اگر می خواهید کسب و کار یا انجمن خود را توکن سازی کنید و آن را برای وب۳ آماده کنید، چگونه باید به طراحی توکن خود روی آورید؟ کدام سوالات را باید از خود بپرسید؟ به چه دانش و مهارتی در تیم خود نیاز دارید تا بتوانید به طور مناسب این توکن ها را "طراحی" یا "مهندسی" کنید؟ هدف این فصل این است که بفهمید بسته به نوع توکن که می خواهید ایجاد کنید، چه سوالاتی در طراحی و فرآیند مهندسی یک سیستم توکن جدید، مرتبط هستند.

رویکردهای تفکر طراحی، با تمرکز ویژه بر طراحی کاربر محور یا طراحی انسان محور، پذیرش گسترده ای در شیوه های طراحی محصول استارت آپ ها و مقیاس پذیران وب۲، پیدا کرد. اصطلاح "تفکر طراحی" به دهه 1950 برمی گردد و طی دهه 1990 در جامعه کسب و کار مورد استقبال گسترده قرار گرفت. هدف استفاده از تکنیک های خلاقیت برای تکنیک های جدید حل مسئله بود که راه حل گرا، اما در رویکرد خود جامع بودند. رویکردهای تفکر طراحی به برنامه ریزی استراتژیک مفاهیم برای هر فناوری، محصول یا خدمات جدید کمک می کند. این فرآیند از تعریف مسئله، ایده پردازی، استراتژیهای متمرکز بر راه حل، مدل سازی، نمونه سازی اولیه، آزمایش و ارزیابی شامل حلقه های بازخورد تکراری از آن است.

با ظهور وب۳، اصطلاح "مهندسی" در زمینه طراحی سیستم های توکن توسط جامعه در حال رشد "مهندسی توکن" استفاده می شود. انگیزه استفاده از کلمه مهندسی (به جای طراحی) رعایت انصاف در مورد ماهیت زیرساختی و حساس به ماموریت شبکه های وب۳ و بسیاری از کاربردهای بالقوه آنها است. "ترنت مک کناگی" اظهار داشت که، 《مهندسی در مورد تجزیه و تحلیل دقیق، طراحی و تأیید سیستم ها است. همه اینها با کمک ابزارهایی سازگار می شوند که تئوری را با عمل آشتی می دهند. مهندسی همچنین یک رشته مسئولیت است: از نظر اخلاقی و حرفه ای در مقابل ماشین آلاتی که می سازید پاسخگو باشید، همانطور که توسط "بازبینی پل باریک تاکوما و حلقه های آهنی" نشان داده شد.》 او احتمالاً اولین کسی بود که اصطلاح "مهندسی توکن" را به کار برد و امیدوار بود که 《طراحی اکوسیستم توکن نیز به یک زمینه تجزیه و تحلیل دقیق، طراحی و تأیید تبدیل شود. این ابزارهایی دارد که تئوری را با عمل منطبق می کند و با احساس مسئولیت هدایت می شود.》

اصطلاحات "طراحی" و "مهندسی" ارتباط نزدیک دارند اما یکسان نیستند. بلکه مکمل یکدیگرند. در حالی که اصطلاح "طراحی" ممکن است اصطلاحی شناخته شده تر و شهودی تر بوده، و دارای معنایی ذهنی تر، خلاقانه تر و حتی هنری تر باشد، اصطلاح "مهندسی" تمایل دارد که جنبه های فنی مانند ترکیب قطعات ساکن برای ایجاد یک ساختار کلی محکم و قابل پیش بینی را در نظر بیارد. 《مهندسی به استفاده از اصول علمی برای طراحی و ساخت ماشین آلات، سازه ها و سایر موارد، از جمله پل ها، تونل ها، جاده ها، وسایل نقلیه و ساختمان ها گفته می شود.》 (https://en.wikipedia.org/w/index.php ?title=Engineering&oldid=943637749 بنابراین، طراحی بخشی از فرایند مهندسی است. اصطلاح "طراحی مهندسی" برای توصیف بخشی از فرآیند مهندسی استفاده می شود که دارای انتهای باز و در نهایت ذهنی تر است.

مشابه مهندسی برق و طراحی سیاست های عمومی، مهندسی توکن در مورد تجزیه و تحلیل دقیق، طراحی و تأیید سیستم ها و فرضیات آنها است. فرضیات آنها باید توسط ابزارهایی که باعث همبستگی تئوری با عمل میشود حمایت گردد. با این حال، برخلاف مهندسی برق، طراحی رفتار انسان شباهت بیشتری به هدایت اقتصاد ملی و طراحی سیاست های عمومی دارد، زیرا به تکنیک های مدل سازی "فازی" بسیار بیشتری نیاز دارد. با ظهور هوش مصنوعی و ابزارهای شبیه سازی بهتر، ممکن است بتوانیم توکن های هدفمند موثرتری را طراحی و مستقر کنیم که توزیع احتمالات ناشناخته، رفتارهای ناشناخته یا خصمانه عناصر، عوامل خارجی احتمالی شبکه و "فاجعه کالاهای عمومی" که به سایر بخشهای جامعه تحمیل شده است را نیز در بر داشته باشد باشد.

در حالی که جامعه "مهندسی توکن" به ضرورت انجام اقدامات دقیق مهندسی نرم افزار اشاره می کند، اغلب به نظر من می رسد که در نظریه های بیان شده و روال های متداول، تمرکز بیشتر بر مواردی است که من آن را جنبه های "مهندسی فنی" یک سیستم توکن می نامم. نگاهی به ترکیب اعضای تیم اکثر استارت آپ های توکن، وب۳، بلاکچین این فن محوری را کاملاً منعکس می کند. به هر حال مهندسی، ایجاد یک فناوری است که در نهایت همیشه یک هدف اجتماعی دارد. نگاه به مهندسی، از یک لنز کاملاً فنی، ذهنیت تقلیل گرایانه در مورد چرایی و چگونگی ساخت فناوری را تداوم می بخشد.

به نظر می رسد که درک روزافزونی برای نیاز به استفاده از اصطلاح "مهندسی" به معنای وسیع تر آن، هنگام طراحی سیستم توکن وجود دارد. وب۳ با دفترهای توزیع شده و قراردادهای هوشمند، یک لایه حاکمیت و یک لایه اقتصادی برای اینترنت فراهم می کند. اگر مشکلی پیش بیاید، خسارت جانبی زیاد است، همانطور که در افتضاح "TheDAO" از سال 2016 یا سواستفاده از قرارداد چند امضای "Parity" در سال 2017 که منجر به تخلیه میلیون ها یورو از یک یا چند قرارداد هوشمند یا هک اخیر DeFi در 2020، مشاهده شده است. بنابراین من پیشنهاد می کنم که ما به صراحت جنبه های "مهندسی فنی" ، "مهندسی حقوقی"، "مهندسی اقتصادی" و "مهندسی اخلاقی" یک توکن را از هم تفکیک کنیم.

هنگام ایجاد یک سیستم توکن، فرد باید تصمیم بگیرد که آیا یک توکن زیرساخت یا یک برنامه کاربردی ایجاد کند و چگونه سیستم توکن را به صورت فنی پیاده سازی کند.

"توکن های زیرساخت" توکن هایی هستند که یا شبکه های بلاکچین عمومی (لایه 1) یا پروتکل های لایه دوم مانند کانال های وضعیت یا سایر پروتکل های وب۳ مانند شبکه های توزیع شده ذخیره سازی فایل را هدایت می کنند. (بیشتر: قسمت 1 – وب۳، وب وضعیت دار) این توکن های زیربنایی هدف محور بوده و باعث ایجاد انگیزه در نگهداری جمعی از شبکه های مذکور می شود. مهمترین پرسش های طراحی در فرایند مهندسی، پرسش های مربوط به امنیت، مقیاس پذیری و حریم خصوصی است.

• جنبه های امنیتی به طراحی مکانیزم اقتصادی کریپتو برای تأمین سطح امنیت مورد نیاز می پردازد. (موارد بیشتر: قسمت 1 - امنیت توکن و بلاکچین و سایر دفترهای توزیع شده)

• جنبه های مقیاس پذیری به موازنه بین امنیت، عدم تمرکز و مقیاس پذیری می پردازد. حفظ امنیت و عدم تمرکز بالا و در عین حال امکان مقیاس پذیری، یک سوال مهندسی با انواع مصالحات است. تکنیک های مختلف مقیاس پذیری، مانند شاردینگ، قابلیت همکاری، کانال های حالت و ابزارهای کریپتوی جایگزین که حجم تراکنش ها را کاهش می دهد، در حال حاضر برای حل این مسائل در حال آزمایش هستند. (بیشتر: ضمیمه - مقیاس پذیری)

• جنبه های حریم خصوصی به این سوال می پردازد که چه نوع رمزنگاری ای باید استفاده شود تا مقدار "حریم خصوصی هنگام طراحی" مناسب فراهم شود. در شبکه های بلاکچین اولیه، داده هایی که در یک توکن گنجانده شده و تبادلات آن برای همه عمومی است. از طریق مکانیزم های رمزنگاری اضافی، اعطای دسترسی را می توان به شیوه ای با حفظ حریم خصوصی بیشتر مدیریت کرد. (بیشتر: قسمت 3 - توکن های حریم خصوصی) با این حال، این رایگان نیست، زیرا هر رمزنگاری اضافی، هزینه ای به فراخوانی قرارداد می افزاید.

"توکن های کاربردی برنامه" توکن های اپلیکیشن توسط یک دفتر توزیع شده زیربنایی و سایر شبکه های وب۳ مدیریت می شوند. فرایند مهندسی فنی باید در نظر بگیرد که از کدام یک از زیرساخت ها و استانداردهای توکن استفاده کند. علاوه بر این باید نیازهای بالقوه قابلیت همکاری سیستم توکن را در نظر بگیرد.

• زیرساخت مورد استفاده: از آنجا که توکن های برنامه توسط یک دفتر توزیع شده مدیریت می شوند، تمام مسائل حریم خصوصی، مقیاس پذیری، تمرکززدایی و نیازهای امنیتی توکن باید توسط زیرساخت های اصلی زیربنایی تأمین شود. بنابراین، محدودیت های زیرساختی باید هنگام انتخاب بین موازنه ها میان راه حل های مختلف در نظر گرفته شود.

• قابلیت همکاری: علی رغم این واقعیت که دفترهای توزیع شده هم اکنون قابلیت همکاری محدودی دارند، در حال حاضر راه حل هایی وجود دارد که ممکن است باعث ترجیح یک سیستم بر دیگری شود. بسته به میزان نیاز قابلیت همکاری سیستم توکن شما در طولانی مدت، پرسش های زیرساختی بایستی در نظر گرفته شوند.

• استانداردها: فرآیند مهندسی فنی می تواند استانداردی از لیست فزاینده قراردادهای استاندارد توکن انتخاب کند. استانداردهای توکن استفاده شده به خصوصیاتی که یک توکن باید داشته باشد بستگی دارد (حریم خصوصی، قابلیت استفاده، قابلیت انتقال، تاریخ انقضا) و خصوصیات نیز با در نظر گرفتن تمام محدودیت های اقتصادی، قانونی یا اخلاقی به هدف توکن بستگی دارد.

مهندسی حقوقی توکن ها هنگامی که با "سیستم های توکن ساده" سروکار داریم وظیفه اصلی محسوب می شود. اصطلاح "ساده" معمولاً در دامنه سیستمهای پیچیده[^ 1] استفاده می شود. در زمینه مهندسی توکن، اصطلاح "ساده" به این واقعیت اشاره دارد که پویایی مدل های تجاری یا حکمرانی یک توکن بالقوه به خوبی شناخته شده هستند، مانند مورد

1. پول بانک مرکزی،
2. اوراق بهادار و دارایی های دیگر،
3. مراحل شناسایی و صدور گواهینامه
4. حق رأی،
5. کوپن ها و اسناد، یا 6) بلیط های ورود و سایر حقوق دسترسی.

فرآیندهای کسب و کار یا حکمرانی مربوط به این موارد استفاده، طی دهه ها، گاهی قرن ها، تحت آزمایش تنش قرار گرفته اند. حفره های احتمالی طی فرآیند آزمون و خطا طی سالها بسته شده است و مقرراتی در این زمینه وجود دارد. توکن سازی چنین فرآیندهای کسب و کار / حاکمیتی عمدتاً به مهندسی حقوقی نیاز دارد که به سازگار کردن توکن سازی دارایی های موجود، حقوق دسترسی و حق رأی با قوانین محلی اشاره دارد. بنابر این، مهندسی حقوقی، به توکن سازی مدل های سنتی حاکمیت اشاره دارد که در آن قراردادهای هوشمند جایگزین بسیاری از عملیات مبتنی بر انسان / کاغذ / کلاینت - سرور است. سوالات مربوط در فرآیند مهندسی حقوقی توکن های هویتی، توکن های ارزی، توکن های دارایی یا توکن های حق رأی عبارتند از:

• کدام یک از حوزه های قضایی بین المللی/ ملی/ محلی باید در نظر گرفته شود؟

• کدام نهادهای نظارتی ممکن است درگیر باشند؟

• چگونه قراردادهای هوشمند را طراحی می کنیم تا از نظر قانونی سازگار باشند؟

• آیا برای رسیدگی به امکانات / پویایی های جدید توکن سازی و وب۳، حوزه قضایی باید تغییر کند؟

هنگام طراحی "سیستم های پیچیده توکن"، عمدتا مهندسی اقتصادی مورد نیاز است. مشوق ها و قوانین حاکمیت جامعه به "توکن های هدفمند" گره خورده است که اقدامات جمعی جامعه را از طریق مکانیزم های خودکار هدایت می کند. (بیشتر: قسمت 4 - توکن های هدفمند) مدلهای حاکمیتی غالباً ناشناخته هستند و نتیجه تعداد بیشماری از فرصتهای جدید برای تنظیم اقدامات جمعی بر روی وب۳ در غیاب واسطه ها با استفاده از قراردادهای هوشمند و دفترهای توزیع شده است. بسیاری افراد این توکن ها را به عنوان "توکن های سودمند" ، "توکن های کار" یا "توکن های اجماع" یاد می کنند. وجه اشتراک همه این توکن ها این است که آنها اقدامات جمعی را به سمت یک هدف مشترک هدایت می کنند. چنین اهداف مشترکی می تواند اجماع، به اشتراک گذاری منابع، شهرت و مراقبت، کاهش انتشار CO2 و غیره باشد. ابزارهایی که برای طراحی چنین سیستم هایی لازم هستند را می توان در اقتصاد، علوم شبکه، سیستم های فیزیکی سایبر و سیستم های فنی- اجتماعی یافت.

• اقتصاد با مطالعات مربوط به موسسات اقتصادی، سیاست ها و اخلاق، از جمله سوالات مربوط به تخصیص منابع، اختلاف ثروت، و پویایی بازار در زمینه تولید، توزیع و مصرف کالاها و خدمات سر و کار دارد.

• علم شبکه، شبکه های پیچیده، از شبکه های بیولوژیکی گرفته تا شبکه های مخابراتی کلاسیک، شبکه های رایانه ای تا شبکه های اجتماعی را بررسی می کند. روش های مورد استفاده شامل ریاضیات، فیزیک، علوم کامپیوتر و جامعه شناسی است.

• سیستم های فیزیکی سایبری مکانیزم هایی هستند که توسط الگوریتم های مبتنی بر رایانه کنترل می شوند، و کاملاً با اینترنت و کاربران آن ادغام شده اند. به عنوان مثال می توان به شبکه های توزیع برق و سیستم های حمل و نقل در مقیاس بزرگ اشاره کرد که هر دو دارای این ویژگی مشترکی هستند که رفتار بازیگران کنترل نشده انسانی می تواند شرایط نامطلوب یا حتی ناامنی را به روش هایی کاملاً خارج از ادراک ایجاد کند.

• سیستم های فنی اجتماعی اولین بار در دهه 1940 ایجاد شد و به تعامل جنبه های اجتماعی و فنی سازمان ها و جوامع خصوصی و عمومی، بصورت آنلاین و در دنیای واقعی اشاره دارد. این به مطالعات مربوط به زیرساخت های پیچیده ای که یک جامعه از آنها استفاده می کند، مانند اینترنت و سایر شبکه های ارتباطی، زنجیره های تأمین و سیستم های حقوقی و رفتارهای انسانی، اشاره دارد. این رابطه می تواند ساده (روابط علت و معلولی خطی) یا پیچیده (غیرخطی که هدایت و پیش بینی آن سخت است) باشد.

پرسش های اصلی که باید در چنین فرآیندهای طراحی به آنها پاسخ داده شود، به شرح ذیل هستند:

• هدف سیستم توکن شما: چه نوع سیستمی می خواهید ایجاد کنید؟

• به چند نوع توکن مختلف نیاز دارید؟ برخی از سیستم های توکن دارای چندین نوع توکن برای هدایت عملکرد جمعی در شبکه هستند. مثالهایی که در فصلهای قبلی این کتاب توضیح داده شد، شبکه غیرمتمرکز رسانه های اجتماعی استیمیت (استیم، SP ،SBD) یا توکن پایدار MakerDao میکر داو (DAI، WETH، PETH، SIN، MKR) است. سایر سیستم های توکن مانند شبکه بیتکوین فقط یک توکن دارند. به طور کلی می توان فرض کرد که هر چه انواع توکن ها بیشتر باشد، پویایی شبکه جهت هدایت آن شبکه پیچیده تر است.

• هدف: تعریف یک هدف مشخص برای توکن برای فرایند آینده طراحی ضروری است. با تجزیه و تحلیل بیش از ۱۰۰ سیستم توکن، به نظر می رسد که هدف روشن تر، باعث مقاومت شبکه بیشتر است. نظر شخصی من این است که توکن فقط باید یک هدف داشته باشد. اگر چندین هدف دارید، احتمالاً به انواع توکن های بیشتری نیاز دارید. در غیر این صورت، طراحی مکانیزم سیستم توکن شما می تواند بسیار پیچیده شود.

• خصوصیات: هنگامی که هدف مشخص شد، می توان با در نظر گرفتن تمام محدودیت های اقتصادی، قانونی یا اخلاقی که می تواند بر پویایی سیستم توکن تأثیر بگذارد، خصوصیات توکن را بدست آورد. نمونه هایی برای انتخاب ویژگی و پویایی احتمالی عبارتند از:

1. قابلیت انتقال: آیا توکن ها به یک هویت منحصر به فرد (شخص یا موسسه) گره خورده اند یا قابلیت انتقال محدودی دارند؟ بسته به مورد استفاده، پاسخ متفاوت خواهد بود. قابلیت انتقال محدود به طور خودکار نقدینگی یک توکن را کاهش می دهد و آن را به عنوان یک وسیله مبادله غیرقابل اجرا می کند. به عنوان مثال توکن های اعتبار باید به هویت یک شخص یا سازمان در شبکه گره خورده باشند و به هیچ وجه قابلیت انتقال نداشته باشند. توکن های شهرت قابل انتقال می توانند در بازار آزاد معامله شوند، و این باعث می شود نشانگر رفتارهای شخصی در شبکه نباشند، مانند مورد توکن های "استیم پاور" در اکوسیستم استیمیت.
2. قابلیت تعویض پذیری: اگر توکن ها یکسان باشند و به یک هویت گره نخورند، سیاست پولی سیستم توکن ها، از جمله نرخ تورم، باید تعیین شود زیرا توکن ها می توانند به عنوان یک وسیله مبادله (توکن پرداخت) عمل کنند.
3. تاریخ انقضا: اگر توکنی تاریخ انقضا داشته باشد، این تورم توکن را کاهش می دهد. تاریخ انقضا همچنین ممکن است در مورد کوپن یا بلیط ورود و سایر حقوق دسترسی مطلوب باشد.

• اثبات…: خصوصیات توکن، مبنایی برای مدل سازی مکانیزم تحمل خطا برای هدایت شبکه به سمت یک هدف جمعی است. هدف از چنین سازوکار تحمل خطایی این است که مشخص شود با اثبات انجام کدام رفتار توکن ها صادر می شود، تا در برابر فساد، حملات یا اشتباهات مقاوم باشند. ثابت شده است که اثبات کار برای رسیدن به هدف (تراکنش های P2P ) مقاوم است. از طرف دیگر، توکن شهرت شبکه استیمیت (استیم پاور) دارای طراحی توکن انعطاف پذیر متناسب با هدف خود نیست (که به عنوان یک توکن شهرت مقاوم به خطا که نشانگر محتوای با کیفیت است عمل کند).

طراحی سیستم های توکن نیاز به تفکر اخلاقی و سیاسی نیز دارد. اینکه چه نوع سیستمی را می خواهیم ایجاد کنیم، یک سوال فنی نیست بلکه یک سوال اقتصادی - اجتماعی و سیاسی است. سوالات مربوط به سیاست، معنویات و اصول اخلاقی باید به صورت ایده آل قبل از طراحی چنین سیستم هایی پاسخ داده شود. اگر نتوانیم پرسش های اخلاقی را در روند تفکر طراحی چنین سیستم هایی بگنجانیم، "تعصب پروتکل" ایجاد خواهیم کرد. تاریخ نشان داده است که در نهایت، همه این پرسش ها باید حل شوند. با این حال، اگر این کار پس از ایجاد یک سیستم درواقعیت انجام شود این تعصبات بدلیل اینرسی سیستم، به سختی قابل جبران هستند. (مراجعه کنید به رسوایی کمبریج آنالیتیکا و بحث در مورد حریم خصوصی، کنترل و حاکمیت شبکه های اجتماعی که به دنبال آن ایجاد شد، رسوایی و چالش هایی که شبکه فیسبوک در حال حاضر با آن روبرو است). با این حال، نیازی به اختراع دوباره چرخ نیست، لازم نیست تمام کار را از ابتدا انجام دهیم. ما می توانیم اخلاق مهندسی[^ 2] را در ایجاد سیستم های مبتنی بر اینترنت اعمال کنیم، کاری که سیلیکون ولی و دیگر بازیکنان بزرگ عصر اینترنت در انجام آن کوتاهی کرده اند. از نظر طراحی توکن، دو مورد از مهمترین سوالات اخلاقی و سیاسی عبارتند از:

• شفافیت در برابر حریم خصوصی: موازنه بین منافع عمومی و خصوصی یک بحث سیاسی قدیمی است که در علوم سیاسی و جامعه شناسی مورد بررسی قرار گرفته است. گرچه حریم خصوصی افراد مهم است، اما ممکن است منافع عمومی را تضعیف کند. بیایید در مورد شفافیت زنجیره تامین صحبت کنیم: گرچه احتمالاً اکثر مصرف کنندگان توافق دارند که اطلاعات بیشتر در مورد آنچه در زنجیره تأمین کالا و خدمات اتفاق می افتد همان چیزی است که آنها به دنبال آن بوده اند، اما اقدام به ارائه چنین سطحی از شفافیت می تواند حقوق فردی را نقض کند. (به عنوان مثال یک دوربین در یک کارخانه برای نظارت بر حقوق کارگران، بسته به نحوه فاش شدن این داده ها، حریم خصوصی کارگران را نیز نقض می کند). بنابراین بسیار مهم است که ما هنگام پاسخ به چنین پرسش هایی، دانشمندان علوم اجتماعی را با دانش فنی مناسب استخدام کنیم.

• ساختارهای قدرت: موازنه بین عدم تمرکز، امنیت و مقیاس پذیری موضوعی است که در شبکه های بلاکچین، زیاد مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. سه گانه تمرکززدایی، بسته به مورد استفاده و ارزشهای یک جامعه، این پرسش سیاسی را بر می انگیزد که چقدر تمرکززدایی مطلوب یا مورد نیاز است. هرچه شبکه غیرمتمرکز باشد، سرعت آن کندتر است و بالعکس. در غیر این صورت، باید امنیت شبکه را فدا کنید. ساختارهای قدرت هنگام طراحی توکن های شهرت در شبکه رسانه های اجتماعی مانند Steemit.com نیز مهم هستند. در طراحی فعلی، اکثر توکن های شهرت (استیم پاور) متعلق به تعداد انگشت شماری از بازیگران بزرگ شبکه است و فقط آنها تصمیم می گیرند که کدام داستان گفته شود یا خیر.

برای پوشش دادن به تمام جنبه های ذکر شده در بالا، به یک تیم بین رشته ای با مهارت لازم در هر چهار زمینه فرآیند مهندسی نیاز است که دست در دست هم کار کنند. داشتن وکلا، اقتصاددانان و دانشمندان علوم اجتماعی به عنوان عضوی از تیم علاوه بر مهندسین فنی، در سطح اجرایی و پایین تر، در توسعه سیستم های توکن تاب آور از اهمیت بالاتری برخوردار است. با این حال، کار بین رشته ای به زمان و تلاش نیاز دارد، زیرا هر چهار دسته با هم همپوشانی دارند و ارتباط بین رشته ها به تلاش های فزاینده ای نیاز دارد. رویکرد سریع و کثیف وب۱ و وب۲، که روند توسعه بیشتر "فعلا یک کلک سوار کن، بعدا تغییر جهت بده" بود، در وب۳ خوب جواب نمی دهد. وقتی تعصب در پروتکل اعمال شد، بازگرداندن تغییرات بدون توافق همه بازیگران شبکه دشوار است. بنابراین، ما باید از "توسعه تقلیدی" دره سیلیکون به یک "توسعه مبتنی بر مهندسی" که شامل تمام جنبه های فرآیند مهندسی است، برویم. "سیستم های توکن ساده" احتمالاً بیشتر به مهندسی حقوقی و فنی احتیاج دارند، در حالی که "سیستم های توکن پیچیده" به توازن خوبی در هر چهار حوزه نیاز دارند.

اصطلاحات "طراحی" و "مهندسی" ارتباط نزدیک دارند اما یکسان نیستند. بلکه مکمل یکدیگرند. در حالی که اصطلاح "طراحی" ممکن است اصطلاحی شناخته شده تر و شهودی تر بوده، و دارای معنایی ذهنی تر، خلاقانه تر و حتی هنری تر باشد، اصطلاح "مهندسی" تمایل دارد که جنبه های فنی مانند ترکیب قطعات ساکن برای ایجاد یک ساختار کلی محکم و قابل پیش بینی را در نظر بیارد.

طراحی بخشی از فرایند مهندسی است. اصطلاح "طراحی مهندسی" برای توصیف بخشی از فرآیند مهندسی استفاده می شود که دارای انتهای باز و در نهایت ذهنی تر است. شبیه مهندسی برق و طراحی سیاست های عمومی، مهندسی توکن در مورد تجزیه و تحلیل دقیق، طراحی و تأیید سیستم ها و فرضیات آنها است. فرضیات آنها باید توسط ابزارهایی که باعث همبستگی تئوری با عمل میشود حمایت گردد. برخلاف مهندسی برق، طراحی رفتار انسان شباهت بیشتری به هدایت اقتصاد ملی و طراحی سیاست های عمومی دارد، زیرا به تکنیک های مدل سازی "فازی" بسیار بیشتری نیاز دارد.

با ظهور هوش مصنوعی و ابزارهای شبیه سازی بهتر، ممکن است بتوانیم توکن های هدفمند موثرتری را طراحی و مستقر کنیم که توزیع احتمالات ناشناخته، رفتارهای ناشناخته یا خصمانه عناصر، عوامل خارجی احتمالی شبکه و "فاجعه کالاهای عمومی" که به سایر بخشهای جامعه تحمیل شده است را نیز در بر داشته باشد باشد.

مهندسی، ایجاد یک فناوری است که در نهایت همیشه یک هدف اجتماعی دارد. نگاه به مهندسی، از یک لنز کاملاً فنی، ذهنیت تقلیل گرایانه در مورد چرایی و چگونگی ساخت فناوری را تداوم می بخشد. به نظر می رسد که درک روزافزونی برای نیاز به استفاده از اصطلاح "مهندسی" به معنای وسیع تر آن، هنگام طراحی سیستم توکن وجود دارد.

وب۳ با دفترهای توزیع شده و قراردادهای هوشمند، یک لایه حاکمیت و یک لایه اقتصادی برای اینترنت فراهم می کند. اگر مشکلی پیش بیاید، خسارت جانبی زیاد خواهد بود.

مهندسی فنی به پرسش های فنی در ساخت توکن زیرساخت یا توکن اپلیکیشن مربوط می شود، و اینکه سیستم توکن از نظر فنی چطور اجرا شود: توکن زیرساخت یا توکن کاربردی؟ جنبه های امنیتی به طراحی مکانیزم اقتصادی کریپتو برای تأمین سطح امنیت مورد نیاز می پردازد. جنبه های مقیاس پذیری به موازنه بین امنیت، عدم تمرکز و مقیاس پذیری می پردازد. جنبه های حریم خصوصی به این سوال می پردازد که چه نوع رمزنگاری ای باید استفاده شود تا مقدار "حریم خصوصی هنگام طراحی" مناسب فراهم شود.

مهندسی حقوقی توکن ها هنگامی که با "سیستم های توکن ساده" سروکار داریم وظیفه اصلی محسوب می شود. اصطلاح "ساده" معمولاً در دامنه سیستمهای پیچیده استفاده می شود. در زمینه مهندسی توکن، اصطلاح "ساده" به این واقعیت اشاره دارد که پویایی مدل های تجاری یا حکمرانی یک توکن بالقوه به خوبی شناخته شده هستند، مانند مورد 1) پول بانک مرکزی، 2) اوراق بهادار و دارایی های دیگر، 3) مراحل شناسایی و صدور گواهینامه 4) حق رأی، 5) کوپن ها و اسناد، یا 6) بلیط های ورود و سایر حقوق دسترسی. توکن سازی فرآیندهای شناخته شده کسب و کار / حاکمیتی عمدتاً به مهندسی حقوقی نیاز دارد که به سازگار کردن توکن سازی دارایی های موجود، حقوق دسترسی و حق رأی با قوانین محلی اشاره دارد.

هنگام طراحی "سیستم های پیچیده توکن"، عمدتا مهندسی اقتصادی مورد نیاز است. مشوق ها و قوانین حاکمیت جامعه به "توکن های هدفمند" گره خورده است که اقدامات جمعی جامعه را از طریق مکانیزم های خودکار هدایت می کند. ابزارهایی که برای طراحی چنین سیستم هایی لازم هستند را می توان در اقتصاد، علوم شبکه، سیستم های فیزیکی سایبر و سیستم های فنی- اجتماعی یافت. پرسش های اصلی که باید در چنین فرآیندهای طراحی به آنها پاسخ داده شود، به شرح ذیل هستند: چه نوع سیستمی می خواهید ایجاد کنید؟ به چند نوع توکن مختلف نیاز دارید؟ هدف؟ ویژگی ها: قابلیت انتقال، تعویض پذیری، تاریخ انقضا؟

طراحی سیستم های توکن نیاز به تفکر اخلاقی و سیاسی نیز دارد. اینکه چه نوع سیستمی را می خواهیم ایجاد کنیم، یک سوال فنی نیست بلکه یک سوال اقتصادی - اجتماعی و سیاسی است. سوالات مربوط به سیاست، معنویات و اصول اخلاقی باید به صورت ایده آل قبل از طراحی چنین سیستم هایی پاسخ داده شود. مهمترین آنها پیرامون "شفافیت در برابر حریم خصوصی" و "ساختار قدرت" است. اگر نتوانیم پرسش های اخلاقی را در روند تفکر طراحی چنین سیستم هایی بگنجانیم، "تعصب پروتکل" ایجاد خواهیم کرد.

داشتن وکلا، اقتصاددانان و دانشمندان علوم اجتماعی به عنوان عضوی از تیم علاوه بر مهندسین فنی، در سطح اجرایی و پایین تر، در توسعه سیستم های توکن تاب آور از اهمیت بالاتری برخوردار است. با این حال، کار بین رشته ای به زمان و تلاش نیاز دارد، زیرا هر چهار دسته با هم همپوشانی دارند و ارتباط بین رشته ها به تلاش های فزاینده ای نیاز دارد.

[^ 1]: «نظریه سیستم های پیچیده روابط بین قطعات سیستم با رفتارهای جمعی سیستم و محیط سیستم را بررسی می کند. سیستم های پیچیده با سایر سیستم ها تفاوت دارند، از این نظر که رفتار سیستم را نمی توان به راحتی از تغییرات وضعیت ناشی از بازیگران شبکه استنباط کرد. خصوصیاتی مانند پیدایش، غیرخطی بودن، سازگاری، نظم خود به خودی و حلقه های بازخورد در سیستم های پیچیده معمول است. رویکردهای مدل سازی که چنین مشکلاتی را نادیده بگیرند، مدل هایی را تولید می کنند که برای مدل سازی و هدایت آن سیستم ها مفید نیستند.» وشمگیر ، س. ضرغام ، م .: "مبانی سیستم های اقتصادی رمزنگاری" (به منابع مراجعه کنید)

[^ 2]: «اخلاق مهندسی با در نظر گرفتن توجه مهندس به مردم، مشتریان، کارفرمایان و حرفه، یک اولویت خاص را مشخص می کند. بسیاری از انجمن های حرفه ای مهندسی دستورالعمل های اخلاقی تهیه کرده اند. برخی از آنها مربوط به دهه های اولیه قرن بیستم است (که) کم و بیش در قوانین نظارتی چندین حوزه قضایی گنجانده شده است.» (https://en.wikipedia.org/wiki/Engineering_ethics# اصول_کلی) یا ، همانطور که انجمن مهندسان عمران آمریکا می گوید: «مهندسان باید ایمنی، بهداشت و رفاه عمومی در اولویت قرار دهند و برای رعایت اصول توسعه پایدار در انجام وظایف حرفه ای خود تلاش کنند.»