Telugu అగ్ని పూలు - anilvaranasi/indianlanguages GitHub Wiki

షష ' ఇవి మ్య (జ్య //4 న్ని న! తాన, డాన్స దష! దష వవ్‌ ,డమ దణ షే క |. | బజవలో క్‌ ల. శ్ర | పట్లా షన ( జ్‌ ల (క్యా (7 పయ నృ నే ్గో ఖు భాను జ్‌! ఆ అ 0 (౩ కవితాన౦ ప్ముట్రి ఈ. లశ! నట | సి గాక గ | 'క( ఏ సమయ క! య " | ఫో క గ్‌! ౬. గ యా టో ఆ క్రికేక్ష - .. డా ( || ఏజీ టోట్తో శసకకటలా. / | కై వ వ ఇ యా క వలో కళళ |, తో నో ళో తో ఇతో || వళ్ల ం

• . త్‌. . సవ వాన వావ వా వా క వాక్‌ వక్‌ వా. న్‌.

షక ప జన జసు స్త్‌ సాగ న్లో న (స ర న ల నం 0 వసు వ ఈ న ప స హన క య య ర! కట. స. చం శ ల గ రా వ. క్తి ర ననన జనన న న. జా కూల రానాను ఇణధావాన్య ర న్తేహాలతా[ కన. [= కాయా అండాల టాపు మసన యగు కాలో న్‌ా హ్‌ మ [! గళ్ల న! 1! స ్‌గ్నే స రో న గో / ఫ్‌ | జ్జ ళ్‌ ] శీ హ్‌ | న ళు ఖే శ్రి వ్‌ శ! ప కట వస క రాగ | “ ళ యి సా.. | వ యో? |. బన వః కతత గ ల. నం యి లల "పాబరంి సిి? మ! స సై ఆత, లతో లల టం య చళ్ళే టో చ | వ ఇ ప గ [ న్స, ట్స... “ఆ లమ. ప. ఇ... వె. ఇ ఇప సు: వ్కు. ఇం ఇ గ్య్చాం చప్ప. ర్వా ఇం: 1 యా టే కవితాస౦పు। (క్షు క్ష్‌ సట | 1 ణా . మ! ల గ్‌ ష్‌ ప కాం. ఇట శే లో కలే య! ం న చ 1 స! (7 ట* షు పంపర ప లో లా. స చన ల ను ళా. చాచాను టట రయన ల నానానారానాల. 1 గీ సే! అం పండో చలన పం భం 1 చరాననోననా రాడాన్‌ లం పర్తాండానాకయనతలాతరవా యాని ఉకామల్తాడాత లా లకాానాననన్యున్తు ట్‌ స్ట కం! క టో ర్‌ ( | ల్‌ ) (ల రి శ 7 | ల వానలార్పై ఒం. టా నే వో 4 ల ట్‌ న . + ళు యీ స్త ( గా ॥ గ జీ జీ [ ల్‌ శి హా! టు త ం్దై! నం వా గ. ఓనైరసా ల! సలాం నఖ క నాయం స స కీ హా స నీ స్య /ంయముతై ప / నో క్‌ | న స్టల 0 కతల ( 1 వ. నే న మ నన యి య ఖత న న య న ర య మచ! భయా స్య య పరప తపువ పాట పతులు!

శే౭గ7? గం౮/4 (4 0/౭6/007౧ 54౭౬ 26 బెంగా) జనవరి 1050 (0) సర్వ వాక్కులు. గ్‌ (౦0ధకర వి వెల ఈరూకి 12=00 ప౦తులకు; ౧ శిమతి పెల లలితమ్మ / వీదశదాంపురం 0 వెంకటాపురం. (పోస్టు) (1 వారహ్మ ణతర్లా (వయా / శ్రీకాకుళం (జిల్లా) సు; దణప న్లో వ. " నరసన్న పేట.

అ౦కిత౦ గర్వాస శిపవునె నేనున్న వుడు గతించిన నా తండి) లేనిలోటును తీర్చి జీవితాన్ని కరగించి స్తన్యంగా నాకందించి తల్లీ తండీ9 సర్వస్వమూ తాసయె ననుపెంచి జీవన సాగరమధనంలో వచ్చిన హాలాహలాన్ని తను స్వీకరించి అమృతాన్ని నాకిచ్చి ఆజన్మా9త3 నామమాతళ లక్ష్మిగా. జఉవించి ఇప్పుడే దివ్యలోకాల నున్నదో ననుగన్న తల్ని అవ్యాజ పే0 మ సుమకాంతులను ప$్ససరించే కల్పవల్లి మహాల మ స్మృతి చరణాలికు భక్తితో అర్పిస్తున్న ఒక క స్న్‌టి కుసువముం ఈ తొలి కనితా. సంపుటం. న క త ణో

క్పుతజ్బ్వ తలు

“కావ్యాలు చదివి భాషాసంవద లోకాన్ని చదివి భావసంపద పెంపొందించు కోండి” అని నా క వఐతావ్యాసంగ పా9౦రంభ దినాలలో ఫలహాయిచ్చి, యిప్పుడు నా కవితా సంపుటిలోని ఆర్ష$ ఛాన్తకకను, అదర్శ భూమికను, ఆస్వాదనియతను మెచ్చుకొని ఆశీర్య దించిన భారతీయ జ్ఞానపిరం అవారుగ$9హిత, కళాపరపూర్ణ పద్మశ్రీ హాి0ః సి, నారాయణరెడ్డి గా రిక

“నా కవిత్వం ఓడ తామర పువ్వు అని నాక వితాతత్వాన్ని శబ సమ్మె ళనశక్షిని సమాలోచనచేసి, తనపరిచయ వ్యాక్యాలలో సుమనోజ్ఞంగా పిశే షిసూ, నన్ను అగ్నిదొంగగా అభివర్లిస్తూ, అగ్నిజ్య్వలన కవులలో అగ్రసరునిగా నిలిపిన, సుపరిసిద్దకవి, మహామేధావి, కవిసెన ఉద్యమ నిర్మాత, విషవభాషావిధాత, బహుభాషాంతరీకృత ఆధునికాంధర్సి నముహాబారత గ౦౦0ధకర్త శ్రీ గుంటూరు శే షందశర గారికి

ఈ క పీతా సంపుటిలోని కవితలను తమ పతిర్తికలలో పర్తిపగ ధమంగా ముదిక్సించిన ఆయా పతింకానంపాదకులకు

అనుకున్న కొలిపరిమిత్తిలో అమ్బు తప్పులులేకుండాఅందంగా

_ అన ముదిళంచి యిచ్చి న నరసన్న పెట [9 సాయికృష్ణ పెన్‌ వమదాస్తసకులకు నా హోర్టిక ర్న తజ్ఞతాఖి వందనములు

పోలాకి 11.1291 పైల రకృుమారావు

తెలుగు విశ్వ విద్యాలయం కహ ల వా ౮1౬౧9" "5ఓ౪5గ5! వి[గింగి౭క్వ 0; 234610 [65 2డర్రరంమ్నే ౯50, 6.స4ఉనాగ/డసీగికదంిలిళ 28. 20. లు 81008 గడ8 గక0ళ080 1.అవ ఉ తన. ఈ. ₹1016 (023166౧5 ౫౪55604340 -50(0004 (ఉ060[/2 0026650) వ. [22 10-9-1991 11.010 తెవి.వి/ఉపా/1600/01 అభినందన శీ పెల కఇషారావు ప౦చురిసున*, తొలి కవితా సంపుటి ఇది అయినా ఈ సంపుటిలో దాడాపు ఒక డశాక్ట్‌ గా పతిరకల్లో షె చురంచిన కవితలు తోటు చేసుకునా సయి క్యమ్టూరావు గారిలో కచుగయ భావుకత వుంది. సమ సమాజం అవతర౦చాలనే ఆదర్శ భూ మీక వ్యరది, “రొండలు 'సవ్యెతే శిలలు శిలలు నవ్వితే శిల్పాలు” అలాంటి వావ్యాళో క్యసూరావుగారి ఆర౦భాప్తుక్తత కన్ని “విపి, కశ సంపుటిలొని ఎన్నా క ఫితల్ల ఈ కవి సాచమ్యుద్నక్పధం కిన్పి రంది స, వునిషిలో ని వారచిషి ముకుటంపెటి తహన క్షన్‌ గ్‌ నరసి. ఏ డొండ కఇిర్షుగుడు ల్‌్ష ౮వ చె ప్న ద్‌ ట్రా చే (ఫ్‌ న్న అడిగా. ని ఏదాసాదాగ, ఆస్వాడనసీయరంగా జెప్పే సేడదూక్వు హ్రూారావ గారికి అ.వడిరది, అరదుకు నా అవనందనలు, కొ ల బన ఎ నన్నో కం వ ర ఇం 0 బగ ట్రీ న కః "ఆ చు! ఇెలుగు జూనియర్‌ లెక్చరర్‌ స౦0భుత్వ జూనియర్‌ కళాశాల

(౮47//24 వరుగ 6264 వగైగ/72 64|| 80/1 4ఓ 40% (05౧ 3౧)8%2| _ దళ0618026 (4,9) వటి అగ్ని దొంగ

“ఉదయాది(పై అరుణవింబం ఎర 0:10డాలా రెప రెవ చవర యం అదా! ెంఛంం కాదా, దటి భి రాలేక తం జం దు దల ముంట"లటి రౌరిళ్ళ న న్‌ ళ్‌ రో ర బాలు రసలు శంఖధ్వ్యనుల్లా వవ వ సల్లెశాదు ఆసితు శీతాచల పర ్రంతం అహరహమూ ఆత్మ మ్య్వూసంతో పరవశిసోండది* అని రాసే కవిని గురించి ఏపును వ్‌వాలి? ఆయన సంకలనం నికదా ఇలాంటి మాటలే జాతర జకుపు కుంటున్నాయి ఇనష పెట్టెలో పదిలంగా ఉంచుకున్నా నగలు నాణ్యాలు ఎవరైనా దొంగలు దాంగలించు కుని సోతారు కాని సాధాలోణ ప 0జలు హృదయాల్లో ఇంకా పడిలం గా దాచుషన్న కష్టసుఖాల్ని ఎపరు దొంగిలించుక్కవి పోతారు? అందులోనూ కష్టాల్ని దొంగిలిఐచుకాని షోయెవాడ్‌ ఎవరూ: వుం డోరు కాస్‌జక విచిళి (దా 6గ ఉన్నా డు; వాడు పహలజా హ్యద యాల్లో ఉన్న కష్టాల్నే దొంగిలించుకని వోతాడు వాడే రజ_వాట్‌ని తన ఆభరణాలుగా ధరించుకుని ఏ్‌థ్‌ల్లా కూడా తిరుగితాడు ఈ వలు ప0జర హృదయాన్ని దహించే అగ్నిజ్వా లలు-వాటిని తనవిగా చేసుకునే దండలుగా చేసుకుంటాడు కవి ఈ క ఎమారావు అలాంటి అగ్ని దొంగ ఈ జగ్చిచాంగ ఇసిన పంక్యలే ల దగి పూబటం " అనే కఏతా సంకలనంళటో కవితాణంగాలు ఈ తరాన్ని పంక 0 అసె కవితా: సయకలనంల్లో కవితా స్రంగాలు ఈ ఈర్వ్యాన్న్‌ వ్యక్తం చెకూ "పెరంచికవి అరర్‌ తెంజో

“ 11 ౨066 బా 726౬ ₹/476/0/47౬” అన్నాడు, ఈయన వెన్న దొంగ కాదు; అగ్ని దోంగ్రకి కంకణ గుంచేలో

శిలువ దిగిన ముత్యాలి దరడలుః గాలం లాంటి కాలానికి బిగిప్‌ నపూలేచెంసు అనె వుకత్యాలు తెలుసుకున్నాడు, మర్మ ఖై మనే వాడే కవి అవలాడూ వర్యగ సాధారణ సేతాళ్తటతు గొచగించర6 పరోక్ష సత్యం అది అసలు అగ్ని ఆ అన్నే కవినుంచి ఉత్పన్న సమయే ఉఇజింకారంలో ఉంటుంది అగ్ని గర్భ అయిన అలంకారం

• సైళ్లక్సు గైడ్టై కటిసుంది.

నాంయు వస యురి వలి అ జలం త శరా యయతి శి. ట్‌ తం మ్‌ యా వాస చెరటులో యస్తే వాడన్న మాట్టీ క నాం స్‌ శ్రాకిక నాషమ్వేచేయల క+షారావేనాసి అయన వాస జంగా గవత లౌకిన నాముఘయ మ క్యా రాబగా4 అదయున వాసి వరంగా పనన్ష మి నటు అగా? దొాలగ్య అగ జఇ౪ంఠలన పవకల అడే 0 దురు ముయ్యి క వవ న. లు. "ఇక న లక్స్‌ ఆల ట్ర్‌ షి బ్‌ ౮ కవుల్న (్రు ర్ట సరు ళం

ఈ ఆఅఆరినోయిన బూడిదలాలటి దెశంనుండి జక చిన్న నివ్వు కజిక స్రైనా 6గిలిద్దామని ఉఊదుకున్నా డు కృమ్హారాప్పు బుగ్గలు పూరించి _ 'పొముల్లాంట్సి పుష్వాల్లారట్కి సింహాలాంటి. శచ్వాన్ని కొలిమితిత్తుల్లా వాడుతున్నా డు. 'మేనెల్ల ఎవిడళల్ల "మెలి కలు తిరిగిచోతున్న రహాబా చెషుట్ట అక్షి జ్వాలలు అంటుకుని పటం కృ ష్లారావుగారి శీక్షాలు చేసే చేషల్లో నుంచి క దేశది1€ ఇటలి రూపణుతుకడది,

ఆయన శబసోే ఎతణ ఈళ ఒక అమాయక పి%్లైూరలా:

యం గ న. ఉంటుంది , టాడు క్త ఇమ్లూ న గి వస్తున్న జ్జా్న ద్‌ గై లు *శణం పడగాసే అష్‌ అసేకీ లర గుక్నో షెవ గ్య రు మదటి, టి స కజతావిలాస్తాాల్తు తుంనె నాన్‌ గబుక్కున ఎక్కుడో వహ్‌ "వర్కు చుకు౦శ కాలుతా ట్రసా! మగా: ఆనే షవీష ఇ హ ఈఈ గహ మై అసు. వీరీ స నలప ంధాం పాం జాం న్నామా అనే స్పృహ కలుగుతుంది. "జటిముల్లా. సంధ్యవా

ర్యు కుంటున్న తుషార జలాఖిపచిక వజయ” కలప ములు పథి తను మోహమారవు దాకా తిసిన ౮ మోన్షమిప్పావాయి అవి అ ష్యృరసట్లాంటి వాక్యాలు అంతతః ఉక్కూడివి సుక వో తాయులటేి, మంచు ఆ పనే! న్‌ చాలి లిగాదె. (| స నాయిది ఈ న వలు చంటి

నక్షతఫీనండలాన్ని ఎక్కడికి తోలు తున్నాడో ఈ హన్యాకాశం లో దిగంతరేఖ ఆవలికి; అని ఒక జిజ్ఞాసళో పడేలాచేస్తాయి. ఈకవి పంక్తులు పఠిదరి ఛంచే సౌందర్యం పరిత అహంకా రాన్ని పూరంగా అ ణ ఎవెస్తుంది అందుచేతనే అతడు లోతుల్లో ఈదే శబల నక్దాల చేస్తలి ఇ. చూసాడు ఒక రీలా మయ జి జ్జాసి లో పడతాడు ఈయన శ క్టాలు వట్టి కుష్పలుకావు గుంపులూకావు పిలి అక్ష రానికి అది ఉన్న చోట అది ఉండడానికి హకు శ్ర ఉంది, ఎందు గంటే అవి ఏవో అనిర సచనీయ వాబ్న. దుల్లోపడి కొట్టుకొచ్చిన స్వచ్చ స్పటికాలు అవి ఆప$ివాహాల శిశువులు నేను చదువుతుంటే ఆయన శమోలు ఓ ళు విరుచుకుం టూన్న కొ మ్మ లొ ఆయన స్వ ర్శ సోకి మూర్శ పోతున్న కోమల కిసలయాల్లా కనిపిస్తాయి: కొన్ని అర్జాల్ని నెమను; వేస్తున్న ధేనవుల్లా పడుకో ఉంటాయి కొన్ని శబ్దాలు శతాకోక చిలుకల్లా పూలమీద గౌెచం చీ సాయి, వార, శాలు వెదునల అకిలా ఇెళవం నళ కా వీవిప న కొన్ని శచ్నా 'లు చెరువుల అలల్లా దెవతల పవ్వుల్లా వినిపిసాయి, ఏం: చెప్పును? ఆయన కవిష వ్ర9 ఒక తామరపువ్వు... ల.

• ఎంద 13-10-౪1

ఉపషస్సులో అభిషేవిస్తూ ఎలలులెని కలలుకాని ఇక్గతా విస్తూర్తి నిసూ_ వెలుగు పూలై వ్యాపిన్తూ విశ్వంలోక రెక్కలు చాచుకొని విహరింబీవి అక్షరాలు. పువాహంలా ఉద్యమిస్తూ ప్రాణవరలా నినాదిస్తూూ కుండకినై వెన్నులో. [వూ క రాలలోకి నరఠాలలోకి నయాగరాల్లా (ప్రవహిస్తూ మనిషిలోని * నంస్కారాన్ని మే మ్‌ లికేవీ అక్షరాలు చమట చెరువు (కింది పంటల్ని చేరోవేసుకునే పరాన్న జీవు ల్సి అభాగ్యులను -పషిక్కుతినే అధికార రాబందుల్ని చీరలొలికే. దుశా ఛననుల్ని

నీజిని అశోక వనంలో నిర్భంధించే రావణుల్ని నవజీవన అతాంతాలు హ్యదయ, జలధి నుత్తేజపరిచే అనురాగ చందోఫదయాలు ఆక్షరాలు ఇ ౦డాంతర 'స్పేహ 'సేతువనైన అఖండ జ్ఞాన. దిషాలు వైరాశ్యల | పహ్యూదయా కా శాల్లో నవ్యాశల హరివిల్లులు ఆక్షరాలు తివిికమంగా మానవతను పెంచేవి అపధులులేని ఆత్మీయతను పెంచేవి అక్షరాలు ఆగ్శి పర్వతాలై రగిలేవి బడబాగ్ని శిఖలై చెలి గేవి "అరవాలై ఘూర్పిళ్లేవి పర్వతాల గురుత్వం కలిగేవి ఆక్షరాలు [శామిక , విజయోత్సవానికి పచ్చతోరణాలు అక్షరాలు చమటచుక్కల యి నబి ౦బాల్లో జనజీవన ప్రగతి గీతిలో అమని మామ్‌డి కొమ్మలో కోయిల కూజితాలు అక్షరాలు

ఆకాశ 0లో ని నో రాలు కు డి క్‌ కవిత వ్రు [సవంతి జనవ౨ి 1990

ఒక్‌ భావన మనసులో పాగిలితే గుండె చెరువు గండ్లుపడి. ప్రవహిస్తుంది. కన్నిరు: జక భావన మననులో రగిలితే గుండె అగ్భాగుండం మండి నరాల్లో పర్విడుతుంది మఠరట ప డగల్తా నెత్తురు హృదయం జక్కటే ఆఅభివ్యక్ష్మ 'వేర్వేరు అందుకే విశ్వంలో వతిదానికీ ఇంత వైవిధ్యమూ, భారతి బక్షోబరం 19/06

పరివర్తన౦ పరివర్తన కాలమనే వృక్షము రాల్వాన క్షభాలపండుటాకులు గరీజుగా గతం గర్బంలో పడి ఆగామి పోపిరి పవనాలు వర్షిప్తే విీిశమ, నంక్రీరమె వ చెట్టుకే ఆందుతుంది జవమై అవమై రూపొందుతుంది అపుడు పల్లవిన్తాయి. కొత్త చిగుళ్ళు. కొంగ్రొత్త కుదుకు అమస్యూతంగా అఖఇచేతన౦గా అందుకే సంపషపుదాయం. జలనిథి ప్రయోగం జీవనది, భావతి ఫిబ్రవరి 1901

పగతి - పరిశ ంమ గు మ్మ టరి లా గాలిలో జలకాలాడుతూ కనిపించే విశాల 6 గా నేలయందు నిరతతర ధ్యానము[జలో కనిపించని వే ల్ల కఠోరమైన దీక్ష టా స బ్య టం శల చనం థ్‌ స భావవి్‌ జనవరి 1983

కళాభారతి ఇప్పుడు వేను, ఈ కరకు కొలడ రాళ్ళలో కమనీయ మదనికల గువగుసలు వింటున్నాను ఈ: రంగుల కుకచెలలో రమణీయ -చితుకళాఖండాలు కనుగొంటున్నాను ఈ ముదురు దురు పొదలలో మోహన మురళి రాగి తరంగాలను ఆస్వాదిస్తున్నాను ఈ క్షల్లలెకుగని పల్లెతల నడకలలో అపురూష జూనపద ని ల త్య భంగిమలు షరామ. ల స్తు న్నాను ఈవచెదురు ముదురు అక్షరాలలో కదం (తొక్కే మధుక భావ. కవితా కదంబాలను ఈ క్షణంలో రసమయ వీక్షణ౦లో ణు! నాకు శరదేందుచ ర(దికా క్షీరధారలు తాగ్శినట్టుంది తలి ప్రొద్దు వెలుతురు పూల ఊయెలలో తేలినట్లుంది భావనా హిమవారీ శీకరముల తడిసినట్లు ఎది విశ్వమే సుమ సదృశ మై కారల తోరకళాలతో న్య్వాగత మిచ్చినట్టుంది జంధ్యపభ సచ్చిక్త వావ పషృతిక 28-9-1983

వ కూత పట్టుకుని పశ్చామాద్రిక్షి వెళి చకటిమూకం౦తా చుట్టుముట్రి వాక పటుబడినబటె పటుబడి. నేర్పుతో ఒక్క తన్ను తన్ని 4 ఆల్‌ అవుట్‌ ” చేసి అరుణ కమారులందరితో అలరిననూవీశు బలే. జగజేట్టి చెడుగుడు ఆటగాడు,

ఖారతి బనవది 1983

ఎద కొ౦ప ఎన్నాళ్ళకితం వేయబడి ంహాగాన ఉదయ సానువుల అనకట్టలపై నుండి ఉప్వొంగిన వెలు తురు వరదలు ఆతివూకి; అనావృష్పులుగా కురిసే ఇల ళం ఎడతెగని వెశ్తల వానలు ముంచివేయడమే. కాకుండా ఆ కటక డా ఏద సడిన అసంఖ్యాక రం(ధ్రాల్హాంటి తారల్లోంచి జారిపడిన సన్నని కాంతి ధారలు మరామ్మ త్తు కృ నోచుకోని ఈయి 6 ననే కశాపురముంటున్నాయి జ౨ధ్రజి తి సచ్బిప్త చాక ప్శతిడ 22-2-1983

కావ్య భవనం

అక్షర లక్షలతో అపరూపంగా నిర్మించే కావ్య భవనానికి వునాథులు క విషృతిష్రా వ్యత్పత్తులు వస్తు భావ వకోోక్యలంకారాలు

ఇటుక రాయి యినుక్ష సి మ్మెళట్లు

నీరు పోప్రేనే నిర్మాణపటిమ పెరిగినట్లు గోవ్యమైన కవితాతత్త పం గోడలుగ భావార్దాలు గాలీ వెలుగుల గవాక్షాలుగ అమర్చడం శిల్చదృష్ట్యై ఆరోగ గ్టకరోం నగ్రిషలు మితిమోరితే నాణ్యత విరుద్ధం కర్తీ శల్చ ధోరణులుంటే కట్టడానికే అనర్హం కావ్యానికి కొనమెరువు బగింపన ముగింపు కావ్యభవనం కలకాల౦ నిలవాలంటే మాతం కవి “* గుండె” ను ఆవీతూచీ

౮ సాంతం ఫుయోగించడ మే సూత్రం

పకృతి - పృవృత్తి కొండలు నవ్వితే శిలలు శిలలు నవ్వితే శిల్పాలు నదులు న వ్వితే ఉరవడులు ఉరవళు నవ్వితే తరంగాలు శ్ర. వేణువులు నవ్వి తే నాదతరంగాలు నింగి నవ్వితే అరలు తారలు నవ్వి తే _కాంతిధారలు పూలు నవ్వితే పరిమళాలు అన్సీ వినిగ్మల సుఇదరషుకాశాలు విన్నష మధురహాసాలు జ జగమంతా నవ్వులమయం వెలుగు రవ్వలమయం౦ మనిషి నవ్వలో ఎందుకో మాలిన్యం ఆ మాలిన్యంతలో ఏమిటో మాత్సర్యం (భారతి నవంబ 1985,

ఊహలు మౌనగీతాలు ఆలపింవేవి *మస్రోహరంగా ఆఅగుకెంచేవి మానసవిహాయసంలో ముగ్గమోహనంగా విహరించేవి మధురనాన్ని నింపేవ్‌ హస్తాలలో అమృత కలశాలతో విశ్వమోహినిల్లా ఊరెంచేవి తలచిన. వెంటనే తరుణీకలహరఠసల్తా వయాకరగాా పు్రత్యక్షుమయే వి ఊహలు వపంతమొకటే. బును వై యవ్వనమొకటే ప్రామమై అందాలతో అన౦ందాలతో సుదూ రపాఇంతాలను చుట్టివచ్చేవి పగలూ వెన్నెలా కఠలిపషిపాలరాతి బొమ్మలలో నిలిపికే వచ్వే అందం వాని అపురూప చందం పూలూ. రేలూ ఒకటై చందనం సౌరభం ఏకమైతే వచ్చే అనుభవం వాని వైభవం ఊహలు.,.. మనిషికి ఆయాచితంగ్లా లభించే వరాలు మూట విప్పిన ముత్యాల సరాలు:

వనంతం ఒక వమూసిస్సు నిరాశల నిదాఘ తాషాానికి అశయాల జలాశయాలు శోషిల్పినవుడు; వెఫల్యాల యుంరూ మాఠుతా హతికి కడగండ వడగండ వానలో భఖితిల్లినపుడు; అసన్నారుల మనసుల్లో వికసించే ఆశల కాశ కుసుమాలు, జీవన పాంగణర6లో కరిసే శర జ్యోత్స్హా హామశీకరాలు ఓక కొంత ఉపశమనం నిట్రూర్వుల దట్రమైన మంచుతకలు కమ్ముకుని నెత్తురు చల్లబడి తనువు వెలవెల బోయనవుడు; తీరం చేరని అలల్హాంటి కోర్కెలు జీర్తతరుపర్హాల్లా రాలి బతుకు మోడువారినపుడు; ఆదర్శాల కుదుళ్ళులో లేవిన కొత్తఆశల చివుళ్ళతో నవభావాల నెత్తావులు. చిమ్మిన జీవననుమ పరాగ్గాలతో విరిసిన వనంతోదయ ఉషస్సు బతుకు ఎడారి పయనంలో ఒక వయాసిస్సు.

వ్‌ క్‌గి ళు శప

సీకు నిండిన షాలాలతో న వ్ల తూ వుంది నేల నె విడిచే ని ట్బూర్పులో తలలార బెటు కుంటున్నాయి. జెట్లు

లబెజ్ల గుబురుల్లోంచి యౌన్టఎయ్లి న్నూయి యాగధూమాల్లా వంట పొగలు

సెలైన్‌ ఎక్కిస్తూన్న రోగి నరాల్లా

ఉరవళ్ళు చేస్తున్నాయి వాగులూ, నదులూ కూలివోతూన్ను పుట్టళ అంది వెలికి వచ్చి సంచరిస్తున్నాయి కాల సర్నాల్లా పాములు కొళాయీాల వద బిందెల సందోజాంలా కొమ్మల్లో పక్షుల కలకలారావాలకు

కోనల్లో 'గోపకుల జానపదగాానాలకు రంగురంగుల కప్పల మృజతంగధ్వానాలరు కోలాబాలాడుతున్నాయి కుళీరాలు చిగురుపాటలాలపించడానికి

గారితులు సపరించుకుంటున్నాయి శాద్వలాలు నాగలి నాదతఠంగాలలో వినిపిస్తూవుంది భీవనగత:: తయాగవుతూ. వుంది నేపద్యం,

బారతి జూన్‌ 1986

అభిలాష కాంతిలోని సూటిదనము గాదిలోని వ్యాప్తిగుణము జలము నందళఠి అర్హృత. జ్వ్బాలలోని క్రియాశీలత వృక్షము వలన స్కజనత్వం ఖుక్షము నుండి శా శరతత్వం సాధించాను, నారరాన్ని యాచించి అచరిచల గాంభీవ్యం సరితుని అ రించి నిరంత గదయాతాగమనం సంపాదించాను నిరతని చూచి హ్యృాదయకవాటాలు తెరుచుకు న్నాను నేల నుండి స్వాగ్రత్యాగాని అలవరోచుకు న్నాను, ఇపుడు సా మనస్సు లలితకళ్లా సాందర్యసర సిలో జలకా లాడుతూనుటు౦ది గానరన జలపాతాల సంఠశీకరాలో తేరతూన్ను ఓ అిది. గాలిలో 'ఈదుకుయటూ మకోనంగా దూరితీఠరాలకు 'సాగ్రపోయ విగీంగళూ! నాకు ని పాడువాడి రక్కలనందివ్వ ఇపైడిప్తుడి పొదుగుతూన్న నామసోభావాలకు. తొడెగి అనంతమైన గగనంలోకి పసేతషగా విహరషాను,

నవ్విన చెలు ఆర్జాకలితో గడిపే యిల్లాలి లోంచి అనామకుల బతికే పిలలలోంచి చఇమటపోసి పండించే పంటచేల గు నగుసల్లో ధాన్యరాసి మ్‌సమిసల్లో క్యస్‌వళునికి కనిపషిసాయ | కష (స్రవంతి జక్షోబదం 1069

భావావేశానికి ఆనకట్రవేసి కలాల కాల్వల ద్వారా కాగతాల షపాలాలలోకి మళిసే కదం త్రాక్కుతాయి కవితా ఉద్యమాలు శ గార మక కథా ప్రపం చానికి. క్యమవళ్ళజే కవిసార్వభౌముడు నాగలి చు ట్ర శీంకార మే నా. దేశానిక ఓంకారం నా జాతికి తలరాతలు, భగవస్థ్రతలు. ఆ పచ్చని కేదారాలే కమనీయ సృజనాత్మక కావ్యవర్రవలు, లి న న. ధాన్యరాసులతో నిండిన గాదులే మానసనీయ కవితా సంపుటాలు అతని నిరరతర కవితా సృ ఈ జగానితే జీవపుపి జుంధ్ర ప్రభ సచ్చిత వార ష్యతిక 28-10-1987

4ర

[సాల| గాామాలు ఇక్కశత వెదురు పొదలు బట్టబుగా ఒదిగిపోతాయి బురద మన్ను కుండలు గా నాట స్ట్‌ ౦గమభు చేస్తు ది పృత్తివాములు మగ్గాలలో పరుగులు “పెడతాయి వృక్షాలు రధాలుగ్రా పుత్యక్షమౌతాయి ఇక్కడే ఎంకి పుట్టింది కిన్నెరనానీ పురుడు పోనుక్షుంది ఇక్కడ. అతిధులను పరామర్శించి ఆశఉయమిన్తాయి. రావివె టు రచ్చబండలు ఇక్కడ కొళాయీలలో కొన ఉపిరి 'పెట్టదునీరు ఇళ్ల ల్లో సుళ్లు తిరగదు గాతి ఇక్కడ పుూశాంతతకు భంగం కలుగకుండా చతురంగ బలాలై సంకక్షిస్తాయి కోడి కూత సైరన్‌ వినగానే లక చేసే ఆంబోతులు గంతులేసే లేగదూడలు కడుపు తీపికి కొసరి చూపులు చూనుకుంటూ ఎలుక్రైనా, చిలుకైనా, రుషమైవా బుషభమైనా దేవతల వాహనాలన్నీ యిక్కడ దైనందిన దృశా లు శుకపికాల కలరవాలు, పిల్లనగోవి పల్లెపదాలు సహజమెన శుతి గానాలు

కొడవలి పిడికిట పట్టిన కూరీ

చిందించిన చెమట చుక్కలే పండిన ధాన్యవురానులు

ఏ షాపుల్లోనూ పంటలు పండవు

నగరాల్లో నదులు పువహి౦ల.

చారసపాలో కొండలూ, కోనలూః. జలాశయాలూ, క్ష స్పిం చవు

ఇక్కడ మతమౌధ్యుపు నెత్తుటి మడుగులుండఉషషు

'జేవునికై భాగస్వామ్యపు గొడవలూ వుండవు

ఇక్కుడ గుడులలో గుండెబలో

పతి యింటా భాకతియతా వొారసన్వం వెలాఠళుతుంది

ఇక్కడ జనులకు పక్రుళతో జంతువులతో సహవాసం

వీరి బతుకుల్లో మచ్యుుకైనా వుండదు కుహనాత్వం

లవ్మా ఆవు పిరికి ఆరాధ్య దవతలు

వొడి పంట యిక్కడి స్వర్లోక సరపదబలు

బారులో_ కూర్చున్నా షోంధదలేని హాయి

అఆరుబైలనే అనుభ విన్తారు తారస్థాయి

ఇక్కడ సఫ్యలక్ష్మి బుతోచిత ఆలంకారాలు ధరించి విశ్వమోహినిలా దర్శన మనుంది

ఇక్ష గ &. పెరినరాలు సహజ నుందద మథుర దిరహాసాలు సపవ ఇఆిమిక కళా నిక్షేపాలు ఆమ్మ పరు ప6టే, అంటు మామిడి పండుతింటే చేటు నిషలో "సేద తీర్యుకుంటీ నూతి నిరులో గొంతు తడుపుకొంటే కలిగె అనుఖఘాతి [గ్రామాలలోని జ్వవన గతి

ఖాదతె సెప్టెంబరు 1986

పకృతి - ధృతి

గిరులలో ఇదుగ బోతే పరిహాస పషతిధ్వని యురులలో మునుగబోతీ ఉరవళ్య హం సధ్వని కానలలో తల దాస్తే కబళిస్తూన్న కార్చిచ్చు. కారుమబ్బులలో కలియబోతే. కోరలుతీస్తూ విద్యుక్త కడలిలో కృంకబోతే భగ్గుమనే బడబాగ్ని జ్వారికలు ఉరితాడుకు వెదుకబోతే బునపెట్టే పడగ నాలుశణు మొద్దుబా కషోయిరది ఆనైకా సు ర్ట్‌ని తల ముంచుకొస్తోందన్న భయం ఇవతల

మందలిఅచాయి చుక్కలు

మెడపటిి గెంటాయి. దిక్కులు

సంఘమనే వులి గురకలు విని

సగటు మనిషి పరుగులు కని.

భరోసా యిన్వింది (కృతి

బహుముఖ చైతన్య ధృతి

శరణా ర్టులై వచ్చేవారిని నరాధముకులా నిరసించక ఇెట్టు నీడలచేతులు కాచి స్వాగతమిస్తుందె చ బ్రనిమనసు తో చేరడి స్తుంది తీయని పండ్లిన్ని హోాయిగావిందుచేన్లంది ఆకులపెదవుకు వి చ్చి అష్యాయం గా మాళ్థాడుతురిది ఈ వురస్కారాలన్నీ ఆదుకుని పుత్‌ ఫలం లా. నీవమిహోవు] పపవుగామారి దానిపై పరపవు వేస్తావు శిర శ్వేదన చితృవధ గావిస్తావు కాచి రంవాన. పెట్టి క్షాల్చిబూడిద చేసావు అంకటిశో చేపలు దులుపుకువటావు గాని దానాత్మశాంకికి ఒక మొక్యయినా అచోటమొనిపంచోస్త ఆంతా మట్టి లోంచే సట్టినా మనం బ్యతికేది చెట్టువల్ల కనని గర్ధీహి ఏచవు " చెట్టు శ్రీకృష్ణువు మట్టిమహాలక్ష్మి ” అనే సూక్తి స్మరించవు, ప్రకృతిని ప్రష్టంచి.పరిశోధి,వడం నీవు స్తావంభించాప్లనే ఇరుకు మురికి వాడల్లో పరసకాల కాలుష్యం తాగే నదీజలాలలో వరిశ ఏమల్మ మాలిన్యం పీల్చే ప్రాణవాయువులో ఫ్యాక్టరీల పాగలుసెగలు ప్రశాంతతను. హరింపజేసే జననమ్మ్య ర్ధపు వాహనాల సమ తు ల్యత చెడిన పరా శవరణం౦లో రోగాలతో నహజీవనం చేస్తూ రంగా

మనశ్శాంతిని తూప్టుపరజే మృత్యుముఖంలోంచి ముందు బతికి బయటపడు అ తరువాత జీవనపోరాటా నె ముందుకునడు ఏనాడు నాగరిక ఆలోచనలతో నీ తనువు మనను. వేడెక్యాయో ఆ నాడే అవేడి అంటుకుని అడవలు న?ఠవాము మూల్యంగా చెల్లించమంటున్నాయి. కాలుష్యమంటే వి షం, కాలుష్యమంటే కాన్సర్‌ కాలయుపష్యమంటి మ్య త్యువు అదేపనిగా. కాలుష్యురాక్షసి విశ్వాన్నికబళించుకుటూ పోతే శరీరానికి చర్మంలా, మెదడుకు కపాలంలా భూమిని కాపాడే ఓజోన్‌పార చిరిగిపోతే గృహాలు పుళయాగ్నులై జ్వ లిపి మోఘాలు గొంధకవ లపహ్రులు రు రి స్తే 'ధృవబ్రాంతపు మంచుకరిగితే, నముద్యమట్టం "సెరిగిజే భూము పై నివిషడూహి ంచుకునే సుందర స్వప్నం 9 ద్రలౌతుంది అసడు భూమి గుండుిముగా కాక పూశ్నార్ధ కంగా మిగులుతుంది, రె-10-90

చినుకుల గునగుసలు స నీ 1 శా వ్య గా కాల్లు స్ట సీ జీ "లె చ*?ల వాన థు శిలా ఉల్వ్య్రాల వ ఆరబోసిన ముత్యాలరాసుల్టావు న ఆకాశం పె శృ చినుకుల గుసగుసలను అకుల 'బేచ్చే ళ్‌ తో ల ట్లు రికి గ(౬చి విఒలటున్నాయి. నమావ మూరంలో మిరిమిట్టుగొలిపే వజ్డుసంకాశ మై అ ని. వాత౦ జఉేవన నందనంలో మధుర సన్వపష్నుశాఖలు పిరిగ షడుకతున్ని (ఎ గాలివానలో ఏకాకివై మౌనంగా నడుస్తున్నాను లోన ముసురుకుంటూన్న షమన్యల జక్షును శీడుస్తున్నాన వ.బ్బుల గు త పాదిగితే వలువడిన చినుకుల వాము పిల్లలే వడిగి ఎదిగి వాగుల నాగులై విజ్యృంభిన్తామి ఆకాశంలో ఎన్ని ఉరుములు ఎన్ని మెరుపులు ఎంత ఆర్భాటం ఎంత హడావిడి గ్రష్మాతపం చవిచూచిన జీవతళక వర్దుకావ్రఠి కనిపి అందరి చూపులూ ఆవానదేవతపాదాల పైనే తారట్లాడు ఎటునడపిపోతులదోనవి భయాల౦థోళన చుఘం వశం కురిసే జనంలో హరగ్షర మెరుస్తుండి అశత్షణాన అకాశం అర్హ్రృహృదడయం౭లో మెరిసేసాదామిని అమృతాన్ని పంచిపెట్టై అపరమోహిని అ క్షణాన అ కురిసేవి చినుకులు కావు చీకటివాకిలలో వెలిగే ముత్యాలము గు లు గగనలక్ష్మి జడలోంచి జారిపడే కునుమవూలు వముకాహారంలో రచి రాలిషడే మౌక్తికాలు చేతు టతుకు కళ్యాణానికి ఆ*ీసు్కులు సేసలు ఖభూచేవి వడిలోకి రాజోలు ధాన్యకరాసులు, కాసులు

పల్పెకు వెలుగొచ్చిన వెళ ఉదయ్యాదిపై ఆరుణవింబం ఎరంపెండాలా ఇవ 3పమ౨ంటోరిది పూరిళ్లపై కొక్కారోరవాలు విస్ణవశంఖధ్వనుల్లా వున్నాయి ఘాకాలు తోకలు ముడుచుకుని గూళ్ళకు చేరుకుంటువ్నామి కలా పి్‌జల్ల లు కిిమ. లై ఆ భిశప్తజలాల్లా కురునున్నాయి. ముంగిళ్ళలో రంగవబ్లులు గ్రామజీవనానికి తీనలు సారిన్తున్నాయి షాలమురతల వూరద్ణకంబాలతో గోషకాఐతలు తరలిపోతున్నారు కట్టుకొయ్యలను6డి విడువడిన పశువులు: స్వేచ్బావాడాలుచ్చేస్తు న్యాయ బలనిహంగాల కోలాహలరవాలు జడముమపై విజయోత్వవాల్లా.

ఉన్నాయి

సక స్వుల హృదయాంజలులుగా సరోజూులు చిరబూ న్తునా ఏయు సాగశరత రం గహన్తాల్లోక. రాగోద్వేగంతో నదులురుకతున్నాయి. గున్నమావిత్రోపుల్లో గండుకోయిల సన్నాయి ,స్వవాలకు గుబుకాపుల్లోంచి తెగిపడుతూన్న మఠిచుబొట్ట తప్పెటలయలకు, వెలు గుకిరణాఎ మంచుపరదాలను తొలగిస్తూం ట్రే శుకళారికలు కూచివూడి నాట్యం చేస్తుర్నాయి శితావోక చిలుకలు భామాకలాపాలాడుతున్వాయి పలకాబబపాలతో పిల్లవాళ్లు బడులకు తృురుమంటున్నాకు, ముక్తకంఠవతో వందేమాతరాన్ని ముక్షిపుదంగా విన్చిస్తున్నారు ఆ బడి ముందర ఎగురుతూన్న మువ్వన్నైజెండా గువ్వంతేకావన్ను గాని ఏీవే దాని రెపరెపలే ఈ జాతికి ఊపిరులు వెలిగే దాని ధగధగిలే ఈ జన్మభూమికి చూపులు దాని చల్లని నీడలో ఆ పిల్లలేకాదు అబాలగోపాలం అణువణువునా న్య్వాతం్యత్యదీప్తితో పులకితమౌతోంది ఆ పళ్లేశ”దు ఆసేతుశ+తాచల పర్యంతం అహరహమూ ఆత్మవిశ్వాసంతో పరవశిస్తోంది.

స౦స్కృతి ఆయా. చేతు ల్లో వెలిగీ వానికి. అమ్మ వాత్సల్యం 'సెంటిమెంటయినట్లు వెలయాలు "ముయల్నో్లో చిక్కుకున్న వానికి ఆలి యనురాగం నాన్వెన్వయనట్టు వేషం. చేసుకున్న నటునిలా పా శ్య్చాత్య వృులోభంలో వుంధి మనదేశం వ్యత్యస్రమైన ప్రొక్పశ్చిమ నంస్కృతులు నేలయణదే నిలచియున్న చేళులా భూమియం'జే కలసియు న్న పవునాదు ల్లా మౌళిక సనాతన సంహుదాయం రూపుదిద్దుకున్న ఆక్యతి మన సంస్కృతి వాంచభౌతికమైన శరీర వృక్షం వబాదుక్షునే జననీ స్తన్యం సంస్కృతి తరాలతీరాలను కల్తుత్రకుంటూ. సాగే మనిషిని లాలిలమే జోలపాట సంస్క బ్రతి బంతుకున ఓలలాజే పాలపష్వలి నంస) *తి ఆహుంవణువులో రగితే జీవశ క్తి సంస్క ఏతి అగధతరంగంలో మలిగే ఆ తై సంస్కృతి

చీనటి ఆవరిపై తారలు జాబిలి పాలపుంతలు: వెలుతురు కురిసే విశ్వాంభర జడకు ఏలా ష్కకృతి కాంతకు నింగీ నేళా అందమైన జటపషాాలీలు లాతీ్రీ పగలూ రమ్యమైన మణిముకుకాలు లా (| (1 ము! ] + సీ ల ాయసహపసలాాే

వ్‌

నాయిలవలుపు నాగలి నాగలి చూడగానే నేల నవవధువై పరవశిస్తుంది నాగలి. సోకగానే పొలము సుమధనువై దరహసిన్తుంది నాగలి కన్నుపడేమన్ను హరిచందనమై పరిమళిష్టుంది నాగలి మొన అనేచోట నవమోహినిలైై సస్యలుక్షి నర్తిస్తుంది: చేయి వేయగానే వేయి రాగ్గాలు పనిపెంచే నాగలి పాలాఅ పెదవులుసోకగనె నవమాోహనంగా రవళించే మురళి గుండె తరుక్కుపోతున్నా నాగలి డండిగా తనిపే త్యాగ కండలు కరిగిపోతున్నా ఆలడగా నిలిచే కర్మయోగి కన్నది. మనకు తల్లీ అయినా అన్నధాత విధాత నాగళి ఆకలిని కూల్చే హలాయుధం కరువును పరిమార్చేనుదర్శనం నాగలి దారిస్ట్యాన్ని దహింపశేసే గాండీవం దాస్యాన్ని హరింపజేసే త్రిశూలం. నాగలి గామోణ శుభోదయానికి దేవదత్తం సామాజిక నవోదయానికి షా ౦౨వజన్యం నాగలి అరుణభోదయాన పై ల్లో స. తిరువీధుల ఉత్సవ విగృహం నాగలి ఐసీ గొ తివి క ఇమ మూల విరా ట్టు నాగలి న!

రసార్ణవము వన్నెల పన్నిట తడిసిన మల్లి ము గలు మలయ పవనాలతో మొోనంగా భాకుస్తూ వదతి ఎలమాపతోటలో కలటకూజితాలుచే సే కోయిల గానామృశాన్ని వనం పానం చేస్తూవుంటి మాన్‌ మబభ్యుళ చ్‌ఖ నిడ్రల్లో మనమూ రాఖు తమణభమయ భావాటను ఆభీనయిస్తూ వుంటే జిత్స్యా తరంగాలబ్రాంటి జలహాతాలు. శీకదాలు సఉిధ్యావేదికల్లాంట్‌ ఇందు ధనున్సుల సోయగాలు చిన్నారుల నవ్వుల్లో ఎన్నెల ఆవఖీముత్యూలు తపన నరప్తికంలో వరదసిన భావకమళలాబు వక్ష చిత్యాల్లా దృక్కులు సారిస్తూవుంటే విమల మభుపలూరెస్తూ వంటే అ సౌందర్య సీమలు దర్శంచినవుడు నా మనస్సు పడికొట్టుకు పోతూ వుంటుంది వ షృాశారత షాగరతీర తరంగాబలోనో వా తనువు కబ మున్మలౌతూ వుంటుంది ఏ సోపాన వేణుగాన మాధురిలోనో మో పాణం త్‌నిసి నట్టవుచుంది ఏ అన్యయానఏద ఈన షారషళ్యంలోనో అత్మ అఫ్త్దావిశచమౌళూ వుంటుంది,

కేద+ఉ-90

లం

బుతుచకుంలో ఒక అంకం శ్రామపీడిత ప్రాంతంనుండి నేల పంపిన లేఖలకు పృువానప్రియునిలా మేఘం. వర్దాశ్రువులు. కురుస్తోంది శోషిల్లిన వృక్షాలు గ్రాసంలేని పక్షులు గొంతు. తడుపుకొని కుత్పిపానలు తీర్చుకొంటున్నాయి] పచ్చికబీళ్ల పె స్వేచ్చగా ఎగిరే పక్షులు చినుకుల లభబలకు కవాతువిన్వాసాలు చేస్తున్నాయి ఆలమందలు జెండాల్లా తోకలు 'పెనేత్తుక్తంటూ అంబారావాల శుర భధ్యానాలు చేను నాయి వడగళ్సేరుకునే వానావల్లప్పలతో పొలాలు హలాధి దేవతలను ఆహ్వానిస్తున్నాయి కొండల్లో కోనల్లో రైతు కూలీ గుండెల్లో కొత్తకోర్కెల ఇంధృధనన్నులు పాడచూపుకున్నాయి ఉరవళ్లు చేసే వాగులూ. తృ ల్షింతలాడే చెరువులు శృమజీవుల గుడచప్వళ్లు నమూనాల్లా ధ్వనిస్తున్నాయి చిలుకా గోరింకలతో కులికే కరంటుతీగెలు అలంకరించబడిన రంగుల తోరణాల్లా ఉవ్యాయ తొలకరి వర్షానికి తడిసిన మొలకలు పాతగుడ్డలు మార్యూకుని కొత్తలాగులు తొడుగుతున్నాయి పచ్చని ఇెట్లపై 'ఆక్కలార్చుకునే కొంగలు మంచులో ముడుచుకున్న మళల్లెమొగ్గల్లూ వన్నాయి చింతతోపులు నిమ్మగుడమురులు పూలతో తొలకరి. కన్దానజంకరించే ముత్తయిదువుల్లాా వున్నాం ఆరు అరకాల మరముతుచ్నక నాటకంలో పర్షబుతురంగానిక్షి తయారయింది నేపధ్యం త₹ెరతీయగానే రైతురంగ ' పుచేశంతో మోదలయింది ఏరువాక ఇొాలకరి సేద్యం

18-1-91

త0 బుషుల్లా సంధ్యనారు బి కుంటూన క తుషార జలాఖిశేచిక నృక్షాలు ముడుచుకుంటూన్న, కమువలలోంచి ముఖారి పాడుతూ లేచే మధుపాలు నళ లిం మలి ంనంల డి తలారి నెళ్ళల్‌ తృశ్నింతలాషె జలచరాలు గూళ్ల లో చెర్లాడే విజారగాలు వెలవెల బోతూన్న తారల నేతా౦లు మలయ సనూరుతానకి పులకించే పతాళిలు. చీకటి చెరసాలనున్న జీవతతికి వేకువ కవాటోన్మీ ఐనాన్ని సూచిస్తున్నాయి అరుణ కిరణాలు. విరబూస్తుంటే గాయకీఠినాద తరంగ లహరుల్లొ నవ్యజగము. దివ్యాభధిషేననమౌ తుంటి ఆ విశ్వమోహన రాగ సరసిలో విచ్చుకుంటూన్న నా హృదయ కనులంఠళ ఏవోమూగ ఖావపరిసుశాలు ఏవేవో సుధురో హలమర౦దడాలు,.

12-2-89

లే్వే భఛావనాస్వప్న౦

నీ తలపులు పూలపడవర్తై. లిలినచ్చి నా హ్ప్‌ దయ పీరంలో లంగరు 'వసుకులి టున్నాయి నీ అడుగుజాడలు నందనా లై నా ఎడారి బతుకులో నిత్యనసంతాలు వెలయిస్తున్నాయి నీ కనులు గ$ హతారకలై నన్ను నీచరణపరమాణువుగా అనుగఫహిస్తున్నాయి సీ -చూపలు వెలుగుల జలషాతాలై సి మొనం సొమగానమె వినిపిపూ నా. అంతరంగంలో జ్జాన సుధలు కురిపిస్తోంది అపురూసము ఆపాతనుధురయు సీ దరహసం అందానికి ఆసందానికి పరమావధి ఫీ సహవాసం సీ వసంత తేజోవార్టిపి సీ వనూన జ్ఞాన నిధివి సీ మనోహరాళ్ళలిని ఎన్న యుగాలైనా జశేను ఇలాగే చూడాలనువుంటాను ప్రాపంచిక వాసనావర్సిబల పర్తిలోభాహడికి నా. భాపనాస్వన్నం బిద్రలై. నేరు జారికడినపుడు నా అల్బజ్జతప సిస్టుతో తలపంచుకుంటాను

భారతి డసెంబదం 1989

అంతులని అరాశతృతతిటిమే్‌ హృదయం ఆనందకోలలూగంచే జ్యోత్వ్వాతరంగాల తోను జీవనసంగికం నినవెంచే భానుకిరణకంతు9లతోను వినిర్మ అంగా, విలీస3గా, హృాదయ౨గమంగా అనూహ్యంగా ఆకప్మ కంగా హృ దయం౨లో అడుగుఎసతామయి. సమస్యలు 'చేకులూపుకుంటూ పోయె తన్మాత0పరిచికుల్లా వచ్చినప్రే వెళ్లి పోతాయి శర ప్రే ఘాలాంటి చిస్న సమస ఖం

ర్మ ఖర థి

అవి విభయకాలపషుమ్బు లొ ఆపరిస్త

మ న

అంతటా పెనుభూరవలా అంధకారం సరిం్త కషాల కారుముబ్బుసు కరగి

తగి బఉఇరుం రు వం ౧

ర న్నటి జల్లుల కురిస్త

ఏవేవో మెముపుల్లా ఆలోచనలు

ఉరుముల్లా భయాంధోళనలు

అశనిపొతావా అపవశంకాకలిక ఊహలుకస్న

ర జాబిలి విరజాజి వానటథల వలపుబు అపుడు అగుపించవు కషాల రుంరూమూరుతాలు. తీరాక కన్నీటి వానజల్లులు కడ౭రాక సిలాకాశనలా6టి. కాలితహృ దయంలో అంతవరకూ సర్వ్యస్వచూ శూన్యంలో తడిసి విరక్తిగా ముడుచుకువోయిన జవితం శాడెతుకను సాగిపోయె రకు నాదెస్ప 6దనాశ౦3 ర భి లో మేమి యులు దె 'ఈ "మే హాసు చ ష్ట్ర సంత్‌ ౮౪౮ ఆఈనలీ సట. అనుభూన మెనపుడు కరడు గట్టిన గుండెల్లో చుఎుదలనేతాయి నత నడళలు పుళకరిసాయు.. సరికొత కావాల మొలకలు చవలూరించే ర్‌యసనెల ఊటబావి స్వాగతించే. ఎండయాలి

ఈ మొసరాగాలు ఫసరసులకు హంస ధ్యనులు శిల్చె గు చు సై ర్చి స 0 గ్‌ ణా 'కతళ. ల్లీ స్తు మఠ ఉలితో చెప్పుళుందాయి. అవికన్న కలలు. సుస్తానస్థలోని శిలల సోయగాలు చిలి ఎ హృ దయలఠలలో పురివిప్పి న మయూశాను సుంచు బొమ్మల నయారాల్తు నవస్‌త సయాగరాలు శిలల విర హారి ఉ్‌వరు న నే ఈ సాలభంజొకల కూర్చులు న్‌ “ప. అది పులి. 65. 9664 వూ లలా ఆ జామి. రా. లవి. చిరకాల కారక్షలతోతపిలచి శిల్పి పుదిలోనిమధురసొన్ని గ్రైలి సుధలొలికే విటిచూపులు నె త్యశీకరవీచోపులు ఇవి శిలల అందదండాలలో శిల్చి స్వప్వ్నారవిందాలొ శృంగార చధుర గీతాలో స్వర్షాక పారిజాతాలొ జ రాపురణాలులెని సుధథాబాలలో జవ సత్వాలుదెపడు కున్న మధుకిలలో ఇది శిల్చాలాః; కావు అభిశప్త అప్సు ర థాబులు అస్తూన సాగంధిక సుమాలు. నిత్యమూ సత్వశివపసుందర పరయూరుతె భువిని టివిసున్నాయి రానుష్ప గుడులలోరసజగక్తు మొగసాలస్వా గతిస్తున్నాయి

రె5్‌ వెసవి న డదెజ వలు హోశిన. కాసారాలు 'పేర్తిమలేని కాదారాలు శోషిల్లా యి నిన్న నవ్విన పువ్వులు గేటికి నీరసించి తలలు వంచి కళలు కోల్పోయాయి కునిశే రస్పల వెనుక కనుపాపలా ఇనబింబం పశ్చిమాదిళ్స కొదిగింది కడలి తరంగాల నడుములు విరిగి సీరపు ద్వార 6లో. జడిగాయి ఊపీరి అందక శ్వాసకై పనుగుతూ దీపపు మొగ్గలు కొడిగట్టాయి వశం తప్పుతూన్న వళ్లసాయంవేశ కృషి. చేయడానికి వమరాయించింది జీర్ణ స్వప్న పళనం జరిగింది కాలం. రాలి ఎన్‌ కలల కదుళ్యులోొ జీవనలత నవ్యాశలు లొడిగంది.

తేర్‌ భఛావశక నారీషుజిని పూజించమంటుంది మను సతి వెదభూమిలో మాసభ ఎనాలు నేదిసంస ఫలతి రంల శ

రగ్గిల గుండెల నార్వేసి

నుంచు గడ్డ ఖు రాజీ సవాడు

వెలుగులో కళ్ళు మూసుకుని

వైర స్నా.

నవ భి క్షి త్వ ౦ రాయాలంటే పుఠరాజఖసాహితి పుధించాలి హమునుసుందుకు దాటాలంటే వెనుకనించి పరుగెత్తుకు రావాలి

బాటల్‌ నియమోల్సంఘన చెస్తె అపాయాలు

బ౮తుకు బాటలో ఆప్తవాక్యం విస్మ రిస్తేగాయాలు

త చా వాతాపరణంలో. తేడాలు సుడిగుండాలు తుఫానులు సమాజంలో అసమూనతలు ఉద గ్టమాలు విప్లవాలు అర్య ఇ .

పలుగు. వటి ఉన్న ౦0తపరకూ పిడికిళ్ళు ఎర బడి వుంటాయి కూలిడస్బు లు చెతికివచ్చాక కళ్ళు ఎరథ౦ిబడుతూవుంటాయి

చీచు ఎంత చచిన్నటై నా చైతన్యం దాది ౧౭౫9 కొండ ఎంత ఘసమైనా జడత్వం దా న్‌ స్వాఫానం దారిదోపిడీలు చేటవారు దొంగలు కరిమింగిన వెలగపండులొ శరిమశక్సిని దోచు కునేవారు దొరలు శ్‌ శిల్చు6గా మలచటద్‌ త టవత ఎలుకకు పా%9ణం కదవజటిపోతున్నా పిల్లికి చెలగాటం పోదు పులి పథివృత్తికలవాటు సడేమునిషిరి అహింసా పొళాలు చేదు నియంతల్లాంటి- దివిటీలకు నతురుతో మరజ వతులక్తు ౧౮ స్టలస్ట్రైిబుల తరుగుతు వ్వంటినె ఉజ్వలంగా వముగుచూవ్లుంటాయి న

౩8 ౨ధావరి పటథవాతాన్ని కనినట్టు భ్‌్ని విషంలోంచి "పౌషభాలు ఠీసినటు ఇని. బురదను౨డి సవౌజాలు విరిసినటు మట. బోయ చేలిలో రాభూాయణం వెలసినటు “మట్‌. చెడులొంచి మంచిని సాదించి ప౦థసాదెంచపమృ , చు సర చ్క, స్వర్గంలో ఉంటాము దేనకలు ఆఅఖయాల్లో ఉంటాయి పథతిములు హృదయాల్లో ఉంటారు మహాత్ములు ఆ ఆశీస్సు ల్లో తడుసుంటాలము మానవ్ళలు లి, చావాతనై అరల లోకంలో వెలుతురు సగం కాటుకసరులా చీకటి చెరిసగం ఆక్మ నర్తికాశ మే నిత్యమూ ఉంచేది అంతరంగం దానితోనే నింజేది అపలి అవాశంనుండి పథిపహిస్తూన్న కగాంరిసు దలలో అన అవనీతలం రిజర్వాయర్‌ లా నిండుతోంది వాటిని కానా నుసఃక్షి | తాలలోని వుళ్ళి 0చి వాణాతి నముంచియనె పంట పండించండి [ి వారసుఐకు దిన్వెలవిక్సు లం వంచండి అన ఇ జాగృతి ౮1-11-1938

ని [(దలో మెలుకువగా ఉరట అది కభ మెలుకువలో ని[దపోవడహుసిది పగటికల కలలు ఫలిపే పృదయానాశంలో హారి అవి కరగి ప్తివహి వచ్చేవే కన్నీళ్లు, జులతు వ్వ మ్‌ బచ్చు ర్‌ క్‌ డగా "మ శారు వ చనుగుపారా. రటిషషసాయి సంఘటిత వౌౌతుండి శత బాగ్యతి 12-6-] 986 . “అస్య ఇ. సూర్యునికి వత వై షస్యుం లేదు ౧లా నరు గాలి ఎవరిని వేడగా చూడడం కదు స ౩ త్రం అనచ్చు ట్డూ “సలల గిర ఎరచునోని శ కళ లు. ళో కాం అన్‌ మ. జరల్యుమ్లు అఫ్‌ ళన డు బాగ్భత 2-9-1963

త్త ఆకలినుుంటలార్పు కొనడానికి బొటన వేలు నోటో సెటుక్షుని ౧ టి గ౧టకలు మింంగుతున్నాడు పిల్లవాడు ళు జు ఐదు వేళ్లు నోట్లోకి వెళవని మ్‌ ళ్‌ ల సుువిది తెలళిసిపోయిసట్లు జంధు సచిత్ర వారపత్రిక 1-10-1982 అ) ఇ వెలుకురులో నారు బాగముఐది వెన్నెల్లాసూ సగముంది గలా నీరూ గాలీ ఆకాశాలలో సనూనానకాశాల ఉన్నాయి శరము మావర్రీం నామ కేటాయించాడు సంపద తన కై వశం చేసుకున్నాడు జాగృతి 1906 అ (ఆ. మనస్స నే వల్మీ కంలోంచి సుహకు ౨ సొౌమశస్యనువయి చె వరరూ యే (2 ళ్శి ట్ల నాళ ఫా ౬ దె నఎనెన జీవన యా 39లో ద్యాశనెర తిక వేంియుం శు అడపాదడపా సీకలళతచాయం కలిగిస్తూ ఇమపజే విషభావణర్ప్చాలు నిన్ను కాచేయసంవానే వాదిని కాలరాచి ఎట్ట అవ్వుడు వెబుపడుకాయి గి అంతరంగ౦లోంచి జాగృతి ర్ర-9-1966

కూన్‌షి నాశ నమదుంకడుకు జక్క మా ద్రఆద ౮ వద చూలు జాగృతి 1006 ఓటు ఒకసారి. ఒలెట్‌ పెట్టెల. విర్తడంజరిగ్‌ ఆ ఐదేకపాటు అసంభ్యాకఠిగా శుష్మవాగానాల జూలు ఆంధ్రజ్యోతి దినపత్రిక 15-4-04 పిలిలా ఇవరాశర వ సం ఎదురుచూట్లా ఊంసేరవెతిలా అస్తడపవూ. రంగులు మూరుహ్లై చాఠిడదులా తటుతటతో 'మెళగుతూ జ౦కరటం. ఎరతోసయం సాతి వాదపత్తిడ 15-ద*19005 ౨ వరలు. కషంవమి బంతుదు కరగుతూస్నా స్‌ం జా (మికు య [పజలా లతొ ప్‌రూ 'జేవి శాల నణమేఫహాలు కళ బత్తలు అంశ అనల ర శమ రస ణట న్‌ ల గ య వ మూర

ర్త యి న్నే న్‌ య్‌ మురికి వాడల మధ [ ఎం౦దరా అర్హ వస్త్రవాసుల సు ధ్య అచ్చగా పరచుకున్న లతలలోంచి న్‌ు ఖ సన చే ర టె ఖల పల ఇ అతను విడచి క్రణకాలమెనా ప౦తురలపని తలుసుకుంటి 'సదిచేలు జాగృతి జుక్రొబరు 83 ల. స ఈ దేశళలలో ఎందరో ల కఫ మూలను చూ సూహూడా ఉదాషసత సహి నారు కొరద౦6 చరణా ల్లా. హపమంందుకు దూకుతూ చె ఈనాానికి వపవిదుచూటలు భి టతవో ల నికి ఎలుగు వాటిలు, స్వాతి వారపత్తిక ఎన్నాస్న్‌ బరువు డద శ్రతలతో వెన్నెషయకలు సంగిషాతూన్నా నాగ్‌ గ తిని అలాగ సహిసూ వహిసూ వజతువు ఎంద త*ఇముతూ పం్రవహింఇ కాలుప జలాలసుచూ స్త్ర ఎ6తో రభ సడుక సుహాసయుల్లాలంటి పంళెనలకు జంధుజో్యోతి దినపత్రిక 6-10-985

గ్ర భవికి గంఘపెడితే చిమ్ము కొస్తాయి. రక్తృథారలు ఎక్కడో ఓచోట సమాజం దెబ్బతిన్న పుడే ర గ్‌సి వల్తా యు సమర జా థి అలు అంతవరటా ఈ జనంవైనం మంటలు లేచే ముందటి నిస్పుమౌనం కొండల మీంచి దుమిచే జలపాతాలక్ష హ్న్‌శ్యా కండలలోంచి ఉబికే ఘర్మ జలపాళావికూ వుంటి ఒకటి దీపాలను వెలిగిస్తే మరొకటి జీవితాలకు వెలుగ్గునిసుందె జాగృతి 10౮04 శ శనరకద బింవతనాలళ. ము నరం నరు ఆ౨ణలజదల ఎఅంతవున్నా ఆశలుసీరవు చేద్చాధాపిడిత కుక్షులకు పగలెంత వెలుగు న్యాపించినా అగుపించదు. శాదగ0స్త బుషిచక్షులకు జాగృతి 1986 మహామసనషిలాంటి అందమెన స౦ించెబ్లుకే వమీందు. జీవితం మొల్రశే కలయద$ిప్వి కలుపుడీసి పెంటవేన 'పాద్రుకభై చాలినంత నిరునిసే పీపనాపెరిగ శావతాలి కజదిమందికి చ్రలన్రి స్‌డనే కాక్ష

లశ శా(మికుల చెమట బిందువులు దోపిడి సమాజంలో భాప్ప సింధువులు ఈనాటికవి సజలనయనాఠే రేపటికి భగ్గునమందే అగ్ని గోళాలు ఉద్యోగం కొన్న వెలకంటే వరుసిగా అబ్బా యిధర అనులోమంగా. పెరుగుతోంది అమాయకులై స అబలల జనాభా విలోమంగా. తరుగుతోంది. జాగృతి 1966 ప౦జాస్వామ్యుంలో ఓటు ష్‌ టి హౌారుని చేతిలో ఒకబులెట్‌ అశ౦మంలో లేడిని పడగొట్టితే న్‌ శ్ర్‌కప్ట్‌ సడుము. విరుగుతుంది అరణ్యంలో పులిని గురిపెడితే పఫీజారా సవ్యుంి జయిస్తుంది జాగృత 6-6" 1969 ఈ దేశంలో 'షాడియావుల్లాంటివి పడపులు దేగ దూడల్లాంటివారు ప$జలు గుదియకు. కట్టి వేయ బడతాయ. షమూడలు పదవులు చేళికందాక పశ్సీక్కము. నెట్టి వేయిబదతారు. .పరిజలు జంధ సవితువారపపిక 9-6-06 / గర ల

ధో వ (1 వకు ఎర౦ గాహరగిడా ఆకమిాయ (౮ లకి ద్‌ చా టక వ్‌ న చలిగా దివెటతొా ఎనొ ని రరగాఅల లొతణాలు వ శ్‌ కళ అద న , ల ట్ర . వాజ్‌. ఈలా. - ల్‌ అ ల ల్‌ పు ఎన్లీలనుదుట అల్లాజటతానన్‌ రాయవబాయిునా బం కాలం ఆం దెం పాం లం సనక చట ప. 2 క గా నా అవతాల మణుల” సూ పరతవల ఇచి నిరు ఎటిల కన్నిళ్ళ యా కాజారాత శధంమిఎపవుల ఘర్మజలాల సమముడార్త్‌లు గ లై ర - గ! క ల్‌ ంల్లి' దై ఏ త స్యా ర్త ళా దు ౧ దటెివభం బకత ససరరచు నా జనత దాని ఇరు ఇఅరటివరద చటాపహంరన యో త్ర ఎరులని ఇపలా ఉలిజాహు లు లలు గౌ అటబడ తాలు

రేత్ర దిశమొల దీనులున్న ంతపరకు నరు ఘసిధమిస హిషుం తనసుస్తవాని అణువణువూ ఆరి ఎంచి వెలుగుపష్తూలు విర బూసుంచి వతి రగ్రచందసచెలువంతో వెలిగి సుగంథాలుకురుస్తుంది అగరొతి సోరతిగా సిరాజనమొతూ ఆహుతపతుందె కట్‌ వ రపుగ్నతి: దగును పవిగిసె నటుడు ఎటూ శవూాయమెన నునిషి జబిరచి సన్న పుడే చెయాలి సార కతొాక ఫ్ర మ అర ఆవలిస్‌న యువత 5 ౮ధాప్టుల్న రష నిసవాలు దననయి అ ఇ చదును బురడ సిరు పనిషి బతుషప్‌రు అప్నరిన ఉరులా ఆత్మ వేరెతే ఎముడ్‌ స వవదుడ్యులా. ఉండిపోతుంది తనువు. తనువు పెంచుకుంటూ పోఅ బుజగ్‌ థప్‌ ఎ! వమునసు పెంచుంకుటూ పో తే పంథజావాతం

ఎలడలూ వానలూ గొడుగులఖ కమోమో. రల్నుళ్తూ బడుగుల న సక శారణలసటలఎల ఉల న నౌల సెజరంటు స (హా శిషురిది ౧ షయంల అవాలిడ క అనా నిలిల వలం ప్రభు రాం నయోంా కలో గా మ్య వర టుగాత అదలా వొాలాలకు మళి స మన్చాచిచలు టు నా ర సు. జ అకట లల ౧4 గాస్‌ లలి ఆ గటల్లా ల అంశాలు మనసుఅతొా బళ హిటది తో. హూదయం నిసవన్తావరం సరాలోసెనికీిపినాంసాలు ద్రచి కాల గ్‌ స క న రాం ననే (టం ని రారా లు సం ఇంటల ల "లో శ్రహర ఉన్న కణజాఆతరలా యుడ శిశ్లి కాటు రక్త రల శ రలరందా చం ర్త ణం శుల్పాల్యువనంయి మ్య్థానసజలం

చిన్నెకృష్తుని నోటిలో ఏడేడులోకాలు నే! న్యా రు ని కడుసునో శ న్ని ట్రి సమమదారి లు అ గచ్చు. మోడు బిడు గూడుక టుకున్న అ నే నేడు యీ రాచిలుకల్లాంటి. చిన్తరాక౨ పిడిబాకుల్లాంటి వరిరేకులు కాలం శపిస్తై శిలాషికృతి వరి స్తే అహల్యాకృ3 నవ్వుల ప౦ికరూపాలు శాం వీసాహఘనస్యాలు నన్వుల పరిమళాలు ఆరోగ్యసొథాగ్యాలు జలజాళంలా. జలపాతంలా సవ్వుసవ్వించు అ సావేవలా జన్మించినా ఆసందలై రవిలా ఇవించు ఈ "'వాషుంతం లురుస్తున్న పి. హి మశతవాలుకాసు పెనుకుఫాను పెసవేయశ ససస్తషణాకోల్పోయిన అన్న భాత గుండెషిలి గండ్రుపడిపు ధాస్పముిలిని నవలో సీకెంతకిస్‌నా నాగిణిలా ముుందుషరుకుతుంది సందమామ కళలెన్ని తరిగినా చందనాల చమువ చిలుకు తుంచె కాళరాతెరి కసిగా ముసిరినా ఘా౪నేతర్తం నా డంచుకొసుంది సారిబవాయువేసూతక్సిం మిగిలినా జీపసం కాససాగుకుంచె కొంచెమే విత్తనం చల్లినా సంచుల ఢాన్యమందిస్తుంది సమాజం లో సొజస లే శీ కురా సాను గ్రవాదమ సూచిస్తు దె

కూతురునిచ్చు కనేవారు అరిచెలంచెలుగా రసాన్నిడ్‌లచుకుంటున్నా అసంతృప్త లు క జాషడీ: కనుపాషళై గు ఉన్నారు లు దరహాసపు వెన్నెలల్హా. తెలీచూవుల ఇంతులల అదుచ ఆటు క్‌ దిళిదలు స్‌ చి 7వరొతాలి ఉద ర కమల తటిళోరు: ల్‌ హ్‌ లే స్య పతా త న్‌. 2 లు ఇందిర; ళం ర్సాం న్‌్‌ భర్‌ మ లయ్యు ల ర, నిసకరన ర అం, క చ దా హన. లుగ టు రా ల్‌ హ్‌ టై లే హా అ గ్ర మ మ గ ర్స్‌ లో శశ ౨1 వీసవో సుఖదు వా ర్తి స్వ రో అలు ఇలు గ ౧డల రుదలన నన రి ద్‌న్యు అణా చిదయటా ప్తులకించి (మతిధ టయ సరం. వళ. ఇ... అలీ జ: నళ. | ై ఇ భీ.థా వాట్‌ లా జాతు సతో ళు ఈటె బ్బ అలీ లో పస ల హరు అసంత [మ భయరరాళా పరపి్‌లొ విదపన జబ వ క ప అలీ! ఖే. శా! తరి గా తలి జయని ఎఆర్‌ నం బాం ల. ల! ఊూ జ సక్షదూత న్వ న్ప్‌ 0౧ గొంతు పచ చె కఈళటాలిది వడ్తఈక కన్చి ఎ వెదట ఎగడిషపొత్వండ. మగీషి మనిషిని చంపడం అమూనుషమేగ్రాదు అపిక్షేపోంటూనదా శటిచనలట డే అంటని నళళ ఆ ల జ. ప పటే ఆదా యుగ స్వుడె క్‌ ంకుచెదు గలా మదణం జె మస్ట్‌ దస వాస్‌ డి పంతక్తలటి ఇ్లా శ్వతరదగో బీపించి వున్నట్టు!

ఆ పరిచేనులోంచి వస్తున్నవి వెన్నులా?! తూటాలా! అవి దారిద్ర్యాన్ని పీసుకుషోతాయా? త్త నిరపరాధుల గుండెల్లంచి దూసుకుపోతాయా? ఆ ఈ ససూజ పద్మపూ సహంలో సావూను గ్ట్‌టే అభిమను స్‌ు అందివచ్చిన సహాయానికి అంతా అడ్డుకునే పైంధవులే ఆకాశపు పందిరిలో విరస అవిచ్చిన్న కాంతెధారల తారలు అరుణోదయకీరణాలలో, మెరిసి జలతారు జఅనిధులఐ చిరెలు జననమరణ తీరాల నడును నినదించేజీవననదులు శరీరకర్మా గాధాలలో విరామమే ఎరుగని హృదులు విళ్తుల గర్భగుహలలో తపోవృత్తిగావించ్వె చెట్లు అడుగుబడుగు జీవనంలోంచి అ ంతస్థుపై కిసా/(మెట్లు చొనేటి జలవేదికపెని క్షణకాలం. నటించె అలలు కునుకుతీరి కనులుతెరిస్తే కరగిపోయే. రంగు3 కలలు ఏవేవో జీవన సత్యాలను భోధించే స౦కృతిచి (తాలు కడుపు చేక ప ట్టు ఎసేవానికీి కండ ౨లో కడలి హోరు, కన్నులలో వెచ్చని నీరు కలం చేత పట్టుకునవానికి గుండె ల్లో అ గి పర్య తాలు కలంలోంచి లావా (దవాలు కర్రకుడు అందించేవి పచ్చనిపంటలు, కవి చిందించేవి ఎర్ఫని య . మంటళు ఇస్యజ. జనన మరణాలు అందరికీ ఒకేపిరు జేనన స్థికిగతులే పేరు వేరు

దే భావాలు భాషగూటిలో పొదుగుతున్న పుడి నిగర్యహంవహి్న నియంతల్లాంటి రాబందులు కాకుండా భయంతో బసకే గోరింకలు కాకుండా సమభావం కలగానం చేసె కవిత5 కిలలై ప(జ విప్తాయి సాహితీ వికోయసంలో పహరిసాయి ఇ స ఇ నేడు ఎద్యరూడా నిత్యావసరవస్తువై ది ధనవంతులలది పెరటి కల్పకం దరిదు9ల ఎెలిట గగనకుసునుం అ ఒచ్చి. ౨ విం, నం శా సై చా రెం ఈ రాటం అచ్చన్న జు[రుకుంటామి గుల్దులు, డొవవలు తాకకుండా ఎ పదల నెరురు కొలగొడతారు ధనన్వా పములు అాాచు గ్‌ా ఈ సమాజంలో బడుగుబివి డేగ సందిట లేగచిలుక, నాగుముందర సగ వెలుక వవ వెతన్యం ఉంటి బివివం చలనచిత00 లెకుంటే ఛాయాచితఖిం, ఉప్ప, స ఇ చెరక్తు చింత, దరప్క, వేప పతిదానికి స్‌ పర్తిత్యేకమైన రుచివృన్నా అన్నిటికీ నేతి ఆధారం; అవి పేల్చే ది ఒకటే చాసారం వుతాలెని ఉనా మనున “ఆశాడ ్‌ న్ని న్నా మనుషుల్లో కమతాలెన్ని ఉన్నా ఉని బొంలు దానివే ఐనా, దేని ఉనికి దానిశే ఉన్నా రా ॥ శే అన్నా ట్‌ శ్‌ అన్ని మతాంచా ఏ వమె*'పరమావధీ అంతవ6ది9 సభూన దెవస ద (లుం నమే ఫ్ర వరన్ని ధి, జాగ్భత్‌ 24-9-1983 ఉ౧6అఓ0

52 సుఖ దుఃఖాల బ౦తుకు

ఇన ఇ రికెలాంటిది ఈ వ్యవస్థ నడిచే సింహాసనం వంటిది రిక్షా అార్చా నేవానికి గొడుగుసడుతుందేగాని ఈజే ఎవానికి ఎండావానలోంచి

భి యింత రక్షతైనా యిస్వదు. కిరాయి బతుకులకు రికౌయే జిననాధారం బతుకు గతుదల్లో వారి ఆయు ముస్సు హారతకర్న్యూరం కన్నులలో రృషాగొదావరులు కడువులో మహోసషు [దాలు బతుకంతా పరులకు దత్తతయిచ్చుకొని కన్నీరు కడవలుగా గుత్తకు తీసుకుని ఎముకల గూడులా నులినరాలబీడులా ఆరుబయట కూరుకుకి సే అభాగ్యులకు అనాధులకు చేరదీసి ఆదరించని ఈ స్వతంత౦ధారతదేశం సరుపోసి మాఠళీం పెంచుతుంది వారి బలహినత ల్ని తనసా క ర్ధం మ సం

జాగృతి 5-3-1990

ళం పళకృతి కాప్యంఠ

షర్తితి జీవి కధా ఒక ఉపాఖ్యానం

ఒక పళథవృత్ని కీ పత్యక్ష వ్యాఖ్యానం

తఠచుగ శోకమే అంగిరసం

అన్నింటిని అంతర్లి నంగా కలిపషె ఏకసూ] తత

ఈ 'మహాకావ్యంలోని (పర్యేకత

సామాన్యుని బతుకు నార్‌ చేళపాకం

మధ్యతరగతి వాసిది కద న్‌షాళం

పాడీవపంటలు అర్దాలంకారాలు

మధువులు కావ్య సుధలు

పలయ పవనాలు మభఘర హలు

న్నా ౮ ధయం కాంతిగుణ9, సూచు (1 జూ కావా నా. ఈ కృతికర్త వషయంలో పళిషుఖభుల భిన్న మతాలున్నాయి అయితేనేం అనాదిగా సాగుతూన్న ఈసేరియళ్‌ వావ్యాం యౌ ౬: యణ యసుడె గిపోతు4దో అమ్ము తో ప్టధ

ఉత్కంఠతో రేపటి సిరియుల్‌ క

సిరీవస్తూ జీవించడమే మతకర వ్యం.

5్‌డ్త

ఊహలు ఆదర్శాల దివ ఫసమల్ని చుటిషషాయి చూపులు ఆశయాలు చుక్కల్లో విహకినాయి కర్కెలు గగన కుసుమాలె వికసిసాయి కాళ్లు మాత౦0 ఈవ్యవస్టనే అనుసరిశాయి

గా న్‌ అర క హ ఎదయాకాశంలో ఎన్నొ కెగిసే ఆడకబరాలు కేబుల నిట్టార్చులతో అంచు. నే మేఘాలు అడుగడుగునా ఎదురరుు (1 అవపహాన పవనాలక్షు కురిస కస్నీ నతో తడీసే జీవన పాఠిజగణలలో ర50మడలిక అజన్మా౦త౦ “*బుణానుబం ధి”యె ఉగ ర్తి మా ర్వుక్‌ రేక

ఊహల ఊయెల్లో ఊగరలేక

అత్మ చ్యూనతా. భావంతో

అపరాధ మనస్త త్య ంళో

సుఖమా దుఃఖమో తెలియని మనుగడళో

కరం 4జమో. నటించడమో తెలియని నడవడితో శీవితంలో నటించలేత

నటనలో జీవించలక

అహ్మాయి పెళ్లి తల ఆపు

'్చాటర్‌ సిగ్నుల్‌"లా అటవాయి౭చినపుడు

ర్‌5్‌ ఆఫీనులో పెళంరిళాను సకాలంలో గవాం చేర అ ఇస ఆల య ఇ గాప్‌ చా అని వ స్య న్‌ పట తా గడల ఎ లు నరో అడిగిన కట్న ౦ 3వి ంచుుంలక మెట్‌ ఆలుళ వద అగచాటు వడుదూ ఇట్‌. డు భా పుట్టింటి చశేడపోయిన అపహ్యూ యిని చూసి శామి గుండలటలగా వస ది స్మి తీ ౮ జామ న్‌ వే పాష 1 బాధల బసి లో చంచరినూ నాయ ను అజాత దిగువ చౌరశాలో నిరిక్షిసూ వుంటాడు న. అథి చాతీ అడెలయింటి పెంకుపాటు' శదా నికీ తృ ల్‌ ప్‌డ్తీ ళ్‌ ఉల గా వ శా జ్‌ అమే గా గ బునిగా హుం కర్మ యోనగరస్రాలో ౬ చేరుకుం చాత ౮ న్‌్‌. కాలి దారిదర్యనిదాఘ తాపానికి శషిల్లుతూ వున్నా నో గ సల్‌ వాణరాగ్ర ఆ ని చి మీ ఆర ల వం జయ జమంగే కలల ఆరామాలు ౫ నడయాడుతూ వుంటాడు ఏవిపత్తుల సుక్తిగాలులలో తెగస గాలీవటంలా జీవనపతనం హోందుతూ వుంటాడు ఆ | ఉహల స్వర్షొికంలోర అనవరతమూ క అష్టరంలా మెడ ఎంచుకుంటూ ౧బపాతాడు అదైగుండెగల మధ్య కర గతి షవాసి వుడు,

ర్‌ర సగటు మవమవిషి అన్యాయాలకు కనులు జీవురించక అకర్తమాలకు పిడిగిలి బిగించక పిరిశితనానికి వారసుపై వాదినలా బపికినంతకాలం ఆలోచనకు నియంత$ణ అభిపాళీయ పళికటినకు కరటోళలు అత్మి యతకు సరిహద్దులు అఖీఘూనానికి తొరటు పద్దుఖు అనుసరిస్తూ ఉన్న౦త కాలం సగటు మనిషికి లోకమే చెరపొల జీవనమే యమగోల జాగ్భతి డ్త-(-1989

వథ్య + ల

నవభారత దేవాలయంలో నై వేద్యాన్ని అందుకోవాల్నిన సంజివ దేవకా పళితిమలు నా దేనేపు నారీషు ఈన్హుమి సుగుణాలతో పరిమళించే అభినప శిరీష సుమవిల్లులు అలనాటి మహిళలు శీల పరీక్షకి అగ్నిపళివెశం చెల

“ల ౮ టకా” శక శ క

థర పా ర్త ణశాపకి తర ఖై మ డుకషం6 చూ వ జృషికర్నల్న పిసిపిడలుగా రూపాంతరర చె గ న ఖు భారతీయ పారషాగ్ని చిఓదించిన రగ = రాజిగ, ఖండాంతరాలలో రపితా కలస్వనాలు

విన్నించిన భారత క కలగ,

దులఅయతగలనణచి బశ సై మెక్యతల

అసువులర్చించి న భారతరత్నణ చ రత 0 ధన్యము అందాలకు చీపన మకరరయదాలకు

సుర్‌ పులిని అమాయకపు చిరునవు? లె

పుపష స్వామ్య సష్తూజ పదఘట్టనలొ శలాటువుల్లా నలిగిస పువ్వు లె

ఆనాగరిక. చట్టాల చడపీడలకు:

పాశ్రిక కటువాట యిచ్మ్హట్లకు

హ్‌క్కి చిక్కి వాడివత్త లి పోతూంటే తాళిబొట్ల ఉరితాళ్లకు బిగించబడి పరవికళథియ వధ్యశాలల్లోకి

బలిపథవుల్లా యీడ్వుకు రాబడుత్తూంటే పురుషాహంకార రుందనూమూరుతాహశి! వరకట్నాల బళ్సిహ్మా స్తారల మెరుపుదాడుల తాశిడీకి అతనుండి తృంచబడి తలయందు తురుముకొపబడని సూల గగినంలో తెగిన గాలిపటాల్లా,

గాలిలో తేలిన దూదిశ ఫలా ల్లా, సోలుతూ తూలుడూ ఏ అనూహ్య మైన మురికి సరక కూపం లోనో మునిగి తేలుతూవుంటే

ఏ దుర్గమాచల గహన దహన జ్వాలల్లోనో అద.స్టికికి రాఠకులెవరు!

ఆపి టి వేఫంపులా? ఆడపడు మల సాధింపు లా? ఆ దౌర్భా గ్యానికి పరిష్కారకులెవరు? పాడుబడిన నుయ్యా? ప్యూజు విద్యుద్ద్యాతమా? ఫీలింగు ఫేనా! పేలిన కిరోసిస్స్‌ స్టావ్వా?

కాదు, ఎన్నటికీ కారాదు?

నురి ఎవరు? ఎవరు? ఎవరు?

స్రవంతి ఫిబ్రవరి 1990

ర్త సా౦మఘ$థ$జూద ౦ గుఖడేళో శిలువ దిగిన చుత్యాల షదదడలు య. శ బా న శ. గాలంలాంటి కాలానికి విగపిన పూల చెధిల్లు క్షళగాతశిమైన పదురులో సుతె మతృని నాదం చితత్తహింసలై న పోక పుక్కిటి విడెటుఖ గిం భెట్లు షీబ్ళే శరిమజలాలు చవులూ ద ఫలరనాలు ము పై లమ. సాజ్‌ జ పో ॥ న న్లో శే ఆలే జ. హకకు సికచే గుంచేసచునము. నన స్‌ర్చి కచురనాలు తూట్తుపజిస ఘభధగారల కోటనగల సెంగాచం యి వీడగల అడిజేషవ వీషుదూరి తి శయనను శుద ౮5వ. చి ర్‌ం త ల్యు అల హన తమా. వ అయం స ఉ ఒక నారాయణుని వై భవానివ్‌ ఇది అనాదిగా సాగుతూన్న సాంఘిక హూయూాబూదం పకి ల్లి 4 స్వ సం స్టో శ్రా డే చ్‌ ర్మ సరు ర్డ క్ర అరణ్య అజాత వాసాలు న్‌ పళిజటను దోచుకు తినే దు ర్మార్షులకు సాహూశ జై సిరహాసనాలు

అన్వేషణ మట్టి ఆహారంగా మూరి మనిషిపొట్ట నింపుతోంది మాటలురానె పశవ్వులు కూడా మానవసేవ చే సన్నాయి కాలు చాచి కాలాన్ని వ్యర్హంగా గడిపితే కొండయినా శాలపర౦ివానొనెకి కొటుకు హోతుఐది ట్‌శా షే నో రాబ్మ బివు ల్లౌ ద్‌ ఆలోచనే ఎ అపుషడూ పుడుతుంది అరణ్యాలు వదలి ఊళ్తుముదపడి అడుక్కు8ినే ఏను పల్తాంటి పొట్టకూటి చదువులు వదు న్‌ లాన్నీ వ్యష్ఞశ్వుబలాన్ని పెంపొందించే చదువే సీ సరిహద్దు "పే సువై గుండెలు కరి గించగల వెదురును వాణంలాంటి దండపఫహార పొధనంగా భావించక తాబెచెస్టును చూచి మవ్యంమక్తులో పడ॥ తాళ పతాఠ్సల సాహితీ సుధలాస్వా దించు షాలుతాగి విషముగా మార్చుకునే పాములా శాకుండా గడ్జితినినా పాలు గామాకు కునే గోవులా జీవించు జీవన సాగర సుధనంలో విషాద హో లాహలాని ఏ స గ మంగి ఆసంద పీయూషాని3ై అనుక్షణమరూ అన్వేషించు,

స్రవంతి ఏప్రెల్‌ 1991

అటవికావశేషాలు వీడని

పీఠ ధరు ఉమ, క్రూర కరు ణ్‌లు

శశీమజీవన సౌఖ్యము తెలియని, స్వసంస్కృృతిని అదరింపక పరసంస్కృృతి వంటబట్లక

గాలిలోవెసిన చేపల్లా

౧లనుండి తీసిన మొక్కల్లా

[వి + యత న్‌ండుకున్నవారు

ఆత్మ గౌరవం గిండిషడినవారు

బతురు నానిని "ఓ రువై పు ర్త

సుఖవమనే కాయండిరచేవారు

విష్షవ గీతికీ పరశురామపీ$ఖికీ

వ్యత్యాస మెరు గని. విశ్శంఖలులు

కలు ఆలోవనాకరులు? కు సంన్వ్కారదుర6ధరులు వమ మరచిన హోపంతో వెరింతలలువేసూ తలు తాగిన రొతులా శిమమెతి అడుతూ. ఈనాటి కతల సె వర విహారానిష బుల్గట్ల మారణ హోమానికి

దహనకాండ చోపిడీలకు

కులమత కొళ్తిధాగ్ని కీలలకు పేరరకులు: కారకులు.

62 వు౦చుపాట

ఆధునిక విశ్వవేదిక పైన అంతమందినీ ఏఠంజసే కళలూ శాస్త్రాలకు నలుపు తెలుపు ఖేదం లేదు నెత్తురు 'చిందినా కన్నీరు పొంగినా అందరూ భావసారూప్యుతతో స్పం దిస్తున్నారు. నేడు విద్యార్దుల ఉరుములతో నేపాల్‌ కోట వీటలై నిలిచిన పరిజాస్వామ్యానికి పర్పిపంచం హర్షించింది. స్యేతజాతిగుండెల్లోంచి మంతేలామార్తాండు డుగా డిచిసపుడు: విశ్వం జోతలరి ఎంచిండి.

నమీబియాలో నల్లకలువ విరిసినపుడు

బగానికి చందోలిదయ మయ్యింది.

వెసూపియస్‌ లావాద[వాలకు ఉపఖండ లో అశిపులు ఆఫి9కాలో నీగోరి హత్యకు ఆశియాల్లో ఆర్హనారాలు చమురు దేశాల సమరానికి విశ్యమంతటా సంక్ష భం

ఏ ఖండంలో ఏ దేశంలో వునా న కనుషులంలా ఒక్కటే ఏ రంగువాడై నా ఏహాతంవాడేనా మ నిషిరర్తం ఒక్కా ఏకెంటి సీరై నా ఏవంటి చెమటైనా దానివిలుల ఒక్కటె పురాతన అస్తాలకు అధిద్దైపతాలు వున్నల్లి _ ఆధునిక అణ్వ స్తాఫిలకు అధిద్టై వతాబు అమెరికా మ్యాల బ్రాటికోసం ప్రపంచం అల్లల్మాడుతుంటే

కోటుచేసే ఆయుధాల అ మ్మకానికి అవి

క్ట (పా వీపడుతున్నా యి

అకాలక్బుత్యువూ రాసి పెట్టాడు

రణ పిపాస, రక్తశ్వాస ఉన్నవానికి

మానవత్వం. ఒక మంచు బొట్స,

శ్ష-3-91

వ,

దాఠిద్యూ ౦ కోరలకి౦ ద్‌ అతను మ

కటర జాబితాలో చిరంబేవి,. సాటి సమాజంలో న్‌ర్జిపి

లోకం శాబందులా అతని బ్ర పీక్కు&ం టవాప్పుం టె మనఃశరీరాలను తనే ఆహుతి చేస్తువుటాడు ధనవంతులయిసుపపాదాల కింద అణగిడొక్కబడుతూ వున్నా వ్యసనాల ఊబిలోకి అసహాయంగా కూరుకు పొతూజన్నా యింకా అది చాలక యింట్లో నే బలివపఏక

చితికిన బతుకు తూజీరలంలోంచి

అనుమాన బాణాలను ఆలిఐ గురు పెట్టి |

నికృష్ణ మైన బలహీనతలతో నరకంలోకి నెట్టి. _ అనామకులై న అలుబిడ్డల్ని అన్యాయంగా బలిపెట్టి. యుగయుగాల మానవాన్యత్యఫలాన్ని నేఐవసి పగుల గ ట్ట తరతరాఅ గ్యహస్థాశర్వమ విలువల్ని గోయిలీసి పాతి పెడ్డి మోటుగా నాటుగా మొండిగా. బండగా. బతి 6వాడు నేటికాలపు రాతియుగ మానవుడు

అతన్నిచూసి అసహి్యించక్కు అతని రాక్షసానికఆగళ్తహి చ ప అందమైన శీతాకోకచిలుక ముందు చరిత౦0 గారగళ కుదురుగా నిలబడే మహర్షి ఎదుర దెబ్బలు తిన్నషున్‌ఖ దారిద్యిపు చిలువోవపరలకింద దారుణంగా నలిగివోతున్న ఊషర మైత0ం లాంటి అతని మనోమైదానంలో జాలీగా సుస్వర నాదాక్షర బీజాన్ని నాటించు

శీలలాంటి అతని బతుకుపై ఈ లిదెబ్బలు తగలితచు

అశబ పరంపరలు గుండెగుహ ల్లొనె భయంకర నిశ కాన్ని

తొలగ్రడాయిని

ఆ బీజాక్షరాలు జ్ఞాననృళ్లౌలై వ్యాపించి మానవతా విలువల్ని

దర్శ సొాహ్యువాద ౦ నిత్య నూతనంగా చెట్టు చిషురించడానిక నేలను అలంబనలగా వట్టీఉంచడానికి ముట్‌ గరచి పటుకుని అబ్బడుగున వరిశశమించే చేళ్లు బిధంతన జీవకిర్తియకు స్కృజనాత్మక వృ క్షవికశాసికి గాలీ పలుగుల పొక్షిక్ల ల్‌ అగపీ భాగములో ఉన్న చిపుక్ల క అట్టడుగున ఉన్న వేళ్లకు సహమానంగో పంచిబత్తినుపుడే చ ఫగత వె శడో వచోజట పేరుకుపో చే దే పటుకషు చుగ్యుతి అదె చెట్టుకు దెళ్మ స్వాతి పపట్‌ 1986

ల

పరమ శరమ దీదులారాఃః నాకు తెలుసు మీ .బతుకులనిండా వివత్తులని ము జీవితాలు వెలుగులేని నిశిరాతులని గానుగలో నలుగుతూన్న తిలలు హ్‌రు పెత్తనాన్ని చెలాయించి అంకుశంళతో పొడిచి షిడిచి న్‌! అద్య ఇ, నా గ్ర ట్‌ రాళ. వాసా కు ను త. వసస ఈ అటలు ఎంతోకాలం సాగవు రాతి) నిలదొర్తక్కుకున్నంత మాతార్పిన శాబోదీ ఉదయాలు ఆగవు జనం అనాహతమైన కాంతిధారా జనం అవిచ్చిన్న మైన జీవనది జసస ఏ ందస చావులని ఖొష జనచై తన్యం సజీవ సముదళ్స ఘోష భనమే భావన పళవాహం జనమే ఆలోచనాగ్ని నది జస మే విపవ. సంక్షోభ సముదళ్సిం జనమే విశ్వరూపరి నమన డ కానాం త సభలో ఊరగింపుల్లా వరంలా జనం

కష క స గకనా ప ర

గరశనల్తో ధర ణాల్లా ఉప్పవలా జనం బందుల్తోో రాసారొళోలో చెరటాలా జనం జనం శఠరటా లో అసునే ఉంటారు,

66 జనశక్తి గెలుసుంది. జనశక్షి నిలుస్తుంది. శార్తమికా: సీప థధాతవు, భాపినేతవు హలం నీ ఆయుధం, పొలం నీ రణరంగం సద్యం నీ సమరం, సంవడ నీ విజయం ఎనలేని సీ శళ్తిమఫభితం ధనికుల ఖజానా పూరితం శార్తిమిక నోదరాః ఇదీ సీజీవితం ఐనా నిరాశ చెందకు నడుము కట్టి నడుముందుకు ఎన్నాళ్ళ్‌ నడపలెరు రుజగళిస్త్ర పరిచుత్యాల్ని హామీల కృతి9ిమ శ్వాసలు కల్చించి ఎన్నాళ్ళో నిలువలేరు కుళ్ళి కంపు గొడుతున్న చప్టాల్ని వొగ్దానాల పస్నీరు చిలకరించి పగబట్టన బడుగు జీవులు పడగలు విష్టె ఓట్లతో కాటిస్రైరు నియంతృత్వ సభభువలు వెత్తరు కకు్క్టుకురటూ నిలువునా నేలకొరిగిపో తారు అరటిపండు ఒలిచి అరచేతిలో పెడుతూన్నద్దుస్నా పర్తిసంగాల రసగుల్లాలకు ఉబలాటపడకు అందులోనే దాగివుంది హాలాహలం ఎరలోనేవుంది నిన్ను దొరకబుచ్చుకొనే గాలం చీమల్లా మీరు కట్టినగూ ళ్లలోకి పాముల్లాపళ వెశిస్తున్నారు శేసటీగల్లా మీరు దూడబెట్టిన ధనాన్ని = కొల్లగొట్టి దోచుకుంటున్నారు జలగల్లా మిమ్ము పీల్చి బలసి బరవకట్టినవారి భరతంపట్లాలి స్వార్దం పెరిగిన సుఖరోగులకు శస్త్రచిిత్స చయాలి

మాగాజీలలో మెషురచివున్న భూస్వాములడూ దివాణాలో దివాంధాలా బతికిన పత ందారలూ మీ సమాధుల పునాదులుగా భవంతులు కద్దంచి: మీ ఘర్మ జలాలు సరోవరాలుగా పట్టించి

మీ రకం భుకం చేసున్న మఠ్తుమనుషులకు కళ్ళు తెరిపించి కష్టమంటే ఏమిటో తెలిసించాలి చినుకూఎచినుకూ కలిస చెరువై నట్లు చేయీవెచేలయూ కలిపి మ్‌ శక్కులు: సంఘటితఠిచేసి అందరిదీ రాజ్యుసుని అందరికీ భోజ్యమని జగతికి సుగతికి, మానవ ప౦్రగతికి శరణ్య నుసి శాధమికలోకం చాటి చెప్పాలి

నిశ్వవీఐపై సామ్యవాద నాదం వినిపించాలి అదిగో వినిపిసోంది

మరోషథ్తిపంచపు షళ్తిభాతఫరి పిలుపు

ఉదయా ది0 పాఠం/ గాన 'పిరజి మ్మ్‌ంది అరుణకాంతి మెల్కొలువు

కరకాలే!ః 'కార్మికా 'రాఃః

సివు చేయాలి ఈ జగభికి పునస్యష్టి

ఆనాడే లోకానికి పరిపషి

వి శ్వా గ్‌కి నీచే పం లి రి

రావాలి వు మరోపళ్తికంచపు పర మేష్పి,

ఫ్ర మపగతి వాదపతి?డ

అనుస్వా.ర 0 నిన్నటి కవిత్వం . 'గంటం తాళపతాఠ్సీలతో వెలసింది కదనం చతురంగ బలం ధనుర్భ్చాణాలతో జరిగింది నేటి కవిత్వం కలం కాగితాల నాశ(యించింది కదనం అణుబాంబులు శతఘ్న లతో మోహరించింది అగ రాజ్యాల యుద్దో న్మాదం ఇలాగే కొనసాగితే అణుబాంబులతో ఒకదాన్నా కటి తలపడితే రపు మహత్తర మానవ సాంస్కృతీ సుధాభాండలి పగిలిపోతుంది ఈ యుగం అర్ధాంతరంగా ముగిసి ఆటవికదశ మొదలౌతుంది.

69 కొతనిషు౦టువు (| సా త వు ధోయిల మధుర గానంలో స్నానం చేసిన ఆళామ తరులత నికుంజాల సుఖపార వశ్యాని. అదం పడుతున్నాయి ఎరుపెక్కిన చిగుళ్ష “పెదాలు క ఎరగ్టాణి మొగ్గల ౧ పులకించిన పూలముఖాలు వీచే పళ్శితివాయు ఏతరంగం సవోదయానికి స్వాగతిస్త్రఅది న్న ఊగ్‌ పరతి ఆకూ పహ గతిశకటానికి పచ్చ జెండా ఉఊపుతోంది. లేచే పర్తితి కెరటం జనారవ సందోహానికి చేయెతి జే అంటోంది. కరకులు లోకానిచి వాళిసిపంపిన శుభలఖలు కర్షరు€ స ఈ పచ్చని పె రుపొలాలు కార్మి కులు కృషియబజ్ఞానికి స్థాపించిన యూటస్థంబాలు _ ఈ కార్భానా పొగగొట్టాలు పొడిచిన పరతిగడ్డిపరక పూచిన ప$తి గడ్జిపువ్వు క్ల యాశీలతకు. ఎజండాల్లా ఉ ను

ఐనా: సందెవేళ గూళ్త్లకు చేరుతూన్న

పక్షుల కిలకిలారావాలకు సముద(ము వై పు పయనించే

సెలయెళ్ల మానసికాం ఫోళనలకు గోపుర మూపురాలపై కులికే గువ్వల కువకపలకు బడీగంట మోగాక బాలల అలబిల కోలాహలానకి చేపు జ్ఞాపకానికి వచ్చి న శేర్రిపుల శర్తతితప్పిన సదలయలక అల్టాలకోసం కొతృనిఘంటువు కావాలి ఎగీరే పక్షుల దారులను ఈదే చేపల జాడలను 'తెలి'పి నిర్డీ త రహదారుల జావీతాతో ఉదయించే శిశవు' తొలివేక వికసించే పూవు తెలిరీకు పనిచేసే రై తు పొలికేక తెలిపే నియమిత వళలతో సరికొత్త కాలనిర్ణయపట్టికలు రావాలి పాదుల ఫ్లూ త్కారాల కు పక్షుల ఆరారావాలకు జీవుల నాడీస్ప 60దనలకు లావా పథివాహగషానానికి గాలి ఈలషాటకు నీటి అలల పల్లవికి

లే తత య్‌ సల. శన అలీ? ఇ సమ యే ఇ న్‌ 41 స్ట ఫ్రం చాలక పిల్లవాడు తల్శి స్థనాన్న్‌ మోదెద్భన ట్రే రోగిషి శిశువును కావలేక రోదెంచెతల్ని అస కయవ్యర తరతరాలుగా అశ9మ ధర్మాల్ని సేవ్‌ మంటపే నే అనుభవిస్తుస్న కాపురాలు కట్నాల రాట్నాల ఉరితాళ్ళ లో చిక్క మధ్యతరగతి మిధ్యాబింబాలు చితి9ించే కొత్త కుంచెలు కావాలి నాగలి పటిన రతు కొడపలి పట్టిన కూలి పలుగు: పట్టిన చే యి బొన్ము కట్టిన శాయి కూడలిలో నిలబెట్టేందుకు; సమాజ శేరయస్కాములు సంస ఢంతీ భాగస్వాములు 'స్యెదంలో అఫిషేికించిన శ ఫిషుజీవుల శిల్బ్చ భంగిమలు ఉత్సవ విగరిహాలుగా రూపొంది గుడులలో వెలసేందుకు సరికొత ఉలులు కావాలి కళలన్నీ కొతృ ఉషస్సులో జలకాలాడి నై గనిగ్యంతో సై శిత్యంతో తొణికసలాడాలి.

72 అగ్నిపర్వత ౦

ఆ జన్మా౦ంతం మనిషిని అంటి పెట్టుకుని ఉండేది ఆకలి. ఆ పాధమస్త కం తన అస్తిత్వం వెలి పేడి ఆరలి అఖిల పథిపంచంల్తోనూ విస్తరించిన శాఖలు గలది ఆకలి సమస్త జీవులలోనూ సంచలనాత్మ కమైన జ్వలన శక్షి ఆకలి సిశ్వవైతన్య నిత్యనూతన మైన పిరాటూ€పం ఆకలి అణ సాఫీల నదిగమించే అద్భుతశ_ ఆకలి అకలి చూపులు ఉదయారుణ తరుణకాంతులు అకలి పాటలు విశ్వానికి కొతృబాటలు ఆకలి 'పిరిట జరిగే వ్యయము పళ్తపంచానికి అభ్యుదయము ఎక్కడ ఏదేశంలో ఆకలి సంక్షోభిస్తుందో అక్కడ విజ్బంభిసాయి వీసష్తవలావాజ్యాలలు చతిక0లో ధరితి9లో పళ్శితీరాజ్యపతనం వెనుక పనిచేసే పీడనశత్తే ఆకలి అందుకే ఆకలి ఒక అగ్నిపర్వతం

ఉవయకంళలోపరి 156.3.684

గేలం బు ఇ ఆ చుధురగితం నడచి వచ్చిన యు మందహాసం మనసు మెటిన ర్లు టు స ల అటే ఒలు ఎట్లో వం. లట శథ / స్తే తే గా జ వ శ () వె తన్నసీమల్లో అరుణోదయమేనట్లు అత్మచైత గ్యష్థణి కచెక్సా నో మ ర! పురుభూమిలో. సురర్వుదీ పరవాహం సాగినట్లు మండువేసవిలో గండురోయిల కలి ల మాలు లాట టుర్లు స శి మాతా జలో చ టట్‌... స డ్‌ శం, రాను క్యు కాళ రాతి సలితయనాలో కారీ కవ న్నైెలలు ఎంబనిబ్లు సూరణ ఛిరణ భీషణ హోమాల్లోదచి సు స్నాతవై. అవతరించు. ఈ పిశా?ని? వళ చు చం షా న. వ అరణ్యాల పురోణయిష్యాశథిమలో తలదాతుకున్నా వో న్‌వు వచ్చి కొనడంపి6ి లానున్న సత్యం అహింసలకు న్‌ ఆగవమనంతో బుసపెటై గల్భు యుద్రజ్వాలల నాల సలు కగిచచోతాయి ఖగ భుగరమంటూ న్న మత్తవి ద్వాషాల సరటలు ఆరిపోతాయి ఆలే టే ఖో ఇదె. న న. కు ఏయు చమురు దేశాలు సమరజ్యా లలు చలారిపోతాయి ఆంలాకుతలమౌతున్న సమస మానవాళి సక నిరి క సోంచి ఎరదరో పాహ్లోన్సుభావులు గ్‌ స్నే హరిరచారు. లోతి కచారు, ౮ నిడనాశ్ల (యింజెవారి బతుకులు మూడు ఎుప్వు లార్డు ౧ జొడననుసరించేవారి జేతల్తు క్షే ర నరట కలనితుకాదంు

సీవు అశాంతితో అలమటించే అంధకారజగత్తుకు తొలిదషస్సు అభిశ ప్త లైస ఆర్తులను పవి [తు లుగాజేసే స్వ గ్గ ౧గాజల [షె తై స్సు సీ వాదం మానవాళి నిర్వేదం తొలగించే తొలివేదం నీ దీవెన మాసవ మనుగడను పునీతం చేసే ఒక దిన్యథావన నీవు అడుగు పెట్టిన చోట తొలిగిపోతుంది కులమత వివక్ష ఈ విశ్వం ఉనిక్కి ఊనికలకు సివే శ్రరామరక్ష వేదాలు మొదలుకొని సొహికీవాదాలలో సీవే నిలిచాపు ఏ ఆయుధం ధరించకుండా ఈ విశ్వాన్ని సీవే గెలిచావు అజ్ఞానంతో నిన్ను దూరినవారు; పోరాడినవారు ఏనాటికైనా సిరుగారిపొయి సీపాదాకార్తంతుల పుతారు సీవుంటే అగ్నిపర్వతం లాంటీ ఈలోకం నదిరిస్తుంది సీపు లేవంటే విద్వేషపులావా పెళ్ళువికి భర్గుమంటుంది గ్‌ రించే మేఘాలు, గాండి9ంచె చెబు బి లులు విఠిగిపడే సుడిగాలులు, తిరుగబడే సముదాళిలు ఆనాటి బఫీహ్మా స్తా౦ిలుగాని ఈనాటి అణ్వ సై0లుగాణ సీబలానికి సలాము చేసే గులాములే ఓ శాంతీ: అపూర్వు ధదివ్యుకాంతీ!? అందరిలో నిగూఢంగా వున్న ఆత్మలా అంతటా అవహె చు ఛఈధరణిభారం యింక నీవే వహించు రాజీవంలా, రాజహంసలా అపతరించు ఏనాటికీ నీవే ఆఅజయవు, అభయవు;, అష్ఫు తవు

స్రవంతి విపె త్‌ 1991

75 కా౦తిసవ౦తులు 'పేదల బతుకుల్లో రాజుతున్న కార్చి లప్ప లాం ట రకా కాశం పీడితుల నరాల్లో కోళధావేశరుధిరం -లాంటి తదీకరవాచాం అకళిమాన్‌క్తి హత్యకూ గురియైన అబల నెత్తురు మడుగులాంటి అవనీతలం పొతలాల పటాలం ఊరేగింపుగా శిలిత్మి ఎగరేసి కాశధ్వజాలు చిగురు దిపాలతో నవోాదయాసికి ఆరతిపడుతున్న అశ్య్వక్టభూజాలు కాంతి రాసుల్లా, కుంకుమ పొళవుల్లా భాళింతి గొలిపే పర్వత శళిణులు పశికృ జ కాంత వసంతమాడినట్లు సింధూరచ్చాయలతో నిండిన దెక్కులు తెరచుకుంటూన్న నవచరితర్సిపుటల పై అరుణ కాంతులు పళసరిస్తున్నాయి ఉదయ కభాసుని స్వాగతిస్తున్నాయి అరుణకమలంలా విచ్చు టాతలటూన్న నేటి సమాజరలలో అసమానతల కారడవ్వులు తగులబడుతున్నాయి వూరుమూ లపార్సింతార్హ వలుతురువానలు విఐస్కురుషరటు జ్నాయి నిర్హిదరింగా అభ్యుదయ భావసర్తివంతులు నిర్ష్టరిస్తున్నాయి,

76

జాన టక్సీవ్లుల్ని ఉగ్గబట్టి రెక్కలు ముక్కలు చెసికొని సుష శిలాఖండాలను వెకుముకిపూలుగా మలచి

చితికిన తమబతుకల్ని ఇటుకలుగా మార్చుకొని

కోటలు పేటలుగా మేడల మాలలుగా

బంగారు భూదేవి మెడలో సింగారించే శాధమికులు

'స్వేదజలం సెలై స్‌లా నాగలిడ్వారా చట్లించి

బలమంతా పాలానికే బలిచేసి

కాలమంతా కృషి లోనే కరగించి

శివునిలా దారిదర్యవిషాన్ని వరిస్తూ

శిలువులాంటి బతుకు శాపాన్ని భరిస్తూ

తాను చితికిపోతున్నా తనవారిని బతికిటూ

పాళణాధార మైన ధావ్యరాసుల్ని పండించ హాలిక్రులు

కలయల కొలిముల్లో మండే. నెతురుటావిరులు

కార్జానా గొట్టపు పొగలుగా,

సుడిగాలికి కొట్టుకునే కిటికి రెక్కల్లా

పనిభారపు రకపోటికి పగిలే గుండెకచాతాలతో

ఉత్చత్సి దెవత వళ్ళత్యక్షం డ్‌'సం

ఉన్న ఫణంగా నర మెధమౌతున్నా

లొకెౌట్ల కోఠలకింద నలిగ

అసహాయంగా పనిలోంచి లాలిగే రార్మి కులు

"దిల్‌ మను? ముదలా6టి చిన్నా రిజాలల

కదిలే మన్ను ముద్దల్లా 6టీ చిన్నారి

కన్నుల్లో నందనాలు పూయించి

టం అర్‌ కదిపాలుగా కీర

హన్య హృదం కాలలో

జ్ఞానజ్యోతులు వెలిగించే ఉపాధ్యాయులు

నురగలు కక్కుకుంటున్నా పరుగులుపె న్‌ బండెద్రుల్లా

నిరీవమెన పశను రి ళలా నడి పిస్తూ

చాలీచాలని జీతాలతో

పాలనాయంతాళ్గంగాలుగా పనిచేసే చిరుద్యోగులు

ఆలోచనా గ్‌ స$పంతులై బానకాంచిశకలా లనుకలు పుకుంటూ ష్‌; తో శా,

అనామక జనాసీకంలో విద్యుజ్టీిహ్యులై వైతన్యాన్ని

అన్నార్తు లపక్షం వహిస్తూ; అగ్నిజడులు కురిఎట్లో,

పీడకజనా హంకార పర్య తపడజాలను

శతారం లొంటి తనశలం "పోటుతో హతంచేసి

నవ్యశకానికి నాందిపలుకుతూ,

కవన దావాగ్ని రగిలించే: క్రవిరుద$నేతు9లు

వీరంతా రాలను పూలుగ మలచే రసవాదవిద్యాచేద్యులు

ఛఈనేలను నవనవకంగా మార్చి కర్మ యోగులు

వాఠ్తిణాలను మైనంలా కరిగిస్తూన్న దుఃఖభాగులు.

78 కాగడా

అనాడు అడవిలో గాండి9ంచే బెబ్బులికి అహారం బడుగు జీవులు ఆలమందలో రంకెవేసీ అంబోతికి సీలగారిపొోయెవి గోవులు ఈనాడు ఎదురు తిరిగొయి పిల్లులు అవరి పడింది పులి కాళ్లు దువ్వాయి గోవులు థలనర పడింది ఆంబోతు స్వార్హపరులూ, సంఘవిదో[హులూ అలగా జనాన్ని అణగ దొఫక్కుతూవుంటే ఓడితులూ, తాడితులూ పిడికిళ్లు బిగిస్తున్నారు కళ్ళు వేవురించింది జనం కాగడా అయి్యింది కాలం

జాగృతి 6-6-ాక్షేణి ఏ9

70 పడ గెతిన పర శవు అవవ వటు శాఖల హజహజాలతో ఆకులజాకులు ధరించి "సె నికలా ఉరమ్‌ చూస్తున్న టున్నాయి హోరెతి న రిజరా౪యర్‌లా ఉరవడి చేసోవది నేలలోంచి పొడుచుకొస్తున్న పఠ్రికి తృ ణాంకురమూ శూలాన్ని ధరించిన కాలిబంటులా కనిపిమ్తాంది ఆవరిసున్న శాధపణ మేఘాలు మోహరించే 'సనాసమూహాల్లా, పర్షుఐఖ కిలకిలా రావాలు సమర సన్నా హవ లాహలథ్వానాల్లా, ఎగివే పికిపక్న్‌ ఎగరేసే యున్ధతాకంలా వినెపించే కలస్వనం. ఆలపించే వివ్షవగీఠంలా అనిపిస్తున్నాయి, ధనమదాఎధుల పద ఘట్టనలో అణగారినబడుగు జివుల్న దళారీల పిచ్చి కుక్కలకాట్లకు గురియైన ర తుకూలీల, శగర సంస సతి గాలా నికి చికు గైావడిన అనాగరిక పి యుల నిర్భాగ్యుల, నిరాశ ఏయుల్న నిరుపేదల్హ నిరుద్యోగుల కనులు రాజుకుంటూన్న కుంపట్లలా వున్నాయి చేలాలు జ్య్వాలికల్లా ఎగురుతున్నాయి ఊర్చు లు దండతాడిత భుజంగఫూత్కా రాల్లా రోజుకుంటున్నా యి అట్టడుగు జనానీకంలో సంభవించే భావా వేశపు భూకంపాలకు అదికారపీఠలాలు కదులు తునా ఎ,యి నియవఐతల అవిసికిభవంతులు పగలు తున్నాయి

80

రగులుతూన్న అగ్నిపర్యతరలాంటి పరతి గుండెలోనూ డె న మెట్‌ పేలే ముందటి నిశ శట్రిం అవరించుకొని వృంది ఏ హృదయవీణ మీటినా నరాలలో సప స్వ రాలకు బదులు సపారు చెల జ్వాలాతఠంగాల 'రెష రెవ పిసిపిస్తున్నా యు నగరాలలో వాహనాల పరుగులు

గగనాలలో ఉపగ౮హాల నుఠగలు

నా అంతరంగఠ6లో తరంగాయమానమైన

న్‌ రు... అలీ. జ. వవిభదవ అణ మ గే ॥ గారి: వ ల గా అభు స్రదయ భావన వహా సంఘర్షి ణల్లా వున్నాయి హెచ్చు తగ్గల వర్షవ్యవస్టలో లేచిన

గ ౧౦9 అంతరాల అడ్డుగోడల్ని ౮5

చితికిన బతుకువీడ. ల్తో "మొలచిన

కషాల ముళ్ళడొరకల్ని ఇదించేందుకు

పరశ్శత కత్తివాదరలతో నాకలం

పడగెతి న పరశువులా

వాత

రే

శాళ్ళిమికుల కరడ అకొండబలోంచి

'స్వెదజలం అలలవడగలతో సాగీపచ్చి నా

దోపిడీ దార్ల చే డారి మళ్ళి ంచబజి

ఫలితాలు 'ేతికందక నిరుపేదలవుతూవుంటె

వారి కడుపు కడలులలో ఘమూర్జి వ్లిస

బంధుపీ9తి, ఆపిన్‌8 రాబందుల్లావచ్చి

అద్యోగాలన్ను ఉపాధులను తన్ను కుషవోతూవుంచ చూసి స స్‌! ట్లో ఆఖసులచుట్టూ

చెస్పులకగేలా తిరిగే యువత నిస్సహాయంగా ఓిడిచిన తరతరాల బానిసత్వ పు వారసత్వ 6లో

అడ్సింటి వేదింపులు సాధింపులకు అహుతవుతున్న అభినవ సేతల్లాంటి అసంభ్యాకమెన, అబలట

న గ వ. ప

సరకబట్నా ల కిరొసిస్‌ మంటలకు

కవిగుధడె అగ్నావిద ప్రేత మై భభైయుని

కలంలోంచ్ని.సిరా టొవాగ్గా పళ్ళవహిస్షైంది

వచిన కపితాజ్వా లిక పాళిచ్చిది చాకారత ఫాల భాగదటో దిరిన తిలవంలా పొద్దు షపాొడుపప్తతోంది.

ఎన్నికల రాజ [కయ్యాలు] కయాలు

కులతత, నప మురికిస్‌టిలో కేల్‌ పిచ్చు మొక్కలు నాజకీయాలు మతతత్వ పు మౌఢ్యకుడ్యంలో మొలచే మరి౦చెట్లు రాజకీయాలు కొట్లాటలు, అరెష్షులతో శ్రీకారం చుట్లుకున్న

ఎన్నికల ప౦చారంలో

జెండాలకు బదులు గూండాలను ఊరూరా దెంచుకుఠటూ. కఠపతాఠ్సిలకు బదులు కరళ్సిలూ, కత్తులూ సరఫరా. చేనుకుంటూ చెలాయించే. రౌడీ గూండచాయిజాల సెంపుడుజంతువులు రాజచీయాలు శవాల గుట్టల్ని రాచుకుంటూ

తామరతూడుల్లాంటి జబాహువుల్ని తోసుకషంటూ,

తెగిన తలలు అరుణకమలాల్లా తీలుతూవుంటి కుతుకబంటిగా రశ దాహం+/తిరు చె కూసే

క్షుద0దే వతులు రాజకీయాలు,

బలం విలయతాండవం చేస్తూవుంటే

ఊద౦తా స్మ శానంలా చూస్తూవుం ట్రే

౨ దంచిన? ఓిటపి? జేతెట్‌పెటెలో కుకు ౧ తూప్తుంటేి

వ్‌టు లూటీ బాతూ వుంటి, లూటి దె బ్బలు ఇ2ంటూవుంచె: నోటకు అము గడు వోతూవుంటే

నాటుసొౌరాయిలో మత్తుగా మూలునతడూవుంట

తూటాలకు బలియౌ తూవుంటే

ఎన్నికల ల్సి బి ది క స్ను రు వః. ధ్వ తరామ్టర్థల్లా చూస్తు

58 ఓటరుకంటె బిక్కచచ్చిన గుండెల్ని అరచేతిలో ఉంచువాన దేహశుద్ది జరిగిపోకుండాబాహువులు తరిగి పోకుండాచూసుకాని భేలెట్‌ పెపైలను మూకుష్ము డిగా బలాత్కరిస్తున్నా లీలామానుష విగ (హులులా నాగీభూతంగా పదికిట్రూ జరిపించే ఎన్నికలలో జాంవింగ్యు రిగింగు ఏకమె బలమున్తు జులుమును గెలిపించేవి రాజకీయాలు ఎన్నికలు కఠ్తితువుకు ముగింపుముంగశహారతులో యన్న ట్లు అసహాయుల హాహాకారాల శరితినాదాలు, అమరవాహిని. అపరాపతారంలా బఇంటింట్కా ఊరూరా పళితిచోటా, ప౦ఇినోటా తోటలలో, జబాటలలో, పొలాలలో, కలాలలో పాచురులను, పండితులన్ను దరిదు9ిలను, ధనికులను తీ రాకాషికాలు చేయిసూనాగే వారుణివాహిని పళథవాహాల గుఖాళింపులు క న్ను లవేడుకగా ఆసా వ్‌ దిసనూ సదా పఓటర్ష వమదిరాభి పందనాలలో మత్త గా వర్షిల్సెవి ఎన్నికల రాజకీయాలు.

దత్త ముళ పాదలు ల కనులకు విందుచేసే ఆక్రేతాలల పచ్చుప్రై రులు కర్షకుల కండముబ్బులు కురిసె ఘర్మ జలాలతో పెరిగే వరిచలు,. సౌయం సంధ్యాకాశంలో లై లవర్షచితాంల్లూ ఆ సింధూర చ్భాయలు కార్మి కుల అహర్నిశకృషిలో నరాల తుర;లించే కవోష్టరుధిర రాంతిచ్చటలు. కడలిని కడలిలో ఉప్పొంగే ఆ జలకల్లాలాల అలజడులు బండి బరువులు మోసినా తిండి కేకరువై సవారి కనుసరస్సులు గండ్లువడిీ పళ్వవహించే కన్నీ టిజడులు. పాడుబడిన బీడునేలల్లో అల్నుకుపోయిన ఆ పత్తేళ్ళు ముళ్ళ పొదలు కాడు గుడ్డ గవాడు కరువై సంఘానికి బరువై బతికే డరిదు6ల దయనీయ గాధలు జాగ్భతి 25-2-19 91

ఆలయాలను 4 త్తు రుతో అలికి రాజకీయ రంగవల్వులు పూస్తున్నావా? క ంకువూర్చున జెసి బదులు రక మషిపరకమార్యూ న చేసునా వా?

బి స 0 పూలమాల పాజకు బదులు తలభలమాలలు జెసి అలరకది స న్వావా క విధ్వంసన బూడిద రాస్తున్నావా! కరము శిరమూ, శవము. గాయాలసె పతథమమ్ము పుష్పుచము ఫల పమ్మి తోయాలుగా మూర్యుుక్నువా: ఒకే చెట్లు! శాఖల్లాంటి మనుషులు

టం 7౯

ఒకే దిపవాంతుల్లాంటి మతవ$ులు పరస్ప రం తలపడి తె విదే స్‌ షం బుసవొెడితె శాల మయి [ది ఏ కలసుడెనా భారత్‌ యుడే ఖతమ య్యుది టి మతస్వైవెనా 'భారతియుడే విశ్వనాధుడు ఒక్కుకయని విన్మ రించావా? విశ్యచుంతా వ్యాపించే వానికి వముషిదులు మండిరాలు నివాసౌాలా?= పతి దేహ వర్యూ ఆలయమైయున్న షళిభువుకు వతభదాల్తూ. కలవాదాలూ. పషిలాసొలా?

అం కంచవింశతిక జీవాత్మ లన్నీ పరమాత్మ షథికరూపాముకావా! అణువణువునానిండియున్నశర్షి దివ బ్రశప రూపాంళరండాడా గాలికి ఏదాయాది పంపకం లేదు జలానికి ఫఏకులవివక్తత లేదు జనాన్నే' దై వంపేరుతో విభజనచేస్తావా? విలయం పసావా? అాతీి ' 'ఆత్మ వత్స్పర్వ భూతాని" అనే ధర్మం “అత్మ వత నర సమతాని' అని అ న్వయించు పిపీలికాది బరిహ్మ పర్యంతం ఏకం సళ అనిగర్పహించు అనుసు9త మైన దివ్య పేిమర్నురిని మనుషుల హ్మద య'ష్ష తాళ అలోకి వః ల్సి చు శాంతీసొాజన్యాల పంటలు పందీంచు. సీరువై నా విలువున్నది కాని నెత్తురుకు పిలువే లడా పశువుకె నా నిలువనీడ ఉందికాని మనిషికి నిర్బయ వునుగడే లేదా? ఎన్నికలలో పథివహించేది స్‌ నెతురే ఉద్యమాలలో పరదలయేది స్‌ నెత్తుం ముల్కీ నాన్‌ముల్కీ గొడవల్లో జలిశేది న్‌ చెత్తుర ఉల్ఫావాదులు, ఉగళ్సివాదులు, బెరళిరిస్టులు, బె గోరు ల్‌. శారంచెడుగ్భ హాల్లో; దాదర్‌ భోగీలో మండేవి నీనెత్తుటిచూరుటై చరిత9ి నిండా నీ నెత్తురు చారలే

ఊచకోత జరగనిదే మనిషికి మనుగడేలేడా? సాంరవరుల గాలాల ఎరలకు ఎగబడి స్వార్థ కిడా*గాలు, అమాయకులు నరబలి. పవత౦ భారతావని నిండా పిళితాత్మ ల ఖూర కలి మనిషి కౌళిర్యానికి మేరలేదా? మండుతున్న వి గృహాలయాలు కావా] మనిషి పాశపిఠరతకు అంతము లదా మంటగల సే మూనాలు మసగ్భృహలకర్ష్ము లబ రావా! పుతోన్మాద విషసర్బకాట్లకు ముదుసలులు గురిశావరినా! పసికందులూ జలికావలనా? వీధులో నతురు వగ్గిసూంటి సల్లాల్లో నెత్తురు పళవహిస్తూంటే అడుగుపెడితే నెర్తురో మడుగులు బడుగుజివల పె లారీ పడగలు'

ంళ్తురో నై. షూరణరాందే మతతత్య్య్య హా]

త్య

మూర్చత్వ మే పూనవత్వమా? ఇది ఏఅనాగరిక సమాజానికి పరికబిలబం!, ఇది షషాతరాతియుగానకడి అవశేషం? జర అదివో ఇ. సంజన. జీ. స తాని. మం జ్‌. న ముహాత్ము లున్న ఈదేశం 'మధావులున్న ఈజాకి కళ్ళు తెరచి యోచించండి, కలబడచి బొధంచండి, కనులముందు జరిగేవంతా కననర్లే మౌనం వహిస్తే ఈ ఉదాసినతను భావితరాలు శ్రీమించవు ఈ వివాదమయ ఇవటిమరకొలు చరిక 0లొంచ్చి చెరగవు

రరి కన్నీటికి మరోపేరు నెత్తురు ఉక్కులాంటి వళ్లు తుక్కు తుక్కవుతున్నా డొక్కులు నిండని కూలీలు గుండె నరాల్ని కాళ్ళ కండరాలలో బిగించి జీవన.రయుంరూహతిలో తావూ తెన్నూ తెలియక కౌట్టమిట్టాడే చెట్లకింద నివాసులు కస్నీటి పరదల్లో కాపురాల పడవలు తలమునకలయిపోయిన అలగాజనాలు వెట్టిచాకిరి వార సత్వ పు భారానికి వంగి కుంగి పోతున్న బాలకార్మి కలు పుట్టకురుపులా6టి పొట్టపోషిలచుకునే వుట్టెడు రోగాల పడుపు కత్తైలు నిరుపేదల నిరాశరియుల బాధలకు కన్నీటి గాధలకు వారి పార బ్బక ర్మ కారణమని నీవు అన్ననాడు నా చిన్ననాడు కనులుమూసి కొనివున్ననాడు తల ఉఊచి నేను ఊ కొన్ననాడు నాపేరు కన్నీ దు కని చేయశపోయినా పదికాలాలకూ అమరభోగాలనుభవించే పరాన్న జీవులై న సోమరుల్నీ , శ్రీమంతుల్నీ చూశాక

పెరిగే సిరిసంపడలకు పడ గే 5 టకు మెట్లుగా వన్న కష్ట జీవుల శెమట రూపంలో తరిగిపోతున్న కండల్ని ఇర్యార్స్‌ దాటాయా నరం బహ నాం ఖ సరాంసి ౧ చల; బలేన ఎన్నో ఏండ్లుగా దున్నుతున్నా భు స్వా వవష్యంలని కర్వా గాఠాల్లో జీరమెపోతున్నా భాగస్వా మ్యూరరాని న్‌! లా మదా, యం అ కరక కార్మిక దుస్టితిని పరాషుర్శించాక ష్‌ థ్‌ స కధలలో నిజం తెలిశాక నాలో భఫమల ఇంద$ధనుస్సులు 'వలిశాక ఇంక నీవు నాచేతిలో తలరాత అనే తాయిలంవుంచి మోసం చేయకవు న్‌ బోధనలో పసళలిదన్‌ తెలుసుకునా ఇను నావసితనానికి కుబుసం పిడచుకునా స్‌ ను ఇంతవరకు నాలో ఘూరఠిలి న కన్నిరి యిప్పుడు. ఫెత్తురుగ్రా మారుతోంది యిహ్వుడు నెత్తురు గులాబీలు పహూసోంది యువతరంపె అరుణరారతులు పీరణిరిసోంది యా నో నపలోకాన్ని ప (1 సవిసోంది

కొత్తనూరీళ్లు

ఆ పథవహించే రుధథిరజ్యాలా తరంగాల రుకులు. వారి నరాలు. వారు దగాపడిన 'పీడిభులు. ఆ. మండే విస్ఫృలింగాగ్ని గోశాల గనులు వారి కనులు వారు కూడులేని నిరుపేదలు అకురిసే కోళ్తిధావేశపు గాలివాన అగ్నిజడులు వారి ఊర్చులు వారు నిలువసీడలేని అనాధలు ఆ వేల్చ బడే మేధోహాోమధూమపు అలజడులు వారి అధ్యయనార్చులు వారు వైైరాశ వపు నిరుద్యోగులు: ఆ మరిగి కరిగే అయఃతప్తకాసారాలు వారీ హృదయాలు వారు అసంత్యప్తృ శ్రామికులు ఆ మెరిసి ఉరిమే పయోధర నిక్షతశతారథ్యా నాలు వారి భావానల రవాలు వారు ఈన్యవస్థావంచితులు వారంతా చలిస్తూన్న ఆగ్ని సర్వ త్తాలు జ్య్వలిస్తూన్న జలోచనార్జవాలు పద్యాన్ని స్వీకరించి పంకాన్ని ఈసడింవినట్లు వారి సేవలను వాడుకుని క్షేమాన్ని చూడని ఈలోకం వాళ్ల న్‌ నిర్షక్ష్యం చేసినా కాళ్లు కద పడదోశిపినా కారడపులు వారిని శాఖలహస్రాలతో ఉరడించాయి కొండలు గుహ లగురిడెల్లో చో టీచ్చి అధరించాలుు వారే ఆకొండడోనల్లాంచి హూ డుచుకుపచ్చి 'శేపటి కొత్తసూ రీళ్లు

8-9-9

పుజకు సాటిపుజ

3పటి రాజ్నుంలో చటసభలో సమావేశాల్లో

టగా స చర్చ సీయాంశం సామాన్యుని వ్‌వన మె ప ల్లెలో మాండళిక పదాలు పొలాలో_ జానషదులు హదంూటలుి సాధికారభాషగా చెలామజికొస్తుంది రచ్చ బండల 'పె గా౦ మసుల నిరయాల చముసాయిడాల

దు ఎ“ థి గో ఇంతవరకూ ధనవంతులక్కు బలవంతులకు కొహర్ము'కా స్మా ఊడిగం చెసూ బలహీనుల్ని అలగాజనాన్ని నిరసిస్తూ నిర్షత్ర్యం బపు దారిదర్యం తడిసి మోపె డు చెసె స్వా రాజ్యాన్ని పషపరహరింపజ.స కుహనా షథిజాస్వా మ్య పాలనాయంతార్సింగ శాసనాలు శేవు పొట్ల చేతపట్టుకునే శార్తిమ్‌కుని డగ్గర అతని శరయస్సు కొరుతూ అతని ఆమోద మేదద 0వ సం చుటూ ప౦దక్షణ చేస్తాయి ట్‌ తో శాప్‌

"రికటి రాజ్యుంలో కోట్లాది మానవుల బతుకులపై శర్హయాలు ఒక్క కలం పోటుతో ఎక్కడో ఒక్కడే న్థర్రయించడం మద్యం 'సివిన్తూ అర్హ రాతి మైర6లో బాధ్యతారహితంగా. సంతకాలు చేయడం యింకజరుగ్షదు

థనమే యింధనంగా గల పరిపొాలఆనాయంతళిం యింక సాగలేక్ర మొరాయిస్తుంది పశిజాశ కి” ఉంటేనే పశిభుత్వం నడుసుంది పఠ్సిజలేని పంభుత్వ౦ బుజగ్రభస్న మౌతుంది ప౦జలేనిది పరిభుతతీదు పపంచం లేదు జనమే ధనషుుగా జనమే బలపముగా గల ప్ఫజా రాజ్యం పనిచేయడం మొదలవుతుంది రేపటి రాజ్యంలో సాంకేతిక ఫలాలు. సామాన్యుని విస్త రిలొకి వస్తాయి విద్యాఉపాధులు వడుగు పేకల్లా. పా$ ఇదేహాల్లా పరస్పరం పెనవేసుకుంటాయి ₹పటి రాజ్యంలో ఆంతాకషపడి పనిచెసూ పుషిగా 8నేవానే కుభెరుడు, కుచేలుడు కరచాలనం. చేసుకుంటారు. ధనవంతుడు బలహినుడు వవభోజనమారగిస్టారు సమాజం. పులిమేకలు. సహజీవనం చేసే మున్‌వాటిక కరికేసరులు వై రుధ్యం లేక ఒకటై మసఠే సమవేదిక చరితళిలో పళజను ధిక్కరించిన నియరదతలు రురంరూహత మహావృకొల్లా నేలకొరిగిపోయారు పోలీసుల జైళ్ల ఆసరాతో షపశిజను తరస గైరించిన పాలకులు ఆవృ్వడుగరచిపోయారు

ప (0 జను వదలుకున్నవాడెంతఘనుడై నా

షపారణాలు వదలు కున్నట్లే అవుతుంది వ్‌ రజ ను అంటి పెట్టుకున్న తృణమెన

వజఠిసంకాశమై పళకాశిస్తుంది

పరిజ పాలనాయంతా96గం కీళ్ల ను కలిసె సా ఇయు రనుంవు, పజ ప౦భుత్వ జీవనాన్ని ఉనికిని తెలిపే ఆయుప్పు పరజ పపంచ మనుగడ పే పాఠ్తిణఐవాయువు

కలలె నా కళలె నా పఠిజలోరిచే వసాయి

ఉదయిర్హ అభ్యుద యమూ ప జలొంచే 'అే సౌ యై

ప 0 జ విశ్వ జీవనానికి శా స స

వినూత్న కవనానికి. జీవద్భాష

చినుకుల్లా నిస్వార మైనవారు

ల ల ఈ,

మొలకలా నిజాయితి యెనవారు సశిజ

పరిజ అధ టి పళ్శిభ ప రభ

[ప జ అంటే [ప్రజ్వలనం

[ప్రజ అంటే సంచలనం

అమృతంకలటె అజవామరము్కుసను్య,దముకంటె పురాతనము 'మేరువుకంటె ఉన 1) తపము మేఘముకంటి ఉదాతృచ్ను. [ప్రజ సృష్టి కర్శ్మయెన పర మేశ్వరునే సృష్టించింది

గుడి కటించింది ప౦జ ఉవానికి బహి।హలిణం పల్తిజ పర్తిజ అంటే అందరమూను ప౦యోజనం అండరిడీను [పజకు సాటి మరిదీజేదు:

[ప జకు సాటీ [పబే

కొడి గట్టిన దీపపుబుడ్డీ మసకమసక వెలుతురులో బడిపాఠాలు వల్లెవేతలో తలమున్కలై కునికి జీడుతూ పడగెత్నిన కరధూపవు శ్వాస కాట్లకు గురియౌతూ

లె త్తురు కరకు ఢకుంటూ బతి తయరోగ పు పిల వాళ్లు ఆఅకలములు చెత్తాచెదరుతో సొపాటుకు వొయ్యిరాజేన్తూ కళ్ళ నిండా షాగపట్టగ పేదరికం పగపట్టగ

యిశ్ళలోని దారిదళ్యం కరిగి కళ్ళలో సుళ్లుతిరుగగ

ఆ పళివాహంలో కొట్టుకుపోయిన చూపులతో

అనామకుల న యిలాళు,

వాణిజ్య చదువుల కోసం భూసులూ పుట్టలూ అమ్ము కొని దరఖాస్తుల ఫీజుల కోసం చిస్పలూ చెంబులూ పదలుకొని. ఇంటర్వ్యూూల కెళ్లేిందుకు కంటెలూ' కాసులూ తాకట్లు పెట్టి నిరాశలతో విసిగి వేసారి

ఆత్మ విరమణ చేసుకునే నిరుద్యోగులు,

వె నీ కంటె హెరాయిన్‌ కంటె మతయిన వ్యాపారసంస్క్పృతి పన్నిన సెక్సుకెమ్‌

సినిమా సాహిత్యాల గాలాలకు ఎగబడి

బలహినతల ఎరలలో చిక్కుబడి. ధృజితపి ఎ సంఘవిదో9ిహుతాతున్న ఉప్పదేశపు యువకులు

ళ్‌ విషం ఇంటె కాలుష్యం కంటె పాళిణాంతక మైన మతోన్మాద హాలావాలపాన తత్చ రుల్లై నుతమౌభ్యులు విసరిన మంటల వలలలో అన్నెమము పున్నము తెలియక ఆహుకవుతున్న అమాయకులు దినవచ్చు హు తక్కు పిచ్చి పని యెక్కువ చేయించే యజమాని జలుముకు భయవనడి రాతఫయ్య్యాక పనినుండి బయటపడి చాలాదూర6లో నున్న కొంపకు కాలినడకన చేరురోగా వీధిచివర రోజుకురటూ రొహప్వుకుంటూ ఎదురు జె న్ను లు చూసే పుసికళ్ళు దిసమొల పసివాళ్లు నడుము వంచి నవనాడులు పొలంపనిలో కుంచించి భుజం వంచి రోజంతా జురెవులెకి , వడుగులెతి భాగ థ్రపంతుని జవను భవనానికి భమ్యన వ్యుణపానాలు స్‌ర్మి 6చి ఆకాశంలో విహరించే ధరలు ఆకలిరీర్చకేని కూలి డదు వలు చూసి చిరామము లేక అలసిన కండలి న్‌ మరణమృదంగాల్లా మోగే గుండెల్ని మళీ దూడడిసి పనిచేసే కూ న్టీ ల కళాసలు,

రూషాదుషని తకటూాాది శ వభ వ టు సవ లజ ఇ దొగా రసురపిదు చేతిలో బుసపెడుతూంటే మంచుగడ్డ మనసులో దిగబడగ

అవమానంతో తనువు తూటువడగ్ల కసుబొమల పె నిదా్శలసతలు కఠినంగా దాడి ఇచురటే యజమాని ఎరజూపిన బహుమాసం

బు జగ$ిస్త యెసన భార్యువె ద్యం

మార్చిమార్చి జ్ఞప్తి కిరాగా మనసుపై సమ్మెట వేయగా నియమిత 'వేశకు గమ్యుం చరడానికి

గియమాల్నే గాలికి వదల్మిత్యాగంతో, వెగంతో విశరామమెరుగక పథియాణంచిన లారిదై రవర్లు

డాకర్‌ పెదవివిరచినపుడు

ట

తన నిస్సహాయస్టితికి కనుల మెఘాల్ల్‌ ంచి

కన్నీ టీ బింయవులు పిడుగుల్లా పడినవుడు

కళ్ళలో: సిశ్తస్న్‌ గుండెళ్ల దిళచుకునే

కనురెప్పల వొత్తి శలో పాపాయి నుంచుకొని షపాపాంయ౫ పాంణాన్‌వి డా కర్‌ విధించిన గడువ్లును భయంకర మెన సిశ్శబ్దపు బరువును

గుండె చప్పుళ్నతో కె లుస్తూషు

పస్తులులడ వుప్ర అమ్ముకుని త్‌ ఎన కల్పావుందులుల న ర్‌ నారవి క టాట్ట హాసవిషపు సవ్వు లు వి న్వ్‌ ంచని నిశ్చల నిస జ నై రాశ్య దౌర్భాగ్యపు తరులు నిరుపేదల నిస్స హయుల దుర్భ రదారిదా(్యని౭ భూమిపై నే అమరసాఖ్యాలనుభవించే ధసవంతుల ఐశ స ర్యా గస నేను దోపిడీతో కొలుహైను స్‌వు ఖర్మ తో కొలు సోవు పళజల కోసం పా్రణాలను తృణంగా భావించేవాన్ని సీవు దై వోపహతుడంటావు చెమటతో కన్నీత్తతో చరిత0రాస్తున్న కప్ప జీవుల్ని అందలి మె క హోను నేను వారిని అలగాజనషహుని చితుకాడికాలా ఫ్‌ చించిపెలిక వై కింద పడదోసావు స్‌వు ఇంక మన దృక్చ ధాలు 'వేరు

మన ధృవాలు వేరు.

కల౦ కాగడా

గుండె కొండచరియల్లోంచి ఆనందరస ఇలషా తాల్టై భూకాథి నత భావష రవామో యు కనుల కొనపిపషిలోథిచి ఆ లి. తం అసమ టట ఎద... న ( జ య షె హా యా హ్మ్పులై పర్పివ హం ఫ్యాటి సవ అలోచనాం స వంతులు త తనువు మంబుకుంజములోంచి శాంతినముసుమాలై విరబూయాచ్చిన కణజలాలుు దారిదక్యరఖ కిరంద ఆ కఠందించే ఆకలి చావుషేరలలో, జ క స ల ః జో నల్‌... జాసి శ అఆడప ఉుచుట్నా బున గొదిచున య్‌ త్‌ వ స్రేహో మెయపంంటల ల కలై విశ్వరూప దర్శనంలో, కాలుష్య హాలాహల వహనంలో వారిలా ఆలా త్టాలాలల , యువశకేి అసంత ష జాగు లోల కం ల. ల. న ల టం శ లొ ఎల్ఫె గాలి దావానలమై శ్వాసనాళాల్లోక వ్యాపిస్తూవుంటి తాగేగురు బడబానబమై కళ్ళ ల్తో సుళ్ళు తిరుగుతూవుంటే కాలూనిన పళ్తకచొచా రాలాగ్ని గోళీమె రగులుతూవ్వుంబే పచాజయు మజ టఘాతానికి మెదు గరవీరుడై న మనిషి ఆశల రెక్కలు కెగినపుడు ఐరాపతయలోంటి అశయం తోకపు కుటిఐన్‌వ త్యృణావృత

కూహతపు అడుసులోకి దిగినపవుడు ఈ సామూజిన అశాంతి కొవిమిలో రావాడేనా అంతదంగంలోంచి రూపాంతరంపహాంది ఇావాలు అవిది శదలాళ సమికరిస్తున్నా యి అలోచనలు 29 గృ నదుల ఉజబదమిస్వు న్నాయి కత కాగడూాయె జ వ్‌ వినూన్తుం దొ,

ం్తం అగ్నపవపూలు నిరు పేదల పురికివాడలో బలవఠతల ఇనుప పాదాల క్‌ి ద మరిగిన చలిచివుల నడువములకు: సానుభూతి ₹పనా న్ని పూసునా ఎ యి, చెదునిజాల శోకరసాని 2 అతివేలంగా నాయకుల రాజకీయ దరరచదడలో షావుల్లా రాలిపోయే గ్‌ సా మయుల హాహాకా రాల్ని ఆర్ష౦ంగా వింటున్నా యు కార్మిక కర్షక శా0మిక € “మ తో అవా? రిగా ఆమారతిసునా* యి

100 ఆడపడుచుల్ని సజీవదహనం చేస అత్సెవారి ఆర డివుంటలు, నపయువతారణ్యంలో రాజుకు సే నిరాశల దావానల జ్వాలలు, అపాదమస్తకం ప2పదవుటకురిసినా ఆరని దీనుల ఆకలిమంటలు అంటుకుని నా ఆతలోచనబు గుప్పుమని రగులుకుంటున్నా యు, నిర్బాగ్యుల వగల 'సెగలకు కరగి నిర్వరులై కలంలోంచి పర్పిపహిస్తా

నా వృాదయం అక్షరాగ్ని పూలుగా దూపొందుతోంది. ఇ ఇ. గాచు దం 4 బాదతి 1988

ఓ శ్‌ . స ల. శ్యాం ణే శ న రా? ఇటీ లై టై స న స , యె _ ఎగశఓ జ! క టు గా ళ్‌ స క్ల వ క్‌ ఇ ॥ య. నీ శి కీ గళ్‌ తీ . నే రా _ న్‌ ్‌ క 4 ణి నా క్ష | | అ అల క్‌ సీ 1 ఈ కూ శ్‌ న ా _ ల , జ , సం శ్‌ ఇ శ్‌ ం” క్ష నే వ ఎట నే ల. శ న్‌ జ . - అం తనా లిన ౯ కన. న్‌ జ కా గ్‌ న! మ ః గ ౫ శ శ 1 కో నే క గా /. ః జ శ ఫ్‌ వా న్‌ పం ఆలం. /1 న్‌ వాకు - చ్‌ ళ్ళ శ ళీ [లి ఫ్‌] ః జ “క. ల వ. క్ష. త 9 ఆ 4 అచ శ క మ తతత | మ్‌ ల్‌ న | ల క! జ తి న వ్‌! ం ల ల ఖు న ॥ కా | క్‌ ల (. ॥ కాచి ళా. ల లట స! వ్‌ 7 ం " . ॥ కక ఓ మ 1 వి లలు." న జ్య నే క్‌ _ శ న. క ( లీ లః న జ వా | | ఈ స ఇ శ శ్‌ = జో చో. ం కం 4 (ర క న్‌ యు * _ ్ర - శా - అగ 7 జ లా స్వ ్‌ కా ఆగే . నో క్‌ న | _ ప జ 4 ళ్‌ క్‌. న త ॥ జే జ వ ణే ॥ ॥ య్య క ఒకా 2 . ( . 7 శ ఇ గా న్‌ శ ॥ అ ఈఏ వ్రే 1 శ టి ౧ స ణా శ | రకే శీ గ | గ్‌ మ | కీ లౌ ః జ. చా ను శ కి శ |" జ జ శే మ జాం ర [| + ై లై చ్‌. (| శి గ్‌ శ లీ ల మ... ఆ౦00/ ర ల్టీ/66 “టమ లం మం ను లా గ్‌ గ్‌ జ ఆం ఇ. ఇ క్‌ ॥ - ం నా నా. 1 క్‌ శ్‌ క్త చ ” 1 శ _ = సళ, ఖీ ణా ం కా యా ॥ ః - సజ ల్‌ , , ॥ | త్‌ తి శ నా చః $ ల క“ పా. వ్య జ ఇ, కా కం 2. ల త యా వత ఓ ( క ఏ2 క్‌ _ ఆ త్‌ థి తో" నల జ్ఞ 1 టా! కా క భ్‌ ల క. నే! క్‌ క ల పా ణ్‌ ఇ ఇళ శ | న జా ఉ కే నిళి న & న్‌! బీ అశ జ్‌ గ్‌ తో [ క. పటన. ఛీ ల మ ॥ టి ॥ | ఇ , క - శే త శ గ. రక వా ప. క $ ౫ గ జీ న్‌ ల ఈ ఇ ఇ న్‌! " క్‌ హా 1 | కా . శా ల , ః్‌ * శీ శి ప శ ” క +" ౬ శీ ” - 4 చే క శ ఫి యా. జా లా ఎక _ ౯ ః' శే. || ళీ . ॥ శీ 1. ల మ గ్‌ ల లే | ల. నయా సూాతుతా తూ అయాయొనననూ 0 సవాయు భానవ రయం అయిమం-భమనూయలయ....వారినాయా- న ాసాయేనాలవనాలా. లాలన యి. వుడా చసన లానయనినానాకుణూ నునన. దష నింవకనాలాా -బబ్రాడనభుయోా పులా. దాయ వు వనివనకునుు..మూటనమొొ- దూయమం-----లాంల యాలను. ల న ॥ , టీ ను _ ల ॥ క ల్ని క ళ్‌ ' ఉన్తి న ఎకనానమనాననికనూ నా లబతమటీమమనానా దూరాలు నయనా మొంలాయులా-లనమోడ్తని. టమువలలాలుకననాయుతకనతముకములా కనకము టెనముననాంాలలటారాయాాలాజినసినాకకూయు... టకుతషానానాయనారారాలా.నానలాలా గ క్తమోనయాానాలలలా.-..న్న అ తాలానాా యాతు అనాస నాటా ల ఆా+ అవవననానా-- ఆతా ఖ్‌ జ ల అం ఫ్‌ న్‌్‌ ౩ జ _ శ క్ర - | " శ్వా వ న ల! /| (| న " ల్‌ ౭ . | న లా స్‌ ల | ॥ = చె అపడ ల డి క న్‌ లట శ ఇట్ట! ! (6 ళ్‌ సి గ ” లి న టి క క శే తు ఇన సు? _ + వస” లుం జక | ౬ న. న స న | ఇ ఆ! ఇతి తల టు “4 + షీ. వా జ | జ్ఞా?" , ఖం ల్‌ . + వ గ | /. వ. శ." ఎ ప న్‌. ఖ్‌ ం ళా ళ్‌ / ; బ్‌ , న ని న న యనక య + శే క _ ణీ శ శః న డల టిం ఆది ర. ళీ గంతు ఆర్స్‌ జ ఖే క లం కన య ఇ 4 లీ | క్ల క స. రా + మ్య గ య స. న. క 1 ఈ 4 ం | ఇ ఇతో. వీ +ళ్ళ్‌ క ర శ లో, క. క్ష ” | మ శీ | పటే శ న్న + అ" గై మ్‌ రు 4! య. ॥ - ం ప్‌ సన్ను స్ట న యను న, . | వ . నిసి... శ వయ కయ. వంక స గధ న నభ - ఆ + వం. వేళ క రం పం ర్ట కే న. (౯ సహార లాలా. ] ॥ అ జ కం సాల, కరన ప మ తంటా టో ఎ ంంం. పరాం ంత మ చంయ న్‌ | . | క్ష శ్‌ ట్ర శళటా వం జీ సకో 9 ఇక్‌ టే మెర ఇన అ షం రు. ల! శీ ళా (| [1 %ం లో సో 1 శ్‌ క టి షు. నన్‌ మ్‌ క. న న మా లా ఊక ఖ్‌ 4 కర్మని ళా , కు టన సన సంస, ర సరం 1 ఆ కన ట్‌ వం గం దహ _ జ /| | న్‌ ల్‌ ఇ శ్రే కాల | ఖు 8 ే ॥ ళ్ళ టి పు థ్‌ వమన ర యే త్తే ఖో ల | 1 మ , మై వం స్తన ననిన నధ నని వదన పస ను ల? - =

• క్ష " క్‌ ” శ ఘే గ స న్య | కన సం ల్‌ ఖ్‌ టి ఆ శ న్‌ యీ టం సగ ట్‌ అ" ం క్‌ నల = ల ఇ తట రక్‌ 3 రోటి ర్య. ఎట్టు? కయ! కారా కథా! ఛి ఇ భోనో కే ఇం బలీ 4 వం సస్య ర్‌.? లీ. ఇనా ం న , | ల హమ ళాస్ర క ళు ళ్‌ ళ్‌ % ట్‌ 1 ₹ శ స్‌ సుం. క్షు. తీ ర్‌ కక రాళ గా! సెం మళ ష్‌ టీ +! న్‌ కం శ్‌ కూ శ చా న ॥ " న్‌ నే 7 ఓ శ ర " క గ్‌ ఓ త న, గాఎ క న. గా , నొ క గ [| = ణ ల ళ్‌ ఓ! నా శ క తో ణ్‌ ఉత న్‌ లు కేనా | ర! - గ్‌ ఇ ల అ _ త్త ల టా. ఇ! త గ. న మా = ఈల కడ వ. + ఖు కీయ. ర్‌ బక. య జ్‌ కో ల శకపుకనకననమువనననాననను 1 కా నా అకార. ఆర్థమన్మా ఈ ాాడరాయార స న అ అనరా అవకా పటే. మ్‌ లం వ అ హా ల! ం చ్‌ క న క. శి ద | న్‌ ్ట ॥ న , | శ్‌ ల టి వో శి ” ] జ శ క " క / ఇళ వ 51 క | లు క. ఖా వేష నిం స్‌ వ , న. మ! _ హా. నే శ న్శీ | శ్‌ | ః . షీ ం 4 / | శీ ఇె.. కసె ల ఇ. శ | గ్‌ ॥ి న్‌ జు స్ట గ్‌ _ గ రు శి ళా న. ఫే ( శ ఇ భశ ఛే ర ఉట టి రక్‌ న్నా . , . శ వ న్‌ = ఈ శ్వా €్‌ " క ళీ శ స్త న గా “న్లో య ” ల ల్‌ స్‌ న! 1 " గా శీ న! శ ఓ ఓ ల్‌ ను ! " స "న్ని ల జా గ్‌ | అ క తి న అం గ్‌ ల ( | / శ చే ల్‌
• 2 వా న లా మ టా “గ ళీ లే _ న. ఇ తా , | ఉ ఓ చవర. కళ ర్‌ నే ౧ క ణి | త్‌ జౌ ఎ ల 7 -శ్యట్ణీ నీ నీ లన్న వకాకుళంల కృబా భక్తు. జ ॥ | ॥ జ ఇ త్త భా ॥ శవ వ్యా థ్‌ జ్ఞా . అ ఫె జా ఖీ - అగా /. ఇ? న “తక్‌ వా తాట్మ. న్‌ు శశ = 4 ర నే ॥ శాఖే ॥ జ్‌ క క్ష శ చ్‌ ష్ష్‌ చ న య చ ల | . . + టో వే కే ల జ ఖ లు ఎట క _ | టి ళీ | ॥ , శ త - ప! గ ల. గం న్న ్‌ గ హె ణి | శ శస ్త్‌ ఖత + = బైక్‌ ఇ క ఇ ననన కే ౫ | _ "ళ్ళ ” " జ్య స . వి శ్‌ లే అ అతన | ల్‌ శ్‌ త శళ్ళ ల గళ .్క్‌ ల్‌ _ పం." ॥ ఖ | శ్రీ శ ॥ ః జా సజ చూ ॥ క్ష జు ము మ శ్‌ ॥ సే ॥ ఆ న. ల్‌ / అ | , | జ జ 1 ః , శౌ య స శ్‌ | (గ శ .. ఖ క , ణీ , జ్‌ - ౮ /. ఇ న ౯ క. " ళా “త ” క. వి క త! స కష " పళ క | | వనక నల 1 క. . వాన - ర ' హ్‌. ॥ తే - స గప - " త క! ప - తా క ఆ ను క “త ఆ లలన |. ఫీ గ్రే స గాటు ఈ. ఈ శ త. 5 అ | శ్‌ | శి కను ఛి గాః | ప్తి ణో శీ టా. అవిబణన లీ | ల! శ జే 4 - | ల. " జా _ (జీ (1 కట ఖ| ళ్‌ శీ క

• టం. హా ), తవిదు-చిననాగాం నయం = | ఈ నస జో - జ లీ ! లి అ డీజా ల ప త . న క లల? న్‌ , చ వ క . క. లే కేనా శ్‌ గ న. + శ . ఖే | . శం. ॥ లో మా తి ల / న్‌ న్న న ీ న - సా , ళ్ళ ల్‌. ౪ యా లై వ్ల ళు | వ క. _ న _ కూ | " జు గ బాన్‌ జ్‌ త. లం ” కానా గ్‌ ళ్ళ -ో శ్‌ [ ఈ షే ఇ నే స. వం. కా న కా - | జ న సాన 7 క్ష మ ఇ జ్‌ | న! హా నీ ౩7 జై ॥ కా లీ వ. శ... + | శ్‌ ళా గ సెం క్ష శా ఆశ ఆ లీ € వ శీ న ఈ పీ | శత. ( లే - [స్ట క ళ [ గట | టీ ల శే ॥ ల ॥ “4 / జత. - శీ ళన ల! | శో 7 | 1 | శ గా ల _ ॥ జ శ శీ ” ళ్‌ బలానో | 11 చ్‌ క్సా క్యు త్‌ ౨ శ 2 “ న హా భై స్‌ శ గీ శ నో తం సవ. ఓ క శో = + ॥ | గ్‌ _ | ॥ శ్జ్ర ॥ ఇ |. స వ ట్‌ క్ష న . ॥ ల 0” వ స్‌ స ల జ్‌ వె “ - ఉత న్‌ా న్ని న్‌ ॥ ల (జ "5 ఎ న్‌ా (లీ | తేర. శచీ _ న; న శతపడ లో అనా ఖో డ్‌ ॥ శీ సం 18 ల్‌ "ను - బం లే సా ల ఆజా డా లం కథం క య. క శ క 2 /. || ౧ శతకము క్‌. వట్ట! టు గ్‌ వె. ఇ ము అ =. క క ల శ శ్‌ న. క్‌ ళా! ॥ / మ గ్‌ వాన జ ణ్‌ జ ళ + ట్య ఆ జ" ను - " సా - లి లై స జూ వస ళా టొ నా ల గా కుట్టు ఇ న గా ము తౌ జ్యూశే మళ భే జు ఖీ గా శ య త "మీ క్‌ - | శ న ఎ న క హ్‌ కా శీ | క క్ట రో | య. || - . | ఈ ప. జ ॥ * సా చ జి జా - శ " శ ల ఎస = వ్ల కి న ద | (౫ 4కే ॥ ఓ కేల = గ. అ చపా న. జీ జ ము 1 భన టు. య శ 4 ళ్ళ 5- జ .( న. ॥ జ ల శ శ? (సై వి జీ న ఇయ. న ఇ ఇ ః / న! నక శి శి ల అ టి 1! . _ కంచే! ల ల్ని కి + ె ం | డ్‌ జ న్స +, నశ = ష్‌ ! న 8 ష్‌ ి / ట్‌ 5 - శః క , | ఇత. ర్‌ం | ॥ సతో - క్‌ జ "= క ఎలి! క టన! - తా. గ జ ఫ్‌ ( దా | న. వ గ క _ | ఠి నో - ॥ న్న ణీ న శ క ం! కక. న్నే ఆ జో ళ్శ ల్‌ త్వా లీ ఇ | హా కా | తకం ఎ దచీ-వో. జల్లే" ఒటో క , బాట్‌ క శ న ౪ ఆత. క్‌. ఈ శు మి క న క్ష య్య ] పం. తఅకకోుమేగ్‌ - దగ” జో గా ళం పంతు ప సూ కు క. శా పరే “ శవము నీ. | న ఉయ్‌ "| గలనా. రాళ! శ, త త య ల వసన ఆ త్‌ నై నే లో స్మా అ ఆష్‌ హాళ్లీకి 1 " న ్త ఈ, శ్‌ 4 స్టా అరి మం క ఇ ౬ న శ | స. ముల న్‌ కం. చ / న కి న్‌ న్‌ క క్ట _ అటి నీ కీ క్‌ ర " "్‌ శ ం లా త్త షా ళ్‌ * |] అ ళ్‌ వ. కాక త్‌ “ “ ॥ క్‌, జళశన తష | యబ జ ॥ జ ట్‌, స కు | లం! శ్‌ సీవా లై చ క న్‌" | ళా న. క్ష చే గళ . తా భా "టీ త. *ఉత న్‌ మ. న క్‌ 4. ఆ - అనో 9 ం ఇంర్‌ట్యై . నః క క్‌ స్‌ (క మో? క ॥ “ఇ బులు ఎ ల. కర మ మే అలీ! బం ధక ఫి ౧-2 నుని వ్‌ కి | శ క్‌ మం! శ య్‌ ॥ ని శ్వా శ | శ వ్‌ చై అ టే. మ ఎని క ఖా స ఎట + కా గ! . స్యక్ట న నశ అ క మ ఇ గె న ఇ _ 4 ల" . ॥ ఛీన 2 టే శ శ వూ ) హా జా శ! (| క క్ట . ఛి భగం ఆ 4% | ల. కలల 2౨ _ [క ఇ మం త్వక్‌” లే టల్‌ నో - నం. గ్‌ కే వ నమ! లో నం జ్ర ను శ, వ క లకి అత్య ౯. ఆ క త . న. | | జ్‌ - ఆ ॥ ల ఓల | ఎ. . వే ' " త్త . య్‌ ఖు బలీ / వ. ను సట్‌ ఇ ఫో + ॥॥ అడే న | సన్‌ తా- నా తి . క న. క్‌ 4 /" అనే కాళి *," క. శ + , ఇ ్గ జ ళీ కే ॥ శ ౭ క ష్‌ స. ఆ ః అ చొ | ీ “ ' ల జీ " కః. ళి ల | | ఖు 5 ళ్‌ లి క నం. (=. | ఫం అ క లో క. / | క. + తే ఇటే + వత. ౨ టో య. | లిపీ గ్‌ ట్ట న క ర్చ ట్‌ వ్ల [షే ల్లో ఉ ః / న! స గ ల తే క శ బ్‌ ల్‌ు త. కు 2 ళన శై = 4 క 1. గ్‌ ఇ - ఆ ' / ళ్‌ న తీ ల శ పాలా ట్రే ల్‌ జే క. ఫో గా ల? ॥ ళ్‌ ॥ “విం ఏళ న్‌ ౯ మా క్‌ క | సా న్‌ అ ల ఎను న రం న. మం. ం. వ. నా ఖా తళ ఠి 1 ॥ జ ॥ వే లో చ రం య జీ / స తి 0 ॥ శిజ్హాగో ఈ త ఆ 1 ॥ శ ॥ ః" శో ర్‌ 1 | శ ఇ జ ॥ " ల సఖా - లో ల |