూనే ఉన్నాడు,

థీ థీ థీ థీ

న్లవ పోలీసులాకీ వెల జెలనవాదుతూ వుఏుడ్‌ గా ఆఅన్నడాన

సేం న్గంకీ నచ్చి దాని కార్యదర్శిని అ రస్టు వైనంది

06

రాహుల్‌ కి యుమ్మాతమూా ఆశ్చర్యం గలాగ చేకర. వాలా శాలం వరకు అతడు శాస్రుపరిశో ధనలు అకే తెరమాటున దాగి ఉన్నాడు, ఇప్పుడు దానిని తానేచించి వేశాడు. గగ *ండు చూసాలనుండి అతడు అసలు అేబచేటరికి నెళ్ళనే -వళ్ళటంలేదు. అం వేగాక యెంతో ఉ| చేకంతో వి వ్యాష్టలల్‌ మాట్లాడుతూ వచ్చాడు అంతక్రుము౦ కు రోజే చూరదీిక్షీ ఉపన్యసించాడు. ఇప్పుడు జరిగే యుద్దానికి పూర్వపు యుద్ధాని[ యేమిభేదం బేదన్నాడు, యుద్ధాన్ని కొనసాగిస్తున్న సా మాద్యావాదుల మాటల్లో అణు మాతమెనా సత్వం లేదు. వాళ్ళు చెబుతూ ఉల్న నాఎగు స్వాతం (త్యాలు వటిబూటకం. బెంగాలు యుదివరక్రు. యన్నడూ. కనివిని యెరుగనంతటి భయంకరస్థితిలో వున్నది. విదేశ పరిపాలసయొక్కొ- పర్యవసానమే యా దారుణ తొమం, | పభుత్వావె రులు మొదట్లో అసలు కరువు [పారంభమముందన్న వివయాన్నే ఒప్పుకోలేదు, "దానిని కప్పీఫఘచ్చాలనివూచారు, కాను | పపంచానిక్‌ ౦త్వూక్సీ వెల్లడయి పోయిన తర్వాత దొంగ 1పకటనలు చేయసా గారు, అరికట్టడానికి సాధ్య్యమన ఒక కరువుతో ఇగ్వవైలతల మువ ఇం్సిము (ఎదలు చచ్చిపోతూవుం ళు (పభుష్వుం యేనూతమూ చలనం లేకండా కూర్చుంటుందని మిరు నమ్మగలరా! భాలత దేశంలో తయారయిన మిల్గుగుడ్త మైనికుల కోరకు పంపబడుతూంకే. మూనం శావాడు ఫోటానికి గుడ్డ వేలి శై నా లేని ఆఅబలలు అశ శ్ర హత్యలు చేసుకోడం కండ్లారా వూన్తుంటుంగే యెట్లాగుంటుంది! ఇటువంటి. [పమాదకర సమయంలో శరువురాతసీ బారినుండి [పజలను రవ్నీంచటానికి యెంతయినా పనిచేయగల (పజూనాయకులు శాఠాగా రాల్లో బంధింప బడి మస్తుతు న్నారు! [పభుత్వంచేత హత్య గావింపబక్ష వ్రర్మ్నవైలతుల మంది పజల గొంతులు టక్టిట్‌. ఇండియా అని అరిచినవి, ఫోపంతో రాహూల్‌ కంఠం వణుకుతూ వున్నది, కొదిసేస్పు ఆ గాడు, “కట్‌ ఇండియా” అని యావద్భారతం అఏచింది, “సక మోాలతో

“మేము వాదించద చువో లీకు అని భారనచెళం అన్నది. చభూకు మోరుచేసిన దోవాంఠ్‌ పాటు కొంతమంచికూడావేసి పారు. మూక శ్‌నిన ముంచికీ (పతిఫలం పూర్తి గాముట్లాది, రక్‌ లెక్కలు సరిపోయి నక్త దయచేసి "దేశంనుండి తోొలగండి[ో

రాహూల్‌ ఇఎక౯ె యావిధం గా చెవ్వాడు, “డాస్యంనుం చి పము క్రివౌంది సా ్వశంత్యాన్ని సంపాదించటంతో మనపని పూర్చి "రాదుం మున్ముందు మశం సాధి.పవలసిన నూత్న జీవితాన్ని పొంద టాసికీ ఈ స్వాత* త్వాన్ని ఒక్‌ సాధనగా ఉపజయూగ౦చుకోవాలి, ఈ కరువు తెచ్చిపెట్టబోయే అనన్దాలను-డి సమాజాన్ని. కాపాక్ష టానికి యెొంతగానో కృవీ చేయవలసి యున్నది, రాబోయీ కొత జీవితంలో అఆకల్శి ఒకరినొకరు దోచుకోవటం రన్న్షణ లేకషావటం

ఈ నిధంగా అతడు ఒక గంటసేపు వి ద్యా స్టులకు ఉపశ్యసిం వాదు, అందువల్లనే (పభుత్వం భారత బేశాన్ని అతని ఛారినుుడి రవ్నీరచ దలచుకున్నది,

'బలిఫోనులొ తన వాళ్ళ కొద్షె నిముహాలు మాట్లాడ టానికి పోలీసులు అనుమకింఛారు. వా ళ్ళను వేల్కొ లపటానికీ రాహుల్‌ కి మొదట యిష్టం "లేకి పోింది. పాపను పక్కలో వేసు యెంల్‌ కాలము వరకు పవినబోని ఆ కంఠం వినకుండా యెటా "వెళ్ళి పొవడర్తో ముందుగానాన్న తో మాట్గాముదానునుకున్నా దు, ఆమన గదిలో (పళ్యెకంగా ఒక ెలిఫోను వున్నది,

నన్న మేల్క్క- నే ఉన్నాడు గాబోలు వీలిచిన "సంటనే ఫోనులో ఫపీకాడు. న్నాను నన్ను అరెస్టు చేశారు!

త్‌03

సమరేం దుడు నాంగు కు నొక్కు కుపోతున్నటుగా సూట్లాడుతున్నాా డు.

ఉనీవుకూడానా, రాహు ల్‌ +”. కొంతనేపు నిశ్శబ్దం గా వుండిపోయాదు, *“రాహు ',నేను ఇంగ్లీషు గో నూట్లాడా”. లేకుంళు మోిలఅమ్ము వింటుంది. ఇంతకుముందే ఒకదుర్వార్న నిన్నాను, కునల్‌ జూడ తెలియడంలేదని పభుత్వం దగ్గర్నుంచి ఒక వార్తవచ్చింది. అని చెబుతూ మెంతోదీనం ఉట్టిపడే స్వరంళత “కృసబ్ర 'యీవుయి వుటాడంటావు. * ==.” అంటుండ గా సమరేందదుడి గొంతు బొంగురు జోయింది,

రాహుల్‌ ఆవార్త వింటూ నిశ్చేష్తుడెపోయాడు. కాని శొంతమైన స్వరం నే మళ్ళీ మాట్లాడ సాగాడు; “నాన్నా, యిట్లా యొంతోమంది అఫీసర్త జాడ తెలియలేదంటూ వర్షలు నసుంటవి, మామా భయపడకండ, మహాఅయిశే. కుల్‌, యుద్ధ ఖై దిగా చిక్కీపోయి వుంటాడు, అంతకంఆచళు యేమి వుండదు”)

6 ఆతని సావరానికి తిరగి రాగలిగే అవకాశం యుమి ఉండదంటా వా?”

“జరిగి తే అలా జరుగవచ్చు* సాధారణంగా అట్లా జరుగు తూనే వుంటుంది, దయచేసి మంజుని ఒక్క-సారి కెలిఫోను దగ్గరికి విలిపిసారా+.'

4జ్వీడే నిన్ను రశథీ సాడు, నాయనా'”' అంటూ స్థ ₹0 (దుడి నొంతు బొంగురుపోయిండి.

'బలిఫోనులో మాట్లాడక పూర్వమే మంజు తేనభర్న అరెస్టు అయిన సంగతి తెలిసింది. ఒకళాసారిగా అ వార్త విని గుండె పగిలి పోఠకండా- మావగారు అ వార్హాను ముందే ఆమెకు తెలియ జీసాడు, ఆమె తనలో ఆంతర్షతమైవున్న శ క్రినికూడ దీసుకొని [వళాంతంగా వమోాట్లాడనా గింది.

వ్‌09

“ఆయితే మీరిక మి [కత (పయాణాన్ని [ఫారంభించా రన్న మాట)

“మంజూ, లు లా యొష్పుడో ఒకప్పుడు జరుగక మానదన్న విషయం నీకు తెలిసిందే. ఆంశే నే శావాలని అ రెస్టవుతున్నానని కాదు... మంజూ, నీకు బాగా తెలిసిన విషయమ్హే-__ నేను అన్మ వంచశ చేసుకో లేము?”

“పియా నేనుగూడా మిామా గ్లాన్ని అనుసరించే వసాను” ఆని మంజు ఫలీకింది,

“నివా మంజు?)'. రాహూల్‌ కంరం (పతిధ్వనించింది.

కొడిసేపు మంజూ పలశఖేవుు, * నీను పూర్యంలాఎటి తెలివి ఫీ*నురాలిని కాదిప్పుడు. ఆ విషయం మోకగూడా తేలును”

అవును రాహుల్‌ కీ క విషయం తెలుసు, ఆమె ద్రప్పుడు యొంతోమాంపోయింది, ఆవివయం తలుచుకుంటుంక1్స అతని! గర్వం గావున్నది,

“నువు అలా చేసినట్టయి తే పాప బెంగ పెట్టుకుంటుంది.”

పోలిసు అఫీసరు ఊీదోఅన్నాడు, రాహుల్‌, కెలిఫోను రిసీవ్‌ వదిలేసి "వెళ్ళిపోయాడు. “పాపి యేడుసూ చేతులు చాస్తు న్న కన.పింఛిందతనికి,

పోలసులారీ మసక మసకచీక టఉినిచీల్చుకొం టూ వెళ్ళపోతున్నది, అందులో రాహున్‌ తోపాబు మం పదివుందై ఖెద్‌లు వున్నారు, ఖై దీలందరూ ఉ చేకంత “* జంబేమాతరంి” అని నినాదాలు చేసారు, బయటడఉన్న (ప్రజలు సమాధానంగా తిఐగ్గ క6పంబేవూతరం”) అని దిక్కుూూలు విక్క-టిళ్లైటట్టు నినాదాలు చేసారు,

రాహూల్‌ అవేశపూరితుడై వున్నాడు, కష్టాలం రే ఆతనికి భయం యేీనాడో తొలగిపోయింది, అశనికి వ్యక్తిగతంగా యేది

ల్‌! 0

ధిగినా అది అఇక్కులోనీదిశాదు, తన (ప్రజలకు య్‌మిజ గుగుతుు ని! అన్న "దె అతని సర్వస్వము,

లారీ గంగానది పంతెనమీదికీి రాగానే గంగానదీ జలం లోకీ ఒక్కసారి చూడటానికి బయటికి చూపులను పోనిచ్భ్చాడు,

అటు చూపులు మళ్ళగానే హటాక్తు గా. ఒకశేక పెట్తాడు ఎవరో ఒకమనివీ. వంతెన పక్క కడ్డీలమిదికి యెక్కు తూఉండటం కారులె ట వెలుగులో కోనబక్తది. “పండి! అటుచూడండి.[” అని అరిచాడు, కాస ఆ అకుప్త్లు చెవికి ళానిముంయు. శంఖం ఉోదిన్లు అయింది. అదేసమయంలో వది కంఠాలు “చంబేమూతం!' అని

ఇంకొక అభాగ్యజీవి యవకో యీ ఆకలిదేశంనుండి తప్పించు యెంత కాలంబట్రి పల నవోటల్లా -వెసుక్రతున్న 7 సుమాతే ఆమె'

వి్యతరాజ్యాలు (పక్‌ '0చిన నాలుగు స్వాతం తెలు గుష్యక వచ్చి అవడు తనలోతాను నవ్వుకున్నాడు, వాటిలోని బూటక్‌) ఆశనికి నవ్వు తెప్పీంచింగ చుకుంటుఇకే ఆతని హృదయం విచార ఏతో కూని పోసాగింది.లక్ష్షల కొలది (పజ ఆకలికి చచ్చిపోతున్నారు. అషటుకోోశాలక్షు *సగి అయి ఇంచెనో గ లతులమందె (పాణాలు విడుసున్నారు. కాటకొలది ్మపజిము తలదాచుకోను నీడ లేక దిక్కుమాలిన వారై తిఘనససజన్నారు. తాము మానవ్దుల్లాగ జీవింఛచాలఅని కోరుక్రు యున్న నేరానికి లైళ్ళన్న్‌ (స్రీ? పురుషులతో నింపబనుకున్నాయి. ఏ శతు మూకలు నచ్చి దెశాన్ని ఆ కమించుకున్నా యింతటి భయాసక పరిస్థితు లు యూ డవ, ఇంతటి నాశనం జరుగ బేవూా-

ల్‌ 1 ల్‌ ఇ ఫు మింయు లా ఆగింది, ఆంతకముం. బే ఇ ౦కొన్‌ పోలీనులాకీ వచ్చి అపడ అగివుగ్నది,. అందులోనుంచి ఒక పాట పెనబకుతకూనవువ్న దె అఆ పాటలో విజయ ధ్యనలు వినబకు తున్నాయి, “కోధాన వారి కనుల్మెరనె” లది నిప్పారుకొను మన నయనము శ్‌. చానిస బంధాలను బిష%యించుక్‌ లది సడలి గ సం నలి తా (పజలను అం చేసుకున్న విశ్వవి గీశం. ఉగగు శై 0కు- కే రాహూల్‌ మవస్సును ప వీడెస్తున్న విచారు ఇ్వ్పై మాయమై పోయిందిః స్వాశర్మిత్యమనేది ఆకాశంనుంచి ఉఊడిపచేఏ కాదు, కావాల వా | న మి ్‌ి ల సుండ్కు వోరాటాలమ:డి ఉద్భవించే చే స్వాతగత్యం, అతడు యిష్పుడు ఒంటరిగా శ తువుల వెతుల్లో ఉన్నాక. కానీ అగనకి ఒంటరితనవుమిో అనపించటం చేదు, ఉవ్వమ్తుగా లేచి వచ్చిన ఒక పజా తరంగంలో అతడు ఒక నీటి బాబా అతనికి యుక్క-డనుం వో ఒక్ష (బహ్మోండ్‌మన శకి లఫించినటము౦ంప, తాను క ననూ వాడీ "జై. గూడా యితరులతో నొంతు కలిపి ఉచ్వేగంతో పాకసా గాంస- బానిస బుధాలను బగియిచు కొలచె సడలిపోవునా సం కెళ్ళిశ్తైం- "కా థీ వక == థీ

శే నూ ఆత నా జ య / గ. బా ఆహో న (| ఎ 17 కం స అల్‌ టి. . ః 2 అలో న్‌ ” " లా చా -్‌ జు ఇ అ లి య ॥ _ అ రాజ మ 2 హా వా జు జా! / కం బె న స ఎ ఆయా లతకు. క. ఆం బి ఆ మన

• జ _ చ నం న లు. = లా సం న్స్‌ తా వానాతన న స మయా వ టైం జా బె నన ల “0 | ॥ (ప్రో ఇ (| ఇ క | , క్ష క్ష (| న్‌ జ ు ॥ ॥ జు ॥ అ న్‌ కక వాల ననా లని మను లన మా 2 న హా. ' శ్వ వ్‌ క క. ” | అపా నత క ౫ మ లా | న ల కా క టా నే అ క... యఖ మాలోల పతా మ ౨౨ "చా |! న శా నా గ [= న నాని ఆ అ శతం. ణన స సా క్‌. ౬ | . ఎవం నై = అణా కం. మం య సన్‌ యను న - న వణ వ “= మ జా రా” క = అనీ జ శు. 0 సే ఆకు వ... ఓ ై న్వ్‌ నంతా క్‌ బ్‌ జ్‌ కా" = తూ ఈ | శవ . వ హజ్‌ వ్‌ జక క్తి టు. నన | కాటి. తొ ॥ ం కతా న క భా యాకయున క. నలా చెాం సానా శి ఒం వాం దా నం రా. న. వాన అ ఖ్‌ క. గ కై - ॥ వనాలు నడు జి అం నవలా మ చా త జ అం మయం నై, ఇ కలే 2 షా జాల యానాల త టం న ఎ టన కా కే " క లా] వా నరం నశ “వూ డా భాతి స అపై. అనా. ఆంచి! అనాలా నయ నాకథ సనా క ల్‌ యయ నము! గా క టం ఎ జే జి కాల షు ఎ జ్‌ వాజి మగ్‌ థ్‌ ఆ కీస్‌ ఇ లై సారూ (5! గట్‌ 51 బాన్‌ / సాం ట్‌ లీ త్న చా ఆ" రాం, ల్‌ బు మీ శ క. ల నా నా ఉన క జూల య క మలా. న అన క క్‌ క ఇమా = ఎయ్‌ లా ఎయు యూ న టను! కక స నజ న న్య ల | న్‌ జ య న . 4 ల్‌ నాననా. వగు. జ్‌ - - మా క మ. = వ | శ “ఇబ: = క జ తీయు య న్‌. ల్‌ వ 4 వ టన్‌ న ఆనీ టో వేంన. |“ నై వ జ్‌ ఊం అ య _ నం. క శక... లక స్య క ం లు ట్‌ అజాత! క ౫; జానా మొ. చ హూ ట్ట! [జో ; నాన లా న ళు, అ గం వకవ య 7-2 జ అ జ వా = _ట్టీ ం సస ఆం ను న ఇం | శ త న = సంకత దఖమ న తలా క వెం న హాం య న. కు వలా క్‌ - పావక మన దాయ త్రం కం ఉల చతు. నాడా. . సా ఆలం శ రా చ న క ( న క గా ల కలు ఆ సార శూ లా! కీ క్ష వవ్‌ 7 మ శ అ. "క ఎక్మో అ క్ష గ ా న్‌ా ల ఖ్‌ క్త | | 11 కా - జ ల వం లూ "కక బై కాం రు చ తై (లి | యు “మల్లం షః క జ ఎ హా 7 అ ఇ శ అత్‌ జరా ఆన లా కం. పతే “౯ జ న ౫ ల్యూ - క ఇన్‌ లా " వ 4 సం ఇ సె వా న | జ. భి న = న్‌ _ “శ... సమ వసీం లా పవ జాడు ౨1". (నర సాస్‌ ల చ ఆటు పా య | యు... వ “శు. నం. క్‌ గ్‌ న ప న మొ ఇ గ జ కె వ్‌ జ టు య న. వ. జ జ కా £ క జు న ను ఆ జ ము చక్క. ్‌్‌ సా 1.- = | వ ఇ. నల. క్‌ క ఆ” ళో క్‌ బా క | | వు | "క న ఆల లో న న = నాం ౦ నా నూ కటా | = అన్‌ క ల టే లా! న స మడ. - వ్‌ త లజ్జ క్రి వ జాస్‌ ము పైనో జ లి టి సా | చ జన్‌ న | స ఈ వాం గ. క్ష " ల శా మ గ వణ శ. ౫ (య న ఆ క అజ శ స్తో (స మ్‌. జై జ్‌ ు న్‌్‌ కో, ట్ట వా గ్‌ వాల (| న్యా - గో అహా తా హాల్‌ న్‌. ను చా 2 ల! " బా లా కం గ్‌ న. / ఇ సు అ పీ . ల నా. క్‌ నాన య ఖా చె క్‌ు న కయ. పేడతో = నాల క! షే ప ఎ న లో 1 వ అ సు టాం | నల? ఎ న్నా వ అ ణ్‌ ర్‌. ళల ఈ. వ్‌ ణా ఫాం “త ల తాం మా న క శా! నం. క! వా హా కనల్నా యా ల పే క. న జ్‌ ణా ( లా నా జా ఇగ్మ్ష ణా ఇర జ ఇకో సళ ట్ల జా ఇ్యానాణ ఖా జ కా కటలా | రా | , వ్‌ ౧. క డా నా జా ( మె భ్‌ కవన? ...! భఖ్యా | ॥ ళో శ క. ఆ డా, వా యా జ న స దా / న్‌ ర గ, వ్‌ జలా కా. = జా వపు 6 నం చం 2 - / వ జ శ ఏ 1 బో వజ కక. అహా నా జో క్లాబకకీ గ! జోక్‌ క ైై | న లో జా కిల మ! ర్‌ క్ష ఖా ల! త్‌ *, ఇక 2. ల ఏ. ఇ కమా. గా వ లే వ శ్‌ ఇకా వక స | రేల బు దా వన నన క్‌ ౫ ఇన్న్‌ త లావు | వై వం న శ న జ్‌ ఇన జ శా! చూ వాకా _ టన ౯ | 1 జ వ ల్‌ యా క్‌ | _్లా ణ్‌ వా అయ మా న్‌ న్‌్‌ నా టా నా న! వనే న్‌ వో “టా టో క్‌ నా చ | కాం క్‌ అన కి ఖ్‌! ్న | తావ హా (తేజం యల క య క్‌ నేం త ను జనా న మ బ్‌ 1. ్‌- న ్గో శ్‌ . ల మ! ". “త్‌ టి. న్‌! సు కన = గె నమిరాినా సు -. = | శతా స నన! ఖ్‌ వాం వంచాడు! శానా 2 _ కంక. లా శి వ భు రాం క్‌. న! వ! అనా. హ్‌ ల న్‌ హొలి ౪ లా అన. క్షు జ జ ల్‌ గ్‌ జా జా ఎన్ని “ జు | క్‌ క [ న జా . | ॥ సై కానా వ = తట వ స న ఖజనా బడా వా ను న్‌. 1॥ర్‌ లన న ణే... ణం సయ ఎచ్వాాంా అ జ తన శ టే వూతం వా సం నం! వ జ క ర న తక నాల్‌ కం వ ఆగ్‌. య్‌ హా ఎట్‌ కం నంసఅెంంా స రాం పె క్‌ మైలటు వక త. | కం “ న టా అక ఆన లీ వాయి. ల స కా మా “జా “తోవ. వా శి . నా చా మ ల ఆనా ట్‌. క రా క వ. అర న జ త! | లా “ మా మట స వ [లు ల జానే న ప. ప్‌. జని న్‌! వాక గ నం ఆల గతా! ఏ ఆవ ల న. ము శానా... ఆ జు న ఆ వ్‌ స్షశా వ లు లై '₹ దు డా ర్‌ అక [ల ము గ ర న్‌్‌ న 4 శ ॥ _ న చో ల ల | అతాజ్తు మ. గౌ - ॥ ఎక క్‌ జ్‌ య ననా న! న. ల. క బ్‌ ఖు సో క్‌ ౯ లో ఒకె లే జె యు శ్‌ ఇ జక న క ౯. గ టు ౨ షీ = వజ చా ం న లే | శూ కూ. కాగ్‌ ర ల ఛ్‌ న్‌ ఖ్‌ య! డే జ లాగ” క అత్‌ న్‌ా మ. ర క సా | జ జా వ ఇకా గ్‌ న. - క అ మ..- వ సనతనంంంానన్‌ుం చ హిం నక ఆటా”) అ యె = చై ె యా “ = శ్రీడాడ " ల్‌. శ, జై ఆ న్‌ వాతిని... ళ్‌ కూన ల. | సీ న వా పా చ్‌ ఇ శవా హా విలా క్‌ ఖా వ జు ఆ - జ పో న 1 _ రాత వా జ న |. అ డో ను ఇ హావ .1! హా జ మా ఆత ఏ ధ్‌ ఇర అక ళు న ణా స. న! (4 లీ కు లై ఉత. సల , గాకమ్మెనై = సట: కం క్‌ క్‌ వం ఇన్‌నాప జరా = ఎక్‌, న్‌ పాం న కా. _ _ న్‌ ం వా ై క చావా య లాచ మనం. ప న య పం ఇ - - వ తి మాం - + ణో గరా టి కొ వ ర అవకు 2 న. సన నంతా న సరా. . ని ఏ ల నమా జా క్‌ . - ఆ - / | ఆ” క మ్‌ | ఇ కి క శ నను మం మాను గకార 2 కా! నా పాం భై 1 కట్లు అజ. గ = న _ -ం వా చా లం కా త్‌ో | జు వలా క యక 11 క న న ల. ణ జ్‌ డ్‌ అ నా! ఖై జో అ కా ్‌ . నా ॥ ్‌ లీ జ్‌ న కన = 4. చాలు డా క! ఇద నం. శై " న =! జ. జాను నణ్వాన భా జా ౯ కం గ్‌ న చా శ్‌ నం? - గ నా ళల ఇ జ న. _ జ | ఖం. ” కో జె. హి కత ట్‌ అక సానా ఇ] ర ్క న క్ష యే గై కనా వన న టు ఇరా స వా | న [ఆనా సాను ॥ [హూ ీ న అనా. అన మ న | కక న ను... ల లట టైం సు న్డ్‌ ల్‌ ప జ గ జ అగా నా ఇ న్స! రాల. షష తథ ము. సా కా ఖా సని కా అలు ఎ మళ భా వో న నా అననన మా. ం ం కా... న ఆ బా అబా " వ అ నాన్‌ చం నాం ను సా జన్మే స్ట న్‌ ల ఈం జే వ = శక న యాం. యా 2 క. ఆ నల. | చు లీ శి బే క వాన్‌ క లా శూ మొ. ఎం త డా పై ఆ జే న న ఈ [కణ | క్‌ క న ' - మ కే ల చం ఇ ల . త్య జలే , గ శూ న క క [| | ॥ వి బ్‌ = మ త జ టు ఇల్లా! హా ల ఆ ఇ జ - +. జ న అ! న్‌ చరా. ఊఉ మ్‌ శ 1 - “ఎథధా్‌ | జఆనాాషు బర కా అ ఖా అం కా ఉం తివానాా “న ము 4. ల - గ్‌ 1 న _ తా నూ శతా నా బీ ర! ఆై శీ భు ఊక స వ్ర”. వళ వాతి ఎ త ము నివు తా [లా నరా రు ఆ నం టా న వ నాన్నా ము లం | - వ వై! మ్‌ (క క దా క న్‌ , న! ను [ై ఇ న న గ్‌ వ్‌ స్టే. నీ లలు త్‌ వా. ఇల్లాలు క యానా. అనా: న క - ల్‌ _ [ష్‌ కే. ళం క్ట నాలా క బా! సునపాా క |. జు వ. ; యక లైక్‌ లా ఆ నే క్‌ శ్‌ ల నా. ఆ పా క్‌ు. ఇక రం - ఆ జ్జ వై - క్షా సము. సన్నాక షు ల నాన్‌ జ జ్యూ కాయా న్న ప్‌ గ్‌ా జ | జట ఆ క్యా లో వా మ్‌ ళ్‌ న. య మ గా ల - త? జ మొ స్‌్‌- న్‌ జా న గా ఇదం లల్ల క్‌ అ డో / , జ క గ జ్‌ || ప అతప్సు ” అమ్మ క న న కన ఆ - క జనప ్‌ క. ఖల టా కా ఆం కి పా వడా | న. , ల ," నగ న లీ జ. శొక! అరా శె! న వాం నా నె చ ఎలా త ఖ్‌. తా ననా. వ తం ఖ శ్ర ను క్‌ ణా శ శ్‌ = హతా... జా! ఇ న | | _శ్రీ దే జో వ గా నా ల న! న. తు స్‌ ఇ అ న నం. [క - క్ట ఇ వు ల్‌ కాం దా. 1 జ వాళ్ల వ కం గ 4 ఊడి జః జ న్‌ వ్వ ట్‌ జో న్‌ “ల... న కు ల క. అటా గ్‌ శల ల్‌ క్ల పా (౬ వ్‌ వ్యాా = జ జ న! తు ల నా వ్‌ కీల నా ల్‌ . జ అణా ॥ ళ్‌ కే _ లా ఎ శ్యక్‌నర. ఆ వః జ. ల | స నూ జే ఇ ఈ: క న. తై 2 | | . న్నా శతా అ జ. జా ఈ. ॥ [| ల; జి మ్‌ ముం అం కెలా వను" న్‌ తే 1 ఇ న బన క్‌. లా వాం 1 లా ఠి” ఆ వై 4 - నా ॥ ఇనా శ ఇ న. 0 వయ బాం న క న. న ల్‌ో క . లీ న క న్‌ అన్‌ ల _ ఇ జ్‌ అణ ఉం లలు స్‌ వలనా ల స్మ జూ 1. +” శి క కం టా _ క మై ల మ క్ట క న్‌ క. లా క్‌ | బౌ వ | శ బాన స్వే నా న టో = న్‌్తూు | ల్‌ ; _ ఇఅన్వ్నా ఆ వ్య న న. ఇ - నాతి న షు తే . ఇత్తి ం న! అ ఎక | | ఇ వ =. జ ఐన? ఖనన చనా జా... + ల. యం ఆ ఇ స యాడ మ్‌ ఎ" ॥ టే యాయ నా జ జన న్‌ యే. త ॥ తవా రం బబ | న మననం వన్న యత - కవ కలగ” అన. జ కవు పనే ఖ్‌ తయా. అసినానాా సస నా జనా క టా నా | ఇగ న |! ఖై ఇకిోనా క్‌ క జంపా వమ - ఇక. ఇ. న్‌ | న లా ణి పష, కాళ్ల. జాన జు | క నాం అమే [..! వ అగ న కుక్‌ రాక! 1” = 1 క్ష న్‌ లాం భ్‌ దా ణే యా యా గ షు . చాయా కా జాజర వ్‌ తమక ఊట | న. క మాయాం మాయన శ _ “న , = వల... 2. "ఆ: లా న లే 5 సవా క గొల వన శా మా ౫ స “ప్రా గా ఇదా _ నె త అ వ అ ఘా కూ! త పం |. లో న్నా క్‌ు జా సిక్స్‌ గా. లా ॥ ॥' | = న ను ఎ లన న. మాక న? ఆన్‌ . ఉత జత ళా, ం టా స! జ్‌ న జ, వా అష్థాల్లా క. వాలీ గ్లో డ్వాహీ-.. , . క శ జావా ఈక అజ్‌ / య్‌ జ ఎ ల్‌ గైడ్‌ నాం లాం ఉగ. వ 2 అ జికా జా ౪. ౯. జా ఆ ప క అ డా క ్ల్‌ ర కటా జే (వ ం [నా న్‌ ఎ జను ఇన. ఇ మూ మ జ్‌ | ఖ న్‌ా క వ క న ॥ | * వ య. మే శ క గన / న నే నా కాట ఆ సు... ల్‌ * స ఆ | + న నహి లై " - లాడ అన వె క చా క ఆలా తత లు నలా ఆ న్‌ ల ఆల ప జ్జ సా | స్‌ [జు భ్‌ న శా ఇం కాక్‌ వ అ షల న | క | శ ్‌ నా గాం” . పు. ఆస నా ట్రా వాక చే న. 4 కం ఇ న్‌ న. క జ అ చెం ॥ శ్వ = ట్ట క అ న; ణ్‌ కా వా (కి క. ర్‌ వ నా య టనే ॥! న గ. న. న. న పక జా వజ్‌న్నాల జ కా. క ఆయ్‌ జ్‌ = స్ట్‌ - అ ఆ న == జ స చ న బ్‌ త శ నాశ చై తట్టీ సా టే లు బు పవన “= జ న న సాబు వ. + జు ! &్‌ / ఇలా ఇల అ అలా" క్ష ల క న అ క ర. లీ వ్‌ ' ( శ్‌ స్‌
• జ = వ క 2 శ్‌ న సం వక యాడ వన యోని . . నవాని న్‌, నను! క్‌ + న. నం ॥ [( శే _శ్లో ఇ ఇనా క్‌ | జ లన్‌ బీ ఇ అ ఉప. స్త్‌ ఎ. || న హ _ స == పైకీ ౯, | య. గ బు. క్ష చే ఈ. ల ౯. [క్‌ ॥ ల ల ర 1 న్‌ | జే ఆ ళ ఇ . =. న సనా జా న /. ః ల పా జ తక న్య క ఒం అజాజా శే ల టే _ ” _ స్ట డ్డ. నన హా ఆశ అన జ కాం కావాలా నడా-వనవలంం డా క క్‌ రా ను - యు న ఎను - వం జూ! యు క శ స. శ్‌! నాన్నే శ యాయ కతన న | శ ననా జ వ. " వన్‌ ఇత్తి |. ల | జ (ఇ. [అ ఆ వైన్‌ * సు శ్‌ జా లా. న జా న్య నా త వ. | / వ జె వ అజ. లా పా మ్‌ కా జ మ వలి గా ననా యు వ్‌ _ ల మ శ న్‌ | లం డెను వనన | కాసా న కల న న నలా ల్‌ కా అ జ. షై శ | జాలా పాం మనన నాలాలు. . ఖా! వ్‌ ఒ ॥ జగ్‌ మట గలా ఆతా క. 1 ల ర మకా క్‌ టో | / అన జం , అట న్‌ ను సలావన్న్నా ఖై శ " కన జిగా జ |. వ. తునన క మాన అమా యాం మ్‌ గా శ వు యై తనక్‌ జ నానా | న్న కక న బసాసుున జ గ "జ జజ వా న. ఆమా నా ల్‌ో వు = క్‌ు! | రలు వాాస్ఞాక్ష్టు * ఇలా అగా య రా (4 జ ం న న్‌ ॥ ఖా కల అం. శి కా గా! ఇం క క్షా! తా. బు జ్‌ టు. టి. సనన వాల లూ జా యాం అం కా. = ఇ - వా ఖో నైక జ్‌ యు న్‌ క్‌ అల చం న మా అ నాట్‌ సవ నం. ప గ. క య అయ్‌ నావంక సా. కాళ! క ఆలా సా... ౪ హా అ యె. - ॥ ల న న్‌ మ! వ. వష ఎ నం ల! స్ట “లల ల్‌ ల్‌ యొ; పవ శా టా కా వ్‌ బన్‌ వ్‌ డు నూ న ఎ యా కా న అంబా జ నా. ఎ 2 లా క్‌ హాటక నూ | |. డం లట శ క. లే టు మ్‌ ఐల ననిన నా! లే లా, ఆ క్‌, 1 ఇ న్‌ా క. . శ్లో ల - న్‌ న్‌ నన షక ౯ | సం. ॥ శ్‌ 1 ౯ కస్య ్త జ జ కే గ కా? జ అరణి (జ ఫ్ర శా ౨ ఆనన నీ న ఖం దై శు కీ వ. శో వీ గ్‌, = క. య "ఛా శ్రీ | | శ్‌ అనాను న్‌ ఇ క్ష్‌! | - కి వ్‌... ననా డై జా చా న. న న్‌ న కు క్ష 24 = అ ఆ క అక్‌ టి _ . న న్‌ యె క్‌ అలీ ల! శే నా మ. తృ , ॥ లా తే జి తా న | క్ష క ఎస్సై నా -.. ము న -ా శ్‌ = ఆ” శత్‌క్షై చ్‌ 4 బా 7 వ్‌ న్‌ా ఇ కి న వ ల నన... క ఎ తే ల వం ము వా లట నే జా న ట్‌ రాజ చు నేల లో వా వాకా త జో వాం -ఉ్హర హ్‌; క్‌ అ క. - క్‌ . ౩. న తోని క జం ఆ ఇఖా నా కాంతం! “2 = వవ ్ష్కాభాఖ టాక న క ఒ కల యనం. అక కో. 2 “జ వి క్‌ కా ద న శయ అ శ యా. పుం క నా రం క? అ వ షూ క సై శ ! ఆ గా , ళా (ల స్త్‌ క శ టక శమెభ "భూాాసాడానే్య క క స 2. 7 నం చయ. తా ఖా బ చా ఎ డా లు ల. - ము చయ్‌ న వ గూ జానా 5 సా నా జ్‌ కట వనన తము ల్‌ య న ఆ ర స లు య ఆ క్రి ” = సూ యూ అలలా - + ఇ ఇ నో వం న్‌ లీ క ఆ శ ము. ల చ ప్‌. .. “క జ లు! 2 వ్‌ 1 న్స న్స్‌ లన జత జి | శక గ క్కి వ క మా 1 క నా “క. లొ తా క్‌ | క్ష వజ ని నం! నట్టు శతు." ఇక ణీ మయ. న. -. వాల్లతో న ఆ + | యం ౪ జక శ వీ. న్‌. - ఖో ఖా ఖా సబను , గం - వాన్‌. | న. టల జి తివి. ( ణా _ యు న షా శ ల వం నా జత. డా ఆసా య క య. ఒం లం గ! లా | ఇక్‌ క అంక వ ఎ నాష్టా న్‌ ం | మ ణై ప్‌ - ర కాలా కే గనం క మై కు. ఖ్వ ఇ నా 1 క్ష స్త | ఇ క్‌ ఆనా! న న. న జు ల్‌ ఇలా వంచు తాం వ్ర + హలా క క్‌ హ్‌ శం భ్‌ జా న వావ చ్‌ మ. జ న్‌ | క్‌ ఎ ంన్నో న పా న్న ॥ వ ఒ ఖీ మా శ్‌మ్‌ కా జా శ్‌ వై ఖ్‌ క అ" క్‌ జ న్‌ జ్‌ నలత, - 1 ఖాన తాను లో || (కే | క్ష ఖై | . వా ర జో ॥ వు _ శాక-లో. లీ ౩ + | కం లన్‌ వం కాకు [ఇకా జీ నాలా రా నాం జో రానా. "జ న గ లు ఇ బి మ? న్న | త్‌ న! జం. నన ” ల ” - చ! శ త్త క్‌ ణా వ ఫ న] వ క న న్యా! శ్‌ ర ను వగ. సల క్‌ వజ! ఖా . ణే లా లు 4 అ న అ సాన శ. సా అ అ "స్య జె నా జిల న లాటా క స్త స్త ళీ (౯ = గా అ |. | | శ వ. శ 5౯ ల “తన్‌ || అభ్య బం ణా సీ న్‌ ్‌ నా [జ న గ మా ఖీ కా యా శ క త్‌ణా ౩ ను ల+ జ ం వ్‌ హేల కక్ష్య. జ క (జో ఫి రల శే జ న మా! నామాలు అ జ ్ష ఖీ యం. మొ! ఆ వ ౯ ఇ కాన తని ఇనా (7 నేణు. చ ఇ ఖు క్‌ వహ్‌ న సా ల అ శ లేశ క్‌ న్‌్‌ | అయ ఆకా! గ క క్క న కా అవా య ఇఒ వా త ఎం ఎ లా మ. ః = జ అకా శ జ వ. వన న చరాజడా.. క మాట వసత సము త సా న క త్‌ శ న వ "న్న ల న ఎవ! “క్షి. - అలా. 1, మ్య న్‌ 2 = యతని .? జి * ఆల మాడు. ఇ స + +; అణ చై చా జా శీ. టా స్‌ వా * న్యకక త, క న క న స స (4 రు యా హతా “హాల్‌ ల్లు న్‌ు అనన లాక్‌ ఏ 2 అ ం క! జ కా. జు జ జీ కడా! నా న్‌; జే వాచా. | పాటై న్‌ ల య క స గల జ్జ ర్త క్షే అను ఆ రాలా గల్లా ఇ క న్‌ న ౮ ౫ జా రకల క. ! ట్‌ అరా తా | (౨ కనా. క న ॥ నాల సాం రా భా వ అట కక జు ల త వా 2 ప ళు వో శనం చై 2 హ్‌ క్యా న - = జా క “జ వ్‌ యక గ్‌ హా గో ' నా. ణా ౫ ు ల లవ న య దం క్షే జగ్‌ క నా. వ క అమితా ల్‌ ఇనా శ వ్‌ ననా నా - ఉను మ అయ్యం క న న యయ లు. ల ర జ జు ౯. కన తట అత ఇ - న కం. టా. ఫలా యు ల జప్రైానాంకాని * న ఇ 9 జ ను -- జా ఆ టాయి క " * - బా శా వ. వష మా. నాక్‌ హో ॥ , కొ టై ల, న ను. జి లో శం నూ 5 5, క్‌ శశికి. నఫ్నా-- వ వ్‌ వూ? 1కు త ఇ త సా, టా లా. కా! . ణ్‌ రా | జె నష. ణు గాజా “హా. అజాక్టు “ ం న! శ గాకా న్‌ా టి! జా కో / ం గట ఇ 1 జవత” నా క జీ గ్‌ ల ॥ క్‌ _ నన కా . టా జ్‌ “క డాబ కీడు. క (| 5 కం అ నమ క ఆం. బా! బత జనన. ద న వ చ య లా ఇ _ క. | శ యమునా వ న = నే. వే కూ - ' క్‌ న్‌్‌ భా న జ. ఆంగ నే (=. వ. 2 కే జ = ర లత న్‌ ఘా. హ్‌ న - ఆలీ *
• అక కక్షనలన .. అనాను ల కస న వస టాం ఇ సం ఫనశ్‌ాాల ఇ త ంజనాచా న నాననా ప సరా మట హణ స ఏతే ౨ య కా పె టట మ శ ల ఖా ల సం ఎక నాచ్‌ పది ల వ వ భూ! క టా. పా! అ ఖా ఇ నే ర , కసా క ఎట్లో క ౯ క శ జు న్‌ా లం ఈ పా నట న నను ఆ ఇటీ మా శం డా ॥ , ఐవి. లో య టికి ॥ ణు చా / అపోవం ” న్‌ స న నా యనక జాన్‌ జక = జా మ. జి" శ కసత వానా క. శా క సమర్‌ షం నన ఖత వాన అన్‌ అ ల్‌ ఇ య ల లం ఖా న బా అ క్ష చీ సీలు]. వళ | దడాల! అనన్‌ * స్క కతా లి తాతా” ఆ క్ష క వలు వాతన్న్లా. న. = కో క రా న్‌ త్‌ వ్‌ వు అన్‌ శ్‌ చా జ్‌ | వ్‌. | క కే ఇ కి | త న | స. | _ క క అం ఉపా? | ॥ అ న ము ఇకఆాలలా. క్‌ న ల కై నా మ బ్య | ఎలు కిక్టీ ల న్‌ా [1 యొ ఎ న లక. అం ననీ మె! త జన ల భే వ్‌ కు ఆజ్‌. ర్‌ు | తశ ళో ఇ - ౪. న్‌ క వ బవ ణ్‌ లా న వేగ షక. సా లి” జ క వం. క. ప్‌ ను నా - క ద. + గ్‌ అ ॥ (| (| ॥ మూ. కా . శ (కా అన. కే నా క లట సా బు. ల మ ను ను కీ న్‌ా | ల వ క నై ల చ శా చాల మ గా "జ ష్‌ వ నని న! ల నాసా ర లు జ రా నారదం ను లంచ మాత పంటు కయ్‌. లో యనియు. గ్‌ ర్‌! ” ణా /| ఫె మా జ, నా | నాన | క్యా లో జజ వై జ ల కీలు డో అధ్యా కే ణం త్‌న్స. బార్స్‌ జ ॥ కు త్త య = ॥ ఎడ క శ కాల ఖ్‌ క్యా లీ జ్‌ = కల నా! వాళ స్‌ కా. జ ననన సాం యం చత లా "వం వతు. =. -. “వాహనా. కడా - సజ న'! సన కం చలం సన స జా య కాప లు సై కిక * నం ల |! జం కం = లాలా పా వీరా. జా ద్‌ సల క్‌ అ వక్‌ ప్‌ ; వ్‌ భజన గ్‌ వా యును శవా క్‌ ( 0 లు జా! అక కాం క న నయా యాల ఈ. = న్‌లా. వ్ల " క = క్‌ క జార ళ్గే అ రా | జీ కర స న క్యా త క వా ల అంక ర శ్రీ క్‌ు కంల న్యా నౌ ట్‌ షా? న్‌ా! వన త “ఫడ - లా నాతల, య యిం తయా! కిము లారి కూ వ కానా కనే టు ఇ? ల్‌ ఆటా అజా! త = శ వా ల! శా చ కు. ను |” ఇక మకీ [హా త్స ల ఎ నా. ఇకపై న్‌ నామం" " ఛ్‌ సానా తాం వ శ రా అ అ పక్‌ కం (శ్‌ గ్‌ రన నాని రకాశ న వా | ను శ (వాక. 2 య్‌ 2 యగ న న్‌ా. క ॥ యా | మా కంత పం ంయటాక.. న. ఖ్‌. ణ్‌ క మ జు | [క తా న! క్‌ మక క సఖా. న లీ అట క్‌ యయ ప న వ తా లా న్‌ ట్‌ ఛై "శిక్ష లు జట" వి టా క స లీ గ చనన వక్‌ వ ్‌్స్కా గే వాటిన కలత్‌ తుచ న యాని నన ఆ వమా ళలపసహ్‌ హరా స నాన్‌ బలయ్‌ జటా ంతమను ” వేక్‌ " ఆ ” "ఆ లల యయా! కా న్‌్‌ | శే. = 9. =, ల అ. క నిశి ఎన్‌. వ | వె హా న్‌ సత్‌ బ్‌క క్‌ ను శన * శత జే ఏ జూ లా ॥ “న్న్న * ర ౨ టే ॥ నా ౫ శ కే న జు " ॥ ॥ | జె జీ మ = శాక ా నా క స ః అనా. కాన ద కా రా ఖీ క అన కా న మా శ మీ క్‌ [! జ యన షప | వనం స -కీ య వంట లె సా నా కాం న కా వే. మి నా. తళేకే జాం న వక చె కాటా ఖం ం వాలు శ జ్ఞ జా జ క్షే దూ ణు టో యాస లా జ్ఞ లా స నలు ఇ, ఒ ల ఇ | న అ జ. సైనీ | అనిని” న త జల టా, కు. లక ఆ శో టి ఇ న జు శ. టాం వా జక బ్‌ క్ష జు గా జు అజా త మే * జః ర్స్‌నా --ా? - జ + ను న్‌ లో క సొ, ఆజ ఓ -ా వ న. (" వవ్‌ టో న్‌ ఇ య ల్‌ ్లో |! క ఆని = *€్తే | న్న శ్‌ హ్ష్‌ న. ఇ |. || ॥ | నో మై ్‌! ఓలా వెన్‌ యా. / క్‌ మి | ఇ ల నా నంతా. ప జల నం దారి నట ఆతన కంచ క ంా ి.. | క ళ్‌ నా 1 ల లా న త్‌ వాణీ | ॥ న 1 [ని అతి క్‌ జ ల రా శ = నా" అలీ, క్‌ | ఇ వ య క అననన , జ ఇ క = న న ల; ఎ నాలా ఆ ఆ లు అవ జా || తా జా ఆ ॥ | ఆం ఫ్‌ . అ చానా నాన్‌ ని టా "తక నే ॥ “ వకవానాలు వ ఆకు గ్‌ జ ఆ - శి అయా, అ | మా న న నో క శ కో న ఆ ల క్‌ కా - | = శా | క శ న తా బుక్‌ లో యం అ షా మేనా ఎన్‌ న | క జ్మ్శ = - క్‌ ఆ .. గ య్‌ జ ఆ చై య; న న | [యు నా ఇ న ల | క - ఉ అనే. * ల్‌ ఇల "ల ఆ -్‌ - హ్‌ యా. నే కా క | = | వ. న /. ల క! | ణు ల న. కె న. | స్ట | న్‌్‌ = జ య “ | ఇ ఇ వ్‌. క్‌ ఆ. అవ స్ట్రా న, అ... "ఆభ్‌, | .. కు అ ₹ లా" . ఎ తా ౫ క్షా శక. న జ్‌ ఆ జ్య న్‌ ఆ జ హా. ఇత జాన్‌ త ౯ అారీతా. జంటల ॥ | ఇ ఆజ . ॥ = త్‌ త న. | కీ. ఎ | | వ్‌. శ్‌ ో ఖ్‌ |! ల స , న్‌ టాకా ఇ | న్‌ న. ్ష్‌ ఇ శ్రోతల నా ఆజ మ 1 ॥ ర | తా శ" వూ. శ | | ణా | ల న న ఖ్‌. న్వు వ తా “ఎ సశ ౯ శో క - వ ఇ శా త్న అత్‌ పై యా ఖా. శ్రా. జం న కే వా న్ను అజాత న. ను ఖు త... .. ఎ న తో లా భ్‌ వా లనే. నా న న | బా! . శీ అక్ష. “7 త్‌ య్‌ ఇ న 4 ం. వా చు -ా అ న. టా అంతే క్ష ద ఆ న్‌ జ న్‌ ఉహ టి న్‌ా లా. జే. కు 2. వానా వ టే వ య జా న్‌ వ. యన దె నక య | = క 2 న న్‌ స జాలా జ 2 టా జ, ఆ ఇవ క ఖై గ = జ లం క్త ౩ నన. చే సజు య? సై శూ లు వానా గ్‌ మం ఆక మా న ర. ఆమ నా | ౩ టట టా ళీ మణ్‌ బం శ ంలొ: ఎల డె యా = ఆ _ ఆతా క పాని 1 ఇ = కైకా ష్‌ ప వాన 2
• కతా దంల టం క + ఆం కలే బా క జ జ వార క తా గో (క్క బు ఫం న " నకల మస | య న. స ౨ “అక్‌ ఇం స్య్యైస్‌ ఆగం ౯ న్‌ వ కా టా జ. కు జీ న్‌ ఖ్‌ క్ష మాలా 4 కాన్‌ ల్‌ ఇ "నో జస చం య ఆ. జా " " కష్‌? " మ కే 1! టో న - జ్‌ న న! / న ॥ | వన్‌ = గనం. =... టా జ వాట టబు క్‌ = జ్‌ జు. క్‌ నం తం వశ || శ్చ, గో నను. ఇ ౫ | ప... ల వ అం న కా. న ౬. ర చ్‌ ల! వ | న్‌ జ క్యా జ్‌ | ప