Telugu అడవి శాంతిశ్రీ_అడివి బాపిరాజు_1958_263 P_SVKA103B185 - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

ళ్ళ పళ. ౯ నా | (ఆ. గ్నెల్‌ నమ వ. ర్ట [ చరితాతక నవల |. | | . భా | నా

/. . అడివి బాపిరాజు టట గ మనారా , ఫర్‌ 1!!! స 7 నా కఅందందదానాంిరింరినినదందందిరినినిరిరిననంనదిణణణాణణణబంణజణణణంణలంరిణణందిణాణన లం “కలకం ఉతతేతల్నుంచడుతు లుం టంాచాతకాతలత యయ షా రో ానాాడానారారా ంననకానుననకనునయాలంగ పాడా రాయాలా.

అడవిశా౦ంత్రిన్సీ వక [చరిత్రాత్త్యక నవల] అడివి బాపిరాజు ధి ఈఈ [తల త్రివేణి పన్లీిషర్సు మచిలీపట్టణము

స. | రు. 400 ష్‌ తి వేణీ పెస్‌ మచిలీపట్టిణ ము

ఉపరకనుణిర కో కన్న బెన్నా

నువాబ లేళ్వర జటామపటవినిగ్ణత నుందరీ! కన్నటబెన్నా! పళ్చిమౌ ది తనయా ! మలయ సానుజా! శీతలవాయుబేవ సపళోదరీ, నీలనదీ ! నృగమదము గదంబించే నీనీలనీఠరాలలో విజయఫుర ఇయ్వాట రాజాంకఃపుఠర నమేజు చందన చర్చలు కఠఅనీ క దలిపోతున్న విం

ఏనాటి శాంతవు! యుగయుగాల నుండి నీవు గంభీరం గా (పవహీను న్నావు నవ్వు, గంగా నసీంధు యమునా (వ్యూ పుుత్రలు నీక కడనొట్టు చళ్లైళు నీవ్రూనోడావరి కవలసిల్పలం, నీబే జంబూనదివిం సీ ఇసుకలో బంగారు కణీకలం, బంగారు రజను మిలమిల మెరనీపోరయేది, ఈనాటికి నీ తీరాన సంాగి8 నిలిచి ఉంది, బంగారు గనులు నీ యొడ్డుఅ తలదాచుకొన్నవి. నీ గంభీరిగొర్భమ: లో జగ మెరుగని వ(జాలు రత్నాలు నిదుంస్తున్నవి నీది రత నాలబొజ్ఞ,

కృష్ణ వేణీ ! నీలనదీ ! [(పేనమమయి! అ నేశాంథ సార్వభౌమ వహచిరీ | అఆంధాంగనా! నీవు నీలవపుషవె, లోళానికి నిత్యత్వాన్ని ఉపచేశినూ ఉంటావుం నీవు నిర్శలాంగి వె, నిత్యసృష్టిని లోశానికి పాటపొాడి వినిపీనూ ఉంటావు, (ప్రతియామినీ నీరవఘటికలలో నీ అక్కు నోదావరితో వృాదయ మార వాకోవాశ్యాలు పలంవతూ ఉంటావు నీవు అఆంధవసుంధ ఠానీల మేఖలవు,

గోదావరి ఏకానళి మహానదీ తపతులు ఆయమ్ము బాహువులు) నన్మద వెంపసరులు, కాజేరీ వేగలు ఆమెప మంజీరాలు,

కన్యజీణీ |! దివ్యసుందరీ ! మనోవార నృత్యవిలానినీ! నమో నమన,

ఆ౦ (ధి

కొన్ని కోట్లకోట్ల సంవత్సిశాఅ (కిందట నువ్వు రూసపె త్రి ఉ౦టావు ఆఅం(ధగేవీ! ఆ దినాలలో, అవేడిలో ఆఅ ఉపికిపోయే అగ్ని కండాలలో, ఆ మెట్టలలో, పలాఅలో, అఆ ఉబ్బలిలో ఆ మట్టల మహార ణ్యాలలో (ఫయాణం ఇవ్రస్ల సీఓడ్డలః సోదావరీ కన్న బెన్నాది వాహినులు నీతోపాక్తే అవతరించిన సమాద్రుశ్ణి వేరడానికి ఎంత ఆయాసపడిపోయినవో |

అతలు అకులు సంవత్సరాలు నీవు బాలగ౦ం జాలు దాటి చల్లబడిన సనుక జంబూద్వీపఫు టొడిలో ఆడుకొంటూ, *ఉధయ సము[దతీఠరాల ఇనుకలతో బొమ్మ రిళ్లు కట్టువ నేదానవు, ఆనాళ్ళలో నీవు ళూన్యక టీరవు, ఆం[ధభూమిో! ఇంకను లక్షల సంవక్సగాలు గడిచాయినుమూ! నీ నదుల ఒర్జులలో ఆడవులం

ల ఉప(శ్రమణీక భూగర్భంలో ఇంకి బొస్తగనులవుతున్న ఘడియలవి, వికృతరూపాలతో. వీర విహారంచేసే ఆ సరీసృ పాలం నళించాయి, కొత్త జంతువులు (కములు, రీట కాలం ఉద్భవించాయి. ఆ దినాల్లో నే ఠతమః(్రధాను డైన మౌనినీ నీ అంకతలాన ఆడు కొన్నాడు, ఆఅ రెండుకాళ్ళ జంతువుకు ఏకొం పమో + మనస్సు ఉంగి, ఆతడు రాతించరుడు, ఆతడు మాంసాళనుడు,

ఇంశా అతల సంవత్సరాలు గడీ దినాయిః పాత్వీక రాజసులెన అను రులు సమాదతీఠరాల రాజ్యూలు ఏర్చరుచుకొ న్నారు. చారు ఫొడుగరులు, తెల్ల "చేనులవారు, పెడినన్నె శళపాశాలవారు, అర్టమయా అనార్జ మూ అయిన భగ వద్విచారము వేయగలచారుం

ఓ నోజావర్సీ ఓ కృష్ణ వేణీ ! మ్‌రు వీర(ప సవిణులు, సంప్కాార (వయా 'లెన ఆ అమరసంతతులు మోతీరాల అేక నగరాలు నిర్మించారు, చారి నగాలు జగశత్రవిద్ధి పొందినవి, వారు శివవూజాధుకంధరులం, గోదావరీ కన్న బెన్నల వెన్నుదన్ని ఫుట్టిన నీంధునడీ తీరాలలో ఎంతో నాగరికత వృద్ధి చేసుకొని, పామొలయ లోయలనుండి దిగివచ్చిన ఆగ్యజాతుఅవారివలన అఆ అసుకులఅం ఓడీ పోయారు, అంతట పళ్ళ్చిమ జంబూద్వీపం పొడుగునా వారు సము దయానం వేనూ, పళ్చిమసము(దంలో అంక మొదఠయిన దీవులలో కొందరు ఆగిలోశా, మిగిలినవారు ఇంళశా దశీణానికి పోయి అ దినాలలో ఇంకా పేరులేని కన్య శా్యగం చుట్టివచ్చారుం చాలిలో కొందరు శా జేరీముఖ ద్వారంలో ఆగిపోయారు, ఇంళా కొందరు ఉత్తరంగావచ్చి దతీణ వీనాకిని ముఖ ద్వారంలో ఆగారు, ఇంకా కొందరు ఊత్రర పినాకిని కన్న బెన్నా గోదావరీ ముఖడ్యారా అలో ఆఅగినారు లేవి!

ఇంశా కొన్ని వేల సంవత్సరాలు గడచినాయి, అసునుల అన్నదమ్ము _లెన అర్యుఅలో విభేదాలు పొడమి, ఆం[ధు అజీవారు విడిపోయి మెట్టదారిని వింధ్యను దాటి ఉ తీరక లింగం, అక్కడనుండీ నోచావరీతీరం చేసుకొన్నారు, ఆం(ధుఅలో కొందరు తెలుగునది తీరాన ఆగిపోయినారు.. కొందరు గోదావరి తీశాన ఆగిపోయినారు. కొందరు కన్నబెన్నా తీరానపవచ్చి ఇదివరశే అచట వృదిపొంది ఉన్న ఆఅసురులతో యుద్ధాలు సలపడం (ప్రారంభించారు.

ఖీ ఆంధ రాజయిన విష్ణువునకు, ఆనురుడగు నిశుంభునప ఎంతశాలమో యుద్ధం జరిగింది, నిశుంభాసురుడు వాతుడైనాడు, అథి ధనంళ్యులు (పళువులె నారుం ఓఆం(ధవనుంధకా ! ఆఅంఠ సీపెడి కడుపున ఆంధబాల ఆవకరిం చింది. చ౦6[,(దకళ

తల్లీ, ఆం(ధవనుంధళా ! నువ్వు చందశళాబేవివి! యుగయుగాలనుండి ఆనురులవ చంద! ₹ జేవి, ఐనీస్‌్‌ ఇహ్లారతీ! ఈళానీ! ఈజిపుల్లో అనుక బేళంలో (ఆస్సీరియా) నింధుతీరంలో చందశళాజేని తఈన జ్యోత్సా ష్‌ నుండ

ఉఊప[కనుణిక త్రి వో సొలలో బిడ్డలను షఓీఅలాడించి చారి జీవితాలు అవత మయాలు ఆనంద ఫులకి శౌలం వేనీనదిం అంధమౌతా ! నీరూపము న్నీగ ఫూర్ణ కొముదీ స్వచ్భము, నీవామవాసౌాన ఫుండరీ శాలు "శ్వేత పము జాలు లీలాపుహ్పేలె విఅసీల్గుతున్న విం నువ్వు (తిభంగ మూర్తివి, నీ అమృత పయన్సులను గోదావరీ కృష్ణ వేళ్తా పినాకినీ నాగావళీ తెలి చాహ నదులలో ఆస్వాదిసున్నారు ఆం[ధులు, భడాచల బే దా(ద్రులు నీ ఉత్తుంగ పయోధరాలు, నీవు సదాకోటి పతాల స్వగ్త్శప ద్యాసీనవుం ఆంధధ్రజేవి! నీ సౌందర్యముచూచి ముస్తడె సీ ఆంక మెన (శ్ర, శలమునంటే వనీంచినాడు మల్లి కార్దనుడు, ఆనందవముయీి! అన్ఫుత మయా! అంధ మొయీ ! నువ్వు చంధదక ళాబేవివి అవడం చేత కళలన్నీ నీపెదవులలో న్మభూ యుగ్యంలో, నీవాస్తాంగుళులలో వికనీందుతున్నవి, నీ కంఠము మధుకాతినుఫుర శాంధ ర్వమా'! న్సీ దివ్య వాక్కు మహాశావ్యము 6కస్ట్ట్‌ దివ్యసుందరీ | నీ తనయలు జగళ₹ేక సుందరులు, నీ సుకులు లోళారాధ్యులైన (ప్రజ్ఞావంతులు, క త్తిపట్టినా గంటము పట్టినా కం చె పట్టినా గొడ్డలీపట్టి నా విల్లుపట్టి నా విపంచి తాల్చినా నీ ఫపుతుల ఎదుట నిలువగలిగినవాలేరీ +? చేదమాత నీతనయుల ముఖనుందే వసినూందిం జా ఆంధమోతా, భరతమాతవ అనుగుబిడ్డవు అపరాజితా బీవివి అఖుడ కీర విశారదవు, ఓ ఆంధధబేవీ! నువ్వు తెలుగుతల్లివి, నీది తీరుడతీయని తెలుస బాస పూర్శనగ్యమాలాళో ఖీతయె జేదాన్నే మధుకంశా పాడగలిసన మంత భాష, పరుషధ్యనులు సీవ సారళ్యమాధు ర్యాలు ఆలవర చుకొన్నవిః వీ అంధ మాతా! నీపమారుకడు ఆప స్తంబుడు, (ైువ్యూ ర నుమా ! అతడు అతని సోదసుడు బోభాయనుడు ! చందశళాదేవి నయిన ఆం! శాతవావానులు నీ అనుగు ఓడ్డలు, "శ్వేతతా రాబేవి వయిన [ఓ 'తెలుగుకల్లీ, నీద్ద నాగార్డునుడు నీజ్‌ గారాఫు బిడ్డడు, మౌధ్యమిక వాదం సీయం దుదయించి లోకాన్ని ఉద్ధరించింది, ల్‌ డివ్యసుండరీ ! సీ చబాలికలయిక గాతమివాన్‌స్ట్ర దేవులు లోనకెక సుంద రులు. వారి బిడ్డలయిన శాతకర్ణి ఫపులమౌవి చక్రవర్తులు ఆంధ లేజస్సును తారా పథధాని శందించి నారు, (త్రిలోకమోహీనులెన నీ యాడుపడుచుల అందానికి, అలంశారకాళలం పూలక తావిలా సహజంగా అబ్బింది, _ప్రసాధన శిల్చంలో సర్వ, క్ర్రీజగత్తువ చారిది ఆచార్య పీఠ 00 ఆం(ధజీవీ! సీ యనుగుటూతుళ్ళు ఫుకుషులతో సమొౌనంగా విద్యలూ, ఫీరవ్యవసాయ దీకల్లూ లలితకళా కాళలనూ టీర్చిన వీరసతులూ, వీకమొరలుం.

ఆనందమూ ర్తి ఆం(భమా రీ! నీ శన్నులలో లోశాల వెలిగించువెలుగ్యు వీ నవ్వులో జీశాల తేలించు ఆనందము, నీ నడకలో సీనుసీమల నాగరీశాలు ౧ ఆంధీ! నీవు కలువకంటివి చిలుకల కొలికివి, లేనెచా తెజదానవు, తీగ ఆంధీ! నీ బిడ్డలు నిన్ను టైపమింతుకు న్‌న్ను వూజింతుర్కు నీ ఎద వాలుదుకు, నీకె తమసర్వమూ అర్చింతురు, ళ్‌ ళిగి

పథవముభాగం ష్‌ ౧ విజయపురం౦

ఆడవి (బవ్యాద త్త(ప్రఛువు ఉ త్తమకవి, ఉత్తమ సీేనాపసపె, ఉ తమ రెజు నీతీ విశారదుడు, అఆకనికి కవిత్వా వేళం కళిగిలే ఆం ధ(పాకృత 3-;లీ చేర ళశాషలో అనర్లళ౦ం7ా గాథలు, శాబ్యాలు సృష్టీస్తాడు, అటువంటి సమయాల్లో ఆకడు తన రాజనీలిని సేనాపతి త్వాన్ని మరచివొ తాడు,

అడవి (బ్రవ్మాూద త్త ప్రభువు అప సంబ నూ(తుడు, కృష్టయజు ర్వేద ఛాషౌా ధ్యాయి, విశ్వామ్మిత ఆఘమర్ష ణ దేవ రాత్మత్రయాన్పేయ సాం ఖ్యాయనస నత జూడు, (బ్రవ్మాదత్తుని తం(డీ ధనకమవోరాజ అడవి [పీవఒబల మహాశే -పతి, జీవద తాభిధానుడు, (్రైవ్మాద త్త్యపభువు తల్లి భరద్యాజ గోోద్భక, పలవన బుద్ధీ చంద్ర(ప్రభువు తనయం సొంఖ్యాయనసగో(త్రము కాళిక గోత్రోద్భరము,

అంధ శాతవాహనులు కాళిక నో[తోద్భవులు, విశ్వామిత్రసంతతివాకు, శాస్త్రే వారు తమతో సంబంధాలం చేయుటకని భారద్వాజులను చానీములను శాళ్య్ళపులను మౌాద్దల్యులను వారితసులను పటుం బాలుశా కృ ష్టానాదావరీ “లీరా లన్‌ తీసుకొ నివచ్చినారు, చారందరు మవోం[ధు-లె నారు,

శాశ్రివలలో రానురాను రెండు వంశాలు ఎక్కువ (పాముఖ్యము చమ పార్షించుకొన్నవి, ఒక నంశము ఆ శాలంలో నే కృవ్న వేస ఎగునను అడవులు నిండిజన్న శ్రీపర్వత (పాంతాల అక్రమాలు ఏర్పరచి ఆటవిక (పభువుల లోబరచుకొనిి ఆర్యనాగరికత చారి కలవరచి, మషతియత్వమిచ్చినాకు, కొంద రికీ కళూ[దత్వ మిచ్చినారు, ఆటవీవలలో ముంత వే తలప టిళ్ళర్వోమిచ్చినారు, చారిదేళము ధనకచేళము, వారు ధనవ.లె శారు, చారు చశవమలగు సాత వావాను అతో విడినడ్డవారు అన్నగుర్తు గా సాంఖ్యాయనసగో[త్రం తీసుకొ న్నాగు,

ఈ కాళిక గో[తివలు విశ్వామిత్ర వంళంనుండి నూటిగా వచ్చినవారు, తము వంళబుషి దర్శించిన గాయి నముంతముననన్న సాంఖ్యాయన గోత మును బారు (గహించిరి, అడవిని సస్యళ్యామలంశాం బహుజనాకీర్స్ణంగా చేనీ నారు గనుక ఈ సాంఖ్యాయనులకన అడవివారు అను బీరకదనామం వచ్చింది, ఆ అడవి ఫలభూమి అవడంనల్లను అక్కడ అనేక బంశారుగనులు రత్నాల గనులం ఉఊండడంవల్లను, అది ధనఠబేళం అయింది, వీలే క స్లాతీరంలో ధనకటక నగరం నిర్మించారు,

గ్‌ ఆడీవిళా౦తి శ్రీ,

శ్రీసర్యతము వీరి పర్వతము, కృన్న వేస (ప్రవహీంచే ఆలోయ అడవి వారిది వారు అసీమకంఠప బుములు, (పభువులు, ఈ అడవిసాం ఖ్యాయ సనులే విజయఫురము నిర్మించారు, వీలే శ్రీశెలమునందు మల్లి కార్డున దేవుని (ప్రతిష్టించి నారు,

శాతవాహన సా్నామొాజ్యము స్థాపించిన (పథమార్య బుషి కాళిక నో[తో ద్శృవుడైన దీపకర్షి కమౌారుడు శాతవావానుడు, ఆ కాతవాబానులు విబృ్బంఖించి తమ (పఫధమాం,[ధ ముఖ్యపట్టణ మైన శీ/శాకళము వదలి సొాంఖ్యాయనులు శుభప్రదము కావించిన (శ్రీ పర్వతానికి దిగువ వారు నిర్మించిన ధాన్య కటక మహానగరమును, థధనపవలకోరికమిద ముఖ్యనగరం వేసుకొ న్నారు, ఆ భూమి బం-గారు పంటలు పం జేది, శాబట్లి ఆనగర6 ధాన్యకటకనగర౦ అన్న పేరు పొందింది,

శాతవాహన సామాజ్యము విజృంభించిన కొలది అడవి సాంఖాన్ట్రయనుల (పాబల్యము తి ఇాతవావానులకు వారు సామంతు_లె థనకటకాన్ని కాత వానానుల కర్పించినారు,

శాతవాహనులలో ,$ీ/.ముఖుడు పాటలీఫు[త పురం రాజధానిగా మగధ రాజ్యమూ, సకల భూమండలము సార్వభముజె ఏలిన సుళర్ణు కాణ్వాయన చకవ రిని ఓడించి, తాను ఆంధదేశానికే కాకుండా సర్వభూమండలానికి చఛశవర్తి అయి మగధనసీంఫోసనం ఎక్క నాడు,

నూర్య చ ౦ద్రుల సంతతివారె కృతయుగ కాలంనుంచి మనుహ్యోనంద రూపులెన చక్రవర్తులు సకలభూమండలం ఏలుతూ ఉండేవారు, (పధమంలో ఇత్య్యూకు వంక స్థులు అయోధ్యలో చకవరి సింహాసనం సాపింఛారు అలా కృత (తేతాయేశాలు గడిచిపోయినాయి, ఆ వెనుక కరుపంళజాలు వాస్తీనా పురంలో ద్వాపర యుగంలో చకవరి నీంహాసనం నెలకొల్పి నారు, అభిమన్యు సుతుడు పరీక్షిత్తు తర్వాత జన మేజయుడు మొదలయిన చ(శ్రవ ర్తులవ చిమ్మట చ[కవ ర్రిత్వీం శిఫునాగవంళ జూలయిన మహాపద్మనందులకు సర్మకమించినది, చారు పాటలీపుతంలో చకవ రి సింహాసనం స్టాపించారు, సందుల 'నాళనం పవ్దోన్సి మార్యులూ, వారిని నాళనం చేని కృంగులూ, వారిని 'నాళనం వేసి శాకళ్వా

ఈ మధ్య రెండు పర్యాయాలు కశకాళాంబిలో ఉదయనుని శాల౦లో చవ రిత్వం ఉదయనుడు, అయన పమౌరుడు నసరవాహానదర్తుడు అనుభ పించారు, కాని సీంహాసనం పాటలీపుత పురంలో నే ఉండిపోయినది,

కా ళభ్వాయనుల నుక్కుడగించి శ్రీముఖశాత వావానుడు జంబూద్వీష చక్రవర్తి ఆయిన వనుక, ఆం(ధత్ష.తియులలో గు పవంళం వారు శాతవావాను అక్‌ రాజపతినిధులుగా ఉండి శారచాహన సా్యమౌజ్యం విచ్చిన్నం కాగానే స్వారం(త్యం వహించి & త్త భారతీయ చ।కవర్వు లయ్యారు,

ఆడీవికాంలీ శ్రీ గ్గా

ఇప్పుడు శాతవాహన చవర్తి యజ్ఞ శ్రీ, శాతకర్షి శాజ్యం చేనూ

ఉన్నారు. అఆడవిస్కం౦ధ విశాఖాయనక (బవ్మాద త్త్యపభువు తిండీ [వ్రీయ బల

బేవదత్తుడు తపస్సు చేనుకొనుటప శీ, ౫ల కేశ్రాటవులవ ఇజడలిపోయినాడుం

తల్లి భారద్వాజనియైన నాగనీరిబేవి వమారునవ వివావాము కాగానే తానూ

భఛర్తగారి యాళమమునక తాపనీశా పోవ సంకల్పించుకొని ?; జయపఫురమునంటే ఆగిపోయినది,

“ఉ వాయనా! మి తం(డిశాకుు కోరికోరి వినుగె త్రిపోయి, చివరికి బారి కోరిక సెరగశేరవందడగ నే, రపన్నున వెళ్ళిపోయి నారు, ఎక్కడ ఉన్నదయ్యా మొ కోడలు? %

66 వ్వ దోడల్రాం అమ్మా, నాకేమి తెలియును ₹ నేను “గాధలు పాడుతూ కలలుకంటాను యుద్దం శేనూ కలలు కంటాను రాజసభలో కూర్చుని కలఅు కం౦ంటానుః కలలు క జీపానికి పెళ్ళి ఎందువ €?)

“ కలలం కనడం అందరికీ సామాన్య మే, అందరూ పెళ్ళిళ్లు చేనిళొనడం మూనిజేశారా ? ))

“అందరూ ళలలు శంటాకు, అయితే నన్ను శారనిళ్లీ స్వప్నాలు అవేవో చిత్రంగా హఉంటాయి

6 చిత్రంగా కలలుకాం చేచాళ్లు పెళ్ళిళ్ళు పేనుకోళా €

66 అదిశాదమ్మా ! కలలన పెళ్ళికి సంబంధం ఉందనికాదు నా విషయంలో కొన్ని చిత విచిత భావాలు నన్ను పొదివికొని ఉన్నాయి, వానికీ వా సెళ్ళికీ సంబంధం ఉందిల”

66 బజీమి చిత మెనవాడమ్మా ! ఎక్కడి మనుమ్యుడివి నాయనా* ” అడవి(బన్మాద త్త (పభువునన ఇనుకది ఒకటవ సంవత్సరము వచ్చింది, 66 గృవాస్థువెగాని ధనక నీంచోననం ఎక్కుణ నాయనా!” అని రండి అబే శించడంవల్ల (బ్రవ్ముడత్తునికి ఇంకా రాజ్యాభిషేకం జరు? లేదు, ధవళ రాజ్యా నికీ ముఖ్యనగరం గుకుద త్ర పుగం,

స్క_ంథవిశాఖాయనక (బవ్మాదత్తుడు ఏదో ఆవేదన పడుతున్నట్లు మవో సామంతులు చూచినారు, ఆరని తండి మవోాళాజు కాంతిమూలునికీ మవో మంతి, మహాసేనాపలి మవోిదందనాయకుడు, ఆ [వీయబఅజేనద రపళువు శ్రీశెలం వెళ్ళిపోగానే తానే ఇశత్వున మహారాజునన మహామంీ, మవో శేచాపత్రీ మహాతలవరి మవిోాదండనాయపడు శావలనీ వచ్చింది,

శాత వావానుఅకు మహోతలవరిరొ, మవోదండ నారయవనబదె, శాత శారు ధనకవిజయశశ్రీ) (ప్రభువు తన చిన్నతనంలో తనవ విద్యగరఫుతూ “* నాయనా | మాళతాళ గారినుండి విన్న శాతవావాన గాధలు జగదద్భుత ములు, శఛశాతరవావాన పౌషమౌజ్యము తూర్చుతీరంనుండి;, పడమటి తీరానికి వ్యాపించి ఉంేది 1) అన్నారు

ట్ర అడివిశాంతి శ్రీ,

6ఆ సిపిని డదాయాదులమా, సామంతులమా అయన మనం 'సర్వ్యడో

నాగార్జున దేవుడు విజయ ఫునంలో నూటపది సంవర్స రాలు ఏమి ఆతోగ్యం ఇతకం ణా, కృష్ణ వేల్ణప (పక్కనున్న (శ్రీపర్వతా(కముంలో ఉన్నారు, చిన్న తవంనుంచీ చేశాలు తిరిగి ఇక్క జే తపస్సుచేసి ఇక్క_ చే మహాసంఘారానుం సాపించి పారక్వతీయ సంపదాయం "నెలకొల్పినారు, ఆ సంఘాళాము పర్వతం (పక్క నే పిజయప్రురం వెలిసింది. ఆ బోధిసత్వుని జశ్వ్పీ్ర నే ఆ పర్వతాలకు నాగార్జున పర్వతాలు అని ఆపేరు వచ్చింది,

తన తాతగారు శక్ర నాశార్దునటేవుడు శివుని అవతారమని బోధించి నారుః మల్లి శార్డును దే నా గార్జునుడని. వారు చెప్పుచుం జేవారు, బౌద్ధులు వారినీ బుద్ధావతార మంటారు, ఆ పరమ నుహర్షి తనకు గుకువులె నారు,

ఎందున తనకీ ఆవేదన! తాను ధనః రాజ్యంలో ధర్యం నాలుగుపాదాల నడి చేటట్లు చూస్తున్నాడు, ఇమ్యోక రాజ్యంలో బందిపోటులు "లీవు, పంటలు పండుతు న్నాయి, ధర్మం నాలుగు పాదాలా నడుస్తున్న దిం తక్కిన సామంత దేశాలు సుఖక్కంగా నే ఉన్నాయి, అయినా దేశంలో ఏదో అళాంతి, ఏదో ఆవేదన నిండిపోయం౦ది వీడిగాలులతో నిండి ఊవీరాడని వేసవిళశాలంలా

(బహ్మాదర్తుడు ఉదయం లేసాడు, స్నానాదికాలు నిర్వహించి, సంధ్యా పందనం ఆర్బ్చించి అగ్నిపో (తౌార్చన "నెర పేర్చి? స్కృ్ర్రందజప మౌచరించి రాజ భవనంలోనికి వచ్చీ ఒక ముహూ ర్ర్తశాలం రాచ శార్య్యాలు నిర్వహీంచుకొని నభనుండి లేసాడు, వెంటనే ఉతమౌజా నేయ మధివసీంచీ అనుచరుల గూడి నగర సంచారం చేసి రెంకుయామొలు వూ ర్రికాకమునుపే కోటలోనికి జీంచేసాడు,మరల స్నా నాదిశాలు నిర్వహీంచి మౌధ్యాహ్నిక సంధ్యావందనం వేని మహాబుషుల్యు పండితులు, చుట్లాలూ, భివ్మ_లూ తన పం కీని భుజొంప గా భోజనం నిర్వహించి అందరి సెలవు ఆందుకొనిి తాను రెండు విఘజియలు విికమిసాడు, ఆ రెండు విఘడియలు భగవంతుని ధ్యానము చేన్తూ కూంటాడు,

అక్కడనుండి ఆ (పభువు పండితులతో, బుషుఖతోో భిక్క అతో ఏ ద్యావ్యాస౦ం గ ము చేసారు, కవులు తమ రచనలను వినిపిసారు, ఈ పండిత గోప్వి ఆర్ధయామము జరుగుతుంది, (బవ్మాద త్త్యపభువు తనవ తోచిన పారితోషి శాలు పండితులు మొదలయినవారి శర్చించి సభభాలిపాడు,

అచటనుండి మరల రాజసభ జకుగుతుంది, తనకడవ వచ్చిన అన్ని దేర విచారణలు ఆయన పండితుల సహాయంతో ఇలిపి, తీర్చులు చెప్పి అక్కడ నుండీ అనేక రాజన్యవహారాలు సమాతోచిస్తాడు, లేక పో లే ముబోరాజు కాంచిమూలని

అడవిళాంలీి శీ ట్టి

తోటక వెడతాడు, మహారాజు అపుడు మంతి దండబజాయనలతో కలని నుంతాలోచన నభ జరుపుతాడు

ఎక్కడెక్కడ పంటలు పండలేదో, ఎక్క జెక్కడ (ప్రజలకు సహో యము శావలనీయున్న దో చర్చించి ఈ విధముగా చేయనలెనని నిర్ణయించి, తాను లోనికి వెళ్ళిపోతాడు. (టవ్మాద త్తప్రభువు నురల సంధ్యావందనము చేయును, జపతపాలు అయిన వెనుక [ఫభువు నూర్నవిషయాలు శా స్తాపలు చదువువంటాడుం, భోజనాలఫవుతాయి, కొంతకాలానికి (ప్రభువు తన ళయన మందిరానన వెళ్ళిపోవునుః

చేళం అంతా సుభిక్షమై ఊవ్నప్రూకు, బేళంలో ధన్యం ఆనంద నాట్యం చేస్తున్నప్పుడు, రాజులు నూత చాలయాలు, చ్‌్త్యౌలాః గువూలు నూక్న ళాజ పథాలం, సత్రములు, వేద్యశాఅలం నిర్మిస్తారు ఇప్పుడు ఈం[ధ మవోసామాజ్య ములో యజ్ఞ శ్రీ తన ఫూర్వీకలవాటి ధర్మం నిర్వహిస్తున్నాడు,

అడవి(బవ్మాద త్త భువునకు న్మిదపట్టదు, ఆయన ఆలోచినూ తన ళయన మందిర పొంగణానవవచ్చి, అచ్చటనుండి మెట్లమిదుగా వూలతోట లోనికి దిగి అ తోటలో ఇటునటు నడయాడుతూ, “ఛాథలు పొడు£ంటూ, శామాయణాది నుహాశాబ్యాలనుండి నోళాలు చదువువంటూ ఏఏియో ఆలో చిన్తూ చివరన రతెండుయామొాలయిన వెనుక భగవంతుని పార్టి ౦చి శయన రల్చం వేరు కాడు,

ము

విజయఫురం ఒక మహానగరం, ఈ నగరం చుట్టూ ఎత్తయిన కొండ లున్నాయి, కొండల పెకి ఒక్క కేదార ఉంది, ఈ వుహానగరానికే తూర్చుా ఉన్న ళొండలలో ఒకచోట కొంత ఎత్తు తక్కువ ,(పదెళశం ఉంది. ఈఅక్క డికి ఒక రాజపథం నిర్మించారు, అక్క బే ఒక పెద్దటోటనోడ, వాలుగు “పెద్ద బురుజులు ఉఊశ్నాయి. తక్కీన కొండలపెవ అక్కడక్కడ బుకుజులునచూ (ఈం ఉన్నాయి. ఈమహానగ రానికీ కృెన్నవెపున రెండు లోయలున్నాయి. నగరంలో నూరు మహాహపాలున్న విం అమృరింవంటి నీటిశో నిండి ఉంటాయి ఆనూరులు,

కృష్ణ ఒడ్డువర క రెండు లోయలలోను నగరం ఊన్నది, నగరం మిధ్యనుంచి కెండు "పెద కాజవీథులు క ఎవ్వపిడ్తుక ఎవడతాయి, నగరం చుట్టికన్న ఉత్తుంగ గిరుల వెన పడిన వాన నగర౦ మధ్య (పకహించి రెండు వాగ్యులె నసుంది, శెండు వాగులు గనెండు లోయలగుండజాపోయి కృన్నలో కలుస్తాయి, వాన వచ్చి నప్పుడు తప్ప ఈ వాగుఅలో నీరుండధు. ఈ రెండు వగులకు నగరానికి దశ్నీ ణంగా ఒళ పెద్ద వెరకువు నిర్మించారు నగర [పభువులు?ః ఆ వెళవునుండి ఆ బేక మైన కాలువలు భూమిలో నిర్మించినారు, నగరమంతట ఉన్న తోటలఅవ, శళాటారులద, [కీడావనాలకప, నంఘాశావాలప అ కాలునలగుండా నీరు

ఆట

కే0 అదవిళాంతి శ్రీ వసుంది, ఈశాలువల నిర్నాా*ం చాసుకా, స్త జులం అదడ్వుతంగా నిరయయించారు, భూమిలో లోతు గా శాల్వలు (త వ్వినారు, ఆ శాలవలలో గట్టిరాళ్ళు దిమ్మిస వేసిరి అ రాళ్ళ3ిన చిన్నకాలువగా గాంధారించి. గట్రిరాళ్ళను వరుసగా 'పీర్చిరి. ఆ రాళ్ళపెన శాంధారించిన రాళ్ళను బోర్సింపశా, వానిముధ్య నలం పలకల గొట్టము ఏప్పుడీనది, అన రాళ్ళతో నింపి "లువ పూడ్చి సాధారణ భూమిని చేతుకు,

విజయఫుర నునగా అగానునగరమని అశాలంలో పీకు (మోగి పోయింది, అమహానగర౦ంలో ఫలవృతృముల తోటలు, తోటఅమధ్య భవనములు ఉన్నవి, శాబవీఢుల కీనలానల నునుప్య ప థ ములు, వానికి పక్కగా ఫల పువ్చు వృత్షములున్నవి. సీలవర్షములైన పగ్వళ"లపపెనుండి [కందికి చూచినచో నగ రమంతయు డివ్యవనవాటిక వ లె దర్శనమిచ్చును, బేరతలునాూడ ఆకాళ నంఖభా రముమాూని ఈ దివ్యనగ రము చూడవత్తురట,

విజయపుర మహత్యం జగ (త్రినిద్ధము, శాబ్ట్రే జేళదేశాలనుండి చౌద్ధ భితువులు విజయ ఫురమునవవచ్చి ఆక్కడ నివాసాల. ఏర్పాటు వేసుకొ న్న్నారుః భాన్యకటళ ఎుహోవైత్యంలోన లె విజయఫుర మహా చెత్యంలోనూ త ధాగతుని దివ్య ధాతువు నితీప మెనదట, విజయపఫురంళలో ఎన్ని సం్య్రపదాయాల వాగో సంభూరామొల నిర్మంచుకొని ఉన్నారు, శా బక్టే జంబూద్వీపం అన్ని మూలల నుండి బౌద్ధ భియువులు ధాఖ్యకటకంతోవాలు విజయఫురం కూడా దర్శించి పోతూ ఉంటారుం

సింహళ భితమువులం నగరానికి వాయచ్యాన ఊన్న (శ్రీపర్వత౦మిద సంఘాళామాలు, చెళ్యాలు నిర్ణించుకొ న్నా, ఆ పర్వతిం మిద ఇంకో చిన్న నగరం వెలినీంది. (ఈదినాలలో శ్రీపర్వత"నికి నిల్ల రాళ్ళబోడు అవి పీరు)

ఆదిని సీయబఅ బేవద త్ర(పభువు ఇమ్యోవఅప దండనాకుపడు మహా తలకరి. విజయఫపుర పగపాలవకు ఇత్యేవ న.హాప్రభువు పల్లవభోగానికి నాగ మహావిషయమునక మహారాజి కశాతవాహూనలకు నువిసామంతుడుగా *పీరు పొందినాడు, చేవదత్తుని అనంరరనుందు అడ ధనకవంళకజుడు స్కందవిశాఖా యనక బవ్యాద త్త్యపభువు విజయపుర నగరపాలనాధికారం వపాంచశాే శనీ) శాంతీమూల నుహారాజు (ువ్మూదత్తుని! వీరఖడ్డను (ప సాడిం చిశారు,

(టబ్రవ్మాద త్త(వభు చా ఖద్దము ధరించి తన ఉ_త్తమౌాజూనేయ మధి వనీంచి ఆ ఫొలుణ ళుద్ధ విదియ ఇదయాన రెండవముహూ ర్త (ప్రారంభంలో మవోరాజు కోటగోపురం కదప సపరివారుడి వెళ్ళి నాడం, (బ్రవ్మాదత్తుని చూడ గానీ గోఫురద్యార పాలనలుం దళపతులు వీర నమస్కా_ రాలిడి నారు, స్రైవ్మా డత్తుడు తీన్న7ా క మ్యూంత రాలు దాటుచు మవోసభాభవనం ఎదుట గోఫురం కడ తనవారువం దిగి లోనికిపాదభారియె పెళ్ళిజాడు, అక్కడ దళపతులు,

అడవిళాండతి శీ 1] రతవపలు (బ్రవ్మూదత్తునికి వంగి నముస్కా రాలు చేని సగెరనం గా లోనికి బటు ఇటు బేవా ! అని చారిచూపీ నారుం

(బవ్మాద త్తప్రళభువు మవహాసభామందిరం (ప్రవేశించినాడు, సభలోని వారందరులేచి 'ప్రభువునట్‌ నమస్కాారా లర్చించారు. బవ్మాదర్తుడు (పతి నమస్కా_ రాలిన్తూ సించోసన నితర్షికప కుడ్సివె పున చిన్న పౌలరాతి విఠర్తిక మె ఆధివనించినాడు, సభ్యులందరు ఆసీనులై ౧, ఇంతలో తొమ్మిదిళంఖాలు, మూడు శాహళొలు, మూడు విజయ భేమలు వై శాళివల జకుజయ ధ్వానాలు వినవచ్చి ని, విప్రాశీర్వాడాలు, చౌద్ధఫీషు కాశీ ర్వాదాలు వినబడుతూన్న విం (సైవ్మా దత్తుడు, తక్కిన సభ్యులు ఒప్క_మ్మడి నిలఅబడినా*, నభాభవనానికి మహారాజు (ప వేశించే సింవాద్వారంళలోంచి పండిత భిషముకాది పరి వేస్టి.కు డె, వె ౮ళివలు బికుదాలుపాడ మహాళాజు విజయ౦చేపీరిం

“జయ జయ జయ శ్రీ, ఇమ్యాకునంళ చూడామణీ! జయ ?య మహా తలవగ్య మహాసేనాపప్థ్‌ మహాదండ నవనాయక ! జయ జయ అం[ధళాత వాహన సార్వభౌమ ,ప్రసాదాత్త నీంహాసన! జయ టయ ! విరోధి మ తిగజపంభ విదారణ పంచాననా! జయజయ |! వాసిష్టీ పుత శ) ళాంతిమూల మహారాజూ! జయ జయ జను!*”ి అని విజయ ధ్వానాలు మిన్ను ముట్టినాయి, ఇమ్యూక శాంరి నళాల మవోరాజు నీంహోసనం అధివనీం౧చారు,

శాంతిమూల మహారాజుది బొద్దయిన విగహ౦ం, త _ప్తకాం చనవర్లుడు, చుహావీసుడు, ధనువుపె గుప్పెడు పొడవుండును, ఇెదద వశము, కోలమోము, గుప్పెగు మీసాలతో గంభీర మెన వదనము, విళాలఫాలముగత ఈద 'సత్వు డా మహారాజా,

జ్‌

శాంతియాూాల మువారాజు నీంబోసనం ఆధిప్టించశా సభ్యులంతా హూర్చు న్నారో,

మహారాజు ; టుహ్మద త్త్యప్రభూ! చ(శవ ర్తి ధాన్యకటకానికి ససెన్యం గా రమ్మని, కా(త్రవులు శాకివాహనులపె వంజెత్తుతున్నారని వేగు భళ్ళింగికచా! మిరు సన్నాహం౦లో ఉన్నారు కచాళి

(టైవ్మా | చిత్తం మహో ప్రభూ |! పూంగిరాష్ట్ర (శభువులనూ జీంగి వారిని సమసెన్యంశా వచ్చి కలుసుకోమని వాగ పంపించగలబాదను; ఈళలోే మన మెన్యం అంతె స్‌ద్ధం వేరుగలను,

మహారాజా ; హ్ముద త్త్యపభూ! మివ (బహ్ముద త్స బిరుదను, తమ తండిగారికి బీవదత్త వీుదము ఊరికేరా లేదు. మి ఆణోచన మాకు అవళ్యం ఆదర చీయముం ఈ యజ్ఞశ్రీ చక నలర్రి వృద్ధలినారుం సాామాజ్యంలో

కేటీ అడవిళాంలి శ్రీ ఎక్కడి 1పళువులక గాడ స్వాతం త్యం వహించాలని శాబోలు మవోరాజ బీరు చాలు వహిసున్నారు. ఈనాడు ఈ పీనముతులవల్ల మనభారం ఆధికమవు తున్నదిః (బ్రహ్మా : మహాప్రభూ! తాము నాయందున్న (పేను చే అలా సెలనిస్తు న్నారు. జీను తనమువ ఆలోచన చెప్పగలవాణ్తి కాను ఈనాడు తాము కదా శాఠరవావాన సా(మొజ్యం నిల బెట్టుతున్నది! ఒక నాడు ఇక్వూన్‌ వంళం సకల జగతును ఏలింది హిమొదలంనుంచి సాతమివరకూ కోసలబేళం రెక్కలుదాచి ఉంచేది. మహాప్రభూ. ! మొదటినుండీ తను వంశీయులు ఢర్మాన్ని రతీన్తూ నే ఉన్నారు, మహారాజు : (ప్రభూ! ఆ ఇశ్వూనల (ప్రతిప్పే, ఇప్పుడు మూట ఆబేదన శారణమయిందిం (బ్రవ్మాదత్తు : నువాఫభూ | ఇప్పుడు సర్వ దేశాలలోని పరిస్థితీ అజీదన శారణమవుతున్నది, ధర్మరక్షణకొగన యుద్ధాలు తప్పవు. బుద్ధదేవుకు లోకంలో యర్ధాలు శేవండా చేయాలని [ఫయత్నం శళారు, శాని మొనన (పక్ళతిని ఎవరోమౌరుసారు ? మౌనవుకుహూడా ఒక్కొక్కప్పుడు ద్విపాద పశువు అయి పోళాడుం సభ వూ గ్రిఆయ్యేవరకూ మహారాజు శాంతిమూలుడూ దండనాయవనడూ, నీనాపతీ అయిన (బ్రవ్మాదత్తుడూ ఏజీవో మాట్లాడుతు నే ఉన్నారు, సభలోని చారు కదఠలరావు మొట్లాడరాదుం అయితే ఎందుకు మహా(ప్రళువు ఒడ్డోలగ మున్నాగో తెలియలేదు, సభ్యులందరు మహారాజు ఆజ్ఞ లవ, అలోదనజట్‌ ఎదురు చూనూ ఉండిరి మహారాజు కొన్ని విఘడియలు (బ్రవ్మాదరత్తులతో మౌొట్లాడుచుండిరి. ఆ వనుక (బ్రన్మాద తపళభువు సభ్యుల కనుగొని * మహారాజులవారు ససెన్యంగా ధాన్యశకటక పురం వెడుతున్నారు, ,$్ర) పసార్వభ ములు యజ్ఞ శీ మవోారాజూ కోరడం చే ఆలావెళ్ళవలనీ వచ్చింది. మహా రాజూలవారితో నను సీనాపతిగా వెడుతున్నాను ఈలోగా రాజ్యపతినిధి'శా యువరాజుఅలచా రుంటూారు, వూంగీయ రాష్ట్రపతి స్కంద్శశ్రీ, [ప్రభువు యువరాజులచారికి వాసటగా విజయ పురంలో రాజ్యం చూనూ ఉంటారు *” అని తెలిపీ నాడుం యువరాజు లెన క్రీ), వీరపురుషద త్తపభువు అనందార్హతు అ అ(శ్రమంలో ధర్మగిరి వివోరంలో నే చదువుకొంటున్నారు, ఆ (వభువున్ను ధర్భగిరి దిగి మహో సభకు జీంబేనీ నారు, వారికి పదువెనిమిది సంవత్సరాలు, వారు ,శ్రీశాంతిమాల మహారాజు సీంహాసనమునణ ఎడమచేతి వైపున యువరాజ సించోసనం అధివనీంచి ఊన్నారు, (బవ్మూద త్త్యపభువు మవారాజు భావాలం శెలియకేయణానే యువ ళాజు పవీరపుకువద త్రపభువు లేచి కఈంషడిగారి పొదాల (వాలి *మవోప్రభూ! చానన్నూ తమనేనతో రావడానికి అనుజ్ఞ ఇవ్వాలని ప్రార్థిస్తున్నాను” అని

అదవిశాంతిీ శ్రీ శతి

కోరి నారు, మనిరాజు చితునవ్వుతో పమౌరుని లేవనెత్తి ఆగనించాశనాన హార్చుండ బెట్టుకొ న్నారు జ్‌

మహారాజు పమౌరుశ్తిచూచి * ప్రభూ! మిరు తప్పక రానఅనింబే, శాన్వి మిరు ముఖ్యంగా ఉజ్జయిని వెళ్ళవలనీ ఉన్నదిం ఇశళ్కడ నసంతోత్స జాలు అయినగాని మేము కదలము. ర[దనీన మహారాజు మిమ్ము చూజాలనీ, మిమ్ము తము వృదయాని! అదుముకోవాలనీ రాయబారము పంపీశారు, మిరు మౌ (పతినిధులుగా పదివేల సైన్యం తీసుకొని ఊజ్ఞయిని వెళ్ళాలి '* అని చికు నవ్వు చోూమును వెలిగింప పలికీినారు, వసంతోత్సవాలు ఫాల్లుణకుద్ధ పంచమి నుండీ పూర్ణిమ వరకు జరుగుతవి, ఇంక రెండుదినాలే ఉన్నవి,

కాంతీమూల మహారాజు మొౌటలుం ఎప్పుడూ గంభీరంగా ఉంటాలిు, యుదంలో ఎంత శుద్ధ సత్వం నో విబ్బంభిస్తారో తదితర సమయాలలో అంత జాందీమూ ర్ర్‌గా (పళ్యతమా తారు, కీవద త్రబీరుదాంకితుడూ, ఊఉ _త్తమ(బావ్మా ణుడూూ సాంఖ్యాయనసగో[త్రీవడూూ ధాన్యకటళానికి తూర్చునజున్న ధనక రాష్ట్రాధిపుడు, ధనకవంళజుడు అయిన అడవిపీయబల దేవద త్త ('ప్రళున్రూ, శాంతి మూలనుహారాజు సహాధ్యాయులు, శాంతిమూల మహారాజూానవ నలుబది అయిదు సంవత్స రాలున్నవి. ఆయన విళశాలఫాలంలో (ప్రజాప్రీయత్వం అష్ఫుతకాంతి మయమై (పజ్వలిన్తూ ఉంటుంది.

తండి మొటలు యునరాజ శ్రీ వీర పురుషద త్ర (పభువునక అర్ధంశా లేదు, ఎందున తాను ఉజ్జయిని పోవాలి ? రుద సేన వహారాజూ ఈన్న చూడాలని ఫోరడంలో ఈ ద్రైళం ఏమిటి? పఏీరపురువద త్తృ్యపభువు అంతకన్న ఆలోచింప దలచుకొనలేదుం మాఠరిగోత్రజ అయిన మసాోరాణి తనతల్లి పసారనీశా జీవితో తాసీవిషయం మొట్లాడి, తన గురువు ఆచార్య అనందులవారి ఇలవుపొంది, ససెన్యంగా ఉజ్జయిని వళ ఛనఅనీ ఉంది ఈ ఆలోచనలతో తన పాణ న్నీేహితుడెన (ువ్యాద తపభువువెపు చూచిశాడు యువరాజు అఆసేనాపలి చిరునవ్వుతో * ప్రభూ! *ీను మహూ ర్హంపెట్రి సేనను విద్ధం చేని, శశాపతిని నియమించి తమవ చార్త పంపుతాను” అని పలికినాడు,

సభ్యులెన్వరికీ చూళవమహారాజు శ్రీ, వీరపుకుుషద త్త ప్రభువును తమ కడవ రాయబారి గా ఎందువ పంకుముని కోరి నారో అఆరంకాలేదుు మహారాజు సాఫిపాయం గా (టవ్యాద త్త (వభువువెపు చూడ గిజీ అచ్చట ఆధివనీ౦ చి యున్న పండితులులేచి (క,శాంతివూల మవోరాజును, వీ ఫురువ,ద త(పభువును, ధర్మ(పభు వైన నీనాపతి స్కందవిళాఖాయనక [పభువున, ఇమ్యోవలను, రాజపసటుం బాలను పర్వలో కాన్ని ఆశీర్వదించారు, అందకులేచి తథా సనిరి, నుహారాజు నీంహాసనంనుండి లేచి యువకుడొన స్కందవిళాఖ పళువు భుజం-పె కడిచేయిమోవీ, యువరాజు వీరపుకుుషుదతుని మహారాజ [పాసాచానికి రమ్మనికోరి ఎారిరువుతితో జడలిపోయినారుం

శేట అడవిళాంలిీ శ్రీః

(సువ్మాద _త్తపభువుది సుందర మెన విగహ౧, ఆ (పళువు ధనుః,పమా ణము (ఈ నాడు అరడుగులుు కంకి ఒక అ౦ంగుష్టము ఎప్కువ పొడుగువాడుం "పెద్దతల, వికాలస్క ంధ ము, ఏనుగుల మూగస్ధాఅవంటి భుజాలు, కొండచరియవంటి నవమం, నుధ్యమమెన కోలమోమా, నోమూర్ధకటీ, తీక్చిన కనుబొమలు, ఎల్తైన శాసీ కామూలం, గగరడదంపక నానీశల సం"శేమమెన ముక్క, సమొౌొనమయమున ఊ త్త రాధరో స్టైలు, క మలకల్యుల చిబుకమూ, అ౨బక రాలు, పోత పోసీన కంచు కంఠము, సమమైన హెంపలు, న్నీగ్ధఫాలం వినితో వెలిగిపోతూ పంచే ఆతడు జీద వేదాంగ పారంగతుడు, (బవ్యాజ్ఞుడు. శనుశ నే ఆపభువును (ట్రవ్మాూదత్తు డనీ వారుం

విశాఖాయనక(ప్రభువు నడక సీింవాపు నడక. మౌట గంభీరము. పెళాచీ 'పాళ్ళత పాలీసమ్మి (శిత మెన ఆం(ధబామలో అనర్షళ ధారగా శావ్యనృష్టి చేస్తాడు, అ కావ్యాలు వీణపై ఆతడు పాడుతూం శే రాళ్లు కఠిగిపోతాయని (ప్రజలు చెప్పువంటాకుం విశాఖాయనక(వభువు శాంతిమూాల ువో రాజుతో కలిసి కత్ష్యంత రాలుదాటి, మహారాజ (ప్రాసాదా"౦ంతగతి సభామండిరం వీఠాడు, మవో రాజు విళాఖాయన్మపభువును అచట నిలిపి దౌచారిపలు బారి చూపుతూ ఉండగా పరిచారికలు కొలున్తూఉండగా యువరాజులో కలిని లోనికి జెళ్ళి పోయినారు.

మహా రాజు వెళ్ళిపో గానే (బవ్యాదత్త (శభువు మందికం మధ్యనువ్న సింవాసనానికి కొంచెం దూరంగా శ్తర కుడ్యం (పక్కన+శన్న అననంపె ఆఅధివసించినాడు, ఆ మందిరము సంపూర్తాలం శకారయుత మై కబేకభవ నాన్ని మించిఉంది. గోడలన్నీ చ్నికాలనో నిండిఉన్నాయి. అయినా ఆభవనంలో అతిక్వ వేంమిీ లేదు, మహారాజు (బావ్యాణ భ శ కలవాడు, అగి సోమ మొచ రించిన 1(క్రతుశక ర్త, ఉత్తమ (బావ్మూణ &ీ (తియుడు, (బ్రవ్మాదిశుడు ఆ మంది రంలో ఒంటిగా కూర్చుండి, ఏజేవో ఆలోచించుకొంటూ ఉన్నాడు, (ప్రజలు భగవక్స్వరూపులం, శాజో ౫ ధర్మనస్వ హా పులు, ఇబుములం ఫుణ్య స్వరూ ఫులు, ఇంక బౌద్ధభియవులు క ర్మానుసహైన స్వరూపులా $

ఇంతలో కొందరు చెలులు హూడరా ఒక 'సఖియ భుజంపె ఇేయివెచి, పదియా-ళేళ్ళ జవ్వని ఒళకర్తు ఆ సభామందింంలోనికి గంభీరంగా. నడునూ వచ్చివది అఆ యువతి మందిరంలోకి శాశానే (ట్రవహైదర్తుడు లేచి నిలబడిచాడు, అమె (బహద త్త (పభువును చూచింది, ఆమెను (బవ్మాదత్తుడు చూచి తల జాల్భ్బుకొ న్నాడు, ఆయను సౌందర్యము '2నన్యము, ఆతని సౌందర్యము అద్భు తము, ఆమె అెల్లబోయి ఆగిపోయినది. వెంటవచ్చే సఖభివైఫు ఎవరు వీరు అన్న ట్లుగా చూచింది అమె అమందిరంలో నీ ఉండవలసినదని మహారాజు అజ్ఞ 6

ఎవరు ఈ బాలికళి ఇంత దిళ్య పౌందర్య సమన్విత, వెవరు ఈ శాలిక! ఇంత వర్ష నాతీక ఎవరు! ఆని అడలి(బవా శద తేపళువు ఆనువన్నాడు,

ఎవగరు ఈయన? అని ఆ చాలిక అనుకొన్నది, ఆక్కడ ఉండుటా, బెల్లి పోవుటా * మహారాజు సన్నిచట ఉండునురిరిక ద్యా ఈ పబేళం క్రీజన శంచార

ఇంత ౯% (ఫతీహారివచ్చి, నిలునబడిషున్న న్కృందవిళాఖా కునక | పళువు వారి పువంగి చేతులు జోడించ్వి “ప్రభూ ! మహారాజకమారి! మహారాజాల బారు వేంచేస్తు న్నారు ') ఆని మనవిచేనుకు న్నాడు,

“భూ 1” ఆని వృదయంలో ,పళ్నించుకోన్న దా బాలిక, “మహారాజు కమూరి! ఏమి కాంతికి రాజపమారియా' అనుకొన్నాడు (ప్రైవ్యూ దత్తుడు, ఈమె కాందర్యము బళా లలో కా హ్రై్యతలో కథలు వచెష్వుకంటారుః ఈ మెను ళనకీయవలనించోని ముసీకనగర ప్రభువు ఫుళలమౌావి రాయ భెరము

ఇంతలాశ్‌ మహారాజు లోనికి వచ్చి సారు, ో ఆచదేమి, నిలుచునే ఉన్నారు (శైవా్రద త్తపభూ ! తెల్సీ! నిలుచునే ఉంటి వేనున్యూ ! ఆని మహారాజు చికు నవ్వుతో ఇగువుకిన్‌ పలక రించి, ఆసనం పె కధివసించి, ఎడంపక్క అసనవ్య ప బైవ్యూద తవభువుని కడిపక్క ఆసనంయపే ఆ చాలికనూ కూర్చుండ నియ

వార్‌” వరు ఇ పపిష్టులెన సిమ్ముపు మహారాజు (టహ్మాద త్త్యవ్రభూ 1 మూ ఆడ్యూయి ౦నా క లిక. కాంతిత్రీటమారి,. చిన్నతల్‌ నాన్నుంచీ బుద్ధ డేవునిపై మహాధ క్రి, ఆచార్య ఆవంచలేవుల శిష్యురాలు ఈమెన ఆర్ష ధర్మఒజరిచయం లము చంగీలొది విద్యలూ రావు, తౌము ఈ దిడ్డడ గురువులు శావాళని కోర డానికే మబూతోకూడా తీసుకొని వచ్చినాను,

(బ్రవ్మూ దత్తుడు ఆశళ్చర్యమంది తాన్‌ బాలికవ గుమళ్వం వేయుటా ఓ! అని

మువోరాజు : తల్లీ! ఈ ప్రభువు ధనకవంకకు కకుకాఫలను, నువే

శాంచ్యక్తి వ: మహ్గ్మాపభూ 1! "నేను ఆన్నీ విన్నాను,

సీగు ఏమి ఎమగని శిళువువలె (పత్యు తరం ఇచ్చింది. ఈమె కళఠము ఆమ్బతేవూర్షమనుకొ న్నాడు (బన్మాదతు కు,

మువారాజు 2 అవును తల్లీ! బవా శ్రద త్తే(పభువునుగూర్చి విననివా కెవ్వరు!

(బ్రహ్మ : భ్రృ్భృ దారిక విద్య విసషయంి...

కరీ ఆడవిశాంతీ ఈీ

మహారాజు : (బవ్మాద త్త్యప్రభూ | వేను బాగా ఆలోచించాను, భర్చృ చారిక చదువునుగూర్చి మహారాణుల కోరిక -పెజీ తమ్ము మేము కోరుట,

(ట్రనవ్మాదత్తుడు ; మహా(పసాదము,

(వ్మాదత్తుడు శాంరీమూఅ మవోారాజు “సెలనంది తనకోటవ జెడలి పోయినాడు,

6 ఆంధ కాతవావాన చ(కవరులం కొన్నివందల సంవర్సరాఅనుంచీ శాజ్యం వేస్తున్నారు, వారు భాన్యకటక ౦ రాజధానిగా కరవ, చోళచవాడి, హిరణ్య రాష్ట్రం, కర్షరాష్ట్ర, ముండరాష్ట్ర, జేంగి రాష్ట్ర, వూంగీరాష్ట్ర, కర్మ శాష్ట్ర; ధన॥క రాష్ట్ర; దవీణకళింగాది ఆంధ ఠా స్ట్రా లనూ, కంతల, ఆళ్ళక, ములకు, అపళాంతశ, మాళవ, మధ్యక లిం గాది ఇతరబేళశాలను పాలిసుఉండిరి, మగధ చ(శ్రవ ర్తి సింహాసనం ఎక్కిరి, "నీపాళం జయించిరి, యవ, సువర్శ, శాంచ, ప్రమయోది ద్వీపాలలో శాఠవానాన వంళంవారు రాజ్యాలు జ్ధాపీంచారు, అలాంటిది "వేడు శాతవాహన సాామౌజ్యము ముక శాలెపోతుంది అని భయంగా ఉఊ౦ందిం యజ్ఞశ్రీ/ శారవావాన చ[కవ ర్రి దేళబటేశాల సెన్యాలను ఆహ్వానించిరి, శప్పాలం అందుకొని వాజిెపేయం వేసినచ[కన ల్సి “డు వృద్ధులయ్యారు. వారికీ ఇమ్వోకపఛువులం కే ఉన్న నమ్మళర్త ఎవరిమోడా లేదు, అందుకని మహాళాజును ససెన్యంగా కశావలనిందని ఆహ్వానం పంవీశారు కసుమలతాదేవి చకవ రి తొనురిత అయినందున మహారాజులవారిని త్వరలో ధాన్యకటకం వెళ్ళనఅ నీందిగా కోరుతు న్నారు, (ఇదీ రహస్యం 59 అని (టవ్యాద రపళువు భోజన నమయంలో తన త లికి నిజేదించారుం

“6 ఆవునుతంగడీ! అయిలే చథశవర్తి మహారాజులవారిని ఏమి కోరు శారు? రాజ్యం రషీంచవలనీందన్తీ తమ కొమారులు యునరౌజుఅవారెన శ్రీ, విజయ శాతవావాన్మపళువును తమతదనంఠరం సింహాసనం ఎక్కించి సహాయం చెయ్యవలసిందనీ కోరుతారు, అంతేనా **ి

66 న్ఫిఖ్యం్ర అమ్మగారూ ! $$

ఆ బిజయ్శనర్రీ[పభువు విషయంలో భయపడడానికి కారణం 1%

“ఆ (ప్రభువు చశవర్తినలె బుదిబలం కలవారు కారు, అమిత శ్రీలోలుపులు, ?) ఖ

“* శావచ్చు, అంతమా[తాన భయమెందున? ”

66 పిజక్ర్నల్రి, (పభువుక ఏబది ఏళ్ళువపెన ఉన్నాయి. చారి "పెద్ద కమా రుడు చం[దశ్రీ[తళువున ముగ్గురు భార్యలు నలుబది నుంది... *

66 గందకూ,ం, ౧)

“బ;తకూ వీరి దాయాది పులమౌవిపళువు నక్క_జితుఅవాడు, చం(ద్ర(ీక్‌ కొమురులు పుట్టరని పులమౌవిపభువున తెలునుకు అన్ము-గారు" [ 39

అడవిళాంతి శ్రీ, క?

అడవిస్క౦0ద విశాఖా ళునకఫభువు తల్లి గారితో ఇస్రైనోస్టి మొట్లాడీ ఆలోచ నామందిరానణ్‌ వెళ్ళినారు,

అమధుమాసంలో, ఆరాత్రి మూడందస్థుఅ మేడ-ఫెన ఉప్పరిగమిద చల్ల శాలి వీసున్నది, ఆగాలిలో ఏవో మధురమనోవార మత్రతలు రంగరింపపె ఉన్నాయి, తాను ఆబాలిక న చదువు చెప్పాలని ఆగాలుఅన్నవీ, తన (క్రీడా వనంలో మల్లిక, మౌలత్కి మాధవి విరిని మలయపవశాలకు మరీ నుత్రతలం ఇచేటూర్చి శాయి,

తన రాష్ట్రము మళ్ళీ ఇంకొకసారి చూపాడు (ప్రభువు, ధనకభంక్యులం మొదటీనుండి శాతచావానులవ నమ్మక మెన సామంతులం, వారు గురుద త్త పుగం (జీటి నగరజాల) రాజధానిగా ధనక రాష్ట్ర్రం రాజ్యం చేన్తూ ఉండిరి, ఇకో వలు తమతోపాటు ఒకనాడు (పతీపాల పురంలో పామంతులం, ముందడళశాది, పార్వతీయుఅ టవ్కు అణగించి తమరాజ్యమును స్థిరం చేయుడని అవ తార ఫురుము దైన శ్రీముఖ శాతవాహాన ముహారాజు కోరడం చేత ఇకమ్య్వ్యైకమవోరాజు విజయ ఫురం నిర్మించి ఈ పొర్వతీ-ళురాజ్య౧ ఏర్పరఇఖారు, ధనకమటు౦బంలోని తమ వూర్వీకులందరిని చక్రళగి ఆటవీరాష్ట్ర మెన కరవ బేశాన్ని మీడించీ రాజ్యం నుసీరంచేయవలసీంద న్నారు, అందుక నే తను నవంళంవారికి ఆటవిధనకలభువు అనీ పీరు వచ్చింది, ఠకనవ ఈ పురారన చరి. తాలోచన తెందుక *? నుహా రాజు తని ఓడ్డస నన్ను చదువు చెప్పమన్న మొ,తాన ఈఅలోచనలు కలగడం ఏమిటి? చదువు చెప్పడానికి వబుంబ చగితలహ సంబుధం ఏమిటి ? (బ్రవ్మాదత్తుడు ఆధివనీంచియున్న మంచళఘుపెనుండి లేచెనుం

అ బాలిక సౌందర్యము మౌనవాతీఠం, ఆమె బౌద్ధథ ర్యాఫిరత, ఆమె వదనమునందు శాంత లేజస్సు విశసీంచి ణన్నడి, ఆమోము శారడా వూర్మిమ శాడు అఆశాళంలా ఉన్న%, అంత అందను వానుమ్యుల లో ఉండుట విచి,త మే, ఆ బాలిక విశనసీంచి లోళాన్ని గివ్యమన భి?ాలతో నింపడం జద్భుతే సంఘట జీ! మహారాణీ సారనీశా లేవి ఫొందగ్యం నిరుపమొనం, మహారాజా అందకా బే, శాని ఈ అతిలోక సౌందర్యం ఎక్కడనుండి వచ్చింది శాజవనమారికి 1

(బ్రవ్మాద ల్త్యప్రభువు ఊప్పరిగనుండి తననోటలోనికి గిగినాను, గోటలో ఏమో పగిశీలించువానివ లె (వతి వూలవృతుమును అమన చూస్తుసన్నడ?, ఎండ శ మలియలుు చంళ కాలు? ఎందుకీ పూలు? ఇవి చక్క ని పండు నెనా ఈయశేఫు, మౌమిడివూవు సువాసన గ అదిం వీటి చుక్క కన్న చిన్నవూవః, అయినా చంద లింబమంతట్‌ పంశునుకూ'డా మనున్యుని॥ ఆర్బిన్తుంచి. తామరవూవు చం[దబీంబ మంత ఉండికూడా ఫలాన్ని ఇవ్వలేడీ ! ఎంకుకీ పఫుహ్పాలుక జంబుఫుమ్పవన చిన్నవి, అయినా దాని నల్లని ఫలం మధుర మైనది,

అ ల

ఫో

శాందీక్రీ, రాజనమాౌరి లో శెకనుందరి. ఆమే ఆద్భుతే సాందర్యము దతీణాపవమంగేగాశః ఉ త్రరాపథమందును (ప్రనిద్ధి పొందినది అ వాలిశను వెజయంతీ మహారాజు కొమరుడు యువరాజు చూటకఅచం౦[దుడు విషుస్క_ంద శాతకర్ణి 1పభువు విచాహం చేసుకోవాలని ఉవ్విళ్ళూకి పోరు న్నాడు, యజ్ఞశ్రీ, శాతవావాన సార్వభౌముని తమ్ముని మనునుజకైన పులమొని (ప్రభువు శాంతిశ్రీ) ఆందము విని అమెకోసం మకలుకని విరవాతాప౦ పడుతున్నాడు, మగ ధలో ఉన్న గు పమహారాజులుకూ డా ఈ బాలికను చాంఛించారు. అపఠాంతకపతి అభీరవలార్లవ చం్మద్రుడున్ను, పిష్టపుర (ప్రభువు కౌశికీ పుత ఈళ్వర సేన మహారాజు శాంతిశ్రీ, అందమువిని అబాలిక తనన మహారాణి కావాలని వాంఛిసున్నాడు,

అ బాలికద తాను జగ దద్భుత సుందరినని మొతం తెలియదు, అమహు£[న తవ ౪ంచాన్నిగూర్చి విచారణ చేసుక్‌ నేబుగ్ధే కలుగలేదు, చిలిక శైలం చెప్పుతూ ఉంటారు మహారాజు బాలికవ, ,క్ర్రీలహ, పుకుుములహూ ఒక విషయం వినగా టే అది చెప్పడం చారి (పకృతి, అదిమొర్చులతో విన్నిందడం వికృతియైన (పకృతి, అ విషయాన్ని క ఏత్వంలా చెప్పడం అద్భుత _పళ్ళతి,

మహాళ' ణుల శుద్ధాం శాలలో అనేకం వినబడుతాయి, చ్వార పాలిశ లు, పారిపార్శ్వ్వక లు, జచాసీలే మహాళాజు హర్మ్య్య్థంలౌ- అ నేశం వింటారు అక్కడ ఉండే కంచుకలు చ్య్వార పొాఠవలు, చారులు ఏవో వెప్పునవంటారుం ఇవన్నీ రాజవనమారికలవ, కరాణులవ తెలుస్తాయి, అలాగే శాంతిశ్రీ, రాజనమౌారికక ఎందరో యువరాజులు, మహారాజులు పరోతృంగా తన్ను భార్యగా వాంఛించి శాయబారాలు పంపఫుతున్నారని 'కెలినీందిం

శాజపమారిక ఆఅందంవంటి అందం ఒక్కొ. క్క ళళశానికి ఒకసారి రెండు సార్తుమ్మాతం (ప్రర్యతవాశుంది,

రాజవమారుడు పీర పురుపుదతుడు చాల అంద మెనవాడుం ఆతడు శాంతిశ్రీ) అన్న, వీరిరువురు కవలలులా ఊంటారుం శాంరిశ్సీ అందానికి ఒక పిసపాలులో ఏసపొలు తక్కవ రాజనమార వీర పురువదత్తుని అందముం

పీరిరువురి తల్లి మాఠరిగో తజ అయిన సారనీళాబేవి, శ్రీ మాఠరి పార సిళాదేవి, శాంతి, అడ్తాల శిశువుగా ఉన్నప్పటినుంచీ దృష్టికొడుతుంద నే భయంచేత ఇతరుల శంటబడనిచ్చేదిశాదు తాను లేంపార చూచుటే భయప జేది,

సారనీశా బీవి చౌద్దథధర్మ పఠరాయణులెన క లింగాం(ధ శ్రళువుల అడు బడుచు. వీష్ణపురం శాజసాని కా ఈ మాఠరీ నోత్రజులైన మహారాజులు కార చావానులకు ముఖ్యసామంతు లై శాజ్యం చేస్తూ ఉండిరి, వారి ఆడబడుచు సొర

నీకాటేవి, బుద్దరేవుసియందు పరమళభ కితో మాఠర గోత్రజుడు శుభ్యశ్ర) మహా రాజూ నూశేండ్ర కిందట బుద్ధగయనుండీ రస్‌ బోధివృక్ష శాఖ ఉత్సవాలతో పవిత్ర స్వర్శ ప్మాతలో సపన్ఫు త్రికలు కలిపి ఫల్ల్తుణినదీ జలాభ్‌పేశం చేనూ కొనివచ్చి సీష్ట పురంలో మహాసంఘారామం (పక్కను మహా వైత్యానికి తూర్పుగా పవి తవిత ర్షిక మధ్యను పాదుకొల్చి నాడు,

ఈలా౦టి ఛాఖే వూజ్య శ్రీ సంఘమితే భవ్కని (శీమయహాం[ద ధివ్క్లలు తామపరి ద్వీపంలో నెలకొల్పి నారు. ఆనాటినుండి వీష్టపుఠానికి పాద బౌద్ధ మనీ, పాదగయ అనీ పేరు వచ్చింది, జ

మొౌఠరీ [పజలక శాతవావానులంపీ అమితభ కి, తరువాత కారవావా నులు బౌద్ధధర్థము పరిత్యజించి నా మొాఠరీ (పభువులుమా తం ఆధర్యము పరిత్య జించ లేదు, వారు ధాన్యకటక మహావెత్యము, కంటక శెల మహాచెక్యము, (పతి పొలఫుర వెక్యము సిద్ద నాగార్జున (పతిష్టాపిత మహాచెశ్యము దర్శిన్తూ ఉండీరి, వారికీ శాత వానానులకూ, ఇమ్వాకులకూ ఎన్నీని సంబంధాలు ఉంచజేవి.

సారనీ కా బేవి బుద్రధర్మపరాయణ, శాంతిమూల నుహారాజు పటనుహిషి, ఆమె బుదభకి విషయలోలో మహారాజు ఏవిధ మెన అధ స్రంకీరమూ "పెట్ట ళేదు, ఆమె చాద్ధధర్యాభిరతియై కొమరుని, కొమరితను తన గురువైన ఆనం గార్తతుల పాచాలకడ చదువుకై ఆప్పగించింది,

వముహారాబు కాంతమూల నువోపభువు ఆర్జ ధర్మ పరాయణుడు, గాతవము పుత్ర శ్రీ, శాతకర్ణి చ[కవరి కాలంనుంచీ ఇమ్యాకులు అర్హ ధ ర్మాఖిరతు అయ్యారు, కాంతీమూలుడు ఉత్తమ (ఛావ్యాణు డె అగ్ని స్లోమంటా డా జపళాడు, అయినా కరుణాత్యకడెన ఆ మహాపభువు సర్వధర్మ రతుఅను సమొన్మ పీనుతో చూ సేవాడు,

ఆనండార్హ తులు నాగార్జున బోధి'సత్వుల శిష్యులు, ఆర్య'సంఘ సంప చాయ, దిఘ, మజ్జీమని కాయ పారంగతుడు పంచమొాతులుక మహానుస్టాన పరుడు, యోగీం(ద్రుడు, క

కాంతిని! చిన్నత నాన్ను 6చీ ఆఅపాంస, అష్ట్రమొగర్ద ములు అంతే నమ్యుకం, ఆని ఆచరి సే నేగాని మనుష్యు నకు గతిలేదని ఆమె చిన్ని హృదయా నికి నమ్ముక 0, మాటలు వచ్చినప్పటినుంచి ఆబాలిక ఒక్క పరువవాక్యం అయినా పలికి ఎరుగదు, * జెటి చాగుల తల్లి [2 అని మహారాజులున్నూ, మహా రాణియు అనువ నేవారు, బుదవూజలు, బెల్యే నిర్మాణాలం ఆటఅలో, నంద నుందరీ గాథలు మహాభిమ్మ_)మణ గాథలు వింటూ ఉంచేది,

తండి ఆర్ష సం్యపదాయం౫ా జపత్‌ పాలం, గార్చ్లవాప్రిగస్న గ్రర్పన నిత్యమూ

జరుపుతూ ఉంచేవారు, తను వూర్వీ కడు ఆవతారమా రి అయిన రామచం(దుని

౭0 అడవిశాంలీ శ్రీః ఆయన సర్వదా వూజిం చేవారు. వూర్వఇమ్వూనల మహో త్రీమస్గీతి, వారిరేపన్సు చారిళ క్రి, చారి దిగ్విజయ (పతిభ శాంతిమూలునికి పులకలు కలిగం చేని.

కొమరిత శాంతి శ్రీ, ఎళ్వరితో వాదించేదిశాదు, మేన ర్త్‌లు ఇద్ద కూ* ఇమ్వైవల ఆడబడుచులు అయినందుకు అన్న గార రామభ శ్‌ చారకీ బ్బీందిం ఆయినా ఎారికీ గాని శాంతమూల పుహారాజూున గాని బౌద్ధధర్థుమన్న శయిష్ట మేమూ లేదు. అఆనందులవారు ఆకు సంవత్సరాల [కిందట వే పమ్న(గానుుకుంచి పనిత(ప్రచేశమెన శా గార్జున దివ పవితమెన నిజయఫురం విచ్చేని నారు,

శాంగిన్ర! బౌద్ధథ - శ్రభిరతులైన సీస్ట పుళాధీకులు మేనమానులు, మాఠరి యెన తల్లి పోలిక కెచ్చునన్నది, తండి తన్ను ఆ దండనాయన డైన, స్కంద వీశాఖాయనక (పభువుఖెంత భగవద్రీత, రామా.ళకుణకు, ఉపనిషత్తులు, (ట్రవ్మా నూత ములు చదువుకొన్ముని నంతనే ఆమె ఆక్చర్యమందినది. తశననును ఆ ఆర్ష ధర్మం థాలవ సంబంధ మేమి తినిన గురువుకాబోను ఆ నువోపురుషుడు అంత యువనజే! వారు తనక్‌ గురువు అగుట ఏమి? తం[డిగారి ఉ చ్రేక మేమి 1

(బవ్యాక్టూన సంపన్నులు, ఊఉ త్తమ (వాహాణుల, సాంఖ్యాయనస గో(త్రజు లయిన (పీయబల బేళద తృపళివు ఖ్యాతి ఆమె విన్నది, బొద్ధభీముచార్యులక, బేనద త్త్మపభువులన జరిగిన చాదోపచాదాలు ఆందులో బేవదతుడు వాదము నందు అ(ప్రతిమౌను డై ఆచార్యుల నందరిని ఓడించిన సంగతీ తన గురువులు ఆనందులవారు తన వపబేళించారుు జేవద త్యపభువు తనయులు (బ్రవ్మాదత్తీ (ప్రభువులు, పండీతలోశము ఆయనజ (బవ్యాద త్త బిుదం ఇచ్చెనట, ఈండిశో ననుమెన విద్యావంతులం, తం(డిళశన్న మించిన క్టైనమా ఊపడ్డా కలవారు, యుద్ధంలో తన తం[డికి వడిచేయి, (బవ్యాద త్త (ప్రభువు నెదిరించగల మేటి ఈ జంబూద్వీపంలో జే లేరంటారు. ఎంత శాంత లేజన్సు ! అంత చిన్నవా రయ్యు అ(పళువు విద్యలో ఆంత వృద్ధులట, అ(ప్రభువుశు తనవ గరుళుశా వేయాటలో జనకుల తీస "కేమి ?

శాంతిశ్రీ, తన మందిరంలో ఆలోచించుకొనుచు హార్చున్నది ఆయె మేనత పూంగీయ మవోరాణి కొమరిత ఇాంతక్రీ కుమారి స్నహితురాలిని చూడటానికి వచ్చింది.

“ ఏమమ్మా కాంతిశ్రీ, వదిచా ! ఏమిటి ఆలోచిస్తున్నా వుం”

6 ప్రమా అలోచనలేదు, మవారాజు నాకో నూతన గురుభను ఏర్పాటు చేశారు

• చాసవద తన ఉదయనుని ఏర్పాటు చేనిశారా క స్యూంగీ కు కాంత (శ్రీ చిరునవ్వు నవ్వింది,

66 ట్రం క్రీ సీ ళభావంళ* అమె చిన్న బిడలా అపళ్న వేనీంది, * ఏముంది భావం? ఏదో బృవాత్కథ జ్ఞాపకం వచ్చిందే:

ఆదవిశాంతి శీ డై

66 ళ్టీన్స అర్జ ధర్మం అభ్యనీంచ లేదని మహారాజా ,., *

౪6 అవును, వాసవదతా అంతే వదినా, ఆమెన వీణపాట అంకే వలి మాలిన ఇష్టం, మౌళవంలో ఉన్న గుశవులంతా చేర్చాంట, కాని ఇంకా "నీర్చుకోవలనీన సంగీత్‌ మవోవిద్య చాలా ఉందట, అది చేర్చడానికి ఉదయన మహారాజు ఒక్క చేనట సకల ధరారలంలోనూ ఉన్నది ఆందుశని మాయా హా న్తీవ్యాజాన ఉదయనుని చండమవోశాళుడు అనీ చండసేన మవోరాటు బంధించి ఉజ్జయిని! కొనివచ్చి కొమరితీవ గురువును చేని నాడుల)

(“జీను బృహత్క_థ ఎరుగను శాంతా! మి అమ్ము గారి క్ష్నేముం-గా ఉన్నారా ర్ధ్‌03

క; (్రవ్యాద త్త (ప్రభువులు నీక గురువులు శాబోతున్నారగని దూ అమ్మ ణే వెస్పిచారులి?

66 నువ్వు వచ్చి ఒక పత్నీం దినాలయినది కాదూ, ఎక్క_.డవ ఇంఠవరట రాలేజేమీ 1”

“మామయ్య గారిని చూచాను, ఆ త్త్‌య్య గార్లను చూచినాము, నువ్వు ఆక్కడ లేశపోయావు, అలా మూడు పర్యాయాలయినదిం?”

66 జీన్సు క్ర మధ్య అనందార్తృతులకడప పాళానికి వెళ్ళుతూ ఉంటిని,

కక ఆఫవ్రును, ఈమధ్య జశావగారు మొపట్టణం వచ్చారు కాదూ”

ఈ ఎయంవరాజు"గారి విషయం నాశంత తెలియదు.

“ యువరాజు మవోదండ నాయకుకు మహాపభువులు, ఆయన విషయమే నీన కెలియనదూ ! మి అన్నగారి విషయమే నీక తెలిదుదంటావు వదినా!”

ఇంతలో వామ్మ;శ్రీ/బేవి *పెద్దళొనురిత ఇావీ/శ్రిరావమారి ఆచటికి వచ్చెను, వామ్మ శీ కాంసగిమూలఅ నుహారాజు రండవ చెల్లెలు పల్లవరాజు వోడలం,

కు

జావీ,శీ/, జేనమాను కొమరితనుచూచి, “వదినా! నీవ (బవ్యాద త్త (ప్రభువు చదువు వెపుతారటగా 1” అని (పళ్నించింది.

కాంతి, మి నగరలోనూ తెలిసిందీ ఈ చార, ాపీ,శ్రికమారీ!

బావీశ్రీ కోపం అభినయించి * మేమిద్దరమూ నిన్ను వదినా అని వీలు స్తాము, నువ్వు నుమ్మల్ని పేరులు పెట్టి వీలుసావు ! నీకు ఆపేక్షలే లేవు నుమూ” అన్నది, ఇమ్వూవ శాంత?శ్రీ, 'తెల్లబోయింది,

అప్పుడు వూంగీయ కాంత శ్రీ, క అమ్మ గారి శుద్ధాంతంలాో 'లెలినీంది, శావిశ్రీకి తెలియదా? పిన్నిగారు వామ్ము శ్రీకి తెలియదా 1)

బాపి, వదినా! మి విజయఫ్తురం వసంతోత్సవానికి "జీవసే...

“లక హూ

టే అడవిళాంతి శ్రీ,

వూంగీయ శాంత శ్రీ, ? మిఅన్నయ్య గారు ఉజ్జయినికి వెళ్ళితు న్నారటగా వారులేని వసంతపంచమి శిశింపంచ యే ఆవృశుందని భయం౦ంగాఉంది వదినా *

బాపిశ్రీ, మూగటబేవుడులా. బదులు చెప్పవు, నీవ వృాదయను ఏమి అర్థ ము అవుతుందీ *

శాంతిశ్రీ: చెల్లీ! మామయ్య 7ారు గురువును ఏర్పాటు శేళారు వదిన ఇక నునతో మాట్లాడదులే!

బాపి? అదికాదే అశ్కా. ! గురువు దగ్గర అంచక్క గా చమత్కా శాలూ అవీ "ేచ్చళొని ఇళ నునలను మాటాడే మాటాడ నివ్వదు,

వూంగీయ శాంత,శ్రీ, ; అవునవును, చదువుల సరస్వలెపోతుంది శాబోలం,

శావీ,శ్రీ, ; అప్పుడు రతీజేవికే పాఠాలం "జీర్చుతుంబేమో 1?

ఇమ్వూవ కాంతి,శ్రీ, ; ఏమో మిమాటలు నావ తెలియవుగాని నిజం చెబు శాను వినండి, నాకు అనందులవారి దగ్గర చదువుతప్పు ఇంకో చదువు అక్కర లేదు, అయినా మహారాజు అజ్ఞ పరిపాలింపక తప్పదు,

బావీ,శ్ర/, వూంగీయళాంళ శ్రీ; లిద్దరు కాంతిట్ర) మొటలన తెల్లబోయి నారు, జారి వారి తల్లుల అతంపురాలలో వినవచ్చిన విషయం ఒకరీతిగా, ఇప్పుడు కాంతీ,శ్రీ అనే విషయం జేుగా ఉంది అనువన్నారు, శాంతికి, జళాకోళా లెరుగదు, ఎంత వేళాళోళం వేసీనా ఆ వోస్యాన్ని నిజము (కింద భావించుకొంటుంది,

కాంతిశ్రీ,కి సంగీఠం ేచ్చకళొనుట తప్పుగా తోచినది, అవిద్య ఏనాడూ "జేర్చుకోవాలని కోరలేదు, పాటలంటే వినుసవచ్చేది. కవిక్వమం శే ఆమెన తలనొప్పీ, శాని బోధిసత్వుని పరమ పవిత జూతక గాథలు ఎంతో అపేకగా చదూవుళొంటుంది, సంగీతమూ, శిల్చమా, చిత్రమా బుద్గబేవుని ఆఅర్చించ డానికే అయితే సళేనటం అట్లు ఉపచరించని సంగీతము, నాటన్ట్వము.. బుద ధర్యాధిరతు అన పనికిరావట. ఆయినా శాంతి,శ్ర, మహారాజవమా3 కంథఠంల అన తాలు వాశకలు కట్టుతవి, ఆమెమొటలే మధురము, ఆమె ఏదో రాగధోరణి"ా నినయాది (త్రీపీఠక శాలు, ధర్మనూ[తాలు చదువుతూ ఉంళే విజీవారు' ఇంతకన్న దివ్య గాంధర్వం ఏమి శావాలి€ ”' అనిత న్మయు.లె పోదురు,

వానీష్టీ ప్యుతిక శ్రీవూంగికాణి శాంత్కక్రిజీవిక్సీ ఆమె ెళ్లెలు వామ్మక్రీ/ జీవికీ బాద్ధధర్మం అంకే పెల్లి అ పేతు లేదు గాని బుద్ధబేవునియందు భకి మౌత్రం ఎష్క బే, వానిక్టీప్కుతిక కాంత,శ్రీజేవి కొనురిత శాంత[$ రాజవమార కిన్నీ వామ్మశ్రీబేవి కొమరిఠలు బాపి,్రీ, వస్టీ,శ్రీ, కరాకొమరిశలనన్నూ ఏజేవుని యందు అంతభ కి లేదు, శాంత[లీ బాపి్య్రీలు ఎఅజన్వనులు ; పస్టి(శీ ఇంశా జవ్వ నంలో ఆడుగు పెట్టుచున్నది. ల

అఆదడవిశాంతీి శ్రీ బక్‌

ఆల్లరివీల కాంత,శ్రీ రావమారి మవారఠరాజనమారిని చూచి, “వదినా ఒక్క పాట పాడవమ్మా”” అన్నది, మవోరాజపుడతి శాంత,క్రీని రిప్పవాల్బ్చి కంజడా ఆయిదు నిమేసాలు చూచి నిట్టూర్చి, రెప్పలు వాల్చి, * వదినా! నావ ఉలంగీత మంకు ఇష్టంలేదు, మిరు భరతనూ(కాలుకూడా ేర్చునన్నారు, మిరు అఆ విద్యలచే సఖారంజనం చేయగలరు, నాగాగాడ్యన లేదు, సీరం మ్య్‌ ని అయుఢాలలో ఒళటి *” ఆన్నది అస్పవషు వావ్మ_అత్‌ , శాంతి,౧, చావీ,ల,లు చిడునవ్వులు నవ్వి నారు. యె బి ౯ లో ల

జాపీఛ్రీ. వ వదినా నీకు సంగీతం ఇష్టం లేదం కే “జీను నమ్మనుః అయునా ఇష్టం లేదని అన్నావు గనుక అడుగుతాను, ఉంగీశానికి ఏమి దోషం వచ్చిందీ శ

శాంతిశ్రీ; దోషం లేశపోలేదు,ు అ దోషం మనం చేసీ భోజనంలో, ధరించే వస్త్రాలలో అలంకరించుకొ నీ భూవణాదులలో, ఉపయోగించే సుగంధవనువులలో, చాసంచెసే ఈ మహాద్భుత అతఃపురాలలో, జీవించే జీవితంలోనూ అంతటా ఉన్నది,

జాపీస్రీ, బాగుంది వదినా నీ, పురుషులందరూ సన్యాసం పుచ్చు థో వాలంటావు నువ్వుః

శాంత్కిక్రీ ఏ పుచ్చుకం కే చీశాని నిర్వాణం లేదుకడా?

శాంతఖన్రీ? ఇంక సృష్టి ఎట్లాగు 1

శాంతిన్రీ, : సృష్టి అంతా నిర్వాణానికి పోవలనీంజే కదా! ఇవాళ శావంశే ఏనాటి కనా అది తప్పనిబే,

బాపి,్రీ ఏ; భోజనం €

శాంతిశ్రీ, నిర్వాణ పథం కనుక్క_ ేవరటూ బేవాపోమషణ చెయ్యాలి, త ర్వాత భోజనం ఎందున *

శాంతీ, వర్ధమౌన జినముతం బోధినున్నావా వదినా! నిరాహార దీషమువతు.డై (ప్రాణం బలి ఇచ్చినవానికి సద్రతి అభించితీరురుం దంటారు జనులు

శాంతిశ్రీ, ; చామాటలన ఆదిశాదు అర్ధ 0౪

బాపి,శ్రీ ? శాళపోవచ్చును. కాని తాత్సర్యం ఒకటే కదా? శరీర ఛారణం ఎలాంటిదో సర్వవిద్యలూ అలాంటివి శాచా? భాన్యక టక శిల్చం మౌట ఏమంటావు *

శాంతిశ్రీ; విద్యలు త ధాగతుని ఆర్చించ చానిశే అయిలే తప్పు శేదంటిని-గాం

బావీ,శ్రీ, : సంగీకంతో ఎందున ఆర్బింబవూడదు 1

శాంతికి? : చంగీతీం మనం స్వీయానంవాని'ే పొడుకొంటున్నా ను,

ట్ల అదవిళాంతి శ్రీ, వృదయానందం (పాపంచికం, అష్టమూగ్షాలన (పొపంచిశానందం వ్యతిశేశం శాదా*

బావీ్రీ: చూచినావా అశ్కాా, నదిన మొటలు +

శాంత్రీ కదిన భివ్యణి అవుతుందని విన్నాముశాదళకే, ఆది నిజం అని ఇప్పుడు తేలిపోయింది,

రి

మువ్వురు రాజవమోరులు మౌొట్లాడుచుండగ జీ ఒక పరిచారిక అక్కడకు వచ్చి * జయము జయము రాజపవమౌరికలవ! వూజ్య,శ్రీ॥ రాజవనీష్టుల వారు మహారాజవమొరి నూతన విద్యారంభం, మాఘశుద్ధ పంచమినాడు వసంతోత్సవ (ప్రారంభంలో ఉదయం ఘటిశా తొమ్మిది విఘడియలవ మేషలగ్న పుష్కర శాలంలో అని సెలవిచ్చినారట, మవారాణి (శ్రీ.శ్రీ సారసీశాజేవి మహారాజ క మహారికి నిజేదింప నాకు అజ్ఞ ఇచ్చినారు: *” అని విన్నవించినదిం

మహాళరాజదమారి శాంతిశ్రీ తఅ ఊవీనది. * జయము జయము, రాజ కమారికఅలక! నాకు అను థి దయ చేయించండి ” అనినంత శాంతి,శ్ర, తల ఊసి

బాపి/శ్రీ ఏ; మామయ్య గారు వెంట చే నుహూ రము పెట్టించిశాళీ!

శాంతలీ; నీవ ఈ ముహరార్త బలమువల్ల చదువు బాగా సాగుతుంది వవిణా |!

శాంతి,శ్రీ : సాగినా పాగవన్నా నావ ఒకటే శాంతక్రి!

జావీళ్రీ,: మౌవడిన ద్వంద్వాతీతురాలు, శనుక నీ చుట్టాలను బొడ్డుకోని నట్లా పేరుపెట్టి పీినుసుంటేశాని వరుసలు పెట్టి వీలుకడు,

శాంతిశ్రీ; వదినను వోస్యం చేయన్‌ చెల్లీ!

శావనీ,శ్రీ ఏ అయినే నదినక చదువు సాగదని నీవ అనుమానం ఎందువ అళ్కా. ౪

శాంత్కిర్సీ ఏ; మౌొనాయనగారు వచ్చారని తెలుసా నీవ, శీ .

శావీ(శ్రీ, ; లెలునును, మౌనుయ్య గారు తను సెన్యాలన్నీ వేవార్చుటని భావ్యకటక౦ రావఅనిందని ధాన్యకటకంనుంచి చకవర్తి అజ్ఞ |

శాంత్రీ, ; మొమయ్య శారి వెన్యాన్ని నడిపే సేనాపతి ఎవరు?

బాపి,్రీ ఏ సేనాపతి (బవ్మాద త్త్మపభువులేక చా అశ్కా_!

శాంతీ, ఏ చాలే! నదినకు నూతన విద్యాగురువులు చాళేకడా? ఆందు కనీ వదినను నీ చదువు ఎల్లాసాగుతుంది అని ఆడిగాను,

ఆఅఆదడవిశాంతి ఈఈ ౪2

బాసిశ్రీ/వ వదిశా! మొమయ్యగారు వసంతోత్సచాలైన జేనుక వెడతారు కదా ఎప్పుడు తిరిగివస్తారు ? లా

శాంత;శ్రి, ; యణజద్ధయాత్రప వెళ్ళినవారు ఎన్నాళ్ళన వస్తారో ఎలా తెలుస్తుంది న్‌

అక్కడకి ఒక దొవారిక వచ్చి, * మహాశాజవమారీ మహారాజ వమా రులు ఠమ్ముచూడడానికి వచ్చినారు, లోనికిఠా అనుజ్ఞ కోరిచారకు * అని విన్న వించింది. కాంత,శ్రీ, బావీన్రీలవెఫు వారి అభిపాయార్తము శాంతిశ్రీ, చూచి నది, వారి వెంగాలు బేవురించినవిం ఖ

ఇాంత్రీ, ఏ బావగారు వసే భయ మేమిటి?

చావీశ్రీ, : చాను కొంచెం సిగ్గు అతఅకా్కా!

ఇాంతిశ్రీఏ నీక నీగ్గు ఎందువ బాపిక్రీ కుమారీ 1

కాంకళనీ; బాగా అన్నావువదినా ! శావ గారిని (ప్ర వేళ పెట్టుమను,

శాంతి,శ్రీ, ; రాజపమౌారులు రావచ్చునని విన్నవించుః

ఆమాటలు అనుచు కాంతి,శ్రీలేచి అమందిరము గుమ్మము కడకు వెళ్ళినది బావీశ్రీలేచి వీరందరూ అధివసీంచిన పీఠముల తావు వదలి అఆమందిర వాతాయ వాలకడ ఉన్న భూర్చిర తాళ పతలిభిత్యంథ మంజూపలశడవ పోయి, ఒక్కక్క (గ్రంథము పరిశీలించు చున్నది,

చాసీప్టిశాంత శ్రీ, కొమరిగ హారీతి శాంత్త, చిరునవ్వు నవ్వుకొనుచు బావగారిరాక ప ఎదుకుచూచుచున్నది మహారాజనమారి మౌఠరి శాంచ్యిల్రీ గుమ్మము దా టి తన ఏద్యాగుందిరాన్ని అంటిటాన్న సభాగ్భృవాంలో కిపోయి, అది చాటి అవలనున్న మందిరయానశాలన పోయినది, అచ్చటికి అప్పుడే యువ మహారాజు మొౌరరీఫ్ముత వీరఫురుషద తప్రభువు నూరు మ్య గుల అందముతో నడిచి వస్తున్నాడు, అన్న గారు దగ్గరకు శాగాసే శాంతి శీ వారిపాడాలవ వంగి నమస్కరించింది. ఇెళ్లెలిని భుజనులుపట్టి వక ఫపుముపుదతుగు లేవదీనీ * చెల్లీ, నీతో మాట్లాడవలసిన విమరోూలు "బాలా ఉండి వచ్చాను” అన్నాడు. 6 జ్ఞాంతశశ్రీవమారీ బాపిశ్రీసమారీ నా చదువుల గదిలో ఉన్నారు” ఆని అమె అన్నతో నిను, * మరీమంచిది, పద వల్లీ [౨ అని రాజపమౌారుడు

అన్నయ చెళ్లెలును లోనికి విచ్చేసి నారు, వూంగీయ శాజసపమారి శాంత[$ీయు, బాపి శ్రీరావమారియు చిరునవ్వులతో సస గదురు "నెమ్మోములతో నిలుచుండి వొవగారకి నమస్కారాలు వేనీనారు. వారిని చూచీ వీర పురుషు దత్తుడు (ప్రతినమస్కా_ రాలిడి “నమూ మరదళ్లు చేనమౌను కొమౌారితనో ఏళాంత మున్నట్లున్నారు” అని సంతోషాన విశసీంచిన మోముతో పలికినాడుం

అ ఉం

బేగ్‌ అడవిశాంలి శ్రీ శాంత శ్రీ, లాపి(శ్రీలు నూటలాడవపండ నిలుచుండిీరి, శాంతీశ్రీ వవ్వుచు కళజది నలు వూర్చోండి | నిలంచున్నా లేమి, బావగారు కొ త్తవారుకదా 1 0)? అనెను ఇమ్య్వాకువంళ ఫు ఆడబిడ్డలు, ఇమ్వావ రాజదనూరులు అంచాలకణు జంబూ ద్వీపం ఆంతట 'ప్రనిద్ధి పొందిరి, వీర ఫపురుషదత్తుని అందము జగ ర్చ్రనీద్ధము, అయనను ఆపరమన్మశుడని క వులువర్షింతుగు, ఆకని మేన త్రలిగువురు చారి యవ్వ నంలో వేవురు రాజకమౌరుల హృదయాలలో (ప్రణయాలు ఉద్దీపింప జేసిరి, చారి కొమరితలకూ అ అండాలు అబ్బివవి, అనలువురది బేవతలను వకూపఫులను-గా వేయజాలిన అందము, బాపీ.శ్రీ చామించుక గుండము, శాంతీ చమామించుక రోలం చాపి[శీ నుదురు ఆర్ధచ౦(ద్రము, శాంత (శ్రీ నుదురు విశాలముం బాపి్రీ కళను బొమలు రెండు ఎవ్క_ బెట్టిన ధనుస్సునకు వూర్వ* త్రఠార్థ దండ భాగముల వంటివి, శాంతర్రీ, కనుబొమలు అకాళపు వంపఫులవంటివి, బాపిళ్రీ నానిక తిలపుష్చుము. కాంతశ్రీ, నానీక కుక నానిక, బావీ,శ్రీ పెదవులు చిన్నవి, పక్య బించాల, శాంతీ) "పెదవులు మధ్యమొలు, శాఖ్యీరకనుము రానులు, జాపిర్రీ,? శాంఠ,న్రీ,లు కవలలనలె ఉంటారు, తీర్చిన శఖఅతో వోత పోనీన బంగారు విగవోలు వారివి,

విర ఫపురుషదతుని ఈ జాలికలిద్దరు (ెపేవించుచుండిరి. వీరినువురను ఆ యువరాజు (ెపేమిసున్నాడు, (ప్రజాపతులు దథీీణనాయ కులు, పగ మేళ్యరీ పర మేళ్వరు లర్ధ నారీశ్వరులు, ఇమ్వోన శీ) శాంతిమూల మవాళాజుగూడ దశత్నీణ నాక బే, (బ్రవ్మాదత్తు జేశనాయవడు, వీరపుకుపదత్తుడు సొందర్యజిత లోలుడు, వీరవి[కమ విహారంలోను స్క్రం౦దజేవ 'సమొనుడు, ఆతని వృదయాన శాంత శ్రీ, చాపిశ్రీలం ఇరువుుు సమౌన స్‌ నాలు ఆక మించి నారు,

ఇమ్య్వోక శాంతిశ్రీ, అన్న గారికి శాంత శ్రీని శాపి్రీని వేలు పెట్టి చూవీంచింది *ీ ఈ ఇద్దరు ముహారాజకమాగరుని వృూదయం దొంగిలించారుం మ్‌ ఇద్దరూ ఒక్కా లే ఇద్దరయ్యా రా, ఇద్దరూ ఒక టయ్యారా 13 ఆని చిరు నవ్వు నవ్వినది,

“ వదినా! ఈ అల్లరి ఎక్కడ ేర్చావు*! నురి జే నేమి ఎరగనంటావు, నువ్వు (ప్రతిజ్ఞాయౌగ ౦ధ రాయణం చదవడం మరిచిపోకు, నీ గురువుణారి నే పెప్పమనుం

పర పురుషు ; కాంతా! చిన్ననాటినుండి నవ్వు ఆల్లరిపిల్ల వే! బావి/శ్రీ, గ డుసరది, నాలో పంజేలువేనీ నిరుడు వసంతోత్సవాలలో నువ్వు ఓడిపోయావు గాని ఈఏడు బావీఛ్రీ, వీణపాటలో నన్ను ఓడిస్తుంది,

శాంతిశ్రీ; * ఈ ఇరువురితో పందెంబేని మిరెష్పుడు జయించ లేరు” అన్నది అన్నతో,

వీర ళురువు ?; ఓటమి నిశ్చయం కనుక నే వసంతోత్సవాల అనంతరము "జీను ఉజ్బయిని వెళుతున్నాను,

అడవిళాంతి శీ లై? వసంతోత్సవాల ఆనంతరము తమ వసంతుడు ఉండడు శాబోలునని శాంతశశ్రీ వాపి్రీల వృాదరూలలో. పిడుగులు పడినవి, చాపీశ్రీ వదనము వాడిపోయింది, ఆఅ మెకన్నుల అళువులు తిరిగినవి, కాంత,శ్రీ తనలో ఒక్క సారిగా భయంకర తృణావర్రము ఉద్భవించి వృాదశామును మనస్సును మెద డును దూదిపింజలు వేనీ ఎగుర వేసీ నా మోమునందు గంభీరత వీడ పంజా * ఇలీ! అలా క౦ంటనీకు పెటుకళొంటాపేల టి? యునవరాజులవారికి రాజకీ ౯ వ్యవహారాల కం మనతో ఆటకు [వీయనుయకే! చిన్న నాటినుండీ మనతో ఊనుపోళ బాల్య(క్రీడలు అడీ నారేకాని యుళళాజులవారి కీవడు మనం కావలెను వెల చానా! వారిని నువ్వూనేనుు ఆపగలమౌ +” అన్నది, ఆమె మౌొటలలో వద్‌ యము కృంగిపోవుట (ఫత్యతృమయినది,

శాంతఖశ్రీ॥ చావీ్ళ్రీలమధ్య అరమరలు లేవు, ఇసువురు గాటం-గా యువ మహారాజ ఏవీఎ ఫురుషద త ప్రభువును టేమిస్తున్న టు ఇనువుకు నెరుగుదురకు, ఒకరి రవాస్య మొక రికి దెలిస్‌నదేయనికూడ వారెరుగుదుకు, ఇకువరట ఓర్వలేనితనం లేదు, అత్‌న్ని (ైపీమించడంలో తామి5కవురూ ఒకే ఆత్మలోని రెండు ఛాయలను వన్నారు, శాంతన్రీ, పూంగీ పోలు మహవాప్టీ ణంలో న్నా బావీత్రీ,ని తలవని నిమేపం ఉండదు. బావీ్రీ విజయఫురం+' ఉంటూ శాంత[కీ9 తలవని నిమేషం ఉండదు. ఇకువుకూ యువరాజును తలపోయని తణముంటు ఉండదు, అ యిరువుకకు వీర పురు షదత్తుడు పమౌార స్వామి, బోధిసత్వుడూ ! ఆత్‌ని దివ్య సౌందర్యం వారికీ వూర్శచం[దిళా (పశాళం, ఆతని మహాక "ర్యం అఖండ నూర్య లేజస్సు, వారిరువురు వీలయినప్పుడు కలుసుపంటారు, ఇరువురూ తనము జీవిత మధ్యస్థ్యుడెన యువరాజును గురించే మౌట్లాడుపంటూ ఉంటారు,

ఆ బాలిశలు చిననాటి నుండి విజయఫుక నసంతోత్సవాలలో యవన రాజునే వవంగునివేని తాము పుష్మమహారాణులె అతనితో ఆనంద పరవళలె అఆటలాడుకొ *జేవారు, ఇంతవరకు ఒః సంవత్సరమొనా తిప్పిపోక ఈ మువ్వురు నసంతోత్సవానిఃి అవసంతి కసుమవూ లై ఆడుకొంటున్నారు, వీడు ఆవసంతోత్సి వము మల్ళీ ఆఅకుదెంచినది, తమ వసంతుడు, త మమన్మ థుడు తము భగవానుడు మళ్ళీ వసంతుడు కావాలి తౌము వనబేవీ వాసంతిశకా శావాలి మహారాజ పులితో శాంత్త, * వదినా, మేమిరువురమూ "సెలవు పుచ్చుకొంటామూ” అన్నది వినీవిన రాని నిట్టూర్చుతో,

శాంతి, ఏ అప్పుడే వడతారా వదినలిద్దరూ 1 ఎల్లుండి [ప్రారంభించ బోయ్‌ వసంతోత్సవాలప వానీస్రి 4 ట్రిబీవి రావమారి కళింగమునుండి చాసదాసీ జన పరిరృతీయై మహావిభకంగా వసుందని వారికి అంశవముంబే లెలిసీనది, వానీష్టులవ ఇమ్వాపలెన వోరీత సులకు ఎన్నితరాలనుండో సంబంధాలు ఉన్నవి, ఆదివర కే అందిపురాలలో చాలాళా అంనుండి చానీష్టి భట్టి బీవి ౪ాకమొరుని వీర పురువదత్స్తుని శర్చింప సంకల్పించి ఉన్నారు, కాంతీయాలుని కోర్కె. ఆది,

88 అడబవిళాంతీ శ్రీ

రరంచభ రాజూ ఉజ్జయినీ వెళ్ళుచున్నాడు అంశకే మాతప శాజవమారిని చూచు టళకే అని ఆ రాజవనమౌారికల కిరువుగప తోచినది, ఈ ఆలోచనలతో చారిరు వురూ (వంగిపోయి నారు,

చాపిఛ్రీని శాంత్రీని వీర పురుషదతుడు తేకిపారచూచాడు. ఆ బాలిక లీిరువురూ, వెన్నెలా పెలుగూ, పుష్పమూ సుగంధమూ, గీఠమూ రాగ బూలా మూ రించి (ప ళాళించినారు, సాధువృాదయ, అందాల చాల బావీ్రీ, బేడి “గాడ్చ్పు తగిలిన కలువపూవువ లె వడిలిపోయింది, నూర్య కాంతి తగిలిన వ్యజమువలె శాంత,శ్రీ) మండిపోయినది,

ఇచెల్పిలు (పక్క్ళనున్నదని మరిచిపోయి వానలు వరినీనప్పుడు ఉప్పొంగే నదిలా యువరాజు లేచి నాడు, బావీ,శ్రీ కడవపోయి ఆబాలికను తనకడి చేతితో (పళ్ళకు లాగిళొని చిగసియార వానునాసాన చుట్టి వేసి నాడు, శాంత(శీ కడకు పోయి పొంశాలు తిరిగిన దతీణ 'బాహువుచే ఆమెను చుట్టి ఇద్దరిని ఒక్క సారిగా తన హృదయాన క దుముకొ న్నాడు,

6 ఛాంత్రా! బాపి శ్రీని? - |! “జీను మహారాజుల అజ్ఞచొపష్పున ఉఊజ్ఞయిని వెళ్ళవలసి వచ్చింది, వెంటే తిరిగివస్తాను, ఒక్క కే నామాట నమ్ముండి. మి ఇద్దరికీ శా వృాదయం మన బాల్యంనుంచీ ఆఅర్చించుక్‌ న్నాను? రాజ్యాళసరాఅ శొలది ఇతర రాకొమరికలు నా జీవితంలో ,ప్రవేశింతురుగాక; వారిపట్ల ధర్మం నిర్వహీసాను అంతే!” అని రాకొనురుడు చారి మూర్ధముఅను ఇటు ఆటు తిరిగి చుంపించినాడు,ం

శాంతీ ఆళ్చ్ళర్యంపొందిందిం బావీ[శీ అనంద౮ంతో ఉ ప్పొాంగిపోయి (శపావలియొ తలవాల్చింది, వారిరువురు "నిన్ముదిగా యువళాజు శొగిలిలోనుండీ ఈవల వచ్చినారు. మహారాజవమొరికి అన్న గారిమాటలం, మూర్థాఘభాాణాలు జెందలే అర్షముకానివి, కాంత,క్రీయు, బాపిస్రీ,యు 'బావగారికి నమస్కరించి, శాంలి శ్రీనీ కౌగలించుకొని, వారిరువురి అనుమతి నడిగి వెళ్ళివోయినాకు, వారిని ఆమందిర శచాటంవరకు యువరాజ్య ఆయన చెల్లెలు. సాగనంపీ వచ్చారు,

44 ఛెల్లీ || నువ్వా ఆసనం అలంకరించు, శ్రీ నానన గారి తల్లి పుట్టిన రాజ్యం ఎరుగుదువు గా, మధ్యకళింగ 0౦ బేవరాష్ట్రాధిపతులుం వానీములు వన శాతగారి అ త్తవారుం మన మేనమామలు మౌఠరులప్క ఆ చానీన్టులక ఎన్నాళ్ళ నుంచో సంబంధ బాంధ చ్యాలు న్నాయి, ఆ చానీష్టులం మధ్యక భింగానిక్సీ మౌఠ కులు దవీణకళింగానికీ మహారాజులు, చకవ రికి మనతోపాటు మహః సామంతులు, కాని నాయనోూారిది దూరదృష్టి, చక్రవర్తి అవ సౌానదళలో ఉన్నారు చక వర్తి కొమరుడు, మనమడు ఇద్దరూ (గ్రజ్ఞారహితులు, చారు నీించాసనం ఎక్కి నా నామకఃమా త్ర మే! మువాసా(మొజ్యము ఎవరు కాపా డేది! అ మవాఖారను భరింపవలనీనది మన ఇమ్యూకు వంళ మేం!

అడవిశాంలీి శ్రీ/ ల]

66 ఆంద్రు క్రీ రాజ్యబఅంకోసం అనేక రాజపటుం బొలతో వియ్యాలంద బోతున్నారు నాయనారు, పిష్టపురంనుంచి మొఠరులూ, బేవపురంనుంచి వాని షులూ మనప బఅం నేహరుపారు. చారు తమవాలిక భిట్టిబేలిని నాకు ఉద్వావాం వేయాలని సంకల్పించి రాయబారం పంపించారు, నా వృదయం శాంత శ్రీ, బావీశ్రీలవ దత మెనది, నువ్వుకప్ప నావ అలోచన చెప్పేవారు లేరు, ధనక 1శభువు ఆలోచన పెన నే, మహవాఠశాజు నాశడకు వూంగీ భపభువును రాయ బారము పంపీంచారు, ఆ మొోమయ్య గారు, తమ కొమరిత విషయం ఎరిగి ఉండి కూడా అత్తక్యుగారి సంపదింపుతో చే నా దగ్గిరకు వచ్చారుట | 3) అని చెల్లెలి జీపు యువరాజు దీనంగా చూచాడుం

6క వానీష్టీ శాజవమౌరిని మిరు వివాబాం చేనుకోవాలని రాజధర్మం విధిస్తున్న ది+”

“ ఉజ్జయినీవారు మన సహాయం అర్ధిన్తు న్నా రుం చారి సావంతులు వాకా టులూ నలులూ తీరుగ బాటు చేస్తున్నారు, మృగ్గ రాజుబలం త్య గానే చిన్న చిన్న జంతువులన్నీ తల లెత్తుతాయి, చకనలర్లి దిగ్విజయం చేసి పది సంవర్పరా అయింది, జేళంలో (వతి ముహాసామంతుడు చ(శ్రవర్రి శావలెన సే! అందులో చళశ్రవర్తి దాయాది ఫులమౌవిప్రభువు పతి చిన్న సానుంరునితోను కట చేస్తున్నాడు. అందుకీ మాళవనమపోళాజు నున సహాయం అర్జిం చి ఉఊందవచ్చుం”

“ అన్నయ్య గారూ |! మిరు చెప్పింది నిజం, ”

శాంతిటన్రీ, సర్వశాసాాలూ చదువుకొన్న దానివలె ఇరువైపుల హెచ్చు రగ్గులు సరిచూచి ఇెప్పినట్లు తీకుఫు చెప్పినది,

ణా

వీరపురువద త యువళాజు ఆళ్చర్యమున బెల్లెలినంక చూచినాడు,

పీఠ ఏ మనవ మోెతపులం చుట్టాలు, టెనక శ్రీ, పుఠలమౌవి చకనరి మో[త్రపరావమారిని ఉద్వావా మె నాడు, మైఠ్రపరుుద సేన మహారాజున్‌ (శ్రీక్ముద బేనభట్టారక వమౌరి అను సాందర్యనిధియైన పదు నా లేండ్ల బాలిక ఉన్నది,

6 అన్న గారూ! ఈ కాదశార్యాలక, పెళ్ళిమనువుల స ముడి పెట్టడం చావల్లి "జీమవుతుంది ₹ ీనేమి ఆలోచన వెప్పగలఅను* మిరు ఆనండార్హ ళా చార్యులతో ఆలోచించండి, *”

6 గృంత్రక్టూ "నీను ఉజ్ఞయిని వెళ్ళడం? [9

“ వభంతోత్సవము బెళ్ళగా నే మిరు బెళ్ళుతున్నారు కాదా?)

6 ఆది శాజూజ 1%)

కక ఆల్రా జిళ్ళేరండి, ఇంక ఒళ విషయం చాన ఆనందార్హత నకు జీవుల శుళూనవమానడం ఇష్టం లేదు,”

80 అదవిళా౦లి శ్రీ

4 నిచబ్నవరు మొనుమన్నారు తల్లీ ళ్థ్‌ 99

66 వ్వునశి రాజులు, శ్రీ టవ్మాద త్త 1(పళువుకడ ఆర్జధ ర్యాలు, దర్శ నాలు “జీర్చుళో వలసీందని అజ్ఞ ఇచ్చారులి

స_0దవికొఖాయనక పభువు ఇంళా యువదవలు, ఆయన చెంతకు ళూప. ఉచికమొ ఆని సంజేహిస్తున్నాను, ఆయన జగర్విఖ్యాతి పండితుల నేది నిజమే కాని నాకేమూ మనస్కరించడంలేదు, అయినా శారణంలేవండా మవారాజూ ఇలాంటి ఏర్పాటు చేసారా!)

చదువు (పారంభానికి శుధముహూ రం కూడా నిళృయించారు ! ??

66 ప్లీడ్ట యిష్ట్రంలేదా ల్థి 33

కళ జేదుం శ్రి

6 ఎందువల్ల? ఇందులో భయపదడవలనీంబేముంది 1

6 భయం కాదండీ, ఇంత బుద్ధధర్థుమూ చదివి; మళ్ళీ అర్హ ధర్మమూ 1౫

ఈ ద్రఫీ! ఎంత వెల్తే నవు, ఇజాయనగారు. ఛశ్రీీశామదందదుని భపలు, బేవతల (పీతికోసం (కతువులానర్చి 'సర్వ్మపజాసాఖాగ్యంకోనం కర్మయోగం నలిపే రాజర్టుల, వారి కొమరిత్‌ కు ఆర్ష థర్మం విజాతీ చుం కాదుకదా?

ఈ వినండి, ?

ళ్‌ అవధారు |! ని ఫీ

6 పీవో దిగులంగా ఉన్నది నాకు, *

6 ఒక్క విమయ౦ ెప్పుతున్నాను విను కాంతీ |! మనున్యుఅందరూ 'సర్వ ధర్మాలు “శీక్చుకో వాలి, "సకర్చువనన్నంత వమౌ[తాన మనకు (వ్రీతిపాతమగు ధర్మము మనలో సీరనించిపోయే టట్లయి తే, అ ధగ్మముఉన్నా ఒక్క ళీ, లేళ పోయినా ఒకశే! ఏధర్యమూ నిర్యముళాదు, లోక ౦లో అ నేకధర్మాలు యుగయు గానికీ కకళళానికి మారుతూ ఉంటాయి, భద్ధధర్య మే ఎన్ని తూపాలు తాల్చలేదు త ల్లీ! ఈ ధర్మాలలో బలముశలని కొన్నితరాల వరస రంటాయి,. కొన్ని వెంటే నశించిపోతాయి. ఆర్షధర్థుం అంశు భయమా అని "జీను (పళ్న అందుక ే వేసి నాను, ధనక్మపభువును గురువుశా ఒప్పుకో బెల్లీ ! ?? యువ రాజూ చల్చిలు నమస్కరింప ఆశీర్వదించి, ఆమెను దరికి చేచ్చవని ర్‌లపె వేయి వైచి పరులు సవరించి *ో అర్ద థ ర్యాలః "నక్చుకోనని పట్టుబట్టవ త లీ 19? అని జదడలిపోయినాడు,

అ జగదద్భుత సుందరి స్నా నమౌడి శుభివపాంలు ధరించి కచ భాగ్యము తలెపె పరిష్మాారిణులు ముడిగా రచింప బుద్ధవూజా గృహానికి వూజశె పోయినదిం

మగ చారు మరచిపోయి నా శ్రీలోకం ధర్మాన్ని మరవ లేదు, ఆం[(ధ నువోటేళశంలో బౌద్ధధర్మం కొంచెం త్యపోయి; మరల ఆర్జ ధర్మం నూతన

అడదవిళాంలి శీ త్రై రూపంలో మొలె త్రినది+ అయినా అఆం(ధ వనితాముణులు బుదారాధన కొన పాగిన్తూ, సంఘాతామాలహూ, న్ధూపాలకూ విరివిగా దానధళ్శాలు * చేస్తున్నారు. శథిలఅములయ్యే వె త్యాలను బాగ చేయిన్తూనూ ఉన్నారు, పురుషులలో బౌద్ధభ కీ వూర్రిగా నాళనము శానన్నను శాతవావాను వాటి అఖందడభ క్ర త్గపోయింది, వాఠథూ బౌడారాధనలు చేన్తూ దానధర్మాలు చేనూ నే ఊఉన్నారుం తమ స్రీలు భ కితోనని ఆరాధనలవ, దానధ ర్యాలభూ అనందిన్తూ ని న్నారు, చూఠరి సారనీశాబేవీ శాంతవృదయ, పరమజొద్ధ భవ రాలు, ఆయినా భఛ ర్తసలుపు అగ్నిసోమ్మళతువున అమెయీ సోమిదమ్ము అయినది, కాంతిమూల మహారాజు వెలెండు, శాంతిశ్రీ వాన్ము,శ్రీలు వదినగారి కుందు భ కికలవాను, తను చివ్నతనంనుండి జౌద్ధథ ర్యాభిరత లె ఉశ్నా జాద్ధధర్య బోభథనలను అంత గా చవిచూచి ఎకగరు, సారనిశాబేవి సకల విద్యాపారం॥౫తు రాలం, బౌద్ధధర్మ నిష్టాత కాబట్టి నుగదం[డవ బౌద్ధనిశాయాలూ, పీఠ శాలూ ఆభిధర్మ్థునూ,తి ములు తెలియ కె ప్పేది, చానిష్టీ పుత్రికలు శాంతి, శ్రీ, వామ్మ క్రీ, లిద్దరు బుద్ధారాధన వేని, మాఠరీ పుతి శాంతిశ్రీ, ఆరాధన సామాన్యమయినది శాదు, అటు తల్లీ మేన త్తలూ గురుత్వం చేనీిన దలాఉండగా ఆబాలికవ అనందార్హతులు ముఖ్య గురువు లై చౌద్ధధర్థ సర్వస్వం కరతలామలకం చేనీరిం అట్టి శాంతి,శ్రీకి ఈ (బవ్మూద త్త (ప్రభువు గుకుకగుట యొటల్టు? ఆయన ఎంత పండితు.డెనా, సరద్దుణసంపన్ను డైెనా వినుుతాభిమాని కడా, బుద్ధ దేవా, అఆహీంసాపరమావతా రా! నువ్వు తవ్పీంప లేవా, నాకీ (కూరవిధి సంఘటన 19) అని ఆమె వూజాగ్భృవాంలో మహా ళమణక విగహం౦ం ముందు సమాలింగిత భూతల అయింది, కాత, మహా రాజుఆజ్ఞ ఆనుల్లంఘనీయము, శాజకీయాలలోపాల్గ్లాంటూ, శాజ్యూలు పాలిన్తూ పవి[త్ర (బావ్మాణవంళాలు నీచగతి పొండాయి, ఒక్క సారి ళతవృద్ధు బేన అవతారమూ రి నా గార్జునటేవుని కలునుకొన్తి ఆ మహాత్యుని ఆజ్ఞ ను గహీంచడం * త్తమనుని విశాఖాయనక్నపభువు ర థభారూఢు డై శ్రీ పర్వత పాచానికిపోయి కొందడగువాూలలోనుంచి కొండచరియ పెకి, కొండచరియపె నుండీ శైఅగళ్యానికి తొ లిచియున్న మెట్లనెష్క చు, శిల్పాలు చిత లేఖనాలు గమనింపకండాా అ ధనకపభువు శెలశిఖర సమతలం పెన మహోత్కృప్ట ప్రఖతో అం(ధ(వావ్మాణ శిల్చ్పంళంవారు రచించిన మహాసంఘారాము వివర భవనాలన పోయినాడు, అ భవనాల ,(కిందిఫాగము. “శెలశలిఖరభాగ మే,

త్రై అదడవిశాంలి శ్రీ వైఆంఠస్థలు మౌత్రం సమతఅం'పెన పెద్దయిటుకలతో నిర్మించారు. ఈలాంటి అంతస్థులు నాలుగు న్నాయి,

నాలుగవ అంతసులో అకొండ లోయలన్నీ పారకించి చూడడానికి అనువుగా ఒక విహారీ మందిరం, ఆమందిరానికి నాలుగువై పులా ద్వారా లున్నాయి, ఒకవైపు విజయఫురి రాచనగళ్ళూ, కోటా కనిపీ సవిం జేరొక వెపు కృ హ్లైనదీ, ఇంకోవైపు నగరము, నాలుగో ఫె పు కృ స్టానదిన్నీ, అ విహార మందిరంలో వెొంగలిఅటద చాపలు లపై నుంచాల పె, పరచిఉన్నవి, అ వాస అన్నీ నూలువపా9లశ న్న మెరఠనె, క ంబళభులక న్న దళస.రె ఉన్నాయిః ఆ మండిరంల* ఒక బంగాకళు బుద్ధవిగ్రహం తూర్చువై పు గా ఉందిం పడమటి గోడ చెంత ఎజ్టినంధపు చెళ్ళు మంచమువపై పరచిన తూలిశామృధుల కృషస్ణమృ గాజినము పె సొక ళతవృద్ధు కూర్చుండి ఉన్నాడు, ఆయనన నూట పది హీను సంవరృరాలున్న వి, ఆదివ్య ఫురుముని బచేహూము ఈవణ్యా[త్రము వడలినట్లు 'శేగు. ఇంక అ విహారమందిరంతో ఏీవస్తువులు లేవ, శ్రీ! నాగార్జున దేవుడు ఆరడుగుల పొదవువాడు, దశ్నీణ కోసలస్థమైన అంధ(వావ్మాణ వంళంలో ఉద్భవించిన అవతారమూ ర్రి నాార్టునజేవుడుం ఆయన బోధిసత్వుడ్‌ని (ప్రజల విశ్వాసము,

సర్వవిద్యాపారంగతుడు, ఆవధిలేని జానం రూపొందినమూ రి సకల జంబూదీంపము, 'త్రివిష్టప వీనాటేశాలు, యవనుకర్ణ ప్లత్మ కాక శాల్మవి కళ (శాంచ పుమ్కురాది స ప్తద్వీపమలు తిరిగి వచ్చినాడని (ప్రతీతి, ఆర్హానార్ష ధర శ్రములు బుద్ధధర్యమా ఆత డవశాహీం చెను, బుద్ధ దేవునితోపాట- నాగార్జున జేవుని భ కిమై ఎల్లకు స్మరిం చేవారు, కయన జుట్టు పూర్తిగా “వెరిసీపోయింది, బేహాన అనవసర మెన కండ లేమా లేవు, చర్మపు కాంతి త్గపోక దివ్యయమె మెరుస్తు న్నది, ఆయన మోనున దరహాసశాంతులు ఆరిలో॥క 'లేజన్సుల లీనమె సర్వ విశ్వాలను అమృతపు గలయంపీ చల్లుతున్నవి, ఆయన రూప వేం దిన్యమం దాకిని,

చా గార్టున దేవుడు కోసలరాష్ట్ర (వావ్మాణు రై, మహావిద్వాంసుడని ఎనిమిజేండ్ల వటువుగా నే పేుపొందడంచేక,ు అంధళాతవావాన చక్రవర్తి ఆభాలకని మంజా,శ్రీ, జేవుడని యెంచి వూజించెనటట ఆ మవోభాగుడు సర్వ విద్యా తే తములు సేవించి తిరిగి ఆంధజేళానిక!ి వచ్చి ధాన్యశటక మహాసంఘూ రామంలో తాను రచించిన మౌధ్యామిశచాద నూ[తాలను శిన్యులకు ర్చ జాచ్చి నాడు అఆ వుహాభాగుడు వాదనిసన్హురుడు,

అశ్రమ నియమొలు ఉల్లంఘించిన పదిజేవురగు భితుఅను వెశాలిసగర మహాసంఘసభ టెడలగొట్టినది, వారిలో ఆరువేలమంది ధాన్యకటకళ సంఘూరాను, (పతీపాలపురు కంటకశిలా సంఘూరామాది వివిధ సంభూరామాలన వెందిన భిములు, వీలే మహాసూంఘివలని "పేరుపెట్టుకొ న్నారు, వీరికి వ్యతి రేక ము మవోస విహార వాదము, అంధ మహాసాంఘినలను అంధక సాంఘీవలని భారతీయ బాద్ధ

అతణళాంలిీి శ్రీ వేతి

నంఘూలు వీలివేవిం నిరీళశ్వన పాద మొన బ్‌ొస్దము నానాటి! శుష్క మె సాధా రణ [పజలన్‌ కుుచించడంలేన.. (ప్రజాసామాన్యమునక తర్క ముతో బనిలేదు , వారిభ క్రీకి ఆధారము లేక పోయినది. కావుననే ఐ*రు బుదధాతువులు నిక్షీప్త మ్ర్‌న వె త్యౌలను, గుద్ధ దేవ చిహ్నోలయిన పావ, బోభివృక్క, ధర్మచ (క శి పూర్మక లళ ైఠర్యముఅను పూజించి లివరవ బుద్ధు సే దేవుడ న్నారు,

అది అదనుశాగాని ర్చ ధర్మ వాదులు, బాన్ధమతాన్ని ఖండించి మరల అర్జ ధగ్భుము పునరుద్ధరంప సాగినారు. ఈ ఆెంటినీ సమన్వయించు వాదము మౌాధ్యమికము, దీని చీ మపోయాన మంటానం, ఈ పూర్త పురుషుడైన నాగార్జున జివుడు జౌద్ధధర్యాన్ని అశోపని తర్వాత రెండవసారి పు;రుద్ధరించి నాడు, ఈఎంగున జంబూద్వీపం అంతా తిరిగి ధర శ్రదిి జయము చేని, నుళ్ళీ ధాన్యశటక పురిలో తన అశమౌనికి చేరుకొ చేసరకి, వానీన్టీ ఫ్యుత పులమౌవి చ(శ్రనర్తి సర్వ దఖథీణాపథాన్న ఏ8 చృటతాధిపతి గా ఏలుచుం జెను, అప్పటికి నా గార్జునునవ నలుబది సంవత్స రాలం,

ఇాసీన్టీపుత ఫులమూవి అటు ఆర్ష ధర్మ వావల౦ంబించి అళ్వ మే ధాది శతు వులు చేసూఉం డెను, అయన తనతిండి గాతరూపుత శాతకర్ణి వలన అమిత గౌరవం పొందిన అచార్య నాగార్జున పగమొర్తృతులను వూజించెనుు “సో న్‌ థర్యాలు ఆయాచార్య లేవునికడ నేస్పేకొన్నా డు, సీతివిశేపాఅనుగూడ నాగా ర్థనదేవునివలన (గ్రహీళా ఉండెను, సస్యదతీణాపథంలోే ఉన్న వందలకొలది మవిసంఘారావాలవ ఆచార్య చేవుడు ముఖ స్యచార్యు డయినాడుం

కొాంఠ కాలానికీ ఆ మవోళిపన్వీ అటవీ(పబేశానికి సమిపంగా తనకొక (శామౌశ్రనుం నిర్మింపుమని చవ రిని కోరినాడు, ఆ వాసీస్టీఫుకుడు అటవీ శాబ్యమైన కొరవి రాష్ట్రానికి చోంఠాష్ట్రాఎకి ధనక రొష్ర్రానికి పల్లినభో గావికి ముహాసామంతులంబన ఇతమ్య్వాన (పళువులు నిర్మించిన విజయఫురికడ శ్రీసగ్వత శిఖరంచసె నాగార్జున బేవునిక్‌ క పవితాళమం నిర్మిం చెను

౧ంి

విజయ ఫు! జా గార్డు వాచార్యుల శాలంలోే జీ "సెద్రనగగ మెనవి, ఎటు చూచీనా రెంళ గోరుతొలుంటుం దానగరం, శృ స్టానదితీ రాన మయోజనదూరం వ్యాపించినది. ఈ మహాపట్టణానికి *ప్ట గామాల ఇకుళది ముప్పది ఉన్నాయి, ఈ ముహానగ రానికీ ధనకల కేఖకములెన (బవ్మాదత్తు డే పాలకుడు, ఈ విశాఖా చునకలలో ఒక కవటుంబంవాల ఇప్పటికి రెండు రూడు వందల సంవర్సరాలనుం ఓ బీంగీరాస్టా9వి$ ముషకోసామంతులు మవాతలఅన:సలు, మజా నీనాపతులుగా ఉన్నారు, (బవ్మాదత్తుని ఆాఠతతండులు, ఇత్వూప శాంతి నమూలమహారాజునున్న మహాచార్య బోధిసత్వ శాగార్జుసటేవుని శిష్యులు,

ఆర్‌

య! ఆడవిళాంతి శ్రీ

నా గార్జునదేవుని మ్మితు డైన వానిప్టీ పుత్ర ఫులమావి చకవ రి ఇరవై ఎనిమిది సంవత్సరాలు జఖండద పాష్మమౌజ్యము పాలించి దివంగ తులయ్యారు, బారి మానుగారు ఉజ్జయిని నువోమాత్ర ఫుడు అల్లుని లోవవవేని ఆంధ సా్మమాజ్యంనుంచి విడిపోయి, అల్లులతోడ జే యాద్ధం సాగించాడు, అప్పుడు నా గార్జునడేవుడు ఇసచాగులవారికీ సంధిచేస్తి మొనుగారిచే అల్లుని చ కవ ర్రిత్వం ఒప్నించారు,

వానీక్టీఫ్యుత ఫులమౌవిఫుతులు భాగద్వాజీప్కుత శివశక్తి ఛతపాణి నాగార్జున జీవుని వ్రీయశిష్యు డై, తంగడి నిర్యాణానంతరం చకనర్రి సింహాసనం అధిష్టించి పదమూడు సంవత్సరాలు రాజ్యంచేని ప్యుతు డైన గోతమి ఫుత్ర యజ్ఞశ్రీ, శాతకగ్షిని నా గార్జున దేవునికి అప్ప చెప్పీ, భగవంతునిలో లీనమైపోయి నాదు. యజ్ఞశ్రీ శాతకర్షి సార్వభౌమ సించోసవాసపీను.డెనాడు. ఛ్మత్రపాణి చ(కవరి మవోభవ్తడై రాజ్యపాలఅవంలో ఎన్కవ శ్రద్ధనహించక మేనమామ అయిన మోత పులు స్వాత౦(త్యం పొందిశా, చూటు శాతకర్లులు, మహాభోజ కాదంబులు, మహారథులు, అఖీరులు, స్వారింత్యం పొందినా ఊరుకొ-నెనుం ఈ ర్త రాం, థ నాగులు వాకాటులు మొథఠరులు, వానీష్టులుగూడ స్వాతం (త్యం పొందిశాక, ఇటు బేంగీపుర సాఅంకళ'యనులు, గూడూరుఫుర బృహ త్పాలాంకు నులు, ఇం(దకీల విస్తుపండినులు, ధనదుపుు ధనకలు, ఫూంగీ[పోలుపుర గాత ములం మొతం విజయఫుర ఇమ్వోకలతోపాటు నమహాసామంతులయి. రాజ్యం రతీనూ ఊండిరి,

యజ్ఞ శ్రీ శాతకర్లి చవనర్తి సించోసనం ఎక్క గా ే ఇమ్వోవ శాంతి మూాలుడు సర్వ సేనాపతి శా, బేవదత్తుడు నీశాపతిగా పొాఅంశాయ నాది సౌనుం తులు కొలువ అఖండ -సెన్యం వేటూర్చుళొని ఒక్క సారి దిగ్విజయానికి బయలు జేరినంత స్వాతంత్ర్యం పొందిన శాజ్యూఅన్నీ జాసోవానుని కప్పం గట్టినవిం అ దిగ్విజయం వూరి ళాగానే ధాన్యకట॥క ౦ తిరిగివచ్చి, యజ్ఞ శ్రీః ఆళ్వ మేధం, చాజపపేయం బేసీనారు, నేడు యజ్ఞ శీ వృద్ధుడెపోయి నాడు, ఇంక దశీళణా వథం అంతా ముక్కలు కానలనీందేనా అని అనువంటూ (టువ్యూద త్తప్రభువు అనువో వెళ్య ముందిరంళో దిగువ ఆంతస్థులందు భిమలశదజత వచ్చినాడు,

అ ఖితములఅందరూ. (బవా శ్రదర్వుని పె నాగార్దునటేవునికి ఉన్న ైపీము ఎరుంగుదురు, ైవ్మాదత్తుడు, అనందార్హతులు, శాంతిమాలుడు;, చక్రవర్తి యజ్ఞశ్రీ; మొత్రమే నియమిత దినాలలో, నియమితశాలాల ఆ బోధిసత్వుని దర్శింపనచ్చు.

(బవ్మాదత్స్తుడు భిములఅన నమస్కరించినాడు, అప్పుడొక వృద (శనుణ కడు (ువ్మాదత్తుని స్నూనగ్భవినికీ కొనిపోయి నాడుం (యువ్మాదత్తుడు "అస్నాన గ చా కడ్యమందున్న గోముఖాన వినిర్ణమిం బే (పసవణం[కంద స్నానంచేనీ ఆళమణన డందిచ్చు చీసాంబళాలను ధరించినాడు,

ఆఅదడవిళాంలి శ్రీ రిక్‌

అప్పుడు అర్హతులొకరు వచ్చి మౌటలాదక స్కృందవిళాఖాయన (వభు

వు * చివరఅంతస్తులోనికి తీసుకొని పోయినాడు, అడగి సృ ౦దవిశాఖాయనక (వళువు కా శార్డునాచార్యుని ఎదుట సౌస్ట్రాంగ ము పడి వాడు,

6 నాయనా దగ్గిర పవచ్చి కూర్చో ”” అని ఆతి మధురము లె, దివ్యా మృత ధారలైన మౌటలు స్పష్టము గా వినం బడినవి, (బవ్మాద త్తప్రభువు అనంద వికనీత మెన మోముతో లేచి, ఇా గార్డునలేవునిక డిన వచ్చి చారి మంనముదాపున (కింద వెంగలియాన చాపమె కూర్చుండిశాడుు నా గార్టునగేవుని వదనాన మంద హానము సంపూర్మజో్య్ళత్స్నలు విరి ముచున్నది,

“ ధనళ(ప్రభూ ! మి చాయనగూకు (శ్రీ, శెలారణ్యా(శ్రనుంలో క్షేమం-గా ఉన్నారా?) శా గార్జున బేవుడు మౌొట్లాడునప్పూడు "పెదవులు శదలినట్లు శానరావుం

ఈ శేమంగా ఊన్నటు వా ర్త ననూ నీ ఉన్నవి భగవాన్‌ |)”

ఈ శాలు మనలో జే ఉంది, దానినుంచి మనం ఎంతదూరం జక త గఅం ౪) న్‌

కళళ ల్లి తము

6 శూడ్తు?గా కనుపీన్తూ ఏక మెన కాలం అనంత మై మనుష్యుని అణు వణువూ పొదువకొని ఉంటుందిం”

ళ్‌ చద్రిత్తం భగచాన్‌ 1.)

“ కాత వావాన యుగం అ స్పమిస్తున్నడి, దేశంలో ధర్మశాళనం కలుగు తుంది అనుకుంటున్నా వు”

క చిత్తం భగచాన్‌

• ఆన్రాటి ఇమ్వాక వంళంలోనిజే ఈ విజయపురి కాఖంి

66 ద్రి త్రర్క3)

“* చాయశ్యా ఇమ్యోకలమో దే ఈ మహాబేళ రకతృణభాగం పడుకుంది, ఆ ఇమ్వైోకల భారం నీ3పెన ఎక్కుళ మెొగ్గురె0ది, థగ్మవిర్వహణానికి దారిచూపే వెలుగు మనల ' చే ఉందెలి

6 భగచ్రాక్‌ + వేను కృ తార్థుణ్లీ,.

66 చాంయనా | నువ్వు ధాన్యకటకం౦నుండి తాగానే ఇక్కడికి ఒక్క సారి రాలి

ఆనందంతో, అనిర్వచనీయ మహాభ కో (ట్రవ్మాదత్తుడు భగ వాన్‌ నా గార్జునదేశ్రనన సమౌలింగికభూతలు డై నమస్కరించి నెమ్మదిగ వడిచి వెడలి పోయి నాడు, నా గార్జువటేవుంి చీకనవ్వులు విశ్వమున [ప్రసరించిన ట్లయిపోయి నవిం. ఆశిర్వదన సమ్మ్మి (శిత మగు చూఫులు (బ్రవ్మాదత్తుని గుమ్మమునర క సాగనం౦ంపినవిం

వ్ర ఆఅఆడసిశా౦లి శ్రీ,

(బవ్మాద కపభువు కొరవ బహీర్మందిగంలో ఎనలేని ఓర్పుతో కనిపెట్టు కొని యున్నాడు వా వృద్ధ క్ర మణ పడు, (హ్మూదత్స్తుడు అ(శమ-2పని పంటే బయలుదేరి ఆంత సులుదిగి, అక్క. డఉన్న భితములక ౦దరకు సమస్క_రించి వారి “నిలవుపొంది వడరిపోయినాడు, (త్రిశాలజ్ఞులెన మహనీయుల దర్శనమే సక్వ సంళయాలకు నివారక మనుకొ న్నాడు (బవ్మా దత్తుడు, మహాతు శ్రలా బోధింప నవసరములేదు, కుదసా త్వీసలను సకలమౌొర్షములూ మూలకారణానితే కొంపోవును, స్‌

(ప్రపంచంలోని ఆప[కుతులు మౌనవవ్భృాదయాన్ని సంళయావిల౦ చే సవి, సిర మెన పట్టు దొరకదు, సంతతమైన ఈ జగత్పరిణామం అతిచి[త మెనది, కను శే జే ఇది మాయగా గోచరిసుందిం ఉపనిషడ్వివారణ మౌర్తాన్ని చౌద్ధప్‌చారణ పరిపూ ర్తి చేనిందనుడం కే, బౌద్రధర్మంకూడా హీనయెపోవడి మేమిటి ! ఎన్నో చిన్న చిన్న నీద్ధాంతాలు ఈ భర్యసమన్వయానిే భగవాన్‌ నా గార్జునబేవులు ఆవతరించారు, శ్రీ/కృన్నపరమా ల్మే బుద్ధ దేవుడు, అయ నే శా గార్డున దేవుడు అనువ£ంటూ (బవ్యాదత్తుడు కొండొదిగి, రథ మెక్కి కృ హైతీరానికి వెళ్ళి, డల “లీవు చేరినాడు,

శాంరీమూలి మహవాళ జూ కృ హైనది పడవల లేవును చలన నాపరాళ్ళ వితేరిక గా నిర్మాణమొనగ్పబే సెను, ఆ వసంత కాఅంలోనవూడణా ౧జయఫురిచెంత కృష్తలో జీలకొలది ఓడలు, నావలుు పడనలు, తరణులు అన్నీ కఈనికిపాటుప జే వృద్ధులవ లె, ఆనదీతరం గాలలో ఊగ నలాగుకున్న వి, (బహ్మాదత్తుడు శీవుదగ్ల్గర త్‌ పోయేసరికి ఒక ఓడలోనుంచి సరువ దిగుతోంది,

౧ంలి

(ట్రవ్యాదత్తుడు రథముదిగి లేవులోని ఓడల ప8శీలింప జడలిశాడు, ఈ ఓడలు సాగరిక ములుశావు, సదులలో (ప్రయాణం చేశే తరణులు, ఇవీ సము[ద౦ వరప (పయాణం చేస్తాయి. కరొలందియలు అన్న ఓగకలు నదుల ముఖద్వారం లోనూ లోతు నదులలోనూ సముద్రతీరం వెంబడినీ [ప్రయాణం చేసాంబ, నదిలో మాత్రమే యానం చేసేవి నావలు, సముదంలోమాతం యానంచేసే ఓడల నే సాగరికములనీీ శాకలనీ వీలిచేవారు, కృష్టాముఖద్వారము చెంత "పెద్ద ఓీడలలోనుంచి. సరుకలన్నీ తాము ఎగుమతి చేసుకొని ఈ ఓడలు నదీతీర పట్టణాలలో డిగముతి చేయవలసిన సరవలను దిగుమతి చేన్తూ (ప్రయాణం సాగిపాయి,. (శ్రీపార్వతీయాం(ధ (పచేశంతరకూ. కృష్ణలో ఒక్క_నడి వేసవి శకాలంలోతప్ప తక్కి నకాలాళ్లో తః పద్ద శీడలు (పయాణం చేన్తూ క! ఈ౦టాయి,

(బ్రవ్వూద త్త్మపభువు దిగుమతి అయ్యే మిరియాలు, అవం గాలు, ఏఅలకులం, చాల్చీనవెక్క + ముత్యాలు అక్క, కెంపులు, చీనాపట్టు, జంగారము పరీ

అడవిళాంలతీ శ్రీ 8 లెను, ($,₹"వళంలో నే వర పల నుం కాలు చెల్లించి సరపలు ఓడలో ఎక్కి౦చుకొన్నాగు, సుంకాలు ఫుచ్చుకొన్నట్టు కాతవావాన ముద్రికలు ఓడ శాయననికిడ ఉన్నాయిం ఏఏవసువునకు ఎంఠీనుంళమిచ్చీరో ఆవినవరాఅను సముద్రవర్శ* "ధిళాం రాాళేవమిద బెక్కించి. ఆఓడనాయవనికి ఇచ్చినాడు, వానినెల్ల ఆ ;పభువు పరీశీ ౦చి నాడు, విజయపఫపురంనుంచి వజూలం, బియ్యము వెందలగు ధాన్యాలు నూలు, క౦బళ్ళు, ఉన్ని వసాం ఎ పొత్తుబట్టలం బం గాకు వెండి నగలం, కత్తులు, ఫలక చులం, వర్ష్యములు నువ్వులు మొదలగు నూనెవసువులు, వూగీఫలాలు, సంగీత వాద్య విశేషాలు చూడి గాజులం, దంత పుశిల్పాలు చింతపండు, ఉప్పు, సారాయములు సరన లెసముతి అవుతని, ఆంధ్రజేళ వణిక్క_్లలు, ఆం(ధళశిల్బ (ఛావ్మూణులు జ) (త్పవిద్ధి సొంది వాయ, ఆంధ్ర శేతిపని లోక పూజ్యము, అన్ని కటుంబెలవాగు వడికేీవారు, సర్వసా ధారణం గా అంధులు వడకిన నూలు, సాలిఫుకుగు దారొలకన్న సన్నంగా ఉవ్కు తీగలళన్న బలంగా ఉం ేదిం కొన్ని మడకలు పెట్టి కట్టు కొన్నా ఒళ్ళు కనబ జేది ఆంధ స్రీలు వడజికిన నలువలలో, అలాంటి నూలును "“జయడంలో, అ నూలుప రంగులద్ది చిక్రవర్షవస్తైలం శీిశుడంలో (పపంచంలో ఆం(ధతంతుశారవఅ మించిన చారింళొకరు లేజేలేరు. తెల్లని వ స్త్వ, ములు “బేనీన వెనుక వర్ష శారకలు రంగులు అత్యంత మనోవారం గా అద్ది వూవ్తులు లతీలు మొదఅయిన ఆలం ళార శిల్చాలంగా వీద్ధం చేసేవారు. ఈ వస్తాలం లాతి విలాశులవారు ఎగ నెళ్తువ పోయేవారు. గొతెఅనుపెంచి +ల్నితీస, ఆ ఉన్నిని ఓప.ధీర నంత కడిగి శుభం చేసి చిత చితం?్‌ క ౦టర్టు రత్నక౦బళు, కాలంునలం వెందలయినవి ఆల్లీవారు అఆంధభూమిళలో, రజకమును నూలంెపె లోతపోనీన ది రము రజని అని పావశీవలు నీద్ధం చే నేవారు చానిని సరజ లేక సరిగ అజే జారు ఆంభలు, ఆ సరిగ వస్త్రాలలో అంచులు ఫువు లు అలతాదికాలూ నేసే వాగు, ధాన్యకటకము, విజయఫురి వెందలైన మహాభర'లలో ఈ వ స్త్యళిల్పం విరివి ౧- చిర కాలమునుండి జకుగుతున్నది, టబ్రవ్మాదత్తునికి ఆం(ధళశిల్చులన్నా, ఆంధవ స్త్ర, శారుల న్నా అఆపరిమితాదరం౦, రోనుక, యవన, నీలాడి ద్వీపాలలో భారతీయ నస్త్రాలన, శిల్పఫుపనికి ఉన్న గౌరవము విన్నప్పుడు (బవ్యాదత్తుడు ఉప్పొాంగిపో యేవాడు, ఓడలం అనంరే మెన సము[ద౦లో నిర్భయంగా లేరిపోతున్నాయి, వరుణ దేవునికి కోపం రావండా ఉంశే (పయాణంలో ఓడలకీమీో ముప్పంలేమ, “శాలి జీగము వానికి తోడవుతుంది. ఓడలక మహాసముద్ర మధ్యమందుం డే (ఫవావా భేదాలు సపోయనువుతాయి. లేదా, తెడ్డు జేనుకొని ఆంధ నాశలం ప్రయాణం చేసాయి, ఓడలం నడపటంలో అంధ నావికలం "పేుపొంది శారు, నాలుగువందల గోరుతాఅ సము దతీకం పొడవునా వరుణబేవుడు అంధ

88 అడవిళాంతి శ్రీ, శావినలను వాత్సల్యం నో చూప్తాడు, అహో ! పీరుకచా వరుణజేవుళ్ళు అని (టువ్మాదత్తుడు అనుక న్నాడు,

'తెళఠచాపలన్నీ ఎ త్రి సము(దాన్నే ఆశాళంనేస్తి ఓడ రాజహాంసఅయి 'లేలిపోతూ ఉంట.0ది, నావివలు పొటపాకుతూ ఉంటారు. లోపల యాతి పలు ఉంటా స, య వద్వీప భావ లో నావికా నాయపశ్ణి 66 ₹కాంగు ” అంటా రట అ నాభుక జే ఓడప కళ్ళు, మెదడూను. నారిపాట ఎంతో నుధురంశా ఉంటుండి, భూమి మశమ్యుల తల్లి, సముదుడు నావివల తం(డి వారికి తల్లి ఆశాళం సతమత్రాలు సవోదరీముణులు, నూర్యజేవుడు సోదరుడూూ గురువూ, చంద్రుడు [(వీయు నాలు, పీడ రక్కాలుచాచి ఎగిరిటోతోం కే (బవ శ్రదరుడు చిన్నతనంలాో ఆను తా్యమలిప్తీనుండి తాసమపర్టి వరన (ప్రయాణం చేనిన వివృ్యయం జ్టాపకం కెచ్చుపసన్నాడు, మొదటి దినాలలో భయం వేసింది. భోజ నాదిళశాలం ఓడమాద జే, ఎక్క.డా భూమి కనబడలేను, ఆ సము[దమధ్యంలో నావివలు లెను 7” 8 లెంసుకళో వడం ఆత్యద్భుత్‌ మెన విషయం, చారు నత తాలు చూచేవారు రాశులు, నకార్యుణ్లీ చూవేవారు పగలు, మేఘాలు ఆశాళంనిండి పోలే గాలి వళ్ళే తీరు మెదటినుంచి గమనినూ ఓడ నడుపువంటారు,

౧౩

(బ్రవ్మాద త్తపభువు నదీతీరంనుండి రథమువవె రాచనగళ్ళవైపు పెళ్ళి నాడు, అ మకంనాటబే తాను మహారాజనమారికన విద్య _పారంథింపవలనీన కు ముహూర్తము, నగగమున అన్ని వీధులు రథపథములు కావుం కాబట్టి "పెద్దవీధుల జంటనే రాదన౫ భ్ళున్న కోట (ప్రక్క_నుండి మరల కన్న ఒడ్డునవచ్చి, ఆండు గోరుత్‌ ముల దూరమువోయి తన పండ్లతోటను వేరినాడుం అచ్చటి న శాలలో సను స్త ఫఆజాతులు పండుతవి, మౌమిళ్ళు వి౦విశా వీందెలతో నిండి ఉన్నవి, పనసపింబెలః దిగతున్నవి, ఆరటివెట్లన మనిపిఎత్తు లల (బీలాడుతున్నవిం అవి ఎప్పుడూ గ₹అలలం బేన్తూ నే ఉంటాయి, నిమ్భులు వూఅతో వీంబెలతో నిండి ఉన్నవి "పద నేలేడులం పూతతో సీంజెలతో నిండీ ఉఊన్నవిం (దామపళ్లు వీంజబె లల నిండి ఉన్నాయి, ఫూగీకృమోలు 7గఅలు దిగుతున్నవి. శీతాఫలములు కాపు శాస్తున్నవిం నదీతీరం పొడుగునా ెదదోసపాదులు పందెళ్ళ పె పావతున్నవి, శాగరంగములు బంగారు ఎరుపు పళ్ళతో నిండీ ఉన్నవి, శారికేశొలం అళాళం అంటుతూ జటలం చెసలక మ్మా నాట్యంచేసే శీవులులా ఉన్నవి,

(ఎవ్మాదత్రుడు తీన్నశా తోటలోనికిపోయి భధవనంముందు రఖము దిగి నాడు, (బ్రవ్మాద త్త్యపభువు వన్తూ ఉండగానే తోటమౌాలీలం నమస్కారాలు చేనూ ఉండిరి, అఆ ప్రభువు రథము దిగగా జీ నూతుడు రథము తోలుకొని పోయి చాడు, కృష్ణక, నూరు నివ ర్తృనములున్న ఆ తోటన ఓఒళ నగపం క్రి ఆడ్డమున్నది. ఒక్క దిక్కననీ తోటలోనుండి కృష్ణవరహ లోయడదాలి, ఆ అోయనడుము సంఠత్‌ము (ప్రవహించే చిన్న "సెలఏరు ఉంది, అనూరు నిన రనముఅ తోటలోను

అదడవిశాంతి శ్రీ, 8ఖ ఎన్నో కూపాల్యూ ఒక (క్రీడాసరన్యూ, ఒక నడబె"వి, సరన్సుచుట్టూ సమ స్తపుష్ప జాతుల వృమొలు న్నాయి (ట్రవ్మాద త్త్యపభువు ఆ సరస్సు(పక్క నే ఉన్న తిన్నెపె కూర్చుండి నాడు, నూర్యుడు అప్పుడే ఆ శాళంనుధ్యకు వసున్నాడు, భోజనం బేళ అయినా అయన కానొడటే తట్ట లేదు,

చక్రవర్తి మహావృద్ధు. అవపాన దినాలు; పమారుడు నీగసుడుం ఇమ్య్వైన మవోరాజే దేశాలలో ధర్మం నడుపగల మేటి. వీరుడు, అఆకయన చకవరి అల్లుడు, ఫపులమౌవి నట్రలు చేస్తున్నాడు, ఆయనస అభీకలూ, మిత్ర పులూ సహాయం ేస్తానముంటు న్నారు, ఫులమౌవికి (శ్రీ, శాంతి, మహోరాజకమారికను వివాహ౦ చేనుకందానుని ఉన్నగి, కాంతిక్రీకమారి త్రిజగ న్యోహిని. చఛాలలవ ఆంత ఆందము ఉండడమువల్ల్త ఒక్కాకశ్కళాప్పుడు ర" జకీయాలలో కష్టములు సంభవిస్తాయి. ఆ బాలస తాను చధువు చెప్పాలట. లేపే ఆకుఫముహూ ర్వము

అబాల భిష్కని కావాలని సంకల్బము వూనినదంటారు, అమె వ్చాద యంలో కామగంధము లేదట, తల్లిదం(డులన్నా ెపేనులేదట, వారియెడ గౌరవంతో సంచరిసుందట, ఆమె వృదయం కుద్ధకూన్యము; తెల్లటి రాయి అంటారు, శాని అమె స్వభావము సాత్వికమట, రాతివృాదయానికి సాత్విక గుణమెలా అలవడుతుంది * ,శుద్ధపర్వంబాడా తనుస్సులా కనిపిస్తుంది. అంతే, సేవలో ఏమి అందం ! అలౌకిళమా సౌందర్యం, అ పరమనుందరికి తెరను గరమున వడు, అవివాహితుడు ఏలా చదువు చెప్పడం *

అ సమయంలో తోటమాలి పరుగునవచ్చి; (బవ్మాద త్త పభువు కడ మోక రించి, “ప్రభూ! శ్రీ, మహారాజులచారి కదనుండి కంచుకివళ్చి తమదర్శనమూు అపే&ీస్తున్నారు ” అని మనవి చేసుళొ న్నాడు,

6 ఆలాగా! వెంటనే (ప వేళ పెట్టుల

శం చుకివచ్చి (్రవ్మాదత్తునికి నమస్కరించి, *ో వభూ! మహారాజుల వారికి ధాన్యకటకంనుండి గజవా ర వచ్చింది, తీన్యు వెంటనే ఆలోచనా నుంది శానిక్‌ రమ్ము న్నారు. అక్కడే ఫూంగీయ స్కంద శ్రీమహా పభువూటాన్నారుం శ్రీ మహాఠరాజనమొరుఅ వారూ అచ్చటనే ఉన్నారు” అని మనవి చేనిశాడు,

6 శశీ నేనూవస్తున్నాను ”” అని (బ్రవ్మూద త్యపభువు శేది తన వీపున (జేలాడు శంఖం తీపి “భోం, భోం” అని ఊగినాడు, ఆవెంటనే రథాన్ని తోలుకొని నూరు డక్కడన వచ్చిశాడు, బవ్మాద త్తృపళువు ర థభారోహణం శయ గానే ఆ రెండుగుత్తాలూ చారణ జేగంతో విజయఫురం వె పు సాగినాయి, కన్నుమూనసీ 'శెరచే లోపల రాదకోట వచ్చినది, కోటగోపురచ్వారం జాటి, రథం కశాజభవనం 'ససమిపించి, ఆగిపోయి నదిం 'జంట'నే (బవ్మాదర్తుడు రథావ తరణం చేని మృగ కాజునలె లోనికి నడిచిపోయిశాడు, నుహాశంచుకి ఉతమొ జాశీయ మధిననీంచి రథము వెంటనేవచ్చి;, _బవ్మాద త్త్యభువు ర థధావతరణ

శ) అడవిశాంలి శ్రీ ీయకమును పే గుఖిందిగి అచ్చట ఊన్న సాకికి క శ్లైవ:ండిచ్చినాడు, చారిరువుగు సమాలోచన మందిఠానికీ వెళ్ళిళోయినారు, (బవ్మాదత్స్తుడు మహారాజునకు స్క_9ద శ్రీ, 1పభువునకు నమస్కరించినాడు, మహా ౮జవమారుడు ఫీర ఫుగువ. దత 1[ళువులేచీ (బన్మాదత్తునప నమస్క_రించి నాడు, (బవ్యూద త్తప్రళువూ మహారాజనమారుడూ అసచా అధివనీంచి నారు,

మహారాజు : (బవ్మూవ కపభూ! ఫులమౌవి (పభువు తాను ముసిక నగర శాజ(పతినిధి ఆయినా ధాన్యకటక ౦లో నే ఉంటున్నాడుశకదా! ఈ మధ్య ఆరని వటలెన్క నశాగా, సార్వభ "ములు పులమావి[,పఫఛభువును ధావ్యకటకం నదలి పోవదని ఆజ ఇచ్చినారు ఆలాంటి సమయంలో నిన్నర్శాలి ఆతడ) మునీక

టు నే నగరం (పయాణయమెబోయినాడట,

(ట్రవ్మాదత్తు ; ఈ చార్త పంపించింది ఎవరు ముహా,పభూ 1

స్కంద, ? మవోనుంగతి శివ(క్రీ), పంపించినారుం

(వ్యూ : నువాపభూ ! ఫపులమావిని ముసీశ నగర మే జెళ్ళనీయండి, ధాన్య కటక౦ంలో ఉండి నటలు శేయడంకన్న మనట్‌ దూరంగా ఉండడము ఉత్తమం శాదా*

వీర పురుషు £ (బన్మాద త్తపభూ! మునికలో ఇంకే పులమౌావికి ఇతరు అతో కలవడం నుఅభ౦6 శాజా*

(శ్రవ్మా 2 సులభ మే, శానివ్వండి, చన రికి వారసుడైన ఒకరాజనమా రుని మనం ధర్మపరంగా ఏమిచేయగలఅం ? ఆతడు మంచిబాడైలే పూజార్తు జ్ర! శాక కాజద్రోప+౦ం సలుపడానికి కట్రలుచేస్తే భయంకర ధర్మగ్గాని “వుకుంది, ఆతగు శిమార్హ కుం

పీర పురువ : తమ అలోచన బాగన్నదిః

(స్రువ్యా ; ఈ విషయం చన ర్తికి కలియునా ౪

స్కంద న చశ్రవర్తి ఇాలా జబ్బుగా ఉన్నారు, అందుచే తెలిసునీయ శేదట,

(ఆవ్యా: చిత్తం. శీను ఎంటనే మన అప 'సర్చులలో దిట్టలను ముసీక నగరం పంపీ ఫులనూవి శాతవావాన (పళువు అక్కడ ఏమిచేసున్నదీ తెలీనీ తొంటానుం పో

మహారాజు : ధనకపభూ ! మిరు పెంటీ మన సెన్యాలను ఆయత్తం వేయించి ఉంచండి, ఏసమయానికి మనం యూద్ధాభిముఖులం శానలనీవ సుందో ళ్థి

నువారాజు లేవగానే నుంతులు సామంతులు నమువోరాజకమారులు శేచిచారుం

విఘ్న నాధుని సరస్వతిని స్కందుని, బుద్ధదేవుని, విష్ణుని ళీవుని పూజించి (బవ్మాద త్త పభువు శాంతి శీ రాజవమారి3 చదువు [పారం భించాకు, ఆమె కీచదువుపె, ఈ గురువు పె భక్‌ లేదు, లి ద౦(డ్రుల అఆఅజలను ఉలం౦ ఘించ కూడదన్న నియమమే ఆమె నీచదువుకు ఓప్పింప చేసింది. మహారాజ కుమౌరికి చదువు వెప్పేటప్పుడు ఆమె చెబంలు ముగస్టరు దగ్గర నే ఉన్నారు,

స్క_౦దవిశాఖాయవక (ప్రభువు ఆరంభమంభే ఆత్మ అంటే ఏమిటి ఆని (ప్రశ్నించారు,

వర స్వామి |! ఆథ శ్రఅంయే ఉపనివన్మతే (పశారం సనత్‌ పదార్థము, తష్క్‌్నన

+! చౌద్ధథర్థపశ-రం ఆత్మ ఊన్న దాః

కః బెద్ధంలో అక్కి సత్యము కాసు

“ చారధర్మంలో సత్‌ పదార్థ మేది? ౫

40 చౌద్దంలో 0డు సంప దాయాలున్నాయి, హీనయానమునందు ఖుకమష, నస్ధక్తిని తెలియజేసేది ఆత శ్ర, దీనిని మహాస్థ విరవాద మంటారు, వ్యక్తలు తమ నిర్యాణం తాము చూచుకోవాలి, ఈవాపంలో నముహాసాంఘికలు మానవ సంఘానికంతకూ పము కి తీనువరావాలంటాగు. ఈ సాంఘిక వాదంలో ముక్త్‌ సత్యం, బుర్ధుడు ఇశాళ్వతుడు,'”

“6 (పధమచాద౦లోో బుద్ధు 'డెట్టివాడు * ౫

ఆ వాద౦లో సంయుక్షీసంబుద్ధుడు ఆలౌకిక పురుషుడు మాత్రం,

“ వుహాసాంఘిశ వాదంలో "౫ండు ఛాళ్వత ప దార్ర ములు ఊన్నట్టు నేలు తోంది కదా, రెండు శాళ్యతములు విశ్వంలో ఏలా ఇమీడుతాయి

ఈ ఆ రెండూ ఒక సతు నే వెప్పుతవిల”

66 సత్ర భానన ఏలాంటిడి? ౫

వక బుర్ధుడే పరమసత్యం ౪”

46 నహాయానంలో ఇాద్ధ (తీరత్నాలవ (పాముఖ్వం ఊన్న దిః ధన్య, బుభ్ధ సంఘాలు మూడు శిర త్నాలుల

కశ ఆ వ్రు ను)

6 అందులో ధర్మము సత్‌ అనిన్నీ, అణే పజ అనిన్నీ, ఆ పజ్వను చంపాదించుకొ్‌ సీ లా బుదుడనీ తాడు. పే సర్మం శాశ్వతము కే ధశ్య్మాచరణ చేసీ బ్రరుషముడూ శాశ్వతుడు శావాలికచా! ఫురువుడు జీ పర ఫిడిలే ధర్మ మేముయిండి ధర్మం చేత వాచేమయినాడు * *

4 ధద్మం ఎప్పుడూ ఉంటుంది”

ఆ 6,

శ్రీల ఆడవిళాంతలి ఈ

క అధర్మ మో శ?

౪6 ఆఅశాళ్వత ము?”

6 ఆఫ్సింగ్ర సాథ్సి ధర్మాలు సా పేశనులు కదా సా పపేషనలన గుంవ త్త ఏర్పడుతుంది కదా, ధర్మానికి? 99

కః ధర్మం గుణయు క మేం”

“6 దణ ములం శాళ్ళతమా జ్జ ఏ3

““శద్దుణములు శాళ్వత ములు)

66 ఆక్చర్‌ సభములు ఆ కాశ్వత్‌ములని ఏర్పడుతుంది, జెలుగు శాళ్వత్‌ మెం శీకటి అకాళ్వత మెలా అవుగుంది + చీళటి అ *ేది వెలుగయొక్క. అభావమే కదా? ఈ ద్వంద్వాఅలో ఒకటి కాళ్వతిమె రెండోది అశాశ్వత మెలా అవుతుంది 1”

ఈ విధంగా బ్రవ్మాదత్తుకడు చదువు (పారంభిం చి కాడు, శాంతిశ్రీ నిళృల తతో తొణకని నిర్బలతతో (వత్యు త్తరాలు ఇస్తున్నది. (టవ్యాదత్తుని అఖండ "శేముపి. కాంత్కక్రీకి పూ రగా తెలియును, అయినా ఆమె ఇనుమంగటాడా చకిత వృాదయ శాలేదు. చెక్కిన విగ్రవాంలా ఆమె శిష్యపీఠంయపె గుకువున కెదు రుగా ఆధివనీంచి అందిం

శిష్యులు ప్రశ్నించటం ఆచార్యులు ఉపబదేశించడం సాధాగణ విఢానం, కాని ఈ విచిత్ర మైన విద్యాభ్యాసంలో గురు జే పసృచ్ళ చేయడం శిష్యు రాలం (ప్రత్యు త్తరాలు ఇవ్వడం జరిగింది. [ప్రథమదినం వూజ్య్ఞలెన తర్వాత రెండు ఘటి క లుమా[త మే (ువ్మాద త్త (పళువు శాంతి,శ్రీనో చర్చించి వాడు,

ఈ కాజవమ్‌ారీ ! "నేను సెలవు తీసుకుంటాను,”

“చిత్తం, స్కందవిశాఖా మునక (పభూ 1”)

అంలే, అఆవెనుక (ున్మ్నాదళ్స్తుడు వెదడలిప 'యినాడు, (బవ్యాద ర్మపళువు సగరివెనుక ఉపవనం ఉ౦దిం ఆతోటనుధ్య శిల్చ సాందర్య విలసీతి మెన (బ్రవ్మా విద్యాకనుం ఉందిం బేళదేశాలనుండి ఈ (ావ్యాణ షమ్మతియుని పాదాలకడ ఆర్జః ద్యలం "శేర్చుకొనడానిక పండితులూ, విద్యా[వీయులూ, కళా వే తలూవనూ ఉంటారు, ఈ విణ్యాళమాని! ట్రవ్మాద ర్త్మపభ వు కఅలపతి, వీుకాక వివిధ విద్యాసాగరులైన మవోపండితు అనేవలు వి గ్యాగురువులుగా ఆ ఆళనుంలో ఉశ్నారుు కాని ఇంతవరకు (యువ్మూదత్తుడు ఒక్క బాలిక కైనా చదువు చెప్ప లేదు. బాలికన చదువు వెప్పటానిక ఆ యువక (ప్రభువు కొంచెం నీస్టపచ్చాడు, ఆందులో మవిారాజనమారిక |! శాను వృద్ధుడె లే భయములేకపోవును యువ వడు (టువ్మాచారి, ఆవల పెళ్ళిళాని జాలిక ! మవోరాజూ ఈవిచి(త్రస్థితి ఎందుక కొనివచ్చినారుః అ బాలి తెలివయినదీ, 'ప్రజ్ఞావంతు కాలు అవును, శానీ ఎంత శ్‌వూ ధర్మము, భినుకత్వము, అస్టమార్గాలు ఆంటూ పహర్చుంటుందనీ

అదవికా౦ంతి శ్రీ శప విన్నాడు, తాను మధ్యమధ్య ఇంచుక పరిపవీనకుగా మొటళలాడీినా ఆమె ఈమ ణ్యా[(రం స్పంగించ గీడు, నర్వ లేదు, అఆఅమమహహాము జన్నిలలో జ్‌ స పర్యలశిఖరంలా ఉన్నది. ఆ మోమున కదలిక లేదు, ఆది పాణుత్వ్‌ మే నా అనీ (పళ్నించుళొన్నాడు (బవ్మాద త్త (పభువుం ఛి రో

ఈ శదువు వోస్యభాజన మని గాని, అర్థము లేనిదనిశాని ఇాంతిక్రీ రాక£మారి నిరసించ లేప, ఆచదువు తనప పనికిరాదని శాని ధర్మబోధక మని గాని అ కాలిక [కోధపూరిత కాలేదు. అమె చిన్న వాటినుండి కోప తాసములం ఎరుగదు, ఇంత శికువె ఉన్న కాలంగుంచి ఆమెక కోరికలం లేవ, ( “సీమలేగు, అమెకు ఆవందంలేదుు వివారంలేదు. అమె అ ర్రాలనాటీనుండీ నవ్వి ఎయగదు, ఆనందమువేగాని, విచారంవల్త గాని కంటిచుక్క్లలు ఆమె రాల్బలేదు. అమె ఎప్పుడు ముంకుపు ఎపగదుు నములకం గా లాంఎగి ఫోనూ లేను,

పొ ల్రిళ్ళవా డే అమె అందం నుంఠసానులన తెలినింది. వాళ్లు శ్రూట వూటకూ దృష్టితీ సేవారు. అ తెల్లటి వళ్ళు ఉస్తజలప్నానం చేయిం చినప్పుడు ఎల్టక మలంలా 6 ౦దిషోరయీది, పనవతొనల బంగారంలో తు9మిన నతీ,(క శాంతి రంగరించిన శికువె. 'పరునతూూ (ప్రపంచాన్ని కూన్యవిలోకనాల రూచే అబాలికను కనుగొని, ఆకలి యెనప్పుడుమూ(త్రం ఏడీనే ఆ బిడ్డను ఆవలోకించి కానలించుకొన్నా స్పందింపక మోమున ఏమాతమూ మాట్బరాని ఆకొమరితకు పారకించి, ముద్దులప మోముముడి చి వినుగుచూసీం ది, పఅకరిే ఇంచుకయినా ప్రత్యు త్తరమియని ఆ నిసుగును పరిశీలించి మహారాజూ, మవారాణీ ఇద్దరూ పెరి బాలికఏమో అని పెకిపొం%ఖని బెంగ పెట్టుకొ న్నాగు,

నువోరాజు ఎన్ని విచి,తాలెన ఆటవసువులు ఇచ్చినా అఆ శాలిశలో ఏమి మౌొర్చు వచ్చేదిశాదు, కిలకిల నజ్వేదిళశాదు, చప్పట్లుకొడుతూ కొడుతూ గంతులు జీ సేది కాదు, * చాయనగారు నాకివి ఇచ్చారు” అని తల్లితో ఇె-ప్పేది శాదుం బొమ్మలను 6 పాపాయి!” అని ఎత్తుకొ నేదిళాదు. ఆపొపాయికీ నీళ్ళు సోనేదిశాదు. దంత పుబొమ్మ రథాలు నడీపవీంప లేదు, లామోవర్ష విచిితలతా విన్యాసనుందర మెన ఆటపడవళల తీన బొమ్మ శాలువలలో ఆమె 1పశూణింప చేయలీదు, తోటీ భాలికలు మేన తిల కొమరితలం కాంఠ,శ్రీ, బాపి,శ్రీఅతో ఆ బాలికన నే సమాలేదుు కయ్యమూ లేదు, చీనాంబరాలుకట్టి ముద్దులుగులి శే నగలు తల్లి ధరింపజేసినా శాంతి[శీలో ఏమి సమ్మోదము లేకు, ఆమెట్‌ నగలు ధరించాలని ఇచ్చ లేదు, సాధారణపునగలు, సా ధారణకస్త్రాలు ధరించి ఉంబేది, ఆమెను మవిారఠరాజకొవమారిక గా అలంకరిస్తే అవసరమున్న ౧తవర కీ అవి ఉంచి త ర్వాత తీసి జే సేసి,

వైద్యులు ఆమెన వెర్రిశాదన్నారుు అయిదవ సంవక్సరమున చదువు (ప్రారంభించి నప్పటినుండీ ఆమె గురువులు ఆమె విపరీత మేధబ, ఆమె (గహాణ

ఢీకీ అడవిళాంతి శ్రీ, హీ శరీ ఆళ్చ్ళర్యవూరితు అయ్యారు, అమె విద్యాగురువుల డ్వాళాఅన్నీ డాటీ సర్వ విద్యాపరివూర్మయై, ఆర్య'శ్రీ ఆనందాగ్ద్యతుఅకడ శిషమ్యుఠాలయినరి. చౌద్ధధర్థ శితీతురాలెనప్పటినుంచి అమెన చైతన్యము వచ్చినది. ఆమె చికనవ్వులు మోమున తొంగచూడ నారంభించినవి, అమె సనమౌర మెన వోస్య ముకూణా చేయడం సాగించినది. ఆమెన కా్ళీరననునువర్ష వస్తాాఅం శే ఇస్తమయినవి, మీరియ ములం, బీలళ లి నల్ల జీలకలి అల్లము, ఫొంత్తి శరర, గుడములేని ఆహారము లామె£్‌ ఇష్ట మెైనవిం

నానాటికి అమె ఫొందర్యమా విజృంభించి, అమె యన్వనము పొడ నూూపీ, అమె పెదవుల అమృ తాలం చెనురించి, ఆమె నవమూనలి వచము లుప్పొంగి, ఆమెకటి విషస్టరింప వెందలు పెట్టి, అమె సికుదులం ఘనతవహింప నారంభించి ఆమెలో ఏవియో మసృణకాంతులు (ప్రసరింప శారంభించినవి, అఆ దినాలలో అట్లు విజృంభించు ఆ సాందర్య వీిషమయటేం అమెకు లెలికుదు, వెరాగ ్ట్‌నున "జేచూ తెలిుునామెవ, ఖిన్కని అగుట మంచిద నే బౌద్ధధర్మం ఆమెన కెలి యును, భిక్కనిశావడం ఎందుకో ఆమెన తెలియదు, విజ్ఞానవిషమయం7గా వేరా గ్యాన్నిగవార్చి అమె చర్చింపగలదు శాని వైరాగ్య నుహాభావం అమెకు (ప్రత్యతము శాలేదుం తనది వె రాగ్య జీవిత మే అని ఆమెన తెలియదు, చిన్న తనంనుంచీ విచిత్రమైన ఈ వెరాగ్య జీనితం తఈనకెందున అలవడిందో ఆమె చమెరుగదు, అనేక వసంతో త్సవాలు వెళ్ళిపోయి నాయి, మధుమాస పరీమళం౦చబే ఆమె ఒక్క_తుణమెనా ఫులకిత శాలేదు, ఆ మికీశాడు (ఎవ్యాద త్తీప్రభువు చరువు (పారంభించినారని సిద్ద ఆశ్చర్యమూ కలంగ లేకు, వినుగు చెందనకూ లేదు, ఆచదువునవూర్వం ఎంతనిళ్ళఆయై ఉన్నదో అపిమ్ముటను అంతే నిళ్చృలత,

అమె వెమ్మగిగాలేచి లోనికీ వెళ్ళిపోయింది, తన వూజాగ్భ వాం ళో బుద్ధ బేవుని ఎదుట పద్మాసనా సీనమొ ఆర్యఘోముని బుద్ధచరిత్రనుండి అనేక ఘట్టాలు పఠించింది, కాని ఆమెప్‌ భ _క్రీతన్మయత కలుగ లేదు,

చదవడం మౌొనిబేసీంది, మనస్సు నిక్చలత నందింది, శూన్య మనస్సుతో ఆలాటార్చుండి పోయింది. అమే మందిరంలో శన్న బుద్ధవ్మిగవాములు అలా ఉన్నాయిః దీపాలు చిరుగాలులన ఇటూఆటూ శదులుతున్నాయి, చి తాలేమి లేని ఆగోడపపెన వెలుగునీడల ఛాయలుమొా్మతం ఆడుతున్నాయి, కదలికలేని తణాలుమాతం కదలిపోతున్నాయి, అ బాలికా సౌందర్య శాంతిలోని (పతి లేజఃకణమూ (పతిమణంతోను వియ్యమంది, అనంత సృష్టి సౌందర్య లేళాతిలేకం లోనూ (ప న్యేక ౬లీనకనందింది. ఆ విచితత ఆ 'బాలికశేమి తెలియును! ఆమె ఆలా నిశ్చలతలో సే సాణువై వూర్చున్నదిం

అక్‌ ఇతమ్వూువళాంతియాల మహాళాజు అంతులేని ఆలోచనలగో తన ఆనంద గృవోన ఒళ బంశారు మబ్బపీఠ ముప (తి ౦గాళ్ళతిని కూరుచుం డెను, వెలుపలి మందిరంలో నలుగురు విలానీనులం సంగీఠక శౌాథోవిదలం శాక లీస్వనాఅ గాన 'మెొంనర్చుచుండిరి. ఒక తె వీణ), ఒళ తె మఖవీణ, ఒకతె మృద౦గము ధరించి వాద్యగు వలు పుచు బృంద గానంలో నొంతులు కలుపుచుండిరి, 6 ఆగాము తరులతలు ఆలకించిన స్వత ము శ్రీరాను పదము లిడు చిరుసవ్వడుఅ గీతి అపాట 6న ఆలోచనలను పోదివిళొనగా మహారాజు అనంత మెన ఆ భాచాలలో ప్రయాశంచేన్తున్నారు, ఆ ప్రభువునకు తన చవ ర్తి అవసానస్తి గి అనేకడూ పాలలో దర్శనమవుతున్న ది, అంతటి కశాఠతచావాన సామాజ్యమూ శేడు ఈలా అయిపోయింటేమి ? యజ్ఞ శ్రీ సార్వభా ముత విజయపరంపరలక త నవాచుంబల చే ముఖ్యసాధన మెనది, ఆనాడు తానుయువవడు, అయినా వ్యకి గళ పర్మాకముంలోఏమి, వ్యూహరచన విధొనంళోఏమి అతిరథ(కేస్టుడనివించ కొని ఆంధరాజ్య ళదతువుల బక్క_ల్లునలె పఠ7 తించలేడా? యజ్ఞశ్రీ సార్వభౌముని కొచురిత చనునులతాజేవి నుదరీచుణి తన్ను కలచివచ్చి స్వయంవరంలో కంళాన వూలదండ చె చినది, శాతఠ వాసానవంళము నినేజమెపో తే ఎవరు ఈ సర్వద కణాపథమందు ధర్మము అవిచ్చన్న౦ " నడప గలిగివ చేంటి ₹ కాంతిమూాల మహారాజు సీట్టూర్పువిడిచినాక'. తరత రాలనుండీి ఇమోంకలు శాతవాహనులకు కుడివేయివంటీ వారు. ఈ ఆరెండు వంశాలకు గాఢ మైన బంధు త్వాలూ కలిసినవి, తీన వూ స్వలు అయోధ్య శీలి రారు. తకది రఘుమహారాజు వంళం,అ బాలఅగాంథర్వంలో ఏవో సర్వమధురాలు (పవ షాంచాయి, ఈ జండళాటపి మధ్య గండళిలశకే తెలుసు దివన్యపద ముఅ స్పర్శ (తీదకు 'లెరిగిన స్పర్శ 1!” చశవర్తి ఆంతే నీరను డె పోయినా జేమిశ ఆయన సంరత ణభారం వూ రిగా తనమాచే పడుతుంది. ఈలోగా తన బానమరటి దాయాది సానుంతుల నందరీని వూర్చునంటు న్నాడు, రాజ్యము ధర్మంగా నడవాలి, 1పజలు భగ న౦ంరుని అవతారము, (పజల సంరత్‌ణ పరనుధగ్యము గా ఎంచని రాజు లెందువ? సాషమౌట్టు 'లెందువ ౪ (పతి మునుమ్యుని వృాదయంలో అధర్మం ఏమూలఅనో

తీ అడవిళాంతి శ్రీ జావ్క నిఉంటుంది, మనుష్యుడు ఏమో[త్రం ఏమరపాటుగాఉన్నా, రాషనీలా విరుచువపడుగుంది. రామశాజ్యం ధర్మపాలనవల్ల సే జగ (క్పనిద్ది పొంగింది, కలి ర"మదందుని వెంట రమణి సీతాబీవి సీతమ్మ నవ్వులో చేగె శాంతులం కోటి”

సీతమ్మ ఇమ్వోనల కోడలె ఉభయవలములను పవి,త౦ వేసింది, తన శాలిక కాంతిిర్రీకీ ఈ స్టాణుర్వ మెక్క డనుండి వచ్చింది? మవారాజు పక్క నున్న జే ౦ట పె ఇమ్మదిగా స్పృృళించాగు, జెంట'-జీ ఇద్దరు అంతఃపుర రత్మృక శ్రీలు అక్కడికి గాలులవలె లేలుతూ వచ్చారు, ీ మేము రాజకుమౌరిక కేమం విచారించుటక వసున్నా ” మన్నారు మహారాజు,

ఆ రక్షక క్ర్రీలు వెంటే మొోయమయ్యారు. మహారాజు ఆ మబ్బపీఠము నుండిలేచి, ఆలోచనతో నే నడున్తూ తము నగ ళ్ళుడాటి కాజవమారి శాంతిశ్రీ, శగరికి పోయినాగు. ఆమె నగఠరిలోనికి మహా రాజువచ్చి పూజూగృవా౦ (వక్క గృహంలా' కూర్చు ౧డికన్న శాంరి+ర్రీ,ని తాగనీల్లారుం తండి గారు నస్తున్నారని సరివారికలం వ గ తీసుపని రాగానే శాంతి శ్రీ, ఆనందమూ పొంద లేదు ఆళ్ళ ర్యమూ పొౌందలను, ఆమి లీచి తండిగారి పాదాఅవ నమస్కరించింది, మవో రాజు కొమరిత్‌ నాశీర్వగిం చి పీఠం పె అఈధివనీం చెను,

తి

న హారాజు రాజనమారిక వెపు లేరపా”చూచి “ోతలీ, చదుభళాగుగ [సారం భ మైనడా* ఏ? ఆని (వ్రశ్నించినారు, గా

“ మహాప్రభూ 1! చదువు, పారంభ మెనదిం)

“ ప్రస్తుతము మి గురువుగాళీమి చెబుతున్నారు? ౫

“ ఏవిషయమూ (పారంభించ లేదు ధర్యాలనుగూర్చి ఏవో (వళ్నలు బేసి నాగు, వానికి పేను (పశత్యు త్రరా లిచ్చినానుం)

“ముంచిది తలీ! చదువు అలాగే (పారంభించు,. విజాననంతులుం శిష్యు లైనప్పుడు గురువులు ఎక్కడో (ప్రారంభిస్తారు. ? స్‌

6 కావచ్చును మహాప్రభూ ! ”

“లీ! నీక్‌ సంగీతమం కే ఎంతో అభికుచికచా, ఆఉ త్రమవిద్య ఎందుక కృద్ధిచేనుకోవు? ౫” నః

6 నాకు సంగీతముం కీ ఎందుకో ఇసంలేదుం,

66 శిల్చం? కే ల

ఈ విల్చం౦ త థఛాగతుని సేవ చెయ్య డానికి పనికీవన్తుంది అయినా ఆవిద్య వె మనస్సు పో లేదు,?”

అడవికళాంతి శ్రీ, శ?

“ బవ్మాద త్త(పభువు గొప్ప చిత్రశారులుకూడా తల్లీ! చార దగ్గర చత లేఖనం నేన్చుకోవచ్చునుక దా, వారి సంగీత విద్యా శేముషీసంపన్నర్‌ సకల జంబూడ్వీపంలోనూ కీ ర్రినికన్నది, జీవఖాషలో, (ప్రాకృతాలలో, మన ఆంధ (ప్రాకృతంలో ఆ [ప్రభువు మహాకవి

ఈ జాంకున గారూ! చాక ఏవిద్యమాదా కోర్కె. కల: డంలేదుం”

క గాజకు మారిక అందరు కచ్చుళోవలస్‌న విద్యలుశదా ఇని? ౫

కక -జ్ఞాన్ర చ్చును మహోాఫళ్లూ | శా మనస్సు వాని (ప్రసరించి దుం

మహారాజు నిట్టూర్చువిడిచి లేచీినాకు, మర్యాద ననుసరించి ఆ బాలిక తం[శీ వెంట తనమందర కవాటంవకకూ సాగనంపి వెనుకట వచ్చింది,

ఆమె క 0ఠళఠము ముధుశ మెనది,. ఆమెకు ేర్చవండా జే సంగీతం ఆల వడీంది. ఆమె భూర్జప్మతాల పె (వానీన ధర్మనూ. తాలు ముత్యాలకోవ లే, ముషీ పాాతలోే కం చెనముంచ్యి అమె మహ వి”గంతో అందాలు కరిగంచి పోతినోనీన (వాతి (వాస్తుంది, ఆమె బొమ్ముల. జేస్తుంది కాని ఆరచన భ్‌ క్ర్‌వల్ల చెసేదిశాదుం అయినా అబొమ్మలు అందం ఒలుపతూఉంటవి, చానిలో పరిణతి లేక పోయినా మంచి వష కనిపీస్తుందిం

ఈ ఆలోచనలతో మహారాజు తన నగక ేరెనా కాంత్కిక్రీ వృద చరురలో పరివ ర్రీన ఎప్పటికైనా కలగది $ అమెలో (పేను శద్భవింపదా? ఆమెన్‌ కోపము తాపము ఆపేశము ఫుల్క_రింపు ఓఒకనాటికె నా తలచూపవా* తస ఈ ఆం దాలబిడ్డ, ఈ జగదద్భుత్‌ సుందరి, చిత్రంచిన పారిజాత కసుమనుయి పోవఅనీందేనా + ధర్మద త్తబభువు తాను ఈ బాలిక విషయమె (ప్రళ్న అడిగి నప్పుడు *(పభూ ! ఈ వాలిశలోని మహో శ్రమ మొనకత్యము భూమిణో లోతుగా రాళ్ళకింద పరకళ్ళి త్రి (వకహీంచే పాతాళ౫:0౫లా ఉన్నదని, ఒక నాడు అ రాళ్ళను బద్దలుకొట్టి పాత'ళగంగను భాగీరథి చేయగలిగిన మువో భ్రుగ షు డెవ్వడో ఆమె జీవితంలో ఆారనిల్లుతా డు, అప్పుడే ఈమె సంఫూర్మ టీ అవుతుం” దని వాన చ్చినాడు,

విక్షానం-ా, (పలిభ లో, మహా ఫు 'ంమత్వంలో అతిరథకళూరత్వంలో (టువ్మాద త్యపళువు మేరుశిఖరంవంటివాడు. పీం5రువురిని ఒళకరికోస యమొకరిని (ున్మా సృష్టించి నాడు, తాను చారిద్రరిని విద్యవ్యాజాన సంధానించి నాడు, ఆపిన భగ వడిచ ఛ'

తండి వెళ్ళినప్పటీనుండి శాంతిశ్రీ మవోరాజు ఎందున వచ్చినారు అనుకొన్న ఆమె చెలికత్తె ఒ? రవచ్చి 6 మువోళాజవమారీ, మిమ్ము ౯ 0౦త($ ఆహ్వానించింది, వేళ అవుతున్నది. కోటఖేరీ అప్పుడే మూడవయావుపు (మోతి (యమోయించినది” అని మనవి చేసినదిం

ర్‌లౌ

విజయ పురిలో వసంతోత్సవాలు (పారంభ మయ్యాయి, అశాడు నకల భారతవర్షమూ నవ్యజీవనంతో కలకలలాడి పోతుంది, శామదేవుడు దివ్యతపో జనిత -జీ,తాగ్నితో నుసి అయిపోతాడు, ఆదిశాన [ప్రజలు శానమదవానోత్సవనం వేసి విషణ్ణ వదనాఅతో ఘడియలు గడుపుతారు, ఆనురునాడు మనుమ్యుని నిత్య యొవనళ క! నూర్నజీవన మొర్గాన్ని ఆ న్వేషించ ఫోరుతు౦ది. అఆ శాంతకు నిద్ధి రతీజీవి, సిద్ధి శార్యదీమను వాంభిస్తుందిం శార్యదీత. శామబేవుడు, మనుష్యుని నిత్యత్వాని ౨ శాముడు తిరిగి ఉద్భవించాలి, నూత్న మవైతన్యం క టీక వీఠ టిలో శాంచికణంలా ఉద్భవిస్తుంది. ఎండీపోయిన వెట్టుళోరళల నే కంజీగుళుధరిస్తుంది, ఎక గాడో అస్పష్టంగా 66ష్టకం? ఎని వినబడుతుంది, కావు జననం అయింది, వసంతళశాలం (ప్రారంభించింది, చిగురులు పెగుగుతు న్నాయి, ఫెప్రన తోటలు ఆడవులం చెట్లు పొదల జేసరుపనీమి రంగులతో విరిసీపోయి నాయి, దిరి సెనలం, తంగేడులు మోదుగలు కోర్కె చివుళ్ళు తొడగ వంచా చే పూలఅమెొొగ్గ అథో నిండిపోయాయి, యువతీ యునసలు తనులో ఉఊదయిసున్న (1 పేమళాగానికి చిన్నాంగా నసంతశాలం అంళా పాటఅతో, ఆటలతో, నాట్యాఅతో ఉప్పొాంగిపో తారు,

46 జ్ఞగ్రడ్హు కట్టిన నీరు కరగి (పవహాంచిందిం త్ర త్త ఉప్పొంగుతో ఖ్‌ త్త ఇరటాలతో *

వాగు ధరించిన నస్తాంలు క ళొస్యగూపోలు, చారి అలం శారాలం సాందర్య స్వప్నాలు, వాలే రసాధిజేవతలు, (యువరాజు వీర పుకుషదత్తుడు వసంకమూ రి అయినాడు, పూంగీయ శాంత[శీయు, బాపి శీయణ వనజేవతా, కసుమబేవత లయినారుం నగరంలోని, జేళంలోని యువతీయువవలు మవళో చ్యానవనంలో శ చరి అచ్చట నే వివిధ మందిరాలలో నివనిపారు పగలూ రాత్రీ ఆటఅపరవళ్ళలో (ప్రవహించిపోతారు,

ఒశదినం వసంతేవరణోత్సవము, ఆదినం కొన్ని నూరు నివ రనవాల నెళా అ్యమున ఆ తోటంతా జేళంలోని వీరులు, చదువుకొన్న చారు అంద మెనచారు, సర్వశ ₹" కళలంలం అయిన సైువ్మూచారులు కూడిపోయినారుం చారిలోనుండి మరల ఉదయించిన కామకేవుని, అతని అనుగు వెలిశాడు వసంతుని ఎన్ను కోవాలి. పీరదరిలో వెండటిఎన్నిక వసంత బేవునిబే, ఈఏడు వసంతుడు ఈ ర్త్‌ను గాంధర్వనిధి ఆయ్యూుండాల న్నారు, ఆ నిర్ణ యానికి ఒక సండిరుడు, ఒక యువ వడు, ఒళ యువతి పరీషవలం, కాంతీమూల మహారాజు ముగుగు పరీష వలను నియమించినారు, పరీతృలు నాలుగుదిశాలు జరిగినవి ఎందరోయివప లాపరీతృకు నిలిచిరి. సంగీత పదర్శనంకాగాే పరీశషవలు ఆలోచించుకొని (శీ1శీ వీర పురుష,

అడవిశాంతిీ శ్రీ త్స ద త్ర్మపభువు ఉ ఈమ గాయనడని నిర్ణయించారు, యావరాజు విక పురుపదళ్తుఢడు శావణనా సము (మోయిన్తూ, గాత్రంతో గంఫీరముగా పాటలుపాడినాడు, కక పూల కె భృంగ మే ఫుశేనో పూల భృంగానిశ ఫుశైనో వనములే ఎరుగున్‌ * భూమి-దీల్చుకన మొక్క_వచ్చును మొక్క,వూయును మంజులరలక్‌ పూలఎచలో మధురగ౦ధ ము భూమిలో నే గంధముం జడేనా ? )” యువరాజు మోమున చందిక అలముకొన్నవి, ఆ యువకవభువు టబేవా నుంతా ఏదో ఒక ఆనందముశో పుష్ప్చహూర్ష వృషములా అయినక, ఆ [పభువు కంఠంలో ేనెలు నిండినపి, లోయలో "సెలయేరు నిండిపోయి (ప్రవహించి నట్లా మహాఠరాజసపమోొరుని ఫాంతుక లో వివుల గాంధర్యము పాంగ్‌ చోయింది, వనంటభరాగ మౌాలాపించి ఆ సుందరమూ ర్రీ తన కంఠాన్ని వూవుపూవ్లుకూ పోయే భృంగమా రిని వేసీ నాడు, ఆకాళాన నంతోపషంతో తిరిగీ పతంగ మూ రిని మేసి నాడు, ఆ గాథ కూన్య ౦లో పరఠరపనిం చే నచ్చ తాన్ని చేస నాడు, విపుల వత్రుడు, (పస్ఫుట రేఖా సమన్విత దృథాంగ సనుభగుడెన ఆ ప్రభువు మనోశార వదనము పారిజాత కసునుంలా కటకల లాడిపోయినది, కరావణపహూ "స విపంచిపె (పసరిం చే (వేళ్ళు నీళ్ళలో ఈదులా డే నమూనాలులా ఉన్నవి, (శ్రేళ్ళ కదలికలో సంగీత ముద్భవిస్తున్నదో, సంగీత మవో[పవాహ౦లో ఆవి కధులు తున్నవో? అపభువు కంఠము హృషీ శేళ 6లోని గం గా్యాపవాహాంలా గంఖీరం అమతేత్వ మనంత విళ్వపు నిత్య లీలయట | ఏ వసంచుడె. శ్రీ జిరపురుషద త్తవమార్మపభవు వనదేనతను వరింధాలి, ఆతనిని వనంత దెప్బుని గా బాలిక లంవరూ అలంక రించారు, పూవుల కంఠ మాలల పూవుల దండకడియాలు శంకళణాలు ఫూవుల మొలనూలు, వూవుల మంజీ రాలు చ్నితచిత రూపాలుగా రచించ్వి యువరాజును వూవుల ఆసనం పె ఆధివ సంప జేసినారు, ఆతనిచుటూ అబాలీకలు నాట్యం చేన్తూ కళ లుటిపడ రచించిన వూలకిరీట ముంచిచారు, లు క ఓ

క్‌0 అడవిళాంతి ఈ కళ జంగ జయ జయ జయవసంత

జయ మధుబేవా

జయ వసంత

జయ నవజీవిత రథసారథి రావోయి శానుమూ రి,

విరియబోవు వృదయసనసుమ

దళములలో గంధమూ రి శానోయీ! శావోయీ !

జయ జర జయ జయవసంత

జయ మధుబేవా!

లోకంలో (కుతి ఉందో

రాశకాసగు [కుతిభంగ మెం ఓ మధుమాసాధిప మామననులు విశకలవెంంచె జయ జయ జయ జయవసనంత జయ మధుజేవా!

గజ గజ వణకించు నెలలం

గ డచిననవయ్యా "కటి జరథఠత్వీము కమనీ పోర్‌ విరియబూవె నవకాంచులు జయ జయ జయ జయవసంత జయ మధుజబేవా |

చిగిరిం చెను (మోడు. మోక

రగిలించెను కోర్కె శ్ర్‌క్ట సీకొర "కే ఎదురుచూచు వమూశన్నులు శాంతినిం'డె జయ జయ జయ జయవసంళత జయ నుధుజేచా!

ఆ బాలలు నుగంధజలనుఅ వసంతునవ అభిపేళము వేనీగారు.. అతల కొలది మల్లెల). మెంల్పలు, మాలతులవే వీర పురుమకభుని వఖ్లూజించిచారు, వసంత బేవాభిపేక మనళోత్సవము అత్యంత బిభనంగా జరిగింది. వసంత జవు దంత వెలిక ల్రెలు హడరా బయలుబేరి ఉ ద్యానవనం అంతా నాట్యాన పరి (భమించడం (పారంభింగాడు

ఆడవిళశాంతి శ్రీ, ప్రే

ఆం(ధసాఘాజ్య మహాసామంగుల తనయలు నుహాతలనరుల త నయలు, నువోాదండ నాయకుల తనయలు, అనేవ లీయీటి వసంతోత్పవాలన విజయపురికీ వేం చేనినా'6. (క్త, వీరపురుపద తపభువు తనక ఆనుగు ఛెలిళాడెన విదూపుక నితో తానే ఎన్నుకొన్న మలయపవనదేవునితో, భృంగ బేవునితో సరససల్లాపొ లాడుతూ ఆజేదనపడుతూ వనరమ ౨ వెదుకతున్నాడు,

ఇశాంతిమూల మహారాజు మేనమానులు ఉ తర॥శళింగాధిపతు లెన వాసీ స్సులు యశోవర శి మవోరాజ ఆ మేనమామ కొమకుడు దురయవర్య? దుకయ [రో జై జ నర్శకొమరిత భట్టి దేవి,

విజయఫురిలో జరిగే ఈ వసంత్‌ మహోత్స వాలకు దుర్తయవర్మ నుహా రాజు కొమకతనో తన మహారాణిగో సపరివారుడె విచ్చేసి నాడు, ఈ ఉత్స వంలో భ ట్రిదేవి తనవెలిక తెలతోవచ్చి పాల్లొంటున్నది. భటి అందాలబాలె, ఆమెమోము గుండ నె పద్మా కారం గా ఉంటుంది, ఆమె వికాలనయను, సంతత హాస (పఫ్లుల్ల వదన, గడుసరి కాదు, అమౌయిక భట్టిదేవి అందము శానుభేనువు అందము, ఆమె ఆనాకు వీరపుకవద త్త (ప్రభువును వసంతబేవునిసా ఆలంక 89చీిన బాలికలలో ఒక రిత,

ఆమే తక్కిన బాలలతోపాటు తన్ను అఅంకరిసున్నప్పుడే వీరపుసుష దతపభువు ఎవరా ఈ బాలికయని ఆళ్చర్యంనిండిన (పళ్న వేసుకొన్నా ము, భట్టి దేవి మోమున ఫూంగీయ శాంత,శీీ మోమున వెలిో విద్యాశాంతులు లేవు కాని, పూర్ణ శ్రీ, కాంతులు, గంధఫు తరువును చందన పరిమళ మలమి పోయి నశ్షే అలమిపోయి. పన్నవి, ఆ భాలిక (పతి అవయవమూ యౌొవనరా గాన్ని సౌందర్య కుతిలో పాడే విపంచిళాతం్ళితి ఆయినది, ఆ భాలిక ఎదుట నిలు చుండిపోయినాడు యువరాజు, యువరాజువెంట వచ్చే వంది యువరాజా నుట్లే నించి * జయము జయము మహా పభూ ! ఈ దివ్య సౌందర్య -గ్మాత్‌ ఆరిన రాజు తకమారి ఉ త్తరకళింగ మపహారాజులెన దుర్టయ వర్మ నువాపభువుల తనయ వానీప్మీనో, తజ ఛ టీజేవి *” అని మువవవేసెను,

వఎంటసేతన తండి శాంచిమూల మహాఠాజూ వాశ్య్యాలు గా (బవ్మావత్త (పభువు తనతో వెప్పినమాటలు కాజకదూరునక స్ఞైవకం వచ్చాయి ఆయన చికనవ్వుతో క కాజకమారీ ౪ దూకు బనలతీగా అకతిరించావు * ఆని పలికి నాడు, రాజకొమరిత లి ఒకరు నవ్వుతూ చేతులు మ్యోడ్చి 6 వుహార్రాజ నమౌరా | మీరు వూ భ రృచారికను వనర స ఎన్‌ లి రసజ్ఞ శేఖరత్వం (పకటించారు, రాకమొరి తనువే బహు లకీ ఆయింది ” అని విన్నవించు కొన్నది, ఈ సంఘటన గమనిస్తున్న ఫూంగీయ రావమౌరి శాంచ,క్రీకి పట్టరాని కోపమువచ్చి విసవిస నడీది రథ మెక్కి, తనచెలులు కొలిచిరా భవనానికి "వెళ్ళి సోయింది;

౨౨ి(

మహాఠరాజనమారి భట్టి దేవిని వనలతీ, శ్ర ఎన్నుకోగానే అ నువో జ్యానవనంలో వివిధ ప్రాంతాలలో ఉన్న వందలకొలది బాలికలు అమె చుట్టూ మూగినారు, పాటలం పాడుతూ నాట్యమౌడి కారు, పూలతో లఅతలనో అలంక లించీచారు, బాలవలందకూ వసంతుని పొదిలికొని నాట్యమాడుతూ, పాటలం పాడుతూ తీనుకొనివచ్చి వనమధ్యాన అతఅతో, పూవులతో మనోహరంగా ఆలంకరించిన ఫూలజేదిక పి అధికసీంప వేసారు ఇంతలో జ'లిఃం లందరూ పాటలు పాడుతూ, నాట్యమాడుతూ వనబేవిని తీసుకొనివచ్చి వసంతుని ఎడను పక్క ఉన్న పసుమాసనంపె అధిననీంప చేసిరి, యువతీ యువకులందరూ కలిసీ వసుమభ్ళంగ నాట్యం కావించారు, నాట్యం పూర్తి కాజా సే బాలికలందరూ మన్మథుని ఎన్ను కో వాలి,

ఈ నాట్యాలు ఈ అనందం గమనిమూ చిరునవ్వు నవ్వుకొంటూ కొంచెం దూరంగా (బవ్మాద త్త(ప్రభువు నిలిచి ఉన్నాడు, ఆతని బాపి చశ్రీ, రావమౌారి గమనించింది, ఆమె కేమి బుద్ధి పుట్టిందో ఆ్మపభువువంక తీళ్లుఏత్ష ణాలు పఠరపింది, ఆరని 'సమున్నతరూపమూ, దృథాంగ బలము, అృఖండ ళ్జున శాంలివిలనీత నుందరవదనమూ చూచింది, ఇన్ని దినాలనుండి ఆ (ప్రభువు ఈ 'జేడుకలలాో పాల్గొనడం లేదు. ఈ పళువు వట్టి విరాగి, జీవితం [పక్కనుంచి తస్పికొని పోవాలని చూచే యువకుడు, ఈ-.కున తనకు అన్న ఆయితే ఎంత బాగుండును అని బాష్మిశ్రీ అనువన్నది, బావీ్చీ, తన మేనమాను శాంతిమాల మహాగాజును భగవంతుని గా పూజిస్తుంది. ఆయన హృదయము పూంగీయ శాంత,శ్రీతో పాటు ఈ బాలికయు అరము చేసుకొన్నది, తమవదిన కాంతి,శ్రీ, ఏ యోగినీలోక ౦లోనుంచో చారితప్పి “వచ్చింది. అ అందాలరాణీని ధనక ప్రభు మైన స్కం౦దనిశాఖాయనక (బన్మాదత్తున క ము మహారాజు సంకల్పించి ఉన్నా డని బాపీ్రీ, శాంతిచన్రీలు [గహీంచారుం ఇట్లు యోగివంటి ఈ [ప్రభువు అటు యోగినివంటి తమవదిన అనుకొన్నది బాపి్రీ, తన పెత్రల్సి కొమరత ఫూంగీయ శాపమౌరి కాంత, ఎందుకు కోపంవచ్చి వెళ్ళిపోయిందో తనకు అప్పు జే అర్థ మైంది, తామిద్దరూ యువ రాజును సమం7ా (పీమించారు, తమనిద్రరినీ యువ రాజు సమంగా _సేమిసున్నాడు, అలాంటిది వనబేవత గా అక్క శాంత,క్రీని ఎన్నుకోవండా వాసిస్టి భట్టిజీవిని బావగారు ఎన్నుకోడం అక్క_గారికి కోప శారణమైనది, అక్క... కోపం౦ంవచ్చినట్లు తఈనవ' కోపం రావఅనీంబే, కాని సౌందర్యంలో అక్క శాంతళశ్రీతో ఎవరు దీటుశాగలకు! తన్ను యువరాజు కమల పుష్పముగా మొతము ఎన్ను నంటారని ఆమె అనువన్నదిం

ఈ అలోచనలతో నే బాపి, బవ్మాద త్త (ప్రభువునుచూచి, ఈ (ప్రభు వుగుంశామబేవునిగా ఎన్నుకుంజ) ఈయనే అక్కటా, తనబావశారికీ సాను

అడవిళశాం౦తీ శ్రీ ర్‌నీ రస్యం వదర్భగఅరు అని అలోచించుకన్నది, ఆ భావము ఒక బాలిక చెవులో "జేసింది, ఆది అలా ఆలా పాకిపోయింది బాలికలందరిలో, 6 వ్రధువూస శేవునక మదనబేవుకు హిరతుడు మదనటేవుం బేడి మదనతులు వెదక అ! 9 అని పాడుతూ బాలికలం సవ్యాద త(ప్రభువును చుట్టుముట్టి నారు, 66 ఇడ్సుగిడునా చెలియరో ఇక్క జే వెలీసాజె పడుచువారల దాడిసలుప నున్నా జే [30 (బ్రవ్మూదత్తుడు తెల్లపోయినాడు, *ళ శావోయి మన్య థా రావోయి కుకరథా | నీ సృష్టికి మూల మీవే జీ =-త్ముడవు రావోయి కశుశరథా! శా మేళ్వరుడ వీ శా వేళ్వరుడ పీస్‌ ఈవి యవ్వన జీవి తేశ్వరుడవు ₹" బె శావోయి మన్మ థా రావోయి కుశకరథా! ) పాటలం పాడుతూ మవావేగాన నృత్య వెంనరించారు. బాలును బాలికలం వృద్ధులు వసంతుని ఎన్నిక సము నుంలోవ లె ఆత్యంత నంతోషము వెల్లడించారు, (బ్రవ్మాద త్త్మపభువు మౌట్లాడుటవ వలే. లేకసోయింది, ఆయనను కొని పోయి వసంతగేవుని ఫపూఅవేదక (పక్కనున్న వేదిక పిన పూలనీంహా సనంఎపె అధికనీంప చేసారు, యువతీ యువకలు ఆయనక ఫపూలఅకరీటం సపెటినాసు,. ఇతి కోదండమూ, పూవుల బాణాలతో అలంకగంచా ల 66 జెదక €ీ మన రతీబేవిని జదక లే కృంగారబేవిని ఆనంద పులకిత్‌నూ $ * అని పాడినా రాబాలలు, (బవ్యాదతునన చటుస్క్టన ఒక దృఢథనిళ్చ్ళయం కలి గింది. అఆ [వళువు ౪ బాలికల నందరిని కలియచూచినాడుం చిరునవ్వు నవ్వు కొన్నాడు, సుహార-జు కొమరిత కాంతి,క్రీ తండిగారి శిదిరములకడ వెలసీన తన శిబిరములనుండి పికిరాదు, ఆమె యువతీ యువకులు పాల్గూను ఆ ఉత్సవాలం చూచి అసహ్యీంచుళొన్నది, ఇంఠవ పూర్వము సంవత్సరాలలో యవ్వనవతి అయినను అ రాజనమొరి వసంతోత్సవములలొ పాల్గొ శేదికాదు, ఈ 'సంవత్సరోత్సవము దఖీణాపథాన కంఠటూ శిరోముణిగా నువోరాజు సంకల్ఫించినారుు జేళబేళశాఅ కాజకమారులూ,

! అదడవిళాంతి శ్రీ రాకమా6క లూ ఆహూతు లె విజయఫురికి వచ్చినారు, శా బట్టి మహాఠాజు కొన రత్‌ మర్యాద ౩ వసంతోర్సవాని 3 రాక కప్పిందిశాదు.

(టబహ్మదత్తుని శాఅలందరు మన్మథుని-గా ఎన్నుకొన్న సమయంలో శాంతిస్రీరాపమారి తన శిబిరానికి దాపున ఊన్న ఒక నిక£ంజపు నీడలో (పతిమాశారయొ కూరుచుండి ఉన్నది, ఇంతలో యువతీయువజకలు పాటలు పాడుతూ పూవులుజల్లుతూ కొలిలిరా ధనకసన్క౦0ద విశాఖాయనక (బవ్మా దత్తుడు అచ్బటకవ చ్చి ఆ వాలికను 'నమీాపించఏ ఆమె సుడలోే దండె వెను,

లలు

ట్రవ్మాద త్త్యపభువు మౌఠరీఫుత్రి కాంతి్స మెడలో దండ వేస్తాడని ఎవ్వరూ అనుకోలేదు, మవోరాజు కొమురిత విరాగినివంటీది, ఏ ఉత్సవాలలో పాల్తూనని జాలికను (బవ్యాదత్తుడు రతి-గా వరిసాడని ఎవ్వరనుకంటారు 1

పుష్పదామము మెళ్ళొబడ గానే ఆ బాలిక చటున్కన కళ్లు తెరచింది ఆ. శళ్ళు విశాలములు పరమ మనోహవరములు, ఆ కళ్ళ పక్షములు దీర వినీల ములు, ఆ కళ్ళలోనిళాంతి మధు కార్డు శాంతీయుతము, ఆ కాంలిని చూచి యొవన ఫులకిత లెన యా మదవతులు వెరగుపడి, పాటలు నూని, నాట్యము మౌని నీలుచుండిపోయిరి, యువకులు సీస్రపడి, భయపడి వెనుకంజ వేసీ నారు? కాని బవ్మాద త్త్మపభువు మౌతం చిరునవ్వు నవ్వుతూ

66 జ్ఞాంర్రి(స్రీదేవి | మిమ్ము రతీటేవిగా ఆహ్వానిసున్నాను*” ఆని చేతులు సగం పాపి ఆహ్వానించినాడు, శాంతి,క్రీ నిద మేల్కాన్న వాలికవలె ఏమియు అర్థము కాక అటునిటు చూచ్చ్వి మళ్ళీ (బవ్మాదత్తునివంక చూన్తూ కళ్ళు చిట్లుంచు కొన్నది, ఆమె తెల్లని దుహూలాలు ధరించి ఉన్నది, కొలది భూపక[ాలు మొత మే ఆమె అలంకరించుకొని ఉన్నది, ఆమె మవ్యథుడు ఫాల నే తాగ్నిచే భస్తుమెన వెనుక యోగినీవేవము తాల్చిన రతీజేవివలెనే ఉన్నది. ఆమె అనుపమ సౌంద ర్యము శాంళే లేజ॥ (ప్రవాహమై ఆ వనమంతా సరవ శితి నది,

శ శ్రాష్రమారీ | నన్నీ యువతీ యువకలు మన్శభథుని-గా ఎన్నుకొ న్నారు, "నేను మిమ్ము రతీచేనిగా ఎన్నుకొన్నాను, వచ్చి. ఈ ఉత్సవంలో పాల్లొన వలసిందని నేనూ ఈ యువతీ యువవలూ (ప్రార్షిస్తు న్నా ము,”

“పీ ఉత్సవము ౪” ఆమె మూటలు తెల్లబోయిన చిన్నబిడ్డ మౌటల్లా

ఏ ఇది నవంతోత్సవమాు, ?

6 ఆఅభ్రనుః

క వైరు రతీజీవి,)

66 జీన్సు రతీజేవినా |! ”” ఆమె మోము వర్ల స మొందినది, ఇటు నటు చూచింద్కి * కేనా రతీడేవిని ? బుద్ధుని ఓడించి శాళనం వేయణానికి (పయ

అడవిళాంలి శ్రీ ర్‌స్‌ త్నీంచిన మారకాతనుని భార్య కరీబేవినా చేను!” ఆమె దీనవదనము చుట్టూ ఉన్న బాల బాలికల వృదయాలను (కంగ చేసంది,

(ట్రవ్యాదత్తుడు మహో త్తమ (పేను స్పందించు మాటలతో ఉభ రృ దారిశా | నువ్వు మొర భా వాన్నీ, మన్మథ భావాన్నీ విపరీతంగా అరం వేసు కొంటున్నావు [3 అన్నాడు, థి

“ నావ అ ఆండు భాచాలహూ బేధము కనబడదు పభూ 1%”

“మారళావము దురాక ఆతి శాంత్స, అతిప్రాపంచిక చాసనను తెలియ కేసుంది, మన్మథ భావం నిత్యసృష్టీ? యొవనమూ, అనందమూం”ి

ళ6 నిర్యసృష్టి మాతం దుశాళళాడా!

“ ఆధ్యాత్మిక దృష్టిచే కావచ్చును, (ప్రపంచంలో ఉన్న శుదోదనునకూ, మాయాడేవికీ నీద్దార్ధబోధిపత్వు డుద్భవించి. జగత్తును తరింప చేసే*మార్గ ముప "భశించాడుం నున్నథ భావం లేకపో లే అది ఎట్లా సాధ్యం 1 ౫

66 అమన్మథ భావం ఫూ ర్తిగా పోవాలఅనిళక దా సనముంతళభ (ద్రుని ఉప బేళం.)

“ఆవునుకాని అ పరన్మళమణవడు గృవాస్థులుహూ డా బౌద్ధదీక్స పుచ్చుకో వచ్చునని అనునుతించిన కారణం ఆలోచించుళొన్నా వా రావమారీ 1”?

ఈ సంభాషణ అంతా అళ్చర్యంపడుతూ ఆ యువతీ యువవలంతా వింట'శ్నారు, ఊత్స్‌క స్థలంలో యువతీయువవలూూ వసంతుడూ, వనలమ్ష్మీ రతీ మన్మథుఅకోసం ఎదురు చూసున్నారు, ఆలళ్యం అఆయింటబేమో అని వసంతు డైన వీర పురుప దత్తుడు భట్రి'ధేవి చేయిపట్టుకొని శేవాడు, వసంత పేదిశకనుండి దిగి, యువతీ యువకులు ళొలిచికా వనరమొౌ నవసంతు లిగరవురు రతీమన్మ థులున్న స్థలానికి వ చ్చారు,

66 ఏదమ్మ జగదేక నుందరాశార రతి ఏదమ్మ (ప్రణయయో గాసచావిర్భ్యూత 1 ఏది మోఖేవి రతి ఏదమ్మ ఏదీ € 99 అని బాలికల పొడినారు, వీర ఫపురువదత్తుడు (ట్రహ్మూద రప్రభువు తనచెల్లెలిని రతిశా ఎన్నుకొన్న పరమౌగ్ధమూ వెంటనే గహీంచాడుం, నుహారాజు కొనురితను మహారాజు అజ్ఞ శశ రతిగా ఎన్ను కొనడానికి భర్య మెవ్వరి! ఉంటుంది (బ్రవ్మాదత్తునవ తన్చీతే? యువదడై, (బవ్మాచారియైన (బవ్యూద త్త(ప్రళువును చెల్లికి గురువుగా నియమించడంలోని ఆరం వీర పురువదళ్తు డప్పు జే గ పీాంచాడు, వసంతుడు ; మినశతనలేవా ! రతీభేవి రావడానికి అలస్యం వేయడం శారణం ౪

మన్మథుడు : వసంఠతధేవా! అతనుడై మన్మథుడు మళ్ళీ తనువు తాల్చి

వచ్చినాడని రతీ"దేని (గపాంచ లేవంచా ఉఊన్నదిం

ర్‌6 అడదవిళాంలీ ఈ

ననకమ ; వెలీ రతీ'దేవీ! నివింశా మయోనసినీ హృదయంతో ఈలా తపస్సు వేసుళోడం మంచిదికాదు, మన్మథ "దేవు లే స్వయం గావచ్చి నిన్ను ఆర్థిన్తు న్నారు

బాలికలు £ అవునుటివీ, కుభముహూ ర్రందాటి పోతున్నదిం

బాలురు ?; నసంత శాలం నిత్యమెనా తణీకం, మాశింతలో కామారదళ వస్తుందన్న భయం ఆకరిసున్నది,

కాందిశ్రీ రాసమారి వెలవెలబోయీ చూపులతో వీరందరినీ కలియ జాచింది,

ఆలు

శాంతిశీ మోము చూస్తూ (ట్రవ్యాదత్తుడు [కంగిపోయాడు, ఈ పబాలిళకను తాను (పేమిం చినాడు, ఈ బాలికే తన ఆతే శ్రర $ ఈ (పణయరహీిత వృాదయ, ఈ జన్మయోగిని, తన (ెపేను నిధానము, ఇంత అోకో త్త్‌ర సాందర్యవతి అయిన ఈ మె జీవితంలా* (పేమరసార్ష్రత లేసలేదే! తేనెలేని పుష్పమా ఈమె! ఈ మికు భగ వద్భావంకూ జా లేచా! ఇది ఈమెలో దోషమా లేక అఆనసా

థి

దోపమొౌ * తాను ఈ బాలికను రతీబేవిగా ఎన్నుకొని ధర్మ(దోవాము వేనీ నాణా? ధర్యజ్ఞుడయ్య్యూ తాను ఈ విషయంలో ఇంత ధర్మ గ్లాని ఒనర్చినా జేమి? బె రాగ్యాభిరతమగు తన వ్చూాదయంల'' శ్రీళశాంత అంత రాంత రాలలో అణిగి ఉన్నదా? క్రీ ఫురుషు సంయోగము దుష్టమని పరిత్యజించ దగినడా॥ (బవ్యూదత్తుని ఆలోచనా నిమగ్నత గమనించిన ఆయువతీ యువపలు చటు క్క నిళ్ళబ్దత వపాంచారు,

రావమారి శాంతిశ్రీ, (బవ్మాదత్తుని గమనించింది, (బ్రవ్మాదత్తుని మోము నిశృలత వహీంచింది, అతని మోము శీతకాలాన హిమాలయ శిఖరరూపం తాల్చింది, అతని మోము సంవూన్తామవాస్య రాత్రి నిళృలాశాళంలోని గంభీ రత వహీంచిందిం

“ శాంతిశ్రీ రావమారీ ! నన్ను తృమించు, సీ దివ్య సౌందర్యానికి నీను ముగ్ధుడనయి నిన్ను రతీజేవిగా ఎన్నుకొన్నాను, ఆశాళాన్ని ఆడుకొ-ేందుక శాచాలని పోరు పెట్టిన బాలవగ్ణీ “నీనులి

“6 ఆర్యా! శస తంతవ్యు కాలిని, మియందు దోవ, జేమయుందీ ? మిమ్మి యువతీ యునవవనలు మన్థథుని-గా ఎన్నుకొన్నారు. నన్ను మిరు ఎన్ను కొన్నారు

ఆమి మాటలలో, ఆఅళ్ళర్యము గాని, ఫోపముగాని, దయ గాని, ఆనందము గాని వోస్యముగాని, విచారముగాని ఏమాలేదుు అమెషమాటలు అకాళవాణీ మాటలులా ఉన్నాయి,

ఆఅదపిశాంతి శీ స్‌?

ఏ6 శాజవ్రమాలరీ ! ఇందులో నీదోవమూ లేదు నాదోపషవనా లేదు,

పీళందరి దోషమూలేను, విధిదీ కాలముదీ దోప౦, "సెలవుళి (బవహ్మూదత్తుడు

తీలనంచుకొని విసవిస నడిచి తన రథము కడక బోయి తానేతన గుణ ములం ర థానికిఫూన్చి విజయపురం వై ఫు వళ్ళిపోయాడు,

ఆత క వెళ్ళిపోవడం దూ+స్తువ్న శాంతిశ్రీ ఏమా ఆశ్చర్యం పాంద లేదు, ఈయువవడు ఆలా వళ్ళిపోయి శా జేమిటి? ఆమె ళా హయ శారం శామ్య కోధథ లోభ, మూహ, మద, మాత్స ర్యా మలం శే ఏమిటో 'తెలుసుకొన్నది, కాని వాని అను 1వం ఆ చగెలలేమి తె". ను కొలది గా వినుగు రావడం, ఎక్కడో మనసు లోతులలో కొంవెం కృతజ్ఞత, ఆలోతుల;3వ ఇంశా దిగువను అదొకరకపఫు నంతోవం కఠగడం, ఇవి ఆబ్బుడప్పుడు ఆమె జీవితంాగే సంభవించిన ఘటాలు, జీడు (బవ్మాద త్వీపభువు విచాంకధనంతో వెళ్ళిపోనడం చూచి. ఆమెన ఆళ్చగ్యం కలీగింభేమో అమె మనస్సు లోతుల్లో, అఆదిమో(త్రం ఆమె తెలియదు,

ఈ నాఆళకంఅంతా ఇాంలిమూల మహరాజు తన శివిరంలోనుండి గోము నించాడు, తిన కొమరిత్‌ మోముపే ఆళ్చగ్య లేఖ లె నా తోచకపోవడం దూ బి, శాంతిమూలుని మోము "మేఘాలు కమ్మ్లుక్‌ న్న కొండచ రియా ఫోయి౮ది, ఎలాగు తానీ బాలికలో చెతీస్యం కలిించడం? ఆమెక (పేను ఉద్భ వంపెనే ఇ దృవింపదా 1 ఆమె యోగినియై "ఛళశాల సంచరిస్తుందా 1 వివాహాం వేనుకోచా $ మహారాజువదనం వీవారంతో ముడుచుకొని పోయిన పుస్పంలా అయింది.

ఆరగ్యధగ శ్రం లో శ్రీకి సన్యాసం విధించి ఉండద లేదు, పురుషు.డెనా అ్యశయించ కూడదు, క్రీ! "సెరాగ్యం వెథవ్యంలోనూ; వృద్ధాష్యంలోనూ

తనకు ఒక్కరితే ఈ కోమరిత, ఈ బాలికఖు చౌద్దధర్మ మే ఈ ఆకాల [న కల్పించిందా తల్లి బాద్ధథ ర్యాఖిరత ఆవడంవల్ల పుట్టుకనోడ చే ఈ జడభావం అఆబ్బించా లేక తన బాలీక వట్టి వెత్తిచాగల దా?

వెల్పదే ఆయితే ఆంత జ్ఞానసమావార్థ నా (పపభ ఎల్లావచ్చింది! ఏలాంటి గహస విషయయమె నా నిమేప.ంలో అరం వీనుకిగలే ! ఈమె జీవితొన్ని, ధి విష్యత్తునుగూర్చిన సంబభేహవోలు ఎప్పుదూ హీ రాజును బాధిస్తు సేవచ్చాయి,

వీవు ఫుగుపద రుడూ భ్‌ టివి ఈ + ౦ఘ్టఘకేళ చు - చి ఎంచ నిరుత్వొహ చడేపోయారు, యువరాజు విరపురువద రుడు: వరుడు ఆతి (ప్రణయ విలాసు పూరిరుడూ, ధర్మహృద యుదూ, తన సేవకై నియ మి? పటన సాందర్యవతు లగు నెలల నాతే కు క న్నె చచూడడు, ఖ్‌ వ. సరవత్న రాల ఈడు వాడు, ఆయినా మవారాబు కొమురునవ విచాహంమౌాట. తల పెట్టలేదు.

ఆడవిీశాం తి శ్రీ, ప్ర?

౪ శ్రాజవమారీ 1! ఇందులో నీదోవమూ లేదు, చాదోసమనూ లేదు, వీరందరి దోపషమయూళేదు, విధిదీ శాలముదీ దోప౦, సలవులే (జహ శ్రదత్తుడు తలవంచుకొని విసవిస నడిచి తన రథము కడవ బోయి తాసేతన గుల ములు ర థానికిఫూన్ని వీజయపఫుర౦వై ఫు పళ్ళిపోయాడు,

ఆత దు వెళ్ళిపోవడం చూస్తువ్న శాంతి(శ్రీ ఏమ్‌ అక్చర్యం పొంద లేదు; ఈయున వడు ఆలా వెళ్ళిపోయి నా జేమటి? ఆమె శా,స్ర్ర(ప్రశారం కామ శోధ లోళ, మోహ, మద, _మాత్ప్సర్యాదులం శే ఏమిటో 'తెలుసుకొన్నది, శాని వాని అనుఫవం ఆ చాలకేమి తెంచు?9 కొలది గా వినుగు రావడం, ఎక్కడో మనసు లోతులలో కొంచెం కృతజ్ఞత. ఆలోతుఅవ ఇంకా దిగువను అదొకరకపఫు సంతోవం కఅగ దం, ఇవి ఆప్వూడప్పుడు ఆమె జీవితంలో సంభవించిన ఘట్లూలు, "బీడు (టవాద త్త్మపభువు నిచారవదనంతో వెళ్ళివోనడం చూచ ఆమెన ఆళ్ళర్యం కలిగింభేమో అమె మనస్సు లోతుల్లో, ఆదిమా[తం ఆమె! తెలియదు,

ఈ నాఆఅకంఅంనా కాంరిమూల మహారాజు తన శివికంలోనుండి “గమ నీంచాడు, తన కొమరిత మోము3పె ఆశ్చగ్య రేఖ లె నా తోచకపోవడం చూచి, శాంచియాలుని మోము మేఘాలు కమ్ముకొన్న కొండచరియె పోయింది, ఎలాగ తానీ పహాలికలో చెటీన్యం కలిించడంళి ఆమెక (పేను 6 ద్భు వింప నే ఉద్భవింపదా | ఆమె యోగినియె "భేళకాల సంచరిస్తుందా 1 వీవాహూం వేనుకోదా ? మహారాజువదనం విచారంతో ముడుచుకొని పోయిన ఫుష్పుంలా ఆయి౦ది,

ఆగ్యధర్మంళలో ్ర్రీకి సన్యాసం విధించి ఉండలేదు, ఫురువుడెనా అ్మక్రయించ బూడదు, త్రై/కీ్‌ _వెరాగ్యం వేధవ్యంలోనూ, వృద్ధాస్యంలోనూ

ఈనకు ఒక్కరితే ఈ కొవురిత. ఈ బాలికపు బౌద్దథగ్ము మే ఈ అకాల చె--గ్యం కల్పించిందాక తల్లి బౌద్ధధ ర్మాభిరత ఆవడంవల్ల ఫుట్టుకనోడే ఈ జడభావం అబ్బిందా లేక తన బాలిక వట్టి వెళి బాగుల 2" ద్ద

వెబైైటే ఆయితే ఆంత జ్ఞానసముపార్డ నా (ప్రళిభ ఎల్లావచ్చింది! ఏలాంటి గహన ప్‌ పయ మె నా నీ చేవ.౦లో అర్థం వేనుపోగసల*ే! ఈమె జీవితాన్ని, భ విష్యత్తునుగూర్చిన సందేహాల ఎపుడూ పహారాజును. బాధిసు నేవచ్చాయి,

వీర పుగుషదత్తుడూ. ఇట్రిజేవీ ఈ ఇంఘటనమాచి. ఏంఎో నిరుత్సాహ పడిపోయారు, యంంవళరాబు వీర పురువచత్స్తుడు వీరుడు, ఆళి (పణయ విలాస పూరితుడూ, ధర్మహృద యుదూ, తనసేవ 3. నియమింపబడిన సౌందర్యవతు అగు బాలల నాతే.కు క్ర న్న్న తిచూడడు, ఇశవది సంవత్చీ రాల ఈడు వాడు, తయిశా మహారాజో కొముకరునకు విచాహంమౌాోట తల పెట్టలేదు,

ఆ రి,

త్‌8 ఆడవిళాంలీి శ్రీ

ఆ దినాలలాంటివి కాతవాహన చక్రవర్తి యజ్ఞశ్రీ ఆఅఆవసానదశళశలో ఉన్నాడు "ఖండ శాతవాహన సాామాజ్యం విచ్చిన్న మెపోతున్నది. శాతవాహన యువరాజు నసీరనుడని మహవాసామంతుఅందరికీ తెలునునుు ఆ పాూముంతు అందరు స్వతంత్ర రాజ్యాలు స్టావీంచి శాఠర వాహన చ్భ త చ్భాయఅ నుండి తొలగిపోవాలని సంకల్పించు కొన్నారని శాంతిమూలునన వేగులం వస్తున్నాయి,

జీళంలో ధగ శ్ర నిల బెట్టిన శాతవాహనుల చల్లని స్మ్నామాజ్యం నశించ నున్నదని కాంఠరియూలుడు నిలువునా కలగిలళోయినాడు, తాను శాతజావానులవ అల్లుడును అయి ఉండడంవల్ల ఆ సాామాజ్యం నిల బెట్టవలనీన బాధ్యత రన మిద నే సంవూర్మం గా ఉంది, అందుకై ఇతర మహాసానుంతుల బాంధవ్యం ఎంతో “ముఖ్యం, బాంధవ్యంవల్లనే పులమౌవి మోత్రపుల సెదిరి నిలవగలుగు తున్నాడు, తాను అలాంటి బాంధవ్యం కోనయచేే ఇంతమంది బేబేరులను వేసు కొన్నాడు, తఈనకొమగుడూ అలాగే దవీణశాయకడు కావలసి న్నదిం

కై (ఈఊఈయాథత శా సర్వ నేనాధిపతి (బవ్మాద "త్త(పభువు ఇతమ్యాక వెన్యాలతో థాన్యకట నగరం వేరినాడు, అంతవముందే మహారాజు ద్వితీయ భార్య శో ధాన్వక టకం చేరను. ఛీ/ర్రీ, యజ్ఞ (శ్ర శాతవావాన చకళర్గి స్పృహలోలేడు, మహా బ్‌ దేప్ట్‌ల వ్‌ద్యం చేస్తున్నారు. బౌద్ధాచార్యులు [(ఎళరణములు పఠిస్తు న్నారు, ఆర్యపండితులు హెపిక ముం[తాలు పఠిసున్నారు, చకవ రికి బెరీన్యంవచ్చి అలుడు కాంతిమూలుని పిలిచి ఆస్పష వాకా అతో “5! (ప్రభూ | మౌ అఆవసానదళలో నీ చాచుబలమే ఈ సాషమౌజాఖఇన్ని సంరత్సీ సున్నది, ఈ రాజ్యంపె మా[కొత ఎల్బడిలో వివిధ సావ:౧గులు తీరుగ బడినప్వుడు మూరు చూవపీన మహవోవి॥ మము, మౌ రాజ్యం నిష), టక 0 చేసింది, వేయు ఇంక గడియకో ఆర్గగడి చాకో వెళ్ళిపోతాము, మీ ₹'వసురిది గ్గ విజయశాతకరిని మి చేతులలో పెటి వెళ్ళుతున్నాము (పభూ”* ఆని “"ాఫున ౯ టట ళ "ఆ ్‌ ఉన్న కొమరుని పిలిచి, ఆతనిచేయి కాంచిమూలుని చేతిలో పెట్టి 20 ద బేవాయనమః, బుద్ధ దే వాయనమః 7 అంటూ చిరునవ్వుతో (పాణరవరిలాడు, శాతవాహన మహాచ (కవరులలో తుది చ్మకవ ర్తి నిర్యాణం పొంది నాడు; చకివ రి వఫువును చందనాది తరుకాంజడాలతో బూది శేసినారు. కుమారుడు నలుబది ఆయిదేండ్లవాడు, విజయశాలేకర్షి మహారాజు తం డికి మ తర కియలు సలిపీ సీత్యణము తీర్చుకొ న్నాడు, ఆపనుక శుభ ముహూ రంలో (శతీతీ) విజయ శాతక ర, నవకోటి బంగారుపణముల నిలువగ అ ఆం ధసీంహాసనం పె ఒట్టాఖిసిక్తు ఉత్తర కలింగాధిపతులు వానీస్షులు, దవీణ క లింగాధిపతులు, మౌాఠరులు, వేంగ్‌రా పాధిపతులు, పాలంకాయనులు, మంజీర ఈ హైఫధిపతులు, గాతములు, గృధ రా పాంధిపతులు, బృవహాత్ప్సీలాయనులు, (శ్ర ముక రా హ్ర్రధిపతులు, థనకులు, వూలిగీ రాష్ట్రపతులు, చళుక రాహ్ర్రాధపతులు, కదంబులు, నాగ బేళాళపతులు, ల. ల ఇ చూత పల శాత కర్టులు, ములక రాస్ర్రాధిపతులు, ఆళక్య పలు, అభీరులు, వాళ పులు, కరవులు, మంజీ రాధిపతులు మొదలలుంనవారి (పతినిధులు నూత 'ద్శకవ రి అభ్సి చశీకానికి ఆపహరారు లె వచ్చారు. ఆవెంటసే మాఏవులు, అభిరులు తమ స్వాలే౦(త్యం (పకటించుకొ న్నారు, _ వనవాసాధిపణుల,, చూ"తకుల శాలకర్టులు కూజా సా్వాతం[త్య (పకటన చేసారు, ఆంధ్రసా్యమౌొజ్యము నిన్న చిన్న చిక వరులతో నిండిపోయింది,

60 అడవిశాంతి శ్రీ,

ఇమ్వోట్‌ శాంరిమూఅనమునవే రాజు (బ్రవ్మాడ ర్రవపభువునిచూచి, 6 ద్క ౦ద విశాఖాయనక(పభూ ! మిరు నునసెన్యాలతో సూ బావగారికి బాసట శావ లనీం ” దని ఆజేళమిచ్చి నాడు,

చథశ్రవ ర్రిని కనుంగొని * మహాప్రభూ ! మారు వె న్యాలతో ఛా నాశాల మెనాసరే బయలు బేరి ఒక్కసారి దిగ్విజియ రాత చేయండి, తమవడి చేయిగా మౌధనక్రభువు ఉండగలగు, మిరు ఈ సమయంలో ఈ దిగ్విజయ చేయక పోలే, ధాన్య టశ రాష్ట్రం సీరసనీంచిపోతుంది*” ఆని ఖండిశంగా మనవి వేసాడు,

చవర్రి తన చబొావమరిదితో “* (ప్రభూ! మిరు మౌ బదులు సెన్యాధి పతులె దిగ్విజయం వోనసిరాళూడదా 1? ” అని పృచ సే చేనీనాడు,

“చకవ ర్రి స్వయంగా వెళ్ళటం శారవాహాన సా్నమౌజ్యానికి అవసరం నుహా(పభూం

66 బ్పేన్సు (ప్రస్తుతం ధాన్వక టశాన్ను౦చి కదిలే వీలు కన్పించడం లేదు, తాము మౌప (పతినిథధులుగా వెళ్ళిరండి.”

శాంతిమాఅ మవోరాజు సే అని కుభముహాూరాన 'సర్వాం[ధసెశ్యా లన నువాసేనాపతి ఆయి ఉత్తరాభిముఖుడి వెళ్ళినాడు, వేంగీ సౌాఅం కాయ నులు కప్పముగ టి శాంతిమూలుని ఎంతో గౌరవం చేసినారు, జీంగినుండి పయ నించి. గోపొద చే[ఠరముకడ గోదావరిచాటి ఊఉ తరంగా పిష్ట పురంపోయి ర్‌న ఆ త్తవారయిన మాఠ రుల సన్మానముపొంది, వారి కప్పమునగొన్తి మేనమౌను అయిన వాసీస్టులక డక పోయినాడు, అచ్చట శప్పముగొన రూ త్సరంనుంచి ఈళా న్యాభిముఖు డై శెలోద్భవుల కొంగోడ పట్టణము బేరినాడు శాంతి మూలుడుం శీ లోద్భృవులు కప్పముగ టి శఛాంతిమూలుని ఎంతయో గెరవించి అచ్చటనుండి ఆయనను పళ్ళ్చిమంగా సాగనంపి నారు, శొాంతిమూల మహారాజు సెచ్యాలలో సెబుతికి తి8గి శరభ పురముకడ దండువిడినీ నాడు, వారు ఆంధ సా్యమౌజ్యానిక కప్పము గట్టినారుం శాంరిమూలుడు అతి జేగంగా (పయాణాలు వేని మాళవరాజధాని ఇజ్బయిని చేరి వాడు,

ఆన)

మౌళన రాజ్యాధిపతి, రుద సేన మహారాజు శాంతిమాల నుహారాజును ఎం లేని గారలించి సర్వమర్యాదలు “రపి నాడు, చారిద్దరు ప్రత్యేకంగా ముంతనం సలిఫేసమయంలో మౌళ న(పళువు శాంతీమూలుని చూచి

66 మహాపభూ ! నీరసీంచిపోయిన గుళ్తిము అళ్య్ళశాఅక నా అందం కాదు” అన్నారుం

ఈ ఆం నా ఇనినవగరళకా గుణం వేసిన సేవకు మన మేమివేసీచా చానిబుణం తీర్చుకో లేము శాచా మహా రా జాలి)

6 శానముఫెప్పీంది నిజమే, ఇంతహూ మొమనవి తాను చి ర్రగించాలి,

ఆడోవిళాంతి శ్రీ, గ్ర]

మా అమ్మాాయి రదభట్టారిక ఈడు వచ్చిన చాలిక, ఆ వమౌరిని విజయ చక న ర్తి కొమరుడెన మా మేసల్లునవ ఈ మవలసిందని పరోక్షంగా మాక ఆలోచ నలు వచ్చినవి మహాప్రభూ! శాని అమ్మాయికి ఏమో ఇష్టం లేదు.”

66 జ్వాాఖ్రిక్ల క్త ఇష్టంలేని సంబంధం తల పెట్టడం ఈ త్తృమంశాదు చమువో

కక 'ప్రొమ్సు ఆభీగుల పెకి వళ్ళడం నిశ్చయ మేనా? ?)

“చిత్తం, ఆగ్ళకులం ఎప్పుడూ ఈ సా్నాామాజ్యానికి (పక్క బలైమువంటి వారు నుహారాజూ! కాబట్రి ఏ చ్మకవ ర్తి ఆయినా ఆభీరులను విజ్బంభింప నీయ

చక లో రుకచ ఏం మా రాజ్యాల చాలాముఖ్య మైన రేవుపట్టణం శాబా

6 ఆవును మహాప్రభూ, ఫారసీకృ, యవన రోమకటేళాల వ రశానికి భరుకచ్చ్భం ఉండితీరాలి, లేకపోతే ఈ మహాసామౌాజ్యానికి ఎంతో నష్టం సంభవిస్తుంది.” "

మొళవ మవోరాజు రుద సేనుకు తీనసెన్యం కొంత తన సేనాపతి నడుపు తుండగా ఆం(ధ'ె న్యాలతో పంపించినారు, అభీరులు తమసె శ్యాలతో ఆం[ధులవ నర్గు దాతీ రౌన ఆడ్తువళ్చారు. శఛాంతిమాలమపహా రాజు కాతవాపహానుత దళాలతో -సెన్య మధ్య భాగ మును, (బస దత్తుడు ఇతమ్య్వూక పె న్యాలతో ఎడను భాగమును, మౌళ వసై న్యాలు మాళవ సేనాధిపతీ నాయక తంలో గుడి(పక్క_ను నిలిచారు, ఎదుట అభీకులు నర్మదానది నదీతీర రాజపథంపక్క_ కొండలను మూడు కోళాలు ఆ(కమించుకొ న్నారః, భరుక చ్యానిక పోచాలంశే ఈజారీ కన్న వేకమౌర్తం లేదు, అభీకు లాక మం ఏన అ దుర్ల్షమ (ప చేళం మిోదకు తను స్‌్న్వాలను నదపదం వినాశన ఆటాతునవవి శాంసిమూల మహారాజు నిచేషంలో

ఆంధ సెళ్యాలు తను శిబిరాలను ఆభిన సె చ్యాఆప ఎదుగుగాఇజన్న కొందలమిద నిర్ణించుకొ ని, ఆ కొండల ప చేళం కోటలా సిద్దం వేసుకొ న్నారు వెనుకనుంచి అభిరులువచ్చి తాకకండా మౌళ వసె సాలు రాజపథ మునవ పాడు నసనసా ఈవలావల ఎత్తేన (ప టేళ ౦లో వూ డుయాజనాల దూరంవరకూ ఆక మీంచాయి,

యుద్ధరంగం స్తంభించింది, ఆప్వూచు (బవ్మాద త్రఫభువు శాంతిమూల ముహాఠరాజుక డవ వచ్చి క మవో[పభథూ [! నేక మన సెన్యాలతో వెనక కేగి, కొండలుదాటిి నర్మడానదిని ఎగువ భాగంలో చాటీ తపతీనది తీరా న్నే ఆడఫవు లలో, కొండలలో చొచ్చిచని భఛరుకచ్చాన్ని ముట్రడిస్తాను, ఆవార వచ్చిన వెంటనే ఈ శతు సె న్యాలు భరుకచ్ళి రషణవ రావాలి, లేదా మాతో యుగ్ధా

ఓల అడవిళాంతి శీ,

6 ఆభీరులలో కొంతమందిమా త మే మిమ్ము వెనుకనుంచివచ్చి తా1 లే?

6 మైళవ 'ేగులను ఆభీగులను కనిపెడుతూ ఉండమనండి, అభీర ెన్యా అలో కొంతభాగం భరుకచ్భం సాగితే మౌళవసెన్యాలను శాక సహాయంగా పంపించండి

కళ వ్వ ఆలోదన బాగుంది స్కందవవిశాఖ(ప్రభూ $ 00

శాంలివనూలుడు (బ్రన్మాదత్తునికి ఆనతి ఇచ్చినంతట (బ్రహ్మాద రపభువు కొండలుదాటుతూ అడవులవెంట బేగంగా సాగిసోయి భగుకచ్భం ముట్టడీం ఇపాడు, ఎంతరవాస్య౦ గా వెర్ళినా (టైహె్రదత్తుడు వస్తున్న వార్త ముంగుగానే భరుక చృవానులక "తెలిసింది. ఆఅంకుక నీ చారు సర్వనిద్ధం గా ఉండీ (బ్రవ్యా దత్తుని కోటదగ్గరి కు రానీయకండా చేయగలిగినారు, ధనక విశాఖా.శునక (ప్రభువు ఇలాజరుగుతుందని ఇడివర కే అనుక న్నాడు,

చారిపాడుగునా (బ్రహ్మాదత్తు క ధరుకచ్చపు కోటను పట్టుకొ నే విధానం ఆలో చినూ నే వకాడుం భకుకచ్చం మవోపట్నం౦, ఆ పట్నంలో ఆ పట్న౦ చుట్టు[పక్క_ల (ప్రదేశాలలో సోమకులు పారశీకలు, బాహ్లీవలు, యవనులం ఇగుపులు ఎంతవులదో కాపురాలుండి వరకాలువేనూ ఉంటాను, శాబటి పట్నం కోటమట్టూ పది గో1షతముల పొడవు ఉంటుంది, పట్నంలో ఎనోపై చిన్న చిన్న కోటలు వొలా ఉన్నాయి,

త్రి

రాజ్యాలు ఆవసరమా కృత యుగంలో అళమాలుం, నగ రాలు, నగరా లలో వ్యవహారదమయమలయిన ఆర్యులు సంఘాలు స్థాపించి తత్రీయత్వం తమ జూతీనీ, యజ్ఞయా గాది (కతువులను, ధర్మాన్ని రథీంచడం ఆంతేగదా ఆర్య మౌొనవ జీవితం. మూడుంగాలలో ఎంత దూరిపోయింది మౌానవబీవితం ౪ రాజ్యాలుస్థాపించడం ఆవసర మెంది, వృద్ధిపాంటే చమూనవజాతికి సాత్విక, రాజనీక, తామనీక గుణస మేళు లైన దూనవులు మహవోసంఘాలను సౌపీంచారుం రతణవ, శాంతిక్లీ వృద్ధికీ; బజడాయికీ, అభిమానానికీ, ఆళకూ రాజ్యస్థాపన, శాజ్యాఖీవృద్ధి, సాంేలిక నిద్యలూ కారణాలు అయ్యాయి, ఈ సంస్థాపనకె (పజానాళనము తప్పదా*. (వజారతణా, (పజాళాంతీ, ('ప్రజాభివృద్దీ _ ఇవే అఆకయాలయినప్పుడు ఆ అళయాలకన (పజాహీంసా, (పజాసంమేాభ ంీ (ప్రజా నాశనమూ ఏలా మౌర్షాలు ఆఅఆవుతొయి క

(టవ్మాద త్తప్రభువు ఈ అలోచనలతో సంతుభితమసషస్కు జె స్కంధా వారం నుధ్య తన ళిబిర అలో కృ స్లైజి నాసనన్థుడె వణకిపోయి నాడు, ఈ యువక (వళువున కిజే మొదటిపర్యాయము జె[తయాతలన కావడం, తన విక్రమం, విజ్ఞానం, విజయర్శ్ఫీస గిజయం చేహర్చవచ్చు, లేదా తన్ను జాళనం లేచు

అడవిళాంతి శ్రే ౮68 వచ్చు, శాని ఈలోపున ఎందరు ఆం ధవీరుల్కు ఎందరు అభీగులం నాళనం ఆయి ఇవాలి |! ఆంధులీ ఈలా సర్వ సామా జ్యాధి నేతలు ఎంకుక కావాలి? అభీకులు ఈ రాష్టం ఆమించి, ఇక్క_ డే నివనీంచి, ఇక్కడే ఫుట్రి పెరిగి, ఇక్క టే ముట్టలో కలుస్తున్నారు, బక్క దతం డే (పకృతిలో వారు భాగం; ఛారిలో ఈ (పకృతి భాగం. ఈ నముహానవాలు రెండూ, ఈ విం ధ్యాంత కేణీ, ఈ. ఫల వతేర ₹ూమోి ఈ సము[దమూ, ఈ కవుపట్టణమూా ఏరివి షందులో భాగలి పంచుకోడానికి శాత వావానులప ఇమ్వోనలప ఏమి స్వత్వం ఉంది

ఆలోచనళలోపడి ఏదీ నిశ్సయం వేనుకోని స్క ందవిశాఖా యనక (భువ కడప యవనులు పాచశ్లీవలు ఆర్యులు కొందరు రాయభటా కాని! వచ్చి వ్‌ సప్త (బవ్మాద తీ సేనానాయకుని ఆంగరమాధిపతులు వారిని సగౌరవంగా (బవ్మా దతునికడక కొనివచ్చాను,. బవ్మాద త్తపపభువు లేచి వా౭ంని ఎదుర్కొని ఉచి తాసనాల హార్చుండ బెట్టి “తాము దయచేసీనపని ఏమి** అని పృచ్ళ వేని నాడు,

భరుక చృంకోటలో యవనులవ, తకోమపలపు పారశీవఅకప్య యూధులవ వర్తకం వేసుకొ నే మహాభవనా లున్నాయి; అవి చిన్న చిన్న కోటలవంటివి, ఆర్యవ రకల అట్టి చిన్న కోట లున్నవి, (బవ్మాదత్తునిక డవ ళలాయభబారానిశి నచ్చినవారంతా ఆలాంటి కోటలప యజవొనులు,

యవనవ రకుడు ; శాతవాహవ(పభోూ ! ధాన్యకటక మహాఠళాజాలు మోకు ఇక్కడ ఆశ్రయం ఇచ్చి మొవ_ర్హకం సర్వవి ధాలా వృద్ధిపాంబేటట్లు చాచి నారు, మొక వారెన్నో రతృణలు కల్పించిరి,

పారశీకవర పడు : (శ్రీయజ్ఞ శ్రీ చకవ రికి జబ్బుగాఉాంది అని తెలిని నప్పటినుం-చీ ఈ అఖీరసామంతులక ఎక్కడలేని ధీరత్వ్యమయావచ్చి మాబోటి వ ర్రకులనందరిని బాధిసున్నారు,

ఐగు ప్త్రవర్తవడు : మౌ*్పపారోఆ” చ(కవర్శులతో డీకొనవారు మో చ కవరులు, క6 ప్పఇద్రోఆ. చ కవర్తుల రాజ్యాలు పోయాయి టోలమిో చన నగ్తులు వచ్చాగు, ఆయినా మౌ వర్తపలన వారూ సవోయం చేసు న్నారుః కాని ఈ ఆభఖీర కాజూలు మా రాబడులలో తమువ సగం పంచి ఇమ్ము ౦టారు?

యూదువ కపడు ; మాకోటలు పడగొట్టి తక్కిన (పజలతోపాటు ఈ లదడమంటారు,

తోమకవ ర్హనడు : నెమ్మదినెమ్మదిగశా మొ వర్తకాలన్నీ ఆభీరుఅకేచ్చి మీము మూ జేశాఅక వెళ్ళిపళోవాలట.

ఆర్యవ ర్తకుడు వ అభీరులకు న రమలం శు కోపం, మ్‌ వసువులు విదేశా అప వళ దం గాని, విదేళవసువులు దిగుమతి వేయించ డానికిగాని వీలు లేదట,

యవన | శా బట్టి మిరు సెన్యాలతో రావడం మావ మవకోపషకారం౦,

(ఢీ అఆదవిశాంతీ శ్రీ

(బవ్మాదత్తుడు ? ఇంతవా మీరంతా రాయబారం శావడానికి శాకణం *

యవన తమ ఆ[ళయంకోరి వచ్నాము

(బ్రవ్మాదత్తుడు : ఆఅభీశలను నేను ఓడీసే మికందరకూ ఉపశారం జరుగు తుంది, నేను వచ్చింబే ఆందుకు, మి రళదఠరూ రాయబారంవచ్చినాసశే, రాక పోయినానసకేే జరిగోోఉసశారం ఎల్లా గ" జరిగిాండు శీ

యవన: కాదు సేనానాయళ'! మిరు పట్రణంమిద విరు దువపడకంచా ఉం, పట్టణాన్ని మిక లోబరుస్తాము. ఆదీ మొ మనవి,

(యుహ్మూదత్తుడు : మో3; అభీికల పొఠనళా* ఉండి, ఆభీరులవ (దోవాం చేసామం కే "బీనెలా ఒప్పుళోగ అను *

యవన: మేము (దోవాం చేసేణ'ళ్ళముశాము, మేము అఫీర నాయ వనితో చెప్పనేచెప్పి+*ము, భరుకచి ను. అంధ్రులన తికిగి అప్ప వెప్పవలనీన దనీీ లేశపో తే ఆంధులన మేము సహాయం చేయవలనీ వస్తుందనీ,

(బవ్యాదత్తుడు : ఆయినా మా ధర్మం మాప నచ్చ లేదు, మాగు మౌటూ మాకూ జరి యుద్ధాలలో పాల్లానహడదు,

ఇంతలో అంగగతుక దళపతివచ్చి (బవ్మాదత్తునన నమస్కరించి,

6 (ప్రభూ |! అభీరదాయకలు తను అజ్ఞ ౩ వేచిఉన్నారు” అని నునవి వేసెను,

అభీర నాయకలు లోనికివచ్చి (వాద రపభువునవ నమస్కరించి వారిచే అనుజ్ఞాతులె ఉచితా సనాల హరుచున్నారుం

ట్రా

“* పభూ! మేమెప్పుడూ శాతవావాన చక్రవర్తుల బిడ్డలము, ఇన్ని వందఅ సంకత్సళాలుణగా వారికి క కిరంచనలేవండా శీవ చేశాము, పౌాషమౌ జ్యూన్ని మాళవులు మొదలయిన విరోధులు అ కమించపండా మౌాస్వాతంత్యం మేము కాపాడదలచుకొన్నాము, తౌమూా, శ్రీ॥ ఇమ్వోవమహారాజు ,శ్రీశాంతి మూల నువా(పళువూ, శాతవాహన సార్వభ్‌ముఅ (ప్రతినిధులుగా వచ్చారని మౌన నమ్మకం కలుగగాే తమసన్నిధికి మా (ప్రభుభ కిని అడపవతో ఉద్ధా టించడానికి వచ్చాము” అని అభీిరనాయకపలు (బవ్మాద త్త్యప్రభువునన విన్న విం చెను, (బవ్యాద శపళువు చిరునవ్వు నవ్వుతూ యవనపారశీశాది వణిజూలను చూచి*మి కోరిశాా నా అకయమూ ఫలించాయి” అంటూ, ఆభీకలనుచూచి గంభీరం గా, 66 జ్వ్వ్స్స మూ మసెన్యాలఅతో భరుక చృం అక మించుపంటామూు $9

అదవిళా౦లి శ్రీ, గనీ

(ట్రవ్మాదత్తునిక డనుండీ భరుకచ ఎపట్టణ నాంయవలకడనుండీ చారులు, భరు కచ్చం లో బడినవిషయ౦ వారలు కొనిపోయినారు, భరుకచ ఎనాయపవలు కట్ట వలసీన కప్పము కటిజీసీ నారు, కతిపయదినాల్లో శాంపమాఅమహా రాజు సన్యా లతో, భరుకచ్చ 'జచాపతులతో, శీవలతో భరుకచ్చం చేం8. నగరంలో నూర్న శాతవావాన చ కవ రి సాామౌజ్యాభిే.కోత్స వాలు వెభవం-గా అఫీరులుం జరిపి నారు,

భరుక చృంనుంచి కాతిమాల మహారాజు దవీీణంగా మరలి పంతలబేళం వేరుక న్నారు, చూత శాత క గ్రాటపభువు యూద్ధం చేయడానికి ఇష్టం లేక తా నీయనలనీన కప్ప కటి, తన ఆవంఠిత భక్షి తెలిపినాడు. వెజయంతీ పురంనుంచి శఇాంతీయాలమవారాజు ముసీకళగర ముఖ్యనగ రస్థమైన శాతచవావానపథ౦ దాటి శాంచీఫురం చేకుకొని, శాంచీఫురాధిపతులఅకడ. తొండమండలాధి పతులకడ కప్పముగొని, తిరిగి [పయాణాలు సలుఫుతూ ధాన్యకటక నగరం విచ్చేనీనారు, ఈ యాత సంవర్సళానికి పూ రియెనది, సా నుంతులంద రూ యుద్ధం ఆవసరం శవం డా కప్పముక టిన సంగతివిని విజ మశ్రీశాతక' ర్తి చకవ ర్పి ఎంతో నంతోషించినారు, శఛాంచిమాూాలవనునో 5?జా కప్పమంతా చకవన రిక అప్పగించి, తాను విజయఫపురం వెళ్ళీ నాడు, (బహాద త పభువు తాను యుద్ధం వే శఆవలసిన ఆవసరం లేవండా ఈ బిరీగరోూళత్‌ వూరి ఆయినందుకు భగ వదనుగహాన్ని

శాంతమాలమహాళాబు ఈ బె,తయ్మాత ఇంత నులభంగా జరిగి పోల నందుకు థాన్యక టక మహేళ్వర ఇచాలయ ౦0లో అర్బ్చవలు చేయించి, మహో వైత్యాని! "వేయి దీపములు అర్బ్చుంచువన్నాడు, (బహ్మాద స పభువు వహీ రాజు శాంతిముకాలునితో ఏ తీరయా[తకో కెళ్ళిన ద్చినట్లు శతయాత చేసి వచ్చివంగుకు ఆళ్చర్యం వచెందినాడు, రజ్ఞ్రీశాత నావా స చ(,కవ$ శాలంలాోో* ఆ సోరర్ష భ్‌ "ముడు ఆభీరులతో, మాళవులతో యఃదవులు నేసి నాడు, వంతబములో నాగజేఛవులగో నమువాయుద మొనరింసవలనీ వ చ్చిసగి, యడ్ఞ (శ్రీకవుని తం గి న్‌రను దవడం వల్ల శాత వాపసు పాషమౌాజ్యము (కు ౧గె కృళిం చిపోయినకి

యగ షక ప్రభువు వికను (ప్రజ్ఞ అవ ల్లి త౦(డిత రాన ముకలె పోయిన సామౌజ్యము చిరిగి తొత గారయిన పులమౌవిి వారితం (డి గౌడమిభఘ్మ్యత శాత కర్రల నాటి చువళో త్రమ దళక నన్ని౦గి,

(టహ్మ్యద్‌ త్తుడు ఇారవావా నస? ంళ గట అట్టి చండవి[ శ ముడు ఇంక గాడు అనుకున్నాడు, ఇాతవాపాననంళ (పభువు ల నేవులు భలసవళ్ళి ఇ₹"7త వాహన కాష్ట్ర్రాము స్థాపించినారు, తుంగభ (దా కస్త వెళ్ళా సంగమస్థా నంలో వాగిలాగే గాని మరి ధాన్యళట? ది (పళ శాల వబన్న చిన్న సామందగుఅలాీో గాని, శళిం గంలో కాలినాహన గుండ రాజ్య శ్రదేళశాల సామంత రాజ్యాలు స్తాపించిన

ఆఅ 5,

66 అడవిళాంలీ శ్రీ, చారిలోగాని ఒళ్ళజైెజా క కిమంతు.కిన కాతవావాఎ వీడు బేడు, విజలాశ్రీ, మహాగాతే కదనొట్టువిందె, అశున కొమగుడు తండికన్న శీరనుడుం

(వ్యారతుడు యావరాజు వీర పుకువదత్సుని కలునుకొ న్నాడుం వీర పురుష దఫ(ప్రభళవు మౌళవంనుండి అంరదమున్నే విజజాఫురికి వేంచేసి దారు, మాళ వాధిపతిరైమెన రో దశేవపళువ త్‌న ముఖ్యమం లీని శ్రీ, వీర ఫుగుకు ద్‌ రయ్రుళువును టీ క్లమినికి ఆవ్వోనించి డానికి పంవీనాడు, ఆ జమయంళోే భిరు కచ్చంగలో నుహారాజు కాంతిమూలుడు విడినీ ఉన్నారు. మహారాజు యువ కశాజునన తమనోవచ్చీక ఇమ్యూనమంత్రి నొకరిని పంపి తిమ నుమతిని తెలింక వేనీశారు. శీత కాఅం (పా':౦0భమెన దినాలలో ఊజ్జ్ఞయిని వెళ్ళితీననీ, అచాడు ఉక్టయిని కన్నుఅవైపంకంలా అఅంకరించారనీ యానరాజు (టవ్మాదత్తునిచో వపెస్నిశాడుం

(బవ్యాదత్తుడు ; (వళూ |! హూళశన రాజఫుఖత్రిళ గుదభట్టారిళ అపరిమిత ఫొందర్యవతి అని "బేను శ జ్ఞయినిలో విన్నానుం

యువరాజు; ఈ యువరాజు ఈలా అపరిమిత ఫొందర్యనతుఅను ఎంళత మందినీ చూదనలనీ ఉంటుంది 1

(న్యా : (ప్రళువులు సర్వపౌభారణం ౯ దమీణశాయకనలం, శాజధర్య కంరతు ౧వైద జషీణ జాయ త్వమును వూనవలని ఉంటు౦దిం

యువ : బలనంతు.డెన రాజునన దత్సీణజాయకత్వం అవసరమా అను కొంటానుం

(బవ్మా : దమీణ నాయకి శ్వమే (ప్రభువులఅన జఅమిస్తుండి, (కిందటి వసంతోత్స'ః ౦లో వూంగీయ ఆశాళువారక ఏ కోపం వచ్చింది శాదొా శళూ 1

తో

వీర పురువదత్స్తుడు (్రహ్మ్యాదత్స్తుని ఒక నిపేేమల రీక్టృం గా గమనించి “ ధవక ప్రభూ! అధశాన వసంతోత్సిభంలో జగన గజబీజి ఇదివర శెన్నడూ జఆకగ శేదు, మా శెల్లెలం గితీజేవి గా ఉండ లేశ పోవడం, మిరు బెల్లి పోవడమూ జరిగింది, రాజవమార జావీ[శీ రివాస్యం గాక న్నుల సీరునింపడం ేనుచూచానుం దతీణ నాయ॥త్వ (ప్రభావం అప్పుడే శాక ఆనగతం అయింది.”

6 వ్రభూ 1! మళ్ళీ వనసంతోర్సివాఅం వస్తున్న విం”

“ఈ కూ మరడలు కాంఠఖ్ర రానమారి ఈఏ కు వసంచోత్సవాలన ఉంద ద౪చుళోళ తల్లి దం్శడుఅను (పొత్సిహీంచి వూంగిపోలు వెళ్ళిపోయిందిం ఫ్‌

6 (పళూ 1! మేము ఊఉ త్‌రకళింగ' రాజధానికి పోయినప్పుడు చానీస్ట (శళువు (కందటి నసంతోత్సజాన ఆరంభించిన కాయళాళాన్ని వూలర్తిచేస్‌ శారు అందున నుహవారాజు గారు ఓప్పువ న్నాయి

66 ఇాాజ్తుల (రునలు శాజసీతీి పాశ బజాలె కనీవీ సవీలి

భఖ మ్‌ అనీ

ఆఅఆదడవిశాలతి శ్రీ గ్ర

66 ఆలా శ్రాకప్రి శ్రే (పజలజ ధర్మం ఏలా సన్నిహితం అవుతుంది * ”

“ అవును ప్రభూ ! సాధారణ మశష్యుడు భరించవలనీవ బరువు ఏమి ఉంటుంది! భూమి భరంవే శేమనిలా భారం భూపతీ భరించవలని ఊంగుంది, అయిలే మా చెల్పిలు విషయం మివ తెలినీఆ0ండ గుల

రక (ప్రభూ |! ఈఏడు వసంగోత్సవం జరి పే శార్య్మకమం ఏళ్చాటు వేనీదాలా 1)

“* ఈఏడు వసంతోర్సవం జరపొల నే ఉత్సాహ మేలేదు, నిరుటి ననంతో తృవంలో శాంగి,శ్రీ రాననూరి తన్ను రతీశీవిగా మోకు ఆవ్వోనించినపూడు గజగజ వణికింది, ఏవిషయం నచ్చినా పట్టిం దుకోనిది అనాణా మె ఏంతో కాధ పడింది, అబాధరకూచి:; చూకందరణ ఎంతో అనందం కలిగింది బాధనే ఆమెలో వెతన్యం పొటమ9ంచింగి కగా ఆని

"ప్రభూ ! రావమౌరి కద్ధ సాల్వికమూ రి, శుద్ధ సాత్వికులకు అవస్థా భేదములురిడవు, ఆ కద్ధ సాత్విక సీతికి ఏదైనా విపరీతావగోధము వచ్చివప్పుడు చారు ఇంకా పెక న్నా వెడతారు, లేకపోలే కొం దం (క్రిందికి! బాధపడ తారు.”

• చమూ మరదలు వూంగీయ రాజసమారికి జీ నెన్ని రాయసారాలను పంవీనా అమె అన్నీ పెడచెపిని బెట్టింది ' ఆంయటహా యునరాజు మోము చిట్రించు కొని * మవహాఠాజు గారి ఆచేళంక ల్ల భట్టిజీవి రావమారిని వనవగరమగా ఎన్ను కొంటిని, శాంత శ్రీ, ఇమ్వాపఅ జాహి, ఆపి£్‌ ళశాజనీతీ పర వైంస ఆలోచన శేశపోలేదు, వనలతీ శ్ర శానంతమా[,తాన ఆమె అందాని! లోటు వచ్చించా* నీను స్యయంగా వెళ్ళి (బతిమాలినాను, అమెపె రచించిన గాథా గీతికలు చదివాను; చిత్ర చ్నితాలెన (ప్రాభృతాలు పంపీనాను. శాని అమె శాతో మొట్లాడలేరు, బావీ,శ్రీ రావమారి నానగా దౌత్యంలేని ఎంతో బతి మనూలంపందట, నాల్లు శిలలు కాంత శ్రీ, నాతో మాట్లాడ లేదు, ఇంతలో నేను ఉజ్ఞయిని వెళ్ళినాను, అచ్చట నే రెండునెలలు గడచింది, తిరగి "జీను వచ్చిన ఠ ర్వారకూడా వూంగీ[ఫోలం ( జీటి ఒంగోలం) ఆ బాలన రాయబారాలం పంపి శాను *”” ఆని తిలిపినాడుం

వీర పురువదత్తుడు పళా[శముళాలిం నుగుణ ఫొందర్యమా లాతని వరించినవిం రాజసీతిలో వశబుదిలేని ధీమంతు చా రావమౌొరుడు, దశతీణాపథమందు శాత

థి చాహనఠాజ్యము ఆంతరించిపోతున్నదనీ, తన తం(డిగా శే దథీ కాపథ స్వామి శావలనీనవనుందనీ వీర పురుపద త్ర రశావమాగునకు నిశ్చితాభిపాయం కశలిగిందిం తండి గారికి శాజ్యకాంత్‌, లేదు, కాని ధర్యనిర్వవా అార్థం సాషమౌాజ్య భారం వహించవలనీవ సే జెనుదీయరనీ, అ భారం చారు వహీంపవలనీవసుందని నిక్ణారణ వనుకొ నే ఈలా తనవ ద&ీణ శాయకత్వం తప్పనిసరి చేశారనీ వీరపురుష. దర్తే (పళువువను వూర్తిగా అర్భమైంది,

603 అదపిళాలలతి శ్రీ

(బ్రవ్మాదతుని భుజంమిద చేయి విచీ 6ళళీ జ్ఞా ని కీయాద్ధ మ భ్‌ ౦ళ ప్పృజాశి?” అని అడిగినాడు

(ువ్యాదత్తుడు : పశుధర శ్రి ఏదోరూపంగా మొననజీఏతం అడుగున ఉండ నే ఉంటుంది, సంపూగ మొనివళ్సిం వపావవులలో దీవీంసనంళత కాలము ఈ యూచ్ధాలూ, ఈ నాళనాలూూ ఈ ర కృపాత"'లూ తప్పవు,

పర ; ఎప్పటి ౪9+ ఊ రృమస్గితి 1

టువ్మూ : ఈః పవ్రపంశెం విశ్వంల"' అయే మఎప్ప్య టే,

క్‌

(ట్రవ్మాద త్త్మపభువు ఆఅంగరత్సక వైన్యం పదువైగువందల పకులలో గఅ సిల్పుతూ ఊంటుంది, వీరంతా ఒకధనుస్సు ( ఈ నాటీ ఆరడుగులు) పొడుగుంటారు, ఆందరు బ౪సంపన్నులు, సంళ పకులు, అ ముధిపిద్యల వీరళీ దీటయిన శకూరు అగుగు, విజయఖురానిక్‌ ఆఅంజగుగోకునా ల దూరంలోేశున్న సాల గానువానీ బాగదత్సుడు ఈ దళానికి నాయకుడు, సాతి గ*'ముం ధక్యగిర$ి ఎదులగా క్భ్య శ*నఅ రెండుగోగుత'లలోఉన్న చిన్నగామం,

ఇతమ్వాప్‌ సెన్యాలు జ్‌్రరయ్యా్‌ ఇవూలించి విజరయపురం రాగానే శాగ దతుడు శన సేనాపరి అనుమతి తీనుకొని సాలగ్రామం వళ్ళాడు. నాగదత్తుని తండి బుదనాగడి ఆ" వది ఏళ్ళవాడయి నా జవ స త్యాలుడుగ ని పోటుమానివీ ,

త్ల

ఆరనికి సాల(గామంలో రెండు "పెద్ద ఇళ్ళు ఉన్నాయి. అ ఆండు ఇళ్ళలో అళడూ భార్యలూ, ఆతని *3యిదుగురు ₹ంతానమా గ“ంటారు,

ఆరని పెద భార్య కన్ననీరి సంతానంలో ముగ్గురుకొడు వలం, ఇద్దరు సాతుం[డు. కన్ననీరి మాడవ కొడున నాగదత్తుడు. కన్నీ పెద్దకొడున దుగ్గ సామికి నలుగురు సంతానం, రెండవకళొడున నగోదతునిఃి ఇద్దగ సంతానం, మూడవ కొడున నాగ దలునికి వివావా మేలేదు, పెదకూతురు నాగసీరి రెందవ వంతొానం, ఆ మెక సెంద్దయి అ తవారూరయిన కోం బోలు పపోయిందిం అగ్రానుం సొఅగ్రామౌానికి మూడు నోరుతకాల. ౦ంటుంది. అమెప ఆయిదుగురు సంళానం,

బుద నాగుని రెండవ అమ్మాయి మవోారాజనమాౌరి శాంతిక్రీశద అంగ

థు

రతకి ఆమె పీరు యళోదనాగిని, యళోదనాగినితో ఉన్న రెండవ అంగ రతుకి ఆాఠానిక, కాఠానిక తంథడిశారిఊారు విజయపురానికి దిగువను కృష్టా నది ఒడ్తునవున్న ఏటిరాయి (గానుం, తాళానికతండి ఏటిళాయి. _గానుణిక్‌ దైనస ప్రనాగుని రెండవపు,తు డై; శాంతిమూ-అ 1శ్రళువు తండికి అంతఃపుర రతువడు గావచ్చి అంతిపురాలుశాన్తూ ఉండెను, ఆతని పెదళొమరిత తారానిక,

కారానికట్‌ ఇప్పుడు పదు 'నెనిమిబేండ్లున్న వి, అంగరవకులంగా ఉన్నంత

అడవిళాంతి శ్రీ గ్ర శాలం స్త్రీలు వివచావాం వేసుకోకూడదు, విచావాం కేచుకో వాలం శే ఆంత? పుతోడో్యోళం వదలి తండి ఇంటికివచ్చి పెళ్ళీ చేనుకోనళనీం చే, శారానిశా శుళోదనాగినీ లిువుళూ జేవాబలమూ, సౌందర్యమూ, బుద్ధి బలమూ, నసుగుణసంప గీష న్న బాలికలు, యళోడ నాగినికి పదిహే జేండు, తాట ళా యళోదజాగనికటూ ఆాం+నికటూ ఫువ్వుననూ నువాసనకూ ఉన్నంత న్నేవాం, ఇద్దరూ కలిని భోజనం చేళునవలసింజే, ఇదరూ ఒకేరంగు చీరెలూ, నల్లిలూ, సనవళ్క లాలూ, ఒకే దినును నగలూ ధరించవఅనీం చే, ఇద్దరూ మొలనూళ్ళకు దిగువను ఛురికలు ధరిసాగు, యళశోదనాగ నిక కాంతి్రీీ శావమారిక కడద వెళ్ళవలనీవ సే అ మివెనుక నే తారానిళ ఉన్నదన్నమాట., తాళఠాని/? గాపమహారి పనిశళోసం ఎకి శాజిశేని పెళ్ళినచో యళోద నాగ నికకూడా పెళ్ళిందన్న మా శీ, ఆంగరతుక స్వామిని ఈ ఇద్దరిని ఒక ౩ గా జీ భావించి విధుల నేర్చ్పాటు చేన్లూ ఈంటుంది. వీరిద్దరి పెనా ఉగ్ననమ్మక మొస్వామినికి ఇతికుఅ పి లేదు, రాపను- రిక (పారనామంగిర 6 ముందర గాని ళంయకనపుందిర (పొంగణంలో గాని శాపుగా ఉంలేది"ఈ బాలికలే. ఒక్కొక్క పండుగవ బల్కాక్క_జట్టు పరభాికలు తమతమ [,గానూతక ఒక నెల గి వాలపాటు టెళ్ళినను- పసంటాపు, రాబోయీ వసంతోతృవాలవ యళశోదనాగనిశకా గారానిశకలు సాలలగానుం బెళ్ళుదమెను కుని స్వామిని ఆనతిని పుచ్చుపన్నాను, కుభముపరా కంళాచి వాలి లిదమూా గ్‌ ఓ శరానమారిశ పాదాల కెరగి ఆమె అనతి నంగుళొన క“ట్నరథి మ: లిన “వల నెక్కి. సాల 7గామం బయలు దేశారు, యళోదనాగరిక ఏ; ఏయే వదినా! తారానిక ; ఎందుకే నుదతీ।! శకాఠరా;నీ అండాన్ని గూర్చి, యళో ః; నా అఆందమా'%! కాకా: నీ ఆందపవేం నదిన సీ అంద మే! నుదిన కే నేను నినుమూచి చూచినప్పుడో కాణాచి! యళో ; శాణాచి జీని లే జూణ వీవగుదు జే ఆంగజుని బొాణగూ చందురుని కరణమా ర థాళ్వాలు ఏరి పొటలం వింటూ నెమ్మదిగా నడుస్తున్న పి,

యశోద నాగ నిక తఅవంచుకొని దారిలో శాల్చిన జొన్నక౦ంకలఊిచ చ్‌య్యు౦ సములుతూ ““ఈ వేను లేగాఫుది, అగదుక సే జొన్నటి ముం మోొరుచిగా ఉంది. పెరు పొలాలన్నీ ఏపుగా వనున్నాయి, సం(శాంతిపండగ ముందర నే కోత లెసోతాయి” ఆని చెప్పితలె త్రి ఆారానికను చూచింది,

తారానీక నవ్వుతూ ఈ ముంచి రుచాాడటం౦ందిి ఈ ఊ చటబిాయ్యుం పంట ఉఇనాలో పొలాలకు గోయి హాలహపాలీకలు ఈలా చింటూఉంటారా ఏ ఆని ళ్‌ చాల యళోదనా” నికను (పళ్నించింది.

౯ నానా కాలంలో పొలాలన పనిఉన్న వాళ్ళు తప్ప మరిఎవరూ వేళ్లగుం శీత శాం వచ్చిందీఅం శే మా పలెటూళ్ళ వాళ్ళందరూ. పొలాలలో జీ శాపు

6 బ్రవ్షృడు తిజీ ఫలాపోరాలు ఏమిటి యళోదడా* ))

66 జ్రీద్ర క్రగ్ర* జాంయలం కాల్చుకుని గింజలు వలుచుత తింటాము, అలాగే ఇెనగ లు "పేసలు, బొబ్బర్ల, ఊ చ బియ్యమూ తింటాము, ఒసే తారా, అపూడు బంతిపూలు, వేమంతులు పొగడబంతులు, సీతామ్మ వారి జడవూలు, పొద్దుతెరు గుడులం మొ పొలాఅంతా నిండి ఉంటాయి. ఆ వూలు జడలో కట్టు కంటాము, వెవులలో "పెట్టువంటాము, జడవచ్చుళవన ఆలంక రిస్తాము,

“మో పల్రెటూరి జీవితమావింటే నావ నోరు ఊరుతోంది, ఇంకా పొలాల్లో జనులు కాపురాలు ఉన్నారే? ని

“ఆ! ఇాలానుంది వేసనికాలంకూణా పొలాలలో న్‌ డిసి బేసారు, త కాటావల పాకఠఅన్నీ ఆందుకే

66 తాట్టాకల ఇళ్ళు ఆసవ్యాంగా ఉండనవూ €””

6 ఎంత చలగా ఉంటాయనుకొంటావు! మా చోటచావులలోనుంచి దల్లటినీరు నోడుతూ ఉంటారు, పాలాల్లో దిమ్మలమిచ మౌమిడితోటలూ, నాగ రంగం తోటలూ ఉంటాయి, పొలాల కంఇెలలో సీతాఫలము, కలిమిశాయలు విరివిగా ఉంటాయి

“ళీ నన్వ్య్న ఊరించేస్తున్నా జే [05 ఉంటాడు. క

క ఆ్ర సెన్యంలో మి అన్న ఉన్నారా ళ్‌

క ఉవ్ర్ర శ్వ! (వ్మాద తపభువు అంగరతృకలలో ఉన్నాడుగా [ 51

“5 ఆంం లే ఇంటికి ఏలాగు రావడం

న్‌ యూద్ధయా్యక్రలం 'లేసదినాల్లో స్వ్యగామాలన పెళ్ళవచ్చును౫ా 1)!

అడవిళారవీ శీ ళ్‌ 4 మై ఆసన్న గాడు ఇంటికి విడుతున్నానని విజయకయచ్రువంలాోో విన్ను కెలం6 కొని గెలిపినారా? )) 6 పీద్హ్ర దగ్గిర లేవం డా నన్ను ఎవరు కలునుకున్నా శే 1)” 66 ఆం నే సీప ఏ.” తెలిసింది?) క6 గాంగ ఏలా తెలుస్తుంది 1 (పతిసంవత్సగమూ వసంచగోత్సవాలవ మ్‌ అన్న మౌగానముం జడుతూ ఉంటాడు,” 6 నృవ్చ్వ్యూ వెడుతూ ఉంటజేదానవుగా 1” కళ్‌ శృత్రర్స న్లో అప్ప జే మౌచిట్టన్నను కలునుకోవద ణు?” తశతాళానిక ఏ; ఎనళే ఆ చిటన్నా ట ఆ పొట్టన్నా* లు ఎంత పొట్టిగా వంటా లే ? ఎంత చిట్టి గా ఉంటా జే? యళోద : నీ చిన్నికొంగుళలో ఇమిటే చే మౌచీటన్న ట్‌ హూ గటన్న ట నీ కొప్పు పూలలో తు మ్మెదలా వీ చెవులను వలిో తన్ముటలా మూ చిటచ్నా ట ష్‌ గటన్నా! త్న శక జవ . ఫ్లన్సి మి అన్న నా కొప్పూవూవులో తు మ్మెదఆయి శే ఉప్ఫున ఊజేప్తాం 6 న్సీ జప్పెద్రటి వట్టి నదులం తొడుం*ి 66 జ్య ఆత్తరి మహకాటలం చాలించు. 66కు ఒఅంతకోపంన సే గడం.కింద బజఅంగెడ సెటి సుతిమాలు వంటా లే,” ౨ భతి ౧ ఆఅ లట రథ ౦ సాల గామం ఉపోరిబయటకు న చ్చింది, సాఅగాముంలోనూ, గానం మట్టూూ పొలాల్లోనూ తాళవృమేలు నిండిఉన్నాయి, ఆ ఫౌట్లను నింత గా చూస్తూ తారానీకృ్యు * ఈ చెట్ల అనఅ పాకలూ, పందిళ్ళూ జీనుకోడానికి పనికీ స్తవి శాబోలు అంలేనా ౪” అని అగిగిందిం కక చెట్టు నిలువునా అపయో౫॥౦ ఆతాళా! తాటిపళ్ళు బానా శాఅం౦ంలో రీింటాముం పేసంళశాఅంలో లేడి సీటిముం టెలు ఆఅమృతి మే. ఈ చెట్ల డొలళలూ కమ్ములూ చక్కని వంటసుకు గా ఉపయోగిపాయి, పళ్ళలోఉండే కెంకలు ఇెట్ల విత్తనాలు, ఈ విత్తినాలు పాతినప్పుడు మొక్క శాలోతున్నప్పుడూ ఆవి బద్దలుకొడి గే అమృతి మువంటి బుఖ్తగుంజు నన్తుంది, లేఠ ముక్కలు ఆనలు వెంత్యక ముంపు టీ౧ఆఅంటారు, ఆవి 8 "ల్బుకి తింసే పిండివంట లిందునూ

7లి అడవిశాంతీ శ్రీః పనికిఠావు, నువ్వు వటి పట్న్నంవాసం దానవు, నీకమిశిలును మా ఫ ల్పిటూలరి జీవితాల అందమూ,-రు బీ!)

కళ నుక్శొ నోరు ఊరిం చేస్తున్నావు.”

ఈ జిండు, మా పశువులు దొడ్డిలో, జొన్న చొప్ప, వట్టిగడ్డి, *0గంకం౦ంప నిలవ చేనుకొ ే పద వొడ్డిలో ఒళపక్క్య లేగ అపాతిళ్లు ఊన్నాంణ ఆ పాతళ్లలో 'లేగలటు, బుజిసంజ” దొసుుకుతశాయి, గది చూద్దువు కాని

రథం యళోదనాగనిక ఇంటిముందు ఆగింది, ఇంటిళలోనుంచి పిల్లలు, 64 గిన త్త వచ్చిందో ”” అంటూ రథందగ్గగవ వరుగాత్తుక వచ్చారు ఇంటి చాశి ళ్ళువచ్చి సామాను లోపలికీ వేర వేశారు, యశోద నాగనిక తిల్లి వచ్చి ఇరు వురు బాలికలకు పారాణీనీరు దృష్టితీని లోనికి తీనుకపోయింది, * పట్న ౦నుంచి ఏమి పట్టుకవచ్చావు చిన్నత్తా '” అని ఓళ చిన్న వాలపడు, యశోద ఒక బిడ్డ తరుచాత ఇంకోచిడ్డను ఎత్తుకొని ముగ్గులాడి, రావమౌరి మహానస నృహానదం జే అవూపాలు వెొందఅయినవి లక్క బరిణలలానుంచి తీనిచిడ్డలవ 'ెట్టనారంభీం. చింది ఇంతలో అగది గుమ్ముందగ్గరట్‌ ఒక అఆజూానుబాహుడగు గరువకుడు అండాల మినీిమివయనువాడు నచ్చి గో చెల్లీ ఎప్పుడు వచ్చాజీశ”” అని (పళ్నించి నాడు,

లౌ

“6 అడుగో మౌ చిట్టన్న *” ఆని కలకలలాడ'తూ యళోద శాగనిక ఆన్న శంతన ఉరికింది, నాకదత్తుడు వౌల్లెలిని హృాదయమునట చేర్చి, భుజములుపట్టి నువ్వువ మెకి ఎ శ్రి వేసినాడు, యళోజే మంచి ఒడ్డరా పొడుగూగఅ గిట్టరిపిల్ల, ఆ బాలిక అన్న గారినుందు చిన్న బిడ్డలా ఉంటుంది. ఒక్క ఎగుకు ఎగరజేని ఆ చాలికను [కిందికి దింపాడు, ఇదంతా అళ్చ్ళర్యం గా తా రాని చూనూ నీలచురిదిం

6 వట్టన్నా ! ఈ అమ్మాయి ఠౌరానిక, నా స్నేహితుళాలు, 'మీమిద్దరం శొజవనొరిశారి నగరులో కవలపీల్లఅం ” ఆని యళోదశాగనికః నవ్వుతూ

న్నహికురాలి దగ్గర పరుగెత్రి 66 జారా 1! మా చిట్టన్నయ్యను రళలషూాచా ఈయనగారు గొప్పపీరుడు * అన్నది,

తారానికను రెప్పవాల్బపండా నాగ దత్తుడు చూ+న్తూ అలా నిల్చు వ్నాడం, అతని చూపులలోని కేన్ట్వ్రమాు చూచి ఆాశరానిక తల వంవేసింగి, ఆమె

చాను కశెంపుచారింది ఈ బాలిక ఎంత ఆందంగాఉంది! ఈమె ॥ ల ష్షానది ఇగట౦6 శాదుగచా ఆని నాగ దత్తు డనుళొ న్నాడు, ఈ పాలిక ఇన్నాళ్ళనుంచీ ఎక్కడ ఉంది! ఈమె మహోయణద్ధంలో విజయంపొందిన సేనాపతి నవ్వులా ఉంది. మెరుగు పెట్టిన కృపాణంలా ఉంది, ఈమె పావాసంవేసి తన చెల్లెలు ఎంఠి అదృస్టవంతు రొఅయింది, ఈ మె మహా వేగంతో వె శ్ళేపారశీశాళంటొక్క_

అడవిశాంతి టీ గొట్టి

నడకలాడఊంది, ఈ బాలిక తన ఇంటికిరావడంవఠఅ ఈఏటి వనంతో ర్సవం నిజమెళ వపంకోత్సవం కాబోతున్నది, ఈ మె వసంతవకంలో పూ దిన వూవులన్నీ ఓళచోట (పోగు చేననట్వు గా ఈంది అనుకు న్నాడు,

ఏమిటీ ఇంత అందం-గా ఉన్నాడు! పలైటూళ్ళలో ఇంత అంద మైన ఫుకమషులు ఉంటారా 1 ఎంతబలమో అతనికి ఎంతచక్క_ని సోగమిసాలు ! ఆ విశాలమెన వశ్శం ఏకుగు నకును జాపకం తెస్తోంది, సింపహవక౦ంలా ఉన్నది, సింపహవము౦ంత బలమెనవాణా 1 ఆని జౌరానిక ఆలోచించుకొ౦ది,

పల్రెటూరంత ఆంద మెన (ఈ దేళం ఇంకోటి. లేదనుకొంది తారానిక, దినమూ తారానికగదిలోనికి తం గేడువూలు, అడవిమలెలు, కలిమిఫు వ్వులు, నూర్య ౪౮0 తాలు, చేనుంతులు, చెట్టుసం పంగ పువ్వులు దొంతర్లు దొంతర్లు నచ్చేవి, ఇవి ఎక్కడనుంచి వసున్నాయో తారానికవ తెలుసును, తారానికవ చలిదిఅన్నము, ఊరగాయ గేదెపెరుగు అలవాటయింది, ఉదయమే స్నానం చే సేది, స్నేహితురాలూ తనూ తల దువ్వుకొ నేవారు, చక్కని వస్తాాలు కట్టు కొని చలిదిబువ్వలు అరగించడానికి పోయేవారు, తిరిగి వారిరువుమూ గదిలోని క్లే వచ్చేసరికి తారానిక మంచంమీద పూలగుతు లుం జేవి. తారానికక ఈ పూలు ఎల్లా వస్తున్నాయో స్వయంగా చూడాలని బుద్ధి పుట్టింది. ఒకరోజు యశోజ భోజనం చేశూం కీ తారానిక్కు “తింటూ +శంకు పనిఉంది యఫహోచా”* ఆని అరగించవండా పరుగువవచ్చి తమగదిలో నుంద౦ం [కింద దూరి కూర్చుంది,

ఆలా చాకొ్కొా_౦దో, లేదో నెమ్మదిగా అడుగు జేసు వ టూ నాగదత్తు జౌ గడి చొచ్చి, తారానిక దాగిన మంచందగ్గరపవచ్చి, తరిగి సెమ్ముదిగా అడుగు లిడుదు వెళ్ళిళోతూ ఆగినాడు, ఆకని పాదాలు ఆమె తోలు పె ట్రైకడకు చారీ తీసినాయి, భోజనానికి వెళ్ళుతూ తారానిక' పె ప్రైతాళ్లు ముడి వేయలేదు, నాగ దత్తుడు పె క్రైకడ వంగ, *పెళ్లై తెరచి ఆందులో నుండీ ఏదో తీసుకొని మళ్ళీ "పె స్టైమూతీ "నెమ్మదిగా వేసి, షిల్లి ఆడుగులు వేసుపంటూ గ దిగుమ్మ౦ దాటి వెళ్ళి తాఠానిక చటుక్కున నుంచం[కిందనుం చి వచ్చి పె క్రై తెరచి ఏమి తీసుకొని వెళ్లి ఉంటాడు అని వెదకింది. తాను ్నపయాణమె వచ్చిన చినాన కట్టు కొన్న సనవల్క_్లలమౌామె కా పెఫ్రైలో కనిపించలేదు, ఆచాలిక చిరుసవ్వు నవ్వుపంటూ గుం జె కొట్టుకుంటూ ఉండగా భోజనాలసావిడీక డక పరుగెత్తింది, యిశద భోజనం చేయకుండా కూర్చుని ఉంది,

యశోద : ఎందుకే చెళ్ళావు ? ఇంత వేఫువేశావు?

తాకానిక ఏ; నా వల్క_అం ఒకటి ఎక్కడుందా అని డ్జూపశ వచ్చి జఇళ్ళి వెదిశాను. ఎక్కడా కనబడలేదు, క

యళో ఏ చాశిలశేవుక పోయింధేమో,

గి అబ్బే ఆది మొన్ననే వాశల్‌ది షట్టుపవచ్చింధి,

([! అడవిళాంలి శ్రీ

యళో : ఎక్కుడపపెట్టావు

శారా; తోలు పె క్రైలో,

యశో ; ఆవాల! చిశ్రంగాఉంటే! మా ఇంటీలో ఏవీ పో చే, తీన్నగా వదిశానా

శారా; అం

యశో ఏ సేనువచ్చి వెదువతా ఉండు, నుందర భోజనం చేయి,

ఇద్దరూ భోజనం చేసినారు, తరువాత ఇద్దరూ వెళ్ళి గదిఆంతా వెదకి నారు, ఇల్లంతా జదళినారుు ఆ సనవల్క్మ_ లం ఎక్కడా క నబడ లేదు, లోపల నవ్వువంటూ శా రానిక న్నీహీతురాలితో కలసీ ఇల్లంతా వెదికింది. ఎక్కడ కనబడుతుందో ఆమెశీ తెలుసును, తాఠానికకు అల్లరి చేయాలని బుద్ధిఫుట్టి? నాగ దతుడు పొలానికి వెళ్ళిన ఒకదినం అదనుచూచి, నాగదత్తుని గదిలా*నికి పోయి ఆతని ఆయుధాలలో ఒళ చక్కని ఛురికతీసి, తనగదికి కొనివచ్చి, అమె ఆలం శారపు చందుగలో డాచుకొన్నది, అ మరునాడు నాగ దత్తుడు అన్న బిడ్డలను, వసంతోత్సవానికె వచ్చిన తన పెద్దతోబుట్టువు బిడ్డలను; అన్నలను, యశోదను, తల్లిని, ఇంట్లో పనివాళ్ళను అందరినీ తన చిన్నళ తిని వీసిచారా అని అడగడం, గడబీడ చేయడం చూచింది, తనలో తాను చిరునవ్వు నవ్వుకుంది, తనగదిలో ఏమి ఎరుగని దానిలా పువ్వులు గుచ్చుకంటూ కూర్చుంది, నాగదత్తుడూ చెల్లెలు యశోదా మొట్లా డే మొటలు వింటూందిం

నాగదత్తుడు ; ఎల్లాపోయింది చెల్లీ ॥

యశోద ఏ; అబేచాకు ఆళ్చర్యం 'బేన్తూంది,

నాగ ఏ; అ ధభురిక చాలా ముంచిదినుమూో,

యశోద : సేచాపతి నీవ ఇచ్చినదికాబోలు,

నాగ అంతకన్నా ముఖ్యం, విజయదళమి పవీరోత్పవాలలో చెందటీ వాజీగా నెగ్గినందున నువారాజు గారిచ్చిన బహుమలితోపాటు ధనకపళభువు

జా

తాను (బన్మాద తపభువుతోసలివీన జెత్రయా్యా విశేహలు నాగ దత్తుడు వెళ్లెలికి చుట్టాలద చెపుతూ ఉంశ్రే, తారానిక విననట్టు నటినూ అంతా తన చిన్నారి అందాల చెవులు రెండూ డోరవిప్పి వింటున్నది, కారానిక వినడంలేదని వొందట నాగ దతుడు కించప ద్రాడు, శానిళొంచెం ఎత్తువేనీ చూద్దౌ మని బుద్ధిఫుట్టి కథ చటుక్కున అఆవీనాడు, తాఠానిక తలె త్తి నాగదతుని వెపు చూచింది. నాగదత్తుడు సోగమిపాలపపె చిరునవ్వుతో అమెవెపపే చూసున్నాడుం అమె చశితయొ కలవంవేనీంది, చాగ దత్తుడు * దొంగా దొరిశావుి

ఆడవిశాంతి,శీ స్స్‌ ఆని మననులో అనుకొని, * ఆం[ధులంకే రాజులకూ, వారి సన్యాలహ ఆడలు, మేము వస్తున్నాము ఆని వినేసరికి కప్పాలు సరిచేసుకొని, మొక అర్చించేందుడ సిద్ధంగా ఉం డేవారు* అని నాగదతు డన్నాడు, కొం టెపీల ారానిక తలవంచువ నే, * ధనక (ప్రభువు గారి అంగరత్నక “సిన్యంఆం శే రాజులు కిరీటాలు పొనేస్తి మడమలక బుది నెప్పి అడవులవ ఉడా వ శ య యిస్తారు” అన్నది, నాగదతుడు తెలబోయి, ఒక్క_ నిమేపం చెప్పడంమొని; అఆ బాలిక హాస్యం అరం వేనుకొని, పకపకనవ్వి విజయపురం కోటలో ఒక చిన్న దుగ్దాదేవి వెలిసిరావమారిక మంగిరంలో ఉందని ఆ రాజులవ శేలినీ, కలగండుపడి, బిలబిలా పరు? తినాను) అన్నాను, ్ర్‌ | తారానిక ఏ (తఈలవంచుకు నే) ఆ దుక పక్క నే మువోా కాళికాదేవి సధక కీనూ ఉండడంవల, ఆ దుర ఆంజ అందరికీ భయం, యశ్‌ద : “నీను కాలిన లకీ తారా? తారా నేను దుగ్గను శాబోలు, నాగదర్తుడు ఫ్‌ అడి తాకు తెలీరుదుకాని. నేను యా్యకం కీరధ్యద్రుణ అందరూ పకపక నవ్యాకు, నాగదరుడు తాను చూచిన దేశాలు, ఆ జేశాల ఆచారాలు అక్కడి వివాహా విధా నాల్ను స్రీ పుముముల వశ్శనలు, ఫాషమలుు ఆయాజచేశాలలోని విచిితాలు, అక్కడక్కడ తాను నిన్న కథలు వెప్పాడు, ఇంతసంతోపంగా సాగదరుకు ఉండటానికి శారణం లేకపోలేదు, బహుమానం పొందిన భు5కపోయిందని ఆతడు బెంగ పెట్టుకొని మతి లేని వానిలా తికి ఊంపుకోహికుని (పక్న అడీగనాడు, ఊరికావల ఊన్న ఎనుకథవారి కటుంఛాలలో ఉన్న గ ఉససిరి అనే ముసలిదా”న్ని నోది ఆడీ గాడు; గట్టునీరి పోయిన వసువులు పశువులు ఎక్కడ ఉన్నాయో జోస్వం మ్‌ దంలో ఆ చుట్టుపక్కల రాస్ట్రాలన్ని టీలో (వ్రన్‌ద్ధి కక్కింది, ళ్‌ స్టీర్స్స తండ్రీ, నీపేతిలో యివాహ చేకలు దగ్గిర వొచ్చి నాయికా , “1౦ తండీ కొండబేవత పేక చెప్పీ, కలంబేవతక దర్శామెట్రి సెక్సూ తకుండానురా ! “షరి బాబయ్యా! నీ కఠేనీ శతి, నీసతేసీ కతి బాబయ్యా ! 66 ర్ల గ్రి అప్పా! ఒక యేలు శాదూ, ఆం లేస్ట కావు ఏళ్ళమచ్దై నె ఈది నీ కళ్ళకాణాసీ! | “ఓరి తండీ! ఎకుకది సెపా ఉందది ఇశుకోరా! నీ సిన్న కతికీ, సిన్న చానికీ సంబందం ఈంది శాద్శట్రా [1 ని సిన్నక లే సిన్న దెలే, సిన్న దానిని నేీలుకోవ 9 టా శ 0)

గ్గరి అడవిశాంతి శ్రీ

ఈ విధంగా గటునీరి పోజి ఇెప్పింది ఆ ముసలి ఎరుక సెప్పినమాటల

ర్త

వ్‌ల్ల ఆతని వృాదయ౦ నురీ ఆగమ్యగోచరన్థితిలో పడీంది, తన చిన్న నే తక్‌ చిన్న దానికీ సంబంధ కేమి అని ఆలోచించుకుంటూ నాగదత్తుడు ఇంటీకీవచ్చి? గుజ్టందిగి గుఆఫువానికి అప్పగించినాడు, ఇంట్లో ఎవ్వరూ లేకు, వంటలూ, భోజ వాలూ పొలంలో బీ అని పాలేరు చెప్పీనాడు, ఆంటే నాగదళుకు లోనికి పోయి కస్త్రాదికాలు సశీక8ంచుకొని పొలానికి పట్టునపొమ్మని ఆజ్ఞ ఇచ్చి తాను ఆలోచించుదంటూ వొలము వెళ్ళినాడు,

అ పొలంలో వంటలు జరుగుతు న్నాయి, స్‌ల్పలు అడుకొంటుజ్నారు, యశోద నాగనీక్క తారానిక ఎక్కా కనబడలేదు, వాళ్ళిద్దరు ఎక్కాడున్నా రని తన మేనగోడలి నొక బాలిక నడిగి వీరిపొలంపక్క (పవహించే చిన్న కొండ ఊటవాగు వెపు పోయివారని తెలుసుకుని జూరిని పెదుప్క_ంటూ సెళ్ళి యపు ఎండ శాసున్నరి, అ ఉదయం జూమ్ముపొద్దు ఎక్కింది, నాగదత్తు 'డా

అ చిన్నవాగు కీవలానల దట్టంగా కెట్లు "పెరిగి ఉన్నాయి, వానదరుని తండ ఆ వాగు,పక్క సే తమలపావళ తోటలు జేయించాడు, ఆ తోటలోని అకు అఆఊరిబారిళే కాకుండా ఆ చుట్టుపక్క అ (ామాలఅన్ని టి! ఎగునుతి అవు తుంటాయి, అతమలపానతోటల ఎదుట చాగు, వాగుశావలీగట్టు పక్కగామం వారిద్‌ిం అక్క ణా ఎన్నో తమలపావనల తోటలున్నాయి, అ తోటలలో నా౫॥ః దఠతుడు పెదపరున్నాడుు అరనికి ఎక్కడా కనబడలేదు,

ఇఖాత్రీలీ ఆ చిన్నవాగు గలగలా చాళ్ళమధ్య (పవహిసున్నదిం చరపాటలం పాడు కకంటున్నదిః “ఈ ఖగ నుంళ అట'లే జగమంత పాటలే అందచందాల ఆనందమే జరు * అనీ వాగు పొడుతున్నదనుకొన్నాడు, అ పాటలో ఏనో గునగునలం విని సీందొాయి,

మందటీ సుసగున ; అందుళని జబాచానూ,

ఇండో గుసగున; మంచిపని వేళావ, మా అన్నయ్య బెంగ ెట్టు

ఓ కన్నాడు, నిజంగా పోయిందనుకని,

మొదటి: నా వల్కలం తీనీ డాచవచ్చు వేం పాపం!

శండో ; ఎందుక జబాభాడో మరి? మొదటి ; “నేనూ అందుకే,

అడవనిళాంలతి శ్రీ, గణా నాగదర్తుని గుండె జల్లునుంది. ఎక్కడ వీ గుసగుసలు ? "నెమ్మడిగా అత జా చుట్టు(పక్క అ (పెేళం వెదక నారంభించాడు, ఆ చాగువముధ్య అేశమెన బండళలాళ్లు పడీఉ చ్నాయి, ర్జీ "పెద్ద బండళశాయి చాటున నీళ్ళలో ఉన్న ఒక శాతిమిద కూర్చుండి యశోదా తారా మొట్లాడుకోవడం గమనించాడు, నాగ దత్తుడు చష్పుడుశాకండా ఆ పెద ఠాతికి ఈకల(పక్క_ వం గాంచు క తినాడు, ఇవి పట్న వాసంపీల్ల పి! వారొసేను ఊరంత విరగబడి ళారుమూ పోయె, నగ రవాసంపిల్ల నన్వితే ముత్యాల నత్నత కాంతు లే, నగ రవాసంపిల్ల సొగనుదిద్దిన పిల్ల వగ లుపోయేపిల్ల నగవు నలిశే పిల్టం ఆని పాడినాడు, వెంటనీ రొగమూ వరసా మార్చి. 6 ల్లీ ఆందాలా “బేనక న్యా చందుకూ బీ ఎక్కీరిపాచా | మందు పెట్టే ముననూ లాోోవా గూయ వేసీ మొటలాబేచా ? షి టిందాలా,.. శ్రీ పట్నవాసం బంగారుపీల్లా ప ల్లైటూరూ రాజ్యం చేశావా జి భుల్గుమంటూ గంతూ జేసేవా ? ఓ అందాలా ౨౨6 ఓ డొంగచారీ రాదకన్నీ దోచుతొవ మననరా పొణాలూ * చొచుకౌన మనను మర్శాలూ? $&ీ అందాలా:

[3 అడవిళాంలి శ్రీ ఓ చిన్నారి వయసుదానా నన్నేల చిన్నదానా ఎక్క_డీజీ సీకీ అందాలూ చుశ్క_ల్లూ లేలివచ్చావా ఓ ఆందాల "భకక న్నే 9ట 6! అని గలగల నవ్వినాడు,

ఈ పాట ఒళ్లు పరవళం అయిపోగా విన్నది తారానిక, తా మెళ్క్ళడ ఉన్నదీ నాగదతునికి తెలియకూడదని యశోదనాగనిక నోరుమాసీ *ష్‌ ౫ ఆని చేయి తీసీ వేసింది. ఇంశా దొంగ మాటున ఉండదలఅచువందనీ, తన మె ఖ్లైలినిహ డా మౌొట్లాడవద్దన్నదనీ నాగదతుడు శుణికంలో (గపాంచాడు, ఆత నిలో నుత్తులం శతాండవించాయి, కన్నుల బరువేశ్కా. యి,

ఈ భృలఘలఫఘల కదిలిరావ థళథళథళ తరలిరావ పనీడి వొంటి పడుచుదాన మినీమి వయసు సోక జాని)

యశోద పట్టలేక పకపళమని నవ్వింది, తారానిక కొండవాగులా మిల మిలల తళతళల నవ్వు నవ్వింది. నాగదతుడు * హహా, ఒఓమీపళో * ఆని ఉరుము లూరిమినట్లు నవ్వాడు, జాలిక లిదరూ శేచి నిలిచినారుం

తాళానిక ; "పెద్దపులి వచ్చింజేమో అని అడీలిపోయాను,

నాగ దత్తు ?; కోకిలగుంఫు వచ్చింబేమో అని ఉప్పొంగి పోయాను,

యశోద :; మో ఇద్దరికీ మరిపోయింజే మోనని 'బేజారయ్యాను,

నాగ దత్తు; ఇంతకీ నా చిన్న త్రి వీసిన అందాలఅదొంగ దొరికింది. అబే పంతోప౦,

తార: నా వల్కలం తస్కరించుకొని పోంజయన ముచ్చు దొరికాడు ఆదీ నావ విచారం,

యళోద : అన్నయ్యకు సంతోవం ఏమిటీ, నీవ విచారం ఏమిటీ

నాగవ నా కత్తి నాన దొరికనందున సంతోవషం. శాదుకే ఇలీ!

శార:; అడవాళ్ళ వల్క_ అం పెంగ వాళ్ళు ఎత్తునపోవడం “విచారం శాదుకేే నాగవల్లీ |

యళోద :; మౌ అన్నయ్య వీఫుతట్టనా, నీవ కన్నీరు తుడవనా 1 కార ; పొపం మి అన్న గారి ఏీపుతట్టు లేశపో లే నవ్వి నవ్వి వీరులట పొరమారుళు౦ది,

అడవిళాంతి శ్రీ, గొట్ట

నాగ ఏ మీ స్నేహితురాలు కన్నీళ్ళు తుడు ముందు, లేశపోతే ఆ సళ్ళతో ఈ వాగ పొంగి మన ఊళ ఇన్నీ ములిగిపోలౌాయి,

యళోద ఏ ఉండండి ఇక్క జే, తట్టటానికీ, తుదడవడానికీ శకావలనీన వసు వులు పట్టువవస్తానుు అంటూ తుల్టున పారిపోయింది. * జీనూ వసానుక౦డ వే” అని తారానిక ఆమెవెంట పారిసోబోతూంజళే్య) నాగదరుడు చేయిపటి అఆపినాడు, న్‌ ల

66 జం చేయి వదలండి

6 ఇద్ర చావేయిలి

క6 వ్వైవచేయి ఏలాగు €))

ఈ -జృస వరించిన వేయి చాదిశాదా ఏమిటి?)

• ఆయిలే మిన ఎన్ని చేతులు దక్కి ఉంటాయో! )”?

66 "ం జే 30డు వేతులు శిరా !$)

66 నా జేరు తారానిక;ః

4 నాపేరు వాగదత్తుడు, అయితే ఏమి; "వేను నాగయ్యను, నువ్వు నాన దారిచూపే చుక్కల ళాణివిళ

4 మైరు చుక్కల్లో చంద్రుడు,”

66 న్రాక్ర్ర ఒక్క కు చుక్క, చక్కని చుక్కల

ఈ వ్వా ముక్కాలు మాబాగున్నాయిః ేను చుక్క నేగాని వెలుగులేని చుక్కను?”

66 వా జీవితమంతా వెలిగే చుక్క_వ, ”

కళ న్లా వెయ్యి వదలరా ఏమిటి ౪)

ఈ క్షమించు, ఏదో ఫువ్వు చేతో పట్టువన్నట్టుండిం?”

6 చ్వూడండి, నా మణిశట్టు ఏలా కందిపోతోందో,”

ఆమి నవ్వుతూ "థిదవులు ఫూవులా ముడిచిందిం

“* అయ్యో ఎల్టటి గాబా ధరించినట్టు కందింది, నేను నట్టి బండ వాణ్తీం

ఈ ఏవరండీ మిమ్ముల్ని బండచార నీది! మా చెల్లెల్ని పువ్వులా ఎత్తేశారు.”

“ నిన్నూ ఎత్తుతాను చూడుం”

ఇాగదత్తుడు అమె నడుం శ₹ండు చేగులతో పట్టి సువ్వునపెకి ఎత్తి బీశాడు,

ఈ నన్ను దింపండి, నాకు భయ మేసోంది, ఎవరన్నా వస్తారు,”

66 ఏనర్రు చూడవసారు ఏ? అని అమెను తన వృాదయం మిదన దింపు ఫొని, గట్టిగా అదుముకొని అమె పెదవులను శాఢంగా చుంబించినాడు్కుు ఆ

80 ఆడవిశాంతి శ్రీ,

బాలిక కళ్ళుమూసుకొని మళ్ళీ ముద్దులిచ్చింది. అతజామెను ఎత్తుకొని తన ఇెళ్లెలూ అమే కూర్చుండిన రాతిమోదప తీసునవెళ్ళి అక్కడ కూర్చుండ పెట్టి ఆమె (పక్క నే కూర్చున్నాడు,

కక వరు ఒళ పరాంం అమ్మాయిని ఈలా చేయవచ్చునా రి 39

66 శీను ఇదివరప ఏ అమ్మాయినీ ఈలా చేయలేదు, నువ్వునాకు పరాయి అమ్మాయిని కావు, మనం తృతియులం, నాఖడ్డాన్ని నువ్వు దాచావు, నీ వల్క_లాన్ని "నేను దాణాను, ఇంతకన్న గాంధర్వ విచానాం ఏం శాచాలి! ”

46 మనిద్దరికీ వివావా మే అయిపోయిండా 1! ఇదెక్కడ శాస్ర్ర్యమండీ ళ్‌ 0

కక ఆప స్తంభుల న్నూతం, వివావాంశాని బాలిక సరవల్క అం తీచు కొన్న వాడు ఆమెను వివాహోనికె అడిగినట్లు, ఆమె ఖడ్గం తీసుకుం ఒప్పు వన్నట్లు, ఇచే గాంధర్వం”

కక అమ్మయ్యా |! మౌ నాన్న గారు నన్ను చీల్చి జేస్తారు

ఈ ఏందుకు క +

4 గాంధర్వ విచావ౦ చేసుకొని...”

రక చేసువని ,..ఆ**.భ ర్త... ఖార్యను గట్టిశా హృదయానికి అదుము కోనందుకు,?)

6 ఆసీ దొంగా! ” అతచశా మెను గాఢంగా కాగిలించుళకొని ఒళ్ళు వేడెక్కి మత్తెక్కి అమె తలను తన చెంపలకు శాఢంగా అదుముకొన్నాడు, ఇంళా కొంత సేపు ఇద్దరూ ఉంశే ఏమవుతుందో అని ఆ బాలిశా అతడూ ఒళ్క సారిగా అనుకొని ఒక్కసారిగా లేచారు, యశోద '“* తారా! అన్నా! ఆంటూ "శేశ బేనుకంటూ వచ్చింది

తృ తయభాగం రతీదేవి శా

ఆడవి టవ్మూదత్తుడు మహోరాజపమౌోరికప మరల విద్య (పొారంభించ వలెనా వలదా? పదినెలలు అంతరాయం వచ్చింది. తాను ఏమొగం "పెట్టు కొని వెళ్ళి ఆమెన పాఠం వెప్పగలడు* వసంతుడైన ఫుకుుషుడు వనరమగా ఓక బాలికను ఎన్ను వంశే ఆ చాలికను భార్య శా ఎన్నుకొ న్నాడన్నమా కే, ఆ స్వయంవరాన్ని "పెద్దలుకూడా కాదసలేుం సగోశ్రీపరాలిని ఎన్నుకొన గూడదు, తాను వినాహంశాదలచుకొన్న బాలిక సే ఎన్నుకోవాలి. మన్మ భు డుగా ఎన్ని నవాడు రతీజేవిని ఎన్ను కొన్నా ఆంలేం (బవ్మాద త్తప్రభువు రతీ దేవిగా రాజనమౌరి ఇమ్వోవ శాంత్సక్రీని ఎన్నుకొని లోశానికి ఆమెచే తాను (ెపేమించినది అని నిరూపీించినాడు, అడి ఎంత (దోవాము, ఎంత నీచ శార్యము? లోకంతో సంబంధం లేక యోగినీహ్భృదయింతో జీవించే ఒక ఇ*లకను, సమ జాలిశాలోశంఎదుట రతీదేవి గాఎన్ను కొని శాను సలివిన పాపానికి నివృత్తి లేశ,

ఆ డినాన తన కట్టి హీనబుద్ధి కలగ జానికి కారణమేమిక తన హృద యాంత రాలలో అమెప్రె వలపు ఉన్న దన్నమౌాకేగదా? ఆ చాంఛను దాచుకో లేని వాంఛను నాశనం వేయలేని దుర్చలత్వం తనలో 1ఫవేళించింది, అది తథ్యము, ఎంత అంద మా బాలికవ*1ః లోకంలో యుగానికొక బాలిక అంత ఆఅలిలొక సొందర్యవతిగా ఉద్భవిస్తుందేమో అదివరకు మహారాజు తినయ జగ దద్భుత సుందరి అని శ₹ెష్పుకొ-నే మాటలు విన్నప్పుడు తన "కేవిధ్యమిన స్పంద నమూ కలుగ లేదు. కాని తన్ను మహారాజు ఆ బాలికకు గుువుగా ఉ చైళించి తమ రాజవార్మ్య్యానిక్‌ తీనుకొని వెళ్ళినప్పుడు, ఆ దివ్యసుందర గా్యాత్రను దూచి నప్పుడు తన కళ్ళు మిరుమిట్లయి తక్కి నలోకం అగోచర మెపోయింది,

ఆ బాలిక అందం హి మాచ లళ్ళంగ స్వరూప మెనది, ఆ అందం మానవ మా్రుల కెట్లు సన్నిహీరం కాగలదు అమె హృదయం వ(జాయుధఫు తున కలు కరిగించి పోతపోసీ ఉండనచ్చునుః నూర్యచిం బాన్ని తన కొమరిత కె తురిమినప్వుడు అ తురుముడు పోగుచేసీ ఆమె మెదడు చేని ఇంటాడు దాతిం ఆమెలో రక్తం (ప్రవహిన్తూఉ౦ంటు౦దా, లేక శరగంచిన నూర్యకరణాలు (పవ హ్‌నూ ఉంటాయా? తాన వెళ్త బాగులవానిలా అబాలికను రతీదేవిగా ఎన్ను థొస్నంతమా(తాన అమెలో మౌొనవవైతన్యం తీసుకవచ్చి, స్వచ్భ మైన ఆమె వఎవెంపలలో క లా రాలు విరియపూయిద్దా మనుప న్నాడుం

హ్యాదత్తుడు ఉన్సురని లేచినాడు, ఈ పదినెలలు అ యువ(పళువు పడీస వేదన వ నాతీతముం,. ('పేమను దగ్గరప రాగీయక శ్రీకృష్ణ భగవద్భోధితి

అ 1],

రీ అడవిళాంరతీ శ్రీ మయిన స్థిత థ్ట్వేము తన ఆశయంగా పెట్టుకొని సన్యాసాశము స్వీశారము త్వరలో పొందడానికి నిళ్ళయించుకొన్న రనప ఎక్కడనుండి వచ్చివదీ అవస్థశి ఆ బాలికప ఆ దినాన ఏవో నివ్వేదము కలిగినందుకు తామందరు సంతోషించి నామని వీరఫురుషనతుడు తెలిపినాడు, వైతన్యరహితయై నిర్దణశా ఉం జే చాలికవ తనచేస్త ఎంత అవమౌనమో కలు౫జేని ఉండాలి, లేకపోలే అము అంత వాధ ఏలాపడి ఉంటుంది? తాను యుద్ధయాత్రక పోయి యుద్ధం అంక్రే ఛభయపడినాడు, ఇదివరకు చిన్నతనంలో తానుచేనీన యుద్ధా లేమంత ఘవమెవవి ఉన్నాయి శి తనక ఎప్పుడు ఇతిక రవ్యతామాఢక్వ మే ! ఇతిక రృవ్య తౌమూఢులు 66 బ్రన్ర్రునా కాదా€*ి అసే శావణివందడల ఒడకుదుడుపలలో పడిపోతూ ఉంటారు, తన 'తొతీలు ధీకులు, జ్ఞూనసంపన్నులు, అది శకేషులులూ (ప్రజా భారం మోస్తూ ఉంచే చారు, తాను భారమే మో కులేని చూమూలు వాగమ్మ అయి చ క్కాపోయాడు, తన,ర క నాళాలలో ర క్రమేనా (పవహిం చేది, లేక పారాణి నీళ్ళా తన తలలో ఉన్నది మెదడా శక ఊకఉండా ౪ రాకరాక తన సృదయంలో పేను (ప వేశించింది, (పేను అనే వసువు అవసరంలేవండా తలిదండ్రులు ఏర్పాటు చేసీన బాలికను వివాహాం చేసుకొని, సంపారధర్మం నిర్వహీసారు ఉ తమ యువకులు, అట్లుకాక, (పేమ అనే రోగం దాపురి స్తే అన్నీ అడ్డం తిరుగుతాయి. కాంగిటక్రీలో వెైతన్యం కలిగినదని నమ్మక చశుముందికీి ఆమెన ఇష్టము లేనిచో తానెట్లా అమెను ఊద్వావాం ఆవడం ౪? ఆమెను విడిచి ధర్మపశారం జేరొక బాలికను తానెట్లా వివాహాం వేనుకోగఅడు? తన హృదయం, బుద్ధి? అవాంకారము అఆ నాలిశను కోరినాయిం అవి వేరుగా (పసరించ ేరవు, తాను మనస్సులోనైనా అలా ఊహించ లేడు ఆ జాలిక తండడిమాట జవదాటక విబాహానికి ఒక వేళ ఒపుకొన్నా తా నట్టి విచావోన్ని ఎలా ఆంగీకరిపాడు 1 (బ్రవ్మాదత్తుడు అబాలిక దివ్య సాందర్య మూ ర్తిని తలంచుకొశ్నాడు, ఆమె చూపులు తనకు కలిగించిన వేదనను స్మ ఎతికి 'తెచ్చువన్నాడు, తానూ, మహి కాజూ ఆ బాలికవ బాధను కలగజేసున్నారు. సాధారణ భోజనం విషయం లోనీ ఇష్టంలేని ప డార్ధ ౦ తినిపిస్తే పజేబాధ ఇంతింత అని కాదు, అలాం టప్పుడు విచావాం విషయంలో ఒళ 'బాలిశను వ్యధలో ముంచడంకం శు "హైన్యం ఏముం౦ంటు౦ది ? త్వరలో “శీ నాయమెను భార్య 77+ కోరననీ అఆమెప ఇదువువెప్పుటహ డా మౌని వేస్తాననీ మవారాజువన వా రపంపాలని (బ్రహదత్తుడు నిశ్చయించుకు న్నాడు, ఆ నిళ్ళయానికి 6 వడంగో కే పట్టలేని ఆనరెదమా ఛరింపళాని వేదనా రండూ శలిగినాయి. తనధర్మము ఏమన్మోతమూ స్వలాభం ఆలోచించ పంచా

అఆడోని కాంతి శ్రీ, 88 నిర్వహిం చగలుగుకున్నందువు ఒక బాలికవ నిర్మలానందం సమకార్నడానికి తాను శకారనవడు కావడానికీ అతనీకి ఎంతో సంతోపం కలిగింది,

ధర్మము ఫురుుషున కె, జీనితీము ఫురుషునక, రాజ్యము ఫునగుమున కె, మూోతుము పుకుషున క్రొ ఎ.తశాలము పఫుగుషులు ఈలా గ్రీఅను తములో భాగం వేసుకొని తామే సర్వమూ అయి మెలగడం? శ్రీ కుచములు సంపూర్శ్మ సమాన భాగస్వామ్యం పొందడం ఎన్నాళ్ళకో? వేదకహీత ధర్మాలు ఆచరణలో "పెట్టలేని మౌనవలోకం క్రీవిషయంలో ధర్మనిర్వవూణం ఏమిచే నుగలధు? శాకమౌరి తన చదువువలన నే బాధపడుతున్నట్లు కనిపించింది. తండిమోట జవదాటకూూడదని నిళ్ళృయించుకొన్న బాలిక కావువ తీన గుగుత్వ౦ జప్పుకొన్న ది, శాబట్రి తాను మహారాజుతో రావనూరికవ చదువుచెప్తట ధర్మముకాదని తెలపాలీ, అని ఆశళోచించుకొ న్నాడు (బహాదత్తుకు, ఆ నిళ్ళయాని! రాగానే (ఆఅహ్మాదనుని హవృూదయ భారం తీసి వేసిన అయింది,

ఆనందంతో ఆ సాయంకాలము సముచిత జేషంలో స్క౦ందవి శాఖా ఈ నక (బహ్ముద త్తపభువు కోటలోనికివెళ్ళి మవారాజా దర్శనము నర్థిన్తూ ఆలో శ శచామండిరంలోేనిక్‌ వెళ్ళేసరికి ఇమ్యూక శాంతి శ్రీ, శాపహౌోరి ఆక గాడ్‌ నిలిచి

ఇత్య్యూకు ఇాంరి,శ, వమోరిని అం(ధ్రశాత వాన చక్రవ కి దోయాది ఆయిన భులమావిశాతవావాన వమోరుడు ర₹0చేండనాటి వసంగోత్పవాలలో చూచి వాడు, ఆ రాసమాఠరునక ప్పుడు ఇరువది అయిదు సంవత్స రాలుంటా.ము, వివాహా మయినది, బృవాత్పాలాయన సామంకుల కొమరతను చేసుకొన్నాడు, ఇసువుకు బిడ్డల తండి, ఇచయవురు ఆడపిల్ల లే,

వానిస్టీఫపుత త్రీ పులమౌవి చ్మకవ ర్తి రెండవకొమరుని మనునుడు, యజ్ఞ శాతకర్షి దివంగతుడు కాగానే తానే రాజ్యం ఆక్రమించుకొండానుని దృథి సంకల్పం పూనినాడు పులమౌవి రాకొమకుడు, అందుకె బృహత్పాలాయ నులను పలవులను సాయం అర్టించాడు, శాని మహామండో లేళ్వరు డైన ఇమ్వాకు శోంతిమూాల మహా కాజు శ్రీ విజయశాతక ర్షిని చకవ రివిచేసి, లెత్రయ్మాత్రలు చలిపీనాడు, శాంతినూలుని ఎదిరించగల మనవాడు ఎవడు?

విజయ ళాతకర్షికి చఛావముకది అగుటవేశకదా శాంతినమూలుడు సహాయం వేసినాడు, శాంతిమయాూలునకు తాను అల్లు జే ఆయిణే తనకిక కోడినేయి ఎడమ చేయా కాంతీమూలు డే, వీరపుకుషదతుడుకూడ మహావీరుడు, ఇత నన్నెవరు "లేగ చూడగలరు అనుకొన్నాడు పులమౌవి రావమౌారుడు,

శాంతిశ్రీ రావమారి రూపజిత రతీదేవి ఓవోళో! ఏమి సౌందర్యమకి! ఆలాంటి సౌందర్యం దూచి ముస్ధడుళాని ఫుకువుడు ఉండగలణా? ఈ మవ్లా

86 అడవిశాంతి శ్రీ, జాంథధపథంలోని కవులంతా ఆ బాలిళా సొందర్యం వర్గించడ మే తను జన్య సాఫల్యం అనుకుంటారు,

ఆనాడు తానామిెను చూచిన మరుక్షణంనుంచీ ఆఅ బాలికనుగురించే మొట్లాడడంవల్ల నర్మసచివుడు “మహారాజా! తమన శాంచి్రీజబ్బు పట్టు కన్నడా 1 * అని గోలిచేళాడుం తాను చకవర్షి అగుట అల్లాషఉంచి అ బాలి కను విచావాం వేసుకొ నితీరవలెనని (పతిజ్ఞపూని నాడు,

ఫులమౌావి రావమారుడు కొంచెం బొద్దుగా, పొడవుగా ఉంటాడు, విళాలమెన ఫాలం, గరుడ నానీక, లఅంబక రాలు, కాని *పెదవులు రెండు గీతలం గీచినట్లు సన్ననివి, అతని గడ్డము చాల చిన్నది, అ గడ్డముహడ ముడురతలుపడి ఉంది. అతనికి చేశిచేసి కళ్ళు కాని లోచ నాం గాలలో సౌమ్యనసీతిలేదు, నల్ల గుడ్లు చిన్నవిం అందుకే అత డెప్పుడు అతికోపంతోనో, అతి 'భయంతోనో చూస్తూ ఊన్నట్లు ఉంటాడు, పెగాకొంచెం మెల ఉన్నది, పె కెప్పలు ఒత్తు, ఒత్తైన కనుబొమిలు, చట-క్కన చూచినపుడు ఫులమౌవి రాజపమౌరుడు తీక్ష, మెస, మనోహర మెన చూపులుకఅలవాడని అనువంటాకు, శాని ఆ కళ్ళలో అతి[కూర మెన పొముచూ పులున్నాయిః ఆతనికి ఇరువది నుష్పదిమంది అంద వెన ఉఊంపుడుక త్తె లున్నారు. అతడు సర్వదా క్ర్రీలోలుడు.

ఫులమౌవి రాకమొరుని వృాదయంలో ఎంత (శార్గమున్నా పెకి ఛిగు నవ్వు నవ్వుతూ నే ఉ ంటాడుం చిరునవ్వులు (పసరిన్తూ ఇజెంటవెంట నే ఎదుటివాని నాళనాన్ని కోరుతూ ఉంటాడు, ఎదుటీవాని భఖౌవం (గహీంచాలని అతి 1(సయత్నిం వేన్తు€హంటాడు, ఆసత్యాలాడటానికి చెరవడు. వెనుకనుండి చుర క్‌ త్తియకో త్‌న గురువు నెనా పొడనవగఅడు పులమావి రాకమాఠుడు, రాజకీయా అలో నిర్వహీంచవలసీన పని లాభకరమెశే ఇాల మౌర్ష మే చైనా నవలే!

ఫులమౌవి ఠరావమారుడు ముసికనగరం (జేీటి మస్కీ్రీ రాజధానిశా శాతవావానరాష్ట్రం పాలిస్తున్నాడు, ముసీకనగరంలో తన కేలీమందిరంలో సువర్షాసనం అధివనీంచి పులమౌవి నర్మసచివు డైన నందిధర్మునితో మౌొట్లాడుతూ ఈం౮ టెనుం

వులనూవి : కాంతి,శ్రీని మళ్ళీ ఒకసారి దూజాలి. ఆమెను చూడడమే శృం గారక ₹"నీద్ధి,

నందిధర్ముడు : చిత్తం మహారాజా |! ఇంక విచావాం ఎందుకు?

శుల ఏ శకీయి వెల్పీవాడా |! భగవంతుడు (పత్యతమవడ మే దుర్గ భ ౦, (ప్రఠత్యకషమన కే చాలునని భవ డూరక్‌ంటాడా ఇెప్పుు ఆ భగవంతునిలో లయం కావాలి అని కోరు ళాడు,

నంది; మవో,పభుశ్రలం రాజపమారిలో అయంశావాలి అని కోరు ఈుణ్నారా లేక కాంతి,శ్రీయీ నమవపభువులో అయంకావాలా ?

అడవిళాంతి శ్రీ, రిక్‌

ఫుల ? ఓయి విచూసళక చ(క్రవర్రీ! నువ్వు ఏ ఉపాయం అలో చిస్తానో చేను ఆ రాజనమారిని ఒక పత్మంది నాలళలోీ దూడకపోలే...

నంది ఏ పత్సృవాతం వచ్చినంతవని ఆవుతుందంలటారు 1పచఛువులు,

ఫుల: సీ నొసలు వెక్కి 80చక మొనవు*

నంది ఏ మహా,పభువుల కళ్ళు తామగవావుల్ని వెక్కిరించికట్లు,

చల: ఉపాయం *

నంది; "ధేటేందుని ఉపాయం,

ఫుల ; "భేవామెల్లా కళ్ళయి ఊకవం శే?

నంది వ గొతము డొకడు ఏగ్పుడి లేక దా మహారశాజూ |!

సల ఏ ఓయి మట్టితలళాయా | శీజీ ఆ గాత ముక్తి శాదలచుకొ న్నాను,

నంది; మహారాజా! ఇంతకూ అమె అవహాల్య కాకపోయిన్యా ఆమె పోలీకలున్న వంటారు,

ఫుల: అంకే*?

నంది; మహాప్రభూ! ఆమెన వెరన్య మే జేదట, ఆమెక మెదడు ఉంది, హృదయం లేని శాయి అంటారు

ఫుల; మే మొాదినాన చూచినప్పుడు ఎడ్కర అభిమొనమా, గర్వమూ ఉన్న దానివలె కనిపించింది,

నరిది ; అమె అపురూప సొందడర్యంచే మహారాజు కన్నులు మికుమిట్లునొని ఇతరమును చూడలేక పోయినవి, నిజానికి అకన్య అతిలోక సౌందర్య లే, వనవంఠంలో భ క్త లు నివేదించే వంటళశాలకన్న రుచీయెన అందం ఆ'మెగి, శాని ఆ నంటకం౦ంలో ఆమృతమూ లేదు, శామ'ేనువు వెన్నా లేదు, సాఠఅసను(దంలో పూలూ లేవు మంజారంలోని మకరందమూ లేదుం

ఫుల: టెల్రీదిశాదు, సర్వళా స్త, పౌరంగత !

నంది: బుద్ధభ కి ఉన్నది, తం[డిచాూటన జవ దాటదు,

ఫుల వ ఇంతటూ అఆ బాలిక ఎలాంటీదంటానవు

నంది 2 పాలంలేని పొలసము[ద నుంటాను,

పుల ఏ జెన్నెలలేని వూర్ష్మచ ౦(దుడు,

నంది : చాననలేని పొరిజారరం

పుల: అవిడ ఓ విగ్రవామా

నంది ; తారుణ్యం, లావణ్యం? యన్యనం సౌందర్యం అన్నీ ఉన్నాయి,

ఫుల; ఆయిలే మనం జేఖీంద్రుని ఉపాయమే వూనుదాము, ముంచి ముసారా రం చూడు!

ఇమ్య్యోకు ఇాంత్నిన్స్‌ వమారి అప్పుడు (బ్రవ్మాదత్తుకు తన్ను రతీబేవిశా ఎన్నుకో-గా నే ఎంతో అజేదనవ లోనయిందిి ఆమె అట్టి అవస్థ'నే ఇదివరకు ఎరగదు, హృదయంలో ఉసప్పాంగు, మనన్సుకు మంట ఆమషమె ఎరగదు, అర్ధం కానీ ఒక (పళయగర్హన విన్న కరంగ శా బకం౦లా ఆమె గజగజలాడింది, ఒక "పెద్ద రాయిపడిన నూతకతిలోనిసీగు చుట్టూగోడవ తాకినట్లు అమె వృాదయము దడదడ లాడిళోయింది, అబాలిక వసంతోత్సవ బేరధారులె పన్న యువతీ దయువక[కలను చూచింది, ఆ మెకళ్ళు ఏదోభయం౦తో ఆతివిప్ఫారితీం ఆయ్యాయి, కళ్ళనీళ్ళు “వీడినిట ఊటలా జివ్వున ఉటోరినాయి, కవ్వన క్ష వేయబోయి, వడి చేతితో పెదవులు విగించువం౦ది, (బహ్మాదత్తుడు వంట సే రథ మెక్కి వెళ్ళి పోయినాడు, యువతీ యువకలు వళ్ళిపోయినారు,. నీళ్ళల్లో ఊపిరాడనంత వరకూ మునిగిపోయి. పెకి ఎలాగో 'లేలీనట్లనిపించింది బాలికకు, ఆమెహడా తిన్నగా యింటికి ఫోయిం౦ది,

నిజంగా ఏమిజరిగింది? (బవ్మూద తె ప్రభువు తన్ను రతీజేవీ గా బన్ను కొన్నాడు, ఎన్నుకొంజశే తనకెందుకంతభయం కలిగింది శి భయం కలగడ మేమిటి! కాశ్ర,[గంథాలలో * భయము కంటినీరు వడవట ”” ఏీటినిగురించి నిర్వచ నాలున్నాయి, ఆ నివ్వచ నాలు మాత మాళాలక ఏమి తెలియ జేసాయి * వూలదండ మెళ్ళో వేసో (బ్రవ్మాద త్యపభువు వేయి ఆమెకు తగిలినప్పుడు ఆమె 'జేవూంలో ఏదో మహానది (ప్రవహించి నట్లయిపోయింది, (గ ౦ థాలలో చెప్పినట్టు, తన బౌద్ధగురువు "సెలవిచ్చినట్లు జేవాంలోని నఠరొలు చావ్యాంగా జరిగిన ఒక సంఘటన వలన స్పందిస్తాయి. అ నరాలు దేవాకండరాలను కదుఫుతాయి, అడే జల్లుమనడానికి కారణమని అంటారు. ఎమిటా సంఘటన (బవ్మాద త్త్యపభువు తనమెడలో దండ వీయడ మే సంఘటనా € బాలికలంతా తనతో మన్మథుడు నిన్ను రతీదేవిగా ఎన్నుకొ న్నాడు” అని చెప్పినారు,

రతీదేవిగా ఎన్ను కోడంలో ఆర్థం చాలా ఉందనికదా తాను విన్నది మన్మథునిగా ఎన్నుకొన్న పురుషుడు" ఒక శ్రీని రతీజేవిగా ఎన్నుకొం ఆమెను తన భార్యగా వరించినట్లు అనీ ఆ బాలికకు ఆ ఫుకమునియందు ఎంత ఇష్టములేకపోయినాా ఆఫుకువుడు కోరినట్లయి తే అతని భార్య అయితీరాలనీ తన తల్లిణారయిన మనోరాణి చెప్పినారు, వివావాం అంశేే వడికధర్యము ననుస రించి క్రీ పురుషులు ఇరువురు శలిని గృవాస్థాశ్రమం నదపుట అని కాస్తాాలు శచప్పుతు న్నాయి,

ఇాంతి[్రీ, కా స్రుపఠ నకుళల, అవి ఆమెకు బుద్ధిస్థ మైన చే కాని అనుభ వానికి ాలేదు, చిన్నబిడ్డలప (పేమఅంటే ఏమిట్లో తెలుసును, తల్లి ముద్దు పెట్టుకం కే శికువ్లు ఆనందం వెలిబుచ్చుతుంది, శికంువులకు పంతంళఉంది, గంతులు వేస్తారు,

అడవిళాంతి శీ 8 చాలబాలికలు నవ సతారు, ఏడుసారు, పొరుప౦ సిగ అన్నీ ఉంటాయి వారీకిం చిన్నత నాన్ను చీ శాంత్మిశ్రీ3! ఇవి ఏమి తెలియవు, పదినెలల ళికువుగా ఉన్నప్పుడు చిటిక జేనీ నవ్వి వే నజ్వేదికాదు, ఇెత్రిచిడ అని అనుకు వేందున వీలు లేదని పండితులన్నాగు, అల

శాంలీమూాల మహారాజు దైవజ్ఞులహ, పండితులకూ, ఆర్యబుషులకూ, వౌద్ధార్హతులహ్హ తనబాలిక జూతకము చూవపీ౦ంచినారు, వెద్యుల చేత ఆ బాలికను పరీత్ష చేయించినారు, ఆందరు ఈమె ఒక విదిత శికువన్నారు కాంతిశశ్రీ, ఆనాటి వసంతోత్సవంనుండి మరీ మాొనవత౦ తాల్చింది, ఆమె ఎవరితోను మౌట్లాడుట మొనిబేనినడి, తం (డితో బౌద్ధాచార్యులతో ఏవో శెండు మూడు మొటలు అత్యవసర మెనవి ఆంటుంగి, ఆమె ప్రార్థ న చేస్తుంది ఆ (ప్రార్ధనలో ఆమె ఫపులకరింపు ఎకుగదుం ఉద్వేగము శేదు, మవారాజూ (బ్రైవ్యాద లిప్రభువుక వసంతోత్సవంలో రతీజేవి నిర్ణయవిషయం సూచించ లేదు మం[తులవ, రోజఫపుతోహితులక ఏమో తెలియదు,

ఇంతలో శాంతినూలమహారాజు స్కం౦ందవిళాఖాయనక (బవ్యాద త్త (ప్రళువూ ధాన్యకటకనగరం పెళ్ళి నారు, ఆవెళ్ళడం వెళ్ళడం వారిరువురు జత యా సలిపి పదినెలల తిరిగివచ్చి నారు, చారు తి6గివ చ్చినప్పటినుండి అంత; ఫురాలలో వసంతోత్సవవిషయం౦ ఏమవుతుంద నే గుసగుస లారంభమయినవి, వసంతోత్సవం వస్తున్నది, పదిదినాలుమోొ (త మున్నది, ఏమి జరుగునో ఎవరికీ తెలియదు, కాంతియాలుని వృాదయమూ, ఆశాళఖులోతూ ఒక శేనని పెద్దల అభ్మిపాయము, ఆ దినాన కాంతిమూల మహారాజు తామే స్వయముగా రాసమారి అంతఃపురానికి పోయి అఆ బాలికను తన హర్మ్యానికి కొనివచ్చనారు. ఆ బాలిక ఏదో ఆలోచించువంటూ తండి ఆలోచ నామందిరానన పోయినది,

శి

(బ్రవ్మాద త్తపభువు కాంతిటశ్రీని చూ+చి, 'తెలసోయి, నిలుచుండిపోయి నాడు. (బవా శ్రదతుని మూచి ఆ బాలిక నిర్శాంఠి పడినదిం చమూము వెలవెల పోయినగి మపసటితమణంలో (బవ్మాదత్తుడు యథాస్టితినంది చిరునవ్వుతో 66 పన్సి శిష్యుర-లా | మహారాజు మందిరాలవ దయవేసీనావుళ*ఎ అని 1(పళ్నించినాడు,

6 ఉదయ మే నాయనణగారమ నా మందిరానకు వచ్చి నన్ను తమ అంతః ఫుళానికి తీసుకొని వచ్చినారు, ఆటూ ఇటూ తిరిగినాను, ఆలోచ నామందిరానికి వచ్చినారు”

శువ్యాదత్తునిశే తా నాబాలికనా మెందటీసారి చూడడం అనుందిరం లోనీ అన్న విషయం వృాదయాన [(పత్యత్షమయింగి, + పీన్సిటి ఈ ఆెండు చంఘటనలటూ అర్ధం €” అనుకున్నాడు ధనక[పళభువు,

లు! ఆడవిశాంరీ శ్రీ

వనక ఈ 'స్క౦ందవిశాఖాయనక (పళువును ఈ మందిరంలో కలును కొనడానికే తన తం[డిగారు రప్పించినారు, అప్పుడే వారు తనమ గురువగుటవ్‌ నికృయింప బడినది. ఈమధ్య కొంచె మెచ్చు తగుగా సంవత్సరంనుండి వీర దే కత్వము తనన తప్పిపోయింది, మరల ఆ బేశికత్యమును కొనసాగించ డానికి మహారాజు గారు తన్ను రప్పీంచినారు కాబోలు అని రాజమౌరి అనువన్నదిః వముచె ఆమె జిజానువు, ఈ ధనకపభువు బోధనాపళలుడని ఆమె గహీిం చింది. వీరికీ అడవి ఆనే ఉపనాను మెందువ వచ్చిందో ! వీరి వూర్వులు ఆడవి (పదేశాలు కాతవావానులకోసం జయించడం౦వల్ల వచ్చిఉ౦టుంది అనుకొన్నది,

ఆడని ఎంత విచి.త మెనది! ఆడవిలో ఎన్ని అవల జాతుల వెట్టు, అత లం, నివంజూలు, ఓపుధులు, ముళ్ళ మొక్కలు ఉంటాయి, అతలఅకోలది జంతువులు భయంకమెనవి, సాధు వెనవి; (కూర మెనవి ఆడవిలో వాసం చేసాయి, మనుష్యు అను, (పాణికోట్లను (బతికించేవి నాళనం చేసేవి ఓషధులు మొదఅయినవి ఉంటాయి అడవిలో, నదు లాఅడవులలో (పవహిస్తాయి, చినచిన్న సె మయేురులు, చెకువులు ఆ అడవులలో ఉంటాయట, అడవులు దావానలంరవల మండీిపవోతూ ఉంటాయట, మనుష్యులను కబళించే రాష్షీనులు అడవులలో ఉంటారట, పిశాచులు, కాకిన్‌ థాశకీనీ మొదలలున తందచేవతలు అడవులలో వాసం చేన్తూ ఈంటాకుటు,

అయినా ఈ (పభుపటుంబానికి * ఆడవి” అని బిుదనామం వచ్చింది, కానీ అదవిళో మవారులు జూనం సంపాదించినారు, ఆ అడవులలో

. ప ళో

ఆ"్సేక బౌ"ద్ధస న్యాసులు ఆశ మౌలు నిర్మించారు, ఈ విజయపుర౦ం నిర్మాణం శాకముందు ఇదంతా అదచే. నాగార్డునదేవుని ఆ(శమం ఏర్పడిన త ర్వాత "నే ఈ విజయఫురి వెలసిందంటారు, ఎంత భయంకరమెనా అడవి దివ్యమూ పవి (తమా అంటారు, ఈ అడవి బవహ్మూద త్త్మ్పపభువుకూడా దివ్యుడూ, పవితుడూ,

ఈ ఆలోచన మనస్స్ఫులోత ట్‌ 6 (శభ | తాము నావ మరల చదువు ఎప్పుడు (ప్రారంభిస్తారు ౪ * అని శాంతిశ్రీ, రావమారి ఆయనను అడిగింది, స్క ౦ందవిశాఖాయనక (పభువు ఆళ్చ్ళర్యం లో మునిగిపోయినాడు, ఈ రాజు వమౌారియేనా ఈమౌాటలన్నది* ఈ మెక చదువంటే ఇష్టంబాడా ఉన్నది! బలవంతంచేసి వెప్పినచదువెనా మహాజాపకళ కికలది అవడంచేత జ్ఞాపకం ఉంచుకోగలదు, శాని చదువంటే శెంతఉంటుం నీమెక అని ఆ ప్రభువు ఆనుకో లేదు,

6 రాజక్రమౌరీ ! మివ చడువులఅందు కుతూహలం ఊం నేనెప్పుడూ సీద మేం) య. మిరు పదినెలలు ఇక్క డళేరు, తిరిగివచ్చిన నెలాపదెిహిను దినాలు చదువు తిరిగి (పారంభించ లేదు,

ఆదవిళాంతలిీ శ్రీ ర్‌ి

6 శాజవమారీ | రాజధళ్యానికి మహారాజుగారివెంట యుదయా[తన చళ్ళొనుల ఖ్‌

“వచ్చివవెంటనే ఎందువ (పొతంభింప లేదు ?

(బవ్మాద త్రీ పభువునక ఆళ్ళర్యము ఇంశా ఎక్కు వై మిన్ను ముట్టింది, ఈ కాలికన యవ్వనవతులగు బాలికలకు ఉండే సహజిమెన నిస లేచే లేదు, సౌందర్యంలో లోకానికే శిఖరము ఈమె! ఈమెను చూనీన తణం నుండి తాను ఓడిపోయినాడుం పర మేళ్యరు జే అపరాజితా దేవి, సర్వసృష్టిలో ఈ పరమహౌెందర్యమూ రినిచూచి మన్ధథుని పూతఅబాణాలప గురిఅయి చాడు, శాజక్రీయ కేష్మంలోపడి కొట్టుకొనే ఈ౫లా ఉన్న తన (బావ్యాణత్వమూ, టైరాగ్యమా ఈ దివ్య బాల సౌందర్యంముందు భిర్యంవహించి ఉండగలవా + ఎప్పటి కనా ఈ బాలిక హృదయంలో వలపు అంపరించునా?

ఈ ఆాాజక్రమారీ! నేను రవాస్యం దాచుకో లేను (క్రిందటి నసంతోత్స వాలవ నన్ను అాలికలందరూ మన్మథునిగా ఎన్నుకొన్నారు. జీను రతీజీవిని ఎన్నుకోవలనీఉండి మిమ్ము ఎన్నుకొన్నాను, మిరు వర్గ నాతీతమెన సౌందర్య వతులు, శాబట్టి మిమ్ము రతీబేవిగా జేనానాడు ఎన్ను కొన్నాను, ఆ ఎన్నుకొన చజానికీ శారణం మి ఆందముం నాక ళ్శు మిరుమిట్లు ఫఇాన్నా యి, ఇచీక రవ్యతా మూఢుడనె వెను వెంట చే మిమ్ము రతీజీవిశా ఎన్నుకొన్నా ము.”

ఈ (వభూ! నన్ను మిరు రతీబేవిగా ఎన్నుకొన్నపష్పుడు నాకు ఏదో బాధ క లిసింది*”” అని శాంతి శ్రీ, రలవాల్చినది,

త్రో

శాంతిశ్రీ, తలవాల్చ్బడ మేమిటి అని (టైువ్యాద ర్తపభువు ఆఅళ్చగ్య మందిశాడు, అస్పష్టమైన నిట్టూర్చు ఓకటి అ యువక(పళువు వెవినిబడీి అతనికి మరీ ఆళ్చర్య౦ కలిగించింది, రెప్పలంవాల్చే చేవతలను చూ స్తే ఎవరికి ఆశ్చర్యం కలుగదు?

నురుసటి నిమేవంలో శాంతిశ్రీ, తలఎత్తి *మిరు శుధముహూ ర్వను చూచి త్వరలో చదువు నుళ్ళీ పారంభించండి, రితీబేవిగొాడవ నాకు తెలియదు. నసంతోత్సవము, వసంతుని ఎన్నిక, వనరనును వసంతు దే నిర్ణయించటం, అలాగే నున్టథుని బాలికలు ఏర్పరచుట, ఆతడు రతిని ఎన్నుళొనుట ఈ అచారాలు నాప తేలసును, అలా ఎన్నుకోబడిన బాలికలు వారివారి ఖార్యిలు శకావలనీ ఉంటుందనీ నాన తెలుసును, భార్యాభర్తల ధర్యాలను శాసాగలు వీఫులీకరించాయి, శాని అ ధ ర్యాలలో చెప్పబడ్డ మనోభావాలు ఏలా కలుగు కాయో నావ తెలిలుదు ప్రభూ! అందుకని నేను మిన రతీబేవిని ఎలా శాగలను * నన్ను మిరు వివాహాం చేసువంటాకు, ీశు మివ భార్య నై లాభ

ఆ 12

ఏ0 ఆఅఆదవిళి"౦తి శ్రీ కుని? నాస భాళ్యాత్వమం శే ఏమిటో తెలియదు, మొ వాయన గారు అజ జ షా ఇస, మిరు తప్పగు ఆంజశే్రే మివ తప్పుళ భార్యనా తాకుః శాని ఆర ర్వాత ఇయాతీ ఏమిటీ € *

కాంతి,శ్రీ! కనుబొవులు ముడివడినాయి. పొలసమః[దంళో చిరుకెరటూలు ఏర్పడినా సౌందర్యమే భౌనీసుంగి ముడులుపడిన కాంలిత్రికనుబొనులు కూడా అమి సొందళ్యానికి ఇంళా ఎంతో ఆందం చేటార్చి నాయి.

6 చ్రాక్టమోదనీ ! ఆ వసంతోత్సవ విపవయం మరిచిపోయి ఆ చాటీ సంఘ టన జరగ లేదనుకో! నావ వివావాం అంశ ఇష్టమని అనుకోక, టైరాన్య పథాలలో-నే నామనస్సు ఎప్పుడూ వివారిసోంది. వివావాం నా వృాదయ వివాంగానికి బంగారు పంజర మే $) క్‌

(బ్రవ్మాదళ్తు డీమాటలని చిరునవ్వు నవ్వి; ఆమెను త్మీకంగా పరిశీలిన్తూ, పరిశీలించనట్లు నటిన్తూ క చను ఆదిశాన సీ దివ్య సౌంద ర్యానికి ముగ్గుడ నె ఆలా వీని నానుం నీక గురుత్వం వేసినపుడు చా చునస్ఫులో అట్టి విశారం సిలున లేదు, అ నుహూ రంలో బాలికలందరూ నన్ను మన్మథుని గా ఎన్నుకో జానే ఎట్ట ఎదుట శుకమహర్షి నీళూడా చాసున్లీ వేసుకోగలిసిన సీ సౌందర్యం దివ్య మె సోవ రంచబిందిం ఏమి చేస్తున్నానో “తెలియ పంజా ేవచ్చి సీమెడలో దండ వెచినాను. అందువల్ల నావ సంపాప్తించిన స్వత్వాన్ని నేను ఆత్యంఠవిచారంతో ఆ “వంటనే వదలి వేని నాను ”” ఆని "నెమ్మదిగా పలికినాడు,

6 శిళ్తారం ఎందువన మివ *€ ?”

రథ సర్వచా కాంళత మేన నీ పని(త్రవృాదయాన్ని వనరూారుడ న కశకలచిజేసీ

$ లం శ వందుకు, ఫి

వభూ 1! మిరు నా నిమితం ఏమా మనసులో ఉంచుకోకండి!

ట్‌ న్‌ ని శుణీక మెన నా అందంచూచి మిరు మోసపోయి ఉంటారు

6కి జ్య సృష్టిలో తణికంళానిజేది రాజవమొరీ ? 99

కక నిర్వాణం, త్ర

ఓల నిర్వాణం నృష్టీకీ అతీతంక చా, త&ణీక మెన జీవితంలో ఉండీ మునుష్యుడు శాళ్వతీ మెన నిర్వాణం ౫ '3భిసున్నా డుం”

66 ఆ చాంధకూడా గుణచేంచా € ఏ

6 బృద్రీ పనే?!

కళ ఆ

కుద్ధ నిర్యాణము గాని, శుద్ధ స్ట్‌ ఖని గుణాతీత త్వాన్ని నూచి సుంద” అని తామే "నెలవిచ్చినారు (ప్రభూ ! )9

ఆ మూటలువింటూ (వ్యా దత్తుడు నవ్వుతూ ఈ శాపాఠం నాకీ అప్పగింత

వేని బాబా ఇనమారీ ? ?9

ఆఅడవి*శాందతి శ్రీ రై

ఎప్పటి కి నా ఈ వి"లికలాే త్రశ్వేము స్పందనమొతుండా త్తని (బన్యాా దత్తు డనుకొన్నాడు “గుణాతీకక్న మని అన్నగి కారి ఆది ఏమిటీ ఆని ఆ బాలిక అలో ఏందుకంటున్నడిం ఇంతలో మహారాజు లీరికువును పీఠలాలి]పె అధివనీంచి, మాటలాకుకొనుచుండిన ఆలోదనా మందిరానికి జేంచేసీనాకుం (టవ్వాద త్త్మపళభువూ, శాంలి,శ్రీపసమారీ లేచి నిలిచిరి. (వ్మూదల్తుకునువో రాజూ పాగాలప నమస్కరించి ఆ+క్యావను ఫాందినాడు, మహారాజు తమ పీఠము ఆధివనీన్తూ, (వ్మా దత్తు కువచ్చి రావమూరిని కలవడం భగవన్ని నేము, వీరిదరూ చక్క. గా మౌట్లాడుకుంటు న్న్నాగు, అదికూడా కుభనూదచక౦ం, ఈ (వభువు లోని మనా త్తరమెనళ కి తివ కొమరితకు క్ర్రీని చేకులేదా అని తలపోనీనారు,

శాంతిమాూల మహారాజా; విశాఖాయనక (ప్రభూ! మిరు దయచేసిన విష నుముం

(టవ్యాదత్తుడు : మహాపభూ, రాజకీయవిషయాలు కొన్ని చర్చించాలని వచ్చాను, ఇక్కడికి రాశా నీ మవారాజపమొరిని చూచినాను, వారు నన్ను తిరిగి తమచదువు (పారంఖింపుమని కోరినారు.

అఆమొటలు వింటున్న శాంతిమూలునక విపరీర మెన ఆనందం శలిగిందిం ఆ అనందము పెకి ఏమి కనబడనీయపండా మహారాజు (బ్రవూద త్త్యపభువు వపు తిరగి “ ధవకప్రభూ, రాజవమొరి చదువు మన జెత్రయా[త్రమూలాన భ0గ౦ం అయినందుకు విచారిన్తూ, ఆఅమ్మాయి మళ్ళీ చదువు ఎప్పుడు 1(పారంభించ గలదో కనుక్కో డానికే ఆమెను ఇక్కడక తీసుకొనివన్నాను, అఆ విషయం మొ అమ్మాయికి తెలియదు. దూ కన్నళలి మిమ్ము పాళాలు [పారంభించండి అని ఆడగడం మాన ఎంగో ఫంనోషం కలిగిస్తున్నది” అని సెలవిచ్చినారం

శాంత్కన్తీ ; మహాప్రభూ | కుభముహూా ర్తముచూచి బవ్యాద త్రపళభువే చదువు మల్ళీ (పారంభిస్తాకు,

ఇఛాందిమూల ఏ; ఇంక ఒక విషయం ఉన్నది శఫపు వసంతోత్సవాలు వస్తున్నవి, ఈలోగా (బ్రవ్వాద త్త్యపళువు పూంగీపోలుపట్రణం పోయి మి పెద్ద "మేన త్ర ఫూంగీ రాష్ట్ర నుహారాణి కా-త,శ్రీసీ మహారాజును, వారి కొమరిత శాంత్త) రావమాౌరిని, వారి బాలుడు కాజకమౌొరుని తీసుకొనినసారుు. అలా శాక చారు ఫూంగ్మీపోలులో నే వసంనోర్సవానికి ఏర్చాటులు చే స్తే మునముందర ము వూంగీ పోలే ఆ ఉత్సవాలకోసం విళ్ళవలని ఉన్నది,

శాంతిమా-ల మవోరాజు హృదయం వంట సే (బ్రవ్మూదత్తుడు అర్థం పేను కొన్నాడు, * రాజపమారీ ! “నేను వూంగీ పోలునుండి శాగానే మివ చదువు (పారంభిసాను ** అని తెలిపినాడు, (ువ్మూదత్తుడు ముహిారాజుకడ సెలవుపాంది, శిష్యురాలు నమస్క_రించ గా ఆశీక్వదిం చి, మవహోరాజునస నమస్కరించి, ఆశీ శ్వాడదంపొంది జదడలిపోయినాడు;

క 1 ఆడవిళాంతి శ్రీ,

శాంతిమూలుడు కొమరితీ చెయ్యి. పుచ్చుకొని, 6 క రాతల్లీ $ శా ఫపూటా మందిఠకానన, ఆ నుందిఠరంనుండీి మవారాణి బుదవూజానుందిరానవ ఎెడుదుఫు -గాని**' అని ఆమెను లోనికి కానిపోయినారుల శాండి,న్రీ, తండి పూజామంది శానకు, రల్లి వూజామందిరానవ వెడుతూ ఉంటుంది, అయునా ఆమెలో భక్షి వెతన్యము ఏమికలుగ లేదు, తానుకూడ పూంగీఫోలు వసంతోత్సచాలవ వెళ్ళ వలనీ ఉంటుంగా అని ఆమె ఆలోచించుకొన్నది. ఈ బాలిక (బవ్మాద త్ర వభువును తారసిల్లినపుడెల ఏదో స్పందించిపోతున్నది, ఈమెను ఆని సేయగ అ శ కిముంతు జా యువకుజే అని శాంచిమయూలుడు అనుకొ న్నాడు,

కా

(బవ్యూద త్త (ప్రభువు మహారాజుతో మొట్లాడిన మూడు దినాఅక విజయ ఫుఠరంనుండి సపరివారంగా ఫూంగీ ఫోలు బయలుచే రను, ఫూంగీ(పోలు సముద తీర పట్నం, విజయఫురినుడి కోటలాఉఊన్న కొండలుదాటి, కొండలావఠ పల్లవభోగముగుంణా అరువగిరెండు గోరుతాలు (ప్రయాణంచేన్తే ఫూంగ్మీపోలు వస్తుంది, చం[దవ౦క, నాగ నది, తుంగభ [ద్రఠల మీదుగా మహా రాజపథ ౦, సస్య శ్యామలమెైన భూమిగుండా వెళ్ళుతుం3,

ధనక రాష్ట్ర మహాసానుంతు డైన అడగని స్కృ_౦ందవిళాఖాయనక (బవ్మా దత్త,పభువు విజయపురి వదలిన శుభ ముహూూ రంలో నే ఒక వర్రకడు తీన స్నేహీతు డైన శతి యమునితో అంగరతపఅగు ఏబదిమంది ఆళ్వవలతో, నాలుగు ఏన్సులత్‌ , పది ఒం కులతో, ఇరువదీ కంబళీ వ్యాహకములతో బయ లం చేరి కృవ్యదాటి విజయఫురికి విచ్చేసినాడు, ఆరత్నాలనరపని ఉద్యోగులు కొంద రిదివరకే వచ్చి పట్టణవర్తక ముఖో్యద్యోగి5, వణిక్‌ నంఘ పంచాయతీ సభ్యులను కలుసుకొని, వణిక్‌ చ(కవ రికి తగిన విడిదలు ఏర్పాటు వేసినాడు, మునీకనగరమహోాసానుంతు.డైెన పఫుఅమౌవి శాతచావాన (పభువు ఆ వర్త$ చృకవర్రిని సర్వవిధాల ఆదరింపుడని శాంతీమాల మహారాజునన సువ్భాల్లైఖ పంపి నాడు,

యావనమధ్యస్తుడూ, విలాసమూ ర్తి ఆయిన ఆవ ర్తకో తముడు అనుచరు అతో, తనకై వ ర్తకోట్యోగి ఏర్పాటు చేయించిన విడిదిచేరి, స్నా నాదిశాలు నిర్వర్తించి భోజనం చేని కొంతకాలం [ప్రయాణపు బడలీక తీశేటట్లు వళ మింఇవాడు,

శుధముహూా ర్తంనాడు విడిదిలో నే వజ, వెఢూర్య, నో చేంధిశ, ఫువ్య రాగా నీల, మొ కీకప్రవాళ;, గారుత్మత, పద్మ ఠా ాది రత్నాలు ఉంగ రాలుగా సోరాలు గా బాహువురులు గా కంకణాలుగాా మేఖలాలుగాా మంజీరాలు-గా గచించిన భూవణాలతగానూ విడిగానూ, రత్నవ రవలవూ, (పభువులహ (పద ర్శింస (పారంభఖించినాడు, ఆ నరకుడు స్వయం గా ముహశి రాజదర్శనము వేసు కొని వారికి నవరత్నములః పొదిగిన కంథమాల ఒకటి సమర్చించెను, మవాలాబి

అడవిశాంతి శ్రీ, 08 అభూషణము (ప్రాధృతేముగా స్వీళరింప నిరాశళరించి కో కాధ్యమేని చే మూల్యము నివ్పీంచెను,

నవరత్నా లేశాకంజా ఆక కశకవమౌరుడు బంగార పుక చీక లను బంగా ఇటుకలనుకూ డా విరివిగా అమ్మకము సొగించినాడు, వణీక్‌ సంఘాధ్యము వట చక్కని ఉంగగము బహుమానమిచ్చి నాడుం విజయపుర(పళువైన స్కంద విశాఖాయనక ధనకప్రభువు తిను వచ్చినదినమున వూంగీ పోలు వెళ్ళినాడని వీని ఆ నర్తకో త్తముడు ఎంతో కించపడిచాడు, పదిదినాలు గదదిపోయినవి

ఒక రాతి తన పడకగదిలో మంచంమిద పండుకొని ఉండగా వినో దుకు రత్నళంబళి.పె అధివనీంచి అవ రక జరూరునితో మాట్లాడుతూ *€ ౦ టెను,

౪ నృచోిరాజు మన బహుమొన మెందుకు తీనీికొనలేదంటావు ? ?”

6 మహాప్రభూ 1! మిరు తప్పటడుగువేని నారు. ెలివితవ్క వ అక్క జే (పారంభ మయిందిం”

“6 ఏమిటా 'తెలివితవ్క_ వ ల్గి 13

కళ మ్వైయ ఆభూవణం (పాళ్ళతం గా సమర్చించడంవల్ల మనహోరాజువ మిమిద అనుమొనం కలగవచ్చును ! ””

6 అన్సమానం ఎందున ? నీను చేనీంది తప్పుపని కాదుగ చాలి

6 [శభూ . వరవలు మహాళశాజులప అంతటి (పాభ్ళశం ఇక్వడం విపరీతంళాదా? 9”

6 ఆది అలా ఉంచుగాని మన కాంతికి యువవన_డెన (బ్రవ్మూదత్తుడు చదువు చెప్పుచుండెనటగా * * ఆని వ రకకమౌరుడు వినోదుణ్లీ పళ్నించాడు,

“ సీయి వర్రక్యపభూ ! ఎవరు చదువుెప్పితే ఏమి+ మికు ఆది లాధ మే శచాళి))

ఒక యువకనిచే, ఒక యువతికి చదువు చెప్పించడం ఎంతదోవం*”ి

6 శ్రదయన మహారాజు వాసవద త్తవ వీణాగానం పాఠాలు వెన్పితే ఏజేంమి దోషాలు ఎవలెకరికి సంభవించాయి +”)

6 బక్కా అదే ఉచ్లేళ్యమా ళ్‌?

• ముళీమిటనుకు న్నారు వ రళనువోరాజూ ళ్‌ 09

66 ఎల్లాగు దీనికి అడ్డు౪ స్తం తగిలించడం ౪

66 ఇంతవరకు జరిగినదానికి భయపడ నవసరంలేదు, ఇకనముందూ అంత భయపడ నవసరము లేదు !”

66 ప్రబ్సిట్రా భిర్యం 1”

6 నుక అడుఅ, న్యం రాజనచారిదగ లే పాన్నదిం”ి

6 ఆంెకీ న ంో స్ట ఇ

రెడ్డీ అడవిళాంతి ర్రీ,

6 ఛాంతిటశ్రీ, రావమౌర్శిపకృతి అత్యంత విచిత్రమెనది. ఆమెప తీ పుకుషు భేదం తెలియదనీ ఆమెలో వెతన్య మే లేదనీ, అమె ఎవ్వరినీ పేమించ లేదనస్సీ అలా సంభవిస్తే లోక మే తల కిండు అవుతుందనీ మన చారులు, త్రీ అప సర్చిణులు జీగు తెచ్చారు. ఫ్‌

• ఆయులే మనక మాత్రం ఆళఏమిటి ? ౫?

ఈ ఎంత ెల్రివారండీ (ప్రభూ ! ఒళసారి పిళ్ళిచేనువని మన్మథతీల్చం చేర్చండి ! ఎవరైనా కరిగి పోరండీ ? ౨9

6 బవి ఆనుభవం చే చెప్పేమాటలేనా ?

కక ఎంత చెట్టు కంతగాలి!

కక అపాధ్యుడ వే 30

ఈ అసాధ్యమెన చోట్లహూడా, దారి సాధ్యం చేనుకున్నాను మువి (ప్రభూ గ్‌ 99

6 ఇదా నీ వినోద (ఫభావం* ౫”

“ఆ మబోరాజూ! నా త్రీవేట ఎంత సేపు అక్క్లలచాడలలో, బౌద్ధభిముణి ఆశ్రమాలలో, బేను శృవాస్థాశ్రమాలజోలి! పోను, అందుక శీ శానన్న గౌరవం వనీష్ట మనార్షి కనా ఉందోలేదో 19?)

66 ఇంత్రక్రూ మనశార్య(కమంళ %”

“ పంచతం[త్రం చదివారుకడా! మితలాభ, మిత్ర భేద్య సంధి వ్మిగహాదు అయిన తం[తాలు (ప్రయోగించాలి, మ్న్మితలాభం చాసీ జనాదులపట్ట, మి(త ఖేదం మనన అడ్డువ చ్చేవారియందు, కాపలాకా నేవారిపట్ల సంధి విగవాం మహారాజు నమ్మక మెన బంట్లఎడ 1

“6 బాగానే ఉంది. సీ[పఫప్రయోగం ఫలించేవరట్‌ చనా విరవూతాపం చల్గారడం ఎల్లా * ఆ బాలికను ముంచు జీనుదూడాలి, చూడళపోతే నిలివేటటు లేవు నా (పాణాలంలి ల

66 క్ర్య 50 జేళ్ళూ ఎల్లా నిలిచి ఉన్నాయి ణ్‌ 99

6క దగ్గరన రానంత నేవు స్వప్ననుందరిమా[తం ! 9?

66 దగ్గరకు రాగానే జూగరనుందరి అయి ఊరుకొన్నదా ॥ 7”

66 పెట్టే ప్రక్నలం "జీయక ఎంటనే ఉపాయం ఆలోచించు.

• చిత్తం, ఆలోచిస్తున్నా, ఆలోచించా; ఆలోచిందడ మేమిటి ఆచర అతో "పిట్టినానుల

6 ఏమిటది క ?

ఆడవిళాంలీ శ్రీ ర్ట్‌స్ట్‌

• శాజకుమూరిక కడవ దారిలో ఆండు సింహీ్‌ళ లుం బేవి. అవి లేవు (పస్వతము, ఇప్పుడున్న సీింహికలు మనవిషయంలో వట్టి మౌర్షాలికలు,”

క6 అంశ్రే? ఫి

“ మనం నగలవ ర్తవలు గా ఆమెకడక వెళ్ళే వీలు ఏర్పాటు చేసా యా మౌగ్చాలికలు ళ్థ్‌ 9

మనకు అంతఃఫురాలన్నీ ఇక వివృత ద్వారా లే,”

కక భృజ్రే. సీ వేర్రిత్రో ఉన్నానుం”

“ఈ జారిపోవండా ఉండండి, దీను చెప్పిన పాళాలు మరవకండి. కొంపలు మునిగిపోతాయి-ి

ఈ యిరువురు మన పారమ్మితులే అని పఠితీలు (గహించేఉంటాకు,

రి

ఆ నూత్న వ రకచ(కవరి వినోదపనితో ఇమ్వూవ శాంతిశ్రీ రాకుమారిని గూర్చి మొట్లాడిన ఆయిదుగి బాలక ఇాంతిటశ్రీ, రాకషమౌారి వినరయపీ3కఅ చదువు కంటూ తన వి ద్యామందిరంలో కూర్చుం౦డిఉన్నదిం ఇంతిలో చొచారిక ఒకతె ఇద్దరు వర్తకలను మందిర ముఖద్యారానికి లోని భాగంలో నిలుచండ బెట్టి చదువుకొంటున్న రావమారి దగ్యరకపోయి *కజందు ము జయము భ ర్భృదారిశా! చారు వచ్చినారు” అని విన్నవిం చెను, * ఎవలళలే ? * అని రావవారి తన పీక మునుండి లేచి చ్వారమువెఫు చూచినది, ** ఎవరువీరు ౪ *” అని అ నాలిళ శ నుబొమలుముడీవడ అ దొచారికను (పళ్నించింది, * నగలవ ర్తనలా లి నగల వర్రవ లిక్క_డి కెందువ వచ్చినారు 1 ””

ఈ తనుకు నగలు చూపించ ణానిశకండి *

6 నాప నగలు చూపించడ మేమిటి! నేను చూడనని సీ తెలియదా?) అమె కొంచెం వినువు కనబర్చింది

66 త్రవుతో మనవిచేనీ తము అనునుతిపఫొంటే తీసుకవచ్చానండి.”

ఇంతలో వణిక్కుమారునిముంతి రాజవమౌరిక వెపు తిరగి ఆర0డు వేశులు జోడించి * మవారాజపమారీ ! మేము విదేశాలనుండి వచ్చిన వగ్రకు అము, మా దగ్గర ఉన్న నగలూ, నవరత్నాలూ, బంగారమూ రెండుమూడు వందలకోట్ల నువర్ష ఫణాల వల చేస్తాయి. సువర్షగిరిలో ఉన్న మౌ కేంద స్థానంలో ఉన్ననగలూ మెద లెన వాని మూల్యం ఎన్నికోట్లుంటుందో మూ 'ే తెలియదు. నుపోఠాజులెన ఇమ్వోప శాంచిమాలమహా(పభువుల అంతఃపుర జేవేకలు రాజపమారీమణులు మేము తెచ్చిన భూవణాలన్నీ తీసుకొని ముమ్ము సన్యానిప్తార నే ఆకతో మీ మహానగరం నచ్చినాము, వవోరాణిగాకు మూడు అము? ఫణాల నగలు ఫుచ్చుకొ న్నాగుి' ఎలి మనవివేనీ శడలవంచుకొన్నాడు.

డ్ర్‌ అడవిళాంతీ శ్రీ,

ఏమి మౌట్లాడనండా ఆ వరశథమౌారుడు శాంతిశ్రీ రావమారిని కళ్ళతో క బళినూ నిలుచు న్నాడుం శాంతిశ్రీ ఏమి ఆరంకశా లేదు చిన్న బిడ

ఇటీ ధి 6

వలె "తెల్లబోయి చూచింది వారిరువురి వెవూ, దౌవారిశ మాతం అక్కడనుంచి మూయ మెపోయింది, ఏమి తోచక రాజనమారి పడిలి పలలాథండీ వెంటనే అక్క_డనుంచి రఅవంచుకొని "ేకొక చ్వారంగుండా తన (పార్ధ నామందిరాని! వెళ్ళలోయింది,

వర్హకలిద్దరూ ఆళ్ళర్యంతో ఒకరిమొగ వెంకరు చు+చునన్నారు, వారిని తీసుకొని వచ్చిన దౌవారిక ఎక్కడనుంచి వచ్చిందో అక్కుడన సపెదవులకడ జేలుంచుకొన్తి వారిని తనతో రండని తీనుళొని పోయినది. కశ్యూంత రాలు గడునూ రావమవారిభవనాలు రతఠతీఆే మహాపడ్య నోపురంచాటి బయట పడ్తారుు. ఆ బాలిక చారిద్రరినీ గోఫపురద్యారం బయటవదలిి తిర8గి లోనికి పోయినదిం

ఆమె లోనికి వెళ్ళ-గా-నే ఒక (పతీవోరిణివచ్చి * కాజపమౌారిగారు సఖా మందిరంలో ఉన్నార్యు నిన్ను రమ్మంటున్నారు *” అని జౌవారికతో వెప్పిందిం సభామందిరంలోకి దౌవారిక జఆళ్ళగానేే అక్కడ మహారాజక హరి సభతీరిచి ఉన్నది. అంతఃఫపురపాఅన రాలు మవారాజకమొరి[పక్కా ఓక ఆసనం మిద కూర్చునింది. ఒక (పక్కగా బారులుతీర్చి నలుగుగయిదుగురు (పతీవోరి జులు పదినుంది దొవారికలుం ఎనమండుగురు అంగ రతృవ్‌ రాండు డానసీజవమూ, ముగ్హురు వెలిక తెలు నిలిచిపన్నారు, వీరందరినీ చూడగానే ఆ జౌవారకవ (పాణాలం (కంగిపోయాయి.

అంతఃపుర పాలన శాలు (ఏభెఏళ్ళుంటాయి) ఏ ఏమి బౌచ్తాకుస్తీ ఎవరినీ వ ర్రపలను తీసుకొని వచ్చినావుట ? ఖ

బౌడ్భ్ధాయని : శా శాదమ్మా! జను రావమారిశారి ,అనుమలిమిద “నీ తీనుకొని వచ్చి నాను,

అంతః : అనుమతిపొంటే తీనుకొనివచ్చి ఉండవచ్చు. కాని విద్యామందిరం లోకి ఎందువ తీనుకవచ్చావు ల్థి అమ్మగారిని చూడడానికి పుకును లెనరె నావ సే, శాక “తెలియ జేయనద్దూ జ

బౌద్ధాయని ? చితం |! శాని ఆ వర్తనలు మహారాజులు “వొందలయిన చారికీ నగలు, నవరత్నాలూ అమ్మూతారు, చారికి చాలా తొందరపని ఉండటం శేత, విద్యామందిరానికి తీసుకొని వెళ్ళాను, తమతో మనవివేన్రీ తను అనుమతి పొందడానికి వ్యవధి లేక పోయింది,

అంతః : తీసుకొని వచ్చినావు, బా7గానేవుంరి, ఆ వెంటే చాదగ్గరప వచ్చి ఎందువ్‌ చెప్పీనావు శావు *

అదడపళశా౦ంతిీ శ్రీ ర్‌

బౌద్య్ధా: చి త్రం, అవ ర్రవలను సాగనంపడానికి వెళ్ళొనండిం

ఆంతః ?; ఆ చర్తవలను వి ద్యామందిరం వో దిగ బెట్ట గా సే నువ్వు ఆ మందిరం వదిలివచ్చి పెన నిలుగుని ఉన్నావు, అప్పుడువచ్చి ఇబ్చలేబేం *

ఆ జొహారిక మౌనం వహీంచిందిం

అంతః ; దుర్యార్లుఠాలా ! నువ్వు ఆ న్రర్రపలదగ్గర కొంతధనం బహు మౌనం పుచ్చుకొని లోనికి తీసుకొ నివచ్చావుం అంతవరకూ నావ లెలినింది, సే, నిజంచెప్పు, ఎవరావ రకులు), మహాళాజు జఉమౌరికను చూడ అనవరం ఏమి కలిగింది ?

బౌద్దాయని కళ్ళసేళ్ళుకారిపోతూ ఉండగా వెక్కి వెక్కి ఏడునూ అంతః పుర రక్షవళాలిఎదుట గ జగజ వణువతూ సాష్టాంగ పడీ 66 రత్నీంచుళ లీ! పది బంగారు పణాలూ ఒక నీలిరంగు షఇంగరమూ బహునూనం ఇచ్చారు, మున న౫ణగ౦ంలో ఆంచరు రాబకటుంగొలవాతూ కొ న్నారట, రాజపచూ౭క-గారు ఫపుచ్చుకొంటారని వారిశై ఎన్నో చిత చిశ్రభూపణాలు తీసుకవచ్చారట, ఎల్లాగ న్నా రాజపవౌారిణాం దర్శనం వేయించమన్నారు, అంలేనండీ” అని ఫొల్తునున్న టి

అ

ఈవధ్య శాంది,శ్రీ, నునన్సులో ఏవో ఆవేదనలు మొలక లెత్తాయి, ఈవీ అ వీదనలని ఆమెక తెలియదు, ఆమె కూర్చో లేకపోయింగి, నిలచుండ లేక వొయింది ఇటూ ఆటూ పదభారం చేన్తూ ఉంటజేది భోజనం అంత 1హీంచేది శాది. ఏవో ఆలోచన, అ ఆలోచనవ తలా తోశా లేదు, వానినిగూర్చి అమెక్‌ ఏమీ తెలిశుదు,

నుహా రాజువమొా!8కి వంటో బాగాలేదని అంతః పురపాలవరాలు భయపడి పోయింది ౮ జ వైద్యుడువచ్చి పరీశ చేసీ నాడు, ఒంట్లో ఏమో జబ్బు కనఒదడ లేదు ఆయనపం, రాజకుమారి మనఃపవృత్రి ఆ _వెద్యువవ పూర్తిగా తెలియును, అమెకు దుఃఖములు కాంతులు, పట్టుదలలు ఏమా లేవని అయన పూర్తిగా (గహించేఉన్నాడు, శాప సయె ఒక దివ్యభామిని ఈ జన్ముఎత్తెందవి ఆయన సమ్మక 0, అతి నిశితమైన బుద్ధికలిగి ఉండీ మనోవి శా రాలు లేశకపోన ఉానిక ఇంకో ఇారణంలేదు, ఆ చాలిక ఫుట్రినప్పటినుండి (ప్రంఘట మూ అయ నక తెలియును అమె యోగిని అని శెద్యు డెప్పదూ అనుకోలేదు. మనోవిళ్ళతులు ఆఅమెళా' ఉద్భవించడానికి ఓపధీయు కృ తెలా ₹స్నో ఆ ఒద్బావార్టణు దుప యోగిం చేవాడుం అందువల్ల ఆమెబుది మరింత వీశకసించంది ఆపె) జవాం వరింత అరోన్యవ౦ంత మయిందిం ఇంక “ఆమెలో శామాదివిళశారాలు ఉదయింప వేస బటౌపధం ఎశ్క్ళడ్డడఉన్నది*

ఆఅ లే

ర అడవిళాంతి శ్రీ,

ఈ దినాన రాజవమారిలో ఏదో ఒక విచిలపరివ రవ ఆమెప తెలియ కం చా నే ఉద్భవించి షపంటుందని వేద్యులవారు ఊహించుకొని, పరచారికలను సఖుఅను, టంత పుర పాలవరాలినీ విచారణ వేసినాకు, ఇన్నాళ్ళనుంచీ జరిగిన విషయా లాయన వఏెరిగిన వేజయి నా వానిలోడం చే పరమార్ధ మూ వె డ్యవృమభు నక తెలియలేదు. ఆ వేద్యు డంతట ఆంతఃఫుర పాలవరాలికి ఉపచారవిధులు కొన్ని ఉపదేశించి వెడగిపోగమెను,

శాంతిశ్రీ, జీవి యథా[పళారం వాళాని కొక్కపర్యాయము తన చ్చు వోసం బౌద్ధసంఘూా రామానికి పోవుచున్నదే ళాన్సి ఆమి సంగీతం చిత లేఖ నమా "నేర్చుకొ నదు, జౌద్ధగ్‌తాలూ, జాతశ-గాథలూ వింటూ ఉంటుంది,

్ర శ శ శు ఈ

ఆ వర్తవలు తీను విడిదిచేరారు. వ రకవమౌరునవ లోక భావమే నళించింది. అతడు కనురెప్పలు నూయకుం౦డా శూన్యాన్ని చూన్తూ గడియ లుంటాడు, లేదా? క ళ్ళుమూసుకొని పండుకొని ఉంటాడు, నందిధర్ముడు 30డు దినాలు చూశాడు, అ కమౌరుడు భోజనం సరిగా చేడు, మొటలాడడు, రాత్రులు నిద్రపోడు, ౪ సహానవూ ఉ స్పురంటూ శ ంటాడు, కళ్ళు గుంటలు పజ్డాయి. పందిధర్ముడు కొంచెం భియప'డ్రాడు, * ఏనిటివి కభూ?% అని ఒక దినాన వ రకవమాగుని ఎదుకుగుండా నిలుచుండి ఆతని భుజూలుపట్లి కదిపీ వేని అడీని + డు, అఆ యువపడు మొట్లాడ లేదు సరఓచా తల ఎాల్ముకొని, కుంగిపోయి కూలబడి ఉన్నాడు

“ఈ వెనక తః బాలికను చూచినప్పుడు ఇంతఅందంగా కనబడలేదా ? శాకపోలే వెనుకటి అందం అం తామోాయ మె సొధారణ మెపోయిండా రశాజపమొరి € 9?

6 నన్ను చంపకు, *)

66 అమ్మయ్య |! ఇన్నాళ్ళకు మౌాట?౭కటి ఊడిపడింది, మవో[పభువుకు ఇదంతా విరవా పేదన కాబొలు, ఉఇందం.! లేత అరటిఆవలుం, పన్నీరు, అన్నీ లెప్పించగలను, క్ష

66 క్ఫీక్ష్య బుద్ధిటందా- ళ్‌ 39

“ఆ |! బతరుల సంగతి చేను ఇపప్పలేను, నాకు ఊన్న దొః్క్క_ బుద్దే, అదే నా ఆఅ సీపా సీ, నా కీమో రాజ్యాలు లేవు, కెటులేవు, అ మ్మేందువ భూవణాలు శవ

క6 సోర్రు మూయవోయి ఇంతటంి”

• ఎవరిది [ప్రభూ ! )

ఈక వీ బస యం [శుతిమించి రాగాన్ని పడుతోంబే! ?”

అడలిళాంతి శీ రగ

“ఈ మ్రీవిషయం రాగాన్నుంచి మూర్చనలోకి ఉగకటంలేుు కాబోలు, ఆచ్చం గా చం(డ్రాపీడులళ్య్యూరు. మిసధలో నాటకాలు జీజేవారు మి అంత జాగా కృంగారం అభినయి సే నా, ఎంత్‌ బహునుతీ దొర కేదో? ?

కక నాదంతా అఆభినయమంటావు €

ఈ అభినయం కాకపోతే నిజమే అనుకోండి. నా అభ్యంతరమా |! 09

66 ర్ల ద్ర ఛంజణాలుడా ఎంతయమాట అంటున్నావురా? [9

“సన్ను ఓ పగి వూల చెంకులు నేసికొట్టరామా 3 90

ఆ బాలవడు కొంవెం అర్హ హాసం వేసీ నాకు,

6 కళే ఇంతకూ నీ ఆలోదన ఏమి ?9)9

66 (పభువుల ఆలోచనే నా ఆలోచన

6క మొత్తుపన్నట్ల. ది | *

ఉ త్రన్నటుండడ మెందుకు * నిజంగ మొతుకంటున్నాను ! $$ి

కళ ఎందుకూ +)

“6 ఇంతకన్న అందమైన వాలీకలున్నారన్తీ ఈ చాలిక మనవ సాధ్యం శాదనీలొ

66 స్టీల్స్వ వెట్తివాగా | సాధ్యంళానిపని ఆేది ఫులమావి చకవ ల్సి ఎరగడు, ఈ బాలిక సౌందర్యం నామటథి ఉోగొట్లింది. ఈ బాలిక నావ రాణీ శాకపో లే నావ చ్మకవ _క్రిత్వేమూ+ వద్దు, జీనితమఃా కగు, ఈ బాలిక వా అంతి పురానికి వచ్చందాకా నాకీ బాధ తబ్బదు. ఏమి అందం, ఏమి అందం, ఏమి అందల 1!

కక చిత్రం | ఎండు8కా అ-'దం? వి బం గాక బొమ్మ, ముసీకలో జేీ+శిండీ మితూ ఓ బంచారుబావ్మును చవేయించుకోరాదూ ? ?9

“ ఆమెశన్నులు కన్నులా. అవీ...”

66 జ్ఞా వ్ర అలిచిప్పలంలి”

ఈ ఆమె నుదుస, పెదవ్పులు వెళ్ళలు, ఆమె కళరీరకాంరి, ఆమె వత హ్బెభాగ్యను...?”

“మహా(పభూ ! మివ ఈబాలికే శావాలంజకే...'?

“అలా దారికరా, త్యరశా చెపు ఏం వెయ్యాలో?

6 మై రు ఆమెను ఎత్తుకొనిపోయి పెళ్ళి చేసుకోవడ మే యార్లము,?”

“* ఆ ఎత్తువపోవడం ఏలాగు? ఆ త ర్వాత ఏమవుతుంది 1 ?

“ ఎలతికుపోయే ఉపాయాలు పన్నుదాము, పెంటీ వివాహం, ఇంక అల్లుడీపెన 8 తిగడళా డా కాంతిమూలుడు పెళ్ళయితే ఏలాంటీ బాలిక అయినా [కమంగా అలకడుతుందిలి

క ఆమ్ముయ్యా | నాఉకపాయటమే నీక- నచ్చింది, బంకవమునం ఈ ఉఊగఠు నుంచి విడిది ఎత్తి వేయాలి,”

64 "జేస్కో వీదం మహాప్రభూ |! ఆఈయి నా జక్క సాళి తాము కాంతివూల ముచోరాజును దర్శిని చి బేరాలు వా-గా సాగినాయిఆని మనవివేసి, వారి కొమరిత మ్యత్రం నగళలేమి కొనళలేవని యాదాలాపంగా ఇెప్పీనట్టు చెప్పీ? ఏదో (పాళ్ళతం సమర్పించండి, ఆ మరునాడు మనం బయలు జేరిపో దాము”

ఈ కబ్లాగావీఉ౦ది నీ ఉపాయం,”

6 అయితే. వెంటనే ఏర్పాట్లు చేస్తాను, అమెను తస్కరించి వచ్చిన (ప్రజ్వరిల్లినట్లు పర్మాకమించి దుర్నిరీక్రులయిపోవాలి..

ఆం[థశాత వాహనుల మహాసా,మౌజ్యమ్యూ ఇత్యూకు ల ముహారా జ్య ముం ఆయినా బీదతీనం ఉంది, కోటీళ్యరు లెప్పుడు ఉంటారో బీదవాళ్ళూ అహ్టూడే రూంటారుః కోటకాలదీ బం-గారుకాసులు వెటను పషండవు, ఆయినా బం గారం భూమిలో దొరుకుతుంది; నదీగ ర్భాలలో వొరుకుతు౦ది,

బంగఛారంకోసం పాటుపడాలి, (త్రీవిష్టపంనుంచీ, పిాాయాలయాలఅనుం-ల, మేరుపర్వతంనుంచీ బంగారం వసుంది, బంగారం తళ తళ లాడుతుంగి, కాబట్టి సువర్షం, కళతకుంభ పరత ౦లో దవొరుకుతుందిగనుక శాతవంభిం. జంబూనదియందు దొరుకుతుందిగ నుక జూంబూనదం, ఇంళశా ఇది స్వర్షగిరిలో దొలుటతుంది, వేళ్తానదిపుక్తే నందిపర్వతాలలో దొరుకతుంది, స్వర్ణ ముఖీనదిలో దొరుకకుంది, బంగారం ఎంతటివానినెనా వోయలో ముంచగలదు, బంగారానికి దాసులు శానివారెవరు ? వారిళ్చం[దుడు బంగారానికి అమ్ముడుపోయాడు, (బ్రవ్మా బొడ్డు నందు బంగారము దాచుకొన్నాడు, ఆగ్ని తీన శశముల బంగారుతో రచించు కొన్నాడు, సగర నది తన కెరటాలలో బంగారు పద్మాలను అలంక రించుకొన్నది,

6 కోలే (

భరత బేళంలో శాతవాహనుల శాఅంలో ముస్పై వాళ్ళు ఉంచేవారు. ఆ దినాల్లా" ముషవాళ్ళు వా ౦డడానికి ముఖ్య మైనవి మూడుశారణాలు, పని వేయ లేన్‌ స్ట్‌ తలో నా ఆ నేవాళ్ళు లేక పోవడంవలా, బద్ద కించి పనిచేయక మనుష్యుల ధర్మపకృతిపె ఆధారపడి ముష్టిఎ తడ వేం జీవనోపాధిగా 'చేనుకోవడంవల్లా, ఊంఛవృ త్తి ధర్మంగా స్వీకరించడంవదల్ల నూ, శాని బద్ధక ౦ చేక ఈ౦ఛవ్చ త్రి నవలంబించినవాళ్ళు శాత వావూన సామాజ్యంలో ధళర్మళా స్తురీళ్యా కత్రిన శిక్ష అకు పాఠఅయీ. చారు, అనవారు అళంలంతా విుగుతూ ఉంటారు, పంటలు బాగా పండుతూ ఉన్నాయి. శ బట్‌ బెచ్చాని కేమి లోటు లేదూ, దుర్భితీము సంభవించు శాటకము

అఆడవిశాంతి శ్రీ, 101 పి వన్ఫర్యం చేచ్తేే మూడేళ్ళనుండీ శాటకంకోస్టం నిలపశంచిన ధాన్యపు గాసులలో నుండి ధావ్యాదులు దేళంజంతా (వవహి సాయి, (సతి గామకులో, (పతినగగ ౦లో ఈ కాటక ధాన్యపు గాదులు ఎప్పూడూ సిద్ధం గా శాండాల్కి ఇది భారతీయ ధర్మం,

ఒకదినాన పిజయఫురంలో నలుగురు శేప_్లలు బుద్ధం కరణంగచ్భామి, సంఘం శరణం చ్భామి; ధర్మం శరణంగచ్యామి * అం ౮ా వెనుకు న్నారు, ఈ ఫిమవృ త్తి వారి కాదినానికి సరిపోయే తిండివచ్చేవరశే, పది ఇళ్ళు తిశగే సరికి వారి జోలెలు నిండాయి, అంతటితో వారు బిచ్చ మె తదం మాని మహ నంఘారామానికి చేరారు, ఎక్కడి బౌద్ధభిషు వులు వచ్చినా, వా ేసర్మప్ర దడాయానికి చెందినా మహాసంఘూారామం చేకుుతారు, అక్కడ అన్ని సంపదా యాలవాళికి వివిధ విహారగృహోలు ఉన్నాయి, ఈ నలుగురు. భీతముకలు మవో 'చెత్యవాదులు, తాము భిషనడి* తెచ్చుకొన్న అన్నము; కూరలు, పళ్ళ భోజనం వేపి, ఓఒళ ల్లి ఇ వ్‌ మజ్జిగ తాగి, ఒకచోట కూరుచు న్నారు,

మొదటీఖిష్క_ £ మహా రాజవమారిభవనానికి భిక్షకు వెళ్ళినా ఆమె కనబడ'లేదు, ఏమిటి ఉపాయం *

0డవఖివ్క_ ; మనం ఆబాలికను చూచితీరాలి ఆఅరునూరయినా,

మూడవఖిక్క_ వి "నేను బొమ్మ వేనితీ రాలి,

నాలుగవఖిస్క_ : లేళపో తే మన ఆపసర్పత గంగకలిసినళ్తే |

మొదటి ; మనం ని వేదించినమాోదట కదా మువోఠరాజుగారు ఈ నగగం౦ నా గార్జువ దేవుని ధర్భించడానికి వపామ న్నారు,

మూడవ :; ఈ బాలిక అంద౦ అంత బోక్ష సఖ్యాతి ఉాండించా ౪

'నాల్సవ పఖ్యాతా |! గాంధారరాజు ఈ బాలికను ఆశిసు న్నాడంశే+, మన మగధమవారాజు ఒక లెక్కా *

"వుందటి ; ఇంతకూ మనం ఆ రాజఫవమ్‌ారిని చూడడం ఏలాగు *

ఆందవ వ నిదానంగా, నెమ్మదిగా ఆలో చంచాలికచా ౪

ఆ నలుగుకు ఆరి లేరిన అపసరక్చులు, ఏ్‌ వేస. మెనా- వక హైగె = వేీనుకో గలరు; వేషం తొందరలో మార్చగల, వేసుకొన్న వేషానికి తగిన కార్య కలాపం౦ంలో వారు ఉద్దండ పండితులు, వారికి జంబూద్విపంలోని భాషలన్నీ వచ్చును. వారిలో వారు మాట్లాడుకో నేభాషు ఇతరదేళాల ఆపసర్పులకు

కొంతసేపు చారు ఏమేమో మాట్లాడుకొని పాలీలో బొద్రథర్మ విచారణ [పారంఫించాన, మొదటి భివ్య_ తక్కినవారిఓి: గుర వె, ?0ఛీక కంఠంతో ఉపదేశం (పారంభించాడు, మువ్వురు శిష్యులూ, మధ్య మధ్య (పశ్నలు "బేనూ ఉండదము, ఆభార్యులు దార పుచివ్క_విడదినీనట్లు వార ఆను

102 ఆర ళాంతి శ్రీ మొనాలు రీసృృడనణూ. ఈలా కిచారణ జశనగసుతూఉం కే, అీకమంది భిష్కులు, సెాధారణులం నెమ్మది నెమ్మణిగా సమిపానిశి చేరారు. ఆ బౌద్దా ఇార్యుల (పతిధి క్కు అయన హాహా తానికి వారు ఆఅళ్ళ్చర్యం వెందుకు న్నాగు, ౧౦0

అడవి స్క 0దవిశాఖాయనక (బవ్యూవ త్త్యపభువు వూంగ( పోలు ఖేకి అమౌాత్యులచే ఆహ్యానితు డై కోటలో తన విడిది నృనాం వేంనారుం

హారీత నీ శాంత,శ్రీ, రాకమొరి (బవ్యాద తపళువు ఎందువ వూంగీ పోలు వచ్చినారో వెంటే _హీించుకొన్నది, తన వావగారు వీర ఫురుషద త్త యువ రాజు తన్న గివ్య(డీమనో వూజిస్తున్నాడని ఆమెకు బాగా శెలియుకు, గాను వన జేళశావరణానంతరం కోపంతో ఇంటికివచ్చి, తలిదం[డులను బయల చేరతీసీ పూంగీ[పోలం చేరినసృటీనుంచీ, ఆ యువరాజు అమితివృాదయ వేదన అనుభ విస్తున్నాడని శాంత,శ్ర రాకమౌరికి తెలుసును, తనకు బావ గారు చేసిన అవనమొనాన్ని ఆమె ఎపుడూ మరిచిపోలేదు,

వస-తశాలం వచ్చింది. మన్గభుడూ, రతీదీవీ లేకండా వసంతోత్సవం జరిగిందనీ ఉత్సవంలో నసంతుడు హేముతు.డై నాడనీ వూంగీ్‌ చు కాంతికి "శెలినీందిం

తా నెంతమార్జురాలు | క్రీ! ఉంచే పొళుపాలూ, ఆహం భా వాం, ఓర్వలేనిత నమా ఎన * వర్షించగలరు య డీ హృద యం క్రీశ తెలి కుడు, క్రీ మౌాయ-ఎ=నవడం వేర, (ప్రకృతి అవడం చేశ ఆమెలో ఎన్ని వలిచితాలు శ ర్నాయో ఎవరికి తెలుసును క ఆమె (జేమినున్నాను అని చెప్పినా (పియాడు ఒకొ), క్క ప్వుడు నమ్మలేడు, ఈ దినం తీన సర్వ్యస్వమూ (పియుని పాదాలకడ ఫు*జూ పఫుహ్పెలు చేసేనయువలియే శేపు ఆ (పియా ని సర్వ స్వమూ తవ పాదాలకడ ఫపూజా[కసువూలయినా అఆ పూవులను నిరాతమీణ్యం గా కాలినో నలిపీవే యమగలదరు,

పతివతాలక్షణాలు శాంతి శ్రీకి పూర్తిగా తెలుసును, ఇమ్యూకు వంశాన్ని సీతా జీవి పవిత్రం చేసింది. భర్తగూట వేదవాక్కు. భే, భర్రవూజు భరతో బీవనమ్ర భ ర్రళీవితం ముగింపుతో తిన జీవితిరూ ముగింపు,

అవును, అవి మహాపతి[వతా అత ణాలు అయిఉండవచ్చును, ఆట్లి పరమో త్రను క్రీ మహాకావ్య నాయిక అవుతుంది. లోక ౦లో తక్కిన క్ర్రీలు శాకినిలో, థాకినిలో! శ్రీ, రాముడూ, కరమ (శమణపడోూ వంటి మహాపురుషులు దివ్యులం. తక్కి.నవారు సొమొన్యులే అయినా అ ఫురుములను వారివారి కె కౌద్భ వించిన ్త్త్రీ (ైపేమింగ డం మానిచారాశ వారికి తము సర్వపస్వ్యాణు అర్చించడం మానినారా ? ఒక క్ర్రీకి ఒళశేఫరువుడు, ఒక పురుషునకు ఒకే క్రీ. ఈ అఖండ ధర్మము లోకంలో ఎక్కడో నెరజీకతూ ఉంటుంగి. రాజకీయం-గానో' నంతౌాన వాంచార్థ మో పురుషుడు ఇరువుకు మువ్వురు ్రీలను వాంఛిస్తాడు,

ఆడవి శాంతి శ్రీ శే08

నీగసపుకుషుల (పేను ఇన్వరూ, మువ్వురూ ,క్ర్రీలపెక (పసర్‌స్తుంది, అ ఫురు మడు ఉత్తముడు) అయి లే శావచ్చును*ః

తన బావ-గారు తన్ను (పేమించాడు, ఇంత చిన్న నాటినుండీ తనబావ తన్ను (పీమించినాడు, తాము భ"ళ్యాభ ర్తలవలె మెలగేవారు తనన అయి “బ్రేడులు యువరాజుకు ఎనిమిబేడులు, ఇగువురూ విజయఫపురంలో మవోరాణీ మౌఠరి సాశనీళాజేవి హ ర్మ్యాలలో యువరాజు కీడామందిరంలో రాణీరాజు ఆట ఆడుకొ న్నారు, ఆ ఆటలో నాణులూ పాలునొన్నా ఈం

66 జీని! మన రాజ్యంలో (ప్రజలు శకేసుంగా ఉన్నారు 5) ఆనీ తన వావ అన్నారుం

తాను *పభూ! మన (ప్రజలశ్నేుం నునమే విచారించాలిగదా! ” అన్నది,

తన బాన “నువ్వు చాలా అంద మైనదానవు బేవీ!*”) అన్నారు,

4 నాధా! మూరు వాలా అంద మెనవాన” అని తానన్నదిం తరువాత తినకు పదుచాలఎఏట నవయౌొననము వపొడనూ పే సనుంుంలో, తిన చాన-గాళరూూ లాను మహారాల విహాగో ద్యానవనంలో కలునుకొనడం తటనీ౦ం చింగెం పసు నేజేంగ యౌవన్శపారంభ దివ్య సాందర్య స్నా తు డై తన బావ వసు స్నానం తిన వృాదయం ఎల్నిఘటికలో ఆగిపోయిుట్లయింది. (పేను ఎంత విచిత్రము, ఎంత బాథధావపూర్మిము, ఎంతి అనందోొ న్యాదకరిము !

తన్ను చూడగానే తఈనబావ ఒక్క గంతున తన దగ్గిరప వాలి నాడు. తీన కెంత నిగ్గ జీనింది ? ఆ నీస్లూ శ్రీల ఠ్రనందంలో భాగం! తనవ ఈడు "వడం వేనమొముల పుహానగ గంలో జరిగింది, నెలదినాలు ఉత్సవాలు జరిగినపి, ఆఅ నాటీనుంచీ, తినక ఎవరిని చాడాలర్నా న్లో! తన వీనతల్లి కొమరిత శాకమారి బావీ,శ్తీ అశ్కా! ఆక్కా. !” అని తన్ను ఒక్క తీణమూ వదిలి ఉంటబేదిశాదు. తానూ బాపీ్ట్రీయూ ఏవో పీచృీమాటలు, మఫఘుర రవా స్యాలూ మోట్లాడుకొ శప, ఆ రహస్యాఅన్ని తము బావనుగురించే, రమ అఆందాాఅపబొెన ఏ3 పురుషుడు. అందంలో, ఆ రాకనూరునిత వోఅగలిగిన యువఎ జేడీ !

అలాంటి సిస్తుతశో సించేఐన్న తన్ను తనబౌన;) తనిదైవము, పరుగున వచ్చి కలుసుకున్నప్పుడు మరీ వీస్ణశో తాను “ంగిపోయింది. ఆ నిగ్గు బావగారి! ఏమి తెంంసుంగి! జంటే అంతమంది దాదులఅలోనూ తన ఆెండువేతరులూ పట్టు శొన్నార, అన కళ్ళల్లో ఏనోళాంతి! ఆ శునచుట్టూ ఎంతో జిలుగు!

6 నవ్వు ఎంత అందమెనగానవు కాంతా 9% అన్నాడు బావ,

అంత తీయనిబాధ (*పేము! అంత మధురమ త్తత పేను! (పేమనిఢిరె చావ (ప్రజ్వరిలం సుందరా కారుడై జావ! అఆనాటిబొవ! భ ట్రిదేవిని వనటేవతే గా వరించాడు |

చతుర్ధభాగం పూ౦గీ(పోలు షా

వూంగీ పోలు 'సము[దతీర మహాఫురం, మోసఅఫురం, (శ్తిశాపళం, శంబర ద్వీపము, కరింగపట్రణము, మవరంగభురం, తానులి వీ కా జేరీపట్టణము మొదలగు "ఇద శీవ్రపటణాలలోే ఒకటి,

నో లట

అప్పుటీకి అయిదారు 6 తాజబ్హాలనుంచి కృ ష్టాతీరంనుంచి పీనాకీసనీడీరం నరట ఉన్న సము(దతీర కాలిభూ భాగానికి [కముక రాష్ట్రమని పీరు, ఈ [కము.క రాష్ట్రం రాను రాను కెండుకాణాలయింది. ఒకటీ (శ్రముకరాస్ట్ర మూూ రెందవశి ఫూంగీరాస్ట్ర మూ, కృ స్టానదీ ముఖద్వార దేళము (కముకళరా ప్రాం అక్కడనుంచి నె బురీభూ భాగము పూంగీరాష్ట్ర్రమూ అయినవి, [కముకమన్నా, ఫూంగీ అనిచా పోశలనే అరం, ఈ పోక చేశంనిండా పోక చెట్లు విరివిగా ఉం జేవి, శాతవావా నుల శాలంలీ! ఈ రెండు పేర్లూ వాడుక ల నికి వచ్చాయి. [శ ముక రాష్ట్రం నుండీ ధాశ్యకటశంకగక ధనక రాష్ట్రం, ధనకళాష్ట్రానికి పడమట పల్లన భోగము, పల్లవభోగానికి పడమట అడవిరాష్ట్రం; ఆ రాష్ట్రానికి ఉత్తరం పరవటేళమూ, పడమట చోళ రాస్ట్రమా ఉంటేని

మో సలపుర.తోపాట. ఫూంగీ పోలం (పనిద్ధ శీవుల ట్రణం అవడం చేద ఇక్కడికి సమా లావలఉాన్న అజీశ ద్వీపాలనుండి ఓడలువచ్చేవి వ గశానికి, రాజ్యాలు స్టావించ డాని! ఆ నేకలాం[ధులు నాశాయ్మాతలు కావించేవారుం యినన సువిర్షనములయ లిద్వీపాలలో రొజ్య్యూలు స్థావీంచిన అం[దుఅచుట్టా లాయాద్వీపాలకు వెళ్ళేవారు, వలసపోయిన అంధులు మౌ'తృటేళము మల్ళీ చు-దజానిఃి వన్చేబ*ర, జాద్ధ ఆర్య పు తాభార్యులు ఆయా-ద్వీఫవాసులన దీక్ష ఇవ్వడానికి పోయేవారు,

(బవ్యాద త్తపభువు కోటలో తన విడిదిలో ఉంటూ, ఆ మహాపట్రీణం అంతా తీగిగి చూచివచ్చేబారు. చీచాచారు, నువర్శద్వీపవానులు, యవద్వీప వానులు అ నగరం అంతట నిండిఉ న్నారు, పూంగీపోలులోనూ కాద్ధవైత్యా లున్నవి, కాని ధాస్ఫ్యకటక వెళ్యాలక, విజయపురు (పశీపాఅపురముి. మొద అయిన నిగ రాలలా ఉన్న చెత్యాలకశన్న నూహఠ్యమూ, (ప్రతిష్యా వీనికి ౦ లేదు, ఈ నగరంలోనూ ఏజెనిమిది సంఘారామొలున్నాయి. ఏసంప్రదాయానికి వెందిన భిన్కలు అయా సంభూరామాలలో "కే పడుతూఉ౦ చేవారు.

(బవ్యాద త్ర పభువు వూర్రిగా అర్జ సంప్రడాయంచాడు ఆయినా ఫూంగీ వోలు వచ్చిన రెండుమూడు డినాలు నగరం అంతా చుట్టిచూన్లూ అన్ని సంఘా

అడవిళాంతి శ్రీ, 105 రామౌలన పెళ్ళీ వచ్చినారు, మవా చెత్యచాదుఅ నంభూరామం సంఘా ఠరామా అన్నిటికీ దూరంగా సముద్రతీరంలో ఉన్నది, (్రవ్మాద త్త్యపభువు సంభూరాను గోపుర ద్వారందగ్గర రథందిగి పాదచారియె. సంఘారామంలోకి వెళ్ళినాకు, అదివరకే అపరవనెలసం(పదాయానికి చెందిన ఆ 'సంభూళామౌొనికి (బవ్మాద త్త (ప్రభువు తన అమౌత్యుని పంపి వపలపతి అయిన వినయ గౌాతమభిమైచార్యులను మరు చాడుదయం దర్శించుటకు అనుజ్ఞ పొంచెను,

ఈడినం ఉదయం (బవ్మాద త్తపళువు ఆసంఘూరానుం పవేశిచగా నే సంఘారామవ్యవవా ర అయిన ఖితువు చారిని ఎదుర్కొని, వారి నమస్కృతళు అంది (పతినముస్కారం చేనూ 66 బుద్ధం కరణం గఇ్భామి 2?) ఆని (ువ్మాద త్త 1పభువును ఆ వివోరమందిరాలలోనుండి ఒళచోట పోకవనంలోఉాన్న చిన్న పటకటీరానికి కొనిపోయినాడు, ఆ పటకటీరంలో కలపతి వినయగాతమ భీవ్కువాసం, వినయగాతమభిక్క_ చీనాటేళంనుండివచ్చిన పవిత్రమూ ర్తి, సంస్కత, (ప్రాకృత, పాలి వెందలగు భామలఅన్నీ అనర్షళ ౦ గాచదివి అఖండ పాండిత్యము చంపాదించి నాడు, ఆళృద్ధ చెనీముభివ్క_ నక (బ్రహ్మాద త్త్యపభువు నమస్కరించి ఆయనచూపీన తుంగచాపపె అధివనీం చెను, (బ్రవ్యూద త్త్మపభువు చీనా చెంందలగు "బేశాలు, వ్రైనీయుల అఇభార వ్యవహా రాదు అన్ని తెలుసుకొన సాగినా, చారిగువుకవ టబేబాంతవిచార చగ్చ జరిగినది

స్వామిని ఒళ సారి తప్పక విజయఫురం దయచేకు మహారాజు కాంతి నూల(పభువుు మహాఠాణీ మాఠరిసారనీళాాభేవీ పారింది శారని తెలిసెను, వినమయగ "తమఫఖి నృ సంగోషం చెలిబుచ్చుతూ, తామీదివర శే అండు చూడు పర్యాయాలు శ్రీశ్రీశ్రీ! బోధిసత్వ నాశార్టున పరమౌర్హ తుల దర్శించామనీ, వారిని ఇంకొకపర్యాయం దర్శిస్తామనీ మహారాజునవా, మవారాణికీ తను ఆశీ ర్వాదాలు "తెలియ జేయండదనీ తెలివీనారుం

(బవ్మాదత్తుడు సవెలవుపుచ్చుకొని విడిదికిపోయి స్నా నాదిశాలం కానిచ్చి, ఆ దినము తాను పూంగీమహారాజు స్క_ంద,శ్రీ, (ప్రభువుతో భోజనం చేయవలసి ఉన్నందున వముచిత వేసు డె, యూవరాజు పూంగీయ స్కందసాగర నాగ (పళభువు, ఇరువదిఏండ్ల యుకవడు తన్ను ఆవ్వోనింపరాణా ఇకవురూ కలిని మవారాజు అంతఃపుళానికి వెళ్ళినారు, బంధుగృవాంలో మహారాజు స్కం౦ందవిశాఖాయనళ (పభువును నత్క_రించినారు, (బ్రవ్యాద త్తప్రళువు మహారాజువన ననుస్కరించి దాసీజనము కాలుచేతులం కడిగి, మె త్తని వస్తాాలచే తడియొ త్త భోజనగ్భవోనిఃి యువరాజు స్క్రందసాగర(పళువుతో జనినాడు,

సుంద రాఅంకార శోభితమగు భోజనగృవాంలో మణులు పొదిగి బంశారు తీగలపో-గారించిన గంధతరుపీఠికలపె వారంద గధివనీందినారు. స్కందృ్శక్రీ॥ (ప్రభువు గురువులైన శివాచార్యులవారు ఎదురుగా మవోపీఠ౦ పె అధివనీంచి ఉన్నారు, వారికి నమస్కరించే (బవ్మాద త్తప్రభువు ఆసన మలంకరిం చెను,

అ 14,

106 ఆడవిళాంతి శ్రీ ఉద్దండపండితులు, యజ్ఞయా గాదులొనర్చిన (ావ్యాణులూ వారితోపాటు కూరుచున్నారు, శాజబంధువు అ నేకలు ఫాల అలం! గించిశారు.

ఆదినమున స్క ౦ద,్ళల్తీ[ పభువు (బవ్మాద త్తప్రభువునకు ఇగువది నాలుగు శాక ములు పదునెనిమిది పచ్చళ్ళు, నూకుపీండీవఏటలు, ఎలిమిదిథ్సీ రాన్న ములు, నాలుగుపులంనులు, మూడువిధ్శాలెన పెరుగులతో బేవతలు మెన్నో విందు గావించెను, అంధులవంట లో కాద్భుతమని అఖిల ఫెరతీవస్హ మూ చెప్పు కంటారు. ఆ దినాన వండినవంటకాలు నలభిములకు పాఠాలు ేళ్చే మహతుకలవి భోజనాలెనవెనుక సదపారు విధాల తాంబూలాలు ఆర్చిం చారు స్కంద, (ప్రభువు తమ అతిథులకు,

అలు

ఆకాంబూలచర్వణం శాగాసనే, స్కంద! మహారాజూ, (పహ్మద త్తే (శళభువూ ఆలోచ వాముందిరాని “కేసరి,

6 వ్రువాపభూ! మొ మహారాజా గారు, తము శ్ర సకుటుంబంగా విజయ పురంలో జగుగ బోరు నసంతోత్సవాలప అహ్వానింప నన్ను పంపినారుు, చారి రాయబారిగా మహాపభువుళను చకటుం౦బం ౫ అవ్వానిస్తున్నా నుం”

కక (బ్రవ్మాద త్తపభూ ! ఇక్వోపల క, మావ అఆరవనరికలు లేనని మీరు గి నిదిశాదు. అయినా చిన్న వారిక్‌ రాచళార్యాలు అవ గావానశకావు, [కీందటి వసంతోత్సవంలో అహ్మ్మాయిమనస్సు చాలా బాధ ఎడెనట్టుంది, ఈ సంవత్సరం వసంతోత్సవాలు ఇక్క జే చేయాలని అమె మరీ మరీ పట్టుపడుతున్నది, గమువ రాజూ చెళ్లెలి మాకే లెస్స అంటున్నారుం”

66 జీన్స్‌ శాజవమారితో, యావ ౮"జు గారితో మాటాడి చారి చేనమోమ ఆఅవ్వోనం చారి కందియ్యదఅచు కొన్నాను[పభూ 20 (.

స్కంద,శ్రీ, మహారాజు ** అదిబాగుంది, (ప్రభూ 12 ఆని ువ్యాద త్త ప్రళభువునన ఏీడోోలినూ చారిలి తమ నుంవిరాల ముఖద్వారం వరకూ సాగ జంపీనాుం

ట్రవ్మాద తఫళువు తము విడీదికిపోయి, నస్తాాలం మౌర్చుళకొనిి కొందరు శాయనీమణులు విణాది వాద్యాల_వె వాయిస్తూ మధురక౦ఠాలతో పాడుతూ ఉండ7గా అఅకినూ పది లిప్తలు విశమిం చెను సాయంశాలం కోటలోని భేరీ పదవ ముహూ రము (మోయించేవేళన నిద్రలేచి స్నానం చేని కుభ వప్తాాలు ధరించి ఆలంకారివడు ఆలంకరించిన వెనుకు చతుళ్ళాలలోనికి అక్కడనుండి పూర్వ సభొాగృవాంలోనుండి (పాంగ ణానికివచ్చి, ఠనె నిద్ధం గాఊన్న నాలుగు గుత్జాఅరథం ఎక్కి, అడవి స్కందవిళశాఖాయన (ైువ్య్వాద్త్‌ (ప్రభువు యువరాజు దర్శ శార్థం వెళ్ళినాడు, త న్నెదుర్కొ నవచ్చె వూంగీయ స్కంద సాగర నాగ

అడవిళాంతి శ్రీ 407 యువరాజును కలుసుకొని, కాగలించుకొ న్నాడు, ఈ ఇగువురు యువటులు కలీనీ (క్రీడాగ్భ లోనికి జెళ్ళి వారు,

(బ్రవ్మాదత్తుడు : (వభూ! మీ మేనమొమగారు తమ్ము, రావమారిని, స్క ంద్శ్నక్తీమహాకళువునుు మహా-'ణిని ఈ ఏకు విజయపుగంలోజరిగే వసం తోత్సవాలన ఆవహోాంనింప పంపీనారు,

స్కృ ందసాగర వాగ (టైవాల్తద త్మృపభూ ! మౌ సోదరికి ఈ కఉక్సచా అపె అంతగా (ఫీతి ఉన్నట్లు లేదు. ఆమే రావండా చుము రాగలమా అని

(బ్రవ్మా : మిరు ఇెప్పింది ఆళోచించవలనీం దే, రాజధ ర్మాలు మీ రెరు గనివిశావు, రావమారి వెమగస్యానికి కారణాలు లేవనను గాని తీ(తీయత్వం అవలంబి”చిన (బావ్యాణుఅం మనం, అటు తృ షతియధగ్యమయూ ఇరసాలి యిటు (దావ్మూణధచ్తుమా "నెకపసొాలి, శ్రీ వామచం[దుడు రాజధగ్యంకోసంక దా సీతా జీవిని ఆడవులప పంపించింది.

స్కంద ఏ (పళ్లూ, ఏమిటా రాజధర్మం

యటన్మా: (పజూావంజవమూ. కాంతీనీం

స్క౦ద ; (పజాశాంతి అం్పే?

(బహ్మ : శుభూ 1! దినాని కోభూపతీి వనూం 1 భూమిలో శాంతి ఏలా ఉంటుంది ?

స్కంద ; నిజ కే,

బ్రవ్యా: ర జూ సీరనీ సే, పరరాజుస బలం ఎవ్క_ సొతుండిం

స్కంద: చి త్తం!

6 ఆప్పుడు పదరాజు ఎ తివసాడుకడా*

“4 అవ్చును (పళ్లూ |”

66 ఆర్వు జే రాజుకు బలమిచ్చే గొప్పు ఓవధి రాజబంధుళ్చాలు 1”

శ్‌6 అవ నుం

46 క్ర్య బంధు త్వాలు ఎవ్క_ వ చేనుకో వాలం కే నలంగఘ రయిదుగురురాజూ లతో వియ్యమడాలి, అప్పుడు ఆ ౯జువ ఎంచోబఅం! పాండవులు (దుపదునితో, మౌత్సునితో వి ఈసమం దారు శాదా?

ఈ ది త్రం. నాశరమయిర౦డిిి

ఆత థి

6 ఫిరఫుకుపద తపభువు పూంగీయ రాజవమౌరి కాంత్య్రీని తమ అల్మే ళ్వరిగా (పేమిస్తు న్నారు, మనకు వానీమ్టుఅ చఉహాయంబహాజడా ఆవసరం, మొళవుల ఉహాయమూ అవసర మేలి

1086 ఆడనిశాంతి శ్రీ,

“చిర్తం, (బవ్యాడ త్తప్రభూ ! తమ మూటలు మౌ ఇళైలితో చెప్పి ఆమెను విజయ పురోతృవాలకు వన్చేటట్లు వేయ (పయత్ని సాను,”

(బ్రవ్యూద త్తప్రభువు యువరాజు సెఅవుపొంది తమ. విడిదిక్‌ జెడలి

స్త్రీల సహృదయం _ పురునునికి తెలుస్తుందా అని (బవ్మాదత్తు డను కన్నాడు, మనుష్యులలోని సర్వళ కలూ క్రీంలే అయితే ఫురుమునికే ప్రొ వృాదయం ఏలా లెలుస్తుంది 1 త్రీ! పురుషుని వృాదయం మొతం అర్థం ఆవ్చతుందా ఏమి*! (శ్రీరామచం[(దుడు ఎందుకు సీఠను ఆడవులన పంసినాడు ? (కజారాధనంకోస మే కదా! సీతామవో సాధ్వి "నింక ెపీమించినా, అ పేను రాజధ శ్యాన్ని (నోనీచేయ లేదు, కాని (శ్రీరామచం ద్రుడే వీర ఫురుషుదతు ఉద్భవిస్తే బహుభా ౮సత్వం అంగీకరించునా!ే తన కీలాజధర్మ నిర్వహణ తప్పదు, హృదయం విర క్తమెనా రాజులవ ధ ర్మానుఠ క్రి తప్పనిచే, తన వై కాగ్యాని కీక ₹ 6కం ఉద్భువిం చింది ఇది కళంకవూ!?

ఏ

వూంగీయ రాజకమౌరి భవనంలో స్క_ం౦ందసాగరనాగ ప్రభువు ఆమెను కలుసుకొ న్నాడు, జగ త్స) సిద్ధినందిన వాసీప్టీ పుత్రి ఇమ్వాపళాంత (శ్రీసాందర్య్యాన వ్ర ముసలె ఎంతమంది రాజపఫుతుంలు ఆమె చిన్నతనంలో ఆమె నుద్వాహం౦౩* జా లని స్వప్నాలు కనలేదు, కాని అన్నగా.రెన శఛాంతీమూాల మహాసామంతుని స్నేహితుడు, వీరుడు ఆయిన వూంగీరాష్ట్ర పామంతునే ఆమె వరించింది.

ఫూంగీయ స్కంద శీ కాంత శీల పేమ కవిలోకపళంస అందుకొవ్నది, వారికడుపఫున యువరాజు స్కృ్రందసాగర ప్రభువు, శాంఠ,ర్రీ,టేవి ఇద్భ వించారు, వూంగీయరా జవమౌరి కాంత,న్ర అపురూప పౌందర్యవతి, కాంతి శాకుమారి _పత్య్యూపహీమబిందుస్నాతయెన చంపకకసుమంలా వెలిగిపోతూ, తనలీలోే దొష్టనవన౦లోే పుషహ్పాచయం చేస్తున్న సమయింలో చెలైలినో మ్‌ ట్లాడ డానికి యువం జా స్మృ్రదసాగర్యపభువు అక్క్డడవ వేంచేనినారు.

66 ఆన్న య(గాతూ ! ఇంత 1పొదుసన్నే వచిినారు?” అని ఆ శాలీళ యువ శకాజుూ కచబపరుగిడివచ్చి పన్నింపింది ్ట

46 బవ్మాద త్తప్రభువు నన్ను కలుసుకొని ఎన్నోవిషయాలు వెప్పీనారు.)

4 పెస్పరా మరి! మొనుయ్య గారి రాజకీయాలు మామయ్యా గారివి, ఆ శాజకీయాలలోే భాగం (హద త్త్య్రభువు ణ్ధి 33 ఆదేమిత ల్లీ, అలా మొట్లాడుతావు.””

“4 ఏట్లా మౌొట్లాడాను॥* నాశా సంతోషం? నేను రూపెతిన దుఃఖ

ఆడవిశాంతి శ్రీ, 109

“ రాజధర్యము చేయక లి గే విపర్యయాలు రాచపుట్టువలన తప్పదమ్మా

కళ మాకేమి నాన్న "గారూ | మీరు మగవారు, అదృష్టవంతులు, ముగ శారి ధర్మాలు జేరు, క్ర్రీల ధ ర్యాలు వేరు, మగ వారు ఏమిచేసినా చెలుతుందిలో

“ఎందుకంత ఉద్వేగం శెల్లీ |”

క్ష (బ్రవ్యా త్త్మప ఛువు రాయబారం నా కర్ణం కావట. లేద నా నిష్టార శాజధ ర్మానిక్‌ "నేను బలికావాల సేకదా వారి రాయబార౦ంటలే

కడ వల్లీ | శాన-గాను ఆస్వ్యత౦ తులు.”

క శాన ారిలేం క పాపం అధిక స్య అధికం ఫలం, వెనక (క్రుకృష్ణుడు లేడో ళీ ఆ తర్వాత ఉదయనశనడు, ఆ తర్వాత ఆఅన్నిమ్నితుడూ, మామయ్య

5 అయి జే బావగారు అందరితోపా కే.”

““ ఆవ్సునండీ మిరు మగవారు, వెలెలినయి తే చేమి సను ఆడచానినిశా ! ఆండుకని మిక -బీనుయినా మట్టదు.?” లా

ఈ నా విషయంలో మిక మతిపోవడం మంచిడిశాడు, నేను ఛాద ఫైమ్కని కాదలచుకొ న్నాను, ఇమ్యాకు యువరాజు గారు వారి శాజసీకీసో ధర్మాన్నీ అడ్డం లేనం డా ఉపయోగిం మకోనియ్యండి,*”

“5 సన్ను బెవగారు వృాదయ మౌర | పేమిసు న్నారని "సీను ఆభ పాయం పజానే? ””

ఈతి

8 వృాదయమొర (పేమిసున్నారా* పాపం! నాకు వాలా విచారం-గా ఉంది, వారు ఆత్యారగా భట్రిదేవిగారిని మనస్సారగా ఇజ్ఞయినీకాజపమౌరిన [పియమౌర గా బాపిక్సీ కమూరిని _పేమిసు న్నారుల 66 ఆఎయాసపడకు. చెల్లీ, మనం రాచ బిడ్డలం శావడంవల్ల మన సౌఖ్యం కంటు చేశ సాఖ్య6 (ఫథానం మనవ, ఇంతకం౦ం టి ఫీమి చెప్పగలను *

6 అన్నారూ! మిరు కలతపడకళండి, ఏదో మతిలేనిదాన్ని, మా గరందరూ విజయపురం వసంతోత్సవాలవ చెర్ళుడామం కే న్‌ా అభ్యంత 50 లేదు, వాయన-గారు ఆనతి స్తే ఏపనిఅయినా సంతోవ.-గా చేస్తాను.”

ఆ మౌటళంటూ అబాలిక అక్కదనుండి మెరునులా మోయ మెంది, 3ళైలి మౌొటలవ ఆళ్చగ్యమందుతూ, ఏదో భయం తన్ను ఆవహీ౨ప గా, కనుబొములం ముడివడ గా, ఆలోచిన్తూ స్క_్రందసాగర యువరాజు అక్కడనుండి వెళ్ళిపోయెను, పూంగీయ శాంత,శ్రీ, రాకుమారి పరుగున మాధవీ నివంజంలోనికి జపజోయి, అక్కడ ఒతు గాపడీయున్న బండిగురువింద పూలపె బోర్లగిలపండుకొ ని పట్టజాలని దుఃఖంతో కరిగిపోయింది.

ఆంధ బేళ ము సస్యశ్యామల ము, చంద్రగుప్తుని కాలం ఇజాడున్న ధాన్య కటకము, శ్రీ, శారళము, క0టక ఆలం (పతీపాలఫుగము, ధనదుషురము,. మోసల ఫురము, మహా కాండూరు, కండర ఫుకతు వూఐగ్నీపోలు మహానాగ పురము, వే గ్‌ శప్రురము కొలనిపురము, (పతిహైనసు, వ జనాంతి, సపగాతమో ఫురము, ముసిక పురము, గృధహార పురము మొదలగు ఎప్ప మహాపఫుగబులు నానాటికీ పెరిగి శఛాందీమూలుని కాలానికి ఏబది మహానగ రా లెకవి, (ప్రథమ జాత వావానవాపహా రాజుల కాలంలో' లేని వెన్నో సానుంత రాజ్యాలు ్మపబలినాయి*, ఇాత వాహనుఅ గురించి గాథలు పెరిగిపోయి'ననాయి, బృవాల్క్‌ థ ఎన్‌ (పతొలో (వోయిం చు కొంటూ ఆంధ్రులు దేశాలన్నీ ఆ -గాథలఅచే నింపి సార్లు,

జళం నుఖితమం అవదడంచేతనూ, రాజులు ఎవ్వూడరూ థగ్యయుస్ధా" లే చేనూఉండడంవల్లనూ ప లైటూళ్ళప ఏమో ఇబ్బందులు కలు % బేదు, ముట్రడులు జరిగినప్పుడు నగరాన్ని చుట్టిజన్న కోటదగ్గరే యాదధ్ధం జరిగేది. ఏప క్షంవారూ సాధారణ [పజను హింసపపె శ్రైవారుకాదు, గె ప గకులకూ, యా తివఅకూ, సాధారణ (ప్రజలక ఏవిధయెన నిర్బంధిము కలుగ బేయవండా వారి 'దె నందిన జీవితాన్ని సుఖంగా సొ); నిచ్చేవాకు, వర్తకులు ఇరువాగుల చారినో వర్తకం వేసేవారు, యుద్ధం ముగియ గా నే వానవచ్చి బెలిసిన్లు ఊం టేదికాని, తుఫాను నచ్చి, వెళ్ళిపోయినట్లు ఉం డెదికాదు,

ఆం(ధ దేశంలో పది సంవత్స రాలకో, ఆకు సంవత్చృరాలక్షో ఆప్వుదష్తూడు గాలివానవన్తూ ఉంచేది, అనమయంలో శంటలు నాళవం అయ్యేవి, తొొలక 6 శాఅంలో వడగళ్ళవాన వచ్చేది, పెరు పంటలు కోతలకు వచ్చినవి నాళనం అర్వ్మేవి, పంటలు నాళన౦ం అయినప్పుడు మహదా 01[థ టేళ 6లో ఈ-గాలివఐ పూా, ఈ రాళ్ళవానా ఆంటనిపటేశాలు ఎప్పుడూ ఊం జేవి, అవీ క (పతి (గాను: నికీ కరువుగాబెలుం దేవి. (పతి భూపాలుని కోటలోనూ కరవు గా-భెలుం డేవి, కాబట్టి జంట సే ప్రజాసహాయక గ అమలులో క నచ్చేది. ఒక్క ఈ5టు ౦బంగాని పెక్కు (పత్యేక వ్య కగాని ఈతిబచాధ శేమి పొందపండా జంగిపోయేీడి,

(గామం సంపూర్ణ స్వత్వాలు శ లిసిన రాజ్యమ* నంటోది, ఆదినాలలా' పతి మనుమ్యునకూ రాజకీయ పరిజ్ఞానము కొద్దొ గొప్పో ఉండ, ధర్మమంతీ అక్షిష్టంగా ఉందడ మే దానికి శారణం. విదేశాలకు ఎగుమతి ఆ య్యే వసువు*ఎ పటణాలలాో చే నిర్మించేవారు, వస్తాంలు, వర్షాలు, నూనెలు, సుగంగ (ద వ్యైలు, బం7శారము, వెండి మొదలగులోహాలు లోహ పువస్తువులు, లోహపు పనిముట్లు, ఆయా క్వేద బౌపుధాలు మొదలయిన వెన్నియో ెదనగ రాలనుండి వగుతుతి అయ్యేవి,

ఆంధ బేళంలో. నేత నేసే ప్రదేశాలల*ే కొన్ని వూంగ పోలు చుట్టూ “ఈఊన్నాయిః “సన్న నినూలా, ముతక నూలు, అతి 'సన్న నినూలు, (శామాదులలోే

అడవీళాంరి శ్రీ శ్ర] ఒడికి అమ్ముతాగ, అనూలు ఇంతా [పోసేసి బేవపాలీసంఘం వారు కొంటారు, వారే అనూటుక రింగులు అగ్గించేవాయ, “జీర వారు చర చిత జీతలతో వస్ర్తాలు విన్యాసం చేసారు, వణక్సంఘంచారు అళసా9లను కొంటాకు, అప్పుడవి ఎగుమతి అవుతూ ఉంటాయి,

(బహద 2సపళ్‌ వు ఇవన్నీ వూగీ ప్రోలు | పట్టణంతో పరిశీలించారు ఎన్ని దాటినా (టబవ్యాద త్ర్శపభువునక ఏన తోచడం లేదుం నిర్ణ మయిన నుసన్సూ, నిక్ళృలమయిన వృాదయమూ కలిగిన (బవ్మాదత్తుడు ఏమో తోచక సంతతవూ సికగ దము, ఇవి ౫?ాచీ. అవిచూచీ శాలన్నేపం వేకుడమా (పాకంఫుం ౬నాసు, ఒకసారి ఆయన ఓడయిక్కి 'సముదవిహారం చేని నాడు, ఇదే ఆయవకు మొదటిసారి సముదయానం చేయడం,

(వ్మాదత్తుకు ఎక్కి.న చిన్నఓడ నాలుగు తెకచాపలు ఎతుళొని రివ్వు రివ్వున వెళ్ళిషోతున్నది. కెగటాలం సము(ద్రదేవుని ఉబికే వకుంలా ఉన్నాయి, ఆకెరటాలను చీల్చుకొంటూ రివ్వురివ్వున లేలపోతూ ముందుకు వంగి, పె లేలుతూ నాట్యం వేస్తూ ఆనాళ [(పయాణం చేసున్నది, వదారు యోజనాలు ఆలా వేగంగా వెళ్ళివోతూటన్న డా తంణి. (బ్రహద త్తపళువు [ఓడ ముందు భాగంలో న'+విపని (పక్క_ నే నీలుచుండి అ ఓడ సౌందర్యము, ఉబిశేతరం గాల లోని విలిగోరులు, ఎగిలే చేపలు, నోతివావాటని కేకలు, సముద్రంపె లేలిపోరీ పతులు, నాపాక్షండము సెళ్ళిను చీల్చు!" నిపోయీ విచిత్ర ముఅన్నీ చూనూ నిలబడి వాడు. ఓద కొంందూరం నాగ గానే (ట్రవ్యాద త పభువున కొంచెం తఅతిరిగి, వికారం పెట్టి డో వెళ్ళివొయినది. కానితన సర్వళ కులు 'కేందీక 8ంచుకని, ఆ విశారాన్ని అణచుకొ న్నాడు,

శండుజూ ములు గదీ చిన వెనక తిరణిలోవచ్చిన వంట వావ్యాణుడు నీద్ధం చేసిన భోజనమొరగించి, కొంచెం విశాంతి తీనువన్నాడుం (పొద్దు పడమటికి మళ్ళి జాముకా'గా నే (బహద త్తప్రభవు మళ్ళీ నాకోపరి భాగానికి విచ్చేసెనుం నావిశానాయకడు (పభువువను నమస్కరంచి *ీ ప్రభూ, ఓడను తూర్చునుండి ఉ త్రరానిశ మళ్ళించినాము, ఘకియక గోరుత వేగంతో ెడుతున్నది, అందున శారణం గాలి పడిపోవడమే ప్రభూ !%” అని మనవి చేసినాడు,

రో

(బ్రవ్యుదత్తునన పడవ పెనక్కుతిష్పు అనడానికి బుద్ధి పుట్ట లేదు ఏమవునో అవు గాక ! వముణదీవుడే తన హృద ముంలోేని ఆబేదన తీర్నుగాకి అనుకొని నాడుం తీంనిక అశయోజనాల దూరి న ఓడ ఉ త్తరాభిముఖమె పోతున్నది, ఓడలో పదిశనాల వరకు మంచినీరు భోజనసామ్శొ[గీ ఉన్నది, ఒకదినము గడిచి పోయినగి. ఓదచాయికుడు వరునాడుదయ.6 (బవ్మూద త్త పళభువును క లిసీకొని 6 ప్రభూ! మనము శాపళానికి ఎదురుగుండా ఉన్నాము” అని మనవి చేసెనుం

11% అడవిళాంతి శ్రీ, 66 స్ట్రీడ్తవ్వు పోనియ్యవయ్యా | సోజావరి ముఖద్వారంవరవ జెళ్ళి లిరిగి వద్దాము” ఉ చిత్రం మవోా(ఫభూ |! ” ఓడ (పత్య్యూవ.పఠ నాలన ఊగిపోతూ నాట్యకళ త్రియలా సాగిపోతున్నది. (ువ్యాదత్తుని హృదయము ఏదో ఆనందంతో నిండిపోయింది, ఈ మహాసం[ద మే విళ్వం విళ్వమధ్యమ్ములో ఈనౌాక | ఏతీఠరమి నుధుర వాతాంవరను పుకు ఏతీరములచేర ేతెంచు చున్నదో ఏ మహాజలళరాళి నీతరంా అుద్భ వించి సర్వాళలప పయనించిపోవునో ఏచిిత్రలోశాల సీమనుజలోక మ్యు ఉదయించి కాలాన పదములిడివచ్చునో ౪ 93 అని పొడుకొన్నాడుం కాను ధనక(పళువు, తఈనళాజ్యంలో బంశారం పండుతుంది, తన కోళా “ఇర ౦లో కోటకొలది నురర్శఫణొలు శాసులుపడికా న్నాయి, తినతం/డి బుద్ధి బృహాస్పతీ, అఖండపవీరడూ, తము సెవ్యాలు ఇత్య్వూకు రాజ్య సెన్యంలా! ముందంజవేసేవి, అందుకనే మహారాజు తనకు కూతులీయ సంకల్పించారు, తానొక పామౌన్యుడెలే మహారాజు తవక ఓడ్డకీయ "నెట్లు సంకల్పిప్తారు? శాక, శాంతిశ్రీ, రావవమూరి సాధారణ కం ౦బఫు బాలిక అయిలే నామెను ఉ ద్వావా౦ శావడానికి ఒప్పుపవంటాడా తాను? (పపంచంఅంతా ఈలా ధచానిక్రీ, (పాభ వనికి బానిస ఆయి న్నది"? తనప విజాహాం వేసుకోను అవగ లిగిన వె ఠరాగ్య భావము లేడు, తన హృద యంలో జౌద భావాలప చోటులేగు, తాను ఆర ధర్మ 1పశారం వివాహం చేను కో వాలిగచాీ అలాంటీ సమయంలో మహా దా తమవకమా దెను తనకు ఇసా మంటున్నారు, సా న్‌ ఈ ఆలోచన అడ్డం తగులుతూ నౌశాన యకడు పరుగునవళ్చి (బన్మా ద త్మపళునవ నమస్కరించి *[వభూ! గాలివఐ'న పుశ్లే నూచనలు శనబడు తున్నవి, వసంతశాఅంలో గాలివానలు రావడం అరుదు, ఇరవె ఐకేళ్ళ ఫోపశ్యాయము ఈలాంటి గాలివానలు వనూ ఉంటాయి, మనం తీరంచేరడానికి వ్యవధిలేదు, గాలి తీరం వైపునుంచి తూర్పుగా పాగోటట్లున్నది, కాబట్టి మనం ఈశాన్యం గాపోయి మవానదీమ. ఖద్వారం వేరళోడాని! ('ప్రయత్నిద్దాము 9? అని మనవి చేశాడు, అఆ నాయవడు అనడం ఏమిటీ ఇంతట్లో పడమట దూరతలగా చశవాళా చలముపెె నల్లని శాదంబచినీ మాల (పత్యత మైంది, జాలి వూర్రిగా ఆగిపోయింది

అడవిళా౦లనీి శ్రీ 118 ఉక్కపోత ఎప్క_బివోయింగి, జాలిపీల్చుకోడం కష్యం గా ఉంది, | సము్మదఫు నీళ్ళల్లో తళుప ఎక్కు మెంది, రాబోయే గాలివానపై గౌరవంతో శఆరటాలు అదగిపోయినవిం

(ువ్మా వత్తుడు చిరునవ్వుతో కక (పయక్న ౦లో నువ్వు ఉండు” ఆన్నాడు,

ఈ పఫభూ 1! నేను గాలివాన నీద్ధం చేయాలి మన నౌకను, తొము శాలి వానలో ఎప్పుడు ఓడసాద ఉన్న చారుశారుం)

6 ప్రమో భయం లేదయ్యా ! ఇప్పుడీ రుంరూమాగత మే నా స్నేహితుడు, గురువూనూ ! ఆకున 'దర్శనంకోసమే * న్వ్యళ్ళూరుకున్నా ను

ఆ జబాయకుడు (టవ్మాద త్తపభువువంక అళ్చర్యపడి చూచినాడు, అయన మోము అనందంతోనిండి (పశాళమొనమెంగి,

నాయవడు విస విస చెడలిలోయి నాగిసషల గో తెందాపలూ, ఆళాళాన్ని చుంబిం చేటట్లున్న స్తంభాలు దింపీంచివేశాడు, తట్టమిదున్న (పతివస్తువు లోపలికి పంవీంచివీశాడు. చవరపని జరిగిందో లేదో చేఘాలు షపడవపెకి వచ్చి జీసినవి, ఒక మవోకి ల్లోఅము వేఘం లెవచ్చి ఓడమిద వికుచువప డింది, (టవ్యాద త్తీ_పభువు ముందు శానులో ఒక వుధ్యక్‌ య్యను గటిగా పట్టుకుని నిలిచిటాన్నారు, అ వాహాక ల్లోలము అకాళమంటివస్వువ్నది, నౌశలోనికీ ఎ౨రి శ₹ందు కు వ్యవధి లేదు, ఆ మహావాయువు రొబోతున్నదని ఊహించి, ఆ (ప్రభువు ఊఉ త్రరీయము నడుమువన బిగించి, నావికులు తీవు ధోవకశులను పెకి బిగించికట్రినట్లు కటుక న్నాగం ఆ కల్లోలము విుంచుప నెౌెకమోద పడింది జింటసే ఆ కొయ్యను గటిగా కాగిలించి పట్టుకొని; ఊపీరిబిగిం చుకొ న్నాడు, చుఇష్క.నినడుపు మనుష్యుడు తాడుతో చుశ్కా_నికొయ్యను తన్నుదా కళ్ళకి న్నాడుం

ఓడమిద అ మవేకల్లోలం కరుచుకు బడబోయేముంబే చుక్కానివాడు ఓడను పక్క. గా (తిప్పి వేసి నాడ , శాగట్టి ఓడ అడ్డ దెబ్బ తినలదు, నావిక లందసపు లోనికీవోయి తట్టుత్‌లు పులు లోపల బిగి చపన్నారుం నాయవడు మౌ(40 ముందు భాగానకాన్న జలజేవతాని[గ హానిక్‌ తిన్ను 8 0 వేనిక న్నాడు, క ల్లోలిము ఓడ ఫెకిదుమికీ కీదోను 'సము(దగ ర్యానికీ తీసుకొనివ'యి కి శేన్నింది. బైనందినిము వాఠయో ౫ మౌచరించే బవ్యాద త్ర్యపభుశ కెల్గ్లోలము విరుచుపపడశా నే కల్రలో కజ్టిణయినాడు, అయన చిన్నళొయ్యులో కొయ్య ఆయి ఇనుపగొలుసు బిగిం చినట్లు భల్లూక 6 పట్టుపట్టినట్లు శొయ్యిను కాగఓలంచు కొన్నాడు,

జం 15

డై

ఆ కల్లోలము నౌక పపెనుండి ఏనుగు లేడికూనను దాటిపోయినట్లు దాటిపోయి నది. ఓడ వంగిపోయి. తిరిగి సర్దవంది, తట్టుపెనఉన్న ముగ్గురు సము (దంలోనికీ కొట్రువపో లేదు, శాని (పాణంపోవడం తిప్పి కన్నులు లొట్టపోయినట్ల యింది వారికి, ఆ మహాకల్త్లోలము టెళ్ళినద గ్గరనుండీ ఉల్తుంగరిరం శాలు ఒడనో కందుళ (శ్రీడ చేనున్నాయి. ఓడ మరుసటిముహూూ గంలో చిన్న చిన్న ముక్క_ల్మకింద (బ్రద్దలుకొ శ్ర్రేటట్లున్నాయి అ భయంకర తరంగాలు, ఆలాంటి సమయములో ఓడ నడపడం పద్మవ్య్యూవాంచీల్ళి వెళ్ళడం వంటిబే! నావిశా శాయకడు, చుళ్కానివాడు ఈలాంటి గాలివానలలో ఎన్ని పసౌ%ంలు ద్వీపాంక రాలవ ఫోయి వచ్చినారో 1 శకరటాలవ్‌ అడ్డుకోణ౦7గా శేకపోః డంవల్ల గాలికి ఎదురునదవశ గాలితోపాకే పోవడంవల్లా ఓడ శరవేగంతో ముందువ సాగిపోతుక్న ది

తడు ఎక గాడవ పోతున్నదో * రాచ శార్యంకోసం నచ్చి, తీర8కూర్చుండి తాను పడవమిద (ప్రయాణం చేళుడ మేమిటి? వూంగీపోలంలాో* సృ_ందశశ్రీ, (ఫళువుతో తానొకదినము సముదవిహారం ఛేనీనస్తాననికదా తెలీపీనాడు, ఇంతలో ఈ విశ్వంలో ఏమూలఅ దాగుకొని ఉన్నదో ఈ [పళయ రుంరూ మాొరుళం అదను కె ని పెట్టి ఒక్క. ఉరువన గ౧నిమిదకు ఊరికిందిం ఇంత చిన్న ఓడ ఈ దాడిక ఆగుతుందని నమ్మక ౦ేగు, పూంగీ వవోరాజు, విజయపురానికి వంటనే గజవా ర్తలు పంపును. తన్నుగురింద దుఃఖభించేసి తన తలి, తిండికి [పపంచ నుఖదుఃఖాలు అంటే ఆంటవు, ఇంక కాంలిమూఅచ[॥ పర్తి తిన్ను యువళాజుతోపాటు (పేమించారు, ఆయన కొంబెం దుఃఖించవచ్చును.

శాలిఇాన తుంపర మంచుగ డ్డ వర్ష ౦లాగ గజగజలాడించే చలిలో నీటీ మట్టానికి సమంగా మహా వేగంతో లోశాన్ని ముం ₹ెత్తుతూఉంది, కాగు మేఘాలు కవి వీశటిప జే సమయంలాఉన్నది. ఆళఇా శాన్ని ఆంటే కల్లోలాలు ఓక దానీ కొకటి తిగిలి "ఫిళ్ళున పేలుతున్నాయి. అఆ కల్లోలాల నీటితుంపరలు చేటల కొద్ది తట్టమెన పడుతున్నవి. ఒళ్కొళ్క_కల్లోలం కోటిగ ద'ఘాతాల ళక్రీతో నెౌశను మోదుతున్నది, కెరటాల ళ శకి ఓడ మహావేగంగా పూర్వాభిముఖమై పెళ్ళిపోతున్నదిం

బట్టఅన్నీతిడినీ, బేవామంతాతడినీ చలి గాఢింగా పొదివికొన్నది, జుట్టు విడిపోయి (హ్మాద త్త(పభువు కలచట్టు చిన్నచిన్ని నీలిళ 'ంతులులా (ప్రసరించి ఉందిః, కాని ఆ యువక రాసమౌగుని వృదయంలో ఏదో వహానందం౦! పెన సర్వలోళమూ ఏదో భయంకర ఘోషతో బొణపాతంవంటి గాలీవానతో ,(శుతి కలిపీ తాండవినున్నది

పథముఅన్నీ ఆవరించిన (ప్రళయ దేవత శాండవిందూ

అడవిశాంతి శ్రీ, $8 ఫళ ఫెళారానముల అందెలు (వీయము నా సృాదయానికిన్‌ , ఎన్ని ముహూూరాలం అలా_పళయంలో భాగ మె ఓడ (పయాణించిందో? (యైవ్మాద తపభువు లోనిఖా గానికి పోయే రలుపఫుకట్టి లోనికి జదలిపోయెనుం శజాయననీ చుక్కానివానినీ లోనికిపంెపేందున ఇతరులు వెళ్ళి వాళ్‌ స్థలాలు అకమించినాకు, (యువ్నాగ త్తవ ఛువు జేడినీరు స్నానమాచరించి రాంకన వసాలు ధరించి, భోజనమా “ర5ి0ది శయనించి నిదురపోయినాడు. కొన్ని జాములు శాలివాినలో భాగ మెగోయినందున అఆ (పభువునథ ఒళ్ళు తెలియని నిదురపట్టిసది. ఎంత శాలము శాలివాసవీచిసదోో (బవ శ్రీద్‌ త్ర్యపభువునకు మెఅనవ వచ్చునప్పటికి నిమ్మ సనీకు పోనీనట్లున్న గి, (బవ్మాదత్తుడు చటుక్కున లేచి (పక_నున్న జయఘంటిక (మోగించి నాడు, జింట"నే నేవబనడు పరుగెత్తు 6 పళ్లూ 1 ౫ 66 ఏంత్ర (పొద్దుపోయింది జ్థ్‌99 “6 కదయం మవో ప్రభూ 1” 6 జీను ఆమకయామోలు నీ(దించినానా 1౫ ఈది కం జేవా!% యాట 66 ఇాఖివాన త్ర గినడా ళ్‌ 30 కః నిమ్మువ నీరు పోసీనటున్న ది* భగ కక ర్సీడ్‌ 1 ఫ్ర 6 ఒక్కసారి చుక్కాని విరిగిపోయింది, మళ్ళీ ఇంకోచుక్కా_ని క్‌ ట్రినారుల” 6 ఏవ్రర్రూ నష్టం శాలేదుం దాఖి “ఉఆందరూ వత్నేమం మహాప్రభూ! ఓడ ఏమి ఎరుగని నంగశాచిలా (ప్రయాణం చేస్తున్నదింి” 66 ఆళ్చ్ళర్య మే $ ?0 కక ఛీ తం) ఈ ప్యాజానికి నీళ్ళు స్‌ద్ధం గా శవన్నాయా॥ క ద్రిదత్రం [13 “ మన నౌక ఎక్కడ ఉన్నట్లు! ” 66 నునసందారితప్పీ కొన్ని వందఅ యోజనాల: వచ్చి నామట మహా(పభూ ! శావడంవల్ల నువర్ష ద్వీపం దరిదళికి వచ్చినా మేమోననిం ఆరని ఆంచ నాాపశారం

116 ఆడవిళశాంతి శ్రీ నువర్మ దీవి నల భెయోజ నాల దూరంలో ఉంటుంబేమోనని, ఇంక మూడున్నన దిశాలలో మనం నువర్ష ద్వీప మో మలయద్వీప మో వేరగలమనీ ఆన్నాడు”

6 ఆచ్చా! భగవంతువి వీలావెేష చే 1 *

(బవ్మాద త్త పభువు స్నానంచేసి సంధ్యావంద సాదికా లోొనరించి, సముఛిత వేవ,ంతో తమి దక వెళ్ళినాడు, అప్పుడే నావికషలందరూ తట్టు మోదికివచ్చి 'తెరచాపకొయ్యలం ఎతు నారూ, “తెరచాపబు త'లిం వారగా, ప-గాలః బిగి0 చువారునె ఊరండీరి,

రడ మూడ-దినాలక సువర్ల దీవికి రాల వ వచ్చింది, తీరంవెంట ఐం్మద నగరముళలేవు వేంిను, ఆ పట్రణంలో సువర్జులూ, ఆం(ధులూ కలిసి ఈ న్నారు, అక్కడక్కడ క లింగాం(ధులు, ఊఉ త్తీరక భింగులు, మాగధులం, పాండ్యులు కొన్ని కొన్ని పటుంబాలహారున్నారుం సువర్హులు నాగ వంశీకులు, గుం డని పలచనిమోము, మిోసలు తక్కవ, పసుపుపచ్చనిఛాయ, కళ్ళు కొంచెం వంకర, ఒ తీయిన “పెదవులు, సువర్ష కాగులలో ఒక విధ మెన సౌందర్యం ఉన్నది. ఇక్కడకు వలసవచ్చిన ఆం(ధులు గుండని తమ శాన ాకృ్ళతీలిపి పీరి గ "నేర్చినారు, సువర్హులు కొం చెం అనునానీక౦ గా మౌట్లాడువారు, మాయామా౧కా పట్టణము ఆం(ధ శాత వాహన కాలంలో నిగ్మిం చి నారు, ఆ నాటేనుండీ ఆపట్టణము దినదినాభివృద్ధినంగి ఈ నాటికీ సువర్షద్వీపనులోని ముఖ్యపట్టణ మైనది,

ఐం(ద్రదత్తుడు ఇగివరక ఆ నేకపర్యాయాలు చూయామాయాపటణానిక విన్నేసి నాడు, మహాఘనము (లంగరు) దింపి ఓడను శేవులో బంధించి ఓడ దగ్గరకు వచ్చిన చిన్న నావలో "నెక్కి ఆందరూ+ పట్టణం వేరిరి, ఐ౧(దదత్తుడు ఓక నా* శివీకను మాటలాడి అందు (బవ్మాద త్త(పభువును ఎక్కి 0చి తానొక పాట్రిగుణఖము నసధినోహించి మూయావమా యాపట్టణ పాలక డెన ఆం(ధ(పభువగు కస్త శాత వాహన రాజా కణ కొనిపోయి నాడు, కన్న శాత వాహన(పభువు ఆడని ధనక స్కంద విశాఖాయనక (బహ్యాద త్యపభువు రాక విని ఆశ్చర్యంతో తేన శధాభవనానికి విచ్చేసినారు,

కక (బ్రవ్యాద త్త (పళువులా ! ఇకాలా ఆవంద౩ి | ఏంతో ఆన ౨దంగావు౦టి, కథలులా విన్నాము నూ జన్య దేశ 0౦ గురించి

కన్న? తచవావానుని కెౌప. టవ్మాద త్త్మపభువునకు అర్ధం శా లేదుం ఆంధ భామ ఎప్పటికి స్వుడు మారుతూ ఉన్నది. కస్పళాతేచావానుని భావ గొతమి ప్మురుని శాలమునాటి ఆం[ధముతా సువర్శద్వీప ఫఖావ, చా గా మిశ్రమం చేనిన భాపు, ఆ ఫా ఐం దదత్తునిక బాగా తెలుసును, (వ ళువులిద్దరూ ఒశ రికొఠతు

అదడవీళాంతిీ శ్రీ, కే17 నమస్మా రం చేసి.తర్వాత ఐందదత్తుడు సగౌగవంగా. సమీపాన నిలబడి ఒకరిభాము ఒకరికి తేలియశెప్సుతూ ద్యిభాషి అయి నాడు,

6 బక్క_డ వున దేళస్థులు ఎంతమంది ఉన్నారు (పభూ [ 09.

“4 ఆంధ టేళం విధ భా-గాలనుండి వచ్చినవారు ఈ చుట్టుపక్కల షశువదివేల మంది ఉంటారు, ఆందులో పన్నెండు పేల మంది ఇవికలే ! $5

66 ఈ చేశసులకూ మనవారికీ పొతు బాగా ఉన్నదా €””

66 ఆధ్బును పభూ శ ఈ ద్వీపవాసుఅక హాకూ ఆఖండ స్నేవాం, చాలా శాలం (కింద కే ఇక్కడ ర ధాగత ధర్మం చా-గాలాాకింది. ఆళతీ 5 ముంశు నుండీ కూణా మనజేశాన్ను౦డి రత్నీవ ర్త*ానికి కాలామంది వణిక్కు_లు వన్తూ ఉం జేవారు, ఇప్పటికి సునూరు రిండునందల చంవత్చ రాల (కిశం మా ఫూర్వీక అయిన. (పభువు కొన్ని సపటుం శాలతో, చేంిుముంది విజలతనో ఈ పట్టణ (పాంతాల నే దిగి ఇక్క దడ ఈ కోట నిగ్మంచారు, ఈ+ కోట చుట్టూ ఈ మహా పటణం పెరిగిందట.)

ర్‌ (4 తామ నున చేళం వచ్చినారా ఎవ్వు డెనా ల్‌ 59

66 శీదు, యువరాజు నిచటనీలిప్రి ఎప్పుడైనా శావాలకి అక్కడీ "కే తాఅన్నీ దధగ్నించాలని కతణూజాలం మేము ఎక్క డీ కశాజనటుం బాలో నంబంధ బాంధవ్యాలు నెరపుతున్నాము, మౌ తల్లి గాగ అఈమగ ఘన మహాళాజు గాక తనయ, సేడక్కడ మా కేనమామశాకు రాజ్యం చేస్తు న్నారు?

66 త్రము పోలికలు అన్నీ మన జేశంలోని (పభువుల పోలిక లీ?”

క ఆజ్చేన్స మా తండిగారి పోలిక, వూ తండి గారు మున దేశంలో ఫుట్టి నారు. మౌ నాయనమ్ముగారు ఆం ధటేశ ఫు అడబడ చు, మౌ శాయనగాారి ఫురుడకోసం ఆదేశ వేం వెళ్ళినారట 1! తాము మౌకు అతిథులు కావటంవల్ల థన్యులం

' (బవ్మాద త్తప్రభువు ఓడలో ఉండడం మంచిదికాదని, తమ అడి భవనంలో విడిది చేశా అనీ కనళాత వావాల మహాఠాజు కోరిశారు కాబట్టి 'వ్మాద త్తప్రభువు అ అతిథి మండిరం (ప పేశించాగ, ఐం దిదత్తుడు ఓడలోనికి పోయి (శ్రవ్మాదత్తుని సేవకు స్వీ వంట్టాన్మాణునీ, పె ట్రైలినూ, ఆయుధ “ఓీటిక్ర నూ పం "పెను,

తనకోసం వూంగీ పొలులో, విజయఫురంలో ఆనురతతో ఉంటారు, ఉండని |! మళ్ళీ సముదండాటి వెళ్ళడము జరుగునా థి ఇంతవరకు తన ఓడ నుర జీత ౦-గా శవుచేచడ మే ఆళ్చర్యం, మళ్ళీ నుర శీత --గా తంగ పయాణం వేస్తుందని నమ్మకం ఏమిటి ₹ ఒక వేళ తౌను సురవీతంగా తనచేళంచనేరితే ఇాంతిమాూల మహారాజు వీరఫుంపుద త్త యువరాజున్న్నూ ఆనందం పొందుతారు, మహారాజపమారి శాంతి,క్రీ ఏమనుకొంటుంది% వుహారాజు బలవంతం చేస్తి

కే18 అడవిళాంతి శ్రీ, అప్పగించిన గురువు వదలినాడు అని ఆకంగిపోఊం జే బాలిక, తాను తిరగి వెళ్ళ జానే మళ్ళీ చాఫరింఛాడు ఈ వపీశాచి అనుపంటుంది, ఇంత శాటంగా తనకీ ఆలోచన ఎందున శలఅగాలని (టబ్రనాదత్తు డే అళ్చర్యం బొందినాడు,

ఒడ మునిగిపోవచ్చునన్న బమయంలో ఆ అద్భుత దుందశకాంగి మోము స్పష్టంగా ఈననవ (ప్రఠర్యతుకుయింది, తన ఆలోచనాపథాఅలో ఆ బాలిక ఎప్పుడూ (పత్యతమమాతూ ఉన్నది, ఆమె కివ్యమధుగవాణి తన హృదణగయాన్ని గగ్గోలు పరుస్తుంది, అాను ధర్యాభికతు డే శాని చితాభిరతుడు శానని ఆను పన్నాడు, తన మనస్సు ఏలాంటి సమయములోను వికారం పొందలేదు, శాని ఆ లోశెళనుందరిని మహాళరాజు తనన శిమ్యురాలినిగా వేసినప్పటిను.డి తన మనోగ తే మారిపోయింది, త న్నీదో ఆనందమ ర్తత ముంచి కోయడం సాగించింది, ఆఅ బాలికనా చూడడము, ఆ బాలిశ మోటలు వినడం జన్మ సాఫల్యం చేవార్చి నాయి అన్న భావం ఏర్పడింది, శాంతిమూలనమువే రాజుతో లబైఠర్రయానరవ వెళ్ళినప్పుడూ ఆంతే,

అమె స్వచ్భి సువర్తాంగాలుు ఆమె మధురక౦ఠ కాకలీన్వ నాలు తినక మతిని పోనొశ్షేవి, శాని ఆ బాలికమ్మాతం తన్ను లెక్క చేయనండా జే ఉగారవం గా పొళాలు చదువుకొ నేది, (బ్రవ్మద త్తప్రభువు ఆ బాలిశాగతమెన మనన్ఫ్సు మరలించుకొ నేయత్న౦మొనివేని అఆ భావమే తన్ను అమృత (ప్రచా వామై ముంచివేయ, ఆందులో విచితానందంతో లేలిపోసాగి నాడు,

అ

తన నౌక చిన్న దెనా ఏలాంటి గాలివాననెన ఎదుర్కో గలదని కొంత ిర్యం పొందినారు ఫూంగీయ స్కంద,క్రిపళువుు నౌాళశానాయనడు ఐ౧(ద దత్తుడు నావీవలలో ఆఅ(గణ్యుడు అఆనేదిహూడా కొంత ధిర్యం సమహంర్చింది, అయినా వేసవికాలంలో గాలివాన వస్తే ఆతిభంయకుంకరం-గా వస్తుంది, రాళ్ళ వర్షంతో కలినీరచ్చే భయంకూడా ఉందిం (బవ్మాదత్తుడు ఓడ పయాణం వేసీ ఎరగడు, అతడు మవోజాని, యువకుడయినా పెదలందరూ గార?ంచే

ఇ ౧

రాజ్యాంగ జీ త్త (పజారంజవడు, (వీయదర్శి, న తనము బావ్యూాణుడు, శాంతి మాూాలమహారాజు శాయన అర్యంత ప్రియుడు, మహారాజుకు (బవ్మాద తృ్మపభువు అల్లుడు శావచ్చుననికూడ కరాళ న్తిగా విన్నాడు,

కాను (బవ్మాద త్త్మపభువును ఓడ్మపయాణము చేయనివ్వ్య పండా ఉండ వలనీంది అని స్కంద్భక్రీ, వూంగీ.ళుప్రభువు శెదిరిక మనస్సుతో కేవనల పంపీ శీవునుండి ఎప్పటిచార్తఅప్పటీకి 'తెన్పించుకొంటూ ఉండెను, [ప్రళయంగా గాలిజానవచ్చి 'సముదతీరబేళంమిద శాకిందనీ, సమాదంలో (ప్రయాణం చేస్తున్న ఓడలఃది ఎప్కవ మొప్పనునీ చావికలలోఅనుభవంగఅ వారివల్ల స్క_ంద్న్త[(ప్రభువునన |; వార్తఅందాంబ, -నీలమిోద ముసురువాన గాలితో

అదవిళాంతి,శ్రీ కేం

దినమున్నర ఉంది, అఆబెనాక "ఇిళ్ళున ఎండదశానీంది. ఈ ముసురు రుంరూ మాగుతము సము దంమిద రెండుదినాలపెగా ఉంటుందని చావివలు స్కృ_౦ద,శ్రీ, (పభువువకు విన్నవించారు,

మూడు డి నాలయినది, నాలుగు దినాలయినద్ధి ఆయిదుు ఆరు వినచాలయినది, సము[దంనుండి ఏమి వార్తలులేవు, శాలివాన విడిచినవీదప స్కంద,శ్రీ, ప్రభువు తన యూస్ధనాకలు నాల్లీంటిని నము(దం నాలుగదిన్కులా చూచిరండని పంపి వాం ఒక ఓడ ఉత్తరం ఇనూూ ఒక ఓడ వాయవ్య౦గానూ, ఓకటీి అగ్నేయం గానూ, ఒకటి దశ్షీణం గానూ బయలుబే రొ,

ఓడలు బయలఃబేరి నూడు దినాలయినది, అవి తిరిగిఠాలేదు, తీఠానికి ఇరవి ముప్పె యోజనాలదూరంలో ఏ ఓడయినా మాని%పోలే. నాలుగు దినాలళో, "అయిదు దినాలకో కళజ'లూ ళకలాలూ తీకానిళి వసాయట, అలాంటీ వానిని వెదంటానికి సముదతి5కం పొడుగునా గూఢచారులను, నాలి ఫఅను ఉత్రరం-7గా దతీణంగా పంపీనాకు స్క_ ౦దక్తీ; పభువు,

పది గెనాలఅయిన*, వారలు లేవు, ఇంక స్కంద శ్రీ, ప్రభువు విజచు పురికి ఈ విపాదవార ఏలాగు పంవీించపండా ఉండగలడు! ఉన్న విషయాలన్నీ భూర్జిప్యతంమో ద లభించి ెర్యం చెపుతూ స్కందృ్శశ్రీ పూంగీయ[పభువు కాంతిమాల వుహారాజుక నమ్మిన సంాబేశవాగునిద్వారా నివేదించడానికి పంపినానుం

అంతఃపురంలో కాంతిశ్రీరాణికి రావమారి కాంత;ర్తీ॥కి (బవాదత్తుని ఓడ ఇాలివానపాలెంది అని తెలినినప్పటీబుండీ ఏదోధయ మౌావరించింది,

ఇచ్చట వూంగీయమహారాణి భ రశారిని కలంనునన్నది,

6 (ప్రభూ |! ధనకప్రభువు శేమంగా తిరిగివసారా 1

9 ఏమ్సి చెప్పగలం దేవీ *

ఈ తాము కారాంతివలను కనుక్కో టూడడా 1 9”

6 మంచిచూట "దేవీ ! వెంటనే జో్యోలిష్కు_అ పవీలువనం ఫు తాను”

ణా

అడవిస్క9ద విశాఖాశునక (బవ్యాద త్ర పభువు నాళావిహారానికి వెళ్ళి బాడనిన్నీ, సము(దంలో (ప్రళయ రుంరూమారుతము వినీరిందనీ, (ట్రవ్మాద త్తే (ప్రభువు గానీ అయన (పగూణించే ఓడగానీ జూజెనాలేదనీ వూంగీయ స్కంద విశాఖ్యపభువు కమ్మ పంపగానే ఇాంతిమయూల మహారాజు నిర్విణ్గుడి కొన్ని నిముషములు వాటలాడలేశపోయి నాడు,

(బ్రవ్యాద త్త్మపభువు ఈధనక దేళంలో కాతవాహనులతోపాటు లాజ్యం వేనీన ఉ త్తమ (₹'వ్మాగవంళంలో వాడు, (పతీపాలపురఫు ఇమ్వోనలకు స్నేహి త్చులె. వారికి పడిచేయిగాఉండి వారు మహాసానుంతు లెనప్పూడు వారికే

120 ఆడవిశాంతి శ్రీ పామంతు లె నారు ధనక వంళం వారు, (పజ్ఞావంగులు, విజ్ఞానధ అను, పతా (కమ శీలురను కనిన ఈవంకానికి మేటికిరటంలా (బ్రహ్మదత్తుడు ఉద్భవించాడు,

సకల భారతావనియందూ ధనకరాజ్యమా, ఇమ్య్నోవల పాలన౦ంలో ఉన్న కరవు, చోళ, ములక, ఆటవి ఠా ష్రాలూ రామళాజ్యంకన్న ఎన్మ వగా పరిపాలించే విధానాలు ఏర్పాటు చేనిన రాజనీతివిళారడుడు ధర్మద _త్త్యపభువు, తానూ ధర్శదత్తుడు రామలశ్నే శ్రణులా పెరిగి నాన, తసకన్న కొలది సంవత్సరాలే *పెదఅయినా ధర్మద త్తప్రభువు తనకు సర్వ కా సాంలలోనూ గురువై, మం,త్రియె సేనాపతి అయినాడు, ధర్మథళ్తు డిపష్తుడు మహర్షి 9 తపసు చేనుకొంటున్నాడు. ఆయన తపస్సునకు వెళ్ళేటప్పుడు తనవమొకుని సన్నానిశాకండా చూడండనీ, వాడు ఇమ్వూపవంళ ఖారంవహించే శేషుడవుశాడర్య, వానివలవ భవిష్య దాం[థధ చకవ రివంళం ఒకటి ఉద్భవిస్తుంద నీ కెలిపీనా రు,

తాను, థర్మద త్త్యపభువ్లూ తవకు ఓడ్డలు కలు గ-గానే వియ్యమంద నిశ్చ యించుకొన్నారు. ధర్భుదత్తునకు స్క్రదవిశాఖపభువు జన్మి౦చినాడు, ఆరన్‌ కిచ్చి ఉద్వాహం వేయణజడానికి కొమరిత క తాను తపస్సువేసినాడు, తనకు శాంతీ(శ్రీవమారి కలుగ గానే తసనోములు ఖలించభాయని ఆనందించినాడు, తన బాలిక సాధారణ బాలికవలెగాక విచ్శితసభావము గా పెరుగుచున్న కొలదీ, త్‌న దురదృష్టానికి ఎ౧తవగ ” వాడు తాను! పెలిక విజ్ఞా“వచిరోం ౩ ౧ నా అర్హ 9 చి తతలేని అఆమొలుంక శిశువుగా పెరిగింది, పాగా నా _వారిద్దచూ (పేమించు కోలాలి, వారిద్రద* అఆదర్శదంపతులు కాభాలి ఆని అశిన్తూఉండీ, (ైవ్మా దత్తుని తిన బాలికవ గురువు నేచేసి నాచు. అయినా మహారాజు మనస్సు ఎందుకో ళంకినూ నే ౦ టేగి,

ఇంతలో ఈ నాడు ఆ బాలకుడు ఏమెనాడు ? ఆ నాక ఏమెపోయినది * శానెందున ఆ కయూర(పభువున్వు ఆ సుందరమూ గిని పూంగీ[(ఫొలు పంపినాడు? ఆది ఏదో ఇడుముహూూ రై ఉంటు౦ది, కాంతిమూలఃుని అవేధన వర్గ వాతీత మెనది, శాంతిమూలు డంత బాధ ఎన్నడూ పడ లేదు. ఆమహారాజు గంభీరుడు, విరాగి, ఆయినా నేడు (బవ్మాద త్త్మ్‌పభువు నాకలో విహారంపోయి గాలివానవల్ల ఏమయిపోయినాడో. తెలియకుండా మొాయుమెనాడు అని వినగానే వికల మునన్కు_డెలోయినాడు. ఆవకున వెంట సే ఈ వార బాధిసత్వ నా గార్డు నార్హ్‌తీ ఉచవులద, మహ ధర్మదత్తులవారికి "తలినునంయఆయునుః -

రుగిరిపె (నాగారునకొండదపె) ఉన శీ నా గారునవబేవుల కీవార

పంపచే అయిన న సించడానిక్‌ 3 ణం న క లో. (యైహ్యాదత్తుడం కు ఆత్యంత పేమగఅవారు, చాలే (ప్రవ్మాదత్తుని ఉద౦ంత6 గురించి తనకు ఇదమిద్ధమని చెప్పగలవారు, ధర్ముద త్తమువార్షీ అట్టిపజ్ఞా వంతులే, ఇక ఈ కఠినవా ర్త ఏలాగు (బవ్మాదత్తుని తిల్పిగారికి వినిపించడం * మహారాజు ఆళోచనాధీనుడై మహారాణి పౌరనీశాబేవిక్కీ కసువులతాజేనికీ

ఆడవిళాంతి శ్రీ శల రాజవనమాకి శాంతి[శీ తాము వారివార్‌ని అంతఃపురాలలో సందర్శిస్తామని చంబజేళం పళ6పిచారు, సారనీశా జేవి పట్టమహిషి, ఆమెకదడవ మహాశాజు పోయినపూడు ఆగేవి భర్తపాదాలవ నమస్కరించి ఉచితాసనంచపపె వారి నధివనీంప వేని “పహ పళ్లూ! శాము ఏవో ముఖ్యవిషయం మొట్లాడవచ్చి నారు శ31 అని ఆము అడీగనది ఆమె మహారాజు మోముమూచి, అందున్న ఆలోచనాథనత కనుగొని వృాదయము రషులునును * మహాపభూ | రను వదనం ఏ్‌నో విహెదచ్భాయ (ప్రసరించి ఉన్నది ఖ్‌ 33 అన్నది, ఈ ఆఅవ్బునుజేవీ విపాదవిపుయ మే 1 * “ ఏమది మహాపభూ *”

• మనం ఎరిగి ఉన్న 0తవరకు మనఓడలు ఎప్పుడనో నాశనం కాలేదు?” కక చి తం, ఫ్‌ కక మన ఇక్య్యూష రా కమొళరులు భెక్యంగా ఓడ్యపయాణాలు చేళగ అతుల) _ * అవునుదేవా! మొ మొఠరీవమారులు కళింగపట్టాన్ను ౦డీ ఎప్పుడా ఓడ్యవయాణాలు చేన్తూ నేఉంటారు.” ఓక ఆయి జే, "బేడు (పన్మాద త్ర్మపభువు ఓడ పయాణానికి వెళ్ళారు! ఫర ౪ అవుము, నేను వూంగీయ ప్రభువును, మీజిడబిడ్డను, శావమౌార్సీ కమోాశఠు అను ఆహ్వానింప (బవ్మాద శవప్రభువ్తను పంపాను) 1 ఆయితే ఓద్యపయాణ మేమిటి ? ౫” ఈ ఆయన కుడిచి కూర్చుండ లేక నా ళావివోరానిశీ వెళ్ళీ నారు, ! 56 ఆం జే మహా(పళూ లల ఉర సక్స వెళ్ళడం మొన్న మన దేశంలో ముసురుపట్ట లేడూ ఆ దీనాన 1! “ ప్రి నురతీతం-గా వచ్చారా ఈ” ఉన్ష స్టే నావ ఈ ఆజేదన ఎందుక బేవి! ” 6 ప్పీన్విటి విషయం విపులంగా చెప్పండీ మహా(వభూ | 9కే ఖ్‌ శాంతి,శ్రీరాపమౌరికి టన తపభువు కథనం వ్‌నిపేన్లూ నువో రాఖో ఆ 'శాలిశ మోము జాగ త్త్గా పరిశీలించ సాగినారుం 6 ఏమిటి మహాప్రభూ ! (బవ్మాద త్త్మపభువు సమ్ముదంలో ఏమెైపోయా లో "కలియదంటానా ౪ ఈ శ6

1992 అడవిశాంతి శ్రీ,

4 ఆఅవ్పును తల్లీ | వారిగతి ఏమందో ?* ఆయన (తికి ప న్నాడో లేదో 1౫

6 ఆనౌక నురత్సీతం గా ఉండనాడదా మవో(పభూ | ౫

“ఈ ఉం్సే ఈపాటికి ఏతీరమో చేరిపండచా 1)

ఈ ఆఅభతలితీరం చేరపాూదడడా ? ?”

ళ6 చేరవచ్చును, శాని అంతటి అదృష్టవంతుడనా *

66 నాకు మంచిగుుువు అభించారని సంతోషించాను నాన్న గారూ 1” అంటూ రావమారి డగ్గత్తి క ఆాల్చీందిం

శాంతిశ్రీ, * నాన్నగారూ” అని తన్ను సంబోధించ గా వే శాంతియాలండు వెంటనే ఆళ్చర్యమా, సంతోవమమూ, విషాదమూ పొందినాడు, తన్ను ఇంతట మున్ను త౦ం[డిగానే చూడని బాలిక “డు * నాన్న గాకూ " అని పఆకరించినది ఆన్న వంతోపషముతోపాటు ఆ మూర్చ తెచ్చుటకు కారణమైన (బవ్మాద త్త (ప్రభువు ఏమెనాడో అని విషాదంళలిగింది,

6 జ్ఞాంత్రీ | మౌమయ్య గారు పఫూంగీా స్క అద్భన్తీ; (ప్రభువులు వారిని జదకశడానికి తను యుద్ధనౌక అను పంపారట

6 ఆలాగసనా ! వారి ఓడ సుకకీతరంగాషంటుందని ఎందుకో చాన తోస్తున్నది నాన్న గారూ |! అని కాంతక్తీ కళ ఛనీకు నింపింది,

6 ఏ్రన్సిట్రి ఈల్రీ ఈ కంటినీరు ళ* ఆని శాంతివూఅముహారాజు అమెను తన వృాదయానికి అదుముళొ న్నారు,

శాందీ,శ్రీ! తంగడిహృదయాన తలవాల్నుకొని ఠంగడీ మెడ చుట్టూ చేతులు చుట్టి ళరీరమంతా కదిలేటట్టు వెక్కి వెక్కి ఏడ్చింది ఆయనమనస్సులో కొమురిత వెప్పినట్లు (బవ్మాద త్త్మ్మప్రభువు టబతికేఉన్నాడని తోచింది, తన్ను బీగియార శొగి లించికొనియున్న వమార్తె వృాదయాననిండిః (బన్మాదిత్తుడు ఈన వృాదయాన చొచ్చి, తొంటిక౦ కే తన శార్మీయు డైనట్లు తోచి మహాగాజు కన్ను లుమూను కొన్నారు, మహారాజు కొనరితను 'నెన్ముదిగా నడీపీంచుకొ నిపోయి్య అమె నచ్చట నున్న మంచ పీఠ ముపసె పరుండ బెట్టి అక్క జే ఒక పీశ ముమోద కూర్చుండి నాడు, శాంతిశ్రీ చటువ్కనలేచి కూర్చుం డెను,

66 (శ్రైహ్మడ రీఘ్రళువువిద్య అసన్యము నాయనాగారూ! ఆయనంత జ్ఞాని ఎవ్వరూ ఉండరు, నాన లోధించిన గురువులలో ఈ ల్రములు.””

శాంతిశ్రీ, * చాయనగారూ ” అని మహారాజు ళాంతిమూలుని ఎన్నీ ఏళ్ళ నుంచో అఅవాటయిన కొనురితలా సంబోధిసున్నది, ఆమాట పాటలా, దివ్య శాగంల్వా పరమనుం[ఠతంలా ళాంతిమూలుని ఇవినిబడుతున్న దిం

అడవిీళాంతి శీ 128 “ఆ జ్షమ్రారీ | (బ్రవ్మాద త్తవళువు నీవ నిద్యబోధిం చింది కొదిదినాలే కాజా) 6క కొదిదినాలయి'నా, పండు ఒలిచివశ్ళే అయన బోధించడం, మొదట నావ ఈ గురువెందుశన్న భావంకలిగింది శాని మొదటిపాఠం అవుతూ జీ ఆయన మౌహాత్మ ఫి అవగానవాన అయిపోయింది,” శాంతీయాలునవ (బవా శ్రదలుడ పాళాలు (ప్రారంభించిన వెందటిది నాలం బాగా జ్ఞాపకం ఉన్నాయి. ఆగినాలగో కాంతి, తనకీగురువెందుకని అన్నదిం "కు అ మాటలే లేవు! మహారాజు లేచి, కొవురిత ననుప్కా_రమంది, ఆమెను ఆశీర్వదించి తన అంతఃపురానికి జెడలినచోయినాడు. శాంతిశ్రీ, కదలనదండా =లాగే హూర్చనిఉంది. అమె చూపులు ఎదుటి వస్తువులమిోద లేవు అమె ఏదియో ఆలోచ నాప థాలలో వివారిసున్నదిం అపయత్న౦ంశగా అమె కంఠంలోనుండి ఒక పొట ఉదయిందింది, 6 సీమ్సిది ఈ జనవము మరణము ఎవ్వరు ఈ ఫుకువులు ,క్ర్రీలూ ఎవ్వరో రండీ తల్లీ బిడ్డలు ఎందుపవ ఈ జగ మేలా ఎవరికి ఏమిది 466 446 గురు బేమిటికీ శిష్యు జేమిటీ గురువులు ేశ్చీ చదువెందులవూ ? ఏమిది ళీ 6660, ధర్మము ఏవీ, నుర్మము ఎక్కడ ? కర్మరహిత మే చోతశుము నరులకు? ఏమిదిళీ ౨00666) ఆప్రయత్నం" ఆమెకళ్ళలో నీరుతిరిగినది ఆమె మనఃపథాఅ నౌక ఒళటి (పత్యతమమె నిర్మలనీలాకాళపథాల పక్షీబలె లేలిపోతున్నది. ఆ పక్షీ నంటి నౌక పపె విష్టువులా (టవ్యాద త్రపభు వామెస కనిపవీంచినాడుం (బవ్మ దత్తప్రళువు ఆలా కనిపించినాడేమి? శ్రీ, పరమకనుణపని అందంతో సమమైన అందం, అబే కోలమోము, గడ్డం నుంటపడి మామిడిపండులా ఇద్దరికీ | అయన నుదుశళంటిజే ఈయన నుకరుు ఎపుడూ ఫురుషుల కూ ఫుశేఖలనుగూర్చి ఆమె ఆలోచించినదిలేదు, బుద్ధ వ్శిగహాలనన్న మోము, (ువ్మాదత్తుని మోము ఆ బాలన్‌ నయనప థాల మూ+థ్రించి, నిత్య మెన శిల్భాలలా ఎదుట చే ఉండీపోయినవి,

[పడ అడవిళాంతి శ్రీ, ఆభాలిక పచ్యాసనాసీనమై మయోగినిలా కూర్చుండి. కన్ను లరమాతలువడ ఈ జ్ఞానదీవ శిఖలం వెలుగ వానవులే చేవులంట అర్హత్వేము పాందువారె ఆంద మేన మోమువారు చావపపెన గురుదేవుడు నరుల నుదరించు మూ రి సీలపథమ జ్ఞానపథము నీరపథము జీవయ్మాత ! వీద్యలన్ని గగపవంద వడలిపోయె గురుదేవులు, + ఆపాట ఆమె =ంతో స్వాస్థ్యమిచ్చినది: ఆమె ఆలాగున కన్నులు మూసుకొని ఖభావాంబరమున సంచరింపసాగింది,

పంచవుభఖాగం

బుద్ధత్వంపాండే (పతిదివ్యుడూ అ నేకబోధిసత్వావతా రాలు పొంది దీన మొనవసహాయం వేనూ అష్టమౌశ్రాలూ తనజీపితవిధానం చే బోధించి ఆవతారం చాలీనూ ఉంటాడు, సిద్ధాద్దడై; శాక్యసీంహు.డె, బోధిసత్వు డై, అర్హతు డె, బుద్ధుడెన సమంతభదుడు ఈ. సంఫూర్తావతారం ఎ త్తకవూర్వం. అనేక బోధి సత్వావతారా లెత్తి, వితరణం, సక్య చింత వ, ధర్మ చింత నాది ముహాగు[5కాల తీన జీవితంలో (పదర్శింభాడు, శాక్య నీంహు డె బుద్ధుడై లోశాన్ని ఇాద్ధరించి తుషితలోక ౦లో ఉన్న వెనుక, అయన ఉ త్రమళిష్యుులలో మహో త్తము_డెన మె _లేయుడు బుద్ధావ తారన్ముఖుదయ్యాకు, ఆందుకై ఆయన బోధిసత్ను డె నాగార్జున దేవుడుగా అవతరించాడు,

నాగార్డునభేవుడే మువోసాంఘిక వాదానికి తండి, మహాసాంసఘసిక వాద౦ అదివర కే ఉద్భవించి నా, జానిక్‌ పుష్టికలుగ వేసిన ఆవతారమయార్తి నాగార్జున 'జీవు జే, అఆ మహాఫురువుడు కుద సాత్వికుడు, జౌదధర్మమును మోనవుల దుఃఖము, ఆ 6 చాధతొలగించడాని క “తధాగ్‌తుడు లోకానికి (పపాదించినారు, ఆలా బీదసం(పదాయాదిశాలు 'లోళశానిఃి (పసాదింపబడీనవి, లోక ౦ ఎప్పుడూ సమ్యక్‌ మౌర్టంమిద నడిచినప్పు బే లోకళాంతి, అందుకై పూజా వె రుధ్యాఅను నమహాయానధర్మ ముపడేశించి సమన్వయం చేసినా డీపరమపుకువుడు, ఆతడు ఆపింసా పరమావతారము, భారతదేశంలో మహవోయుదాలు లేకుండా చేళాడు, వారి బోధిసత్వ గాథలు (పజానీకంలో ఎడారిలో చ్లనిసీరులా 1పవహీంచి నాయి, ఆ సత్యమూ ర్తినుండి వెడలిన చం(దికా కాంతి లోళ౦ంఆంతా శాంలి శాంతులతో ఈ లేజితం వేనీంది,

(ప్రజలు తమ సం(పదాయధ కాన్ని న్య క్రీగతం ఆని సఆవూర్తం7 (గ్రహించారు, ధర్మం పేరున చడాముణాలు జరపడం మానివేసీరి ప్రజలు *ః ందుని, రుదున్వి విషుని, ఇందునిి | బవాను, నూర్నునిి అఆన్నిని, త *గిల్సుని గడ్‌ లతిన్నెలయిన చెత్యాలను లీరమ!ీక తవ లి. ఫూదీచసున్నారు. నగారున జీవుడు ళరవృద్ధయి “పండులా తన ఆళమంలో దివ్యమూ రయి ఉన్నారు, స్తత బీళాఅనుండి బె 'ద్ధభిష్‌ువులు, అర్హ్హతులం, అచార్యులు, భదంతులు ఆ అవతార మూ రిని దర్శించడానికి వనూఠాంటారు, ఆలా దర్శించడానికవచ్చిన వారు దూళరాననుం జేవారికీ సాహ్రైంగ్నప్రణామాలిడి వెళ్ళిపోతూడజంటారు. కొద్దిమంది మాత్రమే ఆబోధిసత్వావతారునితో మౌొట్లాడడానికి వీల, ఎవరిక ఏ ఆను

186 అదడదవిళశాంతి శ్రీ మొవంఉఊన్నా ఆ దివ్యరూఫుని చూడగానే అవి రహీరంఅయిపోతవట, వచ్చిన భవలన అరిథిసత్కా రాలం నగరపంచాయరీసంఘం వేనూఉంటుంది. ధర్మ గిరి-పె సంఘారఠాముంలో చే అనేక ఆతిథిగ్భృవోలు న్నాయి, కొండద[కింద ఒక చిన్న (గాముంలోఉన్న భవనాలు అతిథులు ఉండడానికి కట్టినారు,

శ్రీ నాశార్డున బేవునక (యటైవాదత్తుని నాక ఇాలివానలో ఏయమెనదో తిరిగి శాలేదని చార్త విన్సించినారు మఖ్యశిష్యులు, వెంటే ఆ దివ్యమూర్తి నన్వి? 66 (పహదత్తుకు వేయకలనీన నుహో త్తముకార్యాలు ఎన్నో అలాశండగా ఏల? మోాయంకాగలడు * * అచ్నారటః

అంలే అతున అన్న మదొటలం, జంటనే ఆ మాటలు శాంతిమూలచక వరికి వార్తపంపింగాగు శిష్యులు, చక్రవర్తి ఆ మాటలు వినగానే ఎంతో ఆనందంపాంపు గుండెలలోనుండి బలువుతీనీ బేనీనట్లయిపోవ అనంద ౦లో అసనం వె చగికిలబడినాడు, ఆ యువపనియందు ఎవో గొజువన్న (పేను ఆపతి మౌనం. ఆ మరునాడు (శీశెలంనుండి ధర శద త్తమహర్షి శాంతిమూలునికి (వానీవ శేఖ అందింది

66 వుహారాజూ | (బ్రహ్మదత్తుడు కారణజన్ముడు, అతసా ఓడ జ్యాతిమ గణనంపళారం ఒక విబేళశంచేంంది ఆత! (ప్రస్తుతం గండంఏమో లేను ఆ చాలుడు కొలది దినాలలో తమ్ము వచ్చి కలునునంటాడు, ఏది ఎట్లయినా కర్మ బలవ త్రరమాం కర్మను ఆచరించదడము, అ ఫలము కర్మ ఆ వదలి పెట్టడము భగ చాన్‌ శ్రీళృస్ణుడు సెలవిచ్చిన స్థిత ప్రజ్ఞాని అతణము మహారాజా! మీరేమీ దిగులు పెట్టుకోవద్దు, అన్నీ శుభ౦ంగా పరిణమిసాయి, మి జూతకమూ, (యువా దత్తుని జూతశ మూ పరస్పర గాఢ సంబంధంతో ఇవాలాశాఅందవరహూ [ప్రయాణం వేసాయి, యువరాజు జూతకానికీ అమ్మాయి శాంతి[శీ జాతళానికీ (ట్రహ్మదత్తుని జూత కానికీ బాలా సంబంధం పన్న ది

ఈ కన్ము (క్రీ/శా గార్టునభేవుల కడనుండి కుభవ_ర్హృమానం నచ్చిన నాలుగు గడియలఅకే వచ్చింది. ఇక కాంతిమాలుని సంతోషానికి చేరలేదు, ఆ దినమున ఏళశారణం చేకనో అన్నట్లు భికులకు, (ఛాహవాణులన వివిధదానాలు వేయిం చారు, స్మ_౦ందధేవాలయాలలో, వెత్యాలలో పూజలు విరివిగా జరుప ఆజ్ఞలు దయ చేసీ నారు, షా

మహారాజు వీరపుకువద త్తపభువును పిలిపించి *తండడీ! జంటే వూంగీ[ పోలు వెళ్ళి అ త్త య్య ారినీ మొమ"గారనసీ చొవగారినీ మరదలునూ మన వసంతశోత్సచాఅప ఆహ్వానం చేయి, జీను పవిత్ర యజ్ఞం ఒళటీ తల పెటి వాను, ఆ విషయంలో మోకంలదరణూ ఇళ్క్ళడనుంకి వా రవచ్చేవరక మిరు అక్కే ఉండండి, వాద తీప్రళువుఓడ తిరగి రావచ్చును అని తెలిసీ

కుభముహూూ రం చూచి వీరపుగుపద త్త (పభువు. సపరిచారం గా ఫూంగీ (పోలు వెళ్ళిశారుం

అం భభేళంలో బౌద్ధం బ్‌న ఆర్ష మతాల మూడూ సమంగా ముందుక

అంధులు ఎప్పుడూ స్వాతం[త్య ప్రియుల, పరిచ రనశీలురు, వారికి 66 కొతో వింత, * అందుచే ఆక్షసంపపదాయము విజృంభించిశ న్నప్పుడు శవము కా ర్తికేయము, గాణాపత్గము, కాకేయము రుచిచూనూ ఊం జే చారు, బౌద్దధ ర్మాచార్యులు వచ్చి; బెదధర్య మా బోధిస్తే పంటే బౌద్దధక్మాఖి రణు లెపోగ్తూరు. బుడావతార శాలంనురిచీ సంప్రదాయంగా వచ్చే మోర్గాలలో సాంఘిక వాదం తీసోకవచ్చినివారు ఆం్మధులే, సంప దాయవాధుల!ీఏ వీరు స్థవిర వాదులన్నారు, ఆ వాదాన్నే 6 తెళవాదము * ఆనివూడా అంటారు,

క వళాలిలే బౌదమహాసంఘసమా వేశం జరిగింది, ఆలాంటి సమౌ వేశాల్ని

66 శృం్రగీవి )) అంటారు + ఆ నంగీతిలో పెద్దలంద కూ సంప డొాయ వాదం గ్రహిస్లే యువజనులు బుదబేవు సే భగవంతుడని నమ్మి అవతార భావ మోయనకప కల్పిం ఇారు, వీరు (పజౌహితుఅం గనుక మహోాసాంఘిక వాదమని పీలుచుకొన్నారు, మసహాసాంఘిక వాదంలో ఆ”నేశ చిన్నచిన్న వాదాలు పుట్టు వవచ్చాయి, ఈ వాడాలన్నిటిశీ ఆంధ్ధ లేక ఆంధ వాదాఅని "పెద్దలు పీఏ పెట్ట నా ఈ, శ్రీ నాగార్డునదేవు డే చాద్ధ్దయానానిక శంకరభగవత్పాదులు ఆటై ్యతము సకువ లె దర్శ నాలు ఠ చించి భఫూన్య వాదానికి జనకళయ్యారు, ఇన్ని మొర్చులు వన్తూ* న్నా అదినాలలో దీకుఅు పుచ్చుకొనడం, దీషలు మార్చుకోవడం పెద తప్పుకాదు. తండి బౌద్దుడు, కుమారుడు శివుడు, తల్లి జె నధర్మపరురాలు, కోడలు ఒక వైపు బౌద్ధ చైత్యానికి అఆయక స్తంభం చేయిస్తుంది, పేరొకపక్క నృ౦ందపూజ చేయిసుంది. మోావమౌా౦'సలం, బీజ్జాసలు, వాదాలు, బౌ ద్ధాచార్యో అప పండితులహు, భిక్క_ అకూ, జె సన న్యాసులకూ మాత్రమే |! నమ్మ కాలలో తప్ప వివిధ వాదాలవారి సాధారణ బజీవితెలలో "రేణాలు లేవు, జెనుడె నా, బౌద్ధుడెనా అం(ధసంపసారిచేపం, జీవితమూ ఒక్క, ఈవల చెత్యఫూజ చేసాడు, ఆవల శెవదేవాలయానికి వెడతాడు, ముర్నాడు ఇంట్లో బిడ్డన జబ్బు చేసే కొందబేవత శ బలులం పంపుతాడు,

ఆడవిస్కంద వికాఖాయనక (బవ్మాద త్త (ప్రభువు 'శ్నేమంగా వసారని [పోలు వేరంది వెంటనే వాసిప్టీ ఫపూంగీయరాణీ కశాంతి,శ్రీ,బేవి వూంగీ పోలు జవత పాగరికాజేవిఆలయానికి వేయి కొబ్బరికాయలు ఆర్బించింది, పట్రణ ఇళ్యాలన్నిటికీ ఒకొ్క_క1- దానిక పేయిచొప్పూన దీపాలర్చి౦ చిందెం (బ్రవ్మాదత్తుని జీవిరంతో ఇక్వూవవంళ భవివ్యత్తు శాఢసంబంధం శలిగిజన్నది ఆని ఆమెక వూర్తిగా లరెలుసును,

కే2స్ర అదవిశాంలీి శ్రీ

కాంతిశ్రీచేవి చాలా అందక లె, రాజనీతిలో మేటి, అమె అన్న గారికి పడిచేయి, అమెవెళ్లెలు వామ్మశ్రీటేవి చదువుళొన్నది, సంగీత నాట్య, సాహ్‌ త్యాదీ విద్యఅందు (పజ్ఞావంతురాలేళాని రాజకీయాలలో ఎప్పుడూ పాలు పుచ్చుకొ ేదిశాదు, రాజకీయాలు శాంత,శ్రీలేవి పే ! శాంఈన్రీ, చాణుక్య చేవుని అర్థళాస్త్ర్యము, కుకనీత్రీ గాతను ధర్మనూ(త్రాలు అప సంభ బౌద్ధాయన నూ(తాలు వూ ర్రిగా చధువుకొన్నదిం చబౌద్ధమతి [0 థాఅన్నీ ఆవలోడించినదిం

తన మేనల్లుడు, వానీన్టీ పుత్రి భట్టిబేవి వపమారిని తన పట్టపుజేవిగా చేయడం తమన సమ్మత మే, ఈ లాంటి కి సశాలంలో ఒక్కొక్క పురుషుడు ఇరువురు మువ్వురు భార్యలను భేనుకోవలని ఉంటుంది, పట్టమహిషి. ఎవరై తే “జేమి ఆ విషయము రాజకీయ టే! ఒక సారి రాజవంళం బఅవూర మెలే అమాద తీ పురుషుల పేనుయే (ప్రధానం అవుతుంది. తాను (సేమిళచి చేసుకొన్నది స్కంద్శ్నల్రీ (ప్రభువును, తన కొమరిత మేంనల్లుని (పేమించింది. మేనల్లుడా మెను గాఢంగా (పీమించాడు, వా5 వివాహం నిళృ్చయంశాక వానీఫ్టి భట్టిజేవియీ పట్టమహిషి శావచ్చుగాక, అయినా శ్రీహవృదయం అతి విచి[త్రిమయినదిం ఓక శ్రీవృదయం ఇంకొక శ్రీశ! ఇెలికగుడం కష్టం, తిన బాలిక వనలేవత కానంత మాతాన అంత బాధపడడం ఎందువ ? తానుచాత్ర మి విషయంలో ఏమివేయ గలదు? ఇంతహ ఆ యువతీ యువవలే మనస్సు స్ట్‌మితం చేనుకో వాలి, చెల్లెలు హమ్మ శ్రీశ మరిత బాపిసశ్రీ/నమౌరిని త్వరగా రప్పించాలని ఆ జేవి అనుకొన్నది,

నువప్ఫె ఏడు ఏళ్ళు పచ్చినా, వాసీష్ట శాంతిశ్రీ జీవి వింళతి వర్ష పాయ, వూర్త యౌవన మధుఠ్యాంగి, దివ్య పౌందరో్యోజ్వల శరీరలా ఉంటుంది, ఆమె నడకలో వయ్యారము, మాటలో గాంధర్వము, కన్నులలో దీ పి ఏమాత్రమూ తగ్గిటోలేదు. భర్తను భగవంతుని లె ఫూజిస్తుంది. అన్న గారంళకే 'బేశివనికన్న ఎప్క_వభ్‌ కీ ఇతమ్వ్యాకువంళిం అంశ భగవదంళశాసంభూక మనీ ఆమె నమ్మకం, సిద్ధార్ధ దేవుడు ఇమ్వోపవంళంలోం చే *ఇద్భృవించాడు, ఇమన్‌ వంళంతో కొంచెం సమమైన వంళం కారవాహననవ౦ళలిం ఇమ్వావలప మంచి దళలుం పోవడం చేత, వారు ఇతరులప సామంతులయ్యారు, ఇప్పుడు కాతవావా నులు నామకః చకవరులు, వారి చ్యకవ ర్రిర్వం రథ్నీంచేది తన అన్న -గారుం

అన్న గారు (శ్రీరామచం[దుని అపర"*వతారము, అతిరథ (కేన్టుడు, ధర్మా భిరతుడు, రాజ్యనీతి విశారదుడు. ఆయనన తాను అలోచన చెప్పునదికాదు, ఒక నువో కార్యంలో నిమగ్ను 'లెనవార కే, ఆ పనిలోని ధర్మాలు, యుశాయు కాలం తెలుపాయి, అన్న గారు (బవ్మూద త్త (పళువుతో మం(తాంగం సలుపుతారుం అవతారమూ రులు జా గార్జున జేవులు ఏలాంటి కి వ్ర సమస్య నైనా ని వేవమంలో తను పవితాలోచనతో విడదీస్తారు,

ఓీపళో 1! ఏమి ఆ అవ తారళంథా ర్‌ (పతిధ 1! తన చిన్నతనంలో జీ మొదటి సారి చారిని చూచింది, యవ్వనదడళ లో వివానాంకాక పూర్వం చారని మరల

ఆడవిళాంతిీ శ్రీ శే20 దర్శించింది. తళ్వాత ఏడాదికొకసారి వె శాఖపూర్ణిన దినాన భవలందరితో పొటు వారి పాచాలళిదురుగా సాష్ట్రంగ పడుతుంది. జేళబేశాలనుండి, చీనా నువర్ర ద్వీపొలనుండీ జీసవజీలు పలా నుహాపర్వదినాన చారి ఆళమానికి వసారు, వూర్చి మనాటి రాతి శుభిముహూ రంలో వారి ఛూర్మ దర్శనము అకశాళం (కింద అళీసుంది, అచాడు వారిని దర్శించుకొన్నంతి మాతిన సర్వపాపాలు వారిసాయి, వారి కర్మ పరిపక్వమె పటాపంచలె నిర్యాణము వేహూరితీరుతుందిం ఈ ఆలోచనలతో ఆమెక భ కీపారవళ్యం కలిగింది, స పనాగభఫణీ వ ఎ(ఠీచూ ర్తి గా? మహో లేజబోమండల మధ్యన్థుడుగా విన్యనింపబడివ నాశార్డున బేవుని విష॥ నవాముశడళా మె పెడలినది, కాంతల్రీ; ఫూజాగ్భృవాంలో స్పటిక శిలావిన్య స్తమెన బుద్ధ నా గార్టున బేవుల విగహాలున్నాయి. వేరొక పక్క స్కృ౦ందబేవ విగవామున్నది. కాంత, శ్రీబేవి బౌద్ధ నా గాడ్డన బేవుల విగ హాలకడ మూక రించీ ఇమ్వైోన్‌ వంశాభ్యుదయాని న్న (పాక్సి ౦చింది, ఆ పెనుక ఆ ₹ేవి మునన్సు నిర్మలమై ఏదో మహాధ్‌ వివ్యతు ధనళ గజరూపాన ఆమె అంత శ్నీ (శాల (వత్యతమయింది, తె అంత వృస్టడయ్య్యూ నా గార్జున దేవుడు ముప ఏదియేండ్ల దివ్యళరీర ౦ కలవాడు, ఆ. న మాటవణశదు, ఆయన వినిశిడి ఆలినిశితము, ఒక ఏడు పెబడు తున్నకొలదీ అ ఆవతారపురుషుడు (ప్రాపంచికళ క్రి నురీబలవ త్తర మగుచూ ఊన్నదే ఆయన పండుకొనడు, అవోరాత్రము లర వెఘడీయలు ఏదో పరమ యోగాన యో గా సన బద్ధుడై? సమభంగిశామూ ర్రియె, ిలాసపర్వరే శిఖరంలా జలిిపోతూంటాడుం (శతిడినము తెల్లవారుగట్ల అ అవతారమాలరి లేచి ఆకొండమిద బే ఉద్భవించే పాఠాళ గ ౦ణాజలంలో కృతావగాహులె, శాహియాంబరము ధంంచి యోగాసనముెన కూర్చుంటారు. నిర్వికల్పమైన నువే సమాధిలోనికి పోయి ఆయన మూడుఘడియలఅశకాలం అనంత విశ్వాత్య్మలో లీన మెపో తారు, రొగూగంలోనుంచి మరల ఈ [పపంచంలోనికి రాణానే అ భోధిసత్వుడు కన్నులు లెరిచెదరు, నలుగురు ఆంకరంగిక శిష్యులు ఆయన కన్నులు తేరనగ టే ఎదుట కచ్చి సాష్టాంగ పడి లేచి పద్మాసన స్ట్‌లె అ బేవుని ఆజ్ఞ అకు నిరీకీ ౦తురు, ఒళరు తాటానల (గ౦ంథమా, గంటముతో నీద్ధము గా నుందుకు, ఇంకొకరు భూర్ణ ప్మత్రము, నుషీపా(త్ర, తూలిక తో సిద్ధముగా నుందురు, ఇరువురు ఏశసంధా (గాహులం, స్వచ్చ మె, మధుర మె, గంభీర వెన కుద్ధాంధ్ర 'పాళ్ళత భాషలో ఆ మజబో ఖాగుడు వారికి నూతన నూ[తములు, (పా-దీన౫౦ంథాలకు భా ప్యాలూ,; వ్యాఖ్యా నాలూ ఉపబేశింతురు, నలుగురవ శాలుగు [గంధథా లుపబేశింతురు, ఆ ఆ, &/

శత0 అదవిళాంతి శ్రీ సమయంలో అయన పెదవులవెడలిన పవహొటలం అమృతకిరణా లై లోకమంతా (ప్రసరించును, ఓక రికీ రాసాయనిశ నూత ములు శెప్పుదుకుం ఇంకొక శిమ్యనికి జో్యోతిపము, ఈ (౫౦భఛాలు భూర్చపత్ర లేఖవడు తాళపత్ర శేఖనడున్నూ (వాయుదురు, మతీధ ర్యాదిశాలు ఏక సంతి గాహులఅగు శిష్యులు విందురు. ఈరీతిని నూగో్య్యోదయాత ఎర౦ ఒక యామంవరప జకగుగుంది,

శ3ండవయామమంతా వివిధబేశాలనుండి అచేవలు, వివిధ విషయాలలో ఈ అవతార ఫురుముని పవి తౌలోచన కోరినచ్చిన వారికీ ఒకరిత ర్వాత ఒళరికీ ఆ బోధిసత్వులు ఆలోచన చెప్పురురుు నూర్యుడు అళాళ మధ్య స్థుడగు నంత వరబూ ఈరీతిగా సాగుతుంది. ఆ వెనక ఇరువురు ఇివ్కలువచ్చీ ఆ పరమ ఆఅతుమనణ ఫలాహోరం నిద్ధమాయెనని ని వేదింగురు,

నా గార్జువదేవుడు జేశాఅన్నీ పర్యటనచేసీ తిరిగి ఆంధ్రభూమి వచ్చినప్పుడు ఇశులమావి చక వర్తి తనన నిర్మించిషచ్చిన ఆశ్రమవబ్యా ఆశ్ర మమున్న పర్వతానికీ దిగున లోయలోఉున్న ఆపర వన ]లసం(ప దిాయసంఘారామౌా[ళకమ నివోరా దులూూ వెల్యౌలొ ఏ మహోదాతలూ చూ చేదిక్క్ల లేక దీ నావస్థలో ఉన్నాయిం నుహవాసాంఘీపలు ముఅశ బేళంలో (ప్రతిహ్లైనానికి ఊఉ త్తవంగాఉన్న భోగీరాశ్రమ సంఘారామౌా[కమముఅన అనేవ£లు వెళ్ళిపోయి నారు,

సము[దా లావళఅఉన్న ద్వీపాలలో వల'సలేర్చర చుకొన షై ఆ ీవలతో భీక్కలు, భదంతులు, ఆఅార్యులు సువ ర్శద్వీపంలో (తిలింగ మహానగ రానికీ, శావలానిశీ, మళఠయద్వీపంలోని శాంభోజబేళంలో శాకలనగళానిక్రీి యవ ద్వీపంలోని పాండురంగ అమళావతి, విజయాదినగరాలటూ పోయి సంభూ శామా లేర్చరచీ, చె త్యాలు నిర్మించి, ధర శ్రబోధ లోకమంతా వ్యాపింప చేసున్నాగు,

నా గార్టునకేవుడు తిరిగి రాగాజే ప్రజలలో మళ్ళీభ కీయపత్తులు పెకిగి నవి, చెత్యాలు బాగు చేనీ నారు, సంఘూరాను భవనాలు “పెరిగినవి, ఇతరజేశాల భివ్క్మలు జేలన వేలు వివిధ సంఘాూళామాలలో వివిధ సంప డాయాలగురిం చి "జేర్చుకొనడానిక రావడానికి (పారంభించారు.. దేళజేళాలనుండి సాధారణ (ప్రజలు యా(త్రలు చేన్తూ నాగార్టున పర్వతా[క్రమౌనికి ఆం(ధ్రజెిళశంలోని వివిధ పవిత కేతాలకూ విరివిగా రాసాగినార్కు

శాచాటీకీ ఈ అవతారపురుషుడు తీన అక్రమం వదలిరావడం మాని వేళాడు, అ దివ్యపురవుడు రచించిన (గంథాలు వేలస వేలు (ప్రతుల: (వానీకొని భిష్క_లు వివిధదేళశాఅద తరలించుకు పోసాగిశారు. అయన దర్శనమౌా(తాన (పజఅవశలిగో పవిశ్రానంద౦ ఇంతా అంతా అనిళ?'దు, ఆ మహాఖాగుని నామం తెలియని భూభాగం ఈ జంబూద్వీపంలో ఎక్క. డా లేదు, నుతర్షయవ శాంభోజ చీనాబేశాఅలో ఆ బోధిసత్వుని గరించి అనేక అద్భుతాలెన గాథధఆం (ప్రచారంలోనికి నచ్చాయి. ఈ దినం ఇక్కడఉండి నురుషణం జేరొళ చోట

అడవిళా౦ తి క్రీ, శత] దర్శిసమిస్తాగని, పఠ&ీ శామారి ఆశాళనూ గ్లాన ఎగిరిపో తాగని, దగ్శ్గకమా తాస ఏలాంటి గోగాలెనా వగిరిపోతాయనీ! ఒక్కొక్కప్పుడు అయనజేవాం బంగారుమయమె ధగదశాయమానం గా వెలిగిపోతుందనీ అనేక విచితాలుగా శఇెప్పుకొని, అయన ెపీరోతలచుకొని ఉపా ఏతిగి పోతూ ఉంటారు, ళా

ఆం(ధ'బేశం అంతా సర్వనుత నాల ప్తమై కలక అలలాడిపోరూ ఉన్న దిం బోధిసత్వ నా గార్టునటేవుని బోధనలు ఆర్ష వం! శ్రపరులైన 1వావ్యాణ పండిశుఅకూ నచ్చినవి, వాగుకూడా తను దర్శన వ్యా ఖ్యానాలయందు నా గార్జునజేవుని వాదన అనేకం చేచ్చువన్నారుం

(జవ్యాద కవళువ బోధిసత్వుని తలచునంటూ అయనబోధ లీ నువర్ష ద్వీపంలో ఎంత అద్భుతపచారంలోకి వచ్చినవా అని ఆశ్చర్యపడుతూ ఠమ పడవమిద తిరిగి (పయాణంచేన్తూ వస్తున్నాడు. ఆ యువక (ప్రభువునకు ్‌ క ఎవ్లోపదిన్షమైన దివ్యగీత్‌ అంతా సంవూన్షారంతో బోధి పఠ్వ్‌నా గార్టన'భేవ కంఠ (ప్రబోధిత్‌ వె) వినిపించింది, చారి నౌక శా.రవర్రనుడెన (పాక్సము[దవీచీ నృగ్యమూ రియొ నేలివస్తున్నది, ఆ నౌక ముందుతట్టు పె హూర్చుండి బ్రవ్మాదత్తుడు ఎడ తెగని సము(దవీచికామాలలూ, అంతు లేని నీరూ, (యహ్మాండచ్చ్యత మెన ఆళాళము చూనూ విజ్ఞానవిశ్వాఅ ఊహీందము[కంటూ శాలం జెళ ఛబుచ్చు తున్నాడు, పరమ నుందరియెన శాంఠ;శ్ర, రావమారి ఆ యువక(పభువు మజో నయశాల ,పతిశతణయా (పఠత్యత్షనువుతున్నది, అవును; తాను సర్వము "తెలునును అనువుంటూ గ ర్వించి చీవర త్‌ సంవూర్మ్మ గర్వభ ౦గం పొందిన విషయం ఈః సముదయానంలో ఫూ ర్‌గా గ్రహీంచాడు,

అ నాలిక శుద్ధ సత్వమూ రి అయినా అయిఉండాలి, లేడా ఏదో మహా విచిత భావమా ర్రి ఆయినా అయిఉ౦డాలి,. తానుమాతం అమెను డానుడుం ఆమె (శీగంటిచూ పుల మెలగవలనీన బానిస, ఈ మహారహస్యం సువర్శద్వీప అమళఠావతిననరంలో కలిగింది. శివమహా శేతమెన ధాన్యకటళానురావతి "పేరుపెట్టి నిర్మించిన ఆ మహినగర౦లా* ఒళ న్ధూపం ప్రక (5 బోధిసత్వు డైన మంజ్యాన్టీ, విగహతఅి పక్కి ఉందెం ఆ మంజ్యాశ్రీ॥ విగహం[పక్క_ నిలుచుండి ఉన్న మూరిని (బ్రవ్మాదత్తుడు చూచినాడు, ఆ జీవీ విగవా సూందర్యం అనన్యం, యౌవనవతులయందే (పీన, పడుచువాడు ము సలి౪వ్వను (ెపీమించ లేడు, అప్పుడు కృం గారావిర్భావము ఏమవతుందిశి మకలినాయవన డొనా పడుచు వాయికను (సీమించవలసీంచే, ముసలి అవ్వను (పేమించాఅం కే ఏ అమ్మ గానో, అన్ముమ్మ; తారతిన్ముగానో (పేమించవలఅనీంటే,

ఆలాగే పడుచుచాయిళ ముసలివానిని చూచి (ైపీమించగలబా 1 శపంతల దుష్యంతుని (పీమించింది, రళస్నవరి ఉదయనుని (పేమించింది, కాని వాళ్ళు శామార జాయకలు, అ శామారచాయకుల సొందగ్యం చూచి నవయావనవలి

క89 ఆడవిళాంలి శ్రీ అయిన నాయిక (ైపీమించదుు అ నాయకనింయందు విశిష్ష లతమణాలో ఇంళా ఏవో ఉంకే అవి చూచి, విని (ైపీమించవలనీంజే, శాని *& చుందళాశార, నీ జితమన్మథ ” అని నవోఢ నలంబది సంవత్సరాల నాయటని (పీమింప లేదు, పేను మౌనవ జీవితంలోని ఒళ మసళో త్తను జంతుస్వభావము, ఆకలి దప్పులులా ఈడువచ్చిన ఫుకునునికీ క్ర్రీకీ పరస్నరం చాంఛ కలిగితీరుతుంది, ఆ జాంఛను ఎవ్వరూ ఆపలేరు, మవహర్దులె నా ఆ బాధనుండి తప్పుళోలేగు తన వూర్విక డైన గాభేంక శాజర్డి బహార్షి యగుట కై తపన్నుచేనీ చివరన మేనక ౩ తన్ను అర్చించుకొన్నాడు పకుళ ళ్‌ అయినా ఈ వాంఛ అవోర నిదా ఛయాఆ కం క ఎన్నో కొన్ని రెట్లు మసో త్తనుంశడా ఆహార నిదా భయాలు న్య _కీగత మెనవి, శ్రీ్‌గాని, పుకుముడుగాని జంతువులంగాని, వ్య క్‌గ తంగా వృదిపొందేంద పమా(త్రం ఆవారం రీనుకొంటారు, విశ్రాంతి కైశినిిదాా స్వరత్న ణే భయం) శాని జాలివృద్ధి కై చంయోగం, ఈ ధర్మ మే మౌనవునిలో ఒక తప'స్సయినది. గ వాహకర్మ నిర్మించుకొ న్నాడు, అది ఒక పవి[త్రయాగ యమెనదిం పరవల్శె త్రి (ప్రవహించే వరదలకు గట్లు నిర్మాణమైనవి, చివరకు తపస్సయినదిం ఫున్నామనరశ భావం ఉద్భవించిందిం 66 ల్చీప్రభో్‌ | ఎంత విచ్నిత మెనవారు మహార్డులు!”

(ైున్మాద రీ ప్రళువునవ ళృంగారభానం అఆళాళగంగ భూమికి అవతరించి నట్ల్టయింది. తీనగంగ కాంతిక్రీబేవి ఆమెన్‌ ఈ [(పాపంచిళ వెతన్య మే లేదు హీనువర్చర్వతళ్ళంగ అ (తుళ్ళింతలాడే గంగవమ్మాతం భూమిపెర క్రి చటు వమ్కన అవఠతరించిందా€ ఆ గంగను శివుడు జటాజూటాఅలోనికి అహ్వానింఛాడు, ఎంత అద్భుత భావం? పరమశివుడు వ్యోమ కేళుడు, ఆ కేళాలు సగుణరూప మె జటలంళ ట్రినవిం అ జటలఅలో లేజోరూవీణిరమొన గంగ జలరూపంగా జేరింది, ఆ జలాలలో మంచుగడ్డలు, అవలేశాని క నునువ్యుడు వెళ్ళేడు. హపీమాలయ శిఖరా లా జటలు, ఆఅ శిఖరాలలో భాగీరథి గా, మందాకినిగా, అఅక నంద గా, గంగాటేవి బహు[ప్రవావామె ఉద్భవించి (ఫవహించి ప్రయాగలో తన్నుతాను వేరు వంటూ సర్వక శారూపిణిరొ, యమానగావచ్చి [ప్రపంచంలో సంగమించి (ప్రవహించి మవాసాగర మోక్షం పొందుతూజంటుంది, తన పవ్మిత గం-గామూ ర్తి శాంతి,శ్రీదేవిలో కృంగార భావం ఏనాటికె నా ఉద్భవిసుండా ? నాగార్జున జీవల మోను ఏదో దిన్యకాంతులతో వెలిగిపోయిందిం

6 సభ డా! (బవ్మాదత్తుని! ఖఫియక దీష్‌ ఇవ్వ లేను, ఆఉఊ త్రమఫురుముడు బాద్ధధర్య ్రం అర్జ ధర ్రంలో లీనంకావించ ఉద్భవిం చినవాడు, ఆయన నన్ను చూడ డానికి ఈనగరం వస్తాడు, ఆ సమయంలో శాంతిమాఅ నుహారాజునాడా నాదగ్గ రకు వచ్చుశాక, వారు నన్ను చూచిపెళ్ళిన మర్నాడు అమా శ్రియ శాంతిశ్రీ) రావమౌరీని నున ఆ(శ్రమౌనికి ఒకసారి తీసుకొనివచ్చి నా ఎదుట (ప్ర జేళ పెట్టు,” అఆ అవతార పురుషుని అస్నష్ట్ర మైన గ ౦భీరవచ నాలం ఆగి పోయాయి,

అడవిళశాంలీ శ్రీ కతిప్ర గుణధ(నాచార్యులు నెమ్మదిగా తలవంచి అ బోధిసత్వ్యునిశి నమస్కరించి వెడలి పోయి నాడుం ఫిమువలు లోక వ్యవహా రాలతో ఎందున జోళ వ్‌ క లంగ జేనుళో వాలి చారు సర్యసంగపరి త్యాగం చేని నుణాలను చంపుకొని, అష్టమౌర్తావఅంబన లై నిర్వాణగానూ లె ము కీపొండాలిక దా అని గుణభ[దుడు ఇ5ండు మూడుసారులు ళ్‌ గ వంతునితో మనవివేనుకొ న్నాడుం చారు చిరునవ్వు నవ్వి ఊరకొ న్నాగు, భగ చానుడు లుద్ధర్వం పొందనున్న బోధిసత్యులు శావదఠ కల్ల చారి భాచాలు, చేకలం సాఢారణమానవుల ఊవాల కందవు. అఆ తధా+తుఅకడప మహో రాజ్యాధిపతులం ఆలోచనకె వచ్చేవాగుం సామౌన్యులుహూడా తను కస్ట నుఖాలు వారికి నివేదించి సంజేహనివృ త్తి చేను” నేవారు. నిర్వణపథ గాము లెనబారికి ఈప్రపంచసంబంధం లోవాని॥ ళరూపమే అని గుణభ(దునిమత౦, గుణభ(ద్రాచార్యులు విజయపురంలోనికి వెళ్ళేవారు కారు, ఎల్పిప్పుడు ఆత్మా నాత ్ర విచారణ వేనుచంటూ, బుద్ధ దేవునిమా ల్రిని ధ్యానిన్తూ ఉండడీ మే ఆయన డిసదచర్య, ఆయన వూర్వాళమంలో (పతీ పాలపుర నగర వానీ, చిన్నతనంలో కృష్ణానదిపాలై న తలి దం(డ్రులు, భార్య మాయ మెపోవడంకల్ల వనంసారంరోని, శ్రీ నాగార్డునబేవుని కడవచేరి కొన్నాళ్ళకు బౌద్ధదీక పుచ్చుకొని, ఆ అవతార ఫురుముని ఒక్క తణమూ వదలని ఉ త్తమ శిష్యుడు,

షప్రభాగం లు ఇ౦కోచ [కవర్తి (0

6 శభళఅ ధ తాతల ధుకంధర భుభాస్క0థాా ఆది వఠరావా, చతుస్స్పము[ద మాూదిత మహీమండలాఖండలా 1!” అని నంగిమూగధులు పొగడుతూ ఉండగా వోరీతిప్కుత పఅమౌవి మునీకనగరమంగు ఆం(ధచ(కవరిగా రెండవసారి సీంపో సనం అధివనీంచాడు,

ఇఆందటీసారి పులవావి ధాన్యశటక స్ధుడ్రైన అంధ చవ రికి సొమంతు డుగామాతం సీంహాసనం ఎక్కా. డుం యజ్ఞశ్రీ? (పకా ళ్‌ గల చ[కవ రిం అయనధాటికి శాళలేశ మహాసానుంతులూ సౌమంతులూ పొదాలకడ శిరస్సులు అనించి, తమభ శని వెల్లడించాగు, యజ్ఞ శ్రీ యళళ్ళరీరి శాాాసే అనేక సామంతులహృదయాల్లో మళ్ళీ ఆ లుద్భృవించాయి. వై జయంతివారు, మునీకనగరంచార్తు మొళవులు, భరుక చ్చులు, ఆఅఆందలళూ ఎవరికి వారు చక వరులుశాబాలని ఉవ్విళ్ళూరుతు న్నారు,

అప్పటినుండి పులమావి తగిన సన్నా వోలు వేన్తూ నన్యాలు కూర్చునంటు న్నాడు, భరుకచద ఛంవారికడ రురింగాలు జేయి కొన్నాడు ఆయుభాలను సనుకూర్చ పాసి చాడుం తనరాజ్యంలో బంగారం దొరువనతుంది, చానిలో చగం౦ భాన్యశటశానికి పంపవలఅనీనది. * ఈసంవత్సరం ఇం లేదొరికిం *”” దని * ఈ ఏడు వానలవల్ల బంగారుగనులలో పని బాగా జరమగ లే” దనీ చ(క్రవ ర్రికి పంపవలనీన బంగారం చానాటిీకి ఠగ్మం చివే సాడు, బంగారంతో అతని ధ నాగాఠాలం నిండీ పోతున్నవి, దానిని వెదజల్లడంవల్స దఠతీణబేళశాలనుండి విరివిగా యాద్ధ వీకలం నచ్చి తనసెన్యాలలో చేరుతు న్నారు, దఖమీణాటవులనుండి జనవ వేలు ఏనుగుల పట్టి తెప్పించి చానికీ శితణ ఇసున్నాడు,

ఈ విషయాలన్నీ శాంతీమూలునికీ వేసవసున్నాయి, (బ్రవ్మాదత్తునితో తాను మునీశనగరం౦ వెళ్ళినప్పుడు ఆ యువక (ప్రభువు “ మామయ్య గారూ | న ఆంటూ సంబోధిన్తూ తాను కట్టవలనీన కప్పం యావత్తూ కట్రివేసాడు, అట్టి పులమౌవి చవ రి కావలెనని ఆళోచినున్నాడా *? ఏమిపొగరు అని శాంతి మూలుడు తనలో తాను అలోచించుకొంటూ చిరునవ్వు నవ్వుకొ న్నాడు,

(యువ్మాదత్తుడు ఎప్సుడువసాడా అని ఎదురు చూస్తున్న శాంతీమూల మనసో రాజూన్‌ ఆ అడవి(పళువు నురక్షీఠ ంగా ఓదడతో వూంగీ[పోలు వచ్చి చేరాడని వార వచ్చింది. ఆయన అనందానికి మేర లేదు, బేళంఆంతా ఉత్సవాలు చేరునఅనీందని కన ఆజ్ఞ గాచా _ర్తలువంపి నాడు, (ట్రవ్మాదత్తు డంశకే ఆజీళశాలలాోని (శ్రజలందరికి తగని్టాపీను గౌరవమా, అలాంటి (ట్రవ్యూద _త్త[పభువు సముద్రంలో మోయ మె

అఈదేనిశాంతిీి శ్రీం 1లీతీ పోయాడన్న ప్పుడు దేళం అంతా గగ్గోలు పెట్టింది. నేడు (పజల సంతోషానికి మేర లేదు,

(ైక్మాదత్తు ౨ ఓడ 'కీవువవచ్చి అగగాజే ళివులోని నావిపలందరూ గుర్రింది జయజయధ్వా వాలు వేసిరి, వివిధ నౌాళా నాయవలు, నావిషలం నౌక వెపుట పగుగులిడినాము, చిన్నచిన్న పడఃలలో ఆెనీపలు నౌక చుట్టూ మూగి నామ, నౌకశఫె పఫూంగీయ బెంజడా, పసుపుపచ్చని ఖతనమూ ఎగురుతూ ఆండడం నల్ల శుభము ఊహీంది ఒశ నానివను లేడిలా ఆతి వేగంగా పరుగెత్తుకుంటూ కోటనోఫరం శడవప వచ్చి అక గాడీ ౧శ వలతో కుధివ ర్తమౌనము తేచ్చానని చెప్పి, ళర వేగంగా తాజభవన మహాకోట్య గోఫరం దగ్సర పపోయి॥ అక్కడి ఆఅంగరతృవలతో ెప్పి, సభొమందిరం (ప్రక్క_నున్న ఆంఈఫుర డ్వారంకడ అగి మహా రాజునకు శుభ వర్రమొనం లెచ్చినానని తెలివీ నాడు,

ఒక ద్వారపాలనడు ఈ నావిపని వెంట బెట్టుకొని లోనికిగొనిపోయ్య ఓక నుందికంలో నిల బెట్టి ఒళ [పతీహారచే మహారాజు గారికి శుభవ రమౌనం విషయం మనవి చేయుమని తెలిపినాడం, పూంగీయ స్క_ందృ్నక్రీ, మహారాజునక నర్తమొన ముందినది, వెంట నే వాము ఈ నావికడున్న మందిరంలోనికి వచ్చినారు, నావికుడు పౌహ్రైంగ పడి నమన్క_రించి మవారాజుచే అనుజ్ఞాతు డై లేచి “ మహాపభూ ! తీస్పీిఫోయినదనుకున్న తమనౌాక వచ్చింది. అ ఓడ పసుపుపచ్చని జెంచా ఎగుర వేన్తూ నచ్చింది” అని నునవి చేని నాడు,

స్కంద్శశ్తీ। మహారాజునకు పట్టరాని సంతోషం వచి?ింగ. తన మెళ్ళో హారమూ, తన మొలలోని భురియా ఆ చావికనక బహుమౌ వమిన్తూ, అంత; పుర పాలపని రవ్పీంచి అ సావిపవనక బేయిపణాలు ఇప్పీించినామ, మహారాజు వెంటే తనకొనునుడు స్క్రందసాగ రాయనుని కీ శుభవార్త పంపినారు, స్కంద సాగశాయనక(ప్రభువు నంటే మహారాజు మందిరానకు రాశా వారికువుతూ వెరి జక రథంమిచా బయలుూోరి, మంతులు, శవాపగులు వింటశా తొందర తొందర శా ఓక శేవునప వచ్చి చేరినాకు, సువ్మాద త్త్మపళు3ు అప్పు తే ఓదనుండీి దిగి తన విడిదిక వార్తపంపడంవల్ల అక్కడనుండి శక్చా పాదాఅకెరగిన తన మంళతిని శేనాపతిని చేతులుపట్టి లీపి త్‌న వ్యాదరయా-నికి గఢం గా అదుము కొన్నాడు, ఆ సమయంలో పూంగీ యమస్క_ ౦ందళ్ళక్తీ, మహారాజూూ యువరాజు స్క్రందసాగరాయనక (పభువ రావడం చూచీనాడు వెంటే వేగంగా ముందుపపోయి. తాను స్క్ర౦ంద్నల్తీ మహారాజుపాదాల కెరగినాడు, ఆయన

66 ప్రభూ | మారు మళ్ళీ క నిబడతారనుళో లేదు * అంటూ (్రైవ్యాదత్తుని వృాూదయానికి గాఢం గా అదుముకొన్నారు, అఆ. వెనుక స్క్ర౦్రందసాగగ పళువూ స్క్రందవికాఖాయనక (పళువూ గాఢంగా కాగలించుకొ శ్నారుం

ఆఫ్రి

శాతవావాన రథ పస్వామిఅయిన ఫుఅమౌవి తానే చకవ శిని అని చెప్పు కొ న్నా, పొగడించుకొ న్నా శాంతిమూాల మహిరాజున అంతకోపం వచ్చి ఉం జేదిళాదు కాని అతడు సార్వభౌను సించిసనం ఎశ్కాడు అని శెలిసీన నుర్నాడు నానాబేళ్నపభువులకూ కప్పముక ట్టనలనీనదని శ్రీముఖాలు అందినవిం శీ ఫఅమావిశాతవావాను జే పార్వభముడట, తన తండి శాతలఅపటుంబచేం సరిమమైన చ(శ్రవర్స్శి కటు౦ంబమట, యజ్ఞ,శ్రీ/ తన తండడిని మోసం లేనీ సింహాసనం ఎక్కి నాడట, అందుకని శీకు తాను సరియైన చ।కవరి్సి అవడంవల్ల సింహా శకునం ఎక్కి .నాడట, శాబట్టి పసామంతులందరు మునీశఠశ నగరఠవచ్చీ చ్మశవర్తి పాదాలశద సాస్రైంగపడీ తము తమ శప్పాలను ఆర్చించవలనీ ఉంటుందని ఆ శుముఖంలో ఉన్నదిం

శాంతిమూలునికి కోపం మరీ మిన్ను మూట డాని ఇంకొక శారణంళూజణా ఉ౦ది, పులమౌావి చవ ర్రి ఒకసారి విజయ పురంలో ఇమాన్‌ శాంతీమూలుని తనయ శాంతి,క్రిరానమౌొరిని చూచినారట, ఆ బాలిశ తమకు తీగిన పట్టమహిపి.. అని సౌర్వభ"ముల దివ్యచిత్తానికి రోచినదట, శాబట్టి ఇత్వూవ శాంతీమూల (ప్రభువు చక ర్రికి మౌమ గారయ్యే అద్భృ హాన్ని పొగడుకొంటూ తన కొనురితను కొనివచ్చి చ[కవ రికి అర్చింపవలనీనడి, ఇది పార్వభొముల అజ్ఞ అని శాంతి మూల మహారాజున నచ్చిన ,శ్రీముఖంలో ఈంది,

శాంతహృదయుడు, నిర్విశారుడుు అతిరథ (గోస్టుడు అగు శ, శాంతి మూఖనప రాజలేఖవడు అఆ (శ్రీముఖం చదివి వినిపించడంతో ఒక గాసారి పాల బొంగులా కోపంవచ్చింది, ఇంతలో ముహిసభాప్రాంగణంలో ళుభ కేతన ధారియై వూంగీ[పోలునుండి వారానాగుడు వచ్చి దర్శనానికి అనుమతి 'ీడుకొలటున్నాడు అని (పఫతీహారి మనవి చేని నాడు,

ముహాఠరాజూుప కోపమంతా ఒక్క. సారి చల్తారివోయినది, అతి సంతో వంతో వెంట సే కొనిరొవలనీినదని అజ్ఞయిచ్చినారు. ఆ వార్తాహరుడు వచ్చి మహారాజు అధివనీంచి*ఆన్న సీంవిసనం ఎదుట మోకరించి, లీచి, చేతులు జోడించి, * జయము జయము పౌర్వభ్‌"ముఅవ శశి ధనకమహారాజు మహా శీనవాపత్తి మహాతలవరి, నువాదండనాయళ, అడవిస్క_0ద నిశాఖాయనక (బవ్యాద త్ర్త్మపభువులం తమన చారి నమస్కృృతులు సమర్చించుకొంటు న్నారు, చారు సువర్షదీవి దర్శించి, అక్కడ మవహారాజులన అతిథియె, ఆ ద్వీపంలోని శ్రీ తధాగత వైళ్యాలను దర్శించి, నౌళను సురశతీతముగా నడుఫవుకొంటూ ఈ ఉదయ కే వూంగీ పోలు చేరినారు, అక్కడ మా పళువులు నురతీతంగా చేరి నందుక్‌ వూంగీయ మవోరాజులు స్కందక్రి (ప్రభువు సలుపదలచిన మూడు దినాల ఉత్సవాలనవా ఆగి ఆ జంట నే చుటాహుటి బయలు బేరినచ్చి తను

అదవిళాంతిీ శ్రీ 187 పూచాఅ సన్నిధిని ఉందుము”” అని నునవి వేయునున్నారుం జయము ! జయము! అని మనవి వేసినాడు, శాంరిమూల నుహవోరాజు అ వారానారునను తమ మెడ లోని వోరము బహుమతిగా ఇచ్చిరి న్‌

(బవ్మాదత్తుడు సురత్సీతం గా తిరిగివచ్చినందుక బీశంఅంకటా ఉత్సవాలు చేయ రాజాజ్ఞ్యలు పెళ్ళిని, (ప్రజలవ (టవ్మాదత్తుడం క అమిళొానురాగ 0, ఆ యువళ।(ప్రభువు (జల కె ఎన్నియో మవా తర శార్యములం చవేయించినాడు, చిన్న చిన్న ఏరులకు అడ్డగట్లు వేయించి, పెద్దపెద్ద చెరువులు నిర్మించాడు, (ఛామౌాదులలో మంచి నూతులు తవ్వించి తీయనిజలాలు సర్వశాలాలూ అంద రికీ అందునట్లు చేని నాడు, (గామ్మశామౌనికీ చక్కని శాజభాటలు నిక్యించి నాడు. అనేక 1రామౌాలలో స్యతములు, చారిపొడుగుశా చలివేందళలు, వైద్య కాలలం నిర్మించాడు. వైద్యులఅన రాజస్వము లేర్సాటువేని హిమాలయ ఓమ ధులం ఆందునట్లు చూచిచాడుం కర్ణ కుఅకు మంచివి త్తనాలు అందుబాటు వేయించి కరవు ఎప్పుడన్నావ స్తే భానవ్యాదులః (పజలట విరివిగా పంచిపెళ్త్రే వాడు, (బవ్మాదత్తుడు త్‌న సామంత రాజ్యంలోనూ, ఇతమ్వోవ మవహారాజ్యం లోనూ ఉన్న వేలకొలది (గామాలన్నీ దిరిగి (ప్రజల శేమాదులం క నుక్కు, టూ ఉం చేచారు, బేళం అంతటా విద్యాశమౌలు నిండిపోయాయి, శతి 1గామం లోను చిన్నబిడ్డఅప విద్యగరి పే బడులం ఏర్పాటయ్యాయి. ఏవా ర్తవచ్చిశా (రామళేరీ నివాదవార్తా విధానంవళ్లి ఉదయం (ప్రారం భిస్తే, పాయంశాలానిక మూలమూలల(గామవమాఅవ హడా ఆ వార్తప్రాకీ పోతు౦దిం (బవ్మూద తిప్రభువు కేమంగా వూంగీ[పోలు చేరారన్నవార ఆంతట అల్లుకో గా వే జళంఆఅంతా సంతోషంతో పొంగిపోయింది. మహారాజు బేళంలోని వాల ళిాలికలప పళ్ళూ బట్టలూ పంచి ఇవ్వనఠఅనీందని మం(తులన అజ్ఞ నిచ్చారు, జళంఅంళా మూడుగోజులు మహోత్సవాలు చేనునన్నారుం (బ్రవ్మాద త్తిపళభువు విజయపుర పర్వతగోపురం దగ్గిరవ ననున్నాడని (పళువునన వార్తావారులు ఇెప్పిశారు, అఆ (పళువును ఎదుర్కొ_ నేందుకు మలో రాజూ స్వయం గా యూువరాజుతో, మంత్రులతో, శీనాపతులతో బంకులు "చాడు, అప్పుడు శాంతిశ్రీ, రాజవమారి అంతఃఫురంనుంచి తన గురువును ఎదుర్కొ నేందుకు తండిగారి అనుమతి జీజెను, మహారాజు సంతోషంతో ఒప్పుకొ న్నారు, శాజవమొరి మూల్తి పొందిన సౌందర్యమున లె రథమును అధిక నీంచి చెలులుకొలువ ఈండిగారి శాజభవనద్వారమువగ్ష క లునుళొన్నదిః భితమువులుు పండితులు, రథినలూ కొలున మహారాజు కశుధ వాద్య ఫురస్కృతు.2ై తూరుపు గోపురంవద్దట్‌ వెళ్ళినారు. ఆ పర్వతగోఫుర జ్వారం (పజఅళతో నిండిపోయింది. వారందరూ ఆ నగోపురద్వారం దాటి ఆ పర్వకరాజ పథమువెంటనే ఒక అర్థగోరుతే దూరం ముందుకు పౌగిపోయినారు.. ఇంతలో ఎట్టఎదుట ఆ మవారాజపథనముఫె పక నువోసెన్యమా వన్తూ క నంబడీనదీ, 18

108 ఆదవిళాంతి శ్రీ, శాంలీమూల మవారాబు తఈనజరిని అగుదని కోరగ నీ అ (వ చేశంఅం తా గుట్టలు, లోయలు, చరియలు, ఘసళిలలు, వృషాలు [ప్రజలతో నిండిపోయాయిం శ్ర శి శ థ్‌ శ

ఇంతలో టైవ్మాదత్తుడు, మహారాజు ఫూంగీయ స్క ౦దక్రిపభువు, వూంగీయ యువరాజు స్కందపాగరాయనక (పళువుతో 'రథములపె వన్తూ ఏనుగు నధివనీలిచియున్న శాంతీమాలముహోరాజువ కనిపించిచాడు,

లో

ఇమ్వోకు శాంతిశ్రీశావమారి, పూంగీయ కాంతక్రిరానమౌరికను), పల్లవ కాణి ఆయిన హారీతి (బన్యా్రీ, వామ్మక్రిటేవి కొనమరితలు బావీక్రీ, వష్టి్రీ॥ రాబమౌరిః అను; అన్నశారయిన వీకఫురువదత్తుని, పూంగీయ ద్వితీయ రాక్టీ కవమార విస్తు,శ్రీరాజవమొకుని (టువ్మూద త్తపభువు వచ్చిన దిజానే విందును పీలిచింది, రాజనమారి ఇంతవరప తన భవనానికి బందుగులను విందును వీలవడం ఎరగ నే ఎరగదు, అమె పేరట చే తలిదంగడ్రులే చుట్టాలను విందుఅన వీలున్తూ ఉందడమూ, తాముకూడా అఆ విందులణ కావడమూ జరిగేది అలా జరిగిన విందుసనమయాల్లో ఇమ్వోన రాజవమా ర అంటీ ముట్టనట్లు ఊరకం బేది, ఎవర న్నా పలకరిస్తే (ప్రతివచనం ఇచ్చేది. లేకపోతే తన విశాలమెన కళ్ళల్లో "కెళన దృడ్క_లు విశానిన్తూతండ గా చూన్తూ కూర్చుంటేది, వచ్చిన చుట్టాలు మవో శాజూతో మవాళాణితో మొట్లాడి, తిమలోతాము వేళాళోళాలాడ్సి చెలిక తెల నాట్యాదికాలు, ([పదర్శనాలు చూచి, తామే ఆనందించి మవాళాజునూ మహా శాణికీ నమస్కరించి వళ్ళిళలోయేవారు,

వీణా గానం, నృఠ్య[ప్రదర్శనం అయిన తర్వాత అందరూ భోజనాఅట లేచీశారు, అందరూ 'మేనత్ర మేనమామను బిడ్డలే, భోజనగృ వాంలో అందఠళూ న్వర్షపీఠికఅ]పె పహూర్చు న్నారు బంగారు కంధదాఅలో బంగారు గిన్నె లలో ఆ'బీఠ విధాలెన శాశాలు, పచ్చళ్ళు, పప్పులుం పులుంనులు, చిిశాశ్నాలు ఆవూపాలు వడ్డన చేయు జాలికలం వడ్డీంచినారు,

వీరపురువదత్తుడు వూంగీయ కాంత్కక్రిని అఆ ఉదయం చూచినప్పటి నుండియు తన నునన్ఫు ఆనందవూరక్షముశా గా మాటలాడ లేకసపోయిచాడు, ఆమె వెపు (ప్రణయవూర్షములెన చూపులను పరప అంతలో మరల్చుకొ న్నాడు, వూంగీయ శాంత శ్రీ, ఏమి మాటలాద లేదు, దివ్య రేఖా'ససనున్వితుడు, బంశారు వాయ భే జగత్రపిద్ధ నుంద రా కారుజెన,ు తన (వీయుని చూచి, అతని చూపు లోని బాధ నర్థము చేసికొన్నది, ఆమె శన్నుఅ నీరు తిరిగినదిం ఇద్దరి వృాదయాలూ వూర్ణ్మమై యుండుట వేత ఇద్దరు ఈ సాయం కాలం శాంతి శ్రీ, భవశానికి వచ్చినా వలంశరించుకో లేదు, ఇదంతా లాపిశ్రీ, అర్థం వేనుళొండి. తన అక్క కాజ

అడవిళాంతి శ్రీ, 199 వమారుని ఎంత ("పీమిసోందో, శానూ అంతే (పేమిసోంది. అయశా తానూ శాంఠా జీవిశాజీవు అవడం చేతి ఒళరిమోద ఒకరికి ఓర్వలేనితనం లేదు,

వీర పుగుప.దత్తుడు బావీశ్రీ,నీ “గాఢంగా 1ేపీమిసు న్నాడు, ఆమెలో వూంగీయకాంతను రూపాడు. శాంతలేని బాపిన్రీ, ఆతనికి కనపడదు. బావి,శ్రీ/ శేని శాంత ఆతనికి లో చదు, ఇమ్వోక శాజవమారిళ (పేమఅం కీ ఏమిటి అని 1దళ్న్చిం చుశొంటుంది, డీ పురుషులు కలయిక పక య్‌జ్ఞ ౦వంటి ధర్శ కార్యమని ఆమె ఉద్రేకం, సంతానం కనడం భూమిలోనుంచి మొక్కలు ఉద్భృవించడం వంటిది. గ్రంథా అలో తెలుపు పేమానుభివం ఏలాంటిదో అఆపవెప అరంశాలేగు, రన మేన య త్త కొమరితరలు ఇద్దరూ తన ఆన్న గారియందు తమకున్న ేపీమను వ్శంచి వెప్పుకళొన్నాగు. ఈనాడు తనలో ఏదోవర్గి ౦పరాని ఉత్సావాం కలిగింది ఏదో ఒక విచితసంతో వం కలిగింది తానే తనఉత్సాహాోనికి ఆళ్చ్ళగ్యం వఫొందిందిం శాను ఎందువ (బ్రవ్మాదత్తుని ఎదుర్కొనడానికి వడతానన్నదో, తానెందన పాదచారిణీరొ (వ్యాదత్తుని కడవ నడిచి వెళ్ళిందో 1 ఆలా వెళ్ళడం ఏవో ఆనందం అనుభసనించింది, ఎందుస తొనా పనులుచేసిందో? ఎందువ తన వదినగారిని భోజశానికి పిలిచిందో 1 అన్న గారు మేన త్ర కొమరిత కాంతను వనగేచత గా వరించక పోజళడంవల్స అమెవ కోపంవచ్చి వూంగీపోలు వెళ్ళిళోయిందనీ, తానీఏటి వనంగోత్స శాలకు వూంగీరాజపటుం బాన్ని ఆవ్వ్యోనించ డానికి వూంగీ్న పోల. వెళ్ళును న్నాననీ (్రవ్మాద త్తప్రభువు వెళ్ళిగోతూ తెబపడంవల్ల ఆమె 'చిన్నదిం కోపవుం ఆకు ఓక మనుష్యునికి తోపం ఎందుప* సేడు వీ“ంతా తన ఇంటికి విందుకు వచ్చి నప్పుడు వూర్వన్నేవామాతో మెలిగి సంతోషంగా ఉంటారని అమె కేలా తోచినదో * జరపకలఅనీన తంతులన్నియు అంతః పురపాలఅప రాలు జకుఫురున్నదిం భోజనాలయి తాంబూలాలు వేసుకొ న్నాగు, విస్ణుశ్రీకమారుడు వెళ్ళి పోం3జ నాడు, అప్పుడు ఇమ్వూకు శాంగి,శ్రీకమారి తవ అన్న గారిచేతికి మలి వూలదండలు ఇచ్చి 66 అన్నారూ! ఇవి వగినగారల ముగ్గుగత లలలోనూ ముడనండి*”” అన్నది. అమె మోములో, కన్ను అలో హాస్య శాంతి లేరు, ళాంగి శాంతులు మొర్రిము వికసీల్లి ఉన్నవి రో ఇబలమొవి వసంతోత్సవదినాన తన సర్వవెన్యాలను నడుపుక ౧టూ చెజయంతీ పురం విళ్ళినాడు, విజ నుంతీ చూటుకుల కాతకర్లుల పులమౌవి “సి చ్యాలనో వస్తాడని అనుకో లేదు, (ప్రస్తుతము ఫులమా?.క లోబడడ మే ఉత్తమ మనుళొని, చూటువనఅ విష్టుసష్కంద మహారాజ, ఫులమౌవిని దశన ర్రిగా అవ్వా నించి కప్పములుగ టి, యుద్ధయాత ప తవవంతు కర్చునిచ్చి, అయనకు పీకడుళో లిష్ళెను,

140 అఆడవిళా౦తీ;,క్రీ

ఫులమౌవి చథక్రవరిగా ఆఖిపే.8ంచుకొన్నాడని వినగానే విజయశ్రీ, శాతవాహన చవ రికి మిన్ను ముట్టిన కోపంవచ్చింది, జంటనే తన బావశాకు ఇమ్యూన్‌ శాంతిమూల మనవోరాజున * ఏమిటి కర్తవ్యం * అని బొార్త పంవీ చాడు, ఆ వెంట జే పులమొవికడనుండి విజయశ్రీ శాతవాహన చవ రి! శ్రీనుఖం వచ్చింది. *ోనీవ రాజ్యా సర్‌ లేదుః అన్యాయంగా యజ్ఞ శ్రీ చక వర్తి అయినాడు, అయినా తన చ[క్రవ ల్రిర్వము తాను శాపాడుకోగలిగాడు, నువ్వు నీరనుడవు, (త్రాగుబోతువు, నీవ అంతఃపుర కీలను ఏలుకోవడం తెలు నును నువ్వు మన్మథ సా మాజ్యాని! తగుదువు, దిగు సీంవాపీఠం | భ క్రితోవచ్చి శ్రీశ్రీ హారీతిపుత పులమౌవి కాతవావానస్వామి పాదాఅబడిలే నిన్ను సాశకుంతునిగా ఉండనిస్తారు. లేకపోతే నువ్వు రాజదోహివి అవుతావు, ” ఈ విధం గాఉంది ఆ ,క్రీముఖం, విజయశ్రీ శాతవావాన చవ రి భయముచేతా, కోపంచేతా గజగజ వణకిపోయినారు. ఆ (శ్రీముఖాన్ని ఇ త్రడిమందసంలో పెటి బంధించి దానిని శాంతిమూలఅ మహారాజును పంపిచాడు,

ఇంతలో ఫలమావి ేయి ఏనుగులతో, ఇర బె బేల అశ్విక బలంతో, ఆరు జల రథాలతో, ఒళ అతాహిణి (అమె ఇరువది జేలు) శాల్బలంతో బయలు టేరి వాడని వారరాశానే విజయశ్రీ, శాతవావాన చకన రికి గుండెల్లో రాయి పడింది. తన నేనాపతులన నేనఅన్నీ సిదంచేయండని ఆజ లిచ్చినాడు, మహాభోజు అన్య మహారథులకు, ఆభీరులకు ఫుళమోవిని ఎదుర్కొ_ సో బందీ లేయండని ఆజ లు పంపినాడుం తమతను సేనలతో ధాన్యశటళాని! రండని మొోఠరులవ, వానీము అను, సౌలంశాయనులకు బృహ క్చాలా యనులకు, ధనవలకు, పూంగీయులక్‌, 'లెళువరాయనకులకు (చాళఘున్యలప), చూటువలులకు, ఇకమ్వావలన రాజూజ్ఞ్ఞలు పంసీచాడు, ఇంతలో వె జయంతీ శాతకర్థులను ఓడించి పళ్ళ్చిమతీఠా న్నే అభీరుల పెకి పులమౌావి వెడుతున్నాడని చా రవచ్చింది విజయశ్రీ, చవ రికి,

కార వాహనుల సె న్యాలు తప్ప ఇక ఏ సె'న్యాలూ శాలేదు. విజరు పురంలో (ప్రతి సంవత్సరంకన్న ఈఏడు ఎవ్కన వైభవంగా వసంతోత్సవాలు జరుఫుతు న్నారుం ఆందుశ ని ఉరత్ఫ్చ వాలం పూర్రిశా గానే సె శ్యాలతో వసున్నా నని శాంరిమయూలుండు చవ ర్తి! వినతీ పంపీనాడు, విజయ శ్రీ, శాత వావానునకు ఫోపం మిన్నుముట్రింది. తన శాజ్యానికి భంగ ంవచ్చే సమయంలో, తన బావమరదికి వసంతోత్సవాలా? అని శాలుగాలినపిల్లిలా విజయచ(కవరి తిరగడం 'మొందలం పెట్టినాడు,

భ్‌ రుశ చ్భాధీశులైన అభీరులు రాజనీతిలో అపరచాణణ్యలం, చాళ ఛీజ్‌ పుఠమౌవి భగవ (త్చ సాదిత మెన ఆయుధంలా కనబడ్డాడు, విజయశ,ర్రీ/ని నిరనించి, ఫులమా బే నిజమెన చన లి అని వారు లోళశాని$ చాటినారు. అభీరపతి, చకవర్తి పులమౌవిని ఎదుర్కొని లోకసమ్మోవానకర మెన ఉత్సవాలు చేయించి శన వేశ్యాఅలో అన్ధాతె హిణిని ఫుఅమావితో పంనీ నాడు, అఖీర న్‌శ్యాలొ

అదవిళాంతిీ శ్రీ కైత్స]

ఛశఅమా వి ఇన్యాలూ కలివీ మొాళవ జేళంమిద కు దండెత్తి 'వెళ్ళినవి, మొళవులు

కొంచెం బఅంళా ఉఊన్నారుశాబట్టి, శఫులమావిని ఎదుర్కొ నడమా లేకపో లే,

పాూనుం అవలఅంబించడమా * ఏలా సమహర్చినాడో సెన్యాలు అసంఖ్యాక ౦గా ఉశ్నాయి. ఫులమావితో తుదన సంధ కంగీకరించి నాకం

పులరమౌవి ఉప్పాంగిపోయినాడు, తనణ రాజవమారి ర్ముదభట్టారిక ను రాణిగా ఈయవలనీందని మూళవరు(ద సేన నుహిరాజువ ఫులమావి రాయబారిని పంపీనాడు, రుద సేనునకు రుుదభట్టారిశను పులమౌావికి ఉద్వావాం చేయుడం ఇష్టం లేదు, ఈ విషయంలో ఆం[ధచ[కవ రికి త్వరలో నే వార పం పెదననిన్నీ, రుభట్టారిశావనమాౌరి వసంతోత్సవాఆక (శ్రీపత్వతి స్థమైన “విజయఫురికి వెళ్ళి ఉఊన్నారనియు ఆమె అచ్చటనుండి రాగానే కవాహనిషయం నిళృయం చేనుకో నచ్చుననియు, మౌళవపతి ఫపులమౌవికి బదులు చెప్పీ పంపెను,

బుఅవావి ఉఊజ్ఞయినినుండి బయలుభేరే జీళకు వె్యతమాసం మధ్యది నాలు, అప్పు జే వేసవిశాలం ఆరంభించిందిం రాతుళ్ళుచమూత్రం కొంచెం చలిజేస్తోంది. పాయంళాలాలు మతుగా ఉంటున్నాయి, విజయపరంపర చే ఫులమౌవిని నిజంగా వీరత్వం పొదినికొన్నది. ఆతని సెన్యాల ఊఉ ర్తమళిక్షణపాంది ఆతి వేగంగా నునాయాసంగా (ప్రయాణం చేనున్నవిం ఉజ్ఞయినినుండి ముఠఅక జేకానికి పిడుగు నలె నచ్చిప డ్రాయి,

(ప్రతిహైనగరంలో రాజ్మపలినిధి యువరాజా బం(ద,$్రీ, శాతవాహన మహారాజు ఇంశా నసంతోత్సవం జరుపుతు న్నాడు, వేయివూవులె నారు జేయి బాలికలు, తాను దిన్యవసంతుడు, ఆ జేయిబాలికలళలో కొంతమందిని ఒక నాడు గజరూప౧ వహింపుడని తాను చారి]పె స్వారి జడలిచాడు, ఓశదినం కొందను బాలికలు చిలుశకరూబపం వహిస్తే తాను మన్మథుడు ఊ శేగి చాడు,

క్‌

చంద్ర, యువ కాజు మన్మథుడుగా, మవమధుమాసపాదిబేవుడు వసంతుడు-గా ఇలా చిద్విలా సాలలో లేలిపోతూ ఉన్నాడు, ఒకదినం అనేక మనోహర రూపాలు కలిగినప్రీ వివిధపుస్పాళలంకృతాలూ అయిన నడీనాశలలో వివరం బయలంబేరి నాడు, వాంసలనలెొ కుశాలనలె, వెొంసళ్ళవ లె మూ రి తాల్చిన ఆ నౌకలలో తన (వీయాసవా(ంతో విహారం బయలుజేరి నాడు, కొందరు బాలలం నాట్యం చేస్తున్నారు, కొందరు-గా(తాలతో పాడుతున్నారు. కొందరు వివిధ వాయిద్యాలు వాయిసు న్నారు, కొందరు అర్ధనగ్న లె వివిధ విలాస భంగి మాలలో ఉన్నారు, నౌకలు గోదావరిలో సాగిపోతున్నాయి,

ఇంతలో గోదావరి ఈవలావల గట్లమిద జేలవ జేలు ఆళశ్వివలు పడా తులం తోచిచారు, *పడవలం అపండి! ఏడీ చంద్ర అన్న ఉరుములాంటిీ మాటలు వినబడాయి. బాలిశకఅంతా ఘాొలుమన్నారు, అ సాయంకాలపు చిరు చీశటలో అ జేక్‌ మింది బాలికలు శాగ జాలుపటి ఉన్న వాళ్ళు 66 అన్ముయ్యొ త్రి

కో కో

కేశ్సలై అదవిళశాంతి శ్రీ అని జేళలువేనీ కాగణజాలం నీళ్ళల్లో పాఠ జీశాగు, బెలలం కొందరు గజగజ అశాడుతూ. ఆలా నిలుచుండిపోయినారు, తెద్దు బే 'సే వాలికలు “తెడ్డు వేయడం మౌనివేసారు. పడవలునడి*పే చుళ్కానిబాలికలు మూర్భపోయారు. చుక్కా నులు వదిలారు, లేదా భయంతో చుశక్కా_నులు తము ఇష్టంవచ్చినట్లు తిప్పినారు, పడవలు ఒకదానినొకటి తగుల. కున్నాయి, కొందరు బాలికలు పట్టుతప్పి నీళ్ళల్లో పారు, కొన్ని పడవలు జరిగిపోవడంవల్ల కొందరు వాలలు నీళ్ళల్లో పారు. క్రొందగు ఉరశాలని నదిలో ఉరికినారు. గోలగోల ! నీళ్ళల్లో పడ్డవారు ఈద లేనివారు మునుకలు ేసున్నారుం వీళ్ళను రవమీంచడానికి గట్టుమిదివారు ఏనుగులను దింపినారు, ఏనుగులు అనేకమంది బాలీశ లను తొండాలతో రత్నీంచి ఆందిస్తున్నాయి. ఈతవచ్చిన వీరభటులు సేనాపతులు నీళ్ళలో నికి ఈ రి కీశారు, అళ్విన అం తవు ఆశ్వాల్నీ ఉరికించి నాలో,

ఆ గడబిడ అంతా చల్లారి బాలికను రవీంచదం, పడవలను ఒడువ పట్టించడం ఆంత” అయ్యేసరికి మూడుగ డీయలం పట్టింది, నలుగురు బాలికలు దొరకలేదు, దొరికినవారిలో ఇద్దరు (పాణాలుం పోగొట్టువ న్నారు, తక్కి నవా రందరూ నుర&ీత౦7గా ఉన్నారు. శాని యువరాజు చం ద్మక్షీ జాడ ఎక్కడా కనుపీంచ లేదు. వెంట నే పులమొౌవి దిట్టరులెన అప సర్చులను, సీేనాధిశారులను గోడావరి తీరాన్నే పంపినాడు,

తెల్లవారి ఆం[ధళారవావాన చ(కవర్తులూ, యువరాజులూ కొలువుతీరే మహాసభలో పులమౌావి శాతవాహనుడు మహానింహాసనం పె ఆఅధివనీంచి, తన ముంథులు, చంద్ర మంషతుఅు, తన సేనాపతులు, కొందరు చంద్ర సేనా పతులు చౌాదభిప్క_లు, పండితులు కొలిచి ఉండశా తన మం (తిని చూచి, శక ఏమయ్యాడే చందన, ? 3” ఆని ఆడిగిచాడు,

6 ఆన్నదాతా! మహాచ (కవ రీ! చంద శ్రీ, నిన్న పాయరంశాఅం గడవిడ (పారంభించ శానే నీటిలోనికి రికీ తన అంగరకుకురాం[ డయిన నలువురు దిట్ట లెన శ్రీలతో చల్లగా ఈదుకుంటూ వారి నెశాబలంతోకూడా వచ్చే గ! చిన్న పడవఎక్క 'లేలువనిపోయాడట, ఆలా మూడుగోరుతాలు (ప్రయాణం చేసి, నోచావరితీరంలో ఉన్న ఒక (గామంలో దిగి ఏనుగుల పె ఎక్కి వెళ్ళిపోయా డట అని మంతి మనవి చేసి నాడు,

6క ఆల్రా గా, చం[దళ్రీ॥ ఏనుగులమిద ఎక్కడి!ీ పోయిచాడో అది కనుకో్కో_డానికీ, ఆ దారిలో దొరికితే జందీచేసీ పట్టుకరావడానికీ వొారుఅను పంపలేదా మిరు?” చిరాకు నాట్యంవేసే మోకుతో.. పళ్నించినాడు శుఅమౌవి,;

చిత్రం! అన్నదాతా! ఆ ఏనుగు ఎటువైపు వెళ్ళిందో తెలియ లేదట, ఇంశా. చారులు కొంతమంది వేగంగల ఏనుగుత3పెన వెదుకతు న్నారు పఫవినయం గా మళ(తి విన్నవించుళొ న్నాడు.

ఆఅడదవిళాంలి శ్రీ శే4ర చంద శీ ధనాగారం పరిశీలిస్తే వూర్వంనుంచీఉ న్న బం-గారు అభరణాలు నవర త్నాలుపొదిగిన అభరణాలు వాలా ఉన్నాయి. పణాలరానులు ఛాలా తవ్క్మ న ఉన్నాయి. ఫపులమొవి నగలన్నీ తాను తీనుకొని, నాణ్యాఅళాసులలో ముప్పాతిక తాను సంగహించి, తక్కివవి రాజ్యావసరంకోసం ధనాగారం లో జే ఉంచినారు, దాసీలలో అంద మైనవారిని ఆకువందలమందిని తీన అంత; ఫురంలోనికి తీసుకున్నాడు, ిక్యం బలాన్నిస్తుంది, యూద్ధతి౦(శ్రం 'జీస్పుతుండి, బలం ఇంళా బలం చేహర సుంది, ఫపులమౌవి చరిత అంతా వింటున్న కొలదీ విజయళాతకగ్ష చవరి॥ి మళశిపోయింది. ఫపులమొవి తన చుట్టాన్ని ఒకరిని తన రాజప్రతినిధిగా (ప్రతిష్టా నంలో నిల బెట్టి జెంటనే తక సర్వమసెన్యాలు కూర్చుకొని అఆగవంజడా ఆతి వే6గా ముహారాజపథంవెంట ధాన్యక ట ళాఖీముఖు డై బంయ'లం జేరి నాడు, పులమౌవని ఎక్కవ మద ఫు కేనుగు పె బంగారపు టంబారీ ఒక చిన్న ది అంత ఉన్నది, దాని నిండా వాంసతూలికఅ పకుఫులు పరచినారు మెతని ఉపధానాఅ_పె ఆశుకొన్వి తన వినోదునితో మాటలాడుచు ఫపులమౌవి (పయాణం 66 జ నదాట్రీశీ జాంత్రి వచ్చి ఎవ్క_ వెపోశున్నది నావం) ఈ జానకి ఇాంతే విరుగుడు! * వినోదుడు ఫులమౌవి చేయి పట్టుకొని 66 జ్ఞారిత్రి వీచ్చికి శాంతి మంబేమిటి నీయొగం ? ౫ 66 ఆల్రా అనకండి సార్వభామా |! మోట విద్యనూ తాలు తెలియవు, శానునూ[తొలూ చదవ లేదు.” క్ట 4 చ్రాత్రా ఫ్టయనుడు కాంతి మందుఆని తెల్ప్చాణా?)” కళ ఆ|| ఊస్ష్యం ఉ స్వేన శీతలం అన్ననూ;[తప్రశారం శాంత్యు న్యా దానిక శాంతే మందుఅన్నా డుం 6 ఎనడు చాడు 9 “4 ఈ మహావైద్యుడు తను వినోదుడు! ౫ కళళ స్థ్మీర్చి మూార్చణా క్రీ 39 “ ఉండండి, శాంతిడేవికోసం మికు పిచ్చి, మరి శాంతిజేవిని తముచే శవింప బే సే అవీచ్చివదరచా క ఇ 6 స్టీవ్ర్యాణ్‌ |! అదా?) 6 ఏమనువశ్నారు (వభూ !

రి

విజయఫురంలో వసంతోత్సవాలు అద్భుతంగా జరిగినవి, వీర ఫురుషదతుని అనందమూ వూంగీయ శాంతశ్రీ, చావీటఆ అనందం వర్ష నాతీక ముం వూంగీయ యునరాజూ స్కందసాగరుడు వసంతుడయ్యాడు, విర ఫురువ దత్తుడు మన్మథుడయ్యాడు. చానిప్టి శాంత్త ప్కుతిక ళాంఠ,శ్రీ, రలీబేవి ఆయింది, స్కృందసాగరుడు ఇమ్వూక ఠాజనంళపు బాలికను వనదేవత 7గా ఎన్ను కొన్నాడు. ఈ సంవత్సరం ఉత్సవంలో జరిగిన వేడుకలు ఏనాడూ జకుగలే దశ్నారు. మౌళవరుదభట్టారిక పారిజాతనుయింది, బావి) మండారమయింది, వష్టి(శ్రీ! క మల పుష్పమంణబనది,

(బవ్మూద త్మపళువు వేడుకలంచూనూూ నువర్షృద్వీపంనుంచి శాను లొని తెచ్చిన లక్క వస్తువులు, పచ్చలూ, శెంపులూణార్చిన వోరాలూ, చితచిత వసువులు బాలికలన బహుమతులిచ్చిశాడు, వీర ఫురువదత్తునికి శంపులం పొది గన ఒరతోడీ మణులుంపొదిగిన నుకర్షడ్వీప ఖడ్దమిచ్చిశాడు, నువర్షద్వీప మహా రాజూ అం[ధచ [క వ రి క్రీ ఇత్వూన మహాళాజుననణూ అనేక బహుుఎనుతులు పంపీ శాడు, కాంతిమూల మహారాజును పంపీన బచాుామతులం వారికీచ్చిసాడు, ఇతరు అకు ఖద్దేములం వందఅయిన ఆయుధములు బహునుతులిచ్చి శాడు,

నువర్షద్వీపలలో పనితనంఅంతా గాంధర్య శిల్చమూ, విద్యాధర శిల్బ్చనమూ, ఆంధ శిల్చము విళ్వబవ్మాూ శిల్చసమ్మి(శిత్‌ము, ఆం[ధళిల్బము సువర్ష న్వీప గాంధర్వశిల్పంతో రంగరి9పయి. ఒకనూర్న సౌందర్యం చేకూర్చునన్న నూళ్న'సం,ప్రచాయం ఉద్భవించింది. అ శిల్చ్పవసువులుం వెలన తెచ్చి పంచిచాడు (బవ్యాదత్స్తుడు, ఒక పెద్ద గారుత్మతోపలం వెక్కి విన్యనీ౦చిన జరనుసుందర మూ ర్హిమంతమయిన ధ్యానిబుద్ధ వ్శిగళా మొకటి ఎనిమిటి అంగుష్తముల ఎత్తున్న చానిని బ్రహ్ముదత్తుడు ఇమ్వూన రాకుమారి ళాంతిం్రీ/కి బహునులి ఇచ్చినాడు, అ విగ్రహము చూడడముతో నే కాంతి వైతన్యరహిత అయినది, అమె అనందం అకాళ౫్గ౦0గవరన ఉబికిపోయిందిం

“పరువు గారూ ! ఈ పవ్నితవ్శిగవోన్ని నాకోసమే సంపాదించి నాఠళా?)? అ పాలిక మాటలు శికువ్ముమాటఅన లె ఉన్నవిం

“6 అవ్చను రాజకమారీ ! ఈ విగహామును నువర్శద్వీప చానీరొన సామంత (వళువు ఒక పెద్ద గారుత్యకం చెక్కించి చేయించినాడు. నీను * పాణాను?” మహానగరం పెళ్ళినప్పుడు, ఆ సొమంతుని ఇంట అతిథిని, జము మూడుదిశాలు ఈత్వవిచారణ వేసాను, నామాటలు అతనికి పరనుళమణనని బోధలా ఉందని అయన చా శీవిగహవా౦ం బహుమతి ఇచ్చాడు, ఈ పవితమూ రిని చూడగానే ఇది భర ఎదౌరిక న అనీ నీను నునన్సులో నిళ్చృయించుకొన్నా నుం” (ట్రవ్మాదత్తుని మాటఅళో చిరునవ్వు బారభంలా పె ల్రివిరినీందిం

అడవిశాంతి శ్రీ కేశీర్‌

“ ఓపనో ! ఈ పరమశిల్బం నాదగ్గర ఉండడానికి జీను తగుదునా గురు జేవా౪%” ఆమె మాటలు చిన్న మల్లి మొగ్గలుంలా విశ సీంచాయి,

“నీకన్న దీనికింకెవరు తగుదురు రాజవమారీ *** (ువ్మాదత్తుడు గంఫీరంగా అన్నాడు,

6 ఆది మిొవృాదయంలోని అన్ముగవాం | నువర్ష ద్వీపంలోని వి శేషాలం వాత తెల్చండి, త్రి

66 పీక క్టానతృన్ల ఎక్కవ శాంతి,శ్రీ, పమారీ 1! 9

66 ఇాన్సి ఆ తృస్తృవ తగిన మెదడు లేదుకాదా అండి” ఆవనతవదనయొ అమె పలికిందిం

66 ఫృీక్టు చెదడులేదని ఎవరనగలఅరు రాజసపమారీ ! గురువునెన ఆజీనెరు గనా $ స్రవ్మాదత్తుడు విషాదవూర్ణమైన చిరునవ్వు నవ్వాడు. న

ఉ మరు ఓడమిద వివోరంపెళ్ళి మాయమెపోయారన్నప్పుడు నాక భయము వేసింది, దినదినమూ నిిదప శ్ర్రేదిళాదు.) ఆమె అనుద్వేగయె మౌట్ళా డింది, ఆమెలో శిశుత్వం తొణికసలాడింది,

(ఆవ్యూదత్తు డామెవైెపు కొంచెం సేపు రీళ్లపుచూఫులు పంవీనాడుం 6 భంక్రుం ఎందుకువేయాలి *? నిర్వాణాభిముఖులన భఎకుం కలుగకూడదు ” అన్నాడు,

66 ఎందుకు భయంకూడదో నాన లెలియదండిం * ఆమె చిదనవ్వ నవ్వింది, చర్మదశాంతోపలంతో విన్యనీంచిన శిల్చానికి వెరీన్యం వచ్చికట్ల యింది, ఒక సారి పయి ఉహపున్సులు లో శాలను ఆవనరించినట్రయిందిః ఎల్రిని ఆమె 'జదవ్రలు విడీనడీసవి, పనవల్క_. లావృతాలయి, నుందరశ్రీ/,విలనీ తాలయిన వమోజఫలాలు ఉబికినవి, ఆమె రూపకము జగన్నో హూనము. చిరునవ్వు నివ్వినప్పు జామె విశ్వమోహనరూపం వెలిగిపోయింది. ఆమె మూ ర్రినుండి ఏవోదివ్య సౌరభాలు పసరించినవి, (బవ్మాదత్తుడు లోలోన వణీశిపోయి నాడు,

ఈ బాలికలో ఏదో విచిత మహామధుర వైతన్యము ఉదయిస్తున్నది, ఆ జాలిక పర్వతే ద్యాగగోపుర (ప్రాంగణంలో తన పాదాలంటిీ క ళ్ళకద్దువన్నప్పుడం (ట్రన్మాదత్తునకు వివశత్వము కలిగిసది అమె స్పర్శ తన్నట్లు వణిశకించి వేయగలదు అనుకో లేదు, ఆమె దివ్యమఘరహస్తాలు ఏదో అన న్యానుభూతిలా తన పాదా అను స్పృృశించా ౫ కళ స్ట్మ్రీ జ్ధాట్రిక్రా | సర్వలోక భొంద ర్యామృతకలశీ ! నీ స్పళ్శే వెతన్యరహితుశ్ణీ చేసున్నబే ఇంతకన్న ఇంకను అద్భుత నుయిన వరము వాత సన్నిపొత మయితే నా భవిష్యత్తు ఏముయిపోగలఅదు 1!” అని అతని అత్మ ఎలు త్రి నిస్వనిం చింది, "కీడు ఈబాలిక అ(పరర్కిఈంగానే తన్ను అమృత క రరిలో* ఉంచిన పోకళను చేసున్న ధే! (యైవ్మాదత్తునికి భరింపళఠాని అనవందతి కలిగింది, అతడు వెళ్ళిన చ్చెదనని "సిలవు కొన్నా చానాడుం

ఆం 19

కేశశ ఆదడవిశాంతి శ్రీ,

ఆ ఆలోచనలన్నీ తన చి త్త స్థైర్యాన్ని ముక్కలు చేనూ ఉండగా (టవ్మా దత్తుడు నసంతోతృ్పవాఆప వచ్చినాడు. ఆ ఉత్సవాలలో ఒక సాడు శాంది,శ్రీ, రాకువూరి (బహ్మదత్తునిక డవ చెలి రెలు ఫొలువ విచ్చేనీ) 66 ట్ర బీవ్లా | నన్ను రతీదేవిగా మిరు (కిందటిసంవత్సర౦ ఎన్నుకె'నన్నారు, నేను ఎందుకో భయపడి పోయినాను, ఆ ఎన్నుకొనడం, భయపడడంలో ఊన్న థావం నాక తెలియ చెప్పగలరా [పళభూ 1” అని పళ్నించింది,

నసంతోత్సవాలు (పార ంభిం చిన మూదవ దినాన ఫపులమొావి విజయయా [త శయలుబేరిన వార్త విజయ పురానికి ఆంచింది, రాదనగ ళ్ళలో, పటణంలో గబిబచిజ్‌ బయలు భేరినదిం

ఈ ఎవరీ ఫులమౌావి ? )?)

5 జ్రాన్సు వాసీవ్టీపుత ఫులమౌవిని అనువన్నా జా ౫

• ఏమిటి ఏడి -ధెర్యం ? )?

66 ప్ర జ్వైణ ఏపుటతో ఏపాము ఉందో?)

“మన చ్మశవ రి ఆసమర్లడయితే ఫులమావి వెరయ్యాకవన బయలు బీరుతాడు, ఫులమామిడే గొప్టోపండవుతుంది.?

క మన ముహారాజు ఏమివేసాడో ? ౫

6 జృబ్రమావి పులుఫు విరుస్తాడు.”

ఈ రకంగా (ప్రజలు విడూరాలు గా చెప్పుకొంటున్నారు, విజయ, కాతవాపాన మహారాజు ఒశదాని వెనక ఓఒశటి-గా, ముసలిపట్రిన గ కేందుని వలె, ఆ్మశందనలు పంపిన్తూ ఉన్నాడు,

శాంతిమూలుని సభలో ఆడవిస్క_0దవిశాఖాయనక (బ్రవ్మాద తే పభువ్సు, వూరిగీయ స్కంద శ్రీ, మవోరాజు, హిరణ్యకరాస్ట్ర ప్రభువు స్కందచాళుక్య రాయనిక పభువు, వామ్మ (శ్రీ భేవి భర పలవ(పభువు, కులవహోాక (ప్రభువు, బౌద్భాచార్యులు, మువోబుసి, సత్త్రములవంటి (బ'వ్మాణుల ఆండమూ వేరినారు, (టవ్మూద త్త ప్రభువు సభలో ఫుఅమౌవి దండయా[తనుగురించి తెలినీన సంగతు అన్నియు, మవహేాశాజుగాగిపమోన 'సఖభిదఅంద3కీ తెలియకేని ఇప్పుడు క ర్తవ్య 'వేమిటి అని అడిగినాడు.

వూళగీయ[పభువు వ మనం వె న్యాఅనుకూర్చుకొని వంటేపెళ్ళి పు మొవిన్తీ ఆతని న్‌ ౌె్ఫినూ నాకనం చేయవతనీ అన్నది,

కఅహోాక (పభువు ; మువాపభూ! శామునని ఈ అదనుతప్పితే పుఅమౌవిని "నెగ్గే అవకాళం వొరళదని,

చాళుక్యరాయనిక ఏ మవో[పభూ 1! మనం తొందరపడడం మంచిదిశాదు, జాాగత్త తో పుఠమావిని ఏలాఎదుర్కొో నాలో నిర్ణయించుకోవాలి,

ఆఅడవిశాంతి శీ కేశ?

పల్లవ(వభువు : ఈ విషయంలో మనం ఆలో-చించదగినది ఒకటి ఉన్నది,

ఈ పులమొౌవికి ఎక్కడనుంచి వచ్చింది ఈ బలం * ఎలా వెజయంతిని లోబతు

చుకో గలిగాడు? ఎలా మహా వేగంతో భరుకచ్భానికి పోయినాడు | ఇందులో ఏదో రవాస్యంఉంది, అది తెలుసుకని మనం ఆతన్ని ఎగుర్కొ నాలి,

యువ రాజు వీర పురుషుదత్తుడు ; చిన్న మౌోమయ్య గారూ | మనం నెమ్ము దిగా ఆలోచించుకో వనేలోపలే ఫపులమొవి ధాన్యకటకం మిదవవచ్చి పడిపోడా? శా బట్టి మనం వెల్లీ వాడు భరుకచ్చంనుంచి (ప్రతిష్టానానిశి రావంజా సే

(బ్రవ్మూదశ్తుడు : వెనుక ఓకసారి ఈపులమావి మనపట్టణంవచ్చి వసంతో త్సవంలో పాల్గొన్నాడు, మళ్ళీ పెద్దవర్తకడుగా ఈ పట్రణంచొచ్చి ఆంత? ఫురాలలో నగలమ్మినాదట, వెడి థ్‌ గళము చూచాయగా నాక ఆర్థం ఆయింది, ఇంతకూ పుఅమౌవీ బలం నాళకనంచేతూలంశ1ే డానికి వేలమారఠ ఉంది, ఆతనికి వచ్చినబలముకం మి ఆతనీ క కిసామర్వ్యాలకం యె ఇవతల చ వ ర బలహీవత ఒకశారణం, ఆ బఅఠహీనరీవల సామరీశులంతా తిరగబడ డానికే నీద్ధం గాడా న్నారు, ఈతడు ఆ అదను చేజిక్కించు కన్నాడు,

చాళుక్య గాయనిక ఏ అయితే మా ఆలోచన?

(శవా శ్రదత్తుడు ఒక ని వేషం ఆలోచించినాడుం చిరునవ్వు నవ్వు కొన్నాడు, *“ రాజవమొరి శాంతి,క్రీని ఆకడు భార్యగా వా౦భిసు న్నాడు, ఒక్కొక గా పూడు మనుష్యులు ఆళాళంెపేన చందదున్తీోహూడా కోరుతారు, ఆతడు తిన్న గా ధాన్యకటకం వెళ్ళడు, సర్వ సెన్యాఅతో విజయఫురంపె విరుచున పడతాడు. అప్పటికిగాని ఆతని సార్నభెమకాంత్షకు తృ వీ కలంగదు, అకసికీ 'తెలునును, ఆంధ సార్వభ "మానికి ఉన్న బలం ఆంతా ఇమ్వావ మహారాజా ఆని, ఇమ్వూకులు ఓడిపోయి్యి. వారి రాజసమౌరి భార్యగా దక్కితే ఇంక చకవర్తి ఏమిలెక్క అని ఆలోచించాడు, అందుకనే చ(కన ర్రి ఆయువుపట్రయిన ఇతమ్య్వోకులను ఓడించి వారి చాలిశను, వెట్టబట్టి తే మన మహారాజు ఫులమౌోవికీ కోటికోటల బలం ఆవుతారు గా! ఆమాటలని (బవ్యాద తుడు ఇక్‌ "క పర్యాయం నఖివల నందరినీ పరిశీలించి చూచాడు,

క నా ఉ దేళంలాో మనం మసెన్యాలు కొన్నింటీని తీనుకొని (ప్రతిష్టానం నుంచు వచ్చే మహారాజపథ౦ పంటే ముందుపపోంయి, మవానర పురానికి ఎగువను ఉన్న కొండలలో వ్ల్యూవా6 పన్నాలి, త క్కి నసెన్యాల్ని మన నగరం శావలికి ఉ ౦చాలి, ఆజంచడంలో నగరానికి అయిదుగోరుతాలు దూరంనుంచీ స్‌న్యాలా శాపాడుతూ ఉండాలి, తక్కి న సేనలు నగరంలో శావలికానూ అ్మపషుత్రులఅయి రూ ంాంాల్‌ీ,”) (బవ్మాదత్తుడు సభ్యుఅనందరినీ ఒక్కసారి కలీయచూచి మహారాజు వెపు తిరిగి తన చేతులు జోడించి * మహారాజా! ఫులమౌవిని సంపూర్షంగా ఓడించి ఇక్కడికి బంధించి తీనువవ సాము, మూవ "సెలవు దనువేకు కోరు

148 ఆ'డవిశాం తి శీ

కళ తాము నగరంలో ఉండాలని 'పాఠనన మహాపభూ ! సరియైన జెత

థి

యాత రాబోతున్నది. అప్పుడు తామే నాయక త్యం వహీం-చవలనీ ఉన్నది అని (బ్రవ్మాదత్తుడు మనవిచేనినాడు, వెంటనే సభ్యులు జ కుజయ ధ్యాన ములు

ఆ మరునాటినుంచి ఇమ్య్యూకు సె న్యాలు సమకూర్మ్శ ఆజ్ఞలు వెళ్ళినవి, సర్వ సిెచ్యాలకు మహాసేనాపతి స్క_్రంద్శశ్రీ మహారాజు, వారి(కింద సేనాపతులు చాళుక్యరాయనికపభువు, (బహ్మాద త్త్మపభువు, వీరఫురుషడ త్త యువరాజు, పల్తవ(పభువు శాంతిమాూలనుహారాజుకు బాసటగా నగరరతుకమహా సేనాపతి ఆయినారు, విజయ పురం ఎదుట కృ స్తశీవల ఇమ్యాకు సె న్యాలు వూ౦ [య సి న్యాలు సమహాడుటప సన్నాహాలన్నీ (బవ్యాద త్త్మ్మపభువు స్వయం గా చూచుకొంటూ ఉండెను,

ఇమ్య్వూపపసె న్యాలు పఫులమొవిని ఎదుర్కొనేందు సంనీద్ధమాతు న్నా యనీీ శాతవావాన మహారాజా తమయసెన్వాలనన్నీ నలహాకపభువు నాయక త్వము క్రింద పంపించి, తాము ఫపులమౌొవితో యుద్ధము కొంత సాగితీవిన వెనుక, (పశ్క్శ_ నుండి ఫపులమౌవిని తాకవలనీ ఊఉన్నదనిన్ని విజయశ్రీ, చ్మకవ రికి కాంతి మూలనుహోరాజు రవాస్యవా_ర్తను కలహాక (పభువునకిచ్చి పంపినారు,

జా

శాజవమారి శాంతిశ్రీ, బవ్యాదత్తునికోటప ఒకదినాన తన రథముపే ఇరువురు చెలిక తెలతో అంతఃపుర పాలవ కాలితో విచ్చేనినది, ఆ ధనక (పభువుకోటయు మవోరాజుకోటక దీటయిస బే, నగరగోఫపుర బ్యారాలందాటి లోనికిపో-గా నే విచిత్ర పుష్పవనము దర్శనమిస్తుంది, వూలవనం మధ్యగా రధ్య ఉన్నది, ఫపూలననం దాటగానే అలరిధిమందిరాలు రధ్య కీనలావల దూరంగా ఉన్నవి, అవిదాటి వెళ్ళగానే ఫలోజ్యానమున్నది, అందు దేళబేశాల వెలయు ఫఅవృమోలు మాలీలు పెంచుతూఉం౦టారు,. ఫలవనం దాట-గా నే ఒక ఆంద మెన చరోవరము (పత్యశతుమవుతుంది. ఆ సరోవరంలో పద్యాలు విలసిల్లుతూ ఉంటాయి, అందు రాజహళసలం సంగీతంలో లేలియా జే తాళాలులా ఈదుతూ ఉంటాయి, రధ్య రెండుపాయలె గుండని ఆ సరోవరానికి ఈవలావలగా పోతుంది, సరోవరానికిఆవఅ[పక్క_ తెల్లనిపాల రాతితో నిర్మించిన దివ్యమందిర మూలిక ప్రత్యక్షమవుతుంది, ఈమందిరాలు 'స్క_్రదవిశకాఖాయనకపభుబే నిర్మించినాడు. ఈ విచి_తాఅన్నీ మూన్తూ శాంత్సిక్రీ మందిరాలవరకూ పోయి ఆక్కడ రథానరోహ*ణం వేసింది,

శాజవమౌరి వస్తున్నదని ఆంగరతృకలు చూచి వెంటనే రాజనుందిరం అోనికి వా ర్త ఆందిచ్చ నారు, శరాజవమౌ ౩ కోటకు వెనక _వెఫపుననున్న గోఫుర చ్యారంలోనుంచి నద్చింది. ముఖ్యద్వారం తూర్చుజెనస ఉన్నది, రాజవమొరి

అడవిశాంతి శ్రి కేశ 09 వచ్చిన చ్వారము పడమటి గోపురము, శాంతి,ర్రీ, చెలిక కెలతో రథం దిగగానే (బ్రవ్మాద త్త్యపభువు తల్లి నాగనీరిబేవి ఎదురువచ్చి శాంతిశ్రీ కౌగిలించుకొని, దాసీలు దృష్టితీసే ఎజినీళ్ళు పట్టకొనిరా"ా, ళా నేస్వయం గా దృష్టి రీసీ జేసీ లోనికి నడిపించుకొనిపోయి, తన ఆంత స్స భామందిరంలోనికి (ప వేళ పెట్టి అమెను బంగారు అసనంపపె ఆధివనీంప బేనీనదిం

4 థ్రలీ ! మిరు మాకోటన రావడం నా కెంత ఆనందమో నేను భెప్ప లేనమ్మా |!” అని చనాగనీరిజేవి తన అనందం వెలిబుచ్చుతూ పలికేందిం 6 మో నరువుగారుు పులమావి జైతయా[తను ఆరిళట్ట డానికి చెదురు న్నారు, ఆసంగతి చారితో మొట్లాడాలని వచ్చాను మవాఠాణీ!”” ఇాంతి,క్రీ ఏదో అలోచ చాధీనరె (ప్రశ్యు త్రర మిచ్చింది,

క టావ్య్మాణుల మైనా రాజధర్మం పూనినచాముశాడా అమ్మా ! ఈనాటిది శా దీవృ త్రి మనప, ఈ బేళం అంతా అఆటవీమయమె ఉన్నప్పుడు సౌంఖ్యాయననులు ధనక బేళానికి రాజుల ఊం జేవారు, మొ అబ్బాయి వూర్వీక్‌ అలో ఒక మహారాజా, శ్రీ శాతకర్ణి శాతవాహన చక్రవర్తి ఆజ్ఞృ(ప్రశారం, ఈ అడివిజేళం అంతా జనపద(ప్రజేళం చేని ఇళ్క్ళడ రాజ్యం స్థాపీంచారు, అందుకీ ఈ నగరానికి విజయఫురం అని *పీరు వచ్చిందట రశాజవకూరీ | 9

కళ ఏంత్ర శాజధర్మంవహించినా (ఆావ్యూణధర్మమా శునాది అయి ఉండాలిశచా జేవీ! * శాంతిశ్రీ, (పళ్న ఎంతో చెన్యళూర్మమైి ఉందిం

6 అవ్రను కమౌరీ! సీ భావం నావ అర్జ మైంది. నువ్వు అచ్చాయితో మౌొట్లాడుతావా ఇప్పుడే అతనికి వార్తపంపుతాను.” ఆమె వెంటజీ పరిచా 8కతో * మహారాజు తనయ శాంతి,క్రిదేవి (ప్రభువుశారతో మాట్లాడుతాఠు గనుక ఇక్కడికి “జీను రమ్మన్నానని వెపు” అని ఆజ్ఞ ఇచ్చిందిం

శాగసీరిది న్ఫుర్యదోపము, కాంరముట్టిపడుతుంది ఆమె 'లేజమున, అమె మొాటఅం జలజలా 1(వవహించిపోయే ఇవాలినీ స్వనాలులా ఉంటాయి, విజయఫురళ6లో ఉన్న మహిళాలోకం అంతా నాగనీరిజేవిని ఎప్పుడూ దర్శిన్తూ ఉంటుంది, ఎవరికీ కి ష్టంవచ్చినా వారా తల్లిదగ్గర కువచ్చి తను నృదయం అమిశడ విష్పుతారుం

6 సరువుగారూ ! ఈ యుదాలం గూనడానికి పవీళ్లేడా! * అని శాంతిశ్రీ, 'ట్రవ్మాద శ్తప్రభువు కాగానే బారిపొడాలవవంగి సమస్కరించి, ఎంతో ఆందో ళనతో (పళశ్నించిందిం (పత్య్యూహెరుణశాంతులు ఒక చానివెనుక ఒళటీ వచ్చి నట్లుగా అబాలికలో నానాటిక్‌ ('ప్రత్యతమయ్యే ఏదో విచిత్ర చెతన్యోదయాన్ని పరిశీలినూ అక గ్రాబంపడుతు న్నాడు (వ్యాదత్తుడు,

150 అదవిళశాంతీ శ్రీ

“ ంగుద్లాలు మనం కోరి తెచ్చుకంటామొా రావమారీ ! * ఆతడు. చిరు

66 ఆది తలాశుంచండి. పరమారం విచారి సే యుదాలు ఆయిశా ఒక క, శాక పోయినా జక శీ ఆని మీరు తేనవచ్చును ఆది " నిత ప్రజ్ఞాల వివయం౦, దుఃఖంలోపడి కళ్ళిపోయే (ప్రజానీకానికి ఈ వేదాంతం వాలా ఛయంకలరత శాదా అండి [* ఆమె మోము ఆద్భురీ మెన శాంతితో నిండిపోయింది,

ఆమెను అత్యంకళ సమ్మోదంతో గమనినూ (బ్రహాదత్తుడు, వ్క రాజవమారీ, నువ్వు చెప్పిన విషయాలు సత్యదూరాలు శావు, అయినా (పన్తుతీము నున (పపం చములో (పసరించిఉన్న యుద్ధ నీతి విచిర్రగతుల- నడచివచ్చింది, అది సము డా నికి చేరబోయే. వదివంటిది, రానికి సరిమెనదారి కల్పించి సముాన్ని వేర్చించాలి; అంలేళాని పెనద్క_ నెట్టాలని (బవ్వోంథతనుయిన ఆనక ట్ర కట్టాలని (ప్రయత్నం వేస్తే జీళం=ం౦తా వరదలు నిండుతుంది, ఆం కీ ఫురుషులు అబాలవృద్ధంగా హీంసావళులె తమ్ము తామే నాళశనంచేనుకంటారు, మనలో

“యుద్ధాలు వూర్తిగా మొని వేని సంపతింపులమూలం గా ఎందును సాను రన్యం కదుర్చుకోకూడదు పళ్లూ ౪%”

ఈ ఒకడు సామరస్యానికి వాడిరాకపో తే రెండవవాడు ఏమి చెయ్యాలి?”

6 ఆందుకని ఉభయులూ నాళనంకావాలా? మనమే ₹లుసానుని నమ్మక మెట్లా ? ఎవరుగెలిచినా నష్టం ఉభయ,త్ర తప్పదుకదా? న్‌

_ ఈ ఛైవతలుపహూడా రాత్సనులతో యుదాలుచేయలేడా రాజవమారీ? ౫

“5 రాక్షసులు అంజే మనలోని శాశ్న్‌సత్వం కాడా అండీ? మొనవుని లోని పశుత్వం నాళనంచేుండం కాదా అండి €”

“ అవు-గాక 1 ఇప్పుడు గూనవత్వమందలి రాతసత్యం ఫులమౌవి దూ ెపీళళా విబృంఫించింది, దాన్ని నాళనం చేసీ దివ్య త్వాన్ని శాసాడాలం కే యుద్ధం శాక మురోమొౌర్షం ఏదీ? ఇంకోమౌర్లం చూచేలోపలే ఆ పశుత్వం ఏమో ఎరగని [పజలను నాళనంచేయదా ౪)?”

“ ఇంతకూ మీరందరూ యుద్దానికి వెళ్ళితీరాలి? ””

6 అప్పును రాజనమొరీ ౪౫ *

ఈళ నాకు మో నిషయమె కొంచెం ఇెడుకల వచ్చింది.””

ఈ ఏమిట్రా కఅ౪€)

వీరద్దవమా అసనా అధివసీంచి మౌటలు (పారంభించగానీ నాగసిరిజేవి ఏజేని పనిమోద పవెడలిపోయిందిం

ఈ పామి 1 తాము ఆశ్యారూఢం లె ఎచ్భటికో పోతూకాండిరి, ఇంతలో

అడవిళాంతి శ్రీ కేఫ్‌ | ఏనుగంత సాలిపుకుగొళటి వచ్చి; "పెద్ద పెద్ద మోనఅవంటేీ త౦ఠరుఅతో మిమ్ము బంధించి జేనిందట ! ?

శక చ్నత్రము | ఫ్ర

66 ఆహసెంట సే ఒక మహాజ్వాల ఎక గాదనుండో అవతరించి అ ఠఈంతుఅను మండించి వేనిందట ! నాన్‌ మెలతవ వచ్చింది.)

ఈ కఖ భృభాంత వేకదా?

ఈ టంునా మిట్‌ కష్టము వచ్చునుకచా [పథమంలో ర్ధ్‌ 99

ళ6 ట్రద్రి (వానీ*ం టే తవన్పీంచుకోగలమా ॥ 9?)

ఈ మానవయత్న౦ విధివాతను తన్పింపలేదా ? ??

క ఆంంినా నావిషయంలో ఇంత అతురత ఎందున రాజకమారీ 1)

66 వారు చా చేళిదలంంి

నీడ వూర్వం ఈ ఆతురత ఎవరివిషయంలోనూ ఉం బేదిళాదు గాదా?

“ఉశాత ఏవో విచితానుభూతులు స్వష్నప్రపంచంలోనలె వన్తూం టాదింి

66 ల్నన్షీ ఒక స్వషప్నానుభూతా క్ట?

“6 నా శ్టీమి తెలియును [ప్రభూ ? ?””

ఉం

ఆం[ధబేళానికి చకవ రినంటూ బయలుజేరిన పులమావి నువే జేగం-గా సెన్యాలతో కొణవి మహాపథానికి ఇ తృరప్రదేశాలవరహ వచ్చి అక్కడ దండు విడిన సేనాపతులతో ధాన్యశటకమునా నుందు ముట్టడించవఅనీనద్ధి లేక విజయఫురమునా ? అన్న విషయం లేల్చడానికి సభ చేని నాడు,

మవాసేనాపతి * అన్నదాతా! విజయపురంచారు బలవంతులు, విజ: ఫురం శెలాసంకన్న బలమెనకోట, చానినిపట్టాలం కే కరవత్సరాలు కడం తుండి *” అని వినయంగా మునవి జేనుకొ న్నాడు.

“6 ధాన్యకటకం ముందుముట్టడించాఅని మిఊజ్లేళమొ నహా నీశాపతీ!) అని పుఠమౌవి పృచ సృ చేని నాడు,

“చిత్రం పౌర్వభిమా ! ”

66 శారణం €

6 ఇజ్‌ కారణం అన్నదాతన నునవివేసిపన్నాను, రెండవ కారణం భాన్యకటళ ౦ పట్టడం సులభమని నా నునవింి”

“ బ్సులభ మెనవి పట్టడంతో మనగొప్ప ఏవణంది ? పెగా బఅవూర్జ్మ మైన విజయఫపురం అలాగేఉంటుంది, అప్ప్వుడుమా[ఠత6 నునన ఇమ్వోవలను నెగ్గడం కష్టపాధ్యమెన పనిశాదా ౪)

కో త్రం మహాఫళూ | శాని ధాన్యక టిశ 6 మనం ముట్టడిం చినప్పుడు

కేస లై ఆఅఆడవిళాంలి ఈ

ఇమ్వోన బలగాలు అక్కడక వచ్చితీకుతాయి. వాటిని అక్కద నుఅభి0%ా జయించవచ్చు. విజయపురపుళోట శ్రీ, బోధిసత్వ నాార్జునులచే నిర్మితమయినదిం మొనవ దుళ్ళేద్యమంటారు "పిద్రలు, అలాంటివారిని పెకీ కొనిరావట మే యాద్ధ నీతి అని నా విన్నపం”

“ కిజంగు భాతవాహనునత బావమరది ఆవడ౦ంవల్ల ధాన్యకటళానికి నవాయంగా వచ్చితీరుతాడు కాంతినూలుడని నీ ఊవాం అతడు కాక వ్‌ (న్నా దర్తునో పంపీతే? ౫”

66 ధాన్యకటకం కబళించి వూంగీ పోలు ముట్టడిపాము గాశ మహా (పళూ కి 99

““ ఛానంది మి ఆలోచన మవానీనాపతీ! శిబిరాఆఅం ఎతీంచి మహా 'జీగంతో ధాన్యకటకం చారి పట్టించండి,” న

ఇంతట్లో ఒక శీచాపరి లోనికి రా అను ఫై నేడినాగుం ళశావచ్చునని ఫు మావి కంచుకతో ఇెప్పీనాడ, వెంటనే ఆ సేనాపతి లోనికి విచ్చేసి పులమొవికీ మహాసేనాపతికి నమస్క_కించి * అన్నదాతా ! విజయఫపురం సిశ్యాలు నునప చాలుగు గోరుతాఅ (గోరుతము ఇప్పటి 5ండుమెళ్ళు) దూరంళో ఉన్నాయని అపసర్భ్చుఅవా ర, ఆ సె న్యాలు మవా'ేగ౦-గా వస్తున్నాయట % అని కొంపెం “వేగంగా మనవి వేసాడు,

వులదూపీ మహాజశేనాపతీ ఒళరి మొగము ఒశరు చూచునశ్నారుం ఫులమొవి వెంటనే * మవోనేనాపతీ, నున శిబిరాలు వ్యూహరూపంగా నే తీర్చి ఉన్నవిగనుక వెంటనే అర్థిచం్భదవ్య్యూవాం రచించండే. లిపలలో పని జరగాలి*' అమాటఅంటూ పఫులవావి శవబాదులు ధరింప లోని శిలిఠరాల అోనికి పోయినాడు, మహాసేనాపతి తన శిబిరాఅపపోయి రణఖీరీ చేయించి సేనలత యుచ్చాజై లు ఆశ్విక వారావారుల చే ఆఈందింప చేయిం వెనుం

రణ భేరీలు శాహాూళాొలు చంభాన నిచాబాలు చేనున్నవి, వపెనివలు, ఆశ్వినలు, రథివలం, గ జయబద్ధవీరులు అతివేగంగా తనుతను కవచ అయుభాదుల ధరించి య థాస్థానాలవ పోతున్నారు, _సెన్యం అంతా శల్పవాలేసరికి అర్ధ చంద్రాకృ్ళతిలో సేద్ధమె యున్నది, ఫులమావి తన మహోగజను అధివనీంచి అర్ధచం్శద మధ్యస్ధుడె నాడు, ముహాసీేనాపతీ దవీణ క్ళంగాను ఉపమవో సేనాపతి వామ ళ్ళంగాననిలిచిరి ఎకుట రెండుగోకు తాల దూరంలో (త్రిళూఅ వ్యూవారూపంలో ఇమాని న్యాలు నిలిచిపన్నాయిం

(ువ్మాద తప్రళువు దతమీణదళాధిపతిగా తనరతథ*అమిద నిలిచిపన్నా డు, యాద్ధ్యపారంభ ముహూర్తం ఇంశా రెండుఘుడియలున్నది, పఫులమొవికి యాద్ధ

అదవిళా౦తి;శ్రీ/ శర్‌తీ

(పొరంభ ముహూర్తం ఒళఘడిచూ ఇకవచివిఘుడీయలుం మౌత్ర మే ఉన్నడిం తన ముహరూరానికి సరీగా ఫపులమౌవి మసెన్యాన్ని ముందువ సాగించాడు, ఫులమౌవి సె న్యాలు "నెమ్మదిగా ముండువ పోతున్నాయి, “సెన్యం ఒళ ఘడి యన పావుగోరంతను దూరంసాగింది. ఇంకా నుంయువపోతున్నది, ఆంత కన్న ఆంకకన్న వేగం ఎక్క. వెంది. ఎదుటైన్యాన్ని తాకి చుట్టుమట్రవలనీం దని పులమొవి తన నసేనాపరులచ ఆజ్ఞలు పంపినాడు, అజీగ౦ నూరుఢనువుల (ఇప్పటి ఆరడుగుల పొడవు చొప్పున కొంచెం కొంచెం ఎన్కవవుతున్నది, ెన్యంలో భేరీలు శాహళాలు రను తను ధ్వనులు జేగం వేగం చేసున్నవిం

ఇంతలో ఇమ్వోప కైవ్యాలుకది లే కుభముహూూ రంవచ్చింది, ఒక్క సౌరిగా కుభ వా ద్యాలు (మోగినవి, ఇమ్వోవసై న్యాలం వూడుధనువులుమనూ(త్రం ముందువ నడవాలి, అక్కడ మెన్యమంత" ఆగవ లెను, ముందు కేణివారు కూర్చుండి బాణాలు ఎవ్క_ పెట్టాలి వెనకకేణినారు మోకాళ్ళపె నిలిచి నాణాలు ఎన్క పెట్టాలి, ఆ వెనుక శేణివారు నిలుచుండి బాణాలు ఎప్క_ పెట్టి, శతువు నూరుధనువులమారాన ఉండగా నే, భేరీలు మోత సంకేశంగా బాణాలు వదలాలి, ళ్ళతువు ఏబదిధనువులు వచ్చేవరకు ఈ మూడు(కేణులవారూ ఛాణాలు వదులుతూ నే ఉండాలి,

అజ్ఞ అ(పళార మే పులమౌవివె న్యాలు నూరుధనువులదూరం రాణాసే ఇమ్యావ సె న్యాలు ఒక్క. సారిగా లతమలకొలదినాణాలం శశువుల పి వదలి నస్‌, ఓక శేణీకర్వాత ఒకటి బాణాఅపందక్రి సువ్వునవచ్చి వ(జపాతాలులా శతు సెనివల, ఆశ్వివల, గ జవీనుుఅ తౌకీనవి. శకదలివసున ఇందువలన అలనొవి సెన్యాల బాణాలనే ఇమ్యాప బల గాలు ఇెవ్క చెమర్చవయ్యెను,

ఫులమౌొవిసెన్యాలవీకులు వేలకొలది కూలిపోసాగి నారు. పులమొవి సెనివలు ఇన్నాళ్ళు యుద్ధాలు చేయనండా న్గెనచ్చినందున యుద్ధం చేయగఅ చంటీ సేనాపగులు సేనల ఉధృతం ఇప్పటిక చవిచూడసాగాను, జేలకొలది పడిపోతూం శ్రే పులమౌవి.సిన్యాలఘు ముందుకు నడుపుతూ జీ ఉన్నా రాతని శజీనాపతులు, కాని యాద్ధం వివావాయా[త గా భావించిన ఆతని వెనిపలు చటువ్క_న ఆగిపోయారుం ఇమ్వోవల చాణపాతం గురితస్పవి మహాజేగంలో ననూ సే అంది పులమౌావిసెన్యాలలో చిశాన ఎప్కవైంది భయం వెంఅ క్రి తింది, ఆది వృతృమయింది, పులమౌవి వె న్యాలు పెఎస్క_తిరిగాయి, చిందర వంద*%యి -సెిన్యాలు ముహా వేగంతో తమ శబ రాలున్న స్థలానికి పరుగులు పెట్టాయి, అ గడచిడ, అల్లరి అ [తొట్క -అాటలచే భూకంపం వచ్చినవెనక ఒక నగరం ఊన్నట్లున్న డా (ప దేశం, శాని పులమౌనిసెన్యాలను ఇమ్వైనె న్యాలు తరుముకుని రావటం లేదు,

అం జ0

సపముభాగం౦ సో భయ౦0కరమూరరి అవీ [రా ఆ మె జచేశినడు యుద మని వ*ర్యవని శాంచి,శ్రీని ఒస్పింపజోచినా ఆమె వృాదయ మో, బుద్ధియో ప్‌ో ఆ చాదనలఠలకు లోబడలేదు, ఆమెలో వృదయ ముందని ఆమె£్‌ తెలియదు, ఇతరులపనూ ఆ హృదయమా వ్య కము శాలేదు, అమెన స్వప్నాలు లేవు, పులకరింతలు లేవు, తన్మ -గుత్వము లేచు ఒళ్ళు ర్యుల్లు ముజే అనందం లేదు ఆమె సౌందర్యం ఆరవిచ్చినపారిజాతనుమముం ఆ నును నులో పరీమళ ములుమ్మాతం విరియలేను, ఇస్సు జా బాలిక గుకువుమాటలను రలపోనూ ఉంది. ఆకాతీ నిద పట్ట లేదుం తన మెత్తని పల్యంశము-ె "సీను వేర్చిన మరుని మేప.౦లో గాఢనిద్ర చే మెనర చే ఆ బాలిక పక గ్రాపె ఇటూ అటూ దొర్త సాగిందిం ఆ తరువాత కన్నులు వూ ర్రిగాలెరిచి అలోచనలులేని ఆలోచనపథ౦లో విహరింపసాగింది. ఆమె ఏకసంత గాహి. అలవోకగా విన్న పాటలు, గాథలు గూడా అమె మరచిపోదు, ఈనాడు ఆ పాటలు (పతి మలుపులో ఆమెక (పత్యతం శాసాగినవి, ఒక నాడు (పతీహారిణి ఓకర్తు తాను ఉద్యానవనంలో తిరుగుతూ ఉండగా తన్ను ౫మ9౦పక ఒక పొదరింటి నీడలో కూర్చుండి పాట పాడుకొంటూ ఉంది, పొద ఈవలపక్క_నుండి అఆ పాట తాను విన్నది, కళ జా గ్రాబ్ఞు పదవ లెంతో రంగుశలవీ నా పెదవి గాకాల ముద్దులా కరిగించ గలఅవీ! ౫ ఒకఠి పెదవులతో ఇంళోరి బేహాం స్పృశించడం ముద్దు అని వాళ్స్యాయన నూ తాలలో ఉన్నదిం తిన్ను చిన్నతనంలో తిలిదం[డులు బుగ్గపే నుదురుపె, తలపె ముద్దులు పెట్టున జశీవారు, అవి చాత్సల్యాత్మక చుంబనాలట | శాని శీ పఫురుములం ఒకరివి ఒకరు ాధొానుఠరాగంకలవా రయినప్పుడు ఓళ రి పెదవులు ఒకరు చుంబింప చాంభింతురట, డీ పురుషులలో కాక గాఢానుకాగ పళ్న ఎక్కడ ఉదయిసుంది? తనకు అనాటి తలిదం(డుఆ ముద్దులం ఏమి (పయోజనంలేనివిగా కనివీంచాయిం ఎందుకా ముద్దులు 1 ఏమిటా ముద్దులు ॥ ఇప్పుడు తనకీ అలోచన లేమిటి * 6 గాళాజూ తఈనఎదక నను చేర్చి అదిమికొని శా ఓడలం పులకించి నన్ను నీస్తలంముం చె $ఫ

అడవిళాంతి శ్రీ, 155 నిగ్గు అంశే తనన ఆరముకాలేగు, లజ్ఞూవతి, (త పావూర్ష అని బాలిక అను సంబోధిస్తారు. ఆది భయేమా ? సంకోచమా? 6 నారాజు సనవల్క_ అము పాయ గాజేసీ వారాలు చిష్క_పడెనని ఐ-ని సరిచేసి?” సరిచేయడంలో ఏముంది? పాటలో రచింపవలనీన _వెచి(త్య చీుమికలదు? కక నా ఒళ్లు రుల్లుమ "నె నాకళ్లు అల్లుకొ నె నా ఎడద "ఫెళ్ళ్లును నె నాకో ర్కె లుల్లనీ లె 09 ఏమిది ఈ అలరి ఈ రుల్గుమనడము * ఈ అలోచన లాగానే ఆమెక ఏదో వినళర్వేము క లీగింది, కణరలు వేడి ఎక్కి నవిం ఎప్పుడూ అళాళాభిముఖియొ గుంటెపెని చేయినిడి నిశరిపోయీ ఆ కాలిక భయంతో ఒక్కసారి బోర్లగిల పడి వాంసతూలిశలుగఅ వెన్న మెత్రని పగుపునక శాఢంగా వాత్తుకొన్నదిం మనస్సులో తళువ, ఒళ్ళు రుల్లుర్సుల్లుమని జలదరించింది, ఏదో మత్తు ఆవపాం చింది. వృాదయంలో ఏదో బాధ. ఆ బాధ తీర్చడానికై తన చిన్నారి బంగారు వమోజాఅను ఉపధానానికి ఒత్తుకున్నది, ఆమె కన్నుల సీరుతిరిగినది ఆమె చటుక్క_నలేచి త్వరితముగ వ" తాయనమౌార్షముశ డక పోయి మత్తు గావీచు వసంత మందనులయానిలాఅను గుప్పున పీల్యుగొ న్నది, ఆమెలో ఆవేదన ఎన్క వయినది, ళరీగా౦ంగములు పొంగిఫోతున్నవి, కఠినమయిన వాతాయనళిల్బ ఫలళాలను తీవ హృద గరు నూవక రాత్రుపన్నగ, ఇంకను చెంపలు జేడి ఎప్క్ల తున్నవిః; ఒడలు జలదరిసున్నది. **మోాంచము ళరీగమంతా విద్యుల్లతేవ లె (పాకి పోతున్నది. అమె మందిరములో నిలువలేక పోయింది. పరుగుపరుగున మందిరాలు చాటి ఈన ఊద్యాసవనంలోనిక పా'౮'యి చందశిలా నిర్మిత మయిన శళాటూలి కడ మెరని పచ్చికహయె = లీఫొయింది, ఏమిది ౪ తనప దయ్యము పట్రినదా ? ఆమె ఆ చల్లని పచ్చిక పె దొ ర్లినడిం లేఏ ఇన్ని 'తెల్లనివూలం మల్లెపాదఅనుండి ఫుణికినది, అవి కన్నుల కగ్గుకొన్నగి. ఆమెన ఆజేదన మరీ ఆధికమయమినదిం 6 అచ్చా ఏవిటీవాధ భగవాన్‌ ఒరమశ్రుణకా |” ఆని అవ్యక్తంగా ఎఆఅుయెత్రి ఆరచికది, ఎట్టఎదుట (టైవ్మాదళత్తోడు తోచినాడు, అతడా “గురూ! గురు జీవా!” అని ఆమె చటుక్కున లేచి నిలుచున్నది. ఆమెకు ఏదో కాంతి అవ హీంచింది *మికొరె%ే ఎదురుచూసున్నాను (పభూ1!1” అని ఆమె రిల వాల్చింది. ఏదో నిళ్ళబృము, ఏమిటా నిళ్ళబ్దమని అమె తల ఎ త్రినది. అక్కడ (బవ్మాదత్తుడు లేనుం ఆరా ఎప్పుడు శాందశ్రీ/కి (బవ్యూద త్త ళ్భాయ నోచరించిందో ఆ బాలిక కేదో అద్భుత మైన పరమళాంతము సన్నిహిత మెంది, ఆ మెవోను అరుణార్హ) రాగ వూర్జమైవది, కాకలీకంఠంతో ఆ బాలిక కే వీకివచ్చిన పాట పొాడుపంటూ భవనంలోనికి నడచివచ్చింది,

కేక6 అడవిళాంతిీి శ్రీ “ ఇడి ఎండచిిత మే మదవలి పవిత్ర మే నా వృాదయ రనుణు చే రచియిం చె ఈ పతిమ అమార్సి పోలిశలు ఏ మౌనినిలో తోచు ననుచూచి నవ్వెదవు నాతీ సేసేనుంటి? ఆ చ్మీత్రమా లలో తోచు నా బింబమని ఏల ఊహీంఠు బే చీలమెందుశ చాతో నాదు. పతిబింబాన నన్ను మించెను సొగను నుం-లెన “జేగాను నుందరమె అమారిి! ” ఏమిటీ ఈపాటకర౦ € జీను నా గురువుహృదయంలో చితింపబడశేదు గజా € ఇబేమి పిచ్చి ళావీము? వృదయంలో చిత మేమిటి? (ప్రణయవశులగు యువతీ యువకఅ హృదయాలలో పరస్పరమూర్తులు చచితతితమాతాయట. ఆ చి్య్రాలు ఉ(క్పేశ్ష్తఅట, (ప్రకృతిలోని వంకరలు చితశారుడుదిద్ది కుతి చేస్తా డట, స్వరకుతిసమ్మేళ నం చేని సంగీతతపన్వీనీ తపస్వులు (పకృతి ధ్వనులలో నుండి గాంధర్వం ఉఊద్భవింప చేసారట, సంగీత మేమిటి ? చిత లేఖన మేమిటి * కవిత్వ మేమిటి + అవి శామునిచేరి అయుఢాలు, వీనివల్త , జెగబ్జీవి వందితు ఉజాశాదేగాని, అవి క త్తమ నిర్వాణపాధ చా లెట్లా అవుతాయి? శాని ఒక్కసారిగా ఈ దినమున అవి తనక్‌ ఏదో అనందం కలం? జేనున్నాయి. ఆనందం “౦కే, పులుపు అంక తీవి అంశ ఆనుభ వించిన వారే తెలునుపంటారు. ఈ దినాన పాటకై తన వృాదయం పొద్దుపొడుపు వూవులా తిరిగించే, ఆ నిండుజవ్వనికి ఏమి ఆరతి అవటంలేదు, ఆమె తన భవనంలోనికి జెళ్ళడం మానిజేసీంది. ఛభయపడిసీ వారిణిలా ఆంతా కలియ చూచింది. ఈ పదినిమేుపములలో మబ్బుకప్పీన చం[(దుని వెన్నెలలా అమె శాంతి చొోయమయింది. అ బాలిశాబారిణము ఇటూ అటూ చూనీందిం కళ్ళు చెదిరినాయి, అపరిచిగమయిన ఒక నూత్న 'స్పందనము దిళలనుండి తుంపరలు కరుసున్నది, ఆ ఆనుభూశ సుఖమా దుఃఖమా ఆమె తన్ను తాను మనోదర్భ ణంలో చిన్న బిడ్డలా చూచుకొన్నదిం లోక౦లో అ; ౦ద౦ం వెన్నెలలా (పతివన్తువునూ నృృళిన్తుంది అన్న 'సత్యం

అదడవిళశాంతి శ్రీ, శీఫీ? ఆమెవ గోచరించింది, వెన్నెలస్పృళశించిన వస్తువు జేరు వెన్నెలలో ఉన్న వసువు (పక్కల, అడుగున చీకటి ఉండుగాక అ చీకటికి నీడ అని వేళ ఆర్థం నసుంది. ఆ జన్నెలనన్న వ్య శీర్వంవ లె నే నీడటూ వ్య క్రిత్యం వసుంది, (బ్రవ్మాద త్త్యప్రభువు తనప చంద్రుడా అది ఏమి వెత్తేలలో-చన అని ఆమె అనుకుంది, ఇలా అమె నునస్సులో అనుకోవడం ఎవరూ వినలేదుకదా ఆమె నలుదిన్కలు పరికించింది, ఇదీ అర్థ ౦లేని అలోచ సే, ఈ ఆలోచన ఎందున్‌ కలగాలి? అంతఃకరణ (పవృత్తులే లేని అ బాలిక జీవిత పబేళానికి చి త్ర విశార మహానది పొంగి వరదలం పొ న్రివచ్చినట్లు, విరచువపడినట్టు, నెమ్ముదిగా ('ప్రవహిం చినట్లు వస్తున్నది. ఉన్నట్టుండి ఒక దినం తనతం(డినుబోాసభ శో పొడిన ఒళ మహాకవి పద్యము ఆమెఎదుట తోచినది. “ పేమ అన్నది ఒకదిన్య ధామమగును

పేమిన లఅనిమిషులం చారి వీషణములె

తపమా, చుంబనములె అన్బుర్‌ము, బళిర

అద్భుతాలింగ న మె వారి య భ్రైఫలమాు [ఫ్‌

ఈ పద్యము చఛదువుకొని ఆమె తెలబోయింది, తెరవెనుక నర్తకిలా భావము వ్యకావ్య కమె ఆమెప తోచినది ఆమె (బ్రవ్మూద త్త్యపభూ ! ఈ ఆవేదనావూర్తాలయిన . సంళయాలఅను మీరే పరిష్కరించాలి *”” అనుకొన్నది వెంటనే ఆమె వృాదయము అతిజేగం గా స్వనించినది, ఆమె ఇది కో భెర్యము కలిగింది, అమె తన భవనంచేరి అంతః పురసరతవళాలిని వీలిచింది,

6 నృథ్భ్వు నమన అంగ రక్షక దళాలు కంటిలో ఒళటి నీద్ధం చేయించు. ఛవన రతకదళాలు మూడింటిలో రెండు సిద్ధం చేయించు, రథాలు ఏనుగులు మహో శాజు-గారిని జీ నర్ఫించినట్లు వారికి ఇదినో జూ చిటికెన జేలిఉం౫రము ముద 'బేసీన అభ్యర్థవము కొనిపో! లీపు ఉదయం మన చిన్న సెన్యం _ప్రయాణాని! అనునులీకోరు, ఫపులమావితో యుద్భానికీబోయిన మన సెన్యాలను, ముఖ్యంగా మొ గురువు గారిని కలునుకోణానికి వేడుతున్నానని వారికి మనవిచేయి”? అని ఆ కాలిక మవాస్యామాజ్ఞిలా అనతి ఇచ్చింది, చిన్నత నాననుండీ ఆ ఇాలికను రల్లిలాపెంచిన ఆ అంతః ఫురపాల వరాలు తెల్లబోయి కథ చిత *” మనిమొ,తి మనగలిగినది, శాంతిశ్రీ తన విద్యామందిరములోనికిపోయి. చిరునవ్వు నవ్వు నొంటూ అప్పుడప్పుడు ఆశువుగా,

కక యాూద్ధ మేమిటి వ్య్యూవా మేమిటి ఖి యుదమున మొోరణము లఅెందుక * కత్రుబేమిటి మితు బేమీటి జీవజాఅములో ౪

సి అదడలణిశాంతి శ్రీ 66 పిజంకు మెందువ ఓట మెందుకు ? విజయ మొందగ -సెన్య మెందువ ర ఎసన్యముఖమున రథములెందుక ఆ,స్ర్రుశ సాలున్‌ ర్థి కక చంపువా డెవ్వండు $ చానికి చంపబడు చాపవీరవరునకు ఇావునవనూ (బకువనపనూ బేధ చేముందో 6 బృరవొక్క_ జే తీకృణల డీ బరుజెక్కీి న హృద-౧కు వేదన, నరుని పొదివిన క ష్రజాలమా కర్ధ మేముందో € 99 త్ర యుూదం ముగియు సమయం నూరాొం నమయం,. యుదం ఆపీ విశామ శావాళొలు*.మోగినవి, ఇమ్యోానలు వ్యూవారనన నిఫణతవల్లాో యాద్ధాన వాగు చూపీన *జేర్పువల్లా పులమౌవిపెన్యంలో పది వేలమంది సెనివలు, ఆండు బేల మంది అఆశ్విపలు నళించారు, ముప్పరిఆయిదు 5 థాలు నునీనునీ అయిపోయాయి, పదిహేను ఏనుగులు పర్వతాలు హలిపోయినట్టు పహూలిపోయాయిం. ఘో రాపజంయం అయినట్టు నీస్తపడి ఫులమొవి ని నాలను పవెనుకవ వనడిపీంచుక పోయాడు, శిబిరాలను చేరి పులమావి తన ముఖ్య సెన్యాధిపతిని పిలిపించి ఆలోచన (పారం భించాడు, “ మనునం ఈ దినాన ఓడిన శ్తేకదా 9 3? సలమావి హీళనశానూ కోపం గానూ (పళ్నించాడు తన సేనాధిపతిని, “ఈ ముదిపభూ ! జయాపజయాలు ఒకదివం యూద్ధాన్ని పురస్కరించు కొని వెప్పలేముకడా 1 ” 6 జేడాంతమహా మిరు మొట్లా డేది? 99

• మహాపభువులు జీశాకోళం నీసున్నా రు, అన్న చాతలక జామనవి ఇది _. మన సెన్యాలన సంఖ్యాధికలి ఉన్నదిం మన సెన్యాలలో మగ టీమిగలఅ వీకు అ నేవనలున్నారు, మెొందటీదినం కొంచెం మనక నష్టము ఎక్క వఆఅయిన మాట నిజం, దినదినమూ నునకు కలిగివ నహ్రాలచే సగం సేన నష్టమమునా ఒక వారం దినాలలో ఇత్వువసె న్యాలుం నాళనం కావా మవా(పభూ $ీ 39 “ ఎంతచక్క గా ఉన్నది మివాదం మవోసేనాపతీ 1! ౫% అని పులమాని జిటకారం గా నవ్వి నాడు,

అదనిశా౦ని శీ ప్‌ మహా నీవా పతి తెల్లబోయి క6 ఇదా ఉబేకం తముకు మనవి వేసీ ఉన్నాను, తమ అజ్ఞవ ఎదురు చూసు న్నా ను

ఫుఠలమౌవి ఇంక అధోరణీి రాటూడదని అనుకున్నాను, ఇదివరవ యుదాలలో ఆరి చేరిన శజాశాలి, యజ (శీళాత క 8కద శిషిణపొందిన సేనాపతిం శాన్‌ బంగారంతో ముం గోత్తి ఈతణ్ల్‌ మవాసేచొపతిగా ఉండడానికి ఒప్పిం చాడు, ఈతని లోటు లేడు,

6 మజ! సేవాపతీ ! మనం ముందుక ర్తవ్యం అలో దిళచుకోవద్దా 939 సుఅ వూవి చిరునవ్వు నవ్వి నాడు,

ఈ ముందు ఈడినంవ లె మనం పెళ్ళి ఇమ్వోకులను శాశక, వారి-పె విరుచుకు పడీనట్టు ముందుపపోయి రెండునూ” ధనస్స్పుఆ దూరంలో సె వ్యాలను అఫు చెయించాలి, వింటి అమ్ముల వ 6ని ముందుపంఇాలి, సెన్యాలను మూడు భాగాలు చేసీ గరుడవ్యూహం పన్నాలిం

66 శేవాప్రతి 1! శపసటిదినం మిశే సంవూక్ల నాయక త్వం వహించి పేనలు నడపండి, చేయము మా యాద్గగజం'పె అధివనీంబి సే నామధ్యస్తులమె యాద్ధ విధానం పరిశీలిమూఉంటాము) అని పలమావి నవ్వుతూ మహా సేచాపతిని వీడ్కొ. లిపి నాడు,

థి ఖ్‌ ! శ చ్షు

శాంరి,న్రీ మవోళశాజకమౌరి తన అంగరతషనఅకు తారానికను నాయకు కాలి నొనర్చినది ఆమెను తిన కుడిక్క ను యళోదనాగనిక ఎడమబెసను నిలిపినది, ఇరువురు క త్రిసాములో, సాము” రిడీలో, మల్ల ముష్టియుద్ధాలలో, ధను ర్యుద్ధంలా" అంచెవేనిన నుందరీమణులు. ఏ మగచా-డైనా వాళ్ళిద్దరితో కత్రి యాద్గానికి తలఅపడడు, వారికవురకూ ధయంలేదు,ు వారు (పాణానికి వెరవరు, శాహమా'రెను క 0టీరెప్పలులా శాపాడుతూ ఉంటారు, కోపం వసే ఆడ ఫులంల్వే అనంద౦-గాడు ౦కే అంచాల అల్లరపీల్లలు,

తాళానిక యళథోబటనాగ నిక గామం వెళ్ళివచ్చినప్పటినుంచీ నాగదత్త వీరుని తలంపని నిమిషం లేదు, అపవె.కళి ఛలో శాంతి హెచ్చింది. అమె వనమషీము మురీ ఉప్పొాంగిపోతున్నది, అమెమూర్రి మరీ అందం తాల్చింది, ఇవన్నీ ఆంగ రతకీచాయిక పరిశీలించి ఈ మెక (పేముదయ్యము ఆవేశించింది అని నిళ్చయానికి వచ్చింది. ఈ వీరనుందరి వృాదయంచూరగొన సమర్ధ డెవ్వడు తల్లీ అని ఆమి (ఫళ్నించుకొంది. ఆారానికా, యళోదనాగనికా చాలా స్నేహంగా ఉంటూ ఒక్క_నిమేపుయమెనా ఒకరినిఒకరు వదలలేపండ ఉండిరి గా ఈ మౌర్చంతా యళోదచాగనిక ఊరు వెళ్ళివచ్చివప్పటినుండీ వచ్చింది. అదీగాక పని విడుపు వచ్చినా యశోద అంతఃఫురం వదలి వె ళ్ళేదిశాదుం ఇప్పుడు తాళానిశ ఇంటికీ పోతున్నది,

160 అడీవిశా౦ంతిీ శ్రీ

యశోదవ అన్న ఇారొకరున్నారు, అందాలవాడు, మినీమి వయనుచాడు, వీరుడు, (బవ్యాద త్త్మపభువు అంగరతకబలంలో చిన్నశాయనలలో ఒకడు, యళశోదఊకు తాఠానిక వెళ్ళినప్పుడు వాగదతుడు, అమె కలునువనిఉంటారు, అవిషయం ఎప్పుడు ఊపించుకొందో వెంటనే అంతఃపురాథికారిణి తాళానికను రన్పీంచిందిం

“ తారానిశా భ ర్భృచారిక యూుద్ధరం గాభిముఖిరొ వెళుతూఉంది, ఆమె చుట్టూ*ఉం డే ఎవముండుగుుు అంగరత్నక ఠాం(డలో నిశ్ను ముఖ్యను చేయునని నాశాజ్ఞ ఇచ్చిందిం సీ ఈఊచ్రేళం * 9

66 ఆంత్ర అదృహ్హైనికి శీను తగుదునా * నాపాణాలుపోవాలి, జీవిగారి వంటీిమోద ఈగ వాలడానికి $ ?

6 వీ (పాణాలుపోయిన టెనుక నువ్వేమి వేచుగలవు 1”

6 నా పాణొాలం పోనొట్టుకోను, అమ్మై గారమిద ఈగనూ చాలనివ్వనుం*”

66 పిల్చా న్యూం శాలి దీత్నీ! (ప.+యావిలాసీనులం వాతం అంగరతన రాం డుగా ఉండటూాడదు. (పతి౪అంగరతక్షకశాలిని నీను కొన్ని (పళ్నలడుగుతాను, పతి శజాలిళా నిజం చెప్పాలి.”

కథ ట్టి త౦0ళంీ”

ద6 నువ్వు ఎవరి నెనా (పేమిస్తున్నా వా త్థ్‌ 30

కక అలికి ౨9 ఉలి ఆవలి కతల లి తళ ఫి

శక మౌొట్లాడ వేం ణి కఫ

“చిత్తం న (పేమిస్తుశ్నా నమ్మా 1” అమెమోను వె వర్ష మైందింది.

6 ఏనరిని శి *”

ళల

“జీను (ైపీమిసున్నాను అని తారానిక అవగానే అంతః ఫరరత వన రాలు పకపక నవ్వుతూ, 66 ఏనరిని ? % ఆని (ఫళ్నిందింది. తాఠానిక త లవాల్చుకొని ఈ ఇాగదత్తుని” అని స్పష్టంగా పలికింది * ఎవరా చాగదత్తుడు 1” పరిపాలక కాలు బుద్ధ శ్రీ, వాూటలు కొంచెంకటువుగా ఉన్నట్టున్నాయి, “6 యిశోదనాగనిక అన్నారు” తఆారానిక తలఎత్తి సళలే ఏమవుతుందో చూద్దాము అన్నట్లుగా మాట్లాడింది, ఆదే "ీనూ అనుష న్నానుః సలేనువ్వు వెళ్ళు, ఏవిషయమూ తిర్వాత మాట్లాడుతాను” అన్నది ఆ అంతః పురపొాలవరాలం బుద్ధశ్రీ/. తాఠానిక ఆలోచ నాహవృదయంతో వెళ్ళిపోయింది, నాగదతుని పీన ఆంకా ఆమెన జ్ఞాపకంవచ్చిందిం సాల(గ్రామంలో జరిగిన వసంతోత్సవపు వేడుక అన్నీ ఆమెన న్ఫృురణకనచ్చాయి. శవాలినీ ప్రాంత విలాసశ్రీడ అంతా జ్జాపక త వచ్చిండి ఆారానికళు, అ మెఒళ్ళు రుల్లుమన్న దిః

ఆడవిళాంతి శ్రీ, 161

నాగదళ్తుని పేమ తళ్ను నుడిశందంలా ముంచే ఛింది, నాగ దత్తుడు కొరానికన శెలియమపండా తన వేనమామను విజయఫురం తారానిశతరడీ కదప ఇళ్ళింయ పారం పంపించిచాడు, ఆమి ఈం[డీ గౌతమసా్యావి) చాలా నంతోమకర మెనధనిన్నీ త్వరలో శుభముహూరాన (ప్రధానం చేసుకోవళనీ ఉంటుందనీ పెస్నిజాదు, మేన హాను. వూర్మనాగుడు సంతోసపషంతో తిరిగివల్చి "'జీంనల్లునిశీం వావరారికీ తనఆక్క గారికీ జఆజాయపబార ఫలీత్‌6 నర్శించాడు, నాగ దకుని సంతోషానికి మేంలేదు, త లీ కొడుకూ, వెల్లెలూ తాళానికక సంతోమం కలిగించే ఒళ విచ్నితవ్యూహాం పన్ని నారు,

తాళానిక ఉదయస్నానం విర్వ ల్రించి బొట్టు 'పెట్టుకొంబున్నది, చెంప అవ్‌ పువ్వ్చాడీ అద్దుకొ 6టున్నదిం ఆ సమహముంళలో నగ అమంజోప. జక టిపట్టుకో నీ వచ్చి * శాబోరేీ ఈన కోడలువ అ తీశారు ఈ భూ ణమంద సము బహుమొన మట, శీపటినుంచి నసంతోత్సవాలు వసుహ్సాయి, ఆ ఇత్సచాలకు తొ రానిశ వన బేవిళా వాలి *” అంటూ లీకిన్మున్నడి 3? ఆని యశోద గబగబ పడలిపోయి నడ, ఇంతిలో బాగ దత్తుని అన్నారం కొమరికవద్ని, ఉప్పిన్నీ ) ఈఈ చిరెలూ, వల్గెలూ మొతాతయ్య రశక ఇశాబోయీ కోడలిక నీ ఇబ్యమవ్నారు, ఇవి తీసీకో తొరివిన్నీ “? ఆని శెవ్పీ అక ద ఆటి వా ౧బజరాలతటాట గత్నక బలీ యె పం లి సొరిపోయిండి, కొంత నీపటికి నాగ దత్తుని అన్నకామరునున గి *ోపీన్న య్య! నులే మవూనాన్న ఈ బంగారుకంళణాలు మా చురదలుప బహుమతి ఆని సీకమ్మ న్నారు 5 ఆనీ అవి అమె ఓళ్ళోఉంచి తుల్తునున్నాడు,

అతడు వెళ్ళద మేమిటి వాని చిన్నతమ్మ్యుడు పంట*ే అక, దవవచ్చీ ఈ ఇడిస్పో క్యూలు, పీన్నాయీ ! నులే! మలే! మొాభాచాయి ఈ ముఠొల హాలం ఈనచారియన బగుమతిత. నీకేం లాబారయేం ఇమ్మస్నాలుల” తారానిశ "మీళ్ళో జోరం జీని, “నీను 'పెల్తుతు న్నాను, సన్ను ఒక్క సొరి ఫెత్తుకోవూ 1 అది హమొభావొయికి ఇచ్వాలితే ౫ అన్నాడు, శాళానీక ఆబాలుని గబుక్కున ఎత్తుని వ్యృాడయానికి గాఢంగా అదుమువన ముద్దులతో ము౦టె ల్తింది, 6 సన్ను పి న్నాంజ "పిశత్తునందోయి 9 ఆంటూ పారిపోయాడు, తొ రానీక ఏమిటో ఆలో-చస్తూ హమన్నవది, ఇంకలో వసంతోత్సనఫపు నిందున రమ్మంటూ ఆఈశోద వచ్చింది,

ఆ ఇదంతా ఏమిటీ యళోడా*” అని త్మీకం+ం అడీగిన్లు ఆడిగింటి.

ఈ వచా సాశకేమీ తెలునును శి

వెలీకళదండా గుచ్వు అనగఅ పె మై ఏలాపట్టువవచ్నావు 1”

ఈలి స్మా ఆన్ము చెప్పినట్లు ఆఅదిచేసోనులి?

ఈ అం 'ే-గాని సీళీమి తెలియదు * ౫)

• బ్లూ చశ్చేనమాను విజయిప్రగంనుంచి నచ్చాట్ట ! (3

వ్య ట్టి

162 తఅడవిీళాంతి శ్రీ

శళ వచ్చి ణి ఫి

66 ( $3

వచ్చినవా ర్త విన్చించాట్ర,

కళళ పీ్‌చా ర ల్జి ఫ్ర

ళ్ళ పిచానాూం చా ర్త 00

66 ఏ విచావాం€)”)

కళ స్స అన్నయ్య వివాహం!”

కక ఎప్పుడుట * 09 గబున్క_ న అఆ మెిగుంజెలలో కాయిపడింది, మళ్ళీ ఇదం ళా తన్ను మాయతేసీజే అని అర్థంఆయి పకపక నవ్వువచ్చింది?

క (ప్రధానం త్వరలో అవుతుందట ! *

“ ఎవరి [పథానం 1)

శర క్స్‌ (ప్రధానం కీ 39

“* శా [ప్రధాన మేమిటి!

“6 వీ పధానమేనట, మి నాయనణశారు మౌ మామయ్య చేత కుభనర మానం పంపించారు;

6 పబ్చ్రుడూ 1

“ నిన్నసాయంకాఅం మొ మొమయ్య విజయఫురంనుంచి శా లేదుమరీ

శళ సై నాన్న గారిని ఎందుక కలిసారు? ఏలా కలిసారు 9)

“మా అన్నయ్య, మొ నాన్నగారు ఆలోచించి మౌ మనూనుయ్యను నీెళ్ళి వీషయం౦ కనుకో్క్కో. చడానికి పంపారు 1! * యళోద పకపక నవ్వింది,

66 నాపెళ్ళి విషయం మిశందరికీ అనసరంఎందుటూ ? ” తార దొంగ కోపం అఖభినయించిండి,

66 సహా అన్నయ్యకు శాబోరీ పిళ్ళొనివిగనుక ! ౫

కః ఎవర త్నారూ అముక్క.౦0ట ళ్‌ 30

ళ్‌ నువ్వు | సిపి

66 జినా 1 09

కళ చట్టిం 1 59

తథ నువ్వా జ్థి ఫ్జ్రఫ

6 ధ్మ్లోన్సిట్రి 9 ౧9

6 మా నదినడ ఒకళముద్దు *” అని తాళానికను యళోదవాగనిక గాఢంగా కొాగిలించుక౦ది. తాఠానిక యళోదను కొగిలించుకొంది,

సో ఆచాటిీ విషయాలన్నీ తారానికక క్టుపక 9 వచ్చినవి, ఆమెమోమా ఆనందంతో ఆరుణఠాగ నుందరయమె ెలిగినది, ఇంతలో యళోదనాగనిళ పఠు గున అక్క డకవచ్చి, న చిన్నారి వదినా! ఏమిశే నువు కఠఅలు కంటావూ * మిలమిలలా జేవూ € ౫ ఆనిపాడీీ అడుతూవచ్చి తారానికళడ వాలింది, 5 (పియండు దొరకని బాలికటా, కాలిక అందంకూర్చిన నిధిటా ఆటు ఇటు ఆడీ అలరి చేసీ, వెదుకరున్నదటా 1 01 అన్‌ పాడుతూ తారానిక లేచి నాట్యం చేయ పాగందిం యశోద : ఎవ్వరువిన్నా నవ్విపోదురూ | వణమయతాపమున బాధావతియొ శ్రాఖ్రీక ఒక్కతె నాట్య మొడి తే ఎవ్వరూ వినినా, ఎవ్వరు కనిచా ? ఆాశానిక వ పేమసంగతీ తెలియని కాలిక (పేమోమృతే మును (కోలని ముగుచా (పణయవిషయములు మొటలాడిలే (పజలుచూచి తె ముక్కున మేలంగ యశోద 2 గాలిక అవడం (పణయంకొరే (వణయం కేలియని బాలికఉం కే

164 ఆడ్‌విశాంతి ఈ వీరుళాలు. గంభీరురాలు ! అల ఎన్నరు వినినా, ఎవ్వరు కనినా జ్జ ఇద్దరూ విరగబడి నవ్వుకొ న్నారు ; మంచంమాద దొర్హుతూ ఒకరితో సొకరు ముళ్ల యాద్ధం నెర ప్రతున్నట్లు నటించారు, ఆవెనుక ఇద్గరులేచి, ఏ రెలు సవరించుకొని; వల్లెవన్త్రృములు వయారించుకొని 'సడలిన _స్తనదుకూలాలు బిగించుకొని, రత్న క ౦బళుఅ-పె కూదుచుండి. తలకట్లు దువ్వువంటూ మాటలాడు 4 చిట్టివదినా ! బోధ్సిక్రి దేవి, “యశోదా 1! నిన్ను తమక అంగరత్నథ కాలిగా నియోగించుమని భ శృదారిక అజ్ఞ ఇచ్చినారు. ఆలా ఏర్పాటు చేయ ముందు కొన్ని సంళయాలు బాఫుకోవాలిం నువ్వు ఏచాలవనెనా (పేమిన్తు న్నావా ఇ అని. (శుశ్నించింది, నాక ఆఫ్రకో లేనంత నవ్వువచ్చింది, నిన్నూ ఆప్రళ్న అడిగిందా * అని యళోద తారానికవంకచూన్తూ అన్నది. “ఆ ఆడీగింది, వగినా! అడిగి చే అవునని నిజం చెపప్పేనీ ఊరుకొ న్నాను?” ఇఆరానిక ఇటూ అటూ పరికించి మరీ చెప్పింది, 66 మ్లాం అన్నయ్యను (సేమ్‌సు న్నాననే చెప్పితివా ళ్‌ 21 కళ ఆ | 0 క అప్పు జేమంది బోధి,శ్రీ దేని ? 1 65 ఏముంటుంది * ఆలోచించి వెబుతానంది,!" 6 ఎప్పుడూ ? 66 ఏ్రచ్బ్యడా € ఆతర్వాతనట ! నువ్వు అమె,పళ్నక ఏమి ప్రత్యుత్తర ఈ శ్లోన్స ఎవ్వరినీ పేమించటంలేదని, సీవఛ్రూమా అన్నయ్యా ైపేమించు కోవడం తేలునసుకుని, అడిగింబేమో ఈ (పళ్న ్ట 09 ఈ ఆయిలే ₹"వచ్చును. ఈమె మనిద్దరి నే అడిగిందా 9 * ఆందరినీ ఈ (పళ్న ఆడిగిందంటావా 1 ” అని తారానిళ ఆలో-చచాఫీనయై (పళ్న వేసింది, ౬4 (పీమిసే అంగరత్సక త్యానికీ ఆడ్డంవస్తుందని కాబోలు ! ఇద్దరు జశాలికలూ ఏదో అలోచనలో మునిగినా, ఒక విఘటిక గడ చినవెనుక యళోదనశాగనికను చూచి తారానిక “వదినా |! నేుపోయి ఈ జకమౌరి దవృనం వేసుపంటాను, ఆమెలో నీ మొట్లాడువంటాను ”” అన్నది, యశోదనా*గనిక * సరే వెళ్ళిరా ! నేను నాగదిలోహార్నుని ఉంటాను, మన వంతు తరువాతకళా వచ్చేది '” ఆంటూ తనగదిలోనిశి వెళ్ళిపోయింది, ఈ శతానిక నెల్ళి ఆతాజనమారి దర్శనం అర్థించింది. శరాజదమారి రావచ్చు

ఆఅఆదవిశాం౦తి శ్రీ 165 ననీ తనుమతిీ ఇచ్చింది, శారానిక వెంటే లగనికిపోయి తాజపమారి పాదా అవ నమస్కరించి నిలుచున్న ది?

“ఉభ ర్భృదారిశా ! నేను తారానికను తమ అంగరక్ష వరాలిని ! ౫”

“ ఆవును నిన్ను ఎరుగుదును, నువ్వు (బవ్మాద త్త ప్రభువు ఆంగర కక అలో ఒకలరెన నాగదకుడు ఆ నేయు వకళ్ణీ (పేమిసున్నావనీ, మి వివ'సహం వెశాఖనూసంలో కాన ద్చుననీ విన్భాము, నిజమే నం? ఆని ఛాంరేవదనం౦ంనో ఏభావాఅు వ్య కంగానిచూపులతో రాజవమాౌరి కాంతితశ్రీ, (ప్రశ్నించింది,

కళ శ్రాతం 1”)

6 సళీ నీవురావచ్చును... వెర్యు ... పాఠలకళాలికి ఆజ్వ ఇతునుం?”

తారానిక సంతోవముతో వంగి రాజకమొరి పాదాలోంటి జదలిపోయిండ్‌, ఆమె ఉప్పొంగిపోయింది. ఎంతవి?[5తము.., పురుషుని ఎపీరయినా తీలవని ఈ జాలిక నిర్విశార వర్రనఆయిన ఈదేవి తనకు అనువతి ఏలా ఇచ్చినది? నిరుడు వసంతోత్స వాఅలో (బవ్మూద త్తపభువు ఈ బాలికను రతీజేవిగా ఎన్ను వంశే విచారంలో వంగిపోయింగది,. అదివరకు విచారమా ఎరుగదు, ధరోపమూ ఎరుగదు దయా ఎరుగదు, అంతంకరణ (పపత్తులే లేవ న్నారు ఆలాంటీది ఈఏడు నవసంతశాలంలో ఈ రాజథదమారి కలకలలాడుతూ దివ్వపథాలనుండి దిగివచ్చిన (తిజగన్నోపానిలా వసంతోతృవంలాో విలసీలి పున దట. కీపనో | సపాళావ్‌మా! ఫాండర్యం | శామెవ్యగూ ఆ బాలికను 'లేరిపార చూడలేరు. ఆమె[ తనవసంతోత్సవం కళ్ళళటినది, తన్నపియుడు నాగదతుడు వసంత భేవుడైెనాడు, ఆ మనోవారుని విశాలఫాలం, గరుడనానీక, కండలుకట్రిన విశాలవత.మూ, అగోమూర్థక టి, ఊన్నతమూ ర్ల తుమ్మెద రెక్క అ మిపాలతో పుస్పాలంకృతు 2 వెలిగఫోయి నాడు, క్ట

సాల(గామ న'సం నోత్సవం ఆతెవిచి[తం0 గా ఏర్పాటు చేసాడు. వాగ దతుడు. రాతులుకాగ డాల వెలుతురున చందోత్సవం జరిగింది, నుధునూ ప డేవుని ఆలంశారవిధానం మౌర్చినాడు, ననదే'.గా తాగానీకను ఎన్నుకొనడమే పక ఆద్భుతేక ల్పన,- ఓక మోడు చెట్టును ఉత్సవం చే నే స్థలంమధ్య పాతినారు, క్క డక్కడ నటిగంపలం నిలు నెతున (మోడుగా ఈన్నవి, మధ్యను ఒక ధాన్యపు ఫురి ఏమి అఅంకరణలేవపండా ఆంది, (ప్రజలందరూ ఈ ఈఉత్సవంచూడణానిక్‌ వీలుగా ఎత్తయిన మంచెలు చుట్టూకట్టిం చి నాడు, శుభముపూరా ర్తం కాగానే మూ డేళ్ళనుండి ఆయిటేళ్ళవరకూ ఈడుగల ఇకువదివుంది కాలికలు ఆవఅశో, అత లతో ఇలంకృతు_లెనవారు పాడుపంటూ వచ్చారు,

6 జృఖ్రివేత నణిశా'యమె

కంటి ఆఅఆడవిళాంతి శ్రీ తొలిపొద్దు ఉదయింప తూరుఫున ఎరు పెక్కెె ఏజె మొ మధురాజు ఏదమ్ము తెలుపళలీ! అని అందకూ పాడినారు, క అమ్మా కప్ప బే అదరిపాశే నాకు ఏదొ భయమా కాది ఎటుపోవ సే నేను!” ఆని ఒక మూ డేళ్ళ బాలిక పాడింది, శాలలార మనకూ భయ మెందుకమ్మా జ్జ జనా మెందు శుభ శపనమాయె ఆదుొ మగువలార నుధు మాసరాజు లేడ! భయ మెందుకమ్మా ఖ్‌ దూరమందు ఏదో తొగరురంగు తోపె చిట్టిపాప బోనీ చిన్నా! 'పెదవీపె భయ మెందుక మ్మా లి 9 అ ముగ్గుకు బాలలు చాట్యం వూ రిచేయగా నే, ఎల్రిని మొంగ్యలంగల అతలు ఆఅలంకరిల చి ఐం గారురంగు వస్తాంలు ధరించిన పన్నెండు సంవత్సరాల 'బాలి కలం ఎనమండుగుకు నలు వె పులనుంచీ నాట్యచూడుతూ 1పవేశించాకు, చాలి 'వనుక బాలుగు పదిపన్నె౦డు సంకత్సరాలవారు ఎనమంశుగుకు తెల్లని 'వెంగ అతో లఅతలతో అలంకరిం చినవారు ఎనమండుగు5 నీలవ., స్త్ర థఫోభితులం వచ్చి నారు, (ప్రతివాని చేతిలో ఒక బొమ్మ శాగలిఉంది, (పతిబాలిక చేతిలో రంగులతో అలంకరించిన మృ ల్రిళశాక లళ మెొంకటి ఉన్నది, బాలికలు ; దిళలనుమ్మా "మేము దచెసఅ బాలిశలఅం చాలంరు వ బెసలళె ఎదుళేగు పనుల శా పులనుూ మేము

ఆడీవి శాండీ శ్రీ 167 మిసిమి భూమినిడున్న మేటి వోలివలం | మేము హాలివ్‌లం క్లాాలకటు ఏ క్ర లిమిచ్చు భూమాత ఆనుచు నాలికలు వాలకులు కలిసీ నృత్య వి వ్యాసాలు ఉజకపదవొటోగిం. వసంతుడు వ భూతము శన లె తమము భూమియంతొనిం చె భూతజాలమ్ము ని శ్చేతనము'లెపం జె చొలకరించే సృష్ట వెలుగు వెలువఅలో మొలక చీక నేల ఆఅలముకొ సెనో ? మన్మథుడు ? జగతిశికుభమూ పేమయిశే భంగభుగపొాంగుతు బ్వేమమ్మూ శాలకూటమె వ్యాపిస్తే మాూాలమూలలకు మండిసే వసంతుడు ? సత ఫరూపవౌా _-పేమళ కిని అష్షదిశ్చాలవ లె సాత్యులు, చముతయమారుతుడు : నీవులేకే ేనులేనూ నిన్ను పొదివి 'నేనువతును ఆందుకే నన్‌ గంధవపహుుడని ఆఅఆందనును (పేమింతురయ్యా | (ైపేనుబఅ మె అహింసరూపము (ెపేమని త్‌ ఫ్‌ వసం త వూ, వసంతుడు చచీశకటను పారదోలుతాడు... కాఫుచాలురు అద్బ్చబచ్చట ఉన్న అతలను పూఫపులను ధరిం చుకొంటా*%, శెలురు ఏ; వసంత బేవా వచ్చేవా లి వసుధ వ _పాణములిన్ప్చేవా 1

162 అ'డవిళాంలి శ్రీ మయ ; ఉత్సాహంలో ఉ ప్పాంగండీ ఊర్వినినిం జే నవయొననులూ (ెపేమిం చేటి ముహూర్త మొచ్చే (ెపేనువాహీనుల 'లేఆండీ ! మన్మథుడు ? వూఆఅళరాలూ వినీరి జీసెచా తూలిపోపడీ ననవయాననులూ ఏదో బధా తీయని గాథా జీదనముం బే అన్వేవణలూ బాలురు ; వసంత బేవా శానయ్యా వసుధ క (ప్రాణములీవయ్యా | వసంతుడు ఆనందనృత్యం చేసి వాలురశకడనవచ్చి వారిఫె ఆశీర్వాద నా స్రముంచి, కః భయ మేలనయ్యా జాలనలు మిళూ దయళశ లి” వరమితు ఠలలెతి తెల్చుడీ + జాలురకు ; మాళశేమి కాచబాలొ మనసులకు తట్టే హృాదయాలం ఉప్పొంగు కదిలేను శాంఘా మన్మథుడు | 'తెలునునయ్య తెలుసునయ్య లేటరెలమె పాటుపోటు లె యువతినికోళీ యువకలురండీ రండమ్మా జాలిశళలూ దందడల "చే జీయండీ తలపులతో పొంగండీ వఅఫులతో కరగ ౦డీ, గ్‌ అగఅ నాట్యమాడుతూ జాలికలుం వత్తురు, జాలుదూ బాలిశలూ కశలినీ వణయనృత్యం సలుఫుతారు. బాలికల జట్టునాయిళ రతీజేవి ఆమె పక్క గంధవతీ, రతి మన్థుథునికడకూ, గ ౦ధవతి మలయవొారుత నమారునికడటూ నాట్యానవచ్చి చారితోశలిని నృత్యం సలుపుతారు, రతి; వాథ, మన్మ థా గ్‌, మధుర మూ లలి

ఆదవిశాంతి శ్రీ, [16గ్ర కన్నార శాంచితిని ! నున్మథుడు ఫ ప్రణయినీ నాతనువు థగ్తుమని ను౭ద గా రధూపరహీతుడ సె రోదించీ పోయాను ఇంతలో నాళ కి ఇలనిం ట్‌ జెసనీం జె విశ్వమంతా నిండీ బాధపడి వాలితీని నోదఠ చి వోడించి ర్య్ముజు నే రిటితెని జీవతలు విళ్చేని దీను లె నివివాళు క ల్లీ | ని నాధుండు ఎలఎడ నించాడు తిరి న చ్చే నమ్మ తిరి నచ్చేను (పారంభ నుందు ఈర హాస్యము "గగ ఓ రతీ నీవు ఆమనతో వేచి అరయు *) మన్నార మన్మథుడు ఏ అడుగో చేవీ వసంత దేవుడు ఆచ్చట దీనతి హర్యున్నాడు చవేసషలుద రీ వ క చిన్నతనముతో అత జే చిన్నాము నిత్వస్ఫషికీ ఆచ జేశకలి పెను మనఅనిద ఠా కనుపొందామె శాంశతాకా పె కలక అనవ్వుఅ "తేలిం పదమే! రతీ మన్మథులు : ఏయోయి అమన్‌ ఆ 28

10 అడవిళాంతి శ్రీ, అనందనృ శాల అఖిల లోకమ్మలరు గంధకతిి మలయమారుతుడు ఏ మధుమా రి ఈరీతి మనను కలతెలే మ్‌ ఒడలు శేడెక్కా మరిగిపో రీము | బాలికలు బాలంరు ; అమనికి శోకమా అఆనునికి దుఃుఖ'జేం అంక్యశాఅము మాక, అ వసంతుడు అ(త్రిభంశాకృతి పీఠమువపె ఆధివనీంచి అజేదన అభినయిన్తు ఉండును, రతీమన్మథులు, గంధవతీ మలయమొరుతులం, బాలజబాలిశలం నసంతుని అనునయిం బే నాట్యం చేన్తూ, పొటపాడ-గా-నే ఆదివ్యమూ ర్తి 6 విజ ల 000 వృాదయనుయ్య ళక అనుయ్యె అనందం౦ శెలియరాని భావ మొకటి నిఆు వెల్లా కూ ల్నేనో 33 అని పాడుతూ తలనంభాడు, రతి; ఈరీతి శే నాదుఃఖం ఏడు జగాలఅను నిండీ, నముండించెను గరళ మ్మం మనీ చేసెను మొంగలఅ్యము మన్మథుడు : సీయినసంతా ఉపళమించుమూ జాయిక లేనీ చాయవడీ జే! జీవీసహీతుడు జేవుడె వూరుడు దీనుడు ఒంటిగ ఉంకే అవరుడు అత్మీవృదయమునలేని విస్తువు అలితారాంగుడుకాని శివ్చండు తల్‌పులకయిశా అందని భాననూ తపనులఅనయినా చేరనిమోష్‌ ము రతీ; గంధములు లేనట్రివూవులం శాంలీరహీరుడు నూర్యబింబము ('పాణసతి లేనట్టిన్య కే

ఆదవిళశాంలి శ్రీ శ్ర 1 చనులయమారుతుడు $ నాకు జన్మేలా శారు. పే-గునీ నన్ను చేరని నాదుజన్మేలా* గంధవతి ఏ (పియూని కాగిలివీడి (బతు కేలా శాతికి (పేను ఈయనివర ములుం బేలా బాలురు వ వలఫపుచేడియ కాగితే (బతుకుమౌగ ఫు వెన్నలా (పణయినీమృదులా ధర మ్మే ప్రాణమిచ్చే అమృత మే శాలికలు ఏ నాఘుని వృాదయనూ జీవాధారము నాధుని పీమే ఆత్మాధారము వసంతుడు ; మిొమీో మొటఅ మీం వెను దుఃఖము ఆందరు ; దుఃఖచేలా అఆనునీ దోయిలింపుము భూమినీ! వసంఠతబేవుడు సమభంగాకృతిమె, పద్మాసశాసీను_డై చిన్ము(ద్రాంకిఠ వాసుడె కన్నుఅరమూతలుంగా తపస్సు అభినయిపాడు, ఆళాళవాణీ :; నీతపను ఫలియిం చెసోయీ అమనీ చేఠనుడవి నిలు వజరూయిీ అందరు ; ఏదో పజెలుగూ ఏదో సౌరభ కేదోదర్శన నుదె వ న్పెన్‌! రంగస్తలానికి మధ్యశాఈన్న ఒళ పెద్దగంప చేలి మొయమయిపోతుంది. ఆ సఅంలో * శారానిక వనగణేవిజేపాన సవాపదళే పద్మం మధ్యటూర్చుండి (ప్రర్యీమమాతుంది, వసంతుడు కన్నులు "నిమ్యదిగా కెరున్తూ ఫులకరం అఆఖిన యిస్తాడు, ఎదురు ఇా వన భేవిని చూపాడు 6 ర్టీళభా్‌ |! ఏదో ఆనందం ఆజా ! ఆలఅమెను నన్నూ ఎవగో ఈ దివ్యదర్శనము ఎవరో ఈ పరము దర్శనము సౌంద ర్యాలూ మూ ర్రించినవీ సర్వమునన్నిటు ము౦చె త్రినడీ ఆప లేను నా చిరచాంభిత మును ఓప లేను ఈ విరవా జీదనను వనబేవి కన్నులం లెరునూ : ఎక్య_డనుండీ ఇక్కడ తేలితి క్‌ ఏమరమ్యెను నా (పాణేశుండూ

క్షై2 అడవిళాళతి శ్రీ ఆమి అంఠరటా శకలియచూచ్వ్చి వసంత జేవుని శనుగొనునుం మవ్మథుడు : 'జీసొను జీసాను వూఅబాణాలూ రతి; వలఫుబందాఅతో కట్టి జేసాను, గంధవతి ; కష్మమశాంకృల వీరి కఅయనింపాను, మలయ : శాంతులో నును మొగ్గ విరియ కేసాను, వనబేనవి ఆసనంనుండి దిగి తూలుతూ నాట్యమాడుతూ ముందుక వస్తుంది, ఆమెచుట్లూ గంభీర శృంగార తాండవం చేస్తాడు వసంతుడు, అమె చారిన్తూ, సీవవరవంటుంది, అభినయంలో వసంతుడు దివ్య(ప్రణయ విలాసతాండనోజ్వేగాన దృతగతితో ఆమెను సమిపిసాడు, వసంతుడు : నినువిడీిచి మనజూఅ శనుతెరచి చూూడజే |! వనదేవి; (వీడావతిని "వేను చూడవో అమననీ వసంతుడు ;నీ వృాదయమాున నన్ను జాచుకొంటానుం ఇరువురు అద్భుత నాట్య మొనర్చి ఓక రి కౌగిలిలో ఒళథత కఠిగిపో తారు. తక్కి నవారంతా అనుగణం-గా నాట్యం వేసారు, అ శ థి శ శ్ర ( ఈ పవిత్రసంఘటన తారానికన జ్ఞ వ్లీకిరాా నవ్వుకొంటూ శాంతి శ్రీ, మహాఠరాజసపమారి రథం[(పక్క_ నే అశ్వారూఢు రాలయినన్తూ ఉన్నది, జా రేండుకా త్రిళ్ళు శ్రగ ళ్య్భూ (ప్రయాణం వేని శాంతిఇశ్రీినమార మసెన్యమాూ, అవెనుక వీర పురువదత్తుని మసెన్యమూ (బవ్మాద ల్తపభువువసెన్యమును వేశారు, (ువ్నూదత్తుని సైన్యాన్ని చవళశనంి!ి తూర్పున ఉషపాబాల కెంపుచీర ధరించి తాండవిస్తున్నది, ఆమెన వెనుక నే దిళాబాలికలు ఆరుణవసాంఅతో బాంగు శాంత్కిక్ర, కచ్చేసరికి అమెవైన్యాలకై విడిదులు ఏర్పా శిబిరము నిర్మా ణమె ఊన్నది చవ ర్తి అళశ్విశకచారావారులను ఇదివరకే పంపీఊచ్నారు, శాంలి,శ్రీనమారి తనళిబిరంలో (ప్రబేశించి స్నానాదిశాలం నిర్వర్తించి ఎలి చీర ధరించి _సనదుకూలము ఆలఅంకరి వి, శిర సాంణతను(తాణములుం ధ8ంచో గుఖ మెక్కి. ఆఅంగరతశ బాలికలు వెంటరా, కొందరుసీచాపరులు చారిచూక 'శ్రవ్మాదత్తుని శివిరానవపో గానీ అంతవముంజే సైువ్మూద శ్యయభువు రాయ

ఆఅడవిళాంలి శ్రీ 178 బాకానికై ఒక్క జే ప్రలమావి స్క౦ంథావారానికి వెళ్ళినారని అక్కడి దళ పతులం ఆమెన మనవివనీ నారుం

వెంటే రాపమాౌరి తిరగి తనళివిరానక జెళిపోయింది, అమెస ఎందుకో నిఠరాళా విసుగు కలిగినవి, ఎన్నడూ ఆమె వినుగుచెంది యెజుగదు, అళలేలేని ఆరావమారికి నిరాశపొంద కారణ చేమి ఉండగలదు? అసె కవచ౦ంవిప్పీ తన యోగాసనాన కూరుదుండి మనన్సును ఏకముఖం చేయాలని. [పయర్నించింది, అలోచనలం జకదానివెంట ఒకటి తరుమువనచ్చాయి. ఆమె ఎన్నిఘటీకలు అలా నిశ్చృలత్వానికె ఎదురుచూస్తూ కూరుచుందో! సీేనానాయక శిబి మనూహోా రఘంటీక లు (యమోగుతున్నాయి,

(్రవ్మాదత్తుడు పాూళాలం చెబుతూ కనబదతాడుం ఒక వపంతోత్సవంలో కానే ఏదో భయపడి పారిపోతున్న టు కనబడుతుంది. సమ్ముదం కలోలా వృఠ మె (_పత్యశషాతుంది, అందులో ఒకచిక్నఓడ మునిగిపోయేటంతస్థితిలో దూరంశాతోస్తుంది, (బన్మాదత్తుడు నవ్వుతూ దర్శనం ఇస్తాడు, ఏదోమాట్లాడ బోతాడుం (ట్రవ్మాదత్తుడు యాచ్యానిక వెడుతూ మూ ర్రించాడు. ఆ దృశ్యం మాయ మెపోతుంది, యుద్ధంలో ర కృనీశాంగు డె పడిపోయి ఉంటాడు,

ఈ స్ట 9 అంటూ కాంరి,క్ర, లేచింది. ఒక అంగరతషవళాలు పరుగితుకొని వచ్చి రాజవమారీ ! ధనకమవహోారాజులవారిని బంధించిచామని ఫులమౌవికద్ల నుంచి వారవళ్చింది” అని రోజుతూ: ఇెప్పింది,

6 ప్రమ్సిటీ శ ధనకపసు "సు బంధించడమేశ* ఆమెవ£్‌ ఏమి అరం శాదు, మోను వివగ్శ మైనది, ఖ

ఇంతలో వీరపుకుపద త గరువరాజు “వేగంగా ఇెళ్లైలి శిఓరంలోకి వచ్చి 4 శాల్టీ! ైవ్మాద త్తప్రభువు రాయబారానిక్రై వెళ్ళితే ఫులమౌవి వారిని పట్టు కొని బంధించాడట, ఆ విషయం కమ్మ (వాన్‌ స్వకాస్తాంకిత మైన ము(దపంపించి నాడు” అనుచు ససంభము గా మౌట్లాడి నాడు, పడీలి పలం జరిగినవి, శాంతిశ్రీ! తిరిగి గంభీరత తాల్చింది, త

66 అన్న య్య'గాతూ |! శాయభబారిని ఎట్లాపట్టుకోగలఅరు 1 99

66 రంకు బారి వస్తున్నాడని వార్తపంపీ మరీ వెళి నాడట (బ్రవ్మాద త్త ప్రభువు! ”

“ శాయబారిని ఎల్లాపట్టుళొశ్నారు అన్నయ్య గారూ * ' ఛాంతిశీ ఏదో ఆళ్చర్యమా, ఏమో అర్థంశాని వైశల్యమూ మోమును అవరినూ ఉండగా అడిగింది,

౪ శాంకబారిని ఏరాజూ రాజనీత్మిపశాగము బంధింపకూడదు, అలా బంధించీనచాడు కాజుశాడు, వాడు నీతి బాహ్యుడు” అని వీర పురుషదత్తుడు తనగుప్పీలిముడి ది పుళలదూవి శిబిరం వై పు ఆడిన్తూ అన్నాడు,

కసాశ్తే ఆఅడవిళశాంతి శ్రీ

శాంత్కిన్రీ చటువ్కనలేచింది, ఆమె అన్న గారికి నమస్కరించింది. ఆమె మోమున చూడనలవికాని భయంకర ళీఖలు తోచినవి, ఆమెఅచ్చట ఉన్న ఖడ్గపు వరలోనుండి ఖడ్డముతీని నది. కవచము ధరించలేదు, శిబికద్వారను కడవపోయి క్‌ గుణము ”” ఆని కేక జేసింది. అచ్చట శావలికాయు రతృకదళ బాలికలలో ఒక గె పరుగునపోయి నూతుని కాంగి్రీ,ఎక్కే. అత్యు తమాజావేయాన్ని కొని వచ్చేటట్టు వేసేంది. ఆమె గుజింమోదట ఈరికింది,

66జ్ఞాంత్సీ | ఇదేమిటమ్యా ! ఎక్కడికీ (పయాణం"”” ఆని "కేకలు జేనూ వీర పురుపదత్తుడు బయటవ పరుగిడి వచ్చినాడు, శాంతిశ్రీ, అన్న గారిమొటలు వినిపించుకొనలేదు, తనరతృకభటుళాం[డవ _యువతీదళాలు ఒక నిమేషంలో సిద్ధం కావాలని ఆజ్ఞ ఇచ్చింది, యువరీసె న్యాధిశారిణియెన [పౌఢయోర్తు అచ్చ టీ ఆ శ్వా రూఢయె వచ్చింది, కాంగక్తీ ఆజ్ఞవిన గానే ఆమె వీపున (జేలాడు శంఖం ఎడమచేత ధరించి * భోం భోం, భోం భో ఆని ఊడింది, ఊదిన మరుసటితీణంలో జేయిమంది యువతులు అశ్వాలు అధిరోహించి సాయుధ_లె విశ్చేసీరి శాంత శీ అన్న గారివంక చూడలేదు, ఆమె ఆసమయంలో దుర్నిరీక్ష (పతాపమూ ర్రియె విరాజిల్లినది. వీర పుముపదతు డే ఆమెను లేరిపారచూడలేక పోయినాడు, శాంతిశ్రీ, తన-సెన్యానిక్‌ ముందువ సాగండి అన్నట్లు ౫ా చేయి ఊపి, పజేగంతో సాగిపోయింది, ఆమె వనుక చే సాగిపోతోంది ఆ మెెన్యం,

వీర పురుపదత్తుడు ఏమి అరము కాళ తానూ తనసెన్యాలను సీదము చేనీ ఇండుఘటికలు జరిగిపోయేసరికి ేన్యాన్నికూర్చుకొని ముందుకరికి నాడరే, ఆతని సెన్యం ముందువ సాగగా నే సేనాధిపతి కొంపలు మునిగిపోవునను భయంతో తశనయావత్తు -సెన్యాన్ని సిద్ధంకందని ఆజ్ఞ ఇన్ఫెను, శాంత్‌,న్హీ భయంకర మూ రియె సీంహచావాన అయిన అఆదిళ కివలి ముందుకు మవా వేగంతో పరో గమనం చేనూ హిమాలఅయపర్వతంనుం చి విరుచుకుపడిన గంగానదిలా న్‌బ్బం భించింది. అమెను ఎవ్వరూ తేరిపార చూడలేరు. ఫులమొావి ఆయుధో పీత "లెన స్రీలు ఈమమిదక వస్తూ ఉండడంచూచి ఆక్చర్యముమెంబెను! , ఆవని తౌ సె న్యా నిక్‌ శిరస్సై వన్తూన్న కగ్లాలికను చదూచినాడు, విసుపోయి నిలిచీినాడు,

౧0

కాంతి ్రీ, ఫపులమావిని గాంచి చిరునవ్వు నవ్వుకుంది, 6 స్నీజాశ్‌ | మ్లైరా నూత్నచ్శక వరులు, రాయ చారులను బందీవేసే ధర్మమూ ర్తులు 1” ఆని నవ్వింది. శాంతిశ్తీ, పులమౌవి కళ్ణు కోపంతో ఎజ్రి బెఠాయి, ఈ ఎనరురా అక్క_్డడ*॥ ఈ తుచ్చు రాలిని బందీ చేని మాదాసీజనంలో చేర్చు, ఈ సీచ్చిదానితో వచ్చిన ఈః దండును బంధించి సేనాపతులు పంచుకోవలనీందని మా ఆజ అందించు* అని దందతాడిత భుజంగంలా రోజినాడు, ో (పచండిళా ! ఈదుడుక మనుష్యుని బంధించు !”) అని ఆమె ఆజ్ఞ ఇచ్చింది, (ప్రచండిక ముందునపోంఖ, ఫులమౌవి వేయిపట్టువని బరబర కాంతి, శరావమారిశడవ లాగికౌనివచ్చి ఒక్క_విది

అడివిళాం౦శి శ్రీ $?నీ

లింపున [కిందన పడ(దోచీనది, అక్కడున్న సేశాపరులు * ఆంఅం!” ఆంటూ తిమ్మపభువును రశ్షీంచ డానికి ముందుషరిళారు, కాంతి శ్రీచుట్టుజన్న శాగనిళా శారానికాది అంగరతకలాఅలు కతులుతీనీ నువాజేగంతో 'సీజాపతులను తలపది నారు, న్‌

ఒక్క్ళాపారిగా శాంతిశ్రీ), యువతీసెనినలు పులమావి శివిరాఅను చుట్టు చూట్టినారు, పదిని మే పాలలో పులమావి ఆతని ఆంకరతణలు సీచాపరులు పర వారజనము ఆ వీరాంగవలన పట్టుబడిపోయినారు, శాంర్కిక్రి బంధితులను ఆంగ రషక లాఅలన ఆప్పగించి తాను ఫులమౌావి నభాళిచిరంలో (ప వేళించి ఆక్కడ నీంవోసనంపపె అఆధివనించింది. ఫపులమౌవి వెవూ నేనాపతులవైవూ తీశ్తంగా చూనూ కళలో ఏఒక్కరికి గాయమెనా పుఅమావితఅ ఎగర పోతుంది" మ్‌ గురువు ,శ్ర॥; శ్రీ! (ైువ్మాద రపభువును మొవ అప్పగించండి, అ పెనుక నుథ్వ్వే (శ) కశాఠచావాన చక రికి నీయావతు ధనమూ అర్చించాలి. [పయాణానికి తగినధనంమొ[తం మేము ఇసొము, నీ 'సెన్యంతో జంట జే బయలుటేరి నీబేళం పో!” అని నూర్యమండల మధ్యస్థ శాంతిప్రుంజమువలె (పశాళించి పోయినది,

అప్పుడా పవమౌద్భుత దివ్యనుందరినిచూచి * ఈ 'ాలిక నాళించిశాడా కానీజె(త్రయా(త్ర (పఫారంభించింది*” అని అనునన్నాడు పులమౌవి, అతనిఃి భయమునవ బదులు నవ్వువచ్చివది, ఈబాఅ ఏమివేయగలఅదు * తానీబాలిళను మునీఠకనగలానికీ కొనిపోయి [వీయురాలిని వేనుకళొన్న నాడు తనజన్న ధన్యమగు నని ఫులమావి ఊప్పొాంగినాడు, ఈ మెన కోపం సన్నెలవ తావిఅబ్బినట్లు విలనీల్టుతున్నది ఆని కన్నుఅరమాతలు వేసుకొన్నాడు,

ఇంతలో స్క౦ంధాబవారమంతా ఒక్క సారి వళోరునుని అఅజడి బయలు జేరింది, అప్పుడు శాంతిశ్రీ నమారి ఆంగరత భఠాలఅయిన తాఠానిక లోనికినచ్చి,

ఉ జయము! జయము! భభ త ఏదౌరిశా, యానరాజు వీర పుడమదత్తుఅ వారు లేళ్ళగుంపులో (ప వేళించి నీంవాంలా నెన్యంతో ఈ పఫపులవావిస్క0ధా వారం పెకీ ఉరికి నారు, స్మ_౦ంధావారంఅంతా ఇెల్లావెద రె పోతున్నది, వేరొక చెననుండీ (ువ్యాద త్ర(పళువు సెన్యాలు తలపడీనవి, ఏమి అజ్ఞ జ్ధ్‌ 9

66 అజ్ఞ ఏమిఉన్నది 1 మనవనెన్యాలను వెంటనే మనరథాఅను యుద సన్నద్ధం భేనీ, కంఖాలు ఊది 'కేకలం బీనీ * పలమావీ బందీ అయ్యాడు మాడ్‌ యాద్ధం ఆపండి, లేకసోలే పులమౌవి మృత్యువు ఠథ్యమా ' అని చాటించు |) అని శాంతిశ్రీ, కత్తి తళతళలనలె మొట్టాడింది,

వాలా,

ఒక అళఫఘడియలో యాూద్ధం ముగినీపోయింది, స్రువ్మాదత్తుని పట్టిశానని గర్వపడిన ఫపుఅమొవపి కా నేపట్టుబడిపోయి నాడు ఏభటుడూ యుద్ధ 9 చేయడానిళి పావాసీంచ లేదు. ఏసీనాపతీ యాూద్ధంసాగించండి ఆనీ అక్ఞ ఇవ్వడానికి సొవా

176 అడవిళాంతీ శ్రీ, నించ లేదు ఫులమౌావిసేనలో, అంత పద ఎకూ ఇంతనుఅభంగా ఈడ్చుక పోయింది! ఏదిఎటూ ఆయిందో ఎకరికీ స్వమంళా లేదు, ఒక్కలిందువినా ర కం ౮0 ళం మోం జూటీ

ఎందుస(ప్రనహించ లేదో ఎవరికీ అర్థంశా లేదు,

ఈమాయంతా రాజనమారి కాంలి/్రీ, దన్నారు, శాంగర్‌ ప్రళయ యుద్ధం చేసిందన్నారు. యువరాజు విరఫురుషద త్యఫప్రళుని యుద్ధచమళ్క్భృలి లోని నువా త్రీది అని అజేనలు నొక్కి చెప్పినారు. కొందరు అన్నా ఫెళ్చిలూ ఈవిచితవిధానము అల్లినారని అనుకొ న్నారు, నురికొందరు (బ్రవ్యాద త్త్మ్యపభు జే ఈ ఎత్తంతా ఊహీంచింది, తనఎత్తు.ప కారం చానుచుందు పట్టుబడి తర్వాత ఈవిధ మెన నాటకం అంతా అడించాడని ఆనందంతో నధ్వక్‌ న్నారు,

పులమౌావి ధనంఆఅంతా పట్టుబడింది. సెనికల ఆయుధాలన్నీ సం షొంచినాడు ర పుకుషదత్తుడు, ఫులమౌవి పొడిగుడ్డుపడి నంచినతఆ ఎరత్రవంణా తన్ను ఒ౦ధించిన శిలిరంనదిలి రావటంలేదు, ఇంత దురదృష్ట నన్ని బేళం ఏలాజకి గిందికి ఏలావచ్చింది తనకీ (ప్రమ ౨త? గీ అని ఆ బాలిశను లోనికిఠానివ్వ లేదు) ఆమె తన శిచీరంలో బయలు భేరినప్పటినుంచీ ఫులమౌవికి గూఢ చాగులు ఎప్పటి వార్హ అప్పటికే తెన్తూఉండికి అవాలిక ఇాంతి,శ్రీ,! శాంచి,శ్రీ, జగ "దేకనుందరి (త్రీభువ నెక కూహీని, అ దివ్యసుందరమూ ర్తి శాంళమూర్తి, ఆమెన లోకజ్ఞానం లేదు, ఆమె తనంకట తొనుకోరి తన స్కంథాజారానికి వన్తూఉం కే వంట యింటీ వంటేలవుతున్న దని మురినిపోయినాడు, అమె ఇష్టపడినా పడకపోయినా నివావాం జరగవలనించే |! ఇంతట్లో శాంతి.క్రీయీ వచ్చివాలింది. ఆమెనూ ఆమె వెంటనచ్చే త్రీ పరిభారి శామండలినీ స్కృంధావార గోఫురతిలోనుండ్‌ రానియ్య నలనీందని స్క ధావారమవోపాలవనన్‌ బజ్జి ఇచ్చిఊన్నాడు, అ కారణంచేత కాంలి్యర్రీ, నిరభ్యంతరంగా లోనకి రాగ లిగింది.

వీరపురువ.దత్తుడు తన శళ్ళలిదళాలకు సోరుతదూర౪ 'జెనుకాఉ న్నాడు, ఎప్పుడు తనవెళ్లెల లోనికిపోనలిగిందో, ఇందులో ఏదో అనుమౌొనించవలనీన విషయం ఉ౦దనుకొ న్నాడు, వంటనే తనసెన్యాన్ని ఆండుపాయలు ఖేసీ స్కాం ధావారం చుట్టుతుట్టూలనీ) ఫఘనయాపశుయిన దళొలుగా ఒశ ఫఘటిలో న్కళంధావాచాన్ని తౌకవలనిందనీ లజ్జ ఇచ్చాడు, కొందరు చారులన ఇక్వువ ెన్యాలను మహావేగంతోవచ్చి స్కృంధావార గోపురద్వారానికి ఇరువైపులా శాకి రనవెినుక బలంచేయవలసీందని ఇచా రపంవీనాడు,

శాంతి $ీ, శాజనమారి ఫుఅమావిస బంధించిందని విన్ననూ శఅలదూవి చీనాపతులు నన్ములేదు కొని పీరపురునదతుని పెజ్యాలు నుహాచేగంతో తమ స్క ం౦ంభధాచారంలోనికి చొచ్చుదవచ్చజాయని తెలియగానే శీంక ర్రవ్యతా మాఢులె పదిషణీశాలఅం సంబేహించారు, ఇంతలో జీగులం ఇమ్వావల సెన్యం నచ్చి ఈనుస్క ౦ధావారంచీల్చి లోన(ప వేశించిందని “తెలుపశా "నే యాద్ధం నిషస్ఫృలమనీ వృథానెనిక నష్టం లెక్కకు మించిపొతుందనీ నీళ్చయానికవచ్చి యుదం చేయనదు ఇని తనునై న్యాలణ ఆజ్ఞలు 'శగ0ంగా పంపీంచి నారు,

ధు చి రూ ఖా

అడవీళాంతీ శ్రీ క్షి?

(ైువ్యూద త్త్యపభువును ఒక ఆఫఖీర నేశాపతి దర్శించి * [వభూ |! మీరిక మాబందీ కారు, రాయ'ారిగావచ్చినవారిని బంధించజాడదని మేమెంత మనని వీనిశా సార్వభౌముడు...”

ఈ షారంళెములా 1” అని [బవ్వూద తప ఆళ+రంంతో (పశ్చించి చాడు బీ (ట్రవ్యూద ర్తప్రభువు ఆళ్చ్ళర్యంతా (ప్రళ్ని

66 (ఫి పులమావి సార్వభొామాలు ప్రభూ!” అని సేశాపలి (బవ్మాదతునికి నమ'స్కరినూ మనవి బేనిశాడుం

66 స్ర్రీపభణ్‌ ! ఆవును, ఏమిజరిగినదిప్పుడు *€” అని (బ్రవ్మాదత్తుడు. చిరు నవ్వుతో పళశ్నించిశాడు.

6 పీమిశ్తున్నది నువాతాజూ ! ఇమ్యూన కాంతి,శ్రీశానమారి తన క్రీ వైన్యంతోవచ్చి చకనర్తి శిబిరం ముట్టడించింది. ఇంతలో వీరపురువద త్త యువ రాజు గారూ, క్కి నయావత్తు ఇమ్వూన సెన్యమావచ్చి మమ్ము క్ర త్తిఎ త్ర వండా చేనీశారు”

ఇృళ అలాశా 1!”

“చిత్రం, *

కక సు మనం బెల్లి శాంతీ,శ్రీరావమారిన్తీ వీఠరపుుమద త్ర(్యశళువునూ దర్శించగఅం లెండి * అని చిగునవ్వుళో ప్రభువు లేచినాడు, మొనమూ ర్రియె 'రిప్పవాల్చక శాంతి శ్రీశాకమారి పులమానివైఫు తీశ్తంగాచూన్తూ నీంహాసవం అధివసీంచి ఉన్నది, పులమావి ఆఅమెవైెపు రెప్పఎ త్రి చూడలేక పోయి నాడు, ఆతనికి లోన నిర్వచింపళాని భయం ఆజేశించింది. ఏమిటీ బాలక + ఆమె పిచ్చిదా * విచ్చివారుఏమి బేసి చా చేస్తారు ఆనువన్నాడు ఫపులమొవి,

ఆమె దివ్య సౌందర్యం అఆభయ౦ంళశరమూ ర్రిమత్యంవల్ల [పళ మళాండనో దో్యోగియగు ర్యుధుని తాళగతిలా ఉన్నది, ఎవ్వరినోటను మౌటళేదు. ఆక్కడ ఉన్న రషీశకయువతులం [మౌన్నడి నిలిచిజన్నారు. అందరికీ ఏదోభయకుం ఆవహించింది. తొందరణా ఇంతలో వీరఫురుషద శపళువ లోన్శప్ర వేళించి కక సెల్లీ 13 ఆని పీఅచి అర్భాంతంలో ఆగిపోయిశాడు, ఆ యువపనకు ఒక్క సొరి మంచుగడ్డలమధ్య పడీనట్లు నవృాదయము బిమ్ముమన్నదిం అతడు తెల్ల బోయి అల్లా బే నిలఅంచుండి పోయినాడు, మరుసటి ని జేవంలో (బ్రవ్యూద త్ర (ప్రభువు నెమ్మదిగా అగుడారములాోనికి (పవేళించి చచ్మితించిన నువహోచి[తంలా ఉన్న ఆ దృళ్యము చూచినాడు, అయన ఓక నిమేవంలో ఏదో ఒకపర మౌద్భుతము. (పత్యవ, మైనట్లు తోచింది, చిరునవ్వు నవ్వుతూ ఆ(ప్రభువు,

స్టీం ళ్ళరుషద శ్తమవారాజూ! ఏమి టూ ఆత్యం తాళ్చ్ళర్యక ర యమెనవిషయం? శిష్యురాలా 1 రాజవమారీ ! ఏమిటి అలా (కోధఘూరర్లి అపరాజి తాజేవిలా ఏథవఐ అధివనీంచి ఉన్నావు+ ” అని (పశ్నించిశాడు, వ్మాదత్తునిమాటలు

ఆ ల

18 అడవిళశాంతి శ్రీ,

వెవిసోక గానే శాంతి్రీ నిదలేచిన చాలికవలె దీర్చ మైన నిట్టూర్చుపుచ్చి కన్నులం మూనీకొన్నది. “ళాంతి;,శ్రి! శాంతిబేవీ!? ఆచీ (బవ్యాదత్స్తుని పలక ఆ సాముగానంలా ఉన్నాయి, శాంత్క్సీ కన్నులు ఆరమూతలుగా తెరిచి క్‌ గుకుర్చచ్యా గుపర్విమ్షుః గు పన్తేనో మ హేళ్యరః ) తంటూ వూర్తవి ప్ఫారిత నే శాల అమె ఇటునటు చూచింది. చ తాఠానిశా! ఇదంతా ఏమి? ఎక్కడ గూన్నా మేకో అని అడుగుతూ ఇటునటు చూచి, కనునొన్తి *గురుబేచా! మీ రెళక్క డనుండి వచ్చినారు + ౧ అంటూ పీఠంమిదనుంచి లేచివచ్చి గురుబేవుని పాదాలపై వాలిం దాబాలిశ,

అష్టమ భా గం అఆసమయ ౦6 నగ శా నూర్య రేవు కు ఎఆఅబార్కి వృర్వుడె, నెమ్యుదిగా ఆప రాంభోధిలళోనిక్‌ జూరి పోయి నాడు. ఆతనివెంటి ఆకణకారేత్రులు చేరిచేరి ముద్దకట్టి పశ్చిసముదతరం శా అనో కలీన్‌ (కిందికి దిగివోయిన ని, క్ష (శుంకీనది నూర్య శాంతీ వ్రోటివెలుగుల దివ్యకాంతీ ,కంళినది నూర్య శాంతీ ఉినవనుంత వెలీగంది ఒబ1మంత (బతికింది (మంళక్‌నది నూర్య కాంతీ వోటేీ వెలుగుల దిన్య శాంతీ తోచినది ఒక వెలుగు హీిమనగ శ్వేత్యాగ మనృుతబిందుల కఈరినీ (కంకీనది సూర్య శాంతీ క్రో టి వెలదగుల దిన్య శాంతీ క్‌ [కంకినది నూర్య కాంతీ అన్న వాట "జ సబె్‌సల.. యఎసరించినది, ఫపుఅమౌవి పటుబడాడు. బందీగా ధాన్య టకవగరాని కి తీసుపవస్తు న్నారు, కోటకొ అడి పణాల ఇం గారురానులు చ(కవ రి కోఖ్రా గారానికి వసున్నవి అన్నవార్త కాజ గానే చకవరి అఆరిసంతో పానలేచి అతిత్వరితగమనాన అంతిఫురంవీడి సభాభ వ నానికీవనూ మభ్యమందిర ౦ డగ చౌద్ధధర్ముక లళ శిల్చవిన్యాస సంభంఎదుట హృదయస్పందన మొగిపోయి ఇం[డహా స వినిగ్ము కృ వ్శజాఘాతంవల్ల కూలిన మహాపర్వత౦లా టూలిలోయినాను.. సేవనల్కు. నందులు, పారిపార్శ్యకులు, ఆంగరతృపలు హాహాకారాలతో శ్రీశ్రీ విజయకాతవాహన చకవరి కడకు చకవ రినోట ర కంనుగ గుల వస్తున్నాయి వెద్యుడు అని కేక వేనినా డొక కందచుకి, శేవకలు పక తీ ముంగువుందిరంలో శ్తాన్న రాజ్టవెద్యుని కొని వచ్చారు. చకవరి ఈలోకము ఏడిపోయినాడు, చేహాన సమ స్తనాడులు ఆగ్‌ పోయాయి, రాజవైద్యుడు అమ్మ తదులు ఉ ఫపయోగించిశాడు, చ,క్రనరి చని

[౮ అడవిళాంతీ శ్రీ పోయినది నిశృయము, అంళఃఫుకాన హాహీశాడాలం మిన్ను ముట్టినవి, ధాన్య కటకసగరం దుఃఖసము[ద౦ంలో మునిగిపోయింది.

శ్రీముఖ శారవాహన చవ రి సకల భారతవరక్షాని! చశ్రవ ర్రి ఆయిన ఆంధమహారాజు, అప్పటికి అజేక +ఆాచ్చాల చాటినుంచీ అ(ధ జేళం యావత్తూ పాలిస్తున్న ఈ శాలివాహన మహాశొజు వంళపరంపరలో విజయ శాఠవాహన మహారాజు తనువువాలించాడు, విజయంపొందిన్నీ భరింపలేక పోయినాడు మహారాజు,

పఫులమౌవిని బందీ చేసీ థఢాన్యళటకానికి కొనివచ్చినారు పీరపురువదత్తా దులం, కాంతి(శ్రీ) విజయపురం వళ్ళిపోయింది, పుఠమౌవి'సె న్యాలు చెల్లా వెదనై దళొలు దళొలఅంగా సిడిపోగ౧లు వెనక్కు వెళ్ళిపోయి'ననాయి, కొన్నిదశాలం ఇమ్వైపసెన్యంలో వేరిపోయినాయి, విజయళాత వాహనచక వర్తి నిర్యాణ మందినాడు అన్నవార్త వేరగా చే ఇమ్య్వాక శాంతిమూలనుహో రాజు "చ జీరులనో కమారెతో పరివారంతో ధాన్యకటక నగరం హుటాహుటి విచ్చేసే నాడు.

విజయశాత వావాన మహారాజు తనయుడు చం(ద,శ్రీ॥ పీర్భయస్ఞా 'వెంనర్చి సింహాసనం ఆధివసీంచాకుం రాజ్యం € దిశాలమేఉ న్నా ిజయశాతకర్షి ఆంతా ఇమష్వాన కాంతిమూలుని సహాయ౦వల్ల పోయిన సానుంత రాజ్యూఅన్నీ తిరిగి సము పార్టించుకొ న్నాడు, చం(ద్రశ్రీ,యే చకన ర్రిఅని శాంచియాలుడు సన్వరా స్తల లోనూ ధ ర్యాజ్ఞప్రచురం వేయించాడు, విజయ శాతకర్షిక న్న చంద,శ్రీ/ శాజ్యం మరింఠి క్లిస్పపరిస్టితుఅను ఎదుగ్కోవఅని న్నర చంద్రశ్రీ, చుట్టూ ఎప్పుడూ శుష్క చివా బంద ర్యాల గాజివూసలవలె వెల వేయినుంది యుూవతు అంటా; ఆంధ దేశాఅప్రనీద్ధివహీంచిన మదిరాలు 'స్వక్షరజకత సృృటిక శిలాకలకాఅ వళ ;.? లాడుతూ అ ముందిరాలన్నిటిలో (ప్రత్యతమాతూ ఉంటవి, రాజ్యపాలనా ? అవసరంలేదు, _పజాపాలనా అనసరంలేదు, చృక్రవ ర్రిత్వం రావడం తన భోగలాఅసత్వాానిక్‌ మెరుగు 'పెట్టినట్లవుతుంద సే ఆతని ఊళ్చేళం,

చంద్ర మూ ర్రిలో బలం లేదు, అతని పురుషత్వం అడవారిని నగ్నంగా చశూచి వారినగ్న తను స ఎంచి ఫలసిద్ధి పొందుతూ ఉంటుంది,

వాళ్ళతో పాటు తొనూ నగ షరీలో నాట్యం చేసాడు, వినళాని ఊహించ రాని విధానాల వాళ్ళ నగ్నత్వం దర్శిసాడు, మహ త్రేరమెన శాత వానవాూన నంళాంభోధిలో జన్మించి వూర్శచంద్రులెన మవో రాజులకాంతుల నీడంతావాడి ఈ నీ*% కాతవా ఎ 'నునిలో మూ రించింది అని (ప్రజలు చెన్చీళొ నేజారు,

అలు

శాంతీవూఅల మహారాజు ధనువుపెన నాలుగఆఅంసళాల (ఆరడుగుల వాలుగ ౦ంగళాలం) సొదడవుగఅ పురుషుడు, స్ఫుర్మదూపి సాహ సంలో శార్లూఅం, విక చుంలో నీంవూం, వితరణలో గంగినోవుం జ్ఞానమూ ర్తీ క శాజ్యనీలివిశా

అడవిశాంతి శ్రీ, 181 రదుడూ ఆయిన అ మహాసామంత్‌ వృషభుడు, తన ద్వితీయ భార్య మేనల్లుని సుస్టిరంగా సింహాస నాకూఢుని చేయనిళకృ్ళయం వేనుకొ న్నాడు, పూంగీ పోలు (పభువొక నాడు శాంతియూలఅుని దర్శనానికి వచ్చాడు, * చఛచావాాచూ[! ఈ నుహూడాం(ధ సామౌజ్యానిక్‌ శినోభూప-*ంగా గాజోవూస ఉఊంజడాఅని మీ ధృఢసంకల్పమౌా | 9 ఆని గంభీక సముదవహించి సగెరవ౦ం గా (పళ్నించాడుః

6 ాజా వస అన్న నిశ్చయ మే ముంది శోన గారూ

ఈ ఎవరా పరీతమీవలు € ””

66 న్సనెప్ప్రుడు పరీక్షించాను బావగారూ 1”

68 ఆ గలక్షరాయి ఫుట్టివప్పటినుంచీ తాము పరీమీనూే ఉన్నారు

గత్నాలగనిలో గులక రాం ఏలాఫుడుతుంది ? $)

5 చాకు శారణం తెలియదుకాని ఏలాగో పుట్టింది అన్న విషయం

4 గాత్రాపూసెే శిగోరత్నాన్ని చేయవలనీన. ధర్మం ఆసన్న మెష్పూడు, ఆశాజోవూస నే మెరుగు పెట్టి పనళాల తళభువ పెట్లి పొదగవలనీ ఉన్నదిః *”

౯. ఆది ధర్మం ఆని నిక్తయించిన వారెవరు జ్జ 33

5 శా వృదయం [ 33

ఆమౌాటలో శాంతిమూలుని మపహో తమ పవిత్రహృదయ మంతా ఫుంజీభవించి దుర్నిరీష శాంతితో (పజ్వలించింది, ఫూంగీయ స్కంద శీ వముహో శాజు మౌోరుమాట అనలేక పోయిశాడు, బావగారిని చూస్తున్న అయన కన్ను అలో అభంకిరభ్‌ తాందడవించింది. ఆయన బానగారికి తఆవంచి నమస్కరించి వెళ్ళిపోయి శాడు,

_ ఇందులో తనకమోా[తం తర్క 0చవలసిన అవసరం ఏమో లేదు, స్వామి శార్య పరాయణత్వం సామంతుల ధర్మం అనుకొ న్నాడు శొంతిమూాలుడు, అంధబేశాన్ని ఇఛాతవావానులుతప్పు ఎవరు శాసించగలరు * నిళశ్వామితీ సంత పి వారగు ఆం(ధు లేనాడో ఇక్క_్డదవవచ్చి రాజ్యం స్టాపించారనిక డా వూర్వ (గం థాలు చెప్పీంది, నిశళుంభాసురుని సంహరించిన ఆం (ధవిమ్షువు శాతకర్ణులకు పూర్వీకుడు, ఈదినాన కాకపోతే లేపయినా ఎనరో అటువంటి ఊఉ త్తమ ఫుకు వుడు గాతమాపుత్ర శాతకర్ణి నంటి మహాచ్మకవ ర్తి ఉద్భవించి తీరుతా డీ వంళంలో అనుకొన్నాడు శాంతిమూలుడు,

శాతిమూలడు పీఠం అధివసించిఉండిన్నీ ముందుకువంగి ఉపధానం ప చూవనేయి అనించి చేతిళలే నుదురునుంచి పదిని చుషసాలు ఏనో ఆలోచనల పొలయిపోయి నాడు. తొను విజయఫురం మళ ఇ లొనికీ వీలులేదు, ఒక్క. లిప

84 అడవిళాంతి శ్రీ మాత్రం ఏమరుపాటయినా చంద్ర చకవర్తి ఏలాగొ తనఫుట్రి తావేముంచీ బేసుప తీరగలడు, (ప్రమత్తత ఏమాత్రమూ పనికిరాదని కఇాంతిమూలుడు నిక్చ యించుకొ న్నాడు, తలఎ త్రి నిట్లూర్చువిడిచి, మళ్ళీ సమభం-ాకృతిరమై. ఎవరో అమందిర కవాటందగ్గిరకు వచ్చినట్లు (గహీంచి, * ఎవరక్కడ, అవచ్చినవారిని రానీ! * అని కేశవేనినాడు, లి పలో ఒక [సాఢాంగన లోనికి అడుగిడిందిం ఆయె వూంగీయ శాంతిశ్రీ బేవి, పూంగీ శోలుమవారాణీి శాంతిమూలు)ని వెల్పైలు శాంతి[శీ! శాంతీనమూల నువోరాజు 6 ఏవుమ్మా ఈలావచ్చావు! ” అని నవ్వుతూ (ప్రళ్నించిశాడు, * అన్నయ్యగారూ ! నమస్కారం ,*” ఆమి పొదాఖినందన మాచరించింది. కాంతిమూల మహారాజు పిద్ర చెల్రెల్నీ ఆశీశ్యనించాడు,

66 అన్నయ్య౫ాకూ | జళం అఆరాజకం అవుతుందని "నేను భయపడు తున్నాను"

“ అబేమిటమ్మా ! భయానికి శారణ మేనవుంది 9

“ అన్నయ్య గారూ ! యజ్ఞ శ్రీ శాతకర్లి చవ ర్తి నిల్యాణమందినప్పటి నుం-దీ బేళంలో కాంలి ఉండా? రాచరికం ఉండా €)?

66 ఇ క్ష్రన్సఆ పరిపాఅనమంటావా ఇది!” అన్నాడు శకాంతిమూలుడుం

కక్క సీరచ్చుడయిన పురుషుడు, రాశుసునిశన్న కీీనం, శాతమనుడు ళశాజ్యం చేస్తే రాజ్యం ఉంటుంది, ధర్మం ఉండకపోవచ్చుగాకం నీరనుడు రశాజ్యంచేస్తే అరాజక మే, (పజానాళనమేశాదా (పభూ 1”

ఈ ఆశాజకాన్ని మనం రానిసామౌ శూంగీయరాణీ |!” కాంతిమూలుని నూట గంభీరత ళాల్చిందిం

“వకవ రి ధర్మ చేునువుతుంది £ *

శాంతిమూలుడు షణంజూనంతాల్చి, * చవ ర్రి సేనకలు పౌమంతులు అందరిదీ ఆధర్య్థం * అంటున్న శాంతిమాలుని మోమున మందనోసోపున్సులు న ర్రించినాయి,

తే

(యువ్మూదత్తుడనుకొ న్నాడు : రాజజమౌరి ఆంత ళ కిస్వరూపిణి ఆయిన జేమి ? ఎక్క .డనుంచి వచ్చిందీమెన ఈ విచ్శికత పాహాసము* జన్మచే యోగి నియు, జడీభూఠతయు ఆయిన ఈపడుచు ఇలా రౌద్రమూ ర్రియై పులమానిమిద విరుచునపడి ఇమ్మొట్‌ విజయానికి మూలకశారణ మయింది. దీనికంతకూ శాచజీ నీజమెన “హీశ్రువనుక న్నాడుం ధర్మమౌళ్తాన్ని ఎరుగనివారు అరుదుగా ఉంటారు, మౌనవజీవితం తనున్సునండి వెలుతురుకు హింసనుండి అహింసక వెళ్ళడానికి సర్వశాలాల(పయత్న ౦ 'చేన్వూ ఉండాలి, ఏనురుపాటుత నం శామనిక పథాఅన తిరిగి 'నెట్రిటేస్తుంది. మనుమ్యుని ఈ శ్తీననీద్ధికో సము తామనీక పథము వనికి రాదు,

అదడవిళాంతిీి శ్రీ శీతితీ

ఫులమౌావి ఏలాటి చ[ళకన 68? పారంభౌనుతంం భూచగులను ఓడించి

సౌమంతులు"ా చేసుకోవడం లేడు... ఎవడయితే ధర్మం నాలుగుపాచాలా వడి

సించగలడో వాదే చకవరి, దేహబలా న్నీ నమ్మినవాడు భూపతిళాడు,

వాడు ర*క్షసుకు. (వభువు సగం జీవుడు ధర్మం మూగడుపాదాలయినా నడి

పీంచగలిగివి నాజే గజువ విషుత్వం వస్తుంది. పులమౌవి అయినది మెొందలం చవర్తి ధళ్మాన్ని ఒక్క పాదనుయి నా నడపదలుచుకో లేదు,

(బ్రవ్యాదత్తుడు చూన్తూ గగాన్తూ ఏలా ధర్మ చ్యుతి శానివ్వగఅడు ? రాయ బారిశా వెళ్ళి పుంమావి వృాదయంమౌర్చి వెనుకకు మరలించాఅని నిక్షయించు కొన్నాడుం వలదని సేశానాయకలు 'పెష్కుమంది వెప్పీనా (బవా ఖదర్రుడు చిరు నవ్వునవ్వి ఊరుకొ న్నాడు, కుభముహూ రముచూచి పులమావి శిటరానికి (వ్యా దర్తుడు బయలు బేరినాడు. ఫులమావి అ ధనకఫభువుని గౌరవం గా ఎదుర్కొన తేన మం[తులపంపి, లోనికిరా అసనంచూపీ, కుళల(పళ్న వేని “వచ్చివపని ఏమి" ఆని పృచ్ళ చేసినాడు,

“ఈ దుహారాజూ ! తాను శాత వావానులయ్యూ చ(కవ ర్హిమోదకు దండెలి కావడం అనుచితిము, క ఆగొట్రటానికి ఈపయోనిం చే గొడ్డలిని రాజ్య శాళశానికి ఉపయోగిసారా 9 ఇందరు యునటవలు, వీరులు మి శాంతలవ అచాుతే పోవఅసీంజేనా 1 ?? న్‌

రక జగత్క_ ళ్యాణ మే నేము కోరుతు న్నా నుం, దీనిలో కొంత నష్టమున్న మొాట నిజం, అంతా భగవంతుని ఇచ్చిచొప్పు శే జరుగుతుందింి

కక ఇతమ్వోపఠలబలం ముహోన్నతము, వారు ఎవ్వరికీ భయపడగు, అయిశా ధళ్యాని! కట్టుబడి * న్నారు చారు, *

66 ఆ్రద్రె ధర్మం దు, వట్తీ నీరసక్వం |! నీరనుడయిన సౌర్వభ్‌ "ముని నించో సనం ఎక్కి చడంకన్న నీచధర్మ్యం ఏముందీ 1?”

66 యజ్ఞ. శాతకర్ణి కుమారుడు సీంపోసననం ఎక్కడం తప్పా మహా శాజూ 1!”

64 ద్రఫ్పుగనుక నే వేము సార్వభను నసీంవాసనం అధిస్టించాము. విజయ శారకర్షిని ఏమని నింహాసనం ఎక్కి ౦చినాడు శాంతిమాఅ మహారాజు? సీరనుని సింహాసనం ఎక్కించి తామే రాజ్యంచేయాలనీ, వీలయితే సార్వభౌముని తుద ముట్టించి తామే చ(కవర్సి కావచ్చునని కాదూ 1?”

(టవ్మాదత్తుడు చాలా బొాధపడినాడుం, ఎంతవిపం ఉన్నది పుఅమావిలో 1 (్రైువ్మాదిత్తుని మోమున పరివీాస లేఖలు (శసరించినవి, * ఫఅమావి మహారాజా! ఇమ్వానఅ మిము చక్రవర్తి గా ఒప్పుళొనరు. మిరు విజయళాకకర్తి సార్వ భౌముని.పెకీ ఎతివెళ్ళవండా ఇక), జే ఎదుర్కొన్నారు, (శ్రీకాంతీమూాల నుహారాజు వీరవికనునుకా ర్తి యుద్ధంలో సేడు అయనను ఎదుర్కొ జీ మేటి భారతవర్ష 6లో ఎవ్వరూలేరు, శాని వారు ఉత్తను ధర్మమూర్తులు, జననహ్హైనికి

184 అడవిళాంరీ శ్రీ వారు ఎంతో కవాధపద తారు, శాబట్టి చశ్రవర్తిత్వం పరిత్యాగం వేని మి రాష్ట్రే నికి మిరు వెళ్ళిపాండి.

66 ప్పీన్సిట్రీ | ౨

క స్వాగ్రక్రోప పడకండి, అహింస లోక౦లో పరమధర్మము, (వతి మొన వుడూ పర(బహ్మే! ఎవరిమోత ము వారుపూంబే అనళాళము ఎవ్వరూ అడ్డు పెట్టడానికి వీల లేదు, ఏమనుమ్యుడూ ధర్మచ్యుతుడు శాజూడదు, ఒళ మును మ్యుడు ధర్మచ్యుతుడు అవుతోం శు ఆలాశావండామూాళలే ధర్మం పక్కనున్న మనుష్యులందరి అనా ఉన్నది. ప్రభూ! నామాటవినండి, పెనక్క వెళ్ళండి, శేశకపోలే నము[దతరంగ ౦ ఒడ్డున విరిగివట్టు మిోఆఅదృష్షం ఈపాలిశఅనులో విరిగి పోతుంది ! *

(బవ్యాదత్తునిమాట వినగా నీ పులమోవి ముండిపోయాడు, * (బ్రవ్మాద త్త (ప్రభూ |! రమ్ము బందీ చేసీ ధర్మాన్ని ఇం కాశాళనం చేస్తున్నాను, ఏమవుతు6దో చూడండి ! ” అంటూ * ఎవరక్క.డ +” అని కేక చేసినాడు. “చిత్రం” అని ఆంగరతుక సేనాపతి అక్క డవ వచ్చివాడు, *ో (బవ్మాద త్త(ప్రభువును బందీ చేసినాము వారికి విడిజి ఏర్పాటు చేయమని నాఅిజ్ఞ సీేచాపరిక వెప్పుం” ఇదంతా జ్ఞాపక ంవచ్చింది, ధాన్యకటళ నగరంలో (ువ్మూదత్తుడు తన విలాసమండిరంలో ఒంటిగా తూర్చుండీ ఆలోచించుకొంటూఉున్న సమయంలో,

శాంతిశ్రీ ఎంతవిచితం శా శంచలరించింది, అయమె కీళ కిరూపం ఎలా వచ్చింది! ఇందుకు కారణం గురుభ శిమా[త్రంశాదు, తనపె అమెస పరమౌద్భు తంగా (పేను మొలకె త్రింది, అరవాస్యం అ మెకే ఇంకా లెలియ లేదు,

ఆశాళానికి అంకే పాఠరాతికొండలు పగిలి అమృత సరస్సు వాకలుక టి (ప్రవహింప సాగింది, అందమె శుష్క మెన జీవవా తాలం చల్ల బడి ముహానగ్ద 0 వరియ నారంఖించింది. శాంతి వృదయాన్ని దివ్యదీపయమె వెలిగించింది ఏదో పవితానుభూతి, శాంలియమూల మహారాజు నీచ తీగెలు సాగింది, ఫఅనీద్ధినంద బోతున్నది. తన తపన్సు సిద్ధినందే కుభముహూూ రము ఏతెంచినది, కాతచాహున సా్మాామౌజ్య నూర్యుడు ఆ స్తమింభే భయంకర ముహూ రము, స్క౦ందవిళాఖుని వొాూదయసా[మొాజ్వంలో వూరచం,[దుడు ఉదయించే దివవముపహనూ ర మాసన మల్చీతున్నవా+ లీ ణ ౧ లీ న్‌ న

అయనమోమున టెలంగనీడలు తారాడపాగినవి, ఆ(పభువు వృదయం (పేనుతో నిండిపోయినదని ఆయనకే న్య క్షమయుంది. అమృత(ప్రచావాం వాద యాన నిండడం [పారంభించింది, చిరువాకలం కట్టింది. పరవ ల్ళెత్తుతున్నది, శాంత్మక్రీ, ఠన పురు హెర్ధనీద్ధి, అ శాలిక జగజేళసుందరి, పరమాద్భుత చరిత ! ఆమె గడ్డక ట్టిపోయిన అమృతము, "శేడు త నఅదృష్టంకొలదీ అనృతం కరిగి వరద_లైనచ్చిం కి, కృన్న వేగలా పొంగివచ్చింది. అశాళంలో వెన్నెలే వర్షాలు వరినిందిం

ఆడీవిశాంతీ తీ 1ప్రిస్ర “ఆ వీవ్స బధిరచాటేవి? ఈ నిర శ్రిత ఏ శాంతవాసంతయామినీ సమయమందు గాధ రాగరాగాలాప కంఠుజెన నన్ను వినవు * గాంధర్వ (ప్రసన్ను డగుచు కరిగి చిరినరాల ఫులక రాల జేలు అవుత కిరణుండు, పారవశ్య్యానకలగి లాస్యయుత లెరి ఆళాకుభఖాస్యలు _ ₹లి! ఏఅకరుగదు నీయెద ఇంచుకంత కరగ బెచ్చటిదీ నిర్వికార జడత ? ౫ 6 ఏనాడు తపను సలిపానో నా దేవి వముదికోరు మోచ మో సర్వనీదులు కూడి సారూప్య మెతోచె ఏనాడు... హౌందర్య శిఖరిత ము సఖియ నీ నుమమూ రి ఆనందమున కవధి ఆతివ నీ ఈధుమా రి నీలోన చేరెజీ షపాలసం[దపు నుడులు నిన్ను వెలిగించ నే నింగి తాకళశ లెల ఏనాడు...

(బవ్మాదత్తుడు ఉస్ప్పాంగిపోయినాడు, వయసునవాడు సన్యాసీకావడం పతనానికి సులభ మెన దారి అన్నారు, (బవ్మాచర్యంనుంచి 'సన్యాసాని కెగిశే ముంగు గార్హ్యస్థ్య సాధ మెళ్కాలి, గృహా స్థథర్మం లేవంచేే సృష్టి కొనసాగదు, కనుక ననే సృష్టిధర్థుం "నెర వేర్నని మనుష్యుడు పున్న3క 6వాలగునన్నా రు, బౌద్ధ నుం ఈ పవి తొాళయాన్ని నాళనం చేన్రీ అందరు ఖిష్క_ అవా అనడం వల్ల జే అనర్జ హౌతు వై తానే నాళనముయింది,

ఇప్పుడుకచా ఇాంతిమూలఅముహారాజు తన్ను శాజవమౌొకికి గురువుగా నియోగించిన పరమొర్థ ను గోచరించింది. శిమ్యురాల పుత్రిక ఆనే ధర్మం

186 అ'డవిళాంలి శ్రీ కొన్నిసంద ర్భాలలో నీ వర్రిస్తుంది. ఉదయన(ప్రభువు జేశికైై వసంత సీనను వరించిన ఉత్కృస్ట్రచరిిత నెరగియీ మహారాజు తన్నీ గురుత్వమున నియోగిం చెను, [ప్రపంచంలో సౌందళ్యానికి మనుష్యుడు నుగ్ధడవు తాడు, అమృతత్వం కోలీ నునుమ్యునికి సొందగర్యోపాస చే సులభ మొర్షం. “ఈ తోళంళో వన్నెల అంతా ఏ శారణయో శానీ నావృదయ-౦లో కానీశ స్పై చా జీవితమంతా వెలిో ఎవరో ఈ నుందర బాలిక ఏఅనొ నన్ను వరింబెను నా జన్య్యార్థము ఈనా జే నా శవగత మె తోచిండీ ! *” ఆఅతడొొళ నిట్టూర్చువిడీచి ఇదంతా విరనామూా, ఆనందమా అనునశ్నాడు, నునన్ఫు మనన్ఫు, అన్నీ నీళ్లులా ఎదురో్క్కనువచ్చును, అమృతమా సోము రసమాలా పరస్పశం లీనమెపోనూవచ్చును, "భేవోలు వేరు అన్నది ఈ విచిత్ర సాంగక్యాని$ ఏమి అడ్డు ? కక చెన్నె అలు శా సీను వీవ3ె మలయానిలుడు దివ్యామృత 'మ్మేదో నవ్య మై న్చాదినిం డె వెన్నెల మర్మమ్ము వీచు "గాలంఅ మర్మ ఈ జంటతో ఉందిం శాంలరీమయూలమహార'జు విజయపఫరం పమారునిఃి అప్పగించి తాను నటు బంగా ధాన్యకటక మవహోపట్టణం విచ్చేసే అక్క.డ తన నగరు (ప్రవేశించి శారు, ధాన్యకటకం, ధనకటక౦, వెళభవకటకం, సర్వసంప (దళృ ఖని, ధాన్య కటకం ఆరెండు మయోజజాలపొడవు ఆగ్ధయోజనం జెదల్బూగలపట్రణం, ధాన్య కటకం ద&ణాపథానికి వృదయ మే, ధాన్యకటకంచుట్లూ ఉన్న పబేశాలలో పండని పంటలేదు, దొరకని ఖనిజంలే:?, రత్న౦ లేదు, థాన్యకటకం విజయ శాతవావానునికి ఫూర్వం వేయిసంవత్స రాలనుండీ ప్రనిద్ధి కెక్కి. నది, సింధునది తీరవానులైన అనురులణు పిమాఅయాది పర్వతాల లోయలలో నివనీంచే కుద్ధసత్వు_లైన అర్యులధ'టికి నిలువలేక సము[ద్రయాజాన పడమటితీరం జంబడి"నే (ప్రయాణమె నర్మద, తపల్తీ ళబర శతి నదీముఖాల, తీరాల వఅస శాజ్యూ లేర్చరచుకొంటూ, తృ ణజల శాష్టసనృద్ధిగల తీరద్వీపాఅలో నివాసాలు

ఆఅడవిశాంతి శ్రీ, 187 ఏర్పాటు చేనుకొంటూ, శ న్యావమ్‌ారి ఆగం దాటి తూర్పుతీకానవ కొందరూ, సింహళ ద్వీపం కొందరూ పోయిరి, సింహళ ద్వీప నదీతీ కాలయందు, కా వేకి, వేగ, వేళ్తాది నదీముఖాలందూ, కృష్ణ వేళా నోచావరీ మహానదీ ముఖాఠలోనూ

ఆ అసురులు మహో ₹వులు, వృషభేళ్వర సంప్రదాయం వారు, వారు శీశాకుళ ము మొదలెన పట్టణాలు నిర్మించి ఊఉ త్రమనాగరికతను వృద్ధి చేసారు, సింధునదీతీరమున నివసించిన ఈ నసుమేరులే హీిమహోలయానికి ఊఉ తరంగా ఊన్న మహా మేరు (పామేరుు పాదనదీ కంఠాఅ ఉత్పన్న మెన [1పథమఆర్య జాతి వారు, అందుక నే వారికి పూర్వచేవతలు అని పేకునచ్చింది, తదుపరి ఆర్య బుషములం రామా.కుణకాలంలో దక్సీణాప థానికివచ్చి ఆశ్రమోలు ఏర్పాటు చేసువన్నారు, ఇదివర కే రాజ్య్యూలు సాపించుకొన్న అనురుల కది వషషంళీక పోయింది, స్‌ ల

దవచీణాప థానికి ఆతసురులు కాని, ఆర్యులు కాని రాకవూర్వఎ ఆ నాది జాతుల మశుమ్యులు నరమాంసం, జంతువుల పచ్చిమాంసమూ తింటూ గుహల్లో, చెట్లలో, పొదల్లో నివాసం చేర్తూ ఉం జే చారు, వాళ్ళల్లో పిళాచులు, పొలసు దిండ్గున కంచరులూ 'మొదలెనవారు వివిధజాతుఅవారు __ తుట పెదవులు, సాట ముక్క లం, శారునల్లటి కరీ రాలు, ఉంగ రాఅజుట్టు గలవారు “=. ఉం చేవాకు, ల

అనురులూ, ఆర్యులూ రాక వూర్వం తూర్చ్పుసము[ద ఇతర ఈశాన్య దికలనుండి, సము[దతీరం వెంబడి నడునూనో, చిన్న చిన్న నావఠఅమిోద([పయాణం చేనూనో గంధర్వ, గరుడు నాగ, యమైదులు __ పసుపు ఎరుఫురంగుల జూతుల వారు __తండాలుతంజాలుగావచ్చి తూగ్చుతీరం పొడుగున్సా గంగా బ్రహ్మ పుతా మహానదీతీరాలలోనూ నివాసాలు ఏక్పాటు చేసువ న్నారు, గంధర్వుల ఆదిమని వాసం హిమాలయాల 6 త్తరాన, శాంతిమాలుని శాలంనాటికి ఆక్కడ ఉన్నవారి పేరు బీజావారు. అక్కడ గంధర్వ శాగరిక త బహుముఖ మె (పళ స్‌ వాందింది,

భరత బేళానికి వఠసవచ్చినవారిలో గంధర్వులు హిమొోతయ పాదనదీ తీరాలలోనూ వంగ ేళంలోనూ ఎకర్య_వమంది నివాసాలు రాజ్య్యూలు ఏర్పాటు వేసుకున్నారు. తూర్ప్చుహిమాలయాలలోని విడ్యాధరులు, మఫఘ్యహిమాలయాల లోని సిద్దులు సాధ్యులువూడ దవఖీణానికి వలసవచ్చిశారు, వీరందరూ నాగరికత గఅచారు, గరుడుల్వు కిన్నరులు, కింపుకుువులు మధ్యరకం నాగరికత కఅవారు,

_ వాగగరుడాది గంధర్యజాతులవారిక రాతసాది నరమాంసాళన జాతి వారికీ యుద్ధాలు జరిగినంతట దండళారణ్య మధ్యపజేశాలన రాతసులను గంధర్వజాతులచారు తరిమివేసారు. ఈ నాగాది జాతులకు గోండులం నాగులు, వానరులు కోదులు కబరులుు చెంచులు కోయలు, ఇిలులు, ఢోంబీలు, నం ళొలులుం, వేస్పాళ, ఘార్కులు, భూతాలు త్‌ చేసేరు ఆ-నేకం వచ్చాయి;

158 అడవిళాంతి;శ్రీ

అనుగులు, బాగా నాగరికశతశలఅచారు, వారు నదీముఖాల వలస లేర్చరచు వంటోంళశే, చారికీ ఈ గ ౦ధర్వజాతులఅ చారి! ఘోరయుచ్ధాలు జరిగి జనురులు గంధర్యజూతుఅను అడవులలో! తరిమివేసారు. చారంతా కాంలిమయాలు౨ కాలం నాటీకి దంద శాటవి సరిహద్దులలో నివనీస్తున్నారు.

అసురాంధుల మఖ్యపట్టణాలు శీశాకళం పాదగయ, ళంబరదీవి, మళోబలిపురం మొద-లెనవి, ఆర్యులు శీశావళం పట్టుకొని [పతిపాలపురం “'మెొంద లై నవి జయించిరి, రానురాను ఆఅంధవిన్లువు వ౦ళస్తులెన శారవావానులు అటు నాగులనూ అడవుఅలోని రాతసబాతుఅనూూ అనురజాతులనూ ఏళంచేని అం(ధ్రసామాజ్యం మవోభివృద్ధి శావించారు, అప్పు జే శశావళ ౦నుంచి శ్చ మేగ్గాన ముస్పదిఅయిదు గోరుత లం ఎగుళకకుపోయి అక్కడ ధాన్యకటళం నిర్మిం ఇారు. గోదావరి తీరంలో పళ్చిమొోన ఆసురులం నిర్మించిన (ప్రతిష్టానపురం పట్టు కొన్నారు. ముసీకనగరం శెజయంతి మొడలైెన ముప్పది మహానగ రాలం నిర్మించారు,

శాంతిమాలఅ మవోరాజు ధాన్యకటకం (ప్రవేశించి తాత్కాలిక నివాసం ఏర్పరచుకొన్న శారణం __ మేనల్లుని చకవనర్తిక్కం నురతీతం చేయడానికే, శాంతిమూలుని మహాభవనం కోటకి ఎగువను అర్థ గోరుతం దూరంలోథాన్నదిం చశ్రవర్తి చంద్ర,శ్రు మేనత్తభర్త శాంతిమూలుని బలనంతంవల్ల అప్పు డప్పుడు మహాసభ క వన్తూ ఉండినా మధువుల మత్తువల్ప నభలో ఏమి జరుగు తున్నదో ఆయనకు తెలియదు, సభాళార్యశ్రనుం సడిపించేదంతా మహామంత్రి,

శాంలిమూలండు చం(ద,్రీ/ సార్వభ్‌ "ముని సన్శార్గంలోనికి దింపాలని 1(పయశ్నం చేసెను, ఏమీ లాభిం లేశ పోయింది. పీనమతు లైన అంతః పుర వనితీఅను కాంతిమూలుడు వెలుపలికి పంవీంచిజీసెను, అంతఃపురవాసం వదిలిం చేందున _ జేటకన్తీ జేళం చూడడానికనీ, తీరాలలో (వంపలిడడానిళనీ _. చంద్రుని శాంతిమూలుడు బేళం నలుమాఅలా* (త్రిప్పుతూ ఉం జేవాడు, శాని చఈద్రశ్ర/ పురుషకారహీనురై మరల ధాన్యకటకం 'చేకుతూ ఉండేవాడు,

శాంతిమూలుడు (వ్మాదత్తుని చంద,శ్రీచ[కవ ర్తికి గురువుగా నియమించి 66 ఏలాగయినా సొర్వభెి"ముని నునుమ్యునిగా చెయ్యాలి ధనక(పభూ 1!” ఆని కోరినాడు, *ీ వెొంక్కం చచ్చిపోయిన వెనుక అమృతం పోనీనా తిరిగి బతువ తుందా మవోపభూ!” ఆన్నాడు (పవ్యూదత్తుడు, క మీదగ్గర అమృత సంజీవినీ విద్య ఉన్నది నాకు తెలుసును ” అన్నాడు శాంతిమాలుడు గంభీరంగా,

౬

అఆచాటీినుంచీ (ైవ్మాద త్తపభువు చ(క్రవ రికి గురుభయ్యెను,

“మహాప్రభూ! ఈ విశ్వంఅంతా పొాలసము[దం నిండిఊంది,”

66 పాఆఅచము[దం ఏమిటయ్యా! నున చుటు శంటే| సము& (3 న న్ధైపక్క అ ఎక్కడే పాలం

ఆడవిశాంతి శ్రీ, శ89 “* షాలసము[దం అంటీ పాలంశాదండెం” ఈ ప్ర+ల్రంచఆకే సీఠా, లేకపోలే నూనాశ్‌ 6 పాలసము[ద౦ం అంయే వెలుగుసము[ దం అన్న మోట మహా ప్రభూ 1) 15 పాలం వెలుగా! వెలగంకే ఏమిటీ మరి రాతి వెలుగు లేదే!” “ తక్కవ వెలుగూ, ఎక్కువ కొలుగూ ఉంటవి, వీకటి ఆంకే తవ్క న పెలుగు; ఎక్కువ వెలుగు లేక పోవడం, చీకటి కణాలు వెలుగుకళొలు ఒక్క కేం తవ్క_వళ కిగలవి చీకటి కణాలు అవుతాయి,”” 4 క్షా లేమిటి కి భోజనక శకాలు అన్నమాట ఎకుగుదు ము, అగ్ని కళాలం ఎరుగుదురు, వెలుగుకళాలు ఏమిటయ్యా వెళట్ళవాడా 1 ఉచి త్రము, నృష్టిలోే మనచూఫపు కెదురుుగాడున్న వస్తువులన్నీ పాంచ ఛాతిశాలు, అవి మనం చూఫునో , స్పర్శతో, రుచితో, వాసనతో, వినికిడితో తేలునుకోకలిగినవి, అవి నిజంగా మనఎదుట ఉండనక్క_ర లేదు, ?) “ మనఎదుటకాకపో లే మనవెనకాల ఉందవచ్చువన్నమాట 1! అడా భౌలీకం?ి అయిశే మొన్న మేము లాక్క్క చ్చిన అన్యాయం ఛాతీక మేం ! ఊం, మహా పభూ 1! ఈ భౌ తళ వసువుల్ని వీభధజితణ గా ఇంక భాగి6చ లేనంత భాగంవ స్తే దాన్ని అణువంటారుల 6 ఏవర౦టారు ౪ ౧) ఈ ఏవరు భానిసారు ? ౧) “మనుమ్యులే | ఏ అలా భౌగించకపోతే? ౫ 6క నిజంగా భాగించనక్క_ర బేదు. భాగించారనుకో వాలి (చభూ శ్‌ 95 66 ఉరికే ఆనుకొంశే భాగాఅయిపోతాయా థధవకరాజూకి కక్‌ సలా చేస్తే వాటిని ఆణువులంటాము. ఈలా సాగింది చవ ర్రిగారి వదువు, ఆరా,తి చం దథశ్రీ॥ శాతవాసాన సార్వభాముడు, తన్మపీయురాలగు మౌళవసుందరిని ఒల్లో కూర్చో పెట్టుకొని, ముర్గులిన్తూ తేన విద్యాకృషినిగూర్చి మౌొటలం సాగించి నారు, క్‌; (బవ్మాదత ప్రభువు ఏమిటో చెబుతాడు, అణువం1ే ఎనరిశ్క్ళా వాల్చీ కణమం కే ఎవరక్కా_ వాలి ! ఏమంటావు అందాలడానా € 7 6 న్పిజజ్సీ మునోహళా $ అఆయిలే (టవ్మాద తృపభువు బాలా తెలివయిన 6వ్రాగా చదువువన్న వారంటారు, ఏంలాభం ? (పేమ ఆంకే ఏమిటో

180 అడీవిళాంతి శ్రీ "తెలియని వాడూ; మధుపానం రుచిఎరుగనిచాడూ, చదువునన్నా చదువుళోని వాజే 1! 9?

66 బాణా సెన్పినారు నుందళాశారులెన మూరు

66 జీను నిజంగా నుండరుణ్హేనా రతీజీవీ ? ౨౩

66 మ్వింర్రు జూ మన్మథులంం”

6 ఏసీ ఒక, 66౧0

46 ఒళ్టటీ శాదు పది,”

66 జ్పీన్స మక్యుథుణ్గంక అందంగా ఉంటానా 1

ఈ జాదన్నభారి చెం౫౦ మిద పసుపునీళ్ళు చల్లినా ॥ అంజ లే "పాణీ ళ్వళా |! (బవ్మాదత్తుడు అంద మెనవాడంటారు.?

ఈ ఏనరంటారు

ఈ ఆంత; పురంలోని శ్రీళలంకానూ,”

ఈ పవ్పిటీ! ఆ దుర్శార్తుడు నవా ఆంతఃపుళానికీ వచ్చాడా! ఠత్వరాశా చెప్పుల”

౪ అదేమిటి దివ్యసుందరాశారులైన చథశవర్రీ! అంతఃపుర,క్ర్రీలం కే చాసీజనం, వాళ్లుతప్ప (బ్రవ్ముదత్తుణ్లి చూ చేవా ల్ళెకరుంటారు $9

4 ఆయితే చాసీఅదమౌ[తం (బవ్మాదత్తునివొట కానలనిన అవసరం ఏమివచ్చిందీ ళ్‌ 9

“4 ఏదో మౌొటమిద మొట వచ్చి ఇాంతిముాలమవోరాజు కొమానె శాంతి,క్రిదేనిని గురించి సంభాషణ వచ్చింది అ బాలికళూ (ట్రవాద'ర్శపభుజీ కడా గుగువ్చులు *

66 ఏల్పిటీ |! మాజ "రెలియజీ! శాంతిశ్రీ సొాందర్యం ఈ లోశాల్లో ఇంకోచోట లేదట!”

4 అవ్రునులెండీి [పభూ | (వపంచంలో ఆందరూ మి£ సౌందర్య వతు లేం”

6 జం క్ట్రే నాష ద్రేళ ౦ ఎంక కాంరిన్రీ, అయిచా నీముందు తీసీకట్టు ఆనీ

+6 జ్య (బ్రళ్మాద త్తపభువు కాంతిర్రీ,వి, శాంతిశ్రీ, అ [ప్రభువును ఒళరి నొకరు (పీమించుళ౯౦టు న్నారట! ?”

6 ్రమిటీ ౪౨ దకరరి గర్జించినంత పని చేళాడు, ఆఅ మాళవిక చటు క్కున యాతి ఆడికూ ఘల్‌ ఫుల్‌ మని చవ ర్తి ఒడిలోనుంచి లేచింది,

మౌళరిక ఉజ్జయికీపురంలో ఊన్న ఒక తుద తృత్రియ క్రీ కొమరిక, ఆ బాలిక అందం అనాడు ఆర్యాన రంలో ఎక్కా లేదని (పతీతి, ఆయెను వరిన్తూ జేలన వేలం మహారాజులు, సామంతులు, సేనాపతులం చెందలగవారు వచ్చారు, చంద్ర, చకవర్శి కాగానే ధాన్యశటక నిచానీయైన ఒక వర్తనడు

ఆడవి శాంతి (క్రీ 12] చ(క్రవర్సిని మెప్పించి జీంగ్‌ీవగరంలో ఊన్న ఒక స్వగ్గగిరిని స్వర్తం తవ్వణానికి గు తవ పుచ్చుకొనడాని॥ నిళృయించుకొన్నాడు. సక

మూళవికను మహారాజుల, సామంతులు ఈఊ౦పుడుక లె గా ఏఖడ్త వివాహానికో కోరినారు, కాని ఆం(ధవ ర్లవడు సముద్ర, కోటి పణాలిచ్చి ఆ 'వాలికను కొనివచ్చి శచకవ రికి రెండవ భార్యగా "పెండైచేసినాడు, మాళవిక ఆందం నడి వేసవికాలంనాటి ముల్సెపువ్వుల ఆ౦ద౦, మేఘాలలో మెరుపు ఆంద ౦, సముదగర్భంలో పగ డాఅ అందం, అచాలిక వచ్చివప్పటీనుం వీ ఆరు "నల అపాటు చం[ద,శ్రీ/ తక్కిన అన్ని విషయాలూ మరచఛిపోయినాడు, మాళనిక ఆంచాన్ని చకవర్శి ఆ నేశవిధాలుగా వర్షించాడు,

క మల్లి పువ్వుల పోవు మండారముళ (పోవు మావిఫఅములర నము పెడిగన్ని లఅపోత మొళవిక నాజేవి భువనెక నుందరీ ! ”

ఆనీ. చం(దశ్తీ॥ చకవ రి పొడినాడు, -ా అని దీనంగా అడిగింది,

“ఆవును నువ్వే సామౌజ్ఞి ని లేపు చశవ రి సంహాసవం అధివనీంచే టప్పుడు నువ్వు పట్టమహిషి-గా శాక పోయినా రండవరాణిగా నా నీంహాసనం మిద కూర్చుండవళతసీంబే ! లేకపోతే నేను సింహాసనం ఎక్కు నే ఎక్కను

మాళవిక చవ రి ఒడీలో జఒదిగిపోయినది, ఇంతలో ఆజాలిక లేచి చడాపున బం గారుప ళ్ళెంలో ఉన్న వేముంలివూాలం దోయిలించి,

66 జంను జయము చవర జయమా అంధ సా్నాామొట్లు న జయము జయము వీరమూ రి జయము జేవ జయము జయము

ఆని పాడుతూ ఆ వూవు లా ఆంధసార్వభౌముని పె చ్‌ ల్లింది.

(ైువ్యాద క్త ప్రభువు ఉదయం తననగ్రి లో స్వానసం థ్యానుహైనాలు తీర్చి భగవద్దిత శిష్యులకు బోధిం చేసనుయంలాో, ఇమ్య్వైత శాంతృశ్సీరాపమా6 అక్కా డవ విచ్చేన్సీ ఆ మందిరంలో ఒక యవని కాభ్యంత రాన అధివనీంచి బేశిక డుప జీళించు పాఠం వింటూ కూర్చుంది,

(బవళ్ళదత్తు 'జావిషమయం౦ (గ హీంచ నే లేదు, విద్యార్ధులకు కర్మయోగ ముప దేశిన్తూ 46 మమమ్యుడు తానే పర మేళ్వురుడు అన్న విషయ 6 (గహీింభాలి, (గహిం చడంఆఅం కే అమాటఅ అర్థ 6 తెలునుకోడం కాద్యు వేతఅలో నిద్రలో మెల

కే ప్రల ఆఅడవిళార తి శ్రీ, కవలో ఆ ఆనుభ వంతో సంచరిం చినప్పు జే ఆవా౦బవ్మా జ్జానం క లిగందన్న మౌట, ఫలా పేమెరహీత మెన ఆ ధర్మవూర్మ సంచరణే కర శ్రయోగంలిి

66 జర్ర ంటేవా | ధర్మనిగ్యయం ఎట్లా * ** ఆని యవనికాభ్యంతరంనుండి మధుర మెన వావ్య_ అతో ఒకపళ్న వినబడింది, శిష్యులందదూ చకితుఅం౫ ఆ 'తెర్టవెపు చూచారు, (బవ్మాదత్తుడు చిరునవ్వు నవ్వుతూ ముఖం వికనీంచి శాంతులీవగా * రాక£మొరీ! నీ (పళ్న ఉ త్తమముయినడి *” ఆని (పతివచనమిచ్చి శిష్యుల వెపు తిరిగి * ఏమయ్యా ! ఒకనూత న స్వరం విసేసరికి మిరంతా ఆక్న ర్యంతొ చూనసీనారు, అది నూ కర్య యోగంలో లోటు తెలియ బేన్తుంది 5 ఆని కశాకమౌరివెపు తిరిగి, .=

క ధర్మం అంేే స్వధర్మం, పరధర్మం భ యావనా మయినదిః స్వభావ విలసీత మెన స్వధర్మం నిర్ణయిం చేది తాను, దేళకాల పొాతముల కనుగుణంగా ధర్మాన్ని మఅచికొని నిప్కూమంగా ధర్మాచరణం చేయాలి * ఆనీ తెలిపి

6 సత్య్యమనణా ఏది (పభూ 1”

66 సత్యం ఏది అని నిక్షయిం చేయందు, సత్యం అనేది ఏలా మనుష్యులలో (పత ఫలించిందో; ఆ్మపతిఫలన ఏశార్యరూప౦-గా పరిణమిం చిందో గ్రహించి ఆ విధంగా కర్మ అచరించవలసి అన్నది, ”

4 ఆ శర్మలు ఏవి గురువుగారూ 1”?

('బవాద త్తప్రభువు చిరునవ్వుతో “* శాజనమారీ! అఆహింసావతము సత్యకర్మ, మొోటలలో ఆసత్యము చెప్పనండుట, మానవ సేన సత్యళర్మ |! $3

6 ప్రభూ ! యుద్ధము ఆపాం'సస అవుతుందా €

6 జాడు,

6 శాక్షపో తే అర్జునునికి (శ్రీకృష్ణభగవానుడు యుర్ధం చేయవలసింది ఆని ఏలా బోధించారు £ ?” -

ఓ బక్కా ని్నిపళ్న రావమారీ! యుదము ఆహింసకాదు, హీంసకాబట్లి

నో టబ

అధి అసత్యం, శాని ఎవరయి లే స్టిక పజ్ఞుడయి తాను యాద్ధం చేయడం నంవూ రంశా స్వధర్మ నిర్వవాణం అనిదొంం పి చేసాడో ఆచనాడకను అహీంసా వతం

66 నిత్ర్య భజ త్వం ఏలాగు, అడి ఏమిటి $ 1

ధి ఉషా

4 స్లిత్రపజ్తానికి ఆరిపడ్వర్లములు నాళనమంయి. పోవాలి, దేనాము'చేరు

జాను జేరు అన్న సంఫపూరజానం ఠరావాల్‌*ి ౮ ఖీ “ అంశే భగవంతుడూ తానూ ఒకే అని తెలిసినవా డన్న మాటా!

• ఆనవ్ఫనమొా శి అం లే యుద్ధం ఆహీంసాబుద్ధి వే ఆదచరంచేవాడు స్ట్‌

అడీవిళాంతి శ్రీ 1౪8 (పజ్ఞడు, శ్రీగృన్యళ గవాను, తదిరరులజ్‌ యూద్ధం నిపిద్ధమన్నాగు, స్వధగు నిర్వవాణార్థం ఠాని హీంసాస్వయూపమయివ యిద్ధం మినుష్యుశి పచిగుణ్ణి వేస్తుంది, ఆవోరని,దాదులలో మనుమ్యుడు కుసమొానుడు ... ఆజోరని[ద భయము లలోభయ మే యుద్ధ స్వరూపము పొందుతుంది” అని (బవ్యాదత్తుడు క స్ను అరమానీ నాడు, కాంతిఛ్రీ (పళ్నక ఆథఠడు పొందిన సంతోషం శారడా ఫూర్ణి మలా విరిని పోయినది,

6 రాజషదూరీ ! శ్రీకృష్ణధగవానుని గీతోపజేళమంవలి అహింసా పర మౌర్ధం బుద్ధధ గ హానుడు బాగా ఆర్థం చేనుకొ వాడు కాని (శ్ర గిమనుష్యుడూ (వతి క్రీ సన్యాసం ఫుచ్చుకోవాలనడ మే ఆ త థాగతుడు చేనినక పుల”

“6 త్రధ్రాగతు జే తప్పుచేయునా 1'సకబేచా 1 9?

కళళ తప్పు అంజ సగ్వశాలాలక సమన్వయిందచిని విధాననుని నాశ దేశంల

“6 నంపారంలా* ఉండి నిర్వాణం ఏలాపొందగలఅను ? 9

ఈ సంసారంలో అేకపోయినాా మూరజయం పొందనివారు నిర్వాణం ఎలా పొందగలరు

క పూరవిజయిం అందరికీ సాధ్యం ₹ాదంటూకరుటలి

6 బ్రభ్రును, జంతుధ ర్యాలు “హాం వి బాభయాదులు, ఆహారం (బతక టానికి (ద్ర (శ్రమకీర్చుకోడానికు భయం జూతిసీ వ్య శనీ రష చడానిక్రీ వాళ్తివది జూతిని వృద్ధి చేయ డానికి, ఈ జంతుధ ర్యాలు ఎవ్వరూ కొనలేక, ఏదో ఉగమైన తపస్సుచేసేవాలే మౌనింలుగ తారు, నిష్కానుకగ్య అంజకే ఈ నాగు ధర్మాలు నిహ్కా,మంశా ఆచరించగలగడ మే,”

66 ద్య జంతుధ కాలు సిర బేరునూ వాని ఫఅం ఎలావదులుకోగలడు మొనవుడు * ౫

66 ఆఅక్యజ్ఞూవం ఉంపాొదించుకొని కర్మఫలాన్ని దహించుతూ మనుష్యుడం జీవితమౌర్షం నడ చాలి.

కక ఆకలివే స్తే అన్న ౦ తింటాడులి

కథ ఆవును సి9ి

“ ఆన్నం తినగానే త్భి ప్రీపాందుతాడు.”

శక అవు రుం ఫి

కక్‌ శ్రి తృ ప్పి మనస్సుకు, ఆ మనస్సు శే లోబడీనవాడు ఇది శాక కాదు అని ఏలా అనుకోగ లడు గుుుబభేవా*

“6 క్ర మనస్సు, బేవాం ేను శాను అనే విచారణనల్త

అమి కూనం వహించింది, అమె తెర ఈవలకవచ్చి తనదీశిపనకు పొాడాభివందన చూచరించి వెడలిపోయినది శిష్యులందరూ లేచి వెళ్ళి పోయినారు,

ఆం, కీ

1904ీ అడవిళశాంతి ఈ (బ్రవ్మూదత్తుకు చిరునవ్వు నవ్వుకొంటూ...విచిత్రమే! ఇంత బోధినూ (పతితీణము ఈ బాలికను తాను ( పేమించడంలేడా ? ఆమి "దేహాన్ని, మనస్సును, వృదయాన్ని, జ్ఞానాన్ని, ఆమి అవాంశారాన్ని, ఆత్మను సర్వస్వమాూా శాను (ైపేమిసున్నాడు, ఇంకోభంక త త్ర్వక్ఞా నాన్ని బోధిసున్నాడు, జ్ఞాననిశితిర్వంవల్లి మధజద కార్కికం7గా ,పతివిషయమూ గోచ రిసోండి, శాని ఆసలు సత్య మేదో, తనకు అనుభవానికి నచ్చిందో, శేదో ఆతనికి "తెలియదు, ఆ చారవెంట తన అ ల్మేళ్యరి అయిన ఈ బాలిక కిన్ను వడిపించు కొని పోగలచా ? ఛా శాంతిశ్రీ, వెళ్ళిపోయింది, శాని ఆమె సర్వస్వమా (బవ్మాదత్తుని పాదాల కదడసే ఉంచిపోయినటిం 6 2,కళ మెయిలు వాలింది ఉతుంగ నగము పె ఒశని పొూదం యోల న (వాలీ తన్నర్ప్చించి ఒకనివు౦జము ఫూలం నరంయము వరించె లలికచం(ద్రోపక మీ లె నిలంవునా కరిగింది ఫపూర్మిచంద్రుని వెలుగు ఫూత మై (పసరి౦ప ఫీ అ బాలిక ఈపాట పాడుకొంటూ తానురచించే చత ఫల॥ స్థా లిక ఎదురుగా నిలుచుండి పోయినది. అప్పుడామె రూపఫుతాల్చిన సాందర్య'సర్వస్వం, అంత అందాలు బూరిచికొన్న ఆమె తనూళలేఖలు ఇదివరన ఆ అందాఅళు మధు రత్వ మియలేశ పోయినాయి 66 సే నెరరినో "తెలియ ద'యె ఓ గురూ 1 నీ వెన్వరో ఎరుగ నెతి ఎన్నేళ్ళుగా నిద నిన్ను తెలియగ॥ లేక ఈ[బతుట గడిపానొ "శీ నవరినో తెలింపదాగమె ఓ సరూ | సీవెన్వరో ఎరుగ నయ్యా |

ఆదీవిళాంరి శ్రీ శీతీస్‌ కటిక చీక టిగాళ శళలశేని రా్మాత్రయ్యె ఈ నా టికేగచా ఇందునింబముతో చె “ఓ "సవరినో "తెలియదయ్యా ఓ గుమూ | వ *వరవో ఎశగనయ్యా | పరినుక యే లేని పసరు మొగ్గను నేను నీదు కి:ంణస్పగ్శ నిలువునా వికనీనీ "జీసనరినో “తెలియద య్యా లీ గుటూ 1 ఫవీపెవగవో ఎమగనయ్యా ! వితము చెలియని నాన మురిశకలం లే గాని నీ (ప్రభూ నీవే చా బతుక నడదివ్వె “జీ ఇవరనో శలియదయ్యా మీ గుళూ | నీ పవరవనో ఎరుగనయ్యా | చిన్న నాటినుంచీ శాంతిచన్రీ,! స్మూవిద్యలూ (పతి ఫైయు కంగా వచ్చేవి, కాని లలితీకళలలో సృష్టి ఆమె ఎవంగడు, గురువు ఒక చి(శము చూవీ ఈవిధ మెన చిత్రము లీఖించు అంశ్రే ఆయిదు తృణిళాలలొో ఆమె ఆచ్నిత్రం పూ ర్షిచేనీ చూపించేది. ఈ విషయాన్నిగూర్ని ఒక పాట ఈరీతిశా (వాయి ఆంశే ఆ జాలిక రెంకు మణికాలలో రచించేది ఆ పాటలో జీవములేఃంపోయి గుకవు వెప్పిన భావాఅన్నీ అందమెన భొనలో గీతిళారూపంలో కూర్చబడి ఉం టేది, ఈ రాగిణ్తీ ఈ ఠశాగము, ఈ కాళము ఈ మూర సనం ఈ ్రామము, పీనితో ఈ రాగంలో ఈ ఆాళంతో ఈవిధంగా పాడాలి అని చూపిచ్వే అమె ఆడే విధం ౫ చేయగలిోోది, చిన్నబిడ్డల చే శరామాంయుణము బుద్ధచరి శ్రీ క ఠళోపాూఠము చేయిస్తారుం వాని అర్థము దిడ్దల కమి తెలుసును కానీ వారు "పెద్ద వారె ర'సజ్ఞాలు ఆయికనాడు వాని ఆందొలు 'తెలినీకొన్నట్టులు ఇమ్య్యూకు శాంతీ! ఈమధ్య నే తాను (ప్రజ్ఞ చో చేర్చుపన్న సర్వలలికిక భలలో ఉండిన గివ్యత్వాన్ని అర్ధం చేచుకో: రీషింది అనాటినుంచీ ఆమె రచించే గీరికలం, విన్యనీం చే చాలు పరను సాందర్య విశనీత్శాలె 'శ్రజ్వలిం చిపోతున్న వి,

ఓక పురుషుని సన్నిధిని ఓక క్రీ సర్వ్యశాలమాు నివనీంప గోరడం (పేమ అని ఆ కాలీక ఆర్థం చేసుకో న్నది, తాను సైవ్మూదక్తుని సాన్నిధ్యము సర్వ శాలాల వాంఛిసున్నది, ఓపోో |! తానీనాటికిక దా ఇంత ఊత్కృ హైనుభ వనిధిని పొందగలిగింది అని ఆమె ఉప్పాంగిపోయింగి,

“క శ్రార్రానిశా [1 ఆమె సీపు తేఅతెలవానే పులుగువవకువ ఆయినది, వెంటనే తారానిక ఆ రాజసమౌరికడవ పరుగిడి వచ్చింది. *తారానికా! నీక (పేనముఅం కే ఏమోూ తెలుసును కాదూ €”” రాజపవమారి అడిగన (శళ్నవ తారానిక సీగుపడీ మోము కెంపువార తఆ వంచేనింది, రాజవమాఠి మోములో నిశ్వలతతో "రంగరించిన ఏదో ఒక ఆవేదన ఉన్నది. * తలవంచుకొంటావు, పా త్బ్యాయన ముతప్రకారం ఆద (తప ఆంటారు కాదూ! *” తారానిక షంకా అళ్చర్యంపడి పోయింది, ఏమిటీ భర్హ్శృ డారిక మాటలు |

లా

ఇుఠఅవోూవికి సార్వభ "ముత్యము పోయింది, బంవీగా ఒక పెదభ వనంలో బోనులోని సింపాంలో తిరుగుతున్నాడు, ఆ భఛవనంచుట్టూ, యమున కనా వెజి వని కజకువీరులు శాపలాకాస్తున్నారు, కాని పులమొవి నిస్పృవా చెంద లేదు, శా౦తిమూలుని సృద మనమూ, చ కవరి చం ద్ర శ్రీ, శాతివాహనుని నికృషతా అన్నీ పూ రిగా* పులమొవికి తెలుసును, పుఠతమౌవి చుట్లాలెన (పభువు*ు వాలా మంది ధాన్యళటక ౦లో ఉన్నారు, కైగా మునిక నగరంనుంచీ ఆచనేకమంది ఆప సర్బులు మొరు వేషాలతో నిండిపోయారు, ఏలావచ్చిందొ పులమౌవికి ఆ బంధ సళలోనుంచి పారపోయీ విధానం ! అయిదు దినాలలో సారంగం ఒకటీ మారు మూల మందిరాలలోనుంచి బంధ నాగారానికి చొచ్చుకువచ్చింది. ఆరవ దినాన ఉదయ మే ఇతమ్యోప్‌ కారులకు ఆ మహామందికంలో ఫులమా వి కనబడలేదు,

ఫులమోవి హమోయ మెనా+డన్న సంగతి శకాంలిమూఅమహారాజుకు చారులు పరు గత్తు పని వెళ్ళి ని వేదెంచుప న్నారు. ఇత్య్యూకుల అపసర్చ నాయకుడు. విచారణ: వేసి పఫులమావి కాద్రికి రా_తే సారంగముడాంని మౌయ మిపో యాడనీ, పఫులమౌవి బందుగులూ అపసబప్బలూ ఈ ఏర్పాటంతా శావింఇారని మనవి చేసు కున్నాడు. శాంతిమూఅవుహోారాజు ఒక చిరునవ్వుమవూ [80 నప్వే ఊరవన్నారు, అప'సర్చ్బృనాయకని విపషాదనుంతా మౌయమె అళ్ళర్యము ఆతినిని ముందివేసీంది.

కళ స్ట్‌ రాహుల్మశ్తీ, ! చంద,శ్రీ చకవ రి విరోధులు చేళముంతటా రూద్భవించారు. అలాంటప్పుడు పులమౌవి పారిపోవడంలో ఆళ్చర్య మేముంది? మనం అతనిని బందీగానూ ఈఇంచ లేము ఇంకోవిధంగా శిక్షీంచడానికీ వీలేదు, పారిపోయి మళ్ళీ సేనలను సమకూర్చువకంటాడు, యాూద్ధం కాక తప్పుదు, అందులో అతడు నాళనం కాక తప్పదు, మీ చాచళ్ళి ముసిక నగం౦ పంపించ ఫులమొవి కార్యక్రనుం యావతూ: చా కెప్పటిక ప్పుడు తెలియ చేర్తూ ఉండవలనీంది __ అది ఒకటి, రెండవది _ ఈటోళ్ళో పుఆదూవి పత్షంచా భశ్ళవరున్నారో వారి

అడవిళాంతి శ్రీ, 497 జాట్‌ యావతూ పా న్తూ వం స్ప ట్ర ఎటివా ర అప్పుకు అంచ జేసూ ఉండండి, ఇవి వెంటనే జరగవలనీన పనుల''* శకాంతియూలంని ఆజ శిరసావహించి నమస్కరించి రాహుల,(శ్షీ| అ పసర్పనాయ పడు పనివన్నాడు, భాంతి మూలుడు తన శెందవరాణేి, చకవరి మేసత్త్‌ కనువుల తా బేవిక దక వెళ్ళినాడు,

కసునులతాబేవికి షపూడు ముప్పుది 'సంవళ్ళ వాలుంటాము, ఆంద ౦లో కక సుముల తే ! రాణులందరితో తలలో నాబుకిలా ఉండి కశాంగీమూలునికి తగిన రాణి అనిపించుపన్నది. 0% ఫ్రైత్ర శాతకర్ణి చ కవి తెలివి తేటఅన్నీ పుత్రునికి రాక కొవరిత్‌ అయిన కసుమలతక్ర ఎబ్బినవంటారు. భరవ నిజ మెన మంతి ఈచే బేరి, చవ రి కోమంతనని గర్వం లేక ఆమె పట్ర పురాణే మాఠరిగోత్రజ ఆయిన సారసీకాజేవిని భ కళతో వూజినూ ఉంట.౦ద, సారసీకాదేవికన్న వసుములతాగీ వే రాజవమౌరి ళాంతిశ్రీని పెంచింది... ఒకసారి గర్భంపోయి సౌరసీశాటేవికి [పాణంమోదవ వచ్చినంత జబ్బు చేసినప్పుడు కసువములతా దేవి స్వయంగా పెంచిన పాల డాదిక న్న ఎక్కువ ఆేళునో సవలికి ఫరిబర్య వేసీంది, కు సువుల తా దేవి పరిచ ల్యే సారసీ కాదేవి (పాణం రక్షీంచింది,

పట్టపురాణి వసుమలతా దేవిని కన్న చెల్గెకన్న అధికంగా (పేరిస్తుంది, ఆడబిడ్డలయిన వాసిస్టి శాంతిశ్రీ, చెవి వాస్‌ీషి, వామ్ము శ్రీ, దేవులు పెద్దవదిన గారం కే భ్‌ కీగా, పేమగా. ఉంటాకు, చిన్నవగినగారంకే ఆపేకు న్నేవామూ, ైపేవూ మూడూ రంగరిస్తారు, ఎవరెవరికి ఎప్పుడు ఆలోచన కావలసీనా రాజ కటుం బాల క్ర్రీలు కసుమలతా*ేవి కదన ళశావలసీంచబే! యజ్ఞశ్రీ! సార్వ ఛాము జే కునుములతను ఆలోచన -"'డిెేేవాడగు,

బడు కాందిమూలుకు కనుమలతాజీవి నగరికి తాను వసుద్నట్లు వార్ర పంపి రథ మెక్కి ఆమె నగరుక చేరినాడు, పట్టపురాణి ఉంతః పురనగరున్న్నూ, కందడవరాణి పసుమలతా డివి నగరున్నూ మవోరాజు హ ర్య్య్యాలతో కలిసే ఉన్నాయి, మహా 7'జూ మహాహాస్ట్య్యపం క్రిక్‌ పెనుశక భాగ ౦లో ఏడు ఇద్ర హ ర్మ ల_ న్నా యి, అన్నీ కలిస్‌ ఈ న్నామికాని జ్‌న ఆందశ౦ి దచానిశ₹ే, ఈ పూ గె అలో తక్క ్స రౌొజంలు నివసెనూఆ ౦టారు, ఠకులహాకుల శిన నాగ (శ్రీ, చేప, వాసిమ్ట్రుల రంత్కుక్రి దీవి గెతమనోత్రజ అయిన ఆయన శ్కటేవిి పల్లవుల ఆడబడుచు నదీ శీ దేవి చాఘుక్యల ఆడబడుచులు పండితృశ్తీశోని శివనాగ శ్రీ,జేవి చాపిళశ్రీదేవి ఉంటారు. చథకవ ర్తి తండి పురుష,శ్హి మవోరాజు భార్యలు సునీతి,శ్రీదేవి, స్క౦ద,శ్రీ, దేవి, వింధ్యాటవీ,క్రీ, దేవి, మిశ్ర, దేవి, సమన్రీబేవులు అందరూ విజయ పురంలో వేరువేరు వా ర్మా్యాలలో యరాంటా చ,

శా ౦చియూలునికి సవతి వెల్పెండ్రు పదహాకుగురు ఊన్నారు. శాంచిమాలుని తల్లి వాసిష్టై సుశీతీదేవి. ఆమెక కాంతిమాలునితోపాటు శాంతి క్రీ వామ్మ (శ్రీలు జన్మించారు. ఆ మవోపభువునక సవతి చెల్లెళ్ళు, వాగ వసుక్తీ నాగ స్క 9దన్షీ, స్క_ందకోటిన్హ, మహాశారస్‌శ్రీ రతుమతి,శ్ర, మూళలన్త్సీ అంత

108 అడవిళాంతి శ్రీ,

కోటిగక్రీ, మౌదునిషశ్రీ, నాగభక్రి, రామ్మక్రి, గోలీ, వేవి,శ్రీ, బుద్ధి శ్రీ స్కంద్శ్నక్రీ సరీక్రీ. (పజాపతిచశ్రీ, జీవులు, ఈ ఇెల్లెళ్ళందరినీ మాళవ మునీక, (ప్రతిష్టాన నాగపర్వత్‌ నగరాది మవోసాముంతుఅప ఇవ్వకు ఉశపుుుమ మహా రాజు వివాహం కావించారు,

శాంచిమూలుడు వసుపలరతా దీవి నచ్చి నమస్కారం చేయగా సే ఆశీర్వ దిన్తూ, ఫాగ్యను లేవె త్రి విగయార వృాదయానకు చేర్చినాడు, వారిగువురూ పోయి ఆ అభ్యంతర మందిరంలోని ఆసనం అధిన నించారు,

6 శిఖి! ఇలనావి పారిపోయాడుంి”

“ అవుక్ముపభూ ! నాకు ఈ ఉదయమే వార్రవచ్చింది. అతడు పారి పోవడం (ప్రస్తుతస్థితిలో చాలా ఉత్రమమని నాఊద్రేళం,”

“6 రవా స్యం7ా ఉన్న విరోధికన్న ఎదుటనున్న విరోధి ఉత్తముడు!”

6 కత చేమి చేయగఅడని _ప్రాణీళ్యరుల అలోచన?”

ళళ మల్ళీ సెన్యాలు పోగు చేసాడు కీ 00

“6 ఆప్ప్వుడ్తు € 9)

కళ ఏద్సుుగుండాపోయి వాత మొర్చవచ్చును, 03

4 నాడ దేళం అకడు పారిపొలేదనీ, ఈ పట్టణంలో ఎక్కడో డాగుకొని ఉన్నాడనీ,”

** ఆజేమిటి జేవీ! నీవు అవిధం౦ం గా ఎట్లా అఆలోచించగలవు € +

6 ఇక్కడనుండి ఒక్క పారిగా పారిఫో లే అతడు దొరశటానికి ఎన్నో ఏీళ్ళున్నా యిం”

శాంవిమూలుడు ఆలోచ నాపరుడయ్యాడు,

ఇా9

వసునులతాదేవి నెప్పినట్లు ఫులమొవి ధాన్యకఓక నగరంలో ఒక గవాస్యస్థలంలా" దాగిఉ న్నాడు, ఆతని వేవషకబా చూరివొయింది, మునీక నగరం నుంచి ఆయన సామంతులు మంనగులు, సేనాపతులు, అపసర్పనాయకులం, ఇారులం అేకలం వచ్చారు. స్వర్ణ రానులు కొని తెచ్చారు, ఆ రహా స్యమండిరంలో ఫులమావి ఇనువురు చారులు నాయకలతో మౌట్లాడుచున్నాడు, వా రిరువురు ఫులమౌవికి సాష్టాంళనమస్కాారం మ్‌ ఇెళ్ళిపోయారు.

ఆ రాత్రిరాత్రి ఫులమావి మౌరుపేపంతో కొందరు అనుచరుల గూడి శ్రీశాకళం వ రళానకి వోయీవానోలా ప్రయాణం సాగించి వాడు, ధాన్యకటక నగర౦ వెలుపల ఒళ అరగోరుతదూరంలో ఫులమౌావి జటును కొందరు రాజ భటులు ఆపి బేసీ నారు, ఖు మిరు ఎవరుళ” అని శాజభటచాయకడు వారిని (పళ్నించినాడు, ఫులమౌవి చారులలే ఒకడు వ గక నాయక జీనం వేని

అఆఊడీవిశాంతి శ్రీ $ 9౪ ఉండెను. పులమావిహతం నేవకునిజేషంలో ఉన్నాడు, వణిష్కఅనా కుకడు కక అయ్యా మూ ఓడ ఒకటి యవద్వీపం వెడుగున్నగి, దానిని పౌగనంపణాని కె "జీను శ)?" నళం పవనుతు న్నాను ఏ0 అన్నాడు,

ఉ మో శీడ జేరు? 9

66 అనంద శ్రీ, $ 99

6 ఆఅలట్రాగీశాని, మిరు ధాన్యకటకంలో ఎన్నాళ్ళనుండి ఉంటున్నారు! జన్మ స్థల మెక్కడ€)

4 “మాడి శాండదూరునగరం, మేము ఇప్పటికి ఎనిమిది సంవత్సళాలనుంచీ ధాన్యకటకం౦ంలో వరకం చేసువంటు న్నా ముం”

6 ఈ విషయాలన్నీ తిలంసుకు నేవరకూ మిరు ధనశ రాష్ట్ర ముఖ్యనగరం గుకుద త్రపురంలో ఉండవలనీ వస్తుంది. ఇక మితో ఉండేవారి చరితలు ఒకరొక్కరి వే తెలియజేయండ్‌.””

ఇదివర "కే చుట్టు, ప్రక్క అ టామాలలోనూ ధాన్యకటకనగ రంలోనూ నివసీనూ వచ్చిన వారందరి చర్మికలు ఆ వర్తశ నాయకుడు మనవి చేసువ న్నాడు, ఫుఠలమావి దగ్గరకువచ్చి ఈతడు తనవటుంబ సేవకు డొన ధర్మిలుని తస(,యు-డెన నగధరుడ నే పేరుక లవాడనిన్ని ఇంతప్పటినుంచీ తనయింటిలో జే పెరిగి తన పిలి అతోపాటు చదువుకొన్న బాలుడనిన్నీ తెలిపినాడు. ఇప్పుడీ బాలుని తండి వృద్ధుడవడ చేత తనక సేవవడయ్యాడనీ మవవివేనీనాడు.

అ డినాలలో నిజం తెలునున నే విధానాలుకొన్ని ఉన్నాయి. రాజభట దళాధిపతి తెలివెన అపసర్పృశాయకుడు, ఎదుటజన్న మొయవణిష్క నితో ఏవేవో ఈమాటా ఆమొటా మొట్లాడుతూ చటుక్క్నన నగధరా$”*” ఆని పీలిచాడు, కాని పులమావి అదృష్టవంతుడుగ నుక వంటనే చిత్తం [13 ఆని ఆ రతశభళట దళ సాయపని కడవ వచ్చాడు, పుఅమొవి అదృష్టం పండింది, రకషృకభటుడు మూరు గుకుద త్తఫురం వెళ వచ్చును అని వెళ్ళిపోయాడు,

ఫులమొని గురుద త్రపురం వెళ్ళి అక్కడ అతిజాగత్తగా ఉండవలనీ వచ్చింది, పావాసంకలవాడి వే అవీ. శ్రీ వరిస్తుంది అని అతని నుతేం, ఊఉ తమ శార్యాలకే అ పావాపాన్ని వినియోగి సే ఈ ఫులమొవి మహారాజ్యం విస్తరించి తవ పేరు శాళ్ళతంగా నిలుపుకొని ఉండును, ఆతడు చ[కవ ర్రిపదవి అళించడం తప్వుశాదు. శాని అపదవికీ పోయేమౌర్షం రాతసత్వంతో నిర్మించుకో జూచాడదుం

భులమావి అలోచనలం గాటమైపోయాయి, వానిలో సుడీగుండాలు ఉద్భవించాయి, (ప్రళయ రుంరులు ఏీచపాణాయి. గురుద త్రపురంనుండీ మ్‌ాఠు వేసాలు వేసుకొని అందరూ మొయనుయ్యాను, వీరు మూరుజేసాలు నేసువని మోయ మెశారని అపసర్పనాయకుడు శ్రీ,రాహంలునను తెలియును; అయినా మహారాజు కాంతిమూలుని ఆ థిచొసున ఏమిఎరుగనివానిలా ఊరళొ న్నాడుం

200 అ|డ విళాంతి శ్రీ

ఫులమౌొవి మోయ మెపోయాడు, కొన్ని నాళ్ళకు ఫులమౌవి తన రాజధాన నగరం ముసీశలో (పత్యశ మై సనీంహాసనం అఆధివనీంచాడు, నెల డివాలుం తన ధ చా-గారం నింపు” న్నాడు, సెనికఅను (పోగు చేసుక న్నాడు, "ెలదినాలు మునసీ$ లో వెభవో పేక మెన ఉత్సవాలు జరిగాయి.

ఫులమౌవిమౌ(త్రం శనుబొనులు ముడిచి తన పరాభవ దాచానలాన్ని 1శతీశారవాంఛచే (పజ్వలింప జేన్తున్నాడు, తన దురవస్థక్‌ శాంతిశ్రీ మూల శారణం, ఆంత | పేమించి, అమెను సామా ఖైచేయ (ప్రతిజ్ఞ వూనిి మహాపుకుషు దిన తొను ఆమెకోసం _జెర్రయా[ఠనుకూడా (పారంభించాడు, అలాంటి సందర్భ లో అ వ%లమౌారి, 'సెంధవునివ లె డ్‌న అదృష్టానికి అడ్డుపడీ, పులమౌవి అభీహ్లైన్ని భగ్న ముచేసింది. ఆతని వృాదయంలో ఒక్క కే ఆలోచన, ధాన్య కటకం నాళనంచేకుడం, ఇమ్వావనంళాన్ని నిర్యూఅన చేయుడం, బ్వ్యమోక్‌ శాంతి శ్రీని పట్రికొనిరావడం, అతని మోములో నవ్వులే _ ఆతని వృదయంలో కాంతిలేదు, అతనిపళ్ళు ఎఫ్వుడూ బిగునుకొ నే ఉన్నాయి, అతని ముష్కు పటాలు ఎప్పుడూ విస్తరించే అన్నాయి, అతని కళ్ళలో కెంపులు తళరళమంటున్నాయిం

66 ధర్మంరీ త్యా ఫుఠలమౌబే చకవ రి! * * మధుపాన మత్తతలో ఒడలు “తెలియక పల్లే మనుష్యుడు చకవరి శాజబాలడు [12 * ఇమ్యోవలు చశవరి వనంశకీనలు శారు, వారు తెరమీద బొమ్మలునడి*పే ఆట గాళ్లు, వీనిని ఏ సామం తుడు అంగీక ర8ంచ లేడు.” * గ్రీలా'లురెన రాజుఅను బలవంతు లైనవారు వధించి ధర్మ రాజ్యం స్థాపించితీరా లి” _ ఈవిధం గా న్నీవాముఖాలు (పతిపసామంతు నవూ పులమౌొవి పంపించినాడుం

ఎక్కడో ఉన్న ధాన్యకటక్యపభువు సకల దడతీణాపథానికీ సార్వ భౌముడుశానడం మహారాజ్యూలెన టైజయంతికి సబారాష్ట్రానికీ మాళ వానికీ, శాత వాహసరట్టుకు, ముఠకదేళానిక్కి కళింగాలు రెండింటికీ, పూంగీయ రాజ్యా లవ, బేంగీరాజ్యానకూ, (క్రముక రాస్ట్రావికి తలనంఫులం ఆని ఫుఠలమౌవి పంపీన దిట్టరులైన పండితులు రాుబారులుగా బేళణేళాలప పోంణ బోధిన్తూటూండిరి,

ఫులమౌవి నాళిక సహ్యుముళలయ, వ్యాఘ్రనది, '(పతిష్టైన, వె జయంతి, నాగపర్వఠాౌది సంఘూరామౌాలవారికి ఊఉ తిఠాది సంఘూారామాలఅవారికీ రవా స్యంగా రాలు నారాలనుప౦పీ ఈ విజయసార్వభ "మ డు, శ్రీ చంద,శ్రీ, సార్వభౌముడూ, శాంతిమూలండూ బౌద్ధథధర శ్రి నాళన శారవలనిన్నీ జౌద్ధధర్య (ప్రతిహైపన తిరిగి చెయ్యడ మే తన సంవూర్జో చ్రేళమనీ, తననగరంలో నువర్షగిరి సంఘారామంలో [పీయదర్శి అళోకచ [క వర్తి లీభించిసే దివ్యశిలా ళొసనంలోని పవిత్రా దేళాలం ఫునరుదరించడ మే తన అఆళయమనీ ఇారికి మనవి చేసుకుంటూ చారి సంపూర్షపహాయరే ఆ ర్థించాడు,

చంద(్ళ్రీ, శాతవాహన సార్వభాముడు (ట్రహదత్తుని చెంత చదువు నేర్చు కుంటున్నాడుం ఆంధ (పొక్సృరం చదువనూ [వాయనూ "సీర్చెను, చిన్నచిన్న

అడ్‌ విళాం త్రి శ్రీ జ01 (గంధాలు చదువుతున్నాడు, మాళవిక ఆయనతోబాటు (బవ్మాదత్తుని శివ్యు ళశాలె చదువు [పారంభించింది, ఆసమయంలో శాందీమూలముహారాజు విజయ ఫురంలో అన్నిమ్హోమం సంకల్పించారు, ఇమ్వూవలు వోరీఠతస గో(త్రజులెన ఊ త్తను రావ్మాణమ'త్రియులు, అ దినాల్లో ఆంధ్రదేశం అంతా (బాహ్యణులూ, ళూ[దులూ..-రెం జేజాతులు, కూూదులలో ఉప్పరులు 'చాకళ్లు మొదలైనవా రుంజేచారు, అఆచాడు ఆం(ధజేళంలో మ్మత్రియులు లేకు, 1(గావ్మాణులలో రాజ్యాలు పాలించేచారు శ్రావ్మాణతతీయులం (ఏరు తరువాతవచ్చిన నియోగు అకు వూర్వీవలయ్యారు.....కొందరుసచ్చూ్యూ[ద తతయుఅయ్యాగు, సచ్చూ(ద తృత్రియులు ఆయిపోవజానికిశారణం చాద్ధమళతానికి తర్వాకవచ్చిన జైనమక మేం) శాంతిమాలుడు విజయపురంలో అగ్నిస్టోమం వేయ గానే ధాన్య కటకంళలో చకవర్తి జీన అఖండోత్సవం ఒళటి చేయించ సంకల్పింవాడు, ఇాంతిమయూాలనముహో రాజూ నిత్యాగ్నిహో త్రి, ఆగ్నిమ్టోమౌనికి అన్ని (ప్రయ త్నాలు జకుపుటకు (టబ్రవ్మాద త్త్యపభువు తన పరివారంసో విజ కాపురం “వెళ్ళినాడు, 'బ్రవ్మాదత్తుడు 'విళ్ళిన నాలుగురోజులప కాంపిమూలమవోారొజూ భార్యలతో పరివారజనంతో బయలుబేరి చంద,శ్రీ/ సార్యభాముని బాశశులు బేర దీనీ వాడు, చవ ర్తి అఖండ ెన్యంతో గ చాసీజవంతో, నమువిరాణులనో విజయపురం 'వేంచేసీనాడు, అయన ఆధివసించవలసీన మదగజం ెని చం దక్తి/ (ప్రయాణం వేయలేదు, అదినర కే కాంతిమాలుని ఏనుగుపెన ఒక అంగరక్షక 'పళువు వేసంతో ప్రయాణం చేసినారు. చశవర్తి గజరాజువై (పయాణం వేసింది ఒళ బాలవీరుడ్రు అతని [పియురాలు, ఆ బాలవీరునికి చంద్ర పోలిక ఉన్నది, ఆతనితోఉన్న యువతి మేళలిముసుగులో ఉన్నది, మూడుదినాలు (ప్రయాణాలు సలీవీ చృకవర్రి సెన్యమా, పరివారమూ విజయపురం చు నారు, చక్రవర్తి విడీది చేసింది శాందిమయూల నుహా రాజు అభ్యంతర (పొాసాదములో, చవ లి (బవ్మాదత్తుని శిష్యుడైనప్పటినుంచీ కొంచెం తెలివిని సముపాన్టించడం (పారంభించాడు, జీవితం అంశే భయం, కొంచెం భ కి (ప్రారంభ మెనవి, చాజ్యవ్యవహా రాలు శెలినసిశళొ నడం రాజూ, మంతి, ధర్మము, (ప్రజల, ముఖ్య నగ రము దుర్గము, సమితులు, మసెన్యమూ, సంధి వ్యిగహాము, మి[తలాభం, రాయ బజారము, ధక శని చారణ, యాత్ర, శరాజపశణములు, నదులు, శాల్వలు, వెకవులం, సము[ద్రము వర్షకము వెద్యము, ఖనిజములం, ఏనుగులు, రథ ములు, అళ్వములం, పశువులు రవాస్య'చారులు, మొదలగు ఎన్నియో విసయాలం (బవ్యూదళ్తుడు చంద్రశ్రీ, చ్రవ ర్రికి షపబేశింప (పారంభించినాడు, చకవర్తిక ఒక అం౫ రతుకుని వేవం వేని నాగదత్తుని జత చేస్తి తానూ అ్మప్రమత్తుడై (బ్రహ్యావ త్త(ప్రభువు విజయఫురం అంతా తిప్పుతూ రాజ్యనిర్వ్యవాణవిధానం నేర్చసాగి నాడు, చం[ద,శ్రీకి ఒక్కొక్కప్పుడు కోపం వచ్చేది. ఒకసారి విసు ఏజనిం చేది, ఆయినా ఓవీకతళో (బ్రవ్మూదత్తుని 'జేశికత్వాన అన్నీ "నేర్చువంటున్నాడు, కాత ఒంటిగా మాళవికళతో కహూడితఅన్నప్పుడు “బీవీ! మమ్ము ఈ అ 26

౪204 ఆడవిశా౦రి,శ్రీ, శాంతీమాలండు, (బవ్మావత్తుడూ వేపుకొనతింటున్నారు, నాకీ చకవ ర్రిల్వ మెందువు, సుఖభోగాలు దూరమయినఫుడు? కుమ్క మైనజ్ఞానం నాస నూరిపో స్తే ఏమిలాభ౦ ? *% ఆని వివారవదనముగో పలికి వాడు,

“మహాప్రభూ! మిరు చడక్రవరులు, మికు అన్నీ తెలినుశకపోతే ఏలాగ 99

4 'తెలియకపో తే ఇబ్బంది ఏమి? మంతులు చూచుకోమూ * ”

66 అందువల్ల మిరు "పగుకమా[తమే చకవ ల్రి అనిపించుకొంటారుళి

6 జశానలసీంబే "పీలేశకదా ౪”

6 (బవ్యూద త పభువు ఈ జాగ రలనీ ఎందు పడుతుజ్చాడను కొన్నారు” క; ల క్‌ు ల

ఈ ధాందనుడు | *”

“శాదు మమహా(పభూ ! ఆయన తమ(ప్రాణంకోసం ఈ జాగ త్తలన్నీ చేస్తున్నారు.

6 ఏమి జూ తలో! మౌతండిశారు బనికిజాన్నప్పుడు మాతాత గారి శాలంలోనూ నేను ధఢాన్యకటకం అంత" నిగ కంగా శిరో వాడివి,”

66 యువనుహో రాజత్వం వేరు, చవ ర్రిక్యం వేరు మహాప్రభూ ! ?”

“*చశ్రవర్రత్వం అంశీ ఈ బాధ లేనన్నమాట 1”

“ చ|కవ రిఠం౦ం అంజు మి ఇషంవచి?న న్రీలగలో మిఇవం వచిన అను శాలు సేవన వందడముళారు. 9 జ్‌ "టె స్ట

ఈ "భేవీ ! నువ్వుహూ డా నీతిబోధ మొదలు పెట్టుచున్నావు *”

“మహాప్రభూ ! తమధర్యం తమప... ”

చం(ద,శ్రీ,! కోపం మిన్నుముట్టి పోయింది,

౧౨

“ అవును మనో(ప్రభూ ! ఏ*ఇారణంచేత నెతేజేమి చేను తను జీవితంలో భాగస్వామిని అయ్యాను, జీవితమం శు పివిధరత్నాలంశరణ, అ నేకముంది జాసీలవీత చసేవచేయిం చుకోోవదమఘూ, అద్భుత మై: దుకూలవ సో9లం లిఫ్తవి ప్తకూ మౌర్చుళోవడమూ, వలచీన పురుషుని చేతుల్లో సవిలాసంగా తేలిపోవనడమూ అను వన్నాను, ఒక చశ్రవర్తి పరిపాల;:౦వల్ల బీళశంళాంతిగో సుభిక్షమె. ఆనంద మనుభవిస్తుందని (టవ్యాద రపభువు సె *విచ్చాకుం కా _తికీ, ధ ర్య్మాచకణకూ చశ్రవర్రి భరతవర్ష ౦లో ఏకైకచిః్ని మన్నాడు, (వాద త్తపభువు ముక్కలు వింటూం కే మనం చేస్తున్న జేమిటి జవమొా అని దిగులుపట్టు వంది.”

అంద మెన మౌళవిశేతులు నమస్కౌాం ము(దలో ఉన్నాయి. ఆమె కన్ను లనీరు తిశుగుతున్నది, తలవంచునని అ బ'లిక "నెన్గుదిగా నడుస్తూ లోని

ఆఅఆదపవీశాంతి శీ లిం అంత ఃఫుర రలోకీ వెళ్ళిపోతూం కే చంద్ర శాతవావాన సార (ఖ్‌ ముడు "కందం ల్లో మనముందుసరక్కి ఆ శాలికను తనకాగలీ ళో పొదివిపట్టువన, వభటుమ్క్హన ఆమి ఎదుట మోకరించి * ₹ీఫీ చేవ తషమించు, చథ్రవ క్రిత్యమంే ఇంత స య6క ర మెసదని తెలిచ్వే “ నన్ను చైవ ర్తిగా వేయకండయ్యా అని కాంతి మూట మహారాజును ఒప్పించి తాందును ఆని 'పొాభే శావూర్యకం గా అన్నాడు, ప ఆర్వ్రునా నేను సరభమ సింహాసనం ఎక్క జానికి ముఖ్య కారణం నువ్వు!” అని తఆవాల్బ్చుకశ్నాడు. మాళవిక భర్త రండు చేతులు పుచ్చుపని, లేవడీసీ, “క్ష న్సించండి మహా(తభూ! మనం ఇద్దరం భగవంతుని వేడిలాగ ఆటబొమ్మలం మౌళ్‌వికక ఏవదోభ:యం ఎక్క నది, చ్మక్షవ రి భోజనమును పరీతకుడు పరీషీం రినవెకున తానుగూడ ఫరీక్షంచడం సానించి-ది, రాత్రిళ్ళు కోడిపనుకు వోతూ ధరను పడిసార్తు క నిెపశా-తూశ ౧ది, ఆంతఃపరందాి భర్తను ఏ శ్రాజికీ జెళ్ళనద్దంటుంది, సాయాఘసు డైన బర్పెహ్మూదత్తునితోతక్క_ చ।కవ రిని ఎక్క_డికీ వెళ్ళ నయుదు, ఇతర శాణు అవర న్నా అను హొన మే, తారానిక యఫహోదడ నాగ నికలు ఆపువ నడేచేయి, ఎనమవేయి ఆయి నారు, నాగదతుకు, ఆతని మిత్రులు నలుగురు ఆ మందిరముఅవ చారిఇన్చ బాహ్య మందిరములో ఇరువురి తరువాత ఇకువుకు గా సర్వ శాల ముల కావలి కానూ ఉండవలఅనించే, ఇశాతచాపా చాంతః ఫు ర%ల్‌ ఇటువంటి జ్యాగత్త "లెప్పుడూ ఎవరూ పడరలనిన అవసరం 'లకపోయిందగి, మహాపద్మనందు మొర్యశాణ్వాయనాదుల అంతఃపురాలలో బఇృంతప పదిరెట్లు వాగు తేలు ప డేహారటం, రాణులందరప మాళనికమాోద కోపం ఎమ్మ వైవోయిందిి. వెనీప్టియను పపిద్దరాణ్కి తక్కిన రాణులు కాంతిచూల మహారాజుక దవ తను ఆంతరంగిక పర8ధారికఅను రాయ బారం పంపారు,

6 చక్రవర్తికడవ ఏరాణ వెళ్ళడానికి వీల్రేపంణా ఉన్నది, పాణ నాథుని పాణాలు శాపాడే బాధ్యత ఒక్క మాళవికడిళలా శి మాక లేడాశి ఈ దుర్భర సితి ఎంతకాలం భకిస్తాము క మవాతాజూ 1! మిరు మొక ఏకుండ, చవ రికి హీనిచేని మూజఒకజిలో వళ్యశ్యాలు మూటక ట్టుకోము, తనుకు మేవముంతా వ్‌ క్వాస్య అఘః లేమ నో యానికి మేమంతా బద్దురాయ్యడము 5 ని రాయపొరం జాంచిమూల మవాగ జు శసటన వేశంది. క

ఇఛాంచెమయా:ల నుహారా జు ఆ కృద్ధపరియారక లనుచూచి “దకవ ర్షికి తక్కిన మహాభ"ఖులలతో అవసవంజేరట. మాళవిశాదేని తమన సన్నిహిత యషు, ఈ పెచయంఅం నె చ(కర రో మ్‌ోట్లాడీ నువా రాణులకు మళ్ళీ వార్త పంపుతానని మనఖు మేమ ౨టేః పషఠక వక్త్‌వచ్చువు” ఆనీ తెలిపి వారు, అంతః పఫురం లోనే చకవర్త కట్రిసాము వున్నగునవి సేర్చుకంటుంన్నారు (యహ్మ దతువిశళో,

. ఒకదినం చడ్రవర్షి తవమందిరాలకడపాన్న వనంలో. (వా శ్రదళ్తుని కళూపులో పిలావి ద్య క్ట య్య కుంటు నా యః

క్‌! అడవిళశాంతి స్రీ,

చవ రి? పభూ! మివరోనివిద్య ఉన్నదా?

(ట్రన్మా 2 నిజానికి నాకేవిద్య రాదు మహో ప్రభూ |!

“ అన్ని విద్యలూ మాక అద్భుత ౦7 నచ్చును,””

కథ విద్యయొక్క అవధి ఛగనంతుడు, మనళ | ఈలోశాన్ని దాటి ఎళ్ళ లేదు, ఆలాంటిది విద్యలు వచ్చినవి అనుకోడం వట్టి మూర్ధత్‌ మహా పళూ | *) ఫోతే ఎందున ఇెప్పండి ? ”

ట విద్యలు వూ ర్రివేయాలని (ప్రయత్నం చెయ్యాలి, ఆ (వయత్న 0లో శోొంతవరక యనా పెళ్ళగలర,.,ఆ త ర్వాతివిద్య ఆపపెజీవికంలో, ఈలా విద్య వూశి ఆయ్యేవరకూ జన్ములం ఎతుతూ ఉంటాము.”

కళ వ్వునక్ష (కిందటి జన్మము క్టాపకం ఉందదే, ఇంక ఏవిద్య (కిందటి జన్మలో ఎంతవరకూ వదిలి వే పామో ఎలాజ్ఞుపక 0 ఉంటుంది స్వామి! *?

6 ఒక "ెలదిసాల్మకిందట తాము జేసినపనులు తాము అనుభవించిన ఆనుభ వాలు నునక్‌ జ్ఞాపకం ఉంటాయా మహ్మాఫభ్లూ 1

6 ఆ | జేనో (కొ తమధువు (తాగి తేచాలు, అన్నీ క్టాసకమే 1”

5 త్రక్రిన బేళల్లో జ్జ 39

“ఈ జశేమిరా మూ మెదడుకు ఏవీ అంటవ్వు మౌ మెదడు అటునంటీది, ఓళ్క్ళ.ముక్కె. నా క్టాపక 0 రందదు.*)

5 బూ రద్రరు వూర్వజ్తానపరుఅక (కిందటి జన్మ శరన గాణ జూపకంఉంటుం ని మనత నీ షా ఉన్నా శీళసోయినా పనుకటి కర శ్రీ సంబంధం చానిపనీ అబే చూచుకంటుంది. నిన్న టిభోజనంలో ఎవ్కవతప్క_వలు మనక జ్ఞ పిలేవన్నా పానిఫలీతంి అనుభ వానికి వనూ"నే కంటుంది, న

4 న్లిఫ్న మంచి మధునేవించక పోలే ఈదడినం గొంతుకంళతా. ఎండీపోయి షట్టు కంటుంది అమో సరంటారుః నె

కక లి ట్రర్క

ళన ఆయితే (బవ్యాద తవభూ [1 మేము వళ్ళి నుహాబుషి నాాగార్టు నా ఇార్యులవారిని దర్శనం వీనుకురావాలన్‌ ఉంది)

౮ చిడ్రం ! నేను ఏర్పాటు చేస్తానులే?

“ ఆయన మూడువందల 'ససంవతృేరాలనుం-ీ (బతికి ఉచ్నాడంటారు నిజమా వభూ జ్జ [9

కక ల క్రిం 1 ఘాతొత గారెరుగుదురు ఛారిని మూ ముతాతాగారు ఛాదూ

కళ ప్రైవరు పెషప్పారు ఆ విషయం € *)

ఆడవిశాంతి,క్రీ 206

66 బ్వూ తాతగారు ఇప్పుడు (బతికిఉన్నారా ల్డ్‌ 9

ఈ పోయి అయిబేళ్ళుమా[ తం ఆయింది ప్రభూ ! ౫

6 టఆయిలే మి నాయనగారు వెళ్ళి (క్రీశ లంలో తపస్సు వన్తున్నా రట, ఎందుశది॥ ౫ |

6 త్రప్రస్సు ఆత శ్రక్షూనంకొర కే,”

6 ఆదెనో మళ్ళీ ఆత్మ శ్రిజ్టైనమని కొ శ్రగా అంటున్నారు, మాబోటివాండ్ల దగ్గర నేర్చుకోవడం ఎందుకొర కయ్యా జై 39

6 జానం రెండువిధాలు._. ఒకటి లౌకికం ఆ0దోది పారలౌకీకంల

కః మాశీ 3ందూ "తెలుసునా శి *ి

46 ఇుదటిసి ఏకొంచెచమో తెలుసు

6 శ్రాన్ను వలచినయువతిని (కేమి చదటంకూడా జ్ఞాన మేనా కః

ఈ కలఫు మొదలెన చి తవికారాలన్నీ క్ఞైనసాధనలే 19

ఈ ఆయితే మాళవికళకూడా నాన గురువే

65 23 మౌాళవిశాచేవియే కాదు, సమ నలోకము గురువే ఆవుకుంగి; “కలియ నేర నేల న

కక ఆేప్ప ఎటువంటిదో ? ౨)

౪ మనం ఏపనిజేస్తున్నా; దాని స్వరూపాన్ని ఆదియిచ్చే ఫళితాన్ని విచారినూ చేయాలి.

“4 మాళవికవల్ల మాకు నుఖంకలుగుతున్న ది.”

66 ట్టి త్తం ఆ సుఖస్వరూపాన్ని ఇంకా తఠభాలి మవ వభూ.”

ఆవల కాంతిమూలుడు ఆగ్ని హోమం 'పారంభించాడు, ఈ యాగము వసంతళాలంలో (పారంభమముంది, వసంతశాలంలో అరిదుదినాలు జరిగే యాగమిది, డేశటేశాలనుండి బుస్విజులు వచ్చినారు, బేళాధేశాలనుండీ (వోహ్మా ణ్యాము వచ్చిపడెంది, వజయ ఫురానికి చెండుయాూాజ నాల దిగువనున్న న్మ్యతళాల అను షవి(త యాగ స్థలంలో శాంతియాలు డీ (కతువును ఆరంభించాడు, ఆయాగ జాలా పచేళమం ౩" మహాపల్టణమెసోయినది, చశుళ్శాలలు శాలలు వందల కొలది ఏథుల్రు వేలకొలది ఇళ్ళు; పందిళ్ళు, పాకలు నిర్మించారో, వైద్య శాలలు మంచినీళ్ళళశాలలు ఖోజనళాలలు నిర్యాణ మైనవి, ఆ నేకవిఫములెవ ఆంగళ్ళు వచ్చినరి, ఎక్కడచూచినా జనమే, రధ్యఅను పలవభోగ పలక శాతిశనో నిర్మాణం చేసీ నారు, చేళబేళాఅనుండి కూర-గాయలు భష్తూదినుసులు, పౌలు, “పెరుగులు, "నేతులు. దినదినమూ దిగుముతి అయిపోతున్నాయి. యాగ మెన ఠరుబాత శాంతిమాల మహారాజు (వావ్మాణులప భూరిసంచావనలు ఇచ్చి

లిం అడవీళాంతిీ శ్రీ నాడు, మహవోపండితులకు, బుత్విజులకు బుషులవ అక్షలకొలఅది నువర్థాలు రశానులుఫోనీ తన మేనల్వుడగు న్‌ (కవ రిచే దెౌనాలు ఇప్పించినాడు,

ఆరవదినమందు చ(కవరి జావాలు రాలిపడిన మూడుఘటిక అవర 3 ఇచ్చి నిత కాలానికి ఆపి, తనవిడిదెకి వెళ్ల జానికి బయలుదేరి నాడు, రథము వెంట "మెరికలవంటి అంగరత్షకలున్నారు, ఇంకళలే ఎక్కడనుంచి వచ్చారో ఆ ముహో రాజ రథపథ౦ంవెంట ఆయి౯”౯'౧వందలమసుంది (బాహ్మ£న లం తమ ఇజాలంనలు (కింద కజూరవిడి చి సంపూర్ణ కవచ ధారులె (పత్యత మె నారు, కతులుదూసి చక వర్తి రథంమిదపరికి నారు. అంగరక్ష్మ పలు ఆపమత్తులయ్య్‌ తన్నారు, వాళ్ళు విరోధుల మొదటిజరుకసప వెనుక కేేనా మరుని మేషంలో ఫలకాలతో ఆపు కంటూ కతులుదూసి తలపడినారు, ఆ చుట్టుపక్కల శాలలలోేనుంచి ఇంకా అయిజారువందలమంది ఈ నంజల సవుగంలోకి *ఉ జయ ఫులమొావి వ (కన ర్త జయీాభవ ** ఆంటూ దరుముకినారా, అంతా అలకలోలమె పోయింది మహో రాజ రథ సారథిగాడన్న చనాగదతుడు గథంఆపీ తనన్నేహీరు-లెన ఆంగరత్నక అకు గువుుతుగా శంఖం మూడుసారులు ఊది “హెచ్చర6క వేసి ఎడమచేత ఫలకము ఫుచ్చుకొని, వడిచేత పొడుగాటి భల్తంతీనీ రథ కకదడవ వ చ్చేవిగోధి నెల ఓక్క కావోటుప కూలుసు న్నాడు, నోటి ఆ౦౫ రత్న కలు కరథంమోిదిపరికి చ[కవరిని రవీ ౦ంచుకొంటున్నారు,

కాని ళ్యతువులదండు దొంగవాటుగా మీదపడి తాకిందిగనుక మవో రాజ రతవలు కొంతదారి ఈయవలస్‌ వచ్చింది, అందుక నే ముష్పదిమంది కతు వీళలు రథంమాదికరక గలిగారు, అంగరక్షృ కలు నూరుగుశే ఉన్నారు, అయినా వారిలో ఒక్కొ ళ గాడు పదిమంది మహావికులను పహూతమౌర్చగల మేటి, కా బట్రి నాగ దతుడు, అతనినో బాటు ఇంకో అయిదుగుళరూ శ్మరువులలో పదిమందిని వాతమాళర్చాగు, రథంమిాదధజఉాిన్న ఈఆఅయిదుగుక అంగరత నలట్‌ చం(ద్ర,శీ శాత వాహన చ[కవ లీ కలితీసి తోదయినాదుం అన్ని వైపులా జాగ తే-గాచూనూ తోనికిఎక్క _,బోయే ప్‌ంబ్లై తలనరుపతు న్నాడు. అలోపలి8 వేగంతోవచ్చే లా జికా లకు ఫలకం అడ్డు పట్టుతు న్నాడు, గుజ్తాలు బెదిరి పోయి రథాన్ని లాగుకు పో నారంభించామి, వాగదత్తుడు గుజ్తాలను "జ్సీళ్చ పెట్టి పీలునూ అదళ్‌స్తు న్నాడు ఇంతీ లో (బహ్మువత్తుని సెనస్ధం శంళ్లూలు పూరినూ ఆ సంకుల ౧వమురభళ్లూ మిక నలుమ ఖాలనుండీ వచ్చి మి సచి.

యాద్ద ౦ చటా+క్క్‌ న ఆగిపోయింది? తోని ఎక్కుటచనుండి వచ్చినదో ఒక బాణం చృక్షవర్శి కంక తాణమునుచీల్ని కంఠములోకి దూసు స పొయివది, చక వర్తి ఈ అచ్ప్బ్బృాపోయివది మౌపని*ి అని నేక వేరూ నిలవునా ఆకథింమిద శే కూలిపడివోయినాడు,. ఆ వంటే (టహ్ముదత్తుడు ౫ బ్రముమిదనుంచి రణ రంగానడ “కీ నాడు, యుద్ధం గడభిడలో కాగాణాలన్నీ ఆంపోయినవి, ఆన్న ఫది శానజాలూ. రథం దగ్గరప వచ్చాయి. చ[కవిరి నిర్లీశయె రథంమిద

అడవిశాంతి ఫ్రీ 207

విరోధులలో మూడువందలు నృతివందినారః,. ఏబదిమందికి డిటంగా

గాయాలు తగిలినపి, చక వ రి అంగరతష్షవలలో ఎనుబదిముంది (పేణాలం

కోలాశ్చోయి నారుం తక్కినవా+రిలాల పఫడిముందికి గట్రి గాయాలు తగలినాయిః, నాగ

దత్తుడు ర కసీకాంగుడె ఉన్నాడు. అనడు ఒక్కడూ ఏబడివమందిని వాతమార్చ నాడు, ఆతనితోపాటు ఇసపువుగుచూ త్రం సజీవులె ఉన్నారు,

(టైవ్మాదత్తుని -సెన్యాలు ఎన్నో దివిటీలను వలీగిం చెను, (బవ్మాదత్తుని "వెగ్యులు ఆ యజ్ఞ వగ రవధ్యంలో పడిపోయిన ళ(తుపక్షం వనలక, తమచాడరకి 1ఫాడద్‌ వెద్యం చేయ సాగిం చిరి

చకవరి నురణించాడని శెలియా సే శాంతీమయాలుడు వివా్యఅ చిత్తంతో పామరునివలె నచ్చటికి పరుగిడినాదు, వైద్యశాలలో తల్పగతమె యున్న చకవర్సి శరీరాన్ని తన హృదయానికి పొదివిళొని కన్నుఅనీరు శారి పోవగా శాంచెయూలుడు * మహాకభూ ! సకలభారతాగికీ చకవరీ | అస మిించినావొా ? ” అంటూ వాొాపోయినాడు, ఆ దుఃఖము కాంచిమూ లని నిలువున క దల్చీ వేసింది, (బహ్మాదత్తుకు ఆతల్పం చాపునే మోకరించి ఉన్నాడు, కాంతి మూలుని దుఃఖం గమనించి (టహ్మాదత్తు సు లేనినాడు; ఈ మ్రహా ప్రభూ. ! అవబ్బథస్నాతులె. పవితులైన నోయ పామరునిలా దచుఃఖించడం ఉచితం

శాంతిమూలుడు కన్నీరు తుడుచుకొని విపాదవదనంతో (బ్రవ్యాదత్తుని చూచి దుఃఖంకాక ఏముంది ధనక్యపభూ | మౌతంశడి తాతలు కశాతవావాన నంశాన్ని తరలేరాలుగా 'సీవ చేన్తూ గండిరి, మా మూలఅతఫపుకషుడు కోసలబేళం పద్యనంధులపాలి బడినస్పుడు దత్షేణకోనసలం చేరుక న్నాడు, అక్కదనుండి (శీ కావళం వేరి అచట కాతవావానుల కొలువులో చేరాడు, ఆనాటినుంచి కాత ఇాహనులు మోక్ష గురుతుల్యు అయ్యారు, వారికోలువులో రాజ్యాలు స్తాపీం చాము, ఆం(ధసామాజ్యం విస్తరింప చేసాము, (శీముఖసార్వభఖౌాముని సెన్య్యా ధ్యము-డె మో ఫూర్వీకడొకడు నందులపాటలీపు[ తాన్ని విచ్చిన్నం చేసి, శ్రీముఖునికి కడిచెయి అయి. ఆయన్ను సకలభారతానికీ చకవరి నిచేసెను, ఈ నాటితో ధాళావాహీకంగావచ్చిన ఇజాతవాహన మువావంళము ఆ స్తమించి పోయినది, మౌ చిర బాంధవ్యం “జటితో తీరిపోయింది, ఇందరంఉండి చక వరిని రఫీ ౦ంచుకోలేకపోయాము, కాతవావానులక వ(జక వచ మెన ఇమామ్‌ నంళం నామూాలాన అసమర మెపోయింది”ి అని అస్పష్న ఎక్క లతో అన్నాడు,

య్‌ ఇ జి.

ఈమాటలఅన్ని వింటూ ఆ ధనక్యపభువు శాంచిమూలునికి నమస్క_రిన్తూ, “ మహాక్రభూ |! ఈ యపరాధం చమూ అందరిదీని, పిధివిలాసం ఇలాడుంగి, గతాన్ని విస్మరించండి, ముందుచేయవలసీనది ఆలోచించండి, ఇది పులమౌవి పన్నిన మోయః వెంటనే అతనిని శిషీంచవలఅసీఉంది*” అని తెలిపి నాడు,

208 అఆడవిళశాంలి,్రీ,

4 శిక్ష సే లాభంఉందా ధనకప్రభూ ! అంతరించిన శాతవావాన వంశాన్ని ఏలా ఫునరుద్ధరించగలఅం ... చివరక్‌ ఫులమౌవినే మనం చకవరి గా అంగీకరించుదామనూ అని ఊవాకలుగుతూంది)”

“6 వాంతవ_డైన పులమౌవిని చకవరి గా ఎట్లాచేయగలము ౪ 00

6 అవ్చును ధనకపభూ! మరి ఇశాతవావహానవంశాన్ని పునరుద్ధరించే మౌర్షమో $”

ఇంతలో అస్తాన్నవెద్యుడు అక్క డకకచ్చి శాంతిమాలునికి నమస్కరించి “మహాప్రభూ ! వోగదత్తునికి మెలపవవచ్చీంది, మవో(ప్రభువుల దర్శనము, ధనక (వభువుల దర్శనము కోరుతున్నాడు ” అని మనవివేనీ నాడు, మవోరాజును, (ైువ్మూద ర్మృపభువునులేచి నాగదతుని పరుండ బెట్టిన గదిలోనికి పోయినారుం వాగదత్తుడు యుద్దం ఆగిపో గానే ఒంటినిండా తగిలిన గాయాలచేే రథం మిద సే వివచుకపడ్తేపోయినాడు,

ఆళిధకి వైద్యులు జగ (క్రినిద్ధి నందినవారు, వారి చికిత్సాపద్ధతి ఆశ్చర్య కర మెనది, శల్య వ్రద్యమున వారు సీద్ధ హా స్తలం, శాంఠరినూలుడు సత్ర శాలలో నెలకొల్పిన వైద్యశాలఅన్నీ ఈరాజవైద్యుని అధిళారంలో నడచుచుంబెను, ఆయన బే ద్యేమువల్ల నాగదత్తుడు రండుఘఫఘటిక లలో లేరువన్నాడు,

చాగదత్తుడు నీరసంగా ఉన్నాడు, ఆతని ఒంటినిండా కట్టుక టి ఉన్నాయి. శాంతిమూల నుహోరాజువూ (బ్రవ్మాదత్తునికీ ననుస్కారం చేసినాడు నాగ దతుడు,

శాంతి ; ఏమి నాగదతా | ఏలా ఉన్నది*

నాగ ఏ మవోప్రభూ! చక్రవరిని రతథ్నీంపలేని వాని శేమంతో ఏమి పని ?

శాంతి ఏ; ఎవరు ఏమిచేయగలఅరు నీవు సీధర్మము మహాభ క్‌తో నిర్వ హీంచావు, నీలోటు ఏమో లేదు

శాగ ఏ; మహారాజూ | చకవర్రిని రథం దిగవలదని ఎంతో (బతి మొలినాను, కాని అఆ మహాపభువు జాలూ క త్త రీసువని సలివినయుద్ధ మప్రతి మోూనం౦, వారు ఇకువదిమంగిని హతమార్చి నారుం అయుద్ధంలో వారు పడిపో లేదు మహాప్రభూ ! ఎక్కడనుంచో వచ్చిన దొంగపోటు వారిప్రాణం చూరకొన్నదిః

(బవ్మా వ ఆ బాణము రాగితో చేయబడింది, చిన్నది, ఒక చచిన్న ధనన్సుతో దెగ్గిరనుండి అతిజ్యా త్తగా ఆలోచించి జేసినకాణమది, ఆ దుర్మా ర్తుని పట్టుకొ న్నాము, కోపవివళుడ-నె, వాళ్లే నూరుఖండాలుగా నరికి జీనీనాను మహారాజా! ఈ తొందరపాటుక తృంతవ్యుడను,

వాన ఏ మళేపభూ | సార్వభె ములు పడిపో7ాీ జీను వారికడట ఊరికి వారితఅను నాతొడపెసపెట్టుకొ న్నాను, వారు కళ్లుతెంచి చిరునవ్వుతో

నన్ను చూచి * ఏమయ్యా వాగదత్తా ! ఇప్పటికి "నేను మనుష్యుత్ణి నాజన్య తరించింది... ఈ పుణ్యయజ్ఞ వాటిలో నా (పాణం ఆహుతియ్యగలుగుతు న్నాను, మహావంళం నాతోసరి, పాపం మూళవిక దుఃఖం ఎవ్వరు తీరుసారు క! మూ యిస్తున్నాము, ఇవిమౌలజ్ఞ గ”అని చెప్పినారు మహా పభూ! చిరునవ్వునవ్వుతూ నే మామయ్య గారికి నమస్కారాలు, మౌగురువులవ నమస్కా_రాలు అని చెప్పు *! అని (పాణాలు వదిలారు మహాపభూ ! శాంతిమూలునికి మళ్ళీ కళ్లీనీరు తిరిగినది అయన తలవాల్బుకొని తూలుతూ గ డిఏవీడీ వెళ్ళిపోయి నాడు యగ్క కక ఆ సమిం చెను శాతవాహన పవి[త

రాజవంళము, ధాన్య పుర మహ డాంఫ్ర

వేలే వను కృష్ణ వేళా 1పవాహమందు

మునిగిపోయె, భరకలమ్మీ మూముమూా సె *

ఆఇనే విహైదగీతీము ఆ వెద్యశాలా (ప్రాంగణంలో ఛట్టోకడు పాడి మూళవిశా దేవి చ[కవరి క కేబరము వంత ఒళ్ళు తెలియని మూర్చలో పడి ఉంది, లేచినా జ్ఞానము లేనిచూపు ఆ మెమనన్సూ ఆత్మా ఈలోకంలో లేవు, భోజచానికి లేవదు స్నానం చేయదు, మాటలేదు, కాంతిమాలనుహారాబు నడుముకట్టుళొని సార్వభౌముని క శేబరమున్న మహాశాలాద్యారంలో కావలి ఉన్నారు, వారికి మూడుదినాలనుండి భోజనంలేదు. చకవర్తి కళరీరాన్ని మహా వెద్యులు ఓపధీయు క తెలాలతో తడిపి సార్వభొెమాలం కారాలతో ఉంచి నారు, మూడు?శాలు మహాసామంతులు సామంతులు, రాష్ట్రపతులు, మహా సేనాపతులు సేనాపతులు, మహామం్యత్రులు, సచివులు, చుట్టాలు, వర్తకచక నరులు, పండితో తములు, అర్హ్హతులు అచా ఘ్యలు; భిప్క_్లలు వేలకొలదిముంది వచ్చి చూచఛిపోతున్నారు, వందులు తలలువంచి అమవహోళాల కధురు గా ముస్పాద్దులా విపాద గాథలు పాడుతున్నారు, 6 ఎచట నిదురించితివ సార్వభామూ

ఎచట "నేల్క్కా_ందువోయీా

ఏజేళ మే7దనొ

ఈరీతీ మమువిడిచి

ఆః, ఓ

వేరొళ నంది; “సదసుళ వృదయుడు మృదుమధుర జీవి వ్రత చరితుండు పుణ్యుడు దివ్యడు మూస ధరణివలశాడోూ 11 అని కంటీనీటితో పాడినాడు, స్త నాలవదినాన చ[కవ రిని నాలుగులతల (ప్రజలు దుఃఖా[కులు విడునూ ఉండగా (బాహ్మూణుల అగ్ని సంస్కాారంకోసం లేవనె తినారు, సార్వభ"మూుని జేవాం కదలబోతూండగా * మహాప్రభూ! వెళ్ళిపోతాచా? నన్ను వదలి ఎలా వెళ్ళగలవు ౪ * అని కేక వేసి మాళవిక నిర్జీవయె "నేలమిోద నొరగపోయింది, ఆ పుణ్యాంగవవ భరృ'సవాగమనం లభించింది, వెంటనే అందరు ధాన్యకటకం వేరినారు. శాంతిమూలమహారాజు పవితకృష్ణ వేళ్తా పీరమందు పౌర్వభ "మునికి ఉ త్తీమలోేక (పాప్తీకె గోభూహిరణ్యగ జ చానాదులు వేసి పీతృయజ్జం నిర్వ ర్రిం చెను, . ఆం(ధభలేళ బాసులయిన (ప్రజలు రెతులు (గామ్టగావొౌన దుఃఖంతో నిండిపోయారు, ఈ వంళం భూమి పుట్రినప్పటినుం చి రాజ్యం చేన్తూ ఊన్నద ే వారు సమ్మి నారు, ఫపులమావి ఇంతటి దుష్కర్మ పాలయి ఏమి చావువందా నునుపన్నాడు అన్నారు, ఫులమావిని సింవోసన మెలా ఎక్క_నిసామని రద హృదయుఅ య్యారు, ౪ ఇదయ్యా “బేళంలో అరాజకత్వం, చకవ రి లేకపోతే భూమిలో ధర్మం నళిసుంది అని వేద (పామాణ్యముం” దని ావ్యాణో త్త ములు థర్మవా క్యాలు పలికినారు, ఏదో మహారయుంరు ఫు స్పేముందున లె బళ మంతా నిమ్మక నీరుపోనీనట్లు గా ఉంది, శాత వాహనవంళం అంతరించింది, ఆంధవిష్టువునుండి ఉద్భవమందిన ఈవంళం, మ్మికమౌర్కు_ని ఎదిరించి నాళనం వేసిన ఈవంళం, సకలభారతాని సార్వభ"మ సింహాసన మెక్కి న ఈవ౦ంళ౦ం, ద్వీపద్వీపాల ధర్మప్రచారం వేయించి వన్నెకెక్కి న ఈవంళం, లోక౦ం అంతా సర్వకళఅచే దీపింపచేసీన ఈ నవంళం ఆ సమించింది,

[(పజాకంఠళము

(గామ(గామౌలలో (ప్రజలు సభలు వేనీ నారో; పంచ సభ్యుల్ని తమపశూన థాన్యక టకాని॥క (ప్రయాణం కమ్మ న్నారు, ఒక్కసారిగా "సేల ఈఉఈ ప్పెన పాంగ్‌ నట్లు (ామ[్రామాలలో ఆచాలనోపాఅములోనూ అవేశం పొంగలువారింది,

ధనక సీమ, వ(జభూమి, వూంగీయవిషయము, (క ముకళాష్ట్రం) జీంగీ విషయం, బృహత్పాలాయన. విషయం, దఖతీణకళింగ, దషీిణకోసల, చోడ విషయం, చాళుక్య విషయం, కొరవిఠా పాాదులలోని వేలకొలది (గామౌలనుంఛి (గామ పెద్దలు జయలుదేరి నారు, గుజి ఫు బళ్ళమాద, ఎద్దు బళ్ళమిద, గుజ్తాలపెన, ఏనుగులపెను శాలినడకఠత బయలుధేరినారు,. దారిలో భజనలు చేసుకంటూ, ఇతరగామౌలవారిలి సంప్రదినూ, ధాన్యకటకం చేరవనస్తున్నారు. నలువె ఫుల నుండి వస్తున్నారు, శివుని విష్తుని, తథాగతుని, తీర్హంకరులను (పార్థినూ వసు న్నారు, కొందరు ముదదేవతల భజనలు వేసున్నారు, |

ఆ నడి వేసవిలో ఎండదనక ఏరనకు, కొండనకు, అడవనక (గ్రామ పెద్దలు, (గామపజలు వసున్నారు, ధాన్యకటకానికి అప్పుడే కొన్ని (గామా అచారు చేశారు, మాళదిశాబేవి అపఠాబితయే అన్నా రా (పజల, ఆమెపేున గుడీ సంకల్పించినారు, ఆమె 'పేనున కృస్తజడ్తున ఫూజెలు చేయించినారు,. ముత్తయి దువులకు చాయినా లిప్పిందినారు, వేలవ జీలు జనులు కోటలోనికిపోయి శాంతి మూలమహారాజు దర్శనం కోరినారు, మహారాజు, మంత్రులు, సేనాపతులు, (ట్రవ్మాద త్త ప్రభువు, :శ్రాంగీయ మహారాజు, బృహాత్పలూయన్మపభువు, వేఎగ్‌పుర సాలంకాయన (ప్రభువు, పీష్టపుర చాసివ్యపభువు, చళుక నాటి చాళుశ్య రాయ నిక (ప్రభువు మువ్నగువారితో ఎడ తెగని మంతనముంటున్నారు, (పజలందళూ ఏకకంఠంతో “జయ శాంతియాల చకవ 0! 9? ఆనీ ఆర చినారు,

హక జ్ఞర్రు ఇమ్వాకచ(కన రీ జయ ”” “5 జ్య విజయఫుర సీంహాసనాధీకా | *

అన్న విజయ నాడాలు ఆళావిలనీతాలె ఉప్పాంగి బెసలావరిం చినని, (ప్రజల జరు థగ్వానాలు వీనగా సే శాంసీమూలుని చూము వెవరక్ష్యంపొందింది. పూం౦గీయి, ధనక, చళుకు సాలంకాయనాది వభువుల మోములు పద్మాలులా వికసిం చాయి, ఆాహమ్టగామౌల | పజలు, పెద్దలు ముందుకు వచ్చినారు. ఆ "పెద్దలలో ఒక ముదుసలి మహారాజులందరూ నిఎచుండి*షన్న సఫా పాంగణంలోనికి పోయినాడు, ఇకాందీమాలమవో రాజూప సాహ్రైంగపడి నమ'స్మ_రించాడు, లేచి చక్కి న మహారాజులవ నమస్క_ రించాడు,

లశ అదవిళశాంతి శ్రీ

“ మహాప్రభూ! తాము ఆంధ్రప్రభువులైన మిళందరు ఈ పెద్దవాని మొట వినండి, నా శంఠంలోనుంచీ వచ్చే మౌొటలు కోట్టకొలది గొంతుక లలో నుంచి వచ్చినబీ, క్తి బుద్ధ బేవులు భక లతో ఈ జంబూద్వీప౦ తిరగే శాలం ముందునుంచీ, (శ్రీరామచ౦ దుడు ఈ దవీ,ణణాపథాల సంచరించిన కాలం ముందు నుంచీ ఈ భూమిలోటఉన్న ముఖ్య మెనదీ పవిత్ర మెనదీ ధర్మం ఒకటి తమతో గువవి చేనునంటున్నాను, బేళం (పజలది; (ప్రజలే బేళశంం ఊరత్రముడు, పవిత జీవి వేద బేదాంగ సంపన్నుడు ధర శ్రం నాలుగు పొదాలా నడపగల అతీరథుడు (టవ్యార్షి సమౌను డైన పురుషుణ్ణి అద్యసధ్‌లు రాజుగా ఎన్నుకొ నేవి, రాజూ భూమి రత ణార్థం, (ప్రజారతణార్థం. ధర్మ పాల నార్ధం, దుష్టశికుణార్థం, ఆలాంటి భూమి కుడు "ధేశంలో ధర్మమూ శాంతీ నెిలకొల్సి [పజలను రతీసు న్నందున మాట్‌ వచ్చిన ఠాబడిలో అరోభాగం ఇనూూఉ౦టిమ్కి ఇన్నియు గాలం, ఇదంళా (ప్రభువులకు నునవి ఎందుకు చేసున్నానంకే ఈ నుహావిమమన్థితిలో జేళబేళశాల్మపఫజలు తను పవిత్రశ రవ్యము ఊహించి తమ ధర్మం నిర్వర్రించ చానికి శాంతినూ+లనువోరాజు కడవ జేంచేళారు ” అని కొంత విశాంతి తీను కొనడానికా అన్నట్లు అగినాడు, శాంతిమాలునికి (బవ్మాదత్తునికి తక్కిన (వళువులహ ఆళతవృద్ధు పప్పబోరయీమాటలు తెలుసును, అయిశా (బ్రవ్మాదత్తుడు అవ్ఫద్ధునివంళ మందహాసంతో చూనూ,

4 శ్రాత్రశగారూ 1! తామంతా నిర్వహించబోయే ఆ ధర్మం ఏమిటి శ్రీరామచంద్రుడు [(పజాభిప్రాయాన్ని తలదాల్చినట్లు శ్రీ, శాంతిమాల మవో రాజులున్నూ తను అఖ్మిపాయాన్ని పరిపాలిస్తారు” అని తలవంచి, ేతులు జోడించి (ప్రజలందరి ఖైఫు తిరిగి నెమ్మదిగా తెలిపినాడు, అక్కడి "పెద్దలందరూ జయజయధ్వానాలు ేసీనారు, అవ విని అఆ అఖండ(పజాసమావాం అంతా జయజయధ్వానాలు వేసింది, ఆ జ.శు ధ్వానదుంధుఖి లోశాలు నిండిసోయినది,

ఆ వృద్ధుడు “ స్వామి, ధనశ(పభూ 1! తాము "సిలవిచ్చినది ఎంతయినా సమంజసము, మొ సవృదయం తను అందరికి నునవిచేసుపంటున్నాను, శాత చానూనవంళం ధర శ్రం నాలుగుపాదాలా నడిపీన్తూ రాజ్యం వేసింది, ఆంధధవిష్ణువు నంళం జబేటివరవ ఒక్క మహాపవాహంలాగా (ఫవహీంచివచ్చింది, "టికి మొదురదృష్టంవల్ల అవంళంలో ఎవ్వరూ రాజగుటట తగినవారు కనపడలేదు, మాన (శ్రయజ్ఞ శీ/ సార్వభ్‌ "ముని తర్వాత వారిఫపు(తులం వారినునునులు నామ మౌ(త సార్వభౌములు అయినారు, జేళంనిండా వటలు, ధర్మతతి [(పబలినవి, ధర్మంపాతీ గా శ్రీ/రామచం్శదుని సాతీగా తథాగతునిసాతీశా శ్రీ శాంతి నూలఅ సార్వభౌముడు ఈ జంబూద్వీపానికి చవ ర్తి కావాలి, జయశ్రీ శాంతి మూు+ల సార్వభౌమౌ జయ! విజయీభవ!” ఆని ఆ వృద్ధుడు వణికిపోతూ "క్షేక వేనినాడు, ఆ ప్రజాసమూవాం ఐక్యకంఠంతో భగవంతుని వావ్క గా జయ జయ ధ్వానాలు సలిపీంది,

ల

జాంఠీమాలునికి కొదరిత మొటలం పింటూం3కే. ఆశ్చర్యం ఆంతంతక అధికం కాజొచ్చింది. కొమరిత తెచ్చిన రహస్యవా ర్తలమౌట అలాడఉంచి, ఆమెలో కలిగిన ఈ మౌర్చు, వ్యవహారంపట్ల ఆ మె కద్ధ పరమొద్భుతమె కని వంచింది, అన్ని టియందు విజ్ఞానంతో సంచరిన్తోంది. అది శాక తశ బాలిక ద్యారా వచ్చినవా గ్టీలు అపసర్న్గగణ నాయకలు తెచ్చిన చార్తళకన్న సృష్టం గాను, ఆధిక 6'గాను ఉన్నాయ,

6 త్రల్టీ [| నీవా ర్తలన్ని చాలాముఖ్య్యూ౦ంఇాలను తెలుపుతున్నాయి, వాని విషయంలో నేు తగు క్రద్దవహిస్తా నుం **

ఈ నాన్న -గారూ! (పజలఅందరూ ము కకంఠంతో తాము సర్వభారతా నికీ ఏకచ్చతాధిపత్యం వహించకోరుచున్నారని నలుమూలలనుండీ వార్తలు

= ఆవుకుతేల్లీ | రాజపద'వే ముళ్ళదార్వి ఇంక సార్వభౌమపదని కత్తుల

• ఆయినా ఎవరో జకరు ఆ కతు౪చారి కంభం చేన్తూ థర శ్రం నిల బెట్ట

64 బుద్ధభ గచానుడు రాజ్యం వదిలి వేసీ ఎందుకు థర్మపథ 6 కనుక్కో వ

జానిక్‌ వెళ్ళినాడు తల్లీ లి 99

“ఈ ఈ పపంచంలోని ధుఃఖాలను నాళనశం చేయడానికీ సన్యాస మొక్క క మ్‌ర్తం శాదుకదా ? జగజ్జే వులు (సపందవాసనలు వదులుకోలేదు, ఇాళ్ళకో సర్క ఊఉ తెములు ధీరోడాతులు రాజ్యాడిభౌరాలు వహించి ధర్మ4 నాలుగు పా జాలా నడాపేందుక సీదంళా వాలి ఆని మొదేశివలు సెలవిచ్చారు

కక సవరు* అర తాచార్యులా ఖ్‌ 55

ఆ జాదు నాన్నగారూ! (శ్రీ, టైవ్మాద త్త్యపభువ్రులం ! *

తంగడ్రికడ సిలవుపొందిి ఆసౌందర్యనిధి, అద్భుత జ్ఞానసంపన్న ఇాంతి,క్రీ కమారి తన ఆంతిపురానికివిలి తనగురువు (బవ్మాదళ్తుడు తనకై ఎదురుచూవే నిద్యామందిరం చేరుకొన్నది, (బ్రవ్యూద ల్త్మప్రభువు చిరున నతో 6 శాజకవ మారీ! క్యాతి ఎన్నిసార్లు (త్రిస్టాయిలూ, (తిళాలాలూ అభ్యాసం చేసావు ఆన్‌ పృ చేసీ నాడు. * జేయిసార్లు (తిస్థాయిలూ, (తీశాలాలూ వీజమిద అభ్యాసం వేశాను, జేయిసారు కంఠంతో, చేయిసార్లు ఆండూకలిపీ చేసాను” ఆని ఆనందంతో వికసించిన మోముతో ఫలికింది,

ల్‌ అలా కృషే, వేసినట్టయి తే ఏలాం౦టి విద్య ఆయినా నిముఫంలో కర గత మెైపోతుంద్కి శాజదమౌరీ ! -

214 ఆడవిళాంతి శ్రీః

“ నావ కొన్ని అనుమొనాలున్నాయి గురుజేవా! మీరు నాట్యమూ, నాట్యానుబంధాలయిన సంధితాదులూ య వయా గాది (క్రతువుల కాలంలో (పదర్శితమయ్యే ఉ త్తమవిద్యలన్నారు...*

శక్‌ అవును, శ్‌

56 ఇాని మోూరబేవుడు తన కొమరిత అను ఆ నిద్య లలో (పజ్ఞాపూ రలు గా ఇ్రేన్సీ బుద్ధ దేవుని తపస్సు విఘ్నం చేయడానికి వారిని (పయోగించి నాడుక దా |

“నీ అనుమవమూనం సమంజసమెనదే, నాట్యమా, ఇాంధర్యమా, శల్ప్చమా। ఇవన్నీ ఉపవేదాలు అనే ఫావం బుషులళశాలంనుంచి ఉన్నది, యాజ్హ్రయా గాడి (క్రతువులు పశుహింసాక్మ కాలని మహాశవణకుడు నెలవిచ్చినాడు, ఛాగాదులను కుక్కు్టటాదులను, మినాదులను అనేవలు భోజనానిక౩3 ఉపయో గిసున్నారు, యాగాదులు వేసేటప్పుడు (బవా శ్రక్షైన్నులిన (వాహ్మణులుకూణా మేకను గుజ్రిమున్యు చివరమ నరుణ్తికూడా యాగపశువును వేసారు?

థ్క ఛి తం, వ్‌ స

కళళ ల్రైల్రా యజ్ఞ పశువును య ఫ్రీడంలో హింస ఉండదని వారి మఠంంల్‌

65 ఆకగానికి వేసినా భు కికోసం వేసినా హీంస హిం సేఅవుశుందిగాని' ఆహీంస ఏలా అవుతుంది ౪

క్‌ యజ్ఞ కరలు పశువును (పాపంచిక వాంఛలక (ప్రతీకగా ఎంచి డానిని హీింసీసారు, ఆం లే.)

• మోరు ఎంత వెప్పీనా నా సృాదయంలోని ఆనువమొనం పోవడంలేదు,”

ఆ ఆ వాదం అలాళటూంచు అద ఉపమానంకోసం తీసుకువచ్చాను, ఆయాగలి లోని హింస ఎటువంటిదో కళాపదర్శనమూ అలాంటిజే**

6 బిళ్చలం చేయరూ * 33

కక నాట్యాదులు ఆనందంకోసం 6 ద్భృనించాయిు, శ్రే

కళ పీటాగు కి?

4 చిన్నబిడ్డల గంతులు, అనంద౦వల్ల వచ్చాయిః. ఆ గంతుల్లోనుండి నాట్యం ఆవిర్భవించింది. జగలీఅ ఓక మహో దివ్య నాట్యం. భగవంతుడే ఆ మహానటుడు, ఆనందం సుందర మెన కదలికవల్ల న్య కమవుతుంది, అటి కదలి్తే నాట్య (ప్రారంభ ౦”)

4 ఆనందము తుచ్చమా ఉత్తముమూాపహూడా కావచ్చుశాదాఅండి ? ?”

ఈ బ్రన్టును, శాబస్ట్రే మనుష్యుడు ఉత్తమౌానందం కోరాలి, ఉత్తమొా నంద మే మనుష్యునికి ముక్రిమౌర్షము, నీచానందము అధఃపతనానికి కారణం, శాబట్రి ఉలత్త్రమౌానందరూప మెన విద్యలు ఈ త్తీమవిద్యలు, ఈ ఉత్తమ పిద్య అను మౌర్షం చేసుకొని ముందువ పోయీవాడు మోతం పొందగలడు, సర్వజీవి తమా ఈ ఉ త్తమౌనందభావంలో నింపి కర్య ఆచరించేవా జే తపస్వీ,

త్రి

• భంగీతిం పాూదేవారు, నాట్యం చేసీవారూకూడా తపన్వులేనా

• ఆవును శాంతిశ్రీ! రసోన్యుఖులెన ,గ్రీపుకుషులలో వృాదయార్ష౦క సంవూర్షం గా ఉ౦టుంది, ఆర్హ్ర్రవృ్ళాదయం నిర శ్రళం7గా ఉంటుంది, శాని మనస్సు అతి చంచల మెనదిం శాబట్టి ఏమా[తం ని[గహం లేకపోయినా పతనం కలుగు రుంది)

క ఆఅలాంటీ విద్యను ఉపానీించకపోనడచేం ఉచితం కజడా?))

“ ఆటే తప్పుభావం, భర్మముఅన్నీ ఆనందజనితము లే, సత్యము, అహింస (ట్రహ్మచర్యము, యోగము ఇవన్నీ, వీనికన్నిటికి నిిగవాం అవసర మేం ఏమాత్రం ఆజా[గ త్తఉన్నా నిముషంలో పతనం కలుగుతుంది, అఆందుకని అవి మొనుతామా *)”

ళథ న్‌ ర్‌ం న్గ్‌ఫి

66 శాబట్టి మౌనవ కర్యలలో ఉత్తమో త్రములెన ఈ కర్యలు చతుర్విఫ పుకుషాళ్తాలనూ ఉపమయోగిన్తు న్నా ము,”

త అనండమౌ త (పయోజనమైన విద్యలు చకుర్విధ పురు హర్థాలనా ఏలా ఉపయోసించగలము (ప్రభూ * 9?

క్‌; మనుష్యునికి అనంద౦ ఆనుభవ౦ంవల్ల వస్తుంది, అ అనుభవం వర్త మౌనం శావచ్చు, వెనుకటి అనుధవ స్మ ఎతీశావచ్చు, ఇతరుల ఆనుభవ సంద రృనంవల్ల గాని ఇతరుల అనంద౦వల్లగాని తమలో విజృంభించే అనందాన్ని ఉప యోగించి అలికవిద్యను ఉద్భవింప చేస్తే వానిని దర్శించడం౦ంవల్ల ఆనందం కలుగు శుంది, ఈ అనందం ఉత్తమరూపమెనప్పుడు ఆది మనలోని శ అ్మ పాలను కడిగివేస్తుంది. మనుమ్యుడు నిర్మలు.డె క శాస్ఫజనవల్ల సంగీతాది విద్యలను ఉత్తమ స్వళూపాలనుగా వేసాడు, అఆఅనందశకారణం ఆఉ త్రమనుయితే చానిఫాయలు సంగీత, శిల్ప, శావ్యాది విద్యలలో నూ ఉంటాయి? ఆందువల్ల "నే అవి చతుర్విధ ఫుఠషార పసాధశాలు ఆవుతొయిి

గే చునువ్యుడు తుచ స) ఫొ వాత్మికంగా ఈ కళళ అను నృష్టి స్తే ఆవీ అనంద మిాయవు అంటారా గురుబేవా 1)

6 శాజవమారీ |! చెహికమెన తృ వ్రీని నూచించే ఆనందం ఉతమౌా నందం శాదు, అంజు నున భోజనాన్నిగూర్చిన కవిత్వం ఉ త్రమంళాదు, ”

• మరు చెప్పీనది అఆవగావాన అయింది, తనుకు నా పాట ఒకటి విని పీంచాలని కొన్ని దినాలనుండీ వాంఛిన్తూ, లజ్జ్ఞచేత ఊరుకొ న్నాను)

కక వ్సీజ్ష అజ్ఞఏమిటి రాజపమారీ ! ఏవయినా లోట్లుఉంసే “జీను పరిషమ్క 80ప [ప్రయర్నింపవచ్చుగజా ? ””

లై [6 ఆఅడవిశాంతి శ్ర

కళ క్పిజండ్రి 4)

ఆ చాలిక మోము (తపచే అరుణమైనడి, అ దివ్యనుందరి మోముచూచి (బవ్యాదత్తుని వ్యృాదయమూు ఆర్జ్రతవహించి కొటుకో బజొచ్చినది, శాంతీ(న్రీ, తలవంచుకొ నే ఆతిమధురమెన కలకంఠంతో తోడిరాగిణి ఆలపించింది, తోడిరాగిణీ విరవోన్ని నూచినుంది, ఆ రాగిజీజేవి విపంచి మిటుతూ, తన్ననుసరించే జంపుడులేడి తన కళ్ళలో దీనంగా చూనస్తూకాండగా రమణీయ (శ బేళంలో విరహాసనాసీనమొ ఉంటుంది,

ఈ చ్వేసఘ్సమా ఎదటీిశే మెరుములీనుచు యాత్ర విద్యుల్లతాంగి నీ వెలుగు 'లెవ్యరికొరవ ॥ ?

ఆమె కంఠము రుద్ద మైపోయినది, ఆమె కన్నులవెంట. "రెండు అన్ఫుళ బెందువులు రాలినవి,

(బహ్మదళత్తుడు కాంతిశ్రీీ వెపు చూడకండా. ఏదో (గ్రంథము చూస్తు న్నట్టు నటించి * లలితవిద్యలు సాధారణ్యప్రజల క అర్థ ౦కాచాలా వస్తా! 7” ఆని (పళ్నించినాడు,

6 సాధారణ ప్రజలవ అన్నీ ఆర్థం శాగలనా € ధర్మనూమయ్యఅవంటీవి అందరికి ఏలా అరం ఆవుతవి* *

1 సాధార ౫ (ప్రజలు అచరణలో పెట్టలేని ధర్మాలు కొద్దిమందికే పనికి వంతులు ఆచరించవలనిన ధర్మాలు బేరూ"నా ౪”

“ధర్మాలు జేరుగా ఉండవు (ప్రభూ! ధర్మం ఒక్కటే! ఆచరణలో "పెశ్సే విధానంలోనే తేడాలుంటాయి, అన్నం తింకే కడుఫునిండి ఆకలితీరి, బలం పట్టుతుందని అందరికీ తెలునును, కాని అన్నతత్వ్యం ఎటువంటిదీ, అన్న౦లో ఉం జే (పాణళ క ఏలా వచ్చిందీ "వెందలెన విషయాలు అందరికీ తెలియక

“ అయితే అన్నం వండడం, దానిని తినడం ఆందరికీ ఒక శుశాదా 9?

6 ఆరెండూ అన్నం తినడంలో భాగాలే, శాని కంచంలో, అనలో మట్రియూఫడులో తీనడమ నే భీేడాలుంటాయి,))

66 జ్రార్వాశ్రక్రి లై 39

66 శాబట్టి ఉ త్తనువిద్యలు సాధారణమనుష్యులు ఆర్థం వేసుకో లేధు,”

ఈఈ ఆపి ఆదరణలోనూ "పట్ట లేరుల

ఆఅడవిళాంతి ఇశ్రీ, క

ఉ వారి శక్టికి తగినట్లు ఆచరణలో పెట్టుకున్నారు కాదా (ప్రభూ! పళ్లె టూరి పదాలు, పలైటూంరి షంగ్గ అలంకరణలు, కావడి చిందు, గంగాయా[త ముదలైన పళ్లెటూరి నాట్యాలు లేవాళి అవీ అంద మెనవే, వాటిలోనూ

• వారికి నిద్యు అక్కరలేదని వాధించగలవా ? ””

క ఏలా వాదించగలను € వారికే ముఖ్యం గా విద్య ఉ౦ డాలి, వారికోసమే రాజ్యాలు వారికోసమే ధర్మాలు నీతులం, వారికోసమే గుళ్ళు గోపురాలూ, బెత్యాలుః గువలం, వారికోసమే వెద్యం, ఆచారం |] 2)

66 కాబటి | పజలే భగవంతుడని శాపాలు చెపూతున్సాయి. అ |, పజల నోసం వివాహం పళ్ళని క కం న్‌! చస రం ఈక ఫో తే మనుష్యుడు పశువే ! ”? న పూ ధ్రార అమనుష్యులు*-క కొం చెం స్దానవ ంత్రులెన పెక ఆ సంస్కా_రేరి మొనని వెళయ్యవ చ్చుకా దా గురులేవా శ 1)

5 ఆ 1 ఎందు మొనిజేయళటూడదు? కగ్గు తెరిచి అన్నీ తెలిసీ నిప్పులో ఈరిశ్తే మనుష్యుగ్లో అడ్డం పె స్రేవారున్నా రా ళ్‌ నుసస్సును 'చేహాన్ని వఏికలం శాకహంజడా కాపాడుకోవడంళో జు ఇరివోతుంది సనన్యాసంలో, ఇంక మూర్తాష్ట కము ఆచరణలో పెస్పేబెప్పుడు ఆరిభుక ని అర్హ ధగ శ్రమే సన్యాసధ ర్యాన్న్ని ఇాలాదూూరంగా ఉంచీంది,.

కాంతిన్రీ, * సరుటేవా! చునం చాలానేపు మౌట్లాడిచాము) ఇంక నేను సెలవుతీసువంటాను ** ఆనీ తలవంచి నమస్కరించి ఆభాలిక "సెలవు పుచ్చు కొన్నది,

తసగురువు ఈనాడు ఇటువంటి బోధ ఒనర్చినాజేమిటీ అనువంటూ ఇాంతిన్రీ, తన అంతఃపురానికి వెళ్ళిపోయింది. అచట పల్యంకాసనంపె మేను ఎాల్చీ లోళాంత'అవ పగువ్ళలె లే ఆలోచనలను పూడదీనీకొన (వయతర్నించింది, ఇంతలో యళోదనాగనికా తారానికలు ఆమెకదవ వచ్చి నారు, వారిరువుతు షపష్వుడు రాజకమారిక డన రావడానికి అనుజ్ఞ చేడ *వసరంలేదు, అనుజ్ఞ ఇచ్చే చాలే వారు, ఈ ఇరువురు రావడంతో-నీ ళాంతి,శ్రీకి ఏవో ఆనందం వచ్చింది, కట యతోచా! ఏమిటీ వ" గలం? తారా! మా నాయనశారు నేనుమాలటి అని ఇారినిరువురను (శళ్నించింది. తారానికా యశోదా మంచి అందాలు సేశరించు కొన్నారు. వారిమోములలో (పజ్ఞ కాంతులు ద్విగుణీకృతం పొందినాయి, ఆయికువురతో ముచ్చటలాడుచు ఇశాలనవేపంచే:: డం శాంతికి అలవాటయి బోయిం౦పిః

ఆఅ €8

ణో వీనయ 'నాగుడు పాఠక 'నాముడు, బుదెధేవ సంతశారాధన తత్పరుడు, 'ప్రలిసంవత్సరమూ చాగాట్టవ సంఘాళామీము, విజయ పుర సంఘారామొలు, ధథాన్యకటక, (వతీపాలపురు ఘంటళాళాఅ సంఘాళామాలు, చాగెల్యు కలా రామ 'సంఘారామొలు వెళ్ళివనన్తూంటాడు, తండితో తల్సితో లని వారణాళి మృగవన సంఘారామౌలు బోధిగయ మొద అయిన కేశాలు గక సంవర్సరము సందర్శించి వచ్చినాడు, జీమాతచావాననాగుడు ధాన్యకటళ మువోవైత్యాని కొథ బుద్లబేవవిిగహం చేయిం వి ఆర్బించిచాడు, ఆకనిచుట్టు ఎందరో చౌర్ధులు, ఏథ్ధర్మం వచ్చినా మొదట "ద్దలలో నస్తుంది, వారిని ఆనుకరిం చేవారు పాధారణ[పజలు, (ప్రజలు అనుసరించి భ కితో అధర్యుంలో వూ ర్తిగా స్నాతుఅయ్యేసరీ కి, పెద్దలలో కొ త్తధర్మాలు ననూ ఉంటాయి, అం[ధజేళంలో ఉన్నతవంళాల వారిలో మొర్పులు వస్తున్నాయి, బార్దారాధన కత్సరతపోయి. మళ్ళీ అఆక్షధర్మంలేచి వృాదయవీశాలు అలంక రించింది. కాని [పజలలో బుద్రారాధన ఇంకా చలింపలేదు,. (పతిగామం మధ్యా చిన్న చిన్న బుద్ధ్యవ త్యాలం న్నాయి? పెద్ద (గామాఅలో పిద్గ చెత్యౌాళల చిన్న సంఘారామాలూ ఏళ్చాణు ఈ న్నాయి కాంలిమూలుని కాలంప-టీకి ధాన్యకటక 0౦లో మహాసంభూరాముంలో ఇతర నంఖభూరావాలలో పదివేలనయెన శిప్క_లున్నారు, ఈభివ్క_లు దేశాలు తిరుగతూంటారు. ఎందరో భిష్క 'జీపంమాతం జేసీ సంసారసుఖాలం అనుభ విస్తున్నారు, పతితులైన ఈలాంటి భిష్క_అ జీవిశాలవల్ల చొద్ధధర్భుం అంశే యువవలలో నిరసన బయలుబేరి చారు “పెద్దలను ఆశేేపింప నార 6ఫించారు, నాగదత్తు జాలాంటి యువపలలో ఒశడు, అతడు పట్టణవాస్సీ చదువు కన్న చాడు, * ఏమిటీ భిష్క ధగ శ్రం |! కాహాయవనస్తాాలు కట్టి లే శామం పోతుం దటయ్యా జావగాదా €*” అనీ సంషశాంచిపండుగకు ఇంటికి ఇ శ్లైలీతో హేరిన నాగదత్తుడు కృష్ణాతీర మైన వినయనాగుని రాళ్ళ-ేవ్యుగామం జెళ్ళినప్పు దన్నాడు, వినయనాగుని తన ఇంటికి తీసుకొనిపోయి తీన ఆందాఅ ఇళ్లెలిని చూపించాలని ఆరని తఅపు, వినయనాగుడు అందమయినచా జే, అతని చదువు పల్లైటూరిచదువు; బాందసుడు, బొద్ధధర్యం అంటే (పొణం ఇసాకు, ఇవన్నీ చూచి ఈఆళోద ఏమనుకుంటుందో ఆని ఆతనిభయం౦, అయినా యథోద చిన్న త నాన్ను౦చీ బందుగులయిన ఈ రెండువటుంచాలూ వియ్య మొంచ శపద్దలం జీమాత వావాననాగుడూ బాగదత్తుని తండ్తీ నిక్సయించుకొన్నారు. అయినా నాగ దత్తునినల్ల ష్‌! విచాహమవోోత్పవం ఆగింది, యథోద విజయఫురం రాజ నవమారి ఇెలికలత్తెగా వెళ్ళింది, "పెద్దలు (ెపీనులూ గీములూ నమ్మరు, వాగరివలయిన చిన్నలు (పీమే నివావోనికి గట్టిపునాడి అంటారు, వాగదత్తుడు ఈ నిసషయం పెద్దలతో

అడవిశాంతి శ్రీ బ్జైరి

అంతగా వాదించదలచుకో లేదుగాని ఇెళ్లెలినీ వినయనాగునీ యాడాలాభంశా కలుసుకొ నేటట్లు వ్దో్సీ చెల్లెలి సృూదయం ఏలాఉంటుందో కనుక్కో దలచు కొన్నాడు. నాగదతుదూ, వినయనాగుడూ 0 జెడ్డబండి ఎక్కి. సాలగ్రామం వచ్చి నారు, పినయ నాగుడు సం శాంతిపండుగ న సాళగామంలో నాగదత్తుని ఇంట నే విందులు ఆరగించుట క వచ్చాడు, వినయ నాగుణ్లి చూచినకొగి నాగదళత్తు నికి ఆనందము ఇనుమడిసూ ఉంది, ఆంధ ('పౌక్సృతంలో బాగా చదధువుపన్న ఆ చాలునికి (పక్ఫళలే గురుపిఠం వహించింది. తెలుసుకోవాలని ఉండాలిగాని, లేశపో తే బృబాస్పతి వూనువన్నా చదువు గోరుతందూరంలో నే ఉండిపోతుంది, జిజ్ఞాసకలవాని (పతిరాయీ, (పతి ముళ్ళపావ చదువుచెప్పే (గంథంగా (పళత్యశ్షమవుతుంది,

వినయ'నాగుడు ఆలోచ నాపరుడు, ఎప్పుడూ. (పతి విషయాన్నిగూర్ని ఏదో తర్కిచుకొంటూ నే *="టాడు. కనుక నే గురువులయిన ఖివ్క_్లలు ఆతని విద్యాపాకంగతునిశా ఒనర్చి వదిలారు, ఈ విషయాలన్ని నాగదతుడు [గహీం చాడు, తాను చాగరుడదూ గడుసరి ఆయినా వినయనాగునితో జూనం విమ యంలో వెనుకంబే! త

వినయనాగుడు కొంచెం సిగ్గు పర్షూను పందట, మహొనం గా కూక్ళుం జే వాడు, 'సంకాంతిపండుగనాడు భోజనాఅయి హూర్చున్నారు, తాంబూలాలు వేసుపంటు న్నారు మగవాళ్ళంతా, సావడిలొో దశకీణభాగం కొంచెం ఎత్తై గా ఉంటుంది. ఆ ఫెగ౦ ఆంతా చిక్కని రత్న కం బళ్లు పరిదిఇన్నాయి, నోడల వాడుగునా కృష్ణాముఖద్వార బృహత్సలాయన రాష్ట్రపు రంగుల బోవ్యూల ధుష్పట్టు "వేస కట్టినవి ఉన్నాయి, మథ్య తాంబూలతలరజిత కఠం౦ం డాలు, అక్కాప ళ్ళేలు ఉన్నవి, పల్లవభో గాన్నుంచి వచ్చిన వెన్నలాంటి రాతిసున్నపు డళ్చీలు ఉన్న విః

అం౦ందచు తెంబూలాలు వేసువనన్నా ౫, ఇంకా ఆపలు శకానాలేమోనని చనాగదతుడు చలెలు యశోదను ఇంకా మ&ఠెందు నాగేటి తనులపావ బాతులు "త మని పిలిచాను, చరుశోదా తారానకలు భోజ వానిక పోబజోతు న్నారు, ఆన్న గారి మొటలు విని యశోద ఏమి ఆలో-చించుకోవఎడా నే తనములఅపావఠత కటలు ఇండు పట్టుకువచ్చి టక (న ప ల్యెంలో “పెట్టింది, ఆమి సీనయ నాగుని, వినయ నాగుడు ఆమెను ఒక్క తణిక౦ చూచుకున్నారుు యకొదప మోము అజ్ఞారుణీ త మె పోయింది, విశయనాగుని మోమా ఎరుపెక్కింది. మొదటిచూపులో నే వారిరువుకకూ (ప్రణయ జ్వరం ఆవపాంచలేను, కాని వారికువు హూ ఒకరనొకళఠు ఏదో గౌరవంతో చూచుకొన్నారు,

యశోదతో నాగదళత్తుడు వినయ నాగుణ్తి పొగడుతూ మొట్లాడాను, అది యశోదకు ఓవిధంగా నచ్చినద ఎంత రాచనగళ్ళి లో నివనసీంచినా హృదయంలో యశోద ప లెటూ! పిల్ల | సంకాంతీకోజులలో బంతిపూలు పాొలఠలంనుండి ఫపుణువ హ్‌ ని వచ్చి తలలో గురుముకొనుట ఆ చాలికక షపష్ట్రము, 3నువుతలో నిలి3 లవ అలం (పాణం యశోద క, అడవిమొల్దల్యు లే 9 గటివూవులు, జపాక సుమాలు

ఖతం అడవిళశాంలతీ శ్రీ పెంగలిపూలు తానూ పొదలలోనికి ఎనగబడీ తీగుకొని అలఅంకరించుకొ బేది చిన్నతనంలో, ఆ సీలికలువలు నుబాళించినవి వేడు... వినయనాగుని చూపులలో ఆతని న్ని భాందర్యంలో కృసాజలాఅలోత్తు యశోద వృాదయ౦లో (పలిఫలిం చింది, క్క వినయచాగుడు పండుగ అనంఠరరం తొను వళ్ళీలోన సంనీద్దు డి నాడు, శానీ నాగ దశ్తుడూ, ఆతనీశ ౦డీ కదలడానికి వీలులేదని పట్టుబట్టారు! శారానిక వినయ నాగుని *ీ అన్న "గారూ ! మిరు ఇంకా నాలుగు కోడా పాటు ఇక్కడ ఉండండి, నా ఊదో్యోగ ౦ ఇక్యూవ రాజబమారికడ, వారంతా ధాన్యశటశంలో ఉన్నారు అయినా వారి అనుముతిమిోద టీము ఇంతదూరం వచ్చాము” అని (రించింది, వినయ నాగుడు మె ర్తబడీనాడు, ఆమె వృాదయాంతరంలో ఒళ అలోచన ఉంది, ఇంతనవరపూ యథోదా వినయులు విడిగా కలుకుకోలేదు. చారిని మాయచేసి ఒళచోట కలపాలి, అప్పుడు ఇద్దరూ... ఒళరిమోద ఒకరికి ఉద్భవించి "పెరుగుతూన్న ైపీనును వ్య కం బేనుక నేటటు చేయాలని నిళృయించుకొన్నది. తనకూ చాగదత్తునికీ వివావాం కావడానికి ఎన్ని [(పతిబంధకాలు వచ్చాయి + నముఖ్యమెనది రాజు నమౌరీ (బవ్మాదత్తుల అనుజ్ఞ శావలనీఊన్నది, ఉన్నపరిస్థితుల పె తానుగాని, ఈన (వీయుకుగాని రాజకు వారిస, ధనక్శపభివుకూ అను ఖ్‌ జీడడానికి వీలు లేకపోతున్నది. తాశానిక శరాజవమారికడ ఉన్నప్పుడు నాగదత్రుడు ఆమెను కలునుకొనవాడదు, ఇంటికి వెళ్ళినప్పుడు మాతం అక్కడ నాగదత్తుకు శలుసు కొనవచ్చును, విజయఫపురంలో ఉన్నప్పుడు నెైలవ ఒక సారిహా[త్రము తండిగారి ఇంటికి పోయి చూడవచ్చును, కృష్ణృచతుర్ద శి, ఆమా హొస్య, కక్ష పాడ్యమి, కుక్షచతుర్ల శి, వూర్షిమ, కృష్టపాడ్యమి __ ఈ దినములు వారికి పనివిడుపు, తారానిళా యళథోదలు పూర్షిమది నాలు మూడూ ఉపయోగిం చుకొ చేవారు. ఆ మూడుదినాలు నొగదత్తుడు తాశానిక ఇంటిశకడవ వచ్చేవాడు, ఆ మూడుదినాలు చారు మువ్వురు తోటల లోనికి పోయి నవంటలు చేసుకొని భుజించి, కృష్టానదిలో విహారానికిపోయి, వర్షం వరునూ ఉం శే ఇంటిశడ న పజూర్చుండి చదరంగ మౌాడుళొన్తి పాటలు పాడుకొని ఉప్పొంగిపోయీవారు,. నాగ దత్తుడు రనీవడుు తారానిక అనంద వూర్షం భా రిరువురన ప్రణయ్యకుతి యళోద, నాగదత్తుడు _ “*భన్నె చిన్ని పీన్నడాన చిన్నారి వయసుదౌాన న్ను చూచినన్వవే పొన్నపూల సొబగుదొన మర్లి వంగ పన్నుదాన నల్లక ల్వ కన్ను అదాన మేలమాడి పోవే నన్నె చిన్నె॥

అడవిశాంతి శ్రీ గ్రైలై] అక్కున జదుగుటూ భు చాన నముష్క_వలను దూప వే జిక్కవలఠ జంటచాన*ి 1 చన్నెచన్నె అని. పొడినాడు, అమె తిప్పువంటూ నడచివచ్చి, ఈ దగదోయా తగదోయీ వగలమారి చిన్న వాడ “సెగలు పొగలు చిమ్ము కంటు రగిలే చూపులకో ఫ్రులు ముగవారల ఆగాచాలు. పగటివేళ శాగ డాలు +” 1 తగదోయి ॥ ఆతని ధూ ర్తత నివారించింది. ఇవన్నీ జ్జైూపకం తెచ్చుకొని తనలోళతాను మురినీ వోతూ తాళానిక వట [పారంభించింది, వినయ నాగడు మెత్తబడి సలేనన్నాడు, వినయనాగుడు ఆగిపోయినాడని యళోదన తెలిసి సిగూపడింది ఆనందమూ చెందింది తారానీకతో “వదినా! మనం ధాన్యకటకం త్వరగా పోవడా + కి మామయ్య గారు మంచిరోజు చూచి పంపుతారు ” అన్న ది, కనుమునాడు బాలిశకలందఠలూ కలిసి సాందర్య పార మిత ను వూజించణానికి, బళ్ళు కట్టుకొని కృష్ణ ఒడ్తున 66 రాళ్ళ -రేవు " క్ర తెల్లవారగట్ల వే బయలుదేరి నారు, నదీతీరపు ఊళ్ళనుంచి ఈ వూజకవ బాలికలు కృన్ల ఒడ్డుకు వస్తారు, "సెిలయుళ్ళవ, నదులప, చెరువులప బాలికలు “తెల్ల వారగ ట్ల నే చేరి స్నానా-ఎ వేసీ చక్కని ఊఉడుపులం ధరించి తలలు దువ్వుకొని, కళబాభాగ్యం వివిధరూపాలు గ అఐంక రించుకొన్సిి నగలు ధ80చ్కి పూవులు పతాలు ధరించి, పళ్ళను నె వేద్యం గా పుకు వెళ్ళు తారు, చుట్టు, పక్కల ఆళ్వద్ధవృ తం ఉంచేసరి, లేకపో బే అళ్ళ్వద్ధ శాఖను కృషస్ణఒడ్డు నే పాతి చుట్టూ అలి! ముగ్తలు పెట్టి వూజలు చేసారు, పోడశోప కారాలు ఉలిపి, చుట్టూ పాటలుపాడుతూ నాట్యం చేసారు, రాళ్ళ శేవువ పోయి కృస్తలోే స్నానంచేసి యవోదా తారఠానికలు ఇతర బాలికలు వూజలు పూ ర్రిచేని పాటలు పాడుతూ నాట్యం చేస్తున్నారుః 66 సొౌందర్య'చేవతా | ఆంద బే చూపూజ ముభుకమగు ఆందాలు సౌందర్య జేవతా - సౌందర్య దేవతా ముంచారపూవ్సులె నందనో ద్యానమె

ల్‌జీీ అడవిళాంలీి శ్రీ, అమ్లాన సువముము లె ఆలకు మాబదుకలు సౌందర్య దేవతా 1! సౌందర్య దేవతా మౌారూఫు వెన్నెల ద్‌*సౌ బన త'రలె ఆమృతీక అళము (పేను అనంద మె (బతుక సొందర్యబేవళా | నః సౌందర్య దేవతా జలజలా [పవహీంచు సిలయేీరు మౌవిద్య కలలోని ఫురుమ జే నిలుచు మా ఎదుటనే సౌందర్య జేవతా ఫీ అనీ పాడినారుం కంకళణాల గలగలలు కాళ మె శాళ్ళ మనుంజీ రాల గ శైలచప్పుడు న్ఫృుదంగ నాద మె వారి నాట్యానికి వూంగు వేసినవి,

ఇంతలో ఒక చిన్న బాలుడు యశోదకొంగులాగి * ఆతా నిన్ను తొంద రగా, ఎవరికో జబ్బు చేనీందిట ,..రమ్ము న్నారు 9 అని చెప్పినాడు, యళథోద చకితయె కళవళపడుచు గబగబ ఆ బాలునివెంబ పకగ్గిడి నులివెచ్చ ఉదయపు "శుండలో పోయినజి. అతడు ఒక మామిడితో ఫులోనికి యళోదను తీసుక పెళ్ళి అక్కడ అమెవ కనబడకండా మొయమెచనాడు, యళోద పీవిజయా]! విజయా! ఏడమ్మావాడు? ఈతోటలోకివచ్చి ఎక్కడ మాయమయ్యాడు?” అని "కేక జేనూఉండగా అక్కడకు వినయనాగుడు పరుగునవచ్చి * ఏలాఉజఉ౦ది శాలం నీవ *” అంటూ కతోజుపంటూ అడిగినాడుం

6 నాకు కాలం ఏలాఉండడ మేమిటి * *” అని యథోద భయపడుతూ, నీస్తపడుతూ అన్నది,

[1 నువ్వు పడడం శాలు విరగదం౦ం,..€ ””

66 సీన్స పడలేడీ!9)

66 ఇచ్చి నమ్మాను ! నువ్వు నన్ను చూచి సిగ్గుపడుతు న్నావు | * ఆంటూ వినయ నాగుడు వంగి అమెముంగు మోకరించి” ఎక్కడ కాలు 'జిబ్బతిన్నది బ్ర? అని పళ్నించినాడు,

కళ నాక జెబ్బతగుల లేదండీ ! * అంటూ యశోద పరు? లింది, ఆ అంద మెన రూపంతో ఆ ఉదయశాలంలో అఆ బాలిక లేడిలా పరుగతుతూ ఊం ళీ వినయ నాగుడు “తెల్లబోయి ఒక్కనిముషం నిలుచుండి తనకోసం అ భాలిక వంక 'భెట్టి అన్నకొమురుని పంవీనదని ఊహించుకొని, ఆనందంతో మోము విక

అడవిశాంలతి శ్రీ జం

సీంచ గా * ఆగు! నీశాలు విరగడం నిజం! నిజం!” అంటూ వేగంగా పరు గ త్తి యథోదను అందుకొని సువ్వున చేతుల్లోకి ఎత్తుకని,..శాలం ఎక్కడ విళి గిందో చూపుదొంగా ₹ అన్నాడు,

మౌోయచేసి వినయనాగుడు తన్ను రప్పించుకొ న్నాడని యశోద అనంద పూర్ణయెైకూ జ్యా చూయ చేసినందున కొంచెంఆంటే కొంచమే కోపం 'తెవ్పించు కొని *మిళలే దొంగలు మొ అన్నయ్య గారి చిన్న చ్చాయిని ఎవరికో జబ్బు వేసిందని చెప్పుమనిపంపీ నన్నిక్కడకళ రప్పిస్తారా ? ఎవరయినాచూ స్తే ఏమను కంటారు ౪” అని మెొంగం తిప్పునంది, ఆతడు ఆమెను (కిందికి దింపకుండా 5 చేనాదొం౫ను & *” అన్నాడు, * మిలే! * “ శాదు నువ్వే! ” ఇద్దకూ సఫకపక నవ్వుకొ న్నారు, ఇదంతా తారానిక నాగదత్తులు జీసిన ఎత్తు అని ఇదరూ ఆనుకొన్నాగు, ఈ ఆదను దొరికిన జేలాగు దొరికింది అని అంత తపా పూర్త హసృాదయంగల వినయ నాగుడు యశోదను ఓక గున్నమామిడి నీడలోనికి తీనుకొనిపోయి హర్చుండ బెసైను, ఆమె (ప్రక గా బే ఆతడధివసించి,

[క ఏయత్సోదా 1! *పేను వట్రిప ల్లెటూరివాస్లో ) అన్నాడు?

ఈ చీస్సూ ఆంతే! *౫ /-

6 న్వవ్ఫు రాజవమొరిక న లిక 'తెవులి

““ఎవ రనా వివాహాంకాగా సే... ఆమె సీగ్తుతో కళసిళపడి మంద చోసం చేని తలవాల్పుపంది, అతడూ నవ్వుతూ ఈ జవను యళోడా! "పెళ్ళిఆయిన "నుక అ తవారింటికి పంపన్తారన్నమౌాట నిక్సయ మే, ఆయితే నువ్వు ఎంత చిన్న తనంనుంచో పట్రణవాసంలో రాచనగ ళ్ళలో "పెరిగినడానవ్లూ, నువ్వు బాగా చదువుకొన్నాపూ, నాగరికతలో మునిగి లేలినదానవు... నేను పల్లెటూరి మొరకుమౌనిసిని, చేను నీ కఠలవవూవు చేతిని ఆశించడం అళాళంలోని చందుని కోరట మే 1! ” అనీ మనవిచేనుకొ న్నాడు,

4 చీన్సు పలైటూరిదాన్ని మిరు బాగా చదువునన్నవారు, మిబోటులు ఏక,_దఉ న్సా జూనవ౦ంకతుటే! *

ల్‌ కక ఇంరవ..? నె

4 మొ అన్నయ్య ఇష్ట మేం నాబస్త్ర6, ””

ళల బై అన్నయ్యా మునసాఈా మనడాంపత్యే6 కోరుతు న్నా డుం?

• అయతే మౌ అన్నయ్య ఇపష్వమే! ”

ఎంత సిసతో కంగిపోయీవారి కనా (పేమవిషయర వచ్చే సనుయానికి ఎక్కుడినిగ్లు అక్క దే మొోయమాతుంది, వినయ నాగుడు కట యతో చా “సీను కృసఓడున కూర్చుండి ఆ నీలపులోతులో నీకళ్ళు చూచేవాడిని![!” అని ఆమె నంక్‌ తపేతోకూడిన చూపులతో చూన్తూ అన్నాడు, యశోద తలవంచి గడ్డి ముక్కలు పీవతున్నదిం

ఓక్క అడవిళాంతి శ్రీ,

“మా పొలాలగట్ల వసంళ (ప్రారంభంలో వికనీంచే మోదుగవూలల్లో వీ పెదవులు దర్శించాను 1 9

అ జాలిక దీర్చృవిసీఅ పమ్మెల ణ్సా త్తి వినయశాగుని చూచి చిరునవ్వు నవ్వు అని కన్నుల మూసీళొన్నది, ఒశకపాలి తన (వీయుకాలిని ఎర్తుళొని వృదయాని కదుముకొన వినయనాగునిళి ిర్యమా రనీశ కొ ,.. చాచాకాలఅంచాటి సెల రేళ్ళలా... ఎందున పొంగదూ!

ఈ య్రటోజా | నవ్వు మౌ రాళ్ళ శేవుగ్రానుంలో ఎలా శకావరం చేయ గఅవు ౪ థి

66 కృ ష్రాతీరం అద్భుతం, రాళ్లరీవు అందమెన (ానుం |”

వినయ చాగుడు ఒక్క సొరిగా యశోదను హవృదయానవ వారుళొ న్నాడు, అమె మో మె.త్రి ఇటుచూచ అటుచూచ్వి మొదట సీగుపడుతూూ అజెనుళ భిక్యంతో అమె పెదవుల్ని ముద్దు పెట్టుకొన్నాడు, యశ*ద చేతులూ ఆ్మహయ త్నంగా ఆ యువవని మెడచుట్టూ చుట్టి వేళాయి, ఇంతట్లో వీరిద్దరూ కూర్చున్న గున్నమొమిడి వెనక కొంతదూరంలో “పక పక” నుని నవ్వు వినబడింది, చటుద్క న ఇద్దరూ శేచి ఒక 8 కళొళరు దూరంగా వెళ్ళిపోయి నారు, ఈశోద గున్నమౌమిడి నీడనుంచి తుగ్రన వట్టలా ఎగిరిపోయింది,

వినయనాగుడు ఎంత్‌ చూచినా ఎవ్వరూ కనబడలేదు, అయ్యయ్యో మంచి రసకంజచాయు పట్టులో వి ఘ్నేళ్యరుడు చూచినాడుశా అనునుంటూ, ఆయినా నయమే. తనవారి కళ్ళ్లపడిలే తచ్నీమి అనునంటారో ఆనువంటూ వృాదయం వూలపాటల. పాడుతూండగా తోట ెకీనచ్చి, కృష్ణ ఒడ్డుచే కట్టి జేసి ఊన్న బళ్ళదగ్గికన వెళ్ళినాడు, ఆ బళ్ళు తోలుకవచ్చినవారిలో నాగదత్తుడు వాూర్చుండీ వంటలు చేముసు న్నాడు, అడవిల్లఅందరూ వంటపనుఅళలో గడబిడలు శేనున్నారుం

అందరూ నంటన్‌ నీదం, అందరూ టూరలు ఠఠేేచాళీ! అందతూ వీయ్యం కడి్శోచాలేం ఒకరికోక్‌రు అడ్డం, నాగదత్స్తుడు వాళ్ళ అల్లరి నవూంశామోా చూచీ), * అండరూ నంటప సీద్దనుయితే మాన ఈపూట భోజనం నచ్చిందన్న మాకీ! ?? అన్నాడు, శాళానిక్‌ అందుపని *మిబ్‌ భోజనం లేదులెండి” అన్నదిం

ఎక్కడనుంచి వచ్చిందో యళోద *మా అన్నయ్య ఇప్పు'జే వండి పెట్ట నంటుశ్నావు! పిళ్ళయితే వరస ఉపోసషాలుశాబోలు * అందిం

66 ఆ్ర 1 నవ్వు మి ఆయనకు నిత్య వనసంతర్చణలు గున్నమౌమిడి[ కంద వండి పెడుదువుశానిలే ! * అందిం

యళోద చూచిండిరా బుద్దళేవుడా అని తెల్లబోయి. వెలిమందహాసంతో నవ్వునందిం వినయచాగుడు తబాశసి చిదనవ్వుతో శాళానిశా వాగదత్స్తులు చూదడదం౦ం గమనించాడుం

అదవిళాంలీ శ్రీ ల్ట్రైత్‌ కక గున్న మౌమిడి చెట్టు[కింద చిన్ననీ నన్ను చేులఅమాడి తియ్యంగ నవ్వినాదీ |! 99 అని పాడీనాడు వినయజబాగుడు ఏమెతే అయిందని తెగిళచి, అందరూ గొల్లు నున్నారు, ళ్‌

ఆ రాత్రి నాగదత్తుడూ, ఆతని తం్రీీ వినయనాగుడూూ నాగదత్తునీ

అన్న గారూ అందరూ కూర్చుండి మాటాడువనంటున్నారు, +

వినయ నాగుడు ; సంఫూగ్షవిద్యానంతులూూ అతిరథులూ అయిన మహారాజుకు చాగదత్తుడు అంతిరంగి వడ చభ్యూడు, “జీను ప ల్లెటూరివాడను మామగారూ,

ామాణి (శాగదత్తుని తండ్రి ; అవునయ్యా ఎవరు ఈ మవారాజులు, భూమికులు, భూపతులూను ? నువ్వూ భూమిళుడవూ భూపతిజీ ! అయిళలే నీబూ భూమి! సర్వశాల నంబంధళల మవోరాజుకూ భూమికీ నీ ప్యాజాన చంబంధం |

వినయ :; వారి చదువు *

(గామాణి ; మవోకాజులు శానండా చదువునన్న బారు బేలకొలది లేరా ౪

వినయ ; ఆళలిరథత్వం ళ్థ

1(గామౌణి ; నీ బలమా, నాబలమూ మనబోటీ ఇఠరుల బలమూ కలినీ అతిరథత్వం అవుతుంది, నాగదత్తుడు ధనకచువిరాజున అంతరంగివడు శావడ నుంశే ఇం లే,

వినయ ; మిోిమాటలం పరమౌళ్చర్యకరంగా ఉన్నవి,

(శ్రామౌణి : అళ్ళర్యం ఏమిటీ వినయా! మినాన్నా “నేనూ ఈ చుట్టు (ప్రక్కల టామొలలో పెద్ద పంచాయితీలో సభ్యులం, మౌన తెలియదా? రాజు ప్రజాబలానికి చిన్నాం, [పజాధర్మానికి సవవడు,

వినయ : వారు (పరిభావంతులూ (పతాపనంతులూను

(ామౌణి : (పతిభశాదు, వారిజ నే వూర్వజన్య నుకృత౦, యజ్ఞం చేసే మహర్షి ఉద్దండ పండితుడు శావచ్చు, కాని ఆయన యజ్ఞం చేయడానికి బుత్విజూలూ, (బ్రహ్మికావాలి, ఆలాగే రాజ్యపాఅనచేనే రాజాన మనమందరం బలమూ ళ క్‌ ఇస్రాము,

నాగదర్స్తుడు ; ఆంతే నాన్నా! సైువ్మూద త్తప్రభ వు ఉత్తమ విద్యో వంతు జెన చావా ణుడు,

జ థీ అ 29

£22గ్ర ఆడవికాంతి శ్రీ,

1గామోాజణి ఏ కారని అన్సానురా, ఆయన దేశానికి ఇశాజయి చదువుకో

ల హు! సవంణా ఉంకేు, ధర్మపరుడెలా అవుతాడుళ శు నువ్వు (పభువె నా ఆఅంలే, చదువు ఎక్కకపోతే గదై ఎక్కటం మానాలి,

6 పజాక౦ంఠ౦ మహారాజు కంఠ ౦ి అని వినయనాగుడు అనుక న్నాడు, | పజూ బల మేం మహారాజు కి * మనం ఈళాలపువాళ్ళము, భవిష్యత్తు ఎల్లాఆంటుందో బావశారూ 1! * ఆన్నాడు వినయనాగుడు నాగదతునితోం

66 ఉ తమభావాలు మనస్సులో ఉంచుకొని జీవితం సాగింవేవారికి ఎప్పుడూ భయంలేదు బావగాఠరూ 1%)

కక ఎక్కడిదీ వేదాంతం బావా!”

సూ ధనకమహారాజు మవోపండికుడు, నువోకవ్కి వేదాంతి, ఆయన జీవతం తలుచుకండే ఏ రామదం[ద(పభువో జ్ఞాపకం వసాడం,ో

66 బుద్ధధర్భం యావత్తూ మరచిపోయాడు బావా |)”

5 ్హ్రిరామచం[ద్రుడు ఆం(ధ దైవం అంటారు మొ (పభువులు (బన్మాద తుల వార ట్ర '

66 బుద్ధ దేవుడు (శ్రీరామచంద్రుని వంళ మేనట శాదూ €”)

కళ అనను, మనకూ ఇమ్వోవలకూ సంబంధం ఉంది, అవంళంచారు ఇక మనవ చ(క్రవరులు కాచాలి బావగారూ ! ?

ఈ వ్వ ఆలోచన చాలా బాగుంది, “తి కాంచిమూాల నుహా ప్రభువును చక్రవర్తిగా ఉండుడు” అని ప్రార్గిన్తూ (ప్రజలు అందరూ ఐక్యకంఠంతో కోరి

ఈ జాంతిమాల సౌర్య్వభెములక రాజ్య కాంక్ష ఇదు, ఎవరు వెప్పీశా ఎవరు (ప్రార్థించిశా వారిలోడన్న అనుమానం వీడటం లేదు,”

వినయనాగుడూ యళోదా తారానిక ఫుణ్యమౌ అని అప్పుడప్పుడు కలం నూనే ఉన్నారు, యళోద వినయనాగుని హృదయానికి మత్తు ఎక్కి సోంది. బుష్యుళ్ళంగు డై నా... మనస్సు హారించగలఅ మౌనిని వ సే=వన్నలా కరిగి పో తాడు,

వినయనాగుడు భోజనంచేసీ గదిలోహర్చుండి వినయపీఠకం "వదువు కంటున్నాడు, దితణిశాలు మంచముపపె మేనువాల్చి నిదురకూరినాడు, లేచి మోము కడుగుకొని శభ మెన వసాలు ధరించి పరీమళము అలందుకొన్వి తల దువ్వుకొని, చీనాంబరము తలను జుట్టుకొని మంజీర కంకణ కేయాూారహోర మేఖ లాసీ భూమషలు ధరించి, తిలకం తీర్చి నాగదత్తునితో కలిని పొలం వెడడామని గదిలోనుంచి బయటప రావడానికీ సీదం-గా ఉన్నాడు, ఆ సమయంలో

థి క 4 యశోద లోనికివచ్చి *మికేదో శావాలన్నారట్క తాఠానిక పంపింది” ఆని కలవాల్చికొని తెలిపింది, అతడు ఆనందవృాదయంముతో,

అడవిశాంతి శ్రీ ఓర? ఈ బవ్చను కావాలీ!

• ఉండు ఉండు వెళ్ళిపోక ! నిజంగా పనిఉంది, శాసీని మంచినీళ్ళు కక వటినీ గ్ళెందుప, ఉ పహారం పటుకవసాను వెళ్ళి 25 త్త. వ 4 నాన్‌ ళ్ళి శ ఏన్చుంత త నర ణ్‌? సుడియలు ఘడియలు నిన్ను ఒదిలి ఒంటిగా ఉండా * ౫

దశవముభాగం వీరాంగనా సెన్యయా త రొ ఆమర్నాడు అంగ రత్యకీదళం కూర్చుకొని రధారూఢుళాలె సాల గామం వచ్చింది శాంల్కిక్రీరావనమౌరి, అమెన తారానిశా యశోదా అతిసన్నిపొాతు అయ్యారు, ఇవట్వాన శాంతీ, క్రీతోపాటు వూంగీయ కాంఠ(క్రీయు, చావిన్రీ షప్టిశ్రీశావమౌరి బూడా రథాలధివసించి వచ్చినారు, తమ చెలిక తెలందరికీ రాజఖథమారికలు విలువిద్యా, క త్రసాము, గుజిపు స్వారి? రథచోదకత్యమయా "దేర్పినారు, వారి గజములవమౌా[త్రము మూవటిం (డనీ వుంచుటన నిశ్చయించుకొ న్నారు గండరగండనాళనీ బృందము గజ షపూహీణీలు-గా నిద్ధ మైనది, ఈరవాస్యము పూంగీయళాంత (శీ చాపి[శ్రీలే ఏర్పాటు వేనీచారు, ఇయ్వాక్‌ శాంతి శ్రీశాజవమారికి వాలా సనెలఅవరకు ఏమి ెలియ "లేదు, ఆళాకమారిశకలు యిద్దరు కాంతీ[శీ జీవితంలో సేనానాయకత్వం గుపమె ఉఊన్నదనిన్నీ, ఫులమౌవిని నిరు త్తరుణ్ణి వేయడంలో అ కర్ర పెకి విబ్బంభిం చిందనీ నిశ్చయానికి వచ్చారు, ఇమ్వూవ శాంతి శ్రీకడ దిట్టమైన అంగరతుణీబలం ఈంది, ఆ బలం అంతా ఉపయోగించి చానికి సహాయంగా తమ చెలులను, పరి ఇాఠికఅను దిట్టరులె నవారిని ఏరి సిద్ధం చేశారు, అంతా సిద్ధంఅనుకో గానే ఆబాలిక లిదరూ+ తమ వదినదగ్గర వ వచ్చి ఈమౌటా ఆమాటా (పారంఫించారు? కొంత నేపటికి పూంగీయ శాంత,శ్రీ, ఇమ్వోన కాంతి,శ్రీ,ని చూచి, 66 దడిన్లా | నువ్వు ఆ ఫులమౌవిని అంత చిత్రంగా శీడించగలి శావు | యుద్ధనిర్వవా ణక _క ఎప్పుడు అఅవరచుకొన్నావు**” అని (పళ్నించింది, ఇమ్వావ కాంతి న్రీ, : "నేను యుదనిర్వవాణ _ "నీర్నుకోవడం ఏమిటి? నాకేమో "తెలియదు! ఖ పూంగీయ శాంత ఏ ఈ మొటలకేమిలే వదినా, ఇ, సాంచి వ్‌ నిజంగా "బీను ఏలా చేయగలిగానో?” నాకే ఆక గరం వేసుంది తలచుకుంటే! ల్‌ చాపిన్రీ, ఏది ఎట్టాలయితే ఏం! మాళో రఈూఢివార్ష తెలిసింది వదినా, చానివిషయం౦ నీ ఆలోచనకు వచ్చాము, ఇ కాంతి; నా ఆలోచన ఏమిటమ్మా * చాప్మిక్రీ : ఆ రామసుడు ఫులమౌవి నిన్ను వికీవామాడితీరశాదట, నువ్వు వప్వ్పుకోనంతవరకూ టేళంలో ఉన్న కన్యలన ఉప(దవం కలిగిన్తూ ఉంటా డట, అలా దినానికో చాలికను బలాత్క_రిసాడట, ఆ విషయ మై మామయ్య గారికి గడువు పెట్టి రాయబారం పంపాడట, క్షే

అదవనిళా౦తి శ్రీ లై

ఇ, శాంతి; ఏమిటీ పులమొవి ఇంతపనికి కెగస్తాడా $ ఎప్పుడువచ్చింది గడువురాయబారం

ఫూం, కాంత ; నిన్నపాయంశాలం వదినా! అందుకని నీ దగ్గరవ ఆలో చసన వచ్చాను, నువ్వు దిటమైన అప'సర్చులను ఏర్పాటువేసావు, నీక ఎప్పటి చా రలు అప్పటికి తెలుస్తాయిః మొనుక్యు గారు మౌొట్లాడక ఊరుకొన్నారని మౌ నాన్నగారు చెప్పినారు, వాడు నిన్ను "పెళ్ళి చేసుకోక వదలడట,

షం కాంతి; నావ పళ్ళే ఆవసరంలేదు వదినా! 'పెగా ఆనాడు జీను ఫులమౌవిమిదన ఎందున వెళ్ళొనో నా కింఠతవరహూ ఏమి అర్ధ ౦కా లేదుః నాయనగారికన్న నాకు ధర్మరక్షణ క రచ్యాన్ని గూర్చి ఎప్కుువ "తెలుసునా ? నావ హింస అంకే ఏమి సరిపడదు, ఆందులో మనం ,క్ర్రీఅం, మునక మించిన ఈ గొడవ లెందువ ?

ఫూం, కాంత: వదినా! నువ్వు వెప్పినవన్నీ నిజమే! శాదననుగాని మనం అందరయా విజయఫుర (పొంతాలను విడిది బేనీ,.,

చాపిర్రీవ పులమౌవిపేన యుద్ధయాత్ర నడి 'పేవారివలె బీభత్సం కల్పిడ్డాం ఫుఠలమావి వృాదయంలో 1

ఫూం, కాంత్‌ ; మనం సిన్యంతో బయలుజేరామం ఆకు కాలం,

ఇమ్య్వాకు కాంత్తన్సికి తన మేన త్తల తనయ ఇద్దరి వృదయమూ నిము పషంలో అన మెంది, వారికి యుదం చేయాలని వతూహలంగా ఉంది, ఫులమావి ఎలానో నాశనం అయిలేజీ గానితన జనకుడు కాంలతిమూాలమహో రాజు సార్వభౌమ సింహాసనం అధివనీంచచానికి ఒప్వుకోరని వీరిద్దరూ నిశ్చయించుకొని పులమౌవిె మహాజై శయా[త్రప తన్ను (పోత్సహీను న్నారని (గ్రహించింది ఆమె చీ త్త త్తి పెలుగునీడలుగా పరిభమిసున్నది, ఏమి బుద్ధిపుట్టిందో మేన తల కొమరితలు ఇెప్పింది అలోచించింది,

6 జాంత్యక్తీవది శా బాపి్తినదినా, నలే మిదళాలను ఆయ తంచేయండి, “శీను నా దళాలతో వసున్నాను, పెద్ద త్తయ్య "గారు మనకు నాయన రాలయ్యే టట్లు (ప్రార్టించుదాము, అందరము కలనీ విజయపురంి వళ్ళి ఫపులమౌవి విషయం అంతా తిలునుళొని ఆతనిమాద ఎరగా పొగిద్దాముం”

అప్పటినుంచి నీదమై తండిగారిని విజయపురం వెళ్ళడానికి అనుమతి అడిగి, మేన త్తను ఒప్పించి చారందరితో బయలుదేరింది, యశోదా తౌ కానికలతో అంగరతణీద ళొలు పెంట బెట్టుకొని పోజాలని సాల్టగామం చే8ందిం

ఎల

శాంతిర్రీ, శాపమౌరి తన మేనత్త కూతుళ్ళతో వచ్చిందని వీనగాజీ రకనోదనాగనిశా, శారానిశా గంతులుజేసి కంారుకడి పరు? తినారు, ఆ వెళ్ళడం శాంతిశ్రీ, శివిరంలోకిపోయి అమె పాదాల కెరగినారుు శాంతిశ్రీ, ఇద్ద

ర8్ర౮ అదడవిశాంతి శ్రీ రిని ఒబశీసారిగా గాఢంగా వృదయాని కదుముకొందిం ఆఇద్దకిని జంటరీసుకొని అ బాల ఒక ెద్దళివిరంలో అసనాన ఆధివనీంచియున్న వూంగీయ కాంఠ(శ్రీ, బావి్రీ, వష్టిశ్రీల కడవ పోయింది. ఆాఠానిశా యశోదా ఆ మువ్వురు రాజ కమారికలను బాగా ఎరుగుదురు, వీరిద్దరూ చారు మువ్వుర క్‌ దండ పణామాలు వేసారు, వాళ్ళు మువ్వురూ ఈ బాలికలను దరికి చేరదీసి తమకడ శే పహూర్చో బెట్టుకొన్నారుం పూంగీయ కాంతన్రీ,; తాఠానిశా ! జుముంతా బైఠ్రయాత్రన జయలు జీఠరొాముం తారానిక, యశోద : (ఆక్చర్యంతో) 2 తయాత్రశీ ? బావపి,శ్రీ,: అవునత్తా! మిరును కవవాదులు ధరించి, సీద్ధంకండి యశోద : మా కవచాదులు ధాన్యకటకంలో ఉన్నాయి, మవ శాంతి,శ్రీ, ఏ మి కవచాదులు మి ఇతరవసువలు కూడా పటిం చు£ వచ్చార, లో " ప్రల లు వారిద్దరి! మదీ ఆళ్ళర్యం కలిగింది, యశోద ఏ నునము యుద్ధానికి వెళ్ళడం అంకశే? పష్టి,త్రీ) : (యవ్వనం అంపరించబోతున్న బాలికు యశోచా! మన నహీళలచే క త్రీగట్టి యాజ్బానికి "డుతున్నాముం వెనుక ఆర్హ్జునునివంటి వీరుత్తే [(వమిఅ ఓడించింది. మనం ఒక ఆధర్మపరుణ్ణి, రామనుణ్లీ ఓడీించ బోతు న్నాము, శాఠానిక ఏ రాజనమారిగారు ఈడున చిన్నలయినా సాశతాజిరివలె మొట్లాడారు, యళోద ; ఇమ్వావలకోడలం కె శేయిలానే మొట్లాడారు, ఇమాన్‌ శాంత్త; మా కాంత,్రీకదిన కాసల్య, మా బావి, నుమితశళాబోలు, మా అన్నయ్య దళరధుడా ? పష్టి్రీ, ; మనం యుగానికి సీదమె ఉన్నాము, మా పెతలి నీచా నాయకు రాలు, ఖ ఖా లి పూంగీయ కాంతశ్రీ : రండి అమ్ము గారిదగ్గరక పోదాము, అమెతో ఆలోచించాలి, యళోద ఏ మన అపసర్చ్భబలం మనతో ఉండాలికదా... బావి,శ్రీ, ; అంతమాత మే పురుషులు మనతో ఉండడానికి వీల, యశోద : అయితే మొ అన్నయ్య మనతో రాచాలి, ధనక (ప్రభువుల అనుమతి పొందవలనీ ఉంటుంది పషప్పిర॥ ఏ; మొ అన్నయ గారి దగరవన 8 ఆశీశాందమంది అను శాన్వి కలునుకోనన సై వళ్ళి గ్‌ వ నన

అడవిళాంతి శ్రీ, బ్రైట్టీ శ

"హెచ్చు తగుగా "ర0డువేలనుంది అళ సాహీణిలు, మూడువందలమంది గజపాహిణీలు, రెండువందలమనుంది రధిక రమణీబృ 0దము, వేయిమంది గల వృషభ శకట వాహినీదళం, నాల్గు వేలమంది పదాతినులతో వీరనారీసెన్యం బయలు దేరింది, సర్వ సేనాపత్ని ఇమ్వ్యాకు ఇాంతిమూలుని చెల్లెలు వూంగీయ నుహో శాణి వాసనిస్టిపు తి శ్రీ కాంతి,క్తీ దేని,

ఈసెన్యం దినానికి మూడుపర్యాయాలు విడుదులు చేయడమూ, (గామా అలో ,క్ర్రీలత బోధించడం, డిట్టరులైన గ్రీలను తమ దళంళాగే చేర్చుకోవడము, పురుషు లెంతమంది వచ్చి చేరు తామన్నా శాంతినన్రీ,బేవి ఒప్పుకోలేదు. ఒక మహారథ మెక్కి రథ సె న్యాధ్యతురా లె ముందుగా ఆమె వెళుతూడఉంకు వనక నీ పడాతినీ దళవ.నకు వాపిస్రీీ నాయకయొ వస్తున్నది, ఆవెనుక నే ఎద్దు బందధ్లదళము తారానిక ఆథిపత్యాన నడుసున్నది, నీనాధ్యము రాలి! కడి వె పున ఇష్యూకు శాంతి రాజపమొరి అళ్వసాహిచేదళం నడపుచు (పయాణిస్తున్నది, ఆమె వెనుకృయళకోద నాగనిక రక్షక త్వాన ధనుర్వీ రాంగనాదళం నదడచుచున్నదిః పూంగీయ మహారాణి కాంతి,శ్రీచేవి ఎడమవైపున అమె కొమరిక శాంర, క్రీ రాపమౌరి గజయూ ధాధిపత్నియై హిమొాలయంవలె ఉన్న మహోగజం ఎక్కై సాగిపోతు న్నది నాగ డత్తుడు, మరికొందరు పడుచునాం[డ్రు మారువేపాలతో ఎప్పటిసంగతులు అప్పటికి శాంతీ,న్రీ, దేవికి 'తెలిశుబేస్తున్నా స, ఏరాంగనా సెన్యము పదిదినాలలో పదియోజనాలు నడిచింది? సెన్యం నానాటికీ "పెరుగు చున్నదీ, ఎందుక ఈపసెన్యం బయలుడేరిందో ఎవరికీ తెలియకుండా కుండిన నగరంలో మహాథాతువును పూజించ్వి వ్యా,ఘనదీ సంఘారామం వేరి ఆవెనుక బేణువనసంఘారామం దర్శించి కావాలని వా ర్తలుమౌ[త్రం శ బల బే సారు మెన్యం సంఖ్య పదివేలప మించిపోయింది, రెండుమూడు దినాలలో కండీన ఫురం చెంత విడిదిచేసినారు,

ఆం (ధ ఫఏరాంగనలం సాంద ర్యవతులు, దిట్టరులు, నకలకళొ కోవిదలాు, కండినపురాధినాథుడు __ ఇమ్యూపల ఆడపడుచు వూంగీయమహా రాణి బుద్ధ షత్ర యా(తాగమకగయొ క్రీ సెన్యంతో వస్తుందని విన్నప్వుజే ఆళ్చర్యమంది పరివార జనంతో ఆమెక ఎదుళేగి ఆవ్వానించినాడు, వారికి ఊరిచివర ఒక గోరుత 0 దూరంలో విశాలమయిన మోమిడి కళోపులలో సలం చూపీంచాడు, ఆ మొమిడి తోపుల [పక్కనే ఎడతెగని నిర శ్రలజలంతో కూడిన ఏరు సంగీతం పాడుపంటూ (పవహిస్తున్నది, కండిననగరం చుట్టూ వివిధజాతుల తోటలు ఆ (పరేశం ఆంతా సస్యశ్యామల మై ధన ధాన్య సన్ఫద్ధ మై ఆంధ రేళ పురీముణులలో (పనిద్ధి కక్కనదిం నగరానికి ఎగువగా ఒక పెద్ద చెరువు నిర్మించారు, నదిలోనుండి ఒక పాయ ఎప్పుడూ చెరువులోనికి (పవహినూూ ఉంటుంది,

కండిన నగరం రుక్ళిణీదేవి పుట్టింటి వారిది, విదర్భదేళం యావత్తు ఇప్పుడు ఆంధ సా(మొజ్యంలో భాగ0,,. వండిన నగరంలో ఫూనసలహవారాలు, కాజాలు ఆద్భుతం గా వేసారు, మట్టిపనిలో ఈ నగరాన్ని మించినది లేదు ఆచ్చటి అరజానెడు, పావుజూ నెడు ముట్టి బొమ్మలు వ్యా(ఘసంఘాకామ గుహా వద్యో విరచితచి.తాణతో సమంగా, ధాన్యకటళ పూర్వ శల సంఘారామ శిల్చా అతో సమంగా జగత్చ్రసిద్ధి నంవెనవి, బుద్దుడు, బోధి సత్వుడు, నూయా జేవి ఎందణఉయిన విగహా లెన్నో చేనూ ఉం జేవారా నగరంలో,

స్పటిక శిలలు, గందడఇసుక కరగించి అందులోకొన్ని ర సాయనిశాలు శలివిగాజూ తయారు నేసీచారు,ు ఆ "గాజుతో కంకణాలు పౌ(తలు, అద్దాలు వూ'ససలు మొదలయినవి రంగులు కలివీ పోతపోనీ వానికి తళఘువ ఇసారు,. ఈ గాజు పరిశ్రమ విదర్భ దేళంలో ఇమ్వూకుల కాలంనాటి రెండువేల సంవత్స రాలనుంచి ఉన్నది. ఈ దేళం కొండలలో ఇనుము రాగి, సత్తు దొరుకుతుంది, గోీచావరీ నదీ[పొంత ౦లో (బ్రహ్మాండమయిన అడవులున్నాయి, ఆ అడవి కఠ పతో అతి వీడి వచ్చేమంటలు చేసి గాజూ లోవాజాతులూ కరగీనూ ఉంటారు, ఉక్కు. పరి[ళమన కుండిన నగరం (ఇప్పటి కొండాపురంం గాజు పరి్మళనుప వలెనే (పనీద్ధి కెక్కింది. కతులం, ఖర్రాలు, పరకువులు, భల్లములు, ళతఘ్నులు, భురికలు, కవచాలు శిరసాాణములు నిర్మిం చేవారు,

రామాయణ శాలంలో దందశాటవి .. పాండవ కాలంలో విదర్భ చేళ మె "డు ఆం(ధమహాసామొజ్యమఘున చేరిన కండిన నగరంలో తన వీరాంగనా సెన్యంకోసలి లత్స సువర్ష ఫళాలు ఖర్చు పెట్టి ఆయుధాలు కవచాదులం సీళరిం చింది, వానీస్టీ పుత్రి పూంగీయ మహారాణి శాంరి,శ్రజేవి, వండిన నగరంలో “నెలదినాలు విడిదిచేనింది విరాంగచాసైన్య౦,

కుండిన నగరంలో తన బెల్లెలు, ఆమె కొనరిత, తన చిన్న చెల్లెలు వామ్మి'శ్రీబేవి తనయలిద్దరూ, తన ఏకపుటతికా క్రీ నెన్యం నడుపునంటూ పోయి విడిదిచేసి ఉన్నవిషయ మూ, ఆపసెన్యం బయలుదేరిన విమయమూ అన్నీ శాంతిమూల మహారాజువ ఎప్పటీకప్పడే తెలుసున్నది, కాని అఆ మహారాజు మొాటలాడడు, (బవ్మాదత్స్తుడు మహో రాజు నిళృలతేక ఆళ్చ్ళర్యంపడుతూ ఉ న్నాడు, (బ్రవ్యూద త్త్మపభువు మువోరాజు ఏమివయునో అని కనిపెట్టుకొని చూస్తున్నాడు. ఫవూంగీయ మవాసావముంతాడుల ఆళ్ళ ర్యానిఃి మేర లేదు, వూంగీయ స్క_ందశ్ర్రీ, మహారాజుకడవ ఆతని రాణి వచ్చి న్త్రీసెన్య సమేతంగా తోను బౌద్ధ ఫుణ్య వే్యతాలు చూచివసానని ఆనుమతి కోరింది, రాజు సనేనన్నా డు,

వాసీష్టి కాంతి సై, జగత్రనీద్ధి చెందిన సుందరి అన్న గారితో సమంగా అన్నిశాసాంలు ఛదువుకొ న్నది, ధీసంపన్న, రాజకీయ పర్షిజ్ఞానపూర్ణ, స్కంద్తీ,

అదవిళాంతి శ్రీ, 283 పురుషులలో సుందరుడు, (ప్రనిద్ధవీరుడు, శాంతిశ్రీ, ఆకని కాజీ కోరి వివానాం చేనుకొన్నది. స్కంద్శశ్రీకి భార్య తెలివి తలేటలలో మయూడవవంతు లేవు, పెగా అ జగజేశసుందరి తనన బే వేరె ళృంగాడొనంద కఅశాంబుధీస్నాతుణ్ణీ వే నేది, చారిరువురి అనుజూలదాంపత్యము జగత్‌ స్తత్య మె శావ్యవిషయ మె గానం వేయ బటేది. వ్యవవోరదతు యైన భార్యమాటప స్క_.0ద్శశ్రీనహాశాజు జవదాటి ఎరు గడు, ఆమె తన్ను విడిచి ఫుట్టింటికైనా వెళ్ళలేదు; ఇరువున కలనీ వ ళ్ళేవారుం ఇరువురు కలసీ వచ్చేవారు, రెండుసార్డు ఫురిటికి వెళ్ళింది. అ రెండుసార్లు వూంగీయ రాష్ట్రపతి భార్యతో విజయపురం వెళ్ళినాడు,

ఆలాంటి శాంతిశ్రీ "నేడు తన కొమరితను తీనుకొని బొద్ధ కేత్రయా[శ్రప పోవడం ఆ నువోఠాజుక ఆళ్చర్యమా, వాధ్యా దుఃఖమా కలిగించినది, కాని ఈవిపషయములో ఏదో పరమరవాస్యం ఇాందని ఆతడు తలపోనీకళొ న్నాడుం ఆయినా తమకందరక చనానువడు మహాసానుంత(కేప్టుడూ, నుహారాజరా జేళ్వ రుడు శావలనినవాడూ అయిన తన బావగారు మొట్లాడక ఊరువం శే తానేమి వేయగలడు ?

ఆదినం నుహిసామంతులు సభ చేశారు, చ(శ్రవర్తి సింహాసనం పె ఎవ్వరు ఆధివనీంచిలేరు, వడివెఫు ఆసనంపె భాందిమూలుడు కూర్చుండిఉచ్నారుం వేంగీ పుర పొలంశాయనుడు 'ప్రతీపాలపుర బృవాత్పాలాయనుడు, కాంచీపుర పళ్లి వుడు, విష్టపురపు మౌధవుడు, కలింగపుర చానీష్టుడు;, సంగ మపుర చాళుక్యడు, ధనక రాష్ట్రపతి బవ్మాదత్తుడు, వూంగీయ స్క_ంద్యపభువూ సభతీర్చి ఉన్నారు,

ధనకపళువు ఏ శాంతిమూాల మహాపభూ! మనవారందరూ కుండిన పురంలో విడిదిచేసీ ఉన్నారు,

స్కంద శ్ర, ఏ నారీ సెన్యం పదిహాను జేలవరకూ నృద్ధిపాందిందట,

కకక! సొలంశాయన శ్రీలు యాద్ధసన్నద్ధలె అలా వెళ్ళడం మన అభారంకాదు ఇమ్వోూకు మవా(ప్రభూ |

మహర్షీ బృవాత్పాలాయన ః ఇది తౌము పంనీంచినడా

ధనక(ఫళువు ; మనవారి ఉద్దేశం మనవోరాజువ తెలియదు,

వాసీప్టి ఉదయశ్రీ, : మౌనుకదలం కాంతి, క్రిజేవి సేనానాయక కాలె ఆ సెన్యాన్ని నడుపుతున్నదట,

మాఠర గో[తిజూడు అనంద, ఏ మోమనుమరాం[డందరూకూడా ఉచ్నా రని వినికిడి,

ట్టి

శాంతిమూు+ల(ప్రభువు ; మవో(ప్రళువులందరికీ నా మనవి ఒక్క కే ఉందిం వూంగీయ మహారాజ్తి బౌదధర్యాఖిరత, ఆమెవ చౌద కే్యత్రాలన్నీ దర్శనం వేయాలని కోరిక బుట్టింది, మె వూంగీయనముహా రాజు లనుమతి అడిగి తనకడో

అ 8౦0

ఖైల్టిడ్న అడవిశాంతి శ్రీ, ఉండే నారీ సెన్యాన్ని వెంట బెట్టుకొని యాత [పారంభించింది, ఇందులో మనం భయపడవలనీన పని ఏముంది ? ఆమెకూ రాజకమాకికలకూ ెచ్వానికీ అపత్తు ఏదన్నా వసుందం మే వెంటే మన్నసెన్యం శరవేగంతో అక్కడపవ వళ్ళి వాళ్ళక నహాయం వేస్తుంది,

మాఠరి(ప్రభువు ; మహాప్రభూ ! ఆపడవచ్చినవెనుక మనన తెలియడ మెప్పుడు? మనసె న్యాల్ని పంపడ మెప్పుడు

ధనక(ప్రభువు : మవా(పభూ! నన్ను వెంటనే సెన్యాఅతో చారికి సనో యంగా వెర్గుమం టే... క

వానీప్ప్య ప్రభువు ఫ్‌ “నేనూ సిద్దంగా...

సౌఅంకాయన( ప్రభువు ; "నేను వెంట,.,

బృవాత్చాలాయన్మప్రభువు : నేనూ అంతే!

జాంరిమూల :; మా కందరికి నా సృదయనవూర్వక మెన కృళజ్ఞక .

ఫూంగీయ మవారాజు నుహాఫభూ 1! మొకందరబూ జెంట-నే అనుజ్ఞ

శాంతియాఅనుహారాజు; (చిరునవ్వునవ్వి) నేను మూడుది నాలపాటు అలో చించి తమకందరికి మనవి చేసాను, నేను మూడు దినాలు వ్యవధి ఎందుక ఆడి ఇాసో ఆదిన్నీ మునవి చేస్తాను,

మహారాజు ఈమాటలు అనగానే సభ సమౌ ప్రనుయింది, మహారాజు అందరు దగ్గరిచుట్టాలు, అందరు ఈ విచిత్ర సన్ని వేళం ఎప్పుడూ ఎరగము అనుక న్నారు, శాంతిమాలుడు తిన్నగా పట్టపురాణి మౌఠరీసారనిళా దేవి అంత; పురానికి వెళ్ళినాడు, సారసీక భభ రపాదాలు కడీగ నీళ్లు తలప జల్లుకుని, పూజించి ఆ పూవులు తలలో పెట్టువన్నది,

సారసిశాబదేవి; అవధారు!

కాంతి; చేవీ! అమ్మాయి మేన తతోకలిని వళ్ళింది, మా చెలెల ఈ (వ్రయాణం ఎందుక తల పెట్టిందో ?

సార; (ప్రభూ! వదిన వృాదయంలాో ఉన్నబే మా అందరి నవృాదయం లోను ఉంది,

శాంతీ ఏ విన వతూవాలం కలిగినది,

సార : ధర్మం విచ్చిన్నం ఆయిపోతున్నదని అందరి వ్యాదయాలలో ళ్‌యం ఊద్భవిం చింది.

అతడు కొంత సేపాగి,

కాంతి ; ధర్మం విచ్చిన్నం అవడం ఏలాపాధ్యం ?

పారసీక చటువ్మన్నన భ ర్త పాదాలకద చరతికిలబడింది ఆ ఆఠరడుగుత

అడనిళాంతి శ్రీ, ల్రై్రిగ్ర

మువోన్నత రూపుడు శాంతీమూలుడు జేవిని (పేనుళో లేవదీనీ తనపక్క సీంపాసనంమిద నార్చుండ బెట్టునన్నాడు,

బేవి తలవంచి * ప్రభూ! నావ ఏమి శాంక్షలు లేవు, అది మిక అెలు చును అన్నదిం

ఈ 'జీఖ్టి! బది చాక్ట నువ్వు ఇెప్పాలా + నీ వృదయం ఈ నాటి శ్రీళలో ఎనరికి ఉంది)?

కక న. స్మామౌజ్ఞ ని కావాలని అళించుటలేదని వృూదయేళులే బాగా ఎరుగుదురు,

శాందీమూలుడు పల్చని బంగారు శలాశవంటి తన మహాళానణిని అవబృథ స్నాత యైన సారనీశాబేవిని తన వృాదయానికి అదుముకొ న్నాడు,

ఈ ఎవరెనా సీన్‌ ఇనునుం,తెనా శాంత ఉందని అనగ అరా బేవీ”

ళ్ళ శాని ధర శ్రరతుణకోసం తౌము చకవలి సింహాసనం ఆఅధివనీంచితీ కాలి, ధర్య'సం స్థలు; (చాహవ్మూణ వంశాలు, (శజాకోటి కేరుంగా ఉంచడాలం శే, జేళంలో కాటక మవారాత్షసీ అవతరించకండా ఉండాలంశే), శాము చక వర్తులు కావాలి. ఈనాడు నున కందరు చుట్టాలు, శప చారిలోవారు లాజ రాజూధిపత్యం కోసం యుద్ధాలు వేయవచ్చును, నువోపభూ 1! ఇవన్నీ మేము అలోచీంచాము, మొ వదినణారు తాను చేసేపనికి సహాయం వేయనుని మాతం మమ్ము థోరింది, మొ పరిచారిక ఆలో దిట్టమయిన వారి నందరికి తాను వీఠరాంగ నలుగా శిక్షణ ఇచ్చింది, బిడ్డల నందరిని తీసున వెళ్ళింది ఆమె అంజకేు మా కందరికి సంపూర్ష్మ విశ్వాసం, అంతకన్న నాక ఏమి తెలియదు 1పభూ !”” కాంతిమూలుడు విశాలమెన తనఫాలాన బొమలు ముడివడ అలోచించి ఒక సారిగా చిడునవ్వు నవ్వి నాడు,

తో

వీరొంగ నాసెన్యం మవో జేగంతో (పచిపషానపురం :జేంం0దీి, ఆ మహో నగరంలో ఇప్పు డెన్వ్నరూ చ[కవ ఈ 'పతినిధిగా హం ఒక సేనాపతి ౫ండర గండలయిన వీరులథో శాపలాశాసున్నాడు, శాంతిమూల మహారాజు చెలెలూ, మేనకోడళ్ళూ, అయన కొమరితా సెన్యాలతో వ్యాఘానదీ సంఘాళామం వెళుతూ నచ్చారని ఆ సేవాపతి_భోజుడయిన నమొరబేవుడు విన్నాడు, ఏమి చెయ్యాలో అతనికి తోచలేదు, ఏశారణం చేతనో స్వామికడనుండి ఎట్టివార్త శాలేదుం

తమ్మందరినీ చూసంవేనీ ఓడించిన ఇవమ్యైన శాంతి,శ్రీ, రశరావమారి ఈ (్‌ వెన్యంలో ఉందిం స్రీఅెన్యం రావడబపే చాలాకొ _ర్రశగాటంది పకమార భోజునికి, అలాంటిది ఆరాషనిహూడా “ఆ,క్ర్రీలలో వస్తున్నది, తాజీదయినా 'కలివితవ్కవపని చేని ఓడిపోతే ఇంక అఆడవాళ్ళనో $డిపోయాడు క£మౌర భోజు డని లోళంఅంతా. అవహేళన చేస్తుంది. ఒకజేళ నెగ్గినా ఏమిఫుట్టి

286 అడవిళాంతి శ్రీ మునుగుతుందో ₹ ఏమిచేయనండా ఊరుకొంశే ఎందున ఊరకొన్నావు అని అడగ వఠరచ్చు?

వూంగీయమవోరాణి శాంతి,68, వమారభోజుని గడబిడ నిమివంళో గ్రపాంచునంది, తననసెన్యాఅముందు సప్తవాద్యాలు భోరుకొల్పించి తిన్నగా శాజనగరువ నడిచింది, పట్టణంలోఊన్న పెనిపలు (ప్రజలు ఈ పవీరాంగనా సి శ్యాన్ని ఆళ్చర్యవూరిత వృదయులయిచూస్తు న్నారు, కాంతి శ్రీదేవి శాంఠ[శీ, ఇమ్వోవ శాంతిశ్రీ, బావిత్రి, వస్పిశ్రీ, రాజవమౌరికలు జబూడరా కోటలోనికి (ప్రవేశించింది ఆమెన వమారభోజు డెచురయి మోకరించి నమస్కరించి నాడు, అక్క చే మదగజాలుదిగి అమె అ బాలికలతో ఆంగరతణీ జనంతో వనూరభోజుని చూచి *వమారభోజ సేశాపతీ ! మిరు ఇంతవరకు శాతవాహన చ్రవర్తులన లాజభ $ితో శీవవేనిశారు. ఇప్పుడు వారిని శాదని ఈ మవ దశతీ.ణాపధాన్ని ముక్క.లునుక్కలు వేసినవారితో చేరి శాజ(దోవామ్యూ 'జ్‌ళ (దోవామూ చేసారా !” అని ,పళ్నించింది, వమారభోజుడు అళ్చర్యం పొంది వాడు, అతడు ఏమి (పత్యు త్తరం ఈయాలో ఆలోచించుకో లేక పోయిశాడు,

6 కమారభోజ సేనాపతీ! మావ భోజులెప్పుడూ న్నేపొతులుం వారు ఈ 'ేళగౌరవమూ, ధర్మరతణా అనేవి మరచిపోయి? ఈ నుహారాజ్యాన్ని విచ్చిన్నం చశేయదలచుకోరు, మిరు మౌపతం చేరండి, పులమౌొవి ఇచ్చేగారవం కన్న మీము ఎక్కవగా మిమ్ముగ్‌రవిస్తాము, ఇమ్యాకఅ జాలికలు సౌందర్య వరులు, మొ అన్నయ్య గారి నాల్పవదేవి కొమరిత విజ్హాశ్రీ, రావమౌరిని మిరు విచావాంకండి, మిరు మాలో చేరండి, ఇది నాకోరక 1౫” అని కాంతికి జేవి శెలివీనది నమౌగభోజ సేనాపతి యావనంముళ్ళి కొమొా5దళ అందుకోబోయే ఇరువది అయిదేళ్ళ ఈడు వాడుం యుద్ధజీవనంా "పెట్టుకొని వీవావాం వీసుకో వండా జీవిసున్నాడు, ఆతని నుందిరాలలో విలాసినులు ఇరువురు మువ్వురు ఊన్నారని అందరు ఎరుగరు,

6 క్రమారభోజ సేనాపతీ! నావ మూొఫావం రండు ఘడియలలో లెలం పండి, శాదని మొౌపె క తీకడతానంటారా మిమ్ము ఇప్పుడే బందీచేస్తాము, ఎది రిస్తే మివైన్యాన్ని నాళనం వేస్తాము” అని గంభీరంగా శాంతిశ్రీ మవాఠాణి చవావ్క.చ్చినది. ఆమాటలఅనడంతో శే ఇరువురు రశ శ్రానులవంటీ గ్రీలువచ్చి వమౌరభోజుని రెండురెక్కలు పట్టునన్నారు, మూడవ,క్త్రీ వచ్చి ఆయన కత్తిని ఒరనుండి "పెరికి కాంతి,శ్రబేవి పాదాఅముందు పెట్టింది. సేనాపతి అంగ రవ టలం కన్ను తెరిచి మూ నేలోపల ఇరువదిముంది కఆకు స్రీలు చారినందరినీ బంధింఇచారుం

వఫూంగీయ కాంతల, క లిపె త్రీ నిలిచినవెంట3నీ వందిమొగధురాండు తమకత్తులె త్రి “జయజయ సకల దత్సిణాపథపతీ! శ్రీ, కాంతిమాల సార్వ భామా జయజయ * అని అరచినారు, అ అరఫు గురుగా అతెండు విఘడీయఅలో కోటలోటన్న పెనినఅందరినీ ఆ విర శారీనుణులు పంధించారు, వోట బయట

అడపిళాంరి శ్రీ రగా నున్న గజ తురగ పడాతీదళశాలునగరంలో గోదావరి తీరంనాండి 'మెట్టవరకూ సంచరించుచు, అక్కడక్క,డడఉన్న ెన్యాలను బందీ చేసీ నగరం అంతా అక మించివవి, కాంద్కిక్రీ మవోరాణి వెంటనే మహాసభవపోయి. రాజ[పతినిధి సింపోసనం ఆధికనీంచింది, కు

ఫూంగీయ మహారాణి శాంతిశ్రీ, జీవి (ప్రతీహైనంలో సనీరని వాసం పెట్టు వండి, అక్కడనుండి ఇమ్వోకు ఇఛాంరిమూలుని కేక శాజ్యపాఠన (పారం భించింది, ఆ చుట్టు[పళ్క_అనున్న పర్వత నగరాలు ఆసనేకం ఆమె పట్టుకొని లోబరచుకొన్నది, కొన్ని సెన్యాలతో ఇమ్యోన శాంరశ్రీ, శావమారి నాసీళ మహానగరం ఆ[కమించుకొన్నది. ఆమెతో తారానిక యశోద లున్నారు, మరి కొన్ని సెన్యాలతో వూంగీయరావమారి శాంతశ్రియు, బాపిశ్రీయు వాతాపి నగరం పట్టుకొని అక్కడ నివాసం ఏర్పాటు బేనుకొ న్నారు,

ఈ చారలు పులమొౌవి వినగానే నిరు త్రరు డయిపోయినాడు, ఇమ్యైప శ్రీలు మగపీరులా | వీళ్ళవ బుద్ధి కెప్పకపో శే నగర౦ తర్వాత నగరం లోబడీ పోతున్నది, కాంతిమూలుడు దద్దమ్మయి ఆడవాళ్ళను పంవీస్తు న్నా డా అందుకే శాబోలు వెనక తనమీదకు ఆ పిచ్చిది శాంరి,శ్రీరావమౌరి ఎ త్రివచ్చింది, ఈ ఆలోచనలు మతి పోగొట్టినవి పులమౌవికి ఆరని! వెటికోపం వచ్చింది, మళ్ళీ జాగ తగా సిద్ధం చేసిన సెన్యం అంకటిని జంటే కదిలించాడు, జయఖేర్‌ వేయించి అతివేగంగా వెళ్ళదలచినాడు, ఈ యువతుల నందరని కలిపీ మౌన భంగం చేయాలనున న్నాడు, కళ్ళలో ఎరుపు కాంతుఅం వేసవి నూర్యు మండలా లలా వెలుగుతున్నని, మహారురుఅవల్లి సను దకల్లోలాలులా కనుబొనులు ముడులుపడీ పోయినాయి,

నూక నాయు ధాలు, నూలే నయుద్ధవి ధా నాలు సమకూర్చుకు న్నాడు, శాన్‌ సర్వ నే శాధ్యముడు, మహా జేగంతో పులమాపవి కొండలుగడచి నదులందాటి, అడవులు సమంచేన్తి మూ డులతల మవహాసెన్యంతో ఉ ప్పెన పాంగినట్లు, దడాచా నలం విబృంభిం చినట్లు నాసిక పె విరుచుక పడినాడు, నానీక వింధ్యపర్వత బాహువిన సవ్యూపర్వతాలలో ఉండి, ఆ కొండళలోయ లన్నిటికడ దిట్టరులైన 'సినివల నుంచాడుం ఆ ెన్యాలన్నీ ఒశళలవ బలగం, తొను నానీకను ముట్టడిం చింది ఒళలత్న సెన్యంతో,

శాంతి,శ్రీశానమారి పులమొవి వసున్నాడని వినగా నే చిరునవ్వు నవ్వు కొన్నది. ఆమెన ధయం కలుగలేదు, అమెలోని శికుక్వుం మొోయమయింది, ఏదో ఆనందం పొడమినది, ఒక పౌరుని పిలిచి *స్వారూ! మిరు మా రాయ భారిగా పులమొవి దగ్గరవ పొండి, అహింస పరమ[వతం మౌకశని అతనికి

288 అదడవిళాంతి శ్రీ, నామౌట"గా తెల్పండి, “'హీంచెనే ఆరాధిన్తూ కరాషనుడు కాదలచుపన్న తన్ను మౌ ధర్మ మే. నాళనం చేస్తుంది అని చెప్పండి” అని పంపినది,

ఆతడు *ఇబేమి రాయబారమురా ' అనుకొనుచు తీన్న గా ఫులమౌవి దగ్గ రకుపోయి రాయ చారనుం తా విన్నవించాడు, వెనుక ఫులమౌవి ఓీడినపఫుడు ఇటు వంటి రాయహవార మే, అప్పుడు (బవ్మాద త్త ముహీారాజు స్వ్యయం గావచ్చాడుం ఇప్పుడీ కుంఠయెవడో వచ్చినాడు, వీళ్ళను ఆదరించక వెంటనే విషపు పురుగు అను నాళనం వేయాలి ఆనియెంచఛి * ఓయీ సేనాపడీ! ఈ వల్రివానిని స్క .౦ఢా వారంమధ్య కోటలోనివారికి కనప ేటట్లు ఎత్తెన మంచె-పై తల తెగ-ీంం0చు, కోటలోని వారికి నాఅజ్జ గా ఇట్లు తెల్చుల

“మరు ఆదడవాం[డమొోటలు వినక, కోటను మోకు ఒళజాములో స్వాధీనం చేయవలినీనది, అలా చేయకపోతే ఈ నగరం యావతూ గోదావరిలో కలిపి, మగఫురుగు లేవండా వాతమౌర్చి, ఆడవాళ్ళని మౌ సనివలన ఉంఫుడు కత లుగా ఇచ్చి చేసాము, లేదా ఇమ్య్వూక శాంతి(క్రి ఒక 5 మౌొప ఈలోపల ఉంపుడుక తెగా రావలఅనీనది, ఆమె రానని నిఠాకరిస్తే నగరవాసులు ఆమెనుపట్టి బందీ గా అప్పగించవలసినది*” అని ఆజేశించెనుు ఈ ఆజ కోటలోచారికి వినబటేటట్లు ఫుఅమావి మాగధులు వినిపించారు, త

ఒక తృణికం గడచింది, రెండు షణిశాలు గడచినవి, పదునెదు విఘటి కలు గడచిపోయినవి, కోటనోడలనుండి ఒక తాడునిచ్చెన కిందకి వాలింది, ఆగోడలఅపెన ఎవరూ కనపడలేదుగాని (పతి అగ్యఅప్మతం వెనుకా ధనున్సు ఎవ్క పెట్టి వీరాంగనలు గరుడుని చూపులతో వివోధుల గమనిన్తూ గాలయినా పీల్చ కుండా శిల్చాలులా ఉన్నారు, తాడు ని చ్చెనకడ ఒకయువతి 'తెల్తనీ దుస్తులం ధరించి సంవూర్త భూషణ భూపషితురా.లె కనపడింది, ఆమె అఆరివేగంగా నిచ్చెననుండి కందకము వరకుదిగి, నీళ్ళలో ఈఊరికీంది, ఆనీళ్ళలో ఈదువ 6టూ ఒడ్డుకు. వచ్చింది; ఒడ్డుక రాగా-సే ఒక సెనిక శాసన చేయి అందిచ్చి లేవ దీయబోయినాడు, వెంటనే ఒక నిశితమెన బాణం సువ్వునవచ్చి చాచిన ఆతని చేతిని దూసువపోయింది, ఆ భటుడు కెవ్వున కేక వేసెను, కతులుదూసి పదిమంది భటులు ముందుక£రకబో లతే చాణాలువచ్చి వారివతముల నాటువన్నాయిః అందరూ ఆగిపోయారు, ఆ యువతి తోడే గుక్క త డిబట్టలు త్‌న దిన్య సాందర్య మును ఇనునుడింప జేయగా నడుమున కట్టుకొన్న మెనపుసంచి ముటడీ సడలించి అందులోనుండి ఒక ఇకాలువతీసీ కప్పుకుంది,

“మారంతా మొ జాగరూకత చూచిచారుకడా! చాబోలికి ఎవ్వకూ రాకండి, నేను చన 0 కాంతిమాల సార్వభౌముని తనయను, నాతో మాౌట్లాజ్వి నన్ను బండీగా పట్టువవెళ్ళదలచువన్న పులమావి దగ్గరక్‌ నాక ఊచారిచూపండి *” అని క తితభువలవలె మాటలాడింది, ముహాళరమును చూచిన చవారినలె అమెను చూచీన వారు గజగజలాడిపోయినారు సేనాపచి ముందు

అడవిశాంతి శ్రీ 280 చారి చూపుచుండగా శాంతి,శ్రీశావమారి ఆదృన్న దేవతలా, విధినిలాసములొా, నముహానుం[తములా, మహర్షి శాపములా అతని వెనుశ ణీ నడిచిపోయిందిం బ*లమౌావి గుణారములోకి వెళ్ళగానే రక్క_నీమాూాకలా అడవాళ్ళు కొందరు అమె వేతులం గట్టిగా పట్టుకన్నారు, అమె నడుముచుట్టూ క త్తి కట్టారు బావ ఉందేమో పరీతీంచినారు, పుఠలమౌావి ఆమెవైపు రెప్పవాల్బకండా చూస్తూ నిలుచుండి నాడు,

రి

6 ద్రిన్ని నా ళయ్యాగృవాంలో చేతులూ, కాళ్ళూ కట్టిజేని నోట్లో గుడ్డలం వక్కి బెసమెంలగా ఉంచండి * అంటూ ఛబలమొౌవి పళ్లు బిగించి కళ్ళ జంట ెళాచిక శాంతులం కక్కుతూ ఆజ్ఞ ఇచ్చి నాడు, శాంతి,శ్రీ,ని ఆ పళాచి శాంగనలం బరబర లోని గుడాగములోనికి లాగికొనిపోయారు, అమె కన్నులు మూసీకొని వా లేమిచేసినా మొట్లాడక ఊరకొన్నది, ఆ వాలిక వస్త్రాలన్నీ ఒలిచి వేసి నారు, స్వచ్చ హిమాలయ శిఖరం3ె బంగారు కీర[ణాలం [పసరించి నట్లున్న అమె దేవహాంలో వైతన్యమేలేదు. ఆ ఫెశాచికాంగనలు ఆ బాలికను నుంచంపపె వెల్లకిలా పరుండ బెట్టి చేతులు తలవైపు 'రెండుకోళ్ళళూ, శాళ్ళను దిగువ వైపు ఆండుకోళ్ళళూ కట్రిబేనీరిం

ఆమె దివ్య సాందర్యం పందులవంటి ఆ ఆడవాళ్ళన రామసత్వాన్ని ఎప్కవచేనీంది, కొందరు క్రీ, లామెను కసీకొద్దీ గిల్లి నారు, ఆ బాలిశ కన్నులు మూసీకొ నే ఉన్నది మాటలేదు. అమె మోను నిర్మల నీలాశాళంలో పూర్ణ చం([దచింబంలా ఉన్నదిః ఆమెమోము ధవళ శాంతి (పజ్వలిళ హీమాలయ శిఖరంలా ఉంది, అమెమోము వేదమం[తంలా ఉన్నది; అమెమోము బుద్ధ దేవ పవిత్ర హ సతలంలా ఊన్నదిం ఆ స్రీలు తమపని నిర్వ ర్రించి వెళ్ళిపోయారు, ఒళ తెపోయి. సార్వభౌముని ఆజ్ఞ నిర్వ ర్రించినామని మనవివేసీింది ఫుల మౌవితో. ఫులమౌవి (దాతపాశాయం సేవిన్తూ అభ్యంతరమందిరంలో తాను పాధించబోయీ మహావిజయానికి తగినబలం చేహర్చుకొంటున్నాడు, ఆతని కళ్ళు చింతనిప్పులులా ఉన్నాయిః మనుష్యమొం'సం లినబోరీ రాషనుని వృాదయంలా ఆతని శామకాంచు వికటతఠాండవం చేసున్నదిం

దొరకింది రాతనీ! ఎక్కడదపోతుంది!ి ఎవ్వరు అడ్డం రాగ అరు, నుహా జ _కీనుంతు డైన ఫులమౌవిని అవమౌనించి ఎవరు బతుకగలఅరు* అతడు ఒంటి నిండ నువాసన్నద వ్యాలు ఫులంముకు న్నాడు, చాసీలం ఆందిచ్చిన నువాసన శాంబూలఅం నమిలివేసాడుం పెనున్న ఉపవీఠ౦ అవతల గిరచాటు వేసినాడు __ నడుముననున్న మణులుపొదిగిన పీడీగఅ జాననుతీనీ దూరంగా విసరివేనీ నాడుం రొమ్మువిరిచి ముందువచూచ్చి “*బసే దాసీ! చేను అందంగా? లేనుకు 1)? అన్నాడు,

కు లో శాద్భుత నుందరులండీ చవ ర్తి!”

డీశ0 ఆడవిశాంతిీ శ్రీ

క ఆంయులే మమ్ము ఎందువ అఆ కాషనీ ఉజెళ్ళిచేనుకోనంటుంది $9

66 ట్రద్రి నట్టి వీచ్చిదండి సార్వభౌమా ీ 39

66 భి దుర్యార్థురాలా! ఇప్పుడు మేము గాంధర్వం-గా వరించబోయే పడు చును పీచ్చిదంటావా 1”

“ కాంతిట్రీ ఠరాజవమారి శాదండి పిచ్చిది, నేనండి * అంటూ వణిఃి పోయింది,

“నువ్వుశాదు మేము వీచ్చివారము,ు ఈ శాంతిశ్రీ అందంగా ఉంటుందా 9

“6చిత్రం సార్వభౌమా 1 ౫

అ డాసీదాని భుజంమిద 'వేయివేని తూలుతూ * దారిచూవించుమూకుి) అన్నాడు, అమె జ్మాగ త్త్గా పుఠలమౌవిని ఆ నగ్నసుందరిని కట్రిపంచిన శిబిరం కడన తీసుకొనిపోయింది, ఆ శిబిరం రెండుగదులంగా విభజింప బడియున్నదిః ఆ శిబిరం పుఠలమౌొవి స్వయంగా నిడించే డేరా, అఆజేరా పట్టుతో ట్టి ముత్యాల అంచులతో, చీ(త్రములతో అలరారుచున్నది. ఆ జేఠాలోనికి పులమౌవి (ప్రజే శించినాడు, తాను నిద్రించే (ప్రబేళానికి తెర ఈవల నిలంచున్నాడు,

“నీను వస్తున్నాను, సీ అంద మెనదేవాం నా స్పర్శతో ముడుచున పోతుందా శో అంటూ తెరలోనికి అడుగిడదబోయి “ఆ! బుద్ధ(ప్రభూి” ఆంటూ కుడి చేయి గుండెమోదెచి నొవ్క్‌్టనంటూ తూలి విరచువపడిపోయినాడు, చాసీది “సార్వభామా ! సార్వభౌమా” అంటూ [కింద రత్నళ౦ంబళిమిద పడి పోయిన ఫులమౌావిదగ్గ ర కూర్చున్నది, పఫులమౌవి కళ్ళు తిరగిపోతు న్నాయి, నోటర క్షం వస్తున్నది, “అయ్యో చ(కవ రికి జబ్బుచేనిం దంటూ పొలికేకలం పెట్టింది. చాసీలెందరో పరుగిడి వచ్చారు, అక్క జేఊన్న ఒక పల్యంశం వె పుఅమౌవిని పండుకొన బెట్టి వైద్యుడు పరుగునవచ్చి చూచాడు, ఫపుఅమావి చేవాంలో (పాణం లేదు, పళ దాసీ 'తెరఒ తిగించి పడకగది చూచిందిం తల్చ్పంపపె నగ్న నుందరిలేదు, న్‌ -ా

౮ా

ఆ పీమిటి నువ్వు కాంతి,శ్రీవా ?*” అని పులమావిశాణి ఆ బాలిళను అడీగింది,

“ అవునమ్మా అవును, నన్ను నీభర్త ఏమా చేకు లేడని సంవూర్షనమ్ముక 0+ నన్ను పరమశ్రమణపడు ఎప్పుడూ రథీనూ నే ఉంటాడు,”

ఎప్పుడు దాసీలు శాంతి,న్రీ,ని నగ్ననుచేని పల్యంళానికి క టిపోయి నాతో అ వెంటనే పలమావిరాణి ఆళిబిరంలోకి చక్కావచ్చింది, అబాలిక పాండ్యుల అడుబడుచు. భర్త దుర్నీతి ఆ మిను దహించి బేసున్నదిం ఇమ్యోప కాజులక లోబడీ రాజ్యం వేసుకోవలనీందని అమె భర్రన వేయివిధాల చెప్పిచూచిందిం శాని అ దుష్టబుద్ధి అమె ఆలోచన అవగింజం తెనా విన లేదు,

ఆఅఆడబచిళా రతి శ్రీ పైట

ఆ శ్వేత(శ్రీబీవి కాంతి,క్ర, రావభమొకినిచూది కన్నుఅనీరు చిగుగ ఆమె కట్లన్నీ వివ్పిజీని ఆమె సౌంద ర్యానికి తానే ఆళ్చళ్యపడుచు తాను తెచ్చిన చీర కటి మేలిమునుకు వె చి తనశిబిరంలోనికి తీసుకపోయినది, ఇంతలో 'పలనూవని వముహావాతం చేని పడిపోయినాడు అని ఓక ఉాసీ పరుగునవచ్చి తెలిపినది

శాణీిో అయ్యో 3 ఆంటూ ఆపింట జీ పరుగుపరుగున భఫుఠతమావిీ శయన శిబిరానీకినచ్చి వాలింది. పులమౌవిపనాలి అకడు నిగ తజీవుటైనాడని సంట సీ (గ్రహించినడి, * వీనుయ్యా ! ఏమిటిది! * ఆని వెద్యుని (ప్రళ్నిందినది, వైద్యుడు తల బాల్చిచాడు, అమె *పరమళివా” ఆనీ విరుచువ ఆళనముమోజీ పడిపోయింది, కాంతికి కాజవమౌరి కదలక రెప్పబజాల్బ్నక ఆటుఅ వీ చూన్తూ నిలబడిపోయింది. ఆప్పుడు రృణొవ ర్తంలా, నుజిగుండంలా, మండుతున్న కొరివిలా ఒక బాలిక అ గదిలోనిళి పరుగత్రుకొని వచ్చింది,

వా (ప్రభువు చనిపోయినాడా? ఈ రాశన్రీ ఈ తాచునోను వివమఫు వండ నా మహారాజును చంవీండా ? ఓసీ! శాతసీ! నువ్వెందుకు చాపరింఛా జే! చొుదటినుండ్తీ నీకోసం మ్‌ చశవర్షి? మూ జగచీకవికుుడు బెట్ట నాద పోయి వాడు, ఓనీ విశాచ్కీ థాకీనీ! నా చకవ రిని పొట్ట బెట్టువన్నా ఐ- + 3 ఆంటూ మొలనుంచ బాటను సువ్వునలాగి శాంతిశ్రీ ఫె బడింది, కాంచి మాటలాడ లేదు. చికునవ్వ్పుతో ఆలాగున నిలుచున్నది, ఆ నూర్న బాలిక శాంతిశ్రీ, వె ఉర కడం తోదచే గర్భగుర్విణి ఆయిన మవారాణీ భర శవంపెరుండి చటు వష్కనలేచి *ఆశు' అనీ అరచింది? అమె కన్ను నీరు కారిపోతున్నడి, అమె గజగజ వణిశసోతున్నది,

• ఆప” అన్న మాటన ఆ బాలిక ఆగి పోయినది,

46 ప్రవగ్రు నుర్వు* క్‌

ఈ “జీను మనోలశాజానప నూర రాజీ ఏం?

6 "దెల్టీ! మనకర్య్ణ వత్తి సంభవించిన ఈవిపత్తుకు జాంటెపుంజమైన శాంచి్రి శాపమాకి శారణపహా 1 నువ్వు చెళ్ళు శావమౌనీ | ముమ్ము మూ దుఃఖం దహీంచి 'శజేయసనీ*”) ఆని పలికి "సమ్మదిశాలే చీ ఆ కొత్త జాలిక దగ్గరవపోయి * వెల్లీ! 5, మవ౦ం భ్‌ $నో సవహాగమనించేసే సన్నావోలు చేసుకోవాలి *” అన్నది,

కాంర్కిక్సీ ఒక్క ఉమవన మనోరాణి కిడకఐాలి “మహారాణీ! నువ్వు నిండు చూలాలివి, సవాగనునచితాగ్ని ఎలా అధివనీంచ గలవు? ఆది దోసం, నువ్వు శికుహత్యా దోహినికి పాలుబడతావాళోొ ఆని అడిగింది మహారాణి తెల్ల బోయి ఆగిపోయింది. *మహారాణ్‌! సీవ పుట్టబోయే కమౌతుని దుర్వధివిపా కొన శాళ్చివేసావాశి నీ భి రకూ నీకూ గరులువద్రా శి అంటూ శాంతిశ్రీ. నిళ్ళల తోచి జాందలాఅ ఆ(శుబిందువులు దొరన శా (ప్రశ్నిం చంది?

వెద్యుడు “మహారాణీ! కాంతి,శ్ర మహారిజనమౌొరి మనవి పాటిం వండి, ఆగకృస్థ శిళువును నాళనం వేయడానికి మిద ఏమిజధిశారం ఉంది€ి)

అః ఈవీ

ల్సి అడవిళాంతి శ్రీ

అనీ మనవి 'చేసీేనాడు, ఇంఠలో గుమ్మం దగ్గిరనుండి * మహారాణీ! పులమొనవి మువబోరాజు నీించాసనానికి వాడా ధాన్యకటక నీంహాసనం గతిపట్టించన ౧ ఆని గంభీర చాశ్యాలు వినబజేసరికి ఆందరు సంభమొన గుమ్ముం వైపు తలఎత్తి చూచిచారు, గుమ్మందగ్గర దివ్యకాంతితో లేజరిల్లుతూ (బన్మ్యూద త్త్మపభువు నిలిచి ఉన్నారు, శాంతీ *ో గురుబేవా! మిరెష్పుడు వచ్చినారు” ఆని అడిగి ఆయన పాదాఅ వాలినది, (బవ్మూదత్తుని వెనుకనుండి * మహారాణీ! ధర్మానికి బద్ధు రశాలవై నమారుని ధర్మస్వరూఫునిఇా "'సించటం మిక_ర్తవ్యం౦ం, రాజధర్యాన్ని ఊల్తంఘించకండి * అని శాంతిమూల మహారాజు ముందుకు వచ్చాగు. నువో రాణీ తఅవంచుకొని “ఆలాగే వానాంగీశకార నూదకంగా శాంతిమూలునికీ ('ప్రత్యు త్తర మిచ్చినడిం

నీకాదశబభాగం నాగార్హ్లన పర్వతం ; శాంతిమూల చ్యకవరి ప్‌ అని వా

ఇమ్యూన్‌ శాంరిమాలుడు ధాన్యశటళంలో ఆలోచ చాపరుజైయుండ-గా శా గార్జునదేవుని కడనుండి “కుమారా! సీజీ చ్యళవ ల్రివి కావాలి "శీను స్వయంణా మిమ్ము పట్టాళిపి క్తలచేసి సీదలోళానికి వెళ్ళిపోకు న్నాను

6 బుద్దం ళరణేం గచ్భామి సల్‌ం శరణం గామి ధర్మం శరణం గచ్చామి = నాగార్జున 93

అని కదంబపథత విరచితమెన శ్రీముఖం వచ్చింది. వెంటనే శాంతి మూలునిమోము విప్పారినది, సర్వ వె న్యాలప శాను అధ్యమడయి మహా జీగంతో (ప్రతిఘైనం బయలుబేరినాడు, చళుకరాయనిక ప్రభువును బృవా త్చాలాయన(ప్రభువును మునీకనగరం పెకి పంపీనాడు, సాఠలంళాయన(పఛువును మౌళవం పంపినాడు, ఆతివేగంతో ('ప్రతిప్పానంవచ్చి చెళ్రిలి 'శ్రీనెచ్యాలను వెంట బెట్టుకొని వూంగీయ(వభువును (పతిష్థానంలో ఉంచి, నాసీశ చేరువ నే సరికి పులమొవి అంతపముం బే [పాణం వదిలినాడని తెలిని నది

ఫులమౌవికి మవో వైభవంగా అంత్యక్రియలు జరిపీ, నిండుసభలో "ఫుల మొవి చకన ర్తిగా నిర్యాణమందినాడని (పళటించినాడు, ఫులమొవి శాజీని సంరతీ.0పుకుని ఇెళ్చెలికి అప్పగించినాడు, చాసీశనుండి కొమరితను ఇెళ్రెలిని వీరాంగ నా-సె న్యాన్ని తిరగి విజయఫపురం పంపినాడు, అక్కడనుండి సర్వ నె న్యాలత్‌ో హూడుకొని భరుకచ్భమూాల మాళవ; మగధ, విజేవా, కోసల, నంగ, కళింగ విజయ యాత లిపి విజయఫురం చేరెను,

ఒక శుభముహూర్తాన శ్రీ చాశార్డునదేవుల పాదసమాపాన సర్వకుస్థల నంది శాంతిమయాలుడు అ దివ్యమూ ర్సికి సాష్టాంగ పడి నాడు,

శుద్ధ సత్వమూ ర్తియై ఆఅ పరమఅర్హతుడు చిరునవ్వుతో 66 నాంక్రనా | నాతల్లి ఆంధ్రి, నేను విశ్వామి,త గో(త్రుడను, సర్వబేదాలను మూ ర్తించుకొన్న శాయలిని కనుగొన్న నంళం మాది, ఏనాడు ఏసాం[ప్రదాయం వెడీపోయి చా అ సంప దాయానిళి నూర్నజీవం పోసేందుక ఉద్భవించిన న౦ంళంమోది, సర్వ శా,స్రుసనున్వయం, సర్వధర్మ సమన్వయం, సర్వసం[ ప్రదాయ సమన్వయం లోళానికీ అవసరమంిన దిష్పుడు, ఆర్ష ధర్మం సమన్వయిం చి శాను, భారిళ సత్యం అ ధ్యాత్మిశ సత్యంలోనిజే అని. గసవాదంవల్ళ నిరూపించినాను, కమూారా! నీ వంళము చాలాకాలం అంధజేళాన్ని ఏలబోదు, కాని లోకోద్ధ

ల్రైత్సత్త అడవిశాంతి శ్రీ, రణ వేయడంలో తనపా(ర కాను నిర్వహించి సర్వాంధంలో కలిసిపోతుంది, మా వంశీక బే ఒక మవోఫరుముడు కాకతి భ క్రడు ముందు ఉద్భవించి పౌామైజ్యం ప్టావీస్తాడు, "జీను కొదిదినాలలో నీవ పట్టాభిపే.కం బేని ప్‌మా లయాభళిమఖుడనయి వెళ్ళిపోతాను, బుద్ధంళశరణం గామి 9%” ఆని లెలివీనాడుం

జా గార్దునదేవు దే ఒళ దివ్యముహకా ర్రచుంచి ణాను అపర లా(శ్రమ మునుంచి దిగివచ్చి, సర్వరాజన్య సర్వ ఆర్హ తాచార్య సర్వమహాపండిత బుషి శాపాలిక మహాపజాసనుతంలో కాంతీమూలుని సర్వభూమండలానికి సార్వ భౌముని-గా అభిపేకం చేనీనాడు, కనుమలతా సారని శాబేవులం ఇద్దరూ వెరిఒళ వేపున మవహోారాణులయి ఆధివనసీంచి నారు,

పాండ్యులు చోళులం "కీరళులు చాగులం, అభిరులు మాళవులు, కోస అంలం, యబేహులు, వాసీన్టులు, మౌాఠరులు, వాళు వ్యలు, పసౌాలంశాయనులు, బృవాత్ప్చాలాయనులుం, శాంగులు మొగధులు, జీపాళులం మొదల: మహా రాజులు, కాజ పతినిధులూ సార్వభౌమ పట్టాఫ్‌పేశానికి "వేం చేనీనారుం

ఉత్సవాలు దిన్యం-గా జరిగినాయి, శఛాంతిమూలుడు సార్యభొముడు శా7గా"నే వీర పుషదత్త నుహా(ప్రభువును బాసటగాఇచ్చి అళ్వమును వదిలి నాడు అఆ ఆళ్యమును ఎవ్వరును పట్టుటట్‌ పాహనసీంచ లేదు, పేర ఫురుమదత్తుడు అత్మణుని నలె, అర్జునునివ లె సర్వబేళాలు దిగ్విజయంచేనీ అక్వాన్ని నడిపించుకొని వచ్చి నాడు, వీర ఫురుషద త్త పార్టనవ్‌ (బ్రవ్మాద త్తక ముడు సారథి యాయెను,

వీర పుకువదతు నక (టవ్యాద త్త ధనకపభువుు భగ౫ వద్షీతయాూ, (ట్రన్మా నూ(తాలు పాఠముచెప్పీ వ్యాఖానించి నాడు, వీర పురుషదత్తుడు విజయఫురం ఆక్వముతో చేరగానే (బ్రవ్మాదత్తుని పాదాల కఠిగి ** ప్రభూ 1 "నేను తరించాను, నాజన్మ పౌవనమయినది, శాని తమ వ్యాఖ్యానంతో అద్వయమతయిన సత్యం నావ గోచరించింది, బౌద్ధగురువులయిన అర్హ తాచాక్యుల బోధకిప్పుడు సను న్వయం కదురుతున్నది” అని మనవి చేశకొ న్నాడు, (బవ్యాదత్తుని గీతా

పనీ వ్యాఖ్యానం (బవ్మాద త భాస్యుమని లోకంలో ప్రనీద్ధి వడనీనదిం ను

అేళ అగ్ని ఘ్లోమౌది (కతువులానరి౦ంచిన శాంతిమూాలుడు చాజ"పేయమూ, ఆళ్వ మేధ (శ్రతువుల నొనర్చినాడు, (ఛావ్మాణులవ అనేకాగవో రాలు మహా జాణాలూ, హీరణ్యకోటులు, గోసవా సాలు; వాయసవాపాలుం ఆర్బ్చించిజాడు, ఈ (కతువులు కాగానే ఆర్హ సంప్రదాయం గా సర్వభూచ టానికి శాంతి మూలుని చ(కవర్తిగా అఖభిపేకించినారు, (బ్రవ్యద త్త్మపభువు ఈండి, విజ్ఞాన శ్రీ బజేవద త్త మవార్షి వనీన్హులె ఆళ్వ మేధ వాజపేయాదులు జరిపీంచి శాంతిమూలుని శకన రిగా అభపే.కించి నారు,

మహారాజు యువరాజుగా విజయఫుర మవోారాజుగా వీర పురుషదత్తుని

అడవీళాంతి శీ జ్‌శక్‌ అభిపేశం శరేనీేమందు వానిర్బీ భట్టిబేవినిచ్చి విజయపఫురంలో అఖండవె భవనంగా విచాహూఠల చేసినారు, వారిరువురకూ యొవరాజ్య పట్టాభిపే.శం జరిగింది, మవోత్స చాలు జరుగుచున్నా యి, టువ్యాదక్తుడు ఆఉత్సవాలలో సంవూర్మ 97గా నిమగ్నుడై ఉన్నాడు,

ఆ ఉత్సవాలలో ఓక నాడు సాయంకాఅం తాజానిక రథ మెక్కి (బవ్మా దత్త(పభువు మహాభవనానికివచ్చి (పభువు దర్శనం కోరింది. ఆ ధనకపభువు అప్పు జే స్నానం చేసివచ్చి తన విద్యామందిర ౧లో పీఠ ౮ ఆధివనీంచి యుం'బెను, తారానికవచ్చి సాహ్టైంగపడీ “మహాప్రభూ 1! తాము వెంటనీ అంతఃపురానికి కశావలనీందని మహారాజకుమూరి నన్ను పంపింది *” అని మనలివేనీనదిం

66 ఏప్పుడు ఖి ?

“ పెంటీ ప్రభూ ఏ0

ఈ “చేను జపం చేనుకోవలనీ ఉందిళి

కళళ గూ భ ర్భృచారిక ఇలా ఆన్నారండి, ఈ నూజీశివలం జపానికి ఫోయ్‌ీ "బీళ అయినా వారిని వెంటనే కొనిళశా?' అని)?

ళ్‌ స్రీ వసాను, నీవు పో 1 తారానిశక "వెళ్ళిపోయింది. (బవ్యాదత్తుడు 6ఏమ్సీ ఫుట్లి మునిసనదో? అని 'సంజే పాంచుచు తల్సికి నమస్కరించి ఆశీ ర్యాదమంది ఆమె మోమున వెలిశన చిరు నవ్వున కర్థ వేమా అని ఆలోచినూ రథ మెక్కి. నాడు,

వ్ర

ధనకపభువు మహా బేగంతో మహారాజకమారి భవనానికి జెడలిజాడు, ఆరథంవెంట తాఠానిక రథం ఉన్నది. రెండురథాలూ లోని_పాంగ ణాలవ వెళ్ళిళోయినవి, మవోాభననము ఎదుట ఆగినవిం స్క౦ందవిశాఖపభువు "నెమ్మదిగా శాఠానిక దారిచూపగా లోనికి బెడలినాడు, సభాభనచాలుదాటి విద్యా మందిరంలోనికి అమువోసామంతుని కొనిపోయినది, లోన నికృఠలంగా కాంల్కిన్తీ, నిలిచిపన్నది. అమె ఎదుట (బవ్మాద త్తపభుని చితము లిఖించిన ఫలకము కుడ్య రును అలంశ రించి ఉఊన్నదిః

(ట్రవ్యాదత్తుడు రాగానే శాంపిక్రీ, పరుగునవచ్చి ఆ (ప్రభునిపాదాల వాలి నది, ఆ పళువు చిరునవ్వుతో ఉవ్వుహారా టకు మారీ! నిక సర్వవిద్యలూ కరతలా మలకములగు గాక *”” యని ఆశీర్వదించెను తారానికవచ్చి రాజవమారిని లేవ నలి 6 వ్రువశి రాజూ! ఆాము సింహాసనము పె ఆధిననీంచండి. మౌ ఇ ర్భృదారిక ఈ ఆసనం అధివనీస్తారు *” అనిపలిక నది, (బ్రవ్యాదత్తుడు ఒక అసనం అధివనీంచి నాడు, రాజవమౌ శె ఇంకోఆసనం అధికనీం చింది,

6 క్రాజక్షమౌరీ ! ఎందువు నన్ను రప్పించింక*

రాజపమొరి వొనం కహించిందిం

|, అదవిశాంతి శ్రీ

క వృాదయంళో ఉన్నది బేళిపలళడ చెప్పవచ్చుశాజా 99

శాజవనమారి "వేీలచూన్తూ నిలబడిందిం

6 ప్రభూ 1! నీను భితురాలినిశా మి అనుమతినీయ పార్టి సుచ్నా నులి

ళ4 భికురాలా ర్జి ఫ్ర

అవునని రాకమౌారి తలవం చే ఊపినది,

44 తప్పక శావచ్చును, కానీ,

66 ఆజ్ఞ ఇవ్వవచ్చును గాదా? 99

6క ఇన్ననచ్చును, సమయము వచ్చినప్పుడు, ౫

ఈ ఇప్పుడు ఎందుక ఇవ్యకూడదు ? ౫

క6 బైల తండిగారు దోర ఉండగా గురువులు ఈయహపాూడదు, "ెళ్ళిఅయిన శ్రీకి అనునుతి ఈయనలనీంది భ ర విధన అయితే నమారుడు, ఎవరూ లేక పో తే గుకువు, ళ్ళిశాని లాలికలన తండి, తండి తరువాత తల్లి, వీరుశాళ ఇంకొకరు కన్యక అనుమతీ ఈయవాడదు,””

శాంచిిక్రీ వొనం వహించింది, ఆమె 'జేశికలం సన్యాసానికి ఆజ్ఞ ఇసారు అనుకొన్నది, కాని ధర్మళా స్ర్ర,(ప్రశారం అలా బేశికటలు పనికిశాదని అంటారని అమె ఏమౌ[తమూ అనుకోలేదు, అ రాజఫుతీ ఇంచుకతడవు నిర్విశారరైం నిలిచినది, పొడముచున్న కన్నీటిని రెప్పలతో ఆప్పళించినది, వెనుదిరిగి ఏగ బోయి ఆగినది ముందునకూగి జెనుకడుగు మచినది, తటాలున (టువ్మాదర్తుని పొాదాలవాలి *మిరు నావ జేశివలుకాదు, భగవంచులు, వేను చాక లెలియోళ మిమ్ము (ైపీమించాను, భూన్యమయిన ఏదోలోకంలో చెఠన్యము కాని చైతన్యంలో తిరుగుచుంటిని, చదివినవిద్య ఒళవిధంశా అ(గావ్యూమె ఉంచేది, ఇంతలో మీరు నాకు జేధినలయినప్పటినుండీ ఏదో జాళో నూతీన చైతన్యం అంవరించ్సి (క్రనుంగా నా బజీనితంఅంతా నిండిపోయింది, (శ్రభూ! తాము నన్ను వనజేవతశా ఎన్నుకొంటిరి. ఎన్నుకొన్నందువ [పథమంలో విపరీతానందం, జంటే తీరని వ్యధ ఆరంభించినవి, అంత నమున్ను అట్టి అనుభ వాలం ఎయగను, ఈ చాధలూ, ఈ సంతోషాలూ ఏమిటని ఆళ్చ్ళర్యపొందినాను, చికానపడినాను, ఏడ్చినాను, గంతులు బేనీ నాను, మిరు కనబడక మనలేకపోతీని, మిరు నన్ను ైపేమినుచ్నా 'శీమో అని ఆనందనుందాను, బాధపడినాను. (ెపీమించుట లేదని నిళ్ళయించి దుఃఖించినానుు మిరు సము ద౦లో మునిగి పోయినారన్న వా గ్ర నా జన్మను మూాలమంతటా కదిలించిజీనింది. ఒకనాడు 'బేను వెనులవలె జాచేవాం నాళనం వేససందామనిపీంచినది, “

“ ఇంతలో మిరు తిరిగివచ్సి నారని తెలిని నాలో ఉద్భవించిన ఆనందము వర్ష నాతీతము, (ప్రభూ 1! మిరు బండీ ఆయిశారగివిని (కంగిపోయాను, ఇంతలో నన్నుమించిన కోపం అవహాంచి ఫపులమావిని నాళనం చేయ సమక ట్టి నాను,

అదవిళాంతి శ్రీ ల్రైత్మ?

• దిన్గ మూ లి! "శీను మిమ్ము సంవూర్ష్మం గా (ెపేమిసున్నాను, మీ పరి చర్యవ గాని ఈ[(బతుకు ఇసునముంతీయినా అవసరంలేదు, మిరుబేడాంతము నాకు బోధించిశారుు లోకమంతా పరిత్యజించి సన్యాసులయి. వెడలిపోతాకని భయ మౌవహీంచి మికన్న ముందుగానే దీక్ష ఫుచ్చుకోవాలని నిళ్చయిళచానుం (ప్రభూ ! ఈనాపీేను అవధిరహీతం, సర్వదివ్య భావాలనూ ఆధిగమించి పోయి నది, సర్వధ ర్మాలను చాటీపోయిందిః మిరునన్ను భార్యగానన్నా స్వీకరించండి, లేదా నావ ఖితముణి ధర్మదీక్ష్షవ అనువతి నివ్వండి, ఇదంతా జాయనగారికి మనవిచేనీ వారి అనునుశిమోద మిట్‌ నివేదించినాను ” అని మొటఅంతకన్న ఆంతశన్న అస్పష్ట మెపో-గా మునవి చేనీ కనులనీరు వొరలివోగా ఆ ధనక(పభువు పాదాఅ చజాలిపోయినదిం

వనక పభువు ఆళ్చర్యమంది నాడు, అనందమువే అతని మోము ఉద యారుణశాంతి రంజిత హీదూచ అళ్ళంగంలా వలిగిపోయినది,. అతడును అమి కడ మోళరిలి * జేవీ! "నేను నిన్నింత చిన్న నాటినుండి (పీమించినాను, చిరు జాలీకవైన ది శాలలో నిన్ను ఏశాంతాన ఫపూజిఆచుకొంటిీని, నీవు నానవ్ఫృాదయస్ట బేవీమూ రివిం ఖ

' వీవు ఈలోకంతోపాటుకాక శాపవళంచే నరజన్మ తాల్చిన చేవతవలె నుంటీనిం నీఠర(గహాణము చేయలేని, నీ సాన్నిధ్యం పొంద లేని నేను భ క్రుడు-గా జీవితం గడ ఫుదామనుకొ న్నాను, జేవీ! ఇంతలో నీవ గురువునె నాను, వేను నాసర్వస్వముతో (పేమిన్తూ _ నీ పాన్నిధ్యవరానికే చర మేళ్వరునికి వాద యంలో సమొాలింగిత భూతలుణ్ణి అవుతూ __ అ నుహూచానందంతో నీక పాఠాలు వెప్పిశానుం

66 జ్రన్టీ |! సీవ్చు నన్ను (_పేమిసున్నావన్న నిళృయమూ కలిగింది, లేదేచెోూ నన్న భయమూశలి గేది, నాజీవి తేళ్యరివి,.6 శాఠరాధ్యదేవఠవు! జావ ఈదీనం అతి పవిత్రం ! 99

హ్‌

శాంతిన్రీ, కన్నుల నీరుతిరిగిపోయినది ఆమె ఆనందముతో ఉప్పాంగినడి, కన్నులనీటిలో తళతళ ముందవోస శాంతులు (పసరించినవి, ఇరువురును ఒళగరి కన్నుల నొశరుచూనూ, ఒకరివేతులుం నొకరు పట్టుకొనిలేచి నారు, ఈ పభూ ! అని కాంతికి “జీవీ! ౫ అని (బవ్మాదల్తుడు ! ఆ పెన వారికి మౌటలం లేవు, అయస్కా_౦తాకర్షణవేనలె ఒకరికొకరు దగ్గరన మరియూ దగ్గరన వచ్చినారు, మరుని మేషాన శాంతి, న్రీ, (బవ్మాదతుని కౌగిలింత లో గాఢంగా ఇమిడిపోయింది, ఆ పరమనసుందరి అతని *పెదవులవ పరినుళొమృగ వూర్షాధరోస్తము అందిచ్చివదిం ఆతడు సర్వసృష్టిని మరచి అపిదవి నాఘ్రణించినాడుు ఆ బాలికను నువ్వున ఎతుకొనిపోయి, (ట్రవ్యాదతుడు అక్క డనే ఉన్నఒకపీఠం ఆధివనీంచి ఆమెను

240 అడనిళాంతీ శ్రీ, ఒడిలో కూర్చుండ బెట్టుకొని అమె చిబుకముకపోలాలుం, ఫాఅము స్ప ఎళ4ించి వాడు,

ఈ ఇంతటి "పీచు నీలో దాచుళొని, రత్నగర్భలా ఏమీ తెలియని దానిలా ఉంటివేమి జేవీ! *)

• వ్రరుమౌ[తం గాఢ(ప్రణయమూరులె ఉఊండిన్నీ, అమృతాన్ని తనలో చాచుకొన్న 'సముదంలా ఎంత గంభీరంగా ఉన్నారు, ప్రభూ!”

44 శిన్స్యు రాలు గుకువునప మౌటక మొట (పతి చెప్పవచ్చునా ॥ ”

66 వెప్పళపో లే చదువు చదువ ేకనిడాన నవుతొనుకదా)”

వారు తను కొగిలి విడిపోయి ఒకరిచేయి ఒకరు అందిపుచ్చుకొని తిన్నగా నడిచీ మందిరాలందాటి చ(కవ రి హ ర్య్యాలలోనికి చారిపట్టి నారు, దారిపొడు గునా దాసదాసీజినము, కంచునలు, ద్యారపాలనలు ఆందరూ- ఆనందమయా-లె నడిచిపోయీ యువతీయువవల్ని చూచి, వంగినమస్క_రిన్తూ అనందాళ్చర్యాలన లోనవుతూ అమ్మయ్యా ! ఎంతటి అనందం శనుఅబడీంది ! * అని ఒశరి కొకఠ 0౮ ఎస్‌గలు చేనువంటు న్నారు,

ఈ యువద్వయం ఆలా తిన్నగా చ(క్రవ ల్రి మందిరాని కరిగిర, వారిని గాంచి ద్వారపాలకుడు లోనిళరిగి, సాష్టాంగ ముగా నమస్కరించి లేచి చేతులు కటుకొని ఈ వ్రహాో పళ్లూ | (్రైవ్యూద తతళనూ భ రృచారిశా వేయి వేయు పట్టుకొని మహా(్రభువుల దర్శ శార్థము వస్తున్నారు *” అని మనవిచేని నాడు,

శాంతిమూలుని వృాదయం ఒక్క_లి పగతి తప్పింది, 3ంత [గ౦ంథధపఠనం ఇవేసున్న పండితుని * ఉండండి స్వామి * అని నిలిపి, పీఠ ౦నుండి లేచిచాడుం ఆయన మోమనముంతా అనందంతో జలిగపోగా గ అభఖీరం శా నడునూ ఆ మందిర క చాటం దగ్గ రకు వల్చేసరికి అప్పు జే టువ్మాదత్తుడూ శాంలేశ్రీయున్నూ నచ్చినారు,

చవ ర్తి ఎదురుపడగీ చారొక్కతణికం చకితు లె * జయము జయము నువిభువులఅన” అని మోకరిల్లి నారు, “దీర్సాయుప్యాన్‌ భవ | సర్వర వివావాపా వ్రీరసు, బహుసంతాన (పా _వీరసు ! ఏ అని చక్రవర్త్‌ ఆశీర్వదించి నారు ఆ వెటనే వారిరువురను లేవదీసీ చెరియొక పక్క అవ్మనచే్చు, 6 జాంగ్రీ ! ఈనాటికి నాపనువ్వు అనందం సమకూర్చినావు తల్లీ!” అన్నాగుం 6 బవ్యాద త్తపళు! ఈ నాఠల్లిని, నీ (వ్యానిద్యళా శాపాడుళకోనాయనా $* అని చకవ రి కొమగిత నేయిని (బ్రవ్మాదత్తుని చేతిలో పెట్టినారు,

ఆ సాంఖ్యాయనస గో[తజుడు, భరద్వాజుడు ధవక (ప్రభువు వారీతగో త్రజ మౌఠరీపుత కాంచి,్రీనమారి చేయి పట్టుకొని పట్టమహిషి. ఆంతః పురంలో నికి పోవజడానికి నిద్ధంగాఉన్న సమయ౦లో వీర పురుపదతుడు వూంగీయ కాంతి [శీయు అచ్చటి! చేయి వేయి పట్టుకుని వచ్చినారు, చక్రవర్తి ఆళ్చర్యంతో

అడవి శాంతీ,క్రీ జైశ్తం లోనికిపోయేవారు పోక అశ్సే సలిచిపోయినారు.. ధనకభువు, శాంతిశ్రీయు నిలిచిపోయిచారు, వారిరువురూ చక్రవర్తి పొాబాలకడ మోకరించినారు, వూంగీయ శాంత్త, * మోనుయ్య గారూ ! మిరు మొ విచావాం జకుప శా చిన్నతనంళో శే మోట ఇచ్చారు, బావగారికి పట్టమహిషి. వచ్చింది, ఇంక మౌ వివాహానికి అభ్యంతర 'జుమిటి ౪ "సీను వొవగారిని విడచియుండలేను * అని తఅ వంచుకొని నిర్భయల'గా 'బెప్ఫీనది * సౌభాగ్యవతి వె వర్ధిల్లు ఠల్లీ! ఈ శాంరికహూడా వివచావాళి నిళృయమొంది, మిదూ మవారాణుల ఆశీర్వాదం పొందండీ ”” అని చెప్పీ ఆనందంతో చారితఅఅ పె ేయినిడి మోకరించిన అఆ యువతీ యువనలను పెకి లేనదీనీనారుం ఆ

ర్యో

నాగార్జున దేవుడు శాంతీమూల సార్వభెమునికి పట్టాభిషేం చేసి మరల తొండమోిది తన ఆళమానికి వెళ్ళిపోయి'నారు,

ఆ మవార్షి శాంతిమూలునికీ (బ్రవ్మాదత్తునికీ ఇత్య్వూకు రాజనవమ్‌ొరి శాంతి, శ్రీకీ మహాపాముంతులను సేనాపతులకు, అర్హతులప, ఆచార్యులవ, జేవదత్రాది బుషుఅకూ నూరుమండికి తనయా[(ళముమునట రావలసిందని ఆహ్వా నము అం పెను,

నా గార్జునదేవుడుంచిన ముహూ ర్తమునన ఆన్వూనితులందరు కొండఎక్కి స్నా నాదికాలు చేని ఖన్క_లందిచ్చిన శుభవస్తాలు ధరించి మహర్షి మందిరం లో నికిపోయి పాహ్లైంగ నమస్కృతు లాచరించి, చారి ఆనుజ్ఞ ను ఉచితాసజా అపి అఆధిననీంచీనారు,

6 వ్వైకందరికీ నా ఆశీర్వాదొలు, "జీను ఈజేవూం చాలిన్తు న్నాను, కాంఠీమూాలచ[కవ ర్తి! "జీను భూలోకంలో చేయవలనీవచ్చిన శార్యాలన్నీ వేసాను, ఇంక నిద్దలోళం సళ్ళవలనీన శుభముహూ ర్తం వచ్చింది ఈ ఆశ్ర మారులు వ్‌ అళ్‌వృద్ధిపాంది మళ్ళీ-ధేళంలో చౌద్ధ సంప్రదాయం విబ్బం భిస్తుంది, వీమ్ముట "సమ్మది "నిమ్మదిగా అర్హ థర శ్రంలో కలినీ జానీకి నూత్‌న జీవం పోస్తుంది, శాంతిమూఅ(ప్రభూ ! నీళొమరితను నేను "పెట్టిన ముహూరాన ఆడవి స్క_ందవిశాఖాయన (బవ్మూద త్త ధనశ(ప్రభువునవ ఇచ్చి విజానాం చేయండి, ఈ బాలిక కొద్ధధర్యాని! చేసేసేవ కాళ్వతమొతుంది, జేవద త్త్‌ మవార్డీ 1 సీ కొము రుని భామ్య(గంథాలు లోళానికి ఆర్జధర్యాన్ని "తెలియ జెప్పే వెలుగులవురవి, వాకు మొోొరందరు ఇక అనుజ్ఞ ఇప్పించండి, (తిరత్న ములు మిమ్ము శాపాడగు భాక ఎ అంటూ దివ్యగంఫీర స్వనాఅతో పలికిచారు,

అనేశలను కన్నులనీరు తిరిగినది, అందరు మవార్ష్ని కి తుదిచూరు (మొక్కా సంభ మళ్ళ గృర్యముఅతో అముంగిరతి వీడివచ్చినారు,

అం లీజె

లర్చిం అడవిశాంలిీ శీ

ఇదినర కే ఫితమువలు, అర్హ రులం, ఆచార్యులు అబజేవునికడ ఆశీర్వా చాలు పొందినారు, భికమువలు నిర్విశార భావంతో ఆ మందిరానికి కవాటాలు బిగించి నారు, మందిరంచుట్టూ ధూపములు వెలిగించిచారు, జేయి అవ -ఎేేరి దీపాలు వెలిగిపోతుక్నవి,

6ళస్ట్రీం వ్రుణ్చి పద్మివాం, బుద్ధం శరణం గఇ్భామి సంఘం కరణం గచ్భామి, ధర్మం శరణం గఇ్భామి”

అని భితములం కోటితు మ్యెదల రుంశారముతో పాడజొచ్చి8. కొంత సేపటి తలుపులు తెరచినారు, అ మందిరంలో ఏదో పరనుళాంతి పొల'సము[దంవలె (ప్రవహించి ఉన్నది, ఒక పరమపళ్శిత శాంతిన్ని నాగార్డునటేవుని పీఠముమిద వెలుగుతున్న దిం నాగార్జున దేవులు లేరు లోనికివ చ్చిన శాంతిమయాల చన ల్సి 'మెందలగుచారికి భ కిభావము మునురుకు వచ్చింది చారంద శాపీళానికి సాహ్టైంగ మె నాగార్డునావతా రాన్ని నవృాదయంలో కొలిచిశారు,

మూడుది నాలక నా గార్జునటేవుడు బుద్ధగయలో (పత్యతమె బౌద్ధ జీవా లయంలో మూడుదినాలున్నారన్నారు, అవెనుక మూడుడినాలకు ఆభగవంతుడు మృగ వనంలో, అవెనుక వేణువనంలో, ఆవెనుక లుంబీనీవనంలో (ప్రత్యత మె మూదేనీ దినాలున్నారట. నాగార్జునజేవుడు పెట్టిన కశుభముహూ రంలో ఇమ్యాకు శాంతిశ్రీ శాజవమారఠరిక క ధనక స్క_౦ద విశాఖాయవక 1(పళువునకూ వివాహాం అయినది ఆ సాయంకాల మే పూంగీయ శాంతీ, శావమారి!ీ మౌఠరీప్కుత వీరపురుపద త్త యువముహారాజుకూ వివాహామెనది, ఇత్వూక శాంత్స్నకీ “అడవి శాంతి[$ అని బిరుదము వపొంచింది. స్కందవిశాఖ ఇాంతిశ్రీ దంపతులు ఇరువురు మహాతిలవరులు, నముహోాదండనాపలు మవా సేనాధికాకులు, మహవాసామంతులయ్యారు, యువరాజు వూంగీయ శాంతికి ఆండవయువ రాణి అయినది,

శాను చివ ర్రిశాగా నే ఇమ్వోవ శాంచిమూల మహోాశాజు చూటశాత కర్గులను, మునీక బేళ ఇశాతవాహవానులను (పతిష్టానపతులను పూర్తిగా లోబరచు తొనినాడు, నుహిరాజ్యమంతా రాషస్ట్ర్రములూ అఆవోరములుగా విళ జింప బడినది అవోరపతుఅను అమౌొత్యపతుల నేవారు. మహాతారథడు చ(క్రవ ర్రికడనుం జే ముఖో్యోదో్యోగిం మహామౌత్యుని తరువాతివాడు, ఆతని వెనుక మహాఆధ్య తుడు, మతధ ర్యాధి శారులం, అఆ వెనుక ఫాంజడాగారికడు చక్రవర్తి సర్వసంపదలు చూవేవాడు, హీిరణ్యవడు ధనకోళాధిపతి, బుద్ధ భిముక వైత్యవివార సంఘాధి పత్తి మహామంతులు, నిబంధశారుడు కాసనాలు భూమి ఆమ్మ కాలు) నర్తశంలో వస్తువుల అమ్మళాలు మొదలయినవి చూచేవాడు, చ(కవర్తి ఆజ్ఞ అను 1శతీహారులు కొనిపోయి అయాఆధిపతులక ఆందినూ ఉం చేవారు,

శాజ్యంలో (వావ్మాణులు, తష్మేతియ (బావ్మాణులుం అనుకులాఅ ఇారుం జే చారు రాజ్యాలు పాలించే (శావ్యాణులు &(త్రియ (చాహవూణులు, చారికిం ళా

అదడవిళాంతి ' రైక్రీ (వావ్మాణత్వం పోలేదు, అలా (బొవ్మాణక్వం పోగొట్టువన్నవారు వూర్రిగా మత్రియులై పోయీచారు. వీరు వోలివలని, యార్థకులని, గోపాలురని మూడు కులాలుగా ఉంచేవారు, కు వరాగల, చాశళ్ళు మొదలయినవారు కూ దులం, కాంతిమాల (కవ రి పరిపాలన (పారంభించడ మేమి సర్వదవీ,ణాపథ మందూ నిన్ముకు నీరుపోసినట్లు ఆద్భుత మెన శాంతి అవతరించింది, సర్వధ క్యాఆ వారూ ఆఅడ్డంపలు లేక ఆనందంతో నిజధర్మమందు మెలగేచారు, కాంలీమూాలఅ చకవర్తిని ధాన్యకటకంలో నీంహాసనం ఆధివనీంపవలనీందని మవోసామగతు అందరూ కోరినా కాంతిమయూలుడు పనికిరాద న్నా డంం

“ కాతవావాన వంళం పాలించిన పగితచేశం మనస్‌ దివ్య తే(త్రం”

“* శేనూ నాప్కుతులు చారిసంతానమూా ఎప్పటికీ అం,ధభృత్యులం, ఇక్క డనుం జే సర్వదవీ, ణాప థాన్ని పరిపాలింగుముగాక * అని నిండుసభలో సెలవిచ్చినాడు, టువ్మూవ త్త్మపభువును మహాసేనాపతీ నమహామౌఠ్యనీంవో సనంవపె చృకవరి అభఖిపేకించినారు. వూంగీయ కాంత,శ్రీ విచావాం శాగాే శ్రీ వీరపురుషద త్త యువమహారాజునకు ఇరువురు జీవులతో (ప్రతిహైననగరంలో యువ రాజపట్టాఖి పే.కం జరిగింది, పట్టాభి పేకం అవుతూ నే వీరపుమషదత్తుడు తన పామంతులతో ఉజ్జయిని వెళ్లి రుద్ర సేనమోత్రప క్మదనీంవా నుహారాజు కొవమ8త రుుదభట్టారికను వివాహణగు చేసుకొన్నాడు, అ ఉత్సవం పరమౌద్భు తంగా జరిగింది,

డై

అడొవి కాంత్కిక్రీ, టువ్మాదత్తుడు పాలీ గ0థము చదువుకొను వి ద్యామంది రానికి తొందరగా? వెళ్లినది తన దేవేరి మంజీరనిక్యణ(శుతి పెవులసోకగా నే ధనశ [(పభువు పుస్తకము కన్నుల కదుకొని “జీటిశాంతమం దుంచి లేచి నిలం చుండీ గున్యుమువంక చిరునవ్వుతో ఎదురు చూసున్నాడు ఇంతలో శాంతి,శ్రీ "భేవి గుమ్మం దగ్గగ (పత్యతృమయినది.

6 పభూ 1! ఎప్పుడూ చదువే? ?”

66 నువ్వు నాజీవితంలోకీనచ్చి వాచదువు అంతా ఆపివేళశావు దేవీ! ౧

అమె కోపం నటించే ఆతని చెంతజేరి నల్ల,తాచురంటి జీశీబంధ ము కేఅ బూని గిరగిర తిప్పుతూ జంకించివది,

6 జ్ఞాంత్రీ 1 నువ్వు నాయెదుట ఉన్నా, 'లేవన్నా హృదయానికి శాంతి లేదుు*ి

ఉ బాధలన్నీ మిరొక్క_ లీ కాబోలు పడేది?”

క ఇలావచ్చి నా అంకనముందు

“ అక్కర ఉన్నవారు తామే,.ల

ఈ అలాగా లి ఆంటూ సనీ రెండంగఅతలో (యైన్మాదత్తుడు నువ్వునవచ్చి

ల్జిస్ర్రి అఆదవిళాంతి ఈ శాంతి/న్రీ/ని ఎత్తుకొని అమె మోము మార్కొనుచు తీసుకొనిపోయి పీఠంపపె హర్చుండి ఆమెను ఒడిలో ఇమిడించు కొన్నాడు,

కళ బ్నంర్ర ట్రి సౌందర్యం అంతా నుబ్వే (పోగు చేనుకొంకేే లోక ౦లో శ్రీలంతా బెంగ *పెట్టుళోరూ ల్జ్‌

ళ్‌ బా సౌందర్యంముందు “కేను,, 4”)?

క6 వింధ్యపర్వశంముందు పీమాఅయం అనిశాదూ *

“ మాటలు నేర్చిన మగవాళ్ళతో ఎవరు (పత్యు త్రరాలు ఇవ్వగఅరూ!”

ఈ మాటలు "జీర్వని బాలిశవన (ప్రత్యుత్తరం ఇవ్వడం ఓడిపోవడటేం ! ?

66 ప్రశిసి లెండీ, "నీనుకళుమాసుకుంటాను, నావ ఎంతోళోపం వస్తోందిలి

ఈ ఇజీమిటీ లోకం ఆంఠె' చీక ెపోయింది, కా వృదయం ముడుచుకు పోయంది

6 మరు మరీని!?)

4 ప్రాణేశ్వరీ ! నువ్వు వాన మరీ మరీ మరీ |! 1

“6 శాప ఈ అడవి ఇంటిపేరు ఎంతో గంభీరమె, అనందపూర్ణమై ఊన్న దండీ కీ 09

6 ఆడవి ఇంటీ"పీరు విని మొ వెల్లెళ్ళు నవ్వ లేదూ జ్ధ్‌ 00

నవ్యలేదు గాని; నవ్వ ఆపుకొని 3కి తేలనలీయక మొనదిన కాంర శ్రీ, ఏమన్నదో ఎరుగుదురా 1 ”

66 వైప్ప ఆల్మేళ్వరీ క 99

6 ప్రొంవచెం వంగండి, చెవిలో వెప్పుతానుంలి

4 ఇక్కడ ఎవరున్నారు; రహాస్యం వినడానికి ? 9

66 మ్య పెదవులు వింటాం, అవి నాక ఊపీఠరాడనసీయవు *

“ ఇందులో నీ అభ్యంతర మేమిటి * *పెదవులవ పెదవులన చుట్టరికం, నా శన్నులం నీ అందాన్ని జులుకొంటవి, నాముస్క్ల నీదిన్య ల భాన్ని 1శాగుతుంది నాచేతులు సీబేహాన్ని వదలవు, నా హృదయం సీ వృదయాన్ని వదలదు, నాఆఅత శ్ర నిన్ను వూజిస్తుంది.””

ఈ ఇంక నాకు మిగిలింది ఏమిటీ +)

6 అసిదొం-గా * అని ఆమెను విగియార కాగలించుకొన్నాడుం

సీరాజనము షా

తారానికవన నాగదత్తునికి విజయపురిలో వెళవంగా వివానాం జరిగింది, ఇమాన్‌ స్వామి శాంలిమూల చవ ర్రియు, “్రువ్మాడ రపభ వ్రు అడవి శాంతి,శ్రీయు వివాహాన్ని ఉభయపక్షాఅ ఉండి చెభవంగా నడివీంగినారు, చవరి నాగదత్తుని చళుక రాహైధిపతి చళుకశాయనిక నుహాపభువు వకు బాసట గాఉండి పనిచేయవలనిందని ముదల ఇచ్చినాడు,

ఏర వివాహమెన కొలది దినాలన యళోదనాగనిక విజాహమైనది, ఆ వివాహము సౌఅగామంలో నే జరిగింది. ఆ వివాహానికి సార్వభౌముడు, మహా (వళువులు, నుహామం(తి, మవో సేనాపతి, (బ్రవ్మాదత్తుడు, మహాతలవరులు, దండ నాయకలు మొదలగుచారెందరో జెడలిశారు. విజయఫురము విజయపురమంతా అచ్చటనీ ఊన్నగి, (శానుం చుటూ మహోప్రభువుఅంతా శిబిరాలు తీర్చి నారు, చుట్టు(పక్క_అ (గామౌాలవారు 'శలకొలది వివావినిళి వచ్చినారు, యశోద నాగనికళ రను ళత(గామాధిశారిని చేసినాడు చకవ రి, వివావాము ముగివీనదిం అడవి శాంతిశ్రీ, ధనకమహారాణి భర్తనుచేరి “ప్రభూ! మిరు వెంటనే బయలంబేరండి, మనమిద్దరము కలినీ తీర్భయా(త్రలు చేసివద్దాము 99 అని తాకి 6౦చినదిం

6ళ ఏరీ త్రీర్ణాలం జీవీ?

• మనం సపదీవులు తిరిగితావాఅని నీను కోరటం లేదు, మనజేళంలాోని దివ్య కేత్రాలన్నీ తిరిగవద్దాము,”” అమె అకని ఒడిలో ఒదిగిపోయింది, భర్త మెడచుట్టూ తన చేతులు బిగించింది. ఆతని కళ్ళలోని జగన్మ్నోవా నాలైన తనచూ*ఫులం పరపీంది. అతడు వివకుడై

66 (పాళణేళ్వరీ | నువ్వు చాద్ధధ ర్మాభిరత వు, జీను ఆర్ష ధర్మాచరణ (వతు డను, అందుచేత మనయా[త చాలా "పెద్దదవుతుంది ₹"దూ*€))

““ అవును మనం ఇదర మే, పొమాలయాలలో, లోయలలో, చరియ అలో తెల్లని నుంచు వెన్నలా ప జేచోటుఅలో, గడ్డలా పేరుపపోయే సీనుులలో, నడులం, సెలయేళ్ళు నడీకంచాలం గలగలలాడగా నుందర్శక్రి, వెలువారు (పజే శాలల్తో చేవతలు చరించు దివ్యభూముఅలో తిరిగి ద్దాము రండి”

ఈ మధురాతి మధురాలెన నీ మాటలు వింటూ ఉంటే.”

“ శీను వట్టి స్వ్పష్నబాలికలా ఉన్నానా ల్‌ 39

66 నువ్వు నాదిన్యస్వప్నానివిం నువ్వు నా కోటిత పస్ఫుల ఫలం

ఈ భఇృడా మీ వేడాంత పరమౌర్థం ే 39

ల2్రత్తీ అడవిళాంతి,శ్రీ

“పీముందుు నీ (తిజగ స్యోహాన సౌందర్య౦ంముందు నాేదాంతాలు నముళచులా కరిగిపో కాయిం”

క న ఫాందర్యం అతితీశ్లయెన ఎండవంటిదా ల్జ్‌ 33

ఈ సీ ఫొందర్యం అతిసురఖిళ మెన ఫూర్ణి మొ నుషమంి))

6 ఆందుకీ శాబోలం నన్ను “వెన్నెలా” ఆని పవీఈరపాగి నాకు,

, * నిన్ను ఏ పేను పెట్టి వీలిచినా తనివితీరదు, 3

6 నన్ను మించిపోతుంది నా పేరనా +”

ఆ స్రీజ్సీర్రు లే నీవు ఎప్పుడూ మించిపోతు న్నావు.?”

6 చ్రూడండీ ! ఇంతవరటూ నన్ను పొగడిపొగడి వదిలారు. ఆడి అలా ఉంచండి, శాని ఒక విషయంలో మిరు ఆనత్యదోవమ౦ సలుఫుతూ ఉండడం వల్ల మీ వగృనకా ణా నమ్మకూడదే మో అనివీస్తుంది (పాణ(వీయా ! ”)

66 ఆజ్చీస్లా ఆసఠ్యదోష౦ వ్రేనీగి? 3

కళ అవును క్‌ 99

65 ఏల్రాణ్స ? 99

“ మిమ్ములనుగహార్చి మిరు చెప్పుకో నే ఇెప్పుకోరుం'

64 ఏన్సుని 1)”

66 బుద్ధిలో ఆఅమితాభ బుద్ధునివంటివారని, శా వృాదయం ఆత్మ నిండీ పోయి ఉన్నారని*”

6 సీజీ ఇదంతా 'తెలినినప్పుడు జీను చెప్పకపోతే ఆసత్యదోపషం ఎట్లా అవుతుందికి నువ్వు ఎలాంటిదానవో వావ వెప్పాలా ౪ 9?

కక బై సౌందర్యం ఆఅకిలోళ౦. ?

రక దివ్యజో్యో శ త్సౌాశాంతులు (ప్రసరించే సీ చూపులు నా చూపులలో వాలుతూ ఉంళే వర్ష నాతీతా౭, న్వీన్నాలె అమృత(పవాహో లై, జపాపఫట లొ లెన నీ పదవులు మొటలాడుతూ కదులుతూ ఉంజకే ళాంతీ! నాలో ఉన్న భిర్యం పటాపంచ లె పోతున్నది, నిన్ను నా వృాదయంలో చాచుకొని, నాలో లయించుకోలేక పోతున్నాను జేవీ! ౫

4 జీను మిలో అణువును ప్రభూ! మిరు నన్ను శివునిలా అర జేవా మౌ[తం ధరించినా, వినునిలా నవృదయంలో ధరించినా, (బహ్మూలా వారీంళనె ధరించినా నావ తృ వీతీరదు, నన్ను మోపతి ఆణువునా అయించి పోనివ్వండి (శభూ ! దిశానికి ఏవోళొన్ని తృణిశాలెనా విడిచి ఉండవలనీ వన్తూఉం కీ ఆ తమణిశాలు పదీ చాన యుగాలైపోరున్నాయి (పళ్లూ !

6 జ్ఞాంత్రీ | ఇప్పటికీ ణు “నువ్వు ధభనక బటుంబానికి కోడలుగా వచ్చావ నే నమ్మక ౦ చాలక, వట్టి స్వప్న చేమో” అని భయపడుతూ ఉంటాను)

ఆడవిళశాంలీి శ్రీః రేర్‌ ప్‌ ఆఅతడామిను తన దృఢ బాహువులతో క్‌ శ్‌ కంగా కాగలించుకొ న్నాడు, ఇద్దరు అనంద౦తో ఉప్పొాంగిపోయి నారు, ఒకరి కాగిలో ఒకరు అయమైె పోయినారు, ఓం అసతోమా 'సద్దమయ తనుసో మూ బో్యోతిర్లమయ మృత్యోర్మా అమృతం నమయ బుదం కరణం గభ్భామి థి ధర్మం శరణం గబ్భామి సంఘం శరణం గ చ్భామిం గత! ఉకిదమఐ శవా వ్వ ము

తా "కాం! నను ననన నాగా భనల్లు శ్‌ ్‌ 1 అట్యల్లా్యాాళా ర టక (| ళ్ళ స ల లేత హత “ఆ ్‌ | న్‌ . _ కాం ఇల్‌ వల న. క కడం దష కనక సున కకసనము | నే లై న! మె అక లోకా ం యన ల అం ఖల ఇ + ల, క్‌ ఇన న స క లే. శా ళ్‌ లం కంక క క క. + న్‌ చ సె అక్టో " " ప కళ లగ కోల శ ళా య. ల! శ " త అల ఆ శ శ ౬ అ ల టయ్మా న్నా సీ ఖ్‌ ॥్‌ కుం క జ! ఖ్‌ ప గ జా యవ నే లం / శి శ శా | ర్క జ క్‌ ల శ _ తల +శ్‌ బవ సే న “శన. న డీ | సళ వా (| వతు - శ లా _ త మో క | తజ ॥ _ _ శ ాం = ఖే శోక క. | సంస ళా _ ర్‌ న్‌ సై న! జో క ఆళి క ఇ క క్‌ గల యా ణ్‌ న ॥ ల ం క్షం (| న శశ షట తోం న శకి క సం గ ॥ / క్‌ _ ౯. 34 శానా ॥ 4 , అ ై త లి లీ ష్‌ ఆ" ॥| _ | శాం ఉం క ౫ టు - కా | వ్‌ ర , మ లాటా మల - _ - క _ ల, అ ఖే ఫ్‌ లి “శ్వాస నో + - ః ॥ స * - కటిం. . న స వ. . ్‌్‌ | ల్‌ ఖా! ౪ _ | _ ల + . త గ. గ న్‌ ॥ ః ॥ ం య ఇ ల గ త్య - త్‌, వసు జై త | సం ల “| ఉ ఈ - ॥ న ల తి 2 ల . = ఇక ॥ _ అ, య ల జ్జ ట్ట శీ గ ఇ జ | జ , ల ల | ॥ ల 74 _ ఇ లం / ఎ ! ౪ న. ఆ య ట్ట ల్‌ స; . న ॥ . ణా ॥ | = ః| ఇ స్మ శా చ న. | లు ళా / | . ఛ్‌ + శ త్‌ ః నా ల శా యి మ. గ వ్‌ గ వ్య జ ల . నాశక ₹ క! శ. శ రా శాల జీ" - న - అ శం క జ భి - స ఆం న లం ఎం జ వోలు చ... తాం. అ త్‌ ” - న వ. చనం (| సే జ క పయో వం కేక. ఆ శ్‌" ల రం . శ్‌ సళ ం త గె ళం న +అద్లే క 0% ళల అీ త కూ కను గార ౫ న. వ. || “ ఆ౧| శ క వ్‌ | ॥ - ప్‌ | + కతా! త్‌ 2 6 ర షయ. న నా నై "జి = క్‌ క స్‌ అ ఈ వ - 4 న ఇ శి అ [ స్‌ ్న ఎ - శా వ" అ - అనీ ళ్ళి , ష్‌ (| వో ,* సి. నిచూలో, ఇ .్‌ క జ న లీ. ం ఎల ల “అక ఎ రం . తం ః ఇ - నై! , 1 ళం, అ క్ట . శ ,ల్త/ వ క్‌ . “వళ” అ ౩ - ఊఉ , “జ్ఞ ౯ ల జ = _ వాల్‌ క . న లం, గ్త్‌ /| , _ ః | అ జా గ జ వే * ( జా ఇ ,. 1 ౦ జు +. లే . థి క న - 1 వే * ఆ వ | స. కచ చం గగ్‌ చం ఎజి 2. నవ్యా. న య న ్బ ఏ ఈశ న ౯ స. అం... న పటా టం తి క న యని ల! - | ి' ం స లం టి స్‌ అనని ల నం ౬ గో న పై & ఫ్‌ మ అ ణా జై ళా 7 జ లీ ౧ ల శ - ల /| ఆ స | న త్‌, ఇ * శి శీ ॥ సా గ లవ = శ వశ . [న క | - = ళ్‌ ఎ , టి శః 4 | ॥ (| ఫ్‌, | ఇట్టి తళా _ ఓ ల్‌ గం శ్జీ్‌. - క జ సలి బ్‌ ల అ ॥ కి , ళా లల గ్‌ అ | శ్‌ జ 1 ఖ్‌ శ మీ _ ” య - 1 శి ౬ శా థి , శ్‌ ఫి ఖ జా శే ల = ॥ (న శా - కా? = న్‌. ష్య శ! న్‌ా క్ట - శే "ఇ , ॥ ॥ ం ం | జా ల | | ం ళ్‌ ల ॥ ం ల ల్‌ ణు వ మ 4 ళ్‌ శ వాటం ౩ ౯ శ ం (= - న్‌! ల త ఏ 1 ల | త్స వ. ఓ కథ. శ ల 1 , “ ॥ స్‌ గః _ అ . తా | 5 లి ళో " 9 ఈ క జ్‌ ఎ ఈ ళ్ళి / క్ష ఇస్ర క - ఇ ఖా ళు సనో € ఇ లె క జ ॥ శ జ లం ॥ . | న్‌ స . లా టైల్‌ ట్ర ల | | * ణల. త శః శ తి అ ( క్ష | ని ఇ ॥ న. = ం ॥ ॥ ల ఛి ళీ త "ఖీ ల ః ఆ , ” కను క. జ శీ 4 , శ ఉత ల ఖీ న్‌ ఇ ల జ య జే" ఎం లే. బీ 1 శే 4 ॥ ల నా న. జు ల | | ౬ - ల ఇ జా ల ల ॥్‌ , యా శ న. లు ఫె కాజా క! శ 1 శా శ ఇ క్ష 1 1 ట్‌ జ న! లే చ్‌ ॥ = ళ్‌ న్న , క ల స్యస్టీ. జ ఈ స భ్‌ , కా అ ॥ | క ఛ్‌ బా ఇ . శ +. ల శ ఇ ఖా ఇస " వం. .॥ - రాల ఆ వ. ఇ వ్‌ ట్రే 4 యము ల సలి టి ళ్ళి లా క్ష / సా + అ లీ | ల మ ( “రా " ఖ్‌ టం చ కే క సు అట్టా? శ క. న నాటీ ఎట వ ఇ శ న్‌ా ఇ | ల ॥ 79 య = ల గ్‌ ఖు. క కా రు జ ళీ 4 వ సె, న , . . మకీ. అం వ ఇ వా - ళ్‌ త క్‌. న. ఇ ఖ' తు | _ ఆ "| ఈం + - లలో త్‌ క్ష ం, ళ్‌ స ॥ _ ॥ హా!

• యోయో. ౧. 2 వ - లం. క్‌. ప హహ
• ॥ వి ల్‌ ఈ ఇ | కే , | జ. శ ల్‌ వ. ఫ్‌ న ॥ ప మ జి వ న | ॥ వ మ! ఇ రే లా సే శశ శ స్వాం హగ్‌ గ ఇ క 4 " “ఖాలి ॥ “౨ "శా. నో క్‌ 1 = అసీ శ సాల్‌ " . జ. తీ న జ్‌ 4 ఈ ఎ సిం అర్చనా న్‌ వ న. ణ్‌. న న్‌ ళ్‌ తతా =. ఒం లొ న్‌ క ల పోలు న. = నా 4 ? న్‌ ఆశీ న ళా శ చ ౯ క్‌ స కశ ళ్‌ ॥ శచీ , “జా: _ క్షు ్‌ త్త! ట్రై స . అంకుచు న టల నజ వ ల సే చెం అరు నై గా త్య. చట్‌ కే నో ల ు ళ్‌ నా ఇ కా ం ళా - అ ఠీ ళ్‌ జ్‌ _ , _ ళ్‌ ॥ ॥ ో గ్‌ 4 రు ! _ టీ ల స క్‌ ఇ / న! జో త్‌ో లు 4 | [న ఫె గ్‌ షీ | ( | ఇ ం వ. సరత క య. న క యా . న. వ క లన క చే . టీ అళి = ౯ ం , క నట ల సిత వ 4, కొ నో ం మ న వో ౯ వి శీ ట్టీ | లీ . అ . టీ. + క న “త్‌ కృ ॥ మ తి . | , యగ ఓ _ గ! శ ణ్‌ (| త ॥ ం శ్‌ జ . న ణా. నే + న . శశీ , స ఇ మ త్‌ _ఒ వు 1 చ న ॥ శ ణ్‌ లు , " +". ॥ ఓ ఠి 4! ౯ తి ఇ భళి 7. క శ లం 7 ళం క్ర నా న. | క "అ వా క య్‌ -్‌ శ / గ న ఈ -*. స చ్‌ క. న శ ఇత? ఇక గ ని కై జా శ మి కాల్ల. " / - న్‌ ఫే “౨. నసొాందరనరదగమ్ము _ * . శా. . లు ం న / వా క! జ శ ౯ క షా. య . ల స. వై న (నో చమ్మా. ॥ న్‌ ఉం శ నీ గ శ ఇ క. ఓ ఖ్‌ 1 త్తని బక్‌ - న గ ॥ న! 1 ఇ శ ్ట్‌ - ప్రో ల్‌ ఉల య గ్ర క ఉ అగ వ క సోయా | ఇ ః 1 య నా ॥ /: సై + ఖ్‌ లలా ఒం 4, శి జో మా 1 వ . సా న స టల, కీ క ళీ. ల ల _ ల జీ నా " త్త. తి ॥ , ఆ శా ॥ నిష. క్‌ వే + ఆ లో వ న్‌ మ గ " ల + - న. జు క వీ, క యం రు. . న క్ల అంటా |. = ం! శతు ౧ _ ఉం శె “|! ౯ , అ. ీజా శ ॥ , శి ల స ఇ ర ౭ క యై చ | |] ₹ $, క /| జ లాం జో - ప 4 క శల న శక క వ షు? . * కి క = జ కీ ఫి . + న | శ న్‌ కా = ” 1 అశ శ్రైష్ళ అ "4 తే క
• జత! = శ వలు హె ఆ జన ఆ , న ల క ॥ ల్ల ల _ ॥ | , పై $ తు స కే ॥ క్షే న . , చా (€ శం = ణి ల ఖ క్‌ తి 2 _ ళ్‌ ్‌ టేన్‌ టవ ళ్‌ = టి _ జవ ల? క్ని క గా ఒం న . శె అ ! శ ఇ ఇట్ట” గ త్న్‌ హు ట . ం య క లఈి క్ష. నీ ఇ ప స్టడొలస్తుై. ఇ - ం శ్‌ ళీ శే ల “ క ళీ ఎ క మక ॥ న. క్ష; | . క సే |. + అ” పం ల అ కిటి ల = / క త లా... + త * . ట్ట బా ఉ ఇష. శశీ .. పా ఉక - వ! ఎకి = జ. ల. “జ 1 అం జం వ న రజీ లి. | ని క వ అక్టీ మ జ్‌ | క్‌ + జ నః నన ను అ ఎక శ. శ. ల్లి ఆ చా 9 గే తు చీ క్‌ క న్‌ శ ఇ క _ న్‌ " శే ! “| న్‌ శస 0 అలా ఆ గు ్ట్‌ వే ల శ క క. . ॥ న్‌ = న. న్‌ ల్‌ క " = . - ॥ లి న శ న స బా వ | _ మలు, న ఎ ల ం = ఉక. = న. _ శ్ర నీల + 4 శా _ 1 ॥ ॥ జ ॥ - (| ఆన య. ళై | చె శ ఇళ న. శా క్‌ / తొ టు ం శ య = నాం శల బివి ో జ్‌! . - . య? = కీ హమ లిక్‌ 2 నం వళష్యాయమువపపడిగంటలు . . ః గ్‌ ఈ "శ అం ళీ త్‌ ం ఇ న న ముక గ్‌ నో న్య ఇ ఖా క స ॥ ॥ శ క్‌ | ో చే. అ ఒ - శా ం జనా, న. క్‌ జ తీ వ కం కి అ ౬ చ శా ణా. ం _ న క్‌ గ శా శ లీ | "| శో క! / ర్న "ళ్ల ర | శ జ, వ్‌ జ ం ౫ న శ్వ క న ః న! ల! క = | వ. ఇ. | -" ఆక్‌ క ళ్‌ ల కక _ తల్లీ శై / వ ల క లీ - ఇ నవ ః జ్‌ కా 4 1 సత. 6 తా ల =. జ. ః ళ్‌ గ ఇం - , శ ళ్‌ శ క , శా . ౯ ఇ వ. / ళ్‌ ఇహిళ , శ త & * ఉ ళ్‌ క న క్ట న + గ్‌ శీ ఛై శల? క శ . ఇ వై " గ ం + శి = ణ్‌ క్క చ్ద్యః పన." థూ లీ జ లే న. గ త + లః , | ఆ వె క్‌ జ. వీక్తొక్టి్‌ క్‌ ల ం ఇ త్న. = న! _ శ గ! క్ష 4 గళ తి ళా | క ఎం శ లం ఎ శ ళి హ్‌ త్శి - క + ॥ థ్‌ బ్ర ని సే , . సీ భు, చల ణి ॥ ” జు [| = అ ట్రై _ 1 గ జు శ్‌ లు - _ / ॥ - ం చడీ న్ని గ కి | ః శ క్‌ వ్‌ త అం = శ్‌ ఇ ళ్‌ , _ బు అల్ల అ ఏ వూ బ్‌ జ న. ॥ సీతి_'పేంకి స్వే నన 4 - - శ ల అక న “| . ల్‌ ఆ శృ | అ శ ఇ ణు ల క్లో క్ష పా న. ఈ - జా లానుందరి ..-. -.. ఉం. నేం | గా " = ఓ వ. ల "శ = అ _ షి. ఠి ల్‌ ఇ $ . న! శ గ . శ్‌. ఎ బంగారు పిలక ' _ న - అశ . లల ః క . ఇ మె $ ॥ ” క్‌ ” | గా ం ల 4 . | ఈ. -" ఖీ త్‌ - క ఇ జు 1 క ళ్‌ స చ్‌ లక అనా ఇ = . క్ష సోరసగషతాలోకము గ క్షే శ " న్న వ్వా బస ఇ | ఇ _్‌ ఈ - స త శల వ్‌ గా త్ర నః తౌ “నోటకొవనాాసములు ళు - నా - 4 , = | | (= క ఇ న. తి య య ళ్‌ " గా _ ల / క జా స్‌ ॥ (| ల. యొ. అ | క్‌ “= , ల ; స్నా యఖ గ్‌ లోన టోలరుకురనరుత లును తత పు అంతల తలో బోయ గట తోయం ర్యల్యుల్యా కుంతల తా | ఇ“ . ఇ ఇ _ జి ల . | _ న్‌ (= ॥ ఫే | ॥ , మవ ఈ | ' ల క్‌ ॥ న. ల _ (| _ . శ _ | గ / ॥ టు జ శకి 4 లా శ. త! _ ఇ / ఆ , | లు చ | నా / క్త శీ జా నీ స “ క ఏ న! * న! ల ల లం" షి ం - (| ఎర స్లన ॥ ఎ" / . - వాస్త న శు / 4 క్ష జ | ం ॥ 4 క .. శీ ళ్‌ ల! కి ఓ క్‌ | " ౩ జా ॥ అః త్‌. శ్‌ రజ అ త ॥ = శ “పుట్టే హజరు. శై “న! ః | క ల నలా క ట్‌ 14. తె " ౯ లా వూ ప ఇ ల ( నై. / ఉం (| లు . , శ అ గ ॥ + ” ॥ అని , న త జు ళ్‌: క ఫి ష౫ ట్‌ జనా శీ కల న క , నా ॥ శ క ౪ = క్‌ ఉక ఇం క తదా. | క లాం. న్న ₹ తేన యనం చఎత్రమదం.. గ న్త్‌న్‌ ల్‌ జ గో ల య శు “ ల్‌ యదు. 2 వనాలు.