ایده پروژه توجه اساسی این است که توجه کاربران را توکن دار کند و یک بازار تبلیغاتی شفاف و کارآمدتر بسازد. توکن توجه اساسی نقش بازیکنان در صنعت تبلیغات را معکوس می کند، و این سوال را که صاحب توجه شما و صاحب تجربه مرور وب شما چه کسی است و اینکه به چه کسی به چه دلیل پول پرداخت می شود را دوباره تعریف می کند.

از نظر تاریخی، تراکنش های اقتصادی در بیشتر موارد مبتنی بر مبادله محصولات در مقابل پول، بدهی یا سایر محصولات بود. انتخاب محدود بود و انتظارات مشتری نسبتاً کم بود. به دلیل کمبود کالا، تولیدکنندگان نیازی به شخصی سازی کالای خود یا تمایز از سایر محصولات نداشتند. انقلاب صنعتی (1860-1920) با کاهش هزینه های تولید، پویایی بین عرضه و تقاضای کالا تغییر داد. با پیشی گرفتن تولید از تقاضا، بازارها به طور فزاینده ای رقابتی شده، محصولات تبدیل به کالای تجاری شدند و فروش و بازاریابی راهی برای شرکت ها شدند تا محصولات خود را از رقبا متمایز کنند. آنچه در پی آن رخ داد، انقلاب فروش (1920-1940) بود. سپس یک انقلاب بازاریابی (1990-1940) به وجود آمد، که پس از آن به انقلابهای دقیق تر بازاریابی در اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم منجر شد، که بر بازاریابی رابطه ای و بازاریابی شبکه های اجتماعی تمرکز داشت. موافقت نامه های تجارت آزاد و ظهور اینترنت به شرکت ها این امکان را داد که تولید و خدمات خود را به طور فزاینده ای به کشورهای دیگر سپرده و بر طراحی محصول، برند تجاری و تبلیغات تمرکز کنند.

برای اولین بار از زمان انقلاب کشاورزی، بشر در حال نزدیک شدن به مرحله ای است که فراوانی منابع مانند غذا، پول و دانش در آن وجود دارد. بیشتر کمبودهای امروزی به دلیل عدم کارایی در تخصیص است و به ندرت کمبود واقعی محصول وجود دارد. در عصر سرریز اطلاعات، بهینه سازی زنجیره تأمین و سازوکارهای بازار الگوریتمی، این ناکارآمدی می تواند بیشتر کاهش یابد. در حالی که اختراع چاپخانه در قرن پانزدهم را می توان اولین انقلاب اطلاعاتی دانست، ظهور اینترنت، انقلاب اطلاعاتی دوم بوده و همراه با آن، فراوانی اطلاعات را به همراه آورد. داده ها به سوخت این اقتصاد اطلاعاتی تبدیل شده اند و توجه منبع کمیاب است. همانطور که در حال نزدیک شدن به یک "جامعه با هزینه های حاشیه ای صفر" [^ 1] هستیم، زمان و توجه به یکی از کمترین منابع تبدیل می شوند. مدت زمانی که فرد برای توجه تبلیغات دارد محدود است.

پلتفرم های وب۲، به ویژه پلتفرم های رسانه های اجتماعی و موتورهای جستجو، مدل کسب و کار مستقیمی برای درآمدزایی از خدمات ارائه شده ندارند. تنها چیزی که داشتند، داده های کاربر بود که به عنوان پایه ای برای تبلیغات هدفمند بر اساس رفتار کاربر به خدمت گرفته شد. این برای همیشه انقلابی در صنعت تبلیغات ایجاد کرد. اکوسیستم فعلی فناوری تبلیغات توسعه یافته است و عمدتا توسط دو شرکت کنترل می شود: الفابت (گوگل)و فیسبوک. از تاریخچه وبگردی گرفته تا داده های مبتنی بر مکان، حرکت روزمره ما توسط شرکت هایی که از خدمات آنها را استفاده می کنیم ردیابی و سپس به کارگزاران داده صنعت بازاریابی فروخته می شود. کارگزاران داده، این داده ها را تجزیه و تحلیل کرده و مجدد به تبلیغ کنندگان فروخته می فروشند. روش های الگوریتمی اطلاعات را از این داده های خام استخراج می کنند تا ارزیابی کنند که کدام مشتری بیشترین ارتباط را به کدام تبلیغ کننده دارد. امروزه کاربران هیچگونه کنترل مستقیمی بر آنچه بر اطلاعات شخصی آنها در پشت دیوارهای سرورهای ارائه دهندگان خدمات وب۲ اتفاق می افتد ندارند یا این کنترل بسیار کم است.

جمع آوری لیست افراد براساس ویژگی های خاص مصرف کنندگان و فروش این لیست ها به شرکت های بازاریابی و تبلیغ کنندگان چیز جدیدی نبود. با این حال، اینترنت هزینه های جمع آوری و پردازش چنین لیست هایی را بشدت کاهش داده است و امکان انجام آن را در سطح شخصی تر فراهم می کند. در ترکیب با اپلیکیشن های یادگیری ماشین، اکنون می توانیم تبلیغات را در سطح بی سابقه ای شخصی کنیم که قبلاً عملی نبود. در سالهای اولیه تبلیغات هدفمند، بازاریابانی که از فیسبوک، گوگل و شبکه های تبلیغاتی مشابه استفاده می کردند فقط می توانستند افراد را بر اساس داده های جمع آوری شده توسط فقط یک ارائه دهنده خدمات مورد هدف قرار دهند. با این حال، در سال 2012، فیسبوک به شرکت ها اجازه داد لیست های خود را بارگذاری کنند و داده های خود را با داده های فیسبوک تطابق دهند. این به شرکت ها امکان داد مجموعه داده ها را از منابع مختلف پیوند دهند و افراد را بر اساس آدرس ایمیل یا شماره تلفن شان هدف گذاری نمایند. پس از آن شرکت های دیگری مانند گوگل و توییتر نیز ویژگی های مشابهی را ارائه دادند. روشهای پیچیده ای برای نمایه سازی رفتار کاربران اینترنت از طریق پیوند دادن مجموعه داده های جمع آوری شده توسط شرکت های مختلف از طریق حساب های کاربری و دستگاه های گوناگون و حتی گاهی داده های آفلاین، توسعه یافته است. این مجموعه داده ها به راحتی می توانند با استفاده از شناسه های مستعار مرتبط با افراد مانند آدرس های ایمیل، شماره تلفن ها و اطلاعات کوکی روی سایت به هم مرتبط شوند. کوکی ابزاری قدرتمند است که ناشران برای ردیابی و پیوند دادن ترجیحات و رفتار افراد در سرویس های اینترنتی از آن استفاده می کنند.

بعلاوه، در اینترنت مبتنی بر کلاینت-سرور فعلی، کاربران و تبلیغ کنندگان کنترل مستقیم کمی بر آنچه که با داده های آنها اتفاق می افتد دارند. شرکت های داده کلان هدفی جذاب برای نفوذ به داده ها و نقض حریم خصوصی هستند، همانطور که در "پرونده های کمبریج آنالیتیکا" در مورد نحوه استفاده از داده های فیسبوک برای دستکاری انتخابات انگلیس و ایالات متحده مشهود شد.[^ 2] تبلیغات هدفمند همراه با خوراک شخصی سازی شده داده ها توسط بسیاری به عنوان ابزاری برای تضعیف استقلال کاربران دیده می شود و نیز محفظه بازتاب نظر شخص را تقویت می کنند. میلیون ها کاربر برای خنثی کردن این روند نظارت، مسدود کننده های تبلیغات را بر روی دستگاه های خود نصب کرده اند. ناشران با بمباران کاربران با پیام های جهنده روی و پیام هایی که از آنها می خواهد وبسایتشان را در لیست سفید قرار دهند یا مسدود کننده تبلیغات را کاملاً غیرفعال کنند، واکنش نشان دادند. به نظر می رسد بیش از ۶۰۰ میلیون دستگاه از نرم افزار مسدود کننده تبلیغات استفاده می کنند.

صنعت تبلیغات همچنین مستعد عدم شفافیت در زنجیره تأمین این کارگزاران داده و ارائه دهندگان خدمات است. ارائه دهندگان بی پروا و گاهی کلاهبردار فناوری تبلیغات وانمود می کنند تبلیغات هدفمند ارائه می دهند، در حالی که ممکن است کاربران تبلیغاتی از همان محصولاتی که اخیراً خریده اند دریافت کنند. تبلیغ کنندگانی که چنین "مخاطبان سفارشی" را خریداری می کنند، درک مستقیمی از آنچه واقعاً در پشت حصار ارائه دهندگان فن آوری تبلیغات اتفاق می افتد، ندارد. آنها مجبورند به ارائه دهندگان شخص ثالث درباره تحویل درست تبلیغات اعتماد کنند. تخمین زده می شود که بیش از ۷ میلیارد دلار کلاهبرداری تبلیغات آنلاین در سال 2016، از تبلیغات نابجا گرفته تا تبلیغات کاملا مخرب انجام شده است.

امروزه تبلیغات دیجیتال دو ذینفع اصلی دارد، تبلیغ کنندگان و ناشران، و بسیاری از خدمات واسطه ای است که برای تأمین نیازهای تبلیغ کنندگان و ناشران ایجاد شده اند. کاربران تقریباً هیچ نقشی فعال در این سیستم ندارند، به جز احتمال اندکی محدود کردن یا انصراف از دیدن تبلیغات. پروژه توجه اصلی، نقش بازیگران در صنعت تبلیغات را برعکس می کند و این سوالات را که چه کسی مالک توجه شما و یا تاریخچه ی وبگردی شما است و اینکه چرا و به چه کسی و از کجا پول پرداخت می شود را مجدد تعریف می کند. توکن توجه اساسی راه حل های توکن شده برای چالش های فعلی صنعت تبلیغات ارائه می دهد. ایده، استفاده از توکن های رمزنگاری و یک مرورگر حافظ حریم خصوصی برای ایجاد یک سیستم تبلیغات غیرمتمرکز است. تبلیغات P2P، مستقیماً در مرورگر "برِیو Brave" انجام می شود - یک برنامه غیرمتمرکز که با شبکه اتریوم ارتباط برقرار می کند و دو توکن را کنترل می کند: BAT (توکن توجه اصلی) و BAM (معیارهای توجه اصلی).  

توکن BAT می تواند به عنوان انتقال ارزش بین ناشران، تبلیغ کنندگان و کاربران به گونه ای مورد استفاده قرار گیرد که 1) به کاربران برای مشاهده تبلیغات با روشی حافظ حریم خصوصی کاربران مزد داده شود، 2) ناشران سهم بیشتری از درآمد تبلیغات را نسبت به آنچه امروز می گیرند دریافت کنند، 3) و تبلیغ کنندگان بتوانند بازدهی بهتری از سرمایه گذاری داشته باشند و نیز داده های دقیق تری بدست آورند. کاربران می توانند وارد این صحنه شوند تا براساس توجه خود توکن BAT بدست آورند. هنگامی که آنها تبلیغات را در مرورگر "برِیو" خود فعال می کنند، مرورگر تبلیغات مربوطه را به عنوان اعلان های سیستم بر اساس سابقه مرورشان به آنان نشان می دهد.

معیارهای توجه اصلی (BAM) امکان ردیابی و گزارش دقیق توجه کاربر را مستقیماً در مرورگر فراهم می کند. علیرغم اینکه مرورگر به طور مداوم توجه شخص را ردیابی می کند، این داده ها ناشناس هستند، زیرا هرگز از نرم افزار مرورگر که به صورت محلی روی دستگاه اجرا می شود بیرون نمی رود. الگوریتم های یادگیری ماشین درون دستگاه، محتوای مربوط به تبلیغات شخصی سازی شده را تعیین می کنند. "مقدار توجه" برای هر آگهی به مدت زمان مشاهده آگهی و سایر معیارها از جمله تعداد پیکسل های آگهی که متناسب با محتوای مربوطه قابل مشاهده است و غیره، بستگی دارد. به منظور ارائه هدفمند تبلیغ و بدون آشکار کردن داده های پایه به شرکتی که تبلیغ را ارائه می دهد(تبلیغ کننده)، تجزیه و تحلیل داده مستقیماً در مرورگر انجام می شود. تبلیغ کنندگان بدون نیاز به پیگیری شخص ثالث و بدون به خطر انداختن حریم خصوصی کاربر، مستقیماً به معیارهای معتبر دسترسی دارند. چنین سطح عدم مداخله واسطه ها می تواند اثربخشی تبلیغات هدفمند را بهبود بخشد.

هنگام نوشتن این کتاب، مرورگر برِیو ماهانه بیش از 13 میلیون کاربر فعال دارد که از بریو برای مرور وب، مدیریت توکن هایشان و انجام سایر عملیات ها استفاده می کنند. برخلاف مرورگرهای وب فعلی، مسدود کردن تبلیغات با استفاده از شبکه تور درون مرورگر بریو تعبیه شده است. چنین مسدودسازی تبلیغات باعث سریعتر شدن مرورگر نیز می شود. علاوه بر این، مرورگر بریو امنیت داخلی بیشتری را ایجاد می کند، زیرا وبسایت هایی را که HTTPS ندارند برای استفاده از پروتکل HTTPS ارتقا می دهد. حریم خصوصی دیگر یک افزونه اختیاری مرورگر نیست که باید به صورت دستی نصب شود. این مرورگر همچنین یک داشبورد تجزیه و تحلیل برای نظارت و مدیریت ویژگی هایی مانند برنامه های تشویقی، الگوریتم های تطبیق آگهی ها و سیستم های اندازه گیری توجه فراهم می کند.

برخی استدلال می کنند که سرویس های مبتنی بر ابر مانند میکرو سرورهای داده های شخصی، مثل "Hub of All Things"، قبلا این امکان را ارائه داده اند که کنترل اطلاعات شخصی را به مشتریان منفرد برگردانند، که در آن کاربران می توانند زیرساخت ذخیره اطلاعات شخصی خود را پیکربندی کنند. با این حال، آنها یک پدیده حاشیه ای باقی مانده اند. اگر چه چنین سرویس هایی کنترل بیشتری بر روی مکان ذخیره داده های شما ارائه می دهند، با این وجود شخص هنوز مجبور است برای مدیریت هویت و خدمات میزبانی به شخص ثالث اعتماد کند، که سطح استقلال و امنیت به همان اندازه راه حل های بلاکچین مانند BAT فراهم نمی کند.

جزئیات نحوه کار BAT : هرکسی که برنامه را دانلود کند مقدار اولیه توکن BAT دریافت می کند. تبلیغ کنندگان برای نشان دادن تبلیغات شخصی شده، که براسای داده های جمع آوری شده محلی توسط الگوریتم مرورگر بریو فیلتر می شوند، به ناشران توکن BAT می پردازند. این بدان معنی است که کاربران مالکیت و کنترل داده های خود را حفظ می کنند. هنگام تحویل آگهی، تبلیغ کنندگان با استفاده از یک قرارداد هوشمند توکن های BAT را به حالت قفل شده ارسال می کنند. در هنگام مشاهده تبلیغات توسط کاربران، قرارداد هوشمند قفل توکن های BAT را باز می کند که با این کار تا ۷۰ درصد درآمد تبلیغات به کاربر پرداخت می شود. ناشر میزبان تبلیغات باقیمانده توکن ها را دریافت می کند، که می تواند به آنان انگیزه دهد تا به جای اسپم تصادفی با تبلیغات بی ربط، محتوای مربوط و با کیفیت ارائه دهند. کاربران می توانند بابت وقت و توجه خود مزد بگیرند، و به نوبه خود، این توکن ها را در سایر فعالیت های آنلاین مانند پرداخت انعام به هنرمندان و سازندگان محتوا بابت محتوای آنلاین رایگان خرج کنند.

این گزینه انعام دادن به روشی مشابه سرویس "Patreon" کار می کند، اما نیاز به خدمات شخص ثالث مانند Patreon را از بین می برد. همچنین می توان از توکن های BAT برای پرداخت هزینه اشتراک، کالاهای دیجیتالی و سایر خدمات در آینده استفاده کرد. در زمان نگارش این کتاب، از توکن های BAT می توان برای کمک های خیریه به بیش از ۱۰۰۰ سازمان مانند صلیب سرخ یا صندوق جهانی حیات وحش استفاده کرد. توکنBAT با شبکه TAP - یک شرکت فناوری پاداش به عنوان یک سرویس - که بیش از ۲۵۰۰۰۰ شریک تجاری مانند آمازون، اپل، والمارت، خطوط هوایی آمریکا، استارباکس و HBO دارد، قرارداد همکاری بسته است. همچنین کاربران قادر خواهند بود از توکن های BAT خود برای دریافت پاداش از هر یک از این شرکت ها استفاده کنند، که این می تواند انگیزه بیشتری برای کاربران جهت استفاده از بریو و BAT باشد. علاوه بر این، بیش از ۲۸۰۰۰ ناشر با تأیید بریو وجود دارد که توکن های BAT در آنجا نیز پذیرفته می شود، مانند گاردین، واشنگتن پست، Vimeo ،Vice ،Washington Post ،The Guardian و MarketWatch.

راه حل های تبلیغاتی مبتنی بر وب۳ شفافیت بیشتری برای ناشران فراهم می کند بدون اینکه حریم خصوصی کاربر را به خطر بیاندازند. با توجه به منبع باز بودن این راه حل، نرم افزار مرورگر قابل بررسی است و کلیه تراکنش ها به طور عمومی قابل تأیید هستند. ماهیت منبع باز می تواند سیستم ها را مقاوم تر کرده و تقلب را کاهش دهد. با این حال، چالش هایی نیز وجود دارد که باید قبل از رسیدن BAT به اقبال عمومی بازار حل شود.

برخلاف استیمیت، BAT یک راه حل متمرکز است، حداقل در مورد اقتصاد و حاکمیت توکن اینگونه است. در حالی که استیم و پاور استیم توکن های هدفمند هستند که پس از اثبات مشارکت در اکوسیستم استیم استخراج می شوند، توکن BAT به ارزهای فیات متصل است. توکن های BAT با اثبات رفتار خاصی استخراج نمی شوند، بلکه در ابتدا با پول فیات در حراج توکن تأمین می شدند. به نظر می رسد جریان توکن و ایجاد ارزش در مدل BAT منعکس کننده مدل های قدیمی ایجاد ارزش است و بر اساساثبات توکن های BAT از قبل استخراج شده است. بنیانگذاران و مدیران بریو تصمیم می گیرند که چند توکن صادر شود و جریان توکن چگونه کار کند: پس از تزریق سرمایه خصوصی از VC ها، پروژه BAT در سال 2017 حراج توکن انجام داد که در عرض ۳۰ ثانیه به پایان رسید و حدود ۳۵ میلیون دلار (۱۵۶۲۵۰ اتر) جمع آوری کرد. در مجموع، ۱.۵ میلیارد توکن ایجاد شد که ۱ میلیارد آن در حراج توکن فروخته شد و بقیه توکن ها حفظ شدند. تیم بریو ۲۰۰ میلیون توکن برای بودجه توسعه آینده (در استخر توسعه BAT) اختصاص داد و ۳۰۰ میلیون توکن (در استخر رشد کاربران) به صورت بسته ای بر مبنای مراجع اول/خدمات اول هنگام دانلود مرورگر به صورت رایگان به کاربران اهدا می شود. اولین پرداخت ها در دسامبر 2017 آغاز شد. استخر رشد کاربر هنوز حدود ۲۵۰ میلیون BAT را در اختیار دارد. در مورد توزیع توکن، صد نفر برتر ۷۲ درصد از کل توکن را در اختیار دارند.

پروژه BAT هنوز در مراحل اولیه راه اندازی است و بسیاری از ویژگی ها در دست توسعه است. برای محدود کردن تعداد تبلیغات ارائه شده به ازای هر کاربر، باید سازوکارهای ضد تقلب ایجاد شود. این یک چالش است، زیرا هرکسی می تواند به تعداد دلخواه کیف پول در دستگاه های مختلف باز کند. بعلاوه، برای انطباق برداشت های توکن با مراجع قانونی، سازوکارهای خاص KYC (شناخت مشتری) احتمالاً لازم است، به ویژه با توجه به قوانین ضد پولشویی. کیف پول در حال حاضر یک جهته است. توکن ها قابل برداشت نیستند. کاربران باید از خدمات شخص ثالث برای تبدیل پول فیات به BAT و بالعکس استفاده کنند. این احتمالاً یک محدودیت کوتاه مدت است و سرانجام با بلوغ سیستم برطرف خواهد شد.

ممکن است ایجاد انگیزه در کاربران برای استفاده از یک مرورگر وب جدید مانند بریو دشوار باشد، زیرا سهم بازار مرورگرها در طول تاریخ کاملاً ثابت بوده است. با این حال، بر خلاف مرورگرهای سنتی، بریو ویژگی های حفظ حریم خصوصی و امکانات درآمدزایی ارائه می دهد. فرصت کسب درآمد با تماشای تبلیغ، همراه با نوید یک سطح بی سابقه از حریم خصوصی را می دهد، ممکن است پویایی را در بازار مرورگرها تغییر دهد. به محض اینکه همه قابلیت های بریو کاملاً شناخته و عملیاتی شوند، ممکن است به اندازه کافی جذاب باشد تا کاربران زحمت نصب یک نرم افزار جدید بر روی دستگاه های خود را قبول کنند.

با این حال، تبلیغ کنندگان ممکن است بزرگترین گلوگاه برای تصویب BAT باشند. گوگل و فیسبوک در حال حاضر بر صنعت فناوری تبلیغات تسلط دارند و سهم بازار آنها در حدود ۷۰ درصد تخمین زده می شود. تعداد کاربران زیاد آنها باعث محبوبیت آنها در بین تبلیغ کنندگان و ناشران می شود. در حالی که آنها گزینه های تبلیغات را در کنار خبرخوان یا نتایج جستجو ارائه می دهند، BAT در حال حاضر فقط تبلیغات نمایشی را ارائه می دهد، که برای تبلیغ کنندگان جذاب نیست. پروژه BAT این را در نقشه راه خود قرار داده است تا استفاده از BAT را فراتر از موارد استفاده از تبلیغات، برای هرگونه انتقال ارزش در مرورگر، پیاده سازی کند. اینکه آیا آنها می توانند در اجرای این طرح موفق شوند، هنوز مشخص نیست.

در طولانی مدت، احتمالاً اکوسیستم BAT یا توکن توجه مشابه می تواند به یک روش اصلی برای پرداخت های خرد در شبکه های اجتماعی تبدیل شود، نه تنها برای پرداخت تبلیغات بلکه برای پاداش دادن به ایجاد محتوا و نظارت بر محتوا. به غیر از BAT ، پروژه های دیگری در حال توسعه راه حل های مشابه هستند، مانند AdEx، پروژه ای که روی تبلیغات ویدئویی متمرکز است.

توکن توجه اساسی، راه حلهای توکن داری را برای چالش های فعلی صنعت تبلیغات ارائه می دهد و روش تعامل کاربران، ناشران و تبلیغ کنندگان را دوباره اختراع می کند. این توکن سوالات اینکه چه کسی مالک توجه و سابقه وبگردی شما است، و چه کسی و برای چه کاری و از چه کسی پول دریافت می کند را دوباره تعریف می کند. آنها از مشوق های توکن شده و یک برنامه مرورگر حافظ حریم خصوصی برای ایجاد تبادل تبلیغات غیرمتمرکز استفاده می کنند.

مرورگر "برِیو Brave" یک برنامه غیرمتمرکز است که با شبکه اتریوم ارتباط برقرار می کند و دو توکن را کنترل می کند: BAT (توکن توجه اصلی) و BAM (معیارهای توجه اصلی)

توکن توجه اساسی BAT می تواند به عنوان انتقال ارزش بین ناشران، تبلیغ کنندگان و کاربران به گونه ای مورد استفاده قرار گیرد که

1. به کاربران برای مشاهده تبلیغات با روشی حافظ حریم خصوصی کاربران مزد داده شود،
2. ناشران سهم بیشتری از درآمد تبلیغات را نسبت به آنچه امروز می گیرند دریافت کنند،
3. و تبلیغ کنندگان بتوانند بازدهی بهتری از سرمایه گذاری داشته باشند و نیز داده های دقیق تری بدست آورند.

کاربران می توانند وارد این صحنه شوند تا براساس توجه خود توکن BAT بدست آورند. هنگامی که آنها تبلیغات را در مرورگر "برِیو" خود فعال می کنند، مرورگر تبلیغات مربوطه را به عنوان اعلان های سیستم بر اساس سابقه مرورشان به آنان نشان می دهد. تبلیغات P2P، مستقیماً در کیف پول و مرورگر کارب انجام می شود.

توکن معیارهای توجه اصلی (BAM) امکان ردیابی و گزارش دقیق توجه کاربر را مستقیماً در مرورگر فراهم می کند. الگوریتم های یادگیری ماشین درون دستگاه، محتوای مربوط به تبلیغات شخصی سازی شده را تعیین می کنند. به منظور ارائه هدفمند تبلیغ و بدون آشکار کردن داده های پایه به شرکتی که تبلیغ را ارائه می دهد(تبلیغ کننده)، تجزیه و تحلیل داده مستقیماً در مرورگر انجام می شود. تبلیغ کنندگان بدون نیاز به پیگیری شخص ثالث و بدون به خطر انداختن حریم خصوصی کاربر، مستقیماً به معیارهای معتبر دسترسی دارند.

علیرغم اینکه مرورگر به طور مداوم توجه شخص را ردیابی می کند، این داده ها ناشناس هستند، زیرا هرگز از نرم افزار مرورگر که به صورت محلی روی دستگاه اجرا می شود بیرون نمی رود. کاربر مالکیت و کنترل داده های خود را حفظ می کند.

با توجه به منبع باز بودن این راه حل، نرم افزار مرورگر قابل بررسی است و کلیه تراکنش ها به طور عمومی قابل تأیید هستند. ماهیت منبع باز می تواند سیستم ها را مقاوم تر کرده و تقلب را کاهش دهد.

هنگام تحویل آگهی، تبلیغ کنندگان با استفاده از یک قرارداد هوشمند توکن های BAT را به حالت قفل شده ارسال می کنند. در هنگام مشاهده تبلیغات توسط کاربران، قرارداد هوشمند قفل توکن های BAT را باز می کند که با این کار تا ۷۰ درصد درآمد تبلیغات به کاربر پرداخت می شود. ناشر میزبان تبلیغات باقیمانده توکن ها را دریافت می کند، که می تواند به آنان انگیزه دهد تا به جای اسپم تصادفی با تبلیغات بی ربط، محتوای مربوط و با کیفیت ارائه دهند.

کاربران می توانند بابت وقت و توجه خود مزد بگیرند، و به نوبه خود، این توکن ها را در سایر فعالیت های آنلاین مانند پرداخت انعام به هنرمندان و سازندگان محتوا بابت محتوای آنلاین رایگان خرج کنند. از توکن های BAT می توان برای کمک های خیریه به سازمان های ثالث هم استفاده کرد.

[^ 1]: "" "Zero Marginal Cost Societyجامعه با هزینه حاشیه ای صفر" عنوان كتابی است از جرمی ریفكین Jeremy Rifkin ، كه شرح می دهد چگونه فن آوری های در حال ظهور ما را به دوره ای از کالاها و خدمات تقریباً رایگان می رسانند، كه باعث افزایش شهاب سنگی به اصطلاح "کالاهای عام مشاركتی" جهانی می شود. این کتاب پارادوکسی را توصیف می کند که سرمایه داری آنقدر کارآمد شده است که خودش را از بین می برد. در حالی که اقتصاددانان همیشه کاهش هزینه های حاشیه ای را حمایت می کردند، احتمالاً احتمال وقوع یک انقلاب فناوری را که ممکن است هزینه های حاشیه ای را نزدیک به صفر، تقریباً رایگان و به فراوانی برساند که دیگر تحت فشار نیروهای بازار نباشد، پیش بینی نمی کردند.

[^ 2]: با توجه به مقررات عمومی حفاظت از داده ها (GDPR) که توسط اتحادیه اروپا تصویب شد، اقدامات قبلی در برخی از حوزه های قضایی مشکل ساز می شوند. یک بررسی اخیر در مورد عواقب GDPR در تجزیه و تحلیل داده که می توان یافت: تجزیه و تحلیل در جهانی که نگران حریم خصوصی است. مجله تحقیقات بازرگانی. Wieringa, J., Kannan, P.K., Ma, X., Reutterer, T., Risselada, H., and B. Skiera (2019):