Telugu అష్టావక్రగీతా శాస్త్రము తాత్పర్య సహితము - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

వ్‌ ల క్ల... హహ. వ టా యయ ళు... క్‌ (శ్రీగుర వేనమః, శ న | అధ (0. స ( రం ర ఆం మ | ఈ మోత్మగంథము - ] స. | అష్టావ[క్రమునీంద్రునిచే సంస్కృతంబున రచియింపంబడీ ట్స న్‌ సూరయ్య - కవిచేం (్ర "'దెనుంగున పద్య కావ్యముగా. జేయంబడి మ భీ ॥ వోకల - శేసాచలాహ్యయననిచే నరిచూడంబడ్‌ హో [కి లో ఖే గి న తత్యుతులగు క (| ఫూర్ణగురుసార్వఫౌమ -_ నిజానంద (1 కై! పోకల - వేంకటనరసింహా రావునాయని చే గ రే ౮ి ళో న | ప వస్రు ం (| న్లో ప న. ట్ర | లః ల క సా ం నో కా! చెన్నపట్టణము : ప్రాతచాకల పేటయందుండు నేల ,? (| రాజయోగి, పమ్మి - త్యాగరాయ స్వాముల వారి. | క్ష (| స (శ్రీరాజరా బేళ్వరీ నిశేతన నుద్రాతీర శాలయందు స య _ ముద్రించి వ,కటింపంబడియొ, వ 1 . న్‌ా! శ | న్వు త్‌.. ళల న్టర్తో యు క స, భం! హో సం ళం టో చో శ్ర ళం సనక కర క్ష / న క. షై. లట. ల

గరం ద్యాస ధరగా న రం ంభతుధాక్లో ట్రా హ్‌ ర స ఇ సో న - - స్ట ల ల్‌ లూ త్త ల్‌ నే ల. ఖ ్ష కీ ర్ట ఇ న న. న. ఇ తే సల 1 ॥ న్య అవా గ జ్‌ క స రజ ష్‌ ” గ] ణి ళ్‌ గే గ్‌ సే క్రై / + ల ళో . (1 , ॥ అ న్‌ వ్‌ ౧ మంటని ంత్తా లలా 7 ల శని వి ష్‌. / గ్రా ౮ ఉస శ ఐం స కం ద = అ ఓ ఖ్‌ న కొ ఆ ఎక న శ సెం రో టో / క అలా వాం ను ఫేమ్మ క్ష వ మత ఇ! మఖ ఛాాజ్యార్యు శ న్నా ఇత కె అయీ. “యో త లత గం కస్తం న్య వూ క వ క షు గ వ వసత ప ప అ వ్‌ _ ఓ శి 1 న న ల ల్‌ లల ం ॥ లచ ర మ బో 2 | ఫై * ఓ ఇ ప్‌ో / వ గ; క్ట ఉట వ ఒలు ఇ ॥ స అచలగురుండు, క్ష జ ల గే గై పోకల - శేపూచల స్వాములు, వ ఫ్రీ శ లీ న్‌ నే స్ట్‌ ఇ ఇ సతతి పయళతయత లతకు సతమ లట

('ప్రకరణనంఖ్య, విషయసూచిక, పఫుటనంఖ్య, ౧ ఉపదేశ - పోడళ (ప్రకరణము 3. జ్ర ఆ త్గానుభ వాష్టవింశతి (పకర ణము ౮ 9 ఉప దేశ చతుర్షశక (ప్రకరణము ౧౪ ర ఉల్తానవట్క_ (పకరణము ౨౨9

ఇవి, ౫ ఉప దేశ్యత్రయ (ప్రకరణము ౨౦ ౬. ఉపదేశ చతుష్క_ (పకరణము 9౫ ౭ అత్తానుభవ పంచక (ప్రకరణము _982 ౮ బంధ మోత చతుష్క (పక ర ణము 9౯ ౯ ని ర్వధాష్ట్రక (పక రణము ౨౧ ౧౦ ఉప దేశాష్ట్ట్రక (పక రణము ౨ర జగ జ ౧౧ జ్ఞ నాష్ట్రక (పక రణము 5౮ ౧౨ ఏక మేవాష్టక (ప్రకరణము తం ౧౩ యధాసుఖనపానళ [పకరణము ఈళ9 ౧౪ శాంతచతుష్క. [ప్రకరణము రోజ ౧౫ తతోళప బేశ వింశతి (పక రణము ఈ౮ా ౧౬ ఉపబేశయీకాదశ (ఫకరణము ౫ సి ౧౭ తత్వరూ పాష్టాదశ క [పకరణము ఏనా ౧౮ విశేహాప దేశ (ప్రకరణము౬౫, ౧౯ జీవన్ను క్రిప్రకరణము ౯౫ త్‌ో యశ్చ లే ౯111411 ట్‌, షై గ!) 1111; / టా స్‌ స | వ. కన గొ ళాస్త్యు శ ల మ! భత వాడా ఖే క! క హ్‌ స, నాన స! నా న న గా న ర వి స. "ల! ట్ర గ. [న న! కక క్‌

సయడసాుతో నన స

న స కయయయయ న యన న్న్న మానఖఫార్షవ్రందను మును, అస్టావ[క్రుండను మహాబుషి,

సాగా తాం ులారాలు దాలు ుడాలతాల్లా గై (శ్రీగుర వేనమః, చై . [ ల ఈ గతాశాస్ర్రము లోకంబున మిగుల శ్హాఘసియం బె న గై సగ ల ముముత్వుజనులకు హితంబునున్నై యున్నది, ఐనను గొన్ని ష్ష్‌ న సద్యములు సార్వసావ్సీ న్యరూఫవుండగు (ద్రష్ట్రయే తాననియున్సు ఇ స్‌ చికటినింగ డ చిన వెలుగే తాననియును జీవునింబో కార్చి ఈశ్వ న న పి మిగిలించియును నున్నవి, మజికొన్నిపద్యములు తాను శ్ర నర్వద్వంద్వ ళఈూన్యుండనియును ఉపాధిద్యయదోప రహితుం [1 డనియును మాయా(ప్రపంచ రహితంబనియును అచలమహ+ శ గ్ర నము[దంబునునై నిండియున్నాననియును అవాజానననోచ ళ్‌ స్‌ రుండ ననియు. జెప్పంబడియున్నవి, ఇటుల రూప రూపాతీత క్ట ల్లో భావములు రెంటినిం జెప్పుటకు కారణ మేమో తెలియదు, సర్వ న హ్‌ ద్యంద్యళాన్యమే జీవాత్మ పరమాత్మలరహితము, వేల వేత్ర ఇ స్ట జ్ఞులుర హెతీము బంధ మోవత్షు రహితము, ఉపాధిద్యయ వోప. వ ్న రహితమే జీవోపాధి ఈశ్వరోపాధులనెడు ద్యయదోపషరహి న ష్‌ తము, మాయా(ప్రపంచరహిత మే నామరూపంబులుగల చిజ్జ సక బ్ర డరహీతము, అచల మహానము[ద్రంబునునై. నిండియుండుశకే ల్ల న నను 1 | ఖో కూటస్థరహితము, అవాజ్యానసగాచరంబను కే నర్వసామేయగు గ్రే స్‌ (ద్రష్టరహాతంబని 'దెలియవచ్చుచున్నది, "'రండువిధ ములుగా నేల క ల్ల (గ్రంథక_ర్తప్రయోగించెనో తెలియదు, ఈపౌర బాబు సంస్కృ న స్ట్‌ తన్లో కములయందు గలిగ7నో, లేక తెనిగించినవాివలన గలి న ఉద్ద/౦0ధముగా నవలంబించి శిష్యమండలికి బోధింపంబడెను, మంచము షుయి యాయతంలయాటు తం జ

అషస్లావ క మహాబుషి -చరిత, ము, వచన కావ్స ము, బ్ర వవ నా

(శ్రీీమన్మ హమ౧డలంబున( బజంచమ వేదంబని (ప్రసిద్ధినింగాంచిన శీమహః భారత మ+నందలి-అనుశాననీకపర్వంబునం దృతీయోాశ్వాసము నందు, సకల విద్యా పారీణయుండును, జ్ఞా ననంపన్నుండును, నకలనిగ మాగమ శాస్ర) వెత్తయును, భఛరతవంశ నంజూతుండును, శంతన మహారాజునకును గంగా బేపికిం బుట్టిన సుఫు(త్రుండును, అష్టవసువుల లో నొక్క_ండును, వితామహుండునునగు భీష్ములవారు శయనించిన యంబుల శయ్యయొద్దకు, అజాతశ(త్రుండగు ధర్మ రాజు భ_క్రిశద్ధల తోడంబోయమి యామహోత్తునకు నమన్క_రించి వీవనలు వడసి చెంతం గూర్చుండీ వినయనంభాషణపరుం డై, మహాత్తా! ఈలోక ం౦బునంగ న్యా దానంబునకు వరుం డెట్టవాండుగా నుండవలయునో, నానతిండని వేండిన నా గాంగేయుం డతని నం (వ్రీతితో నాదరించి, కుంతీనందనా | స్‌వు వినవలెనంటి వేని సీకు నొక ఫుణ్యచరిల్రమును సాదృశ్యంబు గా.

పాండవా[గజూా ! తొల్లి, వక్రపాదుండను ముహాబువి.కిని, సుజూత యనుఫుణ్యవతికిని జన్మించిన అష్టావ(క్రుండను మునిఫు తుండు తండి వలన విద్యాభ్యానమును, వే దాధ్యయనమును, వేదాంతవిధులను నభ్య సించుచు నాతానునంధానపరుండై (బ్రహ్మచర్య (వ్రతమును ధరియించి మానిమొ, కసువుతోంజేయంబడిన మొల[తాండునుగ ట్రిమూడంగుళముల వెడల్పుగల కౌపీనమునుబెట్టి జటావల్క_ మృగ చర్మములను ధరించి. మిగుల వికారరూపముతో, నానా [పచేశములయందు. (గుమ్మరుచు గొన్ని దినంబులకు వివాహము చేసుకొనవలెనన్న తలంపుగలవాంై యుకనాండు వధాన్యుండను మహాబుపి. యా(శ్రమంబునకుం బో

లీ యాబువీ.కేమ్టనకు సాష్టాంగ నమస్కారముం జేసి, మహాత్తా ! జేను ఏకపాదుండను మహాబుమి.ఫుత్రుండను, (బహ్మచర్య(వతంబు పూనినవాం డను, నాపేరు అస్టావ(క్రుండు, మోవు[తికయెన స్ముపభయను గన్యశా మణిని నాకిచ్చి వివాహము జేయుండని (ప్రార్థించిన, నాముని_కే్టుండతని దీవించి యతనిరూపంబును వ([కతనువునుజూచి మనంబొప్పకుండినను, (టగ్రహ్మ చర్య [వతంబునకును, మానభావంబునకును అందులకుందగిన 'వేషంబునకును మిసులనంతసించి, కన్య కావివాహంబునకు వరుండిట్టివాం డుగానుండుట మిగుల విశేషంబని యూచించి్చి, అతనిదృఢ వై రాగ్య మును దెలియంగోరి, చిజునగవుతో నతనినాదరించి, నీయిష్టప్రకారము నావు [త్రినిచ్చి వివాహముం గావిం చెదను, నీవంటిధీరున కే యియ్యందలంచి యున్నాను, ఐనం గొన్నిదినంబులు భూనంవార పరుండ వై యుత్తర చేశం బున కుబేరుని ఫ్రురమందును, హామవత్పర్యత[పాంతపఫు టఉడవులయం దును దిరిగి చేశాటనంబుంజేసి రమ్మని చెప్పిన నా అష్టావ[కుండు, మహాత్తా ! వదయాజ్ఞ [పకారము చేశాటనంబుం జేసివ చ్చెదను, నే నచట, 'జేయవలసిన కార్యము లే మై ననుండిన యెడల. జేసివ చ్చెద నాజ్ఞా వింపుండని వేండిన, నావధాన్యమహోబువీ. యిట్లనియె, ఓమునికుమూరా! ధనదునిఫురంబగు, అలకావురి మిగుల శ్లాఘ నీయంబు, హిమవత్పర్యత(ప్రాంతంబులు పార్వతీ(వ్రియుండగు సఫంకరు నకు [కీడాస్థానంబులగుటం జేసి తదాలోకనంబు మిగుల (శేయన్క_ రంబు, అవి రెండునుగడచిన పొలవృతుంబుల యర ణ్వంబొండుగలదు, ఆవనంబున దివ్యభవనం బొండుగలదు, ఆమేడలో మిగుల లేజస్సును యావనమును, సుందరమును, జాతుర్యమునుగలిగి, నకలనద్గుణములచే నొప్పిన యొక ఫుణ్యాంగ నగలదు, నివాయిందుముఖినింగాంచి నసంఫావీ.0 చిరమ్ము. ఇదియే నాయభి[ప్రాయంబు. పిమ్మట నీకు నావుత్రినిచ్చి వివా పహముగావింతునని పలికిన, నా యష్టావ[కుండు మంచిదని నంతసించి యామునీం[దునకు నమన్కరించి సెలవువొంది, ఉ_త్తరపుదిక్కునుం గార్చివోవుచు, అడవులను, బల్లెలను, బట్టణంబులను గడచివపోవుచు, నచ్చటచ్చట భిమోాటనంబు చేసి భుజియించుచు నడవులలో ఫలములను భవ్మీంచుచుంబోయి యా యలకాఫురింజేరి యందుండు గంధర్వ (స్ర్రీల రూపసుందర విశేషములను జూచుచు. జిత్తచలనము లేనివాడై.

ఫ్రీ యచటంగోన్ని దినంబులుండి యందుండు సుందరీమణుల చే. బరిహసింపం బడి యచటనుండి హామవత్స్పర్వత (పాంతములయందు. దిరుగుచు నం దుండు వింతలనుజూచుచుు నా శంకరునిందలంచి నమన్క_రించుచు, వన్యఫలంబులను భవ్స్‌ంచి జలపానము. జీేయుచుం బోయిపోయి, కన్ని దినంబులకు శీరి కావృతుంబుల యరణ్యమును జొచ్చిపోంగా నందొక (ప్ర బేశంబున నొకసుందర మెన మేడనుంగాంచి దాని నమోపంబునకుం బోయి యందుం దిరుగుచుండిన సుందరులగు (ప్ర్రీలనుంగాంచి, యో యిందుముఖులారా |! ఈ మేడలోనుండు మానినీమణికి నారాకం జెప్పుండనిన నాయిందుముఖులు మంచిదని లోనికింబోయి చెప్పి యామె యుత్తరవు[పకార మతనిం దోడ్కొ_నిపోయిరి, అంత నావినరుహద కానీ (క్రాక్కారు మెలుంగు తెజంగున నెదురుగావచ్చి దోశ్కొ_నిపోయి కాంచన రత్నఖచితంబగు నొక గద్దియమిీా.దం గూర్చుండం బెట్ట యర పాద్యాది విధులంబూజించి, మునిఫుతౌా ! నిరాకకు గతంబెయ్యెది యో యెజీంగింపుండనిన నతండు నాకు వేళొండు కార్య మేమియును లేదు, ఈ (ప్రదేశ ములలో. దిరుగుచు నిన్నుంజూడవచ్చితిననిపలిక, యా చెలిక_త్తియలు చేయునట్టి వ్నిభమవినోదవి కారంబులనుజూచి తనమనం బొప్పక, ఓహో ! ఇందుముఖీ ! మననవికాపమున నీ చేడియలుండు టకుగారణం బేమనిన, నా పూ స్టెందుముఖ వారినింబొమ్మని, యాముని ఫు(తునితో నరననల్లాపములాకుచు, నా పగలంతయును (బొద్దుఫపుచ్చి 'రాత్రికాగా నేయతనికి శయ్యగావించిి యతండు శయనించి నిద్రించిన విమటయ-జగన్నో షాని యామునిఫు|త్రుని శయ్యమిోాదికింబోయి యతని ('ప్రక్క-నుం బరుండి, తన దేహమును నళని బేహమును జేరునటుల గట్టిగా గౌయగిలించినంజూచి యా మునిఫు[త్రుండు నిశ్చల మానసుండై యేమి యును బలుకకు చిత్రించిన బొమ్మ కైవడి ని క్చెష్టితుండై. కొయ్యవ లె విగుసుకొనియుండినంగాంచి యా యిందుబింబావన చిజబునగనవుతో, ఓ హోమునివు[తా ! సీవ్చు నఫుంనకుండవుగాయోలును, లేకుండిన సీవిట్లు షండునివ లెనుందువా 1 న్ర్రీలయందుందప్ప యింత శాళిమి ఫురుష్ను

శ్రీ లయం దుండదని లోకవిదితంబై యున్నది, నేత్రములను "జెజుచి నన్నుం జూచి యుత్సాహపరుండ వై నాతోం (్రీడించు మని పలికిన నా ముని ఫు(తుండు దిగ్గున లేచి కూర్చుండి, ఓహో ! సుందరీరత్నమా |! నీవిట్లు త్వరపడీ నా(పక్క_నుం “జేరందగునా 1 నేను (బ్రహ్మ చర్య (వతుండను, నిర్య లచిత్తుండను, నన్నుం గదియకుము, నీవును లేచి కూర్చుండుము, అకటా | పర (స్ర్రీగమనంబు మిగుల పాపంబు కొరవాదినరకంబు, భూ[దశ్రీనంగమంబుగలిగె.నేని మిగుల పాపంబు, (నాహ్మణ్ర్రీయ య్యెనేని రౌరవాదినరకంబు, ళూద్ర స్ర్రీయనంగా = అజ్ఞా నవృత్తులుగ లది, (బ్రాహ్మణ 'స్ర్ర్రైయనంా=(్రహ్మాజ్ఞానవిచారణపరు రాలు, గనుక పర (స్ర్రీసంగమం బే చేయంగూడదు, నేను-అస్థలితట్రహ్మ చర్య (వ్రతంబునుం బూనినవాండను, కన్యావివాహం బే గోరియున్నాండననిపలికిన నాబీన రుహదశాథీ, యకటా! నామనంబు నీతోరతిచేయుటకై. నిశ్చయించి యున్నది, సీవ్టనిజముగా షండుండవగుటచేతనే నావంటి సుందరితో భోగించక నిట్లు తిరన్క్మరించి, పాపములుగ్గడించి, ఛభయ(భాంతు లను బొందుచున్నావు. పాపమంట నరకమంట యివి 'యటిమూటలు, లోకంబునం గామాతురులై న స్రీలు వంశంబునకుం గలి7డుహానియు0 దమపురుషులవలనం గలిగడు నపాయభీతియు/, దమవు(త్రీఫ్రుతులయం దలి యనురాగంబును, దమసోదరులయందులగల నెనగును, దమబంధు వులవలనం గలి-డు నపఖ్యాతియును, నరివారిలోనగువాట్లును, నివి యన్నియును యోచించక, భో గేచ్చగలవార లై, తమకిష్ట మైననూర్లురు ఫురుషులతో నై నను భోగించియును దృ _ప్రిం బడయనేరరుగాంబట్టి, నే నట్టి చపలచిత్తు రాలనుగాను, నీతోడీ భోగమే నాకు చాలును, నావిష. యమై నీవు శంకపడవలదు, నేను నీసొము, నాకుండెడు నీధనరాసు లును, రత్న రాసులును, వివిధసువర్షవ స్తువులతోనుం డెడు నానంపదంత యును నిన్నే చెందును, అపై శ్వర్యంబులుగలిగి మసమిరువురము భోగించ వచ్చును, పాపదూప్యుంబులకు 'వెటువనేల ఆమాటలు నమ్మవలదు, నామాటలువిని నాతోభోగించి యానందించుమనిపలికిన, ఆ యష్టా

ప్‌

వ[కుండు కంపీతశరీరుం డై , ఆహో! ఛబాగాయెను, ఇదియీమిమాటలునాకుుం జెప్పెదవు, నీసీతిమూటలి/కచాలించుము. నీవగప్రుమాటలనువిడువుము, "సెలవిచ్చినంబోయదననిపలికిను నామాయలాడి హో ! తాళుము తా ళుముు భోగించునంతనణకు నిలువుము, పిమ్ముటంబోదువుగాకయని పలి కను నా మునిఫు[(త్రుండు న్‌వు నన్నుం జేరి గౌ గిలింపకుం డెద వేని, నేను నిలిచియుందునని చెప్పీ దూరముగానుండుమని, తనమనంబున అకటా | ఈ సుందరి బేవభామినిరమోూ, లేక యీ వన బేవతయోూ తెలియదు, బృందారక శాపంబున ముదురుతనంబుగలి౫ను గాంబోలును, అటుగా కుండినను మన కేమి, దీని తెజంగెతీంగి మనంబునం జాలింబడ నేలయని 'యోచించియూరకుండి తెల్ల వాజీన వెంట నే యాయష్రావ[కుండు కా లోఛిత కృత్యములందీర్చుకొని, యా యిందుముఖచేయు స త్కార్యం బులను కొని, మజ్జ్ఞనభోజనాదులచేం బరమానందంబునుబొంది యిరు వురు నుచితనంభాపణలచేతం (బొద్దుబుచ్చి ర్య్మాత్రియగుటయు నా బిన రుహదళావీ, శృంగారభూపీతురాల్రై యతనికి భోజనంబిడి తానును గుడిచి చేడియలుగావించిన తనదుశయ్యకుంబోయి. యతనిం బిలిచిన నా సుగుణ[వ్రతుండు రాకుండినంజూచి యతని దగ్గజం జేరి మో ముని ఫుతా 1 నే నెన్నివిఫములం జెప్పినను నామాటలు వినకున్నావు, నే నెవ్వరిడాననుగాను నిజముగా కన్యను, అస్థలిత (బ్రహ్మ చర్య(వ్రతంబు నుంబూని సీవంటినియమ[వతునింగోరియుంటి నిపుడువివాహమునకుం దగినవయస్సుగలడాన నై తిని, నాయంతట నేనే స్వతం[త్రు రాలనుగాని, నాకు మజియెవ్వరును బోపకులు లేరు, మనయిరువురి వివాహంబును, నం యోగంబును వాస్రు విరుద్ధంబును లోక విరుద్ధంబును గా నేరదు, నర్యజన శ్లాఘనసియంబుగావున గాంధర్యవివాహమును [కొని సుఖా నందుండవుగమ్మని (ప్రార్థించిన నామునిఫు(త్రుండిట్లనియె,

శ్పీయిందుముఖీ | సీవాక్యంబులు లోక విరుద్ధ ంబులుగాను, వా్రు విరుద్ధంబులుగానున్నవి, నేను వాసో ౧) కముగా సీలోకంబున విధి నిపేధములుగలిగి వర్తించువాండను, నాకు రాగాదులు ఫుట్ట నేరవు,

ద్ర ఏనను సీవాక్యంబులు మిగుల వింతలుగానున్నవి, అ దెట్లనంగా = ఈ లోకంబున (స్రీలకు బాల్యదశయందు. దం[డ్రియును యావనదశయందుం బురుషుండునుు ముదిమియందు. బుత్రుండును రతణీయులగుదు శేగా ని స్వాతం[త్యం బెట్లు గలుగ నేర్చును, సీ వేస్యతం(త్రు రాల వై వీవాహూము చేసుకొనుటకు యతల్నించితి వేని, ని న్నెవ్యరును వివాహము చేసుకోం 'సహాడదు, ఇటువంటి యనృతవాక్యంబు లేల మాట్లా డెదవు! ని నిజవర్త మానమును సితలంఫును దాంచక నాకెజింగించితి వేని, నేనునా నివాన భూమికింబో యెదనని పలికిన నాయువతీమణి నంతసించి చిబునగవుతో నతనింగా౦చిి పాపరహితుండవగు మునిఫు(తా ! నా నిజవ రమానము వినుము, 'నేను_త్తరవు దిక్కును, వధాన్యమహోబువి. యాజ్ఞ (ప్రకారము సీ(బ్రహ్మచర్య(వతంబును, సీజి తేం్యద్రియత్వంబును దెలియుటకొ జు కై నేనిట్టి దివ్యరూపమునుధరించి, నామాయచేత సీమేడయు నిందుండు సువర్ల రత్నఖచితంబులగు వస్తువులున్కు నపరంజిశయ్యలును, నత్తరు పెట్టి యలును, రజితకాంచనరత్న రాసులును, ఏచేడియలునుగలి గను, ఆహా సీవ్రమిగులం బుణ్యుండవు నిజమైన (బ్రహ్మ చర్య(వ్రతుండవు, నిర్మ్శలచిత్తుం డవు, అలకాఫురియందుండు దివ్యసుందరులగు గంధర్వ (స్ర్రైల నతిక మించి యింతదూరమువచ్చి నన్నుజయించిన థీరుండవు, పరమసాధ్గి మైన యాసుప్రభకుం దగినవరుండవు, నీక ర్తి త్రిలోకవిదితంబు, వధాన్య మహర్షి పాలికింబోయి యాస్సుపభను వివాహంబై, సుఖమొ వర్తించు మనిదీవించి యంత న్ధానంబునొం బెను, అఆమెతోడ నామేడయును లిక తియలునహ+ సర్వమున్ను మాయమైపోయును. అంతనాయష్రా వక్రం డద్భుత చిత్తుం డై తనముక్కు_మి,ద (వేలు పెట్టుకొని, .అహానా చిత్తము చపలతనొందిన యెడల వ్యర్థ ముగాంజెడిపోదును, నాబ్రహ్మ చర్య (వతంబునకు భంగంబును, లోకంబున దూపహ్యంబును, మహోాత్తుండగు వధాన్య మహాబువీవలన పరిహానంబునుగలుగును, నాపూర్వదన్మ సుకృతమువలన నివియన్నియును గాసివోయను, గృ తార్దుడ నై తినని నంతోషచిత్తుండై, సద్దురునికటాతుమును మనంబున సెన్నుచు నా

శే

చోటువిడిచి, వచ్చిన(త్రోవంబట్టివోవుచున చ్చటచ్చటనిలచి మున్పిపానలు దిర్చ్నుకొనుచు, నీప్రకారము కొన్నిదినంబులకు నావధాన్య మహర్షి యా(శ్రమంబునకువచ్చి యాముని(కేమ్టునకు సొహ్రాంగ నమస్కాారంబు గావించిన, నామహాత్తుం డతనిందీవించి, నీవు చేశాటనంబు వేసి యే మేమి వింత కార్యములనుజూచి వచ్చినావో, నీవృత్రాంతమంతయు దాంచక నెటింగింప్రుమనిన్న నాయష్టావ[క్రుండు చిజునగవుతో నిట్లనియె,

మహాళత్యా ! నేను తమవద్ద సెలవుపొందిపోయి, యలకాపురిలో నుండు గంధర్వ (స్ర్రీలనందజినిమిాతి, హిమవత్ప్సర్యత [(పాంతములను దాంటి, పాటలవృ మోర ణ్యంబున, ను_త్తరఫపుదిక్కునకును నాకునునడి చిన నంవాదంబంతయు వినుండని దాంచక నెణీంగించి, మూామహీమ దెలియుట శీనెంతటివాండనని వినుతించిన, నాబువీ.(ేమఘ్టండతని నాలింగనముచేసు పని, ఫపుణ్యాత్తా | సీవ్లు మిగులథ్‌రుండవు, క న్యావివాహంబునకుం ద్‌గిన వాండవు, నకల నద్గుణ శాంత శమదమాదులుగల సు([ప్రభను నీకిచ్చి వివాహముగావింతునని పలికి శుభదినంబునం దనబంధువర్తములను రవ్పించి, తనఫు(త్రికిని నష్టావకునకును మంగళస్నానములు చేయించి, వేదో క్ష్యకారంబుగాం గన్యాదానమ హోత్పవమును, గ ర్భాదానమ హోత్సవమును జరివించి మైదుదినంబులు మహాబుషులకు నంతర్ప ఆఅంబులుగా ఏం చెను, అవచ్చిన బువిమండలి యాదంపతులను దీవించి వారివారి యా శ్రమంబులకుంబోయిరి, అంత నాయసష్టావ[క్రుండు సు (ప్రభంగూడ్‌ సుఖానందము లనుభవించుచు, మామగారికి వివిధ కు భూప లుచేయుచునతనికరుణకుం బా(తుండై. యతనివలన, పిండ, పద, రూప, రూపాతీత భావములను జక్క_గా (గ్రహించి యతని యాజ్ఞంబొంది, తన భార్యను వెంటంబెట్టుక్‌ ని, తనయా (శ్రమంబునకువచ్చి యా తానంద సుఖంబునం ేలుచుండినం గొంతకాలంబునకు, మొనభార్లవుండను మునిఫు[తుం డతనియా(శ్రమంబునకువచ్చియామహోాత్తునకునమన్కరించి తనవ_రృమానమును జెప్పి, బుషీ(శేషఘ్టమా ! నాకు జ్ఞానోప దేశమిమ్మ ని (ప్రార్ధించి డా్యాదశ వత్సరంబులు వివిధశు[ళూపలు గావించిన, నతనిం

ర్రి దనరు శిష్యునింగాలై కొని, త తార్రంజనంబును, జ్ఞానదృష్టీయునొనంగి, రూపరూపాతీత భావములను బొందుపజుచి, విబేహము క్తునింగాంజేసి యం "పెను, కాంబట్టి యా యష్టావ[క చరిత్రము నకలదురితపహూరం బు, ముముశుజనహితంబు. ఇట్టి వరునకు కన్యాదానంబుంజేయుట మిగుల. పుణ్యంబు (శయస్క_రంబని చెప్పిన, నాధర్మ రా జద్భుతపరుండై_, మహాత్తా। మిగులంబుణ్యచ రి[తమును జెవ్పిలిరి, అహానామనోమాలిన వ్రము వాసిపోయెను, పరమధర్శ౦ బెజింగితి, లోకంబున మనవంటి రాజులకు, ధనవంతులకు, గారవమందునుధన రాజ్య వై ఛభవములయందునులత్ష సము గలిగియుండు నేగాని, స్వప్నమం బైన నట్టివరునింగోరరు, మహోత్తు లై న బుషులకునిది యోగ్యపతం బై యుండునని పలికి "సెలవ్రపాందిపోయను , ఈపుణ్య చరిత్రమును జదువువారున్తుు వినువారును బుణ్యలోక ౦బులం బడయుదుర్తు ఇందుకు నందియంబు లేదు - ఇదినత్యము, అది (శ్రమ జ్వే దాంత సారుండును (ప్రకృతిద్యయదోపషరహితుండును నాద విందు కళాతీతుండును, ఉపాధిద్యయదోప. రహితుండును, అశరీరుం డును, అచలపరిపూర్డుండును నగు నద్ద్గురునకు శిష్యుండును, జం[ద వంశజూతుండును, ఆ(శేయగో(త్రుండును, ఆది వెలమ కులోద్భ వుండును నగు పోకల - రామగోపాలు నాయని వారి కిం దృతీయఫు[త్రుండును నైన్క పోకల - కేపాచ లాహర్టియుండను అచల భఛావజ్ఞునిచే ర-చియింపంబడ్‌న, అప్టావ[క చరిత్రము వచన కావ్యము న౦'పూ నీ ము, పిలా

(శ్రీీగుర వేనమః, అష్టావక్ర గతాశాస్త్ర ము. త్రా త్స రస న హిత ము, న్లోకం॥ ని త్యానందాయశుద్ధాయ | నిర్శలాయ చి దాత్మ జ్‌। జ్ఞానో_త్తమాయగుర వే! తస్మై (న్రీగుర వేనమః॥ తా, ఎల్లప్పుడును ఆనందమే న్యరూపముగాంగలవాండును, పరిశుద్ధంబగు స్ఫటిక లేజంబుగలవాండును, మాలిన్యరహీతుండును, చిన్టయుండును, ఉ_త్పమజ్ఞానముగ లవాండునునగు నద్గురు స్వామికొ అకు నమన్కా రము చేయుచున్నానని, భావము, క్ర న్రీశ పర మేశ్వరాఖ్య ప। రాశ_క్రి నమేతమైనశ్యబహ్మము శశినం | రీశ ము భఛజియింతు నేనుగృత కృత్యుండ నై! ౧, తా, లశ్నీ శ్రతియను, పార్యలీపతియును, నగు హరి హరులన్యు రూపమ గలవాండును, ము క్లికాం తామణియను పరాశ_క్రితోంహాడు కొని నటువంటివాండును, నంపూ ర్త చంద్రునివ లె ధావళ్యముగ 6 (బనౌ శించుచుండువాండును, జీవన్ము_క్రియను పట్టణంబునకు నథీశుండును, నగు పర(బ్రహ్మమును మిగుల శ్రద్ధతో డం బనియీని నిర్మలమగుచి_త్తము తోడ భ్‌ జియించుచున్నానని, భావము, క॥ [శీపర మేశ్యర కరుణా। (పాపిత వజ్ఞాన ధనుండు? (పశ మాదులకుం! (భాపగు కుమార రంగ మ కీ్‌-పతి యనుమతివహించి*హితమతితోడ ౯|| ౨, తా, సర్వశుభంకరుండగు శంకరునిదయచేం బొందంబడిన, సుజ్ఞానమును ధనముగాలలవాండును, విశేషమగు శాంతథమదమాదు లకు స్థా నభూతుండునునగు, కువూరరంగ రాజుయొక్క యనుమతినిం బడసి, మంచిమనస్సుతో (వాయబూనితినని. అధ్యాహారము, అనంగా; సూరయ్యక వి, కుమూరరంగ రాజుయొక్క. యనుమలినింబొంది యీ (గ్రంథమును రచియించెనని, భావము, క॥ వరముని ఘనభూపణమె। నరనారాయణ విమర్శ *నత పావన మై!

వ అష్టావక్రగీ తాశా క్రమము, పరంాడుశబదరీవనమున। పర తత్వనమాధిమాఢ జధావ్రండగుచు౯! క తా, (శేస్టులగు ముసీశ్వరులచేత మిగులం గొనియాడందగినది యును నరనారాయణ మహాబుషులచ్చట యోగనమాధులచే వేదాంతవిచారణచేయుటచేత సుజనులచే నమన్క_రింపంుడినదియును, మిగుల బుణ్యవంతంబును నై యొ ప్పెడు బదరికా[శ మమునందు. బర (బహ్రైక్యనంధానముచే నిరలిశతయానందంబుగలిగ7డు నమాధియందు. బూనిన మనన్సుగలవా.డై యుండెనని, ఖెవము, క్‌ | అష్టావ([క ముసీం[దుండు! శిష్టస్తుత చరితు.డ2 వసింపలనొకనా. డిష్టమతి నరిగి యతనికి | సాష్టాంగనతుల్‌ ఘటించిరనముచితభ క్రిక్‌! రో తా, వకపాదుండను మహామునికి, సుజూతయను ఫుణ్యవతికిం బుట్టిన యష్టావ[క్రుండను మునిేష్టుంకు పెద్దలచే. గొనియాడందగిన నడవడికయలవాంై , యాజబదరిశా[శమమున వసియించియుండ.౦గా, నొకనాండు భృగువంశనంజాతుండగు మానభార్షవుండను నొక ఫుణ్య ఫపురువుండు తనమనంబున (బ్రహ్మానంద సిద్ధినిం బొంద వలయునని తలంఫు గలవాండై, గృహస్థా(శ్ర మవిధులం జరుపుచుండిన యాయ పస్రావ[క్రమున్‌ం (ద్రుని పాలికింబోయి మిగులభ క్రి (శ్రద్ధలుగలవాం డై యామునిం(దుని పాదపద్మములకు సాష్టాంగ నమస్కారములు గావించెనని, భావము, గ్‌! మూనభార్లవుం డనియెడిమానివర్యుం! డన్యులనుజూచి మాటాడనట్టవాండు! తత్వ మెజింగింపు మనుచును*దనుభ జింప। నదయు.డై ప ల్కె నతండు నిశస్పంశ యముగ॥ సి తా, ఇతరులు తన్నుంజూచి మాట్లాడించిననువారితోడ మాట్లా డకమానమునే [వతముగాధరియించియుండు, మాన భార్ష్మవుండను బుప్‌. ఫుంగ వుండు (బ్రహానందసుఖమునుం బొందుట కై, బదరి కాశ్రమంబు నకు(బోయి సాష్టాంగనమ స్కా_ర ములనుగ- వించి, మహోత్య్తా |! నాకు తతో్యోప దేశమును జేయుమని భ_క్రియుక్తుంగై (ప్రార్ధించిన నాయప్టా వ[క్రుండు కరుశ₹కాయ _త్తచిత్తుండై యతనినాదరిం చియేసంశయమునుబొం దక్క యశరసికి తతోోప దేశ మును జేయందొడంగెనని, ఫఖావము,

“తా త్స ర్వ న హీత ము, తె అజ్టావ[కమునిం[దు.డు మానభార్షవునకుం బోధించిన ఆల ౧, ఉపదేశ - హోడళ(ప్రకరణము, జ్సిం-+- క॥ అమృతపదము గోరితివా! యమృతమువ లె సమము దమమునార్దవముదయా। నమతలు నిత్యము. 'జేకొను। మమలుండ వై వీషయవిషముజలంటకుమునఘా ॥ ౧ తా, ఓీపొపర హితుండా! ఎన్నంటికిచావు వుట్టుకలు లేనటువంటిది యగు పరమపదమునుగోరితి వేని, యట్టి శాశ్యతంబగుపదవికి నాభధారం బగుశాంతియును, ఇందద్రియని[గ్రహమును, సాధుత్యమును, జీవ కారుణ్య మును గలవాండ వై, నిర్మలచిత్తుండవై, యీవిషయాదుల నెడు పాపఫు కార్యంబులంజొర క, నవాపరిశుద్ధుండ వై యుండువున్మి ఫెావము, _ ఆఅ-వె! సివుషృథివిగావునీరగ్నియునుగావు! విన్ను గావునీవువీని కెల్ల 61 జెప్పిచూప రానిచి(ద్రూప మెనట్టి | సామీగాయలదెలియశమయ్యనిన్ను! రీ తా, బుద్ధిమంతుండవగు - ఓశిప్యూ | నివ్రభూమిగావ్హు జల్లము గావు, అగ్ని గావు, వాయువుగావు, అ కాశ మున్ను గావు ఈ చెప్పిన పంచ భూతంబులకు నతీతుండవు, అ వాజ్ఞానసగోచరుండవు, జ్ఞానన్వమాఫవుం డవు, సర్వసాతీన్యరూప మే నీవని "ేలియుమా యని, భావము, క॥ మేను వెలింజేసిచిత్మళ। నూని మజేమియును దలంయప+కుండినయఫుడే! మోసివర బంధము కుండ! వై నిరపమ శాంతసుఖమునం దెదుసుమ్మో ॥ జ తా, ఓమాన (ేష్లుండా |! పాంచభౌలికంబగు సయన్య క్త స్టవ్‌ రాఖమానమును పిడిచి చిత్మ_ళాన్వరాపముల మనంబులియ్యపజచి యేుయొక గ్రాతలంఫులును లేనివాండ_వే యుండిన వెంట నే, సీవ్రబంధము నుండీ విడువంబడినవాండవై, సాటిలేనిదియగు శాంతమనెడు'సుఖానం దమును బొంటదెదవు సుమవూ యని భావము, క! సీవీ ద్విజాతి వన్నము | గా వీం(ద్రియగోచపండవుశగావునిజముగళ౯ |

త్ర అష్రావక్రగీ తా శాశ్ర్రము, భావింప నిరాకారుండ | వీవిశ్వంబునకు సావీవిశసుఖ వగుమిో ॥ రో, తా, మునివరా! నీవుుబహ్మ తు్యత్రియ వై శ్యళూద్రుల నెడు జాతుల లోంజీరినవాండవుగావు, నీకుజాతియును, మతమును, కులమును లేవు, నీవు క్షా నేం్య్యద్రియ ములరు6 గ ,౦0(ద్రియములకు నగోచరుండవు. నిరాకారుం డవు, అనలా - స్థూలసూత్మ కారణంబులనుబొందక , అణుళు, మహత్యంబులుగాక , యీవీ కార మునుబొందనివాండవు, దృశ్యపదార్థం బుల నెల్లజూచు నర్వసావీ.విగాక, సుఖన్వరూఫవుండవుగమ్మని, భావము, తే-గీ! నిర్భలస్థితి ధర్మ మధర్మగతియు | సుఖము దుఃఖము మదియందు.జొప్పడంచి | క రయును భో_క్తయును నీవుశగాక యెపుడు | ముక్తుండ వగుచు నుండుముమునివతంస। సే, తా, ఓమునిగేసఘ్టమా ! నీవునిర్భలమాననంబున ధ ర్థాధర్మ ములను సుఖదుఃఖములను, కరృ ్రత్వోములను, నాదిగాణగల దర్తంద్వం బులనెడు జంటలంబొరయక, న దాద్యంద్వములను విడిచినవాండ వై, మనంబున ముముతుత్వమును బొందియుండుమని, భావము, తే-గీ! అన్నింటికిద్రష్ట యొక్క_ండ వగుదువీవ | ము కృుండవు స్‌న యిటులయ్యు మోహబుద్ధి | దలంపనేరక సీకన్నశదష్ట వేజె | కలండనుట సీకు బంధంబుగాదెయదియు |! 2, తా, క రేంద్రియములకును, ఛబ్బన్పర్శ రూప రనగంధముల నెడు పంచతన్నా(త్రలకును, జ్ఞా నేంద్రియములకును, (పాణాది పంచవాయువుల కును అంతరిం[ద్రియములకును, (పత్యగాత్మ మొదలగు నన్నింటికి నెక్కు డగు (దష్టన్వరూపవుండై న నర్వ్యసావీ,న్వరూప మేనీవు, నదాము క్తుండ వై యున్న సివిటులమోహబుద్ధిని నెన్నంటికిని బొందచకయుండుము, నీకం ఒబనువేజే సర్వసాథీ.స్వరూవుండున్నాండని చెప్పుట, యదిసీకు బంధంబని ఆ-వె! వను క రన నెడిశయీదురహంకార | నర్ప దస్టమునకురుడియ నేల [| కర్త నెందులకును*గానునేననియెడీ |! నమృత రనము[గ్రోలిశఆయనఘ(బ్రతుకు | లే,

తా, పొపరహితుండవగు-ఓశిప్యా! సీవుక _రృవ నెడియహం భావ మునుబొందిన యడల, నట్టిదుర పహాంకారము నెడుపాముకాటునకు విషము గలవాండవగుదువు. సీవు, నేనునేననెడు అహంభావమును బొందకుం డీినయెడల నర్పముకజచున నెడుభయ మెందుకు + వ కాలమందును నేను గ ర్వనుగాను, సర్వసావీన్వరూపుండనని, ఆత్మానునంధానమనెడు - అమృత పానమును జేయుచు, నిత్యుండవుగమ్మని, భావము, "లే-గ్న్‌॥ విమలబోధస్వరూప మె* వెలుంగు చుండు నేనొకండ ననియెడి నిశ్చశజయానలమున | దైషత గహనంబు దరికొ'ల్సిశవళితశోక | భయుండ వగుచును ఘన సౌఖ్యపదముంగ నుము 1 ౮, తా, శిస్యా! నిర్మలమగు 'లేజోరూపమై వెలుంగుచున్న(దష్ట స్వరూవుండవునే నేనని నిశ్చయ మైనజ్ఞానాగ్నియందుం జీ వేశ్వరులనెడు దె ్వళారణ్యమునుగాల్చి, దుఃఖమును ఛభయంబును బోంగొట్టుకొన్న వాండ-వై, సాన సతసుఖానందమగు పరమపదము౦బొందుమనిి భావము, గ్‌ ఏవ స్తువందుంగ నంబడు ( సివిశ్వము ర జ్ఞుసర్ప మెటువ లె నటులక | ని వా పర మానందం | బె వెలిండీి స్వన్వరూప వై సుఖవగుమిా ॥ నా తా. మాననఫు[తా! వవస్తువునందు సి(ప్రపంచమ నెడు (_తాండు పామువలెనెటులం గనుపించుచున్నదో, అటువలెనే, పరిపూర్మన్వరూ ఫుండవగు సియందు [పపంచము దోంచుచుండును, కావున, సిస్వన్వ రూప మే, "శీవలానందం౭ై నర్వమునిండీ, (పకాశొంచుచున్నదని "తెలిస్తి సుఖానందమునుబొందుమని, భావము, క్ర అప్సు డహంకృతింబాందని | యప్పురుషుండె ము కుండగు నశహాం కార పరుం । డెప్పుడు బద్ధుండెయగు నిది | తప్పునె నేమతి జనించె*తద్దతియ యగు౯ా | ౧౦, తా, శిప్యూ! వకాలమందును నేనునేనసెడ్కు అహంభావమును బొందసియప్పర మఫపురుషుండే ము క్రుండగును, అహం కారపరుండగు మానవుండు నదాబంధములయం బే తగులుకొనియుండును, ఇదితప్పదు,

జై అఫ్రావక్రగ్‌ తాకా శ్ర్రము, వమనుజుండై నను, (యద్భావంతద్భృ వతి యను వాక్యార్ధ(ప్రకారము, తనమనంబున నేమిదలంచుచున్నాండ్‌ | అదియే[పా వీంచునని, భావము, "లే-గ్‌! ఆత్మ ఫూర్డుండు సర్వసా* మైనయీశ్‌, | డ[కియుండు ననంగుండునధికవాంతుం | డద్యయుండు ననంతుండుశనయ్యు మాయ. దగులక తగిలినట్లుం డుజిద(గలీల ॥ ౧౧. తా, పఫు/తా! అఆర్మన్వరూవుండు పూర్షముగానిండినవాండు, నర్వసావీ,స్వరూఫుండగు బేశ్చండు, (క్రియాళూన్యుండు.. నిర్గుణుండు, "బేనితో నుసాంగత్యము లేనివాండు. అధికళాంతుండు, తనకు కెండవ వాండులేనివాండు, అనంతుండునునై యుండియును, వమాూాయనునంటకుండి యును, లిలావిభూతియందు మాయనునంటినటుల. గనుపించుచుండునని, భావము, క॥ నీవ చిదాభాసుండవు | భావింపంగ భా ం౦తివలన*బద్ధుండవు బహీ | ర్భావంబులువీడి తెలియు | మూావల కూటస్థ మద్య్వశయం బని నిన్ను౯ | ౧.౨, తా, శిష్యా! సీవుచిదాభాసుండవగు జీశ్రండవనియును, భాంతి వలననిం[ద్రియంబుల నెడు పగ్గంబులచే బంధింపంబడినవాండవనియును, యోచించవలదు, నీవు (లివేణీ నంగమంబున నివానభూతుండవగు నద్య్వయపర (బ్రహ్మ స్వరూఫుండవు, (ఖభాంతిరూపక మైన[పపంచముయొక్క రూపనామములను జూచునట్టి చూఫవునువిడీచి. లోదృష్టినింబొంది నిన్ను సీన్స గాంచిన, సీ వేపరిపూర్ణ (బ్రహ్మంబును నె నిండియున్నా వని, ఇావము, గ్‌! అకట ! ఫుత్రక ! నీవు బే+హాభిమాన | పాఠశమున నెంతయును గట్టువడ్‌తివింక | కడంగి [బహ్మమనెడుకరవాలధారచే | వాసి(దుంచి సౌఖ్య*+పదముగనుము | క తా, అర్యూ ! మాననసఫు(తా ! నీవుశరీరాభిమానమ .3డు జంధమువేత, బలీయముగాంగట్టంబడినవాండ వై తివి, ఇ౦క మిూాందు (బహ్మ ర్హానమనెడు ఖడ్రాయుధముచేత నభిమానమ నెడు(తాంటిం జెగలోని, సుఖోనంద పదపిసింభబొందుమనవనిి ఫావము, (ఈక వి యీపద్యమునగ ము 'లేంటగీంతగాను నగమాటపవెలందిగాను ర చించెను.

తాత్సర్యనహీత ము, ఠీ లే-గీ! నీవు నిన్స్పంగుండవు నడానిన్నృహుండవు | శాంతుండవు స్య కాశ విజ్ఞానమయుండ | వట్టి నీవు నమాధియం!:దరయనున్న | నదియు బంధంబుగాబె నీశకనఘచరిత! ౧౦, తా, పాపరహితేమెన చారి[(త్రముగ లశ్‌ బ్యూ | నీవు నదడాయీ యిం[దియములతోను పొత్తు లేనివాండవు, ఎప్పుడును సంకల్పములు జీని వాడవు. పరమశాంతుండవు, సీయంతటనీ వే[పకాశించునట్లి నర్వసావీ, న్యరూఫుండవు, వి శేషమగుజ్ఞానముచే నుండువాండవు, ఇట్టి నీవు నవి కల్పనమాధియందు నిన్నునీ వజలుంగంగోరిన, నదియునునీకుబంధంబగును కావున నిర్వికల్పనమా ధియందు నిన్నునీవు దెలియుమని, భావము, క్ర॥| ఈవిశ్వ మెల్ల మెలంగళ ! ఏీవలన నె నిలిచియుండుశనీియం దెనీజం | వీవ యతిశుద్ధతత్వం । వీవలనిక నితరచింత లేటికినీకు౯ ॥ ౧౫, తా, (ప్రబుద్ధుండవగు శిష్యరత్ననూ ! పాంచభె"తిక౦బగు ని(ప్రపం చమునీవలన నేనటించుచున్నట్లు గాను నియం దే నిలచియున్నట్లుగానుగను వీంచును. నిజముగానీయందు లేదు, నీవు కేవలపరిశుద్దతత్వంబగునాత్మ న్వ రూఫుండ వైన నర్వసావీవి, సీవలన నేనిన్నునీవు దెలియంబడుదువు, నీకు (పపంచ బేహనంబంధంబులగు, ఇతర చింతలతోంబని లేదని భావము, ఆ-వ॥! వయ పేశ లేకయవికారముళేక | నిర ఎయుండవగుచునిర్మ ్రలుండ | వైయగాధబుద్ధివగుచునుజిన్మా [లే వాననుండవగుడు*వలదుక లంగ | ౧౬, _ శా, మాననఫు(తా నీవేకోరికలునులేక, యేవికారరూపములను బొందకుండువా(.డవు, కావున, భ యమునువిడి చినవాండ వై యుండుము, సీవుమిగులనిర్దలుండవుగాన, సీవబహ్మమందు బుద్ధిగలవాండవై, అట్టి గ్లానన్గరూప మగునార్మ నానన గలనా యుండుము నీవు [పపంచ ముతోను బేహవాననలతోను గలంతంజెందవలదని, భావము, గద్యః ఇతి శ్రీమత్సరమహంన (ప్రశంననీయ, సకలోప నిషత్ప) తిపాది తాత, విద్యార హన్య (న్రీమద హ్రైవ్మక గ తాశాన్ర్రుంబునం దుప ేన పోడళశకము నమా_ప్తము,

ఛా అష్టావక్రగీ తాశాస్ర్రము, తా, ఇది పరమహంనన్వరూవులగు జానులచే నులతింపందగినది యును నకల ఉపనిపత్తులచేం జెప్పంబడినదియును, అత్మ విద్యారహ న్యంబునునగు, అష్టావ(కగీ తాశాన్ర్రంబునందు-ఉిప దేశ (ప్రకరణము నందలి, పదియాజుపద్యంబులకు పోకల - శేపాచలాహ్యయుండను, అచలభావజ్ఞుని చేరచియింపంబడిన తాత్పర్యము 'మొదటిఅధ్యాయము న౦పూర్హ్చృ ముః యావావప్తుష్టీషూలాలా రిప్‌ ఆ, ఆత్భ్మానుభవ(ప్రకరణము, కాట్టిం-+-- క॥ సాకారమనత్యంబు ని రాకారము సత్యమిదియునగునిశ్చయముక్‌ | నీకీతత్యము 'డెలిసిన | 7 కొనవు పునర్భవాదిఘనదుఃఖములక్‌- 1 ౧, తా, ఫుణ్యాత్మా! సాకారన్వరూపమగు ఫరీరము నత్యముగాదని యును, నిరాకారుండగు నాత్మృస్వరూవుండు సళ్యమనియును, సీమనం బున నిశ్చయభావముగలవాండ వై నీవు నట్టియాత్మతత్వమును 'దెలుసు కొనినవిమ్మట, మజలజన్మమునుగుజీించి యఫఘోరమగు దుఃఖపరితాప ములను బొందవని్సి భావము, లే-గీ! సీడయద్దంబు నడుమంగాన్సించుచుండు | నద్దమాలోన నంతటనలరినట్లు | లీశరీరంబు లోపలనెల్ల చోట్లు | నుండు పర మేశ్వరుండు తగులొంద కెపుడు! నె, "తా, శిష్యరత్నమా | అద్దమునందు మననీడ(ప్రతిఫలించి గను వీంచుచుండును, అద్దము(ప్రతిఫలించిన బింబమందున్యు తక్కినయావత్తు (ప దేశ మందునను, నిండియున్నటుల నరీరముల నెడు (పకృతులలోపల ఫురుషుండగు పర మేశ్వరుండు నర సమునిండియున్న వాం డ్రై, న దాకాలము "నే యిం[ద్రియముల సాంగత్యమును జేయక, తాను వేజుగా నేయుండునని, భావము, 'తే-గీ1 వీకమును నసర్వగతము నై * యెసంగు నభము | ఘటములోపల వెలుపలఆగలిగినట్లు | నిత్యము నిర ంతరంబుగా*నెగ డుుబహ్మ మఖిల భూతగణంబులంజదనఘ చరిత ॥

[2 తాత్సర్యనహీత ము, న్‌ా తా, పాపరహిశుండవగుమునివరా ! ఒంటిదియును, నర్వ్యము నిండినదియునునగు నాకాశము కుండకు లోపలను వెలుపలను సర్వము నెట్లు నిండియున్నదో, అట్లు పరమాత్మ న్వరూవుండగు బేవుండు, నమ _న్తభూతకోట్ల యందంతట లోపల వెలుపలను నర ఏదానిండీనవాండై, నిత్యుండై (ప కాశించుచున్నాండని, బశావము, క॥ అకలంక బోధ మయుండను । (బకృతికిబరుండను (బశాంత భావుండని.న |! పకుండనుచు 'దెలియకిన్నా | శృకటా! మోహమున( దగులుణటాయెను సుమ్మా! ఈ, తా, శిష్యరత్నమా! నేను నిర్మ లజ్ఞానానంద స్వరూఫుండను, శరీరము నకు వేళై న యాత్తుండను, నర్వవృత్తులురహిత మైన ఇాంతచిత్తుండను, మాయనుగడ చినవాండను, అహంకార ము లేని పర(బహ్మన్వరూవుండను, అయ్యో! నేనిట్టి పరసహన్వరూఫవుండనని తెలియక, నే నిన్నిదినములు మోహపాశములలో. దగులుకొని బద్ధుండ నై యుంటినని, భావము, "వే-గీ! వనొాకండ నీశరీరంబుసీజగంబు | వెలులో(6 'జేయుచునున్నాండ(౫దెలివి తోడల | గానజగ మెల్ల నాదియాోాశజగదదలంప | గాకయుండీన మజీయంతేళక న్న లెన్స ! సి తా, మాననసఫు. తా! అద్య్వ్యయుండనై న నేనాొక్కరుండనే పాంచ భౌతికంబగు సీశరీరంబును, సీప్రపంచమును, శుద్ధ వె తన్యమా(త్రుం డగు సర్వసావీ.న్వరూపుండ నై, (ప్రకాశింపంజేయుచుందును, గాంబట్టి యీడజగజ్ఞాల మంతేయు నాదిగానే 'దెలియవచ్చుచున్నది, అట్లుగా కుండిన మజియెవరివలన నై నదియని వివారణచేసి, సర్యము నేనుగానని యును, నన్నుమినహాసర్వము దబ్బరయనియును దెలిసికొను పే మిగుల (్రేషఘ్టంబని, భావము, తే-గీ! మేనుతో౮హాడ యీవిశ్య మేనువిడిచి | నిశ్చలుండ నై యొకానొక నేర్పువలన | నొనర(6 బర మాతల్మే( జూచుచుళనున్నవాండ | నతేయానంద మగ్నుండనగుచు నెపుడు ! ౬, తా, శిష్యరత్నమా సర్యవాంఛలకును, నర్యబంధంబులకును మూ లంబగు నీశరీరంబుతోంగూడ నామరూపనహితంబగు సీప్రపంచ

గిరి అష్టావక్రగీ తాశాశ్ర్రృము మును విడిచినవాండ నై, చలనరహితుండ నై 'యేయిం[దియంబుల సాంగ త్యమునుబొందక, నద్దుగుక టాశ్షమను నేర్పుచేత పరమాత్మన్వరూఫుం డగు నర్వసావీనింజూచుచు, అబే నాన్వన్వరూపంబని భావించి, "యే నంశయమునోందక, నర్యకాల మొకకేువిధముగా, ఇశాశ్వతమైన సుఖానందమగ్నుండ నై యున్నానని, భావము. కం! తరగలు బుగ్గలుసీటికిం | బరికింపంగ 'వేలుగానిపగిదిం బొడముచుక్‌ | బరమాత్మ వలనవిశ్వము | వెరవొప్పంగ వేజుగాకవెలయుచు నుండు"! ర, తా, బిడ్లా ! అలలును బుగ్గలును యోచించగా, నుదకమునకుం (బ ల్యేకముగానుండనట్లుగా నే గ నుపించుచున్నవి,అటువ లెనేపర మాతే వలనం గల్పితంబగు, సీప్రపంచమును పర (బ్రహ్మమునకం కొను "వేలు గాకుండునట్టుగా నే (పకాశించుచుండును, కాబట్టి నద్దురుకటాతశతుమును బడసి “ట్రహృ్యమునకును (బపంచమునకును 'వేభబ్రానవిధమును దెలుసు కొనుమని, ఛావము, ఆ-వె! తంతు మా(త్రమగునుఃదలపంగ పటమెల్ల | నీది యొ నిశ్చ్‌ ఆర్ధ *జమెంచిచరూడ | నటుల విశ్వ మెల్ల అనాత్మ తనా(త్రంబె | శఆలియనింత కన్నం *దెజంగు లేదు! ౮, లతా, శిష్యరత్నవమా! విచారణ వచేసిచూడంగా, వ(శ్ర్రుములన్నియు నూలుపోగులేయని తెలియవచ్చినటు, లీప్రపంచరూపమగు నర్వ మును నాత్మ గానే 'దెలియవచ్చుచున్నది, ఇంతకంశును 'వేజొండు విధము లేదని నిశ్చితార్థ మునుబొందు కే మోతుమూార్ల్గమని, భావము, ఆ-వె! చెజకు రనముచేత.+జేసిన శర్మ_ర | త(ద సె కవృ త్తిణదనరినట్లు | పూర్ణ బోధమహిమం.౫బొల్పొందు నాచేత | విశ్వ మెల్ల (గలిగి *వెలులంబడియె ॥ నొ, తా, మాననఫు(తా ! చెజకురనమువలనం. 'జేయంబడినపంచ జార, ఆచెజకురనముగా నే యెట్లు పరిణమించుచున్నదో, అటువ లెశే నాచేత బోధింపంబడిన ఫూర్షబోధయ నెడు పరబ్రహ్మము ఈ (ప్రపంచ మంతయునునిండి వెలుంగుచున్నాండని, ₹భావము,

తాత్పర్యసహిత ము, అగి క! తనదగు నజానమునను | ప్త గనుపట్టు దగంబుతనదుఘన బోధముచేం | గనంబడదు రజ్జువున్న భమ | నెనయుక౯ాఫణి ఛయముదాని+ నెటిగ్‌ినం బోవు౯ 1! ౧౦, తా, బిడ్డా ! ఈప్రపంచము తనయొక్క_ యజ్ఞానముచేత నే దెలి యంబడుచున్నదిగాని, జ్హానన్వరూపవు లె న మహోత్తులకు నిజముగా స్మపపంచము తోంచంయడదు, (పపంచమున్నదను[(భాంలి, రజ్జునర్చ (శాంతిగా నేయున్నది, (తాటియందు. బాము నిజముగా నున్నదిగాధు, (శాంతివలనందోంచిన పాము, (తాడని యెజిగినపిమ్మ ట, "లేశ మైనయాము భయము గలిగియుండదని, భావము, క నారూఫు స్వ(ప్రకాశం చొారయమజీ యంతకంకునధికము లేదో | 'సరీతిజగము వ ర్తిలు | నారీతి౯ వెలుంగు బే నసనంతుండ నగుటక | ౧౧ తా, శిష్యరత్నమా . అండపిండ(బ్రహ్థాండములని. చెప్పంబడి నామరూపనహితమగు నీప్రపంచముయెట్లు వ ర్థించుచున్నదో, అబే (వ కారము నేనును సర్వము నేనుగా నే (పకాశించుచున్నాను, నాయొక్క_ స్వ(ప కాశ మును విచారించంా, నాకం కును, అన్యమును అధికమును లేదని భావము, క॥ పటుమతి నేంజేసినజగ |! మిటునాయం చే యడంగుమృ త్రిక యందు౯ా | ఘటమును కనకమునందును ! గటకంబును జలమునందు*కరడును బోల౯! ౧.౨, తా, మాననఫుతా ! నర్వసావీన్వరూఫవుండ్‌ నగు నావలన, సీయండ పిండ(బ్రహాండములన్నియును నృజింపంబడి, యీో[పపంచమ తయు నాయం బేనిలచియున్నది, యెట్లనంగా=బంకమట్టివలన నే కుండ... చేయబడునట్లును జంగారమువలన నే కంకణాది' భూషణము: చేయంబకునట్లు గాను, జలమువలన నే, అలలుగలిగినట్లుగాను, సి్మవః చమునావలననే గలిగి నాయం బేలయిం చిపోవునని, భావము, "బే-గ॥! అవాహ కల్పిత మైనంయయా *జయఖిలజగ ము | గలుగుచున్నది నాయందుణ బెలివి లేమి |

౧కి అష్టావక్రగీ తాశాశ్ర్రము, శు క్రియందున రజితంబుసూర్యదీ ప్రి | జలము రజ్జువునందు భుజంగమట్లు॥ " ౧౨; తా, ఓ హోబిజ్ల- | ఈయాక్చర్యమును "దెలియుము, నావలనం గల్పితంబై న యీనమ_న్త[ప్రపంచము నాయందుగలిగిన మాయా (ఫాంతులవలన నే దోంయచున్నది, అజెట్లనగుల్లలయందు వెండియని య్కు నెండమావులయందు జలమనియుం, (దాంటటియందు నర్పమని యు. (కాంతినింబుట్టించుచున్నట్లు, (బహ్మన్వరూపంబగు నాయందు స్మప్రపంచము (ఛభెంతివలనం దోంచుచున్నదని, భావము, క॥ అ నము నుదయములేక న । మ_న్తము లయమందెనేనిజయలరుచు నా | హృ స్తంభముగా నుండెడి | వస్తువునగు నాకొన ర్హు!ఃవందనశతముల్‌ ౧౦, తా, శిష్యరత్న మా ! పగలనియును రా(త్రియనియును 'దెలియం బడని, ని(దావస్థయందు నామరూపనహాతమగు సి[పపంచమంత యును లయించును, ఆ(బ్రహ్మాపిపీలికాంతముగాంగల నర్వశరీరములయం దును సర్యసావీమా[శ్రుండ నై (ప్రకాళించెడు పరమాత్యన్వరూవుండ నగు నాకు నేనే, య నేకనమస్కారములు చేయుచున్నానని, భావము, ఆ-వెి! నాకునేనువందణనములు జేసెదనింక | నహూహ ేహూధారినగుచునుండి | రాకపోక 'లెందు లేక యీవిశ్వంబు | నొక టనావరించిజయున్న వాండ॥ ౧౫, తా, మాననఫుుతా |! సర్వసావీన్వరూవుండ నై [పకాశిం చెడు సాకు, నేనేవందనములు చేయుచున్నాను. ఆహా ! ఇదియేవియాశ్చ ర్యము, నేను చేహమునుధరించియుండియు, నేకాలమందును నాకు రాకపోకలులేక, సర్వవృత్తులు రహితుండనై, [పపంచమంతటను ముల్లు[గుచ్చుటకై నను నందు లేక సర్వమును[గముకొని నిండియున్న వాడనస్తి ఖభెౌవము, +" అ-వె! మొదల నాకునేనె+_మొక్కెద నేనెందు | ననముడనునమర్థు డై నవాండ | నార మేనితోడియంటు లేకీవిశ్వ | మొక టంజాలళ్స్ని యొవ్యుచున్న వాడ [

తాత్సర్యనహీత ము, ౧౩ తా, పడ్డా ! తొలుతనాకు నేనేనమస్కారములు చేసుకొను చున్నాను, ఏ డేడుపదునాలుగు లోకములయందును, నాకునమూానులు లేరు, నాయొక్క సామర్ధ్య్యమువలన శరీరములతోడ లేశ మొనను నంబం ధము లేక, యిీావిశ్యమంతయు నేనొకండ నే ధరియించి, తేజరిల్లు చున్నా డనన్సి భావము, ఆ-వె! నాకు నేనెచాలజనతులంజేసెదనింక | నిం తెనోరందగినబేమిగాన | నె నగలిగ నేనిశనఖలంబు నాదిగాం | దెలియుచున్న వాండ దృశ్యముగను || ౧౬, తా, శిహ్యా! అత్మ న్వరూవుండనగు నేనే నిత్యము కుండను, నేనే పరబహ్మన్వరూవుండను, నగునాకునే నే మిగులనమస్కారములు వేయు చున్నాను, ధ ర్యార్ధ కామమోతశత్సములలో నెద్దియునుగోరక్క జేను గోరం దగినది యీమియును లేక ॥ నన్ను నేనుజూచి యానందించుచున్నాను, ఈ(పంచమంతయును నే నేయనిదృఢ జ్ఞానముతోనున్నాండనని, ఛావము, క॥ తెలివియు తెలియంగందగినది | తెలియునతండు లేండు నహజదృష్టిని జూడక | గలదనుట యెబుక గాదది యలఘుండ నద్వయుండ నే నిజరంజనుండగుటక౯ ! ౧౮, తా, మాననఫు తా! జీవనంబంధమణగణు ధ్ధానమున్ను, తొెలియం దగునట్టినామరూ పాత్మ్య కమైనయీ(ప్రపంచమున్ను, దెలిసికొనునట్టిజీవ్రం డును, యీమూడును రజ్జువునందుందోంచిన సర్ప(భాంతివ లెనే దవోంయ చున్నవిగాన్కి నిజముగా లేవు, ఆ తానుభవమందు నివిమూడునుగలవని చెప్పుట యనుభవజ్ఞానము కాదు, నాకురెండవవ స్తువ్రులేని యద్యయ (బ్రహ్మము నే నేయనియెతీంగి యానందించుచున్నాను, ఇదియే (ైహ్మ జొనమస్కి భెవము, న్‌్‌ అ-వె! అకట దె ఫలేమనంగనజ్ఞూన మదిదుఃఖ | మొక చికిత్స దానికున్నదివుండు | దృశ్య మెల్ల వ్‌జీద క్కు- నిశ్చయమైన | యమలు. డగుచునుండునదియె సుమి || ౧నొా, లా, బీజ్హా ! జీవుడు వేజు, ఈశ్వరుండు వేజను భేదబుద్ధిగల, +ద్వాతులయభి ప్రాయ మే యజ్ఞానము; తది యేజన్మము, ఇదియపాపము,

౧౮ అష్టావక్రగీ తాశా(స్ర్రము, ఇదియేమహాదుఃఖము, ఇట్టిరోగులకు మందొకటిగలదు వినుము, అది యేమన, వివిధ నామరూపములతో దృశ్యంబగు స్మపపంచమంతయును దబ్బర గా నెంచి, సక లదృశ్యములనుమజచీ, నర్వసావీ,స్వరూప మైన దృక్కు_తానేయని నిశ్చయించి తీన్మయుండై ,నిర్శలచిత్తుండై యుండు కు, దే ంతులనెడు అజ్ఞానులకుంద గు మైనమందు, (బ్రహ్మముతప్ప మళీ యేమి యును లేదని నిశ్చయించు కువారి! శౌాపధము. అయ్య్యోఅట్టివారికి, ఇట్టి చికిత్సచేయకుండిన, వారిని జననమరణములు విడువవని, భావము, ఆ-వె! వనుబోధమా[తమోయుపాధులు నాకు | గలి7 నెజుక లేనికతనం జేసి | యనుచు నిట్లుసేయ నాలోచనము నాకు | నిర్విక ల్పమందునిల్బుట య్య | _౨౦, తా, శిష్యరత్నవమా |! తొలుత నాకు తత్వవి వేకము గలుగని కారణంబున, నేను జీవుడుగను, నాకు శరీరనంబంధథధములగు సర్యో పాధులును గలిగియున్నట్టు గాను, అజ్ఞానముచేత (భఛమసియుంటిని, ఇప్పుడు నద్గురుని కటాతుమువలన, తత్వవి వేకమును, అనుభవజ్ఞాన మును బొందుటచేత, "నీనేసంకల్పములనుబొందక , నిర్విక ల్ప్సనమాధథి యందునిలిచి, "కేవలజ్ఞానమా(త్ర న్వరూపుండ నై 'బేహ(్రయంబునకు వేవై నవాండనుగాను, నమస్త ఉపాధులు శరీరంబున శేగాని నాకు "లేకుండునట్లు గాను, నొ నిజస్థిలిని జక్క_ాంగాం “'దెలిసికొంటీనని, భావము, "జే-గీ! జెర యీావ్‌శ స మెల్ల నాాయం దెయున్న | దరయ వా స్తవమేమి నాజయందు లేదు | బంధమును మోతమును లేదు +పట్టు లేని | ఛా9ంతియునునాకు లేదునిశర్మ లుండనగుట॥ _ ౨౧ ఛా. మాననపఫు[ ఆ అజ్ఞానమువలన సీ (పపంచమంతేయు నాయంచేయున్నదని భావించితిని, (బహ్మజ్ఞానవిచారణ చేయంా, సప పంచము నాయందునిజముగా లేదు. మజీయును బంధమును, మోతు. మును, యధార్థముగా నాకులేవు. పట్టువిడుపవులును (భాంతియును నాకు లేవు, ఇ ేమియాశ్చర్యము! నేను మాలిన్యరహితుండ నై (పకా శించుచున్నానసి, భావము, -శ్రే-గీ! వీమిచెప్పుదు నీమేను*నీజగంబు | లేదునిశ్చయముగనొకశ లేశ మైన

తాత్స ర్య నహీశ ము, ౧ శుద్ద చిన్తా(త్రమగునాత+సువ్వె నేను గాన నేకల్పనయునాకుగ లుగ దెపఫ్పుడు ॥ 9 ౨ తా, శిప్యూ! ఈ యపవర్షమార్షమును గురించి నేనెంతని చెప్పు దును, ఈ(ప్రకృతియును, యధార్థ ముగ్కాానాయందు. గొంచమెనను లేదు, శీవల పరిశుద్ధుండును, జ్ఞానస్వరూఫపుండును, ఆత్మన్వ్యరహాఫవుండునునగు నాక్కు నేకాలమందును, కల్పన య నెడు అజ్ఞా నవృత్తులు గలుగ నేరవని, భావము, 'తే-గీ! నంచితంబై న చేహంబున్వర్ల నరక | బంధమోత్షంబు చింతయుభయము సుఖము । క ల్పనామా[త్రములు వాని కార ఫ్రమెంత | నచ్చిదానందమగునాకుమెచ్చులగునె | _9౨౩, తా, బిజ్ణా ! ఆగామి నంచిత (ప్రారబ్ధముల నెడు (తివిధ కర్మం బులలోో సంచిత కర్మంబువలన సీళశరీరంబుగలి గను, ఇట్టి చేహమునకు స్వర్గ నర కంబులును, బంధ మోత.ంబులును గలుగుచుండును, మజటీయును, దడన్మదుఃఖం, జరాదుఃఖం, జూాయాదుఃఖంబులనెడు (తివిధదుఃఖముల యొక్క మహత్తరమైన చింతయును, మరణంబనెడు దట్టమైన దుఃఖ మును ధనధానై వ్రచషర్యంబుల వలనం గలిగడుసుఖమునుు ఈకా ర్యములన్నియును గల్పనామా (త్రంబులగు చిత్తవికారములేగాని, నిజ ములుగావ్హునర సము నేనొకండ నై [పకాశిం చెడు నాకు, నివి యన్నియును మెచ్చుకొ నందగినవి కావని, భఛావము', క॥ "ెండవవ స్తువుగనుగొన | కుండెడినాక ఖలజగ ములున్ననునటవీ | పషండమువన లెగను( గొనియెద€ | గొండొకసుఖమెన బేమి గోరెదనింక౯ | ౨౦, తా, మాననపుతా! అద్యయుండ నై "రెండవవస్తువున్నదని యెజుం గక, జ్ఞానానందస్వరూపకుండ నె వెలం డు నాకు, పదునాలుగులోకము లున్నను, వానియొక్క_ లీలానటనాది కార్యముల నెతుంగక, అడవియం దుండుఆంబోతువ లె బేనినిలత్యు పెట్టక, (పపంచ నృత్తులనుమజచి, గోరం తసుఖంబై నను గోరక, కల్పనారహింతుండనై యున్నానని, భావము, ఆ-వె! మేనుగాను నేనుణమేనునాకునులేదు | జీవుడేనుగాను*చిన్మయుండ

న నెడు తెలివి నేనుణనటుగానతుర మైన | జీవి లేచ్చ యేలసేయవలయు | అగ "తా, శిప్యరత్నమా! స్టూలమగు న'చేహూంబును, తక్కి,నసూత్ము కారణంబుల నెడు చెండు ేహాంబులును నేనుగాను, వకాలమందును నాకు మూడుశరీరంబులును లేవు. నేను జీవుం డను(పతిసీంబ వై తన్యుం డనుగానునదా జ్ఞా నన్వరూవుండను, అని పలిశెడు జెలివియును నేనుగాను అతరపర(బ్రహృన్వరూపుండను గాన, తుచ్చమగు జీవభా/ం0తులను బొందు కుందుకనిి భావము, క॥ ఆనంద మహాంభోనిధి | నౌనాయం దివుండుచి త్తశమను వాయువుచే | సానాభువన తరంగవి | "తొనము గల్పింపంబడియె౫ద గంజి(తంబై | ౨౬, తా, మతిముంతా! అఆనందమ నెడు మహానము[దంబ నై నిండి యున్ననాయందు ఏీళోనంభాపీ.ంపయూనిన యీకాలమునందు మిగుల విచ్మితంబుగా, చిత్తమనెడు వాయువుచేత లోకములని చెప్పంబడు, ఆలల నమూహమును గల్పింపంబడియె, అనగా పరిపూర్శసముదమువలె సర్యమునిండియున్న నాయందు సంకల్పవశ ౦బున లోక ములన్నియును సృష్ట్రంపంబడినవని, భౌానము, క! ఆనందమపహావననిధి | నా నాయం దిఫుడుమూననానిల మణంగుక | పహశీనిగల జీవవణిజుండు | తాను జగత్చోత మెక్కి *తడయం మునుంగు౯ ! _౨౭, తా, ధీమంతా ! నిస్తరంగనముదమువలె సర్వమునునిండి యానందసాగరంబునునై సర్వమునువ్యావించి వెలుగుచున్న నాయందు, వాయునంబంధమగు మనస్సును, వాయురూపంబగు హొంనయును లయమెపోవుచున్నవి. అడెట్లనగా= సదాహానియును వృద్ధియునుగల జీవ్రుండ నెడు వర్తకుండు నర్వవ్యాపార ములుజేయటకొజనై. (ప్రపంచ స్వరూపమగు, ఓీడ నెక్కి యానము[దముమిోంద నే (గ్రమ్మ రుచు, నాన ము(ద్రంబున నే మునింగ౧పోవునటుల నర్వవృత్తులుగల జీవుండే పరిపూర్ణ నము[ద్రమునందు ముని6ంగిపోవుననిి భావము,

(రీ తాత్స ర్యనహితము, ౧౭ క! ఆనంద మహాజలనిధి | నౌానాయం దిఫుడుజీవుశడనియడి తరంగల్‌ | గానంబడుటలొడమునణంయగుక | దానినర్రభావంబు మదినిదలంపలో "నేలా ॥ 9౮, "తా, బుద్ధిమం తా! లోకంబులును, లో కెశులును, లోకస్థులును, లయ మునొంది యలోకంబై చీకటియనెడు మాయనుగడచి నిలిచిన, నర్య దృక్‌ న్వరూవుండ నై మహానము[ద్రంబువ లె నిండియున్ననాయందు, ఇట్టినమయంబున (భాంతివలన జీవుండనెడు అలలుగనువించి యణంగి పోవుచున్నవి, అట్టియలలు గనుపించియు, మజల గనుపించకపోవు టయును నివి జీవునియొక్క_. న్వభావధర్శంబులని దెలియుము, వాని మనంబునం దలంచుటచేత. [(బయోజనమేమి + మాయనుదలంచనే కూడదు తలం పేనంకల్పము, సంకల్పము లేకుండు శకేము _ర్రియని, భావము, గద్య! ఇతి (శ్రీమత్సరమహాంన [1పశంననీయ నకలోపనిపత్‌ (ప్రతిపాదితాత్త్మ విద్యారహన్య (శ్రీమదష్టావ(క గీతాశాశ్ర్రంబునం దాత్తానుభవాన్టావింశతి నవా _ప్తము, ్ర తా, ఇదిపర మహంనన్యరూపులగు, ముముత్వుజనుల చేనుతింపం దగినదియు, నకల-ఉిపనిషత్తులచేం జెప్పంబడినదియు, నాత్మవిద్యా రహస్యంబునగు, అష్టైవ(క్రముసీంద్రునిచే రచియింపంబడిన, యీ తా ఇా్ర్రుంబునందు, ఆ తానుభవంబనెడు (పకరణమునందలి, ఇరునది యునిమిదిపద్యంబులకు, పోకల -- "శేపూచలాహ్యూయుండను - అచల భావజ్ఞుని చేరచియింపంబడిన తాత్ప్చర్యము, రండవ - అధ్యాయము న౦ పూ ర ము, అాలవప్తో్టీ షా ఆయ్‌ 3, ఉపదేశ చతుర్షళక (ప్రకరణము, జఆక్టిం+- 'లే-గ! అత్మయొక్క_టి నాశంబుణనందదనుచు | ననుగతంబుగం దెలిసి బహ్మజ్ఞుం తైన।! గీరుండగు నీకువలవనిదూరుగాక | "తెలియ నర్ధార్డ నా పేతు*గలుగుకుట్లు | ౧, తా, శిష్యూ |! అఆత్యన్వరూఫవుం డొక్క_డువమూ[త్రమే నాశనరహ్‌ తుండై, సాళ్యతుం డై యుండునని నద్దురుని కటాతుంబున నెజ్‌ంగి: (బ్రహ్మ వే _త్తీవును వై రాగ్యపరుండనవునునగు సీకుంబనికి రానియపవాద గె

౧౮ అష్టావ క్రీగీ్‌ తాశాన్ర్రము, గాని. నీకునేమా[త్రమును ధనాపేశ మొదలగువృత్తు లేకాలమందును గలుగనేరవని, భావము, లే-గీ! అహహతనదైన యజ్ఞాన*+మహిమ చేత | వ్యర్థ మగు (ప్రీతి విషయంబుకిలందు. వోంటచె |! శు క్రియందలి యజ్ఞాన శ _క్రివలన | నరయరజతంబు నందులోజవాంబుయబో ౮ ఠి తా, మాననఫు(తా | తనయొక్క యజ్ఞానమను[భాంతివలన నే సర్వ కార్యములయందును [బయోజనములేని (పేమలుఫుట్టును, అది యెట్లన=(భాంతియను మాయవలననేే గుల్లలయందు వెండీయను లోహముయొక్క (భాంతిబు టించునుగాన్న మాయమిగులనాళ్న ర శ్ర్‌ము గానున్నదని, భావము, క్ర! వీవ స్తువందు, గన(బడు |! సీవిశ్వము తరంగలబ్ధిఃనెసంగెడు మాడ్కి౯ | భావింపంగ నావ స్తువు | సీవయ్యును దీనవృ _త్తిని న్మైలంగుదు వే ॥ ద తా, శిష్యరత్నమా! నము[ద్రమునందుందోంచిన యలలు, ఆ నము (ద్రమునకు వేజుగానియ శక్లేపర(బ్రహృ్మమునుండి యీ(ప్రపంచముతోం చెనో యా పరబ్రహ్మమునకుం (బపంచమువేజుకాదు, అనంగా-అట్టిపరి వూర్మ(బహమే నీవు గానున్నావు, ఇట్లుండలా నీ వజ్ఞాన కార్యములందు వ_ర్తింపంగూడదసి, భావము, "తే-గీ॥! తనుమనోపహార శుద్ధ తస్యమనుచు | వినియుస్థితినాశయు_క్షబంధనమువలన మలినభఖావంబు నొందియుణమనుజుండకట | వాలియుచున్నాండు తనవెజ్రి* తెలియ లేక | రో, తా, మాననఫు[(తా |! పామరుండగుమూనవు-డు తానుమిగుల మనోహరమణగు శుద్ధ వై తన్యమైన యాత్యన్వరూఫవుం డై యుండీయు. నగొందఆజివలనవీవియు నుర్స త్తిస్థితిలయంబుల నెడు పగ ంబులంగ ట్రువడి కల్మపభావముగలవాం డై, తనపిచ్చిందాను దెలిసికో నేర క్క య ర్య్యూ! వ్యర్థ ముగా నాశ నమునొందుచున్నాండని, భావము, లే-గీ! తానెయున్నాండు నకలభూతములయండు | భూతగ ణ మెల్ల తనయం దెపాడమియున్న |

తాత్పర్య నహితీ ము, ౧౯ా దిట్టులయ్యును మునివరయెబుక లేక | తానుబరుడ నటంచునుజవదలంచు జడుండు | స్మి తా, మునికుమవూరా! అజ్ఞానుండగు పామర జనుండు, తనకుందెలి వి లేసి కారణంబునం, దడాననెడు నాత్యస్వరూపుండు నర్వభూతకోట్లయందు నిండియున్నాండనియు, విపీలికము మొదలు (బహ్మపర్యంతముగల భూత క్రో ట్లన్ని యు. ద్‌ నయం బేగలిగియున్న వనియు నెటుంగరక, 'ఆానుట్రహము నకుం బరుండని దలంచుచుండునని, భావము, క॥ పర మాది ్యృతముమదిలోం | బరికింపుచు మోతుపద మెభావింపుచుందా ! దురధిక కాడువశంబున |! నరుండంటుక వికలుండగుచుశనలిగాడినకటా ॥ ౬, శా, ఓశిష్యతిలకమా ! ట్రైైతాద్రైతమూర్గములగో, నై తవార్ష మే మిగుల కేషఘ్టంబనిమనంబున యోచించియు, మోశతుమునం "జీకోరిక గలవా. యుండియు, మానవుండు కామో[దేకముగల వాడై నంసారబంధములంద గుల్కాౌ_సి, య య్యో'సమ_న్తకష్టములతో ( గాసిల్లుచున్నాండని, భావము, క॥1 ఏిపరీతజానంబను! వ్వ టు చపలనఖుంగూడిజనుండు*నత్వర హితుం డై | యెఫుడును గామమె కోరును | నిఫప్రుణుండది తృణముగాలో = నెమ్మదింయలంచుక ! ర, తా, శిపష్యూ! శొంతిశమద మాదిగుణములు లేని మానవుండంగ మే నిర్మలబిందువనియు, లింగ మేనాదమనియు, లింగాంగనంగమ మేక ళ యని . భావిం ది, ఇట్టివిపరీతజ్ఞూనంబ నెడు చపలచి త్త మగు స్నేహితునిం గూడుకొని నదా కామమ నెడు (్ర్రీసంగమము,నేగోరు చుండును, విజ్ఞాన ఘనుండగు యోగ ఫురుషుండు-లఅట్టివికార ములను మనంబున లేశముగా' భావించి, యేతలంఫులును లేక యాతానందుండై యుంకుననీ, భావము, క్‌ నిత్యము నిహపరలోక ఫ। ల త్యాగియునధిక నిర్మశలస్యాంతుండున" ని త్వానిత్యవి వేకికి నత్యంతేము మోత చింతశయదివ్యర్థ మగుఖా॥

66 అస్టావక్రగీ తాశాశ్ర్రృము, తా, మాననఫు(తా |! ఈలోకమందును, న్వర్గలోక మందును, దనకుం గలి7డు సుకర్మములయొక్క_ ఫలి తార్థమును గోరకవిడిచిన వాంయయున్సు మిగులఫాంత చిత్తుండునునగు, ని త్యానిత్యవి వేకముగలజ్ఞానికి, మోతు,చింతయును గలిగియుండకూడదు, అదియట్లనంగా. దన్ను. దా నెటింగినజ్ఞాని నదామోత్షమునం బేయుండును గాన చోశమ నెడు చింతయందుకు? వృధాయాన మేగనుక్క, యేచింతలనుబొందక, సంకల్ప వర్టితుండై యుండవలయునని, భావము, 5॥ ధీరుండు భోగమునొందిన |! భూరితరంబై న పీడఆబొందినం దనుందా | నారూఢదృష్టి పరముగ | నారసి తుష్టియును గోపణమందం డెఫ్టడు౯॥ నొ తా, విజ్లా ! ధిరుండగు నద్గురువు(తుండు, తానువిశేపములగు భోగముల ననుభవించు వాడుగానుండినను, మిగులగొప్పలై భరింపం గూడని కీడులునంభవించినవాండుగా నుండినను, ఆరూఢదృష్టివలన, (ేఘ్టమగు నాత్మను నెటింగి, యానర్వసావీ యే తానని, నిశ్చయమైన మహోత్ముం. డేకాలమందును, సనంతోషమునుగాని, దుఃఖమునుగాని, వాందండని, భావము, క॥ కనుంగాన మేలగుచుండెడీ | తన దేహము నెఫుడు నన్య*తనువుగంజూచుక్‌ | తనుం బొగడిననుం దిట్టిన | ననురాగము కలక ౧జెందడాత్మజ్ఞుండిలక్‌ ॥ ౧౦, తా, మాననఫపు(తా | అత్మతత్యమును నెజింగిన నద్గురువు[తుండు, మయమూచుటకుమిగుల రమ్య మైయుం డెడు తన చేహమునందు, అభిమానము లేశ మెన లేక, అన్యశరీరముగాంజూచును, ఇతరులు తన్నుభూపి.౦చినను దూపీ.ంచినను, భూవీ,0చిన వారిమోందం (బేమగానిి దూషీ.౦చిన వారి మోాంద వ్యాకూలముగాని, గలిగియుండండని, భావము, క్ర మాయామా[త్రంబుగదా యాయఖల జగంబుననుచు ఆదృ ణ ముగ గనుచుక | ఉజాయుచు మృత్యువుగదిసిన | 'నేయడ ధీరుండుదల(శఆడించుక మైన! ౧౧

తోత్పర్యనహేీత ము, 6౧ తా, శిప్యా! జ్ఞానమా(్యత్రుండగు నద్గురువుత్రుం డీతోంచుచుం 'డెడు నామరూపాత్మ క్‌ మగు (పపంచమంతయు [(ఛభాంతిరూపక౦బగు మాయ్‌గాని, నిజముగానున్నది కాదని, య మేధ్యప్రుంజముగాను, నిస్సా రముగానుభావించును, మృత్యు చేవత-ఆనన్న మై తనదగ్గ ఆఅకువచ్చినను గొంచెమైనను జలించగ, అత్యానందుండ య్య యుండునని భావము, క॥! ఏవిదితంబగు సివిశ్వము . ' గదియింపండు నహజముగనుగానిదిధీరుం | డిదిగై కోనంాం. దగినది | యిదివీడువందగిన దనుచు నెంచం శొకటి౯॥ ౧౨, తా, మాననవు.తా ! నద్దురుప్పుతుండగు, అత్మజ్ఞాని మిగుల శ్రాఘనీయం ఛై, సువర్షరత్నములకు, సుఖదుఃఖములకు్కు ఆటపట్టుగా నుండెడు న[(ప్రపంచమును మనంబున నెంచక్క ఒకటిని విడువవలయు ననియును, మరియొకటినిం బట్టవ లెననియును లేక, బద్ధ ముష్టి (పకట మున ఫావములనుబొందక, నర్వకార్యములయందు నహజముగా వ_ర్పించునని, భావము, క॥ మాననమునిన్నృహంటై | జ్ఞా నామృతతృప్తుండగుచులజరియించినయా | దీనిధికి సాటిగల లే | యేనాటను మనుజు లెందుశనేమిట నై న౯॥ ౧౩, తా, శిష్యరత్నమా! చిత్సచలనములేక నంకల్పవర్షితుండై , జ్ఞానామృతమ నెడు, అమృతధార చేత బరమతృ ప్రినింబాంది వరిం చెడు నాబుద్ధిమంతునకు సాటియీలోకమందునులేరు. అత, డేవిధమెన వృత్తులుగ లిగియుండినను, నర్వ(త్రపూజ్యుండే యగుచున్నా.ండని, భా, తేంగీ! తలంవులెల్లనుమాని నిర్ష ్యంద్వుండగుచు | మేలుగోరిన విజ్ఞానళశీలునకును | నరయలో. దనంతట నె భోగజమ బ్బె నేని దుఃఖము'నుగాదు మడికి సంతుష్టి గాదు॥ ౧౦, తా, మాననఫుతా ! కోరికలన్నియు విడిచి, ద్యంద్యము లను పట్టువిడువులును, సుఖదుఃఖములును, పాపపఫుణ్యంబులును శూన్యమై , యున్న, విజ్ఞాసశీలుండగు (బ్రహ్మజ్ఞానికి. దనంతటందానుగా((ప్రారబ్ధకర్య వశాత్తు) ఐశ్వర్యమును మితి లేనిభోగములును సంభవించిన యెడల

క_క అష్టావక్రగ్‌ తాశాన్ర్రము, నామహోత్ముడు, ఇట్లు సంభవించెనే యన్న నంతోపమునుగాని, ఇవి, యన్నియు నీలనంఛవించినవని వానియందు - అసూయగానిి దుఃఖము గాని గలిగియుండక, యొక కేవిధముగా నుండునని, భావము, గద్య! ఇతి (భ్రీమత్సరమహంన (ప్రశంననీయ సకలోపనిపత్ప్రతి పాదితాత్య ఏవ్యారహన్య ్రీమదష్టావ[క్ర గీతాశా(స్ర్రంబునం దుప "దేశ చతుర్ల్ణశకము నమా_ప్తము, 3 తా, ఇది పరమహంనన్యరూఫవులగు ముముష్వుడనులచే నుతింపం దగినదియు, నకల-ఉపనిషత్తులచే. జెప్పంబడినదియు, నాత్య విద్యా రహన్యంబు నగు, అప్టా వ[కముసీం[దుని చే రచియింపంబడిన, యీగీ తా శాన్ర్రంబునందు - ఉప చేశ చతుర్ల శకమునందలి, పదునాలుగుపద్యం బులకు పోకల - "ఛేసపూచలాహ్య్థయుండను, అచల భావజ్ఞునిచే రచియిం పంబడిన తాత్పర్యము, మూూడవ-అధ్యాయము నంపూర్జ్యము. ధా -+లయ్జా రో, ఉల్లానపట్క [పకరణము, అక్ష తే-గ్‌! కెరయాత్మజ్ఞుండగు దిరుణడధికభోగ | శీలుండయ్యును జనములచేష్టందగిలి ఫఘోర నంసారవాహినియగూలండతేండు | నవనలినదళములనంటు నేజజలకణములు |! ణః తా, బిడ్డా | అత్మజ్ఞానిమెనమహోత్ముండు తనకువి శేపషములగు భోగములను గలిగియుండియుం బామరజనులవలె, నర్యకార్యముల యందునుదగిలి ఫఘోరంబగు నంసారనముద్రంబునం దగులంబడక మిగులజూ[గతగలవాండ్రై యుండును, అదియెట్లన, ఏటివిందువలు తామర ప[తంబులకు నంటనివిధంబున, ఆశ్చర ్టింబుగావ_ర్రించుచుండునని, భా, "శే-గ! వపదముకోర లేక (బ్తాంద్రముఖ్యు | లె నదేవత లతివ్‌నులగుచు నుందు | రట్టి పదమందియుండియునధికుం డైన | 'రోూగిహర్ష ం౦బునొంద క *యుండు నెపుడు | లిం తా, శిప్యూ ! (బ్రహ్మ టేవేంద్రుండు. మొదలగు (్రేఘ్టలగు దేవతలందలును మిగులదీను.లె యీపదవినిగోరుటకు నమర్హులు 7గార్ర యుందురో, అటి మోత.పదవి ఎబొందినమిగుల(శేష్రుండగు యోగివరుండు "వేతొక సంతోషమునుబొందక, నిర్మ్యలుం డైయుండునసి, ఖావము;

ళా త్ప ర్య నహీతల ము, 0౩ క్ట వపట్టున(బహ్మజ్ఞుని [వాపించునె ఫుణ్య పాప* ఫలములు వముదిలో | దీవితమగునాకనమున | నోపునె ధూమంబు గలియఃనుద్ధత లిల౯- ప, తా, మాననఫపు(తా ! [పకాశించుచుండెడు ఆకాశమునందు. బొగ యెట్లుగ లియకుండునో, అటువలెనే, (బ్రహ్మ వే తృయెనజ్ఞానికి పాప ఫుణ్యములయొక్క_ ఫలము లేవిధంబున నె నను బొంద నేరవని, భావము. క్‌॥ ఈవిశ్వ మెల్ల నాత్మ గ] భావించిన తత్య్వఘనుండుపాటించుయ ధే | చ్భావళ మున నకలంబును | "లేవతనికి వీధి నిపేధణలేశము లెందు౯్‌! త్రో, తా, శిహ్యో ! ఈ[పపంచమంతయును, అత్మ న్యరూపంబుగా భావించిన తత్య'వే _త్రీయగుజ్ఞాని, నామరూపనహితమగు నీపపంచ ం వ్యవహారములను జక్కుంగాల బూనిచూడండు, (శద్ధగావినండు, ఎదు మోద వానకురియునట్లు యధేచ్చగా. దిరుగుచుండును, అట్టిమహోతు నక్కు చూచి వినవలెననువిధియున్తు జూడకూడందు వినంహాడదను నిపేధమును లేవని, భావము, ఆ-వె! (టబహ్మ మొదలు _స్తంభపర్యంతముగం జతు | ర్యిధము_లై నభూతవితతులందు | నరయనించుక్‌యు( (బ్రశయా[(ప్రియవృత్తులు | లేక బుధుండు సౌఖ్యలీల మెలంగు .. స తా, మాననవు[ తా! చతుర్తు, ఖ(బహ్మమొదలు చెట్టుపర్యంత ముగానుండెడు, నాలుగు విధములైన భూతనమూ హూము (అనంగా-విండ జములు, అండజములు, “శ్వేదజములు, ఉద్భిజ్జములు) నాలుగువిధము లగు చేతన కోట్లయందంతటను, [పేమ (పేమ లేకుండుటయను కార్య ములయందువ _రించక, (బ్రహ్మజ్ఞాని యాత్మానంద సుఖలీలలయం బే

• వర్తించుచుండునని, భావము, క్ర వనద్యయుండనుజగముల | శీసికు.డ ననుచుందెలిసిళదృఢనిశ్చయమౌ | వానికావదవదలక్‌యుం డెడ్‌ | వానికిభ వబంధభయము*నవచ్చు నె దలయపక్‌" ౬,

తా, బిజ్హా ! నాకురెండవవ స్తువు లేక, యీకముగానుండువాండ ననియు సర్వలోక ములకు నేనే బేశ్రండననియు నెటీంగి, దృథ మైనసిశ్చయ జ్ఞా నముగల మహాత్ముని విడువక నా(శ్రయించియుం డెకు ఫుణ్యపఫురుషుని గురించి వివారించంగా నతనికి జననమును బంధమును భయమును గలుగ నేరవని, ఫావము, గద్య ఇతి (శ్రీమత్సరమహ6ంన (ప్రశంసనీయ నకలోపనిషత్‌ (పతిపాది ఆత్మ విద్యారహన్య (నీమదష్టావ (క గ తాశాస్ర్రంబునం దుల్గానపుట్క- ము నమా ప్రమ, ల, తా. ఇది పరమహంనన్వరూఫపులగు ముముశక్రుజనులచే నుతింపం దగినదియు, నకల-ఉపనిషత్తులవేం జెప్పంబడినదియు, అత్తే విద్యా ర హస్యంబునునగు, అషహ్రైావ[క ముసీం[దునిచే రచియింపంబడిన, యీ గ తాశాస్రుంబునందు వా ఉల్లానపట్క_మునందలి, అఆజుపద్యంబులకు పోకల - "శేపూచలాహ్యయుండను అచల భావజ్ఞుని చెర చియింపంబడిన తాత్పర్యము నాలవ = అధ్యాయము నంపూర్ణ ము, అావున్టీయాాా ర్ట సగ, ఉపచేశ్యత్రయ 1[పకరణము, అభా క॥! సనవలన(గొలిగదగ ము మ॥। పహశీవననిధి బువ్బుదంబులవియన్నటుల | సన్నీ వెజీంగినిన్నునొకనింగ | ఛావింపుచులయముంబొందుపర తత్యమునళ€ | ౧, తా, మాననఫు(తా! మహానము[ద్రమునందు బుగ్గలుగలిగినవని చెప్పునట్టు గా, నివలన నే యీ(ప్రపంచమంతయునుగలి గెను, నిన్నుని వె ఆగ సీవొక్క_ండ వేయనిభావించుచు పరతత్గ్గమ నెడు చిడాకాశము నం గై క్వ నమాధినింబొందువుని, భావము, _క॥ ('ప్రత్యతమయ్యుజూడ న! నత్యంబగుకన్న లేవు*జ గములుసనీయం | దత్యంతము రజ్జుఫణి | ('ప్రత్యయమిది విడచిలయము+ఛభజియింపుమనక ! _౨, "తా, మునివరా |! సత్యస్వరూపుండవగునియందు నేడేడు పదు నాలుగులోకము లనత్యరూపక ంబ్బులై (పత్యమేముగా గంటికి నెదురు గా రూపనామములుగలిగి (ప్రకాశించుచున్నవి, అనిథ్రాంతిరూపక ము

(శ తాత్సర్యనహీత ము, 9౫ ములేగాని నిజముగానున్నవికావు, అదియెట్లనంగా నుత్త[తాటియందు (ఛాంతివలన. బాముదోంచినటులని తెలిసీ, నర్య(థాంతులను విడిచి, చిదా కాశ న్వరూవుండగు నర సావీతో నైక్యమును జందుటకై మనం బున నాత్మ ధ్యానముచేయుమని, ఛానము, ఆ-వె! నారదివచ్చినట్టసుఖ దుఃఖములయందు | నాన లేమియందుణనానయందు | మిగులం జేరినట్టిశమృత్యువు నందును | నముండవగుచులయ విజవారివగుము ॥ 9 తా, శిష్యరత్నవమా ! స్‌వ్ఫు మనంబునంగోరక్క, తముంతటం. డామే నంభవించెడ్కు సుఖమందులగాన్సి దుఃఖమందులగానిి అపేత్సు 'లేకయుండుము, మతీయున్సు ఆశయందును నమిాపించివచ్చిన మృత్యు "బేవతయందును, నమచిత్తుండ వై 'యేవికారములనుబొందక నర్యసాతి. న్వరూఫుండగు నాత్తునితో నై క్యనమాధిని బొందుటై చి_త్త్పృముగల వాండ్‌వు కమ్మని, థావము, ఇది శ్రీముత్సరమహంన (ప్రశంసనీయ నకలోపనిపు త్ప్రతిపాది తాత్మ విద్యారహ' న్య (బ్రీమదష్టావ(క గ తాళాన్ర్రంబునం దుప టే [త్రయ (పకరణము నమా _్తము, క తా, ఇది శ్రీమత్సరమహంనన్యరూపులగు, ముముకుజనులచే నుతింపందగినదియు, నకల ఉపనిషత్తులచేం జెప్పంబడినదియు, నాత్మ వీద్యార హన్యంబునునగు, అష్టావ[క్రమునీం(దునిచే ర చియింపంబడిన, సీ తాశాస్ర్రుంబునందు, ఉప దేశ(తయ(ప్రకరణమునందలి, మూడు పద్యంబులకు పోకల- కేపూచలాహ్యయుండను, అచలభావజ్ఞునిచే రచి యింపంబడిన తాత్పర్యము, ఐదవ - అధ్యాయము నమా _్త్రము, అావన్టీలాలా- -+ల్హ్‌ ౬, ఉపదేశ చతుష్క (ప్రకరణము, జకి-- "నే-గ! నేను నాకాశమునుబో లె*నిండియుందు | నంబుదముభంగి జగము.దాజనావరించు |! ననెడివిజ్ఞాన యుతుండ వై *నట్టినీకుం | ద్యాగము పరి[గ పహాంబు లళయంబు లేదు ॥ ౧ తా, మాననఫు(తా ! నేను, ఆకాశంబువలె నిండియున్నాండ ననియు నిన్తరంగ నము[దముపగిదినుండు నాయందు€. (బపంచము

_9౬. అష్టావ క్రగీ తాశాస్ర్రుము, (థాంతివలన నావరించియున్నదనియు నెజింగిన (బ్రహ్మజ్ఞానపరుండవగు నీకు విడుచుట, (గహీంచుట యను పట్టువిడువులు, నాశముంజెందుట, లేక్క నర్వమునిండి 'ఆయీవికారములనుబొందక యున్నాండవని, భావము, "వేంగీ! చశేమహాోంబుధి చందాన *నిండియుందు | సీజగం బెల్ల తరగలజయోజంగాంతు | ననెడి విజ్రానయుతుండ వై నట్టినీకుం | ద్యాగము పరి[గహంబు లజయంబులేదు | యొ, తా, శిష్యరత్నమా |! నేనుదరంగములులేని మహాసము[దంబు నె నిండియున్నా ననియు స(ప్రపంచం జలలవ తె నాయందులో లిగియున్న దనియు నిశ్చ్వయమానసముగల (బహ్మజ్ఞా నవిచార ణపరుండ వగునీవుకొన్ని కార్యములను విడుచుటయు. గొన్ని కార్యములను (గహించుటయు, మరణముంజెందుటయు లేక, నదాయా తానందుండ వె యున్నావని, భా, లే-గ్‌ నేనుళు_క్రి నమస్ఫూ ర్హినెనసియుందు | నిజగం బెల్ల రౌప్యంబు 'నోజంగాంతు | ననెడీ విజ్ఞాన యుతుండ వె *జనట్టి నికుం! ద్యాగము పరి(గ్రహంబు లజీయంబులేదు |! 3, తా, శీిప్య్యూ ! నేనుగుల్లతో సమానుండనైై నర్వమునిండియు న్నాననియు, స్మపపంచము నాయందు వెండివ లెదోందుచున్నదనియు. "జెలిసికొనిన, అత్యజ్ఞాననిరతుండ వగునీకు విడుచునట్టివృత్తులును, (గ్రహిం చునట్టివృత్తులును, జచ్చిపోయెదమను ఛభయనునులేక, పరిపూర్జుండ వై నిండియున్నావని, భావము, లేన్‌! నిఖల భూతంబులందు నేశనిలిచియుందు | నఖల భూతచయంబునాశణజయంద యుండు! ననసెడ్‌ విజ్ఞానయుతుండ వై *నట్టినీకుం | ద్యాగము పరి్య(గ్రహాంబు లళయంబు "లేదు | లో, తె, పిజా | నేను సమ న్త్వచేతనకోటి యందంతట నిలచియున్నా ననియు, నమ_స్తభూతజాలమంతయు నాయందు నిండియున్నవనియు. "జలిసికొనిన, (బహ్మజ్ఞానవిచార ణపరుండవగునికు, విషయాదులనువిడు చుట, విషయములను (గహించుట, నాశమును బొందుటయనువిధి నిపేధభయంబులు లేక, అండ విండ(బ్రహ్థాండము లంతటను నిండి యున్నావని, ₹ావము,

తాత్పర్యనహితీ ము, 32 గద్య! ఇతి (నీమత్సరమహంన (పశంననీయ, నకలోపనిప త్ప్రతిపాదితాత్య్మ విద్యారహన్య (భీమద ష్రావ(క్ర గీ తాశా్ర్రంబునం దుపదేశచతువ్క్మ_ము నమా పము, ౬, తా, ఇది పరమహంన న్వ్యరూవులగు ముముత్వుజనులచే నుతింపం దగినదియు, సకల ఉపనిషత్తుల చేంజెప్పంబడినదియు నాత్మవిద్యా రహ న్యంబునునగు, అష్టావ[కమునీం[ద్రునిచే రచియింపంబడిన యీగీతా శాత్రుంబునం దుప దేశ చతుష్క_ (పగ రణమునందలి నాలుగు పద్యంబు లకు పోకల - నేపూచలాహ్య్థయుండను, అచల భావష్ఞుని చే రచియింపం బడీన తాత్పర్యము అజవ-అధ్యాయ ము వ నంపూర్ల ము, అాావున్టేటాాా ర్త 8, ఆతానుభవ పంచక (ప్రకరణము, జం క॥ ఘనయమెన యనంత జలధి! యనందగు నాయందువిశ్యశమనునావమనం | బనుగాలి వలన. దిరిగను | ననయంబునునావమా[త్రశణమది యెంచంగ౯ ॥ ౧ తా, శిష్యరత్నమా ! అంతటను నిండినదియు నపరిమితి మైనది యునై న ని నరంగమహానము[దం బని చప్పంబ కుునాయందు, (బపం దాలికంబగు సన రీరంబను-ఓడ, మనన్స నెకు గాలి చేతం దిసుుగుచుం కు ఈ యాడ [భాంతిరూపక మేగాని, నిజముగావిచారించిను నాయందు, (బ్రపంచస్వమాపమగు, ఓడ, యకాలమందునులేదు, నర్వ్యమునకు మన స్పేకారణంబని, తన్నుందా నెజటీంగినవాండే ము కుండని భావము, క! అనఘ యనంత మహోంబుధి | యనందగు నాయందు జగముజలనియడి తరలల్‌ | జననము లయమునుగాంచిన. | గనుంగాక లయంబువృద్ధిణగ లుగదు నాకుక్షా॥ ్‌ తా, పాపరహీతుండవ*% శిస్యరత్ననూ ! అండపిండ (బ్రహ్మాండ ములన్నియు నిండి మహానము[దమువ లెనుండు నాయందు, లోకగమః లని చెప్పంబడిన, అలలుగలిగిి అణంగిపోయినను బోవ్రచుండునుగాని , నిజన్యరూవుండ నైన నా కేకాలమందును దగ్గుటయు హా మ్చ్‌టయ గలుగవ్చ, ఒక్క టి విధంబుగానుండెడు నాయందు నిజమెతుంగ !)

౨౮ అష్టావక్రగీ తాశాశ్ర్రము, లోకులు (భాంతివలన లోకములున్నవని సాధించెదరు, [(పపంచము 'లేనేచేదని, భావము, అ-వె! బహ్మ న త్తలేకశభధావయిలేదుని। రంజనం బనంతజమగుచునుందు | ననుచు కోర్కెలందునాన క్తి నొందక । నుపశ మంబు నొందిశయున్న వాండ॥ 5, తా, బీజ్ణా! పరబ్రహృముయొక్క_ నత్రామా[త్రముచేత నే (బహ్మ మనెడు భావన యొల్లరకుం గలుగుచున్నది, నేను నిరంజనుండ నై ఫుణ్య పాపంబుల గొడవలులేక నర్యమునిండియున్నాను, అనునట్టి నంకల్ప ములయందు నాన క్రుండనుగాక, చి_త్తవి[శాంతినిం బొందియున్న వాండ నని భావము, క॥ అనుపమ మనంతవారిధి | యనందగు నాయందు విశ్వశమనుట వీకల్సం | బని యటువ లె శాంతుండ నై ॥ యనిశము నేనుండుదును నిరాకారుండ నై ! రో, తా, శిష్యా | సామ్యము లేనిదియు ననంతమునగు ని నరంగ నము[ద్రంబని చెప్పంబడీన నిజన్వరూవుండనగు నాయందు. (బపంచ మనునది కల్పనమా[తం బే గాని, నిజముగాం (బపంచమునాయందు లేదని యతీంగి, పరమశాంతుండ నె, నదాయీవి కారములు లేనివాండనై యున్నాండనని, భావము, లే-గీ! అచ్చెరువుగాదె చిన్తాాతశమగుదు నేన | యిం[ద జాూలంబు వ లెనున్న*దీ జగంబు | గాన నిటువంటి నిన్లేప్రుణడై న నాకు | (గ్రాహ్య వర్షాది కల్పన *గల దె యందు! సి తా, మాననఫుతా ! నేను గేవల జ్ఞూనస్వరూవుండ నగుదు నని చెప్పుటకు నొశ్చర్య మేమియు లేదు, ఈ[పపంచ మిం[దజాలము భంగి నాయందు (భాంతివలన నితరులకుం దోంచుచున్న బేగాని, నిజ ముగా నాయందు (ప్రపంచములేదు, ఏవృ త్తియు లేనినాకుు (గహిం చుట, విడుచుట్క కల్పనచేయుట మొదలగు సీవృత్తు 'లెచ్చటనై నను గలుగ నేరవన్కి భావము,

"తొ త్స ర్య నహీత ము, ౦న గద్య! ఇతి శ్రీమత్సరమహంస (ప్రశంననీయ, నకలోపనిషత్‌ (ప్రతిపాదితాత్మ విద్యారహన్య, (్రీమదష్టావ[క్ర గీతాశాన్త్రంబునం దాత్థానుభ వపంచకము నమా ప్రము, ర, తా, ఇది గ్రీమత్సరమహంన న్వరూఫవులగు ముముయుజనులచే, నులింపందగినదియును, నకల ఉపనిపత్తులచే. జెప్పంబడీినదియును, అతవిద్యా రహన్యంబునునగు, అభ్టావ[క మునీం[దునిచే రచియింపం బడిన, యీగీ తా శాన్ర్రంబునందు, అత్తానుభవపంచకమునందలి, ఐదు సద్యంబులకు వోకల - శేపూచలాహ్యయుండను అచలభావజ్ఞునిచే రచి యింపంబడిన ఆాత్పర్యము, వడవ-అధ్యాయము - నంపూర్ష్మ ము, ఎలావపూస్టీ పూలా -ర్తి* ౮, బంధమోత. చతుష్క [పకరణము, క్ట ఆ-వె! దృష్టులందు. జి_త్తమెప్పుడు దగిలిన | బంధనంబు నవుడె[పొ_ప్త మగును! తలంపు చూడ్కు_లందుాదగులక యుండిన | నఫుడెము క్రి [వపా ప్త్ర*మగుచు నుండు!

"తా, శిష్యరత్నవమా । ఎవనియొక్క_ చిత్తము ఏకా, వె నను చూఫవులయందు దగిలి నామరూపములుగల చిటత్రవిచి *= * ,ను జూచున్తో అతుణమే యామాననవునకు బంధమునంభవించ .: వసి యొక్క_చి తము నామరూపాత్త్యక మగు (పపంచ చి[త్రరూ ) "అందు దగులకయుండునో, అప్పుడే యావమూాననవునకు మో: తప్పక నంఛభవీంచును, ఇందుకు నేనందియమును లేదని, భావవ

"తే-గీ1 ఎప్పు దేనియు6 జింతించు *నిచ్చగించు |

వగచుం్లా కొను వీడు చుందాసజమిగులన గలంగు ధ్ర ర్యంబు నిలువక శినలుగు నేని యపఫపుడెబంధంబు నం[పా ప్తమగుచు

తా, శిష్యా! నద్దురుపు(త్రుండగు మానవు, . తను ౧ చినవాండుగా నుండియు దృఢజ్ఞానము లేనికతం:. , తూహొం జిక్కి. దుఃఖము, కోరిక, పశ్సాతాపము, పట్టువ్‌ మనోవి' ములు కోపతాపములు, ప్‌న్సి నిప్పుడై నను “ముంిడిన - వెంటనే యతనికి బంధము సంభవించుటకు. ' శంబగు చ భావము,

30 అష్టావక్రగీ తాశాశ్రము, క! ఎవుడేని మనసుగోరక | కృపణతం గై కొనక విడకకూర్మియు వగఫుక౯ | జపలతయు నలుకదొజి(గిన | నఫుడే (పా_ప్పించుము _క్థిియయ్యనఘునకుక॥ 9, తా, శిష్యరత్నమా ! నద్దురుప్సుతుండగు బుద్ధిమంతుం 'డేకాల మంద నను మనస్సునందు. గోరికలనుగోర క, మిక్కలి లోభగుణమును బొందక, లేనివృత్తు లను[గహించక, ఉన్నవృత్తులను విడువక, అజ్ఞా నులతో చెలిమింజేయక, తాష్మతయాది దుఃఖములనంటక, చి త్తచపల ములేక, [కోధముంచక, భయమువదలి, స్యయం (ప్రకాశ మూనుం డై, సమదర్శనము గలిగినప్పు డే, యామహోత్తునకు మోతుముకరతలామల కం.బై, తప్పక నంభవించునని, భావము, క! ఎఫుడేని నేనుగానని । నఫుడే మోతు౦ంబు నేనె: యనబంధథ మగు౯ా | నిపుణు(డది యెజింగియేమియు | నెపమున6 గైకొనండు వీడండునిన్నృ హుండగుటక౯ | లో, తా, మాననఫుుతా ! నద్దురుపుతుండగు మూనవుం డేకాలమం చైనను దేహేంద్రియవృత్తులు నేనుగానని తెలిసికొనుచున్నాండో, యఫుడేవానికి మోయంబునంభవించును, అటుల బేక (ఛెంలినింబాంది, "దే హేం(ద్రియవృత్తులన్నియు నే సీనసి యెప్పుడనుకొనుచున్నాణ్‌ ॥ అప్పుడే బంధము కలిగినవాండగుచున్నాండు, నిరాళ పరుండగు జని యీాళెండువీధంబుల నెజీంగినవాం.ై , యీవిధంబగుతప్పునుగాని, పట్టు వీడుఫులనుగాని బొందండని, భావము, గద్య! ఇది (శ్రీమత్పరమహంస (ప్రశంసనీయ నకలోపనిషత్‌ (పతిపాది తాత్మ విద్యార హన (శీమద ప్రూవ [5 గ తాశాస్ర్రంబునందు బంధ మోతు. చతువ్మ_ము - నమా_ప్రము, ౮, తా, ఇది పరమహంన న్వరూఫపులగు, ముముతుజనులచే నుతిం పం దగినదియును, నకల-ఉపనిషత్తులచేం జెప్పంబడినదియును, అష్టా వ[కముసీం(దునిచే రచియింపంబడిన, యీగీ తాశాస్ర్రంబునందు బంధ మోతు చతుష్క్రమునందలి నాలుగుపద్యంబులకు, పోకల- శేపాచలా హ్యాయుండను, అచలభావజ్ఞుని చే రచియింపంటబడిన తాత్పర్యము అని ఎనిమిదవ * అధ్యాయము - సంపూర్ణ ము,

తాత్సర్యనహితము, విం నజ ఎ ని ర్వేదాష్టక (ప్రకరణము, జ్టు--- 'తే-షీ॥ చేసినను జేయ కున్ననుజెందినట్టి | దర్చంద్యము లడంగియుండు నెఖవిని క్‌టంచు | ననఘయిీరీతి. జెలిసిన్‌:వహూరహంబు | త్యాగపరుండవు గ మృవతంబు,బూని ౧, తా, పాపరహీతుండవగుశిప్యా ! చేహవృత్తులనుజరిగించినను, జరిగించకుండినను, (పారబమువలనం గలిగిన ద్య్యంద్యములగు, సుఖ దుఃఖము, లేఫ్రణ్యపురుషున కుళావమందు లేకయుండునో, య ట్రివిధమును సీవ్రను దెలిసికొని సీమనంబున నర్వనృత్తులను విడిచినవాండ వై, (పతి దినము నర్వసావన్యరూప మే నేననెడుువతమును ధరియించుమని, భా, 5క॥ అతిహేయం బతిచంచల |! మలినిస్పారం బనిత్యమతిఘన తాప | (తితయవిదూపి.త మిీజగ | _ మలిదుఃఖం బశుచు తజ్జు+డందును కాంతి౯- | 9 తా, మాననపు(తా ! ఈ దేహముమిగులననహ్యమును, నతిచం చలమును, సారములేనిదియు, ననిత్యమైనదియుం గానున్నది. దీనికిం దాష్యత్రయములు నదాగలిగియున్నవి, అవియెవ్యియనిన, ఆధ్యాత్మికం బనియుు అధిభౌతికంబనియు, అధిదైవికంబనియు మూడుగలవు, ఆధ్యాత్మికంబనంగ-= దేహమునకు రోగంబులును, అయానంబులును, దుఃఖంబులునుగలుగుట, ఆధిభౌతికంబనంగా, బెహమునకు, నర్పము కజఅచుట, లేలుకుట్టుట, ఫులికజవవచ్చుట, భూత(పేతవిశాచములుపట్టి బాధించుట మొదలగు దుఃఖములుగలుగుట అఆధిదేవికంబనంగా= "చేహూామునకు వర్ష మువలనను, వాయువువలనను, అగ్నివలనను, పిడుగులు పడుటవలనను దుఃఖములుగలుగుట - ఇవియన్నియును మిగులదూవి,తం బనియు స[ప్రపంచశరీరములు నక లదుఃఖంబులకు. గారణంబులని, (బహ్మవే_త్తయైనవాండు తెలిసికొని నదాచి_త్తవిశ్రాంతింబొందియండు నని, భావము, క! కాలము వయసునుద్య్వంద్య్వము ! నేలాగునంద నకు. గలుగు నెనయనిసిద్ధి౯ వాలెయంబున.6 బొందియ |! థాలాభముగా మెలంగు.౧ద త్వజ్జుండిలక్‌ | వ

ప్ర అష్టావక్రుగీ తాశాశ్ర్రము, తా, శిప్యూ! కాలమును, [బాయమును, ద్యంద్యములగున త్యా సత్య, ని త్యానిత్య, పాపఫుణ్య, సుఖదుఃఖ స్వగ్గి నర కంబులును 'నేవిధం బునందనరకు నం(పా_ప్త్రమగుననియు6, దానుదలంచకయు నమ నము తమంతటందామె నం[(పాప్తమగుచుండుననియు యోచించి తత్యవే_త్త మైన ఫుణ్యపురుషుండు తనకవిసంభవిం చెననియు సంభవించ లేదనియు. దనచి త్తమందు నేతలంపులునులేక్క కలిగినమట్టు కశేచాలునన్న ఫావ నతోవ గించుచుండునని, భావము, 'ల్రే-గ్‌! తం(డ్రివినవయ్య యిప్పుడేధన్యునకును | సౌరదియిహలోక వ రృనంజజూచుకతన | (బతుకుకై చింత భోగానుూభవము తలంపు! వొడమకుండుట యదిమహా*ద్భుతముసుమ్మి | రో, తా, మాననఫు[తా! వేదాంతరహన్య మును జక్క-(గావినుము, ఈభూలోక వ_ర్పనలన్నియు. జక్క.6ంగాజూచి యెజ్‌ంగిన, యేఫవుణ్యపురు షుండు తానుసుఖజీవనమ (౬ బొందుటకై. చింతనయు, సుఖభోగముల ననుభవించుటకై. తలంపును, బొందకుండునో, అట్టిమహోత్తుని చరితము మిగులనద్భుతం బని సఏమనంబునం 'డెలిసికొనువూయని, భావము, క॥ మతమఃలు నానాఏిధములు | యతులకు యోగీశ్వ్యరులకునవియెల్లను న | మ్మ్లలింగ నుంగొని సిర్యచా | న్వితుండై యే నరుండుశాంతి నెక్కొన కుండు౯ 1 ౫, తా, శిష్యరత్నమా! ఈలోకమునందు నానావిధములుగావ_ర్సిం చెడు, అజ్ఞానమతములనన్నింటిని యతీశ్యరులు గాని, యోగీశ్వరులు గాని, మత దేవతలనుగుజించిన భేదవాదములాడక వేడాంతమే నర్వ మతనమ్మాతమనివ ర్రింతురు, కావున నేమనుజుండై నను, మతములయం దువ రించుట నసీతిగాదనియోచించక, యట్టిమతములయందు నర్తిం చున్నో వానిచి తము వి(శాంతినిం బొందనేరదు. మతములయందు వ_ర్రించుటనరికాదు, అన్నిమతములు, నట్టి వేకాని యొకటిముం౦చిది "రెండవదిమంచిదిగాకయు నుండ లేద కాన నర్వమతములను మనంబున రోసి, వేదాంతానుఘ్రానముచేయుళే చిత్తవి[శాంతియ నెడు ము యని, ఫావము,

[5] తాత్స్పర్యనహీతము, మ ఆ-వె! 'దేహతత్వ మెల్ల (బెలిసి చేతనమున | శీదిపరునటంచు* నెతీ(గ౧ నట్టి | మనుజు డెప్పుడై నందను జేరువానిని । దనియంజేయకున్నె త త్త్యయు క్రి ! 2, తా, మాననఫుతా! చేహతత్వమగు, సీరువదినాలుగుత త్త్యం బులనుదెలిసికొని, మైతన్యన్వరూవుండగు జీవునకు నిరువదియెదవది యగు జ్ఞానమే గురుస్వరూపము గానున్నదనియెజింగిన మానవుం దే దొకకాలమందై ననుదనకు మోయావపేశ.గలిగి నద్గురువును జేరిన నా మహోత్తుం ఉతని నాదరించి, అత్మృబోధనెజింగించి తృప్తునింగాను, ము కునింగాను, 'జేయకుండునా అనంగా-నదాము క్ర్తునింగా జేయునని, భా, ఆ-వెః! పంచ భూతవమా[తపరికల్ప్సితము లైన । భూత వికృతు లెల్ల బుద్ధింెలియ | ద్యంద్య్వ్యములను బాసి ణః న్వన్వరూపజ్ఞాన | - ఘను.డవగుదు విషడనఘచరిత॥ రే, "౪", వాపర హితుండవగుశిప్యూ | పంచమహాభూతంబులవలన నే వవీలికము మొదలుకొని (బ్రహ్మపర్యంతముగానుండు జీవ రాసులన్నియు. గ ల్పింపంబడినవి ఇట్లుకల్పింపంబడీన నమ న్తచేతనకోటి పంచభూత వి కారములని మనంబున ఫావించి, ద్యంద్యములగుసుఖదుఃఖముల వీడిచి, న్వ్యస్యరాపమగుసర్వసావీ,యే నివని విజ్ఞానదశ ౦బొందినయెడల, నిప్పుడే నీవ మహానుభావుండ వగుదువు, ఇందుకు నందియంబు లేదని, భావము, క॥! వానన లే నంసారము | వానన లణంగుటయెము _క్రీశవదల దటంచు€? | వాననలణ.చియ థా స్థితిం | గాసిల్ల క్ర యుండువాండెఘను.డీధా(వి౯ || ౮, తా, శిష్యరత్నమా ! ఈ నంసారమను ఇంద్రియ సమూహము (ప్రపంచముయొక్క నర్వవృత్తులకు. గారణముగానున్నది, అట్టి (ప్రపంచ వృత్తులగు వాననలు లేక యుండుటవలన మోత్స్వమనుపదవి విడువక వారిని నంటుకొనియే యుండును, కాంబట్టి (పపంచనంబంధములగు శరీర వృత్తులయం "దేవిధములై న కష్టములనుబొందక, యధాస్థితిం బొందియుండు మహోతర్ముండే యీలోకంబున మహా[పభుండగును;

క్రిం అష్టావక్రగీ తాశాన్ర్రృము, నంసారమనంగా నింద్రియముల నమూహములేగాని, డారాఫు తది వర్షంబులు గాదని, భావము, గద్య! ఇతి (శీమత్పరమహంన [పశంననీయ, నకలోపనిపష. త్ప్రతి పాది తాత్మ్య వీ చ్యార హన్య (శ్రీమదష్టావ[క గ తాళాస్ర్రుంబునందు ని ర్వేదాష్టకము నంపూర్జ ము, తా, ఇది పరమహంన న్వరూఫవులగు ముముషకుజనులచే నుతిం పందగినదియు, నకల-ఉపనిషత్తులచే. జెప్పంబడినదియు, నాత్మ విద్యా ర హన్యంబును నగు, అష్టావ[కమునీందునిచే రచియింపంబడీనృు యీ గీ తాతా న్ర్రంబందు జూ ని ర్వేదాష్టకమునంద ల్సి యసనిమిదిపద్యంబులకు వోకల - శేపాచలాహర్టియుండను, అచల భావజ్ఞునిచే రచియింపంబడిన తాత్పర్యము, తొమ్మిదవ - అధ్యాయము నంపూర్ణ ము, ఎవసున్టీన్రయాాలాలు -+య్జి ౧౦, ఉపదేశాష్టక (ప్రకరణము, కల క్ర అర్ధం బనర్ధ మూలం బర్ధము మాయానహాయజమంతటికన్న ౯ | దుర్ధరము కామశ[త్రువు | వ్యర్థంబని వీడువు సేయ * కాదర అఆంబుక౯ | ౧, తా, శిష్యరత్నవమా |! ధనము సర్వదుఃఖములకు మూలముగా నున్నది, [ద్రవ్యమే మాయా (ప్రపంచమునకు సహాయముగాను, నన్ని టికి (శేష్టముగాను నున్నది, అయినను గామశ(త్రువు (అనంగా, నెల్ల కోరికలకు మూలమైనచి_త్తము)ను ధరింపంగహాడనిదిగానున్నది, అట్టి చిత్తమును నిరాకరించి [ప్రయోజనము లేనిదని విడిచిపెట్టుము, అట్లు విడుచుటవలన నే మోతుము నంభవించునని, ఫావము, ఆ-'వె! న్వప్నమనల నింద్రజణజజాలము వంటిది | విశ్వ మేనుగానుశాశ్వతుండను | వసత మి(త్రదారణగ్భహ ధనంబుల కింత | వీఫుల వె భవంబుణవేగంగలుగ। -లొ, తా, మాననపఫు[తళా | న్యప్నమనుకల యిం[దజాలమువంటి వాయగా నున్న దేగాని సడముగానున్నదిగాదు, (ఛాంతిరూపకంబగు స్మీపపంచ మంతయును నేనుగాను, నేను సర్వసావీ,స్వరూఫపుండగు నిత్యుండను, ఛరీరమందును, న్నేపాతులయందును, భార్యయందును,

తాత్పర్యనహిత ము, క్‌! నృహమందును, ధనమందును, వి శేషములగు నె భవములయందును, మోహ[భాంతులను గలిగి వానివలన సంతోషమును, దుఃఖమును బొందకుండు కు ము_క్రియని, భావము, క॥ ఎం బెందుం దృషప్ష గలిగిన | నందందె జనింపుచుండునదినంనారం౦ | బందుకు దృఢ వైరాగ్యము. | బొంది తుద౯దృషప్వమానివూనుము సుఖము! ॥! 3, తా, శిష్యా |! వయే(ప'బేశములయందు నామరూపనహితము లగు ది(త్రవిచి(త్రములు, [భాంతివలనం దోంయచుండునోో యట్టివ స్తువుల యం దాశొపాళశములు గలిగియుండుశు నంసారబంధము, అట్రిబంధ మును విడిపించుకొనుటకు నొకయు_క్రిగలదు వినుము. నీవు దృఢ మెన వై రాగ్యమునుబొంది యాశాపాశముల నెల్లవిడిచి, న్వ్యన్వరమాూపంబగు నా త్మొానందసుఖమును బొందుమని, భావము, 5॥ మొదలను దృస్త్త్యయె బంధం | బది యణంగుట సుము మోత్ష.మని చెప్పంబకుళ- | మదినాన_క్రి దొజంగిన | నదియే నంతుష్టిదలంపనాత్మ జ్ఞునకు౯ | ళీ తా, మాననవుతా ! నమ_న్త్వబంధంబులకును మొదటి దే ఆశా బంధము, దీనికి మితిమేరలు లేవు. దీనివలన నే జన్మమాదిగాగల నమస్త దుఃఖములు గలుగుచుండును, ఇట్టి యావొాబంధము లేకుంకుకేు మోతుంబని చచెప్పంబడుచున్నది, ఎవనియొక్క_మనంబున నాశయ నెకు బంధము విడిచిపోవుచున్నవో యట్టి మహోత్ముండై న జ్ఞూానన్వహాఫుని విచారించంగా, నతందే నంతుష్టియ నెకు ము_క్తిపదమును బొందిన వా డని ఫావము, ఆ-వె! చూడ నత్తువీవ*శశుద్ద చేతనుండవు | జగమనత్తు మిగుల 'జడము దలంప | నిక విద్య లేదు+నిర్మలుండవు గాన | నరయ కామశతు౫డగుదు వీవ్ర ॥ సే, కా, శిష్యా ! నియొక్కనిజస్థితినివిచారించ నా సీ వెన త్త ఎ [(తుండవగు, నాత్రుండవనియు, శుద్ధ దె తన్యుండవనియు, [దష్టన్వమూ ఫుండ వనియు దెలియవచ్చుచున్నది, ఈ (ప్రపంచ ము అన త్తసియు,

ఏల అష్టావక్రగీ తాశాశ్ర్రృము, గేవల జడన్యరూపమనియు. దెలియవచ్చుచున్నది, కావ్రననీకు నవిద్య య నెడుమూయ లేనేలేదు, కేవలనిర్శలుండవు, కోరికయను గొప్ప శత్రువును జయించినయెడల ముక్తుండ వగుదువన్మి భావము, క॥ రాజ్యము నతులును సుతులును | (పాజ్యంబగు సుఖముమేనుబాయును మదిందాం! బూజ్యము లనియెడి నంగికి | భాజ్యము లై దుఃఖమెసంగుం(బతిజన్మమునక |! ౬, తా, మాననఫుుతా! రాజ్యమును, (స్ర్రీలును, కొమూాళ్లును, (యారబ్ధ్బవశ౦బున( (చా_ప్తంబులగు సుఖంబులును, దుఃఖంబులును, "దేహముతోడ నేపోవ్రచుండును, ఇవియన్నియు వి శేషంబులని, మనం బునందలంచిన యజ్ఞానులకు నివియన్నియు ననుభవనియంబు లె, (ప్రతి జన్మమునందును దప్పక కలుగునని, భావము, "లే-గీ॥! చాలు నర్థంబు కామంబువాలుపొమ్యు | సుకృత కర్శంబు లిక జూలుచవొప్పు "జెలిసె!। వనివలన నె నంపార విషయ తాప | మెనసి యుండంగ వి(శాంతియగనునె మనసు ! ర, తా, శిష్యరత్నమా! నద్దురువు[త్రుండగు ఫుణ్యపఫునుముండు తనకు ధనధానై్యైశ్వర్యంబులింక వాలుననియుం జి తనంకల్పంబులగు కోరిక లునుని-౧శ వలదనియు(, బూర్వజన్మసుకృతక ర్యంబులింక ( జాలువాలును వొమ్మ ని మనంబున వానివిధమంతయునెణీంగి వనివలన నే యానం సార తాపత్రయములు గలుగుచున్నవనియోచించి, వాని నమేధి ఫుంజమనిరోసి విడిచి, చి_త్తవిశా?ంతినిం బొందును, అజ్ఞాని యట్టి చి_త్తవిశా్రాంతిని బొంద లేండని, భావము, తే-గీ॥ ఎన్నిజన్మంబు లందింక నేను జేయ । వాబనః కాయములనై నవాంఛం జేసి | దుఃఖ మాయానముల కెల్ల జతోడు నీడ | కర్మమని యెంచి నిత్య సౌశఖ్యంబు గనుము॥ ౮ తా, శిష్యరత్నవమా- ! నీవు అనేక జన్మములనుండీ వాక్కు చేతను, మనస్సుచేతను, 'చేహముచేతను, జేయంబడిన నానావిధ కర ములను, వాంఛయ నెడు సనంకల్పమువలననే నీకు నంభవించినవి. దుఃఖమే, నానావిధములై న కష్టములకు దోడునీడ్లై యున్నది, ఇదియ (ప్రారఖ్ధ

తోత్పర్యనహిత ము, 3ర్లె కర్ణ మని భావించి, యీాజన్యమం, దైన, నేవాంఛలులేక్క చిత్త వ(శాంతినింబొంది ని త్యానందమగు, నాత్మానందసుఖము లనుభవించు మసి, భావము, గద్య! ఇతి (శ్రీమత్పరిమహంన (ప్రశంసనీయ, నకలోపనిషత్‌_ (ప్రతిపాది తాత్మ వ ద్యార హన్య (న్రీమదష్రావ[క గ తాశాన్ర్రంబునం దుప దేశాష్టకము నమా_ప్తము, ౧౦, తా, ఇది పరమహంన న్య్వరూఫవులగు, ముముత్వుజనులచేత నుకిం పందగినదియు, నకల-ఉపనిషత్తుల చే. జెప్పంబడ్‌ినదియు, నాత్మ విద్యా రహన్యంబును నగు, అస్రైవ[క మునసీం(దునిచే రచి బమింపంబడినస, యీ గ తాశాశ్ర్రంబునందు జా ఉప బేజాష్టకమునందలి, యెనిమిది పద్యంబు లకు, పోకల - శేపా చలాహ్యయుండను, అచలభావజ్ఞునిచే రచియింపం బడీన తాత్చర్యము, పఫదియన - అధ్యాయము నంపూర్ణ ము, చాయలు వస్తే కనా -శాం్టి్‌ ౧౧, క్రానాష్టక(ప్రకరణము, ర్టం-+-- క॥ భావా భావము వెడలిన్వ | భావంబున వెలుగుచుండు*పర మార్థ మటం | చేవగఫు నేవికారము |; నేవెంటం బెరయ కాత(డిల సుఖయిుంచుక ॥ 2 "తా, మాననపఫు[(తా |! ఈమాయా(ప్రపంచమునందు నామ రూపాత్మకమగు దృశ్యపదార్థములన్నియు. జి_త్తంబునకుందగులు క, భావమని చెప్పంబడును. అబ లదృశ్యంబులగు వ స్తువులన్నియ. ఛూన్యంబు లేయని చి తంబునం భావించుకు, అభావమని చెప్పంబకును ఈ చెండును కలిమి లేములగు భావాభావములు-ఈరెంటిని వివిచి న్వ్‌ వంబై నర్య్వదా వెలులుచుం డె కు పరమార్థ తత్యమునే నేనని విచార - పరుండటై న యాగివరు. డేదుఃఖమునుగాని, యీవి కారమునుగాని మన బునంబొందక, శేవలాత్థానందుం డై యుండునని, భావము, తే-గీ! ఈశ్వరుండే సర్వనిర్తాతయెంచి చూడ | నతనికంశు మజేమిలే దదినిజంబ |! యనుచులోపల నెలకొన్న యాశ లుడిగి పరమశాంచతుండు గ కోండుబంధనంబు।

తా, వీడ్లా ! వేదాంతవిచారణచేయంగా సీశ్యరుండ నెడు, నాత్మ స్వరూవుంటే, పదునాలుగులోక ములను నసృజియించినవాండుగాన్సు నతని కంక₹ు నన్ఫమగు నత్యమయినవ స్తువు లేనట్టిదిగాను దెలిసికొనిి పరమ ఇాంతుండగు యోగివరుండు, తనచి_త్తమునందు దాంగియున్నయాశ లన్నింటిని సద్దురుకటాత్ష౦బున మొదలంటనజికి, యేయొక్క_బంధమును బొందక నిర్శలచిత్తుండై యుండునని, భావము, 5 |! అపదలును నసంపదలును | 'నేపట్టున దై వకృతము*లేయని తృస్తుం | జై పరంగెడు విమ లేందియు. | డేపాటి సుఖంబు(గోరయజజెటుగండాకటి౯ | ర, తా, మాననఫవు(తా ! నిర్శలమాననము/గల నద్దురువుత్రుండు, తన కెన్నియాపదలునంభవించినను, మిగుల నై శ్వర్యముగలిగినను, విప్‌ యన్నియునుబూర్వజన్మ ముయొక్క_ (ప్రారబ్ధకర్మ చేవతవలనం (బా_ప్తిం చెననియోచించి, వానిగుజించి దుఃఖమునుగానిి నంతోషమునుగాని పొందండు, ఇతర మేమియు రాగోరండు, తనకుంగ లిగినమట్టు శే, నంతో వీ,0చును, 'దేహసుఖంబు లెటువంటివై నను మనంబునంగోరక, తనకన్య ముగా మజీయొకటి యున్నదని యెజుంగక్క, నిర్మల చిత్తుండై యుండు నని భావము,

"తే-గ॥! తొడరిసుఖదుఃఖ జన్మమృత్యువులుదోంప | చెవకృతమ యటంచునుదథ్యముగను | నాతండేకర్శములను నిఃరాసుండగు చుం | 'జేసినను తత్భలంబుల జెందండెపుడు | రో,

తా, శిప్యూ! అత్మవిచారణపరుండగు ఫుణ్యపురుషునకుసుఖముగాని, దుఃఖముగాసి, జన్మమృత్యువులగురోగ ములుగాన్సి నంభవించిన యడల, వానినన్నింటినిలత్యుము చేయక, (ప్రారబ్ధ్బకర్శ "చేవతవలననాశరీఠర మునకు నంభ వించెననితలంచునేగాని, మతీవేజువిధముగాంచలంచండు. అత, డేకోరికలు బేక నర్వకర్య ములను జేయునేగాని, కోరికలనోం. జేయండు, అట్రిమహాత్తుం, డేకాలమందును, నాకర్శ్మములయొక్క_ ఫలి తార్థములను బొందక, నదా 'కేవలాతానందుం డై. యుడునని, భావము,

"లే-గీ! చింతనొందిన దుఃఖంబు6* జెంయచుండు | వేలుదుఃఖంబునకు నొండు*విధము టేదు |

తాత్స రన పీ త ము, 9౯ా చింత నెడంలయాసి $ో ర్కెలలి జిక్కు_వడక | వాంతుండగువాండు ఇాళ్వత* సౌఖ్య మొందు! ర్‌ తా, మాననపు.తా ! కోరికయ నెడు తలంపువలననే, వివిధ దుఃఖములు గలుగుచుండును, అభ్రదుఃఖంబులకు నంక ల్ప మేతప్ప "వేజొండుకారణము గనువీంచ లేదు, అట్టిచింతల నెడు రోరికలయందు నేమా[తము దగులువడక, సాంతశమదమాదులుగల య చలన్వరూపుం డెప్పుడు నిత్యానందమును, వాత్హితసుఖమును బొందుననీ, థభావము, తే-గీ! వను చేహంబుగాను మతెంచిచూండ | "దేహమునునాకు లేదని తెలియువాండు | చేసిన (ప మయోజనంబును* జేయునదియుం | దలపకుండి న( గేవలత్యమునుంబాందు॥। ౬, తా, శిప్యా ! నద్దురువుత్రుండగు యోగివరుండు తత్యవిచారణ నుజేయంగా, తానుబేహంబుగాదనియు. దనకు ేహములేవనియు, 'దెలిసిన, యామహోత్తుండు తాను జేసిన కార్గ్యమందును, జేయంబూనిన కార్యమందును, దనరు సంకల్పము లేక యీయుండును, అట్టిపుణ్యాత్తుండు "కవలాత్తానందసుఖంబును బొందునని, భావము, ఆ- వె! (బహ్మ మొదలు _నంభపర్యంతముగ నేనె | య నెడు నిశ్చలాత్ము-డై నవాండు | నిర్విక ల్సుం డగుచు నెగడు(పాపొా (వొాప్త।! ఫలములందు.( దగులుకివ డ క యుండు! రె తా, మాననఫు(తా ! (బహ్మమొదలు తృణపర్యంతముగాంగల చేతనకోట్లన్నియు నేనేయనియు నవి నాకువేటుకావనియు నిశృలమెనీ చి_త్తముగల ఫుణ్యపఫురుషుండు, తానుశేనల నిరిగకల్పనమాధియందు సర్వసావీన్వరూపుండై. (ప్రకాశించును, అట్టిమహాత్తుండు (పా_ప్తంబని అ[పా_ప్తంబని చెప్పంబడీన కర్మ పఫలములయందు, బద్ధుండుగాక నచా- అఆ ళ్గాొనందుండై యుండునని భావము, 'ల్రే_గ్‌॥ బహువిధాశ్చర్య మయమిోా[పణపంచ మెల్ల (| జూడ-బన బేదనుచు శంక: పీడుకొన్న యత.డువానన లందక యతులశుద్ద | బోధమా[త్రుండు నై శాంతిబొందకు న్నె! ౮,

'ళీ౦ం అష్టావక్రగీతాళా శ్రుము, తా, శిష్యా 1. నద్దురుపుతుండు. నానావిధచ్యిత్ర విచిశ్రములు గలిగి వివిధరూపనామములతో మిగులనాశ్చర్యక ర ముగా గనుపించు చుండెడు నీ (ప్రపంచమంతయు. జూచుటవలనం (బళయోజనములేదని భావించి, తనమనస్పంశ యముల విడిచిన యామహోత్తుండు, తనశరీేం (ద్రియములయొక్క_యుం (బపంచముయొక్కృ_యు, (భాంతివాన నలన్ని6 టిని విడిచి, సమానరహీతమగు పరిశుద్ధ బోధను బొందినవాం డై చిత్త వి శాంతినింబొంది, యానందసుఖమును బొందకండునా $నచా శీవలా తానందుః డై యుండునని, భావము, గద్య! ఇతి (భ్రీమత్సరమహంన _ (పశంననీయ, నకలోపనిప త్ప్రతిపాది త్య విద్యారహన్య శ్రీమదష్రావ(క గీ తాశాస్ర్రుంబునందు జ్ఞానొష్ట్రక ము నమా _ప్తము, ౧౧. తా, ఇది పరమహంనన్యమాఫులగు, ముముతుజనుల చేత నుతిం పందగినదియు, నకల-ఉపనిషత్తులచే. జెప్పంబడినదియు, నాత్మేవిద్యా ర హన్యంబును నగు, అష్రావ[కమునీం[దుని చే ర చియింపంబడీనృు యా గీ తాశాన్ర్రుంబునందు జ్ఞానాష్టకమునందలి, యెనిమిదిపద్యంబులకు పోకల - కేపాచలాహ్యయుండను అ చల భావజ్ఞునిచే రచియింపంబడిన 'తాత్సర్యము, పదునాకండన - అధ్యాయము నంపూర్మ ము, అయావావహోట్టీయనానాానా శారా! ౧_అి ఏక మేవాష్టక (ప్రకరణము, జస్ట0-+-- "లేంగ్‌! “మొదలు బేహాంము [క్రియలతో,బొదలి యుండ €|! విదపవచన (ప్రవృత్తుల బెర సియుండు | వెనుక చింతానమప్షి చే నెనసియుండు 1 నుండుగా శేమి యిీరీతిశణనున్న వాండ!! ౧, "తా, నిపష్యరత్నవూ- తొలుత బీడ్డ గా నుండునవఫుడు, నోరును, నేత్రములను దెజచుట, కాలయుసేతులుకదలించుట, యీడ్చుట, పాలు (దాగుట మొదలగు స క్రియల చేత నే (పకాశళించుచుండును, వీమ్మట నాబీడ్ల చి[త్రములగువాటలతో ను, ఆటపాటలతోను అత్షరవంతుండు గాం (బశకాశించుచుండును, అనంతరమువయసు రాగానే యనేకదుఃఖ ములతోను, వివిధకోరికలతోను, సర్వవృత్తులతోను, నిండి (ప్రకాశించు చుండును, ఆహా ! ఈచండాల చేహ మెట్లుండినను నాకేమి! నేనిపుడు శేవలాత్తానందసుఖ మగ్నుండ నై నర్వమునిండియున్నానని, భావము,

(6 | తాత్సర్యనహితము, కీం తే-గ్‌! ్రీతి లేకున్కి, శట్రాదివృత్తు లెల్ల | నాత్మకును లే వదృశ ప్రంబుశలగుటక తన | నరసియేకాగ చిత్తుండనగుట నేన | మయొండెటుంగక యీరీతి*శనున్నవాండ! ౨, బ్రా, శ్‌బ్యూ నచ్చిదడానందాతీతన్వరూవుండగు శేవలాత్తునకు "బేనియందును[ బేమ లేనందుచేత నతనియందున బ్రముగాని, న్పర సము గాని, రూపముగాని, రనముగాని, గంధముగాని, (యి+పంచతన్నాాత లును) వీనివలలనంగలి”కు కార్యములుగాని లేవు, వలయనంగా నీమా యావృత్తు లదృశ్యంబులైె కనువించకయుండుటను జక్క_(గా నెజీంగిన వాండనై;, యచంచలచిత్తుండనగు నే నేవృత్తులనెలటుంగక, నదాయీ రీతికేవలాత్మ న్వరూవుండనై , సర్వమునిండియున్నాండనని, ఖొవము,

'తే-గ్‌! చేకొనినమాధి సాధ్యవి* వేపముఖ్య | మైతనరుచున్న యీవ్యవ*హోర మెల్ల | 'దెలియంగనవమూాధియం దె యా.దీనివిడిచి |

. యొండుదలంపక యీరీతిజనున్న వాండ | వె, ₹", మాననఫు(తా! సమాధియనగా=సాధ్యమనియుకు, విశే, పమనియును, "రెంజువిధములుగాగ లిగియున్నది, సాధ్యమనంగా జీవ(్రు ప్తైకమునుగావించి (పవంచమునుమజణుచి తన్మ యుండై యుండుట, వివృపమన.౧౫ా అట్టిజీవ(బృష్టా క్యతన యత్వ్యమునువిడీచి (పప్రపంచజ్ఞ ప్‌ గలుగుట, ఈరెండును నమాధివికారములుగా నేయున్నవి, అట్టినసేవ (బ్కైక్వ తన్యంబగుటయు, (బపంచముదోంచుటయు నచెండును భా ౨తిరూపకములనియు/, బరిఫూర్మ ముతప్ప నేమియు లేదనినిశ్చ యించి నకల(భాంతులనువిడిచి యీతలంఫవులును లేక పరిపూర్తమా[త్రునిగా నున్నానని, భావము,

'తే-గ్‌! అశ్రమ మనా(శ్రమము లేనిశధ్యాననిష్టు చి_త్తృధారణమును విన*ర్జించు కతన | నేవికల్పంబుందలంపక యుకతముగ | నూర శేనిట్లు సుఖలీలజనున్నవాండ । ఈ,

తా, శిష్యరత్ననమా ! ఆత్మ ధ్యాననిఘైాపరుండ నై యున్న నేను,

జి తధారణమొదలగు యోగములనుబొంది, వీిదప నివియన్నియు, (ఫాంతిరూపకంబులనివిడిచిి అశ్రమమందుండినను, అనశ్రమము లేక

రీ అష్టావక్రగీ తాశా శ్ర్రము, యుండినను నమానముగాశే .-భావించి యెకోరికలునులేక, ఒంటరి వాండనై చీ _తృవిృశాంతినిబొంది, యీవృత్తులును లేక, శేవలాత్థానందుం డనై యున్నానని, భావము, క! చింతింప రానివ స్తువుం | జింతింపుచు నుండువాండెజచింతా మయుందా* | వంతయునగునా భావన | నింతయు'. కొనక యిట్లు * లే నున్నాండ౯-। స్కో, తా, బిజ్లా | చింతింప రానివ స్తువు అన (గా వాక్కు_నరకును, మనం బునకునుు ఆనోచరంబగు శేవలాత్క న్వరూవుని నదా ఛ్యానయు కృ ముగా నెవండు చింతించుచుండునో వాండే నమ న్తచింతలకు. గారణుం డగ - అత్యృన్వరూపుండగుచున్నాండు, కావున నేనట్టి (ఛాంతిరూపకం బులగు నా చింతలనన్నింటిని విడిచి యీవికారములేని పరిపూర్ణం డనైె, సర్యము నిండియున్న వాండనని, భావము, "ల్రే-గ్‌॥ (గ్రాహ్యమును వర్ణమును లేనికతన నాకు | హర్ష మును వఏిపాదంబు లేజనందువలన | "నీను నిశ్చింత వృ త్తితో* నెల్ల (పొద్దు | సొండెజటుంగ క యీరీతినున్న వాండ | జై, తా, మాననఫపు(తా ! పరిపూర్తుండ నై నిండిననాకు. బట్టువీడు ఫులు లేనికారణంబును నంతోషముగాని, దుఃఖముగానిలేదు, అందు వలన నాకు .నేచింతలును లేక, నర్వ కాలమునిర్వి కారుండ నై నాకంశు నన్యమగు 'వేజొండువ స్తువు లేదని నానిజస్థితిని నెజింగ, యీ(ప్రకార ము పరిపూర్చుండనై. యున్నానని, భావము, ఆ-వి॥ ఎటుక లేమింగగా బెయీరీతి నూరక | కర్యనిష్టు నలుపం౫గడయగు మ. దాని గొడవ లేల*తత్వ మెల్ల నెజణింగి | యొకట సౌఖ్యవృ త్తీశనున్నవాండ।! లె తా, శిప్యూ |! ఈలోకంబున మానవులు నిజగురుబోధ నెజటుం గక శుద్ధ లెలివి లేని కారణంబున, (పపంచవాననలను్కు శరీరవాననలను బొంది, నానావిధక ర్యనిష్టలనుం జేయుటకు. బూనుకొనిరి, అట్టిశ్రాంతి న్వరాపములై న కర్యనిష్టలయొక్క దుఃఖములును, మహాకారణుండగు నెజుకయొక్క దుఃఖమును నాశెందుకు * నేను అనృతజడదుఃఖంబగు

ళో తే ర్య నహీ త ము, ఈోఖి సీఛరీరంబును, శరీరంబునకు మూలంబై న యాత్మ్శన్వరూపవుని (క్రాంతి రూపకములని భావించి, నదా కేవలాత్తుండ నై యెవృత్తులు లేక పూర్షుం డనై నిండీయున్నానసి, భావము, క॥ ఇటువలె నెవ్వని చేత౯- | ఘటియింపం బడియవాండుఘనుండు క ఖ లౌధ్దుం | డిటువంటి స్వభావము గల | పటుబుద్ధి మహాశ యుండుజపరికింపంగ౯ ॥ ౮, తౌ, మాననఫు(తా ! ఇటువంటి నిన్తరంగ పరిపూర్శ నము[ద ముగా నిండిన తన నిజన్వరూపమును నేమహోత్షునికరుణవలన దెలిసి కొనుచున్నాయ్‌ యట్టి శిష్యుండు వెంటనే క అ "త్ధతేను బొందు చున్నాండు, ఇటువంటి నిజన్వరాపమును బొందిన న్వ భావ చిహ్నాములు గల మహోత్తునివిచారించంగా సిలోకశకంబున మిగుల యుశస్ప్సును బొంది నదా ము కుండునునై యుండునని, భావము. గద్య! ఇది (భీమత్ప్చరమహంన (ప్రశంసనీయ, నకలోవనిపత్‌ ('ప్రతిపాది తాత వీద్యార హనస్ట (శీముద ష్టావ(క గ తాశాన్ర్రంబునం 'దేక మేవాష్టకము _ నమా _ప్రము, ౧౨౫ తా, ఇది పరమహంన న్వరూఫులగు, ముముత్వుజనులచే నుతిం పందగినదియు నకలోపనిషత్తులచేం జెప్పంబడినదియు, తత్మవిద్యా రహన్యంబునునగు అష్టావ[క్రముసీం[ద్రునిచే రచియింపంబడిన యీ గతాశాన్ర్రంబునందు, వక మేవాష్టకమునందలి యెనిమిదిపద్యంబులకు వోకల-కేపాచలాహ్యూయుండను, అచలభావజ్ఞుని చే ర చియింపంబడిన 'ఠాత్సర్యము పం[డెండవ-అభ్యాయము నంపూర్ణ్మ ము, న. -+౦లఫ్‌ి్‌ ౧౩, యథాసుఖ నప్తావళి (ప్రకరణము, "శం "లే-గ్‌॥! వమియును చేదు తనకల్మి యీమి చెప్పం | బుట్టగోచికి నందియంబిట్టులౌట ।! నిచ్చు నెడ. బుచ్చు కొను నెడనిచ్చ లేక | యున్నవాండ యథాసుఖమొంది నేనుః ౧, కా, శిష్యరత్నమా ! నే నేమియు లేని నిరామయుండ నె నర్వ మునిండియున్నాను, ఇట్లుండెకు నాయొక్క నంపదను నీశేమని చెప్పు దును, మూడంగుళముల వెడల్నుగల యిీపుట్టగోచిబట్ట కే సండియ

శీ అష్టావక్రగీ తాళాశ్ర్రము, ముగానున్నది, ఇట్లుండు నేనే యితరులకు నేదొకవ స్తువు నిచ్చుటకు నిత రులవలన మజీయొకవ స్తువును బుచ్చుకొనుటకు నంకల్పము లేనివాం డనై, యధాసుఖమ నెడు కవలా త్తానందమును బొంది యేవృత్తులును లేక నిండియున్నా నని, భావము, 'తే-గ్‌॥! చూడ్కి. యెందాక పరువడిశోస్రుక్కియుండు | జిహ్య్ధూయెందై న వాంభించిచింత నొందు. |! జిత్త మెందైనం దగిలి గా+నీల్లుచుండు | నిన్నింటిని బాసి తత్యమం* చే సుఖంతు ॥ ౨9, తా, మాననఫపు్యుతా ! నేత్రములెచ్చోటనై నను జి(తవిచిత్ర ములగు రూసములనుజూచినప్పుడు మనస్సునకు నితర మేమియు. దోంచక వానియం బేసౌక్కియుండును, నాలుక యెచ్చటనై నను మిగులరు చ్య ములగుపదార్థ ములయందుందగిలి యాచిత్తము చింతించుచుండును, అట్టిచిత్త మేవంకనువాతి యదిలభించకుండిన గాసిలుచుండును, నేనిటువంటి యుపాధులనన్నింటికింగారణ మైన చి ల్తేం్యద్రియముయొక్క_ పోకలనుబో కార్చి నిర్మ్శలచిత్తుండనై బట్టబయలగు కేవలాత్యన్వ్యరూప మంచే సుఖానందమును బొందుచున్నాడనని, భావము, క వనొనరింపలోం దగినది | గాన మచేమియు నటంచు.4గాంవీంపక యే | బైనను తానై వ చ్చిన . నేనది ఘటియించి యెలమినిట్లున్నాండళ | 5, తా, బిజ్లా ! లోకంబున నేను జేయందగినది మబేమియుం గను వంచ లేదు, వాంఛం జేయుటకు నాకురెండవవ స్తు వేమియును లేదు, నేను బరివూర్మ సము(ద్రంబువ లె నిండియున్నాను. ఇట్టినాకు యేనంకల్పములు "లేకయే తమంతటందాముగావచ్చిన పదార్థ ములను బుచ్చుకొని "శీవ లాత్థానందమును బొంది యీ(ప్రకారము యథాసుఖమగ్నడ నై యున్నాడనని, భావము, లే-గీ! మానకెప్పుడు చేహాభిశమూన మొగి | కర ఘటనా ఘటనహాధం౫గలిగియుండు | నట్టి రొరాగ విరరూగంబు*లందరకునికి | నున్నవాండ యథా సుఖ+మొంది నేను! లో

తాత్ప ర్య న హీత ము, 'బ్రాస్యో తా, శిష్యా! ఈలోకంబున అభ్యానపరుండగు యోగి (ప్రపంచ కర్శములను విడిచిపెట్టక నదా దేహాఖభివమానముగలవాండై. కర్శముల వలన నంఖభ వించినదుః ఖములనన్నింటిని ననుభవించుచుండును, నేను వానివలె కర్ణ యాగవియోగములయటొందగక నంక ల్పములను 'జెందక్‌ కేవలాత్తుండనై యధావిధియగ నానిజస్వరాపమునుబొంది పరిపూ గుండ నె యున్నా.ండనని, భావము, 'లేంగ! నిత్యము నఖండ రూవమై* నెగడు నాకు | నర్థము ననర్ధి మును లే దహర్నిశంబు । నిలుచుచును బోవుచును నిద్రశనలమికొనుచు | నున్న వాండ యధాసుఖమొంది నేను ॥ ఎ తా, మాననఫు[ తా | శనునదా కాల మఖండన్వరూవుండ నై నిండీయున్నాండను. నాకు ధనము కావ లెననియు. గూడదనియు, నీవిధిని శేీధములుగలచింత యేకాలమంసునులేక బేనియంకును నాన కుండను గార్‌, రా(త్రింబగళ్లునాక శువిధము గాం బూర్డుండనె నిలిచియుందును, మజీయొకప్పుడు లేచి నడుచుచుందును, ఈ రెండును లేని నమయమున ని[ద్రించువానిక్రైవడి నేమియు నెజుంగకుండుదును, ఇటుయథాసుఖ మనెడు కేవలాతానందసుఖమగ్నుండ నై యున్నాండనని, భావము, "రేట్‌! సుఖము గావించు రూపాదిణనిఖల నియతి | భావములయందు. బరికించిఐబహూు విధముల | నాదట శుభా శుభంబులందాస్ట వీడీచి | యున్నవాండ యథాసుఖః మొంది నేను క్‌, "తా, శిష్యరత్ననూ |! ఈలోకంబున నానావిథధరూపనాముములు గలిగి నమ _న్త మోహభాంతులను బుట్రించునట్టి, యూనంకల్పముల నేక విధములుగా నంభవించునని యెజింగ, చిిత్రవీచి[తత్రవ స్తువ్రులయందలి యాశనువిడిచి, సుఖదుఃఖములు శరీరంబునకేగాని, నాకులేవనిచి త్త మందు నమభావనగలవాండ నై నంకల్పరహితుండనై యధాసుఖ మనెడు, "కవలాత్థానందుండ నై యున్నానని, భావము, "లే-గీ! నిదురపోవంగ హానియ.జనెదియు లేదు | యత్న మొనరింప సిద్ధియానదియు లేదు । నట్టినంతుష్టు లందాత్మ జనాటుకొనక 1 యున్న వాండయథా సుఖ*మొంది నేను లీ

లోక. అష్టావక్రగీతాశాస్ర్రము, తా, మాననఫు(తా ! ' నేనునిదురంజెందియున్నష్పుడు నాకునర్య వృత్తులుళూన్యంబు లై, యయొక్క_వ్యసనములునుదోంచక, న్వస్వరూ ఫుండ నై యున్నాండను. మేల్క-నియుండునప్పుడాయా ఫలములు పూర్వ జన్మసుకృుతమువలన లభించు నేగాని యెంత్యపప్రయత్నపడినను లభింప నేర వనియెజింగి నంకల్పరహితుండనై , (పపంచనంబంధములగు సుఖముల “నేదియుగోరక, వానిచి త్తమందు నాటుకోనియ్యక 'కవలాతానందసుఖ మగ్నూండ నై యున్నా (డనని, భావము, గద్య! ఇతి (లీమత్సరమహంస (ప్రశంననీయ, సనకలోపనిప త్చ్రతిపాది తాత విద్యార హన్య (శీమదష్టావ[క గీతా శాత్ర్రంబునందు యథాసుఖనపావళి నమా ప్త్రము, ౧౩, "తా, ఇది పరమహాంన న్వరూఫపులగు ముమువత్వుజనులచే నుతింపం దగినదియు, నకల ఉపనిషత్తులచే. జెప్పంబడినదియును, అత్మవిద్యా రహన్యంబునునగు, అష్టావ(క్రముసీందద్రునిచే ర చియింపంబడిన యీగీతా ఇాస్ర్రుంబునందు యథా సుఖనప్తావళియందలి 'యేడుపద్యంబులకు పోకల - "శేసూచలాహ్యూయుండను, అచల భావజ్ఞునిచే ర చియింపంబడీన తాత్పర్యము పదిమాడవ-అధ్యాయము - నంపూర్ష్మ ము, అాలాజాపపున్టే పాలా శాం గ'ల్రో శాంతచతుష్క_[పకరణము, జస్టం-+-- "తేంగ్‌! సహజముగళూన్య చిత్తుండ నకలరూప | భావనం బెల్ల నజ్ఞాన*ఖావనంబె | కణంగిని[ద్రించు నతండు మేశల్క_నినయట్లు | గభితనంసారకుని రీతిణమెలయగవాండ ౧, తా, శిష్యరత్నమా ! ఈలోకంబున, నేకోరికలును లేక, చిత్త ళశూన్యు-డంగా నేయున్నాండను, (పపంచమునందు వివిధనామరూపము లతో. (బకాశించుచి(త్రవిచి[త్రములను జూచుటచేతం జి త్తమునకుంగలి గడు తలంవులన్నియు నజ్ఞూనతలంపు లేయనినిశ్చయమునొంది, ని్షదయం 'చేవృత్తులునులేక, ఆత్మనిర్మలుండై యెట్లుండునొ , అట్లుజా్యాగతయం దును నర్వవృత్తులు లేనివాడ నై, చి త్తవి[శాంతింబాంది, యాసనంసార సాగరమునందు6 జూచువారలకు నంసారిగానె, సర్వ కార్యమి. లను జే యుచు బురదయందుండు కుమ్మర ఫురుగు నకు బురదయంటినివిధంబుగా, నర్వ కార్యములయందు వ_ర్తించుచున్నాండనన్ని ఖావము,

“తా త్స ర్య నహీ త ము, 'శ్రోణి క॥ ఎక్కడి ధన మెక్క_డి చెలు | 'లెక్క_డి విష యోపభోగ* మెక్క_డిశాస్త్రం . 'బెక్కడీ వ్‌జ్హానం వీంక | నిక్కువగని వాంఛ లెల్లనెడలిన నాకు౯ | 9, తా, మాననఫవు(తా ! ఈలోకంబున నిజగురుకటాతమును బడసి నానిజస్వరాపమైన కశేవలాత్మనుదర్శించి, పరమశాంతుడ నై జలజ ప[తంబులకుజలంబులంటని విధంబు గానుం డెడునాకు (ద్రవ్యము లేదు, (ప్ర్రేలును లేరు, వృత్తులును లేవు, భోగములును లేవ, వెద శాన్ర్రంబు లును లేవు, (పజ్ఞానంటబహ్మమను మహోావాక్యము నెజీంగినజ్ఞాన మును లేదు, ఇవియన్నియును విడిచినవాండ,నె నర్వళూన్యుండ నై యేకోర కలను లేనిపరిపూర్ల నము[దమువ లె. జలించక నర్వమునిండియున్నా ండ నని, భావము, లేగ! సావీపురుషుండు పరమాత్మ మయెొనయట్టి | యిీ+శ్వరుండు గానంబడుచుండు నేక తమున | బంధమునుమోతమును రెండు.హవాసిపోవ | ము _కికొటజుే న నాశేల:మొనయుంజింత | తా, బిజ్ఞా ! చేను సర్వసాథీన్వరూపుండను, పరమాత్మయని చెప్పంబడు “నేవికారములును లేని యీశ్వరుండను, నొంటరివాండ నె నరర్యముమువ్వులకుం గనువించుచుండువాండను, (భాంతిరూపక మ్ములెన బంధ మోతుములను 'రెంటినివిడిచినవాండ నై, నిజన్వరూపమునుబొంది పరివూర్జుండ నై నిండియున్న నాకుమోత్ష్సమునుగుజించిన దుఃఖ మెట్లు నంభవీంచును? వకాలమందునునాకు నంభవించ నేరదు, సర్వవృత్తులు ర హితుండనై. నిండియున్నాండనని, భావము, నేగీ! వవికల్పంబులును లోననింత లేక | వెలుపలయ శెచ్చగాం గనుమెలంగుచున్న | వానిభావంబు నటువంటిణవారెగాక | యితరు లెవ్యార లె నను*నెజు.గ (గల 5! రో, లా, శిష్యరత్నమా ! ఈలగకంబున (ట్రహ్మజ్ఞూనిమయెన మహ తృుడుతనయం దేవిధంబులగు కోరికలుగొంచెమైనను "లెనివాయగానుండి యు, నిచ్చావిహారుండ నైవ రించుచు లోక ముళోపాటి నంసారిగానే గనువీంచుచుండును, అట్టిమహోత్తుని యాంతర్యములు జెలిసికొనుటకు,

'ీరా అష్టైవక్రగీ తాకాశ్ర్రము, అంతటిజ్ఞా నులకుందప్ప నజ్ఞానులగులోక వాసు లెవ్వరై న నామహోత్తునిం "జలీయ.ంజూలరు, (బహ్మజ్ఞానియామాయా(ప్రపంచమునందు బునగప్పిన నిప్పువతుగా వ_ర్తించుచుండునని, భావము, ఇది శ్రీమత్పరమహంన [పశంననీయ నకలోపనిష త్ప్రకతిపాది తాత్మ విద్యారహన్య గ్రీమదష్టావ[కగీ తాతా స్ర్రుంబునందు వాంత చతుష్కము నమా+ ప్త్రము, ౧౦ తా, ఇది శ్రీమత్సరమహంనన్వరూపులగు, ముముత్రుజనులచే నుతింపందగినదియు, నకల ఉపనిషత్తులచేం చెప్పంబడినదియు, నాత్మ విద్యారహన్యంబునునగు, అష్టైవ(క్రమునీం(ద్రునిచే ర చియింపంబడీన యీగీ తాళాస్ర్రుంబునందు, ఫాంత చతుష్కమునందలి, నాలుగుపద్యం బులకు పోక ల- శేపాచలాహ్య్థయుండను, అచలభావ జ్జునిచే ర చియింపం బడిన తాత్పర్యము, పదునాలవ - అధ్యాయము నమా _ప్తము, అయావున్టీేయా---- యో ౧౫, తతోోప దేశవింశతి (ప్రకరణము, జఖి+- ఆ-వె! ధన్యుడు _కృమెనతతోోప "దేశంబు | వలన నత్వబుద్దిశవంతుండగు చు వమీతిగ్భ తార్జుః డగు చుజీవపర్యంతంబు | "జెలియందలంచు జడుండు* దెలియ లేండు ॥ ౧. తా, మాననఫు[తా ! ఈలోకంబున న నేక జన్శ్య సుకృత నంసిద్ధి పరుండగుపుణ్యపుగుముండు, సద్గురువును సెపించి, యామహోత్తునిక రుణ. బడసి 'దేహతత్యమును నాత్రోప దేశ మునుబొంది, పరమనాంతుండును, బుద్ధిమంతుండును, గృ తార్థుండునునగు చున్నాండు. మఆజియు న నేకజన్శ పాపసంసిద్ధిపరుండగు నజ్ఞాని, మిగులమూ థఢాత్తుండునునై తానుజచ్చు పర్యంతమును నాత్మతత్వమును దెలియన లెనని "యో చించుచుండు నే గాని, చెలియుటకునేరండని, ఖభౌవము, ఆ-వె! విషయ నిరననంబుణవివరింప మోతు.ంబు | బంధనంబువిషయపరిచయంబుి | జ్ఞూనమం తెసుమ్థు శాస్ర) నమ్మతమున | ననఘయెొట్లుదోంచు జనట్లు చేయు ॥ 9, తా, పాపరహీతుండనవగు శిప్యరత్నవమా (బహ్మవిద్యయ నెడు- అపవర్గమార్షమునువిచారించ.గా, నన్నికోరికలకు మూలదుంపగానున్న

[7) తాత్పర్యనహీత ము, రీనా చిత్తమును నిరోధించుకే మోశత్షమనియుం, జి త్తనంకల్పమువలననే బంధమనియు. దెలియవచ్చుచున్నది, జ్ఞానమనునదియిం లేగాని యధిక మేమియులేదని తెలిసికొనువూ, ఇది యే శా్ర్రునమ్మ తమును అనుభవ మునుగానున్నది, అట్టిశాశ్ర్రమునందు సేబుద్ధి కేమిగాందెలియవచ్చుచు న్నదో య బే[పకారముచేయుమన్సి ఖావము, లే-గ1॥ వక్తయును (పాజ్ఞు. డుద్యోగవంతుం డైన | యతని మూకగ జడునిలోజనలసునిగను ॥ "జేయు స్‌తత్వ బోధంబుః చిిత్రముగను । (వాక్సతులచే వినర్జింపబడియె నతండు | వ తా, మాననఫవు( తా |! ఈలోక ం౦బుననిర్భయముగాన ఛభలయందు మాట్లాడునట్టివాదాలకుండుగానుండీనను, గొప్పచదువరిగానుండినను, బుద్ధి శాలిగానుండినను ఉద్యో గవృత్తులయందు సమర్థుండుగానుండి నను, ఇట్టి వారీతత్యబోధనుబొందిన యెడల, నోరులేని మూలవాండు గాను, “నేమియు(దెలియని యజ్ఞునింగాను, బుద్ధి లేనిజడునింగాను, లోక్‌ వ్యవ పోరములయందు.జొరవ లేని మందునింగాను జేయుచున్నది. మజీయు ._నడ్జాన్నులై న లోకవాను లట్టిమహాత్ముని జ్ఞాసియని దెలిసికోనేరక పిచ్చి వానిగా భావించి యిట్లు వెడలంగొట్టుట, పరిహాసీించుట, మొదలగు దుర్తార్గములను జేయుదురు, కాంబట్టి యీతత్యబోధ మిగులంజి[తం ఖై యున్నదని, గానము, ఆ=వి! తనువు సీవ్రగావుతనువు నీకును లేదు | క ర్తగావు భో కగావు నీవు! విశ్వసావీ,వీవువిమల చి(ద్రూపమై | నిన్సృహుండవగుచు నెమ్మి మెలంగ! రో, తా, శిష్యరత్నమా! పాంచభఖౌతికంబును, మిగులహేయంబును నగుసీశరీర మునీవుగావు, శరీరమునీకు నేకాలమందును లేదు, సర్వవృత్తు లను చేయునట్టి యహంకార న్వరూపుండగు క_రృవునుసివుగావు, అన్నిం టిని యనుభవించునట్టి జీవుండగు భో_క్తవును నీవుగావు. నర్వపావీ, సరరూపుండై న యాత్తుండ వే నీవు, నదా నిర్మలమగు జ్ఞానన్వరూఫుం డవై నిప్కాముండవై యేతగులములును లేక లోకంబున సామాన్యుని పగిదిన_ర్తించుమన్సి భావము,

గేం అష్టైవక్రగీ తాశాశ్ర్రృము, క॥ రాగ ద్వేషము 3ంచమ।! నోగుణములు నిర్శలుండవునివువిక ల్ప త్యాగివ్‌ బోధాత్తకుండవు ] బాగుగ నేవీక ఏతి లేక జబజడయుము సుఖముళ€ | ఏకి తా. బిళ్లా ! కామ[కోధములనుగుఅిం చి వివారణచేయలా, నవి మనస్సుయొక్క_ గసుణములుగా (6 'దెలియవచ్చుచున్నవి.నీ వే గుణములు లేని నిర్శలుండగు నాత్తుండవు. సంకల్పవికల్పములు లేని శుద్ధ జెలివియే స్యరూపముగాంగలవాండవు. నర్వసంగపరి త్యాగివి, జ్ఞానన్వరూఫుండవు గావున, నీవే వికారములను బొందక, యాత్తానందసుఖమును బొండు మని భావము, క॥ తనయందు భూతవర్లము | దనరలణగ భూతములయం౦ందు(దానుండు నటం । భు నహాంకారము మమతయు | ననయముంబోవిడిచి సౌఖ్య"మందుము ఫ్వ్యుతా।! ౬, తా, మాననఫు[తా ! తాన నెడు నాత్యన్వరూపునియందు నమ నృజీవకోట్లును, నకలజీవకోట్లయందును తాన నెడునాత్తుండునునుండు నని జెలిసికొని, నదాఅహంకార మమ కారములను విడిచినవాండ వై శరీ "రే్యద్రియములే తానన్న దుఃఖమునుబొందక , యా త్థానందసుఖమునే బొందుమన్మ్సి భావము, క॥ ఉదధి తరంగంబులగతి | వీదితంబుగ నెందుందోంచువిశ్వం బజనఫఘా |! యదినీవు సుమునత్యము | మదిందాపము వలదుజ్ఞానమయుండవు దలయపళకా! 2, తా, పాపరహీతుండవగు శిప్యరత్నమా ! మపహోసము[(ద్రము నందు నలలవలనే యీ[(పపంచము సాధారణముగా (ాంతివలనం దోంచుచుండును, నీవట్టియలలవంటి 1పపంచముగావు, నిజముగాందరం గములు లేని పరిపూర్తాచల నము[ద్ర మేనీవు, ఇదినత్యము, నిమనంబున౦ గల దుఃఖమునువిడువుము విచారించ (గానీ వజ్ఞానన్వరూపుండవని, భా ఆ-వె! తండి విశ్వసింప ౫దగును ముమ్మాటికి ( నిందు నంశయంబాకింత లేదు |

“తా త్స ర్య న హితము, ఏరీ పరమ చిన్మ యుండవుఛగవంతుండవు మాయ | కావలె న యాత్య్మశవరయ నీవు ॥ ర్‌, తా, ఓనాయనా ! ఓవిజ్ఞా ! సీవుమున్తూటికి. గొంచెమైన నెట్ట నంశయములను బొందనివాండ వై నాయందుమిగుల విశ్వ్యానముగల వాండవై నావాక్యములను జక్క_.గానమ్థుము, సీ వేసశేఘ్టమగు జ్ఞాన స్వరూపఫుండవు భగవంతుండవు, మూయయని చెప్పంబ డెడు సీలతోయ దమునకు నావలశుద్ధ నృటిక రూపం బె లేజబోమయంటై నివాతిదిపంబునుం బోలె. (బకాశించెడు నర్వసావీన్వరూప మేసీవు, నీకు రెండవవ స్తువు జేదని తలియుమని, ఖౌవము, క! కాయము గుణనసంవృతిమిది | యాయతగతి వచ్చుంబోవునాత్త దలంపంగా | జీయడకుంబోదు రాదది ! థీయుతయిశ్షుల వగవదీనికి మిగుల౯ ॥ నొ తా, శిష్యా ! ఈశరీరములకు జననమర ణంబులు న్యభావజ న్యం బులై యుండుట చేత నే, జననముకొందివచ్చుట, మరణము6బెందివోవుట యను సీరాకపోకలు నత్యములుగా నే దెలియవచ్చుచున్నవి. "కేవలాత్మ నుగుజించి వీివారించంగా దానికి రాకపోకలును, జూవువుట్టుక లును "లేక నర్వకాలము స్థిరముగా నేయున్నది. బుద్ధిమంతుండవగు సిఏ ప కార ము శరీరమునుగుఆించి మిగులదుఃఖంపంబని లేదు, కేవలాతానందుండ వైయుండుమని, భావము, 'లే-గ్‌! క ల్ప పర్యంతముగ నుండు-౫గాక చేహ | మిష్సు దేపోవు. గాకనిం* దేమిహోని | వృద్ధి యెయ్యెది సీక్రు ఫాఃవీంచిచూడ | స్‌వు చిన్నాతుండవు గాన+నిర్మలాత్మ !॥ ౧౨ తా, మాననఫు(తా ! ఈదేహము అనృత జడ దుఃఖములతోం గూడుకొని మిగుల హేయమెనది, మూాచుచుండంగా నే మటు హాయ ముంగాంబోవునది, అట్లుంపోక యొక్‌ కల్చ్పపర్యంతే ముండినను, లేక యిస్వు జేపోయినను బోవ్రనుగాక ; ఈ((ఫాంతిరూపక మైన థరీర మెంత కాలముండిన నేమి[ప్రయోజనము? నీవు కేవల నిర్శలుండవు, జ్ఞానన్వరూ ఫుండవు, నిన్నువిచారించి చదూడంగా సన్‌కు వృద్ధాయు శ్నీణ మును లేక న దా కాలము పరిపూర్జుండ వై యున్నావని, భావము,

సీ అష్టావక్రగీ తాశాశ్ర్రము, లేగ! అనఘ ! యానందరన మహావనధి వగుచు। [ప్రబలు నీయందు భువన తశరంగతతులు | యవొడమెందా నేమి లయమునుఃబొాం బెశేమి | నికు వృద్ధితేయంబులు లేక యుండు! ౧౧ తా, పాపరహీతుండ వగు శప్యురత్నమా ! ఆనందరనంబను మహానము[ద్రమువ లె నిండియున్ననీకు నమ_న్తలోకములు తరంగముల వలె నీయందు నావరించుకొనియున్నటుల. దోంచయటభా?ంతియీగాని, నిజముగా సీయందు లోకములు లేన, ఒక వేళ నట్టెలోకములు నీయం దుగలిగియున్నను, లేక నాశమునుబొందినను నీకేమి? సీకు నేకాల మందును పెరుంగుట. తగ్గుట యను నేవికారములునులేక, నచా పరివూర్టుండ వై యున్నావని, భావము, "లేగ! అనఘ ! చిన్తాత్రుండగు సీకుళనఖిల జగము! వేజుగాదది నిజముఫాజవించి చూడ | "కేయుములు సీకు మజీయుపాజభేయములును | గలుగుకెక్క_డ నిక్క_ముగాదుసుమ్యు | ౧_9, _ అలా, పాపరహితుండవగు బిజ్హా ! నద్దురుముఖంబునం దత్యవిచా రణచేయంా, శేవలజ్ఞానస్వరూపుండవగు నీకు సీదృశ్యమగు నమస్త (ప్రపంచము వేజుగాదు, సర్వము నీవేగాని సీకు నన్యమేమియు నిజ ముగాలేదని దెలిసికొనుము, ఇట్టి పరిపూర్చుండవై న నీకు విధినిపేధము లుగాని, జీవో పాధి ఈశ్వరో పాధులుగాని గలుగ నేరవు, ఇవియన్నియు నిజముగా సీకు లేవసుమూా, వ్యర్ధ్థపు (థాంతులను బొందుట నిష్ప) యోూజనంబన్సి భావము, క్‌ ఒక్క_టిమయెై యవ్యయమై . నెక్కొని చిద్దగన మగుచునెగ డెడి సీకిం | శెక్కడీి జన్మము కర్శము | 'లక్క_డీవి యహంకృతత్వ*మెక్క_డి దెన్న౯-!! ౧౨, తా, శిష్యా |! వకమును్క, నాశనములేనిదియును, జిదాకాక న్య్వరాపంబును నై నర్వమునిండీ (ప కాశం చెడు నికు నిశమింద జన్మ మును, కర్శమును, లేవు, నేనునేన నెడు, జీవాహం కారమును నీకు లేదు, ెర్యసాహనములును నీకులేవ్ర, నీవొకండ వే యీమియునులేని నర్వ ఛూన్యుండ వై నింతీయున్నాపని, భావము,

తాత్స్పర్యనహీతము, ఫ్ర లే-గ్‌! ఎందుంగనుంగగొన్న నందెల్లనేక మగుచు | సీవెతోంఫుదు వరయ మజేమిలేదు | కాంచనము. టౌసి యెందై నణకానంబడునె | కటక మకుటాంగ దడాదులుకవివ రేణ్య॥ ౧౦ తా, పండితుండవగు' శిష్యూ | ఈలోకంబున బంగారమును విడిచి కంకణములును, కిరటాది భూపణములును నెట్లు గనువించ కుండునో, అటువలెనే నిన్ను వినా లోకంబులులేవు, నీకు రెండవవస్తు 'వేదియులేక్క యెందుంజూచిన నందెల్ల నందులేక పూర్ణ్శముగా నిండి యెందును నీ వేగనువించుచున్నావని, భావము, "లే-గీ! వీడువాయను నననేల+వాండె నేను | నిదియునేనను వ్యవహారణమెల్ల మాని | నర్వమాత్మ యటంచు నిశశ్చయముచేసి | యఖిల నంక ల్పములు బాసి+సుఖివిగ మృ॥ ౧౫, తా, శిష్యరత్నవమా ! వాండుఏండు - అని చెప్పుకుందుకు? వాండే నీను, నేనేవాండు, ఇదియేనేను, నేనేయిదియసని చెప్పంబడు సీలోక వ్యవహోర ములన్నియును విడిచి, నర్యము నాత్మ యీగాని యాత్మకు నన్య మేమియు లేదని మనోనిశ్చయమును బొందినవాండ వై, కోరికల నెల్ల విడిచి, ద్వంద్వ్యళూన్యుండ వై, కవలాతానంద సుఖమును బొందు మని, భావము, "లే-గ్‌! సీశిజటుక లేనికతమున నెగడె జగము | సీవొకండవు పరమార్థ శనియతింజూడం | గాన నంసార కలనంబుోగలుగువాండు | లేనివాండొక్క_రుండును* లేండుసుమ్యు! ౧౬, తా, ఫు(త్రరత్నమా ! నీకు నెటుకయనెడు శుద్ధ తెలివి లేని కారణముచేత నే, [(భాంతివలన ని (బపంచము వోంచెనేగాని, నిజ ముగా నీయందు. (బపంచము లేదు, పరమార్థతత్వమును వివారించధ( గా నరగ్గమునుళూన్యమై నీవొకండవుమూా(్ర మేయున్నావు, ఈభాంతి. రూపకమైన నంసారమ నెడు కలలేనివాం డీలోకంబున నొక్క_రుండును 'లేండు సుమా, ఈ(్రపంచమును, నంసారమును, శరీలేంద్రియములును, గళ*వంటి [క్రూంతిరూపకములేగాని, నిజముగా లేవని ఫావము,

స్మర అష్టావక్రగ్‌ తాకా స్ర్రృము, ర్‌ || ఈవిశ్యము [(ఛమమాత్రం | శావల నేమయును గానశమదినిశ్చృయ మా । సీపే వానన లొందక | శేవల చిన్నాత్రమని సుఖంపుము వత్సా! ౧౭, తా, మాననవు(తా ! ఈపప్రపంచము (భమవలనం దోంచినబటే గాని, నిజముగా నీయందు లేదు, నీనిజస్వరాపముతప్ప నితర మేమియు లేదని సీమనంబున నిశ్చయమునుబొందుము. నీవు లోకముయొక్కయు, ఫరీర ముయొక్క_యు దుఃఖములనుబొంద క,నర్వ్యము పర మాత్మ 'యేయని, జానముగలవాడ వై, సుఖానందమునుబాందుమని, భావము, వ "శ్రే=గీ! అనఘ ! సివొక్క_డవె ఛభవాంబునిధియందు | నుంటి విష్వుడు నున్నాండ వ్రుండగలవు | గాన సీకును బంధ మోవములులేవు | సవ్ర కృతకృత్యుండవు. వత్స! * యేమియుండు! ౧౮. తా, పాపరహితుండవగు శిష్యా! నీవొకండ వే జననమరణ (పవాహంబను మహాసము[ద్రముగా నిండియున్నావు, సీవానము[దము నం దిప్పుడున్నావు, కంక నొంతకాలమును నుండలగోలవు, మూడు కాలములయందును నాశనరహితుండవు. అందువలననీకు బంధ మోతు. ములు గలుగ నేరవు, బిజ్ఞా | సి వ నేకజన్మసుకృతములవలన నద్దురు కరుణకు. నా(త్రుండ వై తివి, అండవిండ(బహ్థాండములన్నియు సీవ్రు తప్ప మజేమియును లేదని భావము, క॥ నంకల్ప విక ల్పంబుల | యంకిలి దలంచకుము చిన్యళయంబగు చిత్తం। వింకను సుఖవగుము దళితా। హంకృతి నానందవమూూ ర్తిజవగు నియుందుక౯ | ౧నా, తా, శిష్యూ | సచి తృంబున నేకోరికలును లేనివాండ వై, జ్జాన స్వరూఫుండ వై, అట్టి చి తన్యభావజన్య కార శ్రములను దలంఫునం 'బెట్టక, చి త్రవిశళ్యాంతినిం బొందియుండుము, నీయందు బుద్బుదంబుపగిది జనిం చెడు అహంశారమున్వు దృఢ వై రాగ్యమనెడు ఖడ్లముచేత, నాశనము వేయుమని, ఫావము, క॥ వలదెచ్చరిక మ చేమియు. | వలంపున నిలుపకుము వత్సే | *తథ్యము సీవే

తాత్స ర్యనహిత ము, సన సన్స్‌ యలయాత్తవ్రు ము క్రుండవు | తెలినీటుపై నింక నేమి* తెలిసెదుసెఫప్రుమూ ॥ ౨౦, తా, మాననఫు(తా ! నీమూననమున నాత్మ్మవిషయమెన జాగ తనుగాని, శరీశేంద్రియములవృత్తులనుగాని నిలుపవలదు, సీవు నత్య ముగా నాత్మ న్వరూఫపుండవు, నదాము క్రుండవు, నీకునన్యముగా నేమి యనులేదని నద్దురుకటాతుంబున నెజింగిననీవు మేమి తెలుసుకోన, దలంచియున్నావో, నాకుం జెప్పుమని, ధఛావము, గద్య! ఇతి (శీమత్పరమహాంన (పశంననీయ, నకలోపనిష త్ప్రవి పాదితాత్మ విద్యారహన్య (బ్రీమదష్రావ(క్ష గీ తాశా(శ్ర్రంబునందు తత్యోప'చేశ వింఛతి [పక రణము నమా _ప్తము, ౧౫ తా, ఇది పరమహంన న్య్వరూఫపులగు ముముకుజనులచే నుతిం పందగినదియ్యాా నకల-ఉపనిషత్తులచేం జెప్పంబడినదియు, అత్మ విద్యా రహన్యంబునునగు, అష్టైవ[కమునీం[దునిచే రచియింపంబడీిన, యీ గ్‌ కాశాస్రుంబందు తతో్వోప దేశ వింశతియందలి, యిరువదిపద్యంబులకు పోకల - శేపాచలాహ్యయుండను, అచలభావజ్ఞునిచే ర చియింపంబడీన తాత్పర్యము, పదునై దవ - అధ్యాయము నంపూర్ణ ము, అలాావసుస్టేషోలలలం జయా ౧౬, ఉప దేశవకాదశ్యపకరణము, ఆజ్టిం+- క॥! అనఘా |! నానాశాన్ర్రము | లనుదినమును వినుము దెలుఫుకిమెనను నీకెం | దును లేదు స్వస్థథా వము | మనమునందలంపంగ నేలజమజచుట కన్నక్‌ | ౧. తా, పాపరహితుండవగు - శిష్యా! నీవ ప్రతిదినము వివిధశాస్త ములను నితరులవలనవినుటయును, ఇతరులకు నట్టి శాస్తా/ర్ధ ములను చెప్పుచు, నిటులనుండిన యెడల సీచి తముచలించుచుండు నేగాని నిచి త్త మునకువి[శాంటి వమార్షమునంభవించ నేరదు, కాబట్టి యిట్టశా శ్ర ములను మనయబున6 దలంచుటకంశను, వానిమజిచియుండుట మిగుల (శేసఘ్టము, అనంగాం జిత్తచలనముడిపి విశ్రాంతిని బొందించుకేు యానందసుఖంబన్కి భావము, వే నిర్మల విజ్హానుండ వై | కర్మముబోధము నమాధి*గావింపుము నీ |

గజ అష్టావక్రగీ తాశా న్ర్రృము, వర్శిలి చిత్తం బింక న! మర్శముగాం గోర్కులుడుగణమసి యెద వేని౯ 1! ౨, లా, శివ్యూ | నిర్మలజ్ఞానన్వరూవుండ వె కర్శమును జ్ఞానమును, ఐకనమాధినింబొందింపుము, ఇ(కమోా(దు పరమర హన్యంబగు హంసా శృరద్యయముననుష్టించి వివిధకోరికలను నమూలముగావిడువుమని, ని చిత్తమునుధ్యాసించి చి _త్తవిశాంతినింబొంది సుఖంచుమని, భావము, క! ఆయానముచే దుఃఖం |! బవీయఖలమురాగ వశతనెలుంగండు మూఢుం । డీయర్థ మెలిగి ధన్యుం డ్‌! నాయానంబుననె నొందునత్షయ పదముక౯ | 3, . తా, మాననఫుుతా! ఈలోకంబున మూఢుండగు - అజ్ఞాని నామరూపములుగల నమ న్తచి్షత్రములనుజూచి యనురాగపరుం డై, మాయాంధ కారమువలన (బ్రహ్మము నెజుంగక మిగుల నాయానమును దుఃఖమునుబొందుచున్నాండు. సద్గురు ఫు్య(త్రుండగుజ్ఞాని సర్వము (భాంతి రూపకంబులని బెలిసికొని సునాయాసముగా శాశ్యత పదవినింబొందు నని భావము, 'కే-గీ! ప్రతిని మేషంబుతొడరి వ్యాపారమందు | నెప్పువ నువేధంబడ కుండునెవ్యండేని యట్టివానికి సుఖమబ్బుశననుదినంబు | నితరునకు లేదు వివరింపనెన్న.టికిని ॥ రో, తా, శిహ్యా | ఈలోకంబున నెవ్వ( డెనియు నొకనిమిషకాలమైన నూరకుండక స దాయుద్యోగవృత్తులను జేయుచు, మనో వేధలనుబొంద కుండునో, అట్టిఆత్మ జ్డాని (పతిదినముసుఖము నే బొందుచుండును, వీచా రింపలా = అజ్ఞానికి నే వాలమందును సుఖము గలుగ నేరదని, భావము, క! ఇదిచేసితి నిదిలేదని | మది నెప్పుడు దర్థంద్య్వములనుశమ జ చిన యఫుడా |! మదికోర్కె. లంద నేరదు | ముదమున ధర్యార్ధ కామ*మోతుమము లందు౯॥! స్త తొ, మాూననఫు(తా ! ఈ కార్యమును 'జేసితిన్తి ఆ కార్యముం జేయ లేదని తనమనంబున నీద్యంద్యముల నెడు ధర్యాధర్మముల నేకాల మందును మజచిన వెంటనే, యామనస్సు యతలంపులయందును,

[6 తాత్స్పర్యనహీతము, సీ గ్రి ధ రర కామమోతృములయందును (బవేశింపక్క నిజన్వరూపమంచే సిలిచియుండునని, భావము, నేగీ! ఘనవిర క్తుండు విషయనంజగతుండు గాండు | రాగకలితు,డు విపయోప౫ణభోగియాను | బంధమోతవిహీనుం డెజప్పటికిరాగ | వన్‌ు,డును విర క్తుండును గాండుణవరమునీం[(ద॥ ౬... త, గ్రేఫఘ్టమైనమునిఫుుతా. ! దృఢవై రాగ్యముగల-జ్ఞానివిప. యాదులయందు. దగులంబడండు, అనురాగపరుండగు నజ్ఞాని నర్వవిప. యంబులలో. దగిలి భోగపరుండగుచున్నా డు, బంధ మోశములను ద్య్యంద్యములను చాసినమహోత్ముం 'జడేశకాలమందును అనురాగముగల వాండుగాను వె రాగ శ్రముగ లవాండుగానునుండ క పరివూర్శ నము[ద్రము వ'ఠె నర్యమునిండియుండునని, భావము, 'త-గీ! హేయమందును మజియుపాభధేయమందు | తలంఫునెలకొ ని యంచాక.0ం”దగిలియుండు | ననఘ 1! యందాక నెజటుకకుణహోానియదియె | ఫఘూోరనంసార పాద పాంకురముసుమ్యు । ర, తా, పాపరహితుండవగు - ఓశిప్యూ ! ఎందుకుంబనికి రాని యీశరీరమందును, జీవో వాధి యీశ్వరోపాధుల నెడు జీ వేశ్వరులయం చెంత కాలము తలంఫులుగలిగియుండునో అంతవజుకు నెలుకకు మర ణావస్థలు గలుగు చుండును, ఎజటుకే యీఘహోరమగు నంసారమునకు నాభారంబై, మాయామయం బ్రైయున్నదిసునూ 1! ఇట్టిచండాలయెలు కను విడుచుటచేం గేవలాత్రానందసుఖంబును జన్న్యర పితంబును గలుగు టకు నందియంబు శేదని, ఫావము, క్ర! చాల నివృత్తి (పవృత్తులు | వాలాయము ఫుట్టునడ గువరున నె రాగం | వీలాగు దెలిసి ధీనిధి ! "గోలునివ అ దర్భంద్యములను బానీ సుఖంచు౯! ౮ ఆతా, శిష్యరత్నమా ! లోకంబునంగల మానవులకు సాధారణ ముగా (బ్రవృ_త్రికర్మయును నివృ త్తికర్మయును తమంతటందామే (పార బ్ధవశంబునంగలిగి హరించివోవ్రచుండును, థిగాత్తుండగు నద్దురు పుత్రుండు వీనివిధమంతయు నెజింగి వాటిగొడవలంజిక్క_క, ఉన్మత్తుని

నీరా అష్టావక్రగీ తాశా క్రృము, వ లెద్యంద్యములగు బంధ మోత,ంబులనెకు (భాంతినివిడిచిి నదాశేవ లాత్మానంద సుఖమునుంబొందునని, భావము,

_ నే-గీ! రాగవంతుండు దుఃఖనిశగహము కొజకు | "తానునంసారము పవిడంగ*జదలందుచుండు రాగహీనుండు ఘనదుఃఖ *రాశియాసి | యట్టినంసార ము విడంగ౫నా ర్పింటడండు | నొ,

తా, శిప్య్యూ | ఈలోక5క౦ంబును ననురాగముగల యజ్ఞాని తనసకుం గలిగనవివిధదుఃఖములను వీడువవలెనని మనంబునంగుందుచు. బత్నీ ఫుుత గృహవర్షంబగు నంసారమునువీడీచి పోవలయుననిదలంచుచుం డును, అనురాగముబేని క్ష్లానియఘోరంబగు దుఃఖనము[ద మునువిడీ చి యట్రిసంసారమునువికుచుటకొ జకు నేదుఃఖమునుబొందక యీకోరికలు లేక కవలమా త్థానందుండై యుండునని, భావము, ఆ-వె! మొదలు చేహమందుశజమోతు.౦బు నందును | మమతంజేయునట్లిజమానవుండు | వాండు ఉటోంగగాదడుపవాండు జ్ఞానియు.గాండు | వాండెమిగుల దుఃఖజవంతుంయడాపుకు | ౧౦, అతా, ఫు(త్రరత్నమా |! ఈలోకంబున నేమనుజుండె నను దొలుత దన చేహమందును, బిమ్మట మోశతుమునందును, మమతగలిగియుం డునో, యట్టిమనుజుండు యోూగిగాండు వాండుజ్ఞానియునుగాండు, వాడేవి "శేసములగు దుఃఖములను నదా కాలమనుభవిం చెడు పామకుండని, భా, క॥ వారిహూర పద జులెన। ళా న్నిరవుగ నుప చేశమిచ్చి* రేనియు నీకు౯- | బరికింప లేదుభావం![, బురుమతి నకలంబుమజచిశ*ియుండుట కన్నళ్‌- ౧౧. తా, మాననఫు(తా ! నీవు గొప్పమనస్సు గలవాండనై ద్యం ద్యముల నెడు సుఖదుఃఖములనని షంటిని మజఆఅచియుండుటకం కు వేళలొండు వి కాంతి భావమే లోకంబుననువేదు. మజీయును విష్ణు దేవుండుగాని శివ దేవుండుగాని (బ్రహ్మ బేవుండుగాని వచ్చి నీకు నుప టేశ మిచ్చినను నట్టి భావములన్నియు, నేనుబోధించిన యీపరిపూర్మ బోధకు నెక్కుడుగా నుండునవ్‌గావని, భావము,

గద్య! ఇతి (శ్రీమత్సరమహంన (ప్రశంననీయ, నకలోపనిషత్స్యలి పాది తాత్మవిద్యారహన్య (శీమదష్టావ[క గీ తాశాన్ర్రంబునం దుప బే? యుకాదశకము - నమా ప్తము, ౧౬, తా, ఇది పరమహంన న్వరూఫవులగు ముముత్వుజనులచేత నుతిం పందగినదియు, నకలళోపనిషత్తులచేం జెప్పంబడీనదియు, నాత్మ వీద్యా ర హన్యంబు నగు, అష్టావ[క్రముసీం[ద్రుని చే ర చియింపంబడిన, యీగీ్‌ ఆతా శాత్ర్రంబునందు నుప దేశ యీకాదళశ కమునందలి పదునొక్క_పద్యంబు లకు, పోకల -- "శేసూచలాహ్యాయుండను, సచల భావజ్ఞునిచే రచియింపం బడిన- ఆ౮ాత్సర్యము పదియాణవ-అధ్యాయ ము-నంపూర్ణ ము, జపున్టేటు--- ఆర్టీ. రె, తత్యరా పాష్రాదశ క (పకరణము. అకా లేగ! త ఖు (డు వ కేం[ద్రియుండునునిన్న ఫ్ర హుండు నర్వనముండును నేకాకిశియగుచు నలరు | నట్టసుజ్ఞాని యెవ్వరి కందరాని | యూగపిజ్ఞాన ఫలమునుజకొందు చుండు! ౧. తా, శిష్యా . ఈలోకంబున మననతృపుు౦డును, నింద్రియము లును జముంచినవాండును, నేకోంకలు లేనివాండును, సర్యన ముండును నగు మహాత్తుం డొంటరివాండ్రై (బ్ర కాశించుచుండును, అట్టి _శెష్టుండగు సుజ్ఞానియెన్వరికి నంట రాని యోగవిజ్ఞానములనలనం గలిగకు-నానంద ఫలము ననుభవించుచుండునని, భావము, తే-గ్‌! ఇట్టిజగమున నంశయం+బెడ లె నేని | ఖద మొందండు విజ్ఞాన * భేలనమున | నట్టియొక్క_ని చెతన* బిట్టిదగుచు | నిండియున్నది (బ్రహోండశమండలంబు। 9, తా, మాననపు( తా! సద్గురుండిచ్చిన విజ్ఞానమువలస నర్యనం నయములకు మూలంబగు సీప్రపంచమునందు నర్వ్యసంశియ ములను విడిచినవాండయ్యై నేని, యెట్టి దుఃఖములనుబొందండు, అట్టి మహోత్తు ) డగు నొక్క_నివలన నే యిట్టి యానందనము[ద్రంబునై యీా(బ్రహ్యాండి లోకంబులన్నియు నిండియున్నాడనని, భావము, క వెందుగ నాత్తారాముని | ఇందును విషయములుమూాడ* నెన ముం పగపం |

౬.0 అష్టావ క్రుగీ తాశాశ్ర్రృము. టుందగరుచులు గొనితమి। నందించు నె వేపచిగురునల గజమునకు౯॥ = తా. శిష్యా! ఈలోకంబున నేనుగునకు వేపాకుమిగులరుచులు గలిగించి యెటులయాకలిని దీర్చ నేరదో, అటువలెన్నే యాత్రా రాముం డగు (టహ్మజ్ఞాని5 విషయాదు బేకాలమందును రుచినిబుట్టింప నేరవు, అనంగా (బ్రహ్మజ్ఞానికి నీలోకవీషయంబులు వేపాకువలెం జేదుగానుండు నని, థఛావము, "లే-గ్‌! వాందంబడీనట్టి భోగంబులందు నెవ్యం | 'జేయడల నైన నధ్యాన సేయకుండ | భు క్రి ముక్తులు రెండునుజబొంద. డతండు | ఇందులకు నంశయింపంగ నేల నరుండు! ర, "లా, శిహ్యా | ఈలోక ౦0బున నెవ్వండేనియు నంకల్పర హితుండై తమంతట. దాముగావచ్చి నం[పా_ప్త్రమెన సుఖమునుగాని, దుఃఖమును గాని యేకాలమందును మనంబున. దలంచకుండునో, అట్టిమహోత్తుండు భు క్రిము కులురెండును బొంద నేరండు, ఈవిషయమును గుతించి యెట్టి మానవుండై నను నంశయమును. బొందలహాడదని, భావము, క! ఏవీంచి తత్వనిశ్చయ | మోమాెరిగమెలల భోగణమోమా పేశ్ష్స౯ా | షక సేయ ప్‌శ్న్‌త నొల్లనివాండే | సామోద్బ/హ్మంబు భువి మఃహాశయుండెందుక౯! ౫, తా, మానసఫు్యతా ! ఈ లోకంబున నర్వసావీన్యరూవుండగు నాత్తునిదర్శించి తత్వనిశ్చయముగలవాండై, మోమోపేతమతో. నటిం చెడు మహోత్తుండు, ఈలోకభోగంబులను మోతనంబంధమైన యే యొక్క_కోరికలను లేనివాండ్రైయుండును, అట్టిమహాత్తుండే సాయాత్‌ పర (బ్రహ్మంబని, యీలోకంబున. గీ _ర్రింపంబడును, అట్టమహోను భౌవ్చ. డెందుండినను నశ్లాఘ్‌ంపందగినవాండని, భావము, "లే-గ్‌! కడంగి ధర్యార్ధ కామ మోత్షములయందు । జీవితములందు మృతులందు.జింత లేక | (గాహ్య వ ల్ల ంబులందును గాంత్సవిడక్‌ | ను౦డు థీ రాత్తుం డరుదుగానుర్వి నొకండు! కూ

తాత్స్పర్యనహిత ము, కె. తా, శిష్యరత్నమా . ధర్మముచేయుటయందును, ధనముగూ ర్పుటయందును, (స్ర్రీలతోభోగిం చుటయందును, సుఖానందమగు మో శృమందును దాను జీవించునట్టవృ త్తియందును, మృతి కాలమందును, నెట్టిచింతలును లేక యు నితరులవలనం బుచ్భ్చుకొినుటయందుగాని, యిత రులకునిచ్చుటయందు.గాని, 'యేకోరకలును లేనివాండును నగు థ్‌ రాత్తుం డై సజ్జాని, యీలోకంబున నరుదముగా నాకానొకండుండునేగాని తలు చుగానుండరని, భావము, "లే-గ్‌! విశ్వ మెల్లను లయ మైనజవెగటు లేదు | విశ్వ మెల్లను నుండీన* వేడ్న_ లేను . థరు.డిటువ లె నొకమేరం౫ దిరుగుచుండు | నచ్చి దానంద సౌఖ్యంబు(* జెంది యెొఫుడు | ర తా, మాననఫు(తా ! మిగులధీరుండగు రోరాగివరుంయు మహో (పళయంబుగలిగి యా(ప్రవంచంబంతయు నాశనమైపోయినను దాను మనంబున యేదుఃఖమును బొందండు, లోక ములన్నియు సమృద్ధి గానుం డినను దనమనంబువ నంతసింపందడు, నదా కాలము నచ్చి దానందసుఖం బునుంబొంది (ప్రపంచముతో డీ పొత్తు లేక తాను వేజలుపవీధముగా శే లోక ంబునందిరు సపచుందడునని, భావము, తే-గ్‌! అనఫఘ యజ్ఞానమునగలి* తాశుం డగుచు | నిట్టిబుద్ధి వికల్పనశ లెల్ల నడ.గి | గనుచు వినుచుండు నంటుమూ ;:ర్కొనుచు. బలుకు | చుండుబుధుండు యథాసుఖశమయొందియెఫుడు 1 రొ, తా, పాపరహితుండవణగు శిపూ వ్‌! ఈలోక ంబున(బహ్వ్మాజ్ఞాని, యజ్ఞానవృత్తులయం దెంతమాత్రము న పె లేనివాండై, తనబుద్ధికివిక ల్పముగా. దోంచునట్టి కార్యములనన్నింటినివిడిచి నమదృన్టీ తో నర్వ మును(బ్రహ్మంబు గాజూచుచు నర్య్వనముం డై యితరులమాటలువినును, భేదరహితుండై చంజ*లుర నె ననంటుకొనును, నిర్శొహుండై బడ్డలను ముద్దు పెట్టుళొనును, నంకల్పరహితుండై యితరులతోమాటలాడును, ఇట్లునర్వ కార్యములు చేయుచు నేమియును జేసిన వాండుగాక, తనన్వన్వ రూపమునం'చేయుండునని, ఫావము, క॥ చేష్టలు వ్యర్థము లెందును! దృష్టియు లేదింద్రియ (ఫ్రణవృత్తులు నడంగు౯ా |

ఓ. 3 అష్టావక్రగీ తాశా శ్ర ము, తుష్టి విర_క్రియు లేదువి | శిష్ణునకు భవాస్ధిదరిసిచెలంగట కతనక౯ా ॥ నా, తా, నూననఫుుతా ! వకాలమందును జేయంబడు[క్రియలు నిర ర్ధకంబులగును, చూడకచేసినను నాయాయిం[దియములకు వ్యాపార వృత్తులుగలిగి తమంతటందామే యణగిపోవ్రచుండును కావున డన న్వరూఫుండగు మహాోత్ముం డీనసంసార సాగరమునందు నటించుటవలన. చానునంతోపషమును విర క్రియునుబొందక, యాయాయిం[దియములకు సృత్తులున్వ భావంబు లేయని మనంబున నెంచి తాను 7వలవా తనం దు౯డై యుండునని, భావము, లేగ! మేల్కొనండు ని[దపోవండే మమియు నొకింత | గ్ర న్ను 'దెజవడుమూయండుమిన్నకునికి | నేమి చెప్పుదు నొకానొక “యీూయవస్థ | ము_క్రిచేతనునకుంజెల్లుమునివ రేణ్వ | ౧౦, తా, (గ్రేష్టుండవగుమునివ్యుతా ! జ్ఞానస్వరూవుండగు మహో తృుండునడా మేల్క_నియుండండు, నదాసి[ద్రించుచుండండు క న్నులుమూ కియును 'దెజిచియునునుండండు, న దానమదృష్టితో నసేయుండును, ఇన్ని యవస్థలుగల మోాయాథికారినిగుతించి. నేనేమనిచెప్పుదును, అట్టి మహాోత్మున శేతప్ప నితరులకు ము _క్రిదొరకుటమిగులదు స్తరమని, భా క॥ నిందింపండు పొగడంయడుముద | మందండు కోపింపండొనంగం: డఉదానములళ' | 'జందండు జీవన్ము రక్తుం। 'డెందును సిరసుండుగాననిద్ధ చరి ఆ 1 ౧౧, తా, శాంతచరి[త్రముకల ఓశిష్యరత్ననూ ' జీవన్ను క్తుండగు మహోత్ముండు పరులనునిందింపండు, స్తుతిెచేయండు, ఇకరులనుంజూచి నంతోపింపండు, పరులమో,దంగోపింపండు, ఒకరికిదానముచేయండు, గ ర్భాదానాది(క్రియ లై ననుంటేసి ఫుణ్యమునుబొంద(గోర (డు, వ కార్య ములయందునుఖండితము వ _ర్వించుచుండునని, ఖావము, క ॥ అనురాగంబును€. బొందండు | వనితనుగని మృత్యు వెదుట+*వచ్చిననై నక | మనమున(6 గలంగండు స్వస్థుం | డవంగా మోతమునకే మ1హాశయుండగుటలి ! ౧౨,

తాత్సర్యనహీత ము, క. 3 తా, శిప్యా ! చి_త్తవిశ్రాంతినొందిన మహాత్తుండు మోశయము నంచే మిగులఖ్యాలినివహించిన వాండగుటం జేసిసుందరులగు (స్ర్రీలం జూచినను, వారియందనురాగంబించుకై నను బొందండు, మృత్యు "దేవత తన యెదుటవచ్చి నిలిచినను తిసవునంబునంగొంచెమెననుభయ ముగానిి, జంకునుగానిబొందక, యేనంకల్పములును లేక్క తననిజన్వరూ పమంబేయుండునని, భావము, "లేగ! వుగుషులందును మిగుల పూబోణులందమ. | (బౌ ప సుఖదుఃఖ నంపదాపదలయందు | ననఫఘ సర్వత్ర సమదర్శి మమైనయట్టి | ద్‌రునరు నేవి శేప. మెద్రియును లేదు | (౧౩, తా, పాపరహితుండవ స-ఓశిప్యూ | ఈలోకంబున. బుకుముల యందంగాన్తి యంతకంకునువిశేషముగా (ప్రేలయందుంగాని, తనకు సుఖము నంభవించినప్పుడుగాని, దుఃఖము గలిగినప్పుడుగాని, య స్రైళ్య ర ఫ్రంబులొన (గూడినప్పుడుగాని, యాపదలువ చ్చి గాసి పెట్టునప్పుడుగాని, మోహ(భాంతులను, మనో వ్యాకూలమునుబొందక , యన్నింటటియం దును నమబుద్ధిగలవాండును, సనమదర్శ నము చవేయువాండునునగు, ధీరా త్తుండగు ద్హానన్వరూపువకు నీ చెప్పినవన్నియు మిగులందుచ్భము లేగాని, విశేషములుగావనిి ఫావము, "వే-గ! శీవలంబుగ హీంనయ (గ్భపయు లేదు | తలంప నౌాదార్యమును దీనశతయును లేదు విన్యయంబును గలంకయు* వెలయ లేదు | త్యక్త నంసార ధర్ముండా"నతని శెప్పుడు | ౧౦, తా, మాననఫు(తా ! ఈలోకంబున, నియద్రియ నంనర్లమనెడు నం సార మ+నువిడి చిన మహోత్తున కే కాలమందును, జీవహింన గావింపండు, జీవకోట్లయందు దయగలవాడుగానునుండండు, ఉదారగు ణమునుగాని, లోభగుణమునుగాని వొందండు, ఆశ్చిర్యమునుగాని, మనో వ్యాఘాల మునుగానిబాందక్‌, నదాశేవలాత్గానందమును గొందుచుంకునని, ఖా, 'లే-గ్‌॥! విషయ దూరుండుగాండతివిపుయి గాండు | తొలుత బద్ధుండుగాండుము* క్రుండునుగాండు | చిత్త మెందాను దగులని*చిద్ధనుండు (పా_ప్తమగు దానిలైకొని?ప్రమదమొందు! ౧౫||,

%.'రో అష్టావక్రగీ తాశాశ్ర్రృము, తా, శిష్యా | ఈలోకంబునజ్ఞాన న్వరూపుండగు మహోత్ముండు విషయాదుల నెడు కామవికారముగలిగ, బుతుకాలములయందు. దన ధర్మపత్నితో భోగించునేగాని, అధికముగా భోగములయందు వ ర్హించు వాండునుగాయ, ముందుబద్ధుండుగా గాని, ఉఇప్పుడుము క్రుండుగా గాని యున్నవాండుగాయ, నచావాలము పరిపూర్జుండ య్యేయుండువాండు, అట్టిమహాత్తుని చిత్తము దేనియందునుద గులంబడ క, (పారబ్బవశంబున నం(పా_ప్తమెనవానిం కొని, ఆతలంపులునువేక సంతోషముతో సీగ్ఫహస్థాశ్రమమునందు, శేవలా తానం నుం డై య-గలు.జై యుండునని, భావము, గక వొనణగ నవు 'భఛభానంబు | న్నసనమాధానంబు పాాతమునహీితము ఏనిక౯ా। వినళూన్య చిత్తుండెజుంగ 0! డనమం౦ంబగు మోత మెదుటనప్పిన నెన్‌! ౧౬, తౌ, శిష్యా |! ఈలోకంబున నంకల్పవరి తుండగుజ్ఞాని, యిది నాకు నిష్టమనియు, నదినాకు నిష్టము లేదనియు, నిదిమిగుల రుచిగా నున్నదనియు, నది మిగులరుచి లేదనియు. చెప్పకుండును, సాదృశ్య రహితంబును, జేవలసుఖంబునునగు మోశత్షమనుపదవి తనకునెదురుగా వచ్చి నం(ప్రా_ప్తమెనప్పటికిని నేమియు నెజుంగక "కవలాత్తానందుం డయ్యే యుండునని, భావము, -వే-గ! మోహమణంచి యహంకృతిఃమొదటందునిమి | నకలవాంఛలు ధీరుండుచక్క_ంేసి | యితర మేమియు లేక దా* నెమ్మి మైనం | జేసినను తత్భలంబులం* జెంద డెపుడు ౧౭, తా, మాననవు(తా | ధీరాత్సుండగు (బ్రహ్మజ్ఞాని రూపనామము లతో. గూడిన చిిత్రములగు సనమ న్రమందును మోహమును బొందని వాండై, అహంకారమును దొలుత నేచంపి, యెల్ల కోరికలకు మూలదుంప మొన చి 'త్తే్యద్రియమును స్వస్థపజచి యేకోరికలును లేనివాండె, తానే న త్కార్యములు చేసినను, వానియొక్క_ ఫలి తార ములను బొందంగోరక, సదా పరిపూర్చుండైై యుండునని, ఫావము, క్ట || నిర్తానన వ ర్తనుండై |! దుర్తోహ స్వప్న జాడ్య*దూరుం డగుచుళ- |

[9] తాత్స ర్య నహిత ము, 8. ౫ జేరినొకానొక దశచే | మర్శజ్ఞుందై న బుథుడుజవుహీంజరి యించుక! ౧౮, తా, శిష్యరత్నవూ ! నత్యమగు - ఆచలపరిఫూ ర్ష్యబహృముయొ క్క్‌్యయు, అనత్యంబగు (పపం చమ?యొక్క_్యయు మర్మ ములనెజింగన మహోత్తుండు మానహినుడుగాను వ_ర్తించుచుండును, కలవంటి దురో హములను విడిచినవాడుగాను వర్తించుచుండునుు నమ న్తరోగములకు దూరస్థుడుగాను వర్తించుచుండును. ఈలోకంబున నట్టిమహోత్తుని నర్తన మిగులంజ[తంళై యుండునని, ఖావము, గద్య! ఇతి శ్రీమత్పరమహంన (ప్రశంననీయ, నకలోపనిపు త్ప్రతి పాది తాత విద్యార హన్య (బ్రీమదష్రావ[క గ తాళాశ్ర్రంబునందుం దత్యరూపాన్టాదశ కము నమా _్తము, ౧౭, తా. ఇది పరమహంన న్యరూఫపులగు ముముమషుజనులచే నుతిం పందగినదియు, నకల-ఉపనిషత్తులచేం జెప్పంబడినదియు, నాత్యవిద్యా రహన్యంబునునగు, అష్టావ[క మునీందునిచే ర చియింపంబడిన,ు యీ గ్‌ కాశాన్ర్రృంబందు, తత్యరూపాష్టదశ కమునందలి పదునెనిమిదిపద్యం బులకు, వోకల - "శే పాచలాహ్యయుండను, అచల భావజ్ఞునిచే ర-చియిం పంబడీన ఆ"త్సర్యము, పదియేడవ - అధ్యాయము నంపూర్ణ్జము, వి శేషోపేశ (ప్రకరణము, క్ట ముదయుంచునెంత డాక్‌ | కలవ లెభఎమయం. జేయు। నుగుచునున్న |

ష్‌ ఓ. అష్టావక్ర! తాశా త్రము, [(గక్కుననువాని విడిదినగానియెందు | సుఖము గానండుసుముసు౫న్లో క వినుము ! 9, తా, మంచినద్దుణములచేం గీ రింపంబడిన ఓశిప్యూ | వినుము, ఎవ్యండేనియు సీలోకంబున నమ స్ష వ్యాపారనులు తనయిష్ట్ర ప్రకారము గాంజేసి, విశేషముగాధనమును నంపాదించియు, నమ న్తభోగము లనుభ వ్‌ంచియు., బమ్మ్‌ట మంచిబుద్ధిగలవాండైై వీర క్రినింబాంది యాధథన భోగ ములను ద్వరలోవిడువకుండిన యడల, నట్టిమానవునకు నేళలోక మందును సుఖముగలుగక నణావానియందలి దుఃఖమునే గలిగియుం లేన్‌! విప్రులభవదుఃఖ మెనట్టిశతపన తాప | దహ్యాుమానాత్తునకు నెవ్విుధమునై న | శమసుధాసార వర్ష సేశచనముదక్క | నీశలతనొంది సుఖమైవసింపం దర మె! ప్ర తా, మాననఫు(తా ! ఈలోకం౦ంబున మిగులవీ చెప మెన దడన్శ దుఃఖమనెకు నగ్ని తాపమువలనం గాల్చ్బంబకుచుండిన మానవునకు నేవిధమెన ఇాంతించేయుటవలనను-నాయగ్ని పము చల్లార నేరదు, అమృతసారనర్ష మతనిపై 6 గురియవలయును, అనగా నద్గురునికటాత్న మతనిమోందం గలుగవలయును, అట్లు గలుగకుండిన యెడల, నాయగ్ని చల్లాజ్‌ శేవలసుఖమొ చి_త్తవి(శాంతినిం బొ నెంతటి వారికిని నలవిగాదని, భావము, క॥! థభావనమా(త్రమె యి మిీావల.( బరమ

తాత్సర్యనహీత ము, 82 క।! దూరముగా దొక్కింతీయు? "జేరువగా దాత్యపదము6* జెందిన యఫుడా | ధఛారమును వికల్పనలే | దారయనిశస్తప మదియణనాయానమగు౯ | స్మి, తా. బిడ్లా! ఆత్మ స్వరూపమును దర్శించినప్పు డే, తానాయాత్మ న్వరూపుయే యగుచున్నాండు, అట్టిమహోత్తునకు దావునుదూర ములును "లేక నర్వమునిండిన వాండగునుు వానికి నాధారమును వికల్పనలును లేవు, విచారించంగా, నదియే నిన్న్సృపహత్య్వమనియు, అనాయానమని యు దెలియవచ్చుచున్నదని, గశ్రావము, క్ర్‌॥ వ్యామోహ మూత మొందక | యామిాంట న్యరాూపమత్రజమగు వాననచే | నేమియు దుఃఖము నొందరు |! ధీమంచులు నసంశయంబు+దిజిన తెలివి౯॥ 2, తా, మాననఫ్లుతా ! ఈలోకంబున బుద్ధిమంతులగు మస తులు తమమనంబుల వివిధనంఛయములు విడిచినవారై సుద్ద వెలివినిం బొంది చేనియందును మోాహ-భాంతులను బొందక నర్వ్యము (బహ న్వ్యరాపముగా నే భావించి శరీరము గుజించి యేదుఃఖములను బొంద రని, భావము, "లే-గ్‌॥ కల్పనామా[త మిం వె జశగంబు లెల్ల | నాత్మనిత్యుండు ముక్తుండళిటంచు దెలిసి | వఠరుండగువాండు నంశయళజదూరుండగుట | ఇ₹ాలకునిరీతి నేమిచేశపట్టువాండు! ర; తె, శిప్యరత్నవా | అత్మ స్వరూఫుండు నిత్యుండనియి, నదా ము క్తుండనియు. 'డెలీసికోనిన ధరుండ గుజ్ఞాని యీనంశయములు బేని వాండటై, యీ(పప్రపంచమంతయు. గల్పనామా[తంబనిభావించి, దేని యందును(భాంతి లేక, ేవినింబట్టుకొనక, నేమియును జెలియని బాలుని పగిది నున ,తు.జె యుండునని, భావము, “అల|బహాము తానేయ అలం. ర. (బవ్యా ) లాసయనసని | ( కలిమియు లేమియును రెంశుణకల్పిత ములుగాం! 'రెలిసిన నిష్కా.ముండు చాల! 'దెలియుట పలుకు టయు; (గ్రియలుదీర్చుటం గలదే! ౮,

ఇ. ౮ అష్టావక్ర తాశాశ్ర్రృము, తా, మాననవు.తా! ఫూర్లమె స్వచ్చ మై యచల మెనిండీ యున్న (బహముతానే యనియును, నంపదయు దారి[ద్య్రమునురెండును మాయవలనం గల్స్పితంబులనియు. దెలిసికొనిన నివ్మ్యాూాముండగు మహ+ తుం జేకోరికలు లేనివాండగుటం జేసీ (పపంచాదివృత్తుల నిదుంగుట, పలుకుట, నర్వ క్రియలు చేయుట మొదలగు నివియన్నియు. జేసియు చేయనివాండని, ఫావము, 'తే-గ్‌! వీంయ నేననుటయు మటివీండు చేను | గానను వికల్పనములేకఘన వివేక । పాశమున సనర్య్గమును నిదిశ్నబహ్య మనుచు | నూరకయయుండు ను తలమయోగివరుండు! నొ, తా, శిష్యా | -ఈలోకంబున మహా(కేష్టుండగు యోాగివరుండు, తనదు(కేషఘ్టమగు వివేకమువలన, వీడయనేననుటయు జేనువీయనుటయు నిట్టిఖేదవా_ర్తలు తీనమనంబున లేనివాండై , నర్వము (బ్రహృముగా నే భావించి యమియును_ జేయక సదా చి త్తవిశాంతినింబొంది 'యూరక "కేవలాత్తానందుండై. యుండునని, భావము, తే-గీ! లేదు విశేషము విర_ క్షిలేదుమొదల । లేదు తెలివియు మూఢత* లేదు చూడ | "లేకు దుఃఖఘింజబు సుఖమును* లేదుసు వ్వె | యొనర నుపవాంతు, డగుచున్న * యోగమణికి ౧౦, తా, శిష్యరత్నవమా! ఈలోకంయబున చి _త్తవి([శాంతినిం బొందు చుండిన యోగి(శేష్లునకు సర్వమును నృష్టించునట్టి కల్పన లేదు, బేని యందును విర క్తిలేదు, అన్నింటిని నెజుంగునట్టి 'తెలివియులేదు, తెలి యంగూడదన్న మూఢత్వ్యమును లేదు. దుఃఖమును సుఖమును లేదు సుమూ, అట్టిమహోాత్తునకు నివీయన్నియును మనంబున గణింపంబడక నదా కేవలాతానందుండై. యుండునని, భావము, తే-గీ! ్రీతి ధన రాజ్యమందున - భిక్ష మైన | కలిమి లేములుదోంచిననలుక నెన। విజన వనభూమినున్న భావింపం డొకటి | నిర్విక ల్చక రొరాగి తా*నిర్మలాత | || ౧౧ తా, మాననవు.తా ! ఈ [పపంచమునందు నిర్వికల్బ్ప నసూధి పరుండగు 'యోగీశ్వరుండు తనకు విశేషమగు ధనమును రాజ్యమును

ఆతాత్స ర్యనహిత ము, ౬.నా నంభవించినప్పుడు నసంతోపమును, భితమె త్తి జీవిచుటవలన దుఃఖ మును బొందండు, ఐశ్వర్యముగ లిగినప్పుడు త్పాహమును, దార్మిద్య్యము నంభవీంచినప్పుడు కోపమునుబొందండు, దారాఫు(తాదివర్లముతోం గూడిన గృహమందుండినను "లేక్ర ని ర్యానుష్యమగు-అడవియందుండి నను, మనంబున నేదొకటియును దలంచక "కేవలనిర్మ లాత్తుండై నదా యాతానందసుఖ మగ్నుండై యుండునని, భావము, "లే-గ్‌॥ ధర్మ మెచట నధర్శ్మంబుదలంప నెచట | కామమెచట వీకల్చ్పనః కలన మెచట | నిదిఘుటించితి నదియుఘ౫టించ నేర | దనుట యెచటిది నిర్ణ ్య్యంద్వశఘనున కెందు ౧_౨, తా, శిష్యరత్నవా ! ఈలోకంబున నర్వద్యంద్వళూన్యుండగు నచల పరిపూర్మునకు ధర్మముచేయవలెనను నభిప్రాయమెక్కడిది ! ధర్మముచేయంగహాడదను నధర్శచింతన యొక్కడిది? కోరకయెక్కడిది? వీక ల్ప్సన యెక్క_డిది | నదాగురు వాక్యముచే మేలా ఇ-న్నవానికి న్యష్న మెక్క_డిది ? ఇది నంపాదించితిననిశకంతోషమెక్క_డిది! అది నంపాదిం చనెతినని దుఃఖమెక్క_డిది + వవికారములును లేక, నసదాపరిపూర్హుం డై యుండు నచలన్వరూపవునకు నేదియులేదని, భావము, క॥ కావింపల దగిన కార్యము | 'లేవియు లే దింవు మదికినేమియు.గాన౯ | జీవనము యథఫోచితమున | జీవన్ము క్షుండు మెలంగుచిద్ధ్యను. డగుట౯ా | ౧౨, తా, మాననఫు(తా . ఈలోకంబున జీవన్ము కుండగుముహ తుండు, కివలజ్ఞానస్వరూవుండగుటం జేసి, తాను జేయవలసిన కార్యము 'లేమియులేవు, మజీయు నామహోత్తునిమనస్సునకు నింవై నన స్తువులు లేవియు లేవు. కోరందగినవ స్తువులును లేవు, ఆయ్మాపాణులకు జీవనో పాయము యధోచితముగా జరుగుటసిద్ధము, అందుకై. వగవంబని లే దని తా నేదుఃఖమునుబొందక, లోకముతోడిపాటిగా వ ర్రించుచుండు నని, ఫావము, ఆ- వె! విశ్వ మెచట మోహశవీ(ధ్రాంతియెచ్చట | మొదలధ్యాన మెచటము _క్రీయెచట |

కిం అష్టావక్రగీ కాశా శ్ర్రృము, శాంతు.డగుచు నక లఖనంక ల్పములయందు ! వాంఛ లేని యోగివర్యునకును | ౧౦. తా, బిజ్లా! వకోరికయు లేక నంకల్పళూన్యుండగు యోగి(కే ఘ్లనకు(భాంతిన్వయాపమగు (పపంచము లేనేలేకు, నర్వము తానైన మహోత్మునకు మోహ(భాంతులులే నే లేవ, తనక న్య మేమియు లేని మయెక్య స్వమావునకు నాత్మ భఛ్యానము లేనేలేదు, సర్వము నిండిన పరిపూర్లునకు ము_క్రియనునది లేనేలేదు. అట్టిమహోత్మునకు నేమియును లేక నదా చి త్తవి[శఛాంతినొందియుండుననీ, భావము, "బ్రే-గ్‌! సౌలయ కెప్పుడు(బ్రహ్మంబుఆజూచునతేండు | నేనెబ్రహృంబటంచు. జింజతింపందగును | "రెండవది యొండుగానక ఇయుండునట్టి | నిర్మనస్కు_ండు నేమి చిం? తింపుచుండు | ౧౫, తా, శిపష్యుర త్నమా- ఈలోకంబున నెట్టి యాయాన మునుబొం దక, నదా[(బ్రహ్మమునుదర్శించుచుం డెడు మహోత్ముండు నేనే (బ్రహ్యమ నెడు చింతనగ లిగియుండవ లెనుగాని, నేనుజీవ్రండనియును, బద్ధుండనియును భావించ నేకూడదు. నిర్శలమగు నమనన్క_స్థితినింబొంది తనకు రెండవ వ స్తువెద్లియు లేకయుండెడు పుణ్యాత్నునకు నితర చింత లేమియు గలిగి యుండ(౧ాడదని, భావము, "లే-గ్‌! ఆత్మవి వేప మొందిన*యతండుగలిగి . తనువ్రుబిగు వె తి మజీనిరోశధంబుసేయు | లీల సాధింపందగినది * లేదుగానం | "దెలియ విచేప మే లేదుణదిరునకును | ౧౬., తౌ, శ్‌ప్యూ |! ఈలోక ంబున (ఖాంతిరూపకములగు వూయా నటవాదులగు నణిమాదిసిద్ధులనుగోరిన మాయరకుండు [పాణాపానముల చంటిని బశ్చిమవీథియందుంగొనిపోయి యచట స్తంభింపంజేయుచు, శరీరమును పైకిలేఫప్రటకు శేవల కుంభకమునుజేయుచు, హంనను దళ ములకు నెక్కించుటకు. పూర కంబును జేయుచు, నిట్లు కష్టా౦ంచుచుం డును, ఇందువలన నామందుంజేమియు. [(బయోజనమునుబొంద నేర(డు, థ్‌ రాత్తుండగు జ్ఞానికి నట్టియాయాభా9ంతులు లే నే లేవని, ఫావము, క్ర! లోకవిరుద్ధునివ ల మది | లోశమువ౩త మలంగు ఘనుందుశలోలుందుగొ౮0డా |

లా త్ప ర్వ నహీత ము, ౭0౧ ౧౯కకింపండేనమూా ధియు | మూకత విశ్నేషములనుమునుగండెఫుడుకా ! ౧౭౬ తా, మూననఫు[ తా |! ఈలోకంబున మహాత్ముండగుజ్ఞాని, తన మనంబునకు ల "క విరుద్ధముగా నోంచినను, ల₹”కులకుం చెలయపఅచక్ష, ఆానులోకముతోటిపాటుగానే వ ర్హించుచుండును, లోకమునకువిరు ద్దుండుగ క, లోకమునందుముని౮౧పో కను, మిగులంజి[తముగానటిం చుచు యేనమా ధులను జేయక, యొన్వరితోను మాట్లాడకుండుటయ మాయావృత్తులయందు. దగులుటయు.ను లేక, నర్య్వనముం డె , నదాని నరరూపమందే నిలచియుండునని, భావము, క! భావాఫావనము లెజటులగం | జేవానన లంటండెపుడుం దృవుండగుచుక్‌ | భావించి లోకదృష్టే౯ | ధఛావించని వాం డెబుధుండు+వ్యతననఫా ॥ తా, పాపరహితుండవగు-ఓశిప్యా ! (బహ్మనరూఫుండ శ్రావాఫావంబుల రెంటి నెటుంగక, సంక ల్చ్పరహితుందై , [దా దును నేవిధమ్హులై న దుఃఖములనుబెందక, నదాత్చప్పు.డై , చమూఫులేక, , య చలపరిఫూర్ల(బహమునే నదావాచుచుం . నమదృపై.గల మహాత్తు. డే లక విదితంబగు పరివూర్మ స్వరూ. 'ల్రే.6॥ వీబుధుండు (పన్ఫ _త్సియందు నిన్ఫ త్సియం*, వైన నాగ్రహమొందం జాానంతియెన | నేదిగావింప. జేకు-దు + నెదియు(చేన్సి | యొంకుదలంచక సుఖవృ _త్తిశనుండు నెఇ లౌ, శిష్యరత్నమా ! (పవృ తియనంగావ=వీ ద లను జేయవలయునని మనంబున. (బయత్నపడుట, : వకార్య మైనను 'జేయకూడదని మనంబున యోచి-" మొన మహార్తు, డనెండు కార్యములయందును [" డై, యేకాలమం-డై నను మనంబున గోపళ”' కార్యము చేయుటవలన, జననమరణ (పవాప" వో యట్టి కార్యము నే చేసి కవలాత్తన్వ వాపమా్మత్రుండై యేతలంఫులును లేక ॥

ర అష్టావ క్రగ్‌ తాకా శ్ర్రము, ఆ-వె! పట్టువదలి యెల్ల బహువాననలపీడి | భఛభావమెడలి ము క్రబంధుండగుచు ! స్వస్థుండగు చు బుధుండునంసార పవనయబు | వలన నెండుటారకుణజవ ఆ మెలంగు! ౨౦. తా, వూాననఫు( ఆతా | ఈలోక్‌ంబున చి_త్తవి(శాంలినిం బొందిన (బ్రహ్మజ్ఞాని, యిం(దియవర్లంబ నెడు నంసారమునందు కొంచెమైనను పట్టు లేనివాం డై (పపంచముయొక్క_యు, నరీరముయొక్క_యు, నానా విధము._లె న సుఖదుఃఖములను మనంబున విడచినవాం డై, నంకల్పరహి తుండై నడా ముక్తుండేయగుచున్నాడు మజీయు వాయువువలనం జనించెడు నె-డినయారున లనే సొరపీనంబగు సీనంసారమునందగు, (అనంగా భార్య, వీడ్డలుు సోదరులు బంధువర్లములుగాగ౧ల గృహా ము) దా నెండుటాకువ లనే, యెంతమా[తమును పట్టు లేనివాండె, చల నాదులుగలిగి నదా (బ్రహ్మమయుండై. యుండునని, భావము, ఆ-వె! వాల వొడమెనేనిణనంసార పీడలు | మోద వేదములను! మునుంగ. డెపుడు ! చల్ల నై నయట్రిశయుబ్లంబు గలమేటి | పరగ మేనువేని .వానిరీతి! ౨, తొ, పిజా |! ఈలోకంబున పహృాదయముచల్ల బడీన (శేమ్లుం డగు నాత్మజ్ఞూని, నంసారమునందు నానావిధము_లై న సుఖములుగాని, వివిధములగు కీడులుగాని నంభవించినయెడల, తానావిషయమె నం తోపమునుగాని, దుఃఖమునుగాని యీకాలమందునుబొంద క, మనంబై నను బొప్పించి వానియందు మునింగిపోక, తనకు శరీరము లేదని తీర్తా నింపయుడినవాందై , యశరీరభావనగలిగి నదా పరివూర్జుండై యుండి యు, లోకముతోపొటిగా వ ర్తించుచుండునని, భావము, క॥ వారక (బదుకుటవాలియుట । లీరెండును నెంచకుండు నేయెడ లందు | వ్‌రుండు నీతలమతి నా | తై రాముండు నై నసుజను(డనఫఘ చరి తా॥! తా, పాపరహీతుండవగు ఓటళిపష్యూ ! ఈలోకంబున నా ముండై విలసిల్లెడు ధీరుండగునాత్త, జాని తనమనంబు చంఖ వాడై చి _త్తృవి(శాంతినింబొంది తాను(బతుకుత

[10] తాత్స్పర్యనహితము, డు యందును మనంబున గొంచెమైనను దలంవు లేనివాంై , యీకాల మందును నట్టిచి త్త చాంచల్యమునుబొంద వే నొక్క_ శువిధముగా నిగ్వి కారుండయ్యే యుండునని, థఖావము, రే-గీ! నహాజమున చూన్యచిత్తుండిశవ్భా విహారుం | డిచ్చవచ్చిన రీతి నేమేనిచేయు. చఛామరునకును జ్ఞా ననంపన్ను నకును | లేవు మానావ మానముల్‌ విమల హృదయ! _౨3, తొ, నిర్జలమగు మాననముగ లళిప్యూ |! ఈలోకంబున శూన్య చిత్తుండగు వుణ్యపురుషు, డిచ్భావిహారుం డై తనకిష్టమెన యేపను లెనను నిర్భయముగా, నంకోశము లేకుండా వేయును ఆకార్యములు మూనహీనము గాను మిగుల నీచములుగానుండినను, నామహోత్తునకు ఫేదము లేదు, ఈలోకంబున. 'బదామురుండునుు వారాంగనలవలన మాన హీనతయును, మిగుల సీచత్యమునుబొంది భయమును, నంకోశమును . బొంద గుండును, ఏీరిరువురులోకంబున మానాఖిమానములు బేనివారు, జ్ఞానిన దా్యహ్యమునే దర్శించుకతంబున, దనకు మూానాభిమూనులు జీవని, శరీరమునేవిడిచినవాండు, పామరుండు చేహాభబివూనముగలిగి యును, కామో బేకముచేత వానిని లత్మ్యుముచేయ,డని, భావము, తే.గీ! కాయమొనరించు. చున్నదికర్య మెల్ల | కుద్ధరూవుండ నే నొకించచుకయు. జేయ |! న నెడువీజ్ఞూన నంపన్ను*డను దినంబు. | 'జేసియును జేయకుండు నః జేవవిధుల |! ౨౮, తా, శిష్యరత్నవూా ! ఈలోంబున నద్దురుప్పుతుండు సర్వకర్శ్మ ములుశరీరము చేయుచున్న దనియుం బరిశుద్ధన్వరావుండ నగు నశరీరినై న నేను నేమియు.జేయుట లేదనియు మనంబున, (బతిదినము ననుకొను చుండెను జ్ఞానసంపన్నుండగు మహోాత్తుండునర్వ కార్యములు వేసీయును, జేయనివాండేయని, భావము, క॥ వవిధింజేసిన మూధఢుండు | శేవల బద్ధుండుగాక కృత కృత్యుండగుక౯ | జీవన్ను కుండు సుఖయు.ను | (బీవిలసితు. డగును (కియలు సేసిన నైన౯! ౨౫,

ఠీర అష్రావ క్రగీ తాహా త్రము, తా, మాననఫు/తా ! ఈలోకంబున మూథాత్తుండగు నజ్జాని యేవిధిక్సతంబులగు కార్యములను జేసినను దాను బంధములలోం. దగిలిన వాండగుచున్నాండె కాని, చెసినకర్శ్మములను దప్పించుకొ నువాండుగాండు, జీవన్ము క్తుండగుమహోత్నుండు సమ న్త కార్యక ర్మములు చేసినవాండుగా నుండిన నవితనకంటక, శేవలసుఖానందమును - న ప్రైశ్వర్యములను గలిగియుండునని, భావము, క॥ సనానావిచార యుక్తులు | థినిధి ఇవాలించికలక* చేరిన వాం2ై | 'తాసేమియు6 గ ల్సింపండు | తా నెజటుగండువినండుక నండుశతన్మయుండగుటక |! ౨౬, తా, శివ్యరత్నమా ! ఈలోకంబున (బ్రహ్మజ్ఞాని తాను నానా విధములగు మతములయొక్క. సారాంశములను, యు కులనుబుచ్చు కొని వానినన్నింటిని, సారము లేనివని విడిచి పెట్టి, వేదాంతానుభవ మునుబొంది చిత్తనంకల్పము లేక, సదా యాత్తానందుడై యున్నయా ఫుణ్యపురుషుండు తనకన్య మొకటి యున్నదని యెజుంగండు వీదియును వఏవ్‌నండు, చూడండని, భావము, కే-గ॥ అేదువిచేపము నమూాధి* లేదు మొదల. ! దా ముమువ్వువుగా. డన్యతిముంయ గాండు | కల్పనయు వృద్ధినాశ ముల్‌ గలుగ నట్టి | యాత్మననుచుండు నెపుడు మజహాశయుండు! ౨౭, తా, మాననఫు.తా ! ఈలోకంబున మిగుల శేష్టుండగు-జ్ఞాన న్యరూఫుండు తనకుముందుగా మాయయునుం నవూాధియులేవనియుం దడానుముముత్వుండును నన్యు-డునుగాండనియుం దనకునృష్టించుటయు ను, వృద్ధిబొందించుటయును, నాశనమును జెందించుటయును లేక, (తైగు ఆఅములనుబొందక నేనేయ-త్మ న్య్వరూపుండనని పలుకుచు, న దాన్వన్వ రూపమం బే యుండునని, భావము, "లే-గీ! బలసిలోన నహంకృతిపాదు కన్న | "సేయకూర క యున్నను జేయువాం డె | యాయహంకృతి లేని ధీరాత్ముండేమి | చేసినను జేయ డతడు చర్చింప ననఘ ॥ 9౮

తాత్సర్య నహీత ము, జ! తా, పాపరహితుండవగు - ఓశిప్యా | ఈలోకంబున - నజ్హాని తనయందు అపహాంకారము దట్టముగాంగ లిగినవాం డై, యేవృత్తులను 'జేయకయూరకుండినను, జేసిన వాందడేయగుచున్నాండు, వేదాంత వివా రణ సేయంగా=అట్టియహం కారములేని థీ రాత్తుండగుజ్ఞాని, యవిధము లె న కార్యములను జేసినను, 'జేసినవాండుగాడని, భావము, క! కలగదు కదలదు ముదమున।! గలయదు కోరదుముజేమిగత నంశయమైం | నలుపదు [కియలివిధమున । నలవడు ముక్ష్తునకుచి త్తజమమల చరితా ॥ లిన, "త్రా, నిర్మ లమగు ఇారి(త్రముగల జం ఓబిడ్తా ! ఈలోకంబున ముక్తుండగు మహాత్తునియొక్క_చి త్తిమునకు నర్వసంశయములువిడి చి పోంబడినవై నందును నాచి త్తముకలంకమును బొందదు, చలించదు, నంతోపముతో నైన నితళశేందియములతోం జేరందు, మజేమియును నోరదు ఏమియును జేయదు నమ_నకార్యములందు సీప్రకారముగా నుండక, (బ్రహ్మమునందేనిలచి విశాంతినింబొందియుండునని, భావము ఆ- టె! ధఛ్యానమందు, జేష్ట లందువ _రృింపదు! చిత్సర్థరూప మైనచి త్త మెపుడు | నే నిమి త్తమగుచు నే మిధ్యానము సేయు | నేమి చేష్ట చేయునిద్ధ చరిత ॥ 30; తా, కే ర్రింపంబడినవారిత్రముగల జూ ఓశిష్యా ] జ్ఞూనన్వర్యూప మునుబొందినచి_త్త, మేకాలమందును ధ్యానముచేయదు సర్వ(క్రియల యందువ రించదు వ కారణముచేత, నెవరినిధ్యానించును 1 ఏ కార్య ములనొనర్చును ? వదియును జేయక, యెవరినిధ్యానించ క , న చాసనిజ స్వరూపమం బే నిలచియు౦షునని, ఫభావము, క |! జడుంటెవ్వుడు త త్వార్ధము । బడీబడివి నె నేని మూఢభావముంబొందుక్‌ | విడువని నంశయ మైనను | వడింజేకొని తజ్జుండట్లుళివ_ర్రిల్లండిల౯ || తట తా, మాననపు(తా |! ఈలోక ౦బున-అజ్ఞాని, 'పెద్దలయొద్దకు బోయి, పడిపడిసాష్టాంగదండ ములు పెట్టుచు, నడా దేహతత్వమున ఆత్త్మత భ్యార్ధములను వినుచుండువాండుగా నుండియు. దన యజ్ఞ

రేజ అష్టావకగీ తాళా స్రృము, మును వికువక, మూఢభావమ.నే పొందుచుండును. (బహ్మజ్ఞాని విడుచు టకు నలవిగాని నంశయ మైనను, వెంట నేదాని ననుష్టంచి, యునంశయ మును బొందనివాండై, యాయజ్ఞానివలె వర్తించక నిజన్యరాూపము నం చే యుండునని భావము, లేన్‌! చేయుచుండుదు ేకా[గణచి త్తమునను | పవనరోధంబు మూఢు లభ్యానముగను ఫీరుండే కృత్యమందునుణదృష్ట్ర యిడండు | స్వప్న చేష్టలు సుపునిచందమునను॥ ౩9, తా, శిప్యా ! ఈలోకంబున, మూ థాత్తులగు న భ్యాసులు, మం [(త్రయోగ, లయళూగ, హఠయోగములను, వివిధము[దలను నను ఫ్టించి మహిమయు. గాయసిద్ధయు, నాకాశగవమునమును గోరి, యీకా (గచిత్తులై , శేవలకుంభకముచేత హంననుబంధించుచుం (కోణముల బిగియంబట్టుచు నందువలనమిగుల గాసిల్లుచు, వివిధపత్యములు చేయుచు, "వేషభాషలుగలిగి, లోకులను[ భమింపంజేయుచుందుగు, థిరుండగుజ్ఞూని యట్లిదుష్ట కార్యములయందు మనస్సు పెట్టక, క లలోని చేష్టలని భావించి నిద్రించినవానివ లె, 'నేవికారమునుబొందక రాజయోగసారశాంశవముగు నస్వస్వరూపమునం టే యుండునని, ఖావము, తే-గ్‌॥ చెలగి యత్నంబుం జేసిన జేయకున్న | ము క్తిం బొందంగ నేరండుమూఢ జనుండు | మాని పరతత్వ నిశ్చయ+మా[త్రమునను | (పాజ్ఞుండగు మానవుండడుమోతు.శణపదముంజెందు ! 33, "తా, శిబ్యూ |! ఈలోకంబున మూ థాత్తుండగు వమూానవుండు మోూతముకొ టరు. (బయత్నముచేనీనను 'జేయకున్నను ము_క్ర్‌నింబొంద నేరండు, మౌానన మాధిపర తత్వ నిశ్చల చిత్తుండును జ్ఞానవంతుండును నెన మానవుండేసంఛయములు లేనివాడై తప్పక మోతుపదవినింబొం దుననిి భావము, లే-గీ! న్వచ్భమై పూర్ణ మై (ప్రపంచంబు లేక । (వియను నానందమును నిరాజజవమయము నగుచు! “వెలుగుచుండెడి పర మాత్మ “చదెలియలగలలె | యెందు నఖ్యానపరులగు*సిట్టి బుధులు | త్ర

తాత్సర్యనహీత ము, 22 ఆతా, మాననఫవు[తా! ఈలోకంబున, అ భ్యానపరులగు యోగులు, యమ, నియము, అనన, [పాణాయావమాది అష్టాంగములతోం చేరిన 'ఆశరూగములను జేయుచు, భూ/మధ్యంబునదృష్టి నిలివి, నానావిధములణగు తళుకులను మిగుల జ[తములగుచిత్క_ళలను, మండల[తయంబును జూచుచు, దశవిధనాధములనువినుచు, దిగ్శ/మం జెంది యాచిత్క_ళ లే (బ్రహ్మమని భావించుచుందు నేగాని, నిష్కళంక మెనదియుం బూర్మమై సిండినదియు, జగబజ్జీ వేశగరుల నెడు (పపంచ భా /ంతిళూన్య మెనదియు, బు[త్రమి[త్రకళ(తాదులకంశెం. (బియమైనదియు, నానందన్యరూపమె నదియు నిర్లోషమైనదియుం బర (బహ్మాంబునునగు న్వన్వరూపము నారూఢజ్ఞానులవ లె, సియభ్యాసు లెన్ని పాట్లుబడినను దెలియ లేరసి, భా, "తే-గీ! కలగ ద భ్యాన రూపమాకర్శములను మూఢధుండై నట్టి వాసికిశమోతుు పదము । మహిని ధన్యుండు విజ్ఞానశమా[త్రమునను | ము క్తుండగు నిమ్మీ /యుండై నశమునివతంన। ప్రస, తా, మునిఫు[(త్రుండవగు - ఓళిప్యా ! ఈ లోకంబున మూధా త్రుండగు నజ్ఞానికి నభ్యానరూపకంబులగు [క్రియలవల్ల మోత్షపదమును నిజముగాంబొంద నేరండు, నర్వవృ త్తిరహితుండును, ధన్యుండునునగు గ్షాని, తనదువిజ్ఞాన మాత్రము చేత నే నదాము కుండ య్యే యుండునని, భా, క్ర॥ అల(బహ్మము. బొందెదనని!. తలంచిన జడు డంద లేడుణతత్వ్య పదంబు౯- | దలంయక ధిరుండుంబబొందును ॥ నెలకొని. (బహ్మన్వరూపనియలి౯ వత్సా | ౨౯౬, తా, ఓఫ్పుతరత్నమా ! ఈలోకంబున నజ్ఞాని స్వయం(పకాశ మూనంబగు (బ్రహ్మమును బొందితినని మనంబునదలంచిన మూ(త్రము ననే యట్టితత్యన్వరూపంబగు (బ్రహ్మమును బొందినవాండు కా నేరండు, థీరుండగు జ్లానితనమనంబున నేతలంఫులును లేక యి, యాపర్ట్రహ్మా స్వరూపం చేయగుచున్నాండని, భావము, తే-షీ! అఆశ్రయములేక నాగ హవ్య(గులై న | జనులు నంసార వృతవోహకులు దలంయ | మొనసి తన్మూల మతిదుఃఖమూలమగుట | పరముతులు (ద్రుంతుకు వివేక:పరశున్చనను! క్షా

రతా అష్టావక్రగీ తాశా శ్ర్రము, తా, మాననఫవు(తా ! ఈలోకంబున నద్దురుకటాత్సమునుం బొందనిమానవులు మిగులగోపమును, బాశమునుగలవార లై, నంసార వృతీముల నెడు తమశరీరములను, డారపు(తాదులను బోమీంచుట యం బే తలంఫుగలవారుగానుందురు, పరతత్వజ్ఞానులగు వారు, తమవ్చ తువరూాలమే య నేకదుఃఖములకు మూలంబుగానున్నదని భావించి, ఫరీర ములయందును, దార ఫు[తాదులయందును - గల మోహపసాశ ములను, దమవి వేకమనెడు ఖడాయుధముచేతనథికి పడ(దోయుదురని, భావము, 'త్రే-గ్‌! జడుండు నియనమంబు చేళొన్నశాంతికొ"ఆకు | బొంద నేరండు జాడ్యవి “స్ఫురణ కతన |! థీరుండగువాండు తత్యంబు. దెలిసి మిగుల | సర్వదా ఇఫాంతుండ్రై యుండుజనవ రేణ్య | 3౮, తా, మానవులలోను_త్తముండవగు - ఓశిష్యరత్నవా ! ఈలో కంబున, నజ్జాని తానువి శాంతిమాగ్ల మును బొందుటకొటు క్రై, గురు వులవలననట్టి యనుషస్టానమునుబొందియు. దనదు నజ్ఞానమ నెడు రోగ స్ఫురత్తులపలన నట్టిచి త్తవిశాంతిమార్ల్షమును బొంద్‌ నేరండు, థి రాత్ముం డగుజ్ఞాని పరతత్వన్వరూపమును దెలిసికొని, సన్వరూపమునుబొంది, నర్వ కార్యములయందును, సర్వ కాలములయందును, మిగులచి త్తవి (కాంతిగలవాండ య్యేయుండునని, భావము, తే-గ్‌! చాహ్యదృష్టిని జేళొనిశబ్రహ్యము తనుం | జూచు వారల తలంఫులు్కుచూజవోవు | కొనరు దాని పభ్హానజఘనులు మిగుల | నవ్యయంబుగ . దనుజూతురనుదినంబు | ఏనా, తా, మాననఫవు[తా |! ఈలోకంబున నజ్ఞానులునిజగురు పొద మునుబట్టి లోదృష్టినింబొంది, న ్వేంద్రియములును, సర్వలోకములు నునశించి, కేపించినసర్వసావీ.న్వరూవుండగు పరమాళ్శం దెలిసికొ నక, విపరీతగురువులను జేర, వారివలన వెలిదృష్టినింబొంది తము తాము బెలిసి కొనుట శై నానావిధవికారరూపములను బొందుచుందురు, అట్టియవి వేకులతలంపులు వ్యర్థ ములేగాని, నిజముగాం బరమాత్మం౦జెలియ. జూలరు, జ్ఞానన్వరూవులు (ప్రపంచదృష్టీయగు నా వెలిదృష్టినిం జేళొనక,, వాశవరహితంబగుపర (బ్రహ్మము ఛా మేయనిదలంచి లోద్యృన్నృనింబాంది,

తాత్పర్యనహీత ము, 2౯ తముందాము (పతిదినముచూచుకొ నుచు నానందర నమగ్ను లైయుండు దురని భావము,

క॥! ఒడలు బీగించుక యుండీన | జడునకు మదితత్య యోగజచతురిమగల బే | కడుథీరునకును క్రియల | న్విడుచుట మానన నిరోధవిధ మెన్నంగ౯ | రం, తా, శిష్యరత్నమా |! ఈలోకం౦బున నజ్ఞాని య నేకవిధములగు నాననములంబొంది, జెటిసాముచేయుచు, [పాణాపానములనొక టిగా జేస్కి (పాణములంజిక్క_ంబట్టుచు, దేహమునుబిజ్ఞబిగించుకొనుచు, వెజ్ణి పోకఠలుంబోవును అందువలన వానిమనస్ప్సునకు. దత్యయోగజ్ఞానము లను 'జెలియునట్టి నేర్చు గలుగ నేర్చునా 1 కలుగ నేరదు. ఫి రాత్తుండగు డాని సర్వమునకు. గారణంబగు మనస్సును, నర్యవృత్తులయందుండ నీయక, (బహ్యమునందు వ_ర్రింపం చేయునని, భావము, క॥ శావంబులు మదిలోపల | ఖావించగ నాొకండులోనశజభెవం౧బులుడా | భావించ. డొకండుభయముక్‌ | బోవిడిచిన యతండుము _క్రి*బొంది సుఖంచుక౯్‌ |! రం, తా మాననపు(తా అజ్ఞానీ తనచి త్తమందుగలిగడు నంక ల్పములను మనంబున యోచించి, యట్టి కోరికలను జంపనేరక భయ పడుచుండును, (బ్రహ్మజ్ఞాని తనచి త్తమందు నంకల్పవికల్పములనుబొంద క భయమును విడిచినవా.డై నదామోయానంద సుఖవమగ్ను వ2ైయుం డునని థావము, క॥ శేవల కుద్ధాదై్యైతము! భావింఫు దురాత్మ నట్లు : పామరులు మదిళ | [దోవ నెజుంగుట గాదది। యావజ్జవంబుము _క్థిజనందబు సుమ్మి! 'రోఅి, తా, శిష్యరత్నమా ! ఈలోకంబున పాొమరజనులు జీవాళ్మ నంబంధములగు నర్యవి కార ములను గలిగియుండియున్సు మేము శీపలా దె ్వశులమని చెప్పుచు. దమమనంబులభావింతు రేగాని, యద సత సిద్ధినింబొందుటకు నది సర్వియెన మౌార్షము కాదు, అల్నను దర్శింప నేరని

౮ాం అష్టావ క్రగీ తాకా శ్ర్రము, యాపామరులు యావజ్జీవపర్యంతము ము_క్రినింబొంద నేరక ఘోరనర గోంబునంబడ్ని తవించుచుందురని, ఖావము, ఆ-వ!॥! మోత. కామునకును*?మొదలనే సాలంజబ | వముగుచునుండు బుద్దిజయనుగ తముగ | నిత్యము క్ర్తు(డై ననిపష్కామునకు నిరా | లంబలీలండాంజె? లంగుచుండు | ఈల3, తా. మాననఫపు(తా ! ఈలోకంబును మోమావపేతుగలమాన వునకు మొదటినుందే, సా ళారథ్యానంబును, 'దేవభ_క్రియును, నిర్శల మగుమనస్సును, భగవద్భ కలతోోడిస్నేహమును గలిగియుండును, ఏకోరి కలును లేని నిత్యము క్లుండగుజ్ఞానియెవ్వరితోనుబని లేక, చి త్తవిై్రాం తినింబొంది, నిర్వికారన్వరూఫవుండగు (బ్రహ్మమునుబొంది, నమ నృలీలలు సేయుచు వ ర్రించుచుండునని, భావము, 'లే-గ్‌॥ విషయ శాద్దూలములంజూచి వెజుచి మిగులం | (బబలమైన (ప్రబోధ వశరాహమునకు | శరణుబొత్తురు తముంగాంచుకొజకువానిం | దగనిరోధించు కొనుటకుఉదలంచి జనులు | రఈరో, "తా, శిప్యరత్నమా | ఈలోకంబున సుజనులు విషయాదు లనెడుఘోరంబగు పెద్దవులులను గాంచి మిగుల భయమునుబొందిన వారలై, యట్టివిషయాదులనెడు పెద్దఫ్రులులనుజంపుటక్‌ అక్ర] యో చించి, నర్యవిషయములకుమూలంబగు చి త్పమనెడు అడపిపందిని వశ. పజఅచుకొనుటకు యోచించి, నద్దురునివలన (కేషఘ్టమగుబోధను” కొని, తముందాముచూచుటక్‌ అక్ర, చి త్తవిశాంతినింబొందించి యావిష యాదుల నెడు పెద్గ ఫులులనుజంపి, మోత్సమునుబొందుదురనిి భావము, క్‌ | నిరాానన నొందిన నా! దుర్వార ద్ధతికి విషయ “దృష్ట జగంబుక౯్‌ | గర్యము దక్కియొకింతయు | సీర్వాహము "లేకచనదె* నెలహొని భఖీతి౯ | లస, తా, శిష్యా ! ఈ గనుపించుచుండెడు నమూయాహ్రపంచము నందు. (బపంచముయొక్క_ యు, నరీరముయొక్క_్యయుి రాగాదులనెడు విషయశ (తువులను నిర్మూలముగావించి, యేనంకల్పమును లేక యుండు డ్ఞానియొక్కంు భ్‌ రింపంగూడనిజ్ఞా నాగ్నీక్తి వీషయశ [(తువులు భీతినిం

[11] తాత్సర్యనహీతము, ౮ాంగ బొంది వానిగర్యములనువిడిచి, యామహోాత్మునియందు నిలచి నిర్వ హీంచుటకు లేక పొజీపోవునని, భావము, బేగ్‌! యు_క్తచిత్తుండు నర్యంబునుడిగి యెవుకు | ము_ క్షదశబొంది యుండునుముదము తోడం | గనుచు వినుచు నడుచుచుమూ +ర్కొనుచు6ద నకు6€ | (బా_ప్తమగు దాని. -వేకొనిపర౦గు చుండు |! 'ర౬ , తా. మాననఫపు[(తా ! ఈళోకం౦ంబున నిర్మల చిత్తుండగుజ్ఞాని: తనచి తనంకల్పములేనివాండై, సదా మోతుమంచదె యుండును, అట్టి మహోత్తుండు లోకముతోటాటుగాజూచుచు, వినుచు, గమునాదులు చేయుచు, బిడ్డ లనుముద్దు పెట్టుకొనుచు. దనకుం (వా _ప్రంబగునేవ స్తువు నై ననుం భుజిబుంచుచు, అ త్మానందముతోొ న భేదమనస్సుగల వాండై వ ర్రించుచుండునని, భావము, త్రే-గ్‌॥ కుద్ధమగు బుద్ధిశాలి వోస్తువు తెజుంగు 1 విన్నమాశత నె నిశ్చింత వృ త్రినుండు | నిడియనావార మాూావార౫మిది యటంచు | చూడండానశ్య క౦బుగ-జసుజనవర్య | 'రోరె, "త్రా, (శేసఘ్టమగు బుద్ధిగల జు ఓశిపష్యూ ! ఈలోకంబున నిర్మల మానసముగల బుద్ధిమంతు. డేవస్తువుపూర్మ మై, నర్యలోక ములకు నాధారంబై వెలుంగుచున్నదో, యట్టి తచబోమయంబగు పర మాల్మ్మలక్ష, ణములను వినినమా[త్రముననే, యాసాథువు యేకోరికలయందును దనచి_త్తమును బోనియ్యక, 'దేవునియం దె చి త్తముగలవాండై యుండి, ఇది - ఆఛారమనియును, ఇది అనాచారమనియును యోచింపక, వీథి నిపేధములు తెలియంబడక అభేదచిత్తుండై యుండునని, భావము, క॥ రభనమున నెప్పుడెయ్యుది | (వ్రభవించును నదియయట్లిపట్టున సేయుక్‌ | శుభమైన నశుభ మైనను | లభియించిన ఘను,డుబాలుణలాగున మెలంగుక- |! 6౮, తా, శిప్యూ. -ఈలోకంబున జ్ఞ్లూని, యుయుకాలములయం నేదియేదికలిగిన నదిచేయవచ్చు, నిదిచేయగూడదని ఇొోూచన లేకగో యాయా కార్యముల నతి వేగముగాంజేయును, అట్టివి శుభకార్యన

రక అష్టావక్రగీ తోశా శ్ర్రృము, లుగా నుండినను, నశు భ కార్యములుగానుండినను, దనకులభించిన వాని గమనించక ఉన్నత్తునివల్కె చాలలీలలుచేయుచు వర్తించునని, భా, క! తనవలను సుఖములబ్బును | తనవలన నే పరముొందుణధర బరికింప౯ | దనవలన నే నివృ త్తియుం | దనవలన నె పరమపదము(దప్పక్‌ ( గలుగుకా! లీనా, తొ, మాననపు(తా |! ఈలోకంబున (బహ్మవిచారణ సేయంగా దాన నెడు చిడాభాసునివలన నే వివిధసుఖములు నం[పా_ప్రములగును, "తాన నెడు (పత్యగాత్మునివలన నే మాయోదిపదవులు నంభవించును, తాన నెడు నహం(ప్రత్యయ జీవ్రనివలననే నివృ త్తి మార్ల్గముగలుగును, తాన నెడు నాత్మన్వరూవునివలన నే వాశ్వితంబును, నిజన్వరూపంబును నగు పరమపదముతప్పక నంభవించునని, భావము, క్ర॥ తన శెప్పుడు క_ర్హ్శృత్యం ! బునుభో_కృత్వంబు లేమిశబుద్ధిని దలయకా | ఘనమతికి( జి త్తవృత్తులు ! తనుబొందక నాశ మొందు౫దత్‌ తణ మందు౯ా॥ ౫౦, తా, శిష్యరత్నమా ! ఈలోకంబున (బహ్మజ్ఞానిని గుణించి యోచించంగా నామహాత్తున కేశాలమందును గ_ర్హృత్వమునుగాని, భో ర్‌ ్రలప్పమునుగాని 'లేకయుండును. బుజియు నట్టి పూర్జునకుం జి త్త్‌ మందుంగలిగిన నంకల్పాదివృత్తులన్నియును దనకు నం(ప్రా_ప్రింపక తత్‌ తణమే నాశనమునుబొందును, అనంగా అగ్నీకిం జెదలుపట్టవి విధంబున (బహ్మజ్ఞానికి నే వృత్తులంటవని, భావము, తే-గీ! నిన్సృహుండై న విజ్ఞానోనిధికి ననఘ | బుద్ధి యెప్పుడు కృృ[తిమంజబుగ ( చెలంగు | నన హుం డొచు నుండెడుజడున కెఫుడు |! బుద్ధికృ[త్రైిమ వముగుచుండు*బుథ వ రేణ్య॥ సీం, లొ, బుద్ధిమంతుండవగు య టశిప్యా ! ఈలోశంబున వాపరహీా తుండును జి_త్తవి(శాంతి పరుండునునగు, జ్ఞూనసంపన్నునియొక్క_ బుద్ధి, సదా (బహృ్మమునందే నిలిచిన వాండై. యీకపటనంసారమునందు మిగుల చి[తత్రముగా వర్తించుచుండును, నదా కోరికలను గోరుచుం డెడు నజ్జానియొక్క_బుద్ధి సదా నర్వవృత్తులయందు నిలిచి మోసము,

"తె త్స ర్య రహిత ము, ఛా3 టక్కు, తంత్రము, వంచన మొదలగు సీగుణములతో వ_ర్సించుచుండు నని, భావము,

క॥ అతిభోగముల రమింతురు | నతతము గిరి గహ్యుర ముల(జరిమింతు రిలక | గతనంక ల్పము నొందిన |! యతివరులకు బంధము కు: లవి కల్ల లగుక౯-॥ సీర తా, మాననఫు[తా ! ఈలోకంబున. గామకులైన మానవులు నచా పర్వ్యతగుహలయందును, నదీ[పాంత సెకత భూములయందును, ఉద్యానవనములందును, పూంబొదరిండ యందును, గృహములయందు ను, (శ్రీలతోం [గీడించుచు, నధికభోగము లనుభవించుచు బంధంబు లందగిలియుందురు. వారేపాఫులు, చి_త్తనంకల్పములేని యతీశ్యరులు నర్యద్య్వ్యంద్యళూన్యులు గనుక, వారికి బంధము కులు 30డును నంటక యవి వారియం దబద్ధంబుై , నిరర్ధకంబులై వోవునని, భావము, క॥ -దేవంబును (శశో(ల్రయుని౯ | భావనతీర్థ మును ధరణి :పతి[వియ భామళా | గా వీవ్నీంచి స్తుతించియు | "“శీవానన లంటకుంకుధృతిమంతు. డిలక౯| ఎ ద్క తా, శీిప్యరత్నమా ! ఈలోకంబున నేకోరికలునులేని నిత్య ము క్ర్తుండగు (బహ్మజ్ఞాని, తనకు మోశతుంబుకొజకై హారిహారాది దేవతి లను, జాతేక ర్యాది[క్రియానుస్టానంబులు నలుఫ్రటవలన మోత్సంబుగలు గునని పారోహిత(్రాహణులను, బుణ్యఫల[ ప్రా వ్రవలన మోత్తంంబు సిద్ధించునని గంగాది పుణ్యతీర్ధ యాతలును, (ద్రవ్యలాభ ంబుకు గోరియు నొజ్ఞాభ యాదులకు వెజచియు రాజును మొదలగువారిని నాశ్రయించి స్తుతింపండు, ఐతే తనకు భో గేచ్చ లేకున్నను దనకు న్వతం్ర మైన భార్యయొక్క_ చి_త్తవ్రికికొఅకు నామెతోంగూడి వర్థించునట్లు 3, జెప్పీనవారితో ను స్నెహభావముగా స్తుతియేయునేగాని మోతశతుం?! 5” జఅకుంగాదసి, థభౌావము, లేంగీ! పుత్రులు కళత్రములు దుశ్చ+రితునైన | గో[తజులు భ్యృత్యవర్షంబు గాడ దన్ను | ఏకు వెంగలి యనియిల్లువెడల నడువ | 'యూగివరు.జే విశారమునొంద కుండు! న్‌

శారీ అష్టైవక్రగీ తాశా శ్రము, తా, మాననపు[తా ! ఈలోకంబున (బ్రహ్మజ్ఞాని సంసారవృత్తుల యందు (శ్రద్ధ లేక, యావారనిష్టలు నలుపక సదాతన్మయుండై. యుండు టనుగాంచి యతనికువూళ్లును, (బియఫార్యలును, దుర్నార్గులైన చాయాదులును, దనసేవకులును నితండు వీచ్చివాండని భావించి, యిట్లు వెడలంగొట్టినను, నామహోత్తుండు, వారియందు లేశమెనను గోపము నుగాసి, యేవిధములగు మనోవికారములునుగాని బొందక తనదు పూర్ణ భావమునం బే యుండునని, భావము, తే-గ్‌! తుష్టిబొందియు మిగుల నంతుస్ట్రి నొనండ । శేదమందియు నింతై నజభేద మంద.6 | డట్టి యాశ్చర్య దృష్టి చేనెనంగు వాని | నట్టివారె యెబుంగుదుజరనఫఘ చరిత ॥ సస్య తా, పాపరహితుండవగు వారిత్రముగల ఓశిష్యూ | ఈలోకం బున (బ్రహ్మజ్ఞాని తనకు వి శేషసంతోపములు సంభవించినను నందువై_ తాను నంతోషములను బొందండు. విెేేషములగు దుఃఖములు గలిగి నను దనమనంబున. గొంచెమెనను దుఃఖమును బొందండు, ఇటువంటి సమభావనయు, నాశ్చర్యదృష్టియుం. గలిగిన మహాత్ములను నంతటి మహోత్తు లే 'జెలియ నే ర్తురుగాని పశు(పాయులగు లోకులువారినిం గని పట్టుట మిగుల దుస్తరంబని, భావము, క॥ ధీరుండవని కృషథతిమనం | సారము. జేయంగయబటోడునహూజముగ నిరా! కారుండు ళఈూన్యా కార వ్‌ 1 కారుండు సనిరామయు౦డుగావున నెఫుడుక౯? | పో౬; తా, మాననఫవు(తా ! ఈలోకంబున థిరుండగు (బ్రహ్మజ్ఞాని నాలుగు చేహాంబులు లేని యశరీరియగుటచేత నే యాకారములేనివా డనియుం గేవలాతస్వరూఫుండనియు నేవి కారంబులును 'లేనివాండనియు సర్వళూన్యుండనియు, న దాపరిపూర్జుండనియు. 'జెప్పంబడుచుండును, కాబట్టి, అట్టిమహాోత్తు. డీకపటనంసారము.6 జేయుచున్నట్లు నహజ . ముగా లోకులకులనుపవించుచుండునేగాని, నిజముగాం జేసినవాండు గాడని, భావము, ఆ-నె! పాలువూలి మూఢభావ్రండు కృత్యములే్‌ ( "నలుపకున్న మిగులఆతగలుగు చుండులం |

'త్రా త్స ర్య న హత ము, తాగ జేయుచున్న మిగుల*చిద్ధనుండగు వాండు | వ్యాకులుండు గాండుజలోకులట్లు | సగర

తా, శిష్యరత్నవమా | ఈళ”ోక౦0బున మూ వాత్ముండగు జని మిగులసోమరితనముగలవా..డై , నంసార కృగ్యములను 'జేయకున్నను వానసికివి శేషముగా నె సంసార కార్యములు నం(ప్రాప్తమగుచుండును, జ్డాని తనకు సంసార కృత్యములునంభవించినను, మనోదుఃఖములను చొందక, లోకులవ ల దానునునంసార కృత్యములను జేయుచు, వాసి యందుచి తముంచక , పర(బ్రహృమునందు నదా తనచి_త్తమునునొప్పించి పరిపూర్లు డై యుండునని, భావము, క॥। సుఖమున నుండుపరుండును | సుఖమును దావచ్చుంబోవుసుఖముగ( బలుకు౯ా | సుఖమును ఛవించుశాంతుండు ! నిఖల వ్యవహార ములనుినిలిచిన నైన౯! ౮, తా, శిప్యూ |! ఈలోకంబున నజ్ఞాని వచ్చుచుంబోవుచుండెకు తుచ్చములగు, సుఖములగుఆించి చెప్పుచును తానుసుఖమనుభవిం చువాండనని యనుకొనడ మేగాని వాండునిడమైన సుఖంబు నెజుంగ డు. నద్దురుపు[త్రుండగు, జ్ఞానియట్టితు చృసుఖంబులనొల్ల క సమ_న్తవ్యవహాో రముల యందుండినవాండుగానుండినను, చి త్తవి(శాంతినింబొంది శాళ్య తమగు (ట్రహానందసుఖమును బొం౦దునని, భావము, క॥ శోకము నొందండునిజముగ | లోకవ్యవహోరి వ అనుజలోలత నుండుక్‌ | జేహొనిబుధుండు గభీరత | టాకమువ అ నుండులగలంగు ఆడంద6ండు మదిలో ॥[ గజా ఆ, మాననఫుుతా |! ఈలోకంబున (బహ్మజ్ఞాని యదార్థ ముగా నేవిధ మెనదుఃఖమును బొందండు, సర్వవృత్తులునుగ లిగి లోకముతోం ఛాట్‌ గా లోక వ్యవహార ములన్ని యు, జేయుచు, మిగులలోతుగల చెజు వువలెచలించక మనస్సుననే కలంకమును లేక నిర్శలమాననముతో నుండునని, ఖావము, 'తే-గీ! వినుము మూఢునకు నివృ త్తివెలసె నేని। యది(ఫ్రవృ త్తీకి మార్ణమునగుచు నుండు |

౮౬ అస్టావక్రగీ తాకా శ్ర్రృము, విమలచిత్తునకు. (పవృ త్తిశయమరియున్న | నదినివృ ల్సి ఫలంబునునంద( జేయు! ౬.0౦, తా, శిష్యరత్నమా ! వినుము, నగా థాత్తుండగు నజ్ఞానికి, జననములేని నివృ త్తిదశనంభవించినను, నతని యజ్ఞానవృత్తులవలన నానివృ త్తీదశడననముగల[పవృ త్తిదశ శేకారణమగును, చి త్తవిిశాం తిగలజ్ఞానికి జననముగల (పవృ త్తిదశ నంభవించినను, నామహోత్తుని యొక్క నిర్మలమాననమువలన నా(ప్రవృ త్తిదశజననము లేని నివృత్తి దశయొక్క_ ఫలి తార్థమునుబొంద. జేయునని, భావము, అనంగా - చి _త్త మేనర్వమునకు కారణంబని తెలియవచ్చుచున్నది. క॥ కడువై రాగ్యము, గకొని। జడుండు పరి్మశహములందుడరియిం పంగా | నొడలు దవొడలగుచునుం డెడ్‌ | యెడ రాగంబును విరాగమెక్క_డం జెపుమూ?! ౬౧, తా, శిప్యూ | ఈలోకమందు నజ్ఞాని మిగులవై రాగ్యపరుండై యహంభావముచేత భార్య మొదలగునంసారమును, విడువవలెనని చెప్పుకుగాని, యతని-యాంతర్యమున నర్వ కార్యములయందనురాగ ముగలవాండుగా నేయుండును, న రూధియందు స్థిర వై రాగ్యమునుబొంది "దేహమును నూరువ్రలు గాభావించి న్యన్వరూపమునుబొందిన మహోత్తు నకు ననురాగ మును, విరాగమును, నేకాలమందును గలుగ నేరవని, ఛా, 'తెంగీ! భావముల నెల్ల భావించుపట్టు నందు | దృష్టమూఢున కగునది* తెలివి గాదు | పరగ భావింప. దగినట్టథఫావ మునను | స్వ చృ్చమగుళూన్యదృష్టి విజ్ఞాని కలరు | ౬ 9, తాః మాననవు[తా |! ఈలోకంబున మూఢుండగు నజ్ఞూని తన తలంపులయందు. దాను జేసిన కార్యములను నచావితర్కి ౦చుకొనుచుం జూఫునానావిథధముల6 జూచుచుండును, ఆచరావు మా మయూ[ప్రపంచము [మయొక్క_ 'వెళ్ట మూ పేగాని, విజ్ఞానమూఫుగాదు, జ్డాని తానుభావించ వలసిన (బహ్మాభావమునం దే చూపుగలిగిి యానూవు(కేఘ్టమై (ప్రపం చరూపములు శూన్య మె యేవికారములునులేని నమద్శ, గలవాండై గదాస్టహ్మ్హూమునే జూచుచుండునన్మి ఫవము,

తాత్స ర్యనహీత ము, ర్ల క॥ నకలారంభము లందును | విశకలుండై బాలులీలవిలసి ల్లెడి యా | యకలంకుండు నలివీనచవో | నొకకర్శ ఫలం౦బునొందఆడురుతర మహిమక౯్‌ |! ౬౩, తా, శిష్యరత్నవూా | ఈలో కంబున (బ్రహ్మజ్ఞాని, నకల కార్యా రంభములయందును మనస్సులేనివాండై వానిఫలి తార్థములనుబొంద వ లెనన్న (శ్రద్ధ లేక, ఉన తృదశగలభబాలునివ ౩ నూరకుండును, అట్లు లేక యామహోత్ము( జాయా కారస్థములను జేసియ్యు నతనిచి త్తవి[ఛాంతి మహి మవలన, నట్టిక ర్మ ఫలముల నే కాలమందును బొంద నేరండని, భావము, "లేనీ! నక లభావంబు లందునునమతి. గాంచు | నతేండెధన్యుండు నాత్య్మజ్జుశడరసి హూాడ(|! గనుచు రుచినంటుచును మూరుజకొనుచు వినుచు। కూన్యచిత్తుండు నగుచునుసుఖము. బొందు! ౬౦, తా, మాూననఫు[తా ! లోకంబున సర్వ కార్యములయందును, నమభావనగలవాండే ధన్యాత్యుండు, అతండే - యాత న్వరూఫపుండగు (బ్రహ్మజ్ఞాని, అమహోత్తునింగు జించి నేనేమని చెప్పుదును, లోకులవ లె దిిత్రవిచిిత్రరూపములను జూచుచును, పష్మడనయు_కృమగు రుచులనెఅుం గచును, పీడ లలనుముద్లు పెట్టుకొ నుచును, బుడ్డ లయొక్క_ వచ్చి రాని మాటలనువినుచును, నిట్లన్ని కార్యములు వేసియును, వానిచిత్తము సనంకల్పళూన్యంబై, కెవలాత్తానందసుఖమ గ్నంఖై యుండునని, ర్‌, . లే-గీ! ఎచట నంనృతి దోయటః నెచట సాధ్య సాధనములెందు నాకాశ నదృశుం డగుచు | నిర్విక ల్పకుం,డై న దాజనిండియుండు |! న్‌రునకు. గల్లు నే యవి*దిన్య చరిత ॥ ౬ ౫, తా॥ (శేసఘ్టమగు వార్యిత్రముగల ఓ శిష్యా ! లోకంబున నిర్వి క ల్పనవమాధియందు సుస్థిరుం డై సిలచి యెప్పుడును నిండియు౧క్తు గ్‌నుం డగు (బహ్మాజ్ఞానికి తలంపు లెక్కడివి? తొాంయట యుక్కడిది! సాధ్య మనుటయు నెక్క_డిది! సాధనము నెక్క_డివి! అట్టిమహాత్తుండ- కాశం బువ లె సర్వమునిండి అట్ట ల౨-వికారమఃలనందక "కవలాతానందుండ్రై యుండునని భావము,

ఛాలా అష్టావ క్రగీ ఆశా శ్ర్రము, "లేగ! పరమైన యనంతరూజపములచేత€ | బర లు చుం (బవృ త్తి వమార్షంబుబౌసినట్టి | ఘన వి వేకికి బంధమోతు.ములు గలవె। హర్ష ము విషపాదమును నేడిజదర సిచూడ | ౬౬, తా, మాననఫుుతా |! ఈలోకంబున (కేస్టములగు ననేక చిత్రవిచితరూపములలోం (బసిద్ధినింగాం చెడు, జననమరణ (ప్రవాహ రూపంబగు (ప్రవృ త్రిమార్ల్గమునువిడిచిన, వివెకఘనుండగు (బ్రహ్మ జ్జనికి బంధ మోతుంబులును, నంతోవదుఃఖంబులును నెందును గలుగ నేరవని, ఖభౌవము, తే-గ్‌॥ ఎడ తెగక కృత్రిమముగాక నెవ్వం డైన | నలవడీ నమాధివ ర్సిల్లు నట్టివాండె | యతుల నిశ్చల నిగ హుండతండె పూర్తుం| డతండె యర్ధ నన్యాసిశయనంగ వలయు | ౬.౬, తా, శిష్యరత్నవా ! ఈలో కంబున నెవ్వండేనియు, “నశేకాల మందును మోన కార్యములుగాసి, (దోహచింతనలుగాని లేక సర్వన ముండై య భ్యాస యో గంబులనువిడిచి యారూఢుంతై, నిరంతర నిర్వి కల్పసమాధియందు నర్పిందువాండే నిశ్చ్వయమగు నిం్యద్రియనిగ హుం డనియు ననూనరహితుండనియ. 6 బూర్త్షుండవియు, నుజీయు నర్ధనన్యా సియనంగా=ధ రార కశామమోతుంబులను నాలుగు ఫురుపార్థములను బొందినవాండనియు, లేక శరీరమే లేనివాండనియు చప్పంబడునసి భా, -కే-గ! అనఘ పలునూట లేటికియాత్త్యతత్వ | మంతయు నెజ్‌ంగినట్టిముశహో యగనుండు | భోగ మోతు,ంబులను గాంతు ఆచబొందండెఫుడు | నతడు నర్య(త్రనిర సనుంశడగుచునుండు | 2.౮, తా, పాపరహితుండవగు ఓశిప్యా! వృధామాటలెందుకు, అత్య తత్యమంతయు సద్దురునికటాతు.ంబున నెజింగన, మిగులణలీ ర్తివంతుం డగు (బహ్మజ్లాని, కుకాలమందును భోగములందు.గాని, మోతుమం దులాసి కోరికలను కలిగియుండక సర్వకాలములయందును జి_త్తేనం కల్పము లేనివాండ్రై, చిత్త విశా)ఎతింబొంది బ్రహ్యమయుండై వరిం

[12] తాత్పర్య నహిత ము, ౮ జే_గ॥ అనఘ మహదాది కల్పితం :చై నజగము | వేబువూ(త్రంబుగా విజ్బృంఖంపుచున్న | దదివినర్షించి కుద్దబోధాత్తుండె న | ఘనున కొనరింపందగినదిశణగలచే యొకటి | ౬న, తా, పొాపరహితుండవగు ఓళిప్యా ! పంచమహాభూతముల వలనం గల్పితంై న యీ[(ప్రపంచము విపీలికముమొదలుకొని (బహ పర్యంత ముగానుండు జీవకోట్లకన్నింటికిని వేటుగానుండి దర్శ నియముగా. (బ కాశించుచున్నది. వదె వూయాభా/౨తిస్వరూపంబని యెజింగి నిర్మ లబోధనుబొందిన యచలుండగు నుహాత్మునకు సీలోకంబునయజేయ (దగి నది మజియొకటిగలదా, లేను. అనండు నర్వనంగ పరి త్యాగియగు కార్యకారణ రహితుండని, భావము, క॥ భ/మమా(త్ర మా(ప్రపంచము | భఛమవిడిచిన నేమిలేదుణపరికింపనటం | చమలుండగు చిత్స్వ్వరూపుండు | న వముమొందు స్యభావముననుసంయమివ ర్యా 1 ౭౦, తా, (శేఘ్టమైన మునివు తుండవగు - ఓ శిష్యా ! ఈపపం చము భాంతిన్యరూపముగా నేదోంచుచున్నదని, సద్దురుమూలక ముగా విచారించినవారికి సీపపంచభాాంతి విడిచిపోవును. అందుమోందట ని బట్టబయలునక 0కు “శేవియు జేవని, నిర్భ్శలమగుజ్ఞా నన్వరూఫుం 'జెటీంగి, శరీలేం్యద్రియములకు ఆయాకార్యములు న్య ఫావజ న్యంబులని ఛావించి, వానిగుజించి యేవికారమునుబొందక, తననిజన్వమాపమా (తుండై. చి త్తవిశా్రాంతింబొందియుండునని, భావము, 'లే-గీ॥ దృశ్య మగునట్టి యాభాన మెపుడుంజూడ్‌ | నమలభోదస్సురణ రూపుడై నవాని | శెక్కడి విధినిపేధంబుణలేడశమము | రాగ మెచ్చట నెచట వై *రాగ్య మనఘ ౭0౧, తా, పాపరహితుండవగు ఓ శిష్యా ! ఈలోకంబున నిర్మ్యలమ గుబోధరో, నిజన్యరూపముగాగల యచల పరిఫూర్జునకు విధియును, నిపేధమును లేవు, అనురాగమును వె రాగ్యమునులేదు. ఈ గనువిం చుచుండెడు రూపనామములుగల నర్వ(పప్రపంచమును జత్తుయొక్క_ యు

నాం అష్టావక్రగీ తాశా శ్ర్రృము, జిదాభాసునియొక్కయు - మాయాస్వరూపంబని సదాభావనగల శేవ లాత్మన్వరూవునకు. నేవి కారములును గలిగియుండవని, భావము, లే-గీ1- బుద్ధికల్పిత నంనృతిపుట్టు కొల్ల | (ప్రకృతి మా(త్రెముగానదిపర౦ంగు చుండు | వూహమణంచి యహంకృతి 'ముట్టంద ఆమి ! యాశ లెల్లను "దెగంగోసి్కాియలరు బుధుండు ! £ 9 తా, మాననఫు(తా |! ఈలోకంబున(బహ్మజ్ఞాని, బుద్ధియొక్క_ కల్పనవలన నే నమ స్తకోరికలుగలుగుచుండుననియు నట్టిబుద్ధికిశ రీర మే "కార ణముగానున్నదనియు యోచించి మోహాదులనణం-చి యహాంనోొ రమును మొదలంటనజకి, యాశాపాశములనుదెగలగోసి, శేవలాత్తా నందు.2ై వర్తించుచుండునని, భావము, తే-గి! నాశమొందంగ నంతాహః లేశ మెన | 'లేకయుం డెడి యా త్రావణలోకపరున | "శెచట విశర్చింబు వివరింపనెచట యొబుక | మాయయెచట నహాంకృతిశమమత లతెచట ॥ 23, తా, శిప్యరత్నమా ! ఈలోకంబున గొంచెమైనను దుఃఖము లేకుండునట్లు నాశనముబొందించిన కేవలాన్తావలోకనగల యచల న్వరూఫుండగు మహోత్తునకుం (బపంచ మెక్క_డనున్నది + నర్వసావీ, న్యరూపమైన యెటుకయెక్క_డనున్నది!? మాయయనుచీంకటి యెక్క డనున్నది,. అహంకారవమమ కారము. లెక్క_డనున్నవి, (బహ్మవిచారణ సేయం.గా నట్టి యచలన్వరూఫవునకు నరగ్ధమును శూన్య మె, యేమి యును లేకయుండునని, భావము, క॥ (పతిరోధములగు కర్మము | లలినిస్పారంబు లనుచునవి యొల్లండు వాం |! ధితములు (పలాప కథలును | మతింగోరండు తుణమునై న*+మహి తాత్తుం డిల౯ ॥! ౭5. తా, మాననఫు(తా! ఈపప్రపంచమునందు (బ్రహ్మజ్ఞాని మాయచే నారోపితంబులగు నంచిత (ప్రారభ్ధకర్శ ములనుగు జించిన సుఖదుఃఖముల యందు మనస్సు లేక, వాని మిగుల అలత్మ్యుముగా భావించి విడిచిన వాడై, (ప్రబంధములగు కల్పనాకథలయందు కోరిక లేనివాడై, మనం

"తా త్స ర్య నహీ తము, శొం బున నేకోరికలులేక, శతణకాలమెనను నూరకుండక, నడా పరిపూ కుం ఊత యుండునని, భావము,

క॥[ మందుంయ వినియును తత్వము, | బొందండు మూఢ త్వమున నెశవొందుచు నుండు౯ | కందువ నెజటులయగక విషయము | లం దెతగులు నిర్విక ల్పశమందం డెఫుకుక ॥ డా తా, శిష్యరత్నమా ! ఈలోకంబున మంద (ప్రజ్ఞుండగు నజ్ఞాని, వేదాంత శ్ర వణాదులు చేసియును, దనమూఢత్యమును విడువక్క నర విపషయాదులనంటుకొని యుండు నేగాని పర తత్యమగు (బహ్మమునుబాంద నేరండు, మజీయును నద్గురునివలన సట్టి యోత్మరహన్యమును. దెలుసు కొనక, యేకాలమం_దైనను నిర్యికల్పసమా ధియందు నిలువక, నచా విషయాదుల నెడుు కామ [కోధ లోభ మోహ మద మత్పరంబులను ఫత్రువ్రలచేతం జిక్కువడి తవించుచుండునని, భావము, క్ర జ్ల్ఞైనవివర్టితే కర్కుండు తా నేక ర్మముల కొజకుశధరలోకులచం | దానక్‌నమయము గోరండు। పూనిమ చేమియును బలుకజబోండే యడలక౯ా! ౭2౬, తె, మాననఫు(తా ! ఈలోకంబున, (బహ్మజ్ఞాన వివారణ వేయని పాపాత్తుండు, తానే పాపకార్యములను 'జేయుటకోొజకో నంచ రించుచుండునుగాని, యదొక నమయమం దై నను (బ్రహ్మజ్ఞాన వీచార ణను గుతించిన నంభొపణలుగాని, మోశత్షమును బొందవ లెనన్న యభి[ప్రాయముగాని లేక, పశు(పాయుండై | ధ ర్యార్ధ కామంబులయం బే మనస్సుగలవాండై. యుండునని, భావము, క! ఎక్క_డి తమమెక్క_డి వెలు | గెక్కడి లయమెంచిదూడనేదియు. గలబే | మొక్కి ంతయు మదింగగలలోక్‌ | నెక్కొనియెడు నిర్వికల్పనియతుని కెందుక్‌ ॥ ౮గ, తా, శిప్యరత్నమా |! ఈలోకంబున. గొంచెమైనను జితచల నములేనివా డై, నిరంతరనిర్వికల్చ్ప నళూధిపరుండగు, అచలన్వచావు సకు నేశాలమం మైనను చీశటిగాని (ప్రశాశముగాన్ని నాశనముగాని

గలుగనేరవు, నిష్వునకు. జదలుఫురుగులంటని విధంబుగా6. దెలియు మని, భావము, -బ్రే-గ్‌॥ ్రైర్యమును వివేకము నిరాతం కతయును | గలుగ 'నేర్చునె పలుకులజకలవిగాక | యుం డెడిస్వఫావ రహితుయా.ఆళకాగ్‌ మణికిం! గలదనుటయెల్ల కల్లలుగా నెజణుంగు! ౭౮, తా, మాననవు(ా ! ఈలోకంబున నవాజ్యానన గొచరంబై న "శివలాత్మను బూొంది' 'చేహన్వ్యభావజన్యములగు 'కార్యములయందు మనస్సు లేనివాండై యుండెడు పూర్ణ జ్ఞానికి, ధ్రైర్యమును, వివేకమును, నాటంకమును నెంతమా[త్రమును గలుగ నేరవు, ఇవియన్నియు నతని యందు(/గలవని చెప్పెకువారివూటలు కుద్ధయబద్ధము లే గాని, నిజ - ములుగావసి ెలిసికొనుమని, భావము, క॥! కావున స్వర్గమునర కము | జీవన్సు క్రియును లేదుచెప్పంగ యోగ | (పాపీణ్య దృష్టివలనను ! ధీవరునకు క ర, ఫలము( జెందని కతన౯ ౭నొ, తా, శిష్యరత్నమా | ఈఎోకంబున యూోగనవాథులను జేయు చు (బ్రహ్మజ్ఞా నదృష్టి-అనంగా (పపంచరహితంబ%సు చూవులోలిగిన (బహ్మజ్ఞానిక్‌ వివిధక ర్య ములయొక్క ఫలితార్థము లెట్లు గలుగకుండు నో, యటువలెనే, న్వర్వమనెడు నింద్రలోకసుఖమును, నరకంబను యమలోకదుఃఖమును, జీవన్ను క్రియ నెడు మోతుపదవియును నట్టి పరిపూర్జులకు నంభవింపవు, వార్తే నబేహము కులు సదా-అచల పరి పూర్ణ స్వరాఫులయ్యే యుందురని, భావము, క! కోరండు లాభమువుదిలో | నూర కె వ్యధపడండు లాభ మొందక యున్నళ౯్‌ | ధ్‌రుని వుదిశాంత సుధా | వూరిత మై మిగులందృ _ప్రిశబొందిన కతనక౯ ! ౮౦; తా, మాననపఫు[ తొ | ఈలోకంబునథిరుండ గు (బహ్మాజ్జాని తన మనస్సు వొంతమ నెడు నమృతమువలనం దృ ప్రీింబొంది మిగులనానంద స్వరూఫుండై యుండు కార ణంబున, నామహాత్ముండు రీ ేఎ[దియముల ముక్కు వృత్తులను గుజించిన లాభమునుగోర (కు, అట్టిలా భము నటు

తాత్సర్యనహితీము, గాం గకయుండిననుు దనమనంబుననె న నట్రిలాభమును గుతంచి దుఃఖ మును బొందండు పూర్చుండగు నచలన్వరూపునకు 'నేదియునంటక్‌ కార్చిచ్చు అంటుకొని భగ్గుభ గ్గున్న్మండుచుం డెడు పర్వతమును మ్బుగ ములును విహంగములును [క్రిమి కటకాదులును నెటుల జేరకుండునొ, అ 'చేవిధంబుగా. (బహ్మజ్ఞానికి 'నేమియునంటవని ెలిసిషొనుమన్ని భా, క॥ వాంతునిం. బొగడండు దుష్ట | స్వాంతుని నిందింపంచోండు: నమదుఃఖ సుఖ) | 'డెంతయు నిష్కాముండును నంతుష్టుండునగు బుధు: డుసలుపండు [కియలక ॥ ౮౧, తా, బిడ్డా | ఈ”ోకంబున నర్వకొరిక లులేనివాండును, (బహ నందనస్యరూఫుండునునగు న చలపరివూర్చుండు, వశొంతశ మదవమూాదులుగల వారిని స్తుతిచేయండు, దుష్టన్వ్యభావముగలవారిని దూవించండు, సుఖ దుఃఖములను నమానములుగా నే భావించును, ఏ కార్యములను జేయక నదా కవలాత్థానందుం డై యుండునని, భావము, గ -కే-గీ! దీరుండగువాండు విడండు నంణసారకలన | [వియముతోడుతం దనుంజూచుశటయును లేదు | మోద ఖేదాది దోపనిశర్ము క్తు. డగుచు | వసుధ (బతికియు (బతికినజవాండు గాండు | ౮ొ౨9, తౌ, శిష్యరత్నమా |! ఈలోకంబున (బహ్మజ్ఞాని నంసారమం దుండియు నదివిడువవ లెనన్న భాంతిలేనివాండై, 'దేహమేతాన నెడు "బీహాభిమానము గొంచెమైననులేనివాండై , నంతోపమునుగాని, దుఃఖ మునుగానిబొందక యీపాపములు లేనివాండె, లోకులవ ల తానున్ను జీవించి నంచరించుచుండీనను, అన(౮౧=పీనుంగురీతి జడ[(పాయు.డై, కర ఎతభో ర్త ్రల్వేములు లేనివాం డ్రై, తామరాకునకు నిటిబిందువు లం టని వీధంబుగావ ర్తించుచుండునని, భావము, తగ్‌! పుత్రదా రాదు లందునుమె[తి యిడండు | వఏిషయములయందు సిపష్కా_.మ౫ణవృ తి నుండు! నూపహసేయండొ కితయు* చేహ మందు। విట్టివిగ తా ఘం డై బుధుం*జెనంగం చుండు |! ౮3, తా, మాననఫు(హా ! ఈలోకంబున (బహ్మజ్ఞాని తన భార్యయం దులాని, వుల్రీపుచులయందుంలగాని, చట్టములయందు(౫'ని స్నెహ

నాగ్ర అష్టావక్రగీ తాశాన్ర్రము, భఛావమునుగలిగనయుండండు, నర్వ కార్యములయందును గోరికలు బేక చి_త్త్పవిశ్రాంతిగలిచయుండును, తనశరీరావస్థలనుగుఆించి యేమియును యోచించండు, ఇస్తేయాశలునులేక వర్తించుచుండునని, భావము, లే-గ్‌1 ధిరుండేయెడ సంతుష్టిల చేలుచుండు | పతితవ_ర్త్వనుం డగువానిపగిది నుండు | నిచ్చయించిన వోటులనెఫుడు మెలల | నయన నాఖ్యాదులందు నాశన క్షి యిడండు! ఈర, తా, శిష్యర త్నమా- |! ఈలోకంబున (బ్రహ్మజ్ఞాని యకాలమం దును నాతానందమ నెడు నంతోపముతోనే వర్పించుచు సదాచార (భష్టాలగు పామరులవ లనే లోకులకుంగనుపించుచు. దనకిష్ట్రమెన స్ధల ములయందు (అనంగా=ఛండాలురుండు వీధులయందు) భేదరహీతుం జై తిరుగుచుల బష్టైముంచమును భూమియును, సమానముగా నేభావిం చి నయనించుచు నున్మత్తునివ లెనుండునని, భావము, 'తే-గీ! పొడముంగాక లయంబును(బొందుంగాక్‌ | 'మేనిపె ంజింత యేలవిజ్ఞాన నిధికి | నెంతయు న్వభావసీమ ఏ1 (శాంతి వలన | శీ విశేషంబు అెజటుగండేశ యెడల నెందు | రాసీ, తా మాననఫవు[తా ! ఈలోకంబున (చేష్టుండగు బ్రహ్మజ్ఞాని జననమరణంబులు శరీరంబునశేగాని, యాత్మన్వరూవుండగు తనకులే వనినిశ్చయించి శరీరాభఖిమానము లేనివాండై , నర్వవృత్తులుళూన్యుం డై, యన్నియును దొల్లింటికర్మనస్వభావమువలనం గలుగుచుండునని తనమ నంబునభావించి (ప్రపంచవిషయములయం దిష్టములేనివాండైై, యెట్టి విశేష కార్యముల నెణుంగక యన్నింటియందును సమాన చి _త్తముగల వాండై వర్తించుచుండునని, భావము, "తే-గ॥! శాంతుండు నకించనుండు నిజచ్భావిహారి | యగుచు నిర్ష సంద్యుం డై నంశజయంబు( దొలల్‌ | సర్యభూతము లందునున క్కు. డగుచు! కేవలుండయ్యు బుధుండు సు?ఖంచు చుండు! ౮౬, తా, శిష్యరత్నమా ! ఈలోకంబున (బహ్మ వేత్త పరమశాం తశుండుగాను, మిగులసాధువు గాను, ఇదిమాలపల్లయనియున్సు అది (్రూహ్మణ య్యగ్గహారమనియును భేదములెంచక, తనకిష్టమైన చోటు

ళతాత్సర్యనహీత ము, తు లందిరుగుయు నన్న పానాదులను గ హించుచు, నరగ్గినంశ యముల. విడచి దర్భంద్యముల నెడు మంచిసెబ్బరలును, జీవో పాధీశ్యరో పాధులును, ఫుణ్య పాపములును, బంధ మోత ములును లేనివాడై, నర్వ భూతనసముండె, "కేవలాత్తానందు.డై వర్తించుచుంవ నని భావము, గద్య! ఇతి గ్రమత్సరమహ-౦స (ప్రశంసనీయ, నకలోపనిప. త్ప్రతి పాది తాత్మ విద్యార హన్య (శ్రీీమదష్రావ[క గ తాశాన్ర్రంబునందు విశేపోపచేశకము నమా పము, ౧౮, తా, ఇది పరమహాంన స్యరూఫులగు ముముతుజనులచే నుటిం పందగినదియు, నకలోపనిపషత్తులచేం జెప్పంబడినదియు, నాత్మవిద్యా ర హన్యంబునునగు, అష్టావ[క్రమునీం[ద్రునిచే రచియింపంబడిన, నీగీ తా ఫా ప్రుంబునందు విశేహాప దేశ [పకరణమునందలి, యెనుబదియాయు పద్యంబులకు పోకల - శేపూచలాహ్యయుండను, అచలభానజ్ఞునిచే ర చియింపంబడిన 'తాత్సర్యము, పదు నెనిమిదవ - అధ్యాయము న౦పూర్శ ము, క న ఆశార్డా నా జీవన్ముక్తి (వపకరణము., జజ్టిం-- క్ర॥ పెంచును పసిడియు నరిగా | నెంచి మమతేము లణంచిహృదయ గంధిక౯ా | జించి రజ నమముల మూ | యించి చిడానందు. జెఫుండు సెనంగుచు నుండుక్‌ ॥ ౧, తా, మూాననఫు[ తా |! ఈలోకంబున టహ్మజ్ఞాని ఉఎజంకును బంగా రమును ఆంటిని నమానముగానే భావించును. అహంకార మమకార ములనుజంవి సూత్ము మగు సుషుమ్న నాళమని చెప్పంబకు (బహ్మరం(ధ్ర మును విశాలముగా. జేసికొని, రదోగుణత మోగుణంబులను నాశనము నొందించును. నదా జ్ఞ నన్వరూవుండ్రై సవాంతశవమదమూాదులు గలిగె వ_ర్సించుచుండునస్తి ఖావము, 'తే-గీ! ఎందు నవధాన మొందకజయించుశేని | చి త్తమందున వాననల్‌ సెందనీక | యెపుడు ముక్రాత్ముం డయ్యునుతృప్తుండై న | యట్టివానికి సరియెవ్యం : డవనిలోన॥ ల

నాడి అష్టావ క్రగీ తా శాస్ర్రము, తా, శిష్యరత్నమా! ఈలోకంబున, నర్వ కార్యములయందును బుద్ధియొక్క_వృత్తులను గలిగియుండక కొంచమైనను దనచి త్రమందున నజ్ఞానవృత్తులు ఫుట్టకుండంజేయుచు నదాము క్తుండయ్యు, నానంద స్యరూపఫుండయ్యునుం డెడు మహోత్తునకు సాటియెవ్వరునులేరని, భా, క॥ తెలిసియు. దెేలియక యుండుక్‌ | సాలయక చూచియును నొకటిా౪దూడక యుండు౯ | బలికియు. బలుకక యుండుక | ఇలసి ర్వాననుని సాటిజఇయంచలో. గల చే॥ ర్‌ తా, మాననఫపుుతా !' (బహ్మజ్ఞాని, లోకములోని .నర్యవిషయ ములు చక్కగా తెలిసినవాయగా నుండియును, దెలియనివానివలె వ _ర్థించుచుండును, చిత్రవిచిిత్రములగు నర్వరూపములను జూచియు( జూడనివానివలెనే నటించుచుండును, నానావిధములుగా నంభావించి యు సంభామీంచని వానివలె మానముతోనుండును, ఇట్లు విషయ నంగ పరిత్యాగియైన మహాత్తునకు నవాను లీశోకమందుంగాని, మజీ యీలోకమందును లేరని, భావము, కే-గ్‌! ఇియుండై నను భూతలా ద్యముం] న | నిజీంగి నిప్కా_ముండయ్యురా*: ణెంచు నెతండు |! భావములయందు. దగలసనిపర మబుద్ది ! ఢ్లు యెవ్యనికి గల్లునది శుభ + పాతువగును | రో, తా, బిడ్డా | ఈలోశంబున (టబహ్మజ్డాని, భనిచూటనముచేత జీవిం చువాండుగానుండినను, లేక రాజ్యమును బ"లించు మండలాధిపతిగా నుండినను, ెండునునమానములుగా భావించి యేీకోరికలు లేనివాండ్రై నర్యశాలములయందును దగులములు లేక, చి త్తవిశాంతిపరుడగు (శేష్ట మైనబుద్దిగల మహోత్తుసకు సర్వశు భములు నోరకయే నంభవించు నని, భెవము, గ్ర పరతత్వే నిశ్చి తార్థము | / 'ఏరుతర మో లఘువొచానిగొడవలవేలా | జరి తార్థుండై న యూ గ్‌ వ జనవర్యునకు॥ 1 స తె, నిష్యగత్నమా |! ఈలోకంబున నవహాజంబులగు శాంత శమదమాదులును, సుగుణధారి[త్రమును గలిగిన, నవికల్చ్ప నవమౌాధి

(10 తాత్సర్యనహిత ము, నొ పరుండగు 'యోగీశ్వ్యరుండు, నిరంతర నిర్వికల్ప నమాధియందుసిలిచి, పర (బహ్మంబగు స్పన్వరూపముయొక్క_ నిజవ రమానమును 'దెలిసికొ నిన యామహోళత్తు. డిది గొప్పదనియు, నిదిచిన్నదనియు భావించి యాద;ఃఖములనుబౌొందక్క అండవిండ (బహాండములన్నియు నిండిన 'వెలు-గునదియీయని తీర్మానించి, అ త్ట్టానందుండై యుండునని, భె,

"తగ్‌! ఆ రిబొందకమిగుల నిజరాశుండగుచు | నాత్మ వశాంతి తృవ్రిచేశనతిశ యిల్లు | నిట్టి “చనదమాంతర యోగన *మృద్ధివలన. | గలుగు సుఖ మెవ్యనికి నై నశగల దె యెందు ॥ ష్‌,

వా మాననఫు(తా | ఆతానందసుఖంబు చే, బరమతృ ఫ్రీని

బొంది చి తవిట్రాంతిగ లిగిన (బ్రహ్మజ్ఞాని, యేయొక్క_ దుఃఖములను బోందక, నర్వ కార్యములయందును నాశ లేనివాడై. నిరంతరనిర్వికల్ప నమాధిపరుండై తన నిజన్యరూపమునుదర్శించిన యా మహాత్తునియొ క్క_్ససుఖము, సిలోశకమందును, మజియులోకమందును నెవ్వరును చొంద నేరరని, భావము,

"లే-గ్‌॥ న్యప్నమును. బొందిగన(ండు 'తాళన్యప్న మెందు | నిదుురనొందియు. దనకునుఃనిదుర లేదు | మేలుకొనియున్న వాండయ. (* వేలుకొనండు వెలియ వశ మె నిరంతర *తృప్తు మహామ ॥ 2,

తా, శిష్యరత్నమా | ఈలో కంబున (బహ్మజ్ఞాని యీకనువ-

చెడు నామరూపాత్మీక మైన [వ్రపంచమంతయును న్యప్న మువంటి య ద్ధంబని తెలిసికొనివ_ర్తించునేగాని, [ప్రపంచమును గలయున్నదని భః చందు, (బహ్మముతప్పయమియును 'డెలియంబడని యోగనిద్రయం * యుండు మహాత్తుండు తన్నుమజుచి వని్షదనుబొందండు, నదా గురువా' మువలన మేలుకొనియున్న ఫీరుండింళొకసారి మేలుకొనుటయుళలే అట్టిపరమతృప్తు ండగు, న చలనస్యరూఫపునియొక్క_ మపామను ౯౯, టకు (ట్రహాదుల క్రై నను శ క్యముగాదని, భావము,

వ-గ్‌! ఎటుక్‌ చింతించియును జింతనెటులగ6. డెకటి యిం(ద్రియాన్వితుండ య్యుసి" రిం[ద్రియుండు | బుధ్ధి యుతుండయ్యుబుద్ధిని 4బొ ౦దకుండు | నహమిక వహూంచి యహముందానంద6 డెషప్ట;

నొ౮ా అస్టావక్రగీ తాశా శ్ర్రము, తా, మాననవు(తా ! ఈలోంబున. గేవలాత్య న్వరూవుండగు నచలుం డెటుకయనెడు చిత్తము పలుబెజంగులం జింతించియును, దా నేచింతలనుబొందండదు, న ర్వేం[ద్రియములతో, జేరనవాండుగానుండి నను, ఇం[దియవంతుండునుగాండు, బుద్ధిళొం గూడనవాండుగానుండి యును, మంచి సెబ్బర లువివారిం చనిబుద్ధి లేనివాండు గానుండును, ఇట్టుల పాముతో నంచరించియు నహంకార మేకాలమందును లేక, నదా కేవ లాత్తుండ య్యేయుండునని, ఛావము,. క॥ కాండు విర క్తుండు రాగియు. | గాండు సుఖయులగాండు దుఃఖ౫గాండు దలంపం। గాండు మజేమియునుగాండుగనుతింపంగ౯ ॥ నొ తా, శిష్యరత్నవూా! ఈలోకంబున (బహ్మాజ్ఞానినుజీంచి విచా రించంగా నామహోత్తుండు విర కంబొంది భార్య మొదలగు నంసపార మును విడుచువాండును గాండు, అనురాగముగలవాం డై పర(స్ర్రైలతో భోగిం చువాండునుగాండు, అనేకవిపత్తులు నంభవించినను రుఃఖంచువాండు గాడు నదా మోతుమే తానె యున్న వాయగనుక, మోమా చేత్స, పరుండును, ము_క్తినించబొందువాండునుగాండు, ఇటు లేమియులాక, నర్వ ళూన్యుండై , యచలపరిపూర్చుండైై నర్వము నిండియుండునని, భావము, తే-గీ! చిత్త వివేపమొంది వివేపములను | నలఘుండు నవమూధినుండ్‌ న వమూాధిగనండు |! జడతనొందియు నెప్పుడుజడుండు గాండు | అతుల పండితుండయ్యుపం*డితుండుగాండు || ౧౦, అతా, మాననఫుుతా |! ఈగోకంబున వివిధచిత్మ_ళలనుమోత్‌ మండల[తయంబునుడా6టి చిదాకాశంబునుబొంది చి త్తవి(శాంతి గలి గిన (బహ్మజ్జని, మజల. జిత్య్మ_ళలనుబొందండు, నిరంతర నిర్వికల్ప నమాధిపరుండగు పూర్తుండు, మజల నమాధిచేయండు, లోకవ్యవహార ముల నెజణుంగక సదా(బహ్మమే తానై యున్న కేవలాత్తుండు, జడుండు గాడు. పూర్మవిచారణచేసి (బ్రహ్మమే నిజన్వరూపమైయున్న యచల పరిపూర్జుండు, శాస్ర్రజన్యజ్ఞాన పండితుండునుగాండు అనుభవ(ేమ్టుం డని, భావము,

లే-గీ1! ము క్తు జెప్పటివలె న్వస్థశముగ వసించు | బద్ధుండే కాండు మజీసేయ ఆబడినపనుల | నతత నంతుష్షుండునునర్యనముండు నగుచు | నతడు తలయపండు తనకృ ఆాకృతము లెందు || ౧౧, తా, శిష్యరత్నమా | ఈలోకంబున ము క్రుండగు (బహ్మజ్ఞాని యధా(పకార వేపముతో నిర్శలుం డై. యుండు నేగాని, ఏకార వేపముల నుధరియించ (డు, తాను జేసిన కార్యములయందు. దగిలినవాండుగాక , నచదా (బ్రహృమునం బెదగిలియుండును, నదా యాత్మ నంతుష్టి నిబొంది, నర్వనముం డై, యేకాలమం-దై నను చాను జెసిన కార్యములను జి త్తం బునం దలంచక, నదా చి త్తవిశాంటిని బొ ందియుండునని, భావము, క॥ స్తుతిసేసిన నిందించిన | నతిముదమును గోప లేశశమందండు మదిలో ! మృతిజీవనముల పట్టున | ధృతిమంతుండు ఛభయముమోహశః మెజణు.గ క యుండు! | తా, బిడ్డా ! లోకంబున (బ్రహ్మజ్ఞాని, తన్నులోకులు గీ'రించి నను, లేక విచ్చివాండని నిందించినను వారియందు నంతోషమును గాని, లేశ మెనను గోపమునుగాని తనమనంగలిగియుండండు. మరణ మును గుజీించిన భయమును, జీవనవృత్తులయెడ మోహమును లేక, నదా కేవలాత్తుండ య్యయుండునని, భావము, క! వఏిజన వనభూమియొనను | నస్వజనంబగు 'దేశమెననరిగాల గనుచు౯ | నిజమతి య కెచ్చ నెప్పుడు! | సుజనుండెం దెందు వలయు*-వొప్వున మెలంగుక౯ 1! ౧౩, తా, మాననపు[(తా | ఈళోకంబున (ట్రహ్మజ్ఞాని నరనంవారము 'లేనియడవిని దానుండుపట్టణమును నమానముగా నే భావించును, కాల నిర్ణయములేక విచ్చలవిడిగా తలంచిన తొవులకుంబోవుచుం. గులభఖేద జూతిభేద ములనెంచక భేదరహితుండై చి త్తవి.శాంతినిబొంది తిరుగు చుండునన్మి భావము, 'తే-గీ! పరమమగు తత్వవిజ్ఞాన*కరణ చేత | మండుళొని చిత్తమున నాటిశయుంని నట్లి |

౧౦౦ అష్టావక్రగీ తాశాన్ర్రము,

నంత తా నేక సంశ యశ ల్వ ములను |

'బెఆికివై చితి నిఫుడు నిజర్భీ తమతిని క ౧౪,

తా, శిష్యరత్ననూ ! నేనుమిగులకేషఘ్టమగు తత్వజ్ఞానవిధమం

తయు నెజీంగి, జన్మ హేతుకంబగు చిత్తమునందు దట్టముగా నాటు కొనియుండిన నంశయంబుల నెడు బాణములనూడంబీకిన వాండనై తిని, ఇఫు డెట్టిభయమునుబొందక పరిపూర్ణ నమ దంబువ ల నిందియున్నా. డనని, భావము,

తేంగీ! ధర్మ మర్ధంబు కామంబు:దలంవ నెచట | దైస్రత మదై సత మనునట్టి*వా_ర్త లెచటం॥ గలుగునే యవియెల్లనుఃగల్ల గాక | నా మహిమయందె యున్నట్టిశనాకు నెపుడు! ౧౫,

లూ, మాననఫు(తా ! నానిజన్య్వరూపమం దే యచలుండనై

నిండీయున్ననాకు నేకాలమందును దే సతమనియు. జెప్పడు వాగ్తలు సాయందు లేనే లేవు, విచారించ (గా నాయందుధ ర్యార్స కామంబులును లేవు, ఇవియన్నియు (భాంతిరూపకము.లై నయ బద్ధ ము లే గాని నిజముగా సావలనంగలిగి యుండి, నన్నుం జేరునట్టివిగావు, ఈనిజార్థమునుసీవు చక్కలా దెలుసుళొనుమని, భావము,

'లే-గ్‌| ఆత్మయు ననాత్మ యనంబడుశనదియు నెచట । సుభము నకముభంబు ననుట యెణచ్చోటనుండు | చింతయు నచింతయనుటయు*చెంత. గలదు । నామహిీమయందె యున్నట్టిఃనాకు నెపుడు |! ౧౬,

తా, శిప్యురత్న మా కేవలాత్తుండనై. నానిజన్వరూపమం టే

నిండియున్న నారు నేకాలమందును నాత్మ యు ననాత్త్మ్మయునని చెప్పంబడు జీ వేశ్వరులు న్యాయం దెక్క_డనున్నారు. శుభాళశుభంబులనునవి నాయం 'దెచ్చటనున్నవి? దుఃఖమును సుఖమును నాయం దేభాగమునందున్నవి! నర్యము [భాంతిరూపక ౦బులగు నబద్ధంబు లేగాని, నిజముగానావలనం గలిగి నాయందున్నవికావు, ఈనిజార్థ మును సివ్రచక్కలాం బెలుసు కొనువముని, భావము,

తగ్‌! స్వప్నము సుషు_ప్పియును మజీ*జూ గరణము | తుర్యము ఛభయంబునను నివిజవోంయ నెచటం

తాత్సర్యనహిత ము, ౧౦౧ గలుగ నేర్చునె యివీయెల్ల (1గల్ల గాక్ష | నామహమయంచె యున్నట్టి*ాకు నెష్టడు | ౧౭,

తా, మాననప్పుతా ! అశరీరినినై. నానిజన్వరూపమం దే నిండి యున్ననాకు 'నేకాలమందును, క లగాసని నిదగాని జాగరణ కాని నాయం 'డెచటనున్నవి? తుర్యమును భఛభయంబునుమొదలగు నివినాయందెచట నున్నవి, ఇవియన్నియు(భాంతిరూపకంబులగు నబద్ధంబులే గానినిజము గానావలనం గలిగినవికావు, ఇట్లు సర్వళూన్యుండ నై న నాయం 'దెట్లు వొందును, నర్వమునుదబ్బర నాని జార్ధ మను జక్క_.౧గా నీవు శాలిసి కొనుమని, భావము, 'తే-గీ! దూరము నమిపమను టదిదోంచుకెందు | నరయలోపల వెలపలజననెడి చెచట । స్టూలమును సూత్ష్మ మనుట యచ్చోట గలము | నామహమయం'దె యున్నట్టినాకుం గలదె । ౧౮; తా, శిష్యరత్నవమా బట్టబయలునునె నానిజన్వ్యరూపమం బే ముల్లు[గుచ్చుట కై నను నందు లేకనిండియున్న నాకు దూరమనియు దగ్గ అయనియునుదోంచు కుక్క_డిది? నర్వము పూర్ణ ముగానిండిన నాకులో పల 'వెలుపలయని చెప్పుకుక్క_డిది? స్టూలసూత్ష శ్రే కారణ మహాకార కఅంబులని చెప్పంబడు నాలుగు చేహంబులును నాయం దెచ్చటనున్నవి ఇవియన్నియును [(భాంతిరూపకంబులగు నబద్ధంబు లేగాని నిజముగా నాయందు లేవని, నౌనిజార్థ మును దెలుసుకొనుమని, భావము, క! ఎక్క_డి జీవితమరణము | లెక్కడి లౌకీకలోక*మెక్కుడి దిలయం | బెక్కడ నమాధియక్క్క_డ | నొక్క ్టనావమహీమయం చెాయుం జెడి నాకుక౯! -౧నా, తా, బవీజ్హా |! పరమపదంబునునై నానిజన్యరూపమునం బే నర్య మునిండీయున్న నాకు జీవించుటయు మరణించుటయు నెక గాజీవి? లోకం బులెక్కడివి! లౌకకమనువా రృయెక్కడిది? నాళన మెక్క_డిది? నమాధి యెక్క_డిది! ఇవియన్నియును (ఛాంతిరూపకంబులగు నబద్ధంబు లేగాని నిజముగానాయందు లేవు, నేనాక్క_ండనే నర్వమునిండియున్నాను, ఇట్టి నానిజస్టీతినిం 'దెలసిళొనుమువి, భావము;

౧౦౨౨ అష్టావ క్రగీతాశా్రుము, క॥ ఇాలుం (ది వర్షకథనము ! వాలును మతి యోగ కథ లుజచర్చింపంగా | జూలింక జూనకథధనము। ఇ నోలిం బరమాత్తునందుశనుం డెడు నాకు౯ా | ౨౧, తా, మాననఫుతా |! పర(హ్మంబని చెప్పంబడు నానిజన్వరూ పమంచేయుండెడు నాకు (తివర్షంబగు ధ ర్లార్ధ కామంబు లికజూలును విఛారింపంగా పలువిధములెన “ఊచూగములు సిక జాలును, (బ్రహ్మజ్ఞాన వివచారణయు నింశజూలును. నేను నర్వద్వంద్యళూన్యుండను నై యున్నా డనని, భావము, క॥ ఎక్క డభూతము లింకందను | 'వక్క.డను జితెం[ద్రియంబు లెక్కుడ శూన్యం | నక్క_్జజము నిరంజనుండనగు నాశెందు౯ | ౨౧, తా, శిష్యరత్నమా |! ఈలోకంబున బేనితోను బనిలేక నిరం జనుండనునై యున్ననాకు. బంచభూతంబు లెక్కడీవి! శరీర మెక్క_డిది! జితేం(దియుండనునై న నాకునింద్రియము లెక్క-డిని. నేనేసర్వమునిండి యుండంగానాకు ళూన్య మెక్కడిది? విరి యక్క_డిది! పంచభూతము గక సర్వపరిపూర్జుండనై యున్నాండనని, భావము, 'లే-గ్‌! ఇాన్ర) మెచ్చట నాత్మ విశజ్ఞాన మెచట | నిర్విషయచి _త్తే వెచ్చటనియమ మెచట | తృ_ప్రియెచ్చట మజియునుదృషస్త్య యెచట | ద్యంద్వము కుండ నగునాకుం౧దలయం గలవె॥! ౨_౨, తా, బిడ్డా ! ఈలోకంబున ద్వంద్వంబులగు జీ వేశ్వరుల నిరువు రంబో కార్చి పరిపూర్షుండ నై నిండియున్ననాకు వేద సా(స్ర్రుంబు లెందు న్నవి! జ్ఞానాజ్ఞానము లెచటనున్నవి! విషయంబులంజెందని చిత్తము సాయం దెక్క.డనున్నది! తృ _ప్రియక్కడనున్నది! మఆతయు నాక లిదప్పు లెక్కడనున్నవి! ఈ చెప్పినవన్నియును శూన్యములై నేనుమూ [త మే యచలుండ నై యున్నాండనని, శావముః; క్‌ జనము నజ్ఞానంబును | చవనుటయు నాదియనుటసీది యనుటయు, !

తాత్సర్యనహితము, ౧౦౩ బూనిన బంధముమోశవము। ధ్యానంబును న్వ్యన్వరూవమం దున. గలవే ॥ ౨౩, తా, శిస్యూ |! ఈలోకంబున పరిపూర్లుఎడనునై నానిజన్యరమాప మందునిలిచి నిండియున్ననాక్సు, క్షా నమును, నజ్ఞానమును, నేననుటయు, నాదియనుటయు, నివనుటయు, నిదియనుటయు, బంథమును, మోడత్ష మును, ధ్యానమును, నేశకాలమందును నాయందులేవని, భావము, తెంగీ! కృర్తయక్క_డ భో క్షయెక్కడ దలంప । నిమ్మ) 'యంకై న స్ఫురణంబునిలుచు మెచట | యచ్చట పరోత ఫలము లం+ బేమిగాన | సిన్వరూవుండ నగునాకుఃనరయ. గలవె ॥ _౨రో, తా, మాననపఫు._తా |! నియొక్కనిజన్వమాపమే నాయొక్క_నిజ స్వరూప మై న్యరూప భద మించుకయు వ్ర పరిపూర్డుండనునై నిండియు న్ననాకు, క_ర్యృత్యమును భో_క్తృత్వమును నెక్కడయున్నవి, (క్రియా శూన్యుండనని చెప్పుటకు నాకునవయవము లెక్క_డివి? ఎతిగగకు తెలివి యెక్కడనున్నది! స్వానుభవఫలి తార్థము నాయం దెచటనున్నది? అహో! ఈ చెప్పినవన్నియు గల్ల లు నేనునర్య్వ్యళూన్యుండ నె; యున్నాండనని, భా, క॥ ఎక్కడి జీవన్ము_క్రిమ। ఆక్క_డను విదేహము క్లి౪యింక (ప్రారబ్ధం | 'బెక్కడ నెల్ల విశేషము | లొకి ంతయు 'లేకయిటులజనుండెడి నాకు౯ | 9౫, తా, శిష్యరత్నమా ! ఈలోకంబున నేమియులేని నర్యశా న్యుండనై, నిరామయుండ నై యున్ననాకు, బీవన్ము _క్రియును నదియ న్క_డనున్నది? వి దేహము_క్రియనునది యెక్క_డనున్నది? (పార బ్బంబను నది యెక్క_డనున్నది! మోతయాదిపదవు లెక్కడనున్నవి? ఇదియీ:మియు లేక యెొట్టివి శేపషములనె న నెలుంగక, యచలవుహానము[ద్రంబునునై నిండీయున్నాండనని, ఛావము, తే-గ్‌! భువన మెక్కడ మటీముముశత్వువును నెచట। జ్ఞానియును యోగియనుట యె+చ్చట నెనంగు | బంధమునుమోత్సు మెక్కడపరిఢ విల్లు | రూఢినద్వయమగు న్వన్వరూప మందు ॥ ౨౬.

౧౦౭ అష్టావక్రగీ తాశా(స్ర్రుము, తా, మాననఫు(తా 1! ఏకమై, న్వన్వరూపమె, వెలింగెడు (బహ్మజ్ఞానిక లోకములెక్క_డనున్నవి! ముముత్షుతగి మెచటనున్నది! జ్ఞాసియనియు, 'యమోగియనియుం జెప్పుకుక్కడ! బంధములు దగులు శైక్కడ? అట్టిబంధములువికుచు కెక్కడ! ఇవియన్నియునుకల్ల లేగాని నిజముగానాయందు లేవని, భానము, తే-గీ! నృష్టియక్కడ నంహారఃమెచట గలమ । సాధ్వమెక్క_డ యెక్క_డసాధనంబు | సాధకంబును సిద్ధియె! చ్చట దలంప | రూఢినద్య్వ్యయమగు న్వన్వరూపమందు ౨; తా, శిష్యరత్నమా | వకమె పూర్ణమై నిజన్వరూప వమైయున్న కేవలాత్మ్మయందు, నృష్టియు నాశనమును, సాధ్యా సాధ్యములును, సాధకంబులును, సిద్ధియును నెచటనున్నవి? విచారించంగా నివి యన్ని క॥ [కవుమున (పమాత యు.పనూ | నమును [బవేయమును (ఛభమయ నంగనుగల వే | నమధిక్‌ ము స్యల్పమనుటయు | (భమగాకది గలవెచే నిశరంజనుండగుట౯ 9౮, తా. వాననవు(తా ! జీవోపాధి, ఈశ్వరో పాధియని చెప్పం బకుద్యయదోపర హితుండనునై , ఫూర్తుండనునై. నిండియున్ననాకు, నమానమును, నమయమున్తు జననమర ణంబులును, ఛయభాంతు లును లేవు. మిగులగొప్పదనియు.ను, చాలాన్యల్పమనియు. జప్పుట [(ఛభమయేిగా ని, నన్ను నిసైశించి యింత = అంతి - అని చెప్పుటకు బహూ దులకై నశ క్యము'గాదు. నాయందునిజముగా నేదియును లేవని భా, క విశేపము వైరాగ్యము | వక్ష ంప. (బబోధ జాడ్యవిన్మ ఎలిహార్షా | చతు విపాదములేడవి ! యతయుండునునిమ్మి ఎయుండ*నగునా కెందుక్‌ 1! ౨౫౯, తె, శిష్వర త్నీమూ వాశ్వితుండును నర్వ[క్రి మూ ఛూన్యుండు నునె యుండెగునాకు శేకాలమందును, శరీరము లేనివాడనగుటం చేసి, ఛేష్టలనువిడిచి నిశ్చేష్టితుండని చెప్పుటయెట్లు, వైరాగ్యమును బొందు

[14 ) తాత్ప ర్గనహిత ము, ౧౦౫ "ట్లు బోధయును, రోగమును, స్ఫురణయును, నంతోపమును, అపేక్షయును, దుఃఖమును గలుగు కుట్టు, ఇవియన్నియు నబద్ధంబు లే గాని నిజములుగావు, అశరీరుండనునై న నాకు నివియన్నియు నేకాల నుంగునూ నావలనంబుట్టుట యును, నాయందుండుటయును లేదని భా, క! ఆరోవితమణగు న్వవ | పహోరము పర మార్థతయు సుఖాసుఖముము ని | త్య్యారాఢ స్థితినుండి వి వారింపనునాకి వేలణరుంగూటంబుల్‌ ॥ 90౦, కా, మాననఫు[తా ! ఆరూఢుండనునై, కేవలాత్తుండనునై. యున్ననాకు. బర(బహ్మమని చప్పంబకు, నామమును సుఖదుఃఖము లును నిమాయా[పపంచమును నంసారవిషయము లై నభాధలును గల వని పామరులు చెప్పుట, యధ్యారో పాపవాద మేగాని, నిజముగా నాకు నీచెప్పిన కార్యములన్ని యును లేవు, విచారించంగా నెండమావులయందు సీరువోంచినట్లు గ, వర్ధ్యపువాదంబు వేయని, ఖభెావము, క॥ ఎక్క_డి వూయానంనృతు | "లెక్క డిమోదంబు ఖేదమెక్క_డి జీవుం। నిక్కము నిర్శలుండ నగుచు* సెగ డెడి నాకు౯ [1 3౧, తా, శిష్యరత్నమా ! (ప్రత్యమోనుభవంభై, నిర్మలమై, స్వచ్భ మై, పరిపూర్లమై నిండియున్ననాకు సనిమాయా[ప్రపంచం బెక్కడను న్నది! నంనార (భాంతియెచ్చట! సుఖదుఃఖము 'లెక్క_డనున్నవి! జీవుం డగు (పత్యగాతృ్మయు నీశ్యరుండగు పరమాత్మయునెక్క_డనున్నారు? వ్రవియన్ని యు (ఛభాంతికూపకంబులు, నదా నేనొక (గండనే యచలపరి లే-గ్‌! అచల(ప్రవృ త్తి నివృ త్తియున నెడిదెచట | బంధ మెక్క_డ మోతునంజ(పాి యచట | పరలో కూటస్థుండు నఖండణభావనులై న | న్వస్టుండై నట్టినాకివిశవడయు కొట్లు || ౨ _లి, తా, బిశ్లా | గంగా యమునా నరగ్గన్యతుల నెడు (తివేల్‌ నంగ మంబున, కూటస్థుండనునై, జాతే, జూన, ఫ్ఞ యంబుల నెక (విఫుటిన్వరూ వుండనునై, అఖండజ్యోతినింగడచి పరిపూర్చుండనునై. నిండియున్న

౧౦౬. అష్టావక్రగీ తాశా న్ర్రము,

నాకు, జన్మముగలదనియు, జన్మ ములేదనియు? జెప్పుకెక్క_డిది! బంధ ము గలుగు కక్క_డిది! మోతునం[ప్రాప్రియక్క_డిది! ఇవియన్నియు (భాంతిరూపకంబులై నమాటలే గాని, నిజముగా లేవు నేను సర్వళూన్యుం డనై నిండియున్నాండనని, బావము,

క॥ గురుండెాచట శిష్యుండెచ్చట | నరవిగ నుప బేశ మెచటశాస్ర్రం బచటక౯్‌ | బురుపార్థ మెచటలోలచే | నిరుపాధిక శివుండనగుచు నెగ డెడీ నాకు ॥ 99,

తా, మాననఫపు( తా! ఉపాధిద్యయవోషరహితుండ నై , నర్వ శుభంబులనుమోజతజిన, కేవలమంగళ(ప్రదుండ నై, పరిపూర్ణ స్యరూఫపుం డనై, నర్వమునిండి, కంటికెదుట, (ప్రత్యతంబై దోయచుండెడు, నా యందు, గురుశిమ్యు లేర?! ఉపదేశ మెచట? వేదకాన్ర్రంబు లెక్క డ! పరమఫురుషపార్గంబగు మోత. మెక్కడఓ ఇవియన్నియు (భాంతిరూపక మెనమాయయుగాని నిజముగానాయందు లేవు, నేనొకండ నే యచలుం డనై నిండియున్నాండనని,. భావము,

క॥ కలదనుటయు లేదనుటయు | . నలవడ నొకటియును ర0డుననుటయు€ గలబే | పలుపలుకు లెల్ల నొల్లక | నెలకొని విమలాత్తుండగు చు నెగ డెడి నాకు౯ా[! 35,

"తా, శిష్సరత్నమా | వివిధశ బంబులకు నాధారంబగు చిదా కాశమును, మాటి, శేవనలాత్మస్వరూవుండనై. (ప్రత్యత్షంబుగా గంటి ఇెదుట, సీకనువించుచుండెడు, నచలపరిపూర్ణన్వరూపుండ నైన నన్ను. 'జెలియ'నేరక్క యా స్పికులె నకొందజు నామరూపగుణ నహితంబగు “దేవుండొకండున్నాండని యేమిలేనినాకు న నేకనామములను గల్పించి చెప్పుదురు, న్నాస్తిక్తులైన కొందజణు బేవుండే లేండనియు, నర్వము నభ "వంబులనియు. బలువిధథధములు గా నంభావి.౦తురు.. అదై సతులు, నచ్చిడానందుండొక్క_డోనితు్యుండని చెప్పుదురు, టై్యతులు నత్తు-చిత్తు లురెండునునిత్యమని వాదించుచుందురు, ఇవియన్నియు విపరీత వాదం బులు, నేను శబ్బన్బర్శరూప రనగంధంబులు 'లేనివాండ నై యేమియు. గాక్క యేదియులేక, యిట్టిదట్రదని డెలియంబడక, యవాడ్తానసగోచ రుండ నె, బట్టబయలును నై నిండియున్నాడనని, భావము,

తాత్స్ప ర్యనహీతము, ౧౦౭ గద్య! ఇతి ల్రీమత్సరమహంన (ప్రశంసనీయ, సకలోపనిష త్ప్రతి పాదితాత్మ విద్యారహన్య (శ్రీమదస్టావ[క గీతాశాస్ర్రంబునందు, జీవన్ము క్షి (పక ర ణము నరరంబును - నమా_్తము, ౧న, ఆతా, ఇది పరమహంన న్వరూవులగు, ముముశతుజనులచే నుతిం పందగినదియు ను, నకలోవనిషత్తుల చే. జెప్పంబడినదియును, అఆత్మవిద్యా ర హన్యంబునునగు, అష్టావ[క్రమునీందద్రునిచే రచియింపంబడిన, నీగీతా సా త్రుంబునందు, బీనన్ము క్రి (పకరణమునందలి, ముప్పదినాలుగు పద్యంబులకు, పోకల - సేషూచలాహ్యయుండను, నచల భానజ్ఞునిచే రచియింప. బడ్‌న ఆ"త్సర్యము. పందొ"మ్మి దవ-అధ్యాయము నర్పంబును న౦ పూ ర్త ము, నన యా క॥ అని యషస్రావక మహా। ముని యీగీ తార్థ నరణి మోదముతోడళ౯ా | వినివిప మానభార్ల్షవుం | డను ముని నిన్సంశ యాత్తు౫ డై సుఖమయము౦చ౯ా ॥ తా, ఈ (ప్రకారముగా అష్రైావ[క్రమునిం[దుకు మౌన భార్ల్షవ్రుం డనుమునిఫు[తునకు సగ తా కా ్ర్రంబంతయును బోధించిన నామపహ+ త్నుండు నంశయము లేనివాండై యూ తకాౌనందసుఖమునుబొం దెనని, జా, క॥ ఇది నియమంబున వినినను | జదివిన మనుజులకు నెపుకుసంనృతి భయముల్‌ | వొదలక నాఖ్యాన్సదమెై ॥ వదలక నగు నమత పదము 'వడయుదు రెలమి౯ | తా, ఈ గ ఆ-శాన్ర్రంబును నిర్మలవాననముతో వినువారును, (శ్రద్ధతో. జదువువారును, నదా నంసారభయములనుబొంద క వానను బుట్టుక యును లేనిమిగుల సుఖానందమగు, నమృతమను మోత్స్‌పదవిం క్‌! ఈ య,దె సత ంథము | థఫీయుతుండు కువూర రంగధీరునకు మదికొ | (శ్రీయలర గవిత సుజన వి! 'ధేయుండు కవి సూరఘనుండు తెను. గొనరించె౯ |

ఎం ం౧ియా. అష్టావక్ర! కోశాశ్ర్రము, . తా, ఈ యద్రైత (గ్రంథమును, మిగుల బుద్ధిమంతుండగు

• కుమార రంగరాజుగారి యనుమతంబునుబొంది, యా శాజసన్తానం ,_. 2 బున, నిర్భల మాననంబుగల మహాత్ములకు విధేయుండగు కవిసూరయ్య యను నద్వైతానుభవపరుండగు పుణ్యవురువునిచే, సంస్కృత న్లోకం

౨ అబులను, తెనుంగు పద్యములుగా రచియింపంబడెనని, భావము, / “న... శీమ జ్వేదాంతసార సచ్చిడానందరహీత నాద బిందు కళ్రాతీతుండును, -. _..... నుపాధిద్యయదోషరహితుండును, నశరీరుండును, నచల పరిపూర్ణుం

“ఇ... డును, నగు, సద్గురు న్వామికి శిష్యుండును; జం(ద్రవంశ జూతుండును, ను. నాది వెలమ కులొద్భవుండును నగు, పోకల - రామగోపాలు

సు. __నాయనివారికి. దృతీయ ఫవురత్రుండును నైన, పోకల, . ల... శేపాచలాహ్యయనిచే రచియింపంబడిన యీ ( వ. యష్టావ([క గ్‌తా శా స్ర్రుంబునకుం

వ. ఊజాత*రంము నరంంబును

. | య వాం నీ . “| మం. |